cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Las Moras, Múzquiz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 462 m.
Brad Dexter
Brad Dexter (9. april 1917 – 11. decembar 2002; rođen kao Veljko Šošo) bio je američki glumac srpskog porijekla. Glumačku karijeru je započeo nakon amaterskog bavljenja boksom i vojne službe u drugom svjetskom ratu. Specijalizirao se za karakterne uloge "tvrdih momaka", a najpoznatiji mu je nastup u znamenitom vesternu Sedmorica veličanstvenih.
Algrange
Algranž je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Tionvil Ust.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 6198 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 891 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 405 m, a minimalnoj 221 m).
Brad Dexter
Dexter je također bio poznat po burnom privatnom životu, pri čemu se isticao prvi brak s Peggy Lee. 1964. godine je spasio život Franku Sinatri i postao njegov prijatelj. Krajem 1970-ih je producirao TV-seriju Skag.
Space Jam
Svemirski basket je američki igrani/crtani film iz 1996. godine sa Majklom Džordanom, Vejnom Najtom i Bilom Marijem i likovima iz crtane serije Šašava družina.
Radnja
Bivša NBA superzvezda Majkl Džordan se oprostio od aktivnog igranja košarke da bi započeo karijeru profesionalnog igrača bejzbola. U međuvremenu, gospodin Svakhamer, vlasnik vanzemaljskog luna parka „Moron planina“, traži nove atrakcije za svoj propadajući luna park. Svakhamer šalje svoje sluge da zarobi Šašavu družinu, koja živi ispod površine zemlje.
Pošto vanzemaljci nisu mnogo visoki, Šašava družina izaziva vanzemaljce na košarkašku utakmicu. Da bi se pripremili za utakmicu, vanzemaljci se vraćaju na površinu Zemlje i kradu talente Čarlsa Barklija, Patrika Juinga, Magsija Bougsa, Larija Džonsona i Šona Bredlija ušavši u tela košarkaša i oduzimajući im njihove veštine. Vanzemaljci su iskoristili ukradene talente da se transformišu u džinovska stvorenja koje Šašava družina ne može sama da pobedi. Zbog toga Šašava družina regrutuje nevoljnog Majkla Džordana i njegovog trapavog i priglupog asistenta Stena Podolaka.
U odlučujućoj utakmici, ekipa Šašave družine je prebijena usled brutalnog igračkog stila ekipe vanzemaljaca, tako da na terenu ostaju samo Džordan, Duško Dugouško, Patak Dača i Lola Zečica. Ekipi Šašave družine je zbog nedovoljnog broja igrača pretila diskvalifikacija. Bil Mari, pošto je prijatelj sa producentom filma, uspave da uđe u svet Šašave družine i pridruži se njihovoj ekipi, sprečivši tako diskvalifikaciju.
U odlučujućim sekundama utakmice, ekipa Šašave družine gubi jedan poen razlike, a na Džordanu je da postigne pobedonosni pogodak. Koristeći izduženu ruku (pošto se nalazi u svetu crtanog filma gde je sve moguće), Džordan uspeva da postigne pobedonosni koš. Posle utakmice, crtani likovi vraćajui Džordana na površinu Zemlje, koji vraća ukradene talente njihovim vlasnicima. Džordana kasnije bivši rivali izazivaju da se vrati u NBA, što on čini (kao i u stvarnom životu).
Uloge
Pored ovih igrača, u filmu se na kratko pojavljuju košarkaši Čarls Oukli, Derek Harper, Ej-Si Grin, Deni Ejndž, Vlade Divac, Sedrik Sebalos, Entoni Miler, Džef Malon, Alonzo Morning i Šeron Rajt, treneri Pol Vestfal i Del Haris i komentatori Džim Rom i Ahmad Rašad.
Elsmir (ostrvo)
Elsmir je najsevernije od kanadskih arktičkih ostrva, ima površinu od 196 235 -{km²}- što ga čini trećim kanadskim ostrvom po veličini i desetim na svetu. Deo je Kanadskog arktičkog arhipelaga.
Po teritorijalnoj podeli Kanade Elsmir čini deo savezne teritorije Nunavut. Elsmir je zbog svoje izuzetno hladne i za život izuzetno nepovoljne arktičke klime gotovo nenaseljen tako da je prema popisu stanovništva iz 2001. imao samo 168 stalnih stanovnika.
Geografija
Elsmir spada među najsevernije kopnene krajeve sveta, a više od jedne petine njegove teritorije je zaštićeno kao nacionalni park Kutinirpak, u kome se između ostalog nalazi sedam fjordova i mnoštvo lednjaka. Najviši vrh ostrva je 2.616 metara visok Barbo Pik (-{Barbeau Peak}-). Ledom i lednicima je pokriveno oko 80.000 -{km²}-, a uz severozapadnu obalu se susreću i ledeni šelfovi, uključujući i ledeni šelf Vard Hunt koji je raspao tokom leta 2002. Severno od Elsmira se nalazi Severni okean i Linkolnovo more, na istoku ga Naresov prolaz odvaja od Grenlanda, na jugu ga DŽounsov prolaz odvaja od ostrva Devon, a na zapadu se nalazi ostrvo Aksel Hajberg.
Naselja
mini|levo|250p|Meteorološka stanica Eureka na Elsmiru. mini|desno|250p|Tankuari fjord na Elsmiru. Najveće i zapravo jedino naselje na ostrvu je Griz Fjord koji je prema popisu stanovništva iz 2001. imao 163 stanovnika. Severno od Griz Fjorda nalaze se još dva trajno naseljena mesta. Na zapadnoj obali se nalazi Jureka, mala istraživačka baza koja se sastoji od avionske piste duge 1.474 metra, vojnog osoblja koje održava komunikacijsku opremu i meteorološke stanice. Ova baza trenutno nema stalnih stanovnika već u njoj boravi osoblje od najmanje osam članova. Još jedna baza je Alert, smeštena na severoistočnom kraju ostrva na obali Linkolnovog mora, samo 817 -{km}- od Severnog pola i najsevernije je stalno naselje na svetu. Alert je prema popisu iz 2001. imao pet stalnih stanovnika, ali u njemu privremeno boravi i po pedesetak članova osoblja. Baza se sastoji od stanice kanadskih oružanih snaga, meteorološke stanice i laboratorije za osmatranje Zemljine atmosfere i poseduje avionsku pistu dužine 1.676 metara.
