cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
Legati Univerzitetske biblioteke
Univerzitetska biblioteka u svojim fondovima ima preko 30 posebnih biblioteka (legata) koje se čuvaju kao zasebne celine. One su veoma različite po veličini i značaju, ali predstavljaju veliku vrednost, kako po sadržaju, tako i kao svedočanstvo o ličnostima kojima su pripadale. Među ovim bibliotekama posebnu vrednost imaju: Biblioteka Joce Vujića, jedna od najbogatijih biblioteka za proučavanje srpske nacionalne i kulturne istorije i književnosti, koja sadrži većinom knjige iz 18 i 19. veka, kao i veoma vredne rukopise, dokumenta i pisma. Poklonjena je 1932. godine. Biblioteka Gedeona Dunđerskog je u stvari bila biblioteka čuvenog sakupljača naših starih knjiga, bibliofila, Petra Stojadinovića iz Novog Sada. Kao svoj dar Univerzitetskoj biblioteci, ovu je zbirku kupio dr Dunđerski. Knjige su uglavnom iz istorije i književnosti srpskog naroda. Biblioteka je značajna za proučavanje srpske nacionalne i kulturne istorije. Poklonjena je 1929. godine. Biblioteka Miroslava Premrua, dobijena je od Ministarstva spoljnih poslova 1927. godine. Sadrži stare i retke knjige, izvore za istoriju i literaturu o reformaciji i renesansi. Biblioteka Dimitrija Mitrinovića, koji je živeo i umro u Londonu, sadrži literaturu iz oblasti filozofije, etnologije, antropologije, orijentalistike i umetnosti. Biblioteka je zaveštana Univerzitetskoj biblioteci i primljena 1956. Biblioteka Isidore Sekulić sadrži knjige iz književnosti i književne kritike, kao i rukopise. Legat čine i slike, nameštaj i lične stvari. Spomen soba se nalazi u čitaonici Odeljenja retkosti.
Valerenska kiselina
Valerenska kiselina je seskviterpenoidni konstituent esencajalnog ulja odoljena. Odoljen se koristi kao biljni sedativ, koji može da bude koristan u tretmanu insomnije. Precizan mehanizam dejstava nije poznat. Moguće je da nekoliko različitih komponenti biljke doprinosi njenom dejstvu.
Valerenska kiseline jedna od komponenti odgovornih za sedativno dejstvo. Jedna studija iz 2004. je pokazala da valerenska kiselina deluje kao selektivni agonist GABAA receptora u neonatalnim preparatima kičmene moždine pacova.
Manhasset
mini|Metoac plemena. Manhasset (Manhansick), pleme američkih Indijanaca porodice Algonquian sa otoka Long Island u New Yorku. Manhasseti su bili naseljeni na otoku Shelter pred istočnom obalom Long Islanda kojeg su 1652. ili 1653. godine prodali za 1,600 funti šećera trgovcu šećerom sa Barbadosa Nathanielu Sylvesteru. Ovaj se 1653. doselio na otok i oženio mladu rojalisticu Grissel koja je izbjegla pred Cromwellovim režimom.
Manhasseti su pripadali labavom plemenskom savezu Metoac, među čijim su poznatim saveznim plemenima bili Montauk i Shinnecock.
Srebrenka Jurinac
Srebrenka (Sena) Jurinac (Travnik, 24. listopada 1921. - Augsburg, 22. studenog 2011.) je bila hrvatska operna pjevačica i glumica.
Eksplozije u Bejrutu 2020.
'''Eksplozije u Bejrutu 2020. godine''' izbile su 4. avgusta u Bejrutu, glavnom gradu Libana. Eksplozije su se dogodile u bejrutskoj luci a od posledica iste je najmanje 207 ljudi poginulo i 6500 povređeno. Veliki broj ljudi se vode kao nestali pošto su ostali zarobljeni u ruševinama posle eksplozije. Najmanje 300.000 ljudi našlo se na ulici jer su im kuće uništene a materijalna šteta premašuje deset milijardi američkih dolara. Vlada Libana je proglasila tri dana žalosti i vanredno stanje na tri nedelje.
Srebrenka Jurinac
Karijeru operne pjevačice je započela u Zagrebu 1942. godine, a poznata je i po nastupu u igranom filmu Lisinski 1944. godine. Iste je godine otišla u Beč gdje se priključila Bečkoj državnoj operi. Tamo je svoje ime Srebrenka radi lakšeg izgovora promijenila u "Sena", i pod njime je poznata širom svijeta. Umirovljena je 1982. ali je i nakon toga nastupala na recitalima i član žirija pjevačkih natjecanja.
Eksplozije u Bejrutu 2020.
Uzrok eksplozije najverovatnije je višegodišnja nepažnja oko skladištenja eksplozivnog materijala u bejrutskoj luci. Eksplodiralo je 2750 tona amonijim nitrata, koji je bio uskladišten u luci od 2013. godine, bez većeg nadzora. Eksplozija je bila ravna zemljotresu jačine 3,5 stepeni po Rihterovoj skali a čuo se i osetio čak do Kipra. Bila je prisutna i velika količina otrovnih gasova u vazduhu na mestu eksplozije zbog čega su tamošnje vlasti preporučile lokalnom stanovništvu nošenje maski i boravak u zatvorenom prostoru.
Pozadina
Liban je uveliko pre eksplozije prolazio kroz velike probleme; država se nalazila u ekonomskoj krizi (najvećoj još od Libanskog građanskog rata), koja se posebno odrazila na valutu, a stopa siromaštva u državi je porasla na preko 50%. Osim toga, pandemija virusa korona je preplavila mnoge bolnice u zemlji što je uzrokovalo nestašicu lekova i medicinske opreme.
Oktobra 2019. godine u najmanje 70 gradova u Libanu održavani su protesti protiv korupcije u državi, strogih mera štednje i nedostatka osnovne infrastrukture. Demonstracije su naterale tadašnjeg premijera Sada Harija da podnese ostavku. Međutim, ni posle toga se ništa značajno nije promenilo — ekonomska kriza se produbljavala a cene namirnica porasle su do 80%. Oko polovina države živelo je ispod granice siromaštva, a 35% ljudi je bilo nezaposleno. Ukupan nacionalni dug iznosio je 92 milijarde dolara, što je činilo oko 170% državnog bruto domaćeg proizvoda (BDP).
