cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pokrštavanje Bugara
Pokrštena Bugarska
mini|Krštenje Borisa I Hristijanizacija je za Bugarsku značila veliki napredak ne samo u kulturnom razvitku već i u procesu slovenizacije zemalja, a prema tome i političkog i etničkog ujedinjenja. Opoziciju bugarskih velikaša, koji su ustali u odbranu svog povlašćenog položaja vezanog za staru religiju i etničku podvojenost, Boris - Mihailo je ugušio pogubivši 52 boljara. Međutim i pored svih prednosti koje je pokrštavanje imalo za kulturni razvitak i unutrašnje ujedinjenje Bugarske, Boris-Mihailo je bio razočaran. Vizantija je išla za tim da stavi bugarsku crkvu pod upravu grčkog sveštenstva i da je potčini carigradskoj patrijaršiji. Bugarski knez želeo je, naprotiv, da njegova mlada crkva dobije potpunu samostalnost pod upravom vlastitog patrijarha. I pošto su njegove želje ostale nezadovoljene, on je okrenuo leća Vizantiji i obratio se papi. Za papu Nikolu I ovo je bila jedinstvena prilika da odvoji Bugarsku od Carigrada i da je dovede pod rimsku jurisdikciju. On je poslao u Bugarsku svoje legate, i izgledalo je da će bugarska potpuno podleći rimskom uticaju. Vizantija je posmatrala kako joj susedna slovenska zemlja izmiče. Tada je sukob između Rima i Carigrada dostigao vrhunac. Kao protivnik Rima, Fotije je postao branilac ne samo nezavisnosti vizantijske crkve nego i životnih interesa vizantijske države. Cezar Varda i car Mihailo III su bili uz njega. Car je uputio papi pismo puno ponosa i samopouzdanja i tražio je opozivanje papske presude protiv Fotija a patrijarh je otišao još dalje i prebacio je rimskoj crkvi zablude u pitanjima liturgike i crkvene discipline pre svega pobijao je zapadnu nauku o proishođenju Svetoga Duha od Oca i Sina. U leto 867. godine na saboru pod carevim predsedništvom bačena je anatema na papu Nikolu I, rimska nauka o filiokve osuđena kao jeretička, a mešanje Rima u pitanja vizantijske crkve proglašeno nezakonitim.
Alou Diarra
Alou Diarra (Villepinte, 16. srpnja 1981.) je umirovljeni francuski nogometaš i reprezentativac malijskog porijekla. Igrao je kao defenzivni vezni, a tokom karijere je promijenio nekoliko klubova, igrajući mahom u Francuskoj, dok su mu najznačajniji strani angažmani bili oni u Bayern Münchenu i Liverpoolu. Za reprezentaciju je nastupao od 2004. do 2012. godine.
Od 2018. godine je pomoćni trener u omladinskim pogonima Lensa.
La Madrastra, Arandas
La Madrastra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2173 m.
Aş Şifār, Taiz
Aş Şifār je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1203 m.
Osteto, Firenze
Osteto je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 569 m.
Hurley, Missouri
Herli je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 178, što je 21 (13,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pierre Darmon
Pierre Darmon (Tunis, 14. januar 1934 -) je bivši francuski teniser jevrejskog porijekla. Talent za igru je otkrio u djetinjstvu, a od 1957. do 1969. je bio najbolje rangirani francuski teniser. Od 1957. do 1967. je nastupao za francusku Davis Cup reprezentaciju u 68 mečeva, od kojih je pobijedio u njjih 44. Nakon završetka karijere je radio u domaćim i međunarodnim teniskim organizacijama.
Oženio se za meksičku teniserku Rosu Mariju Reyes, koja je nakon toga nastupala za Francusku pod imenom Rosy Darmon.
Cebollas (razvrstavanje)
Cebollas ima više značenja:
Legija X Gemina
Legija X Gemina (Legio decima Gemina, doslovno: Legija X Blizanačka) bila je jedna od najznamenitijih legija rimske vojske. Formirao ju je godine 58. pne. Julije Cezar pred svoju invaziju Galije. Imala je izuzetno bogatu i slavnu historiju, sudjelujući u mnogim važnim bitkama, a posljednji put se spominje u 5. vijeku. Također je bila poznata i kao Legija X Equestris, i to zato što je Cezar njene legionare obučio da na maršu koriste konje, odnosno da se po potrebi bore kao konjanici.
Cebolletas (razvrstavanje)
Cebolletas ima više značenja:
Löcknitz
Leknic je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Iker-Randov. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.059 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13062033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Iker-Randov Leknic se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Iker-Randov. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 34 metra. Površina opštine iznosi 22,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.059 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 135 stanovnika/km².
Potrero de Santo Tomás, Matehuala
Potrero de Santo Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Mark Cox (tenis)
Mark Cox (Leicester, 5. jul 1943 -) je bivši engleski teniser koji je kao amater i profesionalac igrao od 1960-ih do 1980-ih. Obrazovao se u školi Millfield u Somersetu, a diplomirao je ekonomiju na Cambridgeu (Downing College) gdje je nastupao za [Cambridge University Lawn Tennis Club]]. Za vrijeme teniske karijere - kojoj je vrhunac bilo 14. mjesto na ATP listi (2. jula 1977), Cox je osvojio osam pojedinačnih i tri titule u parovima. Također je bio član britanske Davis Cup reprezentacije koja je 1978. došla do finala protiv reprezentacije SAD. Nakon povlačenja iz tenisa 1981. godine se posvetio dobrotvornom radu, a povremeno kometira teniske mečeve za TV-stanice.
Potrero de Santo Tomás, Matehuala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1486 m.
17. dodjela Zlatnog globusa
<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#E6E6FA; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 180px" align="center">
održana 10. marta 1960.
Najbolji film: Drama
Ben Hur
Capulines de Arriba, San Miguel el Alto
Capulines de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1890 m.
17. dodjela Zlatnog globusa
Najbolji film: Komedija ili mjuzikl
Neki to vole vruće Porgy and Bess [[Jack Lemmon, dobitnik Zlatnog globusa za najboljeg glumca - drama|mini|desno]] [[Elizabeth Taylor, dobitnica Zlatnog globusa za najbolju glumicu - drama|mini|desno]]
17. dodjela "Zlatnog globusa", za filmska ostvarenja u 1959. godini, održana je 10. marta 1960. godine u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu.
