cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cetraksatna benzilestaraza
Cetraksatna benzilestaraza je enzim sa sistematskim imenom cetraksat-benzil-estar benzilhidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje na brojne benzilne estre supstituisanih fenil propanoata.
Žena
Biologija
U smislu biologije, ženski spolni organi uključeni su u reproduktivni sustav, a primarno služe za razvijanje zametka u tijelu žene, a sekundarno za privlačenje mužjaka, konkretno muškarca. Jajnici ili ovariji proizvode jaja, koja stapanjem sa spermijima dovode do oplodnje i nastanka zametka. Maternica (na slici uterus) organ je s tkivom koje štiti i pomaže u razvoju zametka te se širi prilikom poroda. Uloga vagine najizraženija je prilikom porođaja, iako je ona ponekad krivi sinonim za ostale spolne organe žene: stidne usne i klitoris. Ženske grudi evoluirale su iz mliječne žlijezde, a primarna im je uloga dojenje maloga djeteta.
Nakon prve menstruacije, žene mogu zatrudnjeti, naravno pod uvjetom da se njihova jajna stanica stopi sa spermijem, iako postoji i umjetna oplodnja. Grana medicine koja se bavi ženskim spolnim sustavom zove se ginekologija. Žene dosežu menopauzu (prestanak menstruacije) u kasnim četrdesetima ili ranim pedesetima svoga života. Tada jajnici prestaju proizvoditi estrogen i žene ne mogu više zatrudnjeti.
Žene boluju velikom većinom od istih bolesti kao i muškarci, iako neke bolesti imaju samo žene (rak jajnika). Kod ostalih bolesti koje su svojstvene i muškarcima i ženama simptomi su isti ili vrlo slični, ali liječenje i odgovor na lijekove često je različit.
U prosjeku se rađa više muške djece od ženske (omjer je izračunat na približno 105:100) zbog činjenice da je muški kromosom Y lakši i brže se kreće na putu do jajne stanice od ženskoga kromosoma X iz muškoga spermija. Zanimljiv je podatak taj da su svi zametci u vrlo ranom stadiju trudnoće ženski; muški hormon testosteron odgovoran je za promjenu ženskog u muški spol.
Status žena u kulturama
thumb|right|Tkalja iz [[Bangladeša]] thumb|left|Simbol [[Venera (mitologija)|Venere, ideala ženske ljepote.]] U brojnim prapovijesnim kulturama uloga žena bila je u obradi zemlje i pripitomljavanju životinja, dok bi muškarci lovili divljač. Antropolozi smatraju da su upravo žene pionirke agrikulture u čitavom svijetu upravo zbog poznavanja i rada s biljkama.
To je dovelo do pokreta feministica koje su tražile potpunu jednakost s muškarcima. Najveća prepreka tom pokretu bile su predrasude koje su stvarane stoljećima i tisućljećima i koje su stvarale nejednakost. Feministice su zahtijevale da se odbaci ideal žene kućanice. No, iako je u nekim zemljama ovaj pokret polučio značajan uspjeh, u zapadnom svijetu žene još vrlo rijetko dopiru do najviših položaja, npr. predsjednica ili premijerka države.
Pedagoški muzej (Beograd)
Izdavačka delatnost
Pedagoški muzej ima značajnu izdavačku delatnost koja se odnosi na školstvo i prosvetu. U ediciji Istorija školstva i prosvete kod Srba objavljena su sledeća izdanja:
Port Jefferson Station, New York
Port Džeferson Stejšon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.838, što je 311 (4,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pedagoški muzej (Beograd)
Izdavačka delatnost
U ediciji Monografije objavljene su knjige:
Sukob u Makedoniji 2001.
NLA je izjavila da zahtjeva novi makedonski ustav, bolja prava za makedonske Albance i međunarodno posredovanje oko sporova. Sastojala se uglavnom od makedonskih Albanaca, ali je uključivala i borce Oslobodilačke vojske Kosova te je koristila Kosovo kao bazu sa zalihama i sigurnosnu zonu. Inzistirali su da nisu htjeli otcjepljene od Makedonije. Na pritisak SAD-a i EU-a, potpisan je Ohridski sporazum između makedonske vlade i predstavnika pobunjenih Albanaca 13. kolovoza 2001. godine, koji je doveo do unaprjeđenja prava albanskog stanovništva u Makedoniji (između ostalog, udio Albanaca u policiji povećan je sa 5 na 25%, dok je albanski jezik postao službeni u institucijama na područjima gdje Albanci čine najmanje 20% stanovništva). NATO snage, oko 3.500 vojnika, su se rasporedile po državi i pomogle u razoružavanju NLA, koje je završeno u rujnu.
U sukobu je sveukupno poginulo oko 200 osoba dok je oko 70.000 raseljeno, od čega su 60% bili Makedonci. Human Rights Watch je zabilježio nekoliko ratnih zločina, među njima i zatočavanje i mučenje osmero srpskih civila u selu Matejce u lipnju te otimanje i prebijanje troje građevinskih radnika od strane NLA, dok je napad makedonske policije na selo Ljuboten, u kojem je poginulo šest albanskih civila, čak postao jedinim slučajem optuženice na Međunarodnom krivičnom sudu za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) u tom sukobu. U presudi, Johan Tarčulovski je osuđen na 12 godina zatvora dok je bivši makedonski ministar unutrašnjih poslova Ljube Boškoski oslobođen svih optužbi.
Sin-Propantial-S-oksid
Sin-Propantial-S-oksid je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 90,144 Da.
Gaussov zakon električnoga polja
Gaussov zakon je elektrostatički ekvivalent Amperovog zakona, koji se bavi magnetizmom. Gausov zakon se može koristiti za izvođenje Kulonovog zakona, i obrnuto. Takođe se može koristiti za dokazivanje da ukoliko unutar Faradejevog kaveza nema električnog naboja, onda nema ni električnog polja, odnosno, da spoljnje električno polje ne može prodrijeti u Faradejev kavez.
Zbog matematičke sličnosti, Gaussov zakon ima primijenu i na druge fizičke pojave koje obrnuto proporcionalno zavise od kvadrata rastojanja, kao što su gravitacija ili intenzitet radijacije.
