cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dante Alighieri
Čistilište
Zatim vidi velelepnu alegorijsku predstavu u kojoj se simbolično predočava put čovečanstva i korumpiranost crkve. Beatriče prorokuje dolazak božanskog glasnika koji će obnoviti svet – a to je poziv Danteu da zalutalom čovečanstvu pokaže put ka spasu. Posle toga, Matelda odvodi Dantea i Stacija do Evnoje, reke sećanja na učinjena dobra i tako pesnik postaje čist i dostojan da se uzdigne prema krugovima neba. Bilo je to 30. ožujka (ili 13. travnja) oko podneva.
Dubrovački srbokatolički pokret
"Dokazi" srpstva Dubrovnika
Srbi katolici većinom su se pozivali na romantičarske ideje o tome da se duh i posebnost jednog naroda određuje prvenstveno prema njegovom jeziku. To učenje zastupali su mnogi ugledni slavisti 19. veka, a među njima i jedan praktičar, Vuk Stefanović Karadžić. On je 1849. objavio delo Srbi svi i svuda u kojem iznosi tvrdnju da su svi štokavci Srbi, svi kajkavci Slovenci, a samo su čakavci Hrvati. Hrvatsko ime za jezik retko se nalazi kod starih Dubrovčana, ali ipak može da se nađe. Nalazi se na primer u poslanici Mavra Vetranovića upućenoj 1539. godine Petru Hektoroviću, poslanici Nikole Nalješkovića Korčulaninu Ivanu Vidaliju 1564. i Hvaraninu Hortenziju Bertučeviću, u prepevu Sofoklove Elektre Dominka Zlatarića 1597. itd. Hrvati su iznosili i tvrdnje po kojima je dubrovačko područje, pa i južniji krajevi, isprva bilo čakavsko. Srbi su dokaz srpstva Dubrovnika videli u upotrebi ćirilice, tj. njene zapadne varijante danas poznate pod imenom bosančica. Koliko su pak učeni Dubrovčani 19. veka poznavali ćirilicu, posvedočuje narednih nekoliko primera. Biograf Iva Vojnovića Mirko Žeželj navodi da Ivo nije znao da piše ćirilicom. Ivo Banac navodi da je Anđelo Maslač, učeni dominikanac i učitelj Matije Bana, bio "na glasu kao jedini Dubrovčanin tog vremena koji je poznavao ćirilicu". Stjepo Obad navodi da je sredinom 19. veka u čitavom Cavtatu ćirilicu poznavao jedino župnik Ivo Zaffron. Pišući biografiju Ivana Augusta Kaznačića, vezano uz njegove nakane da počne uređivati Zoru Dalmatinsku, Innocenz Čulić upozorava da ovaj "ne zna ćirilicu i glagoljicu, a to sve bi trebao znati".
Dante Alighieri
Čistilište
Precizan opis fizičkih patnji koje je podneo od ruke plaćenih ubica, Đakopo je dao smireno i s distancom, jer je emotivno daleko od tih događaja (za razliku od sena u paklu), kao i druge sene čistilišta kojima je uglavnom ovladala žudnja za rajem, bitna osećajna sastavnica junaka druge kantike. Iako sene čistilišta nemaju onako plastičan pesnički lik kao stanovnici pakla, ipak se i one međusobno razlikuju, pa su i u ovoj epizodi junaci pođednako setni zbog patničkog svršetka na Zemlji, sadašnjeg stanja, usamljenosti i nebrige srodnika koji se za njih ne mole…
Dubrovački srbokatolički pokret
Istoriografija
Osim Dubrovčanina Antonija Stražičića, Makaranina Lovra Pavlovića i Bokelja Pava Kameranovića koji su o svom pokretu pisali u jeku pokreta u 1890-im godinama, prvi je monografski o Srbima katolicima pisao srpski politički emigrant u Kanadi Lazo M. Kostić. S hrvatske strane prvi se pokretom, ne toliko detaljno kao Kostić, bavio Ivo Banac koji je objavio prikaz pokreta 1983. u SAD-u. Svi ostali monografski radovi o Srbima katolicima, izuzev jednoga detaljnog rada Koste Milutinovića, objavljeni su kako sa hrvatske tako i sa srpske strane tek 1990. i kasnije, te su uvelike ideološki obojani i nastali su u prvom redu iz ideološke potrebe, uglavnom kao reakcija na suton hrvatsko-srpskih odnosa 1980-ih i rat u Hrvatskoj (1991.-1995.) u kojem je Dubrovnik bio pod okupacijom JNA i srpsko-crnogorskih rezervista. U toku rata u Hrvatskoj 1992. akademik Jeremija Mitrović objavio je knjigu Srpstvo Dubrovnika u kojoj naširoko sa velikosrpskih pozicija raspravlja o etničkom karakteru Dubrovnika. Mitrovićev imitator Svetozar Borak je u istom stilu u Novom Sadu objavio knjigu Srbi katolici, a deceniju kasnije u istom će gradu Tatjana Rakić da objavi uradak ''Pokret Srba katolika i srpski pokret u Dubrovniku krajem XIX. veka''. Dubrovački dr. sc. Nikola Tolja objavio je u aprilu 2011. knjigu Dubrovački Srbi katolici - istine i zablude na 711 strana. Tolja je za rad dobio Nagradu Grada Dubrovnika, pod objašnjenjem da je hrvatskoj javnosti ponuđen sveukupan uvid u okolnosti i razloge iz kojih se preko hiljadu Dubrovčana, predvođenih serijom najuglednijih ličnosti u poslednjoj deceniji 19. veka, odlučuje deklarisati kao Srbi.
Dante Alighieri
Čistilište
Sedam pečata koje je dobio na čelu, Dante svakim krugom briše, i na kraju se kupa u vodama Lete i Evnoje.
Uspenje prate himne i psalmi povorki koje se spasavaju, da bi na vrhu bio spektakl – Sedam svećnjaka na čelu povorke, za njima puk obučen u belo koji peva, pa zatim crkva kao kočija između četiri životinje jevanđelja, praćeni svetim Lukom i Pavlam, četiri pisca poslanica i na kraju Sv Jovanom Bogoslovom.
Procesija se prekida gromom, dolazi Madona, i Vergilije napušta Dantea, koji mora da odgovara Beatriči o svojoj grešnosti. Posle prizora na Adamovom drvetu, nastaje Raj.
Raj
Raj je kraljevstvo kakvo je Dante želeo da ustanovi na zemlji. U njemu caruje filozofija. Put rajem predstavlje penjanja od zvezde do zvezde do Empirejskog neba u kome je izvor sve milosti, Bog. Svetlost na tom putu polako zasenjuje sve forme. U sedam rajskih nebesa spadaju junaci aktivnog života: zakonodavci, čovekoljupci, crkveni oci, mučenici i pravedinci, dok je Saturnovo nebo rezervisano za kontemplativne duše. Skupine likova objedinjuju ista osećanja i oni ih izražavaju formirajući figure svetlosti.
