cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lanosterolna sintaza
Lanosterolna sintaza (, 2,3-epoksiskvalen lanosterolna ciklaza, skvalen-2,3-oksid-lanosterolna ciklaza, lanosterol 2,3-oksidoskvalenska ciklaza, skvalen 2,3-epoksid:lanosterol ciklaza, 2,3-oksidoskvalen sterol ciklaza, oksidoskvalenska ciklaza, 2,3-oksidoskvalen ciklaza, 2,3-oksidoskvalen-lanosterol ciklaza, oksidoskvalen-lanosterol ciklaza, skvalen epokzidaza-ciklaza, (S)-2,3-epoksiskvalen mutaza (ciklizacija, formira lanosterol)) je enzim sa sistematskim imenom (3S)-2,3-epoksi-2,3-dihidroskvalen mutaza (ciklizacija, formira lanosterol). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
1200 Imperatrix
1200 Imperatrix je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 39,52 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,060 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 4,609 stepeni, a orbitalni period iznosi 1956,033 dana (5,355 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,107. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,50 a geometrijski albedo 0,071.
Asteroid je otkriven 14. septembra 1931. godine.
Anchor Bay, California
Anchor Bay je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 340 stanovnika.
Orange, Ohio
Orindž je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.323, što je 87 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Prefektura Okinava
mini|desno|200px|Lokacija prefekture Okinava Okinava (Japanski:沖縄県; Okinawa-ken) je prefektura u Japanu koja se sastoji od stotine Rjuku ostrva. Glavni grad je Naha, koji se nalazi na najvećem od Rjuku ostrva Okinavi.
Bausell and Ellis, Texas
Bausell and Ellis je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo. stanovnika.
Flutemazepam
Flutemazepam je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 318,730 Da.
Tijana
Tijana (hetitski: Tuwanuwa, grčki: Τύανα, latinski: Tyana ili Tyanna) je bio drevni grad u Anadoliji na čijim je ostacima sagrađen današnji Kemerhisar, grad u turskoj provinciji Niğde.
Historija
Prvi put se spominje kao dio Hetitskog Carstva u 2. milenijumu pne. a potom i kao prijestolnica neo-hetitske države. Kasnije se spominje kao davatelj danka Asircima. U antici je bio najpoznatiji kao rodno mjesto znamenitog filozofa Apolonija iz Tijane. Za vrijeme krize 3. vijeka se opredijelio za Palmirsko Carstvo, ali ga je rimski car Aurelijan poštedio. 708. su ga uništili Omejidi.
Clibanarii
thumb|desno|250px|Najstariji prikaz teško oklopljenog konjanika, Perzija, 4. vijek
Clibanarii (κλιβανοφόροι, Klibanophoroi, doslovno "nosači logorskih peći") su bili pripadnici teške, odnosno oklopljene konjice na Bliskom Istoku u kasnoj antici. Bili su slični katafraktima i prvi put su se pojavili u Sasanidskom Carstvu u 3. vijeku. Osim samih konjanika, oklopljeni su bili i konji. Njih su kasnije kao dio svoje vojske prihvatili Rimljani, a kasnije i Bizantinci.
Harlem Meer
mini|Harlem Meer Harlem Meer (nizozemski meer = jezero), najsjevernije i najljepše jezerce u newyorkškom Central Parku. Prostire se na svega 11 akera izmeđiu 110 ulice i Pete avenije a okruženo je šumarcima stabala hrastova, bukava, gingka i močvarnog čempresa (Taxodium distichum). Minijaturna pješčana plaža izgrađena je 1993.
Regis-Breitingen
Regis-Brajtingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.180 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729360.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lajpcig Regis-Brajtingen se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 145 metara. Površina opštine iznosi 26,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.180 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 159 stanovnika/km².
Rubidijum hidrid
Rubidijum hidrid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 86,476 Da.
L-lizin oksidaza
L-lizin oksidaza (, L-lizinska alfa-oksidaza, L-lizil-alfa-oksidaza) je enzim sa sistematskim imenom L-lizin:kiseonik 2-oksidoreduktaza (deaminacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje, mada sporo, na L-ornitin, L-fenilalanin, L-arginin i L-histidin.
Brugnera, Pordenone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5585 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Anderson, California
Anderson je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.932 stanovnika.
Cikloartenolna sintaza
Cikloartenolna sintaza (, 2,3-epoksiskvalen cikloartenol-ciklaza, skvalen-2,3-epoksid-cikloartenol ciklaza, 2,3-epoksiskvalen-cikloartenol ciklaza, 2,3-oksidoskvalen-cikloartenol ciklaza, (S)-2,3-epoksiskvalen mutaza (ciklizacija, formira cikloartenol)) je enzim sa sistematskim imenom (3S)-2,3-epoksi-2,3-dihidroskvalen mutaza (ciklizacija, formira cikloartenol). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Harlem
mini|200px|Položaj Harlema na Manhattanu Harlem je dio četvrti Manhattan u New Yorku, dugo poznat kao glavni afroamerički stambeni, kulturni i poslovni centar. Harlem je osnovan kao nizozemsko selo, formalno organizirano 1658. godine. Ime je dobio po gradu Haarlemu u Nizozemskoj.
Povijest
Prvi europski naseljenici na ovom području "Novog Harlema" bili su Hendrick (Henry) de Forest, Isaac de Forest te njihova sestra Rachel de Forest koji su bili francusko nizozemski emigranati, emigrirali 1637. godine.
Harlem je kroz svoju povijest imao velike promjene stanovništva. Crni stanovnici započeli su pristizati 1904. godine za vrijeme velike migracije u SAD-u.
Transport
mini|desno|205px|116th Street Station (IRT Lenox Avenue Line). Uslugu prijevoza u Harlemu pruža MTA New York City Transit putem autobusa i podzemne željeznice. Neki lokalni putevi u Bronxu također povezuju Manhattan, da bi pružili klijentima pristup u obe četvrti.
mini|desno|205px|125th St. Station u Harlemu. mini|desno|205px|Station 125th Broadway.
Poznate osobe
mini|desno|210px|Francis Scott Fitzgerald, pisac.
Rano razdoblje (prije 1920. godine)
mini|desno|210px|George Gershwin, skladatelj.
Montmartre
thumb|275px|Pogled na Monmartr i crkvu Sakr-Ker Monmartr, je severni, najviši deo Pariza, glavnog grada Francuske (nadmorska visina 127 m), sa kojeg se vidi ceo grad.