Integralni oblik zakona
U integralnom obliku, zakon glasi:
gdje je \Phi električni fluks, \mathbf{E} je električno polje, d\mathbf{S} je diferencijal vektora zatvorene površine S, sa pravcem normalnim na površinu i smijerom van površine, je količina električnog naboja koja se nalazi unutar zatvorene površine, ρ gustina električnog naboja u tački V, \epsilon_o je permitivnost vakuuma i \oint_S je površinski integral površi S koja okružuje zapreminu B.
Diferencijalni oblik zakona
U diferencijalnom obliku, jednačina postaje:
gdje \nabla, nabla operator, predstavlja divergenciju, D je vektor dielektričnog pomijeranja (u jedinici C/m²), i ρ je gustina slobodnog električnog naboja (u jedinici C/m³), isključujući vezani električni naboj u materijalu.
Za linearne materijale, jednačina postaje:
gdje je \epsilon električna permitivnost
Kulonov i Gaussov zakon
Kulonov zakon je specijalni oblik Gausovog zakona. U specijalnom slučaju sferne površine sa električnim nabojem u centru, linije električnog polja su okomite na površ, sa istim intenzitetom u svakoj tački sfere, dajući jednostavniji oblik Gaussovog zakona:
gdje je E jačina električnog polja na rastojanju r od električnog naboja Q koji se nalazi u centru površi, a ε0 je permitivnost vakuuma. Stoga se zaključuje da iz Gaussovog zakona slijedi poznata zakonitost Kulonovog zakona da je električno polje obrnuto proporcionalno kvadratu rastojanja.
Nahodka
Nahodski zaljev, oko kojeg se smjestio današnji grad, je otkrila ruska korveta 1859. godine, tražeći sklonište pred nadolazećom olujom. Stoga ime Nahodka, koje na ruskome znači "otkriće", "nađena".
Do 1950. godine je bila malo ribarsko mjestašce. Sve se to promijenilo kad je sovjetska vlast promijenila status Vladivostoku, odlučivši da tamo bude baza u kojoj će biti smještena ruska tihooceanska flota. Vladivostok je bio zatvoren za inozemce i inozemne brodove. Tako je od 1950- 1991. Nahodka bila glavna luka Rusije na dalekom istoku.
Nahodka je brzo rasla. Brojne zgrade u njoj datiraju od 1950-ih, kada su japanski ratni zarobljenici bili korišteni kao prisilna radna snaga za izgradnju stambenih zgrada za pridolazeće lučke radnike. Gradsko gospodarstvo je utemeljeno na luci i djelatnostima vezanim uz nju, poput riboprerade i konzerviranja ribe. To razdoblje je bilo razdoblje procvata za Nahodku. Vrhunac su bile 1970-e i 1980-e, kada se grad dobro održavao, jer je bio jedina ruska dalekoistočna luka zbilja otvorena inozemcima. Služila je i kao istočni terminal za putnički odjel Transsibirske željeznice.
Otvaranjem Vladivostoka za inozemce je počelo loše doba za Nahodku, jer je izgubila svoj prvotni značaj. Devaluacija rublje kao rezultat azijske gospodarske krize 1998. je nanijela još veći udarac Nahodki. Gospodarski oporavak se nazire otkad su središnja vlada u Moskvi i pokrajinska u Vladivostoku odlučile otvoriti taj kraj inozemnim ulaganjima, proglasivši Nahodku slobodnom gospodarskom zonom.
Muzej savremene umetnosti u Beogradu
Moderna galerija
Delatnost Muzeja savremene umetnosti počinje 1958. godine, kad je aktom Saveza za kulturu narodnog odbora grada Beograda doneta Odluka o osnivanju Moderne galerije, ustanove čiji je zadatak bio da prati razvoj jugoslovenske i srpske moderne i savremene umetnosti XX veka. Osnivač i prvi upravnik Moderne galerije koja počinje sa radom 1959., kasnije Muzeja savremene umetnosti, bio je Miodrag B. Protić, slikar, teoretičar i umetnički kritičar. Iste godine Izvršno veće R. Srbije je odlučilo da za potrebe Moderne galerije sazida zgradu koja bi zadovoljila moderne muzeološke principe i odredila lokaciju na Novom Beogradu, na ušću Save, naspram Beogradske tvrđave. Istovremeno je raspisan konkurs za izradu idejnog projekat. Konkurs je završen 1960. a izabrani autori su bili arh. Ivan Antić i arh. Ivanka Raspopović. Zgrada Muzeja savremene umetnosti je građena od 1960. do 1965. godine.
Muzej savremene umetnosti
Savet Moderne galerije 1965. usvaja novi naziv - Muzej savremene umetnosti koji je te godine otvoren 20. oktobra. Za upravnika je imenovan njegov inicijator i osnivač Miodrag B. Protić.
Osnovnu koncepciju i fizionomiju Muzeja savremene umetnosti u Beogradu načinio je Miodrag B. Protić. Radi toga on je boravio u Parizu 1953-1954. i 1957. godine, a posebno je bio značajan njegov studijski boravak u Njujorku 1963. gde je detaljno proučio organizaciju, strukturu i postavku Muzeja moderne umetnosti čiji je direktor bio Alfred Hamilton Bar, pisac i profesor, osnivač moderne muzeologije. Na osnovu tih saznanja i iskustava Protić je koncipirao beogradski Muzej savremene umetnosti formirajući zbirke za slikarstvo, skulpturu, grafiku i crteže i odelenje za umetničku dokumentaciju. Osnovan je i atelje za konzervaciju i restauraciju.
Od 1974. u Muzeju postoji Centar za vizuelnu kulturu i informacije (kao deo obrazovnog programa), a posle 2001. godine ustanovljeno je Odelenje za dizajn i multimedije i Dečiji klub.
Galerije i legati
Kao posebne ustanove postoje
A u okviru Muzeja nalaze se „Zadužbina dr Nadežde i dr Lazara Ristića“, „Legat Marka, Ševe i Mare Ristić“, „Legat Rastislave Tabaković“, „Legat Ane Čolak Antić“, „Legat Zlate i Vaska Pregelja“, „Legat Vana Živadinovića Bora“, „Legat Miodraga B. Protića“, „Legat Ksenije Divjak“, „Legat Milana Dedinca i Radmile Bunuševac-Dedinac“, „Legat Ksenije Ilijević“.
