cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gloria Glens Park, Ohio
Glorija Glens Park je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
16S rRNK (citidin1409-2'-O)-metiltransferaza
16S rRNK (citidin1409-2'-O)-metiltransferaza (, TlyA (nespecifična)) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:16S rRNK (citidin1409-2'-O)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Isfahan
Isfahan (perz. اصفهان) je grad u centralnom Iranu i administrativno sjedište Isfahanske pokrajine. Nalazi se oko 370 km južno od glavnoga grada Teherana, na rubu planinskog masiva Zagros odnosno u dolini rijeke Zajande-Rud. Grad prema popisu stanovništva iz 2006. godine broji 1,583.609 stanovnika (najviše nakon Teherana i Mašhada), a šire gradsko područje oko dva milijuna što ga čini drugom aglomeracijom po veličini u državi. Isfahan je osnovan u starom vijeku, tijekom srednjeg bio je među najvećim u svijetu, a od novog vijeka bio je prijestolnicom safavidskog Irana. Grad obiluje velikim brojem dragulja iranske arhitekture među kojima su najpoznatiji Trg Nakš-e Džahan i Saborna džamija (oboje na listi svjetske baštine UNESCO-a), te riječni mostovi.
Geografija
Grad leži u zelenoj dolini Zajande-Rud, u podnožju planinskog masiva Zagros. Isfahan uživa umjerenu klimu i redovite smjene godišnjih doba uz ugodne sjeverne vjetrove tokom cijele godine. Nalazi se na visini od 1590 metara iznad razine mora i godišnje prima u prosjeku 122,8 mm kiše. Južni i zapadni prilazi Isfahanu su planinski, a sa sjevera i istoka je okružen plodnim dolinama.
Historija
Jedno vrijeme Isfahan je bio najveći grad na svijetu. Zlatno doba mu je trajalo od 1050. do 1722., a posebno u 16. vijeku za vrijeme safavidske dinastije kada je postao glavni grad Perzijskog carstva po drugi put. Čak i danas, Isfahan je zadržao dio stare slave. Poznat je po islamskoj arhitekturi, širokim bulevarima, mostovima, palačama i džamijama. Postoji poslovica koja kaze da je "Isfahan - pola svijeta" (perzijski: Isfahān nesf-e džahān ast)
Stari vijek
Isfahan je u prošlosti bio dio Elama. Pod imenom Aspandana postao je jedan od najvažnijih gradova za vrijeme medijske dinastije, kada su se naselili iranski Medijci. Kasnije su ovi krajevi postali dijelom Ahemenidske Monarhije, a nakon oslobođenja Irana od makedonske okupacije od strane arsakidske dinastije, dijelom Partske Monarhije. Isfahan je bio centar i prijestolnica velike provincije kojom su vladali arsakidski guverneri. Za vrijeme sasanidske vlasti Isfahanom su vladali Ispuhranci tj. članovi sedam uglednih iranskih porodica. U Isfahanu je živio veliki broj kršćana i Židova.
Srednji vijek
Isfahan, kao i svi drugi iranski gradovi, pao je u ruke Arapima za vrijeme abasidske dinastije. U 10. vijeku, pod dinastijom Bujida, grad je povratio svoj utjecaj. Malik-šah I je izabrao Isfahan za glavni grad i podario mu još jedno zlatno doba. U to vrijeme, Isfahan je postao najvažniji i najveći grad na svijetu. Čuveni Avicena je živio i radio u njemu u 11. vijeku.
Novi vijek
Zlatno doba Isfahana počelo je u 16. vijeku pod Abasom I (1587. - 1629.), koji ga je imenovao glavnim gradom Safavidske Monarhije. Za vrijeme šaha Abasa, koji je ujedninio Iran, Isfahan je dosegao svoj vrhunac. Grad je imao parkove, biblioteke i džamije. Evropski posjetioci su bili oduševljeni jer tako nešto nisu mogli vidjeti u svojim zemljama. Zabilježeno je da je grad imao oko milijun stanovnika, ne samo iranskih šijita, već i velik broj armenskih kršćana, Gruza i Židova. U Isfahanu je tada bilo 163 džamija, 48 škola, 1801 radnji i 263 javna kupatila.
Upravo iz razdoblja vladavine Safavida (16. i 17. vijek) potječe većina impresivnih džamija koje spadaju među najznačajnije u Iranu, a mnoge su uvrštene na UNESCO-ov popis svjetske baštine. Na tom se popisu nalazi i veličanstveni Nakš-e Džahan (dosl. Slika svijeta), građen između 1590. i 1595. godine. Sa svojom površinom od gotovo 9,0 hektara spada među najveće trgove na svijetu.
Godine 1722. Isfahan osvajaju paštunski Hotakiji, čime započinje postupni pad političkog značenja ovog grada. Tako Isfahan gubi status prijestolnice, a glavni grad postaje Mašhad, kasnije Širaz odnosno Teheran.
Obrazovanje
Univerziteti u Isfahanu su:
Bratimljeni gradovi
Isfahan je zbratimljen sa sljedećim gradovima:
Ivan VII (papa)
Rodio se u Rosanou na Kalabriji u grčkoj porodici. Otac mu je bio bizantski službenik po imenu Platon, koji je kao cura palatii urbis Romae vodio brigu o javnim zgradama i palačama u Rimu. Njegov pontifikat su obilježili dobri odnosi sa Langobardima, ali nešto lošijim za bizantskim carem Justinijanom II koji je inzistirao da se usvoje zaključci Trulskog sabora, a na što Ivan VII nije htio pristati. Umro je 707. a naslijedio ga je Sisinije.
Leonkavalo
Leoncavallo je autonomni socijalni centar u Milanu, koji je najstariji i najpoznatiji u celoj Italiji.
Nastanak
Leoncavallo, je nastao 1975. kada je nekoliko aktivista skvotiralo, počistilo i sredilo napuštenu fabriku, koja je bila zatvorena godinama pre toga, u siromašnom predgrađu Milana u kojem je vladao hronični nedostatak javnog prostora (naselje nije imalo obdanište, predškolsko, školu, biblioteku, niti prostor za koncerate).
Prvi skvoteri su pripadali radikalno levom pokretu koji je izrastao iz 1968. Cilj im je bio stvoriti javno mesto za svoj kraj i za ceo grad, koje će biti izvan kontrole države i kapitalističke logike tržišta. Grupa je bila dosledna principima samoorganizovanja i samouprave koja je bila zasnovana na donošenju odluka putem zborova kojima svi prisustvuju.
