cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arijanstvo
Arijanstvo je kristološki nauk što ga je širio prezbiter Arije, koji je živio i naučavao u ranom 4. stoljeću u Aleksandriji u Egiptu. Prema ovom nauku božanska narav Isusova podređena je naravi Boga Oca, pa je tako bilo vrijeme u kojem druga božanska osoba nije postojala, već je stvorena od Oca. Arijanstvo je u 4. i 5. stoljeću bilo vrlo rašireno u Crkvi. Arijev je nauk osuđen je kao hereza na Prvom nicejskom saboru.
Zagovornici i protivnici
Značajniji zagovornici arijanstva bili su, osim samog Arija, biskup Euzebije Cezarejski, Eunomije, protupapa Feliks II., Vulfil, te carigradski patrijarsi: Macedonije (342.-346., 351.-360.), Eudoksije Antiohijski (360.-370.), Demofil (370.-379.) i Maksencije (380.).
Glavni protivnici arijanstva i branitelji trinitarnog pravovjerja bili su: sveti Atanazije Aleksandrijski, sveti Bazilije Veliki, sveti Grgur Nazijanski, sveti Grgur Niški, sveti Ambrozije i sveti Hilarije iz Poitiersa.
Nauk
thumb|250px|[[Mozaik sa arijanske krstionice u Raveni.]]
Bilo je više inačica arijanstva, no sljedeće točke zajedničke su većini sljedbenika:
Većina arijanaca naučavala je da Logos ne poznaje savršeno Oca, te ga ne može savršeno objaviti. Ipak, arijanac Eunomije naučavao je da Logos bolje poznaje Oca nego sebe sama.
Povijest
thumb|desno|[[Car Konstantin spaljuje arijanske knjige nakon sabora u Nikeji 325.]] Sukob između arijanstva i trojstvenoga vjerovanja, koje će prevagnuti u Crkvi, bio je prvi veći doktrinalni sukob nakon što je bizantski car Konstantin I. Veliki priznao kršćanstvo kao dozvoljenu religiju.
Od kasnog trećeg, pa kroz čitavo četvrto stoljeće u ovim su raspravama sudjelovali vodeći slojevi Crkve, ali i obični vjernici, pa čak i sama carska obitelj.
Alma, Missouri
Alma je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 402, što je 3 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arijanstvo
Povijest
Konstantin je nakon sabora protjerao biskupe koji nisu podržali Nicejsko vjerovanje ili su odbili osuditi Arija, te je odredio da se svi primjerci Arijevog djela Thalia spale.
Ipak, car se ubrzo opet približio arijancima, te je svrgnuo Atanazija Aleksandrijskog s biskupske stolice i otjerao ga u progonstvo, smatrajući ga zaprekom pomirenju. Nakon Konstantina, i njegovi će nasljednici pogodovati arijancima. Konstancije II., koji je 353. postao jedini car. svrgnuo je pravovjernog papu Liberija i na njegovo mjesto postavio protupapu Feliksa II. Potakao je također više mjesnih crkvenih sinoda koji su trebali naći neko kompromisno rješenje.
Takvo će stanje dovesti do saziva Prvog carigradskog sabora, na kojem je još jasnije izrečen trojstveni nauk Crkve i ponovno osuđeno arijanstvo. Nicejsko je vjerovanje prošireno, a novi se tekst obično naziva Nicejsko-carigradsko vjerovanje.
Arijanstvo u ranom srednjem vijeku
Dok je arijanstvo cvalo u Carigradu, gotski obraćenik Vulfil poslan je kao misionar gotskim barbarima s onu stranu Dunava, a iz političkih ga je razloga podržavao Konstancije II.
S vremenom su u germanskim narodima postojale dvije paralelne Crkve: arijanska i nicejska. Plemstvo i viši staleži pripadali su arijanskoj Crkvi, a većina stanovništva nicejskoj. Jedono je pod Vandalima došlo do snažnijeg progona nicejskih kršćana. Osim Vandala, arijanstvo su prihvatili i Ostrogoti, Vizigoti, Burgundi i Langobardi, dok su Franci bili jedina germanska skupina koja je odmah prihvatila nicejsko kršćanstvo. Do početka 8. stoljeća ova su arijanska kraljevstva ili osvojena od strane nicejskih sljedbenika (Ostrogoti, Vandali, Burgundi), ili su njihovi vladari prihvatili nicejsko kršćanstvo (Vizigoti, Langobardi).
Pedicone, Frosinone
Pedicone je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 569 m.
Aubas (selo)
Uba je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Sarla la Kaneda.
Herrieden
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ansbah Heriden se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ansbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 423 metra. Površina opštine iznosi 81,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.658 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 94 stanovnika/km².
Publije Septimije Geta (brat Septimija Severa)
Publije Septimije Geta (Publius Septimius Geta, cca. 143 - cca. 203/204) je bio rimski velikodostojnik i vojskovođa iz doba Severske dinastije, poznat kao brat njenog osnivača Septimija Severa. Rodio se u Leptis Magni kao drugi sin Publija Septimija Gete i Fulvije Pije. Za vrijeme cara Komoda je obavljao niz vojnih i civilnih dužnosti, uključujući mjesto suffect konzula 191. Godina 193. se u doba Godine pet careva zatekao na mjestu legatusa u Donjoj Meziji te sa svojim trupama pružio podršku bratu u njegovom maršu na Rim. Poslije je služio u Daciji, Kireni i na Kreti. Godine 203. je imenovan za konzula zajedno sa pretorijanskom prefektom Plaucijanom. Na tom mjestu je počeo sumnjati u Plaucijanovu odanost caru te sumnje izrekao bratu neposredno prije smrti.
Okanin
Okanin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 288,252 Da.
Max Emanuel Cenčić
Max Emanuel Cenčić  (Zagreb, 21. rujna 1976.) hrvatski je operni pjevač, kontratenor i, ranije, muški sopran.
Životopis
Pjeva od šeste godine. U Beogradu je prvi put nastupio 13. oktobra 1986. a ranije je pjevao u Grazu i Španjolskoj.
Od 1992. do 1997. napravio je svoju prvu karijeru kao sopran solist nakon promjene glasa. Posebnom tehnikom pjevanja razvio svoj glas tako da mu je moguće nastaviti pjevati sopranom.
Crkva Bogorodice Perivlepte
Crkva Bogorodice Perivlepte (makedonski: Црква Пресвета Богородица Перивлептос), Perivlepta (grčki: περίβλεπτα) znači sveznajuća, premudra, je jedna od najznačajnih crkvava u Ohridu, na brijegu u starom gradu, iznad Ohridskog jezera u Republici Makedoniji.
