cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mayerlinška afera
Mayerlinški incident, Mayerlinška afera ili Mayerlinška tragedija je događaj koji se odigrao 30. januara 1889. godine u lovačkom dvorcu Mayerling u okolici Beča, prilikom koga su nasilnom smrću skončali austro-ugarski prijestonasljedik princ Rudolf i njegova 17-godišnja ljubavnica Marija Večera. Prema službenoj verziji princ je hicem iz revolvera ubio Večeru, a potom izvršio samoubistvo, pri čemu je motiv bila nesretna ljubav, odnosno nemogućnost princa da zakonskim putem okonča nesretni brak sa princezom princezom Stéphanie od Belgije kako bi se mogao oženiti za Mariju. Smrt mladog i popularnog princa je izazvala šok i veliku žalost među podanicima tadašnje države, a kasnije je postala predmetom brojnih alternativnih tumačenja i teorija zavjere vezanih uz međunarodnu i austro-ugarsku politiku. Događaj je ostavio snažan dojam i na svjetsku javnost, te postao inspiracija za brojna književna, muzička i scenska djela.
Tierp (općina)
Općina Tierp (švedski: Tierp kommun) je jedna od švedskih općina od 20,125 stanovnika na istoku Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Tierp od 5,587 stanovnika.
Historija
Općina Tierp formirana je nakon administrativne reforme zemlje 1971.
Lomas de Ahuatepec, Cuernavaca
Lomas de Ahuatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1040 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1739 m.
Arrowsmith, Illinois
Arousmit je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 294, što je 4 (-1,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Koprivnik v Bohinju
Koprivnik v Bohinju je naselje u slovenskoj Općini Bohinju. Koprivnik v Bohinju se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 214 stanovnika.
Горњи Мушић
Горњи Мушић је насеље у Србији у општини Мионица у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 384 становника.
Овде се налази Кућа Читаковића.
Демографија
У насељу Горњи Мушић живи 354 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,9 година (43,0 код мушкараца и 46,8 код жена). У насељу има 135 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,19.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
P. G. Wodehouse
Sir Pelham Grenville Wodehouse, KBE (15.10. 1881 – 14.2. 1975) bio je britanski humoristički pisac koji uživao enorman uspjeh više od sedamdeset godina. Wodehouse se smatrao majstorom engleske proze, koga su cijenili suvremenici Hilaire Belloc, Evelyn Waugh i Rudyard Kipling ali i današnji pisci kao Douglas Adams, Salman Rushdie, Christopher Hitchens i Terry Pratchett. Sean O'Casey ga je nazvao "buhom - izvošačem engleske književnosti", za koju je sam Wodehouse rekao da "misli da je kompliment", i koju je iskoristio kao naziv zbirke svojih pisama prijatelju Billu Townendu.
Danas je najpoznatiji kao autor priča i romana o Jeevesu i Blandings Castleu, ali je također bio nadaren dramatičar i libretist koji je napisao 15 drama i 250 tekstova pjesama korištenih u preko 30 muzičkih komedija. Surađivao je s Coleom Porterom na mjuziklu Anything Goes isto kao is Jeromeom Kernom i Guyem Bolton. Napisao je tekst za hit-pjesmu "Bill" u Show Boatu te surađivao s Rudolphom Frimlom u muzičkoj verziji Tri mušketira.
Saturna Island Indijanci
Saturna Island Indijanci /Ime dolazi po otoku koji je prozvan po španjolskom brodu “Saturnina”, koji je tuda prošao 1791/, jedna od skupina Saanich Indijanaca, šire skupine Songish, sa otoka Saturna Island u prolazu Strait of Georgia, između otoka Vancouver i kopna Britanske Kolumbije. Populacija im je 1892 iznosila svega 5 osoba. Na otoku su se Indijanci bavili lovom i ribolovom, te kopanjem korijenja.
Prvi ne-indijanski stanovnici pristižu 1850.-tih. Danas na rezervatu Saturna Island 7 žive Indijanci koji se izjašnjavaju pod plemenskim nazivima Tsawout i Tseycum.
Songish
mini|Songish teritorij Songish (Lku'ng E n, Lkungen, Lekwungen, Songhees).- Pleme američkih Indijanaca porodice Salishan naseljeno na južnom dijelu kanadskog otoka Vancouver i zapadnoj obali otoka San Juan u američkoj državi Washington. Songiše otkriva 1592. Grk Juan de Fuca (rođen kao Ioannis Phokas). Od nekadašnjeg broja od 2,700 duša (1700), najmanje ih je popisano 1906., svega 488. -Prema Indian Life Online-u 2005. ima ih 2,046, organiziranih u 7 bandi: Beecher Bay, Esquimalt, Pauquachin, Songhees, Sooke, Tsartlip i Tsawout u Britanskoj Kolumbiji.
Ime
Ime songish prilagođeni je oblik imena glavne bande koja se nazivala Stsanges ili Stsa'ñges, koja po jednom tumačenju znači "people gathered from scattered places." Od plemena sa južnog dijela Puget Sounda Songiši su nazivani imenom Etzamish. Njihovo vlastito ime za same sebe je Lku'ngEn.
Bande
Songishi su podijeljeni na 3 glavne grane: Saanich (Sanetch), Songish i Sooke, među kojima se Saanichi dalje granaju na bande Mayne Island, Panquechin ili Panquechin, Tsartlip (kod Swanton pogrešno upisano Tsartilp, Tsawout, Tsehump i Saturna Island.
Songish vlastiti dijele se na 12 bandi: Chikauach i Chkungen, sa McNeill Baya na Vancouveru; Kekayeken između Esquimalta i Beecher Baya (otok Vancouver); Kltlasen (McNeill Bay), Ksapsem (u Esquimalt), Kukoak ( McNeill Bay), Kukulek (Cadboro Bay, otok Vancouver), Lelek (Cadboro Bay), Sichanetl (Oak Bay, Vancouver), Skingenes (Discovery Island pred obalom Vancouvera), Skuingkung (u Victoria), Stsanges (između Esquimalta i Beecher Bay).
