cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amanayé
Povijest
Oni Amanayé što ostadoše na misiji ne miruju. Godine 1880. ubiše grupu Indijanaca Tembé i Turiwara. Incident natjera predsjednika provincije Pará da naoruža ‘krotke’ Indijance kako bi se zaštitili od napada ratobornih Amanayéa. Njih je potrebno potpuno odvojiti od ostalih grupa, no Amanaye su sami separirali iz tog područja u izvorišne krajeve Capima. Poslije se krajem 19. stoljeća o njima čulo samo iz zapisa nekoliko etnologa koji su posjetili taj kraj.
Pred kraj 19. stoljeća još ima Amanayea u području Capima i Ararandeue. Plemenom Ararandeuara kraem 19. stoljeća počinje vladati neka mulatkinja Damásia, spominje se kao njihov vođa sve do 1930.-tih godina. Tih godina Ararandeuare broje oko 300 duša, raštrkanih u 4 sela. Godine 1941. tamo se nešto dogodilo, napad, prema SPI dokumentima: nepacifizirani Amanaye iz područja rijeka Surubiju i Carandiru napali su pleme s rijeke Capim. Ararandeuare se spominju 1942. i govori se da ih je preostalo 17, većinom pomiješani, vodi ih Damásijin sin. Spominju se i lutajući Indijanci s rijeke Garrafão, slabo poznata pritoka Ararandeue. Tek godine 1945. grupa od 200 nepacifiziranih Amanayea dobiva svoj rezervat. Ostala je i grupa na rijeci Moju koja sebe identificira kao Ararandeuara, tako kaže Lange koji 1914. etnografski opisuje Amanaye. Godine 1926. Nimuendajú nalazi lokalnu grupu s istiom oznakom Ararandeuara na mjestu Munduruku. Indijanci s rijeke Cairari, koje 1943. također posječuje Nimuendajú, identificira se kao Amanayé i Turiwara, ali su oni možda podgrupa Anamba. Godine 1950. Amanayé nastavljaju živjeti duž rijeke Candiru-Açu, unutar rezervata. Njih posječuje sertanista (ekspert za kontaktiranje s Indijancima) João E. Carvalho koji je zaokupljen SPI-jevom pacifikacijom Urubu Indijanaca .Godine 1976. još je preostal onajmanje 10 članova raštrkane grupe između Ararandeue i Surubiju-e.
Valinardi, Firenze
Valinardi je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Amanayé
Etnografija
Obitelji Amanayéa su nuklearne (jezgrovne), kuće izolirane i oružene vrtovima (roças; obrađena polja), učinjene danas načinom pau-a-pique (oplesti-i-premazati), razlikuju se od obitelji do obitelji, ali se domaćinski posao vrti oko kuhinje s peći na drva. Za goste također postoji dnevni boravak. Do kuće se nalazi i casa de farinha (mlin za brašno).
Coșereni (razvrstavanje)
Coșereni ima više značenja:
Amanayé
Etnografija
Amanayé su udaju između 15.-te i 18.-te godine, u to doba često nose svoje prvo dijete, ono je na ‘sisi’ do svoje prve godine, ali se već nakon 2 mjeseca počinje hraniti i s carimã (maniokinim brašnom) i croeira.
Selo na Terra Indígena Saraua ima 6 kuća s dvanaest obitelji i 72 člana. Godine 2002. popisano ih je 87.
Petroccolo, Campobasso
Petroccolo je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
Valinardi, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Bogel
Bogel je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 813 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Bogel se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 813 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 152 stanovnika/km².
John Willard (dramatičar)
John Willard (San Francisco, 28. novembar 1885 – Los Angeles, 30. august 1942) bio je američki dramski pisac, najpoznatiji po komadu The Cat and the Canary iz 1922. godine, koji je poslužio kao predložak za istoimeni nijemi film iz 1927. godine
Okrug Ash Sharafayn, Al Bayda
Ash Sharafayn je okrug u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 367 m.
Ponderosa Pines, Montana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 336.
Mladoševica
Mladoševica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Maglaj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 866 stanovnika.
Eldon, Iowa
Eldon je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 927 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 927 stanovnika, što je 71 (7,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Gaspar (razvrstavanje)
San Gaspar ima više značenja:
Seskviterpenska ciklaza
Termin seskviterpenska ciklaza ima više značenja.
Coșeiu (razvrstavanje)
Coșeiu ima više značenja:
Joya de Caballos, Rioverde
Joya de Caballos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1467 m.
Granja Marisela, Aguascalientes
Granja Marisela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1826 m.
Kastel (Banja Luka)
mini|desno|350p|Tvrđava Kastel Tvrđava Kastel je dio grada i istorijsko područje koje se nalazi u Banjoj Luci, Bosna i Hercegovina.
Lokacija
U Banjoj Luci postoje dva arheološka lokaliteta: Gornji Šeher, oko 3-5 km južno od centra grada i Donji Šeher i Tvrđava Kastel u centru grada. Tvrđava Kastel nalazi se uz lijevu obalu Vrbasa, pored rječice Crkvene.
Arheologija
U periodu 1971.-1974. godine obavljena su sondažna iskopavanja pod vodstvom Irme Čremošnok u organizaciji Zemaljskog muzeja iz Sarajeva i Muzeja Bosanske krajine iz Banja Luke (L. i Z. Žeravica).
Od 1980.-1986. godine u organizaciji Zavoda za zaštitu spomenika kulture i prirode, Banja Luka (B. Graljuk) otkriveno je: osnove vojnih objekata, podzemni prolazi, prostorije, tajni prilazi Vrbasu i Crkvenoj, obalni bedem uz Vrbas, dijelova tabije prema Čaršiji, dijelova malog i velikog hendeka (jarka) i velike čatrnje. Antički dijelovi otkopani su na prostorima između kule 1 i kule 2, ispod tabije 3 do ušća Crkvine u Vrbas i ispred velike čatrnje. U toku 1987. godine iskopana je kasnoantičke bazilike u dvorištu II u Kastelu.
