cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wailea-Makena, Hawaii
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2000. u gradu je živelo 5.671 stanovnika.
Spencer, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 154, što je 3 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Baceno, Verbano-Cusio-Ossola
Baceno je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 420 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 642 m.
1186
Rođenja
Napisano Miroslavljevo Jevandjelje
Marko Anije Ver (pretor)
200px|thumb|Marcus Annius Verus u "Promptuarii Iconum Insigniorum "
Marko Anije Ver (Marcus Annius Verus, ? - 124) bio je rimski velikodostojnik iz doba Pet dobrih careva, poznat prije svega kao biološki otac budućeg cara Marka Aurelija.
Ver je bio sin senatora Marka Anija Vera i Rupilije Faustine. Brat mu je bio Marko Anije Libon a sestra Faustina Starija, buduća supruga cara Antonian Pija. Oženio se za Domicijom Lucilu, nasljednicu bogate porodice vlasnika tvornice opeka. S njom je imao dvoje djece - sina Marka i kćer Aniju Kornificiju Faustinu. Umro je oko 124. godine.
Zelov
Zelov može da se odnosi na:
Talk showovi nedjeljom ujutro
Talk showovi nedjeljom ujutro (Sunday morning talk shows) je izraz kojim se u SAD i još nekoliko zemalja označavaju televizijske talk show, odnosno informativne televizijske emisije koje je redovno emitiraju nedjeljom ujutro, a koje za temu imaju politiku ili neka druga pitanja od javnog interesa.
U SAD su najpopularnije i najuticajnije emisije ovog tipa "Velika petorka", odnosno pet emisija koje emitiraju četiri najveće TV-mreže i kablovska mreža CNN. Svima je zajedničko da kao goste u pravilu imaju vodeće političare, novinare, kolumniste i druge komentatore koji nastoje dati retrospektivu odnosno komentar najvažnijih političkih i drugih događaja u prethodnoj sedmici. U pravilu se emitiraju iz studija u Washingtonu, pa nekada nije rijetkost da jedna te ista ličnost gostuje u nekoliko emisija istog jutra. William H. Ginsburg, advokat Monice Lewinski je 1998. gostovao u svih pet emisija istog jutra, te tako dobio počast koja se u američkom televizijskom žargonu naziva Full Ginsburg.
Selkis
Mitovi
100 px|lijevo|mini|Selkis, zlatna statua iz [[Tutankhamonove grobnice ]] Selkis je Mafdetina sestra, Raova kćer. Ona živi u podzemlju, gdje zajedno sa Izidom, Neftidom i Neit štiti organe pokojnika. Kad je Horus bio malen, ugrizla ga je škorpija u močvari. Selkis je pomogla Horusu tako što je izvukla otrov iz njegova tijela. U drugom mitu, to je učinio Tot. Selkis ima sedam škorpija: Tjetet, Matet, Mesetet, Mesetef, Tefen, Befen i Petet. Posljednje tri je dala Izidi za Horusovu zaštitu. Također, zaštitnica je Horusovog sina Kebehsenufa. Njezin je sin Nehebkau, koji je također bog škorpija. Dok Selkisin otac Ra putuje podzemljem, napada ga zmija Apop, a Selkisina je zadaća da ju sveže do jutra.
Kult
Selkis nije imala hramove, ali je imala svećenike koji su učili liječiti rane zmija i škorpija. Prvotno su ju štovali u delti Nila. Prizivana je za zaštitu od pustinjskih životinja. Smatrana je dobrom, ali i strašnom, te su zmije i škorpije bili pod njezinom kontrolom. Posebno je zazivana zbog zaštite djece i majki.
Ilija (ime)
Ilija je muško biblijsko ime. Potiče iz starohebrejskog „Elijahu“ (Eliyahu) u značenju „Bog je Jahve“. Koristi se u Srbiji, Makedoniji i Hrvatskoj, gde predstavlja slovensku varijantu imena Elijah (ili Elias ) i u Bugarskoj, gde predstavlja transkripciju imena Iliya.
Istorijat
Ilija je bio prorok iz Starog zaveta. Ovo ime je prisutno kod muslimana u arapskom obliku Iljas. Kod Srba je nazvan Ilija Gromovnik, jer je u narodnoj tradiciji nasledio slovenskog boga gromovnika Peruna.
Popularnost
U Srbiji je ovo ime u periodu od 2003. do 2005. bilo na 34. mestu po popularnosti. U Makedoniji je 2006. bilo na sedmom mestu. U južnoj Australiji je 1997, 1999. i 2000. bilo među prvih šeststo.
Changé (Majen)
Šanže je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Laval.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4909 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 141 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 34,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 71 metar (maksimalnoj 159 m, a minimalnoj 45 m).
Sešat
Sešat (Sašet, Sešeta ili Seshat [Sešat]) je egipatska božica pisanja, znanja, mudrosti, matematike, zapisivanja. Njezino ime znači "ženski pisar".
Opis
Sešat je prikazana kao lijepa žena odjevena u leopardovu kožu. Na glavi joj je neobičan simbol, koji predstavlja zvijezdu ili cvijet sa sedam latica ispod naopako okrenutih rogova. Rogovi možda predstavljaju polumjesec, dok bi u tom slučaju znak ispod rogova bila zvijezda. Druga božica povezana sa zvijezdom je Sopdet, božica Siriusa. Sešatin muž je Tot, a sin im je Hornub. I Sešat i Tot su povezani sa pisanjem i znanjem. U kasnije vrijeme je Sešat povezana s Neftidom, pa se vjerovalo da je kćer Geba i Nut. U tom rijetkom mitu, Sešat je Ozirisova ljubavnica i Anubisova majka.
Uloga
mini|210 px|lijevo|[[Atum, faraon Ramzes II., Sešat i njezin muž Tot, pred Drvetom života. Bogovi zapisuju faraonovu vladavinu na drvo, dok faraon sjedi na prijestolju.]] Egipćani su vjerovali da je Sešat izumila pismo, a njezin muž Tot ga je prenio ljudima. Ona je zaštitnica knjiga i knjižnice. Naslovi su joj: "Gospodarica kuće knjiga", "Gospodarica kuće arhitekata" i "Ona koja odijeva dva roga". U Egiptu su samo bogati ljudi učili pisati i čitati, te svećenici. Jedine žene koje su znale pisati su bile kraljice. Kraljica Hatšepsut je poslala ekspediciju u Punt a na zidu svog hrama u Deir-el-Bahariju je dala naslikati Sešat i Tota zajedno, te je navela popis svih stvari kraj njih. Sešat nije imala hramove, ali je nekada imala svećnike, u najranijim dinastijama. Vjerovalo se da ona na Drvetu života zapisuje dužinu vladavine faraona.
