cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Posljednji Stipančići
IX. poglavlje
Odnosi između oca i kćeri postajali su sve lošiji, jer njihove nesuglasice dolaze oko nebitnih stvari. Ona pokušava pokazati ocu svoju vrijednost i svoje pravo: »Ta ja već nisam dijete! Bratu sve, a meni baš ništa!« Slomljen materijalnim i političkim neuspjesima i sinovljevim moralnim padom Stipančić se razbolio. Strašno ga je sin razočarao, u kojega je on toliko vjerovao: »Juraj Stipančić bivši doktorand prava postao je konobar!« I tako je majka saznala, da je sve što su imali otišlo na školovanje sina: »On je propao, a nas upropastio!«
X. poglavlje
»Je li to istina, da bi se njegov Juraj tako ponizio?« Ante je otišao kod Cincara Marka, da mu dade na zajam 500 forinti. Znalo se da taj lihvar posuđuje novac samo uz dobru jamčevinu i masne kamate. Kada je lihvar zatražio dva svjedoka, Ante je od stida odustao, jer nije želio da se razglasi po gradu kako su Stipančići osiromašili, pa moraju na zajam uzimati novce.
XI. poglavlje
Major Benneti rodom Tršćanin, nizak crnomanjast, crnih očiju htio je razbiti trijumvirat Vukasović – Stipančić – Čolić, te je došao do Ante da razgovaraju o Vukasovićevoj politici i da ga pridobije za sebe. Čak mu je ponudio mjesto gradskog suca, ali je on odbio. Drugi je dan Ante donio svoj govor Vukasoviću i zamolio ga za novac, no dobio je negativan odgovor. Vukasović je dobio anonimnu poruku da se Stipančić potajno dogovara s majorom Bennetijem. Kako Stipančić nije dobio novac od kanonika Vukasovića, ode do Bonetija: »Predomislio sam se i nakon promišljanja, došao sam do zaključka da je Vukasović fantastična luda i buntovnik koji hoće da se obori na osnovne temelje naše države, uz takvoga ja pristati ne mogu!« Uz to je dobio i novac. Odmah pošalje pismo sinu: »Ti si mi ispraznio ruke, da nisi – moj bi se glas čuo u Požunu i ja bih stvorio tebi put do najodlučnijih mjesta. Sada radi što hoćeš i kako hoćeš, ubij se, ja sam bešćutan.«
XII. poglavlje
Juraj je nastavio školovanje. Kako se Stipančić loše osjećao, te je poslao sinu pismo u kojem ga moli da se brine o majci i sestri: »znaj dragi Jurje, da sam na te izdao sve tvoje i njezino sve. Ako se meni što dogodi, a ti joj bratski ne vratiš, njoj ne preostaje nego da obilazi tuđe pragove, ona nema ništa do svoje mladosti i ljepote. Poradi tebe, bio sam spram njih nepravedan.«
Došao je dan izbora. Dvije strane su se sukobile. Nastala je prvo galama, pa potom tuča, tako da je Boneti zbog nesposobnosti oko izbora bio premješten. Na njegovo mjesto je došao major Winter, isti onaj koji je svojim drskim ponašanjem upropastio svečanost na krštenju Stipančićevog sina Jurja.
Krajem jeseni Ante oboli od upale pluća, baš kada je u obitelj stigla dobra vijest da je Juraj položio posljednji ispit. Ubrzo nakon toga otac umire na rukama Lucije.
Tateno, Ixtacamaxtitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 706 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2555 m.
Posljednji Stipančići
XIII. poglavlje
Nakon očeve smrti, Juraj je od majke tražio ogromne svote novaca za podmirenje svojih golemih dugova, no ona nije imala ništa. Kroz njezine ruke nije prolazio novac, sve je to Stipančić držao u svojim rukama, pa nije ni znala da je za život potreban i novac.
Konačno je i Juraj došao kući. Bilo ga je teško prepoznati. Od sitnog slabašnog djeteta kakav je otišao u Beč, pred majkom je stajao čovjek podbula lica, izbuljenih očiju pod naočalama, čupave kratke brade i brka, a okrugla glava izrasla je gotovo iz ramena. Vratio se s prijateljem Alfredom pl. Ručićem. Mladić je bio elegantan, otmjen i udvoran gospodin koji se odmah svidio Luciji. Alfred je znao vrlo lijepo govoriti i laskati, a Lucija, nenavikla na udvaranje, zaljubi se u njega. »Čini se dobar mladić taj Alfred« - reče mati – »Kako je rado uz nas, a naš Juraj, baš kao i otac, voli sam za se. Kao da ga za ništa nije briga« - govorila je majka. Lucija je bila uvjerena da je ljubi i da joj njegova ljubav godi i već je pomišljala da će ju odvesti iz tog mrtvila i povesti u slobodan i otvoren svijet. Juraj je pisao pismo Mukiju, da će mu ubrzo vratiti dug kada majka proda kuću i kako Alfred glumi zaljubljenost u Luciju. O majci i sestri nije imao lijepih riječi, jer on za njih nije ništa osjećao, jer mu to otac nije dozvoljavao. Kada je majka prodala kuću, vratio je svoje dugove.
Bălțata, Cuca
Bălțata je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Cuca.
Posljednji Stipančići
XIV. poglavlje
Juraj i Alfred otputovali su u Zagreb. Kako je majka prodala kuću, da bi vratila sinove dugove, morale su se preseliti u staru trošnu kućicu koja je nekada pripadala njezinoj obitelji.
Bălțata, Cuca
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 489 m.
