cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petlovac (općina)
Ceste
Područje Općine Petlovac veze s užim i širim okruženjem ostvaruje preko dvije državne ceste: D517 (Beli Manastir - Valpovo - Koška) i D211 (Baranjsko Petrovo Selo - Beremend u Mađarskoj). Puštanjem u promet cestovnog mosta 2001. godine preko Drave kod Belišća značajno je poboljšana prometna prohodnost tog prostora, a otvorenjem (2. XII. 2022. godine) dionice Autoceste A5 Beli Manastir - Osijek na Koridoru 5c područje Općine Petlovac dobilo je pristup prometnoj mreži evropskih autocesta.
Univerzitet u Stavangeru
Univerzitet u Stavangeru (Universitetet i Stavanger) je javni univerzitet koji se nalazi u Stavangeru na jugozapadu Norveške. Univerzitet je osnovan 2005. godine i danas ga pohađa oko 9,000 studenata.
Petlovac (općina)
Po mjestima
Popis stanovništva 2001.
Popis stanovništva 2011.
Popis stanovništva 2021.
- Napomena: Između popisa 2001. i 2011. godine broj stanovnika Općine Petlovac smanjio se za 338 (12,32 %), a između popisa 2011. i 2021. za još 531 (28,34 %). U dvadesetogodišnjem razdoblju (2001-2021) broj stanovnika smanjio se za drastičnih 869 (31,68 %), dakle gotovo za jednu trećinu.
Po nacionalnosti (2011)
Narodnosni sastav Općine Petlovac prema popisu iz 2011. godine:
Po maternjem jeziku (2001)
Stanovništvo Općine Petlovac 2001. prema maternjem jeziku: hrvatski (81,12 %), mađarski (12,72 %), romski (2,11 %), srpski govori 2,04 % stanovnika, rumunjski (0,47 %), slovenski (0,29 %)albanski (0,22 %), slovački (0,18 %), ruski (0,11 %), njemački (0,07 %), rusinski (0,07 %), bošnjački (0,04 %), makedonski (0,04 %) i 0,52 % nepoznato.
Po vjeroispovijesti (2001)
Stanovništvo Općine Petlovac 2001. prema vjeroispovijesti: katolici (89,1 %), pravoslavna crkva (5,18 %), islam (0,36 %), evangelistička crkva (0,33 %), kalvinistička crkva (0,26 %), adventistička crkva (0,22 %), jehovini svjedoci (0,15 %), grkokatolici (0,04 %), ostali (0,62 %), agnostici (3,06 %), nisu vjernici (0,33 %) i 0,35 % nepoznato.
Po vjeroispovijesti (2011)
right|thumb|300px|Zgrada Općine Petlovac (u pozadini), Dom kulture i ulaz u Sportski park (lijevo: Područna škola Petlovac) mini|desno|300px|Područna škola Petlovac Osnovne škole Šećerana
Stanovništvo Općine Petlovac 2011. prema vjeroispovijesti: katolici - 2.134 (88,73 %), pravoslavci - 130 (5,41 %), protestanti - 16 (0,67 %), ostali kršćani - 36 (1,50 %), muslimani - 12 (0,50 %), ostali - 6 (0,25 %), agnostici - 1 (0,04 %), nisu vjernici i ateisti - 32 (1,33 %), ne izjašnjavaju se - 34 (1,41 %) i napoznato - 4 (0,17 %).
Škole
Na području Općine Petlovac osnovno obrazovanje je organizirano u sklopu matične Osnovne škole "Šećerana" Šećerana.
Toj školi pripada Područna škola Baranjsko Petrovo Selo, u kojoj se nastava odvija za učenike od I. do VIII. razreda. U područnim školama u Petlovcu, Luču i Torjancima nastavu pohađaju učenici I., II., III. i IV. razreda u kombinaciji.
U sastavu Osnovne škole Zmajevac djeluje Područna škola Novi Bezdan na mađarskom jeziku, a nastavu pohađaju učenici do I. do VIII. razreda.
Boffres
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 510, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km².
El Tabanero, Tumbiscatío
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 955 m.
La Juquilita, Santa Cruz Zenzontepec
La Juquilita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Zenzontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 614 m.
Košare (Pljevlja)
Košare je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 83 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 117 stanovnika).
Demografija
U naselju Košare živi 69 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,6 godina (42,6 kod muškaraca i 42,6 kod žena). U naselju ima 25 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,32.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Tequexine, Mezquitic
Tequexine je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1436 m.
Caxuhualt, San Martín Chalchicuautla
Caxuhualt je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Campomilia, Messina
Campomilia je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 727 m.
Hullooetell
Hullooetell (Hulllooellell), jedno od slabo poznatih plemena američkih Indijanaca koje je prema Lewisu i Clarku bilo veoma brojno, a živjeli su u to vrijeme (prve godine 19. stoljeća) uz rijeke Cowlitz (Coweliskee) i Lewis (Chahwahnahiooks), sjeverno od Columbie u Washingtonu. Swanton misli da su bili dio Skilloot Indijanaca (porodica Chinookan), a dopušta i mogućnost da pripadaju Salishanima. Lewis i Clark nazivaju ih Hulllooellell.
Ostali oblici njihovog imena kojim su nazivani: Hull-loo-el-lell, Hul-loo-et-tell, Hul-lu-et-tell.
San Zenone, Brescia
San Zenone je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Clowwewalla
Clowwewalla. (Fall Indijanci, Tumwater Indijanci, Willamette Indijanci, Clowwewallah, GiLa'wewalamt), pleme Chinookan Indijanaca, prema Swantonu, ogranak su Clackamasa, nastanjeno kod slapova rijeke Willamette. Sastojali su se od bandi Cushook, Chahcowah (Charcowa), i Nemalquinner.
Prema Lewisu i Clarku (1805.-6.) bilo je 650 Cushooksa. Mooney je 1928. procijenio da ih je svih skupa bilo 900 (1780.). Broj im ipak opada zbog epidemija koje ih pogađaju 1829., a 1851. preostalo ih je 13 na zapadnoj obali nasuiprot Oregon Cityja. Godine 1855. obuhvaćeni su Daytonskim ugovorom po kojem odlaze na rezervat grande Ronde.