Tarzan of the Apes
Tarzan of the Apes je pustolovni roman američkog književnika Edgara Ricea Burroughsa, originalno objavljen u pulp magazinu All-Story Magazine 1912. godine, poznat kao prvi iz ciklusa romana o Tarzanu. Radnja prikazuje kako je John Clayton, nasljednik engleskog lorda Greystokea, kao beba sticajem okolnosti završava u džunglama Afrike gdje će ga usvojiti i odgojiti plemen majmuna; protagonist, nakon što odraste, postaje "kralj" svog plemena te s vremenom dolazi u kontakt sa zapadnom civilizacijom, postepeno doznaje istinu o svom porijeklu te se zaljubljuje u Jane Porter. Roman je stekao takvu popularnost da je Burroughs sljedeće godine napisao nastavak The Return of Tarzan, te započeo seriju romana koja će završiti tek 1940-ih.
Popularnost romana i lika se odrazila i na film, te je roman poslužio kao brojne filmove, odnosno prve u serijama filmova posvećenim Tarzanu. Prvi od njih je Tarzan of the Apes iz 1918. godine, a vjerojatno najpoznatiji je Tarzan the Ape Man sa Johnnyjem Weissmullerom iz 1932. godine. Najvjernijom ekranizacijom se, pak, obično smatra Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes iz 1984. godine.
Anafilatoksinski receptori
Anafilatoksinski receptori su grupa G-protein spregnutih receptora koji vezuju anafilatoksine. Članovi ove familije su:
Eleuzinske misterije
Obredi, ceremonije kao i sama vjerovanja kulta su održavana tajnima, a za inicijaciju se vjerovalo kako poklonika spaja s bogovima, donosi mu božanske moći i nagrade u zagrobnom životu. Postoje mnoge slike i grnčarija na kojima su prikazani neki detalji misterija. S obzirom da su oni uključivali vizije i zamišljanja zagrobnog svijeta, neki učenjaci vjeruju da su Eleuzinske misterije uključivale konzumaciju psihodeličnih tvari.
Moderna praksa
Ovdje su navedene paganske, neo-paganske i rekonstrukcionističke vjerske grupe koje nastoje održavati moderne verzije Eleuzinskih misterija za svoje čllanove. One uključuju:
Bat (mitologija)
mini|230px|Krava Bat Bat je egipatska božica koja u ranoj egipatskoj mitologiji predstavlja personifikaciju svemira i Mliječne staze. Drevni Egipćani su ju počeli štovati barem 8000 godina prije Krista. Mliječna staza je tada smatrana bazenom mlijeka. Epiteti su joj "Ona Koja Voli" i "Velika Krava", te "Bat od Dva Lica".
Karakteristike
Bat ima kravlje rogove, a na jednom kamenu je prikazana s lijepim licem sličnim Hathor. Hathor je božica-krava, zaštitnica plodnosti kao i Bat. Riječ ba (duša) nastala je od Batinog imena. Također, ankh je njezin simbol. Rijetko je prikazivana u slikarstvu i kiparstvu i općenito, u umjetnosti je bila rijetka. To je možda zato što ni nije bila toliko važna. Bat se može smatrati oblikom Hathor, jer je na jednom grupnom kipu Hathor prikazana s rogovima i Suncem na glavi, desno je faraon, a desno od faraona Bat. Bat je zamišljena kao velika krava prekrivena zvijezdama što jako sliči Hathor, ali nije imala Hathorinu popularnost. Češće je bila na amuletima protiv zla, a znak joj je i sisrum, sveta čegrtaljka, glazbeni instrument. Nejasan je njezin naziv "Ba od Dva Lica". Na Tekstovima piramida piše o Bat: "Ja sam hvaljena, ja sam Veličanstvo, ja sam Bat s Dva Lica, ja sam "Ona Spašena", ja sam spasila samu sebe od zla." Čini se da je na početku bila jedna božica-krava, koja je poslije razdvojena na Hathor i Bat.
Bradikininski receptor B2
Bradikininski receptor B2 je G-protein spregnuti receptor bradikinina. Njega kodira BDKRB2 gen kod čoveka.
Mehanizam
B2 receptor je G protein-spregnuti receptor. Pretpostavlja se da je spregnut sa Gq, dok Gi. Gq stimuliše fosfolipazu C i povišava koncentraciju Intracelularnog slobodnog kalcijuma i Gi inhibira adenilat ciklazu. Pored toga, receptor stimuliše puteve mitogenom-aktiviranih proteinskih kinaza. On je široko rasprostranjen i konstitutivno izražen u zdravim tkivima.
B2 receptor formira kompleks sa angiotenzin konvertujućim enzimom (ACE), i stoga se smatra da učestvuje u razmeni informacija između renin-angiotenzinskog sistema (RAS) i kinin-kalikreinskog sistema (KKS). Heptapeptid angiotenzin 1-7 (A1-7) takođe pojačava dejstvo bradikinina na B2 receptore.
Kalidin takođe dejstvuje kroz B2 receptor.
Funkcija
Bradikinin je peptid sa 9 aminokiselina koji proizvodi mnogobrojne response kao što su vazodilatacija, edemi i spazam glatkih mišića.
Vidi još
Bradikininski receptor
Svjetska baština na Madagaskaru
Prvi lokalitet iz Madagaskara uvršten na UNESCOv popis Svjetske baštine bio je Rezevat prirode Tsingi de Bemaraha - 1990., na 14. sjednici Svjetskog komiteta za baštinu održanog u Kanadi Nakon toga je na UNESCOv popis uvršten lokalitet Kraljevsko brdo Ambohimanga 2001, te iza toga Kišne šume Atsinanana 2007. klaster od šest Nacionalnih parkova
Četvrti lokalitet koji je predložio Madagaskar i to davno prije svih ostalih, bivša kraljevska palača iz 19. vijeka Rova iz Antananariva, izgorio je prije nego što je njegov upis bio službeno završen 6. novembra 1995.
