cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kompaktni format
thumb|Poređenje formata novina Kompaktni format imaju novine kvaliteta cijelog formata odštampane u formatu tabloida. Karakteristične su za Ujedinjeno Kraljevstvo. Termin se počeo koristiti kao oznaka za veličinu novina nakon što je The Independent počeo da objavljuje izdanja manjeg formata; to je bilo 2003. godine za londonske komjutere, radi lakšeg čitanja tokom korištenja masovnog prevoza.
Tokyo Godfathers
Tokyo Godfathers (東京ゴッドファーザーズ) japanski je anime humorni dramski film iz 2003. koji je režirao Satoshi Kon a napisali Kon i Keiko Nobumoto. Radnja se odvija oko troje beskućnika koji pronađu jednu izgubljenu bebu na Božić, što ih dovodi u razne nezgode i pustolovine. Kritike su uglavnom bile pohvalne. Bio je to treći Konov dugometražni film, te je nastavio uspješnu karijeru u anime branši.
Kompaktni format
Čitaoci iz drugih dijelova zemlje prihvatili su novi format, a The Independent ga je stoga uveo u cijeloj državi. The Times i The Scotsman iskopirali su format jer se prodaja The Independent-a povećala. The Times i The Scotsman trenutno se štampaju isključivo u kompaktnom formatu, nakon probnog perioda tokom kojeg su ove novine izdavane u verziji cijelog i u verziji kompaktnog formata. The Independent je objavio svoje posljednje papirno izdanje 20. marta 2016. (od tada je dostupan samo u elektronskom izdanju).
Quelabitad Cuaresma, Tanlajás
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 354 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Tokyo Godfathers
Radnja
Tokio, Božić. Troje beskućnika - alkoholičar Gin, djevojka Hana i transvestit Miyuki - pronalaze napuštenu bebu u smeću. Njima se sažali nad bebom, daju joj ime Kiyoko te odluče pronaći njene roditelje. Malo po malo, pronalaze podatke o roditeljima bebe: jedan Yakuza zna vlasnika kluba u kojem je radila bebina majka, a taj se upravo sprema za svadbu. Na vjenčanju, mladoženja ima kaže da se bebina majka zove Sachiko te im daje njenu adresu, ali ga dijelom prekida metež nastao zbog atentatora koji želi upucati oca mladoženje.
Gin, Hana i Miyuki odlaze u klub u kojem je rqadila Sachiko, te krenu pronaći i njen dom. Hana padne u nesvijest te je prebačena u bolnicu, gdje Gin sreće svoju kćer koja tamo radi kao medicinska sestra. Hana i Miyuki pronalaze Sachiko koja upravo želi skočiti sa mosta. Objasni im da se njen suprug riješio bebe bez njenog znanja, a oni joj ju vrate. Gin pak pronalazi Sachikinog supruga, a ovaj mu kaže da je Kiyoko zapravo beba koju je Sachiko otela iz bolnice. Trio stoga juri za Sachiko. Nakon duge potjere, na vrhu zgrade pronalaze Sachiko koja objasni da je rodila mrtvo dijete te je stoga otela bebu iz bolnice. Sachiko i beba se spase od skoka sa zgrade. Hana, Miyuki i Gin odlaze u bolnicu. Gin slučajno dobiva u posjed dobitničku lutriju; Kiyokini pravi roditelji zamole trio da im budu kumovi a policijski inspektor se otkriva kao Miyukin otac.
Srednja škola
Srednja škola je trogodišnja ili četverogodišnja škola koju učenik pohađa nakon završene osnovne škole.
Podjela srednjih škola
Srednje se škole dijele na gimnazije, strukovne škole i umjetničke škole.
Osim nabrojanih, postoje i srednje policijske, vojne i vjerske škole.
Nakon četverogodišnje srednje škole učenik može nastaviti obrazovanje na višim i visokim školama (visokim učilištima).
Arcis-sur-Aube
Arsi sir Ob je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2841 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 299 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 92 metara.
Državna matura
Državna matura (lat. maturitas, maturus) je obvezni završni pismeni ispit koji učenici gimnazija polažu nakon završetka četvrtog razreda tijekom svog srednjoškolskog obrazovanja. Slično tome, srednje obrazovanje učenika u strukovnim i umjetničkim srednjim školama koje traju najmanje četiri godine, završava izradom i obranom završnoga rada u organizaciji i provedbi škole. Učenici četverogodišnjih strukovnih i umjetničkih srednjih škola mogu polagati i ispite državne mature, ako to žele.
Cilj državne mature
Državnom maturom se provjeravaju i vrednuju postignuta znanja, vještine i sposobnosti učenika koje su prethodno stekli tijekom obrazovanja u osnovnoj i srednjoj školi u skladu sa propisanim nastavnim planovima i programima. Na temelju rezultata državne mature, objektivno i nepristrano se ocjenjuje znanje svakog pojedinog učenika te se dobiva usporediva ocjena svih učenika u Republici Hrvatskoj, čime se omogućava nastavak školovanja ili zapošljavanje.
Državnu maturu u suradnji sa školom provodi Nacionalni centar za vanjsko vrednovanje obrazovanja.
Azzano d'Asti, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Aluminijum antimonid
Aluminijum antimond je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 148,742 Da.
Opština San Marcos, Guerrero
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 19988 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
East Gaffney, South Carolina
Ist Gafni je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
San José del Romerillal, Comondú
San José del Romerillal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
East Gaffney, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.085, što je 264 (-7,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San José del Romerillal, Comondú
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Norijada
thumb|right|250px|Povorka maturanata u [[Čakovec|Čakovcu]] Norijada ili norija (od njem. Narr: luđak), tradicionalno okupljanje maturanata u Hrvatskoj povodom završetka školovanja. Obično se obilježava povorkom učenika gradom, a zadnjih godina često se ovim povodom organiziraju koncerti.
Norijada predstavlja završetak nastave i prethodi ispitu zrelosti, maturi.