Tetipac (razvrstavanje)
Tetipac ima više značenja:
Čičevo
Čičevo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 190 stanovnika.
Shades of Gray (Star Trek: The Next Generation)
Shades of Gray je 48. epizoda po redu, odnosno posljednja epizoda druge sezone američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation. Radnja prikazuje kako se William Riker prilikom istraživačke misije na jednoj planeti zarazi smrtonosnim mikrobima koji mu napadaju nervni sistem i mozak te kako ga dr. Katherine Pulaski, u nastojanju da ga spasi, nastoji stimulirati sjećanja.
Epizoda je snimljena iz financijskih razloga, odnosno zbog toga što su budžeti za ranije epizode bili prekoračeni, pa su producenti odlučili jednostavno reciklirati scene iz prethodnih epizoda. Zbog toga je Shades of Gray postao jedini clip show u historiji serije, te izazvao negodovanje među fanovima te se smatra jednom od najlošijih epizoda.
Dick Crealy
Richard "Dick" Crealy (Sydney, 18. septembar 1944 -) je bivši australijski teniser. Poznat je po tome što je u pojedinačnoj konkurenciji došao do finala Australian Opena 1970. godine, kao i osvojenim Grand slam titulama u parovima - 1968. na Australian Openu u muškim (sa Allanom Stoneom) i mješovitim parovima (sa Billie Jean King). Godine 1969. je sa Stoneom osvojio i titulu u muškim parovima na US Openu. Na Rolland Garrosu je osvojio još jednu titulu parova, zajedno sa Onnyjem Parunom. Godine 1978. se povukao iz tenisa, ali je povremeno nastavio igrati egzibicijske mečeve.
Kanski filmski festival 1960.
Trinaesti po redu Kanski festival je bio održan od 4. aprila do 20. maja 1960. godine u Cannesu.
Zlatnu palmu je osvojio La dolce vita, italijansko-francuski film režiji Federica Fellinija.
Nagradu za najbolju glumicu su podijelili Jeanne Moreau za nastup u američkom filmu Moderato Cantabile i Melina Mercouri za nastup u filmu Nikad nedjeljom.
Tadašnju Jugoslaviju je na programu festivala predstavljao Deveti krug u režiji Franceta Štiglica. Poznati hrvatski animator Dušan Vukotić je bio među članovima žirija.
Položaj LGBT osoba na Guamu
Guam je prema pravima LGBT populacije jedna od tolerantnijih zemalja Okeanije. Istopolni odnosi su legaliozvani 1979. godine, dok je zabrana diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije i rodnog identiteta zagarantovana ustavom, koji je donet 2000. godine, na inicijativu Partije Liberalnih Socijaldemokrata, tada vladajuće skupštinske većine na Guamu. Istopolna partnerstva se razmatraju u proceduri parlamenta za usvajanje. Premda nema zakona po tom pitanju, u praksi je dozvoljeno služenje vojske od strane otvoreno gej-osoba. Prema istraživanju iz 2008. godine, 41% gradjana Guama podržava istopolne brakove, dok 18% podržava usvajanje dece od strane istopolnih parova.
Tetiz (razvrstavanje)
Tetiz ima više značenja:
Stazione di Santa Croce, Benevento
Stazione di Santa Croce je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 497 m.
Aaron Sorkin
Aaron Benjamin Sorkin (New York, 9. lipnja 1961.) je američki scenarist, producent i pisac kazališnih komada čiji radovi uključuju filmove kao što su Malo dobrih ljudi, Američki predsjednik, Društvena mreža i Igra pobjednika kao i televizijske serije Zapadno krilo, Sports Night i Studio 60 na Sunset Stripu.
Nakon što je diplomirao na Sveučilištu Syracuse 1983. godine, Sorkin je većinu 80-tih godina prošlog stoljeća proveo u New Yorku kao glumac koji se pokušava probiti. Ipak, svoju strast pronašao je u pisanju kazališnih komada i vrlo brzo postao jedan od obećavajućih autora. Njegova predstava Malo dobrih ljudi zainteresirala je holivudskog producenta Davida Browna koji je otkupio prava na filmsku ekranizaciju prije nego što je predstava uopće doživjela svoju premijeru na kazališnim daskama.
Nakon više od punog desetljeća izbivanja iz kazališta, Sorkin se vratio adaptacijom vlastitog scenarija The Farnsworth Invention. Predstava je svoju premijeru imala na Broadwayu u prosincu 2007. godine.
Mnogo godina bio je ovisnik o kokainu, ali nakon uhićenja kojim je zaradio ogroman negativni publicitet otišao je na liječenje i navodno se oporavio. Na televiziji, Sorkin je poznat kao "control freak" koji svoj posao rijetko dijeli s drugima. Njegovo osoblje uglavnom je zaduženo za istraživanje i donošenje priča koje on stavlja na papir. Sorkinov trademark koji uključuje brze dijaloge i dugačke monologe likova na televiziji je odlično uklopio svojom tehničkom metodom snimanja "Walk and Talk" (u slobodnom prijevodu "Hodaj i pričaj") njegov česti suradnik, redatelj Thomas Schlamme.
Rane godine
Sorkin je išao u srednju školu Scarsdale gdje se zainteresirao za dramsku grupu i kino klub. U osmom razredu igrao je generala Bullmoosea u mjuziklu Li'l Abner. 1979. godine Sorkin je upisao sveučilište Syracuse. U prvoj godini pao je ispit koji ga je unazadio u njegovoj nakani da postane glumac, budući je jedan od kriterija za pohađanje dramskog odjela bio da svi studenti moraju položiti ispite koji su bili uvjeti za pohađanje tog dijela nastave. Ipak, Sorkin se vraća godinu dana kasnije odlučan da bude bolji i diplomira 1983. godine.
Nezaposleni glumac, obećavajući pisac
Nakon diplome, Sorkin seli u New York gdje radi sve i svašta, uključujući dostavu telegrama, vožnju limuzine, dijeljenje letaka za promociju lova i ribolova te konobarenje na Broadwayu u kazalištima poput Palacea. Jednog vikenda, dok je čuvao kuću prijatelja našao je stari IBM Selectric pisaći stroj i započeo pisati, a o tom događaju kasnije će izjaviti: "Osjećao sam fenomenalnu samouvjerenost i radost kakvu nikad prije nisam osjetio."
