cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dobroveni
Prirodni uslovi
Dobroveni se nalaze u jugoistočnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je većinom delom u dolini Crne reke, koja protiče neposredno severno od sela, dok se jugoistočno od sela izdiže planina Nidže. Nadmorska visina naselja je približno 580 metara.
Klima u naselju je umerenokontinentalna.
Stanovništvo
Dobroveni su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 18 stanovnika.
Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (100%). Većinska veroispovest bilo je pravoslavlje.
Rome, Wisconsin
Roum je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 689, što je 115 (20,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Adolfo López Mateos, Álamo Temapache
Adolfo López Mateos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
SV Pasching
ASKÖ Pasching je bio austrijski fudbalski klub iz Paschinga u Gornjoj Austriji. Nastupao je u austrijskoj Bundesligi od 2002. do 2007. godine kada je preimenovan u SK Austria Kärnten i premješten u Klagenfurt. Pet godina je bio poznat kao SV PlusCity i FC Superfund zbog sponzora.
Jobo Dulce, Villaflores
Jobo Dulce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 715 m.
Tomma Abts
Tomma Abts (1967 -) je njemačka apstraktna slikarica koja živi i radi u Londonu. Godine 2006. je osvojila Turnerovu nagradu.
Coursan
Kursan je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 5.137, a gustina naseljenosti je iznosila 209 stanovnika/km².
Serrati Inferiore, Savona
Serrati Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Славковица
Славковица је насеље у Србији у општини Љиг у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 575 становника. У њему се налазе рушевине средњовековног манастира тзв. Црквина, које се данас налазе под заштитом Републике Србије, као споменик културе од великог значаја. У селу се налази и Црква у Славковици.
Демографија
У насељу Славковица живи 630 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,8 година (46,7 код мушкараца и 46,8 код жена). У насељу има 266 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,79.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Cadeo, Piacenza
Cadeo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
José Guadalupe Aguilera, Canatlán
José Guadalupe Aguilera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canatlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1719 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1929 m.
Kirk Hammett
Kirk Lee Hammett (18. novembar 1962, San Francisco, California, SAD) je gitarist i tekstopisac američke heavy metal grupe Metallica.
Počeci (1962-1980)
Punim imenom Kirk Lee Hammett rođen kao sin Filipinke Chefele Hammett i njenog supruga porijeklom Irca. Dok je pohađao srednju školu "De Anza", upoznao je Les Claypoola sa kojim je i danas dobar prijatelj.
Nakon što je kupio kopiju Fender Stratocastera 1978., pokušao je izmjeniti zvuk svoje gitare, koja je na kraju zvučala kao Gibson Flying V. Radio je i u Burger Kingu, no ubrzo je dao otkaz jer je sakupio dovoljno novca za svoje Marshall pojačalo.
Exodus (1980 - 1983)
Hammettovi muzički interesi odveli su ga u novi žanr, thrash metal. 1980. godine osniva thrash metal bend Exodus. Svirao je samo na Exodusovom 1982 demo snimku. Iz benda je izašao 1983. godine kad se priključio thrash metal sastavu Metallica iz kojeg je prethodno izbačen gitarist Dave Mustaine zbog neslaganja sa drugim članovima benda.
Pometo, Pavia
Pometo je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 270 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Bournemouth
Bournemouth (čita se Bornmut) je grad, borough i unitarna jedinica od 191,390 (195,460) stanovnika na jugozapadu Engleske u Grofoviji Dorset.
Geografske karakteristike
Njegove duge pješčane plaže duž Zaljeva Poole, protežu se od potoka Alum Chine do spruda Hengistbury, iza pojasa plaža leže kuće i trgovine.
Historija
Historija Bournemoutha počela je nakon 1810. kad je dorsetski aristokrat Lewis Tregonwell u njemu podigao svoju ljetnu rezidenciju. Sporo je rastao, tako je 1841. imao samo 26 zgrada, njegov rast se ubrzao kad je do njega stigla 1870 željeznica. Izgradnja vodovodne mreže omogućila je ekspanziju stanbene gradnje, po suhoj ruralnoj unutrašnjosti prekrivenoj borovom šumom, kao i po pješčanim ravnicama iza obalnih klifova istočno od luke Poole.
Pojas iza obale ispresjecan je malim strmim potočnim kotlinama, koje zovu - chines. Jedan od tih potočića - Bourne, kanaliziran je da protiče preko brojnih vrtova, pa danas uvire u more na mjestu prvog lučkog doka iz 1860. Pored njegova ušća podignut je glavni trgovački i zabavni centar sa teatrom.
Bournemouth zbog svoje ugodne klime, naročito blagih zima, privlači velik broj turista i to ne samo ljeti, već i zimi, ali i puno penzionera koji u njemu trajno borave.
Privreda i transport
Najvažnija grana privrede je turizam, pored toga ima i nešto lake industrije. Posljednjih godina Bournemouth je izrastao u jedan od najvažnijih kongresnih i konferencijskih centara Engleske.
Bournemouth ima Internacionalni aerodrom (IATA: BOH, ICAO: EGHH) smješten 6.5 km sjeveroistočno od centra grada.
Cerbia, Zam
Cerbia je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Zam.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Guardians of the Galaxy Vol. 2
Guardians of the Galaxy Vol. 2 je američka science fiction akcijska filmska komedija snimljena 2017. godine u režiji Jamesa Gunna. Predstavlja adaptaciju stripova Marvel Comicsa o istoimenom timu superheroja, odnosno nastavak filma Guardians of the Galaxy i petnaesti film iz ciklusa Marvelovog filmskog univerzuma. Radnja prikazuje kako se tim Čuvara galaksije suočava sa problemom koji nastane kada njegov vođa Peter Quill (čiji lik tumači Chris Pratt) počne tražiti svog oca, odnosno kako će sticajem okolnosti morati spašavati univerzum.
Loma Alta, Santiago Yaveo
Loma Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yaveo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Mostec
Mostec je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Mostec se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Mostec je imao 181 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
G12/G13 alfa podjedinice
G12/G13 podjedinice su alfa jedinice heterotrimernih G proteina koji regulišu ćelijske procese putem faktora razmene guanin nukleotida. Ove dve podjedinice sačinjavaju četvrtu klasu G protein alfa podjedinica. Oni su senzitivni na pertuzijski toksin.
