cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dezinfekcija, dezinsekcija i deratizacija
Dezinsekcija
Za suzbijanje štetnih insekata koristi se široka paleta insekticida koji su testirani i dozvoljeni za korisnike, a efikasnost im je dokazana. Osnovna svojstva kvalitetnih insekticida su:
Deratizacija u objektima
Deratizacija je skup metoda i sredstava usmerenih na uništavanje sitnih glodara, prenosilaca zaraznih bolesti i prouzrokovača značajnih ekonomskih šteta.
Deratizacija se izvodi u naseljenim mestima, privrednim objektima, zdravstvenim i školskim ustanovama, prodajnim i ugostiteljskim objektima itd.
Procena ugroženosti nekog područja za primenu mera DDD
Procena ugroženosti nekog područja od prenosioci zaraznih bolesti, ili njihovi rezervoari zasniva se na sledećim parametrima:
Nakon završene procene ugroženosti nekog područja ili države od zaraznih bolesti i njihovih prenosioca, pravi se sveobuhvatni plan zaštite koji u načelu obuhvata sledeće mere i postupke:
Gvožđe(III) oksid-hidroksid
Gvožđe(III) oksid-hidroksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 88,852 Da.
Perla del Soconusco, Tapachula
Perla del Soconusco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Teodora (film, 1954)
Teodora, također poznat i pod naslovom Théodora, impératrice de Byzance je italijansko-francuski historijski film snimljen 1954. godine u režiji Riccarda Frede. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Gianna Maria Canale, je Teodora, carigradska plesačica i bivša hetera koja uspije zavesti bizantskog cara Justinijana (čiji lik tumači Georges Marchal) i postati njegovom suprugom. Radnja prikazuje kako mu poslije pomaže poraziti spletke koje protiv njega poduzimaju plemići nezadovoljni njegovim reformama. Teodora se isticala za tadašnje standarde izuzetno velikim budžetom, odnosno nastojanjem da se rekonsturira raskoš nekadašnjeg carigradskog dvora. Film je dobio uglavnom loše kritike, ali ga se usprkos toga smatra svojevrsnom pretečom kasnijih peplum filmova.
Perla del Soconusco, Tapachula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Topana, Topana
Topana je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Topana.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 338 m.
Jesús Avilés, Catemaco
Jesús Avilés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
Priola, Cuneo
Priola je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Profilaksa infektivnih bolesti
Profilaksa infektivnih bolesti je skup postupaka koji se preduzimaju pre ili neposredno po izlaganju čovekovog organizma infektivnom agensu ili njegovom produktu (npr. toksinima), sa ciljem da se spreči uspostavljanje infekcije i razvoj bolesti. Profilaksa prema primenjenim metodama može biti opšta i specifična, a prema efektima radikalna i palijativna. Imunoprofilaksa je najznačajniji vid profilakse infektivnih bolesti, koja je zasnovana na principu imunizacije ljudi. Ona ima za cilj da kod imunizovane osobe stvori takav imunitet, ili stanje otpornosti na infekciju nekim patogenom koje traje određeno, kraće ili duže vreme (idealno doživotno).
Uporedo sa pojavom vakcinacije kao jedne od značajnih mera u profilaksi infektivnih bolesti, javili su se i pokreti protivnika vakcinacije. Problem koji uzrokuju ovi pokreti je podsticanje na nevakcinisanje zbog čega je došlo do narušavanja profilakse zaraznih bolesti imunizacijom i ponovne pojave vrlo teških bolesti koje su godinama bile pod kontrolom.
Efekti profilakse
Prema efektima profilaksa zaraznih bolesti, zavisno od preduzetih mera može biti: palijativna i radikalna. Mere palijativne profilakse su ograničenog trajanja, odnosno traju onoliko dugo koliko se profilaksa sprovodi (ili nešto duže). Na primer u borbi protiv trbušnog tifusa vakcinacija je palijativna profilaktična mera.
Za razliku od palijativnih, radikalne mere profilaksa su trajnog karaktera, jer trajno rešavaju problem zaraznih bolesti. Na primer:
Oblici imunoprofilakse
Imunoprofilaksa predstavlja najznačajniji vid profilakse infektivnih bolesti i zasniva se na principu imunizacije ljudi. Njen cilj je da imunizovana osoba stekne imunitet, ili stanje otpornosti na infekciju nekim patogenom koje traje određeno, kraće ili duže vreme (idealno doživotno).
Oblici imunoprofilakse mogu da budu prirodni i veštački.
Prirodna imunizacija
Prirodna imunizacija se proces koji se u nekom organizmu dešava spontano bez ikakve ljudske aktivnosti.Ona može da bude: Kao što je imunost koja ostaje kod pojedinca posle preležane infekcije. Posredovana antitelima ili pasivna imunizacija zasniva se na antitelima koji prolaze kroz placentu (IgG) ili se sekretuju u mleko (prevashodno IgA) kojom majka štiti svoje dete u toku trudnoće i prvih meseci života od svih bolesti koje je preležala ili protiv kojih je vakcinisana.
Veštačka imunizacija
Veštačka imunizacija nastaje kao rezultat primene određenih medicinskih postupaka koji imaju za cilj da u organizmu pojedinca razviju na neku infektivnu bolest. Kao prirodna i ova imunost može da bude: Aktivna ili veštački indukovana imunizacija nastaje ako se aktivno, organizam izlaže određenom patogenu ili njegovoj komponenti, odnosno produktu (obično u izmenjenom obliku) Pasivna, ili veštački izazvana imunizacija postiže se davanjem antitela specifičnih za taj patogen, njegovu komponentu ili produkt. S obzirom da tretirana osoba dobija već formirana antitela, ovakav postupak ima brzo (skoro trenutno) dejstvo, ali je imunitet koji ostaje privremen (uslovljen je poluživotom samih imunoglobulina) i traje nekoliko nedelja, do maksimalno nekoliko meseci.
