cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Disciplina kičme
Londonski dani
mini|desno|200px|Gofi Bebe, pevačica Disciplin-A-Kitschme Koja je u Londonu naziv grupe transkribovao u „Disciplin-A-Kitschme“ i pokušao da se probije na svetskoj muzičkoj sceni. Okupio je trio (bubanj, bas i glas) sa kojim je uskoro snimio tri albuma, ali nijedan od njih nije postigao zapažen uspeh van Srbije.
Povratak u Srbiju
Koja i londonska postava došli su u Beograd 1996. Tu su održali nekoliko povratničkih koncerata, promovišući album „I See Myself On CCTV“, a publika ih je dobro primila.
Godine 1999, beogradska izdavačka kuća Tom Tom Music je na jednom kompakt-disku objavila album „Sviđa mi se da ti ne bude prijatno“ i ER „Ja imam šarene oči“, dodavši kao bonus pet do tada neobjavljenih snimaka sa koncerta u Zagrebu iz 1982. godine. Ovaj kompilacijski disk („Ove ruke nisu male...1“) zaokružuje i predstavlja prvu fazu rada grupe u celosti.
Antun Miletić
Antun Miletić (Slavonski Brod, 30.6. 1931 -) je jugoslovenski i srpski istoričar hrvatskog porijekla. Istoriju je studirao za vrijeme službe u JNA, tokom koje je došao do čina pukovnika i načelnika Arhiva oružanih snaga SFRJ. Stekao je zvanje višeg naučnog suradnika iz oblasti vojne istorije, a od 1964. je radio u Vojnoistorijskom institutu JNA. Napisao je oko 20 knjiga i naučnih radova, od kojih se većina bavi koncentracionim logorom Jasenovac i zločinima nad Srbima u Drugom svetskom ratu. Bio je član Odbora SANU za sakupljanje građe o genocidu nad srpskim i drugim narodima u XX veku. Trenutno je predsjednik Udruženja za istraživanje genocida i ratnih zločina u Beogradu, kao i predsjednik Savjetodavnog odbora za istraživanje Jasenovca u Njujorku.
Elza Kungajeva
right|thumb|250px|Mrtvo tijelo Elze Kungajeve Elza Kungajeva (znana i kao Keda Kungajeva ili Kungaeva) (1982. – 27.3. 2000) bila je čečenska djevojka koju oteo, zatočio, mučio, tukao i ubio pukovnik oružanih snaga Rusije Jurij Budanov tijekom drugog čečenskog rata.
U noći sa 26.-27.3. 2000., oko 1:00 ujutro, ruski vojnici ušli su u selo Tangi-Ču i po naredbama Budanova nasilno oteli 18-godišnju Kungajevu iz njene kuće zbog optužbi da je navodno bila snajper za čečenske borce za neovisnost. Odveli su je u vojni tabor, gdje ju je Budanov dva sata tukao i mučio. Forenzički dokazi ukazuju da je Kungajeva vaginalno i analno penetrirana nepoznatim tvrdim objektom, te na kraju ubijena davljenjem oko 3:00 ujutro. Ruski vojnici Jegorov, Le-En-Šu i Grirgorijev su odveli njen leš i zakopali ju u šumu u blizini tabora. Ekshumirana je 28.3., a na forenzičari su našli velik broj modrica po njenom licu, vratu, dok stanje krvnih žila i boja kože i stanje pluća ukazuje da je dugotrajno davljena.
IRR
IRR se može odnositi na:
Antun Miletić
Vanjske veze
==== Članci o Miletiću ====
Elza Kungajeva
Iako su ga branili radikalni nacionalisti u Rusiji, Budanov je nedugo nakon toga optužen i osuđen za otmicu, zlostavljanje i ubistvo te dobio zatvorsku kaznu od 10 godina. Time je postao prvi ruski oficir koji je osuđen za ratne zločine u drugom čečenskom ratu. Ipak, nitko nije osuđen za njeno silovanje. Odslužio je šest godina te je prijevremeno pušten na slobodu 2009., usprkos protivljenu obitelji Kungajev.
Cvrcka
Cvrcka je najveća lijeva pritoka Vrbanje. Izvire na sjevernim padinama Čemernice, na vododijelnici između Jakotine (lijeva pritoka iste rijeke) i potoka koji se ulivaju u Ugar. Formiraju je dvije čelenke: Međurača (izvor na oko 1200 m) i Vukača (izvor na oko 1150 m).
Nakon ušća jedine veće pritoke – Bukovice, ulazi u duboki, strmi i nepristupačni kanjon, čija dubina na nekim mjestima iznosi više od 500 m u odnosu na okolni plato. Iz njega izlazi u ljevkasto polje neposredno prije Večića, koje se proširuje u relativno prostrano Večićko polje. Tu je i njeno ušće, na oko 300 m nadmorske visine. Pri izlazu iz kanjona, u ovu rijeku se obrušavaju Vilenske vode, u vidu zavjese od mlazeva raspršene vode, sa visoke lijeve obale od sedre.
Saobraćaj u Monaku
mini|220p|desno|Putna karta Monaka mini|220px|desno|Jedina železnička stanica Monaka mini|220px|desno|Mnogi gradski putevi su zbog neravnog zemljišta veoma strmi i zavojiti mini|220p|desno|Marina u Monaku ukotljava najskuplje jahte na svetu Monako je jedna od najmanjih zemalja u svetu. Sa površinom manjom države od 2 km² teško se može govoriti o postojanju aerodroma ili autoputa, ali i pored toga njegov saobraćaj je veoma razvijen spram njene veličine. Pošto je zemljište izuzetno skupo i često uveliko nagibu, saobraćaj u državi dobrim delom je preko podzemni (železnički i drumski tuneli, ogromne podzemne garaže, čak i podzemne kružne petlje). Postoji i mnogo mostova, liftova i eskalatora u javnom upotrebi (neke vrste kosih ili vertikalnih "ulica").
Tepexpan, Soledad Atzompa
Tepexpan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad Atzompa.
Saobraćaj u Monaku
Saobraćaj Monaka tesno povezan sa saobraćajem u Francuskoj, koja ga okružuje sa kopna.
Tepexpan, Soledad Atzompa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 455 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2131 m.
