cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Galaktolipid galaktoziltransferaza
Galaktolipid galaktoziltransferaza (, galaktolipid-galaktolipid galaktoziltransferaza, galaktolipid:galaktolipid galaktoziltransferaza, interlipidna galaktoziltransferaza, GGGT, DGDG sintaza, digalaktozildiacilglicerolna sintaza, 3-(beta-D-galaktozil)-1,2-diacil-sn-glicerol:mono-3-(beta-D-galaktozil)-1,2-diacil-sn-glicerol beta-D-galaktoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom 3-(beta-D-galaktozil)-1,2-diacil-sn-glicerol:3-(beta-D-galaktozil)-1,2-diacil-sn-glicerol beta-D-galaktoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Daljim transferima galaktozilnih ostataka na digalaktozildiacilglicerol, trigalaktozildiacilglicerol i tetragalaktozildiacilglicerol se takođe formiraju.
Olanzapin
Olanzapin (Zipreksa ili u kombinaciji sa fluoksetinom Simbiaks) je atipični antipsihotik, koji je FDA odobrila za tretman šizofrenije i bipolarnog poremećaja. Olanzapin je strukturno sličan sa klozapinom, ali je klasifikovan kao tienobenzodiazepin. Olanzapin proizvodi i prodaje farmaceutska kompanija Ilaj Lili end kompani. Lek je poprimio generički status 2011. Prodaja Zipreksa je 2008. bila $2.2 milijarde u SAD-u, i $4.7 milijarde globalno.
Lotaringija
Lotaringija je bilo franačko kraljevstvo u zapadnoj Evropi koje je postojalo u devetom veku. Pripadalo je Lotaru II, kralju Lotaringije od 855. do 869. To područje je dobio od svog oca Lotara I. Ime dolazi od latinskog "Lotharii Regnum" što znači Lotarevo kraljevstvo.
Olanzapin
Farmakologija
Olanzapin ima veći afinitet za 5-HT2 serotoninske receptore nego D2 dopaminske receptore. Afiniteti u donjoj list su konstante disocijacije (Ki, nM). Olanzapin se vezuje kao antagonist/inverzni agonist za sledeće receptore : • 4
El Mirador, Papantla
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Olanzapin
Hemija
Olanzapin se može pripremiti počevši od malononitrila i propionaldehida:
Lotaringija
Car Svetog Rimskog carstva Lotar I podelio je 855. svoje područje svojoj trojici sinova. Jedan je dobio Italiju, drugi Provansu, a Lotar II dobija Lotaringiju. Posle smrti Lotara II Lotaringiju dele Karlo Ćelavi i Ludvig Nemački Sporazumom iz Mersena 870.
El Mirador, Papantla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Lotaringija
Lotaringija je obuhvatala sledeće oblasti:
Kraljevstvo Lotaringija preživelo je samo u francuskoj izvedenici Lorena. Henrik I Ptičar uspeva da deo podeljene zemlje ponovo stavi pod nemačku krunu.
Njegov sin i naslednik Oto I predaje Lotaringiju svom bratu kelnskom nadbiskupu Brunu I. Bruno je 959. podelio te teritorije na dva vojvodstva: gornju i donju Lorenu. Gornja Lorena je postojala do 1776. i bila je predmet hiljadugodišnjeg spora Francuske i Nemačke. Donja Lorena se raspala na delove: Brabant, Limburg, Gelder i mnoge druge.
Grant County, Kentucky
je okrug u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Dōkyō
Dōkyō (道鏡) bio je japanski budistički monah iz Škole Dharma karaktera, porijeklom iz plemićkih porodica Yuge i klana Mononobe. Dōkyō je također bio poznat pod imenom Yuge no Dōkyō (弓削道鏡). Brat mu je bio Yuge no Kiyoto.
Bio je učenik Giena te naučio sanskrit od Rōbena. Istakao se ljekarskim vještinama, te je godine 761. izliječio caricu Koken (Shotoku) od bolesti, a zbog čega je stekao značajan politički uticaj. Iz jednog šintoističkog hrama je dobavio objavu prema kojoj je trebao postati novi car. Fujiwara no Momokawa ju je uspio suzbiti. Nakon caričine smrti 770. je pao u nemilost te je nakon toga otišao u današnju prefekturu Togichi, gdje je i umro.
Río de Sal, San Juan Tamazola
Río de Sal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Tamazola.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2353 m.
El Calvario, Villa Corzo
El Calvario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Los Cocos, Escuintla
Los Cocos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Escuintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Termopsin
Termopsin (, Thermopsin) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je prisutan u termofilnoj arheji Sulfolobus kiselinaocaldarius.
Ball Ground, Georgia
Bol Graund (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.433 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.433 stanovnika, što je 703 (96,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Veitsbronn
Fajtsbron je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 14 opštinskih središta okruga Firt. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.282 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9573130.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Firt Fajtsbron se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Firt. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 300 metara. Površina opštine iznosi 16,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.282 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 389 stanovnika/km².
Olmesartan
Olmesartan medoksomil (Benicar u SAD, Olmetec u EU, Kanadi i Japanu, WinBP, Golme u Indiji, Erastapex u Egiptu) je antagonist angiotenzin II receptora koji se koristi za tretiranje visokog krvnog pritiska.
Indikacije
Olmesartan je indiciran za tretman hipertenzije. On se može koristiti pojedinačno ili u kombinaciji sa drugim antihipertenzivnim agensima. FDA je ustanovila da je korist od Benicara veća od potencijalnih rizika kad se koristi za tretiranje pacijenata sa visokim krvnim pritiskom.
Leisure World, Maryland
Ližer Vorld je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.749.
Zhu Xicai
Zhu Xicai (朱希彩) (? - 772), formalno Princ od Miyuna (密雲王), bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Tang. Karijeru je započeo za vrijeme Anshi ustanka u vojsci pobunjeničke države Yan. Njegov pretpostavljeni Li Huaixian je potom prešao na stranu dinastije Tang, te postao vojnim guvernerom (Jiedushi) Okruga Lulong (盧龍, sa sjedištem u današnjem Pekingu). Li Huaixian je njime vladao kao de facto nezavisni gospodar rata. Godine 768. je zajedno sa oficirima Zhu Cijem i Zhu Taom (Zhu Cijevim bratom) je Zhu Xicao ubio Li Huaixiana i preuzeo vlast nad okrugom. Godine 772. ga je ubio i svrgnuo Zhu Ci.