Nastavio je s pisanjem i uskoro završio svoj prvi kazališni komad "Removing All Doubt" koji je poslao svom starom profesoru kazališta, Arthuru Storchu koji je s istim bio impresioniran. 1984. godine, "Removing All Doubt" je uprizorena kao drama na sveučilištu Syracuse. Nakon toga napisao je "Hidden in This Picture", komad koji je debitirao na off-off-Broadwayu 1988. godine u New Yorku. Nakon što je producent John A. McQuiggan vidio komad "Hidden in This Picture" rekao je Sorkinu da pokuša pretvoriti predstavu od jednog čina u punokrvnu dramu imena "Making Movies". Njegova reputacija kao pisca kazališnih komada brzo se širira kazališnom scenom u New Yorku.
Malo dobrih ljudi
mini|250px|Predstava Malo dobrih ljudi u Royal Haymarket u Londonu, [[31. kolovoza 2005.]] Sorkin je inspiraciju za sljedeći kazališni komad, sudsku dramu naziva Malo dobrih ljudi, dobio nakon telefonskog razgovora sa sestrom Deborah koja je upravo diplomirala na Bostonskom sveučilištu i potpisala trogodišnji ugovor kod suca ratne mornarice. Odlazila je u Guantanamo Bay kako bi branila skupinu Marinaca koji su skoro ubili svog suborca prema zapovijedi svog nadređenog oficira. Taj dio priče Sorkin je iskoristio za svoju priču čiji je veliki dio napisao na ubruse dok je konobario na Broadwayu. Skupa sa svojim cimerima kupio je Macintosh 512K i nakon što bi se navečer vratio kući jednostavno bi ispraznio džepove i pretipkao na kompjuter ono što je tijekom dana pisao na ubruse.
1988. godine Sorkin je prodao filmska prava na svoju dramu producentu Davidu Brownu prije nego je kazališna predstava uopće imala premijeru za, najvjerojatnije, šesteroznamenkasti iznos. Brown je pročitao članak u New York Timesu o Sorkinovoj predstavi u jednom činu "Hidden in This Picture" i otkrio da Sorkin ima još jednu dramu imena Malo dobrih ljudi. Brown je producirao Malo dobrih ljudi na Broadwayu u Music Box Theatre. U predstavi je glumio Tom Hulce, a režirao ju je Don Scardino. Nakon otvaranja kasne 1989. godine, predstava će se odigrati 497 puta.
Sorkin je nastavio pisati "Making Movies" i 1990. godine debitirao je na Off-Broadwayu u Promenade Theatre, uz produkciju Johna A. McQuiggana i režiju Dona Scardina. U međuvremenu, David Brown je producirao par filmova za TriStar Pictures i pokušao zainteresirati kompaniju za filmsku adaptaciju Malo dobrih ljudi, ali njegov prijedlog je odbijen zbog nedostatka glavnih glumačkih zvijezda. Browna je kasnije nazvao Alan Horn iz Castle Rock Entertainment koji je želio snimiti film. Rob Reiner, partner producent u Castle Rocku, odlučio ga je režirati. Film je 1992. godine zaradio četiri nominacije za nagradu Oscar, uključujući i onu za najbolji film godine.
Rad pod ugovorom za Castle Rock Entertainment
Ranih 90-tih godina prošlog stoljeća, Sorkin je radio pod ugovorom za Castle Rock Entertainment. Napisao je scenarije za filmove Malo dobrih ljudi, Malice i Američki predsjednik, a sva tri zajedno utržila su oko 400 milijuna dolara u svijetu na kino blagajnama. Dok je pisao za Castle Rock, sprijateljio se s kolegama kao što su William Goldman i Rob Reiner te upoznao svoju buduću ženu, Juliu Bingham koja je bila jedna od odvjetnica tvrtke. Sorkin je napisao nekoliko verzija scenarija za Malo dobrih ljudi u svom stanu u New Yorku, pritom učeći usavršavanje scenarija iz knjige o scenarističkim formatima. Nekoliko je mjeseci proveo u uredima Castle Rocka u Los Angelesu, radeći na scenariju s Robom Reinerom. William Goldman (koji je redovito radio pod ugovorom s Castle Rockom) postao mu je mentor i pomogao mu u adaptaciji njegovog kazališnog komada u pravi filmski scenarij. Film Malo dobrih ljudi režirao je Rob Reiner, a glavne uloge u njemu ostvarili su Tom Cruise, Jack Nicholson, Demi Moore i Kevin Bacon. Film je producirao David Brown, a u kina je pušten 1992. godine i postao veliki box-office uspjeh.
Goldman je uskoro prišao Sorkinu s idejom koju je Sorkin razvio u scenarij za film Malice. Goldman je nadgledao projekt kao kreativni konzultant dok je Sorkin pisao prve dvije verzije scenarija. Ipak, zbog obveza završavanja scenarija za Malo dobrih ljudi, Sorkin je napustio posao pa je scenarist Scott Frank napisao još dvije dodatne verzije. Nakon što je produkcija Malo dobrih ljudi završena, Sorkin se vratio i nastavio pisati scenarij za Malice te ga i završio. Harold Becker je režirao film koji je u kina pušten 1993. godine, a u kojem su glavne uloge ostvarili Nicole Kidman i Alec Baldwin. Film je imao miksane kritike među kojima su neki film proglašavali pravom zabavom, a drugi mu zamjerali što napetost nije prisutna konstantno.
Sorkinov posljednji producirani scenarij za Castle Rock je bio za komediju Američki predsjednik na kojemu je ponovno surađivao s Williamom Goldmanom koji je i ovdje bio kreativni konzultant. Sorkinu je trebalo par godina da napiše scenarij za film koji je u početku imao čak 385 stranica; naravno, kasnije je scenarij skraćen na uobičajenih 120 stranica. Film je režirao Rob Reiner, a doživio je kritički uspjeh.
Konzultant na scenarijima
Sorkin je na nekoliko filmova radio kao konzultant za scenarije. Napisao je par rečenica koje izgovaraju Sean Connery i Nicolas Cage u filmu Hrid. Također je radio i na scenariju za film Excess Baggage, komediji o djevojci koja iscenira vlastitu otmicu kako bi zadobila očevu pozornost, a također je i napisao par scena Willa Smitha u filmu Državni neprijatelj.
