cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šamac
Historija
Za razliku od drugih gradova i naselja u Bosni i Hercegovini, Bosanski Šamac je dosta mlada gradska aglomeracija, jer kao grad formiran je tek u drugoj polovini XIX vijeka. Današnji naziv Bosanski Šamac dobija, najvjerovatnije od riječi ‘šanac’, što znači kanal, jer prostor na kome je izgrađen današnji grad nasut je pijeskom i šljunkom prosječno od 4 do 6 metara visine, što znači da je Bosanski Šamac izgrađen na nekadašnjem močvarnom zemljištu, koje je bilo ugroženo stalnim poplavama rijeka Save i Bosne.
Područje opštine Bosanski Šamac obuhvata 22 naseljenih mjesta: Bosanski Šamac, Batkuša, Brvnik - dio naseljenog mjesta, Cerovo Polje, Gajevi, Grebnice – dio naseljenog mjesta, Gornja Crkvina, Gornja Slatina, Donja Dubica, Donja Slatina, Zasavica, Kornica, Kruškovo Polje, Novo Selo, Tišina, Tursinovac, Trnjak, Obudovac, Pisari, Srednja Slatina, Crkvina, Hasić i Škarić.
Najstarija sela na području današnje opštine, prema historijskim izvorima, su: Obudovac i Slatina (1548. godine), Crkvina (1655. godine), Kruškovo Polje i Brvnik (1711. godine) i Škarić (1718. godine).
1992. godine Bosanski Šamac je tokom raspada SFRJ, na početku rata u Bosni i Hercegovini došao pod kontrolu bosanskih Srba. Tada je došlo do protjerivanja nesrpskog stanovništva da bi se nakon rata u njemu naselile srpske izbjeglice s područja koja danas pripadaju Federaciji BiH.
Geografija
Ravno područje, sa umjereno kontinentalnom klimom, koja iz godine u godinu, sve više dobiva karakteristike kontinentalne klime, uz zadovoljavajuće rezerve vode, predodredili su Opštinu Bosanski Šamac za razvoj raznih vidova poljoprivredne proizvodnje, te je poljoprivreda, uz preradu poljoprivrednih proizvoda i neke druge oblike industrijske proizvodnje, među najznačajnijim privrednim granama ove opštine. Od ukupnih zemljišnih površina, neplodnog zemljišta je samo 9,9%, pod šumama 10,4%, dok ukupno poljoprivredno zemljište pokriva 79,7 % (ili 14,642 hektara) od ukupnih zemljišnih površina.
Prema popisu iz 1991. godine općina Bosanski Šamac je imala 32.835 stanovnika: 14.670 Hrvata (44.7%), 13.619 Srba (41.5%), 2.248 Bošnjaka (6.9%), 1.722 Jugoslovena (5.2%) i 576 ostalih (1.7%). Sam grad je imao 6.267 stanovnika.
U bosanskošamačka prigradska naselja spadaju Prud (na lijevoj strani rijeke Bosne), Tišina, Zasavica i Crkvina. Gradačac, Odžak, Orašje i Modriča su susjedni gradovi.
Naseljena mjesta
Batkuša, Bazik, Bosanski Šamac, Brvnik, Cerovo Polje, Crkvina, Gornja Crkvina, Donja Dubica, Donji Hasić, Donja Slatina, Duga, Gajevi, Gornja Slatina, Gornji Hasić, Grebnice, Hasić, Kornica, Kruškovo Polje, Lugovi, Mala Tišina, Novo Selo, Novo Selo II (Zasjeka), Obudovac, Odmut, Pisari, Prud, Srednja Slatina, Škarić, Tišina, Trnjak, Tursinovac, Velika Tišina, Vidaci, Zasavica i Žandrak.
Privreda
Višedecenijskim radom mnogih generacija i korištenjem privrednih resursa, u predratnom periodu bio je ostvaren dosta uspješan privredni rast i razvoj. Ekonomska osnova stalno je jačana podizanjem novih privrednih i infrastrukturnih objekata. Povećan je fizički obim proizvodnje i izvoz proizvoda u inostranstvo.
Razvoj industrijskih preduzeća značajno je bio praćen razvojem zanatske kooperacije (korparstvo) i razvojem komunalnih i uslužnih djelatnosti. U proteklih pedesetak godina izgrađeni su zadovoljvajući privredni potencijali, stambeni fond i razni infrastrukturni objekti. Uspješno se razvijala i trgovina.
Industrijski kapaciteti
U predratnom periodu izgrađeni su značajni industrijski kapaciteti za: • proizvodnju koncentrovane stočne hrane (u sadašnjem AD "PIK" Bos. Šamac), čija je izgradnja nastavljena i u poslijeratnom periodu u mnogim privatnim preduzećima (d.o.o.),
• preradu poljoprivrednih proizvoda, sa kapacitetima hladnjača (sadašnja AD "Hranaprodukt"),
• preradu drveta (sadašnji DOO "Nova forma" i AD "Budućnost", bivše ODP "Montaža"),
• metaloprerađivačku industriju (bivše ODP "Čelične konstrukcije" dio sadašnjeg AD "Meboš", dio bivšeg ODP "Montaža"),
• industriju trikotaže i industriju konfekcije (bivše AD "ŠIT" i bivše ODP "Tekstilac),
• proizvodnju automobilskih stakala (sadašnje AD "Uniglas" u stečaju),
• proizvodnju, preradu i doradu pletenog namještaja, korpi i drugih predmeta od vrbovog pruća (neoguljenog, oguljenog, nekuhanog i kuhanog, obojenog), a ti kapaciteti dorade, prerade i ručne proizvodnje (pletenje) služe, dakle, za zanatsku i industrijsku proizvodnju (bivša Tvornica pletenog namještaja "Bos. Šamac" Bos. Šamac) itd.
Pored navedenih, značajni su i kapaciteti u oblastima: • proizvodnog i uslužnog zanatstva,
• trgovine na veliko i malo,
• ugostiteljstva i turizma,
• drumskog prevoza,
Posebno su značajni kapaciteti: • sadašnjeg ODP "Luka" Bos. Šamac, za lučko - pristanišne i pretovarne djelatnosti, kao i industrijski kolosijeci od nekoliko preduzeća,
• OJVP "Vodovod i kanalizacija" Bos. Šamac,
• ODP "Toplana" (proizvodnja i distribucija tehnološke i pare za grijanje).