Ostali nazivi za njih su: Claugh-e-wall-hah, Clough-e-wal-hah, Clough-e-wall-hah, Katlawewalla, Keowewallahs, Thlowiwalla, Tummewatas.
Heronova kugla
mini|desno|200px|Prikaz Heronove kugle ili eolipile Heronova kugla ili eolipile se smatra prvim parnim strojem u povijesti, koju je konstruirao Heron iz Aleksandrije, u 1. stoljeću. Heron je grijao šuplju kuglu s vodom, dok voda nije proključala. Para je izlazila kroz dvije cijevi, savinute u suprotnim smjerovima i tako je uzrokovala okretanje kugle.
ETRA
ETRA ima više značenja:
Escuadrón Doscientos Uno Número Uno, Reynosa
Escuadrón Doscientos Uno Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
1112
Godina 1112. (MCXII) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak po julijanskom kalendaru.
Escuadrón Doscientos Uno Número Uno, Reynosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Heronova kugla
Ime dolazi od starogrčkog boga i gospodara vjetrova – Eola, te riječi pila – što znači kugla. Iako sličnu napravu je opisao i Vitruvije, stotinjak godina prije, Heron je prvi koji je ostvario tu ideju.
Opis rada
Sličan način rada ima naprava za izbacivanje vode, koja umjesto pritiska pare koristi pritisak vode, koji okreće napravu i izbacuje vodu.
Leisure Village West, New Jersey
Ližer Vilidž Vest je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.493, što je 7.592 (-68,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ktlaeshatlkik
Ktlaeshatlkik /=People of Lgā'ēcalx'/, nekadašnje pleme Cathlamet Indijanaca, porodica chinookan, koje je prozvano po selu što se nalazilo na mjestu današnjeg grada Cathlamet u okrugu Wahkiakum u Washingtonu.
Raniji autori nazivaju ih i Guithlia-ixal<sub>x</sub>i (Gatschet); K<small>L</small>ā'eca<small>L</small>xîx (Boas u Kathlamet Texts, 6, 1901); Liā'ica<small>L</small>xē.
Sumpor-monoksid
Sumpor-monoksid (sumpor(II)-oksid) je neorgansko hemijsko jedinjenje hemijske formule SO.
Istorijat i dobijanje
Šenk je 1935. dobio sumpor-monoksid pomešan sa sumpor-dioksidom sagorevanjem sumpora pod određenim uslovima. Tvrdio je i da ga je dobio 1932. dejstvom električnog pražnjenja na smešu sumpor-dioksida i sumpora na niskim pritiscima.
Fizičko-hemijske osobine
Ovo je bezbojan gas koji se vrlo lako raspada, posebno u prisustvu vode i organskih materijala. Jedini se sa kiseonikom uz propuštanje varnice i tada daje sumpor-dioksid, a sa metalima gradi sulfide.
Big Daddy
Big Daddy je američka filmska komedija snimljena 1999. u režiji Dennisa Dugana. Protagonist, koga tumači Adam Sandler, je neodgovorni neženja koji je sticajem okolnosti prisiljen preuzeti brigu o malom dječaku, a zbog čega će se promijeniti njegov pogled na život. Big Daddy je dobio loše kritike, kao i nekoliko nonimacija za Zlatnu malinu. Usprkos toga je postigao vrlo dobar komercijalni uspjeh.
U Hrvatskoj je bio prikazan pod naslovom Tata od formata, a u Srbiji pod naslovom Mali diktator.
Radnja filma
Tridesetdvogodšnji Soni Koufaks je čovek koji celog života izbegava odgovornost. Ali, kada ga devojka napusti zbog starijeg čoveka, on se nađe u situaciji da dokaže spremnost da odraste. Soni usvaja petogodišnjeg Džulijana nadajući se da će time zadiviti svoju bivšu i pokazati joj da je napokon zrela ličnost. Ali jednom usvojeno, dete više ne može biti vraćeno. Soniju sleduje niz vratolomnih zavrzlama.
Lower Chinook
Lower Chinook, Chinookan plemena sa donjeg toka rijeke Columbia u Washingtonu i Oregonu, striktno Chinook vlastiti ili Lower Chinook i Clatsop, koji govore jednim jezikom (donjočinučki), dok se ostali (Upper Chinook) od njih jezično razlikuju.
Tomás Domínguez, San Juan Evangelista
Tomás Domínguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Sandžak (1943–1945)
Sandžak je od 1943. do 1945. godine, u okviru novog socijalističkog poretka koji se izgrađivao u Jugoslaviji, bio tretiran kao zasebna političko-teritorijalna jedinica Jugoslavije. U tom periodu, vrhovnu vlast na oslobođenoj teritoriji Sandžaka činilo je Zemaljsko antifašističko veće narodnog oslobođenja Sandžaka (ZAVNOS), najvažnije narodno predstavničko, zakonodavano i izvršno telo i političko rukovodstvo NOB-a u Sandžaku.
Dospinești, Vișinești
Dospinești je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Vișinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Sandžak (1943–1945)
Prvi predsednik Predsedništva ZAVNOS-a bio je Sreten Vukosavljević. ZAVNOS je imao sledeću organizacionu strukturu: Predsedništvo, Izvršni odbor, 7 odseka – upravni, privredno-finasijski, prosvetni, informativno-propagandni, socijalni, zdrastveni i verski. Područje na kojem je ZAVNOS imao jurisdikciju činilo je 8 sandžačkih srezova: deževski, sjenički, pribojski, prijepoljski, štavički, novovaroški, bjelopoljski i pljevaljski.
Pokrenut je list „Glas Sandžaka’’, organ ZAVNOS-a, koji je počeo da izlazi 15. juna 1944. godine. Izvršni odbor (vlada Sandžaka) je bio stalno u pokretu, a nakon konačnog oslobođenja Sandžaka 13. januara 1945. godine bio je smešten u Novom Pazaru.