Pasivna imunizacija može da se koristi profilaktički, na primer, da spreči razvoj bolesti u slučaju poznatog izlaganja određenom infektivnom agensu (posle uboda iglom kontaminiranom krvlju sa virusom hepatitisa B ili posle ujeda besne životinje) ili za zaštitu osoba sa oslabljenom funkcijom imunskog sistema (npr prevremeno rođena deca ili osobe sa deficijencijom humoralne imunosti).
Ona može biti i terapijska sa ciljem da poboljša kliničku sliku bolesti, naročito onih posredovanih toksinima (npr difterija i botulizam) ili u slučaju izlaganja organizma otrovu neke životinje (npr nakon ujeda zmije) i kao takva najčešče je terapijska metodu koja spašava život. Preparati odobreni za pasivnu imunizaciju i imunoterapiju od strane američke FDA 250px|mini|Aktivna i pasivna imunizacija
Opšte mere profilakse
U cilju zaštite stanovništva od zaraznih bolesti opte mere predstavljaju prvenstveno sanitarno-higijenske mere, gde spadaju pre svega komunalne merama: Opšte mere mere profilakse u nekoj zajednici organizuju i sprovode nadležni organi i druga pravna lica, kao i nadležne zdravstvene ustanove. Staranje o izvršavanju opštih mera profilakse je u domenu sanitarnih inspektorata. Opšte profilaktičke mere kod nekih bolesti predstavljaju radikalne mere npr. Kod crevnih zaraznih bolesti.
Specifične mere profilakse
U mere specifične profilakse od infektivnih bolesti spadaju:
Vakcinoprofilaksa
Vakcinoprofilaksa predstavlja vid veštačke imunizacije ljudi sa ciljem da se kod njih aktivno indukuje protektivni imunski odgovor na određeni patogen i spreči razvoj bolesti u slučaju kasnijeg izlaganja čoveka tom patogenu. Od kada je počela da se primenjujr vakcinoprofilaksa do danas razvijen je veći broj vakcina i program vakcinacije na svetskom nivou, što je dovelo do iskorenjavanja (eradikacije) velikih boginja i drastičnog smanjenja incidence mnogih drugih infektivnih bolesti (naročito u razvijenim zemljama).
Vakcinoprofilaksa se, po pravilu, aprimenjuje preventivno, pre izlaganja čoveka infektivnom agensu prirodnim putem (zato se vakcinacinoprofilasa najčešće obavlja u najranijem životnom dobu), ili kod bolesti koje imaju dugu inkubaciju moguće je i njihovo davanje nakon ekspozicije (npr u slučaju vakcine protiv besnila posle ujeda). Takođe postekspoziciono vakcinacinoprofilasa može da bude efikasno ako se primeni zajedno sa specifičnim imunoglobulinima (npr nakon uboda na iglu kontaminiranu krvlju sa virusom hepatitisa B).
Većina savremenih vakcina ostvaruje svoju zaštitu prevashodno kroz indukciju T-zavisnog humoralnog odgovora, tj. visokoafinitetnih neutrališućih antitela koja deluju protektivno tako što inhibiraju vezivanje patogena za ćelije domaćina i pokreću neke od odbrambenih efektorskih mehanizama, kao što je na primer aktivacija komplementa. Neke vakcine (prevashodno žive virusne vakcine) mogu pored humoralnog da indukuju i citotoksičan odgovor, dok neke druge vakcine (npr polisaharidni vakcine protiv pneumokoka i meningokoka) deluju tako što indukuju T-nezavisni humoralni odgovor na kapsularne polisaharidni antigene.
Vakcinoprofilaksa se, po pravilu, primenjuje preventivno, pre izlaganja čoveka infektivnom agensu prirodnim putem (i zato obavlja najčešće u najranijem životnom dobu), ali kod bolesti koje imaju dugu inkubaciju moguće je i njena primena nakon ekspozicije (npr u slučaju vakcinoprofilakse protiv besnila posle ujeda životinje). Takođe postekspoziciona vakcinoprofilasa može da bude efikasno ako se primeni zajedno sa specifičnim imunoglobulinima (npr. nakon uboda na iglu kontaminiranu krvlju sa virusom hepatitisa B). Podela vakcina
Seroprofilaksa
Seroprofilaksa sa zasniva na primeni preparata krvi (seruma ili drugih frakcija), koji sadrži antitela stvorena u nekom drugom organizmu (čoveku ili životinji). Na ovaj način nastaje veštački pasivni imunitet. Ovaj postupak koristi se u slučajevima kada je neophodno stvoriti brzu zaštitu ugroženih lica ili kada za to nema drugih mogućnosti.
Pigno, Verona
Pigno je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Profilaksa infektivnih bolesti
Seroprofilaksa
Zavisno od porekla, serumi mogu da budu animalni i humani. Heterologne antitela (animalnog porekla) imaju kraći životni vek, jer stvaraju antitela na strane belančevine i brže razgrađuju unetaantitela. Davanje novih količina heterolognog seruma u ​​ciju produženja zaštite nema svrhe, jer se povećava opasnost od anafilaktičkih reakcija.
Imunoglobulini se dobijaju iz plazme ili seruma odraslih osoba, rekonvalescenata ili iz placente. Ukoliko preparat sadrži imunoglobuline - antitela protiv više različitih zaraznih bolesti nazivaju se standardnim ili opštim imunoglobulinom.
Pigno, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Profilaksa infektivnih bolesti
Seroprofilaksa
Specifični imunoglobulini sadrže imunoglobuline prema određenoj bolesti u visokoj koncentraciji (tetanus, besnilo, hepatitis viroza B). Primena odgovarajućeg imunoglobulina ne daje alergijske reakcije, uneta antitela traju duže i u slučaju potrebe produženja zažtite može se ponoviti njihova primena.
Nuevo Horizonte, Motozintla
Nuevo Horizonte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Profilaksa infektivnih bolesti
Seroprofilaksa
Pasivna zaštita koja se postiže serumima nastupa nastupa brzo, ali je kratkotrajna (2-3 nedelje animalnim) i (4-6 nedelja humanim). Brzina zaštite zavisi od načina primene. Brže intravenski (za ovo se koriste samo namenski preparati), nešto sporije - ako je aplikacija ubrizgavanjem u mišić.