Luka Bejrut je glavna luka u gradu i kroz nju godišnje prođe gotovo 3000 brodova a u vlasništvu je libanske vlade. U sastavu luke je bilo 16 pristaništa, 12 skladišta i silos za žito. Jedan deo luke činila je tamošnja pomorska baza.
Reakcije u Libanu
Dvojica zvaničnika u libanskoj vladi su podneli ostavku posle eksplozija; narodni poslanik Marvan Hamadeh i ambasadorka u Jordanu Džordan Čamon smatrajući da je katastrofa pokazala da su neophodne promene u rukovodstvu.
U okviru istrage libanske vlade, ukupno je uhapšeno 16 osoba koje se smatraju odgovornim za katastrofu.
Predsednik Libana Mišel Aun izjavio je da će početi istraga o eksploziji kako bi se otkrilo da li je ona posledica spoljnog uplitanja ili je u pitanju samo nemar ili nesreća. Specijalni tim Interpola takođe će učestvovati u istrazi.
Reakcije u svetu
Mnoge države uputile su Libanskoj Republici reči podrške i saučešća. Saučešća su iskazali zvaničnici SAD, UK, Nemačke, Italije, Srbije, Izraela, Irana, Iraka, Katara, Egipta, Jordana, Saudijske Arabije i dr. Razne države su takođe ponudile i poslale humanitarnu pomoć Bejrutu i Libanu. Francuska će organizovati međunarodnu konferenciju za pomoć Libanu, a ključnu ulogu će preuzeti Svetska banka i UN s paketom finansijske pomoći.
Jedna od država koja je ponudila pomoć je Izrael čiji su lideri ranije demantovali navode da je ta zemlja imala veze s eksplozijama.
Ministarstvo inostranih poslova Nemačke saopštilo je da je osoblje nemačke ambasade povređeno u eksploziji kao i da je sama zgrada ambasade oštećena. Nemačka kancelarka Angela Merkel rekla je da će Nemačka uputiti pomoć Libanu.
Francuski predsednik Emanuel Makron lično je posetio Bejrut 6. avgusta; ujedno je i prvi svetski lider koji je posetio Bejrut nakon nesreće.
Richard Dreyfuss
Richard Stephen Dreyfuss (29. oktobar 1947 -) je Oscarom nagrađeni američki glumac, najpoznatiji po ulogama u velikim hitovima 1970-ih kao što su Jaws i Close Encounters of the Third Kind.
Lucije Antonije
Lucije Antonije (Lucius Antonius) je ime koje su nosili:
Richard Dreyfuss
Poznat je i po tome što je s Harryjem Turtledoveom napisao The Two Georges, roman iz žanra alternativne historije.
Savez
Savez je naziv za odnos između dvoje ili više pojedinaca, organizacija ili država temeljem koga se oni međusobno pomažu i nastoje ostvariti zajedničke interese. Savez može biti formalne ili neformalne prirode, odnosno privremene ili trajne naravi. Za njega, pogotovo kada je formalne prirode, se koristi izraz alijansa ili alianca. Članovi saveza se nazivaju saveznici.
Izraz se najčešće koristi u politici i, rjeđe, u ekonomiji.
Reference
حلف (توضيح) Alliance Aliados Sekutu Sabiedrotie Allierte Alliance Aliança Альянс พันธมิตร Müttefik (anlam ayrımı) Đồng minh 同盟国
La Gaviota, Múzquiz
La Gaviota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Múzquiz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Chevrolière
Ševrolijer je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara koja pripada prefekturi Nant.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4851 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 148 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 222 metara (maksimalnoj 22 m, a minimalnoj 0 m).
Minja (muhafaza)
Muhafaza Minja ( / Muḥāfẓet El Minya) je jedna od 27 muhafaza na koje je Egipat administrativno podjeljen.
Geografske karakteristike
Muhafaza Minja se nalazi u Gornjem Egiptu, između Muhafaze Beni Suejf na sjeveru i Muhafaze Asjut na jugu. Prostire se na površini od 32,279 km², u kojoj živi 5,673,629 stanovnika
Teritorij Muhafaze Minja prostire se duž naplavnog pojasa rijeke Nil u dužinu od nekih 120 km, ali također uključuje i dio Libijske pustinje, koji se pruža prema oazama. I sa zapada i istoka pretapa se u pustinju, a pojas koji je naseljen i obrađen na istočnoj obali je vrlo uzak.
Administrativna podjela
Muhafaza je administrativno podjeljena na 15 okruga; Abu Kirkas, El Idva, Minja, Minja 1 (urbani), Minja 2 (urbani), Minja 3 (urbani), Beni Mazar, Deir Mavas, Nova Minja, Magaga, Malavit Garb, Malavi (urbani), Malavi, Mataj i Samalut.
Trgovački i administrativni centar muhafaze je grad - Minja, udaljena 225 km jugoistočno od Kaira.
Privreda i transport
Muhafaza Minja je agrarni kraj, glavne kulture su; pamuk, kukuruz, pšenica, šećerna trska, datulje, luk i proso.
Od industrije ima predionice pamuka, mlinove i šećerane u Minji, Abu Kirkasu i Šeik Faḍlu. Ostali veći urbani centri su Malavi i Beni Mazar.
Colonia la Libertad, Atizapán
Colonia la Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atizapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2580 m.
Minja (muhafaza)
Privreda i transport
Željezna ruda se iskapa u Libijskoj pustinji, a vapnenac se vadi u kamenolomima na istočnoj obali, sjeverno od grada Minje.
Preko muhafaze prolazi magistralna željeznička pruga Kairo-Asuan.
Znamenitosti
Od historijskih znamenitosti Muhafaza Minja ima ruine antičkog Hermopolisa, na lokalitetu Ašmunein nedaleko od Minje.
Nesaquake
mini|Metoac plemena Nesaquake (Missaquogue), pleme američkih Indijanaca porodice Algonquian naseljeno u 17. stoljeću na području blizu današnjeg Smithtowna, točnije na području današnjeg državnog parka Caleb Smith State Park, na Long islandu, u današnjoj američkoj saveznoj državi New York. Godine 1663 obitelj Smith od Indijanaca kupuju zemlju zbog intenzivne sadnje, a na mjestu gdje se nalazilo glavno istoimeno indijansko selo Nesaqueke, kasnije će nastati grad Smithtown, koji je po obitelji Smith dobio ime. Pleme će se izgubiti u ostaloj Metoac-populaciji, čiji su bili članovi a njihovo ime u malo drugačijem obliku sačuvat će se u imenu rijeke Nissequogue.