Izložbena
Muzej savremne umetnosti je načinio brojne studijske i retrospektivne izložbe srpskih i jugoslovenskih umetnika. Njegovi najznačajniji poduhvati bili su u ediciji „Jugoslovenska umetnost HH veka“:
Muzej je priredio veliki broj retrospektivnih izložbi srpskih i jugoslovenskih umetnika, među kojima su: Sava Šumanović, Ivan Tabaković, Petar Lubarda, Nadežda Petrović, Marko Čelebonović, Krsto Hegedušić, Ljubo Ivančić, Gabrijel Stupica, Marijo Pregelj, Jovan Bijelić, Kosta Hakman, Nedeljko Gvozdenović, Petar Dobrović, Natalija Cvetković, Peđa Milosavljević, Milena Pavlović-Barili, Zora Petrović, Milan Konjović, Lazar Vozarević, Leonid Šejka, Stojan Ćelić, Olga Jančić, Petar Omčikus, Filo Filipović, Mladen Srbinović, Olga Jevrić, Ksenija Divjak, Miodrag B. Protić, Vane Živadinović Bor, Predrag Peđa Nešković, Radomir Damnjanović Damnjan, Kosara Bokšan, Bora Iljovski, Neša Paripović, Raša Todosijević, Dušan Otašević i dr.
Hipazin
Hipazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 213,278 Da.
Muzej savremene umetnosti u Beogradu
Izložbena
Takođe je u okviru međunarodne saradnje organizovao brojne izložbe evropskih i svetskih umetnika i umetničkih grupa kao što su : Pablo Pikaso, Huan Miro, Marsel Dišan, Raul Difi, František Kupka, Pol Kle, Tapies, Hans Hartung, Robert Smitson, Jan Dibec, Beri Flanagan, Robert Mapletorp, Iv Klajn, Emil Nolde, Aterse, „Dada“, Češki kubizam, Belgijski nadrealizam, Nemački ekspresionizam, „Most“, „Plavi jahač“, „Bauhaus“, „Fluksus“, „KOBRA“, „Gutai“, Engleski pop-art, Nova američka umetnost, Mladi britanski umetnici itd.
Como, Texas
Como je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 702 stanovnika.
Muzej savremene umetnosti u Beogradu
Izložbena
Muzej je organizovao i dve Međunarodne izložbe likovnih umetnosti 1977. i 1980. godine.
Izdavačka
U izdavačkoj delatnosti, pored studijskih kataloga koji su objavljivani povodom velikih izložbi, značajna je i trotomna publikacija „Ideje srpske umetničke kritike i teorije 1900-1950“, iz 1980-1981. godine.
U ediciji „Srpski kritičari“ objavljene su knjige:
Godine 1965. objavljena je monografija „Muzej savremene umetnosti“, a potom 1983. i 2005. vodiči kroz Muzej.
UDP-arabinopiranozna mutaza
UDP-arabinopiranozna mutaza (, Os03g40270 protein, UAM1, UAM3, RGP1, RGP3, OsUAM1, OsUAM2, Os03g0599800 protein, Os07g41360 protein) je enzim sa sistematskim imenom UDP-arabinopiranoza piranomutaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Reakcija je reverzibilna i u termodinamičkoj ravnoteži piranozna form je preferentna u odnosu na furanoznu.
Monticelli, Padova
Monticelli je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Car Huai od Jina
Car Huai od Jina,, 284 – 14. mart 313), osobno imeSima Chi (司馬熾), kurtoazno ime Fengdu (豐度), bio je kineski car iz dinastije Jin. Bio je jedan od najmlađih sinova cara Wua, osnivača dinastije, i njegove konkubine, Gospe Wang. Za razliku od svoje braće, koji su se nakon očeve smrti i za vladavine njegovog mentalno retardiranog sina, cara Huija, nesmiljeno borili za vlast u sukobu kasnije poznatom kao Rat osam prinčeva, Sima Chi se držao van politike te posvetio proučavanju historije. Kada je godine 307. Hui otrovan, Sima Chi je proglašen novim carem; njegova vlast je bila samo formalno, jer je sve konce vlasti u rukama držao regent Sima Yue. Vlast dinastije je, međutim, bila toliko oslabljena, da se više nije mogla suprotstaviti napadima nomadskih ne-kineskih naroda na sjeveru zemlje, od kojih su neki formirali i vlastite države kao Han Zhao. Sima Yue je tako bio prisiljen prijestolnicu Luoyang i samog cara ostaviti na milost i nemilost Han Zhao osvajačima. Car Huai je 311. zarobljen, a dvije godine kasnije otrovan po naređenju Liu Conga, vladara države Han Zhao.
Darinka Matić Marović
Darinka Matić Marović (Herceg Novi, 6. februar 1937. – ) je crnogorska i srpska dirigentica.
Biografija
Darinka Matić Marović rođena je 6. februara 1937. godine u Herceg Novom. Njen otac Branko je bio artiljerijski oficir kraljevske jugoslovenske vojske, a majka Zora je bila službenica. Oba roditelja su joj iz Boke, te je tamo i provela detinjstvo. Njena majka je rasla u Paragvaju, u porodici Đućića, koji su služili kao počasni konzuli Jugoslavije.
Diplomirala je dirigovanje u klasi profesora Mihajla Vukdragovića. Bila je profesor u srednjoj muzičkoj školi „Stanković“, a od 1971. godine je angažovana na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, gde je bila profesor dirigovanja na Katedri za dirigovanje i dirigent mešovitog hora Akademije. Ubrzo postaje dekan Fakulteta muzičke umetnosti u tri, a potom i rektor Univerziteta umetnosti u pet mandata.
Angažovana je kao profesor na Muzičkoj akademiji koja je osnovana u Podgorici, a potom premeštena na Cetinje. Istovremeno je profesor dirigovanja i dirigent orkestra na Akademiji umjetnosti Univerziteta u Banjaluci. Odnegovala je mnoge brojne generacije mladih dirigenata.
Udata je za Branislava Matića, profesora književnosti.
Darinka Matić Marović, proslavljeni dirigent, sada rukovodi horovima "Colegium Musicum" i "Obilić", a i profesor je dirigovanja na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, duži niz godina, na katedri za dirigovanje.
Kamp-Lintfort
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vezel Kamp-Lintfort se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Vezel. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 33 metra. Površina opštine iznosi 63,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 38.919 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 616 stanovnika/km².
Chino, California
Chino je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 77.983 stanovnika.