Sav pokretni arheološki materijal se nalazi u Muzeju Republike Srpske ili u Zavodu za zaštitu kulturnog i prirodnog nasljeđa Republike Srpske u Banja Luci, osim žrtvenika nađenog 1895. godine, koji je još te godine prenešen u Zemaljski muzej u Sarajevu.
Prahistorija
Iz perioda gornjeg paleolita nađene su kremene alatke. Iz neolita je nađena keramika. Iz doba eneolita (bakarno doba) otkriveno je naselje sa keramikom badenske kulturne grupe i keramika vučedolske kulturne grupe. Pored keramike, pronađeni su kremeni nožići i životinjske kosti. Na Kastelu je konstatovan pokretni arheološki materijal iz kasnog bronzanog i željeznog kada je područje bilo naseljeno Ilirskim plemenom Oserijata.
Antičko doba
Na osnovu ispitivanja od 1980. do 1988. Godine i antičkih geografskih karata (Tabula Peutingeriana i Itinerarium Antonini), ustanovljeno je postojanje antičkog (Rimskog) utvrđenja Castra iz perioda III i IV vijeka, u kojem je bila putna stanica (mansio), vojni logor (castrum ), civilno naselje uz logor (canabae) i beneficijarna stanica (statio). Pripadala je teritoriji provincije Gornje Panonije, a Naselje Castra nalazilo se na komunikaciji koja je polazila iz Salone (Solin), tadašnjeg političkog centra rimske provincije Dalmacije, do Servicijusa (Bosanske Gradiške), tadašnjoj luci na Savi.
Srednji vijek
Polovinom XVII vijeka u Banja Luci, u putopisu Evlije Čelebije, a i nekih drugih putopisaca, pominju se dva grada, jedan u Gornjem Šeheru, a drugi u Donjem Šeheru (područje sadašnjeg Kastela) Ime Banja Luka prvi put se pominje 1494. godine u jednoj ispravi ugarskog kralja Ladislava II Jagelovića. Tada se Banja Luka nalazila u sastavu Jajačke banovine. Radi se o tvrđavi u Gornjem Šeheru, koju mnogi autori nazivaju i Vrbaški grad. Između Habsburškog i Osmanskog carstva, dolazi do rata (1683.-1699.). U tom su ratu austrijske trupe, pod komandom markgrofa Ludviga Badenskog, nakratko zauzele Banja Luku avgusta 1688. godine. Od tog vremena se više ne pominje tvrđava u Gornjem Šeheru.
Osmansko doba
Početkom 1528. godine, cijelo područje Jajačke banovine, od Jajca do Save, palo je pod osmansku vlast. Banja Luka 1554. godine postaje sjedište bosanskog sandžak-bega. Kada je 1580. godine osnovan Bosanski pašaluk (beglerbegluk, ajalet), sjedište pašaluka bilo je u Banja Luci. Za prvog beglerbega postavljen je Ferhad-paša Sokolović, koji je razvio veliku graditeljsku aktivnost u Donjem Šeheru, današnjem centru grada, gdje je dao da se izgradi 216 objekata. Među njima sagrađen je, i arsenal, koji je pretvoren u tvrđavu u periodu 1595.-1603. Za razliku od Starog grada u Gornjem Šeheru, nazvana je Novi grad.
Pri obnovi za vrijeme 1712. –1714. godine, tvrđava dobija konačne gabarite. Proširena je po principu Vobanovog sistema. Tvrđava je opet popravljana tokom 1737.-1738. godine. Iz anonimnog opisa, pisanog oko 1785. godine, u tvrđavi je bilo 50 topova. Posljedna opravka tvrđave bila je 1868. godine. Austrijskom okupacijom, u tvrđavi boravio je jedan bataljon. Iza II svjetskog rata pa do 1959. godine, Tvrđava Kastel je i dalje služila u vojne svrhe. Od 60-ih godina nadalje, prostor Kastela je korišten u raznovrsne svrhe.
Opis
Lokalitet Kastel zauzima površinu od 26 610 m2 unutar zidova tvrđave i izvan bedema oko 21 390 m2. Bedemi joj jedva nadmašuju tlo. Kastel je ravničarska artiljerijska tvrđava poligonalne osnove u obliku izduženog trapeza. U omotaču tvrđave ima 7 isturenih tabija. Zidovi tabija su debeli oko 2,5 m. Sa unutrašnje strane na bedeme su prislonjena tri arsenala, pa su tu zidovi debeli 6,5 metara. Tvrđava je građena od pravougaonog priklesanog kamena, naslaganog na različit način i vezanog malterom. Uz bedeme su još tri uvučene kule kvadratne osnove.
Sastavni dio odbrambenog sistema tvrđave bio je šanac, širok 20-30 m, koji je opkoljavao Kastel sa svih strana, osim uz Vrbas, tako da je tvrđava bila kao na ostrvu. Danas je šanac zatrpan. U nasipima uz bedeme su se nalazili tajni podzemni prolazi.
Istorijsko područje – Tvrđava Kastel u Banja Luci proglašeno je za nacionalni spomenik BiH.
Las Truchas, Tepalcatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1151 m.
Mireasa, Târgușor
Mireasa je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Târgușor.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Rafailovići
Rafailovići su naselje u opštini Budva u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 197 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 147 stanovnika).
Demografija
U Rafailovićima živi 149 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,5 godina (36,3 kod muškaraca i 36,7 kod žena). U naselju ima 67 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,94.D
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Bolanden
Bolanden je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.375 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Bolanden se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 226 metara. Površina opštine iznosi 17,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.375 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 136 stanovnika/km².
Влахиња (Куршумлија)
Влахиња је насеље у Србији у општини Куршумлија у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 88 становника (према попису из 1991. било је 121 становника).
Демографија
У насељу Влахиња живи 85 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 58,8 година (55,9 код мушкараца и 62,6 код жена). У насељу има 45 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,96.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
La Hormiga (razvrstavanje)
La Hormiga ima više značenja:
Coșbuc (razvrstavanje)
Coșbuc ima više značenja:
Nadija Savčenko
Nadija Viktorivna Savčenko (, 11. maj 1981 -) je bivša ukrajinska žena-oficir, poznata kao prva žena koja je prošla obuku za pilota helikoptera Oružanih snaga Ukrajine, ali i po tome što je zarobljena tokom ratu u istočnoj Ukrajini i izručena Rusiji gdje se protiv nje vodio sudski postupak zbog navodnog ubistva dvoje ruskih novinara.
