cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alan MacDiarmid
Rođen je u Mastertonu 1927. godine kao jedno od petero djece, trojice braće i dvaju sestara, u relativnoj siromašnoj obitelji. Interes za kemiju razviju je u desetoj godini života, nakon čega je intenzivno čitao o njoj u raznim knjigama. Godine 1943. položio je prijemni ispit i upisao se na Univerzitet Novog Zelanda, gdje je uspješno završio studije, radeći istovremeno kao demonstrator i kasnije kao asistent. Godine 1949., u časopisu Nature objavljuje svoj prvi znanstveni rad. Nakon što je diplomirao kao najbolji u generaciji, MacDiarmid je dobio Fulbrightovu stipendiju i otišao na Univerzitet u Madisonu, Wisconsin, gdje je 1952. godine stekao magisterij iz anorganske kemije; sljedeće godine je stekao doktorat na Cambridgeu, također iz anorganske kemije, a 1955. godine je stekao drugi doktorat.
Njegov najznačajniji rad tiče se otkrića i razvoja vodljivih polimera, plastičnih materijala koji provode elektricitet. MacDiarmid je surađivao s japanskim naučnikom Hidekijem Shirakawom i američki naučnikom Alanom Heegerom na otkriću da plastika, nakon određenih modifikacija, ipak može provoditi struju. Otkriće je naišlo na brojne praktične primjene, a njih su trojica 2000. godine podijelili Nobelovu nagradu za kemiju.
MacDiarmid je za života objavio preko 600 znanstvenih radova i registrirao preko 20 patenata. Bio je nudist i smatrao je sebe obožavateljem Sunca. Ženio se dva puta; prvi put 1954. godine s Marian Mathieu (preminula 1990.), s kojom je imao četvero djece, a drugi put 2005. godine s Gayl Gentile (preminula 2014. godine). Pred kraj života je obolio od sindroma mijelodisplazije. Početkom veljače 2007., MacDiarmid je planirao povratak na Novi Zeland, međutim je pao niz stepenice u svom domu u Pennsylvaniji i preminuo 7. veljače 2007. godine. Pokopan je na lokalnom groblju u Drexel Hillu.
Bodogaia, Secuieni
Bodogaia je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Secuieni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 777 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Tirince
Tirince je naselje u opštini Kosovska Kamenica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Altair
mini|desno|250p|Položaj Altaira u okviru [[Orao (sazvežđe)|Orla]]
Altair ili alfa Orla je najsjajnija zvezda sazvežđa Orao i dvanaesta najsjajnija zvezda noćnog neba. Od zvezda prve magnitude, od Altaira su bliže samo alfa Kentaura, Sirijus i Procion. Naziv Altair potiče od arapske reči al-nasr al-ta’ir, i znači „leteći orao“. Orlom ili orlovom zvezdom su ga nazivali još drevni Vavilonci i Sumeri.
Altair je zvezda glavnog niza H-R dijagrama, spektralne klase A7V, temperature 7550 K. Od Sunca je udaljena 16,7 svetlosnih godina, što znači da je 10,6 puta luminoznija od njega. Masa Altaira iznosi između 1,7 i 1,8 masa Sunca, a radijus mu je takođe 1,7-1,8 puta veći od radijusa Sunca. Altair rotira brzinom od 210 km/s, tako da mu je za jednu rotaciju potrebno približno 10 časova, naspram Sunčevih 2 km/s i perioda rotacije od gotovo mesec dana. Ova brzina rotacije čini da je ekvatorijalni radijus Altaira oko 14% veći od polarnog.
Altair je promenljiva zvezda tipa δ Scuti, sa sjajem koji varira nekoliko hiljaditih delova magnitude. Promena sjaja Altaira je kombinacija 9 različitih perioda u trajanju od 50 minuta do 9 sati. Neki od ovih perioda su verovatno povezani sa brzom rotacijjom Altaira.
Iako je star svega nekoliko stotina miliona godina, zbog velike mase Altair će već za približno milijardu godinu iscreti vodonik u jezgru, nakon čega će preći u stadijum crvenog džina ili cefeide pre nego što odbaci spoljašnje slojeve i ogoli svoje jezgro u vidu belog patuljka.
Altair je južno teme asterizma Letnji trougao (druga dva temena trougla su Vega i Deneb).
Šabesa
Šabesa, Šabeso ili Šabeza je vrsta bezalkoholog pića porijeklom iz Njemačke koje je billo osobito popularno između dva dva svjetska rata.
Karakteristike
Proizvodna šabese krenula je 1910. u njemačkoj firmi Chabeso GmbH, za to je bio zaslužan farmaceut Albert Boehringer, koji je pronašao jeftini način proizvodnje mliječne kiseline, koju je od 1895. počeo je proizvoditi i prodavati Šabeso je bio toliko popularan po južnoj Njemačkoj i Austriji da je u to vrijeme bio sinonim za limunadu. Nakon drugog svjetskog rata kompanija nije dobila dozvolu za daljni rad, pa su je druge vrste bezalkoholnih pića zauzela njeno mjesto, - naročito američka Coca-Cola.
Šabeso je bio iznimno popularan i po južnoslavenskim zemljama, gdje su ga sve do 1960-ih proizvodile male zanatske radnje - sodare. Od 2000 šabesa se ponovno počela proizvoditi u Njemačkoj (Augsburg) i još nekim zemljama.
Colt's Manufacturing Company
Colt's Manufacturing Company (CMC, nekadaColt's Patent Firearms Manufacturing Company) je američka kompanija za proizvodnju vatrenog oružja osnovana 1847. Najpoznatija je po dizajniranju, proizvodnji i marketingu niza različitih tipova vatrenog oružja u drugoj polovici 19. i u 20. vijeku. Proizvela je niz različitih tipova oružja civilne i vojne namjene, koje se koriste u SAD i drugim zemljama.
