cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sava Kosanović (mitropolit)
Smrt
Od mitropolita Kosanovića je sačuvan žezal u Staroj sarajevskoj crkvi, srebrna čaša na Cetinju i jedan štap u manastiru Ostrogu na kome piše: „Štap je drvo sa rijeke Jordana, držaljka grana mavrijskog duba, podaren mitropolitu Savi od igumana Sv. Save Osvećenog u Palestini 1885. godine.”
U istoriji, Sava Kosanović je ostao zapamćen po velikom nacionalnom, verskom i kulturnom pregalaštvu u doba kada je petvekovno tursko ropstvo zamenila austrougarska okupaciona vlas. Teška borba protiv prozelitizma Rimokatoličke crkve, unije i asimilacione politike okupatorske vlasti, rezultirala je nemogućnošću dužeg ostanka mitropolita Save Kosanovića na mestu mitropolita Dabrobosanskih.
Jim Wells County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 40.838.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 40.838 stanovnika, što je 1.512 (3,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Anatopija
Anatopija je bila privremeno protesno selo u Papenburgu u Nemačkoj. Podignuto je 4. jula 1991. kada je omladina skvotirala ogroman gradilišni prostor (12km dugačak, 3km širok) na kom je kompanija Mercedes planirala izgradnju ceste za testiranje vozila.
Ekološko selo je podignuto da bi zaštitili retke biljne i životinjske vrste od izgradnje auto-puta. Selo je imalo mnoštvo kuća i koliba, podignutih od recikliranih otpadaka društva (plastičnih flaša, automobilskih guma i slično). U njemu su živeli razni ljudi sa raznih krajeva sveta, mnoge životinje i putnici, koji su često navraćali. Selo je promovisalo život u skadu sa prirodom, bez struje, vodovoda i automobila, a stanovnici su obrađivali zemlju i kuvali vegansku hranu zajedno. Pored toga, neprestano su se trudili da privuku pažnju javnosti na njihove anti-Mercedes proteste i otvorili su infošop koji je širio informacije o protestima i dešavanjima.
Početkom 1994. je naređeno iseljenje Anatopije, a talas akcija uperenih protiv Mercedesa i Zelene partije, koja je prodala zemlju Mercedesu, je zapljusnuo Nemačku. Akcije su uključivale proteste, sabotaže i uništavanje Mercedesove imovine, a ukupna šteta je iznosila preko 200.000 eura.
7. januara 1995. Anatopija je iseljena.
Bourbonne-les-Bains
Burbon le Ben je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Langr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2 495 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 38,4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 64,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 282 metara (maksimalnoj n. c. m, a minimalnoj n. c. m).
PLP
__NOTC__ Termin PLP ima više značenja.
Edison, Ohio
Edison je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 437, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
2-Ketoarginin metiltransferaza
2-Ketoarginin metiltransferaza (, mrsA (gen)) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:5-karbamimidamido-2-oksopentanoat S-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u produkciji retke aminokiseline 3-metilarginina, koju koristi epifitna bakterija ''Pseudomonas syringae pv. Syringae kao antibiotik protiv srodnih patogenih vrsta Pseudomonas syringae pv. Glicina''.
Traben-Trarbach
Traben-Trarbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.962 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231124.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bernkastel-Vitlih Traben-Trarbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 110 metara. Površina opštine iznosi 31,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.962 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 190 stanovnika/km².
AED (razvrstavanje)
__NOTC__ Termin AED ima više značenja.
Stevo Julius
Stevo Julius (Kovin, 1929), jugoslavensko-američki lekar, profesor na američkom Sveučilištu Michigan, učesnik Narodnooslobodilačke borbe i sin Dezidera Juliusa.
Biografija
Prof. dr. Stevo Julius je rođen 1929 godine u Kovinu. Otac mu je bio Dezider Julius, znameniti jugoslavenski lekar i ravnatelj Psihijatrijske bolnice u Vrapču. Stevo je sa sedam godina doselio s obitelji u blizinu Zagreba, gdje je započeo školovanje. Tijekom Drugog svjetskog rata, tj. nakon okupacije Kraljevine Jugoslavije i uspostave Nezavisne Države Hrvatske (NDH), Stevo i njegova obitelj su se našli pod udarom "zakonskih odredaba o rasnoj pripadnosti". U namjeri da spasi obitelj od progona, Stevin otac je dao cijelu svoju obitelj pokrstiti u mjesnoj crkvi. Stevin otac je govorio Stevi i njegovom mlađem bratu Đuki da trebaju biti ponosni što su židovi. Stevo se sa svojom obitelji, uz veliku pomoć pisca Slavka Kolara, sklonio u selo Stančić, nedaleko od Božjakovine. U Stančiću je obitelj Julius živjela razmjerno mirno od početka 1942, pa sve do rujna 1943 godine. Godine 1943, Stevin je otac poveo cijelu obitelj, označenu kao židovsku, na teritorij pod kontrolom partizana. Tada četrnaestgodišnji Stevo se našao sa starom talijanskom puškom u ruci na Kordunu. U NOVJ-u je bio kurir u Zagrebačkom partizanskom odredu X korpusa, a zatim u bolnicama u Topuskom, Grumo i VIII korpusu. Kraj Drugog svjetskog rata je dočekao kao izbjeglica u Italiji, a potom se cijela obitelj vratila u Zagreb.
Po povratku Stevo je dovršio školovanje i diplomirao medicinu na Sveučilištu u Zagrebu 1953 godine. Nakon kratke specijalizacije u Zagrebu i službovanja u Goraždu kao liječnik opće prakse, vratio se u Zagreb na mjesto asistenta u bolnicu Rebro. Doktorirao je 1962 godine. 1964 otišao je u američki Ann Arbor (Michigan), gdje se zaposlio na Medicinskom fakultetu Sveučilišta države Michigan. Tu radi i danas u zvanju profesora medicine, profesora fiziologije i profesora hipertenzije.
Većinu svojih istraživanja Stevo Julius je usmjerio prema graničnoj hipertenziji. Posebno ga je zanimalo razlikovanje primarnih od sekundarnih pojava vezanih za krvni tlak. Stevo Julius je objavio oko 330 znanstvenih radova u području hipertenzije, od kojih je veliki broj pobudio veliko zanimanje stručnjaka iz područja hipertenzije.
