cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frizijski otoci
Geografija
Frizijski otoci su lanac niskih otoka velikih od 5 do 32 km, smještenih na sjeveru Evrope. Nižu se od nizozemske luke Den Helder, prema istoku duž nizozemske i njemačke obale do ušća rijeke Labe, a zatim naglo skreću na sjever duž obale Schleswig-Holsteina (Njemačka) sve do južnog dijela poluotoka Jutlanda na obali Danske. Iako čine jednu fizičku cjelinu, uobičajeno ih se dijeli na Zapadne, Istočne i Sjevernofrizijske otoke. Nakon što je Sjeverno more formiralo svoj jugozapadni izlaz prema Atlantiku oko 7000–5000 pne., njegove jugoistočne obale su se vjerojatno poklopila sa današnjom krivuljom Frizije.
Periodična slijeganja, oluje i poplave, proizvele su ovaj dugi lanac otoka odvojen od kopna uskim pojasom plićaka i nanosima plimnog blata, koje Holanđani zovu wadden, a Nijemci watten. Stoga ne iznenađuje da mnoge frizijske legende i narodne pjesme govore o potopljenim selima. Nizozemska i Njemačka vlada ulažu velika sredstva, ne samo da zaštite svoje morske obale, već i da ponovno vrate njene potopljene dijelove waddene za ratarstvo. Ribarstvo, ovčarstvo, stočarstvo i uzgoj raži, zobi i krumpira su osnova privrede na većini otoka. Također, njihove pješčane plaže i pitoreskna naselja u novije doba privlače brojne turiste, pa to postaje sve važnija stavka. Brojni stanovnici arhipelaga još uvijek govore frizijski, jezik srodan holandskom i donjonjemačkom, ali ipak različit.
Otoci arhipelaga
thumb|280px|right| Satelitska snimka Zapadnofrizijskih otoka
Naseljeni
(od zapada prema istoku)
Sjevernofrizijski otoci
Sjevernofrizijski otoci (njemački: Nordfriesische Inseln) su podijeljeni između Njemačke i Danske. Osim otoka Helgoland koji je građen od crvenog stjenovitog pješčenjaka i geološki zapravo i ne pripada arhipelagu, svi ostali otoci imaju isti sastav kao i predhodne dvije skupine. Sjevernofrizijski otoci nižu se od Trischena, sjeverno od ušća rijeke Labe, prema sjeveru duž obale Schleswig-Holsteina i poluotoka Jutland sve do Fanøa, pored danske luke Esbjerg.
Etoges
Etož je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 261 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 185 metara.
Rukometna reprezentacija Kube
Rukometna reprezentacija Kube predstavlja Kubu na međunarodnim rukometnim natjecanjima, a nalazi se pod ingerencijom FCBM-a.
Kada se 1979. godine na području dvaju Amerika, u Meksiku, započelo Panameričko rukometno prvenstvo, Kuba se instantno nametnula kao dominantna rukometna sila na tom području. Od 1979. godine pa sve do 1998., Kuba je ukupno osam puta za redom bila prvak Amerike, što predstavlja kako kontinentalni, tako i svjetski rekord (ni na jednom kontinentalnom prvenstvu jedna reprezentacija nije bila prvak osam puta za redom). Dugujući izvrsnim nastupima na kontinentu, Kuba je izborila pravo nastupa na Svjetskom prvenstvu, kao i na Olimpijadi. Na Svjeskom prvenstvu prvi put nastupaju 1982., te uzastopno sudjeluju na tri prvenstva zaključno s onim 1990. godine. Godine 1993. nisu nastupili, ali su od 1995. do 1999. ponovo sudjelovali tri puta za redom. Na prvenstvu 1999. u Egiptu ostvaruju i svoj najbolji plasman - 8. mjesto. Na Olimpijadi sudjeluju 1980. godine u Moskvi, ali turnir završavaju na pretposljednjem, 13. mjesto, izborivši tek jedan remi i pobjedu protiv Kuvajta u utakmici za 13. mjesto.
Kada su 2000. godine Kubanci izgubili u finalu od Argentine, započeo je pad kubanskog rukometa na kontinentalnom nivou. Od te godine samo su dva puta bili u polufinalima, ali svaki puta bi išli u razigravanje za treće mjesto. Godine 2008. uspijevaju pobijediti Čile, što im donosi nastup na Svjetskom prvenstvu 2009., dok 2010. godine gube od tog istog Čilea i završavaju turnir na četvrtom mjestu.
Yampa, Colorado
Jampa je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 429, što je 14 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ronchi, Vercelli
Ronchi je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Komarica (Doboj)
Komarica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.020 stanovnika.
Ronchi, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Sacchi I, Frosinone
Sacchi I je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Frickenhausen am Main
Frikenhauzen na Majni je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 52 opštinska središta okruga Vircburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.261 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9679131.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vircburg Frikenhauzen na Majni se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vircburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 180 metara. Površina opštine iznosi 10,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.261 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 120 stanovnika/km².
Prvenstvo Zagrebačkog nogometnog podsaveza 1928./29.
Prvenstvo Zagrebačkog nogometnog podsaveza 1928./29. bilo je deseto po redu nogometno natjecanje u organizaciji Zagrebačkog nogometnog podsaveza. Natjecanje je započelo 7. listopada 1928. godine, a završilo 26. listopada 1929. godine.
Natjecateljski sustav
U I. razredu igralo je 8 momčadi dvokružnim natjecateljskim sustavom. Prvak i doprvak plasirali su se u prednatjecanje državnog prvenstva, a posljednja momčad na ljestvici ispala je u II. razred.
Normakuzin B
Normakuzin B je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 294,391 Da.
Cazoulès
Kazule je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Sarla la Kaneda.
La Cygne, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.149, što je 34 (3,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Industrijska upotreba konoplje
thumb|300px|right|Žetva konoplje (Theodor von Hörmann; 1840–1895) Konoplja koja služi za industrijsku upotebu se najčešće naziva industrijska konoplja. Ona se koristi u industriji radi izgrade konopaca, tkanine, platna, hartije, odeće, goriva, građevinskih materijala, itd. Odlikuje se veoma niskim nivoom glavnog opojnog sastojka, THC-a (obično ispod 0.3%).
