cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Flora (mitologija)
Flora (, od flos = cvet) bila je drevna italska boginja cveća i proleća. Flora je smatrana jednom od najstarijih boginja u rimskoj religiji i jednim od petnaest božanstava koji su imali vlastitog sveštenika, koji je bio poznat pod nazivom flamen Floralis, a koga je postavio još Numa Pompilije, legendarni naslednik Romulov.
Mitologija
Kao boginji cveća, vegetacije i plodnosti, Flori su prinošene žrtve u svetoj spilji Arvalske braće, jedne od najstarijih svešteničkih skupina u antičkom Rimu. Prema Varonu, njen žrtvenik u Rimu navodno je podigao sabinski kralj Tit Tacije tokom polulegendarnog perioda rimskog kraljevstva. Jedan mesec u sabinskom kalendaru nosio je naziv Flusalis (što je lingvistički ekvivalentno obliku Floralis), a Varon je Floru ubrajao među sabinska božanstva.
Kasniji rimski pisci poistovećivali su Floru s grčkom nimfom Hloridom (Χλωρίς, doslovno "Zelena" ): "Hlorida bejah, sad sam Flora", izgovara ta boginja kod Ovidija. Prema istom pesniku, kad je Junona, ljuta zbog Minervina rođenja iz Jupiterove glave, poželela da sama od sebe rodi dete, Flora joj je dala cvet koji osigurava materinstvo, i tako je je Junona rodila boga Marsa, po čijem se imenu, u spomen na to čudesno rođenje, naziva prvi mesec proleća.
Hramovi
Drevni Florin hram stajao je na Kvirinalu i bio je posebno posvećen "seoskoj Flori" (Flora rustica), pa se tu možda radilo o onom drevnom žrtveniku koji je navodno nekada dao podići Tit Tacije. a zatim je u periodu između 241–238. pne., po nalogu Sibilinskih knjiga, izgrađen nov hram, koji se nalazio u blizini Velikog cirka (Circus maximus) na obronku Aventina, brežuljka koji se u istoriji Rima i inače povezivao s plebejcima. Hram je posvećen 28. aprila 238. pne. i tom su prilikom održane igre (ludi), koje su se ponavaljale neredovno, sve dok 173. pne. nisu ustanovljene kao stalna godišnja svetkovina.
Floralije
Praznik u čast Flore ― Floralije (Floralia) ili Florine igre (ludi Florales) ― prvi put je održan 241. ili 238. pne., nakon čega je priređivan neredovno, sve dok 173. pne. nije ustanovljen kao redovna godišnja svetkovina. Od tada su Floralije održavane svake godine tokom šest dana, od 28. aprila do 3. maja. Za razliku od festivala zasnovanih na drevnoj patricijskoj religiji, Floralije su imale plebejski karakter, što svakako stoji u vezi sa veselom i razuzdanom atmosferom koja je vladala tokom te svetkovine. Ta raskalašna atmosfera, uključujući i prikazivanje opscenih mimova i učešće prostitutki, možda je razlog zbog kojega Laktancije, hrišćanski apologet i pisac iz 2–3. veka, kaže da je Flora, kao i nekad Aka Larencija, zapravo bila hetera koja je stekla ogromno bogatstvo i onda ga zaveštala rimskom narodu, a ovaj joj je zauzvrat iskazivao počasti na godišnjoj svetkovini Floralija.
Likovna umetnost
Flora je češće prikazivana u umetnosti od vremena humanizma i renesanse, kad je oživljen interes za antiku, nego što je to bio slučaj u starom veku.
Heckelberg-Brunow
Hekelberg-Brunov je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 795 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064205.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Merkiš-Oderland Hekelberg-Brunov se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Merkiš-Oderland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 95 metara. Površina opštine iznosi 35,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 795 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 22 stanovnika/km².
Valdichiesa
Valdichiesa ima više značenja:
Villa Lazzarini, Macerata
Villa Lazzarini je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
La Mesa de los Tostados, San Juan de los Lagos
La Mesa de los Tostados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1951 m.
San Pablo, San Francisco de los Romo
San Pablo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San Francisco de los Romo.
Grifon
thumb|right|250px|Grifon i Satir
Grifon je mitsko čudovište sa telom lava i glavom orla, poreklom sa Istoka.
NGC 2018
NGC 2018 je otvoreni skup s emisijskom maglicom u zviježđu Stolu.
Grifon
Mitologija
Najpoznatiji predstavnici bili su siruši "vavilonski zmajevi" i kerubioni, krilati bikovi-stražari s ljudskom glavom.
Grifon se smatrao opasnim demonom koji je bio sluga bogova, a vremenom je gubio svoj htonski karakter i pretvorio se u simbol mudrosti.
Kosmos-776
Kosmos-776 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-776 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 17. oktobra 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-776 je bio osmatrački satelit.
Cerro del Guajolote, Tancanhuitz
Cerro del Guajolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Nureci, Oristano
Nureci je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Grifon
O Grifonu
I književnosti se prvi put pominje u komentaru Hesiodovog dela, a prvi opis dao je Herodot u prvoj polovini 5. veka pre nove ere. Opisujući ga kao čudovište s lavljim telom, orlovskim krilima i kandžama, koji živi negde daleko na severu Azije, gde čuva bogata nalazišta zlata od jednookih Arismapana.
Eshil grifone naziva "Zevsovim psima" i opisuje ih kao pse sa ptičjim kljunom koji ne laju.
Valdo
Valdo ima više značenja:
Coos County, Oregon
je okrug u američkoj saveznoj državi Oregon.
Joloniel, Tumbalá
Joloniel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tumbalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 610 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Tebipenem
Tebipenem je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 497,628 Da.
Urzica, Sinești
Urzica je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Sinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 363 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Valdonica
Valdonica ima više značenja:
Antiglobalizacija
Antiglobalizacija je naziv koji se često koristi za različite pokrete, ideologije, odnosno državne politike koji se na ovaj ili onaj način suprotstavljaju globalizaciji.
