cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fruela II od Leona
Biografija
Imao je nekoliko djece, prema različitim kroničarima. Jedan od njegovih sinova bio je Alfons Fróilaz.
Santa Mónica, Mulegé
Santa Mónica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 387 m.
Маковиште
Маковиште је насеље у Србији у општини Косјерић у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 893 становника (према попису из 1991. било је 1046 становника).
Демографија
У насељу Маковиште живи 738 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,1 година (45,0 код мушкараца и 47,2 код жена). У насељу има 267 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,34.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
El Infiernito, Tamuín
El Infiernito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Prevlak
Prevlak je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Crepulja. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naselje je na severoistočnim obroncima Mokre Gore. Ime sela ukazuje i na položaj, jer je selo na prevlaci između površi i strana koje se spuštaju prema Ibru. Delovi sela su: Grbov Potok, Suvo Brdo,Ledine,Rziste,Lekin Laz, Ričkovića Laz, Osoje... Selo je podeljeno u dva zaseoka:gornja mala i donja mala, danas su češći nazivi Gornji Prevlak i Donji Prevlak.U donjem prevlaku prezime Mojsic i Arsic nekada zajednicko prezime (Jokovic) prezime u gornjem Prevlaku Lazic,Mojsic,Vicentijevic,Cukic,Rakovic,Kostic,Vukajlovic,Miskovic. Prevlak je poznat i po tome da je Kralj Petar Prvi Karadjordjevic prenocijo jednu noc u donjem Prevlaku kada se povlacila vojska preko Albanije u velikom ratu.Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini crepuljskoj i 1912. godine ima 119 stanovnika.
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
Roxana, Tecomán
Roxana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Prelez (Zubin Potok)
Prelez (arhaično i Preleza i Prelaz) je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Jagnjenica. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Selo se nalazi na maloj rečnoj terasi pri izlasku Ibra iz suteske, što čini da je selo dosta zbijeno. Ime verovatno dolazi zbog prelaza preko Ibra što je modifikacijom dovelo do imena Prelez. U blizini današnjeg naselja otkriveni su ostaci latinskog grobnja koje ukazuje da je ovde bilo neko staro naselje. Susedna naselja su Jagnjenica, Zupče i Donje Varage. Delom sela prolazi i magistralni put Ribariće-Kosovska Mitrovica. Ovo je jedno od poslednjih kolašinskih sela niz Ibar, jer se tu završava radičpoljska kotlina. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini rujiškoj i 1912. godine ima 50 stanovnika.
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu.
Arzene, Imperia
Arzene je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 723 m.
Cieneguilla, Cochoapa el Grande
Cieneguilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1625 m.
Yorkshire, Ohio
Jorkšir je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 96, što je 14 (-12,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Industrial, Xicoténcatl
Industrial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
El Arbolito, Villaflores
El Arbolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Judson, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.050, što je 406 (-16,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Arbolito, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 791 m.
Petrozza, Cosenza
Petrozza je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Preseka (Zubin Potok)
Preseka (kod lokalnog stanovništva uobičajen je ijekavski naziv Presjeka) je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Brnjak. Selo se nalazi između visova Mokre Gore u blizini izvorišta brnjačke reke. Često se smatra zaseokom Brnjaka. U selu postoje ostaci stare crkvine i zapisa. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini brnjačkoj i 1912. godine ima 84 stanovnika.
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu. Broj stanovnika na popisima:
Plemetina
Plemetina je naselje u opštini Obilić na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Plemetina površine 573 ha.
Historijski zbornik
Historijski zbornik je časopis Društva za hrvatsku povjesnicu, nekada Povijesnoga društva Hrvatske, odnosno Saveza povijesnih društava Hrvatske. To je najstarije strukovno povjesničarsko društvo u Republici Hrvatskoj, koje kontinuirano djeluje od 1947. godine. U prvim je desetljećima društvo trebalo biti (i bilo je) jedno od središta historiografskoga rada, neovisno o JAZU i njezinim znanstvenim institutima.
Plemetina
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu. Broj stanovnika na popisima:
Historijski zbornik
Historijski zbornik izlazi neprekidno od 1948. godine kada je objavljen prvi svezak. Osnovao ga je Jaroslav Šidak, njegov prvi i dugogodišnji urednik, od 1948. do 1984. godine. Glavnim urednikom je kasnije postao Ivan Kampuš, koji je od 1985. do 1997. uredio 13 svezaka. Njega je na uredničkom mjestu zamijenio Ivica Prlender, koji je bio glavni urednik do 2008. godine. Od tada je na čelu uredništva Damir Agičić.
Do 2018. tiskano je sedamdeset svezaka na više od dvadeset tisuća stranica. Deset je puta Historijski zbornik izišao kao dvogodišnjak: prvi put kao dvogodište 11–12 (1958–1959), posljednji put kao dvogodište 56–57 (2003–2004). Svi su ostali takvi slučajevi zabilježeni između 1966. i 1981., kada je časopis stalno izlazio u dvogodišnjem ritmu. Početni je naum uredništva bio da časopis izlazi godišnje u četirima brojevima, ali se tomu uspjelo barem donekle približiti samo jedne godine: u petoj godini izlaženja, 1952, izišla su dva sveska kao dvobroji 1–2 i 3–4. Još jedna zanimljivost kada je riječ o tehničkom opisu časopisa: najdeblji svezak časopisa jest dvogodište 21–21 (1968–1969) sa 715 stranica, a najtanji je svezak objavljen 1953 (166 stranica). Dvogodište 56–57 (2003–2004) također je izišlo na relativno malom broju stranica (259).
U ovom su časopisu svoje radove objavljivali i nadalje objavljuju mnogobrojni hrvatski i strani povjesničari. Svoje je stranice Historijski zbornik odavno otvorio i znanstvenim novacima i doktorandima. Do 2010. priloge u časopisu tiskala su 433 autora, od čega 347 iz Hrvatske, 39 iz drugih republika bivše Jugoslavije te 47 iz inozemstva. Širok je spektar inozemnih autora, od SSSR-a, preko zemalja iz regije poput Mađarske i Austrije, do Sjedinjenih Američkih Država.
