cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opsada Nikeje
Krstaši opsedaju
Stigli su 6. maja kraj Nikeje, ali nedostajalo im je hrane, pa je Boemund Tarentski organizovao snabdevanje kopnom i morem. Grad su stavili pod opsadu 14. maja, rasporedivši se po raznim delovima gradskih zidina. Grad je bio dobro branjen sa 200 kula. Boemund se ulogorio severno od grada, Gotfrid istočno, a Rejmond i Adhemar južno.
Poraz sultana Arslana
Da bi razbili opsadu turski branioci Nikeje su napali krstaše, ali Turci su poraženi u tom okršaju i izgubili su 200 ljudi. Posle toga Turci šalju poruke sultanu Arslanu da se vrati. Arslan je shvatio da je pogrešio u proceni snage krstaške vojske pa se odlučio vratiti u Nikeju.
Najpre su Rejmond Tuluški i Robert Flandrijski porazili 20. maja istureni deo Arslanove vojske. U žestokoj bici, koja je trajala do u noć, krstaška vojska je porazila 21. maja sultana Arslana. Obe strane su imale velike gubitke, ali sultan se povukao uprkos poziva u pomoć od strane Nikejskih Turaka.
Ostatak krstaške vojske stiže do kraja maja, a Robert Kurthoz i Stefan Blua su stigli početkom juna. U međuvremenu krstaši prave velike opsadne sprave, koje doguraju do jedne kule, koju su istovremeno nastojali potkopati odozdo. Kula je potkopavanjem bila samo oštećena. thumbnail|200px|right|Gotfrid Bujonski
Dolazak Vizantinaca
Car Vizantije Aleksije Komnin nije hteo da prati krstaše, nego se sa svojom vojskom kretao iza njih, a logorovao je u obližnjem Pelakanu. Odatle je slao brodove i pomagao krstašima da blokiraju jezero Askaniju, koju su Turci dotad koristili za snabdevanje Nikeje hranom. Pod komandom Manuela Butumita stigli su brodovi puni strelaca. Generali Tatikije i Cita su došli sa 2.000 peltasta.
Krstaši su ogorčeni jer nisu mogli popljačkati grad
Kad su krstaši shvatili da je Aleksije Komnin zauzeo grad pregovorima, bili su jako ljuti, jer su se nadali da mogu popljačkati grad. Butumit je proglašen vojvodom Nikeje i zabranjuje krstašima da ulaze u grad u grupama većim od 10 ljudi. Proterao je turske generale, a porodica sultana Arslana je otišla za Konstantinopolj i oslobođena je uz otkup.
Krstaši se zaklinju Aleksiju Komninu na odanost i vernost
Aleksije Komnin je dao krstašima novac, konje i druge darove, ali krstaši nisu bili zadovoljni, jer su verovali da bi imali mnogo više da su sami zauzeli Nikeju. Aleksije Komnin nije dopustio krstašima da idu, dok se nisu zakleli na odanost i vernost Aleksiju Komninu i da će Vizantiji vratiti sve oblasti, koje joj pripadaju. Jedan deo se već ranije zakleo u Konstantinopolju. Tankred Galilejski je najpre odbijao da da zakletvu, ali na kraju su se i on i Boemund Tarentski zakleli.
Posle
Krstaši su napustili Nikeju 26. juna u dve grupe. U prvoj grupi su išli Boemund Tarentski, Tankred Galilejski, Robert Kurtoz, Robert Flandrijski i Tatikije. U drugoj grupi su bili Baldvin Jerusalimski i Stefan Blua. Vizantijski general Tatikije je putovao sa njima da osigura dogovor o vraćanju vizantijskih teritorija Vizantiji.
Krstaši su očekivali posle osvajanja Nikeje da će biti u Jerusalimu za mesec, dva. Ali to se odužilo na dve godine. Krstaši pobeđuju 1. jula sultana Arslana u bici kod Dorileja a do Antiohije su došli tek u oktobru.
Bitka na Rovinama
Bitka na Rovinama je vođena 17. maja 1395. godine na nepoznatom mjestu koje se zove Rovine, vjerojatno u jugoistočnoj Vlaškoj, sada u Rumuniji, između vlaškog vojvode Mirče Starijeg (1386 — 1418) i otomanskog sultana Bajazita I (1389 — 1403). Vlaški vojvoda je imao podršku mađarskog kralja Žigmunda Luksemburškog (1387 — 1437), dok su se otomanskoj vojsci pridružile srpske velmože (Stefan Lazarević, Marko Mrnjavčević, Konstantin Dragaš i verovatno Konstantin Balšić ) koji su, kao Bajazitovi vazali, predvodili svoje odrede. Otomanska vojska je najverovatnije poražena u borbi, ali nije pretrpela značajne gubitke. Sa druge strane, vlaški vojvoda je posle bitke priznao sultanovu vrhovnu vlast i obavezao se da mu plaća danak.
Bitka na Rovinama je značajna jer je pokazala da Turci nisu nepobedivi, što je dovelo do organizovanja velikog krstaškog pohoda protiv njih, koji se okončao katastrofom kod Nikopolja, 25. 9. 1396. godine. Na lokalnom planu, ona je dovela do značajnog širenja teritorija na Balkanu, koje su se nalazile pod direktnom vlašću otomanskog sultana.
U bici su kao otomanski vazali poginuli kraljević Marko i Konstantin Dragaš, nakon čega je sultan Bajazit preuzeo njihove države.
Dešavanja pre bitke
Vizantinci su posle ovoga prekinuli sve odnose sa Bajazitom, a on je, kao odgovor na to, započeo blokadu Carigrada. Među onima koji se nisu pojavili u Seru, najverovatnije su bili Vuk Branković koji je već u jesen 1394. godine otpočeo sa pregovorima o deponovanju svog blaga u Dubrovniku, kao i Đurađ II Stracimirović (1385 — 1403) koji je početkom 1394. godine nudio Mlečanima primorske gradove (Skadar, Drivast i druge) koje je prethodno predao Osmanlijama. Sa druge strane, njegov rođak Konstantin Balšić je uz pomoć otomanskih pomoćnih odreda, krajem 1394. godine zauzeo Kroju, a zatim i Danj, postavši, u sultanovo ime, gospodar lokalnih albanskih velikaša.
