cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samonikli
Istorija
Decembra 1985. godine, ponovo su se okupili da bi svirali u Domu sindikata na koncertu koji je održan povodom obeležavanja 25 godina rok muzike u Beogradu, uz ostale poznate beogradske grupe iz onog vremena. Tada je sa njima nastupao i njihov nekadašnji pevač Marin Pečjak, a bas gitaru je svirao Bratislav Krstić - Krle, ex Slomljena srca, zamenjujući Novakovića koji je tih godina boravio van zemlje. Početkom 2003. godine, povodom 40. godišnjice od svog osnivanja, ponovo su se okupili u originalnom sastavu (M. Pavlov, M. Novaković, B. Drndić, V. Veljković) i održali "čajanku" za prijatelje i nekadašnje fanove u diskoteci Duga u Beogradu, vrativši se svojoj prvoj "ljubavi" - instrumentalnoj muzici! U dva navrata, 2005. i 2006. godine, potpomognuti starim drugarima, Bratislavom Krstićem na bas gitari i Slobodanom Bobom Misaljevićem, prvim solistom sarajevskih Indeksa, svirali su za nekoliko stotina ljudi u beogradskom restoranu "Park", što su zabeležile i kamere RTS-a.
Siluete (bend)
1973-1979
Zoran Miščević ostaje u Nemačkoj sve do 1973. godine nastupajući sa jednom italijanskom grupom, a po povratku u Jugoslaviju, potpuno zaboravljen, 1973. godine ponovo okuplja Siluete u još jednom pokušaju da se vrate na muzičku scenu. Međutim, taj pokušaj propada jer njihov folk rock pokušaj ne daje očekivane rezultate.
Tokom 1975. godine Zoran Miščević nastupa po hotelima, da bi 1976. godine ponovo formirao Siluete sa mladim muzičarima, ali i vernim saradnikom Ljubom Đorđevićem. Snimaju singl Ponoćni voz, i redovno nastupaju po manjim mestima u Srbiji, a sa Lidijom Velkovskom, bivšom mis Jugoslavije, snimaju singl Makedonsko devojče.
Tih godina Siluete se povremeno pojavljuju na velikim koncertima, a Zoran obavezno peva temu Dok su bile Siluete, Dugmići su bili malo dete što je predstavljalo varijaciju na pesmu Kad bih bio bijelo dugme grupe Bijelo dugme. Tako su se Siluete pojavile i na koncertu Bijelog dugmeta na stadionu JNA septembra 1979. godine.
Siluete nisu snimile mnogo ploča, a i ono što je snimljeno nije prodato u većem broju primeraka, jer nikada nisu upeli da prenesu svoj "živi" zvuk u studio, i da zvuče kao na živim nastupima. Ali, i pored toga, ili upravo zbog toga, Siluete zauzimaju istaknuto mesto u istoriji rock'n'roll-a u Jugoslaviji.
U jesen 1986. godine, posle duge bolesti, umro je klavijaturista Ljuba Đorđević, a pevač Zoran Miščević je umro 4. aprila 1995. godine.
Narodna seljačka stranka (Jugoslavija)
Narodna seljačka stranka je agrarna, lijevo orijentirana politička stranka koja je djelovala u Jugoslaviji prije drugog svjetskog rata. Nastala je kada je iz Zemljoradničke stranke izašla grupa članova na čelu s Dragoljubom Jovanovićem.
Lambert-Beerov zakon
mini|desno|250px|Dokaz Lambert-Beerova zakona: zelena [[laserska zraka svjetlosti prolazi kroz otopinu pigmenta rodamina 6B. Zraka svjetlosti postaje sve slabija kako prolazi kroz otopinu.]]
mini|desno|400px|[[Zalazak Sunca: pri položaju Sunca na obzoru Sunčevo zračenje prolazi kroz 35,4 puta veću masu stupca zraka nego kad je Sunce u zenitu.]]
Lambert-Beerov zakon (ponekad i Lambert-Beer-Bougertov zakon) je zakon o apsorpciji monokromatske svjetlosti u obojenim otopinama, po kojem količina svjetlosti koja se apsorbira u obojenom sloju otopine ovisi o debljini tog sloja (Lambertov zakon) i o množinskoj koncentraciji otopljene obojene tvari (Beerov zakon; prema njemačkom fizičaru Augustu Beeru, 1825. – 1863.). Na tom se zakonu temelje kolorimetrijske i spektrofotometrijske metode u analitičkoj kemiji. Beerov zakon je fizikalni zakon prema kojemu su eksponencijalno povezani svjetlosna jakost koju propušta otopina neke tvari i koncentracija otopine.
La Catedral, Santa María del Río
La Catedral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1841 m.
Rasnicu Bătrân, Cernătești
Rasnicu Bătrân je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Cernătești.
Lambert-Beerov zakon
Lambert-Beerov zakon može se prikazati izrazom:
Henry VII od Engleske
Henry VII od Engleske znan i kao Henry Tudor, grof od Richmonda (Zamak Pembroke, Wales, 28. septembar 1387. – London, 21. april 1509.), bio je prvi vladar iz Dinastije Tudor na engleskom tronu, koji je vladao od 22. august 1485. do svoje smrti.
Kao pobjednik u Bitci kod Boswortha 1485. okončao je dinastičke ratove koji su razdirali Englesku znane kao Ratovi dviju ruža između Dinastije York i Dinastije Lancaster i osnovao vlastitu Dinastije Tudor.
Biografija
Henry je rođen tri mjeseca nakon što mu je otac Edmund Tudor grof od Richmonda umro, tako da mu se majka Margaret Beaufort koja je imala svega 14 godina kad ga je rodila odmah preudala. Tad ga je na daljni odgoj preuzeo njegov ujak Jasper Tudor, grof od Pembroka.
Henry je bio interesantan klanu Lancaster zbog svog porijekla, naime njegov otac je bio dijete Owena Tudora, velškog plemića i Catherine od Francuske udovice kralja Henrya V., a njena majka bila je pak praunuka Johna od Genta, grofa od Lancastera, koji je izrodio djecu prije nego što se oženio sa Catherinom Swynford, pa ih je parlament proglasio nezakonitim pretendentima na tron, tako da ispočetka nije bio nikom interesantan.