Kako se prilikom davanja seruma animalnog prekla mogu da jave serumske reakcije (serumska bolest i anafilakti (serumska bolest i anafilaktički šok) neophodna je prevencija istih (uzimanjem anamnestičkih podataka, intrakutani test)
Zakon o zaštiti stanovništva od zaraznih bolesti tva od zaraznih bolesti propisuje obaveznu zaštitu specifičnim imunoglobulinima u profilaksi tetanusa, besnila i imunoglobulinima u profilaksi tetanusa, besnila i hepatitisa B.
Pored navedenih koriste se i u profilaksi virusnih infekcija (virusnog hepatitisa A, morbila, rubeole, infekcija (virusnog hepatitisa A, morbila, rubeole, varičele) kod nevakcinisanih teških bolesnika, rekonvalescennata, trudnica, u dečijim kolektivima.
Hemioprofilaksa
Hemioprofilaksa je skup postupaka koji se zasnivaju na korišćenju lekova u zaštiti od zaraznih bolesti. Obavezna zaštita lekovima (hemioprofilaksa) vrši se na propisan način za sva lica koja su izložena riziku od zaraze tuberkulozom i malarijom.
Po epidemiološkim indikacijama hemioprofilaksa se može primeniti i kod lica izloženih riziku od drugih zaraznih bolesti (streptokokna i meningokokna infekcija, bolesnica sa imunosupresijom, operisani itd).
Otkrivanje i obeskličavanje zdravih nosilaca uzročnika zaraznih bolesti
Zdravstveni pregledi određenih kategorija zaposlenih, drugih lica i kliconoša, bitan su činilac u pravovremenom otkrivanje i obeskličavanju zdravih nosilaca uzročnika zaraznih bolesti.
Profilaktična dezinfekcija, dezinsekcija i deratizacija
Postupke usmeren na uništenje najvećeg broja neželjenih mikroorganizama je dezinfekcija. U tu svrhu koriste se razna fizička i hemijska sredstva, i njihovim dejstvom se uništava ili inhibira i ostala populacija organizama. Primenjuje se van živog organizma, u spoljnoj sredini (zemljištu, vodi, vazduhu, na predmetima i u prostorijama zdravstvenih ustanova, fabrika prehrambenih proizvoda i dr.)
Dezinfekciju treba sprovoditi neprekidno kroz: - dezinfekcija u sredstvima javnog prevoza. dezinfekcija u sredstvima javnog prevoza. Ova mera se svakodnevno sprovodi u periodu pre pojave bolesti. One se sprovode istim merama i tehničkim postupcima i pri izvođenju dezinfekcije u protivepidemijske svrhe. Dezinsekecija je skup mehaničkih, bioloških i hemijskih mera i postupaka koji se preduzimaju sa ciljem suzbijanja ili smanjenja štetnih insekata.
Sprovodi se kao mera profilakse u objektima za proizvodnju promet životnih namirnica, zdravstvenim ustanovama, predškolskim i predškolskim objektima, javnim površinama i slično. Deratizacija je skup postupaka koji se sprovode u cilju uništavanja pacova i drugih glodara kao prenosioca uzročnika određenih zaraznih bolesti (salmoneloze, (salmoneloze, leptospiroze, tularemija ...)
Zdravstveno vaspitanje
Jedan od najbitnijih profilaktičkih mera je podizanje opšte kulture stanovništva, a kao deo te kulture i zdravstvene kulture.
U borbi protiv bilo koje zarazne bolesti obavezno treba sprovoditi i ovu veoma važnu meru, koja između ostalog, treba da obuhvati upoznavanje stanovništva sa najvažnijim činjenicama i faktorima značajnim za nastanak i širenje određenih bolesti u obimu koji je potreban da se spreči pojava i iskorene određene bolesti.
Arms and the Man
Oružje i čovek je antiromantična komedija Džordža Bernarda Šoa, u kojoj pisac kritikuje romantično shvatanje rata i ljubavi, parodirajući militarizam, nacionalizam i imperijalizam. Prvobitni naziv ove drame bio je „Alpi i Balkani“, jer je priča bazirana na indirektan sukob između Austrougarske i Bugarske 1885. godine. Njen naziv dolazi od Džon Drajdenovog prevoda uvodnih latinskih reči Vergilijive Enejide: „Arma virumque cano“ (srp. „Oružju i čoveku pevam“) (Projekat Persej), ali za razliku od Vergijila on ne glorifikuje rat i herojstvo. Napisana je 1893. godine za vreme Viktorijanskog doba kada su mnogi pozorišni komadi bili ulavnom komedije. Sastoji se iz tri čina. Drama obrađuje dve glavne teme: rat i brak. Uprkos tome, ona je savršeni primer viktorijanske književnosti. Zahvljajući ovoj i drami „Zanat G-đe Uorn“, Džordž Bernard Šo je književno priznat.
Prvo izvođenje
Drama „Oružja i čovek“ je jedna od najizvođenijih drama Džordža Bernarda Šoa. Prvi put je predstavljena 21. aprila 1894. godine kao deo Šoovih tzv. „prijatni komadi“, u koje su spadale „Kandida“ , „Nikad moći reći“ i „Čovek sudbine“. Ovi komadi nalaze slabe tačke u najpouzdanijim vrednostima društva kao što su ratni heroji, kult patriotizma. Ova drama je bila jedna od prvih Šoovih komercijalnih uspeha. Pozvan je na scenu nakon što se spustila zavesa, gde je dobio oduševljeni aplauz. Međutim, jedan od prisutnih gledaoca je negodovao. Šo mu je na to odgovorio: „Dragi moj prijane, slažem se s tobom, ali šta smo nas dvojica naspram većine?“
Radnja drame
Radnja drame smeštena je za vreme Srpsko-bugarskog rata (1885). Junakinja drame je Rajna Petkov, mlada Bugarka koja je verena za Sergeja Petkova, jednog od heroja ovog rata, koga je ona idealizovala. Jedne večeri, švajcarski plaćenik u srpskoj vojsci, kapetan Blunčli, upao kroz prozor njene spavaće sobe i u početku joj pretio, a kasnije je molio da ga sakrije, da ga ne bi ubili. Rajna prihvata molbu, misleći da je u pitanju kukavica, naročito onda kad joj je izjavio da ne nosi šaržere od revolvera, nego čokoladice. Kad se bitka kod Slivnice završila, Rajna i njena majka krišom su Blunčlija izveli iz kuće, obukavši ga u staru haljinu.