Kompaniju je 1847. u rodnom gradu Hartfordu osnovao Samuel Colt kako bi na osnovu svog ranijeg patenta proizvodio revolvere i revolver-puške za američku vojsku u američko-meksičkom ratu. Njeni proizvodi su pokazali izuzetno uspješnima, pogotovo revolveri za koje je izraz "colt" postao sinonim, a od kojih je najpoznatiji Colt Peacemaker. Kompanija je također poznata i po poluautomatskom pištolju Colt M1911 koji je bio standardno oružje američke vojske u 20. vijeku. U drugoj polovici 20. vijeka stekla je veliki uspjeh s jurišnim puškama od kojih je najpoznatija M16.
Godine 2002. iz Colta se izdvojila kompanija Colt Defense koja danas opskrbljuje vojne, policijske i zaštitarske klijente, dok je Colt danas orijentiran isključivo na civilno tržište. Pored Colta u SAD u Kanadi operira njegova podružnica Colt Canada.
Huasco (provincija)
Provincija Huasco (španjolski: Provincia de Huasco) je jedna od 56 provincija na koje je Čile administrativno podjeljen. Ona je jedna od tri provincije Regije Atacama, ostale dvije su Chañaral i Copiapó.
Administrativna podjela
Provincija se sastoji od četiri općine, a administrativni centar je grad Vallenar u kom živi 46,019 stanovnika.
Ninguno, Campamento de Ejidatarios, Tecomán
Ninguno, Campamento de Ejidatarios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Virdžina (film)
Virdžina je jugoslovenski film iz 1991. Režirao ga je Srđan Karanović i napisao scenario. Sniman je u selu Polača kod Knina. Radnja filma se odvija krajem 19. veka, u jednom zabitnom selu Kninske krajine. Porodice bez muškog potomstva smatrane su ukletim i osuđenim na propast. Da bi se spasle prokletstva, te porodice su jedno od ženske dece proglašavale „virdžinom“, tj. muškarcem, skrivajući istinu kao porodičnu tajnu. Film prati priču jedne takve porodice.
Reșița
Reșița je administrativni centar okruga (judet) Caraș-Severin.
Geografske karakteristike
Reșița leži u rumunjskom dijelu Banata, pored granice sa Srbijom u kotlini rijeke Brzave, u brdima Banatskih planina.
Pored Reșițe leže dvije općine Karaševo i Lupak, u kojima živi dosta Srba.
Historija
Naselje pod imenom Rečjoka i Rečika nastalo je na tlu antičkog dačko - rimskog naselja u 15. vijeku. Prvi put je dokumentirano u 17. vijeku za osmanske vlasti. Za tek osnovane austrijske vlasti 1717. dokumentirano je kao - Retziza.
Sbarbari, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 864 m.
Reșița
Historija
Oko imena grada, postoje dvije hipoteze, po prvoj ime je izvedeno od latinskog: recitia - hladni izvor, po drugoj je slavenskog porijekla od rečica što znači mala rijeka ili potok.
Austrijanci su pronašli dosta ugljena i željezne rude u neposrednoj okolici naselja. Pa su još za Marije Terezije 1768. počeli sa planovima o korištenju tih potencijala. Sa proizvodnjom željeza počelo se 1771. kad je Rečica imala samo 750 stanovnika. Za austrijske vlasti u grad se doselilo puno Njemaca, ali i ostalog stanovništva Austro-Ugarske.
Nakon Drugog svjetskog rata željezara je radikalno modernizirana i višestruko povećana, na bazi rudnika ugljena - Anina, i rudnika željezne rude Dognecea i Ocna de Fier u neposrednoj okolici grada. Uz željezaru je izniklo i niz tvornica za proizvodnju dizelskih motora, željezničkih lokomotiva i masivnih građevinskih konstrukcija.
Nakon pada socijalističkog režima željezara, a i sve ostale tvornice vezane uz nju našle su se u velikim teškoćama i radikalno su smanjile ili potpuno ugasle svoju proizvodnju. Tako da je i broj stanovnika Reșițe radikalno opao od 110.260 koliko ih je bilo 1989. na današnjih 73,282.
Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je muzej u kom se čuva dosta neolitskih artefakata pronađenih na tlu grada i puno predmeta iz nekadašnjeg rimskog naselja.
Grad je dobro povezan cestama i željeznicom sa ostalim gradovima u zemlji.
San Pablo, Jocotepec
San Pablo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1534 m.
Cuchilla el Jazmín, Santiago Huajolotitlán
Cuchilla el Jazmín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Huajolotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Variana, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
La Selva, Villaflores
La Selva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 940 m.
Las Conchas, Villa Guerrero
Las Conchas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
Domèvre-sur-Avière
Domevr sir Avjer je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 423, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km².
Jean Hélion
Jean Hélion (21. april 1904 – 27. oktobar 1987) bio je francuski slikar čija ga je apstraktna umjetnost 1930-ih učinila jednim od vodećih modernista. U kasnijem periodu karijere je odbacio apstrakciju i gotovo pet decenija je izrađivao figurativne slike. Također je napisao nekoliko knjiga i brojne likovne kritike.
Sunčev medvjed
Sunčev medvjed (lat. Helarctos malayanus) je vrsta zvijeri iz porodice medvjeda koji živi u tropskim kišnim šumama jugoistočne Azije.
Izgled
thumb|lijevo|150px|Sunčev medvjed Za razliku od drugih članova svoje porodice, sunčev medvjed ima kratko i glatko krzno, koje je tamnosmeđe ili potpuno crne boje. Na prsima se nalazi žuto-narančasta mrlja u obliku polumjeseca. Područja oko očiju i njuške također su žuto-narančasta. Ima srpaste kandže. Šape su velike i imaju gole tabane, što mu pomaže u penjanju. Uši su male i okrugle, a njuška je crna. Rep je dug 3-7 centimetara. Unatoč tome što je malih dimenzija, sunčev medvjed ima vrlo dug jezik (20-25 centimetara), koji mu služi za uzimanje meda iz košnica.
Sunčev medvjed dug je 120-150 centimetara, a to ga čini najmanjim članom porodice medvjeda. Mužjaci su 10-45% veći od ženki. Težina varira između 30 i 70 kilograma, dok je visina ramena 60-78 centimetara.
