cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Raović
Prirodni uslovi
Raović je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 20 km zapadno.
Naselje Raović je u istorijskoj oblasti Dervent, u dolini reke Suvodolice. Severno od naselja izdiže se planina Žeden, a južno Suva gora. Nadmorska visina naselja je približno 750 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Raović je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 213 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest je islam.
Jacques Champion de Chambonnières
Jacques Champion de Chambonnières (Žak Šampion de Šambonjer), (1601 – 1672, Pariz).bio je francuski čembalist Ranog baroka. Smatra se jednim djelom osnivaćem francuske čembalističke škole, koja je kasnije vodila ka François Couperinu, (1668-1733) i Jean-Philippe Rameauu (1683-1764).
Život
Rođen je u porodici muzičara. Njegov djed Thomas Campion, znan također I kao ‘’Mithou’’ (1525-1580) bio je čembalist francuskog kralja. Oženio se kćerkom škotskog sviraća na lutnji, potom kasnije se oženio još jednom nekom udovicom, ali rastali su se nakon nekog vremena. Otkrio je Louis Couperina. Također bio je učitelj Jean-Henri d'Angleberta i Jacques Hardela. 1655-1656 izbubio je uticaj među sviračima Luj XIV, vjerovatno jer je odbio da svira kontinuo u orkestru Jean-Baptiste Lullya. Potom je zapao u finansijske teškoće, I štampao je 70 komada muzike za čembalo, u dve knjige kao prvi štampan primjer u Francuskoj.
Djela
On nije prvi čembalist, ali je prvi proslavljeni čembalist u Francuskoj.
Xixicastepec, Teloloapan
Xixicastepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1144 m.
Opština Pașcani, Iași
Pașcani je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
Crain (Jon)
Kren je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 363 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 141 metar (maksimalnoj 207 m, a minimalnoj 132 m).
Tršić
Tršić može da bude:
Kopperston, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 616.
Tosatti, Venezia
Tosatti je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Fernando Arrabal
Fernando Arrabal Terán (11. august 1932 -) je španski književnik, scenarist i filmski režiser, poznat kao jedan od najistaknutijih pripadnika tzv. "Panskog pokreta" i teatra apsurda. Arrabal, čiji je otac kao pristaša Republike nestao u građanskom ratu, je za vrijeme Francove diktature dugo vremena živio i radio u susjednoj Francuskoj.
Svečina
Svečina je naselje u slovenskoj Općini Kungoti. Svečina se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Podravskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 154 stanovnika.
Picnic (drama)
Picnic ili Picnic en el campo de batalla  je drama španskog pisca Fernanda Arrabala napisana 1947. i premijerno izvedena 1952. godine. Radnja velikim dijelom inspirirana tragičnim iskustvima Arrabalove porodice u građanskom ratu, je smještena na bojno polje na kome bračni par dolazi posjetiti svog sina-vojnika, a njihovom druženju se pridruži i nekoliko neprijateljskih vojnika. Picnic, koji se smatra jednim od najupečatljivijih antiratnih drama, je bila predmetom nekoliko televizijskih ekranizacija, uključujući istoimenu TV-dramu u produkciji TV Beograd 1973. godine.
Fogliano, Reggio Emilia
Fogliano je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2607 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Seongjong od Goryeoa
Seongjong od Goryeoa (960 - 997) bio je šesti po redu vladar (car) korejske države Goryeo, koji je vladao od 981. do 997. Bio je sin princa Daejonga, odnosno unuk osnivača države cara Taejo. Na prijestolje je došao nakon abdikacije svog prethodnika Gyeongjonga.
Njegovu vladavinu su karakterizirali napori da reformira državnu upravu po konfucijanskim načelima. U tu je svrhu državu podijelio na 12 administrativnih jedinica pod nazivom mok - sistem koji će se održati kroz najveći dio postojanja države. U svaki mok je slao najučenije ljude iz prijestolnice da nadziru lokalne škole.
Godine 993. je došlo do sukoba s moćnim Kitanskim Carstvom, kada su Kitani sa 60.000 ljudi napali sjeverozapadnu granicu. Ministar Seo Hui je nastojao okončati sukob pregovorima sa kitanskim vojskovođom Xiao Sunningom. On je uspio ne samo okončati sukob nego granicu države dovesti do rijekle Yalu. Goryeo se zauzvrat obavezao razvrgnuti svoj dotadašnji savez sa kineskom dinastijom Song
Los Llanos, Tempoal
Los Llanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
San Martín de Terreros, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
San Martín de Terreros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 695 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2030 m.
Crottet
Krote je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.313, a gustina naseljenosti je iznosila 108 stanovnika/km².
Piantaglio, Pistoia
Piantaglio je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Huapilla, Ixmiquilpan
Huapilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1777 m.
Rancho Arguílez, Tecate
Rancho Arguílez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 776 m.
Victorin Jasset
Victorin-Hippolyte Jasset (30. mart 1862 - 22. jun 1913) bio je francuski scenarist i filmski režiser, koji se smatra jednim od pionira francuske kinematoggrafije. Tokom svoje relativno kratke karijere je snimio veliki broj filmova, od kojih je najveći dio danas izgubljen. Najpoznatiji je po detektivskim filmovima, odnosno ranim filmski serijalima.
Brodifakum
Brodifakum je organsko jedinjenje, koje sadrži 31 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 523,417 Da.
St. Ignatius, Montana
Sent Ignejšes je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Kastrati
Kastrat je muški sopran, mecosopran ili alt glas produkovan kastracijom pjevača prije puberteta (što sprečava razvoj grla), ili tko, zbog endokrinoloških (hormonalnih) razloga, nikad ne doseže spolnu zrelost. Prema tome, glas takve osobe se ne produbljuje, već ostaje na istoj visini.