Ca' Zottino, Venezia
Ca' Zottino je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Nogent, Eldorado du dimanche
Nogent, Eldorado du dimanche je francuski crno-bijeli kratki dokumentarni film snimljen 1929. u režiji Marcela Carnéa, kome je to bilo debitantsko ostvarenje. Radnja prikazuje pariško prigradsko naselje Nogent, odnosno tamošnje gostionice (guinguette) tokom nedjelje, kada Parižani vlakom dolaze kako bi se opustili i odmorili.
Rincón Eslava, Magdalena Contreras
Rincón Eslava je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Magdalena Contreras.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2562 m.
Octave Mirbeau
Oktav Mirbo (Trevier, 1848 - Pariz, 1917) je francuski romanopisac i angažovan intelektualac.
Biografija
Posle dugogodišnjeg „prostituisanja“ svoga pera i pisanja za novac u tuđe ime, Mirbo je doživeo uspeh prvim romanom koji je potpisao svojim imenom, Golgota (Le Calvaire, 1886). Zatim je objavio Opata Žila (L'Abbé Jules, 1888), prvi francuski roman u kome se oseća uticaj Dostojevskog i Sebastijena Roka (Sébastien Roch, 1890), uzbudljivu pripovest o silovanju jednog maloletnika od strane katoličkog sveštenika. Njegova dva najčuvenija romana su Vrt mučenja (Le Jardin des supplices, 1899), u kome pokazuje “zakon ubistva” koji upravlja ljudskim društvima i Dnevnik jedne sobarice (Le Journal d'une femme de chambre, 1900), oštru satiru uperenu protiv francuskog društva iz “Belle Époque”, roman prema kome su Žan Renoar (1946) i Luis Bunjuel (1964) snimili film. U svoja dva poslednja romana, Registarska tablica 628-E8 (La 628-E8, 1907), u kome je reč o putovanju automobilom kroz Belgiju, Holandiju i Nemačku i Dingo (1913), čiji je junak njegov sopstveni pas, Mirbo odbacuje poetiku realističkog romana XIX veka. U pozorištu, Mirbo je doživeo veličanstveni uspeh zahvaljujući svojoj velikoj komediji naravi i karaktera, Posao je posao (Les affaires sont les affaires, 1903), u kojoj se pojavljuje novi tip poslovnog čoveka, Izidor Leša. Prikazano je i šest Mirboovih neobično modernih jednočinki pod naslovom Farse i moraliteti (Farces et moralités). Angažovani intelektualac anarhističke inspiracije, Mirbo je bio strastveni branitelj kapetana Alfreda Drajfusa i žestoko je kritikovao političke institucije građanskog društva i kapitalističku ekonomiju. Čitavo delo ovog velikog demistifikatora ima za cilj da otvori oči svojim čitaocima i da ih natera da “pogledaju Meduzu u lice”. Umetnički kritičar obdaren velikom lucidnošću i dobrim ukusom, Mirbo je branio Kloda Monea, Kamija Pisaroa, Vinsenta van Goga i Ogista Rodena i učinio je poznatim Van Goga, Kamij Klodel i Aristida Majola. Njegovi članci objavljeni su, u dva toma, pod naslovom Estetičke bitke (Combats esthétiques, 1993).
Geisleden
Gajsleden je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.063 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061034.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Gajsleden se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 metara. Površina opštine iznosi 16,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.063 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Scorcetoli-Monteluscio, Massa e Carrara
Scorcetoli-Monteluscio je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Olmo, Piacenza
Olmo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Scorcetoli-Monteluscio, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Bušeča vas
Bušeča vas je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Bušeča vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Bušeča vas je imala 139 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
San Martín el Mirador, Villa Corzo
San Martín el Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
Le Journal d'une femme de chambre
thumb|140px| Octave Mirbeau, Célestine, 1900
Terrenate, Tlaxcala
Terrenate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4348 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2630 m.
La Guadalupe, Tantoyuca
La Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Matura
Matura (lat. maturus: zreo) ili ispit zrelosti u nekim školskim sistemima polaže se na kraju srednje škole. Nekada se u krajevima gdje se govori srpskohrvatski razlikovala velika matura, kao ispit zrelosti nakon završene srednje škole, i mala matura nakon završene niže srednje škole (odn. osmoljetke). Matura se nazivala i viši tečajni ispit. Za učenika u najvišem razredu srednje škole, koji će polagati maturu, koristi se riječ maturant.
Način polaganja mature
Matura se obično sastoji od ispita iz nekoliko obaveznih (matematika, maternji jezik, strani jezik) i izbornih predmeta te od pisanja i branjenja maturskog (maturalnog) rada. Nakon uspješno položene mature, učenik dobiva Maturalnu svjedodžbu daje pravo na priznavanje završenog srednjoškolskog obrazovanja i pravo upisa na fakultet (uz eventualno polaganje prijemnog ispita). Ponekad su odlični učenici (tj. učenici koji su sve razrede završili s odličnim uspjehom) oslobođeni polaganja mature. Oni maturalnu svjedodžbu dobivaju automatski.
Značaj mature
right|thumb|300px|50. [[godišnjica mature učenika Tehničke škole u Splitu, brodostrojarski smjer, generacije 1953-1957. (treći u drugom redu je enigmat Frane Fingušt)]]
U životu učenika i njihovih roditelja matura ima veliki značaj jer je ona jedna od nekoliko velikih pretkretnica u ljudskom životu. Tim povodom maturanti organizuju maturalna putovanje (obično na početku završnog razreda) i maturalne zabave (obično na kraju završnog razreda), a u novije vrijeme defilee i ludovanje po ulicama, koji se u Hrvatskoj zovu norijadana. Neki razredi i neke škole izdaju i godišnjake maturanata ili maturalne godišnjake (npr. Gimnazija Beli Manastir).
Kvadrilja
U nekim evropskim zemljama, među njima i u Hrvatskoj i Srbiji, organizuje se da maturanti, obično u maju, istovremeno na gradskim trgovima plešu kvadrilju i tako obilježavaju završetak srednjoškolskog školovanja i svake godine pokušavaju nadmašiti prošlogodišnji broj učesnika i oboriti Ginisov rekord.
U Jugoslaviji
U bivšoj Jugoslaviji, posebno u vrijeme djelovanja Stipe Šuvara, dovedena je u pitanje svrsishodnost starog načina polaganja mature kao zasebnog ispita (nakon s uspjehom završenog posljednjeg razreda srednje škole). U tom je smislu i mijenjan ispitni program, tok ispita i način utvrđivanja opšteg uspjeha na ispitu zrelosti.