Mesto je od samog početka postalo autonomni prostor za društvene aktivnosti, kulturu i pružanje javnih usluga svom okruženju. Odmah je otvoreno savetovalište za žene, vrtić, prostor za koncerte i izložbe, radionica za obradu drveta, škola šivenja, pozorište i mnogo manjih prostorija za zajedničku upotrebu. Sve je naravno bilo besplatno.
1980-te
Tokom 1980-ih, centar su više puta pogađale krize, izazvane pojavom oružanih gradskih gerila, vrtoglavim rastom broja korisnika heroina u Milanu i pokušajima japifikacije prostora od strane lokalnih političara, koje su gurnule socijalni centar u poziciju društvene marginalnosti. Leonkavalo se odjednom našao izolovan na neprijateljskoj teritoriji. Privatizacija javnog prostora je išla ruku pod ruku sa policijskom represijom i nepoštovanjem prema socijalnom centru i društvenim pokretima uopšte. U javnosti, a posebno među lokalnim političarima, je preovladavalo mnenje da su samoupravni socijalni centri kočnice progresa i ostaci prošlosti.
Ipak, kada je 1989. policija napala i silom iselila građevinu, otpor se javio ne samo od aktivista. Širok pokret podrške socijalnom centru, koji se sastojao od svih slojeva stanovništva, je ubrzo preuzeo ulice da bi povratio društveni centar. Ljudi su zajedno obnovili ono što je policija uništila, i ponovo uspostavili kulturne i društvene aktivnosti u centru.
1990-te
1990-te su donele povoljniji stav javnosti o socijalnim centrima, posebno o Leonkavalu, koji je često navođen kao primer otpora protiv privatizacije teritorije i neoliberalnog uticaja na kulturu. Najveća podrška je dolazila iz redova studenata i učenika koji su se borili protiv privatizacije javnog obrazovnog sistema i intelektualaca koji su branili javne i besplatne i slobodne prostore u gradu.
Paralelno sa degradiranjem socijalne države, rasli su zahtevi za povećanjem socijalnih usluga od strane raznih ugroženih grupa. Emigranti, gastarbajteri, ljudi sa niskom platom i nezaposleni su počeli da otkrivaju autonomne socijalne centre kao mesta u kojima mogu slobodno boraviti, dobiti topli obrok i savet za nalaženje posla i dobijanje dozvole boravka.
Ubrzo su se socijalni centri našli u centru javnog interesovanja. Mnogi novi društveni pokreti su se okrenuli društvenim centrima, zato što su bili jedina besplatna i slobodna mesta za društvneo i umetničko izražavanje u velikim gradovima.
Privatizacija gradskog zemljišta je ipak, uzimala sve više maha, i napuštene industrijske zone su pretvarane u poslovne i tržne centre. Gradonačelnik Milana, Formentini, naredio rasturanje socijalnih centara rečima: ”Od sada centri neće biti ništa drugo nego duhovi iznad grada”.
1994. je Leonkavalo srušen, a na tom mestu je izgrađena banka. Ovog puta nije bilo prinudnog iseljenja niti otpora, jer je gradska vlada sama ponudila novi prostor za socijalni centar. Ipak, ni nakon par meseci vlada nije ispunila obećanje, tako da ekipa iz Leonkavala vrši prvo aproprijaciju zelene površine, zatim trga i na kraju velike napuštene zgrade koja je nekad bila štamparija, a njihov čin nalazi na javno odobravanje. Ubrzo izbijaju masovne demonstracije za odbranu društvenih centara, na kojima su se “beli duhovi” tj. aktivisti obučeni u bela odela, pojavili. Umotani u sunđere i madrace i zaštićeni debelim slojem izolacije, katapultirali su sopstvena tela na barikade, i naoružani starim gumama su probijali kordone policije. Političari ovaj put ni ne pokušavaju da isele prostor i skvoteri ostaju unutra.
Case de' Cesari, Teramo
Case de' Cesari je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Leonkavalo
1990-te
Leonkavalo je tokom 1990-ih vodila hip-hop ekipa i Public Enemy, na turneji po Italiji, su izabrali da sviraju tamo pre nego na tradicionalnim koncertnim mestima.
2000-te
Ogromna zgrada je danas spolja prekrivena veličanstvenim grafitima. Mnogi pregradni zidovi su uklonjeni, a ulaz ka glavnoj ulici je otvoren ceo dan za svakoga, a posebno za beskućnike i emigrante, koji se tu mogu skloniti bez straha od policije. Unutrašnje dvorište služi kao mesto za okupljanje ljudi iz kraja.
Ditofal
Ditofal je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 254,368 Da.
Leonkavalo
2000-te
Unutar socijalnog centra se nalaze sledeći prostori:
Leonkavalo je danas neka vrsta samoupravnog neprofitnog preduzeća, koje svojim niskobudžetnim aktivnostima obezbeđuje platu za oko 40 ljudi koji rade pri centru, od kojih su mnogi emigranti i kroz koji godišnje prođe oko 100 000 ljudi.
Enders, Nebraska
Enders je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 42 stanovnika.
Biohemija arsena
Biohemija arsena obuhvata biohemijske procese koji mogu da koriste arsen ili njegova jedinjenja, kao što je arsenat. Arsen je umereno obilan element zemljine kore. Mada se mnoga jedinjenja arsena smatraju visoko toksičnim, širok spektar organoarseničnih jedinjenja se formira biološkim putem i razna organska i neorganska jedinjenja arsena se metabolizuju posredstvom brojnih organizama. To je opšti obrazac kojem podležu i drugi srodni elementi, npr. selen, koji može da manifestuje korisne i štetne efekte. Biohemija arsena je značajna zato što su mnoga jedinjenja arsena visoko toksična, kao i zato što je taj element prisutan u nekim podzemnim vodama, te potencijalno može da utiče na veliki broj ljudi. thumb|right|[[S-Adenozilmetionin je izvor metil grupa u mnogim biogenim jedinjenjima arsenika.]]
Toksičnost arsena
Arsen je uzročnik znatnog dela mortaliteta širom sveta. On se vezuje za probleme rada srca, disanja, organa za varenje, jetre, nerva i bubrega. Genotoksičnost obuhvata inhibiciju DNK popravke i DNK metilacije. Karcinogeno dejstvo arsena potiče od oksidativnog stresa koji ovaj element uzrokuje.
