cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henrik VI., car Svetog Rimskog Carstva
Vladarska praksa Henrika VI.
Henrik se prije svega zadržavao u jezgrenim područjima Carstva na srednjoj i gornjoj Rajni i na području oko rijeke Majne. Za razliku od svoga oca rijetko je boravio u Saskoj, Bavarskoj i na području donje Rajne i to zbog osobitih razloga. U Švapskoj, odakle Staufovci vuku podrijetlo, stalna vladareva prisutnost radi osiguranja vlasti nije ni bila potrebna. Općenito, Henrikovu vladavinu karakterizira slabljenje kraljevske moći u rubnim područjima Svetog Rimskog Carstva.
Za vrijeme Henrikovih putovanja njegova kancelarija izdavala je povelje i to većinom samo nositeljima vlasti na području gdje bi car trenutno boravio. Samo na području Rajne i Majne vladarske povelje izdavane su u većoj mjeri nadregionalno (odnosno njihov sadržaj nije se odnosio samo na tu regiju).
Od izdanih povelja danas ih je sačuvano nešto više od 500, od čega su 40% originali. Dvije trećine povelja izdane su pojedincima talijanskog podrijetla što je znatno više od Henrikova oca, očito zbog osvajanja Sicilskog Kraljevstva. Car je naročito dijelio privilegije svojim saveznicima na donjoj Rajni i u Saskoj gdje je njegova vlast imala najviše protivnika. U Švapskoj pak jedva da je bilo značajnijih davanja privilegija jer je car očito pazio da na području odakle potječe njegova dinastija ne oslabi svoju vlast. Car je također mnogo povelja izdao gradovima Carstva i cistercitima.
Ocjene suvremenika
O životu Henrika VI. saznajemo prije svega iz suvremenih povelja i kronika. Henrikova kancelarija izdala je mnogo povelja koje prije svega daju podatke o carevim putovanjima i osobama iz njegove blizine. One također rasvjetljavaju pregovore koje je vodio car. Povelje iz papinske kancelarije donose pak tijek pregovora s gledišta suprotne strane.
Cara su suvremeni njemački kroničari vrlo pozitivno ocjenjivali. Gottfried von Viterbo vidio je u Henriku i dinastiji Staufen nasljednike rimskih careva. U djelu Speculum regum opisuje prijenos vlasti od biblijskog općeg potopa do Henrika. Važna je također carska kronika Otta von St. Blasiena te spisi Burcharda von Ursberga i kroničara samostana u Marbachu. Daljni izvori skloni Staufovcima su Kölnska kraljevska kronika (Chronica regia Coloniensis) te pjesma Gesta Heinrici VI. koja opisuje careva djela u Italiji.
Henrikove aktivnosti u sjevernoj Njemačkoj, tako i sukobi s Welfima, poznati su iz kronika benediktinca Arnolda von Lübecka i kroničara zadužbine Stederburg. Iz Tiringije je kronika Reinhardsbrunn. Za staufovsku politiku u Flandriji važno je izvješće Giselberta von Monsa.
Pjesnik i teolog Petrus von Eboli posvetio je Henriku svoju slikovnu kroniku Liber ad honorem Augusti sive de rebus Siculis. Djelo je nastalo vjerojatno oko 1196. i opisuje Henrikove aktivnosti u južnoj Italiji i to s carevog gledišta. Petrus je vjerojtano bio i sam nazočan kod mnogih događaja koje opisuje. Druge je vjerojatno saznao preko veza s dvorom, prije svega kancelarom Konrad von Querfurta. Više ostalih djela Petrusa von Ebolija u kojima se bavi Henrikovom vladavinom je izgubljeno. Izvori za Henrikovu vladavinu u Italiji također su kronike gradova u sjevernoj i srednjoj Italiji te djela biskupa grada Salerna Romualda i notara cara Fridrika II. Richarda von San Germana.
Nasuprot izvorima iz njemačkog govornog područja, engleski i francuski suvremeni kroničari većinom se negativno izražavaju o Henrikovoj vladavini. S engleskog dvora su spisi Rogera Howdena i Gervasiusa Tilburija.
Henrik VI. u modernoj historiografiji
Moderna historiografija naglašava da je Henrik bio sposoban vladar, ali i njegove tamne strane. Careva vladavina na kraju je završila neuspjehom samo zbog njegove rane smrti. Povjesničar Odilo Engels opisuje ga kao „politički istaknutu osobu, koja je željeznom snagom volje morala držati na okupu centrifugalne sile (staufovske vladavine)“. S druge strane Henriku se predbacuje da je izvana doduše snažno pokazivao kraljevsku moć, ali da je iznutra u biti zapostavio ojačati moć Staufovaca.
Peter Csendes smatra da je Henrik bio sposoban i pragmatičan vladar. Njegovi dijelom bezobzirni postupci, poput predaje savezničkog grada Tusculuma protivnicima, priskrbili su mu epitet hladnog i okrutnog vladara. Nije bio osobito sposoban u vođenju vojske i ratovanju.
Literatura
Izvori
Sekundarna literatura
Sovmesarski okrug
Sovmesarski okrug je jedan od 16 okruga u pokrajini Gilan u Iranu. Glavni grad okruga je Sovmesara.
Calascio, L'Aquila
Calascio je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1210 m.
119
thumb|Salonina Matidija
Godina 119. (CXIX) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Hadrijana i Rustika (ili, rjeđe, godina 872. Ab urbe condita). Oznaka 119. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
St. Marys (Ontario)
St. Marys je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 6.655 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 6.655 stanovnika, što je za 0,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 6.617 žitelja.
Jeffersonville, Vermont
Džefersonvil je grad u američkoj saveznoj državi Vermont.
Ren Shang
Ren Shang (, ? - 118) bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Han, najpoznatiji kao generalni protektor Zapadnih oblasti u periodu od 102. do 106.