Rat se završio i Sergej se vratio Rajni, ali se udvarao njenoj drskoj sluškinji Luki (sporednoj ulozi), za koju su mislili da je zaručena za slugu Nikolu. Rajna je počela uviđati da je Sergej ludo odvažan i zamoran lik, ali je krila to saznanje. Blunčli se neočekivao vratio da bi mogao vratiti staru haljinu, ali takođe da bi video nju. Rajna i njena majka su se šokirale, naročito kad su njen otac i Sergej objasnili da su se susretali s Blunčlijem i ranije, i pozvali su ga da ostane na ručku i da im pomogne oko pokreta trupa. Posle, kad je ostala sama s Blunčlijem, Rajna je shvatila da nju gleda romantičnim pogledima, ali da je i poštuje kao ženu, što Sergej nije. Rekla mu je da je ostavila svoju sliku u džepu stare haljine na kojem je ispisano: „To my chocolate-cream soldier“, ali joj je on rekao da nije našao i da bi sigurno mogao biti i dalje tamo. Blunčli je dobio obaveštenje o srmti svoga oca koji mu je u testamentu ostavio ogromno nasledstvo. Luka je onda rekla Sergeju da je Blunči čovek kojeg je Rajna skrivala i da se ona stvarno zaljubila u njega. Sergej ga onda poziva na dvoboj, ali na kraju ne dolazi do toga i Rajna raskida veridbu (uz pomoć obeju strana). Rajnin otac otkriva njenu sliku u džepu stare haljine, ali Rajna i Blunčli uspevaju da ga prevare, uzevši mu ga pre nego što ga je ponovo našao. Nakon što je Blunčli obelodanio celu priču majoru Petkovu, Sergej predlaže Luki brak. Nikola je mirno i spokojni prepušta Sergeju, i Blunčli, videvši u Nikoli sposobnost, odlučuje da mu ponudi posao hotelskog menadžera.
Rajna, pomislivši da su njeni romantični ideali propali i da će biti udana za Blunčlija u zamenu za određenu svotu njenom ocu, protestuje govoreći da bi radije da pođe za svojim jadnim čokoladnim vojnikom, nego za bilo kakvim bogatim biznismenom. Blunčli joj je rekao da je on i dalje ista osoba i drama se završava tako što mu Rajna otkriva svoju ljubav i Blunčli, sa švajcarskom preciznošću, predviđa svima da će, kada bude raščistio stvari oko trupa, vratiti za tačno dve nedelje da bi se venčao s Rajnom.
Hinko Hinković
Biografija
Hinko Hinković je rođen 11. 9. 1854 godine u Vinici, blizu Varaždina, u židovskoj obitelji. Kasnije u životu je promijenio ime i prezime, te se pokrstio. Unatoč tome do kraja života se identificirao sa židovstvom. Doktorirao je pravo u Grazu 1878 godine. Bio je član Stranke prava (SP) i jedan od najbližih suradnika Ante Starčevića, a krajem 1870-ih i glavni urednik stranačkog glasila Sloboda. Nakon odlaska u Pariz na daljnje nauke, na mjestu urednika ga je naslijedio Milan Kerdić. U novembru 1879 objavio je programatski članak "Fiat lux!" (Neka bude svjetlo!), u kojem relativizira Starčevićevo učenje da su Srbi i Slovenci zapravo Hrvati. ''Iako je pogrešno što pravoslavci sebe nazivaju Srbima, ne treba im silom nametati hrvatstvo, jer to je u korist zajedničkog neprijatelja, Austrije. Dovoljno je da se priznaju hrvatskim državljanima, te da grade zajedničku budućnost s Hrvatima.'' Hinković je napustio stav Starčevića i Eugena Kvaternika da u jednoj državi može postojati samo jedan narod. Uz "politički" narod, nositelja državnosti, počeo je računati i s "genetičkim" ili "kulturnim" narodom, tj. svjesnom zajednicom koja je nastala na temelju istog porijekla i kulturne tradicije. ''Srbi se u genetičkm smislu mogu smatrati posebni narodom, a u političkom se smatrati Hrvatima, tj. graditi hrvatsku državu a ne težiti proširenju srpske.'' Bio je protivnik velikosrpskog centralizma i unitarizma.
Godine 1884, nakon izbora na kojima je Stranka prava postigla veliki uspjeh od izborenih 24 mandata, na početku zasjedanja novog saziva Sabora, Hinković je u ime stranke podnio Adresu kralju Franji Josipu. Adresa je naglašavala suverenost hrvatskog naroda, osuđivala austro-ugarski dualizam, odricala se zakonitost Hrvatsko-ugarske nagodbe, zahtijevala ujedinjenje svih hrvatskih zemalja (Hrvatske i Slavonije, Vojne Krajine, Dalmacije, Bosne i Hercegovine i slovenskih zemalja), prosvjedovala protiv prevelikih daća i drugih zloupotreba, osuđivala ponašanje državnih činovnika koji su se pretovrili u slijepe agitatore (mađarske) vlade te siju razdor među pučanstvo, tj. među Hrvate i Srbe.