Sve do XIX veka konoplja je bila nezamjenjivi resurs u proizvodnji tkanina, u pomorstvu, u proizvodnji hrane, u građevinarstvu, u proizvodnji papira. Prva Biblija, geografske i pomorske karte, prvi nacrt američke Deklaracije o nezavisnosti i američki Ustav bili su na papiru od konoplje. Punih 150 godina Britanska enciklopedija se štampala na papiru od konoplje. Slike Rembranta, Tomasa Geinsboroua, Van Goga kao i mnogih drugih slikara bile su slikane najčešće na konopljinom platnu.
Od konoplje se prave mnogi korisni proizvodi. Konopljino seme je veoma zdravo za ljudsku ishranu. Od konoplje se pravi gorivo, koje je u prošlosti korišćeno za lampe, a danas se koristi kao alternativno gorivo naftnim derivatima (tzv. biodizel). Presovane stabljike konoplje se koriste kao građevinski materijal. Zidovi od konoplje su jači od betonskih, a ujedno lakši i elastičniji, otporni na pucanje, razbijanje i vatru, odličan zvučni i toplotni izolator.
Povijest
minijatura|Kanap od konoplje minijatura|Blokovi od konoplje
Konoplja je jedna od najstarijih gajenih biljaka za koje čovečanstvo zna. Uzgajanje konoplje počelo je pre najmanje 10.000 godina na Tajvanu. U početku se najviše gajila zbog vlakana, a stari Kinezi su od nje pravili konopce, odeću i hartiju.
Još u vreme srednjovjekovne Srbije proizvodnja konoplje bila je rasprostranjena na seoskom području o čemu svedoče detalji na bojnim freskama manastira, crteži i beleške crkvenih monaha, ornamenti na predmetima materijalne kulture: ćupovima, činijama, zemljanim posudama, buradima, ostacima ratne opreme itd.
Ceo XVIII i XIX vek je austrijska carevina, a kasnije Austro-Ugarska, važila kao najveći i najznačajniji svetski proizvođač konoplje, od koje su se izrađivali konopci za zaprege i brodove, kao i brodska jedra. Krajem XIX veka nestankom dva najveća potrošača, brodova na jedra i konjskih zaprega, opada značaj konopljinog vlakna kao strateškog proizvoda.
Radno-intezivni karakter proizvodnje konoplje kao komparativni nedostatak u poređenju s preradom drveta i pamuka, počeo je da istiskuje konoplju tokom XVIII veka u pojedinim delovima Evrope, poput Nemačke. Konoplja je pred kraj XIX veka postupno, ali neminovno gubila na svojoj konkurentnosti pred narastajućim industrijama pamuka i nafte. Tako je s ubrzanom industrijalizacijom započela stagnacija i opadanje proizvodnje konoplje.
1930-ih godine Američka hemijska korporacija DuPont je započela proizvodnju sintetičkih materijala (plastika, celofan, celuloid, metanol, najlon, teflon...) od nafte i uglja, nakon čega je lobirala da kroz Kongres prodje zakon kojim bi se uzgajanje marihuane teško oporezovalo. Od 1934. do 1937. godine naručivani izmišljeni novinski članci protiv konoplje, za koju je tada uveden izraz "marihuana", iz meksičkog slenga, sa namerom da se zastraši javnost. Negativna medijska kampanja trajala je tri godine. U tom periodu su snimljeni i filmovi kao "Cigara ludila" (1936) "Marihuana - tajni ubica mladih", (1935) i "Marihuana: Djavolje seme" (1936). Konačno, 14. aprila 1937. godine u SAD je donet protektivni zakon o oporezivanju uzgajivača Canabis sative (pod imenom marihuana). Zakon je oporezivao stotinu dolara na jednu uncu konoplje i oporezivao bilo kakvu komercijalnu prodaju, što je konoplju brzo učinilo nekompetitivnom na tržištu.
Proizvodnja konoplje se donekle održala u zemljama industrijske periferije. Do sredine XX veka najveći evropski proizvođači ostaće koncentrisani u delovima Rusije, Ukrajine, Mađarske i bivše Jugoslavije. Najveći svetski proizvođač je ostala Kina.
Krajem 20. veka, širi društveni interes za uzgoj industrijske konoplje najviše se ispoljava u zemljama Evropske Unije i ona biva povremeno uključena u državne podsticaje ekološki održivoj proizvodnji. Napori su usmereni na osiguranje kvalitetnog semenja za uzgoj biljaka u kojima nivo THC-a neće prelaziti dozvoljenih 0,3%, na nužno unapređenje postojećih spoznaja u pogledu strojne obrade konoplje, na spuštanje nivoa onečišćenja do kojeg dolazi u procesu namakanja konoplje u svrhu odvajanja vlakana i, napokon na istraživanje mogućnosti primene različitih delova biljke u širokom opsegu industrijske proizvodnje - od tekstila, preko ishrane do upotrebe u građevinarstvu i automobilskoj industriji.
Eksterni linkovi
Konopí seté Almindelig Hamp Hemp Hamppu המפ 麻 Hennep Пенька Индустријска употреба конопље 麻
Eugen Emil Plazzeriano
Klupska karijera
Igrao je za zagrebački klub HAŠK.
S HAŠK-om je osvojio Prvenstvo Zagrebačkog nogometnog podsaveza 1921./22..
Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju je zaigrao prvi i jedini put 26. svibnja 1924. protiv Urugvaja na olimpijskom turniru. Ta je utakmica završila 7:0 za Urugvaj. To je bilo na OI 1924. u Parizu, gdje je odigrao tu utakmicu. Od hrvatskih nogometaša s njim su bili u izabranom sastavu Dragutin Babić, Stjepan Bocak, Artur Dubravčić, Dragutin Friedrich, Andrija Kujundžić, Antun Pavleković, Alfons Pažur, Adolf Percl, Dragutin Vragović, Dragutin Vrđuka, Branko Zinaja, Emil Perška, Eugen Dasović, Slavin Cindrić, Janko Rodin, Marijan Marjanović, Rudolf Rupec, Stjepan Vrbančić i Vladimir Vinek.
