cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Red i zakon sestara dominikanki
Povijest
Po današnjim našim spoznajama na početku hrvatske latiničke književnosti stoji jedini izravno datiran spomenik toga prvog latiničkog razdoblja - "Red i zakon" zadarskih dominikanki iz 1345. godine. Sadrži pravila primanja redovnica u dominikanski red, a sastoji se od 62 retka obrednih pravila na hrvatskom i latinskih obrednih uputa i molitava. Na kraju je obilježen latinskim brojem CCCXXXXV, za koji se pretpostavlja da se odnosi na godinu [1]345., kada je zapisan. Nalazi se na početku pergamenske rukopisne latinske knjižice pisane gotičkom minuskulom, koja je nekad pripadala zadarskim dominikankama. Iza hrvatskog teksta slijedi latinski tekst istih pravila i neki drugi prilozi na latinskom, od kojih su najznačajnije konstitucije redovnica sv. Dominika, što završavaju napomenom: "Expliciunt constituc(i)ones soror(um) b(ea)ti Dominici De Jad'ra", po kojoj doznajemo da je rukopis napisan za zadarske dominikanke. Slijede neke napomene, od kojih prva naglašava da se konstitucije reda moraju najmanje jednom na godinu redovnicama protumačiti pučkim jezikom. Kako i ovaj spomenik ima tragova starijega predloška, to je dokaz o znatno starijem obitavanju dominikanskih koludrica u Zadru od godine kojom je spomenik datiran. U samom naslovu teksta nalazi se jedna od onih pisarskih pogrešaka koje lako nastaju pri prijepisu s glagoljice na latinicu: zamjena slova t slovom d u riječi odza (= otca sa z = c), a kasnije u tekstu još jedna - zamjena h s k u duka straka umjesto duha straha, što upućuje na neki glagoljički (pred/među)predložak navedenih pravila, a time navodi na pomisao da je koludrički dominikanski samostan možda u početku bio glagoljaški.
Tekst Reda i zakona prvi je objavio Vatroslav Jagić 1869. godine u 1. knjizi "Starina" u prilogu Ogledi stare hrvatske proze, ali kao spomenik 15. stoljeća, i to na temelju lošeg prijepisa što ga je vjerojatno napravio netko iz glagoljaške sredine tko nije dobro znao goticu, pa je tako došlo do niza pogrešaka. Jagić je, ne znajući komu je rukopis pripadao, tekst objavio kao "crticu o životu manastirskom starih dalmatinsko-hrvatskih koludrica", a uz Život svete Katarine i Život svetog Jerolima iz II. polovine 15. stoljeća u istom prilogu to je zapravo prva objava hrvatskih latiničkih srednjovjekovnih tekstova, koja je u našoj filologiji prošla posve nezapaženo. Originalni je tekst 1916. godine pronašao u knjižnici glagoljaša trećoredaca u Glavotoku na otoku Krku Vinko Premuda, i - uz fotokopije - 1928. godine objavio u transliteraciji i transkripciji u 36. knjizi "Nastavnog vjesnika" pod naslovom Najstariji datovani spomenik hrvatske gotice.
Iako zapravo tekst namijenjen administrativnoj samostanskoj upotrebi, "Red i zakon" odlikuje se nizom jezičnih elemenata i postupaka koji ga izdižu na višu književnojezičnu razinu. Među takve može se, vjerojatno, ubrojiti gotovo dosljedan ikavizam, kakav ne bismo očekivali u srednjovjekovnoj zadarskoj ikavsko-ekavskoj čakavštini, kao posljedica svjesnog izbora zapisivača teksta između raznih mogućnosti što su ih u to doba pružali govori na širem zadarskom području. Tekst molitve što je izgovaraju redovnice prigodom primanja nove sestre u red odlikuje se i visokom stilskom dotjeranošću.
Pamorabo, Urique
Pamorabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2238 m.
Guilford, Pennsylvania
Gilford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Splitsko plemstvo
Splitsko plemstvo, povlašteni društveni stalež u srednjovjekovnom i novovjekovnom gradu Splitu, čiji su članovi i obitelji sudjelovali u političkom, kulturnom i društvenom životu gradske komune.
Povijest
Splitsko je stanovništvo vjerojatno još u ranom srednjem vijeku bilo podijeljeno na plemiće i pučane (nobiles i populus). Iako ravnopravni u aktivno pravu izbora, pučani nisu uspjeli postati sudionici u upravi grada koju su prisvojili pripadnici plemstva.
Već u 11. stoljeću uočava se naročit položaj plemića u Splitu, budući da se navode kao savjetnici pri dogovorima sa nadbiskupom i klerom i pri savjetovanjima. U 12. stoljeću plemići se često ističu kao gradski suci.
Violette Nozière
{{Infokutija kriminalac }}
Splitsko plemstvo
Povijest
Teško je pratiti plemićke obitelji prije 14. stoljeća, jer njihovi članovi nisu nosili obiteljska imena, već su se, uz osobno ime, diferencirali imenom oca ili ponekad djeda, zbog čega nije lako utvrditi kontinuitet većine obitelji prije tog perioda.
Violette Nozière
Slučaj, koji je predstavljao cause celebre u Francuskoj je godine 1978. rekonsturiran u istoimenom igranom filmu gdje je njen lik tumačila Isabelle Huppert.