An Occurrence at Owl Creek Bridge
thumb An Occurrence at Owl Creek Bridge je kratka priča američkog književnika Ambrosea Biercea, originalno objavljena 1890. u novinama The San Francisco Examiner, a sljedeće godine u njegovoj zbirci Tales of Soldiers and Civilians. Radnja se zbiva za vrijeme američkog građanskog rata, a protagonist je južnjački simpatizer koga je unionistička vojska osudila na smrt zbog pokušaja rušenja mosta. Priča je stekla velika popularnost zbog izuzetno efektnog završnog obrata, koji su poslije kopirali brojni književnici i scenaristi. Doživjela je brojne adaptacije, od kojih je najpoznatiji francuski film La Rivière du hibou koji je 1962. dobio nagradu za kratki film na Kanskom festivalu.
Ren Shang
Prvi put se spominje nakon bitke kod Ikh Bayana 91. kada je zajedno sa Geng Kuijem progonio poražene Xinongnue, Godine 93. je zajedno sa Wang Fuom nakon potjere ubio Yujuchian Chanyua, posljednjeg vođu Sjevernih Xiongnua. Kada je slavni Ban Chao zbog bolesti bio prisiljen napustiti mjesto Generalnog protektora, zamijenio ga je Ren Shang. Prije odlaska je Ren Shnagu savjetovao da, zbog specifičnih okolnosti života na granici, prema svojim podanicima i potčinjenima bude popustljiviji nego što bi to inače bio u Kini. Ren Shang ga nije poslušao, te je stvorio uvjete za pobunu koja će 107. protjerati kineske vlasti iz tog područja. Godine 118. je Ren Shang pogubljen zbog pogrešaka koje su dovele do tih događaja.
Infracrvena spektroskopija
Infracrvena spektroskopija (IR spektroskopija) je tip spektroskopije koji se bavi infracrvenim regionom elektromagnetnog spektra. To je svetlost duže talasne dužine i kraće frekvencije od vidljive svetlosti. IR spektroskopija obuhvata niz tehnika koje su uglavnom zasnovane na apsorpcionoj spektroskopiji. Kao i nekoliko drugih spektroskopskih tehnika, ona se može koristiti za identifikaciju i proučavanje hemijskih jedinjenja. Često korišćeni laboratorijski instrument koji koristi ovu tehniku je spektrometar sa infracrvenom Furijeovom transformacijom (FTIR).
Infracrvena porcija elektromagnetnog spektra se obično deli u tri regiona: bliski, srednji i daleki, na osnovu njihovog odnosa sa vidljivim spektrom. Visokoenergetski bliski-IR, na aproksimativno 14000–4000 cm−1 (0.8–2.5 μm talasne dužine) može da pobudi harmonijske vibracije. Srednji infracrveni region, aproksimativno 4000–400 cm−1 (2.5–25 μm) se može koristiti za studiranje fundamentalnih vibracija i srodnih rotaciono-vibracionih struktura. Daleki infracrveni opseg od aproksimativno 400–10 cm−1 (25–1000 μm), leži pored mikrotalasnog regiona. On ima nisku energiju, te se može koristiti u rotacionoj spektroskopiji. Imena i klasifikacija IR podregiona su konvencije.
Teorija
Infracrvena spektroskopija se bazira na činjenici da molekuli apsorbuju na specifičnim frekvencijama koje su karakteristika njihove strukture. Oni apsorbuju na rezonantnim frekvencijama, i.e. frekvencija apsorbovane radijacije je jednaka frekvenciji veze ili grupe koja vibrira. Energije su određene oblikom molekulske površine potencijalne energije, masama atoma, i vibracionim sprezanjem.
Specifično, u Bor–Openhajmerovoj i harmonijskoj aproksimaciji, i.e. kad se molekulski Hamiltonijan koji odgovara elektronskom osnovnom stanju može aproksimirati harmonijskim oscilatorom u blizini ravnotežne molekulske geometrije, rezonantne frekvencije su određene normalnim modovima koji odgovaraju molekulskom elektronskom stanju površine potencijalne energije. Rezonantne frekvencije zavise od jačine veze i atomskih masa, i stoga se vibracione frekvencije mogu asocirati sa pojedinim tipovima veza.
Broj vibracionih modova
Da bi vibracioni mod molekula bio "IR aktivan", on mora biti povezan sa promenama dipola. Permanentni dipol nije neophodan, već samo promena dipolnog momenta.
Molekul može da vibrira na mnogo načina, i svaki od njih se naziva vibracioni mod. Za molekule sa N atoma, linearni molekuli imaju 3N – 5 stepeni vibracionih modova, dok nelinearni molekuli imaju 3N – 6 stepeni vibracionih modova (oni se takođe se zovu vibracioni stepeni slobode). Na primer H2O je nelinearni molekul koji ima 3 × 3 – 6 = 3 vibraciona stepena slobode, ili moda.
Jednostavni diatomski molekuli imaju samo jednu vezu i samo jedan vibracioni opseg. Ako je molekul simetričan, e.g. N2, opseg se ne može uočiti u IR spektru, već samo u Ramanovom spektru. Asimetrični diatomski molekuli, e.g. CO, apsorbuje u IR spektru. Kompleksniji molekuli imaju mnoge opsege, i njihovi vibracioni spektri su kompleksniji, i.e. veliki molekuli imaju mnogo pikova u njihovim IR spektrima.
Atomi CH2 grupe, koji se često sreću kod organskih jedinjenja, mogu da vibriraju na šest načina: simetrično i antisimetrično istezanje, savijanje, ljuljanje, previjanje i uvijanje:
Lista najvećih svjetskih metropola
Ovo je popis najvećih svjetskih metropola, na temelju procjena iz 2010. Broj stanovnika se odnosi na sve stanovnike koji žive u širem metropolitanskom području, dakle i na sve satelitske gradove, a ne samo na uže stanovništvo grada. Popis sadrži sva metropolitanska područja s najmanje 3 milijuna stanovnika.
<BR CLEAR=right>
Bradley Cooper
Bradley Cooper (5. januar 1975) je američki filmski, kazališni i televizijski glumac, najpoznatiji po ulozima u filmovima kao što su The Hangover, The A-Team i Limitless.
