cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Indie pop
Indie pop je žanr alternativnog rocka koji je nastao u Ujedinjenom Kraljevstvu 1980-ih. Termin indie se koristio za bendove koji su izdavali za nezavisne izdavačke kuće, ali 1980-ih doaze na scenu rock bendovi s pop usmjerenjem. Preferiraju jednostavan zvuk gitare umjesto preproduciranog synth popa tog vremena. Krajem 1980-ih indie bendovi u Ujedinjenom Kraljevstu se sve više okreću rock zvuku, dok se drugi okreču zveckajućem zvuku gitara, popularnom oko 1986, na koji su utjecali bendovi kao što su The Pasteles i The Shop Assistants. Ovdje se dogodila podjela na indie pop, i indie rock na kojeg su više utjecali američki bendovi.
Copăcești, Ruginești
Copăcești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Ruginești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 831 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Žubrinci
Žubrinci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Bosiljevo, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 26 stanovnika te 9 obiteljskih kućanstava.
Franklin County, Washington
je okrug u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 78.163, što je 28.816 (58,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kosmos-1823
Kosmos-1823 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1823 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 20. februara 1987. Raketa-nosač F-2 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 700 kilograma. Kosmos-1823 je bio geodetski satelit.
Kosmos-1822
Kosmos-1822 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1822 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. februara 1987. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 12000 kilograma. Kosmos-1822 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Morelia, La Trinitaria
Morelia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 744 m.
Ca' Martini, Treviso
Ca' Martini je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
El Derramadero (razvrstavanje)
El Derramadero ima više značenja:
Llano de Amuzgos, San Pedro Amuzgos
Llano de Amuzgos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Amuzgos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 514 m.
El Rosario, Rancho, El Llano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2015 m.
Heritage (film, 1935)
Heritage je australijski crno-bijeli historijski film snimljen 1935. godine. Radnja je smještena na kraj 18. i početak 19. vijeka, odnosno prve decenije postojanja britanske kolonije Novi Južni Vels. Protagonist, čiji lik tumači Franklyn Bennett, je mladi kočijaš koji se zaljubi u irsku imigranticu (čiji lik tumači Peggy Maguire), ali koji se zbog porodične časti mora oženiti za svoju zaručnicu (koju glumi Margot Rhys). Heritage je Chauvel originalno osmislio kao veliki filmski ep koji je trebao prikazati vijek i pol historije Australije; iako mu je u projektu pomogla tadašnja australijska vlada, izuzetno nizak budžet je doveo do toga da se tek snimi epilog smješten u (tada) suvremeno doba sa potomcima glavnih protagonista. Heritage je, prema navodima australijskih medija, imao solidnu gledanost, ali se sumnja da je svom autoru uspio vratiti uložena sredstva.
Amaxac, Coxcatlán
Amaxac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Coxcatlán.
Neu Wulmstorf
je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 20.557 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Harburg Noj Vulmstorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 – 125 metara. Površina opštine iznosi 56,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 20.557 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 366 stanovnika/km².
Five Came Back
Five Came Back je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1939. godine u režiji Johna Farrowa. Po žanru je mješavina drame i pustolovnog filma, a protagonisti su putnici i članovi posade aviona koji se srušio u južnoameričkoj džungli. Radnja prikazuje njihove napore da prežive. Snimljen s niskim budžetom, odnosno u B-produkciji, Five Came Back je svejedno oduševio kritičare, ali i sam Hollywood, te je zahvaljujući njemu Farrow dobio priliku da snima A-filmove. Posebne su dobio scenario, odnosno dijalozi i vrlo dobro napisani i uvjerljivi likovi.
Godine 1948. je u Meksiku snimljen remake pod naslovom Los que volvieron, a 1956. hollywoodski remake pod naslovom Back from Eternity, koji je također režirao Farrow. Godine 1967. je scenario The Galileo Seven, epizode TV-serije Zvjezdane staze, bio inspiriran ovim filmom.
Uloge
Casey Johnson je jedini danas živući član glumačke postave.
Los Altos (razvrstavanje)
Los Altos ima više značenja:
Kovači (Živinice)
Kovači su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Živinice koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 794 stanovnika.
Katon Mlađi
Marko Porcije Katon Utički (Marcus Porcius Cato Uticensis, Rim, 95. pne. – Utika, april 46. pne.), poznatiji kao Katon Mlađi (Cato Minor) bio je rimski političar i državnik, poznat kao sljedbenik stoičke filozofije. Slično kao i njegov znameniti pradjed Katon Stariji je bio poznat po tvrdoglavosti i promicanju tradicionalnih konzervativnih rimskih vrijednosti, čestitosti, odbijanju primanja mita i ogorčenošću široko rasprostranjenom korupcijom u Rimu njegovog doba. Kao jedan od vođa optimata je bio dugogodišnji glavni suparnik Julija Cezara, protiv koga se na kraju borio i u građanskom ratu. Njegovo samoubistvo nakon poraza u bitci kod Tapsa se često naziva simboličkim krajem Rimske Republike.
Kent, Washington
Kent je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 92.411 stanovnika.
Billy Hamilton (igrač bejzbola)
thumb|desno|Billy Hamilton na [[bejzbol karta|bejzbol karti Goodwin & Company 1887-1890 (Old Judge (N172)).]]
William Robert "Sliding Billy" Hamilton (Newark (New Jersey), New Jersey, 16.2. 1866. - 15.12. ili16.12.], [[1940.) bio ja američki profesionalni igrač bejzbola iz 19. vijeka. Poznat je po cijelom nizu ofanzivnih rekorda koji do dan-danas nisu nadmašeni u MLB.
Poznat po nadimku "Sliding Billy", Hamilton je svoj veliki debi imao u ligi American Association sa Kansas City Cowboysima 1888. a sljedeće godine se etablirao s nizom impresivnih statistika. Godine 1890. se priključio [[Philadelphia Philliesima]] u National League. Kao igrač Philliesa je postigao 198 runova u sezoni, što predstavlja rekord koji dan-danas nije nadmašen.
Godine 1896. je prešao u Boston Beaneaters i kod njih ostao sve do kraja karijere 1901. godine.
U karijeri je ukupno imao 1591 utakmica; tamo je napravio 912 ukradenih baza, prosjek udarac .344 i 1690 runova.
Godine 1961. je izabran u Bejzbolsku Halu slavnih.
El Derrumbadero (razvrstavanje)
El Derrumbadero ima više značenja:
El Padre Juan, San Juan de los Lagos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1755 m.
Miroslav Šeparović
Šeparović, rodom iz Blata na otoku Korčula, je 1981. diplomirao na Pravnom fakultetu u Zagrebu. Karijeru je započeo kao pravnik u zagrebačkoj Vinariji, potom nastavio u Vojnom građevinskom institutu Prečko, prije nego što je 1984. imenovan za suca Općinskog suda u Zagrebu. Godine 1989. se zaposlio u Republičkom sekretarijatu pravosuđa SR Hrvatske, budućem Ministarstvu pravosuđa, na čije je čelo imenovan 1995. u Valentićevoj vladi. Godine 1998. je imenovan za načelnika Hrvatske izvještajne službe (HIS) i zamjenika predstojnika Ureda za nacionalnu sugurnost (UNS). Nakon poraza HDZ na izborima 2000. je započeo privatnu praksu kao odvjetnik. Njegov najpoznatiji klijent je bio general Mladen Markač, koga je branio na Haškom sudu.
Polo, Missouri
Polo je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 575, što je 7 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Neubörger
Nojberger je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Emsland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.578 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3454037.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Emsland Nojberger se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Emsland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 16 metara. Površina opštine iznosi 16,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.578 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 96 stanovnika/km².
Visoka škola Bristol (Massachusetts)
Visoka škola Bristol je javna dvogodišnja institucija visokog obrazovanja (koledž) u Fall Riveru u okrugu Bristol u američkoj saveznoj državi Massachusetts. Institucija je osnovana u decembru 1965. godine i danas je pohađa oko 11,111 redovnih studenata većinom iz samog okruga Bristol.
Živković Kosa
Živković Kosa je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Vojnić, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 164 stanovnika te 53 obiteljskih kućanstava.
Zlatko Vitez
Zlatko Vitez (Varaždin, 22. lipnja 1950.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac. Od 1994. do 1995. je služio kao ministar kulture u HDZ-ovoj Nikice Valentića.
Nagrade
1997. je dobio godišnju nagradu Vladimir Nazor za kazališnu umjetnost.
Al Bāţil, Abs
Al Bāţil je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah u okrugu Abs.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Santa Lucía, Encarnación de Díaz
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1982 m.
Kosmos-1824
Kosmos-1824 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1824 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 26. februara 1987. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 700 kilograma. Kosmos-1824 je bio osmatrački satelit.
Los Alvarado (razvrstavanje)
Los Alvarado ima više značenja:
Ferenc II Rákóczi
Ferenc II Rákóczi (Borša, 27. mart 1676. - Tekirdağ, 8. april 1735.), bio je transilvanijski knez (vladao od 1704. do 1711.) i vođa bune 1703. - 1711. protiv Habsburgovaca u Ugarskoj.
Biografija
Rođen je u aristokratskoj porodici, kao dijete transilvanijskog kneza Ferenca Rákóczija i Jelene Zrinski, kćeri Petra Zrinskog. Odgajan je u duhu ugarskog nacionalizma i oštrog suprostavljanja vladavini Habsburgovaca.
Kad mu se majka, nakon očeve smrti 1676. preudala 1678. za Imre Thökölya, preselio se sa njom u njegov zamak Mukačevo. I očuh je bio protivnik Habsburgovaca, čak je poveo i bunu, a majka je tri godine uspješno branila zamak. Kad se nakraju - 1688. predala, odvedena je je u zatočeništvo, a mali Ferenc u Beč, pa zatim u Češku na preodgoj kod jezuita.
Nakon dvije godine provedene u egzilu u Poljskoj, vratio se 1703. da se stavi na čelo seljačke bune poznate i kao Kurucki ustanak. Rákóczi je objavio manifest kojim je pozvao sve ugarske i hrvatske feudalce da se uključe u ustanak, ali se hrvatski feudalci nisu odazvali. Ustanici su na početku postigli značajne pobjede, ali im je anglo-austrijska pobjeda u Bitci kod Blenheima 1704. pokopala sve nade u pomoć iz Francuske i uspjeh u borbi, iako su se borbe po Ugarskoj nastavile sve do 1711.
U međuvremenu su Transilvanci oduševljeni Rákóczijem proglasili nezavisnost, i izabrali ga za kneza 6. jula 1704. Rezultat tog čina bio je pokapanje svih nada u neki mogući kompromis sa carem Leopoldom I, koji je također bio ugarski kralj.
Kako ruskog cara Petra Velikog za borbu protiv Habsburgovaca, a njegovi seljački ustanici pretrpjeli su čitav niz teških poraza, on je 21. februara 1711. pobjegao iz zemlje. Njegovi suborci su jedan po jedan položili oružje i svega nekoliko mjeseci kasnije potpisali Satmarski mir i zakleli se na vjernost Leopoldu i Habsburzima.
Nasuprot njima Rákóczi nikad nije pristao na njega, nego je tražio moguće saveznike za nastavak borbe po Poljskoj i Francuskoj. Na poziv sultana da mu pomogne organizirati vojsku protiv Austrijanaca, otišao 1717. u Istanbul.
Ali je sultan nakraju odustao od te ideje, a Rákóczi je ostatak svog života proživio u egzilu u Turskoj.
Los Pobres, San Pedro Amuzgos
Los Pobres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Amuzgos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
Klodija
thumb|200px|Clodia u "Promptuarii Iconum Insigniorum "
Klodija (Clodia, cca. 95. pne. ili 94. pne. - ?), rođena kao Klaudija Pulhra Prima (Claudia Pulchra Prima), odnosno Klaudija Starija (Claudia Maior), te također poznata kao Klodija Metelova (Clodia Metelli) bila je rimska plemkinja iz 1. vijeka pne. poznata po skandaloznom privatnom životu.
Rođena je kao kći patricijskog političara Apija Klaudija Pulhera i Cecilije Metele Balearike. Iako je bila žena, stekla je solidno obrazovanje, naučivši grčki i dobro se upoznavši sa filozofijom. U slobodno je vrijeme pisala i poeziju.
Izvori
Katul je neke od svojih najpoznatijih pjesama posvetio nevjernoj ženi po imenu Lezbija. Od sredine 2. vijeka n.e. se zahvaljujući rimskom piscu Apuleju ustanovila tradicija prema kojoj je Lezbija bila upravo Klodija.
Klodija se osim toga pojavljuje kao lik u:
El Descanso (razvrstavanje)
El Descanso ima više značenja:
Kabre
mini|desno|250px|Narodni ples Kabre je naziv za pleme koje živi u sjeveroistočnom Togu i broji oko 225.000 pripadnika.
Garfield County, Washington
je okrug u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 2.266, što je 131 (-5,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Terzana, Ferrara
Terzana je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Suha (Živinice)
Suha je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Živinice koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.802 stanovnika.
Terzana, Ferrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Lewis Milestone
Lewis Milestone, rođen kao Leib ili Leiv Miljštejn (Lev Milștein; Лейб Мильштейн; 30. septembar 1895 - 25. septembar 1980) bio je američki filmski režiser rodom iz današnje Moldove, najpoznatiji kao tvorac znamenitog antiratnog filma Na Zapadu ništa novo i jedan od prvih dobitnika Oscara za najbolju režiju.
Biografija
Milestone je rođen u židovskoj obitelji u Kišinjevu u Besarabiji, koja je tada bila dio Ruskog Carstva. Godine 1912. je zajedno s njom emigrirao u Ameriku. Uzdržavao se nizom slabo plaćenih poslova prije nego što je nakon izbijanja prvog svjetskog rata prijavio u američku vojsku gdje je raspoređen u rod veze. Tamo je otkrio filmski talent kada mu je povjeren posao pomoćnika režisera filma za obuku novih vojnika. Nakon izlaska iz vojske 1919. godine je konačno dobio i američko državljanstvo.
Tada je otišao u Hollywood, gdje je prvo radio kao montažer, a poslije kao pomoćnik redatelja. Howard Hughes ga je promaknuo u redatelja, a za jedan od svojih prvih filmova iz 1928., Dva arapska viteza, je osvojio Oscara za režiju. Režirao je i  Reket, jedan od prvih gangsterskih filmova, a poslije je pomogao Hughesu da režira scene svoje avijacijske sage Hell's Angels, za što mu nisu bile pripisane nikakve zasluge.
Milestone je svog drugog Oscara dobio za film Na zapadu ništa novo, adaptaciju znamenitog antiratnog romana Ericha Marie Remarquea. Njegov sljedeći film,  Naslovna strana, bila je adaptacija kazališnog komada Bena Hechta i Charlesa MacArthura, što mu je donijelo još jednu nominaciju za Oscara.
Milestone nije više ponovio takve uspjehe, iako je zadržao reputaciju jednog od najpouzdanijih hollywoodskih filmaša, a posebno su se isticale njegove vještine u korištenju različitih tehnika osvjetljenja. Za vrijeme drugog svjetskog rata je snimio još jedan zapaženi ratni film A Walk in the Sun, ali i The North Star koji mu je zbog pro-sovjetskog sadržaja nakon završetka rata i početka makartističke histerije priskrbio reputaciju optužbe za komunizam. Milestone je neko vrijeme, suočen sa crnom listom, razmišljao da nastavi karijeru u Europi, ali je umjesto toga odlučio optužbe za komunizam ukloniti džingoističkim ratnim filmovima. 1950-ih je neko vrijeme proveo u Europi prije nego što se vratio u SAD. Posljednji film mu je bila ambiciozni spektakl  Pobuna na brodu Bounty, a koga je obilježilo traumatično snimanje i sukobi s glavnim glumcem Marlonom Brandom. Milestone je posljednja desetljeća života proveo nastojeći studio Universal nagovoriti da izda integralnu, necenzuriranu verziju Na Zapadu ništa novo, a što je napravljeno tek godinama nakon njegove smrti.
Alžir
Alžir (arapski: الجزائر ), (zvanično: Narodna Demokratska Republika Alžir) je država u sjevernoj Africi na Mediteranu između Maroka i Tunisa. Ukupna površina države je 2.381.740 kvadratnih kilometara. Glavni grad države je Alžir, dok između ostalih važnih gradova treba napomenuti Oran i Konstantin. Ukupno stanovništvo Alžira je 32.818.500. Od tih, 99% su domaći muslimani (Arapsko-berbersko stanovništvo) a od 1% ostalih, većina su Francuzi. Alžir je također jedan od glavnih izvoznika nafte i prirodnog gasa u području.i bele su rase(koza I'm je bela
Geografija
Rijetko naseljena i neplodna Sahara zauzima više od 90% alžirskog teritorija. Važna je prvenstveno zbog bogatih nalazišta nafte i zemnog plina. Na jugoistoku prelazi u Hogarske planine u kojima se nalazi najviši vrh zemlje, 2918 m visoki Tahat. Klima Alžira je suha i vruća, mada je obalska klima blaga, a zime u planinskim predjelima mogu biti oštre.
Alžir (Algiers), Oran, i Konstantin (Constantine) su najveći gradovi.
Stanovništvo
Oko 80% stanovnika su Arapi, 18% Berberi, te Francuzi i Jevreji. Islam ispovjeda 99% stanovnika, a ostali su većinom Kršćani.
Etničke grupe Alžira
Etničke grupe Alžira: 34,373,000 stanovnika; UN Country Population, 2008). Oko 40 naroda . • 4
Istorija
mini|lijevo|Doček francuskog maršala Randona [[1857. u gradu Alžiru]] Domorodačko berbersko stanovništvo Alžira je bilo pod stranom vlašću 3000 godina. Feničani (1000. pne.) i Rimljani (200. pne.) su bili najznačajniji starovjekovni vladari, sve do dolaska Arapa u 8. vijeku. Ipak, osvajanja nisu bila jednosmjerna; u srednjem vijeku berberska dinastija Fatimida, porijeklom iz Magreba, preuzela je vlast nad Egiptom, mada je ubrzo napustila Sjevernu Afriku.
Alžir su u Otomansko Carstvo uvrstili Kair ad Din i njegov brat Aruj koji su Alžirsku obalu koristili kao bazu za piratske pohode. Njihova aktivnost je vrhunac dostigla 1600-ih godina, a kasnije se piratska baza seli u libijski Tripoli. Pod izgovorom uvrede njihovog konzula, Francuzi su izvršili invaziju na Alžir (Algiers) 1830. godine. Ipak, žestok otpor od ljudi kao što je Emir Abdelkader usporili su osvajanje Alžira koje je tehnički dovršeno tek početkom 20. vijeka.
Francuzi su u međuvremenu uvrstili Alžir u integralni dio Francuske i taj status je trajao do kolapsa Četvrte Republike. Oko 1500 000, Alziraca je streljano. Desetine hiljada doseljenika iz Francuske, Italije, Španije i Malte je došlo u Alžirsku primorsku ravnicu gdje su osnivali farme i zauzimali najbolje dijelove alžirskih gradova, koristeći francusku vladavinu i njenu konfiskaciju javnog zemljišta. Ljudi evropskog porijekla u Alžiru (tzv. pied-noiri) zajedno s lokalnim Jevrejima su bili punopravni državljani Francuske od druge polovine 19. vijeka, za razliku od velike većine alžirskih muslimana koji su ostali izvan francuskog zakona i nisu imali ni francusko državljanstvo ni pravo glasa. Tkanje alžirskog društva je bilo napeto do pucanja u ovom periodu: pismenost je masovno opadala, dok se zbog konfiskacija zemlje većina stanovništva sve više uzbunjivala.
Žutnica
Žutnica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Krapine, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 283 stanovnika te 78 obiteljskih kućanstava.
Alžir
Istorija
Godine 1954. Front nacionalnog oslobođenja (FLN) je započeo gerilski Alžirski rat za nezavisnost i nakon osam godina urbanog i ruralnog ratovanja uspjeli su 1962. izgurati Francuze. Većina od 1,025.000 pieds-noira, kao i 91.000 harkija (pro-francuskih muslimana), ili oko 10% stanovništva Alžira je 1962. pobjeglo iz Alžira u Francusku, za samo nekoliko mjeseci.
Prvi alžirski predsednik, vođa FLN-a, Ahmed Ben Bela, bio je zbačen 1965. od strane Huarija Bumediena, svog nekadašnjeg saveznika i ministra obrane. Alžir je potom bio relativno stabilan narednih skoro 25 godina, pod višestranačkim socijalizmom Bumediena i njegovih nasljednika.
Tokom 1990-ih Alžir je zapao u krvavi građanski rat jer je vojska spriječila islamističku političku partiju, Islamski front spasa, da preuzme vlast nakon prvih višestranačkih izbora. Više od 100.000 ljudi je pobijeno, često u ničim izazvanim masakrima civila, od strane gerilskih grupa poput Oružane islamske grupe.
Politika
Na čelu države je predsjednik republike, čiji mandat traje 5 godina, i može biti reizabran jedanput. Alžir ima univerzalno pravo glasa. Predsjednik je na čelu Savjeta ministara, i Visokog sigurosnog savjeta. On postavlja premijera koji je na čelu vlade, dok premijer postavlja Savet ministara.
Alžirski parlament je dvodomni, sastavljen od donjeg doma, Nacionalnog narodnog vijeća (APN), sa 380 članova i gornjeg doma, Nacionalnog savjeta, sa 144 člana. APN se bira na svakih 5 godina.
Pokrajine
mini|desno|Karta Alžira s označenim pokrajinama Alžir se sastoji od 48 vilajeta ili pokrajina:
Gradovi
mini|250px|left|Glavni grad [[Alžir (grad)|Alžir]]
Demografija
Oko 90% Alžirca živi u sjevernim, priobalnim dijelovima Alžira, ali oko 1,500.000 Beduina živi na jugu u pustinji. Miješana berberska i arapska populacija je uglavnom islamske vjeroispovijesti (99%); ostale religije su zastupljene samo u ekstremno malim grupama, uglavnom sačinjenim od stranaca.
Jezik
Zvanični jezik je Arapski, maternji jezik za oko 80% populacije, koja koristi dijalekatsku formu "Dardža" ("Darja"); ostalih otprilike 20% govori berberske jezike poput Kabile, (Kabyle), Čauia (Chaouia), Tamahaka (Tamahaq), osim jedne oaze, Tabelbala, gdje se govori dijalekt jezika Songaj (Songhay). Dosta ljudi govori francuski, ali to je jezik koji se mahom uči u školama, a vrlo rijetko je maternji jezik.
Religija
mini|desno|250px|Bazilika Majke Božje Afričke u gradu Algeru.
Vjeroispovijed gotovo svih Alžiraca je sunitski Islam koji je i državna religija. Službene statistike govore da od svih Alžirca, 99% su muslimani. Nesunitski muslimani u Alžiru su ibadi, kojih je 200 tisuća, a žive u dolini M'zab u Pokrajini Gardaja. No, ateisti i ostali bez vjere nisu uračunati u statistikama.
Alžir je nekada imao važnu židovsku zajednicu sve do 1960-ih. Skoro cijela zajednica je iselila nakon što se Alžir osamostalio. Mali dijel Židova je ostao živjeti u Alžiru.
Ekonomija
mini|desno|Ministarstvo financija mini|desno|[[Luka Bedžaja]] Sektor ugljikovodika je potpora ekonomije, učestvujući sa 60% u budžetu, 30% u BDP-u i s preko 95% u zaradi od izvoza. Alžir je deveti u svijetu po rezervama prirodnog plina i četvrti je u svijetu po izvozu plina; 16. je po rezervama nafte.
Ekonomija Alžira predstavlja nacionalno gospodarstvo Alžirske Narodne Demokratske Republike. Do danas su nafta i zemni plin najznačajniji izvozni proizvodi za gospodarstvo Alžira. Rezerve tih energenata uglavnom se nalaze u istočnoj Sahari dok je alžirska Vlada tijekom 1980-ih smanjila njihov izvoz čime je usporeno iscrpljivanje. Izvoz je opet povećan 1990-ih godina.
Od ostalih značajnjih izvoznih proizvoda tu su stoka (ovce, volovi i konji) i stočni proizvodi (vuna i koža), vino, žitarice (raž, ječam, zob), voće (uglavnom smokve i grožđe) i povrće, sjemenje, esparto trava, ulje i biljni ekstrakti (prvenstveno maslinovo ulje), željezna ruda, cink, fosfati, drvo, pluto i duhan. Paradoksalno je da Alžir unatoč tome što izvozi vunu, također vunu i uvozi te uvoz vune premašuje izvoz.
Alžir uglavnom uvozi strojeve, šećer, kavu, metalne proizvode svih vrsta i odjeću. Najviše se uvozi iz SAD-a, čak 20,6 %.
Kroz povijest, alžirsko gospodarstvo je prolazilo razdoblje planskog gospodarstva (od 1962. do 1978.), zatim razdoblje krize i restrukturiranja (1978. - 1987.) da bi nakon privatizacijske krize (1988. - 1993.) uslijedilo razdoblje tranzicije na tržišnu ekonomiju (1994. - 2000.). Tijekom planskog gospodarstva, Alžir je nacionalizirao ključne sektore nacionalne privrede (naftna industrija, rudnici, strane osiguravateljske kuće). Također, izvršena je i agrarna reforma. Razlog razdoblja krize krajem 1970-ih i tijekom 1980-ih bio je naftni šok zbog kojeg su cijene nafte pale za 40 %. To je uništilo alžirske iluzije da zemlja razvije jaku industriju u različitim segmentima te je pokazalo koliko je ranjiv gotovo pa jedini snažan industrijski sektor u Alžiru, industrija nafte. Tijekom tranzicijskog razdoblja došlo je do liberalizacije cijena i vanjske trgovine te reprogramiranja vanjskog duga.
Alžir ima velike vanjske dugove. Financijski i ekonomski indikatori su se popravili sredinom 1990-ih, dijelom zbog politike reformi podržanih od strane MMF-a, i reprograma duga Pariškom klubu. Alžirske financije su imale koristi tokom 2000. i 2001. od privremenog skoka cijena nafte i čvrste državne fiskalne politike, što je dovelo do velikog rasta trgovinskog suficita, rekordno visokih deviznih rezervi, i redukcije vanjskog duga. Konstantni vladini napori da razvije raznovrsnost ekonomije privlačenjem stranih i domaćih investicija izvan energetskog sektora su imali malo uspjeha u smanjivanju visoke nezaposlenosti i unapređenju životnog standarda. Godine 2001. vlada je potpisala sporazum sa Evropskom unijom koji bi trebalo sniziti takse i povećati trgovinu.
Clear Lake, Pierce County, Washington
Klir Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.419.
Karl Dönitz
Karl Dönitz (Berlin, 16. rujna 1891. — Aumühle, 24. prosinca 1980.) je bio zapovjednik podmornice u Prvom svjetskom ratu, u Drugom svjetskom ratu zapovjednik podmorničke flote i admiral flote, a nakon samoubojstva Adolfa Hitlera postao je posljednji predsjednik Trećeg Reicha. S te je pozicije vodio i kratkotrajnu Flensburšku vladu te je onemogućio nekim visokorangiranim nacistima skrivanje pod njegovom upravom.
Rani život
Karl Dönitz je rođen u mjestu Grünau kraj Berlina 16. rujna 1891. godine. Njegov otac, Emil Dönitz, je bio inženjer optike. Gimnaziju završava 1910. godine u Weimaru. Školovanje nastavlja u vojno-pomorskim školama. Od 1. travnja 1910. godine do 31. ožujka 1911. godine stažira na jednoj krstarici. Dana 1. listopada 1912. godine službeno stupa u Njemačku ratnu mornaricu na lakoj krtarici SMS Breslau. Prije početka Prvog svjetskog rata laka krstarica Breslau i bojni krstaš SMS Goeben poslani su na Sredozemno more gdje su formirali Njemačku sredozemnu eskadru. thumb|150px|left|Željezni križ II. reda
Prvi svjetski rat
Na početku Prvog svjetskog rata Goeben i Breslau su pod zapovjedništvom admirala Wilhelma Souchona djelovali u Sredozemnom i Crnom moru. Ti su brodovi kasnije predani Turskoj ratnoj mornarici, dok je njemačka posada zadržana.
Laka krstarica Breslau je uspješno krstarila Crnim morem sve do srpnja 1915. godine, kada je naišla na morsku minu. Za vrijeme remonta broda Dönitz je u službi u zrakoplovstvu kao repni strijelac i izviđač.
U prosincu 1916. godine Dönitz se vraća u Njemačku gdje završava podmornički tečaj za časnike. Od 17. siječnja 1917. godine je na službi kao torpedni časnik na podmornici U-39. Dana 28. veljače 1918. godine postaje zapovjednik stare podmornice UC-27. Djelujući u Sredozemnom moru prvo potapa transportni parobrod, a nakon toga talijanski trgovački brod težine 5000 tona. U rujnu 1918. godine preuzima zapovjedništvo nad novom podmornicom UB-68. Prilikom napada na jedan saveznički konvoj 4. listopada 1918. godine potapa transportni brod od 3883 tona, no zbog mehaničke greške na podmornici, Dönitz je potopio svoju podmornicu i sa posadom bio zarobljen od strane engleskih mornara.
Nakon zarobljivanja Dönitz se nalazio u logoru za vojne zarobljenike. U srpnju 1919. godine vraća se u Njemačku i prijavljuje u ratnu mornaricu.
Olikovan je Željeznim križom I. i II. reda.
Međuratno razdoblje
Po uvjetima Versajskog mirovnog sporazuma, Njemačkoj je zabranjeno posjedovanje podmornica i 1. ožujka 1920. godine Dönitz je postavljen za zapovjednika torpiljarke T-157. Od 1923. godine je u inspekciji za minsko-torpedno oružje u Kielu. Sudjelovao je u razradi novog plana dubinske bombe. Na jesen 1924. godine je prebačen u ratnu mornaricu, gdje Dönitz sudjeluje u izradi novog vojno-pomorskog zakona. Nakon jednog skandala prebačen je na zastarjelu laku krstaricu koja se nalazila u Baltičkom moru. Krajem 1930. godine Dönitz je premješten u stožer na Sjevernom moru, gdje mu je glavni posao bio unutarnja sigurnost i borba protiv komunističke ideologije u floti. thumb|250px|[[Erich Raeder, Dönitzov nardeđeni]] Nakon dolaska NSDAP-a i nacista na vlast 1933. godine, Dönitz postaje kapetan fregate. Tijekom 1933/34. izvršava podužu međunarodnu plovidbu, posjetivši Maltu, Indiju, Šri Lanku, Javu, Singapur i druge države i otoke. Kako bi usavršio engleski jezik, Dönitz je 1934. godine poslan u Veliku Britaniju. Po povratku iz Velike Britanije, 1. listopada 1934. godine preuzima zapovjedništvo nad jednom lakom krstaricom. Dana 1. veljače 1935. godine Adolf Hitler izdaje naredbu da se krene sa izgradnjom podmornica, a u ožujku jednostrano objavljuje prestanak poštivanja uvjeta zadanih Versajskim ugovorom.
Karl Dönitz je bio jedan od malobrojnih viših časnika u floti privrženih nacistima. Kad kod je držao govore mladim mornarima obvezno je spominjao i Hitlera i to u pozitivnom smislu. Pred publikom u Berlinu je izjavio da Hitler može sve predvidjeti i nikad ne pravi pogrešnu procjenu situacije kao i da su ostali ljudi naspram njega samo obični crvi. Sa druge strane, Führer je imao neograničeno povjerenje u Dönitza. Dana 6. lipnja 1935. godine Dönitz je postavljen za zapovjednika tek osnovane podmorničke flote. Vrhovno zapovjedništvo ratne mornarice, a i sam admiral Erich Raeder, se nisu miješali u poslove oko podmorničke flote i dali su Dönitzu potpunu slobodu djelovanja. Na mjestu zapovjednika podmorničke flote on je bio odgovoran za taktiku napada podmornica, posebno na uvježbavanju posada za grupne napade. Do početka Drugog svjetskog rata Dönitz je uspio stvoriti relativno jaku podmorničku flotu sa dobro uvježbanim posadama. Između Raedera i Dönitza je došlo do konflikta pošto je Dönitz tvrdio da se budući pomorski rat može dobiti samo sa velikim brojem podmornica bez upotrebe većih površinskih brodova, što je Raeder negirao.
Drugi svjetski rat
Na početku Drugog svjetskog rata, Dönitz je imao na raspolaganju samo 57 podmornica od kojih su 22 bile sposobne za ratovanje na Atlantskom oceanu. Podmornice su započele rat sa uspjehom i samo u prvom mjesecu rata potopile su savezničke brodove težine 175 000 tona. Karl Dönitz je osobno napravio plan uspjele operacije prodora u glavnu britansku mornaričku bazu Scapa Flow, gdje je podmornica U-47 pod zapovjedništvom Günthera Priena potopila bojni brod HMS Royal Oak. On je izrazio neslaganje prilikom izrade plana za napad na Norvešku, smatrajući da je osnovna uloga podmorničke flote napad na trgovačke brodove na glavnim pomorskim putevima, a ne čekanje u blizini Norveške obale. Dana 21. travnja 1940. godine odlikovan je Viteškim križom. Nakon kapitulacije Francuske, Dönitz dobiva baze za podmornice na njezinoj obali. Tonaža potopljenih brodova počela je rasti i dostigla 353 407 tona do listopada 1940. godine. U kolovozu 1940. godine, radi lakšeg zapovjedanja, Dönitz premješta svoj stožer u Pariz. Pred kraj 1940. godine Njemačke podmornice su praktično postavile Veliku Britaniju u bezizlazan položaj: tonaža potopljenih brodova nadvisivala je tonažu novonapravljenih brodova. Dönitz je do kraja 1940. uspio povećati izgradnju podmornica od 2 na 6 mjesečno. thumb|left|220px|Zastava Kriegsmarinea Karl Dönitz je uživao veliku popularnost među podmorničarima. Osobno je dočekivao svaku podmornicu koja se vraćala u bazu i pozdravljao i razgovarao sa posadom, a također je i uredio za podmorničare najbolje smeštaje za odmor i spavanje. Među časnicima podmorničke flote Dönitz je imao nadimke "Papa Karl" i "Lav".
Tijekom 1941. godine Njemačka podmornička flota postigla je ogromne uspjehe (preko 3 000 000 tona potopljenih brodova) i postavila Veliku Britaniju pred najvećim iskušenjem. Nakon ulaska Sjedinjenih Američkih Država u rat, Dönitz 15. siječnja 1942. godine izdaje zapovijed da se potapaju i američki brodovi. Samo u siječnju 1942. godine potopljena su 303 broda sa 330 000 tona težine. Nakon ostavke admirala Raedera, podržan od Alberta Speera i Hitlerovog vojnopomorskog ađutanta, 30. siječnja 1943. godine Dönitz postaje zapovjednik Kriegsmarinea (Oberbefehlshaber der Kriegsmarine).
Po dolasku na čelo flote proveo je čistku u stožeru svih viših časnika koji su bili istomišljenici sa Raederom. Dönitz se suprotstavio Hitleru, kada je htio rasformirati flotu površinskih brodova (odluka se odnosila samo na velike površinske brodove). Iako je postao admiral flote, prioritet mu je i dalje ostao zapovjedništvo nad podmorničkom flotom. Početkom 1943. godine podmornice su ponovo zabilježile velike uspjehe potopivši Saveznicima brodove u težini od 627 000 tona. Dana 6. travnja 1943. godine dobiva hrastovo lišće za Viteški križ. Međutim već sljedećeg mjeseca situacija u borbi za Atlantik se preokrenula u korist Saveznika. U svibnju Saveznici povećavaju aktivnost u borbi protiv podmornica i uspijevaju uništiti čak 41 njemačku podmornicu tog mjeseca. Gubici u svibnju su natjerali admirala Dönitza da povuče svoje podmornice sa centralnog Alantika. U periodu lipanj-kolovoz situacija je ostala ista, pri potapanju 60 savezničkih brodova Nijemci su izgubili 79 podmornica. Nakon Savezničkog desanta na obale Francuske, Dönitz je pripremio nekoliko podmorničkih napada na brodove u La Mancheu u kojima je potopljeno 5 eskortnih brodova, 12 velikih transportnih brodova i 4 desantna broda uz gubitak od 82 podmornice. Krajnja bilanca rata za Atlantik bio je poraz njemačkih podmornica. Od 820 podmornica koje su djelovale na Atlantiku u periodu od 1939. do 1945. godine uništeno je 784 podmornice, a od 39 000 podmorničara poginulo ih je skoro 32 000. Dana 19. travnja Dönitz evakuira svoj stožer iz Berlina, a 20. travnja posjećuje Hitlera da mu čestita 56. rođendan. Prije nego što je sebi oduzeo život 29. travnja 1945. godine Führer postavlja Dönitza za svog zamjenika na mjestu predsjednika Reicha i zapovjednika vojske. Dönitz 2. svibnja 1945. godine premješta svoj ured u zgrade vojnopomorske škole u Flensburgu. Jedan od razloga zašto je svoju novu kancelariju predsjednika postavio čak u Flensburgu je taj što su mu osiguranje davale mornaričke jedinice (Dönitz se plašio udara od strane SS-a ili Luftwaffea). Istog dana (2. svibnja 1945.) novi vođa Reicha formira novi kabinet na čelu sa von Krosigkom.
U uvjetima neizbježne kapitulacije Reicha, Dönitz se trudio koliko kod je mogao da sklopi primirje sa zapadnim Saveznicima i da izvuče što veći broj stanovništva sa teritorija koji će biti zauzet od sovjetske vojske. Dana 8. svibnja 1945. godine preko radija je objavljena opća kapitulacija Njemačke.
Kraj rata, Nürnberški proces i smrt
Nakon točno 23 dana provedenih na čelu Njemačke, Dönitza i cijelu vladu su 23. rujna 1945. godine uhitile američke vojne vlasti. U svojstvu glavnog vojnog zapovjednika Dönitz je izveden pred Međunarodni vojni sud u Nürnbergu. Optužbe protiv sebe komentarao je na sledeći način: "Nijedna od teza optužbe me ne dodiruje. Tipičan američki humor". Sud je odlučio da je odgovoran za izgradnju i pripremu Njemačke podmorničke flote, no nije mu suđeno za pripreme i započinjane neograničenog podmorničkog rata. Oprošteno mu je i to što je naredio da se pobiju svi protivnički vojnici koji bi preživjeli potapanje svog broda. Dönitz je proglašen krivim po 2. točki (zločin protiv mira) i 3. točki (ratni zločin) i osuđen na deset godina zatvora. Zatvorsku kaznu je odslužio u zatvoru Spandau. Sa sobom je uvijek nosio kovertu sa pismima koja je dobijao od savezničkih pomorskih časnika, koji su mu pisali, izražavajući simpatije i razumijevanje za njega. Na slobodu je pušten 1. listopada 1956. godine i uskoro mu je vlada Zapadne Njemačke odobrila admiralsku mirovinu. Dönitz je autor nekoliko knjiga o povijesti Drugog svjetskog rata a napisao je i memoare ("Mein wechselvolles Leben").
Karl Dönitz je umro od srčanog udara u 89. godini, 24. prosinca 1980. godine, a pokopan je u okolini Hamburga 6. siječnja 1981. godine.
La Chijolosa, González
La Chijolosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Los Amarillos (razvrstavanje)
Los Amarillos ima više značenja:
La Chijolosa, González
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Breccelle I, Avellino
Breccelle I je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
El Desengaño (razvrstavanje)
El Desengaño ima više značenja:
Rashida Jones
Rašida Džouns (25. februar 1976) američka je filmska i televizijska glumica, autorka stripova i scenaristkinja, poznata po ulozi En Perkins u sitkomu Parkovi i rekreacija. Takođe je igrala sporedne uloge u serijama Školske tajne i Ofis i filmovima Volim te, čoveče (2009), Društvena mreža (2010), Naš brat idiot (2011) i Mapetovci (2011). Godine 2012. Džounsova je igrala glavnu ulogu u filmu Selest i Džesi zauvek, za koji je takođe napisala svoj prvi scenario.
Kosmos-1825
Kosmos-1825 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1825 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. marta 1987. Raketa-nosač F-2 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1600 kilograma. Kosmos-1825 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Kettle Falls, Washington
Kettle Falls je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.595 stanovnika.