Poljoprivreda
Ukupne zemljišne površine opštine Bosanski Šamac (18.367 hektara) imaju relativno povoljnu strukturu zemljišta s aspekta njihove moguće primjene.
• razne vrste žitarica (prvenstveno kukuruz i pšenica),
• industrijsko bilje: šećerna repa, uljana repica, soja, duhan i dr.
My Favorite Wife
My Favorite Wife je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1940. godine u režiji Garsona Kanina. Predstavlja slobodnu adaptaciju znamenite pjesme Enoch Arden engleskog pisca Alfreda Tennysona. Naslovni lik, koji tumači Irene Dunne je žena koja je nakon brodoloma provela sedam godina na pustom otoku i koja se vraća kući te otkriva kako je proglašena mrtvom te kako joj se muž (čiji lik tumači Cary Grant) upravo vjenčao za drugu ženu (čiji lik tumači Gail Patrick). Radnja prikazuje kako dodatne komplikacije koje nastanu kada joj muž otkrije kako joj je na pustom otoku društvo pravio markantni muškarac (čiji lik tumači Randolph Scott).
Film je producirao te trebao režirati Leo McCarey, koji je godine 1937. postigao veliki uspjeh sa romantičnom komedijom The Awful Truth, u kojoj su također bili nastupili Grant i Dunne. Slično kao i u tom filmu, scenario nije bio unaprijed napisan, odnosno stvarao se na setu, a što je bila rijetkost za tadašnji Hollywood. Nedugo prije snimanja je McCarey teško stradao u prometnoj nesreći te je Gordon Kanin uskočio kao režiser. U produkciji je sudjelovao tek nakon tri tjedna, kada se dovoljno oporavio te izašao iz bolnice. Usprkos svih tih problema, My Favorite Wife je postigao veliki uspjeh na kino-blagajnama.
Nedugo prije snimanja My Favorite Wife je u Hollywoodu snimljena romantična komedija Too Many Husbands koja je također inspiraciju pronašla u Tennysonovoj pjesmi, ali je u njoj spol likova bio drukčiji. Godine 1962. se snimao remake My Favorite Wife pod naslovom Something's Got to Give, poznat kao posljednji u karijeri Marilyn Monroe; on nikada nije dovršen, ali je 1963. napravljen remake pod naslovom Move Over, Darling sa Doris Day u glavnoj ulozi.
Šamac
Poljoprivreda
• ekstenzivno, u svim seoskim domaćinstvima,
Obrazovanje
Opština Bosanski Šamac spada u opštine sa razvijenom obrazovnom i kulturnom tradicijom. Prva škola otvorena je u Obudovcu još 1832, a škola u Bos. Šamcu počela je s radom 1885. godine.
Osnovne škole
Osnovna škola "Šamac", Bosanski Šamac Škola ima danas 33 odjeljenja i 720 učenika. Područna škola se nalazi u Tišini. Adresa: Dositeja Obradovića 4, Bos. Šamac Tel: +387 (0)54 / 612-414
Osnovna škola "Srbija", Gornja Crkvina Škola ima 19 odeljenja i 354 učenika. Područne škole: Kruškovo Polje i Hasić. Adresa: Gornja Crkvina 1 Tel: +387 (0)54 / 681-770
Srednje škole
Srednja škola "Nikola Tesla", Bosanski Šamac U školi se obrazuju učenici po smjerovima, obrazovnim zanimanjima:
1. Gimnazija (opšti smjer) 2. Ekonomija, pravo i trgovina (ekonomski tehničar, trgovac) 3. Mašinstvo i obrada metala (automehanika, instalaterstvo, bravarstvo i obrađivanje metala rezanjem)
Škola ima 19 odjeljenja i 444 učenika. Adresa: Cara Lazara 6, Bos. Šamac Tel: +387 (0)54 / 611-157
Zanimljivosti
Radi se o Aliji Izetbegoviću, Sulejmanu Tihiću i Zoranu Đinđiću.
Sportski timovi
FK Borac
Fudbalski klub u Bosanskom Šamcu osnovan je davne 1919. godine pod imenom Bosanac. U to vrijeme osnovan je i klub Hajduk iz Splita. Ime prvog kluba je bilo Bosanac, a utakmice su se igrale na Dugi. U tom timu je igrao pokojni Stanko Ristić, a u njemu je igrao i neki "Pepika" koji je donio prvu loptu u Bosanski Šamac. Poslije drugog svjetskog rata klub je dobio ime Borac. Od igrača se mogu spomenuti Selim Zurapović, Slobodan Danguba, Mustafa Pištoljević (po nekim je imao najjači udarac), Martin Okonja, Sulejman Harčinović, "Major", "Trale" (NK Čelik i NK Osijek), Srebrenko Repčić (igrao za FK Sloga Doboj, FK Sarajevo, Crvenu Zvezdu i reprezentaciju SFRJ), Ilija Katić (igrao za Partizan i reprezentaciju SFRJ), Šaban Jasenica (NK Osijek), Mustafa Hodžić (golman OFK Beograda), Lega Alatović (golman reprezentacije RBiH u sklopu SFRJ), Esad Hadžijusufović "Tunti" (FK Sarajevo), Mustafa Salkić - Mujdža, "Žujo" Džuherić (golman Dinama Vinkovci), Sabahudin Hadžialijagić dugogodisnji kapiten Borca (igrao za BSK Slavonski Brod, član Druge lige u bivšoj Jugoslaviji). Po završetku karijere postaje trenerom Borca sa kojim dolazi do osmine finala Kupa Jugoslavije i igra protiv OFK Beograda. Poslije preuzima rad sa pionirima i juniorima sa kojim također ima uspjeha (apsolutni prvaci regije Brčko, Bijeljina, Bosanski Šamac). Generacija juniora 1990: Mandić Tihomir, Delić Damir, Ivković Branislav, Pavlović Dado, Gibić Almis, Hadžialijagić Elvis, Hadžialijagić Ajdin, Hadžialijagić Eldin, Brandić Mario, Džekić Alija, Vajzović Miki, Repčić Zeko, Lukač Damir, Petrić Roberto, Božić Ognjen i današnji drugi golman reprezentacije Bosne i Hercegovine i golman Žepča Goran Brašnić.
