cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prodor NOVJ u Srbiju proleća 1944.
Forsiranje Lima
Grupa Morača uspela je konačno stvoriti višak i omogućiti forsiranje Lima Prvoj krajiškoj brigadi tek tokom noći 14/15. marta. Njeni delovi su tokom noći prešli preko Lima kod sela Štitkova i odbacili četničke zaštitne delove (Dobrunska "brigada" JVuO, jačine 50 ljudi). U toku prepodneva 15. marta cela ova brigada prešla na desnu obalu Lima i nastavila prodor u pravcu sela Ravanaca, gde je razbila Rogatičku i Srebreničku četničku brigadu. Obe divizije su zatim iskoristile ovaj mostobran i prešle Lim.
I na desnoj strani Lima neprekidan pritisak se nastavio. U oštrim borbama u toku 16. i 17. marta kod sela Bijelog Brda r sela Štrbaca, odbacčena je Višegradska četnička brigada, Drinski četnički korpus i 5. puk SDK u pravcu Višegrada i Dobruna, a odred Pavla Đurišića u pravcu Rače, gde ih je prihvatio Zlatiborski korpus JVuO.
Ḩaqqah, Hajjah
Ḩaqqah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prodor NOVJ u Srbiju proleća 1944.
Marš-proboj prema Ibru
mini|300px|Prema planu, dve divizije su oko 15. marta 1944. forsirale Lim, sa namerom da se prelaskom preko Ibra povežu sa tamošnjim partizanskim snagama. Kombinovane nemačko-bugarske i četničke snage su pravovremeno reagovale, i sprečile prelazak preko Ibra. Nakon toga, dve divizije orijentisale su se na sever, u oblast Valjeva. Budući da je njihov marš bio praćen te da su bile pod konstantnim pritiskom, tokom maja 1944. prebacile su se nazad u Sandžak.
Time je Grupa Morača ušla u nadležnost generala Felbera, vojnoupravnog komandanta koji je prvi put bio prinuđen da deluje kao taktički komandant u Srbiji. On je naredio Bugarskom okupacionom korpusu, da u saradnji sa kvislinzima i JVuO obrazuje zaprečni front na liniji Mokra Gora - Semegnjevo - Palisad i zatim, kad je ovaj probijen, da obrazuje sledeći na Moravici i od Ivanjice prema jugu, koji je takođe probijen. Felber je ovim neprekidnim ometanjem i uznemiravanjem divizija NOVJ dobio neophodno vreme. Uočivši nameru grupe Morača da forsira Ibar i poveže se sa tamošnjim brigadama NOVJ, glavni front je formirao na reci Ibar kao najpogodnijoj prirodnoj prepreci. U dolini Ibra već je postojala železnička pruga, koja je zbog svoje važnosti bila fortifikacijski uređena i branjena višespratnim betonskim bunkerima na pogodnim mestima. Na ovu liniju on je pod komandu pukovnika Šredera doveo sve raspoložive rezerve sastavljene od nemačkih pozadinskih formacija i alarmnih sastava 2. oklopne armije, RZK, SDK i Bugare. Intervencijom Komande Jugoistoka, za dolinu Ibra dobio je motorizovanim i železničkim transportom još neke sitnije raspoložive jedinice sa drugih područja (3. i 7. bataljon nemačkog 2. policijskog puka, 2. bataljon nemačkog 3. policijskog puka, dve čete 297. pešadijske divizije iz severne Albanije, dva oklopna voza...) To mu je omogućilo da, sa oko 12.000 raspoloživih vojnika i teškim oruđima, osim neposredne linijske odbrane, formira jake mostobrane na levoj obali Ibra. Na desnoj obali Ibra Mihailović je naredio mobilizaciju Rasinskog i Drugog kosovskog korpusa JVuO za svaki slučaj.
Mihailovićevi četnici su naoružavani od Nemaca. 27. marta 1944. godine Ratomir Perić, komandant Kolubarske brigade, izveštava generala Mihailovića da je u Užicu primio municiju od Nemaca:
Istoga dana 27. marta u 18 časova general Mihailović je odgovorio Periću na nastoji da izvuče još municije i da ne prebacuje ljude nemačkim automobilima:
Pokušaj forsiranja Ibra
Nakon dvodnevnog iscrpljujućeg marša iz doline Studenice, grupa Morača izvršila je pokušaj forsiranja Ibra. S obzirom na veoma jaku i dobro organizovanu utvrđenu odbranu, pokušaj je završen neuspehom. Pojava jakih bogarskih snaga u pozadini onemogućila je ponavljanje napada sledeće noći. Naredna dva dana trajale su iscrpljujuće borbe za razbijanje ove opasnosti. S obzirom na utvrđeno stanje odbrane na Ibru i iscrpljenost trupa, komandant Morača obavestio je Vrhovni štab 2. aprila da u postojećoj konstelaciji nije u stanju da forsira Ibar. Divizijama je dao zadatak da raščiste teren od Golije preko Ivanjice do Dragačeva od pozadinskih neprijateljskih delova, i da su tu reorganizuju i odmore. Takođe, bila je neophodna i popuna municijom.
Ovaj plan borbene grupe NOVJ bio je ometen napadom Felberovih snaga. Sa novim ojačanjima, on je za 6. april naredio opšti napad. Grupa Morača ovim je uglavnom ispustila inicijativu iz svojih ruku.
Borbe u Dragačevu i dolini Studenice
Pošto je u Roćevićima kod Kraljeva 7. aprila dobio popunu municijom, i Drugi ravnogorski korpus JVuO se, zajedno sa jednim bataljonom SDK, uključio u ovaj koncentrični napad u oblasti Dragačeva. Kod sela Kaone, ove snage uspele su da izdrže celodnevne napade Druge proleterske brigade i zadrže položaje. Četvrta proleterska brigada tog dana vodila je borbu protiv Prvog ravnogorskog korpusa JVuO i 1. i 3. bataljona 3. puka Srpskog dobrovoljačkog korpusa. Četnici i ljotićevci nastojali su da zauzmu Donji i Gornji Dubac, ali su predveče odbačeni, i proterani iz sela Vučkovice, Luke i Osonice. Tokom noći 8/9. aprila razbijena je i Rakovićeva grupa.