I Raju ponovo vlada korporativni princip, povezan sa kompozicijom brojeva. Sunčano nebo obuhvata dve grupe od po 12 predstavnika mudrosti. Jedni zajedničko nosiocima imena mudrih je to što su oni predstavnici artes, istorije i pravnih nauka. Deset filozofa i mislilaca predstavljljaju sapientia – mudrost, dok sedam naučnika predstavljaju scientia – nauku. I treću grupu blaženih čini 9 ljudi a vodi je Kačagvida.
Mesečevo nebo – rajski lenjivci – oni koji zbog tuđeg nasilja nisu ispunili zavet čistote Među dušama u mesecu, jedinima u raju koji još imaju obris ljudskih likova, vidi Pikardu Donati, koja diskretnim aluzijama, bez gorčine, evocira dramu svog života – kad ju je brat izvadio iz samostana i prislio da se uda.
Venerino nebo – Mesto gde obitava Karlo Martel, čijim je srcem zavladala ljubav, ali je on brže bolje usmerio ka Bogu.
Toma Akvinski – Dante ga sreće u Sferi Sunca, među svetiljkama vencakoji peva i pleše. Toma hvali Franju Asiškog – a obojica kore svoje izrode od sledbenika.
Kaćagvida – Među dušama koje su umrle boreći se za veru. Ovde se otvara epizoda značajna za shvatanje političke i idejne motivisanosti speva i u njemu ostvarene Danteove misije. Nasuprot “novim ljudima” koji su Firenci doneli gramziv duh, politički razdor, raskoš i pokvarenost – Kaćagvida sa tugom govori o treznom i skromnom gradu starih orodica i o njihovom poštenom i mirnom životu – suprotnosti savremene Firence. Nakon toliko nepotpunih aluzija koje je dobio tokom putovanja, Dante od svog čukundede dobija svečano proroštvo o svom progonu, ali i o slavi koja će mu se u dalekom potomstvu proneti zahvaljujući uzvišenoj obnoviteljskoj misiji. Zato ga on podstiče da istinu o svemu što je video objavi čovečanstvu i da mu neustrašivo razotkrije uzroke pokvarenosti i zla, kako bi mu pokazao put ka spasenju.
Rifej - nebeski orao - U šestom, Jupiterovom nebu, duše pravednika lete oblikujući slova, među kojima se slovo M (kojim počinje reč ‘monarhija’) preobražava u sliku orla (simbol pravde i Carstva).
Sveti Petar i Benedikt – nalaze se među kontemplativnim dušama u sedmom nebu i kritikuju pohlepu crkvenih dostojanstvenika i moralno opadanje redovnika.
Sledeći Beatričine oči, Dante se uzdiže u deveto, kristalno nebo, gde se kao neizmerno sjajna tačka ukazuje Bog oko kojeg kruže anđeoski zborovi u obliku 9 ognjenih krugova, a Beatriče mu tumači njihovu narav i zadatak. Obuhvaćen svetlošću kao munjom, napokon pređe u Empirej i vidi svetlosnu reku rascvetalih obala i prebelu ružu blaženih, a bezbrojni anđeli neprestano lete prema Bogu i vraćaju se u golemi cvet prenoseći mir i žar ljubavi blaženima. Stigavši već na kraj putovanja, Dante iz središta te ruže u neiskazivoj sreći posmatra radosne likove blaženika koji kruže u moru svetlosti. Beatriče se vraća na svoje mesto u Empireju, a umesto nje Dantea vodi sv. Bernard koji ga poziva da gleda Mariju, a ona će mu svojim zagovorom omogućiti da vidi Boga (otići će do boss-a i apelovati na njega da primi Dantea na kratko iako nema zakazano). Celi raj moli za pesnika i najzad mu je dopušteno da neposrednim gledanjem prodre u najviše tajne svemira, sv. Trojstva i Utelovljenja, da dosegne stanje blaženika neizrecivo rečima.
Pored svetlosti javljaju se pevanje i intelektalna vizija. Pevanje blaženih su glasovi a ne reči. Takav, Raj je najspiritualnije predstava Boga – neposredna pojava duha, samo svetlo bez sadržaja. Svi stanovnici Raja žive jedno u drugom, a zajedno u Bogu.
Majstorstvo Dantovog dela je u blistavim ljudskim terminima koje je upotrebio da bi opisao rajski svet, zemaljskom koprenom poezije iz koje se stvara uzvišeno. De Sanktis kaže da je Dante time za oslikavanje rajske apstrakcije najlepše reči svog jezika
Simbolika brojeva
a)	Simbolika brojeva
Jedno od takvih proročanstava mu i u Raju daje Kačagvida, i u njegovom razgovoru sa Danteom dolazi do poređenja sadašnje i nekadašnje Firence. Istupajući kao predskazalac budućih događaja, Dante sebe diže na pijedestal apostola Komedije i proroka.
Danteov jezik
Jezik Komedije ima za osnovu toskanski, odnosno firentinski dijalekat. U upotrebi su i svakodnevne reči, narodni izrazi, žargoni. Uključuje galicizme i neologizme, oko petsto latinizama. Dante pokazuje veliki talenat u nijansiranju značenja. Stilski je vrlo različit – od tragičnog do komičnog, od poniznog do svečanog, od grotesknog do narodnog. Dante je zaslužan za ime treće poetske škole trinaestog veka dolce stil nuovo. To pominje u Čistilištu Bonađunte iz Luke. To je slavljenje ljubavi prema plemenitoj ženi koja može da pruži blaženstvo muškarcu.
Oplođivanje romanskih jezika latinskom duhovnom i kniževnom tradicijom je ono što jje u Italiji, koja je još uvek gajila jezičke sličnosti sa latinskim svetom, dalo Danteu krila. Opsednutost latinskim obrazovanjem i sklonost ka tehničkim eksperimentima u Danteu je stvorila jezičku napetost – jezik volgare merio je prema latinskom. Preuzimanje teškog stila trobar clus od Arnoa Danijela učinilo je Dantea tehničarom i artistom govora.
Dante poznavje četiri značenja – doslovno i alegorijsko, moralnu pouku, i anagogijsko. Anagogijsko značenje je značenje naviše – opisanim stvarima označavamo pojave večite slave – kao kada se kaže da je Judeja odlaskom naroda Izrailja iz Egipta postala slobodna i sveta. – Duša, izašavši iz greha postaje svetom i slobodnom.