Najvernije sačuvao izgled starog Pariza sa krivudavim ulicama i starim kućama. U drugoj polovini XIX veka bio centar umetničkog i boemskog života, pa je to dobrim delom i danas. Njegove ulice, kafane, barove, zabavna pozorišta, tipove, čuvene ličnosti... ovekovečili su slikari Tuluz-Lotrek, Renoar, Bonar, Utrilo i mnogi drugi. Na Monmartru nalazi se i crkva Sakr-Ker, na čijem se prostoru nalazi i poznato groblje Monmartr na kome su sahranjene mnoge poznate ličnosti.
Harlem
Preporod u Harlemu i Drugi svjetski rat (1920. - 1945.)
mini|desno|210px|Marcus Garvey, političar i novinar.
1201 Strenua
1201 Strenua je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 34,86 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,805 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,589 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,039, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 7,007 stepeni, a orbitalni period iznosi 1618,332 dana (4,430 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 11,40 a geometrijski albedo 0,040.
Asteroid je otkriven 14. septembra 1931. godine.
Sana (muhafaza)
Sana  (arapski: ‏صنعاء) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Ova pokrajina nalazi se u planinama Tibemat aš-šam u centralnom Jemenu.
Muhafaza Sana ima površinu od 13.850 km² i 918.379 stanovnika, a gustoća naseljenosti iznosi 66,3 stanovnika po km². Glavni grad ove pokrajine Sana, ujedno je glavni grad zemlje.
North Patchogue, New York
Nort Pačog je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
South Deerfield, Massachusetts
Saut Dirfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.880, što je 12 (0,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
The Stranger (film, 1946)
The Stranger je američki crno-bijeli film snimljen 1946. u režiji Orsona Wellesa. U njemu Welles tumači i naslovnu ulogu - Franza Kindlera, njemačkog nacističkog čelnika i ratnog zločinca koji je pod lažnim identitetom "Charlesa Rankina" došao u SAD i dobio posao nastavnika u elitnom internatu. Radnja prikazuje kako ga istražitelj Komisije UN za ratne zločine (čiji lik tumači Edward G. Robinson) nastoji raskrinkati, ali ne može pronaći dokaze, te ih je prisiljen tražiti od Kindlerove/Rankinove američke supruge (čiji lik tumači Loretta Young), a koja je uvjerena u nedužnost svog muža.
The Stranger je predstavljao jedini pravi komercijalni uspjeh u Wellesovoj režiserskoj karijeri, iako su ga kasniji kritičari smatrali jednim od inferiornijih naslova u njegovoj filmografiji. Uspjeh filma se, između ostalog, tumačio aktualnošću teme, odnosno nedavnim završetkom drugog svjetskog rata i sveopćom zgroženošću američke i svjetske javnosti otkrićima razmjera Holokausta i nacističkih zločina u koncentracionim logorima. Na sadržaj filma su se također odrazile i rasprave o tome kako najbolje postupiti poraženoj Njemačkoj, odnosno postoji li među Nijemcima potencijal za obnovu nacističke ideologije i novu prijetnju svjetskom miru. Welles, koji je prije sudjelovanja u filmu u kolumni za New York Post iznosio da nacizam nikada neće biti iskorijenjen, slične stavove iznosi i u raspravama kao lik u filmu.
Bray-sur-Somme
Bre na Somi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Pellescritta, L'Aquila
Pellescritta je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 896 m.
Bray-sur-Somme
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1316 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 78 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 45 metara (maksimalnoj 122 m, a minimalnoj 32 m).
Bay City, Texas
Bay City je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 17.614 stanovnika.
Flutikazon
Flutikazon je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 444,508 Da.
Progon Albanaca sa Kosova 1999.
thumb|Oštećena albanska naselja na Kosovu i Metohiji 1998-1999. thumb|desno|Albanske izbeglice
'''Progon Albanaca sa Kosova 1999. godine''' dogodio se tokom NATO bombardovanja SRJ. Prema američkoj nevladinoj organizaciji Human Rights Watch, policija Srbije i Vojska Jugoslavije su tokom NATO bombardovanja 1999. godine sprovodile koordinisane operacije nasilja nad albanskim stanovništvom s ciljem da ga proteraju sa Kosova i tako održe kontrolu Beograda nad pokrajinom. Srbijanske vlasti su vršile organizovana ubistva, deportacije i masovne progone kosovskih Albanaca, uz značajnu upotrebu državnih resursa. Vladine snage su ubile na hiljade civila koji nisu bili borci, uključujući žene i decu, šireći strah i paniku među kosovskim Albancima da bi ih naterali na odlazak. Silovanja kosovskih devojaka i žena su takođe vršena u službi etničkog čišćenja. Hotimične aktivnosti srpskih snaga prouzrokovale su odlazak najmanje 700.000 albanskih izbeglica s Kosova u kratkom vremenskom periodu. Prema statistici UNHCR-a, ukupan broj izbeglica s Kosova je 9. juna iznosio 862.979 osobe. Prognanim građanima su pogranične vlasti prilikom napuštanja zemlje oduzimale lična dokumenta i druge dokaze o državljanstvu, vršeći sistematsko brisanje identiteta.
Višemesečno ubijanje i deportacija civila doveli do podizanja optužnice protiv Slobodana Miloševića i njegovih pomagača u udruženom zločinačkom poduhvatu, kao i do suđenja srbijanskim političkim i vojnim liderima za ratne zločine na Kosovu.
Neki izvori smatraju ovo etničko čišćenje koje su srpske snage sprovodile na Kosovu unapred pripremljenom kampanjom pod nazivom operacijom Potkovica,  dok drugi izvori smatraju da takav plan nije postojao i da je izmišljen da bi se opravdalo bombardovanje SR Jugoslavije. Nezavisni nemački dokumentarni film "Es begann mit einer Lüge" ("Sve je počelo jednom lažju") iz 2000. godine tvrdi da su navodi o "Operaciji Potkovica" izmišljeni u intreresu bombardovanja SRJ.
Naziv operacije
Naziv "Operacija Potkovica" sugeriše da su srpske snage opkoljavale Albance sa tri strane, ostavljajući otvoren prolaz na jugozapadnom kraju kako bi izgnali stanovništvo u Albaniju i Makedoniju.
Naziv "Operacija Potkovica" je prvi put pomenut 4. aprila 1999. godine kada je jedan američki novinar na CNN-u izjavio da je CIA doznala da Milošević kreće u veliku ofanzivu etničkog čišćenja cele provincije, i da je srpskoj vojsci dat tajni zadatak čiji je naziv Operacija Potkovica. Par dana kasnije, 8. aprila, nemački ministar odbrane Rudolf Šarping je na konferenciji za štampu koristio termin „plan Potkovica“ (nemački: Hufeisenplan) govoreći o srpskim operacijama etničkog čišćenja na Kosovu.