Saobraćaj u Monaku
Železnički saobraćaj
Železnička mreža u Monaku duga je 1,7 km, cela standardne širine koloseka. Zapravo, to je deonica pruge Nica - Italija sa jednom stanicom, izgrađena 1867. godine Monako nema svoje državno preduzeće, već njegovu kratku železničku mrežu održava "Državno preduzeće za francusku železnicu", poznatije po akronimu SNCF. U budućnosti se planira i izgradnja omanjeg metroa u cilju smanjenja gužvi u državi.
Železnička veza sa susednim zemljama:
Drumski saobraćaj
Ukupna dužina puteva u Monaku u 1996. godini je 50 km, svi sa savremenom tvrdom podlogom. Većina puteva je strma i relativno uzana, a dobar deo puteva je podzeman, čak postoje i podzemne petlje. U državi nema autoputeva, ali se najbliži autoputevi nalaze već na nekoliko kilometara od Monaka, u njegovim prdgrađima na području Francuske.
Vodeni saobraćaj
Monako je primorska zemlja i spram svoje veličine ima dug izlaz na Sredozemno more. Zbog svoje ekskluzivnosti, Monako poseduje samo marine i to dve:
U njima se mogu videti najskuplje jahte na svetu.
Vazdušni transport
mini|220px|desno|Državni helidrom U Monako zbog malenkosti svoje teritorije nema aerodrom, ali se u te svrhe koristi Međunarodni aerodrom "Azurna Obala" u Nici, udaljen oko 25 km zapadno od države i povezan sa njom savremenim autoputem.
Monako poseduje jedan helidrom u četvrti Fontevil. Preko ovog helidroma odvija se prevoz do Aerodroma u Nici i do najbližih skijaških centara na Alpima.
Halil Džubran
thumb|right|Halil Džubran Halil Džubran (Bšari, 6. prosinca 1883. - New York, 10. travnja 1931.), također i Kahlil Gibran i Khalil Gibran (arapski: جبران خليل جبران), bio je libanonski, maronitski, arapski i američki pjesnik.
Život i djela
Halil u Bostonu 1896. upoznaje fotografa Freda Hollanda Daya, koji mu postaje priljatelj i vrši jak utjecaj na njega. 1897. vraća se u Bejrut i počinje pohađati al-Hikmah gimnaziju te usavršava svoj arapski. 1902. ponovno je u Bostonu i upoznaje mladu pjesnikinju Josephine Peabody, u koju se uskoro zaljubljuje. Iste godine, njegova majka, sestra i polubrat umiru od tuberkuloze. Džubran nalazi duhovnu potporu u drugoj sestri i Josephine.
Njegova prva knjiga na engleskom jeziku, Luđak, objavljena je 1918. Prorok, njegovo najpoznatije djelo izlazi 1923. i odmah postiže veliki uspjeh. Svoju kolekciju aforizama, Kraljevstvo mašte, objavljuje u Kairu 1927., a knjigu Isus, sin čovječji 1928. U ožuljku 1931. izlaze Bogovi zemlje.
10. travnja iste godine Halil Džubran umire u New Yorku. Pokopan je u rodnom mjestu Bšari.
Sudlersville, Maryland
je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Cascina Roverina, Alessandria
Cascina Roverina je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Barjac (Gar)
Baržak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Ales.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1379 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 42,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 364 m, a minimalnoj 112 m).
Cimocroce, Lucca
Cimocroce je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Ratko Tankosić
Ratko „Sarma“ Tankosić (Beograd, 5. jun 1954) je srpski glumac. Pored glume se bavio i boksom.
JWS
JWS se može odnositi na:
Borivoje Jovanović
Može se odnositi i na Vojvodu Branu, koga neki pogrešno nazivaju Borivojem, iako je njegovo pravo ime bilo Branivoje.
Aleksandrovo (Nova Crnja)
Aleksandrovo je naselje u Srbiji u opštini Nova Crnja u Srednjobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 2130 stanovnika. Naselje se ranije nazivalo Velike Livade.
Istorija
Selo je osnovano 1922. godine, i naselili su ga dobrovoljci iz Prvog svetskog rata sa područja Like i iz pojedinih sela istočnog Banata. Od nastanka pa do 1943. selo je nosilo naziv Aleksandrovo, a od 1943. godine zvalo se Banatsko Aleksandrovo. To ime je nosilo do 1947, kada je dobilo novo ime Livade, a od 1948. selo se zove Velike Livade. Godine 1992. vraćeno mu je prvobitno ime Aleksandrovo. U blizini današnjeg Aleksandrova postojalo je selo Božitovo naseljeno srpskim pravoslavnim življem. U vreme Austro-turskog rata 1683–1699. Božitovo su satrli Turci 1698. godine.
Većinu stanovništva čine Srbi. Selo je na 40 kilometara od prvog većeg grada - Zrenjanina.
Od institucija u selu se izdvajaju: Fudbalski klub „Borac“,osnovna škola „Branko Radičević“. Slava sela je Sveti Ilija i ona se slavi 2. avgusta. Poljoprivreda sela se zasniva uglavnom na gajenju pšenice, ječma, suncokreta i kukuruza. Zemlja na kojoj je osnovano selo dar je kralja Aleksandra I Karađorđevića dobrovoljcima iz Prvog svetskog rata.
Demografija
U naselju Aleksandrovo živi 2063 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,5 godina (38,8 kod muškaraca i 42,2 kod žena). U naselju ima 917 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,91.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Batman (grad)
Geografija
Batman leži na jugoistoku Turske, u regiji Jugoistočna Anadolija, u brdovitoj unutrašnjosti.
Grad se smjestio na visoravni od 540 m, okružen surim golim planinama bez ijednog drva, kroz grad protiče riječica Iluh pritoka rijeke Batman koja nedaleko od grada ima ušće u Tigris. Udaljen je oko 97 km istočno od Diyarbakıra, i nekih 130 km od granice sa Sirijom.
Grad ima univerzitet osnovan 2007. uz naftu koja je glavni izvor prihoda, proizvodi još kemikalije, bezalkoholna pića, namještaj, obuća, transportna sredstva i prehrambeni artikli.
Historija
Sve do 1950-ih Batman je bio selo po imenu Iluh od 3 000. Za njegov skokoviti rast zaslužna su nalazišta nafte otkrivena u okolici tokom 1940-ih. Još 1944. povezan je željeznicom sa Ankarom tako da je nakon tog otkrića hiljade novih stanovnika iz svih dijelova Turske nahrupilo u grad u potrazi za poslom.