Napadi raznorodnih Felberovih formacija međutim nastavljani su iz raznih pravaca, iz dana u dan. Suzbijajući ove napade srpskih i bugarskih snaga, jedinice NOVJ manevrisale su neprekidno sa jednog na drugi sektor. U tom periodu - 16. arpila - grupa je dobila i jedinu savezničku pomoć u municiji i materijalu, koju su dopremila dva britanska i dva sovjetska aviona. Iz dana u dan, napadi su se pojačavali, i štab borbene grupe bio je suočen sa činjenicom da nije u stanju da ovlada osnovicom sa koje bi ponovio pokušaje forsiranja Ibra.
Prvi pokušaj podrške preko Drine
Usled toga, štab Grupe predložio je Vrhovnom štabu da mu odobri prebacivanje na sever, preko Zapadne Morave, uz istovremeno forsiranje Drine od strane Trećeg korpusa u istom pravcu. Uz velike rezerve, s obzirom na situaciju Trećeg korpusa čije su snage i same bile pod pritiskom ofanzive, Vrhovni štab je ovo na kraju prihvatio. U istočnoj Bosni iz snaga Trećeg korpusa formirana je borbena grupa sastava 16. i 17. divizija, koja je dobila zadatak da se izvuče ispod nemačkog pritiska, iz marša forsira Drinu u oblasti Ljubovija - Bajina Bašta i prebaci se u zapadnu Srbiju.
Međutim, nemački štabovi ponovo su bili brži i preokrenuli ovu operaciju u svoju korist. Komandant Felber je poslao 24. bugarsku diviziju da čvrsto posedne Drinu. Sa druge strane, 5. SS korpus znatnim snagama poseo je ključne položaje sa kojih bi 16. i 17. diviziji presekao odstupnicu sa izbočine u srednjem toku Drine. 16. i 17. diviziji pripremljena je klopka, u koju im je naređeno da uđu. Međutim, komanda i ljudstvo ove dve divizije bilo je na visini situacije, i krajem aprila, nakon složenih borbi, one su se probile nazad u obrast Kladnja.
Prebacivanje na sever
- Basil Davidson
20. aprila počeo je pokret 2. i 5. divizije NOVJ iz okoline Ivanjice prema dolini Zapadne Morave. Situaciju je sada otežavao i znatan broj ranjenika iz prethodnih neprekidnih borbi. Marš se odvijao uz još intenzivnije borbe, uglavnom sa pukom Brandenburg, četnicima i dobrovoljcima. Četnici koji su se borili protiv partizana su bili pod direktnom nemačkom komandom, o čemu svedoči izveštaj Jevrema Simića generalu Mihailoviću:
Druga proleterska divizija prešla je komunikaciju Užice - Požega noću 26/27. aprila i u prvim jutarnjim satima 27. aprila. Tom prilikom došlo je do više borbi, i uništen je voz. U borbi sa ljudstvom iz voza poginulo je 46 osovinskih vojnika, među kojima 2 nemačka oficira i 6 podoficira; a zarobljeno je 5 Nemaca, 40 bugarskih vojnika i 40 mobilisanih nedićevaca. Na strani Druge divizije NOVJ, između ostalih, poginuo je Lune Milovanović, zamenik komandanta Druge proleterske brigade. Peta krajiška divizija tokom marša dočekala je bugarsku kolunu u zasei na putu Užice - Čajetina, nanevši joj znatne gubitke. Na komunikaciju Višegrad - Užice izbila je ujutro 28. aprila, i uz borbu sa nemačkim oklopnim snagama, do ranog poslepodneva uspela da je pređe sa kompletnom bolnicom.
Borbe između Užica i Valjeva
Budući da su grupi nametnute iscrpljujuće borbe koje je prinuđena da prihvati bez jasnog cilja, u štabu je izvršena konsultacija 3. maja, odlučeno o dekoncentraciji snaga i zatražena intervencija Vrhovnog štaba u pogledu vazdušnog snabdevanja i sadejstva Trećeg korpusa. Vrhovni štab je na ovu intervenciju ponovo naredio prebacivanje 16. i 17. divizije preko Drine.
Drugi pokušaj podrške preko Drine
Slični napadi odvijali su se i na ostale jedinice. Umesto da proširi manevarsko i operativno područje, Operativna grupa NOVJ sabijena je na još uži prostor. U međuvremenu, ponovila se slična situacija i sa leve strane Drine. Jake snage 7. i 13. SS divizije koncentrisale su se na 16. i 17. diviziju, a na desnoj obali Drine na utvrđenim položajima čekala ih je ojačana bugarska 24. divizija. Umesto ovladavanja prelazima na Drini, ove dve divizije bile su ponovo prinuđene da se u teškom borbama izvlače iz klopke. Noću 11/12. maja odstupile su preko komunikacije Sarajevo - Vlasenica, čime je ova opcija definitivno skinuta sa dnevnog reda.
Izvlačenje
Felberove snage u Srbiji svojim neprekidnim pritiskom uspešno su demonstrirale uzaludnost pokušaja Operativne grupe. Zato je štab operativne grupe doneo odluku o izvlačenju na jug. Noću 5/6. maja obe divizije bile su na maršu prema planini Tari. Noću 6/7. maja one su u više kolona prešle cestu Užice - Bajina Bašta. 7. maja bile su ponovo izložene intenzivnim napadima nemačkih snaga, koje su, budući motorizovane, mnogo lakše i brže manevrisale. Tog dana je ponovo ubačen u napad i 500. SS padobranski lovački bataljon, koji je u Kraljevu pripreman za desant na Drvar.
Suočena sa rastućim pritiskom, Operativna grupa usmerila se na izvlačenje prema planini Goliji. Dve brigade Druge divizije ostale su na Tari radi ispitivanja mogućnosti prebacivanja u Šumadiju, a ostale jedinice sa bolnicom bile u u pokretu prema jugoistoku. Tokom ovog marša i dalje je trajalo neprekidno praćenje uz pokušaje opkoljavanja od strane četničkih i doborvoljačkih snaga uz nešto slabije nemačke i bugarske delove.
