cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valov
Za razliku od rečne doline, čiji talveg ima kontinuiran pad, uzdužni profil valova nema kontinuiran pad. Na njemu se javljaju brojne depresije, razdvojene pregradama od metarskih do dekametarskih visina. Depresije uslovljavaju dodatno gomilanje leda. Povećanjem mase leda povećava se i njegova eroziona moć, čime se depresije sve više produbljavaju, a pregrade između njih postaju sve više. Posle povlačenja lednika, nakon završetka glacijalnog procesa, u tim depresijama formiraju se jezera, tako što se voda dopunjava atmosferskim padavinama i površinskim vodama. Postoje brojna jezera koja su nastala na ovaj način: Bodensko, Ciriško, Ženevsko i Nešatelsko jezero u Švajcarskoj; Bledsko i Bohinjsko jezero u Sloveniji, itd.
Kobalt(II) nitrat
Kobalt(II) nitrat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 182,943 Da.
Cattle Creek, Colorado
Katl Krik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 641.
Still of the Night (film)
Still of the Night je američki igrani film snimljen 1982. u režiji Roberta Bentona. Po žanru je psihološki triler, a protagonist je psihijatar (koga tumači Roy Scheider) zaljubljen u pacijenticu (koju tumači Meryl Streep) koja bi mogla biti psihopatski ubica.
Kuća duhova
Kuća duhova se može odnositi na:
Doli
Doli je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Dubrovačko primorje, Dubrovačko-neretvanska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je brojalo 189 stanovnika
Terpen
thumb|right|Mnogi terpeni su komercijalno izvedeni iz smole četinara, kao što je smola ovog [[bora.]] Terpeni su velika i raznovrsna klasa organskih jedinjenja koje proizvode mnogobrojne biljke, a posebno su zastupljeni kod četinara. Neki insekti kao što su termiti i lastin rep leptiri, takođe stvaraju terpene u svom osmeterijumu.
Oni su glavne komponente rezina, i terpentina proizvedenih od rezina. Ime „terpen“ je izvedeno iz reči „terpentin“. Pored njihovog svojstva krajnjeg-produkta mnogih organizmima, terpeni su značajan biosintetički gradivni blok unutar skoro svakog živog bića. Steroidi, na primer, su derivati triterpena skvalena.
Enigmatski pseudonimi
U ovaj popis uvrštavaju se pseudonimi i šifre kojima su se potpisivali ili se još uvijek potpisuju autori različitih zagonetaka, šifre pod kojima su učestvovali na sastavljačkim ili rješavačkim konkursima, šifre kojima se potpisuju na internetskim forumima te nadimci ili skraćena imena pod kojima su poznati u enigmatskim krugovima.
Terpen
Kad su terpeni hemijski modifikovani, npr oksidacijom ili preuređenjem ugljenikovog skeleta, rezultirajuća jedinjenja se generalno nazivaju terpenoidima. Neki autori koriste termin terpen u širem smislu tako da obuhvata terpenoide. Terpenoidi su takođe poznati kao izoprenoidi.
Enigmatski pseudonimi
Iza imena i prezimena navodi se kratko objašnjenje kako je pseudonim nastao ako je to poznato.
Š
Štef - Stjepan Horvat Stjepan Horvat (imenjaci)
Terpen
Terpeni i terpenoidi su primarni sastojci eteričnih ulja mnogih tipova biljki. Eterična ulja su u širokoj upotrebi kao prirodni aditivi za poboljšanje ukusa hrane, kao mirisi u parfimeriji, i u tradicionalnoj i alternativnoj medicini kao aromaterapija. Sintetičke varijacije i derivati prirodnih terpena i terpenoida takođe znatno proširuju raznovrsnost aroma korištenih u perfimeriji i ukusa aditiva hrane. Vitamin A je primer terpena.
Aroma i ukus hmelja, koja je visoko poželjna kod nekih piva, potiče od terpena. Od terpena u hmelju mircen, β-pinen, β-kariofilen, i α-humulen su nađeni u najvećim količinama.
Struktura i biosinteza
thumb|left|80px|[[Izopren]] Terpeni su biosintetički izvedeni iz izoprenskih jedinica, koji imaju molekulsku formulu C5H8. Osnovna molekulske formule terpena su umnožak od (C5H8)n, gde je n broj vezanih izoprenskih jedinica. To se naziva izoprenskim pravilom, ili C5 pravilom. Izoprenske jedinice mogu da budu međusobno povezane od glave do repa i da formiraju linearne lance, ili mogu da budu raspoređene u obliku prstena. Izopren je jedan od uobičajenih prirodnih gradivnih blokova.
Sam izopren nije podesan za sintetički proces, nego se koriste aktivirani oblici, izopentenil pirofosfat (IPP ili izopentenil difosfat) i dimetilalil pirofosfat (DMAPP ili dimetilalil difosfat). Oni su komponente biosintetičkog puta. IPP se formira iz acetil-CoA posredovanjem mevalonske kiseline u putu HMG-CoA reduktaze. Jedan alternativni, potpuno različiti biosintetički put IPP-a je poznat kod nekih bakterijskih grupa i plastida biljaka, takozvani MEP (2-Metil-D-erotritol-4-fosfat) put, koji je iniciran sa C5-šećera. U oba puta, IPP se izomerizuje do DMAPP enzimom izopentenil pirofosfat izomeraza.
Zugliano-Terenzano-Cargnacco, Udine
Zugliano-Terenzano-Cargnacco je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3687 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Biskup Elmhama
Biskup Elmhama (Bishop of Elmham) je crkvena titula koju su koristili biskupi u anglosaksonskoj Engleskoj od 7. do 11. vijeka, a koju je u 20. vijeka obnovila Rimokatolička crkva te je koristi za poglavare titularne biskupije. Ime je dobila po selu North Elmham u grofoviji Norfolk.
Anglosaksonski biskupi
Biskupiju je oko 630. ili 631. uspostavio sv. Feliks u tadašnjoj Kraljevini Istočnih Angla, sa biskupskim sjedištem u Dunwichu na obali Suffolka. Godine 672. biskupiju je na biskupije Dunwich i Elmham podijelio sv. Teodor, nadbiskup Canterburyja.
Waimalu, Hawaii
Vajmalu je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 13.730 stanovnika.
Biskup Elmhama
Anglosaksonski biskupi
Biskupi Elmhama su stolovali bez prekida sve do provale danskih Vikinga krajem 9. i početkom 10. vijeka. Do 950-ih su biskupije Elmham i Dunwich ponovno spojene u jednu, sa sjedištem u Elmhamu. Poslije normanskog osvajanja biskupija je premještena u Thetford 1075, a potom u Norwich 1094.
