cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esad Paša Toptani
Porodica Toptani
Esad-paša potiče iz bogate zemljoposedničke porodice Toptani, koja je imala mnoge posede u oblasti Tirane. Njegov otac se zvao Salih-beg Toptani. Esad je imao i sestru koja se zvala Sadije koja je kasnije bila druga žena Džemal-paše Zogua i majka Zoga I od Albanije. Porodica Toptani je jedna od najstarijih albanskih feudalnih porodica i jedna od nekoliko koje su preuzele kontrolu nad delom teritorije Srpskog carstva cara Dušana posle smrti cara Dušana i raspada njegovog carstva 1355. godine. Karlo Topija (sin Andreje Topije koji je sin najstarijeg poznatog, mada ne i u istorijskim izvorima u potpunosti dokumentovanog, predstavnika ove porodice Tanuša Topije) i vanbračne ćerke napuljskog kralja Roberta I Anžujskog i vladao je delom današnje Albanije u periodu između 1359. i 1388. godine. Na vrhuncu njegove moći ova teritorija je obuhvatala Elbasan, Drač, Kroju, Petrelu i područje oko Skadra. Ipak, krajem 14. veka porodica Kastrioti je preuzela kontrolu nad najvećim delom priobalnog dela današnje Albanije.
Karijera
Karijeru je započeo kao oficir Otomanske vojske u carskoj palati u Istanbulu, a zatim u otomanskoj policiji. Kao bogati zemljoposednik, veoma brzo se popeo na lestvici turske administrativne hijerarhije. Početkom 20. veka je imenovan za komandanta žandarmerije Janjinskog vilajeta. Smatra se da je ovu poziciju zloupotrebljavao radi sticanja lične dobiti. U političkom životu je rano stekao reputaciju "beskrupuloznog oportuniste". Godine 1908 se pridružuje mladoturcima i postaje poslanik u skupštini Osmanskog carstva. Među Albancima je bio poznat kao "tiranin iz Tirane".
Predaja Skadra
thumb|[[Crnogorska zastava na Skadarskoj tvrđavi.]] Za vreme srpsko-crnogorske opsade Skadra u prvom balkanskom ratu, Esad Paša je bio zapovednik pomoćnog garnizona u Skadru, pod komandom turskog generala Hasana Rize. Odlukom velikih sila na Konferenciji ambasadora u Londonu decembra 1912, Skadar je dodeljen novoformiranoj Albaniji. Turski zapovednik Hasan Riza je trebalo da preda grad privremenoj vladi Albanije. Međutim, nakon nerazjašnjenog ubistva generala Hasana Rize 18. januara 1913, Esad Paša je preuzeo komandu nad odbranom grada. 23. aprila 1913. Esad Paša Toptani je predao Skadar crnogorskoj vojsci. Njemu i njegovim jedinicama je dozvoljeno da napuste grad pod oružjem i da iznesu veći deo vojnih zaliha. Smatra se da je Esad-paša ubio Hasana Rizu i predao Skadar Crnogorcima da bi ga oni zauzvrat priznali kao vladara centralne Albanije.
Esad-paša se nakon napuštanja Skadra, sa velikim brojem naoružanih žandara, uključuje u borbe za vlast u centralnoj Albaniji. U previranjima nakon proglašenja nezavisnosti, on nije priznao nadležnost privremene vlade Albanije na čelu sa Ismailom Kemalijem, već stvara sopstvenu marionetsku državu uz pomoć Srbije.
Srpska okupacija i Pašina vlast
thumb|desno|[[Srpska okupacija Albanije 1913.]]
Srpska vojska je tokom 1912-1913 zaposela najveći deo severne i središnje Albanije, zajedno sa obalom na kojoj je najvažnija strateška tačka bila luka Drač. Na osvojenom području su uspostavljene civilne vlasti i albanska teritorija je de facto anektirana Srbiji: 29. novembra je osnovan drački okrug sa četiri sreza: Drač, Lješ, Elbasan i Tirana.
Tokom okupacije Albanije, Esad Paša je sarađivao sa Srbijom, pristajući na izmenu priznatih granica Kneževine Albanije u korist Srbije, Crne Gore i Grčke. Esad-paša je u srpskoj vladi našao podršku za svoju ambiciju da postane albanski vladar, a Albanija na čelu sa Esad-pašom bila bi, zauzvrat, u srpskoj sferi uticaja. Već početkom maja 1913, Essad Paša je obavestio crnogorskog kralja Nikolu da namerava da se proglasi vladarem Albanije, i izrazio spremnost da sarađuje sa Balkanskim savezom.
Nakon pripajanja Kosova i Makedonije Kraljevini Srbiji, na teritoriji Albanije se našao veliki broj naoružanih dobrovoljaca izbeglih iz tih oblasti, pod komandom Hasana Prištine, Ise Boljetinca i privremene albanske vlade. Oni su se borili protiv Esad-paše i podsticali ustanak albanskog naroda protiv srpske vlasti. Krajem septembra 1913, dolazi do velikog albanskog ustanka u pograničnim oblastima Ljume, Debra, Struge, Ohrida i Đakovice. U pobuni je učestvovalo oko 10.000 ustanika, na koje je Srbija poslala oko 20.000 vojnika. Albanska pobuna je krvavo ugušena uz mnoge ljudske žrtve.
thumb|Potčinjavanje Malisora [[1914.]]