Casa Blanca, San Lucas
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini San Lucas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Fenciklidin
Anđeoski prah je sleng za psihodeličnu (halucinogenu) drogu FCP – fenciklidin. Ona izaziva brzu psihičku zavisnost.
Dogoni
mini|desno|250px|Dogonsko selo [[Banani]] Dogoni su etnička grupa koja živi u centralnoj visoravni Malija, južno od zavoja Nigera u regiji Bandiagara. Ima ih oko 300.000. Dogoni su najpoznatiji po svojoj mitologiji, plesovima s maskama, drvenim skulpturama i arhitekturi. U posljednjem vijeku bilježe se velike promjene u društvenoj organizaciji, kulturi i vjerovanjima Dogona, djelomično zbog toga što je zemlja Dogona postala jednom od najvećih turističkih atrakcija Malija.
Dogoni su također poznati po mitologiji vezanoj uz zvijezdu Sirius B, nevidljivu golim okom sa Zemlje, što je izvor špekulacija o drevnim kontaktima s vanzemaljskom civilizacijom.
Busby Berkeley
Bazbi Berkli (rođen kao Bazbi Berkli Vilijam Enos, 29. novembar 1895. – 14. mart 1976) je bio veoma uticajan holivudski filmski režiser i muzički koreograf. Berkli je bio poznat po razrađenoj muzičkoj produkciji koja je često uključivala složene geometrijske šare. Berklijev rad je podrazumeva upotrebu velikog broja plesačica i rekvizita kao elemenata fantazije u kaleidoskopskom prikazu na ekranu.
Rođen je kao sin glumice Gertrude Berkli, a jedan od kumova mu je bio proslavljeni pozorišni glumac Vilijem Džilet. Kao dete se bavio glumom, pre nego što se za vreme prvog svetskog rata priključio američkoj vojsci i napredovao do čina artiljerijskog kapetana. Po završetku rata je počeo raditi kao koreograf na Brodveju gdje je privukao pažnju holivudskih producenata. Vrhunac karijere su mu bili mjuzikli ranih 1930-ih, gde je pokazivanjem raskoši publici nudio eskapističku utehu od Velike depresije, ali, i kao u znamenitoj sceni u filmu Gold Diggers of 1933 implicitno veličati kolektivizam. Kasniju karijeru su mu obeležili sukobi sa šefovima studija, ali i sa glumicom Džudi Garland. Uprkos toga, smatra se jednom od najuticajnijih ličnosti klasičnog Holivuda.
Văleni, Ruginești
Văleni je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Ruginești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 735 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Banjski Orešac
Бањски Орешац је насеље у Србији у општини Књажевац у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 96 становника (према попису из 1991. било је 154 становника).
Демографија
У насељу Бањски Орешац живи 96 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 66,7 година (64,6 код мушкараца и 68,4 код жена). У насељу има 45 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,13.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Vignano, Trieste
Vignano je naselje u Italiji u provinciji Trieste, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Kosmos-1826
Kosmos-1826 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1826 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 11. marta 1987. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1826 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Grusi
mini|desno|200px|Grusijska [[maska]] Grusi je naziv za zapadnoafričku etničku skupinu koja živi u sjevernoj Gani, te obližnjim područjima Burkine Faso i Obale Slonovače. Govore grusi jezikom iz centralnogurske skupine nigersko-kongoanskih jezika.
Gornji Rsojevići
Gornji Rsojevići je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 27 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 55 stanovnika).
Los Amates (razvrstavanje)
Los Amates ima više značenja:
Gornji Rsojevići
Demografija
U naselju Gornji Rsojevići živi 23 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 47,9 godina (48,2 kod muškaraca i 47,6 kod žena). U naselju ima 9 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Neuenkirchen-Vörden
Nojenkirhen-Verden je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Fehta. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.010 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3460007.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Fehta Nojenkirhen-Verden se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Fehta. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 48 metara. Površina opštine iznosi 90,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.010 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 88 stanovnika/km².
Borlovenii Vechi, Prigor
Borlovenii Vechi je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Prigor.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 625 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Green Bay, Wisconsin
Grin Bej je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 104.057, što je 1.744 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
337
thumb|Podjela Rimskog Carstva neposredno nakon Konstantinove smrti
Godina 337. (CCCXXXVII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Felicijana i Ticijana (ili, rjeđe, godina 1090. Ab urbe condita). Oznaka 337. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Schilpario, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 977 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1108 m.
Comunidad Calmecayo, Coxcatlán
Comunidad Calmecayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Coxcatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 684 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Pozo Blanco, Rancho, El Llano
Pozo Blanco, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini El Llano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2003 m.
Visoka škola Bunker Hill
Visoka škola Bunker Hill je javna dvogodišnja institucija visokog obrazovanja (koledž) u Bostonu u okrugu Suffolk u američkoj saveznoj državi Massachusetts. Institucija je osnovana 1973. godine i danas je pohađa oko 13,000 studenata većinom iz metropolitanskog Bostona. Školu pohađa i oko 800 međunarodnih studenata, dok je i lokalno studentsko telo jedno od najraznolikijih u saveznoj državi sa oko 24% afroamerikanaca, 24% latino studenata i 24% belaca dok preostali deo čine druge grupe ili neizjašnjeni.
Zelenika (Živinice)
Zelenika je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Živinice koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 729 stanovnika.
El Deseo (razvrstavanje)
El Deseo ima više značenja:
Gurma
mini|desno|200px|Gurmanac u [[Beninu]] Gurma (isto tako poznati kao Gorma ili Gourmantche) su etnička grupa koja živi u Nigeru i Fada Ngourma oblasti Burkine Faso.
El Asoleadero, San Juan de los Lagos
El Asoleadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Harold Alexander
Feldmaršal '''Harold Rupert Leofric George Alexander, 1. grof Alexander od Tunisa''' (London, 10. prosinca 1891. - Slough, 16. lipnja 1969.), britanski vojskovođa i feldmaršal.