Stellan Rye
Stellan Rye (Randers, 4. jul 1880 – Francuska, 14. novembar 1914) bio je njemački filmski režiser rodom iz Danske koji je djelovao početkom 20. vijeka. Njegovo najpoznatije djelo je Praški student iz 1913. koji se smatra prvim cjelovečernjim horor filmom. Nakon izbijanja prvog svjetskog rata se priključio Reichsheeru (njemačkoj carskoj vojsci) i poslan je na Zapadni front. Tamo je zarobljen i nekoliko mjeseci kasnije je umro kao ratni zarobljenik.
Bagrat III
Bagrat III (ბაგრატ III) (cca. 960 – 7. maj 1014), iz gruzijske dinastije Bagrationi je bio kralj Abhazije od 978. (kao Bagrat II) i kralj Gruzije od 1008. do smrti. Obje je titule objedinio preko nasljedstva, te, koristeći vojna sredstva i diplomaciju, povećao teritorije pod svojom vlašću stvorivši tako prvu ujedinjenu gruzijsku monarhiju. Prije krunjenja je vladao i kao knez Kartlija od 976. do 978.
Opština San Juan Mixtepec -Dto. 08 -, Oaxaca
'''San Juan Mixtepec -Dto. 08 -''' je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Bagrat III
Poznat je i po nadgledanju izgreadnje Bagratijeve saborne crkve u Kutaisiju, čije su ruševine danas UNESCOv lokalitet Svjetske baštine.
Kastrati
Glas kastrata se razlikuje od glasa zrele žene u snazi I fleksibilnosti, dakle sopran kastrata je iznad normalnog soprana.
Praksa kastriranja pojavila se u 16 stoljeću, za potrebe pjevanja u crkvi, jer Rimokatolička crkva je tradicionalno zabranila ženama pjevanje u crkvi.
Nekoliko procenata opernih baroknih pjevača su bili kastrati. Georg Friedrich Händel je na primjer posebno za kastrate pisao opere, I danas kad se te opere izvode, normalan ženski glas ih ne može dosljedno odpjevati. Najvjerovatnije najpoznatiji kastrat je bio Carlo Broschi (Karlo Broski), zvani Farinelli. Biti kastrat značilo je osigurati si ekonomsku sigurnost u to vrijeme, međutim navodno statistika kaže da je samo 1% svih kastrata imalo uspješnu karijeru.
1870 – praksa kastriranja je proglašena protuzakonitom u Italiji, koja je bila zadnja zemlja u kojoj je to održalo se. 1902, papa je proglasio zabranu upotrebe kastrata u crkvenoj muzici zauvijek. Alessandro Moreschi je bio poslednji kastrat koji je napustio crkvu 1913g, I on je ostao jedini kastrat čiji je snimak glasa učinjem, snimio je gramofonsku ploču za Gramophone & Typewriter Company u 1902 i 1904 (snimak je na vanjskoj stranici, međutim Moreschi glasi za prosječnog pjevača.
Poznati kastrati:
1914. na filmu
Godine 1914. je na razvoj filmske djelatnosti u svijetu izuzetno snažno djelovalo izbijanje prvog svjetskog rata. Ostvarenjima francuske kinematografije, koja su dotle dominirala Evropom, postala su zapriječena tržišta Centralnih Sila, što je stvorilo poticaj, odnosno uvjete da se sljedećeih godina brzo razviju njemačka, austrijska, češka i mađarska kinematografija. Neutralnu poziciju matičnih država su, pak, iskoristile danska kinematografija, te u još većoj mjeri američka kinematografija.
Siebeneichen
Zibenajhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 264 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053119.
Cazahuatla, Tepoztlán
Cazahuatla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tepoztlán.
Cigla
right|thumb|250px|Hrpa cigli
Podela opeka
Puna opeka, šuplja, zidni blokovi, monta, specijalna opeka.
Fasadna puna opeka od gline
Fasadne pune opeke su elementi od pečene gline. Marke opeke su: 10, 15, 20 [bar 0,1 Mpa]. Namenjene su izradi spoljnih i unutrašnjih zidova koji se ne malterišu.
Uslovi kvaliteta
Opeke ne smeju sadržavati slobodnog kreča koji bi štetno uticao na njihovu trajnost i estetski izgled Ne smeju sadržavati soli koje kada ih voda rastvori mogu izazvati iscvetavanje i na vidljivim površinama. Soli rastvorljivih u vodi ne sme biti više od 0,1 %.
Porozna opeka
Poroznost opeke se postiže dodavanjem glinenoj masi u toku izrade opeke, lako sagorivih materijala (npr. drvena strugotina)
Ova opeka ima veliki broj ravnomerno raspoređenih pora i šupljina u svojoj masi koji joj daju osobine dobrog toplotnog i zvučnog izolatora. Zbog svoje strukture ima malu zapreminsku težinu i malu čvrstoću na pritisak. Upija vodu i neotporna je na mraz.
Mogu se upotrebiti za zidanje neopterećenih i opterećenih unutrašnjih zidova.
Šuplje opeke i blokovi od glina
Šuplje opeke i blokovi od gline su elementi od pečene gline sa vertikalnim ili horizontalnim šupljinama. Namenjene su za izradu spoljašnjih i unutrašnjih zidova. Prema rasporedu šupljina blokovi se razvrstavaju u dve vrste i to :
Opeke, blokovi sa vertikalnipostavljene paralelno sa ležišnim ravnim.m šupljinama upravnim na ležišne ravni.
Uslovi kvaliteta
Moraju biti oblika pravougaonog ili kvadratnog paralelopipeda, pravih ivica Bočne strane moraju biti ravne,a mogu biti i glatke ili brazdane (radi boljeg primanja maltera) Oblik preseka šupljina za obe vrste opeka i blokova je proizvoljan a može biti kvadratan, pravougaon, kružan, ovalan itd. , dok su mere preseka šupljina opeka i blokova sa vertikalnim šupljinama ograničene. Na dvema suprotnim bočnim površinama blokovi sa vertikalnim šupljinama mogu imati žljebove za delimično zalivanje vertikalnih spojnica Opeke i blokovi moraju da upijaju vodu najmanje 8% Ne smeju sadržati slobodnog kreča
David Stankovic--
Lavov
Lavov (ukrajinski: Львів/Ljviv, poljski: Lwów, ruski: Львов, njemački: Lemberg) je grad u zapadnoj Ukrajini, historijski centar Galicije od 732 009 stanovnika.
Grad je administrativni centar Lavovske oblasti, poznat širom Ukrajine po brojnim očuvanim kulturno-historijskim spomenicima.
Historijski centar grada, je zbog svoje umjetničke i arhitektonske baštine uvršten - 1998. na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.
Geografske karakteristike
Lavov leži na rijeci Poltvi, udaljen oko 80 km od poljske granice. U brdovitom Rostočju Grad je smješten na prijelazu brdovitog Rostočja u nizinu Pobužja. Dobar dio grada smjestio se na brežuljcima, prosječne nadmorske visine 289 m, nad kojima dominira vrh Vysokyj Zamok (409 m).
Historija
thumb|left|260px| Trg Rinok (Ploshcha Rynok) Lavov je osnovao sredinom 13. vijeka galicijski knez Danilo Romanovič kao utvrdu, ali je ubrzo postao važni trgovački centar. Grad je zbog svog položaja, kao dominantne točke na putu istok zapad i kontrole prolaza preko Karpata imao neobičnu burnu prošlost. Grad su osvojili Poljaci - 1349. pa Kozaci 1648. i Šveđani 1704.
Nakon Prve podjele Poljske od 1772. grad je pod vlašću Habsburgovaca. Za njihove uprave postao je glavni grad pokrajine Galicije. Za Prvog svjetskog rata grad je okupirala vojska Carske Rusije od septembra 1914. do juna 1915. kad su grad ponovno preuzele snage Austro-Ugarske. Na kraju rata 1918. nakon sloma Habsburške monarhije, lokalno ukrajinsko stanovništvo proglasilo je Lavov glavnim gradom svoje kratkotrajne Zapadnoukrajinske narodne republike, ali su poljske trupe ubrzo zauzele grad i preuzele kontrolu i nad tim dijelom Galicije do kraja 1919. thumb|left|200px| Spomenik poljskom pjesniku Adamu Mickiewiczu u centru Lavova Za vrijeme Drugog svjetskog rata nakon njemačkog napada na Poljsku 1939. grad su zauzele jedinice Crvene armije, prema dogovoru Ribbentrop-Molotov. Nakon što je Hitler napao Sovjetski savez, grad su zauzele trupe njemačkog Wehrmachta i držale ga pod okupacijom do 1944. Za njihove vlasti najveći dio brojne židovske zajednice, deportiran je u koncentracijske logore i pobijen. Godine 1944. Poljaci su činili gotovo 80% stanovnika Lavova. Ubrzo je međutim počeo njihov progon i deportacija.
Od 1945. grad je dio Ukrajinske SSR, dotad brojno poljsko stanovništvo što milom, što silom preseljeno je najvećim dijelom u Gliwice, Bytom, Opole Wroclaw, Legnica, a i u druge gradove (dotadašnji njemački Gleiwitz, Beuthen, Oppeln, Breslau, Liegnitz) a umjesto njih u grad je doseljeno ukrajinsko i rusko stanovništvo.
Nakon raspada SSSR - 1991. grad je postao dio nezavisne Ukrajine. thumb|right|260px| Centar grada
Lavov kao grad svjetske baštine
Centar grada ima i brojne gotičke građevine iz 13. vijeka, kad je grad osnovan. Nakon velikog požara koji je poharao grad u 16. vijeku, grade se brojne renesansne i barokne građevine. Gradom ipak dominiraju neoklasicističke i secesijske građevine sa kraja 19. i početka 20. vijeka kad je izgrađeno najviše reprezentativnih palača; Muzej Lubomirscy (1827.), Knjižnica Bawarowski (1857.), Teatar Skarbek (1842.), Opera (1913.).
Klimatske karakteristike
Lavov ima Umjereno kontinentalnu klimu - Dfb po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa blagim ljetima (18.3 ° C prosječno u julu) i hladnim zimama (- 3.1 ° C u januaru). Na grad padne prosječno do 745 mm kiše, i to najviše ljeti.
Gradovi prijatelji
Lavov ima ugovore o prijateljsvu i partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Privreda
I današnji Lavov je kao nekad, važno transportno čvorište, jer se u njemu ukrštava nekoliko željezničkih pravaca. Zbog tog je grad odavno izrastao u snažni industrijski centar, razvijene strojogradnje; autobusi, poljoprivredni strojevi, viljuškari i bicikli. Postoji i snažna industrija robe široke potrošnje (televizori) i tvornice prehrambenih proizvoda.
Kultura
Lavov je bio prijestolnica ukrajinske kulture, u doba Carske Rusije iako je tad bio dio Austro-Ugarske, - centar izdavaštva i nacionalnog pokreta centar. Univerzitet u Lavovu osnovan je još 1661. koji je za sovjetskog režima nazvan po velikom ukrajinskom pjesniku i novinaru Ivanu Franku.
Moštanica (razvrstavanje)
Moštanica može biti:
Svibnik
Svibnik je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Svibnik se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Moštanica (razvrstavanje)
ili
Svibnik
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 126 stanovnika.
Miroslava, Miroslava
Miroslava je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Miroslava.
Costa Saracena-Castelluccio, Siracusa
Costa Saracena-Castelluccio je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 453 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Raklje
Raklje su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Raklje pripadaju opštini Prilep.
Lynnville, Indiana
Linvil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 888, što je 107 (13,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Raklje
Prirodni uslovi
Naselje Raklje je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 25 km istočno.
Raklje se nalaze u istorijskoj oblasti Rajec, koja obuhvata sliv istoimene Raječke reke, pritoke Crne reke. Istočno od sela uzdiže se planina Klepa, a Zapadno planina Babuna. Nadmorska visina naselja je približno 520 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Raklje su imale 7 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Campiglie, Biella
Campiglie je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Aimoin
Aimoin (Villefranche-de-Longchat; cca. 960 - cca. 1010), također i poznat kao Aimoin od Fleuryja (Aimoin de Fleury) bio je francuski redovnik i srednjovjekovni historičar. Ime je dobio po samostanu Fleury gdje je proveo najveći dio života.
Najpoznatije djelo mu je Historia Francorum ili Libri v de Gestis Francorum, u kojoj opisuje historiju Franaka od najranijeg doba do 653. godine; ono su nastavili pisati kasniji pisci i prepisivači sve do sredine 12. vijeka. U srednjem vijeku je bilo izuzetno popularno štivo i historijski izvor, ali su mu moderni historičari osporili vrijednost.
Poznat je i kao autor Vita Abbonis, abbatis Floriacensis, odnosno posljednje u seriji biografija opata Fleuryja, posvećene Abboz. Također je napisao i drugu i treću knjigu Miracula sancti Benedicti.
Aimoina, valja razlikovati od Aimoina, istoimenog redovnika iz Saint-Germain-des-Pres,a koji je napisao tekst De miraculis sancti Germani i fragment De Normanorum gestis circa Parisiacam urbem et de divine in eos ultione tempore Caroli calvi.
Metadon
Metadon je sintetski opioid, snažan analgetik koji je još u II svjetskom ratu, u Njemačkoj, sintetisan za potrebe vojne medicine i hirurgije, te korišten kao sredstvo za uklanjanje bolova svih vrsta. Po svom sastavu je hidroklorid i uspješno djeluje na morfinske receptore u mozgu gdje 1 mg metadona zamjenjuje i postiže učinak 4 mg morfina. Godine 1964. bračni par Dole i Nyswander prvi počinju eksperimente sa metadonom i koriste ga u praksi kod narkomanskih (heroinskih) apstinencijalnih kriza.
Metadonska terapija
Metadonom se ne liječi narkomanija, već se putem tzv. supstitucione metadonske terapije otklanjaju znaci apstinencijalne krize. Zavisnik, pod nadzorom medicinskog osoblja, svakodnevno dobija dozu "Heptanona" (ime leka koji u sebi sadrži Metadon) koja održava normalno stanje i metabolički balans. Postoje stroga pravila o uzimanju ove sintetske droge.
Da li je terapija metadonom bezbedna i efikasna
Veći broj studija je pokazao da je terapija održavanja metadonom bezbedna i da ne deluje smirujuće. Terapija metadonom je bezbedna čak i za trudnice. Kod većine osoba koje su duže vreme koristile opijate, potrebne su veće doze metadona i terapija na neodređeno vreme. Dugoročna terapija metadonom se pokazala efikasnijom od kratkoročne terapije detoksikacijom.
Zašto terapija metadonom treba da bude dugoročna
Hronična upotreba heroina izaziva promene u hemiji i biologiji mozga kod određenog broja zavisnika. Kod pojedinih osoba, može se dogoditi da se funkcija mozga nikada ne povrati u prvobitno stanje. Zavisnost od opijata se smatra hroničnim stanjem zbog čega i lečenje treba da bude kontinuirano, baš kao i kod drugih hroničnih stanja (npr. šećerna bolest, povišen krvni pritisak).
Održavanje ili spuštanje
Iako kod manjeg broja pacijenata/zavisnika vremenom prestaje potreba za supstitucionim lekom, najveći broj pacijenata zavisnika ima potrebu da bude na terapiji tokom dužeg vremenskog perioda. Ustanovljeno je da prinudno smanjenje doze leka, bez pristanka zavisnika, ne daje dovoljno dobre rezultate. Drugim rečima, od osoba koje su na metadonskoj terapiji ne bi trebalo zahtevati da se odreknu leka (Metadon) koji im poboljšava kvalitet života.
Optimalna doza metadona
Metadonska terapija podrazumeva lek, koji kao i kod drugih lekova, podrazumeva određenu dozu. Ta doza se kod svih lekova, pa i kod metadona određuje individualno za svaku osobu, a na osnovu odnosa pacijenta/zavisnika i lekara, pri čemu lekar uzima u obzir procenu pacijentovog stanja, individualnih (metaboličkih) potreba i drugih medicinskih stanja i terapija. Manje doze metadona mogu biti nedovoljno efikasne ili može izostati blokirajući efekat (uzimanje nekog drugog opijata, preko metadona, ne daje euforičan efekat).
Smatra se da su optimalne doze leka „Metadon“ u terapiji održavanja između 60 i 120 mg. Doze ispod 60 mg najčešče nisu delotvorne jer ne omogućavaju terapeutski efekat na moždane ćelije.
Korist od primene metadona u supstitucionoj terapiji:
Teocelo, Veracruz
Teocelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Metadon
Optimalna doza metadona
Supstituciona terapija generalno ne eliminiše fizičku zavisnost, ali omogućava ljudima da žive zdrav život na legalnim i stabilizujućim lekovima umesto nelegalnim i opasnim drogama kakav je heroin.
Teocelo, Veracruz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1189 m.
Metadon
Ulični nazivi
M, met, metaksa, heptos, flajka, t-me
Breza
Breza može značiti:
Takovo
Takovo može da bude:
Siek
Zik je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Štormarn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.037 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1062069.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štormarn Zik se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 57 metara. Površina opštine iznosi 12,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.037 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 163 stanovnika/km².
Opština Târgu Frumos, Iași
Târgu Frumos je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Ceton
Seton je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Mortanj o Perš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1919 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 59,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 271 m, a minimalnoj 89 m).
Moštanica (Vranje)
Moštanica je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 442 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 531 stanovnika).
Demografija
U naselju Moštanica živi 355 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,9 godina (42,8 kod muškaraca i 46,9 kod žena). U naselju ima 137 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,23.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Piknik na frontu (TV drama)
Piknik na frontu je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada španskog pisca Fernanda Arabala. Režirao ga je Vladimir Momčilović koji je napisao i scenario.
Chester
Chester (fonetski: Čester) je grad u engleskoj grofoviji Cheshire. Smješten je na rijeci Dee, blizu granica sa Walesom, a u njemu živi 77.040 stanovnika, zbog čega je najveće i najmnogoljudnije naselje šireg jedinstvenog upravnog područja Cheshire West and Chester koje ima 328.100 stanovnika popisu iz 2001.. Chester je status grada službeno dobio godine 1541.
Chester je godine 79. osnovan kao "castrum" ili rimska tvrđava Deva Victrix u kome je bila smještena Legio II Adiutrix za vrijeme vladavine cara Vespazijana. Četiri glavne ulice Chestera - Eastgate, Northgate, Watergate i Bridge - koriste plan koga su postavili rimski osnivači. Deva je bila među tri najveće rimske vojne baze u provinciji Britaniji. Nakon što su Rimljani napustili Britanmiju u 5. vijeku, grad su zauzeli Saksonci te ga utvrdili protiv Danaca te mu dali današnje ime. Werburgh, svetica-zaštitnica grada, je sahranjena u Chesterskoj katedrali.
Chester je poznat i kao jedan od posljednjih engleskih gradova koji je pao pod normansku vlast za vrijeme Normanskog osvajanja. U njemu je William Osvajač naredio izgradnju zamka, kojim se kontrolirao kako grad, tako i obližnja velška granica.
Iz srednjeg vijeka u Chesteru potiče veliki broj građevina, ali su neke od karakterističnih crno-bijelih zgrada u stvari viktorijanske rekonstrukcija. Usprkos toga, Chester se smatra jednim od najbolje očuvanih ozidanih gradova na Britanskom otočju. Osim dijela od 100 m, sve zidine su očuvane.
Industrijska revolucija je u grad dovela željeznicu, kanale i nove puteve, te doprinijela značajnmom razvoju i ekspanziji – Gradska vijećnica i Muzej Grosvenor se smatraju primjerima viktorijanske arhitekture iz ovog perioda.
Hekla
250px|right|thumb|Hekla snimljena 2004. godine
Hekla je vulkan koji se nalazi na jugu Islanda na, s visinom od 1491 m (4,890 ft). Hekla je najaktivniji vulkan na Islandu; preko 20 erupcija je zabilježeno od godine 874. Tokom srednjeg vijeka Islanđani su vulkan zvali "Vrata pakla."
Hekla je dio 40 km (25 milja) dugog vulkanskog lanca. Najaktivniji dio tog lanca, oko 5,5 km (3,4 mi) dug, je sama Hekla. Izgleda kao prevrnuti čamac, s time da mu je dno u stvari niz kratera, od kojih su dva najaktivnija.
Hekla je ne samo neobičnog oblika za jedan stratovulkan, nego i po tome što proizvodi uglavnom bazaltski andesit umjesto bazalta, kao što je to slučaj s većinom islandskih vulkana. Također je proizveo još više tipova silikatnih stijena, uključujući riodacit za vrijeme svojih najvećih erupcija.
Casalinelle, Cosenza
Casalinelle je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Štitar (Srbija)
Štitar je naselje u Srbiji u opštini Šabac u Mačvanskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 2037 stanovnika.
Istorija
Pouzdano se zna da je Štitar bio naseljen i u antičko doba. Na mestu današnjeg Štitara otkrivena su dva naselja vinčanske kulture (period između 5000. i 3000. godine pre nove ere). U rano bronzano doba, kao i u mnogim naseljima ovog kraja, bila je intenzivna prerada metala, o čemu svedoči depo od 11 bronzanih sekira pronađenih u Štitaru. Pod današnjim imenom Štitar se prvi put pominje 1788. godine, kao naselje sa 12 kuća. Početkom 1869. godine u Štitaru je otvorena „povtorna” – nedeljna škola za opšte obrazovanje onih koji nisu imali završenu osnovnu školu. Pohađalo ju je 16 učenika. Tokom Drugog svetskog rata škola je spaljena, a na mestu stare škole podignuta je nova 1947. godine. Školu je podiglo selo dobrovoljnim radom i velikim zalaganjem knjižara Luke Tufegdžića čije ime je i nosila. Pod ovim imenom škola je radila do 1969. godine, a onda je priključena matičnoj, Osnovnoj školi „Dobrosav Radosavljević-Narod” u Majuru. Danas škola u Štitaru ima osam odeljenja sa oko 120 učenika. U školi postoje četiri učionice, informatički kabinet, biblioteka, nastavnička kancelarija, prostor za predškolski uzrast.
Demografija
U naselju Štitar živi 1827 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,1 godina (39,3 kod muškaraca i 40,9 kod žena). U naselju ima 696 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,28.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Kilómetro 10, Tepoztlán
Kilómetro 10 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tepoztlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1644 m.
Llano Panela, Santo Domingo Tepuxtepec
Llano Panela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Tepuxtepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1699 m.
Giovanni Carestini
mini|desno|225px| Carestini Giovanni Carestini (Filottrano, cca. 1704. – Filottrano, cca. 1760.) bio je talijanski kastrat i operni pjevač, najpoznatiji po svojoj suradnji s Georgom Friedrichom Händelom. Osim za Händela, Carestini je pjevao i za Johanna Adolpha Hassea i Christopha Willibalda Glucka.
Karijeru je započeo u Milanu 1719. godine pod patronatom obitelji Cusani; u čast tog patronata koristio je pseudonim Cusanino. Dvije godine kasnije, pjevao je za Alessandra Scarlattija u Rimu. Karijeru je započeo kao sopran, dok je pred kraj iste pjevao kao kontratenor. Pjevao je u Beču, Napulju, Veneciji, Rimu i Münchenu prije nego je 1733. godine otišao u London i započeo suradnju s Händelom; pjevao je glavne uloge u njegovim operama Arijadna na Kreti, Ariodante i Alcina te u oratorijima Deborah, Esther i Athalia.
La Ceiba, Xilitla
La Ceiba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1021 m.
Nick Carter, le roi des détectives
Nick Carter, le roi des détectives je francuska serija od šest kratkih crno-bijelih nijemih kriminalističkih filmova snimljenih 1908. u režiji Victorina Jasseta, poznata kao prvi serijal u historiji filma. Temeljila se na seriji pulp romana o detektivu Nicku Carteru, a naslovni lik je tumačio Pierre Bresol. Iako su zapleti epizoda bili nevezani, producent je stvarao zanimanje među publikom distribuirajući ih u razmacima od dva tjedna. Film je doživio veliki uspjeh, te je potakao ne samo snimanje novih filmova o Nicku Carteru, nego i mnogo poznatije kriminalističke filmske serijale kao što su Fantomas i Les Vampires.
Rakitnica (Makedonija)
Rakitnica je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Rakitnica pripada opštini Demir Hisar.
Prirodni uslovi
Naselje Rakitnica je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 45 km severozapadno.
Stružnica (Kostel, Slovenija)
Stružnica je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Stružnica se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
Rakitnica (Makedonija)
Prirodni uslovi
Rakitnica se nalazi u severoistočnom delu oblasti Demir Hisar. Naselje je položeno u gornjem delu toka Crne reke, u dolinskom delu. Severno i istočno od naselja izidže se Buševa planina. Nadmorska visina naselja je približno 700 metara.
Cache, Utah
Keš je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Rakitnica (Makedonija)
Prirodni uslovi
Klima u naselju je kontinentalna.
Cache, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 38, što je 1 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rakitnica (Makedonija)
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Case Pioppi, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Narod Crvene boje
Narod Crvene boje je naziv za predkolumbovsku primorsku arhajsku kulturu u oblastima Nove Engleske i Labradora u Sjevernoj Americi, koja je postojala između 6. milenijum pne. i 1. milenijuma n.e..
Identitet Ljudi crvene boje
Konzervativne teorije, pak, drže da su te sličnosti ništa drugo do koevolucijski razvoj koji se odigrao istovremeno na različitim kontinentima.
Tehnologija
Narod Crvene boje je, po svemu sudeći, posjedovao oruđa i znanje koji mu je omogućio da se bavi oceanskim ribolovom i putuje preko mora daleko efikasnije nego drugi narodi u to doba.
Rastojca
Rastojca su naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Rastojca pripadaju opštini Demir Hisar.
Prirodni uslovi
Naselje Rastojca je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 50 km severozapadno.
Rastojca se nalaze u severoistočnom delu oblasti Demir Hisar. Naselje je položeno u gornjem delu toka Crne reke. Severno i istočno od naselja izidže se Buševa planina. Nadmorska visina naselja je približno 710 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Rastojca su imala 19 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Rab (grad)
Rab je grad u Hrvatskoj koji administrativno pripada Primorsko-goranskoj županiji te se nalazi na otoku Rabu..
Historija
Rab se prvi put spominje u putopisu grčkog geografa Pseudo Skilaksa koji otoke Rab i Pag spominje pod zajedničkim imenom “Mentorides”.
U Ptolomejevim spisima spominje se otok Skardona, a na njemu dva grada: Arba i Kollenton. Od kasnijih grčkih i rimskih putopisaca i geografa, Plinije Stariji u svom djelu “Povijest prirode” (Historia naturalis), spominje Rab pod imenom Arba.
U kasnijim latinskim ispravama Rab se spominje pod različitim imenima: Arbia, Arbiana, Arbitrana, Arbum i Arbe. Značenje i podrijetlo današnjeg imena Rab, teško je utvrditi. Najvjerojatnije je da je današnje ime otoka i grada Raba nastalo od ilirskog ili liburnskog imena Arba, što inače znači šumovit, zelen. Ime Rab u pisanim se dokumentima prvi put spominje tek sredinom petnaestog stoljeća.
Tragovi života na otoku sežu još od starijeg kamenog doba. Prapovijesna su nalazišta duž cijelog otoka, a najviše je artefakata pronađeno na poluotoku Lopar (nalazi starijeg i srednjeg kamenog doba, mlađeg kamenog doba, bakrenog i brončanog doba) dok su nalazišta željeznog doba na lokalitetima: Kampor, mjesto Rab, Banjol i Barbat.
Najstariji stanovnici otoka Raba za koje povijest zna bili su Iliri ili točnije ilirsko pleme Liburni, koji su u doba prije Krista obitavali na području od rijeke Raše u Istri do rijeke Krke u Dalmaciji, uključivši i otoke navedenog područja.
Slomom Austro-ugarske monarhije, krajem Prvog svjetskog rata 1918. godine formirana je Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, koja je 1929. godine nazvana Kraljevina Jugoslavija. Otok Rab nije odmah ušao u sastav novoosnovane kraljevine. Italija je nakon sloma Austro-ugarske monarhije, osim još nekih drugih otoka i krajeva, okupirala i otok Rab. Nakon mira u Rapallu, 23. travnja 1921. godine otok Rab ulazi u sastav KSHS, kasnije Kraljevine Jugoslavije. Kneževa palača je izgorjela 1. veljače 1938.
Spomenici i znamenitosti
Na malom poluotoku, smještenom imeđu uvale Sv. Eufemija i gradske luke, izrastao je slikoviti i lijepi gradić, koji svojim karakterističnim oblikom, s četiri zvonika, podsjeća na veliki jedrenjak s četiri visoko uzdignuta jarbola.
U XII. stoljeću Rab je bio značajan grad i sjedište biskupije, pa je na molbu ondašnjega biskupa novosagrađenu crkvu posvetio osobno papa Aleksandar III. 1177. godine na povratku iz Zadra u Rim.
Značajne povijesne svjetovne građevine, često pregrađivane i djelomično rušene, unutar zidina su velika palača Dominis, palača Nimira, Knežev dvor, gradska loža, palača Cernotta, kula gradskog sata i palača Marinelis. Sačuvani su mnogi bogato ukrašeni ulazni portali, uklesani grbovi (obitelji Dominis, Hermolais, Galzigna, Benedetti, Šegota itd.) i prozori obogaćeni romaničkim i gotičkim monoforama i biforama. Monumentalna palača najznačajnije rapske plemićke obitelji Dominis seže u 15. st. Ukrašeni ulazni portal s grbom na nadvratniku na sjevernom pročelju ove palače smještene na početku Srednje ulice djelo je Petra Trogiranina. Čeone stranice stubišta ukrašene su tipičnim motivom urezane školjke svetog Jakova. Monumentalni portal nekadašnje palače Nimira spada u mletačku cvjetnu gotiku. Dovratnici, nadvratnik i luk lunete obrubljeni su izmjeničnim zubcima na vanjskoj i tordinanim "konopom" na unutarnjoj strani. Nadvratnik se oslanja na kapitele s uzvitlanim hrastovim lišćem. U luneti dva krilata putta (gola dječaka) nose voćne i biljne festone koji zajedno s hrastovim lišćem zatvaraju svijeni gotički štit s grbom obitelji Nimira pod vojničkom kacigom. Značajna je i luneta baroknog portala s grbom obitelji Benedeti na zaglavnom kamenu u prizemlju Kneževa dvora iz 1622., te biskupski grb iz 17. st. (Malipietro) na kući Dominis u Donjoj ulici. Nabožnim natpisom i lavljim glavama ukrašeno je pročelje ogradnog zida ulaznog dvorišta palače obitelji Galzigna iz 15. st. Glavni ulazni portal u sklop Kneževa dvora na istočnom pročelju ima renesansni balkon i balustradu oslonjenu na tri dvostruke konzole sa stiliziranim lavljim glavama. Renesansna gradska loža sagrađena je kao otvoreni trijem s osam stupova 1509. godine na malenom trgu pred pročeljem Crkve sv. Nikole (prije sv. Duha).
U sjevernom dijelu nekadašnje palače Cernotta pokraj gradske lože grb je obitelji i natpis na nadvratniku. Vrijedan glavni ulazni portal u rečenu palaču djelo je Andrije Alešija s početka 1440-ih. Monolitni dovratnici oslanjaju se na pravokutne profilirane baze, a na njihovu vrhu nalaze se kapiteli s bogato isklesanim hrastovim lišćem koje se otvara od sredine i spaja na kutovima. O kapitele se oslanjaju nadvratnik i luk lunete sa šiljastim završetkom. Unutarnji rub dovratnika, nadvratnika i luka lunete uokvireni su motivom užeta, a cijeli je portal obrubljen okvirom s motivom tzv. žioke na raboš, a na njegovu se vrhu nalazi veliki cvjetni akroterij. U luneti je obiteljski grb s vojničkom kacigom iz kojega se razvijaju bogato razvedena dva hrastova lista ispunjavajući cijeli donji dio iznad grba i kacige. Pod samim vrhom u visokom reljefu isklesan je lik sv. Pelegrina. Kula gradskog sata iz 18. st. uzdiže se nad nadsvedenim prolazom koji spaja trg pred gradskom ložom s krajem Donje ulice i Kneževim dvorom. U preslici se nalazi vrijedno zvono gotičkog oblika koje je 1351. godine salio majstor Nikola. Na završnom katu vidljivi su tragovi četiriju romaničkih bifora koje su zazidane. Pročelje palače Marinelis sadrži renesansnu balustradu na prvom katu, a na nadvratniku palače je i renesansni grb obitelji. Renesansni portal i grb iz 16. st. krase i južno pročelje palače Galzigna u Gornjoj ulici. Renesansna monofora na kući Vale u istoj ulici Petra Trogiranina jedan je od najvrjednijih primjera ukrašavanja dijelova građevina na prijelazu iz 15. u 16. st. U blizini ostataka kuće Cassio (s dva monumentalna romanička portala) nalazi se dvorište s cisternom i bunarskom krunom.
Sakralni objekti
Nadžupna crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije do 1828. godine bila je Katedrala svete Marije Velike. U pojedinim dijelovima arhitekture prepoznaju se osobitosti ranokršćanskog stilskog razdoblja u kojem je nastala, u 5. stoljeću. Tada je bila trobrodna bazilika s pet pari stupova i lukova s iznutra polukružnom apsidom kao produžetkom svetišta u glavnom brodu. Vanjsko lice apside je poligonalne sedmerostrane osnove. Apsida je bila natkrivena polukalotom, a glavne i bočne lađe prekrivene drvenim krovištem otvorena podgleda. Nalazi se par kapitela i mozaika iz ranokršćanskog razdoblja. Cijeli oltar i ciborij adaptirani su u 16. stoljeću, a početkom 18. stoljeća provedena je barokizacija. Na unutarnjem licu plašta apside prepoznaju se tragovi rupa ležajeva drvenih greda, nosača poda na razini tadašnjega svetišta i produženog kora s drvenim korskim sjedalima iz 1445. godine. Sačuvan je gotovo u potpunosti ciborij nad glavnim oltarom. Pregrađen 1490-ih sačuvao je 3 od 6 stranica košare s polukružnim lukovima koji se oslanjaju o 6 ranokršćanskih (6. st.) kapitela i kolona. Motivi prepleta sa simboličnim zoomorfnim prikazima (jednorog, paunovi itd.) nadnjevaju u 9. stoljeće. U crkvi se čuvaju iduća vrijedna djela. Mramorna ikona Krista Kralja iz 11. st. ukrašavala je protoromaničko pročelje katedrale. Bogorodica s djetetom i klečećim donatorom rad je u temperi na dasci iz druge polovine 14. st., mletačkog slikara Guarienta d'Arpa. Višebojni i pozlaćeni visoki reljef sv. Kristofora rad je drvorezbara Petra de Riboldisa iz prve polovine 15. st. U crkvi su nadgrobne ploče biskupa Ivana Scaffe iz 1456. (rad Andrije Alešija) i Primiceriusa Bizze iz 1497. godine (rad Petra iz Trogira). Krsni zdenac u krstionici djelo je Petra iz Trogira iz 1500., a ograda s grbovima obitelji Zudenigo Andrije Alešija iz 1450-ih. Drveno obojeno raspelo s oltara u južnoj apsidi vrijedan je renesansni rad iz 16. st. Korska sjedala M. Moronzona vrhunski su drvorezbarski rad cvjetne gotike iz 1445. godine. Crkva čuva i umjetničke prikaze arkanđela Gabrijela i Bogorodice, svetih Marina, Kristofora, Lea, Uznesenja Bogorodice (A. Grapinelli, 18. st.) itd. Zvonik visok 60 m podignut je u posljednjim desetljećima 12. st., te je jedan od najvrjednijih na Sredozemlju. Veliko zvono majstora Jakova iz 1601. s reljefnim prikazima Raspeća, Bogorodice s djetetom i sv. Kristofora sada je izloženo u zbirci sakralnih umjetnina u Crkvi svete Justine.
Crkva i samostan sv. Antuna Opata smješteni su na samom vrhu poluotoka, na čelu grada. Istočni i južni zid oslanjaju se o liticu nad morem, pošto je samostanski sklop s dviju strana u sustavu gradskih fortifikacija. Unutarnja površina pravokutne kule kojom su zidine ojačane u 16. st. danas služi kao samostanski vrt. Crkva se spominje u 14. st., a danas je jednostavna jednobrodna bogomolja s gotovo kvadratnim brodom i pravokutnim svetištem presvođenim križnorebrastim svodom iza gotičkoga trijumfalnog luka. Drvena obojena skulptura sv. Antuna Opata na oltaru rad je mletačkih drvorezbara s kraja 15. st. Iznad nadvratnika s ulaznog portala iz 1541. godine je tondo s rustično klesanim reljefom polulika titulara crkve. Uz crkvu je bila kuća bratovštine svečevih štivatelja koju je za svoj boravak unajmila kneginja žirovska Mande Budrišić pobjegavši na otok pred Turcima 1493. godine. Godinu kasnije zasnovala je samostan trećoretkinja sv. Frane, a umrla je 1532. godine. U crkvi se nalazi drveno raspelo iz 1430-ih, oltarna pala u tehnici ulja na platnu na južnom oltaru s prikazom sv. Joakima i Ane (17. st.), slika sv. Filomene (19. st.), slika s vjernim panoramskim prikazom grada nad kojim lebde Gospa i sv. Kristofor (17. st.), slika Kristovog skidanja s križa (17. st.) itd. Pročelje je renesansno, a na zidu iznad ulaza u samostan nalazi se kasnobarokni grb biskupa iz obitelji Spalatin.
Suhor (Kostel, Slovenija)
Suhor je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Suhor se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Rab (grad)
Sakralni objekti
Samostan benediktinki sv. Andrije nalazi se oko 50 m zapadnije od katedralnog zvonika, a utemeljen je tijekom 11. st. Prvi put se izrijekom spominje 1208. godine. Bogato ukrašeni kapiteli su iz vremena nastanka crkve. Sačuvan je natpis s imenom svećenika graditelja Madija palegrafskih osobina iz istog vremena. Natpis ugrađen u vanjsko lice južnog zida zvonika u razini prvog kata iz 1181. navodi graditelja arhiđakona Kuzmu u vrijeme biskupa Andrije i opatice Ivane. Gotičko zvono na posljednjem katu zvonika rad je mletačkog ljevača Vendramina iz 1396. godine. U 15. st. nastao je oslikani i pozlaćeni inicijal R s prikazom svetog Andrije s povelje na pergameni. U pregrađenoj sjevernoj apsidi crkve je drveno i obojeno renesansno raspelo. Iz 16. st. je kretsko-mletački rad Oplakivanje Krista u temperi na dasci i kretsko-bizantska ikona Bogorodice s Kristom u naručju koju je u samostan godine 1530. prilikom svog zaređenja donijela rapska plemkinja Luchina de Dominis. Srebrni i pozlaćeni okvir ikone je iz 18. st. Bogato ukrašeni glavni oltar je barokni rad iz 1765. godine. Poliptih Bartolomea Vivarinija iz 1485. sastojao se od u temperi naslikanih brojnih svetačkih likova između kojih se u središtu isticao u punoj plastici vješto modeliran lik Bogorodice s djetetom u krilu. Prodan je u Ameriku krajem 19. st. i čuva se u Galeriji umjetnina (Museum of Fine Arts) u Bostonu.