Srednjovekovna simbolizacija sveta zapravo je alegorizacija koja ima za cilj sinhronizaciju svih pojava shodno hrišćanskoj paradigmi o mogućnoj koincidenciji božanske večnosti i ljudskog trenutka. Po Danteu, alegorijski prenos je pesničko oplođavanje jezika unutašnjim značenjem, istinitijem nego stvarnost spoljašnjih znakova kojim su dati. Orfej je globalna alegorija za odnos jezika i uma (Pesmom pomerati kamenje).
Alegorija se dalje deli na moralno i anagogijsko – pouka alegorije može biti u socijalnom ili svetovnom polju života, ili u nadžnačenju koje je vezano za semantičke projekcije koje dopiru u sferu transcedentalnog i večnog. Moralno značenje povezuje znake i pojedinačno, dok anagogijsko povezuje znake i večnost.
Danteova Alegorija je imala neke uslove koje je određivala tradicija. Postići fiktivan glas, koji ne zvuči kao beleženje stvarnih događaja bilo je sredstvo tehnike. Alegorija se koristila i u vidu produžene metafore. Sa ova dva zahteva alegorija kojoj su pesnici težili se predstavlja unutrašnjom, kao da se dešava u duši pojedinačnog čoveka, tanscendirajući Evrimena. Ponekad, likovi srednjovekovnih alegorija bili su personifikacije egzemlarnih likova – Filozofija, Vera... i standardnih poroka.
Umesto da usvoji alegoriju pesnika, za koju se moralio tvrditi da joj doslovan smisao netačan, Dante upotrebljava alegoriju teologa, pa zato sve u poemi tretiramo kao istorijski događaj. Slažući se sa Borhesovim shvatanjem Danteovog načina, Čarls Singlton kaže da u Komediji vlada iluzija da ono što se dešava nije iluzija, kao u snu.
Egzemplarne figure
Paralelizam biblijskih i antičkih egzemplarnih figura bio je deo srednjovekovne tradicije, što je moralo biti poznato Danteu jer ih je upravo ugradio u svoj Purgatorio kao nosechu konstrukciju... Tu je, kaže Kurcijus sa velikom preciznošču oblikovana jedna stilistička shema srednjovekovne latinske tradicije – herojski kanon hrišćanskog sveta.
U određenom smislu, kako to kaže Kurcijus, sa progonstvom Danteov svet se iščašio iz zglobova, i veliki pesnik je dobio priliku da ga uzglobi. Metod koji će to činiti smatra se njegovim najvećim uspehom – uvođenjem velikog broja ličnosti iz savremenosti. Pred sudom komedije niko nije preveliki ni premali. Komediju uokviruju dve elite – Lepa škola limba u Paklu, i osam starozavetnih i sedam novozavetnih svetaca, koji je zaklkjučuju. Kanonom starozavetnih likova za čudo preovladavaju žene, a proroci su izbeguti. Jedina žene u hrišćanskoj eliti su Lucija i Beatriče, dok je od evanđelista zastupljen samo Jovan, a od apostola Petar. Od crkvenih otaca, Avgustin mora da deli stih sa Franjom i Benediktom.
Bejport
Bejport se može odnositi na
Belica
Belica je naselje i istoimena općina u središnjem dijelu Međimurske županije u Hrvatskoj, u čiji sastav ulaze tek dva naselja, to su Belica i Gardinovec. Cijelo područje ratarski je kraj orijentiran na proizvodnju krumpira.
Općinska naselja
Općina se sastoji od tek 2 naselja, to su: Belica i Gardinovec.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Belica imala je 3.509 stanovnika, raspoređenih u 2 naselja:
Palača Potala
Palača Potala (tibetski: Po ta la, kineski: 布達拉宮) je kompleks spojenih građevina u Lhasi (Tibet) koji su činili zimsku rezidenciju Dalaj Lama još od 7., a palaču od polovice 17. stoljeća, sve do kineske invazije 1959. godine kada je Tenzin Gyatso, XIV. Dalaj Lama, prebjegao u Dharamsalu u Indiji.
Palača Potala je nazvana po planini Potala s koje potječe Avalokitešvara ("Gospodin koji gleda odozgora"), bodisatva koji utjelovljuje samilost svih Buda Mahajana budizma.
Palača simbolizira tibetanski budizam i središnje je mjesto tradicionalne tibetske administracije. Kompleks se sastoji od Bijele i Crvene palače s pripadajućim zgradama, izgrađeni na Crvenoj planini u središtu Lhasa doline, na visini od 3.700 m. Zbog toga je Palače Potala, zajedno s drugim povijesnim spomenicima Lhase (samostan Jokhang i palača Norbulingka) upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1994. godine kao "lijepa i originalna arhitektura, velikog povijesnog i vjerskog značaja, čiji su bogati ukrasi skladno uklopljeni u zapanjujuć krajolik". mini|lijevo| Palača Potala iznad Lhase mini|lijevo| Palača Potala 1938. god. mini|lijevo| Bijela palača mini| Crvena palača
Povijest
Prema povijesnim zapisima, izgradnja palače Potala započela je u vrijeme Songtsen Gampoa iz dinastije Thubet ili Tubo, u 7. stoljeću. Songtsen Gampo (vladao od oko 609.-649.) odigrao je vrlo važnu ulogu u političkom, gospodarskom i kulturnom razvoju Tibeta, a također je i ohrabrio bliske veze sa središnjom Kinom. Ujedinio je Tibet i, zbog političkih i vojnih razloga, preselio glavni grad iz Lalonga u Lhasu, gdje je sagradio palaču na Crvenoj planini u središtu grada. Oženio je kraljevnu Tritsun (Bhrikuti) iz nepalske kraljevske kuće i princezu Wencheng iz kineske dinastije Tang. Prvi opis palače je "ogroman kompleks zgrada s tri obrambena zida i 999 soba, plus jedna na samom vrhu Crvene planine".
Nakon pada dinastije Tubo u 9. stoljeću, tibetansko društvo je ušlo u dugo razdoblje previranja, tijekom kojeg je palača na crvenoj planini bila zapuštena. Međutim, u isto vrfijeme je počela da postaje vjersko središte. Tijekom 12. stoljeća, Khyungpo Drakse iz sekte Kadampa, je propovijedao tu, a kasnije je za istu svrhu koristio i Tshurpu Karmapa iz Tsongkapa, osnivač Gelukpa sekte, i njegovi učenici.
Gelukpa sekta se razvila naglo u Tibetu tijekom 15. stoljeća, i postala je dominantna. Uz pomoć Gushri Khana, vođe Mongola plemena Khoshotd, 5. Dalaj Lama porazio je dinastiju Karmapa sredinom 17. stoljeća, i osnovao je dinastiju Ganden Phodrang. Prvo središte njegove vlade bio je samostan Drepung, no, kako je Palača crvene planine bila rezidencija Songtsena Gampoa, i u blizini tri glavna hramova (Drepung, Sera i Ganden), odlučeno je da se obnovi kako bi se spojilo zajedničko političko i vjersko središte. Obnova je započela 1645. godine, a tri godine kasnije kompleks zgrada, s Bijelom palačom (Phodrang Karpo) kao njegovim središtem, završena. Peti Dalaj Lama je preselio tamo i Drepung samostan, i sve od tada Palače Potala je bila rezidencija i sjedište vlade slijedećih Dalaj Lama.