Savčenko je od mladih dana imala ambiciju da postane vojni pilot, te se zbog toga priključila kopnenoj vojsci, a potom elitnim padobranskim jedinicama. Od 2004. do 2008. bila je jedina žena-pripadnik ukrajinskog kontingenta u savezničkim snagama koje su okupirale Irak, odnosno sudjelovale u borbama protiv pobunjenika. Nakon povratak je podnijela zahtjev za prijem u pilotsku školu u Harkovu gdje je diplomirala 2009. godine. Sljedeće godine je poslana u Brodi gdje je služila kao pilot helikoptera u 3. puku armijske avijacije.
Nakon izbijanja sukoba sa pro-ruskim separatistima 2014. godine, Savčenko se kao dobrovoljac priključila bataljonu Ajdar te je sudjelovala u borbama u Luganskoj oblasti. 18. juna 2014. su je kraj mjesta Metalist u Slovjanoserbskom rajonu zarobili pripadnici pro-ruske Narodne milicije Donbasa; snimke njenog ispitivanja od strane pro-ruskih militanata su sljedeći dan objavljene na Internetu. 8. jula je objavljeno kako se Savčenko nalazi u Voronježu u susjednoj Rusiji, a sljedeći dan kako se protiv nje vodi postupak zbog sumnje da je 17. juna sudjelovala u ubistvu Igora Korneljuka, reportera ruske državne televizije i Antona Voronjina, njegovog tehničara.
U ukrajinskoj javnosti je Savčenko postala mučenik i simbol borbe protiv ruske agresije, te traje kampanja sa ciljem njenog puštanja na slobodu. U oktobru 2014. je na parlamentarnim izborima izabrana u Vrhovnu radu na listi stranke Batkivščina. 25. decembra 2014. su je kolege izabrale za ukrajinskog predstavnika Parlamentarne skupštine Vijeća Evrope. 26. januara 2015. je njen status potvrđen, te je, prema tumačenju njenog advokata Marka Fejgina, stekla diplomatski imunitet; usprkos toga, ruske vlasti su odbile zahtjev za njeno puštanje.
22. marta 2016. ju je ruski sud proglasio krivom i osudio na 22 godine zatvora. 25. maja 2016. je ukazom predsjednika Vladimira Putina pomilovana te puštena iz zatvora, istovremeno sa dvojicom ruskih novinara koji su prethodno bili osuđeni u Ukrajini.
Nakon povratka u domovinu i preuzimanja dužnosti u Radi, Savčenko je izazivala izuzetnu pažnju svojim neobičnim političkim stavovima, pa se, između ostalog, zalagala za uvođenje diktature po uzoru na Pinochetov Čile, ali i žestokom kritikom ukrajinskih vlasti zbog korupcije. Mnogi njeni poklonici su se, protiv nje počeli okretati tek kada se počela javno zalagati za mirno rješenje sukoba sa separatistima, odnosno da bi Ukrajina trebala prihvatiti rusku aneksiju Krima u zamjenu za povratak vlasti nad odmetnutim Donbasom, kao i susrete sa pro-ruskim separatističkim čelnicima. Zbog toga je krajem 2016. isključena iz Batkivščine, te je 2017. osnovala stranku pod naslovom Socijalna i nacionalna platforma Nadije Savčenko.
15. marta 2018. je vrhovni tužilac Jurij Lucenko optužio da je pokušala izvesti državni udar, odnosno planirala masovni pokolj članova ukrajinske Rade. 22. marta joj je ukinut parlamentarni imunitet te je uhapšena.
Emerillon
Emerillon (Emerillons, Emerilon, Emerenhon, Emerenhom, Mêrêyó, Teco), pleme američkih Indijanaca Velike porodice Tupian, porodice Tupi-Guarani, naseljeni u Francuskoj Gijani na granici prema Brazilu i susjednim područjima brazilskih država Amapá i Pará. Emerillon se jezično drže najsrodnijima Oyampi Indijancima. Danas njih stotinjak živi u naseljima na Camopi, pritoci Oiapoque i na Tanpoku, pritoci Maronija.
Prvi kontakt između njih i Europljana je u ranom 18. stoljeću. Po izvještajima iz 1767. bilo ih je 350 do 400 a sela im se nalaze na lijevoj obali rijeke Maroni. Većina ih stradava od opasnog karipskog plemena Galibi koji zarobljavaju žene i djecu i prodaju ih kao robove u Surinam.
Rana opažanja govore da su bili nomadi, prvenstveno lovci, te da su jedino uzgajali manioku kako bi pokrili izvore svoje osnovne prehrane. Pamuka nisu imali pa su svoje hamake (viseće ležaljke proizvodili od kore (tape). U kontaktu sa kreolima i kopačima zlata pogađaju ih epidemije pa su mnogi pomrli a ostatak se akulturirao po govoru i nošnji, ali su dobili puške u zamjenu za svoje brašno od manioke.
U novije vrijeme preživjeli Emerilloni veoma su slabog zdravlja i visokim postotkom mortaliteta među djecom. Veliki problem predstavlja i alkohol koji dobivaju u zamjenu za manioku.
U ranijoj povijesti njihove kuće bile su oblika košnice, danas su četvrtaste, otvorene sa triju strana, sa krovom prekrivenim palminim lišćem, i podom uzdignutim iznad tla 1 ili 2 metra. U kuće se ulazi po ljestvama. Od namještaja imaju klupe, hamake za odmor i spavanje i mreže protiv komaraca.
Emerilloni danas žive od agrikulture, lova, ribolova, dok sakupljanje ima manji značaj. Pletu košare i tipiti-cijevi za prešanje manioke, razne vrste košara i kanue koje dube u trupcima. I luk i strijela dužine su oko 2 metra, često sa čeličnim vrškom. Puhaljku već dugo ne koriste, a nemaju ni lončarije. U vrtovima sade crveni, žuti i bijeli kukuruz, slatku manioku, slatki krumpir, šećernu trsku, banane, duhan, urukú (Bixa orellana; za crvenu boju) i pamuk. Svaka obitelj, prema potrebi, ima približno 0,5 do 1 hektar zemljišta koje obrađuju. I čišćenje polja i žetva obavlja se kolektivnim radom, pa žene kooperiraju u žetvi, a muškarci u čišćenju polja.