Ministar u vladi Vilhelma od Vida
thumb|Zastava Esad-pašine [[Republika Centralna Albanija|Republike Centralne Albanije]]
Velike sile su ga primorale da 1. februara 1914. prizna vlast knezu Vilhelmu od Vida, a zauzvrat je dobio položaj ministra odbrane i ministra unutrašnjih poslova Albanije. Esad Paša zahteva od velikih sila da privremena vlada Albanije bude premeštena u Drač, gde će biti pod njegovom kontrolom. Međutim, on ubrzo pada u nemilost nakon što je, uz novčanu pomoć Italije, pokušao da izvede državni udar protiv Vilhelma od Vida. Paša je uhapšen 19. maja 1914 i nakon suđenja za izdaju, osuđen na smrt. Samo intervencijom Italije mu je spašen život, nakon čega beži u Italiju u izgnanstvo. Italija ga je podržavala jer je nameravala da trajno zauzme Valonu nakon njegovog preuzimanja vlasti u Albaniji. Esad Paša je iz izgnanstva u Rimu održavao bliske odnose sa vladama Srbije i Crne Gore.
Sporazum sa Nikolom Pašićem
Po izbijanju prvog svetskog rata, Esad Paša dolazi u Niš, gde potpisuje tajni ugovor o savezu sa srpskim premijerom Nikolom Pašićem 17. septembra 1914. Ugovorom je predviđeno osnivanje zajedničkih političkih i vojnih institucija, vojni savez i izgradnja Jadranske pruge od Srbije do Drača. Sporazum je ostavljao mogućnost da Srbija, na poziv Esad Paše, vojno interveniše radi zaštite njegovog režima. Razgraničenje između dve zemlje je trebalo da utvrdi posebna srpsko-albanska komisija. Srbija se obavezala da finansira Pašinu žandarmeriju i snabdevanje vojnom opremom, plaćajući po 50.000 dinara mesečno.
thumb|"Pozdrav sa srpskog primorja. [[Drač. Suveniri iz prve srpske luke."]]
Usled izbijanja prvog svetskog rata i muslimanskog ustanka u centralnoj Albaniji, Vilhelm od Vida napušta zemlju. Esad Paša se oktobra 1914. preko Srbije vraća u Drač, sa nekoliko hiljada dobrovoljaca skupljenih u okolini Debra. Početkom oktobra 1914, uspostavlja svoju vladu i proglašava se za vrhovnog komandanta albanske vojske.
Početkom novembra 1914, Turska ulazi u rat na strani Centralnih sila, čime Esad-Paša, saveznik Srbije i Antante, gubi podršku među muslimanima. U Albaniji dolazi do pro-turske pobune i Paša gubi kontrolu nad nekim oblastima. Pobunjenici zahtevaju da se oblasti koje je Srbija zauzela u Prvom balkanskom ratu vrate autonomnoj Albaniji pod turskim suverenitetom. Pod pritiskom pobunjenika, on poziva Srbiju da interveniše u Albaniji. Prećutan dogovor sa Italijom mu je obezbeđivao novac. Od Grčke je tražio oružje, i zahtevao da njihove trupe zauzmu oblasti koje drže njegovi neprijatelji.
Vlada Srbije je decembra 1914 započela pripreme za vojnu intervenciju u Albaniji. Početkom 1915. pobunjenici su držali pod opsadom Esad-pašu u Draču i zahtevali od njega da objavi rat Srbiji. U tom trenutku Pašić procenjuje da je vreme da interveniše. Savezničke diplomate upozoravaju Vladu Srbije da vojna intervencija u Albaniji može izazvati nepoželjan odgovor. Uprkos upozorenjima saveznika, Pašić se odlučio na vojnu intervenciju.
Početkom juna 1915. u Albaniju je poslato preko 20.000 srpskih vojnika. Oni su zauzeli Elbasan i Tiranu, središta pobune, i oslobodili opkoljenog Esad-pašu u Draču. Poseban albanski odred je uspostavljen za sprovođenje pacifikacije Albanije i konsoliduje Esad Pašinog režima. Crnogorska vojska koristili situaciju i zauzima Skadar, koji je zvanično i dalje pod međunarodnom upravom. Srpska vojna intervencija je izazvala snažno neodobravanje savezničkih diplomata. Pašić je odgovarao da je to privremena akcija i da će se srpska vojska povući čim konsoliduje vlast Esad-paše. S druge strane, Pašić je radio na trajnom vezivanju Albanije za Srbiju.
Srpski ministar unutrašnjih poslova Ljubomir Jovanović doputovao u Tiranu i 28 juna 1915 (na Vidovdan) potpisao tajni ugovor sa Esad Pašom o stvaranju realne unije između Srbije i Albanije. Srbija je sporazumom dobijala sledeća naselja: Podgradec, Golo Brdo, Debarska Malissia, Ljuma i Has. Zajedničke institucije su podrazumevale vojsku, carinu, narodnu banku i diplomatiju. Uz pomoć Srbije, Esad Paša je trebalo da postane knez Albanije. Predviđa se da srpska vojska ostane u nekim albanskim gradovima da progoni i uništava zajedničke neprijatelje, dok finalne odredbe ugovora ne stupe na snagu. Pašićeva vlada je smatrala Tiranski sporazum (en. Tirana Treaty) najboljim političkim rešenjem albanskog pitanja. Očekivalo se da će sudbina Albanija ponovo biti razmatran na mirovnoj konferenciji posle rata, pa je Vlada Srbije želela da osigura teritorije.
Povlačenje srpske vojske
thumb|left|Povlačenje srpske vojske preko Albanije u decembru [[1915.]]
Aktivnosti kod saveznika
Krajem avgusta, Esad paša stiže u Solun francuskim brodom. Posredstvom srpske i grčke diplomatije, njegova vlada dobija status prognanih savezničkih kabineta. Esad-pašin kamp je bio postavljen na Solunskom frontu sa oko 1.000 žandarma i pristalica. Tokom boravka u Solunu, Esad je tražio garancije Francuske i Velike Britanije da po završetku rata Albaniju neće dati Italiji, i da će biti obnovljena njegova vlast u zemlji. Međutim, general Giacinto Ferrero je početkom juna 1917 proglasio Albaniju italijanskim protektoratom. Početkom 1918. Francuska preuzima komandu nad njegovim jedinicama. Saveznici odlučuju da prepuste kontrolu nad Albanijom Italiji. Nakon toga on sve nade za povratak vlasti polaže u Srbiju.
thumb|Esad Paša na [[solunski front|solunskom frontu, francuski general Maurice Sarrail i italijanski general Carlo Petitti di Roreto.]]