Kultura
Kultura Songiša tipična je sjeverozapadnoj obali; kanu-Indijanci i vješti drvorezbari koji žive u kućama od cedrovih dasaka. Svoje ogrtače pletu od pseče dlake i vune planinske koze. Poznaju i običaje potlatcha i deformaciju lubanje i razne običaje vezane uz uz vjerovanja, pubertet, ženidbu i posmrtne običaje, kao i razne tabue. Svoje mrtve sahranjuju u kanuima ili posebnim sanducima smještenim na tlu ili u krošnjama drveća, a tom prilikom žrtvuju se i robovi. Songiši su organizirani po klanovima (12 prema Mooneyu), od kojih svaki ima svoj vlastiti ribarski i lovački teritorij. Poglavištvo je hereditarno, i računa se po muškoj liniji. Društvo je podijeljeno na 3 klase koje čine plemići, puk i robovi. Ribolov (losos) i sakupljanje bobica osnovni su temelj opstanka.
Songiši danas
Glavnina pravih Songiša naseljena je danas na rezervatu Songhees I.R. #1A (126 hektara), koji se prostire na jugu Vancouvera na Esquimalt Harboru, te na još dva rezervata. Plemena Sooke i Saanich žive na još nekoliko rezervata u susjednom području Vancouvera.
Unterbodnitz
Unterbodnic je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 203 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074104.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Unterbodnic se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 5,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 203 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 37 stanovnika/km².
San Antonio Puerta del Refugio, Villa de Arriaga
San Antonio Puerta del Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arriaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2271 m.
Volkoderi
Vukoderi su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Vukoderi pripadaju opštini Resan.
Prirodni uslovi
Naselje Vukoderi je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 45 km zapadno, a od opštinskog središta 15 km južno.
Vukoderi se nalaze u oblasti Gornje Prespe, oblasti oko zapadne i severne obale Prespanskog jezera. Naselje je smešteno iznad severozapadne obale Prespanskog jezera. Zapadno od naselja se izdiže planina Galičica, a istočno se pruža prijezersko polje. Nadmorska visina naselja je približno 980 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Vukoderi su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 114 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Finca Mabel Santés, Tecolutla
Finca Mabel Santés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Trebbiola, Piacenza
Trebbiola je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Kopačnica
Kopačnica je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Kopačnica se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 75 stanovnika.
Corcelles-lès-Cîteaux
Korsel le Sito je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 720 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 106 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 239 metara (maksimalnoj 227 m, a minimalnoj 199 m).
Cutin, Pestișu Mic
Cutin je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Pestișu Mic.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 525 m.
Ponferrada
Ponferrada (od latinskog: Pons Ferrata=Željezni most) je grad od 65,788 stanovnika na sjeverozapadu Španjolske, koji administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Kastilju i Leon i Provinciju León.
Geografske karakteristike
Ponferrada leži na ušću rijeke Boeze u rijeku Sil, udaljena nekih 80 km zapadno od svog administrativnog centra Leóna.
Historija
Za Rimskih vremena na istom mjestu postojao je grad pod imenom Interamnium Flavium, koji je raseljen za ranog srednjeg vijeka. Ponferrada je obnovljena tokom 11. vijeka kao posljednja usputna stanica francuskih hodočasnika na Putu Svetog Jakova za Santiago de Compostelu.
El Capulín Chico, Manuel Doblado
El Capulín Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1776 m.
Barski akvadukt
Barski akvadukt je kameni most, koji se nalazi sjeverno od Starog Bara, 4 km od centra grada Bara u Crnoj Gori. Barski akvadukt je jedini akvadukt u Crnoj Gori, i jedan od tri najveća i najočuvanija akvadukta u bivšoj Jugoslaviji uz Dioklecijanov akvadukt pored Splita u Hrvatskoj i Skopski akvadukt u Severnoj Makedoniji.
Ponferrada
Znamenitosti
Od historijskih spomenika Ponferrada ima Templarski zamak podignut od 12 do 14. vijeka, dobar primjer srednjovjekovne vojne arhitekture, mozarapsku crkvu Santo Tomás de las Ollas iz 10. vijeka i gotičku crkvu Santa María de la Encina.
Barski akvadukt
Historija
Barski akvadukt je izgrađen poput mosta, za vrijeme Otomansko vlasti, od 16. do 17. vijeka, služio je zato da dopremi vodu sa izvora na Planini Rumiji udaljenoj oko 3 km do starog grada Bara. Most nose 17 kamenih lukova, različite širine i visine, koje nosi 17 masivnih kamenih stupova. Vodovodne kamene cijevi položene su na najvišoj razini akvadukta, one imaju promjer od 12 cm i duge su 30 cm. Čitava građevina podignuta je od grubo obrađenih kamenih blokova.
Surogat
Sadržaj
Surogat je 10 minutni crtani film za odrasle, redatelja i glavnog animatora Dušana Vukotića i scenariste Rudolfa Sremca iz 1961. Film je nastao u sada već slavnim skromnim prostorijama Studija za crtani film Zagreb filma u zagrebačkoj Vlaškoj ulici.
Barski akvadukt
Historija
Nakon katastrofalnog potresa koji je pogodio Crnu Goru 15. aprila 1979 u ranim jutarnjim satima ( 06:19) akvadukt se potpuno urušio Nakon toga je potpuno obnovljen, tako da i danas služi svojoj osnovnoj namjeni.
Surogat
Sadržaj
U suštini to je vrlo jednostavna priča o čudnom trokutastom debeljku koji dođe na plažu, i sve što mu treba jednostavno napuše. Tako napuše i vlastitu partnericu, ali na kraju jednako tako kako je lako došao do svega - to i nestane, on sam sebe lijepo ispuše. Surogat ili (Ersatz) je nastao 1960-ih kad su se tek rudimentarno počeli pojavljivati surogati ili nadomjesci za prave željene stvari, film kao da je anticipirao današnjicu u kojoj se polako gubi granica između stvarnosti i virtualnog surogata za stvarnost.