Izgradnju Crvene palače je započeo Sangye Gyatsho, glavni izvršni službenik 5. Dalaj Lame, osam godina nakon njegove smrti, kao spomen na njega i mjesto njegove grobne stupe. Dovršena je četiri godine kasnije (1694.) te je druga po veličini nakon Bijele palače. Palača Potala je postala veliki kompleks dvorana, Budinih hramova i stupa. Pogrebne stupe (chortens) su dodani u spomen na 7., 8., 9., i 13. Dalaj Lamu, svako unutar svoje dvorane. Najnovija je ona 13. Dalaj Lame, zgrada koja je građena od 1934. - 1936. godine.
Posebno treba spomenuti činjenicu da Špilja meditacije kralja Dharme smještena na vrhu brda gdje je Songtsen Gampo izgradio i kapelu Lokeshvara, oba spomenika koja su prethodila izgradnji sadašnje palače.
mini| Bivša soba Dalaj Lame sa slikom posljednjeg Lame kao bodisatve na zidu mini|lijevo| Stupe Dalaj Lama u palači
Odlike
Palača Potala ima površinu od preko 130.000 m² i visoka je više od 110 m. Bijeloj palači se dolazi vijugavom cestom koja vodi do otvorenog trga ispred palače. Središnji dio je istočno od glavne dvorane, gdje se odvijaju sve glavne ceremonije. Prijestolje Dalaj Lame je na sjevernoj strani dvorane, a zidove su prekriveni slikama s prikazom vjerskih i povijesnih tema. Na vrhu Bijele palače je osobni apartman Dalaj Lame.
Crvena palača se nalazi zapadno od Bijele palače i njezina uloga ve bila da udomi stupe sa ostacima pokojnih Dalaj Lama. Ona također sadrži i brojne Budine i Sutrine dvorane. Na zapadu Crvene palače je Namgyel Dratshang, privatni samostan Dalaj Lame. Drugi važni dijelovi Potala kompleksa su trgovi na sjeveru i jugu i masivne zidine građene od nabijene zemlje i kamena, s probijenim vratima na istoku, jugu i zapadu.
Biver Krik
Biver Krik se može odnositi na
Big Fols
Big Fols se može odnositi na
Belingham
Belingham se može odnositi na
Chirac (Lozer)
Širak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer koja pripada prefekturi Mand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 006 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 33,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 640 metara (maksimalnoj 1.254 m, a minimalnoj 605 m).
Voltin stup
250px|thumb|Voltin stup od bakra i cinka Voltin elektrostatički stup je prethodnik moderne baterije koji je izumio fizičar Alessandro Volta oko 1800. godine. Voltin elektrostatički stup je u osnovi elektorkemijska baterija, koja se sastoji od izmjenično poredanih ploča bakra i cinka, a kao elektrolit koristi vodenu otopinu sulfatne kiseline ili kuhinjske soli. left|250px|Voltin stup (muzejski izložak u [[Tempio Voltiano, talijanskom muzeju posvećenom Alessandru Volti.]]
Bigfok
Bigfok se može odnositi na
Belica (razvrstavanje)
Pojam Belica (od reči beo, beli) može značiti:
U geografiji
Srbija:
Republika Makedonija:
Bugarska:
Slovenija:
Big Lejk
Big Lejk se može odnositi na
Labette, Kansas
Labet je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Belica (razvrstavanje)
U geografiji
Hrvatska:
Labette, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 78, što je 10 (14,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dubrovačka katedrala
Dubrovačka katedrala posvećena je Uznesenju Blažene Djevice Marije na nebo (Velika Gospa). Sjedište je Dubrovačke biskupije. Nastala je na mjestu bizantske i romaničke katedrale, uništene u velikom potresu 1667. godine. Sadašnja barokna katedrala građena je od 1671. do 1713. godine.
Prema legendi, romanička je katedrala iz 12. stoljeća građena novcem engleskog kralja Rikarda I. Lavljeg Srca, koji je nedaleko Lokruma preživio brodolom, nakon povratka iz Trećeg križarskog rata 1192. godine. Uz znak zahvanosti, dao je 100 000 dukata, što je tada bio jako veliki novac. Bila je to prva romanička bazilika na istočnom Jadranu i utjecala je na crkvenu arhitekturu u cijeloj regiji. Bila je neobično visoka. Vidi se na slikama Dubrovnika prije potresa 1667. godine. U tom je potresu katedrala bila potpuno razorena. Krstionica u blizini je preživjela, ali se više nije koristila. Ulogu katedrale privremeno je preuzela crkva sv. Vlaha.
Unutrašnjost katedrale je raskošna. Iznad glavnog oltara nalazi se slika "Uznesenje Marijino" iz 16. stoljeća, koju potpisuje slavni talijanski slikar Tizian. Jedinstveni oltar sv. Ivana Nepomuka izrađen je od ljubičastog mramora.
U riznici katedrale čuvaju se mnogi zlatni i srebrni relikvijari, križevi, crkveno posuđe i slike talijanskih, flamanskih i hrvatskih slikara, među kojima je i slika "Bogorodica s djetetom" iz 16. stoljeća, nastala prema djelu slavnog talijanskog slikara Raffaela. U riznici je i relikvija glave sv. Vlaha iz 11.-12. stoljeća. U obliku je krune bizantskih careva. Ukrašena je medaljonima u emajlu i dragim kamenjem. Rad je dubrovačkih zlatara.
Zanimljivosti
U riznici katedrale čuva se i čudotvorna Isusova pelenica dio koje se čuva u Lateranskoj bazilici.
Orgulje
Taljanski orguljar Gustavo Zanin je izgradio orgulje dubrovačke katedrale 1987. godine. Glazbalo ima ovu dispoziciju:
Baterfild
Baterfild se može odnositi na
Casale, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Bruk Park
Bruk Park se može odnositi na
Fredericksburg, Virginia
Frederiksburg je grad u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 24.286 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 24.286 stanovnika, što je 5.007 (26,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
2077 Kiangsu
2077 Kiangsu je Marsov trojanski asteroid čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,327 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,1.
Mangan(II) bromid
Mangan(II) bromid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 214,746 Da.
2078 Nanking
2078 Nanking je Marsov trojanski asteroid čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,368 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,1.
Hrvatska nogometna liga - sezona 2009./10.