Glavni ministar Jerseyja
Glavni ministar Jerseya (Chief Minister of Jersey, Premier Ministre de Jersey) je šef vlade Jerseyja. Njega tajnim glasanjem biraju članovi Staleža Jerseyja, otočkog parlamenta. Trenutno se na tom mjestu nalazi Ian Gorst, izabran nakon izbora 2011. godine.
Ballersdorf
Balersdorf je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Gornja Rajna koja pripada prefekturi Altkirh.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 719 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 67 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 303 metara (maksimalnoj 387 m, a minimalnoj 292 m).
Duško Vujošević
Duško Vujošević (Podgorica, 3. 3. 1959) je crnogorski košarkaški trener. Vujošević je trenutno trener KK Partizan.
Vujošević je trenerskim poslom počeo da se bavi 1976. Do 1982. godine radio je sa mlađim kategorijama u Partizanu. Sledeću sezonu je proveo u OKK Beogradu, gde je vodio juniorsku ekipu koja je osvojila Prvenstvo Jugoslavije. Te godine radio je i sa prvim timom OKK Beograda.
Posle odsluženja vojnog roka, godinu dana je radio u Mladosti iz Zemuna, a pred sezonu 1985/86 vratio se u Partizan, gde je postao pomoćni trener prvog tima. Posle smene prvog trenera, tokom sezone 1986/87, u 27. godini života, postajo je prvi trener Partizana i iste sezone osvajio titulu prvaka Jugoslavije. U sezoni 1987/88 Vujošević je predvodio Partizan do fajnal-fora Kupa evropskih šampiona u Ganu, na kom je Partizan osvojio treće mesto. Vujošević je vodio Partizan i u sledećoj sezoni, 1988/89, kada je osvojio Kup Radivoja Koraća i Kup Jugoslavije.
U sezoni 1989/90 Vujošević je bio je prvi trener španske Uelve iz Granade, da bi se posle toga vratio u Partizan, koji je vodio u sezoni 1990/91 i stigao do finala plej-ofa, u kom je poražen od ekipe POP 84.U sezoni 1991/92 bio je prvi trener KK CRVENA ZVEZDA. Od 1992. do 1998. radio je u Italiji, gde je vodio ekipe Breše, Pistoje i Skavolinija. Po povratku iz Italije Vujošević je u sezoni 1998/99 bio šef stručnog štaba podgoričke Budućnosti, a od 1999. do 2001. dve sezone je vodio beogradski Radnički.
Od povratka u Partizan, 2001, osvojio je devet titula prvaka države (2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010) i cetiri Kupa (2002, 2008, 2009, 2010), i regionalnu NLB ligu cetiri puta ( 2007, 2008, 2009, 2010) čime je postao najtrofejniji trener u istoriji kluba.
Kao trener juniorske reprezentacije Jugoslavije osvojio je Prvenstvo Evrope u Vrbasu 1988. godine i četvrto mesto na Svetskom juniorskom prvenstvu 1991. Duško Vujošević je trener koji je poznat po izvanrednom radu sa mladim igračima.
U proleće 2003. postavljen je za selektora seniorske reprezentacije Srbije i Crne Gore, sa kojom je na Evropskom prvenstvu u Švedskoj osvojio šesto mesto.
Duško Vujosević je selektor Bosne i Hercegovine košarkaške reprezentacije.
Vallemontana, Frosinone
Vallemontana je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Pete Best
Randolf Piter Best (, rođen 24.11. 1941. u Madrasu, Indija) bio je prvobitni bubnjar Bitlsa. Dobio je otkaz 1962. godine po zahtevu Džordža Martina, pre nego što su Bitlsi snimili svoj prvi album. Nakon njega zamenio ga je Ringo Star, koji je postao stalni bubnjar benda.
Ditran
Ditran je organsko jedinjenje, koje sadrži 40 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 735,820 Da.
Endicott, Nebraska
Endicott je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 132 stanovnika.
Fenotip
Fenotip je skup svih osobina jednog organizma koje su nastale zajedničkim delovanjem genotipa i uslova sredine u kojima se dati organizam razvija. Pojam fenotipa uveo je Johannsen, 1909. g.
Fenotip se osim u širem smislu može posmatrati, slično kao i genotip, i u užem smislu, kao jedna osobina koju određuje neki genotip.
fenotipske osobine se najgrublje mogu podeliti na:
Sovereto, Bari
Sovereto je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Protein-Npi-fosfohistidin-šećer fosfotransferaza
Protein-Npi-fosfohistidin-šećer fosfotransferaza (, glukozna permeaza, PTS permeaza, fosfotransferaza, fosfohistidinoprotein-heksoza, enzim IIl4ac, gen glC protein, gen bglC RNK faktora formiranja, PEP-zavisni fosfotransferazni enzim II, PEP-sugar fosfotransferaza enzim II, fosfoenolpiruvat-sugar fosfotransferazni enzim II, fosfohistidinoprotein-heksozna fosfotransferaza, fosfohistidinoprotein-heksozna fosforiboziltransferaza, fosfoprotein faktor-heksozna phosophotransferaza, farktor formiranja ribonukleinske kiseline, gen glC, saharozna fosfotransferaza sistem II, protein-Npi-fosfohistidin:šećer N-pros-fosfotransferaza, protein-Npi-fosfohistidin:šećer Npi-fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom protein-Npi-fosfo-L-histidin:sugar Npi-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Proteinski supstrat je fosfo-noseći protein niske molekulske mase (9.5 kDa).
Coke County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.320.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 3.320 stanovnika, što je 544 (14,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jamestown, Colorado
Džejmstaun je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 274, što je 69 (33,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Popis nadglednika Jerseyja
thumb|Michael Birt (imenovan za nadglednika 2009.) sa statupm Lorda Coutanchea (nadglednik 1935-1962) u pozadini
Ovdje je naveden Popis nadglednika (bailiffa) Jerseyja.
Titula datira od godine 1290. kada su uvedeni posebni nadglednici za Guernsey i Jersey.
Popis nadglednika se sa sigurnošću može ustanoviti tek od 1277. godine kada je imenovan Philippe L’Evesque, iako se neka imena spominju i prije 1204 godine.
V. također: popis nadglednika Guernseyja, popis gospodara Sarka.
20. vijek
thumb|Lord Coutanche, nadglednik 1935-1962
Stuart Sutcliffe
Stjuart Ferguson Viktor Satklif (, rođen 23. juna 1940, umro 10. aprila 1962) bio je engleski slikar i član Bitlsa. Napustio je Bitlse pre nego što su postali poznati. Satklif je verovatno izmislio naziv Bitlsi. Umro je u Hamburgu od tumora na mozgu.
