cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Car Xianwen od Sjevernog Weija
Car Xianwen od Sjevernog Weija Wei ((北)魏獻文帝) (454–476), osobno ime Tuoba Hong, bio je car Kine iz sjeverne Xianbei dinastije Sjeverni Wei. Poznat je kao prvi car u kineskoj historiji koji se dobrovoljno povukao sa prijestolja i preuzeo titulu Taishang Huang (umirovljeni car). Bio je najstariji sin svog prethodnika, cara Wenchenga, a majka mu je bila Supruga Li, koja je, nakon što je 2-godišnji Tuoba Hong proglašen krunskim princom, u skladu s Xianbei običajima natjerana da izvrši samoubistvo. Pomajka mu je postala carica Feng koja je nakon očeve smrti i Xianwenovog stupanja na prijestolje 466. nekoliko godina služila kao regentica. Za vrijeme tog regenstva je država Sjeverni Wei uspjela od južne kineske dinastije Liu Song zauzeti značajne dijelove Kine južno od Žute rijeke. Xianwen je punu vlast preuzeo 467. Tri godine kasnije je zbog korupcije dao pogubiti Li Yija, službenika koji je bio ljubavnik carice Feng. Sljedeće godine se, posvećen više proučavanju budističke i taoističke filozofije, povukao sa prijestolja u korist svog malodobnog sina Tuoba Honga (budući car Xiaowen). To je iskoristila carica Feng kako bi pet godina kasnije osvetila svog ljubavnika organiziravši Xianwenovo ubistvo.
Vjekoslav Luburić
Vjekoslav „Maks“ Luburić (Humac kraj Ljubuškog, 6. mart 1914 — Karkahente, 20. april 1969) je bio ustaški oficir i zapovednik sistema koncentracionih logora među kojima je najveći koncentracioni logor Jasenovac.
Biografija
O Luburićevom detinjstvu i mladosti nema puno podataka. Zna se da mu je otac umro neposredno posle prvog svetskog rata i da je Vjekoslav odrastao u siromaštvu.
Prije rata Luburić je bio poznat kao obični kriminalac i kažnjavan radi raznih krivičnih djela. Iz originalnog temeljnog policijskog lista, a koji je pronađen kod zagrebačke policije, vidi se, da je Luburić presudom od 7. septembra 1929. bio kažnjen sa 2 dana zatvora radi skitnje, a presudom Okružnog suda u Mostaru od 5. decembra 1931. sa 5 mjeseci strogog zatvora radi pronevjerenja svote od 8.305. dinara na štetu Javne berze rada u Mostaru, pa još jednom hapšen radi ponovnog djela pronevjere. Luburić je bio obična skitnica i zazirao od svakog poštenog rada, pa kad je Ante Pavelić pobjegao u emigraciju, pošao je on za njim i prošao obuku u raznim ustaškim logorima u Mađarskoj i Italiji.
Ime „Maks“ Vjekoslav Luburić dobio je od svog dugogodišnjeg prijatelja Jure Francetića prilikom boravka u ustaškom kampu Janka Pusta.
Drugi svetski rat
Strašni su bili njegovi prvi „raporti“, kad je preuzimao zatočenike u logor, njegovo urlikanje i kletve, koje je popraćivao šamarima, kundačenjem, mecima iz revolvera ili rezanjem grkljana. Obilazeći logorom vrebao je, ne bi li otkrio kakav prekršaj „logorske discipline"; ne bi li opazio da koji zatočenik kunja od slabosti, starosti ili bolesti, te radi toga na čas zastaje na radu; ne bi li opazio da koji gladan zatočenik traži kakav otpadak hrane ili ne vrši prema njemu propisani ustaški pozdrav. Odmah bi se na tom blesavom licu zacaklile razbojničke oči, a revolver ili nož stupili u akciju.
9. oktobra 1942. priredio je Luburić u Jasenovcu svečanost, te je ustašama podijelio zlatne i srebrne medalje, koje im je Pavelić namijenio kao nagradu „za zasluge“.
Na tom je banketu Luburić, pijan kao i ostali njegovi „dužnosnici“, održao govor i prema iskazu jednoga svjedoka rekao doslovno ovo:
Nemački posmatrači su ga okarakterisali kao „ekstremnog sadistu“ i „mentalnog bolesnika“. Bio je veza između ustaša u NDH i preporoda ustaškog pokreta kao terorističke organizacije u posleratnom dobu. Dizajnirao je sistem Koncentracionih logora Jasenovac, sopstvenom inicijativom dok je bio u egzilu, onda je objavio svoj plan u septembru 1941. Bio je njegov prvi komandant. Nada Tanić Luburić, njegova polusestra, je bila zadužena za ženski logor Nova Gradiška. Kasnije se udala za Luburićevog štićenika Dinka Šakića.
Predvodio je ustaške napade na srpska sela u Slavoniji i Krajini u aprilu i maju 1941. i prouzrokovao krvoproliće ogromnih razmera koje je dovelo do toga da čak Nemci i Italijani intervenišu povodom „ponašanja prema civilima“. Nakon povlačenja iz Zagreba u aprilu 1945, bio je zadužen za pozadinske akcije protiv partizana. Pobegao je iz Hrvatske preko Austrije završavajući u Španiji. Pretpostavlja se da je on koordinisao terorističke akcije „Križara“, neposredni nakon rata.
Nakon rata
U maju 1945. zajedno sa Antom Pavelićem, Luburić je vodio vojsku NDH i civile do austrijske granice u nadi da će uspeti se predaju Britancima. Nakon neuspjelih pregovora, Luburić je napustio vojsku i narod u Blajburgu i otišao u Vatikan zajedno s ostalim čelnicima NDH. U avgustu 1950. Luburić je objavio proklamaciju u nekim hrvatskim emigrantskim novinama u Čikagu u kojoj zahtijeva da ni jedan Hrvat ne smije da bude vojnik tuđe, ne-hrvatske armije. Nakon toga je otputovao u Hamburg da bi osnovao regrutni centar Pavelićevih ustaša. Prema izvorima CIA iz Buenos Ajresa, Luburićev posao u Njemačkoj je dobio blagoslov britanskih vlasti. Luburić je bio aktivan na zapadu u raznim emigrantskim organizacijama u Španiji, Švedskoj, Njemačkoj, Kanadi kao i u mnogim drugim zemljama stvarajući organizaciju Hrvatski narodni odpor ili HNO. Odpor je kasnije prerastao u „Hrvatski državotvorni pokret“, kome je između ostalih pripadao Miro Barešić.