Splitsko plemstvo
Povijest
Godine 1671. i 1672. primljene su u plemstvo obitelji Cupareo, Boccareo, Cerineo, Marchi, Arneri, Gaudentio, Petrović, Tomaseo, Cavagnini, Cambi, Benedetti, Capogrosso, Mazzarelli i Tisičić.
El Deseo, Salto de Agua
El Deseo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Patango, Jopala
Patango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
Palo Blanco, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Palo Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 499 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 911 m.
Ex-Hacienda de Charahuén, Erongarícuaro
Ex-Hacienda de Charahuén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Erongarícuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2059 m.
San Cristóbal Chacón, Mineral de la Reforma
San Cristóbal Chacón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2393 m.
Carceri, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
La Asunción, Copanatoyac
La Asunción je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Copanatoyac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2241 m.
Sillochi, Urique
Sillochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2222 m.
Mogoșești, Vedea
Mogoșești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Vedea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
The Green Archer (serijski film, 1940)
The Green Archer je američki crno-bijeli kriminalistički film u nastavcima snimljen u režiji Jamesa W. Hornea i originalno prikazan 1940. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana britanskog pisca Edgara Wallacea i remake istoimenog nijemog, a danas izgubljenog filmskog serijala iz 1925. godine. Sastoji se od 15 epizoda, a radnja je smještena u Zamak Garr koji služi kao skrovište bandi kradljivavca dragulja. Protagonist, koga tumači Victor Jory, je istražitelj osiguravajućeg zavode kome pomaže tajanstveni maskirani osvetnik "Zeleni strijelac". The Green Archer je predstavljao jedan od mnogih filmova u nastavcima koje je u godinam pred i za vrijeme Drugog svjetskog rata proizveo studio Columbia Pictures. Iako ga je karakterizirao nedostatak ozbiljnosti u prikazu radnje i likova, odnosno oslanjanje na autoparodijske količine humora, danas se često navodi kao jedan od najboljih serijskih filmova tog doba.
Los Méndez, Salto de Agua
Los Méndez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Francia Nueva, Chicontepec
Francia Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 516 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Las Hiedras, General Zaragoza
Las Hiedras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1795 m.
Franz Halder
Mladost i Prvi svetski rat
Halder je rođen u porodici sa tradicijom služenja u bavarskoj vojsci. Njegova vojna karijera je počela 1902. godine, kada je služio u 3. artiljerijskoj regimenti Kraljevske bavarske vojske. Nakon dve godine je dobio čin poručnika i smatran je za sposobnog štabnog oficira. Studirao je na Bavarskoj vojnoj akademiji u periodu od 1911. do 1914. U Prvom svetskom ratu nije bio raspoređen na frontovsku dužnost, ali je video kako izgleda statični rat na zapadnom frontu. Tokom rata je služio i u štabu Ruprehta od Bavarske. Nakon rata se zalagao za doktrinu manevarskog ratovanja, koja je bila u suprotnosti sa doktrinom koju je nemačka vojska koristila na zapadnom frontu.
Međuratni period
Sledećih 15 godina je promenio mnogo štabnih funkcija, sve do 1934. kada je unapređen u čin general-lajtnanta. Tada je postavljen na mesto komandanta Sedme pešadijske divizije, stacionirane u Minhenu. Unapređen je u čin generalobersta 1936. i prebačen u generalštab u Berlinu. Stekao je poverenje Vilhelma Kajtela koji ga je smatrao za poštenog, odanog, pouzdanog i poslušnog oficira. Iako se nije slagao sa radom Gestapoa, SS-a i drugih elemenata Nacističke partije, 1938. je postavljen na mesto načelnika generalštaba, gde je zamenio Ludviga Beka. Njegovo neslaganje sa radom partije je išlo mnogo dublje, i on je već sa Bekom razmatrao opciju da svrgnu Hitlera. Ipak nakon Minhenskog sporazuma je zaključio da je Hitlerova pozicija prejaka, pa je odustao od zavere.
Drugi svetski rat
U saradnji sa načelnikom vrhovne komande kopnene vojske Valterom fon Brauhičem je orkestrirao invaziju na Poljsku, koja je pokazala efikasnost manevarske doktrine za koju se zalagao. Nakon rata su mu zamerali zato što je malo toga uradio da spreči zločine u Poljskoj, iako ih je bio svestan. Nakon što je Hitler prihvatio Manštajnove planove za osvajanje Francuske i zemalja Beneluksa, Halder i još neki nemački oficiri su smatrali da bi to bilo pogubno za Nemačku. Zbog toga je opet počeo da razmatra opciju zavere protiv Hitlera. Opet se pokazalo da za to nije imao živaca i zavera je propala.
El Guayabito, San Ignacio
El Guayabito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Franz Halder
Drugi svetski rat
Nakon što je Manštajnov plan uspešno ostvaren, Hitler je imao još negativnije mišljenje o Halderu. Njih dvojica su se opet sukobila oko planova za invaziju na Sovjetski Savez. Hitler je Hadlera optužio za defetizam, zato što je on predlagao da se ofanzivao uspori radi konsolidovanja fronta. Halder je mislio da se Moskva može osvojiti pre zime, tako da je bio jedan od odgovornih za nedostatak zimske opreme, koji je prouzrokovao smrt desetine hiljada nemačkih vojnika. To je bio jedan od glavnih razloga i propasti tokom bitke za Moskvu.