Dimitrie Cantemir, Dimitrie Cantemir
Dimitrie Cantemir je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Dimitrie Cantemir.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3040 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Graves County, Kentucky
je okrug u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 37.121, što je 93 (0,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mérida, Venezuela
Geografija
Grad leži u širokoj aluvijalnoj kotlini rijeke Chame u planinskom masivu Cordillera de Mérida, na nadmorskoj visini od 1.641 metara. Zbog tog je najviši grad u Venecueli, poznat po jednoj od najugodnijih klima.
Historija
Iako je Mérida za venecuelanske prilike relativno star grad jer je osnovan 1558. , česti potresi i relativna prometna izoliranost dugo su ometale njegov razvoj. Vremenom je postao vjerski i obrazovni centar, s katedralom, samostanima i Univerzitetom Anda (osnovan 1785.)
Nakon izgradnje autoputa postao je povezan sa svim većim gradovima sjeveroistoka, sjeverozapadu i juga (Llanos). To mu je pomoglo da se razvije kao regionalni Industrijsko - trgovački centar i popularna turistička destinacija za ribolov, skijanje i planinarenje.
Među turistima je poznat po kandiranom voću i vunenim ogrtačima - ruanas, koji liče na pončo sa Anda.
Mérida ima i aerodrom Alberto Carnevalli (IATA: MRD, ICAO: SVMD) sa vezama prema svim većim gradovima u zemlji.
Câmpeni, Prăjeni
Câmpeni je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Prăjeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 638 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Germanik
right|250px|thumb|Germanik, mermerna bista nastala verovatno 4. god. naše ere u vreme obeležavanja adopcije Germanika od strane Tiberija. Bista je pronađena u Kordovi u Španiji.
Germanik Julije Cezar (lat. Germanicus Iulius Caesar, rođen 24. maja 15. pne., umro 9. oktobra 19. nove ere), poznatiji samo kao Germanik ili Germanik Stariji, bio je rimski državnik i vojskovođa i pripadnik prve rimske carske porodice Julijevci-Klaudijevci.
Mladost
Germanik se rodio 15. pne. kao najstarije dete u braku Druza Starijeg, rođenog sina carice Livije, i Antonije Mlađe, sestričine cara Avgusta. Po majci Germanikov deda je bio proslavljeni rimski vojskovođa i državnik i neuspešni Avgustov rival, Marko Antonije. Druz i Antonija su kasnije dobili još dvoje dece, ćerku Liviju Mlađu (rođ. 13. pne.) i sina Klaudija (rođ. 10. pne.), budućeg rimskog cara.
Germanik je na rođenju dobio ime Neron Klaudije Druz ili Tiberije Klaudije Neron, ali kada je Druz Stariji 9. pne. dobio pravo na počasni nadimak Germanik (lat:Germanicus), zahvaljujući pobedama nad Germanima, posle njegove smrti nadimak je prešao na njegovog najstarijeg sina koji je pod njim ostao zapamćen u istoriji.
Unutar carske porodice Avgust i Livija su pažljivo planirali politiku međusobnog orođavanja njihovih potomaka odnosno ukrštanje dve velike rimske aristokratske porodice, njegove tj Julijevaca i njene, tj Klaudijevaca. Germanik je tako 5. godine oženjen Agripinom Starijom, Avgustovom unukom tj ćerkom njegove ćerke Julije i vojskovođe Agripe. Brak je, sudeći po istoričaru Tacitu, bio srećan i harmoničan i pored toga što je sklopljen iz računa rođaka mladenaca. Agripina je rodila Germaniku ukupno devetoro dece, ali svega je šestoro preživelo detinjstvo:
Avgust je najposle 4. godine odredio Tiberija za svog naslednika ali je svog posinka ujedno obavezao i da usini svog sinovca Germanika (Tacit, Anali IV.57). Germanik je od tada bio poznat pod punim imenom Germanik Julije Cezar, odnosno i formalno je postao član klana Julijevaca. Ovakav potez Avgusta smatrao se znakom izrazite naklonosti starog cara. Moguće je da je Avgust već prepoznao Germanikove kvalitete koji bi mogli da dođu do izražaja u vojnoj službi. Germanik je već tada bio poslat da komanduje rimskim legijama u provincijama Dalmaciji i Panoniji. Kao nagradu za svoje poduhvate 12. godine je izabran za konzula.
Ratovi sa Germanima
Nakon Avgustove smrti 14. godine, rimske legije u Podunavlju i na Rajni su se pobunile. Novi car Tiberije je oprezno ostao u Rimu, svog sina Druza Mlađeg je poslao da umiri balkanske legije, a Germanika na Rajnu gde je među vojnicima još uvek bila živa uspomena na njegovog oca Druza Starijeg. Kao vrhovni zapovednik vojske u Germaniji, Germanik se pojavio pred vojnicima koji su zahtevali bolje uslove službe. Zatim je pobuna dobila i političku crtu kada su legionari Germanika izvikali za cara. Germanik je pak odbio ovu počast i izjasnio se da će ostati lojalan stricu Tiberiju. Pobuna se umirila kada su se vojnici postideli kada su videli da Germanik, potomak Avgusta i Druza Starijeg, mora da stavi svoju porodicu pod zaštitu savezničkog galskog plemena Edua. Germanik je kaznio kolovođe, a zatim je poveo vojnike na germansku teritoriju u pohod koji se završio pokoljem plemena Marsa sa gornjeg toka reke Rur.
Naredne 15. godine Germanik i njegovih osam legija su krenuli u pohod protiv brojnijeg saveza germanskih plemena na čijem čelu se nalazio sposobni vođa Heruska Arminije. Rimska vojska je poharala velike teritorije, ali su se Germani povukli u dubine svojih šuma i močvara. Germanik je zarobio Arminijevu ženu, ali nije mogao da porazi Germane vojnim sredstvima. Po sopstvenim rečima procenu da se Germani mogu poraziti jedino po cenu njihovog istrebljenja je doživeo kao sopstveni poraz.