U Španiji se krio pod imenom Visente Peres. Bio je koordinator terorističkih napada širom Evrope, sa ćelijama u Švajcarskoj, Austriji, Švedskoj, Nemačkoj, Španiji i nekoliko misterioznih ulazaka u samu Jugoslaviju. Zbog svoje aktivnosti, Luburić je na sebe privukao pažnju i jugoslovenske tajne službe koja je nastojala da ga ubije. Maksa Luburića ubio je agent Udbe Ilija Stanić, nakon što se uspješno infiltrirao u HNO. Ubijen je u svojoj vili u Španiji 20. aprila 1969, ubodom nožem u srce.
Piazzola
Piazzola ima više značenja:
Lagunilla, Tepatitlán de Morelos
Lagunilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Kaluga
Kaluga (rus. Калуга) je grad u Rusiji i administrativno središte Kaluške oblasti. Leži na rijeci Oki, 188 kilometara jugozapadno od Moskve. Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živjelo 325,185 stanovnika.
Grad je osnovan sredinom 14. stoljeća kao granična tvrđava Velike moskovske kneževine. Prvi put se spominje pod svojim sadašnjim imenom 1371. godine.
U posljednje vrijeme, Kaluga je postala jedno od središta ruske automobilske industrije, s brojnim inozemnim tvrtkama, koje otvaraju svoje pogone za sklapanje. Dana 28. studenog 2007., Volkswagen Group otvorila je novi pogon u Kalugi, s daljnjim planovima za proširenje. Investicija je dosegla više od 500 milijuna eura. Proizvode se Volkswagen Passat i Škoda Octavia. Početkom 2009., Volvo Group otvorio je postojenje za montažu kamiona s godišnjim kapacitetom od 10,000 Volvo i 5,000 Renault kamiona. Od 2010., PSA Peugeot Citroën proizvodi automobile Peugeot 308 za rusko tržište.
Kraj Kaluge nalazi se Zračna luka Grabcevo. Javni prijevoz čine trolejbusi, autobusi i maršrutke.
Kaluga ima vlažnu umjerenu kontinentalnu klimu, (Köppenova klasifikacija klime): DFB, s toplim i vlažnim ljetima, te dugim, hladnim i snježnim zimama.
Teodemir
Teodemir (umro 474.) je bio ostrogotski kralj iz dinastije Amali. Vladao je zajedno sa dvoje svoje braće i bio je vazal Atilin. Nakon smrti Atile Gepidi i Ostrogoti predvođeni Teodomirom pobjeđuju Hune u bici kod Nedaoa 454. godine. Njegov sin je poznati Teodorik Veliki. Nakon jednog sklopljenog sporazuma sa Vizantijom bio je prinuđen da pošalje sina kao taoca u Konstantinopolj, da bi garantovao poštovanje sporazuma.
Arcoli, Avellino
Arcoli je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 532 m.
Disautel, Washington
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 78.
Las Peritas, Cuquío
Las Peritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Muskegon, Michigan
Maskigon je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 38.401 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 38.401 stanovnika, što je 1.704 (4,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Alfonso VI od Kastilje
mini|Alfonso VI. Hrabri '''Alfons VI. Hrabri', izvorno: Alfonso el Bravo'', (lipanj, 1040. - Toledo, 30. lipnja 1109.), bio je kralj Leóna od 1065. i Kastilje od 1072. godine.
Osvajač
U borbi s braćom preuzeo je svu baštinu svog oca Ferdinanda i tako sjedinio León s Kastiljom. Njegova se majka zvala Sanča.
Promicatelj tolerancije i učenosti
U svojim zemljama snažno je promicao toleranciju i suživot kršćana, muslimana (maura) i Židova. Proglasio se "carem triju vjera" i uspostavio srdačne odnose sa seviljskim emirom. Poticao je trgovinu i međusobni kulturne utjecaje.
Time je omogućeno prenošenje tekovina naprednije arapske kulture na zapad. U knjižnici u Toledu pronađeni su mnogi dragocjeni spisi; protivno ranijim običajima, sačuvali su ih, proučavali i prevodili. Više o tome: Pirinejski poluotok: Kulturno prožimanje i reakcija.
Njegovi nasljednici, kao Alfons X. Mudri u XIII. st., usprkos stalnim ratovima nastavili su sličnu politiku kulturnog prožimanja. Jačanje fanatizma na obje strane učinilo je u XIV.-XV. st. ta nastojanja uzaludnim.
Udes
Nesreća ili udes je izraz koji u najširem smislu označava svaki događaj koji ima neželjene posljedice poput smrti ili ozljede njegovih učesnika, odnosno uništenja, onesposobljavanja ili oštećenja neke stvari. Udesom se u pravilu označavaju događaji koji nastaju prvenstveno uslijed specifičnog spleta okolnosti, a ne nečije namjere; obično se događaju tokom obavljanja neke aktivnosti (rad ili rekreacija). Ukoliko je riječ o događaju sa relativno blagim ili otklonjivim posljedicama, obično se koristi izraz nezgoda. Ukoliko je riječ o događaju sa teškim posljedicama (najčešće vezanim uz brodove ili važne ekonomske objekte) koristi se riječ havarija. Najteži udesi se često nazivaju katastrofama.
Udesi se najčešće vezuju uz saobraćajnu djelatnost, pa se zbog izraz najčešće koristi u tom kontekstu. Tako imamo:
Herrischried
Herišrid je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Valdshut. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.729 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8337049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Valdshut Herišrid se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Valdshut. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 884 metra. Površina opštine iznosi 37,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.729 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 73 stanovnika/km².