U Hrvatskoj
Od školske godine 2009/2010. u Hrvatskoj je, nakon nekoliko godina priprema i odlaganja, zalaganjem tadašnjeg ministra "znanosti, obrazovanja i športa" Dragana Primorca, uvedena državna matura, koju istovremeno, s istim zadacima i na isti način, polažu svi maturanti.
Bucium-Orlea, Hunedoara
Bucium-Orlea je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3485 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Opština Lebane
Opština Lebane okružena je sledećim opštinama :
Endgame (Star Trek: Voyager)
Endgame je posljednja epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 23. maja 2001. godine. Radnja započinje 2404. godine, deceniju nakon što se Voyager bio vratio na Zemlju te prikazuje kako se ostarjela admiralica Kathryn Janeway odlučuje vratiti u vrijeme i mlađoj verziji sebe uputiti da skrati putovanje kući i tako spasi brojne živote članove posade koji su dotada bili izgubljeni. Endgame je premijerno emitirana u formatu cjelovečernjeg filma, ali se ponekad prilikom distribucije po drugim TV-kanalima emitira u dva dijela.
930
Godina 930. (CMXXX) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
Rukomet na Olimpijskim igrama
Rukomet se na Olimpijskim igrama prvi put pojavio 1936. godine u Berlinu i to u formi velikog rukometa, koji se igrao na otvorenom. Nakon berlinske Olimpijade, rukomet nije bio dio olimpijskog programa sve do 1972. godine, kada je dvoranski rukomet postao službeni olimpijski sport za muškarce, odnosno 1976. godine, kada je rukomet dobio i natjecanje u ženskoj konkurenciji. Od tog trenutka, rukomet je standardni sport na ljetnim Olimpijskim igrama.
Luis Echeverría, Santiago Jocotepec
Luis Echeverría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Jocotepec.
Rukomet na Olimpijskim igrama
Turnir za muškarce
Rukometni turnir na Olimpijskim igrama za muškarce igra se svake četiri godine u sklopu Olimpijskih igara. Muški turnir je, u formi velikog rukometa, prvi put odigran na Olimpijskim igrama 1936. godine u Berlinu, ali je onda ukinut i nije igran sve do Olimpijskih igara 1972. godine u Münchenu. Od 1972. godine, turnir se igra na svim Olimpijskim igrama.
Trenutno na glavnom turniru sudjeluje 12 reprezentacija sa svih kontinenata osim Oceanije, a aktualni prvak je Francuska, kojoj je to rekordni treći naslov. Nakon Francuske, po dva naslova imaju Sovjetski Savez, SFR Jugoslavija, Hrvatska i Rusija, s tim da je potonja svoj prvi naslov osvojila kao Ujedinjeni tim.
Luis Echeverría, Santiago Jocotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 300 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Opština Berzasca, Caraș-Severin
Berzasca je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Rukomet na Olimpijskim igrama
Historija
Unatoč njegovoj globalnoj popularnosti u suvremenom svijetu sporta, rukomet je relativno kasno uveden u službeni program Olimpijskih igara. Prva pojava ovog sporta bila je u sklopu Olimpijskih igara 1936. godine u Trećem Reichu, ali u formi velikog rukometa, koji se danas više ne igra. Na turniru je sudjelovalo ukupno šest reprezentacija (Sjedinjene Države kao jedina neeuropska reprezentacija), a igralo se u grupnom sustavu u kojeme je, na kraju, slavio domaćin - Treći Reich.
Zbog Drugog svjetskog rata, Olimpijske igre nisu ponovno organizirane sve do 1948. godine, međutim rukomet nije uvršten kao sport na tim igrama. Na Olimpijadi 1952. u Helsinkiju, veliki rukomet je uvršten kao demonstracijski sport, a jedinu utakmicu odigrale su Švedska i Danska, međutim isti se nikada nije formalno vratio na Olimpijske igre. Iako je 1954. godine došlo do obnove Svjetskog prvenstva u dvoranskom rukometu, isti se na Olimpijadi nije pojavio sve do Igara 1972. godine u Münchenu. Te je godine organiziran samo muški turnir, na kojemu je sudjelovalo ukupno 16 reprezentacija sa četiri kontinenta; prvak je bila SFR Jugoslavija, koja je u finalu svladala Čehoslovačku 21:16.
Od minhenske Olimpijade, rukomet je postao standardni dio olimpijskog programa te se kontinuirano igra na svim Olimpijadama. Na Olimpijadi 1976. sudjelovalo je 11 ekipa, dok je od Olimpijade 1980. godine u Moskvi ustaljen broj od ukupno 12 sudionika završnog turnira.
Qian Chu
thumb|right|Oltar kraljevima Qiana na [[Zapadno jezero (Hangzhou), Hangzhou.]]
Rukomet na Olimpijskim igrama
Historija
Olimpijskim turnirima u vrijeme Hladnoga rata mahom su dominirale zemlje Istočnog bloka. Tako je SFR Jugoslavija na turniru u Los Angelesu 1984. godine osvojila svoje drugo zlato, dok je Sovjetski Savez osvajao titule 1976. i 1988. godine; olimpijski turnir u Moskvi osvojila je Istočna Njemačka, kojoj je to bio jedini osvojeni međunarodni turnir. Na Olimpijskom turniru 1992. pobjedu je odnio Ujedinjeni tim, koji je predstavljao 12 od 15 zemalja bivšeg Sovjetskog Saveza (Baltičke zemlje nastupale su samostalno); danas se ta medalja pripisuje Rusiji, koja je zlato osvojila i 2000. godine. Olimpijski turnir 1996. godine u Atlanti osvojila je Hrvatska, koja je, vođena izbornikom Kljaićem, tako osvojila svoje prvo zlato. Drugi put će postati prvaci 2004. godine pod vodstvom izbornika Červara. Kada je Onestina Francuska 2008. i 2012. osvojila zlatnu medalju, postala je prva muška reprezentacija u historiji koja je obranila olimpijsko zlato.