Mala Huba
Mala Huba je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Buzeta, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 55 stanovnika te 17 obiteljskih kućanstava.
Germanik
Ratovi sa Germanima
Najzad, Germanik je obišao mesto čuvene bitke u Teutoburgškoj šumi gde je Arminije 9. godine uništio rimsku vojsku od oko 20 000 ljudi. Germanik je naredio da se rasuti ostaci pobijenih rimskih vojnika dostojno sahrane i zatim je poveo pohod na teritoriju Heruska. Međutim, Arminije je iz zasede potukao rimsku konjicu tako da je Germanik nateran na povlačenje. Rimski vojskovođa je polovinu vojske poslao da se u Galiju vrati južnim putem, ali je ova vojska trpela stalne napade Germana. Drugi deo vojske Germanik je odveo na obalu Severnog mora i odatle se, uz mnoge gubitke zbog lošeg vremena, flotom vratio na teritorije pod rimskom kontrolom.
Mala Huba
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 68 stanovnika.
Germanik
Ratovi sa Germanima
thumb|Germanik, mermerna statua koja se danas čuva u Lateranskom muzeju u Rimu. Germanik je prikazan kao vojskovođa koji se obraća vojnicima.
I pored Tiberijeve sumnjičavosti, Germanik je i naredne 16. godine okupio veliku vojsku i poveo je na Germane. Forsirajući prelazak reke Vezer u blizini današnjeg Mindena Rimljani su pretrpeli ozbiljne gubitke. Germanik se najzad otvoreno sukobio sa Arminijem nedugo po prelasku reke u bici na Vezeru, verovatno između današnjeg Mindena i Hamelna. Rimska vojska je odnela tesnu pobedu, ali je ranjeni Arminije uspeo da pobegne i povuče ostatak svoje vojske sa sobom. Do novog sukoba je došlo zapadno od današnjeg Hanovera. Ovoga puta bitka se pokazala neodlučnom uz teške gubitke na obe strane. Germanik je sada morao povući svoju vojsku ponovo i ponovo je povratak brodovima po uzburkanom Severnom moru odneo na hiljade života. Germanik je zatim izvršio nekoliko manjih upada u Germaniju i uspeo je da dobije nazad dva od tri legijska stega u obliku orla čiji je gubitak 9. godine smatran za veliku stramotu. Visoka cena rata i nemogućnost da se odnese odlučna pobeda uticao je na Tiberija, koji je i sam imao iskustva u ratu sa Germanima, da opozove dalje pohode. Germaniku je odobren trijumf zbog postignutih pobeda, ali je njegovo povlačenje u stvari označilo kraj svih pokušaja Rimljana da uspostave čvršću vlast na desnoj obali Rajne.
Put na Istok i smrt
U samom Rimu Germanikovi pohodi protiv Germana su u najširoj javnosti prihvaćeni kao veliki uspeh i carev sinovac je po popularnosti nadmašio strica. Tiberije je zatim 18. godine poslao Germanika na Istok kao neku vrstu vrhovnog namesnika svih istočnih rimskih provincija. Na Istoku Germanik je organizovao Kapadokiju i Komagenu u provincije carstva, ali je njegova poseta Egiptu izazvala Tiberijev gnev. Po Avgustovom zakonu, zbog specifičnog položaja i bogatstva provincije, ni jedna osoba iz senatorskog staleža nije smela da bez izričite dozvole posećuje Egipat. Germanik se zatim vratio u Siriju i sukobio sa lokalnim namesnikom Gnejom Kalpurnijem Pizonom. Pizon je odbijao da se pokori Germanikovom autoritetu, ali je zatim nateran da napusti provinciju. Međutim, kada je stigao do Rodosa iz Antiohije je stigla vest da je Germanik preminuo 9. oktobra 19. godine.
Epilog
Germanikova smrt je u Rimu tumačena kao posledica zavere koju je stari Tiberije skovao sa Pizonom. Pizon se naime posle Germanikove smrti vratio u Siriju gdje je vraćen na mesto namesnika sa koga je prethodno smenjen. Ubrzo ga je car pozvao u Rim gde je Pizon pred senatom morao da se brani od optužbi da je otrovao Germanika. Da bi svojoj porodici sačuvao imetak. Nakon smrti Tiberijeva sina pravi vladar Rima postao je prefekt pretorijanske garde Sejan dok se sam car povukao na Kapri. U pokušaju osvajanja vlasti Sejan će organizirati da dva Germanikova sina budu osuđena i ubijena, dok će treći nadimka Kaligula postati car 37.
Al Ḩudhrā, Hajjah
Al Ḩudhrā je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1401 m.
West Tawakoni, Texas
West Tawakoni je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.576 stanovnika.
Stenico, Trento
Stenico je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Schwabenspiegel
mini|[[Karlo Veliki kao zakonodavac, izdanje Švapskog zrcala, Bruxellensis MS 14689-91, fol. 95V, 15. stoljeće]]
Rubi
Rubi je riječ koja na nekim jezicima znači rubin. Koristi se i kao osobno ime.
Schwabenspiegel
Ime "Švapsko zrcalo" također je preuzeto iz Sachsenspiegel ("Sasko zrcalo"). Budući zakonik nije propisan nego je opisan, tj. bilježi trenutnu pravnu praksu a ne nameće nikakve nove zakone, metaforički je uspoređen s zrcalom u kojem se percipiraju pravo i krivo.
San José de las Torres, Morelia
San José de las Torres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 729 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2192 m.
Rubí (telenovela)
Rubí je meksička telenovela koju je producirao Benjamin Cann. Režirao ju je Jose Alberto Castro. Telenovela je rađena prema originalnoj ideji Yolande Vargas Dulche.
U Hrvatskoj je prikazivana na programu Nova TV, a u Srbiji na programu RTV Pink.