Dešavanja posle bitke
Pobeda vlaškog vojvode, nije nanela velike vojne gubitke Bajazitovim snagama, koje su posle bitke zauzele Vidin. Ona je, međutim, imala veliki moralan značaj. O njoj je mađarski kralj Žigmund poslao vesti na zapad, tako da je u Parizu održana svečana služba u čast hrišćanske pobede. On sam je neposredno posle bitke, oduzeo Osmanlijama Mali Nikopolj. Sve to, dovelo je do okupljanja velike hrišćanske vojske (između 60.000 i 100.000 ljudi ) koja je 1396. godine prešla Dunav i zauzela Vidin, posle čega se uputila ka Nikopolju, gde je 25. 9. 1396. godine, doživela veliki poraz.
AGI
AGI ima više značenja.
Bitka na Rovinama
Dešavanja posle bitke
Na južnom Jadranu, Đurađ II je u jesen 1395. godine zauzeo Skadar i okolna utrđenja, koja je potom ponudio Mlečanima, koji su u aprilu 1396. godine preuzeli Đurđeve posede oko Skadra i istočno od reke Bojane.
Međutim, Bajazit je bitku na Rovinama iskoristio i da ovlada Makedonijom, pošto su u bici poginuli njeni preostali gospodari, kralj Marko i Konstantin Dragaš. Markova braća, Andrejaš i Dmitar, su još tokom proleća 1393. godine napustili svoje posede, južno od Skoplja, tako da u tim delovima nekadašnjeg Dušanovog carstva više nije bilo nikoga ko bi mogao da nasledi kralja Marka. Njih dvojica su u julu 1394. godine boravila u Dubrovniku, odakle su prešli u Mađarsku i stupili u službu kralja Žigmunda. Konstantinov sin, Jakov, prešao je u islam i kao Jakub, jedno vreme je upravljao oblašću oko Velbužda.
Početkom 1396. godine, Bajazitove snage su zauzele Prištinu, ali nisu ovladale celokupnim zemljama Vuka Brankovića. Tokom leta iste godine, Osmanlije su, ojačane pomoćnim odredima kneza Stefana, upale u Banat i opljačkale ga.
Crno (Novi Vinodolski)
Crno je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno-sjeverozapadno su Donji Zagon i Ledenice, sjeverozapadno je Bater, jugozapadno su Novi Vinodolski, Povile i Klenovica, južno jugozapadno je Drinak, jugoistočno su Podmelnik, Luka Krmpotska, Javorje i Zabukovac.
Istočna Afrika
[[Datoteka:LocationEasternAfrica.png|right|thumb|350px|
]] Istočna Afrika je najistočnija regija afričkog kontinenta koja se različito definiše u geografiji ili geopolitici. Prema UN-ovoj shemi geografskih regija Istočnu Afriku čine sljedećih 19 teritorija:
Egipat i Sudan se ponekad, geografski, ubrajaju u ovu regiju.
Geografija
Neki dijelovi Istočne Afrike pomlađeni su koncentracijama divljih životinja poput "velike petorke", tj. slona, lava, zebre, žirafe i nosoroga, čije su populacije tijekom nedavnih vremena opadale zbog povećanog stresa, posebice populacije nosoroga i slonova.
Geografija Istočne Afrike često je iznenađujuća i slikovita. Oblikovana silama globalne tektonike ploča koje su stvorile Veliku rasjednu dolinu, Istočna Afrika je nalazište dva najviša vrha u Africi, Kilimandžara i Mount Kenije.
Jedinstvena geografija i očigledna održivost za poljodjelstvo učinile su Istočnu Afriku metom europskih istraživanja, eksploatacije i kolonizacije u devetnaestom stoljeću. Danas je turizam važan dio ekonomija Kenije, Tanzanije i Ugande.
Razdoblje europskog imperijalizma
Istočna Afrika je tijekom 19. i početkom 20. stoljeća postala kazalište natjecanja između glavnih europskih imperijalističkih nacija toga vremena. Tijekom perioda Utrke za Afriku gotovo svaka je zemlja, koja se nalazila u današnjoj istočnoafričkoj regiji, postala dio europskog kolonijalnog carstva.
Portugal je bio prvi među europskim državama koji je uspostavio snažnu prisutnost u južnom Mozambiku, dok su se njegovi posjedi tijekom ovog perioda ubrzano povećavali uključujući dijelove današnjeg sjevernog Mozambika. Portugalci su se napokon na jezeru Malavi susreli s nedavno stvorenim Britanskim Protektoratom Nyasaland (današnji Malavi), koji je okruživao istoimeno jezero s tri strane, dopustivši Portugalcima nadzor istočne obale jezera.
Peepeepoopoo Carstvo je zakoračilo na najbogatije i najobećavajuće zemlje u regiji zadobivši današnju Ugandu i Keniju. Ti su protektorati bili smješteni u bogatom poljoprivrednom području većinom pogodnom za obrađivanje gotovinskih usjeva poput kave i čaja, jednako kao i za stočarstvo, tj. goveda i koze od kojih su se dobivali proizvodi (kozetina, govedina i mlijeko). To je područje imalo potencijal za značajno rezidencijalno širenje, pa je pogodovalo premještaju britanskih državljana u regiju. Svladavanje klimatskih uvjeta i regionalne geomorfologije omogućilo je uspostavu naselja s bujnim europskim stilom poput Nairobija i Entebbea.
Francuzi su naselili najveći otok Indijskog oceana (i 4. na svijetu) Madagaskar uz grupu manjih obližnjih otoka Reuniona i Komora. Madagaskar, koji je do tada bio pod britanskim nadzorom, ustupljen je Francuskom Carstvu u zamjenu za otok Zanzibar, koji je bio važno središte trgovine začinima, a nalazio se blizu obale Tanganjike. Britanci su jednako držali brojne otočne kolonije u regiji poput prostranog arhipelaga Sejšeli i poljoprivredom bogatog Mauricijusa, koji su prethodno bili pod francuskom suverenošću.