Konačna arbitraža o statusu Sandžaka izvršena je na petoj sednici Predsedništva AVNOJ-a koja je održana 24. februara 1945. godine. Tada je istaknuto da položaj Sandžaka treba rešiti na način da se deževski, sjenički, pribojski, prijepoljski, štavički i novovaroški srez pripoje federalnoj Srbiji, a bjelopoljski i pljevaljski srez Crnoj Gori. 26-27. marta 1945. godine u Novom Pazaru je održana Oblasna konferencija KPJ za Sandžak na kojoj su podržana opredeljenja AVNOJ-a o budućnosti Sandžaka i doneta je odluka o prestanku rada ovog partijskog organa i osnivanju Okružnog Komiteta KPJ za Novopazarski okrug, koji je obuhvatao teritoriju 6 današnjih sandžačkih opština u okviru Republike Srbije.
Na Drugom, a takođe i poslednjem, zasedanju ZAVNOS-a, 29. marta 1945. godine, u Novom Pazaru, doneta je odluka o raspuštanju ZAVNOS-a. Ta odluka potvrđena je na Trećem zasedanju AVNOJ-a, 7. avgusta 1945. godine.
La California, Livorno
La California je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1090 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Santa Maria la Noce-Difesa Cordari, Isernia
Santa Maria la Noce-Difesa Cordari je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Austrijsko-pruski rat
Austrijsko-pruski rat (u Nemačkoj znan kao Nemački rat (Deutscher Krieg), Sedmonedeljni rat, Nemački građanski rat, Rat za ujedinjenje i Rat braće (Bruderkrieg) je rat koji je vođen 1866. između Austrijskog carstva i njegovih nemačkih saveznika sa jedne strane, i Pruske, njenih nemačkih saveznika i Italije sa druge strane. U procesu ujedinjenja Italije ovaj rat je nazvan „Trećim italijanskim ratom za nezavisnost“.
Uzroci
Vekovima su Svetim rimskim carstvom vladali Habzburzi kao vladari cele Nemačke. U stvari centralnu Evropu je činilo nekoliko većih država i nekoliko stotina malih državica (grofovije, biskupije, kneževine, slobodni gradovi), od kojih je svaka ljubomorno čuvala priličnu nezavisnost stavljajući se pod patronat neke veće sile, pogotovo Francuske ili Austrije. Austrija, lična teritorija Habzburga, tradicionalno se smatrala vođom svih nemačkih država, ali Pruska je veoma ojačala i do kraja 18. veka smatrana je jednom od najvećih sila u Evropi. Posle Napoleonovih ratova, sve nemačke države (bivše teritorije Svetog rimskog carstva) formirale su slabu konfederaciju pod vođstvom Austrije.
thumb|left|[[Bitka kod Sadove između Pruske i Austrije]] U međuvremenu, delimično kao odgovor na francuski pobednički nacionalizam koji je propagirao Napoleon, a delimično i zbog zajedničkog osećanja pripadnosti istoj naciji nastalog kao posledica romantizma, nemački nacionalizam je postao veoma moćna i važna sila tog vremena. Za sve nemačke nacionaliste krajnji cilj je postao ujedinjenje svih Nemaca u jednu državu. Postojale su dve glavne ideje tog ujedinjenja: Velika Nemačka (Grossdeutschland), koja bi uključivala sve germanofone zemlje sa multinaciionalnom državom Austrijom, i Mala Nemačka (Kleindeutschland), ideja koju je promovisala Pruska i koja bi isključivala germanofone delove Austrije i kojom bi dominirala Pruska.
Postoje različita tumačenja ponašanja pruskog kancelara, Bizmarka uoči rata, uglavnom u vezi sa time da li je „gvozdeni kancelar“ imao neki super plan koji je doveo do ovog rata, a kasnije i do osnovanja Severnonemačke konfederacije i konačnog ujedinjenja cele Nemačke.
Međutim, istoričar A. Dž. P. Taylor smatra da Bismarck nije imao neki plan, već je bio oportunista koji je iskoristio povoljnu priliku koja mu se ukazala u korist Pruske. Tejlor smatra da je tokom Nemačko-danskog rata sa Austrijom napravio savez, jer je znao da će njihove ujedinjene snage lako pobediti Dansku i zauzeti teritoriju Šlezvig-Holštajn. Rat koji je vođen i savez koji je osnovan je pre posledica pruske težnje za širenje svog uticaja, nego provokacija rata sa Austrijom. Mnogi istoričari veruju da je Bismarck bio ekspanzionista, pre nego li nemački nacionalista koji je težio za ujedinjenjem.
Bismarck je sklopio sporazum o savezu sa Italijom ako Pruska krene u rat u naredna tri meseca. Ovo je Bizmarku dalo tri meseca da se spremi za rat sa Austrijom. Vreme sporazuma nije moglo biti bolje, jer su sve veće sile bile nespremne da se upuste u rat. Britanija nije imala nikakakve ekonomske ni političke veze sa Austrijom i Pruskom. Rusija ne bi uopšte bila na strani Austrije, jer su Austrijanci bili na anti-ruskoj strani tokom Krimskog rata. Dok je Pruska zauzela neutralan stav tokom Poljskog ustanka, Austrija je bila na strani Poljaka. Francuska ne bi ulazila u rat, jer je tokom posete Bismarcka Francuskoj ona garantovala da neće ulaziti u konflikt tokom eventualnog austrijsko-pruskog rata. Niko ne zna šta se tačno pregovaralo, ali neki istoričari tvrde da je Bismarck garantovao Napoleonu III neutralnost. Konačno, Italija je bila na pruskoj strani što znači da će se Austrija boriti sama protiv zajedničkih snaga saveza Pruske i Italije. Bismarck je bio svestan brojne nadmoći, ali nije hteo da donosi brze odluke zbog još uvek nestabilne situacije u Evropi.
Clatsop
mini|Zastava Clatsopa. Clatsop.- Pleme Chinookan Indijanaca iz Oregona nastanjeno nekada oko rta Cape Adams na južnoj strani ušća rijeke Columbia, pa sve do Tongue Pointa, i na jug do Tillamook Heada na obali Pacifika. -Grad i okrug Clatsop u Oregonu po njima danas nose ime.