Po završetku rata, Italija je kontrolisala najveći deo Albanije i predstavljala je glavnog rivala Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca. Na mirovnoj konferenciji u Parizu Italija je težila da obezbedi posed Valone i dobije mandat nad ostalim delovima Albanije. Italija je podržavala zahteve Kosovskog komiteta za pripajanjem Albaniji Kosova i zapadne Makedonije. Pod okriljem Kraljevine SHS, Esad paša je doveo svoju delegaciji na Mirovnu konferenciju u Parizu. On je podneo memorandum o Albaniji krajem aprila 1919, kojim nastoji da ubedi Parisku mirovnu konferenciju da je on jedina legitimna vlast u Albaniji.
U Albaniji, srpska vojska je u onim oblastima iz kojih je isterala austro-ugarske trupe pomogala organizovanje Essad Pašin sledbenika. Esad Paša je slao poruke svojim pristalicama da se vraća u zemlju i savetovao ih da deluju u saradnji sa Srbijom protiv Italijana. Na brzinu sazvana narodna skupština sastavljena od njegovih pristalica u Albaniji ga je proglasila za kralja.
Atentat
Dok se spremao za povratak u Albaniju, Esad Paša je ubijen u atentatu 13. juna 1920. u Parizu. Ubio ga je Avni Rustemi, politički aktivista i član albanskog parlamenta, verujući da je sarađujući sa Srbijom izdao interese albanskog naroda. Mnogi Albanci su ovaj atentat smatrali herojskim činom.
Esad-paša je sahranjen na srpskom vojničkom groblju na Tijeu u Bolonjskoj šumi, gde i dan-danas u moru krstova stoji i jedan polumesec.
Nasleđe
thumb|left|Ulaz u utvrđenje u kojem se nalazi kuća porodice Toptani thumb|Deo kuće porodice Toptani, zanemarene, oronule i zarasle u korov U Srbiji se Esad-Paša Toptani smatra tradicionalnim srpskim prijateljem. U Beogradu jedna ulica u opštini Voždovac nosi njegovo ime.
U Albaniji, Esad-Paša se smatra jednim od najvećih izdajnika sopstvenog naroda zbog saradnje sa Srbijom tokom okupacije Albanije. Iako je Tirana krajem 20. i početkom 21. veka grad u kojem je graditeljstvo i građevinska delatnost doživela procvat, kuća porodice Toptani koja se nalazi u centralnom delu Tirane je, iako formalno stavljena pod zaštitu države kao spomenik kulture i pretvorena u muzej, zapuštena, obrasla korovom i ruinirana, a ulaz u utvrđenje u kojem se nalazi je onemogućen za posetioce.
Ulica u kojoj se nalazi ulaz u kuću porodice Toptani nosi naziv Murata Toptanija, koji
NGC 6871
NGC 6871 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Labud koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 35° 47' 24" a rektascenzija 20h 6m 27,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6871 iznosi 5,2. NGC 6871 je još poznat i pod oznakama OCL 148.
La viuda del blanco (telenovela, 2006)
La viuda de Blanco je američka telenovela produkcijske kuće Telemundo, snimana tokom 2006. godine. Predstavlja rimejk istoimene kolumbijske telenovele iz 1996.
Tokom 2007. i 2008. emitovala na Foks Televiziji u Srbiji pod naslovom Bela udovica.
Sinopsis
U gradić Trinidad dolazi jedna čudna žena u potrazi za svojom prošlošću. To je Alisija Gvardijola, udovica i majka dvoje malih blizanaca, koji žive pod starateljstvom svoje bake, uvažene Donja Perfekte Albarasin de Blanko.
Alisijin povratak izaziva svaki tip odbijanja, kako sa strane porodice Blanko, tako i svih njihovih poznanika, koji će se po svaku cenu truditi da je spreče pri povratku svoje dece. Ali, pored toga, dolazak ove lepe žene u Trinidadu, izazvaće i bitan preokret u sudbini ovog mesta.. Ona će biti uzrok važnih promena koje će se odvijati u sred neposredne borbe za vlast i pravdu.
Malá Čalomija
Príbelce je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 211 stanovnika.
Ziu Zolo, Nuoro
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Злокућане
Злокућане је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 217 становника (према попису из 1991. било је 254 становника).
У близини Злокућана на платоу узвишице Градац, археолог Милоје Васић је 1909. истраживао велико праисторијско насеље. Откривен је материјал из млађег неолита (крај старије фазе винчанске кзлтурне групе), енеолита (група Бубањ-Хум II) и млађег гвозденог доба (Латен). Најбројнији су налази из млађег неолита, нарочито антропоморфне и зооморфне фигурине.
Демографија
У насељу Злокућане живи 187 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,3 година (43,3 код мушкараца и 45,3 код жена). У насељу има 61 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,56.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Calvario, Nuevo Urecho
El Calvario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Urecho.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 494 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 997 m.
Brezen
Brezen se može odnositi:
Marcellus, Michigan
Marselas je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.198, što je 36 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Radovani
Radovani je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Višnjan, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 51 stanovnika te 18 obiteljskih kućanstava.
Marudo, Lodi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1542 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
El Puerto, Encarnación de Díaz
El Puerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Iberoamerika
mini|desno|275px|Iberoamerika Iberoamerika ili Iberijska Amerika je termin koji je počeo da se koristi u drugoj polovini 19. veka za grupu zemalja na američkom kontinentu koje su ranije bile španske i portugalske kolonije.
