cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kroatofobija
Iako se kroatofobija najčešće vezuje uz Hrvatima susjedne narode (Srbi, Bošnjaci, Crnogorci, Slovenci, Mađari, Talijani), odnosno sukobe suparničkih nacionalizama koji su obilježili 19. i 20. stoljeće, određeni fenomeni koji bi se mogli nazvati kroatofobijom datiraju i prije stvaranja Hrvata kao moderne nacije; to se prije svega odnosi na negativne stereotipe o Hrvatima kao "divljacima", "primitivcima" i "barbarima" koji su bili rašireni na području današnje Italije i Centralne Evrope. U potonjem slučaju je za takve stereotipe bila zaslužna dinastija Habsburg koja je ljudstvo iz Vojne krajine od 17. do 19. stoljeća koristila u brojnim evropskim ratovima, u kojima su krajišnici, koje se tada nazivalo "Hrvatima" stekli reputaciju sličnu kozacima u Ruskom Carstvu. Za vrijeme revolucija 1848 hrvatske, odnosno krajiške trupe su se istakle svojom odanošću dinastiji i gušenju mnogih revolucionarnih pokreta; zbog toga su među liberalnim i lijevim dijelom njemačke i šire evropske inteligencije Hrvati općenito stekli reputaciju zadrtih konzervativaca i reakcionara.
Kroatofobija je novu dimenziju dobila nakon Prvog svjetskog rata i stvaranja jugoslavenske države, u kojoj su Hrvati od srpskih, a pogotovo velikosrpskih nacionalista označavani kao "izdajnički", "subverzivni" i separatistički element. Relativno visoki udio Hrvata u predratnoj KPJ je, pak, stvorio i alternativni negativni stereotip Hrvata kao "bezbožnih" komunista i subverzivnih ljevičara.
Negativni stereotipovi o Hrvatima su, pak, svoj vrhunac dobili zahvaljujući drugom svjetskom ratu, tokom koga je stvorena Nezavisna Država Hrvatska na čelu sa fašističkim ustaškim pokretom. Zločini koje je taj režim počinio su Hrvatima priskrbili reputaciju "genocidnog naroda", odnosno naroda kome drugi narodi, a pogotovo Srbi, "ne smiju vjerovati". Iako je ispoljavanje kroatofobije u poratnoj Jugoslaviji zabranjeno i službeno potiskivano pod parolom bratstva i jedinstva, nepovjerenje i negativni stereotipovi prema Hrvatima i Hrvatskoj su zadržali, a posebno došli do izražaja za vrijeme uspona srpskog nacionalizma 1980-ih. Takve osjećaje su uspješno iskoristili velikosrpski nacionalisti kako bi stvorili separatističke pokrete u Hrvatskoj i BiH i tako stvorili plodno tlo za ratove u kojima su veliki dio žrtava bili upravo Hrvati. Izbijanje bošnjačko-hrvatskog sukoba 1992. je, pak, negativne stereotipove protiv Hrvata proširilo i među Bošnjacima.
Nakon završetka ratova su se antihrvatske predrasude mogle pronaći i u slovenskoj javnosti, a za što je najviše zaslužan hrvatsko-slovenski granični spor.
Macdona, Texas
Macdona je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 559 stanovnika.
Bourgeauville
Buržovil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Lisje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 150 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 120 metara (maksimalnoj 148 m, a minimalnoj 68 m).
Gornji Bukovac Žakanjski
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 18 stanovnika te 8 obiteljskih kućanstava.
Položaj LGBT osoba u Poljskoj
LGBT osobe u Poljskoj ne uživaju istu zaštitu prava kao ne-LGBT osobe. Homoseksualnost je legalna u Poljskoj, ali istopolna domaćinstva nemaju ista prava kao heteroseksualna.
Neke levo orijentisane političke stranke se zalažu za prava LGBT osoba (SLD, UP, SDPL, RACJA), kao i za odgovarajuće promene u poljskim zakonima. Sliči glasovi podrške mogu da se čuju i iz stranaka desnice,kao što su PO (trenutno na vlasti) i PiS. Među ljudima koji daju podršku je i Predsednik evropskog parlamenta Jerzy Buzek. Uprkos pojedinim glasovima podrške, ove partije su protiv donošenja novih zakona o LGBT pravima i teško je očekivati promene pre narednih izbora, koji treba da se održe 2011.
Wehringen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Augsburg Veringen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Augsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 532 metra. Površina opštine iznosi 14,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.915 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 206 stanovnika/km².
Položaj LGBT osoba u Poljskoj
Dekriminalizacija homoseksualnosti
Homoseksualna prostitucija je legalna od 1969. godine. Homoseksualnost je skinuta sa liste poremećaja 1991. godine. Homoseksualne osobe mogu da služe u vojsci.
Istopolne zajednice
Poljska zakonski ne priznaje istopolne parove. Prema Ustavu Poljske (1997) brak se definiše kao zajednica muškarca i žene, što onemogućuje donošenje zakona o istopolnim brakovima.
Tokom 2003. godine, senatorka Maria Szyszkowska je predložila zakon o registrovanom partnerstvu, koji je nalik na francuski PACS. Decembra 2004. Senat je usvojio ovaj zakon, ali donji dom nije uspeo da glasa o njemu pre izbora 2005. godine, kada je došlo do smene vladajuće većine u parlamentu i izglasavanje tog zakona nema izgleda dok ponovo ne dođe do promene vladaće većine.
Prvo zvanično priznavanje istopolnih parova došlo je od varšavskog gradskoj prevoznog preduzeća, koje je 2004. godine dozvolilo besplatan prevoz partnerima i partnerkama svojih gej i lezbejskih radnika i radnica.
Veliku opoziciju promenama u zakonu predstavlja Rimokatolička crkva, koja je u Poljskoj politički veoma aktivna i uticajna.
Zabrana diskriminacije
Zabrana diskriminacije je prisutna u Zakonu o radu iz 2003. Poljski ustav zabranjuje diskriminaciju "po bilo kom osnovu", što uključuje i seksualnu orijentaciju, mada ovo nikada nije ispitano na sudu. Predlog da se eksplicitno zabrani diskriminacija na osnovu seksualne orijentacije u Ustavu propao je 1995. godine posle jakog lobiranja Rimokatoličke crkve.