Film je bio moderno animiran, sa manjim brojem sličica u sekundi, - a likovi su bili geometrijski, svedeni na još reduciraniju sezanovsku formulu gledanja svijeta oko sebe. On je rekao: sve oko mene su kugle, valjci i stošci, - kod Vukotića je to bio dvodimenzionalan svijet: kružnica, trokuta i kvadrata. Animacija Surogata, bila je dakle vrlo daleko od do tada suvereno vladajuće disneyevske, zaista nešto potpuno novo.
Muzika za film, bila je takođe vrlo suvremena, jedan nervozni jazz, zagrebačkog kompozitora i dirigenta Tomislava Simovića. Surogat je po mnogočemu bio zenit Zagrebačke škole crtanog filma, izvršio je veliki utjecaj na druge autore i studije crtanog filma, svojom animacijom i ironičnim pogledom na svijet.
Ponferrada
Znamenitosti
Nedaleko od grada leži Las Médulas, lokalitet sa ostatcima rudnika zlata iz doba Rimskog Carstva, koji je 1997. upisan na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.
Surogat
Naslijeđe
Prvih godina nakon osamostaljenja Republike Hrvatske film je kao i njegov autor pao u potpuni zaborav. Tek 2007. došlo je do nekakve "rehabilitacije" tog dijela. Tad su Ministarstvo kulture RH, Zagreb film, Hrvatski filmski savez i Društvo hrvatskih filmskih redatelja odlučili da u povodu deset godina od smrti Dušana Vukotića, zajednički organiziraju nekoliko događaja, kojim su na neki način "osvježili" uspomenu na film i njegovog autora.
Ponferrada
Privreda
Ponferrada leži u rudarskom kraju poznatom po zalihama kamenog uglja i željezne rude, zbog tog se razvila kao metalurški centar sa čeličanom i koksarom.
Familia Cervantes, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Erik XIV od Švedske
Erik XIV (Stockholm, 13. decembar 1533. - Örbyhus, 26. februar 1577.), bio je Švedski kralj od 1560. do 1568.
Erik je za svoje vladavine uspio teritorijalno povećati monarhiju, ali je svojom agresivnom vanjskom politikom uzrokovao Sedmogodišnji rat (1563. - 1570.) usmjeren protiv Kraljevine Danske.
Biografija
Erik je 1560. naslijedio svog oca - Gustava Vasu na tronu Već 1561. uspio je uvjeriti parlament da mu odobri paket zakona (Akti iz Arboge) kojim je uspio ograničiti moć svoje polubraće, kojima je Gustav Vasa dodjelio velika vojvodstva. Svoju vlast je konsolidirao formiranjem specijalnog kraljevskog žalbenog suda i proglašenjem novog ustava - 1562. koji je jasnije odredio vojne obaveze plemstva.
Erikov glavni vanjskopolitički cilj bio je da oslobodi švedski dio Baltika od danske kontrole, i tako pomogne svojim trgovcima. Zbog tog je najprije potražio saveznike po Zapadnoj Evropi, između ostalog (neuspješno) i kod engleske kraljice Elizabete I. Na kraju je shvatio da to može postići i ako stekne kontrolu nad lukama istočnog Baltika, pa je zbog tog 1561. zauzeo Reval (današnji Tallinn) i susjedne teritorije.
U međuvremenu je i njegov polubrat Johan, tadašnji Veliki vojvoda Finske, otkrio važnost istočnobaltičkih luka, pa se i on htio neke dočepati. S tom namjerom sklopio je savez sa poljskim kraljem Sigismundom II Augustom. U tom je išao tako daleko, da se odlučio i oženiti Sigismundovom kćerkom i to protiv Erikove izričite zabrane. Zbog tog ga je Erik sljedeće godine dao zatvoriti zajedno sa nevjestom.
Erikovo teritorijalno širenje po Estoniji uznemirilo je dansko - norveškog monarha Frederika II, , koji se udružio sa Lübeckim i Poljskom i navjestio Švedskoj rat 1563. Taj sukob rasplamsao se do Sedmogodišnjeg rata. Erik je svoje snage vodio relativno efikasno, i uspio barem na početku zaustaviti napredovanje Danaca. Pokopao ga je njegov paranoični strah od izdaje, pa je u nastupu bijesa i straha - 1567. naredio da se pobiju svi lideri moćne porodice Sture. Na kraju je zbog tog čina uhapšen i zatvoren njegov savjetnik Jöran Persson.
Nakon što se pribrao, Erik je oslobodio i vratio na položaj kao da ništa nije bilo omrženog Perssona. Još više se zamjerio visokom plemstvu kad se oženio Karin Månsdotter, koja je istovremeno bila i Perssonova ljubavnica.
Sve to dovelo je do komplota, u kom su se udružila njegova polubraća Vojvoda Johan (kasniji kralj Johan III) koji je oslobođen 1567. i Karl, oni su 1568. svrgnuli Erika i zatvorili, pa je i umro kao zatvorenik.
Chikauach
Chilcowitch (Chikauach), pleme salishan Indijanaca (šire grupe Songish) sa Oak Baya, zapadno od Gonzales Poimta na jugu kanadskog otoka Vancouver. Porijeklom od starijeg plemena Chekonein (Chekwungeen) ili Chkungen od kojih su se u davna vremena odvojili na području McNeill Baya. Ovo pleme vjerojatno je identično sa onima plemenskog naziva Chikauach sa Swantonove liste songishkih bandi. Godine 1850 oni i Chekonein potpisuju Douglaski ugovor iz 1850. po kojem kompaniji Hudson's Bay prepuštaju svoju zemlju za 30 funti sterlinga. Danas se vode kao dio plemena Songhees (Songish).
La Selva, Zinacantán
La Selva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Zinacantán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2382 m.
Sleeping Dogs (Star Trek: Enterprise)
Sleeping Dogs je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Enterprise, premijerno prikazana 30. januara 2002. godine. Radnja prikazuje kako USS Enterprise prilikom istraživanja gasnog diva u njegovoj atmosferi pronalazi klingonski brod čija je posada onesposobljena i kojemu prijeti uništenje te kreće u akciju spašavanja koja postaje daleko opasnija nego što se mislilo.