Posljednji Stipančići
XIV. poglavlje
Majka je uzdisala, a Lucija plakala i na očigled venula. Počela je pobolijevati, a Alfredova pisma nisu stizala. Kada je Lucija otkrila da je trudna, poslala je Alfredu pismo s vijestima, a on joj je iz Zagreba poslao pošiljku lijekova za izazivanje pobačaja. Od straha da se ne sazna za tu sramotu, majka se skanjivala poslati po liječnika, dok se Lucijino stanje iz dana u dan pogoršavalo. Majka je sve pokušala da bi pomogla kćeri. Pisala je sinu, ali se pismo vratilo i tako je saznala da je njen Juraj postao Mađar i da se sada zove Istvanffy György.
Lucija je venula i plakala i pred raspelom se molila za svoju smrt. Majka i kći tonu sve više u bijedu. Lucija je jedino sretna, kada dobije pismo od Alfreda. Ona nije znala da su to lažna pisma i da ih piše Martin Tintor iznoseći svoje osjećaje, ali u ime drugoga na Valpurginu molbu.
XV. poglavlje
Dopisivanje je trajalo nekoliko mjeseci. Lucijina bi pisma majka pročitala i dala ih Martinu. On je odgovarao u ime drugoga, a pisao je o sebi. Ljubio je prvi puta, a ljubio je najčišćom, najidealnijom ljubavi. Želio je biti svećenik, ali nije mogao, bio je očaran njome, mislio je samo na nju i želio je samo nju. Znao je da ljubi bez nade, da njezina ljubav pripada drugome, plakao je, ali je bio sretan.
Lucija je počela sumnjati u pisma i krišom je napisala još jedno pismo Alfredu. Nakon nekoliko dana dobije povratno pismo u kojem joj on piše da je već prije godinu dana stupio u brak. Lucijin život je bio na kraju i ona umire: »Bila je lijepa za života, a sada kao da se smije, kao da će progovoriti« - govorila je Gertruda.
Sutradan mladi Martin Tintor vratio se u sjemenište: »sada ne može biti za mene zapreke, da ne budem do smrti vrijedan sluga Božji.«
XVI. poglavlje
Gospođa Valpurga je preživjela Luciju još oko dvije godine, potpuno osiromašena. Polako su nestajali svi plemići u Senju. Na Veliki Petak sve su sirotice išle prositi, među njima bila je i Valpurga. Da ih se ne prepozna, one su se zamatale u bijele plahte, pa bi polijegale na brdu Nehaj uz put kojim bi k slici Kalvarije prolazile procesije. Na okrajak plahte bacali bi im pobožni ljudi milostinju. Kada su se prosjaci izgubili, ostala je Valpurga mirno ležeći. Bez ikakve pomoći od sina, bez želje za životom, Valpurga Stipančić umrla je kao prosjakinja.
Ekranizacije
Godine 1968. je roman adaptiran u produkciji RTV Zagreb kao istoimena TV drama u režiji Eduarda Galića i po scenariju Jure Kaštelana.
El Popolito, Mineral de la Reforma
El Popolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2346 m.
Rancho Bonito, Tecpatán
Rancho Bonito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Aliena, Perugia
Aliena je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 901 m.
Los Colorines, Coyuca de Catalán
Los Colorines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1105 m.
El Barzón, Namiquipa
El Barzón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1882 m.
Bunica (Senj)
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 85 stanovnika.
Millersburg, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 159 stanovnika, što je 25 (13,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Miklušovce
Miklušovce je naseljeno mjesto u okrugu Prešov, u Prešovskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 305 stanovnika.
Chicualoque, Coyutla
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1085 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Franjo Sudar
Franjo Sudar (Brušane kraj Gospića, 23. ožujka 1903. - ?), hrvatski vojnik, pukovnik Ustaške vojnice.
Životopis
Za vrijeme Kraljevine Jugoslavije službovao je kao dočasnik u vojsci. Nakon proglašenja NDH priključuje se Ustaškom pokretu.
U svibnju 1941. kao poručnik Ustaške vojnice odlazi u Nevesinje gdje formira tabore i mjesne ustaške postrojbe. U srpnju je organizirao ustaški zdrug (brigadu) kojim je obranio grad od pobunjenika. Kao zapovjednik I. bojne Crne legije vodio je borbe sa partizanima i četnicima u istočnoj Bosni, što mu je donijelo odlikovanje i promaknuće u čin bojnika. U rujnu 1943. postaje zapovjednik Crne legije tj. I. stajaćeg djelatnog zdruga. U studenom `1944. promaknut je u čin pukovnika.
U ožujku 1945. povjereno mu je zapovjedništvo 8. hrvatske divizije. Prilikom sloma NDH povlači se prema Austriji. Krajnja sudbina mu je nepoznata. Po partizanskom komesaru Milanu Basti, Sudar je zarobljen u svibnju 1945. u Sloveniji. Prema drugim navodima, bio je jedan od vođa Križara sredinom 1945.
El Bebedero, Sabanilla
El Bebedero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sabanilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 668 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Matija Čanić
Životopis
Služio je u austrougarskoj i jugoslavenskoj vojsci. U Hrvatsko domobranstvo primljen 1941. u činu konjičkog pukovnika; postavljen na čelo Vojnog stožera u Sarajevu, a poslije je zapovjednik 2. pješačke divizije (od listopada do prosinca 1942.), 369. pješačke divizije (od prosinca 1942. do siječnja 1943.), 1. pješačke divizije (od siječnja do veljače 1943.) i gorskog zdruga (od veljače do listopada 1943.). U kolovozu 1943. promaknut je u čin generala. Od listopada 1943. zapovjednik II. zbornog područja u Slavonskom Brodu.
