cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zanderij
Zanderij je selo od dvjestotinjak stanovnika na sjeveroistoku Surinama u Distriktu Para.
Laval Nugent
Museum Nugent
S ovom zbirkom na Trsatu Rijeka je mogla postati kulturni centar europskog značaja. Ekonomskim padom obitelji krajem stoljeća zbirka se rasula, a u Rijeci su tek ostale krhotine romantičarskog zanosa jedne od najvećih ličnosti hrvatske povijesti. Ono što je i ostalo od zbirke u Hrvatskoj, danas se nalazi u Arheološkom muzeju u Zagrebu i u Pomorskom i povijesnom muzeju Hrvatskog primorja O važnosti zbirke govori i povjesničar Ferdo Šišić koji je prijenos 86 sanduka umjetnina iz Nugentova muzeja na Trsatu u zagrebački Hrvatski narodni muzej (danas Arheološki muzej) 1894. godine oduševljeno pozdravio riječima: "Ova je stečevina osobito digla cijenu našem muzeju, jer je sada, po svoj prilici, iza Bečkog, prvi muzej u Monarhiji obzirom na kiparske radnje." Na žalost, to bogatstvo nikada nije utjecalo na kulturni život Rijeke, što je u prvom redu bila posljedica zatvorenosti obitelji Nugent.
Iz svega navedenog evidentno je da je Trsat bio prvi muzej u Hrvatskoj (Narodni muzej u Zagrebu, danas Arheološki muzej, službeno počinje s radom 1846. godine), i da je bio muzej u današnjem smislu riječi, jer je uz izloženu postavu pozornost bila posvećena restauratorskoj djelatnosti (Paronuzzi je restaurirao Trsat) odnosno evidenciji i obradi spomenika i dokumenata, a to je klasična zadaća kustosa (Mijat Sabljar).
Zanderij
Geografske karakteristike
Selo se nalazi 50 km jugozapadno od Paramariba.
Georadar
mini|desno|200px|Ruska varijanta georadara. Georadar „OKO-2“. Georadar je uređaj koji detektuje prisustvo objekata u zemlji emitovanjem radio-talasa i analiziranjem povratnih signala generisanih refleksijom talasa na mestima na kojima postoje razlike u dielektričnim svojstvima materijala. Što je razlika u tim svojstvima veća na georadarskom snimku registruje se veća vrednost amplituda signala na graničnim površinama. Zbog toga je primenom ove metode moguće detektovati objekte koji su sastavljeni od materijala čija je vrednost dielektrične propustljivosti razlikuje od okolnog zemljanog tla.
Princip rada
mini|desno|200px|Moderniji tip georadara, kod koga su i predajna i prijemna antena smeštene u jednoj kutiji Georadar prenosi elektromagnetsko zračenje preko širokopojasne antene ili niza širokopojasnih antena serijom kratkih impulsa ili transmisijom talasa koji menjaju svoju frekvenciju za pokrivanje željenog opsega. Digitalni procesor signala na osnovu povratnog signala određuje oblik i poziciju objekta. Rezultat je vizuelna slika objekta ili zvučni signal nastao kao pozitivan rezultat poređenja odgovarajućeg oblika na vizuelnoj slici sa oblicima objekata (mina, kod detekcije mina) koji se čuvaju u biblioteci. Od velike važnosti za ispravno detektovanje objekata u zemlji je frekvencija radio-talasa koja se emituje preko širokopojasnih antena. Veličina objekata koja se može detektovati uz pomoć georadara je direktno proporcionalna talasnoj dužini radio-talasa. Sa smanjenjem talasne dužine radio-talasa, odnosno povećanjem njegove frekvencije kvalitet slike se poboljšava. Sa druge strane, na visokim frekvencijama dubina prostiranja radio-talasa u zemlji se smanjuje. Kao rezultat gore navedenog, dizajner mora napraviti kompromis između kvaliteta slike i dubine penetracije.
Primena
mini|desno|200px|Pregledanje arheološkog nalazišta u Jordanu georadarom Georadar ima dosta primena u mnogim poljima. U geologiji se koristi kako bi se proučila geološka građa poluprostora, strukture hidrogeoloških izdani i struktura leda. Inženjerska primena podrazumeva nedestruktivno testiranje, lociranje zakopanih struktura i njihovih granica, kao i pri proučavanju tla. U ekologiji kako bi se otkrile deponije i zagađenja u zemljištu. U arheologiji se koristi za mapiranje arheoloških nalazišta i grobnica, dok se može koristiti i pri istrazi za otkrivanje sakrivenih grobova i pohranjenog dokaznog materijala. Georadar ima višestruku vojnu primenu, pri detekciji ne-eksplodiranog materijala, otkrivanju tunela i detekciji mina.
Primena u arheologiji
Georadar spada u geofizičke metode koje se primenjuju u arheologiji i koristi se u okviru terenskog istraživanja, odnosno rekognosciranja terena i to onda kada nije moguće uz pomoć snimanja iz vazduha ili drugih metoda, utvrditi položaj nalazišta, a glavna svrha je otkrivanje anomalija u terenu koje mogu da potiču od ljudske delatnosti, što je korisno prilikom provere detalja ili tamo gde bi sondažna iskopavanja bila nedelotvoran. Radari u arheologiji imaju ograničenu ulogu, jer rade na istom principu kao sonari, ali je signal koji koriste elektronski. Signal se odašilje u zemlju, odbija o eventualnu prepreku i vraća u prijemnik. Povratni signali zavise od gustine i položaja onoga na šta naiđu, a rezultat se iscrtava u vidu dijagrama.
Primena u detekciji nagaznih mina
Prirodne prepreke u zemljištu kao što su stene, korenje biljaka i podzemne vode mogu prouzrokovati pojavu lažnih signala. Takođe, prekomerena vlažnost zemlje izaziva znatno slabljenje radio-talasa. Koh je pokazao da georadari imaju loše performanse u detekciji mina u vlažnom zemljištu na dubini većoj od 4cm. Ako je georadar podešen da radi na visokim frekvencijama, dodatno ograničenje predstavlja nemogućnost otkrivanja malih plastičnih mina na samoj površini zemlje. Signal sa mine će biti maskiran signalom koji nastaje kao rezultat razlike dielektričnih svojstava vazduha i zemlje. Još jedan nedostatak georadara predstavlja kompromis između kvaliteta slike i dubine prostiranja, kao što je već rečeno visoka frekvencija obezbeđuje dobru rezoluciju slike ali malu dubinu prostiranja. Za antipersonalne mine, centar frekvencije od 1 do 2 GHz predstavlja dobar izbor za većinu vrsta zemljišta.