G proteini G12 iG13 regulišu citoskeletalno remodelovanje aktina u ćelijama. G13 je takođe esencijalan za receptor tirozin kinazom-indukovanu migraciju fibroblasta i endotelijalnih ćelija.
Grävenwiesbach
Grevenvisbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 13 opštinskih središta okruga Hohtaunus. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.259 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6434004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hohtaunus Grevenvisbah se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Hohtaunus. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240-500 metara. Površina opštine iznosi 43,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.259 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 122 stanovnika/km².
Draslajca
Draslajca su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Draslajca pripadaju opštini Struga.
Prirodni uslovi
Naselje Draslajca je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno 5 km severoistočno.
Draslajca se nalaze u istorijskoj oblasti Gornji Drimkol, koja se obuhvata severnu obalu Ohridskog jezera, oko istoka Crnog Drima iz jezera. Naselje je smešteno u Struškom polju, koje se pruža na severnoj strani Ohridskog jezera. Nadmorska visina naselja je približno 700 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Draslajca su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 778 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Mezzaluna, Venezia
Mezzaluna je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Marko Simčič
Marko Simčić (Ljubljana, 13. jun 1944) je jugoslovenski i slovenački filmski i pozorišni glumac.
Die Todesstrahlen des Dr. Mabuse
Die Todesstrahlen des Dr. Mabuse ) je zapadnonjemačko-francusko-italijanski crno-bijeli science fiction kriminalistički film snimljen 1964. godine u režiji Huga Fregonesea i Victora De Santisa. Predstavlja nastavak filma Scotland Yard jagt Dr. Mabuse iz serije o genijalnom zlikovcu Dr. Mabuseu (čiji lik tumači Wolfgang Preiss). Radnja se događa na Malti gdje grupa međunarodnih obavještajaca pokušava spriječiti Dr. Mabusea pomoću zraka smrti uništi svijet. Film je dobio loše kritike, te se često navodi kao pokušaj da se ime Dr. Mabusea iskoristi kao izgovor za jeftinu kopiju tada popularnih filmova o Jamesu Bondu. Nije doživio uspjeh, te je predstavljao posljednje ostvarenje iz serije, mada će još nekoliko filmova o Dr. Mabuseu biti napravljeno tokom nekoliko sljedećih decenija.
Opština Sopot, Dolj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
Kapela
thumb|250px|right|Neogotska kapela u [[Mošovce|Mošovcima u Slovačkoj]]
Osceola, Indiana
Osiola je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Kapela
Kapela je naziv za zgrada ili objekt koji se koristi za vjerske obrede, najčešće manji od hrama te priključen većim institucijama kao što su crkve, sinagoge, univerziteti, bolnice, palače, zatvori ili groblja.
Poznate kapele
thumb|200px|right|Planinska kapelica u Superbagneres u francuskim Pirinejima thumb|200px|right|Cappella degli Scrovegni u [[Padova.]] thumb|200px|right|The Little Chapel na [[Guernseyu.]]
Los Ocales, Manuel Doblado
Los Ocales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1758 m.
Nuevo Mundo, Villa de Ramos
Nuevo Mundo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Ramos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2124 m.
Santa Rosa, Tecoanapa
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tecoanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
Olivin
thumb
Mineral olivin je magnezijsko-željezoviti silikat s formulom <tt>(Mg,Fe)2SiO4</tt>. To je jedan od najčešćih minerala na Zemlji, a pronađen je i na Mjesecu, Marsu i kometu Wild 2.
Odnos magnezija i željeza varira između dva krajnja člana grupe olivina: forsterita (Mg-krajnji član) i fajalita (Fe-krajnji član). Spojevi olivina često su prikazani kao molarni postoci forsterita (Fo) i fajalita (Fa) (pr. <tt>Fo70Fa30</tt>). Forsterit ima neuobičajeno visoku temperaturu taljenja pri atmosferskom tlaku, gotovo 1900 °C, a talište fajalita je na mnogo nižoj temperaturi (oko 1200 °C). Temperatura taljenja u seriji blago varira između ta dva krajnja člana, kao i ostala svojstva.
Olivin je dao ime cijeloj grupi minerala koji imaju sličnu strukturu (grupa olivina), a koja uključuje još i tefroit (<tt>Mn2SiO4</tt>), monticellit (<tt>CaMgSiO4</tt>) i kirschsteinit (<tt>CaFeSiO4</tt>).
Identifikacija i parageneze
Olivin je dobio ime po svojoj uobičajenoj maslinasto zelenoj boji (vjeruje se da je to rezultat sadržavanja nikla u tragovima), iako se može pojaviti i u crvenkastim nijansama u slučaju ako željezo iz olivina oksidira. Ima školjkast lom i krt je (što znači da se prilično lako lomi). Tvrdoća mu iznosi 6.5-7, a gustoća 3.27-3.37. Ima staklast sjaj, proziran je do poluproziran. Ima nejasnu kalavost.
Colonia Tecolote Batáquez, Mexicali
Colonia Tecolote Batáquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Olivin
Identifikacija i parageneze
Transparentni olivini katkad se koriste kao drago kamenje koje nazivamo peridot, prema francuskoj riječi za olivin. Također se naziva i krizolit, prema grčkoj riječi za zlato i kamen. Neki od najdragocjenijih olivina pronađeni su u stijenama iz Zemljinog plašta ma otoku Zabargad, u Crvenom moru.
Colonia Tecolote Batáquez, Mexicali
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Olivin
Identifikacija i parageneze
Olivini se pojavljuju i u bazičnim i u ultrabazičnim magmatskim stijenama te kao primarni minerali u nekim metamorfnim stijenama. Mg-bogati olivini kristaliziraju iz magme koja je bogata magnezijem, a siromašna silicijem. Takva magma kristalizira u bazične stijene poput gabra i bazalta. Ultrabazične stijene, kao npr. peridotit i dunit, mogu biti ostaci nakon ekstrakcije magme i obično više variraju, a čine više od 50% Zemljina gornjeg plašta, što ih svrstava u najčešće minerale po volumenu. Metamorfizam nečistog dolomita ili drugih sedimentnih stijena sa stijenama bogatim magnezijem, a siromašnim silicijem također dovodi do stvaranja Mg-bogatih olivina, tj. forsterita.
