cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Komunistička partija Jugoslavije
Stvaranje organa vlasti
Na Drugom zasedanju AVNOJ-a u Jajcu 29–30. novembra 1943. godine, donete su ključne odluke za ustroj nove Jugoslavije, dogovorena je obnova zemlje na federalnim osnovama, zabranjen je kralju povratak u zemlju, a Tito je proglašen za maršala.
Međunarodno priznanje
U 1944. godini Partija se trudi da što više omasovi narodni pokret. Dolaze i vojne misije, priznavanje nove Jugoslavije i početak oslobođenja zemlje. I u ovoj godini, Partija gubi veliki broj svojih članova. Tako je stradao general Franc Rozman Stane. Po ulasku u Srbiju pogunuo je zamenik komandanta Druge proleterske brigade Miodrag Milovanović Lune.
29. novembra 1945. godine narodno predsedništvo proglašava, u Ustavotvornoj skupštini, Federativnu Narodnu Republiku Jugoslaviju i s tom odlukom definitivno ukida u Jugoslaviji monarhiju na čelu sa Petrom II Karađorđevićem i celom dinastijom Karađorđevića.
Sukob sa Informbiroom
minijatura|185px|[[Josip Broz Tito, ratni vođa KPJ i doživotni predsednik Jugoslavije.]] Početak razlaza između KPJ i SKP(b) započet je rezolucijom Informbiroa 1948. u Bukureštu. Još pre donošenja rezolucije, KPJ je iskljičila iz Politbiroa Sretena Žujovića Crnog i Andriju Hebranga jer su se okrenuli protiv petogodišnjeg plana za izgradnju zemlje i jer su se zalagali da treba u svemu slediti Sovjetske principe.
Jedinstvenost KPJ prema rezoluciji Informbiroa je pokazana na Petom kongresu u Beogradu. Na ovom Kongresu Jugoslovenski CK se branio od Informbirovskih kleveta i iskazao želju da se sa još većom snagom izgradi socijalizam u zemlji.
U velikoj dvorani Vojnopešadijskog učilišta, isto onoj u kojoj je 1946. održano suđenje Draži Mihailoviću, okupilo se 21. jula 1948. 2.344 delegata izabranih od 468.175 članova KPJ, koliko ih je bilo u julu 1948. godine.
Kongres je zasedao šest dana. Izbor za novi CK je bio poslednjeg dana. Izborna komisija na čelu sa Milošem Minićem je proglasila rezultate glasanja oko ponoći. Za Tita je glasalo 2.318 delegata, a samo je 5 delegata je bilo protiv tj. prihvatilo Staljinovu liniju. Tako je novo poverenje dobio stari CK, sa Titom na čelu.
Januara 1949. održan je III Plenum CK KPJ na kome je data puna podrška KPJ u daljem izgrađivanju socijalizma u zemlji.
Nakon druge rezolucije Informbiroa (IB)-a u Budimpešti 1949. KPJ je još više klevetana u zemljama istočnog Lagera.
Pojedini njeni članovi su proglašavani trockistima, špijunima, agentima i petokolonašima. Došlo je do velikih kadrovskih promena u partiji. U vreme borbe sa Informbiroom (1948-1956), evidentirano je 55.663 lica koja su se izjasnila za Staljinovu liniju. Sukob sa informbiroom je dosta koštao KPJ. Dolazilo je do isključivanja, oduzimanja ordena, spomenica, zasluga, izbacivanja sa posla i zatvaranja.
Bilans sukoba KPJ sa IB-om izgleda ovako: Za Rezoluciju Informbiroa su se izjasnila 2.616 politička funkcionera, 3 člana Politbiroa CK KPJ (Žujović, Hebrang, Nešković), 8 članova CK KPJ, 16 članova CK republičkih KP, 50 članova oblasnih komiteta i 733 člana sreskih komiteta. Za Rezoluciju Informbiroa su se opredelila 28.880 učesnika Narodnooslobodilačkog rata i 4.153 pripadnika Jugoslovenske armije.
Na osnovu jugoslovenskih podataka od 468.175 članova KPJ i 51.612 kandidata za člana KPJ, za Rezoluciju Informbiroa izjasnilo se 55.000 komunista. Svi "informbirovci" su bili isključeni iz partije, a 16.312 lica su bila podvrgnuta represalijama i zatvoreni u specijalne koncentracione logore na ostrvima Jadranskog mora - Goli otok i Grgur.
Sukob sa Informbiroom stavio je Partiju na najveća iskušenja do tada.
Savez komunista Jugoslavije
minijatura|Posleratna zgrada CK KPJ, do preseljenja u novu zgradu na Novom Beogradu (danas [[Istorijski muzej Srbije).]] desno|mini|Preživeli članovi Radnog predsedništva Pete zemaljske konferencije, slikani novembra [[1952. godine, za vreme održavanja Šestog kongresa KPJ u Zagrebu. S leva na desno - Đuro Pucar Stari, Moša Pijade, Josip Broz Tito, Spasenija Cana Babović i Edvard Kardelj.]] mini|Nova zgrada CK, danas [[poslovni centar Ušće na Novom Beogradu.]] mini|Grafit logotipa i slogana SKJ U jeku borbe sa Informbiroom, u Zagrebu je od 2. do 7. novembra 1952. bio održan Šesti kongres KPJ, na kome je data ocena iskustva borbe protiv Staljina, a takođe je izrečena i kritika staljinizma kao društvenog sistema. Na Kongresu je KPJ utvrdila osnovni pravac društvenog razvoja na osnovama samoupravljanja. U isto vreme započeto je menjanje revolucionarne organizacije u skladu sa novim društvenim uslovima i potrebi pri prelasku na samoupravljanje. Kongres je usvojio izveštaj Tita i konstantovao da uvođenje raničkog samoupravljanja u preduzećima ima odlučujući značaj za dalji razvoj i učvršćivanje socijalističke demokratije u zemlji. Kongres je predložio da Narodni front preraste u jedinstvenu i aktivnu masovnu političku organizaciju Socijalistički savez radnog naroda Jugoslavije (SSRNJ). Kongres je rešio da Komunistička partija Jugoslavije promeni naziv u Savez komunista Jugoslavije, po Savezu između komunističkih Partija koju je nekad predlagao Lenjin.