Muškarci se u ribolovu pretežno služe lukom i strijelom, tek ponekad udicom ili otrovom. Transport se vrši dugout-kanuima, a glavno sredstvo za lov danas je puška.
Kao sakupljači pobiru divlje voće, med, traže insekte, reptile, gljive, brazilski orah idr. Sela su im malena, 30-40 duša, koja se često zbog raznih faktora moraju seliti, kao što su rat, trgovačke potrebe, iscrpljivanje obrađivanog tla, i drugo. Ratnici Emerillona naoružani su lukom i strijelom, kopljem, štitovima i ratnim kijačama, a puhaljkama gotovo nikad. U rat se ide zbog osvete za neki raniji napad, a ranije su poznavali i kanibalizam.
Teleskop
thumb|Teleskop
Teleskop je optička sprava koja uz pomoč leće i / ili ogledala omogućava osmatranje i oslikavanje udaljenih astronomskih objekata. Riječ teleskop ima svoje porijeklo u grčkoj riječi telesko'pos što znači gledanje u daljinu.
Istorija
Prvi teleskop je napravljen od strane Galileo Galileja u 1609 godini, pošto je došao na ideju da bi se novi holandski izum – dvogled mogao koristiti za osmatranje nebeskih tijela. Sam Galileo je koristio isprva riječ „perspicillum“ da bih kasnije počeo koristiti termine „telescopium“ na latinskom i „telescopio“ na talijanskom. Srpskohrvatska riječ za ovaj izum vuče svoje porijeklo iz Galileovih gore navedenih riječi.
Kasnije Johannes Kepler poboljšava Galileov teleskop korištenjem duplih leći. On takođe objašnjava principe na kojima teleskop radi u svojoj knjizi „Astronomiae Pars Optica and Dioptrice“
Postolje
thumb|Moderni azimutalni teleskop
Montiranje teleskopa na postolje se vrši na dva osnovna načina – ekvatorijalno i azimutalno. Većina jednostavnijih teleskopa se montira ekvatorijalno zbog lakšeg kompenziranja zemljine rotacije.
Refraktori i reflektori
Postoje dvije glavne vrste teleskopa – refraktori i reflektori. U refraktorima slika nastaje refrakcijom svjetlosti na površinama leći dok kod reflektora slika nastaje odbijanjem od ogledala unutar teleskopa. Među amaterima u čestoj je upotrebi Newtonov teleskop koji je jedna vrsta reflektora.
Najpoznatiji teleskopi u svijetu danas
thumb|[[Svemirski teleskop Hubble|Hubble teleskop u njegovoj orbiti oko Zemlje]]
San Gerardo (razvrstavanje)
San Gerardo ima više značenja:
Dramatis Personae (Star Trek: Deep Space Nine)
Dramatis Personae je epizoda američke TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 30. maja 1993. godine. Radnja prikazuje kako osoblje DS9 istražuje tajanstveno uništenje klingonskog broda koji se vratio iz Gamma kvadranta prilikom čega se među njima stvaraju frakcije okupljene oko Siska i Kire spremne da se jedne sa drugim obračunaju nasiljem.
Cozmeni (razvrstavanje)
Cozmeni ima više značenja:
La Hoyuela (razvrstavanje)
La Hoyuela ima više značenja:
Wallaroo
Wallaroo je gradić i luka u australskoj državi Južna Australija od 3 053 stanovnika (2006.)
Geografske karakteristike
Wallaroo leži na poluotoku York u Zaljevu Spencer, udaljen oko 160 km sjeverno od Adelaidea.
Historija
Današnji Wallaroo je luka sa silosom, iz kog se eksportira ječam i pšenica, glavne kulture na Poluotoku York.
Huehuetoca, México
Huehuetoca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 6951 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2261 m.
Libertinia, Catania
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Grozdana Olujić
Grozdana Olujić (Erdevik, Kraljevina Jugoslavija, 30. 8. 1934- Beograd, 16. 3. 2019) je srpski romansijer, prevodilac i antologičar, dobitnica Povelje za životno delo Udruženja književnika Srbije (2004) i NIN-ove nagrade za najbolju knjigu 2009. Njeni romani i bajke doživele su brojna izdanja u zemlji, prevedene su na dvadeset osam svetskih jezika i objavljene u Rusiji, Ukrajini, Kini, Litvaniji, Engleskoj, Francuskoj, Španiji, Mađarskoj,Finskoj, Indiji, Danskoj, Holandiji, Norveškoj, Poljskoj, Češkoj, Rumuniji, Nemačkoj i Sjedinjenim Američkim Državama. Dobitnica je NIN-ove nagrade za književnost za 2009. godinu za roman „Glasovi u vetru“.
Grozdana Olujić danas živi i radi u Beogradu, a počasni je građanin grada Osla, nosilac danskog viteškog ordena Daneborg za zasluge na polju književnosti.
Biografija
Grozdana Olujić je rođena 30. avgusta 1934. godine u Erdeviku. Gimnaziju je učila u Bečeju. Diplomirala je i magistrirala na Grupi za engleski jezik i književnost na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu.
Grozdana Olujuć, dobitnica je NIN-ove nagrade za najbolji roman („Glasovi u vetru“) u 2009. godini. . Osim toga dobitnica je prve nagrade Politikinog zabavnika (1980), nagrade Mlado pokolenje (1980 i 1984), nagrade Zmajevih dečjih igara (1990). Dobila je nagradu Narodne prosvjete za roman „Izlet u nebo“ i nagradu Telegrama za roman „Glasam za ljubav“.
