cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taft Southwest, Texas
Taft Southwest je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.460 stanovnika.
The Italian Job (2003 film)
The Italian Job je američki akcioni film snimljen 2003. godine u režiji F. Garyja Graya. Predstavlja remake istoimenog britanskog filma iz 1969. sa Michaelom Caineom u glavnoj ulozi, iako se likovi i radnja zapravo prilično razlikuju. Zaplet prati grupu profesionalnih lopova koji nastoje ukraste zlatne poluge od bivšeg partnera koji ih je prevario.
U Srbiji je prikazivan pod naslovom Posao u Italiji (kao i original), a u Hrvatskoj pod naslovom Dobar posao u Italiji.
Atotonilco, Pedro Ascencio Alquisiras
Atotonilco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Pedro Ascencio Alquisiras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1184 m.
Santa Teresita, Solidaridad
Santa Teresita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Codine
Codine (Codin) je francusko-rumunjski igrani film snimljen 1963. godine u režiji Henrija Colpija. Radnja se temelji na istoimenom romanu rumunjskog pisca Panaita Istratija. Radnja je smještena u Brailu na početku 20. vijeka, a naslovni protagonist, čiji lik tumači Alexandru Virgil Platon, je bivši kriminalac koji se vraća u rodni grad nakon 10 godina zatvora koje je odležao zbog ubistva. Premijerno je prikazan na Kanskom festivalu gdje su Colpi, Dumitru Carabat i Yves Jamiaque osvojili Nagradu za najbolji scenario.
Ljeskare
Ljeskare je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 611 stanovnika.
Smiths Ferry, Idaho
Smits Feri je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 75.
Kinesko pismo
Pojedini znakovi odgovaraju jednostavnim elementima (riječima-korijenima) kineskog jezika, dok se složenice izražavaju grupiranjem znakova onih elemenata od kojih su sastavljene.
U kineskom pismu nema slova, već svaki znak označava pojedini pojam. Po svojoj vanjskoj formi kinesko pismo spada u prijelaznu fazu iz slikovnog u pojmovno pismo (pojam se bilježi zasebnom sličicom). Kako kineski jezik nema ni konjugacija ni deklinacija tako svaki znak uvijek zadržava svoju utvrđenu formu (oblik), pa tako funkcionira kao čisto pojmovno pismo.
Istorija
thumb|right|200px|Primer [[Proročanski zapisi na kostima|proročanskih zapisa na kostima iz perioda dinastije Shang (cca. 1600. pne. - cca. 1046. pne.)]]
Kao najstariji pronađeni zapisi obično se navode "Proročanski zapisi na kostima" (甲骨文 - pinyin: jiǎgǔwén), koji datiraju iz poznog perioda dinastije Shang. Deo naučnika veruje da su zapisi nađeni na grnčariji iz mlađeg kamenog doba ranije nastali od proročanskih zapisa na kostima, te da su najstariji zapisi kineskog pisma. od oko 2500 znakova pronađenih na kostima životnja identifikovano je oko 1400 najčešćih.
Prema legendi kineske znake izumeo je zvanični istoričar Huang Dija, Cangjie. Žuti car je zatražio od Cangjiea da izmisli način beleženja informacija. Cangjie je dugo razmišljao, ali nije bio u stanju ništa da smisli. Jednog dana ugledao je fenghuanga (kineski feniks) kako leti iznad njega i ispušta neki predmet sa leđa. Kada je ugledao predmet, koji je pao ispred njega, prepoznao je da je u pitanju otisak šape neke životinje, ali nije znao koje. Lovac koji je tuda prolazio pomogao mu je da otkrije da je to otisak Pixiua. Lovac je bio siguran, jer nijedna druga životinja nema takav otisak šape. Ovaj razgovor sa lovcem inspirisao je Cangjiea da napravi znake koji će razlikovati svaku stvar na svetu. Počeo je detaljno da proučava stvari, uključujući i Sunce, Mesec, zvezde, mora, oblake, životinje i ptice i ubrzo je upoznao karakteristike svih stvari pre nego što im je osmislio znake kojima su predstavljene. Stvaranje znakova označilo je početak civilizacije.
Potpun sistem pisanja pojavio se u Kini pre oko 3.200 godina u vreme dinastije Shang, čime je kinesko pismo najstarije "preživelo" pismo u svetu.
Stilovi pisanja
Kao što postoje faze i razlike u pisanju latiničnog ili ćiriličnog pisma, tako se razlike u pisanju primećuju između različitih istorijskih i kaligrafskih modela kineskog pisma.
Pismo proročanskih zapisa na kostima i pismo na bronzanim predmetima predstavljaju najstarije oblike kineskog pisma i danas više nisu u upotreni. Najstariji oblik pisma koji je i dalje u upotrebi jeste pečatno pismo. Ovo pismo se razvilo iz pisma na bronzanim predmetima i u standardizovanom obliku prihvatio ga je prvi car Kine, Qin Shi Huang. Pismo se danas koristi samo u umetničke svrhe.
Pisma koja se danas redovno koriste su kancelarijsko pismo, regularno pismo , koje se najčešće koristi u štampi i polu-kurzivno pismo , koje se najčešće koristi u rukopisima. Kurzivno pismo nije u širokoj upotrebi i koristi se samo u umetničke, kaligrafske svrhe. Oblik znakova u ovom pismu je samo nagovešten, tako da se mnogi potezi ne prepoznaju i pismo nije čitljivo za neizvežbane osobe. Neki znaci uprošćenog kineskog pisma izvedeni su iz kurzivnog.
Postoje i drugi oblici pisma razvijenih van Kine, kao što je Edomoji u Japanu, ali ova pisma su ograničena samo na zemlje u kojima su nastala, za razliku od standardnih oblika koji su opisani gore. Do danas je došlo do pojednostavljenja pisma, na način da se neki pojmovi upotrebljavaju kao slogovi, pa se mogu združivati što omogućava brže čitanje i pisanje. Pismo se razvijalo u više faza; početnom se smatra slikovna faza koja u sebi nosi dosta slikovnosti i realne predođbe. S vremenom, stilizacijom, brzinom pisanja i uporabom kista za pisanje dolazi do razvoja pisma u svojim tipičnim oblicima. U početku su se znakovi urezivali pomoću metalnog šiljka u kamen, metal ili kost.