Radomir Tanić, svedok tužilaštva na suđenju Slobodanu Miloševiću, je izjavio da je "Potkovica kolokvijalan naziv za potpuno drugi plan" koji bi Jugoslovenska vojska primenila ako bi u slučaju agresije na Jugoslaviju albanska populacija podržala neprijateljsku stranu, a koji se sastojao u "neutralisanju albanskih odbrambenih pozicija".
Iako se naziv "Operacija Potkovica" u literaturi učestalo koristi za operacije etničkog čišćenja na Kosovu, još uvek nije utvrđeno da li su ga srpske snage ikada službeno koristile kao kodno ime za preduzete operacije.
Istorijska pozadina
Slobodan Milošević je 1989. godine protivustavno ukinuo autonomiju Kosova. Kao odgovor na ukidanje autonomije, kosovski parlament je 2. jula 1990. doneo Ustavnu deklaraciju, kojom se Kosovo proglašava republikom. Od tada nadalje, na Kosovu su delovale paralalno institucije Republike Srbije pod nazivom Autonomna pokrajina Kosovo i Metohija i institucije kosovskih Albanaca pod nazivom Republika Kosova. Tokom prve polovine 1990-ih kosovski Albanci su upražnjavali nenasilni građanski otpor srpskim vlastima na Kosovu, bojkotujući institucije Republike Srbije. Zapad nije podržao nenasilan pokret kosovskih Albanaca, nastojeći da tokom ratova u Bosni i Hrvatskoj drži Kosovo podalje od novinskih naslova. Nakon okončanja ratova u Hrvatskoj i Bosni 1995. njihovom punom nezavisnošću, sve veći broj Albanaca počinje da dovodi nenasilnu strategiju Ibrahima Rugove u pitanje, zagovarajući oružani otpor.
1996. godine, do tada nepoznata Oslobodilačka vojska Kosova je započela terorističke napade na nosioce srpskih vlasti na Kosovu i njihove saradnike u albanskoj sredini, što je nastavljeno i naredne 1997. godine. Vlasti su na to odgovorile bespoštednom silom, čime je otpočeo nezaustavljiv ciklus nasilja. U okršajima srpskih snaga bezbednosti sa OVK je bilo pogođeno i civilno albansko stanovništvo. U oblastima gde su se dešavali napadi OVK-a srpska policija i specijalne snage bezbednosti su se neselektivno svetile kosovskim Albancima, proizvoljnim i bezobzirnim akcijama. 1997. godine su uvedene međunarodne sankcije SRJ, zbog progona Albanaca sa Kosova.
Operacije uoči NATO bombardovanja
Borbe između specijalnih jedinica MUP Srbije i OVK, koja je držala kontrolu nad oko trećinom Kosova, sredinom 1998. prerastaju u Kosovski rat. Od avgusta 1998. srpske snage započinju široku ofanzivu protiv OVK u kojoj je učestvovalo više desetina hiljada vojnika i policajaca. Tokom oružanih sukoba Vojska Jugoslavije i MUP Srbije su koristili "prekomernu i nasumičnu silu", što je rezultiralo oštećenjima imovine, raseljavanjem stanovništva i smrću civila.
thumb|Kosovske izbeglice, april 1999.
Ono što je započelo kao operacija protiv OVK pretvorilo se u program sistematskog etničkog čišćenja srpske pokrajine od njenih albanskih stanovnika. Smatra se da je već u leto 1998. beogradsko rukovodstvo započelo operaciju Potkovica. Vladine snage su napadale civile, sistematski uništavale gradove i prisiljavale na hiljade ljudi da napuste svoje domove. Policija je kontinuirano pljačkala kuće, razarala i spaljivala već napuštena sela i ubijala po kratkom postupku. Komandant policijskih snaga na Kosovu Sreten Lukić je prilikom susreta sa delegacijom stranih zvaničnika na Kosovu 7. juna poricao da je policija naterala na hiljade kosovskih Albanaca u beg. On je tvrdio da su “teroristi evakuisali svoje najbliže” i da su namerno digli svoje kuće u vazduh. Evropska Unija je 9. juna 1998. zatražila od Miloševića da prekine prekomernu upotrebu sile na Kosovu i da se založi za mirno rešenje. Zapadne sile su 11. juna naložile vojnom vrhu NATO-a da razradi opcije kojima bi se mogla “zaustaviti ili prekinuti sistematska kampanja nasilne represije i proterivanja s Kosova”.
Usled srpskih operacija tokom 1998. i početom 1999. godine, stotine hiljada kosovskih Albanaca je bilo isterano iz svojih kuća, zbog čega neki autori smatraju da je Operacija Potkovica tada već bila u zamahu. Prema UNHCR-u, između maja i septembra 1998. raseljeno je najmanje 250.000 ljudi. Rezolucijom Saveta bezbednosti Ujedinjenih nacija 1199, od 23. septembra 1998. je osuđeno nasilje na Kosovu. Samo tri dana potom, pokolj meštana u Gornjem Obrinju počinjen 26. septembra, našao se u žiži medijske pažnje na Zapadu. Beogradski Fond za humanitarno pravo je u svom godišnjem izveštaju teško optužio državu, pre svega MUP, za kršenje ljudskih prava, navodeći da ni jedno suđenje za ratne zločine nije održano.
Početkom 1999. godine je bilo primetno nagomilavanje vojnih trupa na Kosovu i naoružavanje srpskih civila. 15. januara 1999. godine Policija Srbije je počinila masakr u Račku koji je šokirao svetsku javnost. 16. februara, na sastanku u vrhu MUP-a Srbije je konstatovano da se sa Prištinskim korpusom privodi kraju "plan za široku antiterorističku operaciju" u periodu između mogućih vazdušnih udara i ulaska kopnenih snaga. Vojska Jugoslavije je 25. februara započela “zimske vežbe” u okolini Vučitrna, koje su uključivale granatiranje sela i prisilno iseljavanje osoba koje nisu učestvovale u sukobima. Do februara 1999. godine više od 200.000 kosovskih Albanaca je interno raseljeno, skoro 70.000 je izbeglo u susedne zemlje, a gotovo 100.000 ih je zatražilo azil u Zapadnoj Evropi. Hiljade albanskih sela na Kosovu je delimično ili potpuno uništeno granatiranjem ili je spaljeno. Eskalacija nasilja nad civilima i operacija etničkog čišćenja koju su sprovodile srpske snage, predstavljali su direktan povod NATO bombardovanja SRJ marta 1999, koje su zapadni mediji nazivali “humanitarnom intervencijom”.
Operacije tokom NATO bombardovanja
thumb|Fotografija izbeglica kosovskih Albanaca, uvrštena u dokaze na suđenju [[Slobodan Milošević|Slobodanu Miloševiću. Fotografiju ustupio MKSJ.]]
