cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nedićeva Srbija
Istorijat
Dana 7. jula 1941. godine komunistička partija započinje oružane akcije protiv nemačke okupacije, vršeći sabotaže i napadajući nemačke snage, na šta nemački okupatori uzvraćaju odmazdama i streljanjima nedužnih civila (za jednog poginulog nemačkog vojnika bilo bi streljano 100, a za ranjenog 50 srpskih civila). Usled ovih događaja, predstavnici kvislinške civilne uprave u Srbiji zaključuju da bi nastavkom partizanskih akcija i nemačkih odmazda, srpski narod bio uskoro potpuno istrebljen. Došlo se do zaključka da je postojeća Komesarska vlada slaba i da treba da podnese ostavku, a da je od Nemaca potrebno tražiti veća prava i garancije, kao i dozvolu za povećanje oružanih srpskih odreda, koji bi se mogli upotrebiti za gušenje partizanskih dejstava. Pošto je Komesarska vlada podnela ostavku, formirana je (29. avgusta 1941.) nova kvislinška vlada poznata kao Vlada narodnog spasa Milana Nedića. U prvoj polovini septembra, vlada je održala sednicu na kojoj se donosi zaključak da postojeći žandarmerijski odredi nisu u stanju da se bore protiv partizana koji, ubijajući Nemce, izazivaju represalije i kaznene ekspedicije. Tada je iznet predlog da se formiraju posebne dobrovoljačke jedinice, koje bi bile upotrebljene za borbu protiv partizana. Posle ove sednice vlade, dolazi do formiranja Srpske dobrovoljačke Komande (SDK), koje je započelo 15. septembra 1941.
Zbog napada partizana i četnika, Nemci su u septembru i oktobru 1941. godine izvršili krvave odmazde nad srpskim civilima u Mačvi, Kraljevu i Kragujevcu. U Kraljevu su zbog 23 ubijena nemačka vojnika streljali preko 2.300 Srba ili svakog trećeg stanovnika ovog grada. Nemci su isticali da će, ukoliko ove odmazde „ne mogu opametiti srpski narod”, Srbija biti podeljena između Pavelićeve NDH, Hortijeve Mađarske, Bugarske i Velike Albanije.
U jesen 1941. partizani su na jugozapadu Srbije formirali veliku slobodnu teritoriju poznatu kao Užička republika, a u to vreme dolazi i do oružanog sukoba između partizana i četnika i raskida njihovog sporazuma o zajedničkom radu. U oružanom slomu Užičke republike učestvuju zajednički četnici Draže Mihajlovića, srpski dobrovoljci, žandarmi i četnici Koste Pećanca. Mnogi četnički odredi legalizovani su tada kao vladini, a Milan Nedić šalje za Ljig i Ravnu Goru novac, opremu, municiju, obuću i hranu, kako bi pomogao pokret Draže Mihajlovića.
Februara 1942. u Srbiji se formiraju vladine oružane formacije poznate kao Srpska državna straža (SDS), Srpska granična straža (SGS) i Srpska gradska straža (SGrS). Srpska državna straža sa Srpskom graničnom stražom brojala je oko 18.000 ljudi.
U leto 1942. godine došlo je do krize vlade u Srbiji zbog odluke Nemaca da iz Srbije izvezu u Nemačku 2.000 vagona pšenice. Pošto je vlada ovu pšenicu namenila za pomoć siromašnima i izbeglicama, neki ministri iz vlade podneli su ostavku, a i sam Milan Nedić je najavio sopstvenu ostavku ukoliko se ne odustane od izvoza pšenice. Nemci su tada odustali od svoje prvobitne namere i iz Srbije su izvezli samo manju količinu žita i to tek pošto su zadovoljene potrebe stanovništva. Posle ove krize, vlada je 8. oktobra 1942. rekonstruisana, kada umesto starih, u nju ulaze četiri nova ministra.
Tokom 1944. godine, gradove u Srbiji bombardovali su saveznički avioni i tom prilikom je poginulo preko 10.000 Srba. Zbog očekivanog dolaska sovjetske Crvene armije u Srbiju u jesen 1944. godine, Milan Nedić raspušta svoju vladu a prvi ministri napuštaju Beograd 4. oktobra. Milan Nedić napušta Beograd 6. oktobra, da bi u grad ubrzo ušla sovjetska Crvena armija, čime se označava završetak okupacije i prestanak postojanja marionetske države Srbije. Umesto ove države, nove komunističke vlasti će, u okviru obnovljene Jugoslavije, formirati Federalnu Državu Srbiju.
Administracija
Glavni članci: Komesarska vlada Milana Aćimovića, Vlada narodnog spasa Milana Nedića, Vojna Uprava u Srbiji.
Srbija je bila jedina teritorija Kraljevine Jugoslavije na kojoj su Nemci nametnuli vojnu okupacionu upravu, uglavnom zbog ključnih transportnih pravaca i važnih resursa koji su se nalazili na ovom području. Srbijom je kao vrhovna vlast upravljala nemačka Vojna Uprava u Srbiji (nem. Militärverwaltung in Serbien), dok su marionetske srpske vlade bile odgovorne nemačkoj vojnoj administraciji, koja je često imala paralelne lance komandovanja i kontrole, tako da su marionetski ministri bili odgovorni različitim nemačkim funkcionerima za različite aspekte.
Teritorija, granice i upravna podela
thumb|right|Banovine Srbije, 1941. thumb|right|Okruzi Srbije, 1941-1944. Marionetska država Srbija je formirana na delu teritorije istorijske (predkumanovske) Srbije i području Banata, koje se nalazilo pod faktičkom upravom lokalne Nemačke nacionalne zajednice (folksdojčera), koji su kod Hitlera izdejstvovali da Banat ne okupiraju mađarske ili rumunske trupe. Na severozapadu, Srbija se graničila sa Hortijevom Mađarskom, na zapadu sa Pavelićevom Nezavisnom Državom Hrvatskom, na jugu sa italijanskim protektoratima Crnom Gorom i Albanijom, na jugoistoku sa Bugarskom i na severoistoku sa Rumunijom.