Hautot-sur-Seine
Oto na Seni je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Kubanski kozaci (razvrstavanje)
Kubanski kozaci mogu označavati:
Hautot-sur-Seine
Po podacima iz 2014. godine u opštini je živelo 408 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 189 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 7 metara (maksimalnoj 58 m, a minimalnoj 1 m).
Lahidžanski okrug
Lahidžanski okrug je jedan od 16 okruga u pokrajini Gilan u Iranu. Glavni grad okruga je Lahidžan.
Amherst, Colorado
Amherst je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 58.
Krautwiller
(nemački - Krautwiller) je naselje i opština u Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 136 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 92 stanovnika/km².
Fumanski okrug
Fumanski okrug je jedan od 16 okruga u pokrajini Gilan u Iranu. Glavni grad okruga je Fuman.
Zgrade
Zgrade je naselje u opštini Bar u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 518 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 326 stanovnika).
Demografija
U naselju Zgrade živi 412 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,5 godina (39,6 kod muškaraca i 39,4 kod žena). U naselju ima 185 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,80.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Stratford (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 30.886 stanovnika, što je za 1,2 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 30.516 žitelja.
Langrudski okrug
Langrudski okrug je jedan od 16 okruga u pokrajini Gilan u Iranu. Glavni grad okruga je Langrud.
Masalski okrug
Masalski okrug je jedan od 16 okruga u pokrajini Gilan u Iranu. Glavni grad okruga je Masal.
Skippack, Pennsylvania
Skipak je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.758, što je 869 (30,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Capo di China, Frosinone
Capo di China je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
GNAI1
GNAI1, Guanin nukleotid-vezujući protein G(i), alfa-1 podjedinica, je protein koji je kod ljudi kodiran GNAI1 genom.
Interakcije
Za GNAI1 je bilo pokazano da ostvaruje interakcije sa GPR143, RGS14, RIC8A, S1PR1, RGS12 i RGS19.
Chatham, Illinois
Čatam je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.500, što je 2.917 (34,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
St. Thomas (Ontario)
St. Thomas je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 37.905 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 37.905 stanovnika, što je za 5,0 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 36.110 žitelja.
PORT
Cilj sаjtovа iz porodice PORT je dа se nа više jezikа dаju informаcije o filmovimа, TV progrаmimа, teаtrimа, nа tаkаv nаčin, dа se mogu pronаći lokаlni progrаmi.
Krаtаk istorijаt
Prvi „PORT“ je osnovаn u Mаđаrskoj u župаniji Fejer, u jednom mаlom selu Čаpdi 1995. godine. Osnivаč Žolt Veselovski je pokrenuo sаjt „PORT.hu“. To mаlo preduzetništvo je dаnаs izrаslo u nаjznаčаjniju bаzu podаtаkа u Srednjoj Evropi, kojа imа svoje sаjtove u više zemаljа i oko 350.000 posetilаcа dnevno. Tаkođe većinа sаdržаjа se može pronаći nа više jezikа.
Posle uspehа u Mаđаrskoj, osnivаč je 2000. godine osnovаo PORT.ro nа rumunskom jeziku, pа u Češkoj Port.cz (kojа je nekаd nosilа ime houser.cz) sа lokаlnim kаncelаrijаmа, zа potrebe publike. Od 2007. godine postoji sаjt Port.sk zа Slovаčku (kojа je nekаd nosilа ime kulturа.sk). Početkom 2008. godine je sа grupom Bertelsmаn zаjedno osnovаlа svoju kаncelаriju, а sаjt KAMO.hr je isto postаlа člаn porodice „Port“, zаgrebаčki mаgаzin Grаdski Puls isto spаdа u tu porodicu. Srpski PORT.rs osnovаn je 2009. godine.
Oblаsti kulture nа srpskom i na hrvatskom "PORT"-u (PORT.rs i KAMO.hr)
Nа srpskoj verziji, se mogu pronаći.
Ponuda hrvatske varijante je nešto šira:
FK BSK Banja Luka
FK BSK je fudbalski klub u Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina. Trenutno igra u Prvoj ligi Republike Srpske. Sjedište kluba se nalazi u Kočićevom vijencu - Hisetama.
Kalcijum oksalat
Kalcijum oksalat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 128,097 Da.
FK BSK Banja Luka
Istorija
Osnovan je 1932. godine. Jedno vrijeme je nosio naziv „BSK Nektar“.
Viarman, Torino
Viarman je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 292 m.
Bazoge, Manche
Bazož je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 166 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 203 metara (maksimalnoj 212 m, a minimalnoj 92 m).
1949. na televiziji
thumb|[[KVN-49, prvi televizor masovno proizvođen i distribuiran u SSSR, danas izložen u kući-muzeju Borisa Pasternaka.]]
Premijere TV-serija i redovnih emisija
(1949–54).
Ardabilski okrug
Ardabilski okrug je jedan od 10 okruga u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Ardabil.
Sundridge (Ontario)
Sundridge je selo u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u selu je živelo 985 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 985 stanovnika, što je za 4,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 942 žitelja.
GI
GI se može odnositi na:
Tališki okrug
mini|desno|250px|Pogled na [[Asalem u Tališkom okrugu]] Tališki okrug (perzijski: شهرستان تالش) je jedan od 16 okruga u pokrajini Gilan u Iranu. Glavni grad okruga je Haštpar.
Tališ je uglavnom planinsko područje. Nalazi se oko 140 km sjeverozapadno od Rašta, na jugozapadnoj obali Kaspijskog mora. Okrug pokriva oko jedne četvrtine površine pokrajine.
Područje je poznato po izradi čarapa i pokrivača od vune.
Alvise Pisani
Alvise Pisani (Venecija, 5. oktobar 1677. - Venecija, 17. jun 1741.) bio je 114 mletački dužd koji je vladao od 17. januara 1735. do svoje smrti 1741.