Konačno, i štab Operativne grupe i štabDruge divizije koja je ostala izdvojena na Tari, i Vrhovni štab, postali su svesni da su u ovoj operaciji ostali bez realnih dobitnih opcija. 12. maja u 16 časova Štab Operativne grupe primio je od Tita direktivu sadržine:
Peko, odnosno Drugi udarni korpus uspeo je da preokrene u svoju korist istovremeno vođenu nemačko-četničku operaciju Frilingservahen, i ponovo ovlada najvećim delom Limske doline. I izvlačenje dveju divizija teklo je kroz stalne borbe. 15. maja Peta divizija prihvatila je Drugu na prostoru južnog Zlatibora, čime je najteža faza prebrođena.
Poslednje veliko iskušenje bilo je prelazak ceste Prijepolje - Sjenica. Nemci su bili svesni da grupa tuda mora prići, i učinili su sve što su mogli da to iskoriste, utvrđivanjem i bezobzirnim koncentrisanjem snaga. Nakon više oštrih borbi, štab je doneo odluku da 5. divizija napadne komunikaciju tokom noći 18/19. maja na najmanje očekivanom mestu, u neposrednoj blizini Prijepolja.
Ovaj prepad je potpuno uspeo. Njime je do neke mere rastrojena nemačka zaprečna linija i kompromitovan plan, što je olakšalo proboj Drugoj diviziji, mada se i on odvijao pod dramatičnim okolnostima, otežan dugačkom i sporom kolonom bolnice. Tokom 19. maja divizije su ponovo uspostavile vezu, a 20. maja u 4 časa ujutro prethodnica Druge divizije susrela se u Rudopolju kod Brodareva sa delovima 5. crnogorske brigade Treće udarne divizije - prednjom jedinicom Drugog korpusa koja je vodila borbu na Jadovniku. Tokom dana 20. maja obe divizije (2. i 5.) prebacile su se preko mosta u oslobođenom Brodarevu na slobodnu teritoriju, čime je operacija okončana.
Ishod operacije
Operacija se okončala jasnim neuspehom snaga NOVJ i uspehom generala Felbera kao komandanta Srbije, odnosno, u celini gledano, uspehom Komande Jugoistoka (Armijske grupe F). Iako jedinice NOVJ ni na jednom mestu nisu bile ozbiljnije poražene niti su im naneti teški gubici, one su sprečene u svojoj nameri da su učvrste u Srbiji i stvore stabilnu slobodnu teritoriju na kojoj bi se mogla organizovati vlast NOP-a i koja bi bila relativno sigurna baza za delovanje. Bez krupnijih borbenih jedinica, general Felber uspeo je maksimalno da iskoristi svoj raznorodni sastav za uznemiravanje, razvlačenje i iscrpljivanje jedinica NOVJ. Stalnim uznemiravanjem jedinicama NOVJ oduzeta je inicijativa i sloboda da sami biraju ciljeve svojih akcija i prilagođavaju sredstva. Umesto toga, uglavnom su bili angažovani u nametnutim okršajima.
Ukupni gubici Operativne grupe Morača za period od 14. marta do 20. maja 1944. iznose 257 poginulih i preko 600 ranjenih, i oko 50 nestalih. Gubici protivničke strane, prema procenama datim u izveštajima jedinica NOVJ višestruko su veći, ali takve su procene po pravilu nepouzdane i najčešće preterane.
Sledeću operaciju sa istim ciljem ova operativna grupa, pojačana 17. divizijom, preduzela je, ovog puta sa uspehom, krajem jula 1944, nakon neuspeha operacije Draufgenger.
Naređenje vlade Božidara Purića
Iako su se četnici Draže Mihailovića borili pod komandom Nemaca, emigrantska vlada Božidara Purića je 22. maja 1944. godine naredila da će biti najstrože kažnjeni svi koji se bore u partizanima i da moraju stupiti u četničke redove. Naredba je bacana iz aviona nad okupiranom Jugoslavijom:
Božidar Purić je smenjen sa funkcije istog meseca, a formirana je vlada Ivana Šubašića, koja je podržala Narodnooslobodilačku vojsku Jugoslavije kao legitimnu oružanu silu (vidi Sporazumi Tito-Šubašić).
Posleratno suđenje
O učešću četnika u borbama na strani okupatora bilo je reči na beogradskom procesu 1946. godine četničkom vođi generalu Mihailoviću. Svedočili su neki od boraca koji su se borili u četničkim jedinicima, na istoj strani sa belogardejcima, ljotićevcima i Nemcima.
Optuženi Mihailović je njihovu zajedničku borbu protiv partizana pokušao da prikaže samo kao slučajno sadejstvo. mini|desno|Optuženi [[Dragoljub Mihailović pred Vrhovnim sudom u Beogradu 1946.]]
Uprkos ovakvoj odbrani, sudsko veće je utvrdilo da je Mihailović sarađivao sa okupatorom. Osuđen je na smrt i streljan iste godine.
Asotin, Washington
Asotin je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.251 stanovnika.
Santo Tomás, Ciudad Valles
Santo Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Simulacija sa hardverom u petlji
Simulacija sa hardverom u petlji (engl. Hardware-in-the-loop, skaraćeno HIL ili HWIL) je tehnika koja se koristi u razvoju i testiranju kompleksnih ugrađenih sistema (engl. Embeded systems) u realnom vremenu. HIL simulacija predstavlja efikasnu platformu zato što u testiranje dodaje kompleksnost postrojenja koje se kontroliše. Složenost sistema u nekom postrojenju koje je potrebno kontrolisati uključuje se u testiranje i razvoj dodavanjem matematičkog prikaza svih srodnih dinamičkih sistema. Ovi matematički prikazi nazivaju se „simulacije postrojenja". Ugrađeni sistem se ispituje u interakciji sa ovom simulacijom postrojenja.
Simulacija sa hardverom u petlji je uređaj koji matematičkim algoritmima realno oponaša rad postrojenja kao u stvarnom životu i u realnom vremenu, a u cilju njegovog kontrolisanja i/ili testiranja, odnosno predviđanja njegovog ponašanja.