Romani
Prvi roman o mladima i za mlade Izlet u nebo objavila je u dvadeset drugoj godini. Štampan 1957. godine, doživeo je i uspeh i osporavanje, prevođen je i prilagođen izvođenju u pozorištu, po njemu je snimljen i film Čudna devojka. Godine 1959. Mlado pokolenje izdaje joj knjigu Pisci o sebi, zbirku književnih razgovora sa našim savremenim piscima. Roman Glasam za ljubav (Prosveta, Beograd, 1962) dobija prvu nagradu zagrebačkog Telegrama za najbolji kratak roman 1963. godine, zatim se prenosi na filmsko platno i na pozorišnu scenu.
Romani Ne budi zaspale pse (Prosveta, Beograd, 1964) i Divlje seme (Prosveta, Beograd, 1967) prvi put u literaturu naših krajeva unose urbani život mladih ljudi, njihove probleme, ljubavi i nedoumice.
Bajke
U oblasti književnosti za decu Grozdana Olujić napisala je nekoliko zbirki bajki׃ Sedefna ruža i druge bajke (Zagreb, 1979), za koju je dobila nagradu Politikinog zabavnika, Nebeska reka i druge bajke (Zagreb, 1984), Dečak i princeza, Princ oblaka (1990), Zlatni tanjir, Kamen koji je leteo, Snežni cvet, roman-bajku Zvezdane lutalice (1987). Za njih je dobila domaće i svetske nagrade׃ nagradu Mladog pokolenja, koju je primila dva puta 1980. i 1984, nagradu Zmajevih dečjih igara 1990. godine, povelje Zmajevih dečjih igara Zlatni leptir i Stara maslina 2002. godine.
Eseji, prevodi i antologije
Pored većeg broja eseja o Francu Kafki, Tomasu Vulfu, Marselu Prustu i Poetici bajke, objavila je i studiju Problem identiteta ličnosti u delu Virdžinije Vulf.
Grozdana Olujić je prevela drame Arnolda Veskera, Jukija Mišime i Sola Beloua, romane savremene književnice iz Indije Amrite Pritam (Taj čovek, Kostur), delo dobitnika Pulicerove nagrade Vilijema Kenedija (Korov) i priredila i prevela pesme za antologiju savremene indijske poezije Prizivanje svetlosti (Rad, 1980).
U izdanju Srpske književne zadruge 2001. godine objavljena je Antologija ljubavnih bajki sveta, prva ove vrste u svetu, u kojoj su se na oko petsto strana, našle najlepše kineske, ruske, srpske, havajske, škotske, indijske, brazilske, estonske, japanske, aljaske narodne bajke, kao i niz autorskih umetničkih bajki Hansa Kristijana Andersena, braće Grim i Šarla Peroa.
Cozma (razvrstavanje)
Cozma ima više značenja:
Khemisset
Khemisset (, berberski: Lexmisat) je grad od 131,542 stanovnika na sjeveru Maroka u Regiji Rabat-Salé-Kénitra.
Molino Nuovo, Bergamo
Molino Nuovo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Khemisset
Grad je administrativni centar vlastite provincije.
Molino Nuovo, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Khemisset
Geografske karakteristike
Khemisset leži udaljen 63 km istočno od Rabata.
Historija
Historija Khemisseta povezana je sa berberskim plemenski savezom Zemuri, koji su se u taj kraj doselili u drugoj polovici 19. vijeka u potrazi za boljim pašnjacima sa planina Srednjeg Atlasa. Njihovo naselje izraslo je u grad u vrijeme Francuskog protektorata u Maroku.
Danas je Khemisset administrativno-trgovački centar stočarsko-poljoprivrednog kraja.
San Germán (razvrstavanje)
San Germán ima više značenja:
EPO
Termin EPO ima više značenja.
El Mirador, Casimiro Castillo
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Casimiro Castillo.
Cozla (razvrstavanje)
Cozla ima više značenja:
Eritropoietin
Eritropoietin (eritropoetin, hemopoietin, EPO) je glikoproteinski hormon koji kontroliše eritropoiezu, produkciju crvenih krvnih zrnaca. On je citokin (proteinski signalni molekul) za prekursore eritrocita u koštanoj srži. Ljudski EPO ima molekulsku težinu od 34,000.
Volla, Napoli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22911 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
La Huacana (razvrstavanje)
La Huacana ima više značenja:
Veinte de Noviembre, Parras
Veinte de Noviembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Parras.
Ampliación San Sebastián, San Sebastián Río Hondo
Ampliación San Sebastián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Río Hondo.
Veinte de Noviembre, Parras
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1139 m.
Ampliación San Sebastián, San Sebastián Río Hondo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2657 m.
Preslavska književna škola
Preslavska književna škola (Преславска книжовна школа) je naziv za prvu obrazovnu instituciju u historiji Bugarske, odnosno učilište koje je godine 885. ili 886. osnovao tadašnji bugarski kan Boris I. Ona je ispočetka osnovana u Pliski, sjedištu Borisove države, a ime je dobila nakon što ju je 893. car Simeon preselio iz Pliske u novu prijestolnicu Preslav. Preslavska škola je dugo vremena bilo najvažnije obrazovno i kulturno središte ne samo u Bugarskoj, nego i među svim slavenskim narodima. U njemu su radili i djelovali Naum Ohridski, Konstantin Preslavski, Joan Egzarh, Crnorizac Hrabar i dr. Aktivnost se, osim prevođenja bizantskih tekstova, odvijala i na planu razvoja novog slavenskog pisma, pa se navodi da je upravo u toj školi stvorena ćirilica. Škola je sa radom prestala kada je 973. Preslav zauzeo i spalio bizantski car Jovan I Cimiskije.
Istovremeno sa Preslavskom osnovana je i Ohridska književna škola, koja je prema naredbi kana Borisa djelovala na području današnje Makedonije, Južne Albanije i sjeverne Grčke.
Cozieni (razvrstavanje)
Cozieni ima više značenja:
Belváros-Lipótváros
Belváros-Lipótváros je popularno ime za V. okrug mađarskog glavnog grada - Budimpešte. On se službeno zove V Okrug Budimpešte(mađarski: Budapest V. kerülete). Taj okrug je 2015. imao 26,277 stanovnika, koji su živjeli na površini od 2.59 km².
Karakteristike i historija
Belváros-Lipótváros leži duž lijeve obale Dunava, neposredno do Józsefvárosa - VIII. Okruga. Danas je to strogi historijski centar Budimpešte, tu se nalazi poznata pješačka ulica Váci.
Ime okruga Belváros-Lipótváros je sintagma od imena dva historijska naselja iz kojih je sastavljen, a to su bili - Belváros (Unutrašnji grad - Centar) i Lipótváros (Leopoldov grad).
Belváros je historijski centar Pešte, a Lipótváros je iznikao početkom 19. vijeka. On se polovicom 20. vijeka, kada je sagrađena Palača mađarskog parlamenta premetnuo u politički i financijski centar Mađarske. Ta dva susjeda su u početku bili samostalni okruzi. Belváros - IV., a Lipótváros - V. Okrug. Ujedinili su se - 1950., ali je broj IV dan Okrugu Újpest (Nova Pešta).
Razlog što Belváros nije I. Okrug, je u tom, što je do 1873. Budim bio glavni grad Mađarske, pa je numeriranje od I. do III, ostalo rezervirano za kvartove pored Budimskog dvorca, a kvartovi na peštanskoj strani dobili su brojeve od IV. do X. thumb|right|280px| [[Ulica Váci]] Bulevar Józsefa Attile, dijeli V. okrug - popola, jer ide od Lančanog mosta do Trga Erzsébet. Po dobrom dijelu okruga leže brojne vladine zgrade od Palače parlamenta do ministrarstva i Palače vrhovnog suda.
Pored tog tu se nalaze i brojne banke i Etnografski muzej.
Dagobert od Pise
thumb|Bohemund u Dagobert plove za [[Apulija|Apuliju, na brodu sa zastavom sv. Jurja]] Dagobert (ili Daibert ili Daimbert; Dagoberto da Pisa; ? - 1105) bio je prvi nadbiskup Pise i drugi latinski patrijarh Jeruzalema, koji je stolovao u dva navrata - od 1100. do 1102. te 1105. godine.
O Dagobertovom ranom životu i porijeklu se malo zna; pretpostavlja se da ga je sredinom 1080-ih zaredio i na mjesto biskupa Pise postavio Wezilo, nadbiskup Mainza i jedan od najvatrenijih pristaša cara Heinricha IV za vrijeme Borbe za investituru. Dagobert je, međutim, relativno brzo promijenio strane i postao blizak sa Matildom od Toskane, jednom od najvatrenijih pristaša papinstva. Pretpostavlja se da je preko Matilde stekao naklonost pape Urbana II, koji je 1088. potvrdio njegovo postavljanje za biskupa Pise, iako su se tome protivili biskup Petar od Pistoie, a i lokalno svećenstvo. Dagobert je u Pisi uzeo aktivnog učešća u gradskom životu i politici, te je do 1092. stekao podršku i kod stanovništva i kod svećenstva. Iste je godine imenovan nadbiskupom.
Na Božić 1094. se sreo s papom, i pratio ga na njegovoj velikoj turneji, koja je uključivala znamenite koncile u Piacenzi i Clermontu. Godine 1098. je služio kao papin legat na dvoru kralja Alfonsa VI od Kastilje i pomagao pri reogranizacii Crkve na područjima osvojenima od Maura.
Na Levant se zaputio krajem iste godine, među pizanskom flotom poslanom da pomaže križarima u Prvom križarskom ratu. Nakon što je nakratko sudjelovao u pokušaju Bohemunda Antiohijskog da zauzme bizantsko uporište Latakija, došao je u Jeruzalem 21. decembra 1099. Njegov status je nejasan; dio historičara vjeruje kako je u Svetu Zemlju došao kao apostolski legat, odnosno nasljednik preminulog Adhemara od Le Puya; sam Dagobert se sve vrijeme u služebnim dokumentima i pismima papi Paskalu II potpisivao kao "nadbiskup Pise".
Odmah po dolasku u Jeruzalem je smijenio patrijarha Arnulfa od Chocquesa pod izlikom da je njegov izbor bio ne-kanonski. Od jeruzalemskog kralja Godefroya je isposlovao obećanje da će mu nakon smrti ostaviti vlast u gradu; istovremeno je kovao zavjeru sa Bohemundom Antiohijskim da mu prepusti vlast. Međutim, Bohemundovo zarobljavanje u bitci kod Melitene je zaustavilo te planove. Nakon Godefroyeve smrti je 11. novembra 1100. Jeruzalem preuzeo njegov brat, grof Edese Balduin.
Odnosi između kralja i patrijarha su ispočetka bili hladni, ali korektni; Dagobert je Balduina na Božić 1100. službeno okrunio. Međutim, dolazak đenoveške flote pred obalu Palestine u aprilu 1101. je značajno oslabio Dagobertov položaj, a još više dolazak novog papskog legata Mauricija koji je došao istražiti optužbe za korupciju protiv patrijarha. Najesen je Balduin protjerao Dagoberta iz Jeruzalema. Nakon što se nakratko sklonio u Antiohiju kod Bohemundovog nećaka Tankreda, ali je nakon dolaska novog legata službeno smijenjen.
Dagobert se vratio u Italiju gdje je svoj položaj pokušao vratiti ličnom intervencijom kod pape. U tome je bio uspješan, te je 1105. ponovno imenovan patrijarhom. Na putu je umro u Messini.
San Gerónimo (razvrstavanje)
San Gerónimo ima više značenja:
Cozia (razvrstavanje)
Cozia ima više značenja:
La Huaracha (razvrstavanje)
La Huaracha ima više značenja:
Doazon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 156 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 181 metar (maksimalnoj 248 m, a minimalnoj 129 m).
Vallina, Firenze
Vallina je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Knox, North Dakota
Noks je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 25, što je 34 (-57,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Borgo Fracjarandis, Udine
Borgo Fracjarandis je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Covăsinț (razvrstavanje)
Covăsinț ima više značenja:
Borgo Fracjarandis, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Timescape (Star Trek: The Next Generation)
Timescape je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 12. juna 1993. godine. Radnja prikazuje kako Picard, Data, Geordi i Deanna Troi prilikom povratka šatlom na Enterprise otkrivaju da je isti upao u vremensku anomaliju zbog čega su svi članovi posade, ali i susjedni romulanski brod, zamrznuti u vremenu, ali i da im prijeti uništenje.