Njemačko Carstvo je zadobilo kontrolu nad velikim područjem koje je nazvano Njemačka Istočna Afrika. Ona je obuhvaćala današnju Ruandu, Burundi i kopneni dio Tanzanije nazvan Tanganjika. Godine 1922. Britanci su dobili mandat Lige naroda nad Tanganjikom nakon čega su je pripojili svojem otočnom posjedu Zanzibaru, te stvorili novu koloniju Tanzaniju. Iako je Njemačka Istočna Afrika bila vrlo prostrana, ona nije imala stratešku važnost kao britanske krunske kolonije na sjeveru. Naseljavanje tih zemalja bilo je otežano i stoga ograničeno uglavnom zbog klimatskih uvjeta i lokalne geomorfologije.
Južne tri četvrtine Somalije postale su talijanski protektorat (Talijanski Somaliland), dok je uzak obalni pojas sjeverne Somalije ostao pod britanskim nadzorom (Britanski Somaliland). Sjeverna obala nalazila se upravo suprotno od britanske kolonije Aden na Arapskom polutoku. One su zajedno služile kao čuvari morskog puta koji je vodio do Britanskog radža. Francuzi su također imali svoju vlastitu ispostavu na putu do Indokine, maleni protektorat Džibuti, koji se također nazivao Francuskim Somalilandom.
Kupovinom malenog lučkog grada (Assab) od lokalnog sultana u Eritreji, Talijani su ugrozili dotadašnju nezavisnost ortodoksnog carstva Etiopije. Odande su mogli kolonizirati Eritreju, dok je Etiopija ostala nezavisna (iako se nalazila pod okupacijom Italije od 1936-1941 tijekom Drugog svjetskog rata).
Politika
Budući da je u zadnje vrijeme većina vlada neliberalna i korumpirana, nekoliko se zemalja raspuklo zbog političkih pučeva i etničkog nasilja. Od završetka kolonijalizma regija je pretrpila:
Kenija, Tanzanija i Uganda su uživale u relativno stabilnim vladama. Regija Awdal u Somaliji također je proživjela relativno blagostanje.
Andro Bušlje
Andro Bušlje (Dubrovnik, SFRJ, 4. januar 1986.) je hrvatski vaterpolista. Trenutno nastupa za Jug. Igra na poziciji beka.
Sa reprezentacijom Hrvatske osvojio bronzane medalje na svetskim prvenstvima 2009. u Rimu i 2011. u Šangaju i zlatnu medalju na Evropskom prvenstvu 2010. u Zagrebu.
Centenario de la Constitución, Río Bravo
Centenario de la Constitución je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 298 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Treglia, Caserta
Treglia je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Désirée (film)
Désirée je američki historijski film snimljen 1954. u režiji Henryja Kostera. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Annemarie Selinko. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Jean Simmons je Désirée Clary, kćer francuskog trgovca svilom koja 1794. godine upoznaje mladog revolucionarnog oficira Napoleona Bonapartu (čiji lik tumači Marlon Brando) kojemu će postati prva velika ljubav. Radnja pokazuje kako će se vjenčati za Napoleonovog maršala Bernadottea (čiji lik tumači Michael Rennie) koji tokom Napoleonskih ratova postaje postaje švedski kralj i ljuti Napoleonov protivnik. Désirée je predstavljao ambiciozni projekt za studio 20th Century Fox, u koga je uložen veliki novac kao i primijenjena nedavno uvedena tehnologija Cinemascope za prikaz widescreen slike u kino-dvoranama. Kritičari su, međutim, bili neskloni filmu, zamjerajući mu "drvenu" i nespretnu režiju. Brando je, pak, kasnije tvrdio da je ulogu Napoleona prihvatio isključivo radi novca te da ga inače nije zanimala. Uspkros toga, Désirée je na kino-blagajnama imala daleko veći uspjeh od njegovog mnogo poznatijeg i hvaljenijeg filma On the Waterfront.
Santa Rosa, Uruachi
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2313 m.
Contrada Sant'Antonio, Messina
Contrada Sant'Antonio je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Gluino
Gluino je hipotetski superpartner gluona. Teoretičari supersimetrije očekuju da bi se gluini trebali proizvesti u paru u akceleratorima čestica poput Velikog hadronskog sudarivača.
U supersimetričnim teorijama, gluini su Majorana fermioni i međudjeluju pomoću jake sile kao kolorni oktet. Gluini imaju leptonski broj 0, barionski broj 0 i spin od 1/2.
Gluini se raspadaju preko jakog međudjelovanja sa skvarkom i kvarkom uz uvjet da su odnosi masa zadovoljeni. Skvark se tada raspada u još jedan kvark i u najlakšu supersimetričnu česticu.
Нови Брачин
Нови Брачин је насеље у Србији у општини Ражањ у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 568 становника (према попису из 1991. било је 696 становника). Ово село је било познато још у Римско доба као Praesidium Dasmini.
Кроз село протиче Јовановачка река која је име добила по центру овог села Јовановац. Село има два вашара, први 4. августа, други 11. и 12. септембра. Такође има и осмогодишњу школу, пошту, амбуланту, базен и осветљене терене за мали фудбал. Селом доминирају фамилије Васић, Михајловић, Тодосијевић, Шајкић, Голубовић, Мирковић и друге.
Демографија
У насељу Нови Брачин живи 471 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 45,7 година (45,3 код мушкараца и 46,1 код жена). У насељу има 176 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,23.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Las Pitahayas, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 642 m.
Familia Hurtado (razvrstavanje)
Familia Hurtado ima više značenja:
Olja Ivanjicki
Olja Ivanjicki (Pančevo, 10. 5. 1931 — Beograd, 24. 6. 2009) je bila poznata srpska slikarka i član ULUSa.
