cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miodrag Stanisavljević
Kad se nemajući najviše ima (Gađenje prema iznenadnim jasnoćama, MS, Dnevnik II)-iz predgovora Dobrivoja Stanojevića
O poeziji Miodraga Stanisavljevića nije se mnogo pisalo. Već od samog početka, od prve knjige osjetan je već novi netipični pjesnički glas. Prve pjesme odišu tajnovitošću i enigmatičnošću, oblikuju se slike vode, magle i talasa. U svoje pjesme uvodi „stare“ riječi, ali sa potpuno novom simbolikom, takva je riječ talas, koji više ne ostaje starinska riječ koja simbolizira nemire, a najdominantnija je u cijeloj zbirci. Njegovi talasi se šire „zatvorenim prostorima sobe“, on talasa čelom, a to ga vodi u pjesničku prozu, kojoj je Stanisavljević oduvijek sklon. Ova poezija je van stereotipnih medijskih okvira tradicionalne poezije. Otuda u Pesmama sa putovanja dolazi do ispoljavanja unutrašnjeg kosmosa prema ironičnoj putopisnoj lirskoj retorici. Lirski subjekt satima gleda u talase, govori o posebnom otkidanju kapi i prelazi u transcendentalne visine. U Knjizi senki, talas zamjenjuje „senka“, ona postaje prvobitni činilac nereda koji se opjevava. Otud se nazire glavna ideja, a to je da je poezija kao „senka“, ona ne kazuje, nego nagovještava pa tako kazuje sve onome ko zna da čuje. Motivi kojima se služi su raznovrsni, princeza i drvodjelja, kraljevi, carevi, razbojnici, Marko Kraljević, Musa Kesedžija, Napoleon... Relativizira historiju, predanja i mit, te tako uvodi princip intimne neizmjernosti sanjarenja kao princip mijenjanja svijeta. Sjećanja, snovi i stvarnost daju poeziji različite vremensko-prostorne i simboličke vrijednosti. Ovi motivi se međusobno sudaraju, a često i izazivaju. U Stanisavljevićevim Slikama i saglasjima prvi put se javljaju kontrasti nebeskog i zemaljskog. Uvodi u pjesme demonizam vlastitog prostora, koji se uvlači u pore svakodnevnice. Iznosi stav da pjesniku više ne pristaje da služi poeziji, već se sada on služi njome ne bi li došao do istine za koju bi se moglo nestati ili od koje bi se moglo dogoditi iščeznuće, o kojem je i Niče govorio. Slijedi pravilo: što bliže poeziji, to dalje od istine. U Jadima srpske duše svoje pjevanje Stanisavljević dovodi do posebne funkcionalizacije. Riječ je o naročitom obliku lirskog romana sa prepoznatljivim likovima. Njegovo umijeće uočavanja i nijansiranja grotesknih slika pokazuje se u likovima Tirančića, Štakora, Debakla, Rospija, Karakondžula, koji djeluju u zemlji Zaobilaznoj ili Zasebnici. Česta je i ironija kao stilsko sredstvo „Srećan ti susret s belom pupavkom“.
Vanjski linkovi
Poštovaoci rada Miodaga Stanisavljevića su napravili fan klub na društvenoj mreži Facebook kao znak zahvalnosti na uspješnim dostignućima, koje je ostvario u svojim djelima, autorskim tekstovima, uopće u cjelokupnoj književnoj, ali i svakoj drugoj vrsti kritike.
Agnolo, Mantova
Agnolo je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
1863
Godina 1863 (MDCCCLXIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak po gregorijanskom odn. redovna godina koja počinje u utorak po 12 dana zaostajućem julijanskom kalendaru (linkovi pokazuju kalendare).
Januar/Siječanj
mini|180px|left|Početak [[Londonski metro|Londonskog metroa]] mini|230px|Bitke i čarke [[Januarski ustanak|Januarskog ustanka]]
Mart/Ožujak
mini|150px|Teritorije Arizona i Novi Meksiko (SAD) odn. konfederalna Arizona
April/Travanj
mini|200px|[[Vaznesenjska crkva u Beogradu]]
Jul/Srpanj
mini|Nacionalno groblje u Gettysburgu mini|"Pogled na [[Vicksburg, Mississippi"]] mini|180px|left|[[Njujorški regrutacioni neredi]]
Septembar/Rujan
mini|220px|[[Kapetan-Mišino zdanje u Beogradu]]
Oktobar/Listopad
mini|180px|[[Crveni križ|Crveni križ/krst]]
Portico e San Benedetto, Forlì-Cesena
Portico e San Benedetto je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 863 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
El Fresno, Nuevo Parangaricutiro
El Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Parangaricutiro.
Mantineo
Mantineo ima više značenja:
Stadion Prvog maja
thumb|3oopx|Stadion Prvog maja Stadion Prvog maja je severnokorejski nacionalni stadion, najveći na svetu. Nalazi se u Pjongjangu, glavnom gradu Demokratske Narodne Republike Koreje. Stadion ima 150.000 mesta za sedenje, završen je 1. maja 1989. godine za vreme kada se Pjongjang najviše izgradio. Površine je od 202.000 m² ima osma spratova a do njegovog vrha ima 60 metara. Na njemu se održavaju velika sportska nadmetanja kao i nadaleko čuveni i veličanstveni sletovi u čast velikih državnih praznika Severne Koreje. Drugi po veličini stadion u svetu nalazi se u Indiji a čuvena Marakana u Brazilu je tek treća po veličini.
Galerija
<Gallery> Datoteka:Arirang Performers.jpg Datoteka:May Day Stadium3.jpg Datoteka:Arirang4.jpg Datoteka:North Korea-Rungrado May Day Stadium-01.jpg </Gallery>
Razobazam
Razobazam je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 270,287 Da.
Eurikrat
Eurikrat (Eurykrates) bio je kralj drevnog grčkog grada države Sparta, odnosno jedan od agijadskih kraljeva. Prethodio mu je otac Polidor a naslijedio sin Anaksandar. Vladao je od oko 665. pne. do 640. pne.
Primo Maggio, Nuoro
Primo Maggio je naselje u Italiji u provinciji Nuoro, u regiji Sardinija.
Zeuksidam
Zeuksidam (Ζενξιδαμος) je ime dva znamenita Spartanca.
Stajna
Stajna je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Pale koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 49 stanovnika.