Krotonil-KoA karboksilaza/reduktaza
Krotonil-KoA karboksilaza/reduktaza (, CCR, krotonil-KoA reduktaza (karboksilating)) je enzim sa sistematskim imenom (2S)-etilmalonil-KoA:NADP+ oksidoreduktaza (dekarboksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova reakcija je katalizovana u reverznom smeru. Enzim, izolovan iz bakterije Rhodobacter sphaeroides, katalizuje (E)-but-2-enoil-KoA-zavisnu oksidaciju NADPH u prisustvu CO2.
Cold Brook, New York
Kold Bruk je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Sintalin
Sintalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 256,391 Da.
Bešlinec
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Kloštar Ivanić. Naselje se proteže na površini od 3,77 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Bešlincu živi 378 stanovnika i to u 113 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 100,27 st./km².
Cierp-Gaud
Sjer God je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Sen Godan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 862 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 62 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,90 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 450 metara (maksimalnoj 1.840 m, a minimalnoj 460 m).
Morganton, Georgia
Morganton (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 303 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 303 stanovnika, što je 4 (1,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Hisinostat
Hisinostat je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 394,470 Da.
Beničanci
Beničanci je naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u  Osječko-baranjskoj županiji i pripada općini Magadenovac.
Zemljopisni položaj
Beničanci se nalaze na 96 metara nadmorske visine u nizini istočnohrvatske ravnice. Selo se nalazi na državnoj cesti D53 Našice - Donji Miholjac. Susjedna naselja: sjeverno Magadenovac, sjeverozapadno Kućanci, sjeveroistočno Šljivoševci, južno Malinovac. Pripadajući poštanski broj je 31542 Magadenovac, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Beničanci je 7 km.
Gospodarstvo
Beničanci su poznati i po naftno- plinskim poljima koja su otkrivena u naselju i okolici.
Stanovništvo
U 1981. smanjeno izdvajanjem dijela naselja u samostalno naselje Magadenovac. U 1971. smanjeno izdvajanjem dijela u naselje Malinovac. U 1971. dio podataka iskazan je u naselju Malinovac.
Crkva
U selu se nalazi rimokatolička crkva Sv. Ilije koja pripada katoličkoj župi Sv. Grgura Velikog Pape u Šljivoševcima i donjomiholjačkom dekanatu Đakovačko-osječke nadbiskupije. Crkveni god (proštenje) ili kirvaj slavi se 20. srpnja.
Kultura
Kulturno umjetničko društvo "Biseri Slavonije" Beničanci.
Šport
Nogometni klub Beničanci natječe se u sklopu 3.ŽNL Liga NS D. Miholjac.
Concepcion, Texas
Concepcion je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 62 stanovnika.
Durmitor
Durmitor je planina i nacionalni park u Crnoj Gori (deo Stare Hercegovine). Najviši vrh je Bobotov kuk visok 2.522 metara. Smatra se da ime Durmitor potiče od keltskih reči ``dru mi tore``koje znače "planina puna vode.”
Osnovna odlika reljefa durmitorskog područja jeste prostrana visoravan na 1500 metara nadmorske visine, koju presecaju duboke kanjonske doline i sa koje se uzdižu impozantni planinski vrhovi, od kojih je 48 sa preko 2000 metara nadmorske visine i među njima najviši Bobotov Kuk sa 2522 m.
Lepoti durmitorskog masiva posebnu draž daje 18 ledničkih jezera, nazvanih gorske oči, na visinama iznad 1500 m. Najveće i najatraktivnije je Crno jezero. Veličanstvenosti pejzaža doprinose, pored lepote jezerskog basena i blistave vodene površine, prostrani šumski predeo koji ga okružuje i vrh Međeda, gorostasno uzdignut nad njim. Udaljeno je 2 km od planinskog gradića Žabljaka, zimskog turističkog centra Crne Gore.
Među najlepšim ukrasima parka su i bistre, silovite reke koje su ovom području podarile velelepne kanjonske doline. Posebno impresionira reka Tara, kako lepotom i pokretom svojih voda, tako i dubinom i pejzažem kanjona, čineći ga jednim od najlepših u svetu.
Po bogastvu flore i faune, složenosti ekosistema, zastupljenosti preko 1300 vrsta vaskularnih biljaka što predstavlja izuzetnu koncentraciju sa velikim brojem endemičnih i reliktnih vrsta, Durmitor predstavlja izuzetnu prirodnu vrednost i trajnu inspiraciju naučnika i ljubitelja prirode.
Nacionalni park
Predeli Durmitora, po lepoti i neokrnjenosti retko i autentično delo prirode, proglašeni su nacionalnim parkom 1952. godine.1952. Smešten na severozapadu Crne Gore, park obuhvata osnovni masiv Durmitora sa kanjonima Tare, Drage i Sušice i gornji deo kanjonske doline Komarnice, zauzimajući površinu od 39.000 ha. Durmitorski nacionalni park obiluje značajnim brojem spomenika kulture od antičkog perioda do najnovijeg doba. Najkarakterističniji su srednjovekovni spomenici: razvaline gradova i utvrđenja, mostovi i karaule, nekropole i manastirski kompleksi u dolini reke Tare.
Svjetska baština
Sva raskoš prirodnih lepota, ambijentalnih i kulturnih vrednosti Durmitora i reke Tare, preovladala je da se nacionalni park Durmitor uvrsti u spisak Svetske kulturne i prirodne baštine, odlukom Međunarodnog komiteta za Svetsku kulturnu i prirodnu baštinu, u Parizu 1980. godine. Reka Tara i njena kanjonska dolina, UNESKO-vim programom Čovek i biosfera 1977. godine uvrštena u svetske ekološke rezerve biosfere.
Kanjon Tare, kao jedinstvena pojava po svojoj dubini od 1.000, a mestimično i 1.300 m, svrstava se odmah iza Velikog kanjona rijeke Kolorado u SAD. Ima tok od 150 km i najduža je reka Crne Gore. Na delu toka kroz nacionalni park Durmitor rijeka Tara ima prosječan pad od 3,6 m/km, pa se formiraju bukovi i brzaci koji su svojom ljepotom upotpunili ambijent netaknute prirode.