Društvo
thumb|300px|Anti-gay naljepnicu s [[Nacionalizam|nacionalističke poljske organizacije.]] Prema istraživanju iz 2005. čak 89% građana i građanki smatra da je homoseksualnost "neprirodna". Dalje, samo polovina smatra da se homoseksualnost treba tolerisati. Prihvatanje i tolerancija prema LGBT osobama porasla je tokom kasnih 1990-ih i početkom 2000-ih uglavnom među mlađim ljudima u velikim gradovima. Gej klubovi postoje širom zemlje, ali se uglavnom nalaze u većim urbanim mestima. Postoji više LGBT organizacija, među kojima su najveće Kampania Przeciw Homofobii i Lambda Warszawa. Postoji, takođe, nekoliko nedeljnih i mesečnih časopisa, kao i veći broj web portala, koji se fokusiraju na širok spektar tema, od sklapanja poznanstava do queer teorije. 250px|thumb|right|[[Warsaw Pride, 2008]] Istraživanje koje je naručila Evropska komisija 2006. godine pokazuje da se građani i građanke Poljske uglavnom protive istopolnim brakovima. Prema rezultatima 74% se protivi brakovima, dok 89% ljudi je protiv usvajanja dece od strane istopolnih parova. Ovi rezultati pokazuju da samo Grčka (v. Položaj LGBT osoba u Grčkoj) i Letonija (v. Položaj LGBT osoba u Letoniji) imaju viši stepen netolerancije prema LGBT osobama u EU-u.
U poslednjim godina može se primetiti promena u odnosu prema LGBT osobama. Tako, na primer, prema istraživanju iz decembra, 2009. godine pokazuje da 60% građana i građanki ne bi imalo ništa protiv da premijer ili neko od ministara bude otvoreno gej. Uz to, 9% ljudi nije imalo stav o tome.
Tokom 2004. i 2005. Varšava i drugi gradovi, uključujući i Krakov, blokirali su održavanje parade ponosa dajući različite izgovore, od rizika takve manifestacije za bezbednost građana, do religioznih razloga. Uprkos zabrani, 2005. godine marširalo je oko 2.500 ljudi, od kojih je desetak uhapšeno i kasnije pušteno. Parade ponosa se od tada redovno održavaju u Poljskoj.
Tokom druge polovine 2000-ih nekoliko poljskih poznatih ličnosti je imalo coming out, što je doprinelo jačanju tolerancije i pozitivnih stavova prema LGBT osobama u javnosti. Recimo, filmski kritičar Tomasz Raczek je rekao da je u petnaestogodišnjoj vezi sa piscem Marcinom Szczygielskim i par je izabran za "par godine" mainstream ženskog časopisa Viva!, 2009.
Emigracija LGBT stanovništva
Nakon ulaska Poljske u EU, poljske LGBT organizacije su počele da tvrde da hiljade poljskih LGBT osoba odlaze u druge države koje uvažavaju njihova prava.
U intervjuu koji je dao 2009. godine za novine Gazeta Wyborcza, bivši premijer Poljske, Kazimierz Marcinkiewicz je izjavio da je svoj stav prema LGBT pitanjima promenio nakon susreta sa gej emigrantom u Londonu, koji mu je rekao da je "pobegao iz Poljske jer je gej i ne bi imao slobodu u svojoj državi". Marcinkiewicz zaključuje da on ne želi da iko beži iz Poljske.
2508 Alupka
2508 Alupka je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,368 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,5.
Camargo, Kentucky
Kamargo je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.081, što je 158 (17,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lužani (Prnjavor)
Lužani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prnjavor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 179 stanovnika.
Vogno, Reggio Emilia
Vogno je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 605 m.
Colusa County, California
je okrug u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Naseobina Lišnja
Naseobina Lišnja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prnjavor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 477 stanovnika.
Indol-2-monooksigenaza
Indol-2-monooksigenaza (, BX2 (gen), CYP71C4 (gen)) je enzim sa sistematskim imenom indol,NAD(P)H:kiseonik oksidoreduktaza (2-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u biosintezi zaštitnih i alelofatskih benzoksazinoida kod pojedinih biljaka, i.e. Iz familije Poaceae (trave). On je član grupe citohrom P450 zavisnih monooksigenaza.
Libraks
Libraks je organsko jedinjenje, koje sadrži 38 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 732,106 Da.
Empire, Michigan
Empajer je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 375, što je 3 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
2510 Shandong
2510 Shandong je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,253 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,60.
Fouchécourt (Gornja Saona)
Fušekur je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 110 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 284 metara (maksimalnoj 281 m, a minimalnoj 211 m).
Gornje Stative
Gornje Stative je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Karlovca, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 447 stanovnika te 162 obiteljskih kućanstava.
Glukanska 1,4-alfa-maltoheksaozidaza
Glukanska 1,4-alfa-maltoheksaozidaza (, ekso-maltoheksaohidrolaza, 1,4-alfa-D-glukan maltoheksaohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom 4-alfa-D-glukan maltoheksaohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Specchia, Lecce
Specchia je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4348 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
McGregor, Texas
McGregor je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.987 stanovnika.
Sporazum u Fenikeu
Sporazum u Fenikeu ili Mir u Fenikeu je mirovni sporazum koga su godine 205. pne. potpisali predstavnici Rimske Republike s makedonskim kraljem Filipom V, a kojim je okončan prvi makedonski rat.
Odredbama sporazuma je Rim priznao Filipovu hegemoniju nad Grčkom, kao i dijelom Ilirija|Ilirije, dok se s druge strane Filip obavezao da neće pomagati Hanibala i njegovu vojsku u Italiji.
Obje strane su mir iskoristile kako bi se posvetile drugim problemima - Rimljani su pokrenuli ofanzivu na Sjevernu Afriku kojom su odnijeli pobjedu nad Kartaginom u drugom punskom ratu; Filip V je protiv Rodosa pokrenuo kretski rat, ali je bio neuspješniji, pa je eskalacija tog sukoba dovela do nove rimske intervencije i drugog makedonskog rata 200. pne.
Bernardo Bernardi
Bernardo Bernardi (* Korčula, 16. decembar 1921 - † Bol, 20. maj 1985), bio je hrvatski arhitekt i dizajner.
Biografija
Bernardo Bernardi završio je klasičnu gimnaziju u Dubrovniku. Nakon toga se 1940. godine upisao je Odjel za arhitekturu Tehničkog fakulteta u Zagrebu. Nakon diplome 1948. godine ostao je na fakultetu kao asistent profesora Zdenka Strižića na Katedri za projektiranje. Fakultet napušta 1951. i otada do smrti djeluje kao samostalni umjetnik.