Turističke atrakcije
S obzirom da je gradsko područje Bosanskog Šamca vrlo mladog porijekla, u gradu nema historijskih objekata od veće historijske važnosti. Može se spomenuti Begova kuća u blizini središta grada, koja je tokom Drugog svjetskog rata služila kao bolnica, ali i kao biblioteka tokom druge Jugoslavije.
Godine 1866. je podignuta džamija koja je bila pod zaštitom jugoslavenske države, kao vrijedan spomenik graditeljske djelatnosti tog perioda i bio je najstariji objekat kulturno-historijskog nasljeđa u gradu. Džamija je srušena od strane srpskih snaga tokom rata 1992., a građevinski materijal odvežen.
Bosanski Šamac se nalazi u Posavini i u močvarnom području, koje posebno dolazi do izražaja u proljeće, kada se snijeg topi sa bosanskih brda i donosi masovne poplave, koje nanose velike štete. Grad je okružen i zaštićen velikim nasipom (Šamčani ga nazivaju "naspa"), koji često spašava grad od nabujalih rijeka Bosne i Save.
Također se može spomenuti i željeznička stanica koja je učinila grad poznatijim izgradnjom pruge Šamac-Sarajevo 1947. godine.
U neposrednoj blizini grada, u naselju Obudovac se nalazi najveća pravoslavna crkva u Bosni i Hercegovini.
Boroec
Prirodni uslovi
Boroec se nalazi u istorijskoj oblasti Drimkol, koja se obuhvata severnu obalu Ohridskog jezera, oko istoka Crnog Drima iz jezera. Naselje je smešteno na istočnim padinama planine Jablanica. Istočno se tlo spušta u klisuru Crnog Drima, gde je obrazovano veštačko jezero Globočica. Nadmorska visina naselja je približno 940 metara.
Istorija
Boroec
Stanovništvo
Boroec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 629 stanovnika.
Etnički sastav:
Veći deo stanovništva čine Muslimani srpskog porekla, tzv. Torbeši.
Većinska veroispovest je islam, a manjinska pravoslavlje.
Favorita, Venezia
Favorita je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Jama (Kranj, Slovenija)
Jama je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Jama se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Tezoquipa, Coatlán del Río
Tezoquipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Coatlán del Río.
Jama (Kranj, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 202 stanovnika.
Tezoquipa, Coatlán del Río
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1001 m.
E. M. Forster
Edward Morgan Forster, OM (1.1. 1879 – 7.6. 1970), bio je engleski romanopisac, novelist i esejist. Najpoznatiji je po ironičnim romanima kompliciranih zapleta koji su ispitivali klasne podjele i licemjerje britanskog društva na početku 20. vijeka.
Forster je bio homoseksualac, ali to javnost nije saznala za vrijeme njegovog života.
Romani
Where Angels Fear to Tread 1905; The Longest Journey 1907; A Room with a View 1908; Howards End 1910; A Passage to India 1924; Maurice (navodno napisan 1913-1914, izdan posthumno 1971, pripisuje se Forsteru); Arctic Summer 1980 (izdan posthumno, nedovršen)
Novele
The Celestial Omnibus (and other stories) 1911 · The Eternal Moment and other stories 1928 · Collected Short Stories (1947) (- a combination of the above two titles, containing: "The Story of A Panic" · "The Other Side Of The Hedge" · "The Celestial Omnibus" · "Other Kingdom" · "The Curate's Friend" · "The Road From Colonus" · "The Machine Stops" · "The Point Of It" · "Mr Andrews" · "Co-ordination" · "The Story Of The Siren" · "The Eternal Moment" · The Life to Come and other stories 1972 (posthumno) (sadrži sljedeće priče napisane između 1903. i 1960.: "Ansell" · "Albergo Empedocle" · "The Purple Envelope" · "The Helping Hand" · "The Rock" · "The Life to Come" · "Dr Woolacott" · "Arthur Snatchfold" · "The Obelisk" · "What Does It Matter? A Morality" · "The Classical Annex" · "The Torque" · "The Other Boat" · "Three Courses and a Dessert: Being a New and Gastronomic Version of the Old Game of Consequences") · "My Wood"
Drame
Abinger Pageant 1934 · England's Pleasant Land 1940
Filmski scenariji
A Diary for Timothy 1945 (režija Humphrey Jennings, naracija Michael Redgrave)
Libreto
Billy Budd 1951 (temeljen na Melvilleovom romanu, za Brittenovu operu)
Zbirka eseja i radio-obraćanja
Abinger Harvest 1936 · Two Cheers for Democracy 1951
Književna kritika
Aspects of the Novel 1927 · The Feminine Note in Literature (posthumno)  2001
Renato Augusto
Renato Soares de Oliveira Augusto, poznatiji kao Renato Augusto (Rio de Janeiro, 8. veljače 1988.) je brazilski nogometaš i reprezentativac koji igra u veznom redu, a od 2016. godine je član kineskog Běijīng Guó'āna.
E. M. Forster
Biografije
Goldsworthy Lowes Dickinson 1934 · Marianne Thornton, A Domestic Biography 1956
Putopisi
Alexandria: A History and Guide 1922 · Pharos and Pharillon (A Novelist's Sketchbook of Alexandria Through the Ages) 1923 · The Hill of Devi 1953
Razno
Selected Letters 1983-1985 · Commonplace Book 1985 · Locked Diary (treba izaći 2007)
Gabriel Fauré
Gabriel Urbain Fauré (Pamiers, 12. svibnja 1845. – Pariz, 4. studenog 1924.) je bio francuski romantičarski kompozitor i pedagog, jedno od naznačajnijih i najutjecajnijih imena francuskog romantizma. Fauré je bio jedan od najznačajnijih kompozitora svoje generacije, a njegova glazbe je utjecala na brojne kompozitore s početka XX. vijeka. Među njegova najpoznatija djela spadaju pavana u fis-molu, Requiem, nokturna za klavir te pjesme "Après un rêve" i "Clair de lune". Iako su njegova najpopularnija djela iz njegove rane faze, njegova kritički najcjenjenija djela nastala su u kasnijoj fazi, kada mu harmonija i melodija postaju kompleksnije.
Fauré je rođen u kulturnoj, ali ne pretjerano muzikalnoj obitelji. Njegov talent pokazao se još u mladosti. U dobi od 9 godina, Fauré je poslan u Pariz da se školuje za crkvenog orguljaša i zborovođu. Među njegovim tadašnjim učiteljima bio je i Camille Saint-Saëns, koji će mu postati doživotni prijatelj. Nakon što je 1865. diplomirao, zarađivao je kao orguljaš i pedagog, što mu nije ostavljalo previše vremena za komponiranje. Čak i kada je, u zrelim godinama, postao uspješan, držeći istovremeno pozicije orguljaša u crkvi La Madeleine i ravnatelja Pariškog konzervatorija, nije imao dovoljno vremena za komponiranje. Kako bi isto dobio, ljeti se povlačio u provinciju kako bi si omogućio miran rad. U svojim posljednjim godinama, Fauré je bio priznat kao najveći francuski kompozitor svog vremena. Godine 1922., u Parizu mu je priređena dotad neviđena nacionalna glazbena posveta, koju je osobno predvodio tadašnji predsjednik, Alexandre Millerand. S druge strane, trebala su desetljeća da se Fauréova glazba uvaži i izvan Francuske, uz izuzetak Ujedinjenog Kraljevstva, gdje je bio cijenjen i za života.
Fauréova glazba se danas opisuje kao most između glazbe romantizma i modernizma. Kada je Fauré počinjeo svoju karijeru, Chopin je još uvijek skladao, a kada je istu zavržavao, glazbenim svijetom odjekivali su zvukovi jazza i Druge bečke škole. Antologijski Grove Dictionary of Music and Musicians navodi kako je Fauré bio najnapredniji kompozitor svoje generacije i kako s njegove harmonijske i melodijske inovacije utjecale na pedagogiju kasnijih generacija. Posljednjih dvadesetak godina svoga života, Fauré je imao problema s gluhoćom, zbog čega je njegova glazba iz ovog perioda osjetno drugačija u odnosu na njegov raniji rad.
Santa Cruz el Palmar, Yajalón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1009 m.
Sarturano, Piacenza
Sarturano je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Calichal Dos, Manuel Doblado
Calichal Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Runcșor, Gurasada
Runcșor je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Gurasada.
Ninguno, Lagos de Moreno
Ninguno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1946 m.
Gello, Pisa
Gello je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2365 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
El Comedero del Rodeo, Canelas
El Comedero del Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1433 m.
Charrey-sur-Seine
Šare sir Sen je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 139 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 194 metara (maksimalnoj 356 m, a minimalnoj 191 m).
Mir (Aristofan)
Zaplet
Seljaka Trigeja i njegovu obitelj muči nestašica hrane zbog rata, kojemu se na nazire svršetak. Poput Euripidovog Belerofonta, koji je na Pegazu poletio u nebo da provjeri ima li doista ondje bogova, odluči Trigej i sam uzletjeti u nebo na jednoj buhi balegari, koju za tu svrhu uzgoji do neslućenih razmjera, i osloboditi Irenu, božicu mira, koju u zatočeništvu drži Polemos (= Rat). Trigej uspješno stigne na Olimp, no tamo mu Hermes saopći da su se Zeus i ostali bogovi preselili još dalje kako bi pobjegli od rata koji bjesni na zemlji, te da glavnu riječ sad vodi Polemos. On je božicu mira bacio u duboku spilju, iz koje možda nikada neće pobjeći, a sad još planira i samljeti sve države.
Polemos traži tučak kojim bi samlio polise, no ne uspjeva ga posuditi ni od Sparte ni od Atene, jer njihovi "ratni tučci" (Brazida i Kleon) više nisu među živima. Dok je Polemos zabavljen tom potragom, Trigej doziva kor atičkih seljaka, kojemu se pridružuje i kor Panhelena iz drugih grčkih polisa. Nakon što su podmitili Hermesa zlatnim ćupom i obećanjem da će u njegovu čast priređivati raskošne svetkovine, oni s njegovom pomoći izbave Irenu. Božica mira izlazi iz spilje na slobodu sa svoje dvije kćerke, Oporom (= žetvom) i Teorijom (= praznovanjem), i s Trigejem i korom odlazi u Grčku.
Slijedi opća gozba i veselje, na kojoj se slavi predstojeća svadba Trigeja i Opore, a jedino su nezadovoljni proizvođači oružja.
Edith Wharton
Edith Wharton (24.1. 1862 – 11.8. 1937.) bila je američka spisateljica romana, novelistica i dizajnerica.
Lucía Pérez, Tecolutla
Lucía Pérez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Hudi Graben
Hudi Graben je naselje u slovenskoj Općini Tržiču. Hudi Graben se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 51 stanovnika.
Zaragoza Primera Sección, Mexicali
Zaragoza Primera Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Porcara, Palermo
Porcara je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Running Water, South Dakota
Raning Voter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Братачић
Братачић је насеље у Србији у општини Осечина у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 261 становника.
Демографија
У насељу Братачић живи 255 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,8 година (40,6 код мушкараца и 43,0 код жена). У насељу има 89 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,48.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Opština Turia, Covasna
Turia je opština u Rumuniji u okrugu Kovasna.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 692 m.
Judeohrišćani
thumb|[[James Tissot, Beseda o blaženstvima.]]
Rani jevrejski hrišćani (ili judeohrišćani) su bili pripadnici izvorno jevrejskog refomskog pokreta koji će kasnije postati hrišćanstvo. Oni su pored Isusovog učenja, poštovali Mojsijev zakon i druge jevrejske običaje. Nazivani su nazareni.
Dănulești, Gurasada
Dănulești je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Gurasada.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Judeohrišćani
Nakon smrti Isusa, judeohrišćansku zajednicu su vodili njegovi rođaci. Kada je hrišćanstvo počelo da se širi među nejevrejima, jevrejski hrišćani su ostali podeljeni oko obaveznosti jevrejskih zakona za nejevreje koji prime hrišćanstvo. Na prvom Saboru hrišćanske crkve u Jerusalimu, preovladao je stav Pavlove frakcije, da nije potrebno nametati obrezanje nejevrejskim preobraćenicima.
