cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Masakr u zatvoru Dubrava
Nakon toga, prema brojnim izveštajima i svedočanstvima, srpske vlasti su ubile veliki broj albanskih zatvorenika (između 70 i 100) i ranile još mnogo njih. Prema tvrdnjama preživelih, zatvorske vlasti su 22. maja naredile da se oko 1.000 zatvorenika postroji u zatvorskom dvorištu. Nakon nekoliko minuta, pucali su na njih i bacali bombe sa zidina zatvora i osmatračnica, ubivši tom prilikom najmanje sedamdeset ljudi. Tokom sledeća dvadeset četiri sata, čuvari zatvora, specijalna policija i, verovatno, paramilitarci, su lovili zatvorenike koji su se skrivali u zatvorskim zgradama, podrumima i kanalizaciji, ubivši još najmanje dvanaest ljudi.
Zatvor Dubrava
Kazneno-popravni dom Istok, poznat kao zatvor Dubrava, je najveća kaznena ustanova na Kosovu i jedan od najvećih zatvora u Evropi. Nalazi se nekoliko kilometara istočno od Istoka, blizu granice s Crnom Gorom. Godine 1999. sastojao se od tri paviljona kapaciteta više od hiljadu zatvorenika. Ovaj zidom ograđeni kompleks imao je dom kulture, sportsku halu, zdravstveni centar i hotel za posetioce zatvorenika.
Strogo čuvani zatvor u Dubravi dugo je bio predmetom brige zbog nepoštovanja ljudskih prava. U početku sagrađen da primi samo već osuđene zatvorenike, u to vreme sukoba na Kosovu je bio korišćen i za zatvorenike u istražnom postupku, odnosno za stotine kosovskih Albanaca osumnjičenih za terorizam. Verovalo se da pored odraslih zatvorenika tamo drže i neke maloletnike (ispod 18 godina starosti), pošto nije bilo drugih raspoloživih ustanova.
Tokom kosovskog rata 1998. i početkom 1999. godine bilo je pouzdanih informacija o mučenju i zlostavljanju u zatvoru Dubrava, što je bio slučaj i sa svim ostalim kaznenim ustanovama na Kosovu. Prema izveštaju OEBS-a, najmanje četiri muška zatvorenika umrla su od posledica batinanja u Dubravi između oktobra 1998. i marta 1999. Zatvorenici su se preko advokata i članova porodica žalili na zlostavljanje i torturu od strane zatvorskog osoblja. Prijavljivane su razne povrede, od polomljenih kostiju do povređenih bubrega. Članovi porodica zatvorenika i advokati i iz Peći angažovani u oblasti ljudskih prava su tvrdili da se zatvorenici tamo redovno zlostavljaju. Kosovska verifikaciona misija (KVM) je pokušavala da dobije pristup u ovu ustanovu, ali zatvorske vlasti to nikada nisu dozvolile. Pravo na posetu je uskraćivano i braniocima i porodicama zatvorenika.
Kosovskoj verifikacionoj misiji je prijavljeno više slučajeva kada advokatima odbrane nije bio dozvoljen pristup njihovim klijentima u Dubravi. Više predstavki je podneseno sudu i nadležnim instancama, ali najviše što se odatle moglo dobiti bilo je prilično nejasno izvinjenje. KVM nikada nije dobila zadovoljavajuću informaciju o zatvoru u Dubravi.
Zatvorske i sudske vlasti su izjavljivale kako mnogi zatvorenici žive u boljim uslovima u zatvoru, nego kod kuće u svojim selima.
Početkom NATO bombardovanja SRJ 24. marta 1999. godine, u zatvoru bilo između 900 i 1.100 zatvorenika, među kojima i tridesetak Srba. Zatvorske vlasti su tvrdile da su mnogi albanski zatvorenici u Dubravi bili pripadnici OVK i da je među njima bilo najmanje jedanaest komandanata. HRW je potvrdio da je među zatvorenicima bilo članova OVK. Pored njih, u zatvoru se nalazio i veliki broj političkih zatvorenika. Od ukupno 46 političkih zatvorenika na Kosovu, 41 se nalazilo u zatvoru u Istoku. U zatvoru Dubrava se nalazio i istaknuti kosovski politički zatvorenik profesor Ukšin Hoti.
Nakon početka NATO intervencije tretman zatvorenika se drastično pogoršao. Više svedoka navodi da su stražari nakon početka bombardovanja počeli da tuku zatvorenike svaki dan.
Prema tvrdnjama bivših zatvorenika, vojne i policijske snage su bile smeštene u neposrednoj blizini zatvora.
Bombardovanje zatvora
Avioni NATO-a su prvi put bombardovali zatvor u Dubravi 19. maja ujutro, bez upozorenja. Prema izveštajima, četiri bombe su pale na zatvor, dve su pogodile paviljon C, jedna susedni paviljon, a četvrta zgradu uprave zatvora. Prema izjavi ministarstva inostranih poslova SRJ, bombe su usmrtile dva zatvorenika i jednog stražara. Prema izjavama svedoka, četiri ili pet zatvorenika je poginulo u paviljonima B i C, a neke su pogodili šrapneli dok su trčali u zatvorsko dvorište.
Zatvorenici su se okupili u dvorištu i pokušali da kontaktiraju s avionima NATO-a koji su leteli iznad tako što su dugim neonskim sijalicama ispisali reč “U POMOĆ”. Zatvorenici su proveli naredne dve noći spavajući napolju, ali unutar zatvorskih zidina.
21. maja su zatvorski stražari naredili zatvorenicima da se postroje u dvorištu. Međutim, dok su se okupljali, počeo je drugi talas bombardovanja NATO-a. B. K. je rekao istraživačima HRW-a:
21. maja zatvor Dubrava su posetili strani novinari koje su srpske vlasti pozvale da vide posledice bombardovanja od 19. maja. Novinari koji su posetili zatvor neposredno posle drugog bombardovanja, izvestili su da su videli između deset i dvadeset leševa. Pol Votson iz lista Los Angeles Times, opisuje stanje u Dubravi tog dana:
U vesti novinske agencije Associated Press o bombardovanju 21. maja je potvrđeno da su novinari “videli sedam krvavih leševa, pokrivenih ćebadima u travnatom dvorištu zatvora, zgrade izrešetane šrapnelima, kao i nervozne stražare s automatskim oružjem koji su pokušavali da zadrže zatvorenike na odstojanju.”
