cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Acil
desno|mini|Acilna grupa Acil, acilna grupa (IUPAC ime: alkanoil), je funkcionalna grupa koja nastaje uklanjanjem jedne ili više hidroksilnih grupa sa oksokiselina.
Convento
Convento ima više značenja:
Acil
U organskoj hemiji, acilna grupa je obično izvedena iz karboksilne kiseline. Njena formula je RCO-, gde R označava alkil grupu koja je vezana za CO grupu jednostrukom vezom. Mada se ovaj termin skoro uvek primenjuje na organska jedinjenja, acilne grupe mogu u principu biti derivati drugih tipova kiselina kao što su sulfonske kiseline i fosfonati.
Новобеоградски блокови
Југословенски рок бенд Рибља чорба 1982. године издао је песму Нећу да живим у Блоку 65. Познати гранџ бенд sr из Блока 19а у свом репертоару има песму под називом Блокови. Године 2008, поједине сцене из филма District 13: Ultimatum су снимане управо у овим стамбеним четвртима.
Acil
Acil jedinjenja
Široko-poznata acil jedinjenja su acil hloridi, kao što je acetil hlorid (CH3COCl) i benzoil hlorid (C6H5COCl). Ova jedinjenja, koja se tretiraju kao izvori acilijum katjona, su dobri reagensi za dodavanje acil grupa na različite supstrate. Amidi (RC(O)NR2) i estri (RC(O)OR’) su klase acil jedinjenja, kao što su i ketoni (RC(O)R) i aldehidi (RC(O)H).
Nomenklatura
Imena acil grupa se tipično izvode iz odgovarajućih kiselina zamenjujući kiselinski završetak -ska sa -il kao što je prikazano u sledećoj tabeli. Obratite pažnju da metil, etil, propil, butil, etc. koji se završavaju na -il nisu acil nego su alkil grupe izvedene iz alkana. IUPAC nomenklatura se proporučuje, ali je retko korišćena.
Novo Selo Perjasičko
Novo Selo Perjasičko je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Barilović, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 2 stanovnika te 1 obiteljskih kućanstava.
Châtillon-sur-Cher
Šatijon sir Šer je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Bloa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1516 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 29,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 93 metara (maksimalnoj 118 m, a minimalnoj 67 m).
Plaški
Geografija
Plaški je geografski smješten u Plaščanskoj dolini! Ova dolina pripada Gorskoj Hrvatskoj, ali u užem smislu ne pripada ni Lici ni Gorskom kotaru, iako je Plaški više naselje ličkog tipa, a Ogulin grad blizak Gorskom kotaru. Dakle, prema nekima, Gorska Hrvatska sastoji se od Like i Gorskog kotara.
Plaški je 27 kilometara udaljen od regionalnog centra Ogulina, u kojem se nalaze sve važnije administrativne, zdravstvene i kulturne institucije. Plaščanska općina sastavljena je od osam naselja: Janja Gora, Jezero, Kunić, Lapat, Latin, Međeđak, Plaški i Pothum Plaščanski, od kojih je najveći Plaški u kojem se nalaze i općinske institucije. Općina Plaški graniči sa susjednim općinama: Josipdol i Saborsko.
Stanovništvo
Do 1991. Srbi su činili preko 90% stanovništva. Prema popisu stanovništva iz 2001. općina Plaški je imala 2.292 stanovnika, od kojih 48.4 % Hrvata i 46.0 % Srba. Najmnogobrojnija vjerska zajednica je Katolička crkva s 48.3 %, a Pravoslavna ima značajnih 45.6 %. Naselje Plaški ima 1.469 stanovnika.
Popis stanovništva 2001.:
Nacionalno:
mini|298x298piksel|Ortodoksna crkva u Plaškom Vjerski: 1045 (45,59%)
Po materinjem jeziku:
Uprava
Općini Plaški pripadaju naselja Janja Gora, Jezero, Kunić, Lapat, Latin, Međeđak, Plaškii Pothum Plaščanski. Do novog ustrojstva lokalne uprave ovo područje je pripadalo općini Ogulin.
Povijest
Godine 33-35. g. pr.n.e. Rimljani predvođeni budućim carem Oktavijanom Augustom pobijedili u bici s Japodima koja se je vodila ili na brdu Trojvrhu istočno od Plaškog ili na lokalitetu Čakovca u susjednoj općine Josipdol. U Plaškom su pronađeni ostaci antičkog novca, što upućuje na nesumnnjivu nastanjenost ovog kraja još u antici.
Ime Plaški prvi put se u sačuvanim dokumentima spominje sredinom 1163. u dokumentima Splitske nadbiskupije. Drugi spomen datira iz 1185. prilikom osnivanja nove, Krbavske biskupije kojoj je pripala plaščanska parohija. Do 1193. plaščanska je županija (comitatus Plazy) bila posebna upravna oblast, a tada je postala dijelom županije modruške te dospjela pod vlast feudalaca iz obitelji Frankopana. Stari Plaški nalazio se u podnožju Plaške glave, a sagrađen je krajem XII. ili početkom XIII. stoljeća kao frankopanska utvrda. U ime Frankopana Plaščanskom su dolinom upravljali feudalni namjesnici Zebići (po kojima se do danas zove jedan dio Plaškoga), njihovi vjerni vazali. U ispravi Bernardina Frankopana iz 1500. godine Plaški se spominje kao protuturska utvrda podložna njegovoj vlasti. Isti status imala je i Lička Jesenica, koja danas pripada susjednoj općini Saborsko.
Pred naletima i pljačkanjima turske vojske krajem XV. stoljeća, i neposredno pred Krbavsku bitku 1492. godine, Plaški biva opljačkan od Jakub-paše. Mjesto ostaje pusto poput poznatije utvrde Modruš.