Prva hrvatska nogometna liga 2009./10. (skraćeno:Prva HNL 2009./10.) je natjecanje Prve hrvatske nogometne lige koje je započelo 25. srpnja 2009. U ovoj sezoni Prva HNL se proširila sa dotadašnjih 12 na 16 klubova. Iz Druge HNL, u ligu su se kvalificirali Istra 1961, NK Međimurje, NK Lokomotiva Zagreb i Karlovac, dok je pobjedom u razigravanju protiv Hrvatskog dragovoljca, Croatia Sesvete osigurala ostanak. Pobjednik sezone je Dinamo Zagreb
Aia di Rocco, Chieti
Aia di Rocco je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Ayn (Savoja)
En je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 278 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,44 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 559 metara (maksimalnoj 720 m, a minimalnoj 440 m).
Bruno
Bruno se može odnositi na
Daphnis (mjesec)
Dafnis (grčki Δαφνίς; također Saturn XXXV.) je prirodni satelit planeta Saturn, iz grupe unutarnjih pravilnih satelita.
Ime
Dafnis je ime dobio po Dafnisu, pastiru iz grčke mitologije. Dafnis je bio Hermesov sin i brat Pana, po kojem je nazvan jedan drugi Saturnov satelit.
Otkriće
Dafnis je otkriven 6. svibnja 2005., pomoću fotografije letjelice Cassini.
Bruklin Park
Bruklin Park se može odnositi na
Imperium
Imperium je latinska riječ koja se grubo može prevesti kao "vlast", a pod kojim se obično podrazumijevaju nečije ovlasti, prije svega u smislu teritorijalne nadležnosti. U Drevnom Rimu je predstavljao koncept različit od auctoritasa, temeljenom na osobnom prestižu, odnosno potestasa koji se vezivao za ovlasti rimskih magistrata. Prije svega se koristio za ovlasti službenika izvan granica Rima (pomerium), pa su se stoga pod imperiumom podrazumijevale prije ovlasti vojnih komandanata, a kasnije i guvernera u provincijama. Kasnije se izraz imperium maius koristio za ovlasti magistrata, službenika i velikodostojnika koji su bili iznad ovlasti (ili imperiuma) drugih službenika. Najviši imperium su na kraju dobili rimski carevi.
Zlato i srebro grada Zadra
U građevnom sklopu crkve Sv. Marije odnosno njezinog samostana, čiji su objekti tijekom drugog svjetskog rata bili teško oštećeni, 1972. godine formiran je reprezentativni postav - Stalna izložba crkvene umjetnosti, i jedna od najvrijednijih izložbi u Hrvatskoj, popularno nazvana “Zlato i srebro Zadra”. Izložbu je 1951. inicirao hrvatski pisac Miroslav Krleža koji je napisao i jedan od svojih najboljih eseja u kojem veliča zadarsko zlato. Hrvatski književnik Tomislav Marijan Bilosnić o 50. godišnjici SICU objavio je knjigu feljtona "Sjaj zadarskoga zlata" (Zadar, 2007.).
mini|220px|thumb|Bista-relikvijar sv.Siksta iz 1596.g. - jedan od izložaka Na oko 1200 m2 prostora u 8 suvremeno opremljenih dvorana bliješti zadarsko zlato i srebro uz rekonstruiranu unutrašnjost starohrvatske crkvice Sv. Nediljice iz 11.st., rukopise, skulpture, vezove, tapiseriju, reljefe itd. kao dokaz bogate prošlosti Zadra od 8.-18.st. koji je naročito u srednjem vijeku bio vrlo važno kulturno središte. U relikvijare i kaleže, skulpture, slike i vezove utkane su radosti i nade, strpljenje, patnja i vjera burnih razdoblja prošlosti ovog kraja. Ovo neprocjenjeno blago su kako tijekom stoljeća tako i u Domovinskom ratu sačuvale sestre benediktinke, a neki vrijedni izlošci (čipka, crkveni tekstil vezen zlatnim nitima) su djelo njihovih ruku. Osobita dragocjenost, draž i važnost izložbenih predmeta je u tome što su oni velikim dijelom rad domaćih poznatih i nepoznatih majstora ili su čvrsto povezani uz Zadar i zadarsko područje.
Posebno vrijedni izlošci su:
2099 Öpik
2099 Öpik je Marsov trojanski asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,303 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 15,18.
Čatfild
Čatfild se može odnositi na
Jasper, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.546 stanovnika, što je 2.766 (155,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Pan (mjesec)
Pan (grčki Πάν; također Saturn XVIII.) je prirodni satelit Saturna, koji se nalazi u sredini Enckeove pukotine u saturnovom A-prstenu.
Ime
Pan je dobio po grčkom bogu Panu. Riječ pan na grčkom znači "sve". Pan je svoje ime dobio 16. 9. 1991. po bogu pastrira, što je aluzija na njegovu ulogu pastirskog mjeseca.
Bernsvil
Bernsvil se može odnositi na
Pan (mjesec)
Ime
Panove su prijašnje oznake bile Saturn XVIII. i S/1981 S 13.
Postoji i asteroid 4450 Pan.
Otkriće
Postojanje ovog mjeseca su prvi predvidjeli Jeffrey N. Cuzzi i Jeffrey D. Scargle 1985. Mjesec je napokon otkrio Mark R. Showalter 1990., nakon obrade slika iz Voyager 2 misije tokom njegovog prolaska pokraj Saturna 1981. Pan se pojavljuje na 11 Voyagerovih snimaka.Otkriće Pana natjerala je astronome da ponovno pregledaju sve slike koje je snimila letjelica Voyager 2.
Karakteristike
Pan je pastirski satelit Enckeove pukotine. Svojim gravitacijskim poljem Pan također stvara valove u okolnim prstenima. Znanstvenici su Pana opisali kao mjesec u obliku oraha, sličan Atlasu, jednom drugom Saturnovom mjesecu.
Arheološki muzej Zadar
right|mini|200px|Arheološki muzej Zadar Arheološki muzej Zadar specijalizirani je muzej. Kao državni muzej pokriva područje Zadarske županije s otocima Rabom i Pagom. Unutar Muzeja djeluje više odjela: odjel za prapovijesnu, antičku, srednjovjekovnu arheologiju, odjel za podmorska arheoloćka istraživanja, odjel za pedagoško-andragošku djelatnost, konzervatorsko-restauratorski odjel, knjižnica i drugi, te Muzej ninskih starina.
Povijest
Osnovan je 30. studenoga 1832. godine kao drugi najstariji muzej u Hrvatskoj i jedan od najstarijih u ovom dijelu Europe.
Lambert I od Nantesa
Lambert I od Nantesa (? - 836/7) bio je franački plemić koji je služio kao grof Nantesa od 818. do 831. te kao vojvoda Spoleta od 834. do smrti.
