cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lisabon
Od srednjeg vijeka do portugalskog kraljevstva
Sretno razdoblje nije dugo trajalo, nakon dinastičke krize, Portugal je 1580. izgubio svoju nezavisnost i ponovno postao vazalna španjolska zemlja. Nakon revolta iz 1640. koji je izbio u Lisabonu, zbačen je s trona Filip IV. i obnovljena portugalska samostalnost. Početkom 18. vijeka, Portugal više nije imao monopol na trgovinu sa dalekim istokom, njegove kolonije jednu za drugom otimali su Holanđani i Englezi, ali su još uvijek imali Brazil, tako da je zlato iz te zemlje omogućilo kralju Joãu V. financiranje gradnje nekoliko baroknih crkava i teatara u gradu.
Potres 1755.
thumb|right|260px|Bakrorez sa prikazom posljedica potresa u Lisabonu 1755. I prije tog velikog potresa, Lisabon se više puta tresao, nekoliko puta [[1. vijeku, zabilježeno je da se 8 puta zatresao u 14. vijeku, 5 puta u 16. vijeku (1531. je srušeno 1500 zgrada a 1597. su nestale tri ulice), ali pravi katastrofalni pogodio ga je 1. novembra 1755., u tom potresu je grad doslovno uništen. Procijenjenjuje se da je poginulo između 30 000 i 40 000 ljudi u samom gradu od tadašnjih 200 000 - 275 000 stanovnika a 85% zgrada porušeno.
Kosmos-292
Kosmos-292 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Lisabon
Potres 1755.
Nakon potresa, Lisabon je obnovljen po zamisli tadašnjeg kraljevog prvog ministra Markiza Pombala koji je iz temelja podigao novi centar grada na ravnici - Baixu (bajšu) zbog tog se on zove i Baixa Pombalina. Umjesto obnove srednjevjekovnih građevina, Pombal je odlučio srušiti sve preostale polusrušene objekte i izgraditi središte grada u skladu s tadašnjim modernim (baroknim) urbanističkim pravilima i podigao ravne široke avenije, a uz njih nanizao skladne palače.
Kosmos-292
Kosmos-292 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 14. avgusta 1969. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 775 kilograma. Kosmos-292 je bio navigacioni satelit.
Lisabon
19. vijek
Na početku 19. vijeka Portugal su kao i cijeli Iberijski poluotok okupirale napoleonske trupe, natjeravši kralja Joãa VI. u privremeni egzil u Brazil. Nakon tog je uslijedio period borbe za oslobođenje, na kraju tog vijeka grad se počeo širiti izvan Baixe, prema sjevero zapadu, tad je po uzoru na pariški Champs-Élysées 1879. izgrađena široka Avenida da Liberdade (na prostoru starog gradskog parka) i otpočela era kavana i kazališta.
Od 1880. počelo se trgovačko i kulturno središte seliti iz Baixe na obližnje brdo Chiado, po njegovim strmim ulicama nicali su novi dućani i klubovi, kao Grémio Literário kojeg su posjećivali kniževnici Almeida Garrett, Ramalho Ortigão, Guerra Junqueiro, Oliveira Martins i Alexandre Herculano, istovremeno nicale su i velike robne kuće sa luksuznom robom, nalik na londonski Harrods ili parišku Galeri Lafayette i otmjene kavane (Tavares, Coffee Chiado)
20. vijek
U Lisabonu je 1908. ubijen kralj Karlos I., a nakon dvije godine izveden republikanski udar, nakon kojeg je raspuštena monarhija i osnovana republika. thumb|left|220px|Pogled iz zraka na crkvu Santa Engrácia Lisabonski univerzitet je reobnovljen 1911., u njega su uključene sve dotad već reformirane vjerske i sve dotadašnje više škole (kao Escola Politécnica').
Za vrijeme Drugog svjetskog rata, Lisabon je bio jedna od rijetkih neutralnih i otvorenih evropskih atlantskih luka, tako da je preko nje izbjeglo oko 100 000 ljudi u Sjedinjene Države ali i mjesto žive špijunske aktivnosti. Lisabon je bio scena gdje se dogodila Revolucije karanfila - 1974., koja je označila kraj portugalskog korporativnog režima Estado Novo. Veliki požar u kvartu Chiado 1988., dobrano je uzdrmao život metropole. Lisabon je bio evropski glavni grad kulture - 1994. i pozornica Svjetske izložbe Expo '98 na 500. godišnjicu plovidbe Vasca da Game u Indiju. U Lisabonu je potpisan Lisabonski ugovor 13. decembra 2007., koji je stupio na snagu 1. decembra 2009. thumb|right|260px|Glavna ulica Baixe Rua Augusta, neposredno do trga Praça do Comércio
Geografske karakteristike
Lisabon je najzapadniji glavni grad Evrope, koji se nalazi u središnjem dijelu Portugala, nedaleko ušća rijeke Tejo u Atlantik. Centar Lisabona poput Rima, leži na sedam brežuljaka, s desne strane rijeke Tejo, ali se današnji Lisabon sa svojim novim predgrađima rastegnuo nekih 20 km duž uske ravnice uz obalu i na brežuljcima iznad rijeke, i nekih 15 km u brdovitu unutrašnost. Tejo kod Lisabona ima estuarij koji liči na pravi morski zaljev (širine do 30 km) u koji mogu uploviti i najveći brodovi, tako da se uz rijeku (još uvijek) nalaze brojna lučka postrojenja i skladišta, a na brežuljcima rezidencijalna zona. Na zapadu Lisabona prostire se veliki park Park Monsanto (Parque Florestal de Monsanto) na površini od 10 km², što je skoro 10% Lisabona, zbog tog on spada u veće evropske parkove.
Administrativna podjela grada
thumb|left|240px|Karta administrativne podjela Lisabona Lisabon je administrativno podjeljen na 4 bairra (kvarta) koji imaju brojeve od 1- 4. i 53 freguesiasa (župa); Ajuda (ex Nossa Senhora da Ajuda), Alcântara, Alto do Pina, Alvalade, Ameixoeira (ex Funchal), Anjos, Beato, Benfica, Campo Grande, Campolide, Carnide, Castelo, Charneca, Coração de Jesus (ex Camões), Encarnação, Graça, Lapa, Lumiar, Madalena, Mártires, Marvila, Mercês, Nossa Senhora de Fátima, Pena, Penha de França, Prazeres, Sacramento, Santa Catarina, Santa Engrácia (ex Monte Pedral), Santa Isabel, Santa Justa, Santa Maria de Belém, Olivais (ex Santa Maria dos Olivais), Santiago, Santo Condestável, Santo Estêvão, Santos-o-Velho, São Cristóvão e São Lourenço (ex São Lourenço), São Domingos de Benfica, São Francisco Xavier, São João, São João de Brito, São João de Deus, São Jorge de Arroios, São Jose4, São Mamede, São Miguel, São Nicolau, São Paulo (ex Marquês de Pombal), São Sebastião da Pedreira, São Vicente de Fora (ex Escolas Gerais), Sé i Socorro.