Stevo Julius je vrlo aktivan u SAD i na međunarodnom planu u edukaciji u području hipertenzije. Za svoj je rad dobio mnoga priznanja, među kojima su: počasni doktorat (Göteborg, Švedska), nagrada Merit (NIH, SAD), Distinguished Faculty Award Sveučilišta Michigan, Life Achievements Award, koju dodjeljuje Council of Hypertension Research, American Heart Association, počasno članstvo društava za hipertenziju Australije, Finske, Mađarske, Španjolske, Švedske i Poljske. Međunarodno društvo za hipertenziju je ustanovilo nagradu "Stevo Julius" za vrhunsku edukativnu djelatnost u području hipertenzije.
DPN
__NOTC__ Termin DPN ima više značenja.
Johnson, Nebraska
Johnson je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 328 stanovnika.
Cardarelli, Teramo
Cardarelli je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 449 m.
PROM
__NOTC__ Termin PROM ima više značenja.
PROM
Patrijarh srpski Teofan
Povodom ustoličenja patrijarha Dimitrija u Peći, Stevan Dimitrijević objavio je u Spomenici, štampanoj tim povodom, spisak srpskih arhiepiskopa i patrijaraha. Iza patrijarha Nikona, koji se pominje od 1419--1435. godine, naveo je patrijarha Teofana kao njegovog naslednika 1446. godine.
Ima istoričara koji ga ne pominju u popisu patrijaraha srpskih ili se pominje patrijarh Teodosije nakon patrijarhe Nikona, kao što je slučaju u Pomeniku iz vremena despota Đurđa Brankovića. U tom slučaju se očigledno radi o patrijarhu Teofanu koji je pogrešno nazvan Teodosije.
DBT
__NOTC__ Termin DBT ima više značenja.
Kinaza teškog lanca miozina
Kinaza teškog lanca miozina (, ATP:miozin-teški lanac O-fosfotransferaza, kalmodulin-zavisni miozin teški lanac kinaza, MHCK, MIHC kinaza, miozin teški lanac kinaza, miozin I teški-lanac kinaza, miozin II teški-lanac kinaza, (miozin-teški-lanac) kinaza, miozin teški lanac kinaza A, STK6) je enzim sa sistematskim imenom ATP:(miozin teškog lanca) O-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz Dictyostelium sp. (sluzave plesni) fosforiliše teške lance Dictyostelium miozin, čime inhibira aktinom aktiviranju ATPaznu aktivnost miozina.
ΑMS
__NOTC__ Termin AMS ima više značenja.
Elvitegravir
Elvitegravir je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 447,884 Da.
Arsenije II
Patrijarh srpski Arsenije II (1453—1463) je poslednji srpski patrijarh na slobodi. On je nadživeo despota Đurđa Brankovića Smederevca, kao i sina mu Lazara, kao i konačni pad srpske srednjovekovne države-despotovine pod višestruko tursko ropstvo 1459. godine. U tim teškim vremenima, pod silnim i strašnim zbivanjima zapustela je Srpska patrijaršija.
Arsenije spada u one episkope koji su se bavili prepisivanjem knjiga. On je prepisao dvanaest mineja. Kao njegov saradnik u ovom velikom poslu pominje se Nikodim II.
Pretpostavlja se da je Arsenije prvo bio mitropolit smederevski i da je sa te pozicije izabran za patrijarha.
TAG
__NOTC__ Termin TAG ima više značenja.
Piriproksifen
Piriproksifen je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 321,370 Da.
AET
__NOTC__ Termin AET ima više značenja.
De Fanti Bernard, Padova
De Fanti Bernard je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Croissanville
Kroasanvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Lisje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 333 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 76 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 53 metara (maksimalnoj 57 m, a minimalnoj 12 m).
Bk
__NOTC__ Termin Bk ima više značenja.
12. 4.
Dani - Godine
12. travnja (12. 4.) je 102. dan godine po gregorijanskom kalendaru (103. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 263 dana.
Događaji
.
Hafenstrasse
thumb|250px|Hafenštrase u St. Pauliju u Hamburgu, juna 2006. Hafenštrase (nem: Hafenstraße) je naziv za skvotirane zgrade u ulicama "Hafenstraße" i "Bernhard-Nocht-Straße" u St. Pauliju, delu Hamburga, Nemačka. Danas je Hafenštrase legalizovan i sastoji se od 12 zgrada u vlasništvu zadruge kojom upravljaju stanari.
12. 4.
Rođenja
.
Smrti
.
Hafenstrasse
Istorija Hafenštrase
Tokom 1980-ih, Hafenštrase je bio žarišna tačka autonomnog i skvoterskog pokreta u Nemačkoj. Od 1984. do 1990. tu su se održavala godišnja okupljanja autonomnih, kojima je prisustvovalo i po 5000 ljudi, na kojima se raspravljalo o skvotiranju, anti-NATO politici, anti-nuklearnoj politici, problemu političkih zatvorenika i međunarodnoj solidarnosti.
12. 4.
Blagdani/Praznici
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Hafenstrasse
Istorija Hafenštrase
Za razliku od ostalih društvenih pokreta u kojima je bilo najviše studenata ili mladih radnika, među skvoterima u Hafenštrase je bilo najviše lumpenproleterijata, pankera i ljudi povezanih sa crnim tržištem. Jedan od grafita na njihovim kućama je glasio: “Kriminalci celog sveta ujedinite se!” Skvoteri su probleme rešavali “revolucionarnom pravdom”. Npr. silovatelja iz svojih redova ne bi predali policiji, nego bi ga brutalno pretukli, obrijali, ponižavali…
Np
Termin Np ima više značenja.