U veljači 1944. postavljen je za zapovjednika oružanih snaga NDH, a na samom kraju kolovoza, nakon smjenjivanja Ante Vokića razriješen je dužnosti i stavljen na raspolaganje MINORS-u.
U travnju 1944. zajedno s Antom Vokićem posjetio je njemačko vrhovno zapovjedništvo (feldmaršala Wilhelma Keitela). Nakon sloma NDH povlači se Austriju, zatim u Italiju, gdje je u Rimu vodio brigu o radu javne kuhinje koja hranila više tisuća hrvatskih izbjeglica.
Savezničke vojne vlasti su ga uhićivale više puta kako bi ga izručile komunističkoj Jugoslaviji. Uspio je izbjeći izručenje te emigrirao u Argentinu.
Chinompa, Mocorito
Chinompa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Dacia, Doba
Dacia je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Doba.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
I 4 tassisti
I 4 tassisti je italijanska crno-bijela omnibus filmska komedija snimljena 1963. godine. Sastoji se od četiri priče smještene u četiri italijanska grada (Rim, Napulj, Milano, Torino) i prikazuje komične doživljaje tamošnjih taksista.
CONASUPO, Almacen Rural, Galeana
CONASUPO, Almacen Rural je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
El Rascaviejo, Chinicuila
El Rascaviejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Chinicuila.
Vassalli, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Adán García Chico, Tres Valles
Adán García Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tres Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Granja el Turpial, León
Granja el Turpial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
Davidești, Davidești
Davidești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Davidești.
Āl Duraybān, Ma'rib
Āl Duraybān je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Al Ḩuwayyah, Ma'rib
Al Ḩuwayyah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1134 m.
San Joaquín, Tecpatán
San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 343 m.
Ex-Hacienda San Cayetano, Mineral de la Reforma
Ex-Hacienda San Cayetano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2381 m.
Calalco, Coyutla
Calalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coyutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 836 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Oyametepec, Ixtacamaxtitlán
Oyametepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ixtacamaxtitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 658 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2807 m.
I due pericoli pubblici
I due pericoli pubblici je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1964. u režiji Lucia Fulcija. Protagonisti, koje tumači tada popularni komičarski tandem Francho Franchi i Ciccio Ingrassia, su dva sicilijanska brata koji se bave sitnim kriminalom i pri tome se zamjere opasnim gangsterima, zbog čega će utočište morati pronaći u Raju.
Traian, Doba
Traian je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Doba.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Gallignano, Cremona
Gallignano je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 938 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Qaz‘at Hādī, Ma'rib
Qaz‘at Hādī je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1121 m.
McDonald, North Carolina
Makdonald je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 113, što je 6 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rancho Teseachic, Namiquipa
Rancho Teseachic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Jesús Carranza, Sabanilla
Jesús Carranza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sabanilla.
Rancho Teseachic, Namiquipa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1940 m.
Jesús Carranza, Sabanilla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 816 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 452 m.
Case Mazza, Parma
Case Mazza je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
Mora, Mocorito
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Berlinski televizijski toranj
mini|„Papina osveta“ mini|Pogled odozdo Fernzeturm je televizijski toranj u centru Berlina, glavnog grada Nemačke. To je vrlo poznati berlinski orijentir, koji se nalazi blizu Aleksanderplaca. Toranj je sagrađen 1969. godine od strane bivše Nemačke Demokratske Republike (NDR), koja je toranj koristila kao simbol Berlina. Toranj je lako vidljiv iz svih centralnih berlinskih opština.
Originalna visina tornja je bila 365 m, ali je posle postavljanja antene 90-ih godina, visina dosegla 368 m. Fernzeturm je druga najveća građevina u Evropi posle moskovskog Ostankino tornja. U njemu se nalazi platforma za posetioce i restoran u središnjem delu kugle. Platforma za posetioce nalazi se 204 metara izned zemlje. Restoran, koji se okrene za pola sata 360 stepeni, je nekoliko metara iznad platforme za posetioce.
Istorija
1964. godine, Valter Ulbriht, lider Socijalističke ujedinjene partije Nemačke, koji je vladao Istočnim Berlinom, odobrio je izgradnju televizijskog tornja na Aleksanderplacu. Idejni projektanti su Herman Henselman i Jurg Štrajpart. Valter Hercong i Herbert Aust su kasnije uzeli učešće u planiranju izgradnje. Izgranjna je započeta 4. avgusta 1965. Posle četiri godine izgradnje, Ferzeturm je otvoren 3. oktobra 1960. Berlinski televizijski toranj, kao poznati sibol Berlina, godišnje posećuje oko milion posetilaca.
Mirkovce (Prešov)
Mirkovce je naseljeno mjesto u okrugu Prešov, u Prešovskom kraju, Slovačka Republika.
Berlinski televizijski toranj
„Papina osveta“
Kada god Sunce obasja toranj, kao refleksija na staklenoj kugli, pojavi se krst. Ovakav efekat nije planiran od strane projektanata. Kao suprostavljanje ateističkoj ideologiji tadašnje vlade i represiji prema crkvi, Berlinci u odmah ovaj fenomen prozvali kao „Papina osveta“ (Rache des Papstes). Iz istih razloga, građevina je nazvana i kao Sveti Valter (zbog Valtera Ulbrihta).
Mirkovce (Prešov)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1.356 stanovnika.
La Laguna de Marmolejo, Chinicuila
La Laguna de Marmolejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Chinicuila.
Daldoss, Trento
Daldoss je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
La Laguna de Marmolejo, Chinicuila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 761 m.