Tokom NATO bombardovanja SRJ od 24. marta do 10. juna, srpske snage su sprovodile nasilje i prisilno raseljavanje albanskog stanovništva Kosova, tokom koga su počinjena teška krivična dela zločina protiv čovečnosti, deportacije, prisilnog premeštanja, ubistva, kršenja zakona i običaja rata, silovanja, razaranja verskih objekata i progona na etničkoj osnovi. VJ i MUP Srbije su širom Kosova sistematski napadali naselja sa albanskim stanovništvom, maltretirali, pljačkali i ubijali civile, naređujući im da idu u Albaniju ili Crnu Goru, i paleći njihove kuće i uništavajući njhovu imovinu.
Priština
Proterivanje iz Prištine je vršeno na organizovani način, tako što su kosovski Albanci vozovima deportovani do granice sa Makedonijom. Proterivanje je naročito uzelo maha između 24. i 31. marta, a produžilo se do 4. aprila.
1. aprila 1999. godine srpska policija je obilazila stanove kosovskih Albanaca u Prištini i terala stanare da ih napuste u roku od nekoliko minuta. U toku ovih nasilnih progona jedan broj ljudi je ubijen. Mnogi od prognanih su otišli direktno na železničku stanicu, dok su drugi potražili sklonište u obližnjim naseljima. Pripadnici policije i paravojnih jedinica su na raskrsnicama usmeravali stanovnike Prištine ka železničkoj stanici. Policija i paramilitarci su blokirali prilazne puteve i ljude koji su pokušavali da odu drugim pravcem primorali da se vrate. Na putu do stanice, otimali su im novac i nakit, i prebijali ili ubijali pojedince.
Prištinska železnička stanica je služila kao sabirni centar odakle su preusmeravane izbeglice iz severnih delova Kosova prema granici sa Makedonijom. Hiljade stanovnika Prištine i okolnih mesta je bilo sakupljeno na železničkoj stanici, a u okolini je bila postavljena naoružana policija. Stanovnici Prištine su ukrcavani u prenatrpane vozove i deportovani iz zemlje. Dodatni vozovi sa velikim brojem vagona su bili specijalno organizovani da posluže u masovnom proterivanju. U vozove je ukrcavano onoliko ljudi koliko je fizički moglo da se nagura. Tokom putovanja vozom, policajci su prognanicima oduzimali lična dokumenta i iznuđivali novac. Vozovima su kosovski Albanci iz Prištine deportovani u Makedoniju, ili do naselja Đeneral Janković u blizini makedonske granice, odakle im je zapoveđeno da peške nastave. Ljude su takođe uterivali u autobuse i kamione koji su bili spremni na prištinskoj železničkoj stanici.
Istovremeno, snage VJ i MUP Srbije su napadale albanska sela u okolini Prištine, pretukle i ubile mnoge meštane, pljačkale im novac, imovinu i spalile im domove. Mnogi seljani su kamionima odvezeni u Glogovac, odakle su vozom prebačeni do sela Đeneral Janković, a zatim primorani da pešače do makedonske granice. Drugima su, nakon što su se probili do Uroševca, srpski policajci naredili da se ukrcaju na voz za Đeneral Janković, odakle su pešice prešli granicu i ušli u Makedoniju.
Mitrovica
thumb|Uništene kuće u okolini [[Kosovska Mitrovica|Mitrovice.]]
U Kosovskoj Mitrovici proterivanja su počela oko 22. marta. Čim je počela kampanja NATO, ugledni mitrovički Albanci su se našli na udaru policije, a neki od njih su i ubijeni. Nasilna proterivanja su postala masovnija između 24. i 29. marta. Krajem marta, srpske snage su počele sa sistematskom racijom u Mitrovici. Ulazili su u kuće kosovskih Albanaca, naređujući stanarima da odmah napuste svoje kuće i odu na autobusku stanicu. Radnje i druga imovina kosovskih Albanaca je uništavana, a od njih je otiman novac, vozila i druge dragocenosti. Policija je takođe palila kuće mitrovačkih Albanaca. U periodu od dve nedelje oružane snage SRJ i Srbije su nastavile da proteruju stanovništvo iz grada. Mnogi od onih koji su bili izbačeni iz svojih kuća otišli su na druga mesta u gradu, najviše u četvrt Tavnik.
Progona je bilo i u selima u opštini Kosovska Mitrovica. Snage MUP i VJ su počele da pale kuće u obližnjim selima, prisilivši mnoge kosovske Albance koji su tu živeli ili su pronašli privremeno utočište da formiraju kolone i napuste Kosovo. Mnoge od izbeglica su morale peške da pređu Kosovo na putu prema albanskoj granici, te su putem pljačkani i dalje zlostavljani. Na putu do granice srpski vojnici, policajci i vojne starešine pljačkali su im dragocenosti i oduzimali dokumenta.
Još jedan talas masovnih proterivanja iz Kosovske Mitrovice se desio sredinom aprila, kada su ponovo prognani oni žitelji Mitrovice koji su se nakon početnih progona vratili u grad. U dane 14. i 15. aprila veliki konvoji prognanika, koji su prema procenama brojali na desetine hiljada ljudi, su usmereni da pešice odu u Albaniju.
Peć
thumb|Strogo poverljivi dokument VJ kojim se civilne vlasti u opštinama [[Peć (grad)|Peć, Istok, Klina i Dečani stavljaju pod komandu vojske na osnovu naredbe “vrhovnog komandanta” o “izmeštanju dela stanovništva”.]]
Krajem marta 1999. u gradu Peći je stvorena izuzetno preteća i nasilna atmosfera time što su policijske i vojne snage palile kuće, pucale iz vatrenog oružja i zlostavljale lokalno albansko stanovništvo. 24. marta su pripadnici paravojnih jedinica i civili počeli da pale kuće i radnje koje su pripadale meštanima albanske narodnosti. Narednog dana su započeli progoni iz naselja Zatra, a zatim i naselja Kapešnica i Dardanija. 26. marta tela ubijenih pećkih Albanaca su viđena u različitim delovima grada. U dane 27. i 28. marta, pripadnici srpskih snaga su išli od vrata do vrata prisiljavajući pećke Albance da napuste svoje domove. 27. marta u 17 časova, pripadnici paravojnih jedinica su dali rok od dva minuta stanovnicima albanske narodnosti u Kongresnoj ulici da napuste kuće, i ubili čoveka koji je odbio da to učini. Neki pripadnici paravojnih jedinica su bili opisani kao „Beli orlovi“ i „Arkanovi Tigrovi“. Neke kuće su zapaljene a više ljudi je streljano. Nasumična ubistva koja su pratila operaciju služila su da bi proširila strah među Albancima i naterala ih da napuste grad. Najkrvaviji incident dogodio se u naselju Dardanija gde je, po podacima lokalnog Veća za odbranu ljudskih prava i sloboda, 27. marta ubijen 41 muškarac.