Bernardi je postao prvi posljeratni produkt dizajner, radio je projekte za tada brojne tvornice namještaja koje su nicale 1960-ih po Hrvatskoj. Osobito je bila plodna njegova suradnja s tvornicom namještaja TVIN iz Virovitice. S druge strane kao klasični arhitekt visokogradnje, nije bio tako uspješan - napravio je puno projekata (i osvajao prva mjesta), ali malo tog mu je izvedeno. Uspio je realizirati svega par većih projekata, od tog vrijedi izdvojiti Hotel Marko Polo i Hotel Park u rodnoj Korčuli. Oba objekta krasi poštivanje ambijenta i poštovanje lokalne graditeljske tradicije. Bernardi je tako igrom slučaja postao naš prvi pravi interijer dizajner - koji se specijalizirao za tu djelatnost. Osobito je kvalitetno i za tadašnje vrijeme moderno opremio zgradu Radničkog sveučilišta Moša Pijade (današnje Otvoreno sveučilište) u Zagrebu, inače rad arhitekata Radovana Nikšića i Ninoslava Kučana, izveden 1956.-1961. Od njegova enterijera malo je toga danas vidljivo, jer je objekt poprilično devastiran, a orginalni Bernov namještaj se raspao.
Bernardi je bio jako društveno angažiran, bio je jedan od osnivača Exata 51 (1951- 1956), ULUPUH-a (1957.) u čijem je radu bio aktivan do smrti, Zagrebačkog centra za oblikovanje (1964.) i Društva dizajnera (1985.). Bio je vezan uz izlaženje stručnog arhitektonskog časopisa Udruženja arhitekata hrvatske - Čovjek i prostor. Sudjelovao je na mnogim izložbama dizajna u Jugoslaviji i inozemstvu. Interijer dizajner po prirodi posla mora surađivati sa brojnim umjetnicima, Bernardi je imao veliki krug suradnika među kojima vrijedi istaknuti; Vladu Kristla, Ivana Picelja, Vjenceslav Richtera i Božidara Rašicu.
Društvo arhitekata Hrvatske, je u znak trajne uspomene na njega, - osnovalo godišnju nagradu Bernardo Bernardi za najuspješnije ostvarenje na području dizajna i unutrašnjeg uređenja.
Weng
Veng je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Landshut. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.408 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9274188.
Bernardo Bernardi
Interijeri
Zagreb
Weng
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Landshut Veng se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Landshut. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 378 metara. Površina opštine iznosi 15,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.408 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
1962
Godina 1962 (MCMLXII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak.
Bernardo Bernardi
Nagrade
Za interijer Aerodrom Zagreba Bernardo Bernardi, je dobio 1966 godišnju nagradu Vladimir Nazor zajedno sa koatorom Josipom Uhlikom.
1962
Januar/Siječanj
mini|180px|Meštrovićev mauzolej
Mart/Ožujak
mini|200px|[[HE Kokin Brod - preliv]]
April/Travanj
mini|150px|[[Space Needle u Seattlu]] mini|220px|Novi [[Aerodrom Nikola Tesla|Aerodrom Beograd]]
Maj/Svibanj
mini|300px|Cetina kod Omiša mini|250px|[[Muzej istorije Jugoslavije|Muzej "25. maj"]]
Jun/Juni/Lipanj
mini|100px|[[Spider-Man]] mini|250px|Generacije [[Berlinski zid|Berlinskog zida]]
Jul/Juli/Srpanj
mini|120px|Alžir mini|120px|Limenka Campbellove juhe thumb|160px|[[Satelit Telstar]]
Avgust/August/Kolovoz
thumb|180px|† [[Marilyn Monroe]] mini|200px|Jugoslavija - SSSR u Celju mini|250px|De Gol u "ajkuli" (1963)
Septembar/Rujan
mini|110px|"[[Galebova krila"]]
Okolica
Okolica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prnjavor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 529 stanovnika.
1962
Oktobar/Listopad
mini|150px|Spomenik "Zvezda" u [[Čačalica|Čačalici kod Požarevca]] thumb|200px|Američki avion iznad sovjetskog broda
Novembar/Studeni
mini|150px|Hotel "[[Slavija (Beograd)|Slavija"]] mini|150px|[[Eritreja priključena Etiopiji]]
Decembar/Prosinac
mini|180px|[[Mariner 2]]
Kroz godinu
mini|150px|[[TE Kosovo A]]
1962. u temama
Rukovodstvo FNRJ:
Tetrametilamonijum hlorid
Tetrametilamonijum hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 109,598 Da.
Contra Costa County, California
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 1.049.025, što je 100.209 (10,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Likarbazepin
Likarbazepin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 254,284 Da.
Gornje Zagorje
Gornje Zagorje je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Ogulina, Karlovačka županija.
Ima više zaselaka: Bertovići, Cetinjani, Gornje Zagorje, Gornji Puškarići, Grdići, Krtina, Lesari, Rendulići i Vukovići.
U selu je župna crkva Sv.Jurja izgrađena 1839. na temeljima starijih crkava.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 325 stanovnika te 89 obiteljskih kućanstava.
Otpočivaljka
Otpočivaljka je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prnjavor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 229 stanovnika.
Savona
Savona je grad u severozapadnoj Italiji. Grad je središte istoimene provincije Savone u okviru regije Ligurije.
Prirodne odlike
Savona leži na dnu Genovskog zaljeva, dela Tirenskog mora. Grad se smestio u nevelikoj primorskoj dolini na ušću rečice Impero u more. Iznad doline se strmo izdižu Ligurijske Alpe.
Stanovništvo
Savona danas ima preko 60.000 stanovnika, mahom Italijana. Tokom proteklih decenija u grad se doselilo mnogo doseljenika iz inostranstva.
McKinney, Texas
McKinney je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 131.117 stanovnika.
Vilenjaci (Međuzemlje)
U legendarijumu DŽ. R. R. Tolkina, Vilenjaci su jedna od rasa koje naseljavaju Ardu. Pojavljuju se u „Hobitu“, kao i u „Gospodaru prstenova“, ali njihova složena istorija je u celosti opisana samo u „Silmarilionu“, koji je sastavljen i objavljen nakon Tolkinove smrti. Više detalja o njima je dato u autorovim spisima koje je nakon očeve smrti priredio i objavio Kristofer Tolkin kao „Nezavršene priče“ i „Istoriju Srednje Zemlje“. „Istorija Srednje Zemlje“ otkriva i njihov razvoj u tekstovima i konceptu, zato što je Tolkin pisao o Vilenjacima dugo pre nego što je objavljen „Hobit“.