Hinković se kasnije došao u sukob sa Starčevićem i napustio stranku. Bio je jedan od osnivača Hrvatsko-srpske koalicije 1905 godine. Istakao se kao glavni branitelj na Veleizdajničkom procesu godine 1909. U doba Prvog svjetskog rata boravio je u emigraciji i djelovao kao član Jugoslavenskog odbora. Za boravka u Sjedinjenim Američkim Državama (SAD) razvio je snažnu promidžbu protiv Austro-Ugarske i za stvaranje jugoslavenske države.
Bio je pisac mnogih antiklerikalnih brošura, spiritističkih spisa i antiaustrijskih brošura, tiskanih na francuskom i engleskom. Objavio memoare Iz velikog doba 1927. Bio je poznat i kao pravni pisac. Godine 1901 pokrenuo je spiritistički časopis "Novo sunce" koji je uređivao do 1905.
Hinko Hinković je preminuo 3. 9. 1929 u Zagrebu, te je sahranjen zagrebačkom groblju Mirogoj.
Nagueachi, Guachochi
Nagueachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Davor Dujmović
Davor Dujmović (Sarajevo, 20. septembar 1969 — Novo Mesto, 31. maj 1999) bio je jugoslovenski glumac.
Biografija
Nakon snimanja pomenutog filma, koji je nagrađen zlatnom palmom u Kanu, odlučio je da upiše filmsku akademiju. Nije mu uspelo i kasnije nije pokušavao. Usledila je nova značajna uloga u filmu „Strategija svrake“. Sa nepunih osamnaest godina igrao je glavnu ulogu u filmu „Dom za vešanje“, nakon kojeg je proglašen za jednog od pet najboljih glumaca u Evropi. Davor i njegova partnerka u filmu (Azra) Sinolička Trpkova proglašeni su za najbolji glumački par u bivšoj Jugoslaviji.
Nakon toga u prvoj pozorišnoj ulozi, igra kapetana Skota u Sarajevskoj „Mjesečevoj predstavi“. Davora su kritičari upoređivali sa Dastinom Hofmanom, glumcem prema kojem bi se pisao i prilagođavao scenario.
Nagueachi, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2316 m.
Davor Dujmović
Biografija
Početkom devedesetih je postao ozbiljno zavisan od narkotika i nekoliko puta se bezuspešno lečio. U tom periodu preko medija je poručio: „Ono što donosi heroin ne bih poželeo ni najgorem neprijatelju“. Zanimljivo je da je baš u tom svom lošem periodu u seriji Sarajevske priče glumio lik mladog narkomana Bobana koji je uz to i sitni diler.
Poslednje mesece živeo je u Novom Mestu u Sloveniji kod devojke. Slobodno vreme je provodio u prirodi sa konjima. Bezuspešno je pokušavao da se izleči od narkotika, te je nakon duge i teške depresije 31. maja 1999. godine izvršio samoubistvo.
Puente Blanco, Purísima del Rincón
Puente Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1752 m.
La Onza, San Luis de la Paz
La Onza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
La Grande, Modena
La Grande je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 532 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Beatrice Cenci (film, 1956)
Beatrice Cenci je italijansko-francuski historijski film snimljen 1956. u režiji Riccarda Frede. Radnja se događa u Rimu krajem 16. vijeka, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Mireille Granelli je Beatrice Cenci, kćer okrutnog plemića (čiji lik tumači Gino Cervi), koja se zajedno sa još nekoliko članova porodice odluči zlostavljanje prekinuti njenim ubistvom.
Istom temom se nekoliko godina kasnije bavio istoimeni film Lucija Fulcija iz 1969. godine, koji je mnogo eksplicitnije koristio motive incesta i torture; godine 1987. je Bertrand Tavernier snimio remake pod naslovom La Passion Beatrice radnjom smješten u srednjovjekovnu Francusku.
El Tigre, Choix
El Tigre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Kamenná Poruba (Vranov na Toploj)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1548 stanovnika.
Las Gaviotas, Tuxpan
Las Gaviotas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Tătârlaua, Cetatea de Baltă
Tătârlaua je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Cetatea de Baltă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 785 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
El Cascalote, Chietla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 221 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1175 m.
Pheasant Run, Ohio
Fesant Ran je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.397.
Varmijska nadbiskupija
Varmijska nadbiskupija (latinski: Archidioecesis Varmiensis, njemački: Erzdiözese Ermland, poljski: Archidiecezja warmińska) je nadbiskupija katoličke crkve koja se prostire po poljskom Varminsko-mazurskom vojvodstvu na površini od 12,000 km². Osnovana je 25. marta 1992.
Historija
Historijsku Varmijsku biskupiju osnovao je kao jednu od četiri katoličke biskupije u Pruskoj 1243. papinski legat Vilim iz Modene. Prostirala se na površini od 4249 km² po Warmiji kao sufraganska biskupija Riške nadbiskupije.
U početku je biskupsko sjedište bilo Braniewo (1341. nakratko je preseljeno u Ornetu), a od 1350. do 1445 to je bio Lidzbark Warmiński. Drugo sjedište biskupije od 1260. bio je Frombork, sa katedralom podignutom između 1329-1388.
I Varmijska biskupija bila je pod vlašću Redovničke teutonske države do 1466. Međutim za razliku od ostalih pruskih biskupija Varmijska biskupija zadržala je nezavisnost, jer njeni kanonici nisu istovremeno bili i članovi Teutonskog viteškog reda, kao što je to bio slučaj u drugim pruskim biskupijama. Od 1466. je dio Kraljevine Poljske, ali je poljskoj pripao samo onaj dio biskupije oko Elbląga
Najveće promjene u biskupiji izazvala je reformacija, kad je sekularizirana Teutonska država 1525. prešla na luteranizam, katoličanstvo se zadržalo samo u krajevima pod direktnom vlašću Kraljevine Poljske oko Elbląga. Takvo stanje potrajalo je sve do 1772. i Prve podjele Poljske kad je područje biskupije pripalo Kraljevini Pruskoj.
Biskupija je 1821. dobila teritorij Kelmske i Sambijske biskupije, ali je već 1822. i 1826. izgubila dobar dio teritorija na račun Gdańska i Klaipėde.