El Guayabito, San Ignacio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
The Missing Million
The Missing Million je britanski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1942. godine u režiji Philip Brandona. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Edgara Wallacea. Protagonistica, čiji lik tumači Linden Travers, je sestra koja nastoji pronaći svog nestalog brata-milionera, a pri čemu joj pomaže policijski inspektor (koga tumači John Stuart).
Franz Halder
Drugi svetski rat
Kako su operacije na istočnom frontu propadale, tako je Hitler imao sve manje razumevanja za Haldera. Smenio ga je sa mesta načelnika štaba u septembru 1942. godine, nakon čega je penzionisan. Ostao je u kontaktu sa Bekom, i zbog toga je bio uhapšen nakon neuspešne Julske zavere. Izbegao je smrtnu kaznu, ali je jedan period proveo zatvoren u logoru Dahau.
Nakon rata
U Nirnberškom procesu je bio svedok protiv nacista. Njegovi kritičari su to protumačili kao njegovo lično neslaganje sa Hitlerom, a ne kao način odbacivanja nacističke filozofije. To su potkrepili tvrdnjom da je učestvovao u Julskoj zaveri zato što je bio ubeđen da Hitler više ne može da pobedi u ratu. Nakon suđenja je sarađivao sa američkim istoričarima da se formira pogled na rat iz ugla nemačkog oficira. Umro je 1972, a njegovi memoari su objavljeni 1976. godine.
San Martín, Jopala
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Urbanizam Zagreba u 19. stoljeću
'''Urbanizam Zagreba u 19. stoljeću''' bio je dugotrajan proces.
San Martín, Jopala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 669 m.
Urbanizam Zagreba u 19. stoljeću
Razvoj Zagreba kao modernog grada u 19. stoljeću
Razvoj modernog grada dugotrajan je proces koji podrazumijeva čitav niz unaprijed ostvarenih uvjeta kako bi provincijalno mjesto, kao što je bio Zagreb početkom 19. stoljeća, izrastao u urbano središte. Početak 19. stoljeća u Zagrebu obilježile su teške gospodarske i političke prilike, siromaštvo i glad. Još uvijek „dvojni grad“ s političkim, kulturnim i upravnim središtem na Gradecu, te crkvenim na Kaptolu, Zagreb je stagnirao u svakom pogledu, što se odrazilo i na izostanak većih graditeljskih i urbanističkih pothvata. Naime, između Gradeca i Kaptola - dviju teritorijalno i upravno zasebnih cjelina - nije postojao zajednički interes za razvoj i širenje grada, a još uvijek feudalno društvo nije pokazivalo svijest o gradu kao urbanom središtu, pa time ni želju za njegovim razvojem. Takvo stanje zadržat će se sve do sredine stoljeća kada, nakon ukidanja feudalnog sustava 1848. godine, započinje razvoj Zagreba kao jedinstvene teritorijalne cjeline s moderniziranom upravom te se stvara društvena svijest o gradu kao reprezentativnom središtu.
Počeci urbanističkog planiranja grada Zagreba
Planiranje razvoja i izgradnje grada bilo je prvi korak k stvaranju modernog, reprezentativnog središta kakvo je zahtijevala tadašnja kulturna i društvena svijest. Druga polovina 19. stoljeća donijela je veliki urbanistički zamah k razvoju Zagreba iz provincijalnog u urbano središte, i to prvenstveno pojavom misli o prostornom planiranju. Prve naznake promišljanja o izgledu grada nalazimo u prvom i najvažnijem aktu nakon ujedinjenja zagrebačkih naselja, Redu gradjenja za zemaljski glavni grad Zagreb iz 1957. godine, u kojem se traži „da se zemaljskom glavnom gradu Zagrebu građevno stanje digne u interesu sigurnosti zdravlja, udobnosti, pristojnosti i ukusa i da se malo po malo postigne veća pravilnost ulica i pijaca“. U Redu gradjenja za zemaljski glavni grad Zagreb donesene su temeljne odrednice prostornog planiranja novog dijela grada - Donjeg grada - koje su službeno potvrđene prvom Regulatornom osnovom, tj. prvim urbanističkim planom grada Zagreba iz 1865. godine. U drugoj Regulatornoj osnovi iz 1887./1888. godine službeno je potvrđena ideja za reprezentativni okvir perivoja i trgova novom središtu grada na području Donjeg grada - Lenucijeve ili Zelene potkove kao monumentalnog urbanističkog zahvata jednakog onom na kakav nailazimo u Beču izgradnjom Ringstrasse. Prostorno planiranje grada u drugoj polovini 19. stoljeća usredotočeno je (čemu svjedoče i regulatorne osnove) na prostor Donjeg grada, koji nakon ujedinjenja povijesnih zagrebačkih naselja postaje prostorom urbanizacije, no u drugoj Regulatornoj osnovi prvi se put regulira i izgradnja na području sjevernih brežuljaka Zagreba, gdje je predviđena izgradnja ljetnikovačkog područja.