Sinopsis
Frigidna i pokvarena Rubí, čije ime znači "rubin", je protagonistica ove priče pune ljubavi, spletki i intriga. Odrasla u siromašnoj meksičkoj obitelji, Rubi je uvijek sanjala o boljem životu. Svoj izgled uvijek je vidjela kao svoje najveće oružje za postizanje željenih ciljeva. Studentica je na privatnom sveučilištu zahvaljujući svojoj radišnoj sestri Cristini, koja radi teško kako bi uzdržavala svoju sestru i bolesnu majku Refugio. Na sveučilištu se sprijatelji s bogatašicom Maribel, dragom i lijepom djevojkom koja je nakon nesreće ostala invalid. Maribel misli kako je napokon pronašla pravu prijateljicu u Rubi, no ne zna da je Rubí njena prijateljica samo zbog interesa. Nakon što posjeti Maribel u njenoj vili, Rubí je uvjerena da je ona trebala živjeti ovakvim životom i da će pod svaku cijenu pokušati zadobiti takvo bogatstvo.
Zbog svoje invalidnosti, Maribel ne izlazi previše iz kuće, te svoje slobodno vrijeme provodi na internetu razgovarajući sa svojim dečkom Hectorom. Nakon nekog vremena, Hector i Maribel se upoznaju, te je Hector zaprosi. Sretna Maribel pristane na Hectorovu prosidbu. Istovremeno, Hector predstavi Rubi svog najboljeg prijatelja, liječnika Alejandra. Uvjerena kako je Alejandro uspješan i bogat, Rubí se zaljubi u njega i presretna je što će svih četvero biti sretni i zaljubljeni. Sve je bilo idilično, dok Rubi ne sazna kako je Alejandro zapravo siromašan. Rubí sada mora birati između prave ljubavi i novca, no zbog svoje taštine izabere potonje, te napusti Alejandra. Potišten, Alejandro namjerava zaboraviti na Rubí i u potpunosti se posvetiti svojoj profesiji. Sada je Rubín jedini cilj preoteti bogatog Hectora svojoj prijateljici Maribel.
4194 Sweitzer
4194 Sweitzer je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 18,45 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,696 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 7,527 stepeni, a orbitalni period iznosi 1617,773 dana (4,429 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,043. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,00 a geometrijski albedo 0,082.
Asteroid je otkriven 15. septembra 1982. godine.
Filip Filipović
Filip Filipović (Čačak, 1878 - Moskva, 1938) bio je srpski matematičar, komunist i revolucionar, član Srpske socijaldemokratske partije u Kraljevini Srbiji, a potom jedan od osnivača KP Jugoslavije i njen prvi sekretar.
Izabran je za gradonačelnika Beograda na prvim posleratnim izborima u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca, ali je posle nedelju dana nasilno uklonjen, a ubrzo potom i zatvoren zbog revolucionarne delatnosti.
Iz Kraljevine Jugoslavije emigrira u SSSR. U vreme staljinističkih čistki streljan je zajedno sa mnogim drugim vodećim jugoslovenskim komunistima.
Biografija
Rođen je 21. juna 1878. godine u Čačku, gde je završio osnovnu školu i sedam razreda gimnazije. Još kao gimnazijalac bio je pod utjecajem socijalističkih ideja Svetozara Markovića. Značajan utjecaj na mladog Filipovića imali su spisi Vase Pelagića i političko djelovanje srpskog socijaliste Dimitrija Tucovića. Čitao je marksističke i socijalističke pisce, zatim i novopokrenute »Radničke novine«.
Maturirao je u Beogradu 1897. godine. Iste godine upisuje Tehnički fakultet (građevinsko-inžinjerijski odsek) Velike škole u Beogradu. Iste godine pristupio je socijalističkom pokretu, postavši članom Kluba socijalista velikoškolaca i Radničkog društva u Beogradu, koje je osnovano sa zadatkom »umnog i moralnog obrazovanja svojih članova« predavanjima, otvaranjem knjižnica i čitaonica, stvaranjem raznih kulturnih društava. Tu je stekao socijalističko obrazovanje i prva iskustva iz revolucionarne borbe.
Posle dve godine studija, Filip Filipović je morao napustiti Srbiju 1899. godine, kada je kralj Milan Obrenović, iskoristivši neuspeli radikalski atentat na njega kao povod, počeo gonjenje svih političkih protivnika i naprednih ljudi.
Studije u Rusiji i revolucija
Filip Filipović 1899. godine odlazi u Petrograd, tada prestonicu carske Rusije i upisuje matematiku, na tamošnjem Fizičko-matematičkom fakultetu. U to se vrijeme u Rusiji zbivaju značajne stvari. Revolucionarnu akciju poduzima tek osnovana Ruska socijaldemokratska radnička partija, posebno Lenjinovo lijevo krilo, koje izdaje ilegalni list »Pravda«. Filipović se povezuje s ruskim socijaldemokratima, učestvuje u radu marksističkih kružoka, lijevom tisku i radničkim demonstracijama. Proučava Marxov »Kapital«, Engelsa, Kautskog, Plehanova i druge marksiste.
Diplomirao je na Fizičko-matematskom fakultetu 1904. godine i zaposlio se Demidovskom ženskom učilištu, kao nastavnik matematike.
Iz Rusije redovno šalje korespondencije u Beogradske »Radničke novine«, pa tako 15. siječnja 1907. godine, u jednom od svojih prvih članaka »O inkvizitorskim mučenjima revolucionara« piše:
Povratak u Srbiju i prvi svetski rat
1912. godine na poziv Dimitrija Tucovića vratio se u Kraljevinu Srbiju i ponovo je aktivan u socijalističkom pokretu. Postao je član Glavne partijske uprave Srpske socijaldemokratske partije i sekretar Radničke komore. Uskoro, po službenoj dužnosti, kao sekretar beogradske Radničke komore, posjećuje Petrograd, gdje usput piše članke za »Pravdu« i »Luč«.
Za vreme Prvog svetskog rata Filip Filipović, zajedno s nemobiliziranim dijelom partijskog rukovodstva prelazi u Jagodinu, pa u Kruševac, gde je uhapšen od austrijske vojske. Nakratko je pušten, te neko vrijeme živi u Beogradu, ali je ponovo prebačen u logor. Zalaganjem austrijskih socijaldemokrata je interniran u Beč. Tu uspostavlja vezu s lijevim radikalima iz Austrijske socijaldemokratske stranke. Surađuje u socijalističkim listovima, posebno sarajevskom »Glasu slobode«.
Nakon pobjede oktobarske revolucije u Rusiji 1917. godine, Filip Filipović aktivno radi na širenju svetske revolucije. Sudjeluje 1918. na osnivačkoj konferenciji KP Austrije. Protjeran iz Austrije potkraj 1918, u Budimpešti se povezuje s ruskom komunističkom grupom. Iz Budimpešte se krajem rata vraća u Zagreb.
Stvaranje Komunističke partije Jugoslavije
Početkom 1919. se vraća u zemlju i započinje pohod po Jugoslaviji u cilju populariziranja oktobarske revolucije:
desno|mini|Delegati [[Kongres ujedinjenja|Prvog kongresa SRPJ(k) ispred zgrade nekadašnjeg hotela Slavija, Beograd 1919. godina.]]
Već u siječnju 1919. Filipović je u Beogradu organizirao ilegalnu partijsku mrežu koja je brojila oko 200 članova. Ilegalne organizacije su se širile po čitavoj Srbiji. Filipović je izveštavao Moskvu o napredovanju mladog komunističkog pokreta, i tražio pomoć u literaturi od Jugoslavenske ko­munističke grupe pri RKP (b):
Zajedno s povratnicima iz oktobarske revolucije radi na ujedinjenju komunističkih grupa u jedinstvenu organizaciju. Na Kongresu ujedinjenja aprila 1919. godine u Beogradu, predratna Srpska socijaldemokratska partija kolektivno je pristupila novoosnovanoj Socijalističkoj radničkoj partiji Jugoslavije (komunista), a Filip Filipović je izabran za sekretara Centralnog partijskog odbora. Istovremeno, Filip Filipović putuje i u Budimpeštu, na dogovore s Belom Kunom, vođom mađarske revolucije. On je putovao i po Austriji i Nemačkoj, razgovarajući sa vođama socijalističkog i komunističkog pokreta.
Zbog svega toga našao se među prvima pod udarom policije. Uhapšen je leta 1919. godine u tzv. aferi Diamantstein kojom je policija pokušala likvidirati komunistički pokret u zemlji optuživši Partiju za pripremu »boljševičkog prevrata«. Pod pritiskom masa, odnosno javnosti, kao i energičnog držanja optuženih, »izdajnički proces« je završio u korist optuženih.
Na početku 1920-ih susreće se s Krležom i zajedno su na organizacionom partijskom radu u Hrvatskom primorju. Uoči Drugog vukovarskog kongresa SRPJ(K) vodi odlučnu borbu s reformistima (centrumašima) što je našlo odraza i u Programu KPJ na kojem je on najviše radio. Tim je programom odbijeno shvaćanje reformista da radnička klasa može bez revolucije, parlamentarnim putem doći na vlast. Juna 1920. godine na Vukovarskom kongresu, zajedno sa Simom Markovićem izabran je za sekretara Izvršnog odbora Centralnog partijskog veća KPJ.
Izborni uspeh KPJ i pobeda u Beogradu
minijatura|Predizborna kampanja KPJ 1920. godine.
U avgustu 1920. godine, Filip Filipović je na prvim izborima Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca izabran na komunističkoj listi za gradonačelnika Beograda. Uprkos pobedi na izborima, Filipu Filipoviću nije dozvoljeno da stupi na dužnost gradonačelnika Beograda. Policija je već 27. VIII. 1920. rasturila novoizabranu gradsku upravu na čelu sa Filipom Filipovićem. Kako se to dogodilo opisao je jedan od učesnika toga događaja, Vladimir Mirić:
thumb|desno|Konzervirani grafit u [[Beogradu iz 1920. godine sa sloganom Glasajte za Filipa Filipovića. Filipović je izabran za gradonačelnika Beograda ali je nasilno uklonjen sa dužnosti.]]
27. augusta 1920. godine održana je vanredna sednica Izvršnog odbora KPJ, na kojoj je dogovoreno da treba učiniti bar ono što zakonski preostaje, to jest uložiti žalbu. No, Filipović nije vraćen na mesto gradonačelnika. Rukovodstvo KPJ je tada još uvek verovalo da će parlamentarnim putem istjerati pravdu. Istina, Filipović je kao iskusni revolucionar predviđao da bi Partija mogla doći u oštre sukobe s režimom, i predlagao da se formira ilegalno vodstvo, ali krupni politički uspjesi (štrajk solidarnosti, pobjeda na općinskim izborima, sve veća popularnost Partije i dr.) su potisnuli ta razmišljanja u drugi plan.
Novembra 1920. godine Filip Filipović je izabran za narodnog poslanika u Ustavotvornoj skupštini. Tada je Komunistička partija Jugoslavije dobila 59 od 419 poslaničkih mesta, čime je postala treća po snazi u novoj državi. Narednog meseca Jugoslovenska vlada je dekretom (tzv. Obznana) zabranila KPJ. Filip Filipović je na čelu Komunističkog kluba u Ustavotvornoj skupštini bezuspešno pokušao da obori tu odluku, nakon čega je 11. juna odlučio da bojkotuje rad skupštine. Filipović je tada izjavio da komunisti izlaze iz Skupštine ali idu u mase radnog naroda da ga obaveste o nedelima vlade i pripreme za trenutak kada će KPJ "uspeti da obori sadašnji brutalni, nasilnički i krvavi režim".
Početkom 1920-ih godina uređivao je Radničke novine, nekada organ Srpske socijaldemokratske partije, a potom KPJ.
Robija u Požarevcu
11. juna 1921. godine Filip Filipović, narodni poslanik u Ustavotvornoj skupštini, u ime Kluba komunstičkih poslanika, podnio je opširnu izjavu kojom zahteva:
thumb|[[Đuro Salaj i Filip Filipović u zatvorskoj bolnici 1922. godine.]]
28. juna 1921. komunistički atentator Spasoje Stejić je pokušao atentat na regenta Aleksandra, nakon čega je uhapšeno celo komunističko vođstvo, uključujući Filipa Filipovića. Tada su pohapšeni poslanici KPJ u parlamentu. Suđeno mu je zajedno sa 59 narodnih poslanika KPJ u tzv. Vidovdanskom procesu. 23. februara 1922. godine je osuđen zbog "revolucionarne delatnosti" na dve godine zatvora, koje je služio u Požarevcu. Pušten je ranije, septembra 1923.