Od nekih 45 000 znakova reduciranjem se danas koristi 36 000 znakova, ali za normalno komuniciranje i čitanje dnevnih novina dovoljno je poznavati 3 000 ideograma, odnosno znakova. Na razvojni put pisma od slikovnog do pojmovnog utjecala su dva faktora:prvvi je sve jača shematizacija, pojednostavljenje i ujednačavanje češće upotrebljavanih elemenata; druga je uvođenje metaforičkih, odnosno simboličnih ideograma za riječi apstraktnog i afektivnog značenja. U daljnim razvojnim fazama ideogrami prestaju biti nositelji misaonih značenja, već postaju oznake glasovnih struktura. Više se ideograma sastavlja zajedno da bi se izazvao glasovni sastav neke riječi, pa dešifriranje često nalikuje dešifriranju rebusa.
Npr. usta+ptica=pjevati
Kaligrafija je specifična kineska umjetnost ispisivanja poruka crnim tušem i kistom. Zahvaljujući tome kinesko pismo se proslavilo u cijome svijetu. Osim kineskih slova poznati su i kineski pečati koji su dali ideju za današnji bar code.
Castellano, Fermo
Castellano je naselje u Italiji u provinciji Fermo, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 873 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Puschendorf
Pušendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 14 opštinskih središta okruga Firt. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.169 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9573124.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Firt Pušendorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Firt. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 363 metra. Površina opštine iznosi 3,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.169 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 638 stanovnika/km².
Frumușica, Frumușica
Frumușica je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Frumușica.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6069 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Wiscon, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 706.
Vanderburgh County, Indiana
je okrug u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 179.703, što je 7.781 (4,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tahoka, Texas
Tahoka je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.673 stanovnika.
Codăești, Codăești
Codăești je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Codăești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4785 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Glicerol-3-fosfat O-aciltransferaza
Glicerol-3-fosfat O-aciltransferaza (, alfa-glicerofosfatna aciltransferaza, 3-glicerofosfatna aciltransferaza, ACP:sn-glicerol-3-fosfatna aciltransferaza, glicerol 3-fosfatna aciltransferaza, glicerol fosfatna aciltransferaza, glicerol fosfatna transacilaza, glicerofosfatna aciltransferaza, glicerofosfatna transacilaza, sn-glicerol 3-fosfatna aciltransferaza, sn-glicerol-3-fosfatna aciltransferaza, glicerol-3-fosfatna O-aciltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom acil-KoA:sn-glicerol-3-fosfat 1-O-aciltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Acil-[acil-nosilac protein] takođe može da deluje kao acil donor.
Porlezza, Como
Porlezza je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4274 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
3868 Mendoza
3868 Mendoza je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,333 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,0.
Banska kosa (mikroregija)
Banska kosa, jedna od 4 baranjske mikroregije. Obuhvaća uzvisinu Bansku kosu i naselja uz nju: Batina, Beli Manastir, Kamenac, Karanac, Kotlina, Podolje, Suza i Zmajevac.
Tisno
Tisno (prethodno Tijesno), naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Smješteno je u Dalmaciji, na obali Jadranskog mora, a administrativno pripada Šibensko-kninskoj županiji.
Spomenici i znamenitosti
Naselje Tisno uz zaseok Dubrava, čine mjesta Dazlina i Ivinj na kopnu. Oba kopnena mjesta spalili su Turci sredinom 16. st. Prigodom rekonstrukcije crkve sv. Martina u Ivinju (11. st.), počela su arheološka iskapanja te su ispod crkve pronađeni zidovi rimske vile rusticae iz 2/3. st. Iskopana je i trobradna bazilika (sredina 5. st.) s podnožjem oltara i ranokršćanska krstionica - šesterokutni bazen. Uz baziliku pronađeno je i 900 grobova iz 15. stoljeća., a još se traga za grobljem bazilike koja je srušena najvjerovatnije za provale Turaka. U Dazlini se nalazi crkva posvećena sv. Iliji koja potječe iz 11. st., kako je Dazlina obuhvaćala tada malene zaseoke Tribunj i Vodice. U rimsko doba na tom mjestu je stajao fortificijski objekt na cesti Scardona (Skradin) - Zadar. Uskoro se namjerava i na tom lokalitetu započeti s arheološkim iskapanjima, jer se pretpostavlja da se ispod ili u blizini te crkve nalazi još starija crkva sv. Križa. Godine 1543. Turci spaljuju mjesto, a narod bježi na otok gdje je postajalo naselje s ranogotičkom crkvom sv. Marije za koju se pretpostavlja da se nalazila u Tisnomu jer je to dio otoka najbliži kopnu. Pretpostavku potvrđuje i to što se na glavnom oltaru sadašnje crkve Sv. Duha, povećene 1548. godine, nalazi ranogotički kip Bogorodice s djetetom. Spomenuti kip (11./12.st.), jedinstven je u Europi jer je unikat obložen srebrom i zlatom a prethodno nije obojan. Danas se taj kip izlaže na izložbama diljem svijeta. Prije 5 godina prigodom rekonstrukcije poda u prezbiteriju župne crkve pronađeni su ostaci stare gotičke apside. Sadašnja župna crkva današnji oblik poprima 1854. Zvonik je odvojen od crkve, građen oko 1640., nije dovršen, a gradnju je prekinuo početak Kandijskih ratova. U župnom uredu čuvaju se originalni nacrti zvonika. Na brdu Brošćica ponad Tisnog nalazi se svetište Gospi od Karavaja (18. st.). Put od župne crkve do svetišta dug je oko kilometar i pruža odličnu i ugodnu rekreaciju, a nagrađeni ćete biti prekrasnim pogledom na Tisno i okolicu.
Naseljena mjesta
Betina, Dazlina, Dubrava kod Tisna, Ivinj, Jezera i Tisno.
Kardiotonični glikozidi
thumb|Primer hemijske strukture [[oleandrina, leka iz grupe srčanih glikozida.]] Srčani glikozidi su lekovi koji se koriste za tretman zatajenja srca i srćane aritmije. Ti glikozidi su prisutni kao sekundarni metaboliti u nekoliko bilji, kao i u nekim insektima.
Kongestivno zatajenje srca
Kongestivno zatajenje srca nastaje kad srce ne može ispumpati dovoljnu količinu krvi, samim tim i kiseonik i hranljive materije, u tkivo. To je učestala bolest koja se obično javlja u starijih osoba. Kolokvijalni nazivi za ovu bolest su "slabost srca" ili "staračko srce". Na primer, 10% osoba iznad 80 godina pati od kongestivnog zatajenja srca. Bolest nastaje uglavnom postupno, s postupnim pogoršanjem simptoma. Ponekad uzrok nije jasan, ali obično je posljedica hronične nedovoljno lečene hipertenzije, ishemijske bolesti srca, valvularne bolesti srca, ili hronične trajne aritmije (fibrilacija atrija).
U kongestivnom zatajenju srca dolazi do smanjenja srčane minutne zapremine. To se očituje pogotovo tokom fizičkog napora kada pacijent osjeća kratkoću daha i umor. Takođe, simptomi slabosti srca kod teškog staduma bolesti mogu se javiti i kada je pacijent u mirovanju. Tokom noći javljaju se kašalj i pojačano mokrenje. Bolesnik sa zatajenjem srca može imati blede i hladne, oznojene ruke. Dolazi do komplikacija na bubrezima u kojima dolazi do zastoja u cirkulaciji krvi što smanjuje diurezu, jetri u kojoj takođe dolazi do zastoja u cirkulaciji pa se tečnost počinje gomilati u trbušnoj šupljini, a u plućima se počinje javljati višak tečnosti, što dodatno slabi plućnu funkciju i dodatno otežava rad srca jer dovodi do zatajenja desne srčane komore. Na kraju se može javiti opasan nedostatak kiseonika što dovodi do kardiogenog šoka.
Kongestivno zatajenje srca klinički se deli na četiri stadijuma:
Ključan problem u zatajenju srca je Frank - Starlingov efekat. Naime, srce više ne može izbaciti onoliko krvi koliko u njega uđe, pa se srce svim raspoloživim mehanizmima trudi kompenzuje taj nedostatak. Ti kompenzatorni mehanizmi postaju kontraproduktivni i srce se previše opterećuje te sve više i više slabi. Kongestivno zatajenje srca najbolje se vidi u smanjenju srčanog minutnog volumena. Naime, postotak krvi koju srce u jednom otkucaju izbaci iz komore naziva se ejekcijska frakcija. Kod zdravog srca ejekcijska frakcija iznosi više od 50%. Kod zatajenja srca ona se smanjuje na ispod 45%, a kod teškog zatajenja ejekcijska frakcija pada ispod 25%.
Lečenje zatajenja srce ima za cilj ublaženje simptoma i smanjenje napredovanja bolesti. Dobro lečenje poboljšava kvalitet života i produžuje život pacijenta. Venski zastoj i preveliki volumen krvi te posledični edemi leče se diureticima. Vazodilatatori takođe pomažu jer proširuju krvne žile srca pa srce na taj način prima više kiseonika i ima više snage. Kao vazodilatatori koriste se ACE inhibitori i organski nitratni vazodilatatori. Takođe se u lečenju kongestivnog zatajenja srca koriste neki beta blokatori u manjim dozama u kombinaciji s ostalim lekovima. Najznačajniji lekovi za lečenje kongestivnog zatajenja srca su srčani glikozidi.
Lucan
Lucan je bio jedan od vitezova legendarnog arturovog Okruglog stola.
On je po legendi bio vojvoda od Cloucestera, sin vojvode Corneusa i vjerojatno brat Bedivera. Po svemu sudeći izgleda da je bio dobar vitez, pametan i obazriv čovjek u najboljem smislu te riječi. Jedan od onih koji se među prvima pridružio Kralju Arthuru. Nadimak - batler (sluga), stekao je na svečanosti koju je priredio Arthur u čast svojih novopridošlih saveznika kraljeva Bana i Borsa, kad se zajedno sa Kayem i Grifletom prihvatio posla da posluži goste.
Lucan je ostao vjeran Kralju Arthuru, nakon njegova razlaza sa Lancelotom, kad se Arthur utaborio pred Benoicom - Lucan je primio Lancelotove glasnike, djevu i patuljka.
Kao jedan od posljednjih preživjelih vitezova uz Arthura nakon Bitke kod Camlanna, Lucan je pokušao spriječiti Arthura da napadne Mordreda. Razjareni Arthur nije htio ni čuti ništa o tome, već je zatražio koplje i nasrnuo na Mordreda i ubio ga, ali je pritom i sam smrtno ranjen.
Lucan i Bedivere odnjeli su umirućeg Arthura u malu kapelicu. Izvana se čuo plač i zapomaganje ljudi, pa ga je Arthur poslao da vidi što se događa, Lucan mu je rekao da to razbojnici i lopovi kradu sa poginulih i ranjenih ratnika.
U jednoj od varijanta priče Arthur se pridigao kako bi zagrlio Lucana, ali ga je taj posljednji napor koštao života, dok je u drugoj i sam Lucan teško ranjen pa umire kad je pokušao Bediveru pomoći da pridigne Arthura.
Hermanos Cruz, Candelaria
Hermanos Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Ash Shāyim Maḩall Aḩmad ‘Umar, Hajjah
Ash Shāyim Maḩall Aḩmad ‘Umar je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Craintilleux
Krentje je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Loara koja pripada prefekturi Monbrizon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 900 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 109 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 353 metara (maksimalnoj 379 m, a minimalnoj 348 m).
Pulherija
Elija Pulherija (, rođ. 19. januara 399. - umrla 18. februara 453. godine) bila je ćerka istočnorimskog (vizantijskog) cara Arkadija, sestra Teodosija II i supruga Markijana. Nosila je titulu avguste od 414. sve do svoje smrti i decenijama je bila jedna od najuticajnijih osoba na carigradskom dvoru. Naročito je bila uporna u podršci pravoslavlju i inicirala je vaseljenske sabore u Efesu 431. i Halkedonu 451. godine. Zbog toga se danas poštuje kao svetica i u Pravoslavnoj i u Rimokatoličkoj crkvi.
Poreklo i mladost
Elija Pulherija je rođena 19. januara 399. kao druga ćerka i drugo dete istočnorimskog cara Arkadija i njegove supruge Elije Eudoksije, ćerke rimskog vojskovođe franačkog porekla Bautona. Pulherija je već imala stariju sestru Flacilu (rođ. 397), a kasnije je dobila i sestre Arkadiju (400) i Marinu (403) i brata Teodosija (401), budućeg cara. Ime je dobila po Arkadijevoj sestri, ćerki Teodosija I i njegove druge supruge Flacile, koja je preminula kao devojčica. Carica-majka Eudoksija je preminula usled posledica pobačaja 6. oktobra 404. godine, a briga o njenom i Arkadijevom potomstvu poverena je evnuhu Antiohu. Evnuh je ubrzo imenovan za velikog komornika (praepositus sacri cubiculi) i važio je za jednog od najuticajnijih dvorana. On je organizovao osnovno obrazovanje za carevu decu koje je obuhvatalo časove i grčkog i latinskog jezika i književnosti. Pulherija je nakon Flaciline smrti postala najstarija među Arkadijevom decom, ali su ubrzo sve četvoro ostali siročići kada je i car preminuo 1. maja 408. godine u vreme kada je imeo tridesetak godina. Srećom, Teodosijeva dinastija je imala odane i sposobne sluge u liku pretorijanskog prefekta Antemija i evnuha Antioha i mali Teodosije II je nasledio presto bez potresa.
Avgusta Pulherija
Pulherija je već 412. godine postala vodeći član carske porodice kada je na njeno insistiranje lojalni Antioh otpušten iz službe. Po rečima istoričara crkve, savremenika događaja, Sozomena, Pulherija je postala carev zaštitnik (grč: επιτροπος).
Alberone, Rovigo
Alberone je naselje u Italiji u provinciji Ровиго, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Colomitos, Tecalitlán
Colomitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1620 m.
Gracijan (uzurpator)
Gracijan (Gratianus, ? - 407) bio je rimski uzurpator u Britaniji. Godinu dana ranije je izvjesni Marko podigao ustanak protiv zapadnorimskog cara Honorija i sebe proglasio carem. Međutim, tamošnje rimske trupe nisu bile zadovoljne njegovom vladavinom, te su ga ubile, izvikavši Gracijana za cara. U međuvremenu je nakon masovnog prelaska Rajne od strane germanskih plemena krajem 406. i konačnog kolapsa rimskog Limesa, područje Galije došlo pod njihov udar, a Germani su zauzeli današnji Boulogne na obali La Manchea. Stanovništvo i vojska u rimskoj Britaniji, uplašeni da bi Germani mogli poduzeti pohod na Otok, je tražilo da se izvede preventivni udar na Kontinent, ali Gracijan to nije učinio. Zbog toga je došlo do još jedne pobune u kojoj je Gracijan ubijen, a za novog cara proglašen Konstanin III.
San Francisco Dos, Huitiupán
San Francisco Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Huitiupán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 689 m.
Emir Fejzić
Biografija
Emir Fejzić rođen je u Visokom, a diplomirao je na Odsjeku za glumu na Akademiji scenskih umjetnosti (ASU) u Sarajevu predstavom "Tape" pod mentorstvom doc. Alena Muratovića u klasi prof. Admira Glamočaka i doc. Alena Muratovića. Proglašen je najboljim studentom Odsjeka za glumu u 2007/08 godini za ulogu Gospodina Martina u ispitnoj predstavi "Ćelava pjevačica". Na ASU ostvario je uloge u predstavama među kojima su i Antigona, Buđenje proljeća, Tramvaj zvani čežnja, Ifigenija u Aulidi, Ćelava pjevačica, Plastelin i Tape. Profesionalni angažmani obuhvataju i uloge u predstavama Kaligula (NPS), Ružno pače (East West), Plavi zec (KUD Seljo) i Suprugoubice u samostalnoj produkciji a ostvario je i zapažene uloge u filmovima SS-Jaw, Memory full i Jasmina. Od oktobra 2009. godine, dobiva zvanje asistenta na predmetu Ples na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu, gdje trenutno radi. Uradio je i nekoliko radio drama za BHT 1.
El Otoño, Candelaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Dravsko-dunavski ritovi
Dravsko-dunavski ritovi, jedna od 4 baranjske mikroregije. Obuhvaća uže međuriječje Drave i Dunava i naselja Bilje, Kopačevo, Kozjak, Lug, Podunavlje, Tikveš, Vardarac i Zlatna Greda.
La Grandeza, Papantla
La Grandeza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 857 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Putzbrunn
Pucbrun je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Minhen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.001 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9184140.
Kistanje
Kistanje je naselje i sjedište istoimene općina u Hrvatskoj. Nalazi se u zaleđu Sjeverne Dalmacije, a administrativno pripada Šibensko-kninskoj županiji.
Geografija
Općina Kistanje se nalazi na području Bukovice uz željezničku prugu Knin-Zadar i državnu cestu Knin-Benkovac, oko 25 km zapadno od Knina. Kistanje
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Kistanje imala je 3.038 stanovnika, raspoređenih u 14 naselja:
Većinsko stanovništvo su Srbi ( 57.1 %), dok su Hrvati, koji čine 41.3 % stanovništva općine, uglavnom doseljeni iz Janjeva na Kosovu, uz iznimku sela Nunića, gdje su izvorni Hrvati većinsko stanovništvo.
Povijest
Kistanje se prvi put spominje 1407. godine, a s vremenom se razvilo u ekonomsko središte mikroregije Bukovica. U 19. i prvoj polovici 20. vijeka je bilo sjedište vlastite općine. Nakon drugog svjetskog rata je pripojeno Općini Knin.
Za vrijeme Operacije Oluja područje Kistanja je napustilo većinsko srpsko stanovništvo, a nad nekoliko preostalih su izvršeni zločini, od kojih je najpoznatiji masakr u Varivodama. U ispražnjene srpske domove je vlada hrvatskog predsjednika Franje Tuđmana organizirano doselila Janjevce, odnosno pripadnike hrvatske manjine na Kosovu, što je dovršeno nakon završetka kosovskog rata. S vremenom je povratak srpskih izbjeglica ponovno promijenio etničku strukturu Kistanja, s time da su Janjevci nakon napuštanja srpskih domova sagradili novo naselje.