Antiglobalizacija, odnosno antiglobalizacijski pokret se, ispočetka prilično stidljivo, javio kao reakcija na globalizaciju koju su SAD i njemu bliske zapadne države nakon hladnog rata agresivno promovirale kao rješenje svih svjetskih problema.
Glavni argumenti antiglobalista se sastoje u tome da će neograničena globalizacija dovesti do cementiranja nejednakosti u svijetu, siromašne države Trećeg svijeta učiniti u potpunosti ovisnim o bogatim industrijskim državama te zaustaviti njihov razvoj te ojačati multinacionalne korporacije kojima je profit važniji od javnog interesa. U posljednje vrijeme se kao antiglobalistički argument sve češće spominje intenziviranje etničkih, vjerskih i rasnih sukoba kao posljedica pojačanog protoka ljudi među državama.
Antiglobalistički pokret je prilično na zamahu dobio nakon izbora Georgea W. Busha za predsjednika SAD, odnosno napada 11. septembra i započinjanja rata protiv terorizma koji mnogi antiglobalisti vide kao pokušaj da se ciljevi globalizacije provedu oružanim putem.
Antiglobalisti često odbacuju naziv antiglobalizacija, preferirajući nazive koji sugeriraju globalizaciju na pravičnijim osnovama.
Visoravan slaništa
Visoravan slaništa (arapski: الهضاب العليا, Al-Hidab al-Ulja, francuski: Hauts Plateaux) je geografska i historijska regija na sjeveru Alžira i Maroka.
Karakteristike
Visoravan se proteže između Masiva Tel Atlas na sjeveru i Masiva Saharskog Atlasa na jugu, koji je granica prema saharskoj pustinji.
thumb|left|260px| Tipični [[pejzaž]]
Nadmorska visina visoravni koja je široka 200 km, kreće se između 1000 - 1200 m.
Klimatske prilike mijenjaju se kako se mjenja reljef. Iza barijere Masiva Tel Atlas jako opada količina padavina (manje od 500 mm, puno češće manje od 400 mm), uz to kako se ide prema jugu ima ih sve manje i sve su nepravilnije. Isto tako na klimatske prilike utječe i nadmorska visina i kontinentalnost, jer su temperaturne razlike između dana i noći (dnevna amplituda je mnogo viša nego na obali), isto tako velike, kao i razlike između ljeta i zime (ljeta su vrlo vruća sa temperaturama višim od 40 °C, ali su zime vrlo hladne sa puno mraza).
Vegetacija je stepska i svodi se grmoliko bilje prilagođene suši i posnom tlu (esparto trava...). Planine Saharskog Atlasa, posebno one više, primaju više padavina, pa su im padine obrasle šumama crnike i alepskog bora, pa čak i kedrovima na pojedinim višim planinama Masiva Aures. Reljef je mnogo otvoreniji od onog u Masivu Tel Atlas.
Na visoravni je naime sedimentni pokrivač tanji i raspršeniji nego u Tel Atlasu. Naročito kod Constantina gdje ima samo nekoliko izoliranih planina, koje se uzdižu iznad valovite visoravni.
Iako izgleda kao homogeni prostor, postoje poprilične razlike od Maroka do Tunisa. Na zapadu, jugu i kod Orana u Alžiru, to je vrlo širok i otvoren prostor, sa rijetkim i niskim planinama, a suša je veća. To je stepski kraj okružen velikim sabkama.
Bayt Sha‘bān, Hajjah
Bayt Sha‘bān je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1893 m.
Visoravan slaništa
Karakteristike
Na istoku kod Constantina, razmak između planina Tel Atlasa i Saharskog Atlasa je znatno manji, pa su i doline uže i puno vlažnije. Za razliku od tog dio na jugu je polupustinjski - geološka depresija i unutrašnja delta bez oticanja.
Roberto López Pérez, Playa Vicente
Roberto López Pérez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Politika bijele Australije
Politika bijele Australije je termin koji se odnosi na niz političkih doktrina u Australiji koje su namjerno favorizirale imigraciju iz konkretnih europskih zemalja, posebice Velike Britanije. Početak ove politike datira u osnivanje federacije [1901.] godine, dok se njezino krahiranje može pratiti u periodu od 1949. do 1973. godine.
Konkurencija u rudnicima zlata koja je nastala između Britanaca i Kineza kao i protivljenje radničkih unija uvozu radnika s pacifičkih otoka koji bi radili na plantažama šećera u Queenslandu pojačalo je zahtjeve da se eliminira ili maksimalno minimizira imigracija jeftine radne snage iz Azije i Pacifika. Nedugo nakon što je Australija 1901. godine postala federacija, izglasan je Zakon o ograničenju useljavanja. Ovaj zakon se smatra službenim početkom politike bijele Australije. Do početka Drugog svjetskog rata dolazi do usvajanja cijelog niza zakona koji su dodadno ojačali navedenu politiku. Posljedica ove politike bilo je očito privilegiranje britanskih migranata u odnosu na sve ostale tokom prvih desetljeća XX. vijeka. Tokom Drugog svjetskog rata, premijer John Curtin dodadno je ojačao ovu politiku, rekavši jednom prilikom: "Ova zemlja će zauvijek biti dom potomaka onih ljudi koji su ovdje došli u miru kao bi u južnim morima uspostavili novi dom za britansku rasu."
Poltika je postepeno ukidana u godinama nakon Drugog svjetskog rata, što je bio rezultat rada nekoliko uzastopnih vlada. Ukidanje je započelo poticanjem, prvo, nebritanske, onda i nebjelačke imigracije, a onda i konačnim poslijeratnim programom poticanja multietničke imigracije. Vlade premijera Menziesa i Holta učinkovito su ukinule politiku u razdoblju od 1949. do 1966., a konačni krah politike dogodio se 1973. godine kada je premijer Whitlam sa svojom vladom donio zakon koji je rasu proglasio nebitnim kriterijem za imigraciju u Australiju. Godine 1975., Whitlamova vlada je izglasala i Zakon o rasnoj diskriminaciji kojim je svaki oblik selekcije temeljem rase proglašen ilegalnim. U sljedećim desetljećima, Australija uspjela izgraditi kompleksno multietničko društvo. Aktualna australska politika migracije dozvoljava svakome, neovisno o kriterijima poput rase, narodnosti ili religije, da se prijavi za ulazak u Australiju ukoliko zadovoljava zakonski zadane kriterije.