Tetrahidrokanabinol
Tetrahidrokanabinol, također poznat i kao THC, Δ9THC, Δ9-tetrahidrokanabinol (delta-9-tetrahidrokanabinol) ili dronabinol, glavna je psihoaktivna tvar pronađena u biljci Cannabis, a novije i u nekim drugim biljkama. Raphael Mechoulam i Yechia Gaoni prvi su izolirali THC 1964. godine na Weizmann institutu u Rehovotu u Izraelu. U čistom obliku na hladnom je čvrst i staklast a ugrijan postaje ljepljiv i viskozan. THC je vrlo slabo topljiv u vodi, ali vrlo topljiv u većini organskih otapala poput etanola ili heksana. Kao i kod nikotina i kafeina, glavna funkcija THC-a u Cannabisu je najvjerojatnije zaštita biljke od štetočina. THC posjeduje svojstva visoke apsorpcije UV-B svijetla (280-315 nm) štiteći tako biljku od štetne radijacije.
thumb|trodimenzionalni model molekule
Farmakologija
THC se u mozgu veže za specifični kanabinoidni receptor CB1. Prisutnost ovih specijaliziranih receptora u mozgu navela je istraživače na ideju unutrašnjih kanabinoida koje proizvodi tijelo. Krenula je potraga za tvarima koje normalno proizvodi mozak i vežu se za kanabinoidne receptore, takozvani prirodni agonist i ligand, što je dovelo do otkrića anandamida, 2-arachidonly glicerida (2-AG) i ostalih sličnih spojeva. Priča je slična kao i kod otkrića unutrašnjih opiata (endorfin, enkefalin, dinorfin) nakon što se shvatilo za koje receptore se vežu morfin i drugi opiati. Naknadno se pokazalo da kanabinoidi, preko trenutačno nepoznatog mehanizma, aktiviraju unutrašnje staze opiata preko μ1 opoidnog receptora, naglo oslobađajući dopamin u nucleus accumbens. Ovaj efekt može biti potisnut sa antagonistom rimonabant (SR141716A) CB1 kanabinoidnog receptora ili kod opioidnim receptorom sa antagonistom nalokson.
Toksičnost
Kad bi se te vrijednosti računale prema odraslom čovijeku iznosile bi otprilike 50 i 86 g za 68 kg ženske ili muške osobe. To je ekvivalent za 1 do 1.8 kg cannabisa sa 5% THC-a uzeto oralnim putem. LD50 vrijednost za štakore uzeto putem inhalacije iznosi 42 mg/kg po težini tjelesne mase. Valja napomenut na studije toksičnosti kod životinjskih modela ne moraju nužno odgovarati toksičnosti u ljudskom organizmu. THC receptor raspodjele u središnjem živčanom sustavu štakora drugačiji je nego kod ljudi, što znači da postoji bitna mogućnost da toksičnost u ljudi varira od objavljenih životinjskih studija prema LD50. Ne postoji dokumentirana smrt povezana se predoziranjem marihuanom ili THC-om. Apsorpcija je lilmitirana serumskim lipidima koji mogu postati zasićeni THC-om, tako da prisutna topivost može ublažiti toksičnost.
Studije na temu distrubicije kanabinoidnih receptora objašnjavaju zašto je toksičnost THC-a tako mala, djelovi mozga koji upravljaju vitalnim funkcijama poput dišnog (respiracijskog) sustava nemaju mnogo receptora, stoga su relativno nezhavaćeni i s dozama daleko većim od prosječnih ili onih koje bi dospjele u organizam u noramlnim uvjetima.
Sintetički THC
Analog dronabinolu, nabilon, dostupan je slobodno u Kanadi pod trgovačkim imenom Cesament kojeg proizvodi tvrtka Valeant. Cesament ja također dobio odobrenje FDA-a za buduću dostupnost u SAD-u u razini II kontroliranih supstanci.
U Travnju 2005. godine, Kanada je odobrila Sativex, raspršivač za usta za oboljele od multiple skleroze za olakšanje boli. Sativex sadrži tetrahidrokanabinol zajedno sa kanabidiolom. Proizvodi ga tvrtka GW Pharmaceuticals i to je prvi lijek u svijetu baziran na kanabisu.
Istraživanja
Mnoge studije uključuju medicinske mogućnosti THC-a u liječenju raka i AIDS-a, i to naprimjer povećavajući apetit i smanjujući mučnine. Pokazalo se i od koristi kod oboljih od glaukoma gdje snižava očni tlak. THC je korišten i u obliku cannabisa kod mnogobrojnih pacijenata oboljelih od multiple skleroze. Nedavno je cannabis preko medicinskog recepta korišten kod odraslih i maloljetnih pacijenata s poremećajima ADD-a i ADHD-a zbog svog relaksacijskog i umirujućeg efekta.
Neke studije su također pokazale i negativnu stranu THC-a povezanu sa neprestanom i dugotrajnom uporabom koje uključuju gubitak kratkotrajnog pamćenja, međutim postoje studije koje opovrgavaju ove tvrdnje, tvrdeći da MRI kod dugotrajnih korisnika pokazuje vrlo male ili nikakve razlike spram MRI-a osoba koje nisu uzimale THC. Studije na temu učinaka kod dugotrajnog korištenja su manjkave zbog ilegalnog statusa droge što čini samo istraživanje otežanim.
Pripremna istraživanja sa sintetičkim THC-om kod pacijana oboljih od Tourettova sindrom pokazuju da bi THC mogao u velikoj mjeri pomoći u smanjenju živčanih tikova. Studije na životinjama sa Marinolom i nikotinom pokazuju da bi mogli biti korisna dopuna neuroleptičnim lijekovima. Također, istraživanje sa 12 pacijenata pokazuje da Marinol snižava tikove bez značajnih štetnih učinaka. Slično istraživanje je pokazalo iste rezultate kod 24 pacijenta u vremenu od 6 tjedana.
Nedavna istraživanja sa sintetičkim kanabinoidom pokazuju da aktivacija CB1 receptora može uzrokovati neuroobnavljanje i neurozaštitu, a također i zaustaviti prirodnu degeneraciju kod neurodegenerativnih bolesti kao što su Parkinsova bolest ili Alzheimer. U in-vitro eksperimentima sa THC-om sa izuzetno visokim koncentracijama (koje nisu dostupne u uobičajenoj konzumaciji) pokazalo se da uzrokuje inhibiciju određenih formacija koje uzrokuju Alzheimer, i to bolje nego trenutačno odobreni lijekovi.
Adolf Percl
Adolf Percl je bio hrvatski nogometaš i nogometni reprezentativac.
Klupska karijera
Igrao je za zagrebačku Concordiju.
Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju odigrao je tri utakmice. Prva je bila 28. lipnja 1926. u Zagrebu u utakmici protiv Čehoslovačke, druga protiv Rumunjske u Zagrebu 3. listopada 1926. kad je postigao dva pogotka za preokret, a zadnja 10. travnja 1927. u Budimpešti protiv Mađarske.
Bio je među pozvanima na OI 1924. u Parizu, a od hrvatskih nogometaša s njim su bili u izabranom sastavu Dragutin Babić, Slavin Cindrić, Artur Dubravčić, Stjepan Bocak, Andrija Kujundžić, Dragutin Friedrich, Antun Pavleković, Alfons Pažur, Dragutin Vragović, Dragutin Vrđuka, Branko Zinaja, Emil Perška, Eugen Dasović, Emil Plazzeriano, Janko Rodin, Marijan Marjanović, Rudolf Rupec, Stjepan Vrbančić i Vladimir Vinek. Nije odigrao ni jednu utakmicu na turniru, nego je bio među pričuvama.
Resurrección María de Azkue
minijatura|Azkue Resurrección María de Azkue (5. kolovoza 1864. - 9. studenog 1951.) bio je utjecajni baskijski svećenik, glazbenik, pjesnik, pisac, moreplovac i akademik. On je napravio nekoliko velikih doprinosa proučavanju baskijskog jezika i bio prvi voditelj Akademije baskijskog jezika.(Euskaltzaindia) Unatoč nekim opravdanim kritikama oko sklonosti neobičnim i arhaičnim oblicima i ignoriranju utjecaja romanskih jezika na baskijski, njega se smatra jednim od najvećih stručnjaka za baskijski jezik do danas.
Njegovo puno ime je bilo je Resurreccion de Jesus Maria de las Nieves Azkue Aberasturi Barrundia Uribarri ali je poznatiji kao Resurrección María de Azkue, RM Azkue ili jednostavno Azkue.
Životopis
Azkue rođen u biskajskom gradu Lekeitiou, i materinji jezik mu je bio baskijski. Njegovi roditelji bili su baskijski pjesnik Eusebio Maria de los Dolores Azkue Barrundia koji je sam bio iz Lekeitioa i Maria Karmen Aberasturi Uribarri iz Mundake. Nakon studija nautike u Lekeitiou, otišao je u Bilbao na prvostupanjski studij, a potom u Vitoriju i Sveučilište u Salamanci studirati teologiju i filozofiju. Zaredio se za svećenika 1888.
Iste godine, lokalna Vlada Biskaja pozvala je raspisala je natječaj za voditelja baskijskih studija. Prijavili su se Azkue, Sabin Arana i Miguel de Unamuno, ali izabran je Azkue. U narednom razdoblju, on je pokrenuo brojne inicijative vezane uz pravopisna pitanja i podučavanje baskijskog jezika, uključujući i dva časopisa Euskalzale i Ibaizabal.
Iako se smatrao baskijskim domoljubom ( ili abertzale ) te iako je bio u kontaktu s nacionalističkim ličnostima kao što su Sabin Arana i Ramón de la Sota, njega se nije smatralo karlistom i često se nije slagao s tom dvojicom, osobito u svezi baskijskih jezičnih pitanja. Bio je više zaljubljen u baskijski jeziku i kulturu, i pokušavao izbjegavati politiku u korist kulturnih aktivnosti.
Iznimno, tiejkom mnogo godina bila su dva glavna tabora baskijskih pisaca i pristaša baskijske kulture - one koji su se priklanjali Azkueovom pristupu (tzv. Azkuezaleak ) i onih koji su se držali Aranina pristupa (tzv. Aranazaleak). S vremenom, popularnost Aranina donekle purističkog pristupa je na kraju oslabila.
Godine 1904. Azkue je napustio Bilbao kako bi putovao Europom 5 godina, s velikim zaustavljanjima u Tours, Bruxellesu i Kölnu , gdje je završio studij glazbe.
Na povratku u Bilbau godine 1909. dodatno se zaposlio akademskim radom kao što su Ortzuri godine 1911. i Urlo godine 1914.), jačajući nastanak akademskog proučavanja baskijskog jezika. On je bio jedan od najvažnijih pristaša osnivanja Euskaltzaindije, Akademije baskijskog jezika, na kongresu Eusko Ikaskuntza u Onatiju godine 1918. i bio njezin prvi predsjednik od nastanka 1919. pa nadalje.
On je napustio svoje predsjedavanje baskijskim studijima godine 1920. utonuvši u potpunosti s radom u Euskaltzaindiju,gurajući pritom inicijative za kodificiranjem i promicanjem baskijskog jezika, protiv značajne opozicije unutar službenih četvrti i kampa Arana. Njegova glavna studija o baskijskoj morfologiji, ' Morfología Vasca " i zbirka baskijskih narodnih pjesama, Cancionero Popular Vasco, spadaju u to razdoblje. Također je razvio poznati Erizkizundi Irukoitza ( ' Trostruki Upitnik ' ), znatan alat za preispitivanje informacija o vokabularu, morfologiji i izgovoru baskijskog od informatora.
Godine 1935. doživio je objavljivanje "Euskaleŕiaren Yakintza", zbirke u 4 toma tradicionalnog nauka i glavnog pokretača za razvoje projekta Gipuzkera Osatua.
Azkue je na kraju umro godine 1951. nedugo nakon što je slučajno pao u rijeku Ibaizabal u Bilbau.
Studije
Azkue proveo najveći dio svog života proučavajući baskijski jezik i njegova djela su i dalje glavni izvor informacija za svakoga tko radi s baskijskim jezikom. Većina njegovog rada je usredotočena na leksikografiju, gramatiku i narodnu književnost. Neka od njegovih najznačajnijih djela su:
Između njih, Euskaleŕiaren Yakintza i Cancionero, predstavljaju glavnu kolekciju baskijskog folklora, koja sadrži pjesme, dječje igre, jezikolomke, običaje, vjerovanja, narodne lijekove i više od 2.900 poslovica. On je također revidiro Lucien Bonaparte izvorno razlikovanje osam narječja u sedam.
Blood and Sand (film, 1922)
thumb|thumbtime=4|upright=1.5|Blood and Sand Blood and Sand je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1922. u režiji Freda Nibloa. Predstavlja adaptaciju romana Sangre y arena španskog književnika Vicentea Blascoa Ibaneza. Glavnu ulogu igra Rudolph Valentino kao Juan Gallardo, siromašni seoski mladić koji kao matador stiče bogatstvo i slavu. Radnja prikazuje kako će doživjeti tragediju nakon što ga zavede lijepa, ali nemoralna udovica Doña Sol (čiji lik glumi Nita Naldi) i zbog koje odbacuje svoju kreposnu suprugu Carmen (čiji lik tumači Lila Lee). Film je doživio izuzetan uspjeh i potvrdio status Valentina kao jedne od najvećih zvijezda tadašnjeg Hollywooda.
University City, Missouri
Juniversiti Siti je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 35.371, što je 2.057 (-5,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Friedberg (Bayern)
Fridberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Ajhah-Fridberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 29.119 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9771130.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ajhah-Fridberg Fridberg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ajhah-Fridberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 514 metara. Površina opštine iznosi 81,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 29.119 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 358 stanovnika/km².
Burza
thumb|[[Newyorška burza (NYSE) u Wall Streetu]]
Burza ili berza (njem. Börse < niz. beurs; tal. borsa: novčarka, kesa), organizirano mjesto trgovanja čija je glavna funkcija omogućiti susretanje ponude i potražnje vrijednosnih papira pod jednakim uvjetima za sve sudionike. „Pod jednakim uvjetima“ označava jednaku dostupnost podataka o vrijednosnim papirima kojima se trguje, kao i dostupnost podataka o trenutnoj ponudi i potražnji vrijednosnih papira.
Burza služi vremenskom i prostornom (u novije vrijeme i virtualnom) objedinjavanju trgovanja uz kontrolirano utvrđivanje cijena. Cilj im je povećanje transparentnosti tržišta vrijednosnica, veća učinkovitost, smanjenje troškova transakcija ali i zaštita od manipuliranja.
Podrijetlo naziva burza nije izvjesno. Jedna od pretpostavki je da je nazvana po "Bourse de Paris" francuskoj nacionalnoj veletržnici dionica. Drugi smatraju vjerojatnijim, da je burza dobila ime miješanjem prezimena trgovačke obitelji van de Beurse iz 16. stoljeća sa lat. pojmom Bursa. Prva burza osnovana je 1460. u Antwerpenu.
Burza se može osnovati samo kao d.d. u skladu sa zakonom o trgovačkim društvima i Zakonom o tržištu vrijednosnih papira. Sudionici u trgovini na burzi mogu biti samo ovlaštena društva koja su članovi burze. Poslove s vrijednosnim papirima mogu obavljati samo banke i brokerska društva.
Podjela burzi
Burze se obično dijele na:
Bois-Grenier
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 1417 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 200 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 18 metara (maksimalnoj 20 m, a minimalnoj 15 m).
Dugina porodica
thumb|300px|Dugino okupljanje u Bosni 2007.
Pierfelice, Pescara
Pierfelice je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Dugina porodica
Dugina porodica žive svetlosti (en: The Rainbow Family of Living Light), poznata i kao Dugino pleme je zajednica ljudi širom sveta, koji se okupljaju na principima duhovnosti, mira i nenasilja. Dugina okupljanja su započela kao okupljanja hipika 1972. u SAD, da bi se ubrzo proširila po Americi, Evropi i svetu. Oni se okupljaju da bi se molili za mir u svetu i stvarali utopijske zajednice koje žive u harmoniji sa prirodom. Na Duginim okupljanjima se ništa ne prodaje niti kupuje, već se sve deli. Pre ručka se, po pravilu, formira krug, prilikom čega se svi drže za ruke i izgovaraju om. Jedni druge oslovljavaju sa braća i sestre, a jedan od pozdrava im je "dobrodošao kući". Pokret duge je uglavnom inspirisan filozofijom novog doba.
Pierfelice, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Catalina Foothills, Arizona
Catalina Foothills je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 50,796 stanovnika.
Timej (historičar)
Timej (cca. 345. pne. —cca. 250. pne., grčki ) je bio starogrčki historičar rodom iz Tauromenija na Siciliji. Protjeran sa Sicilije od strane tiranina Agatokla, doselio se u Atenu i studirao retoriku kod znamenitog oratora Izokrata. Na Siciliju se vratio za vrijeme Hijerona II te tamo umro. Najpoznatiji je Historijama, djelu od 40 knjiga koje je opisivalo historiju Grka od legendarnog doba sve do prvog punskog rata. Djelo je svoju materiju izlagalo kronološki, koristeći sistem olimpijada (jedinica)|olimpijada, a što će poslije koristiti i drugi antički historičari. Timej je također bio prvi grčki historičar koji se bavio historijom Rima, prepoznavši njegovu buduću važnost za antički svijet. Od tog djela je, međutim, do danas ostalo sačuvano tek nekoliko fragmenata, ali je poslije poslužilo kao izvor brojnim drugim historičarima, uključujući neke koji su mu posvetili brojne rasprave.
Koine grčki
Koine grčki (grč. Ελληνιστική Κοινή, mod. grč. , "zajednički grčki" ili , mod. grč. , "zajednički dijalekt") je popularni oblik grčkog jezika koji se razvio u post-klasičnom periodu, odnosno između 300. pne. i 300. n.e.. Za njega se također koriste izrazi aleksandrijski dijalekt, zajednički atički, helenistički ili biblijski grčki. U antici su se koristili izrazi koine, helenski, aleksandrijski i makedonski; kako bi se označila različitost od atičkog dijalekta. Koine je predstavljao prvi zajednički nadregionalni dijalekt Grčke te je kasnije služio kao lingua franca za Istočni Mediteran i Bliski Istok za vrijeme rimske vlasti. Važan je i kao originalni jezik na kome je napisan Novi zavjet kršćanske Biblije odnosno Septuaginta (grčki prijevod Starog zavjeta). Koine je glavni predak modernog grčkog jezika.
Notna vrednost
Tonovi u nekoj kompoziciji, ili njenom delu, mogu imati različita trajanja.
Prikaz notnih vrednosti
Svaki notni oblik predstavlja jednu notnu vrednost, tj. jedno tonsko trajanje. thumb|470px|right|mini|Šematski prikaz međusobnog odnosa notnih vrednosti.
18px = cela nota = 1/1-4 otkucaja
18px = polovina note = 1/2-2 otkucaja
22px = osmina note = 1/8-1/2 otkucaja
25px = šesnaestina note = 1/16-2/3
25px = tridesetdvojina note = 1/32
Čime se produžava notna vrednost
Svaka prikazana notna vrednost može da se produži:
Izvori
<References/>
Horasanski turkijski jezik
Horasanski turkijski jezik (kučanski, quchani; ISO 639-3: kmz) je jezik iz južnoturkijske porodice kojim je 1977. govorilo oko 400.000 ljudi, a prema procjenama iz 1993. oko milijun. Govornici ovog jezika žive u sjeveroistočnom Iranu odnosno pokrajinama Razavi Horasan i Sjeverni Horasan, najviše sjeverozapadno od Mašhada. Sinonim za horasanski turkijski jezik je horasani ili horasanijski, no tim se terminima naziva i dijalekt perzijskog jezika kojim se također govori u Horasanu. Dijalekti horasanskog turkijskog su zapadni, sjeverni i južni kučanski. Gotovo svi govornici ovog jezika služe se i perzijskim koji je službenim jezikom u Iranu. U horasanskim pokrajinama emitiraju se radio programi na horasanskom turkijskom.
Njujorška burza
mini|desno|Njujorška burza Njujorška burza dionica (engleski The New York Stock Exchange (NYSE), poznata i po nadimku "Big Board (Velika ploča)," je njujorška burza dionica. Prema količini dolara je najveća, a prema broju kompanija druga po veličini burza na svijetu. Njen volumen dionica je 1990-ih nadmašio NASDAQ, ali je ukupna tržišna kapitalizacija kompanija na listi NYSE-a pet puta veća od one NASDAQ-a. The New York Stock Exchange has a global capitalization of $21 trillion, including $7.1 trillion in non-U.S. companies.
NYSE-om upravlja NYSE Group, koji je stvoren spajanjem s elektronskom burzom dionica Archipelago Holdings. Trgovački podij Njujorške burze dionica je smješten u ulici Wall Street br. 11, i sastoji se od pet prostorija u kojima se trguje. Glavna zgarda je na listi Nacionalnog registra historijskih lokacija te je smještena na ulici Broad Street br. 18, između uglova Wall Streeta i Exchange Placea.
NYSE Group pribavlja Euronext, te će mnoge od njenih operacija (pogotovo vezanih uz IT i trgovačke platforme) biti kombinirane s Njujorškom burzom dionica i NYSE Arca.
Kotorsko
Kotorsko je naseljeno mjesto u Opštini Doboj, Republika Srpska, BiH.
Bizoksatin
Bizoksatin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 333,337 Da.
Callegarin, Padova
Callegarin je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
1509
Godina 1509 (MDIX) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Haladž (turkijski jezik)
Haladž (khalaj; ISO 639-3: klj) je jezik iz južnoturkijske porodice kojim je prema procjenama iz 2000. govorilo oko 42.100 ljudi u iranskoj pokrajini Markazi, prvenstveno sjeveroistočno od grada Araka. Ranije se zbog jezičnih sličnosti i geografskih uvjeta smatrao dijalektom azerskog jezika, no moderne lingvističke studije pokazuju da je riječ o specifičnom jeziku. Većina govornika ovog jezika služi se i perzijskim koji je službenim jezikom u Iranu.
Cave Creek, Arizona
Cave Creek je gradić u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.015 stanovnika.
Eurokomunizam
Eurokomunizam je naziv za trend karakterističan za vodeće zapadnoevropske komunističke partije 1970-ih i 1980-ih - odnosno nastojanje da se razvija teorija i praksa socijalne transformacije, koja bi bila relevantna u zapadnoevropskoj demokraciji, a manje povezana s utjecajem ili kontrolom Komunističke partije Sovjetskog saveza.
Porijeklo termina
Porijeklo pojma «eurokomunizam» bio je predmet velike debate sredinom sedamdesetih, a bio je između ostalih pripisivan Zbigniewu Brzezinskom i Arrigu Leviju. Jean-Francois Revel jednom je napisao da je «jedna od omiljenih zabava 'političkih znanstvenika' da traže autora pojma eurokomunizam. U travnju 1977. godine, Deutchland Archiv je odlučio da je riječ prvi upotrijebio (u ljeto 1975. godine) jugoslavenski novinar Frane Barbieri, tadašnji urednik beogradskog časopisa NIN.
Teoretska podloga
Glavni teoretski temelj eurokomunizma bio je spis Antonija Gramscija o marksističkoj teoriji, koja propitkuje sektaštvo ljevice i ohrabruje komunističke partije da razviju saveze koji će omogućiti podršku društvenim reformama. Eurokomunističke partije izrazile su njihovu lojalnost demokratskim institucijama jasnije nego ranije, i pokušale pridobiti šire slojeve prihvaćajući radnike iz srednje klase, koji rade u javnom sektoru, nove društvene pokrete poput feminističkog i gay pokreta, te javno propitujući politiku Sovjetskog Saveza. Rana nadahnuća za eurokomunizam mogu se također pronaći u austromarksizmu i njegovom traženju 'trećeg' demokratskog puta u socijalizam.
Zapadnoevropske komunističke partije
Neke komunističke partije sa snažnom podrškom, naročito Komunistička partija Italije (PCI) i Komunistička partija Španjolske (PCE) prihvatile su ideju eurokomunizma s najviše entuzijazma. Nasuprot tome, barem jedna partija sa masovnim članstvom, Komunistička partija Francuske (PCF) i mnogo manjih partija snažno su se usprotivile i ostale na liniji Komunističke partije Sovjetskog saveza, sve do raspada SSSR-a (mada je PCF učinila kratkotrajni privremeni zaokret prema eurokomunizmu u drugoj polovici 70-tih).
Komunistička partija Španjolske i njena katalonska podružnica, Ujedinjena socijalistička partija Katalonije, već su se ranije bili okrenuli liberalnoj posibilističkoj politici Narodnog fronta, za vrijeme Španjolskog građanskog rata. Lider španjolskih komunista Santiago Carillo napisao je knjigu, koja definira eurokomunizam - Eurocomunismo y estado (Eurokomunizam i država), te učestvovao u razvoju liberalnog demokratskog ustava, kada je Španjolska izašla iz Frankove diktature. Komunističke partije Velike Britanije, Nizozemske i Austrije su se sve okrenule eurokomunizmu.
Zapadnoevropski komunisti došli su do eurokomunizma kroz razne puteve. Za neke je to bilo direktno iskustvo feminističkog i sličnih pokreta. Za druge je to bila reakcija na političke događaje u Sovjetskom savezu, na točki kulminacije onog što je Mihail Gorbačov nazvao erom stagnacije. Ovaj proces se počeo ubrzano odvijati nakon 1968. i nakon sloma Praškog proljeća.
Lake City, Pennsylvania
Lejk Siti je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.031, što je 220 (7,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Eurokomunizam
Zapadnoevropske komunističke partije
Politika razoružanja je također odigrala ulogu. Nakon što je mogućnost rata postala manje izglednom, zapadni komunisti bili su manje pod pritiskom sovjetske ortodoksije, no ipak su također željeli biti uključeni u zapadne proleterske militantne pokrete poput talijanske Vruće jeseni (Autunno caldo) ili britanskog Shop steward pokreta.
Eurokomunizam je postao značajna snaga 1977. godine, kada su se u Madridu sastali čelnici komunističkih partija Italije (Enrico Berlinguer), Španjolske (Santiago Carillo) i Francuske (Georges Marchais), kako bi postavili osnove «novog puta». Talijanski komunisti već su se ranije počeli distancirati od Moskve, što je došlo do izražaja već 1968., kada je partija odbila dati podršku sovjetske invazije Praga. Godine 1975. talijanski i španjolski komunisti su donijeli zajedničku deklaraciju u pogledu «puta u socijalizam», koji se mora odvijati na miran i slobodni način. Godine 1976. Berlinguer je u Moskvi govorio o «pluralističkom sistemu» i objasnio namjere Komunističke partije Italije da izgradi «socijalizam za koji oni vjeruju da bi bio nužan i potreban samo u Italiji». Povijesni kompromis (Compromesso storico) sa Demokršćanskom partijom (Democrazia cristiana) zaustavljen smrću Alda Mora, bio je posljedica ove nove politike.
Kolaps Sovjetskog saveza i kraj Hladnog rata praktički su sve lijeve partije stavili u jednu defanzivnu poziciju, i donijele na dnevni red neoliberalne reforme. Mnoge eurokomunističke partije su se raspale, sa desnim frakcijama koje su prihvatile socijaldemokraciju, dok je istinska ljevica nastojala sačuvati neke pozicije, koje bi još uvijek ukazivale na komunistički identitet.
St. Paul, San Patricio County, Texas
Sent Pol je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Teksas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 584, što je 42 (7,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fort Jesup, Louisiana
Fort Džesap je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Roncole, Vercelli
Roncole je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 490 m.
Dompremy
Dompremi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 93 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara.
Fuleren
Fuleren je alotropska modifikacija ugljenika, otkrivena 1985. godine, kada je pukom igrom slučaja laserski sintetizovan molekul C60. Za ovo otkriće naučnici Harold Kroto (Univerzitet u Saseksu, Velika Britanija), Robert Kerl i Ričard Smoli (Rajs Univerzitet iz Hjustona) 1996. godine dobili su Nobelovu nagradu.
Fuleren se sastoji od 60 sp hibridizovanih ugljenikovih atoma, koji su spojeni u tridesetostranični eikozaedarski molekul koji se sastoji od 12 petočlanih (pentagoni) i 20 šestočlanih (heksagoni) prstenova, spojenih u sferni oblik C60 (eng. buckminster fullerene) nalik fudbalskoj lopti. Broj pentagona je uvek konstantan u sfernim molekulima ugljeničnih klastera, dok broj heksagona može biti varijabilan.
Molekul fuleren C60
Molekul C60 gradi kristalnu formu koja po svojoj simetričnosti spada u najviši rang uređenosti. Kao individualni molekul, C60 čvršći je od dijamanta, međutim, kada kristališe, kristalna rešetka mu je meka skoro kao kod grafita. Kako C60 ima osu petog reda, to su njegova struktura i energetska stanja određena osobina zlatnog preseka.
Iako vrlo stabilan, molekul C60 je neočekivano reaktivan, tako da je danas poznato više od 6500 potpuno novih jedinjenja na bazi ovog molekula.
Molekul C60 ima neslućene mogućnosti primene koje se očekuju u narednim decenijama.
Upotreba
Fulereni su drugi tip najčešće korišćenih nanočestica nakon srebra. Svojstva kristalne strukture, provodnika i lubrikanta doprinose da se ovo jedinjenje koristi u više oblasti među kojima su farmacija, kozmetika, elektronika i solarna energija.
Andragora (3. vijek pne.)
thumb|300px|Kovanica s Andragorinim likom.
Andragora (? - 238. pn.e) je bio seleukidski satrap Partije za vrijeme vladavine Antioha I Sotera i Antioha II Teosa. Protiv potonjeg se oko 250. pne. pobunio, proglasivši se kraljem nezavisne Partije. Historičari vjeruju da mu je kao uzor ili saveznik u tome poslužio satrap Diodot, koji je u isto vrijeme u susjednoj Baktriji osnovao Grčko-Baktrijsko Kraljevstvo. Andragorina vladavina je, međutim, kratko potrajala. Kada je Diodot sa svoga teritorija potjerao iransko pleme Parni, ono je oko godine 238. pne. pod vodstvom Arsaka provalilo u Partiju, svrgnulo Andragoru i uspostavilo novu državu poznatu kao Partsko Carstvo.
Andragora (4. vijek pne.)
Andragora Perzijanac je, prema navodima Justina, bio perzijski plemić imenovan godine 331. pne. od strane Aleksandra Velikog da kao satrap upravlja nedavno pokorenom Partijom. Prema Justinovim navodima, budući partski vladari su upravo u njemu vidjeli svog pretka.
Fort Ann, New York
Fort En je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Andragora (4. vijek pne.)
Njegovo ime se ne spominje u sporazumu u Triparadisu 321. pne. kojim su određeni satrapi Aleksandrovog carstva, pa se pretpostavlja kako je u Andragora u prethodnih deset godina pao u nemilost ili umro. Dio historičara, pak, vjeruje kako je u pitanju zabuna, odnosno da je Partijom zapravo upravljao Fratafern.