Odlukom Ratnog vijeća u Grazu, dopušta se pravoslavnim Srbima naseljavanje na ovaj prostor iz krajeva današnje Srbije. Srbi se nastanjuju na područje Plaškog organizirano u tri navrata, godina 1609., 1639. i 1666. dok Ličku Jesenicu nastanjuju 1690. godine. Srbi su povijesti i kulturnom životu Plaškog dali neizbrisiv pečat, posebice nakon osnivanja Gornjokarlovačke eparhije.
Obrambena kula u Plaškom, uz koju se razvijalo staro naselje zvano Plasi (Plasy, Plazy) sagrađena je 1663. godine.
U sklopu ogulinske pješačke pukovnije od sredine XVIII. stoljeća djeluje i Plaščanska, uz Tounjsku i Ogulinsku kapetaniju. Plaščanski doseljeni Srbi nazivani još i Vlasima i Rašanima, pravoslavne odnosno grekonesjedinjene vjere, imali su vojnu obavezu i bili su vojna snaga u Vojnoj krajini.
Pravoslavna Gornjokarlovačka eparhija osnovana je 1711. godine. Prvo sjedište bio joj je manastir Gomirje kod Vrbovskog, a od 1721. do 1941., dakle punih 220 godina, Plaški. Prva pravoslavna eparhija osnovana je oko 1700. godine, a srpsko-pravoslavna crkvena općina u Plaškom djeluje i danas. Sabornu crkvu odnosno katedralu Vavedenja Presvete Bogorodice izgradio je vladika, odnosno episkop, Danilo Jakšić, od 1756. do 1763. godine. Vladikin dvor izgrađen 1784. je zapaljen u doba NDH, a ruševine do kraja srušene 1970-ih.
Katolička kapelanija osnovana je 1769. pod nazivom sv. Antun Padovanskog. Zbog malog broja katolika brigu je isprva o katolicima Plaškog vodio župnik Saborskog. Katolička crkvica sv. Ane zamijenila je onu sv. Antuna Padovanskog oko 1835. koja služi kao župna crkva i danas.
Od 1744. godine u Plaškom djeluje pravoslavna crkvena škola, a osnova se i crkveni sud. 1773. godine, kad je izišla naredba o osnivanju škola u Vojnoj krajini Plaški je već imao školu.
1881., nakon ostavke bana Ivana Mažuranića, Vojna krajina se razvojačuje i priključuje Baniji. Tada Ogulin postaje glavnim gradom Modruško-riječke županije, a Plaški jedna od devet općina ogulinskog kotara te županije.
Ogulinci su 23. listopada 1918. na ulicama izvikivali parole za ujedinjenje Južnih Slavena. Država Slovenaca Hrvata i Srba osnovana je šest dana kasnije, a 1. prosinca 1918. ujedinjena sa Srbijom u Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca.
U Kraljevini Jugoslaviji mnogi su političari bili nepodobni, naročito komunisti. U Plaškom su tridesetih godina djelovali sa 9 članova KPJ i 5 članova komunističke omladine. Prema knjizi Općina Ogulin skupine autora, u Španjolskom građanskom ratu 1936.-1939. sudjelovali su na komunističkoj strani iz Saborskog Nikola Krizmanić, a iz Plaškog Mane i Stevo Šupica,
Od samog osnivanja ustaške, fašističke NDH, 1941. godine, antifašistički otpor ustaškom režimu koji je ubijao Židove, Rome i Srbe, a po uzoru na Nijemce mnoge zatvarao u konc-logore smrti, bio je jak na području Plaškog. . Na području Plaškog djelovali su partizanski zborovi nazvani po mjestima Vera, Kunić i Hum, dok su ćelije Komunističke partije bile Plaški, Lapat i Kunić. 6. travnja 1943. iz Plaškog odlaze i posljednji talijanski vojnici.
Povijesni važan događaj za Plaški dogodio se 12 - 15. listopada 1943., kada je u Domu kulture, nekada Domu ZAVNOH-a, održano II. zasjedanje Zemaljskog antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Hrvatske. Predsjedao mu je pjesnik, i antifašist Vladimir Nazor. Na tom su povijesnom zasjedanju potvrđene odluke o priključenju. Istre, Rijeke (Julijske krajine) i grada Zadra. Spomenik ovom velikanu hrvatske povijesti srušili su srpski fašisti 90-ih, a oko njegovog ponovnog postavljanja digla se medijska prašina jer su to ponovno 2003. učinili SDSS i Radmila Medaković, bivša načelnica općine. Na tom zasjedanju je odlučeno da je Hrvatska država hrvatskog i srpskog naroda kao ravnopravnih (konstituitivnih) naroda. mini|228x228piksel|Perspektiva Plaškog? 1. siječnja 1944. od dotadašnjih partizanskih jedinica formirana je Plaščanska brigada Kordunskog korpusa, koja je pridonijela oslobođenju mjesta.
Pravoslavna saborna crkva, katedrala, Vavedenja Presvete Bogorodice obnovljena je 1906. kada je poprimila današnji izgled. 1733. godine izgrađeno je barokno svetište, a ikonostas je 1907. naslikao hrvatski slikar Ivan Tišov. Ubojstvom pravoslavnog vladike Save Trlajića, kojeg je SPC proglasila svetim mučenikom Savom Gornjokarlovačkim, od strane ustaša, Plaški je prestao biti središtem Eparhije.
U socijalizmu djelovala je u Plaškom tvornica sulfatne celuloze Simo Dimić. Bila je to jedina tvornica krajftjajner papira u Jugoslaviji. Djelovalo je i ugašeno kino Hum.
Nažalost, ni Plaški nisu zaobišla ratna zbivanja u Hrvatskoj. U Plaški nakon Oluje hrvatska država u prazne kuće nastanjuje bosanske Hrvate, ali i mnoge Hrvate koji su tako našli način da riješe svoje stambene probleme. Mnogi su otišli dalje trbuhom za kruhom, ali mnogi i danas, unatoč velikoj nezaposlenosti žive u Plaškom.