Nakon širenja hrišćanstva Grcima, judeohrišćani, koji su i dalje verovali u opštevažnost jevrejskih običaja, pogrdno su nazivani judaisti (judaizanti, judaizeri). Ovi izvorni Isusovi sledbenici su vremenom "odbačeni od jedne religije kao otpadnici, a od druge kao jeretici".
Bar Kohbin ustanak, zbog odbijanja jevrejskih kršćana da prihvate Bar Kohbu kao Mesiju, je imao značajnu ulogu u potpunom razlazu judeokršćana od judaizma. Nakon rata, judeohrišćani su marginalizovani, a episkopi Jerusalima više nisu poticali "od onih iz obrezanja", tj. od judeohrišćana.
Rađanje hrišćanstva
thumb|Rimska provincija [[Judeja (rimska provincija)|Judeja.]] Ješua se direktno pozivao na Božiju volju i na svete knjige, bez obaziranja na usmeno predanje koje su razradili fariseji. On je u više navrata afirmisao Mojsijev zakon, Toru, i nije ju smatrao balastom koji treba odbaciti. Mojsijev zakon je tumačio na obuhvatniji način, usređujući se na duh zakona, za razliku od jevrejskih pravnika i fariseja koji su se držali slova zakona, u sopstvenom tumačenju. Ljudima je govorio da će im gresi biti oprošteni ukoliko se u pokajanju okrenu Bogu, te da nema potrebe za ritualnim pročisćenjem, niti za prinošenjem žrtava u Hramu. Jevrejske starešine su njegovo učenje smatrali bogohulnim, a Rimljani delovanje buntovničkim. Oko 30. godine Isus i njegovi učenici su izazvali nerede u jerusalimskom Hramu tokom jevrejskog praznika Pashe, što je dovelo do hapšenja i pogubljenja Isusa razapinjanjem na krst.
U Jeruzalemu se hrišćanska zajednica najprije sabrala, ondje se ona nazvala crkvom (ekklesia). U jerusalimskoj zajednici bilo je nekoliko hiljada jevrejskih hrišćana koji su se pridržavali Mojsijevog zakona. Prvi jevrejski hrišćani su išli u sinagoge, tumačeći jevrejsku religiju u skladu da Isusovim tumačenjem Mojsijevih zakona. Oni su Isusa počeli da smatraju jevrejskim Mesijom. Usled toga, prvi progoni došli su od strane jevrejskih vođa, koji su ih tretirali kao heretike. Prvi hrišćanski mučenik Stefan je, neposredno nakon Isusovog pogubljenja, kamenovan pod optužbom za blasfemiju, jer je naučavao da će Isus ukinuti Jerusalimski Hram i ”izmeniti običaje koje je Mojsije predao” (Dela 6:14).
Uprkos odbacivanju od zvaničnog judaizma, mnogi jevrejski hrišćani nisu želeli da se odreknu svoje revnosti za Mojsijev zakon, insistirajući da je “potrebno obrezati mnogobošce i narediti im da se drže Božijeg zakona.” Oni su prihvatali Isusa kao jevrejskog mesiju, objavljujući univerzalnost Mojsijevog zakona: “ako se ne obrežete po Mojsijevom običaju, ne možete se spasiti” (Dela 15:1). Sirijska Antiohija, veliki grad na oko 150 kilometara severno od Jerusalima, je bila središte helenizovanih Jevreja koji su govorili grčki jezik. Apostoli su tamo propovedali “ne objavljujući reč nikom drugom nego samo Judejima” (Dela 11:19). U Antiohiji je ponikao grčki naziv "hrišćani" po kojem su Isusovi sledbenici postali poznati u svetu.
Propovedanje narodima
Nakon Isusove smrti njegovi učenici su isprva propovedali dobru vest samo Jevrejima (Dela 11:19). Propovedajući na grčkom jeziku helenizovanim Jevrejima u sinagogama širom Mediterana, privukli su i prve nejevrejske sledbenike. Ubrzo su se okrenuli i svim ostalim narodima. Propovedali su Parćanima, Međanima i Elamitima, stanovnicima Mesopotamije, Judeje, Kapadokije, Ponta, Azije, Frigije i Pamfilije, zatim Egipćanima, Libijcima, Rimljanima, Krićanima i Arapima. Preobraćenici iz tih krajeva bili su “Judeji i prozeliti”. Izrazom “prozelit” izvorno su nazivani obraćenici na judaizam.
Svi prvi inovjerci koji su u prihvatili hrišćanstvo su također prihvatili i judaizam, što uključuje obrezanje, ishranu koju dozvoljava Mojsijev zakon i svetkovanje subote (šabata). Prihvatanjem hrišćanstva automatski se prihvatao i judaizam.
Osnivaju se mjesne kršćanske zajednice po svijetu, ali Crkva Majka u Jeruzalemu ostaje središnjica, ona ima primat. Crkva u Jeruzalemu bila je »metropola građana Novog Saveza«.
Podele unutar zajednice
Prvim hrišćanima je obrezanje bilo simbol celokupnog Mojsijevog zakona. Ono je simbolizovalo savez koji je Jahve napravio sa prorokom Abrahamom (Postanje, 17). To je bilo nasleđe za sve Abrahamove potomke. Obrezivanje je identifikovalo čoveka kao vernika, a i sam Isus je bio obrezan kada je bio star samo osam dana (Luka 2:21). Stoga su judeohrišćani zahtevali da preobraćenike “treba obrezati i narediti im da drže Mojsijev zakon” (Dela 15:5).
Sa druge strane, preobraćenik Pavle iz Tarza, i njegovi istomišljenici su tvrdili da je Isusovo evanđelje veće od Mojsijevog zakona i da sam zakon ne može nikoga spasiti (Dela 13:38-39).
Ljudi su se podelili, neki su podržavali stav jevrejskih hrišćana, a neki apostola (Dela 14:4).