Småland
Småland (latinski: Smolandia) je jedna od 25 švedskih historijskih pokrajina (švedski: landskap) na jugu zemlje, koja danas više nema nikakvu administrativnu funkciju, ali se njeni stanovnici još uvijek identificiraju sa njom.
Araya (poluotok)
Poluotok Araya (španjolski: Península de Araya) je poluotok u Karipskom moru na sjeveru Venecuele, u saveznoj državi Sucre.
Småland
Geografske karakteristike
Småland se proteže od Baltika na istoku do pokrajina Halland i Västergötland na zapadu, Östergötland na sjeveru i do Skånea i Blekingea na jugu.
Lisabon
Administrativna podjela grada
Lokalno, stanovnici svoje djelove grada najčešće zovu po njihovim starim kvartovskim (bairros) imenima, koji nisu imali jasno određene granice već ih povezivala zajednička historija, kultura, znamenitosti, životni standard ili lokalne istaknute ličnosti.
Demografija
Strogi (historijski) centar grada prostire se na relativno malom terenu od 84 km² i ima 545 254 stanovnika, ali se Grande Lisboa (Metropolski Lisabon) prostire na 2 750 km², i ima 2 100 000 stanovnika sa gradovima oko Lisabona; Almada, Amadora, Cascais, Loures, Odivelas, Oeiras, Sintra i Vila Franca de Xira, svi oni zajedno sa Lisabonom formiraju širu administrativnu jedinicu Podregiju Lisabon.
Småland
Geografske karakteristike
Småland ima površinu od 29 330 km² na kojoj živi 720,358 stanovnika.
Araya (poluotok)
Karakteristike
Poluotok predstavlja fizički završetak sjeverne grane (Serranía del Litoral) masiva Karipskih Andi, a ukupna površina mu iznosi 642 km². Poluotok Araya je zapadni, a poluotok Paria istočni završetak tog masiva. thumb|left|240px| Pogled na Arayu Administrativno podpada pod općinu Cruz Salmerón Acosta, a najveći grad i administrativni centar je Araya, na samom vrhu poluotoka. Poluotok Araya ima ugodnu suhu klimu i nudi turistima više od 270 km obale. Ime mu dolazi od indijanske riječi arai što znači iznad, tako da Araya vjerojatno znači zemlja iznikla iz vode. Do poluotoka je najlaše doći brodom iz Cumaná koji vozi nekih dvadesetak minuta.
Småland
Geografske karakteristike
Danas njen teritorij administrativno podpada najvećim dijelom pod grofovije Kronoberg, Jönköping, Kalmar, i manjim dijelom pod Halland i Östergötland.
Lisabon
Izgled
Lisabon je neobični grad, stara kolonijalna metropola izbjedjelog sjaja - sa modernim interpolacijama, ali neosporno velikog šarma. U pojedinim dijelovima liči na afričke gradove sa šareno dekoriranim zgradama u azulezu keramici, i zbog velikog broja crnih stanovnika iz bivših portugalskih kolonija (koji još uvijek rade najteže poslove). Ali Lisabon ima i svoje brojne portugalske Kineze iz Macaa tako da je pravi kozmopolitski grad.
Arhitektura
Lisabon je prije svega barokni grad, jer je njegov veći dio podignut nakon potresa, ali nije sve nastradalo u potresu, tako da ima nešto romaničkih, gotičkih i manuelinskih građevina, kao i historicističkih građevina koje su podignute u 19. vijeku, i modernističkih i postmodernističkih objekata dignutih posljednjih 20-tak godina.. Ističu se i veliki bulevari ukrašeni spomenicima, posebno u novim kvartovima podignutim od 19. vijeka, kao Avenida da Liberdade, Avenida Fontes Pereira de Melo, Avenida Almirante Reis i Avenida da República''.
Alcântara
thumb|right|260px|Pogled na ceste i pruge u Alcântari Premda je danas blizu središta grada, Alcântara je nekad bila samo predgrađe s farmama i palačama. U 16. vijeku, tu je bio potok kojeg su aristokrati koristili za izlete čamcima. Pri kraju 19, vijeka, Alcântara postaje industrijska zona, s mnogo malih tvornica i skladišta. Tokom vremena Alcântara je izgubila sav svoj šarm, većinu starih zgrada i potok.
Od 1990-ih, kvart postaje središte pubova i diskoteka, jer je to trgovačka zona sa malo stanara, kojima bi noćna buka smetala. Međutim se danas, radi blizine centru grada i pogleda na rijeku (zaljev u tom dijelu), i tu grade stanovi.
Alfama
thumb|240px|left|Žuti tramvaj u Alfami Alfama je najstariji kvart Lisabona, koji leži na brdu, ispod utvrde São Jorge sve do rijeke Tajo. To je splet krivudavih uličica, malih parkova sa azulejama iz kojih puca lijepi pogled na Tejo i Baixu, puna relativno malih kuća ukrašenih keramikom (ažuležu), koje su očigledni arapski uticaj. Do Alfame vozi i tramvaj, ali samo jedna kola jer je uspon strm. Kvart ima ime od arapske riječi Al-hamma - hamam / kupalište. Po Alfami ima brojnih historijskih mjesta i spomenika, i dosta fado barova i restorana. Za maurske vladavine, Alfama se spuštala do Baixe. Nakon tog u Alfamu se naselio siromašniji sloj, te i danas ima status sirotanskog dijela grada. Veliki potres iz 1755. nije pogodio Alfamu (jer je građena na stabilnom brdu), tako da je ona ostala slikovit labirint uskih uličica i malih trgova. Na vrhu Alfame nalazi se utvrda São Jorge, a nešto niže ispod nje katedrala, ostale znamenitosti Alfame su samostan São Vicente de Fora, crkva Santo António, vidikovac Santa Luzia Belvedere i ulica Largo das Portas ao Sol.