Mg-bogati olivini često se mogu naći u meteoritima, na Marsu i na Mjesecu. Pronađeni su i u prašini u diskovima oko mladih zvijezda. Repovi kometa (koji su građeni od Sunčeve zvjezdane prašine) često sadrže tragove olivina, a olivin je nedavno utvrđen i u uzorcima kometa sa svemirske letjelice Stardust.
Kristalna struktura
lijevo|thumb|Slika 1: Atomska struktura olivina gledana paralelno osi a. Kisik je prikazan crvenom, silicij ružičastom, a magnezij/željezo plavom bojom. Projekcija jedinične ćelije prikazana je crnim pravokutnikom.
Postoje tri različita položaja kisika (označenih s 01, 02 i 03, na slici 1), dvije različite metalne pozicije (M1 i M2) te samo jedna pozicija silicija. 01, 02, M2 i Si leže u istoj ravnini, dok M1 stoji, na sredini. 03 leži na općenitoj poziciji.
Polimorfi i fazni dijagram
Pri visokim temperaturama i tlakovima koje nalazimo na velikim dubinama Zemljine unutrašnjosti olivinska struktura više nije stabilna. Ispod dubine od oko 410 km olivin dolazi u stanje faznih prijelaza iz nezosilikata u sorosilikat wadsleyit, a na dubini od 520 km wadsleyit prelazi u ringwoodit, koji ima spinelsku strukturu. Ti fazni prijelazi vode ka diskontinuiranom povećanju gustoće Zemljina plašta, koje se može promatrati seizmičkim metodama.
Pritisak pri kojem se ti fazni prijelazi pojavljuju ovisi o temperaturi i željeznom udijelu. Pri 800 °C čisti magnezijski krajnji član, forsterit, prijeći će u wadsleyit na 11.8 gigapacala (118kbar), a u ringwoodit pri tlaku od 14 GPa (140 kbar). Povećanjem udijela željeza smanjuje se tlak potreban za fazni prijelaz i sužava se polje stabilnost wadsleyita. Pri otprilike 0.8 molarnog udjela fajalita, olivin prelazi direktno u ringwoodit pri tlaku od oko 10-11.5 GPa (100-115 kbar). Fajalit prelazi u Fe2SiO4 spinel pri tlaku ispod 5 GPa (50 kbar). Povećanjem temperature povećava se i tlak faznih prijelaza.
Vidi još:
Bowenov reakcijski niz
Opština Emiliano Zapata, Morelos
Emiliano Zapata je opština u Meksiku, u saveznoj državi Morelos.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 19855 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1213 m.
Olmo, Asti
Olmo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Kupidon
U umjetnosti se Kupidon često pojavljuje predstavljen u više likova nazvanih Amores ili, u kasnijoj terminologiji povijesti umjetnosti, kao amorini, što je ekvivalent grčkim erotima. Kupidoni su čest motiv rimske umjetnosti i kasnije zapadnoevropske klasicističke umjetnosti. U 15. stoljeću ikonografija Amora počinje se razlikovati od ranijih predstava Kupidona kao nagog dječaka.
Kupidon je bio popularan lik i u srednjem vijeku, kada je pod kršćanskim utjecajem često imao dvojaku prirodu kao Nebeska i Zemaljska ljubav. U renesansi mu je obnovljeni interes za antičku filozofiju dodijelio složena alegorijska značenja. U suvremenoj popularnoj kulturi Kupidon je prikazan kako povlači luk kako bi potaknuo romantičnu ljubav, često kao ikona Valentinova.
Etimologija
Ime Cupīdō ("strasna želja", "žudnja") izvedeno je iz latinskog glagola cupiō, cupiere ("željeti"), koji potječe od protoitalskog korena *kupi, *kupei ("željeti"), a ovo pak od protoindoeuropskog *kup(e)i ("drhtati, željeti").
Porijeklo i rođenje
thumb|Kupidon teše svoj luk (1620-e), [[François Duquesnoy, Bode Museum, Berlin]] Rimljani su za Kupidona u svojoj književnosti i umjetnosti reinterpretirali mitove i koncepte koji se odnose na grčkog boga Erosa, a srednjovjekovni i renesansni mitografi slobodno povezuju ova dva božanstva. U grčkoj tradiciji, Eros je imao dvojaku, kontradiktornu genealogiju. Bio je među iskonskim bogovima, koji su nastali nespolno; nakon njegove generacije, božanstva su rađana u muško-ženskim zajednicama. U Heziodovoj Teogoniji stariji su samo Kaos i Geja (Zemlja). Prije postojanja rodne dihotomije, Eros je funkcionirao tako što je činio da entiteti odvoje od sebe ono što su već sadržavali.
Istodobno, Eros, koji je prikazivan kao dječak ili vitak mladić, smatran je djetetom nekog božanskog para, čiji se identitet razlikovao ovisno o izvoru. Utjecajni renesansni mitograf Natale Conti započeo je svoje poglavlje o Kupidonu/Erosu izjavivši da sami Grci nisu sigurni u njegovo porijeklo: Nebo i Zemlja Ares i Afrodita, Noć i Etar, ili Razdor i Zefir. Grčki putopisac Pauzanija, primjećuje Conti, proturječi sebi govoreći u jednom trenutku da je Eros pozdravio Afroditin dolazak na svijet, a u drugom da je Eros bio sin Afrodite i najmlađi od svih bogova.
U rimskoj književnosti Kupidon se obično tretira kao Venerin sin bez spominjanja oca. Pseudo-Senekina tragedija Oktavija kaže da je Vulkan, kao suprug Venere, otac Kupidonov. Međutim, Ciceron kaže da su postojala tri Kupidona, kao i tri Venere: prvi je Kupidon bio sin Merkura i Dijane, drugi Merkura i druge Venere, a treći Marsa i treće Venere. Ovaj posljednji Kupidon bio je ekvivalent Anterosu, "Protuljubavi", jednom od Erota, bogova koji utjelovljuju aspekte ljubavi. Ti višestruki Kupidoni, koji su bogato zastupljeni na umjetničkim djelima, predstavljaju dekorativni izraz ovih sve brojnijih vrsta ljubavi i želja. Tijekom engleske renesanse Christopher Marlowe pisao je o "deset tisuća Kupidona"; u svadbenoj maskaradi Bena Jonsona Hymenaei, "tisuću raznobojnih ljubavi ... poskakuje po bračnoj sobi".