Ali kad je 1471. umro Henry VI i njegov sin Edward, a Henry Stafford, grof od Buckinghama poginuo u pobuni protiv kralja Richarda III. Henry je na osnovu lancasterskog porijekla svoje majke, postao glavni pretendent za tron lancasterskog klana.
Kad su oni doživjeli krah u Bitci kod Tewkesburya 4. maja 1471. ujak ga je zbog sigurnosti prebacio u Bretanju pod okrilje njihovog vojvode Françoisa II.
On mu je pomogao u njegovom prvom pokušaju rušenja Richarda III 1483. kad se Henry namjeravao pridružiti pobuni koju je podigao Henry Stafford, grof od Buckinghama, ali je ona ugušena prije nego što se Henry uspio iskrcati na englesko tlo.
Njegov drugi pokušaj u augustu 1485. bio je puno bolje organiziran, jer je uspio osigurati francusku pomoć, a i pokolebati i razdjeliti jorkovski klan obećanjem da će oženiti Elizabeth, kćer Edwarda IV od Yorka.
Tako da je kad se iskrcao sa vojskom od nekih 5.000 vojnika kod Milford Havena u Walesu, relativno lako prodro do Londona, jer su mu se putem pridružili brojni simpatizeri lancasterskog klana. U odlučnoj Bitci kod Boswortha 22. augusta 1485. teško je porazio i ubio Richarda III., kog su u ključnom trenutku izdali najvjerniji saveznici (između ostalih i očuh lord Stanley). Nakon tog je okrunjen za kralja u oktobru, a parlament ga je proglasio legitimnim vladarom u novembru.
Odmah nakon toga ispunio je svoje obećanje o braku, jer se 1486. i oženio sa Elizabethom od Yorka, kćerkom Edwarda IV. i na taj način doprinio je smirivanju još uzavrelih tenzija.
Istovremeno je radio na učvršćivanju svoje još uvijek nesigurne vlasti. Jer su se pojedine pristalice klana York okupljale oko Perkina Warbecka koji je tvrdio da je on Richard mlađi sin Edwarda IV., kog je Richard III zatvorio u Londonski Tower, ali i oko Lamberta Simnela koji je tvrdio da je unuk grofa od Warwicka, političkog mentora Edwarda IV. Lamberta Simnela je vojno porazio u Bitci kod Stokea 1487., a Perkina Warbecka je 1497. uspio uhapsiti, pa je 1499. obješen kao lažni pretendent i buntovnik.
Kad je umro naslijedio ga je njegov jedini preživjeli sin Henry VIII i to bez imalo problema ili glasa opozicije.
Lambert-Beerov zakon
gdje je: I0 - početna svjetlosna jakost, I - svjetlosna jakost propuštene svjetlosti kroz optičko sredstvo debljine L (optička debljina) i koncentracije N, a σ - reducirani apsorpcijski koeficijent svojstven za tvar koja apsorbira svjetlost.
Apsorbiranje Sunčeva zračenja u atmosferi
Svaki plin selektivno apsorbira elektromagnetsko zračenje, i to s obzirom na valnu duljinu λ. Također svaki plin ima konstantan koeficijent apsorpcije, koji ovisi o valnoj duljini zračenja i o stanju plina. Energiju zračenja apsorbiraju molekule plina, pretvarajući je u neki drugi oblik energije, pa zato apsorbirana energija zračenja ovisi o gustoći plina, te o debljini sloja plina kroz koji zračenje prolazi.
Za monokromatsko zračenje odnos je jakosti (intenziteta) zračenja Iλs nakon prolaza kroz sloj zraka masenog koeficijenta apsorpcije αλm, debljine s, gustoće ρ(s), i jakosti upadnog zračenja Iλ0 opisan Lambert-Beer-Bougertovim zakonom:
Eksponent zove se optička debljina atmosfere. Ona je ovisna o položaju Sunca, najmanja je za Sunce u zenitu, a najveća za Sunce na obzoru (horizontu).
Masa zapaženog stupca zraka s osnovicom površine (ploštine) A jest:
Omjer te mase m za neki položaj Sunca M i za Sunce u zenitu M0 zove se optička masa atmosfere:
Ovisnost optičke mase atmosfere o kutnoj visini Sunca navedena je u tablici:
Za različite kutne visine Sunca prikazane su u tablici pripadne vrijednosti optičke mase atmosfere. Vidi se da pri položaju Sunca na obzoru (horizontu) Sunčevo zračenje prolazi kroz 35,4 puta veću masu stupca zraka nego kad je Sunce u zenitu. To je razlog da u jutarnjim satima, nakon izlaska Sunca, Sunčevo ozračenje na površini Zemlje naglo raste, a u večernjim satima, pred zalazak Sunca naglo pada.
Atmosfera se neposredno ne zagrijava time što molekule zraka apsorbiraju Sunčevo elektromagnetsko zračenje. Apsorbirana energija zračenja očituje se u raznim fotokemijskim, fotoelektričnim i drugim molekularnim procesima, pa tako, na primjer, u velikim visinama apsorpcijom ultraljubičastog zračenja nastaje ozon. U troposferi, uz vodenu paru, i ugljikov dioksid apsorbira infracrveno zračenje, a Sunčevo zračenje apsorbiraju i primjese u atmosferi (prašina) i kapljice oblaka i magle.
Bardani, Lucca
Bardani je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Zemljoradnička stranka (Jugoslavija)
Savez zemljoradnika, kasnije poznat pod nazivom Zemljoradnička stranka bila ja politička stranka koja je okupljala seljaštvo u Kraljevini SHS, kasnije Jugoslaviji.
Na početku je djelovala na području cijele tadašnje države, ali ju je u krajevima s hrvatskom većinom potisnula Hrvatska seljačka stranka.
Iz nje se nešto kasnije pod vodstvom Dragoljuba Jovanovića izdvojila lijevo orijentirana Narodna seljačka stranka.
Rad joj je prestao s formiranjem komunističke Jugoslavije, kada je zabranjena.
Vijeće grada Dundeea
Vijeće grada Dundeea (engleski: Dundee City Council) je jedno od 32 područnih vijeća (council area) i namjesništva (lieutenancy area) na istoku Škotske, ograničeno na sam grad Dundee.
Grad Dundee bio je još 1894. samostalna grofovija, - 1975. postao je distrikt, a 1994. osnovano je vijeće pod imenom The City of Dundee. Već iduće 1995. promjenjeno je ime u Dundee City.