Elak
Elak (Ellac, Illig), (†454), jedan od Atilinih sinova.
Tlaxinga, Chilapa de Álvarez
Tlaxinga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1884 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1466 m.
Elak
Konkurent za presto mu je bio drugi Atilin sin Aladar (Ardaric), ali ipak je Elak nasledio vlast od oca i bio poznat i kao Atila II., ali nije dugo vladao, poginuo je u sukobu koji je poznat kao Bitka kod Nedave 454. godine.
Guadalupe Victoria, Altamirano
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Slovenské Kľačany
Slovenské Kľačany je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Bitka na Nedaou
Bitka na rijeci Nedao se odigrala godine 454. u Panoniji između hunskih snaga pod kraljem Elakom na jednoj, i pobunjenih Gepida i Ostrogota pod kraljevima Ardarikom i Teodomirom na drugoj strani. Do pobune Gepida i Ostrogota je došlo godinu dana nakon hunskog kralja smrti Atile, čiji su se sinovi smjesta počeli boriti za prijestolje, davši tako priliku mnogim podređenim narodima da se oslobode hunske vlasti. Precizna lokacija rijeke Nedao nije poznata; dio suvremenih historičara vjeruje da je predstavljala jednu od pritoka Save dok je drugi smještaju između Tise i Karpata. U svakom slučaju, predstavljala je spektakularan okršaj koji je duboko impresionirao suvremenike, odnosno historičara Jordana koji nije krio oduševljen međusobnim krvoprolićem barbara koji su samo nekoliko godina ranije ujedinjeni pod Atilinim vodstvom sijali užas po Rimskom Carstvu. Huni su u toj bitci poraženi, a kralj Elak poginuo. Ostaci hunskih snaga su se povukli preko Karpata gdje su nešto kasnije bez uspjeha pod Dengizihom pokušali obnoviti Atilino carstvo, dok je dio prebjegao na rimske teritorije i ušao u tamošnju vojnu službu. Nakon bitke su Panonijom zavladali Gepidi i Ostrogoti.
Cusercoli, Forlì-Cesena
Cusercoli je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1076 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Cuming County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 9.139, što je 1.064 (-10,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kosmos-140
Kosmos-140 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-140 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 7. februara 1967. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Les Parapluies de Cherbourg
Les Parapluies de Cherbourg je francusko-zapadnonjemački filmski mjuzikl snimljen 1964. godine u režiji Jacuqesa Demyja, poznat kao jedno od najpopularnijih ostvarenja evropske kinematografije 1960-ih.
Protagonisti, koje tumače Catherine Deneuve i Nino Castelnuovo, su Geneviève 16-godišnja kćer vlasnice butika u lučkom gradu Cherbourgu, i mladi automehaničar Guy. Radnja prikazuje kako su potpuno zaljubljeni jedno u drugo, ali kako će Guya poziv za služenje vojske, rat u Alžiru i ranjavanje trajno odvojiti od Geneviève, koja, pak, ostaje trudna, ali spas pronalazi u dobronamjernom bogatašu Rolandu Cassardu (čiji lik tumači Marc Michel) koji je oženi.
Les Parapluies predstavlja svojevrsni nastavak Demyjevog ranijeg filma Lola, s obzirom da se u njemu Cassard, koji je u Loli bio protagonist, pojavljuje kao sporedni lik. Od Lole se, međutim, značajno razlikuje kako po tome što je snimljen u boji, tako i po tome što su u njemu svi, pa čak i najbanalniji, dijalozi otpjevani umjesto izgovoreni, a zbog je čega po strukturi prilično sličan operi.
Martigliano, Arezzo
Martigliano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Les Parapluies de Cherbourg
Premijerno je prikazan na Kanskom festivalu, gdje je doživio trijumf i osvojio Zlatnu palmu; odluka žirija je, doduše, izazvala kontroverze među dijelom kritike koja je Demyjev film smatrala "previše komercijalnim" i "nedovoljno umjetničkim". Među publikom je, pak, doživio daleko bolji prijem. Catherine Denevue je upravo zahvaljujući Les Parapluies de Cherbourg postala jedna od najvećih zvijezda francuskog i evropskog filma. Pjesme iz filma su, pak, postale veliki hitovi te su obrađivane od strane brojnih pop izvođača.
Demy je godine 1967. godine snimio film Model Shop, gdje Anouk Aimée ponovno glumi lik iz Lole, te se stoga smatra završnim dijelom tzv. šerburske trilogije.
Martigliano, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 796 m.
Las Malvinas, Pajacuarán
Las Malvinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Pajacuarán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1528 m.
Berruiles, Olbia-Tempio
Berruiles je naselje u Italiji u provinciji Olbia-Tempio, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Hessigheim
Hesighajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ludvigsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.206 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8118028.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigsburg Hesighajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ludvigsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 189 metara. Površina opštine iznosi 5,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.206 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 439 stanovnika/km².
Kosmos-141
Kosmos-141 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-141 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 8. februara 1967. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4730 kilograma. Kosmos-141 je bio osmatrački satelit.
Generalna havarija
Generalna havarija je svaka izvanredna žrtva ili zadatak namjerno i razborito učinjen ili podnesen radi zajedničke sigurnosti i očuvanja od neposredne opasnosti i imovine koja sudjeluje u zajedničkom pomorskom pothvatu. Tako žrtvovana imovina i učinjeni izdatci nadoknađuju se od strane svih onih čija je imovina sudjelovala u poduhvatu i to razmjerno vrijednosti imovine svakog od njih prema ukupnoj vrijednosti svih sudionika.
San Juan del Llano, Ciudad del Maíz
San Juan del Llano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad del Maíz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 461 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1371 m.
Los Pericos, Altamira
Los Pericos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Z̧ahir al Jamal, Hajjah
Z̧ahir al Jamal je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 797 m.
Ruševo
Ruševo je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Čaglin.
Povijest
Naselje je dosta stradalo je ili nestao u poraću Drugog svjetskog rata, kad je ubijen znatan broj Hrvata i drugih. U travnju i svibnju 1945. partizani su u Ruševu ubili 52 osobe.
