cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anna Harrison
Anna Tuthill Symmes Harrison (25. jul 1775 – 25. februar 1864) je bila supruga američkog predsjednika Williama Henryja Harrisona koja je nominalno vršila dužnost Prve dame SAD. Iako joj je muž na izborima 1840. godine izabran, zbog bolesti ga nije mogla dopratiti u Washington, te je dužnost Prve dame preuzela njena snaha Jane Irwin Harrison i obavljala sve do Harrisonove iznenadne smrti nepunih mjesec dana kasnije. Anna Harrison je mjesto Prve dame preuzela u dobi od 65 godina, kao najstarija osoba u američkoj historiji; također je postala prva žena koja je postala predsjedničkom udovicom u trenutku stupanja na dužnost, ali i prva, i zasada jedina Prva dama čiji je unuk - Benjamin Harrison - postao predsjednik.
Edisto Beach, South Carolina
Edisto Bič je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Anna Harrison
Rodila se na imanju Solitude kraj današnjeg Morristowna u New Jersey, čiji je vlasnik bio njen otac John Cleves Symmes, ugledni pravnik i budući predsjednik Vrhovnog suda New Jerseya, koji je aktivno sudjelovao u Američkoj revoluciji. Zajedno sa ocem se u dobi od 13 godina preselila u tada divlji Ohio koji su tek počeli naseljavati bijelci. Godine 1795. se upoznala za mladog poručnika Williama Harrisona, za koga će se vjenčati usprkos žestokog očevog protivljenja. Brak je bio sretan usprkos toga što su supružnici nadživjeli osmoro svoje djece:
Anna Harrison je doznala da joj je muž umro upravo u trenutku kada se pripremala za put u Washington. Zbog toga je ostala na porodičnom imanju, gdje se, između ostalih, brinula za unuka koji će kasnije postati predsjednik. Godine 1841. je mužev nasljednik John Tyler potpisao zakon kojim se prvi put udovici bivšeg predsjednika pruža mirovina u iznosu od 25.000 US$.
Edisto Beach, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 414, što je 227 (-35,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Azinfos-metil
Azinfos-metil je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 317,324 Da.
Ivan Kuvačić
Ivan Ivo Kuvačić (Gata kod Omiša, Kraljevina SHS, 12. januara 1923 - ), jugoslavenski (hrvatski) marksistički sociolog, pripadnik praxisove škole mišljenja i jedan od urednika časopisa Praxis.
Biografija
Ivan Kuvačić je nakon osnovne škole u Omišu završio gimnaziju u Zagrebu. Za Drugog svjetskog rata priključio se antifašističom pokretu. Nakon rata počeo je studirati filozofiju u Zagrebu. Studij je nastavio u Lenjingradu i Moskvi, kao stipendist SSSR-a zajedno s prijateljem i kasnijim suradnikom Gajom Petrovićem. Nakon toga zapošljava se 1950-ih kao profesor na učiteljskoj akademiji u Čakovcu. Zatim se seli u Zagreb i predaje na tadašnjem Radničkom sveučilištu Moša Pijade. Od utemeljenja studija sociologije 1963 radi kao profesor na tom odjelu sve do svog umirovljenja 1980-ih. Jedno vrijeme 1960-ih proveo je na Sveučilištu Berkeley (SAD) kao Fulbrightov stipendist. Ivan Kuvačić je bio jedan od osnivača i urednika čuvenog filozofskog časopisa Praxis. Kuvačić je kao i većina njegovih kolega iz praxisove škole mišljenja bio radikalni zastupnik kritike svega postojećega. A ona je po njima podrazumijevala; autorefleksiju i samoispitivanje, zapravo - načela europske filozofije subjektivnosti.
Praksisovskim filozofima je u središtu interesa bio slobodan pojedinac, čovjek, kao građanski subjekt - oni su tako interpretirali samoupravljanje, koje je po njima trebalo biti vrhunac demokracije u kojem bi čovjek, doista bio subjekt. Stoga oni nisu prihvaćali nacionalizam, koji eshatološki postavlja naciju kao temelj svega. A onda se on koristi kao ideološka podloga za praktičku politiku birokratskoga podčinjavanja tog istog naroda, svođenjem njegova bitka na etabliranu tradicionalnost i diskriminaciju svega onoga što se razlikuje od povlaštene društveno-političke koncepcije.
Osobito značajan Kuvačićev doprinos u utemeljenju i organizaciji studija socijologije, -na liniji filozofije koja potvrđuje slobodu čovjekova stvaralačkoga izražavanja.
Meadow View Addition, South Dakota
Medou Vju Adišon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 538.
Rancho Chicón, Emiliano Zapata
Rancho Chicón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Emiliano Zapata.
Gornji Nerezi
Gornji Nerezi su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Gornji Nerezi pripadaju gradskoj opštini Karpoš grada Skoplja. Naselje je severno predgrađe glavnog grada.
U Gornjim Nerezima se nalazi čuveni Manastir svetog Pantelejmona, čija je crkva podignuta u 12. veku i predstavlja jedan od „bisera“ vizantijske arhitekture na tlu današnje Republike Makedonije.
Prirodni uslovi
Gornji Nerezi su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 8 km južno.
Naselje Gornji Nerezi je u severnom delu istorijske oblasti Kršijak, koja obuhvata područje planine Vodno. Selo se smestilo na severnim padinama planine Vodno, sa izvanrednim pogledom na grad Skoplje ka severu. Nadmorska visina naselja je približno 580 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (90%), a manjina su etnički Makedonci (7%). U selu su prisutni i Turci i Srbi.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Bistrița-Năsăud
Bistriţa-Năsăud čita se Bistrica Nasaud (rumunjski: Județul Bistrița-Năsăud, mađarski: Beszterce-Naszód megye, njemački: Kreis Bistritz-Nassod) je jedan od 41 rumunjskih okruga (județa / jedinica lokalne uprave) na sjeveru Rumunjske u Transilvaniji.