Rani zapisi
Tradicionalne vile i vilenjaci viktorijanskog doba se često pojavljuju u Tolkinovoj ranoj poeziji i imaju uticaj na njegov kasniji rad, delimično i zbog uticaja koje je izvođenje Petra Pana DŽ. M. Barija u Birmingemu 1910. godine ostavilo na njega, kao i zbog svog poznavanja radova katoličkog mističkog pesnika Frensisa Tompsona koje je Tolkin pribavio 1914.
Kao filologa, Tolkinovo zanimanje za jezike ga je navelo da osmisli nekoliko sopstvenih jezika u trenucima dokolice. Razmatrajući prirodu onih koji bi mogli govoriti te jezike, i koje priče bi oni mogli da ispričaju, Tolkin se ponovo vratio konceptu vilenjaka.
Knjiga izgubljenih priča (1917—1927)
U najranijim konceptima priča koje daju kontekst vilenjačkih jezika, u „Knjizi izgubljenih priča“, Tolkin razvija temu prema kojoj je rasa malih vila i vilenjaka nekada bila veliki i moćan narod, i da su ti Vilenjaci „opali“ kako su Ljudi preuzimali dominaciju na svetu.
Ovi veliki Vilenjaci su stvoreni pod uticajem onih iz nordijske mitologije, naročito „Ljosalfara“, bogolikih svetlih vilenjaka čovečije visine, a proističu iz srednjevekovnih dela poput „Ser Orfej“, velškog „Mabinogiona“, arturovskih romansi i legende o plemenima boginje Danu. DŽon Gart je takođe pominjao Plemena boginje Danu kada je objašnjavao da je Tolkin u susštini prerađivao irsku vilenjačku tradiciju.
Keltska mitologija je imala snažan uticaj na Tolkinovo pisanje o Vilenjacima i neke od priča koje je Tolkin opisao kao njihove 'legende' su pod njenim direktnim uticajem. Na primer, „Beg Noldora“ je baziran na plemenima boginje Danu, i njihova selidbena priroda potiče iz rane irske/keltske istorije.
Ime „Ingve“ (i prvim beleškama - „Ing“), koje je Tolkin dao najstarijem od Vilenjaka i njegovom klanu je slično imenu boga Ingvi-Frejra iz nordijske mitologoje, kome je data vlast nad Alfhajmom (vilin-svet) kao dar. Teri Gunel takođe tvrti da je veza između lepih brodova i Vilenjaka reminiscencija Frejrovog oca Njorda, nordijskog boga vetra i mora, i Skidblandira, Frejrovog broda.
Visoki Vilenjaci su takođe inspirisani Tolkinovim hrišćanskim odgojem. Predstavljali su stanje ljudi u rajskom vrtu koji još nisu pali - slični ljudima, ali uzvišeniji i mudriji, sa većim duhovnim moćima, oštrijim čulima i većom ljubavlju prema prirodi. Tolkin je pisao o njima:
U „Knjizi izgubljenih priča“ Tolkin govori o ozbiljnijem, „srednjevekovnom“, tipu vilenjaka, poput Feanora i Turgona, ali i o slobodnijem, slobodoumnijem tipu vilenjaka poput Lutijene. On zadržava u upotrebi i keltski termin „-{fairy}-“ (vila) za ista stvorenja.
Pored ideje stvaranja visokih Vilenjaka, Tolkin je razvio i ideju dece koja posećuju Valinor, ostrvsku domovinu Vilenjaka, u svojim snovima. Vilenjaci bi takođe dolazili deci noću i tešili je ako bi bila uznemirena. Ova tema, koja povezuje vilenjake sa dečijim snovima i noćna putovanja je najvećim delom kasnije zanemarena.
Hobit (1930—1937)
Pored „Knjige izgubljenih priča“, Daglas Anderson objašnjava kako je i u „Hobitu“ Tolkin ponovo upotrebio oba tipa vilenjaka, ozbiljniji „srednjevekovni“ tip koji su predstavljali Elrond i šumski vilin-kralj, ali i frivolne vilenjake, poput onih u Rivendelu.
Caussade
Kosad je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn i Garona koja pripada prefekturi Montoban.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5971 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 130 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 45,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 109 metara (maksimalnoj 208 m, a minimalnoj 95 m).
Vilenjaci (Međuzemlje)
Kventa Silmarilion (oko 1937)
Dimitra Fimi smatra da su ovi navodi pre produkt njegove anglofilije nego komentarisanje samih tekstova ili njihovog stvarnog uticaja na njegovo pisanje i navodi dokaz za ovaj efekat u svoj eseju -{"Mad" Elves and "elusive beauty": some Celtic strands of Tolkien's mythology}-.
Izbište
Izbište је naselje u Opština Vršac u Јužnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1728 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo је 2004 stanovnika).
Vilenjaci (Međuzemlje)
Gospodar prstenova (1937—1949)
Pišući 1954, tokom probnog štampanja „Gospodara prstenova“, Tolkin je tvrdio da vilenjački jezik Sindarin ima:
Izbište
Temišvarski Banat-naseljavanje južnog Banata
Poslije protjerivanja Turaka iz Banata 1716 - 1718. godine, granica se pomaknula na Dunav i oslobođena teritorija Banata je pripojena Austriji kao posebna krunska oblast. Dugogodišnji rat ovi, ostavili su teške posljedice i duboke tragove. Zemlja je bila opustošena i zaparložena. Ogromna prostranstva su prikrivala neprohodne močvare, a epidemije malarije, kuge, kolere i trbušnog tifusa su duboko kosilo stanovništvo. Veći dio naroda se razbežali i odbegao i samo je malo starosjedilaca Srba i Rumuna ostalo. Za veliku vrijednost ovog zemljišta znao princ Eugen Savojski, pobjednik u mnogim bitkama i "car na bojnim poljima". Osim što je bio vojnik, on je bio izuzetno mudar državnik, diplomata i savjetnik tri cara, Leopolda I, Josifa I i Karla VI. Ostale su za pamćenje njegove riječi upućene caru Leopoldu I. "Ja ću vam govoriti o jednoj zemlji koju vi ne poznajete, o kojoj niste čuli. Ja sam tu zemlju video, ja sam po njenoj masnoj, teškoj crnoj zemlji jahao, ja sam tamo svoje bitke vodio i volio bih da mogu kroz nju da jašem kao njen gospodar. U toj zemlji ne leži samo kruh za mnogo tisuća ljudi, u toj zemlji je i rad za mnogo nezaposlenih ruku. Ta zemlja čeka na nas Vas Vaše veličanstvo! Vi imate u carstvu mnogo ljudi koji su gladni i željni zemlje, poklonite tu zemlju njima. Poklonite im stvorite im novo car stvo, ne s mačem kako se stvaraju Carstva nego sa asovima i plugovima "!.