Austrijsko-pruski rat
Vojni faktori
thumb|300px| Memorijal Mrtvoj brigadi u Klumu, gde su bile najveće borbe u bici kod Sadove (3.7. 1866.) Bizmark je ohrabren da krene u rat sa Austrijom zbog prednosti koju su Prusi imali nad austrijskom vojskom. Istoričar Tejlor osporava ovu tezu i smatra da je Bizmark oklevao da krene u rat jer bi time „prepustio moć upravljanja generalima u koje nije imao poverenja“. Tejlor piše da je Bizmark hteo da natera Austriju na ustupke u Nemačkoj, a ne da izazove rat. Dve najvažnije ličnosti u pruskoj vojsci su bili ministar rata Albreht fon Run i šef generalštaba Helmut fon Moltke. Nije ispravno reći da je Bizmark hteo da isprovocira rat, ali ni da je u početku odbacivao svaku mogućnost rata. On je bio pragmatični političar poznat po devizi: „Politika je umetnost mogućeg“.
Rivalski vojni sistemi
Godine 1862. Fon Run je napravio nekoliko reformi u vojsci kojima je osigurao da Bizmark postane kancelar. Run je učinio da svaki pruski građanin bude regrutovan u vojsku. Pre ove reforme veličina vojske se određivala po istorijskim statistikama stanovništva, što je regrutovanje učinilo nepopularnim među narodom. Dok su neki pruski vojnici ostajali u vojsci dok ne napune 40 godina (otprilike jedan u tri, ponekad i više u regijama gde je stanovništvo gusto naseljeno zbog industrijalizacije) neki Prusi su i izbegli da služe vojni rok priključivši se takozvanom „landever“ regrutima (labavo organizovana pruska Nacionalna garda)
Clatsop
Clatsop Indijanci, smatraju Lewis & Clark, bili su dio nekad mnogo veće populacije koja je oko četiri godine prije dolaska ekspedicije stradala od epidemije boginja od čega je pomrlo nekoliko stotina osoba.
Austrijsko-pruski rat
Rivalski vojni sistemi
Reforme su produžile vojni rok sa 2 na 3 godine što je izuzetno uvećalo prusku vojsku. Ovo je u suštini dupliralo vojsku dajući Prusima rezervnu armiju jednaku onoj kojom bi Moltke započeo rat sa Austrijom. Ako bi kojim slučajem Francuzi napali, Prusi bi im se suprotstavili istim ili većim brojem trupa.
Trogodišnji vojni rok je bilo dobro rešenje jer su pruske trupe su konstanto uvežbavane kako bi bile kvalitetnije od austrijskih, što je pogotovo važilo za pešadiju. Neki austrijski komandanti su odmah puštali Austrijance kući kada bi ih regrutovali, a zadržavali samo gardu veterana za ceremonijalne prilike. Regruti na odusustvu morali bi da se treniraju iznova, pa bi gotovo nespremni slani na linije fronta. Ipak, austrijska artiljerija i konjica je bila podjednako dobro uvežbane kao pruska. Austrija je imala dve nejednake divizije teške konjice, ali su taktike i oružja napredovali od Napoleonovih ratova, tako da konjica nije više bila odlučujući faktor za pobedu.
Clatsop
Ime
Ime Clatsop modificirani je oblik nastao iz upper chinook naziva tlaak'eelak ili Lā'k!ēlak (=dried salmon').
Austrijsko-pruski rat
Brzina mobilizacije
Razlika u austrijskom i pruskom sistemu mobilizacije je ta što su Prusi imali lokalnu organizaciju, oranizovanu na principu okruga (Kreise), gde je svaki okrug obuhvatao jednu oblast u kojoj se nalazio štab jedinice, u njen sastav su ulazili vojni obveznici isključivo iz te oblasti i zborno mesto im se takođe nalazilo u istom regionu. Većini rezervista je bilo potrebno nekoliko sati da stigne do svoje jedinice što je znatno uticalo na brzinu mobilizacije.
Nasuprot ovom modelu bio je austrijski model mobilizacije, koji je bio zasnovan na tome da su jedinice stacionirane daleko od oblasti iz kojih su poticali regruti. Time nastojala sprečiti moguća pobuna ili eventulno učešće te jedinice u nekom separatistički motivisanom ustanku. Mobilizacija u Austriji je tekla sporo zbog loših puteva i udaljenosti zbornog mesta jedinica. Popunjavanje jedinice do punog sastava moglo je trajati i nekoliko nedelja, a kad bi stigli vojnici bi bili izmoreni i polusposobni za eventualnu borbu.
Clatsop
Jezik
Jezik Clatsop pripada porodici Chinookan, i dijalekt je donjo-činučkog (lower chinook).
Kottenheim
Kotenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 86 opštinskih središta okruga Majen-Koblenc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.785 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7137055.
Clatsop
Sela
Clatsopi su imali koliko je poznato 6 sela, to su:
Etnografija
Clatsopi pripadaju kulturnom području Sjeverozapadne obale. Njihove kuće, tipične za Sjeverozapadnu obalu, građene su od cijepanog borovog drveta, oko četiri stope ukopane duboko u tlo, pod im je prekriven hasurama, a mogle su primiti nekoliko obitelji. Temelj u ishrani bila je riba, i o ovim Indijancima, kao i o još nekim susjednim skupinama može se govoriti kao o pravim ihtiofazima.
Populacija
Mooney (1928) procjenjuje da ih je 1780 bilo 300. Godine 1875. njih 300 preseljeno je na rezervat Grande Ronde, gdje ih je 1910. preostalo 26.
Kottenheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majen-Koblenc Kotenhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majen-Koblenc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 194 metra. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.785 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 459 stanovnika/km².
Et
Et ima više značenja:
Takođe, et može da se odnosi i na:
Austrijsko-pruski rat
Brzina pojačanja
thumb|levo|200px|Bitka kod Sadove: Princ Karl daje podršku pruskim trupama U Pruskoj je sistem železnice bio bolje razvijen nego u Austriji. Železnica je mogla da oprema veći broj trupa nego ranije. Takođe im je dozvoljavao da brže transportuju trupe unutar svoje teritorije. Fon Moltke, razmišljajući o planu Fon Runa izjavio je: Fon Moltke je slično rekao ranije:
Austrijska vojska pod vođstvom Ludviga fon Benedega nalazila se u Bohemiji. Moguće je da je očekivao da u početku uživa u „centralnoj poziciji“, pošto je mogao da se koncentriše na uzastopne udare neprijateljske vojske. Brzina pruskih snaga neutralisala je ovu prednost.
Naoružanje i taktika
thumb|200px|Puška iglenjača Pruske jedinice su bile naoružane sa puškama iglenjačama, ostraguške puške sposobne za mnogo više paljbe nego li obične puške kojej su se punile kod grlića, kojima su Austrijanci bili opremljeni. U Francusko-pruskom ratu 1859., Francuske trupe su iskoristile prednost sa puškama iz tog vremena koje su na dugim distancama meci leteli visoko. Brzo zatvarajući krug Francuzi nisu imali mnogo gubitaka u ratu sa Austrijancim. Posle rata Austrijanci su usvojili iste metode nazivajući ih "Stosstaktik". I ako su bili upozoreni na Prusko oružje oni su se držali ovoga do kraja rata. Austrijanci su jedino imali bolju artiljeriju, čiji su se topovi punili otpozadi umesto spreda. Prusima je bio cilj da suzbiju austrijsku artiljeriju koja bi mogla da bude odlučujuća u bitkama.
Ekonomski faktori
thumb|250px|[[Bitka kod Sadove]] Godine 1866. pruska ekonomija je neprestano rasla, zbog Colferajna što joj je ovaj savez dao veliku prednost u ratu. Ovo je omogućilo Pruskoj da neprestano šalje puške i topove svojim vojnicima na frontu. Sa druge strane austrijska ekonomija je opadala zbog revolucije u Ugarskoj 1848. i zbog Austrijsko-sardinijskog rata. Austrija je imala samo jednu banku Kreditanštalt i nacija je bila duboko u dugovima. Mnogi istoričari veruju da je pruska ekonomija imala značajan uticaj na ishod rata. Konflikt u ovom ratu između Austrije i Pruske imao je pararelni sukob njihove borbe za ekonomsku nadmoć u srednjoj Evropi.
Politički i dinastijski faktori
Najznačajnija prepreka Bizmarku o početku rata bio je kralj Wilhem I. Kralj je odlučio nerado da ide u rat. Nije se Bizmark pitao o ratu 1866. godine sve dok nije kralj odlučio da se rat započne.
Savezi
Većina nemačkih država je bila na austrijskoj strani iako je Austrija proglasila rat. Među njima su: Kraljevina Saksonija, Bavarska, Virtemberg i Hanover. Južne države koje su bili na Austrijskoj strani su: Baden, Hese-Kasel, Hese-Darmštat i Nasau.
Neke nemačke države su bile na pruskoj strani: Oldenburg, Meklenburg-Šverin, Meklenburg-Štrelic i Braunšvajg. Kraljevina Italija je ratovala na pruskoj strani, jer je Austrija držala Veneciju koja je bila ključ italijanskog ujedinjenja. Zbog zahvalnosti za italijansku pomoć Bizmark je rekao da neće da sklopi mir dok Italija ne dobije Veneciju.
Tok rata
Prvi veliki rat između evropskih sila posle dugog perioda mira, imao je mnoge sličnosti sa tehnologijom Američkog građanskog rata, uključujući železnicu da bi se vojska sakupila na jednom mestu i telegraf koji je služio za komunikaciju na velikim razdaljinama. Pruska vojska je koristila pušku sa iglom na vrhu, koja bi mogla brzo da se puni dok vojnik traži zaklon, dok su se Austrijanci služili puškama koji su se punili relativno sporo uvek u stojećem položaju, što je bila veoma laka meta Prusima i njihove artiljerije.
left|thumb|Pruske trupe idu na [[front iz Breslaua.]] Glavni deo kampanje je bio u Bohemiji. Pruski general Helmut fon Moltke detaljno se je spremao za rat. Brzo je regrutovao svoje trupe i krenuo je ka granici u Bohemiju i Saksoniju, dok su Austrijanci spremali invaziju na Šlesku. Tu je pruske trupe je lično predvodio kralj Wilhem I i onda se 3.7. 1866. godine sukobila sa Austrijskom vojskom kod Sadove (Kenigrec). Pruska Elbska armija je krenula ka levom krilu, a glavna armija u centru veoma prenagljeno; rizikovali su da ih Austrijanci napadnu sa leve strane. Pobeda je stoga zavisila od dolaska Druge armije na levom krilu. Ovo je postignuto od strane briljantne ideje načelnik štaba Leonarda Grafa fon Blumentala. Superirorna organizacija pruske vojske i elan za pobedom uspeli su da nadvladaju brojniju austrijsku vojsku. Austrijanci su potučeni do nogu, a broj mrtvih na njihovoj strani je bio sedam puta veći. Austrija je ubrzo zatražila mir.
thumb|Austrijska pobeda u [[Bitka kod Visa|bici kod Visa]] Osim Saksonije, druge nemačke države su odigrale malu ulogu u ratu. Hanoverska vojska je pobedila prusku u bici kod Lagensalca 27.7., ali su posle nekoliko dana morali su da se predaju zbog brojnosti pruskih trupa. Pruska vojska se borila protiv Bavaraca kod reke Majne, stigavši do Nirnberga i Frankfurta. Bavarsku tvrđavu Vircburg je razorila pruska artiljerija, ali su je preostali branioci branili sve do primirja. Austrijanci su bili uspešniji protiv rata sa Italijom, porazivši Italijane na kopnu u bici kod Kustoce (24. juna) i na moru u bici kod Visa (20. jul). Garibaldijevi „Lovci sa Alpa“ pobedili su Austrijance u bici Bezeka 21.7., zauzeli južne delove Trentina i približili se samom Trentu. Mir koji su Prusi zatražili 12.8., naterao je Italijane da i oni zatraže primirje. Prema sporazumu iz Venecije Austrijanci su dali Veneciju Francuskoj, a Francuzi su posle dali Veneciju Kraljevini Italiji.
Posledice i promene
Da bi osujetio eventualnu intervenciju Francuske ili Rusije, Bizmark je naterao kralja Vilhema da brzo sklopi mir sa Austrijom, radije nego da nastavi rat zbog daljih osvajanja. Austrijanci su prhvatili posredovanje Napoleona III. Praški mir 23.8., 1866. rezultirao je raspuštanjem Nemačke konfederacije, priključenje austrijskih saveznika Severnonemačkoj konfederaciji i trajno isključivanje Austrije iz nemačke politike. Ovo je dalo prostora Pruskoj da sledeće godine formira Severnonemačku konfederaciju u kojoj su ušle sve nemačke države severno od reke Majne. Pruska je odlučila da ne traži nijednu teritoriju Austrije za sebe, da bi omogućilo eventualni savez između Pruske i Austrije u budućnosti. Austrija je dobijala veće pretnje od Italije i Pan-slovenskog pokreta. Rat je Prusku ostavio kao dominantnu silu u nemačkim državama. Rastući nemački nacionalizam će naterati da sve nemačke države uđu u jedinstvenu državu tokom Francusko-pruskog rata 1870. Pruski kralja Wilhema I je krunisan za cara (kajzera) u Versaju sledeće godine. Ujedinjene nemačke države postaće jedna od najdominantnijih sila u Evropi.
Za poražene strane
Posle rata desile su se sledeće teritorijalne promene:
Za neutralne strane
thumb|[[Severnonemačka konfederacija]] Rat je značio kraj Nemačkoj konfederaciji. Države koje su bile neutralne tokom konflikta preduzele su razne akcije posle Praškog sporazuma:
SCS
ima više značenja.
Olovo-nitrat
Olovo-nitrat je neorgansko hemijsko jedinjenje hemijske formule Pb(NO3)2.
Fizičko-hemijske osobine
Ovo je so l koju čine beli, pravilni oktaedarski kristali koji ne sadrže vodu (anhidrovani). Pri zagrevanju se raspada na olovnu gleđ, azot-dioksid i kiseonik.
Značaj
Upravo svojstvo ove soli da se pri zagrevanju raspada ponekad se koristi za dobijanje azot-dioksida :
2Pb(NO3)2>4NO2 + 2PbO + O2
Los Lira, Pabellón de Arteaga
Los Lira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1945 m.
Универзитет у Атени
Историја
Универзитет у Атени је основан 3. маја 1837. године одлуком грчког краља Ота по којему је понео и име Отонов универзитет (Οθώνιον Πανεπιστήμιον). Универзитет у Атени био је први универзитет у Грчкој основан по завршетку Грчког рата за независност и један је од најстаијих универзитета у југоисточној Европи. Универзитет је и друга најстарија савремена академска институција у земљи након Јонске академије на острву Крфу. Универзитет је приликом оснивања био подељен на теолошки, правни, медицински и хуманистички (укључујући математику и примењене науке) факултет. У првој години постојања на институцији је радило 33 професора, а похађало ју је укупно 52 редовних студената и 75 слушалаца. Универзитет је иницијално био смештен у резиденцији архитеката Стаматиса Клеантиса (Σταμάτιος Κλεάνθης) и Едуарда Шуберта (Eduard Schaubert) у згради у којој се данас налази универзитетски музеј, на северним обронцима Акропоља.
У новембру 1841. године универзитет се преселио у нову централну зграду коју је пројектовао дански архитекта Христијан Хансен. Зграда је пројектована у неокласицистичком стилу са намером да "комбинише монументалну величанственост са једноставношћу на нивоу људских димензија" и да гради облик основе у облику слова Н. Зграду је декорисао сликар Карл Рал који је формирао атенску трилогију коју чине Национална библиотека Грчке лево и зграда Атенске академије десно од зграде универзитета када ју се гледа са предње стране. Изградња централне зграде универзитета трајала је од 1839. до 1842-43. године. Изградња споредних крила зграде завршена је 1864. године. 1862. године Отонов универзитет преименован је у Национални универзитет након догађаја у којима је краљ напустио земљу. Институција је накнадно поново променила назив у данашњи пуни назив Национални и Каподистриасов универзитет у Атени.
До организационе промене у раду универзитета дошло је 1904. године када је Хуманистики факултет подељен на нови Хуманистички факултет и на Факултет природних наука у који су издвојена одељења за физику, математику и Школа за фармацију. 1919. године додано је одељење за кемију, а 1922. Школа фармације преименована је у Одељење за фармацију. Одређене измене учињене су и када је Стоматолошка школа додана у састав Медицинског факултета. У периоду од 1895. до 1911. године у просеку је 1,000 носих студената завршавало студије сваке године, а тај се број до почетка Првог светског рата повећао на око 2,000. Такав је пораст довео до увођења пријемних испита у академској години 1927-28. Од 1911. до 1932. године иституција је била подељена на Каподистриасов универзитет и на Национални универзитет да би потом две институције поново биле обједињене. Од 1954. године фиксан број студената који се у појединој години могу уписати на поједини факултет одређује Министрарсто просвете и религије, на основу предлога факултета. У 60-им годинама XX века почела је изградња новом универзитетског кампуса. 2013. године Сенат универзитета донео је одлуку о свих активности у светлу одлуке Министарства просвете и религије о укидању 1,655 административних радних места на универзитетима широм земље. У изјави у поводу те одлуке Сенат је изјавио да је "било каква просветна, истраживачка и административна активност Универзитета у Атени објективно немогућа."
Cerachi, Urique
Cerachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1899 m.
Memphis Grizzlies
Memphis Grizzlies (fonetski Memfis Grizlis) je košarkaški klub iz Memfisa, SAD. Igraju u NBA ligi.
Vankuver
Nakon skoro četiri decenije bez NBA kluba Kanada je 1995. godine dobila Vancouver Grizzliese i Toronto Raptorse. Grizzliesi su ekipu sastavili od igrača iz ostalih klubova (izuzev 8 igrača koje svaki klub smatra potrebnim). U šest sezona provedenih u Vankuveru klub je bio krajnje neuspješan (101 pobjeda i 359 poraza), i sa sve manjom posjetom gledalaca, nerentabilan. Iz pomenutih razloga klub je promjenio vlasnika (Michael Heisley), a 2001. godine i sredinu, preselivši u Memfis.
Memfis
Na draftu 2001. godine Atlanta Hawksi braju Pau Gasola, kao treći izbor. Ubrzo ga mijenjaju u Grizzliese, a Gasol postaje najvažniji igrač, zaradivši u prvoj sezoni NBA ruki godine nagradu. U trećoj sezoni u Memfisu, klub dolazi u do prvog doigravanja uz omjer u sezoni od 50-32. U doigravanju ispadaju u prvom krugu od San Antonio Spursa (4-0). I sljedeće dvije sezone su igrali doigravanje, ali su pometeni od Phoenix Sunsa (2005, 4-0) i Dallas Mavericksa (2006, 4-0) ostvarivši u tri doigravanja najlošiji niz od 12 uzastopnih poraza.
Penzionisani brojevi
Nijedan.
El Limón, San Martín Chalchicuautla
El Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Skupština Autonomne Pokrajine Vojvodine
Skupština Autonomne Pokrajine Vojvodine je najviši predstavnički organ Vojvodine. Čini je 120 poslanika.
Na izborima za poslanike u Skupštini AP Vojvodine 6. maja 2012. godine po proporcionalnom izbornom sistemu u pokrajini, kao jednoj izbornoj jedinici, izabrano je 60 poslanika, na osnovu liste političkih stranaka, koalicija političkih stranaka i grupa građana. Po većinskom sistemu, 20. maja, izabrano je takođe 60 poslanika, između pojedinačno utvrđenih kandidata u 60 izbornih jedinica. Novi saziv pokrajinskog parlamenta konsitutisan je 22. juna 2012. godine.
Predsednik skupštine je Ištvan Pastor, lider Saveza vojvođanskih Mađara. Potpredsednici su Ana Tomanova Makanova, Milivoj Vrebalov, Dušan Jakovljev, Đorđe Milićević, dr Branislava Belić, Milan Ćuk, a sekretar skupštine je Milorad Gašić.
Skupštinski odbori
U Skupštini AP Vojvodine postoji 20 skupštinskih odbora:
Poslaničke grupe
mini|desno|250p|Konstitutivna sednica juna 2012. Novi saziv Skupštine Autonomne pokrajine Vojvodine konstutuisan je na sednici održanoj 25. juna 2012. godine.
U Skupštini AP Vojvodine trenutno deluje šest poslaničkih grupa:
Skupštinsku većinu čine: Izbor za bolju Vojvodinu, Liga socijaldemokrata Vojvodine i Savez vojvođanskih Mađara (ukupno 76 mandata).
Skupštini Vojvodine je za svoj rad bilo odgovorno Izvršno veće Vojvodine, izvršni organ pokrajine. Nakon stupanja na snagu novog Statuta AP Vojvodine, Skuštini Vojvodine je odgovorna Vlada Vojvodine.
La Cuarteada, Tumbiscatío
La Cuarteada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 434 m.
El Vesubio (razvrstavanje)
El Vesubio ima više značenja:
Mugno, Imperia
Mugno je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 501 m.
Scream 2
„Vrisak 2“ je američki horor film snimljen 1997. u režiji Vesa Krejvena. Predstavlja nastavak filma Vrisak, odnosno drugi film u istoimenoj seriji filmova. Glavne uloge u ovom slešer filmu tumače Nev Kembel, Dejvid Arket, Kortni Koks, Džejmi Kenedi, Lori Metkaf, Džeri O'Konel, Ilis Nil, Lijev Šrajber i Timoti Olifant. Film su producirali Keti Konrad i Marijana Madalina, a sniman je u SAD od 16. juna do 28. avgusta 1997. Premijerno je prikazan 10. decembra iste godine u Los Anđelesu.
Radnja
Dve godine nakon događaja iz prvog filma, Sidni Preskot i Randi Miks pohađaju koledž „Vindzor“ u Sinsinatiju. Knjiga koju je novinarka Gejl Veders napisala na osnovu događaja koji su se desili u Vudzborou pretvorena je u film. Međutim, kada neko na njegovom prikazivanju ubije dva studenta koja su bila u publici, Sidni postaje jasno da se nešto dešava. Iako u početku niko ne veruje da su ubistva povezana sa onima koja su se desila u Vudzborou, sve se to menja kada neko ubije još nekoliko studenata u okolini koledža. Gejl, koja je na koledž došla kako bi izveštavala o najnovijim događajima, i Djui Rajli, koji je došao u posetu Sidni nakon što je čuo šta se dogodilo, počinju da istražuju i dolaze do zaključka da neko pokušava da ponovi događaje iz Vudzboroa.
Chaouilley
Šauje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Nansi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 91 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 315 metara (maksimalnoj 401 m, a minimalnoj 289 m).
Lista epizoda serije CSI: Miami
Slijedi lista epizoda američke dramske serije CSI: Miami.
Prva, druga i treća sezona imaju 24 epizode, isto kao i peta i osma. Četvrta i sedma sezona su imale po 25 epizoda. Šesta sezona je imala samo 21 epizodu zbog štrajka scenarista. Deveta sezona ima 22 epizode, dok je deseta i poslednja sezona imala 19 epizoda.
Serija CSI: Miami broji 10 sezona i 232 epizode.
Josceline de Bohon
Josceline de Bohon (ili Joscelyn fitz Richard de Bohon ili Joscelin de Bohun) (o. 1111–1184) bio je engleski katolički svećenik i velikodostojnik koji je od 1142. služio kao biskup Salisburyja.
Godine 1170. je okrunio princa Henryja Mlađeg, sina Henryja II, za ko-kralja Engleske. Zbog toga ga je nadbiskup Canterburyja Thomas Beckett, koji je tada bio u sukobu s kraljem, dao ekskomunicirati. Kada je prestao biti biskup nije poznato; zna se da je prije smrti dobrovoljno napustio biskupski položaj kako bi se priključio cistercitskom samostanu Forde Abbey.
Imao je sina po imenu Reginald Fitz Jocelin, koji je kasnije postao biskup Batha. Izvori ne govore o tome da li ga je dobio prije zaređenja.
Lorenzo Clotilde, San Juan Evangelista
Lorenzo Clotilde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Rayne, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Грбавче
Грбавче је насеље у Србији у општини Сврљиг у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 567 становника (према попису из 1991. било је 758 становника). Према попису из 2011. године село Грбавче има 430 становника (од којих су 2 у иностранству), 194 домаћинстава и 315 станова.
Настанак села
По предању, прво насеље је основао неки Грба, који је имао грбу на леђима, и од њега је потекло прво насеље. Село Грбавче се, још у доба Турака, налазило у подножју између данашњег села и брда Липнице. Касније, бежећи и склањајући се од Турака, становници су се населили у шумама где и данас живе, а место је по Грби добило име Грбавче.