Kako HIL radi?
Primera radi, simulacija sa HIL platformom u razvoju sigurnosnih sistema protiv blokiranja kočnica (engl. anti-lock braking system, ABS) u automobilskoj industriji može imati matematički prikaz za svaki od sledećih podsistema u simulaciji postrojenja:
Zašto koristiti Simulaciju sa hardverom u petlji?
U mnogim primerima u praksi, najefektivniji način da se razvije ugrađeni sistem je da se on poveže s realnim, pravim postrojenjem. U drugim slučajevima HIL simulacija je efikasnija. Merilo efikasnosti razvoja i testiranja je obično matematička formula koja obuhvata sledeće faktore: 1. troškovi 2. trajanje 3. bezbednost i 4. izvodljivost.
Troškovi određenog pristupa treba da budu mereni cenom svih alata i napora. Trajanje razvoja i testiranje utiče na vreme potrebno za planiranje pojavljivanja proizvoda na tržištu. Faktor sigurnosti i trajanje razvoja su tipično jednaki meri troškova. Posebni uslovi koji zahtevaju korišćenje HIL simulacije obuhvataju sledeće:
Poboljšanje kvaliteta testiranja
Upotrebom hardvera u petlji poboljšava se kvalitet testiranja povećanjem obima testova. U idealnom slučaju, integrisani sistem će biti ispitan u odnosu na stanje u stvarnom postrojenju ili pogonu, ali u najvećem broju slučajeva samo postrojenje nameće ograničenja u pogledu mogućeg obima ispitivanja odnosno testiranja. Na primer, testiranje kontrole jedinice motora (ECU, eng. Engine Control Unit) sa stvarnim agregatom može dovesti do stvaranja sledećih uslova opasnih za rad i život inženjera koji obavljaju testiranja: U gore navedenim scenarijima testiranja, HIL obezbeđuje efikasnu kontrolu i bezbedno okruženje u kojem aplikativni i testni inženjeri mogu da se fokusiraju na funkcionalnosti kontrolera.
Kratki rokovi za razvoj
Kratki rokovi za razvoj u u većini novih programa automobilske, vazuhoplovne i odbrambene industrije ne dozvoljavaju da se testiranje ugrađenih sistema odlaže dok prototip ne budu dostupan. U stvari, većina novih planova razvoja unapred pretpostavljaju da će se HIL simulacija koristiti paralelno sa razvojem postrojenja ili fabrike. Na primer, do trenutka kada prototip novog automobilskog motora bude dostupan za testiranje kontrolnog sistema, 95% testiranja kontrolera tog motora biće završeno pomoću HIL simulacije.
Avionska i odbrambena industrija još su sklonije da nametnu kreće rokove za razvoj. Razvojni programi za vazduhoplove i kopnena vozila koriste desktop i HIL simulaciju za obavljanje projektovanja, testiranja i integracije u isto vreme.
Postrojenja sa visokim troškovima eksploatacije
U mnogim slučajevima, postrojenje je daleko skuplje od simulatora koji radi u realnom vremenu i sa visokom vernošću simulacije, pa sledstveno tome postrojenje ima visoke troškove eksploatacije. U skladu sa tim, ekonomičnije je razvijati i testirati povezujući sistem ili deo sistema sa HIL simulatorom nego sa celim postrojenjem ili fabrikom. Za proizvođače mlaznih motora, HIL simulacija je osnovni deo razvoja samog motora. Razvoj sveobuhvatnih digitalnih kontrolera motora (engl. Full Authority Digital Engine Controllers - FADEC) za vazuhoplove sa mlaznim motorima je ekstremni primer postrojenja sa visokim troškovima eksploatacije. Svaki mlazni motor može koštati molione dolara. Nasuprot tome, HIL simulator projektovan za testiranje kompletnih serija mlaznih motora i može da zahteva samo desetinu troškova jedanog motora testiranog u realnim uslovima.
Ljudski faktori u ranom procesu razvoja
Primer testiranja upotrebljivosti je razvoj sistema komandi leta aviona (engl. fly-by-wire flight controls). Ovaj sistem komandi eliminiše mehaničke veze između kontrole leta i kontrolnih površina aviona. Senzori komuniciraju šta je traženi letni odgovor i zatim primenjuju realističnu povratnu silu na kontrolu komande leta aviona pomoću motora. Ponašanje komandi leta aviona je definisano kontrolnim algoritmima. Promene u parametrima algoritma mogu da rezultuju više ili manje letnog odgovora za datu komandu kontrole letenja. Isto tako, promene u parametrima algoritma mogu da rezultuju u više ili manje povratne sile za dati ulaz za kontrolu letenja. „Prave” vrednosti parametara su subjektivna mera. Zbog toga je važno da se dobije ulazna informacija iz brojnih testiranja tipa “čovek-u-petlji” kako bi se dobile optimalne vrednosti parametara.
U slučaju razvoja kontrole sistema komandi leta, HIL simulacija se koristi da oponaša ljudske faktore. Simulator leta obuhvata simulaciju aerodinamike, potiska motora, uslove okruženja, dinamiku kontrole leta i drugo. Prototip kontrole sistema komandi leta je povezan sa simulatorom koji testira i procenjuje uspešnost leta pružajući različite parametre iz algoritma.
Alternativa HIL simulaciji za ljudske faktore i razvoj upotrebljivosti je postavljanje prototipa kontrole leta u rane prototipe letelica i testiranje upotrebljivosti tokom probnog leta. Ovaj pristup ne zadovoljava četiri ranije navedena uslova. Troškovi: Cena probnog leta je veoma visoka i iz tog razloga cilj je smanjiti svaki oblik razvoja koji se obavlja putem probnog leta. Trajanje: Razvoj kontrole leta putem probnih letova produžiće trajanje programa razvoja aviona. Koristeći HIL simulaciju, kontrole leta mogu se razviti i pre nego što je pravi avion dostupan. Bezbednost: Korišćenje probnog leta za razvoj kritičnih komponenti kao što su kontrole leta ima velike sigurnosne implikacije. Ukoliko se pojave greške u projektu prototipa sistema kontrole leta, rezultat bi mogao biti prinudno sletanje ili avionska nesreća. Izvodljivost: Možda neće biti moguće istražiti neke proračune u kritičnim vremenskim tačkama (na primer, sekvence akcije korisnika sa preciznošću u milisekundama) sa realnim korisnicima koji rade u postrojenju. Isto tako, za problematične tačke u parametrima prostora koji ne mogu biti lako dostupni sa realnim postrojenjem moraju se testirati u odnosu na hardver koji je fokus testiranja.