Valeggio
Valeggio ima više značenja:
Hirschfeld (Brandenburg)
Hiršfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Elbe-Elster. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.410 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12062232.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Elbe-Elster Hiršfeld se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Elbe-Elster. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 100 metara. Površina opštine iznosi 20,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.410 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
NGC 2019
NGC 2019 je kuglasti skup u zviježđu Stolu.
Villaggio Monte Sasso, Forlì-Cesena
Villaggio Monte Sasso je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
Budrea, Racovițeni
Budrea je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Racovițeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Kosmos-777
Kosmos-777 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-777 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 29. oktobra 1975. Raketa-nosač R-36 ili RT-2 (8K67, NATO oznaka SS-9 Scarp ili 8K98, NATO SS-13 Savage) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Soledad de los García, Burgos
Soledad de los García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Burgos.
Valenti
Valenti ima više značenja:
Santa Maria dei Mosi, Cremona
Santa Maria dei Mosi je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Valley Grove, West Virginia
Vali Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 378, što je 27 (-6,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Llano Arriera, San Miguel Panixtlahuaca
Llano Arriera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Panixtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 777 m.
EHF Euro 2018.
Trinaesto europsko prvenstvo u rukometu održat će se od 12. do 28. siječnja 2018. godine u Hrvatskoj. Na turniru će sudjelovati, kao i ranije, 16 reprezentacija, od kojih je njih 15 nastup izborilo preko kvalifikacija, dok je samo domaćin, Hrvatska, imala direktan plasman. Turnir će se održati u ukupno četiri dvorane u četiri različita grada, s tim da će se posljednja faza turnira odigrati u Zagrebu.
Hrvatska je domaćinstvo dobila na 12. Kongresu EHF-a održanom u Dublinu tokom 2014. godine. Za organizaciju turnira još su se natjecale Norveška i Švedska, međutim kako su iste dobile zajedničko domaćinstvo (s Austrijom) EHF Eura 2020., Hrvatska je ostala kao jedini kandidat; bio je to drugi put da je Hrvatska organizirala EHF Euro, nakon turnira 2000. godine. Turnir 2018. godine bit će posljednji sa 16 reprezentacija, s obzirom da je EHF dogovorio proširenje turnira na 24 reprezentacije od 2020. godine.
Prvak je po prvi puta u svojoj historiji postala Španjolska, koja je u finalu porazila Švedsku rezultatom 29:23; bilo je to peto finale za Španjolsku i njihova prva zlatna medalja, a isto tako i peto finale za Švedsku, koja je prvi puta izgubila i tako osvojila svoje prvo srebro. Francuska, koja je bila statistički najbolja reprezentacija turnira, osvojila je broncu, porazivši Dansku rezultatom 32:29. Najbolji strijelac turnira bio je češki kapetan Ondřej Zdráhala, s 55 golova, dok su najboljim igračem i najboljim golmanom proglašeni, redom, Jim Gottfridsson i Vincent Gérard.
Izbor domaćina
Kandidature za domaćinstvo Eura 2018. godine inicijalno su poslale tri zemlje – Hrvatska, Norveška i Švedska. Sve tri zemlje već su ranije bili domaćini turnira; Hrvatska je to bila 2000. godine, Švedska dvije godine kasnije, a Norveška tokom 2006. godine. I dok je Hrvatska predala kandidaturu samo za turnir 2018. godine, Norveška i Švedska su, uz Austriju i Dansku, predale kandidature i za turnir 2020. godine.
Odluka o domaćinstvu zakazana je za 12. Kongres EHF-a, koji se 19. i 20. rujna 2014. godine održao u Dublinu. Kako je izvršni odbor odlučio da će Norveška i Švedska, zajedno s Austrijom, biti domaćini EHF Eura 2020. godine, Hrvatska je efektivno ostala jedini kandidat za domaćinstvo turnira 2018. godine, što je potvrdio i izvršni odbor.
Dvorane
Završni turnir igrat će se ukupno u četiri grada, u dvoranama koje su bile izgrađene za Svjetsko prvenstvo 2009. godine. Kao domaćini su određeni Zagreb, Split, Varaždin i Poreč, dok je kao potencijalna zamjena spominjan Osijek s dvoranom Gradski vrt. Konačna lista gradova domaćina i dvorana u kojima će se igrati utakmice izgleda ovako:
Paraíso Escondido, Ixtlahuacán de los Membrillos
Paraíso Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Las Playas, Penjamillo
Las Playas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Penjamillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1733 m.
Paraíso Escondido, Ixtlahuacán de los Membrillos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1699 m.
EHF Euro 2018.
Kvalifikacije
Te su tri reprezentacije odlazile u play-off fazu, gdje su se za prolaz borile protiv tri najlošije plasirane momčadi iz gornjeg dijela ždrijeba, odnosno Finskom, Izraelom i Turskom. Nakon ždrijeba parova, odigrale su se dvije utakmice, a reprezentacija s ukupno boljim rezultatom iz te dvije utakmice je išla u drugu kvalifikacijsku fazu. Play-off faza je zaključena 10. travnja 2016. godine, a u drugu fazu su išle Belgija, Finska i Rumunjska.
U drugoj fazi je sudjelovalo ukupno 28 reprezentacija, raspoređenih u četiri jakosne skupine, a ždrijebanih u sedam skupina po četiri reprezentacije. U skupinama je svaka reprezentacija međusobno igrala dva puta, a dvije najbolje plasirane momčadi nakon svih odigranih utakmica izborile su nastup na Euru 2018. godine. Njima se također pridružila i najbolje plasirana treća ekipa iz svih sedam skupina, što je u ovom slučaju bio Island.