Ibero- je prefiks koji označava Iberijsko poluostrvo u Evropi, na kome se nalaze Španija, Portugal, Andora i Gibraltar. Prema tome, Iberoamerika se odnosi na sve zemlje na američkom kontinentu u kojima se govori španski, i Brazil, u kome se govori portugalski. U ovu grupu se takođe ubrajaju i same Španija i Portugal, kao i Andora, iako ne pripadaju američkom kontinentu. Organizacija iberoameričkih zemalja na primer, ih ubraja među svoje članice.
Ovaj termin ne treba mešati sa terminima Latinska Amerika i Hispanoamerika.
Tipasa (pokrajina)
Tipasa  (arapski: ولاية تيبازة) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.
Geografske karakteristike
Tipasa se prostire na sjeveru zemlje duž mediteranske obale i po planinama Tel Atlasa na površini od 2,166 km² u kojoj živi 591,010 stanovnika.
Pokrajina Tipasa sa sjevera graniči sa Sredozemnim morem, a sa kopna sa slijedećim Alžirskim pokrajinama, sa zapada sa Šlefom, sa jugozapada sa Ajn Deflom, sa jugoistoka sa Blidom i sa istoka sa Alžirom.
Pokrajina je administrativno podjeljena na 10 distrikta (daïrasa) i 28 općina (baladija).
Administrativni centar Pokrajine Tipasa je istoimeni grad Tipasa.
North Rock Springs, Wyoming
Nort Rok Springs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.207, što je 233 (11,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ermopolis
Ermopoli, starinski Ermoupolis je najveći grad u Grčkoj i upravno središte prefekture Kikladi, kao i istoimenog ostrvlja. Ermopoli je i najveće mesto na ostrvu Siros.
Naziv
thumb|300 px|desno|Pogled na grad thumb|300 px|right|Gradsko jezgro thumb|300 px|right|Pravoslavni katedralni hram thumb|300 px|right|Rimokatolički katedralni hram Najstariji oblik imena grada je Hermoupolis i on predstavlja latiniziranu verziju složenice "Hermesov grad".
Prirodni uslovi
Grad Ermopoli se nalazi u središnjem delu ostrva i prefekture Kikladi. Grad je smešten na istočnoj strani ostra Siros u omanjem zalivu, gde se nalzi gradska luka. U blizini grada postoje lepe peščane plaže.
Klima u Ermopoliju je sredozemna sa dugim i toplim letima i blagim i ne toliko kišovitim zimama. Manjak padavina je osoben za većinu grčkih ostrva koja su udaljena od kopna.
Istorija
Grad Ermopoli je mlad grad, iako je istorija ostrva Siros mnogo duža i veoma bogata. Grad je osnovan u cilju ojačavanja istočnog dela mlade grčke države početkom 19. veka. Ermopoli je nastao kao novo naselje uz dotad najvažnije mesto ostrva Ano Siros, koje se nalazilo u unutrašnjosti ostrva, bezbednijoj od napada sa mora, posebno gusara. Vreme nastanka je vreme osnivanja savremene grčke države, čine su omogućeni uslovi za bezbedniji život i osnivanje naselja u priobalju.
Ermopoli je odmah po osnivanju postao važno mesto i upravno središte Kiklada i važna luka novostvorene države. Gradska luka je bila "vrata ka Istoku" i mesto gde su se uskoro počeli naseljavati Grci iz susednih oblasti, tada pod Turcima. Luka je bila najvažnija u državi, odmah posle pirejske. Uz nju se od 1856. godine razvilo i veliko brodogradilište. Sve ovo je omogućilo brz priliv stanovništva, kako sa okolnih ostrva Kiklada, tako iz okolnih područja tadašnje osmanske carevine, naseljenih mahom Grcima. Ovo je bio veliki podstrek za izgradnju velelepnih zdanja u gradu, posebno gradskih katedralnih hramova. Podignute su i brojne javne građevine u neoklasicističkom stilu.
U 20. veku Ermopoli se nije naglo razvijao kao u prethodnom, ali je zadržao svoju važnu saobraćajnu i upravnu poziciju ovog dela države. Usporeni razvoj bio je naročito primetan posle Drugog svetskog rata, kada je grad teško stradao i kada je bilo najprisutnije iseljavanje sa ostrva na kopno. Poslednjih decenija ponovno oživljavanje grada vezano je za brz razvoj turizma kako u gradu i okolini, tako i na svim ostrvima Kiklada.
Stanovništvo
Ermopoli danas ima oko 14.000 stanovnika, a više od 20.000 u gradskom području. I pored toga što spada u najmanja središta prefektura u zemlji, on spada i među najdinamičnije, sa brzim razvojem zahvaljujući turizmu i saobraćajnom čvorištu. Stanovništvo grada su uglavnom etnički Grci, pravoslavni i rimokatolici.
Privreda
Ermopoli je važno trgovačko-poslovno, upravno i obrazovno središte Kiklada. Posebno je važno istaći ulogu grada kao distributivnog centra na svim poljima za brojna okolna ostrva. Ovo je posebno važno leti, kada ovde boravi veliki broj turista.
Ermopoli je i važno obrazovno središte - Univerzitet Egeja ima ovde svoje sedište i njegov najveći deo.
Na ostrvu blizu Ermopolija postoji i Međunarodni aerodrom Siros.
NGC 6811
NGC 6811 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Labud koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 46° 22' 32" a rektascenzija 19h 37m 9,6s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6811 iznosi 6,8. NGC 6811 je još poznat i pod oznakama OCL 185.
Ro5-4864
Ro5-4864 je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 319,185 Da.
Passo Colmurano Nord, Macerata
Passo Colmurano Nord je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Obilježavanje zatvorenika u koncentracionim logorima nacističke Njemačke
Brojevi
thumb|150px|Oslobođeni zatvorenik pokazuje svoju tetovažu. Nakon dolaska u logor svaki je zatvorenik bio registriran te je dobio svoj broj koji je morao biti prišiven na zatvoreničku odjeću. Na svakodnevnim postrojavanjima, koja su se događala dva puta dnevno, zatvorenici su bili prozivani po ovim brojevima.