Ishrana
Ishranu sunčeva medvjeda uglavnom čine beskralježnjaci i plodovi biljaka. Ipak, on je svežder, pa mu je izbor hrane raznovrstan. Jede male kralježnjake, kao što su gušteri, ptice i jaja kornjača. Hrani se također i mladim vrhovima palmi, gnijezdima pčela, bobicama, korijenjem, itd. Ustvari, ovaj medvjed voli jesti preko 100 vrsta kukaca i preko 50 biljnih vrsta. Moćnim kandžama razbija orašaste plodove. Njih koristi i za traženje hrane u drvećima, npr. med, ličinke i termiti. Ima slabo razvijen vid, te hranu otkriva osjetilom njuha.
Način života i razmnožavanje
Ne hibernira, pa može dobivati potomke tijekom cijele godine. Spolno zrel postaje s 3-4 godine i u zatočeništvu može doživjeti 30 godina. Ženka okoti jednog ili dva mala medvjeda godišnje. Gestacija traje 96 dana. Mladi medvjed nakon rođenja je težak 300-400 grama, slijepi je i nema krzna. Majka o njemu brine oko godinu i pol. Nakon 1-3 mjeseca može trčati i tragati za hranom u blizini majke.
Noćna je životinja. Danju vrijeme provodi odmarajući na drvećima oko 2-9 metara iznad zemlje. Upravo zato što previše vremena provodi na njima, može uzrokovati ozbiljnu štetu. Poznat je po uništavanju stabala kokosa i kakaovca.
Victor Davis Hanson
Victor Davis Hanson (1953 -) je američki vojni historičar, politički komentator i kolumnist, poznat kao jedan od stručnjaka za antičko ratovanje. Hanson je od 2000-ih poznat kao jedan od najvatrenijih pristaša politike Georga W. Busha, te piše redovnu kolumnu za konzervativni časopis National Review. Osim pisanjem se bavi i uzgajanjem grožđica na porodičnoj farmi kraj Fresnoa u Kaliforniji.
Faedo Valtellino, Sondrio
Faedo Valtellino je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 539 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 550 m.
NGC 834
NGC 834 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Lincolnshire, Illinois
Linkolnšir je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Colt M1861 Navy
Colt M1861 Navy je bio brzometni revolver kalibra .36 in (9,14 mm) s dobošem od šest metaka, koga je Colt's Manufacturing Company proizvodila od 1861 do 1873. Temeljio se na dizajnu Colt Army Model 1860, ali je od njega imao manji trzaj, zbog čega su neki vojnici preferirali u odnsu na M1860, pogotovo konjanici. Ukupno je proizvedeno 38.000 revolvera.
Lincolnshire, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.275, što je 1.167 (19,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Colt M1861 Navy
Colt M1861 Navy je obično dolazio s papirnatim mecima, što je ubrzalo punjenje. Radi sigurnosti se obično u dobošu držalo samo 5 umjesto 6 metaka.
Domanjševci
Domanjševci (mađarski: Domonkosfa) je naselje u slovenskoj općini Šalovcima. Domanjševci se nalaze u pokrajini Prekmurju i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema informacijama iz 2013. godine naselje je imalo 274 stanovnika.
Alfa-Ketovalerinska kiselina
Alfa-Ketovalerinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,115 Da.
Крива Река (Чајетина)
Крива Река је насеље у Србији у општини Чајетина у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 1135 становника (према попису из 1991. било је 1226 становника).
Демографија
У насељу Крива Река живи 924 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 42,7 година (41,3 код мушкараца и 44,1 код жена). У насељу има 300 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,78.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Tuđevce
Tuđevce je naselje u opštini Kosovska Kamenica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Tauranga
Tauranga je novozelandski grad, najveći u regiji Bay of Plenty na Sjevernom otoku.
Carica Dugu Qieluo
Carica Dugu Qieluo (獨孤伽羅) (544 – 10. septembar 602 ), formalno Carica Wenxian (文獻皇后), bila je carica kineske dinastije dinastije Sui, odnosno supruga njenog osnivača cara Wena. Bila je kćer Dugu Xina (獨孤信), generala države Zapadni Wei koji ju je, nedugo nakon osnivanja države Sjeverni Zhou 557. godine, udao za Yang Jiana, 16-godišnjeg sina sebi potčinjenog generala po imenu Yang Zhong (楊忠). Iako su oboje bili adolescenti, i iako je u pitanju bio politički brak, Yang Jian i Dugu Qieluo su se iskreno voljeli i ostali privrženi jedno drugom do kraja života. Rodila mu je pet sinova i pet kćeri, uključujući Yang Lihua, koja je zahvaljujući udaji za cara cara Xuana od Sjevernog Zhoua bila caricom od 578. do 580. Ona sama je caricom postala kada se Yang Jian 581. proglasio carem. Historijski zapisi navode kako je bila izuzetno štedljiva i savjetovala svog supruga. Njihov odnos je bio toliko snažan da joj je car, osim jednom, bio vjeran do kraja života, odnosno odbijao uzimati konkubine. Carica je, međutim, s vremenom došla u sukob sa svojim najstarijim sinom Yang Yongom, te je 600. uspjela nagovoriti muža da nmu oduzme titulu krunskog princa u korist drugog sina Yang Guanga. Kasniji historičari tu odluku tumače kao jedan od glavnih uzroka za propast dinastije, koji se zbio deceniju i pol nakon njene smrti.
Tauranga
Mjesto je bilo naseljeno Europljanima u ranom XIX. vijeku, a proglašeno je gradom 1963. godine. Tauranga je peti po veličini grad na Novom Zelandu, s ukušnim stanovništvom od 130,800.
Besa (film)
Film je svoju premijeru je imao u Sloveniji 2009. godine, a u Srbiji 30. marta 2010. godine.
Tauranga
Grad leži u sjeverozapadnom kutu regije Bay of Plenty, ukupne površine od 168 km2. Tauranga je jedan od glavnih novozelandskih poslovnih centara za međunarodnu trgovinu, modnu industriju i hortikulturu. Luka Tauranga je najveća luka na Novom Zelandu prema bruto tonaži izvoza.