Ujutru 28. marta u grad su ušli tenkovi, a pripadnici VJ, policije, paravojnih jedinica, kao i naoružani srpski civili, su nastavili da masovno proteruju stanovnike Peći albanske narodnosti. Patrole naoružanih srpskih civila su palile radnje kosovskih Albanaca. Kosovskim Albancima je preko megafona saopštavano da imaju na raspolaganju pet minuta da napuste kuće, koje će potom biti spaljene. Hiljade civila je isterano iz svojih kuća i sprovedeno do sabirnih mesta u centru grada. Vojnici i policajci su bili razmešteni duž svake ulice usmeravajući Albance ka centru. Prognani Albanci su morali da idu u koloni uz pretnju da će na njih pucati, ukoliko iskorače iz kolone. Kada su pećki Albanci okupljeni u centru grada, prisiljeni su da uđu u autobuse i kamione kojima su odvezeni, jedni ka Crnoj Gori, a drugi ka Albaniji. Pred Prizrenom, prognanici su naterani da izađu iz autobusa i prepešače oko 40 kilometara do albanske granice. Na granici im je naređeno da predaju svoja dokumenta srpskim policajcima.
Značajan broj stanovnika grada je pobegao uled terora ili im je bilo naređeno da napuste svoje domove. Prema podacima beogradskog Fonda za humanitarno pravo, oko 20.000 albanskih stanovnika Peći je proterano između 26 i 28 marta. Do 29. marta većina albanskog stanovništva je bila deportovana ili je primorana da napusti grad. Prema procenama Human Rights Watch-a, tokom prve nedelje rata je iz Peći proterano 90% albanskog stanovništva, a više od 80% kuća je teže oštećeno ili potpuno uništeno. Kada su se ti kosovski Albanci nakon sukoba vratili u Peć, zatekli su mnoge od svojih kuća spaljene, dok su kuće Srba ostale neoštećene. Mnoge džamije u opštini takođe su uništene. Prema podacima opštinske islamske kancelarije, 13 od 31 džamije u opštini je potpuno uništeno, a sve ostale su u nekoj meri bile oštećene. Operacija etničkog čišćenja Peći je bila među najorganizovanijima na Kosovu.
Prizren
Neposredno nakon početka NATO vazdušnih udara 24. marta, policija, VJ i naoružani civili su pucali idući ulicama, pljačkali prodavnice i bacali bombe na kuće kosovskih Albanaca, terajući stanovnike da odu.
thumb|Izbeglice iz Prizrena i okoline su prihvatane u [[Kukes|Kukešu (Albanija).]]
28. marta u 15:40, VJ je granatirala grad, a zatim su vojnici i policajci počeli da opkoljavaju kuće, da okupljaju stanare na ulici naređujući im da odu, ili će silom biti izbačeni. Od 28. marta nadalje, u gradu Prizrenu srpski policajci su išli od kuće do kuće naređujući Albancima da odu. Pošto su im konfiskovale lične isprave i „bolja vozila“, srpske vlasti su primorale mnoge stanovnike Prizrena da se priključe kolonama izbeglica koje su išle ka albanskoj granici. Na granici su im srpski policajci oduzimali sva dokumenta. Oko 28. marta srpska policija je uništila zdanje „Prizrenske lige“, koje za kosovske Albance predstavlja važan istorijski spomenik, nakon čega je teren poravnat. Tokom nekoliko narednih sedmica, srpske snage su sistematski "čistile" ulicu po ulicu od stanovnika albanske narodnosti. Zabeleženo je rasprostranjeno pljačkanje i iznuđivanje novca i dragocenosti od strane srpskih vlasti. Izbeglice iz Prizrena i okoline su uglavnom prihvatane u Kukešu (Albanija).
Početkom aprila mnogi preostali muškarci albanske narodnosti su bili sakupljeni i odvedeni na prinudni rad u blizini albanske granice, gde su primoravani na kopanje rovova i druge fizičke poslove. Prema izjavama svedoka, oni su takođe korišćeni za postavljanje mina i kao ljudski štit.
Đakovica
thumb|Djakovica nakon ratnih razaranja 1999.
Đakovica je bila jedna od nasiljem najteže pogođenih gradova na Kosovu. U gradu Đakovici, od početka NATO bombardovanja snage policije i VJ stvorile su opštu atmosferu terora. Skoro svakoga dana se dešavalo po neko ubistvo, a bilo je i nekoliko masovnih ubistava. 20. marta policija i bande naoružanih Srba su počele da upadaju po kućama viđenijih kosovskih Albanaca. Na meti su se našle istaknute ličnosti, lekari, advokati i politički aktivisti. Ovom strategijom je stvarana afmosfera terora u kojoj niko nije bezbedan, eliminisane su važne ličnosti i zastrašivan je ostatak stanovništva. 24. marta je intenzivirano nasilje u centru grada, kuće su paljene, prodavnice pljačkane, a đakovički Albanci ubijani. 25. marta, ubistva i teror su prošireni na ceo grad. Policajci su ubili nekoliko ljudi i ostavili njihova tela na ulici, ne dozvoljavajući rodbini da ih sahrani. Srpske snage su bacačima plamena spalile mnoge albanske kuće.
1. aprila je nekoliko stotina đakovačkih Albanaca kamionima deportovano na albansku granicu. 1. i 2. aprila su počinjeni neki od najtežih zločina. Organizovana policijska akcija u naselju Ćerim, rezultirala je masovnim ubistvom preko 50 osoba. 1. aprila uveče srpska policija je pobila, a zatim spalila, žene i decu, sklonjene u jednom podrumu u Ulici Miloša Gilića. Od 20 utvrđenih žrtava, 12 je bilo dece mlađe od šesnaest godina. 2. aprila 1999. godine, srpske vlasti su započele masovno proterivanje stanovnika Đakovica. Naoružane jedinice su išle od vrata do vrata isterujući Albance iz njihovih kuća. Ljudima je prećeno smrću ukoliko ne krenu, a neki su i ubijeni. Veruje se da je između 24. marta i 2. aprila 1999. godine ubijeno oko 200 žitelja Đakovice, u nizu operacija “čišćenja” koje su sprovodili pripadnici VJ, srpske policije i paravojnih formacija od kuće do kuće. Dana, 2. aprila, policija je okupila više hiljada đakovačkih Albanaca u centru grada, oduzela im lične isprave i poslala ih pešice prema Albaniji.