Nastup na završnom turniru je, kroz kvalifikacije, izborilo ukupno 15 zemalja, a samo je Hrvatska, kao domaćin, bila direktno plasirana. Sve ostale zemlje morale su svoj nastup izboriti kroz kvalifikacije.
Kvalificirane momčadi
Legenda:
Ždrijeb
Šesnaest kvalificiranih momčadi raspoređeno je u četiri jakosne skupine, koje je EHF javno obznanio 19. lipnja 2017. godine, zajedno s procedurom ždrijebanja. Sam ždrijeb održan je 23. lipnja 2017. godine u Zagrebu. Jakosne skupine izgledale su ovako:
Suci
EHF je delegirao ukupno dvanaest sudačkih parova za Europsko prvenstvo, a isti su objavjeni 26. listopada 2017. godine:
Preliminarna faza
Šesnaest reprezentacija raspoređeno je u četiri skupine po četiri reprezentacije. Tri najbolje reprezentacije iz svake skupine prolaze u drugi krug, prenoseći bodove koje su osvojili u međusobnim susretima, dok posljednjeplasirane reprezentacije iz svake skupine ispadaju s turnira.
Kriterij rangiranja
Ukoliko se u fazi po grupama dogodi da dvije ili više momčadi imaju jednak broj bodova nakon svih odigranih utakmicama, njihovo rangiranje odvijet će se prema sljedećem redoslijedu kriterija:
Individualna postignuća
{| style="background-color: transparent; width: "
Izvor: cro2018.ehf-euro.com
Kontroverza oko Spaladium Arene
Iako su gradovi domaćini i dvorane potvrđeni i odobreni još tokom 2014. godine, kada je EHF odlučivao o domaćinstvu turnira, početkom 2017. godine pojavila su se prva nagađanja kako bi splitska Spaladium Arena mogla ostati bez domaćinstva. Spaladium Arena jedina je od svih dvorana koja još uvijek nije u potpunosti dovršena (istočna fasada stoji nedovršena još od 2009. godine), a pojavili su se i problemi oko financijskog dogovora između grada Splita i HRS-a, odnosno tvrtke koja upravlja arenom. Inicijalno se, u ovom periodu, kao zamjena spominjao Zadar.
Inicijalni problemi bili su se stišali, sve do studenog iste godine, kada se pojavila priča da su pregovori u novim problemima zbog odbijanja nove gradske uprave da uplati potrebnu količinu novca za organizaciju turnira. Ovoga se puta kao alternativa pojavio Osijek, s tim da je velik problem predstavljala i činjenica da su gotovo sve karte za utakmice u Splitu već bile rasprodane. Par dana kasnije, HRS je privremeno obustavio prodaju preostalih ulaznica dok se ne postigne dogovor s gradom. Nakon nekoliko dodatnih dana pregovora, HRS je 24. studenog 2017. godine objavio kako je konačno potpisan ugovor s gradom Splitom, što je, unatoč višemjesečnoj kontroverzi, omogućilo održavanje turnira u tom gradu.
Slovenske pritužbe na suđenje
Nakon utakmice s Makedonijom u prvom kolu prvog kruga natjecanja, slovenski izbornik Veselin Vujović požalio se na suđenje, za koje je smatrao da je išlo na štetu njegove reprezentacije i doprinijelo makedonskoj pobjedi (25:24); Slovenija je na toj utakmici imala čak 11 isključenja, uključujući i jedan crveni karton. Ipak, najkontroverzniji trenutak dogodio se na sljedećoj utakmici, onoj protiv reprezentacije Njemačke.
Columbia, Illinois
Columbia je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.707 stanovnika.
Lagunillas, Huitzuco de los Figueroa
Lagunillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Huitzuco de los Figueroa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 606 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1190 m.
EHF Euro 2018.
Slovenske pritužbe na suđenje
Naime, sedam sekundi prije kraja utakmice, Slovenija postiže gol za minimalno vodstvo. Suci Mažeika i Gatelis iz Litve ne zaustavljaju vrijeme tako da njemački golman, Silvio Heinevetter, brzo dodaje loptu na centar kako bi Nijemci u tri preostale sekunde pokušali nešto napraviti. Međutim, njemački igrač Paul Drux ne uspijeva izvesti centar jer ispred njega stoji slovenski pivot, Blaž Blagotinšek, koji ometa izvođenje. Preostale tri sekunde ističu i oglašava se sirena za kraj utakmice, međutim njemački igrači tada vrše pritisak na suce i ovi odlaze provjeriti video snimku kako bi utvrdili što se dogodilo. Nakon desetak minuta pregledavanja snimke, suci se vraćaju na teren, dodjeljuju Blagotinšeku crveni karton i dosuđuju sedmerac za Njemačku, kojeg Tobias Reichmann uspješno realizira; utakmica je tako završila rezultatom 25:25. Naime, ispostavilo se kako je Blagotinšek u trenutku izvođenja centra stajao preblizu Druxu i tako ometao nastavak igre, što se prema pravilniku, ako se dogodi u posljednjih 30 sekundi utakmice, kažnjava s direktnim crvenim kartonom i sedmercem.
Slovenski izbornik nanovo je bio bijesan zbog suđenja, otišavši čak toliko daleko da je ustvrdio da rukomet "vode debili". Vujović je tokom utakmice, kada su suci dosudili sporni sedmerac, osobno stao na gol kako bi ga branio, zbog čega je u njemačkim medijima nazvan "Balkan Vulkan"; naravno, Vujović je ubrzo uklonjen s terena kako bi se sedmerac neometano izveo. Nedugo nakon utakmice i optužbi za favoriziranje "velike" Njemačke u odnosu na "malu" Sloveniju, Disciplinska komisija EHF-a objavila je kako je 25:25 službeni i konačni rezultat utakmice. Slovenija je iskoristila svoje pravo žalbe, međutim ista je odbijena, uz objašnjenje da je sudačka odluka temeljena na opservaciji činjeničnog stanja.