Daldoss, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 951 m.
Piradello, Mantova
Piradello je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
La Piedra, Tres Valles
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Granja Leonor, León
Granja Leonor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1997 m.
Al Marbū‘, Ma'rib
Al Marbū‘ je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1136 m.
Bellavista, Tecpatán
Bellavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Ivar Aasen
Ivar Aasen (Ørsta, 1813. – Christiania, 1896.) bio je norveški lingvist, autor gramatike (1848) i rječnika (1850) koji obnavljaju autentični norveški jezik, nazvan «landsmål» ili «nynorsk».
Conțești, Davidești
Conțești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Davidești.
Ivar Aasen
Život
Rođen 1813. u selu Åsenu, pokraj Hovdebygde blizu Ørste, u sjevernoj oblasti zvanoj Sunnmøre. Kršten je kao «Iver Andreas Aasen» i bio je najmlađi od osmero braće i sestara od Ivara Jonssona i Guri Jonsdotter Åsen. Vrlo rano je ostao siroče i kao dijete je morao sudjelovati u teškim poljoprivrednim poslovima kako bi preživio u odvojenom kraju. U slobodnom vremenu je se zabavljao čitajući Bibliju i nekoliko drugih knjiga koje je mogao naći u selu. Svoje znanje je razvio uz svećenika Hansa C. Thoresena (1802–1858), za kojeg je polagao «test svećenika» (prosteprøve). U godinama 1833/35 Aasen je čitao latinski, učio povijest, geografiju, retoriku i poeziju sa Thoresenom u cilju da nastavi studije, nacrt koji će napokon napustiti. Godine 1831. je postao školski učitelj, prije nego što će postupno postati kućni odgojitelj (preceptor) kod kapetana Daaea u Solnøru. U godinama 1835/42. imao je za učenika Ludviga Daaea, rođaka Suzane Thoresen, koja će se kasnije udati za Ibsena. Aasen je nastavio proširivati svoje znanje, između ostalog samostalno učeći nekoliko jezika, te stvarajući bogatu zbirku biljaka iz lokalnog kraja. Sakupio je zbirku od oko 500 biljaka iz Ørskoga i Skodjea i klasificirao ih prema Lineovoj nomenklaturi, što i danas predstavlja značajno djelo za naučni opis prirode u Sunnmørskom kraju. U to vrijeme je počeo dublje proučavati svoj jezik, a prvo je se pozabavio vlastitim Sunnmørskim dijalektom. Zatim je sebi postavio zadatak da pronađe oblik norveškog prije danskog utjecaja, što će uroditi tekst Den Sunnmørske dialekt, objavljen 1841. godine.
Conțești, Davidești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1464 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Ivar Aasen
Život
Otputovao je u Bergen kako bi prestavio svoj rad bergenskom biskupu Jacobu Neumannu (1772–1848). Neumann je ostao zadivljen njegovim tekstom, tako da je ga dao tiskati u listu Bergen's Stiftstidende (biskupijske novine) 1841. godine. Preko Neumanna, Aasen je upoznao i povezao se sa Znanstvenim društvom u Trondheimu, koje mu je dalo stipendiju da može putovati okolo i ispitati druge dijalekte. Tada je imao 29 godina. thumb|left|350px| Rodna kuća Ivara Aasena u [[Ørsta|Ørsti. ]] Ivar Aasen je zatim putovao četiri godine po Norveškoj i zapisivao riječi i izraze. Prešao je više od četiri stotine milja, no novac za putovanje je ponestao prije nego što će uspjeti posjetiti sjevernu Norvešku. Pak je tijekom dvadeset godina nastavio putovati, stigući do Tromsøa, te je posjetio više od polovice svih općina u zemlji. Kad nije putovao, živio je u Christianiji. Godine 1848. je objavio Det norske Folkesprogs Grammatik a dvije godine kasnije izašao je Rječnik norveškog narodnog jezika (Ordbog over det norske Folkesprog, 1850), knjiga koja je sadržavala preko 25.000 riječi, a ilustrirao ju je Peter A. Munch. To djelo predstavlja nacionalno remek-djelo i time započinje znanstveno istraživanje modernog norveškog jezika. Godine 1849. Aasen je predstavio prozu Samtale melkem to Bønder, prvi tekst na novom pisanom jeziku, te je četiri godine kasnije objavio nacrt novog (kodificiranog) norveškog nacionalnog jezika, Prøver af Landsmaalet i Norge (1853). Glavni njegov cilj je bio stvoriti pravi norveški pisani jezik sa najmanjim mogućim utjecajem iz danskog jezika. Stoga njegova početna točka kreće od seoskih dijalekata, koji su dijelili više sa norveškim. S druge strane, želio je istražiti jezik koji bi većina ljudi mogla prepoznati kao norveški, a ne islandski, pa je potom tražio korespondencije sa danskim i sa švedskim gdje je mogao. Na taj način je nikao zajednički norveški jezik koji se temeljio na norveškom narodnom jeziku, satkan govorom svakodnevnog jezika ruralnih ljudi. Naime norveški nacionalni romantičari (Welhaven i drugi) su težili arhaičnijem jeziku, dok je Aasen želio stvoriti prvenstveno zajednički jezik, čemu je bio nužan metodički rad na stvaranju najpravilnije korespondencije između jezika i svakog od dijalekata. Smatrao je da su se gotovo svi dijalekti promijenili iz staronorveškog, pa potom novi nacionalni jezik ne bi trebao slijediti liniju staronorveškog, a takvo stajalište je išlo suprotno dansko-norveškom položaju na moći. Aasen je se nastanio u Christianiji 1847. godine i tamo živio gotovo pedeset godina, sve do svoje smrti. Bio je tih i šutljiv, u poeziji i u publicistici stajao je na stranu slabljih u društvu. Često je govorio da se osjeća usamljeno, bez obitelji i odvojen kako od poljoprivredne kulture u kojoj je odrastao, tako i od buržoaske kulture čiji je dio odbijao postati. Oko 1859. vodio je žestoke političke polemike. Njegova Norsk Grammatik iz 1864. je još uvijek standardna referenca, posebice unutar morfologije, dok Norsk Ordbog (1873) temelji norvešku leksikografiju.