Bairro Alto
thumb|right|260px|Uspinjača Glória u kvartu Bairro Alto Bairro Alto (gornji kvart) nalazi se na istoimenom brežuljku u centru Lisabona, to je nekad bila rezidencijalno-trgovačka zona, a danas je pretvorena u centar noćnog života i okupljalište mladih, jer su se tu od 1990-ih počeli otvarati barovi i kafeji za mlade. Za salazarovih vremena, po Bairro Altu bili su smješteni uglavnom restorani, koji su imali programom u kojem je bio nastup nekog Fado orkestra sa pjevačem / pjevačicom, i nastupom portugalskih plesača, ali i kvart jeftinih krčmi. Takvih lokala još uvijek ima po Bairru Altu ali oni polako uzmiču pred lavinom lokala za mlade.
Baixa (Bajša)
thumb|right|260px|Konjanički spomenik kralja Joãa I. na trgu Praça do Comércio Središte grada je barokni kvart Baixa (Bajša) ili Baixa Pombalina (Pombalova Bajša - jer je izgrađena za njegovog mandata). To je lisabonski donji grad izgrađen većim djelom nakon katastrofalnog potresa 1755. Baixa Pombalina je jedan od prvih primjera gradnje otporne na potres. Izdržlivost budućih građevina na potres, ispitivana je tako, da su građene makete, pored kojih su stupali vojnici - tako se simulirala trešnja. Pombalinske građevine imaju i "Pombalinski kavez", simetrični drveni okvir za raspršivanje snage potresa, i međukatne zidove, građene više od krovnih greda radi onemogućavanja širenja požara. thumb|left|220px|Panorama Alfame Od 7. decembra 2004. Baixa je na pristupnoj listi Unesca kao potencijalna lokacija Svjetske baštine. Glavna atrakcija Baixe su dva velika pombalovska trga Praça do Comércio (Trgovački trg na samom ulazu u kvart i grad sa rijeke) i Rossio. Pored ta dva trga, tu su i crkve; Nossa Senhora da Conceição Velha sa lijepom manuelinskom fasadom, São Domingos, trg Restauradores i ajfelijanski željezni toranj sa liftom i vidikovcem - Elevador de Santa Justa, izgrađen 1900. - 1902. koje povezuje Baixu i Chiado (gornji grad).
Antonin Artaud
thumb|Antonin Artaud Antoine Marie Joseph Paul Artaud, poznatiji kao Antonin Artaud (Marseille, 4. rujna 1896. - Ivry na Seini, 4. ožujka 1948.), bio je francuski dramatičar, pjesnik, glumac i kazališni redatelj. Antonin je umanjenica oblik Antoine "mali Antoine", i bio je među nizom imena koji je Artaud koristio tijekom svoje spisateljske karijere. Po njemu se zove nagrada Antonin Artaud. Utemeljio je kazalište okrutnosti.
Småland
Geografske karakteristike
Småland je najveća tradicionalna pokrajina južne Švedske. Valoviti teren na sjeveru, uzdiže se do šumom obrasle uzvisine od oko 300 metara, na jugu je situacija drugačija - tamo teren liči na plato koji nije viši od 100 metara. Čak se i obala razlikuje, dok je na sjeveru - strma i duboko razvedena, sa brojnim otocima, južno od Oskarshamna je niska sa plitkim uvalama i sa svega nekoliko otoka.
Velik dio terana pokriven je šumama, i brojnim vrištinama, barama, močvarama i jezerima. Po šumama prevladavaju četinari i breze, ali po jugu ima puno bukvi dok u priobalju i pored Jezera Vättern na sjeverozapadu ima hrastova i brijestova.
Historija
Ime pokrajine Småland, znači "Puno malih zemalja", a odnosi se na to da je nastala dugotrajnim spajenjem manjih jedinica i tako rasla.
Privreda
Unatoč relativno lošem tlu - poljoprivreda je dobro razvijena, a i stočarstvo, osobito na istoku, gdje se proizvodi glavnina smålandske pšenice. Pored tog uzgaja se zob, raž i krumpir. Voćarstvo prevladava u Urshultu kraju na južnoj obali Jezera Åsnen i u okolici gradića Gränna, na obali Jezera Vättern poznatog po kruškama i pepermint bombonima koje tu zovu - polkagrisar.
Vodeća industrija pokrajine je drvnoprerađivačka, koja proizvodi namještaj, šibice i papir. Småland je širom svijeta jako poznat po predmetima od stakla, koje se proizvode manufakture Orrefors i Kosta.
Pored Jönköpinga, Kalmara i Växja, koji su administrativni centri svojih grofovija, veći urbani centri Smålanda su; Ljungby, Nässjö, Nybro, Oskarshamn, Värnamo, Västervik, Vetlanda i Huskvarna, grad poznat po proizvodnji kućanskih aparata.
Lisabon
Belém
Službeno ime ovog kvarta je Santa Maria de Belém ali ga svi zovu skraćeno Belém, on je udaljen oko 6 km od centra grada u pravcu zapada. Njegovo ime Belém je portugalski naziv za daleko slavniji Betlehem u Palestini po kome je dobio ime.
Park Nações (Park nacija)
thumb|lright|260px|Stanica Gare do Oriente u kvartu Parque das Nações Parque das Nações je najnoviji lisabonski kvart izgrađen za Expo '98 na mjestu starih lučko industrijskih postrojenja uz rijeku, to je ujedno bio program urbanističke obnove tog dijela Lisabona, kvart je dobio ime tek nakon Expa. On je i podizan tako da su svi izložbeni paviljoni, nakon izložbe dobili druge javne namjene, dok je jedan dio zadržan za Lisabonski sajam, tako da se na tom prostoru danas nalazi trgovački centar, par multifunkcionalnih dvorana za velike sportske i koncertne spektakle, Teatro Camões, nekoliko hotela, brojne poslovne zgrade, čitav sklop stambenih zgrada i obiteljskih kuća u nizu, sportsko rekreacijski centar sa bazenima i marina sa 600 vezova. Jedna je od glavnih atrakcija ovog kvarta je postoderna stanica metroa Gare do Oriente, španjolskog arhitekta - Santiaga Calatrave.
Znamenitosti
thumb|right|260px|Katedrala Sé de Lisboa thumb|right|260px|Tvrđava [[Castelo de São Jorge|São Jorge]] Među brojnim znamenitostima vrijedi istaknuti tvrđavu São Jorge, koja dominira vizurom grada na vrhu brda od 110 m. Na istom je mjestu postojala utvrda još u doba Rimljana, kasnije je pregrađuju i koriste Mauri, a od 1300. godine pa do 1511. bila je i sjedište portugalskih kraljeva. Tvrđava je pretrpjela velika oštećenja u potresu 1755. godine, te je restaurirana tek za salazarove vladavine od 1938. do 1940.