San Paolo, Pavia
San Paolo je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Bonneau Beach, South Carolina
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.929.
Kulmbach
Kulmbah je opština u nemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Kulmbah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 27.099 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9477128.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250p|Položaj opštine u okrugu Kulmbah Kulmbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kulmbah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 345 metara. Površina opštine iznosi 92,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 27.099 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 292 stanovnika/km².
Mole Lake, Wisconsin
Mol Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 435.
Antegnate, Bergamo
Antegnate je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2915 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Buenavista del Monte, Cuernavaca
Buenavista del Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 910 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1945 m.
James M. Cain
James Mallahan Cain (1.7., 1892 – 27.10. 1977.) bio je američki novinar i romanopisac. Iako se sam Cain s time nije htio složiti, obično ga se povezuje s hardboiled školom američke kriminalističke proze i jednim od tvoraca roman noira.
Vinograd
mini|250px|Zasadi vinove loze u Srbiji mini|desno|250px|Vinograd na otoku [[Visu]] Vinograd je poljoprivredno zemljište koje je zasađeno sa vinovom lozom i koje se koristi za vinogradarstvo ili proizvodnju grožđa. Kvalitetu ploda vinograda odlučuju brojni činioci, kao što je npr. lokacija, izloženost suncu, mikroklimatski uslovi i tlo.
Historija
Najraniji dokazi proizvodnje vina datiraju između 6. i 5. milenijuma pne. Tehnologiju vinarstva značajno su poboljšali stari Grci, ali najveći napredak je učinjen nakon raspada Rimskog Carstva sa kultivacionom tehnikom, koja je bila uobičajena u cijeloj Evropi. U srednjovekovnoj Evropi, Katolička crkva je bila odana pristalica vina, koje je bilo neophodno za održavanje katoličke mise. Tokom dugih nestabilnosti srednjeg vijeka, katolički samostani održavali su i razvijali vinogradsku praksu, imajući resurse, sigurnost, stabilnost i interes za poboljšanje kvaliteta svojih vina. Oni su u svom vlasništvu imali najbolje vinograde u Evropi, a „vinum theologium“ je smatrano za superiornije u odnosu na sve ostale. mini|400px|Američki vinogradi u [[Kalifornija|Kaliforniji]] Vinogradi u Evropi bili su zasađeni raznim vrstama Vitis vinifera grožđa. Međutim, krajem 19. vijeka, cijela vrsta je skoro uništena od biljnih vaši slučajno uvedenih u Evropu iz Sjeverne Amerike. Američki vinogradari su razvili sorte vinove loze, kao što je Vitis labrusca, koja je otporna na vaši. Sorte vinove loze su spasili tako što su ih kalemili na sorte američkih vinogradara.
Bela Crkva (Krupanj)
Bela Crkva je naselje u Srbiji u opštini Krupanj u Mačvanskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 755 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 866 stanovnika).
Istorija
U Beloj Crkvi su nađeni arheološki nalazi koji pripadaju vatinskoj kulturi, to je Belotić Bela Crkva grupa.
U Beloj Crkvi je 7. jula 1941. godine, ispred stare kafane u kojoj je danas Muzej, Rađevska partizanska četa Valjevskog partizanskog odreda, pod rukovodstvom Žikice Jovanovića Španca, je pozvala okupljeni narod sa Ivandanjske svetkovine na ustanak i ispalila prve ustaničke hice na žandarmerijsku patrolu koja je pokušala da rastera narodni zbor. Tom je prilikom su ubijena dva žandara, a '''7. juli''' je kasnije obeležavan kao Dan ustanka naroda Srbije.
Izbijanje ustanka u Beloj Crkvi obeleženo je 1951. godine bistama učesnika događaja (Žikica Jovanović, Miša Pantić i Čeda Milosavljević), koje je uradio vajar Stevan Bodnarov, a povodom tridesetogodišnjice Ustanka, 1971. godine, izrađen je spomen-kompleks „Simbolika u kamenu“, koji se sastoji od devet antropomorfnih granitnih gromada sa šajkačama i ornamentalnim simbolima, delo Bogdana Bogdanovića.
U zgradi bivše Nedeljkovića kafane postavljena je izložba „7. jul 1941. godine“, a u zgradi seoske opštine izložba „Revolucionarne tradicije Zapadne Srbije 1804-1981. godine“. U porti Crkve Sv. Đorđa, izgrađenoj u drugoj polovini 19. veka, nalazi se grob Darka Ribnikara, jednog od osnivača „Politike“, Partizanska grobnica – spomenik autora Miluna Stambolića i nadgrobni i drugi spomenici iz oba svetska rata.
Demografija
U naselju Bela Crkva živi 607 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,7 godina (40,4 kod muškaraca i 43,2 kod žena). U naselju ima 234 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,23.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Chkungen
Chkungen, jedna od bivših bandi Songish Indijanaca, porodica salishan, koji su živjeli uz zaljev McNeill Bay na krajnjem jugu otoka Vancouver u Kanadi. Oni su vjerojatno identični sa Chekwungeen iz sela Chikawich ("big hips" ), za koje se kaže da su jedna od četiri skupine sa McNeill Baya. Swanton od 4 songish skupine sa McNeilla nabraja nazive Chikauach, Chkungen, Kltlasen i Kukoak. Prema nekim informantima (Ned Williams) Chekwungeen su se u području zaljeva podijeli tako što je jedna skupina otišla na područje Gonzales Bay gdje su postali poznati kao Chilcowitch. Kako je Williams čuo do ove seoba došlo je u davna vremena. Drugi dio koji je ostao na McNeillu Lemons je nazvao Skongh-ee.
El Aguacatito, Taxco de Alarcón
El Aguacatito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1892 m.
Margita Dubajić
Margita Dubajić (Budinščina, 29. 7. 1903 – Zagreb, 13. 9. 1986), jugoslavenska pjevačica i glumica.