Praksa tetoviranja zatvoreničkih brojeva uvedena je u Auschwitzu radi lakše identifikacije. Naime, 1941. godine u logor je počeo dolaziti veliki broj sovjetskih ratnih zarobljenika, a broj mrtvih značajno je porastao. Budući da su se tijela pokojnika svlačila, bilo ih je lakše registrirati ako su imala tetovažu. Osim toga, tetovirani brojevi olakšavali su prepoznavanje odbjeglih zatvorenika. Od 1942. godine praksa tetoviranja počela se provoditi i u Birkenauu. Broj se obično tetovirao na lijevoj podlaktici, a iznimka su bila djeca rođena u logoru kojima su brojevi tetovirani uglavnom na bedru. Zatvorenici koje su izravno slali u plinske komore nisu dobivali brojeve.
Postojale su dvije serije brojeva, za muškarce i žene, a kasnije i serije za posebne kategorije zatvorenika. Tako su npr. u Birkenauu od 1943. romski zatvorenici uz broj imali slovo Z (njem. Zigeuner: Cigani).
Oznake
thumb|tablica oznaka za zatvorenike, koncentracioni logor [[koncentracioni logor Dachau|Dachau (cca. 1938. – 1942.) ]] Druga razina označavanja koristila je trokute izrađene od tkanina različitih boja. Trokuti su bili "okrenuti" odnosno vrh trokuta bio je usmjeren prema dolje, a nazivali su se "Winkel" (njem. Winkel []: kut). Prišivali su se na jakne i hlače zatvorenika te su čuvarima u logoru olakšavali prepoznavanje kategorije kojoj je zatvorenik pripadao.
Sustav oznaka standardiziran je do 1938. godine iako su postojale određene varijacije. Sljedeći opis temelji se na sustavu korištenom u Dachauu:
Dvostruki trokuti
Dvostruki trokuti, koje su morali imati svi židovski zatvorenici, bili su sastavljeni od dva različito okrenuta trokuta i sličili su Davidovoj zvijezdi, simbolu judaizma.
Ostale oznake
Osim već spomenutih oznaka neke su grupe zatvorenika dobivale i slovne oznake ovisno o zemlji porijekla kao npr: F – Francuzi (njem. Franzosen), N – Nizozemci (njem. Niederländern), P – Poljaci (njem. Polen), T – Česi (njem. Tschechen), J – Jugoslaveni (njem. Jugoslawen), I – Talijani (njem. Italienern), U – Mađari (njem. Ungarn) itd.
Zatvorenici su obično imali najmanje dvije oznake, a moglo ih je biti i više od šest. Poslije su u ratu zatvorenici mogli umjesto zatvoreničkog odijela nositi civilnu odjeću s istaknutim znakom X na leđima koji je bio prišiven ili napisan bijelom uljanom bojom. Zatvorenici dovedeni po direktivi "Nacht und Nebel" bili su označivani žutim trokutom s akronimom NN.
Povezi za ruku korišteni su za identifikaciju kapa, zarobljenika koji su postavljani za nadglednike zatvoreničkih blokova, a dobivali su ih i zatvorenici koji su se slali na prisilni rad izvan logora.
Alžir (pokrajina)
Alžir (arapski: ولاية الجزائر, Wilāyat al-Jazāʼir) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.
Geografske karakteristike
Pokrajina Alžir se prostire na sjeveru zemlje duž mediteranske obale i po brdima Tel Atlasa na površini od 809,22 km² u kojoj živi 2 987 160 stanovnika.
Pokrajina Alžir sa sjevera graniči sa Sredozemnim morem u dužini od 80 km, a sa kopna sa slijedećim Alžirskim pokrajinama, sa zapada sa Tipasom, sa juga sa Blidom i sa istoka sa Bumerdesom.
Pokrajina je administrativno podjeljena na 13 distrikta (daïrasa) i 57 općina (baladija).
Administrativni centar Pokrajine Alžir je istoimeni grad Alžir.
Salah Šabati
Protagonist filma, koga tumači Haim Topol, je Salah Šabati, Mizrahi (bliskoistočni Jevrej) koji je iz Jemena sa porodicom doseljen u novoosnovanu Državu Izrael. Radnja prikazuje kako je pri tome zaglavio u ma'abari (tranzitnom logoru) te kako, frustriran time što mu vlasti ne daju obećani smještaj, očajnički pokušava zaraditi dovoljno novaca da sebi kupi adekvatni stan.
Kišon, tada već etabliran kao humorist i satiričar, je film snimio u vrijeme kada Izraelu gotovo uopće nije postojala filmska industrija. Prema njegovim riječima, za film je koristio jedinu kameru koja se tada nalazila u cijeloj zemlji. Usprkos toga, kao i što nije imao pojma kako snimati film, Salah Šabati je postigao veliki komercijalni uspjeh. Razlog se tumači prije svega Topolovoj glumačkoj izvedbi, ali i scenariju koji je "pogodio" sentimente domaće publike, prije svega vezanih uz probleme jevrejskih doseljenika u prilagodbi životu u Izraelu. Film je, sa druge strane, doživio kritike od strane političkog i kulturnog establišmenta, prije svega zbog prikazivanja kibuca kao institucije u kojoj caruju nesposobnost i birokracija.
Kišonov film je na kraju imao uspjeha i u inozemstvu, ušavši u uži izbor za Oscar za najbolji strani film. Njegov uspjeh je Topola učinio međunarodnom zvijezdom, ali i dosta pomogao karijeri producenta Menahema Golana koji će tokom sljedećih decenija postati jedno od najistaknutijih imena svjetske kinematografije.