Srbija je u početku administrativno bila podeljena na tri banovine: Dunavsku sa sedištem u Smederevu, Moravsku sa sedištem u Nišu i Drinsku sa sedištem u Užicu. Uz ove banovine je postojalo i zasebno područje uprave grada Beograda. 26. decembra 1941. dolazi do ukidanja banovina i nove podele na 14 okruga. U sastavu okruga nalazio se 101 srez. Okruzi su bili sledeći:
Demografija
minijatura|Nemački propagandni plakat u okupiranoj Srbiji u slavu "reda i rada". minijatura|Nacistička pretnja Srbima uništenjem ukoliko nastave pomagati pobunjenike. Područje Srbije imalo je oko 3.800.000 stanovnika, od čega 80% Srba. Preostalo stanovništvo sastojalo se od Nemaca, Mađara, Hrvata, Rumuna, Vlaha, Jevreja, Roma, Slovaka, Albanaca i jugoslovenskih muslimana - Bošnjaka.
Zanimljivost
Otac NDH i otac Nedićeve Srbije je bio isti čovek u ličnosti SS generala Edmunda Veesenmayera koji dobija zadatak od Hitlera da na ruševinama Kraljevine Jugoslavije stvori dve nacističkoj Nemačkoj prijateljske države.
Jerry Stackhouse
Studirao je na univerzitetu North Carolina.
La Mula, Acuña
La Mula je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1329 m.
Morts sans sépulture
Morts sans sépulture je drama francuskog književnika Jean-Paula Sartrea premijerno izvedena u Parizu 1946. godine. Radnjom je smještena u Francusku za vrijeme nedavne okupacije u Drugom svjetskom ratu. Protagonisti su petoro pripadnika pokreta otpora koji su se našli u pritvoru, izloženi mučenju od strane višijske policije, ali i iskušenju da odaju svog vođu koji se također našao u pritvoru.
Godine 1972. je u Jugoslaviji adaptirana u istoimenu TV-dramu u produkciji RTV Beograd i režiji Eduarda Galića.
Funkcionalna grupa
Funkcionalna grupa u hemiji predstavlja grupe atoma u organskim jedinjenjima koje daju karakteristične osobine tim jedinjenjima i njihovim reakcijama. Hemijska jedinjenja koja imaju istu funkcionalnu grupu se zbog sličnih osobina sistematizuju u zajedničke grupe.
Funkcionalne grupe se mogu podeliti na:
U zavisnosti u funkcionalne grupe, većina primarnih organskih jedinjenja menja svoje osobine. Tako na prier ako se alkanu butanu dodaju određene funkcionalne grupe, on prelazi u svoje derivate.
San Bartolo de González, Unión de San Antonio
San Bartolo de González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de San Antonio.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1791 m.
Palenque, Santa María Guienagati
Palenque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Guienagati.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 562 m.
Vorderweidenthal
Fordervajdental je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 649 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337079.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Fordervajdental se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 221 metra. Površina opštine iznosi 10,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 649 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Castiglione Vara, La Spezia
Castiglione Vara je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Tracy McGrady
Tracy McGrady (Bartow, Florida, SAD, 24. maj 1979) je američki košarkaš.
Sapadbiz
thumb|left|Kovanica Sapadbiza
Sapadbiz (Σαπαδβιζης), također poznat kao i Sapalbiz bio je vladar antičke Baktrije na kraju 1. vijeka pne. i početku 1. vijeka n.e. Poznat je prije svega po kovanicama koje je izdao, a od kojih su neke pre-kovane kovanice partskog kralja Fraata IV. Pretpostavlja se da je pripadao nekom od Yuezhi naroda koji su u Baktriju došli iz Centralne Azije. Stil kovanice sugerira da je Sapadbiz nastojao imitirati ranije Grčko-Baktrijsko Kraljevstvo|grčko-baktrijske kraljeve, dok kineski historijski izvori sugeriraju kako je bio partski vazal ili saveznik. Što se s njim dogodilo, nije poznato, ali je oko 30. godine njegovo kraljevstvo postalo dio Kušanskog Carstva.
Gvanidin
Gvanidin jekristalno jedinjenje jake alkalnosti formirano oksidacijom gvanina. Ovo jedinjenje se koristi u proizvodnji plastike i eksploziva. On je sastojak urina, kao normalni proizvod proteinskog metabolizma. Molekul je bio privi put sintetisan 1861, oksidativnom degradacijom jednog aromatičnog prirodnog proizvoda, guanina, izolovanog iz peruvijskog gvana. Uprkos jednostavnosti molekula, kristalna struktura je opisana tek 148 godina kasnije.
Metati Rossi Bassi, Lucca
Metati Rossi Bassi je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
VIA Eden
Eden mikroprocesor na 800MHz. Veličina mu je samo 1.5×1.5cm|thumb|right VIA Eden je varijanta VIA C3/C7 mikroprocesora koja se prodaje samo zajedno s matičnim pločama. VIA Eden je poznat prije svega kao do sada jedini mikroprocesora kojemu je za rad potreban samo 1 W energije, a zajedno s chipsetom koristi sveukupno 8 W. Zbog tako malene potrošnje energije ovaj mikroprocesor se prodaje bez ventilatora koji kod ostalih kompjutera rashlađuju kućište.
Metati Rossi Bassi, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
VIA Eden
== Verzije mikroprocesora ==
Cà di Marsili, Bologna
Cà di Marsili je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 611 m.
Operativna zona Jadransko primorje
thumb|[[Odilo Globocnik obilazi trupe u Trstu.]] Operativna zona Jadransko primorje (njem. Operationszone Adriatisches Küstenland, skraćeno OZAK, tal. Zona d'operazioni del Litorale adriatico, slov. Operacijska cona Jadransko primorje), kolokvijalno Operativna zona Jadran (njem. Operationszone Adria) je bio distrikt nacističke Njemačke na sjevernojadranskoj obali stvoren 1943. godine tijekom 2. svjetskog rata.
Operativna zona Jadransko primorje je stvorena od teritorija koji su prethodno bili pod kontrolom fašističke Italije sve do njemačke invazije na nju. Uključivala je dijelove današnjih talijanskih, slovenskih i hrvatskih teritorija. Područjem se upravljalo kao dijelom Reichsgaua Koruške. Glavni grad zone bio je Trst.
Na čelu civilne uprave, čije je sjedište bilo u Trstu, bio je Friedrich Rainer. Za zapovjednika policije i SS-a postavljen je Odilo Globocnik. Vojno-operativnu komandu tokom 1943. imao je II SS oklopni korpus, od 24. januara 1944. LXXXVII armijski korpus, a od septembra 1944. XCVII armijski korpus pod komandom generala Ludwig Kübler. Ove formacije bile su u sastavu Armijske grupe C, a glavni su im zadaci bili organizacija obrane i velike protupartizanske akcije.