Sjećaš li se Dolly Bell?
Sjećaš li se Dolly Bell? je jugoslavenski dramski film iz 1981. koji je režirao Emir Kusturica, kojemu je to bio cjelovečernji prvijenac. Scenarij je napisao zajedno sa Abulahom Sidranom. Glavne uloge tumače Slavko Štimac, Slobodan Aligrudić, Ljiljana Blagojević i Mira Banjac. Glavni junak je mladić Dino koji odrasta u Sarajevu tokom 1960-ih, u sjenci svog dobrog, ali bolešljivog oca, gdje biva privučen svijetom malih kriminalaca. Oni ga angažuju da sakrije mladu prostitutku Dolly Bell i on se zaljubljuje u nju. Film je stekao hvalospjeve kritičara a uzrečica "Svakoga dana u svakom pogledu sve više napredujem" postala je jedna od često citiranih na području bivše Jugoslavije.
KDR
KDR se može odnositi na:
Reyna, Santa María del Río
Reyna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1874 m.
El Cordón, Ahumada
El Cordón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1284 m.
Postiona, Treviso
Postiona je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
El Descolgadero, Tuxpan
El Descolgadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2243 m.
LTK
LTK se može odnositi na:
Dongola
Dongola (arapski: دنقلا‎/Dunqulā) je grad od 56,167 stanovnika na sjeveru Sudana u Sjevernom vilajetu. Ona je i administrativni centar tog Vilajeta.
Geografske karakteristike
Dongola se prostire na zapadnoj obali Plavog Nila udaljena 448 km sjeverozapadno od Kartuma. Stara Dongola koja je od 4. vijeka bila prijestolnica kršćanske Makurije, leži 127 km uzvodno.
Historija
Današnja Dongola osnovana je početkom 19. vijeka od nubijskih Mameluka koji su bježali od progana osmanskog valije Egipta Muhamed Alija.
Njegov sin Ibrahim paša zauzeo je Nubiju i prisilio stanovnike Stare Dongole da se presele u novu Dongolu koju je pretvorio u vojni logor].
Današnja Dongola je centar agrarne okolice koja proizvodi pamuk, pšenicu, ječam, šećernu trsku i povrće. Grad je magistralnom cestom povezan sa Vadi Halfom i Naserovim jezerom a ima mali aerodrom.
Murgași, Murgași
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 659 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Benjamin Harrison
Harrison se rodio u Ohiu, u jednoj od najuglednijih američkih političkih porodica, čiji je najpoznatiji predstavnik njegov djed William Henry Harrison, proslavljeni general i predsjednik SAD s najkraćim stažom u historiji.
Harrison je diplomirao pravo te služio kao sudski službenik u Vrhovnom sud Indiane. Kada je izbio američki građanski rat, Harrison se priključio vojsci Unije te u njoj napredovao do čina brigadnog generala. Dok je rat još trajao, ponovno je izabran je za sudsku dužnost.
Harrisonova administracija je bila obilježena nastojanjem da se povećaju carinske stope i tako stvoren budžetski višak iskoristi za cijeli niz građevinskih projekata, subvencioniranje gradnje parobroda i stvaranje moderne ratne mornarice kako bi se SAD mogla biti ravnopravna imperijalističkim silama Evrope. Harrison je istovremeno inzistirao na stvaranju permanentnog saveza američkih država, pa je godine 1889. pod njegovim pokroviteljstvom u Washingtonu održan prvi Panamerički kongres.
Međutim, vrlo brzo se budžetski višak istopio, a Kongres i Harrisonovi pokrovitelji podlegli pritisku zagovornika niskih carinskih stopa.
Usprkos nepopularnosti, Harrison je od strane Republikanske stranke nominiran za još mandat. Protiv sebe je ponovno imao Clevelanda. 25.10. 1892., nekoliko dana prije izbora, njegova supruga Caroline i majka dvoje djece je umrla od tuberkuloze. Na izborima je Harrison poražen od Clevelanda.
Nakon odlaska iz Bijele kuće, Cleveland se oženio za svoju sekretaricu i Carolininu nećaku Mary Scott Lord Dimmick, koja će mu roditi još jedno dijete.
Godine 1899. Harrison je služio kao delegat na Haškoj mirovnoj konferencija.
Godine 1901. je podlegao posljedicama gripe i upale pluća.
Benjamin Harrison je ostao upamćen kao prvi i zasad jedini predsjednik čiji je djed bio u Bijeloj kući. Također je upamćen po tome što je za njegovog mandata u Bijelu kuću instalirana struja, te kao prvi predsjednik čiji je glas zabilježen na fonografu.
Mesa Grande, Calvillo
Mesa Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Calvillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1774 m.
San Giacomo, Salerno
San Giacomo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Dulce Milagro, San Carlos
Dulce Milagro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
Darko Lazić
Darko Lazić (Brestač, kod Pećinaca, 13. oktobar 1991) je srpski pop-folk pevač.
Biografija
Rođen je 13. oktobra 1991. godine u Brestaču kod Pećinaca. Osnovnu školu završio je u Holandiji, gde je živeo više od osam godina. Završio je i srednju frizersku školu. Talenat za bavljenje muzikom nasledio je od svog oca Milana. Postao je poznat nakon nastupa u četvrtoj sezoni emisije Zvezde Granda 2009. u kojoj je zahvaljujući glasovima publike odneo pobedu.
23. oktobra 2018. je teško ozleđen u saoubraćajnoj nesreći kada je automobil kojim je upravljao sleteo sa puta u blizini Pećinaca.
La Calabacilla, Mezquitic
La Calabacilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1601 m.
Fontès (Ero)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 788 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 82 metara (maksimalnoj 235 m, a minimalnoj 38 m). mini|250px
Pechi, Urique
Pechi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
Pelm
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Pelm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 370 metara. Površina opštine iznosi 10,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.008 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 100 stanovnika/km².
Arlington, New York
Arlington je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.061, što je 8.42 (-67,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Naruhiko Higashikuni
General Princ Naruhiko Higashikuni (東久邇宮稔彦王) bio je japanski princ i vojskovođa koji je 1945. služio kao prvi poslijeratni premijer Japana, postavši poznat kao prvi i jedini član carske porodice na toj dužnosti, a kasnije i po svojoj izuzetnoj dugovječnosti.