Nakon stabilizacije odnosa sa Sovjetskim Savezom i završetka dugotrajne borbe sa Informbiroom, Savez komunista Jugoslavije nastavlja sa učvršćivanjem svoje linije.
Sedmi kongres SKJ održan je u Ljubljani aprila 1958. godine u prisustvu 1.795 delegata. Kongres je istakao da je razvijanje društvenog samoupravljanja jedan od glavnih zadataka komunista. Sedmi kongres je usvojio novi Program Saveza komunista, koji je označio ciljeve za koje se bore komunisti Jugoslavije u spoljnoj i unutrašnjoj politici.
Decembra 1964. godine u Beogradu je održan Osmi kongres SKJ, koji je dao svestranu analizu rezultata i uspeha, stabilnosti i teškoća u razvitku jugoslovenske zemlje. Na njemu su postavljene idejne osnove i stvoreni preduslovi za privrednu i društvenu reformu.
Jula 1966. godine održan je Brionski plenum CK SKJ koji je isključio Aleksandra Rankovića i Svetislava Stefanovića zbog zloupotreba Službe državne bezbednosti. U Beogradu je marta 1969. godine održan Deveti kongres SKJ, na kojem je glavni referat podneo Tito. Na ovom kongresu dominirala su pitanja u vezi sa sprovođenjem privredne i društvene reforme u Jugoslaviji. U spoljnoj politici SKJ, će se ubuduće boriti za učvršćivanje nezavisnosti, poštovanja suvereniteta i za ravnopravne odnose među narodima i državama.
SKJ se nalazi u ozbiljnoj krizi 1970, 1971. i 1972 godine. Pojava MASPOK-a u Hrvatskoj i rađanje liberalističkih ideja u Srbiji su počeli da iz temelja ljuljaju čitav SKJ. Nakon prvih pojava nacionalističkih shvatanja u Hrvatskoj, došlo je do reakcije u CK SKJ radi suzbijanja ovakvih pojava.
minijatura|left|[[Marko Nikezić, smenjeni predsednik CK SK Srbije]] O ovim promenama u Hrvatskoj govorila je Savka Dabčević-Kučar. Ona je podnela referat u kome je podržavana takva linija od strane CK Saveza komunista Hrvatske. Na 22 sednici CK SKH Savka Dapčević je potvrdila da je masovni pokret u Hrvatskoj deo politike Saveza komunista Hrvatske. Za konsolidaciju političke situacije u zemlji značajna je 21. Sednica Predsedništva SKJ u Karađorđevu gde je Tito osudio ovakve promene u Hrvatskoj. Posle ovoga svoje ostavke su podneli Savka Dabčević, Miloš Žanko, Mika Tripalo, Pera Pirker, Marko Koprtl i Janko Bobetko. Takođe je odlučeno da se sa dosadašnjih funkcija smene dosadašnji predsednik i potpredsednik CK Zagreba Srećko Bijelić i Dragutin Haramija, a za novog predsednika CK SKH izabrana je Milka Planinc.
Dijamentralno suprotno od nacionalističkih skretanja u Hrvatskoj u Srbiji su se pojavile liberalističke struje u najužem rukovodstvu CK Srbije. Akcent je bio na ekonomiji tj. liberalnijem ekonomskom modelu, većim ovlašćenjima direktora privrednih subjekata. Naravno to je bilo u suprotnosti sa radničkim i društvenim samoupravljanjem. Glavni predstavnici bili su: predsednik CK SKJ Marko Nikezić, Sekretar SKS dr Latinka Perović, Predsednik Pokrajinskog komiteta CK Vojvodine Mirko Čanadanović i sekretar Miloš Radojičić. Pod velikim pritiscima, svi pomenuti su podneli ostavke na svoje funkcije i članstvo u Savezu komunista. Posle toga je usledila velika „čistka“ među privrednicima u Srbiji i veliki broj direktora firmi, uspešnih privrednika je smenjen. To je imalo ozbiljne posledice na ekonomski razvoj Srbije. Umesto Nikezića i Perovićeve izabrani su dr Tihomir Vlaškalić i Nikola Petrović.
Maja 1974. godine u Beogradu je održan Deseti kongres SKJ na kome je glavni referat podneo Tito. Kongres je usvojio referat i dao jednodušnu podršku daljem učvršćenju ravnopravnosti, bratstva i jedinstva naroda i narodnosti i još veću afirmaciju spoljne nesvrstane politike.
Kriza i raspad Saveza komunista
mini|desno|250p|[[Slobodan Milošević, predsednik Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije govori na 14. kongresu SKJ.]]
Posle Titove smrti (1980), Savez komunista Jugoslavije, verbalno, na sve načine pokušava da očuva jedinstvo. Svi se zaklinju u Tita. Kolektivno rukovodstvo koje je došlo na mesto Tita je razjedinjeno i svako gleda pre svega interese republike koju predstavlja.
Devedesetih godina dolazi do najteže krize i konačnog kraja. Poslednji pokušaj očuvanja jedinstva pokušan je na XIV vanrednom kongresu SKJ u Beogradu 1990. godine. Na kongresu se vodila oštra polemika između predstavnika delegata Srbije i Slovenije. Delegati iz Srbije, predvođeni Miloševićem, su predlagali jedinstveni SKJ, dok su delegati Slovenije zahtevali labaviji savez tj. stvaranje Saveza radničkih saveza komunista. Nakon dva dana verbalnog rata između Srba i Slovenaca 22. januara 1990. u 22,30 predsednik Saveza komunista Slovenije Milan Kučan, pruža ruku i pozdravlja Milana Pančevskog, predsedavajućeg i kreće prema izlazu iz dvorane, zajedno sa 106 slovenačkih delegata, a nedugo potom, posle kraćeg ubeđivanja i konsultacija, a kao znak podrške slovenačkom rukovodstvu, usledio je i izlazak delegata iz Saveza komunista Hrvatske predvođenih svojim predsednikom Ivicom Račanom.
Arhiv Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije je posle raspada Jugoslavije prešao u sastav Arhiva Jugoslavije, koji je potom postao Arhiv Srbije u Beogradu.