Kao i u slučaju prethodnog napada, NATO je vazdušne napade u Istoku pravdao time što su meta bili vojni ciljevi u blizini zatvora. Glasnogovornik NATO-a Džejmi Šej je izjavio da su snage NATO-a napale kasarnu u Istoku koju VJ i specijalne jedinice MUP-a koriste kao zborno mesto u operacijama protiv OVK i kosovskih civila. On je rekao da je gađan veći vojni objekat, čiji je zatvor deo. Novinari koji su posetili zatvor nisu pronašli tragove vojnih vozila ili opreme među ruševinama, “iako je bilo teško utvrditi šta se tu nalazilo tokom ranijih napada”. Prema tvrdnjama zatvorenika, sistem za protivvazdušnu odbranu se nalazio blizu zatvora.
Istog dana, 21. maja, novinska agencija Beta javlja da je najmanje deset osoba poginulo je u bombardiranju zatvora, ali da broj nastradalih sigurno nije konačan. Iste večeri, 21. maja, državna agencija Tanjug je javila da je najmanje 19 zatvorenika poginulo a deset ranjeno u drugom napadu, uključujući i zamenika upravnika, Nedžmedina Kalicanaja. Narednog dana, Tanjug je ponovio da je devetnaest zatvorenika i stražara poginulo, a da ih je više od deset ranjeno. Međutim, u drugoj vesti Tanjuga, objavljenoj istog dana 22. maja, tvrdi se da su “poginule desetine zatvorenika i stražara”.
Masakr zatvorenika
Ubrzo nakon drugog NATO udara, do OEBS-a je stigla informacija da su srpske snage ubile oko 100 zatvorenika, što OEBS u vreme pisanja izveštaja nije stigao da potvrdi. S obzirom na to da su preživeli albanski zatvorenici prebačeni u zatvore u Srbiji, tek nakon rata su se pojavili pouzdaniji izveštaji o ubistvima. Istraživači Human Rights Watch-a su razgovarali odvojeno s dvojicom preživelih, koji su prisustvovali ubijanju. Njihove priče se poklapaju sa ostalim svedočenjima preživelih koja su se pojavila u srpskoj, albanskoj i međunarodnoj štampi.
Prema iskazima svih svedoka, 22. maja, dan posle drugog talasa bombardovanja, zatvorski stražari su naredili svim zatvorenicima da se okupe u glavnom dvorištu zatvora. Jedan od preživelih svedoči šta se dalje desilo:
Drugi preživeli je ispričao sličnu priču:
Nakon toga je nastao haos, zatvorenici su trčali da se sklone u okolne zgrade zatvora, podrume ili zatvorski kanalizacioni sistem.
Preživeli zatvorenici su se posakrivali u raznim zgradama unutar zatvorskog kompleksa. Neki od njih su se zabarikadirali. Te večeri je grupa specijalne policije ili paravojske ušla u zatvor i pokušala da ponovo uspostavi kontrolu. Napad je trajao oko dvadeset minuta, i tokom njega su bacali ručne bombe u školsku zgradu i, prema izjavama, ubili bar dvoje ljudi. Jedan od bivših zatvorenika priča o tim događajima:
Zatvorenici su ostali skriveni tokom noći, neki od njih pripremajući odbranu improvizovanim oružjem napravljenim od polomljenog nameštaja ili baštenskog alata. Sledećeg jutra, oko šest sati, je grupa specijalaca ponovo ušla u zatvor. Jedan od preživelih je rekao je istraživačima HRW-a:
Naser Husaj, zatvorenik iz Dubrave koji je svoju priču ispričao listu New York Times, rekao je da je proveo noć skrivajući se sa grupom zatvorenika u vešernici ispod kantine. On kaže da je policija napala zgradu ujutro s ručnim minobacačima i pucali su kroz prozore pravo u podrum. Novinarka lista New York Times Karlota Gal je s Husajem obišla to mesto 7. decembra, i videla da je “zeleni linoleum na podu još bio lepljiv od krvi”.
Ujutro 23. maja snage bezbednosti povratile su delimičnu kontrolu nad zatvorom i dale zatvorenicima ultimatum da izađu iz svojih skrovišta u roku od petnaest minuta. Nemajući izbora, zatvorenici su izašli a snage bezbednosti su ih zatim okupile u zatvorskoj sportskoj sali, koja je još uvek bila neoštećena. Svedoci kažu da su tada bili prisutni vojnici Vojske Jugoslavije koji su bili blaži prema preživelim zatvorenicima, i davali su im cigarete. Ranjenike su odveli kamionom, dok su ostale zatvorenike transportovali s približno deset autobusa u zatvor u Lipljanu. Bivši zatvorenici tvrde da su ih u Lipljanu tukli i da su novopristigli zatvorenici morali da prođu između dva kordona policije koja ih je udarala pendrecima i metalnim šipkama dok su prolazili.
thumb|Leševi albanskih zatvorenika
Srpske vlasti su 24. maja ponovo pozvale strane novinare u zatvor Dubrava, pokazujući im leševe zatvorenika i tvrdeći da su svi oni poginuli od NATO bombi. Izveštavajući za BBC, Džeki Roulend (Jacky Rowland) je bila začuđena da se tri dana nakon prvog obilaska novinara broj mrtvih popeo na četrdeset i četiri. Stanje u kom su se nalazili leševi zatvorenika nije bilo u skladu s tvrdnjom vlasti da su oni poginuli od bombardovanja:
Još jedan ratni reporter koji je posetio zatvor toga dana, Daniel Vilijams iz lista Washington Post, takođe je doveo u pitanje vladinu verziju događaja:
Human Rights Watch zaključuje da konzistentnost raznih svedoka, s preciznim pojedinostima o vremenu i mestima, ne ostavlja mesta sumnji da su srpske vladine snage namerno i bespotrebno ubile veliki broj, verovatno preko sedamdeset, Albanaca u ovom zatvoru, i ranile još mnogo njih.
