cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
USS Bunker Hill (CV-17)
USS Bunker Hill (CV-17) bio je američki nosač zrakoplova u sastavu Američke ratne mornarice i jedan od 24 nosača klase Essex izgrađenih tijekom Drugog svjetskog rata. Bio je drugi brod u službi Američke ratne mornarice koji nosi ime Bunker Hill. Služio je od 1943. do 1947. godine. Sudjelovao je u borbama u Drugom svjetskom ratu i u njima je u svibnju 1945. teško oštećen u japanskom napadu kamikaza izgubivši stotine članova posade. Najoštećeniji je nosač koji je preživio Drugo svjetski rat. Franklin (oštećen u japanskom zračnom napadu) i Bunker Hill su jedina dva nosača klase Essex koja nisu bila u aktivnoj službi nakon Drugog svjetkog rata. Bunker Hill je odlikovan sa 11 borbenih zvijezda (eng. battle stars – odlikovanje za sudjelovanje u bitkama) za sudjelovanje u bitkama u Drugom svjetskom ratu.
Povučen je iz službe 1947., nakon čega je sudjelovao kao testna platforma za elektroniku. Godine 1973. je prodan kao staro željezo.
Torrione-Paradiso, Caserta
Torrione-Paradiso je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
El Plantel, Santiago Tuxtla
El Plantel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Ejido Ojo de Agua, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Ejido Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2060 m.
La Joya, Turicato
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 684 m.
Облачина
Облачина је насеље у југоисточној Србији општини Мерошина у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 443 становника (према попису из 1991. било је 501 становника). Насеље је удаљено од центра Ниша 20 километара
Географија
На домак села налази се Облачинско језеро које са околином пружа изванредне могућности за одмор, забаву и туризам.
У околини села је раније био велики број воћњака (плантажа) са чувеном Облачинском вишњом док их је сада много мање углавном због отежаних услова привређивања.
Демографија
У насељу Облачина живи 376 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,6 година (46,1 код мушкараца и 47,0 код жена). У насељу има 138 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,21.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
1,2-Bis(diizopropilfosfino)etan
1,2-Bis(diizopropilfosfino)etan je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 262,351 Da.
Agostadero, Acambay de Ruíz Castañeda
Agostadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 645 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2686 m.
Telegram (servis)
Telegram je servis za slanje instant poruka koji je razvila kompanija Telegram Messaging LLP sa sjedištem u Londonu. Kompaniju ju je osnovao ruski poduzetnik Pavel Durov, prije toga poznat kao osnivač popularne online društvene mreže VKontakte. Telegram koristi niz aplikacija na operativnim sistemima kao što su Android, iOS, Windows Phone, Windows NT, MacOS i Linux, a njegovi korisnici mogu slati i primati poruke i medijske datoteke.
Annie (mjuzikl)
Annie je američki mjuzikl za koji je muziku napisao Charles Strouse, libreto Martin Charnin, a dijaloge Thomas Meehan, i koji je premijerno prikazan na Broadwayu 1977. godine. Temeljio se na popularnom stripu Little Orphan Annie Harolda Graya. Naslovna protagonistica je 11-godišnjica koja godine 1933. za vrijeme Velike depresije bježi iz sirotišta i pronalazi utočište kod milijardera Warbucksa. Mjuzikl je doživio ogroman uspjeh i u originalnoj postavi na programu ostao šest godina. Također je nagrađen Tonyjem za najbolji mjuzikl. Neke od pjesama, kao što su It's a Hard Knock Life i Tomorrow su postale veliki hitovi. Originalni strip, koji je 1970-ih bio na rubu gašenja, je oživljen, te se nastavio izdavati sve do 2010. godine.
Tanna Alta, Livorno
Tanna Alta je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Manzile-Quaradeghini, La Spezia
Manzile-Quaradeghini je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Marko Klaudije Marcel Esernin
Marko Klaudije Marcel Esernin (Marcus Claudius Marcellus Aeserninus) je ime nekoliko ličnosti iz rimske historije:
Greenwood, Louisiana
Grinvud je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.219, što je 761 (31,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
The Name of the Rose
The Name of the Rose (originalno Il nome della rosa, u prijevodu Ime ruže) je zapadnonjemačko-francusko-italijanski igrani film snimljen 1986. godine u režiji Jean-Jacques Annauda. Po žanru je kostimiran triler, a temelji se na znamenitom istoimenom romanu italijanskog književnika Umberta Eca. Radnja je smještena u jednu opatiju na sjeveru Italije početkom 14. vijeka, a protagonisti - koje tumače Sean Connery i Christian Slater - su franjevački učenjak i njegov učenik koji, koristeći vlastite intelektualne sposobnosti, nastoje riješiti seriju tajanstvenih ubistava među redovnicima.
Film se snimao godinama uz dosta problema, najčešće vezanih uz odustajanje američkih studija od projekta. Usprkos toga, set u rimskoj Cinecitti je bio najveći od vremena Cleopatre. Na kraju je doživio brojne pohvale od strane kritike i dobio prestižne nagrade, a mladom Christianu Slateru poslužio kao odskočna daska za dalju karijeru.
Il nome della rosa
Ime ruže je prvi roman italijanskog književnika Umberta Eka, objavljen 1980. godine. Na prvi pogled, to je postmodernistički triler koji se bavi misterioznim ubistvima u jednoj italijanskoj opatiji, ali pored toga to je i naučnofantastična studija o srednjem veku i različitim tumačenjima Biblije. Godine 1986. roman je ekranizovan u film, sa Šonom Konerijem u glavnoj ulozi.