Europsko prvenstvo u vaterpolu 2010.
thumb|300px|Utakmica reprezentacija Crne Gore i Hrvatske prvog dana natjecanja Vaterpolsko EP 2010. održalo se u Zagrebu od 29. kolovoza do 11. rujna 2010. godine u športskom parku Mladost. Europski prvak, po prvi puta, postala je Hrvatska koja je pobjedom nad Italijom osvojila EP kao domaćin. Trećeplasirana je Srbija koja je u utakmici za 3. mjesto pobjedila Mađarsku.
Kandidati
Hrvatsko krovno vaterpolsko tijelo, Hrvatski vaterpolski savez, obratio se LEN-i 1. kolovoza 2007. dopisom, u kojem su istakli zanimanje za organiziranje Europskog prvenstva 2010. godine.
Kandidati su za ovo prvenstvo bili i:
Sudionici
Izravni plasman su izborile:
Dodatne kvalifikacije
Kvalifikacije za sudjelovanje na završnom turniru održale su se u tri grada, od 30. travnja do 2. svibnja 2010. Dvije najbolje reprezentacije iz svake skupine kvalificirale su se za završni turnir.
Skupina A
Skupina A igrala se u Istanbulu, a sudjelovale su Španjolska, Slovačka, Turska i Malta.
Skupina B
Skupina B igrala se u Ateni, a sudjelovale su Grčka, Makedonija, Francuska i Slovenija.
Skupina C
Skupina C igrala se u Oradei, a sudjelovale su Rumunjska, Rusija, Nizozemska i Velika Britanija.
Natjecanje po skupinama
Prvoplasirana momčad iz svake skupine plasirati će se u polufinale, dok će se drugoplasirana i trećeplasirana momčad plasirati u četvrtfinale.
Trenčin
Trenčin je poznat po dve stvari. Nad gradom dominira srednjovekovna tvrđava tzv. Trenčinski grad, a sam grad vodi poreklo još od Rimljana o čemu svedoči uklesani natpis „Laugaricio“ iz 179. godine.
Prirodni uslovi
Trenčin je smešten u zapadnom deo države, nedaleko od granice sa Češkom (12 km). Prestonica države, Bratislava, nalazi se 120 km južno.
Klima: Klima u Trenčinu je umereno kontinentalna.
Vode: Kroz grad protiče najveća reka u Slovačkoj, Vah, u središnjem delu svog toka. Ona deli grad na zapadni i istočni deo.
Istorija
Ljudska naselja na ovom prostoru datiraju još iz praistorije. U vreme starog Rima ovde je bila granica carstva, uvek nestabilna i sa sukobima. Naselje pod današnjim imenom prvi put se spominje u 7. veku, a status slobodnog grada dobija krajem 11. veka. Tokom sledećih vekova grad je bio u sastavu Ugarske. U drugoj polovini 19. veka grad je doživeo nagli razvoj i brojčano narastao.
Krajem 1918. g. grad je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, ali je došlo i do problema vezanih za prestruktuiranje privrede. Staro gradsko jezgro je obnovljeno poslednjih godina.
Stanovništvo
Danas Trenčin ima oko 57.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika stagnira.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. g. sastav je sledeći:
Gradovi prijatelji
thumb|215px|left|Trenčin; hotel Tatra iznad kojega se prostire stari Trenčinski grad
Mandatna Palestina
thumb|desno|220px|Granice Palestine 1922. thumb|desno|220px|Zastava Britanskog mandata nad Palestinom Britanski mandat nad Palestinom bio je geopolitički entitet pod britanskom upravom, izdvojen iz otomanske Južne Sirije nakon Prvog svetskog rata. Britanska civilna uprava u Palestini je trajala od 1920. do 1948.
1917. godine, tokom Prvog svetskog rata, Velika Britanija je porazila otomanske snage i uspostavila vojnu upravu nad okupiranim teritorijama bivše otomanske Sirije. Teritorija je ostala pod britanskom vojnom upravom tokom rata i posle njega. Britanci su tražili da dobiju legitimitet za svoju kontrolu nad teritorijom i to su dobili sticanjem mandata od Društva naroda u junu 1922. Zvanični cilj mandata Društva naroda je da se upravlja delovima raspalog Otomanskog carstva, koje je vladalo Bliskim istokom od 16. veka, do trenutka kada će te teritorije biti u stanju da same upravljaju sobom. Civilna uprava je formalizovana uz saglasnost Društva naroda 1923. godine kao Britanski mandat nad Palestinom, koji je pokrivao dve administrativne oblasti. Zemlja zapadno od reke Jordan, pod imenom Palestina, je bila pod direktnom britanskom upravom do 1948. dok je zemlja istočno od Jordana bila polunezavisni region pod imenom Transjordanija, pod vladavinom Hašemitske dinastije iz Hidžaza i koja je stekla nezavisnost 1946.
Za vreme postojanja Britanskog mandata, u oblasti je zabeležen uspon dva glavna nacionalistička pokreta, jedan među Jevrejima, a drugi među Arapima. Rivalstvo i neprijateljstvo ta dva pokreta su imali značajan uticaj na istoriju tog perioda, a vrhunac nasilja je zabeležen u Arapskoj pobuni 1936–1939. i Građanskim ratom 1947–1948. Drugi svetski rat je imao malo direktnog uticaja na život u Palestini, ali su njegove indirektne posledice na kraju dovele do građanskog rata i povlačenja Britanaca.
Ishod građanskog rata i potonji Izraelsko-arapski rat 1948. su doveli do primirja 1949. podelom bivšeg Britanskog mandata na novonastali Izrael sa jevrejskom većinom, jordanskom aneksijom Zapadne obale i arapskom Svepalestinskom upravom u Pojasu Gaze pod egipatskom vojnom okupacijom.
Oriks antilopa
Oriks antilopa (lat. Oryx gazella) je velika antilopa izražene obojenosti, a živi u suhim travnatim poljima, šikarama i u pustinjama Afrike.
Vrlo je prilagođena za očuvanje vode: ne dahće i ne znoji se sve dok tjelesna temperatura ne prijeđe 45 ° C; bubrezi proizvode mokraću visoke koncentracije, a izmet je vrlo suh. Najviše je rasprostranjena u jugozapadnoj Africi.