Juan Manuel García, Bahía de Banderas
Juan Manuel García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Carl Robert Jakobson
Carl Robert Jakobson (Tartu, 26. srpnja 1841. – Kurgja, 19. ožujka 1882.) bio je estonski pisac, novinar, političar i učitelj, jedna od ključnih figura Estonskog narodnog preporoda. Djelujući mahom u baltičkim provincijama Ruskog Carstva, Jakobson je svojim djelovanjem potaknuo buđenje nacionalnog identiteta kod Estonaca, što je dovelo do jačanja pokreta za nezavisnost u toj zemlji.
Jakobsonov otac, Adam Jakoboson, bio je učitelj u općinskoj školi. Njegov brat, Eduard Magnus Jakobson, bio je lokalni umjetnik i svećenik, dok mu je sestra, Natalie Johanson-Pärna, bila učiteljica i spisateljica koja se aktivno zalagala za ženska prava. Osnovno obrazovanje dobio je od oca, a kasnije se nastavio školovati u državnim institucijama. Tokom 1860-ih godina počinje se baviti pedagoškim radom, radeći kao učitelj u školama, ali i kao privatni učitelj.
U periodu kada su Baltički Nijemci dominirali estonskim kulturnim životom, Jakobson se zalagao za razvoj autohtone estonske kulture te je poticao Estonce da se bore za svoja prava, svoj nacionalni identitet te veća politička i građanska prava. Njegovo djelovanje činilo je okosnicu Estonskog narodnog preporoda. Uz prosvjetiteljsko djelovanje, Jakobson se bavio novinarskim radom, ali i spisateljskim radom, pišući mahom poeziju i dramska djela. Dio djela objavio je pod pseudonimom C. R. Linnutaja.
Preminuo je 1882. godine u dobi od 40 godina u selu Kurgja. Njegov je značaj za razvoj estonske kulture enorman. Godine 1948., njegova je kći, Linda, otvorila muzej u njegovu čast, a njegov se lik nalazio na novčanici od 500 estonskih kruna prije nego je u Estoniji uveden euro.
Deratizacija
thumb|300px|right|Jedna od fizičkim metoda deratizacije Deratizacija je skup postupaka koji se sprovode u cilju uništavanja pacova i drugih glodara kao prenosioca uzročnika određenih zaraznih bolesti (salmoneloze, leptospiroze, tularemija i drugih bolesti).
El Zapotillo, Arteaga
El Zapotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Deratizacija
Cilj deratizacije
Glavni cilj deratizacije je smanjiti populaciju mišoliki glodara, koji osim što su prenosnici ili rezervoari zaraznih bolesti, uništavaju i zagađuju velike količine hrane i namirnica (brašno, šećer). U potrazi za hranom sposobni su snažnim sekutićima oštetiti različite prepreke na koje nailaze: vodovodne cevi, električni i telekomunikacione vodove, nameštaj, ambalažu ... i tako izazvati velike materijalne štete.
El Zapotillo, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Deratizacija
Cilj deratizacije
Potreba za stalnim preventivnim akcijama i time održavanje njihovog broja na biološkom minimumu je opravdana ako znamo za njihov veliki biološki potencijal. Ženke više puta zagodinu znaju donose na svet 8-20 mladunaca koji brzo rastu i sazrevaju. Smatra se da bi jedna plodna ženka teoretski-ukoliko se uklone svi negativni faktori kroz četiri godine mogla imati 20.000.000 potomaka.
Mere zaštite od glodara
Od štetnog uticaja mišolikih glodara možemo se zaštititi preventivnim i kurativnim merama.
Preventivne mere
Preventivne mere uključuju čitav niz metode za sprečavanje dolazak i reprodukciju glodara u jednom određenom području. Mere prevencije u načelu obuhvataju:
Kurativne mere
Ako preventivne mere ne spreče ulazak i smeštaj glodara u čovekov životni prostor, moraju se primeniti kurativne metode. Metode iz ove grupe mogu se podeliti na biološke, fizičke i hemijske
Biološke metode deratizacije
Za uništavanje glodara koriste se i prirodni neprijatelji (predatori) mačke, psi, mungosi, lisice, ptice grabljivice, sove i druge. Zbog sležene obuke i pripitomljavanja, oni nisu praktični za masovniju upotrebu i retko se koriste u praksi. Primena sterilizanata glodara je još uvek u fazi istraživanja i testiranja.
Fizičke i mehaničke metode
Metode iz ove grupe uključuju primenu različitih zamki i klopki za glodare (uz korišćenjem visokonaponske struje, zamrzivača, različitih lepkova itd.). Ovo su najstarije metode za uništavanje glodara. Nedostatak ovih mera je: Ljudsko uvo ne može otkriti zvučne talase sa frekvencijom ispod 20 KHz, ali zato glodari mogu registrovati zvuk iznad 60 KHz. Ovo omogućava instaliranje zvučnih uređaja, kao mera žaštite od glodara, jer kontinuirano emituju jak ultrazvuk. Ultrazvuk u velikoj meri uznemirava glodare i oni ne ulaze u tako zaštićenu prostoriju. Do sada se ultrazvuk koristi samo ograničeno, za zaštitu skladišta u kojima stalno ne borave ljudi iz sledećih razloga:
Hemijske metode
Hemijske metode za uništavaju glodara podrazumeva upotrebu otrovi (rodenticida). Rodenticidai se najčešće koriste u smeši sa hranom, a postavljaju se na mestima gde se glodari kreću ili hrane (podrumi, skladišta, luke).
Santa Fe Trail (film)
Santa Fe Trail je američki crno-bijeli vestern film snimljen 1940. godine u režiji Michaela Curtiza. Protagonisti, koje tumače Errol Flynn i Ronald Reagan, su J.E.B. StuartJeb Stuart i George Armstrong Custer, južnjački i sjevernjački pitomac West Pointa koji su nakon diplomiranja 1854. godine poslani na vojnu službu u teritoriju Kansas. Radnja prikazuje kako tamo ulaze u sukob sa fanatičnim abolicionistima na čelu sa Johnom Brownom (čiji lik tumači Raymond Massey), koji su, nastojeći ukinuti ropstvo, izazvali masovno krvoproliće.