Boeing 7J7
Boing 7J7 (Boeing 7J7) je bio Boingov projekat širokotrupnog putničkog aviona sa tzv. propfen (propfan) motorima, montiranim na zadnjem delu trupa, koji su neka vrsta kombinacije mlaznog i elisnog motora. Mislilo se da je u propfen motorima budućnost jer su oni trošili znatno manje goriva. Na projektu se radilo tokom 1980-tih ali on nije otišao dalje od crtačke table i ubrzo je napušten jer su nove verzije klasičnih mlaznih motora dostigle potrebnu ekonomičnost. Takođe je bilo zabrinutosti o bezbednosti propfen motorima jer su se propeleri okretali pri izuzetno velikim brzinama.
The Blues Brothers (film)
Braća Blues (eng. The Blues Brothers) američka je glazbena filmska komedija iz 1980. koju je režirao John Landis a glavne uloge tumače John Belushi i Dan Aykroyd kao braća Jake i Elwood Blues. Ostale uloge tumače Ray Charles, Carrie Fisher i John Candy. Radnja se odvija oko o dvojici braće koji u "Božjoj misiji" moraju spasiti svoje staro sirotište od dugova, te zbog toga ponovno okupljaju glazbeni bend, ali pri tom ulaze u sukob sa policijom, jednim drugim bendom i tajnovitom ženom.
Film je predstavljao prvu filmsku adaptaciju nekog skeča iz humoristične emisije Saturday Night Live, a 2000. je snimljen i manje zapažen nastavak, The Blues Brothers 2000. Film je ostao zapamćen i po tome što njegova dva protagonista gotovo nikada ne skidaju sunčane naočale i crna odijela, čime su izvršili utjecaj na razne kasnije filmove, te po jednoj od najdužih sekvenci sudara automobila kinematografije. Belushijeva sklonost drogama dijelom je dovela do dugog odugovlačenja završetka snimanja, zbog čega su se troškovi snimanja povećavali.
Radnja
Chicago. Jake Blues je pušten iz zatvora, a njegov brat Elwood ga pokupi u svojem novom, policijskom autu. Kada posjete svoj stari dom, sirotište u kojem su ih odgojile časne sestre, saznaju da je crkva toj ustanovi ukinula financijsku potporu i da će ubrzo biti zatvorena ako u roku od 11 dana ne plati 5.000 dolara. Braća žele pomoći, a kada Jakea u crkvi obasja čudno svjetlo on shvati da su dobili „Božju misiju“. Odluče sastaviti svoj stari blues sastav kako bi na koncertu skupili potreban novac. Na svojem putu privuku puno neprijatelja; Jakeovu bivšu ljubavnicu, neonaciste, policiju jer su demolirali shopping centar i jedan country sastav jer su nastupili umjesto njih u nekom seoskom klubu. Ipak, braća održe koncert i nabave novac za sirotište, ali ih policija uhićuje i odvodi u zatvor.
Kritike
Na premijeri je film polarizirao kritičare, no danas ga većina hvali. Zadovoljni Frederic Brussat je hvalio film: "Braća Blues su puna živahne glazbe, fantastičnim jurnjavama automobilima i neprestane slapstick komedije". Scott Weinberg je napisao: "Dugo vremena su "Braća Blues" bila na najvišem mjestu moje liste najdražih komedija... Prvi (i još uvijek najbolji) film koji je inspiriran likovima iz "Saturday Night Live", "Braća Blues" pravi su užitak za gledanje. Film je naivan i inteligentan; kaotičan i discipliniran; pun briljantnih glazbenih sekvenca i nevjerojatnih potjera automobilima. Jednostavno, to je jedan od najzabavnijih filmova koje sam ikada vidio. A vidio sam ga 25 puta... sve u filmu "Braća Blues" veće je od života. Glavni likovi, koji su u "Božjoj misiji", su naizgled nezaustavljivi". Dan Lybarger je ustvrdio: "Priča je mršava, no prevladava neprestan mentalitet preuveličanosti".
Roger Ebert je filmu dao tri od četiri zvijezdice: "Film je koštao milijune dolara i prijetio je izmaći kontroli. No redatelj John Landis ga je nekako uspješno spojio u cjelinu, uz veliku pomoć snažno definiranih osobnosti junaka iz naslova".
Al-Mostahil
Nemoguće (المستحيل, translit. El mustahil) je egipatski crno-bijeli igrani film snimljen 1965. godine u režiji Huseina Kamala. Po žanru je drama, a radnja prati članove triju porodica koje se pokušavaju prilagoditi modernom načinu života.
Cikloheksan-1,3-dionska hidrolaza
Cikloheksan-1,3-dionska hidrolaza (, 1,3-cikloheksandion hidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom cikloheksan-1,3-dion acilhidrolaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je veoma specifičan. On ne deluje na druge dionske derivate cikloheksana, ciklopentana ili cikloheptana.
Le Sorbolaro, Rovigo
Le Sorbolaro je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
San Ramón, Tepatitlán de Morelos
San Ramón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1860 m.
Carlos Camacho (glumac)
Karlos Umberto Kamačo je kolumbijski glumac.
John Obi Mikel
John Michael Nchekwube Obinna (22. april 1987 -), poznat kao Mikel John Obi, John Obi Mikel ili John Mikel Obi, je nigerijski fudbaler, koji trenutno nastupa za Chelsea kao vezni igrač.
Vanjske veze
50px|none|Commons logo U Wikimedijinom spremniku nalazi se još materijala vezanih uz temu: Mikel John Obi
La Rocallosa, Acala
La Rocallosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 406 m.
VEGF receptor
VEGF receptori su receptori za vaskularni endotelni faktor rasta (VEGF). Poznata su tri glavna podtipa VEGFR. Oni su numerisani sa 1, 2 i 3. Oni mogu da budu vezani za membranu (mbVEGFR) ili rastvorni (sVEGFR), u zavisnosti od alternativnog splajsovanja.