Pieter Schenk
mini|desno|250px| [[Graviranje|Gravirana ptičja perspektiva Huis ter Nieuwburga (1697.)]] Pieter Schenk (Elberfeld, 1655. − Leipzig, 1711.), njemački kartograf i graver koji je djelovao u Amsterdamu krajem 17. odnosno početkom 18. vijeka.
Alvise Pisani
Biografija
Alvise Pisani bio je iz bogate i uticajne venecijanske aristokratske porodice - Pisani. On je prije nego što je izabran za dužda, bio mletački ambasador u Engleskoj, Francuskoj i Austriji.
Pieter Schenk
Rođen je u njemačkom gradu Elberfeldu, a kasnije se preselio u Amsterdam gdje ga je podučavao G. Valck (1626. − 1726.). Dvojac je bio aktivan u proizvodnji i izdavanju arhitektonskih crteža, karata, globusa i atlasa, među kojima su bila i reizdanja N. Sansona i J. Janssoniusa. Godine 1687. oženio se Valckovom sestrom Agathom, a kartografski obiteljski posao nakon smrti (1711.) nastavio je njegov sin P. Schenk mlađi.
Franqueville-Saint-Pierre
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5099 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 595 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 162 m, a minimalnoj 75 m).
Alvise Pisani
Biografija
Za dužda se kandidirao 3 puta, 1722., 1732. i 1735., taj posljednji put htio je biti potpuno siguran u svoju pobjedu - pa je ne samo da podmitio neke od 41 glasača (kao i u predhodnim glasanjima) već je i osigurao da bude jedini kanditat.
Jedina značajna stvar koja je uvedena za njegove vladavine, bio je karneval, koji je omogućio Venecijancima da se bar u tim danima mogu kritički šaliti sa svojom sve anakronijom Republikom.
Heinrich Kiepert
mini|desno|250px| Heinrich Kiepert mini|desno|250px| Imperium Romanum (reizdanje iz [[1903.)]] Heinrich Kiepert (Berlin, 31. juli 1818. − Berlin, 21. april 1899.), njemački geograf i kartograf koji je djelovao tokom 19. vijeka.
Biografija
Već u mladosti prilikom putovanja s roditeljima H. Kiepert pokazivao je poseban interes za geografiju i crtao je razne skice. Njegov talent prepoznao je L. von Ranke, historičar i porodični prijatelj Kiepertovih koji im je savjetovao smjernice za školovanje mladog Heinricha. Gimnaziju je pohađao kod mladog filologa A. Meinekea prilikom čega je razvio interes i za antički period. Već tijekom tog razdoblja mladi je Kiepert kritizirao pogreške na školskim historijskim kartama.
Visoko obrazovanje Kiepert je stekao na univerzitetu u Berlinu gdje je pohađao historiju, filologiju i geografiju. Krajem 1840-ih godina u suradnji s C. Ritterom objavio je svoj prvi rad „Atlas Grčke i njenih kolonija” (njem. Atlas von Hellas und den hellenischen Kolonien) kojim se istaknuo u sferi historijske kartografije. Nedugo kasnije Kiepert je sastavio i „Historijsko-geografski atlas starog svijeta” (njem. Historisch-geographischer Atlas der alten Welt). Godine 1863. u Berlinu je izdan i „Antički atlas” (lat. Atlas antiquus) na njemačkom jeziku koji će narednih decenija biti preveden i na engleski, francuski, ruski, nizozemski i talijanski jezik.
Godine 1893. Kiepert je na latinskom izdao i prvi veliki Atlas antičkog svijeta pod nazivom Formae orbis antiqui, koji se dijelom temeljio i na njegovim putovanjima osmanlijskom Malom Azijom. Kiepert je predavao geografiju na Berlinskom univerzitetu od 1854. do svoje smrti 21. aprila 1899. godine, a opsežan i nedovršeni rad koji je ostavio iza sebe nastavio je dorađivati njegov sin Richard.
Rupert Everett
Rupert James Hector Everett (fonetski:ˈɛvərɪt; 29. maj 1959 -) je engleski glumac koji je 1980-ih postao slavan zahvaljujući ulozi mladog homoseksualca Guya Bennetta u kazališnoj predstavi Druga zemlja Juliana Mitchella 1981. te njenoj filmskoj adaptaciji. Everett, kome su zbog markantnog izgleda i aristokratskog porijekla proricali blistavu karijeru, se 1989. samodeklarirao kao homoseksualac, te je nakon toga glavne uloge dobivao gotovo isključivo u evropskim ili "umjetničkim" filmovima, dok je u holivudskim mainstream filmovima kao My Best Friend's Wedding glumio sporedne uloge. Everett je poznat i po šokantnim izjavama i priznanjima vezanim uz vlastiti privatni život.
Everett je 2009. izazvao žestoke kontroverze tvrdnjom da žali zbog toga što je javno priznao vlastitu homoseksualnost te savjetom svojim mladim gej kolegama da ne "ponavljaju" njegovu pogrešku.
Chenet, Belluno
Chenet je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Bilesavarski okrug
Bilesavarski okrug je jedan od 10 okruga u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Bilesavar.
Titusville, Florida
Tajtusvil je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 43.761 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 43.761 stanovnika, što je 3.091 (7,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Krautergersheim
Krautergershajm je naselje i opština u Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 1.388 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 218 stanovnika/km².
Manastir Vaznesenja Gospodnjeg (Donje Vardište)
Manastir Vaznesenja Gospodnjeg je ženski manastir Srpske pravoslavne crkve posvećen Vaznesenju Gospodnjem. Manastirska slava je Vaznesenje Gospodnje — Spasovdan.
Položaj
Manastir Vaznesenja Gospodnjeg se nalazi u Donjem Vardištu na putu Višegrad-Užice. Smješten je u dolini između Bijelog i Crnog Rzava u podnožju planine Varde. U sastavu manastira se nalazi parohijski dom, konak i gostinjske sobe, monaške kelije, ikonopisačka i radionica za šivenje.