NGC 6823
NGC 6823 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Lisica koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Maselheim
Mazelhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Biberah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.467 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8426071.
Rancho Vaso Olas Altas, Encarnación de Díaz
Rancho Vaso Olas Altas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1990 m.
Manzano
Manzano ima više značenja:
Prepolno
Prepolno je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Prepolnom živi 81 stanovnik i to u 23 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 91,01 st./km².
Helikaza
thumb|220px|Struktura [[Ešerihija koli|E. coli helikaze RuvA]]
Helikaze su klasa enzima koji su vitalni za sve žive organizme. One su motorni proteini koji se kreću duž fosfodiesterske osnove nukleinske kiseline, razdvajajući dva spojena lanca (i.e., DNK, RNK, ili RNK-DNK hibrid) koristeći energiju dobijenu iz ATP hidrolize.
Funkcija
Mnogi ćelijski procesi (replikacija DNK, transkripcija, translacija, rekombinacija, popravka DNK, ribozomska biogeneza) obuhvataju separaciju lanaca nukleinske kiseline. Helikaze se često koriste za razdvajanje lanaca DNK dvostrukog heliksa ili samostalno spojenih RNK molekula koristeći energiju ATP hidrolize. One se postepeno kreću duž jedne nukleinske kiseline dupleksa sa smerom i brzinom specifičnom za svaki pojedini enzim. Poznato je mnoštvo helikaza, i one proizvode znatnu raznovrsnost procesa u kojima je neophodna kataliza razdvajanja lanaca.
Ruaidrí ua Canannáin
Ruaidrí ua Canannáin (? - 30. novembar 950) bio je kralj Cenél Conailla i, prema nekim izvorima, veliki kralj.
Cenél Conaill, ogranak sjevernih Uí Néilla su bili isključeni iz nasljeđivanja mjesta Velikog kralja, na kome su se od početka 8. vijeka izmjenjivali sjeverni kraljevi Ailecha iz sjevernih Cenél nEógaina i kraljevi Midea iz južnih Clann Cholmáina. Ruaidrí je bio potomak ranijeg kralja Velikog kralja iz Cenél Conailla Flaithbertach mac Loingsiga.
U periodu prije nego što je Ruaidrí ua Canannáin postao kralj, Muirchertach mac Néill iz klana Cenél nEógain, koji je trebao naslijediti mjesto Velikog kralja, ubijen je u bitci godine 943. Sljedeće je godine umro Veliki kralj Donnchad Donn iz Clann Cholmáina. Smrti Muirchertacha i Donnchada su, po svemu sudeći, ostavili otvorenim nasljeđivanje dotada manje izglednim pretendentima. Popisi kraljeva Uí Néilla tako navode Congalacha Cnogbu iz južnog klana Síl nÁedo Sláine, grupe koja je dugo vremena bila isključena iz nasljeđivanja, kao Donnchadovog nasljednika. Congalach je bio sin Donnchadove sestre. Međutim, Donnchadova politika sklapanja strateških brakova je njegovim rođakom također učinila i Ruaidríja. Njegova tetka Cainnech ingen Canannáin (u. 929) je bila Donnchadova prva supruga.
Zapisi pokazuju da su oba vladara bili aktivnim u centralnim dijelovima Irske. Ruaidríjevi ljudi su poginuli u sukobu sa Congalachom i Amlaíb Cuaránom, kraljem Dublina godine 945. Dvije godine kasnije Ruaidrí je vodio vojsku u Slane u Grofoviji Meath te porazio Congalacha i Amlaíba. Klan Cenél nEógain je bio ponovno meta kada je 949. ubijen Muirchertachov sin Flaithbertach. Godine 950. Ruaidrí ua Canannáin je vodio vojsku u središte Irske i vodio pohod šest mjeseci. Porazio je Congalacha i njegovog saveznika Gofraid mac Sitriuca, kralja Dublina, te postavio logor, najvjerojatnije negdje između Donaghpatricka i Kellsa, odakle je izvodio pljačkaške pohode protiv Brege i Meatha. Prema Analima Ulstera, njegova vojska je poražena od stranaca iz Dublina prilikom napada na logor 30. novembra 950. Pri tome je Ruaidrí ubijen zajedno sa svojim sinom Niallom. Prilikom smrti je prozvan "dezigniranim nasljednikom Irske" u Annals of Ulster, a ista se titula koristila za Muirchertacha u opisu njegove smrti 943. Proročanstvo Berchána očito citira drugu predaju, s obzirom da su po njemu Ruaidríja ubili Leinsterci.
Ruaidrí'jeva vladavina je bila vrhunac moći Ua Canannáina. U godinama nakon njegove smrti rodbinu su mu ubijali Congalach i Cenél nÉogain, te su te pogibije, zajedno sa jačanjem rodbine iz klana Ua Máel Doraid isključile Ua Canannáine čak i od nasljeđivanja prijestolja Cenél Conailla.
Teopomp (spartanski kralj)
Teopomp je bio Euripontidski kralj Sparte. Vjeruje se da je vladao krajem 8. i početkom 7. vijeka pne.
Teopomp je bio sin i nasljednik kralja Nikandra.
Najvažniji događaj njegove vladavine bio je Prvi mesenijski rat, koji je završio mesenijskim porazom, a za što Pauzanija, pozivajući se na Tirteja, zaslužnim drži upravo Teopompa :
Pauzanija navodi da je Teopompa naslijedio njegov unuk Zeuksidam ili praunuk Anaksidam, s obzirom je Teopomo uspio nadživjeti svog sina Arhidama, iako neki izvori navode da je njegov neposredni nasljednik bio Anaksandrid I.
Prema Plutarhu, upravo u doba Teopompove vladavine su u Spartu uvedeni efori.
El Olmo, Aldama
El Olmo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Halsten
Halsten Stenkilsson (staroengleski: Alstan (staroislandski: Hallstein ) bio je kralj Švedske koji je vladao u dva navrata - od 1067. do 1070. te od 1079. do 1084. godine. O njegovom životu i vladavini ima izuzetno malo podataka. Zna se da je bio sin kralja Stenkila; na prijestolje je došao godinu dana nakon očeve smrti; historičari pretpostavljaju da je barem neko vrijeme vladao zajedno sa svojim bratom Ingeom Starijim.  Ne zna se kada je umro.