Geografske karakteristike
Vijeće grada Dundeea leži duž obala estuarija Firth of Tay, a sa kopna je okružen sa područnim vijećema; Angus, Perth i Kinross i Fife.
Vijeće grada Dundeea je svojim površinom od samo 59.83 km² najmanje, ali brojem stanovnika kojih ima 148,170 spada među veće, administrativni centar mu je sam grad Dundee.
Cà di Stringa, Alessandria
Cà di Stringa je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Abraham Zapruder
Abraham Zapruder (15. maj 1905 - 30. august 1970) bio je američki poslovni čovjek i proizvođač ženske konfekcije, najpoznatiji po tome što je 22. 11. 1963. u Dallasu filmskom kamerom zabilježio atentat na Johna F. Kennedyja. Film u trajanju od 26 sekundi - kasnije poznat kao Zapruderov film - postao je jedna od najproučavanijih filmskih snimki u historiji.
Passano, La Spezia
Passano je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Alos-Sibas-Abense
Alo Sibaz Aban je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Mel Martinez
Melquiades Rafael "Mel" Martinez (23. 10. 1946.-) je američki republikanski političar kubanskog porijekla i senator iz savezne države Florida.
Martinez je rođen u kubanskom gradu Sagua La Grande, a godine 1962. je emigrirao na Floridu u tzv. Operaciji Petar Pan, koju su bile organizirale katoličke humanitarne organizacije. Godine 1973. Martinez je Univerzitetu Floride diplomirao pravo, a nakon toga se počeo baviti advokaturom. Bio je dosta aktivan u nizu građanskih inicijativa, kao i katoličkim dobrotvornim organizacijama.
Zahvaljujući tome je brzo napredovao u Republikanskoj stranci, a godine 2000. bio jedan od vodećih ljudi Georgea W. Busha u izbornoj kampanji na Floridi. Godine 2000. Martinez je bio jedan od elektora koji su Busha proglasili predsjednikom.
Martinez je nakon toga u administraciji predsjednika Georgea W. Busha služio kao 12. po redu sekretar za urbanizam.
Martinez je 12. 12. 2003. podnio ostavku na svoju kabinetsku funkciju kako bi se natjecao za senatsko mjesto u Floridi ispražnjeno umirovljenjem demokratskog senatora Boba Grahama. Martinez je osigurao republikansku nominaciju i tijesno pobijedio demokratsku kandidatkinju Betty Castor. Taj izborna pobjeda ga je učinila prvim Amerikancem kubanskog porijekla u američkom Senatu. Martinez također, zajedno s Kenom Salazarom predstavlja prvog Hispanoamerikanca u američkom Senatu od 1977. U januaru 2006. im se priključio Bob Menendez.
El Dorado, Río Bravo
El Dorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Katal
Katal je SI izvedena jedinica za katalitičku aktivnost.. Definiše se kao molovi u sekundi. Ime katal se koristi za ovu jedinicu već decenijama, ali je tek 1999. postala zvanična SI izvedena jedinica Rezolucijom 12 dvadesetprve Generalne konferencije težina i mera, na predlog Međunarodne federacije kliničke hemije i laboratorijske medicine. Formalnim usvajanjem katala se nada da će se smanjiti korišćenje ne-SI jedinice zvane „jedinica“, simbol "U", definisane kao mikromolovi u minutu. Sada se u praksi „jedinice“ češće koriste nego katal, ali njihovoj definiciji fali koherentnost sa SI sistemom.
Katal se ne koristi da izrazi tempo reakcije; to se izražava u molovima u sekundi. On se koristi za merenje količine katalizatora. Jedan katal tripsina, na primer, je ona količina tripsina koja razbija jedan mol peptidne veze u sekundi.
El Plan, Almoloya de Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1083 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2631 m.
Coronillas, Turicato
Coronillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
Huntley, Montana
Hantli je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 446, što je 35 (8,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Paiztle, Mazamitla
El Paiztle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mazamitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2000 m.
Bajío del Yerbaníz, Rincón de Romos
Bajío del Yerbaníz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Neuburg am Rhein
Nojburg am Rajn je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.518 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334021.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Germershajm Nojburg am Rajn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 106 metara. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.518 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 305 stanovnika/km².
Los Achotes, Zihuatanejo de Azueta
Los Achotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zihuatanejo de Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Sabbionera-Breda Franca, Brescia
Sabbionera-Breda Franca je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Buhl-Lorraine
Bil Loren je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 817, a gustina naseljenosti je iznosila 73 stanovnika/km².
Okladi
Okladi je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 49 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 59 stanovnika).
Demografija
U naselju Okladi živi 35 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,7 godina (38,4 kod muškaraca i 41,6 kod žena). U naselju ima 17 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,88.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
1,4-Dioksin
1,4-Dioksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 84,073 Da.
Terrone, Salerno
Terrone je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Ivan Paližna
thumb|150px|Bista Ivana Paližne u [[Zagrebačka katedrala|Zagrebačkoj katedrali]]
Ivan Paližna ( - 1391) je bio hrvatski ban i prior Vrane poznat pre svega po svojoj borbi za nezavisnost južnih slavena tako da je ratovao protiv Žigmunda Luksemburškog (1386-91) za Hrvatsku i u bitki na Kosovu 1389. godine za Srbiju protiv Turaka.
Život
O Ivanovom ranom životu se ništa ne zna sve do 1381. godine kada se već našao na položaju priora Vrane i kada je već uživao popularnost u Hrvatskoj. Nakon što su hrvatski i ugarski plemići izabrali 1385. godine Karla Dračkog za kralja ovaj je Ivana Paližnog proglasio banom Hrvatske. Nakon što je novi kralj ubijen početkom 1386. godine Ivan je sudjelovao s braćom Horvat u zarobljavanju i potom pogubljenju kraljice Elizabete Bosanske koja je organizirala kraljevo ubojstvo nakon čega je njihovu vojsku razbio Žigmund Luksemburški. Bez obzira na tešku situaciju u Hrvatskoj 1389. godine Ivan Paližna je organizirao vojnu skupinu koja je došla u pomoć Srbiji tokom turske invazije koja će rezultirati bitkom na Kosovu u kojoj će ta vojna skupina sudjelovati.
Po povratku u Hrvatsku Ivan će uz pomoć bosanskog kralja kralja Tvrtka I nastaviti svoju borbu protiv Žigmunda tako da će u jednoj bitci protiv njega biti smrtno ranjen od posledice čega će 1391. i umreti u svom vranskom samostanu.