Između 2. i 4. aprila, hiljade prognanika iz Đakovice i susednih sela je pešice, kolima ili traktorima, pristupilo velikom konvoju koji se kretao ka granici s Albanijom. Srpske snage su tokom puta usmeravale izbeglice u određenom pravcu, a na policijskim punktovima su većini kosovskih Albanaca oduzeta lična dokumenta i skinute automobilske tablice. Sistematsko proterivanje praćeno nasiljem, oduzimanjem dokumenata i registarskih tablica, kao i spaljivanje kuća, nastavilo se tokom aprila. U nekim slučajevima korišćeni su vojni kamioni za prevoz lica do granice sa Albanijom. Mnoge kuće i radnje Albanaca su spaljene, dok su radnje Srba bile zaštićene. Spaljen je i stari grad u Đakovici, zajedno s džamijom Hamudi. Oko 75 odsto stanovništva je raseljeno iz grada za vreme rata.
Bollywood
Bolivud (engleski: Bollywood; Hindi: बॉलीवूड), je naziv za filmsku industriju u Indiji, odnosno njen specifični stil. Često se naziv Bolivud netačno upotrebljava kao naziv za svu filmsku industriju u Indiji, jer je on samo dio nje. Bolivud je jedan od najvećih filmskih proizvoda u svijetu.
Progon Albanaca sa Kosova 1999.
Sistematsko uništavanje sela
Srpske snagu su tokom sukoba uništile na hiljade albanskih domova diljem Kosova i Metohije, pomoću artiljerije, buldožera, eksploziva i paljenja. Etničko čišćenje i uništavanje albanskih naselja se uglavnom odigravalo po sledećem modelu:
Bollywood
Ime je dobio po Bombaju - bivšem nazivu za Mumbai - i Holivudu u Kaliforniji - centru američki filmske industrije. Bolivud se uglavnom odnosi na filmove koji koriste Hindi, odnosno hindustani - kolokvijalnu osnovu Hindi i Urdu jezika. Takođe se primjećuje i rast prisustva engleskog jezika u dijalozima, kao i pjesmama. A takođe postoji i veliki broj filmova koji su napravljeni isključivo u engleskom jeziku.
Progon Albanaca sa Kosova 1999.
Sistematsko uništavanje sela
thumb|Ruševine sela [[Morina koje je VJ granatirala 23/24. maja 1998. ]]
Srpske snage su nakon toga namerno trovale bunare, bacajući hemikalije, mrtve životinje ili ljudske leševe u vodu. Prema podacima Crvenog krsta, od oko 20.000 bunara na Kosovu, pola ih je otrovano. Vladine trupe su u velikoj meri palile i uništavale imovinu civila. Prema istraživanju UNHCR-a, skoro 40% svih kuća na Kosovu bilo je bilo teže oštećeno ili potpuno uništeno. Zabeleženo je da su i lokalni Romi često sarađivali sa srpskim snagama, vodeći ih kroz albanska sela ili direktno učestvujući u zločinima.
Sana (Jemen)
thumb|right|270px|Stari grad Sana Sana (arapski: صنعاء) je glavni grad države Jemen i administrativno sjedište Muhafaze Sana, sa svojih 1,748 000 stanovnika (popis iz 2004) ona je najveći jemenski grad.
Progon Albanaca sa Kosova 1999.
Razmere progona i broj izbeglica
Razmere progona nakon početka NATO udara su šokirale svetsku javnost. Naselja su sistematski pražnjena i kolone izbeglica su, po pravilu, usmeravane do najbliže granice. Prognanici iz zapadnog dela Kosova su usmeravani u Albaniju, dok su prognanici iz istočnog dela usmeravani u Makedoniju. U Makedoniju su Albanci deportovani vozovima, što je omogućavalo da hiljade ljudi dnevno napusti Kosovo. Deportacije su takođe vršene kamionima i autobusima koje je obezbedila srpska policija. Da bi proterivanje teklo lakše uspostavljani su sabirni centri.
Bollywood
povijest
thumb|right|250px|Prvi indijski film sa zvukom, [[Ardeshir Irani's Alam Ara (1931) ]] Raja Harishchandra (1913) je bio prvi igrani film napravljen u Indiji.Od 1930. godine indijska filmska industrija proizvodi više od 200 filmova godišnje. Prvi film sa zvukom je bio veliki hit u Indiji.
Sana (Jemen)
Sana je jedan od najstarijih gradova na svijetu i najviši glavni grad na svijetu, koji leži na prosječnih 2,300 metara nadmorske visine.
Progon Albanaca sa Kosova 1999.
Razmere progona i broj izbeglica
Izbeglice su u Makedoniju i Albaniju stizale sukcesivno, prema krajevima iz kojih su proterivane. U Makedoniju su prve nedelje (od 24. marta) uglavnom pristigle izbeglice iz Prištine. Druge i treće nedelje većina novopridošlih bila je iz opština Kačanik i Štrpce. Četvrte nedelje stigao je veliki broj izbeglica iz Gnjilana. Pete nedelje, mnogi od novopridošlih bili su iz opštine Lipljan. Slično je bilo i u severnoj Albaniji. Prve nedelje je mnoštvo izbeglica stiglo iz opštine Prizren; druge nedelje su došle mnoge izbeglice iz Suve Reke i Đakovice, a treće nedelje je bio veliki priliv izbeglica iz Mitrovice i još ih je stiglo iz Đakovice.
1203 Nanna
1203 Nanna je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 35,18 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,601 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,173 AJ.
Bollywood
povijest
Kasnih 1950ih, Bolivud je napravio prvi film u boji, ali je ipak je većina filmova nastavila da se snima u crno-bijeloj tehnici sve do 1960-ih. U ovom vremenu su u industriji najviše bile zastupljene muzičke romanse i melodrame. Uspješni glumci tog vremena su Dev Anand, Dilip Kumar i Raj Kapoor, a glumice Nargis, Meena Kumari, Nutan i Madhubala. Kasnih 1960-ih i ranih 1970-ih su najpopularniji proizvod postale romanse i akcioni filmovi, a zvijezde tog doba su Rajesh Khanna i Dharmendrall. Sredinom 1970ih počinju se snimati nasilni filmovi o gangsterima i banditima. Amitabh Bachchan, zvijezda poznata po njegovoj ulozi "ljutitog mladog čovjeka", je vodio ovaj trend sa Mithun Chakraborty i Anil Kapoor. koji su trajali do ranih 1990ih. Glumice iz ovog doba uključuju Hemu Malini, Jayu Bachchan i Rekhe
Sana (Jemen)
Geografske karakteristike
Sana leži na visoravni od 2 300 metara, okružena planinama visokim od 2800 - 3000 m; Džabal Nabi Šu'ajb, (3666), Džabal Šamsan, Džabal Nukum i Ajban. Sana je udaljena oko 320 km sjeverno od Adena i Indijskog oceana i 230 km od luke Al Hudaida na Crvenom moru. Grad se prostire na površini od 200 km² i rapidno se širi dalje. Sana je od davnina značajni arapski kulturni i vjerski centar sa islamskim medresom, a od 1970 i svjetovnim univerzitetom.