Flora i fauna
Okolina baze Jureka poznata je po bogatoj flori i fauni koja se u takvom izobilju ne susreće nigde na krajnjem severu Arktika. Životinjski svet se sastoji od mošusnih goveda, leminga, arktičkih lisica, vukova i zečeva, a leti se na tom području gnezde ptice poput galebova, gavrana, gusaka, pataka, snežnih sova i mnogih manjih ptica koje ovde podižu svoje mlade pre nego što se u avgustu vrate u južne krajeve.
Polarni dan i noć
Budući da se nalazi nedaleko od severnog polarnika, u Elsmiru se smenjuju polarni dan i noć. U bazi Jureka sunce ne zalazi više od četiri i po meseca u periodu od 10. aprila do 29. avgusta, dok polarna noć traje otprilike isto toliko od 14. oktobra do 1. marta.
Valienamin
Valienamin je C-7 aminociklitol koji se javlja kao podstrukturna komponenta pseudooligosaharida kao što su akarboza i validamicini. On je prisutan u Actinoplanes vrstama.
On je intermedijar formiran putem mikrobne degradacije validamicina.
Poza Redonda, San Martín Chalchicuautla
Poza Redonda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Sulina
Sulina je grad na Delti Dunava u rumunjskom okrugu Tulcea.
Stanovništvo
Prema podacima iz 2004. godine u gradu živi 4.629 stanovnika. Prema popisu stanovništva iz 2002. godine etnički sastav je sljedeći Rumunji 86%, Lipovani 11%, Grci 1,3% i Ukrajinci 1,3%.
Prema materinjem jeziku većina stanovništva govori rumunjski 93%, dok ruski kao materinji govori 5,7% stanovništva.
Većina stanovništva su pravoslavci 94,3% ostalih ima 5,1%.
Hrvati u Sulini
Prema nekim izvorima u ovome lučkome gradu živjela je mala zajednica Hrvata koji su se asimilirali.
Kneževići (Plužine)
Kneževići je naselje u opštini Plužine u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 22 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 59 stanovnika).
Demografija
U naselju Kneževići živi 21 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 62,4 godina (56,5 kod muškaraca i 66,5 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,20.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Guanajuatillo (razvrstavanje)
Guanajuatillo ima više značenja:
Keltsko more
Keltsko more (,, , korn. An Mor Keltek, bret. Ar Mor Keltiek, ) predstavlja ivično more Severnog Atlantika. Obuhvata basen između južnih obala ostrva Irska na zapadu, južnog Velsa i jugozapadne Engleske (Kornvol i Devon) na istoku te najzapadnijeg dela obale Bretanje (Francuska) na jugoistoku. Na severu je omeđen prolazom svetog Đorđa kojim je spojen sa Irskim morem, između Engleske i Bretanje je Lamanš, dok je na jugoistoku Biskajski zaliv. Ka otvorenom okeanu proteže se do granica kontinentalnog Keltskog šelfa i prati izobatu od 200 metara koja ide njegovom spoljašnjom ivicom. Keltski šelf se potom naglo (gotovo vertikalno) spušta ka okeanskom dnu. Dubina u severoistočnom delu iznosi između 90 i 100 metara i postepeno se povećava idući ka prolazu Svetog Đorđa. U tom delu mora reljef dna je dosta jednoličan i ravan. Nešto istočnije pojavljuju se peščani lukovi, nastali dejstvima plimskih talasa u periodima nešto nižeg nivoa mora, koji poput grebena razdvajaju nešto dublje doline na dnu (dubine za 50 m veće od istočnog dela mora). Reljef dna južno od 50° SGŠ je znatno kompleksniji i raznovrsniji.
Na dnu Keltskog mora nisu pronađena značajnija ležišta nafte i gasa.
U geopolitičkom smislu njegova akvatorija je podeljena između Republike Irske, Francuske i Ujedinjenog Kraljevstva.
Cancello, Benevento
Cancello je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Las Enramadas, Tumbiscatío
Las Enramadas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1705 m.
Sanguisorba minor
Dinjica je biljka iz familije Rosaceae.
Opis
Dinjica je višegodišnja biljka iz porodice ruža (Rosaceae). raste u zapadnoj, centralnoj i juznoj Evropi; sjeverozapadnoj Africi i juznozapadnoj Zapadnoj Aziji. Naturalizovana u vecini Sjeverne Amerike. Visegodisnja zeljasta biljka visine 40-90 cm. Raste na livadama, tolerise vlagu i susu iraste tokom cijele godine. Koristi se u salatama i sosovima, sa ukusom "slabog krastavca" i kao zamjena za mentu u nekim receptima. Koriste se mladi listovi. Koristi se u liječenju obicnog i krvavog proljeva, katara crijeva, truleži u želucu i crevima, nadimanja, te proširenog i spuštenog želuca..
Sălcioara, Sălcioara, Dâmbovița
Sălcioara je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Sălcioara.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Carlos Vela
Carlos Vela (Cancún, Quintana Roo, Meksiko, 1. ožujka 1989.) je meksički nogometaš i reprezentativac koji igra u Arsenalu. Prvenstveno igra na poziciji lijevog krila, a sposoban je adekvatno odigrati i na poziciji napadača, povremeno i kao desno krilo. Njegov stariji brat Alejandro Vela igra za nogometni klub Jaguares u meksičkoj nogometnoj ligi.
Karijera
Nakon impresivnih predstava na U-17 Svjetskom prvenstvu 2005. mnogi europski klubovi bili su zainteresirani za njegove usluge, međutim odlučio se za Arsenal. U studenom 2005. potpisao je ugovor na 5 godina, a njegovom bivšem klubu isplaćeno je 2,5 milijuna funti.
No, zbog problema oko dobivanja radne dozvole, u veljači 2006. otišao je na posudbu u Celtu iz Viga. Sljedeću sezonu bio je na posudbi u Salamanci, gdje je impresionirao mnoge. Klubovi iz prve lige poput Levantea, Osasune i Almerie bili su zainteresirani za njegov dolazak na posudbu, pa je na kraju završio u Osasuni potpisavši ugovor na jednogodišnju posudbu s mogućnošću produljenja posudbe na još jednu godinu.
Tijekom ljeta 2008. konačno je dobio radnu dozvolu kako bi mogao zaigrati u dresu Arsenala. Odmah po dolasku uvršten je u prvu momčad, te je dobio broj 12.
Engleski tabloid The Sun uvrstio ga je među 20 mladih igrača koje vrijedi pratiti u 2008.