Uoči oslobođenja Jugoslavije 1945. godine, Nemci su u ovu oblast koncentrisali kolaboracionističke snage koje zbog napredovanja Narodnooslobodilačke vojske više nisu mogli upotrebljavati na njihovim terenima. Početkom maja 1945. godine, Nemci su prekinuli otpor zapadnim silama u Nemačkoj, ali su još kraće vreme nastavili borbu sa Rusima na istoku i Jugoslovenima u operativnoj zoni Jadransko primorje:
Nakon nemačkog vojnog poraza distrikt prestaje da postoji i ova teritorija je podeljena između posleratne Italije i posleratne Jugoslavije.
Ciudad Delicias, Chihuahua
Ciudad Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua.
Prema proceni iz 2010. godine u naselju je živelo 102969 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1172 m.
Nesahranjeni mrtvaci (TV drama)
Nesahranjeni mrtvaci je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Žan Pol Sartra, pri čemu je scenario napisao Živojin Pavlović, a režiju potpisao Eduard Galić. Radnja je smeštena u Francusku u doba fašističke okupacije, a protagonisti petoro članova pokreta otpora koji su se našli u višijevskom zatvoru gde se suočavaju sa moralnim dilemama vezanim uz mučenje, preživljavanje i moguću izdaju.
Doctor Everardo Neumann Peña, Clínica Psiquiátrica, Soledad de Graciano Sánchez
Doctor Everardo Neumann Peña, Clínica Psiquiátrica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
San Isidro, Tzintzuntzan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2064 m.
Magnetska kontrola
mini|desno|300px|[[Barkhausenov učinak (magnetska kontrola) je naziv za šum u izlazu feromagneta, koji nastaje kada se mijenja magnetna sila primijenjena na njega. Dijelovi opreme za ispitivanje su: zeleno - magnetski jaram, crveno – induktivno osjetilo, sivo – uzorak koji se ispituje.]] mini|desno|300px|Kretanje magnetskog polja kod otkrivanja greške u materijalu.
Magnetska kontrola kvalitete (kratica: MK) je metoda kontrole bez razaranja, koja se koristi za otkrivanje površinskih i podpovršinskih grešaka (približno do dubine 6 mm) kod feromagnetičnih materijala. Zasniva se na principu magnetske indukcije. Oko vodiča kroz koji prolazi električna struja (magnetski jaram, magnetske elektrode) stvara se magnetsko polje (istosmjerne ili izmjenične struje), čije silnice, po pravilu desne ruke, prolaze između ostaloga i kroz feromagnetični materijal koji se ispituje, odnosno koji je u dodiru s magnetskim jarmom ili magnetskim elektrodama. Da bi se otkrila pukotina potrebno je da smjer silnica magnetskog polja bude što više okomito na pukotinu. Pospu li se magnetske čestice (suhe sitne čestice ili čestice pomješane sa vodom) po površini ispitivanog materijala, ako postoji pukotina okomito na smjer prolaska silnica magnetskog polja, sitne čestice će se okupiti oko pukotine. Ova je metoda kontrole kvalitete jeftina i brza, ali ima ograničenje s obzirom na ne feromagnetične materijale, greške duboko ispod površine, te nemogućnost određivanja dubine pukotine koja je otkrivena kod feromagnetičnih materijala.
Električna struja (vrtložne struje) se stvaraju u električni provodnom materijalu promjenom magnetnog polja, nakon čega se mjeri jačina vrtložnih struja. Greške (defekti) u materijalu uzrokuju prekide u toku vrtložnih struja. Glavni nedostatak ove metode je nemogućnost određivanja dimenzija pogrešaka, otkrivanje pogrešaka tipa pukotina, zarez i veći uključci maksimalno do dubine 6 mm i ispitivanja se mogu izvoditi samo na feromagnetičnim materijalima.
Metode magnetske kontrole
Postoji više metoda magnetske kontrole i to: mokri način nanošenja magnetnih čestica, suhi način nanošenja magnetnih čestica, magnetizacija istosmjernom strujom, magnetizacija izmjeničnom strujom, kružna magnetizacija, uzdužna magnetizacija. Od kvalitete magnetnog praha i emulzije ovisi u velikoj mjeri i otkrivanje grešaka. Prah treba imati slijedeća svojstva: magnetne osobine, veličina čestica, oblik čestica, tekućina za emulziju, sadržaj praha u emulziji, utjecaj magnetskog polja.
Mokri način nanošenja magnetnih čestica
Ispitni uzorak se prska tekućom mješavinom magnetnih čestica s mineralnim uljem (ili se uroni u kupku s ovom mješavinom). Magnetne čestice koje su pomješane s mineralnim uljem su vrlo fino raspršene. U mnogim slučajevima koristi se fluorescentni materijali, kako bi se jače istakle magnetne silnice i čestice na mjestu greške. Za to je potrebno imati izvor svjetlosti iz dijela tamnog spektra, koji je vrlo blizak valnim duljinama ultraljubičastog zračenja. Najbolji rezultati postižu se s izvorom svjetla valne duljine 365 nm. Mokri način nanošenja magnetnih čestica je pogodan za ispitivanje manjih uzoraka jer neće doći do rasipanja praha i ispitivani uzorci se mogu uroniti u kupku.
Suhi način nanošenja magnetnih čestica
Kod ove metode preko ispitnog uzorka nanosi se magnetni prah većeg zrna nego kod mokrog načina nanošenja magnetnih čestica. Ova metoda je dosta osjetljivija za pronalaženje grešaka ispod površine materijala. Suhi način nanošenja magnetnih čestica se upotrebljava kod većine vrsta prenosivih uređaja za ispitivanje. Prenosivi uređaji koriste električnu struju od 300 do 6000 A, a naponi su između 4 i 18 V. Prah je obojen da bi se dobio bolji kontrast. Zbog maksimalne osjetljivosti na duboke greške ispod površine, ova se metoda primjenjuje za ispitivanje zavarenih spojeva.
Magnetizacija istosmjernom strujom
Magnetizacija istosmjernom strujom obično se provodi stalnim (permanentnim) magnetima. Priključuju se oba magnetska pola prirodnog stalnog magneta na dio ispitivanog uzorka ili objekta. Na tom dijelu uzorka izmedu magnetskih polova stvara se magnetsko polje, u kojem se otkrivaju greške pomoću magnetskih čestica. Veći objekti ispituju se tako da se magnetski jaram premješta svaki put za duljinu razmaka magnetskih polova.