Zastupnički dom (Francuska)
Zastupnički dom (francuski: la Chambre des députés) je naziv koji se koristio za nekoliko zakonodavnih tijela u parlamentarnoj povijesti Francuske. Zastupnički dom je bio prisutan kroz XIX. i XX. vijek te je uvijek bio organiziran kao donji dom. Zastupničkom domom predsjedao je Predsjednik Doma. Zastupnički dom je bio prisutan tokom sljedećih perioda:
Striktno govoreći, termin députés se prevodi kao delegati, mada se u političkoj terminologiji ustalio (pogrešan) prijevod "zastupnici" (od engleskog "deputy"). Francuski termin za zastupnika je "adjoint".
Nezavisna međunarodna komisija za razoružanje
Nezavisna međunarodna komisija za razoružanje (engleski: Independent International Commission on Decommissioning, IICD) je međunarodno tijelo ustanovljeno kako bi nadgledalo razoružanje paravojna formacija u Irskoj – u Republici i u Sjevernoj Irskoj – kao dio mirovnog procesa.
Nakon što su Irska i Velika Britanija donijele odgovarajuće zakonske akte, komisija je ustanovljena 26. 8. 1997. godine, a činili su je:
Komisija je nadgledala razoružanje katoličke Privremene Irske republikanske armije te protestantske Lojalističkog dobrovoljačkog odreda. Mnoge protestantske i katoličke disidentske frakcije nisu uključene u proces razoružanja.
Komisija je svoj posljednji izvještaj objavila 26. 9. 2005.
Ardarik
Ardarik ili Ardarih (? - 460?) je bio poglavica, odnosno kralj Gepida. O njegovom ranom životu se ne zna ništa. Prvi put se spominje za vrijeme vladavine hunskog vladara Atile kome su Gepidi služili kao vazali. Ardarik je opisan kao najodaniji od svih Atilinih vazala i jedan od njegovih najvrijednijih saveznika. Međutim, nakon što je Atila umro 453. i izbio građanski rat među njegovim sinovima, Ardarik je zajedno sa Ostrogotima i njihovim kraljem Teodemirom digao ustanak. To je rezultiralo velikom Bitka kod Nedaoa 454. u kojoj je poginuo hunski kralj Elak, a Huni potpuno razbijeni. Gepidi su tako postali gospodarima Panonske nizine, ali nisu mogli uspostaviti hegemoniju kakva je ranije postojala pod Atilom. Bizantski historičar Jordan navodi kako je Ardarik imao dobre odnose sa Istočnim Rimskim Carstvom, zadovoljivši se tek simboličnim dankom i uzdržavajući se od pohoda južno od gepidskih granica.
Barrio Tejalpa, San Miguel Amatitlán
Barrio Tejalpa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Amatitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1553 m.
Обрадовце
Обрадовце је насеље у Србији у општини Црна Трава у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 31 становника (према попису из 1991. било је 38 становника).
Демографија
У насељу Обрадовце живи 28 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 55,5 година (54,4 код мушкараца и 56,3 код жена). У насељу има 14 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,21.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Nikifor I (vizantijski car)
Nićifor I (umro 26. jula 811) je bio vizantijski car, koji je vladao od 802. do 811. godine. Poginuo je u bici kod Pliske protiv Bugara. Bugarski kan Krum je od njegove lobanje napravio pehar za vino.
Uspon
Porodica mu je bila arapskog porekla, a on je patricije iz Seleukidske Sidere. Carica Irena ga je postavila na mesto logoteta tj. ministra finansija. Uz pomoć eunuha i patricija uspeo je da svrgne i protera Irinu i umesto nje da preuzme presto 31. oktobra 802. godine. Svoga sina Stavrakija je krunisao kao suvladara 803. godine.
Jedan od njegovih najboljih vojskovođa Vardan Turčin se pobunio 803. godine. Dobio je i podršku drugih komandanata, a posebno kasnijih careva Lava Jermenin i Mihaila Amorijca. Međutim, Nićifor je pridobio Lava i Mihaila, a vojsku je uspeo da rasprši, pa je Vardan bio prisiljen da se pokori. Posle je poslan u manastir. Slično je postupio i tokom zavjere, koju je predvodio patricije Arseber.
Reorganizacija
Nićifor se okrenuo opštoj reorganizaciji carstva, stvorio je nove teme na Balkanu i ojačao je granice. Tu je započeo preseljenje stanovništva u Anadoliji i ponovnu helenizaciju područja. Pošto je trebao mnogo novaca da bi ojačao vojsku tražio je načina da poveća prihode carstva. Sa svojim strogim porezima izgubio je naklonost svojih podanika, a posebno sveštenstva. Iako je za patrijarha postavio ikonodula Nićifora crkveni istoričari kao Teofan Ispovednik opisivali su ga kao neprijatelja,
Odnosi sa Zapadom
Sa Karlom Velikim sklopio je 803. sporazum, ali nije priznavao da je Karlo Veliki car. Odnosi među njima su se pogoršali i došlo je do rata zbog Venecije od 806. do 810. godine. Nićifor je 807. ugušio mletačku pobunu, ali imao je velike gubitke u sukobu sa Francima. Konflikt se rešio tek nakon Niđiforove smrti, kada su Venecija, Istra, obala Dalmacije i južna Italija pripali Istoku, a Rim, Ravena i pentapolis su pripali Zapadu.
Rat sa Arapima i Bugarima
Nije isplaćivao danak, koji je carica Irena dogovorila da plaća kalifu Harunu al Rašidu. Bio je zato spreman na rat sa Arapima. U tom ratu doživeo je težak poraz 805. kod Krasa u Frigiji. Upadi neprijatelja u Malu Aziju prisilili su ga da sklopi mir, po kome je trebao plaćati danak od 30.000 zlatnika godišnje. Nakon smrti Haruna al Rašida 809, u kalifatu je došlo do borbi za nasleđe, pa je Nićifor imao slobodne ruke, da se obračuna sa Krumom od Bigarske, koji je harao severnim granicama i koji je baš tada 809. zauzeo Serdiku (Sofiju) i uništio garnizon od 6.000 ljudi.