Sports Night
Sorkin je na ideju o događajima i životima ekipe koja radi na sportskim vijestima došao dok je živio u hotelu Four Seasons u Los Angelesu gdje je pisao scenarij za Američkog predsjednika. Radio bi do kasnih noćnih sati uz upaljen televizor na programu ESPN i gledao neprestane reprize sportskih vijesti. Upravo su ga te vijesti inspirirale da napiše filmski scenarij, ali nije mogao naći pravu strukturu priče pa je ideju preobličio u humorističnu televizijsku seriju. Sports Night producirala je kuća Disney, a pilot epizoda prikazana je u jesen 1998. godine na ABC-u.
Tijekom prve sezone, Sorkin je vodio bitku s kućom o upotrebi smijeha publike u pozadini humorističnih scena i o snimanju same serije pred publikom uživo. Mnogi kritičari upravo su kritizirali upotrebu smijeha u pozadini, jer je zvučala neuvjerljivo. Sorkin je izjavio: "Kad snimaš seriju pred publikom uživo, nemaš drugog izbora nego upotrijebiti njihov smijeh u pozadini." Ipak, kako je sezona odmicala, smijeh u pozadini koristio se sve manje i manje da bi do kraja prve sezone potpuno nestao. Na taj način, glumačka ekipa dobila je puno više vremena za probe, a ekipa iza kamere nije se više trebala toliko truditi oko namještanja scena za publiku uživo.
Iako je serija Sports Night doživjela kritički uspjeh, ABC je otkazala istu nakon dvije sezone zbog slabe gledanosti. Sorkin se jedno vrijeme poigravao s idejom da nastavi s prikazivanjem serije na nekoj drugoj televizijskoj mreži, ali je na kraju odbio sve ponude dijelom i zbog toga što je već tada užurbano radio na svom drugom televizijskom projektu - Zapadnom krilu.
Cedral (razvrstavanje)
Cedral ima više značenja:
Aaron Sorkin
Zapadno krilo
Sorkin je osmislio političku televizijsku dramu Zapadno krilo 1997. godine kad je potpuno nepripremljen otišao na ručak s producentom Johnom Wellsom i u panici mu ispričao ideju o seriji čiji su glavni likovi zaposlenici Bijele kuće. Kao ideja poslužili su mu neupotrijebljeni ostaci scenarija filma Američki predsjednik. Ispričao je Wellsu sve o svojim posjetima Bijeloj kući dok se bavio istraživanjem za scenarij Američkog predsjednika i u jednom trenutku njih dvojica su se našla u raspravi o poslovnoj strasti ljudi koji rade u javnoj službi. Wells je predložio ideju za seriju televizijskoj mreži NBC, ali su mu oni rekli da pričeka budući nisu vjerovali u takvu vrstu projekta zbog skandala s Monicom Lewinski koji je u to vrijeme tresao SAD. Kada su, godinu dana poslije, neke druge televizijske mreže izrazile zainteresiranost za Zapadno krilo, NBC je odobrio projekt. Pilot epizoda emitirana je u jesen 1999. godine, a seriju je producirala kompanija Warner Bros. TV.
U svojoj prvoj sezoni, serija Zapadno krilo osvojila je čak 9 prestižnih televizijskih nagrada Emmy što predstavlja rekord u najviše osvojenih Emmyja neke serije za jednu sezonu. Nakon dodjele uslijedio je pravi fijasko koji se vrtio oko dodijeljenog Emmyja za najbolji scenarij za epizodu In Excelsis Deo kojeg su osvojili Sorkin i Rick Cleveland. U članku New York Timesa pisalo je da Cleveland zbog Sorkina nije mogao doći do riječi prilikom preuzimanja nagrade i pobjedničkog govora. Priča te pobjedničke epizode bazirana je upravo na Clevelandovom ocu, ratnom veteranu koji je sudjelovao u Korejskom ratu, a koji je posljednje godine svog života proveo na ulici. Uslijedio je pravi internetski rat između Sorkina i Clevelanda po forumima što je rezultiralo Sorkinovom kasnijom isprikom. Njih dvojica za istu epizodu također su osvojili i nagradu Udruženja filmskih scenarista SAD-a u veljači 2001. godine.
2001. godine, nakon što je završio s drugom sezonom serije, Sorkin se vratio konzumaciji droge; javnost je za to saznala nakon što je uhićen na aerodromu u Burbanku zbog posjedovanja halucinogenih gljiva, marihuane i kokaina. Sudac mu je odredio obavezno uključivanje u program ovisnika o drogi. Iako se Sorkin oporavio, njegova ovisnost bila je predmetnom javnih rasprava, a najveću popularnost dosegnula je kad je serija Zapadno krilo parodirana u emisiji Saturday Night Live.
Sorkin je sveukupno napisao 87 scenarija Zapadnog krila što označava pisanje gotovo svake snimljene epizode u prve četiri sezone. Priznao je da takav način rada zapravo nije dobar, jer niti jedna epizoda koju je on pisao nikad nije završena na vrijeme. 2003. godine, na kraju četvrte sezone, Sorkin i njegov prijatelj i izvršni producent Thomas Schlamme napustili su seriju zbog unutarnjih sukoba s kućom Warner Bros. TV koji nisu uključivali NBC pa je tako John Wells ostao jedini izvršni producent serije. Sorkin se kasnije vratio u posljednjoj epizodi serije kao statist.
Studio 60 na Sunset Stripu
2003. godine Sorkin je novinarki Charlie Rose otkrio da radi na novoj televizijskoj seriji čija će se radnja događati iza kulisa kasne noćne zabavne emisije kakva je, primjerice, Saturday Night Live. Početkom listopada 2005. godine scenarij pilot epizode serije nazvane Studio 7 on the Sunset Strip, čiji je autor bio Sorkin, a producent Thomas Schlamme, počeo je kružiti Hollywoodom i zaintrigrirao javnost na internetu. Samo tjedan dana kasnije, NBC je otkupio prava na prikazivanje od Warner Bros. TV za rekordan iznos koji je rezultirao natjecanjem sa CBS-om. Ime serije kasnije je promijenjeno u Studio 60 na Sunset Stripu. Sorkin je priznao da u seriji ima autobiografskih elemenata i likova koji su bazirani na stvarnim ljudima.