Automobilski sistemi
U kontekstu automobilskih aplikacija “sistema za simulaciju sa hardverom u petlji pružaju virtuelna vozila za validaciju i verifikaciju sistema”. Pošto su probne vožnje na vozilu za procenu performansi i dijagnostikovanje funkcionalnosti sistema za upravljanje motorom često veoma dugotrajane, skupe i ne mogu se ponavljati, HIL simulatori omogućavaju razvojnim timovima (programerima i inženjerima) da potvrde ispravnost novih hardverskih i softverskih rešenja za automobilske sisteme, poštujući pri tome zahteve ispunjavanja kvaliteta i kratkih rokovaza izbacivanje proizvoda na tržište. U tipičnom HIL simulatoru, posebno projektovani procesor za simulacije u realnom vremenu izvršava matematičke modele koji oponašaju dinamiku motora u realnom vremenu. Pored toga, ulazno-izlazna jedinica omogućava povezivanje senzora i aktuatora vozila (gde je obično prisutan visok stepen nelinearnosti). I na kraju, elektronska jedinica za kontrolu (eng. Electronic Control Unit, ECU) koja se testira priključena je na sistem i stimulisana nizom manevara vozila izvršenih od strane simulatora. U ovoj pogledu, HIL simulacija takođe omogućava i visok stepen ponovljivosti testiranja.
U postojećoj literaturi spominje senekoliko specifičnih HIL aplikacija i pojednostavljenih HIL simulatora koji su izrađeniu skladu saspecifičnim potrebama. Kada se, na primer, testira novi softver za ECU, eksperimenti se mogu vršiti u otvorenoj petlji i iz tog razloga nekoliko dinamičkih modela motora više nije potrebno. Ova strategija testiranja je ograničena na analizu ECU izlaza kada ih pobuđuju kontrolisani inputi. U ovom slučaju, Mikro HIL sistem (MHIL) nudi jednostavnije i ekonomičnije rešenje. Budući da je složenost procesiranja modela umanjena, klasični HIL sistem za testiranja može da se smanji u formu prenosnog uređaja koji čine signalni generator, ploča sa ulazima i izlazima i konzola na kojoj se nalaze aktuatori (spoljašnji potrošači) koji bi trebalo da budu spojeni na ECU.
Energetska elektronika
Simulacija hardevera u petlji za sisteme energetske elektronike predstavlja sledeći kvantni skok u evoluciji HIL tehnologija. Mogućnost da se i sistemi energetske elektronike projektuju i automatski testiraju putem HIL simulacija, skratiće razvojni ciklus, povećati efikasnost, poboljšati pouzdanost i sigurnost tih sistema u raznim oblicima njihove primene. Zaista, energetska elektronika predstavlja ključnu tehnologiju koja omogućava razvoj hibridnih električnih vozila, električnih vozila, vetrogeneratora promenljive brzine, solarnih fotonaponskih sistema, sistema za automatizaciju industrijskih procesa, električnih vozova itd.
Postoje najmanje tri jaka razloga za korišćenje simulacija hardvera u petlji u okviru energetske elektronike: Postavlja se pitanje zašto su sistemi energetske elektronike toliko različiti ako se ima u vidu da se HIL tehnologije već decenijama koriste u avionskoj i automobilskoj industriji. Sistemi energetske elektronike su klasa dinamičkih sistema koji ispoljavaju ekstremno brzu dinamiku zbog visoke frekvencije rada prekidača  (npr. IGBT, MOSFET, IGCT, diode itd.).
Simulacije u realnom vremenu tranzistorskih prekidača zahtevaju procesore čije zahteve u pogledu  brzine i latencije ne mogu da ispune standardni personalni računari. Proizvođači HIL sistema taj problem su rešili primenom FPGA/SOC platformi koje su i do 100 puta brže od tradicionalnih račuanrskih metoda izračunavanja, čime se postiže visoka rezolucija HIL sistema neophodna za simulacije u domenu energetske elektronike.
Radar
Simulacije hardvera u petlji za radarske sisteme razvile su se iz sistema za ometanje radara. Sistemi digitalne radiofrekvencijske memorije (eng. Digital Radio Frequency Memory, DRFM) tipično se koriste za kreiranje lažnog cilja kako bi zbunili radare na bojnom polju, ali ti isti sistemi mogu simulirati i metu u laboratoriji. Ova konfiguracija omogućava testiranje i evaluaciju radarskog sistema, smanjuje potrebu za probnim letovima sa prototipovima radarskih sistema (za radarske sisteme koji se montiraju u avione) i terenskim testovima (za radare čija je namena pretraživanje ili praćenje meta), a može dati i ranu indikaciju osetljivosti i ranjivosti radara na različite tehnike elektronskog ratovanja (engl. Electronic warfare (EW) techniques).
Robotika
Tehnike za simulaciju hardvera u petlji odnedavno se primenjuju za automatsko generisanje složenih kontrolera za robote. Robot koristi svoj pravi hardver za izdvajanje podataka sa senzora i kontrolnih signala, a zatim koristi ove podatke da zaključi fizičku simulaciju (samo-model) koji sadrži aspekte kao što su sopstvena morfologija, kao i karakteristika okruženja. Algoritmi kao što su povratak u realnost (eng. Back-to-Reality, (BTR) i procena istraživanja; eng. Estimation Exploration EEA) predložene su u ovom kontekstu.
Energetski sistemi
U nekoliko poslednjih godina, HIL u energetskim sistemima korišćen je za verifikaciju stabilnosti, operacije i tolerancije kvarova velikih elektroenergetskih sistema i električnih mreža. Postojeća generacija procesnih platformi u realnom vremenu imaju sposobnost da modeluju energetske sisteme velikih razmera u realnom vremenu. Ovo uključuje sisteme sa više od 10.000 povezanih generatora, opterećenja, uređaja za korekciju faktora snage i mrežnih interkonecija. Ovi tipovi platformi za simulaciju omogućavaju procenu i testiranje energetskih sistema velikih razmera u realistično imitiranom okruženju. Štaviše, HIL za energetske sisteme je korićen za istraživanje integracije distributivnih resursa, naredne generacije SCADA sistema i upravljanje energijom jedinica i statičkih sinhronizovanih kompenzatora uređaja.
Pomorski sistemi
U pomoskom inženjerstvu, kontrolsni sistemi i mehaničke strukture su uglavnom projektovane paralelno. Testiranje sistema kontrole moguće je tek nakon integracije. Kao rezultat pronađene su mnoge greške i otkriveno je da moraju biti rešene tokom puštanja u rad sa rizicima telesnih povreda, oštećenja opeme i kašnjenja. Kako bi se smanile ove greške, HIL simulacija dobija na značaju. Ovo se ogleda u usvajanju HIL silmulacije po pravilima od strane sertifikaciong tela i asocijacije Det Norske Veritas.
Flumeri, Avellino
Flumeri je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1354 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 590 m.
Tirol, Doclin
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 730 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Gabicce Mare, Pesaro e Urbino
Gabicce Mare je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4413 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
San Isidro, Puerto Rico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.828, što je 1.243 (-15,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Brštanik
Brštanik je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Berkovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 186 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Istorija
Brštanik se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Stolac.
Bedford County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 68.676, što je 8.305 (13,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Čvrljevo (Unešić)
Čvrljevo je naselje u sastavu Općine Unešić, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 15 kilometara jugoistočno od Unešića.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 81 stanovnika.
Kosmos-1599
Kosmos-1599 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1599 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 25. septembra 1984. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6700 kilograma. Kosmos-1599 je bio osmatrački satelit.
Camaldoli (razvrstavanje)
Camaldoli ima više značenja:
Đevrske
Đevrske su naselje u sastavu Općine Kistanje, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalaze se oko 10 kilometara jugozapadno od Kistanja, na željezničkoj pruzi Knin-Zadar.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 293 stanovnika.
Darko Miličić
Darko Miliić (rođen 20. juna 1985. u Novom Sadu) je srpski košarkaš. Trenutno je slobodan igrač, a u karijeri je igrao za KK Hemofarm, Detroit Pistonse i Orlando Medžik. Sa Deotritom je osvojio šampionsku titulu 2005.
Domaće prvenstvo
Sa kadetskom reprezentacijom Jugoslavije je osvojio Evropsko prvenstvo održano u Rigi. . Sa nepunih 16 godina je počeo da igra za prvi tim Hemofarma. Prve sezone je u 18 utakmica beležio prosečno po 5,4 poena. 2002. je bio član mlade reprezentacije Jugoslavije, ali ga trener malo uvodio u igru zbog mladosti. Tokom sledeće sezone u 20 utakmica je beležio prosečno 9,5 poena, a na utakmici FIBA kupa protiv Skonta iz Rige, Miličić je za 30 minuta ubacio 37 poena. Te sezone Miličić je sa Hemofarmom bio četvrti na fajnal-foru FIBA kupa. Na draftu 2003. su ga kao drugog pika, iza Lebrona Džejmsa i ispred Karmela Entonija i Dvejna Vejda, odabrali Detroit Pistonsi, a zbog Miličića je promenjeno pravilo da igrač ne mora da bude 18 star 45 dana pre drafta. Posle višemesečnih pregovora između Hemofarma i Pistonsa, Miličić je za 11 miliona dolara prešao u Detroit. Zbog priprema za novu sezonu je propustio Evropsko prvenstvo u košarci 2003. u Švedskoj.
NBA
Međutim, za razliku od ostalih klubova koji su imali prve pikove na draftu, Pistonsi su bili ekipa sa šampionskim ambicijama, a prethodno sezone su stigli do finala istočne konferencije. Pravo na drugog pika stekli su razmenom sa Vankuver Grizlisima 1996. Pod trenerom Lerijem Braunom, Miličić je igrao samo kada su Pistonsi imali nedostižno vođstvo. Na 34 utakmice Miličić je igrao prosečno 4,6 minuta postizao 1,4 poena po meču. Najviše minuta provedenih na parketu (12) je imao protiv Atlanta Houksa 27. februara 2004. i protiv Orlando Medžika 10. aprila 2004, rekord sezone u broju poena (6) je bio protiv Hjuston Roketsa 7. januara 2004. i protiv Čikago Bulsa 25. februara 2004, a prve poene je postigao protiv Sijetl Supersoniksa 12. decembra 2003. Te sezone Miličić je sa Pistonsima osvojio šampionat i postao prvi igrač iz Srbije kome je to uspelo, ali zbog male minutaže je stekao podsmešljiv nadimak "pobednički tompus". Takođe je postao najmlađi igrač koji je igrao u finalu NBA sa 18 godina i 356 dana. Direktor Pistonsa Džo Dumars je više puta izjavio da će Miličić u budućnosti igrati veliku ulogu u timu, ali mu se minutaža nije povećala ni sledeće sezone. Miličić je više puta kao razlog njegovog sporog napredovanja navodio neigranje.
U leto 2005. selektor Željko Obradović je pozvao Miličića u reprezentaciju Srbije i Crne Gore, za Evropsko prvenstvo koje se održavalo u Srbiji i Crnoj Gori. Reprezentacija SCG je ispala u osmini finala od Francuske.
Nakon Braunovog odlaska, Flip Saunders je imenovan za glavnog trenera Pistonsa. Zbog prethodnog Saundersovog rada na razvoju mladih igrača kao što su Kevin Garnet i Stefon Marberi i zbog činjenice da Elden Kembel više nije bio u ekipi, mnogi NBA eksperti su očekivali da će Darko dobiti veću minutažu kao zamena za startnog centra Bena Valasa. Iako je Miličić igrao vrlo dobro u letnjoj ligi i dobio pohvale od svojih saigrača, malo toga se promenilo u prvoj polovini sezone 2005/2006. Pod Sandersom, Miličić je još uvek igrao 5,6 minuta po utakmici, a dobijao je značajniju minutažu samo kada je Detroit ubedljivo gubio ili pobeđivao. NjEgov iznenađujući nedostatak minutaže je često bio tema časopisa ESPN Magazin i Sports Ilustrejted i fan-sajtova poput FreeDarko, koji se posvetio lobiranju da Miličić dobije dodatno vreme za igru.
15. februara 2006. pre Ol-star pauze, Miličić je zajedno sa krilom Karlosom Arojom poslat u Orlando Medžik u zamenu za Kelvina Kejta i prvog pika na draftu 2007.
Tokom utakmice protiv Njujork Niksa, Miličić je igrao 32 minuta i utakmicu završio sa 13 poena i 7 skokova. 32 minuta i 13 poena su bili njegov rekord tokom te sezone, a na toj utakmici je predvodio Medžike u broju minuta provedenih u igri. Uprava Orlando Medžika je bila impresionirana Darkom, a neki su ga smatrali boljim i ofanzivnijim igračem od Dvajta Hauarda. Darko je takođe pokazao svoju sposobnost u blokiranju šuteva skupivši prosečno 2,01 blokade po meču u svoji 30 utakmica kao član Orlando Medžika, a igrao je prosečno 20,9 minuta i za to vreme skupio 7,6 poena i 4,1 skoka po utakmici.
U sezoni 2006/2007. Miličić je odigrao prosečno 23 minuta i postizao osam poena na 80 utakmica, a tim je zauzeo 8. mesto u istočnoj konferenciji i plasirao se u plej-of prvi put posle 2003. Pošto Orlando Medžik nije hteo da produži ugovor sa Miličićem nakon dovođenja Rašarda Luisa, Miličić je postao slobodni agent. Jula 2007. postao je član Memmfis Grizlisa.
Colonia Puesta del Sol (razvrstavanje)
Colonia Puesta del Sol ima više značenja:
Las Piedronas (razvrstavanje)
Las Piedronas ima više značenja:
Aulo Postumije Albin
thumb|200px|Aulo Albin "Promptuarii Iconum Insigniorum "
Aulo Postumije Albin (Aulus Postumius Albinus, druga polovica 2. i prva polovica 1. vijeka pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike. Bio je unuk Spurija Albina Magnusa i vjerojatno sin Aula Postumija Albina. Godine 99. pne. je izabran za Rimski konzul|konzula zajedno s Markom Antonijem Oratorom. Njegov usvojeni sin Decim Junije Brut Albin je bio jedan od atentatora na Cezara.
Planinska klima
Planinska klima je zastupljena na visokim planinama kao što su Alpi. Odlikuju je svježa ljeta i hladne zime, te padavine u vidu snijega.
Nalazi se na području visokih planina kao što su: Alpi, Apenini, Pirineji... Sa povećanom nadmorskom visinom opadaju temperature zraka i klima postaje sve oštrija. Ljeta su kraća i svježija, zime duže i hladnije, a količina padavina se povećava.
Colonia Reforma (razvrstavanje)
Colonia Reforma ima više značenja:
KBO (razvrstavanje)
KBO može biti:
Witchcraft
Witchracft je izraz u engleskom jeziku koji se grubo može prevesti kao "vještičarenje". Koristi se kao naslov sljedećih djela:
San Pedro, Granja, El Grullo
San Pedro, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Grullo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 872 m.
Sundbyberg
Geografija
Sundbyberg leži u grofoviji Stockholm, nedaleko od jezera Mälaren, udaljen samo 10 km sjeverozapadno od centra Stockholma, pa je danas samo njegovo predgrađe.
Historija
Sundbyberg se počeo formirati kad je 1876. izgrađena željeznička pruga Stockholm–Västerås, čija je trasa prolazila kroz mjesto. Kad je dovoljno izrastao 1888. dobio je status trgovišta (köping), a iste godine se izdvojio iz dotadašnje parohije Bromma. Nakon tog je 1927. dobio status grada, kao 113 u Švedskoj, ali taj status nije dugo zadržao jer je 1949. uključen u Stockholm, kao jedan od njegovih kvartova i općina.
Privreda
Sundbyberg je industrijsko-stambeno predgrađe štokholmske metropole, u kom od početka 20. vijeka djeluju kompanije Nybergs Mechanics, Max Sieverts, Alpha, Kronan, AB Marabou.
Burmazi
Geografija
Nalazi se u Hercegovini
Calenzano, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12623 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
El Amparo, La Trinitaria
El Amparo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 672 m.
Convento, Ferrara
Convento je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -4 m.
Medvjeđi urlikavac
Medvjeđi urlikavac (lat. Alouatta arctoidea) je vrsta primata iz porodice hvataša. Rasprostranjen je u Kolumbiji, a možda i u Venecueli. Ponekad se smatra podvrstom venecuelanskog crvenog urlikavca, te ga nazivaju Alouatta seniculus arctoidea. Staništa su mu ljanosi (ravnice), listopadnim i galerijskim šumama.
Način života
Živi u skupinama između 2 i 16 životinja, ali najčešće ih je između 4 i 10. Hrani se lišćem, folivoran je, te su njegovi kutnjaci posebno prilagođeni ovakvom načinu prehrane. Ipak, ponekad zna jesti i druge biljne dijelove. Oko 70% dana provodi ležeći ili sjedeći među granama.
El Caquiste, San Cristóbal de la Barranca
El Caquiste je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Cristóbal de la Barranca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1725 m.
Cremella, Lecco
Cremella je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1694 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 360 m.
Bland County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 6.824, što je 47 (-0,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Klinički bolnički centar Osijek
Klinički bolnički centar Osijek (skr. KBC Osijek) naziv je za središnju i najveću zdravstvenu ustanovu u Osječko-baranjskoj županiji te u cijeloj Slavoniji i Baranji. To je, uz KBC Zagreb, KBC "Sestre milosrdnice" (Zagreb), KBC Split i KBC Rijeka jedan od pet kliničkih bolničkih centara u Hrvatskoj.