Grof Florimund Mersi
Zbog zapuštenosti Banatske pokrajine, bečki ratni savjet i dvorska komora s guvernerom Banata, generalom Klaudije Mersije, bili su prinuđeni da izrade plan uređenja Banata. Osnovne odrednice su bile - vojna i politička uprava i brzi gospodarski preporod Banata. Grof Kolovrat je rekao: "Dvor neće gubiti vrijeme, ni priliku da Banat dovesti u stanje procvata". Grof Mersi je dobro znao da do brzog gospodarskog preporoda Banata može doći samo masovnom i organiziranom kolonizacijom Nijemaca, koji su bili dobre zanatlije i uz to su bili odani bečkom dvoru. Nijemci su kolonizirani najviše iz južnih njemačkih pokrajina. Oni su u Banat stizali Dunavom na malim, drvenim lađama zvanim "ulmske kutije ". Put od Ulm a do Pančeva, dug 1500 km, trajao je oko dva mjeseca i bio veoma naporan, jer je u svakoj lađi bilo 150 do 200 ljudi.
Vilenjaci (Međuzemlje)
Gospodar prstenova (1937—1949)
U istom pismu Tolkin ide čak dotle da kaže kako Vilenjaci imaju jako malo veze sa evropskim vilenjacima ili vilama, i da oni predstavljaju ljude sa velikim umetničkim darom, većom lepotom i dužim životnim vekom. Tolkin kaže kako je Vilenjačko poreklo davalo jedinu pravu uzvišenost koju su Ljudi Srednje Zemlje mogli imati.
Tolkin je takođe Vilenjake u „Gospodaru prstenova“ smatrao za glavne krivce za zla koja su spopala Srednju Zemlju, zato što su (nezavisno od Saurona) napravili tri prstena kako bi zaustavili propadanje njihovih kraljevstava u smrtnim zemljama i kako bi pokušali da zaustave neizbežnu promenu i novi rast.
Izbište
Grof Florimund Mersi
Prvi kolonisti su došli u Vojvodinu već 1718. god. Ubrzo Banat postao je obećana zemlja siromasima diljem Europe. Država je pod privilegovanim uvjetima naseljavala Nijemce za natlije, koji su bili prvi deset godina oslobođeni svih poreza. Traži naseljenicima je bio osiguran prijevoz, besplatan plac i materijal za izgradnju kuće, oruđe za obradu zemlje i višegodišnje povlastice. Bečka komora je, želeći od Banata stvori zlatni rudnik, osim Nijemaca naseljavala i druge narode,Talijane i Španjolce koji su bili nositelji potpuno nove gospodarske grane na ovim prostorima - cvilarstva. Talijani su, osim proizvodnje svile razvili veoma uspješno i proizvodnju riže. Iz drugih krajeva austrijske carevine i Europe, doseljavali su se u Banat i drugi narodi: Česi. Slovaci, Rumunji, Srbi, Mađari, Bugari, Armenci i Cincari. Razlozi njihovog naseljavanja su bili ekonomske prirode, rađeni s ciljem da se u Banatu pokrene zaostala gospodarstvo. Nositelji gospodarskog razvitka su ipak bili Nijemci, koji su sa sobom iz zapadne Europe donijeli najsuvremenija oruđa za industriju i zemljoradnju. thumb|200px|Izbište ulica
Sesija
Vladavina Marija Terezija, poznata u povijesti kao " Terezijina epoha", bila je duga punih četrdeset godina i zapamćen je po dubokim i korenitim reformama. Status banatskih kmet je regulirano urbar Marije Terezije iz 1767. god, po kome je reguliran status položnika. Određene su dužnosti i obveze i veličina posjeda kmet. Po feudalnim zakonima apsulističke države, vladar je bio isključivi vlasnik zemlje, a kmetovi su bili samo plodouživaoca, koji su od države uzimali u zakup jednu sesiju zemlje, koja iznosila 24 kj. Oranica 6 kj livada 3 kj pašnjaka i 1 kj okućnice, na kojoj su plaćali porez općinskim i komorskim službenicima
Vilenjaci (Međuzemlje)
Poreklo
Prema najranijim navodima, prve Vilenjake Eru probudio je na obali Kuivienena tokom godina Drveća u Prvom dobu. Oni su se probudili pod zvezdama obasjanim nebom, pošto Sunce i Mesec još nisu postojali. Prvi Vilenjaci su se probudilu u parovima: Imin („prvi“) i njegova žena Iminje, Tata („drugi“) i Tatije te Enel („treći“) i Enelje.
Izbište
Sesija
"Prvi službeni popis stanovništva na teritoriju današnje Vojvodine iz 1880. pokazuje njezinu šaroliku etničku strukturu. Od 1,2 milijun građana, 35,5 posto bili su Srbi, 24,4 odsto Nijemci, 22,6 posto Mađari, 6,2 odsto Hrvati, 13,5 odsto Slovaci i 17,5 posto Rumunji. Etničke skupine različitog porijekla, vjerske i jezične pripadnosti našle su se, stjecajem okolonosti, u zajednici. Međusobni utjecaji bili su vrlo jaki, što je dovelo do sličnog načina života, iako čvrsto kulturno i političko zajedništvo nikad nije ostvareno ".
Izbište
Izbište se prvi put spominje 1713 g. Sa 23 doma. 1716. pripojeno je vršačkom diktritu Temišvarske temišvarskog Banata. 1717. popisano je 20 domova. 1722 namjeravali su izbištani se preseliti u Uljmu, zbog oskudice u vodi. Vjerojatno kasnije pridošli su novi naseljenici, jer je 1749. bilo već 60 domova. 1774. pripojeno je Izbište ilirskoj, a 1775. vlaško-ilirskoj regimenti. Kada je posljednja regimenta organizirana, izbištanska kompanija, kojoj je pripadalo pet sela, brojala je 968 sposobnih vojnika i 206 poluinvalida.