Kratak opis radnje
Engleski franjevački monak, Vilijam od Baskervila, poznat po svojoj mudrosti i visprenosti stiže u opatiju, smeštenu negde u Alpima, u severnoj Italiji, koja je bila poprište jednog zločina. Sa sobom dovodi i Adsa od Melka, svog pomoćnika i bendiktinskog iskušenika. Na prvi pogled, ubistvo zgodnog minijaturiste ima veze sa njegovim homoseksualnim vezama sa nekim monasima. Međutim, Vilijam shvata da je motiv za ubistvo nešto mnogo veće od sodomitskog greha i da opatija, večito skrivena u magli, krije mnoge tajne koje se tvrdoglavo čuvaju vekovima. Jedna od njih je i čuvena biblioteka, u koju imaju pristup samo tri osobe: bibliotekar, njegov pomoćnik i sam opat, kao duhovni otac svih monaha. Posao mu otežavaju i dve delegacije, papska i careva, koje treba da se sastanu u opatiji, gde će voditi raspravu o tome da li je Isus bio siromašan, te da li franjevci imaju pravo da se odriču svih ovozemaljskih dobara. Posredi je bilo mnogo važnije pitanje, koje se ticalo materijalnog bogatstva samog klera, koje bi bilo ugroženo preteranim odricanjima i okretanju skromnom životu. Carevi izaslanici brane teze franjevačkog reda i njihovo zalaganje za siromaštvo, dok papini ljudi, na čelu sa inkvizitorom, dominikancem Bernarom Gijem, tvrde da se Isus nikada nije odrekao svojih materijalnih dobara. U međuvremenu, ubistva u opatiji će biti vršena hronološkim redom, onako kako Jovanovo Otkrovenje predviđa dolazak Antihrista. Vilijam i Adso ulaze u trag jednoj staroj, jeretičkoj knjizi, koju ubica želi da zadrži što dalje od znatiželjnih monaha. Inkvizitor i njegovi ljudi hvataju pogrešne ljude, kojima pripisuju počinjene i nepočinjene prestupe i osuđuju ih na lomaču. Time se dokazuje da avinjonski papa Jovan XXII i njegovi biskupi imaju velike pretenzije da pored duhovne, preuzmu i svetovnu vlast, te tako potčine i ograniče cara Svetog Rimskog carstva. Vilijam se uporno drži svojih hipoteza, pa na kraju, kada opatija nestaje u požaru, otkriva oštroumnog ubicu.
O naslovu
Roman se završava latinskim heksametrom iz dela De Contemptu Mundi Bernara iz Morla: stat rosa pristina nomine, nomina nuda tenemus (od ruže negdašnje osta ime, imena tek gola imamo. Eko je ovim stihom odgovorio i na pitanje zašto je delo čiji je radni naslov bio Opatija zločina naslovio kao Ime ruže. Rekao je da ruža ima toliko simboličnih značenja da gotovo da više i nema nikakvo značenje. Kaže da se vodio izrekom nulla rosa est (ništa nije ruža) kojim se iskazuju iščezle i nepostojeće stvari.
Prijem
Roman je postao veliki hit i preveden je na desetine svetskih jezika. Godine 1986. snimljen je film sa Šonom Konerijem u ulozi Vilijema od Baskervila, a godinama potom snimane su brojne video-igre sa motivima iz knjige. Kompanija Novosti je 2004. roman Ime ruže uvrstila u svoju ediciju ''najveći klasici 20. veka'' i izdala ga u rekordnom tiražu od 300.000 primeraka.
Batopilillas, Uruachi
Batopilillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 985 m.
État de siège (film)
État de Siège je francusko-italijansko-zapadnonjemački igrani film snimljen 1972. godine u režiji Coste Gavrasa. Po žanru je triler, a temelji se na istinitim događajima koji su se 1970. godine zbili u Urugvaju gdje je grupa radikalno lijevih tupamarosa otela i ubila američkog obavještajca Dana Mitrionea. U filmu se njegov alter ego, koji tumači Yves Montand, se zove Philip Santore, a radnja paralelno kroz flashbackove prati njegovu djelatnost u neimenovanoj južnoameričkoj zemlji, gdje je pod krinkom diplomata pomagao represivnom aparatu desničarskog režima, kao i neuspjela nastojanja gerilaca da ga zamijene za svoje uhapšene drugove.
Apele Vii, Apele Vii
Apele Vii je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Apele Vii.
Biološki integritet
Biološki integritet povezan je sa načinom kako je izmijenjeno "prirodno" okruženje i njegova funkcija u odnosu na potencijalno ili izvorno stanje ekosistema prije nego što su nametnute ljudske izmjene. Biološki integritet izgrađen je na pretpostavci da je smanjenje vrijednosti funkcija ekosistema prvenstveno uzrokovano ljudskim aktivnostima ili izmjenama. Što su više okruženje i njegovi prvobitni procesi promjenjeni, to je manji biološki integritet za životnu zajednicu u cjelini. Ako bi se ovi procesi vremenom promenili prirodno, bez ljudskog uticaja, integritet ekosistema bi ostao netaknut. Integritet ekosistema veoma se oslanja na procese koji se javljaju u njemu, jer oni određuju koje područje organizam može naseliti i složenost njihovih interakcija.
Historija
Koncept biološkog integriteta prvi put se pojavio u izmenama američkog Federalnog zakona o kontroli zagađenja voda iz 1972. godine, poznatog i pod nazivom Zakon o čistoj vodi. Agencija za zaštitu životne sredine Sjedinjenih Američkih Država (EPA) je koristila termin kao metod za merenje standarda kojima treba voditi vodu, ali je vokabular podstakao godišnju raspravu o implikacijama ne samo značenja biološkog integriteta, nego i kako to može biti mjereno. Prva konferencija o terminu dogodila se u martu 1975. godine pod nazivom "Integritet vode" ("The Integrity of Water" i obezbijedila prvu prihvaćenu definiciju biološkog integriteta (vidi dolje). EPA je 1981. godine okupila stručnjaka iz Sjedinjenih Američkih Država (služba za riba i divljih životinja), akademsku zajednicu i svoje osoblje kako bi dalje razradili definiciju i identifikovali ključne bioindikatorske pokazatelje kako bi kvantitativno mjerili biološki integritet. Konferencija nije identifikovala samo definiciju, već i metode za procjenu zajednice, a utvrdili su da za sagledavanje stanja životne sredine treba koristiti više lokacija.