U rujnu 2006. godine emitirana je pilot epizoda serije koju je režirao Schlamme. Epizoda je bila kritički izrazito hvaljena i imala je veliku gledanost, ali je do sredine sezone gledanost drastično pala. Kasnije epizode serije prema mišljenju kritike i publike nisu ispunile očekivanja pa je u javnosti bilo dosta kritiziranja s obje strane. U siječnju 2007. godine Sorkin je napao novinare za koje je smatrao da su se previše fokusirali na pad gledanosti serije i na blogove u kojima su im nezaposleni scenaristi služili kao izvori. Nakon dvomjesečne stanke, Studio 60 je nastavio s emitiranjem posljednjih epizoda prve sezone koja će na kraju ostati i jedina sezona te serije.
Povratak u kazalište
mini|250px|Aaron Sorkin raspravlja o svom kazališnom komadu The Farnsworth Invention s gledateljima u Music Box Theatre, [[8. studenog 2007.]] 2003. godine Sorkin je pisao scenarij o televizijskom pioniru Philu Farnsworthu, priču s kojom se upoznao još ranih 90-tih kad mu je producent Fred Zollo došao s idejom o adaptaciji memoara Elme Farnsworth u biografski film. Sljedeće godine završio je scenarij naziva "The Farnsworth Invention", a studio New Line Cinema odmah se zainteresirao za isti. Thomasu Schlammeu ponuđeno je da ga režira. Radnja se vrti oko patentne bitke između izumitelja Phila Farnswortha i tajkuna Davida Sarnoffa za tehnologiju koja će omogućiti prve televizijske prijenose u SAD-u.
mini|250px|Aaron Sorkin intervjuira [[William Goldman|Williama Goldmana u studenom 2008.]] U isto vrijeme, Sorkina je kontaktirala Jocelyn Clarke, menadžerica povjerenstva u Abbey kazalištu u Dublinu, tražeći od njega da za njih napiše kazališni komad na što je Sorkin i pristao. S vremenom, Sorkin je promijenio scenarij "The Farnsworth Invention" i prilagodio ga kazalištu. Prvu verziju poslao je rane 2005. godine, a produkcija je planirana za 2007. Međutim, kazalište Abbey se 2006. godine, pod vodstvom novih menadžera, povuklo iz projekta. Unatoč tome, La Jolla Playhouse - koji su pomagali u produkciji Abbeyju - ostali su na projektu, a čak je i Steven Spielberg sudjelovao u njemu kao producent. Predstava je prikazivana u La Jolla Playhouse od 20. veljače 2007. do 25. ožujka 2007. Uslijedila je produkcija na Broadwayu, a planirane su predstave u Music Box Theatreu za 14. studenog 2007. Međutim, zbog štrajka na Broadwayu 2007. predstava je odgođena. Ipak, 3. prosinca 2007. godine u Music Box Theatreu je održana predstava koja je označila i kraj štrajka. Predstave su se vrtile do 2. ožujka 2008.
2005. godine Sorkin je revidirao kazališni komad Malo dobrih ljudi za London West End. Predstava je prvi put prikazana u Royal Haymarketu u jesen iste godine, a režirao ju je David Esbjornson s Robom Loweom u glavnoj ulozi.
Povratak na film
Sorkinov sljedeći scenaristički izlet bio je povratak na film, kada ga je studio Universal Pictures angažirao da adaptira knjigu producenta Georgea Crilesa Rat Charlieja Wilsona za producentsku kompaniju Playtone Toma Hanksa. Radnja se vrti oko kongresmena iz Teksasa, Charlieja Wilsona koji je financirao tajni rat CIA-e protiv bivšeg Sovjetskog saveza u Afganistanu. Sorkin je napisao scenarij, a film je u kina pušten 2007. godine. U njemu su glavne uloge ostvarili Tom Hanks, Julia Roberts i Philip Seymour Hoffman, a režirao ga je Mike Nichols.
U kolovozu 2008. godine Sorkin je najavio da je pristao napisao scenarij za studio Sony Pictures i producenta Scotta Rudina o tome kako je osnovan Facebook. Film Društvena mreža temeljen je na romanu Bena Mezricha The Accidental Billionaires, a u američka kina pušten je 1. listopada 2010. godine. Za scenarij za taj film Sorkin je osvojio Oscara, Zlatni globus i BAFTA-u. Godinu dana poslije Sorkin je zaradio nominacije za iste nagrade za svoj rad na scenariju filma Igra pobjednika.
Budući projekti
U ožujku 2007. godine objavljeno je da je Sorkin pristao napisati glazbenu adaptaciju hit pjesme iz 2002. godine "Yoshimi Battles the Pink Robots" u izvedbi psihodelične rock skupine The Flaming Lips, u suradnji s redateljem Desom McAnuffom koji je i radio na razvijanju projekta.
12. srpnja 2007. godine Variety je napisao da je Sorkin potpisao ugovor s kućom DreamWorks za koju bi trebao napisati tri scenarija. Prvi scenarij se zove The Trial of the Chicago 7 koji je Sorkin već razvijao sa Stevenom Spielbergom i producentima Walterom Parkesom i Laurie MacDonald. U ožujku 2010. godine Sorkinov agent Ari Emanuel je izjavio da je projekt puno zahtjevniji nego što se mislilo na prvi pogled.
2010. godine Sorkin je navodno otkupio filmska prava na knjigu Andrewa Younga The Politician (o senatoru Johnu Edwardsu) i najavio da će mu adaptacija te knjige ujedno poslužiti i za redateljski debi.
U studenom 2010. godine objavljeno je da trenutno radi na mjuziklu baziranom na životu Houdinija, uz glazbu Dannyja Elfmana.
U siječnju 2011. godine, tijekom intervjua za BBC, Sorkin je potvrdio da će se vratiti televiziji i to serijom koja će se bazirati na vijestima kabelske mreže. Rekao je da će seriju producirati HBO, da se pilot epizoda već piše, a audicije održavaju. Radno ime serije je The Newsroom, a scenarij za pilot epizodu procurio je na Internet. Trenutno će od poznatih glumaca u seriji nastupiti Alison Pill, Emily Mortimer, Josh Pence, Jeff Daniels, Olivia Munn, Sam Waterston, John Gallagher Jr. i Thomas Sadoski, dok je za redatelja izabran Greg Mottola. 8. rujna 2011. godine HBO je naručio 10 epizoda serije The Newsroom koja će s emitiranjem započeti u jesen 2012. godine.
Proces pisanja i stil
mini|250px|Aaron Sorkin na [[zračna luka|aerodromu JFK u New Yorku, lipanj 2006.]] Sorkin je pisao za kazalište, film i televiziju i u svakom mediju njegova je suradnja s ostalim kreatorima izrazito varirala. Započeo je u kazalištu gdje je scenarije pisao uglavnom sam, a zatim je prešao na film gdje je surađivao s redateljem Robom Reinerom i scenaristom Williamom Goldmanom te naposljetku i na televiziju gdje je gotovo cijelo desetljeće vrlo usko surađivao s redateljem Thomasom Schlammeom na serijama Sports Night, Zapadno krilo i Studio 60 na Sunset Stripu. Trenutno radi na sva tri medija istovremeno. Navika mu je strastveno pušenje tijekom pisanja scenarija (cigareta za cigaretom) dok bezbrojne sate provodi u svom uredu smišljajući nove ideje za priče. Svoj proces pisanja opisuje kao "fizički rad", budući često zna ustati i izgovarati dijaloge na kojima radi i koje piše.
Novinar New York Timesa Peter De Jonge u svom članku napisao je da "Zapadno krilo nikad nema radnju koja se proteže na više od par epizoda i da ne postoji neka velika priča unutar svake sezone". Svoje mišljenje temelji na tome da "ako likovi nemaju mana, nemoguće im je napisati veću priču". Sorkin je na to izjavio: "Vrlo rijetko planiram unaprijed, ne zbog toga što smatram da to nije dobro, nego zbog nedostatka vremena." Također je rekao: "Kao pisac ne volim odgovarati na pitanja prije nego što zbilja moram". Televizijski kritičar John Levesque iz Seattlea komentirao je da Sorkinov proces pisanja može dovesti do nesmotrenog i nelogičnog razvoja radnje. Na televiziji, Sorkin je imao prste u pisanju scenarija doslovno svake epizode, rijetko dajući kredit ostalim kolegama. Peter De Jonge napisao je da su bivši scenaristi Zapadnog krila rekli da Sorkin zbilja nije velikodušan u dijeljenju svog imena na scenariju s nekim drugim. Za GQ magazin 2008. godine, Sorkin je rekao: "Pomaže mi osoblje koje ima fantastične ideje, ali scenarij ne piše čitavi odbor".
Skoro puno desetljeće traje kolaboracija na televiziji između Sorkina i redatelja Thomasa Schlammea koja je započela još rane 1998. godine kad su otkrili da dijele vrlo slične kreativne ideje za svoju prvu televizijsku seriju na kojoj su radili - Sports Night. Njihovo uspješno partnerstvo na televiziji bazira se na Sorkinovom pisanju scenarija dok je Schlamme izvršni producent i povremeni redatelj; zajedno su radili na serijama Sports Night, Zapadno krilo i Studio 60 na Sunset Stripu. Schlamme je odgovoran za kreiranje izgleda same serije, rad s drugim redateljima, diskutiranju oko scenarija sa Sorkinom čim ih ovaj napiše, rad na budžetu kao i scenografiji i audicijama. Sorkin se bavi isključivo pisanjem scenarija.
Sorkin je poznat po pisanju znamenitih i brzih dijaloga, kao što su na primjer "You can't handle the truth!" iz Malo dobrih ljudi te kompletan dijalog napisan na latinskom usmjeren protiv Boga u seriji Zapadno krilo, u epizodi Two Cathedrals. Za televiziju, jedna od Sorkinovih oznaka je i ponavljanje dijaloga likova dok ćaskaju o stvarima koje su vezane za pojedine epizode, a česta pojava je i ubacivanje referenci iz popularne kulture u razgovore.
McFarland & Company je objavila kolekciju eseja koji kritiziraju Sorkinov rad, napisanu od strane raznih pisaca, imena Considering Aaron Sorkin: Essays on the Politics, Poetics and Sleight of Hand in the Films and Television Series, kao i knjigu kriticizma autorice Melisse Crawley nazvanu Mr. Sorkin Goes to Washington: Shaping the President on Television's the West Wing. Kolekciju eseja o Zapadnom krilu objavio je Syracuse University Press kao knjigu imena The West Wing: The American Presidency as Television Drama.
Osobni život
mini|250px|Aaron Sorkin drži govor tijekom događaja Generation Obama, nakon projekcije filma Gospodin Smith ide u Washington, [[20. kolovoza 2008.]] Aaron Sorkin je od 1996. do 2005. godine bio oženjen s Juliom Bingham. Imaju jednu kćerku, Roxy, rođenu 2000. Nekoliko godina nalazio se u vezi s glumicom Kristin Chenoweth. Ona je glumila lik Annabeth Schott u seriji Zapadno krilo nakon što je on napustio seriju. Navodno se viđao i s kolumnisticom New York Timesa Maureen Dowd.
Kao veliki pristalica demokratske strane, Sorkin je sudjelovao u kontribucijama za političke kampanje demokratskih kandidata od 1999. do 2007. godine. Tijekom izbora za američkog predsjednika 2004. godine, liberalna grupa MoveOn's regrutirala je Sorkina i redatelja Roba Reinera da kreiraju anti-buševski spot za kampanju. U kolovozu 2008. godine Sorkin je bio involviran u događaj Generation Obama na Beverly Hillsu sudjelujući u raspravama nakon prikazanog filma Gospodin Smith ide u Washington.
1987. godine Sorkin je postao ovisnik o marihuani i kokainu. Izjavio je da je u kokainu pronašao drogu koja mu je davala oduška od nervoznih tenzija kojima je bio izložen na dnevnoj bazi. 1995. godine prijavio se na rehabilitaciju u Minnesoti na prijedlog svoje tadašnje djevojke i buduće žene Julie Bingham kako bi pokušao pobijediti ovisnost. 2001. godine, Sorkin je zajedno sa svojim kolegama Johnom Spencerom i Martinom Sheenom primio nagradu Phoenix Rising Award koja se dodjeljuje svima koji se uspješno bore protiv ovisnosti. Međutim, dva mjeseca kasnije - 15. travnja 2001. - Sorkin je uhićen na aerodromu u Burbanku nakon što mu je osiguranje u prtljagi pronašlo halucinogene gljive, marihuanu i kokain. Naređeno mu je da se prijavi u program na odvikavanje. Cijeli događaj, koji je medijski bio popraćen, ismijan je u showu Saturday Night Live u skeču koji je ujedno parodirao i Zapadno krilo: američki predsjednik kojeg glumi Darrell Hammond "hoda i priča" dugačkim hodnicima Bijele Kuće, istovremeno se spotičući o velike gljive dok ga prati domaćin showa Pierce Brosnan.