Princ Naruhiko je svoju vojnu karijeru započeo 1908. godine nakon što je diplomirao na Carskoj vojnoj akademiji. Nakon što je napredovao do čina majora, godine 1920. je upućen u Francusku na dodatno školovanje. Tamo je izazvao skandal svojim plejbojevskim načinom života, te je 1926. godine vraćen u Japanu gdje je dobio mjesto u Generalštabu. Nastavio je napredovati u vojsci, te je 1930. dobio čin general-majora. Na samom početku rata sa Kinom 1937. je postao zapovjednik vojne avijacije, a 1938. godine Druge armije koja se borila u Kini. Historičari su kasnije otkrili da je bio odobrio korištenje bojnih otrova protiv kineskih trupa. U Japan je vraćen 1939. godine, te je 1941. godine bio član Komande opće obrane, zadužene za japanske matične teritorije. Naruhiko je prije i poslije napada na Pearl Harbor izražavao nesklonost sukobu sa SAD, te je 1944. sudjelovao u svrgavanju militantnog generala Tojoa sa mjesta premijera. Američki obavještajci su kasnije otkrili da je u svrhu zaustavljanja rata bio pripremao puč kojim bi se svrgnuo car Hirohito, a mjesto cara preuzeo princ Akihito.
Naruhiko je premijerom postao nakon što je vlada njegovog prethodnika Kantara Suzukija, uz Hirohitov blagoslov, donijela odluku o kapitulaciji, a koja je formalno potpisana 2. septembra. Naruhikovo postavljanje je za svrhu imalo umiriti stanovništvo, koje se bojalo da bi američke okupacijske vlasti moglo ugroziti cara. Naruhiko je, međutim, vrlo brzo došao u sukob sa Amerikancima, prije svega zbog odbijanja da ukine predratne Zakone o očuvanju mira, a koje su okupacijske vlasti smatrale nespojivima sa modernom demokracijom. Zbog toga je podnio ostavku, a zamijenio ga je liberal Kijūrō Shidehara.
V for Vendetta (film)
V for Vendetta je američki akcijski triler iz 2005. godine, čija je radnja smještena u Londonu, u distopijskom engleskom društvu iz bliske budućnosti. Film prati misterioznog V-a, borca za slobodu koji želi izazvati promjene na planu socijalne politike, pri čemu istovremeno izvodi i svoju osobnu nasilnu osvetu. Ovaj film je zapravo adaptacija istoimenog grafičkog romana, kojeg su kreirali Alan Moore i David Lloyd. Film V for Vendetta je režirao James McTeigue, dok su za produkciju bili zaduženi Joel Silver i braća Wachowski, koji su ujedno i napisali scenarij filma. U filmu glavne uloge tumače: Natalie Portman (Evey Hammond), Hugo Weaving (V), Stephen Rea (Inspektor Finch) i John Hurt (Kancelar Sutler).
Puštanje filma u javnost je prvo bilo zakazano za petak, 4. listopada 2005. (dan prije 400-te Noći Guya Fawkesa) da bi potom ipak bilo odgođeno za 17. ožujak 2006. Alan Moore, koji je ostao razočaran filmovima Iz pakla (eng. From Hell) i Družba pravih gentlemena (eng. The League of Extraordinary Gentlemen), je odbio pogledati ovaj film, te se samim tim činom i distancirao od istog. Tvorci filma su, iz originalne priče grafičkog romana, izbacili neke od anarhističkih tema, kao i neke poveznice s drogom, pri čemu su također izmijenili i političku poruku filma, tj. prilagodili su je publici iz 2006.
Calabria, La Spezia
Calabria je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
V for Vendetta (film)
Radnja
U bliskoj budućnosti većina svijeta je u kaosu. SAD-om hara kuga. Velika Britanija je sređena država ali samo zato što je na vlasti profašistička stranka predvođena kancelarom Adamom Sutlerom. Većina stanovništva se miri sa situacijom a država je uređena totalitaristički kao nekada Treći Reich. No tajanstveni čovjek, koji nosi masku sa likom Guya Favkesa, bori se se protiv nasilja režima jednakom silinom i iznosi narodu istinu.
Calabria, La Spezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
V for Vendetta (film)
Glazba
Nosač zvuka "V for Vendetta" izdao je Astralwerks Records 21. ožujka 2006. Većinu pjesama na albumu čine originalne partiture filmskog skladatelja Daria Marianellia. Nosač zvuka također sadrži i tri pjesme koje su svirale tijekom filma: Cry me a river od Julie London, I Found a Reason od Cat Power te Bird Gerhl od Anthony and the Johnsons. Kako je spomenuto u filmu, ove pjesme su dio 872 pjesme s crne liste na V-evom Wurlitzer jukeboxu, kojeg je V posudio iz Ministarstva nepoželjnih stvari. Klimaks 1812 Uvertire Čajkovskog pojavljuje se na kraju pjesme Knives and Bullets (and Cannons too). Uvertira svira u ključnim dijelovima na početku i kraju filma.
Tri pjesme koje su svirale za vrijeme odjavne špice nisu uključene u nosač zvuka "V for Vendetta". Prva je Street Fighting Man od The Rolling Stones. Druga je specijalna verzija Ethan Stollerove BKAB. U skladu s revolucionarnim tonom filma u pjesmu su dodani isječci iz On black power crnačkog nacionalističkog vođe Malcom Xa i iz Adress to the Women of America feminističke spisateljice Glorie Steinem. Može se čuti Gloriu Steinem kako govori: ''Ne postoji jednostavna reforma… To je stvarno revolucija. Spol i rasa, jer su lako vidljive razlike, bili su primarni načini organiziranja ljudskih bića u superiorne i inferiorne grupe te u jeftini rad o kojemu sustav još uvijek ovisi. Posljednja pjesma je Out of Sight'' od Spiritualized.
U filmu se također pojavljuju dijelovi iz dvije klasične bossa nova pjesme Antonia Carlosa Jobima, The Girl from Ipanema i Quiet Nights of Quiet Stars. Ove pjesme svirale su za vrijeme scena doručka s V-em i Deitrichom i bile su jedan od načina za povezivanje ova dva lika. Beethovenova 5. simfonija također igra važnu ulogu u filmu, a prve četiri note skladbe označavaju slovo "V" u Morseovom kodu. . Skeč Gordona Deitricha u stilu Benny Hilla koji izruguje kancelara Sutlera uključuje Yakety Sax temu. Alarm inspektora Fincha započinje jutro 4. studenog s pjesmom Long Black Train of Richarda Hawleya.
Hayao Miyazaki
Hayao Mijazaki (宮崎駿, Miyazaki Hayao; rođen: Tokio, 5. siječnja 1941.) jedan je od najpoznatijih i najpoštovanijih stvaralaca animea (japanskih animiranih filmova).
Parota, General Heliodoro Castillo
Parota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Hayao Miyazaki
Miyazaki je stvaralac mnogih popularnih anima filmova, kao i nekoliko manga (japanskih stripova). Iako veoma nepoznat u zapadu izvan animacijskih krugova do njegove pobjede na 2002. Oscaru- za animaciju Spirited Away, njegovi su filmovi bili uspješni u Japanu. Spirited Away film je s najvećom zaradom svih vremena u Japanu; Princess Mononoke i Howl's Moving Castle bili su ujednako uspješni. Mnogi njegovi filmovi istražuju temu ljudske povezanosti s prirodom, tehnologijom i suživotom između ljudske ambicije i pohlepe.
Dolazak Miyazakija na Zapad
Prije Princeze Mononoke, koja je došla u kina, Miyazakijeve filmove vidjelo je sigurno tisuću mladih u Hrvatskoj — svi na računalu. Japanska se animacija na Zapadu šverca kao droga, kroz mrežu pirata i amaterskih prijevoda.
Pogled na svijet
Miyazaki je pomalo shizofreničan umjetnik. S jedne je strane veseo i zaigran. Sin tvorničara u zrakoplovnoj industriji, on voli crtati svjetlucave mehaničke igračke. Kad je Crveni Barun svoju eskadrilu nazvao "leteći cirkus", sigurno je sanjao o šarenim letjelicama kakve zuje u filmu Porco Rosso (1992). To je Miyazakijev jedini crtić koji se odvija u Europi, a smješten je na bajkovitom Jadranu, koji izgleda kao križanac između tropskih atola i austrougarske rivijere iz sumraka belle epoque.
Miyazakijeva filozofija emancipacije najbolje se vidi u jakim ženskim likovima, "majkama" koje se pojavljuju u svakom njegovu filmu. U Princezi Mononoke, Željeznim Gradom upravlja gospa Eboši, nekadašnja gejša. Miyazaki je to jednom objasnio ovako: da je postavio muškarca na čelo grada, to bi bio samo šef. Žena na vlasti je revolucionarka, makar radila sve isto kao i muškarac. Romantični marksist zvuči kao oksimoron, ali upravo je to proturječje Miyazakiju osiguralo besmrtnost. Iako on sam navodi neke prethodnike, kao što su ruski Konjić grbonjić i francuski Kralj i ptica, Miyazaki je potpuna novost. U svijetu visokobudžetne animacije on je prvi alkemičar likova.
U njegovu moralnom sustavu ništa nije jednostavno. Primjerice, Željezni Grad uništava prirodu, a nema većeg ljubitelja prirode od Miyazakija. Ali, kao što kaže sam redatelj, šume ne sijeku zlotvori (Nazor rekao bi: Mlečići), nego vrijedni i radišni ljudi. Svaki njegov lik ima dobre razloge za ono što čini. Tako se Miyazaki i nesvjesno suprotstavlja globalnim ekološkim dogmama: gospa Eboši ubija boga šume, koji je utjelovljenje prirode, i ne biva ubijena zauzvrat, nego i dalje vodi svoj mali narod! U američkoj i europskoj animaciji, nažalost, takve su stvari nedopustive, dok redatelj to komentira: »Želim da moj svijet sadrži i nemile ljude. Neću nikoga ubiti zato što je zao.«
Manga i način rada
Marljivost umjetnika slijepa je točka mnogih kritičara koji naivno veličaju talent. No, dobar animator je u prvom redu i možda jedino dobar radnik. Glatka i ispolirana animacija njegovih filmova proizlazi iz toga što Miyazaki pozorno prati rad svoje ekipe i sam crta mnoge sličice koje mu ne izgledaju dobro ili gdje likovi nisu prirodni. Po tome se razlikuje od većine japanskih redatelja, koje bismo mogli nazvati zanatlijama. Čak i zvijezda kao što je Mamoru Oshii (Ghost in the Shell) uopće ne provjerava animaciju, nego to čine njegovi tehnički voditelji. U tom pogledu, intervjui s Miyazakijem uzbudljivo su štivo, jer otkrivaju bogatu pozadinu njegovih dječjih filmova — detaljno razrađenu arhitekturu i botaniku, tehnologiju, kaste i mentalitete. Miyazaki je demijurg u pravom smislu riječi.
Ipak, on je posljednji koji bi za sebe rekao da je velikan. »Kad radim animaciju, uvijek mi se čini da proizvodim velike laži. Na primjer, kakav bi to bio pozitivan lik kad bih nacrtao ružnu djevojku? Ona mora biti zgodna, nema mi druge. Što se može, mi ipak proizvodimo samo zabavu.«
Victor, Idaho
Viktor je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.928, što je 1.088 (129,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
MER
Termin MER ima više značenja.
Velimir Lukić
Velimir Lukić (Beograd, 10. februara 1936. – Beograd, 29. avgusta 1997.), jugoslovenski i srpski pjesnik i dramaturg.
Biografija
Rođen je u Beogradu gdje je završio gimnaziju i Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju. Diplomirao je dramaturgiju u klasi profesora Josipa Kulundžića. Radio je kao novinar Radio Beograda, potom dramaturg (1963–64), direktor Drame (1964–72), te upravitelj Narodnoga pozorišta u Beogradu. Pored svoga književnoga rada, ostao je zapamćen i kao najmlađi direktor Drame u historiji Narodnog pozorišta Beograd, jer je imao samo 28 godina kada se zaposlio. U tom pozorištu ostao je do 1990. godine, od toga 13 godina na mjestu upravnika. Sarađivao je u časopisima Književnost, Književne novine, NIN.