541
Godina 541. (DXLI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Bazilija bez kolege (ili, rjeđe, godina 1294. Ab urbe condita). Bazilije je posljednja ličnost koja je službeno imenovana za rimskog konzula, a nakon ove godine se ta služba stopila s drugima u Bizantskom Carstvu. Zato je od sljedeće godine napuštena praksa navođenja konzularnih godina. Oznaka 541. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
El Bordo, Zitácuaro
El Bordo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 330 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1885 m.
Orhon
left|thumb
Bussy-la-Pesle (Zlatna obala)
Bisi la Pel je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Orhon
thumb|left|Vodopad Ulaan Tsutgalan
Rijeka Orhon (Орхон гол, Orkhon gol) je rijeka u Mongoliji. Izvire u Hangajskim planinama Arhangaj aimaga i teče oko 1124 km na sjever prije nego što se ulije u rijeku Selengu koja dalje teče na sjever u Rusiju i Bajkalsko jezero. Orhon je duža od Selenge, što je čini najdužom rijekom u Mongoliji. Glavne pritoke Orhona su Tuul i Tamir.
Cerido, Sondrio
Cerido je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Bussy-la-Pesle (Zlatna obala)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 49 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 440 metara (maksimalnoj 593 m, a minimalnoj 394 m).
Orhon
U dolini se nalaze dva važna spomenika: ruševine Khar Balgasa, drevne prijestolnice Ujgurskog Kaganata i Karakorum, stara prijestolnica Mongolskog Carstva.
Cerido, Sondrio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Orhon
UNESCO navodi dolinu Orhona kao lokalitet Svjetske baštine.
Literatura
H. Barthel, Mongolei-Land zwischen Taiga und Wüste, Gotha 1990, p. 34f
Ostigliano, Salerno
Ostigliano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 431 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Nottuln
Notuln je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Koesfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 20.145 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5558032, NUTS (DEA35) i LOCODE (DE NLN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Koesfeld Notuln se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Koesfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 59–186 metara. Površina opštine iznosi 85,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 20.145 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 235 stanovnika/km².
1375
Godina 1375 (MCCCLXXV) naše ere, bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
La Higuera, Juchitlán
La Higuera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Juchitlán.
Salijevci
thumb|200px|Ukrasni šiljak (apex) na glavi sveštenika
Svaki je pripadnik kolegija morao biti patricijskog porekla i u doba svog izbora za sveštenika oba su mu roditelja morala biti živa. Salijevci su nosili upečatljivu šarenu tuniku (tunica picta) te drevnu vrstu naoružanja, poreklom možda iz bronzanog doba, koje je uključivalo mač, bronzani štitnik za grudi, kratak vojni ogrtač (trabea) i na glavi ukrasni šiljak (apex). U desnoj ruci držali su koplje ili motku, a u levoj ruci jedan od svetih štitova (ancilia). Prema legendi, originalni ancile pao je sa neba u doba kralja Nume Pompilija kao znak da će Rim trajati sve dok se taj štit bude čuvao u gradu. Numa tada naredi da se po uzoru na taj štit izradi još jedanaest štitova, kako niko ne bi mogao prepoznati i odneti onaj pravi. Tada i ustanovi kolegij od dvanaest sveštenika Salijevaca i poveri im ove štitove na čuvanje.
Glavne ritualne obavljali su u martu, i to, kako se čini, naročito tokom praznika Quinquatra, koji se održavao 19. marta i označavao početak sezone vojnih pohoda. Salijevci su tada u procesiji išli kroz grad, zaustavljajući se na određenim mestima i izvodeći složeni ritualni ples (tripudium) uz udaranje motkama u svete štitove i uz pevanje Salijske pesme. Prema tome, čini se da su se Salijevci prilikom procesije molili Marsu da sačuva grad od svake propasti, kao što su se Arvalska braća molila za otklon zla od polja. Postoji pretpostavka da su učestvovali i u prazniku Armilustrium, koji se održavao 19. oktobra i tokom kojega se vršilo ritualno očišćenje vojske na završetku sezone vojnih pohoda.
Pájaro Madrugador, Santiago Ayuquililla
Pájaro Madrugador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Ayuquililla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1618 m.
El Novillo, Villa Hidalgo
El Novillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2357 m.
Okučani
Okučani su naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalaze se u zapadnom dijelu Slavonije i administrativno pripadaju Brodsko-posavskoj županiji.
Geografija
Okučani se nalaze na mjestu gdje se Psunj spaja s Posavskom ravnicom. Od Novske na sjeverozapadu su udaljeni 19 km, a od Nove Gradiške na istoku 17 km.
Historija
Okučani su prije rata u Hrvatskoj bili mješto s pretežno srpskim stanovništvom. Na tom području se u augustu 1991. za vrijeme rata lokalno srpsko stanovništvo svrstalo uz Republiku Srpsku Krajinu. Okučani su tada postali sjedište SAO Zapadna Slavonija.
U maju 1995. Hrvatska vojska je preuzela nadzor nad Okučanima u Operaciji Bljesak. Srpsko stanovništvo je tada izbjeglo, a na područje Okučana su se doselili izbjegli Hrvati iz Bosanske Posavine.
Kultura
KUD Tkanica, relativno slab kulturni program, na početku djelovanja brojao puno više članova nego danas,
Prilužje
Prilužje je naselje u Opštini Vučitrn na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Prilužje površine 745 ha. Kroz Prilužje protiču dve reke: Lab i Sitnica. U selu se nalazi osnovna škola Vuk Karadžić i srednja tehnička škola Nikola Tesla koje ukupno broje oko 500 učenika.