Sorkin je nastavio raditi na Zapadnom krilu, a njegove radoholičarske navike i vraćanje drogi smatraju se glavnim razlozima raspada braka.
Acqualunga, Brescia
Acqualunga je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Los Cipreses, Ensenada
Los Cipreses je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Klinija
Klinija (Κλεινίας), sin starijeg Alkibijada, brat Aksioha i član poznate atinske porodice Alkmeonida, bio je Atinjanin koji se oženio Dejnomahom, ćerkom Megaklovom, i s njom dobio sina, kasnije čuvenog Alkibijada. Prema Plutarhu, Klinija je za sebe tvrdio da vodi poreklo od Eurisaka, sina Ajantovog. Značajno se istakao kao trijerarh u bici kod Artemizija 480. pne., a poginuo je u bici kod Koroneje 447. pne., u kojoj su Atinjani pretrpeli poraz od Beoćana i prognanika s Eubeje.
Cedros (razvrstavanje)
Cedros ima više značenja:
Tetlatlahuca (razvrstavanje)
Tetlatlahuca ima više značenja:
Pompeja (supruga Julija Cezara)
thumb|200px|Pompeia u "Promptuarii Iconum Insigniorum "
Pompeja Sula (Pompeia Sulla, sredina 1. vijeka pne.) bila je rimska plemkinja iz doba kasne Republike, najpoznatija kao druga supruga Julija Cezara.
Rodila se kao kći konzula Kvinta Pompeja Rufa i Kornelije, kćeri diktatora Sule. Cezar se za nju oženio godine 67. pne. nedugo nakon povratka s kvestorske službe u Hispaniji, odnosno godinu dana nakon smrti svoje prve supruge Kornelije Cinile. Historičari vjeruju kako je Cezarovi motivi za brak bili prije svega političke prirode - kao Marijev nećak je ženidbom za unuku Marijevog smrtnog neprijatelja Sule nastojao simbolizirati nacionalno pomirenje koje će kasnije biti temeljem njegovog političkog programa.
Godine 63. pne. je Cezar izabran za pontifex maximusa te je dobio službenu rezidenciju u Via Sacri. U njoj je godine 62. pne. održana svetkovina Bona dee na kojoj je muškarcima tradicionalno bio zabranjen pristup. Međutim, prilikom njenog održavanja je među sudionicama otkriven zloglasni političar Publije Klodije Pulher, koji je u Cezarovu kuću došao prerušen u ženu. Klodije je navodno namjeravao iskoristiti prigodu da zavede Pompeju. Klodiju je zbog svetogrđa suđeno, ali je proglašen nedužnim. Usprkos toga Cezar je skandal iskoristio da se razvede od Pompeje, navevši da "Cezarova supruga mora biti iznad svake sumnje".
El Hosco, Llera
El Hosco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Čuhovići
Čuhovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 164 stanovnika.
Bojano, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6014 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 485 m.
Patricio Cornejo
Patricio Cornejo Seckel (Llolleo, 6. jun 1944 -) je bivši čileanski teniser koji je nastupao 1970-ih. Najpoznatiji je po tome što je godine 1975. kao član čileanske Davis Cup reprezentacije zajedno sa Jaime Filliolom u igri parovi protiv reprezentacije SAD, odnosno para Stan Smith/Erik Van Dillen odigrao najduži meč (po broju gemova) u historiji Davis Cup natjecanja (9-7, 39-37, 6-8, 1-6, 3-6). Iz tenisa se povukao 1983. ali povremeno igra u dobtrovorne svrhe.
Chema Soto Díaz de León, Cuatro Ciénegas
Chema Soto Díaz de León je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 738 m.
Položaj LGBT osoba na Severnim Marijanskim ostrvima
S obzirom da ima malo podataka o LGBT zajednici na Severnim Marijanskim ostrvima, nije poznato da li je homoseksualnost na njima legalna. Prema nekim izveštajima, homoseksualnost je dozvoljena, jer se u ustavu ove zemlje ne pominje seksualna orijentacija, dok je prema drugim podacima ilegalna jer je zakonski zabranjeno "nemoralno i bludno ponašanje", ali nema jasnih indicija da se ono odnosi i na homoseksualnost. Zna se da do sada, ukoliko ih ima, nije bilo primene anti-gej zakona. Informacije o stepenu prihvatanja i podrške porodice i okoline LGBT osobama su veoma oskudne. Takođe, zbog slabe svesti društva o postojanju LGBT osoba, do sada nije bilo nijednog coming outa od strane neke poznate ličnosti.
Loddin
Lodin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.055 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059052.
Oinacu, Oinacu
Oinacu je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Oinacu.
Loddin
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Lodin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.055 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 179 stanovnika/km².
60. pne.
Godina '''60. pne.''' je bila godina pred-julijanskog rimskog kalendara. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Metela i Afranija (ili, nešto rjeđe, godina 694. Ab urbe condita). Izraz 60. pne. (prije Krista) se počeo koristiti u ranom srednjem vijeku, kada je kalendarska era Anno Domini postala uvriježena metoda za imenovanje godina.
Teuchitlán (razvrstavanje)
Teuchitlán ima više značenja:
Fantastic Four (film)
Fantastična četvorka (eng. Fantastic Four) je ZF film iz 2005. godine, temeljen na istoimenom stripu.
Radnja
Film prikazuje doživljaje četvorice astronauta i astronautice koji tijekom eksperimenta u svemiru bivaju izloženi svemirskoj oluji; po povratku na Zemlju, očituju se simptomi njihove nesreće: svaki od njih poprima neku vrstu supermoći. Znanstvenik Reed Richards dobiva moć rastezanja tijela po volji, njegova kolegica Sue Storm može postati nevidljiva, njen brat Johnny postaje sposoban stvarati plamen tijelom, a pilot Ben Grimm, izložen radijaciji bez zaštite, postaje čovjek od kamena. Nakon što se njihove moći manifestiraju u javnosti, mediji ih nazivaju Fantastičnom četvorkom i dobivaju stripovska imena: Fantastični (Mr Fantastic), Nevidljiva djevojka (Invisible Girl), Ljudska buktinja (Human Torch) i Stvar (Thing). Tijelo petog astronauta izloženog radijaciji, zlokobnog Victora von Dooma, pretvara se u čvrstu organsko-metalnu leguru - on preuzima ime Dr Doom i služi kao glavni negativac filma.
Titula
Titula je naziv (imenica) koji ide uz ime (i prezime) određene osobe a kojom se dodatno obilježava status te osobe, kao u primjeru svetaca kad je ono Sveti vezano uz ime sveca.
Karakteristike i vrste titula
Titule mogu biti svakojake, najuobičajenije su one koje svakodnevno upotrebljavamo kao izraz poštovanja i dostojanstva kad se obraćamo drugim osobama; gospodine, gospođo... (a donedavno druže, drugarice) ili posebne počasti koju želimo nekom pridodati; bard, maestro, hadžija...
Postoji čitav niz puno ozbiljnijih titula iz sfere; politike (predsjednik, premijer, ministar... ), nauke (doktor, docent, predsjednik...), vojske (maršal, general, admiral...), crkve (biskup, kardinal, arhiepiskop...) koje su obično vezane uz hijerarski položaj nosioca titule.
Postoje i titule koje se stiču nasljeđivajem (ili vlastitim naporom), kao; plemićke (grof, knez, baron...), zemljoposjednik, industrijalac.
Postoji i čitav niz titula koje se stiču obrazovanjem (diplomirani pravnik, diplomirani inžinjer...).
Линово
Демографија
У насељу Линово живи 115 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 65,7 година (62,4 код мушкараца и 68,9 код жена). У насељу има 65 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,82.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Đalovići
Đalovići je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 115 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 207 stanovnika).
Demografija
U naselju Đalovići živi 94 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,6 godina (36,6 kod muškaraca i 39,0 kod žena). U naselju ima 31 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,71.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Dobričevići
Dobričevići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 131 stanovnika.
San Giorgio Timpirussi, Agrigento
San Giorgio Timpirussi je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Mit mir will keiner spielen
Mit mir will keiner spielen je zapadnonemački kratki film snimljen 1976. u režiji Vernera Hercoga. Film govori o dečaku Martinu koji je otpadnik od ostale dece u njegovoj školi. Snimljen je sa predškolskom decom u Minhenu, a radnja je zasnovana na istinitim pričama koje je Hercog čuo od same dece.
Samurai Champloo
Samurai Champloo je japanska anime humorna akcijsko povijesna pustolovna serija iz 2004. snimljena po istoimenoj mangi. Ima 26 epizoda i njen redatelj je Shinichiro Watanabe, autor slavnog animea Cowboy Bebop. Serija je smještena u Japanu za vrijeme Edo-perioda te je izazvala pozornost neobičnom sintezom elemenata iz stare tradicije, modernih referenci i hip-hop glazbe. 2006. serija je emitirana u ponoć na njemačkom kanalu VOX.
Ostina, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Mit mir will keiner spielen
Radnja
Snimljen je u obrazovne svrhe s namerom da skrene pažnju na vršnjačku agresiju i emocionalno maltretiranje i motiviše decu da nauče pravila socijalnih igara iz sveta odraslih i kompromisu u njihovom mini kolektivu.
Samurai Champloo
Radnja
Japan, Edo era, 19. stoljeće. Mugen je iznimno vješti mačevaoc kojeg još nitko nije pobijedio, ali koji je istodobno i nezaposlen pa često luta zemljom gladan i u potrazi za kakvim poslom. U jednom restoranu primjeti par grubijana samuraja koji napastuju goste te ponudi konobarici Fuu da ih se riješi ako mu zauzvrat ona da par kolača od riže, na što ona na kraju pristane. Mugen pobijedi samuraje, ali slučajno zamijeni i Jina, također nezaposlenog mačevaoca, za jednog od njihovih članova pa s njim započne borbu. Ipak, obojica bivaju uhićeni i osuđeni na smrt. Upravo kada trebaju biti smaknuti, Fuu uz pomoć vatrometa skrene pozornost ljudi te pomogne osloboditi Jina i Mugena. Oni joj obećaju pomoći ostvariti njen san – pronaći „samuraja koji miriše na suncokrete“.
Mit mir will keiner spielen
Radnja
Zapostavljen i zlostavljan i od roditelja, Martin ima jedinog druga i prijatelja, vranu koja se zove Maks i zna da priča. Maks živi sa Martinom, dele istu hranu, kokice za ručak, i razgovaraju. Martin provodi veći deo vremena u školi u ćošku, odvojen od grupe zabarikadiran dok se ostala deca druže i igraju.
Samurai Champloo
Radnja
Tijekom njihovog dugog putovanja prema gradu Nagasaki sretnu puno čudnih likova, od amerikanaca koji ih izazovu na igranje baseballa do ludih samuraja. Na kraju im Fuu prizna da je osoba koju traže zapravo njen otac kojeg nikada nije poznavala. Jina napadne majstorski mačevaoc Kariya Kagetoki koji je pretvorio časnu školu u kojoj je ovaj studirao u školu atentatora pošto više nema posla za samuraje. Mugena pak napadnu tri borca zbog toga jer je ovaj dok je bio pirat ozljedio njihovog brata koji je završio u kolicima. Fuu konačno pronađe svojeg oca, Kasumija Seizoua, bolesnog kako leži na krevetu i koji joj ispriča da ju je ostavio jer se bojao da bi mogla biti ubijena pošto se on bavio širenjem krščanske religije po Japanu. Kariya ubije njenog oca i krene prema njoj, no tada ga pobijedi Jin. I Mugen pobijedi. Nakon završetka njihove misije, trio se rastane.
Mit mir will keiner spielen
Radnja
Svaki njegov pokušaj da se približi i bude prihvaćen je odbačen i pojačava ogovaranja o njemu. I deca ogovaraju. Ponašaju se po modelu svojih roditelja i svoju moć demonstriraju nad slabijima od sebe.