Fort Ann, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 484, što je 13 (2,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kostajnica (Doboj)
Kostajnica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.342 stanovnika.
Geografija
Nalazi se na planini Trebavi. Na sjeveru Kostajnice se nalazi Dobojsko polje kroz koje protiče rijeka Bosna. Kostajnicu i Doboj deli samo rijeka Bosna. Kostajnica je smještena na obodu Dobojskog polja na obroncima brda Bečanj. Mjesna zajednica Kostajnica je podjeljena na Gornju, Srednju i Donju Kostajnicu (tri podružnice) i nalazi se na regionalnom putu Doboj — Modriča.
Stanovništvo
Najčešća srpska prezimena u Donjoj Kostajnici su Prešić, Paravac, Ristić, Simić, Stanojević, Stanić, Kršić, Lukić, Mičić, Pajić i Blagojević (Blagojevići su doseljeni iz Bušletića). A u Srednjoj i Gornjoj Kostajnici su Filipović, Žigić, Kršić, Radovanović, Čakarević (Čakarevići su doseljeni iz Bušletića, zaseok Cerov Gaj).
Privreda
U Kostajnici je jedan broj stanovništa radio u lokalnoj tvornici Hemoprodukt, koja je trenutno u procesu privatizacije te je broj zaposlenih sveden na minimum.
Obrazovanje
U Kostajnici se nalazi osnovna škola „Vuk Stefanović Karadžić“, koju su izgradili mještani ličnim sredstvima 1947. godine. Postoje i dvije srpske pravoslavne crkve, od kojih je jedna u izgradnji.
Sport
Kostajnica je sjedište fudbalskog kluba Naša Krila.
Sacchi, Frosinone
Sacchi je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Cedar Creek, Arizona
Cedar Creek je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 318 stanovnika.
Auckland
Auckland (maorski: Tāmaki-makau-rau) je najveći grad Novog Zelanda. U gradskoj metropolitanskoj regiji (širi prostor grada) živi trećina novozelandskog stanovništva. Nalazi se na uskoj kopnenoj prevlaci na sjeveru novozelandskog Sjevernog otoka.
Historija
Na prostoru Aucklanda je oko 1350. godine nastalo naselje novozelandskih starosjedilaca Maora nazvano Tāmaki-makau-rau. Europljani su na taj prostor stigli tek u 19. st. 1832. godine je Joseph Brooks Weller kupio taj prostor od Maora. 1840. je novozelandski guverner William Hobson odlučio tamo sagraditi novi glavni grad Novog Zelanda koji je nazvao Auckland prema engleskom potkralju Indije Georgeu Edenu, grofu od Aucklanda. 1841. je Auckland proglašen glavnim gradom i to je bio do 1865. kad je glavni grad preseljen u Wellington.
Od sredine 19. st. se u grad doseljavaju mnogi Europljani, te brzo raste. U njemu se posebno razvija trgovina. U 20. st. se grad dalje razvija i gradi se prometna infrastruktura (željeznice i ceste).
Zemljopis
Auckland se nalazi na sjeveru Sjevernog otoka, na uskoj kopnenoj prevlaci koja spaja Sjeverni aucklandski poluotok (North Auckland Peninsula) s ostatkom Sjevernog otoka. Sjeverni aucklandski poluotok je veliki poluotok koji se pruža duboko u more na sjeveru Sjevernog otoka. U prostoru Aucklanda je vrlo razvedena obala. Grad je smješten na uskom pojasu kopna između zaljeva Manukau Harbour na jugozapadu (Tasmanovo more) i Waitemata Harbour na sjeveroistoku (Tihi ocean). Prema tome Auckland ima obalu na dva mora. Waitemata Harbour je dio većeg zaljeva Hauraki. U zaljevu Hauraki se nalazi otok Waiheke Island na kojem postoje naselja koja se smatraju dijelom šireg gradskog prostora Aucklanda. U blizini je i vulkanski otok Rangitoto Island s istoimenim vulkanom. Kroz grad teče kratka rijeka Tamaki koja izvire i ulijeva se u more na prostoru grada.
Reljef na prostoru grada je brdovitog vulkanskog postanka. Oko grada postoji 50 vulkana koji su većinom ugašeni. Najveći je vulkan Rangitoto na istoimenom otoku koji se formirao u posljednjih 1000 godina i oko 1300. godine u erupciji uništio maorsko naselje. U okolici postoje gore Hunua Ranges i Waitakere Ranges. Tlo je većinom kamenito nastalo od stvrdnute vulkanske lave.
Klima je umjereno-topla s vrućim ljetima i blagim zimama. Više padalina padne zimi (od travnja do rujna). Auckland se smatra najtoplijim i najsunčanijim gradom Novog Zelanda. S obzirom na veliku razvedenost obale i brdovit reljef postoje značajne mikroklimatske razlike u pojedinim dijelovima grada.
Metropolitanska regija Aucklanda obuhvaća širok prostor s više okolnih naselja koja su s Aucklandom spojena u konurbaciju. Najvažnija su Manukau City, Waitakere City, North Shore City, Papakura District, Rodney District i Franklin District.
right|thumb|200px|Gradska vijećnica
Znamenitosti
Auckland je moderan grad s brojnim poslovnim tornjevima. Najvažnija građevina je telekomunikacijski toranj Sky Tower, s 328 m visine najviša građevina južne Zemljine polutke. Zanimljiva je gradska vijećnica s jednom od najakustičnijih koncertnih dvorana na svijetu i konferencijski centar Aotea. Popularne su trgovačke ulice High Street, Queen Street, Ponsonby Road i Karangahape Road. Most Harbour Bridge preko zaljeva Waitemata je jedan od najpoznatijih simbola grada.
Auckland je značajan nautički centar s velikom marinom (zato se naziva "grad jedara"). Najznačajniji park je Auckland Domain. U gradu ima mnogo drugih parkova i zelenila. Turistički su zanimljivi vulkanski vrhovi Mount Eden (najviši vrh u prostoru Aucklanda s prostranim kraterom), Mount Victoria (vulkanski vrh sa spektakularnim pogledom na grad) i One Tree Hill (vulkan koji dominira južnim predgrađima).