Eisack
Eisack ili Izark (njemački: Eisack, talijanski: Isarco, latinski: Isarcus, starogrčki: Ἴσαρχος) je rijeka u sjevernoj Italiji, druga po veličini rijeka u Južnom Tirolu. Njezin je izvor u blizini Brennerskog prijevoja i nalazi se na nadmorskoj visini od oko 1.990 metara. Rijeka crpe vodu iz oblasti površine od oko 4.200 km². Nakon oko 96 km utječe u rijeku Adige južno od grada Bolzana. Rijeka prvo teče kroz dolinu Wipptal, a nakon naselja Vahrn kroz Eisacktal. Izvor ove rijeke opjevan je u pjesmi Bozner Bergsteigerlied kao sjeverna granica južnotirolske domovine. Veći gradovi i sela duž toka rijeke su Sterzing, Franzensfeste, Bressanone (Brixen), Klausen, Waidbruck te Bolzano ‒ glavni grad pokrajine. U Brixenu se rijeka stapa s Rienzom. Među manjim pritokama su Ridnauner Bach, Pflerscher Bach, Pfitscher Bach, Villnößer Bach, Derjon, Braibach (poznat i kao Tierser Bach), Eggentaler Bach te Talfer koji istječe iz Sarentina.
Vodeni tok Eisacka intenzivno se koristi za proizvodnju električne energije. U blizini Franzensfestea, Klausena i Waidbrucka postavljene su brane za hidrolektrane.
Valle Franceschelli, Chieti
Valle Franceschelli je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Lexa Doig
Alexandra L. Doig (8. lipnja 1973.) je kanadska glumica poznata po umjetničkom imenu Lexa Doig. Njena možda najpoznatija uloga bila je uloga Rommie u znanstevno fantastičnoj TV seriji Andromeda, te sporedna uloga u TV seriji Stargate SG-1.
Privatni život
Lexa Doig je rođena u Torontu - Ontario, Kanada. Ona je kćerka majke filipinke, Glorie i oca Davida koji je irsko-škotskog porijekla. Odrasla je u Torontu. Ona uživa čitati, vozati se na rolama, igrati RPG kompjuterske igrice i igru Dungeons & Dragons. Ona je od svoje devete godine željela postati glumica (nakon što je pogledala izvedbu predstave Porgy and Bess).
Nakon suradnje s čovjekom koji će joj postati suprug a tadašnjim kolegom glumcem, Michael Shanksom, u seriji Andromeda, u epizodama "Star Crossed" 2001. godine i "Day of Judgement, Day of Wrath" 2003. godine, glumački dvojac se vjenčao 2. kolovoza iste godine (2003). Prethodno spomenuti par ima dvoje djece: kćerku Miu Tabithu Shanks (rođenu 13. rujna, 2004) i sina Samuela Davida Shanksa (rođenog 19. ožujka, 2006). Bračni par Doig/Shanks je 2011. zajedno glumio i u filmu Tactical Force, Lexa kao časnica losanđeleske postrojbe specijalaca a Michael kao ruski šef mafije
Karijera
Sa 16 godina Lexa Doig se upisala na tečaj za manekenke i gotovo odmah joj je jedan agent ponudio da ju zastupa. Radila je na reklamama i u modelingu, prije nego se u završnoj godini ispisala iz srednje škole kako bi se posvetila svojoj glumačkoj karijeri. Radila je na kazališnim produkcijama Romea i Julije kao i Arsenic i Old Lacea, tijekom kojih je išla na audicije za filmske i televizijske uloge, uključujući i onu za ulogu Anne Lindsay u seriji Highlander: The Series. Njena prva glumačka uloga je bila ona u The Hidden roomu, dok je njena prva filmska uloga bila u Junglegroundu. Međutim, njena prva bitnija uloga je bila ona u William Shatnerovoj seriji TekWar. Lexa Doig je ondje tumačila lik zvan "Cowgirl", specijalistkinju za pronalaženje i dobavljanje informacija s interneta.
1998. godine Lexa Doig je dobila ulogu Tine Backus u seriji kratkog vijeka zvanoj CI5: The New Professionals. 2000. godine dobila je ulogu u još jednoj Roddenberryevoj seriji Andromeda. Tumačila je umjetnu inteligenciju naslovnog svemirskog broda u višestrukim oblicima, kao onu koja se prikazuje na monitorima, onu koja se prikazuje kao hologram i onu koja se prikazuje kao android avatar zvan Rommie. 2002. tumačila je glavnu žensku ulogu u hororu Jason X. Lexa Doig je, također, tumačila i lik dr. Carolyn Lam, koji se pojavljuje u nekoliko epizoda 9. i 10. sezone serije Stargate SG-1. Također, tumačila je i ulogu fakultetske profesorice Wendy Paulson u drugoj sezoni serije The 4400 kao i ulogu vanzemaljske liječnice u seriji V iz 2009.
Spree
Špreja ili Špreva (, luž. Sprjewja/Sprewja) je nemačka reka, koja protiče kroz Saksoniju, Brandenburg i Berlin. Pritoka je reke Havel. Duga je 400 km.
Izvor je smešten ispod Lužičkih brda (Lausitzer Bergland) na granici sa Češkom - naseobinom Lužičkih Srba, gde je inače teren jako vlažan. Donji tok reke prolazi kroz centar Berlina, da bi se u zapadnim četvrtima grada ulila u reku Havel.
Gradovi kroz koje Špreja protiče: Baucen (Budišin), Špremberg, Kotbus, Libenau, Liben, Prstenvalde i Berlin.
Skalarni proizvod vektora
Skalarni proizvod vektora je binarna operacija koja kao argumente uzima dva vektora a rezultat joj je skalar. Ako su ova dva vektora a i b iz vektorskog prostora V, zapis ove operacije je sledeći:
Skalarnim proizvodom se zove svako preslikavanje koje ima sledeće osobine:
Pri čemu su u, v i w vektori iz V a α proizvoljan realan broj.
thumb|300px|right|Prikaz standardnog skalarnog proizvoda vektora
Dokaz
Formula : se može dokazati posmatranjem dva vektora sa zajedničkim početkom i njihove razlike:
Ako je \gamma, ugao između dva vektora čiji skalarni proizvod treba pronaći, korišćenjem kosinusne teoreme može se pisati:
Pošto je \vec c jednak, sledi:
Ortogonalni vektori
Zamenom vrednosti ugla u prethodnoj formuli za slučaj da su vektori \vec{x} i \vec{y} uzajamno normalni dobija se:
Ova osobina je često korisna za dokazivanje da su vektori uzajamno normalni, jer je za to dovoljno i neophodno da im skalarni proizvod bude jednak nuli.
Osobine
Skalarni proizvod vektora poseduje sledeće osobine:
Korišćenje za izračunavanje intenziteta vektora
Korišćenjem skalarnog proizvoda vektora može se izvesti formula za intenzitet vektora.
Pošto je: Za specijalan slučaj kada je jednakost prelazi u:
Ovaj obrazac predstavlja formulu za izračunavanje intenziteta vektora.