Hafenstrasse
Istorija Hafenštrase
1986. je došlo do pokušaja da se skvoteri iz Hafenštrase izbace napolje. Nekoliko građevina je osvojeno od strane vlasti, ali je jezgro od osam zgrada ostalo netaknuto. 20. decembra 1986. su održane demonstracije podrške Hafenštraseu na kojima je marširalo 12.000 ljudi od kojih je 1500 bilo organizovano u crni blok. Na čelu kolone su nosili transparent: “Gradimo revolucionarnu dualnu moć!”. Tokom marša je došlo do težih okršaja sa policijom u kojima u kojima su skvoteri pretukli i povredili 100 policajaca. Dan kasnije je gorelo 13 robnih kuća u Hamburgu, a šteta je iznosila 10 miliona dolara. thumb|250px|„Hafentreppe“, nekadašnje sastajalište stanara Hafenštrase. 1987. vlasti su preduzimale još nekoliko akcija protiv Hafenštrase, a odmazda je usledila 23. aprila 1987. kada su skvoteri u roku od 15 minuta napali kuće gradskih funkcionera, sudove, prostorije gradskih vlasti i gradski radio Hamburg. Grad je tada proglasio skvotere za “državne neprijatelje broj 1” i u Hamburgu je proglašeno vanredno stanje. Hiljade policajaca je došlo iz cele Nemačke, a granice su bile zatvorene za sve koji su čudno izgledali. Skvoteri su utvrdili kuće čeličnim vratima i bodljikavom žicom na fasadama i krovovima, u slučaju helikopterskog napada. Mesec dana pre toga je otpočelo emitovanje piratske radio stanice “Radio Hafenštrase”, koja je izveštavala o situaciji. Borbe su trajale čitav dan, stotine ljudi je bilo na barikadama, molotovljevi kokteli su leteli, prevrnuta kola, zapaljene gume… Uveče su barikade ostale čitave, a na jednoj od kuća je postavljan transparent sa natpisom “No Pasaran!”. U sledeće dve sedmice je došlo još 2000 policajaca, i napadi policije su se bezuspešno nastavljali. Posle 15 dana borbi, gradonačelnik Donaji je odlučio da se napadi obustave, da se prekine vanredno stanje i da se Hafenštrase legalizuje. Skvoteri su uklonili barikade i poslali gradonačelniku buket ruža, a gradonačelnik je za iznalaženje političkog rešenja dobio medalju Theodor Heuss. Nikad se više nije kandidovao.
1990. je usledila još jedna kampanja protiv Hafenštrase, tvrdeći da podržavaju Frakciju Crvene armije, koja tamo živi. Usledio je napad 1000 policajaca, poslatih od nemačkog državnog tužioca, ali nikakvi dokazi nisu pronađeni koji bi potkrepili te optužbe.
Kada je ugovor o zakupu istekao, kuće su prodate zadruzi, da bi se stišali sukobi skvotera i države.
Fm
__NOTC__ Termin Fm ima više značenja.
Ulmen
Ulmen je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.265 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135083.
Freiburg
Općenito
Freiburg je sa svojih 215.000 stanovnika jedan od najomiljenijih sveučilišnih gradova Njemačke. Zahvaljujući svom položaju na zapadnoj padini Schwarzwalda i u najtoplijem dijelu Njemačke, Freiburg je prvenstveno poznat po blagoj i ugodnoj klimi.
Metropola u Breisgau i njezina okolica nude raznovrsne ponude za korištenje slobodnog vremena i za odmor. Ovaj grad na tromeđi Njemačke, Francuske i Švicarske obilježavaju kozmopolitska i topla južnjačka atmosfera. Zbog odlične prometne povezanosti grad pruža izvrsne mogućnosti izleta kako u susjednu Francusku (25 km), tako i u Švicarsku (60 km). Grad koristi EuroAirport, Basel-Mulhouse-Freiburg koji se nalazi u francuskom gradu Saint-Louis u Alzasu.
Zahvaljujući ljepotama grada, dinamičnom studentskom životu i naporima gradske uprave na očuvanju okoliša, Freiburg je posljednjih desetljeća postao vrlo poznat i atraktivan. Mnogobrojni atributi, koje je grad Freiburg stekao od osnivanja grada od strane loze Zaehringera 1120. godine i tijekom svoje duge povijesti, oslikavaju raznolikost ovog malog velegrada za kojeg se s pravom kaže da je grad šuma, vina i gotike.
Istorija
Osnovao ga je vojvoda od Ceringena u 12. veku kao slobodan grad. Odatle i me grada, koje znači "slobodan zamak". Nalazi se na strateški važnom mestu, gde se spajaju trgovački putevi od Sredozemnog mora, Severnog mora, Dunava i Rajne. Oko 1120. grad je započeo da gradi srednjovekovnu katedralu Minster na mestu starije crkve. Frajburg je 1368. otkupio slobodu od lokalnog grofa i stavio se pod zaštitu Habzburgovaca, koji su dopustili gradu da zadrži veliki stepen slobode.
Kraj srednjeg veka i početak renesanse predstavljali su i vreme napretka i vreme tragedije za Frajburg. Vojvoda Albreht VI uspostavio je u Frajburgu Albert Ludvigs univerzitet, jedan od najstarijih nemačkih univerziteta. Grad je 1520. preduzeo niz zakonskih reformi, koje su bile poznate među najprogresivnijim u svoje vreme. Pokušali su da kombinuju stare gradske tradicije sa starim Rimskim zakonom. Frajburg se 1520. izjasnio protiv reformacije i postao je značajno uporište katoličanstva na gornjoj Rajni. U gradu je bilo rašireno verovanje u veštice, pa je 1536. počeo lov na veštice. Pošto se 1564. pojavila kuga, od koje je umrlo oko 2.000 ljudi posle toga se još više pojačao lov na veštice. Vrhunac lova na veštice bio je 1599. U starom gradu postoji tabla na starim zidinama, koja označava mesto gde su spaljivane veštice.
Tokom Tridesetogodišnjeg rata grad je pripadao čas jednima, čas drugima, tako da su tu vladali Austrijanci, Francuzi, Šveđani, Španci i različiti članovi nemačke konfederacije. Od 1648. do 1805. bio je administrativni centar Prednje Austrije, habzburških teritorija na jugozapadu Nemačke. Jedno vreme, od 1679. do 1697. bio je pod upravom Francuske. Grad je 1805 zajedno sa područjima Brajzgau i ortenau postao deo Badena. Za vreme Drugog svetskog rata Nemci su 1940. greškom bacili 60 bombi na svoj grad. Saveznici su 1944. bombardovanjem uništili veliki deo grada. Većina centra grada je bila sravnjena sem Minstera. Posle rata grad je ponovo izgrađen prema srednjovekovnom planu. Kratko vreme je bio sedište savezne države Baden, koja je ubrzo postala deo veće države Baden-Virtemberg. Francuska vojska je okupirala Frajburg 1945. Poslednja francuska tenkovska divizija napustila je Frajburg 1991.
Položaj
Nalazi se na jugozapadu Nemačke. Blizu je tromeđe Švajcarske, Francuske i Nemačke. Francuska je udaljena oko 25 kilometara, a Švajcarska 60 kilometara.
Sveučilište
Albert Ludwig Universität Freiburg osnovano je 1457. godine i ubraja se u najstarija njemačka sveučilišta. Na jednom od najomiljenijih sveučilišta Njemačke s 11 fakulteta i više od 80 smjerova studira oko 21.000 studenata, od toga 17,5% iz zemalja cijelog svijeta.
Es
__NOTC__ Termin Es ima više značenja.
5-metiltetrahidrosarcinapterin:korinoid/gvožđe-sumpor protein Co-metiltransferaza
5-metiltetrahidrosarcinapterin:korinoid/gvožđe-sumpor protein Co-metiltransferaza (, cdhD (gen), cdhE (gen)) je enzim sa sistematskim imenom 5-metiltetrahidrosarcinapterin:korinoid/gvožđe-sumporna proteinska metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje transfer metil grupa sa kobamidnog kofaktora korinoid/Fe-S proteina na N5 grupu tetrahidrosarcinapterina.
Copake Lake, New York
Kopejk Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Johnson County, Texas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 150.934 stanovnika, što je 24.123 (19,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Hauortova projekcija
thumb|right|Hauortova projekcija strukture [[Glukoza|α- D -glukopiranoza]] Hauortova projekcija je uobičajeni način prikazivanja cikličnih struktura monosaharida putem jednostavne trodimenzionalne perspektive.
Hauortova projekcija je dobila ime po engleskom hemičaru Normanu Hauortu.
Hauortova projekcija ima sledeće karakteristike :
Md
__NOTC__ Termin Md ima više značenja.
Benedetto Croce
Benedetto Croce (Pescasserola, 25. februar 1866. — Napulj, 20. novembar 1952.), italijanski filozof, političar, historičar umjetnosti i literarni kritičar.
Julian, Nebraska
Julian je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 59 stanovnika.
Santa Maria Egiziaca, Frosinone
Santa Maria Egiziaca je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Lr
__NOTC__ Termin Lr ima više značenja.
Jurij Andropov
thumb|180px|Right|Andropov & [[W:hr:Wojciech Jaruzelski|Wojciech Jaruzelski]] thumb|180px|Right|Andropov, [[W:hr:Erich Honecker|Honecker & Leonid Iljič Brežnjev]] Jurij Andropov (rus.  Ю́рий Влади́мирович Андро́пов, Nagutskoj, 15. lipnja 1914. – Moskva, 9. veljače 1984.) je bio sovjetski političar koji je služio kao generalni sekretar KP SSSR i vođa SSSR-a od 12. studenog 1982. do 9. veljače 1984.
Rani život
Andropov je bio sin željezničara i vjerojatno je rođen u mjestu Nagtuskoj, gubernija Stavropol. Školovao se do 1930., do priključenja Komsomolu. Andropov 1939. postaje član KP SSSR-a i postaje prvi tajnik Komsomola u Karelo-Finskoj SSR od 1940. do 1944. Za vrijeme Drugog svjetskog rata Anropov se upleo u partizanske radnje. Nakon rata preselio se u Moskvu i priključio partijskom sekretarijatu. Godine 1954. postaje sovjetski ambasador u Mađarskoj. Andropov je bio jedan od odgovornih za sovjetsku odluku da okupira Mađarsku za vrijeme revolucije 1956. Njegova supruga zvala se Tatjana.
Put prema moći
Dva dana nakon Brežnjevljeve smrti (12. studenog 1982.) postaje Glavni tajnik KP SSSR i vođa SSSR-a. Tako je postao prvi bivši KGB-ovac koji je postao Glavni tajnik KP-a i vođa SSSR-a. Njegvo stupanje u službu vođe na Zapadu je prihvaćeno sa strahovanjem, pretežito zbog njegove uloge u KGB-u i u mađarskoj revoluciji 1956.
Andropov na poziciji
Za vrijeme mandata, Andropov je pokušao poboljšati ekonomiju i smanjiti korupciju. Zapamćen je i zbog borbe za pojačanje radne discipline, koju je provodio pomoću tipičnog sovjetskog administrativnog pristupa i grube neodređenosti odane uspomenama prema Staljinovim pravilima.
Što se tiče vanjskih poslova, napravio je jako malo – rat u Afganistanu se nastavio. Andropova vladavina zapamćena je i po pogoršanju odnosa sa Sjedinjenim Državama. Dok je ispucao mnogo prijedloga koji su uključivali i redukciju srednje-dometnih nuklearnih raketa u Europi i sastanak sa američkim predsjednikom Ronaldom Reaganom, no ti prijedlozi su zanemareni od strane administracija Ronalda Reagana i Margaret Thatcher. Hladnoratovske tenzije pogoršane su padom sovjetskih vojnika u civilnom avionu „Korean Air Flight KAL-007“ nad SSSRom 1. rujna 1983. i američkim premještanjem Pershing raketa kako bi se suočili sa sovjetskim oružjem u Europi. Sovjetsko-američki razgovori oko srednje-dometnih nuklearnih raketa suspendirani su od strane Sovjetskog Saveza u studenom 1983.
Jedan od njegovih najpoznatijih činova za vrijeme kratkog mandata kao vođa SSSR-a je odgovor na pismo, tada djevojčice, Samanthe Smith u kojem je poziva u Sovjetski Savez. To je bio glavni razlog zašto je Samantha Smith postala mirovna aktivistica.
Andropovljeva ostavština
Andropov je umro od zatajenja bubrega 9. veljače 1984., i to nakon mjeseci borbe sa lošim zdravljem. Naslijedio ga je Konstantin Černjenko. Pokopan je u Moskvi, u nekropoli Kremlja.
Andropovljeva ostavština i do danas je tema mnogih debata, kako u Europi tako i u svijetu. O njoj raspravljaju mnogi znanstvenici, ali i mediji. On i dalje ostaje tema mnogih dokumentaraca i ne-fikcije, pogotovo oko važnih godišnjica.
Unatoč Andropovljevu čvrstu stavu u Mađarskoj i mnogobrojnim protjerama i intrigama za koje je bio odgovoran kao dugogodišnji šef KGB-a, mnogi komentatori smatraju ga humanim reformatorom i jednim od najboljih vođa SSSR-a, osobito u usporedbi stagnacijom i korupcijom u kasnijim godinama vladavine njegovog prethodnika, Leonida Brežnjeva. Općenito se smatra pristašom postepenijih i konstruktivnijih reformi nego što je bio Mihail Gorbačov. Veličina spekulacija centrira se oko pitanja bi li Andropov reformirao SSSR na takav način da ga ne bio doveo do eventualnog raspada. No, ne može se poreći da Andropov nije podržavao, tada još mladog, Gorbačova i potencirao ga kao svog budućeg nasljednika, da Gorbačov možda nikad ne bi postao vođa SSSR-a i generalni sekretar KP-a.
Kratko vrijeme koje je proveo kao vođa, većinom u vrlo slaboj državi, ostavlja debatatantima malo konkretnih indicija o prirodi ikakvih hipotetskih proširenih pravila. Isti slučaj je i sa kratkotrajnom Lenjinovom vladavinom, takvo nešto ostavlja prostor debatantima da razviju omiljene teorije i da razviju mali kult ličnosti koji se formirao oko njega.
Kontroverza
Od vremena kada je izabran za Glavnog tajnika KP-a bile su mnoge spekulacije o njegovoj prošlosti. Deklasificirani Andropovljevi spisi pokazuju nam da je „peruredio“ svoju biografiju kako bi udovoljio boljševičkim vremenima – od sebe je napravio sina Osetijskog proletera, a zapravo je bio iz bogate obitelji, vjerojatno židovskog porijekla. U početku Andropov, po izvorima, nije bio točan u izmišljanju svoje „proleterske“ prošlosti. Za vrijeme 1930ih, Andropov je ispitan najmanje 4 puta zbog netočnosti u nekim obrascima koje je popunio.
Njegova obitelj, koja je navodno stigla iz Finske, mogla je doživjeti progone za vrijeme pogroma u 1910. Jedna od teorija govori da je Andropov (čije je pravo ime po teoriji bilo Grigorij) rođen samo nekoliko stotina metara od glavnog središta moskovske policije.
Efijalt
Efijalt (grč. Ἐφιάλτης) bio je atinski državnik i vođa demokratskog pokreta. U drugoj polovini šezdesetih godina 5. veka stare ere sproveo je reforme kojim su smanjena ovlaštenja Areopaga, državnog tela koje je bilo glavni bastion aristokratskog konzervativizma u Atini, što je označilo početak "radikalne demokratije" po kojoj je atinska država postala čuvena. Međutim, Efijalt nije dugo poživeo nakon svojih reformi. Godine 461. st. e. na njega je izvršen atentat koji su organizovale oligarhijske grupacije. Vodstvo u atinskom demokratskom pokretu prešlo je na Perikla.
Unkel
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojvid Unkel se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Nojvid. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 56 metara. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.993 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 612 stanovnika/km².
Efijalt
Nakon što je Kimon, vođa atinske aristokratije, otišao 462. st. e. kao zapovednik atinskog odreda u pomoć Sparti protiv koje se su pobunili heloti, demokrati su pod vođstvom Efijalta prešli u odlučnu ofanzivu. Njihov glavni udarac bio je usmeren protiv Areopaga. U Atini je započeo niz sudskih procesa protiv pojedinih članova Areopaga, pod raznim optužbama: podmitljivosti, utaje državnog novca itd. Za razliku od samog Kimona, čoveka besprekornog poštenja, mnogi njegovi ostomišljenici nisu se, izgleda, odlikovali tom vrlinom. Tim procesima bio je jako uzdrman moralni autoritet mnogih članova Areopaga.
Takođe, smanjena su sudska ovlašćenja arhonata, koji su sada obavljali samo preliminarno saslušanje, dok je glavno pretresanje slučajeva prešlo na helijeju. Sa Areopaga na Veće pet stotina prešla je dužnost provere kvalifikacija građana izabranih žrebom za arhonte (dokimasia), kao i dužnost provere ponašanja arhonata kada im je mandat istekao.
Svakako je bilo još reformi. Neke kasnije odlike demokratije uvedene su posle Klistena, ali svakako pre peloponeskog rata. Moglo bi se zaključiti da su te odlike uvedene u ovo doba, premda se time rizikuje da se Efijalt okarakteriše kao sveobuhvatni reformator samo zbog toga što za neke promene antička tradicija ne kaže ko ih je i kada uveo. Tako, biranje članova Veća pet stotina kockom verovatno nije uvedeno pre 488. godine, kada su arhonti počeli da se biraju žrebom; ali Atina je 453. godine uvela jonskom gradu Eretriji biranje žrebom članova sličnog, iako manjeg, lokalnog veća, svakako ne pre nego što se i biranje članova Veća pet stotina u Atini počelo vršiti na taj način. Slično tome, postoje dokazi da su se helijasti plaćali u šezdesetim godinama 5. veka st. e. (manje je dokaza za pedesete godine), što navodi na pomisao da je plaćanje članovima Veća pet stotina, osvedočeno prvi put 411. godine, takođe uvedeno u ovo vreme.
Posle ovih reformi, neprijatelji demokratije prihvatili su se poslednjeg sredstva koje im je još stajalo na raspolaganju: Efijalt je ubijen iz zasede, ali tok događaja nije se mogao time izmeniti. Kada se vođa aristokratije Kimon vratio u Atinu, našao se u bespomoćnoj situaciji da bilo šta preduzme i uskoro je bio kažnjen ostrakizmom (461. godine).
Kultura Diquis
thumb|right|Relikvija kulture Diquis koja prikazuje čovjeka. Kultura Diquis (nekad pisana i kao Diquís) je bila pretkolumbovska indijanska kultura u Kostariki koja je svooj vrhunac doživjela u periodu od 700. do 1530. godine. Sama riječ "diquís" znači "velike vode" ili "velika rijeka" na boruca jeziku.
West Brookfield, Massachusetts
Vest Brukfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.413, što je 197 (-12,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fas-aktivirana serin/treonin kinaza
Ovaj enzim se aktivira tokom Fas-posredovane apoptoze.
Jones County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.202.
Ehe Shaoge
Ehe Shaoge (? -253) bio je Qiang vojskovođa koji je služio pod kraljem Midangom u doba kineska Tri kraljevstva. Poslan je da napadne Nan'an, ali ga je zarobio Guo Huai, vojskovođa države Cao Wei.
Jones County, Texas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 20.202 stanovnika, što je 583 (2,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
250-e
250-e su bile decenije koja je počela 1. januara 250. a završila 31. decembra 259.
11. 4.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
11. travanj/april (11. 4.) je 101. dan godine po gregorijanskom kalendaru (102. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 264 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Croisilles (Kalvados)
Kroazij je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 404 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 27 metara (maksimalnoj 182 m, a minimalnoj 16 m).
Carosi, Teramo
Carosi je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Juniata, Nebraska
Juniata je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 755 stanovnika.
Pirogalol
Pirogalol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 126,110 Da.
Terni
Terni je grad u Centralnoj Italiji. Terni je najveći grad i administrativni centar istoimene provincije Terni u regiji Umbriji, u kojoj je drugi po veličini grad.
Geografija
right|thumb|270 px|Via Roma, tipična ulica starog Ternija Grad Terni nalazi se u središnjem delu Italije, na jugu Toskane. Grad leži 80 km južno od Perugie, centra regije. Od glavnog grada Rima je udaljen 115 km severno.
Reljef: Terni se razvio u ravnici reke Nere koja je okružena brdima i planinama središnjeg dela Apenina. Grad se prostire na visini od oko 130 m.
Klima: Klima u Terni je izmenjeno sredozemna zbog unutarkopnenog položaja grada.
Vode: Kroz Terni protiče reka Nera, svega par kilometara od njenog uliva u reku Tibar zapadno od grada.
Historija
Naselje na mestu Ternija postojalo je još za vreme praistorije, a prvi poznati stanovnici bili su Sabinjani. Rimljani su ovo područje zauzeli u 3. veku pne. i osnovali grad pod nazivom Interama (latinski: Interamna), u prevedu "između dve reke". Iz ovog naziva nastao je današnji naziv grada.
Na početku srednjeg veka od 755. Terni je u sastavu Langobardskog kraljevstva. Posle toga grad postaje polunezavisna komuna u okviru Umbrije, da bi krajem srednjeg veka bio priključen Papinskoj Državi. Sledećih nekoliko vekova Terni ostaje u ovom stanju, ali se u gradu dešava rana industrijalizacija povezana sa proizvodnjom čelika.
1870. g. Terni je pridružen novoosnovanoj Kraljevini Italiji. Grad se naglo razvija zahvaljujući razvoj industrije (naročito proizvodnje čelika). Međutim, ovaj pogodnost pokazala se kao strahovit problem u toku Drugog svetskog rata, kada je grad bombardovan više od 100 puta da bi se uništila za rat ključna grada industrije. Posle rata grad je obnovljen.
Stanovništvo
Prato danas ima preko 112.000 stanovnika, mahom Italijana. To je 3 puta veće nego pre jednog veka. Tokom proteklih decenija u grad se doselilo mnogo doseljenika iz inostranstva, najviše Kineza.
Gradovi prijatelji
Terni im ugovore o prijateljstvu i suradnji sa slijedećim gradovima:
Elzasonan
Elzasonan je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 421,446 Da.
RF
RF, Rf ili rf imaju više značenja.
Db
__NOTC__ Termin Db ima više značenja.
Vallendar
Falendar je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 86 opštinskih središta okruga Majen-Koblenc. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.463 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7137226.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Majen-Koblenc Falendar se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majen-Koblenc. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 99 metara. Površina opštine iznosi 13,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.463 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 640 stanovnika/km².
Patrijarh srpski Nikon
Sveti Nikon je bio partijarh srpske crkve u periodu (1419—1435).
Na tronu Srpske crkve bio je u vreme vladavine despota Stefana Lazarevića. Najraniji pomen o ovom srpskom jerarhu zabeležio je u Pohvali knezu Lazaru 1419/20. godine Antonije Rafail, knjižnjvnik grčkog porekla koji je izbegao u Srbiju. Jedan penegirik-pohvala pisan je 1424/25. godine, po nalogu patrijarha Nikona. Tih godina despot Stefan sazvao je sabor u Srebrnici, gde je odredio sebi za naslednika Đurđa Brankovića, na saboru je bio prisutan i patrijarh Nikon.
U Jevanđelju koje je oko 1428. godine prepisao monah Dositej u dužem zapisu sačuvano je svedočanstvo o teškom stanju u Srbiji posle smrti despota Stefana. Zahvaćeni paničnim strahom pred turskim nadiranjem ljudi su bežali i zbunjeni lutali da nađu sklonište gde se turčin još nije pojavio. U takvim teškim prilikama na okupu su bili despot Đurađ, patrijarh Nikon i sabor. Patrijarh Nikon je iz svoje rezidencije manastira Žiče morao da se skloni u Podunavlje, gde se održao sabor. Postoji nekoliko različitih mišljenja o mestu održavanja sabora, ipak preovladava mišljenje da je to bilo u Beogradu. Patrijarh Nikon je posebno zaslužan, ne samo za naš crkveni i umetnički život, već i za književnost. Po njegovoj zapovesti i zahtevu Konstantin Filozof je napisao Život Despota Stefana, jedno od najznačajnijih dela srpske srednjovekovne književnosti.
Stillmore, Georgia
Stilmor (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 532 stanovnika.
Georgij Maljenkov
Georgij Maljenkov (8. 1. 1902. - 14. 1. 1988.) je bio sovjetski političar, de facto generalni sekretar Komunističke partije (6. 3. - 7. 9. 1953.) i premijer Sovjetskog Saveza od 1953. do 1955. godine.
Mladost
Georgij Maljenkov je rođen u gradu Orenburgu na području Ruske carevine. Izbijanje Oktobarske revoluciju je imalo veliki utjecaj na ovog mladića koji se već u 17 godini pridružuje Crvenoj armiji tijekom borbi s bjelogardejcima. Taj početni entuzijazam je nagrađen prvi put u travnju 1920. godine kada postaje član komunističke partije. U skladu s prikazanom vjernošću novoj državim tijekom vojnog služenja je bio postavljen bez obzira na to što je imao manje od 20 godina na poziciju političkog komesara. Tokom ovog svog početka karijere on sretnom okolnošću upoznaje Nikolaja Ježova budućeg šefa NKVD-a koji mu postaje politički sponzor tijekom sljedećih 15 godina. Prvi dio života Georgija Maljenkova završava kada nakon napuštanja vojske 1921. godine kreće na Moskovski tehnički fakultet kojega će s uspjehom završiti 1925. godine.
Tajna policija
Po završetku fakulteta on počinje raditi u NKVD-u pod zaštitom Ježova. Kada započinju Staljinove čistke u drugoj polovici tridesetih godina Malenkov se aktivno uključuje u traženju i likvidiranju protudržavnih elemenata. Taj njegov entuzijazam koji nikako da bude prekinut još od tinejdžerskih dana je bio primjećen tako da ga se u ovo crno vrijeme redovito nalazi na sastancima s glavnim odgovornima za čistke. Veoma često na tim okupljanjima on se pred Staljinom čak natječe protiv Berije u pokušajima da nađe veći broj državnih neprijatelja. Kada njegov zaštitnik Nikolaj Ježov pada u zadnjim čistkama on nije niti trepnuo nego se pokušava izboriti da ga naslijedi na mjestu šefa tajne policije, ali tadašnji državni vođa na iznenađenje svih odlučuje prihvatiti politički testament palog šefa tajne službe koji zahtjeva da ga Berija naslijedi. Ova kadrovska odluka je zajedno s ratom blokirala daljnja napredovanja u službi sve do 1946. godine kada napokon postaje član Politibiroa. To napredovanju mu se u trenu učinilo da je bilo pirova pobjeda pošto ga savez Andreja Ždanova Staljinovog očekivanog nasljednika i Berije protjeruje u Kazahstan daleko od baze političke moći. Tek kada je Ždanov umro 1948. godine Maljenkov se vraća u europski dio SSSR-a ili točnije u Lenjingrad gdje je vršio čistke krajem četrdesetih i početkom pedesetih godina dvadesetog stoljeća. Nagrada za ovaj dobro obavljeni posao postaje položaj sekretara centralnog komiteta komunističke partije 1952. godine.
Bitka za vlast
Iznenadna smrt Staljina 5. 3. 1953. godine je kratkotrajno bacila u rasulo središnju vlast u SSSR-u. Tijekom postignutog dogovora nakon smrti vođe od 10 sekretara centralnog komiteta čak četvorica su bila dobila otkaze (među njima i Leonid Brežnjev). Tijekom tih spletki Maljenkov je uspio dobiti podršku svog negdašnjeg konkurenta za čelo NKVD Berije uz čiju pomoć postaje premijer SSSR-a i zbog te činjenice de facto generalni sekretar komunističke partije. Samo deset dana kasnije na novome glasovanju Nikita Hruščov se izborio da se Maljenkov izbaci iz sekretarijata centralnog komiteta, ali do prave smjene će se morati čekati rujanski plenum. U iščekivanju toga događaja Hruščov pomoću Suslova počinje napad na Beriju koji će završiti njegovim zatvaranjem i pogubljenjem. Uništivši tako političku podršku Maljenkova Hruščov se uspio izboriti da bude izabran za prvog sekretara Centralnog komiteta 7. rujna 1953. godine. Tim događajem je počelo prvo dvovlašće u povjesti SSSR-a između dva konkurentska političara koji žele svu moć za sebe. Najgora činjenica u toj njihovoj borbi se sastojala da je to bila da borba za vlast i ništa drugo pošto su njih oboje imali slični pogled o budućem razvoju države koja se trebala odmaknuti od vojne industrije kako bi proizvodila dobra za boljitak stanovništva.
Stillmore, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 532 stanovnika, što je 198 (27,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
St. George's (Grenada)
St. George's je glavni grad države Grenade. Ima 7.500 stanovnika (stanje 1999.)
St. George's su 1650. osnovali Francuzi. Nakon što je u 18. stoljeću pao u ruke Britanaca, sredinom 1880-ih postaje prijestolnicom Britanskih Privjetrinskih otoka.
Patrijarh srpski Nikon
Poslednji pomen o patrijarhu Nikonu je iz 1435. godine u jednom zapisu rukopisnog Trioda koji je prepisao đakon Arsenije.
St. George's (Grenada)
Godine 2007. u gradu se održavalo Svjetsko prvenstvo u kriketu.
(-)-Germakrenska D sintaza
(-)-Germakrenska D sintaza (, (-)-germacrene D synthase) je enzim sa sistematskim imenom (2E,6E)-farnezil-difosfat difosfat-lijaza (formira (-)-germakren-D). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
U Solidago canadensis ova biosinteza proizvodi pro-R vodonik u C-1 farnezil difosfata.
Trideset tirana (Rim)
Trideset tirana (Tyranni Triginta) je naziv za trideset rimskih vojskovođa, političara i velikodostojnika koji se u Historiji Augusti navode kao uzurpatori za vladavine cara Galijena. Popis, u stvari, sadrži 32 imena, ali je Trebelije Polion, navodni autor teksta, po jednog uzurpatora smjestio u doba vladavine ranijeg cara Maksimina Tračanina i kasnijeg cara Klaudija Gotskog. Većina historičara popis, kao i druge dijelove Historije Auguste, smatra nepouzdanim, odnosno pretpostavlja da je autor namjerno povećao broj uzurpatora kako bi stvorio historijske paralele sa vladavinom Tridesetorice tirana u klasičnoj Ateni krajem 5. vijeka pne.
Dolje je naveden popis uz napomene o historijskoj pouzdanosti:
Papa Lucije I
Lucije I. je bio dvadeseti drugi papa, nasljednik Kornelija od 25. lipnja 253. do 4. ožujka 254.
Rodio se u Rimu, nepoznatog datuma. Otac mu se zvao Porfirijan. Izabran je za papu, nakon progona pape Kornelija, a i on sam je prognan, ali je dobio dopuštenje, da se vrati. Poginuo je u progonima.
Pokopan je na groblju sv. Kaliksta. Kasnije su njegove relikvije prenijete u crkvu sv. Cecilije i nalaze se uz relikvije sv. Cecilije. Njegova glava kao relikvija, dospjela je u Dansku oko 1100. g. i sada se nalazi u katedrali sv. Ansgara u Kopenhagenu. Zaštitnik je danske pokrajine Zealand.
Slavi se kao svetac 4. ožujka.
Sg
__NOTC__ Termin Sg ima više značenja.
Nikodim II
Patriarh Nikodim II je bio patrijarh srpske crkve u periodu od 1446 — 1453. godine.
Kao iguman manastira Studenice Nikodim je izabran za mitropolita raškog pre 1439. godine. Za patrijarha srpskog izabran je 1446. godine a upravljao je i ohridskom arhiepiskopijom u vremenu od 1451--1453. godine. Svom bivšem manastiru Studenici patrijarh Nikodim poklonio je 1452. godine rukopisnu knjigu Margarit svetog Jovana Zlatousta, koja se danas čuva u manastiru Svete Trojice u Pljevljima.
Nikodim II je bio pretposlednji srpski patrijarh pre pada srpske despotovine pod Turke, koji će 1453. godine osvojiti hrišćansku Vizantiju i Carigrad.
On je hirotonisao moldavskog mitropolita Teoktista, umesto starog Joakima koji je bio pristalica unije. Inače sam despot Đurađ, unuk sv. Kneza Lazara, nipošto nije hteo pristati na uniju niti slati svoje izaslanike u Firencu 1439. godine, kada je sklopljena unija vizantijskog cara sa rimskim papom. Godine 1439. prvi put je pala i Srpska despotovina pod Turke, ali joj je posle nekoliko godina vraćena sloboda.
Rg
__NOTC__ Termin Rg ima više značenja.
Tehnološki univerzitet Šarif
Tehnološki univerzitet Šarif (, Danešgah-e San'ati-je Šarif, akr. SUT) je istraživački univerzitet u iranskom glavnom gradu Teheranu, najprestižniji tehnološki institut u zemlji i jedan od najuglednijih u svijetu. Osnovan je 1966. godine kao Tehnološki univerzitet Arijamehr, a nakon Iranske revolucije preimenovan je prema M. Šarifu Vagefiju, studentu ubijenom 1975. godine. Tehnološki univerzitet Šarif obuhvaća ukupno 15 naučno-tehnoloških odjela i jednu podružnicu na otoku Kišu, uz niz drugih pridruženih istraživačkih centara. Početkom 2010-ih univerzitet je zapošljavao 395 profesora i na njemu je studiralo oko 10.500 studenata. Pravo upisa na Šarif ostvaruje isključivo 1% najboljih s nacionalnog prijemnog testa kojeg provodi ministarstvo obrazovanja.
Cn
__NOTC__ Termin Cn ima više značenja.
De Franceschi, Padova
De Franceschi je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
MT
__NOTC__ Termin MT ima više značenja.
Veganstvo
Veganstvo je način ishrane i življenja koji izbegava bilo kakvu okrutnost nad životinjama, poput iskorišćavanje njih i njihovih proizvoda za hranu, odeću i druge svrhe. Veganska ishrana se zasniva na žitaricama, mahunarkama, voću i povrću. Vegani i veganke ne jedu meso, ribu, morske plodove, jaja, mleko, mlečne proizvode, med niti nose stvari od krzna, vune, kostiju, kože, korala, bisera niti bilo kojih drugih materijala životinjskog porekla. Mnogi vegani takođe izbegavaju proizvode testirane na životinjama. Za razliku od vegetarijanca čija je ishrana bez ubijanja, veganska ishrana je kako bez ubijanja, tako i bez iskorištavanja životinja. Veganstvo se razlikuje od vegetarijanstva jer svedeno u potpunosti na biljnu ishranu.
Reč vegan je nastala 1940. kao skraćenica od reči vegetarijanac, u vegetarijanskom društvu u Engleskoj, koji su na taj način hteli razlikovati one članove koji su u potpunosti odbacili proizvode životinjskog porekla.
Ljudi postaju vegani iz mnoštva razloga, uključujući etičku brigu za životinje i prirodnu okolinu, kao i neke ličnije, vezane za zdravlje, duhovnost i veru. Što se etičkih principa tiče, veganska ishrana sprečava masovni uzgoj i sistematsko klanje velikog broja životinja. Što se zdravlja tiče, važno je istaći da proizvodi od mesa, jaja i mleka sadrže visok nivo holesterola i masnoća koje uzrokuju velike štete ljudskom zdravlju. I na kraju, sa ekološkog aspekta, mesna industrija podstiče ozbiljno zagađenja vazduha, zemlje i vode, doprinosi eksploataciji i krčenju šuma i velikih zemljinih površina za uzgoj biljnih kultura namenjenih prehrani velikog broja uzgajanih životinja.
5-Metiltetrahidrofolat:korinoid/gvožđe-sumpor protein Co-metiltransferaza
5-Metiltetrahidrofolat:korinoid/gvožđe-sumpor protein Co-metiltransferaza (, acsE (gen)) je enzim sa sistematskim imenom 5-metiltetrahidrofolat:korinoid/gvožđe-sumporna proteinska metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje transfer metil grupe sa N5 pozicije metiltetrahidrofolata na 5-metoksibenzimidazolilkobamidni kofaktor korinoid/Fe-S proteina.
Emilijan
thumb|300px|Kornelija Supra (ili Supera) bila je Emilijanova žena Marko Emilije Emilijan (rođen oko 207. ili 214. - umro 253. godine) bio je rimski car manje od tri meseca tokom 253. godine.
Život
Emilijan je rođen u siromašnoj porodici u Đerbi (istočna obala Tunisa) Afrika. Oženio se Kornelijom Suprom, ali to je gotovo jedini detalj iz njegovog ranog života koji je poznat. Kao prvo zna se sa sigurnošću da je bio konzul, pre nego što je 252. postao upravnik Gornje Mezije, Trebonijan Gal bio je proglašen za cara posle smrti Decija Trajana. Emilijan je bio poslat da ga zameni u funkciji upravnika Gornje i Donje Mezije i Panonije. Njegov prvi zadatak je bio da se osigura limes na Dunavu, koji su ugrožavali Goti, pod zapovedništvom njihovog kralja Knive.
Trebonijan Gal je osigurao presto. Ipak, nije bio popularan u vojsci, naročito zbog mira koji je sklopio sa Gotima, kao i zbog napada persijskog šaha Šapura I protiv Sirije. Emilijan nije prihvatio da isplati Gotima danak 253. godine. Onda su Goti napali preko Dunava, ali ih je Emilijan pobedio tog leta. Vojska je na to proglasila Emilijana jula ili avgusta 253. za cara. Da bi se utvrdio na vlasti, Emilijan je krenuo na Rim. Trebonijan Gal i njegov sin Volusijan su sakupili vojsku, ali ih je nezadovoljna vojska ubila i izjasnila se za Emilijana.