Književno stvaralaštvo
Lukić je svojim pjesničkim djelima pripadao neoklasicizmu, a u dramama se vješto služio alegorijom da bi opisao svoje vrijeme. U dramskom stvaralaštvu, izbegavajući da se bavi mitom u izvornom obliku, Lukić je počeo da konstituiše pseudomitove, da stvara mitske legende kako bi mu poslužile kao pozorišno ogledalo u kome će oslikati, prikazati dramu savremenog čovjeka, njegovo mučno iskustvo sa društvom i historijom. Lukić je već u djelu "Okamenjeno more" (1961) savremene događaje prebacio u vrijeme trojanskog ratakada su stari Eladi gotovo deset godina ratovali i razorili Troju zbog jedne sjenke. Kroz sveden i jezgrovit dijalog, on priča priču o okrutnoj autoritarnoj vlasti i čovjeku koji, htio-ne htio, mora prema toj vlasti da se odredi. Suprostavljajući joj se, čovjek biva ponižen, slomljen, stavljen pred užasnu dilemu, ili da bude ubijen, ili da pristane na saradnju da bi sačuvao bar malo spoljnog dostojanstva, odnosno spasio goli život. Lukić je napisao dvije drame o Brozu još za vrijeme njegovog života. Prva se zove "Drugi život kralja Osvalda" (1962) koja je napisana u ezopovskom stilu. Savršeno jasna u aluzijama, ovu dramu je tri godine po prikazivanju napao Vladimir Bakarić, tadašnji prvi čovek hrvatskih komunista. Druga drama, "Zavera ili dugo praskozorje" (1971), je igrana baš u vrijeme kada su rušeni srpski liberali. Posljednja njegova drama zove se "Tebanska kuga" u kojoj je, polazeći od mita o Edipu, razvio priču o Zeusojoj smrti, o tome da niko neće da prizna da je Zeus umro osim Tanatosa, boga smrti, koji stupa na scenu i počinje svoj krvavi kasapski pir. Ovaj velikan dramskog iskaza volio je sam da objašnjava svoja djela pa je jednom prilikom rekao: "Pisac kada uzima antičke motive koji su, zaista u bezbroj varijanti korišćeni u dramskoj književnosti, svestan je da mu se uvek može reći kako ide linijom manjeg otpora. Antički mit je teška fabula koja u sebi nosi potpunu savršenost, potpunu konačnost, potpunu dubinu. Svaka varijanta savremenog pisca na antički mit, normalno i sigurno manje je duboka i manje je autentična nego što je to pravi mit, ili mit kod Evripida, Sokofla i Eshila."
Bibliografija
Njegove drame su igrane na svim značajnim pozornicama nekadašnje Jugoslavije, a prevođene su na engleski, francuski, češki, njemački, poljski, mađarski i arapski jezik.
Borivoje Jovanović (arhitekta)
Borivoje Jovanović je srpski arhitekta, rođen je 16. oktobra 1938 u Beogradu. Osnovnu i srednju školu, kao i Arhitektonski fakultet završio je u Beogradu. Diplomirao je 1964 godine u ateljeu profesora Milana Zlokovića.
Po završetku studija zapošljava se u projektnoj organizaciji „ Centroprojekt “.
Tokom svoje dugogodišnje i intenzivne profesionalne aktivnosti dobio je niz nagrada kao učesnik na više od trideset javnih konkursa i mnogobrojna stručna i društvena priznanja.
Civine, Brescia
Civine je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Tanja Stupar-Trifunović
Biografija
Tanja Stupar-Trifunović rođena u Zadru 1977. Diplomirala je na Filološkom fakultetu, Odsjek srpski jezik i književnost u Banjaluci. Piše poeziju, kolumne i književnu kritiku. Poezija joj je nagrađivana i prevođena na engleski, francuski, njemački, poljski, slovenački i danski jezik. Zastupljena je u više antologija i izbora iz poezije i proze, u zemlji i inostranstvu. Urednica je časopisa za književnost umjetnost i kulturu Putevi. Živi u Banjaluci.
Civine, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 493 m.
Tanja Stupar-Trifunović
Autorski tekstovi
Tekstovi objavljeni u publikacijama (Most, Sarajevske sveske, e-novine, Nezavisne novine, Radio Sarajevo)
Sueco, Ahumada
Sueco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1591 m.
2,2,4,4-Tetrametil-1,3-ciklobutandiol
2,2,4,4-Tetrametil-1,3-ciklobutandiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 144,211 Da.
Tutta la città canta
Tutta la città canta je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena u režiji Riccarda Frede i premijerno prikazana 1945. godine. Protagonist, koga tumači Nino Taranto, je skromni učitelj koji živi pod budnom paskom dviju tetki, a čiji se život iznenada promijeni kada se dozna kako je naslijedio veliko bogatstvo. Tutta la città canta, poznata kao jedna od rijetkih komedija u Fredinom opusu, se počela snimati 1943. godine za vrijeme Drugog svjetskog rata; snimanje je prekinula kapitulacija Italije i njemačka okupacija, a nastavljeno je tek u ljeto 1944. godine kada je dio glumačke ekipe otišao u Cinevilaggio raditi u filmskoj industriji kratkotrajne fašističke Italijanske Socijalne Republike. Zbog toga je Freda, koji se našao na teritoriji pod kontrolom Saveznika, bio prisiljen nadosnimavati niz scena i koristiti dublere. Tutta la città canta je premijerno prikazan tek nakon završetka rata.
Cascina Roveto, Alessandria
Cascina Roveto je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Požeginja
Požeginja je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 66 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 101 stanovnika).
Demografija
U naselju Požeginja živi 52 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,8 godina (39,7 kod muškaraca i 38,0 kod žena). U naselju ima 18 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,67.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Loma Grande, Santa María Chilchotla
Loma Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
La Aurora, San Carlos
La Aurora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 562 m.
Pride and Prejudice
Gordost i predrasuda je klasik Džejn Ostin, donosi priču o slobodoumnoj devojci Elizabet Benet koja, kao i njene četiri sestre, mora da se uda za bogatog muža. Suočavajući se sa arogantnim, imućnim gospodinom Darsijem, Elizabet se upušta u pronicljiva razmišljanja o životu, porodici i tradiciji, u jednom od najlepših ljubavnih romana svih vremena.