Broj žrtava
Ne zna se tačno koliko zatvorenika iz Dubrave je poginulo u dva vazdušna napada NATO-a, a koji je broj onih koje su ubili stražari i specijalci. Prve službene informacije su glasile da je u NATO napadu od 21. maja u zatvoru Dubrava ubijeno devetnaest ljudi. U izveštajima jugoslovenske vlade četiri dana kasnije broj poginulih naglo raste. U izveštaju Tanjuga od 25. maja 1999. kaže se da je:
Vladan Bojić, istražni sudija u pećkom Okružnom sudu, je 25. maja izjavio da je 96 leševa izvučeno ispod ruševina i da je 40 ranjenika u kritičnom stanju. On zaključuje:
i najavljuje da će sud početi da istražuje zločin. Jugoslovenska vlada 29. maja izjavljuje da se “broj žrtava u kaznenopopravnoj instituciji u Istoku povećava. Od 196 ranjenih u vandalskom bombardovanju ove institucije umrle su još tri osobe, a još sedam je izvučeno ispod ruševina, dok se potraga za stradalima nastavlja.” 30. maja Tanjug izveštava da je pronađeno još sedam leševa, čime je ukupan broj žrtava porastao na 93. Konačni podaci koje je dala jugoslovenska vlada u julu glase da su bombe NATO-a ubile 95 i ranile 196 zatvorenika.
Tokom potonjih suđenja u Hagu, i tužilaštvo i odbrana su se složili da je preko stotinu albanskih zatvorenika poginulo u Dubravi, ali je ostala nesuglasica oko načina na koji su umrli.
Posle rata
Novinar Daniel Williams je posetio Dubravu ponovo 12. juna, nakon što su NATO trupe ušle na Kosovo. Napisao je:
Ekshumacije
Veruje se da su ubijeni zatvorenici sahranjeni u masovnoj grobnici kod sela Rakoš, blizu zatvora Dubrava. Na tom groblju se nalazi devedeset sedam grobova sa oznakama NN i KND. “NN” znači da je ime nepoznato, a “KND” je skraćenica za Kazneno-popravni dom. Španski tim za sudsku medicinu 13. avgusta 1999 počeo je ekshumaciju grobova. 10. novembra 1999, glavni tužilac Tribunala Karla del Ponte rekla je da je u Rakošu pronađeno devedeset sedam leševa. Pravni savetnik Međunarodnog krivičnog suda bivšu Jugoslaviju Karl Kenig tvrdio je da su leševi izgleda tamo bili od 26. ili 27. maja.
Počinioci zločina
Ostaje nejasno ko je zapovedao u vreme kad su se desila ubistva u zatvoru u Dubravi. Tadašnji ministar pravde Dragoljub Janković tvrdio je da “njegovi ljudi” nisu bili nadležni u Dubravi između 19. i 20. maja. On kaže da “ne zna šta se dešavalo za vreme bombardovanja”, i nagoveštava da, “ako su se bilo kakva zverstva dogodila, počinili su ih drugi – specijalci, paravojska – koji su odgovorni za to”. Novinar Pol Votson, koji je posetio Dubravu 19. i 21. maja, citira u svom članku Aleksandra Rakočevića, za koga kaže da je upravnik. Bivši zatvorenici su rekli istraživačima HRW-a da je upravnik zatvora, poznat kao “Miki”, bio tamnoputi čovek koji je perfektno govorio albanski. Prema svedočenju, zamenik upravnika bio je “Ace”, i on je bio taj koji je 22. maja, navodno, naredio da se puca na okupljene zatvorenike. Prema zvaničnim srpskim izvorima, upravnik KPD "Dubrava" je u vreme NATO udara bio Aleksandar Rakočević.
Nepotvrđeni izveštaji navode da je zloglasna Jedinica za specijalne operacije (JSO) za vreme NATO napada bila smeštena u zatvoru Dubrava. Prema svedočenjima zatvorenika, stražari su oslobodili i naoružali nekoliko srpskih zatvorenika posle prvog napada NATO-a 19. maja. Neki od njih su takođe učestvovali u napadima na Albance.
Human Rights Watch zaključuje da NATO nije primenio odgovarajuće mere predostrožnosti tokom ovih vazdušnih akcija i stoga se mora smatrati odgovornim za civilne žrtve koje su direktna posledica ovih napada. Ali, jugoslovenske snage se moraju smatrati u potpunosti odgovornim za sve zatvorenike ubijene protivpravno, neko vreme posle napada NATO-a.
Suđenja
Kasnije je Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju, na osnovu izjava nekoliko svedoka, ubistva zatvorenika okarakterisao kao ratni zločin, odnosno odgovornost za njihovu smrt pripisao srpskim stražarima:
Nakon toga su, navodi se u optužnici, bombama i hicima ubijani pritvorenici koji su preživeli i pokušali da se sakriju u šahtovima i podrumima. Procenjuje se da su pri tome srpski stražari ubili preko 70 albanskih zatvorenika.
Koristeći izvještaj SUP-a Peć, Milošević je nastojao dokazati da su svi zatvorenici u KPZ Dubrava poginuli od NATO bombi te pobiti optužbe da su policajci, nakon zračnih napada NATO, ubili više od stotinu zatvorenika. Miloševiću je tada predočen službeni policijski dokument koji je upravnik zatvora Aleksandar Rakočević uputio Ministarstvu pravde u Beogradu, u kojem između ostalog stoji sledeće:
Kao dokazni predmet je pušten video snimak koji je načinio danski sudsko-medicinski tim, avgusta 1999. Prvo se na snimku iz vazduha vidi koji su objekti pogođeni bombama. Zatim se na snimku iznutra vide rupe na podu i oštećenja na zidu, koja izgledaju kao šrapnel od ručne bombe. Takođe je priložena fotografija koju je snimio tim danskih kriminalista u avgustu 1999, na kojoj se vidi da na mestu gde su nađeni zatvorenici nema kratera avionskih bombi, već tragova puščane vatre na tlu.