Vilenjaci (Međuzemlje)
Poreklo
Imin, Tata i Enel i njihove žene su se udružili i šetali kroz šume. Naišli su na šest, devet i dvanaest parova Vilenjaka i svaki patrijarh je odredio parove kao deo svog naroda. Sada je šezdeset Vilenjaka živelo pored vode i smišljali su poeziju i muziku na Srednjoj Zemlji (na kontinentu). Tragavši dalje, naišli su na još 18 parova Vilenjaka koji su gledali u zvezde, koje je Tata prihvatio kao svoje. Oni su bili visoki i tamnokosi i bili su očevi većine Noldora. Devedeset šest Vilenjaka su sada izmišljali nove reči. Nastavljajući svoje putovanje, našli su još dvadeset četiri para Vilenjaka, pevajući bez jezika, i Enel ih dodade svom narodu. Ovo su bili preci većine Lindara (pevača), koji su kasnije nazvani Telerima. Nisu pronašli više Vilenjaka. Iminov narod, koji su bili najmanji po broju, su preci Vanjara. Sveukupno, bilo je 144 Vilenjaka. Kako su svi vilenjaci bili nađeni u grupama od po dvanaest, dvanaest je postao njihov osnovni broj a 144 (zadugo) njihov najveći broj, i nijedan od kasnijih vilenjačkih jezika nije imao zajednički naziv za veće brojeve.
Braddock Hills, Pennsylvania
Bradok Hils je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Vilenjaci (Međuzemlje)
Poreklo
Otkrio ih je Vala Orome ih je otkrio, koji je doneo vesti o njihovom buđenju u Valinor.
Kretski rat
Kretski rat (205. pne. – 200. pne.) je bio oružani sukob između Makedonije pod kraljem Filipšov V, Etolskog saveza, nekoliko kretskih gradova (među kojima su Olous i Hierapytna bili najvažniji) i spartanski pirata na jednoj strani te Rodosa na drugoj strani. Na stranu Rodosa su se tokom rata svrstali Pergam pod kraljem Atalom I, Bizantij, Kizik, Atena i Knossos. Kada se Rodosu godine 200. priključila Rimska Republika, sukob je prerastao u drugi makedonski rat.
Vilenjaci (Međuzemlje)
Poreklo
U „Silmarilionu“ se navodi da je Melkor, mračni gospodar, zarobio neke od zalutalih Vilenjaka, izopačio ih i unakazio sve dok nisu postali Orcima. Međutim, Tolkinu nije odgovarala ova priča o poreklu Vilenjaka, pa je razvio druge teorije o poreklu Orkova.
Podela
thumb|right|400px|Podela Vilenjaka pre odlaska Noldora
Braddock Hills, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.880, što je 118 (-5,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vilenjaci (Međuzemlje)
Podela
Valari su odlučili radije da pozovu Vilenjake u Valinor nego da ih ostave da borave na mestu gde su se prvobitno probudili, pokraj jezera Kuivienen na krajnjem istoku Srednje Zemlje. Poslali su Oromea, koji je poveo Ingvea, Finvea i Elvea kao izaslanike u Valinor.
Po povratku u Srednju Zemlju, Ingve Finve i Elve su ubedili najveći deo Vilenjaka da pođu na put u Valinor. Ipak, nisu svi Vilenjaci bili voljni da prihvate poziv i oni koji nisu su poznati kao Avari, Nevoljni.
Ostale je Orome nazvao Eldarima, narodom zvezda, i oni su uzeli Ingvea, Finvea i Elvea kao svoje vođe i postali Vanjarima, Noldorima i Telerima. Na njihovom putovanju, neki od Telera su se uplašili pri pogledu na Maglene planine i nisu se usudili da ih pređu. Vratili su se nazad i ostali u dolinama Anduina, i postali su Nandorima. Njihov vođa je bio Lenve.
Orome je ostale poveo preko Maglenih planina i Ered Lindona u Belerijand. Tamo se Elve izgubio i Teleri su zaostali tražeći ga. Vanjari i Noldori su prešli na ploveće ostrvo koje je Ulmo pomerio u Valinor.
Nekoliko godina kasnije, Ulmo se vratio u Belerijand u potrazi za Telerima. Kako Elve još uvek nije bio pronađen, velika grupa Telera uze njegovog brata Olvea za vođu i oni su preveženi u Valinor. Međutim, neki Teleri su ostali, tragavši za Elveom, a drugi su ostali na obalama, dozvani od Osea. Oni su uzeli Kirdana za svog vođu i postali su Falatrimima. Svi Teleri koji su ostali u Belerijandu su kasnije bili poznati kao Sindari.
napomena: Ingve, Finve i Elve nisu Imin, Tata i Enel
Izgnanstvo
U Valinoru je Feanor, sin Finveov, i najveći od svih Noldora, napravio Silmarile u kojima je uhvatio svetlost Dva Drveta koja su obasjavala Valinor. Nakon tri doba provedena u Dvoranama Mandosa, Melkor je bio oslobođen. On je ubrzo potom raširio svoju zlobu među Noldorima, da bi na kraju ubio Finvea i ukrao Silmarile, zbog čega ga je Feanor nazvao Morgotom. Feanor i njegovi sinovi su se tada zakleli da će uzeti Silmarile natrag i poveli veliku vojsku Noldora u Belerijand.
Bitke Belerijanda
Za to vreme, u Belerijandu, Elve je bio pronađen i venčao se sa Majom Melijanom. Elve je bio smatran za vrhovnog gospodara Belerijda i njegovo ime na jeziku Belerijanda je bilo Elu Tingol (Sindarin: sivi ogrtač). Nakon Prve bitke Belerijanda, tokom prvog uzdizanja Meseca, Noldori su pristigli u Belerijand. Oni su držali opsadu nad Angbandom gotovo 400 godina, ali su na kraju bili poraženi.
Tada je Earendil Moreplovac, poluvilenjak od roda Finvea, otplovio u Valinor da moli za pomoć Valara. Noldorima je dozvoljeno da se vrate u Aman, a Valari su započeli „Rat Besnih“, u kome je Morgot konačno pobeđen.
Drugo i Treće doba
Nakon „Rata Besnih“ Valari su pozvali sve Vilenjake da se vrate u Valinor. Mnogi su prihvatili, ali neki su ostali. Dokom Drugog doba oni su osnovali svoja kraljevstva u Lindonu, Eregionu i Mrkoj šumi. Sauron, bivši Morgotov vojskovođa je vodio rat protiv njih, ali su ga oni, uz pomoć Numenorejaca, porazili.