La Huasteca (razvrstavanje)
La Huasteca ima više značenja:
Ohridska književna škola
thumb|300px|Codex Assemanianus, rani primjer staroslavenskog teksta na glagoljici, moguće stvoren u Ohridskoj književnoj školi
Ohridska književna škola (Охрїдьска кънижьна схола; Охридска книжевна школа; Охридска книжовна школа) je bila najstarija obrazovna institucija na području (slavenske) Makedonije. Osnovao ju je godine 886. Kliment Ohridski na poticaj bugarskog kana Borisa I, istovremeno sa Preslavskom školom. Predstavlja je važno središte pismenosti i kulture među Slavenima uopće. U njoj su se na staroslavenski prevodile crkvene knjige. Od početka se u njoj koristila glagoljica da bi se od 13. vijeka počela koristiti ćirilica.
Tracy, Missouri
Trejsi je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 208, što je 5 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Covasna (razvrstavanje)
Covasna ima više značenja:
Cotârgaci (razvrstavanje)
Cotârgaci ima više značenja:
San Gonzalo (razvrstavanje)
San Gonzalo ima više značenja:
Cotu (razvrstavanje)
Cotu ima više značenja:
Isla Fantasía Norte, Matamoros
Isla Fantasía Norte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Akiyoshi Hongo
Akijoshi Hongo (japanski: 本郷あきよし) je, prema svim dostupnim izvorima, osoba koja se kreditira kao "otac" Digimona i cijele franšize animea, filmova i video igara. No, o samom Hongu nije poznati skoro ništa osim pretpostavke da je njegovo ime zapravo pseudonim. Danas se uglavnom pretpostavlja da se radi ili o pseudonimu Akija Maite, tvorca izvornog koncepta Tamagochija ili o pseudonimu Takeichija Honga, izvršnom direktoru Tamagochija i Bandaija.
Petrole, Campobasso
Petrole je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Moševac
Moševac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Maglaj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.270 stanovnika.
Istorija
Moševac je najpoznatiji po aferi koja se dogodila u drugoj polovici 1980-ih nakon što je lokalno stanovništvo, na izborima za organe mjesne zajednice izabralo lokalne aktiviste Dževada Galijaševića i Hasana Delića umjesto kandidata na kojima je inzistiralo partijsko rukovodstvo tadašnje opštine Maglaj. Protiv njih dvojice su podignute optužbe, a na što je selo odgovorilo protestnim akcijama i štrajkom glađu, a što je izazvalo veliku pažnju u javnosti tadašnje Jugoslavije u kojoj se, nekoliko godina pred njen raspad počeo klimati tadašnji jednopartijski sistem. O događajima u Moševcu je 1988. snimljen dokumentarni film pod naslovom Moševac.
Okrug Al Malagim, Al Bayda
Al Malagim je okrug u Jemenu u pokrajini Al Baida.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 2030 m.
Cholotova, Rioverde
Cholotova je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Topalu, Topalu
Topalu je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Topalu.
Cotoroaia (razvrstavanje)
Cotoroaia ima više značenja:
Cholotova, Rioverde
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 989 m.
Topalu, Topalu
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1891 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Tepalcates, Tepalcatepec
Tepalcates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tepalcatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1426 m.
La Guadiana (razvrstavanje)
La Guadiana ima više značenja:
Mary i Eliza Chelkurst
thumb|350px|Prometni znak u Biddendenu koji prikazuje Biddendenske djeve, podignut 1920-ih
Mary i Elizabeth Chelkurst (ili Chalkhurst; cca. 1100 - 1134), također poznate i kao Biddendenske djeve (Biddenden Maidens) su polulegendarne sijamske blizanke koje su rođene u selu Biddenden u engleskoj grofoviji Kent. Prema legendi su bile kćeri relativno bogatih roditelja, te su nakon smrti naslijeđenu zemlju, poznatu kao "Zemlja kruha i sira" (Bread and Cheese Land), ostavile selu pod uvjetom da se njihov prihod svakog Uskrsa kao milostinja dijeli siromasima. Običaj darivanja sirotinje se u zapisima prvi put javlja 1605. godine, a sama priča tek 1770-ih; blizanke su ime dobile tek u 19. vijeku. Dio historičara, kao Edward Hasted, drži da je priča obična izmišljotina, dok neki, kao Robert Chambers smatraju da je priča istinita, iako su blizanke živjele u 16. umjesto 12. vijeku.
Bollenbach
Bolenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 152 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Bolenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 410 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 152 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 40 stanovnika/km².
Cotorca (razvrstavanje)
Cotorca ima više značenja:
Dezoksiribonukleotid
Dezoksiribonukleotid je DNK monomer, komponenta dezoksiribonukleinske kiseline. Svaki dezoksiribonukleotid se sastoji od tri dela: azotne baze, dezoksiriboznog šećera, jedna ili više fosfatnih grupa. Azotna basa ja uvek vezana za 1' ugljenik dezoksiriboze, koja se razlikuje od riboze po prisustvu protona na 2' ugljeniku umesto -OH grupe. Fosfatna grupa se vezuje za 5' ugljenik šećera.
Kad se dezoksiribonukleotidi polimerizuju da formiraju DNK, fosfatna grupa iz jednog nukleotida se vezuje za 3' ugljenik na drugom nukleotidu, formirajući fosfodiestarsku vezu putem dehidratacione sinteze. Novi nukleotidi se uvek dodaju na 3' ugljenik zadnjeg nukleotida, tako da sinteza uvek napreduje od 5' do 3'.
Etauliers
Etolije je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Ble.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1394 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 107 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 7 metara (maksimalnoj 23 m, a minimalnoj 1 m).
San Guillermo (razvrstavanje)
San Guillermo ima više značenja:
Comunella, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Cotnari (razvrstavanje)
Cotnari ima više značenja:
La Guajolota (razvrstavanje)
La Guajolota ima više značenja:
Molino, Bergamo
Molino je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 490 m.