Milošević je odbijao sve dokaze, osim službenog uviđaja srpske policije, izjavljujući da forenzički tragovi od avgusta nemaju nikakav značaj, jer je u međuvremenu mogao da ih napravi bilo ko. Tužilac Džefri Najs je konstatovao da ni jedan zatvorenik srpske nacionalnosti iz zatvora Dubrava nije poginuo jer su bili odvojeni i izneo je svoj zaključak da je postojao "ciničan plan da se ubiju svi albanski zatvorenici u tom zatvoru, a da se onda za to okrivi bombardovanje NATO".
11. jula 2006. godine Pretresno vijeće je odlučilo - do daljnjeg - da dokaze u vezi sa slučajima u Račku, Padalištu i zatvoru u Dubravi ne treba izvoditi da bi se “pospješila ekspeditivnost postupka”. Veće je ukazalo da ubistva u tim mestima, za razliku od ostalih mesta zločina navedenih u optužnici, nisu povezana sa deportacijama i prisilnim premeštanjem stanovništva i ne potpadaju pod "prirodu" tužiočevog slučaja. U istoj odluci Vijeće je zaključilo da “Odluku nipošto ne bi trebalo shvatiti kao zaključak … da su događaji na navedene tri lokacije manje značajni ili da uopšte nisu reprezentativni u odnosu na tužiočevu tezu protiv optuženih”.
Cheviot, Ohio
Ševiot je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.375, što je 640 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zaljevski arapski
Zaljevski arapski (khaliji arapski; ISO 639-3: afb ), jedan od arapskih jezika kojim govori 3,599.000 ljudi na Arapskom poluotoku odnosno u državama uz Perzijski zaljev.
Arapi koji govore ovim jezikom nazivaju se Khaliji Arapi ili zaljevski Arapi i ima nekoliko dijalekata: al-hasaa u Saudijskoj Arabiji, sjevernokatarski i južnokatarski u Kataru, kuvajtski hadari arapski u Kuvajtu, hamse u Iranu (plemena Hamse), bahreinski zaljevski i Bahreinu i zubair-faau arapski u Iraku.
Zaljevski arapski govori se u sljedećim državama: UAE (744.000), Saudijska Arabija (200.000), Katar (104.000; 1986), Oman (441.000; 1995), Kuvajt (500.000; 1986), Iran (200.000; 1993), Bahrein (100.000; 1995), Irak (40.000) i Jemen (10.000).
Sokolovo (razvrstavanje)
Sokolovo može da bude:
Zaza
thumb|255px|Krajevi u kojima žive Zaze. Zaze ili Dimiliji su iranski narod u istočnoj Anatoliji odnosno istočnim turskim provincijama: Adıyaman, Aksaray, Batman, Bingöl, Diyarbakır, Elazığ, Erzurum, Erzincan, Gümüşhane, Kars, Malatya, Mus, Şanlıurfa, Sivas i Tunceli. Osim Turske, žive i u Gruziji, a iseljeničke zajednice žive u Njemačkoj, Kazahstanu i Nizozemskoj.
Iako ih se ponekad svrstava u samostalnu etničku skupinu, brojni govornici jezika zazaki smatraju se Kurdima.
Ima ih od 1 do 2 milijuna. Po vjeri su muslimani suniti i aleviti.
Poznata turska glumica Songül Öden je rodom Zaza.
Numerička matematika
Numerička matematika je grana matematike koja se bavi numeričkim približnim (aproksimativnim) rješavanjem matematičkih problema. Obzirom na polje matematike kojim se bavi, razlikujemo numeričku analizu, numeričku linearnu algebru, numeričko rješavanje nelinearnih jednadžbi, interpolacijske metode, aproksimativne metode, itd.
Numerička analiza
Numerička analiza je grana numeričke matematike koja se bavi pronalaženjem i unapređivanjem algoritama za numeričko izračunavanje vrijednosti vezanih uz matematičku analizu, poput numeričkog integriranja, numeričkog deriviranja i numeričkog rješavanja diferencijalnih jednadžbi.
Posebna je uloga numeričkih metoda u rješavanju integrala i diferencijalnih jednadžbi, budući velik broj istih nije analitički rješiv, a izuzetno su važni u primjenama. Nasuprot tome, potreba za numeričkim deriviranjem nije izrazita, budući za deriviranje postoji konačan skup pravila pomoću kojeg je moguće derivirati svaku funkciju simboličkim postupcima.
Sokolovo
Demografija
U naselju Sokolovo živi 450 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,4 godina (35,8 kod muškaraca i 37,0 kod žena). U naselju ima 154 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,05.
Numerička matematika
Numerička linearna algebra
Numerička linearna algebra je grana numeričke matematike koja se bavi pronalaženjem algoritama za brzo rješavanje problema iz linearne algebre. U prvom redu treba istaknuti metode za rješavanje linearnih sustava, te metode za određivanje svojstvenih vrijednosti i inverza matrice. Za razliku od npr. numeričke analize, metode u numeričkoj linearnoj algebri nisu prvenstveno aproksimativne (mada postoje i takve), već je osnovni problem optimizirati vremensko trajanje i memorijske zahtjeve računalnog rješavanja problema. Sustavi linearnih jednadžbi i matrice koje se rješavaju ovim algoritmima u pravilu su velikih dimenzija (primjerice, sustav od 100 000 linearnih jednadžbi s isto toliko nepoznanica).
Sokolovo
Demografija
Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Numerička matematika
Interpolacijske metode
Interpolacijske metode su numeričke metode razvijene kako bi se kroz konačan broj točaka (koje najčešće predstavljaju neka mjerenja) provukla funkcija određenih karakteristika. Za takvu funkciju, koja prolazi kroz sve zadane toče, kažemo da interpolira zadani skup točaka. Interpolacijske metode prvenstveno se bave traženjem polinoma koji interpoliraju zadane točke, zbog mnogih dobrih karakteristika polinoma (poput neprekidnosti i glatkoće). S druge strane, pokazalo se da polinomi visokog stupnja iako interpoliraju, loše aproksimiraju funkciju, pa se problem interpolacije u praksi obično rješava traženjem po dijelovima linearnih funkcija ili po dijelovima kubnih funkcija (tzv. spline-ovi).