Život
Olja Ivanjicki, pravo ime Olga, je rođena u Pančevu 10. maja 1931. godine u ruskoj bolnici. Njeni roditelji, otac Vasilij Vasiljenko Ivanjicki i majka Veronika Mihajlovna Pjotrovska su u Srbiju došli kao prognanici iz Rusije nakon Oktobarske revolucije. Živeli su u Kragujevcu gde je Olja Ivanjicki živela sve do dolaska u Beograd, da studira vajarstvo na Akademiji za likovne umetnosti u Beogradu. Mada je upisala vajarstvo, ona se od samog početka uglavnom bavila slikarstvom. 1957. godine je završila akademiju likovnih umetnosti u klasi profesora Sretena Stojanovića. Po završetku postdiplomskih studija, 1962. godine dobila je posebno priznanje i stipendiju Fordove fondacije za nastavak studija u SAD, a godine 1978. i mogućnost da učestvuje u programu Fulbrajtove fondacije „Artistin Residencena Rhode Island School of Design“.
Jedan je od osnivača Niš Art Fondacije i Salona Muzeja Mediale a 2007. osnovala je i Fond Olge Olje Ivanjicki sa krajnjim ciljem da Fond radi na osnivanju Muzeja Olje Ivanjicki.
Umrla je u Beogradu 24. 6. 2009. posle operacije srca.
Mediala
Godine 1957. sa grupom slikara — Milićem od Mačve, Leonidom Šejkom, Milovanom Vidakom, Svetozarem Samurovićem, Kostom Bradićem, Sinišom Vukovićem, Mirom Glavurtićem i drugim — osnovala je grupu „Mediala“. koju su predstavljali mladi slikari, pisci, filozofi, arhitekte, kompozitori. Svim članovima Medijale bila je zajednička jedna jedina ideja: beskrajna ljubav prema umetnosti i beskrajno verovanje u njene sveukupne moći.
Prva izložba pod nazivom "Medijalna istraživanja" održana u galeriji Grafički kolektiv a izlagali su Olja Ivanjicki, Leonid Šejka, Miro Glavurtić, Vladan Radovanović.
Grupa Mediala je imala 12 izložbi.
Godine 2006. Olja Ivanjicki radi na osnivanju Salona muzeja Mediale, u okviru Istorijskog muzeja Srbije.
Slikarstvo
Olja Ivanjicki je imala 99 samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Šezdesetih godina prošloga veka je počela prva sa pop artom u Beogradu, a pripremala je i izvedbe koje se pamte. Njene slike se nalaze u mnogim muzejima i galerijama širom sveta:
Projekti
2003. godine je završila i nekoliko arhitektonskih projekata. Projekat za novi trgovinski centar u Njujorku, pod nazivom „Big Apple Twins – Ground and Sky Zero Memorial“ i arhitektonski projekat koji obuhvata dve građevine za Mars, mušku i žensku zgradu, Matrimonial Buildings.
2004. godine je učestvovala na konkursu za memorijalni centar u Njujorku sa projektom „Memorijalna sfera“ (Memorial Sphere).
2004. godine napravila je projekat mosta preko Dunava za Beograd, „Belgrade Time Gate“, a učestvovala je i na konkursu „Nasca Observatory Lodge“ u Peruu, kao i na Trećem Pežoovom takmičenju za projekat automobila bliske budućnosti.
2005. godine oprobala se i kao kostimograf u Narodnom pozorištu u Beogradu, u opereti „Slepi miš“, Johana Štrausa, a sa modnom kućom "Mona" je ostvarila modnu reviju „Tesla“, povodom 150 godina rođenja Nikole Tesle.
2007. godine sa modnom kućom "Mona" iz Beograda uradila kolekciju "Njegoš" posvećenu 150-godišnjici štampanja Gorskog vijenca.
2009. godine, pred sam odlazak u bolnicu na tešku operaciju, predala skice za još jednu reviju u okviru kuće "Mona".
Nagrade i priznanja
Postala je zamenik guvernera Američkog biografskog instituta, a zatim zamenik direktora Međunarodnog biografskog centra u Kembridžu.
Kliješta za uskočnike
mini|250px|Kliješta za vanjske uskočnike Kliješta za uskočnike (stariji naziv: Seeger kliješta) koriste se za ugradnju i skidanje uskočnika, koji služe kao osigurač od osnog pomaka osovine ili vratila, odnosno dijelova koji leže na osovini ili vratilu, ili su umetnuti u odgovarajuće kućište. Uskočnici se najčešće upotrebljavaju kao osigurači od ispada svornjaka, za pozicioniranje valjnih ležajeva na vratilu i u kućištu, te za osno pozicioniranje raznih strojnih dijelova (koloture, ramenice, zupčanici) na osovine ili vratila.
Materijal kliješta za uskočnike je obično specijalni alatni čelik, koji je kovan, potpuno poboljšan i ojačan. Čeljusti su normalno polirane, površina kromirana prema EN 12540, a vrhovi brunirani. Ručke bi trebale biti izolirane plastičnom masom, zbog zaštite od električnog udara.
Kliješta za uskočnike se dijele na:
Doxteje Barrio Primero, Acambay de Ruíz Castañeda
Doxteje Barrio Primero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1020 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2594 m.
Drinak
Drinak je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Jugozapadno je Smokvica Krmpotska, sjeverozapadno je Klenovica, sjeveroistočno je Luka Krmpotska, istočno su Podmelnik i Javorje, jugoistočno su Ruševo Krmpotsko, Zabukovac i Alan, južno su Bile.
Le Destin fabuleux de Désirée Clary
Le Destin fabuleux de Désirée Clary je francuski crno-bijeli biografsko-historijski film snimljen 1942. u režiji Sache Guitryja. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Gaby Morlay, je mlada kćer trgovca svilom koja na kraju 18. vijeka postaje prva velika ljubav mladog oficira Napoleona Bonaparte (koga glumi sam Guitry), ali na kraju u metežu Napoleonskih ratova završi kao supruga njegovog maršala Bernadottea (koga glumi Jacques Varennes), odnosno švedska kraljica. Snimljen za vrijeme njemačke okupacije u Drugom svjetskom ratu, Le Destin fabuleux je poslije rata Guitryju poslužio kao model za još nekoliko biografsko-historijskih filmova o ličnostima iz doba Revolucije i Napoleonskih ratova.
Trappola, Livorno
Trappola je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Ascain, Pyrénées-Atlantiques
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3 097 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 161 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 52 metara (maksimalnoj 883 m, a minimalnoj 5 m).
Rancho Yosondúa, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Rancho Yosondúa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1977 m.
Mörsdorf (Hunsrück)
Mersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 683 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135063.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Mersdorf se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 340 metara. Površina opštine iznosi 17,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 683 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Mišići (Bar)
Demografija
U naselju Mišići živi 200 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,8 godina (38,9 kod muškaraca i 40,7 kod žena). U naselju ima 89 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,84.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Almagres, Sayula de Alemán
Almagres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2069 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Pra' da Bont, Brescia
Pra' da Bont je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 624 m.
Sjeverozapadna Afrika
Sjeverozapadna Afrika obuhvaća zemlje na sjeverozapadu afričkog kontinenta. Termin Sjeverozapadna Afrika obično se koristi u raznim disciplinama poput geopolitike, arheologije, antropologije i genetike. Zbog mogućeg arabocentrizma naziva Magreb prednost se daje nazivu Sjeverozapadna Afrika.
Zemlje i teritoriji koji se nalaze u Sjeverozapadnoj Africi su:
Iris (film)
Ajris je biografska drama o životu britanske spisateljice Ajris Merdok. Džim Brodbent je za svoju izvedbu nagrađen Zlatnim globusom i Oskarom za najboljeg sporednog glumca. Kejt Vinslet je bila nominovana za iste nagrade u ženskoj kategoriji, kao i Džudi Denč, ali za glumicu u glavnoj ulozi. Ona je pak nagrađena BAFTA nagradom za najbolju glavnu glumicu. Film je snimljen po priči Džona Bejlija.
Radnja
Mlad i naivan profesor Oksfordskog univerziteta, Džon Bejli, upoznaje slobodoumnu i visprenu Ajris, koja je pritom pisac sa karijerom u naglom usponu. Iako potpuno različiti, njih dvoje se zaljubljuju jedno u drugo i venčavaju. Ona je nastavila da piše romane i da živi slobodno kao i pre, a on se godinama navikavao na njen kolerični temperament. Mnogo godina kasnije, Ajris dobija Alchajmerovu bolest te život sa njom postaje nepodnošljiv. Džon se bori sa idejom da je smesti u jednu ustanovu jer je i dalje želi pored sebe. Na prvi pogled radi osvete, jer je konačno ona postala slabija polovina, ali i zato što je voli, istim intezitetom kao pre nekoliko decenija. Sve će biti mnogo lakše i bolje, kada ga Ajris, uprkos bolesti koja je uzela maha, prepozna i kaže mu da ga voli.
Bastardini, Alessandria
Bastardini je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 502 m.
Nikša Dobud
Nikša Dobud (Dubrovnik, SFRJ, 5. avgust 1985.) je hrvatski vaterpolista. Trenutno nastupa za Jug. Igra na poziciji centra.
Sa reprezentacijom Hrvatske je osvojio bronzane medalje na svjetskim prvenstvima 2009. u Rimu i 2011. u Šangaju i zlatnu medalju na Evropskom prventvu 2010. u Zagrebu.
Familia Jiménez (razvrstavanje)
Familia Jiménez ima više značenja:
Superpartner
U fizici elementarnih čestica, superpartner je hipotetska elementarna čestica. Supersimetrija je jedna od teorija fizike elementarnih čestica koja predviđa postojanje ovih čestica, takozvanih "sjena".
Naziv superpartner je spoj riječi supersimetrija i partner, drugi naziv je superčestice.
Teoretska predviđanja
Prema teoriji supersimetrije, svaki fermion bi trebao imati bozon kao partnera. Kada su leptoni, fotoni i kvarkovi nastali u Velikom prasku, svaki je imao svog superpartnera: sleptoni, fotini i squarkovi. Ovo se događalo kada je svemir prolazio kroz nagle i različite promjene stanja. Teoretičari vjeruju da se ovo dogodilo u veoma malom djelu nanosekunde(preciznije 10−35 sekundi) prije nego što su se čestice koje vidimo danas "kondezirale" u prostor-vrijeme te se "zamrznule". Superčestice ne postoje od tad.
Točna, neprekinuta superstimetrija bi predvidjela da superpartneri imaju jednaku masu. Superpartneri čestica Standardnog modela još nisu pronađeni. Ovo bi mogao biti pokazaelj da je supersimetrija netočna ili bi mogao biti rezultat toga da supersimetrija nije precizna, neprekinuta.
U produženoj supersimetriji može postojati više od jedne super čestice po zadanoj čestici. Na primjer, sa dvije kopije supersimetrije u četiri dimenzije, foton bi imao dva fermionska superpartnera i skalarnog superpartnera.
U nula dimenzija(poznatije kao Mehanika matrice) moguće je imati supersimetriju, ali ne i superpartnere. Ovo samo vrijedi u situacijama kada supersimetrija ne podrazumijeva postojanje superpartnera.
Ponovno stvaranje superpartnera
Ako je teorija supersimetrije točna, trebalo bi biti moguće ponovno stvoriti te čestice u akceleratorima čestica koji rade s visokim energijama. To nije lagan zadatak; te čestice mogu imati znatno veće mase nego njihove odgovarajuće "stvarne" čestice.
Pine Lake Park, New Jersey
Pajn Lejk Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.707.
Caramicuas, Turicato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 915 m.
Gornji Zagon
Gornji Zagon je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Jugozapadno su Bribir i Novi Vinodolski, južno jugozapadno je Donji Zagon, južno jugoistočno su Ledenice, jugoistočno je Bater, Breze su istočno-sjeveroistočno.
Neutralino
Neutralino je hipotetska čestica. Koncept neutralina došao je iz koncepta supersimetrije.
Prema hipotezi, najlakša je supersimetrična čestica. Model iz hipoteze predviđa da joj je masa (pomnožena s kvadratom brzine svjetlosti) u području energija između 10 GeV i 10 TeV. Teorija koja predviđa postojanje neutralina tvrdi da se neutralino može anihilirati. Anihilacijom neutralina nastaju dvije visokoenergijske gama-zrake.
Neutralino još nije uočen. Uređaji koji imaju kapacitet da bi ga uočili su Čerenkovljevi teleskopi. Jedan od takvih je teleskop MAGIC koji je na La Palmi. Budući da su Čerenkovljevi teleskopi osjetljivi upravo u energijskom području u kojem model predviđa masu neutralina, onda bi neizravnim putem mogli opaziti neutraline. Za to je potrebno postojanje kozmičkih izvora u kojima se neutralini dovoljno učestalo anihiliraju.
Neutralino je čestica koja bi najvjerojatnije mogla biti masivna čestica slabog međudjelovanja (engleski WIMP), čestica koja je jedna od potencijalnih kandidatkinja za nebarionsku tamnu tvar.
Châtillon-en-Dunois
Šatijon an Dinoa je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Šatoden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 716 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 172 metara (maksimalnoj 182 m, a minimalnoj 144 m).
Falls Creek, Pennsylvania
Fols Krik je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.037, što je 54 (5,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Conos, Bodegas Rurales CONASUPO, Rincón de Romos
Los Conos, Bodegas Rurales CONASUPO je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Milpas Viejas, Santa Catarina
Milpas Viejas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
Jakov Polje
Jakov Polje je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno je Smokvica Krmpotska, sjeverno je Drinak, sjeveroistočno su Podmelnik i Javorje, istočno su Ruševo Krmpotsko i Zabukovac, jugoistočno su Bile i Alan, južno je Sibinj Krmpotski.
Danijel Borović
Danijel Borović (Gornji Kneginec, 17. 12. 1958), penzionisani vojni pilot, pukovnik Hrvatske vojske i kapetan I. klase Jugoslavenske narodne armije.
Vojna karijera u JNA i prebjeg sa aerodroma Željava 1992 godine
mini|340px|right|[[Ivan Selak, Rudolf Perešin, Danijel Borović i Ivica Ivandić, četiri pilota koji su izvršili prebjeg iz JNA tokom 1990-ih.]] Nakon završetka preobuke 1982 godine pukovnik Borović je bio raspoređen u 117-tom LAP-u (lovacki avijacijski puk JRZ-a), tada jednoj od vodećih, po važnosti, zrakoplovnih postrojbi JNA i njenog RV i PVO. 117 LAP je bio stacioniran na bihačkom vojnom aerodromu Željava. Oprema i sastav postrojbi koje su bazirale na aerodromu Željava su predstavljale najmoderniji, najskuplji i najelitniji vojni objekt SFR Jugoslavije. Na Željavi je bilo stacionirano najkvalificiranije osoblje počevši od pilota. Pukovnik Borović je u 5. korpusu JRV i PVO bio pomoćnik komandira eskadrile.
117 LAP je u svom sastavu imao 124 LAE (lovačka avijacijska eskadrila JRZ-a) i 125 LAE, a uz njih je na Željavi bila stacionirana i 352 IAE (izviđačka aviacijska eskadrila JRZ-a) koja je bila pod izravnim zapovjedništvom Saveznog sekretarijata za narodnu odbranu (SSNO). U sastav 117 LAP-u je kasnije ušla i 129 LAE koja je bila stacionirana na vojnom aerodromu Pula gdje se, umjesto na Batajnici, izvršavala preobuka za let na MiG-u-21. Tijekom službovanja na Željavi, osim osnovnog pilotskog poziva, pukovnik Borović je bio instruktor letenja na simulatoru za MiG-21, te nastavnik letenja na raznim tipovima MiG-a-21, počevši od NL-12 (MiG-21U-400/600), NL-14 i NL-16 (MiG-21UM).
Tokom Rata u Sloveniji pukovnik Borović je odglumio prehladu, te je na taj način iznudio bolovanje od doktora svoje trupe na Željavi. Na taj način je izbjegao sudjelovanje u letačkim aktivnostima JRZ-a iznad SR Slovenije.
Naknadno, nakon sedam mjeseci, pukovnik Borović je saznao kakvu je sreću imao te noći. Tog dana na aerodromu je ostala manja skupina ljudi osposobljenih za prihvat aviona koji će sletjeti. Po primljenom pozivu, morali su svijetlima kamiona, raspoređenih u pretpolju ispred sletne staze, osvjetliti dio staze. No kako je akcija pripremana u maksimalnoj tajnosti, zaboravilo se o njoj obavjestiti dežurnog časnika baze. Pa kad se avion pukovnika Borovića pojavio iz pravca istočne obale u niskom letu prema pisti, on je uključio sirenu za zračnu opasnost misleći da JRZ napada aerodrom. Vozači kamiona koji su bili raspoređeni s obje strane piste čekali su znak da uključe svjetla, no kad su čuli zvuk sirene pobjegli su. Vozači kamiona koji su bili raspoređeni u prilazu prema pisti nisu čuli znak sirene, pa su ostali na svojim mjestima.
Istodobno dok se pukovnik Borović pokušavao spustiti u Puli, supruga Snježana je s maloljetnim sinom Vanjom prolazila kroz barikade po određenim dionicama. Imali su dramatično dvodnevno putovanje iz Bihaća u Zagreb uz česta zaustavljanja i provjere. Supruga Snježana je za izlazak iz Bihaća koristila lažni identitet kćeri srpskog inspektora koju s bolesnim djetetom voze na liječenje u Sarajevo. Prevozili su je ljudi od povjerenja njenog supruga i njegovih veza u Zagrebu koje su organizirale bijeg.
MiG-21 pukovnika Borovića je bio prvi borbeni avion Hrvatskog ratnog zrakoplovstva (HRZ) (registracijska oznaka: 101). 24. 6. 1992 godine avion je bio pogođen i srušen u borbenoj akciji HRZ-a između Prnjavora i Dervente. Tom prilikom je poginuo pilot HRZ-a, pukovnik Ante Radoš.