U kasnijoj klasičnoj tradiciji Kupidon se najčešće smatrao sinom Venere i Marsa, čija je ljubavna veza predstavljala alegoriju Ljubavi i Rata. Dvojnost između iskonskog i spolno začetog Erosa uklapala se u filozofske koncepte Nebeske i Zemaljske ljubavi čak i u kršćanskom dobu.
Apremont, Ain
Aprmon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi) koja pripada prefekturi Nantija.
Kapela (Hrvatska)
Kapela je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, koja administrativno pripada Bjelovarsko-bilogorskoj županiji.
Apremont, Ain
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 329 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 850 metara (maksimalnoj 1.042 m, a minimalnoj 658 m).
Kapela (Hrvatska)
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Kapela imala je 3.516 stanovnika, raspoređenih u 26 naselja:
Gospodarstvo
Kapela je velikom većinom poljodjelski kraj s nešto manjih obrta.
Slavni ljudi
Ferdo Rusan- pedagog, skladatelj
Kupidon
Atributi i teme
thumb|upright|left|Kupidon s povezom preko očiju i naoružan lukom i strijelom (1452/66), [[Piero della Francesca]] thumb|right|Cupid (1744), [[Edme Bouchardon, National Gallery of Art]] Kupidon je prikazan kao krilat, navodno zato što su ljubavnici nestabilni i lako mijenjaju mišljenje, te kao dječak, jer je ljubav iracionalna. Njegovi su simboli strijela i baklja, "jer ljubav ranjava i pali srce". Ti su atributi i njihova interpretacija uspostavljeni u kasnoj antici, kao što je sažeo Isidor Seviljski (umro 636. n.e.) u svojim Etimologijama. Kupidon je također ponekad prikazan s povezom preko očiju i opisan kao slijep, ne toliko u smislu da ne posjeduje osjetilo vida – koliko u smislu ljubavnih treptaja i proizvoljnosti. Kao što je opisao Shakespeare u Snu ljetne noći (1590-te): thumb|upright|Kupidonov kip, [[Bertel Thorvaldsen]] "Ljubav ne vidi očima, već dušom i zato se krilati Kupidon slika kao slijep. Nit' ljubavna duša ikakvog okusa ima; s krilima i bez očiju srlja bez zastoja. I zato se ljubav djetetom naziva jer u svom se izboru tako često prevari."
U Botticellijevoj Alegoriji proljeća (1482), na talijanskom poznatoj kao La primavera, Kupidon je predstavljen s povezom preko očiju dok ispaljuje strijelu iz svog luka iznad središnje figure, božice Venere.
Poole
Geografske karakteristike
Poole leži u velikom zaljevu La Mancha - Poole Harbour, odmah do Bournemoutha sa kojim je gotovo potpuno spojen, i nekih 32 km istočno od Dorchestera.
San Donato, Pisa
San Donato je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Kupidon
Atributi i teme
S obzirom na sve ove asocijacije, smatra se da Kupidon dijeli neka obilježja s hinduističkim bogom Kamadevom.
San Donato, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1827 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Fraccionamiento Alondra, Jantetelco
Fraccionamiento Alondra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jantetelco.
Poole
Geografske karakteristike
Historijski centar grada leži na sjevernoj obali Zaljeva Poole Harbour.
Historija
Poole je izrastao nakon Normanskog osvajanja Engleske, a prvi put je dokumentiran 1196. Duboko uvučeni i dobro zaštićen zaljev Poole, koji je velika prirodna luka od 65 km², glavni je centar engleskih jedriličara. Ali Poole još uvijek funkcionira kao mala luka, uglavnom za obalni transport.
Poole se značajno proširio prema istoku, gdje je izgrađeno puno novih stanbenih naselja, tako da su se njegovi novi kvartovi Parkstone i Branksome spojili sa susjednim Bournemouthom.
U zaljevu ima i nekoliko otoka, od kojih je najveći Brownsea proglašen 1962. Ptičjim rezervatom i predan Nacionalnoj zakladi na upravljanje.
Privreda i transport
Za privredu grada je pored turizma, značajna i keramička industrija koja ima dugu tradiciju, pored tog tu je i malobrodogradilište i nešto pogona koji proizvode kemikalije i metalne proizvode.
Mihalovec
Mihalovec je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Mihalovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Fraccionamiento Alondra, Jantetelco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1421 m.
Mihalovec
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Mihalovec je imao 311 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Kupidon
Kupidonove strijele
thumb|left|Bog ljubavi (Kupidon) ispaljuje strijelu na zaljubljenog čovjeka. IZ 14-vijekovnog teksta [[Roman de la Rose|Romana o ruži.]] Kupidon nosi dvije vrste strijela ili strelica, jednu s oštrim zlatnim vrhom, a drugu s tupim olovnim vrhom. Osobu ranjenu zlatnom strelicom ispunjava nekontrolirana želja, ali ona koju pogodi olovo osjeća odbojnost i samo želi pobjeći. Upotrebu ovih strelica opisao je rimski pjesnik Ovidije u prvoj knjizi svojih Pretvorbi. Kad se Apolon izruguje Kupidonu kao lošijem strijelcu, Kupidon ga gađa zlatnom strelicom, ali olovom pogađa predmet Apolonove želje, nimfu Dafnu. Bježeći od neželjene Apolonove požude, Dafna se moli svom ocu, riječnom bogu Peneju, koji je pretvara u lovor, drvo posvećeno Apolonu. To je prva od nekoliko Apolonovih neuspješnih ili tragičnih ljubavi.
Kupidon i pčele
thumb|upright|Kupidon kradljivac meda, [[Lucas Cranach Stariji.]] U priči o Kupidonu kao kradljivcu meda, malog boga ubole su pčele jer je ukrao med iz njihove košnice. On plače i trči svojoj majci Veneri, žaleći se da tako malo stvorenje kao što je pčela ne bi trebalo da može nanijeti tako bolne rane. Venera se nasmije i ukaže na poetsku pravdu: i on je malen, a opet zadaje ubod ljubavi.