Santa Fe Trail je predstavljao jedan od najpopularnijih i najuspješnijih filmova u karijeri budućeg predsjednika Reagana, ali je kasnije postao predmetom žestokih kritika ne samo zbog izvrtanja i ignoriranja historijskih činjenica (Stuart i Custer, koji će se proslaviti na suprotnim stranama u građanskom ratu, se u stvarnosti nikada nisu sreli) nego i zbog prikazivanja boraca za ukidanje ropstva kao "subverzivaca" i fanatičnih terorista, odnosno da je građanski rat bio tragedija koja se mogla i morala izbjeći. Takav stav se ponekad tumači kontekstom Drugog svjetskog rata u koji SAD još uvijek nisu ušle, odnosno nastojanjem Jacka Warnera, šefa studija Warner Bros. da promovira koncept nacionalnog zajedništva, odnosno napravi film koji bi prikazom zbivanja pred građanski rat zadovoljio i publiku na Sjeveru i Jugu.
Ponekad se zbog sličnosti teme, likova i Flynnovog nastupa Santa Fe Trail miješa sa filmom They Died with Their Boots On snimljenim sljedeće godine.
Atotonilco el Alto, Jalisco
Atotonilco el Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 27010 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1607 m.
Sastamala
Sastamala je grad i općina na jugozapadu Finske od 25,372 stanovnika.
Geografske karakteristike
Sastamala leži u Regiji Pirkanmaa. Općina Sastamala sastoji se od naselja; Sastamala, Vammala, Keikyä, Kiikka, Kiikoinen, Karkku, Mouhijärvi i Suodenniemi.
Administrativni centar općine - Sastamala leži na poluotoku jezera Rautavesi, na njegovom jugu, udaljena pedesetak km jugozapadno od Tamperea.
Historija
Sastamala je osnovana 2009., udruživanjem općina Vammala, Mouhijärven i Äetsän.
Pronzai, Cuneo
Pronzai je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 878 m.
El Morrito, Catemaco
El Morrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
La venganza (film)
''' La venganza je špansko-italijanski igrani film snimljen 1958. u režiji Juana Antonija Bardema. Po žanru je drama. Protagonist, koga tumači Raf Vallone, je seljak koji se u svoj rodni kraj u pokrajini La Mancha vraća nakon deset godina zatvora na koji je osuđen zbog zločina koji nije bio počinio. Radnja prikazuje kako se zapošljava kod čovjeka koji ga je bio lažno optužio u namjeru da ga ubije, ali kako mu te planove poremeti ljubav prema njegovoj sestri (koju tumači Carmen Sevilla). La venganza je napravljena u doba Francove diktature, te je imala velike probleme sa cenzurom, tako da je režiser Bardem neko vrijeme bio zatvoren. Film, iz koga su izbačene brojne "problematične" scene vezane uz klasnu borbu i navodne reference na katalonski separatizam, je premijerno prikazan u Cannesu, a sljedeće godine je bio nominiran za Oscar za najbolji strani film.
Ungureni, Topana
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 429 m.
Lazarev kanjon
Spomenik prirode Lazarev kanjon nalazi se u blizini sela Zlot i Podgorac, opštine Bor i Boljevac, istočna Srbija. Pripada masivu Kučajskih planina.
Kanjoni
Predstavlja jedan od najneprohodnijih kanjona u Srbiji. Obiluje brojnim i veoma značajnim speleološkim objektima.
Pećine
U području se nalazi više od 70 pećina i jama. Lazarevu pećinu se nalazi u završnom, najnizvodnijem dijelu kanjona i 6,7 m. iznad nivoa Lazareve reke. To je najduža pećina u Srbiji sa istraženih 16 km. kanala. Okosnicu čini Glavni kanal širine 7-15 m. a visine dostižu i 18 m. Sa desne strane ulazne dvorane je jezero, dužine pristupnog dela 17,5, dubine 3m. dok je nivo vode 5,8 m, niži od ulazne kote pećine. U glavnom kanalu se izdvajaju tri morfološke cjeline:
Lazareva pećina je značajan arheološki lokalitet. Otkrivena su tri kulturna horizonta. Najstarije naselje pripada bakarnom dobu (pre oko 5.000 godina), drugi horizont bronzanom dobu i treći horizont je najmlađe naselje koje pripada razdoblju IV do V veka pre nove ere.
Pećina Vernjikica se nalazi na levoj strani kanjona i preko 150 m iznad dna kanjona. Po načinu postanka je ponorska, a po hidrografskim osobinama - suva pećinama.
Ostale pećine: Hajdučica, Ljubinkova pećina, Vodena, Gornji ponor Mikulja, Glavni ponor Mikulja, Ponor Demižlaka, Ponorska pećina, Negranova pećina, Žurkićeva pećina, Jama Gaura Franđefund.
Flora i fauna
Broj evidentiranih vrsta i podvrsta je 730, svrstanih u 345 rodova i 71 familiju, što je 20% od ukupnog broja u Srbiji. Najznačajniju grupu kanjona predstavljaju lokalno zapadno mezijski endemiti Edraianthus serbicres i Hieracium marmoreum, koji su na prostoru istočne Srbije izuzetno retki, kao i nešto češće i rasprostrane zapadnomezijske vrste, ''Dianthus petreus subsp. noeanus i Erysimum commatum''.
Lazarev kanjon“ je jedno od rijetkih staništa krimskog bora (Pinus nigra ssp. Pallassiana), u njemu živi divokoza i mnoge druge autohtone vrste životinja. Područje je pod imenom "Zlotska klisura" uvršteno u Listu značajnih ornitoloških područja Evrope. Floru Lazarevog kanjona odlikuje izuzetno bogatstvo i raznovrsnost, kao i endemičnost. Na ovom području raste preko 80 drvenastih vrsta i oko 20% flore Srbije.