Arheološki muzej Zadar
Građa
Arheološki muzej Zadar smješten je u novosagrađenoj zgradi u središtu povijesne jezgre rimske Iadere, u blizini rimskog foruma i kapitolija, te glavne zadarske ulice Kalelarga. U neposrednom susjedstvu muzejske zgrade nalazi se romanička katedrala sv. Stošije, samostan i crkva sv. Marije sa Stalnom izložbom crkvene umjetnosti "Zlato i srebro grada Zadra", te predromanička crkva sv. Donata. Po vrijednosti fundusa i područja istraživanja jedan je od najznačajnijih muzeja u Hrvatskoj.
Lambert I od Nantesa
Rodio se kao sin Guya, grofa od Nantesa, od koga je također naslijedio i titulu prefekta Bretonske marke. Godine 818. je sudjelovao u pohodu koji je karolinški car Luj Pobožni poduzeo protiv Bretonaca i njihovog vođe Mormana. Godine 822. su se Bretonci ponovno pobunili pod Wihomarcom; ustanak je završen kada je Wihomarc 825. otišao u Aachen pokloniti se caru i tako ga priznati kao sizerena. Lambert je na povratku ubio Wihomarca i njegove pristaše, koristeći kao izgovor njihov mirovni sporazum sa Vikinzima.
Godine 831. se Lambert priključio ustanku koji je Lujev sin Lotar podigao protiv oca. Zbog toga ga je Luj dao prognati preko Alpa u Italiju. Tamo je godine 834. na upravu dobio Vojvodstvo Spoleto. Umro je dvije godine kasnije, što se pripisuje epidemiji koja je u to vrijeme harala u Italiji i odnijela živote mnogih Lotarovih pristaša.
Lambert se ženio dva puta. Prva supruga mu je bila izvjesna Itta, s kojom je imao sina Lamberta, koji će ga naslijediti u Nantesu. Poslije se oženio za Adelaidu od Lombardije, kćer Pipina od Italije; s njom je imao sina Guida (Guya) koji će također postati vojvoda Spoleta. Njegov unuk Guido je postao sveti rimski car.
Karlos
Karlos se može odnositi na
Gejzir
200px|thumb|right|Gejzir Strokkur, u [[Islandu]] Gejzir (iz islandskog jezika geysa – vrtlog, tok) je termalni izvor na zemaljskoj površini koji u manje ili više redovitim vremenskim razmacima izbacuje kipuću vodu i paru kao fontanu u zrak.
Ime gejsir je dobio po Islandskim izvoru Geysir. Gejziri se nalaze uglavnom na vulkansko aktivnim područjima (Island, Novi Zeland, Čile, Nacionalni park Yellowstone u SADu).
Erupcija
Gejzir djeluje po načelu stalnog izvora vode i podzemnih tunela, koji djeluju kao cijevi. Kad se nakupi dovoljno vruće vode, tlak ju podiže na površinu.
Najpredvidljiviji gejzir u Yellowstone parku je Old Faithful. Prosječno vrijeme između erupcije iznosi 64 minuta.
Poznati gejziri
250px|thumb|right|Erupcija White Dome gejzira u Yellowstone-u Gejzir je rijedak prirodni fenomen, jer zahtijeva kombinaciju vode, topline i podzemnih tunela.
Kanbi
Kanbi se može odnositi na
2204 Lyyli
2204 Lyyli je Marsov trojanski asteroid sa prečnikom od približno 25,16 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,643 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,536 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,406, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 20,556 stepeni, a orbitalni period iznosi 1522,644 dana (4,168 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 12,70 a geometrijski albedo 0,023.
Asteroid je otkriven 3. marta 1943. godine.
Rocca Pietore, Belluno
Rocca Pietore je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 174 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1150 m.
Kolrejn
Kolrejn se može odnositi na
Mohawk, New York
Mohok je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Kotidž Grouv
Kotidž Grouv se može odnositi na
Kristal (razvrstavanje)
Kristal se može odnositi na
Kohaset
Kohaset se može odnositi na
Clansayes
Klanse je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Nion.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 441 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 208 metara (maksimalnoj 348 m, a minimalnoj 87 m).
2253 Espinette
2253 Espinette je Marsov trojanski asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,284 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
Samostan Sigurata u Dubrovniku
thumb|mini|Oltar u kapeli Samostana Sigurata thumb|mini|Izlošci u samostanskom muzeju Sigurata je pučki naziv za crkvu i samostan Preobraženja Kristova na Prijekomu u Dubrovniku, ulica Od Sierurate 13. Naziv se razvio od latinskog imena ove crkve Transfi gruratio Domini (Preobraženje Kristovo), od kojeg su se u dugogodišnjoj uporabi u izgovoru ispuštanjem nekih glasova - tranSfIGURATio - razvili nazivi Sigrurat, Sikurat, Sigrurata, Sikurata. U pisanim ispravama prvi put se spominje 1. travnja 1281. godine. Sagrađena je na uzvišenom mjestu s kojega se pruža pogled na cijeli grad. Crkva Preobraženja Kristova pripada predromaničkom južnodalmatinskom tipu jednobrodnih crkava s pravokutnom apsidom, pojasnicama i kupolicom koja je izvana kvadratična i neožbukana. Crkva je danas trobrodna, a dva su joj bočna broda, sudeći prema profilaciji portala i prozora pridodana krajem 17. stoljeća, možda neposredno nakon potresa 1667. godine. U ovoj je crkvi bilo sjedište bratovštine kovača i kotlara već u 14. stoljeću, a najvjerojatnije i od samog njenog početka. Najstariji grob te bratovštine u ovoj crkvi (sada ispred crkve) je iz 1423. godine, a najmlađa su dva groba iz 1808. (sada također ispred crkve). U ovoj je crkvi neko vrijeme bilo sjedište i bratovštine češljara vune, koje je zaštitnik sv. Vlaho, na što podsjeća nadgrobna ploča s natpisom: "S. DE FRATERNITA DE PETENATORI", sada ispred crkve, te mala slika sv. Vlaha uljem na platnu, sada u zbirci. Samostan je 1900. godine temeljito popravljen i tom mu je prilikom dograđen još jedan kat nad obje zgrade. Veliku obnovu samostan je doživio 1932. godine kada su mu nadograđena još tri kata nad obje zgrade.
Zbirka
Unutar samostana nalazi se zbirka umjetnina.
Atlas (mjesec)
Atlas, zvan i Atlant (grčki Άτλας; također Saturn XV., ili S/1980 S 28) je satelit planeta Saturna. Otkriven je 1980. od strane Richarda Terrila, a 1983. je službeno nazvan po divu Atlasu, koji je po vjerovanju starih Grka nosio nebo na svojim leđima. Atlas je u mitologiji nećak boga Saturna. lijevo|mini|Atlas
Karakteristike
Atlas kruži oko Saturna na udaljenosti od 137 670 km. Dimenzije su mu 38x34x28 km, što mu daje prosječni promjer od oko 32 km. Atlas je vanjski pastirski satelit A-prstena.