Adam od Bremena navodi da je na vlast prvi put došao nakon što su dva pretendenta na očevo prijestolje - Erik Stenkilsson i Erik Poganin - godine 1067. poginula u međusobnoj borbi; ta je izabran za kralja, ali je svrgnut ubrzo nakon toga. Neko vrijeme je vladao zajedno sa Ingeom; jedini izvor za to je pismo pape Grgura VII iz 1081. koje spominje dva kralja s inicijalima A i I, a koji se zovu kraljevima Västergötlanda (rege wisigothorum ). Kralj "A" bi također mogao biti Håkan Crveni. Kraljevanje s bratom također spominje Hervarar saga. Popis kraljeva u Vestrogotskom zakonu ga opisuje kao ljubaznog i vedrog čovjeka koji je svaki spor presuđivao pravedno, te da je Švedska žalila zbog njegove smrti. Sinovi su mu bili kasniji su-vladar Filip i Inge Mlađi.
Hrvatska pod Habsburzima
Hrvatska pod Habsburzima je razdoblje Hrvatske povijesti koje počinje izborom Habsburgovaca na hrvatsko prijestolje 1527. godine,a završava padom Austrougarske Monarhije 1918. godine.
Dolazak Habsburgovaca na hrvatsko prijestolje
Nakon katastrofalnih poraza na Krbavskom 1493., i kasnije na Mohačkom polju 1526. godine, u kojoj pogiba kralj Ludovika II., Ugarsko-hrvatskom Kraljevstvo našlo se u rasulu. U prosincu iste godine na saboru u Cetinu (u blizini današnjeg Cetingrada) sastalo se hrvatsko plemstvo i 1. siječnja 1527. godine izabralo austrijskog nadvojvodu Ferdinanda Habsburškog za hrvatskog kralja. Povelja, koju su tom prilikom potpisali hrvatski velikaši i predstavnici Ferdinanda Habsburškog (Pavao Oberstain, Nikola Jurišić, Ivan Katzianer i Ivan Pichler) jedan je od najvažnijih dokumenata hrvatske državnosti i pohranjena je u Austrijskom državnom arhivu u Beču. U zamjenu za priznanje nadvojvoda Ferdinand obećao je, da će pomoći Hrvatskoj u obrani pred osmanskim osvajačima i da će poštovati prava, sloboštine, zakone i običaje njezinih stanovnika. Ta se godina uzima za početak habsburške vladavine Hrvatskom, iako će stvarnu vlast Ferdinand uspostaviti nakon petnaestogodišnje borbe protiv erdeljskog plemića Ivana Zapolje.
U vrijeme dolaska Habsburgovaca na prijestolje, Hrvatska je bila dijelom Ugarsko-hrvatskoga Kraljevstva, ali teritorijalno rascjepkana (osim spomenutih habsburških područja, Dalmacijom vlada Mletačka Republika, Dubrovnik čuva određene oblike samostalnosti, Osmansko Carstvo je također već zagrizlo u određena područja, a ni dijelovi unutar Ugarsko-hrvatskog Kraljevstva nemaju međusobno jednaki status) i životno ugrožena od Osmanlija.
16. - 18. stoljeće
thumb|thumb|120px|Slika grba kraljevine Hrvatske zajedno s austrijskim grbovima onog vremena iz 1495. u gradu [[Innsbrucku]] Osmansko Carstvo širilo se dalje da bi u 16. stoljeću obuhvatilo veći dio Slavonije, zapadne Bosne i Like.
Šesnaesto i sedamnaesto stoljeće obilježeno je borbom protiv Turaka. U drugoj polovici 16. stoljeća, velika područja Hrvatske i Slavonije uz granicu Osmanskog Carstva pretvorena su u Vojnu krajinu, kojom je izravno zapovijedalo Dvorsko ratno vijeće u Grazu. Kako je Vojna krajina opustjela, tamo su naseljeni kršćanski prebjezi s osmanske strane granice, a pre svega pravoslavni Srbi i Vlasi.
U 18. stoljeću Osmansko Carstvo istjerano je iz Ugarske i Hrvatske, a sve se više mijenja i etnička struktura stanovništva, jer brojne seobe prate gotovo svako preuzimanje teritorija. To je također doba marijaterezijanskih i jozefinskih reformi, intenzivne germanizacije, a od kraja stoljeća i mađarizacije. Carica Marija Terezija dobila je potporu Hrvata kroz Pragmatičnu sankciju i u Austrijskom nasljednom ratu (1741.-1748.) i zauzvrat "pripomogla Hrvatskoj" ukidanjem Hrvatske kancelarije i aneksijom nje u onu Mađarsku.
Kad je Mletačka Republika pala 1797. godine, njezini su posjedi na istočnom Jadranu postali predmetom spora između Francuske i Austrije. Habsburzi su na kraju osigurali vlast (1815.), pa su dijelovi hrvatskih zemalja pod imenom carskih pokrajina Dalmacije i Istre postali dijelom carstva. Potonje dvije pokrajine kasnijom su podjelom Habsburške monarhije na austrijski i ugarski dio potpale pod austrijski dio, iako su bile istočno od Austrije, dok su druge hrvatske zemlje pod imenom carskih pokrajina Hrvatska i Slavonija potpale pod ugarski dio Monarhije.
19. stoljeće
Devetnaesto stoljeće, nakon kratkog francuskog interregnuma, nakon kojega Habsburška Monarhija postaje gospodarom i južne Hrvatske (s različitim statusom od drugih hrvatskih pokrajina) obilježava začetak formiranja hrvatske nacije, kroz hrvatski narodni preporod, poslije čega slijedi burna europska 1848. godina, koja se odrazila i u Hrvatskoj, iako revolucije nije bilo, kroz važne političke obrate i kulminaciju sukoba s Mađarima. thumb|thumb|Grb [[Kruna svetog Stjepana|zemalja krune Sv. Stjepana 1915.]] thumb|thumb|Vojna krajina thumb|120px|thumb|Ban [[Josip Jelačić ]] Hrvatski narodni preporod krenuo je u 19. stoljeću protiv germanizacije, mađarizacije i talijanizacije Hrvatske i Hrvata. Ilirizam je obuhvatio mnoge utjecajne ljude u Hrvatskoj (i hrvatskog i nehrvatskog podrijetla!) 1830-ih godina i dalje, što je dovelo do reforme hrvatskog jezika i velikog razvoja kulture. Među najveće preporoditeljske uspjehe valja navesti ponovno uvođenje hrvatskog jezika kao službenog jezika u carskim upravnim jedinicama Dalmaciji i "Hrvatskoj i Slavoniji". Nakon što su mađaroni 1841. osnovali svoju horvatsko-vugersku stranku, Ljudevit Gaj osniva Ilirsku stranku. Međutim, već dvije godine kasnije ilirsko ime je zabranjeno. Gaj je primoran promijeniti ime stranke u Narodnu stranku. To je bio veliki udarac Ilirskome pokretu koji je težio okupljanju svih južnih Slavena pod Ilirskim imenom i time želio utjecati na status Slavena u Monarhiji.