Qian Chu
Qian Chu, rođen kao Qian Hongchu (錢弘俶), (929–988) bio je posljednji kralj južnokineske države Wuyue, koji je vladao od 947. do 978.
Na vlast je došao nakon što mu je prethodnik, brat po imenu Qian Zong, svrgnut u državnom udaru. U to vrijeme je Wuyue bila na vrhuncu svoje moći, te uključivala područja današnjeg Zhejianga, Jiangsua, Shanghaija i Fujiana. Nastavio je politiku svojih prethodnika te se, za razliku od drugih južnokineskih vladara u periodu Pet dinastija i Deset država, nikada nije proglasio carem, nastojeći iskazati nominalnu odanost carevima u sjevernoj Kini. Time je izbjegao ratna pustošenja i posvetio se izgradnji ekonomske i druge infrastrukture, stvorivši od doline Yangtzea buduće glavno ekonomsko središte Kine.
Rukomet na Olimpijskim igrama
Historija
Zanimljivo je primijetiti kako Švedska, koja je 90-ih godina dominirala svjetskim rukometom, nikada nije bila olimpijski prvak; čak su četiri puta igrali u finalu (tri puta uzastopno od 1992. do 2000. te 2012.), međutim svaki puta su osvajali srebrnu medalju.
Na turniru u Riju de Janeiru, Francuska reprezentacija je ulaskom u finale dobila priliku da postane prva muška reprezentacija koja će tri puta za redom osvojiti olimpijsko zlato. Međutim, u finalu su izgubili od Danske, kojoj je to bilo prvo olimpijsko finale i prva medalja na tom turniru. Francuska je, ipak, postala prva reprezentacija koja je osvojila tri olimpijska zlata u muškom rukometu 2021., kada je u finalu Igara 2020. godine pobijedila Dansku 25:23, postavivši tako novi rekord.
Qian Chu
Za vrijeme vladavine je Qian Chu u Hangzhouu podigao pagodu Leifeng.
Rukomet na Olimpijskim igrama
Format
Uz izuzetak Igara 1936. i 1972. godine, format natjecanja na Olimpijskim igrama je u potpunosti ujednačen. Na Olimpijskim igrama 1936. godine igrao se veliki rukomet i sudjelovalo je samo šest reprezentacija, koje su dobile pozivnice. Momčadi su bile raspoređene u dvije grupe po tri reprezentacije, a dvije prvoplasirane momčadi iz obaju grupa su prolazile u završnu grupu, gdje su igrale međusobno; pobjednik turnira bila je momčad s najviše bodova u drugoj grupnoj fazi, a posljednje momčadi iz prve grupne faze su međusobno igrale za peto i šesto mjesto. Što se tiče turnira 1972. godine, na njemu je sudjelovalo ukupno 16 reprezentacija. Reprezentacije su bile raspodjeljene u četiri grupe po četiri ekipe, a u drugu fazu su prolazile dvije najbolje plasirane momčadi iz svake skupine; ostale momčadi međusobno su igrale za plasman. Druga faza sastojala se također od grupa, točnije dvije grupe po četiri ekipe. Pobjednici grupa odlazili su u finale, a drugoplasirani u utakmicu za broncu, dok su treća i četvrta momčad igrale utakmice za plasman.
Qian Chu
Dosljedan nastojanju da svoju državu i podanike poštedi rata, Qian Chu se, suočen sa nastojanjima sjeverne dinastije Song da ponovno ujedini Kinu, odlučio godine 978. dobrovoljno odreći vlast. Kako bi dodatno odobrovoljio svoje vlastodršce i iskazao odanost, odlučio se sa 300 članova porodice preseliti u sjevernu prijestolnicu Kaifeng. Tamo je umro nakon jedne gozbe,
Rukomet na Olimpijskim igrama
Format
Od 1976. godine, olimpijski turnir je sveden na 12 reprezentacija i tako se zadržalo i do danas. Momčadi su se kvalificirale preko Svjetskog prvenstva i kvalifikacijskih turnira, a kasnije je omogućena kvalifikacija i preko kontinentalnih prvenstava. Dvanaest reprezentacija raspoređeno je u dvije grupe po šest, s tim da je kroz godine variralo koliko reprezentacija ide dalje. Tako do 1992. godine nije bilo faze na izbacivanje već su prvoplasirane momčadi iz grupa igrale u finalu, a drugoplasirane su se borile za broncu; ostale reprezentacije igrale su za plasman. Na turnirima 1992. i 1996. uvedeno je polufinale za dvije najbolje plasirane momčadi iz dvaju grupa, dok od 2000. godine iz grupne faze prolaze ukupno četiri reprezentacije koje igraju četvrtfinale, polufinale i finale; druga faza je, tako, faza na izbacivanje.
Qian Chu
Imao je sedam godina, od kojih je jedan kasnije postao kancelar u službi dinastije Song.
Rukomet na Olimpijskim igrama
Uspješne reprezentacije
Uključujući i zemlje koje danas više ne postoje, ukupno 39 zemalja je sudjelovalo u završnom olimpijskom turniru za muškarce. Od tih 39 zemalja, njih je trinaest igralo u finalu (ne računajući turnir iz 1936., kada se igrala samo grupna faza), dok je ukupno osam zemalja osvojilo zlatnu medalju.
Od osam osvajača zlatne medalje, samo je Francuska osvajala zlato tri puta, dok su četiri reprezentacije to ostvarile dva puta. SFR Jugoslavija je prva momčad koja je postala dvostruki olimpijski prvak (1972. i 1984.), a to su još uspjele i reprezentacije Sovjetskog Saveza (1976. i 1988.), Hrvatske (1996. i 2004.) i Rusije (1992., kao Ujedinjeni tim, i 2000.); Francuska je jedina muška reprezentacija koja je uspješno obranila naslov olimpijskog prvaka, dok je treći naslov osvojen kasnije. Po jedno zlatno odličje imaju Njemačka (1936. kao Treći Reich), Istočna Njemačka (1980.) i Danska (2016.).
Miacatlán, Morelos
Miacatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 8253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1019 m.