Nakon što su otomanske vlasti srušile orginalnu crkvu sv. Klimenta u 14. vijeku - u nju su prenešene relikvije sv. Klimenta Ohridskog - pa su je slijedećih stoljeća zvali crkva sv. Klimenta. Crva je bila jedno vrijeme i saborna crkva Ohridske arhiepiskopije, nakon pretvaranja sv. Sofije u džamiju.
Historija crkve
Crkvu je dao sagraditi bizantski vojskovođa i namjesnik Ohrida Progon Zgur 1295. , rođak bizantskog cara Andronika II Paleologa, u to vrijeme ohridski arhiepiskop bio je Makarije.
thumb|right|280px|Crkva Bogorodiva Perivlepta Devolski episkop Grigorij je u 14. st. (1364-1365) dogradio je uz crkvu sjevernu kapelu (posvećena Grigoriju Bogoslovu), koju je dao oslikati freskama, nakon toga dograđena je južna kapela (posvećena sv. Nikoli) i otvoren trijem okolo crkve sa portretima ktitora i važnim ličnostima toga vremena (srpski kralj Vukašin i car Uroš)
Arhitektura i freske
thumb|left|240px|Freska Uspenja Bogorodice zauzima centralno mjesto u crkvi Crkva ima tipični tlocrt pravilnog križa sa kupolama i dodanim narteksom sa lažnom kupolom. Zidana je kombinacijom kamena i opeke, te su na taj način dobijene različite dekorativne površine na fasadi (meandar, šahovsko polje, riblja kost) - taj način gradnje razvijen je u metropoli Konstatinopolisu, ali po nekim elementima crva ima obilježja epirske crkvene arhitekture 13. st.
Pored crkve vremenom je izgrađen cijeli manastirski kompleks sa zgradom arhiepiskopije, koja je izgorila sredinom 19. st.
Freske u crkvi izveli su Mihail i Eftihij, dva fresko slikara (zoografa) koji su oslikali puno crkava po Makedoniji i Srbiji. Oni su to izveli u stilu tzv paleološke renesanse (nazvane tako po posljednjoj bizantskoj dinastiji - Paleolozima)
Wu Jing (Tri kraljevstva)
Wu Jing (? -203) je bio kineski vojskovođa iz doba kraja dinastije Han, koji je služio gospodara rata Sun Jiana. Njegova starija sestra Gospa Wu se udala za Sun Jiana. Nakon što je godine 191. Sun Jian poginuo u bitci kod Xianyanga, Wu Jing je prešao u službu njegovog sizerena Yuan Shu. Kada se Yuan Shu proglasio carem, Wu ga je napustio i priključio se vojsci Sunovog najstarijeg sina i svog nećaka Sun Cea.
Gaj Fulvije Plaucijan
Gaj (Gaius) ili Lucije Fulvije Plaucijan (Lucius Fulvius Plautianus, cca. 150 – 22. januar 205) bio je rimski političar i velikodostojnik iz doba Severske dinastije. Bio je rodom iz Leptis Magne te u dalekom srodstvu sa carem Septimije Severom, kome je bio i dugogodišnji prijatelj. Sever ga je nakon dolaska na vlast godine 197. imenovao pretorijanskim prefektom, a kasnije senatorom. Kruna karijere mu je bilo mjesto konzula 203.
Za Plaucijana se, međutim, kobnim pokazalo to što je godine 202. dao udati svoju kćer Fulviju Plaucilu za Septimijevog sina i nasljednika Karakalu. Brak se pokazao katastrofalnim, s obzirom da je Karakala prezirao svoju suprugu; njegova majka Julija Domna je, pak, držala kako je Plaucijan postao previše moćan. Kada je Karakala počeo otvoreno prijetiti kako će dati pogubiti Fulviju i svog tasta nakon što preuzme prijestolje, Plaucijan je počeo kovati zavjeru sa ciljem da svrgne dinastiju Severa. Ona je razotkrivena i Plaucijan pogubljen. Kćer i unuka su mu protjerani na Siciliju, a potom na Lipare gdje ih je 212. Karakala dao zadaviti.
Neurotransmiter
Sinaptički transmiteri su supstance koje regulišu prenošenje električnih signala između samih nervnih ćelija, kao i između nervnih ćelija i efektorskih ćelija. Postoje dve grupe ovih transmitera: neurotransmiteri i neuropeptidi.
Neurotransmiteri su sinaptički transmiteri male molekulse mase koji brzo deluju. Oni se sintetišu direktno u nervnom završetku (sinaptički završetak) i skladište u sinaptičkim vezikulama.
Neuropeptidi su hemijske supstance veće molekulske mase, koje deluju sporije, ali izazivaju dugotrajne promene u nervnom sistemu. Oni se ne sintetišu u presinaptičkom završetku, već u telu neurona i aktivno se transportuju duž aksona do nervnog završetka.
Sinteza
Neurotransmiteri se sintetišu u nervnim završecima. Nervni završeci raspolažu raznim enzimskim sistemima pomoću kojih se iz polaznih supstanci kao npr. tirozin, glicin, holin,... sintetišu neurotransmiteri. Oni se posle sinteze transportuju i skladište u sinaptičke vezikule. Ovaj transport omogućavaju transportni proteini vezikule. U membrani vezikule se nalazi vodonična pumpa, koja aktivno upumpava jone vodonika u njenu unutrašnjost usled čega ona postaje pozitivno naelektrisana. Gradijent vodoničnih jona pokreće transport neurotransmitera uz pomoć transportnih proteina. Postoji više vrsta transportera za različite neurotransmitere. Najpoznatiji je transporter za dopamin, serotonin, noradrenalin, adrenalin i histamin (isti transporter za sve ove supstance). U terapiji se ranije koristila supstanca reserpin koja blokira ovaj transporter.
Sekrecija
Nervni impuls koji dospe do kraja nervnog vlakna izaziva promenu njegovog membranskog potencijala. Usled rasta potencijala otvaraju se kalcijumski kanali i joni kalcijuma ulaze u presinaptički završetak. Ti kalcijumski kanali su N i P tipa. Postoje još i kalcijumski kanali tipa L, koji su smešteni u srcu i glatkim mišićima. To je bitmno jer neki medikamenti blokiraju samo određeni tip kalcijumskih kanala (npr. samo L tip). Ulazak kalcijuma izaziva kretanje vezikula ka ćelijskoj membrani i oslobađanje neurotransmitera putem egzocitoze. Egzocitoza je pored skladištenja neurotransmitera važna funkcija vezikula. U ovom procesu aktiviraju se razni proteini koji usmeravaju vezikule do ćelijske membrane. Neki od njih su sinaptotagmin (synaptotagmin), sinaptobrevin (synaptobrevin), sintaksin (syntaxin) i SNAP-25 (SNAP-25). Toksini nekih bakterija: klostridijum botulinum (Clostridium botulinum), čiji toksin botulinustoksin izaziva botulizam i klostridijum tetani (Clostridium tetani), čiji toksin tetanus toksin izaziva tetanus blokiraju proces sekrecije nekih neurotransmitera (pre svega acetilholina (botulinustoksin), GABA i glicina (tetanus toksin)) tako što razlažu gore spomenute proteine egzocitoze.
Kada vezikule isprazne svoj sadržaj one se na kratko spajaju sa ćelijskom membranom. Posle par sekundi se od nje odvajaju i vraćaju u nervne završetke, gde ponovo skladište nove neurotransmitere.
Dejstvo
Neurotransmiteri difunduju kroz sinaptiču pukotinu i vezuju se za postsinaptičke receptore. Postoje dve klase receptora: jonski kanali (jonotropni receptori) i receptori vezani za sistem sekundarnog glasnika (npr. G-protein receptori). Vezivanjem neurotransmitera za postsinaptičke receptore postižu se sledeđe promene.
1. Otvaranje specifičnih jonskih kanala.
2. Aktivacija cikličnog adenozin monofosfata (cAMP) ili cikličnog guanozin monofosfata (cGMP). Ove supstance dovode do daljih promena
3. Aktivacija jednog ili više intracelularnih enzima.
4. Aktivacija transkripcije gena. Transkripcija dovodi do sinteze novih proteina u ćeliji, što izaziva promenu strukture, funkcije i metabolizma ćelije.
Sudbina neurotransmitera
Neurotransmiteri su aktivni samo kratko vreme, u pitanju su milisekunde, a onda bivaju uklonjeni različitim mehanizmima.
•Pošto se sekretuju u vrlo niskoj komcencentraciji oni difunduju u okolnu intersticijalnu tečnost gde se razblažuju i gube svoje dejstvo.
•U intersicijalnoj tečnosti sinaptičke pukotine nalaze se se brojni enzimi koji mogu razgraditi neurotransmitere. Tako npr. enzim acetilholin esteraza razgrađuje ovaj neurotransmiter. Neki bojni otrovi, pesticidi i lekovi upravo inhibišu ovaj enzim čime se dejstvo acetilholina produžava.
•Neki neurotransmiteri npr. adrenalin, serotonin... bivaju resorbovani u presinaptičku membranu uz pomođ transportnih proteina. Resorbovani neurotransmiter se tada može razgraditi u presinaptičkom neuronu ili jednostavno transportovati u vezikule i ponovo iskoristiti.
Vrste neurotransmitera
•I grupa
•II grupa: amini
•III grupa: aminokiseline
•IV grupa:
azot-monoksid
Kotransmisija
Mnogi neuroni u nervnom sistemu ne sekretuju samo jednu vrstu neurotransmitera, već više njih. Tako na primer neki neuroni koji sekretuju acetilholin sekretuju zajedno sa njim i vazoaktivni instestinalni peptid (VIP). Pretpostavlja se da VIP potpomaže dejstvo acetilholina.
Takođe i mnogi postsinaptički neuroni koji sekretuju noradrenalin zajedno sa njim sekretuju i neuropeptid Y.
Uloga kotransmisije nije u potpunosti jasna
Vidi još
•Neuropeptidi
•Sinapse
San Fabiano, Vercelli
San Fabiano je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Brush, Colorado
Braš je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Stéphane Courtois
Stéphane Courtois (25. novembar 1947 - ) je francuski historičar i univerzitetski profesor, najpoznatiji kao jedan od autora i izdavač Crne knjige komunizma. Courtois, koji je u mladosti bio radikalni ljevičar i prigrlio militantni maoizam, kasnije se preobratio u gorljivog antikomunista te karijeru posvetio izučavanju komunističke represije i zločina. Njegova istraživanja su ga dovela do zaključka da je komunizam odgovoran za najmanje 100 miliona smrti u 20. vijeku, te da se zbog toga treba smatrati najsmrtonosnijom ideologijom u historiji.
Brush, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.463, što je 346 (6,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Antun Cragnolini
Antun Cragnolini (Gemona, Italija, oko 1810. - Celovec, Austrija, 1837.), zagrebački graditelj.
Polazio je Akademiju u Veneciji, a u Ljubljani je položio majstorski ispit za zidara i graditelja. Najveće djelo ostavio je u Zagrebu, a to je izgradnja kazališne zgrade za trgovca Kristofora Stankovića (Ćirilometodska 5). Reprezentativna klasicistička zgrada imala je, osim pozornice i gledališta (s tri kata loža), i plesnu dvoranu s galerijom. Oko 1833. nadogradio je na susjednoj palači Oršić drugi kat, da bi dvije zgrade konačno bile spojene u jednu 1897. godine za potrebe gradske vijećnice.
Dolan Springs, Arizona
Dolan Springs je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,033 stanovnika.
Davor Butković
Srednju školu završio je u Centru za kulturu i umjetnost, smjer "suradnik u sredstvima javnog informiranja" u Zagrebu. Novinarstvom se počeo baviti od lipnja 1981. god. Tijekom osamdesetih pisao je u Džuboksu, Poletu, Startu, Danasu, Studentskom listu i Mladini.
Od 1990., piše kolumne u Globusu. Godine 1992. imenovan je zamjenikom glavnog urednika.
Tu funkciju je obnašao od 1995. do 1997., te od 2000. do 2002. godine. Zajedno s Tomislavom Wrussom i Zdravkom Milinovićem osniva Jutarnji list, 1998. godine. Tu je sve do 2014. bio zamjenik glavnog urednika i politički kolumnist.
Franjo Bučar
Životopis
Školovao se u Zagrebu, Beču i Stockholmu, gdje je proučavao gimnastički sustav Švedske. Filozofski fakultet, smjer povijest i zemljopis završio je u Zagrebu, a povijesne znanosti doktorirao je u Grazu 1897. godine.
Kao povjesničar književnosti, bavio se istraživanjem protestantske književnosti u Hrvata, a pisao je i o skandinavskim književnostima. Bio je istaknuti športski pisac te je napisao više priručnika za mnoge vrste športova.
Bio je popularizator i pokretač uvođenja mnogih športskih disciplina u Hrvatskoj, primjerice gimnastike, skijanja, hokeja na ledu i drugih športova. Godine 1895. preveo je te uvodom i uputom popratio djelo švedskog autora C. H. Liedbecka Gimnastika za pučke škole. U svom djelu Igre za društva i škole'' iz 1925. godine u Zagrebu objavljuje prva odbojkaška pravila. Godine 1936. je objavio djelo Eugena Kvaternika ''Promemorija princu Jeromeu Napoleonu. Preveo i predgovor napisao Franjo Bučar''.
Sudjelovao je u osnivanju brojnih klubova i strukovnih saveza, a odigrao je i istaknutu ulogu u sokolskoj organizaciji. Ostavio je opsežnu korespodenciju sa značajnim ličnostima europske kulture i športa. Sakupio je biblioteku od nekoliko tisuća svezaka. Nagrađen je brojnim domaćim i stranim priznanjima. Godine 1909. izabran je za prvog predsjednika Hrvatskog športskog saveza. Može se reći da je Franjo Bučar donio sve športove u Hrvatsku koji su za njegova života postojali. Osnivač je i prvi predsjednik Jugoslavenskog olimpijskog odbora (1919-1927), koji u početku djeluje u Zagrebu. Član je Međunarodnog olimpijskog odbora od 1920. do 1946. godine.
Po njemu je nazvana Državna nagrada za šport "Franjo Bučar" i to je najviša nagrada koju Hrvatska država dodjeljuje za izuzetna dostignuća u području razvitka športa kao i postignuća u svezi s trajnim razvitkom športa. Dodjeljuje se od 1991. godine.
Najveće postignuće dr. Franje Bučara u športovima kojim se bavio (a nastupao je u športskoj gimnastici, klizanju, skijanju i mačevanju) je bilo drugo mjesto u "strmoj vožnji" na skijaškom natjecanju u Pragu 1896. godine
Bučarovi učenici su također ostavili traga u širenju športske kulture. Njegov učenik Ljudevit Filipec, učitelj gimnastike, utemeljio je Hrvatski sokol u Varaždinu 1902. godine te Sokolicu, prvu žensku gimnastičku skupinu u Hrvatskoj 1906. godine, a bio je pionirom nogometne igre u Varaždinu.
Dijastereoizomer
Dijastereoizomeri (ili dijastereomeri) su stereoizomeri koji se ne odnose kao predmet i lik u ogledalu, tačnije, to su svi stereoizomeri koji nisu enantiomeri. Iako su geometrijska i konformaciona izomerija vrste dijastereoizomerije, pojam dijastereoizomera se najčešće odnosi na jedinjenja sa dva ili više stereocentara. Dijastereoizomeri se međusobno razlikuju po fizičkim (za razliku od enantiomera) i po hemijskim osobinama. Razliku u reaktivnosti ispoljavaju i prema hiralnim i prema ahiralnim reagensima.
Jednostavnije postavljeno, da bi dva jedinjenja bila u dijastereoizomernom odnosu potrebno je da se razlikuju po konfiguraciji na bar jednom stereocentru, uz uslov da je u jedinjenju prisutno više od jednog stereocentra (u prisustvu samo jednog, dva oblika će biti enantiomeri). Dijastereoizomerija je posebno zastupljena kod jedinjenja sa većim broj hiralnih atoma, kao što su to ugljeni hidrati, kod kojih je najveći broj stereoizomera u dijastereoizomernim odnosima. Epimeri i anomeri su zapravo specifični dijastereoizomeri.
U dole datom primeru, prikazana su četiri teoretski moguća stereoizomera vinske kiseline. Međutim, kako je u gornja dva oblika prisutna ravan simetrije, oni zapravo čine jedan, optički neaktivan mezo-oblik, koji se sa donja dva oblika odnosi kao prema dijastereoizomerima, usled različite konfiguracije na drugom, odnosno trećem ugljenikovom atomu, redom. Donja dva oblika se međusobno odnose kao predmet i lik u ogledalu, što ih čini enantiomerima.
Kod prikaza dijastereoizomera Fišerovim formulama, često se koriste prefiksi eritro i treo za razlikovanja oblika, gde je eritro dijastereoizomer onaj kod koga su identične funkcionalne grupe sa iste strane formule, a treo onaj kod koga su one sa suprotnih strana. Ovakva demarkacija se najviše koristi kod tetroza, odakle termini i potiču.
Različite fizičke i hemijske osobine dijastereoizomera su našle široku primenu u razlaganju racemskih modifikacija. U smešu enantiomera se dodaje hiralan reagens pri čemu se vrši asimetrična sinteza i kao proizvod dobija smeša dijastereoizomera, koji se zatim mogu razdvojiti hromatografski (najčešće kolonom) ili prekristalizacijom, nakon čega se iz čistih dijastereoizomera može ukloniti početni hiralni reagens.
Ebroin
Ebroin (? - 680/681) je bio franački majordom Neustrije u dva navrata - od 658. do 673. godine te od 675. do svoje smrti. Historijski izvori ga opisuju kao nasilnika i despota koji je svoju vlast pokušavao nametnuti na preostala franačka kraljevstva - Burgundiju i Austraziju.
Ebroin je bio franački plemić, izabran na mjesto majordoma od drugih neustrijskih plemića 658. nakon smrti svog prethodnika Erhinoalda. Godine 673. su njegovi pokušaji da pokori Burgundiju doveli do pobune burgundskih plemića koji su za svog vođu izabrali biskupa Leodegara. Ebroin je tada poražen i prisilno zaređen, odnosno zatvoren u opatiju Luxeil. Iste godine je, međutim, Leodegar poražen od austrazijskog vođe Wulfoalda te prisilno odveden u Luxeil.
Smrt kralja Hilderika je stvorila konfuziju i obojici zatvorenika omogućila da pobjegnu iz samostana, okupe pristaše i preuzmu vlast u svojim kraljevstvima. Ebroin je tada napao Leodegara u Autunu, zarobio ga i dao mu iskopati oči. Potom ga je lažno optužio za Hilderikovo ubistvo i dao pogubiti 12. oktobra 678.
Nedugo nakon što je porazio Austrazijance, godine 681. je ubijen u atentatu.
Ling Cao
Ling Cao (? -203), stilsko ime Gongjue (公訣) bio je kineski vojskovođa iz doba kraja dinastije Han, poznat po tome što je služio gospodara rata Sun Cea. Istakao se u Sun Ceovom osvajanju oblasti Wu i porazio Shanyue vojsku na čelu sa Yan Baihuom. Godine 203. je poginuo u bitci kod Xiakoua, kada ga je strijelom ubio Gan Ning, pirat u službi gospodara rata Huang Zua. U bitci je sudjelovao i njegov 14-godišnji sin Ling Tong, koji je uspio izbaviti očevo tijelo, a kasnije postao jedan od najistaknutijih vojskovođa Sun Ceovog brata i nasljednika Sun Quana.
Oak Hills Place, Louisiana
Ouk Hils Plejs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.195, što je 199 (2,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
B streptokoke
B streptokoke čiji je najpoznatiji predstavnik streptokokus agalaktije su gram pozitivne bakterije iz roda streptokoka. Po Lensfildovoj klasifikaciji (na osnovu strukture ugljenih hidrata ćelijskog zida ili C supstance) svrstane su u grupu B. Izazivaju infekcije kod osoba sa oslabljenim imunitetom. Kod novorođenčadi spadaju među najčešće izazivače meningitisa (uz ešerihiju koli) i sepse.
Izgled i građa
B streptokoke su bakterije loptastog oblika, grupisane u u obliku lanca ili niti. Ćelijski zid građen je iz debelog sloja mureina u kom se nalazi polisaharidni polimer, supstanca A. Na osnovu tipa ovog antigena svrstane su u grpu B po Lensfildu (pogledati streptokoke). Spadaju u grupu β hemolitičkih streptokoka, jer na hranljivoj podlozi krvni agar razlažu gotovo sve eritrocite i na taj način stvaraju β zonu hemolize.
Brentuksimab vedotin
Brentuksimab vedotin ili Adcetris je konjugat antitela i leka koji kombinuje anti-CD30 antitelo i lek monometil auristatin E (MMAE). On je antineoplastični agens koji se koristi za tretiranje Hodžkinsovog limfoma i sistemsko anaplastičnog limfoma velikih ćelija. Brentuksimag vedotin je odobren 2011. Januara 2012. status leka je revidiran dodatkom upozorenje o mogućoj progresivnoj multifokalnoj leukoencefalopatiji i smrti nakon infekcije JC virusom.
B streptokoke
Patogenitet i bolesti
Za čoveka je jednino značajna vrsta streptokokus agalakcije, zato će se o ovoj baktriji govoriti kao o B streptokokama. Ove bakterije izazivaju infekcije kože, vezivnog tkiva, mokraćnih puteva, zapaljenja pluća, sepsu itd. kod osoba sa oslabljenim imunitetom.
Kod novorođenčadi su jedan od najčešćih uzročnika meningitisa i sepse. Infekcija se javlja u prvim danima (rani početak infekcije) ili prvim nedeljama života (kasni početak). Kod infekcija ranog početka obično se dete zarazi B streptokokama u toku porođaja, jer ove bakterije mogu da naseljavaju vaginu. Infekija može imati težak tok.
Grand Encampment, Wyoming
Grand Inkampment je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 450, što je 7 (1,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lelja Dobronić
Lelja Dobronić (Zagreb, 19. travnja 1920. - Zagreb, 19. prosinca 2006.), hrvatska povjesničarka, doktorica humanističkih znanosti.
Vjenčala se 1947. sa sveučilišnim profesorom i filozofom dr. Pavlom Vuk-Pavlovićem. Radila je kao kustosica u Gliptoteci grada Zagreba (1944. - 1948.), u Muzeju grada Zagreba (1948. - 1962.), u Zavodu za zaštitu spomenika kulture grada Zagreba (1962. – 1964.), u Muzejsko-dokumentacijskom centru (1964. – 1967.) te u Povijesnom muzeju Hrvatske (1967. – 1980.), u kojem je bila ravnateljica.
Istraživala je kulturnu povijest grada Zagreba i Hrvatske. Napisala je mnogo knjiga i rasprava. Pripremila je sa suradnicima pet svezaka Povijesnih spomenika grada Zagreba. Temeljito je obradila povijest Kaptola i Nadbiskupijskog dvora. Proučavala je i opisala biografije prvih 29 zagrebačkih biskupa (osim bl. Augustina Kažotića), povijest župa Bedenica i Veliko Trgovišće. Pisala je o starim viteškim redovima. Predavala je na poslijediplomskom studiju pomoćnih povijesnih znanosti Filozofskog fakulteta u Zadru (1970. – 1980.). Kao vanjska suradnica Leksikografskog zavoda „Miroslav Krleža” surađivala je u izradi više enciklopedija. Kao aktivna vjernica, sudjelovala je u radu Hrvatskih sekcija Međunarodnih marioloških kongresa na Malti 1983., u Kevelaeru 1987., u Huelvi 1992. i Czestochowi 1996. Bila je predsjednica Hrvatskog planinarskog društva „Zagreb-Matica”. Bila je članica Matice hrvatske, Društva povjesničara umjetnosti, Društva za povjesnicu Zagrebačke nadbiskupije „Tkalčić”.
Nagrade
Primila je nagradu grada Zagreba (1969.), Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti „Pavao Ritter Vitezović” za životno djelo te nagradu „Ivan Kukuljević Sakcinski” Matice hrvatske. Odlikovana je redom Danice s likom Ruđera Boškovića. Počasna je članica Družbe „Braće Hrvatskoga Zmaja” i počasna građanka grada Križevaca 2000.
Bévillers
Bevije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Amar Bukvić
Amar Bukvić (Zagreb, 10. lipnja 1981.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Nagrade
Za predstavu Kako misliš mene nema?
Nagrada hrvatskog glumišta
Ujedinjeni savez antifašističke omladine Jugoslavije
minijatura|Članovi Glavnog odbora Antifašističke omladine Makedonije. Ujedinjeni savez antifašističke omladine Jugoslavije (USAOJ;, ) je bio masovna antifašistička organizacija omladine Jugoslavije, koja je delovala u okviru Narodnooslobodilačkog pokreta Jugoslavije (NOP).
Osnovan je na Prvom kongresu Antifašističke omladine Jugoslavije, održanom 27-29. decembra 1942. u Bihaću, na Trećem kongresu, održanom 1946. u Zagrebu promenio je naziv u Narodna omladina Jugoslavije (NOJ), a na Četvrtom kongresu, održanom 1948. godine u Beogradu on je ujedinjen sa Savezom komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). U okviru USAOJ-a je nastao i delovao i Savez pionira Jugoslavije.
Osnivanje
Na prvim oslobođenim teritorijama postignuti su veliki uspesi u organizovanju omladinskih organizacija i angažovanju omladine u Narodnooslobodilačkom pokretu. U toku oktobra i novembra 1941. godine na oslobođenoj teritoriji „Užičke republike“ održane su konferencije omladine u Užicu i Čačku i osnovan „Narodnooslobodilački omladinski savez Srbije“. Na Pokrajinskoj konferenciji održanoj u Piperima, 30. novembra 1941. godine, stvorena je „Antifašistička omladina Crne Gore i Boke“, u kojoj je tada bilo okupljeno oko 15.000 omladinaca. U toku jeseni 1941. godine formirani su i omladinski savezi na Majevici, Romaniji, Foči i Kalinoviku, kao i sreski i okružni odbori na oslobođenoj teritoriji Hercegovine, a nešto kasnije i u Bosanskoj krajini. Ujedinjenjem ovih organizacija u Bosni i Hercegovini je stvoren „Narodnooslobodilački omladinski savez Bosne i Hercegovine“. Na teritoriji Hrvatske formiran je „Savez mlade generacije Hrvatske“, a do kraja 1942. godine na Baniji, Lici i Kordunu održane su sreske i okružne omladinske konferencije, a u Dalmaciji je formiran Inicijativni odbor. U Sloveniji je u jesen 1941. godine osnovan „Omladinski oslobodilački front“, koji je u toku 1942. prerasato u masovnu organizaciju, koja je 1943. godine promenila naziv u „Savez slovenske omladine“. Zbog kašnjenja ustanka u Makedoniji, organizacije „Saveza antifašističke omladine Makedonije“ počinju da se stvaraju tek 1943. godine.
Prvi kongres
Prvi kongres Antifašističke omladine Jugoslavije održan je od 27. do 29. decembra 1942. godine u Bihaću. Na ovom kongresu su svi omladinski antifašistički savezi ujedinjeni u jedinstvenu organizaciju - Ujedinjeni savez antifašističke omladine Jugoslavije. U USAOJ je tada uključen i Savez komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ), ali je on i dalje nastavio da samostalno deluje.
Doney Park, Arizona
Doney Park je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5,395 stanovnika.
Ujedinjeni savez antifašističke omladine Jugoslavije
Prvi kongres
Odluku o sazivanju kongresa doneo je Centralni komitet Saveza komunističke omladine Jugoslavije uz saglasnost Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije. Na kongresu je prisustvovalo 365 delegata, od čega 123 iz vojnih jedinica. Osim delegata iz pozadine i vojske, bilo je i po jedan delegat iz Zagreba, Sušaka i Mostara, a iz Crne Gore i Banja Luke po dva delegata. Kongresu nisu prisustvovali delegati iz Slovenije, jer ih je u tome sprečilo otpočinjanje okupatorske ofanzive, kao i delegati iz Makedonije, zbog teškoća putovanja.
Kongres je otvorio Vrhovni komandant NOV i POJ Josip Broz Tito. Na kongresu su podneta tri referata - „Omladina u borbi protiv fašističkih isrebljivača naroda“ Ratka Dugonjića, „Jedinstvo omladine svih južnoslovenskih naroda i oružano bratstvo s omladinom Sovjetskog Saveza - zalog pobjede“ Draga Teslića i „Omladina i sutrašnjica naše domovine“ Ljubinke Bube Milosavljević. U toku rada kongresa, delegatima su se obratili mnogi delegati, među kojima i borac-bombaš Druge proleterske brigade Boško Buha, narodni heroj.
Na kongresu je izabran i Zemljaski odbor USAOJ-a kao jedinstveno centralno rukovodstvo omladine Jugoslavije, koji je na svojoj prvoj sednici izabrao kao svoje izvršno i operativno telo - Sekreterijat, u čijem su sastavu bili: Stane Kavčič, Slavko Komar, Milijan Neoričić, Neda Marović i Grozdana Bjelić. Na čelu Zemljskog odbora USAOJ-a nalazio se Ivo Lola Ribar, sekretar Centralnog komiteta SKOJ-a. Na kraju rada Kongres je usvojio Rezoluciju i uputio proglase - „Omladini svih naroda Jugoslavije“, „Omladini porobljenih zemalja Evrope“ i pozdrave omladini Sovjetskog Saveza, Engleske i Amerike, kao i omladini jugoslovenskih iseljenika u Americi i svim organizacijama i institucijama Narodnooslobodilačkog pokreta.
Rezolucijom, koju je doneo Prvi kongres, određen je organizacioni princip po kome se USAOJ sastojao iz Zemaljskog odbora, nacionalnih i oblasnih odbora, okružnih, sreskih, opštinskih i mesnih organizacija, a osnovu njegove organizacije i aktivnosti sačinjavale su radne čete, omladinski domovi, savezi pionira, kulturne omladinske grupe i druge organizacije, koje su već postojale u pojedinim mestima. Osnovni cilj USAOJ-a bio je da ujedini i organizuje sve snage mlade generacije u službu Narodnooslobodilačkog pokreta, a da bi se to ostvarilo zadaci USAOJ-a i svih njegovih sastavnih organizacija bili su:
Osnivanjem Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Jugoslavije, sve omladinske organizacije stvorene u pojedinim delovima Jugoslavije, koje su imale različite nazive dobile su jedinstven naziv - USAO Bosne i Hercegovine, USAO Hravtske, USAO Srbije, USAO Crne Gore i dr.
Rad između kongresa
Osnivanje Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Jugoslavije imalo je veliki značaj za dalje angažovanje omladine u Narodnooslobodilačkoj borbi, tokom 1943. i 1944. godine. Organizacije USAOJ-a stvorene su u svim onim krajevima, gde pre kongresa, nisu postojale. Istovremeno, u Hrvatskoj, Sloveniji, Crnoj Gori i Makedoniji održani su nacionalni kongresi i izabrana zemaljska rukovodstva USAOJ-a — maja 1943. u selu Bublici, kod Prokuplja, održana je Prva oblasna konferencija USAOJ-a za leskovački okrug, na kojoj je izabrano rukovodstvo USAO Srbije; 28. juna 1943. u Otočcu je održana Prva pokrajinska konferencija USAO Hrvatske na kojoj je formiran i Glavni odbor USAOH-a; u toku septembra u Vojvodini je obrazovan Privremeni pokrajinski odbor USAOJ-a za Vojvodinu; 20. septembra održana je Obalsna konferencija USAO Bosne i Hercegovine za Bosansku krajinu; Prvi kongres USAO Crne Gore i Boke održan je 25. novembra u Kolašinu, na kom je izabran Zemaljski odbor i njegov Sekreterijat.
Politički i kulturno-prosvetni rad USAOJ-a je svakodnevno postajao sve sadržajniji, a pokrenuto je i više omladinskih listova - „Mi mladi“ organ Zemaljskog odbora USAOJ-a, „Riječ omladine“ u Bosni i Hercegovini, „Omladinski pokret“ u Crnoj Gori, „Omladinski borac“ u Hrvatskoj, „Mladina“ u Sloveniji, „Mi mladi“ u Srbij i dr. Pored ovih listova izlazio je i veliki broj oblasnih i sreskih organozacija USAOJ-a, kao i veliki broj vojnih omlaidnskih listova. U maju 1944. godine Ujedinjeni savez antifašističke omladine Jugoslavije imao je oko 500.000 članova, a u redovima NOV i POJ borilo se oko 200.000 omladinaca. Do tada u Narodnooslobodilačkoj borbi poginulo je oko 50.000 omladinaca.
Drugi kongres
minijatura|Delegatkinje II kongresa USAOJ u Drvaru maja 1944 .godine. Drugi kongres Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Jugoslavije održan je u odlobođenom Drvaru, od 2. do 4. maja 1944. godine. Kongresu je prisustvovalo 816 izabranih delegata (582 mladića i 234 devojke) iz svih krajeva Jugoslavije, sa oslobođenih i neoslobođenih teritorija i iz jedinica NOV i POJ. Po nacionalnoj strukturi, delegati kongresa su bili - Srbi 398, Hrvati 218, Slovenci 96, Muslimani 57, Crnogorci 32, Makedonci 2, Italijani 13 (pripadnici italijanskih jedinica u sastavu NOVJ), Jevreji 4, Česi 2, Slovaci 2, Poljaci 1, Rusi 1, Mađari 1, a po socijalnom sastavu - seljaci 350, radnici 216, intelektualci i đaci 239 i drugih profesija 11. Narodnooslobodilačku vojsku Jugoslaviju predstvaljalo je 388 delegata - boraca, komandira i političkih komesara, a organizacije sa terena 428 delegata. Ovaka sastav delegacija pokazuje da je na kongresu bila zastupljena celokupna omladina Jugoslavije. Delegati iz Makedonije, usled udaljenosti i vremenskih uslova, nisu mogli da dođu.
Kongres je otvorio Vrhovni komandant NOV i POJ Josip Broz Tito, koji je u svom govoru odao priznanje omladini za ispoljeni heroizam u borbi protiv okupatora. Na kongresu su pisustvovali i predstavnici drugih organizacija Narodnooslobodilačkog pokreta, kao i gosti iz inostranstva. U toku rada kongresa podneta su tri referata - „Omladina i stvaranje Demokratske Federativne Jugoslavije“, „Udio omladine u oslobodilačkom ratu Jugoslavije“, „Jedinstvo omladine u borbi protiv okupatora - prvi i najvažniji zadatak“. Na kongresu su, kao i na Prvom, govorili omladinci i omladinke iz svih krajeva Jugoslavije. Oni su iznosili iskustva stečena u radi i borbi, o neustaršivosti, požrtvovanju i hrabrosti mladih boraca i omladine na terenu.
Kongres je doneo Rezoluciju i uputio proglas omladini Jugoslavije i omladini svih zemalja i pozdravne telegrame omladini Sovjetskog Saveza, Ujedinjenog Kraljevstva, Sjedinjenih Američkih Država i jugoslovenskoj omladini u SAD. U Rezoluciji omladini Jugoslavije Kongres je postavio sledeće zadatke:
zaklinjemo se čašću, naporima, žrtvama i budućnošću naroda i naše omladine da nećemo žaliti ni svoje živote ni snage u borbi za slobodu, u borbi za savest, čast i budućnost svakog omladinca i omladinke Jugoslavije.
Zaklinjemo se patnjama i nadama naših naroda i naše omladine da nećemo žaliti ni svoje živote, ni svoje snage u borbi protiv namčkih dželata i svih domaćih neprijatelja jedinstva i slobode naših naroda - u borbi za gvozdeno i sveobuhvatno jedinstvo južnoslovenske omladine za novu Demokratsku Feredalnu Jugoslaviju.
Ovaj nap zavet je naša najpunija zahvalnost tebi za sve ono što si učinio za naše narode i omladinu. Naše delo na koje se zavetujemo, to je najbolji put službe interesima otadžbine i interesima mladog naraštaja slovenstva i svih ujedinjenih nacija.
Za delo i život druga Tita stoji čitava omladina Jugoslavije kao jedan boraca."
Narodna omladina Jugoslavije
minijatura|Drugi kongres Antifašističke omladine Crne Gore i Boke održan na Cetinju 15, 16, i 17. decembra 1944. Milica Mušikić čita pozdrave Kongresa. Krajem 1944. i početkom 1945. godine održani su kongresi Pokrajinskih organizacija Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Jugoslavije, koji su mu odredili mesto i ulogu u obnovi zemlje i izgradnji nove države i izvršili mobilizaciju omladine na tim zadacima. Završetkom Narodnooslobodilačkog rata USAOJ je postepeno počeo da napušta forme rada i delovanja stvorene ratnom praksom. Organizacijama USAOJ-a su postavljen jasni zadaci delovanja u školama, pionirskim organizacijama, preduzećima, na selu, u fiskulturnom pokretu i dr. Sredinom 1945. godine Centralni odbor USAOJ-a je doneo odluku o stvaranju Narodne školske omladine, što je omogućilo da se stvori još snažniji uticaj na školsku omladinu. Članovi USAOJ-a su aktivno učestvovali u kampanji tokom novembarskih izbora 1945. godine za Ustavotvornu skuptinu.
Takvom stepenu razvitka nije odgovaralo staro ime organizacije, koje je na Treći kongresu USAOJ-a, održanom od 11. do 15. maja 1946. godine u Zagrebu, promenjeno u Narodna omladina Jugoslavije (NOJ). Ovom kongresu prisustvovalo je 1.485 delegata, a kao gost i maršal Josip Broz Tito. Ovaj kongres je razmatrao osnovne zadatke omladine, dalje proširenje i jačanje organizacije, učešće omladine u izgradnji zemlje i vaspitavanje članstva na principima marksizma-lenjinizma. Kongres je odlučio da se od 1. do 8. juna održi „omladinska nedelja“ i usvojio novi Statut organizacije. Na kongresu je izabran novi Centralni odbor sa 101 članom, kao i Predsedništvo i Sekreterijat Centralnog odbora. Za predsednika Narodne omladine Jugoslavije izabran je Ratko Dugonjić.