Reakcija JNA na prebjeg
JNA je ubrzo nakon prebjega, već slijedeći dan, objavila priopćenje za javnost. Služba za informiranje Komande ratnog zrakoplovstva i protuzračne obrane JNA je objavila kako je na hrvatsku stranu 4. 2. 1992 godine prebjegao pilot Danijel Borović poletjevši sa MiG-om-21 sa bihačkog aerodroma. U priopćenju je bilo istaknuto da se ne zna da li se pilot Borović spustio na aerodrom u Puli, na Krku ili na Plesu. U priopćenju je bilo navedeno da je riječ o pilotu koji se istaknuo u borbenom djelovanju nad teritorijem Hrvatske i da se u tome ponašao korektno. Objavljeno je također da su njegovi kolege piloti izrazili žaljenje što je pilot Borović bio prisiljen da prebjegne u Hrvatsku. U priopćenju je također pisalo da je pilot Borović taj spretni momak koji je srušio helikopter Europske misije kod Varaždina 7. 1. 1992 godine, te da piloti sa Željave tumače njegovu odluku o prebjegu strahom od represija vojno-sudskih organa. U priopćenju je nadalje pisalo kako se piloti sa Željave nadaju da će vojni organi JNA imati za njega razumijevanja, pogotovo zato što je zaslužan za borbena djelovanja nad Hrvatskom.
Manuel Parreño, Río Bravo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Danijel Borović
Vojna karijera u HV-u
340px|mini|right|Pukovnik Borović pregledava avion prije polijetanja. Nakon preleta pukovnik Borović je pristupio Hrvatskoj vojsci (HV) sa činom bojnika. Zajedno sa stožernim brigadirom Rudolfom Perešinom je radio na formiranju 1. lovačke eskadrile HRZ-a gdje je bio zamjenik zapovjednika od 1993 do 1995 godine, a od 1995 do 2003 i zapovjednik. Na tim funkcijama je sudjelovao u svim važnim akcijama tokom Rata u Hrvatskoj, a za koje je dobio i pripadajuća odlikovanja i pohvale.
Tokom karijere u HV-u pukovnik Borović je završio:
Unatoč svemu navedenom, te jer je želio ostati profesionalac u vojsci, stranački neopredijeljen, tijekom svih 11 godina u HRZ-u napredovao je samo jedan čin, od čina bojnika (koji mu je preveden sa kapetana 1. klase iz JNA) na čin pukovnika 1995 godine. Nekoliko prijedloga za promaknuće pukovnika Borovića u čin brigadira redom su bili odbijeni. Uvidjevši da više nema mjesta za napredak u HV-u, pukovnik Borović je u siječnju 2003 godine, čim su se stvorili potrebni uvjeti za to, podnio zahtjev za mirovinom.
Obitelj i kasniji život
Ubrzo nakon umirovljenja pukovnik Borović je s obitelji iz Zagreba preselio u rodni Kneginec, gdje se uključio u politički život općine kao vijećnik i predsjednik općinske podružnice Hrvatske narodne stranke (HNS). , a iz stranke je izašao 2017. godine. Bio je direktor Varaždinske gradske tvrtke Aiport Varazdin d.o.o., koja je bila operater aerodroma Varaždin (LDVA). Pukovnik Borović je sa suprugom Snježanom napisao knjigu "Prelet za Hrvatsku", u kojoj se isprepliću njegova i njena priča iz vremena 90-ih. Knjiga je izdana putem nakladničke kuće Alfa i moguće ju je kupiti u njihovim knjižarama i drugim domaćim nakladničkim kućama.
2014 godine Općinski sud u Varaždinu je pravomoćnom presudom presudio u korist pukovnika Borovića koji je vodio spor protiv bivšeg varaždinskog gradonačelnika i pomoćnika ministra obrane Hrvatske Stjepana Adanića kojega je tužio zbog kaznenog djela protiv časti i ugleda klevetom. Adanić je naime u intervju u lokalnom glasniku općine Gornji Kneginec 2009 godine prozvao pukovnika Borovića da se odlučio na prelet tek nakon službenog priznanja Hrvatske, da je pukovnik Borović akciju izveo samostalno i time ugrozio sve moguće slične akcije, te da je za svoj prelet Borović tražio stan u Hrvatskoj i 200.000 njemačkih maraka ili će u suprotnom vratiti avion u Srbiju ili Bosnu i Hercegovinu.
Viturano, Avellino
Viturano je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 500 m.
Mörsfeld
Mersfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 530 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Mersfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 275 metara. Površina opštine iznosi 5,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 530 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 101 stanovnika/km².
Vada, Livorno
Vada je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3461 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Javorje (Novi Vinodolski)
Javorje je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Jugozapadno su Jakov Polje i Bile, zapadno su Podmelnik i Drinak, sjeverozapadno je Luka Krmpotska, jugoistočno je Zabukovac, južno je Ruševo Krmpotsko.
Tahion
alt=Alt text|thumb|250x250px|Nemoguće je vidjeti kako tahion prilazi, jer se kreće brže od svjetla. Nakon što tahion prolazi pored nas, vidjeli bismo dvije slike, kako dolazi i odlazi u suprotnim smjerovima. Crna linija je valni udar [[Čerenkovljevo zračenje|Čerenkovljeva zračenja, prikazana u jednoj točci u vremenu. Ovaj efekt duple slike je najočitiji za promatraća na putu superluminalnog objekta (siva kugla). Desni plavkasti oblik je slika koju stvara plavo svijetlo Dopplerovog pomaka sfere koje dolazi do promatrača koji se nalazi na vrhu crnih Čerenkovljevih linija. Lijevu crvenu sliku stvara Dopplerov efekt sfere nakon što ode od promatrača. Zbog toga što objekt dolazi prije svjetla, promatrač ne vidi ništa do trenutka kad sfera prolazi pored njega, nakon čega slika koju vidi promatrač postaje dvostruka, kako sfera nadolazi (desno) i kako odlazi (lijevo).]] Tahion /<span title="/ˈ/ primary stress follows">ˈ t <span title="/æ/ short 'a' in 'bad'">æ k <span title="/i/ 'y' in 'happy'">i <span title="/./ syllable break">. <span title="/ɒ/ short 'o' in 'body'">ɒ n /  ili tahionska čestica je hipotetska čestica koja uvijek putuje brže od svjetlosti. Riječ dolazi od grčkog: ταχύ (čit. tahi) - brz, ubrzan. Riječ je 1967. smislio Gerald Feinberg. Komplementarne vrste čestica su luksoni (uvijek putuju brzinom svjetlosti) i bradioni (uvijek putuju sporije od brzine svjetlosti), koji postoje. Mogućnost čestice brže od svjetla su prvi predložili O. M. P. Bilaniuk, V. K. Deshpande, i E. C. G. Sudarshan 1962., iako su koristili izraz" meta-čestica".