Ljetnikovačko područje grada Zagreba - Josipovac
Sjeverno od Donjeg grada proteže se bregovit dio grada na kojem se predviđa izgradnja ljetnikovaca. Parcelacija zemljišta redovnica magdalenki, na kojem se nalazio njihov samostan i kupnja istog 1888. godine, odredila je područje Josipovca. Izgradnja ljetnikovaca započela je već 1887. i trajala je do 1896. godine. Nastajanje ljetnikovačkog područja možemo pratiti od druge Regulatorne osnove iz 1887./1888. godine i Propisnika za izgradnju zgrada na Josipovcu iz 1888. godine, u kojima se regulira izgradnja na brežuljcima Zagreba i zacrtava nova ulica od današnjeg Britanskog trga do sirotišta na Josipovcu (današnja Nazorova ulica), čime nastaje novi građevni odsjek za izgradnju prvog planiranog naselja ljetnikovaca, za što se utvrđuje dvadeset parcela. Planiranje ovog dijela grada prilagođeno je bregovitom terenu, čime se razlikuje od ortogonalnog modela predviđenog za izgradnju na ravnom terenu Donjeg grada. Usporedno s izgradnjom ljetnikovaca planira se i izgradnja stepenica i prilaza kojima bi se to područje povezalo s Donjim gradom. U prvim propisima jasno su utvrđene i obaveze koje graditelji moraju poštovati, a odnose se na temelje, visinu i vanjsko oblikovanje, vatrište, stijene uz dimnjak, udaljenost od ograde ceste i susjeda, na kanalizaciju i otpad, gospodarske građevine i njihovu udaljenost od međe, te korištenje preostalog zemljišta. Također, propisane su i olakšice za gradnju kojima se pokušava potaknuti izgradnja ovog dijela grada i njegova revitalizacija. Već početkom 20. stoljeća taj prostor postaje područje izrazite naseljenosti, te predstavlja pejzažni prostor i mjesto odmora izvan vreve grada.
Donji grad
Gornji grad zadržao je svoju srednjovjekovnu strukturu pa na tom području u 19. stoljeću nema većih urbanističkih zahvata. Rušenjem zidina Gradeca i gradskih vrata nakon ujedinjenja Zagreba u jedinstvenu teritorijalnu cjelinu, Donji grad postaje prostor za širenje grada. Na području Donjeg grada u drugoj polovini 19. stoljeća planira se i realizira najveći urbanistički zahvat u povijesti razvoja grada Zagreba – Lenucijeva ili Zelena potkova.
Lenucijeva ili zelena potkova
Lenucijeva ili Zelena potkova slijed je od sedam trgova (Trg Nikole Šubića Zrinskog, Trg Josipa Jurja Strossmayera, Trg kralja Tomislava, Trg dr. Ante Starčevića, Trg Marka Marulića, Trg Ivana, Antuna i Vladmira Mažuranića i Trg maršala Tita) i Botaničkog vrta, dok se unutar okvira „potkove“ nalaze još dva trga – Trg Petra Svačića (Snačića) i Trg Petra Preradovića. Naziv dobiva nakon Drugog svjetskog rata, šezdesetih godina 20. stoljeća prihvaćaju ga znanost i publicistika, a ime je dobila po Milanu Lenuciju, najznačajnijem zagrebačkom urbanistu kraja 19. i početka 20. stoljeća kojem se pripisuje ideja Potkove. Naziv „Zelena potkova“ nešto je kasniji i svojevrstan je kompromis jer se ideja Potkove razvijala cijelu drugu polovinu 19. stoljeća, a u razvoju i realizaciji Milan Lenuci odigrao je jednu od ključnih uloga brinući se o upotpunjavanju okvira, prvenstveno brojnim osnovama u kojima je predlagao kako urediti pojedini prostor kako bi se on prikladno uklopio u cjelokupnu ideju.
Rancho de Enmedio, General Zaragoza
Rancho de Enmedio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2100 m.
Cascina Bettola, Novara
Cascina Bettola je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Șura Mare, Șura Mare
Șura Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Șura Mare.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 448 m.
Metropolitanski grad Reggio Calabria
Metropolitanski grad Reggio Calabria (talijanski: Città metropolitana di Reggio Calabria) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Ar Rawas, Sa'dah
Ar Rawas je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Metropolitanski grad Reggio Calabria
Geografske karakteristike
Metropolitanski grad Regio Calabria prostire se u Kalabriji u Južnoj Italiji, na površini od 3,183 km², u kojoj u 97 općina živi 558,959 stanovnika. Administrativni centar je grad Reggio Calabria oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju tu konurbaciju.
Historija
Metropolitanska Reggio Calabria osnovana je 3. aprila 2014. na osnovu zakona donešenog 8. juna 1990. kao zamjena za dotadašnju Provinciju Reggio Calabria na istom terenu.
Ar Rawas, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1551 m.
Casar, North Carolina
Kasar je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 297, što je 11 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Papeles, Mezquital
Los Papeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2471 m.
Cascina Torriggio, Milano
Cascina Torriggio je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Yotatiro, Erongarícuaro
Yotatiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Erongarícuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 363 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2240 m.
San Rafael, Pueblo Nuevo Solistahuacán
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Āl ‘Amrān, Sa'dah
Āl ‘Amrān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2293 m.
Peña Blanca, Jopala
Peña Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
El Guayabal, San Rafael
El Guayabal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Privada del Álamo, Mineral de la Reforma
Privada del Álamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2455 m.