U posljednje vrijeme vratio se velik broj domicilnih Srba. Ovdje danas djeluje Srpski demokratski forum, pravoslavna crkvena općina, a Plaški od 1999. ponovno ima pravoslavnog svećenika.
Na žalost do danas se nastavlja s tuđmanovskom radikalnom nacionalističkom politiko tako da, iako Srbi čine pola stanovnistva, u državnim djelatnostima (školi, zdravstvu, željeznici, šumariji) uglavnom su zaposleni Hrvati (95%).
Plaški danas ima šest kafića, četiri prodavaonice prehrane i kućnih potrepština, knjižnicu i čitaonicu, pravoslavnu i rimokatoličku župu, nogometni klub, osnovnu školu i 2000 stanovnika.
Privreda
Gospodarstvo je u kapitalističkoj Hrvatskoj katastrofalno, a naročito u Plaškom. Uz opskrbu drvom, tvornica nema. Ne radi i nekadašnja Tvornica papira i sulfatne celuloze Simo Dimić, nezaposlenost je velika i veći dio stanovništva živi od socijalne pomoći. Policija, državne službe ili tek pokoji privatni posao sve su što se radno sposobnim Plaščanima nudi.
Slavni ljudi
Iz plaščanskog naselja Janja Gora potječe Omer-paša Latas, slavni turski vojskovođa koji je 1851. prenio vezirsku stolicu Bosanskog pašaluka iz Travnika u Sarajevo. On je slomio otpor bosanskih velikaša i ostao zapamćen kao vrstan turski velikodostojnik. Rođen je 1808. kao Mihajlo Latas, i završio vojnu školu u Gospiću. Potom se poturčio i dostigao čin paše u Turskom Carstvu.
Verno
Verno ili Vitsi (grčki: Βέρνο, Βίτσι, makedonski: Нередска Планина) je planinski masiv na zapadu Egejske Makedonije, na sjeveru Grčke.
Plaški
Slavni ljudi
Plaški je 12-15. listopada 1943. posjetio i pisac i antifašist Vladimir Nazor gdje je predsjedao II. zasjedanju ZAVNOH-a.
Verno
Geografske karakteristike
Masiv Verno dug je nekih 30 km, prostire se po jugu Prefekture Lerin i po sjeveroistoku Prefekture Kostur.
Plaški
Obrazovanje
U Plaškom od 1995. djeluje OŠ Plaški, koja se u socijalističkoj Hrvatsko j zvala Branko Latas. Sad ima dvjestotinjak učenika i dvadesetak nastavnika, a područna škola Saborsko također pripada plaščanskoj OŠ.
Verno
Geografske karakteristike
Verno se uzdiže po sredini zapadne Makedonije, kao prirodna granica između Florine i Kastorije. Antičko ime masiva bilo je Vernon. Verno je izvor brojnih vodotoka, među kojima su najpoznatiji Aliakmon (najduža grčka rijeka) i veliko Jezero Orestijada. U masivu izvire i Jelaška reka koja teče prema sjeveroistoku.
Plaški
Obrazovanje
U Plaškom nema srednje škole, stoga učenici svakodnevno vlakom putuju u Ogulin ili borave u tamošnjem Učeničkom domu.
Verno
Geografske karakteristike
Najviši vrh masiva je - Vitsi, ima 2.128 metara, drugi poznati vrhovi su Crna šuma (Μαύρο Δάσος) i Sikavitsa (Σικαβίτσα). Sa njih se mogu vidjeti Olimp i Kajmakčalan. Istočni i sjeverni obronci masiva, pokriveni su gustom bukovom šumom, tu izviru brojni potoci koji teku prema istoku i pridonose stvaranju poznatih florinskih jezera. Prvo u tom nizu je Jezero Zazari, koje putem podzemnih kanala napaja niže jezero Himaditidu, a ono daljnja Petron i Vegoritidu.
Collevecchio, Macerata
Collevecchio je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Verno
Geografske karakteristike
Na Verno se sa jugoistoka nadovezuje Masiv Askio, sa sjevera Baba planina, a sa jugozapada Masiv Pindos.
Plaški
Sport
Nogometni klub okuplja igrače svih uzrasta i trenutno igra u Prvoj ligi Karlovačke županije.
Collevecchio, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 540 m.
Verno
Geografske karakteristike
Najbliži gradovi su Kastoria na jugozapadu i Florina na sjeveroistoku. Masiv Verno bio je poprište najintenzivnijih borbi za Grčkog građanskog rata, između 1946. - 1949.
Verno je zaštićen na nacionalnoj razini kao utočište za ugrožene vrste medvjeda.
Kod sela Polikerasos udaljenog 22 km od Kastorije nalazi se skijaški centar.
Budakeszi
Budakeszi čita se Budakesi (njemački: Wudigeß) je grad u sredini Mađarske od 13,863 stanovnika. , koji administrativno podpada pod Županiju Pest.
Geografske karakteristike
Budakeszi leži udaljen 12 km zapadno od centra Budimpešte, pa je danas samo njegovo predgrađe.
Piridostigmin
Piridostigmin je parasimpatomimetik i reverzibilni inhibitor holinesteraze. Pošto je ova suposanca kvaternarni amin, ona se slabo apsorbuje u stomaku i ne prelazi kroz krvno moždanu barijeru, izuzev u stresnim situacijama.
George Woodcock
Džordž Vudkok (8. maj 1912 - 28. januar 1995) je bio kanadski pisac. Pisao je poeziju, eseje, kritike, biografije i istorijske radove. Danas je u Kanadi najpoznatiji po osnivanju dnevnog lista „Canadian Literature“ 1959, prvi dnevni list posvećen kanadskim piscima i književnosti. List se i danas izdaje. U svetu, Vudkok je poznatiji po knjizi Anarhizam (1962), jednom od najboljih pregleda anarhizma.
Vudkok je rođen u Vinipegu u Kanadi, ali se još kao mali sa svojim roditeljima preselio u Englesku. Budući da mu je porodica bila vrlo siromašna, Vudkok dobija stipendiju za studije. Stipendiju je odbio zato što je podrazumevala smeštaj u manastiru i manastirski život.