Tokom drugog i Trećeg doba oni su štitili svoja kraljevstva uz pomoć Prstenova moći, ali su nakon Rata Prstena ona još više presahla, i najveći deo Vilenjaka je napustio Srednju Zemlju i otišao u Valinor. Tolkinovi objavljeni radovi daju donekle kontradiktorne nagoveštaje o sudbini Vilenjaka u Srednjoj Zemlji nakon što je Jedinstveni prsten uništen na kraju Trećeg doba.
Po uništavanju Jedinstvenog, i moć vilenjačkih prstenova bi takođe bila okončana i doba Ljudi bi otpočelo. Vilenjaci koji bi odabrali da ostanu u Srednjoj Zemlji bi bili osuđeni na sporo opadanje sve dok, prema Galadrijelinim rečima, ne bi izbledeli i postali prastari narod dolina i pećina i uskraćeni za značajan deo svoje pređašnje moći i uzvišenosti. Dok bi moć preostalih Noldora odmah opala, bleđenje Vilinroda je bio fenomen koji bi se dešavao tokom stotina i hiljada godina. Zapravo, sve do našeg vremena, u kome bi slučajni susreti sa Vilenjacima ispunjavali naše narodne priče i fantazije.
U „Gospodaru prstenova“ postoje mnogi nagoveštaji na produženi boravak Vilenjaka u Srednjoj Zemlji tokom ranih godina Četvrtog doba. Eladan i Elrohir, sinovi Elrondovi, se ne pridružuju svom ocu na brodu kojim Nosioci prstena i važnije vođe Vilenjaka otplovljavaju iz Sivih Luka u Valinor. Kaže se da su oni ostali u Lindonu neko vreme. Navodi se (u dodatku A) da je Keleborn dodao veći deo južne Mrke šume svom kraljevstvu Lotlorijenu na kraju trećeg doba, ali na drugom mestu Tolkin navodi kako je Keleborn živeo neko vreme u Lindonu pre nego što je otišao u Valinor.
U „Priči o Aragornu i Arueni“, koja se nalazi u dodatku A, Tolkin opisuje Srednju Zemlju iz koje je većina Vilenjaka već otišla. Većina onih koji su ostali su živeli u Mrkoj šumi, dok je mnogo manja populacija bila u Lindonu. Aragorn govori o napuštenim vrtovima Elronda u Rivendelu. Nakon Elesarove dobrovoljne smrti, Aruena odlazi u Lorijen, koji je opisan kao potpuno napušten, i predaje svoj duh.
Izbište
Izbište
1777. otpočinje vođenje crkvenih matrikula. Poslije toga Izbište je dobilo erarnu njemačku trivialnu (prostu) školu.
2511 Patterson
2511 Patterson je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,298 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,5.
Izbište
Izbište
1782. popisano je 998 stanovnika. Po jednima je sadašnja crkva sazidana 1807., a po drugima 1823.
Carstvo Gana
Carstvo Gana (Ghana) ili Carstvo Wagadou je bila država koja je postojala na području današnje jugoistočne Mauritanije i zapadnog Malija u posljednjoj četvrtini 1. i prvoj četvrtini 2. milenijuma.
Izbište
Izbište
1838. pripojeno je Izbište, općina i kompanija, srpskom bataljun u, a 1845. srpskoj regimenti.
Novo Selo
Novo Selo može da bude:
Izbište
Izbište
1846. bilo je 1516. pravoslavnih stanovnika sa jednim svećenikom.
Novo Selo
BiH
Republika Srpska:
Catskill, New York
Katskil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Carstvo Gana
O njenom nastanku nema pouzdanih izvora, iako postoje brojne legende i nacionalni mitovi, obično vezani uz porodicu proroka Muhameda. Prvi historičar koji spominje njeno postojanje je perzijski pisac al-Khwarizmi iz 9. vijeka, a nešto detaljniji opis je dao arapski historičar Al-Bakri u 11. vijeku. Prema njemu je Gana bila moćna, bogata i razvijena država, čije se stanovništvo zahvaljujući transsaharskoj trgovini postepeno preobraćalo na islam. Točan datum nestanka države također nije poznat, ali je njeno područje oko 1400. kontroliralo Carstvo Mali.
Catskill, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.081, što je 311 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Carstvo Gana
Po njemu je ime dobila suvremena država Gana.
Izbište
Izbište
Kada je 28. travnja 1849 napustila Vršac, srpska vojska se povukla u Izbište.
1854. popisano je 1778 duša. Izbištanskoj kompaniji pripadala sela: Izbište, Uljma, Zagajca, i Parta, s ukupno 5.647 stanovnika.
1894. pripojena je vinogradarska kolonija Šušara ( nem.Sandorf) (mađ.Fejertelep) općini Izbište. Prirast stanovništva bio je: 1869.: 1932, 1880.: 2108 1890.: 2414, 1900.: 2613 +302, 1910.: 2776 +946.
1889 bila je općinska imovina 65,200 fl., A porez 1213 fl. 87 kr. ,1908 Bila je čista imovina 410,744 K., A ukupan porez 33,942 K., Od glave 13 K.
U početku svjetskog rata (1914) bilo interniran 5 stanovnika (1 svećenik ,1 student filozofije ,1 trgovac i 2 ekonoma).
8. studenog 1918. zauzela je srpska vojska Izbište, koje je pripojeno torotalsko-tamiškoj županiji.
31. siječnja 1921. popisano je 3.669 duša, od kojih je bilo Srba 2571, Čehoslovaka 59, Rumun a 42, Nijemaca 589, Mađar a 400, ostalih 7. Od ukupnog broja na Šušara otpada 1044, tako da na Izbište ostaje 2623 stanovnika.
Treba spomenuti i dva dobrotvora mještana koji su, shvatajući važnost zadrugarstva i prosfete, zaveštao u pomenute svrhe: 1922. god. Arsa Đurić 50 kj. Zemlje zemljoradničkoj zadruzi, a 1914. god. Đura Kračun 3 kuće i 30 kj. Zemlje čitaonici. Sem čitaonice, zemljoradničke zadruge Izbište ima još i pjevačko društvo. Sve ove kulturno-prosfetne ustanove spadaju među najstarije koje su u ovom kraju osnovane.