Aproksimativne metode
Aproksimativne metode su metode razvijene kako bi se čim bolje aproksimirala neka funkcija na zadanom intervalu. U praksi, funkcija koju pokušavamo aproksimirati često nije ni poznata, već znamo samo konačan broj njezinih točaka (mjerenja). Za razliku od interpolacijskih metoda, cilj ovoga puta nije naći funkciju koja će proći kroz sve zadane točke, već odrediti onu koja će ukupno najmanje odstupati od (pretpostavljene) funkcije na cijelom intervalu. Najkorištenija metoda za određivanje aproksimativne funkcije je "metoda najmanjih kvadrata".
Hautefaye (Dordonja)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 116 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 206 m, a minimalnoj 139 m).
Galliani, Chieti
Galliani je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Maßbach
Masbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Bad Kisingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.734 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9672131.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Kisingen Masbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Bad Kisingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 284 metra. Površina opštine iznosi 59,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.734 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 80 stanovnika/km².
West Bromwich
Administrativno je dio Metropolitanskog borougha Sandwell u kom živi 308,063 stanovnika.
On je i dio velike konurbacije Midlandton koja ima 2 284 093 stanovnika
Geografske karakteristike
West Bromwich leži u Grofoviji Zapadni Midlands, udaljen 8 km sjeverozapadno od Birminghama.
Historija
West Bromwich je prvi put dokumentiran 1086. u Domesday Booku kao selo od 13 kuća pod imenom Bromwic.
Sve do 18. vijeka bio je beznačajno selo, tad se počelo sa iskapanjem ugljena i proizvodnjom željeza, koje je bilo toliko intenzivno da su taj kraj nazvali - Black Country. To je potrajalo do 20. vijeka, kad je većina rudnika zatvorena.
Znamenitosti
Od historijskih građevina West Bromwich ima zamak na vodi iz 13. vijeka, u kom je danas smješten restoran i palaču Oak iz 16. vijeka u kojoj je danas smješten muzej]]. Nekadašnja crkva sv. Klementa kompletno je restaurirana 1872. i danas se zove sv. Svetih.
Privreda
West Bromwich je i danas lindustrijski grad, poznat po proizvodnji opruga i brojnim drugim artiklima od metala, ali i po kemijskoj i elektroindustriji.
Sport
Grad je poznat po nogometnom klubu West Bromwich Albion osnovanom 1878.
Fearrington Village, North Carolina
Firington Vilidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.339.
Artelinska kiselina
Artelinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 418,480 Da.
Bordignon, Padova
Bordignon je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Doma TV
Doma TV je hrvatska komercijalna televizija koja s emitiranjem započinje 2.1. 2011. Predstavlja sestrinski TV-kanal Nove TV.
Claiborne, Louisiana
Klejborn je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.507, što je 1.677 (17,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dudley
Dudley je grad od 82,340 stanovnika u sredini Engleske.
On je administrativni centar metropolitanskog borougha Dudley od 312.925 stanovnika, i dio konurbacije Midlandton u kojoj živi preko 2 284 093 stanovnika.
Mnogi ga smatraju neformalnom prijestolnicom regije Black Country.
Geografske karakteristike
Dudley leži u sredini Borougha Dudley, između Birminghama (16.9 km) i Wolverhamptona (9.7 km).
Nekad je bio dio historijske grofovije Warwickshire.
Poznat je po brdu - Castle Hill, na kom se nalaze ruine saksonske i normanske utvrde, a od 1935. zoološki vrt.
194
thumb|Pescenije Niger
Godina 194. (CXCIV) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Septimija i Septimija (ili, rjeđe, godina 947. Ab urbe condita). Oznaka 194. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Greensboro, Florida
Grinsboro je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 602 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 602 stanovnika, što je 17 (2,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Massing
Masing je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rotal-In. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.022 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9277133.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rotal-In Masing se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Rotal-In. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 428 metara. Površina opštine iznosi 36,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.022 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 111 stanovnika/km².
Sutton Coldfield
Sutton Coldfield (izgovor: [Saton Koldfild]) zvan samo Sutton je grad od 108,219 stanovnika u sredini Engleske.
Geografske karakteristike
Sutton Coldfield leži u Grofoviji Zapadni Midlands, udaljen 10 km sjeveroistočno od Birminghama.
Historija
Mjesto je prvi put dokumentirano 1086. u Domesday Booku pod imenom Sutone. Od srednjeg vijeka mjesto zovu Sutton-in-Colfield, vjerojatno zbog ugljena, koji se počeo intenzivnije iskapati od 16. vijeka.
Srednjovjekovni Sutton bio je feud earla od Warwicka i napredno trgovište sa godišnjim sajmom, ali je počeo stagnirati nakon 1489., kada je postao kraljevski feud.
Za njegov ponovni uspon bio je zaslužan John Harman, Biskup Exetera koji je bio savjetnik kralja Henrya VIII. On je nagovorio kralja da Suttonu 1528. dodjeli povelju o statusu grada.
Ipak je Sutton sve do 19. vijeka ostao maleni grad, počeo je naglo rasti dolaskom željeznice 1862. kao stambeno predgrađe Birminghama.
Tad je počeo i rast tekstilne industrije otvaranjem predionica pamuka.
ZŠK Viktorija
Zagrebački športski klub Viktorija (ZŠK Viktorija), osnovan je u Zagrebu školske godine 1907./08. pod imenom Športski klub Viktorija (Prema jednim izvorima 1907., a drugima 1908.). Osnovali su ga učenici Donjogradske gimnazije, a kasnije su pristupili i učenici Realne gimnazije, Trgovačke akademije, te Gornjogradske gimnazije. U početku su za klub igrali dječaci, učenici drugog razreda, koji su kratke hlače nosili i izvan terena. Klub je često gostovao u provinciji. Svoje domaće utakmice je u prvim godinama igrao na „Elipsi“, a od 1922. godine na Igralištu uz Miramarsku cestu. Klub je raspušten 6. lipnja 1945. odlukom Ministra narodnog zdravlja Federalne države Hrvatske.