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu, uz veći broj pripadnika romske etničke zajednice. U naselju živi oko 3.000 Srba.
Broj stanovnika na popisima:
Satu Mic, Lupeni
Satu Mic je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Lupeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 520 m.
Opština San Pedro del Gallo, Durango
San Pedro del Gallo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Durango.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 598 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1866 m.
Ca' Caldara, Venezia
Ca' Caldara je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Toleto, Alessandria
Toleto je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 623 m.
Opština Poiana Mărului, Brașov
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Комарани (Нова Варош)
Комарани је насеље у Србији у општини Нова Варош у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 346 становника (према попису из 1991. било је 396 становника).
Демографија
У насељу Комарани живи 296 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,8 година (44,0 код мушкараца и 47,6 код жена). У насељу има 115 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,01.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Agosterol A
Agosterol A je organsko jedinjenje, koje sadrži 33 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 576,761 Da.
El Mangal, Tecomán
El Mangal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Ejido Emiliano Zapata, Tantoyuca
Ejido Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Oprisavci
Oprisavci su naselje i sjedište općina u Hrvatskoj. Nalaze u Slavoniji i administrativno pripadaju Brodsko-posavskoj županiji.
Geografija
Oprisavci se nalaze 20 km istočno od Slavonskog Broda, na obali rijeke Save.
Babcock, Wisconsin
Babkok je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Nemanja Gordić
Nemanja Gordić (Mostar, 25. 9. 1988), košarkaški reprezentativac Bosne i Hercegovine i igrač KK Budućnost.
Babcock, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 126.
Cornimont
Kornemon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Nemanja Gordić
Porodica, podrijetlo i rano djetinjstvo
Nemanja Gordić je rođen 25. 9. 1988 godine u Mostaru u srpskoj porodici. 1992 godine, kao četverogodišnje dijete, je napustio ratom zahvaćeni rodni grad i preselio se kod majčine porodice u Gacko. Tamo je tri godine trenirao nogomet, a u slobodno vrijeme je igrao košarku.
Cornimont
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3861 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 95,97 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 525 m metara (maksimalnoj 1.205 m, a minimalnoj 493 m m).
Nemanja Gordić
Klupska karijera
Nemanja je neko vrijeme paralelno trenirao nogomet i košarku, a potom samo košarku. Na jednom košarkaškom kampu u Trebinju ostavio je dobar dojam pa su ga pozvali da igra za tamošnji KK Leotar. U Trebinju se zadržao godinu dana, osvojivši kadetsko prvenstvo BiH, da bi potom sa 16 godina preselio u podgoričku Budućnosti. Tokom prve sezone igrao je jednu od glavnih uloga u redovima crnogorskog šampiona. Odličnu utakmicu u NLB ligi (danas Jadranska liga) odigrao je protiv Crvene zvezde kojoj je dao 21 poen. Postao je standardni član prve petorke i postizao oko desetak poena po utakmici. U trećoj seniorskoj sezoni postao je jedan od najznačajnijih igrača Budućnosti i konstantno pružao dobre igre. U 11. kolu regionalne NLB lige protiv Krke postigao je 27 poena. Na kraju sezone zbog odličnih partija uvršten je u najbolju petorku crnogorskog prvenstva. Nakon što je za reprezentativne akcije slomio ruku, Budućnost je formirala momčad bez Nemanje. Kada se vratio u decembru 2010, za njega više nije bilo mjesta u momčadi, no na njegovu sreću dobio je poziv iz talijanske Lotomatike koju je tada vodio Bogdan Tanjević.
U decembru 2010 Nemanja je prešao u Lotomatiku gdje je proveo dvije sezone. U novembru 2012, nakon samo dva mjeseca u ukrajinskom Azovmašu, došao je u Partizan sa kojim je već u prvoj sezoni osvojio Jadransku ligu. Nakon osvajanja Jadranske lige postao je i prvak Srbije osvojivši Košarkašku ligu Srbije u sezoni 2012/13. godine. Nemanja se međutim nije najbolje uklopio u Partizanu jer je imao drugačiju igračku ulogu. Dali su mu manje ovlasti u napadu, a Nemanji to u tom trenutku nije odgovaralo. Za sljedeću godinu Partizan je htio da im Leo Westerman bude prvi razigravač, a netko mlađi njegova pričuva. Na kraju sezone Nemanja je raskinuo ugovor sa crno-belima.
Od oktobra 2013 do juna 2014 igrao je za Igokeu iz Bosanskog Aleksandrovca u kojoj je dobio dosta prostora za igru. U junu 2014 Nemanja je potpisao trogodišnji ugovor sa zagrebačkom Cedevitom. uvidjevši da Cedevita potpisuje višegodišnje ugovore s mlađim igračima, a za što je Nemanji bio znak da Cedevita razmišlja na "zdrav način".
Reprezentativna karijera
Za Nemanju nije bilo dileme za koju reprezentaciju igrati (BiH, Crna Gora ili Srbija), pošto je već ranije odlučio igrati za zemlju u kojoj je rođen, a na što je kako sam kaže ponosan. Nemanja je igrao za U-16 selekciju BiH 2004 godine, i U-18 selekciju 2005 i 2006 godine. Na europskom prvenstu u Rumunjskoj 2006 godine, bio je 3. strijelac prvenstva za prosjekom od 19,4 poena, 7,6 skokova i 3,1 asistencije. Sa seniorskom reprezentacijom BiH igrao je Eurobasket 2011 godine u Litvi i Eurobasket 2013 godine u Sloveniji pod trenerskim vodstvom Ace Petrovića.
Metti, Massa e Carrara
Metti je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 327 m.
Rajanovce
Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1931. godine
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu. Broj stanovnika na popisima:
Hartford, Michigan
Hartford (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.688 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.688 stanovnika, što je 212 (8,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Scania
Scania aktiebolag (skraćeno Scania AB ili samo Scania) globalna je automobilska industrija koja se bavi proizvodnjom komercijalnih vozila - naročito teških kamiona i autobusa. Kompanija se uz to bavi i proizvodnjom dizelskih motora za pogon teških vozila, brodova i industriju.