Las Pilas (razvrstavanje)
Las Pilas ima više značenja:
Đenovići
Đenovići su naselje u opštini Herceg Novi u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 1.272 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 887 stanovnika). Selo se nalazi na osmom kilometru magistralnog puta istočno od Herceg-Novog.
Ime
Ne može se tačno utvrditi kako je ovo mesto dobilo ime. Poznato je da se u tursko doba zvalo Đonović, dok se u mletačkim spisima vodi kao Gjonovich, a u popisu pravoslavnih crkava i manastira glavnog providura za Dalmaciju iz 1756. godine stoji Storoevich. Najverovatnije se radi o prezimenu neke stare viđenije porodice, jer se iz podataka koje su zabeležili poznati etnografi i antropogeografi ne može videti da je u prošlosti postojala porodica sa prezimenom Đenović, po kojoj je naselje moglo dobiti ime. Najverovatnije je da je ime nastalo od prezimena Đonović koje se pominje još 1540. godine u turskom tefteru. U novije vreme postoji i dilema da li je ime sela Đenović ili Đenovići. U mnogim dokumentima od 16. veka do polovine 20. veka u arhivskim spisima, na pečatima, geografskim kartama, školskim i crkvenim knjigama upotrebljava se Đenović. Međutim, kasnije se sve više koristi naziv Đenovići, što je donekle prihvatila i novija stručna literatura. Pravilno je, ipak, Đenović jer se selo tako zvalo od davnina.
Istorija
Sa dosta sigurnosti može se tvrditi da je ovaj kraj bio naseljen još u doba Ilira. O tome je pisao slovenački arheolog Simon Rutar još 1880. godine. Da je ovaj prostor bio naseljen i u bakarno doba svedoče iskopani primerci žara napunjenih pepelom pronađeni na granici između Đenovića i Baošića 1840. godine. Postoji predanje, a za to i ima određenih dokaza, da je ovaj prostor bio naseljen i u antičko doba, odnosno da je tu postojala grčka naseobina Stoli, kako se i danas naziva lokalitet na zapadnoj strani Đenovića. Pretpostavlja se da je ta naseobina potonula u more prilikom nekog katasrofalnog zemljotresa, kao što je to bio slučaj sa Risnom i Rosama.
Colonia Renacimiento (razvrstavanje)
Colonia Renacimiento ima više značenja:
Đenovići
Demografija
U naselju Đenovići živi 955 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,0 godina (34,7 kod muškaraca i 39,2 kod žena). U naselju ima 421 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,02.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Privreda
Nekada je to bilo selo vinogradara, povrtlara, zanatlija, ribara i pomoraca. Danas više nema vinograda, sve je manje vrtova, malo je zanatlija, a ribarstvo je davno prestalo da bude osnovno zanimanje. Sada se domaćinstva najviše oslanjaju na turizam i ugostiteljstvo.
Inalcanzable
"Inalcanzable" (srpskohrvatski: "Nedohvatljivi") je pjesma koju je Carlos Lara napisao za Empezar Desde Cero, četvrti album meksičke pop-grupe RBD. Producirao ju je Pedro Damián, a predstavlja prvu singlicu s albuma. Predstavlja najuspješniji hit RBD-a u Latinskoj Americi. RBD je izdanje pjesme potvrdio na pres-konferenciji "RBD Day" 4.10. 2007. Pjesma je izdana radio-stanicama 8.10. 2007.
Cossoine, Sassari
Cossoine je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 900 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 542 m.
Katlenburg-Lindau
Katlenburg-Lindau je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 12 opštinskih središta okruga Northajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.404 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3155007.
Kosmos-1601
Kosmos-1601 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1601 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 27. septembra 1984. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Vorinostat
Vorinostat je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 264,320 Da.
Kosmos-1600
Kosmos-1600 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Crnići - Greda
Crnići - Greda je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Stolac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 658 stanovnika.
Kosmos-1600
Kosmos-1600 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 27. septembra 1984. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1600 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Rancho las Tablas, Ciudad Valles
Rancho las Tablas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Melkiti
Melkiti (prema sirijskom malko = car, kralj), kršćani istočnog obreda u Siriji, Palestini i Egiptu, koji su u borbama protiv monofizita u V. st. prihvatili odredbe Kalcedonskoga sabora (451.) i ostali vjerni carskoj Crkvi (“caristi”). Drže se legitimnim nasljednicima Antiohijske, Jeruzalemske i Aleksandrijske patrijaršije. U crkvenom pogledu to su patrijaršije koje obuhvaćaju područje Sirije, Libanona, Iraka, Palestine, Jordana i Egipta.
Hilderih
Hilderih je rođen oko 456. godine u braku Huneriha, sina vandalskog kralja Gejseriha, i Eudokije, ćerke zapadnorimskog cara Valentinijana III. Po Gejserihovom zakonu, kraljevska vlast se u Vandalskoj kraljevstvu nasleđivala po principu seniorijata tj najstariji član vladarske porodice je automatski nasleđivao tron. Kada je Trasamund umro 6. maja 523. godine, Hilderih, koji je već bio u poodmaklim godinama (imao je oko 65) je postao novi kralj.
Melkiti
Povijest
U starini se taj naziv koristio za sve kršćane na Bliskom Istoku koji su ostali vjerni Kalcedonskom saboru koji je održan 451. godine i pravovjerju, nasuprot “monofizitima”, tj. Sirijcima, Koptima i Armencima koji su bili protiv Kalcedonskog vjerovanja i osnovali vlastite Crkve i hijerarhije na tim područjima. U borbama između monofizitskih Crkava s jedne strane i carske Crkve i dvora s druge strane, monofiziti su te kršćane pogrdno nazvali “caristima” ili “imperijalistima” – na sirijskom i arapskom jeziku “melkitima”. Taj crkveni raskol je na Istoku imao, uz teološku, još i političku i etničku pozadinu. Melkiti su bili uglavnom gradsko stanovništvo grčke kulture i jezika, dok su monofiziti bili domaće ruralno stanovništvo sirio-aramejskog (u Siriji) ili koptskog jezika u Egiptu.