Letjelica Cassini je 2004. snimila rub A-prstena i otkrila "nabore" koji ukazuju na gravitacijski utjecaj Atlasa na prsten. Na osnovu izobličenja ruba pukotine izračunata je masa i satelita. Iz mase i već poznatih dimenzija izračunato je da je gustoća satelita tek oko 0.5 g/cm3, dvostruko manje od vode, pa se vjeruje da ovaj satelit, kao i susjedni Pan, nije čvrsto tijelo, već nakupina krhotina.
Cassini je krajem 2004. otkrio i slabašan prsten koji dijeli putanju s Atlasom.
Mangan(II) karbonat
Mangan(II) karbonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 114,947 Da.
Kamstok
Kamstok se može odnositi na
Pradera, Verbano-Cusio-Ossola
Pradera je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Cheylard-l'Evêque
Šelar l'Evek je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer.
Darvin
Darvin se može odnositi na
Delvud
Delvud se može odnositi na
Dominikanski samostan i crkva u Dubrovniku
300px|mini|desno|Dominikanski samostan i crkva u Dubrovniku Dominikanski samostan i crkva vjerski su objekti u gradu Dubrovniku.
Nalaze se u istočnom dijelu starog grada uz gradske zidine. Dominikanci su osnovali samostan u Dubrovniku 1225. godine. Čini ga komples zgrada među kojima su crkva sv. Dominika, zvonik, klaustar i tri samostanska krila. Izgradnja je započeta početkom 14. st, a završila je sredinom 15. st. Unutar samostana se nalazi i djelo venecijanskog majstora, Paola Veneziana. Muzej samostana sadrži vrijedne rukopise i 217 inkunabula, slike dubrovačkih slikara iz 15. i 16. stoljeća: Lovre Dobričevića, Mihajla Hamzića i Nikole Božidarevića i oltarnu palu "sv. Magdalena", rad slavnog talijanskog slikara Tiziana iz 1550. godine. Crkva je jedna od najvećih gotičkih građevina na istočnoj obali Jadrana. Nacrte je izradio Michelozzo di Bartolomeo, a gradnju su vodili dubrovački majstori Utešimović, Radomanović i dr.
Povijest i opis građevine
Dominikanski samostan u Dubrovniku osnovali su redovnici 1225. g. Danas se nalazi uz gradske zidine i Vrata od Ploča te tvori kompleks zgrada koji čine velika jednobrodna crkva s prigrađenim zvonikom, klaustar (sa sjeverne strane) i tri samostanska krila koja zatvaraju klaustar. U spomenuti kompleks spadaju još i četiri manje samostanske crkve iako nisu potpuno uklopljene u cjelinu. To su crkva sv. Sebastijana, crkva sv. Luke, crkva Navještenja i crkva Gospe od Rozarija, tj. bratovštinska crkva Rozario. Crkva sv. Sebastijana gotička je crkva sagrađena 1466. g. tik uz crkvu sv. Dominika, točnije, uz njezin južni zid. Iako još gotička, primjer je prve crkve s polukružnom apsidom u Dubrovniku. Njen položaj u neposrednoj blizini gradskih vrata trebao je značiti sv. Sebastijanovu zaštitu grada od kuge koja je u to vrijeme bila velika prijetnja stanovništvu Europe. Crkve sv. Luke, zatim crkva Navještenja i bratovštinska crkva Rozario prostorno su odvojene od središnjeg kompleksa samostana, no unatoč tomu one su u njegovu vlasništvu. Prve dvije smještene su s istočne strane Ulice sv. Dominika, dok je posljednja, crkva Gospe od Ružarija sagrađena nasuprot zapadnoga pročelja crkve sv. Dominika. Iako je poznata činjenica da je još 1282. g. na mjestu današnjeg samostana sv. Dominika postojao neki manji klaustar s grobovima, tek se rujan 1301. g. po prvi puta spominje kao datum početka izgradnje spomenutog samostana. Inicijativu predvodi Malo vijeće koje naređuje da pri izgradnji samostana moraju sudjelovati svi stanovnici, i muškarci i žene. Ipak, premda su radovi počeli već početkom 14. st., te su tokom istog stoljeća i samostan i crkva već bili sagrađeni, svoj konačni oblik samostan je dobio tek s izgradnjom sakristije, kapitularne dvorane i trijemova klaustra sredinom 15. st.
Crkva sv. Dominika
Crkva sv. Dominika jedan je od najvećih gotičkih prostora na istočnoj jadranskoj obali. Dubok i ispražnjen prostor iznimno velikih dimenzija za naše područje (42x16x16 m) u kombinaciji s visokim i glatkim zidovima crkvene lađe i otvorenim drvenim krovištem odaju dojam prostranosti i gotičke lakoće. Isti utisak može se dobiti i u nekim drugim crkvama propovjedničkih redova. Riječ je o jednobrodnoj građevini s dugom lađom visokih zidova na koju se nastavlja svetište poligonalnog oblika. Vanjski plašt crkve raščlanjen je četvrtastim kontraforima. Unatoč smatranjima nekih istraživača da je zbog potresa i ponovnih pregradnja od izvorne gradnje ostalo vrlo malo ostataka, dominikanska crkva uglavnom je zadržala svoj izvorni oblik. Tome svjedoče grobni natpisi pri dnu pročelja iz 14.-15. stoljeća, niz trodjelnih romaničko-gotičkih slijepih arkada i poligonalna apsida. Južnim pročeljem crkve dominira glavni ulaz do kojeg vodi strmo stubište. Majstor je vanjskog, kasnogotičkog okvira Bonino Jakovljev iz Milana. On je zajedno s domaćim dubrovačkim klesarima 1418. g. izradio vanjski okvir južnog portala i figuru Boga Oca koja se nalazi na vrhu. Drugi, zapadni ulaz u crkvu otvoren je tek sredinom 15. st., i to nakon što je uređena dugačka pristupna rampa.