Konačni obol cjelokupnoj kontroverzi dala je najava slovenskog saveza o možebitnom povlačenju reprezentacije s turnira prije posljednje utakmice s Crnom Gorom. Nakon par dana neizvjesnosti i sastanka vodstva Rukometnog saveza Slovenije, predstavnici istog su objavili kako će Slovenija ipak ostati na prvenstvu "zbog sporta, navijača i cijelog natjecanja". Slovenija je na koncu uvjerljivo porazila Crnu Goru u svojoj posljednjoj utakmici i prošla u drugi krug natjecanja.
Incident s Linom Červarom
Tokom utakmice prvog kola druge faze protiv Bjelorusije, izbornik Hrvatske, Lino Červar, pokušao je uhvatiti i povuči bjeloruskog igrača, Artura Karvackog, tokom posljednjeg napada te reprezentacije, sedam sekundi prije kraja utakmice; Hrvatska je u tim trenucima vodila s jednim golom razlike, a Bjelorusija je bila u napadu za izjednačenje. Iako je Červar kasnije tvrdio da je sve bilo slučajno i u žaru borbe, skandinavski mediji nazvali su takvo ponašanje skandaloznim. Na incident, kojeg suci nisu vidjeli, ukazali su Bjelorusi nakon utakmice, a nedugo zatim su danski mediji potvrdili kako EHF pokreće disciplinski postupak protiv Červara.
EHF je svoju odluku donio ekspresno, 19. siječnja, objavivši kako je hrvatski izbornik kažnjen s €3,000 (€1,000 uvjetno) zbog pokušaja ometanja protivničkog igrača.
NGC 2020
NGC 2020 je svijetla emisijska ili odrazna maglica u zviježđu Zlatnoj ribi.
Nobelova nagrada
thumb|300px|right|Laureati dobivaju bogato urešenu diplomu zajedno sa zlatnom medaljom i novčanom nagradom. Ovdje je prikazana diploma Fritza Habera koju je dobio za razvoj metode sinteze amonijaka.
Nobelova nagrada se dodjeljuje svake godine pojedincima ili skupinama čiji su uspjesi iznimni. To uključuje izvanredna istraživanja, nove tehnike i tehnologije ili izniman doprinos društvu. Pri samom spomenu Nobelove nagrade većina ljudi vidi sliku univerzalnih genijalaca i briljantnih pojedinaca koji su je dobili.
Nobelova nagrada nosi ime po Alfredu Nobelu, švedskom industrijalistu i izumitelju dinamita. On je 27. decembra 1895. u Švedsko – norveškom klubu u Parizu objavio ideju o osnivanju fonda iz kojeg bi se dodjeljivala nagrade najzaslužnijima. Nobel je bio zaprepašten i šokiran načinom na koji je svijet upotrebljavao njegov izum – dinamit i u toj činjenici leži razlog njegove odluke da se nagrade dodjeljuju onima koji svojim sposobnostima najviše doprinose čovječanstvu.
Prva svečanost dodjele Nobelovih nagrada za književnost, fiziku, hemiju i medicinu je održana na Kraljevskoj Muzičkoj Akademiji u Stockholmu, 1901. godine. Od 1902. godine nagrade formalno dodjeljuje kralj Švedske. Kralj Oscar II. nije u početku bio zadovoljan s činjenicom da se nagrade dodjeljuju strancima, ali svoje je mišljenje promijenio nakon što je shvatio da dodjela Nobela u Švedskoj predstavlja dobru ‘reklamu’ za samu Kraljevinu.
Nagrade se dodjeljuju jednom godišnje na svečanosti koji se održava u pravilu 10. decembra – dana kada je preminuo Alfred Nobel. Ali, imena dobitnika (laureata) nagrada se u pravilu objavljuju već u septembru. Dužnost objave imaju različite ustanove povezane sa Švedskom Akademijom.
Po svojoj prirodi, Nobelova je nagrada financijski utemeljena. Iznos je nešto veći od 1 miliona eura. Ideja koja je opravdavala dodjelu nagrade bila je u smislu da se s dobivenim financijskim sredstvima nastave istraživanja i razvoj. Ali, realnost je nešto drugačija… Mnogi su dobitnici nagrade po njenom primitku već bili u mirovini, a nekima taj novac baš i nije poslužio za daljnja istraživanja. Bilo kako bilo, Nobelova nagrada je najprestižnija nagrada koju može dobiti ljudsko biće!
Kategorije
Nagrade se dodjeljuju u više različitih disciplina:
Ostale nagrade u svijetu
Premda najpoznatija, Nobelova nagrada nije i jedina koja se dodjeljuje. U SAD-u je jako poznata Pulitzerova nagrada, koja se isto kao i Nobelova dodjeljuje u više kategorija. Ali, isto tako postoje i nagrade koje su specifične za pojedine društvene ili znanstvene kategorije. Tako se npr. u matematici dodjeljuje Fieldsova medalja i Abelova nagrada (dodjeljuje je kralj Norveške). Arhitekti se mogu nadati nagradi Pricker... U računarstvu se dodjeljuje Turingova nagrada, Wollastonova medalja ide za geologiju, dok Schoockova nagrada biva dodijeljena za logiku, filozofiju, matematiku, umjetnost i glazbu. Nagrade Kyoto se dodjeljuju u tri kategorije: napredna tehnologija, osnovne znanosti i umjetnost s filozofijom.
No, postoji i humoristična strana svijeta znanstvenih nagrada. Takva je nagrada Ig Nobel koji se dodjeljuje za "dostignuća koja nisu smjela biti učinjena i ne smiju biti ponovljena".
Eksterni linkovi
Više informacija o Nobelovoj nagradi (na engleskom)
Tehnecijum (99mTc) eksametazim
Tehnecijum (99mTc) eksametazim je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 742,587 Da.