Historija Londona
thumb|250px|Panorama Londona 1751. London je glavni grad Ujedinjenog Kraljevstva. Nalazi se na rijeci Temzi u Engleskoj. London ima 7.355.400 stanovnika (procjena iz 2006.), s još nekoliko milijuna u širem metropolskom području.
Srednji vijek
Povijest Londona tijekom 5. stoljeća i 6. stoljeća slabo je poznata. U 7. stoljeću London je istaknuto središte istočnih Sasa. U 9. stoljeću London su zauzeli Danci, a 886. preoteo im ga je kralj Alfred Veliki. Godine 1042 u Londonu je izabran kralj Edvard III. Ispovjednik. thumb|lijevo|Plan Londona 1300. London je bio daleko najveći i najbogatiji grad u Engleskoj u razdoblju od 11. pa do 13. stoljeća.
Imao je svoje slobode iako ih je Henrik III. ukinuo 1239. i zbacio gradonačelnika. Gradonačelnik Londona prvi put se spominje u jednoj tužbi iz posljednjeg desetljeća 12. stoljeća, u kojoj jedan od njegovih stanovnika tvrdi: "Dogodilo se što mu drago, London neće imati drugog kralja osim gradonačelnika".
Potkraj 13. stoljeća zabilježeni su prigovori da su mnoge zgrade u Londonu bile toliko blizu jedna drugoj da "među njima nema slobodnog prostora" i da su neki ljudi prisvojili "zidove svojih susjeda bez prava".
London je bio nemirno mjesto, ali puno aktivnosti. Jedan Židov u Kronikama Richarda iz Devizesa (pisanim između 1193. i 1198.) upozorava mladog francuskog kršćanina: "Ako moraš ići u London, brzo prođi kroza nj". Grad je bio pun "glumaca, lakrdijaša, pjevačica, vidara, bludnica, proročica, lihvara, noćnih tipova, mađioničara, mimičara, prosjaka i odrpanaca".
Rano moderno doba
Godine 1665. London je pogodila velika epidemija kuge. Vjeruje se da su je donijeli nizozemski brodovi koji su prevozili pamuk iz Amsterdama. Bolest se brzo širila pa je u jednom trenutku umiralo i do 7.000 ljudi tjedno. Čak se i kralj Karlo II. u srpnju 1665., bježeći od bolesti, s obitelji povukao u Oxford. Nikakvi pokušaji suzbijanja bolesti nisu uspjeli dok epidemija nije jenjala ostavivši iza sebe mnogo umrlih. Godinu dana poslije, 2. rujna 1666., još jedna tragedija pogodila je London: veliki požar koji je "progutao" 13.200 kuća i 87 crkava.
Glavni grad britanskog imperija
Londonski je u 18. stoljeću postao glavni pozajmljivač novca, a iza tog razvoja su stajale britanska i trgovačka mornarica. thumb|London krajem 19. stoljeća Londonski bankovni sustav je bio skup privatnih banaka u čijem je središtu bio Londonski City. Glavna zadaća Engleske banke bila je pozamljivanje novca britanskoj vladi. London je bio središte gdje su trgovci izravnavali račune te u to vrijeme najznačajnije financijsko središte svijeta. Novčarska uloga koja se temeljila na povjerenju poslovnih krugova svijeta je ojačala utjecaj i moć Engleske.
U svom djelu "Imperijalizam i svjetska privreda" Buharin navodi da je 1910. u Londonu bilo 36 kolonijalnih banaka s 3538 podružnica širom svijeta.
Gregorijanska reforma
Gregorijanska reforma je ime za pokret religijskih reformi tokom 11. vijeka, nazvan tako po svom lideru papi Grguru VII (pontifikat 1073.-85). Te reforme su se dugo vezivale uz sukob crkve i države, dok je njihov glavni cilj bio moralni integritet i nezavisnost klera.
Još se i danas Gregorijanska reforma obično pogrešno smatra kao sinonimom borbe za Investituru, iako je ona bila samo jedan aspekt te reforme, a kasnije i od drugorazredne važnosti.
Historija
Grgur VII. je bio prvi papa koji je zabranio na sinodu održanom u novembru 1078. u Lateranskoj palači, dotadašnju tradicijsku Investituru tj. običaj da se visoki položaji u crkvi (biskup, opat...) kupuju od svjetovnih vladara.
Zbog tog se borba oko Investiture ne može smatrati srcem sukoba koji je započeo 1075. između pape i cara Heinricha IV, koji se kao nasljednik cara Svetog rimskog carstva Heinricha III, smatrao prvim braniteljem Katoličke crkve. Bit će da je najvjerojatniji uzrok sukoba bilo Heinrichovo odbijanje da podrži papine zahtjeve za reformom, što je navelo Grgura da ekskomunicira Heinricha i da ga u februaru 1076. na godišnjem sinodu u Lateranskoj palači sramotno otpusti. Grgur se odlučio za te drakonske mjere, nakon što su ga legati upoznali sa pismima njemačkih i talijanskih biskupa koji su gotovo svi odreda odbijali slušati njega i Heinricha IV, a neki su čak tražili da podnese ostavku.
Iako je borba oko Investiture naizgled bila u centru pažnje, reformatorima je to ipak bilo manje važno od pitanja vezanih uz kanonsko pravo, izbore, simoniju (kupnja crkvenih položaja) i svećenički celibat. Papa je vodio ove reformatore poprilici sve do 1049., kad se reformski pokret u rimskoj crkvi toliko osnažio da mu nije trebalo pomagati.
Zabrana Investiture bila je u samim korijenima Grgurove odlučnosti da reformira problematično stanje kršćanstva koje je izgubilo izvornu čistoću apostolske crkve. Grgur je inzistirao na kanonski izabranim biskupima (za biskupije) i opatima (za samostane). Samo bi oni bili pravi pastiri, sposobni voditi sve kršćane. Njegov je idealni svećenik opisan je u Evanđelju po Ivanu, on je čak 25 puta citirao taj opis u pismima koje je poslao za svog pontifikata. To su stihovi koji Krista prikazuju kao jedina vrata u tor (Ivan 10: 1-18).