cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ghelmegioaia, Prunișor
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Borgata Vittone, Cuneo
Borgata Vittone je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1246 m.
Njižnje Repaše
Njižnje Repaše je naseljeno mjesto u okrugu Ljevoča, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 186 stanovnika.
La Frontera, Compostela
La Frontera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 853 m.
Alisitos, Badiraguato
Alisitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1139 m.
Difenil oksalat
Difenil oksalat je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 242,227 Da.
Lavaggi, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Laubach (Eifel)
Laubah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 667 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135052.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Laubah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 550 metara. Površina opštine iznosi 3,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 667 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 186 stanovnika/km².
NGC 437
NGC 437 je galaksija u zviježđu Ribe.
Castelletto, Verona
Castelletto je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Opština Nușfalău, Sălaj
Nușfalău je opština u Rumuniji u okrugu Salaž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Palmar de Bravo, Puebla
Palmar de Bravo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4504 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2199 m.
Avon, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 590, što je 29 (5,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gisors
Žizor je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 9.481, a gustina naseljenosti je iznosila 569 stanovnika/km².
NGC 438
NGC 438 je galaksija u zviježđu Kipar.
Huritsko-urartski jezici
Huritsko-urartski jezici su izumrla jezična porodica na drevnom Bliskom istoku. Sastoji se od samo dva poznata jezika, hurijskog i urartskog.
Kilate Sur, Altotonga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Njemešani
Njemešani je naseljeno mjesto u okrugu Ljevoča, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 393 stanovnika.
San Felipe Buenavista, Ocosingo
San Felipe Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1447 m.
Opština Xicotlán, Puebla
Xicotlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 519 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1003 m.
Rodriguez Camp, California
Rodriguez Camp je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 156 stanovnika.
Ca' Zenere, Vicenza
Ca' Zenere je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Lumnic, Prunișor
Lumnic je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Prunișor.
Ca' Zenere, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Lumnic, Prunișor
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Urartski jezik
200px|thumb|right|Urartski natpis na klinastom pismu
Urartski jezik (također nazivan i vanski, u starijoj literaruri turanski, kaldejski) je uvriježen naziv za jezik koji se govorio na području drevne kraljevine Urartu oko jezera Van u danjašnoj Turskoj.
Prvi put je zabilježen u 9. stoljeću pne., a smanjuje se nakon pada države Urartu 585. pne. Nakon 500. pne. govorio ga je samo uzak krug ljudi.
Požari u Australiji 2013.
right|thumb|225px|Satelitska snimka dima na jugu Australije Požari u Australiji 2013. pogodili su područje Novog Južnog Walesa 17. listopada 2013. te doveli do jedne od najtežih elementarnih nepogoda u zadnjih 40 godina tog područja. Novi Južni Wales je proglasio izvanredno stanje te naznačio da su Modre planine u epicentru katastrofe. Do 20. listopada, uništeno je 200 kuća i oko 37.000 hektara šume. Pojedini policajci su ostali čuvati evakuirane kuće od mogućih provala. Do 21. listopada, uništeno je 109.000 hektara površine u 56 različita požara.
Iznimni visoke temperature i nedostatak kiše pogoršali su stanje na terenu. 21. listopada najavljena je i istraga da li je nedavna vojna vježba u okolici, koja je uključivala eksplozive, možda nenamjerno izazvala požar. Istodobno, policija je uhitila dva dječaka - jedan sa 11 a drugi sa 15 godina - zbog sumnje da su namjerno izazvali požare u blizini Newcastlea.
Vatrogasci su objavili da je vatrena fronta duga 305 kilometara te da ulaže ogromne napore kako bi ju suzbila. Jedan čovjek je preminuo dok je pokušao spasiti svoju kuću od vatre. Medicinski zvaničnici Sydneya objavili su upozorenje da je disanje otežano s obzirom na to da je nebo iznad grada puno dima i pepela. Aerodrom u Newcastelu, 160 kilometara sjeverno od Sydneya, zatvoren je kao i autoceste, a škole i cijele četvrti su evakuirane.
Placa, Reggio Calabria
Placa je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Località Chiusa, Ravenna
Località Chiusa je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Placa, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Megatherium
Megatherium (od grč. mega [μέγας] - "velika" i therion [θηρίον] "zvijer") bio je rod kopnenih ljenivaca veličine slona koji su od kasnog pliocena do kraja pleistocena bili endemični za Centralnu i Južnu Ameriku. Samo nekolicina sisara bili su veći od njega, među njima i mamuti i Paraceratherium.
Opis
Megatherium je imao snažno građen skelet sa velikom zdjelicom i širokim, mišićavim repom. Njegova veličina omogućavala mu je da se hrani vegetacijom do koje ostali tadašnji biljojedi nisu mogli doprijeti. Uspravljanjem na snažne zadnje noge i korištenjem repa kao trećeg uda, Megatherium je mogao podržavati ogromnu težinu svog tijela dok je koristio zakrivljene kandže na dugim rukama kako bi spustio grane sa najboljim lišćem. Smatra se da je imao i dug jezik, kojim bi privlačio lišće u usta, slično kao i današnji ljenivci.
Taksonomija i evolucija
Čini se da su podrod i vrsta Megatherium (Pseudomegatherium) tarijense mlađi sinonimi za M. americanum i da predstavljaju samo malenu jedinku. Kopneni ljenivci, kao i ostali pripadnici Xenarthra, razvili su se u izolaciji u Južnoj Americi dok je ona tokom paleogena bila kontinent-ostrvo. Tokom pliocena došlo je do nastanka Centralne Amerike i izumiranja većine autohotne južnoameričke megafaune. Kopneni ljenivci su većim dijelom ostali van tog utjecaja i nastavili su živjeti unatoč kompeticiji sa novopridošlim vrstama sa sjevera. Kopneni ljenivci su zapravo spadali u razne južnoameričke životinje koje su se preselile na sjever, gdje su se i nastanile i opstale do kasnog pleistocena.