Požeška gora
Požeška Gora, je gora smještena južno od Požege u središnjoj Slavoniji. Požeška gora nalazi se istočno od Psunja i zapadno od Dilja. Najviši vrh Požeške gore nalazi se na 618 metara nadmorske visine.
Coteasca, Vlădești
Coteasca je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Vlădești.
Violette Nozière (film)
Violette Nozière je francusko-kanadski kriminalističko-biografski film snimljen 1978. godine u režiji Claudea Chabrola. Temelji se na stvarnim događajima koji su se zbili u Francuskoj 1930-ih, a naslovni lik koji tumači Isabelle Huppert, je Violette Noziere, razmažena adolescentica odrasla u relativno situiranoj porodici koja se povremeno bavi prostitucijom te zbog toga bude zaražena sifilisom. Radnja prikazuje kako roditelje (koje tumače Stéphane Audran i Jean Carmet) uspije uvjeriti da je bolest nasljedna, te koristi priliku da im kao lijek podmetne otrov, a što će na kraju dovesti do policijske istrage i senzacionalnog suđenja.
Hamba, Șura Mare
Hamba je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Șura Mare.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 645 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Manzanilla, Urique
Manzanilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Hayesville, Iowa
Hejzvil je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 50 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 50 stanovnika, što je 14 (21,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pigmeji (mitologija)
thumb|right|Pigmej se bori sa ždralom, [[Atika|atička crvenofiguralna vaza, 430–420. pne., Nacionalni arheološki muzej Španije]] Pigmeji (Πυγμαῖοι) bili su, u grčkoj mitologiji, narod koji je živeo na južnoj obali Okeana i koji se svakog proleća morao boriti s jatima ždralova. Pigmeji su ljudi vrlo niskog rasta, tj. visoki su isto onoliko koliko kod prosečnog čoveka iznosi razdaljina između lakta i šake; ta se razdaljina na grčkom jeziku označavala imenicom πυγμή (pygmḗ), pa odatle Pigmejima i ime.
Poreklo i lokacija
Verovalo se da potiču od Pigmeja, sina Dorovog i unuka Epafovog. Kasniji autori obično ih lociraju blizu izvora reke Nila, kamo svake godine dolaze ždralovi i napadaju njihova polja. Hekatej je pisao da Pigmeji sekirom ljušte klasje kukuruza, budući da se smatralo da se bave poljoprivredom. Aristotel, kako se čini, nije smatrao da se radi o sasvim izmišljenom narodu, već je mislio da su Pigmeji pleme koje obitava u gornjem Egiptu, poseduje izuzetno male konje i živi u pećinama. Kasnije se spominju i Pigmeji na severu, koji žive u blizini Tule i za koje se pripovedalo da žive kratko, da su niski i naoružani kopljima veličine igle. Spominju se i Pigmeji u Indiji, koji žive pod zemljom na istočnoj obali reke Ganga.
Rat sa ždralovima
Prema mitu, rat Pigmeja i ždralova izazvala je nekada davno devojka Enoja, vrlo lepa, ali i ohola, koja je uskraćivala dužno poštovanje bogovima, naročito Artemidi i Heri. Kad se Enoja udala za Nikodama i rodila sina Mopsa, Pigmeju su joj počeli ukazivati počasti kao kakvom božanstvu. Da bi se osvetila Enoji, Hera ju je pretvorila u ružnu pticu – ždrala. Enoja je želela ostati među Pigmejima, kako bi bila uza svog sina, ali Hera je podstakla Pigmeje da je oteraju. Od tada se vodi stalni rat između Pigmeja i ždralova.
Drugi pripovedaju da je ovaj rat izbio zbog lepe Gerane, žene Pigmejke kojoj su sunarodnici ukazivali božanske počasti, a koju je Hera, zbog njene hvalisavosti i oholosti, pretvorila u ždrala.
Postojalo je i predanje o Heraklovoj borbi s Pigmejima. Kad je Herakle savladao Posejdonovog sina Anteja i zaspao od umora, Pigmeji su ga odlučili ubiti i tako osvetiti svog velikog prijatelja Anteja. U grupama su napadali pojedine delove Heraklova tela, a kad su junaka probudili ubodi njihovog malog oružja, sve je Pigmeje strpao u svoju lavlju kožu.
Scene iz mita o Pigmejima često su predstavljane na vazama. Na stopi François-vaze (560. pne.) naslikana je borba Pigmeja sa ždralovima, a slične se scene nalaze i na delima helenističke i rimske umetnosti.
Sam Worthington
Samuel Henry J. "Sam" Worthington (Godaming, Engleska, 2. kolovoza 1976.), australski je glumac. Rođen je u Engleskoj, no još kao dijete emigrirao je s roditeljima u Australiju. Najpoznatiji je po ulogama u filmovima Avatar kao Jake Sully, Terminator: Spasenje kao Marcus Wright te u filmu iz 2010. godine, Sudar titana, kao Perzej.