Zanimljivost
U knjizi Istorija srpskog naroda II koju je pisala grupa autora 1982. tvrdi se da Ivan Paližna nije sudjelovao u bitki na Kosovu 1389. godine.
Zapruderov film
Zapruderov film je naziv za nijemi film u boji koga je 22.11. 1963. kućnom kamerom snimio američki poduzetnik Abraham Zapruder prilikom posjeta američkog predsjednika Johna F. Kennedyja Dallasu te na kome je zabilježen atentat. Iako je isti događaj zabilježilo još nekoliko kamera, nijedan snimatelj nije imao tako dobar položaj kao Zapruder koji je snimao odozgo i sa strane ulice Elm na kojoj se nalazio sam predsjednik. Zahvaljujući tome u 26 sekundi, koliko traje film, gledatelji imaju najbolji prikaz trenutaka u kome Kennedyja i njegove suputnike pogađaju meci, uključujući i kobni hitac koji je pogodio predsjednika. Kao jedan od najboljih svjedočanstava, odnosno dokaza vezanih uz taj događaj, Zapruderov film se smatra jednim od najproučavanijih filmskih snimaka u historiji.
Fondachelli-Fantina, Messina
Fondachelli-Fantina je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Enon, Virginia
Inon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.466.
Brecha 124 con Kilómetro 115, Río Bravo
Brecha 124 con Kilómetro 115 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Iki
Iki (いき ili 粋) je tradicionalni japanski estetski ideal ljudskog ponašanja i volje; grubo rečeno stil ophođenja. Smatra se da su osnove iki-ja nastale među građanima (čonin - 町人) Edo perioda. Iki se često pogrešno shvata kao holistička ideja koja podrazumeva sve japansko; međutim, iki je zapravo specifični estetski ideal, drugačiji od ostalih površnih gledišta. Iz tog razloga su se obično samuraji i seljani, kao viša i niža društvena klasa smatrali slojem ljudi koji ne poseduju kvalitete iki-ja, već podpadaju u jabo (野暮 - antonim iki-ja). U isto vreme, savremena popularna predstava, prikazuje individualne borce kao značajne nosioce atributa iki. Na samu popularizaciju korišćenja izraza iki među modernom intelektualnom elitom, uticalo je delo Kuki Šuzo-a, Iki no kozo (「いき」の構造 - Struktura iki-ja) iz 1930. godine.
S obzirom da je iki skovan od strane srednje klase japanskih trgovaca, može se smatrati savremenijim izrazom od tradicionalnog vabisabi (侘寂). Iki odražava karakteristike jednostavnosti, sofisticiranosti, spontanosti i originalnosti. On je takođe efemeran, romantičan, direktan, odmeren, smeo, mudar i nesvestan. Iki može da predstavlja ljudsku osobinu ili veštačku pojavu koja poseduje ljudsku volju ili svest. Dobar predstavnik iki-ja je pisac Haruki Murakami (1949. -), koji piše čistim i odlučnim stilom, donekle sentimentalnim i sa primesama fantastike. Za razliku od Murakami-ja, Jasunari Kavabata (1899. - 1972.) piše više poetski, sa većim naglaskom na unutrašnje emotivno stanje svojih likova, okrećući se ka izrazu vabisabi.
Rod Paige
thumb|Rod Paige Dr. Roderick Raynor "Rod" Paige (17.6. 1933.-), je bio 7. po redu sekretar za obrazovanje od 2001 do 2005, u administraciji predsjednika Georgea W. Busha. Paige, koji je odrastao u Mississippiju u doba rasne segregacije, svoju je karijeru temeljio na uvjerenju da kvalitetno obrazovanje garantira priliku za napredovanje u društvo, te je vršio niz važnih dužnosti od dekana na koledžu preko školskog nadzornika sve dok nije postao prvi Afroamerikanac na na najvišoj obrazovnoj funkciji u SAD.
15.11. 2004. dr. Paige je obznanio kako podnosi ostavku. Margaret Spellings, savjetnik Bijele kuće za unutrašnju politiku, je imenovana za njegovog nasljednika. Senat ju je potvrdio 20.1. 2005. nakon Bushove druge inauguracije.
Paige je rođen u Monticellu, te je odrastao u familiji učitelja u javnim školama. Stekao je fakultetsku diplomu na Državnom univerzitetu u Jacksonu u Mississipiju te magisterij i doktorat na Univerzitetu Indiana u Bloomingtonu.
Manuscrit trouvé à Saragosse
Manuscrit trouvé à Saragosse je roman koga je godine 1815. na francuskom jeziku napisao poljski književnik Jan Potocki. Okvirni zaplet započinje za vrijeme Napoleonskih ratova u Španiji, kada neimenovani francuski oficir u Zaragozi pronalazi tajanstveni rukopis za koga se ispostavi da predstavlja memoare Alfonsa von Wordena, valonskog oficira u španskoj službi u 18. vijeku, a u kojima se opisuje njegove bizarne i na trenutke gotovo fantastične pustolovine vezane uz Cigane, Maure, kabaliste i tajna društva. Rukopis jd Potocki do svoje smrti napisao u nekoliko verzija, od kojih je integralna verzija na poljskom jeziku objavljena tek 1847. Na sadržaj su značajno uticala iskustva koje je sam Potocki stekao prilikom svojih brojnih putovanja, ali i klasične zbirke priča kao što su Decameron i 1001 noć.
Godine 1965. je u Poljskoj po romanu snimljen popularni istoimeni film sa Zbigniewom Cybulskim u glavnoj ulozi.
Samostalna demokratska stranka
Samostalna demokratska stranka je politička stranka koja je djelovala u Jugoslaviji od 1924. do 1946. godine. Okupljala je uglavnom Srbe, i to tzv. prečane - odnosno Srbe koji su živjeli na području bivše Austro-Ugarske.
Međutim, 1927. SDS upravo na toj platformi s Hrvatskom seljačkom strankom stvara Seljačko-demokratsku koaliciju. Stranka će zbog toga biti izložena progonima za vrijeme šestojanuarske diktature, a Pribićević je uhapšen.