Tauranga je jedan od najbrže rastućih novozelandskih gradova, s 14 % porasta stanovništva između popisu stanovništva iz 2001. i popisa 2006.
Besa (film)
Film je bio srpski kandidat za Oskara za najbolji film van enleskog govornog područja za 2010. godinu.
Coposo, Tantoyuca
Coposo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Rosas de Zícata, Zitácuaro
Rosas de Zícata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Opština Gherăseni, Buzău
Gherăseni je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Rosas de Zícata, Zitácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1870 m.
Branko Surla
Branko Surla (Vrtoče, Bosanski Petrovac, 1922 — Kušići, Ivanjica, 23 april, 1944), narodni heroj Jugoslavije, komandir vrtočke čete i trećeg bataljona Desete krajiške brigade.
Biografija
Kada se 27.jula 1941. godine oglasio prvi ustanički pucanj u Bosanskoj krajini, Branko je stupio u redove ustanika u svom Vrtoču i kao borac naoružan puškom, a zatim i puškomitraljezom, ostaje u Vrtočkoj četi do juna 1942.godine. Tada je prešao u Petrovačku omladinsku četu, a već početkom avgusta 1942. godine, u rejonu Gornje Sanice, kompletna četa ulazi u sastav Prve krajiške brigade i postaje Prva četa Trećeg bataljona. Taj naziv četa je nosila tokom čitavog rata, ali Brankovom velikom zaslugom ona je dobila još jedno ime, istina nezvanično, i jasnu odrednicu - Surlina četa.
Branko je član SKOJ-a postao marta, a član KPJ juna 1942. godine.
Svoj borbeni put u sastavu brigade Branko je započeo kao desetar, a nekoliko mjeseci kasnije postao je i vodnik voda. Već u prvim borbama kod Kupresa, Mrkonjić Grada, na Manjači i prilikom oslobođenja Jajca Branko se ističe kao neustrašiv borac i bombaš, tako da se o njegovom junaštvu već naveliko pričalo među borcima u četi, u Trećem bataljonu, pa i u ostalim bataljonima brigade. Bio je dosta nagao i brz, i kao da je želio da u svakoj borbi podnese najveći teret. Te osobine je ispoljavao gotovo uvijek, ubijeđen da će ličnim primjerom najbolje pokazati kako treba neprijatelja tući. Kao desetar, vodnik voda, a kasnije i komandir čete, Branko je najkraćim vojničkim riječnikom saopštavao odluke i izdavao naređenja, uvijek naglašavjući da se postavljeni zadatak mora izvršiti, a onda bi u toku akcije svoje komandno mjesto "postavio" u streljačkom stroju čete ili, još češće, ispred nje.
U septembru 1942. godine Treći bataljonje u borbama na Manjači sa svoje dvije čete nanio velike gubitke ustaškom "Gorskom zdrugu". Dok je Bogdan Vukša, komandir Prve čete, izdavao naređenje da svi borci prije polaska na juriš skinu obuću, Branko je, odmah i nestrpljivo, iskočio iz stroja čete i, pokazujući na svoje već rascvjetale seoske opanke, rekao da je on srpeman i može krenuti u juriš. Tu neodoljivu želju Branko je, zajedno sa ostalim borcima svoje čete, u noćnom jurišu iskalio u punoj mjeri: za nepun sat borbe prosto su pregazili jaka utvrđenja i neprijatelja potukli do nogu.
Prilikom napada na grad Jajce, 24. septembra 1942. godine, Prva četa dobila je specifičan i vrlo delikatan zadatak: da se neopaženo provuče kroz neprijateljevu odbranu i da sa početkom opšteg napada likvidira neprijateljsku artiljeriju, stvori pometnju u njegovoj odbrani i na taj način olakša napad ostalim jedinicama. Četa se pritajeno provukla kroz tri neprijateljska obruča i pri nailasku na četvrti, jako utvrđene artiljerijske položaje, Branko je prvi, sa svojom desetinom, uskočio u neprijateljske rovove i doprinio da četa osvoji ovo jako branjeno utvrđenje. Tom prilikom je kao od šale bacao ručne bombe i uzvikivao: "0va će bolje pogoditi ..."
I u narednim borbama kroz Bosansku krajinu: Bihać, Bosanski Novi, Sanski Most, Topića brdo, kao i u okršajima za vrijeme Četvrte neprijateljske ofanzive, Branko je sa četom i svojim saborcima nizao uspjehe, čeličio se iz borbe u borbu, pa mu je povjerena dužnost vodnika voda u istoj četi. U borbama kod Topića brda, decembra 1942. godine, bio je lakše ranjen, a januara 1943. godine, kada je u borbama kod Benkovca po drugi put ranjen kroz podlakticu desne ruke, nije se htio odvajati od svoje čete i liječiti u bolnici, govoreći da on može pucati i lijevom rukom. I zaista, nikad nije tražio predaha ni odmora i kao da mu je borbi i okršaja uvjek malo bilo.
Volio je da se javno čuju i istaknu zasluge njegovih boraca i njega među njima naročito kada su se na četnim konferencijama i partijskim sastancima analizirale prethodne akcije. A kako i ne bi kad je bio pravi delija na megdanu, neustrašiv jurišlija i bombaš, disciplinovan borac i čvrst komunista. Na takvim i sličnim sastancima Branko je znao izvlačiti vojničke zaključke i ukazivati na uočene slabosti, zalažući se da svi borci budu dosljedni i disciplinovani u izvršavanju svih borbenih zadataka. Svojim primjerom borbenosti, prodornosti i tačnosti uživao je autoritet i ugled uzornog starješine, mada nije najbolje umio uspostaviti lične kontakte i razviti komunikativnost sa svojim saborcima.