Austro-ugarske vlasti nisu nikad dopustile ujedinjenje svih hrvatskih zemalja, unatoč željama hrvatskog stanovništva. Takav stav vlasti sve je više okretao Hrvate od odanosti Austro-Ugarskoj Monarhiji. Ipak, zahvaljujući radu "bana pučanina" Ivana Mažuranića, Vojna krajina je 1881. vraćena u sastav Hrvatske, odnosno teritorijalno i upravno postala je dijelom Trojedne kraljevine Hrvatske, Slavonije i Dalmacije.
Razvrgnuće svih veza s Austro-Ugarskom
thumb|left|250px|Kraljevina Hrvatska i Slavonija pred Prvi svetski rat U svibnju 1917. godine u Carevinskom vijeću u Beču sastao se Jugoslavenski klub zastupnika i tzv. Svibanjskom deklaracijom tražio ujedinjenje svih zemalja Austro-Ugarske u kojima žive Slovenci, Hrvati i Srbi "u jedno samostalno od svakoga gospodstva tuđih naroda slobodno i na demokratskoj podlozi osnovano državno tijelo, pod žezlom habsburško-lotarinške dinastije."
Methanosarcina fenazin hidrogenaza
Methanosarcina fenazin hidrogenaza (, metanofenazinska hidrogenaza, metilviologen-redukujuća hidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom vodonik:2-(2,3-dihidropentapreniloksi)fenazin oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Anaksandar
Anaksandar je bio kralj Sparte (vladao cca. 640-615. pne.).
Methanosarcina fenazin hidrogenaza
Ovaj enzim sadrži nikal, gvožđe-sumporne klustere i citohrom b. Enzim iz nekih izvora sadrži selenocistein.
El Puente de San José, Cutzamala de Pinzón
El Puente de San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Anaksandar
Bio je dvanaesti kralj iz agijadske loze spartanskih kraljeva. Otac mu je bio Eurikrat a sin Eurikratid.
El Puente de San José, Cutzamala de Pinzón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Glacier County, Montana
je okrug u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 13.399, što je 152 (1,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Montefano, Macerata
Montefano je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Manzolino
Manzolino ima više značenja:
Fresciano, Arezzo
Fresciano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 798 m.
El Carmelito, Totolapa
El Carmelito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Totolapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
Spring Ridge, Maryland
Spring Ridž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.795.
Los Ojitos de Agua, Catorce
Los Ojitos de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Catorce.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2251 m.
Душаново (Лесковац)
Демографија
У насељу Душаново живи 205 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,0 година (45,2 код мушкараца и 46,9 код жена). У насељу има 82 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,88.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Rosario, San Mateo Etlatongo
El Rosario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Etlatongo.
Coloborhynchus
Coloborhynchus je rod pterosaura iz porodice Ornithocheiridae poznat iz donjokredskih (albij, prije 98 miliona godina) slojeva u Engleskoj i moguće aptijskih (prije 112-99 miliona godina) u Brazilu i Texasu, ovisno o tome koje se vrste uključuju.
Opis
thumb|left|Holotip, fragment čeljusti C. clavirostris s pogledom s različitih strana Nomenklaturni tip roda Coloborhynchus poznat je samo iz nepotpune gornje čeljusti. Stoga, prema ponovnoj procjeni vrste Coloborhynchus clavirostris od strane Rodriguesa i Kellnera iz 2008. godine, ona se može razlikovati od svojih srodnika na osnovu svoje jedinstvene kombinacije pozicija zubnih duplji. Kod Coloborhynchusa, dva prednja zuba bila su usmjerena prema naprijed i bili su postavljeni više u čeljusti od ostalih uzuba, dok su sljedeća tri para zuba bila usmjerena ustranu. Posljednja dva (očuvana) para zuba bila su usmjerena prema dolje. Konačno, jedinstveno ovalno udubljenje nalazilo se ispod prvog para zuba.
Kao i kod srodnika (Anhanguera i Uktenadactylus), vrh čeljusti širio se u rozetu, za razliku od uskog stražnjeg dijela. Međutim, dok su rozete vrsta roda Anhanguera bile zaobljene i u obliku kašike, one kod Coloborhynchusa bile su krupne i kockaste.
Još jedna osobina koju je Coloborhynchus dijelio sa svojim bliskim srodnicima bila je kresta u obliku kobilice na prednjem dijelu čeljusti, mada je ona bila široka i stanjivala se od osnove do vrha, za razliku od sasvim tankih kresta kod srodnika. Ta vrsta zadebljane kreste također se može naći kod Siroccopteryx moroccensisa, koji bi mogao biti njegov najbliži srodnik ili pripadnik istog roda. Također je imao pravu umjesto zakrivljene prednje ivice, za razliku od one kod njegovih srodnika; također je počinjala na vrhu čeljusti umjesto dalje nazad kao kod ostalih vrsta.
Drugi primjerak koji ima sve te jedinstvene osobine Darren Naish je 2007. prijavio je brazilskom paleontologu Alexander Kellner, ali on još uvijek nije opisan.
Moguća vrsta Coloborhynchus capito prestavlja najvećeg poznatog ornitokajrida, kao i najvećeg poznatog pterosaura sa zubima. Jedan njegov primjerak iz camebridgeskog zelenog pješčara u Engleskoj opisan 2011. godine sastoji se od veoma velikog vrha gornje čeljusti, koji pokazuje osobine po kojima se C. capito razlikuje od ostalih vrsta. Vrh čeljusti je visok gotovo 10 cm, širok 5,6 cm, sa zubima prečnika do 1,3 u osnovi. Ukoliko su proporcije tog primjerka u skladu sa ostalim poznatim vrstama roda Coloborhycnhus, ukupna dužina lubanje mogla je iznositi do 75 cm, što bi značilo da se raspon krila može procijeniti na 7 metara.