Nićifor je 811. napao Bugarsku sa 80.000 vojnika. Dva puta je pobedio Kruma i opljačkao je bugarsku prestolnicu Plisku. Tokom Nićiforova povlačenja vizantijska vojska je uhvaćena u zasedi na planinskim prelazima. Tu je i uništena 26. jula 811. godine. Nićifor je poginuo u toj bici. Kan Krum je od njegove lobanje napravio pehar za vino.
Egon Krenz
Egon Krenz (rođen 19.3. 1937.) je njemački komunistički političar, koji je kratko vrijeme bio čelnik Njemačke Demokratske Republike (Istočna Njemačka) 1989. godine prije nego što je kolabirala komunistička vlast.
Tokom svoje karijere, Krenz je vršio niz visokih dužnosti u komunističkom režimu, ali je najpoznatiji kao njegov vođa u trenutku pada Berlinskog zida. Nakon ponovnog ujedinjenja Njemačke je osuđen na šest i pol godina zatvora.
Krenz je rođen u Kolbergu (danas Kołobrzeg u Poljskoj), a za vrijeme drugi svjetski rat je zajedno s mnogim njemačkim porodicama evakuiran u Damgarten. Godine 1955. se priključio Jedinstvenoj socijalističkoj partiji Njemačke te napredovao u partiji, između ostalog vršeći dužnost predsjednika Slobodne njemačke omladine, službene istočnonjemačke ommladinske organizacije. Godine 1983. je ušao u Politbiro.
Nakon što je zbog nezaustavljivih uličnih demonstracija Erich Honecker podnio ostavku, Egon Krenz je na njegovu sugestiju izabran za generalnog sekretara 18.10. 1989. S obzirom da je bio Honeckerov kadar, Krenzov izbor za predsjednika Državnog savjeta i Savjeta nacionalne obrane u Narodnoj skupštini nije išao lako, te je po prvi put veliki dio zastupnika glasao protiv i bio suzdržan.
Krenz je ubrzo shvatio da se ulični protesti ne smiruju, te je, pokušavajući smiriti mase, 7.11. prihvatio ostavku premijera Willija Stopha i većine članova Politbiroa. Također je nastojao izići u susret građanima koji su htjeli emigrirati na Zapad, te je odlučio da se otvori nedavno zatvorena granica Istočne Njemačke i Čehoslovačke. Međutim, ta je odluka zbog nejasnog saopćenja shvaćena kao otvaranje granice s Zapadnom Njemačkom, što je dovelo do spontanog egzodusa građana Istočnog i Zapadni Berlin i rušenja Berlinskog zida
Krenzov režim je nakon toga izgubio posljednju trunku autoriteta. Nova vlada je formirana 18.11. ali su je već u decembru napustili pripadnici satelitskih komunističkih stranaka - istočnonjemački demokršćani i liberali.
7.12. je Krenz podnio ostavku na mjesto posljednjeg čelnika Istočne Njemačke, a nakon što je podnio ostavku i na partijske dužnosti, njegova Partija, sada reformirana pod nazivom Partija demokratskog socijalizma, ga je izbacila iz svojih redova.
Krenzu su vlasti ujedinjene Njemačke sudile zbog ubistva istočnonjemačkih građana pri pokušaju prijelaza granice sa Zapadnom Njemačkom, kao i zbog izborne prevare. Godine 1997. je osuđen na šest i pol godina zatvora, a presuda je nakon žalbe potvrđena 1999. godine kada je upućen u zatvor Berlin-Spandau. Odatle je uvjetno pušten u decembru 2003. godine.
Krenz je svoje zatvaranje opisao kao pobjedničku pravdu, a jedan je od rijetkih istočnonjemačkih čelnika koji se ne stidi svoje uloge u bivšem režimu, držeći da je njegova država bila žrtva hladnog rata.
Sporazum u Winchesteru
right|thumb|400px|Originalni tekst Winchesterskog sporazuma iz 1072. godine, potpisan (lijeva kolona nadolje) od strane kralja Williama, kraljice Matilde, nadbiskupa Lanfranca, Walkelina i Wulfstana, zajedno sa (desna kolona nadolje) papskog legata, Thomasa, Remigija i Herfasta. William I i Matilda su se potpisali s velikim križevima.
Sporazum u Winchesteru ili Winchesterski sporazum (Accord of Winchester) je povelja, odnosno dokument iz 1072. temeljem koga je Katolička crkva u srednjovjekovnoj Engleskoj uspostavila primat nadbiskupa Canterburyja nad nadbiskupom Yorka. Njime se trebao riješiti spor dviju nadbiskupija oko primata, odnosno oko nadležnosti canterburyjskog nadbiskupa nad svojim kolegom u Yorku. Do njega je došlo nakon što je 1070. engleski kralj William I Osvajač za canterburyjskog nadbiskupa postavio Lanfranca, a na mjesto nadbiskupa Yorka postavio Thomasa od Bayeuxa. Nastojeći riješiti spor, William je oba nadbiskupa pozvao u nekadašnju englesku prijestolnicu Winchester gdje je 8. aprila 1072. pred njima održana prva, a potom 27. maja konačna rasprava. Nakon nje je William, uz podršku papskog legata Huberta, presudio u korist Canterburyja, a s čime je usklađen tekst povelje. Sporazum, međutim, nije okončao spor koji se nastavio sve do 1127. Današnjim historičarima je najvažniji zbog toga što se na njemu nalaze potpisi nekih od najvažnijih ličnosti Williamove Engleske; William i njegova supruga Matilda od Flandrije su potpisani s križevima, ali historičari ne smatraju to dokazom njihove nepismenosti, s obzirom da se taj običaj kod nepismenih ljudi javio mnogo kasnije.
Đoko Pavićević
Đoko Pavićević (Do Pješivački, kod Nikšića, 6. maj 1872 — Nikšić, SR Crna Gora, 4. jun 1970) je bio veteran balkanskih ratova i prvog svetskog rata, narodni heroj iz Crne Gore i verovatno najstariji partizanski borac Jugoslavije (imao je preko sedamdeset godina tokom Narodnooslobodilačke borbe).