Magnetizacija izmjeničnom strujom
Magnetizacija izmjeničnom strujom ili elektromagnetima može biti kružna ili uzdužna. Uzdužna magnetizacija sastoji se u tome da kroz uzorak prolazi magnetsko polje stvoreno izvana. Kružna magnetizacija je ona u kojoj su magnetske silnice prolaskom električne struje stvorene u unutrašnjosti samog ispitivanog komada. Silnice stvaraju zatvorene krugove bez stvaranja magnetskih polova.
Neizravna magnetizacija
Ovom metodom elektromagnetsko polje stvara se na ispitivanom uzorku preko dvije elektrode. Elektrode ograničavaju područje koje se ispituje. Upotrebljavaju se samo niži električni naponi zbog lošijeg kontakta na krajevima elektroda (može nastati električni luk popraćen lokalnim pregrijavanjem) i ako elektroda slučajno sklizne s ispitivane površine može se ozlijediti operater.
Magnetizacija izravnim prolaskom struje
Magnetizacija izravnim prolaskom struje provodi se tako da se na ispitni uzorak dovede električna struja. Prolaskom struje kroz uzorak stvara se magnetsko polje. Greške u materijalu koje su oko okomite na magnetske silnice bit će najjasnije vidljivi, dok će greške pod kutom biti nešto manje vidljive (ovisno o kutu), a greške u smjeru silnica neće biti vidljive. Ova metoda pogodna je za ispitivanje dugih komada (cijevi, dugi profile, šipke) i kod masovne proizvodnje uređaji za ispitivanje su nepokretni.
Hacienda Vieja, Tamalín
Hacienda Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Slatina (Andrijevica)
Slatina je naselje u opštini Andrijevica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 405 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 405 stanovnika).
Demografija
U naselju Slatina živi 309 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 34,9 godina (36,1 kod muškaraca i 33,5 kod žena). U naselju ima 107 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,79.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Prijevodi serijala o Harryju Potteru
Knjige o Harry Potteru čine seriju fantastičnih romana autorice J. K. Rowling koji opisuju pustolovine malog čarobnjaka koji je kao beba postao siroče i kojeg su odgojili nemagični ljudi.
Romani o Harry Potteru postale su najomiljenija - i najkritiziranija - djela dječje književnosti na svijetu, sa čitateljima svih uzrasta koje su njihovu autoricu lansirale među zvijezde. Samo je u Americi štampano 80 miliona knjiga o Harry Potteru, a pretpostavlja se da je u svijetu štampano oko 300 miliona primjeraka.
Spisak prijevoda po jezicima
Knjige o Harry Potteru prevedene su na otprilike 62 jezika i prodaju se u više od 200 zemalja.
Knjige su službeno prevedene na sljedeće jezike (jezici su navedeni dvaput ako postoji više od jednog prijevoda):
Neki prijevodi, kao npr. latinski i starogrčki, rađeni su kao akademske vježbe, ali i kako bi se povečao interes za te jezike i kako bi učenici mogli čitati nove tekstove. Starogrčka verzija, kako tvrde prevoditelji, je najduži tekst preveden na taj jezik u posljednjih 1500 godina, i trebala je godina dana da ga se dovrši. U nekim su zemljama, npr. Španiji i Indiji, knjige prevedene na više lokalnih jezika (tj. narječja).
2-Jodobenzojeva kiselina
2-Jodobenzojeva kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 248,018 Da.
Caderousse
Kaderus je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Avinjon.
Ghinghești, Drăgușeni
Ghinghești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Drăgușeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 316 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Muholovka
muholovka, sredstvo za lov, ubijanje ili hvatanje muha i drugih letećih insekata (osa, moljaca, komaraca i dr.). Većina tih sredstava je smrtonosna za insekte, no neka sredstva su posebno oblikovana radi hvatanja živih insekata nakon čega se oni mogu pustiti na slobodu. Da bi privukle insekte u klopku, neke muholovke rabe ugljični dioksid, ultraljubičasto svjetlo ili kemijske mirise, dok druge koriste ventilatore da bi proizvele struju zraka koja usisava leteće insekte, posebno komarce i mušice, koji su slabi letači. Jednom uhvaćeni, insekti brzo dehidriraju i uginu.
Mantua, Virginia
Mančua je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.135, što je 350 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nick Van Exel
Nick Van Exel (Kenosha, Wisconsin, SAD, 27. novembar 1971.) je bivši američki košarkaš.
Studirao je na univerzitetu University of Cincinnati.
El Mirador, Playas de Rosarito
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Morž
Morž (lat. Odobenus rosmarus) je jedina danas živuća vrsta iz porodice morževa (Odobenidae), morskih sisavaca iz reda zvijeri. Morževi su svrstani u natporodicu perajara.
Postoje dvije podvrste, i obje žive isključivo na sjevernoj polutci u hladnim arktičkim vodama. Podvrsta O. r. rosmarus živi uz arktičke obale Atlantika, i nešto krupnija O. r. divergens, pacifička podvrsta koja živi uz arktičke obale Tihog oceana.
Obilježja
Mužjaci morževa dosegnu dužinu od oko tri i pol metra, a ženke oko tri. Težina mužjaka može čak doseći i više od tisuću dvjesto kilograma, dok ženke, ovisno o podvrsti, imaju između 600 i 800 kila. Mogu doživjeti do 40 godina.
Teško i masivno tijelo prekriveno im je oko 4 cm debelom naboranom kožom, često punom brazgotina od međusobnih borbi. Ispod kože imaju sloj masnoće od 5 do 8 cm. To štiti životinje od ozljeda na oštrim rubovima santi leda. Kod mužjaka, sloj masnoće na području šije i ramena je dodatno zadebljan kao zaštita u borbama s drugim mužjacima u borbama za prevlast. Izdaleka, čini se da je koža gola, no to nije tako, obrasla je oko 1 cm dugom dlakom koja se sa starošću prorjeđuje. Mladunci se kote snažno crvenosmeđi, a sa starošću ta boja blijedi i postaje žućkasto smeđa. Na temelju boje morža može mu se približno odrediti starost. Prsni i trbušni dio im je u pravilu tamniji od leđnog dijela tijela.