Neki smatraju da je miocenski Promegatherium, velik kao nosorog, predak Megatheriuma. Najstarija (i najmanja) vrsta roda Megatherium je M. altiplanicum iz pliocenske Bolivije. Bio je vrlo sličan rodu Promegatherium i također otprilike velik kao i nosorog. Vrste roda Megatherium su tokom evolucije postajale sve veće i veće, a najveća vrsta (M. americanum iz kasnog pleistocena) bila je veličine afričkog slona.
Stanište
Megatherium je nastanjivao šumska i otvorena travnata staništa u Južnoj Americi gdje je bio endemska vrsta do prije oko 10 000 godina. Ti najmlađi primjerci pronađeni su u Cueva del Milodon ("Pećina Mylodona") u patagonijskom dijelu Čilea. Njegov bliski srodnik, Eremotherium, nastanjivao je tropska staništa sjevernije od toga, te Sjevernu Ameriku.
Paleobiologija
Megatherium je uglavnom živio u grupama, ali moguće je i da je živio samotno u pećinama. Iako je pretežno bio biljojed, predloženo je da je možda koristio svoju veličinu i snagu kako bi preuzeo strvine od sabljozube mačke Smilodona ili kako bi lovio i hranio se velikim oklopljenim gliptodontima. Taj ljenivac je milionima godina živio siguran od grabežljivaca, pa je vjerovatno bio dnevna životinja.
Megatherium je bio biljojed koji se hranio biljkama kao što su juke (Yucca), agave i trava. Iako se pretežno hranio niskim biljkama, mogao se i uspraviti na zadnje noge, koristeći rep kao treću nogu radi održavanja ravnoteže, kako bi dosegnuo do više vegetacije. Imao je jednostavne zube kojima je mljeo hranu prije gutanja, a u tom su mu procesu pomagali dobro razvijeni obrazni mišići. Njegov stomak mogao je probaviti vrlo grubu i vlaknastu hranu. Vjerovatno je provodio mnogo vremena odmarajući se kako bi probava tekla lakše.
Jedna nedavna morfo-funkcionalna analiza ukazuje na to da je čeljust vrste M. americanum bila prilagođena za jak vertikalni zagriz. Zubi su mu bili hipsodontni i bilofodontni. Smatra se da je zubima više sjekao nego mrvio, te da vlaknaste biljke nisu bile glavni dio njegove ishrane.
Izumiranje
Na jugu je Megatherium opstao do prije oko 10 500 godina. Većina smatra da je širenje ljudi uzrokovalo njegovo izumiranje. There are a few late dates of around 8000 BP for Megatherium remains, but these are currently not universally viewed as credible.
San Juan de Dios, Atarjea
San Juan de Dios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Atarjea.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 283 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1944 m.
Zeleja
Zeleja (Ζέλεια) je ime drevnog grada koji se spominje u Ilijadi, koji se nalazio u Troadi i bio trojanski saveznik u doba trojanskog rata. Zelejski kontingent je vodio Pandar, sin Likaonov.
Arijan u svom djelu Anabasis Alexandri navodi kako su se u njemu 334. pne. neposredno prije početka Aleksandrovog pohoda sastali perzijski satrapi kako bi dogovorili strategiju otpora Aleksandru.
NGC 439
NGC 439 je galaksija u zviježđu Kipar.
Toribio, Jacala de Ledezma
Toribio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Jacala de Ledezma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1577 m.
Agua Zarca, San Luis de la Paz
Agua Zarca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2070 m.
Mesa del Álamo, Guazapares
Mesa del Álamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1544 m.
Njemce
Njemce je naseljeno mjesto u okrugu Banska Bistrica, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.164 stanovnika.
El Tarahumara, Chínipas
El Tarahumara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chínipas.
Laubach (Hunsrück)
Laubah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 442 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140079.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Laubah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 405–480 metara. Površina opštine iznosi 10,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 442 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
El Tarahumara, Chínipas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 603 m.
Hall Caine
Sir Thomas Henry Hall Caine CH, KBE (14. maj 1853 – 31. august 1931), obično navođen kao Hall Caine, bio je britanski pisac rodom sa Otoka Man, poznat kao jedan od najpopularnijih književnika na prijelazu iz 19. u 20. vijek. Caineova specijalnost su bili ljubavni romani, odnosno prikaz ljubavnih trokuta, ali je u njima često koristio priliku da progovara o ozbiljnim društvenim problemima svog vremena kao što su neravnopravan položaj žena, rasizam, antisemitizam i religijska netolerancija. Godine 1897. je njegov roman The Christian postao prvi koji se u UK uspio prodati u više od milion primjeraka. Caineova djela su često adaptirana za kazalište, a 1910-ih i 1920-ih i na filmu.
Caine je od 1901. do 1908. kao član Liberalne stranke služio u Domu ključeva Otoka Man.
Plazma torta
desno|mini|200px|Etno sajam hrane i pića, Beograd 2009, Plazma torta Plazma torta je vrsta torte koja je dobila naziv po plazma keksu koji od 1981. godine proizvodi koncern Bambi-Banat iz Požarevca i srpski je brend.
Hall Caine
Publicistika
Uz sve to postoje brojni objavljeni članci i priče o kojima nije vođena precizna evidencija. Gore navedenu bibliografiju je sastavio Allen.
Santa Isabel Tlanepantla, Puebla
Santa Isabel Tlanepantla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4476 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2004 m.