Giovanni Palatucci
mini|Ulica u Caggianu nazvana po Giovanniju Palatucciju Giovanni Palatucci (Montella, 31. svibnja 1909. - sabirni logor Dachau, 10. veljače 1945.), talijanski policijski službenik, pravnik i borac protiv nacizma.
Kao zapovjednik Ureda za strance u Rijeci spasio tisuće Židova od deportacije u sabirne logore. Poginuo u sabirnom logoru Dachauu.
Godine 1990. mu je Komisija za proglašenje Pravednika među narodima Jad va-Šem dodijelila časni naslov Pravednika među narodima. Katolička Crkva časti ga kao Slugu Božjeg. Proces za njegovu beatifikaciju otvoren je godine 2002.
Arconate, Milano
Arconate je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6475 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Las Chiripas, Coyuca de Benítez
Las Chiripas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
Davor Lešić
Davor Lešić (Rijeka, 1966.) je hrvatski operni pjevač - tenor.
Životopis
Pjevanje je diplomirao na Muzičkoj akademiji u Zagrebu u klasi Zdenke Žabčić-Hesky. Od 1989. godine stalno je zaposlen u HNK-u Ivana pl. Zajca u Rijeci kao član opernog zbora, a od 2001. godine kao solist Opere. Nakon niza godina nastupanja u manjim ulogama u operi, opereti i mjuziklu, u studenome 2006. s Enzom u Giocondi počeo je pjevati glavne. Slijedio je u siječnju 2007. Turiddu u Cavalleriji rusticani u Rijeci i u Zagrebu. Počela su se redati gostovanja i premijere u hrvatskim opernim kućama: u Rijeci u travnju 2007. Tosca s Francescom Patané u naslovnoj ulozi. Ta predstava Tosce, izvedena 2008. na trima različitim kulturno-povijesnim lokacijama u Rijeci u realnom vremenu događanja u rasponu od 15 sati, dobila je nagradu Novog lista za najbolji događaj - najcjelovitije ostvarenje "Riječkih ljetnih noći". Pripala joj je, prvi put te godine, i nagrada publike. Za tu je izvedbu ansamblu Opere HNK Ivana pl. Zajca dodijeljeno i prestižno priznanje, Diploma "Milka Trnina" za 2008. godinu Hrvatskog društva glazbenih umjetnika. U prosincu 2007. Lešić je pjevao u Cavalleriji rusticani u Slovenskom narodnom gledališču u Mariboru, u veljači 2008. bio je Macduff u Macbethu u Rijeci, u travnju 2008. u HNK-u u Zagrebu nastupio je u prvoj hrvatskoj izvedbi opere Mirjana Josipa Mandića, u srpnju 2008. u Rijeci u Verdijevu Requiemu. U listopad 2008. pjevao je na premijeri gotovo zaboravljene opere Sunčanica Borisa Papandopula. Za tu je izvedbu ansambl HNK-a Ivana pl. Zajca u Rijeci dobio Nagradu "Vatroslav Lisinski" za 2008. godinu za izvedbeno stvaralaštvo i promociju hrvatske glazbe koju dodjeljuje Hrvatsko društvo skladatelja. U studenome 2008. nastupio je na premijeri Madama Butterfly s umjetnicom međunarodnog ugleda, Kineskinjom Hui He u naslovnoj ulozi. Godinu 2009. počeo je obnovom Macbetha i novom, šestom premijerom u dvoipolgodišnjem solističkom statusu – Verdijevom Traviatom. U sezonu 2009./2010. ušao je s položenim magisterijem na zagrebačkoj Muzičkoj akademiji i još jednom novom ulogom na sceni - Stefanom na praizvedbi komične opere Casanova u Istri Alfija Kabilja, a u studenome je pjevao glavnu ulogu Adela u koncertnoj izvedbi opere Adel i Mara Josipa Hatzea u produkciji Hrvatske radiotelevizije. Slijedila je iznimno uspjela premijera riječkog opernog ansambla Cileine Adriane Lecouvreur i u njoj uloga Maurizija a zatim Edgardo u Donizettijevoj Luciji di Lammermoor. A na samome kraju sezone, ambijentalna Cavalleria rusticana, u kojoj je pjevao Turiddua,u sklopu Riječkih ljetnih noći, dobila je Nagradu publike i Nagradu Novog lista za najcjelovitiji događaj Festivala. Istodobno se počeo usavršavati kod slavne hrvatske mezzosopranistice Biserke Cvejić.
Bakhuisgebergte
4.35°N, -56.75°W Bakhuisgebergte je planinski masiv na zapadu centralnog Surinama, koji se proteže od sjevera prema jugu u dužini od nekih 110 km.
Karakteristike
Brda masiva imaju prosječnu nadmorsku visinu od 286 metara, a najviši vrh doseže do 1,027 metara.
Masiv je vododjelnica između porječja rijeka Kabalebo i Nickerie koje teku prema zapadu od rijeke Coppename koja teče prema istoku.
Masiv je dobio ime po bivšem nizozemskom majoru Louisu Augustu Bakhuisu, koji je krajem 19. vijeka vodio ekspediciju koja je za cilj imala otkriti izvor rijeke Coppename. Ekspedicija je zapadno od njega otkrila izvor Rijeke Nickerie i taj masiv.
Leitha
Leitha (mađarski: Lajta, starije Sárviz ili Sár, češki i slovaćki: Litava) je rijeka u Austriji i Mađarskoj, desna pritoka rijeke Dunava, duga 180 km.
Karakteristike
Leitha se formira spajanjem rječica Schwarze i Pittena kod Lanzenkirchena (Wiener Neustadt - Land) na nadmorskoj visini od 302 metara.
Od tamo teče u pravcu istoka preko Bečke kotline, preko Wiener Neustadta (265 m), Bruck an der Leitha (157 m), zatim jednim dijelom svog toka formira granicu Donje Austrije i Gradišća (Burgenlanda) da bi sjeverno od Nickelsdorfa (144 m) napustila Austriju i ušla u Mađarsku kao Lajta. U Mađarskoj kod Mosonmagyaróvára uvire u Dunav.