Posebno je zanimljiv stari maurski kvart Alfama s romaničko-gotičkom katedralom Sé Patriarcal iz 12. vijeka, kasnorenesansnom crkvom Igreja de São Vicente de Fora i Panteonom. Za Lisabon su karakteristične kuće sa šarenim fasadama od dekorativnih keramičkih pločica - azulejo kojima su po arapskoj modi prekrivene fasade cijelih zgrada. Neobični su i podni mozaici od granitnih kocaka u dvije tri nijanse
U donjem gradu - Baixa, reprezentativni su trgovi Praça do Comércio veliki ulazni trg na južnom ulazu u grad i Praça de Dom Pedro IV zvana Rossio s monumentalnom zgradom Nacionalnog teatra (1842.-1846.) i obližnjim kolodvorom Rossio, gdje se smjestio poslovni i bankarski centar grada. U neposrednom se susjedstvu nalazi i pitoreskni kvart - Chiado. thumb|left|220px|Neogotički toranj-lift Santa Justa Jedan od zaštitnih znakova Lisabona (uz Torre de Belém) je Elevador de Santa Justa, lift u obliku tornja, izgrađen prema projektu Raoula Mesniera du Ponsarda (suradnika Gustave Eiffela) koji spaja donji grad (Baixu) s gornjim gradom Bairro Alto - boemskom četvrti prepunom restorana, kavana, galerija i trgovina. U tom dijelu grada interesantna je crkva São Roque s kapelom São João Baptista (sv. Ivan Krstitelj).
Spomenik Kristu kralju - Cristo-Rei stoji na suprotnoj strani rijeke u novom kvartu Almada. Raširenih ruku, s pogledom na cijeli grad, podsjeća na Kip Krista Iskupitelja u Rio de Janeiru. Izgrađen je nakon Drugog svjetskog rata kao znak zahvalnosti Portugala što je bio pošteđen ratnih razaranja.
Parque Eduardo VII, je drugi najveći park u gradu nakon Parque Florestal de Monsanto, on se nalazi u produžetku Avenide da Liberdade. Ispočetka se zvao Parque da Liberdade, preimenovan je u novo ime u čast britanskog kralja Edvarda VII. koji je Lisabon posjetio 1903. Park ima vrlo egzotično i raznoliko bilje u zimskom vrtu (Estufa Fria).
Izvan grada u predgađu Belém nalazi se kraljevska ljetna rezidencija - dvorac Queluz iz 1747. i dva spomenika na UNESCO-voj listi svjetske kulturne baštine; bivši hijeronimitski samostan iz 16. vijeka Mosteiro dos Jerónimos i slavni Torre de Belém iz 1515. - 1521.
MAP3K1
__NOTC__
Mitogen-aktivirana protein kinaza kinaza kinaza 1 je enzim koji je kod ljudi kodiran MAP3K1 genom.
Genetika miša je ustanovila da je ova kinaza važna u: korektnoj embriogenezi, keratinocit migraciji, T ćelijskoj citokinskoj produkciji i B ćelijskoj produkciji antitela.
Interakcije
Za MAP3K1 je bilo pokazano da interaguje sa C-Raf, MAPK8, TRAF2, MAP2K1, Grb2, MAPK1, AXIN1 i UBE2I.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Lisabon
Kultura
U Lisabonu je četiri puta (2004., 2006., 2008., i 2010.) održan Rock in Rio, jedan od najvećih svjetskih pop-rock festivala. Godišnji glazbeni događaji u metropolitanskoj zoni uključuju i festivale Optimus Alive! i Super Bock Super Rock.
Fado
Fado znači sudbina, to je muzički žanr - po mnogočemu sličan američkom bluesu, neraskidivo vezan uz Lisabon, u kom je nastajao od 1820e (ali je vjerojatno imao raniju genezu). Danas ima status portugalske narodne muzike, karakteriziraju ga sjetne melodije i melankolični tekstovi, o nedaćama malog čovjeka, kao i nostalgični tekstovi o moru, svijetu koji nestaje. Usko je vezan uz saudade, teško prevodivu portugalsku riječ koja se uglavnom tumači kao mučna nostalgija ili čežnja. Neki analitičari tvrde da je fado nastao kao mješavina muzičkih uticaja koje su donijeli afrički robovi sa tradicionalnom muzičkom ostavštinom Portugala, na koju su veliki uticaj ostavili Mauri.
Fikcija
Slijedi izbor knjiga i književnih djela vezanih za grad:
Poznati sugrađani
thumb|right|260px|Klaustar katedrale
Ekonomija
thumb|right|260px|Dokovi duž rijeke u Alcântari Lisabonska regija je najbogatija regija u Portugalu, sa BDP-om koji je čak iznad prosjeka EU BDP-a po glavi stanovnika, stvara 45% portugalskog BDP-a. Lisabonska ekonomija uglavnom se temelji na uslugama. Većina sjedišta multinacionalnih kompanija koncentrirano je u podregiji Velikog Lisabona, posebno u Oeirasu. Lisabonska metropolitanska zona vrlo je industrijalizirana, posebno na južnoj obali rijeke Tejo. Stalni ekonomski rast regije, svake godine rezultira većim BDP-om po glavi stanovnika: 22 745 € (2004.), 23 816 € (2005.) , 25 200 € (2006.) , 26 100 € (2007.).
Kao glavna luka u zemlji, zbog jednog od najvećih regionalnih tržišta na Pirinejskom polutoku, Lisabon se zajedno sa svojom gusto naseljenom okolicom razvijao proteklih 20-setak godina (potpuno pogrešno) uglavnom kao bankarski, tehnološki (uglavnom IT i telefonija) i medijski centar Portugala, u kojem su vodeće nacionalne televizijske, radijske i novinske kuće. left|thumb|right|260px|Nove poslovne zgrade u kvartu Parque das Nações Burza Euronext Lisboa, zajedno s burzama u Amsterdamu, Bruxellesu i Parizu, dio je sveuropskog sisema Euronext, kojii je od 2007. povezan s Njujorškom burzom u multinacionalnoj grupi burza dionica NYSE Euronext.
Riverview Estates, Missouri
Rivervju Estejts je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Lisabon
Ekonomija
Realni industrijski sektor koji se prostirao duž obale rijeke prema sjeveru i obuhvaćao tradicionalne grane, kao što su brodogradnja, željezare, rafinerije nafte, tekstilna industrija, kemijska industrija, proizvodnja šećera, piva, keramike, lijekova, duhana, tekstila, prerade ribe i drugo, se drastično smanjio za proteklih 20 godina, mnogi pogoni su zatvoreni
Čemerno (Gacko)
Čemerno je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 64 stanovnika.