4195 Esambaev
4195 Esambaev je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,832 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,2.
Filip Filipović
Robija u Požarevcu
{{citat|Kada su komunistički poslanici pušteni sa robije iz Požarevca, septembra 1923. godine, radnici su se — da bi ih dočekali — sakupili na Savskom pristaništu {u Beogradu) jer su poslanici dolazili brodom. U dočeku su učestvovali i skojevci. Nas četrdeset-pedeset studenata zakupili smo mali brodić, okitili ga crvenim zastavama i trskama, i, pevajući revolucionarne pesme, otplovili u Pančevo, u susret brodu na kome su bili poslanici. Kad smo ga sreli pred pančevačkim pristaništem, oplovili smo oko njega i pesmom i poklonima pozdravili drugove Filipovića, Ćopića, Miljuša i dr. Zatim smo stali iza broda, ali ga nismo mogli stići pošto je bio brži od našeg tako da je pre nas stigao u Beograd. |prema sjećanju Dobrivoja Alimpića}}
Po izlasku iz zatvora Filip Filipović je odmah nastavio sa političkom aktivnošću.
Na Trećoj konferenciji KPJ u januaru 1924. određen je za delegata za predstojeći Peti kongres Komunističke internacionale. Početkom 1924. postaje sekretar Centralnoga izvršnog odbora KPJ. U martu 1924. godine je postao predsednik Nezavisne radničke partije Jugoslavije, koja je kratko vreme služila kao legalni okvir za delovanje zabranjene KPJ. Bio je urednik partijskih listova i predsednik Centralnog odbora Crvene pomoći.
Rad u emigraciji
U junu 1924. godine odlazi iz zemlje kako bi prisustvovao V. kongresu Komunističke internacionale u Moskvi, gdje je izabran u Izvršni komitet KI, najviši organ svetskog komunističkog pokreta. Nikada se više nije vratio u Jugoslaviju. Narednih godina je radio u aparatu Kominterne, najviše u SSSR-u, Austriji i Njemačkoj. Radio je kao predstavnik KPJ u Balkanskoj komunističkoj federaciji. Učestvovao je u radu nekoliko kongresa Komunističke internacionale.
Na Trećem kongresu KPJ u Beču svibnja 1926. je ponovno izabran za člana CK KPJ. Nekoliko dana potom na sjednici Politbiroa CK KPJ određen je za odgovornog urednika partijskog lista »Klasna borba«.
U travnju 1928. godine Filip Filipović sudjeluje na savjetovanju rukovodećeg aktiva KPJ u Moskvi na kojem su potvrđeni antifrakcijski zaključci Osme zagrebačke konferencije. Nakon savetovanja, IK Kominterne je postavio privremeno rukovodstvo, Biro Centralnog komiteta KPJ, iz kojeg su eliminirani "elementi frakcionaštva". U novom rukovodstvu je kao predstavnik Kominterne, najuticajnija ličnost bio Filip Filipović. U Jugoslaviju su poslati partijski instruktori da pomognu provođenje Otvorenog pisma Kominterne članovima KPJ. Filip Filipović dolazi u Zagreb. Boravi oko tri mjeseca i rukovodi akcijom provođenja »Otvorenog pisma« u partijskim organizacijama.
Nakon toga nastavlja da vodi partiju u emigraciji, pod pseudonimom Boško Bošković. U narednom periodu predstavlja KPJ na Savjetovanju s delegacijom talijanskih komunista koje je predstavljao Luigi Longo.
U novembru 1928. godine učestvovao je u radu Četvrtog kongresa KPJ u Drezdenu. Nakon uvođenja diktature u Jugoslaviji 6. januara 1929. godine, počinje serija oružanih okršaja između članova KPJ i policije. Komunisti su uzalud pokušavali da pokrenu mase na "oružani ustanak" putem izolovanih uličnih borbi. Ovo je izazvalo brutalne odmazde policije, tokom kojih su ubijeni mnogi rukovodioci, uključujući i Đuru Đakovića. Krajem 1929. godine lideri KPJ su bili meta žestokih kritika iz Moskve, zbog tendencije razvoja podzemne jugoslovenske partije ka pučizmu, na štetu fabričkog organizovanja. Kominterna je tražila novo rukovodstvo da zaustavi sukobe i obnovi partijsku organizaciju.
U međuvremenu, 1. aprila 1930. godine Filip Filipović učestvuje kao jugoslovenski predstavnik na Prvom evropskom seljačkom kongresu u Berlinu.
1930. godine Kominterna je smenila Jovana Mališića, postavivši Filipa Filipovića za predsednika Centralne rukovodeće instance. Na prvom sastanku Politbiroa 26-27 jula 1930, Filipović je izneo "otrežnjujući izveštaj". Partijski aparat je bio toliko stradao da više nisu postojali kanali komunikacije sa regionalnim rukovodstvima. Novi fokus je stavljen na organizaciju ilegalnih sindikata, dok su oni koji zahtevaju oružani ustanak proglašeni teroristima u partijskoj štampi.
Filipović je jačao svoje pozicije u aparatu Kominterne. 25. ožujka 1931. godine na XI. plenumu Izvršnog komiteta Komunističke internadionale izabran je za kandidata za člana Predsjedništva IKKI. 1932. godine Filipović je smenjen sa dužnosti u KPJ, a Kominterna je na čelo privremenog rukovodstva KPJ postavila Čižinskog.
Iste 1932. godine Filip Filipović prelazi u Međunarodni agrarni institut, gde se "bacaju" oni koji se više neće vratiti na aktivan partijski posao. U Agrarnom institutu se bavio teoretskim radom. U izdanju Instituta, Filipović je objavio nekoliko zapaženih dela po raznim agrarnim pitanjima. U izdavačko-štamparskom preduzeću Kominterne je, između ostalih, radio sa Karlom Štajnerom, Radom Vujovićem, Grgurom Vujovićem i Vladom Ćopićem.