Leitha ima sliv velik 2138 km².
Nakon Austro-ugarske nagodbe 1867 - Leitha je bila granica između Cislajtanije (zemlja s ove strane Lajte - Austrija) i Translajtanije (zemlja preko Lajte - Ugarska).
Manastir Beška
Manastir Beška je manastir Srpske pravoslavne crkve iz 14. veka. Pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj.
Neues vom Hexer
Neues vom Hexer je zapadnonjemački crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1965. godine u režiji Alfreda Vohrera. Predstavlja nastavak filma Der Hexer koji se temeljio na romanu The Gaunt Stranger britanskog pisca Edgara Wallacea. Radnja prikazuje kako se tajanstveni bivši kriminalac pod imenom "Čarobnjak" vraća iz Australije u London kako bi pokušao dokazati da nije odgovoran za ubistva za koje je navodno preuzeo odgovornost. Producent Horst Wendlandt je originalno planirao od Der Hexera napraviti trilogiju; snimanje je, međutim, obilježila bolest režisera Vohrera, koji je režiju morao prepustiti svom za posao nedovoljno spremnom zamjeniku Willu Tremperu. Rezultati na kino-blagajnama su bili loši te je Wnedlant na kraju odustao od snimanja trećeg nastavka.
Slično kao što je prethodni bio 2007. godine bio parodiran u filmu Der Vixxer, tako je i njegov nastavak postao predmetom parodije pod naslovom Neues vom WiXXer.
Cedar Rapids, Iowa
Sidar Rapids je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 126.326 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 126.326 stanovnika, što je 5.568 (4,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
La Palma, Salto de Agua
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Kabalebo (rijeka)
Kabalebo je rijeka na sjeverozapadu Surinama duga oko 410 km desna pritoka Rijeke Corantijn.
Hidrologija
Rijeka izvire na terenu Distrikta Sipaliwini u masivu Bakhuisgebergte. Od tamo teče prema sjeverozapadu praveći velike lukove po nenaseljenoj amazonskoj prašumi do ušća u Corantijn kod sela Apoera.
Još 1997. bilo je ideja o gradnji dviju brana sa hidroelektranama na rijeci, prva je trebala biti na vodopadu Devis oko 50 km uzvodno od ušća, a druga otprilike 75 km uzvodno od prve. Prva je trebala imati snagu 500 MW, a druga 300 MW.
Porječje rijeke prostire se po površini od 9,450 km² po Distriktu Sipaliwini. Prosječni godišnji protok na ušću je 148 - 164 m³/s.
Santa Ana de Arriba, Juárez
Santa Ana de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Juárez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
El Rodeo, Sinaloa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Bosanskohercegovački dinar
Bosanskohercegovački dinar je naziv za novac u BiH od 1992-97 godine. Raspadom Jugoslavije i prijetnjom hiperinflacije, koja je kasnije zadesila Srbiju i Crnu Goru, vlada Republike Bosne i Hercegovine odlučuje se za uvođenje bosanskohercegovačkog dinara.
Āl Zayd, Sa'dah
Āl Zayd je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1627 m.
Bosanskohercegovački dinar
Prva serija sa dodatnim žigom
No bosanskohercegovački je dinar bio u opticaju uglavnom u području pod kontrolom Armije BiH (Sarajevo...), tako da značaj ove valute nije nikad bio na čitavom području BiH i u nekim su se područjima upotrebljavali jugoslavenski dinari sa raznim žigovima, kao i bosanskohercegovački dinari koji su bili specifični po tome da su vrijedili samo u nekim područjima (Travnik).
Druga serija
Od 1992-1994. godine vrijede apoeni, koji su zamijenjeni 1994. godine sa apoenima tzv. novog dinara po odnosu 10.000 starih dinara = 1 dinar. Ove novčanice na poleđini imaju tadašnji grb sa ljiljanima, kao i stari most u Mostaru. Svi su apoeni roza boje na bijelom papiru iste veličine.
Odnos je bio da je 100 tzv. novih dinara odgovaralo jednoj njemačkoj marki (DEM) koja je praktički potisnula dinar iz opticaja. Uvođenjem dinara u odnosu 100 BHD = 1 DEM. odnos ostaje nepromjenjen sve do uvođenja konvertibilne marke 1997. godine
U to vrijeme se u dijelu BiH koji je većinski naseljen Hrvatima koristi hrvatski dinar, a u području Republike Srpske dinar Republike Srpske, koji je kasnije zamjenjen jugoslavenskim dinarom.
Nogomet u Rijeci
mini|250px|Spomen ploča na Piopima gdje je održana prve nogometne utakmice na teritoriju današnje Hrvatske Nogomet je u Rijeku stigao relativno rano. Moderni se nogomet širio uglavnom u dva pravca: jedan je išao preko morskih luka (Hamburg, Le Havre, Bilbao, Marseille, Barcelona, Genova, Indija, Sjeverna i Južna Amerika), a drugi evropskim kontinentom onuda gdje se gradila željeznica. Rijeka je spadala u one privilegirane gradove tog doba koji su, nekako istovremeno, bili zahvaćeni s oba ta pravca.
Povijest
Prva nogometna utakmica na području današnje Hrvatske odigrana je u Rijeci. Godine 1873. na inicijativu Roberta Whiteheada, inženjera i vlasnika tvornice Torpedo, utakmicu su odigrale ekipe sastavljene od djelatnika Mađarskih željeznica s jedne i engleskih radnika s druge. Englezi su radili u tadašnjem Riječkom tehničkom zavodu (Stabilimento Tecnico di Fiume) koji kasnije postaje tvornica Torpedo, a utakmica je odigrana na području poznatom kao Piopi ili Pod Jelšun, između ulaza u bivšu tvornicu Torpedo i Riječke rafinerije na Mlaki.
Atletico Fiumano
Klub Atletico Fiumano 1903. osniva svoju nogometnu ekpu koja 1905. odigrava prvu međunarodnu nogometnu utakmicu s engleskom posadom broda. za rječki 'Atletico' su nastupali: Singer, Mathiasko, Fleischman, Fiorello La Guardia, Naschitz, Szemere, Hoelczh, Diamant,Morini, Fink i Schoen,
Dana 3. XI. 1905. godine, u Rijeci odigrava druga međunarodna utakmica kada su iz Hrvatske gostovali zagrebački nogometaši - Prvi nogometni i športski klub Zagreb. PNIŠK Zagreb pobijedio je »Atletico Fiumano« rezultatom 4:3.
Godine 1920. i 1921. osim prijateljskih utakmica igra se i prvenstvo Slobodne Države Rijeke i regije Venezia Giulia. U prvenstvu sudjeluju: Olympia, Gloria, Grion Pula, Edera Trisete. Finale: Olympia – Edera 7:0. Prvak je Olympia.
1904.: Olympia
Godine 1904. u Rijeci (Fiume) osniva se klub Olympia.
Među osnivačima bili su braća Mittrovich, Carlo Colussi, Antonio Marchich, Aristodemo Susmel i Agelasio Satti. Olympia je imala sekcije biciklizma, plivanja, lake atletike i boks.
1908.: SSK / HŠK Victoria
Na Sušaku 1908. učenici Sušačke gimnazije utemeljuju Srednjoškolski sportski klub koji 1910. godine mijenja ime u Hrvatski športski klub Victoria.
Victorija je prvu utakmicu odigrala 4. X. 1911. Protivnik je bila Olimpija iz Karlovca, a rezultat 12:0 u korist Victorije. Ovo je bila i prva utakmica koja se igrala po pravilima nogometne igre.
1917.: Doria / Gloria
30. IV. 1917. u Rijeci se osniva klub Doria koji ubrzo mijenja ime u Gloria. Stalni gosti kafića Marittimo na Piazza Dante počinju s aktivnostima 17. I. 1918. i već 1919. osvajaju kup Grazioli. Stvarne vođe bili su Delfino, Host i Vescia. Upravi kluba se pridružuju: Marot, Tominovich, Orsetti, Stebel, Thonon, Locatelli, Ravalico i Toglian. Momčad u sastavu Milautz, Romeo Milinovich, Negrich I, Dobrievich, Volk, Spadavecchia, Negrich II. Financijski solidna sa brojnim navijačima 1920./21. osvaja regionalno prvenstvo i ulazi u Drugu ligu. Poznata je i pobjeda nad Virtus Veneziom od 7:1.
Ekipu su činili: Varglien, Giacchetti I i II, Gregar, Ossoinack, Paulinich, Diossy, Crulcich, Schmidt, Sega, Pillepich, Reich i Tarlao.
mini|255x255piksel|Spomenik sušačkom sportskom radničkom klubu
1919.: NK Orijent
NK Orijent je osnovan na Sušaku 1919. g. pod imenom Orient. Ime klubu je dao pomorac F. Matković i u svojim počecima Orijent je bio klub radničke i đačke omladine. U prvoj ekipi Orijenta 1919. godine igrali su: Tone Stipčić, Francele Malovac, Pere Spicjerić, Mavro Stipčić, Roko Ladišić, Perušić, Dukić, Delo Bolha, Fran Matrljan, Grozdanić i Ivić Marač.
Poslije rata Orijent je navan NK Budućnost, da bi se uskoro vratio stari naziv.
Stadion Orijenta se nalazi na Krimeji.
Navijači: Red fuckers, osnovani 1988.
1919: C. S. Fiume
Godine 1919. osniva se C. S. Fiume koji su osnovali radnici tvornice Torpeda.
Prvo vodstvo kluba činili su: Jugo, Barbinich i Racchetta, uz kasnije pridošle Sternissa I, Sega, Calcih, Zamparo, Vale, Puhar, Ghisdavcich i Contento. Jedini problem bio je novac jer se klub financirao samo od članarina.
Momčad: Andreis, Serdoz, Pinter, Battaia, Stiglich, Racchetta, Libero, Dobrievich, Tomaz, Slave, Stradiot, Grabner, Slavich, Battaia, Colazio, Calcich, Ghisdavcich, Coffau II, Blocher, F. Dobrievich, Sternissa i Burattini; Trener: Zamparo; Liga: II i III
1926.: U. S. Fiumana
lijevo|75px mini|US 'Fiumana' 1928/29. Unione Sportiva Fiumana (Sportska unija Fiumana) nastala je nakon aneksije Slobodne Države Rijeka Italji 2. IX. 1926. spajanjem nogometnih klubova Gloria i Olympia. Fiumana je objedinila najbolje igrače dviju momčadi, prije svega braću Varglien i Milinovich. U.S. Fiumana naslijedila je od kluba Atletico Fiumano stadion Kantridu, koji se u to vrijeme zvao Stadio Comunale del Littorio. Igrač Fiumane Rodolfo Volk kasnije je za Romu postigao 103 gola u pet prvenstava i još uvijek je četvrti na klupskoj ljestvici strijelaca svih vremena, a obilježilo ga je vrijeme fašizma, kada je grad bio dio Kraljevine Italije. Prvu utakmicu U.S. Fiumana odigrala je na stadionu Kantrida (tada Stadio Comunale del Littorio) 20. IX. 1926. s ekipom Bologne F.C. u prijateljskom susretu, a slavili su gosti rezultatom 2:3.
Prva garnitura igrača u tamnocrvenim majicama (amaranto), žutim hlačicama i plavim čarapama (boje povijesne riječke zastave) bila je: Marietti, Romeo Millinovich, Pillepich, Narciso Millinovich, Ossoinak, Mario Varglien, Francesco Nerich, Serdoz, Tarlao, Mihalich i Spadavecchia.
1946.: SD-SS Kvarner-Quarnero / NK Rijeka
"Glavni članak NK Rijeka"NK 'Rijeka', tada kao Sportsko društvo - Società sportiva 'Kvarner-Quarnero' osnovana je krajem srpnja 1946. Dvadesetak rukovodilaca riječkog sporta raspravljali su o budućnosti riječkog nogometa. Odlučivalo se između dva prijedloga, okupiti najbolje nogometaše u klub Lučki Radnik (prvak Rijeke u sezoni 1945./46.) ili osnovati novo društvo. Usvojen je drugi prijedlog i navodno je osnovan novi klub imena "Kvarner-Quarnero", a radilo se o prozirnoj politikantskoj igri jer od barbara počinje povijest: kak se ne bi zamjerila promjena imena kluba 'Fiumana', vlast Okupacione zone B gasi "Fiumanu" te se preuzimaju igrači Fiumane kao i njihovo igralište na Kantridi tako da su Kvarner i NK Rijeka de facto slijednici Fiumane.