Dugolančani enoil-KoA reduktaza
Dugolančani enoil-KoA reduktaza (, TSC13 (gen), CER10 (gen)) je enzim sa sistematskim imenom dugolančani acil-KoA:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je četvrta komponenta elongaze, mikrozomalnog proteinskog kompleksa koji je odgovoran za produžavanje palmitoila KoA i stearoila KoA (kao i njihovih modifikovanih formi) do dugolančanih acil KoA molekula.
Biorine
Biorine su naselje u općini Cista Provo, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Zemljopis
Naselje je smješteno između Budimira i Ciste Velike na državnoj cesti Trilj - Imotski.
Stanovništvo
Tablica (od 1857. do 1921.) sadrži dio podataka za naselje Cista Velika (uključeni su podaci bivšeg naselja Cista Griva).
Scalo dei Saraceni, Foggia
Scalo dei Saraceni je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 248 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Chino Hills, California
Chino Hills je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 74.799 stanovnika.
Kempen
Kempen je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 9 opštinskih središta okruga Firzen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 36.187 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5166012, NUTS (DEA1E) i LOCODE (DE KMP) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Firzen Kempen se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Firzen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 30 – 68 metara. Površina opštine iznosi 68,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 36.187 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 526 stanovnika/km². mini|n
Imperia
Geografija
mini|lijevo|250px| Najstariji dio grada Porto Maurizio mini|lijevo|250px| [[Katedrala San Maurizio]] Imperia leži u Đenovskom zaljevu na sjeveru Italije, na dijelu ligurske obale Riviera di Ponente, sjeveroistočno od Sanrema.
Historija
Grad je osnovan 1923. ujedinjenjem Porta Maurizija, Oneglije i još nekoliko sela u novi grad. Ime Imperia su odabrali po istoimenom potoku koji teče kroz grad. Najstarije od tih naselja je Porto Maurizio koji je bio rimska luka, a od 1276. sjedište đenoveškog vikara. Porto Maurizio je zajedno sa Genovom 1797. podpao pod Francusku. Od 1814. je dio Kraljevine Sardinije, a od 1860. provincijsko sjedište. Oneglia potiče iz 935. kada je izraslo naselje oko Castelvecchija, tvrđave iz rimskih vremena. Od 1100. je feud biskupa iz Albenga, koji su je 1298. prodali porodici Doriji. Nakon tog je od 1576. vlasništvo savojske dinastije. Francuzi su je zauzeli 1792. godine, od 1814. je dio Kraljevine Sardinije, a od 1859. provincijsko sjedište.
Znamenitosti
Najveća znamenitost Imperije je historicistička katedrala San Maurizio, izgrađena između 1779. i 1779. godine, zatim Upravna provincijska palača izgrađena 1910. i Gradska vijećnica iz 1932. godine.
Privreda i transport
Imperia je važna luka i trgovačko-industrijski centar na željezničkoj i cestovnoj magistrali Genova–Ventimiglia–Nica. Grad je poznat po proizvodnji cvijeća i maslina, a proizvodi i ljekove, parfeme, špagete i cement. Imperia je i popularna turistička destinacija.
Sabin Julijan
Uzurpator protiv Karina (283.-285.)
Julijan je bio korektor (lat. corrector) u sjevernoj Italiji 283.-284. Ubrzo nakon vijesti o smrti cara Kara (283.) ili Numerijana (u studenome 284.), Julijan se pobunio u Panoniji, te je počeo kovati novac u Sisciji (današnji Sisak). Neke od tih kovanica prikazivale su legendu koja slavi Panoniju. Car Karin, brat Numerijanov, koji se zaputio iz rimski Britanije kako bi se suočio s uzurpatorom, pobijedio je i pogubio Julijana početkom 285. u Italiji, vjerojatno u Veroni ili u Iliriku.
Neki znanstvenici drže da su postojala zapravo dvojica uzurpatora: M. Aur. Julijan, korektor u Italiji, koji se pobunio nakon Karove smrti, preuzeo kontrolu nad Panonijom, te je pobijeđen u Iliriku; i Sabin Julijan, pretorijanski prefekt, uzurpator u Italiji nakon Numerijanove smrti, te pobijeđen u Veroni.
Još se jedan uzurpator zvao Julijan, a podigao je bunu u provinciji Africi protiv Karina.
Uzurpator protiv Maksimijana i Dioklecijana
Za trećega Julijana navodi se kako se pobunio u razdoblju nakon što je Maksimijan podignut na naslov augusta (1. ožujka 286.), a prije no što su Konstancije I. Klor i Galerije postali cezari (1. ožujka 293.). Podigao je pobunu u Italiji, no ona je ugušena nakon što su njegovu opsjednutu gradu razvaljene zidine, te se on sam bacio u plamen.
Mramorno more
mini|lijevo|250px| Karta Mramornog mora Mramorno more (na turskom, Marmara Denizi, na grčkom, Θάλασσα του Μαρμαρά ili Προποντίδα, Propontida) je unutrašnje more između Evrope i Azije i predstavlja dio Evroazijske unutrašnje granice. Ovo more je preko Dardanela povezani sa Egejskim morem, kao i Bosporom (Carigradski prolaz) sa Crnim morem.
Voda mu je slana, a od Galipolja do Izmita je dugo 282 km i 80 km široko. U blizini obale je duboko uglavnom samo 50 m, dok je na najdubljim mjestima i više od 1300 m. Površina Mramornog mora iznosi 11.655 km², od čega 182 km² otpada na otoke. Na istoku je Izmirski zaljev a jugoistoku Mudanjski zaljev. Mramorno more dobilo je ime po otoku koji je u njemu i zove se Mramorni otok (u staro vrijeme Prokonnesos). Otok je dugačak 21 km i širok 10 km, a površina mu je oko 130 km². Pored poznatog bijelog mramora (otuda i porijeklo imena) na otoku se proizvodi vino, žitarice i masline.
Mramorno more služi i kao regulator količine vode kojom više moćnih rijeka pune Crno more a kroz Mramorno more te vode neprekidno prolaze u Sredozemno. Razina vode u Crnom moru je viši od onog u Egejskom, zbog čega je prisutno neprekidno strujanje pod površinom kroz sustav turskih tjesnaca.