Tonalapa, Ixtacamaxtitlán
Tonalapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ixtacamaxtitlán.
Ivar Aasen
Djela
thumb|right|200px| Gramatika norveškog narodnog jezika (1848) Aasen je se uglavnom bavio lingvistikom i ljeposlovljom. Od njega imamo zbirku bajki i legendi, jednu dramu (Ervingen, 1855), jednu zbirku poezije (Symra, 1863). Jedna od njegovih najpoznatijih pjesama je Nordmannen. Također je prevodio pjesme s drugih jezika (lorda Byrona, Schiller i drugi). Bio je svestran pisac i mislilac, estetski nadaren i sklon humoru. Njegove pjesme želio je da se pjevaju, po staroj poetskoj tradiciji. Kada je skladao, pridržavao je se strogo normi pisanja, strofe je oblikovao po lingvističkoj disciplini a s druge strane kada je pisao gramatiku mislio je na pjesnički jezik.
Tonalapa, Ixtacamaxtitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 537 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2790 m.
La Media Luna, Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1676 m.
El Huizachal, Mineral de la Reforma
El Huizachal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2458 m.
Almone, Perugia
Almone je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Brazilsko ekonomsko čudo
Brazilsko ekonomsko čudo je naziv koji se koristi za period historije Brazila od 1969. do 1973. godine, a kojeg su karakterizirao dotada nezabilježen porast ekonomske aktivnosti, odnosno povoljni ekonomski trendovi od kojih se ističe dramatičan rast BDP-a. Taj je period koincidirao sa najvećim dijelom predsjedničkog mandata generala Emilija Medicija, čiji je autoritarni režim vođenje ekonomske politike povjerio mladom ministru financija Antoniju Delfimu Nettou. Visoke stope rasta BDP-a – od 9,8 % u 1969. do 14 % u 1973. godini – prema kasnijim analizama ekonomskih historičara nisu imale bitnijeg uticaja na život najširih slojeva stanovništva, te su se socijalne razlike u brazilskom društvu čak produbile. Usprkos toga, Medicijev režim je ekonomske trendove vješto koristio u propagandne svrhe, a također nije oklijevao pokrenuti ambiciozne javne infrastrukturne projekte, prije svega u zabačanoj i nerazvijenoj unutrašnjosti zemlje. Kao i u mnogim drugim državama u to vrijeme, pozitivne je trendove okončao Prvi naftni šok 1973. godine, a poslije su se Medicijevi vojni nasljednici morali boriti sa visokim stopama inflacije i strahovitim porastom vanjskog duga, što će, između ostalog, dovesti do kraja vojne diktature 1980-ih.
Gamello, Cremona
Gamello je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Los Nopales, Coyuca de Catalán
Los Nopales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 927 m.
Millerton, Iowa
Milerton je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 45 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 45 stanovnika, što je 3 (6,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Ponderosa, Mocorito
La Ponderosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Santa Ana, Coyuca de Catalán
Santa Ana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Dalsass, Trento
Dalsass je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 840 m.
Dorolț, Dorolț
Dorolț je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Dorolț.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3426 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
La vita è bella
Filmska ekipa
Režija: Roberto Benigni
Glume: Roberto Benigni (Guido Orefice), Nicoletta Braschi (Dora), Giorgio Cantarini (Giosue Orefice), Horst Buchholz (Doktor Lessing) i drugi
Cruz Verde, Coyutla
Cruz Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coyutla.
Unión Hidalgo, Sabanilla
Unión Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sabanilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 912 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.
Cruz Verde, Coyutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 617 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Longville, Minnesota
Longvil je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 156, što je 24 (-13,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La vita è bella
Radnja
Glavnu ulogu u filmu igra Roberto Bengini koji glumi duhovitog židova Guida. 1939. on se preselio u grad Arezzo gdje se zaposlio kao konobar i zaljubio u Doru.Oni se upoznaju na vrlo čudan način, kada Dora pada na Guida.Guido je počeo isprobavati svaki trik kako bi osvojio njezino srce. Ona na kraju pristane na udaju iako je bila zaručena.Vrijeme prolazi i izbija Drugi svjetski rat, a svi Židovi su morali biti prebačeni u koncentracione logore. To se događa i u lijepom malom gradiću u Italiji gdje živi Guido sa svojim sinom Joshuom i Dorom. Regrutacija je i njih uhvatila tako da su odvezeni u logor smrti. Kada Dora to sazna, koja nije židovske vjeroispovijesti, dobrovoljno se prijavi u logor.Kada su tamo došli, žene i muškarci su bili podijeljeni, tako da Guido i Dora nisu bili skupa.Unatoč užasu koji je tamo doživljavao, Guido je pokušavao sve okretati na bolje, kako nebi mislio na taj užas. Imao je snage sinu govoriti kako je sve ovo igra i kako će pobjednik dobiti tenk kada osvoji 1.000 bodova. Saveznički tenk je u logor ušao prekasno pa je Guido bio ubijen. No spašeni su njegov sin i supruga Dora.