Klasifikacija i vrste
Poput mnogih ornitokajrida imenovanih u 19. vijeku, Coloborhynchus ima veoma komplikovanu historiju klasifikacije. Priključivane su mu brojne vrste, a razni istraživači su često zamjenjivali vrste Coloborhynchusa i njemu srodnih rodova.
Richard Owen je 1874. godine, odbivši Seeleyevo stvaranje roda Ornithocheirus, nazvao vrstu Coloborhynchus clavirostris na osnovu holotipa BMNH 1822, nepotpune njuške iz naslaga Hastings grupe Wealden iz Istočnog Sussexa, Engleska. Naziv roda znači "osakaćeni kljun", što se odnosilo na oštećeni i erodirani fosil; naziv vrste znači "ključna njuška", što se odnosi na njezin oblik u presjeku. Owen je također klasificirao Ornithocheirus cuvieri i O. sedgwickii kao vrste unutar roda Coloborhycnhus, iako ni jednu od te tri nije postavio kao nomenklaturni tip. Owen je definirajućom osobinom tog roda smatrao poziciju parova prednjih zuba visoko sa strane gornje čeljusti. Međutim, Reginald Walter Hooley je 1913. zaključio da je ta pozicija rezultat erozije i da se taj rod ne razlikuje od Criorhynchus simus, drugog roda kojeg je Owen stvorio 1874. godine. Hooley je također ignorirao Owenovo prebacivanje dvije prethodne vrste Ornithocheirusa, ostavivši ih u tom rodu. Kuhn se 1967. složio sa Hooleyem da je Coloborhynchus clavirostris bio sinonim od Criorhynchus simus. Nadalje, Kuhn je prvi službeno odredio C. clavirostris kao nomenklaturni tip tog roda, umjesto jedne od vrsta Ornithocheirusa. Većina kasnijih istraživača slijedila je te stavove, posmatrajući Coloborhynchusa kao nevažećeg srodnika Criorhynchusa.
thumb|left|Restauracija moguće vrste C. piscator To se promijenilo 1994. godine, kada je Yuong-Nam Lee imenovao Coloborhynchus wadleighi na osnovu njuške pronađene 1992. u albijskoj formaciji Paw Paw u Texasu. Oživljavanje roda značilo je da je nekoliko srodnih vrsta, koje su tada bile svrstane u druge rodove, zahtijevale ponovnu procjenu kako bi se odredilo da li pripadaju rodu Coloborhynchus. Taissa Rodrigues i Alexander Kellner su 2008. reformulirali ključne osobine Coloborhynchusa, opet na osnovu jedinstvene pozicije zubnih duplji. Rodrigues i Kellner tvrdili su da je Leejev C. wadleighi, koji je imao neke razlike na lubanji i zubima u odnosu na C. clavirostris i bio iz ranijeg perioda, pripadao vlastitom rodu, koji su nazvali Uktenadactylus.
Dulbanu, Amaru
Dulbanu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Amaru.
Coloborhynchus
Klasifikacija i vrste
Nepotpunu donju čeljust isprva svrstanu kao Tropeognathus robustus iz člana Romualdo formacije Santana u Brazilu Fastnacht je 2001. priključio rodu Coloborhynchus kao Coloborhynchus robustus. David Unwin je 2002. podržao taj stav i također sinonimizirao poznatiju vrstu Anhanguera piscator sa C. robustus. Rodrigues i Kellner nisu se složili sa tom klasifikacijom, navevši da to dvoje nisu posjedovali jedinstvenu ispravljenu krestu koja je počinjala na vrhu njuške, niti zube usmjerene ustranu kao kod C. clavirostris. Umjesto toga, Rodrigues i Kellner smatrali su i Anhanguera robustus i Anhanguera piscator važećim vrstama roda Anhanguera.
Dulbanu, Amaru
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 539 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Coloborhynchus
Klasifikacija i vrste
Veldmeijer je 2003. imenovao još jednu brazilsku vrstu iz člana Romualdo, Coloborhynchus speilbergi. Ona dijeli jednu ili dvije osobine sa C. clavirostris (kao što je zaravnjena gornja površina njuške), mada su ih Rodrigues i Kellner smatrali neubjedljivim i naveli da su također prisutne kod srodnih vrsta, pa nisu jedinstvene za Coloborhynchusa. Rodrigues i Kellner također su naveli da C. speilbergi nije imao tako visok red zuba (izlažući nepce) kao nomenklaturni tip. Kresta mu je također veoma tanka, slično kao kod Anhanguere, čijem je rodu Kellner priključio tu vrstu 2006. godine. Slično tome, Kellner je isključio C. araripensis (prethodno priključenu rodu Santanadactylus) iz tog roda, na osnovu nedostatka usporedivih dijagnostičkih osobina. Unwin je 2001. priključio vrstu Siroccopteryx moroccensis rodu Coloborhycnhus na osnovu njezine sličnosti vrsti C. wadleighi (tj. Uktenadactylus). Kellner, koji je 2008. smatrao Uktenadactylusa zasebnim rodom, također je smatrao i Siroccopteryxa zasebnim i naveo da mu, kao i ostalim vrstama priključenim Coloborhynchusu, nedostaju jedinstvene osobine reda zuba, stav koji je i Fastnacht podržao 2001. godine.
Konačno, Unwin je 2001. također premjestio druge dvije vrste iz cambridgeskog zelenog pješčara u Coloborhycnhus: C. capito i C. sedgwickii, od kojih je druga jedna od prvobitnih pripadnica tog roda prema Richardu Owenu (1874). Prema Kellneru, C. capito je previše nepotpun da bi se u potpunosti usporedio sa C. claviraostris i njegova tačna klasifikacija otvorena je za raspravu. Naveo je da C. sedgwicki ne posjeduje jedinstvene osobine C. clavirostris (zapravo uopće nema krestu), te bi stoga mogao pripadati istom rodu kao i "Ornithocheirus" compressirostris (=Lonchodectes).
Rodrigues i Kellner su 2013. smatrali da je Coloborhynchus monotipičan, tj. da sadrži samo C. clavirostris, i smjestili su većinu ostalih vrsta u druge rodove ili ih proglasili nomina dubia.
Dolje je kladogram koji prikazuje filogenetsku poziciju ovog roda unutar Pteranodontia prema Andres i Myers (2013).