Umro je 1970. godine u svojoj 99-oj godini.
Biografija
Rođen je 6. maja 1872. godine u Dolu Pješivačkom, kod Nikšića. Rođen je i vaspitavan u staroj crnogorskoj ratničkoj porodici. Bio je oficir Crnogorske vojske, u kojoj je najpre završio podoficirsku, a potom oficirsku školu. Učestvovao je u Balkanskim i Prvom svetskom ratu. Tokom Prvog svetskog rata istakao se kao komandir čete u Lovćenskoj brigadi.
Nije bio pristalica kralja Nikole, zbog njegovog despotskog načina vladavine. Godine 1918. bio je pristalica prisajedinjenja Crne Gore Srbiji, kao i stvaranja zajedničke jugoslovenske države. Zbog lošeg odnosa nove vlasti prema oficirma crnogorske vojske, koji su prešli u novu jugoslovensku vojsku, na lični zahtev je penzionisan. Sve do 1941. godine živeo je kao penzioner u Mokrom Dolu, kod Nikšića.
Kao veliki rodoljub i stari ratnik, odmah po izbijanju Trinaestojulskog ustanka crnogorskog naroda, 1941. godine, zajedno sa svoja dva sina, dve kćeri i suprugom stupio je u borbu, iako je tada imao skoro 70 godina. Posle splašnjavanja ustanka, krajem 1941. godine, nije se pokolebao i otišao kući, već je podržao Narodnooslobodilački pokret Jugoslavije i nastavio dalju borbu. Do proleća 1942. godine, učestvovao je kao zamenik komandanta Trebješkog bataljona Nikšićkog partizanskog odreda u borbama oko Nikšića, a potom i u teškim borbama tokom Treće neprijateljske ofanzive. Juna 1942. godine postao je borac Pete proleterske crnogorske brigade. U ovoj brigadi je obavljao funkciju savetnika komandanta i sa njom učestvovao u maršu-proboju u Bosansku krajinu. Tokom ovog marša, brigada je vodila više teških borbi - na Treskavici i u Zabrđu. Kasnije je bio savetnik komandanta u Četvrtoj proleterskoj crnogorskoj brigadi i Trećoj udarnoj diviziji.
Kao istaknuti crnogorski rodoljub, učestvovao je na Konferenciji rodoljuba Crne Gore, Boke i Sandžaka, koja je održana juna 1942. godine na Tjentištu. Bio je učesnik Prvog zasedanja AVNOJ-a, održanog novembra 1942. godine u Bihaću, a od 1945. je bio i član Predsedništva AVNOJ-a. Pored ovoga bio je i član Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Crne Gore i Boke. Pesnik Vladimir Nazor nazvao ga je najstarijim partizanom Jugoslavije.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
Operacija Mars
Druga rževsko-sičovska operacija ili Rževsko-sičovska strateška nastupna operacija (Рже́вско-Сычёвская стратеги́ческая наступа́тельная опера́ция), također poznata, pogotovo na Zapadu i pod svojim kodnim imenom Operacija Mars bila je ofenziva koju je krajem 1942. za vrijeme drugog svjetskog rata na Istočnom frontu poduzela sovjetska Crvena armija s ciljem da likvidira tzv. Rževsku izbočinu, odnosno područje pod njemačkom kontrolom u blizini Moskve. Predstavljala je jednu od tzv. Rževskih bitaka, odnosno ofenziva kojima su Sovjeti od početka 1942. pokušavali likvidirati tu i druge izbočine u blizini Moskve, preostale nakon pobjede u moskovskoj bitci. Usprkos brojčane inferiornosti, Nijemci su zahvaljujući dobro organizaciji obrane, fanatičnom otporu uspjeli usporiti, zaustaviti a na kraju i odbaciti sovjetske snage, nanijevši im ogromne gubitke. Njemačke snage su, međutim, i same pretrpile teške gubitke kojesu teško mogli nadoknaditi te zbog kojih je rževska izbočina nakon nekog vremena ipak morala biti napuštena.
Sovjetska ofenziva je pokrenuta gotovo istovremeno sa mnogo poznatijom operacijom Uran, odnosno protivofenzivom koja je predstavljala prekretnicu staljingradske bitke. Za razliku od nje je na Zapadu dugo vremena bila potpuno nepoznata; nakon raspada SSSR i uvida u sovjetske arhive kod nekih zapadnih historičara se stvorila hipoteza o tome da je operacija Mars trebala predstavljati odlučujući sovjetski udar protiv Nijemaca, a da je operacija Uran predstavljala tek diverziju.
Piazzole
Piazzole ima više značenja:
Mecsek
Mecsek (hrvatskosrpski: Meček) je masiv na jugu Mađarske, sjeverno od Drave.
Geografske karakteristike
Mecsek se prostire po Baranjskoj županiji sjeverno od Pečuha i manjim dijelom po Tolnanjskoj županiji, i to na površini od nekih 500 km². Dug je nekih 45 u smjeru zapad-istok, a širok je od 10 do 15 km. Mecsek se drži za dio Alpa, nekadašnji otok u Panonskom moru. thumb|left|260px| [[Karta Mađarske sa pozicijom Mecseka]] Najviši vrh masiva je Zengő sa svojih 682 metara.
Ostali značajni vrhovi masiva su; Mecsek (612 metar), Ördöghegy (594 m), Jakabhegy (593 m), Misina (534 m) i Hegytető (679 m).
Masiv je podijeljen rasjedom na dva dijela - zapadni koji se prostire u smjeru sjever - zapad, i istočni dio koji se prostire u smjeru jug - istok. Tu se nalazi planinski prijevoj Mánfai, na visini od 394 metara. Istočni dio se sastoji uglavnom od visokih grebena sedimentnih stijena. Po zapadnom dijelu prostire se velika vapnenačka visoravan, a po njemu dominiraju pješčenjaci iz razdoblja perm-trijas.