Nije bio na operativnom partijskom radu u KPJ poslednjih godina života. 1935. godine je bio jugoslovenski delegat na 7. kongresu Kominterne. U svojim sjećanjima iz 1935. godine Rodoljub Čolaković je zapisao:
Smrt u Velikoj čistki
Februara 1938. godine je uhapšen, a aprila iste godine osuđen i pogubljen, za vreme Staljinove "velike čistke".
Nepoznat je razlog hapšenja Filipa Filipovića, utoliko pre što on nikada nije bio trockista, niti opozicionar sa leva ni desna. Nikada nije pripadao nijednoj frakciji u KPJ, te je važio kao jedan od najsavesnijih „linijaša“. Pretpostavlja se da je izrazio negodovanje prilikom streljanja starih komunista, pa je denunciran od strane agenata GPU i nakon toga zatvoren. Njegov nestanak je izazvao zaprepašćenje.
Rehabilitovan je posthumno 3. oktobra 1957. godine odlukom Vojnog kolegijuma Vrhovnog suda SSSR-a.
Nasleđe
Kuća Filipa Filipovića u Beogradu, ulica Takovska 37, zaštićena je zakonom i pripada nepokretnoj kulturnoj baštini na području grada Beograda.
U popularnoj kulturi
Godine 1980. reditelj Miloš Radivojević, snimio je film "Snovi, život, smrt Filipa Filipovića", a ulogu Filipa Filipovića je tumačio glumac Aleksandar Berček.
TOEFL
TOEFL (engleski:Test of English as a Foreign Language) je standardizirani ispit znanja engleskog jezika namenjen govornicima kojima engleski nije maternji jezik, a koji imaju nameru da apliciraju na univerzitete na kojima se nastava odvija na engleskom jeziku (primarno u Sjedinjenim Američkim Državama). TOEFL je jedan od dva glavna međunarodno priznata standardna ispita engleskog jezika (drugi je IELTS).
Rezultati ispita smatraju se važećima dve godine nakon polaganja i većina institucija očekuje rezultate koji nisu stariji od dve godine.
Format ispita
TOEFL je moguće polagati kao internetski ispit ili kao ispit u štampanoj formi. U prošlosti je postojala i kompjutorska verzija u centrima bez internet pristupa koja je ukinuta 2006. godine.
Internetski ispit
Od uvođenja 2005. godine ispit koji se polaže putem interneta progresivno je zamenio kompjuterski ispit bez internet pristupa i ispit u štampanoj formi. Unatoč tome, ispit u štampanoj formi se i dalje nudi u određenim geografskim područjima.
Inicijalno je potražnja za ovom ispitnom opcijom znatno prevazilazila broj dostupnih mesta tako da su kandidati morali čekati više meseci pre nego bi im bilo omogućeno pristupanje ispitu. Tokom narednih godina vreme čekanja se smanjilo i danas je u većini zemalja moguće pristupiti polaganju ispita u roku od jedne do četiri nedelje.
Četveročasovni ispit sastoji se od četiri dela, od kojih svaki meri specifične jezične kvalifikacije polagača. Sva pitanja fokusirana su na jezik akademije i visokog obrazovanja. Beleženje na posebnom listu papira dodeljenom u ispitnom centru je dozvoljeno za vreme trajanja ispita. Ispit može biti polagan jednom u dvanaest dana.
1) Čitanje:
Deo ispita kojim se ispituje čitanje sastoji se od 4 do 6 paragrafa prosečne dužine od 700 reči. Tekstovi su tematski povezani sa akademskim sadržajima koji mogu da se pronađu u udžbenicima za preddiplomske studije. Paragrafi zahtevaju od polagača retoričkih funkcija kao što su uzrok-posledica, uporedi-suprotstavi i argumentiši. Polagači odgovaraju na pitanja o glavnoj ideji, detaljima, inferencama, esencijalnim informacijama, vokabularu... Prethodno poznavanje teme nije neophodno kako bi se dao ispravan odgovor.
2) Slušanje:
Deo ispita kojim se ispituje slušanje sastoji se od šest paragrafa, svaki u trajanju od 3 do 5 minuta. U dva paragrafa radi se o razgovorima među dvoje studenata, a u četiri o univerzitetskom predavanju ili raspravi. Razgovori uključuju studente, profesore i druge zaposlenike na kampusima. Prethodno poznavanje teme nije neophodno. Svaki se paragraf sluša samo jedan put. Polagači mogu pisati beleške za vreme slušanja paragrafa i pri odgovaranju se na njih mogu referirati.
3) Govor:
Deo ispita kojim se ispituje govor sastoji se od šest zadataka. Dva su pitanja neformulirana i u njima se od polagača očekuje da govori o poznatim temama. Četiri pitanja se odnose na kratke paragrafe koje polagači pročitaju (2 paragrafa) i isečke iz predavanja koja odslušaju (2 paragrafa). Polagači mogu uzimati beleške, a pre odgovaranja osigurano im je kratko vreme za pripremu za svaki od odgovora. Odgovori se digitalno snimaju i šalju u ocenjivački centar gde ih ocenjuje od tri do šest ocenjivača.
4) Pisanje:
Deo ispita kojim se ispituje pisanje sastoji se od dva zadatka. U prvom pitanju polagači čitaju paragraf i slušaju predavanje o određenoj temi te o njoj pišu paragraf izvlačeći glavne ideje iz razgovora i objašnjavaju na koji se način one odnose na pisani paragraf koji su pročitali. U drugom zadatku polagači pišu kratki esej u kojem iznose svoje stavove i izbore i objašnjavaju ih (umesto sastavljanja liste ličnih preferenci). Odgovore ocenjuje troje različitih ocenjivača.
Jedan od četiri segmenta u internetskom ispitu će sadržavati dodatni zadatak koji se neće računati prilikom ocenjivanja. Radi se o pilot pitanjima kojima se testiraju potencijalna pitanja za iduće ispite. Polagačima nije poznato koje se pitanje u konačnici neće računati tako da za sve odgovore moraju uložiti jednak trud.
Ispit u štampanoj formi
Ispit u štampanoj formi dostupan je samo u pojedinim regionima. Rezultati ovoga ispita također su važeći dve godine. Ispit se sastoji od četiri dela. Skala rezultata se razlikuje od internetskog ispita i protežu se u rasponu od 310 do 677 bodova.