Popis vrsta i sinonima
Vrste koje razni naučnici od 2000. priključuju rodu Coloborhynchus su: thumb|Odljev skeleta moguće vrste C. spielbergi
Vrste koje su se u prošlosti priključivale rodu Coloborhynchus su:
Ghārib Duwaysh, Hajjah
Ghārib Duwaysh je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 543 m.
Manzoni
Manzoni ima više značenja:
Đuro Kuten
mini|200px|[[Đuro Kuten]]
Kuten je prvi u Hrvatskoj shvatio važnost crtanja u intelektualnom razvoju djeteta, te je on najzaslužniji za uvođenje crtanja u pučke i građanske škole. Postavio je temelje nastave crtanja u Hrvatskoj i napisao prvu našu Metodiku prostorukoga risanja (1885).
Autor je priručnika: Metodika prostoručnog crtanja za obće pučke i gradjanske škole, Uputa za porabu risanaka, Preglednice za obuku risanja i vezenja u djevojačkim pučkim učionicama.
Bio je utemeljitelj Učiteljske zadruge 1865. i tajnik Saveza hrvatskih učiteljskih društava.
Sudjelovao je u podizanju Hrvatskog učiteljskog doma 1889., te je Hrvatskom školskom muzeju 1901. darovao stranu stručnu literaturu i uredio risarsku zbirku.
Literatura
Alojz Jembrih: Tragom identiteta južnomoravskih Hrvata, Zagreb, 2017., str. 95, bilj. 51
NGC 6939
NGC 6939 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Cefej koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 60° 39' 42" a rektascenzija 20h 31m 30,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6939 iznosi 7,8. NGC 6939 je još poznat i pod oznakama OCL 217.
Paderborn
Paderborn je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Paderborn. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 144.811 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5774032, NUTS (DEA47) i LOCODE (DE PAD) kod.
Znamenit je po katedrali, vijećnici i baroknoj crkvi. U gradu se nalazi poznato sveučilište.
Grad se prvi put spominje 777. Povijesna mu je jezgra jako oštećena za vrijeme Drugog svjetskog rata.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Paderborn Paderborn se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Paderborn. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 94-347 metara. Površina opštine iznosi 179,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 144.811 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 807 stanovnika/km².
Razupenem
Razupenem je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 407,507 Da.
Marana
Marana ima više značenja:
Anaksidam
Bio je sin Zeuksidama i suvremenik Anaksandra, a živio je do završetka mesenijskih ratova, 668. pne. (Paus. iii. 7. § 5.)
450-e
450-e su decenija koja je počela 1. januara 450. i završila 31. decembra 459.
thumb|Huni pustoše Zapadno Rimsko Carstvo
Gamelan
Gamelan je muzički ansambl indonezijskog porijekla koji se obično sastoji od metalofona, ksilofona, bubnjeva i gongova.
Izraz gamelan se može koristiti i kao zajednički naziv za instrumente, a i za muzičare koji ih sviraju.
Cer (Zvornik)
Cer je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Zvornik koje pripada entitetu Republika Srpska. Naselje je osnovano 2012. godine na osnovu „Odluke o osnivanju naseljenog mjesta Cer na području opštine Zvornik“ (Sl. glasnik RS 100/2012 od 30. oktobra 2012. godine).
Massenbachhausen
Mazenbahauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Hajlbron. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.553 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125061.
Cer (Zvornik)
Istorija
Naseljeno mjesto Cer osniva se od dijelova naseljenih mjesta Kučić Kula, Čelopek i Jardan. Naseljeno mjesto Cer nalazi se u sastavu KO Čelopek i KO Zvornik, ukupne površine 142 hektara, a po tipu (karakteru) je seosko ušoreno i zbijeno-ušoreno naseljeno mjesto.
Massenbachhausen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hajlbron Mazenbahauzen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 209 metara. Površina opštine iznosi 8,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.553 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 406 stanovnika/km².
Libertad, Perote
Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Perote.
Il Gorgo, Rovigo
Il Gorgo je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Pretoki
Zemljopis
Administrativno su u sastavu grada Svetog Ivana Zeline. Naselje se proteže na površini od 0,80 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Pretokima živi 310 stanovnika i to u 94 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 387,5 st./km².
Stambolčić
Stambolčić je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Pale koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 74 stanovnika.
Sretan rođendan, Marija
Srećan rođendan, Marija je hrvatski kratki film snimljen 2011. u režiji Ivane Škrabalo. Protagonistica (čiji lik tumači Jagoda Kaloper) je starija žena kojoj kći donese psića za rođendan, a što izazove svađu s njenim mužem.
Golden Valley County, Montana
je okrug u američkoj saveznoj državi Montana.
La Parka II
Jesús Alfonso Huerta Escoboza (4. januar 1966 – 11. januar 2020) bio je meksički  luchador enmascarado, ili maskirani profesionalni hrvač, poznatiji kao La Parka (ili La Parka II radi razlikovanja od originalnog La Parke). Radio je za meksičku profesionalnu hrvačku promociju AAA od sredine 1990-ih do 2019. Dana 11. januara 2020, Huerta je umro od komplikacija nakon lošeg poteza tokom meča u oktobru 2019.
Escoboza nije bio prvi hrvač koji je koristio ime u ringu „La Parka”; Adolfo Tapia je bio originalni La Parka ali nije imao ni ime ni lik. Krajem 1990-ih, Escoboza je prozvan La Parkom mlađim, a potom je 2003. postao „zvanični” La Parka, dok je Tapia primoran da prestane koristiti ime i umjesto toga postane poznat kao L.A. Park.
Santa Catarina, Nuevo Parangaricutiro
Santa Catarina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Parangaricutiro.
Likurg
Likurg (Grčki:, Lukoûrgos; bio je (950. pne.) spartanski zakonodavac i začetnik spartanskog vojničkog društva. Prema predaji Spartanci su ga uzeli kao zakonodavca i tvorca ustava kako bi spriječili česte nemire u državi. Građani s jedne strane nisu željeli apsolutnu moć dvaju kraljeva koji su formalno bili na čelu države, a s druge aristokrati nikako ne bi prihvatili demokraciju.