Ta je priča prvi put ispričana o Erosu u Teokritovim Idilama (3. stoljeće pne.). Tijekom renesanse prikazana je mnogo puta i u umjetnosti i u poeziji. Ta je tema predstavljala kraj poetskog kruga Amorettija (1595) Edmunda Spensera, i dala motiv za najmanje dvadeset djela Lucasa Cranacha Starijeg i njegove radionice. Njemački pjesnik i klasičar Karl Philipp Conz (1762-1827) priču je oblikovao kao Schadenfreude ("uživanje u tuđoj boli") u pjesmi istog naslova. U verziji Gottholda Ephraima Lessinga, pisca njemačkog prosvjetiteljstva, ubod pčele pretvara i samog Kupidona u pčelu:
"Ovim je ubodom Amor postao mudriji. Neumorni prevarant smislio je drugi plan bitke: vrebao je ispod karanfila i ruža i kad je im je pčela radilica prišla, poletio je kao pčela i ubod joj zadao."
Prikaz Kupidona kao pčele dio je složene tradicije poetskih slika koja je u vezi s cvijetom mladosti, ubodom ljubavi kao defloracije i meda kao izljeva ljubavi. thumb|upright|Kupidoni sviraju na liri, [[Rimska umjetnost|rimska freska iz Herkulaneja.]]
Kupidon i dupini
I u antičkoj i u kasnijoj umjetnosti Kupidon je često prikazan kako jaše na dupinu. Na drevnim rimskim sarkofazima ta slika možda predstavlja putovanje duše, što je izvorno povezano s dionizijskom religijom. Mozaik iz poznorimske Britanije prikazuje povorku dupina i morskih ptica koja izranja iz ušća morskog boga Neptuna i penje se do Kupidona. Jedno od tumačenja ove alegorije jest da Neptun predstavlja porijeklo duše u materiji od koje je nastao život, a Kupidon trijumfira kao željena sudbina duše.
U drugim kontekstima, Kupidon s dupinom ponavlja se kao razigrani motiv, kao na vrtnim kipovima u Pompejima koji prikazuju dupina kako spašava Kupidona iz hobotnice ili Kupidona koji drži dupina. Dupin, koji je često fantastično razrađen, može se konstruirati kao izljev za fontanu. Na modernoj fontani u Palazzo Vecchio u talijanskom gradu Firenci Kupidon je, kako se čini, predstavljen kako davi dupina.
Dupini su u antici često bili prikazivani kao prijateljski nastrojeni prema ljudima, a sam dupin mogao bi predstavljati naklonost. Plinije Stariji bilježi priču o dupinu u Puteoliju koji na leđima preko jezera nosi dječaka kako bi svaki dan išao u školu; kada je dječak umro, dupin se rastužio.
U erotskim scenama iz mitologije, slika Kupidona koji jaše na dupinu možda dočarava to kako se ljubav brzo kreće, ili slika Kupidona koji jaše na morskoj zvijeri može predstavljati ohrabrujuću sigurnost u divljoj ljubavnoj vožnji. Kupidon koji jaše dupine može se naći i na scenama koje prikazuju vjenčanje Neptuna i Amfitrite ili Neptunov trijumf, poznat i kao morski thiasos.
Demon razvrata
Kako bi mitove prilagodili kršćanskoj upotrebi, srednjovjekovni su ih mitografi tumačili s pomoću moralnih alegorija. Prema tom gledištu, Kupidon bi se mogao promatrati kao "demon razvrata". Inovativni Teodulf Orleanski, koji je pisao za vladavine Karla Velikog, reinterpretirao je Kupidona kao zavodljivu, ali zlonamjernu figuru koja iskorištava žudnju da bi ljude uvukao u alegorijski podzemni svijet poroka. Za Teodulfa, Kupidonov tobolac simbolizira izopačeni um, njegov luk je lukavstvo, strijele su otrov, a baklja je plamteća strast. Bilo je prikladno prikazati ga nagog, kako se ne bi prikrila njegova obmana i zlo.
Usnuli Kupidon
thumb|upright=1.3|right|Brončani Usnuli Kupidon na lavljoj koži (1635–1640), postpisan s F, temeljen na mramoru koji se pripisuje [[Praksitelu.]] Usnuli Kupidon postao je simbol odsutne ili klonule ljubavi u renesansnoj poeziji i umjetnosti, uključujući i Michelangelovog Usnulog Kupidona iz 1496. godine, koji je danas izgubljen. Antički primjerak bio je u to doba poznat po opisima kod antičkih pisaca, a barem jedan sačuvani primjerak bio je izložen u vrtu skulptura Lorenza de' Medicija od 1488. godine. U 1. stoljeću nove ere Plinije Stariji opisao je dvije mramorne verzije Kupidona (Erosa), jednu u Tespijama i jednu nagu u Pariju, gdje je taj kip bio umrljani predmet erotske fascinacije.
Michelangelovo djelo bilo je važno za uspostavljanje ugleda mladog umjetnika, koji je tada imao samo dvadeset godina. Na zahtjev svog zaštitnika, povećao je njegovu vrijednost namjerno čineći da izgleda "antikno", stvarajući tako "svoju najzloglasniju laž". Nakon što je priznao prevaru, Usnuli Kupidon izložen je kao dokaz njegove virtuoznosti uz drevni mramor, pripisan Praksitelu, koji prikazuje Kupidona kako spava na lavjoj koži.
U poeziji Giambattiste Marina (umro 1625) slika usnulog Kupidona ili Amora predstavlja bezbrižnost ljubavi u krilu nerada. Madrigal njegovog književnog suparnika Gaspara Murtole poticao je umjetnike da slikaju ovu temu. Katalog djela iz antike koje je sakupila obitelj Mattei, zaštitnici Caravaggia, uključivao je skice usnulih kupidona na temelju skulpture iz hrama Venere Ericine u Rimu. Caravaggio, čija je djela Murtola opisivao, prihvatio je izazov svojim Usnulim Kupidonom iz 1608. godine, uznemirujućim prikazom nezdravog, nepokretnog djeteta sa "žutom kožom, rumenim obrazima, plavičastim usnama i ušima, mršavim prsima i natečenim trbuhom, potrošenim mišićima i upaljenim zglobovima ". Smatra se da je model bolovao od maloljetničkog reumatoidnog artritisa. Caravaggiovog usnulog Kupidona na fresci je ponovno osmislio Giovanni da San Giovanni, a tema se ponavljala tijekom rimskog i talijanskog rada tog razdoblja. thumb|upright|[[Amor Vincit Omnia (Caravaggio)|Caravaggiov Amor Vincit Omnia.]]