Istorijat
Crkva Vaznesenja Gospodnjeg je građena od 1991. do 1996. godine. Hram je osveštao mitropolit dabrobosanski Nikolaj 21. jula 1996. godine. Iste godine je osnovana vardiška parohija izdvajanjem iz dobrunske parohije. Manastir je nastanjen monahinjama od avgusta 2007. godine.
U blizini manastira u mjestu Vagan (Bijelo Brdo) se nalazi drvena kapela koja datira iz 1870. godine. Pored kapele, u Vardištu se nalazi i spomen-kosturnica koju su u spomen na poginule sinove i njihove saborce u Prvom svjetskom ratu podigli Josif i Stana Matković. Spomen-kosturnica je osveštana na Vidovdan 1932. godine.
Kirksville, Missouri
Kirksvil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17.505, što je 517 (3,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kubanski kozaci (film)
Kubanski kozaci je sovjetski filmski mjuzikl snimljen 1949. godine u režiji Ivana Pirijeva. Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada se dvoje funkcionara iz suparničkih poljoprivrednih kolhoza zaljube jedno u drugu. Film, u kome je, između ostalog, jednu od glavnih uloga tumačila i Pirijevljeva supruga Marina Ladjinjina, je nastao dijelom zahvaljujući i uspjehu Priče o Sibirskoj zemlji. Za produkciju se zainteresirao i sam Staljin, koji je Pirijevu predložio izraz Kubanski kozaci kao naslov. Iako su stvarnost tadašnjeg Sovjetskog Saveza, odnosno život na kolhozima, prikazivao na idiličan, gotovo utopijski način, Kubanski kozaci su se izuzetno dopali publici, a što se prije svega pripisuje dopadljivim muzičkim brojevima koji su postali evergrini. Nakon 20. kongresa KPSS i početka procesa destaljinizacije je, kao i mnogi znameniti filmovi iz tog perioda, završio u bunkeru. Gledatelji su tek nakon dolaska Brežnjeva na vlast, odnosno 1968. godine mogli vidjeti "očišćenu" verziju iz koje su izbačene sve reference na Staljina.
Tecumseh (Ontario)
Tecumseh je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 23.610 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 23.610 stanovnika, što je za 2,5 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 24.224 žitelja.
Parsabadski okrug
Parsabadski okrug je jedan od 10 okruga u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Parsabad.
Platte, South Dakota
Plat je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.230, što je 137 (-10,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Camarda, L'Aquila
Camarda je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 512 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 787 m.
Kalcijum fosfid
Kalcijum fosfid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 194,277 Da.
Adolf Stieler
Adolf Stieler (Gotha, 26. februar 1775. − Gotha, 13. mart 1836.), njemački geograf i kartograf koji je djelovao u Gothi početkom 19. vijeka.
Biografija
Rođen je kao sin vijećnika odnosno gradonačelnika Gothe. Studirao je pravo u Jeni i Göttingenu, a od 1796. radi na sudu. Nekoliko godina kasnije angažirao se kao kartograf u izdavačkoj kući J. Perthesa i počinje s izradom atlasa. Njegov Handatlas sa 50 karata tiskan je između 1817. i 1823. godine u suradnji s C. G. Reichardom, a postigao je veliku popularnost u Njemačkoj pa je do 1944. godine tiskano još devet proširenih Stielers Handatlasa na čijoj je izradi sudjelovalo niz njemačkih kartografa novije generacije.
İznik
Prošlost Nikeje
Nikeju je prvobitno osnovao 310. godine pne. makedonski kralj Antigon I Monoftalmos, koji je nakon smrti Aleksandra Velikog Makedonskog zauzeo veliki deo Male Azije i prvobitno se po njemu zvao Antigoneja. Negde oko 305. godine pne. trački kralj Lisimah je grad preimenovao u Nikeja u slavu njegove supruge Nikaje. Bitinjani ga osvajaju 281. godine pne., posle čega prelazi u ruke Rimljana, da bi ga posle niza zemljotresa obnovio Hadrijan(117-138).
Goti ga spaljuju i razaraju 259. godine,ali grad i pored toga ostaje sedište hrišćanske episkopije i u njemu je 325. godine održan prvi vaseljenski sabor tzv. Nikejski sabor.Car Valens(364-378) je u Nikeji 364. godine proglašen za cara,a tokom velikih građevinskih obnova koje je sproveo Justinijan I(527-565) grad je dodatno razvijen i izgrađen. Tokom ikonoklastičke krize u Vizantijskom carstvu u gradu je održan sedmi vaseljenski sabor na kome je osuđeno štovanje ikonama.
Posle krstaškog zauzeća Carigrada 1204. godine, Laskarisi,koji su poslednjim trzajima opsade proglašeni vizantijskim carevima, u Nikeji osnivaju državu na vizantijskim tradicijama nazvanu Nikejsko carstvo. Tokom pola veka borbi sa katoličkim(tzv. latinskim) i pravoslavnim državama nastalim na tlu Vizantijskog carstva 1204. godine,nikejski carevi su izvojevali pobedu i 1261. godine je Mihajlo VIII Paleolog ((1259)1261-1282) povratio Carigrad i obnovio Vizantiju.Tokom tih pola veka Nikeja je bila sedište pravoslavnog vaseljenskog patrijarha.
Osmanlije grad osvajaju 1331. godine i on se od tada nalazi u sastavu Osmanske imperije. Sultan Selim I je 1514. godine u njega preselio Azerske majstore keramike iz Tabriza i drugih delova Azerbejdžana,koji su ga proslavili kao središte proizvodnje čuvene plave Iznik keramike.
Gradski bedemi
Nikeja je opasana dvostrukim bedemom poligonalne osnove ukupne dužine 4427-{m}- rađenog po uzoru na dvostruke bedeme Teodosija II u Carigradu.
Sistem dvostrukih bedema je izveden od:
Jezero Askalion (Iznik)
Jezero Askalion,na čijem se najistočnijem kraju nalazi Nikeja,se nalazi na 80-{m}- nadmorske visine i obuhvata površinu od 303-{km²}- sa najvećom dubinom od 75-{m}-.
Čuveni stanovnici Nikeje
U Nikeji su rođeni veliki grčki astronom Hiparh (-{Hipparchus}-) i matematičar i astronom, Sporije (-{Sporus}-).
Spoljašnje veze
Nicea de Bitínia Nikaia Νίκαια Βιθυνίας Nikea Nicea Nicea Nicea Nicea Никея Никеја
Johann Sulzer
mini|desno|250px| Hispania ([[1893|1893.)]] Johann Sulzer, njemački kartograf, graver i litograf koji je djelovao u Berlinu krajem 19. vijeka.
Uspješnu kartografsku karijeru J. Sulzer započeo je radeći kao graver za H. Kiepert. Dvojac je tijekom 1860-ih godina izrađivao karte Jugozapadne Azije koji su se temeljili na opusu ruskog istraživača N. V. Hanikova. O Sulzerovom životu vrlo je malo poznato.
Manastir Knežina
Manastir Knežina je manastir Srpske pravoslavne crkve i nalazi u selu Knežina, 11 kilometara od Sokoca. Manastir je posvećen presvetoj Bogorodici, a manastirska crkva nosi naziv hram svetih ravnoapostola cara Konstantina i carice Jelene.
Istorijat
Prema predanju o čemu svjedoče temelji, prijašnji manastir je izgrađen u 14. vijeku kod izvora Knežine. Graditelj manastira je bio Andrijaš, brat Kraljevića Marka, a manastir su uništile Osmanlije. Sadašnji hram je sagrađen 1962. godine na temeljima drvene crkve koja je uništena za vrijeme Drugog svjetskog rata. Prijašnja postradala drvena crkva je sagrađena 1926. godine. Parohijska Crkva je u vrijeme vladike Vasilija, 1989. godine u prisustvu 100.000 vjernika proglašena za manastir Knežina.
U neposrednoj blizini hrama se nalaze neistraženi stećci, termomineralni izvor Toplik, i neistražena pećina iz koje izvire rijeka Bioštica.
The French Lieutenant's Woman (film)
The French Lieutenant's Woman je britanski igrani film snimljen 1981. u režiji Karela Reisza. Temelji se na istoimenom romanu britanskog pisca Johna Fowlesa koga je u scenario adaptirao Harold Pinter. Radnja prati dvije paralelne radnje - originalni zaplet romana, smještenu u viktorijansku Englesku, gdje se aristokrat Charles Smithson zaljubi u tajanstvenu "ženu francuskog poručnika" po imenu Sarah Woodruff; te radnju smještenu u 1980. godinu, kada se po romanu snima film u kome glavne uloge tumače Anna i Mike, glumci koji se također zaljube jedni u drugo.
Na prostoru bivše Jugoslavije je distribuiran pod naslovom Žena francuskog poručnika.
Za ulogu u ovom filmu Meril Strip je osvojila Zlatni globus i nagradu BAFTA, a bila je nominovana i za Oskar za najbolju glavnu glumicu.
Organometalna hemija
thumb|right|200px|[[N-Butillitijum|n-Butilitijum, organometalno jedinjenje. Četiri atoma litijuma (ljubičasto obojena) formiraju tetraedar, sa četiri butil grupe vezane s čela (ugljenici su objeni crno, a vodonici belo).]]
Organometalna hemija se bavi izučavanjem hemijskih jedinjenja koja sadrže veze između ugljenika i metala. Pošto postoje mnoga slična jedinjenja bez takvih veza, alternativna definicija može da bude: jedinjenja koja sadrže metal-element veze pretežno kovalentnog karaktera. Organometalna hemija kombinuje aspekte neorganske hemije i organske hemije. Organometalna jedinjenja su širokoj upotrebi kao homogeni katalizatori.
Nagrada Udruženja njujorških filmskih kritičara za najbolju glumicu
Nagrada njujorških filmskih kritičara za najbolju glumicu (New York Film Critics Circle Award for Best Actress) je godišnja nagrada koju Njujorško udruženje (krug) filmskih kritičara daje za najbolju glavnu žensku ulogu u filmu.
Manastir Vozuća
Manastir Svete Trojice ili manastir Vozuća ili Vozućica je manastir Srpske pravoslavne crkve u Mitropoliji dabrobosanskoj. Posvećen je Svetoj Trojici. Manastir se nalazi u Vozući, u dolini rječice Vozućice, pritoke Krivaje i podnožju planine Žedni Vrh, odnosno Ozrena. Od Zavidovića, regionalnim putem R467 udaljen oko 30 kilometara, a od Vozuće 5 kilometara. Proglašen je za nacionalni spomenik BiH
Istorija
Izgrađen je u 14. vijeku kao zadužbina srpskog kralja Dragutina. . Napušten je krajem 17. vijeka pod osmanskim prijetnjama i od tada je 160 godina bio napušten. Napušteni manastir je propadao, pa je 1859. obnovljena crkva koja je osvećena na Duhove 1865.
Poslije obnove crkve, jedan od boljih lokalnih slikara prve polovine XIX stoljeća, Todor Stanić Gračanić, naslikao je ikone Hrista, Bogorodice, Svete Trojice i Blagovijesti. Ikone su rađene pred kraj slikarevog života. Pokazuju njegov pokušaj da se približi onovremenim stilskim tokovima, ali bez dovoljno znanja, tako da su one značajnije kao dokument, a ne kao likovni domet. Ove knjige, kao i ikone su vjerojatno uništene tokom upada NDH žandara 5. septembra 1941. godine kada je crkva opljačkana.
Prvi sveštenik Zoran Živković je u manastir došao 2000. godine i zatekao ga u urušenom stanju sa dvije neeksplodirane tromblonske mine u kupoli. Obnovljen je u periodu 2004 - 2015. god. Danas ovaj manastir nije otvoren svakodnevno, jer vjernika nema u broju kako je to nekada bilo. Prije rata na području današanje vozućke parohije bilo je oko 1.500 domaćinstava, dok ih danas ima tek stotinjak. Ovdje se danas obilježavaju svi značajni vjerski praznici
Temagami (Ontario)
Temagami je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 820 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 820 stanovnika, što je za 12,2 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 934 žitelja.
Filakit Gereger
Filakit Gereger zapravo su dva naselja Filakit (novije naselje na magistralnoj cesti Adis Abeba - Gondar) i Geregera (starije naselje, zvano i Geregera Giorgis udaljeno par kilometara) u sjevernoj Etiopiji. Nalazi se u Zoni Semien Volo u Regiji Amhara, na nadmorskoj visini od 2865 metara. Filakit Gereger je upravno sjedište worede Meket.
Filakit Gereger udaljen je oko 220 km od Bahir Dara u pravcu zapada, 272 km od Gondara u pravcu sjevero zapada, te oko 598 od Adis Abebe u pravcu juga.
Historija
Najraniji zapis o Geregeri je onaj iz Kraljevske kronike etipskog cara Suseniosa I, koji se tu zaustavio na svom vojnom pohodu protiv pobune koju je protiv njega podigao Jonael 1620. U Geregeri se zaustavio i car Johanes I Etiopski na svom povratku iz Aringa, 1677. Krajem 18. vijeka Gereger je bio sjedište Pokrajine Bedžemdar, u kojem je stolovao i umro 1788 ras Ali I od Jedžua
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije za 2005 Filakit Gereger imao je ukupno 5,517 stanovnika, od toga su njih 2,623 bili muškarci, a 2,894 bile su žene.
Scappoose, Oregon
je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.592, što je 1.616 (32,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jericho, Vermont
Džeriko je grad u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.329, što je 128 (-8,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Matthäus Seutter
Matthäus Seutter (Augsburg, 20. septembar 1678. − Augsburg, mart 1757.), njemački kartograf, graver i izdavač koji je djelovao u Augsburgu tokom 18. vijeka.
Biografija
Rođen je kao sin zlatara u Augsburgu, a 1697. godine odlazi na školovanje kod J. B. Homanna (1663. − 1724.) u Nürnberg. Kartografsku karijeru započeo je u rodnom gradu radeći za izdavača J. Wolffa, no 1710. godine osniva vlastitu izdavačku kuću i počinje s tiskanjem atlasa i karata odnosno izradom globusa. S obzirom da Augsburg u njegovo vrijeme nije imao univerzitet odnosno matematički i geografski kadar na koji bi se mogao oslanjati, Seutterovi radovi bili su manjkave originalnosti tj. uglavnom kopije starijih kartografskih radova. Ipak, izdao je tri značajna atlasa i više od 500 karata među kojima se nalaze i brojni prikazi Balkana. Na jednom od njih prikazuje se i nova granica s Osmanskim Carstvom definirana Požarevačkim mirom iz 1718. godine. Nakon Seutterove smrti obiteljski posao nastavili su njegov sin Albrecht Karl, nećak C. T. Lotter, te njihov suradnik J. M. Probst.
308. pne.
Godina '''308. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Musa i Rulijana (ili, rjeđe, godina 446. Ab urbe condita). Oznaka 308. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Koblshajm
Koblshajm je naselje i opština u Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna.
Antivezivanje
thumb|right|150px|H2 1sσ* antivezujuća molekulska orbitala
Antivezivanje je tip hemijskog vezivanja. Antivezujuća orbitala je forma molekulske orbitale (MO) koja se nalazi izvan regiona dva jezgra. Preklapanje sastavnih atomskih orbitala je izvan faze, i stoga su elektroni u antivezujućim orbitalama repulzivni, te imaju destabilizuće dejstvo na celokupni molekul.
Antivezujće molekulske orbitale normalno imaju višu energiju od vezujućih MO. Vezujuće i antivezujuće orbitale se formiraju kad se atomi kombinuju u molekule kao rezultat Paulijevog principa isključenja. Razmotrimo primer dva atoma vodonika. Kad su oni razdvojeni i izolovani, atomi imaju identične nivoe energije. Međutim, kad rastojanje između atoma postane malo, elektronske talasne funkcije počinju da se preklapaju. Paulijev princip diktira da dva elektrona interagujućeg sistema ne mogu da imaju isto kvantno stanje. Stoga se svaki od nivoa energije izolovanih atoma razdvaja u dve molekulske orbitale koji pripadaju paru, jedna s nižom energijom od početnog atomskog nivoa i jedna sa višom. Na primer, energijski nivo početnog stanja, 1s, se razdvaja u dve molekulske orbitale. Pošto niža orbitala ima nižu energiju od početnih atomskih orbitala razdvojenih atoma, ona je stabilnija, i promoviše vezivanje dva H atoma u H2. Ona je vezujuća orbitala. Viša orbitala ima veću energiju od početnih atomskih orbitala, te je manje stabilna, i suprotstavlja se vezivanju. Ona je antivezujuća orbitala. U molekulu poput H2, dva elektrona normalno zauzimaju vezujuću orbitalu, jer ima nižu energiju, i stoga je molekul stabilniji od zasebnih H atoma.
Biville
Bivil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Cherbourg.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 415 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 125 metara (maksimalnoj 179 m, a minimalnoj 2 m).
Halhalski okrug
Halhalski okrug je jedan od 10 okruga u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Halhal.
Hadrijanova vila
thumb|left|300px| Hadrijanova vila Hadrijanova vila (talijanski, Villa Adriana) je veliki rimski arheološki kompleks u Tivoliju, Italija. Hadrianova vila je upisana na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi kao važna kulturna i arheološka lokacija, zajedno s obližnjom vilom d’Este. One su i važne turističke destinacije u Laciju. Vila je zbog ubrzanog prpadanja ruševina dospjela na UNESCOv popis 100 najugroženijih mjesta svjetske baštine na svijetu.