Scania je osnovana 1891. u švedskom gradu Södertälje gdje je i danas Scanijino sjedište. Scania danas ima deset proizvodnih pogona u Švedskoj, Francuskoj, Nizozemskoj, Poljskoj, Rusiji, Argentini i Brazilu. Osim toga, tu su još i deset montažnih postrojenja u Africi, Aziji i Evropi. Scania se diljem cvijeta bavi proizvodnjom, prodajom i financiranjem drugih poduzeća. Kompanija je 2008. imala po cijelom svijetu oko 35.000 zaposlenih.
Scania je danas u većinskom vlasništvu njemačke Volkswagen grupe grupacije, u kojoj se osim VW-a i Scanije, nalaze i drugi ugledni proizvođači automobila poput: Audija, Porschea, Bentleyja, Lamborghinija, Bugattija, Seata, Škode, Suzukija i MAN-a.
Scanijin logotip prikazuje Griffin te se nalazi na grbu švedske pokrajine Scanije (šve. Skåne). Također, to ime je i latinski naziv za švedsku pokrajinu Skåne.
Povijest
thumb|Scanijin motocikl iz 1903. thumb|Scania Type A Tonneau iz 1903. thumb|Scanijin laki tenk Stridsvagn m/41 korišten tokom 2. svjetskog rata.
Scania AB je nastala spajanjem dviju kompanija - Scanije i Vabisa.
La Gloria, Tamuín
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Scania
Scania i Vabis
Kompanija Vabis (šve. Vagnsfabriksaktiebolaget i Södertälje) osnovana je 1891. kao sestrinska firma čeličane Surahammars Bruk iz grada Södertälje, koja se bavila proizvodnjom željezničkih vagona. 1902. godine, inženjer Gustaf Erikson dizajnirao je prvi kamion koji je kompanija proizvela. Bio je pokretan benzinskim motorom i dvostupanjskim mjenjačem. Godinu dana kasnije, kompanijaVabis počela je proizvoditi komercijalna vozila. 1907. kompanija je razvila kamion od tri tone koji je osvojio nagradu Švedskog kraljevskog automobilističkog kluba 1909. Međutim, taj kamion je predstavljao financijsku katastrofu za firmu jer vozilo nije privuklo značajni broj kupaca.
La Gloria, Tamuín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Scania
Spajanje
Zbog financijskih problema, kompanija Vabis spojila se sa Maskinfabriks-aktiebolaget Scania 1911. godine, te je nastala zajednička kompanija AB Scania-Vabis. Proizvodnja motora i automobila odvijala se u Vabisovoj, a proizvodnja kamiona u Scanijinoj tvornici.
Prvi svjetski rat i 1920-e
Sljedećih nekoliko godina prihodi kompanije su stagnirali, dok je oko trećina narudžbi bilo iz inozemstva. Izbijanjem 1. svjetskog rata dolazi do velike prodajne promjene, te se gotovo sva vozila prodaju švedskoj vojsci. 1916. kompanija AB Scania-Vabis ostvarila je dovoljno veliki prihod koji joj je omogućio investiranje u oba proizvodna pogona.
Završetkom rata, Scania se od 1919. koncentrirala samo na proizvodnju kamiona, odbacivši mogućnost proizvodnje automobila i autobusa, ali je 1921. bankrotirala.
Oriovac
Oriovac je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalazi se u Slavoniji i administrativno pripada Brodsko-posavskoj županiji.
Scania
Prvi svjetski rat i 1920-e
Nakon velikih financijskih poteškoća 1921., banka Stockholms Enskilda Bank u vlasništvu švedske poreodice Wallenberg uložila je u kompaniju Scania-Vabis značajna financijska sredstva, pa se ona nakon te inekcije oporavila.
Krajem 1913., kompanija je osnovala svoju filijalu u Danskoj. Sljedeće godine u Danskoj je izgrađen prvi automobil, četverosjed sa Phaeton dizajnom. Automobil je izgrađen u tvornici Frederiksberg u Kopenhagenu. Iste godine u tvornici je izgrađen prvi Scania-Vabis kamion, a nakon toga razvijen je V8 motor, jedan od prvih na Svijetu. 1921. danska tvornica prodala je oko 175 proizvedenih kamiona i 75 automobila. Nakon što je ostvaren cilj, tvornica u Danskoj je zatvorena. Posljednji automobil uopće, Scania je proizvela 1929.
1930-e i 1940-e
Tokom 2. svjetskog rata Scania proizvodi različite modele vojnih vozila za potrebe švedske vojske, uključujući i lake tenkove Stridsvagn m/41 koji su se proizvodili na temelju licence. Scania-Vabis 1948. postaje generalni uvoznik Volkswagenovih vozila u Švedskoj.
1950-e i 1960-e
thumb|Kamion Scania Regent (Scania-Vabis L71) kojim kompanija postaje najprije nacionalno, a zatim svjetski konkurentna. Tokom 1950-ih kompanija je proširila svoj proizvodni asortiman za nove segmente kupaca, te postaje predstavnik za Willys Jeep i Volkswagen Beetle vozila. Upravo poslovanje sa Bubom je za Scaniju-Vabis bilo veoma profibilno. 1954. predstavljen je kamion Regent, zahvaljujući čemu započinje konkurencija sa Volvom.
Osnivanjem Evropske ekonomske zajednice (EEZ) Scaniji-Vabis su otvorene mnoge mogućnosti. Tako je u Nizozemskoj, gdje je kompanija imala veliki utjecaj, izgrađena tvornica u gradu Zwolleu 1964. U njoj su se proizvodila vozila namijenjena tržištima pet zemalja osnivačica EEZ-a, najviše u Njemačkoj i Francuskoj.