U srednjoj Bosni, krajem aprila 1943. godine, Branku je, u dvadeset prvoj godini života, ukazano veliko i zasluženo povjerenje, postavljen je za komandira čete, koju će veoma uspješno voditi kroz borbe u srednjoj i istočnoj Bosni, na Lepenici kod Kiseljaka, prilikom paljenja aviona u Rajlovcu. Zatim učestvuje u borbama u Srbiji do završetka Šeste neprijateljske ofanzive.
Za ovaj podvig Prvu četu je pohvalio vrhovni komandant NOVJ Josip Broz Tito, što je ostao jedinstven primjer u našoj revoluciji da se ovakva priznanja uručuju jedinicama ranga čete.
Na izmaku šeste neprijateljske ofanzive, po velikom snijegu i jakoj hladnoći, 7. januara 1944. godine, u rejonu sela Orahovice kod Goražda, vodeći borbu sa njemačkim izviđačima Branko je i po treći put ranjen. Nakon prezdravljenja premješten je za komandanta Trećeg bataljona Desete Krajiške brigade. Njegova četa se i dalje zvala Surlina četa.
Revolver Beaumont-Adams
Revolver Beaumont-Adams bio je revolver kalibra .450 in (11,43 mm) koga je Britanska armija službeno prihvatila 1862.
Često je poboljšavan (uključujući konverziju od kapisle i zrna na punjenje metalnim mecima), prije nego što ga zamijenio revolver Enfield Mk I godine 1880.
Mihajlo Petrović
Mihajlo Petrović može da bude:
Bechstedtstraß
Behštetstras je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 262 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Behštetstras se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 335 metara. Površina opštine iznosi 5,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 262 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
Jump River, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 52.
Los Compadres, Xicoténcatl
Los Compadres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Paradiso, Cosenza
Paradiso je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Pariana, Massa e Carrara
Pariana je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Prelo, Piacenza
Prelo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Erick Erickson
Erick Erickson (3. jun 1975), također poznat i kao Erick-Woods Erickson, američki konzervativni politički aktivist, poznat kao jedan od osnivača bloga Redstate.com koji okuplja konzervativne pristaše američke Republikanske stranke. Od 2010. je jedan od suradnika u CNN-ovoj emisiji John King, USA.
Poeov zakon
Poov zakon (engl. Poe's law) je internet poslovica koja odražava činjenicu da je bez jasne indikacije o namjeri autora, teško ili gotovo nemoguće utvrditi razliku između iskrenog fundamentalizma i satirične parodije na fundamentalizam. Zakon je dobio ime po Nejtanu Pou, koji ga je prvi definisao.
Zakon i značenje
Poov zakon glasi:
Suština Poovog zakona je da je parodija nešto što je po prirodi stvari ekstremno, te je nije moguće razlikovati od iskrenog ekstremizma.
Rancho el Carmen, Tamuín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Poeov zakon
Istorija
Izjava koja je danas poznata kao Poov zakon prvi put je formulisana 2005. na internet sajtu christianforums.com u debati o kreacionizmu. Originalna izjava je glasila:
NGC 810
NGC 810 je galaksija u zviježđu Ovan.
Mesón Zapata, Acatepec
Mesón Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Opština Santa Catarina, Guanajuato
Santa Catarina je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2839 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1609 m.
Trnje (Suva Reka)
Trnje je naselje u opštini Suva Reka, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
San Antonio, Mulegé
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1056 m.
Matakana
Matakana je novozelandski otok u Tihom oceanu.
Geografija
Otok se nalazi u zapadnom dijelu zaljeva Bay of Plenty, na ulasku u luku Tauranga. Dug je 20 km, širok 3 km, površina mu je 60.7 km², a većinom je prekrivren borovom šumom. Sastoji se od dva različita dijela: 5,000 hektara poljoprivrednog i voćarskog zemljišta na unutarnjem luku, gdje živi većina stanovništva, i 10,000 hektara, šumovitog obalnog zemljišta izloženog Tihom oceanu.
Stanovništvo
Prema podacima iz 2006. godine na otoku je živjelo 225 stanovnika, dok je brojka porasla na 255 na popisu 2013. godine. Otok je kontinuirano naseljen stoljećima Maorima iz porodice Ngai Te Rangi. Većina stanovništva su pripadnici rātana religije.
Arnovo selo
Arnovo selo je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Arnovo selo se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Arnovo selo je imalo 307 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Capellanía, Villa Guerrero
Capellanía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1798 m.
Capra, Palermo
Capra je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 579 m.
Motiti
Motiti je novozelandski otok u Tihom oceanu.
Geografija
Otok se nalazi u zaljevu Bay of Plenty, 21 km sjeveroistočno od otoka Tauranga i 9.4 km sjevernoistočno od Papamoe. Većinom je ravničarski, površina mu je 10 km². Najviši vrh visok je 57 m.
Stanovništvo
Prema podacima iz 2006. godine na otoku živi 27 stanovnika u 18 domaćinstava. Stanovnici se bave poljoprivredom prvenstveno uzgojem avokada. Najmanji je naseljeni novozelandski otok.
Courcelles-lès-Gisors
Kursel le Žizor je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 803 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 116 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 142 metara (maksimalnoj 141 m, a minimalnoj 41 m).
Topličane (Suva Reka)
Topličane je naselje u opštini Suva Reka, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Stokholmski sindrom
Stokholmski sindrom je naziv psihološkog stanja koje nastaje u situacijama u kojima dolazi do zbližavanja otmičara i talaca. Zbližavanju otmičara i njihovih žrtava doprinosi vreme provedeno u takvoj situaciji; što više vremena protekne, veća je mogućnost stvaranja stokholmskog sindroma, a s tim i manja verovatnoća povređivanja talaca. Takođe, zbližavanju mogu da doprinose veličina prostorije u kojoj se zajedno nalaze otmičar i talac, ispunjavanje zahteva kojima su vlasti izašle u susret, sličnost političkih stavova itd.
Stokholmski sindrom ne nastaje u situacijama kada su taoci izolovani, kada nemaju kontakt sa otmičarima, ili kada ima nasilničkog ponašanja od strane otmičara prema taocima ili drugim licima.