Acetilalkilglicerolna acetilhidrolaza
Acetilalkilglicerolna acetilhidrolaza (, alkilacetilglicerol acetilhidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom 2-acetil-1-alkil-sn-glicerol acetilhidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Lockland, Ohio
Lokland je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.449, što je 258 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Iso Velikanović
Isidor (Iso) Velikanović (Šid, 29. ožujka 1869. - Zagreb 21. kolovoza 1940.) prevodilac, komediograf, satiričar, pisac humorističnih novela i crtica. Prevodio je sa španjolskog ("Don Quijote") i francuskog jezika. Za Velikanovića se govorilo da je prevoditeljstvo izdigao na razinu umjetnosti. Rodom je bio šokački Hrvat.
Životopis
Na studij je išao u Beč, gdje je počeo studirati medicinu, ali studij nije završio, nego ga je prekinuo.
Studirao je medicinu u Beču, ali ju je napustio. Odlazi potom raditi u Srijemsku Mitrovicu, u kojoj ostaje do 1914.. U Srijemskoj Mitrovici je izdavao humoristično-satirični list Knut.
Od ratne 1914. odlazi živjeti u Zagreb.
Djela
Iza sebe je ostavio opus od humorističnih djela te brojne vrsne prijevode.
Popis djela (nepotpun):
Počasti i priznanja
Njemu u čast, Ministarstvo kulture RH je 2005. ustanovilo nagradu "Iso Velikanović".
Po šumama i gorama
mini|Spomen-ploča u [[Banja Luka|Banjaluci Mirku Kovačeviću i njegovoj sestri Zori autorima teksta pesme „Po šumama i gorama“]] Po šumama i gorama je partizanska pesma nastala tokom Narodnooslobodilačkog rata. Melodija potiče od Crvene armije u Sibiru iz razdoblja Ruskog građanskog rata.
Ruska verzija, poznata pod nazivom Po dolinama i gorama je 1929. proglašena za Partizansku himnu. Popularnost ove pesme se vremenom proširila izvan granica Sovjetskog Saveza. Tokom Španskog građanskog rata nastala je verzija na španskom jeziku. Tokom Drugog svjetskog rata pesma je doživela novu popularnost kako među pripadnicima Crvene armije, tako i među pripadnicima oslobodilačkih pokreta širom Evrope, pa tako nastaju verzije na francuskom, nemačkom, grčkom i drugim jezicima.
Posebnu popularnost je stekla verzija na srpskohrvatskom jeziku koja je postala nezvanična himna jugoslovenskih partizana.
Tekst pesme
Po šumama i gorama
Po šumama i gorama naše zemlje ponosne idu čete partizana, Slavu borbe pronose!
Kaznićemo izdajice, Oslobodit narod svoj, Kazaćemo cijelom sv'jetu Da se bije ljuti boj!
Crne horde nas ne plaše, Krv herojska u nas vri, Mi ne damo zemlje naše Da je gaze fašisti!
Alternativna verzija
Basil Davidson navodi tekst pesme koju je čuo od jugoslovenskih partizana:
Partizan sam tim se dičim: To ne može biti svak Umrijeti za slobodu, Može samo div junak.
Puška mi je drugarica, Mitraljez mi moji brat: Svakog časa odjim na straži, Da tiranu skršim vrat.
Narodu sam zavjet dao, Ja, narodni partizan: Da ću čuvat' stijeg slobode, Boriti se noć i dan.
Sintin
Sintin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 136,234 Da.
Sokotra
Sokotra (arapski: سقطرى) je arhipelag od četiri otoka i dvije hridi u Indijskom oceanu, dug 250 km, ukupne površine zajedno s morem 410.460 km². Od Somalije kao najbližeg kopna arhipelag je udaljen 240 km, a od Jemena 380 km. Arhipelag administrativno pripada Jemenu.
Geografija
Arhipelag Sokotra je u davnoj prošlosti bio dio megakontinenta Gondvane od kojeg se odvojio tokom miocena, u isto vrijeme kad se otvorio Adenski zaljev na sjeverozapadu. Najveći otok arhipelaga je Sokotra sa svojih 3625 km², što je 95% ukupne površine arhipelaga, a ostali otoci su Abd al-Kuri (133 km²), Samha (40 km²) i Darsa (16 km²). Glavni otok dijeli se na usku priobalnu pješčanu ravnicu, vapnenačku visoravan s kraškim spiljama te planinski pojas Haghier s najvećim vrhom od 1525 metara. Arhipelag Sokotra od 2004 administrativno pripada bližoj muhafazi Hadramautu, a nekad je bio dio muhafaze Adana, iako je najbliži muhafazi al-Mahri.
Klima
Arhipelag ima kombinaciju tropske i pustinjske klime. Prosječna godišnja temperatura je iznad 18 °C. Na arhipelag padne vrlo malo oborina koje ne ovise o sezoni već padaju tokom cijele godine. Više kiše padne u višim dijelovima najvećeg otoka Sokotre, a puno manje uz obalu. Za sezone monsunskih vjetrova, od juna do septembra, arhipelag je gotovo nepristupačan jer tad pušu olujni vjetrovi, a more podivlja od visokih valova.
Flora i fauna
thumb|left|300px|Karta arhipelaga Sokotra Arhipelag Sokotra je dragulj bioraznolikosti Arapskog mora. Duga geološka izoliranost otočja i njegova žestoka vrućina i suha klima stvorila je specifičnu endemsku floru i faunu. Čak 825 biljnih vrsti raste samo na Sokotri. Jedan od simbola Sokotre je zmajevo drvo (Dracaena cinnabari) čiji se sok nekad upotrebljavao u tradicionalnoj medicini, te krastavčevo drvo (Dendrosicyos socotrana).
Fauna ahipelaga je također bogata, ima 192 vrsti ptica, od kojih se 44 gnijezde na otočju. Među njima su neke endemske vrste: Onychognathus frater, Passer insularis i Rhynchostruthus socotranus. More oko Sokotre također vrvi brojnim vrstama, tu živi 253 koralja, 730 vrsti riba i 300 vrsti rakova. Zbog bogatska svoje biorazličitosti Sokotra je u junu 2008. stavljena pod Svjetsku baštinu UNESCO-a. Sokotru zovu draguljem Arapskog mora.