Djelovanje Sutcliffea u Beatlesima je dramatizirano u igranom filmu Backbeat iz 1994. godine gdje je njegovu ulogu tumačio Stephen Dorff.
Schwedt/Oder
Švet je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Ukermark. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 35.162 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12073532.
Cloyes-sur-Marne
Kloa na Marni je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 115 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 109 metara.
Svetozar Marković
Svetozar Marković (1846—1875) je bio uticajni srpski socijalistički mislilac, političar i publicista druge polovine XIX veka. Izdavao je Radenik, prvi socijalistički list u Srbiji i na Balkanu.
Marković je bio žestoki kritičar velikosrpske politike i pionir ideje Balkanske federacije. Odbacio je „istorijsko pravo“, to jest obnovu Dušanovog carstva, kao osnovu rešenja srpskog pitanja. Govorio je da bi pokušaj obnove ove srednjevekovne države, koja i nije bila samo srpska i na čijem prostoru su se odigrali ireverzibilni istorijski procesi, učinili Srbiju na spoljnom planu osvajačkom, a unutra vojno-policijskom državom.
Marković je utemeljio federalizam kao konstantu srpske levice, kao alternativu velikodržavnoj ideologiji zasnovanoj na „istorijskom pravu“. On je također odbacio klerikalnu tradiciju kao osnovu za jedinstvo srpskog naroda, povlači liniju razdvajanja sa desnim populizmom.
Život
Kao veoma mlad je počeo da se bavi publicistikom. Zbog članka Srpske obmane, objavljenog u novosadskoj Zastavi izgubio je stipendiju, pošto je u ovom napisu napao ceo državni sistem u Srbiji, a posebno birokratiju. Ostavši bez sredstava, vratio se u Srbiju.
Ideje
thumb|[[Radenik, socijalističke novine koje je izdavao Svetozar Marković.]]
Društvena teorija
Svetozar Marković je, za razliku od mislilaca marksističke tradicije, smatrao da nije nužno za svako društvo da prođe sve stepene istorijskog razvoja. On je verovao da Kneževina Srbija može preskočiti kapitalizam i pravo iz pred-kapitalističkih početi da razvija socijalistički oblik društvenog uređenja, zasnovan na tradicionalnim seoskim zadrugama.
Kritika velikosrpske politike
Svetozar Marković je u svojim delima prvi put, i to kritički, upotrijebio izraz Velika Srbija:
Marković je velikosrpsku politiku Kneza Mihajla smatrao ništavnom, jer su protiv nje bile neodoljive prepone. Prva i najjača prepona je bila nezavisna Crna Gora, koja je imala iste pretenzije na Hercegovinu, Bosnu i Staru Srbiju kao i Srbija, i koja je jasno težila da osnuje sasvim nezavisnu državu. Druga snažna prepona je bila bosanska vlastela sa njenim davnašnjim pravima. Marković je verovao da je nemoguće dobiti Bosnu mirnim putem ukolko se vlasteli ne ujamče njena starinska prava, što bi značilo ostaviti bosansku raju u ropstvu. Dobiti Bosnu ratom, znači uništiti domaću aristokraciju, a kad bi se raja oslobodila od ropstva, "da li bi se ona slagala da dođe pod srpske pandure, kapetane i ostale gospodare?" Marković je smatrao da opasnost poduhvata Velike Srbije leži u činjenici da srpski narod živi izmešan sa drugim narodima, bez jasno određenih geografskih i etnografskih granica, tako da bi morao »uzeti ulogu osvajača« prema susedima:
thumb|desno|[[Kneževina Srbija u Markovićemo vreme (sredinom 19. veka).]]
Svetozar Marković, koji se i sam zalagao za oslobođenje Srba koji žive pod osmanskom ili habzburškom vlašću, izričito je odbijao ulogu Kneževinu Srbiju kao „Pijemonta Južnih Slovena“ i politiku teritorijalne ekspanzije Srbije, koja bi pripojila i mešovite oblasti. On je smatrao da svaka nacija treba u svom političkom i društvenom životu da bude samostalna, da ne bude potčinjena ni jednoj drugoj naciji. Marković je izričito odbacivao pozivanje na „istorijska prava“ rečima: „princip nacionalnosti odriče se svih istorijskih prava.“ Posebno je smatrao štetnim ujedinjenje srpskih zemalja pozivanjem na Dušanovo carstvo, jer su Srbi njegovog vremena živeli u četiri države (Austrija, Turska, Srbija i Crna Gora) čija se istorijska prava „teško mogu uskladiti“. Umesto toga, Marković predlaže stvaranje Balkanske federacije, odnosno saveza srpskog naroda sa drugim balkanskim i južnoslovenskim narodima.
Marković naglašava da bi nova srpska država, nastala osvajanjem, po nuždi postala vojnopolicijska i snagu bi trošila u odbrani od spoljnih neprijatelja, zanemarujući sopstveni umni i kulturni razvitak. Marković ocenjuje da ideja Velike Srbije ide u prilog politici koja teži da u zemlji utvrdi neograničenu moć dinastije Obrenović. On je ovu „veliku misao“ smatrao izgovorom za zanemarivanje daleko važnijih unutrašnjih pitanja Kneževine Srbije, upozoravajući da se »revolucionarna ideja o jedinstvu srpskog naroda pretvorila u ideju štetnu po narodne interese«.
Piperlongumin
Piperlongumin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 317,336 Da.
Svetozar Marković
Književna kritika
Svetozar Marković bio je prvi pobornik realističkog pravca u književnosti i socijalistički teoretičar. Svu svoju delatnost usmerio je u pravcu rešavanja političkih problema i pripreme masa za ostvarivanje građanskih prava revolucionarnim putem. Njegovo glavno delo, Srbija na istoku, raspravlja o društvenim, ekonomskim i političkim problemima Srbije sa socijalističkih pozicija. Vrlo rano je pokazao interesovanje i za književne probleme, obrazujući se pod uticajem Černiševskog, Hercena i Dobroljubova.
U jeku procvata romantizma u srpskoj književnosti, objavio članak je Pevanje i mišljenje, i potom raspravu Realni pravac u nauci i životu, (1871 - 1872), kojima je pokušao da izazove preokret u srpskoj književnosti. Po Markoviću, pesnici su bili krivi za rđav ukus publike, sujeverje naroda i odsustvo jasnih socijalnih i kulturnih perspektiva tadašnjeg srpskog društva. On pritom nije štedeo ni najveće pesnike našeg romantizma, Lazu Kostića i Đuru Jakšića, dok je prema Jovanu Jovanoviću Zmaju imao više obzira.
Uz kritiku tadašnjeg pesništva, Marković je oštro kritikovao i ondašnju proznu književnost, pri čemu je njegov članak Realni pravac u nauci i književnosti bio široko zasnovana i utemeljena rasprava, zasnovana na naučnom socijalizmu, o istorijskim zakonitostima u društvu i o društvenim procesima koji su doveli do trijumfa naučnog gledanja na te zakonitosti i procese. Po njemu ti naučni zakoni i procesi važe i za umetnost, pa prema tome i za poeziju. Njegovi članci imali su veoma veliki uticaj na dalji tok razvoja srpske književnosti, a posebno na stvaralaštvo mlade generacije književnika.
Nasleđe
Jugoslovenski komunisti u 20. veku su Svetozara Markovića smatrali jednim od svojih preteča. Počast su mu odali tako što su godine 1946. grad Jagodina preimenovali u Svetozarevo, a 1980. je u režiji Eduarda Galića snimljeni igrani film Svetozar Marković gdje je lik Markovića tumačio Lazar Ristovski.
(Fosfataza 2A protein)-leucin-karboksi metiltransferaza
(Fosfataza 2A protein)-leucin-karboksi metiltransferaza (, leucin karboksilna metiltransferaza-1, LCMT1) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:(fosfataza 2A protein)-leucin O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim metiluje C-terminal leucin fosfataze 2A. On je ključni regulator proteinske fosfataze 2A. Metil estar hidrolizuje enzim EC 3.1.1.89 (proteinska fosfataza metilsteraza-1).
Granby, Massachusetts
Granbi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.368, što je 24 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tetrahimanolna sintaza
Tetrahimanolna sintaza (, skvalen tetrahimanolna ciklaza) je enzim sa sistematskim imenom skvalen hidrolijaza (formira tetrahimanol). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova reakcija se odvija u reverznom smeru.
Parakristal
Parakristalni materijali imaju kristalne rešetke koje su uređene na kratkim rastojanjima (poput faza tečnog kristala). Njima nedostaje uređenost na dužim rastojanjima u bar jednom pravcu.
Divaplon
Divaplon je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 295,336 Da.
Parakristal
Uređivanje je regularnost u kojoj se atomi javljaju u pozicijama definisanim predvidivom rešetkom. U visoko uređenom, perfektnom kristalnom materijalu, ili jednobraznom kristalu, lokacija svakog atoma strukture se može precizno opisati u odnosu na izabrani koordinatni početak. U neuređenoj strukturi kao što je tečnost ili amorfni materijal, lokacija prvog i možda drugog najbližeg susednog atoma se mogu opisati u odnosu na koordinatni početak (sa određenim stepenom neizvesnosti), i sposobnost predviđanja lokacija se brzo gubi sa povećanjem razdaljine. Rastojanje na kojem se lokacije atoma mogu predvideti se naziva korelaciona dužina \xi. Parakristalni materijal manifestuje korelaciju koja je između amorfne i kristalne.
Primarni i najdostupniji izvori informacija o kristalnosti su rendgenska strukturna analiza i elektronska kriomikroskopija. Druge tehnike su često neophodne za određivanje kompleksne strukture parakristalnih materijala, kao što je flaktuaciona elektronska mikroskopija u kombinaciji sa modelovanjem gustine elektronskih i vibracionih stanja.
Šikimat kinaza
šikimat kinaza (, šikimatna kinaza (fosforilacija), šikimatna kinaza II) je enzim sa sistematskim imenom ATP:šikimat 3-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Poliamin
Poliamin je organsko jedinjenje koje ima dve primarne amino grupe.
Ova klasa jedinjenja obuhvata nekoliko sintetičkih supstanci koje su važne sirovine u hemijskoj industriji, kao što su etilen diamin, 1,3-diaminopropan, i heksametilenediamin. Ona takođe obuhvata mnoge supstance koje imaju važne uloge u eukariotskim i prokariotskim ćelijama, kao što su putrescin, kadaverin, spermidin, i spermin.
Geminalni diamin, jedinjenje sa dve ili više nesupstituisanih grupa na istom ugljeniku nije poznato. Supstituisani derivati su poznati, npr. tetraetilmetilendiamin,.
Brian Epstein
Njegova latentna homoseksualnost je i dalje intrigantna, a pod znakom pitanja su i njegovi odnosi sa pojedinim članovima grupe.
Châtelraould-Saint-Louvent
Šatelrau Sen Luvan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 229 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 112 metara.
Spremberg/Grodk
Špremberg ili Grodk je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 30 opštinskih središta okruga Špre-Najse. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 25.050 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12071372.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Špre-Najse Špremberg ili Grodk se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Špre-Najse. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 97 metara. Površina opštine iznosi 180,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 25.050 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 139 stanovnika/km².
Z-DNK
desno|frame|Z-DNK struktura. Z-DNK je jedna od mnogih mogućih struktura dvostrukog heliksa DNK molekula. On je levoruka struktura u kojoj se dvostruki heliks uvija na levo (umesto na desno, poput uobičajene B-DNK forme). Z-DNK se smatra jednom od tri biološki aktivne form strukture dvostrukog heliksa zajedno sa A- i B-DNK.
Comuna, Padova
Comuna je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Epigenetika
right|thumb|350px|Putevi epigenetičkog uticaja na fenotipsko ispoljavanje [[genetika|genetičke informacije i oblikovanje osobina]] Epigenetika u  biologiji, a osobito u  genetici proučava nasljedne  promjene koje nisu  uzrokovane  promjenama DNK sekvence. U manjoj mjeri, epigenetika također opisuje i proučava i stabilnie, dugoročne promjene u transkripcijskom potencijalu ćelije koje nisu nužno nasljedne. Za razliku od  „standardne“  genetike, zasnovane na proučavanju strukture i funkcije  DNK  (genotipa), epigenetika je usmjerena na promjene u ekspresiji gena ili ćelije, koje imaju druge uzroke, što opisuje termin  epizoda, tj. njen prefiks (grč. επί - epi =  preko, izvan, oko) + genetika. thumb|300px|Zakrivljenost mišjeg repa zavisi od djelovanja epigenetičkih faktora  (metilacijom [[DNK)]] Ogroman značaj faktora unutrašnjeg medija u realizaciji genetičkog koda veoma ilustrativno dokazuje ontogenetska promjenljivost, koja se ostvaruje pri nepromijenjenoj genetičkoj konstituciji (izuzimajući rijetke somatske mutacije). Isti genotip u različitim fazama razvoja ima široko heterogene efekte, koji počivaju na odgovarajućim fiziološko–genetičkim pretpostavkama alohronične regulacije aktivnosti pojedinih genskih lokusa i njihovih funkcionalnih cjelina. Uključivanje, trajanje, balansiranje i gašenje tih aktivnosti su u velikoj mjeri genetički definirani kao i temporalni i tkivni “programi” (u cjelini). Ti unutrašnji faktori su (krajem četvrte decenije prošlog vijeka) označeni kao epigenetički. To su svi procesi koji su u vezi sa ekspresijom i interakcijom genetičkog materijala tokom transkripcije i translacije. Oni mogu djelovati na tri glavne razine:
DMeOB
DMeOB je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 268,310 Da.
Ericson, Nebraska
Ericson je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 92 stanovnika.
Sant'Apollinare, Frosinone
Sant'Apollinare je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 984 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Andrew Ridgway
General-potpukovnik Andrew Peter Ridgway CB CBE (1950 -) je bivši viceguverner Jerseyja. Na to je mjesto imenovan 14. 6. 2006. poslije duge vojničke karijere. Godine 2011. na toj poziciji naslijedio ga je John McColl.
Darvault
Darvo je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna koja pripada prefekturi Fontenblo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 778 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 99,4| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 84 metara (maksimalnoj 125 m, a minimalnoj 70 m).
Sjenica (općina)
thumb|250px|Lokacija opštine u SrbijiOpština Sjenica je jedna od opština u Srbiji. Središte opštine je grad Sjenica. Za vrijeme Turaka Osmanlija Sjenica (Seniçe) bila je sjedište Novopazarskog sandžaka.
Geografija
Površine je 1059 km², pa po tom parametru spada u veće opštine Republike Srbije. Sjenica se nalazi u sjeničkoj kotlini na desnoj strani reke Uvac i obalama male reke Grabovice, geografski i ekonomski predstavlja središte Pešterske visoravni. Kompleks Sjeničko-pešterske visoravni je pretežno planinskog karaktera. Sjenica je i u Evropi poznata kao veoma hladan kraj, pa se u zimskim danima često ubraja u najhladnija mesta Evrope. 26. januara 1954. godine u Sjenici je zabeležena najniža temperatura u Srbiji od -36 stepeni Celzijusa.
Ukrajina
Ukrajina (ukrajinski: Україна [ukrɑˈjinɑ]), država u istočnoj Europi od cirka 44 milijuna stanovnika (2015), samostalna od 1991. godine, bivša članica SSSR-a a glavni grad je Kijev.
Sjenica (općina)
Geografija
Šume u okolini Sjenice su mešovite gde preovladavaju četinari. Od zimzelenih vrsta drveća zastupljeni su: bor, jela, smrča i kleka, a od listopadnih breza, leska, jesika, dren, grab, bukva na višim terenima, a pored reka jova i vrba. Šume su bogate visokom i niskom divljači što stvara izuzetne uslove za lov. Sjenica je omiljeno izletište. Na dobroj lokaciji, pored puta Sjenica-Novi Pazar, nalaze se Sjenički borići (borova šuma zasađena 1929-1935) poznato izletište. Borići se nalaze na nadmorskoj visini 1000-1045 m okruženi prostranim livadama, sa čistim vazduhom i hladnom vodom. Pogodni su za odmor i osveženje a sa zdravstvenog aspekta pogoduju za popravljanje krvne slike, za nervna oboljenja itd. Ispod borića protiče reka Jablanica, a na ulazu su restoran i lepo uređen hotel.
Ukrajina
Graniči sa Crnim morem na jugu, Ruskom Federacijom na istoku, Bjelorusijom na sjeveru, Poljskom i Slovačkom na zapadu, Mađarskom na jugu, te Rumunjskom i Moldavijom na jugozapadu.
Sjenica (općina)
Geografija
Demografija
Ukrajina
Porijeklo imena države
Područje Ukrajine je također bilo poznato kao Rutenija, a stanovnici kao Ruteni ili Rusini; a u ruskoj historiografiji kao «Mala Rusija» (ru. Малороссия). Ovo su područje u prethodnim stoljećima naseljavali Skiti i Sarmati. Sadašnje ime se tumači na različite načine, a ukrajinski stručnjak Vitalij Skljarenko objašnjava točnu interpretaciju: zemlja naroda kojemu se pripada.
Sjenica (općina)
Geografija
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine opština Sjenica ima oko 34 500 stanovnika koji naseljavaju 100-tinak naselja.U gradu zivi Sjenici zivi oko 17 000 stanovnika.
Ukrajina
Porijeklo imena države
Riječ Ukrajina (Україна, Украина) slavenskog je porijekla – край – i prvotno je značila ono što danas nazivamo krajem, zemljom, prostorom. Riječ krajina se ukrajinskom jeziku oznaćava zemlju odnosno državu, a riječ u-krajina označava nešto što se nalazi u državi odnosno oznčava matičnu zemlju.
Sjenica (općina)
Geografija
Etnička struktura:
Ukrajina
Porijeklo imena države
Najvjerojatnije riječ potječe od indoeuropskog korijena *(s)krei- (odvajati, rezati). Neki lingvisti smatraju da se riječ može tumačiti kao "najudaljeniji prostor" ili «pogranično područje», dok drugi riječ dovode u vezu s «rodnim krajem» ili «vlastitom, svojom zemljom».
Sjenica (općina)
Geografija
Bošnjaci (77,34%)
Ukrajina
Porijeklo imena države
Prvi puta ime Ukrajina se spominje 1187. godine u Kijevskom ljetopisu, u kome autor piše o smrti perejaslavskoga kneza.
Sjenica (općina)
Geografija
Srbi (19,50%)
Ukrajina
Porijeklo imena države
Otada će se naziv često javljati i u drugim ljetopisima u kojima će riječ uglavnom označavati pogranične zemlje koje su bile suprotstavljene državnom središtu u Kijevu.
Sredinom 16 st. naziv Ukrajina se javlja i u stranim izvorima. Tako je u pismu turskog sultana Sulejmana upućenom poljskom kralju Sigismundu 1564. g. korišten izraz Ukrajina. Također od 16. stoljeća pa nadalje, naziv Ukrajina se koristi isključivo u značenju zemlje ili države naseljene Ukrajincima.
Ime Ukrajina također je zabilježeno na europskim zemljopisnim kartama iz 1650, 1666, 1720 i dr. godina. Korištenje toga naziva u zemljopisu, u potpunosti je odgovaralo stanju u narodu, među kojim je izraz bio vrlo proširen, a o tome nam svjedoče mnogobrojne pjesme posvećene zbivanjima u razdoblju od 16. do 18. st. Otada se ime iznimno proširilo usprkos tendenciji ruske i poljske vlasti koje su predlagale druge nazive, pa čak i zabranjivale korištenje imena Ukrajina, kao što je bio slučaj s carskom Rusijom u 19. st.
Sjenica (općina)
Geografija
ostali.
Ukrajina
Prethistorijsko razdoblje
Prvi je čovjek naselio prostor današnje Ukrajine prije gotovo 300.000 godina. Tripiljska kultura (IV.-III. vijek pne.; brončano doba), smatra se jednom od najstarijih kultura čiji su tragovi rasprostranjeni po cijeloj današnjoj jugozapadnoj Ukrajini. Kultura se naziva tripiljskom zbog naselja Tripilja gdje je 1890. otkriveno i istraženo nalazište. Tripiljci su uzgajali žito, izrađivali glineno posuđe i svrdla kojima su obrađivali drvo i kamen. Tripiljska kultura se smatra vrhuncem razvoja neolitičkih poljodjelskih i stočarskih plemena na tlu Evrope. Oko 1500. g. pne. na prostoru današnje Ukrajine pojavila su se nomadska plemena. Jedno od tih plemena bili su Kimerijci (IX.-VII. st. pne.), o kojima je ostao trag i u pisanim izvorima. O slavnom plemenu nije pisao samo Homer u Odiseji, već i poznati antički autori poput Herodota, Kalimaha, Strabona. Kimerijci su zauzeli značajni prostor između Dnjestra i Dona a naselili su i krimski poluotok. Smatra se da su oni potomci starog iranskog nomadskog plemena, genetski bliski Skitima, a upravo je Skitima, iranskom nomadskom plemenu iz Središnje Azije, u VII. st. pne. uspjelo potisnuti Kimerijce iz današnjih ukrajinskih stepa. Nekako su u to isto vrijeme Grci počeli s osnivanjem prvih kolonija na sjevernim obalama Crnog mora. Skiti su utemeljili moćnu državu i vladali tim područjem do oko 200. g. pne. dok ih otuda nije protjeralo drugo nomadsko pleme – Sarmati.
Na razmeđu II. st. pne. i III. st. poslije Kr. kroz Ukrajinu prolazi put germanskog plemena Gota. Njih 375. godine pobjeđuje azijsko pleme Huni. Oni su ubrzo nakon toga stvorili moćnu državu koja se prostirala između Dona i Karpata. Na njenom je čelu bio Atila (umro 451.), no nakon nekoliko poraza u sukobima s Rimljanima i njihovim saveznicima, država gubi moć i raspada se.
16S rRNK (guanin1516-N2)-metiltransferaza
16S rRNK (guanin1516-N2)-metiltransferaza (, yhiQ (gen), rsmJ (gen), m2G1516 metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:16S rRNK (guanin1516-N2)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Sjenica (općina)
Geografija
Muslimani (76,11%)
16S rRNK (guanin1516-N2)-metiltransferaza
Ovaj enzim specifično metiliše guanin1516 u N2 poziciji 16S rRNK.
Sjenica (općina)
Geografija
Naseljena mesta
Aliveroviće, Bagačiće, Bare, Bačija, Bioc, Blato, Boguti, Božov Potok, Boljare, Borišiće, Boroviće, Breza, Brnjica, Buđevo, Vapa, Veskoviće, Visočka, Višnjeva, Višnjice, Vrapci, Vrbnica, Vrsjenice, Goluban, Gornje Lopiže, Goševo, Grabovica, Gradac, Grgaje, Doliće, Donje Goračiće, Donje Lopiže, Dragojloviće, Draževiće, Družiniće, Dubnica, Duga Poljana, Dujke, Dunišiće, Žabren, Žitniće, Zabrđe, Zaječiće, Zahumsko, Jevik, Jezero, Kalipolje, Kamešnica, Kanjevina, Karajukića Bunari, Kijevci, Kladnica, Kneževac, Koznik, Kokošiće, Krajinoviće, Krivaja, Krnja Jela, Krstac, Krće, Lijeva Reka, Ljutaje, Mašoviće, Medare, Međugor, Milići, Papiće, Petrovo Polje, Plana, Poda, Ponorac, Pralja, Raždaginja, Rasno, Raspoganče, Rastenoviće, Raškoviće, Sjenica, Skradnik, Strajiniće, Stup, Sugubine, Sušica, Trešnjevica, Trijebine, Tuzinje, Tutiće, Uvac, Ugao, Ursule, Ušak, Fijulj, Caričina, Cetanoviće, Crvsko, Crčevo, Čedovo, Čipalje, Čitluk, Šare, Štavalj i Šušure.
Slavni ljudi
Šeki Turković, pevač narodne muzike;
Mišo Đurić, poznati atletski radnik i nekada trener Asmira Kolašinca;
Šaćir Džeko, poznati olimpijac osvajač zlatne olimpijske medalje u streljaštvu
Senad Hadžifejzović, tv voditelj, urednik FACE TV;
Elvira Rahić, pevačica;
Nusret "Nuki" Doličanin, pevač grupe "Nervozni Poštar";
Šeki Bihorac, pevač;
Ešref Fijuljanin, poznati fudbaler;
Milanko Petrović, nordijsko skijanje, biatlon;
Muamer Hukić, svetski šampion u kruzer kategoriji
Ukrajina
Prethistorijsko razdoblje
Pradomovina Slavena nema općeprihvaćen teritorij. Prve zapise o Slavenima susrećemo kod rimskih autora (I.-II. st. poslije Kr.) Plinija Starijeg, Tacita, Ptolomeja, gdje se Slaveni nazivaju Venedima ili Venetima. Etnonim tj. naziv Slaven se prvi puta susreće kod bizantskih autora. Po nekim izvorima Slaveni su se već u VI. st. podijelili na tri velike grupe: Venedi (Visla), Anti (Dnjepar) i Slaveni ili Sklavini (Dunav). Većina povjesničara smatra seobu plemena Anta i Sklavina početkom formiranja odvojenih slavenskih naroda a samim time i ukrajinskog naroda. Posljednje velike seobe naroda na prostoru Ukrajine bile su one Bugara i Mađara, no u to vrijeme već je bila ustoličena jedna od najvećih i najmoćnijih europskih država – Kijevska Rus.