VEGF
Vaskularni endotelni faktor rasta (VEGF) je značajan signalni protein koji učestvuje u vaskulogenezi (formiranju cirkulatornog sistema) i angiogenezi (rastu krvnih sudova iz postojeće vaskulature). Dejstvo VEGF je ograničeno uglavnom na ćelije vaskularong endotela, mada ima uticaja na ograničeni broj drugih ćelijskih tipova (e.g. stimulacija migracije monocita/makrofaga). In vitro je pokazano da VEGF stimuliše mitogenezu endotelnih ćelija i ćelijsku migraciju. VEGF takođe pospešuje mikrovaskularnu permeabilnost, te se ponekad naziva faktorom vaskularne permeabilnosti.
Receptorska biologija
Svi članovi VEGF familije stimulišu celularne response vezivanjem za tirozinske kinazne receptore (VEGFR) na ćelijskoj površini, čime uzrokuju njihovu dimerizaciju i aktivaciju putem transfosforilacije. VEGF receptori imaju ekstracelularnu komponentu koja se sastoji od 7 imunoglobulinu sličnih domena, jednoprolaznog transmembranskog regiona i intracelularnog dela koji sadrži tirozin kinazni domen.
VEGF-A se vezuje za VEGFR-1 (Flt-1) i VEGFR-2 (KDR/Flk-1). VEGFR-2 posreduje skoro sve poznate ćelijske response na VEGF. Funkcija VEGFR-1 je manje poznata, mada se smatra da moduliše VEGFR-2 signalizaciju. Jedna dodatna funkcija VEGFR-1 receptora je da deluje kao maketa/lažni receptor, čime sprečava vezivanje VEGF za VEGFR-2 (postoje indikacije da je to posebno važno tokom embrionske vaskulogeneze). Jedna alternativno splajsovana forma VEGFR-1 (sFlt1) je za membranu nevezani protein, koji se izlučuje i prvenstveno funkcioniše kao lažni objekat. Treći receptor (VEGFR-3) je poznat, međutim, VEGF-A nije ligand tog receptora. VEGFR-3 posreduje limfangiogenezu u responsu na VEGF-C i VEGF-D.
Aş Şilşal, Hajjah
Aş Şilşal je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
Siete Cigarros, Tonalá
Siete Cigarros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
NGC 6793
Deklinacija objekta je + 22° 9' 27" a rektascenzija 19h 23m 12,6s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6793 iznosi 12,5. NGC 6793 je još poznat i pod oznakama OCL 115.
Grofovija Flandrija
270px|thumb|Topografska karta Grofovije Flandrije na kraju 14. vijeka; granica Kraljevine Francuske i Svetog Rimskog Carstva označena crveno
Grofovija Flandrija (Graafschap Vlaanderen, Comté de Flandre) je bila jedna od teritorija Nizozemski (niskih zemalja) u srednjem i ranom Novom vijeku, koja je postojala od 862. do 1795. Predstavljala je jedno od originalnih svjetovnih lena srednjovjekovne Francuske, a vijekovima je bila jedno od najbogatijih i najprosperitetnijih područja Evrope.
Područje pod vlašću francuske krune nalazilo zapadno od rijeke Scheldt i zvalo "Kraljevska Flandrija" (Kroon-Vlaanderen). Ono je konačno pripalo Svetom Rimskom Carstvu nakon madridskog mirovnog sporazuma 1526. i mira u Ladiesu 1529. Uz to je područje grof Flandrije od 11. vijeka imao područja istočno od rijeke, ali kao leno Svetog Rimskog Carstva, poznato kao "Carska Flandrija" (Rijks-Vlaanderen). Sa izuzetkom Francuske Flandrije, Flandrija predstavlja jedini dio srednjovjekovne Francuske koji danas nije u okviru teritorija suvremene Francuske.
Gaston County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 206.086, što je 15.721 (8,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nucu, Bozioru
Nucu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Bozioru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 632 m.
Il Fatai, Arezzo
Il Fatai je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Pax, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 167, što je 7 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Saltillito, Cedral
Saltillito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Cedral.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1691 m.
Ca' Montecchi, Forlì-Cesena
Ca' Montecchi je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Lischiazze, Udine
Lischiazze je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 543 m.
NGC 6756
NGC 6756 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Orao koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Злоћудово
У непосредној близини насеља протиче река Јужна Морава и пролази нова деоница ауто-пута Е75 која обилази центар Лесковц. Злоћудово је данас познато по развијеној дрвној индустрији са више стругара које обрађују дрвну грађу са планине Кукавице.
Демографија
У насељу Злоћудово живи 212 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 38,9 година (37,6 код мушкараца и 40,2 код жена). У насељу има 54 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 5,02.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Drăgoești, Drăgoești, Vâlcea
Drăgoești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Drăgoești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2362 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Tipítaro, Nuevo Urecho
Tipítaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Urecho.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 456 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 818 m.
Targani I, Vibo Valentia
Targani I je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Oberstadion
Oberštadion je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Alb-Donau-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.588 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8425091.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alb-Donau-Krajs Oberštadion se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Alb-Donau-Krajs. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 532 metra. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.588 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 101 stanovnika/km².
Marzano, Lodi
Marzano je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 339 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
San Guillermo, Aldama
San Guillermo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Arg (argivski kralj)
Arg se oženio Euadnom, kćerkom Strimonovom i Neerinom, ili, prema drugima, Pejtom, kćerkom Okeanovom. Supruga mu je rodila šest sinova: Krijasa, Ekbasa, Jasa, Pirena, Epidaura i Tirinta. Prema Pausaniji, Argov je sin bio i Forbant, koji se u drugim izvorima spominje kao Krijasov sin.
Argov je grob pokazivan u gradu Argu još u doba Pausanije, koji spominje i jedan gaj u Lakoniji posvećen Argu, u kome je nekih pet hiljada Argivaca potražilo zaštitu kad su pretrpeli poraz od spartanskog kralja Kleomena, ali su svi izgoreli kad je kralj naredio helotima da zapale sveti gaj.