Lisabon
Ekonomija
U planu su mnoge (nerealne) investicije i projekti, kao što je izgradnja novog aerodroma, novi most još veći most dug 30 km, proširenje mreže metroa, izgradnja centralne bolnice, izgradnja dvije željezničke pruge velike brzine za Madrid, Porto, Vigo i ostatak Evrope, obnovu glavnog dijela grada (između Praça do Marquês de Pombal i Praça do Comércio), izgradnja velikog broja biciklističkih staza i slične stvari koje bi se trebale financirati iz budžetskog deficita.
Obrazovanje
thumb|left|240px|Ekonomski fakultet univerziteta NOVA Lisabon je važan univerzitetski centar sa više univerziteta i akademija. Najstariji univerzitet osnovan je još 1290. (to je danas Univerzitet Coimbra) njegov nasljednik je Universidade de Lisboa osnovan 1911., Tehnički univerzitet (Universidade Técnica de Lisboa) osnovan je 1931., Novi univerzitet (Universidade NOVA de Lisboa) 1973., četiri privatna univerziteta (Universidade Católica Portuguesa, Lusíada, Lusíada, Universidade Autónoma de Lisboa) osnovana od 1985. do 1988. godine. Lisabon je i sjedište; Portugalske akademije nauka (Academia das Ciências de Lisboa -1779.) i Akademije umjetnosti (Academia Nacional de Belas-Artes), Historijska akademija (Academia Portuguesa da História, 1936.), Nacionalni konzervatorij (Conservatório Nacional de Lisboa, 1836.), Vojna akademija (Academia Militar, 1640.), te veliki niz drugih značajnih naučnih institucija nacionalnog karaktera, kao što su Nacionalna biblioteka (Biblioteca Nacional de Portugal, 1796.) i brojni instituti.
Riverview Estates, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 82.
Lisabon
Obrazovanje
U gradu djeluje više privatnih i državnih osnovnih i srednjih škola, U Velikom Lisabonu djeluju i međunarodne škole kao Saint Julian's School, Carlucci American International School of Lisbon, Saint Dominic's International School, Deutsche Schule Lissabon, Instituto Español de Lisboa i Lycée Français Charles Lepierre.
Ukupni broj studenata u Lisabonu za studijsku godinu 2007.–2008. bio je 125 867.
Transport
thumb|right|260px|Stanica metroa Telheiras Danas je metro, najznačajniji za lisabonski javni transport, on sa svojih 4 linija dugih 39 povezuje centar grada s gornjim i istočnim kvartovima i predgrađima. U planu je projekt proširenja, za trećinu, tad bi trebalo povezati i aerodrom, kao i sjeverne i zapadne dijelove grada. Autobusni i tramvajski transport kao i par uspinjača već više od vijeka održava komunalno transportno poduzeće Companhia de Carris de Ferro de Lisboa (Carris).
Tradicionalno sredstvo javnog prijevoza po centru je tramvaj uveden u promet krajem 19. vijeka, sa kolima uveženim iz Sjedinjenih Država zvani kolokvijalno americanos. Prvi originalni tramvaji još se mogu vidjeti u Museu da Carris (Muzej javnog transporta) Osim na novoj liniji 15, na svim drugim linijama još uvijek se koriste mala žuta vozila s početka 20. vijeka, koji su i danas jedna od turističkih atrakcija grada, svojim dimenzijama izvrsno prilagođenima strmim usponima i uskim ulicama starog dijela grada.
Velik dio javnog transporta odvija se autobusima, od koje održavaju firme Vimeca, Rodoviaria de Lisboa, Transportes Sul do Tejo, Boa Viagem, Barraqueiro, koja imaju brojne terminale po gradu kao polazne stanice.
U Lisabonu, svoje polazne stanice imaju četiri prigradske željezničke linije: Cascais, Sintra i Azambuja (Comboios de Portugal, CP) i Setúbal (Fertagus) koja prelazi preko mosta 25 de Abril. Odvojena CP linija za Setúbal završava na obali Teja i potom se trajektom prebacuje u Lisabon. Glavne su željezničke stanice Santa Apolónia, Rossio, Gare do Oriente i Cais do Sodré. Lisabon za sada nema gradsku željeznicu (tramvajska linija 15, premda koristi nove i brze tramvaje, ne spada u tu kategoriju), ali u planu je izgradnja nekoliko linija prema naseljima u periferiji. left|thumb|240px|Aerodrom Portela Preko rijeke Tejo, koja je tu izuzetno široka, izgrađena su dva velika mosta: Željezni viseći most Ponte 25 de Abril (Most 25. aprila), svečano je otvoren 6. augusta 1966. kao Ponte Salazar, i kasnije je preimenovan po datumu revolucije karanfila, on je dugo vremena bio najduži viseći most u Evropi. Povezuje grad s novim kvartovima koji su izgrađeni na lijevoj obali Teja. Radi slične boje, i željezne konstrukcije, često ga uspoređuju s američkim mostom Golden Gate iz San Francisca. Sličnost nije slučajna, jer je most izgradilo američko poduzeće American Bridge Company, koje je izgradilo i most San Francisco – Oakland Bay u San Franciscu. Drugi most Ponte Vasco da Gama, otvoren u maju 1998., je armirano betonski na nosačima koji se protežu preko jezera koje tu tvori rijeka, tako da ima raspon od 17,2 km, donedavno je bio najduži evropski most.
Usluge prijevoza trajektom održava poduzeće Transtejo-Soflusa, s polascima iz raznih mjesta u gradu za Cacilhas, Seixal, Montijo, Porto Brandão i Trafariu.
Sport
thumb|right|260px|Estadio da Luz, stadion nogometnog kluba Benfica Lisabon ima bogatu i dugu sportsku tradiciju, a nogomet je najpopularniji sport. Grad je bio jedan od domaćina Evropskog prvenstva u nogometu 2004. i domaćin finala Svjetskog prvenstva u rukometu 2003. U Lisabonu je bio start Relija Dakar 2006. i 2007..