Poreklo imena
Naziv stokholmskog sindroma uveo je kriminolog i psihijatar Nils Bejerot posle neuspele pljačke banke i otmice na Normalmstorgu u Stokholmu, od 23 do 28. avgusta 1973. Taoci su se emocionalno vezali za otmičare, pa su posle opravdavali njihove postupke čak i nakon svog oslobođenja. Kasnije, tokom sudskog procesa, taoci su nerado govorili o otmici.
NGC 786
NGC 786 je galaksija u zviježđu Ovan.
Flor de Mayo, Villaflores
Flor de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Sporazum iz Tordesillasa
400p|mini|Originalna stranica Sporazuma, čuvana u muzeju u [[Lisabonu]] 400p|mini|[[Kantinova mapa svijeta iz 1502 prikazuje meridijan o kojem se govori u sporazumu]]
Flor de Mayo, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 642 m.
Secuieni, Secuieni, Harghita
Secuieni je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Secuieni.
Beichlingen
Bajhlingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 572 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068003.
Sporazum iz Tordesillasa
Sporazum iz Tordesiljasa je sporazum između Portugala i Španije o kolonijalnoj podjeli svijeta. Sporazum određuje liniju podjele novog svijeta samo između Portugala i Španije i to meridijanom udaljenim 1550 kilometara zapadno od Zelenortskih Ostrva. Linija se nalazila na 46-om meridijanu, zapadno od Griniča, i predstavljala je jednu trećinu udaljenosti od Zelenortskih ostrva do ostrva koje je otkrio Kristifor Kolumbo na svom prvom putovanju (Kuba). Po ovom sporazumu, sva zemlja koja se nalazila istočno od ove linije pripadala je Portugalu, a sva zemlja koja se nalazila zapadno, pripadala je Španiji. Španija je ratifikovala ovaj sporazum 2. jula 1494. godine, a Portugal 5. septembra 1494. godine.
Secuieni, Secuieni, Harghita
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 628 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
Beichlingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Bajhlingen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 200 metara. Površina opštine iznosi 19,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 572 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Sporazum iz Tordesillasa
Uzroci
mini|levo|285p|Mapa portugalske imperije(1415-1999). crveno - stvarne teritorije; ružičasto - istraživanja, područja uticaja, trgovine i polaganja prava na suverenitet portugalske krune; plavo- glavna pomorska istraživanja, rute i područja uticaja.
mini|levo|285p|Mapa obje imperije u periodu Iberijske unije (1581-1640) crveno/ružičasto - španska imperija plavo/svijetlo plavo - portugalska imperija Istražena, ali nenaseljena područja nisu prikakzana (npr. amazonski bazen). Odmah po otkrivanju Amerike, pojavile su se razmirice između Portugala i Španije. Postojeća papska bula Aeterni regis iz 1481. godine dodjeljivala je svu zemlju južno od Kanarskih Ostrva Portugalu. Ovo se nikako nije sviđalo Špancima, koji su smatrali da, samim tim što je njihov podanik otkrio zemlju i polažu pravo na istu. Koristeći svoj uticaj na novog papu, Španca po rođenju, Aleksandra VI, Španci su izdejstvovali novu bulu Inter caetera, po kojoj je sva zemlja 100 liga zapadno od Azorskih ostrva, pripadala Španiji (osim ako već neka druga hrišćanska zemlja ne polaže pravo na nju, zaključno sa božićem 1492. - pošto se još uvijek mislilo da je u pitanju daleki istok, a ne novi kontinent), bez obzira na to da li je na sjevernoj ili južnoj polulopti. Ova bula nije uopšte pominjala Portugal, ali ga je praktično onemogućavala da zauzme cijelu Indiju, što je bio i cilj portugalskog kralja Žoaoa II. Žoao II je odmah otpočeo pregovore sa aragonskim kraljem Ferdinandom II i kastiljskom kraljicom Izabelom I kako bi pomjerio liniju razgraničenja na zapad. Kako je ovo bilo protivno papskoj buli, postignut je novi dogovor, koji je sankcionisao Papa Julije II bulom iz 1506. godine.
Sama podjela je malo poštovana na djelu, iako su Portugalci otkrili zemlju istočno od meridijana 1500. godine, nisu se libili preći liniju razgraničenja, niti su im to Španci branili. Sporazum je bio ništavan u godinama Iberijske imperije, kada je španski kralj ujedno bio i portugalski kralj (od 1580. do 1640. godine). Novim sporazumom u Madridu iz 1750. godine, Portugalu je priznat suverenitet nad zaposjednutim teritorijama u Južnoj Americi.
Artiče
Artiče je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Artiče se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Artiče je imalo 281 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Sporazum iz Tordesillasa
Linija razgraničenja
Sporazum je specificirao liniju razgraničenja u ligama od Zelenortskih ostrva. Linija nije bila specificirana u stepenima, niti je identifikovana neka topologija (npr. ostrvo) sa druge strane Atlantskog okeana. Sporazum, međutim, kaže da se sama linija utvrđuje zajedničkim putovanjem (portugalsko-španske delegacije), koje se nikada nije desilo.
mini|desno|285p|Kamen graničnik Sporazuma u jednom parku, [[Montevideo, Urugvaj]]
Antimeridijan
Sam sporazum, zbog činjenice da zemlja nije ploča je bio prilično ništavan, jer je Španija mogla ići na zapad i doći do posjeda, koje su idući na istok Portugalci već otkrili. Ovo se, normalno, nije dovodilo u pitanje sve dok Portugal nije otkrio veoma vrijedna Molučka ostrva, 1512. godine, zbog čega su Španci protestovali, tvrdeći da je po sporazumu Zemlja podijeljena na dvije polulopte, zapadnu koja pripada Španiji i istočnu koja pripada Portugalu i da predmetna ostrva pripadaju zapadnoj, odnosno španskoj hemisferi. Razmirice, koje su uključivale i razne propale dogovore, trajale su sve do 1529. godine, kada su strane uspjele da se dogovore u Saragosi. Sporazum iz Saragose je utvrdio da će se Španija zadovoljiti sa 350 hiljada dukata u zlatu, a da će ostrva ostati unutar istočne, odnosno portugalske hemisfere. Antimeridijan, kako je nazvan će prolaziti 17° istočno od Molučkih ostrva, preko ostrva Las Velas i Santo Tome.