Progon Albanaca sa Kosova 1999.
Razmere progona i broj izbeglica
Tri sedmice nakon početka NATO bombardovanja SRJ, Visoki komesarijat UN za izbeglice (UNHCR) je registrovao 525.787 albanskih izbeglica sa Kosova. Mesec dana kasnije, broj izbeglica je porastao na 781.618. Do kraja rata juna 1999. srpske snage su proterale 862.979 Albanaca s Kosova, a još nekoliko stotina hiljada je bilo interno raseljeno, pored onih koji su bili raseljeni pre marta. Prema procenama Amnesty Internationala, "skoro milion ljudi je bilo prisiljeno da napusti Kosovo".
1203 Nanna
Ekscentricitet orbite iznosi 0,247, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 5,957 stepeni, a orbitalni period iznosi 1792,001 dana (4,906 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 11,20 a geometrijski albedo 0,047.
Asteroid je otkriven 5. oktobra 1931. godine.
Sana (Jemen)
Geografske karakteristike
Sana je važan privredni centar Jemena, sa predionicama pamuka, tvornicom municije, i brojnim malim zanatskim radionicama u kojima se rade ukrasni predmeti od zlata, srebra i dragulja (mačevi, jatagani, noževi). Međunarodni aerodrom Sana (IATA: SAH, ICAO: OYSN), ima veliki značaj ne samo za Jemen, već i za obližnje zemlje.
Progon Albanaca sa Kosova 1999.
Razmere progona i broj izbeglica
Utvrđeno je da postoji direktna povezanost između delovanja srpskih snaga bezbednosti i masovnog odliva albanskih izbeglica sa Kosova, dok su NATO operacije imale vrlo malo uticaja na raseljavanje.
Bollywood
povijest
Sredinom 1990ih, na scenu opet stupaju muzičke romanse, a filmovi toga doba su Hum Aapke Hain Kaun 1994. i Dilwwale Dulhania Le Yayenge 1995. Zahvaljujući tim filmovima u indijskoj industriji se rađaju nove zvijezde glumaca kao što su Shahrukh Khan, Aamir Khan i Salman Khan, i glumice Sridevi, Madhuri Dixit i Kajol. U tom periodu akcije i komedije su takođe bile zastupljene sa glumcima kao što su Govinda i Akshay Kumar i glumicama Raveena Tandon i Karisma Kapoor.
Sana (Jemen)
Historija
Prvi pisani dokument o gradu je iz 1. st. pne., ali je on puno stariji, njegovi početci vežu se uz Sabejsko kraljevstvo u 6. st. pne.. Nakon toga Sana je bila sjedište Himjarskog Kraljevstva na njegovu zalasku u 6. vijeku, za vrijeme vladavine Jusuf Asar Jatara (Du Nuvasa), iza tog je bila i sjedište aksumskog podkralja. Aksumski kralj Abraha je uz Justinijanovu pomoć podigao u Sani kršćansku baziliku u drugoj polovici 6. st., koja je bila najveća, južno od Mediterana.
Progon Albanaca sa Kosova 1999.
Povlačenje srpskih snaga
Oko 750,000 proteranih Albanaca se potom vratilo natrag na Kosovo, ali je oko 100,000 Srba sa vojskom napustilo to područje. Kosovski Srbi su strahovali od osvete nakon povlačenja srpskih jedinica sa Kosova. Veruje se da su lokalni Srbi i Romi koji su činili zločine i nasilja tokom rata napustili Kosovo prilikom povlačenja vojske početkom juna 1999. godine. Oni koji su ostali odlučili su to zato što su bili uvereni da su nevini ili zato što su bili suviše stari da beže. Međutim, upravo oni se sada suočavaju sa izuzetno teškim uslovima života na posleratom Kosovu, i na meti su maltretiranja, otmica i ubistva. Mnogi Srbi koji su ostali bili su napadnuti i maltretirani od albanskih povratnika.
Sana (Jemen)
Historija
Po Jemenu se već 628 raširio islam, tako da je osobno prorok Muhamed dao upute za izgradnju prve džamije u Sani. Za Omajidskog kalifata (661. - 750.) Sana je sjedište imama predstavnika kalifa u Jemenu. Nakon omajidiskih kalifa Sanom formalno vladaju abasidski kalifi, zapravo njihov prestavnik - imam. Početkom 10. st. Jemenom se širi zejidizam, tako da su jemenski zeidski imami privojili titulu kalifa, i prezeli svu svjetovnu i duhovnu vlast. Imami Sane stvorili su vlastite nasljednje dinastije, i vladali ne samo u gradu već i široj okolici Muhafazom. Kako je Jemen u to vrijeme bio teško prohodan (bez cesta) isprva je njihova vlast bila ograničena isključivo na taj teritorij, - ali su vremenom svoj uticaj proširili po cijelom Jemenu sve do Hadramauta, tako da je imam Sane bio ako ništa drugo duhovni autoritet Jemena.
Piedras Negras (Gvatemala)
Piedras Negras je suvremeni naziv za ruševine grada predkolumbovske civilizacije Maja, smještene na sjevernoj obali rijeke Usumacinte u departmanu Petén u Gvatemali. Naziv Piedras Negras znači "crno kamenje" na španskom. Na jeziku starih Maja, odnosno natpisima Maja se čitao kao Yo'k'ib', što znači "velika kapija" ili "ulaza", a što neki smatraju mogućom referencom na veliki, a danas suhi obližnji slivnik. Neki autori misle da je naziv bio Kandžin kamen, ali je vjerojatnije da je riječ o nazivu njegovog osnivača.
La Belle et la Bête (film, 1946)
La Belle et la Bête je francuski crno-bijeli film fantastike snimljen 1946. u režiji Jeana Cocteaua. Predstavlja adaptaciju istoimene francuske bajke. Naslovna protagonistica, koju tumači Josette Day, je djevojka koja odlazi u zamak Zvijeri (koju tumači Jean Marais) kako bi pokušala spasiti život svom ocu. Radnja prikazuje kako se Zvijer zaljubi u nju, ali i kako je mora uvjeriti da se ispod čudovišnog izgleda krije iskrena dobrota.
Sana (Jemen)
Historija
U 12. st. položaj imama Sane preuzimaju egipatski Ajubidi i ustanovljuju svoju teokratsku dinastiju. Egipatski Mameluci zavladali su Jemenom i Sanom 1517., nakon njihove propasti, Jemenom je zavladalo Otomansko carstvo. Za njihove prve vladavine od 1538 do 1635, Sana je bila sjedište otomanskog Valije, isto tako i za perioda njihove druge vladavine od 1872. do 1918.
La Belle et la Bête (film, 1946)
La Belle et la Bête se smatra najpopularnijim od svih Cocteauovih filmova. Cocteau, koji sebe nikada nije smatrao pravim sineastom, u njega je uložio dosta kreativnosti, prije svega smjestivši radnju u začarani dvorac, a što je bila prilika za brojne nadrealne i maštovite scene.
Piedras Negras (Gvatemala)
thumb|Stela 1, Piedras Negras - datirana [[5.7., 674.]]
Piedras Negras je po svemu sudeći bio nezavisni grad-država za vriejeme klasičnog perioda, iako ponekad u savezu s drugim državama regije, a možda je i povremeno plaćao danak. Bio je u savezništvu s Yaxchilanom, oko 40 km uzvodno. Keramika pokazuje da je nalazište bilo nastanjeno od sredine 7. vijeka pne. do 850. n.e. Najdojmljiviji period, što se tiče skuluptura i arhitekture, je bio od odko 608. do 810, iako postoje dokazi da je Piedras Negras bio važan grad još od oko 400. n.e. Posebno se ističe umjetnička vrijednost skulptura kasnog klasičnog perioda u Piedras Negrasu. Nalazište je imalo dva igrališta i nekoliko trgova; postoje palače s komornim prostorijama i hramovi-piramide, uključujući jednu koja je povezana s mnogim pećinama u nalazištu. Duž obale stijene se nalazi velika stijena s hijeroglifom Yo’ki’b koji je okrenut prema nebu.
Zanimljivost spomenika u Piedras Negrasu je česta pojava "umjetzničkih potpisa". Neki od umjetnika su identificirani zahvaljujući hijeroglifima na stelama i drugim reljefima.
Sana (Jemen)
Historija
Od 1918. Sana je prijestolnica imama Jahja Muhameda koji je osnovao Mutaveklijsko kraljevstvo Jemen, znano kao Sjeverni Jemen sa Sanom kao glavnim gradom. Nakon oficirske revolucije iz 1962 Sana je postala glavni grad Arapske Republike Jemen (Sjeverni Jemen), nakon ujedinjenja sa Demokratskom Narodnom Republikom Jemen (Južni Jemen) 1990, - Sana je postala glavni grad današnjeg Jemena.
Piedras Negras (Gvatemala)
Prije nego što je nalazište napušteno, neki spomenici su bili namjerno uništeni, uključujući lica i natpise vladara, ali su slike i natpisi božanstava ostali očuvani, što sugerira pobunu ili osvajanje od strane naroda koji je poznavao Maja pismo.
Sana (Jemen)
Historija
Još u prvoj polovici 20. st. u Sani je živjela zajednica od 10 000 Židova, ali je njihov broj 2010. pao na samo 70. 250px|thumb|left|Rezidencija [[imama Jahje Muhameda, pored Sane u Vadi Zaru (وادى ظهر)]]
Stari grad Sana
Historijski utvrđeni grad Sana je naseljen preko 2 500 godina, prepun vrlo vrijednih starih građevina, zbog tog je UNESCO 1986. na svojoj 10 sjednici uvrstio stari grad Sana na popis Svjetske baštine. Historijski utvrđeni stari dio grada okružen je zidom od nepečene cigle visine 14 metara, unuta grada ima preko 100 džamija, 12 hamama i 6 500 kuća. Pojedine građevine poput palače Samsarh i stare džamije, stare su više od 1400 godina. Puno kuća tih kuća od nepečene gline ravnih krovova, liče na nebodere (imaju po 5-7 katova). Dobar dio njih ima fasade ukrašene raskošnim dekorativnim reljefima, sa zamršeno rezbarenim prozorskim okvirima i vitrajima. thumb|right|270px|Hiljadu godina stara ulazna vrata u Sanu - Bab Al Jemen (Vrata Jemena) Jedna od najvećih atrakcija Sane je Suk al-Milh (Tržnica soli), na kojoj su se do nedavno prodavali i robovi, a danas kruh, začini, grožđice, pamuk, bakarni predmeti, keramika, srebrnina, i antikviteti (lažni i pravi). Veličanstvena džamija iz 7. st. Jami' al-Kabir (Velika džamija) je jedna od najstarijih džamija na svijetu. Vrata u tvrđavu Bab Al Jemen (Vrata Jemena) stara su preko 1000 godina.
Piedras Negras (Gvatemala)
Suvremena historija nalazišta
Nalazište je prvi istražio, kartografirao i fotografirao Teoberto Maler na kraju 19. vijeka.
Progon Albanaca sa Kosova 1999.
Povlačenje srpskih snaga
Romi su takođe proterani s Kosova nakon rata, što se uglavnom objašnjava činjenicom da su često pomagali srpskim snagama tokom operacija etničkog čišćenja. Međutim, pogrešno bi bilo optužiti celokupnu srpsku ili romsku populaciju za pomaganje u zločinima.
Piedras Negras (Gvatemala)
Suvremena historija nalazišta
Arheološki projejkt Piedras Negras je Univerzitet Pensilvanije od 1931. do 1939. pod vodstvom J. Alden Masona i Lintona Sattethwaitea. Nova arheološka istraživanja su vođena od 1997. do 2000, pod vodstvom Stephen Houstona sa Univerziteta Brigham Young i Hector Escobedo sa Universidad del Valle de Guatemala, uz dozvolu Instituta za antropologiju i historiju Gvatemale (IDAEH).
Bollywood
Žanr
Bolivud filmovi su najčešće muzički filmovi. Uspjeh filma pretežno zavisi od kvaliteta muzičkih melodija. Muzika za filmove se često objavljuje prij filma i pomaže u prijemu filma kod publike Bolivud filmovi su pretežno melodramatični. Pretežno se bave ljubavnim temama, ljuti roditelji, ljubavni trouglovi, porodične veze, žrtve, korumpirani političari, kidnaperi, slomljena srca, kurtizane sa zlatnim srcem... ...
Piedras Negras (Gvatemala)
Suvremena historija nalazišta
Majanistica Tatjana Proskurjakova je prva dešifrirala imena i datume vladara dinastije zahvaljujući otkrićima na ovom nalazištu, a što je omogućilo veliki korak prema dešifriranju pisma Maja. Proskurjakova je sahranjena na nalazištu nakon njene smrti 1985.