Santa Catarina, Nuevo Parangaricutiro
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Likurg
Neki suvremeni povjesničari smatraju da je ustrojstvo Sparte vrlo blisko ostvarenju komunizma. Ponajprije što jednom od prvih reformi oduzima aristokratima zemljišta i ponovno ga dijeli ravnopravno među svim građanima. Osim te lako je pronaći i druge sličnosti s komunizmom; praktično je ukinut novac. Onaj koji se koristio u Sparti bio je bezvrijedan bilo gdje drugdje. Nije bio izrađen od uobičajenih plemenitih kovina već od običnog željeza, a po lijevanju hladili su ga u octu kako bi bio neupotrebljiv za ponovno pretapanje. Također, da podstakne zajedništvo, Likurg zabranjuje obroke kod kuće. Svi Spartanci hrane se u zajedničkim blagovaonicama bez obzira na status ili ugled otklanjajući dodatno zavist.
Zakoni u Sparti omogućili su ženama slobodu neviđenu bilo gdje u tadašnjem svijetu. Mogle su se baviti sportom (hrvanjem, trčanjem te bacanjem koplja i diska) i to u grčkom stilu, bez odjeće. Ako spartanska žena nakon nekog vremena u braku ne bi zanijela bilo joj je dopušteno da ode od muža i pronađe nekoga s kime će dobiti dijete. Naravno, niti jedno od ovih dopuštanja nije bilo inspirirano feminizmom već željom za dobivanjem što zdravijeg i boljeg potomstva koje će državi omogućiti daljnji napredak.
Grčko društvo u potpunosti je bilo robovlasničko, no Sparta je bila posebno okrutna prema svojim robovima - helotima. Nisu pripadali pojedincu već su bili u vlasništvu države i raspoređivani su prema zemljištima. Sa zemlje koju su obrađivali morali su davati utvrđen dio državi, a višak su koristili za vlastitu egzistenciju. Prema Plutarhu, višak je bio itekako teško dostići. Helota je bilo barem deset puta više od Spartanaca pa su ovi držali ih u neprestanom strahu i disciplini, a od tuda dolazi i izreka: "Slobodan čovjek je u Sparti slobodniji više nego igdje, ali je i rob više rob nego igdje."
Eurikratid
Eurikratid (grčki: Ευρυκρατίδης; srpskohrvatski prijevod: "široki vladar") bio je kralj Sparte iz dinastije Agijada. Vladavina mu je počela oko godine 615. pne. Bio je trinaesti po redu vladar iz svoje loze, te sin Anaksandrov.
Likurg
Predaja kaže da Likurg pred kraj života još jednom odlazi do Delfskog proročišta kako bi dobio savjet. Pri odlasku dobiva zakletvu sugrađana kako neće nikako dirati u zakone do njegova povratka. Proročište mu odgovara da su sada zakoni dobri i da se Sparti ništa neće dogoditi dok ih se drži. Tada Likurg odlući ne vratiti se u Spartu već umire u tuđini kako bi Spartance zauvijek obavezala zakletva o nepromjenjivosti zakona.
Utjecaj Likurga vidljiv je i u djelima Platona, Diogena i Zenona koji hvale njegove zakone i njihovu čistoću.
Eurikratid
Godine 590. pne. Eurikratida je naslijedio njegov sin Leon.
Maranello (razvrstavanje)
Maranello ima više značenja:
Albella, Mantova
Albella je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
NGC 6996
NGC 6996 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Labud koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 45° 28' 24" a rektascenzija 20h 56m 30,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6996 iznosi 10,0. NGC 6996 je još poznat i pod oznakama OCL 197.
Pozzo, Forlì-Cesena
Pozzo je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
RAP1
Rap1 (Ras srodni protein 1) je mala GTPaza. On je mali citosolni protein koji deluje kao ćelijski prekidač, te je od vitalnog značaja za prenos signala. Postoje dve izoforme Rap1 proteina. Svaku od njih kodira zaseban gen, RAP1A i RAP1B. Rap1 pripada grupi Ras srodnih proteina.
GTPaze su neaktivne u svojoj GDP vezanoj formi, i aktiviraju se vezivanjem za GTP-a. Aktivirajući proteini GTPaze (GAP) i faktori razmene guanin nukleotida (GEF) regulišu male GTPaze. GAP proteini promovišu GDP vezanu (neaktivnu) formu, a GEF proteini GTP vezanu (aktivnu) formu. Kad su vezane za GTP, male GTPaze regulišu mnoštvo ćelijskih procesa. Ovi proteini se dele u familije u zavisnosti od njihove proteinske strukture. Rap1 je član najbolje istražene Ras superfamilije. Dok je Ras poznat po svojoj ulozi u ćelijskoj proliferaciji i opstanku, Rap1 predominantno učestvuje u ćelijskoj adheziji i formiranju ćelijskih spojeva. Ras i Rap su regulisani različitim setovima faktora razmene guaninskih nukleotida i aktivirajućih proteina GTPaza, što proizvodi određeni novo specifičnosti.
Ekonomija (Zvornik)
Ekonomija je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Zvornik koje pripada entitetu Republika Srpska.
Carcassonne
Karkason ili Karkasona (, oksit. Carcassona) je grad na jugu Francuske u departmanu Od u oblasti Langdok. Poznat je po svom utvrđenom gradu koji se od 1997. godine nalazi na listi UNESKO-ve svetske baštine. Grad se nalazi na oko 90 km jugoistočno od Tuluza, na mestu na kom se ukrštaju stari karavanski putevi korišćeni još u doba Rimljana.
Istorija Karkasona
Prvo naselje na području Karkasona datirano je oko 3 500. godine p. n. e., ali naselje na brdu Karsak postaje značajna tržnica u V veku p. n. e.. Rimljani utvrđuju brdo Karsak oko 100. godine pre Hrista, a naselje se naziva Julija Karsako (Julia Carsaco), a kasnije kraće Karkasum (Carcasum), ostaci te rimske utvrde i dan danas čine glavni deo severnih bedema utvrde.
mini|desno|[[Katari|Katare proteruju gole iz Karkasona 1209. godine]]
Sredinom XIX veka stara tvrđava je bila predviđena za rušenje, ali je zahvaljujući gradonačelniku Žan Pjer Kros Mejrevilu i piscu Prosperu Merimeu njeno rušenje sprečeno i otpočela je rekonstrukcija utvrde. Radovi su otpočeli 1853. godine po nacrtima Eugena Viola le Duka, koje je nakon njegove smrti 1879. godine dovršio njegov učenik Pol Bosnilvald.