'Kvarner-Quarnero' je počeo u velikom stilu. U prijateljskom susretu, 1. VIII. 1946. pred 6.000 gledalaca pobijedio je s 2:0 splitski NK Hajduk. Prvi gol u povijesti Kvarnera (Rijeke) postigao je Rinaldo Petronio. Za ulazak u Prvu ligu morao se odigrati dvostruki susret izmedu Kvarnera i Unione sportiva operaia iz Pule. Kvarner je u Rijeci izgubio 1:2, ali je u Puli pobijedio 4:1, te je izborio svoj prvi ulazak u Prvu ligu.
Slavne momčadi tog razdoblja:
U valu kroatiacije Rijeke 1954. godine, 3. VI. Kvarner-Quarnero mijenja ime u Rijeka. .
Navijači: Armada, osnovani 1987.
1998.: ŽNK Rijeka-Jack Pot
Ženski nogometni klub Rijeka-Jack Pot osnovan je 27. kolovoza 1998. godine pod imenom Jack Pot, a od 2007. godine nosi naziv Rijeka-Jack Pot. Osnovale su ga sestre Brankica Lukanić, Ružica Gregov, Hermina Trošelj i Ankica Kovačić.
Ostali klubovi
1938. u Fijumi (Rijeci) djeluje 48 nogometnih klubova. To su bili: U.S. Fiumana, Magazzini Generali (kasnije "Lučki Radnik"), Arx. Concordia, Esperia, Edera, Juventus Enea, Libertas, Tarsia, Veloce, Iride, Aurora, Abbazia, Cantrida FC, CS Cantrida, Ricreatorio, Borgomarina, Leonida, Audace, Atlantica, Carnaro, Oratorio Salesiano, Circolo Impiegati, Aziendale, Toretta, Drenova, ASPM, Italia, Enea, Libia, Elcctra, Eneo, GUF, Ligiium, Dinamo, Romsa, Portuale, Torpedo, Cantieri Navali, Adria (Kantrida), Metallurgica, KIC, Titania, Semprc Uniti, Edison, Giovine Mlacca, Giovine Fiume, Istriano. Igrajući na raznim turnirima bili su izvor igrača za velike klubove.
Masovniji klupski nogomet Rijeke nastavlja se u doba prosperiteta za vrijeme SFRJ do 1990. da bi se broj klubova naglo smanjio drastičnim propadanjem i uništenjem riječke privrede, a time i grada (od 1991. do danas)
Kvarnerska rivijera
17. VI. 1953. 17. održano je prvo izdanje međunarodnog omladinskog nogometnog turnira za igrače do 19 godina, "Kvarnerska rivijera" pod organizacijom NK Rijeke. To je bio treći najstariji omladinski turnir u Evropi. U svom prvom izdanju Rivijera je okupila 16 momčadi iz cijelog svijeta. Pravo nastupa na turniru imaju igrači koji su do 1. januara tekuće godine navršili 19 godina. Prva inozemna momčad koja je stigla na turnir bio je München 1860, prvi pobjednik bio je splitski Hajduk, a Kvarnerska rivijera je nakon Bellinzone i Viareggija, postala treći najstariji turnir za ovo godište i ubrzo jedan od najkvalitetnijih u cijeloj Europi.  Turniri su se održavaju na stadionima Kvarnera i Istre (Kantrida, Krimeja, Labin, Kostrena, Crikvenica)
Botușel, Fundu Moldovei
Botușel je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fundu Moldovei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 887 m.
Chicxulub Pueblo, Yucatán
Chicxulub Pueblo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3613 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Nogomet u Rijeci
Kvarnerska rivijera
Ovaj turnir mladih nogometaša postiže veliku reputaciju te sudjeluju predstavnici najeminentnijih evropskih i svjetskih klubova, ali na žalost od 1990-ih, kao i u svemu, dolazi do pada kvalitete Kvarnerske rivijere.
Pobjednici turnira
NK Rijeka, NK Hajduk, NK Dinamo, FK Crvena zvezda, FK Partizan, Atletico Mineiro (Bra), Burevestnik, Leeds United A.F..C., Vasas, Dukla, Japan, NK Orijent, FK Sutjeska, NK Varteks
Do 1945. - prve generacije
Istaknuti riječki nogometaši koji su svojim nogometnim znanjem oduševljavali do Drugog svjetskog rata i neposredno nakon njega, osvajači niza trofeja i članovi raznih reprezentacija (Kraljevina Jugoslavija, Italija, SAD):
1945. - 1990. - SFRJ
Nogometaši koji su za vrijeme Jugoslavije nastupali za "A", "B", (amatersku i olimpijsku reprezentaciju) :
Nakon 1990.
U Republici Hrvatskoj za "A" reprezentaciju su nastupali :
Gargallo, Novara
Gargallo je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1869 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 402 m.
La Agüita, Chicontepec
La Agüita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
El Zapote, Tepeji del Río de Ocampo
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2298 m.
Pădureni, Filipeni
Pădureni je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Filipeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Nāmah, Sa'dah
Nāmah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
San Rafael, Hidalgo
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1705 m.
El Durazno, Coyuca de Catalán
El Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2290 m.
El Alamito, Santa Bárbara
El Alamito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Santa Bárbara.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1819 m.
El Progreso, Ocotepec
El Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ocotepec.
El Jacubal, Chicontepec
El Jacubal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Okeechobee, Florida
Okičobi je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.621 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.621 stanovnika, što je 245 (4,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Uschi Glas
Uschi Glas (rođena kao Helga Ursula Glas; 2. mart 1944) je njemačka glumica, koja je popularnost stekla 1968. godine kao protagonistica komedije Zur Sache, Schätzchen koja joj je donijela status svojevrsne pop ikone među njenim antiestališmentski raspoloženim vršnjacima iz poratne generacije. Glas je nakon toga ostvarila niz zapaženih uloga na pozornici, filmu i televiziji i dobila niz prestižnih nagrada.
Caticciano, Perugia
Caticciano je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Fracción Brasil, Salto de Agua
Fracción Brasil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Caticciano, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Fracción Brasil, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Las Lajitas, Sinaloa
Las Lajitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Rafael Leão
Rafael Alexandre da Conceição Leão (Almada, 10. lipnja 1999.) portugalski je nogometaš koji igra na poziciji lijevog krila. Trenutačno igra za Milan.