Reprezentativna karijera
Za Meksiko je debitirao u rujnu 2007. u prijateljskoj utakmici protiv Brazila. 18. listopada iste godine zabio je svoj prvi gol za A selekciju u prijateljskoj utakmici protiv Gvatemale.
Strijelac je bio i u sljedećoj utakmici, na početku kvalifikacija protiv Belizea kada je zabio za 1:0. U uzvratnoj utakmici protiv Belizea opet je bio strijelac prvog gola u 7:0 pobjedi svoje reprezentacije.
El Cautivo, San Juan Evangelista
El Cautivo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Korekiyo Takahashi
Vikont Takahashi Korekiyo (高橋 是清) bio je japanski političar koji je od 1921. do 1922. te nakratko 1932. godine vršio dužnost premijera Japana, iako je daleko poznatiji po svom djelovanju kao ministar financija i guverner japanske centralne banke.
Rođen je za vrijeme Tokugawinog šogunata kao nezakonito dijete dvorskog slikara u Edou, a potom ga je usvojio samuraj Takahashi Kakuji po kome će dobiti ime. Obrazovao se u školi američkog protestantskog misionara Jamesa Hepburna (današnji Univerzitet Meiji Gakuin) te kao mladić neko vrijeme proveo u SAD obavljajući fizičke poslove. Tamošnja iskustva su mu vrlo dobro došla, jer je po povratku u domovinu postao nastavnik engleskog jezika, a potom činovnik u Ministarstvu obrazovanja, iz koga se prebacio u Ministarstvo financija. 1892. je postao činovnik japanske centralne banke, a 1898. godine njen potpredsjednik. Na tom se mjestu istakao za vrijeme Rusko-japanskog rata, kada je od stranih, prije svega američkih, kreditora, uspio ishoditi zajmove bez kojih Japan ne bi moago uspješno završiti rat. Od 1911. do 1913. je služio kao predsjednik Centralne banke.
Potom je dva navrata - 1913. i 1918. godine - postavljen za ministra financija. Godine 1913. se priključio konzervativnoj stranci Rikken Seiyūkai u kojoj će ostati do 1925. godine.
Služio je kao ministar financija u četiri kabineta - Tanake Giichija (1927-1929), Inukaija Tsuyoshija (1931-1932), Saita Maokta (1932 - 1934) i Oide Keisukea (1934 - 1936). Posljednja tri je obilježila Velika ekonomska kriza koja je izuzetno teško pogodila Japan. Takahashi joj se odlučio suprotstaviti kroz radikalne mjere, koje su uključivale napuštanje zlatnog standarda, ekspanzionističku monetarnu politiku, ali i rezanje državnih troškova, uključujući one za vojsku. Potonje je izazvalo izuzetno nezadovoljstvo u vojnim krugovima, a posebno među radikalnim ultranacionalističkim oficirima. Oni su ga ubili za vrijeme neuspjelog puča početkom 1936. godine.
Die Another Day
Umri drugi dan (eng. Die Another Day) britanski je akcijski triler iz 2002. To je 20. film o Jamesu Bondu, četvrti i posljednji s Pierceom Brosnanom u glavnoj ulozi. U filmu, Bond je izdan nakon ubojstva opasnog sjevernokorejskog pukovnika, nakon čega ga zarobljavaju. Konačno pušten u razmjeni zatvorenika, mora slijediti tragove kako bi otkrio tko ga je izdao, ali saznaje da je osoba koju traži isti sjevernokorejski pukovnik kojeg je navodno ubio. Bonda tada izdaje isti agent MI6-a koji ga je trebao čuvati, a mora zaustaviti mogući rat između Sjeverne i Južne Koreje.
Umri drugi dan producirali su veterani Michael G. Wilson i Barbara Broccoli. Osim toga što je bio dvadeseti Bond filma, Umri drugi dan objavljen je na 40. godišnjicu izlaska prvog filma, a u filmu se nizom referenci odaje počast prethodnim filmovima iz serijala.
Produkcija
Umri drugi dan na mnogo se načina razlikuje od standardne Bond formule. Prolog završava s Bondom kojeg sjevernokorejska vojska zatvara i muči četrnaest mjeseci.
Film je zaradio dosta loše kritike na korejskom poluotoku i u ostatku svijeta. Sjevernokorejci su bili nezadovoljni jer im je zemlja prikazana kao brutalna i žedna rata. Mnogi Južnokorejci bili su uvrijeđeni romantičnom scenom u budističkom hramu i scenom gdje američki časnik daje naputke sjevernokorejskoj vojsci o obrani svoje zemlje.
Iako bazična radnja i naslov ne potječu iz nekog romana o Jamesu Bondu, ovo je prvi film od Dozvole za ubojstvo iz 1989. koji uključuje dosta elemenata iz Bond knjiga. Na primjer, sjevernokorejski zlikovac pukovnik Tan-Sun Moon ima slično ime kao pukovnik Sun, zlikovac iz istoimenog romana Kingsleyja Amisa o Bondu.
Pojavljuje se nekoliko elemenata iz Flemingova originalnog romana Operacija Svemir. U tom romanu, nacist mijenja identitet i postaje popularni britanski multimilijunaš. Zatim donira milijune kako bi konstruirao "Moonraker" projektil koji bi tobože trebao služiti za britansku zaštitu, ali zapravo služi za uništenje Londona. Osim toga, klub za mačevanje zvan Blades, pojavio se kao kartaški klub u Operaciji Svemir. Lik Mirande Frost trebao se zvati Gala Brand, kao i Bond djevojka u originalnom romanu Operacija Svemir. Dio sadržaja ovog filma preuzet je iz filma Dijamanti su vječni (dijamanti koji služe za satelitsko oružje; negativac kojeg je Bond navodno ubio vraća se poslije kao milijunaš) kao i iz filma Čovjek sa zlatnim pištoljem (Ikar je oružje koje koristi sunčevu energiju kao i Solex Agitator u Zlatnom pištolju).
Umri drugi dan bio je prvi film od Živi i pusti umrijeti u kojem se nije pojavio Desmond Llewelyn, koji je umro u automobilskoj nesreći 19. prosinca 1999., samo nekoliko dana nakon premijere filma Svijet nije dovoljan. Umjesto njega, ulogu Q-a preuzeo je John Cleese. Međutim, jasno je da on glumi drugog lika (koji je predstavljen kao Q-ov pomoćnik "R" u Svijet nije dovoljan). Q čak izjavljuje kako je naučio od svog prethodnika da se nikadne šali o svom poslu, što je rečenica u počast Desmondu Llewelynu koji u filmu Goldfinger kaže Bondu da se nikad ne šali o svom poslu.
