cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ignac Stipanić
Učesnik je NOR-a te dobitnik mnogih priznanja i odlikovanja za svoj stručni rad, ali i za svoj doprinos zajednici u kojoj je živio.
Izvor:
Fojnica (Gacko)
Fojnica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 139 stanovnika.
Los Magueyes, Chilapa de Álvarez
Los Magueyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 772 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1457 m.
Naytahwaush, Minnesota
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 578, što je 5 (-0,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 1933
NGC 1933 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Ras al-Kajma (emirat)
Emirat Ras al-Kajma ili Ras al-Hajma, je jedan od sedam emirata u federaciji Ujedinjeni Arapski Emirati na jugoistoku Perzijskog zaljeva, imenovan po njegovoj prijestolnici.
Kosmos-270
Kosmos-270 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-270 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 6. marta 1969. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-270 je bio osmatrački satelit.
Ras al-Kajma (emirat)
Etimologija
Ime naselja Ras al-Kajma zapravo znači mjesto jedra, jer je upravo na tom mjestu razvijeno veliko jedro da pomogne u navigaciji jednom od njegovih šeika.
Geografija
Sastoji se od dva dijela nepravilnog oblika, položenih u pravcu sjever-jug, koji leže na Poluotoku Musandam. Veći sjeverni i glavni dio emirata leži duž 56 km obale Perzijskog zaljeva i graniči s omanskom enklavom Musandam i najbliži je Hormuškom tjesnacu. Manja južna enklava prostire se po pustinjskoj unutrašnjosti sve do masiva Hadžar, ona je odvojena od sjeverne teritorijom Emirata Fudžaire. Zbog ekstremne političke rasjepkanosti Ujedinjenih Arapskih Emirata, dvodijelna Ras al-Kajma graniči s čak 10 političkih entiteta, od kojih osam pripada petorici od šest emirata federacije, a druga dva se odnose na Sultanat Oman i njegovu enklavu Musandam.
Stanovništvo
Emirat Ras al-Kajma ima 210.063 stanovnika (popis 2005.) od kojih njih 113.347 živi u glavnom gradu.
York County, Nebraska
Okrug Jork je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Ras al-Kajma (emirat)
Historija
Najveći dio svoje historije Emirat Ras al-Kajma bila je dio Emirata Šardže, tako da su i njime vladali šeici iz dinastije al-Kasimi, a sam grad Ras al-Kajma dugo vrijeme bila je njihova najvažnija baza. Uprovo tu negdje ili pored njega krajem 16. vijeka Portugal je imao utvrdu, pod nazivom Julfa ili Julfar. Perzijanci su 1622. protjerali Portugalce, a nakon njih su Nizozemci otpočeli svoj prodor u Perzijski zaljev, ali su se povukli u sredinom 18. vijeka. Od 19. vijeka glavna evropska sila u zaljevu je Velika Britanija, nekako u to vrijeme razbuktalo se i piratsvo sa sjedištem u gradu Ras al-Kajmi, njihove posade nisu su libile napadati i robiti britanske brodove; često su otimali posadu radi otkupnine, a ponekad bi ih i ubijali (kad im se nije platilo). U to vrijeme šeik koji je vladao Šardžom i Ras al-Kajmom bio je Sultan ibn Sakr (vl. 1803. – 1866.) bio je i glavni vođa pirata. Britanci su u znak odmazde, nakon nekoliko neuspjelih kaznenih ekspedicija 1819. opkolili i zauzeli njegovu prijestolnicu Ras al-Kajmu, a nakon toga 1820. prisilili da potpiše ugovor o miru. Nakon tog je i on zajedno sa drugim zaljevskim šeicima, ispotpisivao i druge ugovore o savezništvu sa Britancima o protektoratu. Od 1869. i Ras al-Kajma je postala zasebni emirat, s Hamajdom ibn Abdulahom kao vladarom (on je bio unuk Sultana ibn Sakra). Nakon njegove smrti 1900. ponovno je pod emiratom Šardžom, sve do 1919. kad ga je Britanija konačno priznala kao posebni emirat.
York County, Nebraska
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 13.665, što je 933 (-6,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Solano, Ciudad Fernández
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 410 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1026 m.
Văcăreasca, Glodeanu-Siliștea
Văcăreasca je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Glodeanu-Siliștea.
Ras al-Kajma (emirat)
Historija
Kad je Britanija napokon napustila Perzijski zaljev krajem 1971., izbio je teritorijalni spor sa Iranom oko zaljevskih otočića Veliki i Mali Tunb, udaljenih oko 80 km sjeverozapadno od grada Ras al-Kajme (koji su bliži Iranu). Iranska vojska je 30. novembra izvršila desant na Veliki Tunb, i zauzela ga unatoč otporu milicije emirata, tako da odtad Iran vlada tim otocima.
Lista vladara Ras al-Kajme
Emiratom od 18. vijeka vladaju šeici iz dinastije al-Kasimi.
Privreda, transport i školstvo
Istraživanja potencionalnih nalazišta nafte provedena na kopnu i moru, dosad nisu dala nikakve rezultate. Emirat dobija značajnu financijsku pomoć iz Saudijske Arabije i Kuvajta, ali i od bratskih emirata Abu Dabi i Dubaija. Između 1964. i 1972. dobar dio prihoda Emirata Ras al-Kajme dolazio je od izdavanja prigodnih poštanskih maraka namjenjenih filatelistima. U samom gradu Ras al-Kajmi ima nešto industrije, proizvodi se keramika, farmaceutika, cement, vapno i građevinski materijal.
Glavni grad donedavno samo mala kasaba, naglo se razvio od kraja 20. vijeka, danas je povezan asfaltnom cestom sa susjednim emiratima i gradovima Dubaijem i Šardžom, on ima i međunarodni aerodrom (IATA: RKT, ICAO: OMRK). Duž plitke lagunaste obale ipak ima nekoliko dobrih luka od kojih je najveća Sakr u samoj Ras al-Kajmi, preko koje se odvija najveći dio pomorskog prometa emirata. Grad ima i univerzitet al-Itihad (dosl. Jedinstvo), osnovan 1999. godine.
Querceto
Querceto ima više značenja:
Montemignaio, Arezzo
Montemignaio je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 589 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 758 m.
Istiodactylus
Istiodactylus je rod pterosaura srednje veličine iz perioda rane krede.