1966. Scania-Vabis stekla je vlasništvo nad kompanijom Be-Ge Karosserifabrik. Ta tfirma se od 1946. bavila proizvodnjom kamionskih kabina kojima su opskrbljivani Scania-Vabis i njezin domaći konkurent Volvo. Budući da je postojala poslovna praksa da se proizvođači teretnih vozila opskrbljuju od nezavisnih proizvođača sa vanjskim komponentama za vozila, kupnja Be-Ge Karosserifabrika pokazala se kao odličan Scanijin potez.
Scania-Vabis nastavila je sa ekspanzijom kupnje proizvodnih kompanija. 1967. Scania kupuje kompaniju Svenska Karosseri Verkstäderna sa sjedištem u Katrineholmu, te osniva novu filijalu pod nazivom Scania-Bussar. Godinu dana kasnije, Scanija u Katrineholm "prebacuje" svu svoju proizvodnju autobusa. Ostale proizvodne lokacije smještene su u Sibbhult i Falun čime Scania-Vabis povećava broj radnika. Tako je primjerice u Scanijinom sjedištu u gradu Södertäljeu, zbog povećanja obima proizvodnje u tvornici povećan broj gradske populacije.
Od 1968. kompanija sva svoja komercijalna vozila prodaje pod imenom Scania, bez dodatka Vabis. Iste godine osnovan je i prvi prodajni ured u Njemačkoj.
Saab-Scania AB
Scania-VABIS se 1969. spaja sa Saabom te je osnovana kompanija Saab-Scania AB. Kada su se Saab i Scania poslovno razdvojili 1995., imena kamiona i autobusa promijenjena su u Scania AB. Nakon godine dana Scania AB je stavila svoje dionice na burzovnu kotaciju. To je uzrokovalo manju promjenu imena kompanije u Scania AB (publ).
Mnogi primjerci komercijalnih i vojnih vozila kompanija Scania, Vabis i Scania-Vabis mogu se vidjeti u Scanijinom muzeju "Marcus Wallenberg-hallen" u Södertäljeu.
Volvo
Volvo je 7. augusta 1999. najavio da je dogovorio kupnju većinskog udjela u Scaniji. Tako bi Volvo kupio 49,3% dionica od kompanije Investor AB, Scanijinog najvećeg dioničara. Poslom vrijednim 7,5 milijardi. USD (60,7 milijardi. SEK) Volvo je htio stvoriti drugog najvećeg proizođača teških kamiona, poslije DaimlerChryslera. Volvo je novac za kupnju Scanije nabavio prodajom svojeg automobilskog segmenta američkom Ford Motor Company u januaru 1999. Međutim, posao je tek trebala odobriti Europska unija.
U konačnici, posao nije realiziran, budući da EU nije odobravala neke afere u kompaniji, rekavši da će se time formirati kompanija sa 100%-tnim udjelom na nordijskom tržištu.
MAN
Njemački proizvođač kamiona MAN AG je u septembru 2006., ponudio je Scaniji 10,3 mljrd. eura za tzv. neprijateljsko ulaganje. Scanijin CEO, Leif Östling, bio je prisiljen ispričati se javnosti, budući da je ponudu MAN-a opisao kao "Blitzkrieg". MAN AG je kasnije povukao spornu ponudu, ali je u siječnju 2008. povećao pravo glasa u Scaniji na 17%.
Današnja vlasnička struktura
Danas postoje dva glavna dioničara kompanije Scania AB (publ):
OMX Stockholm 30
OMX Stockholm 30 (OMXS30) je indeks dionica koje kotiraju na stockholmskoj burzi vrijednosnih papira. U tom indeksu nalazi se 30 najprofitabilnijih švedskih kompanija, a među njima je i Scania. Tako OMX Stockholm 30 sadrži najkvalitetnije švedske dionice. Burzovna oznaka Scanije je SCV B.
Kotacija dionica
Danas na burzi vrijednosnica kotira 400 miljuna A i 400 miljuna B dionica Scanije, sa ukupnom kapitaliziranom vrijednosti koja iznosi 72.880 milj. SEK. Upravljačka prava dionica iznose: jedna A dionica = 1 glas, deset B dionica = 1 glas.
Vrijednost
Ukupna imovina Scanije je 2009. iznosila 98.451 milj. SEK, dok je ukupni kapital kompanije u istoj godini iznosio 23.303 milj. SEK.
Proizvodi
mini|300px|desno|Scanijin glavni proizvodni pogon u Södertäljeu. Scania se bavi razvojem, proizvodnjom i prodajom kamiona težine veće od 16 tona za transport tereta na veće udaljenosti, regionalni i lokalni prijevoz dobara te kamiona potrebnih u graditeljstvu. Scania je jedan od rijetkih proizvođača kamiona koji koriste kabine i na specijalnim vozilima kao što su vatrogasna vozila ili kamioni za odvoz smeća u različitim dužinama. Primjerice, Scania proizvodi i kabine za devet osoba. Vezano uz kamione, Scania dizajnira i proizvodi odijela specijalno namijenjena vozačima kamiona, pod nazivom Scania Truck Gear. Osim kamiona, Scania proizvodi i autobuse za gradski i prigradski promet te turističke autobuse.
Uz automobilsku proizvodnju, kompanija je vezana i za proizvodnju industrijskih i brodskih motora, generatora te poljoprivrednih strojeva.
Osim proizvodnih djelatnosti, Scanijin proizvodni asortiman je proširen i na pružanje financijskih usluga. mini|200px|desno||Scania R730 iz 2010. sa V8 motorom. thumb|Putnički autobus Scania OmniDekka N94UD u londonskom Kensingtonu.