Filmske lokacije
mini|desno|250px|[[Jökulsárlón]]
Lokacije snimanja
mini|desno|200px
Radnja
Bond i dva Južnokorejca infiltriraju se u organizaciju pukovnika Tan-Sun Moona, sjevernokorejskog vojnog časnika koji ilegalno prodaje oružje u zamjenu za afričke dijamante. Bond postavlja dva C4 eksploziva u kovčeg s dijamantima, dok se detonator nalazi u njegovom ručnom satu. Upoznaje se sa Zaom, korejskim operativcem koji radi za Moona. Nakon što mu je Bond predao dijamante, Zao (koristeći identifikacijski telefon) otkriva i kaže pukovniku Moonu tko je Bond zaista. Pukovnik Moon uništava helikopter u kojem je Bond došao i kaže mu da zna koji je njegov pravi identitet. Upravo tada, general Moon, otac pukovnika Moona, nazove i kaže mu da će uskoro stići. Pukovnik Moon naređuje svojim ljudima da ubiju Bonda i ulazi u veliku lebdjelicu. Bond detonira C4 eksploziv u aktovci, nakon čega većina dijamanata završava u Zaovu licu. Bond ulazi u lebdjelicu i daje se u potjeru za pukovnikom Moonom. Tijekom potjere, pukovnik Moon je poginuo nakon pada preko slapa, a Bonda je zarobila sjevernokorejska vojska. Zatvaraju ga i muče četrnaest mjeseci.
Kako su ga se nadređeni odrekli, a njegov status agenta 00 poništen od strane M, Bond se nakon izlaska odlučuje sam potražiti krticu. Sastaje se s g. Changom u hotelu u Hong Kongu i ponudi mu da će mu pomoći pronaći Zaoa jer je Zao ubio tri Changova čovjeka kad je pokušavao dići u zrak sastanak na vrhu između Južne Koreje i Kine prije nego što je uhvaćen. Chang pronalazi Zaoa na Kubi i prijazno dobaci Bondu, "Ako ga pronađeš, reci mu zbogom od nas." Bond se sastaje s Raoulom koji mu kaže kako je Zao lociran na obližnjem otoku zvanom Isla Los Organos, u klinici za gensku terapiju u kojoj pacijenti mijenjaju svoj izgled i identitet. Na obali, Bond upoznaje agenticu NSA (Američka agencija za nacionalnu sigurnost), Jinx (Halle Berry), i slijedi je do klinike, gdje ona ubija jednog od liječnika i na računalu pronalazi Zaovu sobu. mini|lijevo|120px|[[Rick Yune, u filmu Zao.]] Bond je, međutim, već ondje. Držeći Zaoa na nišanu i čvrsto stišćući vrećicu za tekućinu koja je povezana sa Zaom, Bond pokuša (neuspješno) dobiti informacije od njega tko mu je smjestio (Bondu) u Sjevernoj Koreji. Počinje obračun, a Bond uspijeva ščepati privjesak u obliku metka koji je visio oko Zaova vrata. Zao bježi iz sobe, Jinx polazi za njim, noseći pištolj s prigušivačem. U potjeru se daje i Bond, ali Zao uspijeva pobjeći helikopterom. Jinx zaroni kako bi pobjegla naoružanim čuvarima i ulazi u gliser koji ju je čekao.
Bond otvara privjesak koji je uzeo Zaou i pronalazi dijamante. Uz Raoulovu pomoć, Bond saznaje da su to dijamanti iz afričkih područja zahvaćaenih ratom (krvavi dijamanti), što ga vodi do tvrtke Gustava Gravesa.
U napuštenoj podzemnoj željezničkoj stanici, M vraća Bondu njegov 00 status i ponudi mu pomoć MI6-a u njegovoj istrazi. Bond saznaje da je Miranda Frost krtica koja radi za MI6. Nije uspjela donijeti Gravesova dobra, što je M dovelo u nepriliku. Nakon što je dobio opremu od Q-a, Bond odlazi na Island gdje se u Ledenoj palači održava zabava. Tijekom zabave, susreće Jinx.
Graves održava prezentaciju o vraćanju planetu nešto zauzvrat za sve što je on dao njemu. Koristeći kontrole u high-tech aktovci na podiju, Graves aktivira satelit u svemiru koji reflektira sunčeve zrake na Ledenu palaču - pretvorivši noć u dan. Svi plješću na spektakularne rezultate, a Graves uzvikne: "Predstavljam vam Ikar!"
Gravesov plan, koji podsjeća na filmove Dijamanti su vječni, Operacija Svemir i Zlatno oko, uključuje sustav svemirskih zrcala napravljenih od dijamanata koji će usmjeriti sunčevu energiju na malo područje kako bi osvijetlio arktičke noći i pružio razvoj. Zapravo, sustav zrcala u orbiti je super-oružje.
Graves je zapravo pukovnik Moon koji je se podvrgnuo genskoj terapiji i izmijenio DNK strukturu. Naslov filma, Umri drugi dan, odnosi se na pukovnika Moona koji je preživio prvi sukob s 007. U nastavku filma, Bond kaže Gravesu, "Poživio si da umreš drugi dan".
Bond uspijeva pobjeći iz palače unatoč punoj snazi Ikara koja je okrenuta protiv njega. Vraća se u ledenu palaču u isto vrijeme kad Graves i Frost bježe iz nje. Bond svladava Zaoa u okršaju naoružanih auta, a onda spašava Jinx iz palače koja se počela topiti kad se Ikar raspao.
Bond i Jinx se vraćaju u Južnu Koreju i odlaze iza neprijateljskih linija kako bi likvidirali Gravesa. Iskaču padobranom u Sjevernu Koreju i planiraju ga ubiti iz daljine pouzdavajući se u svoje streljačke sposobnosti. Nisu iskoristili šansu i moraju se ukrcati kao slijepi putnici u avion s Gravesom, njegovim ljudima i generalom Moonom. Do tada general Moon nije bio svjestan sinova novog identiteta. Sinov izgled mu je odbojan, a gade mu se i njegovi planovi, pa se okreće protiv njega.
Istodobno započinju dva obračuna, onaj između Bonda i Gravesa u stražnjem dijelu aviona, i između Jinx i Frostove u kokpitu. Graves daljinskim upravljačem koristi Ikar kako bi očistio stazu kroz miniranu demilitariziranu zonu koja razdvaja Sjevernu i Južnu Koreju. Graves planira kako će Sjeverna Koreja napasti Južnu Koreju, Japan i druge države u susjedstvu. Ikar može i braniti Sjevernu Koreju uništavajući balističke projektile ili nuklearne glave koje bi bile ispaljene na državu ili njezine snage, osujetivši tako veće osvetničke napade neprijatelja.
Bond svladava Gustava i baca ga kroz prozor s padobranom. Graves se uspijeva zadržati rukama, ali Bond ga odbacuje u motor aviona. Jinx uspijeva svladati Frostovu u žestokom okršaju mačevima proboviši je. Jinx i Bond tada odlaze u kabinu kako bi iskontrolirali padajući avion.
U međuvremenu, u MI6-u, Moneypenny testira Q-ove virtualne naočale pa zamišlja kako ljubi Bonda, valjda po prvi put. Dolazi Q i pronalazi je kako leži na podu u komičnoj pozi.
Film se vraća Bondu i Jinx u osamljenoj tropskoj vili. Leže u krevetu okruženi s bezbroj dijamanata, a nakon toga počinje odjavna špica.
Vozila i naprave
mini|desno|260px|Zaov Jaguar XKR
Reference na druge Bond filmove
Kako bi obilježili 40. godišnjicu Bond filmova, producenti su ubacili reference na svih 19 prethodnih filmova.
Lake Nebagamon, Wisconsin
Lejk Nebagamon je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.069, što je 54 (5,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Colonia Vista del Valle, Santa Cruz Xoxocotlán
Colonia Vista del Valle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Xoxocotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1595 m.
James Woods
James Howard Woods (18. april 1947.-) je Emmyjem i Zlatnim globusom nagrađen američki filmski, kazališni i televizijski glumac najpoznatijipo filmovima kao što su Once Upon a Time in America, Ghosts of Mississippi i Salvador.
Pantaniello, Isernia
Pantaniello je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 542 m.
La Antena, Padilla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Bayside, Virginia
Bejsajd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Montecastello, Brescia
Montecastello je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 678 m.
Batiola, Messina
Batiola je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 730 m.
Katzenbach
Kacenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 532 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333037.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Kacenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220 metara. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 532 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 88 stanovnika/km².
Брест (Мерошина)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Merric
mini|Metoac plemena Merric (Merrick, Meroke, Merikoke, Meracock) /="peaceful," / pleme američkih Indijanaca sa jugozapadnog dijela otoka Long Island u New Yorku, na istočnom dijelu današnjeg Hempsteada i okrugu Nassau. Njihovo glavno selo Merrick nalazilo se na području današnjeg Merricka. Jezično su pripadali porodici Algonquian, i bili članovi plemenskog saveza Metoac. Područje Merricka prešlo je u ruke naseljenika (engleskih kolonista) 1643. ugovorom sa poglavicom (sachem) Tackapousha.
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
280px|thumb|desno|Univerzitetska biblioteka, Beograd Univerzitetska biblioteka „Svetozar Marković“ je naučna biblioteka Univerziteta u Beogradu i nalazi se u zgradi u Bulevaru kralja Aleksandra 71. Ona je matična biblioteka za sve univerzitetske i fakultetske biblioteke u Srbiji. Služi nastavnim i naučnim potrebama studenata, univerzitetskih nastavnika i naučnih radnika. Dan biblioteke je 24. maj, dan slovenskih prosvetitelja Sv. Ćirila i Metodija.
Po osnivanju Biblioteke, fond je sadržao 57.254 publikacija koje se sastoje od monografskih i serijskih, a danas ima oko 1 700.000 publikacija.
U fondu biblioteke čuvaju se kapitalna dela iz svih naučnih oblasti, velika zbirka domaćih i stranih priručnika (enciklopedije, bibliografije, rečnici), stručni i naučni časopisi, domaće i strane univerzitetske publikacije, bogata udžbenička literatura i značajna zbirka domaćih i stranih doktorskih disertacija. Biblioteka poseduje i fond retkosti gde su smešteni rukopisi, stare i retke štamparske knjige, doktorski, magistarski i specijalistički radovi stari časopisi i novine, arhivska zbirka, kao i zbirka karata. Zbirka rukopisnih, ćirilskih pisama i orijentalnih knjiga biblioteke od neprocenjive je vrednosti.
Istorijat Biblioteke
Univerzitetska biblioteka, jedna je od najvećih naučnih biblioteka na Balkanu čija je funkcija da služi nastavnim i naučnim potrebama akademske populacije – studentima, univerzitetskim nastavnicima i naučnim radnicima uopšte, vodi poreklo od biblioteke Liceja Kneževine Srbije. Ova najviša školska ustanova u Srbiji toga vremena, osnovana 1838. godine, imala je biblioteku koju su koristili profesori i đaci Liceja i učenici Beogradske gimnazije. Njene fondove sačinjavali su pokloni domaćih i stranih darodavaca i obavezni primerak Kneževine Srbije. Po odredbama Ustrojenija Liceja, bibliotekar je morao biti jedan od licejskih profesora, te je njen prvi bibliotekar bio dr Janko Šafarik (1814—1876), filolog i profesor istorije. Biblioteka je 1850. godine imala 927 svezaka.
Baden-Württemberg
thumb|Grb pokrajine Baden-Württemberg
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Istorijat Biblioteke
Licej Kneževine Srbije je Zakonom od 24. septembra 1863. pretvoren u Veliku školu. U biblioteci ove škole zadržane su samo stručne publikacije, dok su ostale predate Narodnoj biblioteci. Kada je 1905. godine Velika škola prerasla u Univerzitet, biblioteka je rasformirana. Njen fond je, prema naučnim oblastima, podeljen seminarima odgovarajućih fakulteta. Najvredniji deo ove kolekcije pripao je biblioteci Srpskog seminara. Ubrzo se uvidelo da je Univerzitetu potrebna jedna opšta naučna biblioteka, ali izbijanje Prvog svetskog rata odlaže njeno osnivanje. Deo ovog fonda dobila je po svom osnivanju Univerzitetska biblioteka.
Baden-Württemberg
Sa površinom od 35.750 km² i 10,5 miliona stanovnika, Baden-Vürttemberg je treća je po površini i po broju stanovnika među šesnaest njemačkih saveznih država.
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Istorijat Biblioteke
Posle rata, zbog velikog stradanja srpskih biblioteka, iz inostranstva su u većem broju počele da stižu knjige na adresu Univerzitetske biblioteke, iako je ona osnovana tek januara 1921. godine. Pošto je predlog za odluku Filozofskog fakulteta, usvojen od strane Univerzitetskog Senata, potekao od prof. dr Pavla Popovića, on je i postavljen na čelo tada imenovane Komisije za osnivanje Univerzitetske biblioteke. Ova komisija je imala zadatak da realizuje navedenu odluku. Ubrzo nakon toga, maja 1921. godine, prof. Uroš Džonić imenovan je za upravnika Univerzitetske biblioteke, kojoj su privremeno date prostorije na Filozofskom fakultetu.
Baden-Württemberg
Povijest
Pretpovijest
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Istorijat Biblioteke
Na inicijativu našeg poslanika u Vašingtonu, dr Slavka Grujića, Karnegijeva zadužbina, koja je do tada već izgradila čitav niz biblioteka u svetu, prihvatila je da odobri 100.000 dolara kao poklon srpskoj vladi za gradnju i opremanje jedne biblioteke u Beogradu. Profesor dr Slobodan Jovanović, tadašnji rektor Univerziteta, uspeo je ličnim zalaganjem da ta materijalna sredstva uveća državnim kreditima, kako bi se izgradila jedna veća biblioteka, koja bi zadovoljila potrebe Univerziteta. Grad Beograd je poklonio zemljište, a projekat su uradili profesori univerziteta, arhitekti Dragutin Đorđević i Nikola Nestorović. Tako je podignuta prva i tada jedina zgrada u Srbiji, namenski sagrađena za biblioteku.
Baden-Württemberg
Povijest
Prvi ozbiljniji ulazak u povijest ovoga područja počinje rimskim osvajanjem u razdoblju od 70. do 150. godine n.e., a nastavlja se izgonom Rimljana od strane pobunjenih Alemana od 260. godine. Franačko carstvo je pokorilo Alemanne između 496. i 746. i nastala su dva vojvodstva, Franačko i Švapsko. Raspad tih dvaju vojvodstava do 13. stoljeća doveo je do ekstremnog teritorijalnog usitnjavanja na stotine malih grofovija, nezavisnih gradova, crkvenih područja ili čak viteških sela. Do obrnutog procesa došlo je tek u vrijeme Napoleonovih ratova. Kad je taj proces ujedinjavanja završio, na području su postojala još samo tri teritorija: Württemberg, Baden i Hohenzollern, te grad Wimpfen kao hessenska eksklava.
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Istorijat Biblioteke
Svim poslovima oko građenja biblioteke rukovodio je Odbor za podizanje biblioteke u čijem sastavu su se nalazili Slobodan Jovanović, rektor Univerziteta, Leo Kapser, predstavnik Karnegijeve zadužbine, Andra Stevanović, Dragutin Đorđević i Nikola Nestorović, arhitekte i profesori Tehničkog fakulteta. Zidanje je trajalo pune četiri godine. Bio je to veliki poduhvat, koji je označio s jedne strane nastajanje ustanove od izuzetne važnosti za obrazovanje, nauku i kulturu čitave Srbije, a s druge izgradnju univerzitetskog centra Beograda što je predviđeno Generalnim planom Beograda iz 1921. godine.
Baden-Württemberg
Povijest
thumb|left|Podjela do 1945. thumb|250px|Stanje 1945-1952
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Istorijat Biblioteke
Projektanti biblioteke Nestorović i Đorđević, uvaženi profesori Univerziteta, sledili su važno projektantsko načelo da se stil građevine određuje prema njenoj nameni. Tako je zgrada biblioteke koncipirana kao slobodnostojeća građevina oblikovana u duhu postulata arhitekture akademizma. Najreprezentativnije je rešena ulazna partija izvedena u vidu isturenog portika sa četiri korintska stuba koji nose trougaoni zabat sa simetrično raspoređenim akroterijama. Arhitektonska plastika, rad vajara Ace Stojanovića, u skladu je sa akademskom koncepcijom zdanja. Izvedena u veštačkom kamenu, raspoređena je oko otvora i na površini trougaonog zabata. Centralnu grupu na trougaonom zabatu čine dve dečje figure sa vencem, dok se sa strane nalaze dve pandan grupe visokoreljefnih figura - žene sa vencem u rukama postavljene iznad figura dece sa knjigama i anđelom. Predstavljene figure i predmeti su alegorije plodnosti, budućnosti, znanja, pobede, zaštite i sigurnosti.
Baden-Württemberg
Povijest
Stvaranje Jugozapadne pokrajine
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Istorijat Biblioteke
Enterijer biblioteke izveden je tokom 1925. i 1926. godine, po uzoru na berlinske biblioteke. Nameštaj je izradila fabrike nameštaja Jozefa Trira i Ludviga Altera iz Darmštata. U celokupnom unutrašnjem uređenju izdvajaju se velika studentska čitaonica izrađena u stilu engleske renesanse sa zidovima obloženim hrastovim drvetom i profesorska čitaonica izvedena u stilu italijanske renesanse od orahovog drveta. U vestibilu, u niši na mermernom postolju, postavljena je bista Endrjua Karnegija koju je biblioteka dobila od uprave njegove zadužbine. Beograd je u znak zahvalnosti, ulicu u neposrednoj blizini biblioteke nazvao po ovom velikom dobrotvoru.
Baden-Württemberg
Povijest
Po završetku Drugog svjetskog rata sjeverni dijelovi bili su dio američke a južni francuske okupacijske zone. Vojne vlasti okupacijskih zona su na tom području osnovale tri područja, koja su zatim, osnivanjem Savezne Republike Njemačke 23. svibnja 1949. proglašena saveznim pokrajinama.
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Istorijat Biblioteke
Univerzitetska biblioteka predstavlja jedno od najznačajnijih zdanja darovanih Beogradskom univerzitetu. Sve do podizanja zgrade Narodne biblioteke na Vračarskom platou bila je prva i jedina zgrada u Srbiji namenski građena za te potrebe. Istovremeno, ovo monumentalno zdanje u Bulevaru kralja Aleksandra predstavlja značajno ostvarenje akademizma u srpskoj međuratnoj arhitekturi. Zbog neprocenjivog značaja za nauku i obrazovanje, njenih kulturno-istorijskih i arhitektonsko-urbanističkih vrednosti, 1977. godine je proglašena za spomenik kulture.
Бубањ (Ниш)
Бубањ, или како се често назива Бубањ Село (јер се градска четврт града Ниша назива Бубањ), је насељено место у градској општини Палилула на подручју града Ниша у Нишавском округу. Налази се у алувијалном простору Јужне Мораве, удаљено 5,5 км југозападно од центра Ниша. Према попису из 2002. било је 516 становника (према попису из 1991. било је 441 становника).
Baden-Württemberg
Povijest
Njemački ustav je tri pokrajine obvezao na dogovor o novom oblikovanju pokrajina i to tako da se ili ujedine u jednu, Jugozapadnu pokrajinu ili na način kako je bilo do 1945. godine. Kako se tri pokrajine nisu mogle dogovoriti, saveznim zakonom su 1951. oblikovana 4 izborna područja za referendum stanovništva o tom pitanju.
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Istorijat Biblioteke
U periodu posle Drugog svetskog rata otpočela je primena savremenih metoda u organizaciji i obradi fondova. Formiran je javni stručni katalog, a u saradnji sa Narodnom bibliotekom Srbije izrađen je pravilnik za katalogizaciju od strane Društva bibliotekara Srbije, koji je označio početak ujednačavanja obrade knjižne građe u bibliotekama Srbije. Uspostavljeni su kontakti sa univerzitetskim i nacionalnim bibliotekama u zemlji i u inostranstvu. Takođe otpočet je intenzivan rad na razmeni i međubibliotečkoj pozajmici publikacija. Formirana je služba za informacije i proširena je saradnja sa fakultetskim, seminarskim, institutskim i drugim bibliotekama Univerziteta u Beogradu.
Baden-Württemberg
Povijest
Referendum je održan krajem 1951. Konačan je rezultat, zbog načina kako su glasovi pojedinih područja vrednovani, bio za ujedinjenje u jednu pokrajinu. Da se referendum vrednovao zajedno za sva 4 izborna područja, rezultat bi bio 52% protiv ujedinjenja, pa su neki tvrdili da se radilo o uspješno izvedenom "izbornom inženjeringu".
Sidonija Erdödy Rubido
Sidonija Erdödy Rubido (Zagreb, 7. veljače 1819. - Gornja Rijeka pokraj Kalnika, 17. veljače 1884.), grofica, hrvatska operna pjevačica (sopran).
Prva hrvatska koncertna pjevačica i operna primadona. Godine 1835. u zagrebačkoj je streljani pjevala hrvatsku budnicu "Još hrvatska ni propala", a na praizvedbi prve hrvatske opere 28. ožujka 1846. godine "Ljubav i zloba" Vatroslava Lisinskog tumačila je glavnu ulogu Ljubice.
Бубањ (Ниш)
Историја
Пред ослобођење од Турака данашњим селом Бубањ господарио је Мустафа Емир, ага из Ниша. У селу је имао кулу и држао харем. По истеривању Турака постепено губи натуралне карактеристике, оријентишући се ка тржишној и приградској пољопривреди. Године 1878. Бубањ је село са 15 домаћинстава и 100 становника, а 1930. године има 38 домаћинстава и 302 становника. Развој после 1945. године изазвао је, с једне стране, исељавање становништва у Ниш, док је близина града, с друге стране, привукла досељавање придошлица из других села. Број становника испољио је, на тој основи, тенденцију благог пораста, док се број домаћинстава удвостручио. У овоме се огледа тенденција одумирања проширене породице и њено свођење на малу породицу (домаћинство), с малим бројем чланова.
Демографија
У насељу Бубањ живи 403 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,6 година (38,4 код мушкараца и 38,9 код жена). У насељу има 138 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,74.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Baden-Württemberg
Osnivanje pokrajine
Na temelju provedenog referenduma u travnju 1952. osnovana je Savezna pokrajina Baden-Württemberg. Ovaj je naziv bio predviđen kao prijelazno rješenje, ali se u međuvremenu uobičajio i prihvaćen je kao trajno ime.
Protivnici novog teritorijalnog uređenja još su ranije pokrenuli ustavnu tužbu protiv načina vrednovanja glasova na referendumu, i 1956. njemački je Ustavni sud odlučio da model glasovanja nije u dovoljnoj mjeri uzeo u obzir volju biračkog tijela Badena, i odredio na tom području ponavljanje referenduma. Birači su u međuvremenu prihvatili novu organizaciju pa je rezultat bio 81,9% za jedinstvenu pokrajinu.
Politika
Vladu Baden-Württemberga čine ministar-predsjednik, ministri, državni tajnici i počasni državni savjetnici.
Pokrajina je tradicionalno konzervativna, ali i liberalni FDP, a u zadnje vrijeme je i Savez 90/Zeleni dobio na značaju. Osim u razdoblju 1952/1953., kad je ministar-predsjednik bio član DPV (Demokratische Volkspartei, stranke prethodnice FDP-a) te u vrijeme Velike koalicije kada su u vlasti sudjelovali i članovi SPD-a, vlast je u poslijeratnom razdoblju držao CDU.
thumb|250px|Karta Baden-Württemberga Tijekom 90-tih su u Skupštini pokrajine bili zastupljeni i republikanci. Promjenom stranke jednog zastupnika, u Skupštini je od 1. srpnja zastupljen i WASG.
Gospodarstvo
Baden-Württemberg je središte automobilske industrije (DaimlerChrysler, Porsche, Robert Bosch, Audi) sa sjedištima u Stuttgartu, Sindelfingenu, Neckarsulmu, Mannheimu, Rastattu, Gaggenauu i Ulmu. U pokrajini je s velikim brojem tvrtki zastupljena i strojarska industrija. Ranije je, osobito u Schwarzwaldu, bila značajno zastupljena i precizna mehanika, naročito proizvodnja satova, a kasnije elektronika za zabavnu industriju, kao i tekstilna industrija koja se nalazila, a postoji i danas (npr. Hugo Boss), uglavnom u Schwäbischen Albu. Usto, u Mannheimu je druga po veličini europska riječna luka. U Oberrheinu i Karlsruheu se nalazi najveća rafinerija nafte u Njemačkoj, a u Ealldorfu je najveća softverska tvrtka u Europi (SAP AG).
U ovoj su pokrajini i dvije atomske centrale, u Philippsburgu i Neckarwestheimu. Treća, u Obrigheimu, zaustavljena je 2005.
Kultura
Od 1978. se održavaju Domovinski dani Baden-Württemberga.
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Odeljenje za naučne informacije i edukaciju
Biblioteka ima razvijen edukacioni program koji organizuje i sprovodi odeljenje za naučne informacije i edukaciju, kao i bibliotečki stručnjaci iz drugih odeljenja. Kao matična ustanova organizuje posebne radionice za bibliotekare fakulteta i naučnoistraživačkih institucija. Poseban pažnja se posvećuje edukaciji mladih istraživača na master i doktorskim studijama. Edukacija se organizuje u samoj biblioteci, kao i van nje, na fakultetima i institutima, članicama Univerziteta u Beogradu, ali i na fakultetima i naučnim ustanovama širom Srbije. Zahvaljujući tome broj preuzetih članaka iz elektronskih servisa dostupnih putem KoBSON-a (Konzorcijum biblioteka Srbije za objedinjenu nabavku) svake godine se povećava, kao i broj pregledanih i delimično preuzetih elektronskih knjiga. Edukacioni programi su različiti i prilagođeni su polaznicima.
Biblioteka organizuje predavanja istaknutih međunarodnih naučnika i stručnjaka namenjenih naučnoj zajednici Srbije i bibliotekarima mreže visokoškolskih biblioteka. U organizaciji biblioteke, a u saradnji sa drugim institucijama Univerziteta u Beogradu, do sada je održano više od 20 ovakvih predavanja, putem video linka ili uživo, sa predavačima iz zemalja EU, SAD i regiona.
Edukacija
Odeljenje za naučne informacije i edukaciju je do 2002. godine obučavalo pojedinačne korisnike, međutim od tada se počelo sa organizovanom obukom korisnika u vidu grupnih edukacija kao što su prezentacije, predavanja, interaktivne radionice itd. Prve grupne obuke su bile u okviru TEMPUS projekta, a ciljnu populaciju su činili visokoškolski bibliotekari u organizaciji Zajednice Biblioteka Univerziteta Srbije (ZBUS). U okviru ZBUS-a su organizovana tokom godina različita predavanja i radionice na teme formirane prema interesovanju i potrebama korisnika, a od 2014. godine se održava akreditovan kurs „Informaciona pismenost u bibliotekama:komercijalni i nekomercijalni elektronski izvori informacija”, u skladu sa koji doprinose evaluaciji bibliotekara, a samim tim i unapređenju struke. Takođe se počelo sa predavanjima po pozivu u određenim obrazovnim, naučnim, istraživačkim i kulturnim institucijama od 2002. godine, koja su iz godine u godinu postajala sve brojnija i masovnija.
Osnivanjem KoBSON-a jedna od najznačajnijih aktivnosti ovog odeljenja su bile mnogobrojne prezentacije i predavanja održana na većini fakulteta i instituta Univerziteta u Beogradu kao i institucijama širom zemlje.
Vodiči za naučne oblasti - LibGuides
Reč je o veb servisu koji omogućava da ovlašćeni korisnici, bibliotekari, bez prethodnog znanja veb dizajna mogu uspešno i lako da kreiraju, organizuju i ažuriraju veb stranice. Osnovni cilj njihove izrade je da se na jednom mestu omogući pristup do pouzdanih elektronskih izvora – komercijalnih i onih u otvorenom pristupu. Za svaku naučnu disciplinu, pored tekstova, slika, video zapisa, dostupni su i korisni linkovi o udruženjima, konferencijama i drugim aktuelnim informacijama. LibGuides koristi oko 50.000 bibliotekara, u preko 3.700 biblioteka širom sveta. Napravljeno je oko 300.000 vodiča. Takođe, ovaj vodič omogućava preuzimanje već postojećih vodiča iz cele zajednice i zajednički rad više bibliotekara na izradi vodiča.
Elektronski katalog
U Univerzitetskoj biblioteci „Svetozar Marković” u Beogradu je moguće pretraživati publikacije putem elektronskog kataloga (OPAS).
Postoje tri tipa pretraživanja elektronskog kataloga: osnovno, izborno i komandno.
Lisni katalog
Autorski katalog knjiga iz fonda Univerzitetske biblioteke „Svetozar Marković” podeljen je na: Posebni katalozi su:
Fond retkosti
Od ćirilskih rukopisa, kojih sa odlomcima ima 90, najstariji su oni iz 13. veka: odlomak Apostol jevanđelja, pisan na koži, i Psaltir nađen u selu Pecari kod Bele Crkve u Raškoj. Od brojnih ćirilskih rukopisa pisanih u 14, 15, 16 i 17. veku, najznačajniji su Minej za mart-april iz 1344-1345. godine, najstariji sačuvani prepis Pohvale Sv. Simeunu i Sv. Savi od Teodosija iz druge polovine 14. veka, Četvoro-jevanđelje iz druge polovine 15. veka, baranjski rukopis Dušanovog zakonika sa početka 16. veka, Panegirik pisan 1595. godine u manastiru Sv. Trojice kod Pljevalja i dr. U zbirci rukopisa na orijentalnim jezicima, kojih je ukupno 397 u 633 knjige, najveći broj je na arapskom (498), na osmanskom (126) i persijskom jeziku (9). Najstariji rukopis datira iz 1206. godine. U fondu se nalazi i zbirka geografskih karata i atlasa koja sadrži stare mape, na kojima su prikazani i naši krajevi. Od starih karti posebnu pažnju privlače bakrorezi - planovi Beograda iz 18. veka.
Fond serijskih publikacija
Fond serijskih publikacija sadrži više od 8.500 naslova u preko 700.000 svezaka. Od toga je 5.200 naslova stranih serijskih publikacija, najvećim delom na engleskom, nemačkom, francuskom i ruskom jeziku.
Odeljenje za nabavku i prijem bibliotečkog materijala
Odeljenje za nabavku i prijem bibliotečkog materijala: koordinira nabavnu politiku; uspostavlja i održava saradnju sa bibliotekarima u zemlji i inostranstvu; formira zbirke i koordinira nabavku publikacija; evidentira i kontroliše troškove nabavke i prati izvore informacija, odnosno domaću i stranu izdavačku produkciju i vrši izbor publikacija za nabavku osnovnog i rezervnog fonda; pregleda i odabira publikacije za nabavku osnovnog i rezervnog fonda (kupovina, razmena, poklon) i izrađuje narudžbine; vrši prijem publikacija i dnevni prijem pošte; vrši reklamacije neisporučenih publikacija; vrši stručne posete i kontakte sa domaćim i inostranim partnerima; daje informacije o poručenim i nabavljenim publikacijama; obavlja fizičku obradu publikacija, vrši inventarisanje i rashodovanje; šalje publikacije u razmenu; obavlja metodski rad sa bibliotečkim radnicima, đacima i studentima; organizuje i druge oblike kulturne aktivnosti u Biblioteci.