Karijera
Nakon mature na NIDA, 1998. godine, Worthington je nastupio u produkciji drame Davida Harea Judin poljubac, za tvrtku Company B, u Belvoir St kazalištu. Glumio je u nizu australskih filmova i TV serija, uključujući i prvu pravu ulogu u filmu Muškarci u čizmama za step (2000.) i vodećim ulogama u filmovima Prljava posla (2002.), Krenuti pravim putem (2003.), Somersault (2004.) i modernom australskom  prepričavanju Macbetha (2006.). Worthington je u 20. godini bio nominiran za najboljeg glavnog glumca Australskog filmskog instituta (AFI)  za njegovu ulogu u filmu Muškarci u čizmama za step i 1999. godine osvojio je AFI nagradu za najboljeg glumca za ulogu u filmu Somersault. U Australiji je dobro poznat po ulozi u hvaljenoj australskoj TV seriji Love My Way.
U siječnju 2010. godine, dobio je ulogu u filmu Dracula Year Zero. Također je dobio ulogu u trileru The Fields, u kojem će glumiti zvijezdu Jeffrey Dean Morgan.
Juan Sabines, Salto de Agua
Juan Sabines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Sam Worthington
Karijera
Worthington je jedan od favorita među glumcima koji se smatraju naslijednikom Daniela Craiga u ulozi Jamesa Bonda.
Privatni život
Kada je Worthington imao 30 godina, prodao je većinu svog imetka i završio s dvije tisuće dolara na  svom računu. Tada je kupio automobil i živio u njemu kratko razdoblje svog života. Trenutno nema stalno prebivalište već odsjeda u hotelima, ovisno o potrebama glumačke karijere. U vezi je sa stilisticom iz Sydneyja, Natalie Mark.
Cebollitas, Mezquital
Cebollitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1890 m.
Rio de la Soledad, Mineral de la Reforma
Rio de la Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2458 m.
Āl al Majrū, Sa'dah
Āl al Majrū je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Sociedad los Canachis, San Ignacio
Sociedad los Canachis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
La Lobera, General Zaragoza
La Lobera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1411 m.
Ayacaxtle, Chicontepec
Ayacaxtle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 508 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Požeška kotlina
Požeška kotlina okružena je slavonskim gorjem: Psunjem, Papukom, Krndijom, Diljem i Požeškom gorom. Posebno je zanimljiv sjeverni planinski masiv Papuk, koji svojim grebenima i vrhovima od istočne Tromeđe (713 m) iznad Kutjeva preko glavnog vrha Papuka (953 m) sve do zapadnog Petrovog vrha (615 m) kraj Daruvara štiti kotlinu od sjevernih vjetrova, te čini na južnim padinama klimu blažom nego u samoj Požeškoj kotlini.
Slavonsko gorje nastalo je tektonskim poremećajima, nabiranjem tla i formiranjem gorskih sklopova sastavljenih od granita, gnajsa, kristaličnih škriljevaca i eruptivnog kamenja. Podno tih masiva došlo je do pojave termalnih voda. Posebno su zanimljiva izvorišta tople vode u predjelu Velike. Kasnije erozije tla oborinskim i tekućim vodama formirale su u tom masivu brojne usjeke i vododerine, što je pridonijelo bogatstvu reljefa kao i raznolikosti samog terena. Reljefno gledano brdoviti predio Slavonije unatoč svojoj kompaktnosti omogućio je izgradnju dobrih komunikacija sjeverne Podravske nizine s Požeškom dolinom kao i južnom Panonijom.
The Ringer (film, 1952)
The Ringer je britanski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1952.  u režiji Guya Hamiltona, kome je to predstavljao cjelovečernji debi. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Edgara Wallacea odnosno na njemu temeljene drame The Ringer, koja je prije toga bila nekoliko puta ekranizirana u više zemalja. Radnja prikazuje kako advokat počinje dobivati prijeteća pisma iza koga bi mogao stajati opasni ubica koji mu se nastoji osvetiti, i koji je preuzeo novi identitet.
Carpello, Perugia
Carpello je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Șura Mică, Șura Mică
Șura Mică je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Șura Mică.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 418 m.
Castalia, North Carolina
Kastalija je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 268, što je 72 (-21,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Carbonera, Coyuca de Benítez
La Carbonera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1038 m.
Ad Dimnah, Sa'dah
Ad Dimnah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Mexcatla, Chicontepec
Mexcatla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 534 m.
Ad Dimnah, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2101 m.
San José Oponguio, Erongarícuaro
San José Oponguio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Erongarícuaro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 317 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
Monti, Parma
Monti je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 811 m.
Lindavista y Santa Mónica, Salto de Agua
Lindavista y Santa Mónica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Cascina Boscarolo, Novara
Cascina Boscarolo je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
La Lechuguilla, San Ignacio
La Lechuguilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Putina, Vlădești
Putina je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Vlădești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Tambortitla, Jopala
Tambortitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 547 m.
Agua Zarca, Urique
Agua Zarca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Lázaro Cárdenas, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 607 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1442 m.
Metropolitanski grad Bologna
Metropolitanski grad Bologna (talijanski: Città metropolitana di Bologna) je jedna od 14 novih administrativnih jedinica Italije, koje su zamjenile dotadašnje istoimene provincije.
Geografske karakteristike
Metropolitanski grad Bologna prostire se u Emiliji-Romagni u Sjevernoj Italiji, na površini od 3,702 km², u kojoj u 55 općina živi 1,005,831 stanovnika. Administrativni centar je grad Bologna oko kog se stvorio prsten naselja koji formiraju tu konurbaciju.
Historija
Metropolitanska Bologna osnovana je 3. aprila 2014. na osnovu zakona donešenog 8. juna 1990. kao zamjena za dotadašnju Provinciju Bologna na istom terenu.