Operacija Bura (1945)
Operacija Bura (nem. Bora) je bila vojna operacija Vermahta protiv NOVJ na mostarskom frontu u Hercegovini. Trajala je od 27. januara do 4. februara 1945. godine.
Piazzolla
Piazzolla ima više značenja:
Gara Bobocu, Cochirleanca
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Fișcălia, Ionești
Fișcălia je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Ionești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Beovoz
Beovoz je bio sistem prigradske železnice u Beogradu u nadležnosti Železnice Srbije. Beovoz se koristio za povezivanje prigradskih naseljana i gradova iz šire okoline Beograda, poput Pančeva sa centralnim gradskim zonama. Beovoz se praktično nije koristio za prevoz putnika u užem gradskom području iako na njemu ima pet stanica, usled male frekvencije saobraćanja vozova tj velikog intervala između polazaka. thumb|right|300px|Garnitura Beovoza na stanici Novi Beograd
Spisak linija i stanica
thumb|right|300px|Linije Beovoza
Po važećem redu vožnje za 2012. godinu u sistemu gradske i prigradske železnice "Beovoz" vozovi su saobraćali na sledećim linijama:
'''
Linija: Pančevo Vojlovica – Valjevo
'''
Piazzolo
Piazzolo ima više značenja:
Asocijacija koledža i škola saveznih država srednjeg Atlantika
Asocijacija koledža i škola saveznih država srednjeg Atlantika (Middle States Association of Colleges and Schools) je jedna od šest priznatih regionalnih agencija (uz regionalne postoje i priznate nacionalne agencije) za akreditaciju institucija koje pružaju visoko, srednjoškolsko i osnovno obrazovanje u Sjedinjenim Američkim Državama. Asocijacija djeluje na području saveznih država srednjeg Atlantika na istočnoj obali SAD-a. Uz ovu asocijaciju, postoji i slična nepriznata asocijacija pod nazivom Odbor za akreditaciju saveznih država srednjeg Atlantika (Middle States Accrediting Board) čije akreditacije škola nisu priznate.
Jean Casimir-Perier
Jean Paul Pierre Casimir-Perier (Pariz, 8. studenog 1847. – Pariz, 11. ožujka 1907.) je bio francuski političar iz perioda Treće Republike koji je služio kao premijer (1893. – 1894.) i predsjednik Francuske (1894. – 1895.).
Rođen je 1847. godine u Parizu u obitelji s dugogodišnjom političkom tradicijom. Njegov otac, Auguste Casimir-Perier, bio je ministar unutarnjih poslova u vladi Armanda Dufaurea, a njegov djed, Casimir Pierre Périer, bio je premijer Louisa-Philippea I tokom Julske Monarhije. Svoju političku karijeru započeo je kao očev tajnik u Ministarstvu unutarnjih poslova.
Aktivnu političku karijeru započinje 1874. godine, a dvije godine kasnije postaje zastupnik u Zastupničkom domu. Na to će mjesto biti biran sve do izbora za predsjednika 1894. godine. Unatoč obiteljskoj tradiciji, Casimir-Perier se pridružio republikancima te je bio jedan od 363 zastupnika koji su se usprotivili Mac Mahonu tokom krize Seize-Mai 1877. godine. Ipak, 1883. nije glasovao za "izbacivanje prinčeva" te je dao ostavku nakon izglasavanja zakona zbog osobnnih veza s obitelji Orléans.
Dana 24. lipnja 1894., nakon što je Sante Geronimo Caserio ubio predsjednika Carnota, Casimir-Perier je s 451 glasom izabran za predsjednika ispred Henrija Brissona (195) i Charlesa Dupuyja (97). Njegov predsjednički mandat trajao je samo šest mjeseci i dvadeset dana, što je najkraći predsjednički mandat u povijesti Francuske; ostavku podnosi u siječnju 1895. godine. Casimir-Perier je svoju odluku opravdao ignoriranjem od strane svojih ministara, koji ga nisu konzultirali pri donošenju odluka niti ga informirali o političkim zbivanjima, posebice na polju vanjskih poslova.
Nakon ostavke, Casimir-Perier se potpuno povlači iz politike i posvećuje se biznisu, posebice rudarstvu. Tokom suđenja Alfredu Dreyfusu u Rennesu, njegovo je svjedočenje imalo velik značaj u oslobađanju Dreyfusa od optužbi. Također, tokom krize 1899., predsjednik Loubet mu je ponudio mjesto premijera, ali je odbio.
Preminuo je 11. ožujka 1907. godine u Parizu od posljedica angine pektoris.
Kosmos-142
Kosmos-142 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-142 je lansiran sa kosmodroma Kapustin Jar, SSSR, 14. februara 1967. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 315 kilograma. Kosmos-142 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
San Juan Carrizal 1ra. Sección, Tila
'''San Juan Carrizal 1ra. Sección''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 980 m.
Olmo, Lodi
Olmo je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Picchi
Picchi ima više značenja:
Custer County, Nebraska
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 10.939, što je 854 (-7,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gladbrook, Iowa
Gladbruk je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 945 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 945 stanovnika, što je 70 (6,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Picciano
Picciano ima više značenja:
Los Costeños, Platón Sánchez
Los Costeños je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Pozzo, Macerata
Pozzo je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
Operacija Labrador
Operacija Labrador bila je operacija pod lažnom zastavom koju je provela jugoslavenska kontraobavještajna služba (KOS) u hrvatskom glavnom gradu Zagrebu tijekom Rata u Hrvatskoj. Zamišljena je kao prva u nizu nekoliko terorističkih napada sa ciljem kompromitiranja Hrvatske kako bi ju prikazala kao profašističku državu i tako spriječili njeno priznanje neovisnosti. Dva napada odigrana 19.8.1991. imali su za metu židovski centar i židovsko groblje na Mirogoju. Nije bilo ljudskih žrtava. Dodatni napadi ciljali su željezničku prugu kako bi podmetnuli hrvatskom predsjedniku. Operacija Labrador upotpunjena je Operacijom Opera - propagandnom kampanjom koju je osmislio KOS kako bi dezinformirao medije.
Daljnje aktivnosti su prekinute u 9. mjesecu, kada su hrvatske vlasti uhitile regionalni ured Jugoslavenskog ratnog zrakoplovstva u Zagrebu, te zaplijenile dokumente u vezi sa ovom operacijom. Pošto je vlastima trebalo mjesec dana da dešifriraju dokumente, glavni agenti umiješani u bombardiranja su u međuvremenu pobjegli. Petnaestorica su uhićeni, ali razmijenjeni za ratne zarobljenike. Petorici agenata KOS-a umiješanih u Operaciju Labrador je kasnije suđeno zbog optužbi za terorizam u Saveznoj Republici Jugoslaviji (SRJ) ali su oslobođeni. Hrvatske vlasti uhitile su dva agenta KOS-a i sudili im zajedno sa sedmero ostalih kojima je suđeno u odsustvu. Dok su uhićeni agenti proglašeni nedužnima, sedmero odsutnih su proglašeni krivima.
Postojanje Operacije Labrador potvrdio je bivši KOS-ovac, major Mustafa Čandić, tijekom suđenja Slobodanu Miloševiću na MKSJ-u u Haagu 2002.
Bombaški napadi
thumb|left|225px|Palmotićeva ulica, Zagreb U 8. mjesecu 1991., ogranak Jugoslavenskog ratnog zrakoplovstva, KOS, izveo je nekoliko aktivnosti pod kodnim nazivom Operacija Labrador, sa ciljem kompromitiranja Hrvatske. Operacija Labrador trebala se sastojati od nekoliko terorističkih napada sa ciljem da se upotpune aktivnosti Operacije Opera - propagandne kampanje koja je trebala dezinformirati medije. Te dvije operacije imale su za cilj Hrvatsku, koja se spremala proglasiti neovisnost od SFR Jugoslavije, predstaviti svijetu kao profašističku državu koja se nije maknula od stanja svijesti neslavne NDH. Alternativno ime Operacije Opere bilo je Operacija Opera-Orijentalis, ili Operacija Opera Orientalis.
Operaciju Labrador vodio je pukovnik general Slobodan Rakočević, voditelj odjela KOS-a u Zemunu. U Zagrebu, operativnu kontrolu Labradora dodijeljena je pukovniku Ivanu Saboloviću, i majoru Čedi Kneževiću. Pukovnik Radenko Radojčić je imao zadatak osigurati zalihe eksploziva u Zagrebu i okolici, kao i postaviti eksplozivne naprave. Eksplozivi i neka oružja smještena su na nekoliko lokacija.
19.8., židovski centar u Palmotićevoj ulici u Zagrebu, i židovski grobovi u Mirogoju su pretrpjeli bombaške napade kao dio te tajne operacije. Eksplozije su uzrokovale materijalnu štetu, ali bez ljudskih žrtava. Nije bilo javnog poziva za preuzimanje odgovornosti ovog čina. Uz te dvije eksplozije, postoje optužbe da su KOS-ovi agenti odgovorni i za bombaške napade na pruzi Zagreb-Beograd kraj Vinkovaca kao i na željezničku prugu između Gline i Vojnića.
Posljedice
Tijekom jeseni 1991. hrvatske obavještajne agencije pokrenule su Operaciju Janjičar sa ciljem raskrinkavanja preostale mreže KOS-a u Hrvatskoj. Operacija su autorizirali Ivan Vekić i Gojko Šušak, tadašnji ministar unutrašnjih poslova i obrane, a prvotno je njom rukovodio Josip Perković. Petnaest osoba je uhićeno do kraja 1991., ali su razmijenjeni za Antona Kikaša, kojega je uhitila JNA dok je krijumčario oružje avionom u Hrvatsku. Tom operacijom je sastavljen popis osumnjičenih operativaca KOS-a u Hrvatskoj, koji je brojao 1.789 imena i pseudonima.
Debellis, Udine
Debellis je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Operacija Labrador
Posljedice
Rakočević, Sabolović, Radojčić i dva druga bivša KOS-ovca našli su se na suđenju u Beogradu 1993. zbog optužbi za terorizam, ali su presudom oslobođeni. Radojčić je uhićen u zagrebu 1993. (objavljeno 9. svibnja 1994 ). U drugom suđenju Radojčiću i osmorici ostalih osoba povezanih sa Operacijom Labrador i Opera, održanom u Zagrebu, završilo je sa oslobađajućom presudom Radojčiću i Ratomiru Mažibradu, koji su bili u zatvoru, dok su petorica osoba u odsutnosti proglašeni krivima.
Debellis, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
Operacija Labrador
Posljedice
Tijekom suđenja Slobodanu Miloševiću na Međunarodnom krivičnom sudu za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) 2002., Mustafa Čandić je svjedočio da su svi agenti Operacije Labrador pobjegli iz Zagreba uzevši sa sobom preostale dokumente. Izjavio je i da su 1991. KOS-ovci imali široku mrežu doušnika u hrvatskim obavještajnim službama, pa i u HDZ-u. Čandić je također svjedočio da je eksplozija na željezničkoj pruzi kraj Vinkovaca djelo agenata koji su time namjeravali smjestiti tadašnjem hrvatskom predsjedniku Franji Tuđmanu.
Štete nastale eksplozijama popravljene su početkom 1992., uz pomoć državnih fondova.
Los Altos, Aeropista, Tepatitlán de Morelos
Los Altos, Aeropista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Trsat
alt=|mini|341x341piksel|Trsatski kaštel Trsat je mjesni odbor grada Rijeke i najstarije naselje na Sušaku. S crkvom Djevice Marije te franjevačkim samostanom, najstarije je marijansko svetište u Hrvatskoj.
Heuchlingen
Hojlingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Ostalb. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.858 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8136029.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostalb Hojlingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ostalb. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 402 metra. Površina opštine iznosi 9,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.858 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 206 stanovnika/km².
Trsat
Geografija
MO Grad Trsat teritorijalno graniči sa sušačkim kvartovima (mjesnim odborima) Bulevard, Centar-Sušak, Draga, Vežica, Orehovica i Vojak-Krimeja.