Assisi
Assisi (latinski: Asisium) je grad i općina (comune) od 28.352 stanovnika u proviciji Perugiji u talijanskoj regiji Umbriji. Assisi je danas najpoznatiji kao rodno mjesto sv. Franje, osnivača franjevačkog reda, a nešto manje po sv. Klari (rođena 1194), osnivačici klarisa. Također, poznat je i po tom što se negdje između 55. i 43. pne. u njemu rodio rimski pjesnik Sekst Propercije.
Geografija
mini|lijevo|250px| Panorama Assisija s planine Subasio Assisi leži na zapadnim padinama planine Monte Subasio, udaljen nekih 19 kilometara istočno od Perugie.
Historija
mini|lijevo|250px| [[Bazilika Svetog Franje Asiškog ]] Oko 1000. pne. na gornjem Tiberu doselile su se brojne izbjeglice iz okolice Assisija, ali i iz drugih udaljenih mjesta sve do jadranske obale. To su bili Umbri koji su običavali živjeti u malim nastambama na uzvišenjima. Od 450. pne. ove nastambe zauzimaju Etruščani, koji su vladali do 295. pne. kada su nakon bitke kod Sentina cijelom Centralnom Italijom zavladali Rimljani. Oni su izgradili uspješni municipijum Asisium na nekoliko terasa planine Subasio. Rimski spomenici se još uvijek nalaze u Assisiju: obrambeni bedemi grada, forum (danas Piazza del Comune), teatar, amfiteatar i Minervin hram (preuređen u crkvu Santa Maria sopra Minerva). Biskup i mučenik sv. Rufino je prema tradiciji pokrstio građane Assisija oko 238. i nakon mučeničke smrti u Costanu njegovi posmrtni ostaci su smješteni u asišku katedralu, danas katedralu San Rufino. Sv. Rufino je postao svetac zaštitnik grada. Ostrogotski kralj Totila je 545. uništio većinu grada koji je potpao pod Langobarde, a nakon tog i pod franačko Vojvodstvo Spoleto.
U srednjem vijeku Assisi je postao samostalna gibelinska komuna u 11. vijeku koja se konstantno trvila sa gibelinskom Perugiom. U jednoj od tih bitaka Francesco di Bernardone (sv. Franjo) je zatvoren, što je pokrenulo niz događaja i naposljetku kulminiralo osnivanjem franjevačkog reda. Od tada je Assisi postao hodočasničkim mjestom ovog nježnog sveca koji je, zajedno sa sv. Katarinom Sienskom, proglašen svecem zaštitnikom Italije. U 13. vijeku, za vrijeme papinske jurisdikcije, grad se počeo širiti izvan drevnih rimskih bedema. Carsku utvrdu Rocca Maggiore na brdu iznad grada, koju su stanovnici razrušili 1189. godine, obnovio je papinski legat, kardinal Gil de Albornoz.
Assisijem su vladali mnogi despotski vladari: kondotjeri Biordo Michelotti, Gian Galeazzo Visconti i njegov nasljednik Francesco I Sforza, milanski vojvoda, te Jacopo Piccinino i Federico II da Montefeltro, gospodari Urbina. Nakon izbijanja kuge 1348. godine, započinje polagani pad grada, nakon čega ponovno postaje vatikanskim posjedom za vrijeme pape Pija II (1458–1464). Godine 1569. započela je izgradnja crkve Blažene Djevice Marije od anđela (Basilica Santa Maria degli Angeli) i grad se nastavio razvijati, čemu svjedoče i palače Bernabei i Giacobetti iz 17. vijeka. Assisi i Umbriju su zadesila dva katastrofalna potresa u septembru 1997. godine. Iako su srušeni mnogi spomenici, grad se brzo oporavio i najvažnija građevina, crkva sv. Franje (Basilica di San Francesco), otvorila se za javnost samo dvije godine kasnije.
Znamenitosti
UNESCO je status svjetske baštine dodijelio urbanom tkanju grada Assisija kojem dominiraju dva srednjovjekovna zamka. Veći zamak Rocca Maggiore je izgradio kardinal Albornoz 1367. za papu Pija II i kasnije Pavla III. Manji zamak je stariji, odnosno rimski, od kojeg su ostala samo tri tornja.
Kultura
Festival Calendimaggio, koji se održava od 1. do 5. maja, festival je srednjovjekovne i renesansne kulture u obliku teatralnog sukoba gornjeg i donjeg grada, uključujući procesije, teatarske prezentacije, bajraktare i plesove. U cijeloj Europi je slavljen assisi vez, oblik veza ukrštanjem niti koji datira još iz 13. vijeka. Danas je Assisi prije svega hodočasničko mjesto u kojemu hodočasnici podižu i oltare za sve svjetske religija, a druge organizacija poput Assisi Performing Arts upotpunjavaju turističku ponudu muzičkim i drugim događajima. Assisi je kao rijetki grad u svijetu bio dom nekoliko svetaca: sv. Agneza, sv. Klara, sv. Franjo, sv. Gabriel od tužne Gospe, sv. Rufino i sv. Vitalis.
Kosmos-778
Kosmos-778 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-778 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 4. novembra 1975. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 810 kilograma. Kosmos-778 je bio vojni navigacioni satelit.
Valentini
Valentini ima više značenja:
Tepih
mini|Tepih izrađen pre 2500 godina. Tepisi su tekstilije, koje pokrivaju podove ili zidove. U prvobitnoj formi to su bili komadi ka kojim se prilagođava celokupna dekoracija, uzorak i konstrukcija. Od 50-ih godina se proizvodi tepih u proizvoljnoj dužini odnosno traka u raznim širinama čak do 6 metara koja se seče po potrebi korisnika.
Prvi tepisi su se verovatno izrađivali u Srednjoj Aziji pre 4- 5 hiljada godina. Zasad najstariji nalaz je iz okoline Pasirika u jednoj dolini Altaja.
Crook County, Oregon
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 20.978, što je 1.796 (9,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Valentino
Valentino ima više značenja:
Provinciale Portosalvo I, Vibo Valentia
Provinciale Portosalvo I je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
NGC 2021
NGC 2021 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Qaşabat al ‘Aqīl, Hajjah
Qaşabat al ‘Aqīl je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Rifiglio, Arezzo
Rifiglio je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 413 m.
Dan ustanka naroda Srbije
desno|mini|220px|Grb SR Srbije Dan ustanka naroda Srbije je bio državni praznik u Socijalističkoj Republici Srbiji i Republici Srbiji, koji se proslavljao 7. jula.
Kosmos-779
Kosmos-779 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 4. novembra 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-779 je bio osmatrački satelit.
Dan ustanka naroda Srbije
Dan ustanka, obeležavao je godišnjicu oružane akcije Rađevačke partizanske čete Valjevskog partizanskog odreda, 7. jula 1941. godine u Beloj Crkvi, kod Krupnja. Tada je Žikica Jovanović Španac na seoskom vašaru ubio dva žandarma. Kafana ispred koje se dogodilo ovo ubistvo pretovrena je u muzej i u njoj se nalazi stalna izložba „7. jul 1941. godine“, u muzej je pretvorena takođe i zgrada seoske opštine u kojoj se nalazi izložba „Revolucionarne tradicije Zapadne Srbije 1804-1981. godine“.
Dan ustanka je se proslavljao na teritoriji čitave Srbije, a centralna proslava održavana je u Beloj Crkvi. Praznik je zadržan i posle raspada SFR Jugoslavije i slavio se sve do 9. jula 2001. godine, kada je ukinut odlukom Vlade Srbije.
Dealu Bisericii, Sinești
Dealu Bisericii je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Sinești.
Dan ustanka naroda Srbije
Praznik se i danas, nezvanično proslavlja u organizaciji Saveza udruženja boraca narodnooslobodilačkog rata, Socijalističke partije Srbije i Opštine Krupanj.
Valenza
Valenza ima više značenja:
Dealu Bisericii, Sinești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 352 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Dan ustanka naroda Srbije
7. jul 1941.
desno|mini|300p|Bela Crkva - zgrada bivše kafane, a danas muzeja i spomen-biste dr Miše Pantića, Žikice Jovanovića i Čede Milosavljevića Na Ivanjdan, 7. jula 1941. godine u selu Bela Crkva, kod Krupnja održavao se tradicionalan seoski vašar. Posle crkvene službe, predsednik opštine Sredoje Knežević je okupljenim građanima naredio, da se zbog „vanrednih bezbednosnih prilika“, raziđu kućama i većina ga je poslušala, ali je na vašaru, ipak, ostalo još nekoliko stotina seljaka. Oko 17 časova pojavila se grupa od petnaest partizana iz Rađevske partizanske čete, predvođenih komandantom Mišom Pantićem i političkim komesarom Žikicom Jovanovićem Špancem. Bili su naoružani puškama, a jedan partizan je nosio puškomitraljez.
Odmah po dolasku, partizani su, pod lipom ispred kafane Bose Nedeljković, okupili oko sebe seljake. Potom su im održali antifašističke govore u kojima su pozvali narod u borbu protiv okupatora. Zbor je otvorio Bogoljub Rakić, opančar iz Bele Crkve i pripadnik nedavno formirane Rađevske čete, nakon koga su se okupljenom narodu obratili lekar Miša Pantić iz Valjeva, student prava Vladan Bojanić iz Bele Crkve i Žikica Jovanović Španac, novinar iz Valjeva i učesnik španskog građanskog rata. Posle održanih govora partizani su se udaljili. Nekolicina mladića se nakon zbora priključila partizanskoj četi.
Odmah po odlasku partizana, u selo je stigla žandarmerijska patrola, koja je u međuvremenu bila obaveštena o dolasku „naoružanih komunista”. U njoj su bili narednik Bogdan Lončar i kaplar Milenko Braković, žandarmi iz obližnjeg sela Zavlaka. Njih dvojica su okupljenom narodu kazali da ide kući i počeli su da ga rasteruju. Tada je Vladan Bojanić, koji se nije povukao sa ostatkom čete, pojurio za partizanskom grupom koju je sustigao kod izvora Jebarovca, kraj rečice Kolaruše. Ispričao je o grubom nasrtaju žandara, pa su se Žikica Jovanović i Miša Pantić, vratili sa namerom da razoružaju žandarme.
Lončar i Braković su, odmah po dolasku partizana, posegli za oružjem, ispalivši hice iznad glave Žikice Jovanovića i njegovog pratioca, istovremeno pozvavši partizane da odlože oružje. Žikica je iz pištolja pogodio obojicu. Prema raspoloživim izvorima moguće je zaključiti da je Bogdan Lončar bio teško ranjen (pogođen je u fišekliju i umro je nakon dva sata od posledica ranjavanja), dok je Milenko Braković, nakon što ga je Jovanović pogodio, bio dotučen mecima nepoznatog partizana. Svedoci događaja se razlikuju u tvrdnjama o tome ko je bio drugi partizan koji je pucao zajedno sa Jovanovićem. Prema izjavama Sredoja Kneževića, predsednika seoske opštine i Nikole Lazarevića, starešine sela, u pucnjavi je učestvovao Cvetin Soldatović. Prema tvrdnjama Mihaila Vujkovca, borca Rađevske čete i neposrednog očevica, mladić koji je pucao u žandarma bio je Dragiša Petrović iz susednog sela Bastava. Prema tvrdnjama četvorice partizanskih boraca koji su preživeli rat, Cvetin Soldatović nije imao oružje u momentu okršaja.