Sport Lisboa e Benfica (poznatiji kao "Benfica" ili "Benfica Lisabon") je klub poznat širom svijeta po svom nogometnom timu, jednom od najznačajnijih u Europi, dvostrukom pobjedniku i peterostrukom finalisti UEFA Lige prvaka, finalisti UEFA Europske lige i Interkontinentalnog kupa. Drugi veći klubovi iz Lisabona su Sporting Clube de Portugal (poznatiji kao "Sporting" ili "Sporting Lisabon"), pobjednik je UEFA Kupa pobjednika kupova 1964. i finalist Kupa UEFA 2005, i C.F. Belenenses (poznatiji kao "Belenenses" ili "Belenenses Lisabon"). Ta tri kluba, zajedno su osvojili 57 naslova prvaka i 51 drugo mjesto u Portugalskoj prvoj ligi, 52 Portugalska kupa i 11 portugalskih superkupova. Sportski klubovi iz Lisabona osvojili su mnoge naslove i u drugim sportovima. Popularni su također i dvoranski nogomet (Futsal), rukomet, košarka i hokej na koturaljkama. U Lisabonu je mnogo sportskih objekata, od atletskih staza i marina do golf terena i mountain-bike staza. Svakog marta u gradu se održava Lisabonski polumaraton, dok je u septembru Portugalski polumaraton.
Lisabon ima dva stadiona sa pet zvjezdica, prema Uefinoj standardima: Estádio da Luz kapaciteta preko 65 000 gledatelja i Estádio José Alvalade, kapaciteta preko 50 000 gledatelja. Ostali su stadioni Estádio do Restelo, kapaciteta više od 30 000 i Estádio Nacional u Oeirasu, kapaciteta više od 37 000.
Gradovi prijatelji
Lisabon ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima : I ugovore o suradnji sa;
Kosmos-293
Kosmos-293 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 16. avgusta 1969. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 5900 kilograma. Kosmos-293 je bio osmatrački satelit.
Design Patterns (knjiga)
Design Patterns: Elements of Reusable Object-Oriented Software (ISBN 0-201-63361-2) je knjiga o softverskom inženjeringu u kojoj su predložena standardizirana riješenja i imenovanje uobičajenih problema u softverskom dizajnu. Autori knjige su Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson i John Vlissides, poznatiji kao četvorica otpisanih ( ili samo GoF). Primjeri dizajn šema su dati u C++-u i Smalltalk-u.
Pissatola, Rovigo
Pissatola je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Selnica Podravska
Selnica Podravska je naselje u sastavu Općine Legrad, u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Plevna, Greabănu
Plevna je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Greabănu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1360 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Selnica Podravska
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 301 stanovnika.
Ribe (razvrstavanje)
Ribe ima više značenja:
Ribera
Ribera ima više značenja:
Brocket, North Dakota
Broket je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Ricca
Ricca ima više značenja:
Bălșoara, Mădulari-Beica
Bălșoara je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Mădulari-Beica.
Ghārib Mithrār, Hajjah
Ghārib Mithrār je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
Bagazzano, Modena
Bagazzano je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Kravarevo
Kravarevo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 60 stanovnika.
Proterije od Aleksandrije
Hijeromartir Proterije od Aleksandrije (? - 457) je bio patrijarh Aleksandrije imenovan na to mjesto 451. nakon Halkedonskog sabora na kome je, zbog mijafizitskih stavova, smijenjen njegov prethodnik Dioskor. Sa tim smjenjivanjem se, međutim, nije složio veliki dio vjernika koji su, ispočetka u tajnosti, nastavili štovati Dioskora kao svog patrijarha, iako je on tada bio u progonstvu. Godine 454. su Dioskorovi sljedbenici na vijest o njegovoj smrti za novog patrijarha izabrali Timoteja II, što je bio početak šizme između drevnoistočnih i pravoslavnih ("carskih" ili "melkitskih") crkava. Između Proterijevih pristaša, koji su uglavnom bili Grci|grčkog]], te Timotejevih pristaša, koji su uglavnom bili egipatskog porijekla, počeli su sve više eskalirati sukobi na ulicama Aleksandrije. Prema predaji, Proterije je zbog njih odlučio napustiti grad, ali mu se ukazao prorok Izaija i rekao "Vrati se u grad, ja čekam da te uzmem". Proterije ga je poslušao i došao u svoju matičnu crkvu, što je razbjesnilo Timotejeve pristaše koji su u crkvu provalili i Proterija izboli noževima. Proterije je zbog svog mučeništva proglašen svecem koga slavi pravoslavna crkva.
Ricci
Ricci ima više značenja:
La Bellota, San Miguel Chicahua
La Bellota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Chicahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2442 m.
Las Olas, Altamira
Las Olas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Reentrant
Za računarski program ili metodu kažemo da je reentrant ako je dizajnirana na takav način da jedna programska instrukcija u memoriji može biti zajednička za više korisnika, objekata raznih klasa ili procesa.
Reentrant je okosnica za mnoge višezadatne sisteme, u kojima se izvršava više zadataka istovremeno (npr. moderni operativni sistemi mogu izvršavati više zadataka istovremeno).
Metoda (informatika)
Metoda je izraz koji se koristi u objektno orijentirano programiranju za označavanje dijela koda koji je isključivo povezan sa klasom (npr. klasna metoda, statična metoda) ili objektom (tkz. instancirane metode). U slobodnom smilsu, to je podrutina u strukturalnom programiranju. U biti, ako data objekta opisuje njegove karakteristike, onda možemo reći da metode objekta opisuju njegovo ponašanje.
Također pogledajte
Funktion (programmering)
Mactumatzá, Acapetahua
Mactumatzá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Atlantic County, New Jersey
je okrug u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 274.549, što je 21.997 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Colonia la Peñita, Ciudad Fernández
Colonia la Peñita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Fernández.
Solarolo, Cremona
Solarolo je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Jesús María, Platón Sánchez
Jesús María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Sevofluran
Sevofluran je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 200,055 Da.
Barboursville, West Virginia
Barborsvil je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.964, što je 781 (24,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Riccio
Riccio ima više značenja:
Metoh
Metoh (grčki: μετόχι [metókhi] — metohi = dioništvo, zajednica; zajedničko dobro) ili metohija (grčki: μετόχια [metókhia] — metohia; μετόχιον [metókhion] — metohion), u srednjovjekovnoj Srbiji (u srpskom agrarnom pravu), zemlja ili posjed što ga drži neka crkva ili manastir. Posjed koji se daruje crkvi ili manastiru postaje metohija Isprva se metohijom nazivala naseobina kaluđera koji su obrađivali manastirsku zemlju. Ujedno se tim nazivom označavalo pojedino selo ili skup više sela, te manji manastir darovan ili podčinjen većem. Metohija je katkada skupno ime i za ljude koji žive na manastirskom ili crkvenom dobru. Metohija hotčka dala je ime potonjem području Metohije. Metoh u užem smislu znači i upravno središte jedne metohije. (HE, ELZ ARJ)
Kosmos-294
Kosmos-294 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-294 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. avgusta 1969. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-294 je bio osmatrački satelit.
Keltska arheološka nalazišta na Balkanu
Keltska arheološka nalazišta na Balkanu pružaju dragocjeni materijal iz perioda Latenske kulture čiji su Kelti nosioci i rekonstruišu etno-kulturnu sliku centralnobalkanskog prostora i susjednih područja u željeznom dobu. Zna se da su tu oblast naseljavali: Panonci, Mezi, Tribali, Autarijati, Dardanci i Skordisci. Kelti su indo-evropski narod sa područja srednje Evrope, gdje su u starijem željeznom dobu bili isključivi nosioci Halštatske kulture (800-450. pne). U kasnijem periodu, od 450. god do potpunog priključenja keltskih teritorija u Rimsko carstvo, doći će do trans-kulturne difuzije, kao posljedica velikih keltskih migracija širom Evrope. Taj period se naziva Latenska kultura.
Nakon stalnog naseljavanja Panonije, početkom III stoljeća p.n.e, keltsko pleme Skordisci, oko ušća Drave i Save u Dunav, osnivaju državu – Skordiska.
Skordici su bili i ostali ratnički narod sve dok nisu podlegli Rimljanima i postali njihovi podanici. Stalni ratni napori nisu pogodovali rastu broja stanovništva. Pohodi koji su ih učinili gospodarima prostrane teritorije od Dunava do ilirskih, makedonskih i tračanskih granica nisu bili praćeni seobom neboračkog stanovništva. Njihova moć se manifestovala u nametanju volje silom oružja, u prigrabljanju pokretne imovine, a ne u prisvajanju zemljišta i njegovom trajnom naseljavanju. Na pojedinim ključnim strateški važnim tačkama, bilo je keltskih doseljenika, ali ne u tolikom broju da bi to uticalo na etničku sliku područja.
Nalazišta u Srbiji
U unutrašnjosti Balkana, dolina rijeke Morave i donje Podrinje su jedine oblasti gdje su Kelti bili u većem broju. Koliko je bio jak i koliko je duboko prodirao keltski sloj, arheologija još nije dala konačno mišljenje. Najveći broj Keltskih nalaza je u okolini Niša. Pronađeni su pojedinačni nalazi ili dijelovi naselja (Gradac kod Zlokućana sa naseljem i keltskom keramikom). Keltskih nalaza ima i oko Pirota, Bele Palanke, Aleksinca i Leskovca.
Na lokalitetu Krajčinovićima kod Priboja, pronađeni su nalazi keltsko-latenske provenijencije. I na obali Skadarskog jezera na lokalitetu Gostilj postoji keltsko-latenska nekropola.
Prisustvo Kelta u zapadnoj Srbiji posvjedočeno je kamenim spomenikom iz rimskog doba u okolini Užica, na prostoru Stapara, na kome se može pročitati dio natpisa …MVNICIPIUM CAP…. što se povezuje sa imenom keltsko-skordičkog «grada» Capedunuma, kojeg spominje Strabon. Nalazi keltske sive keramike pronađeni u okolini Kragujevca, i nadgrobni spomenici s prikazanim keltskim simbolima i načinima oblačenja potvrđuju značajan keltski element među stanovništvom oko srednje Drine i zapadne Morave. Čak se keltska imena nalaze u izvjesnom broju i u predjelima sjeverne Crne Gore i Sandžaka (okolina Pljevalja i Prijepolja.
Nalazišta u Bosni i Hercegovini
U selu Laminci nađeno je šest pojasnih kopči koje su po nalazištu nazvane Laminačke kopče.
Sjeverno od Višegrada na desnoj obali Drine, na lokalitetu Jezero-Sase smještena je nekropola od osam tumula, prečnika 15 do 20 m i visine 0,80 do 1,5 m. Sahranjivanje je skeletno. Samo je jedan tumul iskopan i u njemu je pronađena keramika keltsko-latenskog tipa. Svjedočanstvo o prisustvu Kelta pruža gradina Kulina-Vrdolje, 7 km istočno od Konjica. Tu je pronađena keramike keltskolatenskog tipa. Samu gradinu koristili su Kelti u vremenu neposredno nakon urušavanja autarijatske zajednice, kao strateški objekat keltske hegemonije uspostavljen na nekadašnjem autarijatskom prostoru. Keltski uticaj se jasno primjećuje u okolini Konjica gdje se među zabilježenim imenima (u obliku kognomena) iz antičkog razdoblja nalaze i ona čisto keltskog porijekla kao što su Boio, Iacus, Laiscus, Posaulio i Mascelio, ali i u keltskom načinu oblačenja prikazanim na reljefnim nadgrobnim spomenicima.
U Štrpcima je pronađena ostava koja se sastoji od luksuznog srebrnog nakita sakrivenog u brončanoj zdjeli. Vlasnik je zakopao svoje bogatstvo jedino u slučaju velike i bliske opasnosti, te i ovaj nalaz potvrđuje keltski prodor u jugoistočnu Bosnu koji je tim područjem sigurno prošao donoseći velika razaranja i izazivajući populacione poremećaje, jer vlasnik se nije vratio da iskopa svoje bogatstvo. Slično se sigurno dogodilo i vlasniku velike ostave grčkog novca koju je zadnjih godina IV. st. p. n. e. zakopao u blizini današnjeg mjesta Prače.
Arsenal (Venecija)
thumb|right|300px|Porta Magna, cestovni ulaz u venecijanski Arsenal Venecijanski Arsenal (talijanski: Arsenale di Venezia) bio je kompleks državnih brodogradilišta, oružarnica i skladišta u Veneciji u Sjevernoj Italiji. Arsenal je bio temelj na kojem je počivala pomorska snaga Mletačke republike. On je također bio prvi proizvodni pogon za masovnu proizvodnju u kojem su upotrebljavljani standardizirani i zamjenjivi dijelovi.
La Puerta de Magallanes, Tequila
La Puerta de Magallanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1309 m.
Arsenal (Venecija)
Opis
Izgradnja Arsenala započela je 1104, za vrijeme Mletačke republike. Arsenal je bio najveći industrijski pogon Evrope prije Industrijske revolucije, koji se prostirao na površini od 45 hektara (oko 15 % teritorije Venecije). okružen zidinama dugim 3,2 km, koje su štitile Arsenal od neželjenih pogleda i osiguran stalnom stražom.
Razni dijelovi Arsenala proizvodili su određeni montažni dio broda (kobilice, oplate..) ili brodsku opremu; municiju, užad, vitla. Od tih dijelova moglo se sklopiti brod u samo jedan dan. Arsenal je imao u svom posjedu šume kod Motella (Treviso) odakle je dopremano drvo za gradnju brodova.
Arsenal je izgradio većinu venecijanskih brodova, koji su bili osnova ekonomskog bogatstva i moći Mletačke republike, koja je trajala sve do propasti republike za napoleonskog osvajanja Venecije 1797. Arsenal se nalazi u sestieru Castello u Veneciji, danas je u vlasništvu talijanske države.
Historija
Vjerojatno je na terenu Arsenala postojalo starije brodogradilište iz 8. vijeka u bizantskom stilu. Međutim se za početak ovog današnjeg Arsenala uzima se 1104. kad je vladao dužd Ordelafo Falier, iako nema nikakvih pozdanih dokaza za to. U svakom slučaju Arsenal je sigurno postojao početkom 13. vijeka.
Arsenal je u početku služio samo za održavanje ratnih brodova, ali se nakon izgradnje većeg Novog Arsenala (Arsenala Nuovo) 1320. na istom mjestu, moglo graditi i održavati čak i puno veće brodove. Odtad je Arsenal postao važno središte za proizvodnju brodske užadi i mjesto za boravak radnika.
Venecija je razvila metodu masovne proizvodnje ratnih brodova u Arsenalu, on je počivao na sistemu da se prvo sastavila kobilica i rebra, pa tek onda brodska oplata, za razliku od rimskog načina gradnje kod kojeg se krenulo od brodske oplate, koja je rađena sistemom; utor-pero, kako su rađene trireme.Taj novi sistem gradnje brodova bio je puno brži i ekonomičniji jer se trošilo manje drvene građe. Na vrhuncu svoje produktivnosti na početku 16. vijeka, u Arsenalu je radilo oko 16.000 ljudi, koji su mogli proizvesti gotovo svaki dan po jedan novi brod, opremljen oružjem. Takva efikasnost u proizvodnji nije viđena sve do industrijske revolucije. thumb|right|300px|Pogled na morski ulaz u Arsenal, slika [[Canaletto|Canaletta iz 1732.]] U Arsenalu je također razvijeno novo vatreno oružje u početnoj fazi njegova razvoja, počevši s bombardom iz 1370. i brojnog manjeg vatrenog oružja, koje je venecijancima poslužilo u borbama sa Đenovežanima nekoliko godina kasnije. Brzina paljbe je poboljšana tako da su bombarde i prvi pištolji stavili izvan upotrebe samostrel jer su mogli probiti oklop. Mletački kondotjer Bartolomeo Colleoni prvi je upotrijebio bombarde iz Arsenala u pješadijskim borbama, montiravši ih na postolja s kotačima.
Porta Magna, glavna ulazna vrata Arsenala, podignuta su oko 1460. i njih je vjerojatno izgradio Antonio Gambello po nacrtu Jacopa Bellinija. Dva lava, donešena iz Grčke dodana su 1687. Jedan od tih lavova, poznat je kao Lav iz Pireja, on ima urezane runski natpise koje su napravili skandinavski plaćenici tokom 11. vijeka za križarske invazije na Grčku.
Masovna proizvodnja galija
thumb|right|200px|Portret [[Dante Alighieri|Dantea]] Venecijanski Arsenal bio je sposoban masovno proizvoditi galije, gotovo kao na pokretnoj traci, taj način bio je jedinstven u to vrijeme, a sam Arsenal bio je najveći pojedinačni industrijski kompleks u Evropi prije industrijske revolucije. Stoga nije čudo što je venecijanski Arsenal oduševio i slavnog Dantea koji je opjevao čudo Arsenala, u 21 pjevanju svoga Pakla dijelu Božanstvene komedije.
Sposobnost Arsenala da proizvodi veliku količinu brodova bila je jedinstvena u tadašnjoj Evropi, gdje se tadašnja proizvodnja kretala u cehovskim okvirima i bila spora. To je u snažnom kontrastu s ostatkom Evrope, gdje je proizvodnja brodova slične veličine često trajala mjesecima. Ovaj zadivljujući kapacitet proizvodnje bio je rezultat velike količine radnike koji su radili u Arsenalu, gotovo 16.000, te koncentracija proizvodnje unutar samog Arsenala. Proizvodnja je bila podijeljena u tri glavne faze: konstrukcija broda (kobilica i rebra), rezanje i obrada dasaka i izrada kabina, i završna montaža. Svaka faza proizvodnje imala je vlastite radnike specijalizirane za određenu fazu izrade, a dobar dio dijelova brodova je rađen od standardiziranih dijelova, tako da se proizvodilo gotovo kao na montažnoj traci. U Arsenalu je često bilo do 100 galija u različitim fazama proizvodnje ili na remontu, na taj način su neku od njih mogli odmah staviti u završnu fazu izrade. I sama arhitektura i organizacija Arsenala omogućavala je minimalni transport materijala tokom svih faza proizvodnje, jer su se brodovi u gradnji koristili kanalima arsenala, kao pokretnim trakama. To što je imao venecijanski Arsenal, svijet nije vidio ponovno sve do početka 20. vijeka, kada je Henry Ford prvi (ponovno) primijenio proizvodnu traku.
Galileo i Arsenal
thumb|right|200px|Kip [[Galileo Galilei|Galilea Galileija, savjetnika Arsenala]] Galileo Galilei postao je 1593. vanjski savjetnik Arsenala i pomagao inžinjerima u rješavanju problema kod gradnje i konstrukcije brodova, naročito u vezi balistike. On je uveo neke inovacije u proizvodnji Arsenala. Na osnovu iskustvava iz Arsenala, Galileo je kasnije napisao knjigu koja se bavila čvrstoćom i otpornošću materijala i tako utro put novoj nauci.
San Michele, Macerata
San Michele je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Brest
Brest (ek.) ili brijest (ijek.) obuhvata listopadno, retko poluzimzeleno i zimzeleno šumsko drveće. Potfamiliju Ulmoideae pored roda brest čini još 5 rodova. Brestovi zauzimaju centralno mestu u okviru ove potfamilije i obuhvataju oko 75% njenih vrsta raširenih u umerenom, i ređe tropskom pojasu severne hemisfere.