Opis
thumb|left|Restauracija I. latidens u letu Istiodactylus je bio srednje velik pterosaur. Ispravivši ranije procjene dužine od 56 cm, Mark Paul Witton je 2012. zaključio da je lubanja jednog primjerka, NHMUK R3877, bila duga 43 cm. Maksimalan raspon krila je vjerovatno iznosio 4,3 metra, što je najveće jedinke činilo otprilike upola velikim kao najveći Pteranodon. Zbog ravne, zaobljene njuške, Istiodactylus se ponekada naziva "pterosaurom s pačijim kljunom". Međutim, za razliku od patki, imali su zube. Ti trougaoni zubi bili su lateralno spljošteni, što je prilagodba rezanju mesa, i čvrsto su se uklapali u zatvorenoj čeljusti. Lubanja je relativno kratka, pri čemu se većina zuba nalazi u tupom prednjem dijelu čeljusti. Wittonovo istraživanje iz 2012. pokazalo je da su Istiodactylusi uglavnom bili strvinari.
Historija i vrste
Harry Govier Seeley je 1887. godine ostatke fosilizirane karlice otkrivene na Ostrvu Wight nazvao Ornithodesmus cluniculus, misleći da je u pitanju ptica. On je 1901. smatrao da je to mogao biti pterosaur. Reginald Walter Hooley je 1913. dao naziv drugoj vrsti, Ornithodesmus latidens, za neke definitivno pterosaurske materijale pronađene u formaciji Vectis. Holotip je bio BMNH R 0176, nepotpun skelet. Naziv vrste znači "široki zub" na latinskom. thumb|left|Lubanje I. latidens, I. sinensis i [[Nurhachius]] Međutim, tokom 80-ih je otkriveno da je nomenklaturni tip roda Ornithodesmus zasnovan na kostima koje su pripadale dinosauru, što je značilo da bi se novi rod morao stvoriti za O. latidens. Stafford Howse, Andrew Milner i David Martill su 2001. priključili tu vrstu vlastitom rodu. Naziv roda potiče od grčkog istion, "jedro" i daktylos, "prst", što se odnosi na činjenicu da je krilo pterosaura formirala membrana povezana sa samo jednim prstom krila.
Howse et al. su 2001. za Istiodactylus stvorili zasebnu porodicu Istiodactylidae.
Godine 2006. imenovana je druga vrsta, I. sinensis iz Kine, čiji se naziv vrste odnosi na Kinu. Njezin holotip je NGMC 99-07-011, nepotpun skelet neodrasle jedinke. Bio je mnogo manji od skeleta I. latidens, samo 63% veličine veće vrste, što znači da je imao samo četvrtinu njezine težine. Lü Jun-Chang et al. su 2006. zaključili da je I. sinensis mlađi sinonim istiodaktilida Nurhachiusa. Mark Witton je predložio da je on možda sinonim roda Liaoxipterus. upright|thumb|Restauracija grupe I. latidensa koji se hrane strvinom [[stegosauri|stegosaura u plitkom donjokredskom koritu rijeke.]] Dolje je predstavljen kladogram koji pokazuje filogenetsku poziciju ovog roda unutar Pteranodontia prema Andres i Myers (2013).
Sabrija Biser
Sabrija Biser (Sarajevo, 18. srpnja 1930. - Zagreb, 23. studenog 1989.), hrvatski kazališni, filmski glumac i redatelj.
Karijera
Poznati filmski i kazališni glumac, karijeru je započeo kao član Narodnog pozorišta u Nikšiću (1955.) i to kao glumac i redatelj lutkarskih predstava.
Šesdesetih godina postaje član zagrebačkog satiričkog kazališta Jazavac (kasnije Kerempuh) i daje mnogo nezaboravnih komičnih uloga, u najboljim danima tog teatra. Po njemu je i ustanovljena Nagrada zlatni smijeh, za najbolju ulogu karakterne komike, mladom glumcu, na tradicionalnim Danima satire teatra Kerempuh.
Las Gallinas, Altamira
Las Gallinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Simeon Stolpnik
Sveti Simeon Vethi je bio stilit, rođen oko 389. godine u selu Sis u maloazijskoj oblasti Kilikija, a preminuo 24. jula 459. godine u mestu Kalat Siman.
Žitije
Žitije na grčkom jeziku je napisao Simeonov učenik Antonije. Simeon je rođen u porodici hrišćana Susotina i Marte. Do osamnaeste godine je bio čobanin, a onda se zamonašio u manastiru Teleda, gde je vrlo brzo po pobožnosti nadmašio sve kaluđere i čak zbog preterane revnosti jedno vreme bio izbačen iz monaškog bratstva. Naime, toliko je bio nehajan prema svom telu da ga je obmotavao užetom od vlakana palme koje mu je seklo kožu i stvaralo rane koje su gnojile. Kratko vreme je živeo u planini u nekom bunaru koji je presušio, potom u jednoj maloj keliji, a onda i na planini Kalat Siman tako što je bio prikovan za stenu. Tako je i privukao pažnju Meletija, uticajnog čoveka u to doba, koji ga je ubedio da dozvoli kovaču da ga oslobodi okova. Meletije nije jedini koga je Simeon zainteresovao. U posetu su mu dolazili ljudi iz raznih naroda, kao što su Arabljani, Persijanci i Jermeni. Kako bi izbegao da ga dodiruju, Simeon je tražio da mu se napravi stub na kome je stalno boravio. Tih stubova je pravljeno još, da bi tek peti bio dovoljne visine koja je iznosila šesnaest metara, a i oko njega su bile postavljene dve kamene ograde. Sa stuba je propovedao, a tu se nalazilo i malo sklonište koje je Simeon koristio za molitvu. Simeon je stalno postio, a obed mu se sastojao od vode i raskvašenog sočiva. Vernici mu pripisuju vlast nad životinjama, čak i opasnim poput tigra, ali i proročanske moći. Takođe, verovalo se da je mogao da preobrati okorele razbojnike.
Prema sirijskoj verziji Simeonovog životopisa, kaluđer je imao veliki uticaj na politiku cara Teodosija II (408-450) i kasnije cara Markijana (450-457). Prvog je primorao da ukine edikt kojim je Jevrejima vratio njihovu nekadašnju sinagogu, a u koju su se u međuvremenu uselili hrišćani. Takođe, prema nekim izvorima, spasao je od jeresi monofizitizma carevu suprugu Atenaidu-Evdokiju.
Kada je Simeon umro, njegov kovčeg su pokušali da odnesu pokršteni Arabljani, ali ih je u tome sprečio tada uticajni Ardabur, koji je telo prebacio u prestonicu vizantijske provincije Sirije, Antiohiju.
U umetnosti
Bogoslov Teodorit Kirski navodi da su Simeonove ikone bile čest detalj u radionicama širom Vizantijskog carstva. U vizantijskim crkvama postoje mnogobrojne predstave Simeona starijeg i mlađeg sa kukuljačama, ali je vrlo teško odrediti, posebno u kasnijim periodima, koji je tačno od njih dvojice prikazan.
Godine 1965. je španski režiser Luis Bunjuel o Simeonu snimio igrani film pod naslovom Simon Pustinjak.
Praznik
Srpska pravoslavna crkva slavi ga 1. septembra po crkvenom, a 14. septembra po gregorijanskom kalendaru.
Les Misérables (film, 1958)
Les Misérables je francusko-istočnonjemačko-italijanski igrani film snimljen 1958. u režiji Jean-Paula Le Chanoisa, poznat kao jedna od najspektakularnijih ekranizacija istoimenog romana Victora Hugoa, kao i po nastupu znamenitog glumca Jeana Gabina u glavnoj ulozi.
Gabin u filmu tumači lik Jeana Valjeana, odbjeglog zatvorenika koji početkom 19. vijeka provodi nekoliko decenija nastojeći izbjeći progonu od strane policajca Javerta (čiji lik tumači Bertrand Blier), ali također koristi priliku kako bi pokušao pomoći ljudima oko sebe. Les Misérables je snimljen u vrijeme kada su se komunističke vlasti tadašnje Istočne Njemačke nastojale djelomično otvoriti prema Zapadu kroz kulturnu suradnju, pa su tako producentima na raspolaganje stavljeni veliki filmski studiji u Babelsbergu; tome je doprinijelo i to da je režiser Le Chanois po svojim političkim stavovima bio ljevičar, odnosno da je Les Misérables zbog svog snažnog socijalnog angažmana i simpatija za radikalnu revoluciju prigrljen kao dio obavezne lektire u komunističkim zemljama. Scenarist René Barjavel se, pak, izuzetno trudio biti što vjerniji književnom predlošku, odnosno ne ispustiti nijedan detalj, scenu ili lik, pa se Les Misérables također smatra jednom od najpotpunijih i najvjernijih ekranizacija Hugovog romana. To se, s druge strane, odrazilo i na njegovu izuzetnu dužinu od četiri sata, zbog koje se film često prikazivao u dijelovima ili značajno kratio. Jedini otklon od predloška je bila nešto starija životna dob Valjeana, odnosno nastojanje producenata da je prilagode starijoj životnoj dobi Jeana Gabina. Usprkos toga, Les Misérables je doživio izuzetan komercijalni uspjeh u Francuskoj, i često se navodi kao jedna od najpopularnijih Hugovih ekranizacija, te kao francuski odgovor na tadašnje hollywoodske spektakle.
Uloge
• 2
Vazzano, Vibo Valentia
Vazzano je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Barrio Santa Cruz, San Miguel Chicahua
Barrio Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Chicahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2262 m.
Knežević
Knežević
Značajnije osobe koje nose prezime Knežević:
Java bytecode
Java bajt-kôd (en. Java bytecode) je skup instrukcija koje Java Virtualna Mašina izvršava. Svaka instrukcija bajt-kôda je dužine jednog bajta, čemu duguje svoje ime, te je broj instrukcija ograničen na 256. Nisu svi mogući bajt-kôdovi u upotrebi, šta više Sun Microsystems, gdje je Java programski jezik stvoren, su zauvijek namjenili određene vrijednosti da ne budu korištene u Javinoj Virtualnoj Mašini niti u bilo kojoj komponenti Java Runtime Sredine.
Siče
Siče je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u općini Nova Kapela u Brodsko-posavskoj županiji.
Geografija
Siče se nalaze na južno od Nove Kapele i autoceste Bregana - Lipovac. Susjedna naselja su Seoce na istoku i Magić Mala na zapadu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Siče su imale 306 stanovnika.
Briarwood, North Dakota
Brajervud je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 73, što je 5 (-6,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kosmos-271
Kosmos-271 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kritolaj iz Megalopolisa
Kritolaj (Critolaus, Kritólaos Κριτόλαος) iz Megalopolisa (? - 146. pne.?) bio je starogrčki vojskovođa, poznat kao posljednji strategos Ahajskog saveza. U proljeće 146. pne. je na njegov poticaj Ahajski savez pokrenuo rat protiv Rimske Republike. Rimske snage pod Lucijem Mumijem su iste godine porazile ahajsku vojsku u bitci kod Korinta, nakon čega je razoren Korint, razvrgnut Ahajski savez, a cijela Grčka postala rimskom provincijom. Neki antički izvori navode da je Kritolaj nakon toga izvršio samoubistvo.
Kosmos-271
Kosmos-271 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. marta 1969. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-271 je bio osmatrački satelit.
Quercia
Quercia ima više značenja:
Generalizacija
Generalizacija je logička operacija kojom se, na osnovu posmatranja ograničenog broja članova neke klase, dolazi do uopštene tvrdnje, pojma ili zaključka koji važi za sve pripadnike te klase.
Ciocănari, Măciuca
Ciocănari je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Măciuca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 268 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Otvoreno pismo
mini|desno|Poznato otvoreno pismo [[Émile Zola|Emila Zole J'accuse upućeno francuskom predsjedniku Félixu Faureu.]] Otvoreno pismo je pismo koje se ne šalje samo primatelju već i novinarima, koji će te pismo javno objaviti u novinama. Otvoreno pismo obično zahtjeva i javni odgovor. Najčešće se otvoreno pismo koristi kada neka poznata osoba ili institucija naprave sporne tvrdnje ili pak ne ispune nešto što su prije obećali.
Escuela Práctica de Agricultura, Parácuaro
Escuela Práctica de Agricultura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Parácuaro.
Sauces de Abajo, Cuautla
Sauces de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1713 m.
!Xóõ
!Xóõ je kojsanski jezik s vrlo velikim brojem fonema, najvećim među svim poznatim jezicima. Oni uključuju veliki broj kliktaja.
!Xóõ se govori uglavnom u Bocvani i nešto malo manje u Namibiji. Godine 2002. je njime govorilo oko 4.200 ljudi.
Gareva
Gareva je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 187 stanovnika.
Java (virtualna mašina)
Java Virtualna Mašina (obično skraćeno na JVM) je virtualna mašina koja može izvršavati Java kompajlirani byte kod, tkz. Javin bytecode. JVM je osnovna komponenta Java platforme, te implementacija JVM-a na različitim hardver i softver platformama omogućava Javu da funkcioniše na tim platformama, tj. zadovoljava jedan od Javinih osnovnih ciljeva da se kod piše na jednom operativnom sistemu, a izvršava na više.
Način Izvršavanja
Programi, da bi se izvršavali na JVM-u, moraju biti kompajlirani u standardni binarni format, tkz. bytecode, gdje je svaka  datoteka kompajlirana u odgovarajuću   datoteku. Ako program sadrži više  datoteka, one se mogu staviti u jedan JAR datoteku (ili Javinu Arhivu), što olakšava distribuciju tog programa.
Binarny bytecode se izvršava u JVM-u emulacijom JVM-ovih instrukcija putem interpretacije ili primjenom tkz. just-in-time kompajler (JIT), poput Sun-ovog HotSpot JIT-a.
Butandiol
Termin butandiol ima više značenja:
Šalom
mini|desno|250px|Šalom na hebrejskom. Šalom je riječ na hebrejskom koja označava mir. Riječ može označavati mir između dva subjekta (na primjer, između Boga i čovjeka ili između dvije strane), ili unutrašnji mir ili mentalni balans pojedinca.
Može se koristiti kao opšti pozdrav, kada se pojedinci sretnu ili rastanu.
Etimologija
Riječ šalom dolazi od S-L-M (šin-lamend-mem, . Ovaj okvir ima ekvivalente i u drugim semitskim jezicima i označava potpunost, ispunjenost i zdravlje.
Šalom se koristi i kao ime. Ime je srodno imenu Solomon. Poznate ličnosti koje nose ime ili prezime Šalom: Često se ova riječ daje kao ime mnogim organizacijama i ustanovama, kao što je sinagoga Bet-Šalom u Špajernu (Njemačka), sinagoga Nev-Šalom u Istanbulu i novine Šalom, koje se štampaju na turskom i ladino jeziku. Takođe česta je upotreba imena u nazivima prodavnica i organizacija, kao što su prodavnice „Šalom Alejhem“ u Izraelu.
Querciola
Querciola ima više značenja:
NGC 1935
NGC 1935 je emisijska maglica u zviježđu Zlatnoj ribi.
San Lorenzo al Lago, Macerata
San Lorenzo al Lago je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 659 m.
Quercioli
Quercioli ima više značenja:
Al Kirkūn, Hajjah
Al Kirkūn je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Dragojević
Izvori: Ko je ko, EON, razne novine, internet
Belknap County, New Hampshire
je okrug u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 60.088, što je 3.763 (6,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Stegen
Štegen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Brajsgau-Hohšvarcvald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.373 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8315109.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Štegen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 408 metara. Površina opštine iznosi 26,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.373 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 166 stanovnika/km².
Villaggio Giuseppina, Cremona
Villaggio Giuseppina je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Tiazepin
thumb|90px|[[1,3-Tiazepin]] thumb|90px|[[1,4-Tiazepin]] thumb|130px|[[Diltiazem. 1,4-tiazepin je sedmočlani prsten u sredini.]]
Tiazepini su supstituisani tiepini, kod kojih azot zamenjuje jedan ugljenik u sedmočlanom heterocikličnom prstenu.
Razlikuju se sledeći tipovi:
Dibenzotiazepin
thumb|100px|[[1,4-Tiazepin]] thumb|[[Kvetiapin]] Dibenzotiazepini su hemijska jedinjenja koja su derivati tiazepina sa dva benzo prstena.
Primeri dibenzotiazepina su kvetiapin i tianeptin.
Mandinga jezik
Mandinga ili Mandinka jezik je jezik kojim govori Mandinka, etnička skupina koja živi u Senegalu, Gambiji i Gvineji Bisao.
Predstavlja glavni jezik kojim se govori u Gambiji.
La Fundición, Tequila
La Fundición je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Osuđeni (film)
Osuđeni je jugoslavenski igrani film snimljen 1987. godine u režiji Zorana Tadića. Scenario su napisali Pavao Pavličić i Zoran Tadić, a po žanru je mješavina drame i kriminalističkog trilera. Protagonist, koga tumači Rade Šerbedžija, je bivši zatvorenik koji uz pomoć jednog svog zatvorskog druga otima suca, javnog tužitelja i još nekoliko ljudi koje drži odgovornim za svoju nepravednu osudu.
Uloge
Ostale uloge ▼
La Fundición, Tequila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1914 m.
Seoce (Nova Kapela)
Seoce je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u općini Nova Kapela u Brodsko-posavskoj županiji.
Zemljopis
Seoce se nalaze na južno od Nove Kapele i autoceste Bregana - Lipovac. Susjedna naselja su Živike na istoku i Siče na zapadu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Seoce su imale 284 stanovnika.
A Tale of Two Cities (film, 1958)
A Tale of Two Cities je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1958. u režiji Ralpha Thomasa. Po žanru je drama, i predstavlja adaptaciju istoimenog romana Charlesa Dickensa. Radnja se događa u Francuskoj za vrijeme Revolucije, a protagonist, koga tumači Dirk Bogarde, je piću skloni engleski advokat kome će savjest probuditi kada otkrije da žena koju voli (a čiji lik tumači Dorothy Tutin) zajedno sa aristokratskim mužem postaje metom krvoločnih sankilota. Iako je za tadašnje kostimirane drame u Britaniji i drugim zemljama snimanje u boji već postalo svojevrsni standard, režiser Thomas je namjerno inzistirao na crno-bijelom filmu smatrajući da je književni predložak "zamišljen upravo za takvu vrstu filma".
Selektivan dokaz
Selektivan dokaz je tip logičke greške koja nastaje prilikom izbora pojedinačnih slučajeva ili podataka s ciljem da se održi neosnovan i pristran stav, ignorirajući istovremeno značajan dio srodnih slučajeva ili podataka koji mogu biti u suprotnosti s tom pozicijom. U engleskoj frazeologiji greška je poznata kao cherry picking, označavajući pritom naklonost prema subjektivnom izboru plodova (impilcitno i odabiru primjera odnosno dokaza). Selektivan dokaz smatra se jednim od glavnih problema u društvenim naukama i javnim debatama.
Sinefrin
Po nekim tvrdnjama proizvodi koji sadrže sinefrin uzrokuju nepoželjne kardiovaskularne reakcije. Sinefrin se može dobiti iz nezrelog voća Citrus aurantium, relativno malog citrusnog drveta.
Dijetarni suplementi su generalno dostupni u dozama od 3–30 mg. Kao lek, on se dozira oralno ili putem parenteralne injekcije od 20–100 mg kao vazokonstriktor za hipotenzivne pacijente.
Sintaksa
Sintaksa u lingvistici je područje gramatike koje proučava strukturu rečenica, te pravila koja određuju njihovu relativnu gramatikalnost. Sam se naziv sintaksa može također koristiti za nazivanje tih istih pravila, kao u, primjerice, sintagmi sintaksa jezika.
Suvremena istraživanja sintakse pokušavaju opisati jezike pomoću takvih pravila i, za mnoge stručnjake, pronaći općenita pravila primjenjiva na sve jezike. Budući da polje sintakse pokušava opisati gramatičke prosudbe, ne ih pružiti, ne bavi se lingvističkom preskripcijom.
Iako sve teorije sintakse uzimaju ljudske jezike kao predmet proučavanja, postoje značajne razlike u izgledu. Chomskyjevci vide sintaksu kao granu psihologije, s obzirom da je shvaćaju kao proučavanje lingvističkog znanja. Drugi (npr. Gerald Gazdar) shvaćaju sintaksu kao proučavanje apstraktnog formalnog sustava.
Istorijat
Termin "sintaksa" potječe od starogrčkog συν- syn-, „zajedno”, i τάξις táxis, „uređivanje”; od grč. sýntaksis: slaganje u red, uređivanje ≃ sin- + táksis: red.
Radovi na gramatici su se pisali dosta pre nego što se pojavila moderna sintaksa; Paninijevo delo -{Ashtadhyayi}- često se navodi kao primer predmodernog rada koji se približava prefinjenosti moderne sintaksičke teorije. Dionizije Tračanin (2. vek p. n. e.), gramatičar aleksandrijske škole, dao je poznatu definiciju rečenice: spoj reči koji izražava završenu misao. Apolonije Diskol (2. vek p. n. e.), takođe vredan gramatičar aleksandrijske škole, jedan je od prvih gramatičara u svetu koji se počeo ozbiljnije interesovati za sintaksičku problematiku. On je prvi postavio određene okvire sintaksičkom proučavanju tako što je tvrdio da sintaksa treba da se bavi pravilima povezivanja reči u rečenici. Vekovima je rad na sintaksi bio dominantan okvirom poznatim kao -{Grammaire generale}-, koga je izložio Antoan Arno, 1660. godine, u knizi istog naziva. Ovaj sistem imao je kao svoju osnovnu premisu pretpostavku da je jezik direktan odraz misaonih procesa.
U XIX veku sa razvojem istorijsko-komparativne lingvistike, lingvisti su počeli da shvataju pravu raznolikost ljudskog jezika i da ispituju osnovne pretpostavke o vezi jezika i logika.
Sve do XX veka sintaksa je bila dosta zapostavljena u poređenju sa fonologijom i morfologijom. Slabo napredovanje sintaksičkih studija bilo je uslovljeno metodološkim nedostacima. Sintaksičkim pojavama prilazilo se isključivo sa značenjske strane, uz primenu subjektivnih kriterija u analizi, što je uslovilo nedostatak naučne preciznosti. Tridesetih godina XX veka dolazi do prvih ozbiljnih novina u sintaksi. Tada su se, na primer, pročule ideje lingviste Ota Jespersena, koji je o sintaksičkim konstrukcijama izneo niz originalnih zapažanja, koja su stimulativno delovala na razvoj sintaksičkog metoda kako u Evropi, tako i u Americi. U to vreme, proširuje se i oblast sintaksičkih studija. Korak napred u razvoju sintakse postignut je kada je primenjen strukturalni metod. U Evropi je strukturalizam delovao pozitivno na razvoj sintaksičkih ispitivanja.
Jedan od najvećih događaja u razvoju lingvistike je zasnivanje generativne gramatike krajem pedesetih godina XX veka. Pošto je generativni metod prvo uveden u domen sintakse, tokom šezdesetih godina sintaksa je bila obrađivana intenzivnije od drugih jezičkih oblasti. Cilj generativne gramatike je utvrđivanje pravila po kojima se stvaraju rečenice. Tvorac generativne gramatike je Noam Čomski. Generativnu gramatiku mnogi nazivaju transformacionom gramatikom. Početkom sedamdesetih godina XX veka sintaksičke studije su počele da se udružuju sa semantičkim.
Sintaksičke jedinice
Sintaksa polazi od reči kao osnovne sintaksičke jedinice, a najveća pažnja posvećuje se formiranju i sastavu viših jedinica sintakse, kao što su sintagme i rečenice. Rečenica je najviša jedinica sintakse, zato što, bez obzira na svoju sopstvenu strukturu, nije sastavni deo neke veće konstrukcije ili oblika, nego u komunikaciji funkcioniše samostalno. Najniža jedinica sintakse je reč. Za sintaksu je reč elementarna, tj. prosta, nedeljiva, neraščlanjena jedinica koja stupa u gramatičke odnose sa drugim jedinicama, tvoreći konstrukcije na različitim stepenima. Prvi takav stepen čine sintagme - grupe od dve ili više gramatički povezanih reči koje same ne izražavaju predikaciju (vezu subjekta i predikata), ali učestvuju u strukturi viših jedinica koje ovu vezu iskazuju. Prema vrsti reči koje sadrže i karakteru njihovih odnosa, sintagme se obično dele na imeničke, glagolske, pridevske, priloške, predloške i sl. A prema sintaksičkoj funkciji, tj. ulozi koja im pripada na sledećem višem stepenu, mogu se deliti na subjekatske, predikatske, objekatske, odredbene itd.
Na sledećem stepenu nalazimo jedinice koje izražavaju predikaciju. One se po tradiciji nazivaju rečenicama, ali pošto mnoge rečenice ne obuhvataju oba glavna elementa predikacije, ili pak sadrže više od jedne takve veze, za jednu subjekatsko-predikatsku vezu upotrebljava se termin klauza (clause). Zbog učestvovanja u strukturi složenih rečenica klauza je kao sintaksička jedinica niža od rečenice – kao što je, iz analognih razloga, viša od sintagme, iako su rečenica i klauza često funkcionalno podudarne. Funkcionalno gledano, glavni delovi klauze su subjekat i predikat, a u pojmovnim kategorijama to su tema (ono o čemu se govori) i komentar (ono što se o tome kaže).
mini|260px|right|[[Tortni grafikon|Grafikon pokazuje koliko često pojedine vezne reči uvode relativne klauze]]Prema sintaksičkom statusu klauze se dele na nezavisne, koje mogu da stoje samostalno, i zavisne, koje ne mogu da stoje samostalno. Nezavisne klauze su tako ekvivalentne prostim rečenicama, a zavisne klauze ulaze u sastav složenih rečenica. Zavisne klauze dalje se po funkciji mogu deliti na imeničke, pridevske, priloške i sl., a po značenju na vremenske, mesne, uslovne, uzročne, izrične, relativne, dopusne, poredbene, posledične rečenice.
Sintaksičke konstrukcije
Iz definicije konstrukcije, po kojoj je konstrukcija kombinacija dveju ili više reči između kojih postoji neka gramatička veza, izlazi da reč kao osnovna jedinica sintakse nije u isti mah i konstrukcija, ali da sintagma, klauza i rečenica to jesu. Pojmovi jedinice i konstrukcije se uzajamno ne isključuju, nego se skladno dopunjuju, razlikujući se po tome kako se gleda na neku datu kombinaciju reči. Gledano sa stanovišta njihovog sastava, sve jedinice iznad nivoa reči su konstrukcije, ali gledano sa stanovišta njihove uloge u većim konstrukcijama, sve se javljaju kao jedinice. Dakle, prvi pogled tiče se strukture, a drugi funkcije. Ova međuigra strukture i funkcije ulazi u same osnove sintakse.
Unutar širih konstrukcija, neki elementi su međusobno bliži nego neki drugi. Elementi koji stoje jedan do drugog teže da jedan sa drugim uđu u konstrukciju, obrazujući jedinicu višeg reda, pri čemu se ovaj proces može stepenasto ponavljati. Tako se na linearni redosled nadograđuje hijerarhijska struktura. U sintaksi se tokom analize konstrukcija putem sukcesivnih preseka na svakom stepenu izdvajaju neposredni konstituenti, sve dok se ne dođe do krajnjih konstituenata – pojedinih reči kao najmanjih jedinica tog plana strukture.
Pored podele prema nivou sintaksičke strukture (sintagma, klauza, rečenica), konstrukcije se mogu deliti i prema tipu, tj. prema vrsti gramatičke veze između njihovih konstituenata. Najopštija podela svih konstrukcija prema tipu, koja se u nekom obliku može primeniti na sve jezike sveta, jeste podela na tzv. endocentrične (’unutrašnje’, ’centrirane’) i eksocentrične (’spoljne’, ’necentrirane’) konstrukcije. Kod endocentričnih konstrukcija bar jedan konstituent pripada istoj sintaksičkoj klasi kao i cela konstrukcija, tj. oboje se jednako ponašaju u većim konstrukcijama, dok kod eksocentričnih konstrukcija to nije slučaj, jer cela konstrukcija nije sintaksički svodljiva na bilo koji konstituent. Oba glavna konstrukciona tipa dalje se dele na podvrste. Endocentrične konstrukcije mogu najpre da budu podređene ili naporedne. Podređene imaju upravni i zavisni konstituent (centar odnosno atribut), ili više jednih ili drugih. Naporedne konstrukcije ne pokazuju odnos upravnog i zavisnog člana. Eksocentrične konstrukcije su mogu da budu upravljačke, kada jedan od konstituenata „upravlja“ drugim; povezivačke, kada jedan konstituent služi kao spona; predikacione, kada su konstituenti u odnosu subjekta i predikata, itd. Različiti tipovi konstruisanja funkcionišu jedni unutar drugih, pa se podela prema tipu ukršta sa podelom prema nivou. Konstrukcija je širi pojam od rečenice, jer ovu obuhvata kao jednu od svojih podvrsta.
Sintaksičke funkcije
Pojam sintaksičke funkcije odnosi se na ulogu koju neka jedinica igra u nekoj konstrukciji, a pošto su sve sintaksičke jedinice iznad nivoa reči i same konstrukcije, ovo znači da je funkcija često uloga koju manja konstrukcija ima u strukturi veće konstrukcije. Funkcionalni elementi u strukturi klauze, koji se obično nazivaju članovima rečenice, mogu da se podele u tri kategorije: (1) primarne, (2) sekundarne i (3) nezavisne.
(1) Primarni su oni osnovni elementi koji su neophodni da bi se uopšte govorilo o klauzi, tj. subjekt i predikat. Subjekt je imenička reč ili konstrukcija koja tipično prethodi glavnom glagolu u klauzi i najtešnje je s njim povezana. Subjekat je obično u nominativu, i diktira drugim rečima slaganje u gramatičkim kategorijama. Najčešće je podudaran sa temom iskaza, a često i sa vršiocem radnje. Pored gramatičkog subjekta javlja se i tzv. logički subjekt (npr. Taj dokument je izdat od nadležne službe, gde je taj dokument gramatički, a nadležna služba logički subjekt). U flektivnim jezicima subjekt ne mora uvek da bude zasebno izražen, ali je tada morfološki uključen u oblik predikata (npr. sr. Idemo prema Idete itd., gde nastavci signalizuju subjekte ’mi’, ’vi’ itd). Predikatom se imenuje, konkretizuje situacija i pripisuje subjekatskom pojmu. Obično obuhvata sve osim subjekta, dakle minimalno glagol u ličnom obliku (bez koga nema predikacije, pa tako ni klauze, jer se, s nekim izuzecima, predikaciona veza ne može graditi samo od bezličnih glagolskih oblika kakvi su infinitivi i participi). Predikat se najčešće podudara sa komentarom iskaza. Gramatičko-semantička priroda glagola određuje da li će on sam biti dovoljan za izgrađivanje predikacije ili će mu za to biti neophodna i neka vrsta dopune. Glagoli nepotpune predikacije, čiji su tipični predstavnici oni za značenjem ’biti’, obično traže dopunu u obliku predikativa (imenskog dela predikata). U nekim jezicima i dijalektima, takvi glagolski oblici –nazvani kopule ili spone – i ne javljaju se u nekim konstrukcijama, nego se predikativ direktno dodaje subjektu (npr. ruski On bolьnoǔ ili crnački engleski u SAD He sick ’On ⁄je ⁄ bolestan’).
Elementi sva tri izložena tipa mogu da budu prosti, kada se samo jedna reč ili konstrukcija nalazi u datoj funkciji, ili složeni, ako se kao eksponent neke funkcije javi više međusobno povezanih jedinica ili konstrukcija. Za razliku od jezika kod kojih je odnos subjekta i objekta gramatički signalizovan opozicijom nominativa i akuzativa, u tzv. ergativnim jezicima objekt prelaznog glagola je u istom padežu kao i subjekt neprelaznog glagola – apsolutivu, dok je subjekt prelaznog glagola u drugom padežu – ergativu. Jezici kojima nedostaju formalne oznake gramatičkih veza tipa subjekt-predikat često u prvi plan ističu informacijsku strukturu tipa tema-komentar, pa bi se npr. u kineskom Ja sam već video Lija reklo: ’Li, ja ja sam već video (ga)’, sa najavom teme na početku i komentarom posle nje. Svi jezici, bez obzira na tip strukture, imaju načina da istaknu novu informaciju a potisnu već poznati deo obaveštenja.
Vidi još
Knjige iz sintakse:
La Trinidad, Acapetahua
La Trinidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Gardaja (pokrajina)
Gardaja (arapski: ولاية غرداية/Wilāyat Ġardāya) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.
Geografske karakteristike
Gardaja se prostire u sredini zemlje po saharskoj pustinji na površini od 86,560 km² u kojoj živi 413,560 stanovnika.
Gornja Bodežišta
Gornja Bodežišta je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 22 stanovnika.
Gardaja (pokrajina)
Geografske karakteristike
Poznata je po oazi u kojoj se nalaze pet ksara koji su 1982. kao lokalitet - M'zab uvršteni na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi. Najveći od tih ksarova - Gardaja, je administrativni centar pokrajine, on je udaljen od glavnog grada Alžir 600 km južno.
Pokrajina Gardaja graniči sa slijedećim pokrajinama; na sjeveru sa Laguatom i Dželfom, sa zapada sa El Bajadom i Adrarom, sa istoka sa Varglom i sa juga sa Tamanrasetom.
Pokrajina je administrativno podjeljena na 9 distrikta (daïrasa) i 13 općina (baladija).
Riverside, Missouri
Riversajd je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.937, što je 42 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Quinzano
Quinzano ima više značenja:
Hausa jezik
thumb|Hausa jezik u Nigeru i Nigeriji
Hausom se uglavnom služe stanovnici Nigera i sjeverne Nigerije, ali se također koristi i kao lingua franca širom zapadne Afrike, pogotovo među muslimanima.
Hausa je službeni jezik na sjeveru Nigerije.
Java platforma, Enterprise izdanje
Java platforma, enterprise (enterprajz) izdanje ili samo Java EE je računarska platforma za programiranje aplikacija koje se izvršavaju na serverima i obično pokriva više fizičkih mašina. Aplikacije su modularne više-katne arhitekture, koje se izvršavaju na aplikacionom serveru obično u okviru računarske mreže.
Java EE se oslanja na standardno izdanje Java platforme za podršku osnovnih klasa poput IO, skupova i nizova, te osnovnih tipova. Zato se Java SE mora instalirati uporedo da bi Java EE funkcionirala.
Funkcijsko programiranje
Funkcijsko programiranje je programska paradigma koja tretira računanje kao evaluaciju matematičkih funkcija i izbjegava stanje i mutabilne podatke. Naglašava primjenu funkcija, kao suprotnost stilu imperativnog programiranja koji naglašava promjene u stanju.
Šira koncepcija funkcijskog programiranja jednostavno definira skup zajedničkih briga i tema mjesto popisa distinkcija od ostalih paradigmi. Često se važnima smatraju funkcije višeg reda i prvorazredne funkcije, zatvaranja i rekurzija. Druga uobičajena svojstva funkcijskih programskih jezika su kontinuacije, Hindley-Milner sustavi inference tipova, nestriktne evaluacijske strategije (uključujući i "lijenost") te monade.
Funkcijski jezici uključuju APL, Erlang, Haskell, Lisp, ML i Scheme (u abecednom poretku).
Bitka kod Korinta (146. pne.)
Bitka kod Korinta se odigrala godine 146. pne. između rimske vojske pod komandom Lucija Mumija na jednoj, te snaga Ahajskog saveza pod Kritolajem na drugoj strani. U njoj su Rimljani odnijeli pobjedu, a neposredno nakon bitke zauzeli, opljačkali i potom potpuno uništili obližnji grad Korint, poznat po svom izuzetnom bogatstvu. Bitka je za posljedicu imala i nestanak Ahajskog saveza, te pretvaranje Grčke u rimsku provinciju.
Engleski parlament
Historija
Korijeni engleskog parlamenta, kao mjesta za raspravu sežu do anglosaksonskog Witansa, ali je on tek u 13. vijeku počeo dobijati oblik parlamenta kakav danas znamo. Monarsi su se oduvijek oslanjali na savjete učenijih ljudi, koje su okupljali na svojim dvorovima, u 13. vijeku, kralj je još uvijek najmoćniji subjekt, ali uz njega egzistira i njegov savjet, koji se redovno sastaje. U njemu sudjeluju lordovi, biskupi i opati, na taj način stvoren je forum za raspravu o glavnim problemima zemlje, koji je postao temelj za kasniji Dom lordova.
Funkcijsko programiranje
Funkcijski programski jezici, napose "čisti funkcijski", su često istaknuti u akademskoj zajednici, za razliku od komercijalnog razvoja programske podrške. U drugu ruku, istaknuti funkcijski jezici korišteni u industriji i komercijalnim aplikacijama uključuju Erlang (konkurentne aplikacije),, R (statistika) , Mathematica (simbolička matematika), Haskell, ML, J i K (financijska analiza), te domenski-specifične programske jezike kao što je XSLT.
Bitka kod Korinta (146. pne.)
Izvori
Ахейская война Ахейська війна
Engleski parlament
Historija
Negdje od 1265. i obični građani, počinju bivati zastupljeni u odlučivanju o sudbini kraljevstva, unatar grofovija njihovi reprezenti bili su vitezi okruga, a po gradovima su to izabrani gradonačelnici i vijećnici. Oni su se sastajali odvojeno od Doma lordova, pa je tako nastao rani oblik Doma komuna (Commons).
Funkcijsko programiranje
Lambda račun je osnovica većine modela funkcijskog programiranja.
Engleski parlament
Historija
Važan faktor u razvoju autoriteta parlamenta dao je Edward I (1272.-1307.) - peticijama. Njih su mogli podnositi pojedinci i organizacije, kao što su gradske vlasti ili trgovačke gilde - zahtjevajući pravdu ili zadovoljštinu od parlamenta. Na taj način je on dobio novu ulogu i više posla kojim su se podjednako bavili i Gornji i Donji dom. Iako su kralj i njegov savjet i nadalje bili jezgro parlamenta, ipak je efikasno razmatranje peticija parlamentu donijelo status visokog suda pravde. Taj proces je nakraju doveo do tog da upravo on postane mjesto u kome se kreiraju zakoni.
Na kraju 13. vijeka, ideja da parlament mora dati suglasnost za izmjene i zahtijeve koje kralj želi provesti, postala bitan dio sistema odobravanja oporezivanja. Kraljevi su isprva zahtijevali poreze kad bi im ponestalo novaca u blagajni, ali su za vladavine Edwarda I njegovi troškovi gotovo konstantnog ratovanja - toliko narasli, da je on bio primoran pitati parlament (kao autoritet) da mu odobri povisiti poreze. Rezultat tog čina bio je povezivanje poreza i zastupanja - odnosno pristanak naroda za to. To je i formalizirano zakonom iz 1362.
U 14. vijeku parlament je počeo sve više uključivati tri staleža zemlje (lordove, visoke crkvene prelate i zastupnike grofovija i gradova/commons). U vrijeme nestabilne vladavine Edwarda II 1312., grupa lordova, na čelu sa Thomasom, grofom od Lancastera, tvrdila je da predstavlja cijelu zemlju, pa je izradila i zakonik kojim se ograničavala kraljeva i moć njegovih loših savjetnika. U tom zakoniku se ne spominje volja crkvenih prelata kao ni glas običnih građana (Commons). Zbog tog je 1322. parlament ukinuo zakonik, jer on nije izglasan od strane svih u parlamentu, već samo u Domu lordova. Od tog vremena sve glavne političke teme zemlje su se promišljale, odobravale i formirale u parlamentu, na temelju dogovora između kralja i svih staleža kraljevstva.
Nakon izbijanja Stogodišnjeg rata 1337. osnažena je važnost parlamenta, jer se moralo ubirati puno više poreza za borbu protiv Francuza i Škota. Fokus cijele zemlje pored uzdržavanja vojske na frontovima, okrenuo se i prema katastrofi koju je donijela pandemija Crna smrt - (1348. - 1350). Tadašnji lideri zemlje iskoristili su parlament da očuvaju svoj visoki društveni položaj, jer je tad zbog enormnog pada broja stanovnika, po prvi put naglo narasla ekonomska moć seljaštva. Zbog tog je parlament donio čitav niz važnih zakona vezanih uz vlasništvo na zemljom, prava na lov, i cijene koje radnici mogli naplatiti za svoj rad. Kako je postao sredstvo preko kojeg je aristokracija ostvarila svoje interese, i parlament je odigrao važnu ulogu u stvaranju uvjeta koji su doveli do Seljačkog ustanka 1381.
Pravo parlamenta da kritizira monarha i njegov izbor ministara jače se razvilo krajem 14. vijeka. Tako je takozvani Dobri parlament 1376 kritizirao dvor za poteze koje je provodio tokom regenstva u ime Edwarda III. On je bio i prvi koji se pozabavio pitanjem ostavke.
Nakon 1399., kad je Henry Bolingbroke uzurpirao tron kao Henry IV, parlament se pretvorio u sredstvo u borbi za krunu između potomaka Edwarda III. Kako je Henry bio svjestan nesigurnih temelja na kojima mu kruna počiva, parlament je bio u mogućnosti izvući od njega brojne ustupke. Tako je 1401. Donji dom inzistirao na pravu da uvođenje novih poreza mora proći izglasavanje u njihovom domu, pa je - 1407. to i zakonski propisano da odobrenja za oporezivanje daje Donji dom. Do 1414. i prve godine vladavine Henrya V - Donji dom stekao je ravnopravnost u donošenju novih zakona sa Gornjim domom, što je bila važna faza u priznanju volje naroda (većine).
Od 1450-ih do 1520-ih parlament je pomogao da se otkriju pravne i političke posljedice Ratova dviju ruža. Sposobnost svemoćnih feudalaca da potkopaju kraljevsku vlast - dovela je do pravne manipulacije oko pitanja nasljedstva i vlasništva nad zemljom. U tom periodu je po prvi put dokumentiran pokušaj utjecaja na izbore. Da se podmićivanjem i zastrašivanjem - postavi u Donji dom što više svojih simpatizera.
Vladari kasnog srednjeg vijeka i oni iz Dinastije Tudor pokušali su koristiti parlament kao forum u kojem se njihove osobne želje pretvaraju u zakon. Izbor prijateljski naklonjenog predsjednika Donjeg doma bio je dovoljan da se osigura dovoljan broj glasova za izglasavanje željenih zakona. Istom metodom poslužio se i Richard III - 1484. kad je njegov bliski saveznik William Catesby, bio predsjednik Donjeg doma. On je iskoristio autoritet parlamenta da podrži rušenje s trona Edwarda V.
Za vladavine Henryja VIII, zakoni koje je tad donio parlament pomogli su u oblikovanju moderne Engleske. Parlament je bio taj koji je donio čitav set mjera, koje su dovele do raspada samostana i osnivanje Anglikanske crkve.