Frank Lloyd Wright
Frank Lloyd Wright (Richland Center, Wisconsin, 8. lipnja, 1867. - Phoenix, Arizona, 9. travnja, 1959.), istaknuti američki arhitekt prve polovice 20. stoljeća.
Campitelle, Livorno
Campitelle je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Frank Lloyd Wright
Biografija
Nakon djetinjstva provedenoga na farmi u Spring Greeneu, odlazi 1888. u Chicago i stupa u atelje vodećeg američkog arhitekta Louisa Sullivana.
Campitelle, Livorno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Frank Lloyd Wright
Biografija
Pored praktičnog iskustva što ga je tu stekao za njegovo umjetničko formiranje bilo je odlučno još nekoliko komponenata. Došavši iz provincije sačuvao je ljubav za kolonijalnu arhitekturu, njenu udobnost i povezanost s pejzažom. Bliske su mu ideje J. Ruskina, E.-E. Violet-le-Duca i arhitekata s istočne američke obale koji se inspiriraju na tradicijama stare georgijanske arhitekture (McKim, Mead, Richardson).
Ex-Hacienda de Peñuelas, Aguascalientes
Ex-Hacienda de Peñuelas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Frank Lloyd Wright
Biografija
Prvi Wrightovi radovi, nastali još u ateljeu Sullivana – vlastita kuća u Oak Parku (1889.) i kuća Charnley u Chicagu (1891.) – u tragu su američke ladanjske arhitekture. Napustivši 1893. Sullivana, Wright se još jače priklanja tradiciji i projektira niz objekata osebujnoga pečata – kuće Winslow u River Forestu (1893.), Husser u Chicagu (1899.) i River Forest Golf Club (1898.).
Ex-Hacienda de Peñuelas, Aguascalientes
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1862 m.
Frank Lloyd Wright
Biografija
Oko 1900. zanosi se japanskom arhitekturom i inspirirajući se njome uspijeva stvoriti građevni tip što ga varira u nizu poznatih "prerijskih kuća". Osnovno je obilježje tih kuća horizontalna raščlanjenost i naglašen plastični motiv strehe. Ideja kontinuiranog unutarnjeg prostora, koju je Wright razradio već u ranijim objektima, dobila je novu formulaciju u obliku ukrštenog tlocrta koji se sažimlje u središnjem prostoru (halu) u kojemu je smješten kamin – kuće Willitts u Highland Parku (1902.), Heurtley u Chicagu (1902.), Bradley i Hickox u Kankakeeu (1900.), Martin u Buffalou (1904.), Coonley u Riversideu (1908.), Roberts u River Forestu (1908.), Gale u Oak Parku (1909.) i, najljepša među njima, kuća Robie u Chicagu (1909.).
U "prerijskim kućama" Wright je stvorio prototip američke rezidencijalne arhitekture, pomirivši tradiciju i potrebu za suvremeno oblikovanim prostorom. Istovremeno, nastaju i njegovi prvi objekti u armiranom betonu u kojima kubičnim formama teži prema skulpturalnoj jasnoći volumena i monumentalnosti: uredska zgrada Larkin u Buffalou (1904., srušena 1950.), Unity Church u Oak Parku (1906.) i hotel u Mason Cityju (1909.). thumb|250px|Robie kuća
S "prerijskim kućama" jedna je arhitektonska misao bila iscrpljena, i već 1910. se javljaju u njegovom radu prvi znakovi krize. Boravak u Europi 1911. nije mu ispunio očekivanja i ostao je praktički bez uticaja na njegov rad. Po povratku gradi vlastitu kuću Taliesin u Spring Greenu u kojoj prvi put primjenjuje razvedeni tlocrt s unutarnjim patiom. Iako predviđa neka kasnija rješenja, ovaj je objekt značajniji kao gesta povratka pejzažu i traženju neposrednijega kontakta s ambijentom prirode.
left|300px|thumb|Falling Water S kućom Kaufmann (Falling Water) u Connellsvilleu (1936.) u kojoj je dao jedno od remek-djela moderne arhitekture započinje drugo plodno razdoblje Wrightova opusa. Osnovne su karakteristike novih objekata povezanost s pejzažom, slobodan tlocrt koji je preko patia ili staklenih stijena povezan s vanjskim prostorom i naglašavanje plastike krovišta. U njima je na suvremen način razrađena prostorna i plastična koncepcija ranijih "prerijskih kuća".
Među najpoznatijim objektima ladanjskog tipa su kuće Hanna u Palo Altu (1937.), Goetsch-Winkler u Okemosu (1939.), Sturgis kraj Los Angelesa (1940.), Lloyd Lewis u Libertsvilleu (1940.), Pauson kraj Phoenixa (1940.) i Jacobs II u Madisonu (1948). U trgovini Morris u San Franciscu (1949.) javlja se motiv kružne rampe kojom je postignut snažan prostorni efekt. Ona je još jače izražena na kući njegova sina Daniela Wrighta u Phoenixu (1952.), a kulminira u njegovu posljednjem djelu Guggenheimovu muzeju u New Yorku (1959.). Posthumno se prišlo realizaciji njegova grandioznog projekta za komunalni centar Marine Country u Kaliforniji (1962.).
Filozofija rada i značaj
200px|thumb|Guggenheim muzej Wright je, bez sumnje, jedna od najkontradiktornijih ličnosti u modernoj arhitekturi. Do kraja života ostao je individualist podjednako u načinu života i umjetničkom shvaćanju, pa ipak njegov opus predstavlja značajno poglavlje suvremene arhitekture.
Prvi je intuitivno naslutio i razradio ideju kontinuiranog unutarnjeg prostora, koju su europski arhitekti započeli rješavati znatno kasnije. Europskom racionalizmu, koji je probudio zanimanje za rješavanje konstruktivnih metoda i za socijalne aspekte, on je suprotstavio organičko shvaćanje arhitekture koje u centar stavlja čovjeka pojedinca i njegov odnos prema ambijentu u kojem živi. Stoga Wright svaki projekt rješava neovisno od prijašnjega kao singularnu i neponovljivu kreaciju.
Snaga i originalnost njegove vizije dobivaju osobitu potvrdu u posljednjem razdoblju u kojemu je, prihvativši eurposka iskustva, stvorio djela koja po svojoj poetičnosti i plastičnoj slobodi zacrtavaju nove puteve arhitektonskog oblikovanja. Iako ponekad opterećen literarnošću i simbolikom, Wrightov opus po bogatstvu stvaralačkih ideja i raznovrsnosti nema premca u modernoj arhitekturi.
Pored realiziranih projekata, izradio je više vizionarskih rješenja: za centar Pittsburga i Bagdada, projekt za neboder visok 1600 m i čuveni Broadacre plan (1955.) u kojem daje prijedlog za sistematsku urbanizaciju zemlje. Ostavio je za sobom i golem literarni opus u kojem je pored teoretskih i stručnih pogleda sadržan i bogat autobiografski materijal.
Godine 1938. sagradio je vlastitu kuću Taliesin West u pustinji kraj Phoenixa; tu je ostao do kraja života stvorivši od sebe svojim življenjem izvan civilizacije gotovo mitsku ličnost. Umro je 1959 godine od raka stomaka.
Rancho Alegre, San Juan Evangelista
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
San José de las Adjuntas, San Martín Chalchicuautla
San José de las Adjuntas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Veljko Maričić
Veljko Maričić (Sisak, 23. ožujka 1907. - Rijeka, 30. listopada 1973.) je bio hrvatski glumac.
Agerola, Napoli
Agerola je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Kovači (Plužine)
Kovači je naselje u opštini Plužine u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 61 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 93 stanovnika).
Combaillaux
Kombajo je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero.
Kovači (Plužine)
Demografija
U naselju Kovači živi 51 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,4 godina (44,0 kod muškaraca i 35,8 kod žena). U naselju ima 18 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,39.
Combaillaux
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 954, a gustina naseljenosti je iznosila 105 stanovnika/km².
Aspartinska alfa-dekarboksilaza
Termin aspartinska alfa-dekarboksilaza ima više značenja.
Ghinești, Sălcioara
Ghinești je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Sălcioara.
Kovači (Plužine)
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Ghinești, Sălcioara
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Cipressa, Imperia
Cipressa je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 369 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Hermanos García (razvrstavanje)
Hermanos García ima više značenja:
Ida, Louisiana
Ajda je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 221, što je 37 (-14,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
East Merrimack, New Hampshire
Ist Merimak je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.197, što je 413 (10,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sandro Munari
mini|desno|Sandro Munari 1975. Sandro Munari (Cavarzere, 27. ožujka 1940) je bivši talijanski vozač reli utrka, pobjednik FIA Kupa za vozače 1977. godine.
Munari se natjecao na utrkama Svjetskog prvenstva u reliju (WRC) od 1973. do 1984. godine. Nastupio je na 36 WRC reli utrke, na 7 je pobjedio, dok je 14 utrka završio na podiju. Najuspješnija sezona mu je bila 1977. kada je ovojio Kup za vozače, preteču današnje titule Svjetskog prvaka u reliju, vozeći autmobil Lancia Stratos.
Alberto Ognjan Štriga
Alberto Ognjan pl. Štriga (Križevci, 30. travnja 1821. – Zagreb, 7. ožujka 1897.), hrvatski operni pjevač.
Poosepatuck
Poosepatuck /"where the waters meet" ,/ jedno od 13 plemena sa Long Islanda u američkoj državi New York, ogranak Unkechauga, nasseljeno na obali između Patchogue Islanda i zemlje plemena Shinnecock. Godine 1666. smješteni su na rezervat Poosepatuck na Forge river blizu Mastica, gdje ih je nešto preživjelih, ali su izgubili znanje o svojim jeziku i običajima. Elizabeth Joe, njihova posljednja žena-sachem umrla je 1832.
Alberto Ognjan Štriga
Alberto Ognjan pl. Štriga, rodio se je 30. travnja g. 1821. u Križevevcima od otca Ivana Nep. pl. Štrige Cunovečkoga, sudca, i majke Cecilije, rodjene pl. Raizner. Pučku je školu polazio u svom rodnom mjestu, a gimnaziju u Zagrebu i u Velikoj Kaniži. U Zagrebu je i izučio prava g. 1842. Prema njegovoj ideji, napisan je libreto za prvu hrvatsku operu Ljubav i zloba Vatroslava Lisinskog.
Montegiardino, Brescia
Montegiardino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Rimska Umbrija
Umbrija (Umbria) je geografski pojam koji je u antičko, odnosno rimsko doba imala različito značenje od današnje italijanske regije. Predstavljala je oblast koja je ime dobila po Umbrima, italskom narodu koga su Rimljani pokorili između 4. i 2. vijeka pne. Prostirala se na istočnoj obali Jadrana, od rijeke Narni na jugu do okolice današnje Ravenne na sjeveru te sadržavala područja današnjih regija Marche i Emilia-Romagna.
Rimski car August ju je za vrijeme svoje teritorijalne reorganizacije Rimsko Carstvo|Carstva proglasio jednom od 11 regija (regiones) Italije pod nazivom Umbrija i Galsko polje (Regio VI Umbria et ager Gallicus). Nakon pada Carstva Umbrija je s vremenom komadana između raznih političkih entiteta te je u potpunosti nestala kao geografski pojam. Suvremeni naziv se počeo koristiti tek u 17. vijeku kada su tamošnji gradovi nastojali istaknuti veze sa slavnom antičkom prošlošću.
Nur Fettahoğlu
Asiye Nur Fettahoğlu (12. novembar 1980 -) je turska televizijska glumica rodom iz Njemačke. Dugo vremena je nastupala pod muževim prezimenom kao Nur Aysan, da bi se nakon razvoda vratila na ime po rođenju.
Diplomirala je modni dizajn na Univerzitetu Haliç, Neko vrijeme je radila kao voditeljica financijskih vijesti na informativnom kanalu Sky Türk channel.
Zacasillas, Tumbiscatío
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 501 m.
Björn Waldegård
mini|desno|Waldegård sa svojim suvozaćem Franz Wurzom tijekom utrke u Austriji 1984.g.
Björn Waldegård (rođen 12. studenoga 1943.) je bivši švedski vozač reli utrka, svjetski prvak u reliju 1979. godine.
Waldegård se natjecao na utrkama Svjetskog prvensta u reliju (WRC) od 1973. do 1992. godine. Nastupio je na 95 WRC reli utrke, na 16 je pobjedio, dok je 35 utrka završio na podiju. Najuspješnija sezona mu je bila 1979. kada je postao svjetski prvak. Bila je to ujedno i prva sezona WRC-a u kojoj je uvedeno natjecanje za svjetskog prvaka u reliju.
Conquereuil
Konkrej je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 893, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km².
Katzweiler
Kacvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kajzerslautern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.705 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7335017.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kajzerslautern Kacvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kajzerslautern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 226 metara. Površina opštine iznosi 9,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.705 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 181 stanovnika/km².
Duraznito, Mezquitic
Duraznito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1589 m.
Tomosaburō Katō
Maršal-admiral Vikont Katō Tomosaburō (加藤 友三郎) bio je japanski flotovđa i političar, koji je od 1922. do 1923. služio kao 12. premijer Japana.
Rođen u samurajskoj porodici, Kato je odrastao u Meiji periodu te bio jedan od polaznika prvih generacija carske Mornaričke akademije, te se po završetku školovanja priključio Carskoj mornarici gdje će provesti najveći dio karijere i života. U prvom japansko-kineskom ratu je sudjelovao kao artiljerijski oficir na krstarici Yoshino, a nakon čega je brzo napredovao u službi i za vrijeme Rusko-japanskog rata stekao čin kontraadmirala. U znamenitoj bitci kod Cušime je na bojnom brodu Mikasa služio kao pomoćnik admirala Toga i velikim dijelom bio zaslužan za pobjedu koja se smatra najvećoj u japanskoj mornaričkoj historiji.
Nakon toga je 1913. postavljen za zapovjednika japanske Kombinirane flote, a 1915. za ministra mornarice. Na tom će se mjestu zadržati tokom nekoliko sljedećih vlada. Nakon Prvog svjetskog rata je igrao važnu ulogu u pregovorima kojima je utanačen Washingtonski pomorski sporazum 1922. godine te kojim se Japan, kao i nekoliko drugih svjetskih sila, obavezao na ograničenja u pomorskom naoružanju. Za zasluge prilikom sklapanja sporazuma je 1922. imenovan za premijera. Njegov relativno kratki mandat je obilježilo odustajanje od ekspanzionističke politike, pa su se japanske trupe, stacionirane tokom tzv. Sibirske intervencije, povukle sa ruskog Dalekog istoka, a što je omogućilo da ta područja preuzmu boljševici i pripoje ih novostvorenom Sovjetskom Savezu. Također je povukao japanske trupe iz kineske provincije Shandong. Zbog tih je poteza postao nepopularan u vojnim krugovima. Umro je od raka debelog crijeva, a njegova se smrt zbila neposredno pred katastrofalni potres koji je opustošio Japan. S obzirom da Japan u tom trenutku nije imao premijera, taj je događaj izazvao izuzetnu političku nestabilnost i kaos u zemlji, i znatno pogoršao posljedice katastrofe.
Hipotekarni agent
Hipotekarni agent ili hipotekarni broker je važna karika pri odobravanju stambenih kredita. Pripadaju široj grupi finansijskih brokera agenata.
Pantano, Isernia
Pantano je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Hipotekarni agent
U SAD ih ima pola miliona.
Pantano, Isernia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 608 m.
Maccatrozzo, Treviso
Maccatrozzo je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Vinil alkohol
Vinil alkohol (etenol) je alkohol. On je nezasićeni analog etanola. Njegova formula je CH2CHOH, vinil alkohol je izomer acetaldehida i etilen oksida. Pod normalnim uslovima, on se konvertuje (tautomerizuje) u acetaldehid:
Vinil alkohol je otkriven u molekulskom oblaku Sagitarijusa B koristeći 12-metarski radio teleskop na američkoj nacionalnoj obzervatoriji Kit Pik. Taj vinil alkohol je stabilan u interstelarnom medijumu.
Sentinum
Sentinum (Sentin) je bio drevni grad smješten u današnjoj italijanskoj regiji Marche, nedaleko od suvremenog Sassoferata. Poznat je kao poprište bitke kod Sentina u kojoj su 295. pne. Rimljani potukli Samnite i Gale. Za vrijeme Fulvijinog rata godine 41. pne. se priključio Fulvija|Fulviji, ali ga je zbog toga iste godine zauzeo i razorio Oktavijanov general Salvidijen Ruf. Ubrzo nakon toga je obnovljen, te iz perioda Carstva potiču mnogi vrijedni artefakti koji svjedoče o prosperitetu i razvijenom gradskom životu. Međutim, nakon Alarikovog pohoda na Italiju početkom 5. vijeka je napušten.
Keigo Kiyoura
Grof Kiyoura Keigo (清浦 奎吾) bio je japanski političar koji je 1924. godine služio kao 13. premijer Japana.
Rodio se u porodici budističkog svećenika. Karijeru je započeo u Meiji periodu, kada je 1873. godine postao jednim od činovnika carskog guvernera prefekture Saitama. Tri godine kasnije se priključio Ministartvu pravde i postepeno napredovao u službi. Godine 1884. je stekao naklonost uticajnog konzervativnog političara Yamagate Aritomoa koji će mu postati sponzor. Sudjelovao je u stvaranju modernog japanskog krivičnog zakonika, ali i prvih zakona usmjerenih na suzbijanje političke opozicije carskom režimu. Tokom sljedećih decenija je vršio niz visokih dužnosti.
Godine 1914. mu je nakon Siemensovog skandala ponuđeno da postane premijer, ali je on to odbio. Deset godina kasnije, nakon Toranomonskog incidenta je preuzeo dužnost premijera. Njegova vlada, kojom su dominirali konzervativni aristokrati i birokrati je, međutim, postala nepopularna u javnosti te su stranke koje su je tvorile teško poražene na parlamentarnim izborima 1924. godine. Nakon njih je Kiyoura podnio ostavku.
Jalapilla, San Juan Evangelista
Jalapilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Piedra Parada, San Martín Chalchicuautla
Piedra Parada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Unkechaug
mini|Metoac plemena Unkechaug/"People from beyond the hill")/ (Unchachaug, Unquaches, Unquachog, Unquachock, Unchechauge), pleme Metoac Indijanaca, jezične porodice Algonquian, naseljeno na južnoj obali otoka Long Island u New Yorku. Unkechaug su ponekad nazivani i Poosepatuck, što je naziv jednog njihovog ogranka. Njihovi potomci danas žive na rezervatu Poosepatuck koji se prostire na 55 akera. Populacija im iznosi oko 250 na rezervatu, ili 450 ukupno.
Tošo Lesić
Tošo Lesić (Zagreb, 12. siječnja 1866. - Zagreb, 28. srpnja 1949.) je bio hrvatski glumac.
El Amanal, Atenco
El Amanal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atenco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 296 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2254 m.
Shinnecock
mini|Metoac plemena Shinnecock, jedni od plemena konfederacije Metoac sa istoka otoka Long Island u New Yorku. Shinnecocki su kao i Montauki govorili dijalektom-Y, jezična porodica Algonquian. Popisom iz 1910. bilo ih je 167, dok su ostala Metoac plemena gotovo u potpunosti iščezla, pa je Montauka bilo 29 i samo 1 Poosepatuck. Danas oni žive na rezervatu Shinnecock i jedno su od dva Metoac plemena sa Long Islanda. Ima ih 400 (prema Sultzmanu), dok broj Unkechauga iznosi 250.
Izvori
<gallery>
</gallery>
The House That Shadows Built
The House That Shadows Built je američki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1931. u produkciji hollywoodskog studija Paramount Pictures. Povod za snimanje je bila predstojeća 20. obljetnica osnivanja studija, a svrha promoviranje Paramountovih igranih filmova i tadašnjih zvijezda; film je također napravljen kako bi se privukli investitori, s obzirom da su nedavno uvođenje skupe zvučne tehnologije kao i pad gledanosti filmova uslijed Velike depresije Paramountu donijeli financijske probleme. Današnjim historičarima filma je House izuzetno vrijedan, najviše zbog toga što sadrži inserte nekih od najvećih Paramountovih hitova nijeme ere koji su u međuvremenu u svom integralnom obliku bili izgubljeni. Film smatraju važnim i poklonici braće Marx, s obzirom da sadrži materijale koje su kasnije izbačeni iz njihovog kultnog filma Majmunska posla.
Kenefic, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 196, što je 4 (2,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Katzwinkel (Eifel)
Kacvinkel je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 113 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233037.
El Saucito, Nava
El Saucito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Nava.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 338 m.
Blood In Blood Out
Blood In Blood Out, također poznat i pod naslovom Bound by Honor, je američki igrani film snimljen 1993. u režiji Taylora Hackforda. Po žanru je kriminalistička drama, a radnja prikazuje živote trojice prijatelja - pripadnika hispanoameričke ulične bande - koji odlaze različitim putevima. Veliki dio radnje i likova je inspiriran stvarnim događajima, odnosno višedecenijskim sukobom zatvorskih bandi u zatvorima Kalifornije 1970-ih. Režiser Hackford je kasnije optužio matični studio da nije htio distribuirati film, plašeći se da bi prikaz etničkih bandi i sukoba mogao potaći nerede nalik na one Los Angelesu 1992. godine.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Okovani čašću, a u Srbiji pod naslovom Krv za krv.
Radnja
Tokom narednih godina, Kruz postaje priznati umetnik, ali i heroinski zavisnik zbog jakih bolova od stare povrede. Pako nakon izlaska iz vojske gradi karijeru u policiji i postaje zapaženi detektiv u Odeljenju za narkotike. U zatvoru, Miklo uspeva da zadobije poverenje vođe meksičke zatvorske bande „La onda“ čiji je moto „Krv za ulaz, krv za izlaz“ (članstvo se stiče ubistvom, a prestaje tek sopstvenom smrću) i postaje njen član. Deset godina nakon događaja koji im je razdvojio živote, Miklo izlazi na uslovnu slobodu i tri prijatelja iz detinjstva se ponovo susreću, ali u različitim životnim ulogama i na različitim stranama.
Cancellonica, Benevento
Cancellonica je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Campo Ai Peri, Livorno
Campo Ai Peri je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Elk River, Idaho
Elk River je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 125, što je 31 (-19,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Peruzija
Peruzija (Perusia) je bio drevni etrurski, a kasnije rimski grad u današnjoj Italiji, koji je danas poznat pod imenom Perugia. Spominje se kao jedan od članova konfederacije 12 etrurskih gradova koja je ratovala s Rimljanima 310-309. pne. i 295. pne. Nakon toga je postepeno došao pod rimsku vlast. U drugom punskom ratu, odnosno u doba Hanibalovog pohoda na Italiju, je ostao vjeran Rimu, Do sredine 1. vijeka pne. je bio među gradovima-klijentima rimskog roda Antonijevaca. Zbog toga se za vrijeme Fulvijinog rata opredijelio za Fulviju te su ona i njen šurjak Lucije Antonije tamo pronašli utočište. Oktavijan je grad dao pod opsadu, koja je bila žestoka, i o čemu svjedoče brojni ostaci projektila koje su klasnije pronašli arheolozi. Fulvija i Lucije su se na kraju predali te im je pošteđen život, ali je grad za kaznu razoren. Prema legendi, neki od građana su uspjeli pobjeći u Galiju te tamo osnovali grad danas poznat kao Perouges u Francuskoj. Gotovo odmah nakon toga, Oktavijan je dao obnoviti grad.
Tomislav Tanhofer
Tomislav Tanhofer (Osijek, 21. prosinca 1898. - Split, 21. lipnja 1971.) je bio hrvatski glumac i redatelj.
Biografija
Filozofiju je studirao u Zagrebu i Beču. Kao glumac i reditelj radio je u osječkom HNK-u (1921–34), zatim u upravi zagrebačkog HNK-a (1934–36) pa glumac u Pozorištu Dunavske banovine (1936–40) i zagrebačkom HNK-u (1940–47). U međuvremenu nastupao u Jugoslovenskom dramskom pozorištu u Beogradu, bio u upravi kazališta u Banjoj Luci, Osijeku i Splitu a predavao glumu na Pozorišnoj akademiji u Beogradu. Napisao je zbirku novela Poplava (1943), uređivao kazališne časopise, pisao memoare i članke o kazališnim pitanjima i prevodio. Dobitnik je Nagrade »Vladimir Nazor« za životno djelo 1968.
Hermanos Gutiérrez (razvrstavanje)
Hermanos Gutiérrez ima više značenja:
Virodhamin
Virodhamin (O-arahidonoil etanolamin) je endokanabinoid i neklasični eikozanoid, izveden iz arahidonske kiseline. O-Arahidonoil etanolamin se sastoji od arahidonske kiseline i etanolamina spojenih estarskom vezom, za razliku od amidne veze prisutne u anandamidima. Zbog ove suprotne orijentacije, molekul je imenovan virodamin uzimajući za osnovu sanskritsku reč virodha, sa značenjem opozicija. On deluje kao antagonist CB1 receptora i agonist CB2 receptora. Koncentracije virodhamina u ljudskom hipokampusu su slične nivoima anandamida, ali su 2- do 9-puta više u periferalnm tkivima koja izražavaju CB2. Virodhamin snižava telesnu temperaturu kod miševa.
Víctor Valdés
Viktor Valdez (Lospitalet de Ljobregat, 14. januar 1982) je španski fudbalski golman koji trenutno nastupa za Mančester junajted.
Karijera
Fudbal je počeo da trenira u starim kategorijama Barselone, ali je samo nakon nekoliko meseci provedenih u klubu morao da ga napusti jer se sa porodicom preselio na Tenerife, fde je nastavio da trenira u lokalnom klubu. Nakon tri godine provedene tamo ponovo se vratio u Barsu.
Brzo je napredovao kroz sve selekcije Barselone. Pre nego što je dobio šansu u prvom timu, neko vreme je nastupao za Barselonu B. Sezonu 2002/03. počeo je kao rezerva Argentincu Robertu Bonanu, ali je kasnije u toku te sezone dolaskom Radomira Antića na mesto trenera, dobio šansu kao prvi golman. U sezoni 2003/04. ustalio se u prvom timu, a već naredne sezone je odigrao skoro sve utakmice u prvenstvu, i tako je pomogao svom klubu da dođe do prve titule nakon šest sezona. Te sezone je osvojio i trofej Rikarda Zamore koji se dodeljuje golmanu sa najmanje primljenih golova u španskom prvenstvu.
U poslednjem kolu prvenstva, 17. juna 2007. izjednačio je rekord legendarnog Andonija Zubizarete. Valdez je kao i Zubizareta pre njega proveo svaki minut u igri na svih 38 utakmica prvestva. Takođe je oborio i klupski rekord u broju minuta bez primljenog gola u evropskim takmičenjima. U utakmici sa Rendžersom 7. novembra 2007. nadmašio je prethodni rekord od 466 minuta bez primljenog gola, ali ga je već u narednoj utakmici savladao kapiten Olimpik Liona, Žuninjo.
Reprezentacija
Valdez se našao na spisku učesnika za Svetsko prvenstvo 2010. kao rezerva Ikeru Kasiljasu. Debitovao je 3. juna 2010. na pripremnoj utakmici za to svetsko prvenstvo, u Inzbruku protiv Austrije.
I'll Say She Is
I'll Say She Is je kazališni mjuzikl za koga je tekst napisao Will B. Johnstone, a muziku komponirao Tom Johnstone, premijerno izveden u Philadelphiji 1923. Okvirni zaplet se tiče bogate djevojke koja traži uzbuđenja u životu, i koju opsjedaju brojni udvarači; u stvarnosti je on bio izgovor za seriju muzičkih brojeva i humorističkih skečeva s malo ili nikako veze sa radnjom. Danas je predstava najvažnija po tome što su u originalnoj postavi nastupili braća Marx, nedugo nakon što im je sukob s moćnim impresariom Edwardom Albeejem zapriječio nastupe u vodviljima. Na Broadwayu je predstava prvi put održana 19. maja 1924. i doživjela je veliki uspjeh te ju je, između ostalih, pohvalio uticajni kritičar Alexander Woolcott. Uspjeh predstave je omogućio braći Marx da se nametnu kao "legitimni" broadwayski izvođači i osigurao buduću filmsku karijeru. Neki od gegova iz predstave su kasnije "reciklirani" u njihovim mnogo poznatijim filmovima.
Lucije Antonije (brat Marka Antonija)
Lucije Antonije (Lucius Antonius, 1. vijek pne.) bio je rimski političar iz doba kraja Republike, najpoznatiji kao brat trijumvira Marka Antonija.
Lucije je bio sin rimskog političara Marka Antonija Kretika i Julije Antonije. Imao je dva brata - Marka i Gaja. Slično kao i Marko, mladost je proveo kockajući se i opijajući se. Kao pristaša svog brata, a posredno i Cezara, godine 44. pne. je postao narodnim tribunom. Na strani brata je sudjelovao u mutinskom ratu.
Godine 41. pne. je, za vrijeme Drugog trijumvirata, postao konzul. Za vrijeme mandata mu je brat boravio na Istoku. Markova supruga Fulvija, koja je bila u Rimu, je pak došla u sukob s trijumvirom Oktavijanom. Nastojeći se riješiti Oktavijana i omogućiti mužu da sam zavlada rimskom državom, nagovorila je Lucija da podigne osam legija i zbaci Lepida koji je kao trijumvir vladao u Rimu. Taj ustanak je prerastao u kratkotrajni građanski rat kada je Oktavijan organizirao protivudar uz pomoć trupa iz Španije. Fulvija i Lucije su bili priisljeni bježati u Peruziju gdje su zimu 41/40. pne. proveli pod opsadom. Ona je završena predajom nakon koje je Oktavijan, iz obzira prema Marku Antoniju, i Fulviji i Luciji poštedio život. Fulvija je otišla u Sikion u izgnanstvo, a Lucije je poslan kao guverner u Hispaniju. Što se poslije dogodilo s njim nije poznato.
Jean-Claude Andruet
Jean-Claude Andruet (rođen 13. kolovoza 1942.) je francuski umirovljeni reli-vozač.
Nastupio je na 29 utrka svjetskog prvenstva u reliju, pobjedio na tri, dok je na sedam završio na pobjedničkom podiju. Pobjedio je na prvoj službenoj utrci Svjetskog prvenstva u reliju 1973. na Reliju Monte Carlo, te 1974. na Reliju Korzika i 1977. na Reliju Sanremo. Najbolji ukupni plasman je ostvario 1982. kada je na kraju sezone završio 13. Natjecao se i na Europskom prvenstvu u reliju koje je osvojio 1970., a 1981. završio je drugi u ukupnom poretku.
Eel River Indijanci
Eel River Indijanci /Eel River Indians; ime je došlo po imenu rijeke Eel u Indiani/, naziv za dio Miami Indijanaca koje je kasnih 1700.-tih i ranih 1800.-tih obitavalo u sjeverozapadnoj Indiani. Ugovorom u Greenvilleu Eel Riveri se 1795. priključuju Miamima. Njihovo selo nalazilo se u Thorntownu, u okrugu Boome gdje su imali rezervat, koji je 1828. prodan, a oni su preseljeni na Miami rezervat između rijeka Wabash i Eel u okrugu Miami. Kasnija sudbina identična je sa Miamima.
Markku Alén
mini|desno|Alénova Lancia Stratos HF, kojom je 1978. pobjedio na Reli Sanremo.
Markku Alén (rođen 15. veljače 1951.g. u Helsinki, Finska) finski je umirovljeni reli-vozač. Alén iako nikada svjetski prvak u reliju, 1978. je osvojio FIA kup za vozače, natjecanje iz kojeg je sljedeće godine nastalo natjecanje za svjetskog prvaka u reliju. Markku Alén natjecao se u utrkama Svjetskog prvenstva u reliju (WRC) od 1973. do 2001. godine, ukupno je zabilježio 129 nastupa, od toga 19 pobjeda, dok se 56 puta uspinjao na pobjedničko postolje. Najbliže naslovu je došao 1986., kada je prvak bio 11 dana. Naime te godine zbog žalbe momčadi Peugeota, naknadno su poništeni bodovi iz utrke u Sanremu koju je Alén, dobio te je titula prešla u ruke Juhe Kankkunena. Na svome prvom nastupu u WRC utrkama 1973. na Reliju Finska, zauzeo je drugo mjesto.
Podu Rizii, Sălcioara
Podu Rizii je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Sălcioara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 844 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Francesca da Rimini
mini|200p|[[Žan Ogist Dominik Engr, Đančoto otkriva Paola i Frančesku (1819)]] mini|200p|[[Gistav Dore, ilustracija poeme Božanstvena komedija (1857): Dante se onesvešćuje iz sažaljenja prema Frančeskinoj neprilici, dok je ona sa ljubavnikom okružena ostalim dušama u drugom krugu pakla]] Frančeska da Rimini (1255—1285) bila je ćerka Gvida I da Polente, lorda Ravene. Bila je savremenica Dantea Aligijerija, čije je Božanstvene komedije lik. U njoj se Frančeska nalazi u drugom krugu pakla, u kojem su ljudi obuzeti pohotom. U istoriji, pak, poznata je i pod devojačkim imenom Frančeska da Polenta.
Život i smrt
Tačni datum rođenja Frančeske od Riminija nije poznat, ali se zna da je to bilo 1255. godine. Ćerka je Gvida I da Polente, lorda italijanskog grada Ravene iz plemićke porodice Polenta. Godine 1275, kada je imala dvadeset godina, udala se za hrabrog, ali fizički ograničenog Đovanija Malatestu (takođe poznatog kao Đančoto; Jovan Hromi), sina Malateste da Verukija, lorda Riminija. Brak je bio dinastički (sklopljen iz političkog interesa). Gvido je dugo godina bio u ratu sa porodicom Malatesta, a brak njegove ćerke i sina protivnika značio je utvrđenje nagodbe sklopljene nešto ranije između dve porodice. Međutim, tokom svog boravka u Riminiju, Frančeska se zaljubila u Đovanijevog mlađeg brata Paola. Mada je Paolo takođe bio u braku, njihova afera trajala je približno deset godina, dok ih Đovani nije otkrio između 1283. i 1286. godine (približno se uzima za 1285) i ubio ih na licu mesta.
U početku, priča o Frančeski bila je zasnovana na Danteovoj predstavi njene sudbine u Paklu. Međutim, kako se još humanista odlučilo da opiše njenu sudbinu, u priču su ubrzo ubačeni intrigantni elementi. Vodeći među zainteresovanima za razradnju fabule date u Božanstvenoj komediji Dantea Aligijerija bio je Đovani Bokačo, što je i učinio u svojoj kritici ovog dela nazvanoj Izlaganje o Danteovoj „Komediji“. U njoj, Bokačo tvrdi da je Frančeska u brak sa Đovanijem uvedena na prevaru i da je za to poslužio Paolo. Njen otac Gvido, znajući da Frančeska neće želeti da se uda za fizički onesposobljenog Đovanija, rekao joj je da je šalje u Rimini da bi se udala za umnogome zgodnijeg Paola. Navodno je tek ujutro nakon venčanja saznala da je prevarena. Međutim, ovaj tok događaja je najverovatnije izmišljen, jer je mala mogućnost da Frančeska nije znala ko su Đovani i Paolo, kao i da je Paolo već oženjen, uzimajući u obzir to da su dve porodice nešto ranije sklopile mirovni sporazum. Sem toga, Bokačo je rođen 1313, oko 27 godina posle smrti ljubavnika. Dok su mnogi posle Bokača ponovili ovu verziju događaja, niko pre njega nije pomenuo ništa slično.
Danteov Pakao
U prvom delu Božanstvene komedije, duša rimskog pesnika Vergilija provodi Dantea kroz pakao, podeljen na predvorje i devet krugova, dok se na dnu nalazi Lucifer. Ljubavnike Frančesku i Paola njih dvojica sreću u drugom krugu, namenjenom ljudima obuzetim pohotom, sladostrasnicima, ljubavnicima (peto pevanje). Ironično, oni se nalaze u večnom vrtlogu, koji ih nepresnano zahvata i drži na isti način na koji ih je zahvatila strast.
Nakon što prođe pored Semiramide, Didone, Kleopatre, Ahila, Jelene, Parisa, Tristana i Izolde, Aligijeriju posebno za oko zapadaju Frančeska i Paolo, oni u zagrljaju, koje, kako se čini, vetar nosi lako. On ih doziva, a vihor ih postavlja ispred njega. U razogovru sa Frančeskom, Dante saznaje detalje njenog života, koje očigledno već zna (isprva joj se obraća imenom). Pita je za razlog koji ih je doveo do ovog prokletstva. Kao glavni razlog ona navodi ljubavnu knjigu o vitezu Lanselotu (svodnik je knjiga i njen pisac bio: već ne čitasmo dalje toga dana). Njena priča veoma pogađa Dantea, koji se iz sažaljenja onesvestio.
Inspiracija
Od devetnaestog veka, priča o Frančeski i Paolo stvorila je mnoge pozorišne, operske i simfonijske adaptacije.