Historija
Arhipelag Sokotra je ljudsko stanište već od ranog paleolita, tragove Oldovanske kulture pored Hadiboha 2008. otkrila je ruska arheološka ekipa V. A. Žukova. Sokotra je zbog izoliranosti i nepristupačnosti u Indijskom oceanu dugo vremena bila slabo nenaseljena. Tokom više vjekova naselili su je domoroci s Arapskog poluotoka i Afrike. 280px|thumb|right|Istočna obala otoka Sokotre Po lokalnoj usmenoj predaji, Toma Apostol je 52. stanovnike Sokotre obratio na kršćanstvo. Abu Muhamed al-Hasan al-Hamdani, arapski geograf koji je posjetio arhipelag u 10. vijeku, izvjestio je da su tad većina stanovnika bili kršćani. O Sokotri je pisao i Marko Polo koji isto piše da su stanovnici kršćani i da nemaju nikakve veze s papom, već su dio bagdadske dijaceze.
Portugalska flota 1507. pod komandom Tristão da Cunhe i Afonsa de Albuquerque iskrcala se na Sokotri i zauzela tadašnji glavni grad Suk. Portugalci su htjeli od Sokotre stvoriti bazu iz koje bi omeli arapske brodove na plovidbi od Crvenog mora do Indijskog oceana, a drugi cilj bio im je vjerski, oslobođenje otočkih kršćana od islamske dominacije. Zbog tog su počeli graditi utvrde, ali su zbog otpora lokalnog stanovništva, napustili otok četiri godine kasnije. Godine 1511. arhipelag Sokotra podpao je pod vlast sultana od Mahre. Od 1876. Sokotra je dio britanskog Protektorata Adena, a nakon toga Južnog Jemena.
Stanovništvo
Gotovo svo stanovništvo arhipelaga, od njih 42.842, živi na najvećem otoku Sokotri, na kojem je najveće naselje Hadiboh sa 8545 stanovnika (popis iz 2004. godine), dok su ostala veća naselja Kalansija (3862) i Kadub (929). Na otocima Abd al-Kuriju i Samhi živi oko 1000 stanovnika, a ostali su nenastanjeni.
Douilly
Duji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 222 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 76 metara (maksimalnoj 87 m, a minimalnoj 57 m).
Conroe, Texas
Conroe je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 56.207 stanovnika.
Primorska
mini|250px|desno|Primorska
Slovensko primorje (Primorska, Primorska Slovenija), jugozapadni dio Slovenije. Ovaj pojam se kao naziv krajnje sjeverne obale Jadrana koristi od XIX veka, a danas je to neslužbena pokrajina u Sloveniji koja obuhvata područje Nove Gorice, zatim, priobalni i unutrašnji kraški kraj. U istorijskom smislu naziv se odnosi na austrijsku krunsku zemlju, jednu od administrativnih jedinica (pokrajina) nekadašnje Carevine Austrije, Austrougarska monarhija. Glavni grad je bio Triest (Trst). Raspadom Monarhije, 1918. godine, pokrajina je gotovo u cjelini pripala tadašnjoj Kraljevini Italiji, osim ostrva Krk, koje je ušlo u sastav tadašnje Kraljevine Srba Hrvata i Slovenaca.
Geografija
Premda se pokrajina naziva Primorska, najveći dio njenog današnjeg područja nalazi se u unutrašnjosti, odvojen od mora italijanskom granicom. Priobalni dio smješten je na 46 -{km}- obale Istre. U unutrašnjosti se smjestila Vipavska dolina, a između nje i Tršćanskog zaliva započinje kraški kraj koji se proteže prema sjeverozapadu, sve do doline Soče. Kraško područje obuhvata oko 500 -{km}-, od čega je manji dio u Italiji. Područje oko Nove Gorice obično se naziva sjeverna Primorska, a proteže se uz dolinu Soče, sve do Tolmina. U tom dijelu uzdižu se visoke planine Krn i Kanin. Prijevoj Vršič (1618 -{m}-) označava ujedno i granicu između Primorske i Gorenjske.
Primorska graniči na jugoistoku sa Notranjskom, na sjeveroistoku sa Gorenjskom, na zapadu sa Italijom, a na jugu sa Hrvatskom.
Od ekonomskih grana, veoma je razvijen turizam, a Koper, uz Trst i Rijeku, spada među najveće luke ovog dijela Jadrana. Uz to, razvijena je proizvodnja prehrambenih proizvoda i bezalkoholnih pića (Fruktal), kao i vinogradarstvo.
Stanovništvo je mješovito, a u brojnim mjestima, uz slovenački jezik, u službenoj je upotrebi i Italijanski. U istarskom dijelu Primorske živi i malobrojna hrvatska manjina.
Važniji gradovi Primorske su Nova Gorica, Koper, Izola, Ajdovščina, Tolmin, Sežana, Bovec, Piran.
Istorija
Primorsku, koja se u Austro-ugarskoj Monarhiji službeno nazivala Austrijsko primorje (njem. Österreichisches Küstenland), činila je Kneževska grofovija Gorica i Gradišče, potom Markgrofovija Istra, te grad Trst. U Prvom svjetskom ratu ovdje je uspostavljen front na Soči, poznat po iscrpljujućem rovovskom ratu i teškom italijanskom porazu kod Kobarida. U XX vijeku taj naziv se često širio i na dijelove Kranjske, to jest Notranjske koji su bili pod italijanskom vlašću. Poslije Drugog svjetskog rata SR Sloveniji unutar SFRJ pripadaju dijelovi Goriške i Istre, koji zajedno čine neformalnu pokrajinu Primorsku. Takvo je stanje i u nezavisnoj Sloveniji.
Ponekad se dijelom Primorske drže i oni dijelovi Furlanije-Julijska krajina koje pretežito naseljavaju Slovenci.
Chowchilla, California
Chowchilla je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18.720 stanovnika.
Pleistoanakt
Pleistoanakt (grč. Πλειστοάναξ) bio je spartanski kralj iz dinastije Agijada, koji je vladao od 455. do 445. godine st. e., te ponovo od 426. do 409. godine stare ere.
On se veoma trudio da se postigne mirovni sporazum tokom tzv. prvog peloponeskog rata. Bio je svrgnut s vlasti i proteran iz Sparte 446. god. st. e. pod optužnom da je primio mito da bi se povukao s eleuzinske ravnica u Atici nakon što je tamo bio poveo peloponesku vojsku. Godine 426. st. e. bio je pozvan natrag u Spartu i na presto, po uputstvu delfijskog proročanstva. Njegovi su ga neprijatelji ipak i dalje smatrali krivim za spartanske nedaće, tako da se Pleistonakt sve vreme tokom trajanja peloponeskog rata nastavio zalagati za mir između zaraćenih strana.