Primena u fizici
Pošto su sami vektori primenjivi u fizici i skalarni proizvod vektora nalazi primenu u njoj. Tako se na primer rad definiše kao skalarni proizvod vektora sile i vektora pomeraja:
Geometrijska interpretacija
Pošto je poznato da je skalarni proizvod dva vektora i proizvod njihovog intenziteta sa uglom između njih, može se inverznom operacijom izračunati i ugao.
Superkiseline
Superkiseline predstavljaju kiseline čija je kiselost veća nego kiselost 100% čiste sumporne kiseline, koja ima Hametovu funkciju kiselosti (H0) u iznosu -12. Komercijalno dostupne superkiseline uključuju trifluorometansulfonsku kiselinu (CF3SO3H) koja je takođe poznata pod imenom triflična kiselina, i fluorosulfonska kiselina (FSO3H), pri čemu su obe oko hiljadu puta jače od sumpore kiseline. Najjače superkiseline se pripremaju kombinacijom dvije komponente, jakom Luisovom kiselinom i jakon Bronstedovom kiselinom. Najjača poznata superkiselina je fluoroantimonska kiselina.
Istorijat
Izraz superkiselina je prvi upotrijebio James Bryant Conant 1927. da bi opisao kiseline koje su bile jače od uobičajenih neorganskih kiselina. George A. Olah je pripremio takozvanu magičnu kiselinu koja je dobila to ime zbog svoje sposobnosti da napada ugljovodonike, miješanjem antimon petafluorida (SbF5) i fluorosulfonske kiseline. Ime je dobijeno nakon što je svijeća bila stavljena u uzorku magične kiseline. Svijeća se rastvorila što je pokazalo sposobnost kiseline da protonizuje ugljovodonike, koji se ne protonizuju pod dejstvom uobičajenih kiselina.
Bilo je pokazano da na 140 °C FSO3H–SbF5 će pretvoriti metan u tercijalni butil karbokatjon a ta reakcija počinje protonizovanjem metana:
Najjače kiseline
Najjači sistem superkiseline je fluoroantimonska kiselina, koja se dobije kombinacijom fluorovodonične kiseline i SbF5. U ovom sistemu HF otpušta svoj proton (H+) tako što se F− jon vezuje za antimon pentafluorid. Rezultujući anjon (SbF6−) je ujedno slabi nukleofil i slaba baza. Nakon toga proton ostaje sam, što dovodi do velike kiselosti sistema. Fluoroantimonska kiselina je 2×1019 jača of 100% sumporne kiseline.
Donja Bavarska
Donja Bavarska je jedan od sedam administrativnih regiona nemačke države Bavarska.
Klofibrinska kiselina
Klofibrinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 214,646 Da.
1187
Godina 1187. (MCLXXXVII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak po julijanskom kalendaru.
Manchester, Kansas
Mančester je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 95, što je 7 (-6,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The Lady Vanishes (film, 1938)
Gospođa koja nestaje (eng. The Lady Vanishes) britanska je pustolovna triler komedija iz 1938. koju je režirao Alfred Hitchcock nakon velikog uspjeha njegovog prethodnog filma 39 stepenica. Radnja se zasniva na romanu Kotač se okreće kojeg je napisala Ethel Lina White. Glavne uloge tumače Margaret Lockwood, Michael Redgrave, Paul Lukas i Dame May Whitty.
Bio je to Hitchockov predzadnji film snimljen u Britaniji, prije nego je otišao snimati filmove u Americi. Zbog razmjerno velikog komercijalnog uspjeha – nakon što mu prethodna tri filma nisu imala osobitog odjeka na blagajnama – Hitchcock je uspio dogovoriti povoljne uvjete za rad u Americi. Obrada filma,  Gospođa koja nestaje, snimljen je 1979.
Radnja
Bandrika, izmišljena država negdje u Srednjoj Europi. Zbog lavine, željeznički kolodvor je zatvoren i nekolicina putnika, većinom Britanaca, je prisiljeno prespavati u ofrcanom hotelu. Među njima su: Iris, mlada žena na odmoru koja se sprijatelji sa staricom gđom. Froy, muzikolog Gilbert koji glazbom remeti mir i tišinu gostiju, ljubitelji kriketa Caldicott i Charters te stanoviti Todhunter koji ima aferu sa ljubavnicom. Idući dan, kolodvor je opet otvoren i putnici se veselo ukrcaju u vlak za Britaniju. Netko namjerno baci vezu cvijeća sa balkona na gđu. Froy, no slučajno padne na Irisinu glavu koja je neko vrijeme ošamućena tijekom vožnje. Kako bi se oporavila, Iris zaspije u svojem kupeu. Kada se probudi, otkrije da gđa. Froy više nije s njom.
Pokuša ju pronaći, no nema je nigdje na vlaku. Stvari postaju samo još čudnije kada počne ispitivati putnike o gđi. Froy, no nitko se ne sjeća da je uopće bila na vlaku. Pozove Gilberta za savjet, no on također ne može potvrditi da je nestala gospođe uopće bila tu. U cijelu priču se uključi doktor Egon Hartz koji Iris počne uvjeravati da je gđa. Froy vjerojatno bila samo plod njene mašte. Iris počne i sama vjerovati da postaje luda, sve dok zajedno sa Gilbertom ne naiđu na Froyjine naočale u jednom vagonu što prouzroči borbu sa nepoznatim strancem koji uspije pobjeći. Na jednoj stanici, neki ljudi ukrcaju nepoznatog stranca u zavojima, pa iris i Gilbert zaključe da se možda radi o onesvještenoj gđi. Froy. Ispostavi se da je to istina jer je ta gospođa zapravo špijun a Dr. Hartz tajni agent Bandrike koji ju želi potajno deportirati na ispitivanje. Mladi par uspije oslobditi gđu. Froy koja pobjegne kada se zaustavi vagon, no putnici i dalje ne vjeruju da su u opasnosti. Kada vojnici Bandrike počnu pucati na njih, Gilbert uspije ponovno pokrenuti vagon i prijeći granicu, odakle svi odlaze u Britaniju. Tamo nailaze na gđu. Froy koja se uspijela spasiti.
Zanimljivosti
Alfred Hitchcock ima mali cameo na britanskoj željezničkoj stanici pred kraj filma, kao čovjek sa crnim kaputom i cigaretom. Komični sporedni likovi Charters i Caldicott (glume ih Naunton Wayne i Basil Radford) postali su toliko popularni da su reprizirali svoje uloge u nekoliko kasnijih filmova kao što su Noćni vlak za München i Tajna misija.