Radnja
Gospođa i gospodin Benet roditelji su pet neudatih kćeri: Džejn, Elizabet, Meri, Kiti i Lidije. Gospođa Benet usto je i opsednuta mislima kako će što bolje udati kćeri jer će nakon suprugove smrti njihova kuća pripasti Kolinsu, njihovom daljem rođaku. Kada se na obližnje imanje doseli bogati gospodin Bingli sa svojom sestrom, prijateljem Darsijem i drugom udatom sestrom, gospođom Harst i njenim suprugom. Na javnom balu Bingli je očaran Džejn, dok Darsi u razgovoru s njim odbije plesati s Elizabet smatrajući je nedovoljno lepom naspram Džejn. Elizabet Benet slučajno biva svedok tog razgovora i Benetovi automatski počinju Darsija smatrati ponosnim.
Nakon bala, Džejn prima pismo od gospođice Bingli u kome je pozvana u Neterfild. Putem se razboli, te Lizi dođe na imanje na njen poziv. U isto vreme, k Benetovima dolazi i gospodin Kolins, sveštenik i naslednik kuće, koji želi da se oženi jednom od sestara. Kada zaprosi Lizi, ona ga odbije, što izaziva svađu s majkom. Kolins se tada veri s Šarlot Lukas, Lizinom prijateljicom. U selo dolazi i vojska, a Lizi se posebno udvara Vikamu, koji joj ispriča da poznaje Darsija od pre, odnosno da je Darsi napravio veliku grešku posle očeve smrti koja se završila raskidom njihovog prijateljstva. Na Džejnino zaprepašćenje, Bingli odlazi u London, a Džejn takođe odlazi u grad, k rođacima. Lizi odlazi kod Šarlot, a Kolins ih odvodi kod ledi Katarine de Burg koja je njihova zaštitnica. Tamo sreće i Darsija, koji je nakon nekog vremena zaprosi. Ona ga odbija, optuživši ga za Džejninu i Vikamovu nesreću. Nešto kasnije on joj daje pismo u kome objašnjava da nije kriv ni za jedno.
Kasnije, provodeći praznike kod tetke i tetka - Gardinerovih, zajedno s njima odlazi na Pemberli, Darsijevo imanje, misleći da on nije na imanju, i vidi ga s njegovom sestrom Džordžijanom. Kada se ona i Darsi konačno počinju zbližavati, stigne vest o Lidijinom begu s Wikamom. Lizi se vraća kući, a ubrzo dolaze Wikam i Lidija venčani. Lidija slučajno izda sestri da ih je Darsi našao i bio svedok na njihovom venčanju.
Kod Benetovih, nakon Lidijinog i Wikamovog odlaska, dolazi ledi Katarina, tražeći od Lizi da se odrekne svoje ljubavi prema Darsiju koju je otkrila ali Lizi to odbija. Ledi de Burg odlazi kod Darsija i otkriva mu da ga Elizabet voli. Nakon toga i Bingli se vraća u Neterfild, i zaprosi Džejn, a Darsi Elizabet. Knjiga se završava njihovim venčanjima.
Stil
Gordost i predrasuda, poput većine Ostinovih radova, koristi narativnu tehniku slobodnog indirektnog govora. To je definisano kao „slobodna reprezentacija karakterovog govora, pod čime se podrazumevaju, ne reči koji su zapavo reči koje je karakter izgovorio, nego reči koje su tipične za misaonu celinu karaktera, ili za način na koji bi karakter mislio i govorio, kad bi mislio ili govorio“. Koristeći narativ koji se adaptira tonu i rečniku datog karaktera (u ovom slučaju, Elizabetinog karaktera), Ostin poziva čitaoca da sledi događaje sa Elizabetine tačke gledišta, deleći njene predrasude i zablude. „Kriva učenje, kojoj podležu oba protagonista, se izražava jedino sa Elizabetinne tačke gledišta i njen slobodni indirektni govor je esencijalan ... pošto je to misao koja nas zadržava, ako ne i drži zaglavljene, unutar Elizabetinih pogrešnih prisvajanja“.
Adaptacije
Ponos i predrasude je najviše puta adaptirano djelo Jane Austen:
Homefront (Star Trek: Deep Space Nine)
Homefront je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 1. januara 1996. godine. Radnja prikazuje kako Zvjezdana flota nakon atentata koji su izveli Metamorfi poziva Siska na Zemlju da pomogne u borbi protiv tog opasnog neprijatelja te kako Sisko po dolasku promatra kako se na Zemlji širi paranoja, a njegovi kolege inzistiraju da se uvede izvanredno stanje. Homefront je imao svoj neposredni nastavak u epizodi Paradise Lost.
Capulines, Soledad Atzompa
Capulines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad Atzompa.
Keleno
Keleno (Κελαινώ) ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.
Rak jednjaka
Rak jednjaka jedan je od malignih tumora gornjih partija gastrointestinalnog sistema, koji zbog tendencije ka davanju udaljenih metastaza ima veoma lošu prognozu, bez obzira na do sada dostupne načine lečenja. Najčešći i najznačajniji oblici malignih tumora jednjaka (mišićne cevi čija je uloga transport hrane od usta do želuca) su planocelularni karcinom i adenokarcinom. Planocelularni karcinom se razvija od ćelija epitela jednjaka, i najčešće je lokalizovan u gornjim i srednjim segmentima jednjaka (najčešće u srednjoj trećini). Adenokarcinom nastaje iz žlezdanih ćelija i najčešće je lokalizovan u završnim delovima (distalnoj trećini) jednjaka. U ostale maligne tumore jednjaka spadaju; karcinom vretenastih ćelija, verikozni karcinom, pseudosarkom, mukopidermoidni karcinom, adenoskvamozni karcinom, cilindrom, primarni karcinom svetlih ćelija, horiokarcinom, karcinoidni tumor, sarkom i primarni maligni melanom.
Simptomi bolesti su progresivna disfagija i hematemeza, praćene sve većim gubitkom telesne težine. Dijagnoza se postavlja endoskopijom i potom dopunjuje kompjuterizovanom tomografijom i endoskopskom ultrazvučnom sonografijom, radi određivanja stadijuma tumora. Uspeh lečenja zavisi od stadijuma u kome je otkriven tumorski proces i uključuje kombinovanu terapiju (operaciju sa hemoterapijom i zračenjem). Dugogodišnje preživljavanje je slabo, izuzev kod bolesnike sa jasno lokalizovanim oblikom bolesti.
Anatomija
Jednjak ili ezofagus mišićno sluzokožni je organ digestivnog sistema, koji transportuje hranu od ždrela do želuca. Cevastog je oblika dužine 22-25 -{cm}-, koji se nastvaljanjem na ždrelo a završava u želudačnom otvoru za jednjak kardiji. Završni otvor jednjaka udaljen je oko 42 -{cm}- od početka usne duplje. Prečnik jednjaka je oko 2 -{cm}- (kad hrana prolazi kroz njega), ali je na nekim mestima i manji.
Jednjak prolazi kroz vrat, grudni koš i trbuh, pa je i podeljen na ta tri dela, vratni, grudni i trbušni deo. Ovaj segment je početni deo jednjaka i od manubrijuma grudne kosti prelazi u grudni deo. Dužne je oko 5 -{cm}-. Između jednjaka i pretkičmenih mišića nalazi se retroezofagealni prostor, koji omogućava pokrete jednjaka pri gutanju. Ispred jednjaka je dušnik, a između jednjaka i dušnika prolaze povratni grkljanski živci. Bočno leže režnjevi štitne žlezde, karotidne arterije, unutrašnje jugularne vene i oba živca vagusa (svaki sa po jedne strane). Ovaj deo jednjaka je dug oko 15-20 -{cm}- i to je njegov najduži deo. Podeljen je na gornji i donji grudni deo.
Gornji grudni deo, se nalazi u gornjem sredogruđu (medijastinumu). Ovaj deo se nalazi iza dušnika i iznad luka aorte. Levi glavni bronh pritiska jednjak sa prednje strane i stvara na njemu srednje suženje. Između zadnje strane jednjaka i kičmenog stuba, sa mišićima nalazi se retroezofagealni prostor. Zadnju stranu ukršta grudni limfni kanal. Levu stranu jednjaka dodiruje luk aorte, stvara na njemu srednje suženje i potiskuje ga udesno. Sa leve strane jednjaka nalazi se leva zajednička karotidna arterija, takođe ovom stranom u žlebu između jednjaka i dušnika prolazi i levi povratni grkljanski živac. Leva strana jednjaka dodiruje i levu plućnu maramicu. Desna strana jednjaka se nalazi iza dušnika i dodiruje desnuplućnu maramicu. U okolini jednjaka se nalaze brojni paratrahealni limfni čvorovi.
Donji grudni deo, nalazi se ispod račve dušnika i iza srčane maramice, tako da je sa prednje strane prekriven njom i preko nje dodiruje levu pretkomoru i komoru srca. Desna plućna arterija takođe prolazi ispred jednjaka nešto iznad srčane maramice. U donjem delu prednjom stranom jednjaka silazi levi živac vagus, dok desni vagus silazi zadnjom stranom jednjaka. Aortni luk se podvlači ispod jednjaka i prelazi na njegovu zadnju stranu. U nivou dijafragme grudna aorta je sasvim pozadi jednjaka. Zadnja strana jednjaka je i u kontaktu sa grudnim limfnim kanalom i venom azigos. Ovaj deo jednjaka počinje otvorom dijafragme (prečaga) kroz koji prolazi jednjak. Ovaj deo je kratak, 2-4 -{cm}-, levkastog oblika i obuhvaćen je mišićima prečage, koja imaju ulogu sfinktera (zatvarača) jednjaka. Završava se ušćem u želudac.
Epidemiologija
Svetska zdravstvena organizacija (SZO) prepoznaje najmanje 23 primarna tipa tumora jednjaka, među kojima su dva najčešća maligna tumora; planocelularni karcinom (PCK) koji, prema različitim izvorima, učestvuje na globalnom nivou u ukupnoj neoplastičnoj ezofagealnoj patologiji sa oko 70-90% slučajeva, i adenokarcinom jednjaka, koji ičestvuje sa oko 4 - 10% slučajeva.
Rak jednjaka u razvijenim zemljama sveta, kao što su SAD javlja se u oko 13.500 slučajeva, i praćen je smrtnošću od oko 12.500 slučajeva godišnje. Od navedenog broja planocelularni karcinom u SAD prisutan je u oko 8.000 slučajeva godišnje. Slični podaci o učestalosti ovog malignog tumora dobijeni su i u delovima Azije i Južnoj Africi. U nekim regionima, kao što su oblasti na severu Irana, neke oblasti južne Rusije i severne Kine, učestalost karcinoma jednjaka može biti jako visok sa oko 800 slučajeva na 100.000 stanovnika, dok je u Sjedinjenim Američkim Državama, karcinom skvamoznih ćelija uzrok 95% svih kancera jednjaka širom sveta.
Najveći broj karcinom jednjaka poreklom je od pločasto slojevitog epitela, mada je u 21. veku broj obolelih od adenokarcinoma u stalnom porastu, npr. za oko 600% u SAD, gde je za poslednjih 30 godina i prevazišao incidenciju PCK, i najčešće se javlja tokom šeste i sedme decenije života. U SAD rak jednjaka je 4-5 puta češći u crnaca nego u belaca i 2-3 puta češći kod muškaraca nego kod žena (muško ženski odnos je 3-4 : 1) Adenokarcinom čija je učestalost u stalnom porastu; četiri puta je češći u belaca nego u crnaca, i čini oko 50% svih karcinoma jednjaka u belaca. Do 1970, karcinoma jednjaka je bio najčešći tip raka jednjaka (90-95%), kojim su najčešće bili pogođeni hispano indijanci koji su u anamnezi naveli dugu istoriju pušenja i konzumiranja alkohola.
Petar Kralj
Petar "Pera" Kralj (Zagreb, 4. april 1941, Beograd, 10. novembar 2011) je bio srpski pozorišni i filmski glumac.
Biografija
Petar Kralj se rodio 4. aprila 1941. godine u Zagrebu, kao sin jedinac oca Đorđa, profesora istorije u gimnaziji, poreklom sa Banije i majke Stanislave, devojački Kocan, profesorke geografije poljsko-ukrajinskog porekla. Početkom Drugog svetskog rata porodica se seli, prvo u Rumu, a potom u Sremsku Mitrovicu gde provodi detinjstvo.