Canaletta, Padova
Canaletta je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Ujedinjeni savez antifašističke omladine Jugoslavije
Omladinci narodni heroji
Neki od mladih boraca Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije i članova Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Jugoslavije, koji su odlikovani Ordenom narodnog heroja.
Canaletta, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Trockizam
Trockizam je naziv za marksističku teoriju prema tumačenju ruskog revolucionara i osnivača Crvene armije Lava Trockoga, koji je po njemu dobila ime.
Tokom velikog terora u SSSR 1930-ih godina, "trockizam" je korišten kao zbirni naziv za svako suprotstavljanje Staljinu. Borba protiv trockizma zapravo je bila borba staljinističke birokratije protiv revolucionarnih proleterskih tradicija.
Povijest trockizma
minijatura|[[Lav Trocki]]
Trocki, koji je za vrijeme ruske revolucije bio ideološki i lično blizak Lenjinu, igrao je važnu ulogu u tim događajima, pa se ponekad naziva "su-vođom" revolucije. Svoje viđenje službene marksističko-lenjinističke ideologije je počeo formulirati 1920-ih nakon Lenjinove smrti, ali je zbog toga došao u sukob sa drugim partijskim i revolucionarnim vođama, od kojih je najjačim postao Staljin. Ti su sukobi svoju eskalaciju dobili kada je Trocki izbačen iz KPSS, a njegovi stavovi službeno zabranjeni u SSSR-u. Trocki je otišao u egzil, ali je zahvaljujući ugledu stečenom u revoluciji i građanskom ratu zadržao dio sljedbenika, pogotovo u inozemstvu, gdje je ponekad dolazilo do raskola komunističkih partija na "pravovjerne" staljinističke i trockističke frakcije.
Potonje su se 1938. počele organizirati u Četvrtu internacionalu; u međuvremenu je raskol između trockista i staljinista dobio i svoju nasilnu komponentu. Trocki je u SSSR-u proglašen narodnim neprijateljem, a navodna "trockistička" subverzija je 1936. postala povodom za Veliku čistku, kao i krvavi obračun pro-sovjetskih vlasti španske Republike sa trockističkim revolucionarima iz stranke POUM koji će značajno pridonijeti njenom porazu u građanskom ratu. Ubistvo Lava Trockog 1940. kao i drugi svjetski rat su doveli do marginalizacije Četvrte internacionale, i njenom raspadu na nekoliko suprotstavljenih grupa.
Iako je trockizam dugo vremena bio marginaliziran, sa vremenom su se ponovno počele pojavljivati relativno značajne trockističke grupe i pokreti, prije svega krajem 1960-ih u okviru radikalnih pokreta tzv. Nove ljevice, a poslije završetka hladnog rata je trockizam kod mnogih radikalnih ljevičara preuzeo mjesto kompromitirane i odbačene komunističke ideologije sovjetskog tipa.
Fultonville, New York
Fultonvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 784, što je 74 (10,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Oftalminska kiselina
Oftalminska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 289,285 Da.
Hersbruck
Hersbruk je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Nirnberger Land. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.429 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9574132.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nirnberger Land Hersbruk se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nirnberger Land. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 336 metara. Površina opštine iznosi 22,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.429 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 543 stanovnika/km².
Arnold Zweig
Arnold Zweig (10. novembar 1887 - 26. novembar 1968) je bio njemački pisac, najpoznatiji po romanima posvećenim Prvom svjetskom ratu. Oni su velikim dijelom bili inspirirani Zweigovim vlastitim ratnim iskustvima, a kasnije je na njegov rad značajno uticalo i njegovo jevrejsko porijeklo, ali i protivljenje nacističkom režimu zbog koga je pobjegao iz domovine i neko vrijeme prihvatio cionizam i počeo živjeti u Palestini. Tamošnja su ga iskustva, međutim, razočarala, te je prihvatio ponudu komunističkih vlasti Istočne Njemačke da se vrati i postane jedan od najuglednijih književnika tamošnjeg režima.
Cao Rui
Cao Rui je tokom svoje vladavine nastojao održati vojnu moć države te se trudio na najvažnija mjesta državne uprave postaviti sposobne kadrove. Međutim, isto je tako pokazivao preveliku sklonost izgradnji monumentalnih građevina i hramova, što je financijski iscrpilo Cao Wei i dovelo do dugogodišnje pat-pozicije sa suparničkim državama Shu Han i Istočni Wu. Također je nastojao skupljati što veći broj priležnica, kojih je na kraju bilo nekoliko hiljada. Na samrtnoj postelji je svog malodobnog sina Cao Fanga povjerio regentima Cao Shuangu i Sima Yiju, što je imalo kobne posljedice na njegovu dinastiju, s obzirom da je Cao Shuangovo neprijateljstvo prema Sima Yiju dovelo do Sima Yijevog puča, a kasnije i Sima Yanove uzurpacije prijestolja.
Pei Yaoqing
Pei Yaoqing (裴耀卿) (681–743), kurtoazno ime Huanzhi (渙之), formalno Markiz Wenxian od Zhaochenga (趙城文獻侯), bio je kineski pjesnik i velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je kao kancelar služio cara Xuanzong. Bio je blizak prijatelj kancelara Zhang Jiuling. Kada ih je treći kancelar po imenu Li Linfu obojicu optužio za frakcionaštvo, car Xuanzong ih je obojicu dao smijeniti. Pei je, međutim, ostao u carskoj upravi sve do smrti 743. Bio je poznat po poboljšanju sistema prijevoza hrane od prijestolnice Chang'an do istočne prijestolnice Luoyang, čime je smanjena potreba cara da stalno putuje između ta dva grada.
Germaine (Marna)
Žermen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 500 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 252 metara.
Ivo Dekanović
Ivo Dekanović (Zagreb, 12. ožujka 1931.), esejist, književni kritičar i prevoditelj.
Životopis
Pučku školu pohađa u Valpovu i Vukovaru, nižu gimnaziju u Vukovaru, a višu u Osijeku. Godine 1956. diplomira na Pravnom fakultetu u Zagrebu.
Uz pjesme objavljuje rasprave, kritičke prikaze, eseje i komparatističke studije. Prevodi s francuskog i engleskog jezika.
204
thumb|[[Leptis Magna - ostaci tržnice]]