Molučka ostrva su grupa ostrva zapadno od Nove Gvineje, a u 16. vijeku, bilo je jedino mjesto u svijetu gdje se uspješno uzgaja biljka od koje se dobija začin karanfilić, a njegova vrijednost, u to vrijeme, je bila jednaka vrijednosti zlata. Na najvećem ostrvu arhipelaga, portugalci su napravili tvrđavu, koje su zauzeli Holanđani, poslije pada Iberijske unije, oko 1640. godine. Španci su opet, 1666. godine, preuzeli arhipelag od Holađana u sklopu akcije ponovnog zauzimanja Filipina.
Antimeridijan nije podijelio zemljinu sferu na dva jednaka dijela, Španija je dobila 169° zemljine sfere, a Portugal 191°. Osim toga, antimeridijan je podijelio zemlju tako da je Španija dobila na istoku uglavnom Pacifik, dok je većina kopna pripala Portugalu. Bez obzira na sporazum, Španija je u više navrata pokušala da kolonizuje Filipinska ostrva iako su ona prilično unutar Portugalske hemisfere. Španski kralj Filip II je 1565. godine uspio da kolonizuje Filipine, podižući Manilu, kao trgovačku stanicu.
Katedrala sv. Gilesa
'''Katedrala sv. Gilesa' (engleski: St Giles' Cathedral koju zovu i High Kirk of Edinburgh'') je katedrala u Edinburghu na sredini Royal Mile. Katedrala sv. Gilesa posvećena je Svetom Egidiju (sv. Giles), danas pripada Škotskoj Crkvi, a zovu je i matičnom crkvom škotskih prezbiterijanaca.
Sporazum iz Tordesillasa
Antimeridijan
Osim Brazila i Molučkih ostrva, Portugal je vremenom kolonizovao i Angolu, Mozambik, Gvineju Bisao, Sao Tome i Principe u Africi, kao i Gou, Daman i Diu u Indiji i Istočni Timor i Makao na Dalekom istoku
Katedrala sv. Gilesa
Karakteristike i historija gradnje
Svoj današnji izgled katedrala je dobila od 1872. do 1883. kad je gradski arhitekt Robert Morham zaposlio kolege Williama Haya i Georga Hendersona da je potpuno preurede. Oni su porušili sve stare kapele i pretvorili je u centralnu jednobrodnu baziliku u duhu neogotike. Jedini stari dio je centralno postavljeni zvonik iz 15. vijeka, na vrhu kojeg je otvorena kupola u obliku krune koju nosi osam kontrafora.
Prva, tada još malena romanička crkva sv. Gilesa, podignuta je početkom 12. vijeka, njenu izgradnju pomagali su kraljevi Malcolm III (1058. - 1093.) i David I (1124–1153), koji su željeli na taj način proširiti katoličanstvo po škotskom Lowlandsu. Zna se da je tadašnja puno veća gotička crkva 1385. djelomično izgorila, kao i to da je brzo obnovljena. Tokom slijedećih 150 godina, podignuto je puno kapela (između ostalog i jedna za relikvije sv. Gilesa), koje su svojim novcem dograđivali bogatiji trgovci i razne gradske gilde.
Sv. Giles bio je samo parohijalna crkva sve do 1635. kad je tadašnji škotski i engleski kralj Charles I. postavio Williama Forbesa za prvog biskupa nove edinbuške dijeceze, pa je tad postala katedralna. U toj novoj katedrali izbili su 1637. neredi u znak protesta protiv nove liturgije, koji su doveli do škotske bune protiv Charlesa I. kao uvod u Ratove tri kraljevstva i Engleski građanski rat, koji je zahvatio cijelu Britaniju, i završio Charlesovim pogubljenjem. Do sredine 17. vijeka, područje oko katedrale postalo je centar prijestolnice. Viteški red čička (Knights of the Thistle), podigao je u katedrali 1911. kapelu Thistle, koja im služi za ceremonijalne svrhe.
Robert Adams iz Londona
Robert Adams (1809-1880) bio je britanski konstruktor i proizvođač oružja koji je patentirao prvi uspješni poluautomatski revolver godine 1851. Njegovi revolveri su se koristili u krimskom ratu, sepojskom ustanku, američkom građanskom ratu i Anglo-Zulu ratu.
Njegov najpoznatiji model je Beaumont-Adams, koji je 1862. godine postao standardno oružje britanske vojske.
Famlonga, Sondrio
Famlonga je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 921 m.
Gena Dimitrova
Gena Dimitrova (bugarski: Гeна Димитpова, Beglež, 6. svibnja 1941. - Milano, 11. lipnja 2005.) bugarska operna sopranistica.
Životopis
Gena Dimitrova rođena je u bugarskom selu Begležu udaljenom oko 25 km od Plevena 1941. godine. Počela je pjevati u školskom zboru između 1959. i 1964. godine studirala je na Bugarskom državnom konzervatoriju. Iako je u početku bila klasificirana kao mezzosopranistica, kasnije je bila priznata kao sopran. Nakon završetka studija počela je podučavati pjevanje. Njen proboj došao je 1967. godine kao Abigaille u Verdijevom Nabuccu.
Inozemna karijera
Godine 1970. pobjedila je na međunarodnom natjecanju u Sofiji, nagrada je uključivala studij u milanskoj La Scali u Scuola di Perfezionamento.
Talijanski debi imala je u operi "Turandot" u Trevisu 1975.. Godine 1988. debitirala u Metropolitan Operi u New Yorku u istoj ulozi po kojoj je poznata.
Prvi nastup u SAD-u imala je 1981. godine kao Elvira u Ernani. Pjevala je 1983. u Barbican Arts Centre u Ponchiellievoj operi "La Gioconda". Iste godine nastupila je u Covent Gardenu. Nakon silaska s pozornice 2001. godine, Dimitrova je ostala aktivna u radu s mladim pjevačima. Jedan od njenih najboljih studenata je sopranistica Elena Baramova.