Produkcija
Film se isprva trebao zvati Izgubljena dama a trebao ga je režirati Roy William Neill po nalogu producenta Edwarda Blacka. Filmska ekipa otišla je u Jugoslaviju kako bi snimila krajolike za film, no kada je jugoslavenska policija slučajno otkrila da nisu prikazani u dobrom svjetlu u scenariju, izbacila ih je iz te zemlje, zbog čega je Black otkazao projekt. Godinu dana kasnije, Hitchcock nije znao naći pravu ideju kako bi ispunio ugovor po kojem mora režirati jedan film za Blacka, pa je prihvatio ponudu režirati „Izgubljenu damu“. Njegovi scenaristi malo su izmjenili početak i kraj, no scenarij nije puno mijenjan. Film je sniman u studiju u Islingtonu i Shepherd's Bushu, lokaciji u Hampshireu, uključujući vojnu bazu Longmoor,
Kritike
Jeffrey M. Anderson je filmu dao 4 od 4 zvijezde te zapisao:“''Ovo je besprijekoran spoj paranoidne napetosti, ritma, tajminga pa čak i komedije…Vjerojatno najzanimljiviji detalj ovdje je način na koji Hitchcock upotrebljava komediju kako bi istodobno i smanjio i pojačao napetost. Dugačka borba u vagonu za prtljage odigrava se samo radi humora, ali također pojačava napetost. To je pravo remek-djelo, a njen uspjeh omogućio je Hitchcocku da stupi u Hollywood.''“
Brian Webster je zapisao: „''Iako je Hitchcock kasnije snimio i boljih filmova, ovaj postavlja standarde čiste zabave koji su usklađeni tek ponekad narednih desetljeća…Čak i ako gledate puno filmova, neće vam biti lako pronaći bolju kombinaciju komedije, romanse i misterije-trilera. Sva tri elementa jako dobro funkcioniraju. Prvih pola sata u filmu nema ničega osim komedije, i to je jako zabavno''“.
Klaun Bozo
thumb|Fotografska razglednica iz 1963. na kojoj su Oliver O. Oliver ([[Ray Rayner), Bozo klaun (Bob Bell), Sandy kaun (Don Sandburg) i Cirkusmajstor Ned (Ned Locke) u TV-emisiji Bozo's Circus na programu WGN-TV (Chicago).]]
Originalno ga je stvorio Alan W. Livingston za potrebe gramofonskog albuma s pričama za djecu, kao i za dodatnu slikovnicu. Tada je njegov lik tumačio Pinto Colvig, te je 1940-ih postao popularan i maskota za diskografsku kuću Capitol Records.
U tumačenju Colviga se 1949. prvi put pojavio na televiziji. Nakon što je 1956. godine kreativna prava na lik Boza preuzeo Larry Harmon, od njega je načinio franšizu, s time da su lokalne televizijske stanice širom SAD stvarale vlastite TV-emisije sa likom Boza. Harmon je 1965. otkupio udjele svih svojih partnera i producirao TV-emisiju Bozo's Big Top za distribuciju van mreže 1966. godine. Prije toga se u Chicagu 1960. počeo emitirati Bozo's Circus, a koji je od 1978. postao dostupan široj publici putme kablovske i satelitske televizije.
Među poznatim glumcima koji su tumačili lik Boza se, uz Colviga i Harmona, nalaze Willard Scott (1959-1962), Frank Avruch (1959–1970), Bob Bell (1960–1984) i Joey D'Auria (1984–2001). TV-emisije sa likom Boza su producirane još u Meksiku, Tajlandu, Australiji, Grčkoj i Brazilu. Larry Harmon je tvrdilo da je lik klauna tumačilo preko 200 različitih glumaca.
Apsorpcija (farmakokinetika)
U farmakologiji (specifičnije farmakokinetici), apsorpcija je kretanje leka u krvotok.
Absorpcija obuhvata nekoliko faza. Prvo, lek mora da se unese purem jednog od načina administracije (oralno, topikalno-dermalno, etc.) i u specifičnoj formi doziranja, kao što su tablete, kapsule, rastvor, itd.
U drugim situacijama, kao što su intravenozna terapija, intramuskularna injekcija, i drugi, apsorpcija je jednostavnija, ima manje varijabilnosti u apsorpciji, te je bioraspoloživost je često skoro 100%. Smatra se da intravaskularna administracija (e.g. IV) ne obuhvata apsorpciju, i da nema gubitaka leka. The fastest route of absorption is inhalation, and not as mistakenly considered the intravenous administration.
Apsorpcije je u primarnom fokusu u razvoja lekova i medicinske hemije, pošto se lek mora apsorbovati pre nego što može da ispolji svoje medicinskog dejstvo. Farmakokinetički profil leka se može lako i znatno promeniti podešavanjem faktora koji utiču na apsorpciju.
Di Renjie
thumb|Ilustracija iz 1921.
Dí Rénjié (630 – 15. august 700 ), kurtoazno ime Huaiying (懷英), formalno Vojvoda Wenhui od Lianga (梁文惠公), bio je kineski službenik iz doba dinastije Tang koji je dva puta služio kao kancelar za vrijeme vladavine carice Wu Zetian. Smatra se jednim od najvećih državnika svog vremena, te mu se pripisuje transformacija vlade Wu Zetian od tiranske u jednu od najefikasnijih i najčestitijih u kineskoj historiji.
Champéon
Šampeon je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Majen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 512 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 280 metara (maksimalnoj 292 m, a minimalnoj 114 m).
Administrator
Administrator (ponekad skraćeno admin) može značiti:
Formion (Terencije)
Formion je komedija rimskog književnika Publija Terencija Afera, sastavljena po uzoru na komad Tužitelj (Ἐπιδικαζόμενος) grčkog komediografa Apolodora iz Karista, jednog od istaknutih pesnika nove atičke komedije. Formion je premijerno prikazan 161. pne. na Rimskim igrama.
Zaplet
Demifon, atinski starac, nalazi se van zemlje, u Kilikiji, a za to vreme njegov mladi sin Antifon zaljubi se u jednu devojku, koju je slučajno zatekao kako plače za svojom tek preminulom majkom, čiju sahranu mora pripremiti i nakon čije je smrti ostala posve sama na svetu. Formion, lukavi parazit, kosristeći odredbe jednog zakona ― prema kojem se devojke koje su ostale bez roditelja moraju udati za svog najbližeg rođaka (u okviru dopuštenog stupnja srodnosti) ― u dogovoru s Antifonom izmisli da je ovaj mladić njen najbliži rođak i isposluje sudsku odluku da se Antifon mora oženiti njome i naposletku, nakon čega zaista i usledi venčanje. U međuvremenu, Antifonov rođak Fedrija očajnički je zaljubljen u jednu heteru, ali nema novca da od svodnika Doriona otkupi njenu slobodu. Njegov otac Hremet, Demifonov brat, takođe je bio van Atiine na Lemnosu. U tom trenutku vraćaju se u Atinu oba oca (Demifon i Hremet). Demifon je besan zbog braka koji je sklopio njegov sin i odlučan je da ga razvrgne. Formion ponudi da, za određenu svotu novca, odvede iz kuće svoju nevestu i oženi je za nekoga drugog. Pošto je tako došao do novca, preda ga Fedriji, koji njime otkupi od svodnika heteru. U međuvremenu, otkrije se uz pomoć dadilje Sofrone da je devojka kojom se Antifon bio oženio zapravo kći Hremeta, koji je na Lemnosu imaju još jednu ženu, koja mu je rodila tu devojku; ta je žena sa svojom ćerkom i njenom dadiljom bila došla u Atinu u potrazi za Hremetom, ali je tu umrla. Hremet iznad svega želi da od Nausistrate, svoje zakonite žene u Atini, sačuva tajnu o svojoj bigamiji. Kako bi izbegli nevolju, dva se oca dogovore da priznaju Antifonov brak za valjan, ali njihov pokušaj da povrate novac koji je Demifon isplatio Formionu završava se tako što Nausistrata sazna za Demifonovo nepočinstvo. Međutim, naposletku mu oprosti i sve se srećno završi.
Robert Lefkowitz
Robert Joseph Lefkowitz (rođen 15. apr./trav. 1943.) američki je lekar i naučnik najpoznatiji po svom radu sa G protein spregnutim receptorima, za koji je sa Brianom Kobilkom 2012. dobio Nobelovu nagradu za hemiju.
Biografija
Lefkovic je rođen 1941. u gradu Njujorku od jevrejskih roditelja Maksa i Roze Lefkovic. Njihove familije su u SAD došle iz Poljske krajem 19. veka.
Srednju školu je završio u Bronxu. Diplomirao je na Columbia College-u istoimenog univerziteta 1962., titulu doktora medicine (M. D.) je stekao 1966. na Koledžu lekara i hirurga istog univerziteta. Nakon godinu dana kao internista u toj kući, bio je 1968-70 klinički i istraživački saradnik na Nacionalnom institutu zdravlja, od 1970. do '73 je u Masačusetskoj generalnoj bolnici (povezanoj sa Univerzitetom Harvard), gde je dovršio medicinski staž, istraživanje i kliničku obuku u kardiovaskularnim oboljenjima.
Istraživački rad
Nakon medicinskog rada imenovan je 1973. za vanrednog profesora medicine i pomoćnog profesora (Assistant Professor) biohemije na Medicinskom centru Univerziteta Djuk; kasnije će biti unapređen u redovnog profesora.
Lefkovic proučava receptorsku biologiju i transdukciju signala i najpoznatiji je po detaljnim karakterizacijama sekvence, strukture i funkcije β-adrenergičkih i srodnih receptora i po otkriću i karakterizaciji dve porodice proteina koji ih regulišu, G protein spregnutih receptora i β-arestina.
Leslie, Missouri
Lesli je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 171, što je 84 (96,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
631
Godina 631. (DCXXXI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 631. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Lista emira Mosula
Lista emira Mosula sadrži vladare iračkog grada Mosula, počevši od dinastije Hamdanida, koji su u 10. vijeku stekli de facto nezavisnost od Abasidskog Kalifata.
Tamel (mučenik)
Sveti Tamel i drugovi (Thamel, ? - 125) je naziv koji se koristi za grupu ranih kršćanskih mučenika iz 2. vijeka. Tamel je po predaji živio u istočnom dijelu tadašnjeg Rimskog Carstva i bio svećenik poganskog božanstva prije nego što se preobratio na kršćanstvo. Zajedno sa sestrom je pogubljen prilikom progona kršćana pod vlašću cara Hadrijana.
Foen, Belluno
Foen je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 881 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
29. vijek pne.
29. vijek pne. je vijek koji je počeo godine 2900. pne. a završio godine 2801. pne.
1194
Godina 1194 (MCXCIV) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru.
Mirko Jozić
Mirko Jozić (Trilj, 8. travnja, 1940.) hrvatski je nogometni trener, izbornik i bivši nogometaš.
Kao trener, osvojio je s jugoslavenskom omladinskom reprezentacijom (do 18 godina) Europsko prvenstvo 1979. godine, a s mladom reprezentacijom (do 20 godina) Svjetsko nogometno prvenstvo 1987. u Čileu. U postavi su mu tada, između ostalih, igrali igrači Zvonimir Boban, Davor Šuker, Igor Štimac, Robert Jarni i Robert Prosinečki.
S hrvatskom reprezentacijom se kvalificirao, te sudjelovao na SP 2002.
Godine 1984. dobio je Trofej podmlatka, najvišu nagradu Hrvatskog nogometnog saveza.
Godine 2011. dobitnik je Nagrade Matija Ljubek Hrvatskog olimpijskog odbora za životno djelo.
Zona Industriale di Paderno, Udine
Zona Industriale di Paderno je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Forest-Saint-Julien
Fore Sen Žilijen je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornji Alpi koja pripada prefekturi Gap.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 218 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1200 metara (maksimalnoj 1.631 m, a minimalnoj 1.015 m).
Yeh Fa-shan
Yeh Fa-shan (葉 法 善) (631–720), poznati i kaoYe Fashan i kao Savršeni čovjek Ye, bio je taoistički svećenik koji je živio u Kini u doba dinastije Tang. Pripisuju mu se brojna čuda, a po jednoj hagiografskoj legendi, je kao Besmrtnik otišao na Nebo "usred bijela dana" 12. jula 720.
Bitka kod Wogastisburga
Bitka kod Wogastisburga se odigrala godine 631. između slavenske vojske pod kraljem Samom na jednoj, i franačke vojske pod kraljem Dagobertom I na drugoj strani. Do nje je došlo kada je Dagobert pokrenuo pohod na slavensku teritoriju u tri kolone - jednu su činili Alemani, drugu Langobardi, a treću austrazijski Franci. Dvije kolone su bile uspješne, ali je treća naišla na slavensku vojsku i bila poražena nakon trodnevne bitke. Jedini izvor o ovom događaju je Fredegarova kronika, koji ne daje jasne indicije gdje se ona, zapravo, odigrala. "Wogastisburg" se u hipotezama kasnijih historičara smještao na razne lokacije u današnjoj Češkoj, Slovačkoj i Austriji.
Klofilijum
Klofilijum je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 338,978 Da.
Galerija Kopiola
Galerija Kopiola (Galeria Copiola; 96. pne. - iza 9. n.e.) je bila rimska plesačica i glumica poznata po izuzetno dugom životnom vijeku te kao jedna od prvih glumica čije je ime zabilježeno u historiji.
Galerija Kopiola je scenski debi imala godine 82. pne. za vrijeme Suline diktature, kada je sudjelovala na igrama koje je organizirao plebejski edil Marko Pomponije. Tada joj je bilo 13 ili 14 godina. Plinije Stariji, koji je glavni izvor o njenom životu, opisuje je kao emboliaru, odnosno sugerira da su njena specijalnost bile plesne i glumačke točke između činova "normalne" drame.
Sljedeći put se spominje 55. pne. kao jedna od sudionica na svečanom otvaranju Pompejevog teatra, kada je za tu prigodu prekinula svoje umirovljenje.
Posljednji put se spominje godine 9. kada je bila prisutna na igrama koje je organizirao car August, a kada joj je bilo 104 godine. Plinije ne navodi da li je tamo bila sudionik ili tek počasni gost.
125
thumb|[[Zhang Heng]]
Godina 125. (CXXV) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Paulina i Ticija (ili, rjeđe, godina 878. Ab urbe condita). Oznaka 125. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Kišne šume Atsinanana
Kišne šume Atsinanana je naziv za šest nacionalnih parkova u istočnom Madagaskaru, u pokrajinama Atsirananani, Toamasini i Fianarantsoi koji su 2007. godine upisani na UNESCO-v spisak Svjetske baštine kao "primjer reliktnih šuma od presudne važnosti za održavanje aktualnih ekoloških procesa potrebnih za opstanak madagaskarske jedinstvene bioraznolikosti, koja se odražava u geološkoj historiji otoka". thumb|left|200px|Položaj Nacionalnih parkova i zaštićenih područja na Madagaskaru Madagaskar se odvojio od ostatka kopna prije više od 60 milijuna godina, tako da je njegov biljni i životinjski svijet izolirano evoluirao. Prašume su tada odigrale ključnu ulogu u odvijanju ekoloških i bioloških procesa, kao i otočke biološke raznolikosti, koja uključuje izniman broj ugroženih vrsta, poput velikog broja primata i lemura. Oko 80 do 90% svih biljnih i životinjskih vrsta u prašumama Atsinanana su endemi i ugrožene vrste jer su nastale i mogu egzistirati samo u ovom jedinstvenom prašumskom sistemu. Od 123 vrste sisavaca na Madagaskaru njih 78 živi u zaštićenom području parkova, a 72 su na Crvenoj listi ugroženih vrsta Međunarodne unije za zaštitu prirode i prirodnih resursa. Ovi nacionalni parkovi poznati su i po svojoj megaraznolikosti jer u njima živi oko 1200 vrsta biljaka, pet vrsta primata, sve vrste lemura, sedam vrsta glodavaca, šest vrsta sisavaca mesoždera i nekoliko vrsta šišmiša.
Markiz od Beixianga
Markiz od Beixianga, (trad. kin. 北鄉侯, poj. kin. 北乡侯, py bĕi xīang hóu, Wade-Gilles: Han Pei-hsiang-hou), ponekad navođen kao Car Shao (少帝, doslovno "mladi car"), bio je kineski car iz dinastije Han. Odabran je za nasljednika cara Ana nakon Anove iznenadne smrti godine 125, ali je ubrzo po stupanju na prijestolje umro, poslije čega je uslijedio dvorski puč eunuha koji su u ime cara Shuna svrgnuli režim carice majke Yan, zaslužne za markizov dolazak na prijestolje.
Cascade-Chipita Park, Colorado
Kaskejd-Čipita Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.655, što je 54 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Angiotenzinski receptor
Angiotenzinski receptori su klasa G protein-spregnutih receptora čiji ligandi su angiotenzini. Oni su značajni u renin-angiotenzin sistemu, gde su odgovorni za prenos signala glavnog hormonskog efektora.
Struktura
AT1 i AT2 su receptori sa ~30% zajedničke sekvence. Oni imaju sličan afinitet za angiotenzin II, koji je njihov glavni ligand.
Mehanizam
Angiotenzinski receptor se aktivira vazokonstrikcinim peptidom angiotenzinom II. Aktivirani receptor se spreže sa Gq/11 i Gi/o. Time se aktivira fosfolipaza C i povećava citosolna koncentracija Ca2+, čime se iniciraju ćelijski responsi kao što je stimulacija proteinske kinaze C. Aktivirani receptor takođe inhibira adenilat ciklazu i aktivira razne tirozinske kinaze.
Drevni sistem mjera
Kroz historiju je postojalo mnogo mjernih jedinica. Mnoge od njih su bile nejasne i netočne. Iako su nekada imale isti izvor, njihove vrijednosti su se znale razlikovati od države do države. To ne smije dovesti do zaključke da su sve bile netočne. Često su poslužile za precizna mjerenja i vijekovima služile kao standard. Tako je dužina stranice Velike piramide u Gizi 235 m imala toleranciju od 15 mm, i to prije 4500 godina.lkkbb
Vanjske veze
Alte Maße und Gewichte Systems of measurement Sistemi di misurazione Miary rzymskie
Gautamiputra Satakarni
thumb|[[Nahapana|Nahapanina kovanica na koju je svoj tekst stavio Gautamiputra Satakarni.]]
Gautamiputra Satakarni (također poznat kao Shalivahana) (cca. 78-102?) je bio dvadeset treći po redu vladar Satavahana Carstva u drevnoj Indiji. Bio je sin kralja Satakarnija. Poznat je po tome što je vodio uspješni rat protiv indo-skitskog vladara Nahapane te uništio njegovu dinastiju Ksaharata ili "Zapadnih satrapa".
Prvenstvo Splitskog nogometnog podsaveza 1920.
Proljetno prvenstvo
Bannio, Verbano-Cusio-Ossola
Bannio je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 676 m.
Ambohimanga
Kraljevsko brdo Ambohimanga je lokalitet od iznimnog historijskog i kulturnog značaja za Madagaskar. Udaljen je oko 24 km istočno od glavnog grada Antananariva. Lokalitet se sastoji od utvrđenog historijskog naselja s rezidencijama i grobnicama nekoliko ključnih članova kraljevske porodice Merina, plemenske dinastije koja se uspela na vlast u 19. vijeku i ujedinila brojna plemena otoka pod svoju vlast.
Lokalitet Ambohimanga jedan je od dvanaest svetih brežuljaka Merina, uz koji Malgaše veže jak osjećaj nacionalnog identiteta, a također je i duhovno svetište koje za njih tu postoji posljednjih 500 godina. Danas je to lokalitet u koji dolaze hodočasnici iz cijelog Madagaskara i svijeta. Kompleks Ambohimanga je 2001. uvršten na UNESCO-v na popis Svjetske baštine.
Historija kompleksa
Andriamasinavalona, tadašnji vladar kraljevstva Merina, podijelio je svoje kraljevstvo 1710. ostavljajući Ambohimangu (Plavo brdo) jednom od četvorice sinova, koji je od nje napravio svoju prijestolnicu. Ambohimanga je kasnije postala posjed princa Andrianampoinimerina 1787. godine. On je nakon što je postao kralj otpočeo svoj projekt ujedinjenja kraljevstva Merina iz svoje nove prijestolnice u Antananarivu, ali je još uvijek često boravio u svojoj staroj drvenoj palači izgrađenoj za njega. Ambohimanga se otada držala jednim od svetih kraljevskih brda Merina i bila znana kao Zabranjeni grad sve do 1897. kada je francuska kolonijalna uprava prenijela sve relikvije i značajne stvari kraljevske obitelji u Antananarivo, željevši na taj način razbiti duh otpora i etničkog identiteta inspiriran tim simbolima.
Objekti u Ambohimangu
Naselje Ambohimanga ima sedam vrata, glavna, najveća i dobro očuvana su Ambatomitsangana (Temeljni kamen). Svakog jutra i večeri, tim od dvadesetak vojnika kotrljao je ogroman kamen disk, promjera 40,5 m, debeljine 30 cm i mase oko 12 tona, kojim su zatvarali vrata u Ambohimangu. Taj način zatvaranja otvora (vavahadi na malagaškom) bio je tipičan za većinu utvrđenih naselja kraljevstva Merina u to vrijeme. Zid oko naselja izgrađen je 1847. po nalogu kraljice Ranavalone I., od kamena povezanog drevnom žbukom (spoj vapna i bjelanjka).
Mahandrihono
thumb|left|220px|Jedna od sedam vrata Ambohimanga Mahandrihono je skromna građevina koja je bila sjedište kralja Andrianampoinimerina prije premještanja prijestolnice u Antananarivo. To je jednostavna drvena zgrada izgrađena u tradicionalnom madagaskarskom arhitektonskom stilu, kako je tad radila aristokracija Merina. U njoj se još uvijek nalaze predmeti koji su pripadali kralju Andrianampoinimerina, kao što su oružje, bubnjevi, talismani i ogroman krevet, u koji je primao svojih dvanaest žena jedna za drugom.
Nanjaka
Nanjaka je bila utvrda unutar kompleksa, ali je uništena za vrijeme pogreba kraljice Ranavalone I. kad je eksplodirao barut smješten u obližnjem objektu.
Popis kraljeva Kambodže
Kralj Kambodže je državni poglavar Kraljevine Kambodže. Prema kambodžanskom državnom uređenju, kralj ima isključivo ceremonijalne ovlasti, ali također predstavlja simbol mira, stabilnosti i prosperiteta kmerskog naroda. Kralj Kambodže na prijestolje dolazi izborima, te Kambodža tako predstavlja jedan od rijetkih izbornih monarhija u svijetu.
Chaktomuk period (1431. – 1525.)
Kambodžanski građanskji rat: Ponhea Chan i Sdech Kan rat: 1516-1525
Ambohimanga
Amparihi
Amparihi su dva velika bazena isklesana iz kamena, jedan je bio za kupanje kralja Andrianampoinimerina, a drugi je bio od kraljice Ranavalone I. Voda je jedanput tjedno donošena iz svetog jezera Amparihi na sjeveru naselja.
Popis kraljeva Kambodže
Suvremena Kambodža (1860. – danas)
Norodom •    Sisowath
Prijelazni period (1970. – 1993.)
''Od 1970. do 1993. godine, Kambodža je prošla kroz turbulentan period nemonarhijskog uređenja u kojem je došlo do izmjene različitih sustava vlasti i režima. Monarhija je ponovo uspostavljena u mirnodopskom razdoblju, nakon općih izbora 1993. godine.''
Fairview, Erie County, Pennsylvania
Fervju je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.348.
Gornja Bavarska
Gornja Bavarska je jedan od sedam administrativnih regiona nemačke države Bavarska. Nalazi se u južnom delu Bavarske oko grada Minhena. Gornja Bavarska je podeljena na četiri regiona -{Planungsverband}-): Ingolštat, Minhen, Oberland i Sidoštoberbajern.
Stanovništvo
Stanovništvo Gornje Bavarske kroz istoriju: 1939: 1.999.048 1950: 2.541.896  1961: 2.831.744  1970: 3.324.104  1987: 3.598.126  2002: 4.169.657
Delmira Agustini
Delmira Agustini (24. oktobar 1886 – 6. jul 1914), bila je urugvajska pjesnikinja, koja se smatra jednim od najvećih pjesnika latinoameričke književnosti na početku 20. vijeka.
Rođena je u porodici italijanskih doseljenika, gdje je njen spisateljski talent otkriven još u djetinjstvu. Pjesme je počela pisati sa 10 godina, a potom je studirala francuski, muziku i slikanje. Potom je pisala za časopis La Alborada i postala dio tzv. Generacije 1900, kojoj su pripadali Julio Herrera y Reissig, Leopoldo Lugones i Rubén Darío. Darío, koga je smatrala svojim učiteljem, ju je usporedio sa Terezijom Avilskom, ustvdivši da je Agustini nakon nje bila jedina spisateljica "u stanju da se izrazi kao žena". Mnoga njena djela su se bavila ženskom seksualnošću, a svoju posljednju knjigu Los Cálices Vacíos (Prazni kaleži) je posvetila Erosu. 14. augusta 1913. se udala za Enriquea Joba Reyesa, ali ga je, nakon brojnih svađa, napustila nakon mjesec dana i vratila se u roditeljski dom. Razvod je bio formalno završen 5. juna 1914. Mjesec dana kasnije je Reyes bivšu suprugu ubio s dva hica iz pištolja u glavu, a potom izvršio samoubistvo.
Gornji Palatinat
Gornji Palatinat je jedan od sedam administrativnih regiona nemačke države Bavarska.
Gornja Frankonija
Gornja Frankonija je jedan od sedam administrativnih regiona nemačke države Bavarska.
Aigrefeuille-d'Aunis
Egrfej d Oni je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Rošfor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3151 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 188 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 18 metara (maksimalnoj 38 m, a minimalnoj 12 m).
Popis općina u Hrvatskoj
U Republici Hrvatskoj postoje 429 opštine / općine.
Valle Sacchette, Chieti
Valle Sacchette je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 802 m.