Dizelski motori
Scania od 1897. proizvodi motore sa unutarnjim sagorijevanjem kada je inžinjer Gustaf Erickson za kompaniju dizajnirao motor za prvi Scanijin automobil. Tokom narednih godina, Scania je narasla u jednog od najvećih svjetskih proizvođača građevinskih strojeva i motora ne samo za kamione i autobuse, nego i za brodove i industriju. Velik dio Scanijine proizvodnje izvozi se u inozemstvo.
Povijesni modeli
thumb|Nova Scania R500 namijenjena specijalnom transportu. thumb|Vatrogasni kamion Scania P380DB vatrogasne postrojbe iz Stockholma.
Oznake modela
Scania svoje modele označuje prema sljedećim pravilima:
Glavni modeli:
Serije motora
Razvojni kod
Modeli šasija
Mjesto volana
Jean Vigo
Jean Vigo (26. april 1905 - 5. oktobar 1934) bio je francuski filmski režiser, čija se kratka filmografija smatra zaslužnom za pokretanje poetskog realizma u međuratnoj francuskoj kinematografiji, odnosno glavnim uticajem na autore Novog vala 1950-ih i 1960-ih.
Rodio se kao dijete španskog anarhista Migulea Almereyde (pravo ime Eugeni Bonaventura di Vigo y Salles) i Emily Clero. Najveći dio ranog života je proveo s roditeljima koji su bježali od policije. Otac mu je na kraju 1917. uhapšen i ubijen u zatvoru. Mladi Jean je poslan u internat gdje je stekao iskustva koja će mu kasnije poslužiti kao inspiracija za Nulu iz vladanja.
Vigo se filmom počeo baviti kao član kino-kluba. Početak karijere mu je obillježen neuspjesima, siromaštvom i tuberkulozom. Njegov dugometražni prvijenac Nula iz vladanja je, zbog "antifrancuskog sadržaja" bio službeno zabranjen od vlasti i javno je prikazan tek nakon drugog svjetskog rata. Godine 1934. je njegov drugi film L'Atalante prikazan u kino-dvoranama, ali bitno okljaštren od strane distributera. Tada je Vigo bio toliko bolestan, da se tome nije mogao suprotstaviti, te je umro pred kraj godine.
Godine 1998. je britanski režiser Julien Temple o njemu snimio biografski film Vigo: A Passion for Life gdje je Vigov lik tumačio James Frain.
Zubu
Zubu (također poznati pod nazivom Dada ili Tatari) su bili etnička grupa koja je živjela u sjeveroistočnoj Aziji od 10. do 12. vijeka. O njoj se zna izuzetno malo, odnosno isključivo u kontekstu odnosa sa Kitanskim Carstvom (dinastija Liao) koje je dominiralo tim područjem u to vrijeme. Prvi put se spominju kada su ih 924. Kitani prisilili na plaćanje danka. Sljedeći put se spominju 983. kada je Liao car Shengzong vodio kaznenu ekspediciju protiv Zubua nakon što su ubili svog kana i počeli prkositi Kitanima. Konačno su pokreni 1003. nakon čega ih je Liao podijelio na nekoliko upravnih jedinica sa Liao vladarima. Godine 1026. je ugušen još jedan njihov ustanak,. poslije čega su prisiljeni plaćati danak u konjima, devama i krznu. 1090-ih su ponovno digli ustanak, ali su 1100. poraženi. Tada je njihov kan doveden u Shangjing, prijestolnicu Liaoa. Tamo je isječen na komade.
Certaldo
Certaldo je talijanski grad i općina od 16.053 stanovnika u metropolitanskom području Firence u Toskani. Gradić je poznat kao dom porodice slavnog talijanskog književnika Giovannija Boccaccija koji je tu pokopan 1375. godine.
Geografija
Certaldo je udaljen 45.5 km jugozapadno od Firenze i 46,5 km sjeverozapadno od Siene. Leži na omanjem brijegu u plodnoj riječnoj dolini rijeke Else (Valdelsa). Mali gradić je po svojim srednjovjekovnim tornjevima-neboderima nalik na obližnji San Gimignano.
Historija
Certaldo je naselje etrursko-rimskog porijekla, što dokazaju arheološki nalazi pronađeni na dvije lokacije, Poggio del Boccaccio (etrurske nekropole) i Poggio delle Fate, na kojima danas leži zamak. Svi nalazi iz etrurskog i rimskog perioda danas se čuvaju u muzeju u Palazzo Pretoriju, izgrađenom za srednjeg vijeka. Certaldo se prvi put spominje 1164. u dokumentu Fridrika Barbarosse kao leno grofova Albertija. Kao naselje stao se razvijati još za ranog srednjeg vijeka, oko obrambenog tornja koji je danas sastavni dio Palazza Pretorija.
Certaldo je uspio očuvati svoju nezavisnost od obližnje Firence sve do 1184, kada su Firentinci porušili zamak porodice Alberti i prisilili je na podložnost Firenci. Nakon što su Firentinci 1202. razorili obližnji grad Semifonte, veliki broj izbjeglica potražio je utočište u Certaldu i tada je izgrađen velik broj kuća na južnom i zapadnom dijelu brijega. Istovremeno se i definirao izgled Gornjeg Certalda kao naselja opasanog zidinama s troje ulaznih vrata: Porta Alberti, Porta al Sole i Porta al Rivellino, iznad važne prometnice Via Francigene. Nakon bitke kod Montapertija 1260. u kojoj su snage firentinskih gvelfa poražene od sienskih gibelina, Certaldo je opljačkan.
Od 1415. Certaldo je postao sjedište jednog od tri vikarijata (tako je upravno bila podijeljena Republika Firenca), a njegova nadležnost protezala se na doline: Valdelsa i Val di Pesa, sve do doline Valdarno. Nakon što su ga 1479. opljačkale udružene vojske Siene i vojvode od Kalabrije, Certaldo je doživio značajan kulturni i ekonomski razvitak, zahvaljujući najviše svom izuzetnom strateškom položaju na tada vrlo prometnoj Via Francigeni i tome što je bio sjedište vikara i cijele doline Valdelse. Već tada je imao bolnicu, školu i sud. mini|lijevo|250px|Palača Pretorio u gornjem Certaldu Između 17. i 18. vijeka počinje se razvijati novovjekovni Certaldo, naselje podno brijega u ravnici ispod dvorca, u koji se 1757. seli i uprava. Izgradnjom željezničke pruge Empoli–Siena 1849. počinje jačati industrija i trgovina. Za vrijeme Drugog svjetskog rata Certaldo je bio meta nekoliko zračnih napada i tada je porušeno nekoliko vrijednih historijskih građevina u gornjem dijelu grada, između ostalog i kuća porodice Boccaccio koja je temeljno obnovljena nakon rata.
Los Zapotes, Zitácuaro
Los Zapotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 298 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1718 m.
Pio IV.
Pio IV. (Milano, 31. mart 1499. - Rim, 9. decembar 1565.) bio je 224 papa od 25. decembra 1559. do 9. decembra 1565.
Pio IV. pravim imenom Giovanni Angelo Medici di Marignano, ostao je upamćen kao papa pod čijim je predsjedanjem završen dugotrajni Tridentski koncil 1562.
Biografija
Giovanni Angelo rođen je u obitelji Medici, ali ne onoj slavnoj iz Firence, već iz Lombardije, koja je bila daleko skromnija i nije imala nikakvih odnosa sa firentinskom granom sve dok Giovanni Angelo nije postao papa Pio IV. Njegov otac Bernardino bio je poreznik u Milanu, glava velike porodice - imao je 14 djece. Najstariji sin poduzetni Gian Giacomo Medici zvan Medeghino bio je kondotjer, koji je postigao briljantnu vojnu karijeru, za zasluge u osvajanju Siene, sam car Svetog Rimskog Carstva dodijelio mu je titulu markiza od Marignana, tako da ju je koristio i mlađi Giovanni Angelo.
Giovanni Angelo, kao najmlađi sin, studirao je pravo u Paviji i Bologni, za vrijeme studija puno se bavio filozofijom i medicinom. Sa 28 godina stekao je reputaciju velikog poznavaoca prava i prihvatio ponudu iz Vatikana, da radi za kuriju, u Rim je stigao 26. decembra 1527. Papa Klement VII. drugi papa iz dinastije Medici postavio ga je za apostolskog protonotara. Nakon smrti pape Klementa VII, Giovanni Angelo postao je i miljenik novog pape Pavla III., koji je postavio za nadbiskupa nekoliko značajnih biskupija; Ascoli Piceno, Fano i Dubrovnik u Dalmaciji, od 1545. do 1553. godine, te na kraju za kardinala - 1549. sa titularnim naslovom u rimskoj bazilici Santa Pudenziana. U isto vrijeme uz njegovu pomoć i blagoslov pape Pavla III., njegov stariji brat Gian Giacomo oženio se sa udovicom Marziom Orsini, iz poznate porodice Orsini koja je imala veliki uticaj na vatikansku kuriju.
Sljedeće godine - 1550., nakon smrti pape Pavla III. za papu je izabran Julije III., koji je nastavio cijeniti rad Giovanni Angela Medicija, te ga je poslao kao svog legata u Romagnu, te zapovjednika papinskih trupa zaduženih za neke akcije po Njemačkoj i Ugarskoj. Sreća ga je prestala pratiti, kad je papa postao Pavao IV. sa čijem se politikom nije slagao, te se povukao u Milano. Ali se upravo njegova netrpeljivost prema Pavlu IV. pokazala se kao njegova velika prednost, jer je upravo on izabran za papu na konklavi održanoj 25. novembra 1559. nakon pontifikata pape Pavla IV. kao rezultat kompromisa između Francuza i Španjolaca
Za papu je okrunjen 6. januara 1560.
Pontifikat
Navike i temperament pape Pia IV. bile su u potpunoj suprotnosti prema njegovim prethodnicima, bio je živahan, ljubazan i druželjubiv, ali istovremeno; diplomatski taktičan, lukav i stručan u obavljanju pontifikata. Poticao je reforme, i tražio pravne forme da ispravi neke nepravde, koje je napravio Pavle IV., tako je oslobodio i ponovno vratio u kardinalski kolegij - Giovannija Moronea, kojeg je Pavao IV. utamničio pod optužbom za krivovjerje. Cijelo vrijeme svog pontifikata nastajao je ublažati neke od njegovih suviše ekstremnih dekreta. S druge strane nije pokazao nikakve milosti prema nećacima pape Pavla IV.; kardinalu Carlu Carafi i njegovom bratu Giovanniju Carafi (njemu je papa Pavao IV. poklonio Vojvodstvo Paliano). On su optuženi za raznorazne zločine, sa vrlo sumnjivim dokazima, i osuđeni na smrt i pogubljeni davljenjem ili dekapitacijom 4. marta 1561. u Anđeoskoj tvrđavi.
Pio IV. uspio je okončati Tridentski koncil 18. januara 1562. kojeg je suspendirao papa Julije III., u trećoj sesiji. Na kojem je postignut dogovor o reformama koje su prepuštene njegovoj odluci. To je postigao uz pomoć kardinala Moronea i svog nećaka Carla Borromea i veliku količinu osbobne taktičnosti i diplomatske lukavosti, jer su sve tri najveće nacionalne crkve bile ujediniti svoje snage protiv zahtjeva Rima, ukoliko se nebi uvažili njihovi zahtjevi.
Po običaju tog vremena, i papa Pio IV. nije bio imun na nepotizam, i on je postavio svog nećaka Carla Borromea za kardinala i nadbiskupa Milana, koji se ipak pokazao dostojnim tog položaja. Pio IV. shvatio je koliko je protu-španjolsko habsburgška politika njegovih prethodnika nije imala izgleda na uspjeh. Zato se požurio priznati Ferdinanda I. za cara Svetog Rimskog Carstva i sklopio mir s Filipom II. zbog velikih crkvenih privilegija i ovlasti koje je Vatikan dobio po španjolskim zemljama.
Pio IV. bio je strastveni graditelj, Michelangelo je po njegovoj želji izgradio nova rimska vrata - Porta Pia koja su nazvana po njemu. Dao je izgraditi tri nove ceste; Borgo Pio, Borgo Vittorio i Borgo Angelico i u toj novoj gradskoj zoni dogradio zidine, ta dio grada danas se zove po njemu Civitas Pia.
Bitka kod Sevana
Bitka kod Sevana (Սևանի ճակատամարտ) se odigrala 921. kraj jezera Sevan između armenske vojske pod kraljem Ašotom II na jednoj, i iranske (sadžidske) vojske pod Jusufom Beširom na drugoj strani. Do nje je došlo tokom velikog pohoda prilikom koga je Jusuf Bešir nastojao iskoristi međuarmenske sukobe. Iako je armenska vojska bila brojčano inferiorna, zahvaljujući iznenadnom napadu je Sadžidima nanijela težak poraz. Poslije te bitke je Ašot očistio sjevernu Armeniju od muslimana i konsolidirao svoju vlast.
La Angostura, Mulegé
La Angostura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 531 m.
Podcrkavlje
Podcrkavlje je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalazi se u Slavoniji i administrativno pripada Brodsko-posavskoj županiji.
Nümbrecht
Nimbreht je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 13 opštinskih središta okruga Oberbergiš. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 17.328 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5374032, NUTS (DEA2A) i LOCODE (DE NUT) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oberbergiš Nimbreht se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Oberbergiš. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 71,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 17.328 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 241 stanovnika/km².
Borgo Cavaliere, Palermo
Borgo Cavaliere je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Llano de la Yacua, Cochoapa el Grande
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1679 m.
Opština Prejmer, Brașov
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
El Milagro, Villaflores
El Milagro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 881 m.
Društvo za hrvatsku povjesnicu
Društvo za hrvatsku povjesnicu je središnje povijesno društvo u Hrvatskoj. Udruženje svih povjesničara Hrvatske osnovano je 1947. u Zagrebu kao Povijesno društvo Hrvatske i ubrzo je počelo djelovati kao savez udruženja, s podružnicama u Puli i Rijeci. Savez povijesnih društava Hrvatske 1991. mijenja me u Društvo za hrvatsku povjesnicu. Istovremeno je istupio i iz Saveza povijesnih društava, međutim, usprkos preimenovanju i dalje je zadržao karakter saveza jer su u njemu različiti ogranci u lokalnim sredinama uglavnom djelovali samostalno. Društvo je jedno od svojih najplodnijih razdoblja proživjelo od 1988. do 1997. kada je mjesto njegovog predsjednika obnašao Petar Strčić, povjesničar i arhivist, doktor povijesnih znanosti i gostujući profesor na nekoliko visokoobrazovnih institucija. Tokom ovog razdoblja, samostalno ili u suorganizaciji s Hrvatskom akademijom znanosti i umjetnosti, Maticom hrvatskom, Čakavskim saborom, Hrvatskim državnim arhivom, Društvom hrvatskih književnika i drugim središnjim, regionalnim, gradskim i drugim institucijama i organizacijama, priređeno je čak 60 međunarodnih i domaćih skupova, tj. gotovo po jedan svaka dva mjeseca. Od toga je bilo devet međunarodnih simpozija. Zastupnici i predstavnici društva sudjelovali su i u radu više skupova i sastanaka u zemlji i inozemstvu, poput svjetskog kongresa povjesničara u Madridu i Montrealu, te velikim povijesnim skupovima u Moskvi i Beču. Uz Strčića, istaknuti predsjednici društva bili su Mirjana Gross i Ivan Kampuš, a tu poziciju trenutno obnaša Željko Holjevac. Društvo objavljuje časopise Povijest u nastavi i Historijski zbornik.
Plešina
Plešina je selo u republici Srbiji, koje administrativno pripada opštini Uroševac u Kosovskom upravnom okrugu, a nalazi se jugozapadno od Uroševca.
U selu je 2011. godine živela jedna Srpkinja, Smiljka Bajčetić. Za nju je 2010. odigrana predstava Narodnog pozorišta iz Prištine.
Miguel Alemán, Xicoténcatl
Miguel Alemán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Maipo (rijeka)
Maipo je rijeka u centru Čilea duga 250 km, koja protiče kroz Metropolitansku regiju Santiago i Regiju Valparaíso.
Njeno ime Maipo (Maipú) potječe od mapudungunske riječi - maipun, koja znači oranica. To je vjerojatno zbog blatne boje na ušću, koja je dugo pomorcima služila kao pomoć u navigaciji.
Hidrologija
Maipo izvire na istočnoj padini Vulkana Maipo u Andama kao mali brzak. Kad se spusti sa planina postaje moćna rijeka jer prima pritoke Volcán (29 km), Yeso (40 km), Claro (18 km) i Negro (20 km). Prolazeći kroz kanjon Cascada de las Ánimas, na nadmorskoj visini od 1100 m, spušta se po 18 m po km na putu prema oceanu i stvara velike brzake.
Na svom toku do ušća u Tihi ocean južno od grada San Antonio, protiče južnim periferijama metropolskog Santiaga i prima pritoke; Colorado (60 km), Barroso (20 km), Clarillo (24 km) i Mapocho (110 km).
Rijeka najviše vode ima u kišnim zimskim mjesecima i u proljeće kad se topi snijeg u planinama.
U njenom gornjem toku podignuta je hidroelektrana - Ouelehues, a na pritoci Colorado dvije; Alfafal i Matenes, a na pritoci Volcan hidroelektrana Volcan.
Ottati, Salerno
Ottati je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 586 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.