Prehrana
Glavni dio prehrane oriks antilope čine trave i nisko grmlje, kao i divlji krastavci, dinje i slične biljke s velikom količinom vode. Kao i mnoge druge pustinjske vrste i oriks se hrani tijekom cijele godine oportunistički (svom hranom koja je dostupna).
Oriks može izdržati bez vode i do mjesec dana. Potrebna mu je hrana koja je puna minerala.
Organizacija
Nomadska krda broje do 25 životinja, a sastoje se od ženki, mladunaca i nekoliko mužjaka.
Trudnoća i mladunčad
Ženke oriks antilope rađaju mladunčad jednom godišnje i to u proljeće.
Nakon vremena od 260 do 300 dana ženka rađa jedno mladunče (rjeđe dva), koje 6 tjedana ostaje sakriveno blizu krda, a majka povremeno dolazi, da ga doji.
Borba za preživljavanje
U vrućim podnebljima oriks antilope preživljavaju tako što pasu u hladnijem dijelu dana, uglavnom u sumrak ili noću. Njihova posebna bijela dlaka odbija sunčeve zrake i toplinu, čak i do 60 stupnjeva Celzijusovih. Od 10 do 14 ili 15 sati okupljaju se u hladovini. Kod mnogih vrsta antilopa boravak tolikog broja životinja na malom prostoru izazvalo bi borbe za dominaciju ili sukobe oko parenja. Međutim, radi opstanka u surovom staništu, to se kod oriks antilopa ne događa.
Ugroženost
Zbog velikih rogova, oriks antilope bile su popularne u 20. stoljeću. Bezobzirni lovci na prostorima Saudijske Arabije ubijali su sve više oriksa i na kraju su ih doveli do ruba ugroženosti. Na prostorima Arabije izbrojeno ih je 65, od kojih su bile samo 4 ženke. Tada je počela Operacija oriks u Aziji i u Južnoj Americi. Stanje populacije oriksa bilo je alarmantno i to je zabrinulo zoologe. Na prostoru pustinja, gdje žive oriksi postavljeni su lovci u širokom krugu. To je trebalo riješiti problem krivolovaca, ali nije. Velika skupina krivolovaca uspjela je probiti zaštitni krug neopaženo i populacija oriksa opet se smanjila. Tada su zoolozi shvatili da moraju preseliti orikse u manje rezervate, gdje će imati veću zaštitu. Sve je izgledalo savršeno; imali su sigurno mjesto za život, bez prirodnih neprijatelja i s mnogo hrane i hlada. Ali, problem je bio u tome što su oriksi jeli biljke s velikom količinom minerala, što im je bilo potrebno. Ljudi u rezervatu nisu im to mogli priuštiti. Uskoro se za brzo vrijeme povećala populacija oriksa i opet su vraćeni u njihova prirodna staništa. Tada ih je bilo više od 300, ali su ipak išli u odvojenim krdima (10-25 članova) gdje mogu u miru, da se opuste u hladu. Oriks antilope još su uvijek na popisu ugroženih vrsta, jer postoji opasnost da se opet smanji njihov broj. Ali, zasad su sigurni.
Kirkland (Quebec)
Kirkland je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 21.253 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 21.253 stanovnika, što je za 3,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 20.491 žitelja.
Cuse-et-Adrisans
Kis et Adrisan je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 209 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 425 m, a minimalnoj 259 m).
Pangburn, Arkansas
Pangburn je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 601, što je 53 (-8,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Graham, Alabama
Graham je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 211 stanovnika.
Bad Endorf
Bad Endorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Rozenhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.743 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9187128.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rozenhajm Bad Endorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Rozenhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 522 metra. Površina opštine iznosi 40,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.743 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 193 stanovnika/km².
Lac-Brome (Quebec)
Lac-Brome je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 5.609 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 5.609 stanovnika, što je za -0,4 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 5.629 žitelja.
Storrs, Connecticut
Stors je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.344, što je 4.348 (39,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aksitinib
Aksitinib je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 386,470 Da.
Morindon
Morindon je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 270,237 Da.
Pe
framed|Pe framed|Pe na kraju riječi
Pe (פא) je 17. Slovo hebrejskog pisma. Na modernom hebrejskom jeziku Pe se izgovara po međunarodnoj fonetičkoj abecedi kao [p], ako je Pe na početku sloga i slijedi suglasnika i na početku riječi (slovo se prikazuje s Dagešom u sredini slova), u svim drugim slučajima, stranim riječima i stranim vlastitim imenima se Pe ponekad izgovara kao [f]. Slovo Pe ima brojčanu vrijednost os 80. Ako je slovo Pe na kraju riječi izgled slova je drugačiji i uvijek se izgovara kao [f]. Taj oblik slova se ponekad koristi za broj 800.
Povijest
Hebresjko slovo Pe ima isto povijesnu pozadinu kao feničko slovo Pe, od kojeg je nastalo grčko slovo Pi i latinsko slovo P-
Šifra znaka
U standardu ISO 8859-8 simbol ima kod 0xf4 tj. 0xf3.
ف ܦܐ Pe (lizherenn) Pe (letter) Pe
Grand Bay, Alabama
Grand Bay je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 3.672 stanovnika.
My Buddy
My Buddy (američki engleski: Moj drug) se može odnositi na:
Chalon-sur-Saône
Šalon sir Saon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 54.575, a gustina naseljenosti je iznosila 3,586 stanovnika/km².
Bad Griesbach im Rottal
Bad Grisbah im Rotal je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Pasau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.488 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9275124.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Pasau Bad Grisbah im Rotal se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pasau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 453 metra. Površina opštine iznosi 70,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.488 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 121 stanovnika/km².
Cade
framed|Cade framed|Cade na kraju riječ
Cade ili Cadi (צדי) je 18. slovo hebrejskog pisma i ima brojčanu vrijednost od 90. Izgovor slova je u modernom hebrejskom jeziku skoro isti kao C u Cavtat. Ako je slovo na kraju riječi onda se njega naziva kao „Cade-Sofit“ (Cade na kraju riječi) i ima kao zadnje slovo drugi oblik. Taj oblik se ponekad koristi i za broj 900.
Šifra znaka
U standardu ISO 8859-8 simbol ima kod 0xf6 tj. 0xf5.
ص ܨܕܐ Tsade (lizherenn) Ṣādē
Lac-Delage (Quebec)
Lac-Delage je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 598 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 598 stanovnika, što je za 12,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 530 žitelja.
Kof
Kof (קוף) je 19. Slovo hebrejskog pisma i ima brojčanu vrijednost od 100. Većina korisnika hebrejskog jezika izgovaraju Kof kao Kaf s Dagešom. Prije se slovo Kof izgovaralo grlenije od slova Kof-a.
Povijest
U grčkom pismu Kof odgovara slovu Kopa, koje se u međuvremenu samo još koristi kao brojčani znak, a ne kao slovo. Dok se latinsko slovo Q i danas još koristi.
Šifra znaka
U standardu ISO 8859-8 simbol ima kod 0xf7.
ق ܩܘܦ Qop (lizherenn) Qoph ق Kof
Simforijan i Timotej
Sveti Timotej i Simforijan (Symphorianus, Symphorien) su dvije ličnosti koje se slave kao sveci u Katoličkoj crkvi i dijele isti datum slave (22. august), iako za života nisu imali nikakve veze.
Simforijan
Legenda o Simforijanu potiče iz 5. vijeka. Prema njoj je Simforijan bio sin Fausta, lokalnog senatora u današnjem Autunu u Francuskoj. Za vrijeme vladavine rimskog cara Marka Aurelija je doveden pred provincijskog guvernera Heraklija pod optužbom da nije htio štovati boginju Kibelu, odnosno da je prikupljao oruđe da uništi njen kip. Simforijan je izbičevan i zatvoren, ali mu je dana prilika da se odrekne kršćanstva i spasi život, što je on odbio. Do gubilišta ga je pratila i ohrabrivala majka, Blažena Augusta.
Prema legendi o Benignusu iz Dijona, upravo je Benignus preobratio Simforijana na kršćanstvo.
Krajem 5. vijeka je biskup Eufronije podigao crkvu, i otada potiče kult koji se proširio po Franačkom Carstvu.
Timotej
Sv. Timotej je bio kršćanski propovjednik koji je iz Antiohije došao u Rim za vrijeme pontifikata pape Miltijada početkom 310-ih. Neko je vrijeme živio sa Silvestrom. Uhapsio ga je gradski prefekt Takvinije Perpena i dao pogubiti odrubljivanjem glave.
Lederstrumpf
Lederstrumpf je njemački crno-bijeli pustolovni nijemi film snimljen 1920. u režiji Arthura Wellina. Predstavlja ekranizaciju romana američkog književnika Jamesa Fenimorea Coopera o Kožnatoj Čarapi, a sastoji se od dva dijela, od kojih potonji predstavlja ekranizaciju romana Posljednji Mohikanac. Radnjom je smješten u Sjevernu Ameriku 1740-ih i 1750-ih za vrijeme anglo-francuskih kolonijalnih ratova. Naslovnog protagonista, engleskog trapera, tumači Emil Mamelok, a njegovog indijanskog pobratima Chingachgooka tumači mađarski glumac Bela Lugosi.
Lachute (Quebec)
Lachute je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 12.551 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 12.551 stanovnika, što je za 6,1 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 11.832 žitelja.
Reš
framed|Reš
DŠR Aktivan život
Udruga Društvo športske rekreacije Aktivan život osnovana je 25. rujna 2007. godine s ciljem:
Reš
Povijest
Hebrejsko slovo Reš ima istu povijesnu pozadinu kao feničko slovo Reš, iz kojeg je nastalo grčko slovo Ro i latinsko slovo R. Slovo je dobili ime po stiliziranoj slici glave.
DŠR Aktivan život
Kroz svoj rad, udruga želi potaknuti pojedinca na mijenjanje (loših) životnih navika, te ga potaknuti na - KRETANJE.
Reš
Šifra znaka
U standardu ISO 8859-8 simbol ima kod 0xf8.
DŠR Aktivan život
Aktivnosti
Udruga realizira programske ciljeve kroz sljedeće aktivnosti:
U budućnosti će udruga nastaviti svojim radom ukazivati na nedostatke u sustavu te će ih raznim inicijativama pokušati poboljšati. Organizirat ćemo predavanja i tribine, poticati dijalog i raspravu o temama koje su zapostavljene (športska prehrana, ozljede u športu, rekreativno bavljenje športom...).
Kontakti
Društvo športske rekreacije Aktivan život Samoborska cesta 120/1, 10090 Zagreb http://www.aktivan-zivot.hr
Dania Beach, Florida
Dejnija Bič je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 29.639 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 29.639 stanovnika, što je. (.%) stanovnika više nego 2000. godine.
The Last of the Mohicans (film, 1920)
thumb|thumbtime=2|upright=1.5|The Last of the Mohicans The Last of the Mohicans je američki crno-bijeli nijemi pustolovni film snimljen 1920. u režiji Mauricea Tournera i Clarencea Browna. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jamesa Fenimorea Coopera. Radnja je smještena u Sjevernu Ameriku sredinom 18. vijeka kada indijanski vodič nastoji zaštiti dvije engleske djevojke od kaosa nastalog anglo-francuskim ratom.
Iste godine je u Njemačkoj snimljen film Lederstrumpf, čiji drugi dio nosi (njemački) naslov "Posljednji Mohikanac" (Der Letzte der Mohikaner]).
Hiawatha, Kansas
Hajavota je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.172, što je 245 (-7,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bad Grönenbach
Bad Grenenbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 52 opštinska središta okruga Unteralgoj. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.233 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9778144.
Afatinib
Afatinib je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 485,938 Da.
Way Down Yonder in New Orleans
Way Down Yonder in New Orleans je popularna američka zabavna pjesma originalno objavljena 1922. godine. Muziku je napisao Turner Layton, a tekst, koji je napisao Henry Creamer, slavi New Orleans i njegove "kreolske ljepotice" kao raj na Zemlji. Pjesma je originalno izvedena u New Yorku kao dio brodvejske predstave Spice of 1922. Tokom godina ju je obrađivao niz istaknutih izvođača kao što su Al Jolson i sestre Andrews i Frankie Lane, a godine 1960. je Freddy Cannon sa rock'n'roll verzijom došao na vrhove tadašnjih top-lista. Kasnijim generacijama je najpoznatija po verziji koju je Harry Connick Jr. izveo u septembru 2005. na dobrotvornom koncertu za pomoć žrtvama uragana Katrina.
Lac-Mégantic (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 5.932 stanovnika, što je za -0,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 5.967 žitelja.
Abbiendi, Padova
Abbiendi je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Hanžekovićev memorijal
Hanžekovićev memorijal ime je međunarodnog atletskog mitinga koji se održava u Zagrebu od 1951. godine.
Povijest
mini|600px|desno|Igralište ŠRC Mladost, gdje se svake godine održava Hanžekovićev memorijal Hanžek je prvi put održan 1951. godine, ali tada i slijedećih šest godina bilo je lokalno natjecanje. 1958. Hanžek postaje međunarodni miting, 1998. godine Hanžekovićev memorijal zauzima 1. mjesto na ljestvici mitinga EAA (Europske atletske federacije), te sljedeće 1999. godine biva uvršten u viši rang – među IAAF mitinge (Svjetske atletske federacije). Od 2009. godine, memorijal je dio IAAF World Challenge mitinga.
Ime je dobio po zagrebačkom atletičaru i reprezentativcu Borisu Hanžekoviću (rođenom 10. studenog 1916.). Hanžeković je u Zagrebu završio pravni fakultet, ali proslavio se kako pobjedama na raznim dionicama (bio je višestruki juniorski prvak tadašnje države u trčanju na 100 i 200 m, na 110 m prepone i u trčanju štafeta 4x100 m i 4x400 m), tako i pobjedom nad Grkom Hristosom Mantikasom davne 1938. godine na Balkanijadi u Beogradu. Nastupao je za HŠK Concordiju.
Rekordi mitinga
thumb|180px|Blanka Vlašić na skoku u vis preko 208 cm, postavivši novi rekord mitinga 31. kolovoza 2009.
Izabrani rezultati
Navode se rezultati utrka muškaraca na 100 metara i ženski skok u vis.
2010. godine
2010. godine, "Hanžek" je prvi put održan kao dio IAAF-ova World Challenge mitinga, nakon što je 10 godina (1999.-2009.) bio atletski 'Grand Prix'. Oboreno je nekoliko rekorda mitinga; između ostalih, i onaj u utrci na 100 m.
2011. godine
Druge godine World Challenge mitinga u Zagrebu došao je i svjetski prvak i olimpijski pobjednik na 100 metara, Usain Bolt. Postavio je i rekord mitinga, kao i još tri natjecatelja u ostalim kategorijama. Izdvojeni su najzanimljiviji rezultati mitinga.
My Buddy (pjesma)
My Buddy je popularna američka zabavna pjesma originalno 1922. godine. Muziku je napisao Walter Donaldson, a tekst Gus Kahn. Tekst govori o gubitku voljene osobe, i pri tome je dovoljno ambivalentan da se može primjenjivati i na gubitak prijatelja, ljubavnika ili članova porodice. Vrhunac popularnosti je imala u međuratnom periodu; godine 1928. je izvođena kao dio pratećeg soundtracka za znameniti holivudski nijemi film Krila. Posebnu naklonost su joj iskazivali jazz muzičari, koji su, poput Chet Bakera, snimili instrumentalne verzije. Među kasnijim izvođačima se ističu Frank i Nancy Sinatra, kao i Barry White i Barbra Streisand.
Lovesick Blues
Lovesick Blues je američka popularna pjesma iz 1922. godine za koju je muziku napisao Cliff Friend, kao i tekst zajedno sa Irvingom Millsom. Otada ju je izvodilo niz istaknutih američkih muzičara, pri čemu se u međuratnom periodu ističe Berta "Chippie" Hill sa blues verzijom iz 1926. godine te Rex Griffin sa country verzijom iz 1939. godine. Najveći je hit postala zahvaljujući country pjevaču Hanku Williamsu koji je 1948. sa njom snimio jednu od svojih rijetkih cover pjesama, te je otada postala standard za mnoge country pjevače.
Prinz und Bettelknabe
Prinz und Bettelknabe je austrijski crno-bijeli historijski nijemi film snimljen 1920. u režiji Alexandera Korde. Predstavlja ekranizaciju istoimenog romana Marka Twaina o siromašnom engleskom dječaku koji sticajem okolnosti preuzima identitet engleskog princa Edwarda. Kordi je to predstavljao prvi film nakon izgnanstva iz rodne Mađarske; prilikom snimanja se nadahuno stilom italijanskih historijskih filmova 1910-ih i Lubitscheve Anne Boleyn. Prinz und Bettelknabe je doživio ogroman uspjeh i u mnogo čemu je producentsku kuću Sascha-Film učinio jednom od najuspješnijih i najuticajnijih filmskih kompanija Evrope u međuratnom periodu.
Šin
framed|Šin Šin ili Sin (שין) je 21. slovo hebrejskog pisma i ima brojčanu vrijednost od 300. Znak Šin-a stoji po međunarodnoj fonetskoj abecedi za dva zvuka: [ʃ] i [s]. Točka na desnoj strani slovo označava izgovor Šin, točka na lijevoj strani označava izgovor Sin. Ta točka se u bez vokalnom stilu pisanja ne koristi, što je uobičajeno za moderno hebrejsko pismo. Pretpostavlja se da sa Sin-om se označivao zvuk između s i θ. Nekoliko aramejske riječi, hebrejske riječi koriste umjesto sa Sin sa slovom Tav.
Primijer: שלש, Šaloš → תלת, Tlath (Brojčana riječ za "Tri").
Osim toga se može naslutiti da su izvorni Sin i Šin bili jako slični i da se od mnogih stanovnika Izraela nije pravila razlika (→ Šibolet). Daljnji znak za tu teoriju može i služiti starohebrejsko plemensko ime Isahar, kod kojeg nije jasno da li se izgovara kao [ʃ] ili kao [s].
Povijest
Sin je suglasnik, čiji je pismeni oblik nastao iz stilizirane slike zuba (Feničko pismo). Šen (שן) znači zub na hebrejskom. Grčko slovo Sigma i latinsko slovo S imaju isto podrijetlo.