Castello, L'Aquila
Castello je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 854 m.
Mountville, Pennsylvania
Mauntvil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.802, što je 358 (14,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
I, Claudius (TV serija)
I, Claudius je britanska dramska TV-serija temeljena na romanima Roberta Gravesa i originalno emitirana na programu BBC-a 1976. godine. Radnja je opisivala život naslovnog junaka, rimskog aristokrata i historičara Klaudija (čiju je ulogu tumačio Derek Jacobi) koji pokušava preživjeti dinastijske intrige u svojoj porodici prije nego što postane car. Serija je doživjela veliki uspjeh i dugo vremena se smatrala standardom kome trebaju težiti sve TV-serije tog žanra.
Serija je na području bivše Jugoslavije dva puta emitirana u okviru mreže JRT: krajem 1970-ih ju je pod naslovom Ja, Klaudije emitirala Radiotelevizija Zagreb, a krajem 1980-ih Radiotelevizija Beograd.
Glumačka postava
Uključeni važniji članovi glumačke postave
TRNK pseudouridinska31 sintaza
Ovaj enzim specifično deluje na uridin31 u tRNK.
Kerpen
Kerpen je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Rajn-Erft. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 64.746 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5362032, NUTS (DEA27) i LOCODE (DE KER) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Erft Kerpen se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Rajn-Erft. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 95 metara. Površina opštine iznosi 113,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 64.746 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 568 stanovnika/km².
Bilice (Pleternica)
Bilice su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Pleternice.
Zemljopis
Bilice su smještene 7 km južno od Pleternice na cesti prema Slavonskom Brodu, susjedno sela su Kadanovci na sjeveru, Ravan na istoku, Grižići na jugu u Zagrađe na zapadu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Bilice su imale 188 stanovnika, 2001. godine imale su 196 stanovnika, a 1991. 178 stanovnika od čega 98,32% Hrvata.
Petar Grašo
Petar Grašo (Split, 19. 3. 1976), hrvatski pjevač, tekstopisac, kompozitor i kantautor.
Biografija
Petar Grašo je sin nekadašnjeg košarkaša KK Splita Zorana Graše. Glazbom se bavi od djetinjstva, a sa 16 godina napisao je pjesmu "Boginja", s kojom je Oliver Dragojević nastupio na Dori 1995. godine i osvojio 2. mjesto. Uz "Boginju", na Oliverovom albumu Vrime iz 1995. našla se još jedna Grašina pjesma, "Vrime Božje", što ga etablira kao jednog od najtalentiranijih mladih autora. Za Doris Dragović mladi je glazbenik napisao pjesmu "Da si tu", a istodobno počinje samostalnu karijeru. S pjesmom "Trebam nekoga" kao debitant premoćno pobjeđuje na Zadarfestu 1996. Na istom festivalu Oliver s njegovom pjesmom "Gore si ti" osvaja prvu nagradu stručnog žirija te postaje iznimno popularan. Pjesma "Trebam nekoga" s kojom je preko 12 tjedana bio na prvom mjestu nacionalne top liste ujedno je i početak razdoblja u kojem će se Grašo potvrditi kao jedan od najuspješnijih pop autora i pjevača mlađe generacije.
Grašina pjesma "Ljubav sve pozlati" pojavila se 1997. u dugometražnom crtanom filmu Čudnovate zgode šegrta Hlapića. Na Dori 1998. pobjeđuje Danijela Martinović s Grašinom pjesmom "Neka mi ne svane". Na Eurosongu 1998. pjesma je zauzela visoko 5. mjesto, a na izboru najbolje pjesme Eurovizije svih vremena koji je održan povodom 50. obljetnice Eurosonga pjesma "Neka mi ne svane" osvaja visoko 7. mjesto.
Potkraj 1999. godine izlazi Grašin drugi album Utorak na kojem s hit singlovima "Utorak", "Ko nam brani", "Ljubav jedne žene" te "Nevista" ponovno osvaja top ljestvice te postiže platinastu nakladu u Hrvatskoj. Istim albumom postiže veliki uspjeh u susjednim državama, naročito Sloveniji gdje album Utorak dostiže osmerostruku zlatnu nakladu (preko 40.000 prodanih primjeraka) što je u Sloveniji do danas najveća tiraža jednog hrvatskog muškog izvođača.
Grašin treći album naziva Šporke riči izlazi 2003. godine i također je dostigao zlatne naklade u Hrvatskoj, kao i Sloveniji te Srbiji. Od pjesama na albumu posebno se ističu pjesme "Jedina", "Sad te se samo rijetko sjetim" (duet s A. Dedićem) te "Vera od suvog zlata" s kojom iste godine osvaja Grand Prix na Splitskom festivalu.
Godine 2011. gostuje kao pjevač uz producenta Gorana Bregovića i kompozitora Tonćija Huljića u world music projektu naziva Tonči Huljić & Madre Badessa band, s kojim je snimio album Ka hashish. Godine 2014. nakon dužeg perioda stanke vraća se samostalno i nastupa na Splitskom festivalu s pjesmom "Uvik isti". Petar Grašo iznimno veliku popularnost također uživa u Hrvatskoj susjednim zemljama, posebice u Sloveniji i Srbiji i Makedoniji. Osim glazbom, bavi se i ugostiteljstvom.
Converse, Texas
Converse je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18.198 stanovnika.
ATC kod L03
L03A Imunostimulanti
{{Columns-list|2|
L03AX Drugi imunostimulanti
}}
Saletti, Gorizia
Saletti je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Poliprenol reduktaza
Poliprenol reduktaza (, SRD5A3 (gen), DFG10 (gen)) je enzim sa sistematskim imenom ditrans,policis-dolihol:NADP+ 2,3-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Reakcija se odvija u reverznom smeru uz redukciju terminalne dvostruke veze pored alkoholne grupe. Ovaj enzim je inicijalno izolovan iz ljudskog fetalnog moždanog tkiva. On je prisutan kod svih eukariota. U sisarskim ćelijama doliholi su predominanto 18-21 izoprenskih jedinica dugi.
285
Godina 285. (CCLXXXV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Karina i Aurelija (ili, rjeđe, godina 1038. Ab urbe condita). Oznaka 285. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Bičići
Bičići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Barban, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 88 stanovnika te 27 obiteljskih kućanstava.