Definicija
Danas je prihvaćena definicija da je biološki integritet "sposobnost podrške i održavanja uravnotežene, integrirane, adaptivne zajednice organizama koji imaju sastav,  diverzitet vrsta i funkcionalnu organizaciju koja se može uporediti sa prirodnim staništem regiona". This definition was adapted from Frey (1977). Implikacije ove definicije su da živi sistemi imaju različite skale u odnosu na one koje postoje, da se mogu kvantifikovati dijelovi koji održavaju ili doprinose funkcionisanju sistema i da svi sistemi moraju biti posmatrani u kontekstu njihovih okruženja i evolucione istorije. Ovaj pojam se prvenstveno odnosi na vodenu sredinu jer rječnik proizilazi iz Zakona o čistoj vodi, ali koncepti mogu biti primenjeni na druge ekosisteme.
Metodi vrednovanja
Da bi se kvantifikovao i ocijenio biološki integritet sistema, kreiran je indeks biološkog integriteta (IBI). U ovom indeksu osnovni biološki integritet (njegova funkcija prije ljudskog uticaja) i trenutne funkcije ekosistema se međusobno mjere kako bi se procijenilo koliko je funkcija ekosistema očuvana. IBI ocenjuje ekosistem korišćenjem biosurveja i upoređivanjem bogatstva vrsta, indikatorskih taksona,  hibrida i invazivnih vrsta. IBI se koristi prvenstveno za procjenu vodenih ekosistema iako bi se tehnički mogao primijeniti za bilo kakvo merenje biološkog integriteta za bilo koji prirodni ekosistem.
Telegram (TV drama)
Telegram je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1980. godine. Režirao ju je Dragoslav Lazić, a scenario su napisali Dragoslav Lazić i Danilo Nikolić.
USS Wasp (CV-18)
USS Wasp (CV-18) bio je američki nosač zrakoplova u sastavu Američke ratne mornarice i jedan od nosača klase Essex. Izvorno je bio nazvan Oriskany, ali je u čast potopljenog nosača USS Wasp (CV-7) preimenovan. Bio je deveti brod u službi Američke ratne mornarice koji nosi ime Wasp. Služio je od 1943. do 1972. godine. Sudjelovao je u borbama u Drugom svjetskom ratu i svemirskim misijama Gemini VI, Gemini VII i Gemini IX. Wasp je odlikovan sa 8 borbenih zvijezda (eng. battle stars – odlikovanje za sudjelovanje u bitkama) za sudjelovanje u bitkama u Drugom svjetskom ratu.
Piero di Lorenzo de' Medici
Piero di Lorenzo de' Medici (* Firenca, 15. februar 1472. - † rijeka Garigliano u kojoj se utopio 28. decembra 1503.) zvan Piero Nesretni bio je Gran maestro Republike Firence od 1492. do svog protjerivanja 1494. i član dinastije Medici.
Biografija
Piero Nesretni bio je najstariji sin slavnog Lorenza Veličanstvenog i Clarice Orsini, - otac ga je odredio i školovao za svog budućeg nasljednika. Piero Medici se 1488. godine oženio sa Alfonsinom Orsini, iz stare i ugledne firentinske porodice, sa kojom je imao dvoje djece, Lorenza II., Vojvodu od Urbina (1492. -1519.) i Clarice de' Medici (1390. - 1528.)
Vlast
Piero Nesretni preuzeo je vođenje Republike Firence kao njen Gran maestro (neformalni presjednik) nakon oca Lorenza Veličanstvenog 1492. u vrlo kritičnom vremenu. Nakon kratkog razdoblja relativnog mira i održavanja krhke ravnoteže između apeninskih gradova država, koje je mukotrpno izgradio njegov otac Lorenzo Veličanstveni, situacija se radikalno pogoršala 1494. kad je francuski kralj Karlo VIII., odlučio prijeći Alpe s velikom vojskom kako bi se domogao Napuljskog kraljevstva, tvrdeći da na to ima nasljedno pravo. Karla VIII. je u Italiju namamio Ludovico Sforza (Ludovico il Moro), koji je kao regent vladao Milanskim Vojvodstvom umjesto stvarnog vladara svog nećaka Gian Galeazza Sforze. Kad je napuljski kralj Ferdinand I odlučio pomoći Galeazzu, koji je oženio njegovu nećaku Isabelu, da se otarasi Ludovica Sforze, Ludovico se obratio Karlu VIII. za pomoć.
Nakon što je učvrstio vlast Ludovica Sforze u Milanu, Karlo VIII. krenuo je s vojskom prema Napulju, i zatražio slobodan prolaz kroz Toskanu, zapravo savezništvo jer mu je trebala trajna povezanost sa Milanskim Vojvodstvom. Piero je u tom sukobu pokušao ostati neutralan, a to Karlu VIII. nije bilo dovoljno i odlučio je napasti Republiku Firencu. Piero je pokušao organizirati otpor, ali je dobio slabu podršku od firentinske elite, koja je pala pod utjecaj fanatičnog dominikanskog propovjednika Girolama Savonarole, - tako da su čak i njegovi nećaci prebjegli na Karlovu stranu.
Pierova odučnost brzo je opadala kako se Karlova vojska približavala Firenci i njegove utvrde predavale jedna za drugom, tako da je na kraju davao Karlu sve što je tražio. Na kraju više uopće vladao situacijom i nije ni pokušao pregovarati da zatraži bolje uvjete, sve je to dovelo do pobune u Firenci, Piera su građani optužili za izdaju i protjerali iz Firence, kao i sve Medicije i opljačkali njihovu palaču Medici Riccardi. Nakon njegova protjerivanja vlast u Republici preuzeo je Girolamo Savonarola, a Medici su se u Firencu vratili tek 1512.
Piero i njegova porodica isprva su pobjegli u Veneciju, potom je otišao u Rim tražiti pomoć za svoj povratak u Firencu od pape Aleksandra Borgie sa kojim je održavao dobre odnose.
Pogibija
Piero Nesretni je na kraju postao saveznik Francuza, jer ga je novi francuski kralj Luj XII. - 1501. imenovao guvernerom Cassina u Laciju. Zbog tog se ponovno našao u ratnom vihoru kad su se 1503. ponovno rasplamsale borbe između Francuza i Španjolaca oko Napulja. Piero Nesretni se utopio u rijeci Garigliano 1503., kad se njegov pretrpani brod prevrnuo - prilikom povlačenja sa francuskom vojskom nakon Bitke kod Garigliana, koju su Francuzi izgubili.