Rukomet na Olimpijskim igrama
Historija
Sovjetske reprezentativke nisu mogle obraniti naslov 1984. godine zbog bojkota tako da je zlato otišlo u ruke SFR Jugoslavije, koja je u finalu porazila Južnu Koreju. Koreanke su u Seoulu 1988. uspjele, na domaćem terenu, osvojiti zlatnu medalju, koju su i obranile 1992. godine u Barceloni. Nakon toga je uslijedila dominacija Dankinja, koje su osvajile tri uzastopna zlata na igrama 1996., 2000. i 2004. godine. Danska dominacija prekinuta je 2008. godine, kada su zlato odnijele Norvežanke, koje su ga uspješno obranile u Londonu 2012. godine.
Na turniru u Riju de Janeiru, zlato su odnijele reprezentativke Rusije, koje su u finalu svladale Francuskinje. Francuskinje su ipak osvojile svoj prvi naslov na Igrama 2020. godine u Tokyu; kako je muška reprezentacija te godine također osvojila zlato, Francuska je postala prva zemlja nakon SFR Jugoslavije 1984. godine koja je iste godine osvojila zlato i u muškom i u ženskom rukometu.
Format
Zbog čestih promjena u broju reprezentacija koje su sudjelovale u završnom turniru, format ženskog rukometnog turnira na Olimpijskim igrama mijenjao se nekoliko puta prije nego se 2008. godine uskladio s formatom muškog turnira.
Od 1976. do 1984. godine, na turniru je sudjelovalo samo šest reprezentacija, koje su međusobno igrale u jednoj grupi po jednu utakmicu. Nakon pet odigranih kola, medalje su se dodjeljivale ovisno o plasmanu u grupi. Godine 1988., broj reprezentacija povećan je na osam, a iste su bile raspoređene u dvije grupe po četiri ekipe. Dvije najbolje momčadi iz svake grupe išle su u drugu grupnu fazu, gdje su međusobno igrale po jednu utakmicu, a medalje su se dodjeljivale ovisno o plasmanu u grupi u drugoj fazi; treća i četvrta reprezentacija iz prve grupne faze išle su u drugu grupu, gdje su igrale za plasman od petog do osmog mjesta.
Isti broj reprezentacija natjecao se i 1992., međutim uz promijenjen format. Prve dvije reprezentacije iz grupne faze odlazile su u polufinale, dok su treće i četvrte reprezentacije iz grupne faze igrale utakmice za plasman. Isti format zadržan je i u Atlanti 1996. godine.
U Sydneyju 2000. godine ponovo dolazi do povećanja sudionica, s osam na deset, što ujedno donosi i promjenu formata. Reprezentacije su raspoređene u dvije grupe po pet ekipa, četiri koje su išle u četvrtfinale. Gubitnici iz četvrtfinala međusobno bi razigravali za plasman, dok bi pobjednici išli u polufinale, odnosno utakmicu za broncu i finale. Nakon što je 2004. godine format ostao nepromijenjen, godine 2008. je došlo do povećanja broja sudionica na 12, mada je format ostao nepromijenjen i isti kao na muškom turniru; jedina razlika je što se grupna faza sastojala od dvije grupe po šest (ne više pet) reprezentacija, što znači da su dvije reprezentacije ispadale već u prvoj fazi.
Uspješne reprezentacije
Od uvođenja ženskog rukometnog turnira 1976. godine, ukupno su 34 ženske reprezentacije sudjelovale na završnom turniru; među njima su i neke zemlje koje danas više ne postoje. Među njima, samo se sedam reprezentacija ovjenčalo olimpijskim zlatom - tri otkako je uveden sustav na izbacivanje te četiri dok se igrao grupni sustav.
Najuspješnija ženska reprezentacija je ona Danske, koja je tri puta uzastopno (1996., 2000. i 2004.) osvajala olimpijsko zlato, s tim da ni prije ni poslije te serije više nije igrala u polufinalu i tako došla u šansu osvojiti medalju. Po dva zlata, sva osvojena uzastopno, imaju i reprezentacije Sovjetskog Saveza (1976. i 1980.), Južne Koreje (1988. i 1992.) te Norveške (2008. i 2012.), dok SFR Jugoslavija, Rusija i Francuska imaju po jedno zlato, osvojeno 1984., 2016., odnosno 2020. godine. Kao i u muškom rukometu, sve osvajačice medalja su iz Europe, uz izuzetak reprezentacije Južne Koreje. Najviše osvojenih medalja, njih sedam, ima Norveška.
Los Sauces, Jalostotitlán
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1745 m.
Lascov
Lascov je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 583 stanovnika.
Newtown, Ohio
Njutaun je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.672, što je 252 (10,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ismay, Montana
je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19, što je 7 (-26,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Damblain (Vogezi)
Damblen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Nefšato.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 302 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22,76 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 370 metara (maksimalnoj 412 m, a minimalnoj 337 m).
Baciglio, Asti
Baciglio je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Opština San Miguel Totolapan, Guerrero
San Miguel Totolapan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Misano Olona, Pavia
Misano Olona je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Paraje las Llantas, Magdalena Contreras
Paraje las Llantas je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Magdalena Contreras.
Stipe Javor
Stipe (Stjepan) Javor (Brinje, 27. studenoga 1877. - Srijemska Mitrovica, 27. ožujka 1936.), bio je hrvatski radikalni nacionalistički političar i aktivist, poznat kao jedan od osnivača i istaknutih članova ustaškog pokreta u njegovom najranijem razdoblju.
Životopis
Nakon što je u beogradskoj Narodnoj skupštini 20. lipnja 1928. izvršen atentat od čijih je posljedica ubrzo preminuo Stjepan Radić te značajno radikalizirao hrvatske nacionaliste, posebno onia mlađih generacija. Tako je stvorena organizacija Hrvatski domobran, kao i Ustaški pokret, koji je trebao srušiti tadašnju Kraljevinu Jugoslaviju i uspostaviti nezavisnu hrvatsku državu oružanim putem. Dio osnivača - Branimir Jelić, Gustav Perčec i Ante Pavelić, te August Košutić i Juraj Krnjević te desetak hrvatskih sveučilištaraca i radnika je ubrzo nakon toga izbjegao u inozemstvo. Stjepan Javor ostao je u Zagreb i održavao komunikaciju s njima. Godine 1929., Javor se u Beču sastao s Pavelićem, da ga izvjesti o prilikama u Zagrebu.