Lavagna, Genoa
Lavagna je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11455 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Indoevropski jezici
[[Datoteka:IE_countries.png|right|thumb|280px|
]] Indoevropska jezična porodica je prema broju govornika najveća svjetska jezična porodica kojoj pripada većina jezika Europe i južne i zapadne Azije. Ima oko 450 jezika i dijalekata kojima govori oko 3 milijarde ljudi. Jezici s više od 100 milijuna govornika su (abecednim redom): bengalski, engleski, francuski, hindi, njemački, perzijski, portugalski, ruski i španjolski. Indo-Evropski jezici su porodica jezika kojom su tokom 1000 godina prije nove ere govorili stanovnici skoro čitave Evrope pa sve do jugozapadne i Južne Azije. Počevši od druge polovine 15-tog vijeka tom vrstom jezika govore stanovnici čitave zemlje. Osnovni razlog grupisanju ovih jezika je da imaju veliki broj zajedničkih korjena uključujući: riječi, gradnju gramatike, zvučnost i oblik. Slaganje u Sanskritu “as-ti”, u Latinskom “es-t” i u Gotskom “is-t“, što znači jest, je, pojačano je sa redukcijom korjena na “s” u pluralu množine: Sanskrit “s-anti”, Latinski “s-unt“, Gotski “s-ind”, jesu. Stari Grci i Rimljani su podrazumijevali sličnost u svojem izrazu dok je proširivanje toga interesovanja i za druge jezike se dogodilo tokom 16-toga vijeka kad su Evropljani počeli otkrivati Sanskrit. Bezbrojni radovi su napisani otada koji upoređuju ove jezike.
Upoređivanjem zapisa na Indo-Evropskim jezicima, naročito onih najstarijih, može se rekonstruisati dosta od toga arhaičnog jezika. Drugim riječima gramatika i korijen je dosta poznat ali se to ne može isto reći i za bogatstvo riječi. Prilično je lako da određeni žargon nestane ili promijeni mišljenje i postane sasvim nešto drugo. Iz tog se može zaključiti da Lingvistika ne može tvrditi da je prastarom Indo-Evropskom jeziku ikada nedostajao termin za neku stvar. Jedino je moguće tvrditi da postoji vjerovatnoća da su određene stvari postojale. Iz toga možemo predpostaviti da je Praindoevropska zajednica govorila o psima (kwon-), ovcama (H ewi-) i skoro sigurno o kravama (G ow) i svinjama (suH-). Najvjerovatnije da su to bile već tada domaće životinje. Oni su imali izraze za žita (yewo-) I za metal (H eyos-). Bilo je i prevoznih sredstava (wogho-) sa točkovima (k ek lo-), vučenih (yugo-). Med je bio poznat i bio baza za piće (melit-, medhu-). Brojevi do sto (kmtom-) su se često koristili. To sve govori o jedno društvu sa dobro razvijenim neolitskim karakteristikama, sa poljoprivrednim razvojem koje je govorilo srednjim jezikom a možda su čak koristili i kopar i bronzu.
Lingvistima je nemoguće potpuno tačno utvrditi početak ovoga jezika ali se iz datih arheoloških i drugih istraživanja može zaključiti da su jezici dovoljno izdiferencirani da su daleko prije 2000 prije Nove ere nastali ali isto da nisu toliko izdiferencirali se da bi bili stariji od 3000 godina prije Nove ere. Savremenmi arheolozi predpostavljaju da takvu grupu mogu naći u Kurgan kulturi u južno Ruskoj stepi, istočno od Dnjepra, sjeverno od Kavkaza i zapadno od Urala. Ova se kultura proširivala na zapad oko 4000-3500 godine prije Nove ere (Kurgan II) i počela da naseljava veoma široke oblasti od istočne centralne Evrope pa sve do sjevernog Irana (3500-3000 prije Nove ere) Kurgan III. Ostatke ove kulture je moguđe pronaći sve do 5000 godina prije Nove ere.
Za sada nema podataka da su Indo-Evropski jezici nastali stapanjem dva ili više jezika. Najbolje što se može naći su podaci da su neki ne-Indo-Evropski jezici ostavili svoje tragove. Primjer bi mogla biti sikira (pelekus), riječ posuđena od komšije sa naprednijom tehnologijom. Izvjesni su i uticaji Dravidske porodice jezika u Indiji koji začudo imaju svoje ostatke kao superiorniji.
Porijeklo
Svi indoevropski jezici potječu od praindoeuropskog (PIE) kojim se prema najšire prihvaćenoj kurganskoj hipotezi govorilo oko 4500. pne. u stepama između Crnog mora i Volge, odakle se proširio na zapad u Europu i na jug u područja današnjeg Irana i Indijskog potkontinenta.
Grane
Indoeuropsku jezičnu skupinu možemo podijeliti na 2 temeljne grane:
Geografsko područje
Govore se na širokom pojasu od evropskog zapada do ruba Indije i do kineskog Turkmenistana u srcu Azije. Nakon velikih zemljopisnih otkrića dospjeli su i na područje Sjeverne i Južne Amerike, Australije i Novog Zelanda. Različite skupine jezika nastale su raseljavanjem pojedinih plemena Indoeuropljana u različitim smjerovima. Usprkos tome, sličnosti između svih indoeuropskih jezika i danas su jako velike i iznenađujuće.
Castelmary
Kastelmari je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Rodez.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 114 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 486 m, a minimalnoj 240 m).
NGC 440
NGC 440 je galaksija u zviježđu Tukan.
Pascalov zakon
mini|desno|Pokus koji je osmislio i izvršio [[Blaise Pascal 1646., a prikazuje djelovanje Pascalovog zakona.]]
Pascalov zakon je temeljni zakon hidrostatike, koji kaže: "u tekućini koja se nalazi u zatvorenoj posudi vanjski tlak širi se jednako na sve strane, tj. čestice tekućine prenose tlak u svim pravcima jednako".
Taj zakon je potvrdio francuski matematičar Blaise Pascal. Pascalov zakon se može primjeniti na utvrđivanje hidrostatičkog tlaka.
Hidrostatički tlak
Hidrostatički tlak je tlak koji u tekućini nastaje zbog njezine težine. Pokusima možemo dokazat da se tlak u tekućini:
Matematički se to može izraziti:
Pojednostavljeno se može napisati:
Ako promatramo neki objekt u moru, ukupni tlak koji djeluje na taj objekt je:
Na primjer, ako se neki predmet nalazi na 10 metara dubine u moru:
To znači da na predmet koji se nalazi na 10 metara dubine, uz atmosferski tlak od oko 1 bar, dodatno djeluje težina mora oko 1 bar (ukupno 2 bara).
Hidraulička preša
mini|desno|Način rada [[hidraulička preša|hidrauličke preše.]]
Na principu Paskalovog zakona djeluje hidraulička preša ili hidraulički tijesak. Ako posuda ispunjena tekućinom ima dva otvora različite površine, u kojima su smješteni pokretni klipovi, a površina drugog klipa je n puta veća, tada ako na mali klip djelujemo određenom silom, na veliki klip će djelovati sila n puta veća. Hidraulička preša omogućuje da se primjenjena sila duž nekog puta pretvori u veću silu duž manjeg puta (naravno rad jedne i druge sile je isti).
Pithana
Naslijedio ga je Anitta, najpoznatiji po tome što je osvojio Hattusu, buduću hetitsku prijestolnicu, te svoj podvig zapisao koristeći hetitski jezik.
Badin
Badin je naseljeno mjesto u okrugu Banska Bistrica, u Banskobistričkom kraju, Slovačka.
Limbach (bei Kirn)
Limbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 333 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133059.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Limbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 308 metara. Površina opštine iznosi 9,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 333 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 36 stanovnika/km².
Los Aguacates, Compostela
Los Aguacates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 933 m.
Vega de San Pedro, Altotonga
Vega de San Pedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Altotonga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1024 m.
Opština Pericei, Sălaj
Pericei je opština u Rumuniji u okrugu Salaž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Difenil sulfon
Difenil sulfon je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 218,272 Da.
Redmon, Illinois
Redmon je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 173, što je 26 (-13,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Borgetto, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 678 m.
Smrt
Smrt (latinski mors) označava prestanak života, odnosno nepovratno prekidanje životne aktivnosti organizma (biljke, životinje, čovjeka) i kao konačan rezultat - prestanak postojanja jedinke kao zasebnog živog sistema.
U širem smislu, smrt je svaki konačni prestanak mijene tvari (metabolizma) u živoj supstanciji. S biološkog gledišta treba razlikovati smrt organizma kao cjeline (ovo predstavlja pravu smrt jedinke) od djelomične smrti pojedinih elemenata koji čine organizam (tako se govori o smrti lista, korijena, površinskog sloja epiderma koji stalno umire i obnavlja se, o smrti tkiva ili cijelog organa).
Prema uzroku smrti najčešće se razlikuju normalna prirodna i abnormalna smrt.
La Tasajera, Badiraguato
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 416 m.
Smrt
Prirodna ili fiziološka smrt je u pravilu završetak dugotrajnog i postepenog procesa gašenja osnovnih životnih funkcija, odnosno rezultat starenja.
Abnormalna ili patološka smrt je izazvana bolesnim stanjem ili ozljedama organizma, odnosno za život najvažnijih organa (mozga, srca, pluća i dr.).
Medicinski aspekti
S obzirom da smrt predstavlja proces, teško je precizno ustanoviti trenutak smrti određenog organizma. Kod toplokrvnih životinja (sisavci, čovjek) se smatra da je smrt nastupila prestankom osnovnih životnih funkcija - prije svega nervne djelatnosti, disanja i optoka krvi. Taj se proces obično odvija u dvije faze.
U prvoj fazi - kada je prestalo disanje i kucanje srca, ali dok tkiva još nisu izvrgnuta raspadanju - govori se o tzv. kliničkoj smrti. U toj fazi (koja obično traje 5-7 minuta, a u uvjetima hipotermije do 1 sat) primjenom posebnih terapijskih mjera (oživljavanje) je ponekad moguće uspostaviti životne funkcije organizma. U drugoj fazi nastupa asfiksija stanica i druge ireverzibilne promjene.
Znakovi smrti
Znakovi smrti imaju veoma važnu ulogu u prosuđivanju i utvrđivanju smrti. Znakove smrti dijelimo na
Presumptivni znakovi smrti su:
Sigurni znaci smrti dijele se na rane i kasne znakove. U rane znakove spadaju:
Kasni znaci smrti su:
Uzroci smrti u kaznenom/krivičnom pravu
U većini današnjih država je smrt, ovisno o uzroku, predmet kriminalističke istrage, odnosno eventalnog krivičnopravnog procesa.
U slučaju prirodne smrti, odnosno kada je smrt određene osobe kao takvu proglasio zato nadležan zdravstveni ili drugi organ, se ne provode istražne radnje i ona nije predmet krivičnog prava.
(Napomena: U anglosaksonskom pravu izraz manslaughter pokriva ubojstvo iz nehata i ubojstvo na mah).
Filozofska shvaćanja
Kada je atinski filozof Sokrat 399. godine pne. osuđen na smrt zbog „bezbožništva“ i „kvarenja omladine“, pred sudijama je održavo svoju čuvenu besedu o smrti:
Iako su ga prijatelji posećivali u tamnici i nagovarali na bekstvo (nakon što su podmitili čuvare), on odbija, smatrajući da ne treba dug i častan život uprljati nečasnom smrću.
Platon je, na osnovu svojeg idealističkog ontološkog stava, tvrdio da je smrt samo odeljivanje duše od tela. Njegovo shvatanje kulminira u stavu da je smrt najviše dobro jer se upravo pomoću nje duša može potpuno uzdignuti do čiste vrline.
Epikur je zastupao materijalističku tezu da fizička smrt znači ujedno i prestanak svih psihičkih funkcija i da zbog toga prema njoj možemo biti potpuno ravnodušni.
Rano hrišćanstvo smrt tumači kao kaznu, posledicu praroditeljskog greha (Tertulijan, Avgustin, itd.). Kasniji zapadni hrišćanski teolozi (Toma Akvinski, Duns Skot) više ističu da je smrt povratak tela tvari iz koje je stvoreno, a duše u život večni.
Lajbnic smatra kako smrt nije ništa drugo do postepena involucija tela. Fihte smrt dijalektički povezuje s rađanjem i tvrdi da je ona samo korelativni pojam prema životu, tj. »negativna strana života«. Po Hegelu, smrt je najviša opštost do koje dopire pojedinac. Fenomenom smrti ukinuta je poslednja spoljašnjost prirode, te je »samo po sebi bivstvujući pojam postao time za sebe«. Za Šopenhauera je smrt samo »površni fenomen«, kojim se ne rešavamo metafizičkog zla, jer njime nije uopšte pogođena jedinstvena, nadindividualna volja, izvan prostora i vremena. Smrt i rođenje samo su »vibracije« večno žive ideje, pa »kad umre čovek, propada, doduše, jedan svet, ali samo onaj koji on nosi u glavi«.
right|thumb|Sve je taština
Georg Zimel (1858-1918), nemački filozof idealističkog pravca, ističe da bi »umesto svojevrsnog suprotstavljanja života i smrti trebalo istaći kako postoji jedinstvena beskonačna egzistencija u kojoj se smrt i život prepliću kao prsteni „jednog lanca“. Fridrih Niče smatra da sam akt umiranja nije uopšte toliko važan koliko mu to filozofija i teologija pripisuju, i tvrdi da »ne postoji banalnija stvar od smrti». U delu Tako je govorio Zaratustra izriče svoj poznati kredo: "Umri u pravi čas!"
Filozofija egzistencije od Kjerkegora do Hajdegera i Kamija, smatra fenomen smrti jednim od centralnih problema celokupne filozofije, čak „jedinim pravim problemom filozofije«, a zabrinutost, strah i „bolest na smrt“ postaju bitne preokupacije zapadnoevropskog filozofiranja.
Majda Potokar
Majda Potokar (1. mart 1930 - 25. april 2001) bila je slovenska teatarska i filmska glumica.
Biografija
Rođena je 1. marta 1930. godine u Ljubljani, Slovenija. Otac joj je bio glumac, Lojze Potokar.
Završila je Akademiju za pozorište, radio, film i televiziju u Ljubljani. Diplomirala je 1952. godine i postala član Slovenačkog Narodnog pozorišta ljubljanske „Drame“. U slovenačkom pozorištu ostala je da radi do penzije 1990. godine.
Radila je sa mnogim slovenačkim režiserima. Najviše je sarađivala sa Francom Štiglicom u čijim je filmovima igrala. Glumila je uloge složenih karaktera ženskih sudbina klasičnog i modernog dramskog repertoara.
Zahvaljujući melodičnom glasu, dobijala je mnogobrojne uloge u radio dramama.
Umrla je 25. aprila 2001. godine u Ljubljani.
Karijera
Četiri decenije bila je član ljubljanskog Narodnog pozorišta „Drama“. Raznolikost uloga u kojima je igrala, impresionirala je publiku. Ostala je zapamćena kod različitih generacija zahvaljujući raznovrsnoti likova koje je igrala. Uloge poput Micke u „Kranjskoj komediji“, Elektre u „Orestijadi“, Kordelije u „Kralja Lira“, Gertrude u „Hamletu“, Ane u „Dnevniku Ane Frank“ donele su joj slavu.
Talenat i umetničku kreativnost dokazala je u ulogama slovenačkog filmskog stvaralaštva 1948. godine. Među napopularnijim filmovima bili su „Ne plači“, „Petar“, „Crvene uši“, „Ovo je Vipers“ i „Kada su sazrele jagode“.
Nagrade
Najznačajnija nagrada koju je dobila - Borštnikov prsten 1985.
Nuevo Guadalupe el Silencio, Ocosingo
Nuevo Guadalupe el Silencio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Auchel
Ušel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Béthune.
Nuevo Guadalupe el Silencio, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
Auchel
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 11 392 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1898 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 99 metara (maksimalnoj 157 m, a minimalnoj 68 m).
San José, Tierra Blanca
San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Gabrk
Gabrk može značiti:
NGC 442
NGC 442 je galaksija u zviježđu Kit.
Cacciatore, Vicenza
Cacciatore je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
Rohnert Park, California
Rohnert Park je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 40.971 stanovnika.
Ethel Lilian Voynich
Ethel Lilian Voynich, rođ. Boole (11. maj 1864–27. jul 1960) bila je irska knjiženica i muzičarka, čiji su život i djelo bili povezani s radikalnim revolucionarnim pokretima Evrope s kraja 19. vijeka. Najpoznatija je kao autorica romana The Gadfly, koji je kasnije postao dio obavezne školske lektire u komunističkim zemljama. Rodila se kao kćer znamenitog irskog matematičara Georgea Boolea i feminističke aktivistice Mary Everest. Od 1902. je bila u braku sa poljskim revolucionarom i antikvarom Wilfridom Voynichem.
Po njoj je prozvan planetoid 2032 Ethel koga je 1970. otkrila sovjetska astronomkinja Tamara Mihailovna Smirnova.
Hidroelektrana Itaipu
mini|desno|300px|Hidroelektrana Itaipu mini|desno|300px|Preljev brane u radu mini|desno|300px|Hidroelektrana Itaipu po noći mini|desno|300px|Hidroelektrana u toku gradnje Hidroelektrana Itaipu na rijeci Parani i granici Brazila i Paragvaja, po proizvodnji električne energije je prva ili druga najveća na svijetu. Maksimalna godišnja proizvodnja električne energije od oko 94,7 TWh (Hidroelektrana Tri klanca je proizvela 84,4 TWh 2010.), ostvarena je 2008. godine (u sadašnjim bi okolnostima Hrvatska taj iznos potrošila za nešto više od šest godina). Ukupna instalirana snaga elektrane iznosi 20 × 700 MW, odnosno 14 000 MW (20 puta više od ukupne instalirane snage NE Krško), a proizvodi električnu energiju za distributivnu naponsku razinu 220 V i 50 Hz za Paragvaj, odnosno 110 V i 60 Hz za Brazil čime se pokriva oko 95% paragvajskih i oko 25% brazilskih potreba. Pri tome postoji izmjenični i istosmjerni prijenos električne energije, uz tri visokonaponske interkonekcijske razine (750, 220 i 66 kV). Izgrađena je etapno, uz ulaganja dvije zemlje u omjeru 50% : 50%.
Riječ 'itaipu' potječe iz jezika Guarani Indijanaca, a znači "raspjevana stijena", što upućuje na to da je rijeka Parana na mjestu gdje se danas nalazi brana snažno bučila.
Cedar Mills, Minnesota
Sidar Mils je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Hidroelektrana Itaipu
Historija
Ideja o izgradnji najveće hidroelektrane na svijetu pojavila se 1966., da bi nakon opsežnih priprema izgradnja započela 1978. Djelomično je završena u travnju 1991., kada je instaliran osamnaesti električni generator. Od tada godišnja proizvodnja energije stalno raste, uz iznimku 1997. i 1998., kada su uragani na brazilskoj strani srušili velik dio prijenosne mreže, pa je proizvodnja bila ograničena propusnom moći neoštećenog dijela mreže.
Cedar Mills, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 45, što je 8 (-15,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hidroelektrana Itaipu
Historija
Prosječan protok na agregate Hidroelektrane Itaipu 2000. godine iznosio je 10 651 m3/s, uz veliku dnevnu varijaciju (7964 - 18 962 m3/s). Prosječne godišnje padaline na tom području iznose 1400 mm, a isparenje 1200 mm, dok je prosječna godišnja temperatura 21 °C (maksimalna 40 °C, minimalna -4 °C).
Socijalni i ekološki utjecaj
Kada se započelo sa gradnjom, oko 10.000 obitelji, koji su živjeli uz rijeku Parana, je preseljeno. Vodopadi Guaira, do tada najveći na svijetu (po protoku), su potopljeni sa umjetnim jezerom, tako da je nacionalni park u tom području zatvoren.
Brana
Duljina brane iznosi 7760 m. Čine je glavna, gravitacijska armiranobetonska brana i nasute kamene, odnosno zemljane brane u nizu. U kruni je glavna brana duga 1064 m, a visoka 196 m, a u bazi je zajedno sa strojarnicom široka 273 m. U sastavu glavne betonske brane je i gravitacijski odvod koji je u kruni širok 170 m. Njezin sastavni dio su betonska krila čija je ukupna duljina u kruni 986 m, a najveća visina 64,5 m. Na lijevoj (zapadnoj, brazilskoj) obali brana se nastavlja kamenim nasutim dijelom čija duljina u kruni iznosi 1984 m, a najveća visina 70 m, te potom zemljanom nasutom branom duljine 2294 m i visine 30 m. Na desnoj (istočnoj, paragvajskoj) obali nalazi se preljev brane visine 40 m, širine 390 m i duljine 483 m. Ima 14 otvora u tri bloka od kojih glavni ima šest, a preostali po četiri otvora. Na desnoj obali je nasuta brana duljine 872 m i visine 25 m. Na mjestima gdje je to tehnički potrebno nastavljaju se zemljani nasipi.
Umjetno jezero
Umjetno jezero Itaipu je sedmo po veličini u Brazilu (najveće je jezero Hidroelektrane Sobradinho s površinom 4214 km2). Njegova površina iznosi 1350 km2, duljina 170 km, najveća širina 12 km, prosječna širina 7 km, najveća nadmorska visina 220 m nad morem, a ukupni obujam 13 200 000 m3. Sva umjetna jezera imaju veći ili manji utjecaj na okoliš. Zato je 1997. - 2000. godine izrađivana studija sustava rijeke Parane koja je pokazala da postojeća akumulacija nema značajnijeg štetnog utjecaja na okoliš, a slični su podaci dobiveni tijekom prvog punjenja. Nakon završetka radova na izgradnji brane, uz dobre hidrološke uvjete, tj. velike dotoke, jezero je postupno punjeno približno dva tjedna, a za to je vrijeme povjerenstvo za zaštitu okoliša obilazilo poplavljene terene i spašavalo mnogobrojne ugrožene životinjske vrste.
Kussara
Kussara (Kuššara) je u brončanom dobu bio grad smješten u jugoistočnoj Anadoliji. Vladari Kuššare su svoju vlast proširili po centralnoj Anadoliji, osvojivši grad Kanesh gdje se govorio hetitski, te uništivši Hattusu - buduću hetitsku prijestolnicu, te pokorivši teritorije na sjeveru sve do Crnog mora.
Hidroelektrana Itaipu
Umjetno jezero
Valja napomenuti da su još davne 1904. hrvatski istraživači Mirko i Stjepan Seljan, za potrebe paragvajske vlade, geološki i hidrografski istražili to područje i napravili prve točne zemljovide.
Zanimljivosti
Godine 1995. elektranu je Američko društvo građevinskih inženjera (ASCI) uvrstilo u “sedam modernih svjetskih čuda”. Kada bi se njezina proizvodnja od oko 90 TWh godišnje ostvarivala u termoelektrani na ugljen, emisije ugljikovog dioksida iznosile bi 81 milijun tona godišnje. Čelik ugrađen u elektranu bio bi dovoljan za izgradnju 380 Eiffelovih tornjeva, dok je količina betona utrošenog za izgradnju 15 puta veća nego za izgradnju tunela ispod La Manchea, a za ugrađeni bi se materijal moglo izgraditi 210 nogometnih stadiona Maracanã u Rio de Janeiru. Isto tako, njezina je proizvodnja ekvivalentna ukupnoj proizvodnji 20 elektrana veličine NE Krško!
Kussara
Čovjek po imenu Pithana je najstariji poznati vladar Kuššare, a odgovoran je za osvajanje Kanesha (Neša). Sin Anitta je proširio ova osvajanja, uništio buduću hetitsku prijestolnicu Hattusu, te je najstariji vladar koji je svoja dostignuća bilježio na hetitskom jeziku.
Nakon osnivanja hetitske dinastije, Labarna II (Hattusili I) u 17. vijeku pne. se još uvijek zvao "čovjek izKussare" zajedno s titulom kralj Hattuse. Nakon neuspjele opsade Aleppoa, Hattusili se teško ranjen vratio u Kussaru, pa se pretpostavlja da je grad bio smješten negdje između Nese i Aleppoa.
Hidroelektrana Itaipu
Zanimljivosti
800px|center|Panoramski pogled na hidroelektranu Itaipu, sa preljevom brane na lijevoj strani
Njitranska Streda
Njitranska Streda je naseljeno mjesto u okrugu Topoljčani, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 741 stanovnika.
Opština Xiutetelco, Puebla
Xiutetelco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 20832 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2240 m.
Efigenia, Apaseo el Grande
Efigenia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1829 m.
NGC 443
NGC 443 je galaksija u zviježđu Ribe.
Piyusti
Piyusti ili Piyušti je bio kralj Hattuse na kraju 19. i početku 18. vijeka pne. Spominje se u Anittinom tekstu kao vladar koga je Anitta porazio najmanje dva puta. U drugoj bitci, Piyusti i pomoćne trupe su poražene kod grada Šalampa. Kasnije je Anitta nio u stanju na juriš zauzeti Hattusu prilikom noći, nakon što je branitelje oslabila glad. Anitta je potpuno uništio i prokleo grad. Kasniji hetitski kraljevi su ga potpuno obnovili.
Zoološki vrt
Zoološki vrt, zoološki park ili samo zoo je mjesto u kom se izlažu zatvorene divlje životinje (a često i domaće). U njima se životinjama koje čuvaju, načelno pruža bolja njega i zaštita, nego po rezervatima prirode i skloništima za životinje.
Većina starih zooloških vrtova izlaže opće kolekcije životinja, ali neki novosnovani specijalizirali su za određene vrste, kao primate, ili velike mačke, tropske ili vodene ptice. Morski beskralježnjaci, ribe i sisavci se vrlo često izlažu u odvojenim objektima zvanim - akvarij.
Historija
thumb|300px|right| [[Versailles|Versajska menažerija iz 17. vijeka]] Ljude su životinje interesirale još od paleolita, pa se ni nezna točno kad su nastale prve kolekcije životinja. Kineska carica Tanki, koji je vjerojatno živila oko 1150. pne., podigla je veliku mramornu kuću za jelene, a kralj Wen, koji je vladao oko 1000. pne., osnovao je zvjerinjak na površini od 1 500 hektara, kog je nazvao - Ling -Yu (Vrt proučavanja).
Zvjerinjake su imali babilonski - Salomon, asirski vladari Semiramida i Asurbanipal i babilonski - Nabukodonosor.
Брвеник (Рашка)
Брвеник је насеље у Србији у општини Рашка у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 67 становника (према попису из 1991. било је 69 становника). Изнад њега се налазе остаци истоименог утврђења, над ушћем Брвенице у Ибар, док се у његовој близини налазе Стара Павлица (XI или XII век), црква светог Николе (крај XIII или почетак XIV век) и Нова Павлица (крај XIV века) , које се налазе под заштитом Републике Србије, као споменици културе од великог значаја.
Zoološki vrt
Historija
Prve egipatske i azijske kolekcije životinja, bile su namjenjene gledanju a ne nekom proučavanju, Grke aristotelova vremena je s druge strane više privlačilo njihovo pručavanje. Rimljani su čuvali divlje životine ili za potrebe spektakala po arenama ili kao privatni kolekcionari.
Брвеник (Рашка)
Демографија
У насељу Брвеник живи 52 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 40,2 година (38,9 код мушкараца и 41,7 код жена). У насељу има 20 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,35.
Zoološki vrt
Historija
Nakon propasti Rimskog Carstva, prestala je moda čuvanja divljih životinja, ali se zna da je neku kolekciju imao Karlo Veliki u 8. vijeku, i engleski kralj Henry I. u 12. vijeku, kao i to da je francuski kralj Filip VI. imao zvjerinjak u pariškom Louvre|Louvru]] - 1333, a mnogi burbonski članovi parlamenta čuvali su svoje životinje u Versaillesu.
Španjolski konkvistador Hernán Cortés otkrio je velik zvjerinjak u Meksiku - 1519. koji je opsluživalo 300 čuvara.
Za početak novovjekog zoološkog vrta uzima se - 1752. kad je muž carice Marija Terezija Franz I. izgradio menažeriju u bečkom Dvorcu Schönbrunn. Ona je otvorena za javnost - 1755., i od tad do danas još uvjek radi. Nakon tog je po uzoru na nju otvoren 1775. zoološki vrt u kraljevskom parku u Madridu, a 18 godina kasnije i u pariškom Jardin des Plantes. Londonsko zoološko društvo izgradilo je 1828, svoj vrt u Regent parku, dvije godine nakon osnivanja društva.