Ljubav pobjeđuje sve
Ranije u svojoj karijeri, Caravaggio je provocirao suvremenu osjetljivost svojom "seksualno provokativnom i antiintelektualnom" Pobjedničkom ljubavi, poznatom i kao Ljubav pobjeđuje sve (Amor vincit omnia), u kojoj drski nagi Kupidon gazi ambleme kulture i erudicije koje predstavljaju glazbu, arhitekturu, ratovanje i znanost.
Ta krilatica potječe od rimskog pjesnika Vergilija, koji je pisao krajem 1. stoljeća pne. Njegova zbirka Ekloga završava onim što bi mogla biti njegova najpoznatija linija: "Omnia vincit Amor: et nos cedamus Amori. Ljubav pobjeđuje sve, i stoga predajmo se Ljubavi svi."
Ta je tema prikazivana i kao trijumf Kupidonov, kao u Petrarkinim Trijumfima.
Kupidon u rimskoj religiji
thumb|left|Fragmentarna baza žrtvenika Venere i Marsa, na kojoj se vide kupidoni koji rukuju oružjem i kočijama boga rata, iz vremena [[Trajan|Trajanove vladavine (98-117. g. n.e.).]] Rimski Kupidon bio je bog koji je utjelovljivao žudnju, ali nije imao hramove ili vjerske rituale neovisne o drugim rimskim božanstvima poput Venere, koju često prati kao sporedna figura u kultnim kipovima. Kupidon se mogao pojaviti među nekoliko statueta za privatno štovanje u kućnom svetištu, ali ne postoji jasna razlika između likova koji su predmet štovanja i onih koji se prikazuju kao umjetnost ili ukras. Rimski hramovi često su imali sekundarnu svrhu kao umjetnički muzeji, a Ciceron spominje Praksitelov kip "Kupidona" (Erosa), koji je bio posvećen u sakrariju i kome se ukazivalo vjersko štovanje zajedno s Herkulom. Natpis iz Cártame u rimskoj Hispaniji spominje kipove Marsa i Kupidona među javnim radovima bogate ženske svećenice (sacerdos perpetua), a drugi popis dobročinstava prokuratora Betike uključuje kipove Venere i Kupidona.
Kupidon se počeo češće prikazivazi u rimskoj umjetnosti od vremena Augusta, prvog rimskog cara. Nakon bitke kod Akcija, kad su Antonije i Kleopatra poraženi, Kupidon koji prenosi Marsovo oružje svojoj majci Veneri postao motiv umjetnosti Augustovog doba. U Eneidi, rimskom nacionalnom epu pjesnika Vergilija, Kupidon se prerušava u Jula, sina Eneje, koji je pak sam bio sin Venere, i u ovom obliku zavarava kartažansku kraljicu Didonu da se zaljubi u junaka. Ona pruža sigurno utočište Eneji i njegovoj skupini izbjeglica iz Troje, da bi je on napustio ispunjavajući svoju sudbinu da osnuje Rim. Julo (poznat i kao Askanije) postaje mitski osnivač obitelji Julijevaca, iz koje je potekao i Gaj Julije Cezar. August, Cezarov nasljednik, ostavio je spomen na jednog svog voljenog praunuka koji je umro kao dijete tako što ga je prikazao kao Kupidona, posvetivši jedan takav kip u Venerinom hramu na Kapitolskom brežuljku, a jedan je zadržao u svojoj spavaćoj sobi, gdje ga je noću ljubio. Brat ovog djeteta postao je car Klaudije, čija se majka Antonija u sačuvanoj portret-skulpturi pojavljuje kao Venera, s Kupidonom na ramenu. Kip Augusta na Prvoj kapiji prati Kupidon koji jaše na dupinu. Veći broj Kupidona pojavljuje se na frizovima Hrama Venere Roditeljice (Venus Genetrix)i utjecali su na prizore reljefne skulpture na drugim djelima poput sarkofaga, posebno dječjih.
thumb|Eneja dovodi Didoni Kupidona prerušenog u Askanija (1757), [[Giovanni Battista Tiepolo|Tiepolo.]] Kao krilati lik, Kupidon je dijelio neke karakteristike s božicom Viktorijom. Na kovanicama koje je izdavao diktator Sula, Kupidon nosi palminu grančicu, najčešći atribut Pobjede. "Želja" je u rimskoj kulturi često je bila vezana uz moć kao i za erotsku privlačnost. Rimski povjesničari kritiziraju cupido gloriae, "želju za slavom", kao i cupido imperii, "želju za vlašću". U latinskom filozofskom diskursu, cupido je ekvivalent grčke riječi pothos, središnje točke promišljanja o značenju i teretu želje. Prikazujući "pobožnu ljubav" (amor pius) Nisa i Eurijala u Eneidi, Vergilije prikazuje Nisa kako se pita:
"Je li to bogovi u ljudski usade strast u ljudska srca ili svačija žudnja (cupido) postane njegov vlastiti bog?"
U Lukrecijevom filozofskom epu, cupido može predstavljati i ljudsku požudu i životinjski instinkt za parenjem, ali i impuls atoma da se vežu i stvore materiju. Povezanost seksa i nasilja nalazi se u erotskoj fascinaciji gladijatorima, koji su često imali seksualizirana imena kao što je upravo Cupido.
Kupidon je bio neprijatelj čednosti, a pjesnik Ovidije suprotstavlja ga Dijani, djevičanskoj božici lova, koja također nosi luk, ali koja mrzi Kupidonove strelice koje izazivaju strast. Kupidon nije u najboljim odnosima ni s Apolonom, Dijaninim bratom strijelcem i zaštitnikom pjesničke inspiracije, čije ljubavne veze gotovo uvijek završavaju katastrofalno. Ovidije i Propercije krive Kupidona što ih je natjerao da pišu ljubavnu poeziju umjesto uglednijeg epa.