Las Lajitas, Sinaloa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1300 m.
Rafael Leão
Rana karijera
Tijekom svoje omladinske karijere Leão je igrao za Amoru, Foot 21 i Sporting CP.
Sporting CP
Za Sporting CP B, drugu momčad Sporting CP-a debitirao je 21. svibnja 2017. i postigao gol u utakmici protiv druge momčadi Brage koja je završila 1:1.
Za prvu momčad je debitirao 11. veljače 2018. u ligaškoj utakmici protiv Feirensea koji je poražen 2:0.
Lille
Dana 8. kolovoza 2018. Leão je potpisao petogodišnji ugovor s Lilleom. Za Lille je debitirao 30. rujna kada je zamijenio Loïca Rémyja u 78. minuti ligaškog susreta u kojem je Lille dobio Marseille 3:0. Svoj prvi ligaški gol Leão je postigao 27. listopada u svom idućem nastupu za klub i to protiv Caena koji je poražen 1:0. Za Lille je igrao samo jednu sezonu u kojoj je postigao 8 gola u 26 susreta. S Lilleom je osvojio drugo mjesto u ligi.
Sezona 2021./22.
U UEFA Ligi prvaka debitirao je 15. rujna 2021. kada je asistirao Anti Rebiću u utakmici UEFA Lige prvaka 2021./22. u kojoj je Liverpool pobijedio Milan 3:2. Trinaest dana kasnije Leão je postigao svoj prvi pogodak u tom natjecanju i to protiv Atlético Madrida koji je dobio utakmicu 2:1. U svom 100. nastupu za Milan, Leão je 13. veljače 2022. postigao jedini gol u ligaškoj utakmici protiv Sampdorije. Također je postigao jedini gol u ligaškoj utakmici protiv Fiorentine odigrane 1. svibnja. Tada je postao najmlađi Portugalac koji je postigao deset golova u nekoj sezoni Serie A. Dana 22. svibnja Leão je prvi put postigao tri asistencije u nekoj utakmici i to protiv Sassuola koji je poražen 3:0. Tom pobjedom Milan je nakon 11 godina postao prvakom Italije. U sezoni 2021./22. Leão je postigao 11 golova i 10 asistencija u 34 ligaška nastupa te je imenovan najboljim igračem lige za tu sezonu.
Progreso, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1490 m.
Rafael Leão
Reprezentativna karijera
Sa selekcijom do 17 godina osvojio je Europsko prvenstvo održano u Azerbajdžanu 2017. Sa selekcijom do 19 godina osvojio je srebrenu medalju na Europskom prvenstvu 2017. održanom u Gruziji te je imenovan članom najbolje momčadi natjecanja. Srebrenu medalju također je osvojio na Europskom prvenstvu do 21 godine održanom 2021. u Sloveniji i Mađarskoj.
Plan de Ayala, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Plan de Ayala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1090 m.
Rafael Leão
Reprezentativna karijera
Za A selekciju je debitirao 9. listopada 2021. kada je na poluvremenu zamijenio Cristiana Ronalda i asistirao Andréu Silvi u prijateljskoj utakmici protiv Katara koja je završila 3:0.
Klupska
Sporting CP
Darko Jurković
mini|Darko Jurković - Charlie mini|Darko Jurković, solo za dvije električne gitare mini|Solo za dvije električne gitare Darko Jurković - Charlie (Rijeka, 20. travnja 1965.), hrvatski jazz gitarist.
Rafael Leão
Klupska
Milan
Darko Jurković
Životopis
Nižu glazbenu školu Ivan Matetić Ronjgov završio je 1977. godine na odjelu za violinu. Gitaru je počeo svirati kao samouk sa šesnaest godina, a jazzom se počeo baviti u svojoj osamnaestoj, da bi već nakon par godina prešao na posebnu tehniku sviranja gitare poznatu pod nazivom ”two hand tapping”, po uzoru na američkog gitaristu Stanleya Jordana.
Rafael Leão
Reprezentativna
Portugal do 17
Darko Jurković
Životopis
Godine 1989. upisuje se na jazz odsjek Glazbene akademije u Grazu. Diplomirao je 1997. godine i stekao zvanje magistra jazz glazbe. Aktivan je u brojnim malim jazz sastavima u kojima surađuje s domaćim i stranim glazbenicima. Zbog mogućnosti što mu pruža njegova osebujna tehnika sviranja često nastupa sam ili u duu s pijanistima (Emil Spanyi, Gino Comisso). Često je nastupao na riječkom “Jazz Time” festivalu (duo s Josipom Pandurom i Emilom Spanyiem, u kvartetu s Lacknerom, Zimmermannom i Stanojkovskim, u triu s Barakovićem i Levačićem u selekciji Boška Petrovića).
Dvaput je osvojio “Status” hrvatsku strukovnu nagradu kao najbolji jazz gitarist (2000., 2004.). Nakon debi CD-a “My Contribution” snimio je dva albuma kao član kvarteta Sensitive, ali i nekoliko albuma s međunarodnim sastavom Europlane Orchestra. Svira često u malim sastavima i solo, a na repertoaru mu se nalaze autorske skladbe, jazz standardi, filmske melodije i glazba proizašla iz blues tradicije.
Osim po Europi (Italija, Austrija, Njemačka i Češka) svirao je i u Južnoj Americi (Čile i Brazil).
Tahmek, Yucatán
Tahmek je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3596 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Sandra Benčić
alt=Sandra Benčić, daje izjavu za medije (2022.)|mini|Sandra Benčić, daje izjavu za medije (2022.) Sandra Benčić (Zabok, 28. siječnja 1978.) hrvatska je političarka, te aktivistica za građanska prava. Članica je političke platforme Možemo!. Članica je Sabora, kao dio Kluba zastupnika zeleno-lijevog bloka. Predsjednica je Odbora za zaštitu okoliša i prirode, te članica Odbora za pravosuđe.
Biografija
Završila je Pravni fakultet Sveučilišta u Zagrebu.