Jugoslavenske vlasti uhitile su Stjepana Javora 31. listopada 1929. godine zajedno s Markom Hranilovićem i Matijom Soldinom, zbog organiziranja oružane borbe za osamostaljenje Hrvatske od Jugoslavije. U tamnici su ih krvnički mučili. Ušavši u sudnicu, na početku glavne rasprave, Javor je, na zaprepaštenje sudskoga vijeća, klicao Hrvatskoj, što su ostali optuženici prihvatili. Jedan od njegovih odvjetnika bio je Vladko Maček. Hranilović i Soldin osuđeni su na smrt vješanjem, a Stjepan Javor na 20 godina robije.
Robijao je u Lepoglavi i Srijemskoj Mitrovici. Štrajkao je glađu. Bio je zlostavljan u zatvoru. Umro je od upale pluća u Srijemskoj Mitrovici 27. ožujka 1936. godine.
Pokopan je na Mirogoju u arkadama. Na njegovom sprovodu bilo je oko 100.000 ljudi, te je došlo do nereda zbog kojih je tadašnja policija pucala. Nekoliko mladića je ranjeno, a jedan od njih, Dragutin Kraljić je preminuo od rana slijedeći dan. Za vrijeme NDH-a, po njemu se zvala današnja Praška ulica u Zagrebu.
Tony Hoare
Ser Čarls Entoni Ričard Hor (11. januar 1934.) je britanski naučnik koji je poznat je kao tvorac kviksorta, jednog od najpoznatijih algoritama za sortiranje. Takođe je zasnovao Horovu logiku za verifikaciju korektnosti programa i formalni jezik CSP.
Životopis
Rođen u Colombou (Šri Lanka) roditelja britanaca, stekao je titulu bakalureata u klasici od Sveučilišta u Oxfordu (Merton College) 1956. Ostao je još jednu godinu u Oxfordu proučavajući postdiplomsku statistiku, te vršeći svoju dužnost u Kraljevskoj mornarici (1956–1958). Kad je naučio govoriti ruski, proučavao je prevođenje prirodnih jezika na Sveučilištu u Moskvi u Sovjetskom Savezu u Kolmogorovljevoj školi.
1960. je napustio Sovjetski Savez te započeo rad u Elliott Brothers, Ltd, gdje je implementirao ALGOL 60 i revno se posvetio radu na algoritmima. Postao je profesor računarskih znanosti na Kraljičinom sveučilištu u Belfastu 1968., a 1977. se preselio natrag u Oxford kao profesor računarstva kako bi vodio skupinu za istraživanje programiranja pri Oxford University Computing Laboratory, a nakon smrti Christophera Stracheyja. Sad obnaša dužnost profesora emeritusa, te je i viši istraživač pri Microsoft Research u Cambridgeu, Engleska.
La Pila Honda, Zirándaro
La Pila Honda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Jenny (film, 1936)
Jenny je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1936. godine u režiji Marcela Carnéa, a kome je to predstavljao cjelovečernji debi. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Pierrea Rochera. Naslovni lik, koji tumači Françoise Rosay, je vlasnica noćnog kluba koji zapravo služi kao krinka za bordel. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada Jenny u posjetu dolazi kćerka (čiji lik tumači Lisette Lanvin) koja ne zna čime joj se majka bavi. Na scenariju za Jenny je radio znameniti pjesnik Jacques Prevert koji će tokom sljedećih godina imati plodnu suradnju sa Carnéom, razvivši filmski stil poznat kao poetski realizam.
Krim
Krim (ukrajinski: Кримський півострів, ruski: Крымский полуостров, krimskotatarski: Qırım yarımadası)) je ime poluotoka na Crnom moru i istoimenih republika: Republike Krim (prema gledištu Rusije) i Autonomne Republike Krim (prema gledištu Ukrajine).
Contrada Chiarera, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Krim
Geografija i klima
Krim ima površinu od oko 27.000 km², na njemu po procjenama iz 2013. živi 1,965.177 stanovnika, od kojih je oko 59% Rusa. Krim je poluotok trapezoidnog oblika, koji leži između Crnog i Azovskog mora.
Geografski se Krim da podijeliti na tri područja. Prvo od njih, prostire se po sjevernom i centralnom dijelu Krima (na površini od oko 3/4 poluotoka). Ta regija se sastoji od serije ravnica koje se blago spuštaju od juga prema sjeveru. Taj inače stepski kraj, se danas intenzivno obrađuje, najviše se uzgaja; ozima pšenica, kukuruz, krumpir i suncokret. Klima u tom dijelu je suha i kontinentalna, a dodatne količine vode potrebne ljeti za navodnjavnje, dopremaju se kanalom od Nove Kahovke na rijeci Dnjepar.
Poluotok Kerč kao druga regija prostire se na krajnjem istoku pored ruskog Krasnodarskog kraja. To je kraj niskih brežuljaka bogatih željeznom rudom. Brojni termalni izvori i lječilišta meka su za turiste. I tu prevladava stepa, ali poljoprivreda nije osobito razvijena zbog malih zemljišnih posjeda. Industrija osobito metalurška koncentrirana je u najvećem urbanom centru Kerču.
Treća regija je planinski pojas koji se prostire na jugu poluotoka, on je formiran od tri masiva, koji se paralelno nižu duž južne obale. Ti masivi pokriveni ravnim vapnenačkim blokovima, poznati kao Krimske planine, postupno se uzdižu od sjevera prema jugu do najvišeg vrha na planinini Rimski-Koš od 1 545 metara. Sjeverne padine Krimskih planina su blage, dok je potpuna suprotna stvar na jugu, gdje se strmo spuštaju prema moru i uskom dobro razvedenom obalnom pojasu.
Količina oborina u toj regiji su znatno veće nego bilo gdje na Krimu. Prosječna godišnja količina oborina iznosi iznad 600 mm. Krimske planine imaju bujnu i raznoliku šumsku vegetaciju, počevši od hrasta, bukve, graba, javora i drugih vrsta drveća, po nižim dijelovima, do smreka i pojasa trava na višim nadmorskim visinama.