NGC 6830
NGC 6830 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Lisica koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 23° 6' 0" a rektascenzija 19h 51m 0,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6830 iznosi 7,9. NGC 6830 je još poznat i pod oznakama OCL 125.
Santa Catarina, San Mateo Piñas
Santa Catarina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Piñas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1120 m.
Zona Industriale Prato Sardo, Nuoro
Zona Industriale Prato Sardo je naselje u Italiji u provinciji Nuoro, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 482 m.
Milenijumska kupola
Milenijumska kupola (Millennium Dome je sa prečnikom od 365 metara najveća kupola na svetu. Nalazi se u Londonu, na poluostrvu Grinič, na desnoj obali Temze. Izgrađena je povodom obeležavanja početka trećeg milenijuma, ali je donela puno finansijskih problema. Kupolu nose 12 stubova visokih 52 metra (koji simbolizuju 12 meseci u godini i 52 nedelje u godini).
Originalno je zamišljena kao mesto za istoimenu izložbu, koja je zatvorena krajem 2000. godine. Danas se u njoj nalazi zabavni centar poznat kao The O2.
Passo Colmurano Sud, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Oberstenfeld
Oberstenfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ludvigsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.943 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8118060.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigsburg Oberstenfeld se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ludvigsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 246 metara. Površina opštine iznosi 21,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.943 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 376 stanovnika/km².
Montagnano
Montagnano ima više značenja:
Al Ḩişār, Hajjah
Al Ḩişār je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Gates County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 12.197, što je 1.681 (16,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pipin I. od Akvitanije
Bio je sin franačkog kralja (i svetog rimskog cara) Louisa i njegove prve supruge Ermengarde od Hesbayea. Kraljem je postao godine 817. kada je Louis po franačkim običajima podijelio državu među sinovima, s time da je Pipin I dobio nekadašnje očevo leno u Akvitaniji. Godine 822. se oženio za Ingeltrude, kćer grofa Theodeberta od Madrieja, sa kojom je imao dva sina - Pipina (823 - iza 864) i Karla (825/830 - 863), budućeg nadbiskupa Mainza.
Godine 830. se pobunio protiv oca, pridruživši se bratu Lotaru I i njegovom savjetniku Wali. Sa vojskom Gaskonjaca, kojoj su se priključili Neustrijci uspio je zauzeti Pariz i zarobiti oca, ali je pobuna ubrzo nakon toga propala. Godine 832. je došlo do još jedne pobune gdje se Lotaru i Pipinu priključio Louis Nijemac. Međutim, već 834. je Pipin stao na očevu stranu i pomogao mu da vrati vlast. Umro je nekoliko godina kasnije.
Akvitansko plemstvo je za njegovog nasljednika izabralo sina Pipina II, ali je Louis Pobožni odredio da Akvitanija ipak pripadne njegovom najmlađem sinu Charlesu Ćelavom.
Operacija Fritz
Operacija Fric (nem. Fritz) je bila vojna operacija Vermahta protiv jugoslovenskih i albanskih partizana u širem rejonu planine Karaorman u zapadnoj Makedoniji. Vođena je od 8. do 16. avgusta 1944. godine.
Nemci su operaciju sproveli protiv jedinica Narodnooslobodilačke vojske Albanije (NOVA) i 1. makedonske i 1. kosovsko-metohijske brigade NOVJ, koje su se u to vreme nalazile u širem rejonu pl. Karaorman.
San Agustín, Perote
San Agustín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Perote.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2402 m.
Montagne
Montagne ima više značenja:
Condominio Arroyo del Frasco, Encarnación de Díaz
Condominio Arroyo del Frasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1830 m.
Geamăna, Drăgoești
Geamăna je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Drăgoești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 518 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Sophia Bush
Sofija Ana Buš (rođena 8. jula 1982. godine u Pasadeni, Kalifornija, SAD) je američka glumica, poznata po ulozi Bruk Dejvis u seriji Tri Hil.
Privatni život
16. aprila 2005. godine, Buš se udala za još jednu zvezdu serije Tri Hil, Čeda Majkla Marija. Pre nego što su se venčali, zabavljali su se gotovo dve godine. Ipak, nakon pet meseci braka, objavili su da se razvode. Razvod je finalizovan u decembru 2006. Nakon razvoda, do avgusta 2007. se zabavljala sa kolegom iz filma Stay Alive Džonom Fosterom.
U decembru 2007, New York Daily News je prenosio vest o tome kako Bušova sada izlazi s drugom zvezdom serije Tri Hil, Džejmsom Lafertijem. Iako su porekli da su zajedno, trač nastavlja da se širi, jer su nedavno fotografisani zajedno na jednoj utakmici.
U februaru 2008, Buš se pojavila na mitingu Baraka Obame, u okviru kampanje za predsedničke izbore u SAD. Bušova je rekla kako Obama ima savremene poglede i da bi svi mladi trebalo da ga podrže na ovim izborima.
Ro64-6198
Ro64-6198 je nociceptinski lek koji se koristi u naučnim istraživanjima. On deluje kao potentan i selektivan agonist nociceptinskog receptora (ORL-1), sa više od sto puta većom selektivnošću za taj receptor nego za druge opioidne receptore. On proizvodi anksiolitičke efekte u životinjskim studijama koji su ekvivalentni sa učinkom benzodiazepinskim lekovima, ali nema antikonvulzivno dejstvo i ne proizvodi bilo kakve uočljive promene ponašanja. Međutim, on utiče na kratkotrajnu memoriju, i sprečava stresom indukovanu anoreksiju. On takođe ima antitusivno dejstvo, i umanjuje nagrađujuće i analgetsko delovanje od morfina, mada ne sprečava razvoj zavisnosti. Bilo je pokazano da redukuje self-administraciju alkohola kod životinja i suzbija povraćaje u životinjskim modelima alkoholizma. ORL-1 agonisti možda mogu da nađu primenu u lečenju alkoholizma.