Iste godine je pokopan u opatiji Monte Cassino, nešto kasnije tadašnji kardinal Giulio di Giuliano de' Medici (budući papa), naručio je spomenik od Francesca da Sangalla koji je postavljen u bazilici opatije Monte Cassino.
Lucije Aruncije
Lucije Aruncije (Lucius Arruntius, cca. 60. pne. - 10. n.e.) bio je rimski admiral i političar iz vremena prijelaza iz Republike u Carstvo. Mornaričku karijeru je započeo boreći za Oktavijana protiv Seksta Pompeja. Godine 31. pne. je u bitci kod Akcija komandirao centralnim dijelom Oktavijanove flote. Nakon bitke je uspio nagovoriti Oktavijana da svom zarobljenom protivniku, bivšem konzulu i Antonijevom admiralu Gaju Sosiju, udijeli pomilovanjem.
Prema navodima antičkih historičara, Oktavijan je imao visoko mišljenje o Arunciju, dajući mu titulu capax imperii (sposoban vladati). Prema Seneki, Aruncije je bio autor danas izgubljene historijske knjige o punskim ratovima.
Imao je istoimenog sina koji je služio kao konzul 6. n.e. ako neki historičari drže da je riječ o istoj osobi kao i stariji Aruncije.
San Francisco, Rincón de Romos
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1937 m.
Kvazičestica
U fizici, kvazičestice i klektivna pobuđivanja (što je blisko srodno) su pojavni fenomen koji se javlja kad se mikroskopski komplikovani sistem kao što je materija u čvrstom agregatnom stanju ponaša kao da sadrži različite slabo interagirajuće čestice u slobodnom prostoru. Na primer, kad elektron putuje kroz poluprovodnik, njegovo kretanje je poremećeno na kompleksan način njegovim iterakcijama sa svim drugim elektronima i jezgrima atoma; međutim on se aproksimativno ponaša kao elektron sa različitom masom (efektivnom masom) koji neuznemireno putuje kroz slobodni prostor. Ovaj „elektron” sa različitom masom se naziva „elektronskom kvazičesticom”. Još jedan primer je agregatno kretanje elektrona u valentnom pojasu poluprovodnika ili pojasu šupljina u metalu, što je isto kao bi material umesto toga sadržao pozitivno naelektirsane kvazičestice zvane šupljine. Druge kvazičestice ili kolektivna pobuđenja obuhvataju fonone (čestice izvedene iz vibracija atoma u čvrtom materijalu), plazmone (čestice izvedene iz oscilacija plazme), i mnoge druge.
Mittelbrunn
Mitelbrun je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kajzerslautern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 691 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7335027.
El Pino, Mezquitic
El Pino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1889 m.
Contrada Marià, Messina
Contrada Marià je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
Dijagram cjevovoda i instrumentacije
mini|desno|400px|Dijagram cjevovoda i instrumentacije crpke i pripadajućeg spremnika. Simboli su u skladu sa [[standardima EN ISO 10628 i EN 62424 (L – mjerenje razine, gore i dolje na spremniku; M – elektromotor; M1 – otvor za ulaz kod održavanja; N – mlaznica ili spojnica; N3 – odljev; N4 – odušnik; P – crpka; PA – ventil za ograničavanje tlaka; PI – pokazivač tlaka ili manometar; T – spremnik bez unutarnjeg tlaka; SOLVENT – otapalo;).]]
Dijagram cjevovoda i instrumentacije (eng. Piping and Instrumentation Diagram ili P&ID) je dijagram ili nacrt koji se koristi u procesnoj industriji, a prikazuje procesne tokove i pripadajuća osjetila, mjerne pretvornike, te izvršne sprave (aktuatore). Dijagramom cjevovoda i instrumentacije se imenuju sve osjetila, pretvornici i izvršne sprave, ali i dodatna svojstva za njihovo određivanje. U dijagramu cjevovoda i instrumentacije može se naći:
Standardne oznake
Na osnovu standarda ANSI/ISA S5.1 i ISO 14617-6, dijagram cjevovoda i instrumentacije se koristi za označavanje mjernih veličina u industrijskom procesu. Oznake se sastoje od 5 slova prikazanih u tablici:
Oznake opreme i uređaja
U tablici su prikazane neke oznake opreme i uređaja koje se uobičajeno koriste u dijagramu cjevovoda i instrumentacije, u skladu sa standardima DIN 30600 i ISO 14617.
Posico, Brescia
Posico je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 652 m.
Barzattini, Alessandria
Barzattini je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Familia García (razvrstavanje)
Familia García ima više značenja:
Pion
mini|Struktura piona (π+) Pion ili pi-mezon je zajednički naziv za tri subatomske čestice: π0, π+ and π−. Pioni su najlakši mezoni i imaju važnu ulogu u objašnjenju svojstava jake nuklearne sile pri niskim energijama. Pionima se objašnjava i sila kojom se privlače protoni i neutroni u atomskom jezgru, tzv. rezidualna jaka nuklearna sila.
Legio XXII Deiotariana
Legio vigesima secunda Deiotariana (Dvadeset druga Diotarova legija) bila je rimska legija, osnovana oko 48. pne. i rasformirana za vrijeme Bar Kohbinog ustanka 132–135. Svoj cognomen je dobila po Diotaru, keltskom kralju Galatije i rimskom savezniku čija je vojska poslužila kao jezgro prilikom njenog osnivanja.
Malinsko
Malinsko je naselje u opštini Šavnik u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 78 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 74 stanovnika).
Demografija
U naselju Malinsko živi 71 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,7 godina (38,1 kod muškaraca i 43,6 kod žena). U naselju ima 22 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,55.
Capron, Illinois
Kejpron je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.376, što je 415 (43,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Popis rimskih cenzora
Ovdje je naveden nepotpuni popis cenzora Rimske Republike.
5. vijek pne.
Prije 443. pne. popisivanje stanovništva (cenzus) bilo je u nadležnosti konzula. Ta im je ovlast oduzeta godine 443. pne. i predana novosnovanoj službi cenzora. Oni su bili birani isključivo iz redova patricija.
4. vijek pne.
Godine 393. pne. Marcus Cornelius Maluginensis je izabran za suffect cenzora kako bi zamijenio preminulog cenzora Gaja Julija Jula. Godine 351. pne. Gaius Marcius Rutilus je izabran za prvog plebejskog cenzora. Prema zakonu Lex Publilia, od 339. pne. najmanje jedan cenzor je morao biti plebejac. Godine 312. pne. Appius Claudius Caecus je izabran za cenzora prije nego što je odslužio mandat konzula.
3. vijek pne.
Godine 294 i 265. pne. Gaj Marcije Rutilije Cenzorin je izabran za cenzora. To je bio jedini slučaj da ista osoba dva puta bude izabrana za cenzora. Marcije je ponavljanje presedana spriječio potakavši zakon prema kome nitko nije smio biti izabran za cenzora dva puta.
2. vijek pne.
Godine 131. pne. po prvi put oba cenzora su bili plebejci.
Za vrijeme mandata godine 109. pne. izabrani cenzor Marko Livije Druz je umro. Njegov kolega Marko Emilije Skaur je ispočetka odbio podnijeti ostavku, ali je to učinio nakon što su izabrani cenzori za 108. pne.
1. vijek pne.
Lucije Marcije Filip i Marko Perperna su izabrani za cenzore za 86. pne. Zbog građanskog rata i posljedica Suline diktature, nijedan novi cenzor nije izabran do 70. pne.
Abant (argivski kralj)
Abant (Ἄβας) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Linkeja, pripadnika argivske kraljevske dinastije, i Hipermnestre, poslednje od Danaidâ, kćerki Danajevih. Abant je vladao Argom kao njegov dvanaesti kralj. Njegovo ime verovatno je izvedeno od semitske reči koja znači "otac". Terminom "Abantijadi" (Ἀβαντιάδης) generalno su se označavali potomci Abantovi, ali se on naročito koristio za Perseja, praunuka Abantovog, i Akrisija, sina Abantovog. Žene koje su potekle od Abantova, na primer Danaja, zvale su se Abantijade.
Mitologija
Abant je, prema mitu, bio veliki ratnik i osnovao je grad Abu u Fokidi, u kome se nalazilo legendarno proročište Apolona Abajskog, a spominje se i kao osvajač Eubeje i osnivač Pelaškog Arga u Tesaliji. Kad je svom ocu, Linkeju, doneo vest o Danajevoj smrti, dobio je na dar dedin štit, koji je bio posvećen Heri. Kad su nakon Abantove smrti neprijatelji jurišali na Arg, jedan mladić izneo je Abantov štit, čija se snaga pokazala tako jakom, da su se neprijatelji uplašili i pobegli; kasnije je Eneja postavio taj štit na vrata Apolonovog hrama u Akciju.
Abant se oženio Okalejom (ili, prema drugim izvoru, Aglajom), koja mu je rodila blizance Akrisija (dedu Persejevog) i Preta. Imao je i kćerku Idomenu, a spominje se i njegov vanbračni sin Lirk, eponimni heroj oblasti Lirkeje na Peloponezu.
El Sacrificio, Santiago Tuxtla
El Sacrificio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Mali čovek (pesma)
"Mali čovek" je singlica koju je 1981. izdala jugoslavenska novotalasna grupa Šarlo Akrobata1.
Haraucourt-sur-Seille
Arokur su Sej je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Šato Salen.
Reflections in a Golden Eye (film)
Odsjaji u zlatnom oku je filmska adaptacija istoimenog romana, u režiji Džona Hjustona. U glavnim ulogama su Marlon Brando i Elizabet Tejlor. Ulogu Veldona Pendertona trebalo je da dobije Montgomeri Klift, ali je zbog njegove smrti ona pripala Brandu. Film se bavi problemom potisnute homoseksualnosti.
Radnja
Film prikazuje poroke, želje i preživljavanja šest ljudi. Pukovnik Veldon Penderton je ozbiljan i hladan čovek, vojnici ga se plaše, ali ga i poštuju. Međutim, on ne može da prihvati činjenicu da je homoseksualac i da mu se zbog toga gadi sopstvena supruga, izuzetno lepa i zgodna. Ona pak, spava sa njegovim kolegom, pukovnikom Morisom. Morisova supruga Alison je posle smrti svoje bebe pala u duboku depresiju, tokom koje je bradavice sekla baštenskim makazama. Sada se fizički i mentalno oporavlja, ali novi problem je veza između njenog supruga i Pendertonove egocentrične žene Leonore. O Alison se stara mladi Filipinac Anekleto, čija feminiziranost izluđuje njenog supruga. Šesta osoba je mladi vojnik Vilijams, koji špijunira porodicu Penderton. Leonora ga zna kao momka koji se brine o njenom konju, Žar-ptici, a Veldon, kao zgodnog mladića koji uveče jaše go na crnoj kobili. Vilijams svako veče krišom ulazi u Leonorinu sobu, gde je gleda kako spava i miriše njene stvari, a opet, njen suprug ga indiskretno posmatra preko dana. Ne mogavši da podnese sramnu vezu između svog supruga i žene njegovog najbližeg kolege, Alison odlučuje da se razvede i odseli sa Anekletom. Uplašivši se za svoj položaj, Moris je šalje u sanatorijum, gde ona uskoro izvršava samoubistvo. On tek tada shvata koliko je zaista voleo, da želi da mu se makar vrati Anekleto, koga je toliko mrzeo. Svakodnevna priča o Anekletu će nervirati njegovu hirovitu ljubavnicu, pa će odnosi između njih zahladneti. Jedne večeri Veldon ugleda Vilijamsa kako ulazi u njegovu kuću. Misleći da je došao zbog njega, brzo popravlja frizuru i čeka kod vrata. Međutim, videvši da ovaj ide u Leonorinu sobu, uzima pištolj i ubija ga na mestu.
Fonon
mini|Zvučni vibracioni talas u kristalnoj rešetki Fonon u fizici je naziv za vibracije između atoma ili molekula kristalne rešetke. Na osnovu čestične slike, fonon se može posmatrati kao kvazičestica u kristalu kao posledica vibracionog kretanja. Pošto ne može postojati samostalno, nezavisno od kristalne rešetke u kojoj postoje vibracije između atoma, fonon nije čestica, već spada u kvazičestice.
Naziv fonon potiče od grčke reči za zvuk (grč. φωνή (phonē)). Naziv i koncept fonona je uveo fizičar Igor Tam 1932. godine po analogiji sa fotonom. Kao što se na osnovu principa dualnosti talas-čestica, foton s jedne strane može posmatrati kao čestica, odnosno kvant elektromagnetnog zračenja (svetlosti), a u talasnoj slici kao talas koji prenosi elektromagnetno polje kroz prostor, tako je i fonon u čestičnoj slici kvant vibracije kristalne rešetke, a s druge strane se može videti kao zvučni talas vibracija kristalne rešetke koji propagira kroz kristal.
Mehanizam vibracija kristalne rešetke
mini|Fononi su vibracije između [[Atom|atoma kristalne rešetke.]] Kada se atomi u pravilnim kristalima pobude malim energijama, oni osciluju tačno određenim frekvencijama. Susedni atomi se ponašaju kao da se nalaze na krajevima opruge. Kada se energija doda atomu na jednom kraju kristalne rešetke, ona se putem vibracionog talasa, kao putem sistema opruga, širi kroz kristal.
Na osnovu kvantne mehanike, na svakoj frekvenciji ukupna vibraciona energija je umnožak kvanata vibracione energije. Kvanti vibracione energije se nazivaju fononi i pri vibraciji kristalne rešetke uvek postoji celobrojan umnožak fonona.
Magreb
thumbnail|300px|Marrakech, Maroko. U pozadini se vidi masiv [[Atlas (planine)|Atlas u Magrebu]]
Magreb (المغرب العربي al-Maġrib al-ʿArabī; ponekad se također prevodi kao Mogreb), regija afričkog kontinenta koja se nalazi sjeverno od Sahare, a zapadno od Nila. Obuhvaća zapadne zemlje Maroko, Zapadnu Saharu (anektirao i okupirao Maroko), Alžir, Tunis, Libiju i u manjem dijelu Mauritaniju. Naziv potječe iz arapske riječi, a znači "zapadno".
Nakon završetka ledenog doba područje na kojem se danas nalazi Sahara osušilo se i nastala je pustinja. Zbog poteškoća prelaska pustinje dodir između Magreba i subsaharske Afrike je bio krajnje ograničen. Tako je bilo sve do arapske ekspanzije i širenja islama. Čak i tada je trgovina bila ograničena na skupe (ali često profitabilne) karavanske ekspedicije, kojima se vršila trgovina dobara poput soli, zlata, robova i bjelokosti.
Kultura Magreba vrlo je složena, jer ljudi koji žive na tom području imaju i afričke i srednjoistočne korijene. Većina Magrebljana su muslimani koji govore arapskim ili berberskim jezikom, neki su pretežno afričkog podrijetla. U velikim obalnim gradovima većinom žive stanovnici francuskog, španjolskog, talijanskog i turskog podrijetla, koje su ovdje u brojnoj količini naselili korsari. Arapski dijalekti Magreba dijele mnogo zajedničkih karakteristika (poput prvog lica jednine u prezentu na n-) koje su ih odvojile od dijalekata Srednjeg istoka i većinom od Egipta. Berberski jezici gotovo se isključivo govore u Magrebu, a u početku su se govorili diljem njega. Magreb uvelike dijeli zajedničku kulinarsku tradiciju. Doista, Habib Bourguiba je šaljivo odredio Magreb kao dio Sjeverne Afrike gdje je kuskus osnovna hrana.
Unija Arapskog Magreba (Union du Maghreb Arabe) je nastojanje za koordinacijom političkih i ekonomskih poslova širom regije. Neslaganja među njezinim članicama i sigurnosni problemi u Alžiru predstavljali su ozbiljne smetnje.
Zapadni islamski svijet (sjeverozapadna Afrika) razlikuje se od Mašreka ili istočnog islamskog svijeta (Srednji istok). Doslovno označava "vrijeme i mjesto zalaska sunca--zapad." Za svoje arapske osvajače regija je bila "otok zapada" (jazirat al maghrib), zemlja između "mora pijeska" (Sahare) i Sredozemnog mora. Tradicionalno uključuje Maroko, Alžir, Tunis i Tripolitaniju (u Libiji). Nedavno su neki izvori određivali Mauritaniju kao dio regije Magreba.
Povijest
U početku je Magreb bio naseljen "bijelim" kromanjoidima (Iberomaurusiani) na sjeveru i "crnim" narodima u Sahari. Kasnije su oko 8000. pne. ondje stigli s istoka "bijeli" govornici sjevernih afroazijatskih jezika poput Berbera istovremeno s pojavom kapsijske kulture.
Arapi su dosegli Magreb u vrijeme Omejida, ali je njihova kontrola nad njime bila prilično slaba. Različite islamske "hereze" poput Abasida i šiita, koje su prihvatili neki Berberi, ubrzo su zbacili kalifatovu kontrolu u ime svojih interpretacija islama. Arapski jezik tek se kasnije u 1100-ima raširio kao posljedica invazije Banu Hilala (otpustili su ga, ironično, berberski fatimidi radi kažnjavanja zbog iznevjerenja ziridskih klijenata). Kroz to razdoblje Magreb je varirao između povremenog jedinstva (kao pod vlašću Almohada, te kratko pod Hafsidima) i uobičajenije podjele na tri države koje su grubo odgovarale modernom Maroku, zapadnom i istočnom Alžiru i Tunisu.
Nakon srednjega vijeka područje se gotovo cijelo nalazilo pod kontrolom Otomanskog Carstva osim Maroka. Nakon 19. stoljeća Magreb su kolonizirale Francuska, Španjolska i kasnije Italija.
El Huizache, Santa Catarina
El Huizache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1009 m.
Kiseljak (razvrstavanje)
Kiseljak može da bude:
La Crucita, Turicato
La Crucita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
USS Bennington (CV-20)
USS Bennington (CV-20) bio je američki nosač zrakoplova u sastavu Američke ratne mornarice i jedan od nosača klase Essex. Bio je drugi brod u službi Američke ratne mornarice koji nosi ime Bennington. Služio je od 1944. do 1970. godine. Sudjelovao je u borbama u Drugom svjetskom ratu, Vijetnamskom ratu i svemirskom programu Apollo 4. Bennington je odlikovan sa 3 borbene zvijezde (eng. battle stars – odlikovanje za sudjelovanje u bitkama) za sudjelovanje u bitkama u Drugom svjetskom ratu i sa pet borbenih zvijezda za sudjelovanje u Vijetnamskom ratu.
La Crucita, Turicato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 649 m.
USS Bennington (CV-20)
Povučen je iz službe 1970. godine, a 1994. je prodan kao staro željezo.
Kiseljak (razvrstavanje)
ili
Le Grand Blond avec une chaussure noire
Le Grand Blond avec une chaussure noire, u Jugoslaviji prikazan kao Plavi violinist sa jednom crvenom cipelom, je francuska filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Yvesa Roberta. Naslovni protagonist, koga tumači Pierre Richard, je François Perrin, član orkestra kome su kolege iz šale ukrale jednu cipelu te ga prisilili da na aerodrom dođe obuven u jednu crnu i jednu crvenu cipelu, a što slučajno opazi francuski obavještajac (čiji lik tumači Paul Le Person) te ga odluči iskoristiti kao pijuna u kompliciranim spletkama između dvojice zavađenih obavještajnih šefova (čije likove tumače Michel Duchassoy i Jean Rochefort). Radnja prikazuje kako on postaje predmetom intenzivnog praćenja od strane agenata uvjerenih da je riječ o vrhunskom obavještajcu, a što dovodi do niza apsurdnih situacija, dodatno kompliciranih time što održava tajnu ljubavnu vezu sa kolegicom (čiji lik tumači Colette Castel) koja je istovremeno supruga njegovog najboljeg prijatelja (čiji lik tumači Jean Carmet).
Le Grand Blond, koji je kombinirao crni humor, slapstick i parodiju špijunskog žanra je doživio izuzetan uspjeh, ne samo kod publike nego i kod kritike. Mireille Darc, koja u filmu tumači ulogu femme fatale agentice, je u njemu ostvarila veliki uspjeh, ali još više i Pierre Richard kome je uloga Perrina predstavljala najuspješniju u cijeloj karijeri. Film je prikazan na Berlinaleu gdje je osvojio Srebrni medvjed. Scenarist Francis Veber je zahvaljujući Grand Blond nastavio karijeru tokom koje će napisati scenarije za niz uspješnih i hvaljenih komedija.
Mittelfischbach
Mitelfišbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 128 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141088.
1,2-Bis(dimetilarsino)benzen
1,2-Bis(dimetilarsino)benzen je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 286,077 Da.
Villanova del Battista, Avellino
Villanova del Battista je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 690 m.
Hauser, Idaho
je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 678, što je 10 (1,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pierre Richard
Pierre Richard (16. august 1934 - ) je francuski glumac, najpoznatiji po ulogama u filmskim komedijama gdje su njegovi likovi obično bili dobrodušni nespretnjakovići, a među kojima se najviše ističe Le Grand Blond avec une chaussure noire iz 1972. godine. Taj je film napravljen po scenariju Francisa Vebera sa kojim će imati dugu i plodnu suradnju, a tokom karijere, koja traje više od 50 godina, sam je Richard izgradio reputaciju najvećeg danas živućeg komičara francuske kinematografije. Osim glumom se povremeno bavio i režijom i pisanjem scenarija.
Las Huertas, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Las Huertas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2325 m.
Totari, Caserta
Totari je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Girolamo Savonarola
Girolamo Savonarola (* Ferrara, 21. septembar 1452. - † Firenca, 23. maj 1503.) bio je dominikanski fratar i kratkotrajni vladar Republike Firence od 1494. do 1498., kad je spaljen na lomači.
Savonarola se proslavio vatrenim govorima protiv moralne korupcije koja je tad zahvatila vrhove katoličke crkve, osobito protiv svog glavnog neprijatelja Rodriga Borgie, ali i po spaljivanju knjiga i svih stvari (čak i renesansnih slika) koje je smatrao moralno izopačenim.
Biografija
Girolamo Savonarola dijete Niccola Savonarole i Elena Bonaccorsi, stupio je 1475. godine u dominikanski samostan San Domenico u Bologni,, namjeravajući studirati medicinu. Teološke studije završio je u Ferrari nakon tog je 1481. poslan u samostan San Marco u Firencu gdje je postao profesor i lektor Svetog pisma. Savonarola je bio zastupnik više teza o religiji i crkvi, koje je znao vatreno prenositi u svojim propovjedima - tako da je uzburkao ondašnju javnost u Srednjoj Italiji. Njegove najpoznatije teze bile su; besplatno opravdanje kroz vjeru u Krista, papini oprosti su bez vrijednosti, Papa nema pravo na nikakvu supremaciju, ključevi nisu dani Svetom Petru već crkvi, papa je antikrist, papina ekskomunikacija je bez vrijednosti, te da je ispovijed kod svećenika nepotrebna.
Uspon na vlast
Za vrijeme Prvog talijanskog rata, na čelu Republike Firence bio je neodlučni i nesposobni Piero de' Medici koji se za invazije francuskog kralja Karla VIII. 1494. na Republiku toliko smušeno ponašao i povlađivao Karlu VIII. , da je to nakraju dovelo do pobune stanovništva koji su ga optužili za izdaju i istjerali iz grada. Uspostavljena je republikanska i demokratska vlada kojoj je na čelo stao Savonarola. On je uspio zavesti firentince svojim vatrenim govorima i obećanjima da će od Firence napraviti Božji grad. Firentinci su za njegove kratkotrajne vlasti prestali nositi raskošna odijela žarkih boja, a mnoge žene su otišle u časne sestre. Po gradu su česte bile lomače, na kojima su se palili predmeti taštine i luksuza; perike, parfemi, slike i drevni rukopisi. Savonarola je 1496. u Katedrali Santa Maria del Fiore održao propovjed u kojoj je osudio moralnu pokvarenost pape Aleksandra Borgie, pozvavši ljude da napuste Rim, moderni Babilon, na koga će se uskoro izliti Božji gnjev. Dio njegova govora glasio je: "Bježite iz Rima, jer Babilon znači zbrka, a Rim je pobrkao cijelo pismo, pobrkao je sve zablude, sve je pobrkao. bježite dakle iz Rima i pokajte se.". thumb|left|260px|Komemorativna ploča na mjestu gdje je spaljen Savonarola na Piazza della Signoria u Firenci.
Propast i smrt
Savonarolin pad počeo je krajem 1497. kad ga je ekskomunicirao papa Aleksandar VI.. Te iste godine, Savonarola je krenuo u neuspjeli pohod na Pisu, skupi ratni pohod, koji je doveo je do nestašice hrane u Republici. Opće siromaštvo i nekoliko izoliranih slučajeva kuge, naveli su narod (koji ga je dotad bezgranično podržavao) da ga optuži za sve nevolje, vlast je preuzela revolucionarna vlada, a Savonarola je odveden pred inkvizicijski sud. Sud je čitao njegove "zablude" i zatražio od njega da ih porekne, Savonarola se nije htio odreći tog učenja, osuđen je na smrt, i zatim javno spaljen 23. maja 1503 sa svoja dva najbliža suradnika, a njegov pepeo bačen u obližnju rijeku Arno.
Ostavština
Martin Luther smatrao je Savonarolu pretečom reformacije. Kolika je u to vrijeme bila pokvarenost Rimske crkve svjedoči i izjava firetinskog političara Machiavellia (1469-1527), koji je izjavio: "Jedna od dviju stvari mora doći na Rimsku crkvu, ili potpuna propast, ili vrlo teška kazna".
La Palma, Acambay de Ruíz Castañeda
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 730 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2802 m.
Legio III Cyrenaica
thumb|right|300px|Karta Rimskog Carstva pod carem [[Hadrijanom godine 125. na kojoj se Legio III Cyrenaica, nalazi u Bostri (Busra u današnjoj Siriji) odnosno provinciji Arabia Petraea.]]
thumb|300px|[[Denarius|Denar iskovan od Marka Antonija kako bi plaćao svoje vojnike. Glava pokazuje aquilu Treće legije.]]
Legio tertia Cyrenaica (Treća kirenska legija) bila je rimska legija za koju se vjeruje da ju je formirao Marko Antonije u Kirenajki godine 36. pne. Prvih nekoliko decenija je služila u Egiptu, prije nego što je premještena u Siriju gdje se posljednji put spominje na početku 5. vijeka.
Argetoaia, Argetoaia
Argetoaia je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Argetoaia.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4862 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Малетина
Малетина је насеље у Србији у општини Ражањ у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 188 становника (према попису из 1991. било је 208 становника). У близини села се налазе рушевине средњовековног утврђења (Тврђава Малетина), које је вероватно припадало систему одбране сталаћке тврђаве.
Демографија
У насељу Малетина живи 165 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 51,8 година (51,6 код мушкараца и 51,9 код жена). У насељу има 60 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,13. Има 11 малолетних особа у селу.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Kiseljak (biljka)
mini|
Kiseljak je biljka koja pripada porodici Polygonaceae. Drugi nazivi kiseljaka su kiselica, kiseljača, kiselo zelje i velika kiselica.
Stanište
Kiseljak najčešće raste po vlažnim livadama, pašnjacima i mestima obraslim travom. Takođe raste i uz potoke i na proplancima. U travi raste često u velikoj količini, od čega čitave livade budu crvene pred kosidbu. Uzgaja se i u povrtnjacima.
Sakupljanje
Kao povrće služe prolećni prizemni listovi, koji su tamno zeleni i sočni. Obično su dužine od 7 do 15 cm. Najbolje ih je brati pre izbijanja stabla ili dok stablo još nije potpuno razvijeno (od marta do maja). Mogu se brati i u jesen. Listovi imaju prijatan kiseo i osvežavajući ukus. Mnogi narodi ih beru za jelo i zato je to jedna od najpoznatijih vrsta samoniklog lisnatog povrća.
Napomena
Strelaste listove slične kiseljakovim ima i vrlo otrovna biljka kozlac,. Listovi kozlaca, koji izbijaju u rano proleće, dok su još sitni, mogu zavarati neiskusne sakupljače, jer su, iako po konturama slični kiseljaku, sasvim drugačije boje i konzistencije. U slučaju sumnje na ovu zamenu, ne treba isprobavati ukus lista, jer otrovni listovi kozlaca uzrokuju jako žarenje, oticanje i upalu sluznice usta.
Tanna Bassa, Livorno
Tanna Bassa je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
La Guadalupe, Santiago Tuxtla
La Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Mali čovek (film)
Mali čovek (Малиот човек) je jugoslovenski igrani film snimljen 1957. u režiji Živana Žike Čukulića. Protagonist je dječak Mišo koji bježi iz kuće i pronalazi nove prijatelje, koji su u stvari kriminalci.
Tapeistes, Mezquitic
Tapeistes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1908 m.
Nicolina, Treviso
Nicolina je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Gaj Petronije
Gaj Petronije (Gaius Petronius) ili Publije Petronije (Publius Petronius, cca. 75. pne. – iza 20. pne.) bio je rimski guverner Egipta. Najpoznatiji je po tome što je, odgovatajući na napad nubijskog kraljevstva Meroe porazio kraljicu Imanarenat te pokrenuo kaznenu ekspediciju u današnji centralni Sudan prilikom koje je 22. pne. spaljena nubijska prijestolnica Napata.
Pennsville, New Jersey
Pensvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.888, što je 231 (2,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.