Jeruzalemski sabor (50)
Apostol Petar je, nakon inicijalnog sukoba sa Pavlom, na kraju podržao njegovo stanovište rečima: “Što hoćete da nametnete učenicima na vrat jaram, koji ni naši očevi ni mi nismo mogli da ponesemo?” (Dela 15:10). Dela apostolska Petrovu promenu mišljenja pripisuju viziji koju je neposredno pre sabora imao u Jopi. Dok se molio na krovu jedne kuće, čekajući obrok, u transu je video kako se nebo otvara i sa njega spušta veliko platno na kome su bile sve “četvoronožne životinje, i gmizavci zemaljski, i ptice nebeske.” Čuo je glas koji mu je naredio da ustane i zakolje da bi jeo, ali je odbio jer nikada nije pojeo ništa nečisto ili pogano. Glas je tada rekao, “Što je Bog učinio čistim ne nazivaj poganim.” (Dela 10:9-16). Levitski zakonik (11:4, 11:13, 20:25) zabranjuje vernicima da jedu određene vrste životinja, kao što su kamila, zec, svinja, gavran, noj, sova, labud, svraka, roda i slično.
Na kraju je Jakov predložio zajednički dogovor: nejevreji koji su želeli da postanu članovi zajednice trebalo je da ispune samo najnužnije uslove, da budu moralno čisti i da se uzdrže od obožavanja idola i jedenja krvi:
Apostoli su tako na Jerusalimskom koncilu ukinuli opšte važenje Mojsijevog zakona.
Posledice sabora
Mnogi judeo-hrišćani, poput apostola Barnabe, su u početku pomagali i podržavali Pavla u njegovoj propovedničkoj misiji (Dela 9:26-28). Međutim, nakon sabora u Jerusalimu, Pavle sve otvorenije govori o ukidanju jevrejskih zakona i običaja, ne samo nejevrejskim preobraćenicima, već hrišćanima uopšte. U svojim poslanicama Pavle piše da spasenje dolazi pomoću vere u Hrista, a ne obavljanjem radnji koje propisuje jevrejski zakon. Zajednice koje su sledile učenja Pavla uveliko su prisvojile njegovo ubeđenje da je "Hrist kraj zakona za svakoga ko veruje, bio on Jevrejin ili nejevrejin". Većina vernika tumačila je to kao tvrdnju da su obrezivanje, košer ishrana i jevrejski običaji u suprotnosti sa hrišćanstvom.
Usled toga, napuštaju ga ne samo bliski prijatelji poput Barnabe, već dolazi do otvorenog neprijateljstva između njega i judeo-hrišćana koji mu širom hrišćanskog sveta osporavaju apostolski ugled i poslanje (vidi npr. Poslanica Galatima).
Godine 62. je tadašnji prvosvećenik Jeruzalema Anan ben Anan sazvao Sanhedrin i osudio Isusovog brata Jakova i još nekolicinu na smrt kamenovanjem, zbog optužbe da su kršili Zakon.
Pad Jerusalima (70)
thumb|175px|[[Opsada Jeruzalema (70)|Uništenjem Jerusalima matična Jerusalimska crkva je marginalizovana nakon čega centar hrišćanstva postaje Rim.]] 66. godine dolazi do Veliki jevrejskog ustanka protiv Rimljana, koji prerasta u četvorogodišnji rat koji je ostavio katastrofalne i nesagledive posledice po jevrejski svet. Jerusalim je pao 70. godine, nakon višemesečne opsade, a Rimljani su potpuno uništili jerusalimski Hram. Eusebije piše da su se hrišćani iz Jerusalima povukli iz grada pre nego što je do sukoba došlo. Prema Euzebiju, hristijani su napustili Jerusalim zbog rata i pobegli u obližnji grad Pela, predvođeni Simeonom Jerusalimskim.
Isusovi sledbenici su odbili da se bore u ratu protiv Rimljana ne zato što su prihvatali argument o rimskoj nepobedivosti, koji su upotrebljavali Josif Flavije i viši slojevi. Hrišćani su verovali da je borba protiv Rimljana besmislena zato što su katastrofalni događaji nakon Isusovog raspeća bili „znaci kraja" kada će ceo svet biti razbijen i preobražen. Neki su verovali kako te katastrofe izaziva gnevni Bog kako bi kaznio sopstveni narod zbog toga što je zločinački odbacio bogomdanog Mesiju.
Pad Jeruzalema se kasnije uglavnom tumačio posljedicom zala koje su Jevreji nanijeli Isusu, ali je također povezivan i sa zlostavljanjem Jakova od jevrejskih vlasti, neposredno uoči rata s Rimljanima.
Odvajanje hrišćanstva i judaizma
Nakon prvog judeo-rimskog rata judeo-hrišćani su rasuti po jevrejskoj dijaspori i marginalizovani, matična Crkva u Jerusalimu je uništena, a centar celokupnog hrišćanskog pokreta se premešta u »centar svijeta«, Rim.
Poslije pada Jeruzalema 70. godine, Rimljani su izgnali Jevreje iz Judeje, na ruševinama Jeruzalema su podigli rimski grad Elija Kapitolina, a na mestu razorenog Hrama naselje sa paganskim oltarima. U raseljenim jevrejskim zajednicama dolazi do promene odnosa snaga. Prvosveštenička partija i sadukeji povezani sa bivšim Hramom, su odstranjeni. Rukovodeće uloge preuzela je rastuća grupa učitelja, fariseja, koja je širila svoju vlast kroz celu Judeju, obuhvativši jevrejske zajednice širom sveta. Dok su ranije glavni hrišćanski protivnici bili visoki sveštenici i Jerusalemski pisari, nakon rata to postaju fariseji. Ovo se odražava u Evanđelju po Mateju, hrišćanskom spisu iz tog vremena (oko 80. godine), u kom se autor suočava prvenstveno sa rivalstvom farisejskih rabina koji su se nametnuli širom jevrejskog sveta kao autoritativni tumači Tore. Teškoće i poniženja usled poraza zaoštrili su podele u razbacanim jevrejskim zajednicama. Mnogi Jevreji su se osećali izdanim u eshatološkim očekivanjima, usled čega se razvija neortodoksna židovska apokaliptička literatura, koju karakteriše pobuna protiv Boga tvorca i svijeta koji je stvorio. Iz nje se razvijaju razni judeo-hrišćanski gnostički pravci.
right|thumb|175px|Mapa [[Dekapolisa sa lokacijom antičkog grada Pella.]] Epifanije pominje da je nakon razorenja Jeruzalema, jedno od središta judeo-hrišćanstva bilo u okolici grada Pella, sjeverno od Jerusalima. Rat i njegove posledice su takođe polarizovali Isusove sledbenike, pogotovu kada je reč o njihovim odnosima s drugim jevrejskim zajednicama. Isusovi sledbenici su sve više težili da se odvoje od ostalih Jevreja, radije se moleći u kućama članova nego u sinagogama. Ova situacija rastuživala je mnoge koji nisu želeli da odbace tradicionalne običaje. Nakon 70. godine kršćanski pokret se brzo širio među nejevrejima (Gentiles), ali, na njihovu žalost, uglavnom nisu uspeli da privuku Jevreje. U posleratnoj Palestini, oko 80-90. godine, Isusovi sledbenici su postali marginalna grupa protiv koje je bila vladajuća partija fariseja, koja je došla na vlast u Jerusalimu nakon rimskog rata. Oko 80. godine rabinske vlasti su uvele kletvu protiv nazareja, da bi otkrile nazočnost kršćana u sinagogi. Kletva je uvedena kao sastavni dio dnevnih molitava te su je svi sudionici bogoslužja u sinagogi morali naglas izgovarati:
Dalji razvoj
Judeo-hrišćanska zajednica biva sve više marginalizovana i podeljena, dok Rimska Crkva od nekadašnje Jeruzalemske Crkve preuzima primat nad mnogim kršćanskim općinama. Neki jevrejski hrišćani su u potpunosti raskinuli sa judaizmom i prihvatili uspostavljene hrišćanske dogme u celosti. One judeo-hrišćanske zajednice koje ostaju pri starim ubeđenjima i nastavljaju održavanje jevrejskih običaja, od katoličke crkve bivaju proglašene za herezu. Među raseljenim judeo-hrišćanima se razvijaju razni pravci mišljenja, a neki delovi zajednice se priklanjaju judejskom gnosticizmu.
Irinej Lionski je oko 180. godine prvi upotrebio izraz ebioniti (siromašni), radi opisivanja "heretičke" judeo-hrišćanske sekte, koja se "tvrdoglavo" držala Zakona.
Epifanije, Jeronim i Augustin u 4. vijeku pominju judeo-kršćansku zajednicu koju nazivaju "nazarenima", s one strane rijeke Jordan (Tranjordanija) u Svetoj Zemlji. Jeronim je u sirijskom gradu Beroe sreo nazarene, koji su veoma poštovali jevrejske običaje. Epifanije navodi da se nazareni nisu bitno razlikovali od Jevreja:
Učenje
Judeohrišćanski spis Propovedanja Petrova izlaže judeo-hrišćansku teologiju čija je osnovna ideja ne samo da nema nikakvog diskontinuiteta između Mojsijeva Zakona i kršćanstva nego da je kršćanstvo, u stvari, pravi Mojsijev Zakon koji je Isus samo očistio od natruha unesenih u Svete knjige poslije Mojsija.
Hristologija
thumb|220px|[[Ivan Krstitelj|Jovanovo krštenje Isusa se među jevrejskim hrišćanima smatralo činom kojim je Ješua postao božji sin.]]
Jevrejski hrišćani su bili striktni monoteisti i bila im je strana tvrdnja da je Isus Bog. Karakteristična crta prvobitnog hrišćanstva je verovanje da je Ješua rođen kao čovek a božanstven je postao kasnije u životu. Prema ovom gledištu, Ješua iz Nazareta, koji je rođen kao i svaki drugi čovek, postao je jevrejski Mesija (gr. Hristos) svojom bezgrešnom posvećenošću božjoj volji.
Hebrejski izraz »mesija« znači »pomazanik« (heb. מָשִׁיחַ Māšîăḥ - pomazan), odnosno osoba pomazana svetim uljem. Da bi neko stekao zvanje pomazanika morao je proći obred pomazanja. Levitski zakonik opisuje kako sveštenik "kome se na glavu izlije ulje pomazanja" postaje posvećen od "Boga njegovog". Prema jevrejskom shvatanju, Ješua je morao da dokaže svoju svetost da bi ga Bog uzdigao kao »mesiju« i »sina Božjeg«. Pošto se posebno istakao svojom pravednošću u vršenju božjeg zakona, od Boga je izbran da bude mesijanski prorok, poput Mojsija. Verovalo se da ga je Bog prihvatio kao sina prilikom krštenja na reci Jordan kod Johanana, kada je glas sa neba objavio da je on Božiji sin.
Ovo gledište se naziva »adopcionističkim« jer pretpostavlja akt adopcije - čovjek je uzdignut do Boga; on je »usvojen« kao Božji sin, kako se obično verovalo, pri njegovom krštenju. Ova rana kristologija se nadovezuje na judaistički pojam mesije koji je izabran od Boga da bi zaveo carstvo pravednosti i ljubavi. Ovo verovanje je bilo uobičajeno u ranom hrišćanstvu, pre nego što je od protivnika nazvano adopcionizam i osuđeno kao jeres. Vremenom je ova najstarija doktrina o Kristu potisnuta drugim, obuhvatnijim doktrinama.
Judeo-hrišćanska kristologija je slična onoj koju je kasnije preuzeo islam (vidi Isus u islamu), pa je moguće da su postojali dodiri između judeohrišćana i početaka islama na Bliskom Istoku.
Spisi
Neki do spisa koji su izvorno nastali unutar judeo-hrišćanske zajednice su:
Takođe, među spise koji crpu iz judeo-hrišćanske predaje ubrajaju se i Prvo i Drugo otkrivenje po Jakovu.
Opština Tuxpan, Jalisco
Tuxpan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2985 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1487 m.
The Girl in the Crowd
The Girl in the Crowd je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1935. u režiji Michaela Powella. Protagonistica, čiji lik tumači Patricia Hilliard, je supruga knjižara koja njegovom najboljem prijatelju (čiji lik tumači Barry Clifton), koga nikada nije vidjela, daje ljubavne savjete preko telefona. Radnja prikazuje nesporazume koji nastanu kada je on, slušajući njene savjete, pokuša zavesti. U filmu se svojoj prvoj ulozi pojavljuje glumica Googie Withers, koja je na bila prvotno angažirana kao statist, ali koju je Powell angažirao umjesto njene bolesne kolegice. The Girl in the Crowd se, kao brojni Powellovi filmovi iz tog perioda, danas smatra izgubljenim.