Klima južne obale, zaklonjene planinama od uticaja hladnih sjevernih struja, je mediteranska. Tu je uvezeno i posađeno brojno egzotično bilje; čempresi, oleandri, bademi, mirte, palme i druga suptropska flora. Niži planinski obronci na jugu zasađeni su vinogradima. Tu se sadi i dosta duhana i cvijeća za parfeme. Većina urbanih centara u tom pojasu, bavi se preradom poljoprivrednih proizvoda i podrumarstvom (vino). Na sjevernim padinama se nalazi i Simferopolj administrativni centar te autonomne republike. On je i glavni transportni centar sa mješovitom ekonomijom lake industrije i usluga. Kod naselja Naučnij nalazi se Krimska astrofizička opservatorija, jedna od najvećih astronomskih istraživačkih ustanova u Istočnoj Evropi. U toj regiji postoji velik broj kamenoloma, naročito krečnjaka i diorita. Za regiju je osobito važan turizam, u centrima; Jalta, Gurzuf, Alušta i Alupka. Lučki grad Sevastopolj služi kao baza i za ukrajinsku i rusku Crnomorsku flotu.
Historija
Prvi naseljenici Krima su najvjerojatnije bili Kimerijci koji su ga naselili oko 1000-e pne. U 7. vijeku pne. nomadski Skiti pokorili su sve krimske stepe, osim krajnjeg istoka, na kom se održalo Bosporsko Kraljevstvo na poluotoku Kerč, ono je došlo pod jak grčki utjecaj. Od 5. do 4. vijeka pne. pa nadalje, Grci su osnovali brojne kolonije duž obala Krima, od kojih su najvažnije bile Herson, koja se nalazila gdje danas leži moderni Sevastopolj i Pantikapaion, gdje danas leži grad Kerč. Te kolonije su počevši od 15. pne. potpale su pod vlast Rima, i uspješno se odhrvavale brojnim napadima nomadskih hordi sa istoka, koje su ipak ovladale stepskom unutrašnjošću.
U 10. vijeku na sve obalne krimske gradove polagao je pravo Vladimir Veliki vladar Kijevske Rusije, ali Kijev nije bio u mogućnosti da održi svoju vlast na Krimu. On je isprva pokleknuo pod Kipčacima a kasnije pod tatarskom Zlatnom Hordom. U 13. vijeku Genovežani osnovaju vlastite trgovačke kolonije duž krimskih obala, kojima upravljaju iz prijestolnice Kaffe (današnja Feodosija) koja dominira crnomorskom trgovinom. Početkom 14. vijeka islam se počeo rapidno širiti među tatarskim stanovništvom krimske unutrašnjosti, za vladavine kana Ozbega, najdugovječnijeg vladara Zlatne Horde, koji je i sam upravo tad konvertirao na islam. Krimski ostaci Zlatne Horde, vremenom su postali poznati kao Krimski kanat, koji od 1475. priznaje osmansku vlast. Iako je njihova moć dramatično oslabila od dana kad su sijali strah za mongolskih osvajanja, Tatari su često poduzimali pljačkaške pohode na Moskovsku kneževinu iz svoje prijestolnice Bahčisaraj na jugu Krima.
Osmansko Carstvo bilo je dominantna sila u regiji nekoliko stotina godina, ali se od kraja 17. vijeka i Petra Velikog, Rusko Carstvo počelo širiti preko svojih južnih granica. Tokom iduća dva vijeka, Rusija i Osmansko Carstvo sudjelovali su u čitavom nizu ratova za kontrolu crnomorskih obala. Jedan od tih sukoba, rat od 1768. do 1774., završio je potpisivanjem Kučukkainardžijskog mira (1774), njime je Rusiji ustupljena utvrda Kerč. Prema tom ugovoru, Krimski Kanat, stekao je formalnu nezavisnost (u stvarnosti je postao vazalna zemlja Rusije). Ni to stanje nije dugo potrajalo jer je 1783. carica Katarina Velika anektirala poluotok.
Regionalno rivalstvo između Rusije i Osmanskog carstva oko Krima, nastavilo je tinjati i nakon toga. Ono se ponovno razbukalo za Krimskog rata (1853. - 1856.), koji se proširio u širi evropski sukob, kad su se na osmansku stranu svrstale Francuska i Britanija. Anglo-francuski ekspedicioni korpus iskrcao se u septembru 1854. u Sevastopolju, ali kako nije imao teške artiljerije trebalo mu je godinu dana da natjera ruske snage na povlačenje iz Sevastopolja. Nakon tog rata mnogi Krimski Tatari (zbog otvorene kolaboracije) su prisilno raseljeni po drugim dijelovima Rusije.
Kad je revolucija iz 1917. dovela do raspada Ruskog Carstva, u nastalom metežu su Krimski Tatari proglasili Krim samostalnom demokratskom republikom. Pred sam kraj Ruskog građanskog rata (1918. - 1920.), Krim je postao posljednje uporište bjelogardejskih snaga, a njihov poraz značio je i kraj nezavisne krimske države. Nakon tog je poluotok reorganiziran kao Krimska Autonomna Sovjetska Socijalistička Republika u sastavu Ruske Sovjetske Federalne Socijalističke Republike, i kao takav je funkcionirao od 1921. do 1945.
Za vrijeme Drugog svjetskog rata najveći dio Krima je već od kraja 1941. do početka 1944. bio pod okupacijom jedinica Trećeg Reicha. Nakon oslobođenja poluotoka u maju 1944, nekih 200.000 Krimskih Tatara je prisilno deportirano u Sibir i republike centralne Azije, zbog optužbi za kolaboraciju sa nacistima tokom Drugog svjetskog rata.