El Charco, Tlajomulco de Zúñiga
El Charco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1515 m.
Coppi
Coppi ima više značenja:
Kanski filmski festival 1955.
Na njemu je dotadašnja Velika nagrada festivala po prvi put dodijeljena pod današnjim imenom Zlatna palme, a dobio ju je američki film Marty. Specifičnost festivala je bila i to da su dvije glavne glumačke nagrade podijeljene cjelokupnog glumačkog ansamblu sovjetskog filma Velika porodica.
Na festivalu je prikazan američki filmski mjuzikl Carmen Jones, koga je njegov bijeli režiser Otto Preminger došao promovirati zajedno sa svojom glavnom glumicom, crnkinjom Dorothy Dandridge, i pri tome objavio ljubavnu vezu, s obzirom da je tada još uvijek postojeći sistem rasne segregacije i anti-miscenegacijskih zakona na američkom Jugu predstavljalo veliki skandal.
Kopla, Gasolinería, Morelia
Kopla, Gasolinería je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Schoolcraft County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Kopla, Gasolinería, Morelia
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1893 m.
Schoolcraft County, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 8.485, što je 418 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
4789 Sprattia
4789 Sprattia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,238 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,9.
Corbara
Corbara ima više značenja:
Rancho Viejo, Ahualulco
Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ahualulco.
Râmnicelu, Râmnicelu, Brăila
Râmnicelu je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Râmnicelu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Case Pontaccio, Rimini
Case Pontaccio je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Rancho Viejo, Ahualulco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2309 m.
Bagnolo II, Arezzo
Bagnolo II je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Case Pontaccio, Rimini
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Izopropanol dehidrogenaza (NADP+)
Izopropanol dehidrogenaza (NADP+) (, izopropanolna dehidrogenaza (NADP+)) je enzim sa sistematskim imenom propan-2-ol:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Izopropanolna dehidrogenaza takođe deluje na druge kratkolančane sekundarne alkohole. Njeno dejstvo na primarne alkohole je sporo.
428
Godina 428. (CDXXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Feliksa i Taura (ili, rjeđe, godina 1181. Ab urbe condita). Oznaka 428. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Kanān, Hajjah
Kanān je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 653 m.
Krivače
Krivače je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Han Pijesak koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 248 stanovnika.
Santa Margarita, Altamirano
Santa Margarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1099 m.
Coriano
Coriano ima više značenja:
Banija
mini
Novo Selo Lasinjsko
Novo Selo Lasinjsko je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Lasinja, Karlovačka županija.
Banija
Ime
Naziv „Banija“ potječe iz stanja u tom kraju kakvo je bilo od 16. stoljeća, kad je ovo područje postalo dijelom Hrvatske krajine pod izravnim zapovjedništvom hrvatskoga bana. Naziv „Banovina“ bio je u paralelnoj uporabi (s nazivima Banija, Banska krajina i Banska granica), no izašao je iz uporabe uspostavom Banovine Hrvatske zbog značenjskog preklapanja. Ponovno ga se pokušava nametnuti od početka devedesetih godina 20. stoljeća.
Geografija
Banija je rubni prostor Panonske nizine, smješten jugozapadno od sisačke Posavine, a obilježen je brežuljkastim krajolikom, prosječne visine od 300 m. Najviši je vrh na Zrinskoj gori (615 m). Doline presijecaju manji vodeni tokovi, a veliki je dio toga područja pod šumama. Banija ukupno obuhvaća 1803 četvorna kilometra.
Srednji vijek
Poznato je da je u srednjem vijeku ovo područje bilo u sastavu Gorske župe u kojoj su bila naselja Petrinja (oko 15 km južnije od današnjeg istoimenog grada) koja je 1240. dobila povlastice grada, potom Dubica, Kostajnica, Gora, Glina, Toplica (današnje Topusko), te utvrde Zrinj, Gvozdansko, Hrastovica, Čuntić, Klinac grad, Pecki, Vinodol, Blinja, Donji i Gornji Gradac, Pedalj, Komogovina i druge. Utvrde Zrin i Gvozdansko (uz rudnik željeza) od 1346. prpadaju plemićkoj obitelji Zrinski.
Borbe s Turcima
Pred turskom opasnošću u ovom je kraju od triju nekadašnjih slavonskih županija - Goričke, Gorske i Dubičke - stvorena krajina koja se najprije zvala Petrinjska ili Kupska krajina i do druge polovice 15. stoljeća pripada Blagajskim knezovima, a potom Kaptolu zagrebačkom, da bi u 16. stoljeću postala dijelom Hrvatske krajine. To je područje, naime, imalo osobiti značaj za obranu Zagreba, pa je stavljeno pod izravnu ingerenciju hrvatskog bana. Odatle potječe i ime čitavog područja: Banalia confinia. Kasnije će ovo područje pod vlašću bana biti prošireno te će obuhvaćati područje od Karlovca do Ivanića.
Jačanjem Osmanskog Carstva, u drugoj polovici 16. stoljeća dijelovi Banije postupno padaju pod njihovu vlast. Tako 1556. Turci osvajaju Kostajnicu, a 1578. Gvozdansko. Nakon pada Bihaća 1592. i prilikom priprema za bitku kod Siska, turska vojska gradi novu Petrinju na njezinu današnjem mjestu, nakon što je ona stara spaljena odlukom Hrvatskog sabora. Nakon ponovnog oslobađanja Petrinje 1596., ovaj grad postaje polazišnom točkom za oslobađanje ostatka Banije.
Od kraja 16. stoljeća u ovom se području naseljavaju izbjeglice iz krajeva što su ih zauzeli Turci i to Hrvati, Srbi i Vlasi koji će postati krajiškom vojskom i imati poseban status u odnosu na seljačko kmetsko stanovništvo.