Sport
Nogometni klubovi: Janjevo i Bukovica
Kleopatra II od Egipta
right|thumb|200px|Kleopatra II (ili Kleopatra III?), bista iz Luvra
Kleopatra II (grč: Κλεοπάτρα, oko 185 - 116. god. pre n.e.) bila je kraljica helenističkog Egipta iz dinastije Ptolemejida.
Kleopatra bila je ćerka Ptolemeja V Epifana i Kleopatre I, ćerke seleukidskog kralja Antioha III Velikog. Nakon smrti Kleopatre I (175. god. pre n.e.), sa kojom je vladao kao savladar, Ptolemej VI Filometor se 173. god. pre n.e, sledeći staroegipatske običaje, oženio sestrom Kleopatrom II. U periodu između 171. i 164. Ptolemej VI Filometor, Kleopatra i njihov brat Ptolemej VIII Fiskon su vladali zajedno kao vladarski kolegijum.
Kada je Ptolemej VI Filometor preminuo 145. god. pre n.e, Kleopatra II je zavladala kao regentkinja maloletnog sina Ptolemeja VII. Naredne 144. god. Kleopatra se udala za drugog brata Ptolemeja VIII Fiskona koji je ubio svog sinovca i pastorka Ptolemeja VII i proglasio se za kralja. Ptolemej Fiskon je, zatim, 142. uzeo za ženu svoju sinovicu Kleopatru III, iako se nije razveo od Kleopatre, i proglasio je za svoju savladarku.
Kleopatra je 131. god. pre n.e. povela uspešnu pobunu protiv Ptolemeja VIII Fiskona koga je, zajedno sa Kleopatrom III, prognala iz Egipta. Za kralja je proglasila Fiskonovog dvanaestogodišnjeg sina Ptolemeja Memfitida. Iako je tehnički gledano bila samostalna vladarka, Kleopatra II je zavladala kao regentkinja Ptolemeja Memfitida. Kada je Ptolemej Fiskon uspeo da ukloni Ptolemeja Memfitida, Kleopatra II je nastavila da vlada kao kraljica. Kleopatra je tada ptolemejski presto ponudila Demetriju II Nikatoru, predstavniku rivalske seleukidske dinastije. Međutim, ni ovaj pokušaj nije bio uspešan i Kleopatra II je morala da pobegne u Siriju 127. god. pre n.e. Najzad, Kleopatra se 124. god. pre n.e. vratila u Egipat i izmirila sa Ptolemejem VIII Fiskonom. Vladala je odtada zajednički sa svojim bratom i ćerkom. Ptolemej Fiskon je umro 116. god. pre n.e, a nedugo zatim umrla je i Kleopatra II.
U popularnoj kulturi
U BBC-jevoj TV-seriji The Cleopatras ju je tumačila Elizabeth Shepherd.
Crkva Sv. Petra i Pavla u Borcima (Konjic)
mini|desno|Crkva sv. Petra i Pavla u Borcima '''Crkva sv. Petra i Pavla u Borcima''', u opštini Konjic, je crkva Srpske pravoslavne crkve,  eparhija zahumsko-hercegovačka i primorska‎. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
Lokacija
Naselje Borci je na 10 km zračne udaljenosti jugoistočno od Konjica, u podnožju istočnih padina planine Borašnice, na Boračkoj visoravni. Nalazi se uz put koji iz Konjica preko Boraka vodi za Glavatičevo i dalje, uz Neretvu, na jugoistok u Zaborane na Nevesinjskom polju
Historija
U periodu 1878-1918, na području današnje općine Konjic, izgrađena su dva vjerska objekta: Crkva sv. Vasilija Velikog u Konjicu, 1886. godine i Crkva svetih apostola Petra i Pavla, u Borcima, 1896. godine.
Početkom 1880. godine, mještani sela Borci obratili su se Zemaljskoj vladi za Bosnu i Hercegovinu molbom da im se odobri izgradnja manje crkve sa sporednim prostorijama na Borcima i materijalna pomoć za njenu izgradnju. Zemaljska vlada udovoljila je ovoj molbi: odobrila je gradnju i pomoć od 300 florina.
Opis
Crkva je pravougaone osnove, vanjskih dimenzija cca 7,05 x 11,00 m. U osovini vanjskog zida zapadne fasade, prizidan je zvonik kvadratne tlocrtne osnove 2,90 x 2,90 m.
Crkva je jednobrodna, a u funkcionalnom smislu je podijeljena na: prostor naosa, oltarski prostor sa proskomidijom, đakonikonom i časnom trpezom, smješten u apsidi, te galeriju, preko koje se pristupa stepeništu crkvenog tornja. Crkva ima jedan ulaz.
Na gornjoj zoni ikonostasne pregrade crkve je postavljeno nekoliko ikona.
Crkva je prvobitno bila pokrivena kamenim pločama. Kao pokrivač je zatim korišten crijep, 80-ih godina 20. stoljeća su korištene salonit ploče, a 2005. godine je izvršeno prepokrivanje «salonitkom».
Zvonik je naknadno prizidan uz crkvu i zidan je od kamena sedre (dok je crkva zidana od krečnjačkog kamena).
Svi prozori imaju kamene šembrane (okvire), izvedene od po četiri komada kamena «miljevine». Kamenovi šembrana su klesani veoma precizno, a njihove vidljive, vanjske površine su obrađene finom «zubljom» Miljevina je kamen bjeličaste do žućkaste boje, mekahan je i veoma pogodan za izvođenje dekorativnih elemenata, zbog jednostavnosti njegove obrade. Ima trajnu povišenu vlažnost i teško se suši. Nema veliku čvrstoću, ekstremno je porozan i veoma higroskopan pa ga je potrebno zaštiti.
Livenza
Izvori
Rijeka Livenza ima dva velika i spektakularna izvora; Gorgazzo i Santissima, koji imaju prosječni istjek od oko 15 m³/s i treći manji u podnožju planina Cansiglio/ Cavallo u općini Polcenigo u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Pritoke
Desne pritoke Livenze su; Meschio i Monticano, a lijeva i najveća je Meduna koje utječe kod mjesta Prata di Pordenone.
Rijeka Meduna donosi najviše vode u Livenzu oko 4.400 m³/s tako da Livenza ima vode tokom čitave godine i plovna je gotovo cijelim svojim tokom. Korito Livenze široko je od 30 do 100 m kod Portobuffoléa na ušću u Jadransko more kod Caorlea u Venetu. Livenza je kanalima povezana sa rijekama Piave i Lemene, tako da se može doploviti do Venezije.
Tok rijeke
thumb|left|250px|Livenza kod parka Ville Varda (Brugnera)
Livenza je jednim kraćim dijelom granica između Veneta i Furlanije-Julijske krajine prolazi kroz gradove; Polcenigo, Caneva, Sacile, Brugnera, Prata di Pordenone, Portobuffolé, Motta di Livenza, San Stino di Livenza i Torre di Mosto.
Vode Livenze
Livenza je pretežno ravničarska rijeka sa obiljem vode, bogate vegetacije i prepuna riba. Prosječni godišnji istjek Livenze je 85 m³/s, i usporediv je s najdužim talijanskim rijekama, kao Tagliamento (92 m³/s) i Brenta (93 m³/s), ali Livenzin oscilira u skladu s godišnjim dobima. Ljeti ne pada ispod 50 m³/s, u jesen i proljeće zna narasti do 2500 m³/s, najviše zbog velikih bujica koje donosi Meduna i njena pritoka Cellina. Tako da Livenza često plavi primorske gradove u svom donjem dijelu, katastrofalne poplave Livenza bile su 1966 i 2002. Zbog toga se gradi brana na Cellini kod Ravedisa, koja bi trebala zadržati oko 20 milijuna m³ vode. Ova brana trebala bi smanjiti rizik od poplava, ali ne i potpuno eliminirati.
Strateška važnost Livenza
Kod Livenze se zbila odlučujuća bitka 1335, između kondotjera Rizzarda VI da Camino i Akvilejejskog patrijarha Bertranda Camollina, u kojoj je akvilejska vojska do nogu potukla Rizzarda. Kod Livenze se odigrala bitka 1411 između ugarske vojske koju je vodio Filip Mađarin (Pippo Spano), za vrijeme rata između između Žigmunda Luksemburškog i Mletačke Republike, u kojoj su Mađari uspjeli zaobići mletačku odbranu ukopanu kod Livenze. Na ravnici pored rijeke kod Sacilea zbila velika bitka 1809, između napoleonovih snaga koje su pokušale zaustaviti austrijski prodor prema Livenzi, u toj bitci je nadvojvoda Ivan Austrijski pobijedio generala Eugène de Beauharnaisa (napoleonova unuka).
Baranjska nizina
Baranjska nizina, jedna od 4 baranjske mikroregije. Obuhvaća nizinu južno i jugozapadno od Banske kose i naselja Baranjsko Petrovo Selo, Bolman, Čeminac, Darda, Grabovac, Jagodnjak, Jasenovac, Kneževi Vinogradi, Kozarac, Majške Međe, Mece, Mirkovac, Mitrovac, Novi Bezdan, Novi Bolman, Novi Čeminac, Novo Nevesinje, Petlovac, Podravlje, Sokolovac, Sudaraž, Širine, Švajcarnica, Torjanci, Tvrđavica, Uglješ i Zeleno Polje.
Nifenazon
Nifenazon je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 308,335 Da.
Ljubija (Prijedor)
Ljubija je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 3.945 stanovnika.
Djerba Midoun
Djerba Midoun (arapski: ميدون) je općina od 63,528 stanovnika na jugoistoku otoka Djerba u Vilajetu Médenine.
Geografske karakteristike
Općina Djerba Midoun prostire se na jugoistoku otoka Djerba na površini od 193.7 km². Centar općine grad Midoun leži u unutrašnjosti, udaljen 5 km od mora, 15 km jugoistočno od otočke prijestolnice Houmt Souka, i 18 km sjeveroistočno od Rimskog nasipa El Kantara.
thumb|240px|left| [[Plaža hotela Mouradi Menzel]]
Gradovi Djerba Midouna
Općina se sastoji od četiri grada, to su administrativni centar Midoun u kom živi 30.481 stanovnika, na površini od 78.80 km², El-Mey sa 9.132 stan., sa površinom od 34.30 km², Sedouikech - 6.280 stan. površina 48.60 km² i Beni Maaguel - 4.566 stan. i 32.00 km².
Historija
Taj dio otoka u 16. vijeku bio je poznat po čestim bunama protiv Osmanskih paša iz Vilajeta Tripolitanija, a u 18. vijeku po trgovini robljem koja je ukinuta formiranjem Francuskog protektorata u Tunisu 1881.
Početkom 1960-ih počeo se razvijati turizam tako da danas ima 90 hotela i kapacitet da može primiti 50.000 turista. Općina Djerba Midoun je službeno osnovana 8. aprila 1985.
Vermillion County, Indiana
je okrug u američkoj saveznoj državi Indijana.
Mark Wahlberg
Mark Robert Michael Wahlberg (, 5. lipnja 1971.), američki glumac i bivši glazbenik, nominiran za Oscara i osvajač nagrade BAFTA.
Vermillion County, Indiana
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 16.212, što je 576 (-3,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mark Wahlberg
Rodio se u bostonskoj četvrti Dorchester, kao najmlađi od devetero djece. Majka je bila bankovna činovnica, a otac je radio kao dostavljač.
U sebi ima švedske, irske i krvi francuskih Kanađana. Poznat je po impresivnom tijelu, osobito mišićima. Odgojen je kao katolik, ali nikad nije maturirao, a bio je i u problemima sa zakonom. Imao je namanje 25 prijava, po vlastitom priznanju.
Također je vrlo rano postao ovisan o kokainu. Prvotno je bio glazbenik i član grupe The Funky Bunch, ali je kasnije nastavio samostalnu karijeru. Glazbom se bavio od 1991. do 1997. godine. Bio je predgrupa NKOTB na njihovoj posljednjoj turneji. Glumi od 1993. godine, a do sada je ostavrio niz zapaženih uloga. Ipak, najpoznatiji je kao Dirk Diggler u filmu Boogie Nights. Oženjen je ,ima dvoje djece. Praktični je katolik.
Località Macchiareddu-Grogastu I, Cagliari
Località Macchiareddu-Grogastu I je naselje u Italiji u provinciji Cagliari, u regiji Sardinija.
Mark Wahlberg
Došao je u središte kontroverze nakon što je odšutio homofobnu primjedbu jednog jamajčanskog glazbenmika s kojim se pojavio u tv-showu. Kasnije se ogradio od homofobije, ali pod pritiskom medija. Razmatran je za ulogu u filmu "Planina Brokeback", ali ipak nije dobio ulogu. Također je on trebao utjeloviti Linusa Caldwella, ali je ulogu odigrao Matt Damon.
Ljevak je.
Karašička aluvijalna nizina
Karašička aluvijalna nizina, jedna od 4 baranjske mikroregije. Obuhvaća prostor sjeverno od kanala Male Karašice i rječice Karašice i naselja Branjina, Branjin Vrh, Draž, Duboševica, Gajić, Kneževo, Luč, Popovac, Šećerana, Šumarina i Topolje.
Angeduc
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 96 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 70 metara (maksimalnoj 123 m, a minimalnoj 54 m).
2-Enoat reduktaza
2-Enoat reduktaza (, enoatna reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom butanoat:NAD+ Delta2-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
El Tular, Lázaro Cárdenas
El Tular je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
2-Enoat reduktaza
Ovaj enzim je gvožđe-sumporni-flavoprotein (FAD). On deluje u reverznom smeru na širok opseg alkilnih i arilnih alfabeta-nezasićenih karboksilatnih jona. But-2-enoat je najbolji supstrat.
El Tular, Lázaro Cárdenas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Pirovac
Pirovac je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Nalazi se u Dalmaciji, na obali Jadranskog mora, a administrativno pripada Šibensko-kninskoj županiji.
Geografija
Općina Pirovac obuhvaća tri naselja: Pirovac, Kašić i Putičanje. Nalazi se na Jadranskoj magistrali, 23 km sjeverozapadno od Šibenika, na obali Pirovačkog zaljeva.
Privreda
Pirovac je uz Primošten, Vodice i Murter najznačajnije turističko središte Šibenske rivijere. Turizam je osnovna gospodarska djelatnost na području općine Pirovac. Smještaj je organiziran u apartmanima i sobama privatnih iznajmljivača.
Osim bavljenja turizmom, oko 1500 stanovnika Pirovca ostalo je vjerno tradicionalnom, zdravom načinu života oslonjenom na ribarstvo i poljoprivredu (višnja, maraška, maslina, vinova loza, smokva). Naselje je zadržalo sve tipične značajke mediteranskog arhitektonskog izričaja.
Spomenici i znamenitosti
Mjesto krasi nekoliko vrijednih kulturno-povijesnih spomenika. Važni spomenici iz tog doba su: stari bedemi podignuti 1505. godine i crkva Sv. Jurja podignuta 1506. godine, a sagradio ih je Petar Draganić. Crkva je rekonstruirana u 18. stoljeću u baroknom stilu, gotički sarkofag u kapeli obitelji Vrančić - Draganić nalazi se na mjesnom groblju s reljefom iz 1447. godine i ostaci staroga franjevačkog samostana iz 1511. godine na otoku Sv. Stjepana. Na otoku su pronađeni ostaci rimske civilizacije.
3870 Mayre
3870 Mayre je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,623 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,2.
Blythe, Georgia
Blajd (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 721 stanovnika.
Borsalino (film)
Borsalino je francusko-italijanski gangsterski film snimljen 1970. godine u režiji Jacquesa Deraya, poznat kao jedno od najuspješnijih ostvarenja tog žanra u historiji francuske kinematografije.
Blythe, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 721 stanovnika, što je 3 (0,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Borsalino (film)
Glavni pokretač snimanja i producent je bio Delon, potaknut velikim uspjehom hollywoodskog filma Bonnie i Clyde, koji je pokazao da postoji publika za filmove o znamenitim gangsterima iz prošlosti. Delon je također nastojao djelomično iskoristiti i negativni publicitet izazvan vlastitom upetljanošću u Markovićevu aferu. Kao tema su odabrani upravo Carbone i Spirito, koji je držao da predstavljaju francuski ekvivalent velikih američkih gangstera kao što je Al Capone; sa druge strane, zbog strana od tužbi njihovih potomaka je odlučio učiniti ih fiktivnim ličnošću, a to je također omogućilo da se elegantno ignorira njihova suradnja sa fašistima i njemačkim okupatorima u Drugom svjetskom ratu. Delon je za svog partnera namjerno izabrao Belmonda, s obzirom da ga je smatrao jedinom zvijezdom svog kalibra; njihov odnos na snimanju je bio dobar i profesionalan, ali je poslije došlo do svađe i dugogodišnje parnice koja će godinama priječiti video-distribuciju.
Međutim, nakon same premijere je Borsalino postigao izuzetan komercijalni uspjeh, došavši na vrh liste gledanosti u Francuskoj, ali i u nizu drugih evropskih zemalja. Uspjeh je bio takav da je i šešir zvan "borsalino", koji se bio nosio 1930-ih (i po kome je film dobio ime), nakratko došao u modu. Godine 1974. je pak snimljen i nastavak pod naslovom Borsalino & Co..
Mnogo godina kasnije je mladi italijanski porno glumac Rocco Tani na početku karijere odao počast filmu odabravši prezime protagonista kao svoj umjetnički pseudonim. Borsalino je, pak, u Britaniji poznat i po tome što je 1997. godine BBC One nekoliko puta prekinuo njegovo emitiranje kako bi javljao o prometnoj nesreći koja će na kraju izazvati smrt princeze Diane.
Vlădeni-Deal, Frumușica
Vlădeni-Deal je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Frumușica.
Casa Bettola, Bologna
Casa Bettola je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Vlădeni-Deal, Frumușica
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1658 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Casa Bettola, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Pribești, Codăești
Pribești je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Codăești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1306 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Area Produttiva
Area Produttiva ima više značenja:
Ernstville, Maryland
Ernstvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 56.
Malo Palančište
Malo Palančište je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 148 stanovnika.
San Pellegrino, Trento
San Pellegrino je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1914 m.
Guadalupe, Solidaridad
Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Tohari
mini|200px|"Tohari", freska, 6. st. pne. Tohari su bili stanovnici srednjovjekovnih država-gradova oaza na sjevernom rubu Tarimske zavale (današnji Xinjiang, Kina). Služili su se toharskim jezicima (iz indoeuropske porodice jezika) koji su nam poznati iz rukopisa datiranih na vrijeme od šestog do osmog stoljeća, nakon čega oni nestaju a zamjenjuju ih turkijski jezici lokalnih plemena Ujgura.
Naziv potječe iz 19-og stoljeća kada su ih istraživaći poistovjetili sa grupom Tókharoi, a o kojoj se pisalo u starogrčkim izvorima i koji su nastanjivali Baktriju. Iako se ne radi o istim plemenima, naziv se ustalio.
Neki istraživaći povezuju Tohare s Afanasevo kulturom istočnog Sibira (~3500. pr. n. e. do ~2500. pr. n. e.), s mumijama iz Tarima (~1800. pr. n. e.) i s Yuezhi koji su poznati iz kineskih spisa. Potonji su uglavnom migrirali iz zapadnog dijela Gansu u Baktriju tijekom drugog stoljeća pr. n. e. a zatim na sjeverozapad indijskog potkontinenta gdje su osnovali Kušansko Carstvo.
Nazivi
Na početku 20-og stoljeća arheolozi otkrivaju niz rukopisa u oazama Tarimske zavala koji su pisani dvama bliskim prethodno nepoznatim indoeuropskim jezicima. Još jedan tekst pronađen na istim prostorima, budističko djelo pisano staroturkijskim jezikom, sadržava napomenu da se radi o prijevodu sa Sanskrta, posredstvom nekog toxrï jezika, za kojeg je istraživač Friedrich W. K. Müller zaključio da je povezan s novootkrivenim jezicima.
Müller je novootkrivene jezike nazvao toharskima (Tocharisch na njemačkom), povezujući toxrï s etnonimom Tókharoi (starogrčki: Τόχαροι) kojeg je Strabon nadjenuo jednom od skitskih plemena i koja su osvojila Grčko-Baktrijsko Kraljevstvo (današnji Afganistan i Pakistan) u drugoj polovici drugog stoljeća pr. n. e. Taj pak naziv dolazi iz indoiranskog (staroperzijski tuxāri-, Sanskrt tukhāra) a naziv Toharistan se obično odnosi na Baktriju iz prvog milenija, ali i na provinciju Takar u Afganistanu. Tókharoi se danas često poistovjećuju s Yuezhima iz kineskih spisa, osnivačima Kušanskog Carstva. No, danas je također poznato da su ti ljudi govorili baktrijskim jezikom, istočnoiranskim jezikom koji se uvelike razlikuje od toharskih jezika. Unatoč tomu, naziv toharski se ustalio kao naziv jezika kojim su pisani rukopisi iz Tarimske zavale kao i za ljude koji su ih proizveli.
Rukopisi su pisani dvama različitim jezicima koje nazivamo toharski A (također istočnotoharski ili turfanski, prema gradu Turfan) i toharski B (također zapadnotoharski ili kučanski prema gradu Kuča). Endonim povijesnih Tohara iz vremena šestog do osmog stoljeća je možda kuśiññe (toharski B), značenja "od kraljevstva Kuča i Agni", i ārśi (toharski A). U jednom od tekstova na toharskom A koristi se naziv ārśi-käntwā, što znači "u jeziku Arsi" (gdje bi ārśi bilo povezano s argenteus odnosno sjajno, blistavo). Prema Douglasu Q. Adamsu, Tohari su za sebe možda koristili naziv ākñi što bi značilo "graničari".
Povjesničar Bernard Sergent je koristio naziv Arśi-Kuči kojeg je pak nedavno promjenio u Agni-Kuči.
Davni stanovnici Tarimske zavale
J. P. Mallory i Victor H. Mair tvrde da su toharski jezici pristigli u Tarimsku i Turpansku zavalu s područja Afanasevo kulture, neposredno na sjeveru. Afanasevo kultura (3500 - 2500 pr. n. e.) pokazuje kulturološku i genetsku vezu s kulturama srednjoazijskih stepa koje su bile bliske Indoeuropljanima, ali je dovoljno starija od Andronovo kulture (dovedene u vezu s indoirancima) da izolira toharske jezike od indoiranskih inovacija poput procesa satemizacije.
Mumije iz Tarima
Mumije iz Tarima (1800 pr. n. e.) su pronađene na istom području kao i toharski tekstovi i freske Tarimske zavale (300. do 900. n. e.) a indoeuropskog su podrijetla i ukazuju na Europeidnu rasu svjetlih očiju i boje kose. Nepoznato je jesu li mumije i freske povezane.
Godine 2008. iskopani su u okolici Turpana ostaci muškarca. Tijelo muškarca je bilo zakopano s nizom praktičnih i ceremonijskih objekata, među njima strijeljačkom opremom, harfom i 789 grama kanabisa. Istraživači tijelo povezuju s Guši kulturom. Uz pomoć radiokarbonskog datiranja, pokapanje je okvirno datirano na 700. g. n. e. Od ukupno 500 grobova samo dva sadržavaju kanabis što istraživače navodi na zaključak da su te dvije osobe možda bile šamani.
2009. godine su analizirani ostaci trideset osoba iz Xiaohe grobnice kako bi se istražili njihovi Y-DNA i mtDNA markeri. Rezultati sugeriraju da je na području Tarimske zavale još u Brončano doba živjelo stanovništvo miješanog zapadnjačkog i istočnjačkog podrijetla. Mitohondrijski DNA Xiahoe (mtDNA) ljudi je pretežito istočnoazijska haplogrupa C s manjim brojem H i K haplogrupa, dok su njihove očinske linije sve zapadnoeuroazijske R1a1a. Geografsko područje na kojem se zbilo miješanje tih grupa je nepoznato no pretpostavlja se da je južni Sibir vjerojatan.
Yuezhi
Zapisi Velikog Historičara povjesničara Sima Qiana opisuju skupinu ljudi pod nazivom Yuezhi a koja je živjela između Qilianskog lanca i Dunhuanga dok ih nisu protjerali Xiongnu u drugom stoljeću pr. n. e. Većina je navodno krenula prema zapadu i osvojila Baktriju a manja skupina je pronašla utočište u "Južnim planinama".