Zvonik i klaustar
U sklopu samostanskog kompleksa, uz crkvu sv. Dominika nalazi se zvonik. Okružen je gradskim zidinama s juga, istoka i sjevera. Njegovo prizemlje uklopljeno je u prostor sakristije. Za početak izgradnje uzima se godina 1390. kada na njemu počinje raditi graditelj Cecho iz Monopolija. Prema De Diversisu, godine 1444. zvonik je još uvijek u gradnji, a smatra se da nije bio završen prije 1450. Kao krajnji datum završetka uzima se 1531. g. kada je mjedeni pozlaćeni pijevac postavljen na vrh. No, kako je taj vrh bio uništen gromom čak tri puta u 17. i 18. stoljeću klesari su ga, sukladno novim stilskim strujanjima, nakitili baroknim girlandama i volutama te su svinuli oblik kubeta kao što je to u vrijeme baroka bilo uobičajeno. Zvonik je u osnovi izgrađen u romaničkom stilu, no vidljive su i gotičke i renesansne stilske oznake, jednako kao i barokne. Nakon potresa 1979. g. znatno su stradali svi zvonici na dubrovačkom području pa tako i zvonik dominikanskog samostana. Obnova je započela devet godina kasnije. Klaustar dominikanskog samostana ističe se među dubrovačkim spomenicima svojom prostranošću i ljepotom. Ideja o izgradnji klaustra postojala je još u 14. st. Ipak, njegovi trijemovi gradit će se tek u razdoblju od 1456. do 1483. g. Također, ovaj se klaustar smatra primjerom prvog prodora renesanse u dubrovačku sakralnu arhitekturu iako neki detalji još uvijek nose odlike gotičkog stila. U središtu dvorišta nalazi se kameni zdenac iz 16.st. Jedan o majstora koji je sudjelovao pri gradnji klaustra je i poznati umjetnik firentinskog quattrocenta, Maso di Bartolomeo.
Raspelo - Paolo Veneziano
U začelju velike crkvene lađe, smješteno u luku apsidalnog otvora monumentalne crkve, u visini nad oltarom nalazi se velebno Raspelo koje je, prema riječima Grge Gamulina jedno od najgrandioznijih djela osnivača mletačke škole trečentističkog slikarstva, Paola Veneziana. Njegov smještaj prati već ustaljeno opremanje srednjovjekovnih svetišta u kojima su se Raspeća postavljala u visini nad oltarom time predočavajući Žrtvu Božjeg Sina čija simbolika zaziva Spasenje. U središtu je naslikan raspeti Krist dok su na pobočnim poljima likovi Bogorodice i Ivana. Datira se u razdoblje između 1350. i 1355. g., a smatra se da je nastalo u zenitu stvaralaštva Paola Veneziana. Ovo djelo je zasigurno među najskupljima iz kasnog srednjeg vijeka u Hrvatskoj.
Poznate osobe
Poznati dominikanci koji su živjeli i djelovali u ovom samostanu:
Istraživači
Najznačajniji hrvatski istraživači koji su se kroz 20. st. bavili dominikanskim samostanom bili su Ljubo Karaman, Cvito Fisković i Frano Kovačević dok se među recentnim istraživačima ističu Stjepan Krasić i Predrag Marković.
Helle Thorning-Schmidt
Helle Thorning-Schmidt (fonetski:ˈhɛlə ˈtoɐ̯neŋ ˈsmed; 14. decembar 1966 -) je danska političarka koja vodi stranku Socijaldemokrata. Od 1999. do 2004. je bila članica Evropskog parlamenta a 2005. je izabrana u Folketing (danski Parlament); nakon parlamentarnih izbora, na kojima su Socijaldemokrati doživjeli poraz, kao kandidat desnog krila stranke je porazila dotadašnjeg vođu stranke Mogensa Lykketofta. U septembru 2011. je izborni blok tzv. Crvene alijanse na čelu sa Socijaldemokratima ostvario pobjedu na parlamentarnim izborima, te će Thorning-Schimdt postati prva žena premijer u historiji Danske.
Thorning-Schmidt je od početka 1990-ih u braku sa Stephenom Kinnockom, britanskim političarem i poslovnim čovjekom koji je sin Neila Kinnocka, dugogodišnjeg vođe britanskih laburista i bivšeg potpredsednika Evropske komisije (pored ostalog). S njim ima dvoje djece.
Ratni zločini u Kosovskom ratu
thumb|desno|Kanadski forenzičari iskopavaju masovnu grobnicu na Kosovu.
Ratni zločini u Kosovskom ratu uključuju progone stanovništva, masakre, etničko čišćenje, silovanja, pljačke, trovanje bunara i uništavanje čitavih naselja.
Prema izveštaju Human Rights Watch-a, spisak ozbiljnijih ratnih zločina u kosovskom ratu uključuje i zloupotrebe koje je počinila Oslobodilačka vojska Kosova, kao što su otmice i ubistva po kratkom postupku, ali "velika većina zloupotreba u proteklih godinu dana (januar 1998 - april 1999) se pripisuje Policiji Srbije ili Vojsci Jugoslavije".
Srpski ratni zločini
Srpska policija, pripadnici Vojske Jugoslavije i pridružene paravojne formacije širom pokrajine su ubijali civile koji očito nisu bili borci, uključujući žene i decu. U napadima na sela, ubistvima, silovanjima, pljačkanju i spaljivanju kuća i stanova, učestvovale su takođe i srpske komšije, kao i bande kriminalaca iz “uže” Srbije. Među pripadnicima paravojnih snaga bilo je i onih koji su pušteni iz zatvora u Srbiji pod uslovom da pristanu da se bore na Kosovu. Među paravojnim formacijama za koje se veruje da su bile aktivne na Kosovu nalaze se Arkanovi Tigrovi, Šešeljevi Beli orlovi i Delta odred iz Republike Srpske. Veruje se da je SDB pomogao u organizaciji i naoružavanju ovih snaga.
U nekim slučajevima vojnici su postupali fer prema civilima, pokušavajući da im pruže zaštitu, ali nažalost, ovi primeri predstavljaju izuzetke.
Obim i sistematska priroda kršenja prava na Kosovu ne dozvoljavaju mogućnost da srpsko i jugoslovensko rukovodstvo o njima nisu ništa znali, kako su tvrdili. Bilo je svega nekoliko slučajeva gde je Miloševićeva vlada kaznila snage bezbednosti zbog ozbiljnih zločina. Naprotiv, u periodu posle rata odlikovano je i unapređeno na stotine pripadnika policije i vojske koji su služili na Kosovu, uključujući i članove najvišeg rukovodstva.
Progoni stanovništva
thumb|desno|Albanske izbeglice napuštaju Kosovo bez ičega, pod pritiskom srpskih snaga.
Srbija je tokom 1998. i 1999. počela sa masovnim proterivanjem Albanaca. Srpska policija je, uz podršku Vojske Jugoslavije, tokom 1998. i 1999. godine sprovodila masovne progone albanskog i drugog muslimanskog življa sa Kosova. Albanskim stanovnicima je nakon usmene naredbe o iseljavanju ostavljano kratko vreme za napuštanje domova, tako da su mogli sa sobom da ponesu samo ono najneophodnije. Muškarce koji su se tome opirali, srpski policajci su ubijali u prisustvu njihovih žena i dece.
Prema nekim podacima već 1998. godine (pre NATO bombardovanja) sa Kosova je bilo proterano oko 350.000 Albanaca.