La Minita, Chinicuila
La Minita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Chinicuila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
La vita è bella
Kritike
Zbog neobične priče u kojoj se miješaju drama i komedija, holokaust i slapstick humor, te poruke o ljepoti života bez obzira na sve zle događaje, kritika se podijelila u ocjenjivanju filma "Život je lijep". Većina ga je hvalila, ističući hrabar umjetnički doprinos delikatnoj temi i primjereno ambiciozan pristup, dok su drugi odbacili film kao kalkulirani mamac za osvajanje nagrada i neprimjerenu temu jer se od holokausta ne mogu izvlačiti šale.
James Berardinelli je bio jedan od onih koji su hvalili film: "U zadnje vrijeme "Život je lijep" je bio napadnut u nekim krugovima jer se navodno izruguje holokaustu. Ništa ne može biti dalje od istine. Benigni uzima tu temu vrlo ozbiljno, što je očito u suptilno naznačenom dodiru prijetnje koja visi u drugoj polovici filma. Film ne mora neophodno tmuran i smrtno ozbiljan, kao recimo "Schindlerova lista", da bi prenio poruku. A glavna tema - da će ljudi učiniti sve što je potrebno da bi zaštitili ono što najviše vole - je provedena na dirljiv i učinkovit način". I Roger Ebert je bio zadivljen: "Film zapravo pomalo ublažuje holokaust, kako bi humor uopće bio moguč. U pravim logorima smrti ne bi bilo mjesta za nekog poput Guidoa. No "Život je lijep" nije o Nacistima ili Fašistima, nego o ljudskom duhu. On je o spašavanju onoga što je dobro i ima nade od uništenja. O nadi i budućnosti. O neophodnoj ljudskoj spoznaji da će stvari biti bolje za našu djecu od toga kakve su sada", kao i Jack Garner: "Hrabro, iznimno originalno djelo".
S druge strane, Janko Heidl, kritičar koji piše za Večernji list, otvoreno je priznao da mu se film nije svidio; "Tvorac vrlo ambicioznog filma strahovito se želi svidjeti, a uz to je namjerio i poučavati. Jedna je poruka izrečena već u naslovu. Druga je da se smijehom i vedrinom može pobijediti i najgora nevolja, pa čak i boravak u njemačkom koncentracijskom logoru. Ima ih još. Nema dvojbe, poruke se lijepe. No, još bi ljepše bilo kada bi bilo neprimjetno ugrađene u filmsko tkivo. Jer Benigni očito ne vjeruje da je publika osobito inteligentna i da sama može ponešto zaključiti. Stoga priču konstruira u sjeni golemih ploča na kojima velikim slovima piše što je želio reči...Prigovoriti se može razmjerno nevještoj režiji, ružnoj filmskoj fotografiji, papirnato napisanim i drveno odglumljenim likovma, kao i pretjerano samodopadnim nastupom Benignija koji bi, očito, htio biti nešto poput novog Charlieja Chaplina. U ovom filmu je puno bliži Robinu Williamsu". I Stanley Kauffmann je prigovarao; "Benigni je sigurno znao o riziku koji je uzeo sa ovom idejom, ali nije dorastao okolnostima koje su ga smrvile".
Wadn ‘Umar, Ma'rib
Wadn ‘Umar je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1140 m.
Rancho Robegils, Namiquipa
Rancho Robegils je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1900 m.
Veglia, Cuneo
Veglia je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
San José, León
San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1802 m.
Dugi otok
Dugi otok (talijanski: Isola Lunga ili Isola Grossa) je otok u Jadranskom moru u Hrvatskoj, koji administrativno podpada pod Zadarsku županiju.
Geografske karakteristike
Dugi otok je najveći otok zadarskog arhipelaga, koji je 2011. imao 1641 stanovnika.
Otok ima površinu od 113,3 km², a dužina njegove obale iznosi 182,1 km.
Izdužen je nekih 43 km u smjeru sjeverozapad-jugoistok, a širok do 4,6 km. On je dio otočnog niza, u kom sjevernije od njega leži Molat, a južnije Kornat. Zapadno se prostire pučina Jadranskoga mora, a istočno brojni otoci (Sestrunj, Iž, Rava, Zverinac, Ugljan, Pašman, Žut).
Građen je uglavnom od donjokrednih vapnenaca i dolomita.
Knights of the Round Table (film)
Knights of the Round Table je američki pustolovni film snimljen u režiji Richarda Thorpea i premijerno prikazan početkom 1954. godine. Predstavlja adaptaciju knjige Le Morte d'Arthur engleskog pjesnika Sir Thomasa Malloryja, koja se, pak, temeljila na srednjovjekovnim arturijanskim legendama. Radnja, smještena u mitsko doba post-rimske Britanije prikazuje kako kralj Arthur dovodi mir i pravdu u zemlju. Protagonist, koga glumi Robert Taylor je Sir Lancelot, francuski vitez koji će mu u tome pomoći, ali koji će se zaljubiti u njegovu lijepu suprugu, kraljicu Guinevere (čiji lik tumači Ava Gardner). Knights of the Round Table je bio jedan od prvih filmova snimljenih u widescreen tehnici Cinemascope, pri čemu su korišteni londonski studiji i engleske lokacije. Film, međutim, nije nastojao dati autentični prikaz zabivanja te je, kao i kod mnogih drugih adaptacija arturijanskih legendi, kostime, oružje, oklope i opremu temeljio na onima iz kasnog srednjeg vijeka, odnosno Malloryjevog vremena. S obzirom da ga je režirao Thorpe, a naslovnu ulogu tumačio Taylor, kao i sličnost teme i žanra, često se naziva drugim dijelom neslužbene trilogije (pseudo)historijskih filmova koje čine raniji Ivanhoe i kasniji The Adventures of Quentin Durward.
Dugi otok
Geografske karakteristike
Najviša točka je brdo Vela Straža visoko 337 metara u sredini otoka, tu se nalaze i brojne spilje, Strašna peć, Kozja peć, Veli Badanj, Crvene rupe, Pećina.
Dugi otok je vrlo razveden, naročito duž istočne obale, koja je uglavnom niska. Tu se nižu brojne pješčane uvale i plaže kao Sakarun. Najveće uvale na sjeverozapadu su Solišćica i Pantera, a na jugoistoku Telašćica (park prirode, jedna od najvećih jadranskih prirodnih luka).
Duž zapadne obale okrenute pučini, nižu se klifovi, među njima i Grpašćak, najviši na Jadranu sa svojih 166 m. Uz obalu leže brojni otočići; Bršćak, Golac, Katina, Krknata, Lagnići, Luški, Magarčić, Mežanj, Mrtovnjak, Mali i Veli Planatak, Utra... Između vapnenčkih brežuljaka leže kraška polja; Arnjevo,
Dugo, Krajnje, Slotino, Stivanje, Srednje i uvale. zimi su neka polja, zbog dugotrajnih kiša, poplavljena. Dugi otok nema izvora ni vodotokova, ali ima slano jezero - Mir (površine 0,23 km²; duboko 5,8 m) koje leži na jugu. Po vapnenčkom tlu centralnog i zapadnog dijela otoka raste makija i šuma, ali je jug čisti kamenjar.
Stanovnici se bave ratarstvom (žito, povrće), ovčarstvom, maslinarstvom, vinogradarstvom, ribarstvom i turizmom a dio njih radi u tvornici ribljih konzervi u Saliju.
El Saucito, Galeana
El Saucito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2137 m.
Dugi otok
Historija
Dugi otok je bio naseljen već od prahistorije, za iskapanja u spilji Vlakno 2011. pronađeni su ostaci ljudskog kostura, čija je starost procijenjena na 11 000 godina (mezolitik).
Po otoku ima arheoloških nalaza iz paleolita, neolita, kao i ostataka gradine iz ranoga željeznog doba. Iz rimskih vremena ima ostataka Ville rusticae u Maloj Proversi i građevina u Stivanjem polju i Brbinju. Iz ranog srednjeg vijeka ima ostataka ranokršćanskih i predromaničkih crkvica u Školju kraj Brbinja, u Savaru (sv. Pelegrin) i u Telašćice (sv. Ivan i sv. Viktor).
Za srednjeg vijeka otok je bio pod vlašću zadarske komune, i feud benediktinskog samostana sv. Krševana, koji ga je davao u zakup zadarskoj aristokraciji. Srednjovjekovne crkve u Božavi (1385), Suvčenu (1378), Zaglav (1445–52) i Saliju (1465) dokazuju da su tad postojala i ta naselja.
Od početka 15. vijeka Dugi otok je pod vlašću Mletačke Republike, tad počinje intenzivnije naseljavanje otoka izbjeglicama koje su bježale pred Turcima.
Tokom 17. vijeka otok su u par navrata orobili ulcinjski gusari. Za Drugog svjetskog rata Dugi otok je anektiran od Kraljevine Italije, zbog partizanskog otpora je talijanska vojska u maju 1943. spalila sela Savar i Poljane, koja su nakon rata obnovljena.
Ime
Otok je prvi put dokumentiran u 10. vijeku pod imenom - Pizuh u kronici bizantskog cara Konstantina Porfirogeneta De administrando imperio. U 11. vijeku navodi se pod imenom Insula Tilagus. U srednjovjekovnim dokumentima spominje se pod latinskim imenima; Insula Magna, Insula Tilago i Insula Maior. Tek od početka 15. vijeka počinje se nazivati Isola Lunga ili Dugi otok.
Transport
Otok je povezan dnevnim trajektnim linijama sa Zadrom (Zadar-Zaglav, Zadar–Brbinj).
San Miguel Azapac, Tecpatán
San Miguel Azapac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
Dara, Dorolț
Dara je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Dorolț.
Senia
Senia je naziv za predrimsko naselje iz kojeg se razvio današnji grad Senj u Republici Hrvatskoj.
O povijesti Senie
U vrijeme prije nastanka starorimskog naselja na ovome području su živjela ilirska plemena. Prvi među njima su bili Japodi koje su kasnije s obale u unutrašnjost protjerali Liburni kako bi ovo područje prisvojili sebi. Iliri su na ovim područjima osnovali mnogobrojna naselja koja nazivamo gradine. Te gradine su se kasnije ujedinile u jedno naselje koje je onda dobilo naziv Senia.
S tim činom to naselje je u daljnjoj povijesti ovoga područja imalo važnu ulogu, a raspadom Zapadno Rimskog Carstva te daljnjim tokom vremena ovo naselje se pretvorilo u grad Senj koji je imao važnu ulogu u povijesti ne samo ovih prostora, nego već i povijesti cijelog Hrvatskog naroda te tijekom cijele povijesti hrvatske državnosti.
O imenu
Smatra se da je ime "Senia", koje je kasnije ušlo u latinski jezik, postalo njegovim sastavnim djelom te se u njegovom sklopu kasnije i proširilo, ilirskog podrijetla. No, do današnjih dana ta tvrdnja nije potvrđena, kao niti jedna tvrdnja o mogućem značenju ovoga imena. Zbog toga mnogi u današnje vrijeme ovo ime krivo asociraju s Rimljanima i latinskim jezikom.