Callery, Pennsylvania
Kaleri je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 394, što je 50 (-11,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ukrajina
Doba kneževina
U ІХ.-Х. st. ustoličena je prva istočnoslavenska država sa središtem u Kijevu na čijem se čelu nalazila dinastija Rjurkoviča – Kijevska Rus. Prvi spomen o toj kneževini bilježe Bertinski anali koji navode Olega, vođu skandinavskog plemena Varjaga, koji osvaja Kijev 882. g. i uz pomoć ukrajinskog plemena Poljani stvara ga prijestolnicom države. U narednih sto godina Kijevska Rus će obuhvatiti okolna ukrajinska, bjeloruska i ruska plemena pa i neka finska plemena na sjeveroistoku. Kijevski knez Svjatoslav pokorio je slavensko pleme Vjatiče i razvalio Hazarski kanat, koji je bio štit nomadskim plemenima na istoku. Volodimir Veliki 988. godine obznanjuje primanje kršćanstva iz Bizanta. Najveći stupanj centralizacije države, Kijevska će Rus ostvariti za vrijeme vladavine Jaroslava Mudrog (1019-1054). S vremenom dolazi do raspadanja države na zasebne kneževine. Nakon navale Batu Kana 1237-1241 і potpunog razaranja Kijeva (1240), glavno središte državnosti na Rusi, postat će Galicijsko-volinjska kneževina (1199-1340).
Vrijeme Poljsko-litvanske unije
U XIV. st. značajni dio Rûsi, uključujući Kijev, dolazi pod vlast litvanske dinastije, čime je nastala litvansko-ruska država, naziva Velika litvanska kneževina. Poljsko kraljevstvo zauzelo je Galiciju i područje oko grada Holma (do 1387.). Nakon Krevske unije 1385. u Velikoj litvanskoj kneževini izrazito jača poljski i katolički utjecaj. Kad je unija između Litve i Poljske, tzv. Lublinska unija 1569., dovela do njihovog realnog sjedinjenja, veći dio ukrajinskih zemalja došao je pod vlast Poljske, a poljsko je plemstvo steklo pravo na posjede u Ukrajini. Crkva, dotada pod samostalnom Kijevskom metropolijom, sklopila je Brestsku uniju (1596.) s katoličkom crkvom (tzv. Unijati ili Grkokatolici). S pomoću te unije katolička Poljska je željela prekinuti veze Ukrajine s pravoslavnom Rusijom. Nakon raspada Zlatne Horde potkraj 15. vijeka. oko Dnjepra su se naselili ukrajinski Kozaci (Zaporoški Sič), koji su odigrali važnu ulogu u suprotstavljanju tursko-tatarskom i poljskom pritisku. Vrijeme je to razvoja književnosti na staroukrajinskom jeziku. Tokom 1591.-1638. izbio je niz seljačkih pobuna potpomaganih kozacima. Godine 1648. započeo je oslobodilački rat ukrajinskog naroda protiv Poljaka, koji je vodio hetman Bogdan Hmeljnicki. Iako je poljskoj vojsci nanio teške poraze, Hmeljnicki je uvidio da se samostalna hetmanska Ukrajina ne može sama oduprijeti Turcima i Poljacima. Oslonac je potražio na sjeveru kod ruskog cara Alekseja I. sa kojim je 1654. sklopio Perejaslavski sporazum. Na osnovu tog sporazuma taj dio Ukrajina se ujedinio sa Carskom Rusijom. Od tog doba Istočna Ukrajina bila je dio Rusije (uz manje prekide za svjetskih ratova) sve do kraja 20. vijeka.
Doba unije s carskom Rusijom
Odmah nakon ujedinjenja, Rusija je ušla u rat s Poljskom koji će biti okončan tek nakon 13 godina primirjem u Andrusovu 1667. i tzv. Vječnim mirom 1668. Kao posljedica rata, pa i građanskih ratova koji su se vodili unutar zemlje, Ukrajina će se podijeliti na dva velika dijela koja sječe rijeka Dnjepar. Autonomni Kozački hetmanat opstat će još neko vrijeme samo u Ukrajini istočno od Dnjepra pod vlašću Moskve. Međutim, carska Rusija nastavila je feudalno i nacionalno ugnjetavanje Ukrajine, jednako kao što su to prije nje činile Poljska i Ugarska, o čemu svjedoče seljačko-kozačke pobune potkraj 17. i tokom 18. vijeka. Nakon neuspjelog pokušaja odcjepljenja zemlje od Rusije u savezništvu hetmana Mazepe sa švedskim kraljem Karlom XII. (1708.-1709.) car Petar I. smanjuje autonomiju hetmanske države, da bi nakon toga i svaki trag slobode ukinula carica Katarina II. Velika tokom 1760.-1780. godina. Ukrajina je svoju autonomiju izgubila 1781. Pri prvoj podijeli Poljske, Austro-Ugarska je dobila 1772. Galiciju, a 1775. Bukovinu, dok je Rusija stekla zemlje između Dnjepra i Buga (1774.) nešto kasnije i Krim. Poslije druge podijele Poljske 1793. i preostali poljski dio Ukrajine došao je pod vlast ruskoga cara.
HIST1H4A
Histon H4 je protein koji je kod ljudi kodiran HIST1H4A genom.
Ukrajina
Narodni preporod
Krajem 18. st. dolazi do formiranja ukrajinskog narodnog pokreta, isprva kao kulturne, a od 1840., nakon osnutka Ćirilo-metodskog bratstva i kao političke organizacije. Vrijeme je to nastanka moderne ukrajinske nacije. Izniman utjecaj u buđenju nacionalne svijesti Ukrajinaca dalo je stvaralaštvo ukrajinskog pjesnika i slikara Tarasa Grigoroviča Ševčenka. Zbog stalnog pritiska i represija ruske vlasti, središte narodnog preporoda seli u Galiciju koja se nalazila u sastavu Austrije. Krajem 19. st. u Ukrajini se osnivaju prve političke stranke. Većina se tih stranaka bavi idejom osnivanja samostalne ukrajinske države.
thumb|left|130px|Autoportret Tarasa Ševčenka