Biografija
Margita Dubajić je rođena 29. 7. 1903 u Budinščini u židovskoj porodici Arnolda Balanše. Debi i karijeru je započela 1919 godine u Varaždinu, da bi potom nastupala u Novom Sadu i Beogradu. Od 1926 bila je članica zagrebačkog Hrvatskog narodnog kazališta (HNK), gdje je postala jednom od najpopularnijih subreta zagrebačke operete između Prvog i Drugog svjetskog rata. Bila je poznata po velikom osobnom šarmu i izrazitom smislu za bogato scensko oblikovanje brojnih, posebno operetnih uloga. Proslavila se ulogama u operetama Ralpha Benatzkog, Oskara Nedbala, Jaromira Weinbergera i Johanna Straussa ml., te u operetama Ive Tijardovića "Mala Floramy" i "Splitski akvarel" tumačeći s velikim uspjehom uloge "Miss Beautyflower" i "Perine". 1931 Margita je nastupila u revijalnom filmu "Evo nas" snimljenom prema scenariju i glazbi Tijardovića. Okupacijom Kraljevine Jugoslavije tj. uspostavom marionetske Nezavisne Države Hrvatske (NDH) Margita je kao Židovka bila prisiljena 29. 6. 1941 podnijeti obveznu prijavu imetka Židova "Uredu za obnovu privrede Ministarstva narodnoga gospodarstva", te je na fasciklu potcrtano da ne posjeduje nikakvu imovinu. Margitin suprug, Dejan Dubajić, je isto tako po zakonu NDH morao ispuniti prijavu (bio je pravoslavne vjere), te mu je na fasciklu netko uz ime dopisao predikat "arijevac". Obje prijave su ispunjene istog dana i istim rukopisom, vjerovatno Margitinim. Nakon završetka rata nakratko je opet postala članica HNK, no penzionisana je u februaru 1946 odlukom tadašnjeg intendanta Tijadrovića. Negdje u to vrijeme je oboljela od dječije paralize i postala teško hendikepirana. Margita Dubajić je preminula u Zagrebu 13. 9. 1986 godine.
Rust
Rust (hrvatski: Rušta, mađarski: Ruszt) je grad na istoku Austrije od samo 1,929 stanovnika.
Rust je i administrativni centar vlastitog okruga jer je i statutarni grad, iako je najmanji po broju stanovnika, ali je taj status dobio zbog svoje tradicije.
Rust je poznat kao vinska prijestolnica Austrije, jer ima oko 500 hektara vinograda. Još od srednjeg vijeka u tom kraju se uzgaja vinova loza, pa je Rust još 1524. dobio privilegiju da svoja vina označava sa slovom - R, kao oznakom kvalitete.
Geografske karakteristike
left|220px|thumb| Gradska vijećnica. Rust leži na sjeveroistoku Gradišća, pored zapadne obale Nežiderskog jezera
Historija
Rust je bio naseljen još za rimskih vremena, za srednjeg vijeka prvi put je dokumentiran 1317. pod imenom Ceel Od 1681. ima status slobodnog kraljevskog grada.
Sve do 1921. podpadao je pod Ugarsku, tek odtad je podpao pod Austriju.
Rust je 1975. proglašen austrijskim primjerom grada (zajedno sa Salzburgom i Kremsom koji najviše vodi računa o svojim historijskim spomenicima. right|290px|thumb| Panorama grada i jezera
Znamenitosti
Rust ima još i danas djelomično sačuvanu utvrdu sa bedemima i barutanom iz 1614. Značajna je i njegova mala ribarska romaničko-gotička crkva, u kojoj se nalazi najbolji opus srednjovjekovnih fresaka u cijelom Gradišću i gotička skulptura sv. Marije (oko 1450.)
Pored tog tu je i ranobarokna parohijska crkva, posvećena 1651., i brojne građanske kuće šarenih fasada.
Privreda
Pored vinogradarstva Rust je poznat i kao ljetovalište, u njemu je 1992. prenoćilo 139,606 turista. Uz to je poznat po proizvodnji mreža od trstike za građevinarstvo.
Gradovi prijatelji
Rust je zbratimljen sa slijedećim gradovima;
Rancho Escondido, Ixtacuixtla de Mariano Matamoros
Rancho Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Ixtacuixtla de Mariano Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2251 m.
Opština Aguililla, Michoacán
Aguililla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4296 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Opština Ludești, Dâmbovița
Ludești je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
NGC 261
NGC 261 je emisijska maglica u zviježđu Tukanu.
Anselm Kiefer
Anselm Kiefer (8. mart 1945 -) je njemački slikar i kipar. Obrazovao se kod Josepha Beuysa i Petera Drehera 1970-ih. Njegova djela koriste materijale kao što su slama, pepeo, glina olovo, a na njegov razvoj su značajan uticaj imale pjesme Paula Celana zbog čega su mu česte teme njemačka historija, Holokaust i duhovni koncepti Kabale. Od 1991. živi u Francuskoj.
Obrazovanje
Kiefer je rođen u jednom od najšumovitijih dijelova Njemačke, i ta je činjenica ima odjek u mnogim njegovim slikarskim djelima. Godine 1966. taj sin nastavnika likovnog odgoja nakon tri završena semestra napušta studij prava i prelazi na freiburšku likovnu akademiju. Studij potom nastavlja u Karlsruheu i Düsseldorfu, te putuje Francuskom, Nizozemskom, Italijom i Švedskom. U to vrijeme njegovi su idoli Vincent van Gogh, Rainer Maria Rilke i Auguste Rodin.
U Kieferovu opusu često je nemoguće jasno razgraničiti pojedine stvaralačke faze, jer se tijekom svojeg djelovanja često naknadno vraćao na teme za koje je izgledalo da su ga prestale zanimati. Stoga je u ovom času moguće dati jedino pregled početaka njegovih bavljenja određenom tematikom i likovnim sredstvima.
Prva stvaralačka faza – fotografsko problematiziranje njemačke nacističke prošlosti
Od kraja Drugog svjetskog rada do početka 1970-ih njemačka umjetnost je u rasulu, pod snažnim uplivom amerikanizacije, a opće nacionalno mjerilo potvrđivanja prestaje biti kultura, a postaje isključivo materijalno blagostanje. Elementni posljedica amerikanizacije na umjetničkom planu, na kojem su zaboravljene čak i takve nacionalne umjetničke osobnosti kao što su bili Max Ernst i Max Beckmann, vidljivi su i kod Kiefera, kroz čiji će se opus trajno provlačiti elementi američkog apstraktnog ekspresionizma i pop arta. Tako tijekom 1969. nastaje ciklus njegovih manipuliranih fotografija s putova u inozemstvo, na koje, kombinirajući pritom elemente pop arta, performansa i happeninga, montira svoju figuru u stavu nacističkog pozdrava. U početku to čini s fotografijama grandioznih objekata i poznatih gradova, a kasnije s fotografijama ruševina, pustara, pa čak i mora, nastojeći tako podsjetiti sunarodnjake na sulude ambicije njemačkih nacističkih vođa.
Druga stvaralačka faza - problematiziranje njemačke tradicije i duhovne baštine
Druga stvaralačka faza Kieferova opusa počinje 1973. djelima Resurexit, Parsifal, Njemački duhovni junaci i Notung. Riječ je o uljima velikih dimenzija, na kojima Kiefer problematizira odnos prema u godinama Trećeg Reicha zloupotrijebljenoj, te stoga u njegovo doba potisnutoj njemačkoj baštini. Ne prihvaćajući koncept njemačke tabule rase, tj. opće nacionalne tendencije da se prikaže kako je 1945. Njemačka krenula od nule, Kiefer se - slično svojem učitelju Beuysu koji je uvijek iznova otkopavao izvore zatrpane zbog zagađenosti - u svojim radovima vraća na tavan kako bi preispitao izgnano, potisnuto i/ili odbačeno naslijeđe, odbijajući prihvatiti sintagmu Tucholskog da su stvaratelji tog naslijeđa, od kojih su neki živjeli pred mnogo vjekova, u stanovitoj mjeri sami odgovorni za njegovu zloporabu. Na početku ciklusa stoji platno znakovitoga naslova „Resurexit“ (aluzija na uskrsnuće), koje u svojem gornjem dijelu prikazuje stube što vode na tavan. Djela Parsifal i Notung prikazuju pak tavanske interijere kao mjesta na kojima je deponirana zlorabljena njemačka baština – čudotvorni mač Notung iz Legende o Nibelunzima i sveti Gral iz spjeva o Parsifalu.
Kiefer kao osnovu svojih radova iz ovog razdoblja često koristi fotografiju velikih dimenzija (recidiv pop arta), koja slikaru postaje povodom za nanošenje slojeva boje. Ukoliko oni postanu pre gusti, slikar ih struže, spaljuje ili čak cijepa sjekirom, nanoseći potom na tako „očišćenu“ sliku nove slojeve. Stoga kritičari tako nastalo djelo uspoređuju s palimpsestom – srednjevjekovnim pergamentom s kojeg je sastrugan tekst, da bi se zatim upisao novi.
Najpoznatije Kieferovo djelo iz ovog razdoblja nosi naziv Njemački duhovni heroji. Taj rad prikazuje drvenu tavansku prostoriju koju rasvjetljuju brojni plamenici, prijeteći da će zapaliti cijelu tu veliku dvoranu, u kojoj su Kieferovom rukom ispisana imena njemačkih velikana: Mechthild von Magdeburg, Richard Wagner, Joseph Beuys, Caspar David Friedrich, Robert Musil i dr. Bliskost između Kieferove tematike i tehnike slikanja, njegova koncepta i palimpsesta, te onog što se u povijesti stvarno dogodilo, više je no sugestivna: prošlost se spaljuje kako bi se počelo ispočetka, a zajedno s recentnim otpadom često stradavaju i zloupotrijebljeni dijelovi baštine tj. objektivne vrijednosti. U tom svjetlu valja promatrati i Kiefrovu seriju slika pod nazivom Grob nepoznatog slikara koju je započeo 1974., solidarizirajući se s umjetnicima koji su mrtvi, pa se ne mogu braniti od tuđih interpretacija i reinterpretacija, koje nerijetko mogu biti posve oprečne izvornim umjetnikovim idejama, porukama i nakanama.
Treća stvaralačka faza – slikarsko problematiziranje nacističke traume njemačkog i židovskog naroda
Sredinom 1970-ih počinje najkontroverznija faza Kieferova stvaralaštva, tematski vezana za nacionalnu tabu-temu nacističke prošlosti. Za razliku od mnogih svojih sunarodnjaka, Kiefer prihvaća da na duši njemačke nacije postoji mrlja koju je skoro nemoguće ukloniti. Stoga i nije teško razumjeti zašto su prevladavajuća raspoloženja njegovih djela nastalih od tada do danas tjeskoba, mučnina i očaj. Ovu stvaralačku fazu Kiefer započinje nizom monumentalnih djela posvećenih nacističkim vojnim operacijama - Zimska oluja, Barbarossa, Morski lav, od kojih je posljednja karikaturalno prikazana u kadi za kupanje. Ipak, čini se da Kiefer ne odbacuje rat kao takav - jer je njegovo platno Varus iz istog razdoblja svojevrsni hommage precima koji su početkom 1. stoljeća odbili rimske osvajačke legije - već da se okomljuje na suluda i nepotrebna barbarstva i bestijalnosti koje su zauvijek opustošile njegovu zemlju, a koje su svoj apogej dosegle u masovnom istrebljivanju njemačkih građana židovske narodnosti. Tako početkom 1980-ih nastaje serija platana s naslovima Margarete i Shulamite, inspirirana Fugom smrti, ratnom poemom židovskog pjesnika Paula Celana, napisanom u koncentracijskom logoru 1945. Margarete je Arijka zlatne kose (na platnima ponekad aluzivno prikazana snopićima slame), kojoj stražar u logoru piše pismo, a Shulamite Židovka crne, spaljene kose čiji lik lebdi pred očima Židova dok ovaj kopa svoju grobnu raku. Kiefer smatra da je Njemačka osakatila samu sebe i svoju kulturu uništavanjem svojih građana Židova, pa stoga on, ovakvim povezivanjem njemačkog i židovskog para nastoji regenerirati izvornu Njemačku, na način na koji je to jednom slikaru uopće moguće. Na tim platnima posvećenim nacističkim pustošenjima, Kiefer nasljedujući iskustva talijanske arte povera često upotrebljava pijesak, olovo, i šelak te slamu i druge propadljive materijale, čiji je govor često puno sugestivniji od onog uljane boje. Nekako istodobno nastaje i niz Kieferovih platana s motivima prazne, dehumanizirane arhitekture, podignute u skladu s umjetničkim odrednicama nacizma (djela: Rajna, Bez naziva i dr). Izgleda da njihova veza s ciklusom Margharete – Shulamite nije samo kronološka, već i misaona: ružna povijest se zbilja dogodila: o njoj svjedoče njezini spomenici i njezine izgubljene ljudske sudbine na koje sugestivno upućuje ta sablasna, prazna arhitektura.
Četvrta stvaralačka faza – problematiziranje sudbine Zapadne civilizacije
Ova faza ima svoj zametak u nizu platana pod nazivom Jeruzalem, nastalih sredinom 1980-ih, posvećenih gradu za kojeg je prorečeno da od njega „ni kamen na kamenu neće ostati“ (Luka, 21,6). Godine 1989. nastaje možda najznačajnije djelo ove faze i jedno od najvažnijih Kieferovih djela uopće: platno Propast Zapada - monumentalna slikarska vizija glasovite Spenglerove knjige. Tri godine kasnije, 1992. Kiefer kupuje zemljište u francuskom Barjacu i tu gradi atelier, kojeg uskoro pretvara u svojevrsni Gesamtkunstwerk - spenglerovsku kritiku industrijalizacije i sveprisutnog kulta stroja. Slične, apokaliptičke konotacije ima i njegov na više lokacija izlagan ambijent Jerihon, te Kieferova najnovija sinteza kazališne predstave i umjetničke instalacije iz srpnja 2009., dvosmisleno naslovljena U početku. (Rosenthal 1988, Kiefer 2009)
Njuška
thumb|Njuška [[koza|koze]] Njuška ili gubica (kod svinja rilo) je naziv za dio životinjskog lica koji se sastoji od nosa, usta i vilica (gornje i donje).
Anselm Kiefer
Četvrta stvaralačka faza – problematiziranje sudbine Zapadne civilizacije
Godine 2008. Anselm Kiefer je za svoje dugogodišnje umjetničke napore, koji nisu uvijek bili iskreno shvaćani, a još manje prihvaćani, primio Mirovnu nagradu Udruge njemačkih knjižara.
Laborcita de González, Lagos de Moreno
Laborcita de González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Anselm Kiefer
Upliv na hrvatske likovne umjetnike
Neoekspresionistički i neosimbolistički opus Anselma Kiefera znatno je utjecao i na hrvatske likovne umjetnike, među kojima svakako valja spomenuti Željka Kipkea, Josipa Zankija, Lovru Artukovića, i Matka Vekića.
Laborcita de González, Lagos de Moreno
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1928 m.
Astat monojodid
Astat monojodid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 336,904 Da.
La Soledad Carrizo, Santiago Tetepec
La Soledad Carrizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tetepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 749 m.
Kokra (Preddvor, Slovenija)
Kokra je naselje u slovenskoj Općini Preddvoru. Kokra se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Središnjoj Sloveniji.
Jadac
thumb|Dva jadca, plastični (lijevo) i pravi (desno) thumb|Stilizirani skelet ptice, sa istaknutim jadcem. Jadac (lat. furcula) je naziv za viljuškastu kost kod ptica i nekih izumrlih dinosaurusa, koja je nastala spajanjem dvije ključne kosti. Kod ptica ima ulogu jačanja grudnog skeleta da se odupre otporima pri letu.
Kost za ispunjavanje želja
Jadac je u narodu poznatiji kao kost za "ispunjavanje želja". Kost se koristi tako da dvije osobe uzmu kost za jednu, odnosno drugu stranu, zamisle želju i povuku kost prema sebi. Kada kost pukne, osobi koja dobije veći dio kosti ispuniće se želja. left|thumb|350px|Evolucija jatca
Fraisans
Frezan je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Dole.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1240 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 73 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 279 m, a minimalnoj 209 m).
Kltlasen
Kltlasen, (Kltlâ’s E n), ime za jednu od ranijih lokalnih grupa Songish Indijanaca koje Boas locira u području McNeill Baya na otoku Vancouver u kanadskoj provinciji Britanska Kolumbija. Njihovo ime kasnije se više ne spominje, pa su ili nestali ili asimilirani od drugih grupa. Uz isti zaljev njima u susjedstvu su živjele grupe Chikauach, Chkungen i Kukoak.
Spominje ih Boas u 6th Rep. N. W. Tribes Can., 17, 1890.
Vrbljani (Mavrovo)
Vrbljani su naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Vrbljani pripadaju opštini Mavrovo i Rostuša.
Prirodni uslovi
Naselje Vrbljani je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 32 km severoistočno.
Vrbljani se nalaze u gornjem delu istorijske oblasti Reka. Naselje je položeno visoko, na jugoistočnim visovima planine Korab, dok se dalje ka istoku tlo strmo spušta u klisuru reke Radike. Nadmorska visina naselja je približno 1.300 metara.
Klima u naselju je planinska.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Vrbljani su imali 625 stanovnika.
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Le Maggiola Ovest, Pisa
Le Maggiola Ovest je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Giselbert od Lotaringije
Gilbert (ili Giselbert) (cca. 890 - 2. oktobar 939) bio je vojvoda Lotaringije u prvim decenijama 10. vijeka. Bio je sin vojvode Reginara, a nije jasno kada je, zapravo postao vojvoda; kao datumi se spominju 910. i 915.
Godine 925. je dao zakletvu vjernosti istočnofranačkom (njemačkom) kralju Heinrichu I. Godine 930. se oženio za Heinrichovu kćer Gerbergu, kćer novog kralja Otona. Sa Otonom je došao u sukob i, uz podršku zapadnofranačkog (francuskog) kralja Louisa IV, digao ustanak, odnosno priključio se ustanicima vojvode Eberharda. Sudjelovao je u bitci kod Andernacha gdje su ustanici poraženi, te se utopio pokušavajući pobjeći preko Rajne. Vojvodstvo je preuzeo Otonov brat Heinrich.
NGC 262
NGC 262 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Vrben (Makedonija)
Vrben je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Vrben pripada opštini Mavrovo i Rostuša.
Geografski položaj
Naselje Vrben je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 32 km jugozapadno.
Selo Vrben se nalazi u gornjem delu visokoplaninske oblasti Reka. Naselje je položeno veoma visoko, na južnim visovima planine Vraca, koja se severno nastavlja na Šar-planinu. Zapadno od naselja tlo se strmo spušta u klisuru reke Radike. Nadmorska visina naselja je približno 1.270 metara.
Klima u naselju je oštra planinska.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Vrben je imao 142 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (95%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Apapaxtles, Tlalpan
Apapaxtles je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3181 m.
Göttingen
Göttingen (na lokalnom donjonjemačkom: Chöttingen) je grad od 122.883 stanovnika u njemačkoj pokrajini Donjoj Saksoniji. Poznat je po svom Univerzitetu Georg-August.
Geografija
Göttingen leži na rijeci Leine, udaljen oko 100 km južno od Hanovera i oko 55 km sjeverno od Kassela.
Historija
Göttingen se prvi put spominje 953. pod imenom Gutingi, a status grada dobio je negdje oko 1211. godine. U 14. vijeku Göttingen je bio jedan od moćnijih gradova Hanzetske lige. Nakon što je 1531. prihvatio protestantizam grad je trpio zbog vjerskih ratova kroz period od 16. do 17. vijeka. Engleski kralj George II, koji je tad istovremeno bio i elektor (vladar) Saksonije, osnovao je 1737. Univerzitet Georg-August. On je uskoro poznao toliko poznat da je Göttingen po drugi put doživio prosperitet. Ipak, to nije trajalo predugo, samo do 1837. kada je nakon političkih razmimoilaženja isključeno 7 profesora poznatih kao Göttinger Sieben. Nakon tog kvalitet univerziteta se srozao, pa je i grad upao u krizu. Univerzitet se oporavio tek krajem 19. vijeka i to zahvaljujući svojim fakultetima matematike i fizike koji su tada zahvaljujući svom radu bili među vodećim u svijetu.
Znamenitosti
Göttingen je jedan od rijetkih njemačkih gradova koji nije pretrpio nikakve štete za vrijeme Drugog svjetskog rata tako da ima potpuno očuvanu historijsku jezgru sa puno kuća građenih sa drvenom konstrukcijom (kanatna konstrukcija) kakva je i gradska vijećnica iz 14. vijeka, uz to ima i nekoliko gotičkih crkava. Grad je poznat i po svom botaničkom vrtu.
Privreda
Pored Univerziteta Georg-August koji je danas jedan od najpoznatijih u Njemačkoj (univerzitetska biblioteka je jedna od najbogatijih), Göttingen je i snažni industrijski centar. U gradu se proizvode optički i visokoprecizni instrumenti, te mikroelektronika. Snažna je i kemijska, štamparska i industrija plastičnih materijala.
Eberhard od Frankonije
Eberhard III (cca. 885 – 939) bio je njemački plemić i princ iz Konradinske dinastije, koji je od decembra 918. do smrti bio vojvoda Frankonije.
Bio je brat njemačkog kralja Konrada I, a od 913. grof Hessengaua i Persgaua, te 918. grof od Oberlahngau. Frankonijom je zavladao 914. kao markgrof, da bi titulu vojvode stekao 918. Od 926. do 928. je nakratko bio i vojvoda Lotaringije.
Eberhard je titulu frankonijskog vojvode stekao zahvaljujući svom bratu, koji je u decembru 918. na samrti odlučio svoju krunu, umjesto članovima vlastite porodice, predati saksonskom vojvodi Heinrichu; Konradov je motiv bilo nastojanje da se postigne pomirenje između Saksonaca i Franaka, odnosno spriječi raspad istočnofranačkog (njemačkog) kraljevstva na plemenske države u trenutku kada su ga sa istoka ugrožavali Mađari. Konrad je kao kompenzaciju dobio Frankoniju.
Eberhard je ispočetka bio vjeran novom kralju, čak u toj mjeri da mu je 926. povjerena vlast nad vojvodstvom Lotaringija gdje je za dvije godine ugušio pobune, a potom mirno predao vlast novom vojvodi.
Dolazak Heinrichovog sina Otona na prijestolje 929. je, međutim, doveo do kvarenja odnosa sa saksonskom dinastijom, jer je Oton, za razliku od oca, inzistirao na jačanju centralne vlasti i umanjivanju moći velikaša. Povod za sukob je bio incident 937. koji se zbio u zamku Helmern kraj Peckelsheima, gdje je komandant lokalnog garnizona, Saksonac, odbio položiti zakletvu ne-Saksoncu. Kralj je Eberharda pozvao u Magdeburg gdje ga je natjerao da za kaznu plati globu, a njegove pomoćnike da nose mrtve pse na ulicama. Eberhard je takvo poniženje iskoristio kao povod da 938. digne ustanak. Njemu su se pridružili Otonov brat Thankmar i bavarski vojvoda Eberhard. Pobuna je nakratko ugušena nakon Thankmarove likvidacije 938.
Međutim, već sljedeće godine je Eberhard digao novi ustanak. Ovaj put je na svoju stranu doveo lotaringijskog vojvodu Giselberta, a podršku ustanicima je pružio i zapadnofranački (francuski) kralj Louis IV. Međutim, ustanici su 2. oktobra 939. odlučno poraženi u bitci kod Andernacha gdje je Eberhard poginuo.
Izvori
|-
Gironi, Asti
Gironi je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Tierp
Tierp je grad od 5,587 stanovnika na istoku Švedske, on je i administrativni centar istoimene Općine Tierp od 20,125 stanovnika.
Gironi, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.