Nakon njegove smrti stranku je vodio Srđan Budisavljević. Godine 1939. je SDS nakon sporazuma Cvetković-Maček ušla u vladu i u njoj ostala do aprilskog rata. Nakon uspostave komunističke Jugoslavije joj je zabranjen rad.
Samostalna demokratska srpska stranka, koja danas djeluje u Hrvatskoj, se poziva na tradiciju SDS.
Requiem for a Heavyweight (TV drama)
Requiem for a Heaveyweight je američka crno-bijela televizijska drama napravljena po scenariju Roda Serlinga i u režiji Ralpha Nelsona i premijerno prikazana u okviru antologije Playhouse 90 na programu mreže CBS 1956. godine, a koja se smatra jednom od najpoznatijih i najuspješnijih TV-drama u historiji američke televizije.
I Serling i Palance su imali iskustva kao boksači, te se TV-drama odlikovala izuzetnom autentičnošću u prikazu tog sporta. Nakon prikazivanja je dobila brojne pohvale, a što je uključivalo i Eda Wynna, oca Keenana Wynna dotle poznatog isključivo kao komičara, u ozbiljnoj dramskoj ulozi McClintockovog bolničara Armyja. Requiem je dobila prestižnu nagradu Peabody kao i nekoliko nagrada Emmy, a nakon čega je Serling dobio reputaciju jednog od najboljih televizijskih scenarista u Americi.
Requiem je nakon toga adaptiran kao TV-drama u nekoliko različitih zemalja, pa je tako već sljedeće godine u Britaniji BBC emitirao vlastitu verziju sa Seanom Conneryjem u glavnoj ulozi. Godine 1974. je RTV Beograd emitirala vlastitu verziju pod naslovom Rekvijem za teškaša sa Batom Živojinovićem u glavnoj ulozi. Godine 1962. je snimljen istoimeni igrani film sa Anthonyjem Quinnom u glavnoj ulozi.
Samo je snimanje TV-drame postalo 1960. godine predmetom TV-drame The Man in the Funny Suit u kojoj otac i sin Wynn tumače same sebe.
Aztlán
thumb|right|280px|Sedam spilja Chicomoztoca, iz teksta Historia Tolteca-Chichimeca Aztlán (od Aztlān, ) je legendarna prapostojbina Nahua naroda, jedne od glavnih kulturnih grupa Mezoamerike, a koja se također smatra prapostojbinom Uto-Aztecan narod. Izraz Astek je nahuatl riječ za "ljudi iz Aztlana".
Nahuatl legende navode da je sedam plemena živjelo u Chicomoztocu ili "mjestu sedam pećina". Svaka od njih je predstavljala različitu Nahua grupu: Xochimilca, Tlahuica, Acolhua, Tlaxcalan, Tepaneca, Chalca i Mexica. Ta su plemena napustila pećine i naselile se "kraj" Aztlána ili Aztatlana.
Nakon španskog osvajanja Meksika je priča o Aztlánu dobila na važnost nakon što su je španski franjevac Diego Durán zabilježio 1581. Njegov i drugi opisi su navodili raj nalik na Eden u kome nije bilo bolesti ni smrti, a koji je postojao negdje na sjeveru. Ti su opisi, između ostalog, potakli kasnije španske pohode i kolonizaciju današnje Kalifornije.
thumb|left|Predložena teritorija buduće Države Aztlan
Koncept Aztlana kao kolijevke pred-kolumbovske meksičke civilizacije je u 20. vijeku preuzeo Chicano pokret, odnosno različite organizacije meksičkih Amerikanaca na današnjem Jugozapadu SAD. Jedan od prvih je bio aktivist Oscar Zeta Acosta koji je izraz Aztlan koristio za nekadašnja područja Meksika izgubljena u meksičko-američkom ratu sredinom 19. vijeka. Organizacije kao Plan Espiritual de Aztlán i MEChA sadrže "Aztlan" u svom nazivu, a ponekad ih se opisuje kao separatističke i iredentističke.
Margaret Spellings
Kao najstarija od četvoro kćeri, rođena je u Michiganu te se zajedno s familijom doselila u Houston kada je pohađala treći razred osnovne škole.
Spellings je diplomirala političke nauke na Univerzitetu u Houstonu i radila u komisiji za reformu obrazovanja u administraciji teksaškog guvernera Williama P. Clementsa te kao pomoćni izvršni direktor Teksaškog udruženja školskih dodbora.
Prije nego što se priključila predsjedničkoj administraciji Georgea W. Busha, Spellings je bila politička direktorica Bushove prve kampanje za guvernera 1994. godine, a kasnije je postala viši savjetnik Busha za vrijeme njegovog guvernerskog mandata u Teksasu od 1994 do 2000.
Udana je za Roberta Spellingsa, advokata koji živi u Austinu. Prije direktnog bavljenja politikom je lobirala za uvođenje školskih vaučera u Teksasu.
Nakon ostavke Rod Paigea na mjesto sekretara za obrazovanje, Spellings je 17.11. 2004. nominirana na taj položaj od strane Busha, te potvrđena od strane Senata 20.1. 2005.
Ubrzo nakon stupanja na dužnost izazvala je kontroverzu pismom kojim kritizira javnu TV-kuću PBS zbog dječje TV-emisije Postcards From Buster u kojoj se pojavljuje lezbijski par. PBS je nakon toga odbio emitirati spornu epizodu, a predsjednik PBS-a Pat Mitchell podnio ostavku.
El Espíritu, Urique
El Espíritu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1532 m.
Karolinška umjetnost
Bio je to prvi korjenit pokušaj oživljavanja i kopiranja klasične mediteranske umjetnosti u oblicima i stilovima na području Sjeverne Evrope, što je rezultiralo fuzijom klasičnih i nordijskih elemenata u jedan raskošan i dostojanstven stil. Posebno je važno uvođenje kvalitetnog i sigurnog prikazivanja ljudske figure, što je otvorilo put kasnijem razvoju romanike i najzad gotike na Zapadu. Karolinška umjetnička era čini dio razdoblja u srednjovjekovnoj umjetnosti poznata kao "predromanika". Nakon prilično kaotičnog intervala poslije karolinške vladavine, nova otonska dinastija oživljava karolinšku umjetnost carskog dvora od 950. godine na dalje, te je dodatno razvija u vlastiti umjetnički stil poznat kao otonska umjetnost.