Dimitrova je umrla u Milanu 11. lipnja 2005. Nakon njezine smrti bugarska Vlada je obećala da će osnovati fond s njezinim imenom za perspektivne mlade pjevače.
Varianda, Alessandria
Varianda je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
NGC 762
NGC 762 je galaksija u zviježđu Kit.
Mount Tasman
Mount Tasman (maorski: Horokoau) je druga najviša planina Novog Zelanda. Nalazi se u Južnim Alpama, koje se pružaju duž Južnog otoka. Najvši vrh visok je 3,497 metara. Udaljen je četiri kilometra od najvišeg novozelandskog vrha Mount Cooka. Najviši je vrh distrikta Westland.
Tanchún, Tantoyuca
Tanchún je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Roca Azul, Jocotepec
Roca Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jocotepec.
Tanchún, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Bitka za Moskvu
Bitka za Moskvu (битва за Москву, bitva za Moskvu, Schlacht um Moskau) je opće prihvaćeni naziv za dva razdoblja strateški važnih borbi na 600 km dugom Istočnom frontu tijekom Drugog svjetskog rata. Bitka se odigrala između listopada 1941. i siječnja 1942. Sovjetski obrambeni napori su poremetili Hitlerove planove o napadu na Moskvu, glavni i najveći grad Sovjetskog Saveza. Moskva je bila jedna od glavnih strateških i političkih ciljeva sila Osovine tijekom njihove invazije Sovjetskog Saveza.
Roca Azul, Jocotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1533 m.
Bitka za Moskvu
Strateška ofenziva Trećeg Reicha, nazvana Operacija Tajfun, je planirala uklještenje Moskve sa sjevernog Kalinjinskog fronta, istodobnim presijecanjem željezničke veze između Moskve i Lenjingrada, te sa juga Moskovske oblasti, južno od Tule, dok je jedna IV. armija jurila ravno prema gradu sa zapada. Odvojeni plan, Operacija Wotan, je uključen u zadnjoj fazi ofenzive.
Isprva, sovjetske snage su pokrenule stratešku obranu Moskovske oblasti stvaranjem tri obrambena pojasa, slanjem novih vojnih rezervi te mobiliziranjem trupa iz Sibira i Dalekog istoka. Naknadno, ofenziva sila Osovina je zaustavljena dok su sovjetske snage započele stratešku protuofenzivu te manje ofenzivne operacije kako bi ih prisilili da se udalje do gradova Orel, Vjazma i Vitebsk, čime su gotovo sile Osovine postale opkoljene. Procjenjuje se da je u bitci poginulo najmanje 700.000 ljudi.
Uvod
Prvotni plan Trećeg Reicha bio je osvajanje Moskve četiri mjeseca nakon početka invazije.
22. 6. 1941., vojne snage Trećeg Reicha, Rumunjske i Slovačke su napale SSSR, a kasnije im se pridružila i Mađarska čime je započela operacija Barbarossa. Uništenjem većine sovjetskih borbenih zrakoplova na tlu, sile Osovine su brzo prodirale u sovjetski teritorij uz pomoć blitzkrieg taktika. Oklopne jedinice su stvarale uklještenje sovjetskim snagama. Dok je Grupa armija Sjever jurila prema Lenjingradu, Grupa armija Jug je trebala zauzeti Ukrajinu, a Grupa armija Centar je išla prema Moskvi. Sovjetske obrambene snage su bile preplavljene a žrtve Crvene armije su bile ogromne.
Zbog toga što Sovjeti nisu mogli odmah popuniti svoje vojne snage jer nisu imali rezerve a organizirani otpor na zapadu je slomljen, Wehrmacht je prešla rijeku Dnjepar čime je otvoren put za Moskvu.
U kolovozu 1941., sile Osovina su zauzele Smolensk, važnu lokaciju za put prema Moskvi. Smolensk je udaljen 369 km od Moskve. Sovjetska obrana u Smolensku je trajala dva mjeseca, od srpnja do rujna 1941. Time je napredak sila Osovina privremeno usporen do sredine rujna. U ovoj fazi, Moskva je bila ranjiva, ali Hitler je naredio da se napad zaokrene prema sjeveru i jugu, kako bi se eliminirale sovjetske snage u Lenjingradu i Kijevu. Skretanje čak tri od četiri oklopnih armija, zajedno sa 2., 4. i 9. pješačkom armijom, značajno je odgodila napad na Moskvu i uzrokovala pomutnju i krizu u njemačkom vojnom vodstvu. Do vremena kad je napad sila Osovina nastavio prema Moskvi 2. listopada, trupe su bile znatno oslabljene što je utjecalo na ishod operacije Tajfun.
Wehrmacht se suočio sa dilemom; Grupa armija Centar je još uvijek bila dovoljno jaka za dolazak do Moskve, ali bi ofenziva rastegnula njihove borbene jedinice, koje bi bile ranjive za napade Crvene armije s boka. Također, prema Hitleru, Treći Reich je trebao hranu i mineralne resurse iz Ukrajine. Stoga, Wehrmacht je isprva dobio zapovijed osigurati regiju Donbas te tek nakon toga napasti Moskvu. Oklopne jedinice kojima je zapovijedao Heinz Guderian, su krenule prema jugu kako bi dale potporu Gerdu von Rundstedtu koji je napadao Kijev, čime je dan težak udarac Crvenoj armiji. 19. rujna, sovjetske snage su morale napustiti Kijev nakon što je Staljin stalno odbijao povući snage iz vakuuma oko Kijeva, što su zabilježili Vasiljevski i Georgij Žukov u svojim memoarima. To odbijanje je Žukova koštalo poziciju načelnika generalštaba, ali njegovo predviđanje opkoljenja od sila Osovina je bilo točno. Nekoliko sovjetskih armija je opkoljeno i uništeno od Wehrmachta u dvostrukom uklještenju, čime je otvoren put prema jugu.