Kupidon i Psiha
thumb|upright=1.5|right|Psyché et l'amour (1626–29), [[Simon Vouet: Psiha podiže lampu da bi vidjela usnulog Kupidona.]] Priča o Kupidonu i Psihi pojavljuje se u grčkoj umjetnosti već u 4. stoljeću pne., ali najopšriniji književni izvor te priče predstavlja roman Pretvorbe, poznat i kao Zlatni magarac, rimskog pisca Apuleja (2. stoljeće nove ere). Priča se bavi prevladavanjem prepreka ka ljubavi između Psihe ("Duše" ili "Daha života") i Kupidona, te njihovim konačnim sjedinjenjem u braku.
Slava Psihine neizmjerne ljepote prijeti da pomrači samu Veneru, pa božica ljubavi šalje Kupidona da joj se osveti. Kupidon se, međutim, zaljubi u Psihu i dogovori se da je odvede u svoju palaču. Posjećuje je noću, upozoravajući je da ga ne pokušava vidjeti. Psihine zavidne sestre uvjeravaju je da je njezin ljubavnik zastrašujuće čudovište, a ona napokon uvodi lampu u njihovu odaju da ga vidi. Zaprepaštena njegovom ljepotom, ostaje za trenutak skamenjena, taman toliko dugo da kap vrućeg ulje s lampe padne na njega. On se probudi i napušta je. Psiha luta zemljom tražeći ga i na kraju se podvrgava službi Venere, koja je muči. Božica zatim šalje Psihu na niz zadataka. Svaki put ona očajava i svaki put joj se pruži božanska pomoć. Na svom posljednjem zadatku, treba da zahvati dozu Prozerpinine ljepote iz podzemnog svijeta. Uspijeva, ali na povratku ne može odoljeti da ne otvori kutiju u nadi da će i sama imati koristi od toga, nakon čega pada u dubok san. Kupidon je pronalazi u ovom stanju i oživljava vraćajući san u kutiju. Kupidon joj daje besmrtnost kako bi se par mogao vjenčati.
Neoplatoničarski elementi u priči i aluzije na misterijske religije daju prostora različitim tumačenjima, pa je priča analizirana kao alegorija, u svjetlu narodne priče, bajke i mita. Često predstavljena kao alegorija ljubavi koja pobjeđuje smrt, priča je bila čest izvor slika na rimskim sarkofazima, kao i u drugim sačuvanim djelima antičke umjetnosti. Od ponovnog otkrića Apulejeva romana u renesansi, Kupidon i Psiha često su se prikazivali u klasičnoj tradiciji. Priča je prepričavana u poeziji, drami i operi, a široko je prikazivana i u slikarstvu, kiparstvu i drugim medijima.
Ljepotica i zvijer
Poznatiji kao "Ljepotica i zvijer", roman La belle et la bête izvorno je napisala Gabrielle-Suzanne Barbot de Villeneuve, a skratila ga je i potom objavila francuska autorica Jeanne Marie Leprince de Beaumont 1740. godine. Priča je tijekom godina stekla međunarodno priznanje i 1991. godine nadahnula Disneyev film Ljepotica i zvijer. Govorilo se da je Gabrielle bila inspirirana pričom Kupidonu i Psihi. Ta priča govori o lijepoj, ali usamljenoj ženi sa zlatnim srcem koju zarobi odvratna zvijer, koja ima nevidljive sluge koji mu pomažu u svemu što poželi u okviru zidina dvorca. Na kraju se zaljubi u njega unatoč njegovom izgledu i tako razbija kletvu koja je na njega bila bačena: pred njom se otkriva lijepi princ.
Operon
Operon je u genetici funkcionalna jedinica regulacije genetičke aktivnosti koja se sastoji iz promotora, operatora i jednog ili više inducibilnih strukturnih gena koji se nalaze pod kontrolom regulatornih elemenata. Prisustvo operona je pokazano kod prokariota i kod nekih nematoda. Nisu svi geni organizovani u operone, jer konstitutivni geni ne podležu represiji aktivnosti (bar ne pod normalnim uslovima, mada su svi geni u izvesnoj meri podložni regulaciji aktivnosti u skladu sa stimulusima koji deluju na ćeliju). Otkrili su ih Fransoa Žakob i Žak Mono kod bakterije Escherichia coli. Na osnovu dosadašnjih istraživanja, izvesno je da geni eukariota nisu organizovani u operone, te da je regulacija genske aktivnosti kod njih znatno kompleksniji proces koji se odvija u više nivoa.
Dolgaš
Dolgaš je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Dolgaš pripada opštini Centar Župa.
Operon
Promotorni deo
Promotorni deo gena sadrži sekvencu koda koju u procesu traknskripcije prepoznaje RNK polimeraza, za promotorni deo se vezuje i započinje proces sinteze iRNK koja kodira sled aminokiselina za potrebni protein. Postojanje sigma-faktora koji dopunjuje RNK polimerazu do holoenzima omogućava selektivnost vezivanja za tačan deo koda - promotor, pa samim tim sprečava nasumično transkribovanje. Suštinski, promotorni deo služi kao oznaka početka koda za izvesni protein.
Dolgaš
Prirodni uslovi
Naselje Dolgaš je smešteno u krajnjem zapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (3 km zapadno). Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 26 km južno.
Reljef: Dolgaš se nalazi u oblasti Župa, na zapadnim padinama planine Stogovo. Istočno od naselja se nalazi glavno bilo planine, dok se zapadno tlo spušta u dolinu Crnog Drima, koja je u ovo delu pregrađena, pa je tu obrazovano veštačko Debarsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 830 metara.
Operon
Operatorski deo
Operatorski deo operona je zadužen za interakciju sa efektorskim komponentama - specifičnim proteinima koji bilo stimulišu transkripciju (induktori) ili je sprečavaju (represori). Operatorski deo se nalazi nizvodno od promotora (međutim, smatra se delom promotornog regiona) ali ispred strukturnog gena što znači da RNK polimeraza mora da prođe operatorski deo pre nego što otpočne prepisivanje. Ovo ostavlja prostora da se vezivanjem konformaciono specifičnih komponenata spreči prolazak RNK polimeraze pa samim tim i spreči transkripcija.