1. kolovoza 1927. odvojena je Šušara od Izbište i postala zasebna općina.
19. studenog iste godine izvršen izbor novog općinskog predstavništva.
Novo Selo
BiH
Federacija BiH:
Izbište
KUD
KUD Venac 1899
850px|Izbište Street Panorama
Literatura
Koriščena Literatura
Sandrin, Padova
Sandrin je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Lidanserin
Lidanserin je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 454,534 Da.
Del Norte County, California
je okrug u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 28.610, što je 1.103 (4,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pala Carstvo
Pala Carstvo (Pāla) je naziv za veliku državu koja je postojala na području današnje Sjeverne Indije, Pakistana i Afganistana od oko 750. do 1174. i koja se smatra jednom od najvećih Srednjih kraljevstva Indije. Njome je vladala istoimena budistička dinastija iz oblasti Bengala, a ime je dobila i po tome što su imena svih vladara završavali sa sufiksom Pala, što potiče od bengalske riječi পাল ("pāl", zaštitnik). Osnovao ju je godine 750. kralj Gopala, a pod njegovim nasljednicima je došla na vrhunac moći. Vladari Pale su bili poznati kao veliki pokrovitelji kulture i umjetnosti, a smatraju se i zaslužnima za uvođenje mahajana budizma u Tibet, Butan i današnji Mianmar. Carstvo se u 12. vijeku raspalo pod udarom dinastije Sena i muslimanskih osvajača sa zapada.
Aleksandar Srnec
Aleksandar Srnec (Zagreb, 30. jul 1924 - Zagreb, 27. mart 2010 ), bio je hrvatski - avangardni slikar, kipar, dizajner i autor animiranih filmova.
Biografija
Aleksandar Srnec je osnovnu školu i gimnaziju pohađao u Zagrebu, crtanje mu je predavao Antun Motika. Akademiju likovnih umjetnosti upisao je ratne 1943, ali je napušta nakon završetka Drugog svjetskog rata, te upisuje Arhitekturu, da bi se kasnije ponovno vratio na Akademiju, koju definitivno napušta 1949 godine.
Nakon toga bavi se opremanjem izložbi i sajmova zajedno s arhitektom Vjenceslavom Richterom i kolegom s Akademije slikarem Ivanom Piceljom. Njihovo intenzivno druženje i zajednički rad doveli su do toga da su 1950 osnovali avangardnu umjetničku grupu EXAT 51 grupa je djelovala do 1956 i jako utjecala na razvoj suvremene umjetnosti u Hrvatskoj i ondašnjoj Jugoslaviji svojim pogledima na suvremene vizualne komunikacije i sintezu svih disciplina likovnoga stvaralaštva. Nakon faze EXAT 51 Srnec se 1960-ih upušta u novi eksperiment - crtani film, radi za Zagreb film - scenografije za tri lutkarska filma, a sa redateljem Dragutinom Vunakom zajednički realizira crtani film Čovjek i sjena (1960).
Njegovo djelo Ambijent Luminoplastika, izloženo 1967 u Galeriji SC-a u Zagrebu, bio je prvi svjetlosni kinetički objekt u hrvatskoj umjetnosti. Srnec je od kraja 1960-ih godina redovno sudjelovao na izložbama Novih tendencija, sa svojim lumino-kinetičkim objektima i kinetičkim skulpturama iz visokopoliranih kovina.
Nagrade
Za svoj rad Aleksandar Srnec, dobio je:
Ahejci
Ahejci ili Ahajci su bili žitelji Aheje u antičkoj Grčkoj. Međutim, značenje tog termina menjalo se tokom historije, pa se Ahejci može odnositi na:
2514 Taiyuan
2514 Taiyuan je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,651 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
Metionin—glioksilat transaminaza
Metionin—glioksilat transaminaza (, metionin-glioksilatna aminotransferaza, MGAT) je enzim sa sistematskim imenom L-metionin:glioksilat aminotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
L-glutamat takođe može da deluje kao donor.
Boulon (Kalvados)
Bulon je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 554 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 142 m, a minimalnoj 29 m).
Ragnvald Sigurdsson
Ragnvald Sigurdsson (750 – iza 814) bio je velmoža, odnosno poglavica/gospodar mjesta Huseby u Listi, koje se nalazilo u današnjoj norveškom okrugu Vest-Agder. Njegova kćer Gunhild se udala za Haralda Granraudea, kralja Agdera. Zahvaljujući tome je ostao upamćen kao pradsjedHaralda Lijepokosog, prvog norveškog kralja.
Gopala (Pala kralj)
Gopala (? - 770) bio je osnivač dinastije Pala, odnosno istoimene države u regionu Bengala. Zadnji dio njegovog imena - pala - znači "zaštitnik" i nosili su ga svi kasniji monarsi. Prije dolaska na prijestolje je bio iskusni i sposobni vojskovođa. Njega su oko godine 750. po predaji, lokalni poglavari i velmože izabrali za kralja, smatrajući da će na taj način zaustatviti višedecenijsku anarhiju, nasilje i međusobne sukobe. Gopala, koji se također opisuje kao pobožni budist se pokazao mudrim i sposobnim vladarom, stvorivši podlogu za teritoijalnu ekspanziju svojih nasljednika.
Gornje Primišlje
Gornje Primišlje je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Slunja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 18 stanovnika te 8 obiteljskih kućanstava.
Vologno di Sotto, Reggio Emilia
Vologno di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Keratan-sulfatna endo-1,4-beta-galaktozidaza
Keratan-sulfatna endo-1,4-beta-galaktozidaza (, endo-beta-galaktozidaza, keratan sulfat endogalaktozidaza, keratanaza, keratan-sulfat 1,4-beta-D-galaktanohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom keratan-sulfat 4-beta-D-galaktanohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Sante Marie, L'Aquila
Sante Marie je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
McKinney Acres, Texas
McKinney Acres je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 815 stanovnika.
Keratan-sulfatna endo-1,4-beta-galaktozidaza
Ovaj enzim hidrolizuje 1,4-beta-D-galaktozilne veze pored 1,3-N-acetil-alfa-D-glukozaminilnih ostataka.
Sante Marie, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 558 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Indolin-2-on monooksigenaza
Indolin-2-on monooksigenaza (, BX3 (gen), CYP71C2 (gen)) je enzim sa sistematskim imenom indolin-2-on,NAD(P)H:kiseonik oksidoreduktaza (3-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju