cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mehmed III
Rat protiv Erdelja
Banatski Srbi pridružili su se, u velikom broju, Žigmundu Batoriju, koji je od 1595. god. počeo sa Rumunima zajedno borbu protiv Turaka. On je i ranije pomagao Srbe, ali nedovoljno. Sad im je dao slobodu da se naseljavaju po erdeljskom zemljištu (1596. god. došlo je u njegovu državu na 10.000 srpskih duša), nagrađivao je njihove vođe i izlazio im i inače na susret. Među srpskim četovođama toga vremena ističe se naročito neki Deli-Marko, koji je, harajući, prelazio Dunav i dopirao duboko u unutrašnjost Turske, čak do doline Marice, dok na jednom takvom pohodu nije bio zarobljen. Oslobodivši se nekako iz ropstva prešao je u službu vlaškog vojvode Mihaila, koji je posle otstupanja Batorijeva s erdeljskog prestola, bio glavna ličnost na toj strani. Tim se mnogo zamerio, sa Srbima zajedno, mađarskim erdeljskim staležima, protiv kojih je Mihailo bio uperio svoju akciju. Posle Mihailove pogibije (1601. god.) Srbi su se pokorili austriskim vlastima, koje su zauzele Erdelj. Zajedno s Rumunima oni su pod vođstvom Deli Marka 1603. god. potpuno suzbili Mojsija Sekelja, koji se pomoću Turaka bio proglasio za kneza. Austriski režim u Erdelju bio je veoma surov i težak i nije čudo što je s njim zajedno pala velika mržnja i na Srbe, kao na njegove pomagače. U toliko više što Srbi u Erdelju nisu bili elemenat reda i što su, s hajducima, inače u zamućenoj zemlji napravili dosta zla. Tada se, među srpskim četnicima, spominje i Baba Novak, čija će se ličnost, u narodnoj pesmi i predanju, stopiti sa Starinom Novakom. Kad se Stevan Bočkaj 1604. god. proglasio za erdeljskog kneza imao je Srbe kao glavne protivnike. Iz osvete Srbi su iduće godine predali Turcima grad Lipovu. Da bi ih smirio Bočkaji im je uputio vrlo laskav poziv obećavajući im ravnopravnost, ali s njim nije imao nikakva većeg uspeha sem što mu je lipovska srpska posada opet povratila grad.
Kosmos-705
Kosmos-705 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Imshāmī, Hajjah
Imshāmī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Kosmos-705
Kosmos-705 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 28. januara 1975. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-705 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Mehmed III
Ratovi na jugu
U južnim oblastima duhovi, isto tako, nisu mogli lako da se stišaju. Albanska plemena, a posebno Dukađinci, nisu ostavljala oružja. Sukobi s Turcima ponavljali su se neprestano, a 1603. god. izbio je ponovo pravi ustanak. Patriarh Jovan, šaljući 1602. god. neke rukopise na ostavu u Hilandar s bolom je pisao, kako u ta vremena "hrišćanin nigde ne beše miran", pa ni on sam. Mnogo zapisa tih vremena pominje stradanja i "umanjenje" hrišćana i rušenje i oštećenje i opustelost crkava. "Tada otac čedo za hleb prodavaše, i sin oca, i kum kuma, i brat brata. Ole beda! Tada beše rob po pet groša, a vo po 15 dukata, kilo žita pet groša, pinta vina po dukat." "Mnogi se danci stizahu na hrišćane", jadikuje drugi, "po četiri i po pet." Treći kazuje, da se cena konju pela do 300 dukata, da je ovan cenjen po pet, a tovar žita po šest dukata. "Tada se umnožila svaka nepravda među ljudima i beščašće roditeljima od njihove dece. I usahnu svaka ljubav blaga kod ljudi". Jedan je pisar prosto naricao od nevolje opšte i gladi, koja je tamanila ljude: "Oh beda, oh tuga, oh skrbi te godine od proklete dece agarenske na hrišćanski rod. Oh, oh, oh!"
Imshāmī, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1507 m.
Mehmed III
Odmetništvo Dželali Hasan paše
U Bosni se za to vreme bio odmetnuo Dželali Hasan paša, zvani "pisar" ili "skrivan", zadajući dosta brige turskim vlastima. Uzeo je bio, u otsustvu begler-paše, svu vlast u svoje ruke, 1603. god. Austrijanci su pokušali izvesne pregovore s njim, a koliko su bili slabi vidi se najbolje po tom, što nisu mogli da ovu pometnju u Bosni iskoriste i da se dočepaju bar jednog dela te zemlje.
Promena srpskog držanja
Nesumnjiva je činjenica, da je krajem XVI i početkom XVII veka, pod uticajem hrišćanske zapadnjačke aktivnosti, srpski narod u Turskoj izmenio svoju politiku. Istina, još ne na celom području, ali ipak na više strana; i, što je najvažnije, u glavnom središtu srpskog duhovnog i političkog života, u Peći i njegovoj okolini, Makarijev pravac bio je napušten. Turci su bili iznenađeni srpskim držanjem i ogorčeni; u ogorčenosti su učinili i jedan postupak koji je bio čisto i neobično svetogrđe. Ako su dotle Srbi bili oruđe tuđe propagande i radili, u najboljim težnjama, i nehotice protiv sebe, njihova je dalja borba bila razumljiva reakcija na tursko držanje. Posle meteža od petnaest godina i teških stradanja oni su na kraju došli do uverenja, da su se i suviše izložili bez ikakve stvarne koristi, a izmenili su svoje držanje. Novi srpski patriarh vratiće se na staru liniju. Ali, mada u prvi mah besplodan, ovaj je pokret uneo u srpski život nova osećanja. Slobodarske težnje probudile su se u narodu i radile su od sad više pritajeno, ali stalno. Spaljivanje tela Sv. Save stvorilo je dublji jaz između Turaka i srpskog sveštenstva, koji se više nije dao premostiti. Tim momentima došle su i socialne nevolje. Istrošena dugim ratovanjima i naporima Turska je sasvim poremetila svoje finansije i morala je da iznalazi sve nove izvore za državne prihode. Trgovački neinventivna i bez pravog poleta, sa nerazvijenom trgovačkom flotom, ne zalažući se za što aktivniju produktivnost bogatih oblasti kojima je raspolagala, Turska je pribegavala najkomotnijem sredstvu pribavljanja prihoda tim, što je povišavala stare i udarala nove poreze. S toga vidimo, da zamire rudarska proizvodnja, da trgovina ne ulazi u smelija preduzeća, da seljak, ogoleo i nesiguran, u velikom broju napušta zemlju, pa ili prelazi preko granice, ili se sklanja u planinske, teže pristupačne, krajeve. Zemljoradnja ustupa pred stočarstvom i sve više ostaje zapustele i neobrađene zemlje. Da je to još više pojačalo hrišćansko nezadovoljstvo razume se samo po sebi; rajvetin i zulum postaju pojmovi koji dobijaju naročit izraz pogoršanog socialnog i pravnog stanja.
Iseljavanje Srba
Kao najvidnija posledica ove promene u političkom držanju Srba bilo je povećano iseljavanje iz Turske. Lika je krajem XVI veka zadavala mnogo jada pograničnim austriskim vlastima. Nju i Krbavu Turci su bili naselili Srbima i s planom su puštali njihove čete da haraju po susedstvu. Kad je osvojio Bihać Hasan-paša Predojević se požurio da u njegovu oblast što pre dovede srpske koloniste. Srbi su, u to vreme, na krajini i po turskoj granici činili Turcima velike usluge, koristeći se i sami njihovim osvajanjima. U austriskoj Vojnoj Granici Srbe su štitile, u glavnom, samo vojne vlasti, dok su im plemići i starosedeoci često puta zagorčavali život. U Turskoj bar s te strane nije bilo smetnje; oni su obično dolazili na zemljišta, koja su dotadašnji i posednici i kmetovi napuštali sklanjajući živu glavu. Razumljivo je s toga što su Srbi na turskoj strani bili aktivniji i što je ta aktivnost zadavala glavobolje na austriskoj strani. Ali od početka hrišćanskog pokreta stanje se vidno izmenilo. Već je A. Karolji dobro primetio, da je spaljivanje tela Sv. Save izazvalo preokret. God. 1600. naseljena je Srbima okolina Gomirja, a posle toga iselilo se oko 500 Srba iz okoline Bihaća u hrvatsku Liku. Bili su to većinom članovi plemena Krmpotića. Za njima su išli i drugi, iz tih oblasti i iz Like. Toga seljenja bilo bi svakako i više, da se nisu vlasnici, Zrinjski i Frankopani, svim načinima protivili da na njihovo zemljište dolaze ljudi, koji neće da budu njihovi kmetovi. Vojne vlasti su uzalud posredovale. Gomije je osamdeset godina ležalo pusto. Šta su vlasnici imali od njega? Međutim, naseljavanjem Srba pojačava se bezbednost granice.
U poslednjoj desetini XVI veka pojačala se i srpska imigracija u Slavoniju. Primer je dao orahovački vladika Vasilije. To doseljavanje pomagao je zapovednik hrvatske granice baron Johan Herberštajn, u sporazumu sa visokim vojnim krugovima. U glavnom su prelazili Srbi iz turske Slavonije u austrisku, u Rovišće, Koprivnicu, Poganac, Sv. Križ, Ivanić. Pre doseljavanja pogranične austriske vlasti davale su Srbima razna obećanja, da bi ih lakše pridobili na svoju stranu, ali posle doseljenja javljale su se iste pravne teškoće kao i u Hrvatskoj. Glavni vlasnik u tim oblastima bila je zagrebačka biskupija, koja je branila svoje interese. Vojne vlasti zastupale su Srbe i odbijale su zahteve biskupije u glavnom onim istim razlozima, kojim su ih branile i u Hrvatskoj. Prema Srbima one su bile u obavezi, jer su im ranije obećavale da neće biti ničiji podložnici. Sem toga, one su se bojale da se razočarani Srbi ne vrate u Tursku i da tako ne imadnu dvostruku opasnost: ponovnu opustelost granice i razdraženo neprijateljstvo Srba s njihovim turskim pomagačima. "Doseljavanje Srba u austriski deo Slavonije", piše A. Ivić, "bilo je najintenzivnije od god. 1595. do god. 1600., a doseljavanje u Hrvatsku od god. 1600. do god 1611." Na početku XVII veka u tadašnjoj Hrvatskoj, u varaždinskom i karlovačkom generalatu, broj pravoslavnih duša, to će reći u pretežnoj većini Srba, cenio se na 60.000 duša.
U ovo vreme bilo je i velikog iseljavanja iz srednje Dalmacije. Za vreme borbi oko Klisa 1596. god. i posle njih okolnom stanovništvu svetili su se i Turci i Mlečani. Jedan narodni ustanak u tom kraju 1603. god. doveo je do smenjivanja turskog sandžaka Mehmed-bega, ali je taj čovek uspeo da postane bosanski paša, i da se, s tog položaja i inače, sveti svima protivnicima. To je izazvalo velike seobe i uklanjanja.
Pitanje uskoka
U tim krajevima, u XVI i početkom XVII, dovelo je do velikih zapleta i pitanje uskoka. Iz početka, dok su i sami ratovali protiv Turaka, Mlečani su primali i pomagali uskoke, ali pred kraj XVI veka, kad su verovali da se stvari obrću protiv njih, Mlečani su im postali neprijatelji. I to ogorčeni. Za vreme borbi oko Klisa i posle njih oni su gonili ne samo njih, nego i svoje podanike, koji su bili s njima u vezi, pa čak i visoka sveštena lica, kao, na pr., šibeničkog biskupa. To je izazvalo osvete uskoka na svima stranama. Oni su ometali mletačku trgovinu i na kopnu i na moru, pravili drske zalete u mletačke luke, harali i pustošili gdegod su mogli. Njihovi protivnici zvali su ih s toga ljutito ,razza di ladroni’, ali su priznavali da imaju simpatija u narodu zbog napadanja na Turske. U tom pogledu veoma je zanimljivo pročitati delo zadarskog nadbiskupa M. Minućia Historia degli uscochi i njegova nastavljača P. M. Paola. Austriske vlasti, kojima su uskoci bili jedna vrsta saveznika, pomagala su ih novčano i zatvarala su oči na izvesna njihova nedela. Mletački protesti, česti i ponekad vrlo energični, nisu mogli da izmene stvari. Austriski pokušaj da obuzda uskoke 1602. god. završio je formalnom bunom. Da bi im doskočili preduzimali su više mera. Nemajući pouzdanja u talijanske vojnike da se nose s njima, ni u Hrvate, koji im nisu bili sigurni, oni su protiv njih dovodili Arbanase. Prokazivali su ih i Turcima. Od god. 1597., kad su uskoci opljačkali njihove lađe u Rovinju, oni su protiv njih vodili prave hajke. Ne bez krupnih razloga.
Porodica
Mehmed je imenovan kao sandžakbeg Manise 1582. godine. Tokom boravka u Manisi od skoro petnaest godina, imao je samo dve konkubine, Halime i Handan. Kada je stupio na presto dobio je još nekoliko dece.
Tirolo
Tirolo ima više značenja:
Slipčevići
Slipčevići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Dobretići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 110 stanovnika.
Istorija
Slipčevići su se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazili u sastavu opštine Skender Vakuf.
44. dodjela Oscara
44. dodjela Oscara je održana 10. aprila 1972. u dvorani Dorothy Chandler Pavillion u Los Angelesu. Vodili su je Helen Hayes, Alan King, Sammy Davis, Jr. i Jack Lemmon. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1971. godine.
Pobjednik večeri je bio Francuska veza, kriminalistički film Williama Friedkeina inspiriran stvarnim događajima vezanim uz borbu protiv trgovaca drogom u New Yorku, koji je osvojio glavnu i još četiri nagrade. Pobjeda tog filma, kome je glavni konkurenti bili popularni mjuzikl Guslač na krovu, kao i nominacija filma The Last Picture Show, je predstavljala odraz dominacije pokreta Novog Hollywooda.
Na ceremoniju se i dalje posredno odražavala još uvijek usijana politička atmosfera i radikalizacija dijela javnosti u Americi,pa su tako feministkinje ispred dvorane održale demonstracije u kome su izražavale nezadovoljstvo kriminalističkim filmom Dirty Harry zbog navodno seksističkog i mizoginističkog sadržaja, iako sam film uopće bio među nominiranima. Sva ta zbivanja je, međutim, zasjednio ključni događaj ceremonije, odnosno dodjela počasnog Oscara Charlieju Chaplinu, jednom od pionira filma i najvećih hollywoodskih velikana. Chaplin je za tu priliku doputovao iz Švicarske, gdje je nekoliko desetljeća bio u svojevrsnom egzilu, s obzirom da su mu 1950-ih za vrijeme makartističkih progona američke vlasti kao navodnom ljevičaru oduzele dozvolu boravka. Dodjelu Chaplinu su uzvanici stojećim aplauzom koji je trajao punih dvanaest minuta, i postao najduži u historiji Oscara, te je dvadeset godina kasnije rekonstruiran u biografskom filmu Chaplin.
Nagrade
Pobjednici su navedeni prvi i označeni podebljanim slovima.
Broj nagrada i nominacija
Sljedećih 18 filmova je dobilo višestruke nominacije.
Sljedećih pet filmova je dobilo višestruke nagrade.
Karluk, Alaska
Karluk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 37, što je 10 (37,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Gualdria, Chimaltitán
La Gualdria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chimaltitán.
Lautoka
Lautoka je grad na Fidžiju i sjedište Zapadne divizije. Nalazi se na zapadu otoka Viti Levu, 24 km sjeverno od Nadija. Nakon glavnog grada Suve, Lautoka je druga najvažnija luka na Fidžiju. Budući da se grad nalazi u srcu brzorastuće regije na području rasta šećerne trske, Lautoka je poznata i kao "Šećerni Grad". Prema podacima iz 2017. godine, Lautoka broji 71,573 stanovnika te je po tom broju treći najveći grad na Fidžiju, iza Nasinua i Suve; ranije je Lautoka bila drugi najveći grad na arhipelagu.
Povijest
Grad je dobio naziv po riječima koje na fidžijskom znače "pogodak kopljem". Prema usmenoj predaji, ime je nastalo nakon dvoboja dvojice lokalnih moćnika. Kada je pobjednik probo Kopljem svog protivnika, viknuo je "Lau-toka!".
Europljani su Lautoku otkrili 7. svibnja 1789. godine. Tada je pomorski kapetan William Bligh uočio i grubo ucrtao obalu Lautoke, nakon čega nastavio putovati za Timor, samo da bi na brodu ubrzo izbila pobuna, kada je par mornara odanih kapetanu Blighu, zajedno s njim, izbačeno s broda te su ostavljeni da plutaju u spasilačkom čamcu.
Politika
Lautoka je dobila status naselja 1929. godine, dok je 25. veljače 1977. proglašena gradom. Lautokom upravlja gradsko vijeće od 16 članova, koji među sobom biraju gradonačelnika. Grad trenutno nema gradonačelnika, već od strane vlade imenovanog upravitelja, kao i u sva urbana središta nakon vojnog udara iz 2006. godine. Lautoka je industrijsko središte i jedini grad u fidžijskoj Zapadnoj diviziji gdje preko 50% ljudi čini domaće stanovništvo.
Ekonomske aktivnosti
Lautoka je poznata kao Šećerni Grad jer se na njenom području uzgaja šećerna trska. Najveći poslodavac u gradu je Šećerana Lautoka, koju su, za vrijeme britanske kolonijalne uprave na otoku, izgradili radnici iz Indije i Solomonskih Otoka, u periodu između 1899. i 1903. godine. Danas tvrtka zapošljava 1,300 ljudi. Od ostalih gospodarskih grana koje postoje u gradu tu su pivovara, destilerija, proizvodnja odjeće, čelićana, graditeljstvo, proizvodnja boja, nakita i ribolov.
Demografija
Od 1970. godine stanovništvo Lautoke rapidno raste te je u posljednjih dvadeset godina drastično promjenjena struktura. Početkom 1970-ih grad je, prema procjenama, imao oko 12,000 stanovnika, a većina stanovnika je bila indijskog podrijetla. Rast grada je bio i očekivan s obzirom na razvoj proizvodnje šećera. Godine 1986., Lautoka je imala 39,000, a 1996. gotovo 43,000 stanovnika. Međutim, tada nije bilo jasno kako su točno definirane granice urbanog područja prilikom tog popisa. Godine 2005., populacija je uključivala i predgrađa, pa je Lautoka imala oko 5,000 stanovnika te se prostirala na 16 km². Ako se ukljuće i ruralna područja Lautoke, grad ima oko 80,000 stanovnika. Također, povećava se rast autohtonog stanovništva Fidžija koje se seli na urbano područje.
Zanimljivosti
U Lautoki je sjedište i studio radija Mix FM Fiji, koji je jedina engleska radio stanica izvan prijestolnice Suve.
Mayes County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 41.259, što je 2.89 (7,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ljubljanica (rijeka)
Geografske karakteristike
Ljubljanica izvire kod lokaliteta Verd (Vrhnika) na nadmorskoj visini od 300 m, iz 11 kraskih vrela, od kojih je Močilnik glavni. Prije nego što uplovi u Ljubljanu teče kroz poznato Ljubljansko barje, koje je poznata močvara još od antike. Nakon što protekne kroz Ljubljanu uvire u Savu kod naselja Podgrad.
Sliv rijeke velik je oko 1890 km² i prostire se južnim dijelom Ljubljanske kotline. Prosječni istjek kod ušća iznosi oko 25 m3/s.
Kako je često plavila, korito u samom centru Ljubljane joj je regulirano između 1762. - 1780. po projektu i jezuita Matije Grubara, odtad je plovna za manje brodove.
Nekad su Ljubljanicu namakali sve one trgovce, koji nisu poštovali cehovska pravila, kad bi ulovili takvog stavili bi ga u kavez i potopili ga sa tržnice u Tromostovju u rijeku.
Ejido José María Morelos, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Timarci
Timarci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sunja, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 177 stanovnika te 74 obiteljskih kućanstava.
TAN-67
TAN-67 (SB-205,607) je lek koji se koristi u naučnim istraživanjima. On je potentan i selektivan δ-opioidni agonist, selektivan za δ1 tip receptora. Ovaj materijal ima analgetska svojstva i indukuje oslobađanje dopamina u mozgu. On takođe štiti srčano i moždano tkivo od oštećenja tokom hipoksije putem više mehanizama među kojima je interakcija δ receptora i mitohondrijskih K(ATP) kanala.
Zerecuato, Penjamillo
Zerecuato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Penjamillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1689 m.
Šolaji
Šolaji su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kneževo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 586 stanovnika.
Toiano
Toiano ima više značenja:
Vlado Černozemski
thumb|Vlado Černozemski Vlado Černozemski (bug.  Владо Черноземски), pravim imenom Veličko Dimitrov Kerin (bug.  Величко Димитров Керин) (Velingrad, 19. listopada 1897. – 9. listopada 1934.) je bio bugarski terorista.
Po bugarskim i makedonskim izvorima Černozemski je rođen u selu Kamenica (danas dio Velingrada), u blizini Peštere. Njegovi roditelji bili su rodeni u Kamenicu. VMRO-u se pridružio 1922. Nakon što je ubio jednog istaknutog bugarskog komunista 1924., 1928. osuđen je na smrt, no pomilovan je 1932. Također je ubio člana VMRO-a 1930.
Černozemski je ubilačku karijeru nastavio u van domovine. On je 9. listopada 1934. u Marseilleu, Francuska, ubio jugoslavenskog kralja Aleksandra I. prilikom čega je poginuo i francuski ministar vanjskih poslova Louis Barthou. Nakon ubojstva, smrtno ga je ranio jedan francuski pukovnik, te je Černozemski umro od povreda. Nekoliko desetljeća kasnije utvrđeno je da je francuski ministar bio žrtva zalutalog metka što ga je ispalio jedan francuski policajac, nišaneći Černozemskog.
Vallicchio, Macerata
Vallicchio je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 533 m.
Cherăști, Roșiile
Cherăști je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Roșiile.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 357 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Kosmos-707
Kosmos-707 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-707 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 5. februara 1975. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 900 kilograma. Kosmos-707 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Trestieni, Pârscov
Trestieni je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Pârscov.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
El Cerrito, San Julián
El Cerrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Julián.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2123 m.
Pozzo della Chiana, Arezzo
Pozzo della Chiana je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 828 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 309 m.
Tollo
Tollo ima više značenja:
El Roble, Tonalá
El Roble je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Kosmos-708
Kosmos-708 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-708 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 12. februara 1975. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 650 kilograma. Kosmos-708 je bio geodetski satelit.
El Roble, Tonalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Povolaro, Udine
Povolaro je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 606 m.
Nefermaat
Nefermaat A (ili Nefermaat Stariji) bio je egipatski princ 3. i 4. dinastije.
Etimologija
Nefermaatovo ime znači "lijepa Maat", ali se može prevesti i kao "lijepi red". Nefer je riječ koja znači imenicu "ljepota" i pridjeve "lijep", "lijepa", "lijepo", a Maat je božica reda, istine, sklada, koja održava svemir svojim moćima, te se njezino ime rabilo kao riječ za red.
Biografija
Huni, zadnji vladar 3. dinastije, imao je sina Snofrua. Snofru je, još dok je bio krunski princ, oženio nepoznatu ženu, te je s njom dobio Nefermaata. Nakon njega, rodili su mu se Rahotep i Ranefer, te dijete nepoznatog imena, mlađa Nefermaatova braća. Dakle, Nefermaat i njegova braća rođeni su na kraju 3. dinastije.
Kad je Huni umro, Snofru ga je naslijedio, te je oženio svoju polusestru Heteferes I., koja je bila Nefermaatova teta te glavna Snofruova žena. Nefermaat je postao krunski princ kao i njegov otac, i za njega je bilo pripremano prijestolje.
left|thumb|270px|Meidumske guske, freska iz Nefermaatove mastabe, sada u Egipatskom muzeju u [[kairo|Kairu. Guske su u Egiptu bile simbol boga Zemlje Geba.]]
Nefermaat je oženio ženu imenom Itet, te je s njom imao dvanaest sinova i tri kćeri. Među sinovima se posebno ističe Hemiunu.
Nefermaat je također bio i svećenik, i to božice Bast, te vezir. Njegov posao vezira nastavio je njegov sin Hemiunu.
Međutim, Nefermaat je umro mlad, prije svog oca, te nije postao kralj. Njegova braća su također umrla mlada, pa je Egiptom nakon Snofrua vladao Keops, Nefermaatov najstariji polubrat i sin Heteferes I, koji je bio vrlo okrutan.
Nefermaatova mlađa polusestra Nefertkau imala je sina zvanog Nefermaat, koji je bio nazvan po svom ujaku.
Grobnica
Nefermaat je pokopan u mastabi 16 u Meidumu. Blizu mastabe je piramida za koju se prije vjerovalo da pripada Nefermaatovom djedu Huniju. U grobnici je pokopana i Itet, te se tu nalaze slike koje prikazuju cijelu obitelj – Nefermaata, Itet i njihovu brojnu djecu.
Grobnica je poznata po tome što je iznutra oslikana žarkim bojama. Najpoznatija freska iz grobnice je zvana "meidumske guske", jer prikazuje guske, životinje boga Zemlje Geba, i to vrlo realistično.
Kevin Pollak
Kevin Elliot Pollak (30. oktobar 1957 -) je američki glumac, imitator, voditelj kviza i komičar. U dobi od 10 godina je počeo sa stand-up nastupima, da bi u dobi od 20 godina postao profesionalni komičar. Godine 1988. je započeo filmsku karijeru nastupom u filmu Willow, nakon čega je imao niz zapaženih karakternih uloga u nizu holivudskih hitova.
McClain County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 34.506, što je 6.766 (24,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bartolo Palacios, Playa Vicente
Bartolo Palacios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Svračkovo Selo
Svračkovo Selo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Udbina, Ličko-senjska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 8 stanovnika te 4 obiteljskih kućanstava.
Rüdersdorf bei Berlin
Ridersdorf baj Berlin je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 15.484 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064428.
Al Ma‘mirah, Hajjah
Al Ma‘mirah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1579 m.
Ejido 27 de Enero, Ensenada
Ejido 27 de Enero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 474 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Aleksandar Savić
Aleksandar Savić (rođen: Alel Schwarz) (Zagreb, 1923 - Koncentracijski logor Jadovno, 1941), mladi jugoslavenski aktivist, marksist, član Saveza komunističke omladine Jugoslavije i sudionik Narodno oslobodilačkog pokreta.
Biografija
Bio je tih, oštrouman i odlučan mladić, odličan đak, širokog obrazovanja, besprijekorna vladanja, miljenik većine nastavnika, ko­jega su čak i rijetki "desno" orijentirani nastavnici morali tolerirati zbog njegova znanja. Neumoran je bio u diskusijama, te je zbog svoje agilnosti u prijateljevanju malo-pomalo oko sebe stvarao krug simpatizera KPJ. Aleksandru je pripala zasluga da stvori prvi marksistički kružok koji je obuhvatio nekoliko đaka "Druge muške realne gimnazije" i "Prve klasične gimnazije", a povre­meno bi dolazili i đaci iz drugih škola.
mini|lijevo|350px|Aleksandar Savić na [[Medvednica|Medvednici 1930-ih godina. Na slici su još (sa lijeva na desno): Aleksanderov tetak Beno Stein, Dora Rosner, tetka Vera Stein-Ehrlich, majka Ina, očuh Fric-Miroslav Jun i Julija Weiner.]]Oko sebe je okupljao napredne omladince, te je u stanu svoje majke održavao ilegalne sastanke na kojima je do u detalje razradio zadatke za svoju SKOJ-evsku grupu. Znao je okupiti i širi krug omladinaca iz svojeg razreda sa kojima je potom odlazio na izlete i družbu, stvorivši tako lijevu jezgru svojeg VII b razreda. U ljeto 1940 Aleksandar je s nekoliko omladinaca i omladinki organizirao logorovanje kraj Boračkog jezera u Hercegovini i na otoku Mljetu. Omladinci su pod Aleksanderovom inicijativom odlazili na Sljeme s ruksacima punim knjiga kako bi se pripremili za predstojeće ratne teškoće. Po dolasku ustaša na vlast tj. uspostavom Nezavisne Države Hrvatske (NDH) uključio se u Narodnooslobodilačku borbu (NOB), bio je uključen u jednu od prvih udarnih grupa osnovanih u Zagrebu. Aleksandar je učestvovao u pisanju antifašističkih parola, djeljenju letaka i drugim antifašističkim aktivnostima. Uhapšen je od ustaša u julu 1941 i odveden u "radnu službu" u Koncentracijski logor Danica u Koprivnici. Odande se neko vrijeme javljao drugovima, no zatim se prestao javljati. Nakon toga je navodno bio viđen u Karlovcu. Kasnije se konačno saznalo da je Aleksandar deportiran u Koncentracijski logor Jadovno gdje je mučki ubijen zajedno sa 162 židovska omladinaca iz Zagreba. Aleksanderov otac Milivoj je između 21.7. i 25.7. 1941 bio upućen, na zahtjev zagrebačke Židovske općine, u Gospić da sa sobom ponese i dostavi lijekove i hranu za zatočene Židove u Koncentracijskim logorima Pag i Jadovno. Ostaje nejasno da li je Aleksanderov otac uopće stigao do Gospića, ali do logora na Pagu i u Jadovno sigurno nije.
Vidi još
Ignac Boroš Zoltan Boroš Porodica Ehrlich
Kanski filmski festival 1971.
Dvadesetčetvrti po redu Kanski festival se održavao u  Cannesu od 12. do 27. maja 1971. godine.
Glavnu nagradu je osvojio The Go-Betwwen, britanski ljubavni film u režiji Josepha Loseya. Povodom 25. obljetnice festivala, uvedena je posebna nagrada koju je osvojio Luchino Visconti za svoj film Smrt u Veneciji. Na posebnoj ceremoniji je pionir filma i istaknuti sineast Charlie Chaplin dobio i Orden legije časti.
Tlajcutepec, Tancanhuitz
Tlajcutepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Waubun, Minnesota
je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 400, što je 3 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Marino, Forlì-Cesena
San Marino je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Rüdnitz
Ridnic je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Barnim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.800 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12060192.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Barnim Ridnic se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Barnim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 61 metra. Površina opštine iznosi 13,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.800 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 130 stanovnika/km².
Vitovlje Malo
Vitovlje Malo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Dobretići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 203 stanovnika.
Istorija
Vitovlje Malo se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Skender Vakuf.
Tomba (razvrstavanje)
Tomba ima više značenja:
Метовница
Метовница је насеље у Србији у општини Бор у Борском округу. Према попису из 2002. било је 1331 становника (према попису из 1991. било је 1569 становника).
Демографија
У насељу Метовница живи 1103 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 45,4 година (43,3 код мушкараца и 47,4 код жена). У насељу има 363 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,67.
Ово насеље је у углавном насељено Власима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Jason Patric
Jason Patric (17. jun 1966 -) je američki kazališni, filmski i televizijski glumac, poznat po tome što je tokom karijere često glumio uloge policajaca. Najviše mu se ističu nastupi u filmovima The Lost Boys, Sleepers, Your Friends & Neighbors, Narc, The Losers i Speed 2: Cruise Control. Otac mu je poznati glumac i dramatičar Jason Miller. a djed po majci Jackie Gleason.
DeLisle, Mississippi
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.147.
San Miguel Mixtepec, San Miguel Mixtepec
San Miguel Mixtepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Mixtepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 758 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1950 m.
Lampazzone, Vibo Valentia
Lampazzone je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Plac, Cremona
Plac je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Braidwood, Illinois
Braidwood je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.191 stanovnika.
Vlatkovići
Vlatkovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kneževo, entitet Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 730 stanovnika.
Las Animas, Burgos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Evlija Čelebija
Evlija Čelebija (Istanbul, 1611. – Istanbul, 1679.) je bio turski putopisac.
Kako on sam sebe naziva, »Evlija Muhamed Zilli sin Dervišev« (sejjahi alem). Rodio je se 10. muharema 1020. hidžretske godine
U toku od četrdeset godina (1631.-1670.) poduzeo je više velikih putovanja po tadašnjem Osmanskom carstvu i izvan njega, a učestvovao je i u ratovima na Kretu, Hrvatsku, Mađarsku, Austriju i drugo pod sultanima Ibrahimom i Mehmedom IV.
O svima svojim opažanjima i doživljajima u miru i ratu napisao je opsežno djelo u deset knjiga pod imenom Sejahatnama (u prijevodu Putopis) ili Tarihi sejjah.
Ranchito Hermanos Ayala Bandera, Iguala de la Independencia
Ranchito Hermanos Ayala Bandera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Iguala de la Independencia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 811 m.
Tamsulosin
Tamsulosin (INN) je α1a-selektivni alfa blokator koji se koristi u lečenju benignog uvećanja prostate (BPH). Tamsulosin je razvila kompanija Yamanouchi Pharmaceuticals (koja je sad deo Astellas Pharma), i u prodaji je od strane više kompanija pod licencom. Tamsulosin hidrohlorid kapsule sa produženim oslobađanjem su u prodaji pod imenima Flomaks, Flomakstra, Contiflo XL, i Urimaks, mada su generičke kapsule sa nepromenjenim trajanjem oslobađanja još uvek odobrene u mnogim zemljama. FDA je odobrila generički flomaks marta 2010.
Tombe
Tombe ima više značenja:
Tamsulosin
Mehanizam
Tamsulosin je selektivni antagonist α1 receptor koji preferentno deluje na α1A receptor prostate umesto α1B receptora krvnih sudova.
Kosmos-709
Kosmos-709 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-709 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 12. februara 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-709 je bio osmatrački satelit.
Barrio Colorado, Chimaltitán
Barrio Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chimaltitán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1979 m.
Morića han
Morića han je han sagrađen 1551. godine u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Jedan je od objekata izgrađenih sredstvima Gazi Husrev-begovog vakufa (zadužbine). Nalazi se u ulici Sarači.
Naziv hana
Hanovi su svojevremeno bili nazivani po handžijama odnosno zakupcima hanova. Evlija Čelebija je zapisao da je 1659. godine ovaj han bio poznat kao Hadži Beširov han. Ime pod kojim je danas poznat han je dobio u prvoj polovini 19. veka po prvim zakupcima hana; Mustafa-agi Moriću i njegovom sinu Ibrahim-agi.
Funkcionisanje hana
Trgovci i putnici su osim prenoćišta u ovakvim hanovima mogli naći kupce i prodati svoju robu bez direktnog izlaska na pijacu. Morića han je više puta izgoreo u požarima i obnavljan. U njemu je 1878. godine formirana Narodna vlada Bosne i Hercegovine kada su okupljeni građani Sarajeva uputil protest protiv Austrougarske okupacija Bosne i Hercegovine. Han je rekonstruisan u periodu 1971—1974. godine. i predat na korišćenje ugostiteljskom društvenom preduzeću „Balkan“. Prilikom rekonstrukcije su na zidovima hana kaligrafskim pismom ispisani stihovi Omara Hajama, najvećeg pesnika persijske lirike. Odlukom sarajevske opštine Stari Grad je 1998. godine han vraćen u vlasništvo „Gazi Husrev-begovog vakufa“ (zadužbine). Uprava zadužbine je iznajmila prostor hana za obavljanje delatnosti koje se uklapaju u istorijski ambijent hana. Zbog toga su u okviru hana u prizemlju smešteni prodavnica persijskih ćilima, nacionalni restoran, kafana i turistička agencija. Na spratu su prostorije izdate raznim udruženjima građana kao što su Mladi muslimani, Ilmije, Ljubitelji arapskog jezika, Savez logoraša i humanitarna organizacija.
McCurtain County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Aş Şiwāyagh, Hajjah
Aş Şiwāyagh je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1503 m.
McCurtain County, Oklahoma
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 33.151, što je 1.251 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
UNICEF
Fond Ujedinjenih nacija za djecu (engl. United Nations Children's Fund; akr. UNICEF, od engl. United Nations International Children's Emergency Fund: Međunarodni izvanredni fond Ujedinjenih nacija za djecu), specijalizirana organizacija Ujedinjenih nacija osnovana 11. decembra 1946. radi pružanja izvanredne pomoći djeci u poslijeratnoj Evropi i Kini. God. 1950. mandat UNICEF-a je proširen radi zadovoljenja dugoročnih potreba djece i žena drugdje u razvijenim zemljama. Stalni dio sistema Ujedinjenih nacija postao je 1953., kada je ime organizacije skraćeno na sadašnje uz zadržavanje originalnog akronima. Sjedište je UNICEF-a u New Yorku.
UNICEF se financira dobrovoljnim prilozima, bilo od vlada, bilo od privatnih osoba. Njegovi programi daju naglasak na usluge na nivou zajednica u cilju promicanja zdravlja i dobrobiti djece. God. 1965. dobio je Nobelovu nagradu za mir.
Nakon što je Carol Bellamy, izvršnoj direktorici UNICEF-a, istekao mandat, u maju 2005. je mjesto izvršnog direktora preuzela Ann Venneman, bivša američka sekretarica za poljoprivredu.
Nadi
Nadi (izgovor: ) je grad na Fidžiju, smješten na otoku Viti Levu. Nadi se nalazi na zapadnoj strani najvećeg fidžijskog otoka, a prema popisu iz 2017. godine imao je 71,048 stanovnika, po čemu je bio na četvrtom mjestu na Fidžiju, s otprilike 500 stanovnika manje nego Lautoka. Grad je od 2007. godine zabilježio značajan porast stanovništva, s obzirom da je prema ranijem popisu imao 42,284 stanovnika. Nadi je multietnički grad u kojem najviše ima Indofidžijaca i etničkih Fidžijaca, ali i značajna brojka stranih državljana te turista. Uz proizvodnju šećerne trske, turizam je najvažnija gospodarska djelatnost u gradu.
Regija grada Nadi ima najveću koncentraciju hotela i motela na cijelom Fidžiju. Zbog velikog broja Indofidžijaca, Nadi se smatra hinduističkim i islamskim centrom Fidžija; u gradu se nalazi najveći hinduistički hram u južnoj hemisferi, Hram Sri Sive Subramanije, koji je važno mjesto hodošašća hinduističkih vjernika.
Grad ima i međunarodni aerodrom, smješten oko devet kilometara od samog grada. Nadijski aerodrom je najveći na Fidžiju te je primarna točka ulaska u Fidži, iako je smješten zapadno od glavnog grada Suve.
Rățălești, Roșiile
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Kosmos-710
Kosmos-710 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-710 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 26. februara 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-710 je bio osmatrački satelit.
Periferija
Periferija (od starogrčke sintagme περιφέρειν - peripherein, peri = okolo + pherein = voditi, što je značilo obilazak ) pojednostavljeno rečeno znači dio izvan centra, ili vanjski rubni dio udaljen od centra.
Najčešće značenje te riječi odnosi se na rubne dijelove grada ili predgrađe (što je istoznačenica), ali periferija može biti i cijeli kraj u odnosu na metropolu (kao što su to Grčke periferije), pa čak i čitavi kontinenti, poput Afrike i Amerike u odnosu na svoje kolonijalne metropole.
Značenje i karakteristike
Riječ periferija se najčešće upotrebljava kao urbanistički pojam, u širu upotrebu ušla je počevši od druge polovice 19. vijeka, nakon naglog porasta stanovništva i bujanja gradova, kad su se oni počeli širiti iz svoje historijske jezgre, koja se shvaćala kao centar prema neizgrađenim rubovima. Kako su rubna područja sve donedavno općenito bila u nepovoljnom položaju u odnosu na centar grada, periferija je bila  i pojam za nešto što je manje vrijedno - drugorazredno.
Često se upotrebljava kao geografsko - administrativni pojam, a značenje joj je u suštini isto - periferija je sve ono što nije u centru, ovisno od onog što se centrom smatra, tako periferija može biti čitava regija, ali i dijelovi kontinenta, pa čak i čitavi dijelovi svijeta, ovisno o kutu promatranja.
Pridjev periferan - periferijski ima nešto drugačije značenje, on prvenstveno znači drugorazredni - manje važan, sporedan, nevažan, nebitan - opet u odnosu na glavni centralni pojam. On se upotrebljava u ekonomiji, medicini, matematici, fizici, računalstvu, umjetnosti i u gomili drugih ljudskih aktivnosti.
Telenzepin
Spoljašnje veze
<!-{Triciklici}->
Igor Guzenko
frame|Igor Guzenko sa svojom slavnom maskom tijekom televizijskog nastupa 1966. Igor Sergejevič Guzenko (Rahačov, Bjelorusija; 13. siječnja 1919. - Clarkson, Kanada; 28. lipnja 1982.), kriptograf u Sovjetskom veleposlanstvu u Kanadi. Guzenko je zapamćen po aferi u kojoj je on pobjegao u Kanadu sa 109 dokumenata koji su sadržavali podatke o sovjetskoj špijunaži na Zapadu.
Dokumenti koje je Guzenko uzeo tijekom bijega otkrili su Staljinove namjere za krađu nuklearnih projektila i planove za slanje agenata u SAD. Afera Guzenko se danas smatra jednim od događaja koji su započeli Hladni rat.
Biografija
Guzenko je rođen 1919. u Rahačovu u Bjelorusiji. Tijekom Drugog svjetskog rata služio je kao kriptografski službenik. Godine 1943. je premješten u Ottawu, gdje je obavljao isti posao, i tu je ostao do 1945., radeći u Sovjetskom veleposlanstvu. Ovaj posao dao mu je pristup mnogim dokumentima koji potvrđuju sovjetsku špijunažu.
Kada je 1945. saznao da će se morati vratiti u SSSR, Guzenko je odlučio pobjeći. Dana 5. rujna 1945. Guzenko je završio radni dan i izašao iz veleposlanstva s aktovkom u kojoj su se nalazili dokumenti koji potvrđuju sovjetsku špijunažu. Prvo je otišao na policiju, no kada je tamo odbijen odišao je u lokalne novine, pa čak i u Ministarstvo pravosuđa, no nije se uspio riješiti dokumenata. Shvativši da je u velikoj opasnosti, Guzenko se vratio u svoj stan i preselio svoju obitelj, ali i sebe kod susjeda u stanu nasuprot svog. Te noći, Guzenko je posvjedočio kako sovjetski agenti silom ulaze u njegov stan tražeći njega i dokumente.
Stan je napustio tek sljedeće jutro i to uz pratnju kanadske policije. Nakon određenog vremena poslan je u Kamp X, koji je služio kao kamp za savezničke špijune tijekom II. svjetskog rata, gdje su ga ispitali agenti britanske službe MI5 i američkog FBI-a. William Lyon Mackenzie King, tadašnji kanadski premijer, nije bio zadovljan ovakvim razvojem događaja. King je navodno sve to želio riješiti na miran način, želeći izbjeći mogući diplomatski sukob sa SSSR-om, koji je još uvijek bio ratni saveznik. Dokumenti dokazuju kako se King nije želio miješati čak i kad su mu njegov dotajnik za vanjske poslove Norman Robertson i savjetnik Humphrey Hume Wrong rekli kako su Guzenko i njegova supruga Svetlana došli kod ministra pravosuđa Louisa St. Laurenta s dokumentima koji razotkrivaju sovjetsku špijunažu na području Kanade. King nije želio popustiti ni kad mu je Robertson rekao kako će se Guzenko ubiti, te je rekao kako njegova vlada neće intervenirati čak ni ako po Guzenka dođu sovjetski agenti. No, na Guzenkovu sreću, Robertson nije poslušao Kinga, te je Guzenku i njegovoj obitelji dao azil.
Dokumenti koje je Guzenko predao kanadskoj vladi rezultirali su uhićenjem 39 osoba (od kojih je 18 osuđeno). Najznačajnije osude su one Freda Rosea i Sama Carra, značajnih kanadskih komunista. Ova afera također je rezultirala raskrinkavanjem mnogih sovjetskih špijuna po drugim zemljama NATO pakta kao što su Sjedinjene Američke Države i Ujedinjeno Kraljevstvo. Sam Guzenko je svojim svjedočenjem pomogao u osuđivanju Klausa Fuchsa, njemačkog liječnika koji je emigrirao u Britaniju i kasnije ukrao planove o britanskoj atomskoj bombi i dao ih SSSR-u.
Dobivanjem azila, Guzenko i njegova žena su dobili tajni identitet. O njihovom životu se ne zna previše, ali je otkriveno da su živjeli u Clarksonu, blizu Toronta, te da su imali osmero djece. Iako se sam Guzenko nije previše pokazivao u javnosti, izdao je dvije knjige, te se nekoliko puta pojavio na televiziji, no uvijek je nosio masku preko lica kako ne bi bio prepoznat.
Guzenko je umro 28. lipnja 1982. od posljedica srčanog udara, a kad je pokopan, grob mu nije označen. Svetlana je umrla 2001. i pokopana je pokraj svog supruga, a njihov zajednički grob označen je tek 2002. godine.
Vado Blanco, Penjamillo
Vado Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Penjamillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1684 m.
Vallimestre, Macerata
Vallimestre je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Kosmos-711
Kosmos-711 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 28. februara 1975. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-711 je bio komunikacioni satelit.
Squaielle, Rovigo
Squaielle je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Tombolo
Tombolo ima više značenja:
Squaielle, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Sveti Đurađ (Virovitica)
Sveti Đurađ je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Virovitice, Virovitičko-podravska županija.
Valea Purcarului, Pârscov
Valea Purcarului je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Pârscov.
Sveti Đurađ (Virovitica)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 610 stanovnika te 202 obiteljskih kućanstava.