Waimalu, Hawaii
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 13.730 stanovnika, što je 15.641 (53,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Karlistički ratovi
thumb|250px|Zastava s križem [[Burgundija|Burgundije (Andrejin križ). Koristila se u Španjolskom carstvu, a za svoj znak uzeli su je i karlisti.]]
Karlistički ratovi skupni je naziv za niz građanskih ratova u Španjolskoj tijekom 19. stoljeća. Radilo se uglavnom o sukobima različitih pretendenata na španjolsko prijestolje, no određenu su ulogu igrale i političke razmirice. Zapravo, u nekoliko navrata u razdoblju od 1833. do 1876. "karlisti", tj. sljedbenici infanta Karlosa (koji je kasnije vladao kao kralj Karlos V) i njegovih potomaka, okupili su se pod pokličem "Bog, domovina i kralj" i obznanili da se bore za španjolsku tradiciju (tj. za legitimizam i katoličanstvo) protiv liberalizma, a kasnije i republikanstva, koje su sprovodile španjolske vlade koje bi se u tim trenucima našle na vlasti. Karlistički su ratovi imali jaku regionalnu komponentu (Baskija, Katalonija itd.), s obzirom na to da je novi poredak doveo u pitanje pravne aranžmane koji su bili specifični za pojedine regije i koji su opstajali stoljećima.
Kad je 1833. umro kralj Ferdinand VII, njegova četvrta supruga Marija Kristina postala je regentica u ime svoje maloljetne kćeri Izabele. To je razdijelilo zemlju na dvije frakcije: jednu su činili kristinci (ili izabelinci), a drugu karlisti. Kristinci su bili pristaše regentice i njezine vlade i bili su bliski liberalima. Karlisti su bili pristaše Karlosa V, pretendenta na prijestolje i brata preminulog Ferdinanda VII, koji je negirao valjanost pragmatičke sankcije iz 1830, koja je poništila polusalijski zakon (on je rođen prije 1830). Karlisti su se zalagali za povratak na apsolutističku monarhiju.
Neki povjesničari smatraju da je bilo tri rata, no prema drugim autorima i današnjem općeprihvaćenom shvaćanju, postojala su dva velika sukoba, prvi i drugi, dok se događaji iz razdoblja od 1846. do. 1849. uzimaju kao epizoda manje važnosti.
Karlisti su smatrali da Španjolski građanski rat (1936–1939) nije ništa drugo do još jedan križarski rat protiv sekularizma. Usprkos pobjedi njihove strane, general Franco osujetio je namjere karlističkih rojalista. On je njihove paravojne snage inkorporirao u Nacionalističku vojsku, a njihovu političku stranku (Comunión Tradicionalista) u svoj Nacionalni pokret (Falange Tradicionalista y de las J.O.N.S.).
Omega-6 masna kiselina
375px|thumb|[[Hemijska struktura linoleinske kiseline, rasprostranjene n−6 masne kiseline nađene u mnogim biljnim uljima.]] n−6 masne kiseline (ω−6 masne kiseline, omega-6 masne kiseline) su familija nezasićenih masnih kiselina koja ima zajedničku terminalnu ugljenik–ugljenik dvostruku vezu u n−6 poziciji, koja je šesta veza sa metil kraja.
Biološki efekti n−6 masnih kiselina su uglavnom posredovani njihovom konverzijom u n-6 eikozanoide, koji se vezuju za niz receptora u telu. Konverzija tkivne arahidonske kiseline (20:4n-6) do n-6 prostaglandinskih i n-6 leukotrienskih hormona pruža mnoštvo bioloških meta za farmaceutski razvoj lekova. Cilj tih istraživanja je umanjenje ekcesivnog n-6 dejstva u aterosklerozi, astmi, artritisu, vaskularnim oboljenjima, trombozi, imuno-inflamatornim procesima, i proliferaciji tumora. Konkurentne interakcije sa n−3 masnim kiselinama utiču na relativno skladištenje, mobilizaciju, konverziju i dejstvo n-3 i n-6 eikozanoidnih prekurzora.
Ključne n−6 masne kiseline
Linoleinska kiselina (18:2, n−6), najkraća n−6 masna kiselina, je esencijalna masna kiselina. Arahidonska kiselina (20:4) je fiziološki značajna n−6 masna kiselina i prekurzor prostaglandina i drugih fiziološki aktivnih molekula.
Negativni zdravstveni efekti
Neka medicinska istraživanja sugerišu da ekscesivni nivoi pojedinih n−6 masnih kiselina, relativno to pojedine n−3 (omega-3) masne kiseline, mogu da povise verovatnoću pojave više bolesti.<ref name="Lands2005"> <ref name=" Hibbeln2006"> <ref name="Okuyama2007">
Moderna zapadna ishrana tipični ima odnos n−6 ka n−3 veći od 10 na 1, nekad i do 30 na 1. Smatra se da je optimalni odnos 4 na 1 ili manje.
Prehrambeni izvori
thumb|200px|Cvet noćurka (O. biennis) proizvodi ulje sa visokim sadržajem [[gama linoleinska kiselina|γ-linolenske kiselina, tip n−6 masne kiseline.]] Četiri glavna prehrambena ulja (od palme, soje, uljane repice, i suncokreta) se proizvode u količini većoj od 100 miliona metričkih tona godišnje, što daje više od 32 miliona metričkih tona n-6 linoleinske kiseline i 4 miliona metričkih tona n-3 alfa-linoleninske kiseline.
Prehrambeni izvori n−6 masnih kiselina su:
• 2
Sam Querrey
Sem Ostin Kveri (, rođen 7. oktobra, 1987. godine u San Francisku, Kalifornija) je američki profesionalni teniser, koji je svoj najbolji plasman u singlu dostigao 26. februara 2018. kada se nalazio na 11. mestu ATP liste. Kveri drži rekord u najvećem broju uzastopnih odserviranih as udaraca postavljen 2007. godine u meču protiv Jamesa Blakea odigranom na turniru u Indijanapolisu.
FC Bayern München (košarka)
Košarkaški klub Bajern Minhen je nemački košarkaški klub iz Minhena. Deo je sportskog društva FK Bajern Minhena.
Istorija
Narednih godina klub nije imao veće uspehe, i 1974. je ispao u drugu ligu. Mnogo godina posle toga klub se nikako nije mogao oporaviti, i imao je samo nekoliko uspešnih godina kada su se vratili u Bundesligu (od 1987. do 1989).
2010. godine klub je uz pomoć fudbalske sekcije Bajerna stao na noge i polako počeo da se vraća u vrh Nemačke košarke. 2011. Bajern se vratio u Bundesligu.
Čepikuće
Čepikuće su malo naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji u zaleđu općine Dubrovačko primorje, u neposrednoj blizini granice sa Bosnom i Hercegovinom.
Zemljopisni položaj
Čepikuće se nalaze uz lokalnu cestu koja vodi od Slanog prema BiH, u zaleđu Dubrovačkog primorja.
Povijest
U naselju su sačuvane Pasarićeva kula i cisterna, te kuće obitelji Andrijašević sa stražarskom kulom. U crkvi Sv.Martina nalaze se ostaci starokršćanske arhitekture. U stijeni pored crkve Sv.Roka nalazi se uklesani natpis na bosančici, koji spominje epidemiju kuge sa početka 17. st. Na nekoliko mjesta nalaze se grupe stećaka.
Tijekom Domovinskog rata u Čepikućama se dogodila Bitka za Čepikuće, jedna od najpoznatijih akcija Hrvatske vojske tijekom koje je zaustavljeno napredovanje JNA i četničkih dragovoljaca iz Crne Gore i Trebinja. Tijekom akcije kojom su zapovjedali general Mate Šarlija Daidža i pukovnik Marko Mujan neprijateljske postrojbe su pretrpjele velike gubitke.
Čepikuće su nakon 53 dana obrane pale u ruke neprijatelja te je mjesto u potpunosti opljačkano i uništeno.
Gospodarstvo
Gospodarstvo u Čepikućama je nerazvijeno a malobrojno stanovništvo se bavi poljodjeljstvom i vinogradarstvom.
Stanovništvo
Čepikuće prema popisu stanovnika iz 2001. godine broje 95 stanovnika, Hrvata, katoličke vjeroispovjesti.
Polesie (film)
Polesie je poljski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1936. u režiji Maksimiliana Emmera i Jerzyja Maliniaka. Bio je etnografske prirode i prikazivao život u Polesju, odnosno oblastima današnje Bjelorusije i Ukrajine koji su u međuratnom periodu bili pod poljskom vlašću. Godine 1936. je dobio priznanje žirija na venecijanskoj Mostri.
1268
Godina 1268 (MCCLXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.
Bieno, Verbano-Cusio-Ossola
Bieno je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 516 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
Athis (Marna)
Ati je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Šalons an Šampanj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 758 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 76 metara.
Ugo od Toskane
Hugova vladavina nad Toskanom je bila obilježena osnivanjem vjerskih objeata. Umro je u Pistoji i kasnije sahranjen u Firenci. Kasnije je postao predmet legendi, a Placido Puccinelli u svom djelu Istoria delle eroiche azioni di Ugo il Grande ga navodi kao moralnog i pobožnog vladara. Za njegovu grobnicu u Badia Fiorentini se navodi da je mjesto religijskih vizija.
Kobalt(II) fosfid
Kobalt(II) fosfid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 238,747 Da.
Breuil-Magné
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1224 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 24 m, a minimalnoj 0 m).
Valloni, Chieti
Valloni je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 300 m.
Biogeno aminski receptor
Biogeno aminski receptori su grupa neurotransmiterskih receptora koji su senzitivni na biogene amine. Oni pripadaju familiji receptora sličnih rodopsinskom receptoru, unutar familije G protein spregnutih (GPCR) transmembranskih receptora.
Oni se grupišu u „familiju A“.
Formijat
mini|150p|Struktura formata Format ili metanoat je ion CHOO− ili HCOO− (mravlja kiselina minus jedan hidrogen ion). To je najjednostavniji karboksilatni anion.
Format (jedinjenje) je sol ili estar mravlje kiseline.
ADCYAP1R1
Hipofizni adenilat ciklazno aktivirajući polipeptidni receptor tip I (PAC1) je protein koji je kod ljudi kodiran ADCYAP1R1 genom. Za ovaj receptor se vezuje hipofizni adenilat ciklazno aktivirajući peptid.
PAC1 je za membranu vezani protein, koji je u znatnoj meri homologan sa članovima klase B G protein spregnutih glukagonskih/sekretinskih receptora. Ovaj receptor posreduje različita dejstva adenilat ciklazno aktivirajućeg polipeptida 1 i pozitivno je spregnut sa adenilat ciklazom. Alternativno splajsovanje dva eksona ovog gena proizvodi četiri glavne splajsne varijante. PAC1 je izražen u nadbubrežnim žlezdama, pankreasu, materici, i mozgu.
Gojko Nikoliš
Dr. Gojko Nikoliš (1911—1995), lekar i istoričar, učesnik španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe, general-pukovnik JNA, član Srpske akademije nauka i umetnosti i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 11. avgusta 1911. godine u selu Sjeničak, kod Vrginmosta, na Kordunu. Potiče iz svešteničke porodice, njegov otac Mihajlo bio je pravoslavni sveštenik. Osnovnu školu je završio u rodnom selu, a gimnaziju u Karlovcu i Sremskim Karlovcima. Medicinu je studirao u Beogradu, gde je i diplomirao 1936. godine. Na Beogradskom univerzitetu, Gojko je pristupio revolucionarnom pokretu i postao član SKOJ-a 1934. a član Komunističke partije Jugoslavije 1935. godine. Vojni rok je služio u Nišu i Beogradu, gde je završio kurs za usavršavanje vojnih lekara.
Džalil Zandi
Džalil Zandi (perz. جلیل زندی; Garmsar, Iran, 2. 5. 1951. – Teheran, Iran, 1. 4. 2001.) je bio iranski vojni pilot i zračni as. Smatra se najuspješnijim pilotom mornaričkog lovca F-14 Tomcat koji je tokom Iransko-iračkog rata uspio oboriti 9 – 12 neprijateljskih aviona. Time je ujedno postao i najuspješniji vojni pilot tokom cijelog sukoba.
Gojko Nikoliš
Biografija
Godine 1937. otišao je kao dobrovoljac u Španiju, gde se borio u građanskom ratu na strani republikanaca. U činu sanitetskog poručnika vršio je dužnost upravnika bolnice u Pontonesu, kod Albasete, a zatim dužnost bataljonskog lekara Devete internacionalne brigade, u vreme bitke na reci Ebru, 1938. godine. Posle poraza republikanske armije i pobede fašizma, sa ostalim borcima internacionalnih brigada, prebacio se u Francusku. Septembra 1940. godine posle devet meseci provedenih u logorima po Francuskoj, vratio se u Jugoslaviju, gde je upućen na prisilni boravak u rodnom selu.
Odmah posle napada Sila osovine na Kraljevinu Jugoslaviju, po nalogu Partije, otišao je iz Zagreba u Sarajevo, sa tadašnjom procenom situacije da će u Bosni Jugoslovenska vojska dati odlučan otpor neprijatelju. Međutim, došla je brza kapitulacija, i Gojko se vratio na Kordun, u rodno selo, gde se odmah uključio u rad partijskih organizacija na pripremama za oružanu borbu. Organizovao je proslavu 1. maja i održavao niz sastanaka sa komunistima i ljudima u više sela, objašnjavajući im novonastalu situaciju i neminovnost oružane borbe. Po zadatku Partije, otišao je u Beograd, gde je stupio u vezu sa partijskom organizacijom, i sa Blagojem Neškovićem stvorio partijsku ćeliju, koja je bila zadužena da skuplja sanitetski i drugi materijal. Njegov zadatak je bio da s ostalim komunistima vrši pripreme među lekarima za preuzimanje sanitetske službe u Beogradu.
Džalil Zandi
Karijera
Slavnim je postao tokom Iransko-iračkog rata kao pilot lovca F-14 Tomcat. Tada je u zračnim borbama uspio oboriti 9 – 12 iračkih aviona što mu je donjelo titulu najuspješnijeg pilota u samom ratu kao i najuspješnijeg pilota F-14 ikada. Među oborenim neprijateljskim avionima bila su četiri MiG-23, tri Mirage F1, te po dva MiG-21 i Su-22.
Stickney, South Dakota
Stikni je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Gojko Nikoliš
Biografija
Po nalogu Partije, otišao je za lekara u Kraljevački partizanski odred, 19. avgusta 1941. godine. U drugoj polovini novembra 1941. godine prešao je u oslobođeno Užicu, gde je primio dužnosti referenta saniteta Vrhovnog štaba NOP odreda Jugoslavije. Od tada do kraja rata nalazio se na ovoj dužnosti, sa zadatkom da organizuje i usavršava sanitetsku službu u Narodnooslobodilačkoj vojsci i partizanskim odredima Jugoslavije. Sa Prvom proleterskom udarnom brigadom, januara 1942. godine, Gojko je učestvovao u tzv. „Igmanskom maršu“ sa Romanije, preko Sarajevskog polja i planine Igman, gde se posebno istakao u spašavanju velikog broja promrzlih boraca. Februara 1942. godine, Gojko je u jugoistočnom delu Bosne organizovao sistem partizanskih bolnica u Foči, Goraždu i Čajniču.
Stickney, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 284, što je 50 (-15,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Džalil Zandi
Karijera
Posljednji posao koji je obavljao do pogibije 2001., bilo je mjesto zamjenika za planiranje i organizaciju unutar Iranskih zračnih snaga. Zajedno sa suprugom Zahrom Mohebšahedin poginuo je u automobilskoj nesreći pokraj Teherana. Sahranjen je na groblju Behešt-e Zahra koje se nalazi na jugu iranske metropole.
Džalil Zandi imao je tri sina: Vahida, Amira i Nadera.
Gojko Nikoliš
Biografija
Od januara do avgusta 1942. godine organizovao je transport više stotina ranjenika u velikom maršu proleterskih brigada iz Crne Gore u Bosansku krajnu. Odmah posle dolaska u Bosansku krajnu, Gojko je organizovao izgradnju bolnice u okolini Bosanskog Petrovca i Drvara, a već krajem septembra iste godine je rukovodio Prvim kongresom partizanskih lekara u Bosanskom Petrovcu, gde je izneo referat „Organizacija sanitetske službe u uslovima partizanskog ratovanja“. Referat je kasnije objavljen u „Biltenu Vrhovnog štaba NOV i POJ“ i bio je osnova za izradu statuta sanitetske službe u Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije.
U vreme bitke na Neretvi, Gojko Nikoliš je rukovodio pokretom 4.500 ranjenika i bolesnika iz Bosanske krajne u pravcu Neretve i Crne Gore. Njegova je zasluga što je uspeo da, u najtežem trenutku bitke na Neretvi, kada su ranjenici bili izloženi napadima jakih nemačkih, italijanskih i četničkih snaga u prozorskoj kotlini, održi red i organizuje njihovo spasavanje. Po dolasku u Glavatičevo, činio je velike napore u zbrinjavanju boraca Sedme banijske udarne divizije, obolele od tifusa, kada je i sam oboleo od pegavca i zapalenja pluća. Posle ležanja od svega nekoliko dana, u železničkom tunelu kod reke Drine, mada još bolestan i iscrpljen, prisustvovao je sastanku Vrhovnog štaba NOV i POJ, na kome su donete mere za spašavanje ranjenika i bolesnika, i očuvanje zdravih boraca.
Posle ozdravljenja, Gojko pokreće „Bilten“, organ sanitetskog odseka Vrhovnog štaba. Posle Bitke na Sutjesci, formirao je sanitetsku školu u Jajcu, u kojoj je sanitetski kurs završilo više od 200 partizanskih bolničara. Posle desanta na Drvar i prelaska Vrhovnog štaba na Vis, organizovao je sanitetsku službu na ostrvu. Upravo zahvaljujući njemu, sanitetska služba je bila u stanju da izvrši najveće zadatke u borbama za oslobođenje zemlje, a posebno u oslobođenju Beograda i na sremskom frontu. Posebno je doprineo u organizaciji partizanskih bolnica u južnoj Italiji. Tokom Narodnooslobodilačke borbe poginuli su, kao pristalice Narodnooslobodilačkog pokreta, Gojkova supruga Ivanka, koja je ubijena 1942. godine u zagrebačkoj policiji i brat Dušan, koji je ubijen u beogradskoj policiji.
Gojko Nikoliš je bio većnik Prvog i Drugog zasedanja Antifašističke skupštine narodnog oslobođenja Jugoslavije i većnik Prvog, Drugog i Trećeg zasedanja Zemaljskog antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Hrvatske.
Posle oslobođenja Jugoslavije, bio je narodni poslanik u Ustavotvornom saboru Narodne Republike Hrvatske i poslanik Skupštine FNRJ; član CK KP Hrvatske i član Opunomoćstva CK SKJ za organizaciju u JNA; načelnik Sanitetske službe JNA i ambasador u Indiji.
Bio je član Komiteta za narodno zdravlje Vlade i član Saveta za narodno zdravlje FNRJ; predsednik Naučnog društva za istoriju zdravstvene kulture Jugoslavije, član Saveta Beogradskog univerziteta i Srpske akademije nauka i umetnosti i počasni predsednik Međunarodnog komiteta vojne medicine i farmacije. Imao je čin general-pukovnika u rezervi.
Godine 1992. zajedno sa svojom drugom suprugom, francuskinjom Margo, otišao je u Francusku, gde je i umro 11. jula 1995. godine.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. godine i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. decembra 1951. godine.
Dela
Neke od knjiga koje je napisao Gojko Nikoliš.
Eozinofil
Eozinofilni granulociti (Eozinofili, acidofili) su bela krvna zrnca. Oni su jedna od komponenti imunskog sistema odgovornih za borbu protiv multićelijskih parazita i određenih infekcija kod kičmenjaka. Zajedno sa mast ćelijama, eozinofili takođe kontrolišu mehanizme vezane za alergiju i astmu. Oni su granulociti koji se razvijaju tokom hematopoeze u kičmenoj moždini pre migracije u krv.
On najčešće ima jedro sa dva segmenta u obliku bisaga, a u protoplazmi sadrži gusto raspoređene krupnije crvenkastonarandžaste granulacije.
Ove ćelije su eozinofilne, ili 'vole kiselinu', što pokazuje njihov afinitet za ugljene i katranske boje. On su normalno transparentni, dok nakon bojenja eozinom poprimaju crvenu boju cigle. Obojenje je koncentrisano u malim granulama unutar ćelijske citoplazme, koje sadrže mnoštvo hemijskih posrednika, kao što su histamini i proteini poput eozinofilne peroksidaze, ribonukleaze (RNase), dezoksiribonukleaze, lipaze, plazminogeni, i glavni bazni protein. Ti posrednici se oslobađaju procesom degranulacije nakon aktivacije eozinofila, i oni su toksični za parazite, ali i za tkivo domaćina.
Livonia, Missouri
Livonija je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 74, što je 40 (-35,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
1271
Godina 1271 (MCCLXXI) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru.
Blood, Sweat & Tears
Diskografija
Kompilacijski albumi:
Soundtracck allbumi
Singlice na top-listama
Leukotrien
thumb|right|[[Leukotrien A4|LTA4 Molekul sadrži četiri dvostruke veze, tri od kojih su konjugovane. Ovo je zajednička osobina A4, B4, C4, D4, i E4 molekula.]] right|thumb|[[Leukotrien B4|LTB4]] thumb|right|[[Leukotrien C4|LTC4 je cisteinil leukotrien]] thumb|right|[[Leukotrien D4|LTD4]] thumb|right|[[Leukotrien E4|LTE4]]
Leukotrieni su masni molekuli imunskog sistema koji doprinose inflamaciji kod astme i alergijskog rinitisa. Leukotrienski antagonist se koriste za lečenje tih bolesti.
Leukotrieni su prirodni eikosanoidni lipidni posrednici. Leukotrieni koriste autokrinu i parakrinu signalizaciju za regulaciju telesnog responsa. Leukotrieni se proizvode u telu iz arahidonske kiseline enzimom 5-lipoksigenaza. Njihovo formiranje je obično praćeno nastankom histamina.
Tipovi
LTC4, LTD4 i LTE4 se često nazivaju cisteinilnim leukotrienima usled prisustva aminokiseline cisteina u njihovoj strukturi. Cisteinilni leukotrieni su sporo-reagujuće supstance anafilakse (SRS-A).
Sinteza
Leukotrieni su sintetisani u ćeliji iz arahidonske kiseline 5-lipoksigenazom. Katalitički mehanizam obuhvata umetanje kiseonika na specifičnoj poziciji arahidonske kiseline.
Put lipoksigenaze je aktivan u leukocitima, (mast ćelijama, eozinofilima, neutrofilima, monocitima, i bazofilima. Kad su te ćelije aktivirane, arahidonska kiselina se otpušta iz fosfolipidne ćelijske membrane fosfolipazom A2.
Fraina, Belluno
Fraina je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1318 m.
Kristijanija
Za ostala značenja pojma Christiania v. Christiania (razvrstavanje)
thumb|right|Zastava KristijanijeKristijanija, poznata i kao Slobodni grad Kristijanija, je autonomna zajednica sa oko 900 stanovnika koja zauzima 34 hektara u blizini Kopenhagena, glavnog grada Danske.
Istorijat
Kristijanija je nastala 1971. godine kada je grupa hipika skvotirala napuštenu vojnu bazu u blizini Kopenhagena, i proglasili je slobodnim gradom i alternativnim društvom.
"Iz Proglasa Kristijanije: “Cilj Kristijanije je da stvori samoupravno društvo u kome će svaka individua sebe smatrati odgovornom za dobrobit čitave zajednice. Naša zajednica je stvorena da bude ekonomski samoodrživa i naše namere su da istrajemo u našem ubeđenju da psihička i fizička beda mogu biti izbegnute.”"
Narod Kristijanije je razvio sopstvena pravila, potpuno nezavisna od danske vlade. Pravila zabranjuju krađu, oružje, pancire i teške droge, kao što su heroin i kokain. Kola su takođe zabranjena i stanovnici mahom voze bicikle.
thumb|250px|Ulaz u slobodni grad KristijanijuOva enklava je dobro poznata ljubiteljima alternativnog načina života iz cele Skandinavije. Mnogi je nazivaju poslednjim utočištem hipika u Evropi. Kristijanija je za kratko vreme postala glavna turistička atrakcija u Kopenhagenu. Kristijanija ima sopstvenu valutu, loen, koja se menja otprilike 7,7 za jedan evro.
Godinama nakom 1971. godine, danske vlasti su pokušavale da isele skvotere. Jedno vreme je čak bajkerska banda bila preuzela kontrolu nad mestom. Posle dugogodišnjih rasprava, danska vlada je odustala od pretnji da će iseliti hipike koji su se tamo bespravno naselili i priznala postojanje Kristijanije kao društvenog eksperimenta. U poslednje vreme se ponovo javljaju problemi sa novom, desničarskom vladom, koja pokušava da sprovede danske zakone na teritoriji Kristijanije.
Novi plan za Kristijaniju naišao je, međutim, na veliko protivljenje levičarskih partija, aktivista iz mnogih organizacija za zaštitu ljudskih prava i umetnika. Prema najavljenom zakonu, Kristijanijom će ubuduće upravljati nov, nezavisan komitet, postavljen od strane vlasti. Portparol policije u Kopenhagenu izjavio je da ubuduće u Kristijaniji neće biti dozvoljena legalna prodaja narkotika. Nekoliko desetina starih i dotrajalih stambenih objekata biće srušeno, a na njihovom mestu izgradiće se novih 300 kuća. Oko 900 stanovnika Kristijanije ubuduće će morati da plaća fiksnu novčanu nadoknadu za gas i električnu energiju, koja je do sada korišćena besplatno.
Problemi
Hašiš je po njihovim pravilima dozvoljen i prodavao se javno, na štandovima u glavnoj ulici. Uglavnom zahvaljujući bezakonju, jer Kristijanija nema oružane organe vlasti, javili su se problemi sa prodavcima teških droga, koji su zloupotrebljavali autonomiju.
Policija je do sada u nekoliko navrata pokušavala racije u Slobodnom gradu Kristijanija, ali se to završavalo velikim protestima i nemirima u kojima su korišćeni „molotovljevi kokteli“ i kamenice. Kai Vitrup, šef policije, koji je predvodio jedinu uspešnu raciju na Kristijaniju do sada, tvrdi da organi reda i mira nemaju nameru da ostanu stalno prisutni u tom kvartu: ''„Mi nismo okupacione snage. Uhapšeni su samo oni koji su se bavili trgovinom drogom i njima će se suditi. Ostali mogu da budu mirni, jer ne želimo nove sukobe.“''
Danski istoričar Jes Fabricijus Moler tvrdi da problem sa Kristijanijom pre svega potiče iz prenaseljenosti Kopenhagena i rasta cena zemljišta: ''„Kristijanija se nalazi na pet minuta brodom od centra Kopenhagena, a to je primarno građevinsko zemljište. Vlada samo deluje po logici privatnog zemljišta. Svi koji žive na skupom zemljištu, to moraju da plate.“'' Stanovnici Kristijanije naglašavaju da je upravo to i glavni problem, jer je profit iznad ljudi.
Od 1994. stanovnici plaćaju vodu, struju, gas, odnošenje smeća i slično.
Kada su vlasti 2002. zatražile da prodaja hašiša bude manje vidljiva, štandovi su prekriveni vojnomim kamuflažnim mrežama. 4. januara 2004. vlasti su srušile štandove u sklopu velike policijske racije. Jedan od najšarenijih štandova je završio u Danskom narodnom muzeju i sada je deo postavke.
24. aprila 2005. je ubijen 26-godišnji mladić, a troje ih je povređeno u obračunu bandi oko trgovine drogom. Ovo ubistvo (prvo u 35 godina) je šokiralo miroljubive stanovnike Kristijanije i donelo je mnoge nedoumice oko buduće strategije opstanka zajednice.
Budućnost
Danska policija je upala u Kristijaniju sa oko 200 specijalaca i usledilo je jedno od najvećih masovnih hapšenja u danskoj istoriji – uhapšeno je preko sto ljudi. Većina njih su optuženi da nisu izvršavali policijska naređenja, dok su neki optuženi za nasilje protiv policije.
U januaru 2006. vlada je predložila da Kristijanija postane legalna opština i da se izgradi još 400 novih stanova. Stanovnicima koji sada plaćaju 250 DKK (40 dolara) mesečno će biti dozvoljeno da ostanu ali da plaćaju normalne rente. Kristijanija je odbila ovaj “scenario”, ne želeći se da se slobodni grad pretvori u još jedno kopehagensko predgrađe.
Ciklični AMP receptori
Ciklični AMP receptori kod buđi iz mulja su distinktna familija G protein spregnutih receptora. Ovi receptori kontrolišu razvoj kod Dictyostelium discoideum.
Ciklični AMP receptori koordiniraju agregaciju individualnih ćelija u multićelijski organizam, i regulišu izražavanje velikog broja razvojno-regulisanih gena. Aminokiselinske sekvence ovih receptora sadrže visok udeo hidrofobnih ostataka grupisanih u 7 domena, u maniru sličnom rodopsinima i drugim receptorima za koje se smatra da interaguju sa G-proteinima. Međutim, mada je sličan 3D okvir bio predložen kao objašnjenje, nema značajne sličnosti sekvenci između tih familija; cAMP receptori na taj način imaju svoj jedinstven '7TM' potpis.
Champcella
Šansela je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornji Alpi koja pripada prefekturi Brijanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 142 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 30,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1150 metara (maksimalnoj 3.156 m, a minimalnoj 900 m).
Ivan Kuret
Ivan Kuret (Split, 22. decembar 1971 -) je hrvatski političar iz Splita. Diplomirao je strojarstvo na Sveučilištu u Splitu. Kao član Hrvatske demokratske zajednice je izabran za gradonačelnika nakon što je njegov prethodnik i stranački drug Zvonimir Puljić izgubio podršku Liste Velo misto, HDZ-ovog koalicijskog partnera u splitskom Gradskom vijeću. Kao kandidat HDZ-a se natjecao na prvim neposrednim izborima za splitskog gradonačelnika 17.5. 2009. Eliminiran je u prvom krugu, jer su više glasova od njega dobili SDP-ov kandidat Ranko Ostojić i nezavisni kandidat Željko Kerum, koji je pobijedio u drugom krugu i postao gradonačelnik.
Children's Corner (film)
Children's Corner je francuski kratki crno-bijeli snimljen 1936. u režiji Marcela L'Herbiera. Predstavlja dio ciklusa Cinéphonie u kome su francuski sineasti "ilustrirali" klasične muzičke kompozicije. U slučaju Children's Corner je to bila istoimena kompozicija Claudea Debussyja, koju je na klaviru izvodio Alfred Cortot. Children's Corner je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio priznanje žirija.
Špiljski hramovi u Ajanti
Špilje Ajante (marathi: अजिंठा लेणी, Ajiṇṭhā leni) čini 29 špiljskih hramova isklesanih u stijenama Ajante u dvije faze, u 2. stoljeću pr. Kr. (za dinastije Satavahana) i u 5. stoljeću (za dinastije Vakataka). Oni su isklesani u stijenama klanca "U" oblika rijeke Waguma i u njima se nalaze neke od najljepših budističkih zidnih slika u Indiji. Zato su 1992. godine upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji.
mini|lijevo|Tlocrt hrama I. mini|Hram XIX.
Povijest
Ovo područje je od 2. stoljeća pr. Kr. bilo naseljeno budističkim svećenicima koji su ga napustili u 5. stoljeću, zbog napada hinduista. Špiljski hramovi su ostali zaboravljeni i vjerojatno bi potpuno propali da nisu tako zabačeni i skriveni od pogleda.
God. 1819. Britanska vojska je, prilikom lova na tigrove, zabilježila njihovo postojanje, nakon čega je otpočelo njihovo istraživanje. Uskoro su postale slavne po svojoj egzotičnoj lokaciji, impresivnoj arhitekturi, umjentičkim slikama i davno zaboravljenoj povijesti.
Odlike
Većinu hramova (njih 20) dali su simultano isklesati lokalni vladari oko 475. god., uključujući npr. špilju I. koja ima veliku vihara dvoranu (koja je služila za život svećenika) sa svećeničkim sobama i chaitya (hindi za "sveta") sobu sa hramom Bude u pozadini. Zidovi glavne dvorane oslikani su u tehnici freske s osnovom urađenom u gipsu. Neke od slika prikazuju epizode iz Budinih života (tzv. "Jataka priče"), dok je ulaz uokviren s dva lika bodisatve. Bodisatve su prosvijetljena bića koja odgađaju nirvanu kako bi pomogli drugima da postignu isto prosvjećenje. Bodisatve se razlikuju od bude jer imaju kraljevski nakit i bogato su opremljeni delikatnim ornamentima. Ovi prikazi su slični starijima (5. st.) iz starog grada Sigiriya na Šri Lanki.
Naturalističko slikanje je u ravnoteži s blago toniranim bojama, a obrisni crtež koji je uvijek presudni element indijskog slikarstva, jasno ocrtava oblike. Tonske gradacije boja na tijelu stvaraju iluziju trodimenzionalnosti. Ova sinteza graciozne božanstvenosti i opipljive ljudskosti je tipična za indijsku umjetnost u razdoblju Gupta (320.-600.).
Stan Wawrinka
Stanislas Stan Wawrinka je švajcarski teniser rođen 28. marta 1985. u gradu Lozani.
Biografija
Iako je njegovo prezime poljskog porekla, Stanislas je polu Nemac polu Švajcarac. Njegov otac Volfram rođen je u Hamburgu dok je majka, Izabela Švajcarkinja. Njegovi dedovi su Česi. Ima 2 sestre i brata Džonatana koji ga je naučio tenisu kada je imao 8 godina. Išao je u školu do 15. godine kada je odlučio da se posveti tenisu. Počeo je da igra na juniorskim turnirima u 14. godini. 2003. je osvojio Rolan Garos za juniore, pobedivši Brajana Bejkera u finalu. Njegov trener je nekadašnji teniser Dimitri Zavialof.
Karijera
Stanislas Wawrinka je trenutno drugi najbolji švajcarski teniser. Karijeru je započeo 2001. U juniorskoj konkurenciji je osvojio Rolan Garos 2003. Svoj prvi turnir osvojio je u Umagu 2006. godine pobedivši Novaka Đokovića. Najveći uspeh mu je osvajanje zlatne medalje na Olimpijskim igrama u Pekingu u paru sa Rogerom Federerom i ulazak u finale na mastersu u Rimu 2008, kada je ušao među prvih deset u svetskom tenisu. Na Gren Slem turnirima je ostvario najbolji rezultat pobedivši na Australian Openu 2014.
1276
Godina 1276. (MCCIV) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak po julijanskom kalendaru.
Mcheta
Mcheta (gruzijski: მცხეთა) je jedan od najstarijih gradova Gruzije koji se nalazi se 21 km severozapadno od Tbilisija, u slivu rijeka Aragvi i Kura. Mcheta je bila prijestonica gruzijskog kraljevstva Iberije od 3. stoljeća pr. Kr. do 5. stoljeća. Kako su upravo ovdje Gruzijci 317. godine prihvatili kršćanstvo, i danas je tu sjedište gruzijske pravoslavne crkve. Grad je danas sedište oblasti Mcheta-Mtijaneti.
Od. 1994. godine spomenici Mchete su upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji, a od 2003. godine i na popis ugroženih mjesta svjetske baštine zbog nedosljednosti u održavanju.
Povijest
mini|lijevo| Mcheta 1870-ih mini|lijevo| Katedrala Svetichoveli Strateški položaj Mchete na utoku rijeke Aargvi u Mtkvari i sjecištu drvenih trgovačkih putova, te blaga klima, pogodovali su trajnim naseljem već Najstariji nalazi naselja s akropolom u Mcheti datiraju u brončano doba, oko 1000. pr. Kr. Mcheta je bila prijestonica gruzijskog kraljevstva Iberije od 3. stoljeća pr. Kr. do 5. stoljeća. Tada se "Velika Mcheta" rasprostirala s obje strane rijeke, imala je sedam četvrti, a njezino središte je bila cidadela i kraljevska rezidencija, Armaz-cihe. Grad je razorio Pompej Veliki, nakon što je uništio Mitridata Velikog, kralja Ponta, 65. pr. Kr. No, grad je zadržao važnu ulogu u politici Iberije u 1. i 2. stoljeću.
Mcheta je bila mjesto ranokršćanskog djelovanja sv. Nine, i 334. godine je kršćanstvo proglašeno državnom vjerom. Na mjestu današnje katedrale Svetichveli u 4. stoljeću je izgrađena drvena crkva. Zbog toga je i danas sjedište gruzijske pravoslavne crkve u Mcheti.
Nasljednik kralja Vahtanga I. Gorgasalija, njegov sin Dači I. Ujarmeli, koji je vladao početkom 6. stoljeća, je prema oporuci svog oca, premjestio gruzijsku šprijestolnicu u lakše obranivi Tbilisi. No, Mcheta je ostala krunidbenim i pogrebnim mjestom većine gruzijskih vladara, sve do kraja gruzijskog kraljevstva u 19. stoljeću.
Kada je Gruzija postala dio Ruskog Carstva 1801. godine, Mcheta je bila tek malo veće selo, no gospodarski razvitak je uslijedio dolaskom željezničke pruge 1872. godine.
Znamenitosti
mini|250px| Stari grad zimi mini|250px| Samostan Džvari Kako se Mcheta nalazila u području spajanja utjecaja mnogih naroda, u njezinoj, osobito crkvenoj, arhitekturi se mogu prepoznati mnoge osobitosti različitih kultura.
U Mcheti se nalaze najznačajnije gruzijske kršćanske građevine kao što je katedralna crkva Svetičoveli (11. st.), gdje su sahranjivani gruzijski kraljevi, i samostan Džvari (6.-11. stoljeće).
Katedrala Svetichoveli (gruzijski: სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარი, svet'icxovlis sak'atedro t'adzari; u značenju: "Katedrala živih stupova") je poznata kao mjesto gdje je sahranjena Kristova roba i danas je katolikos (vjerska prijestolnica) gruzijskih nadbiskupa. Izgradio ju je gruzijski arhitekt Arsukisdze u 11. stoljeću na mjestu starijeg svetišta iz 4. stoljeća. U katedralno dvorište se ulazi kroz slavoluk Irkalija II. Katedrala ima križni tlocrt s kupolom u središtu (na sjecištu krakova), a iznutra je bogato ukrašena freskama, koje su dugo bile prekrivene i uništene još od Timurove invazije u 14. stoljeću. Danas je druga po veličini crkva u Gruziji, nakon Katedrale Svetog Trojstva u Tbilisiju. Od 2009. godine dospjela na popis mjesta ugrožene svjetske baštine zbog "ozbiljnih oštećenja kamenih reljefa i fresaka".
Nasuprot katedrale, na vrhu brda preko rijeke Aragvi, nalazi se Samostan Džvari (ჯვრის მონასტერი, tj. "Crkva sv. Raspeća") koje je najsvetije svetište u Gruziji, izgrađeno na mjestu gdje je Sveta Nina podigla križ koji je zamijenio poganske skulpture. U samostanu se nalazi nekoliko građevina iz različitih povijesnih razdoblja. Crkva križnog plana s trijemovima na sjeveru i jugu je iz 6. stoljeća. Koncem stoljeća se smatralo da je ona premala, te je na mjestu "Svetog križa" podignuta veća, također križnog plana.
Vladarska palača Samtavro (od 1. do 3. st.) u sjevernom dijelu grada je mjsto gdje je navodno živjela sv. Nina. Na tom mjestu je izgrađena mala crkva u 4. stoljeću koja je više puta obnovljana. Samostan Samtavro je podignut u 11. stoljeću izgradnjom crkve križnog plana s kupolom u kojoj su pohranjena tijela prvih kršćanskih gruzijskih vladara, kralja Miriana i njegove žene Nane. U 16. stoljeću samostan je dobio dvokatni zvonik i samostanske zgrade. Pored navedenih u Mcheti se nalaze i tvrđava Armazcihe (3. stoljeće pr. Kr.), Armazcihe akropola (s konca 1. tisućljeća pr. Kr.), grobnice (1. st.) nedaleko od grada, tvrđava Bebris Cihe (14. st.), te ostaci tzv. "Pompejevog mosta" (1. st. pr. Kr.).
Gradovi prijatelji
Mcheta ima ugovore o partnerstvu s:
Galeb (razvrstavanje)
Galeb se može odnositi na:
Kavain
Kavain je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 230,259 Da.
A Midsummer Night's Dream
thumb|300px|A Midsummer Night's Dream; IV čin, 1. scena; gravira slike čiji je autor [[Henry Fuseli, originalno izdana 1796.]]
A Midsummer Night's Dream (naslov na srpskohrvatskom govornom području najčešće prevođen kao San ljetne noći) je komedija engleskog dramatičara Williama Shakespearea, napisana i praizvedena između 1590. i 1596. Radnja joj je smještena u okolicu mitološke Atene neposredno pred brak vojvode Tezeja i amazonske kraljice Hipolite te prati pustolovine četvoro ljubavnika i grupe amaterskih glumaca s kojima manipuliraju vile u lokalnoj šumi. Predstavlja jednu od najpopularnijih i najčešće izvođenih djela iz Shakespeareovog opusa.
The House of the Spirits
The House of the Spirits je njemačko-dansko-portugalski igrani film iz 1993. godine u režiji Billea Augusta. Radnja se temelji na romanu La Casa de los Espíritus (Kuća duhova) čileanske književnice Isabel Allende, te opisuje život mlade djevojke Clare u doba Pinochetove vojne diktature u Čileu 1970-ih i 1980-ih.
U Hrvatskoj je distribuiran pod naslovom Kuća duhova, a u Srbiji pod naslovom Kuća čudnih duša.
1277
Godina 1277 (MCCLXXVII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
Baslieux-sous-Châtillon
Balije su Šatijon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 173 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara.
Ave Maria (film, 1936)
Ave Maria je njemačko-italijanski crno-bijeli film snimljen 1936. u režiji Johanessa Riemanna. Po žanru je melodrama. Protagonist, koga glumi Beniamino Gigli je uspješni i bogati operni pjevač koji dolazi u Pariz posjetiti grob supruge. Radnja prikazuje kako ga pokvareni vlasnik kabarea nastoji opljačkati "podmetnuvši" mu vlastitu lijepu zabavljačicu, čiji lik tumači Käthe von Nagy. Ave Maria je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio priznanje žirija.
1278
thumb|Bitka na Moravskom polju.
Boleto, Verbano-Cusio-Ossola
Boleto je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
1278
Godina 1278 (MCCLXXVIII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru.
Boleto, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
Hram sunca u Konarku
Hram sunca u Konarku (hindski jezik:कोणार्क सूर्य मंदिर) je hinduistički indijski hram koji je dao izgraditi kralj iz dinastije Ganga, Narasimhadeva I. (1238.-1250.) u mjestu Konarku, 65 km od grada Bhubaneswara u indijskoj državi Odisha. Poznat i kao Crna pagoda, jer je izgrađen od oksidiranog starog pješčenjaka koji na izlezećem suncu postane sjajan, posvećen je bogu sunca, Surji, zbog čega ima oblik njegove kočije za šest konja. Kao jedan od najpoznatijih hramova u Indiji, upisan je na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1984. godine.
Hrama Sunca je bio zamišljen kao divovska kočija Boga Sunca, Surja, s dvanaest pari izvrsno ukrašenih kotača. Veličanstveno zamišljen, ovaj hram je zapravo jedan od najuzvišenijih spomenika u Indiji, poznat koliko po svojim dimenzijama i besprijekornim proporcijama, tako i po skladnoj integraciji arhitektonske veličanstvenosti s plastičnim ukrasima. Njegov fini čipkasti ukrasi i izvijeni oblici, kao i lijepo i prirodno isklesani životinjski i ljudski likovi, čine ga sjajnijim od ostalih hramova u Odishi.
Hram ima promjer 261 x 160 m i poravnan je po putanji sunca preko neba, u smjeru istok-zapad. Nalazi se u prirodnom okruženju koje obiluje plantažama drveća koje rastu na pjeskovitim tlu. Okoliš je uvelike netaknut, a blaga valovita topografija oko Hrama Sunca se donekle ponavlja u njegovom obliku. Hram pripada Kalinga školi indijske arhitekture hramova s ​​karakterističnim krivuljnim tornjevima koji uokviruju kupolu središnjeg svetišta s četiri strane. U obliku, hram ne odstupa od drugih sikhara hramova u Odishi. Glavno svetište (Mantapa), visoko oko 60 metara, s raskošnim vanjskim ukrasima je izgrađeno kad i Velika dvorana (visoka 30 m) koja je sačuvana u cijelosti. Vrh glavnog svetišta u kojemu se nalazilo skulptura glavnog božanstva je otpalo, a Dvorana za ples (Nata Mandir) i blagovaonica (Bhogu-Mandap) su oštećeni hirovima vremena.
Kamenje na Hramu sunca u Konarku nisu spojeni vapnencom ili cementom, već su ih toliko uravnali da su spojeni samo kapima prirodne gume.