Na ovom su području tada dvije regimente, petrinjska i glinska, a kapetanije su u Kostajnici, Glini, Dubici i Zrinju. Banskom vojskom zapovijedao je podkapetan izravno odgovoran banu, no budući da ban nije imao dovoljno novca Petrinjska kapetanija pripala je Slavonskoj krajini i Bečkom ratnom vijeću sve do 18. stoljeća.
Kako su se o izgradnji i obnovi utvrda i cesta na tom području brinuli i staleži nutarnje Austrije, nastajale su brojne razmirice između njih i hrvatskih staleža na čelu s banom koji su nastojali Baniju što snažnije povezati s Varaždinskom i Karlovačkom krajinom, dok su austrijski staleži poticali pobune koloniziranih krajišnika protiv banske vlasti. Najveće bune dogodile su se 1730. i 1751. Ipak, već je car i kralj Leopolda I. 1704. potvrdio bansku vlast na tom području. 1750., posebnom carskom diplomom, Banska se krajina dijeli na Petrinjsku i Glinsku pukovniju u kojima vlast imaju hrvatski staleži, a ban imenuje sve časnike, osim pukovnika.
Novo Selo Lasinjsko
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 93 stanovnika te 29 obiteljskih kućanstava.
Banija
Slabljenje turske opasnosti
Krajem 17. stoljeća smanjena je opasnost turskih napada, a 1703. dolazi i do širenja Banske krajine te se težište obrane s Kupe prebacuje na Unu. Potkraj 18. stoljeća Banska, Hrvatska i Slavonska krajina imaju jedinstveno zapovjedništvo u Zagrebu. U vrijem Napoleonovih osvajanja Banija pripada Ilirskim pokrajinama (1809.-1813.), a potom se vraća u sastav Habsburške Monarhije. 15. lipnja 1873. ukidaju se Glinska i Petrinjska pukovnija, a na Baniji se uvodi civilna uprava. 1881. konačno se potpuno sjedinjuje s Hrvatskom.
Блок 62
Блок 62 је стамбени блок на Новом Београду.
Langdon Place, Kentucky
Langdon Plejs je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 936, što je 38 (-3,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Блок 62
Ограничен је улицама Јурија Гагарина, Душана Вукасовића, Нехруовом и Војвођанском.
У блоку се налазе основна школа „Кнегиња Милица“ (некад „Ужичка Република“), Техномаркет, Универекспорт и Идеа супермаркети.
Блок 62 опслужују линије градског превоза 45, 73, 89, 94, 95, 610, као и трамвајске линије 7, 9 и 13.
Током 2009. године је између северног и јужног дела блока изграђен парк.
Banija
Drugi svjetski rat
Banija je u Drugom svjetskom ratu bila dio Nezavisne Države Hrvatske. 22. lipnja 1941. sisački komunisti osnovali su Prvi sisački partizanski odred (vidi: Dan antifašističke borbe) koji će ubrzo svoje sigurno utočište naći na Baniji gdje se razvio otpor stanovništva protiv Nijemaca i ustaša. Bilo je u tom kraju i nešto četnika od kojih su neke Nijemci doveli iz Nedićeve Srbije. Od jeseni 1943. partizani kontroliraju veći dio Banije s gradovima Glinom i Topuskom, gdje je u svibnju 1944. i održano Treće zasjedanje ZAVNOH-a.
U drugoj Jugoslaviji
Pobjeda partizana 1945. dovela je i do represije nad ustašama, četnicima i domobranima, a neka hrvatska naselja koja su doživjela teške napade još 1943. sada su raseljena. Osobito se tu spominju Zrinj i Gvozdensko. Kroz cijelo poslijeratno razdoblje Banija je dio SR Hrvatske te pripada sisačkoj regiji koja je prošla kroz različite organizacijske oblike.
U ratu 1991-95
U vrijeme rata u Hrvatskoj Banija se vrlo rano našla u središtu pobune srpskoga stanovništva poticanog od strane JNA i pomagača iz Srbije te je došlo do čišćenja svega nesrpskog stanovništva, osobito u područjima uz rijeku Kupu i Savu te u hrvatskim enklavama. Među prvima stradala su hrvatska sela kod Petrinje (Dragotinci, Kraljevčani, Čuntić) a potom i mješovita sela iz Pounja. Okupiranje je nastavljeno s Glinom i Kostajnicom, a najduži otpor pružilo je Topusko.
Nakon tog perioda najveći dio Banije je bio upravom Republike Srpske Krajine.
Operacijom „Oluja“, 4.8. 1995. područje Banije vraćeno je pod hrvatsku vlast, a najveci dio srpskog stanovništva napustio je svoje domove i izbjegao, pred naletom hrvatske vojske, prema Bosni i Hercegovini i prema Srbiji.
Stanovništvo
Najveći dio stanovništva Banije predstavlja ruralno stanovništvo koje se bavi poljodjelstvom i stočarstvom, osobito uzgojem svinja i goveda). Demografski gledano, ovo je područje izrazito depopulacijsko i emigracijsko, a demografski porast zabilježen je samu između 1948. i 1953. Grad Petrinja tu se ističe kao imigracijsko područje, prvotno zbog industrije (mesna i drvna industrija). Ukupno Banija ima oko 88.100 stanovnika.
Spomenici i znamenitosti
Iako je većina starih utvrda Banske krajine uništena, a građa je rabljena kao građevinski materijal, do danas su se održale utvrde na brdima poput Zrinja i Gvozdanskog, dok su od utvrde u Čuntiću i Klinac grada ostale kule. Tu je još i utvrda na otoku na Uni u Hrvatskoj Kostajnici. Ovu su utvrdu prvotno izgradili Turci, a obnovila ju je krajiška uprava nakon izgona Turaka.