Moronska kiselina
Moronska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 454,684 Da.
Grant, Alabama
Grant je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 896 stanovnika.
Građanski rat u Tadžikistanu
Građanski rat u Tadžikistanu (tadž. Ҷangi šaҳrvandii Toҷikiston) je počeo u maju 1992, kada su se etničke grupe iz oblasti Garm i Gorno-Badakšan, koje su osećale da nisu adekvatno predstavljene u vlasti podigle protiv vlade predsednika Emomalija Rahmanova, u kojoj su dominirali ljudi iz oblasti gradova Lenjinabada i Kuljaba. Politički, nepovezane grupe su predstavljali liberalni demokratski reformisti i islamisti, koji su se zajedno borili i kasnije organizovali pod zastavom Ujedinjene tadžičke opozicije (UTO). Do juna 1997, pedeset do sto hiljada ljudi je ubijeno.
Predsednik Rahmonov, vođa UTO, Sajid Abduloh Nuri, i specijalni predstavnik generalnog sekretara Ujedinjenih nacija Gerd Berem su potpisali Opšti sporazum o uspostavljanju mira i nacionalne sloge u Tadžikistanu i Moskovski protokol 27. juna 1997, u Moskvi, Rusija, čime je okončan rat.
Cusance (Du)
Kizans je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Grayson Valley, Alabama
Grayson Valley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.736 stanovnika.
Erotikon (film, 1920)
Erotikon je švedska crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1920. u režiji Mauritza Stillera. Protagonist, koga tumači Anders de Wahl, je entomolog opsjednut seksualnim životom kukaca, a njegova lijepa supruga Irene (čiji lik tumači Tora Teje) postaje metom dvojice udvarača. Erotikon je doživio veliki uspjeh, i smatra se jednom od najboljih romantičnih komedija iz ere nijemog filma. Poznat je i po raskošnoj baletnoj sceni koja se poslije navodila kao uzor za hollywoodske filmske mjuzikle Busbyja Berkeleya.
Prästänkan
Prästänkan (u prijevodu Svećenikova udovica) je švedski crno-bijeli nijemi film snimljen 1920. u režiji Carla Theodora Dreyera. Po žanru je kombinacija kostimirane melodrame i komedije. Radnja se događa u švedskom selu početkom 17. vijeka, a protagonist je ambiciozni mladić koji nakon završenog sjemeništa želi postati pastor tamošnje protestantske crkve, te je zbog toga spreman iskoristiti lokalni običaj i oženiti ostarjelu udovicu svog prethodnika iako sam ima mladu zaručnicu.
Bad Hindelang
Bad Hindelang je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Oberalgoj. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.915 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9780123.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Oberalgoj Bad Hindelang se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Oberalgoj. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 825 metara. Površina opštine iznosi 137,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.915 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 36 stanovnika/km².
Lac-Saint-Joseph (Quebec)
Lac-Saint-Joseph je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 251 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 251 stanovnika, što je za -5,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 266 žitelja.
Slaven Krajačić
Slaven Krajačić (Zagreb, 14. rujna 1980. ) je hrvatski atletičar i član hrvatske bob-posade.
Natjecao se na Olimpijskim igrama 2000. u štafetnoj utrci 4 x 100 metara. Osvojio je 29. mjesto.
Kao član hrvatske bob posade (četverosjed) na Zimskim olimpijskim igrama 2006. osvaja 23. mjesto, a na ZOI 2010. 20. mjesto.
Bio je član AK Mladost Zagreb i Bob kluba 2000 Split.
Graysville, Alabama
Graysville je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.165 stanovnika.
Ante Marković
Porijeklo i školovanje
Ante Marković rodio se u Konjicu, 1924 godine u hrvatskoj obitelji. Prije Drugoga svjetskog rata pristupio je naprednom omladinskom pokretu, te je vrlo rano postao članom Saveza komunista Jugoslavije (SKJ). 1941 godine pristupio je Narodnooslobodilačkom pokretu. 1954 diplomirao je elektrotehniku na Tehničkom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu.
Privredna i politička karijera
Nakon fakulteta zaposlio se u poduzeću »Rade Končar«. Generalnim direktorom postaje 1961 i na toj funkciji ostaje pune 23 godine, do 1984. U njegovo vrijeme »Rade Končar« je narastao s 2 tisuće na 25 tisuća zaposlenih, među kojima je bilo 4,5 tisuće inženjera.
U politiku je ušao 1982 godine, u doba dužničke krize, na položaj predsjednika Izvršnog vijeća Sabora (tj. vlade) SR Hrvatske. Po okončanju četverogodišnjeg mandata, izabran je, 1986 godine, na funkciju predsjednika Predsjedništva SR Hrvatske, umjesto Eme Derossi-Bjelajac. U SKH-u je bio poznat kao liberal, zbog čega je uvijek bio napadan od strane ideoloških komunista. Podržavao je reformu političkog sistema u višestranačje. Za predsjednika Saveznog izvršnog vijeća (SIV) izabran je 16. 3. 1989 godine, umjesto Branka Mikulića iz BiH, koji je podnio ostavku. Prilikom preuzimanja funkcije predsjednika SIV-a zahtjevao je da mu se nitko ne miješa u formiranje Vlade. Osim mjesta saveznog sekretara za unutrašnje poslove, ministarska mjesta u vladi mu nije formirao niti SKJ, niti Predsjedništvo SFRJ. Markovićev kanidat za funkciju saveznog sekretara za unutrašnje poslove je bio Janez Zemljarič, koji je prije bio predsjednik Vlade SR Slovenije, a u vrijeme Milke Planinc potpredsjednik SIV-a. Marković je Zemljariča dobro poznavo i cijenio. Međutim Slobodana Miloševića je odbio poduprijeti Zemljarića kao kandidata za sekretara. Nakon podosta Miloševićevih kandidata koje je Marković odbio, Marković je na poslijetku prihvatio prijedlog Miloševića da se na poziciju saveznog sekretara za unutrašnje poslove imenuje general Petar Gračanin. Gračanin je u tom trenutku obnašao dužnost predsjednika Predsjedništva Srbije, a mjesto saveznog sekretara za unutrašnje poslove iskljućivo je odobravalo Predsjedništvo SFRJ. 28. 6. 1989 godine Marković je kao predsjednik SIV-a prisustvovao, zajedno sa Janezom Drnovšekom, koji tada bio predsjednik Predsjedništva, govoru Slobodana Miloševića na Gazimestanu. Niti Marković, niti Drnovšek nisu bili upoznati sa sadržajem Miloševićevog govora prije svečanosti. Nakon tog, jednim dijelom velikosrpskog, govora Marković i Drnovšek su protestno napustili svečanost helikopterom Jugoslavenskog ratnog zrakoplovstva (JRZ). Marković je zastupao stajalište da se Vojvodini, a posebice Kosovu mora dati autonomija kakva je postojala u vrijeme Josipa Broza Tita. U siječnju 1990 godine nakon 14.-og izvanrednog kongresa SKJ, koji su protestno napustili hrvatski i slovenski izaslanici, Marković je izjavio novinarima: "Pa što ako se Partija raspala, Jugoslavija može i bez nje!" Ubrzo nakon toga osnovao je stranku Savez reformskih snaga Jugoslavije koja se je zalagala za nastavak postojanja Jugoslavije, tj. protiv izdvajanja republika i pokrajina iz sastava Jugoslavije. Markovićev program je doživio poraz, tj. njegovi potencijalni koalicijski partneri u Hrvatskoj (bivši komunisti) su poraženi na izborima, a Savez reformskih snaga Jugoslavije doživio je poraz u SR Bosni i Hercegovini, SR Makedoniji, SR Srbiji i SR Crnoj Gori.