Rezultati
Rezultati TOEFL ispita valjani su dve godine nakon polaganja ispita. TOEFL ispit ne može se pasti i ne postoji granica polaganja i prolaska. Visokoškolske institucije same postavljaju minimalni rezultat koji traže. Pojedine institucije dele i informacije o prosečnim rezultatima uspešnih kandidata. Deo institucija omogućava studentima koji ne zadovoljavaju jezične uslove, a zadovoljavaju ostale akademske uslove, pohađaju školu engleskog jezika u periodu određenom u odnosu na njihov rezultat i traženi rezultat.
Rezultati koje intitucije traže od kandidata se značajno razlikuju (a česte su i značajne razlike između minimalnog potrebnog, i prosečnog rezultata uspešnih kandidata). Kao primer mogu se navesti Univerzitet Harvard sa minimalnih 109 bodova i na drugoj strani spektra određene dvogodišnje institucije sa uslovom od 45 bodova.
Antico, Macerata
Antico je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 562 m.
La Vuelta de Guzmán, Petatlán
La Vuelta de Guzmán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Petatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Calle
Calle ima više značenja:
Morfologija (razvrstavanje)
Morfologija može da znači:
Drypetes
Drypetes je rod iz porodice Putranjivaceae.
Prije je bio tribus u porodici Euphorbiaceae. Bio je jedini pantropski rašireni rod te porodice. Ovaj rod obuhvaća oko 200 vrsta. Zajedno s rodom Putranjiva, koji je iz ove porodice, jedini izvan porodice Brassicalesa (krstašice, kupusnjače) sadrže glukozinolate.
Gironico al Piano, Como
Gironico al Piano je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1760 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
Arroyo de Cañas, Papantla
Arroyo de Cañas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Santa Monica-Cella, Rimini
Santa Monica-Cella je naselje u Italiji u provinciji Римини, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2060 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
VG (nervni agens)
VG (nervni agens) je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 269,341 Da.
Mala Kosa
Mala Kosa je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Barilović, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 6 stanovnika te 3 obiteljskih kućanstava.
Oktreotid
Oktreotid je acetatna so cikličnog oktapeptida. On je dugotrajni oktapeptid ima farmakološka svojstva koja oponašaju prirodni hormon somatostatin.
Narodna stranka (Republika Srpska)
Narodna stranka (NS) je politička stranka osnovana je 25. oktobra 2017. godine u Banjoj Luci, u Republici Srpskoj, odnosno Bosni i Hercegovini. Njena politika je predstavljena dokumentom "Načela narodne politike". Predsjednik Narodne stranke bio je Ognjen Tadić, dotadašnji član SDS-a, koji je u vrijeme izbora na čelo stranke bio predsjedavajući Doma naroda Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine. Narodna stranka se 2018. godine ujedinila sa Demokratskim narodnim savezom i tim činom prestala da postoji kao samostalna politička organizacija
Načela narodne politike
Načela predstavljala su temeljni programski dokument Narodne stranke. Dokument čini devet poglavlja: 1) Narod Republike Srpske; 2) Republika naroda; 3) Volja naroda; 4) Vršenje narodnih poslova; 5) Blagostanje naroda; 6) Napredak naroda; 7) Privreda naroda; 8) Zašitita naroda; 9) Narodna stranka. Načelima se utvrđuju osnovne vrijednosti i interesi politike Narodne stranke.
Rukovodstvo Narodne stranke
Rukovodstvo Narodne stranke, uz predsjednika NS Ognjena Tadića, činili su bivši visoki funkcioneri Srpske demokratske stranke (SDS). Potpredsjednica NS bila je dr Gordana Lazić (bivša predsjednica Aktiva žena SDS-a), potpredsjednik NS bio je Ljubo Ninković (bivši potpredsjednik SDS-a), organizacioni direktor NS bio je Vladislav Babić (bivši generalni sekretar SDS-a), programski direktor NS bio je prof. dr Aleksandar Savanović (bivši direktor Političke akademije SDS-a), poslovni direktor NS bio je Siniša Vidović (bivši član Glavnog odbora SDS-a), sekretar za međunarodnu saradnju NS bio je prof. dr Jovo Ateljević (bivši predsjednik Socijalno-ekonomskog savjeta SDS-a), a sekretar za međustranačku saradnju NS bio je prof. dr Krstan Borojević (bivši član Glavnog odbora SDS-a).
Cui Zhi
Cui Zhi (崔植) (772 – 2. mart 829 ), kurtoazno ime Gongxiu (公修), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je kao kancelar služio cara Muzonga. On i njegov rođak Cui Ling (崔倰) se tradicionalno smatraju odgovornim za pogrešnu politiku koja je dovela do gubitka carske vlasti nad okruzima sjeverno od Žute rijeke.
Dos Ojos, Tulum
Dos Ojos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Tulum.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
West University Place, Texas
West University Place je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14.787 stanovnika.
La Corriente, Candelaria
La Corriente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Grayson County, Kentucky
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 25.746, što je 1.693 (7,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Askorbat ferireduktaza (transmembranska)
Askorbat ferireduktaza (transmembranska) (, citohrom b561 (nespecifična)) je enzim sa sistematskim imenom Fe(III):askorbatna oksidorektuktaza (translokacija elektrona). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj dihemni citohrom transportuje elektrone kroz membrane, kao što je spoljašnja membrana enterocita.
‘Awdhān as Asfal, Hajjah
‘Awdhān as Asfal je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1414 m.
Cui Qun
Cui Qun (崔群) (772 – 30. august 832 ), kurtoazno ime Dunshi (敦詩), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je kao kancelar služio cara Xianzonga. Bio je poznat po blagoj naravi, te je cara Xianzonga savjetovao da pokazuje milost prema porodicama poraženih pobunjenika i neprijatelja.
Flavanon 7-O-b-glukoziltransferaza
Naringenin i hesperetin takođe mogu da deluju kao akceptori.
Mala Crkvina
Mala Crkvina je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Krnjak, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 41 stanovnika te 15 obiteljskih kućanstava.
Pineville, Kentucky
Pajnvil je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
North Adams, Michigan
Nort Adams je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Pineville, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.732, što je 361 (-17,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
North Adams, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 477, što je 37 (-7,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.