Vrijedni primjerci sakralne arhitekture iz 18. stoljeća postojali su u Petrinji, Glini i Hrvatskoj Kostajnici, no mnoge su te crkve stradale za okupacije u vrijeme Domovinskog rata. Do temelja je srušena crkva sv. Lovre u Petrinji iz 1780., minirane su crkve sv. Antuna i župna crkva sv. Nikole u Kostajnici, sv. Ivana Nepomuka u Gori, franjevački samostani u Kostajnici i u Čuntiću. Nakon operacije Oluja ove su građevine ponovno izgrađene ili obnovljene.
Ушће (Нови Београд)
Ушће представља део насеља Нови Београд, које се налази непосредно уз ушће Саве у Дунав, по чему је и добило назив. Овај део града је ненасљен и прекривен зеленим површинама, а у њему се често одржавају популарне манифестације - концерти, фестивали, ауто-трке и др.
St. Cloud, Wisconsin
Sent Klaud je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Ушће (Нови Београд)
Локација
Ушће заузима североисточни део Новог Београда и оивичено је рекама Дунавом и Савом (са севера, односно истока), Бранковим мостом и Булеваром Михајла Пупина (са југа) и Булеваром Николе Тесле и Земунским кејом (са запада). Северно од Ушћа, преко Дунава налазе се Мало и Велико ратно острво, а источно, преко Саве налази се Калемегдан и Београдска тврђава. Јужно од Ушћа налази се Старо Сајмиште, најстарији део Новог Беогарда и место некадашњег логора, а западно Земунски кеј и хотел „Југославија“.
Уређење Ушћа започело је послератном изградњом Новог Београда. На дан почетка градење Новог Београда 11. априла 1948. године на ушћу је постављена спомен-плоча са текстом:
Аутор запис на спомен-плочи био је књижевник и револуционар Чедомир Миндеровић, а током времена спомен-плоча је уклоњена, па је истоветни запис постављен на камену.
Простор Ушћа пресеца Улица Ушће, која се простире од Булевара Михајла Пупина и кружном путањом води до Бранковог моста.
Објекти
Поред ових објеката, на Ушћу се налазе још - војни објекат Војске Србије (пристаниште Речне морнарице), популарни ресторан „Ушће“ и темељи започетог музеја „Револуције“ (градња започета 1978). Такође на Савском кеју се налази више сплавова-ресторана, који су веома популарни за ноћне изласке.
Парк пријатељства
У Ушћу се налази Парк мира и пријатељства, настао 1961. године у коме су дрвећа мира садили многи познати светски државници који су боравили у посети Југославији, а данас Србији. Међу познатијим личностима, које су овде постадиле дрво су - Јосип Броз Тито, Џавахарлал Нехру, Гамал Абдел Насер, краљица Елизабета II, Фидел Кастро, Муамер ел Гадафи, цар Хајле Селасије, Леонид Брежњев, Михаил Горбачов, Ричард Никсон, Џими Картер, Тодор Живков, Николаје Чаушеску, Ким Ил Сунг, Индира Ганди и др.
У Парку пријатељства 12. јуна 2000. године, поводом годишњице завршетка бомбардовања, постављен је споменик „Вечна ватра“, аутора академског вајара Светомира Радовића. Споменик је постављен у знак сећања на жртве Нато бомбардовања, а на њему се налазе стихови Бранка Миљковића, предњој страни налазе стихови из песме „Југославија“: А на задњој страни стихови из песме „Домовина“:
Манифестације
Одмах поред Парка пријатељства, налази се велики травнати плато, површине преко 10 хектара. На овој „ливади“ одржавају се разне манифестације - музички концерти, популарни фестивали и др.
Прва масовна дешавња на Ушћу била су два митинга присталица Слободана Милошевића, бившег председник Србије и Југославије. Први митинг, под називом митинг „Братства и јединства“ одржан је 19. новембра 1988. године и на њему је према тврдњи Телевизије Београд присуствовало око милион људи, док други извори наводе цифру од пар стотина хиљада људи. Слободан Милошевић је митингу присуствовао као тадашњи председник Председништва Централног комитета Савеза комуниста Србије, а овај митингу је био саставни део тадашње антибирократске револуције. Друг митинг, под називом „За одбрану Републике, за уставност, слободу и демократију“ одржан је 11. марта 1991. године, два дана после великих опозиционих демонстрација у Београду. Ово је био први Милошевићев контрамитинг, ком је присуствовало, према званичним тврдњама око 150.000 људи, док други извори наводе цифру од око 50.000 људи.
У новије време на Ушћу се одржавају различите популарне културне манифестације - концерти и др.
Беер фест
Београдски фестивал пива „Беер фест“, настао је 2003. године и прво се одржавао на Калемегдану, у подножју Београдске тврђаве, али је после инцидента, који се догодио 2007. године, када је један младић ускочио у кавез са медевдима Београдског зоолошког врта, фестивал премештен на Ушће. Због већег простора на Ушћу фестивал је добио на квалитету, као и већи број посетилаца.
Списак концерата
Рекорд по посећености концерата држи певачица Светлана Ражнатовић са два концерта 2006. и 2013. којима је присуствовало више од 55,000 људи.
Sanaa Lathan
Sannaa Neisha Lathan (19. septembar 1971) je američka glumica poznata po nastupima u filmovima kao što su Love & Basketball, Alien vs. Predator, Something New i The Family That Preys.
Earl Mercije
Earl Mercije (Earl of Mercia) je bila titula u kasnoj Anglosaksonskoj i ranoj normanskoj Engleskoj (10 - 11. vijek) čiji su nositelji služili kao guverneri u područja ranijeg nezavisnog kraljevstva Mercija (današnji Midlands). Razvila se od institucije earlodormena u Kraljevini Wessex u 10. vijeku. Kao titulu earla ju je uveo dansko-engleski kralj Knut Veliki nakon osvajanja Engleske 1010-ih. Održala se i nakon normanskog osvajanja, ali samo do 1070. kada je posljednji earl, Edwin bio upetljan u zavjeru protiv William Osvajača; za kaznu mu je oduzeta titula, a upravne ovlasti su predane novostvorenim earlovima Chestera i Shrewsburyja.