Ово насеље се у прошлости премештало. Најпре се налазило у Селишту, на један километар од садашњег села. Услед чуме насеље се померало на данашњу локацију.
Географија
Грбавче лежи на терасној заравни у подножју Калафата (839 м). Западно се издиже брдо Градац (609 м) на које се настављa Љиљак (727 м), a са јужне стране Бајтарица (724 м), на истоку и северу земљиште се степенасто спушта у плодно пољe. Површина атара износи 2919 хектара.
Хидрографија
Кроз сеоско насељe протиче Грбавачка река. Она извире на планини Калафат. Тајчин поток такође извире на Калафату и тече између Љиљка и Бајтарице, а близу села прераста у Правачку реку. Она тече према Грамади, пролази поред железничке станице Хаџићево и наставља према селу Преконога.
Демографија
У насељу Грбавче живи 540 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 59,8 година (57,7 код мушкараца и 62,0 код жена). У насељу има 237 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,39.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Грбавче се спомиње у попису видинског санџака из 1478-81. године. Овај попис садржи имена свих пореских глава и порез који су били дужни да дају. Село је тада имало 8 пореских глава (6 мушкараца и 2 удовице). Убиран је порез од пшенице, јечма, проса, воћа, кошница, лана, свиња, сочива и сена, у вредности од 797 аспри. Село је било дужно да плаћа и додатни порез, тзв. спенџу, од 162 аспре, тако да је Грбавче плаћало укупан порез у вредности од 959 аспри.
Године 1863. извршен је попис становништва сврљишког среза, а пописна књига се данас чува у Архиву Србије у Београду. По том попису Грбавче је имало 90 кућа и 670 становника (337 мушкараца и 333 жене). У истом попису, а са циљем упоређивања броја кућа, стоји да је Грбавче 1833. године имало 48 кућа.
Према незваничном попису од 31. децембра 1890. године, село Грбавче је имало 1384 становника.
Према званичном попису становништва Краљевине Србије за 1895. годину, село Грбавче је имало 183 куће и 1428 становника.
На дан 31. децембра 1931. Грбавче има 175 кућа и 1345 становника.
Школа
У Грбавчу је прва школа отворена 1898. године. Године 1910. учитељ је био Милорад К. Живковић, а 1920. године Иво Николић. Указом је, јула 1923. године, за учитеља постављен Љубиша Петковић. Школске 1929/30. године, завршена је нова школска зграда са четири одељења, са посебним учитељским становима. У то време школа је имала око 150 ученика. Године 1934. у ову школу је из Сврљишке Топле премештен Илија Панић, који је овде затекао учитељицу Милеву Нешић, са којом се оженио, и Љубицу Пајић, која је тада премештена у Сврљишку Топлу. Илија и Милева Панић остали су у овој школи и за време Другог светског рата.
Споменици
У дворишту сеоске основне школе налазе се два споменика. Први је споменик који су подигли становници села Грбавче својим борцима и невино палим жртвама у ратовима од 1912. до 1918. године. Споменик је освећен 1935. године. Испод споменика се налази костурница у којој су сахрањене 63 невино пале жртве у селу Грбавчу, које је у знак одмазде стрељала бугарска војска за време Топличког устанка, 13. марта (по новом) или 28. фебруара (по старом календару) 1917. године. На врху споменика налази се грб Краљевине Југославије, двоглави орао, а са стране споменика налазе се четири плоче са именима бораца и жртава ових ратова.
Други споменик је подигао савез бораца народноослободилачких ратова села Грбавче у знак захвалности и сећања на пале борце од 1941. до 1945. године.
Цркве
Друга црква је посвећена Светом Лазару, и познатија је под именом Лазарица. Делимично је обновљена 1923. године.
Празници
Грбавче слави два православна празника. Први је свети пророк Јеремија, који се слави 14. маја.
Други је Русални петак, у народу познат као Благи петак, који се слави у првом петку после Духова, и тада кроз село пролази литија.
Пољопривреда
У селу се од житарица највише сеју кукуруз, пшеница и јечам; од махунастог биља пасуљ и боб; од поврћа лук и кромпир, а од воћа су најзаступљеније шљиве, јабуке и крушке.
Село Грбавче је 1846. године имало површину под виновом лозом од 100 мотика, а у данашњим мерама то је око 7,2 хектара.
Саобраћај
Кроз доњи крај насељa (источно) пролази локални пут који насељe спаја са магистралним путем Ниш — Сврљиг и са регионалним путем Сврљиг — Алексинац.
До насеља се може доћи аутобуском линијом Ниш — Грбавче (превозник Ниш-експрес).
На 3 км од насеља, у подножју Грамаде, налази се станица Хаџићево, на прузи Ниш — Зајечар. Деоница ове пруге од Ниша (Црвени Крст) до Књажевца дуга је 69,9 километара и пуштена је у саобраћај 1922. године.
Lipa (novac)
Lipa, hrvatska novčana jedinica, stoti dio jedne kune, nazvana po drvetu lipi.
Izdane kovanice
Izdane su samo kovanice i to u apoenima od 1, 2, 5, 10, 20 i 50 lipa. Sve kovanice na licu (aversu) imaju brojčanu oznaku koliko lipa predstavljaju i grančicu lipe u cvatu, dok je na naličju (reversu) svake kovanice druga biljka.
New Tulsa, Oklahoma
Nju Talsa je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 568.
Las Tinajas, Amatepec
Las Tinajas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
TNC
TNC can refer to:
La Ciénega, Santa Cruz Zenzontepec
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Zenzontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 989 m.
Kržava (Pljevlja)
Kržava je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 12 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 39 stanovnika).
Demografija
U naselju Kržava živi 8 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,3 godina (31,5 kod muškaraca i 51,8 kod žena). U naselju ima 4 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.
Chilluckittequaw
Chilluckittequaw. -/značenje imena nije poznato; izgovor čiluktkvo/. Pleme Chinookan Indijanaca koje je u 19. stoljeću obitavalo na sjevernoj obali rijeke Columbia, na području današnjih okruga Klickitat i Skamania, američka država Washington. Lewis i Clark su 1806. procijenili njihov broj na 1.400, ne računajući 800 Smackshop Indijanaca.