Ekonomija Karkasona
Glavni industrijski proizvodi Karkasona su obuća, guma i tekstil, dok je grad sedište oblasti poznate po proizvodnji vina. Međutim, najznačajnija privredna grana je ipak turizam, jer se procenjuje da grad odnosno njegovu utvrdu godišnje poseti oko 3 000 000 turista. 650px|centar
Domnall ua Néill
Domhnall ua Néill (stariji ispis Domnall ua Néill; ? - 980) bio je veliki kralj Irske od 956. do 980.
Domnall je bio sin Muirchertach mac Néilla i unuk Nialla Glunduba, odnosno pripadnik Cenél nEógaina iz sjevernih Uí Néilla. Postao je kralj Ailecha zajedno sa bratom Flaithbertachom nakon smrti oca 943. Velikim kraljem Irske je postao nakon smrti Congalacha Cnogbe, svog rođaka s majčine strane koji je pripadao južnom ogranku Uí Néilla Síl nÁedo Sláine.
Za Domnalla se smatra kako je bio uspješan vladar i sproveo vojene reforme koje se pripisuju njegovom daleko poznatijem nasljedniku Brianu Boruu. Najveći dio vladavine je proveo u ratu protiv dublinskog kralja Amlaiba Cuarana, supruga svoje sestre Dúnflaith. Godine 980. je abdicirao i povukao se u samostan Armagh gdje je nedugo potom umr.
Domnall je u osmrtnici naveden kao "veliki kralj Irske" (ard-rí Érenn) te je bio posljednji član svoje porodice sa tom titulom. Naslijedio ga je Máel Sechnaill mac Domnaill iz klana Clann Cholmáin.
Domnallova djeca su bili Muiredach, čiji je sin Lochlann mogao biti predak Domnall Ua Lochlainna, te Muirchertach, predak O'Neilla iz Tír Eógaina. Njegov unuk Flaithbertach Ua Néill bio je kralj Ailecha i vodeća ličnost među Uí Néillima od smrti Máel Sechnailla 1022. godine, ako ne i ranije.
Strane (Pale)
Strane je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Pale koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 29 stanovnika.
Arhidam I
Arhidam I je bio kralj Sparte, dvanaesti po redu iz loze Euripontida.
Bio je sin Anaksidamov te živio u doba tegetejskog rata, a koji je izbio nakon kraja drugog mesenijskog rata 668. pne. (Paus. iii. 7. § 69 comp. 3. § 5.)
Hidrogenaza (akceptor)
Hidrogenaza (akceptor) (, H2 formirajuća hidrogenaza (nespecifična), vodonična lijaza (nespecifična), hidrogenlijaza (nespecifična), hidrogenaza preuzimanja (nespecifična), vodonik:(akceptor) oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom vodonik:akceptor oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim koristi molekulski vodonik za redukciju raznih supstanci. On sadrži gvožđe-sumporne klustere. Enzim iz pojedinih izvora sadrži nikal.
La Vainilla, Acapetahua
La Vainilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
RB-101
RB-101 je organsko jedinjenje, koje sadrži 31 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 582,840 Da.
Manastir Kumanica
Manastir Kumanica se prvi put pominje 1514. godine, u očuvanim delovima ploče koja je pronađena u ruševinama. Tako da se može pouzdano tvrditi da manastir potiče iz perioda od kraja 13. do sredine 15. veka. Severna strana manastira sa portom je uništena u toku izgradnje pruge Beograd-Bar, tako da pouzdanije datiranje izgradnje crkve nije moguće. Pretpostavlja se da je zlatno doba manastira bilo u drugoj polovini 16. i tokom 17. veka, a da je manastir pretrpio urušavanje u drugoj polovini 18. veka. Posle dugo vremena nakon što je devastiran i napušten, zalaganjem Narodnog muzeja u Prijepolju na čelu sa direktorom Slavoljubom Pušicom, manastir je obnovljen i osvećen 12. novembra 2000. godine.
Prigorec
Prigorec je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Varaždinskoj županiji.
Manastir Kumanica
Aleksandar Deroko je 1926. godine, u okviru projekta "Na Svetim vodama Lima", zatekao manastirsku crkvu u ruševinama. Tada su izvršena prva ozbiljnija snimanja kada je napravljen i crtež osnove crkve, a kasnije, 1933. godine je dopunio Đorđe Bošković, pretpostavljajući da crkva potiče iz 16-17 veka. .
Ray Harryhausen
Ray Harryhausen (Los Angeles, 29. lipnja 1920. - 7. svibnja 2013.), američki filmski producent i slavni kreator specijalnih efekata uz pomoč Stop Motion animacije
Enchiridion pape Lava III
Enchiridion pape Lava III. (lat. Enchiridion Leonis Papae) je priručnik kršćanskih molitvi u formi bajalica i čini kojeg tradicija pripisuje papi Lavu III. († 816.), mada se zapravo radi o tekstu iz kasnijeg vremena. Premda se ne radi o klasičnom tekstu ceremonijalne magije, ovo djelo se ipak kategorizira kao grimorij te se smatra knjigom crne magije.
Ray Harryhausen
Nakon što je pogledao film King Kong 1933., Harryhausen je postao fasciniran izradom specijalnih efekata uz pomoč minijatura. Nakon 2. svjetskog rata snimio je scenu vanzemaljca kako izlazi iz ratne mašine u jednom neostvarenom projektu filma "Rat svijetova". Nakon što je pokazao svoje radove Willisu O'Brienu, odmah je dobio angažman kao pomočnik na filmu Moćni Joe Young iz 1949. godine.
Mauer
Mauer je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Rajn-Nekar. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.929 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8226048.
Enchiridion pape Lava III
Povijest
Prema legendi, franački je kralj Karlo I. Veliki dobio Enchiridion od pape Lava III. na poklon. U toj su knjizi navodno sadržane moćne čini koje čovjeka mogu zaštititi od ozljeda, vatre, divljih zvijeri i otrova. Ova legenda ima svoje izvorište u pismu Karla Velikog papi u kojem mu piše da ga, otkako posjeduje Enchiridion, prati sreća. Međutim, takvo pismo nije pronađeno u vatikanskim arhivima te je vrlo vjerojatno da se također radi samo o legendi.
Mauer
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Nekar Mauer se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rajn-Nekar. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 131 metra. Površina opštine iznosi 6,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.929 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 624 stanovnika/km².