Docani, Vinderei
Docani je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Vinderei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 678 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Perdaxius, Carbonia-Iglesias
Perdaxius je naselje u Italiji u provinciji Carbonia-Iglesias, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 842 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Sanico, Lecco
Sanico je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Tula, Tamaulipas
Tula je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 9054 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1177 m.
Chapelle-Montmartin
Šapel Monmarten je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Romoranten Lantne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 372 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 124 metara (maksimalnoj 152 m, a minimalnoj 82 m).
Cis-zeatin O-b-D-glukoziltransferaza
Cis-zeatin O-b-D-glukoziltransferaza (, Cis-zeatin O-beta-D-glucosyltransferase) je enzim sa sistematskim imenom UDP-glukoza:cis-zeatin O-beta-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz kukuruza može da koristi cis-zeatin i UDP-glukozu kao supstrate.
Corigliano
Corigliano ima više značenja:
Tapana Dos, Villa Corzo
Tapana Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 793 m.
Kusače
Kusače je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Han Pijesak koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 135 stanovnika.
Akvilejska patrijarhija
thumb|right|280px|Popponova bazilika u Akvileji, nekadašnje sjedište akvilejskih patrijarha Akvilejska patrijarhija je ime za teritorije koje su tokom ranog srednjeg vijeka bile pod neposrednom vlašću crkvenih lidera – patrijarha iz Akvileje. Akvilejski patrijarhat imao je vrlo značajnu geostratešku ulogu između Alpa i Jadrana. Akvilejski patrijarsi bili su vladari i vlasnici velikog dijela današnje Sjeverne Italije, Slovenije i Istre i značajno su utjecali na historiju tog dijela Evrope sve dok nije patrijarhija ukinuta 1751. godine.
Osnivanje patrijarhata
Prvi poznati akvilejski episkop bio je sveti Hermagor (Mohor), koji je vladao u Akvileji negdje na kraju 3. vijeka (ili početku 3. vijeka). Kako se ne zna za ime prvog akvilejskog episkopa, crkvena tradicija i legenda uzima Hermagora za prvog episkopa, i govori da je njega postavio sveti Marko evangelist, i poslao u Akvileju da prevode svoje evanđelje na latinski. Po istoj toj legendi sv. Hermagor je zajedno sa svojim đakonom sv. Fortunatom poginuo mučeničkom smrću oko 70. godine, tako je Hermagor postao bliži apostolu Marku, koji je živio dva vijeka prije Hermagora.
Drugi akvilejski episkop bio je sveti Hilarij Akvilejski, i on je umro mučeničkom smrću 284 za vrijeme vladavine rimskog cara Numerijana.
Akvilejska patrijarhija je sve do 1596 imala svoje vlastitu liturgiju.
Podjela interesnih sfera
Za vrijeme vladavine Karla Velikog je patrijarh Paulinus II. (kasnije poznat kao sveti Paulinus II Akvilejski) je proširio vlast na nad istarske biskupije. Nakon pobjede Karla Velikog nad Avarima, patrijarh Paulinus II. se 796 sastao sa salzburškim nadbiskupom Arnom i dogovorio podjelu granica na istočnim granicama. Granicu u Karantaniji je konačno utvrdio Karlo Veliki 14. juna 811. Granica je išla uz rijeku Dravu tako da se cijela Slovenija našla u okviru Akvilejske patriarhije što je na neki način i odredilo njenu daljnu historiju.
Akvilejska patrijarhija kao svjetovna država
Patrijarh Sigeard od Belsteina dobio je 1077 titulu vojvoda Furlanije od njemačkog kralja Henrika IV, ta godina drži se za godinu rođenja teokratske države Akvileje (furlanski: Patrie Dal Friûl). Akvilejska patrijarhija uspjela je kasnije proširiti svoju vlast na; Trst, Koruška, Štajerska, Cadore i središnje dijelove Istre. Na svom vrhuncu Akvilejska patrijarhija je bila jedna od najvećih država u Italiji koja se prostirala sve do francuske Savoje. Akvilejski feudalci su odigrali značajnu ulogu u križarskim ratovima. Patrijarh Gottfried (Gitifredo Tedesco) je 1186 okrunio sina Fridrik I. Barbarossa Henrik VI, za cara Svetog Rimskog Carstva, zbog tog ga je papa Urban III smijenio.
El Privilegio, San Lucas Ojitlán
El Privilegio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Lucas Ojitlán.
Akvilejska patrijarhija
Akvilejska patrijarhija kao svjetovna država
Cijela tadašnja Istarska marka postala je dio patrijarhije 1209.
Na početku 13. vijeka Akvilejska patrijarhija bila je na svom vrhuncu, posebno za vladavine patrijarha Wolfgera (1204.- 1218) i Bertranda (1218. - 1251). Nakon tog sretnog razdoblja na Akvileju su se sručile brojne nevolje, -potresi i poplave, tako da je prijestolnica Akvileja napuštena i premještena u Cividale, a nakon toga u Udine 1238. Tokom 14. vijeka otpočela su rivalstva sa Mletačkom republikom
Kraj Akvilejske patrijarhije
U 15. vijeku akvilejski patrijarh Ludovico di Teck zaratio je sa Mletačkom republikom. Nakon njegova poraza 1420 Mletačka republika je potpuno zavladala nad teritorijem Akvilejske patrijarhije. To je bio kraj Akvilejske patrijarhije kao teokratske države, nakon tog su akvilejski patrijarsi bili isključivo vjerski lideri, dobrano osiromašeni, jer im je većina zemlje koju su posjedovali podjeljena između Mletačke republike (od tad je Venecija bila sjedište patrijarhije) i Habsburške Monarhije. Patrijarh Ludovico Trevisan pristao je na Firentinskom koncilu 1445 na trajni gubitak svoje države u zamjenu za godišnju plaću od 5,000 dukata koja mu je isplaćivana iz mletačke državne riznice Zecce.
Car Svetog Rimskog Carstva Fridrik III je 6. decembra 1461 u Sloveniji na teritoriju koji je donedavno spadao pod Akvilejsku patrijarhiju, osnovao ljubljansku biskupiju, koja više nije bila podređena patrijarhu već neposredno papi i postavio za biskupa Žigu grofa Lamberga.
Na zahtjev Habsburga, papa Benedikt XIV je 1751. ukinuo Akvilejsku patrijarhiju, a teritorije kojima je crkveno upravljala podijelio 1752. između nadbiskupija Udine i Gorica. Nadbiskupija Udine dobila je zemlje Veneta, a Gorička austrijske zemlje.
Shiawassee County, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 70.648, što je 1.039 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
N-benziloksikarbonilglicinska hidrolaza
N-benziloksikarbonilglicinska hidrolaza (, benziloksikarbonilglicinska hidrolaza, Nalfa-karbobenzoksiamino kiselinska amidohidrolaza, Nalfa-benziloksikarbonil amino kiselinska uretanska hidrolaza, Nalfa-benziloksikarbonilna amino kiselinska uretanska hidrolaza I) je enzim sa sistematskim imenom N-benziloksikarbonilglicin uretanhidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje, manjom brzinom, na N-benziloksikarbonilalanin.
Biederbach
Biderbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Emendingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.764 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8316003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Emendingen Biderbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Emendingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 423 metra. Površina opštine iznosi 31,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.764 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Guzzano, Bologna
Guzzano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Paso Garrapata, Paso del Macho
Paso Garrapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Paso del Macho.
Guzzano, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 575 m.
Paso Garrapata, Paso del Macho
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 335 m.
4793 (1988 RR4)
4793 (1988 RR4) je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,669 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Nopales Altos, Ahualulco
Nopales Altos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ahualulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2086 m.
4790 Petrpravec
4790 Petrpravec je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 17,62 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,628 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 12,733 stepeni, a orbitalni period iznosi 1556,846 dana (4,262 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,083. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,80 a geometrijski albedo 0,108.
Asteroid je otkriven 9. avgusta 1988. godine.
Holley, Florida
Holi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.630.
Stratola, Avellino
Stratola je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 621 m.
Al Khadir, Hajjah
Al Khadir je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Cornaleto
Cornaleto ima više značenja:
Chapelle-Enchérie
Šapel Anšeri je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Vandom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 146 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 120 metara (maksimalnoj 144 m, a minimalnoj 98 m).
Edgewood, Allegheny County, Pennsylvania
Edžvud je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.118, što je 193 (-5,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Malo Polje
Malo Polje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Han Pijesak koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 121 stanovnika.
Cornaro
Cornaro ima više značenja:
Banzena, Arezzo
Banzena je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Cijanidin 3-O-rutinozid 5-O-glukoziltransferaza
Cijanidin 3-O-rutinozid 5-O-glukoziltransferaza (, Cyanidin 3-O-rutinoside 5-O-glucosyltransferase) je enzim sa sistematskim imenom UDP-glukoza:cijanidin-3-O-beta-L-rhamnosil-(1->6)-beta-D-glukozid 5-O-beta-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Hidroksipiruvat reduktaza
Hidroksipiruvat reduktaza (, beta-hidroksipiruvatna reduktaza, NADH:hidroksipiruvatna reduktaza, D-gliceratna dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom D-glicerat:NADP+ 2-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Constantinești, Râmnicelu
Constantinești je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Râmnicelu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 392 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
4794 Bogard
4794 Bogard je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,271 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,0.
St. Clair County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 163.040, što je 1.195 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aktinidin (derivat piridina)
Aktinidin je derivat piridina koji je prisutan u eteričnom ulju iz korena biljke Valeriana officinalis i biljci Actinidia polygama. Aktinidin je feromon za više insekata. Actinidin je isto tako feromon za mačke, i ima slično dejstvo sa nepetalaktonom, aktivnim sastojkom iz biljke Nepeta cataria.
Colli, Macerata
Colli je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Alaquines, Alaquines
Alaquines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Alaquines.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1284 m.
El Salto, Morelia
El Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2293 m.
Brădești, Vinderei
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 676 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Mexcaltepec I, Chilapa de Álvarez
Mexcaltepec I je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1666 m.
El Ojo de Agua, Tlajomulco de Zúñiga
El Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Dabas
Dabas čita se Dabaš (njemački: Dabotz) je grad u sredini Mađarske od 16,623 stanovnika. , koji administrativno podpada pod Županiju Pest.
Geografske karakteristike
Dabas leži udaljen 50 km jugoistočno od centra Budimpešte.
Historija
Dabas je prvi put dokumentiran još 1270, ali je nakon osmanske invazije taj kraj opustio. Nakon protjerivanja Osmanlija kraj je nanovo koloniziran Mađarima i Slovacima, pa su nastala nova naselja Gornji Dabas, Donji Dabas, Sári (u kom su pretežno Slovaci) i Gyón Dva Dabasa ujedinila su se 1947., a ostala dva sela 1966. pa je mjesto dobilo status grada 1989.
Corneto
Corneto ima više značenja:
Chaves (grad)
Chaves (fonetski:ˈʃavɨʃ}}) je grad i sjedište istoimene općine na krajnjem sjeveru Portugala, 10 km južno od španske granice i 22 km južno od grada Verín u Španiji. Općina je druga po broju stanovnika u distriktu Vila Real. Sjedište disktrita Vila Real je 60 km južno na autoputu A24. U rimsko doba je grad bio poznat pod imenom Aquæ Flaviæ.
Eksterni linkovi
50px|none|Commons logo U Wikimedijinom spremniku nalazi se još materijala vezanih uz temu: Commons:Kategorija:
Bietigheim
Bitighajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Raštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.004 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8216005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Raštat Bitighajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Raštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 121 metra. Površina opštine iznosi 13,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.004 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 432 stanovnika/km².