Izveštaj nemačke Krajskomandanture I/847 iz Šapca o ovom događaju je sledeći:
Jedini sačuvani domaći istorijski izvor, nastao nedugo nakon okončanja događaja u Beloj Crkvi, predstavlja izveštaj Odeljenja javne bezbednosti Ispostave Drinske banovine u Užicu, Odeljenju javne bezbednosti Komesarijatu unutrašnjih poslova u Beogradu, od 21. jula 1941. U izveštaju, između ostalog, piše o događajima nakon odlaska partizana sa seoskog zbora:
Iz izveštaja žandarmerije može se naslutiti da su partizani imali nameru da razoružaju dvojicu žandarma, kao što se jasno zaključuje da su žandarmi prvi zapucali. Dakle, partizani nisu odmah zapucali na žandarme čim su ih ugledali, iako su mogli da ih liše života odmah nakon što su se neprimetno približili („iskrsli“). U prilog tvrdnji da partizani nisu imali nameru da žandarme liše života, već da ih razoružaju, svedoči praksa razoružavanja žandarma u valjevskom kraju u prvoj polovini jula, u danima posle događaja u Beloj Crkvi, nakon čega razoružani žandarmi nisu lišavani života niti su postajali zarobljenici (Rađevo, Stubline, Divčibare, Banjani).
Pripadnici represivnog kvislinškog aparata učestvuju u streljanjima talaca (uglavnom komunista) u okupiranoj Srbiji, počev od 5. jula 1941, kada su u Beogradu streljali 10 komunista i 3 Jevrejina.
Praznik
Posle oslobođenja Jugoslavije akcija Rađevačke partizanske čete je proglašena za Dan ustanka naroda Srbije. Na prvoj proslavi održanoj 7. jula 1945. godine prisustvovao je i maršal Tito. Godine 1951. povodom proslave desetogodišnjice ustanka kod kafane, ispred koje se i dogodilo ubistvo, postavljene su tri biste učesnika događaja - Žikice Jovanovića, Miše Pantića i Čede Milosavljevića, koje je uradio vajar Stevan Bodnarov. Godine 1971. povodom tridesetogodišnjice ustanka izrađen je spomen-kompleks „Simbolika u kamenu“, koji se sastoji od devet antropomorfnih granitnih gromada sa šajkačama i ornamentalnim simbolima, delo Bogdana Bogdanovića. Zgradi bivše kafane je pretvorena u muzej i u njoj je postavljena izložba „7. jul 1941. godine“, a u zgradi seoske opštine izložba „Revolucionarne tradicije Zapadne Srbije 1804-1981. godine“.
Godine 1982. reditelj Sava Mrmak snimio je mini televizijsku seriju „Španac“, u kojoj je slikovito prikazan i događaj u Beloj Crkvi (u ulozi Žikice Jovanovića Španca bio je Danilo Lazović, a u ulozi žandara Lončara i Brkovića - Mirko Bulović i Bogdan Jakuš).
Praznovanje Dana ustanka kao državnog praznika održano je poslednji put 2000. godine. Odlukom Vlade Republike Srbije, čiji je predsednik bio dr. Zoran Đinđić, od 9. jula 2001. godine ovaj praznik je ukinut. Od tada ovaj praznik se proslavlja u organizaciji Saveza udruženja boraca narodnooslobodilačkog rata, Socijalističke partije Srbije i Opštine Krupanj. Pored Bele Crkve, u kojoj se održavala centralna proslava, praznovanje Dana ustanka je održavano i na drugim mestima širom Srbije. Jedno od mesta tradicionalih okupljanja 7. jula je i spomenik „Sloboda“ na Iriškom vencu.
Kontroverze
Ovakvi zaključci ignorišu činjenicu da je prvi put 1941. "Srbin pucao na Srbina" 5. jula 1941, i da je kvislinški represivni aparat započeo hapšenja stanovnika Srbije već nakon 22. juna 1941. Primera radi, samo u Beogradu od 21. juna do 7. jula Specijalna policija i žandarmerija uhapsile su 166 komunista koji su većinom streljani u narednom razdoblju, uključujući i streljanje 5. jula 1941. . Takođe, zaključak suda, prema kome je pogibijom dvojice žandarma u Beloj Crkvi "započeo građanski rat u Srbiji", kompatibilan je tvrdnjama kvislinškog propagandnog aparata plasiranog u publikaciji koju je 1942. u Beogradu objavilo kvislinško Ministarstvo unutrašnjih poslova: Krvava lista komunističkih zločina. U ovoj publikaciji pojedini istaknuti učesnici antifašističkog ustanka u Srbiji 1941, uključujući Žikicu Jovanovića Španca, Stjepana Filipovića, Stevana Borotu i Josifa Majera, prikazani su kao notorni zločinci. Međutim, navode iz ove publikacije nakon rata plasirao je Borivoje Karapandžić, ljotićevski emigrant u SAD i pripadnik kvislinškog propagandnog aparata za vreme okupacije. Na osnovu činjenice da je njegova knjiga Građanski rat u Srbiji 1941-1945, preštampavana i objavljivana nekoliko puta u Srbiji u protekle dve decenije, ove delimične istine su prihvaćene u delu javnosti.
Ulica, škola i kasarna koje su u Valjevu nosile ime Žikice Jovanovića Španca (1914-1942), dobile su nova imena u Jovanovićevom rodnom gradu (naziv Ulice Žikice Jovanovića Španca u Valjevu preimenovan je 2002). Srpska pravoslavna crkva omogućila je podizanje spomenika žandarmima Lončaru i Brakoviću, u porti crkve sv. Đorđa u Beloj Crkvi (2000, 2002).
EPH receptor B1
Receptor 1 efrinskog tipa B je protein koji je kod ljudi kodiran EPHB1 genom.
Interakcije
EPH receptor B1 formira interakcije sa GRB7, ACP1 i NCK1.
La Esperanza Mórrizon, Tumbalá
La Esperanza Mórrizon je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tumbalá.
El Atravesaño, San Juan de los Lagos
El Atravesaño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1832 m.
Villa le Case, Macerata
Villa le Case je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Hohenbocka
Hoenboka je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Oberšprevald-Lauzic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.127 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12066132.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oberšprevald-Lauzic Hoenboka se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oberšprevald-Lauzic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 128 metara. Površina opštine iznosi 15,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.127 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 72 stanovnika/km².
Elamski jezik
thumb|300px|Zapisi na elamskom jeziku