El Llano, Mineral de la Reforma
El Llano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Voroveni, Davidești
Voroveni je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Davidești.
El Llano, Mineral de la Reforma
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2346 m.
Palazzo del Capitaniato
Palazzo del Capitaniato (zvan i Loggia del Capitanio ili Loggia Bernarda) je renesansna palača u Sjevernoj Italiji (Provincija Vicenza) na centralnom trgu Vicenze (Piazza dei Signoria), preko puta Paladijeve Bazilike. Obje građevine projektirao je Andrea Palladio, Baziliku kao mlad anoninmni arhitekt, a Palazzo dvadesetak godina kasnije 1571. kao slavni arhitekt.
Historija i karakteristike
Palladio je dobio zadatak da na mjestu starije srednjovjekovne građevine dotadašnjeg sjedišta mletačke vlasti u Vicenzi podigne novu palaču za istu funkciju. Palača je danas dvobojna, pretežno crvena od cigle, s bijelim detaljima od mramora i štukatura. Cigla je orginalno bila premazana tankim slojem žbuke, ali je on otpao - pa dominira crvena. Na glavnoj fasadi dominiraju četiri monumentalna polustupa koja flankiraju tri luka lođe u prizemlju i tri prozora prvog kata. U štuko dekoraciji prikazane su figure koje sipaju vodu, a simboliziraju rijeke. thumb|left|240px| [[Projekt|Nacrt]] Fasade na bokovima su različite od frontalne, kao prvo nemaju goleme polustupove već četiri znatno manja, i imaju po jedan luk. U bočnim nišam se nalaze se dvije alegorijske skulpture – znak sjećanja na Veliku pobjedu kod Lepanta 1571. godine.
Na gornjem katu su četiri skulpture, prva okrenuta prema trgu predstavlja Vjeru; druga Milost, treća Vrlinu a četvrta Čast. One simboliziraju vrline pomoću kojih je Mletačka Republika pobijedila Osmanlije. Enterijer lođe je harmoničan prostor s nišama i stupovima. Dvorana na prvom katu koja se danas koristi za sastanke, ukrašena je freskama iz 16. vijeka. Danas je palača dom skupštine općine Vicenza (Consiglio Comunale).
Palazzo del Capitaniato je 1994. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
Los Morales, Tres Valles
Los Morales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tres Valles.
Bayḩān, Ma'rib
Bayḩān je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1693 m.
Garzide di Sotto, Cremona
Garzide di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Cruz de León, Ixtacamaxtitlán
Cruz de León je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ixtacamaxtitlán.
Pistoni, Mantova
Pistoni je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Garzide di Sotto, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Pistoni, Mantova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
San Marcos, Coyutla
San Marcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coyutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 578 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Slavko Komar
Antifašistička borba
Poslije okupacije Jugoslavije i stvaranja Nezavisne Države Hrvatske 1941., prešao je na ilegalan rad. Po zadatku KPJ, radio je na organiziranju udarnih skupina, koje su napadale neprijatelje, vršile sabotaže, diverzije i druge akcije u Zagrebu.
Pod Komarovim rukovodstvom izvršena je, po odluci Centralnog komiteta Komunističke partije Hrvatske 4. kolovoza 1941., diverzija nad pripadnicima ustaške satnije kod Botaničkog vrta u Zagrebu. U akciji je sudjelovala grupa od dvanaest članova KPJ i SKOJ-a. Šest od njih se nalazilo na osiguravanju, a šest u izravnom napadu. Među ovom drugom šestoricom nalazio se Komar. Njih šest je usred dana, iz Botaničkog vrta, bacilo bombe na sveučilišnu ustašku satniju dok je prolazila ispred đačkog doma u ulici Josipa Runjanina. Od tih bombi bilo je ranjeno i ubijeno 28 ustaša. Akcija je brzo odjeknula Zagrebom i okolinom.
Pošto su ga ustaše pratili, napustio je Zagreb i otišao na Žumberak, gdje je kao borac stupio u partizanski odred „Matija Gubec“ i uskoro postao zamjenik političkog komesara odreda. Ubrzo je po odluci KPJ otišao u Hrvatsko primorje. Tijekom 1942. godine, bio je tajnik Kotarskog komiteta Komunističke partije Hrvatske za Sušak i član Okružnog komiteta Komunističke partije Hrvatske za Hrvatsko primorje i Gorski kotar.
Od 1942. do 1947. godine bio je član Biroa Centralnog komiteta Saveza komunističke omladine Jugoslavije. U tom vremenu bio je i član Sazivačkog odbora Prvog kongresa Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Jugoslavije i kao predstavnik antifašističke omladine Zagreba, sudionik u radu toga kongresa, održanog krajem prosinca 1942. godine u Bihaću. Kasnije je postao i član Glavnog odbora Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Hrvatske (USAOH), a na Trećem zasjedanju Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Hrvatske, održanog od 8. do 9. svibnja 1944., bio je izabran za člana Predsjedništva ZAVNOH-a. Na Drugom kongresu USAOJ-a, održanom od 2. do 4. svibnja 1944. iznio je referat Omladina i stvaranje Demokratske Federativne Jugoslavije. Na tom kongresu bio je izabran za člana Tajništva Centralnog odbora USAOJ-a. Tijekom rata je surađivao i u omladinskom antifašističkom tisku, poput „Mladog komunista“ i u ostalim tiskovinama.