Geografske karakteristike
Okrug Bistriţa-Năsăud graniči sa Okrugom Suceava sa istoka, sa Okrugom Cluj sa zapada, sa Okrugom Maramureş sa sjevera i sa Okrugom Mureş sa juga.
Bistriţa-Năsăud prostire se po šumovitim Istočnim Karpatima gdje se nalaze i planinski masivi Rodna i Călimani. Ovaj posljednji visok 2096 metar]]a je najveći masiv vulkanskog porijekla u Rumunjskoj. Rijeka Someşul Mare sa svojim pritokama Ţibleş i Illişua oplakuju jugozapad okruga.
Okrug Bistriţa-Năsăud ima površinu od 5,355 km² a po popisu stanovništva iz 2011. imao je 286,225 stanovnika, od toga 247,627 Rumunja, 14,350 Mađara i 11,937 Roma i zanemariv broj ostalih nacija.
Privreda
Administrativni centar je grad Bistriţa, on je i centar industrije okruga, u kom se proizvodi građevinski materijal, celuloza i obrađuje drvo. Drvo i celuloza proizvode se i u Năsăudu i Ilva-Mici, a građevinski materijal u Sângeorz-Băiu. Pirit se kopa u masivu Rodna još od 15. vijeka.
Okrug Bistriţa-Năsăud je prije svega poljoprivredni kraj u kom se uzgoja vinova loza i stoka.
Atrakcije
U gradu Bistriţi pronađene su grobnice iz neolita i brončanog doba, a u naselju Sărăţel nalaze se ruševine dačke citadele.
Masiv Rodna je najveća turistička atrakcija okruga, sa slikovitim jezerom Lala, dolinom Vinţului i planinom Ineu visokom 2.380 metara. Selo Bârgăul poznato je po folkloru i planini Henuil Mare (1612 metara). A gradić Coşbuc poznat je kao rodno mjesto pjesnika George Coșbuca (1866. - 1918.), po kojem je kasnije i dobio ime. Gradovi Beclean, Năsăud i Rodna poznati su po arhitekturi svojih crkava.
Năsăud ima muzej sa bogatom zbirkom srednjovjekovnog oružja, keramike i kovanica, a gradić Reteag muzej posvećen Ionu Pop-Reteganulu (1853. - 1905.), skupljaču narodne umjetnosti.
Augea
Ože je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 272 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 244 metara (maksimalnoj 400 m, a minimalnoj 188 m).
Danilo Pejović
Danilo Pejović (Ludbreg, 6. mart 1928 - Zagreb, 4. oktobar 2007), bio je hrvatski filozof, jedan od osnivača i urednika časopisa Praxis 1964.
Biografija
Danilo Pejović se u vrijeme Drugog svjetskog rata pridružio partizanima, nakon rata nastavio je studij na Filozofskom fakultetu u Zagrebu na kojem je diplomirao 1953 godine filozofiju. Na istom fakultetu je 1958. godine doktorirao s tezom o ontologiji Nikolaja Hartmana (Realni svijet. Temelji ontologije Nikolaja Hartmana). Od 1956 radi kao asistent na Odsjeku za filozofiju istog Fakulteta na kojem je ostao sve do svog umirovljenja 1998. Od 1971 je redovni profesor estetike i historije filozofije. Pejović je bio jedan od osnivača časopisa Praxis i njegov kourednik uz Gaju Petrovića, ali se već 1966, nakon svega dvije godine izlaženja časopisa, razilazi sa grupom Praxisovaca i slijedi svoj vlastiti filozofski put.
Primarni Pejovićevi filozofski interesi, bilu su: historija filozofije, ontologija, estetika, filozofija jezika i pragmatika, puno je prevodio (sa njemačkog) proslavio se sa prijevodom Martina Heideggera O biti umjetnosti: izvor umjetničkog djela. Čemu pjesnici? (1958) . Za života objavio je deset vlastitih knjiga, ali je objavio puno filozofskih tekstova u zajedničkim djelima sa ostalim kolegama sa odsjeka; Filozofska hrestomatija i Filozofijski rječnik (1965). Posljednjih godina svog radnog vijeka, vodio je postdiplomski studij, i predavao je na postdiplomskom studiju u Interfakultetskom centru u Dubrovniku. Pejović je često predavao u Austriji, Švicarskoj, Italiji,Engleskoj, SSSR-u, ČSR, Bugarskoj, Rumunjskoj i Indiji, i kao gostujući profesor na Univerzitetima u Münchenu i Parizu. Sudionik i organizator je brojnih međunarodnim filozofskih skupova i simpozija. Danilo Pejović bio je član Društva književnika Hrvatske i njegova Upravnog odbora, te član PEN-kluba. U kritičnim 1970-im bio je potpredsjednik Matice Hrvatske.
Nakon umirovljenja 1999. izabran je u počasno zvanje profesor emeritus na Odsjeku za filozofiju gdje je i nakon umurovljenja honorarno radio na postdiplomskim studijima. Danilo Pejović je dobitnik dviju nagrada Matice Hrvatske (1967 i 1970.) i spomen-medalje Sveučilišta u Zagrebu (1998.). Bio je vanjski član Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine.
Moriolo, Pisa
Moriolo je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Los Encinos, Tlalpan
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2606 m.
Martinetta, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Parodije simbola ihtisa
Darwinova riba
thumb|200px|Isusova riba jede Darwinovu ribu Darwinova je riba simbol ihtisa s prikačenim "evoluiranim" udovima i stopalima te riječju Darwin ispisanom unutar njega (nalik riječi ΙΧΘΥΣ ili Isus pronađenoj u nekim kršćanskim inačicama). Ona simbolizira znanstvenu teoriju evolucije, čije je temelje postavio Charles Darwin, nasuprot kreacionizmu, koji se često povezuje s kršćanstvom. Darwinova riba pokazuje stiliziranu sličnost s Ichthyostegom, koja je glavni primjer prijelaznog fosila. S Darwinovom ribom srodna je riba s udovima i riječju 'evolve' te rukom koja drži ključ.
Retorički stručnjak Thomas Lessl ponudio je anketni upitnik imateljima amblema Darwinove ribe. Na temelju njihovih odgovora on interpretira ovaj simbol kao znanstveni "blackface", parodiju koja je jednim dijelom poruga, a jednim dijelom imitacija. Iako imatelji često objašnjavaju ovaj simbol kao prigovor protiv kreacionizma, Lessl sugerira da ovaj amblem predstavlja metaforu kulturnog napretka.
Darwinova je riba dovela do natjecanja u odbojničkim naljepnicama. Izrađen je dizajn u kojem veća "Isusova riba" proždire Darwinovu ribu. Ponekad veća riba sadrži slova koja izriču riječ "Truth" (hrv. Istina). Daljnji korak prikazuje dvije ribe od kojih jedna ima udove i oznaku "I evolved" (hrv. evoluirala sam), dok druga bez udova sadrži oznaku "You didn't" (hrv. ne, nisi). U drugoj pak inačici Darwinova riba ustima odnosi manju, mrtvu Isusovu ribu držeći je za njezin rep. Još jedna inačica jest riba "ixnay" (prema svinjskom latinskom za "nix" i paronimnim ΙΧΘΥΣ). Ostale inačice prikazuju ribu s natpisima "Evolution" ili "Darwin" kako guta ribu s natpisom "ΙΧΘΥΣ", "Jesus" ili "Truth". U drugoj inačica riba s natpisom "Science" (hrv. Znanost) guta ribu s natpisom "Myth" (hrv. Mit).
Porijeklo
Godine 1983. dva prijatelja uključena u južnokalifornijske ateističke i slobodoumne pokrete, Al Seckel i John Edwards, zajednički su izradili dizajn Darwinove ribe, koji je prvi put rabljen na slobodoumnu listu naslovljenu "Darwin's Views on Religion" (hrv. Darwinovi pogledi na religiju) Ujedinjenih ateista 1984. godine. Zatim su ga kao odbojničke značke i na majicama kratkih rukava prodavali Ujedinjeni ateisti i ostale slobodoumne grupe, koji su tijekom 1980-ih dobili od Seckela i Edwardsa slobodnu dopusnicu za to. Chris Gilman, holivudski rekviziter, koji je tvrdio da nije vidio Seckelov i Edwardov dizajn, šalio se idejom o "reklamiranju" alternative "Isusove ribe" 1983. godine dok je radio u trgovini rekvizita u Hollywoodu sve dok se razgovor među zaposlenicima nije okrenuo k sudskom sporu u kojem se razmatralo poučavanje evolucije nasuprot kreacionizma. Odlučio je izraditi prve plastične automobilske ukrase 1988. godine, a 1990. godine pokrenuo je Evolution Design. Evolution design preselio se u Austin u Texasu 1994. godine. Riba Evolution Designa gledala je udesno, a u Seckelovu i Edwardsovu dizajnu gledala je ulijevo, nalik kršćanskom simbolu. Kada je Evolution Design osjetio rizik od gubitka svojih prava na dizajn, Evolution Design počeo je prijetiti da će tužiti tvorce sličnih amblema Darwinove ribe i nelicenciranih proizvoda. Nakon što ih je unajmio jedan od prodavača nelicenciranih proizvoda, Seckel i Edwards zauzvrat su tužili Evolution Design zbog kršenja autorskog prava. Seckel i Edwards nisu tražili tantijeme, već su tražili da Evolution Design dopusti slobodnu uporabu dizajna svakome koga su autorizirali. Seckel i Edwards smatrali su da u duhu parodije i slobodnog govora njihov dizajn prethodi Gilmanovu navodnu originalu iz 1988. godine. Tijekom postupka predočavanja dokaza Gilman nije uspio ponuditi nikakav dokaz da je on izradio dizajn tijekom 1980-ih (koji se u to vrijeme naširoko raspačavao), dok su Seckel i Edwards mogli predočiti poštanskim markama označen materijal uz dodatne datirane materijale koji su prikazivali dizajn Darwinove ribe još iz 1983. godine. Spor je zaključen nakon što je postalo očito da Seckel i Edwards nisu prikladno zaštitili svoj dizajn.
Riba Darwinova nagrada
Riba Darwinova nagrada prikazuje "mrtvu ribu" koja pluta trbuhom nagore, a unutar nje su ispisane riječi Darwin Award (hrv. Darwinova nagrada) kazujući tako da putem prirodne selekcije slabije prilagođeni izumiru.
Jestiva riba
Jedna parodija simbola prikazuje ribu s riječju "Gefilte" (hrv. kosan, isjeckan) ispisanom slovima stiliziranim da nalikuju hebrejskim slovima. To je referencija na gefilte ribu, tipično jelo židovske kuhinje; rabljena na automobilu ona označava da je vozač automobila židov.
Druga parodija, koja se najčešće vidi u područjima nastanjenima ljudima norveškog porijekla, riba je koja sadrži riječ "Lutefisk".
Još jedna parodija na tu ribu prikazuje samo donju repnu peraju, a unutar ribe iščitava se "n'Chips" što je dosjetka na "Fish and Chips".
"Sushi" ispisan unutar ihtisa još je jedna slična inačica.
Star Trek
thumbnail|"Trek Fish" "Ribu Trek" dizajnirao je Eugene "Rod" Roddenberry Jr., sin tvorca Zvjezdanih staza Genea Roddenberryja. Njegova je motivacija za to bila sljedeća:
Njezin dizajn evocira zvjezdani brod kakav se može vidjeti u istoimenu programu, s legendom "TREK" ispisanom unutar simbola.
Pastafarijanizam
Zagovornici parodijske religije pastafarijanizma, koja je stvorena 2005. kao protest na odluku Kanzaškog ureda za obrazovanje kojom se zahtijeva poučavanje inteligentnog dizajna, dizajnirali su vlastitu inačicu ihtisa s karakterističnim "okrugličastim privjescima" Letećeg špageti čudovišta i očnim ograncima. Drugi, složeniji dizajn prikazuje prije spomenutu "Isusovu ribu koja jede Darwinovu ribu" pri čemu Leteće špageti čudovište zauzvrat napada "Isusovu ribu".
Cthulhu
thumb|[[Cthulhu prikazan kao parodija na odbojnički ures ihtis.]] Cthulhu je fiktivan divovski stvor, jedan od Velikih Starih iz Mita o Cthulhuu H. P. Lovecrafta. Često se citira zbog danih ekstremnih prikaza njegova izgleda, veličine i odbojnog terora koji izaziva. Cthulhu se često navodi u znanstvenofantastičnim i fantastičnim krugovima kao duhovita kratica za ekstreman horor ili zlo. On je također oslikan u parodiji na ihtis.
Ostale ribe
thumb|100px|left|Obezglavljen ihtis thumb|100px|Na udici uhvaćen ihtis Ove su parodije otvorile mnogo tržišnih niša za riblje simbole. Riba "viking" koja nosi štit i rogastu kacigu s dvama ihtisima na kraju koplja (među ostalim inačicama) prodaje se na majicama kratkih rukava i šalicama za kavu. Poklonici Zvjezdanih ratova mogu izabrati ribu "Yoda" koja ima dva vrška peraja sa svake strane tijela nalikujući Yodinim ušima. Postoje također budistički, hinduistički i neopaganski primjerci, a mnogo nereligijskih primjeraka proširilo se na politička, tehnička i druga područja uključujući sljedeće inačice: 666, Alien, Angler, Atheist, Bite-Me, Blow-Me, Budda, Card Shark, Cat, Cthulhu, Cyber Shark, Darwin, Dead Fish, Devil, Dinner, DNA, Dog, Enigma, Evolve, Fish Food, Fishn', Flying Spagehetti Monster, Freud, Geflite, Heathen, Hindu, Hooked Fish, Ixnay, Jeebus, Jesus (bez udova), Jesus Is Borg, Lawyer, Lutefisk, N'Chips, Pagan, Phish, Pirate, Prozac, Punk, Randi, Rasta, Reality Bites, Robot, Sales, Satan, Sci-Fi, Science, Scuba, Sinner, Ske?tic, Surfer, Sushi, Thor, Trek, Tuna, Vampyre, Veg, Viagra, Wiccan, Xanax, and Yoda.
Axocopa, Nanacamilpa de Mariano Arista
Axocopa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Nanacamilpa de Mariano Arista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2628 m.
Gorno Orizari (Skoplje)
Gornji Orizari su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Gornji Orizari pripadaju gradskoj opštini Šuto Orizari grada Skoplja. Naselje je severno predgrađe glavnog grada.
Torre Colonna-Sperone, Palermo
Torre Colonna-Sperone je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Gorno Orizari (Skoplje)
Prirodni uslovi
Gornji Orizari su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 10 km severno.
Torre Colonna-Sperone, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1521 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Opština Lázaro Cárdenas, Michoacán
Lázaro Cárdenas je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 34796 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Gorno Orizari (Skoplje)
Prirodni uslovi
Naselje Gornji Orizari je u okviru istorijske oblasti Skopsko polje i položeno je u južnom podnožju Skopske Crne Gore. Severno od naselja izdiže se planina, a južno se pruža polje, koje je plodno i gusto naseljeno. Nadmorska visina naselja je približno 350 metara.
Pueblo, New Mexico
Pueblo je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Gorno Orizari (Skoplje)
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Pueblo, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 125.
Gorno Orizari (Skoplje)
Stanovništvo
Gornji Orizari su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 454 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%). Ostalo su mahom Srbi.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Schweickershausen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildburghauzen Švajkershauzen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Hildburghauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 340 metara. Površina opštine iznosi 9,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 148 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 15 stanovnika/km².
Opština Amărăștii de Sus, Dolj
Amărăștii de Sus je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Sovjetska ekspedicija na Mount Everest 1982.
Sovjetska ekspedicija na Mount Everest 1982. penjala se na vrh novom rutom po Jugozapadnoj strani, lijevo od Centralne jaruge. Bio je to prvi sovjetski uspon na Mount Everest, jer se 11 alpinista popelo na vrh. Engleski planinar Chris Bonington rutu je ocijenio kao tehnički najtežu ikad ispenjanu na Everestu, što su priznali i ostali eminentni alpinisti.
Period 1952 - 1959
Početkom 50-ih godina XX vijeka trajala je utrka između Britanaca i Švicaraca oko prvog uspona na Mount Everest. U utrku su se uključili i Rusi. U oktobru 1952. poslali su vojnim avionima jaku ekspediciju od 35 članova na Everest. Nakon dugotrajnog pješačenja od Lase do Baznog kampa sa sjeverne strane, nosači su isplaćeni. Rusi su počeli penjanja bez aklimatizacije, koristeći predhodne britanske rute preko Sjevernog prevoja. Iz Kampa 7, na visini 8200 m. javili su se radio vezom, nagovještavajući uspon na vrh u naredna dva dana, zavisno od vremenskih prilika. To je bilo posljednje što se od njih čulo. Zatrpala ih je lavina. Bio je jedan bezuspješan pokušaj potrage i o ovom događaju se nije puno pričalo.
Između 1954 i 1960, došlo je do prvih ličnih kontakata sa John Huntom, vođom britanskih Everest ekspedicija, koji su otvorili prozor u svijet za Sovjetsko planinarstvo (i ne samo za njega).
Izviđačka ekspedicija 1958.
Godine 1955 Sovjetski Savez je predložio Kini formiranje zajedničkog tima sa ciljem osvajanja Everesta. Kinezi su zatim izgradili put dug 360 km. do Baznog logora ispod Everesta. Krajem 1958. god. jedna zajednička izviđačka ekspedicija uputila se na Everest i sačinjavali su je: 10 kineskih i 3 sovjetska penjača, 3 meteorologa, 4 topografa, 10 tibetanskih nosača, 4 radio operatora i jedan dio pomoćnog osoblja. Materijal do Baznog kampa na 5900 metara je prebačen sa 50 konja i 350 samarnih životinja. Ekspediciju su pratila dva vojnika sa automatskim naoružanjem. O ekspediciji, zbog političke situacije u Tibetu, nije bilo objavljenih vijesti. Zaključak ekspedicije je bio da ruta na vrh treba da ide sa istočnog Rongbuk lednika preko Sjevernog prevoja.
U proljeće 1959. izbili su neredi u Tibetu, i ekspedicija na vrh je odložena. Kada se početkom 1960 situacija u Tibetu smirila, Kinezi su predložili nastavak priprema. U međuvremenu uslijedio je i politički razlaz između Kine i Sovjetskog Saveza. Zajednički planinarski tim se raspao, Sovjeti su odbili daljnju saradnju, a povukli su i opremu. Kineska vlada je naručila novu opremu u Švicarskoj i 1960. kineska ekspedicija je osvojila Everest. Sovjeti su mogli samo da čestitaju.
1982
Sovjeti su se pojavili tek 1982. god. Pohod na Everest bio je posvećen 60-godišnjem stvaranju SSSR. Ekspedicija je brojala 25 članova: vođa, trojica trenera, 17 alpinista i 4 ostalih. Do tada su sovjetski alpinisti osvojili najviši vrh visine 7495 metara, koliko iznosi visina Vrha kumunizma u Pamiru. Do vrha Everesta su dolazili penjući se u parovima, bez pogibija, ali sa nekoliko amputiranih prstiju.
Uspon na vrh
Za napredovanje prema vrhu podigli su slijedeće kampove:
Ekspedicija je za završni uspon koristila jedinstvenu taktiku. Kada su Balberdin i Mislovski iz jurišnog kampa na 8500 m. u 4 sata po noći krenuli na vrh, u naredna dva sata, prema rasporedu koji je radio vezom dolazio iz Baznog kampa, krenuli su svi parovi predhodno raspoređeni po visinskim kampovima, počevši od kampa 1 na 6500 m. Prvi dvojac je izašao na vrh oko 14 sati, zadržali se pola sata i krenuli nazad. Zatim su se zagubili u snježnoj mećavi. Drugi par je pošao u pomoć i pronašli su kolege ispod vrha. Nakon što su ukazali pomoć dvojici promrzlih koji su se vraćali sa vrha, i sami su odlučili uspeti se na vrh. Za to vrijeme ostali parovi su se pomjerali prema gore. Ovaj kružni tok penjanja i silazaka trajao je nekoliko dana dok se 11 alpinista nije našlo na vrhu.
Loma Chica, Tehuipango
Loma Chica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tehuipango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2568 m.
San José de los Orozco, Villa de Guadalupe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1527 m.
Start-Up (TV serija)
Start-Up je južnokorejska dramska TV-serija originalno emitirana 2020. godine na programu TV-kanala tvN. Protagonistica, čiji lik tumači Bae Suzy je mlada žena koja nastoji postati uspješna informatička poduzetnica te se priključuje startup kompanijama u Sandboxu, fiktivnoj južnokorejskoj oblasti koja predstavlja ekvivalent Silikonske doline u SAD.
Kanski filmski festival 1962.
Zlatnu palmu je osvojila brazilska drama O Pagador de Promessas u režiji Anselma Duartea. Nagradu za najboljeg glumca su osvojili Dean Stockwell, Jason Robards i Ralph Richardson za nastup u filmu Long Day's Journey Into Night, a nagradu za najbolju glumicu su podijelile Katharine Hepburn za nastup u filmu Long Day's Journey Into Night i  Rita Tushingham za nastup u  filmu A Taste of Honey.
Tadašnju Jugoslaviju je na programu festivala predstavljao Dvoje u režiji Aleksandra Petrovića.
Festival je obilježio manji skandal vezan uz omnibus film Boccaccio '70 koga su zajedno režirali Luchino Visconti, Vittorio de Sica, Federico Fellini i Mario Monicelli. Nakon odluke producenata da, zbog prevelike dužine, u međunarodnoj verziji izbaci Monicellijev segment, ostala tri režisera - Visconti, De Sica i Fellini - su iz solidarnosti odbili doći u Cannes promovirati film. Zbog toga je on prikazan izvan službene konkurencije.
Santa Rita, Santiago Tlazoyaltepec
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2434 m.
Gonzalo Morales Sáurez
Gonzalo Morales Sáurez (San José, 9. srpnja 1945.), kostarikanski slikar i kipar najpoznatiji kao jedan od vodećih predstavnika kostarikanske umjetnosti u svijetu. Od 1970. do 1974. školovao se u Madridu, a svjetsku slavu postigao je svojim hiperealističnim platnima koja su izložena u brojnim svjetskim galerijama.
Morales Sáurez rođen je 9. srpnja 1945. u San Joséu. Slikarstvo obrazovanje započeo je s ocem, Gonzalom Moralesom Alvaradom, također slikarom, da bi se kasnije preselio u Madrid i diplomirao na Kraljevskoj akademiji umjetnosti, nakon koje je studirao i u Barceloni.
Moralesova platna nalaze se u zemljama poput Španjolske, Sjedinjenim Država, Francuske i brojnih latinoameričkih zemalja, dok se u Kostariki njegova djela mogu vidjeti u sklopu brojnih javnih institucija, poput Zakonodavne skupštine ili Nacionalnog muzeja.
Nizza Superiore, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 366 m.
Jane Irwin Harrison
Jane Irwin Harrison (23. jul 1804 – 11. maj 1846) bila je snaha američkog predsjednika Williama Harrisona i de facto Prva dama SAD za vrijeme njegovog kratkog predsjedničkog mandata; dužnost Prve dame je nominalno vršila Harrisonova supruga Anna Harrison, ali zbog bolesti nije mogla doći u Washington sve do muževe smrti.
Jane Irwin Harrison je bila rodom iz Pensilvanije, te se udala za Williama Harrisona Jr., Harrisonovog sina koji je preminuo 1838. godine. Njena sestra Elizabeth Ramsey Irwin (1810–1850) je bila u braku sa drugim Harrisonovim sinom Johnom Scottom Harrisonom čiji će sin Benjamin Harrison 1888. godine postati američki predsjednik.
Липље (Љиг)
Липље је насеље у Србији у општини Љиг у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 308 становника.
Овде се налази Кућа Радивојчића у Липљу.
Порекло становништва
Староседеоци су Брдарићи, Живановићи, Теодоровићи и Радивојевићи. Највећи је део становништва пореклом са Косова. Браћа Радивоје и Симун су се доселили крајем XVIII века из Горње Брњице недалеко од Приштине, од двојице браће су: Радивојчевићи, Антонијевићи, Саматовићи, Јевтићи, Мијаиловићи, Милевићи, Гајићи, Павловићи, Лакићи, Сарићи, Сретеновићи и Живановићи, славе св. Николу.
Демографија
У насељу Липље живи 317 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 48,9 година (47,1 код мушкараца и 50,8 код жена). У насељу има 149 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,50.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Hidroelektrana Ovčar Banja
thumb|250px|Ulaz u hidroelektranu Ovčar Banja Hidroelektrana Ovčar Banja je protočna hidroelektrana u Srbiji. Nalazi se na Zapadnoj Moravi na ulazu u Ovčarsko-kablarsku klisuru kod mesta Ovčar Banja. Snaga elektrane je 5,8 MW. Ova elektrana i obližnja hidroelektrana Međuvršje posluju u okviru preduzeća Drimsko-limske hidroelektrane koje je u sastavu Elektroprivrede Srbije.
Karakteristike
Brana i mašinska sala ove hidroelektrane su odvojene. Brana hidroelektrane Ovčar Banja je gravitaciona, a maksimalna visina vodenog pada je oko 20 metara. Voda se do mašinske hale dovodi kroz cevi dužine oko 400 m i prečnika 5 m, koja se kasnije račva na dve cevi prečnika 3 i 2 m. Obe turbine su Kaplanovog tipa. Mašinska sala i razvodno postrojenje su kompletno sagrađeni u planini Kablar, zbog bezbedonosno-političkih razloga.
Elektranu čine dva generatora prividnih snaga 3,2 i 5,6 MVA.
Istorija
Planovi za početak gradnje počeli su da se prave početkom 20. veka, kada su izvršena geofetska merenja, ali su izgradnju elektrane odložili Balkanski i Prvi svetski rat. Velika finansijska kriza između dva svetska rata je takođe odložila početak izgradnje hidroelektrane. Izgradnja hidroelektrane je konačno počela 1946. godine u okviru prvog petogodišnjeg plana. Planirano je da se oprema za izgradnju hidroelektrane kupi u Čehoslovačkoj, ali je sukob sa Sovjetskim Savezom i zemljama Istočnog bloka primorao Jugoslaviju da se osloni na sopstvene snage. Turbinu je izgradio Litostroj iz Ljubljane, dok je električne komponente izradio preduzeće Rade Končar iz Zagreba. Prva sinhronizacija generatora sa mrežom izvršena je 1. januara 1954. godine.
U prvoj deceniji 21. veka transformatori su zamenjeni novim Minelovim transformatorima. Trenutno (maj 2009) se vrši revitalizacija elektrane kojom se planira povećanje snage za oko 20%. Generator je napravio ATB Sever Subotica, turbinu francuska firma Andino, dok je sistem upravljanja uradio Institut Mihajlo Pupin.
Sumpter, Oregon
Sampter je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 204, što je 33 (19,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rialto, Savona
Rialto je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Mesa de Mendoza, Santa María del Oro
Mesa de Mendoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1321 m.
Morrona, Pisa
Morrona je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 368 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Néstor Pitana
Néstor Fabián Pitana (Corpus, 17. lipnja 1975.) je argentinski nogometni sudac i bivši glumac, koji sudi u Argentinskoj superligi, a od 2010. godine je FIFA-in elitni sudac. Sudio je na Svjetskom prvenstvu 2014. godine (4 utakmice), Copi Américi 2015. te na Svjetskom prvenstvu 2018. godine (5 utakmica).
Na potonjem turniru je dobio čast suditi otvaranje između Rusije i Saudijske Arabije. Kasnije je delegiran i kao sudac finalne utakmice između Francuske i Hrvatske, čime je postao tek drugi sudac u historiji koji je sudio otvaranje i zatvaranje jednog prvenstva; prvi je bio njegov sunarodnjak, Horacio Elizondo, koji je 2006. sudio otvaranje i finalnu utakmicu. Tokom tog finala, Pitana je postao prvi sudac u historiji Svjetskih prvenstava koji je uz pomoć VAR-a (videotehnologije) dosudio jedanaesterac u finalu, nakon što je hrvatski reprezentativac, Ivan Perišić, igrao rukom u kaznenom prostoru.
Courcelles-Frémoy
Kursel Fremoa je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 100 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 340 metara (maksimalnoj 340 m, a minimalnoj 262 m).
Caselle Scuole, Piacenza
Caselle Scuole je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Veličanstvena konkubina
The Magnificent Concubine je hongkonški historijski film snimljen 1962. u režiji Li Han Hsianga. Predstavlja remake japansko-hongkonškog filma Yōkihi iz 1955. godine. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Li Hua Li, je Yang Guafei, jedna od znamenite Četiri ljepotice iz kineske historije. Radnja, smještena u 8. vijek kada je Kinom vladala dinastija Tang, prikazuje kako postaje ljubavnica cara Xuanzonga (čiji lik tumači Chun Yen), ali kako na kraju postaje žrtveni jarac kada u Kini izbije katastrofalni An Shi ustanak. Yang Guifei je bila prikazana na Kanskom festivalu gdje je dobila posebnu nagradu za fotografiju u boji. Za vrijeme produkcije su Li Hua Li i Chen Yun postali ljubavnici u stvarnom životu.
Guani, Comonfort
Guani je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1952 m.
Peștera, Sălașu De Sus
Peștera je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Sălașu De Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Sault Ste. Marie, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 14.144 stanovnika, što je -2.398 (-14.5%) stanovnika više nego 2000. godine.
La Ciénega, Técpan de Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 482 m.
Familia Angúlo, Mexicali
Familia Angúlo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
El Triángulo, Comonfort
El Triángulo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1827 m.
Siete Ocotes, Tlalpan
Siete Ocotes je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2923 m.
Gornji Divljaci
Prirodni uslovi
Gornji Divljaci se nalaze na zapadnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Selo je položeno na zapadnim padinama Buševe planine. Nadmorska visina naselja je približno 1.110 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Gornji Divljaci su imali 46 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Loma Bonita, Emiliano Zapata
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Emiliano Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1216 m.
Lady Baldwin
thumb|Bejzbolska karta Lady Baldwina
Charles B. "Lady" Baldwin (8.4. 1859 – 7.3. 1937.) bio je američki ljevoruki bejzbol pitcher. Igrao je šest sezona u klubovima Union Associationa, National Leaguea io Players Leaguea kao što su Milwaukee Brewers (1884), Detroit Wolverines (1885-88), Brooklyn Bridegrooms (1890), i Buffalo Bisons (1890).
Baldwin je četiri sezone igrao za Wolverines. Godine 1887. the Wolverines su osvojili prvenstvo National Leaguea i World Series zahvaljujući četiri Baldwinove pobjede u post-sezoni.
'Lady' Baldwin se ne smije miješati sa suprugom britanskog premijera Stanleya Baldwina, koja je od 1937. godina bila poznata kao Grofica Baldwin od Bewdleya (a neformalno Lady Baldwin).
Ofanziva JVuO u istočnoj Bosni 1943.
mini|250px|Uništen železnički most u blizini [[Višegrada.]] '''Ofanziva JVuO u istočnoj Bosni oktobra 1943. godine''' usledila je nakon kapitulacije Italije, u očekivanju skorog kraja rata.
Napad na Višegrad tokom ove ofanzive bio je jedan od retkih sukoba Mihailovićeve Jugoslovenske vojske u otadžbini sa snagama Vermahta na području NDH. Napad četnika na nemačko-ustaški garnizon u Višegradu 5. oktobra 1943. je izveden na zahtev Saveznika, s ciljem da se američkim i britanskim vojnim misijama prikaže četnička borba protiv okupatora. Napad su, pored ostalih, posmatrali britanski general Armstrong i američki pukovnik Albert Sajc.
Višegrad su prethodno držali Italijani, pa ga nakon njihove kapitulacije preuzimaju Nemci. Četnici su nakratko uspeli da zauzmu Višegrad, ali ga je ubrzo preuzela NOVJ.
Neki revizionistički autori u Srbiji ocenjuju da je "pokušaj Jugoslovenske vojske u otadžbini da oslobodi Sarajevo" bila "najveća antinemačka ofanziva na prostoru okupirane Jugoslavije u toku 1943. godine.
Schweina
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vartburg Švajna se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vartburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 305 metara. Površina opštine iznosi 16,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.950 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 180 stanovnika/km².
Ofanziva JVuO u istočnoj Bosni 1943.
Pozadina
Višegrad je od 1941. godine bio u italijanskoj okupacionoj zoni. Četnici su od početka svog delovanja u NDH bili u saradnji sa italijanskim okupatorom.
César Mazariegos, Yajalón
César Mazariegos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Ofanziva JVuO u istočnoj Bosni 1943.
Pozadina
Početkom septembra 1943. Italija je kapitulirala, a Višegrad su preuzeli Nemci. Nakon pada Italije, intenzivirana su saveznička dejstva. Kod generala Mihailovića je došao saveznički brigadir Armstrong i tražio da četnici poruše četiri mosta na Šarganu. General Dragoljub Mihailović je izbegavao sabotaže u Srbiji, zbog odmazdi, pa je pod pritiskom saveznika odlučio srušiti most kod Višegrada u Bosni. Očekujući skoro savezničko iskrcavanje, Jugoslovenska vojska u otadžbini je je 5. oktobra 1943. napala garnizon u Višegradu u kojem su se, pored trupa NDH, nalazile i dve čete Vermahta.
César Mazariegos, Yajalón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1210 m.
Ofanziva JVuO u istočnoj Bosni 1943.
Pozadina
Na Višegrad je takođe pretendovala i NOVJ, naglo ojačala nakon pada Italije, kako brojčano, tako i po naoružanju oduzetom od Italijana. Zaraćene strane su se nadmetale za posedanje bivših italijanskih položaja.
Napad JVuO na Višegrad
Pod utiskom slabljenja osovinske koalicije, Mihailović je prikupio znatne snage iz Srbije (oko 15.000 ljudi) i sa njima izvršio napad na izolovani nemačko-ustaško-domobranski garnizon Višegrad.
Prema izveštaju američkog kapetana Mensfilda, Višegrad je napadalo 2.500 četnika, a u gradu se nalazilo 800 neprijateljskih vojnika.
Napad je počeo 5. oktobra u 4 časa ujutru. Leva kolona, iako je energično napala, bila je u prvo vreme odbijena žestokom neprijateljskom vatrom iz bunkera. Za to vreme je desna kolona, upadom bombaških odeljenja u samu varoš i gađanjem bacača na Rodića Brdo, nanela paniku kod neprijateljske posade. Leva kolona, posle odbijenog prvog napada, narednim napadom prisiljava neprijateljsku posadu na Borovcu da napusti utvrđenje i pobegne u Višegrad. Desna kolona počela je svoje dejstvo iznenadnom vatrom, što je kod neprijatelja izazvalo paniku i komešanje. Grad Višegrad zauzet je u 9,30 časova.
Američki potpukovnik Albert Sajc, koji je prisustvovao napadu, opisuje da su se četnici hrabro borili:
Mensfild piše da su u četvoroiposatnoj borbi četnici ubili “oko 200 Nemaca“, dok su ostali “nagnuti na bekstvo ka severu“. Prema četničkim izvorima, gubici su bili 350 mrtvih, 400 ranjenih i 22 zarobljena nemačka i hrvatska vojnika; dok su četnici imali 23 mrtva i 5 ranjenih.
Nakon zauzimanja grada, četnici su počinili niz zločina nad civilima, što pominje i Zaharije Ostojić u svom izveštaju od 8. oktobra 1943. godine:
Tokom Bitke za Višegrad, leteće brigade Cerskog, Mačvanskog i Avalskog korpusa nalazile su se u Višegradskoj banji. Potom one provode nedelju dana u obezbeđenju Višegrada, pa dobijaju naređenje da zauzmu Rogaticu.
Napad JVuO na Rogaticu
Nakon pada Višegrada, jedinice JVUO su nastavile nastupanje prema Rogatici, koja je pala 13. oktobra. O borbama za Rogaticu 13. oktobra Operativno odeljenje obaveštava Komandu 15. brdskog korpusa:
S obzirom da je do ovog napada došlo neposredno nakon poraza u Tuzli od partizana, to je dodatno zabrinulo nemačku komandu, ali ona nije imala resursa da se aktivno suprotstavi. S obzirom na nastupanje NOVJ od Tuzle prema Doboju, napad na Travnik i nastupanje kod Prozora, Nemci su stekli utisak o ugroženosti Sarajeva, i ograničili su se na jačanje odbrane.
Napad NOVJ na četnike
Partizani, koji su već bili proterali Mihailovića u Srbiju, nisu mu dozvolili širenje. Četnička grupacija se pojavila na važnoj strateškoj poziciji i uklinila između 2. i 3. korpusa NOVJ. Stoga su dve divizije NOVJ angažovane da je uklone. Novoformirana 27. divizija NOVJ, orjentišući se na prostor istočno od Sarajeva, 22. oktobra zauzela je Rogaticu razbivši četnike. Peta divizija zauzela je 26. oktobra Višegrad od četnika, čime je grupacija JVuO bila potpuno razbijena.
General Mihailović je pokušavao da dovuče još vojnika iz Srbije, ali oni su odbijali da se bore protiv partizana u Bosni. 27. oktobra 1943. godine Radomir Cvetić, komandant Javorskog korpusa JVUO, izveštava Dražu Mihailovića da je streljao neke od mobilisanih boraca iz Srbije, ali oni i dalje neće u Bosnu:
Vrhovna komande Vermahta je ovu operaciju doživela kao lokalni obračun "između četnika i komunista":
Snage NOVJ u Crnoj Gori su istovremeno uspele da preotmu sve gradove koje su četnici oslobodili od okupatora i istisnu četnike sa svih bitnih pozicija, uspostavljajući pri tom kontrolu nad znatnim italijanskim snagama i resursima.
Posledice
minijatura|Kulturno-umetnička ekipa Pete krajiške divizije u okolini Dobrune kod Višegrada, novembra 1943.
Mihailovićev napad na Višegrad nije ostavio bitan utisak ni na Nemce ni na Saveznike, koji su Tita i dalje smatrali najvećim protivnikom Nemaca u Jugoslaviji. Nemački komandant Jugoistoka Maksimilijan fon Vajhs je 1. novembra 1943 ovako ocenio situaciju:
Saveznički visoki oficiri i politički lideri izneli su slične zaključke na međusavezničkim konferencijama u Kairu i Teheranu od 22. novembra do 7. decembra 1943:
minijatura|Presretnuta depeša generala [[Draža Mihailović|Draže Mihailovića vojvodi Đujiću od 21. 11. 1943. kojom mu nalaže da poveća saradnju sa Vermahtom u borbi protiv partizana.]]
Razočaran potpunim ignorisanjem ove njegove akcije od strane savezničkih rukovodstava, Mihailović je obustavio slične aktivnosti i 7. novembra izdao direktivu o opštem napadu na komuniste. Velika većina njegovih snaga van Srbije već se čvrsto vezala za Nemce, a tokom novembra i decembra 1943. i veliki deo snaga u Srbiji (Lukačević, Kalabić, Jevrem Simić, Ljuba Jovanović) potpisao je sporazume sa Nemcima. Obaveštenje nemačkog komandanta jugoistoka o sklopljenom sporazumu sa Lukačevićem vrlo brzo je došlo do Čerčila, i imalo je presudan značaj u odluci o napuštanju Mihailovića.
Zahvaljujući probijanju nemačkog sistema šifrovanja radio-saobraćaja, saveznički rukovodioci raspolagali su veoma dobrim informacijama o zbivanjima u Jugoslaviji, i doneli su odluku o pružanju što veće moguće pomoći NOVJ u materijalu i putem taktičkog sadejstva.
Odbačen od Saveznika, Mihailović ubzo stupa u pregovore sa novim nemačkim izaslanikom za Balkan Hermanom Nojbaherom.
Mihailović o događajima
Mihailović je na svom suđenju naveo borbe na Višegrad kao slučaj gde su četnike zajedno tukli Nemci i partizani:
Iako je u završnoj reči govorio u prvom licu množine, Mihailović nije lično učestvovao u toj akciji.
Liut, Venezia
Liut je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Tlachicolatempa, Tehuipango
Tlachicolatempa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tehuipango.
San Antonio de los Regalado, Villa de Guadalupe
San Antonio de los Regalado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Mandusedum
Mandusedum (Mandussedum) je bila rimsko utvrđenje, a kasnije i grad u Britaniji. Na njegovom mjestu se danas nalazi Mancetter u engleskoj grofoviji North Warwickshire.
Tripontijum
thumb|Ostaci kupališta otkopani godine 2005.