Povijest kluba
Klub je osnovan pod imenom Športski klub Viktorija. Od 1918. godine do ljeta 1919. godine zbog nedostatka igrača nastupa zajedno s HŠK Concordiom pod nazivom „Concordia–Viktorija“. 1923. godine igrači HŠK Penkale prelaze u „Viktoriju“ i od tada se klub zove Zagrebački športski klub Viktorija. 15. svibnja 1941. godine spaja se sa ŠK Zagrebom u „Krešimir“, ali ubrzo mijenja ime u Hrvatski športski klub Viktorija. U Prvenstvu Zagrebačkog nogometnog dosaveza 1945. godine nastupio je pod imenom “Napredak“.
Natjecanje i uspjesi
Klub se natjecao u Prvenstvu Hrvatske i Slavonije 1913./14.. Od 1919. godine natječe se u I. razredu Zagrebačkog nogometnog podsaveza. Najveće uspjehe postiže 1931. godine kada postaje prvak I.A razreda, te 1931./32. kada ispada u četvrtzavršnici državnog prvenstva. Četvrti je zagrebački klub (uz HAŠK, Concordiu i Građanski) koji je izborio završno natjecanje Prvenstva Jugoslavije.
Institucionalno revolucionarna partija
Institucionalno revolucionarna partija (Partido Revolucionario Institucional) je politička stranka koja djeluje u Meksiku. Osnovana je 1929. godine od strane predsjednika Plutarca Eliasa Callesa te je bila vladajuća stranka u Meksiku sve do kraja 20. vijeka, a što je Meksiko učinilo jednim od najpoznatijih primjera de facto jednopartijske države sa de iure višepartijskim sistemom. Na samom početku je PRI u ideološkom smislu bila lijevo orijentirana, te je dan-danas član Socijalističke internacionale; tokom višedecenijske vladavine se njena politika skretala udesno, te se PRI danas smatra strankom centra. Tokom duge vladavine, a pogotovo u posljednjim decenijama, je PRI također bila čest predmet optužbi za korupciju, kao i sklonost održavanju vlasti uz pomoć kršenja ljudskih prava i izbornih prevara. Monopol PRI na vlast je načet tek od kraja 1980-ih kada su na mjesta guvernera saveznih država prvi put izabrani kandidati opozicijskih stranaka - desničarske PAN a potom i ljevičarske PRD, da bi do 2000. PRI izgubila većinu u Kongresu i mjesto predsjednika.
Châtelais (Men i Loara)
Šatle je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Segre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 576 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 102 m, a minimalnoj 26 m).
Martellone, Vercelli
Martellone je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Artemeter/lumefantrin
Artemeter/lumefantrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 46 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 827,315 Da.
Hera
Rođenje
Herin otac bio je Titan Kron. Kron je svoju djecu doživljavao kao potencijalnu prijetnju svojoj vlasti te ih je sve, pa tako i Heru, progutao. Hera je bila božica što znači da je bila besmrtna te je nastavila živjeti u njegovom želucu. Zeus je bio najmlađi Kronov sin. Izbjegao je sudbinu svoje braće tako što ga je majka Reja sakrila od oca. Zeus je spasio svoju braću i ubio Krona. Premda mu je bila sestra, Hera mu se svidjela. Poveo ju je na Olimp i oženio se njome.
Potomstvo Zeusa i Here
Hera je sa Zeusom imala Aresa, Hebu, Eridu i Ilitiju. Hera je bila potom ljubomorna na Zeusa zato što je rodio Atenu bez nje te je rodila Hefesta bez njega.
Heraklo
Hera je bila Heraklova pomajka i njegov neprijatelj. Zeus je oplodio Alkmenu, smrtnicu u obličju njezina muža Amfitriona. Iste se noći vratio i njezin muž te su također spavali zajedno. Stoga je Alkmena zanijela dva dječaka. Hera je natjerala Zeusa da se zakune da će dječak koji se rodi te noći članu Perzejeve kuće biti veliki kralj. Kad je Alkmena bila trudna s Heraklom, Hera je pokušala spriječiti porođaj zavezavši Alkmenine noge u čvor da bi usporila porod. A potom je ubrzala Euristejevo rođenje. Heru je prevarila Galantida, Alkmenina sluškinja, rekavši da je Alkmena već rodila dijete. Hera je Galantidu pretvorila u lasicu. Alkmena je potom rodila poluboga Herakla i smrtnika Ifikla. Herakla je nazvala Alkid, a poslije je nazvan Heraklo, u prijevodu Herina slava, da bi ublažili Herin gnjev. Dok je Heraklo bio dijete, Hera je poslala dvije zmije da ga ubiju dok je ležao u kolijevci. Heraklo je zadavio svaku zmiju jednom rukom, a potom ga je njegova dadilja pronašla da se igra njima kao da su igračke.
Eho
Nimfa Eho imala je posao odvraćanja Herine pažnje dok ju je Zeus varao, hvaleći je i laskajući joj. Kad je Hera otkrila prijevaru, proklela je Ehu da može govoriti samo riječi drugih. Otud i sinonim za jeku = eho. left|thumb|130 px|Hera u haljini drži štap.
Kalisto i Arkad
Kalisto je bila Artemidina sljedbenica i zavjetovala se ostati djevicom. Ali u nju se zaljubio Zeus te su vodili ljubav dok je on bio prerušen u Apolona (za razliku od ove Heziodove, Ovidijeva inačica mita donosi da se Zeus prerušio u samu Artemidu). Kad se kupala s Artemidinim nimfama, otkriveno je da je trudna te ju je božica pretvorila u medvjeda, a u tom je obličju rodila i svoga sina Arkada. Druga inačica priče govori da ju je Hera pretvorila Kalisto u medvjeda da bi se osvetila zbog muževe prijevare.
Ija
Hera je skoro uhvatila Zeusa s ljubavnicom Ijom. Zeus ju je pretvorio u prekrasnu junicu. No, Hera nije bila potpuno prevarena te je zahtijevala da joj Zeus poda junicu kao dar. Hera ju je potom dala Argu da bi je razdvojila od Zeusa. Zeus je potom zapovjedio Hermesu da ubije Arga, a to je on i učinio tako da je uspavao svih njegovij stotinu očiju. Ija je puštena na slobodu.
NK Jedinstvo Zagreb
Nogometni klub Jedinstvo iz Zagreba osnovan je 1949. godine kao klub tvornice Jedinstvo u Jankomiru. Bio je nižerazredni klub koji se natjecao u svim natjecateljskim razredima Zagrebačkog nogometnog saveza. Od 1992. godine klub se prestao natjecati jer je tvornica prodala nogometno igralište koje se nalazilo u krugu tvornice.
Nazivi kluba
NK Jedinstvo 1953. godine mijenja naziv u NK Omladinska Tvornica Jedinstvo (skraćeno OTJ). Od 1971. godine ponovo se zove NK Jedinstvo.
Natjecanje i uspjesi
Klub je prvi uspjeh postigao u sezoni 1953./54. plasiravši se iz II. u I. razred Nogometnog podsaveza Zagreb. Prvak je Zagrebačke lige 1963./64. i prvak 2. Zagrebačke lige 1970./71. U zagrebačku zonu se plasirao 1978./79. i 1986./87. Pobjednik zagrebačke zone bio je 1988./89. kada se plasirao u regionalnu ligu. Posljednju natjecateljsku sezonu odigrao je 1990./91. u regionalnoj ligi.
Ford, Kansas
Ford je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 216, što je 98 (-31,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Brookline, Missouri
Bruklajn je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 326.
Cormes
Korm je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 785, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km².
Ricci, Frosinone
Ricci je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Artemisinin
Artemisinin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 282,332 Da.
Wort und Tat
Wort und Tat je njemački kratki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1938. u režiji Fritza Hipplera. Napravljen je u produkciji Ministarstva propagande Reicha, a u njemu se prikazuje kako se Njemačka osnažila i preporodila pod nacističkim režimom. Hippler je u filmu to nastojao postići scenama u kojima stvara kontrast između siromaštva, dekadencije i političke nestabilnosti Weimarske Republike sa prikazom nove njemačke vojne moći i izgradnje Autobahnova. Dio filmskih teoretičara su u ovom filmu pronašli uticaj sovjetske montažne teorije Sergeja Ejzenštejna.
Stepojevac
Stepojevac je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3019 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2943 stanovnika).
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Artemotil
Artemotil je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 312,401 Da.
Dover, New Jersey
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 18.157 stanovnika, što je 31 (0,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Strmovo
Strmovo može biti:
Magnolia, Arkansas
Magnolija je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.577, što je 719 (6,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gallo, Chieti
Gallo je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Prvi pekarski ŠK Zagreb
Prvi pekarski športski klub Zagreb (Pekarski) iz Zagreba osnovan je 1922. godine, a službeno registriran u Zagrebačkom nogometnom podsavezu 1923. godine. Inicijativu za stvaranje kluba dali su pekarski i slastičarski radnici među njima najpoznatiji Josip Kraš. Pekarski je, uz Savu, Grafičar i Metalac, bio jedan od osnivača Radničke sportske zajednice 1935. godine. Raspušten je 18. svibnja 1941. odlukom Povjerenika za šport NDH. Klub je obnovljen početkom 1951. godine, a 24. svibnja 1953. prestaje postojati spajanjem s Jedinstvom. 1961. godine je ponovo obnovljen kao društvo pekarskih, mlinskih i slastičaskih radnika. U zimskoj stanci sezone 2000./01. klub odustaje od natjecanja i prestaje postojati.
Nazivi kluba
U prvim danima postojanja klub se zvao Akvila. Naziv '''1. Pekarski športski klub''' nosi do 1941. godine. Od 1951. do travnja 1953. zove se NK Pekarski, od tada do spajanja s Jedinstvom kratko nosi naziv Bratstvo. Od 1961. do 2000. ponovo nosi naziv NK Pekarski.
Natjecanje i uspjesi
Klub do raspuštanja 1941. godine sudjeluje u nižerazrednim natjecanjima prvenstva Zagreba. Najveći uspjeh mu je natjecanje u 3. razredu prvenstva Zagreba. Nakon drugog svjetskog rata najveći uspjeh postiže u razdoblju 1968. - 1970. plasmanom u 1. Zagrebačku ligu. U posljednjoj sezoni 2000./01. natjecao se u 3. Zagrebačkoj ligi.
Fouleix
Fuleks je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 204 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 181 metar (maksimalnoj 216 m, a minimalnoj 90 m).
Kritska arhiepiskopija
Savremeno stanje
Kritska pravoslavna crkva je status poluautonomne crkve dobila 20. decembra 1965, a od 28. februara 1967. godine je postala arhiepiskopija.
Predstojatelj Crkve od 30. avgusta 2006. godine je arhiepiskop Irinej.
Kritskoj arhiepiskopiji pripadaju sljedeće crkveno-školske ustanove: Visoka crkvena škola u Iraklionu i Pravoslavna akademija Krita (osnovana 1968. od strane mitropolita kisamskog Irineja).
Hatanga
Hatanga (ruski: Хатанга) je velika ruska rijeka koja teče kroz Krasnojarski kraj u Sibiru duga 227 km, ali ako se uračuna izvor njene najduže sastavnice Kotuja (1409 km ) tada je duga 1636 km.
Hidrografija
Hatanga se formira spajanjem rijeka Kotuj i Hete u Sjevernosibirskoj nizini, koja ne prelazi ni 2 m nadmorske visine, tako da se na svom toku prema sjeveru razliva u brojne rukavce i formira mnoštvo otoka i jezera (ima ih više od 112.000 ukupne površine od 11 600 km²). U svom donjem dijelu široka je i do 5 km, ulijeva se velikim estuarijem u Laptevsko more u istoimenom zaljevu Hatanga. thumb|left|240px|Karta [[porječje|porječja Hatange]] Hatanga ima porječje veliko oko 364 000 km², koje se proteže po Tajmirskom autonomnom okrugu. Prosječni protok rijeke je 3 320 m³/s na ušću u more, ali jako varira i najveći je u ljeto tad naraste i do 18.300, ali tokom zime kad nema oborina jako padne.