Kljove i ostatak zubala
Najuočljivija osobina morževa su njihove kljove. To su ustvari očnjaci gornje čeljusti. Imaju ih oba spola. Kod mužjaka su u pravilu duži i krupniji a u presjeku malo uglati i rastu gotovo ravno, dok su kod ženki u presjeku okrugli i više savinuti. Prosječna dužina im je oko 50 cm, ali su viđeni i iznimno dugi od jednog metra. Kod mlladunaca kljove još nisu razvijene, izbijaju tek u dobi od 6 do osam mjeseci, no zbog krupne gornje usne okružene naborima, postaju uočljivi tek u dobi od godine i pol. Dok su u početku prekriveni zubnom caklinom, s vremenom se ona istroši i prije ili kasnije se sasvim izgubi. Od upotrebe, kljove su kod starijih životinja snažno zatupljene, a ponekad se čak i slome.
Kljove imaju cijeli niz vrlo važnih funkcija. Od obrane od neprijatelja, probijanja rupe za disanje u ledu ili kao pomoć pri izlasku iz vode, kljove imaju i vrlo važnu ulogu pokazivanju spola, starosti i socijalnog statusa životinje. Jednostavnim pokazivanjem svojih kljova dominantne životinje oba spola u pravilu mogu podređene jedinke navesti da napuste najpovoljnije mjesto za odmor i prepuste ga dominantnoj jedinki. Do odmjeravanja snage, borbe, može doći samo između jedinki ojednako velikih kljova.
Dok mlade životinje imaju u početku sve zube, čim im izbiju kljove, gube donje sjekutiće. Imaju tri do četiri prednja kutnjaka, a stražnji kutnjaci su im ionako zakržljali. Ukupan broj zuba im je između 18 i 24.
Glava i osjetila
Najuočljiviji dio kvadratno oblikovane glave im je Processus mastoideus, dio Osi temporale na koji se nadovezuje snažna muskulatura šije. Za razliku od ušatih tuljana, morževi nemaju na čeonoj kosti (Os frontale) izbočinu nad očnom dupljom (Orbita). Rostrum, njuška, im je tupa a koža s gornje strane vrlo rožnata.
Čekinjasti brkovi, koji se sastoje od oko 450 snažnih dugih čekinja koje im vise s gornje usne, su vrlo karakteristični, a služe za prepoznavanje i razlikovanje plijena. U prirodi, te čekinje se troše, a izraženo su uočljive kod jedinki koje žive u zoološkim vrtovima.
"Peraje"
mini|Slika iz [[1927. - porodica morževa]] Imaju kratke, široke i plosnate noge oblikovane poput peraja, pa ih se zato tako i naziva. Poput svojih vjerojarno bliskih srodnika ušatih tuljana, i morževi imaju vrlo pokretljive peraje s kojima mogu dosegnuti gotovo svaki dio tijela.
Na kopnu im ta pokretljivost "peraja" omogućuje bitno lakšu i bolju pokretljivost nego što je to moguće nekim vrstama pravih tuljana, iako na tlu ipak nisu tako spretni kao ušati tuljani. Peraje su im oblikovane trokutasto. Gornja strana peraja je obrasla rijetkom dlakom, dok je donja gola. Pet prstiju svake peraje završavaju hrskavičastim vrhovima na kojima se, malo prije završetka prstiju, nalaze nokti.
Unutarnja građa
Mužjaci u dušniku imaju dvije zračne vrećice koje mogu napuhati i pomoću njih ispuštaju različite glasove. Vanjski dio cijelog tijela prekriven im je poprečnim vezama između vena i arterija (arteriovenozne anastomoze), što omogućuje bržu razmjenu topline. Po tome, morževi su slični pravim tuljanima.
Penisna kost mužjaka je dužinom od preko 60 cm najduža u životinjskom carstvu, kako apsolutno, tako i relativno, u omjeru prema veličini tijela. Mošnje su im smještene u unutrašnjosti tijela. Ženke imaju dva put po četiri mliječne žljezde.
Rasprostranjenost i stanište
mini|250px|Područje na kojem žive morževi Morževi žive uglavnom na santama leda koje plutaju Arktikom. Zimi se povlače južnije kako bi izbjegli potpuno zaleđene površine, no niti tada ne idu južnije od polarnih širina. Postoje četiri međusobno odvojene populacije:
Atlantski morževi imaju nešto kraće kljove i malo drugačije oblikovanu glavu. Stražnji dio glave im je širi, a prednji uži.
Životinje se gotovo uvijek zadržavaju u plićim dijelovima obalnih voda ili na santama. Iako uglavnom ne zaranjaju dublje od 80 metara, u nekim pojedinačnim slučajevima dokazani su i zaroni do 180 metara.
Prehrana
Morževi se hrane pod vodom gdje mogu ostati i do 30 minuta. Ponekad love ribe, no žive pretežno od školjki, puževa, rakova, glavonožaca, plaštenjaka i crva. Kad traže hranu koja živi skrivena u talogu na morskom dnu (bentosni organizmi), moraju uzvitlati talog. Za to najčešće koriste desnu peraju (66%), a dakejo rjeđe lijevu (4%). Često se koriste i njuškom (29%) a u nekim vrlo rijetkim slučajevima (1%) to rade mlazom vode usmjerenim prema dnu. Kod potrage za hranom ne koriste kljove mini|250px|Morževi izlaze na kopno Oklope puževa i školjki drobe pritiskom prednjih "peraja", a ponekad ih lome i stiskanjem usana. Iz sadržaja želuca može se zaključiti, da na taj način morževi pojedu i više od 50 kg hrane dnevno.
Iako su glavna hrana morževa male životinje, ponekad savladaju i vrlo veliku lovinu. To su prije svega drugi tuljani, a u rijetkim slučajevima opaženi su i napadi na morske ptice kao i hranjenje svježom strvinom. Lov na druge vrste tuljana poduzimaju isključivo mužjaci koji žive samotnjački. Opaženi su i rijetki slučajevi kanibalizma, kada bi stara životinja pojela mladunca.
Kretanje
Morževi za kretanje u vodi koriste svoje mišićave stražnje peraje, a prednjim usmjeravaju kretanje. Na kopnu se često za "hodanje" koriste sa sva četiri ekstremiteta. Pri tome, težina tijela počiva na "dlanovima" prednjih peraja i na stražnjim "koljenima". "Prsti" i prednjih i stražnjih ekstremiteta su im okrenuti prema van, prednji uz to i prema natrag, a stražnji prema naprijed. Pobnekad, za kretanje koriste samo prednje peraje, dok stražnje samo povlače za sobom kao pravi tuljani.
Neprijatelji, paraziti i bolesti
Morževi jedva da imaju neprijatelja. Bijeli medvjedi ponekad pokušaju natjerati krdo morževa u bijeg, kako bi u gužvi ulovili zaostalu jedinku ili mladunca, ali neće niti pokušati napasti odraslu životinju koja se svojim kljovama može jako dobro braniti. Povremeno se opažaju napadi kitova ubojica na morževe.
Slomljene kljove i bakterijske upale peraja ili očiju vrlo brzo rezultiraju gubitkom težine i smrću morževa. Vrlo često su kod uginulih životinja nađene bakterije iz roda Brucella. Djelovanje virusnih infekcija je još potpuno neistraženo.
Socijalno ponašanje
Polovinu svog života morževi provode na obalama arktičkih otoka ili na rubovima leda zaleđenog mora, gdje se okupljaju u velika krda. Kad nije razdoblje parenja, ova krda su uglavnom odvojena po spolovima. Iznimka od ovog pravila postoji u nekim populacijama u sjevernoj Kanadi, gdje mužjak i ženka ostaju zajedno i izvan sezone parenja.
Za međusobno sporazumijevanje unutar grupe morževi koriste niz različitih zvukova, mumljaju, riču ili puštaju vriskave glasove. Životinje često leže tijesno jedna uz drugu ili jedna preko druge i tijelima se trljaju ili se uzajamno češu. To je ponašanje koje služi, kako se pretpostavlja, uzajamnoj pomoći u uklanjanju parazita. Unutar grupe postoji čvrsta hijerarhija koja ovisi o veličini tijela i kljova. Do sukobljavanja i izvan razdoblja parenja dolazi, prije svega među mužjacima, i izvan sezone parenja. Razlog je najčešće omiljeno mjesto za sunčanje na kopnu.Ako prijeteće ponašanje nije dovoljno, može doći do pravog sukoba u kojem se koriste kljove pa je moguć i njegov krvavi ishod.
Socijalna struktura krda u vrijeme parenja kao i samo parenje ponešto se razlikuju između podvrsta. Morževi pacifičke podvrste okupljaju se u srednje velike grupe koje se sastoje od brojnih ženki s mladuncima i nekoliko mužjaka. Te grupe se mogu, u područjima gdje ljudski lov na njih još nije izazvao velike posljedice, okupiti povremeno ili trajno u vrlo velika krda koje tada broje više tisuća jedinki. Tada se njihove kolonije mogu pružati duž 100 i više kilometara obalne crte. Mužjaci provode većinu vremena u vodi i međusobno se žestoko nadmeću. No, za razliku od atlantske podvrste, oni ne mogu obraniti individualno jednu ženku ili zadržati "harem". Posljedica takve situacije je da su razvili vrlo komplicirane rituale za osvajanje ženki. Pod vodom ispuštaju, koristeći svoje zračne vrećice, niz zvukova koji potsjećaju na zvonjavu zvona, dok iznad vode ispuštaju različite tonove koji liče na zviždanje. Zvukove koji liče na zvonjavu ispuštaju samo u vrijeme parenja. Danas se polazi od pretpostavke, da ova bogata lepeza glasova i njihovo neumorno izvođenje odgovara ulozi ptičjeg pijeva, privući pažnju konkurenata, ali i osvojiti moguće partnerice. Važna podloga ovom ponašanju je činjenica, da je odabir partnera pravo ženke.Mužjaci koji još nisu dosegli spolnu zrelost, okupljaju se uglavnom izvan područja parenja u zasebne istospolne skupine.
Stabilniji uvjeti u Atlantiku i općenito manje grupe vjerojatno su omogućili da tamošnja podvrsta umjesno opisanog, ima sistem harema. Iako se i ovdje mogu čuti glasanja mužjaka, to ima vjerojatno, u odabiru partnera, podređenu ulogu. Za razliku od pacifičke podvrste, ovdje su izgrađeni stabilni hijerarhijski odnosi pa mužjaci mogu monopolizirati veću skupinu ženki. Tako u većini kolonija na oko 20 ženki dolazi jedan snažan mužjak dok mlađi i slabiji mužjaci u konkurenciji s tim dominantnim mužjacima nemaju šanse i bivaju potisnuti na rub kolonije. S druge strane, među jednako snažnim mužjacima može doći do vrlo žestokih borbi.
Razmnožavanje
Parenje se vjerojatno odvija u vodi, u vrijeme između siječnja i veljače. Nakon oplodnje jajašce prvo ostaje u stanju mirovanja pet do šest mjeseci, prije nego počne stvarna jedanaestmjesečna skotnost. Mladunci se u pravilu kote u svibnju slijedeće godine, tako da je ritam razmnožavanja dvogodišnji, a kod starijih ženki i duži. Ženka u pravilu koti samo jedno mladunče, blizanci su ekstremno rijetki. Nizak broj koćenja i potomaka dovodi do toga, da morževi imaju čak i za sisavce izuzetno nizak prirast, pa je oporavak brojnosti populacije, ako dođe do pada, moguć samo u dugom vremenskom razdoblju.
Ljudi i morževi
Morževi imaju oduvijek veliko religijsko značenje u životu Inuita. Pored toga, morževi imaju i vrlo važnu ulogu u zadovoljavanju njihovih svakodnevnih potreba. Od njih su Inuiti dobivali meso i tran, a kljove, kao i ostale kosti, bili su im, u području gdje ne raste drveće, vrlo važan građevinski materijal. Ali njihov lov na morževe nije mogao ugroziti populaciju. Zbog toga, Inuitima je i danas u Kanadi, Rusiji i na Grenlandu dozvoljen lov određenog broja morževa godišnje.
Dolaskom bijelih lovaca, situacija se drastično mijenja. Morževe se intenzivno lovi, prije svega radi njihovih kljova, koje su kvalitetom odmah iza slonovskih. Morževi su živjeli na istočnoj obali sjeverne Amerike sve do Cape Coda i u zaljevu Svetog Lorenca. Ovdje je tijekom 16. i 17. stoljeća svake godine ubijano više tisuća morževa, tako da u 19. stoljeću južno od Labradora nije bilo više niti jednog jedinog morža. U potrazi za još postojećim kolonijama, lovci su prodirali u sve udaljenija područja. Sliku o razmjerama uništavanja morževa daje procjena, da je samo na obalama Baffinove zemlje u razdoblju od 1925. do 1931. pobijeno oko 175.000 jedinki. To je u međuvremenu dovelo atlantskog morža gotovo do izumiranja. Iz nepoznatih razloga, populacija ove podvrste se ni do danas nije ni približno oporavila, pa predstavlja, s oko 15.000 jedinki, danas još samo maleni dio nekadašnje brojnosti.
Pacifička podvrsta je bila na sličan način desetkovana, iako je lov na njih počeo puno kasnije. No, zahvaljujući zaštiti SAD-a i Rusije, ova populacija se oporavila, tako da sada broji oko 200.000 jedinki. To znači, da vrsta u ukupnosti ipak nije ugrožena.
Ashland, Illinois
Ešland je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.333, što je 28 (-2,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Curtici, Arad
Curtici je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Tyson Chandler
Tyson Chandler (Hanford, California, SAD, 2. oktobar 1982) je američki košarkaš.
Rani život
Chandler je pohađao srednju školu Dominguez High School u Comptonu. Dobio je priznanja časopisa Parade Magazine i USA Today, a izabran je u McDonald's All-American momčad. Predvodio je Dominguez do naslova državnog prvaka, a nakon završetka srednje škole odlučio se prijaviti na draft.
Chicago Bulls
Izabran je kao drugi izbor NBA drafta 2001. od strane Los Angeles Clippersa, koji su neposredno prije drafta mjenjali prava u Chicago Bullse u zamjenu za bivšeg novaka godine Eltona Branda. Bullsi su namjeravali Chandlera pridodati srednjoškolskoj zvijezdi Eddyju Curryju i stvoriti tzv. Twin Towerse. Međutim, oba su igrača imali značajne uspjehe tijekom igranja za Bullse, ali su rijetko igrali skupa. U Chandlerovom slučaju, problemi s leđima mučili su ga tijekom cijele karijere, a posebno tijekom sezone 2003./04.. Ipak, iako je bio drugi izbor drafta pomalo je razočarao jer nije ispunio sav svoj visoki potencijal. Tijekom ranog dijela svoje karijere dolazio je u svađe s Brendanom Haywoodom iz Washington Wizardsa i Amar'eom Stoudemireom iz Phoenix Sunsa. Kasnije, mada je rijeđe ulazio u svađe s NBA igračima, Chandler se počeo mučiti s osobnim pogreškama, zbog čega je imao ograničenu minutažu.
Chandler je također u sezoni 2004./05. odigrao važnu ulogu za prvo doigravanje Bullsa nakon Jordanove ere. Postao je odličan obrambeni specijalist za završne trenutke utakmice i na kraju sezone potpisao novi šestogodišnji ugovor vrijedan 63 milijuna dolara. Kada je nakon sezone 2004./05. klub napustio Curry, Chandler je postao posljednjim članom momčadi iz ere GM-a Jerrya Krausea.
New Orleans Hornets
Nakon dolaska u Hornetse, Chandler je odigrao svoju najbolju sezonu i u prosjeku postizao 9.5 poena i 12.4 skoka po utakmici. Sljedeće sezone odigrao je još bolje i postizao 11.7 poena i 11.8 skokova, te je bio najbolji napadački skakač lige. Zajedno je u tandemu s Chrisom Paulom i Davidom Westom odveo Hornetse do doigravanja i naslova Jugozapadne divizije. U doigravanju je bio zadužen za čuvanje igrača Spursa Duncana, ali su Hornetsi u sedmoj utakmici usprkos odličnoj obrani Chandlera nad Duncanom (koji je pogodio 5 od 17 lopti) ipak ispali iz doigravanja.
Sezonu 2008./09. odigrao je najlošije od kada je stigao u Hornetse. U prosjeku je postizao 8.8 poena i 8.7 skokova po utakmici, a veći dio sezone propustio je zbog ozljede. Hornetsi su ga pokušali mjenjati u Oklahoma City Thundere, ali se njegovom odlasku ispriječio liječnički pregled koji je ustvrdio kako nije fizički podoban za momčad Oklahome. Chandler je do kraja sezone ostao u klubu, a tijekom doigravanja bio je kritiziran zbog slabih igara kada su Hornetsi u prvom krugu s 4-1 ispali od Denver Nuggetsa.
Charlotte Bobcats
Krajem srpnja 2009. mjenjan je u Charlotte Bobcatse za Emeku Okafora i Bobcatsi su mu postali trećim klubom od kada je stigao u NBA.
Heraios
thumb|Srebrna tetradrahma kušanskog kralja Heraiosa ([[1-30. n.e.) u grčko-baktrijskom stilu. Pismo: Bista Heraiosa, s grčkom kraljevskom dijademom. Glava: Kralj na konju, okrunjen vijencem od grčke boginje pobjede Nike. Grčki natpis: ΤΥΡΑΝΝΟΥΟΤΟΣ ΗΛΟΥ - ΣΑΝΑΒ - ΚΟϷϷΑΝΟΥ "Tiranin Heraios, Sanav (nepoznato značenje), od Kušana".]] thumb|Prikaz Heraiosa na jednom od njegovih kovanica.
Heraios (za koga se ponekad imena Heraus, Heraos i Miaos) bio je kušanski vladar koji je vladao Baktrijom između 1. i 30. n.e. kao poglavar jednog od pet Yuezhi klanova. Poznat je prije svega po kovanicama, gdje njegov lik sugerira umjetnu deformaciju lubanje koje su prakticirali kušanski vladari u 1. vijeku.
Hayley Atwell
Hajli Atvel (5. april 1982) britanska je glumica poznata po ulogama u filmovima Kasandrin san, Vojvotkinja, Kapetan Amerika: Prvi osvetnik i seriji Stubovi zemlje koja joj je donela nominaciju za nagradu Zlatni globus.
Las Higueras del Hundido, Puerto Vallarta
Las Higueras del Hundido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 627 m.
Gottolengo, Brescia
Gottolengo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4456 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Kraljevina Crna Gora (1941–1944)
Kraljevina Crna Gora ili Nezavisna Država Crna Gora je bila marionetska država za vrijeme Drugog svjetskog rata pod protektoratom jedne od sila Osovine Kraljevine Italije (1941—1943) i kasnije Njemačke (1943—1944). Glavni grad je bio Cetinje.