Od sredine 19. vijeka počela je prava moda izgradnje zooloških vrtova po cijelome svijetu, a među onima koji egzistiraju još i danas, preko 40 evropskih vrtova stariji su od 100 godina. Od kraja Drugog svjetskog rata došlo je do prave eksplozije izgradnje zooloških vrtova, ali ne kao mjesta za njihovo čuvanje i pruoučavanje, već prvenstveno kao zabavišta koja donose profit. Danas se ukupan broj parkova sa kolekcijama životinja otvorenim za javnost u svijetu, procjenjuje na preko 1000.
Svrha i ciljevi
Primarni cilj brojnih zooloških vrtova je proučavanje životinja i napredak zoologije, kao što je to sebi zacrtao londonski zoološki vrt, kog je osnovalo Londonsko zoološko društvo. To društvo je postalo model za osnivanje sličnih društava širom svijeta, naročito po anglosaksonskim državama. U 19. vijeku zoološki vrtovi uglavnom su se bavili taksonomijom, komparativnom anatomijom i patologijom. Danas kad su mogućnosti za naučna istraživanja puno veća, nekoliko društava osnovalo je vlastite specijalizirane istraživačke centre, kao filadelfijski zoološki vrt koji je osnovao Laboratorij Penrose koji se bavi komparativnom patologijom i njujorško zoološko društvo koje je osnovalo Institut za ponašanja životinja. U Velikoj Britaniji - Londonsko zoološko društvo, pored jedne specijalizirane veterinarske bolnice sa patološkim laboratorijima ima i dva istraživačka instituta - Nuffield (komparativna medicina) i Wellcome (komparativna fiziologija).
Brojni zoološki vrtovi izdaju naučne časopise i periodiku, čiji se sadržajaj kreće od zabavnih do usko specijaliziranih tekstova za naučnike. Jedan od časopisa koji ima najdužu tradiciju kontinuiranog izlaženja je - Journal of Zoology, izdaje Londonsko zoološko društvo od 1830.
Posljednjih dekada pojedini zoološki vrtovi, posvećuju više pažnje suradnji sa obrazovnim institucijama, naročito radu sa školama, pa angažiraju volontere kao njihove vodiče.
Nakon Drugog svjetskog rata brojni zoološki vrtovi razvili su centre za uzgoj ugroženih životinjskih vrsta. Na taj su način spašene od izumiranja neke ugrožene vrste, kao havajske guske nene kojih je 1947. bilo još samo 50, zbog tog je 1950-ih jedan par prenešen u engleski Wildfowl & Wetlands Trust u Gloucestershiru, u kom su se već iduće godine izlegli prvi mladi. Još jedna vrsta koja je spašena zahvaljujući uzgoju po zoološkim vrtovima je Evropski bizon, jer je posljednji primjerak u divljini umro 1925.
Arhitektura zooloških vrtova
Arhitektura i dizajn zooloških vrtova mora zadovoljiti dva često vrlo suprotna zahtjeva, to su s jedne strane potrebe životinja i njihovih čuvara, a s druge strane znatiželju posjetitelja. Zbog tog se današnji zoološki vrtovi jako razlikuju, kako po veličini, mjestu gdje se nalaze, izgledu, starosti i klimatskim uvjetima u kojima djeluju, - tako da se danas teško može govoriti o nekom standardnom obliku arhitekture. thumb|240px|left| Amurski tigar u [[Zürich|cirškom zoološkom vrtu]] Većina današnjih zooloških vrtova (vjerojatno čak preko 80 %) smještena je po gradovima i danas su prostorno ograničeni, pa se snalaze kako znaju i umiju da taj prostor iskoriste na najbolji način. U njima se životinje obično drže po paviljonima, uz koje je najčešće i neki ograđeni vanjski prostor s pripadajućim vanjskim objektima. Svaki od tih prostora ima neki oblik barijere, da se spriječi bijeg životinja, ali i da se onemogući posjetiteljima kontakt sa životinjama. Stariji zoološki vrtovi imali su vrlo skromnu opremu po kavezima i prostorima u kojima su držane životinje, obično po neki veći kamen da se lavovi i tigrovi mogu češati o njih, i grane, lance i užad za majmune. Moderni vrtovi koriste suvremene materijale za izgradnju scenografije u kojima izlažu životinje - pa tako grade stijene, drveće i brojne druge sitnice i na taj način simuliraju prirodna staništa tih životinja. thumb|300px|right| Zoološki vrt iz [[Teksas|teksaškog Dallasa]] Slonovi i nosorozi, koji se ubrajaju među najveće sisavce često se smještaju u iste paviljone, a uz njih se često izlažu i nilski konji i tapiri. Uz paviljon im se nalazi i vanjski prostor sa bazenima za njihovo kupanje i ležanje koje treba nilskim konjima. Za žirafe, koje su više od 4,5 metra mora se graditi poseban paviljon, sa isto tako visokom vanjskom štalom.
Za noćne životinje se grade posebni paviljoni - sa vrlo slabim osvjetljenjem koje simulira uvjete u kojima te životinje inače žive, pa im se na taj način mjenja njihov normalni životni ritam, jer su one aktivne danju kad ih dolaze posjetitelji gledati a spavaju noću, kad bi inače bile aktivne.
Paviljoni za ptice grade se u nekoliko formi, kao niz odvojenih kaveza u kom se čuva po par ptica, ili kao veće galerije sa različitim ptičjim vrstama koje se međusobno podnose.
Jedan od najljepših paviljona za ptice na svijetu izgrađen je u kalifornijskom zoološkom vrtu San Diego, za njegovu gradnju iskorišten je 46 metara dug prirodni kanjon kome je samo dograđen krov, pa se posjetioci šeću po 25 metara visokoj galeriji ispod kog se nalaze izložene životinje i ptice.