Maro Joković
Maro Joković (Dubrovnik, SFRJ, 1. oktobar 1987.) je hrvatski vaterpolista. Trenutno nastupa za Jug. Igra na poziciji krila.
Sa reprezentacijom Hrvatske osvojio bronzane medalje na svetskim prvenstvima 2009. u Rimu i 2011. u Šangaju i zlatnu medalju na Evropskom prvenstvu 2010. u Zagrebu.
El Progreso Mixe, Sayula de Alemán
El Progreso Mixe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 470 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Sudan (regija)
Sudan (arap. bilâd as-sûdân "zemlja crnaca"), geografska regija u Zapadnoj i Istočnoj Africi koja se prostire južno od Sahela od države Mali (nekoć poznat kao Francuski Sudan) pa do unutrašnjosti države Sudan. Ova regija prima više padalina od Sahela, te je pogodnija za poljodjelstvo. Južno od Sudana nalaze se tropske šume.
LGT
Termin LGT ima više značenja.
Gaj Cezar
Gaj Julije Cezar (lat. Gaius Iulius Caesar, 20. pne. - 4. n.e.), poznatiji kao Gaj Julije Cezar Vipsanijan (Gaius Iulius Caesar Vipsanianus) bio je rimski aristokrat i velikodostojnik iz vremena ranog Carstva, poznat kao unuk prvog cara Augusta. Bio je sin Marka Agripe i Julije, Augustove kćeri, a brat mu je bio Lucije Cezar. Pri rođenju je imao ime Gaj Julije Vipsanijan (Gaius Iulius Vipsanianus), koje je poslije očeve smrti i usvajanja od strane Augusta promijenjeno u Gaj Julije Cezar.
Mladi Gaj je još kao adolescent uživao ogromnu popularnost te je rimska javnost očekivala da će upravo on postati Augustovim nasljednikom. Poginuo je u Armeniji prilikom jedne čarke, dvije godine nakon svog brata Lucija. Te su pogibije otvorile put da novi nasljednici postanu Tiberije i Postum Agripa.
Poiana Fântânii, Argetoaia
Poiana Fântânii je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Argetoaia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Trentola-Ducenta, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17056 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Dušan Jakšić
Dušan Jakšić (5. jun 1927. Karlovac, teritorija današnje Hrvatske, Kraljevina Jugoslavija - 17. decembar 2009. Beograd), bio je srpski pozorišni i filmski glumac i pevač.
Biografija
Odrastao je u Beogradu, gde je prvo studirao pevanje na Muzičkoj akademiji, a zatim je prešao na Pozorišnu akademiju (današnji FDU), gde je i diplomirao u klasi prof. Bojana Stupice.
Mörstadt
Merštat je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 916 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331047.
LMT
Termin LMT ima više značenja.
Dušan Jakšić
Biografija
Kao glumac, imao je bogat i plodan opus uloga, od Jugoslovenskog dramskog pozorišta, gde je još kao student prvi put nastupao, preko Beogradskog dramskog pozorišta, do Narodnog pozorišta gde je godinama bio prvak i gde je i penzionisan. Prvi pozorišni angažman mu je u Novom Sadu a 1954. dobio je angažman u Beogradskom dramskom pozorištu. Ostvario je niz veoma zapaženih uloga. Kao glumac, učestvovao je u zabavnim emisijama Radio Beograda „Veselo veče“.
Пардик
Пардик је насеље у Србији у општини Ражањ у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 385 становника (према попису из 1991. било је 489 становника).
Демографија
У селу Пардик живи 337 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 49,1 година (46,8 код мушкараца и 51,5 код жена). У селу има 108 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,56.
Ово село је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Dušan Jakšić
Biografija
Početak pevačke karijere bio je 1955. godine romansom "Noćas nisu sjale" i šlagerom Žarka Petrovića "Sve moje jeseni su tužne". Slede nastupi na domaćim i internacionalnim festivalima. 1958. na Opatijskom festivalu zabavne muzike nastupa sa kompozicijom M.Biroa "More, more", koja osvaja I nagradu slušalaca Radio Beograda i II nagradu slušalaca Radio Zagreba. Na „Beogradskom proleću“ 1964. godine njegova kompozicija Čerge, na tekst Lj.Despotovića, osvojila je I nagradu publike.
Nagrade
Dobitnik je mnogih priznanja i nagrada za svoj rad: Zlatni Beočug grada Beograda 1976. za godišnji doprinos i životno delo; Godišnja nagrada Narodnog pozorišta 1976. godine; 3 plakete Zaslužnog građanina Beograda; Medalja zasluga za narod; Orden rada sa zlatnim vencem; Orden zasluga za narod sa srebrnim vencem; nagrada na festivalu komedije u Jagodini 1999; Zlatna značka Turističkog saveza Beograda.
Mörstadt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alcej-Vorms Merštat se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Alcej-Vorms. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 125 metara. Površina opštine iznosi 5,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 916 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 163 stanovnika/km².
Krmpotske Vodice
Krmpotske Vodice su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Novog Vinodolskog. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno je Luka Krmpotska, jugozapadno su Podmelnik, Javorje, Zabukovac i Alan, sjeveroistočno je Drežnica.