San Donato di Ninea, Cosenza
San Donato di Ninea je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 556 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 800 m.
Greenville, Indiana
Grinvil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Abba (otac)
Abba (אבא abbā) je aramejska reč koja znači „otac". Isus je njome nazivao Boga. Pojavljuje se više puta u Novom Zavetu.
Greenville, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 595, što je 4 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Abba (otac)
U hrišćanstvu se koristi kao religijska titula. U istočnoj varijanti glasi ava, u zapadnoj opat. Korišćena je i kao titula za pojedine pustinjske oce, na primer u Apothegmata Patrum (Izreke pustinjskih otaca).
Isusova upotreba izraza
Isus je Boga nazivao abba, što na aramejskom znači „otac“. Isus je pod rečju otac po pravilu mislio na nebeskog oca, odnosno na Boga. Ona je čak izričito savetovao svojim učenicima da taj izraz ne upotrebljavaju ni za koga od ljudi.
Isus svojim učenicima preporučuje da budu "sinovi Oca svojega koji je na nebesima" postavši "savršeni poput svog nebeskog Oca" koji vole sve podjednako, i dobre i zle, i pravedne i nepravedne.
Upotreba izraza na Zapadu
U Zapadnoj Crkvi opat je zvanični naziv za nastojatelja određenog manastira ili monaške kongregacije koja pripada benediktinskim, cistercitskim ili trapistkim familijama ili nekim domovima određenog reda kanoskih redovnika (npr. Avgustinovski kanonički redovnici Laterana i Premonstratensiani).
Regondè, Pavia
Regondè je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Abba (otac)
Upotreba izraza na Zapadu
Prema Pravilima Sv. Benedikta opat je postavljen za oca monaške porodice i kao takav ima vlast u upravljanju svojim domom, po pravilima koja on može prilagoditi klimatskim uslovima, običajima određene epohe itd. U današnje vreme opati su uvek izabrani i imaju službu u saglasnosti sa Ustavom svog Reda ili Kongregacije: nekada je to doživotno, nekada na neodeđeno vreme, nekada do navršavanja određenih godina, nekad na određeni broj godina, itd. Opat je glavni nastojatelj i, pošto su svi Redovi i Kongregacije koji imaju opate shvaćeni kao klerikalne institucije, opat mora biti sveštenik, on dela sa crkvenom vlašću i shvaćen je kao Ordinarij. Za razliku od drugih crkvenih upravitelja opat dobija liturgijski blagoslov pri čemu mu može biti dodeljen prsten, mitra, žezal.
Regondè, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Hudo (Tržič, Slovenija)
Hudo je naselje u slovenskoj Općini Tržiču. Hudo se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Abba (otac)
Upotreba izraza na Zapadu
Opat teritorijalne opatije, formalno poznat kao abbot nullius (vidi dijeceza) takođe ima kvazi-episkopsku jurisdikciju nad teritorijom svoje opatije. . Starija praksa davanja titule opata starijem monahu kao vid počasti ali bez jurisdikcije sada je prestala. U Srednjem veku, određeni opati su postepeno zahtevali prava na određene insignije i privilegije uobičajeno rezervisane za episkope, kao i pravo da učestvuju na crkvenim saborima (od osmog sabora u Toledu 653).
Ranije razlikovanje opata koji nose mitru (u pre-reformskoj Engleskoj) od drugih danas više ne postoji. Nastojatelji pojedinih poznatih manastira nose naziv nad-opati, dok, takođe, opat koji predsedava Kongregacijom nosi naziv "Opat predsednik" ili "opat general". Od 1893. benediktinska kongregacija je imala "opata primata" koji je bio predstojatelj čitavog reda.
Upotreba izraza na Istoku
Odgovarajući naziv za opata u Istočnoj Crkvi je iguman ili arhimandrit.
San Miguel Báez, Huamantla
San Miguel Báez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Huamantla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2724 m.
Reinstädt
Rajnštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 533 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074076.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Rajnštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 250 metara. Površina opštine iznosi 17,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 533 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Bonče
Bonče je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Bonče pripada opštini Prilep.
Prirodni uslovi
Naselje Bonče je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 25 km južno.
Bonče se nalazi u središnjem delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Selo je smešteno u istočnom delu polja. Severoistočno od njega izdiže se Dren, a južno planina Selečka planina. Nadmorska visina naselja je približno 800 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Bonče je imalo 45 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
El Amate, Coatlán del Río
El Amate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Coatlán del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1018 m.
Arekajidin
Arekajidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 141,168 Da.
Crivelle, Asti
Crivelle je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Los Bevelamos, Canelas
Los Bevelamos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
Barrio Santiago Dos, Taxco de Alarcón
Barrio Santiago Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2131 m.
Ghizzano, Pisa
Ghizzano je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Scabiazza, Piacenza
Scabiazza je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 465 m.
Rancho Nuevo, Venado
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Venado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1755 m.
Belvèze-du-Razès
Belvez di Raze je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 765 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 169 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 236 metara (maksimalnoj 344 m, a minimalnoj 219 m).
Trenton, Michigan
Trenton (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18.853 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 18.853 stanovnika, što je 731 (3,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Palmito, Manuel Doblado
El Palmito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1964 m.
Avni Rustemi
thumb|right|Avni Rustemi Avni Rustemi (Libohova, Đirokastra, Osmansko carstvo 1895 - Tirana, Albanija 22. april 1924) je bio ubica Esad-paše Toptanija, vođa revolucionarno buržoaskog pokreta Baškimi i opozicioni poslanik u parlamentu Abanije.
Ubistvo Esad-paše Toptanija
Avni Rustemi je 13. juna 1920. ispred hotela Kontinental u Parizu, ubio Esad-pašu Toptanija kada se on zaputio u Albaniju da preuzme presto i vlast pošto je u Parizu proglašen kraljem Kraljevine Albanije. Ovo ubistvo su neki smatrali herojskim činom istorijske buržoaske revolucije kojom se prekida feudalna tradicija Albanije. Albanija posle ovog ubistva upada u anarhiju čija je posledica smrt više od deset hiljada stanovnika Albanije od gladi i bolesti samo tokom 1920. godine.