Članica je Centra za mirovne studije (CMS), gdje je i radila do 2018. godine, ponajviše na temama nejednakosti i migracija. Također se bavila regionalnim razvojem i fondovima EU, kao suosnivačica jedne od prvih konzultantskih tvrtki za EU fondove u Hrvatskoj - Razbor, gdje je radila do 2010. Prije ulaska u Sabor radila je kao predavačica u Algebri, kao i vanjska stručnjakinja Vijeća Europe za slobodu govora. Bila je članica Povjerenstva za postupanje po pritužbama u MUP-u i Savjeta za razvoj civilnog društva.
Od samog osnivanja je aktivna članica platforme Možemo!, a trenutno je koordinatorica stranke.
Vinko Jelić
Vinko Jelić (Rijeka, 1596. - Saverne, nakon 22. srpnja 1636.), bio je hrvatski barokni skladatelj, pjevač i glazbenik.
Životopis
U Grazu učio je glazbu kod Matthije Ferrabosce.
Riječko je podrijetlo isticao uz naslove svojih tiskanih djela, dodajući imenu pridjevak "Fluminensi Sancti Viti". Ranu mladost proživio je u Rijeci, da bi 1606. otišao u Graz.
Nakon 1609. studirao je na Ferdinandeumu i Sveučilištu u Grazu. Bio je i član dvorskog orkestra.
Od 1617. bio je glazbenik na dvoru nadvojvode Leopolda V i biskupa u Strasbourgu.
Godine 1618. zaređuje se. Djelima crkvene glazbe stječe ugled kao skladatelj ranobaroknih obilježja. Autor je zbirke duhovnih koncerata „Parnassia militia“ (1622.), zbirke moteta i drugih crkvenih skladbi nazvanih „Arion primus“ i „Arion secundus“ (1628.).
U harmonijskoj građi vješto prepleće starocrkvene moduse s tonalitetima dura i mola, služi se često usporednim tercama, a katkad povećanim i smanjenim akordima, disonancama pa i kromatikom. Karakteristično barokno zvukovno suprotstavljanje ostvaruje izmjenjivanjem brzih i polaganih odlomaka služeći se tada još neuobičajenim oznakama (allegro, allegrissimo, tardi, tardissimo), a dinamičke kontraste postiže prijelazima iz forte u piano ili iz sola u puni sastav tutti. Jedan je od prvih skladatelja srednjoeuropskoga (austrijsko-njemačkoga) područja koji u duhovnim koncertima uz orgulje uvodi i druge instrumente (dvije violine u koncertima br. 21 i 24; kornet i trombon u ricercarima).
Posljednji se put spominje 22. srpnja 1636. tijekom ratnih sukoba oko Zaberna.
Clavellina, Mezquital
Clavellina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Edmundson, Missouri
Edmandson je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Clavellina, Mezquital
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1468 m.
Edmundson, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 834, što je 6 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mariënburg, Surinam
Marienburg je grad od 5,561 stanovnika na sjeveroistoku Surinama u Distriktu Commewijne.
Geografske karakteristike
Grad se prostire na lijevoj obali rijeke Commewijne, 5 km uzvodno od njena ušća kod Nieuw Amsterdama.
Historija
Marienburg je osnovan kao plantaža šećerne trske 1745. U prvo vrijeme kad je bila mala na njoj su radili robovi, a nakon ukidanja ropstva 1863 najamni radnici sa Otoka Jave i Hindustanci. Plantaža je od početnih 108 hektara narasla na 2,600 ha 1933. Kako su uvjeti u kojima su radili i živjeli radnici bili teški, u Marienburgu su često izbijali nemiri pa i pobune.
Izgradnja šećerane započela je 1881., a dovršena je u oktobru 1882. godine. Ona je mogla preraditi 300,000 kg dnevno i proizvodila je šećer za Surinam i svijet narednih 100 godina. Nakon što je Surinam postao nezavisan 1975. plantaža i šećerana postale su uz simboličku cijenu vlasništvo Surinama.
Manastir Duga Moračka
Manastir Duga Moračka pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve. Nalazi se u Duga (Podgorica), u blizini Podgorice.
Prošlost
Manastir Duga je posvećen Uspenju Presvete Bogorodice i nalazi se na 17-om kilometru puta od Podgorice ka Kolašinu, u kanjonu na desnoj obali Morače. Ktitor manastira je Vukan Nemanja, sin Stefana Nemanje (Sveti Simeon Mirotočivi) i najstariji brat Svetog Save.
Manastir je prvobitno sagrađen na Gospođin polju na ušću male reke u Moraču, na 10 km od sadašnje lokacije. Na početku 18. veka 1752 godine, zbog neprestane opasnosti od Turaka da ne bude uništen, četiri plemena: Kuči, Bratonožići, Vasojevići i Piperi, izmeštaju ga na skrovitije mesto – selo Duga, ispod Kaluđerovog brda, koje je puno pećina, u kojem su se u 14. i 15. veku podvizavali monasi isihasti.
Po predanju, bila je kolona ljudi u dužini od 6 km, i s ruke na ruku prenijeli su ga kamen po kamen za jednu noć.
Tri godine kasnije, 1755. godine već ima dokaza da je manastir aktivan : vladika Sava i Vasilije Petrović poklanjaju 20-ak bogoslužbenih knjiga manastiru na Dugi. Tu su postojale i četiri kapije, gde je svako pleme ulazilo na svoju kapiju, koje su bile raspoređene simetrično u obliku krsta u odnosu na hram.
Od njih više nema tragova, ali se zna da je manastir bio centar prosvjete i zborno mjesto tim plemenima. Ovde se podigao veliki duhovnik 19. veka – arhimandrit Mojsije Zečević, čije je sedište bilo u Đurđevim Stupovima, od 3-15. godine svog života bio je u manastiru Dugi, gdje je i zamonašen. Bio je desna ruka Svetom Petru Cetinjskom, i mnogo učinio na utvrđivanju pravoslavlja i spriječio poturčenje svog plemena Vasojevići.
Po blagoslovu mitropolita Ilariona od 1862-1875 godine u manastiru Duga je boravio Marko Miljanov sa porodicom.
Početkom 20. vijeka u manstiru Duga je boravio i Sveti Simeon Dajbabski sa učenikom Platonom. Na dar je manastiru uradio ikonu Sv. Nikolaja Čudotvorca i freskopisao u oltaru Majku Božiju „Širu od Nebesa“.