Pregled
Nakon što je izgradio carstvo, koje je po veličini bilo jednako Bizantskom Carstvu onog doba i koje se po veličini može usporediti sa Zapadnim Rimskim Carstvom, karolinški je dvor postao svjestan da nije razvio umjetnički stil kvalitetom usporediv s antičkom ili čak postantičkom umjetnošću (ili, kako je Ernst Kitzinger naziva, "subantičkom" umjetnošću) Umjetnost takve kvalitete još se uvijek stvarala u vrlo malim količinama u Rimu i malobrojnim drugim centrima u Italiji, što je Karlo Veliki i znao iz svojih kampanja i za svog krunisanja u Rimu 800. godine kao car Svetog Rimskog Carstva.
Kao simbolički predstavnik Rima on je zahtijevao renovatio (oživljenje) rimske kulture i učenja na Zapadu i zahtijevao da se razvije umjetnički stil sposoban razviti jaku naraciju i prikazivati likove s većim efikasnošću nego je to bila sposobna ornamentalna germanska barbarska umjetnost. Želio je postaviti sebe kao nasljednika velikih vladara prošlosti i kopirati i simbolički povezati umjetnička dostignuća ranokršćanske i bizantske umjetnosti sa svojim sopstvenim umjetničkim pravcem.
Bilo je to više od svjesne želje da se oživi kultura Antičkog Rima. Tokom vladavine Karla Velikog kontroverzija bizantskog ikonoklazma podijelila je Bizantsko Carstvo. Karlo Veliki je podržavao dosljedno odbijanje zapadne Crkve da slijedi ikonoklazam; u dokumentu Libri Carolini s točnošću se određuje pozicija dvora u odnosu na tu pojavu, bez sumnje u smjer u kojem će se razvijati. Bez inhibicija spram kulturalnog sjećanja na mediteransku pagansku idolatriju, Karlo Veliki je prvi put uveo kršćansko monumentalno religijsko kiparstvo, važan presedan u zapadnoj umjetnosti.
Do današnjih je dana preživio razuman broj iluminiranih rukopisa i skulptura malih dimenzija, najčešće u bjelokosti, ali rijetki primjerci obrade metala, mozaika, freska i drugih vrsta umjetničkog stvaralaštva. Pogotovo mnogi rukopisi su kopije ili reinterpretacije kasnoantičkih ili bizantskih originala, danas gotovo svih izgubljenih, a priroda utjecaja specifičnih modela na individualne karolinške radove ostaje konstantno otvoreno pitanje u historiji umjetnosti. Osim tih utjecaja, ekstravagantna energija insularne umjetnosti dodala je konačni ukus karolinškoj umjetnosti, koja je ponekad koristila i pleter i opreznije je slijedila insularnu slobodu da se po stranici manuskripta dekoracije šire oko i preko teksta.
S krajem karolinške vladavine oko 900., umjetnička je proizvodnja visoke kvalitete u Carstvu uvelike opadala otprilike tri generacije. S krajem 10. vijeka i pokretom reformi u Clunyju, kao i obnovljenog duha ideje Carstva, umjetnička proizvodnja ponovo oživljava. S prvom slijedećom dinastijom stabilno na vlasti u Njemačkoj se pojavljuje se novi predromanički stil: otonska umjetnost, dok u Engleskoj cvate kasna anglosaksonska umjetnost nakon što je nestala opasnost vikinških napada.
Iluminirani rukopisi
Najbrojniji radovi karolinške renesanse preživjeli do današnjih dana svakako su iluminirani rukopisi. Preživio je velik broj raskošnih rukopisa, najčešće molitvenika, dekoriranih relativno malim brojem minijatura preko cijele stranice s čestim prikazima portreta evanđelista, kao i raskošno ukrašenih euzebijevih kanona koji su slijedili prethodni stil insularne umjetnosti u Britaniji i Irskoj. Rjeđi su narativni prikazi, pogotovo ciklusi, ali ipak su se mnogi sačuvali, najčešće iz Knjige Postanka Staroga Zavjeta, dok su se scene iz Novoga Zavjeta češće nalazile na reljefima od bjelokosti kojima su se pokrivale korice knjiga. Iz insularne umjetnosti je preuzet običaj oslikavanja raskošno ukrašenih inicijala velikih dimenzija i pred kraj perioda karolinške umjetnosti dodatno je razrađen pojavom prvih narativnih scena, najznačajniji primjer je Drogov sakramentarij. Luksuzni rukopisi imali su korice prekrivene panelima od bjelokosti ili zlata ukrašene dragom kamenjem. Najraskošniji primjerci iluminiranih rukopisa bili su način podizanja prestiža i čuvali su se u riznicama značajnijih crkava, a radne kopije rukopisa držale su se u bibliotekama i svakodnevno koristile. Kod radnih kopija su inicijali mogli biti ukrašeni, ali ne nužno, a pronađeni su i primjerci s naknadno dodanim crtežima na marginama. Nekoliko najveličanstvenijih carskih rukopisa napisano je na stranicama pergamenta ofarbanih purpurnom bojom. Bernski Physiologus je relativno rijetki primjer raskošno ukrašenog sekularnog rukopisa s potpuno obojenim minijaturama. Između ovih dviju vrsta rukopisa (religioznog i sekularnog) nalazimo primjer rukopisa Codex Vaticanus Latinus 3868, napisanog za privatnu biblioteku važne ličnosti.
Centri stvaranja iluminiranih rukopisa
Pretpostavlja se da su karolinške rukopise u glavnom ili u potpunosti napisali svećenici u nekoliko centara u Franačkom Carstvu, svatko sa svojim vlastitim stilom kojeg je razvio pod utjecajem točno određenog područja i vremena. Rukopisi često imaju bilješke, ne nužno iz vremena stvaranja istog, o tome tko je naručio rukopis, u kojoj je crkvi ili manastiru stvoren, ali s vrlo malo datuma stvaranja ili podataka o autoru. Za većinu preživjelih rukopisa onog doba stručnjaci su odredili pripadnost centru stvaranja često je i mijenjajući, ali kontroverzije oko pripadnosti su gotovo posve utihnule. Najranija radionica rukopisa bila je Dvorska škola Karla Velikog, potom stil iz Rheimsa, koji je postao najutjecajniji u karolinškom periodu, pa touronijski stil, pa stil Drogo i konačno Dvorska škola Karla Ćelavog. To su bili veći centri, ali postojali su i ostali manji centri sa svojim vlastitim lokalnim stilom.
Dvorska škola Karla Velikog (poznata i kao Ada škola) stvorila je prve rukopise, kao što su Godescalcov evanđelistar (781.–783.), Codex Aureus iz Lorscha (778.–820.), Evanđelja iz Ade, Soissonsova evanđelja, Harley Goldenova evanđelja (800.-820.) i Evanđelja bečkog krunisanja. Do sada je prepoznato deset rukopisa iz ove škole. Rukopisi Dvorske škole bili su bogato ukrašeni i razmetljivi, slični rezbarijama od bjelokosti i mozaicima iz 6. vijeka iz Ravenne u Italiji. Ti su najraniji karolinški rukopisi donekle ponovo oživjeli duh rimske klasike, iako su još uvijek održali tradiciju barbarske umjetnosti s njenim bazično linearnim prikazom, bez davanja naglaska na volumen i prostornu perspektivu.
U ranom 9. vijeku arhiepiskop Ebbo od Rheimsa je u Hautvillersu (u blizini Rheimsa), okupio značajan broj umjetnika i transformirao karolinšku umjetnost u nešto sasvim novo. Ebbova evanđelja (816.–835.) oslikana su brzim, svježim i vitalnim potezima kista, čime su probudila inspiraciju i energiju nepoznatu u klasičnim meditreranskim formama. Druge knjige povezane sa školom iz Rheimsa su psaltir iz Utrechta, vjerojatno najvažniji od svih karolinških rukopisa, i Bernski Physiologus, najranije latinsko izdanje kršćanskih alegorijskih tekstova o životinjama. Ekspresivne animacije škole iz Rheimsa, posebno psaltir iz Utrechta sa svojim naturalističkim ekspresivnim linijskim crtežom, imati će utjecaj na sjevernu srednjovjekovnu umjetnost vjekovima poslije, sve do perioda romanike.
Aca Lukas
Aca Lukas (pravo ime Aleksandar Vuksanović, rođen 3. novembra 1968. u Beogradu) je srbijanski pjevač pop-folk muzike.
Karolinška umjetnost
Centri stvaranja iluminiranih rukopisa
Još jedan stil razvio u manastiru Svetog Martina od Toursa, gdje su se oslikavale Biblije velikog formata po principu biblijskih ilustracija kasne antike. Koliko je danas poznato, stvorene su tri velike tourske Biblije, a najpoznatija od njih, tzv. Vivianska Biblija, datira iz 845.-846. i izrađena je za Karla Ćelavog.Škola iz Toursa je nestala s invazijom Normana iz 853., ali njen je stil ostavio neizbrisiv trag na druge centre Karolinškog Carstva.
Dieceza iz Metza bila je još jedan važan centar karolinške umjetnosti. Između 850. i 855. izrađen je sakramentarij za biskupa Droga od Metza danas poznat kao Drogov sakramentarij. Iluminirani ukrašeni inicijali (vidi sliku) imali su velik utjecaj na kasniji period romanike i predstavljaju harmonični spoj klasične umjetnosti pisanja slova i prikaza figurativnih scena.
Sijaliltransferaza
Termin sijaliltransferaza ima više značenja.
Karolinška umjetnost
Centri stvaranja iluminiranih rukopisa
U zadnjoj polovici 9. vijeka nastavlja se tradicija prethodnih razdoblja. Izrađena je nekolicina bogato dekoriranih Biblija za Karla Ćelavog, koje su spajale forme kasne antike sa stilovima razvijenim u Rheimsu i Toursu. U tom se periodu u sjevernoj Francuskoj pojavio novi franko-saksonski stil, koji je integrirao i hiberno-saksonski pleter, što će nadživjeti sve ostale karolinške stilove do slijedećeg vijeka.
Isto kao i njegov djed i Karlo Ćelavi je osnovao vlastitu dvorsku školu. Njena je lokacija nejasna ali nekoliko je rukopisa pripisano joj, posljednji i najspektakularniji od kojih je Codex Aureus svetog Emmerama iz 870. Sadrži elemente škola iz Toursa i iz Rheimsa, ali spojene u jedinstven stil tipičan za formalnije rukopise dvora Karla Velikog.
Sa smrću Karla Ćelavog postepeno prestaje pokroviteljstvo nad proizvodnjom rukopisa, što je bio početak kraja, ali neki su se radovi još neko vrijeme nastavili izrađivati. Opatija Sankt Gallen je stvorila Folchardov psaltir (872.) i Zlatni psaltir (883.). Ovaj je gaski stil bio jedinstven, ali nije dostigao nivo tehničkog majstorstva kao u drugim centrima.
Skulptura i obrada metala
Raskošni karolinški rukopisi često su imali korice ukrašene plemenitim metalima i dragim kamenjem oko centralnog motiva izrađenog od ploča bjelokosti, ponekad naknadno nadodanih na rukopis dugo nakon njegove izrade. Preživjelo je samo nekoliko takvih rukopisa s cijelim koricama, ali sačuvano je mnoštvo ploča od bjelokosti odvojenih od korica. Mnoge su korice, naime, bile uništene zbog prisvajanja plemenitih materijala iz kojih su bile izrađene. Prikazani motivi s često bile narativne religijske scene u vertikalnim odjeljcima, uglavnom izvedene iz kasnoantičkih slika i rezbarija, kao što su bili oni s više hijeratskih slika izvedenih iz konzularnih diptiha i ostale imperijalne umjetnosti. Karakterističan primjer su prednje i stražnje korice Evanđelja iz Lorscha, u kojem je vidljiva adaptacija imperijalnog trijumfa iz 6. vijeka na prikaz trijumfa Krista i Marije.
Važni karolinški primjeri obrade zlata su korice Evanđelja iz Lindaua i korice Codexa Aureusa svetog Emmerama, precizno datirane na 870. godinu i vjerojatno produkt iste radionice, ali s određenim stilskim razlikama. Djelovanje ove radionice veže se na cara Svetog Rimskog Carstva Karla Ćelavog i često se naziva "dvorskom radionicom". Točna lokacija (ako je uopće imala čvrstu lokaciju) ostaje nepoznata i predmet je diskusija, ali Bazilika Saint-Denis izvan Pariza ostaje najvjerojatnija hipoteza. Arnulfov ciborium (minijatura arhitektonskog ciboriuma), danas u palači Münchner Residenz treće je važno djelo ove radionice, a sva tri djela imaju figure u finom reljefu izrađene u zlatu tehnikom iskucavanja. Još jedno djelo iz ove radionice je okvir starog tanjura od serpentina danas čuvan u Louvreu. Suvremeni naučnici imaju tendenciju grupiranja Evanđelja iz Lindaua i Arnulfovog ciboriumu u tijesnu korelaciju nego s Codexom Aureusom.
Osnivanjem talionice u Aachenu, Karlo Veliki je oživio proizvodnju kipova velikih dimenzija od bronce. U ovoj su talionici proizvedena vrata za svoju dvorsku kapelu imitacija starorimskog stila. U kapeli se također nalazio danas izgubljeno raspelo u prirodnoj veličini s figurom Krista u zlatu, prvo poznato djelo ovog tipa, što je postalo tako važno obilježje srednjovjekovne crkvene umjetnosti. Vjerojatno je drvena figura pozlaćena mehaničkim nanošenjem pozlate, kao i otonska Zlatna madona iz Essena.
Jedan od najrafiniranijih primjera karolinške obrade zlata je Zlatni oltar (824.–859.) (http://milan.arounder.com/en/churches/sant-ambrogio-basilica/sant-ambrogio-basilica-altar.html]),poznat kao Paliotto, nalazi se u Bazilici Sant'Ambrogio u Milanu. Sve četiri strane oltara dekorirane su prikazima u zlatu i srebru izrađenim tehnikom iskucavanja uokvirenim filigranskim obrubom, dragim kamenjem i emajlom.
Lothairov kristal iz sredine 9. vijeka je jedan od najvećih iz grupe 20 ugraviranih kvarcnih kristala očuvanih do danas. Ovaj prikazuje velik broj figura u nekoliko scena iz biblijske priče o Suzani.
Mozaici i freske
Mozaici na zidovima Dvorske kapele Karla Velikog prikazivao je Krista na tronu, evanđeliste koji ga slave i dvadeset četiri starješine iz apokalipse. Ovaj mozaik nije preživio, ali drugi restaurirani mozaik još je uvijek očuvan u apsidi oratorija u Germigny-des-Prés (806.) u kojem je prikazan zavjetni kovčeg okružen anđelima. Otkriven je 1820. ispod sloja žbuke.
Vila koja se u prošlosti nalazila uz oratorij pripadala je bliskom suradniku Karla Velikog, biskupu Theodulfu od Orléansa. Kasnije je uništena, ali se zna da je bila ukrašena freskama sedam slobodnih vještina, četiri godišnja doba i Mappe Mundi. Poznato je iz više izvora da je postojalo još freska u drugim crkvama i dvorovima, ali danas su gotovo potpuno izgubljene. U dvorcu Karla Velikog u Aachenu nalazila se freska slobodnih vještina i narativne scene rata u Španiji. U palači Luja Pobožnog u Ingelheimu nalazile su se historijske slike od antike do vremena Karla Velikog, a u dvorskoj crkvi bili su prikazi scena iz Starog i Novog Zavjeta.
Spolia
Spolia je latinski naziv za "plijen" i koristi se za praksu uzimanja ili prisvajanja djela antičke monumentalne i druge umjetnosti i postavljanja na drugu poziciju za novu upotrebu. Poznato je da su u tom periodu mnogi mramori i stupovi uzeti iz raznih lokacija u Rimu i preneseni u sjeverna područja.
Vjerojatno najpoznatiji primjer karolinških spolia je slučaj jedne statue konjanika. Karlo Veliki je u Rimu vidio Konjaničku statuu Marka Aurelija u Lateranskoj palači. Bila je jedina preživjela statua jednog predhrišćanskog rimskog cara jer se tada pogrešno smatrala prikazom Konstantina Velikog koji se preobratio na hrišćanstvo. Karlo Veliki je prenio statuu iz Italije u Aachen.
Antički rezbareni dragulji često su se ponovo koristili u raznim novim aranžmanima, bez previše obzira za njenu originalnu ikonografiju.
Aca Lukas
Umetnička karijera
Aca Lukas je dobio svoj umjetnički nadimak „Lukas“ od imena čuvenog splava na Novom Beogradu gdje je nastupao i postao popularan početkom 1990ih godina. Svoju najveću popularnost je stekao tokom nastupanja u beogradskom klubu „Hogar“ na Adi Ciganliji. Tu je došao kao zamjena za dotadašnjeg pevača Mileta Lojpura gdje je upoznao Milana Šćepovića i Sašu Lunginovića. Zajedno su izvodili džez i ciganske pesme. Lukas ih je prerađivao u sopstveni stil što mu je donelo veliku popularnost u narednim godinama. Nakon nastupa u klubovima, Aca Lukas je počeo da nastupa sa Viktorijom, a zatim započeo i sopstvenu muzičku karijeru. Njegov prvi hit je bila pesma „Pesma od bola“, nakon čega su sledili hitovi „Kafana na Balkanu“, „Bele ruže“ i druge.
Napravio je prekid u karijeri od 2003. do 2006. godine. Godine 2008. je osvojio prvo mjesto na festivalu „II Axal Grand“ sa pjesmom „Upali svetlo“. Svoj posljednji koncert je održao 3. novembra 2010, na svoj rođendan, u Beogradskoj areni, pred oko 20 hiljada ljudi.
Van scene
Godine 2003. Aca Lukas je uhapšen i osuđen na 4 mjeseca zatvora u sklopu policijske operacije „Sablja“ jer je neovlašćeno posjedovao pištolj. Takođe je imao problema sa kockom i drogama što ga je uklonilo sa scene naredne dvije godine.
3. februara 2009. u Beogradu, Aca Lukas je ranjen sa dva hica iz vatrenog oružja. Na njega je pucano dok je na parkingu u Gandijevoj ulici na Novom Beogradu ulazio u automobil. Pogođen u desnu natkolenicu i van životne opasnosti, prebačen je u urgentni centar.
Diskografija
Reprizni albumi
Albumi uživo
Kompilacije
J. D. Tippit
J. D. Tippit (18. septembar 1924 – 22. novembar 1963) bio je policajac u službi grada Dallasa u Texasu, poznat po tome što je, prema navodima brojnih svjedoka koje citira Warrenova komisija, ubijen od Leeja Harveya Oswalda nedugo nakon atentata na Johna F. Kennedyja.