Kraljevina Crna Gora je bio projekt fašističkog okupacionog režima Kraljevine Italije da obnovi crnogorsku državu kao svoju marionetu.
Povijesni kontekst
Talijani su početkom 20. stoljeća imali intezivnu suradnju sa Kraljevinom Crnom Goru, gospodarsku i političku.
Nakon 1918. imali su simpatije za rješenje crnogorskoga pitanja, dajući povremeno diskretnu potporu Božićnoj pobuni i početnoj fazi crnogorskog oružanog otpora srpskoj okupaciji njihove domovine.
Kralj Viktor Emanuel III. je bio oženjen Crnogorkom, princezom Jelenom (kćerkom crnogorskog kralja Nikole).
Okupacija
Početkom invazije na Jugoslaviju od strane Njemačke i Italije 6. travnja 1941., i predajom Kraljevske Jugoslavenske Vojske 17. travnja 1941., manja grupa funkcionera Crnogorske stranke, kojima se kasnije, po dolasku u Crnu Goru, priključio i dr. Sekula Drljević, uz potporu talijanskih okupacionih vlasti je uspostavio Privremeni administrativni komitet Crne Gore.
No, drugi, utjecajniji dio Crnogorske stranke, okupljen oko vojskovođe, generala Krsta Popovića, nije htio dati potporu takvom projektu. Oni su bili rezignirani činjenicom da Neovisna Crna Gora ne bi obuhvaćala sve povijesne crnogorske teritorije.
Komitet je ukinut 5. svibnja 1941., a formira se Crnogorsko savjetodavno vijeće. Ni Komitet ni Vijeće nikada nisu imali efektivnu vlast koju su u svojim rukama zadržali Talijani. Okupacijsku talijansku vlast je vodio Serafino Mazzolini, komesar za civilna pitanja, koji je bio službenik talijanskog Ministarstva vanjskih poslova.
Sabor
Vijeće je 12. srpnja 1941. organiziralo Sabor (skupštinu), na kojem je proglašena neovisna Crna Gora, sa ustavnom monarhijom kao oblikom vladavine. Saborom je predsjedavao Mihailo Ivanović.
No, već sjutradan, 13. srpnja 1941. izbio je oružani ustanak koji je organizirala crnogorska ogranizacija KPJ.
Deklaracija Sabora
Na Petrovdanskom saboru usvojena je aklamacijom Deklaracija (tekst iz izvornika na crnogorskom):
Epilog
Uslijedio je nakon oružanoga ustanka 13. srpnja 1941. masivni vojni odgovor italijanskih vlasti. Crnogorsko savjetodavno vijeće je ukinuto. Dr. Sekula Drljević je, odlukom talijanskih okupacionih vlasti, bio protjeran iz Crne Gore.
Talijani su u Crnoj Gori zaveli vojnu upravu na čijem je čelu bio general Alessandro Pirzio Biroli i trajno su napustili projekat marionetske "Kraljevine Crne Gore". Od toga vremena talijanski okupator je davao potporu kvislinškim formacijama četnika u Crnoj Gori.
Dio pristalica Crnogorske stranke, oko Krsta Popovića, 1942. će oformiti kvislinšku Crnogorsku narodnu vojsku, dok će neki akteri Petrovdanskog sabora, poput časnika Sava Čelebića, prići partizanima i kasnije polučiti i generalski čin.
Godine 1943. crnogorski partizani će oformiti Crnogorsku antifašističku skupštinu narodnog oslobođenja (CASNO), definiranu kao vrhovni organ državne vlasti i državnog suvereniteta Crne Gore. CASNO je bila suglasna da Crna Gora, kao ravnopravna federalna jedinica, postane dio nove jugoslavenske državne zajednice (DFJ) a Crnogorci njezin ravnopravni, konstitutivni narod.
San Diego, San Fernando
San Diego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Zlatni dvori
Zlatni dvori je hrvatska dramska serija. Glavni redatelji su Goran Rukavina, Kristijan Milić, Danijel Pleić i Josip Žuvan. Serija je sa snimanjem krenula sredinom lipnja, a s emitiranjem 6. rujna 2016. na programu Nove TV. Serija se emitira od ponedjeljka do srijede u 22:00h
El Escosor, General Heliodoro Castillo
El Escosor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Zlatni dvori
Sinopsis
Zlatni dvori je nova serija Nove TV u kojoj pratimo jaku ljubavnu priču između Ane (Katarina Baban), seoske djevojke koja na slavonskom gazdinstvu brine o konjima i Petra (Matko Knešaurek), mladog bogataša koji je pomalo vjetropirast, neodgovoran i zaveden sjajem vlastitog, obiteljskog bogatstva, ali u dubini duše pošten i dobronamjeran.
El Escosor, General Heliodoro Castillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Zlatni dvori
Sinopsis
Petar će iz ljubavi prema glazbi, ali i velikog prkosa prema ocu, prihvatiti okladu da će Anu pretvoriti u glazbenu zvijezdu. Između njih se od prvog susreta razvijaju snažne emocije, koje će ih oboje dovesti do krajnjeg cilja – ne samo pronalaska prave ljubavi, nego i upoznavanja samih sebe. Međutim, na tom putu postoji veliki broj prepreka na koje će tako neobičan par naići.
Ana živi na skromnom, ali lijepom imanju kojeg uglavnom sama održava. S njom živi otac Antun, dobronamjeran, ali nerealan čovjek čiji su ih potezi doveli u teško financijsko stanje i djed Joza, poznati seoski šaljivdžija. Iako je nesposoban za rad i pomoć na imanju, Joza (Duško Valentić) je vesele naravi, vedra duha i voli svoju obitelj, takvu kakva jest. Iako joj ne može ništa pomoći, pomalo joj, nehotice, odmaže, jer voli popiti koju rakijicu više.
Ana je od svoje majke, koja je otišla u inozemstvo ganjati (neuspješnu) karijeru pjevačice, naslijedila prelijep, iako neškolovan glas no okolnosti majčinog odlaska su za nju obavijene velom tajne. Naime, njen otac nikada nije htio pričati o majci jer nije htio Ani kaljati uspomene. Ani je od majke ipak ostala jedna uspomena – pjesma koju pjeva svojim konjima, nesvjesna ljepote svoga glasa. Obzirom na to da nije imala majku u svojim formativnim godinama, iako lijepa, Ana je djevojka koja ne brine za svoj izgled, ponašanje, a moderna čuda, iako ih jest svjesna, nimalo ju ne zanimaju.