Ostavku na mjesto predsjednika SIV-a je podnio 20. 12. 1991, mjesec dana nakon što je počinjen zločin na Ovčari. Hrvatska javnost, ogorčena agresijom, to mu je jako zamjerila, pa od tuda Hrvatskom dominira uvjerenje da je Marković stao na Miloševićevu stranu. Već krajem 1991 razmišljao je kako pobjeći iz Beograda, preko Makedonije do Italije, o čemu se čak dogovarao sa predsjednikom Makedonije Kirom Gligorovim. Na kraju je uspio doći u Zagreb, gdje je ostao do odlaska u Austriju. Marković se preselio u Austriju zbog političkog stanja i lošeg tretmana u Hrvatskoj, te zato što je tadašnji kancelar Austrije Franz Vranitzky bio Markovićev dobar prijatelj. Odlučio se nastaniti Grazu jer je blizu Zagreba, te zato što je tako mogao lakše komunicirati sa svojom obitelji, koja je ostala u Zagrebu.
Markovićeve ekonomske reforme
Marković je u saveznoj Skupštini SFRJ, 1989 godine, iznio ambiciozan program gospodarske reforme s osnovnim ciljem, obaranjem hiperinflacije. Naime, tada je, potkraj 1989 godine, inflacija dosegnula nevjerovatnih 2679% godišnje. Prilikom posjeta Americi, na poziv tadašnjeg predsjednika George H. W. Busha, Marković je pregovorao sa MMF-om (Međunarodni monetarni fond) o ekonomskim reformama u Jugoslaviji, tražeći potporu za svoju ekonomsku politiku. Nakon sastanka sa Markovićem, tadašnji direktor MMF-a Michel Camdessuso je zaključio da u svojoj praksi još nije čuo tako konzistentan i hrabar projekt. Zapadne banke su obećale financijsku podršku Markoviću i njegovim reformama, ukoliko bi se njegov koncept provodio.
Marković je nailazio na otpore na različitim stranama u državi, ne samo u pojedinim republičkim rukovodstvima, već i u saveznoj skupštini. Milošević je međutim od samog početka sabotirao Markovićeve reforme, sve je činio da ih sruši. Konstantni politički udari iz Beograda, mimo SIV-a, su razorili monetarnu stabilnost Jugoslavije. Naime, 8. 1. 1991 godine Milošević je izvršio monetarni udar na Narodnu Banku Jugoslavije. Udar je izvršen tako da je iz Narodne Banke Jugoslavije, preko Narodne banke Srbije, izvučeno 18,2 milijardi dinara tj. 2,5 milijarde njemačkih maraka. Iako je Marković nakon toga tražio sankcije za SR Srbiju i vraćanje novaca, ništa od toga nije sprovedeno u djelo. Taj monetarni udar je formalno označio kraj Markovićevih reformi i početak raspada Jugoslavije. Markovićeve reforme premda do tada gospodarski uspješne, nakon toga nisu uspijele zaustaviti zloslutan politički razvoj u Jugoslaviji, u kojoj je javnost bivala sve zagušenija govorom mržnje i prijetnjama oružjem iz Srbije. Kada se Jugoslavija počela raspadati, ona je zapravo bila na izlasku iz ekonomske krize.
Uloga uoči i u toku ratova u Jugoslaviji
Krajem 1990 godine Marković se sukobio sa saveznim ministrom obrane general Veljkom Kadijevićem oko Hrvatske i politike Slobodana Miloševića, a koju je Kadijević podupirao. Početkom 1991 godine Kadijević je Markoviću predložio plan koji je razradio Generalštab JNA, a za koji su trebali političku potporu i legitimnost. Tim planom su trebala biti uhićena rukovodstva Hrvatske i Slovenije, tj. Franjo Tuđman i Milan Kučan. Marković je energično odbio poduprijeti plan uz protupitanje zašto se ne uhiti Milošević.
Marković je u svibnju 1991 godine htio smjeniti Kadijevića, te za novog saveznog ministra obrane postaviti generala Antona Tusa, koji je tada još bio aktivan u Beogradu u JNA. Plan je bio da se, sa generalom Tusom na čelu JNA, Stjepanom Mesićem na čelu Predsjedništva i Markovićem na čelu Vlade, neutraliziraju promiloševićevske snage u JNA. General Tus se složio sa planom, a Marković je po dolasku u Zagreb o tome razgovarao sa Tuđmanom. Iako je Tuđman rekao da će razmisliti, plan je propao nakon što je general Tus imenovan prvim načelnikom Glavnoga stožera Oružanih snaga Republike Hrvatske.