Año de Juárez, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Año de Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
San Antonio, General Zaragoza
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Año de Juárez, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 665 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
San Antonio, General Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1847 m.
Medford, Minnesota
Medford je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.239, što je 255 (25,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Venado, Mineral de la Reforma
El Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1618 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2361 m.
Finca Pilar II, Jopala
Finca Pilar II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 726 m.
Angostura, Mezquital
Angostura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 932 m.
Melchor Ocampo, San Rafael
Melchor Ocampo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 508 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Āl Shamīlah, Sa'dah
Āl Shamīlah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Cumurachi, Urique
Cumurachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2164 m.
Cascina Traversagna, Milano
Cascina Traversagna je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Johannes Blaskowitz
Johanes Albreht Blaskovic (Patersvalde, 10. jul 1883 — Nirnberg, 5. februar 1948) je bio Nemački vojni komandant tokom Drugog svetskog rata, sa najvišim činom generaloberst. Bio je poznat kao specijalista tenkovske borbe, koji je komandovao armijama na više frontova tokom rata.
Mladost i Prvi svetski rat
Blaskovic je rođen u Patersvaldeu u Istočnoj Pruskoj, kao sin luteranskog sveštenika. Upisao se u vojnu školu u Keslinu 1894. godine. Postao je kandidat za oficira 1901., a nakon završetka školovanja je postao član Istočno Pruske armijske regimente u Osterodeu.
Tokom Prvog svetskog rata je služio i na istočnom i na zapadnom frontu. Stekao je iskustvo kao komandant pešadijske čete, i nagrađen je Gvozdenim krstom za hrabrost.
Između dva rata
Blaskovic je nakon poraza Nemačke u Prvom svetskom ratu ostao u smanjenoj vojsci novostvorene Vajmarske republike. Napredovao je u službi sve do 1938. godine, kada je Hitler otpustio većinu starijih oficira. Blaskovicev odnos prema nacističkom osvajanju valsti je bio drugačiji, jer je verovao da vojska treba da bude politički neutralna. Početkom 1939. komandovao je jedinicama koje su izvršile anšlus Austrije i Sudetske oblasti.
Invazija na Poljsku
Pre samog početka Drugog svetskog rata, na komandu mu je data 8. armija. Njom je komandovao tokom invazije na Poljsku. Na samom početku kampanje, uz Gerda fon Rundšteta je komandovao trupama tokom bitke na Bzuri. Zbog uspeha tokom Poljske kampanje, 1. oktobra 1939. nagrađen je Viteškim krstom i unapređenjem u generalobersta. Komandovao je nemačkim jedinicama i tokom bitke za Varšavu.
Smenjen je sa dužnosti 29. maja 1940. godine. Planirano je bilo da mu na komandu bude predata 9. armija, koja je vršila funkciju okupacionih snaga, što je Hitler sprečio i poslao ga na poziciju nižeg Vojnog guvernera u severnoj Francuskoj. Na toj poziciji je ostao do oktobra 1940. godine, a krajem iste godine je preuzeo komandu nad 1. armijom koja se nalazila na Španskoj granici.
Borbe na Zapadnom frontu
U maju 1944. Gerd fon Rundštet, koji je bio komandant štaba u zapadnoj Evropi, ga je postavio na mesto komandanta Grupe armija G, koja se sastojala iz 1. i 19. armije, koja je bila stacionirana u južnoj Francuskoj. U međuvremenu mu je dodeljeno hrastovo lišće za orden Viteški krst. Jedinica koja mu je stavljena pod komandu je bila relativno mala, i trebalo je da učestvuje u odbrani od očekivane savezničke invazije na Francusku.
Savezničke snage su izvršile invaziju u južnoj Francuskoj 15. avgusta 1944. i Blaskovic nije uspeo da ih zadrži. Nije imao dovoljnu avionsku podršku, i njegove jedinice su generalno bile brojčano nadjačane. Uspeo je da stabilizuje front, i da organizuje povlačenje pod borbom preko Vogeskih planina. Time je uspeo da izbegne opkoljavanje, ali su Američke snage nastavile da ga progone po planinskom terenu, sve dok nisu stale da se reorganizuju. Nakon što je dobio pojačanje u vidu 5. pancer armije pod komandom Haso fon Mantojfela, želeo je da obustavi povlačenje i organizuje odbrambenu liniju. Međutim, Hitler mu je naredio da odmah izvrši kontraudar na Američku Treću armiju. I Blaskovic i Haso su znali da je to očajnički pokušaj osuđen na propast, ali su svejedno poslušali naređenje. Njihov napad je iznenadio Američke jedinice, i odbacio ih do Lunevila. Napredovanje je trajalo do 20. septembra, kada je otpor pojačan i ofanziva zaustavljena. Hitlera je ovaj poraz razbesneo, i on je smenio Blaskovica i na njegovo mesto postavio Hermana Balka.
Nakon toga, Blaskovic neko vreme nije bio raspoređen, sve do decembra 1944. kada iznenada pozvan da se priključi u Ardenskoj bici. U januaru 1945. Grupa armija G je napala Američku 7. armiju i nakon žestokih borbi je ostala zarobljena u Kolmarskom džepu. U žaru borbe, Blaskovic je prebačen u Holandiju, gde je nasledio Karla Studenta na mestu komandanta Grupe armija H. Naredna tri meseca se povlačio pod borbom od Britanske 2. armije zbog čega je nagrađen mačevima za orden Gvozdenog krsta.