Dolgaš
Prirodni uslovi
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Operon
Regulacija genske aktivnosti putem operona
U zavisnosti od prirode efektora, operoni mogu biti induktibilni i represibilni operoni. Svaki tip može da se reguliše pozitivno i negativno. Kod induktibilnih operona, bazičan stepen transkripcije je jako malo ili nepostojeći i primarno je reč o operonima koji sadrže gene koji kodiraju proteine koji u normalnim uslovima sredine nisu potrebni za normalno funkcionisanje ćelije. S druge strane, represibilni operoni su oni koji sadrže strukturni gen koji se normalno transkribuje sa velikom učestalošću, ali je ovaj proces potrebno redukovati u slučaju prisustva proteina u sredini čime je sintetisanje neracionalno.
Induktibilni operoni
Najbolji, a ujedno i prvi otkriveni, primer induktibilnog operona je laktonski operon kod E. coli. E. coli je veoma prilagodljiva bakterija koja živi u najrazličitijim, pa i veoma ekstremnim uslovima sredine. Ipak, ona se primarno hrani glukozom. U eksperimentima koje su Žakob i Mono izvodili in vitro, bakterije ove vrste su unošene na podlogu bogatu laktozom a lišenu glukoze. Primećeno je da su bakterije uspevale i na ovakvoj podlozi. Objašnjenje leži u sposobnosti E. coli da po potrebi sintetiše laktazu koja joj omogućava korišćenje laktoze kao energetskog izvora.
Dolgaš
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Turci (Torbeši) (100%).
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Operon
Induktibilni operoni
Laktonski operon (lac operon) sastoji se od gena regulatora koji kodira represorni molekul (Lac I), promotornog mesta, operatorskog mesta i tri gena koji kodiraju enzime bitne za metabolizam laktoze (Lac Z, Lac Y, Lac A). Kada se ćelija nalazi u uslovima bogatim glukozom koja predstavlja primarnu hranu ove bakterije, za promotorno mesto je vezan represorni molekul i transkripcije nema.
Matthew Barney
Matthew Barney (25. mart 1967 -) je američki umjetnik koji se bavi kiparstvom, fotografijom, crtanjem i filmom. Na početku karijere je stvarao instalacije kombinirane sa performansima i video artom. Od 1994. do 2002. je stvorio ciklus Cremaster, seriju eksperimentalnih filmova koja se smatra jednim od važnijih ostvarenja filmske avangarde.
Operon
Induktibilni operoni
Kod negativne regulacije lac operona, prisustvo induktora - glukoze - uslovljava njeno vezivanje za represorni molekul što dovodi do konformacionih promena. Ove promene remete specifičnost geometrije represornog molekula i onemogućavaju da ostane vezan za promotor. Za promotor oslobođen represornog molekula sada može da se veže RNK polimeraza i ovako se uspostavlja bazičan nivo tranksripcije u prisustvu laktoze.
Kod pozitivne regulacije lac operona, ukoliko su povećane koncentracije laktoze povezane sa niskim koncentracijama glukoze dolazi do stimulisanja transkripcije gena za sintezu enzima metabolizma laktoze. Mehanizam ovih promena je sledeći: koncentracije glukoze i cikličnog adenozin monofosfata (cAMP) su međusobno spregnute - umanjena koncentracija glukoze uslovljava povišenu koncentraciju cAMP. Specifičan CAP protein koji može da poveća opšti stepen transkripcije može da se veže za promotorno mesto samo ukoliko obrazuje kompleks sa cAMP. Povećani nivoi cAMP ovo omogućavaju te ovako obrazovan kompleks stimuliše dalju transkripciju.
Represibilni operoni
Kod E. coli je daljim proučavanjima otkriven i mehanizam regulacije genske aktivnosti putem represibilnih operona. Najbolji primer za to je triptofanski operon koji se sastoji iz regulatornih elemenata, pet strukturnih gena i gena koji kodira represorni molekul. U ovom slučaju efektorski molekul - triptofan - se ponaša kao korepresor. Naime, kada se u ćeliji nalazi mala koncentracija aminokiseline triptofan, RNK polimeraza može nesmetano da se vezuje za promotorni region i vrši prepisivanje. Pri višim koncentracijama triptofana pak, on sam reguliše prestanak dalje sinteze delujući kao korepresor - vezuju se za represorni molekul menjajući mu konformaciju, pri čemu je formirani kompleks stereospecifičan i ima afinitet da se veže za operatorski deo operona (sposobnost koju sam represorni molekul nije imao). Ovime se stepen transkripcije smanjuje i sprečava se stvaranje nepotrebno velikih količina triptofana.
Monte Verde, Álamo Temapache
Monte Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Borgo Miccichè, Ragusa
Borgo Miccichè je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
El Carmen Aztama, Teolocholco
El Carmen Aztama je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Teolocholco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2612 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2253 m.
Bakar(II) tetrafluoroborat
Bakar(II) tetrafluoroborat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 255,171 Da.
Ize
Ize (perz. ایذه) je grad u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Geografski je smješten 20-ak km istočno od rijeke Karun u dolini ovalnog oblika. Okružen je trima planinama: Mongaštom, Murdafelom i Asmarijem, koje su dijelom masiva Zagros. U neposrednoj okolici grada nalaze se i dva plitka jezera bez stalnih pritoka : Šat-e Bandan na istoku i Šat-e Ize na sjeveru. Ovo izolirano područje naseljeno je od najranijih početaka ljudske civilizacije o čemu svjedoče elamski reljefi Eškaft-e Salman i Kul-e Farah‎. Od srednjeg vijeka do 1935. godine Ize je nosio naziv Malamir. Ekonomija grada temelji se prvenstveno na ratarstvu, stočarstvu i izradi tepiha. Oko 10 km prema istoku nalazi se velika brana Karun-3. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Izeu je živjelo 104.364 ljudi.
Sam Taylor-Wood
Samantha Louise "Sam" Taylor-Wood OBE (rođena kao Samantha Taylor 4. marta 1967) je engleska filmska režiserka, fotografkinja i likovna umjetnica. Njen režijski prvijenac je bio Nowhere Boy iz 2009. godine, biografski film o John Lennonu. Pripada generaciji/pokretu tzv. Mladih britanskih umjetnika. Trenutno je u braku s glumcem Aaronom Johnsonom.
Obiteljska stranka
Obiteljska stranka (OS) politička je stranka u RH, konzervativnog usmjerenja
Osnovana je 28. veljače 2009. Za prvog predsjednika stranke izabran je Mate Knezović, a 2010. ga nasljeđuje Ivica Relković, da bi od 2011. predsjednik ponovo bio Mate Knezović.