Od 26. aprila 1954. Krim je dio Ukrajinske Sovjetske Socijalističke Republike. Tu odluku donio je tadašnji predsjednik SSSR-a Nikita Hruščov u povodu 300 godišnjice Perejaslavsog sporazuma, kojim je Ukrajina podpala pod rusku vlast. Krimski Tatari su pravno rehabilitirani 1967., ali im je i nadalje onemogućavan i otežavan povratak na Krim. Krajem 1980-ih i početkom 90-ih, u vrijeme kad se raspadao Sovjetski Savez, brojni Krimski Tatari iseljeni sa Krima, počeli su se vraćati, tako je njihov broj koji je 1989. bio oko 38.000 narastao na otprilike 300.000 na prijelazu u 21. vijek. U tim burnim vremenima lelujao se i pravni status Krima, jer je od 1991. još jedamput postao autonomna republika, ali taj put unutar Sovjetskog Saveza. No kad se Sovjetski Savez i formalno raspao u decembru iste godine, Krim je postao dio nove nezavisne Ukrajine.
Odnos između službenog Kijeva i Krima je izuzetno složen. Etnički Rusi čine većinu stanovništva Krima, a kratkotrajni pokret za nezavisnost od Ukrajine, koji se razbuktao 1994., doveo je do toga da je Kijev ukinuo funkciju predsjednika autonomne republike. Interesi Rusije na Krimu dodatno kompliciraju situaciju, kao i problemi oko Crnomorske vojne flote i korištenja baze u Sevastopolju. left|thumb|260px| Vila Latavičje gnijezdo iz [[1912. jedan od zaštitnih znakova Krima]] Budimpeštanski memorandum, koji su potpisali Rusija, Ukrajina, Sjedinjene Američke Države i Ujedinjeno Kraljevstvo u decembru 1994., obavezao je zemlje potpisnice da će poštovati zatečene (sovjetske) granice Ukrajine. Ukrajina se obavezala da će sve svoje zatečene zalihe nuklearnog oružja prenijeti u Rusiju na razgradnju i uništenje. Pitanje Crnomorske flote je riješeno tako, da je ona proporcionalno podjeljena između Ukrajine i Rusije. Rusiji je (uz potpisivanje Ugovora o prijateljstvu, suradnji i partnerstvu) omogućen zakup na lučke kapacitete u Sevastopolju do 1997. (uz mogućnost naknadnih produženja ugovora). Tako je Krim još jedamput dobio status ukrajinskog teritorija, a delikatna granična pitanja sa Rusijom i želje Ukrajine da se približi evropskim naizgled je su izmirene. Ipak je pokušaj Rusije da izgradi branu u Kerčkom prolazu izazvao je veliki diplomatski incident 2003., jer su to ukrajinski politički lideri okarakterizirali kao povredu ukrajinskog teritorijalnog integriteta.
thumb|280px| Administrativna podjela Krima, kakva je bila dok je bio [[Autonomna Republika Krim|Ukrajinska Autonomna Republika (oblast grada Sevastopolja bila je izdvojena i pod direktnom upravom Kijeva)]] Na početku 21. vijeka, kad se ukrajinska politička scena ustalasala takozvanom Narančastom revolucijom, većinsko rusko stanovništvo Krima oprijedijelilo se za Viktora Janukoviča i njegovu prorusku Partiju regija. Kad je Janukovič postao predsjednik 2010., on je produžio Rusiji zakup za luku u Sevastopolju do 2042., istovremeno je po tom sporazumu Rusiji dozvoljeno da drži 25 000 vojnika u Sevastopolju i par avio baza na Krimu. Nakon dugotrajnih protestnih akcija u Kijevu, Janukovič je februaru 2014. u strahu za vlastiti život pobjegao iz Kijeva, pa su demonstranti srušili njegovu vladu.
Nakon tog se politička atmosfera na Krimu počela radikalizirati, naoružane osobe bez jasno vidljivih oznaka kojim snagama pripadaju, zauzele su krimski parlament i druge važne državne institucije, a parlamentarci su sazvali hitnu sjednicu na kojoj su za premijera izbabrali Sergeja Aksjonova, lidera proruske Partije jedinstva za svog premjera. Istovremeno su organizirani i brojni mitinzi podrške proruskim političarima, ali i puno skromniji mitinzi Krimskih Tatara, koji su se uglavnom držali stare politike, daljnjih veza sa Ukrajinom. U martu je ruski predsjednik Vladimir Putin dobio odobrenje vlastitog parlamenta da pošalje ruske vojnike na Krim, ukoliko bi to trebalo da zaštite ruske stanovnike. U svega nekoliko dana ruske (zapravo jedinice bez ikakvih oznaka) i lokalne proruske snage preuzele su kontrolu nad cijelim poluotokom. S druge strane Krimski parlament jednoglasno je izgasao otcjepljenje od Ukrajine i udruživanje sa Ruskom Federacijom.
Referendum o statusu Krima održan je 16. marta 2014, iako ga je privremena vlada iz Kijeva proglasila neustavnim, a lideri krimskih Tatara pozvali svoje birače da ga bojkotiraju. Na referendumu je 97% glasalo za otcjepljenje od Ukrajine i udruživanje sa Rusijom, od 83.1% glasača koliko ih je izašlo na izbore. Rezeltate tog referenduma ne priznaje prijelazna (privremena) vlada iz Kijeva, kao ni Sjedinjene Američke Države i EU, koji su istovremeno uveli i neke oblike sankcija protiv pojedinih ruskih lidera i članova samoproglašene krimske vlade.
Dnjeprovski nacionalni univerzitet Olesa Hončara
Dnjeprovski nacionalni univerzitet Olesa Hončara (Дніпровський національний університет імені Олеся Гончара; Днепровский национальный университет имени Олеся Гончара; Nationale Oles-Hontschar-Universität Dnipro; Oles Honchar Dnipro National University) je jedna od vodećih institucija visokog obrazovanja u Ukrajini. Sjedište univerziteta nalazi se u Dnjeparu i osnovan je 1918. godine. Prva četiri fakulteta koji su otvoreni na univerzitetu bili su Fakultet istorije i lingvistike, Pravni fakultet, Medicinski fakultet i Fizičko-matematički fakultet.
La Picota, Comondú
La Picota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Olza, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 662 m.
Geismar
Gajsmar je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.238 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061035.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Gajsmar se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 210 metara. Površina opštine iznosi 19,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.238 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Bukovje (Brežice, Slovenija)
Bukovje je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Bukovje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Bukovje je imalo 63 stanovnika.
Brvi
Brvi je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Brvi se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Etnički sastav
1991. godina:
Tancolol, Tanlajás
Tancolol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanlajás.