cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Howland (otok)
mini|desno|225px|Otok Howland Otok Howland je nenastanjeni atol koji se nalazi sjeverno od ekvatora u centralnom Pacifiku na 0°48′N 176°38′W, oko 3,100 km (1,675 nautičkih milja) jugozapadno od Honolulua. Nalazi se na oko pola puta između Havaja i Australije te predstavlja neinkorporiranu, neorganiziranu teritoriju Sjedinjenih Država.
Queen
Live Aid i kasnije godine (1985. – 1990.)
Nakon dvije godine pauze i niza privatnih problema 1989. godine bend se ponovno okupio i izdao svoj trinaesti studijski album nazvan The Miracle, koji odmah postaje britanski broj jedan. Na albumu po prvi puta u karijeri zajedno surađuju na pjesmama, koje su potpisane imenom benda. Glazbeno, album je nastavio trend prethodna dva, s nešto "tvrđim" zvukom i dao je prve naznake povratka benda svom prvotnom zvuku iz sedamdesetih. Bio je prvi album Queena s kojega je izdano pet singlova u Britaniji i Evropi; osim megauspješnog hard rock anthema "I Want It All" (britanski broj 3 i prvi US top 40 hit nakon punih pet godina), uspješnice su bile i "Breakthru", "The Invisible Man" i naslovna skladba "The Miracle". Ovaj album je također postao njihov prvi album koji neće biti promoviran uživo. Bend je znao da nešto nije u redu s Freddijevim zdravljem, ali nisu znali što. Bili su vrlo razočarani neodlaskom na turneju i što tako malo rade, ali Mercury je uporno tvrdio da je s njime sve u redu i odbijao odlazak na turneju. Krajem godine Queen su proglašeni najboljim britanskim rock bendom osamdesetih i dobili su priznanje za izniman doprinos britanskoj glazbi.
Howland (otok)
Nacionalni prirodni rezervat otoka Howland sastoji se od 455 jutara (1.84 km²) otoka i okolnih 32,074 jutara (129.80 km²) potopljene zemlje. Otok sada predstavlja nacionalni prirodni rezervat kojim upravlja Služba za ribarstvo i divljač SAD pod američkim Sekretarijatom za unutrašnje poslove.
Egipatska arhitektura
Osnovne forme u arhitekturi
Dekoraciju pilona čini motiv odražavanja harmonije kroz pobede nad neprijateljem. Fasadu pilona čine udubljenje za štapove za tegove. Ispred pilona je često obelisk ili statue vladara.
Queen
Mercuryjeva smrt i devedesete (1990. – 2000.)
mini|lijevo|160px| Statua [[Freddie Mercury|Freddija Mercurya u Montreuxu koja se također nalazi i na coveru albuma Made in Heaven (1995).]]
Howland (otok)
Na otoku nema nikakve ekonomske aktivnosti te je najpoznatiji kao otok do koga Amelia Earhart nikada nije stigla. Njegova obrana je u nadležnosti SAD te ga jednom godišnje posjećuje Obalna straža SAD.
Queen
Mercuryjeva smrt i devedesete (1990. – 2000.)
Sredinom 1990. godine na Mercuryjevo uporno inzistiranje bend se okuplja u svom studiju u Montreuxu u Švicarskoj i počinje rad na novim pjesmama. Tada se već uočava loše fizičko stanje pjevača koje više nije bilo moguće sakrivati, te se Mercury napokon otvara ostatku benda i govori o svom zdravstvenom stanju. Nakon prvotnog šoka započinje snimanje novoga albuma na koji će se itekako odraziti trenutno stanje u bendu i bolest Mercuryja. Album nazvan Innuendo izlazi početkom 1991. godine i ponovno postaje britanski broj jedan, te je hvaljen od kritike i publike kao najbolje izdanje benda u zadnje vrijeme. Albumu je prethodio istoimeni šest i pol minutni singl koji postaje njihov treći britanski broj 1 hit; žestoka, mračna i progresivna pjesma na kojoj je gostovao gitarist Steve Howe. Stilski, album je povratak benda svojim korijenima i ranim danima, s manjim naglaskom na pop-rock, a većim na hard rock i progresivnost skladbi. Ostali uspješni singlovi su bili psihodelična "I'm Going Slightly Mad", heavy metal broj "Headlong", te fenomenalna "The Show Must Go On". Svjesni da je Freddieju ostalo još nekoliko mjeseci života, bend odlučuje napraviti još nekoliko pjesama, od kojih su neke snimljene i kasnije objavljene na posthumnom albumu Made in Heaven 1995. godine. Nepunih mjesec dana prije Mercuryjeve smrti bend objavljuje svoj drugi kompilacijski album Greatest Hits II, koji isto dospijeva na broj 1 britanske liste i donosi presjek najvećih hitova benda iz osamdesetih i s albuma Innuendo. Kompilacija je u međuvremenu postala jedan od najprodavanijih britanskih albuma ikad. 23. studenog 1991. Freddie Mercury napokon daje izjavu za tisak i medije u kojoj navodi da boluje od AIDS-a, a umire od upale pluća izazvane AIDS-om dan poslije i njegova smrt značila je i kraj Queena.
Egipatska arhitektura
Osnovne forme u arhitekturi
Obelisk je kameni stubac sa piramidalno oblikovanim vrhom koji se zove piramidion.
Queen
Mercuryjeva smrt i devedesete (1990. – 2000.)
mini|desno|250px| Queenova zvijezda na [[Holivudska staza slavnih|Stazi slavnih u Hollywoodu]]
Egipatska arhitektura
Hram
Hram je mesto iskazivanja poštovanja bogovima, mesto gde kralj održava maat. Palata i hram imaju ritualni značaj, paralela između arhitekture palate i hrama, izraz dnevnog političkog i religijskog života elite.
Queen
Mercuryjeva smrt i devedesete (1990. – 2000.)
Nakon toga preostali članovi benda su odlučili ponovno izdati njihov najpoznatiji singl "Bohemian Rhapsody" zajedno s oproštajnom pjesmom Mercuryja s albuma Innuendo "These Are the Days of Our Lives" kao dvostruki singl koji je postao još jedan britanski božićni broj 1 hit. Pola godine poslije toga, nakon raznih nagrada i priznanja, May, Taylor i Deacon su u čast svom pjevaču i frontmanu odlučili organizirati koncert pod nazivom Freddie Mercury Tribute Concert u travnju 1992. na londonskom stadionu Wembley. Bili su pozvani mnogi glazbenici prijatelji benda koji su zajedno s preostalom trojicom članova Queena izveli pjesme iz kataloga benda i cijeli koncert je bio veliki spektakl. Sva zarada od ulaznica išla je u dobrotvorne svrhe, u organizaciju za borbu protiv AIDS-a Mercury Phoenix Trust. Koncert je ušao u Guinnessovu knjigu rekorda kao najveći dobrotvorni rock koncert i smatra se jednim od najvećih koncerata ikad održanim. Brian May se posvetio samostalnoj karijeri i napokon izdao svoj prvi samostalni album, hvaljeni i uspješni Back To The Light, te je oformio svoj vlastiti bend i krenuo na turneju. 1993. godine izdao je i koncertni album s turneje Live At Brixton Academy. Roger Taylor je raspustio svoj bend i 1994. godine izdao svoj treći samostalni album Happiness?, s kojim je isto postigao uspjeh i krenuo na evropsku turneju. Treći član benda, John Deacon, se odlučio za mirovinu. 1995. godine Queen je dovršio album, započet još 1991. kojega su simbolično nazvali Made in Heaven, po istoimenoj pjesmi Freddija Mercuryja i koji je postao britanski broj jedan odmah po izlasku. Na njemu su se osim nekoliko pjesama nastalih za vrijeme snimanja albuma Innuendo, našle još i nove verzije pjesama s nekih samostalnih albuma članova benda, poput Freddijeve "Made in Heaven" i "I Was Born To Love You", Rogerova "Heaven For Everyone", koju je bio snimio za The Cross, te Brianova "Too Much Love Will Kill You". Bio je to i posljednji album kojeg je bend Queen pod tim imenom snimio. Brian May ponovno se vratio samostalnoj karijeri, isto kao i Roger Taylor. Obojica su 1998. godine izdali samostalne albume, ali nisu ponovili uspjeh svojih prethodnih izdanja. U međuvremenu bend se još jednom okupio kako bi snimili pjesmu "No One But You (Only The Good Die Young)", posvećenu svom preminulom pjevaču, koju je napisao Brian May i koju su objavili na kompilaciji svojih rockerskih hitova i standarda Queen Rocks. Također, nastupili su jedanput i uživo u Parizu 1997. godine, s Eltonom Johnom i izveli pjesmu "The Show Must Go On". Spomenuti nastup je bio i posljednji za Johna Deacona, koji se vratio svom mirnom i povučenom životu. Izvedba pjesme se našla na kompilaciji Greatest Hits III iz 1999. godine, zajedno s drugim pjesmama izvedenim s drugim izvođačima, manjim hitovima benda iz osamdesetih, te samostalnim hitovima članova Queena''.
Egipatska arhitektura
Hram
Cilj jednostavnih predinastičkih svetilišta u dinastičkom periodu su razvile dva osnovna tipa hrama: U ranodinastičkom periodu hramovi bogova su manji i ne tako impresivni, mahom građeni od ćerpića i zato su retko očuvani. Od novog carstva, kraljevski posmrtni haramovi su po obliku i funkciji slični hramovima bogova.
Hramovi su često međusobno povezani alejom, a u novom carstvu su povezani sa palatom, okruženi su zidovima od čerpića i kamena sa nekoliko kapija. Orijentacija hrama je teorijski istok-zapad, u praksi upravno na Nil. Osa kretanja hrama je pravac od ulaza u hram do svetilišta.
Queen
Članovi
Freddie Mercury (1946. – 1991.) – vokal, klavir i klavijature - najpoznatiji je kao glavni vokalist i frontman benda; napisao je većinu pjesama koje se mogu naći na njihovom Greatest Hits albumu. Snimio je i nekoliko samostalnih albuma: Mr. Bad Guy te Barcelona s opernom pjevačicom Monserrat Caballe.
Egipatska arhitektura
Privatna stambena arhitektura
Modeli iz srednjeg carstva su kuće za dušu Ka. Primeri ove arhitekture su kuće iz Amarne, vile iz 18. dinastije. Sastoje se iz centralnog dvorišta oko koga su grupisane druge pomoćne prostorije, spavaće sobe, ulaz nije bio direktno sa ulice, već se prvo nailazi na predvorje
Deir el Medina je radničko naselje sagrađeno u 18. dinastiji sa tipskim građevinama. Sastoje se od jedne prostorije čija namena nije jasna, mogla je služiti za kult ili spavanje, potom sledi glavna soba, pa spavaća soba, ispod poda je neka vrsta ostave, pa kuhinja (bez tavanice) koja se naslanja na zid naselja. Ispod zida naselja postoji još jedan podrum.
Queen
Članovi
John Deacon (1951.) – bas, ritam gitara i klavijature - svirao je bas i jedina je osoba koja nikada nije pjevala ni na jednom Queen albumu; posljednji se pridružio grupi 1971; napisao je najmanje pjesama od svih u grupi, ali je napisao neke od najvećih hitova grupe kao što su: Another One Bites the Dust, You're My Best Friend i I Want to Break Free.
Casa Blanca, La Barca
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Barca.
Los Potrillos, Ensenada
Los Potrillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Casa Blanca, La Barca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1530 m.
Egipatska arhitektura
Egipatske grobnice
thumb|right|300px|Džoserova piramida Grobnica je mesto posmrtnog kulta vlasnika grobnice i eventualno drugih članova njegove porodice, a u nekim periodima i šireg domaćinstva. Takođe je i mesto koje deli jedan od drugog sveta, prebivalište pokojnika, koje sadrži sve što obezbeđuje zadovoljenje potreba na drugom svetu. Grob i grobnica obezbeđuje zaštitu tela.
Telo koje je bilo mumificirano ili prikazi pokojnika su neophodni za Ka. Ka je životni element, energija. U sebi čuva sve ljudske osobine i to je besmrtna snaga čoveka, koja traži materijalnu podlogu, koja je otelotvorena u mumiji, skulpturi, reljefu. IMa zaštitničku ulogu. Ka je neraskidivo vezana za čoveka i ne napušta ga posle smrti.
Osnovne potrebe pokojnika se zadovoljavaju dnevnim, koji se prinose u okviru dnevno obavljanog posmrtnog kulta i trajnim prilozima koji predstavljaju inventar grobnice. Potrebe pokojnika se mogu zadovoljiti na više načina i po pravilu istovremeno: konkretnim prilozima, predstava pokojnika za žrtvenim stolom, predstavljanje ili imenovanje priloga u žrtvenim listama, prikaz priloga u okviru scena u dekoraciji grobnica, modeli priloga.
Obezbeđivanje održavanja kulta se može ostvariti i na magijski način i to pomoću prikaza kulta i neophodnih predmeta, modelima kultnog prostora i predmeta.
Prve grobnice su bile mastabe - grobnice ukopane u zemlju sa karakterističnom trapezastom humkom na površini. Podzemni deo se sastojao iz manje ili više komplikovanog lavirinta - bar dve grobne prostorije - prava i lažna. To se radilo u pokušaju da se zaštiti od pljačkaša grobova, koji su postojali i u to vreme. Često je skulptura preminulog uzidavana u nišu u zidu sa prorezom za oči da bi mogla da posmatra eventualne uljeze. Postavljanjem više mastaba jednu na drugu je nastala prva stepenasta piramida - grobnica kralja Zosera ili Džozera, izgrađena oko 2500.g.pne. Ona je veoma značajna sa stanovišta istorije umetnosti jer nam je poznat njen graditelj - prvi umetnik čije je ime zabeleženo. Zvao se Imhotep. Manje od jednog veka kasnije počelo je zlatno doba piramida. U kompleksu u Gizi kod Kaira između 2570. i 1500. su izgrađene najmonumentalinije piramide u istoriji. Najveća i najstarija je Keopsova piramida još Starom veku proglašena jednim od sedam svetskih čuda]. Kompleks čine i Kefrenova i Mikerinova piramida. Piramide su bile obložene uglačanim kamenom sa pozlaćenim vrhovima. Ta obloga se sačuvala još samo na Kefrenvoj piramidi. U kompleksu su se nalazili hramovi i palate a čuvala ga je velika Sfinga. [[Datoteka:Egypt.KV34.01.jpg|thumb|desno|200px|Grobnica Tutmosa -{II}- u Dolini kraljeva Tokom Srednjeg carstva, usled opšte dekadencije, ni grobnice se više ne prave monumentalno, a tokom Novog ukopane su u stenu.
Nekropola Mramorje (Bučje)
Nekropola Mramorje u Bučju nalazi se na području opštine Srebrenica, Bosna i Hercegovina. Nekropola sa 15 stećaka je nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Egipatska arhitektura
Egipatske grobnice
Amonov hram u Luksoru,1390-1260. godine pne. posvećen Amonu, njegovoj ženi Mut i sinu Khonsuu. Hram je zidan više od jednog veka, a počeo je da ga gradi Amenhotep III. Kroz masivnu kapiju ulazi se u prvo dvorište, zatim kroz dvoranu sa stubovima (hipostil) u drugo dvorište, pa u još jednu hipostilnu dvoranu, pa tek onda u hram. Čitav kompleks je zaštićen od spošašnjeg sveta debelim zidom i ostavlja utisak mističnog i zastrašujućeg.
Tutankamonova grobnica, (oko 1360.godine pne.) nalazi se u dolini kraljeva, [u [Luksor]]u. Pronađena neopljačkana 1922. godine i jedina je faraonska grobnica otkrivena u prvobitnom stanju.
Arhitektura egipatskih grobnica
Može se izdvojiti pet osnovnih tipova grobnice, a to su grobna jama, mastaba, piramida, grobnice u steni, građena kapela.
Grobna jama je jednostavna, javlja se vrlo rano i pokazuje neke elemente arhitekture. Grobne jame su zidane, a zidovi su obloženi drvetom.
Nekropola Mramorje (Bučje)
Historija
U srednjem vijeku, zahvaljujući bogatstvu rude iz koje se dobivalo srebro, Srebrenica je bila jedno od najrazvijenijih rudarskih i trgovačkih naselja u srednjovjekovnoj bosanskog državi, zahvaljujući konjukturi potražnje srebra u Evropi. Također, Srebrenica je bila jedan od najvećih rudnika na Balkanu. Kao rudnik prvi put se spominje 1352. pred kraj vladavine bana Stjepana II. Naselje se počelo razvijati u drugoj polovini XIV stoljeća, a svoj najveći uspon dostiglo je u prvoj polovini XV stoljeća kao važan trgovački centar sa intenzivnom trgovinskom razmjenom.
Egipatska arhitektura
Arhitektura egipatskih grobnica
Mastabe postaju forme grobnice koja se koristi za privatna lica početkom starog cartva. Imaju tri bitna elementa
Nekropola Mramorje (Bučje)
Opis
Stećci pripadaju vrsti položenih kamenih monolita i javljaju se u tri forme; ploča, sanduk i sljemenjak. Njihovo umjetničko oblikovanje očituje se u formi i ukrasu. Na ovoj nekropoli postignut je visoki nivo estetske vrijednosti forme: pojedini stećci imaju relativno velike dimenzije. Od ukupno 15 spomenika (2 ploče, 5 sanduka i 8 sljemenjaka), ukrašen je samo jedan sljemenjak, i to motivom figuralne predstave i dvojne spirale, rađene tehnikom reljefnog ispupčenja i udubljenja. Pored ukrasa neophodno je napomenuti da se sanduk br. 10 sa čeone strane završava na svod, a sanduk br. 11 ima jednu naglašeniju gornju površinu. Stećci su fino obrađeni, dijelom prevrnuti i utonuli u zemlju.
Egipatska arhitektura
Arhitektura egipatskih grobnica
Piramide su kraljevske grobnice od 3. dinastije. Prva je Džoserova piramida. Najpoznatiji graditelji piramida su iz 4 dinastije. Poslednji vladar koji gradi piramidu je Ibi, iz 8 dinastije, posle koga postoji prekid do 12 dinastije kada se gradnja nastavlja.
Велика Лукања
Велика Лукања је насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 17 становника (према попису из 1991. било је 22 становника).
Демографија
У насељу Велика Лукања живи 17 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 66,3 година (62,0 код мушкараца и 72,5 код жена). У насељу има 8 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,13.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Cerro Quemado (razvrstavanje)
Cerro Quemado ima više značenja:
Pueblo Nuevo Solistahuacán (razvrstavanje)
Pueblo Nuevo Solistahuacán ima više značenja:
Groß Plasten
Gros Plasten je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Miric. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 783 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13056019.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Miric Gros Plasten se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Miric. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 58 metara. Površina opštine iznosi 17,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 783 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Islamistika
Islamistika kao cjelina je vrlo raznovrsna i bogata nauka sa svim svojim ograncima i podograncima. Izučavana je i izučava se na svim nivoima od osnovnog obrazovanja do univerzitetskog.
Tefsir
Tefsir je islamska nauka koja se bavi tumačenjem Kur'ana. U njemu se primjenjuju različite metode, ali je jedna od osnovnih kroz izučavanje svega onoga što je Muhamed rekao o značenjima određenih sura (poglavlja Kur'ana) i ajeta (rečenica u Kur'anu) i kroz usporednu analizu istih tematskih cjelina, pošto Kur'an nije tekst poput romana u kojem postoji uvod, zaplet. već se često o istoj temi mogu pronaći različiti ajeti u različitim surama.
Hadis
Hadis je islamska nauka koja se bavi izučavanjem svega onoga što je Muhamed uradio, rekao, šutnjom odobrio i izučavanjem svih njegovih osobina. Hadiska nauka izučava sam tekst Poslanikovog govora, ali je kod nje mnogo veći akcenat na lancu prenosilaca pojedinih hadisa - Poslanikovih izreka u cilju potvrđivanja da su te riječi zaista Poslanikove.
Kiraet
Kiraet, što na arapskom znači čitanje je islamska nauka koja se bavi tačnim i melodičnim učenjem Kur'ana - posljednje Božije objave. Pošto je Poslanik rekao: Uljepšajte učenje Kur'ana vašim glasovima, možda je i to bio dodatni razlog da se kiraet razvije kao zasebna nauka. Sav kiraet se ipak temelji na onom znanju koje dolazi od Poslanika.
Fikh
Fikh je islamska pravna nauka, s tim da je od drugih pravnih nauka razlikuje to što ona reguliše i pravila ibadeta - islamskog obredoslovlja.
Akaid
Glavna preokupacija akaidske nauke jeste vjerovanje, tj. u koga i u što se vjeruje i na koji način. Najjednostavnije je to objasniti ako kažemo da se akaid bavi detaljnim proučavanjem imanskih šarta.
Ahlak
Ahlak je islamska nauka koja se bavi proučavanjem lijepog ponašanja i lijepih osobina. Ugrubo rečeno to je islamska etika.
Tesavvuf
Tesavvuf je praktična islamska nauka koja se bavi duhovnim odgojem čovjekove duše. Jedan od vrlo važnih termina u tesavvufu je "borba sa samim sobom" tj. sa svojim strastima i svim negativnostima u sebi.
Oso, Washington
Oso je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 180, što je 66 (-26,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
An Nawāb, Taiz
An Nawāb je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Hannah Murray
Hana Mari (1. jul 1989) je britanska glumica poznata po ulogama Kesi Ejnsvort u tinejdžerskoj drami Skins i Gili u seriji Igra prestola.
Kingman (greben)
thumb|right|300px|Greben Kingman thumb|300px|right|Greben Kingman—NASA NLT Landsat 7 (Visible Color) snimljen iz satelita
Otkrio ga je godine 1789. kapetan Edmund Fanning na brodu Betsey. Kapetan W.E. Kingman opisao ga je godine 1853. Formalno je anektiran od strane SAD 10.5. 1922.
Edgemont Park, Michigan
Edžmont Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Kingman (greben)
Kingman se nalazi oko 920 nautičkih milja južno od Honolulua.
S vremena na vrijeme, njegova obala ima dužinu od oko tri kilometra, ali najviša točka na grebenu je oko jedan metar nadmorske visine te većinu vremena pokrivena valovima, što Greben Kingman čini pomorskom opasnošću. Nema nikakvih prirodnih resursa, nenastanjen je, te na njemu nema nikakve ekonomske aktivnosti. Greben djelomično zatvara veliku unutrašnju lagunu koja je 1937. i 1938. bila korištena kao usputna stanica između Havaja i Američke Samoe od strane hidroaviona Pan American Airwaysa. Godine 1937. Pan Am je imao planove da na Kingmanu usidri brod North Wind kao ploveći tanker te greben koristi kao usputnu stanicu svojih hidroaviona na putu za Novi Zeland, ali je zamisao napuštena zbog prevelikih troškova održavanja tankera. Također se izrazila zabrinutost da ne bi bilo mogućnosti za ugodan prekonoćni smještaj u slučaju mehaničkog kvara. Zbog svega toga Pan Am se premjestio na Canton Island 18.5. 1939. i otvorio liniju za Novi Zeland 12.7. 1940.
Edgemont Park, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.358, što je 84 (-3,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Baker (otok)
mini|desno|275px|Otok Baker Otok Baker je nenastanjeni atol koji se nalazi sjeverno od ekvatora u centralnom Pacifiku na 0°13′N 176°31′W, oko 3,100 km (1,675 nautičkih milja) jugozapadno od Honolulua. Nalazi se na oko pola puta između Havaja i Australije.
Nacionalni prirodni rezervat otoka Baker sastoji se od 405 jutara (1.64 km²) otoka i okolnih 30,504 jutara (123.45 km²) potopljene zemlje. Otok sada predstavlja nacionalni prirodni rezervat kojim upravlja Služba za ribarstvo i divljač SAD pod američkim Sekretarijatom za unutrašnje poslove. Otok Baker je neinkorporirana i neorganizirana teritorija SAD.
Na otoku nema nikakve ekonomske aktivnosti te je najpoznatiji kao otok do koga Amelia Earhart nikada nije stigla. Njegova obrana je u nadležnosti SAD te ga jednom godišnje posjećuje Obalna straža SAD.
Sedamnaesta istočnobosanska divizija NOVJ
17. istočnobosanska narodnooslobodilačka udarna divizija formirana je naredbom Vrhovnog štaba NOV i POJ od 2. jula 1943. godine. U sastav 17. istočnobosanske NOU divizije ušle su: 6. istočnobosanska NOU brigada, 15. majevička NOU brigada i Majevički NOP odred.
Istom naredbom formiran je Štab '''17. divizije''' sa sledećim rukovodiocima:
Nakon formiranja 21. septembra 1943, 16. muslimanska brigada uključena je u sastav Divizije.
Divizija je imala izviđačku četu, svaka brigada izviđački brigada vod, a svaki bataljon izviđačko odeljenje.
Posle prvog oslobođenja Tuzle u oktobru 1943, nakon zaplene veće količine oružja i opreme i pristupanja većeg broja kadrova, pri Štabu divizije formirane su: artiljerijska baterija, protivtenkovska baterija, pionirska četa i četa za vezu; pri intendanturi intendantska i sanitetska četa, a pri Štabu 6. istočnobosanske brigade baterija brdskih topova 75 mm, protivtenkovski vod, pionirski vod i vod za vezu.
Štab divizije imao je radio-vezu neposredno sa Vrhovnim štabom do septembra 1943. godine, a od tada sa Štabom 3. korpusa. Do oktobra 1943. veza sa potčinjenim brigadama održavana je preko kurira, a od tada su se u radio-mrežu uključile i brigade.
U martu 1944. Šesnaesta muslimanska brigada je prešla u 27. diviziju, a u sastav '''17. divizije''' ušla je 2. krajiška NOU brigada.
Divizija je od 2. jula do 20. septembra 1943. godine potčinjena neposredno Vrhovnom štabu NOV i POJ, a od 20. septembra 1943. do polovine maja 1944. godine nalazila se u sastavu 3. korpusa i borila se u istočnoj Bosni. Od polovine maja do sredine juna 1944. godine '''17. divizija je ponovo pod neposrednom komandom Vrhovnog štaba izvodila borbena dejstva u sadejstvu sa 5. udarnom divizijom u Sandžaku, a od polovine juna do konca oktobra u sastavu je 2. korpusa i Operativne grupe divizija (2, 5. i 17''') za prodor u Srbiju. Od novembra 1944. godine do početka decembra nalazila se pod komandom Glavnog štaba za Srbiju, a od decembra 1944. do 1. aprila 1945. godine u sastavu je Južne operativne grupe i 2. armije. Od 1. do 23. aprila ponovo je (sa 2, 5. divizijom) u Operativnoj grupi divizija (borbe u Sremu i Posavini) i pod komandom 1. armije, a od 23. aprila do konca rata u sastavu je 3. armije.
Divizija je u oktobru 1943. brojala oko 3.000 boraca, da bi u maju 1944. spala na oko 1.800 boraca. Nakon oslobođenja Gornjeg Milanovca septembra 1944. popunjena je do brojnog stanja od oko 10.000 boraca.
Oktobra 1944. u sastav Sedamnaeste divizije ušla je i Artiljerijska brigada.
Benito Juárez, Jiménez
Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jiménez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Bistrica (Jajce)
Bistrica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Jajce koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.236 stanovnika.
Pueblo Nuevo (razvrstavanje)
Pueblo Nuevo ima više značenja:
Case Gatto-Zanetti, Treviso
Case Gatto-Zanetti je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Most na Viševskom potoku
Most na Viševskom potoku je kameni most na području opštine Rudo, Bosna i Hercegovina.
Lokacija
Nalazi se na Viševskom potoku, u blizini naselja Dolovi, oko 200 m iznad glavnog puta Višegrad - Rudo, 15 km prije grada. Nekad bio je to karavanski put koji je ovaj kraj povezao sa važnim trgovačkim putevima. Na udaljenosti od oko kilometar od mosta nalazi se mezarje sa nišanima i nekropola sa stećcima.
Cerro Redondo (razvrstavanje)
Cerro Redondo ima više značenja:
Ivan Gržetić
Ivan Gržetić (pseudonim Flajšer; 1896-1937) je bio hrvatski komunista, član CK KPJ, predstavnik KPJ u Kominterni.
U vreme velike čistke iz Moskve je izveštavao generalnog sekretara Gorkića o isključenjima i hapšenjima istaknutih jugoslovenskih komunista. Ubrzo je i sam streljan, zajedno sa mnogim jugoslovenskim komunistima žrtvama staljinističkih čistki.
Biografija
Rođen je 1896. godine u Karlovcu. Radio je kao drvoseča. Tokom rada u Zagrbu pridružio se sindikalnom pokretu i Komunističkoj partiji Jugoslavije.
U partiji je od 1920. godine. Radio je u rukovodstvu jugoslovenskih sindikata. Organizirao je prvu partijsku organizaciju u Gospiću oko 1922. godine.
Emigraciju u SSSR
Nakon zavođenja diktature 1929. godine, Gržetić napušta Jugoslaviju i odlazi u emigraciju u SSSR. Kad je 1930. završio Moskovsku lenjinsku školu, bio je imenovan za instruktora zemaljskog komiteta KPJ za Dalmaciju u Splitu. Koristio je pseudonim Flajšer. 1932. godine je ušao u partijsko vođstvo KPJ.
1935. godine je imenovan za predstavnika KPJ u štabu Kominterne u Moskvi.
Titova karakteristika
4. marta 1935. godine Josip Broz je kadrovskom odelu Kominterne o njemu dao sledeću ocenu:
Jula 1936. godine Josip Broz je nadležnim organima u Moskvi dao znatno oštriji sud o svom partijskom šefu, predstavniku KPJ u Kominterni, Ivanu Gržetiću Flajšeru. U svojoj izjavi Tito je naveo da je Flajšer "bezosećajan drug i ima birokratski odnos prema ljudima", da je "potpuno nemaran", da se "pretvorio u pravog pijanicu" i da "ne otvara nikakva politička pitanja u Predstavništvu (KPJ u Kominterni) i ne vodi nikakav posao među emigracijom".
Tito je nepovoljan sud o svom prvom pretpostavljenom poverio je bugarskom komunisti Ivanu Karaivanovu, NKVD-ovcu koji je radio kao kadrovik Kominterne za balkanske zemlje. O Titovoj izjavi Karaivanov je 10. jula 1936. pismeno obavestio nadležnog „druga Černomordika“, jednog od vodećih kadrovika Kominterne. Napomenuo je da mu je pažnju na Gržetića skrenuo „drug Valter“, kako su Tita konspirativno zvali u Kominterni. Karaivanov je pored Titove ocene izneo i svoj sud:
Na prijavu je ubrzo reagovao i Černomordik, koji je u desnom gornjem uglu ovog dokumenta svojeručno dodao:
Gržetić je februara 1937. godine, ništa ne sluteći, dao o svom pomoćniku Valteru (Brozu) veoma povoljan sud Kominterni, navodeći da je »drug Valter ugledan partijski radnik, dobar i proveren partijac«.
Velika čistka i smrt
17. svibnja 1937. godine on ponovo piše Gorkiću o novim isključenjima jugoslovenskih komunista:
Gržetić dalje objašnjava da je spomenuti primjer »još cvijeće«, iako »''doduše još uvijek on ništa ne radi, ali se ipak šeta na svježem zraku, dok to za nekoliko drugih ne mogu da rečem. Prosto pojela ih magla''.« Nakon hapšenja Generalnog sekretara Milana Gorkića jula 1937. godine, Broz je kadrovskom odelu Kominterne izjavio da je Gržetić zastupao "trockističke" pozicije, da je stanovao u kući jednog istaknutog fašista i s njegovom kćerkom imao intiman odnos, i da su zahvaljujući njemu bili uhapšeni neki članovi partijske organizacije.
Before Stonewall
Before Stonewall: The Making of Gay and Lesbian Community je dokumentarni film iz 1984. godine u Grete Schiller o LGBT zajednici pre Stonewalla, 1969. godine. Spisateljica i aktivistkinja, Rita Mae Brown je angažovana da radi naraciju za film. Film je prvi put prikazan na Internacionalnom filmskom festivalu u Torontu, 1984. godine. Godine 1999. John Scagliotti je režirao nastavak, After Stonewall.
Ivan Gržetić
Velika čistka i smrt
Malo potom, 14. avgusta 1937, Ivan Gržetić Flajšer je uhapšen u Moskvi. Na montiranom sudskom procesu, organizovanom 3. oktobra iste godine, osuđen je na smrt i istog dana streljan.
Before Stonewall
Narade
Before Stonewall je nominovan za nagradu na Sundance Film Festivalu. Nagradu na najbolji film je dobio na Međunarodnom filmskom festivalu u Hjustonu, a za najbolji dokumentarni film na FILMEX-u u L.A.-u. Godine 1987. dobio je Emmy za najbolji istorijski/kulturni program i najbolje istraživanje. Folm je nagrađen i na Međunarodnom gej i lezbejskom filmskom festivalu u Torinu, 1989. godine.
Ivan Gržetić
Posthumna rehabilitacija
Petnaestak godina kasnije, 1957. godine u SSSR-u posle Staljinove smrti Gržetić je proglašen nevinom žrtvom i rehabilitovan, zajedno sa još nekima od streljanih Jugoslovena.
Bettegno, Brescia
Bettegno je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Ivan Gržetić
Posthumna rehabilitacija
U Jugoslaviji, Izvršni komitet Centralnog komiteta SKJ je 20. septembra 1968. zaključio da „ne treba ići na rehabilitaciju ovih ličnosti, jer ih naša Partija nije ni osuđivala, ni kažnjavala“!
Allisson Lozz
Allisson Lozz (rođena kao Allisson Marian Lozano Núñez 11. augusta 1992. u Chiuhuahui) je meksička glumica i pjevačica. Najpoznatija je po ulozi Diane Lozano u meksičkoj telenovelama Mision S.O.S, Biance Delight u Rebelde, Milagros Belmonte u Al Diablo con los Guapos te ulozi Palome Espinoze de los Monteros u En Nombre del Amor.
Lambs Grove, Iowa
Lams Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 172 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 172 stanovnika, što je 53 (23,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zgrada II zasjedanja ZAVNOBIH-a
Historija i opis zgrade
U toku ratnih djelovanja 1995. godine, zgrada je bila devastirana, posebno dijelovi zgrade u kojem se nalazila radio stanica. Godine 1996. izvršeno je uklanjanje ostatka zgrade. Danas se na lokalitetu nalaze samo igrališta.
Ukupna dimenzija objekta iznosila je cca 13,70 x 33,50 m. Objekat se sastojao od dva dijela i to Aneksa koji se nalazio na južnoj strani i Velike sale sa pozornicom, koja se nalazila na sjevernoj strani.
La Noria, Tacámbaro
La Noria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2647 m.
Patti Solis Doyle
Patti Solis Doyle (23. august 1965.-) je američka politička operativka. Bila je poznata kao viša savjetnica u predsjedničkoj kampanji Baracka Obame, gdje je bila i načelnica štaba Joea Bidena, Obaminog potpredsjedničkog kandidata.
Nanchal, San Pedro Pochutla
Nanchal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Uiești, Bucșani
Uiești je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Bucșani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 468 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
El Divisadero, Lagunillas
El Divisadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Lagunillas.
Marco Materazzi
Marco Materazzi (Lecce, 19.8. 1973.), talijanski nogometaš, trenutno igrač nogometnog kluba Internazionale Milano F.C.. Igrao za Talijansku nogometnu reprezentaciju koja je 2006. godine osvojila Svjetsko nogometno prvenstvo.
Karijera
Karijeru je započeo igrajuči za klubove iz nižih talijanskih liga, Tor di Quinto (1991-1992), Marsala (1993-1994) i Trapani (1994-1995). 1995. potpisuje za klub Perugia iz Serije B ali je poslan na posudbu u klub Carpi F.C. 1909 iz Serije C. Nakon čega se opet vraća u Perugiu. U sezoni 1998/1999 dolazi u Everton FC ali već slijedeće sezone ponovno se vraća u Perugiu koja je ovaj put bila u Seriji A. U sezoni 2000/2001 zabija 12 golova čime ruši rekord Daniela Passarelle kao obrambeni igrač koji je zabio najviše golova u Seriji A. Poslije toga prelazi u Internazionale Milano F.C. za 10 milijuna eura. Sa Internazionale Milano F.C. osvaja dva puta Talijanski kup 2005. i 2006. godine. Materazzi je bio umješan u nekoliko incidenata od dolaska u Internazionale Milano F.C.. Bio je suspendiran dva mjeseca zbog udaranja Bruna Cirilla igrača Siene poslije utakmice u Seria A,u sezoni 2005/2006 zabio je autogol koji je ostavljao Empoli u Seriji A. 2006. godine sa Talijanskom reprezentacijom osvaja Svjetsko nogometno prvenstvo.
La Lobera, San Miguel el Alto
La Lobera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1935 m.
Groß Polzin
Gros Polcin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 471 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Gros Polcin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 29,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 471 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 16 stanovnika/km².
Telese Vetere, Benevento
Telese Vetere je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Thérèse Raquin (film, 1928)
Thérèse Raquin je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1928. u režiji Jacquesa Feydera. Predstavlja ekranizaciju istoimenog romana francuskog književnika Emilea Zole. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Gina Manès, je mlada Parižanka u nesretnom braku koja započinje vanbračnu vezu sa tragičnim posljedicama. Nastao u njemačko-francuskoj koprodukciji, film je bio hvaljen od tadašnje kritike zbog nastojanja da se njemački ekspresionistički filmski stil uklopi u naturalistički sadržaj originalnog romana. Sve kopije su, pak, do 1960-ih nestale, te se danas smatra izgubljenim.
Donji grad u Srebrenici
Tvrđava u Srebrenici je utvrđenje nastalo u srednjem vijeku na jednoj lokaciji i topničko utvrđenje nastalo u osmanlijskom dobu na susjednoj lokaciji, uz današnju Srebrenicu, Bosna i Hercegovina. Topničko utvrđenje proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine
Lokacija
Na istočnom rubu naselja je planinska kosa koja se stepenasto spušta prema Srebrenici. Na najvišoj terasi nalaze se ruševine srednjovjekovne tvrđave koja se u literaturi spominje kao Srebrenik u Srebrenici ili „Stari grad“. Na nešto nižem platou iste kose nalazi se utvrđenje podignuto u osmansko doba. U literaturi je poznat kao Donji grad, a tako ga nazivaju Srebreničani.
Srednji vijek
U srednjem vijeku, Srebrenica je bila jedan od najvećih rudnika na Balkanu i jedno od najrazvijenijih rudarskih i trgovačkih naselja u srednjovjekovnoj bosanskoj državi. Kao rudnik prvi put se spominje 1352. pred kraj vladavine bana Stjepana II. Srebrenica je prvo bila u okviru kraljevske domene, kasnije u Zemlji Kovačevića. Godine 1411. ugarski kralj Sigismund zauzima Srebrenicu i daruje je srpskom despotu Stefanu Lazareviću. Pokušaji bosanskih kraljeva da ratovima i upadima ponovo dođu u posjed ovog važnog rudnika nisu imali trajnijeg uspjeha. Srebrenica ostaje uglavnom u sastavu srpske despotovine sve do pada pod osmansku upravu. Vrijednost carinarnice u Srebrenici je porasla za sedam i po puta u odnosu na vrijeme vladavine Tvrtka I. Pored rudarstva se intenzivno razvija trgovina, a oko Srebrenice niču nova naselja u srednjem Podrinju. Kroz regiju se pojačava i trgovački tranzit u pravcu Ugarske i Srbije. Članovi dubrovačke kolonije su bili naročito aktivni u to doba, a njihova naseobina postaje jedna od najvećih na Balkanu.
Prvo pominjanje grada Srebrenika iznad Srebrenice u dubrovačkim izvorima je 1425. godine, pri neuspješnom napadu bosanske vojske pod kraljem Tvrtkom II na Srebrenicu. Još nekoliko puta se javlja utvrđenje u Srebrenici u dubrovačkim aktima i to maju 1444. godine kada je bosanski kralj zauzeo tvrđavu, 1448. godine kada se dubrovački trgovci žale dubrovačkoj vladi na naredbu bosanskog kralja Tomaša, da moraju zidati kuće u tvrđavi, te 1451. povodom spora širih razmjera između kralja Tomaša i despota Đurđa Brankovića.
Doba osmanlijskog carstva
Stalno prisustvo Osmanlija u Zvorniku i Srebrenici počinje 1462. godine. Srebrenica je pripala teritoriji smederevskog sandžaka u koji su ušli i Zvornik, Kušlat i Šurbin na lijevoj obali Drine. To se vidi iz prvog popisa Smederevskog sandžaka sastavljenog u periodu 1476–1478. Po osnivanju Zvorničkog sandžaka, navedeni gradovi na lijevoj obali Drine činili su njegovo prvobitno jezgro. Zvornički sandžak osnovan je u periodu poslije 1478. i prije 1483. Godine, najprije u sastavu budimskog, a kasnije bosanskog pašaluka.
Donji grad sagrađen je dosta potkraj 17. vijeka. Godine 1776. godine na njemu su vršene popravke. Prema jednom popisu iz 1804. godine u utvrđenju je bilo oko 30 džebedžija (oklopnici, vode brigu o municiji i prebacuju je na potrebno mjesto) i isto toliko mustahfiza mustahviza-timarlija koji su se brinuli o održavanju grada i opkopa, i da brane grad sa puškom i sabljom u ruci. Za svoju službu uživali su mala lena. Tek u popisu iz 1833. javljaju se dva grada u Srebrenici. U Gornjem gradu je bilo prema popisu iz 1833. godine: 5 topova i 2300 tovara hrane. U Donjem gradu je bilo 180 oka naboja 710 oka baruta, 170 oka običnog baruta, 5 pokvarenih i 7 dobrih topova.
Opis
Jedan anonimni opis tvrđave u Srebrenici, koji potiče iz osamdesetih godina 17. vijeka, opisuje je kao staru tvrđavu na jednom brežuljku, jaku i opasanu šancem.
Donji grad je topnička tvrđava nepravilnog četverougaonog oblika prilagođenog terenu. Planinska kosa na kojoj je Donji grad zadire u naselje. Širine su 80 i 60 m, dužina je165 m, tako da tvrđava zauzima površinu od oko 12400 m2.
Prilaz je uz poligonalnu petougaonu kulu, zapravo bastion. Tvrđava ima tri kule. Izgrađena je od sitnijih komada grubo oklesanog kamena slaganog u redove. Bedemi su na pojedinim dijelovima bili dosta debeli, a naročito južni „udarni zid“ u kojem je smješten i „kazamat“. Topovi na kulama su bili upereni prema ulazu u Srebrenicu. Bedemi grada, pošto su podignuti na kosom terenu visoki su sa vanjske strane do 5 metara, a sa unutrašnje jedva da se, na nekim mjestima naziru. Sa unutrašnje strane tvrđava je zasuta i prekrivena raslinjem, a sa vanjske strane je djelomično očuvana oplata zida. Unutar bedema vidljiva je jedna solidno građena komora. Tvrđava je u vrlo ruševnom i zapuštenom stanju.
Gibraltar, Michigan
Džibroltar (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.656 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.656 stanovnika, što je 392 (9,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Veles (mitologija)
Etimologija
U staroruskom je Велесъ znan iz Spjeva o Igorovu pohodu (oko 1200.). Što se toponima tiče, postoji makedonski Veles, grčki Βελεσσα te albanski Veles.
Volos se pak pojavljuje kao kršćanski svetac u Laurencijevu kodeksu (rus. Лаврентьевский список) 907. godine, također i u drugim popisima svetaca, a povezuje se sa svetim Blažem, zaštitnikom stoke.
Indoeuropska etimologija imena nepoznata je, ali predložene su srodnosti s Valom, Indrinim neprijateljem u Vedama; Velsom/Velinasom, demonom u baltičkoj mitologiji, Perkunasovim neprijateljem; u nordijskoj mitologiji s božanstvom zvanim Vlsi. Moguće je da dolazi od indoeuropskog korijena *wel- = "vuna", što bi bilo logično budući da je zaštitnik rogate stoke.
Karakteristike
Ne postoje izravni opisi njegova predočivanog izgleda, ali se rekonstrukcijom nagađa da je nastavio indoeuropsku tradiciju božanstava te da je bio zamišljan kao dijelom zmija, s rogovima (bikovim, ovnovim itd.) i dugom bradom.
Ruski filolozi Vjačeslav Vsevolodovič Ivanov i Vladimir Toporov rekonstruirali su mitsku borbu Peruna i Velesa komparativnom metodom, proučavajući razne indoeuropske mitologije te slavenske narodne priče i pjesme. Zajednička karakteristika svih indoeuropskih mitoloških priča jest borba između boga gromovnika i goleme zmije ili zmaja. U slavenskoj mitologiji Perun je gromovnik, a Veles mu je protivnik. Sličan je i etruščanskom podzemnom čudovištu Vethi te hetitskom zmaju Illuyankasu, neprijatelju olujnog boga.
Mitologija
U slavenskoj, kao i u nordijskoj mitologiji svijet je prikazivan kao sveto stablo, obično hrast, čije grane i kora predstavljaju živi svijet nebesa i smrtnika, nebo i zemlju, a njegovo korijenje podzemlje, svijet mrtvih. Bilo je to drvo života. Perun je bio vladar svijeta živih, neba i zemlje, a u korijenju stabla živio je Veles koji je stalno izazivao Peruna kradući mu stoku, djecu (sina) ili ženu. Perun je progonio Velesa po zemlji, napadao ga svojim munjama s neba, a Veles je bježao pretvarajući se u razne životinje ili se skrivajući iza drveća, kuća ili ljudi. Kad bi god udario grom, vjerovalo se da se Veles skrio od Peruna baš na tom mjestu.
Na posljetku je Perun uspio ubiti Velesa - otjerao ga je u njegovo vodeno podzemlje. Vrhovni je bog potom ponovo uspostavio red u svijetu koji je prije ometao njegov kaotični neprijatelj. Potom se vratio na vrh svjetskog stabla i obznanio Velesu da mu je ondje mjesto te da ondje ostane (drevna bjeloruska bajka: Ңy, таm твое место, таm сабе бyдь!). U toj ritualnoj smrti, što god da je Veles ukrao, padalo bi iz njegova tijela u obličju kiše s nebesa. Tako se objašnjavala promjena godišnjih doba. Suhi su periodi objašnjavani Velesovim krađama, a munje i gromovi smatrani su božanskim borbama. Kiša koja bi potom uslijedila smatrana je Perunovim trijumfom.
Mit je bio cikličan i ponavljao se svake godine - Velesova smrt nikad nije bila stalna. Ponovno bi se preporodio kao zmija koja razdire svoju staru kožu i ponovo se rađa u novom tijelu. Premda u mitu ima ulogu zlikovca, Slaveni ga nisu smatrali zlim. U mnogim je ruskim bajkama Veles preuzeo obličje svetog Nikole, koji je spasio jadnog zemljoradnika i njegovu stoku od bijesnog i destruktivnog Ilije Gromovnika, koji predstavlja boga Peruna. Njihova borba ne predstavlja dualističku borbu dobra i zla, ona je vjerojatno bila opreka prirodnih elemenata vode i zemlje - Velesa te neba i vatre - Peruna.
Bog podzemlja
Veles je prema slavenskoj predodžbi svijeta kao o drvetu života živio u njegovu korijenju. Slao je duhove mrtvih u živi svijet kao svoje glasnike. Svetkovine u njegovu čast održavale su se krajem godine, zimi, kad se približavao kraj svjetskog poretka, kaos je rastao, a granice između svijeta živih i mrtvih postajale su sve bljeđe te su se duhovi predaka vraćali među žive.
Bila je to drevna poganska svetkovina Velje noći, a njezini su ostaci u koledarskim običajima mnogih slavenskih zemalja, koji su poput kombinacije karnevala i Noći vještica, a slavljeni su između Božića i kraja veljače. Mladići ili koledari/vučari odijevali su se u duge kapute od ovčje vune te su nosili groteskne maske, lutali selima u skupinama i bučili. Pjevali su pjesme o tome kako su dugo putovali te da su mokri i blatnjavi, što je aluzija na vlažni svijet Velesova podzemlja odakle su došli kao duhovi mrtvih. Glava kuće koju bi posjetili ugostio bi ih i darovao bi im ratne darove. To je primjer slavenskog šamanizma, a Veles je tako vjerojatno bio i bog magije te bogatstva. Smatralo se da bi se potom darovi odnijeli Velesu i tako osigurali dobru sreću i bogatstvo obitelji te godine.
Bog prijevare, magije i glazbe
Velesova težnja prijevari vidljiva je i iz mita o sukobu s Perunom gdje je kradljivac, ali i u koledarskim običajima. Po funkciji sličan je grčkom Hermesu te nordijskom Lokiju, a poput njih povezan je i s magijom. Riječ volhov, koja u nekoliko slavenskih jezika označava čarobnjaka, izvedena je iz njegova imena. U ruskom Spjevu o Igorovu pohodu lik Bojana čarobnjaka naziva se Velesovim unukom.
Budući da je magija bila bliska s glazbom u primitivnim društvima, smatran je i zaštitnikom putujućih glazbenika. Primjerice, u nekim se svadbenim svečanostima u sjevernoj Hrvatskoj, koje su se održale do 20. stoljeća, glazba nije svirala sve dok mladoženja nije nazdravljajući prolio malo vina na tlo, najbolje na korijen najbližeg stabla. Jasan je simbolizam - glazbenici su nazdravljali svom zaštitniku Velesu koji je živio u korijenju drveta života.
Bog stoke i bogatstva
Velesova je glavna funkcija bila da štiti stoku slavenskih plemena. Često ga se nazivalo skotji bog = "stočni bog". Jedan od njegovih atributa bili su rogovi (bikovi ili ovnovi), a vjerojatno i ovčja vuna, ujedno povezivana s magijom.