Predeo je bogat i životinjskim svetom:
Područje je pod imenom "Zlotska klisura" uvršteno u Listu značajnih ornitoloških područja Evrope.
Zaštićeno područje
Vlada Republike Srbije donijela je Uredbu o zaštiti spomenika prirode Lazarev kanjon (Sl. glasnik RS br. 16/2000) i svrstala ga u I kategoriju zaštite kao dobro od izuzrtnog značaja i površine od 1.755 ha. Dio zaštićenog područja od 60% je u državnom vlasništvu, a ostali dio u privatnom.
Heksametilendiamin
Heksametilendiamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,205 Da.
Nogalitos, Choix
Nogalitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
La Fortuna, Bahía de Banderas
La Fortuna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Cabernet sauvignon
Kaberne sovinjon je najpopularnije grožđe na svetu kad je proizvodnja crnog vina u pitanju. Gaji se u Bugarskoj, Čileu, Australiji, Kaliforniji, južnoj Francuskoj. Ima mala plavocrna zrna sa debelom kožom, kasno olista i kasno sazreva. Od njega se prave crno vino kaberne sovinjon i belo sovinjon blan.
La Guardia, Modena
La Guardia je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 571 m.
Cataforio, Reggio Calabria
Cataforio je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Siesl, Bolzano
Siesl je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1222 m.
Nuevo Milenio Tolimam Dos, Motozintla
Nuevo Milenio Tolimam Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Republika Pisa
Republika Pisa (Repubblica di Pisa) bila je de facto nezavisna država sa sjedištem u toskanskom gradu Pisa. Njena moć je počela rasti krajem 10. i početkom 11. vijeka, kada je postala glavno ekonomsko središte, a njeni trgovci sljedeći vijek dominirali Mediteranom i Italijom prije nego što ju je zasjenio glavni suparnik Genova. U tom periodu je Pisa bila poznata kao jedna od četiri pomorske republike srednjovjekovne Italije.
Začeci pizanskog uspona datiraju u 1005. kada je Pisa, nakon uspješne obrane od Saracena, krenula u kontraofenzivu te napala i opljačkala Reggio di Calabria. U sljedećim decenijama je Pisa postepeno uspostavila hegemoniju nad Tirenskim morem i organizirala uspješnje pljačkaške pohode protiv muslimanske Sicilije i Sjeverne Afrike. Također je uspješno iskoristila i križarske ratove da stvori trgovačke ispostave i kolonije u Istočnom Mediteranu, a s vremenom je postala jedan od najvažnijih saveznika Bizantskog Carstva. Poraz od Đenovežana u bitci kod Melorije 1284. je označila početak kraja Pise kao velike sile. Godine 1402. je grad prodan Firenci, koja je 1406. skršila ustanak kojim su Pizani pokušali obnoviti svoju slobodu.
Nuevo Milenio Tolimam Dos, Motozintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1053 m.
Las Beatas, San Luis de la Paz
Las Beatas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2003 m.
Provinciale Per Narzole, Cuneo
Provinciale Per Narzole je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
El Gran Chaparral, Tuxpan
El Gran Chaparral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
El Capire, Chietla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1055 m.
Potrerillos, Arteaga
Potrerillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
Sântămărie, Cetatea de Baltă
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 348 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
Ciorâca, Topana
Ciorâca je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Topana.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Nuevo México, Jalisco
Nuevo México je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 28135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1625 m.
Jacksonville, Arkansas
Džeksonvil je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 28.364, što je 1.552 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Las Quebradas, Tapachula
Las Quebradas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
El Bozo, San Luis de la Paz
El Bozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2024 m.
La Herradura, Tapachula
La Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
Milan Mića Petrović
Milan Mića Petrović (Banatsko Aleksandrovo, 5. novembar 1945) je srpski pevač, kompozitor, aranžer, profesor muzike i nacionalni radnik. Najpoznatiji je pevač srpske rodoljubive pesme van otadžbine. Živi i radi u Torontu, osnivač je diskografske kuće -{„Mipex records“}- u Torontu 1976. godine 'sa ciljem da se spreče od isčezavanja i daju u javnost narodne rodoljubive srpske pesme prenešene u dijasporu putem srpskih emigranata'.
Biografija
Od 1958. živi u Kanadi. Studirao je četiri godine muzičku teoriju i kompoziciju na univerzitetu Batler, a zatim završio i jednogodišnju učiteljsku školu.
Reference
4. ↑ Petrović, Milan Mića (Radio intervju 13. 05. 2017) "Specijal: g. Mića Petrović - Čuvar srpske rodoljubive pesme u dijaspori"
Humberto Lucho, Catemaco
Humberto Lucho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Hombre (film)
Hombre je američki vestern film snimljen 1967. godine u režiji Martina Ritta. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Elmorea Leonarda. Protagonist, čiji lik tumači Paul Newman, je mladi bijelac koga su kao dijete oteli i poslije odgojili Apači, a koji nakon povratka svojim sunarodnjacima od njih trpi razne predrasude, uključujući suputnike u poštanskoj kočiji. Radnja prikazuje kako, pak, njegove apačke vještine njima dobro dođu kada poštanska kočija postane metom razbojničke bande. Hombre je predstavljao posljednji film na kome su surađivali Ritt i Newman. Historičarima je, međutim, daleko zanimljiviji zbog toga što je predstavljao prvo ostvarenje koje je na eksplicitan način odražavalo tadašnje burne društvene promjene na žanr vesterna, odnosno sa ljevičarske i liberalne pozicije preispitivalo dotadašnje tumačenje historije Divljeg zapada, osuđujući bijele doseljenike i njihov odnos prema Indijancima i Meksikancima. Film se također odlikovao za tadašnji Hollywood neuobičajenim izostankom klasičnog hepi enda. Usprkos toga je postigao veliki uspjeh te potakao snimanje niza vestern-filmova sličnog stila, a zbog čega se naziva jednim od prvih revizionističkih ili anti-vesterna.