Rijeka je plovna čitavom svojom duljinom ali samo ljeti, jer je zimi zaleđena od početka oktobra do kraja maja.
Maxhütte-Haidhof
Makshite-Hajdhof je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Švandorf. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.474 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9376141.
Bordugo, Padova
Bordugo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Maxhütte-Haidhof
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Švandorf Makshite-Hajdhof se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Švandorf. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 416 metara. Površina opštine iznosi 34,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.474 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 302 stanovnika/km².
Bordugo, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Uvjetni otpust
Uslovno ili uvjetno oslobađanje u najširem smislu označava čin kojom neki pojedinac ili organizacija određenoj osobi vraća oduzeta ili ograničena sloboda, nakon što se ta osoba obavezala nakon oslobađanja ispuniti određene obaveze, odnosno uvjete. U užem smislu se pod tim podrazumijeva institut krivičnog prava, odnosno mjera kojom država privremeno obustavlja izvršavanje zatvorske kazne pravomoćno osuđenoj osobi te je pušta na slobodu; u tom slučaju se koristi izraz uslovni ili uvjetni otpust.
U modernoj praksi je institut uvjetnog otpusta stekao popularnost kao jedno od sredstava koja državi, odnosno njenom pravosudnom sistemu, daje veću fleksibilnost prilikom tretiranja pojedinačnih osuđenika, odnosno osuđenike motivira na "korektno" ponašanje prilikom izdržavanja kazne. Neka kaznena zakonodavstva, poput pojedinih američkih saveznih država su institut uvjetnog oslobađanja uveli u same zatvorske kazne, čije trajanje nije precizno određeno, nego su odgovarajućim tijelima (zatvorska uprava, komisije za uvjetni otpust) dane široke ovlasti da u određenom vremenskom rasponu na pojedine osuđenike primijene institut uvjetnog otpusta. Uvjetno pušteni osuđenici su, slično kao i osobe osuđene na uvjetnu kaznu, su nakon oslobađanja u pravilu vezani određenim obavezama i ograničenjima (boravak u određenom gradu, obavezno javljanje policiji i socijalnim organima i sl.); njihovo kršenje sa sobom povlači oduzimanje slobode i izdržavanje ostatka izrečene kazne.
HŠK Slavija Zagreb
Hrvatski športski klub Slavija (HŠK Slavija) osnovan je 2. lipnja 1918. godine u Zagrebu. Odmah po osnivanju sudjeluje u Prvom nogometnom ratnom prvenstvu grada Zagreba 1918. godine. Klub se u ljeto 1941. godine ujedinjuje s Ilirijom i Tipografijom u HŠK Zvonimir. Klub se obnavlja 1945. godine kao klub radnika i namještenika zdravstvenih i socijalnih ustanova. Konačno prestaje djelovati 27. ožujka 1964. godine.
Natjecanja i uspjesi
Klub se natječe odmah po osnivanju u Prvom ratnom nogometnom prvenstvu grada Zagreba 1918. godine. Do 1941. godine nastupa u nižim razredima prvenstva Zagreba, a nakon 1945. godine standardni je Zagrebački ligaš (4. i 5. nogometni razred natjecanja)
Sanremo
Geografija
mini|lijevo|225px| Poster Sanrema iz 1920-ih Sanremo leži na obali Ligurskog mora, u provinciji Imperiji odnosno regiji Liguriji. Udaljen je 25 km istočno od francuske granice i 60 km od Nice. Taj dio talijanske rivijere poznat je kao Riviera dei Fiori (Cvjetna rivijera), a Sanremo kao njegova prijestolnica. Sanremo ima gotovo idealnu klimu, ne previše vruća ljeta i vrlo blage zime, jer se iza njega steru se visoke Primorske Alpe koje ga štite od hladnih vremenskih utjecaja.
Historija
Sanremo se razvio iz malog rimskog naselja Matutije (Villa Matutiana). Ono je tokom ranog srednjeg vijeka izraslo do grada, ali se tad njegovo stanovništo preselilo na brda i sagradilo tvrđavu i zidine oko naselja La Pigne, da se zaštiti od saracenskih provala. Negdje od 1861. grad se počeo profilirati kao mondeno lječilište, a njegovoj popularnosti pridonio je i boravak njemačkog cara Friedricha III 1887. i 1888. godine.
Znamenitosti
mini|desno|290px| [[Kazino Sanremo]] Historijski centar grada podignut je na brdu i karakteriziraju ga uske strme uličice i kuće iz 13. vijeka. Tu se nalazi i katedrala San Siro iz 12. vijeka i svetište Madonna della Costa (15–17. vijek). Novi dio grada podignut je uz obalu i tu se nalaze brojni hoteli, vile, parkovi, promenade i poznati kazino. Iznad njegove male luke koji štiti lukobran dug 1200 metara, nalazi se genoveška utvrda Santa Tecla.
Privreda
Sanremo je pored turizma poznat i kao najveći talijanski centar trgovine cvijećem, koje se izvozi po Zapadnoj Evropi. Uz cvijeće poznat je i po brojnim nasadima maslina i limuna.
Meitingen
Majtingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Augsburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.107 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9772177.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Augsburg Majtingen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Augsburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 433 metra. Površina opštine iznosi 29,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.107 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 372 stanovnika/km².
Strmovo (Lazarevac)
Demografija
U naselju Strmovo živi 253 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,4 godina (38,6 kod muškaraca i 42,1 kod žena). U naselju ima 103 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,15.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
NK Zagrebački plavi
Nogometni klub Zagrebački plavi iz Zagreba osnovan je 1945. godine pod imenom Jedinstvo, a na temelju dogovora predstavnika duhanske i prehrambene industrije. Nakon osnivanja klub je naslijedio imovinu Građanskog na više lokacija i Makabija, te Igralište u Miramarskoj ulici. Ubrzo se preselio na Igralište uz Savu na današnju Veslačku ulicu (sjedište Veslačka bb). Klub je prestao postojati 1980. godine kada se spaja s NK Zagrebom.