Povijest
thumb| [[Kanopos]] Rimski car Hadrijan je izgradio vilu u Tiburu (današnji Tivoli) kao mjesto za odmor od Rima u 2. stoljeću (oko 153. god.). Navodno, Hadrijan nije volio palaču na Palatinu zbog velike gužve i želio je mirnije mjesto za život iz kojega će vladati Carstvom. U tu svrhu je vila izgrađena poput stambene palače, a poštanski sustav je povezivao s Rimom.
Nakon Hadrijana, vilu su koristili i ostali carevi, a nakon pada Rimskog Carstva vila je djelomično uništena. U 16. stoljeću kardinal Ippolito II. d'Este je iskoristio mramor i skulpture iz ove vile kako bi uresio svoju obližnju vilu (Villa d'Este).
Proučavanje spomenika Hadrijanove vile odigralo je presudnu ulogu u otkrivanju elemenata antičke klasične arhitekture u renesansi i baroku. Također je značajno utjecala na mnoge arhitekte i dizajnere u 19. i 20. stoljeću.
Godine 1998. otkrivena je monumentalni mauzolej Antinoja (Hadrijanovog ljubavnika koji se udavio u Egiptu)
Arhitektura
thumb|left| Serapeum Hadrianova vila je kompleks od preko 30 građevina koji zauzima oko 1 km², većinom još neotkriven. Kompleks sadržava palaču, nekoliko termi, kazalište, hramove, knjižnice, državničke prostorije i odaje za dvorjane, pretorijansku gardu i robove.
Vila je bila najveći primjer rimskog Aleksandrijskog vrta kojemu je namjera bila da predstavi sveti krajolik. Tako vila sažima utjecaje drugih kultura, prije svega Grčke i Egipta.
Jedan od najbolje očuvanih dijelova vile je bazen Kanopus (Canopus, ime po egipatskom gradu u kojemu je bio hram posvećen Serapisu – Serapeum) i vještačka špilja (Serapeum). Hadrijan, kao vladar koji je mnogo putovao i razumio se u arhitekturu, posudio je mnoge stvari, poput karijatida Canopusa ili skulptura egipatskog minijaturnog boga plodnosti Besa.
Grčko "Morsko kazalište" ima klasične jonske stupove, dok su kupola glavne građevine i korintski lukovi Canopusa i Serapeuma čista rimska arhitektura. Ovo “kazalište” se sastoji od okruglog trijema (portika) sa stupovima koji nose bačvasti svod, dok je iznutra polu-prstenasti bazen s otokom u sredini koji je nekada bio povezan s trijemom s dva pokretna mosta. Na otoku se nalazi mala rimska kuća (Domus) s atrijem, knjižnicom, triklinij (triclinium) i malo kupatilo.
Okolica također ima složenu mrežu podzemnih tunela koji su služili za promet sluga i namirnica iz jednog dijela u drugi. Nadzemni putevi su služili više rangiranim dvorjanima. kupole i bačvasti svodovi se nalaze posvuda; kupole parnih kupelji imaju okrugle otvore kako bi para mogla izlaziti, a podsjećaju na Panteon u Rimu, koji je također izgradio (i dizajnirao) Hadrijan.
Dekoracije
thumb| Kazališne maske tragedije i komedije u podnom mozaiku vile, Kaptolski muzej, Rim. Mnoga umjentička djela su iskopana i obnovljena u vili (mramorna skulptura Antinoja, te mozaici iz kazališta i kupatila, ali i monoge kopije grčkih skulptura poput Ranjene Amazonke i egipatskih verzija rimskih božanstava i obratno). Većina ih je odnosena u Rim i mogu se vidjeti u Kaptolskom muzeju (Musei Capitolini) ili Vatikanskom muzeju (Musei Vaticani. Nažalost, brojne umjentine iskopane u 18. stoljeću su preprodavači umjetnina (poput Piranesija ili Gavina Hamiltona) prodali za umjentičke zbirke širom svijeta.
Slavna djela pronađena u vili su:
Kovsarski okrug
Kovsarski okrug je jedan od 10 okruga u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Glavni grad okruga je Kivi.
Capoccetta, Frosinone
Capoccetta je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Temiskaming Shores (Ontario)
'''Temiskaming
Shores''' je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 10.400 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 10.400 stanovnika, što je za 0,4 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 10.442 žitelja.
Reference
[[en:Temiskaming
Shores (Ontario)]] [[sr:Temiskaming
Shores, Ontario]]
Arboles, Colorado
Arbols je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 280, što je 48 (20,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arlington County, Virginia
Okrug Arlington (Arlington County je okrug koji pripada američkom Komonveltu (saveznoj državi) Virginia. Nastao je kada je Virginia krajem 18. vijeka poklonila zemljište federalnoj vladi da na njoj sagradi novi glavni grad Washington D.C. 27. februara 1801. je Kongres SAD to područje organizirao kao zaseban Okrug Alexandria unutar federalnog Distrikta Columbia. Sporovi vezani uz zastupanje u Kongresu, ukidanje ropstva te ekonomsko propadanje su nagmai Kongres da 1846. zakonom vrati okrug Alexandria Virginiji. Godine 1920. je državna skupština Virginije promijenila ime okruga u današnji Arlington kako bi izbjegla zbrku vezanu uz obližnji grad Alexandria.
Okrug je smješten u Sjevernoj Virginiji na južnoj obali Potomaca direktno nasuprot Washingtona D.C. Arlington se graniči sa okruzima Fairfax i gradom Falls Church na jugozapadu te gradom Alexandria na jugoistoku. Sa površinom od 67 km² Arlington je najmanji od svih samostalnih okruga u SAD i unutar svojih granica nema nijedno samostalno (inkorporirano) gradsko naselje. Zbog tih karakteristika ga Biro za cenzus SAD vodi kao samostalnu općinu unutar Vašingtonskog metropolitanskog područja. Godine 2010. je okrug Arlington imao 207.627 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 207.627, što je 18.174 (9,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Thames Centre (Ontario)
Thames Centre je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 13.000 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 13.000 stanovnika, što je za 0,6 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 13.085 žitelja.