Iako je pretio svojim vojnicima smrću usled dezertiranja, Blaskovic je dozvolio da Saveznički vazdušno dostavljeni paketi budu dodeljeni holandskom stanovništvu. Njegova komanda je reorganizovana u aprilu 1945. i on je vršio dužnost komandanta štaba u Holandiji. General Čarls Fulkes, koji je komandovao Prvim Kanadskim korpusom, ga je pozvao da u jednom hotelu u Vaganingenu rasprave mogućnost predaje Nemačkih snaga u Holandiji. Blaskovic je pristao na sve predložene ponude. Međutim, u celoj zgradi nije bilo ispravne pisaće mašine, da se dokument o predaji otkuca. Sutradan, obe delegacije su se ponovo okupile i potpisale otkucani dokument.
Nakon rata
Blaskovic je na Nirnberškom procesu optužen za ratne zločine, ali je izvršio samoubistvo 5. februara 1948. godine. Nakon što se oteo od stražara, bacio se sa balkona koji je gledao na unutrašnju stranu dvorišta sudnice.
Râca, Râca
Râca je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Râca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 866 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Rusciori, Șura Mică
Rusciori je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Șura Mică.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 572 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
San Miguel, San Ignacio
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini San Ignacio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Şirw Juhayl, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2143 m.
Monticelli Chiesa, Parma
Monticelli Chiesa je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Cerro Viejo, Mezquital
Cerro Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2458 m.
Josip Buturac
Josip Buturac (Grabarje kod Požege 14. studenog 1905. - Lovrečina Grad 5. listopada 1993.) bio je povjesničar, crkveni povjesničar, arhivist i crkveni pisac. Brat je hrvatskog crkvenog pisca, crkvenog glazbenika i građevinskog inženjera Lojze Butorca. (Građevinar, crkveni glazbenik i pisac. Glas Koncila 51 (1956), 18.12.2011.)
Osnovnu školu polazio je u Ruševu, gimnaziju u Požegi, Travniku i Zagrebu, gdje je 1925. u Nadbiskupskoj gimnaziji maturirao. Studij teologije završio je u Zagrebu, od 1934. do 1936. studirao je na povijesnom fakultetu Papinskog sveučilišta u Rimu (Pontificia universitas Gregoriana). Od 1936. do 1939. slušao je hrvatsku povijest i etnologiju na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Doktorirao je 1944. tezom Katolička crkva u Slavoniji za turskog vladanja.
Iako njegove tekstove ne obilježuje izrazito zanimanje za neko povijesno razdoblje, ipak su najbrojniji oni u kojima obrađuje poglavlja od 17. do sredine 19. st., većinom utemeljeni na neobjavljenoj arhivskoj građi. Znatni su također njegovi prilozi hrvatskoj arhivističkoj literaturi, posebno crkvenoj arhivistici.
Od 16. studenog 1966. pa do svoje smrti 5. listopada 1993. Josip Buturac živio je kao duhovnik samostana milosrdnica u Lovrečina Gradu.
La Florida, Pueblo Nuevo Solistahuacán
La Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 818 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1942 m.
Požeška biskupija
Požeška biskupija je osnovana 1997. godine izdvajanjem istočnog dijela dotadašnje Zagrebačke nadbiskupije. Potreba za osnivanjem nove dijeceze javila se zbog veličine nadbiskupije, koja više nije mogla pokriti potrebe vjernika na tako velikom prostoru. Požega je odabrana za biskupsko sjedište zbog svoje povijesne tradicije, kao gradsko središte još od 13. stoljeća i mjesto u kojem je osnovana prva visokoškolska ustanova u Slavoniji - isusovačka akademija (1761. godine). Katedralna crkva je požeška katedrala posvećena sv. Tereziji Avilskoj.
Zemljopisni smještaj
Požeška biskupija obuhvaća područje Zapadne Slavonije, s dijelovima Podravine (Virovitica) i Posavine (Nova Gradiška). Riječ je o području koje je teško stradalo u Domovinskom ratu, te je i potreba jačeg djelovanja Crkve u obnovi bila jedan od razloga za osnivanje posebne biskupije. Mnogi crkveni objekti, uključujući najveće biskupijsko svetište u Voćinu bili su potpuno razoreni u ratu, a njihova obnova još uvijek traje.
Uprava
U crkvenopravnom pogledu Požeška biskupija je od 2008. sufragan (podložna biskupija) Đakovačko-osječke nadbiskupije u okviru novoosnovane Đakovačko-osječke metropolije, čime je čitava Slavonija obuhvaćena jednom crkvenom pokrajinom. Do 2008. Požeška biskupija bila je u sastavu Hrvatsko-slavonske metropolije sa središtem u Zagrebu.
Požeška biskupija podjeljena je na četiri arhiđakonata i deset dekanata:
Tălmaciu, Tălmaciu
Tălmaciu je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Tălmaciu.
Nuevo Centro de Población Agrícola el Chacón, Mineral de la Reforma
Nuevo Centro de Población Agrícola el Chacón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1655 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2364 m.
Bucov, Râca
Bucov je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Râca.