Jedno vrijeme manastir Duga je bio metoh manastira Dajbabe. Manastir nikada nije naseljavao brojno monaštvo, ali je uvijek bio aktivan sve do 1942. godine kada je zapustio.
Zaslugom sveštenika Milana Savovića, Božanstvena Liturgija je redovno služena do zemljotresa 1979. godine kada je manastir bio sav u ruševinama.
Sadašnja crkva je podignuta 1755. godine na mjestu starije građevine od koje su još sačuvani temelji u oltarskom prostoru.
Filipești, Filipești
Filipești je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Filipești.
Manastir Duga Moračka
Prošlost
Manastirska crkva se ne razlikuje od drugih seoskih hramova XVIII i XIX vijeka. Ima oblik jednobrodne građevine sa polukružnom apsidom i naknadno dozidanim zvonikom na preslicu sa jednim otvorom. Manastirska crkva je skromnih dimenzija: duga 9, a široka 5 metara, sa zvonikom na preslicu i freskopisom iz 18. vijeka. Zidana je od prvilnih kvadera sa uskim spojnicama. Na podužnim zidovima i apsidi nalazi se po jedan lučni prozor.
Portal na zapadnoj fasadi je jednostavan, sa ravnim nadvratnikom iznad kojeg je polukružna niša. Sredinu zida krasi kamena rozeta. Na crkvu se naslanjao drveni trijem od kojeg su očuvani samo temelji. Unutrašnjost hrama je zasvedena poluobličastam svodom, ojačanim sa dva poprečna luka. Između pilastera na podužnim zidovima formiraju se prislonjeni lukovi. Pod je od kamenih ploča. Posebnu zanimljivost crkve predstavlja živopis, nastao u drugoj polovini XVIII vijeka. Kako su zidovi prekrečeni, freske su bolje vidljive samo na svodu, gdje se razaznaju scene Velikih praznika, frizovi proroka sa svicima i medaljoni sa anđelima.
Anonimni tvorac ovog ansambla je jedan od zadnjih slikara koji njeguje tehniku fresko-dekoracije.
Manastir danas
Njegovo Visokopreosveštenstvo Mitropolit Amfilohije 17. oktobra 1996. godine, na praznik Sv.Stefana Štiljanovića, služi u Dugi prvu Liturgiju od 1979. godine i tom prilikom daje blagoslov za obnovu manastira.
Dolaskom mati Jovane Vlastelica iz manastira Ždrebaonika 1997. godine, manastir Uspenja Presvete Bogorodice na Dugi, po prvi put u svojoj istoriji postaje ženski manastir.
Nakon nepunih sedamdeset godina, ova velika svetinja sa pridolazećim sestrama polako obnavlja ovu obitelj. Obnova manastira Duge počinje od juna 1997. godine.
Na praznik Sabora Presvete Bogorodice 8. januara 1998, godine mitropolit Amfilohije služio je Svetu arhijerejsku liturgiju a potom osveštao iz temelja obnovljeni i prošireni konak te obitelji nastojanjem monahinja a uz pomoć brojnih priložnika i dobrotvora.
Objekti: sjenik, šupa za drva, kotlarnica su osvećeni 2008. godine. Tada je osvećen i novi konak sa podrumima za vino i garaža kao i jedna nastrešnica za razne manastirske potrebe. Obnova freskopisa i poda u crkvi završena je 2013. godine. Manastirska gostoprimnica osveštana je na manastirsku slavu Uspenja Presvete Bogorodice, 28. avgusta 2014. godine.
Sestrinstvo na čelu sa igumanijom Jovanom Vlastelicom, pored poslova na obnovi koja još uvjek traje, bavi se raznim vrstama rukodelja kao i povrtarstvom i voćarstvom.
Arese, Milano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Presa Escondida, Tepeji del Río de Ocampo
Presa Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2195 m.
Der unheimliche Mönch
Der unheimliche Mönch je zapadnonjemački crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1965. godine u režiji Haralda Reinla. Predstavlja adaptaciju romana The Terror britanskog pisca Edgara Wallacea. Radnja prikazuje kako ostavinski proces oko jednog zamka zakomplicira niz ubistava gdje su žrtve izbičevane do smrti. Za filmski studio Rialto Film je Der unheimliche Mönch predstavljao posljednji naslov iz tada izuzetno uspješnog ciklusa Wallaceovih adaptacija koji je napravljen u crno-bijeloj tehnici; usprkos toga je postigao izuzetan komercijalni uspjeh. Mönch je predstavljao debi za mladu glumicu Uschi Glas koja će ubrzo nakon toga steći veliku popularnost; ona se pojavila u relativno maloj ulozi, ali se još uvijek nije riješila primjetnog bavarskog naglaska, a zbog koga je njen glas morao biti nasinkroniziran u postprodukciji.
Isti je predložak 1967. godine poslužio za film Der Mönch mit der Peitsche, također u produkciji Rialto Filma, ali napravljen u boji.
Delnița, Fundu Moldovei
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 901 m.
Los Rehiletes, Juárez
Los Rehiletes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 501 m.
Los Naranjos, Sinaloa
Los Naranjos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1352 m.
Los Adobes, Hidalgo
Los Adobes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2219 m.
Enzo Fernández (fudbaler, rođen 2001.)
Enzo Jeremías Fernández (Buenos Aires, 17. siječnja 2001.), argentinski nogometaš i reprezentativac koji igra kao središnji vezni. Od 2023. godine član je Chelseaja. Za reprezentaciju Argentine debitirao je 2022. godine i bio je dio reprezentacije na Svjetskom prvenstvu 2022. godine u Kataru, gdje je i postigao svoj prvi reprezentativni gol.
Vranjina (ostrvo)
Vranjina je ostrvo u Skadarskom jezeru u Crnoj Gori. Pod tim imenom pominje se u mnogim spomenicima nemanjičkog doba.
Postala je ostrvo tek između 1200. i 1233. usled nadolaženja jezerske vode. Duga je oko 2 km, a široka oko 1 km. Krečnjačkog je sastava i predstavlja nekadašnji hum u potopljenom Skadarskom jezeru. S nje se dižu dva gola vrha visoka oko 330 metara. Na severozapadu pri obali, nalazi se naselje Vranjina, naseljeno posle 1835. iz raznih krajeva Crne Gore. Prema popisu iz 2003. bilo je 218 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 177 stanovnika) u 70 domaćinstava.