cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lacići
Zemljopisni položaj
Lacići se nalaze na 94 metara nadmorske visine u nizini istočnohrvatske ravnice. Selo se nalazi uz županijsku cestu ŽC4031 Koška D2 - Magadenovac D53. Susjedna naselja: zapadno Beničanci, sjeverno Šljivoševci, sjevernozapadno Magadenovac, sjeveroistočno Brezovica naselje u susjednoj općini Marijanci. Južno od naselja nalazi se šumski kompleks bogat naftno- plinskim bušotinama. Pripadajući poštanski broj je 31542 Magadenovac, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Lacići je 33,67 km.
Crkva
U selu se nalazi rimokatolička crkva Sv. Karla Boromejskog koja pripada katoličkoj župi Sv. Grgura Velikog Pape u Šljivoševcima i donjomiholjačkom dekanatu Đakovačko-osječke nadbiskupije. Crkveni god (proštenje) ili kirvaj slavi se 4. studenog.
Obrazovanje i školstvo
U selu se nalazi škola do četvrtog razreda koja radi u sklopu Osnovne škole Matija Gubec u Magadenovcu.
Opština Štip
Opština Štip je najveća i najvažnija od 13 opština Istočne oblasti u Republici Makedoniji. Sedište opštine je istoimeni grad Štip.
Lacići
Šport
Nogometni klub Viktorija Lacići natječe se u sklopu 3.ŽNL Liga NS D. Miholjac. Klub je osnovan 1934.
Opština Štip
Položaj
Opština Štip nalazi se u središnjem delu Makedonije. Sa drugih strana nalaze druge opštine Makedonije:
Lacići
Ostalo
U selu djeluje Dobrovoljno vatrogasno društvo Lacići, osnovano 1934.
Opština Štip
Prirodne odlike
Reljef: Opština Štip pripada oblasti ravnog i plodnog Ovčeg polja, koje na obodu opštine zatvaraju bregovi i brda Rodopskih planina, sa istoka Plačkovica, sa juga Serta.
Vode: Reka Bregalnica je najznačajniji vodotok u opštini, a značajna je i Kriva Lakavica, koja se sliva sa juga i utiče u reku Bregalnicu na području opštine.
Stanovništvo
Opština Štip imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 47.796 st., od čega u sedištu opštine 40.016 st. (81%). Opština je srednje gusto naseljena, ali je seosko područje retko naseljeno.
Nacionalni sastav po popisu iz 2002. g. bio je:
Naseljena mesta
U opštini postoji 44 naseljena mesta, jedno gradsko - Štip, a ostalih sa statusom sela:
2-Oksobutirat sintaza
2-Oksobutirat sintaza (, alfa-ketobutirat-feredoksinska oksidoreduktaza, 2-ketobutiratna sintaza, alfa-ketobutiratna sintaza, 2-oksobutirat-feredoksinska oksidoreduktaza, 2-oksobutanoat:feredoksin 2-oksidoreduktaza (KoA-propionilacija)) je enzim sa sistematskim imenom 2-oksobutanoat:feredoksin 2-oksidoreduktaza (KoA-propanoilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Petr Čech
Petr Čech (Plzeň, 20. svibnja 1982.) je umirovljeni češki nogometni golman i reprezentativac, koji je posljednje igrao za londonski Arsenal; uz to je bio i kapetan češke reprezentacije. Prije potpisivanja za Arsenal 2015. godine, Čech je igrao za FK Chmel Blšany, Spartu Prag, Rennes i Chelsea. Sa 118 nastupa Čech je, trenutno, surekorder po broju reprezentativnih nastupa s Karelom Poborským, a predstavljao je svoju reprezentaciju na Svjetskom prvenstvu 2006. te na Europskim prvenstvima 2004., 2008. i 2012. Na Euru 2004. je proglašen najboljim golmanom turnira, a istu nagradu dobio je i tokom tri sezone Lige prvaka. Danas ga se smatra jednim od najboljih i nacijenjenijih golmana svoje generacije.
Najviše uspjeha imao je u Chelseaju, za kojeg je potpisao 2004. godine te je tokom 11 sezona skupio 486 službenih nastupa, što ga je stavilo na šesto mjesto igrača s najviše nastupa za klub. S Chelseajem je bio četiri puta prvak Engleske te je isto toliko puta osvojio FA Kup, tri puta Liga kup te po jednom Europa ligu i Ligu prvaka.
Čech također drži i seriju golmanskih rekorda, među kojima je i onaj za najmanje utakmica potrebnih za 100 utakmica bez primljenog gola (clean sheet) u Premier ligi, postigavši to u 180 utakmica, te onaj za najviše utakmica bez primljenih golova u historiji engleske lige. Također drži i češki profesionalni rekord u trajanju od 903 minute bez primljenog gola. Drži još nekoliko rekorda u Češkoj te je trostruki dobitnik zlatne rukavice za golmana s najviše utakmica bez primljenog gola u engleskoj ligi.
Glušac
Glušac su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Milići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 87 stanovnika.
Istorija
Glušac se do 1991. nalazio u sastavu opštine Vlasenica.
Noretisteron
Noretisteron je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 298,419 Da.
Riedbach
Ridbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hasberge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.710 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9674153.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hasberge Ridbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hasberge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 285 metara. Površina opštine iznosi 31,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.710 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Xue Tao
thumb|right|250px|Statua Xue Tao u parku Wang Jianglou, [[Chengdu, Kina]] thumb|right|200px|Zdenac Xuetao u parku Wang Jianglou, Chengdu
Bila je kćer nižeg činovnika iz prijestolnice Chang'an koji je upućen na službu u Chengdu. Tamo je ostala živjeti s majkom nakon očeve smrti; historičari pretpostavljaju da je razlog za to bilo siromaštvo, odnosno nedostatak sredstava za put kući. Tamo se registirala u cehu lokalnih kurtizana i zabavljačica, te se istakla duhovitošću i dosjetljivošću. Zapazio ju je lokalni guverner Yuan Zhen sa kojim se zbližila, i sa kojim je izmjenjivala pjesme. Kasnije je bila bliska s pjesnikom Du Fuom.
Sačuvano je preko 100 njenih pjesama.
Po njoj je nazvan Hsueh T'ao, jedan od krater na Veneri.
Uroguanilin
Uroguanilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 61 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 1600,814 Da.
Barbiano
Barbiano ima više značenja:
The Quick and the Dead
The Quick and the Dead je engleska fraza koja doslovno znači Brzi i mrtvi, ali u svom originalnom značenju se može prevesti kao "živi i mrtvi", a potiče od arhaičnog prijevoda Prve Petrove poslanice u anglikanskom molitveniku Book of Common Prayer iz 1549. Svoje pravilno značenje je kasnije dobila u žanru vesterna u kontekstu motiva revolveraških dvoboja u kojima preživljavaju oni koji su "brzi" na obaraču.
Korištena je kao naslov sljedećih djela
Arzarello III, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Mancha de Uje, Lázaro Cárdenas
Mancha de Uje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
Ledina
Ledina je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Sant'Antonio, Trento
Sant'Antonio je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Ledina
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Preseka. Naselje se proteže na površini od 5,98 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u naselju Ledina žive 204 stanovnika i to u 58 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 34,11 st./km².
Casola Canina, Bologna
Casola Canina je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Tierra Blanca, San Juan Mixtepec -Dto. 08 -
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Mixtepec -Dto. 08 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2046 m.
Arroyo el Guate, Ometepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Peña Blanca, Frontera Comalapa
Peña Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
3932 Edshay
3932 Edshay je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 12,27 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,993 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,135 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,167, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 14,575 stepeni, a orbitalni period iznosi 1499,855 dana (4,106 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 12,00 a geometrijski albedo 0,185.
Asteroid je otkriven 27. septembra 1984. godine.
Velika pljačka vlaka 1963.
Velika pljačka vlaka se dogodila 8. augusta 1963. u Engleskoj kada je banda od 15 profesionalnih kriminalaca na čelu sa Bruce Reynoldsom u ranim jutarnjim satima zaustavila vlak britanske Kraljevske pošte i iz njega koristeći prijetnje i fizičku silu otuđila 2,6 miliona funti. Pljačka je zbog dobrog planiranja, preciznog izvođenja, drskosti, spektakularnosti, ali i količine opljačkanog novca (koji bi danas imao protuvrijednost od 49 miliona funti) izazvala senzaciju ne samo u britanskoj, nego i u svjetskoj javnosti, te je proglašena "zločinom vijeka". Iako najveći dio opljačkanog novca nije nikada pronađen, vlasti su relativno brzo ušli u trag počiniteljima, čiji je najveći dio pohapšen i osuđen na dugogodišnje kazne; dio se, međutim, uspio skloniti u inozemstvo odakle je, poput Ronalda Biggsa u Brazilu dugo vremena izbjegavao izručenje britanskim vlastima. Velika pljačka vlaka je postala predmetom brojnih referenci u britanskoj popularnoj kulturi.
La Y Griega, Macuspana
La Y Griega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Macuspana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Rochester, Kentucky
Ročester je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 152, što je 34 (-18,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gruzijski kontingent za Kosovo
mini|desno|200px|KFOR
Gruzijski kontingent za Kosovo (gruzijski: ქართული სამხედრო კონტინგენტი კოსოვოში) je vojni kontigent gruzijske vojske koji je bio raspoređen na Kosovu od 1999. do 2008. u okviru NATO-ovih međunarodnih mirovnih snaga (KFOR). To je bilo prvo sudjelovanje Gruzije u nekoj međunarodnoj mirovnoj misiji.
Prvi gruzijski vojnici, njih 34, na Kosovo su došli 1999. i bili su stacionirani u gradiću Mamuša, sjeverno od Prizrena. Godine 2003. 150 Gruzijaca bilo je smješteno u Prizrenu pod njemačkom komandom. U aprilu 2008. Gruzija povlači svojih 180 vojnika s Kosova. Kao razlog povlačenja gruzijski dužnosnici naveli su odlazak vojnika u Afganistan.
Chthonic
Chthonic (ponekad pisano kao ChthoniC ili ChThoniC) je melodični black metal sastav iz Taipeia sa Tajvana.
Teme njihovih pjesama su tajvanska mitologija i povijest, te koriste elemente tradiconalne tajvanske glazbe i instrumente kao što je erhu. Članovi sastava također su politički aktivisti koji zagovaraju nevisnost Tajvana te pravo na samoodređenje Tibetanaca i Ujgura, a pjevač i osnivač grupe Freddy Lim je predsjednik tajvanskog ogranka Amnesty Internationala.
O grupi
Grupu je 1995. godine osnovao Freddy Lim, te nakon mnogo promjena postave, prvi studijski album Where the Ancestors' Souls Gathered objavljuju 1999. Iduće godine objavljuju 9th Empyrean, a 2002. Relentless Recurrence, baziran na tajvanskoj priči o duhovima "Lin-tou Jie." To je ujedno i njihov prvi album koji je kompletno snimljen na tajvanskom jeziku, prethodni su bili takođern na klasičnom kineskom i mandarinskom. Iste godine, nastupaju na koncertima u SAD-u, Japanu i Hong Kongu, te kao pratnja švedskom black metal sastavu Dark Funeral.
Od četvrtog album Seediq Bale iz 2005. snimaju i verzije na engleskom jeziku. Godine 2007. organizirali su međunarodni glazbeni festival u spomen na 60. godšnjicu 228 incidenta, kada je u antivladinim pobunama ubijeno od 10.000 do 30.000 ljudi. Taj događaj glavna je tema i njihovog idućeg albuma Mirror of Retribution objavljenog 2009. Šesti studijski album Takasago Army objavljuju 2011. te organiziraju koncert u hramu Sing Ling, povijesnom lokalitetu koji se spominje u njihova zadnja tri albuma, na kojem je kao gost nastupio i Randy Blythe iz grupe Lamb of God. Svoj zasada posljednji album Bu-Tik objavili su 2013. godine.
Na nastupima su poput mnogih black metal sastava koristili corpsepaint, ispočetka inspiriran skandinavskim sastavima, no kasnije se temeljio na likovima iz tajvanske tradicionalne mitologije. Osim tradicionalne tajvanske mitologije i legendi, česta tema njihovih pjesama su borba za tajvansku nezavisnost, zbog čega im je zabranjeno nastupanje u Kini, osim u nekadašnjim kolonijama Hong Kongu i Macau. Također, kontroverze izaziva i spaljivanje zastave Kuomintanga, koje su prvi put izveli u videospotu za pjesmu "Forty-Nine Theurgy Chains" iz 2009. Kasnije su obožavateljima kao službeni poklon ponudili paket koji je sadržavao navedenu zastavu i kutiju šibica.
Pjevač sastava, Freddy Lim je 2015. osnovao vlastitu političku stranku, čiji je glavni cilj postizanje veće neoviosnosti Tajvana od Kine te je iduće godine izabran u tajvanski parlament.
Barbieri
Barbieri ima više značenja:
3934 Tove
3934 Tove je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,595 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,1.
Gruzijska kuhinja
Gruzijska kuhinja odnosi se na stilove kuhanja i jela koja su nastala u državi Gruziji i koja istorijski pripremaju gruzijski ljudi širom sveta. Gruzijska kuhinja je jedinstvena za celu državu, ali takođe nosi neke uticaje iz drugih evropskih i obližnjih bliskoistočnih kulinarskih tradicija. Svaka istorijska pokrajina u Gruziji ima svoju posebnu kulinarsku tradiciju, sa varijacijama kao što su megrelijska, kahetska i imeretska kuhinja. Jaka mesnim jelima, gruzijska kuhinja takođe nudi razna vegetarijanska jela.
Gruzijska kuhinja je rezultat bogatog međuodnosa kulinarskih ideja provedenih uz trgovačke putove pođednako od strane trgovaca i putnika. Važnost i hrane i pića za gruzijsku kulturu najbolje se može opaziti tokom blagdana koji se zove supra, kada se priprema veliki asortiman jela, popraćen velikim količinama vina, a a zna da traje satima. U gruzijskim gozbama, uloga tamade (onaj koji rukovodi zdravicama) je važna i poštuje se njen položaj.
Gruzijski restorani su bili rašireni u Rusiji tokom 20. veka, zahvaljujući činjenici da je Josif Visarionovič Staljin i sam bio etnički Gruzin, te da je posebno voleo domaću hranu i piće. U Rusiji, svi veći gradovi imaju mnogo gruzijskih restorana i ruski restorani često imaju gruzijske prehrambene proizvode na svom jelovniku.
U zemljama bivšeg Sovjetskog Saveza, gruzijska hrana je takođe popularna zbog naseljavanja Gruzijaca u druge sovjetske republike.
Hlebovi
Tradicionalni gruzijski hlebovi su različiti, a uključuju Tonis puri, Hačapuri (hleb sa sirom), Šoti puri i Mčadi. Tradicionalno se peku u velikim, okruglim, dobro oblikovanim pećima zvanim T'one.
Sosovi i začini
Sosovi i začini uobičajeni za Gruzijsku kuhinju uključuju:
Pića
Alkoholna pića iz Gruzije su čača (brendi) i vina (posebno gruzijska vina). Neki od najpoznatijih gruzijskih vina su Pirosmani, Alazani, Ahašeni, Saperavi i Kindžmarauli. Vinska kultura u Gruziji ide unazad više od hiljadu godina, a mnoga gruzijska vina napravljena su od tradicionalnih gruzijskih sorti grožđa koja su malo poznata na Zapadu, kao što su Saperavi i Rkatsiteli. Gruzijsko vino je dobro poznato u celoj istočnoj Evropi, a značajno je za nacionalni izvoz, a izvozi se više od 10 miliona flaša vina godišnje. Gruzija je takođe dom mnogih pivskih brendova, uključujući Natakhtari, Kazbegi, Argo, Kasri, i Kava.
Mikocerosat sintaza
Mikocerosat sintaza (, sintaza mikocerozinske kiseline) je enzim sa sistematskim imenom acil-KoA:metilmalonil-KoA C-aciltransferaza (dekarboksilacija, oksoacil- i enoil-redukcija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim produžava KoA estre masnih kiseline od C6 do C20 inkorporacijom metilmalonilnih ostataka, čime se formiraju multimetil-razgranate masna-acil-KoA kao što je 2,4,6,8-tetrametil-oktanoil-KoA.
Emil Racoviță, Dănești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1094 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Mancini, Avellino
Mancini je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
Barche
Barche ima više značenja:
Kent Narrows, Maryland
Kent Narous je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 567, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ataulf
thumb|150px|Ataulf. Skulptura u Madridu na trgu Plaza del Orijente ispred Kraljevskog dvora
Hačapuri
Jelo je popularno u Gruziji i unutar država bivšeg Sovjetskog Saveza. U gruzijskim regionima postoje različite varijante, koje se pripremaju od tipičnih regionalnih sastojaka, npr. ačaruli hačapuri u obliku brodića sa dodatkom jaja, imeruli hačapuri, koji je okruglog oblika, i dr.
Ataulf
Ataulf (što znači „plemeniti vuk“), bio je vizigotski kralj između 410. i 415. godine. Sin Atanarika iz Balti dinastije, bio je proglašen kraljem na germanski način, na grobu svog prethodnika, Alarika I koji je nenadano umro od groznice u Kalabriji.
Hačapuri
Hleb se priprema od kvasenog testa. Nakon što se testo digne, ono se razvalja i puni dodacima kao što su: sir, jaja, kajmak, beli luk i prema različitim varijantama drugi dodaci. Filovano testo zatim se peče u natkrivenoj vreloj tavi i premaže maslacem.
Ataulf
Postavši vizigotski kralj, prvo što je uradio Ataulf bilo je da zaustavi gotsku ekspanziju u Italiji koju je započeo Alarik.
Hačapuri
Hačapuri se prodaje u manjim trgovinama, bistroima i restoranima brze hrane.
Ataulf
U međuvremenu, uzurpator Konstantin III je odvojio Galiju od Rimskog carstva. Flavije Konstancije, Honorijev magister militum zajedno sa Ulfilinim Gotima, ugušio je pobunu opsadom Arla.
Godine 412. Ataulf sa Vizigotima je napustio Italiju i preselio se u Galiju. Sa sobom je vodio Galu Placidiju, Honorijevu polusestru, koju je Alarik zarobio 410. godine prilikom poslednjeg napada na Rim.
U Galiji, Ataulf je otpočeo pregovore sa novim uzurpatorom, Jovinom. Ali kad je Jovin dao prednost Saru, Ataulfovom krvnom neprijatelju među gotskim plemstvom, Ataulf je prekinuo pregovore i ubio Sara. Jovin je onda imenovao svog brata Sebastijana za avgusta. Ovo je još više uvredilo Ataulfa, tako da je sklopio savez sa Honorijem i pošao protiv Jovina. Kada je Jovin bio pobeđen u bici, pobegao je glavom bez obzira, a Sebastijan je zarobljen i predat Honorijevom pretorijanskom prefektu Postumu Dardaniju na pogubljenje. Nakon toga, Ataulf je uhvatio Jovina u Valensu 413. i poslago ga u Narbon gde ga je Dardanije pogubio.
Nakon ovoga, odnosi između Ataulfa i Honorija su se bili dovoljno poboljšali da bi Ataulf mogao da ih utvrdi ženidbom sa Galom Placidijom u Narbonu početkom 414. godine. Venčanje je održano prema rimskim običajima.
Vizigotsko kraljevstvo nije bilo potpuno utvrđeno dok Ataulf nije osvojio Narbon i Tuluz 413. godine. Međutim, iako je Ataulf bio arijanski hrišćanin, njegovi odnosi sa Rimom i rimskom kulturom su bili veoma bliski. Prema Ataulfovom savremeniku, Orosiju, hrišćanskom teologu i istoričaru i učeniku sv. Avgustina, Ataulf je shvatio da „država bez zakona nije država“, te iako je na početku hteo da uništi Rimsko carstvo, sada je promenio mišljenje te je počeo da preuzima tekovine rimske civilizacije i da ih primenjuje na svoju državu u cilju da je ojača.
Honorijev magister militum, Flavije Konstancije je međutim pokvario odnose između Ataulfa i Honorija i uspeo je da izdejstvuje blokadu mediteranskih galskih luka. Kao odgovor, Ataulf je proglasio Priska Atala za avgusta u Bordou 414. godine. Ali Konstancijeva pomorska blokada je bila uspešna te se 415. godine Ataulf povukao sa svojim ljudima u severnu Hispaniju. Atal je pokušao da pobegne, ali ga je uhvatio Konstancije i poslao u izgnanstvo gde je bivši uzurpator kasnije preminuo.
U Hispaniji, Ataulf je nepromišljeno primio u službu bivše Sarove pristalice, koji su tajno želeli da se osvete za smrt njihovog vođe. Ataulfa su ubili u kraljevskoj palati u Barseloni dok se kupao.
Izvori
Glavni izvori o Ataulfovom životu su Pavle Orosije, hronike galskog biskupa Hidacija i Prospera Akvitanskog, učenika sv. Avgustina.
Informacioni sistem
mini|Odnos informacionih sistema prema informacionoj tehnologiji, računarskoj nauci, informatičkoj nauci i poslovanju. Informacioni sistem (IS) je integrisani skup komponenti za sakupljanje, snimanje, čuvanje, obradu i prenošenje informacija. Poslovna preduzeća, druge vrste organizacija i pojedinci u savremenom društvu, zavise od informacionih sistema za upravljanje svojim operacijama i djelovanjima, održavanje kompetitivnosti na tržištu, ponudu različitih usluga i unaprijeđivanje ličnih sposobnosti i kapaciteta. Za primjer, moderne korporacije zavise od računarskih informacionih sistema da bi obrađivale svoje finansijske račune i poslovne transakcije, i upravljale ljudskim resursima; općinske uprave zavise od informacionih sistema za ponudu osnovnih usluga svojim građanima; pojedinci koriste informacione sisteme da bi unaprijeđivali svoja znanja, za kupovinu, upravljanje bankovnim računima i transakcijama, kao i za različite finansijske operacije.
Izumom i dostupnošću novih informacionih tehnologija (IT), javljaju se nove mogućnosti. Pošto su informacioni sistemi omogućili različite ljudske aktivnosti, samim tim su izvršili uticaj na društvo. Ubrzali su obavljanje svakodnevnih aktivnosti, uticali na strukturu organizacija, izmjenili načine ponude i potražnje proizvoda na tržištu, kao i načine i shvatanje rada. Informacije i saznanje, danas čine vitalni ekonomski resurs.
Komponente informacionih sistema
Osnovne komponente informacionih sistema su hardver i softver računara, baze podataka, telekomunikacioni sistemi i tehnologije, ljudski resursi i procedure, odnosno metodologije procesovanja i prenošenja informacija.
Hardver
Danas, čak i najmanja firma, posjeduje ili iznajmljuje računare. Obično se radi o personalnim računarima (PC). Veće organizacije koriste više računarskih sistema, počev od moćnih radnih stanica, miniračunara pa do efikasno umreženih personalnih računara. Ujedno sa perifernim uređajima, kao što su ulazni i izlazni uređaji (monitori i štampači, naprimjer), i telekomunikacije, čine hardver informacionih sistema. U novije vrijeme, cjene hardvera ubrzano opadaju, ali brzina obrade i kapacitet uređaja za čuvanje podataka, se konstantno uvećava.
Softver
Softver se obično dijeli na dvije šire shvaćene klase: sistemski ili operativni softver i softver aplikacije. Osnovni sistemski softver se prepoznaje pod imenom operativni sistem. Operativni sistem upravlja hardverom, datotekama i drugim resursima sistema, osiguravajući sistematsko, konzistentno obavljanje zadataka i kontrolu računara, najčešće preko grafičkog korisničkog sučelja. Softverske aplikacije su programi dizajnirani za obavljanje specijalizovanih zadataka od kojih se mnogi nude na tržištu kao paketi pripremljeni za korišćenje odmah poslije instaliranja.
Baze podataka
Mnogi informacioni sistemi su primarno upravljači bazama podataka. Baza podataka je kolekcija međusobno povezanih podataka, organizovanih na najpogodniji način za korišćenje, ili vađenje podataka po zadatim kriterijumima. Tipičan primjer baza podataka u jednom preduzeću su podaci o radnicima i katalozi proizvoda. Naročitu vrijednost posjeduju baze o kupcima, koje se koriste za dizajn i marketing novih proizvoda. Bilo ko je ikada kupio nešto sa kreditnom karticom, direktno u prodavnici, preko elektronske pošte, ili na Internetu, postaje dio neke od mnogobrojnih baza o kupcima.
Telekomunikacije
Telekomunikacije se koriste za povezivanje, ili umrežavanje računarskih sistema, kao i za prenošenje informacija. Moguće je podesiti više različitih računarskih konfiguracija, zavisno od potreba svake organizacije. Lokalne mreže (LAN) povezuju računare određenog mjesta, kao što su poslovne zgrade ili akademski kampus. Mreže širokog opsega (WAN) povezuju računare koji se nalaze na različitim mjestima i često iz različitih organizacija. Internet je mreža mreža koja povezuje milione računara sa svakog kontinenta. Preko umrežavanja, korisnici personalnih računara dobijaju pristup različitim resursima informacija, velikim bazama podataka i ljudskim resursima, mogućnost obavljanja istih poslova u saradnji sa kolegama, kao i kontakt sa ljudima koji dijele ista profesionalna i privatna interesovanja.
Ljudski resursi i procedure
Kvalifikovani stručnjaci su vitalna komponenta svakog informacionog sistema. Tehničko osoblje se sastoji od razvojnih i menadžera operacija, analista i dizajnera sistema, programera softvera i administratora sistema. Kao dodatak, radnici u jednoj organizaciji moraju biti osposobljeni za korišćenje kapaciteta informacionog sistema. Stotine miliona ljudi iz cijelog svijeta svjesno ili nesvjesno uče da koriste informacione sisteme koristeći Internet. Procedure za korišćenje, upravljanje i održavanje informacionih sistema su dio njihove dokumentacije. Naprimjer, neophodno je definisati procedure za pokretanje programa za naredbu isplati dohodaka, uključujući procedre za trenutak pokretanja, ko ima neophodnu dozvolu da ga pokrene i ko će imati pristup izlaznim informacijama.
Vrste informacionih sistema
Informacioni sistemi nude operacionu podršku, implementiranje saznanja i podršku menadžmentu u raznim organizacijama i preduzećima.
Operaciona podrška
Na operacionom nivou nalaze se sistemi za procesovanje transakcija preko kojih se proizvodi dizajniraju, prave marketinške strategije, kontroliše proces proizvodnje i šalje gotov proizvod na tržište. Ti sistemi akumuliraju informacije u baze koje su osnova sistema višeg nivoa. U današnjim naprednim organizacijama i preduzećima, informacioni sistemi koji podržavaju više funkcionalnih jedinica (marketing, finansije, proizvodnju i ljudske resurse), integrisani su u tzv. sisteme za planiranje i upravljanje resursima preduzeća (eng. Enterprise resource planning - ERP). Sistemi za planiranje i upravljanje resursima preduzeća podržavaju kompletnu sekvencu aktivnosti preko kojih preduzeće može dodati vrijednost na svoja dobra i usluge. Naprimjer, pojedinac ili preduzeće, mogu poslati personalizovanu narudžbu preko veba koja će automatski pokrenuti proizvodnju u skladu sa specifikacijama poručioca preko sistema koji se zove sistem za masovnu personalizaciju proizvoda i usluga. Narudžba se šalje u magacine preduzeća, u slučaju potrebe i dobavljačima materijala neophodnih za proizvodnju. Na kraju, ažuriraju se računi i započinje novčana transakcija u skladu sa vrijednošću proizvoda. Mnogi sistemi za procesovanje transakcija podržavaju elektronsko poslovanje preko Interneta. Između ostalih, to su onlajn sistemi za kupovinu, onlajn banka i sistemi koji osiguravaju sigurne transakcije. Drugi sistemi nude informacije, usluge obrazovanja i razonodu po zahtjevu.
Sistemi za profesionalnu podršku
Sistemi za profesionalnu podršku omogućavaju obavljanje poslova specifičnih za određenu profesiju. Naprimjer, mašinski inženjeri koriste CAD softver zajedno sa sistemima za prividnu stvarnost (virtuelnu realnost), za projektovanje i testiranje novih modela različitih mašinskih dijelova, sistema za zaštitu putnika u vozilu, itd., prije pravljenja prototipa. Kasnije koriste CAE za dizajn i analizu realnih testova. Biohemičari koriste specijalni softver za trodimenzionalno modeliranje i predstavljanje molekularnih struktura i analiziraju moguće efekte novih lijekova, prije njihovog kliničkog testiranja. U bankama se koristi finansijski softver za izračunavanje dobiti i analizu potencijalnih rizika različitih finasijskih ulaganja i strategija. Danas, specijalizovani profesionalni sistemi za podršku, prisutni su u skoro svim profesijama.
Kancelarijski informacioni sistemi
Glavni zadatak kancelarijskih informacionih sistema je olakšavanje komunikacije i saradnje svim članovima jedne organizacije, ali i sa članovima drugih organizacija. Arhiviranje dokumenata i pošte u elektronskom formatu, olakšava organizacijama njihovu klasifikaciju, indeksiranje i čuvanje, kao i brz i efikasan pristup po potrebi.
Sistemi za upravljanje znanjem
Sistemi za upravljanje znanjem se sastoje od metoda sakupljanja znanja, odnosno njegovog organizovanja u cjelinu, kao i procedura i metodologija korišćenja akumuliranog znanja u organizacijama. Ova vrsta znanja se obično sastoji od pisane dokumentacije i slika koje sadrže patenti, metoda dizajna, zbira efikasnih poslovnih strategija, različitih studija i analiza kompetencije i sličnih resursa. Baza znanja jedne organizacije nije eksplicitnog karaktera, tako da ti sistemi pomažu korisnicima da stignu do onih članova organizacije čiji stručni profil najbolje odgovara njihovom upitu. Pristup znanju jedne organizacije se obično realizuje preko lokalne mreže (Intranet, ili mreže zatvorenog tipa), koje su snadbjevene specijalizovanim softverom za pretragu.
Sistemi za podršku menadžmentu
Postoji široka kategorija informacionih sistema koji su dizajnirani za podršku menadžmenta u jednoj organizaciji. Ti sistemi se baziraju na podacima sistema koji procesuju transakcije organizacije, podacima koji dolaze izvan organizacije i podacima koji stižu od poslovnih partnera, provajdera i klijenata. Informacioni sistemi generalno podržavaju sve nivoe menadžmenta, počev od onih zaduženih za planiranje i nadgledanje budžeta i troškova malih radnih grupa na kratke staze, pa do onih za planiranje i nadgledanje budžeta i troškova planova i strategija na duže staze, koji se obično tiču cijele organizacije. Menadžment sistemi za kreiranje izvještaja nude detaljne i obilne informacije u obliku izvještaja, predstavljenih i organizovanih na najpogodniji način, za svaku oblast odgovornosti menadžera. Generalno ti izvještaji su fokusirani na prošla i sadašnja događanja u organizaciji. Radi prevencije zatrpavanja informacijama, izvještaji se automatski šalju samo u izuzetnim slučajevima, ili na specifičan zahtjev menadžera.
Leskovec
Leskovec (mađarski Kismagyaród) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Štrigova, Međimurska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 112 stanovnika te 48 obiteljskih kućanstava.
Soljani
Soljani se nalaze na jugu Vukovarsko-srijemske županije, u opštini Vrbanja, te sa okolnim selima spada u područje Cvelferije. Najbliža veća mjesta su Županja koja se nalazi sjeverozapadno od Soljana i udaljena je 28 km, te Brčko u BiH koje se nalazi zapadno od Soljana i udaljeno je 18 km.
Selo se nalazi u istočnom dijelu županjske Posavine, a leži na ravnom tlu, nadmorske visine 86-88 m. Tereni prema rijeci Studvi, graničnom rijekom sa Srijemom još su niži.
Soljani su cestovno povezani sa još tri cvelferska sela: sa Vrbanjom prema sjeveru (dalje prema Županji), Drenovcima prema zapadu (cesta prema Brčkom) i Strošincima prema jugoistoku (cesta za Jamenu i Srijemsku Mitrovicu).
Geografski položaj: Satelitska snimka
Stanovništvo
Kretanje broja stanovnika Soljanima unazad 40 godina kontinuirano opada broj stanovnika. Prema popisu iz 2001. godine Soljani imaju sljedeću strukturu stanovništva:
Prema spolu
Broj stanovnika u odnosu na posljednji popis 1991. godine opao je za više od 200 kada je selo brojalo 1779 stanovnika. Broj kućanstava u selu je 478, što je 3,25 članova po kućanstvu. Od toga je najviše kućanstava s jednim (102 kućanstva) i s dva (119 kućanstava) stanovnika. Stanovništvo u selu je staro, mladi odlaze živjeti u druga mjesta, tako da se očekuje da će broj stanovnika i dalje da se smanjuje.
Istorija
thumb|thumb|250px|Soljani U vrijeme Rimskog Carstva na ovim prostorima pružala se glavna rimska cesta koja je vodila prema Sirmiumu. U istorijskim mapama na ovom području ucrtano je mjesto Saldis, a to je bila postaja preko koje se dopremala so iz Tuzle (u starijim hrvatskim izvorima: "Soli").
Prvi put se naziv Soljani (Sauly, Sali possesio 1329.) pominje u papinskim kolonalnim spisima. Interesantno je da se u različitim vremenima od Rimljana, preko srednjeg vijeka pa sve do danas na području ovog sela javlja uvijek ime koje potječe od riječi so: saldis-sauly-sali-zafalava (mađarski).
U srednjem vijeku na području Soljana se uvijek pominje nekoliko posjeda gotovo uvijek i naseobina. Medu njima svakako je najvažniji "Zeuzdenreue possesio" 1364. ("Zvjezdani grad"), čiji ostaci temelja postoje i danas s opkopima uz rijeku Studvu. Pominje se da je postojalo čak 10 manjih naseobina uz rijeku Studvu koji su pripadali Morovićima, velikaškoj familiji koja je izumrla u 15. vijeku.
Nakon ustroja Brodske pukovnije (regimente), Soljani pripadaju 12. satniji (kompaniji) pomenute regimente kojoj je sjedište bilo u Drenovcima. Od tog vremena ovo područje se naziva Cvelferijom, a naziv je dobila po njemačkoj riječi za dvanaest - zwölf (izg. cvelf).
Prvi popisi stanovništva na ovom području vođeni su 1754. godine, a vodila ga je morovićka župa kojoj su tada Soljani i okolna sela pripadali. Prema tom popisu, Soljani imaju 46 bračnih parova i 175 vjernika za pričest (ne broje se djeca koja nisu primila svetu pričest). To je bio katolički popis. Prvi cjeloviti podaci o stanovništvu čuvaju se u Pečuhu u biskupskom arhivu, a govore da su Soljani 1767. godine imali 35 domova, 344 osobe, 67 bračnih parova, 252 osobe koje primaju Sv.pričest, te 111 krizmanih. Tada su popisana i imena i prezimena stanovnika.
Nagli razvoj Soljana počeo je u prvoj polovini 18. vijeka i trajao je do 1. svjetskog rata. U tom su se razdoblju počeli graditi stanovi (salaši).
Stanovi su po veličini i uređenosti označavali snagu i bogatstvo zajednice. Do prvog svjetskog rata Soljani su imali oko 85 stanova. Najbolji stanovi u selu tada su bili "Galović stanovi". Izgradnjom stanova razvijalo se pčelarstvo, stočarstvo i voćarstvo. Od voća su se najviše sadile šljive. U tom razdoblju u selo dolaze "drotari" i "pendžeraši". Drotari su migrirali iz Slovačke za boljom zaradom. "Pendžeraši" (od turske riječi "pendžer" što znači prozor) dolaze takođe iz Slovačke, iz Trenčina i Trnave, a oni su stavljali stakla na prozore i zbog toga dobili takvo ime. Ti Slovaci su bili katoličke vjeroispovjesti. Jedan dio Slovaka došao je i iz Vojvodine, takozvanom sekundarnom migracijom, krajem 18., početkom 19. stoljeća, a oni su bili evangelici. Slovaci katolici brže su se asimilirali među hrvatskim stanovništvom, jer im Katolička crkva nije smatrala potrebnim da im osigura obrede na slovačkom jeziku, a i oni to sami nisu tražili. Slovaci evangelici su i nakon doseljavanja u Soljane održavali kontakte sa slovačkom evangeličkom zajednicom u Vojvodini, imali su svoje svećenike i službe na slovačkom jeziku pa su duže vremena odolijevali asimilaciji. Potomci ovih skupina ljudi i danas žive u Soljanima, o čemu svjedoče i njihova prezimena.
Prvi svjetski rat nije se vodio na ovom području iako su ljudi bili vojni obveznici na drugim područjima. Mnogi su izbjegavali vojnu obvezu i skrivali se po šumama gdje su živjeli u kolibama sa svinjama. Sirotinja iz sela išla je u rat za komad zemlje. Mnogi su tako i poginuli. Prema prijeratnom popisu iz 1910. Soljani su imali 1693 stanovnika. Prvi svjetski rat uništio je soljansko gospodarstvo jer su mnogi radno sposobni ljudi morali na bojište. Po popisu nakon rata, 1931. godine, Soljani su imali 1932 stanovnika.
Nakon Prvog svjetskog rata u Soljane je tadašnji župnik Ivan Barbić doveo tridesetak muške djece iz Hercegovine u dobi od 10 do 13 godina. U Hercegovini je u to vrijeme vladala glad, pa su djeca dovedena u Soljane i raspodjeljena po domaćinstvima kako bi pomagali u svakodnevnim poslovima. Kasnije su se u Soljane doselile i čitave obitelji, pa tako danas ti ljudi i njihovi potomci čine polovicu stanovništva sela.
Drugi svjetski rat donio je velika stradanja. Poginulo je pedeset mladih ljudi izmedu 15 i 30 godina.
Kraj 20. vijeka opet je donio rat u državi, ali Soljani su opet pošteđeni ratnih razaranja. No, ipak je šest stanovnika sela izgubilo život od neprijateljskog oružja. Nakon Domovinskog rata u selu su asfaltirani preostali seoski putevi i u sve ulice provedena javna rasvjeta. Taj spori gospodarski napredak rezultira daljnjim iseljavanjem mlađeg stanovništva.
Tlo
U strukturi zemljišnih površina na području gdje su smješteni Soljani prevladavaju oranice i šume. Dominiraju hidromorfna tla sa specifičnim vodnim režimom koji je uvjetovan režimom vodotoka, podzemnih voda i površinskih poplavnih voda. Po uporabnoj vrijednosti zemljišta na soljanskom području zastupljena su ograničeno obradiva tla (sirozem na praporu i pseudoglej na zaravni) i tla privremeno nepogodna za obradu (halomorfna i aluvijalna tla, ritska crvenica i močvarno glejna tla).
Klima
Ovo je područje umjereno-kontinentalne klime. ljeta su sunčana i vruća, a zime su hladne i sa snijegom. Padalina ima najviše sredinom ljeta (225 mm ili 28,1%) i u proljeće (220 mm ili 27,5%), a prosječna godišnja količina padalina je 800 mm. Srednji broj dana sa snijegom na tlu je 32,6 dana, najviše u februaru (11,2 dana) i januaru (10,5 dana). Pojava tuče je koncentrirana na razdoblje od maja do jula u prosjeku 1 do 2 dana. Prosječna godišnja temperatura je 10,4 °C (ljeti 19,7 °C, zimi 0,9 °C). Ekstremne temperaturne vrijednosti kreću se u rasponu od -28,8 °C (izmjereno u februaru) do 39 °C (izmjereno u augustu).
Obrazovanje
thumb|thumb|250px|OŠ "Josip Kozarac" Početke školstva mjesto bilježi i prije osnivanja mjesne škole. Škola u Soljanima utemeljena je davne 1830. godine kao pučka učionica sa jednim učiteljem. Prvi učitelj se zvao Ivan Špoljar i bio je iz Soljana. Najprije je to bila drvena školska zgrada, a kasnije je na istom mjestu izgrađena od tvrdog materijala (1852.), koju su učenici pohađali sve do 1894. godine. Školu je u početku pohađalo 50-ak djece. 1894. godine je ponovo izgrađena nova školska zgrada i to na novoj lokaciji koja je imala dvije učionice i stan za učitelja. Ta zgrada je bila u upotrebi gotovo cijeli vijek sve dok nije izgrađena sadašnja zgrada u koju su učenici uselili 1988. godine. Broj učenika koji su pohađali školu postepeno se povećavao tako da je početkom 20. vijekaa školu pohađalo oko 290 učenika. Škola tada prerasta u četverorazrednu. 1912. godine u selu je počela s radom i slovačka škola, a 1932. Soljani imaju jedno slovačko odjeljenje s 35 učenika, koje je poučavao jedan učitelj, a imali su i slovačku čitaonicu.
Školske godine 1941/42. u školu je upisan 291 učenik. Pedesetih godina škola prelazi iz četverogodišnje u osmogodišnju osnovnu školu. Broj djece raste, tako da je godine 1971/72. bilo 506 učenika. Nastava se organizira u lošim prostornim uvjetima i u tri smjene zbog pomanjkanja prostora. I broj učitelja se povećava tako da 1971/72. godine u nastavi radi 20 djelatnika. Tijekom osamdesetih i početkom devedesetih broj učenika opada na 197. Prelaskom u novu školsku zgradu uvjeti rada se naglo poboljšavaju. Nastava se izvodi u poluspecijaliziranim učionicama. Osim redovne nastave u školi, učenici dio vremena provode u radu u izvannastavnim aktivnostima gdje postižu i zapažene rezultate. Nakon osnutka Matce slovačke u Soljanima, nastoji se obnoviti nastava na slovačkom jeziku, ali je zbog nedostatka učitelja i nezainteresiranosti djece nastava prekinuta do 2003. godine, kada se uvodi predmet njegovanje slovačkog jezika i kulture za sve razrede.
Vjerski život
Osim te katoličke crkve u Soljanima postoji i evangelička crkva čiji su članovi pripadnici slovačke nacionalne manjine. Svoj prvi molitveni dom imali su sagrađen već 1911. godine. Crkvu su izgradili godinu kasnije, a crkva koja se nalazi na današnjem mjestu izgrađena je 1995. godine.
Kultura
Prvi pisani tragovi o kulturnim zbivanjima u Soljanima mogu se naći u školskoj spomenici o pripremi dječjih priredbi za Božić 1877. godine koje je pripremala učiteljica Adela Dukarić. Soljanska mladež bila je aktivna i 1894. pri izradi školskog barjaka, a tada se pominje i školsko diletantsko društvo. Hrvatska narodna čitaonica osnovana je 1904. godine i osim pučke knjižnice imala je i muzički tamburaški zbor, a 1936. godine osnovan je muški pjevački zbor kao ogranak Seljačke sloge pod vodstvom Josipa Radanića. I slovačka nacionalna manjina imala je svoje prostore u Slovačkom čitaoničkom društvu u Soljanima (slv. Slovensky čitaci spolok), osnovanom 1937. godine.
Velika proslava pominje se i 1925. godine u povodu hiljadu godina hrvatskog kraljevstva. Sljedbenik tih tradicija je i KUD "Slavonija", osnovan 1947. godine, a do danas je djelovao sa kraćim prekidima. Sudjeluje na kulturnim manifestacijama kao što su Vinkovačke jeseni i Šokačko sijelo. Uspostavljeni su dobri prijateljski odnosi s društvom "Krnčianka" iz Krnče u Slovačkoj i svake godine jedni drugima ukazuju gostoprimstvo. Od 2003. godine su sklopljeni prijateljski odnosi i s HKUD "Fra Petar Bakula" iz Posušja koji su bili gosti Soljancima na kulturnoj manifestaciji Raspjevana Cvelferija 2003. KUD "Slavonija" njeguje slavonske pjesme, kola i plesove. Ima i svoj tamburaški sastav.
U sklopu "Matice Slovačke" djeluje Slovački KUD "Andrija Pekar", osnovan 1993. godine, na inicijativu Andrije Pekara. Počeli su djelovati s pedesetak članova, a aktivne su pjevačka i folklorna sekcija. Sudjeluju na slovačkim smotrama folklora, kao i ostalim manifestacijama diljem Slavonije. U svibnju 2009. bili su i domaćini 15. dječjoj smotri slovačkog folklora. Kako nemaju svoj glazbeni sastav, surađuju s društvom "Slavonija" i KUD-om "Ljudevit Štur" iz Iloka.
Od ostalih udruga aktivni su: ŠRU "Štuka" (osnovana 1956.), Udruga žena "Poticaj", DVD Soljani i Lovačka udruga.
Turizam
U šumi pored Soljana, uz rijeku Studvu, izgrađeno je izletište "Zvjezdangrad" koje se nalazi u blizini negdašnje turske utvrde Zvezdangrad čiji se ostatci i danas vide, ali su zarasli i nisu baš pristupačni.
Sport
U selu postoji samo jedan sportski klub, i to nogometni: NK "Slavonija" koji je osnovan 1933. godine pod imenom ŠD "Zora". Osim učestvovanja u ligi Slavonske nogometne zone nije imao značajnijih uspjeha do danas. Sada se takmiči u II. županijskoj nogometnoj ligi Vukovarsko-srijemske županije, nogometno središte Županja, što je najniži nogometni nivo takmičenja. U toj ligi se takmiče klubovi županjske Posavine, a NK Slavonija bilježi rezultate koji je drže u gornjem dijelu tabele, ali u pravilu nikad na samom vrhu.
Prezimena
U Soljanima postoji relativno velik broj različitih prezimena, što je nastalo kao rezultat doseljavanja Hrvata iz bosanske Posavine i Hercegovine i Slovaka iz Vojvodine i Slovačke. Tako uz starosjedilačka, šokačka prezimena: Bartolović, Kovanović, Rogić, Galović, Žderić, Špoljar, Vladisavljević i dr. postoje slovačka prezimena: Ožvat, Sič, Horvat, Čuha, Šproh i Jurik. Doseljavanjem Hrvata iz Hercegovine došla su sljedeća prezimena: Vukoja, Soldo, Mihalj, Perko, Topić, Tokić, Šušak, Šimić, Barišić i druga, a neka od prezimena došljaka iz bosanske Posavine su: Salatović, Filipović, Lučić, Đukić, Mičić, Lamešić, Stjepanović, Hrgovčić i Tufegdžić.
Orea, Como
Orea je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Rieden am Forggensee
Riden am Forgenze je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Ostalgoj. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.256 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9777163.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostalgoj Riden am Forgenze se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ostalgoj. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 814 metara. Površina opštine iznosi 13,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.256 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 95 stanovnika/km².
Karađorđevići
Karađorđevići, srpska i jugoslovenska vladarska porodica čiji je rodonačelnik vožd Karađorđe Petrović. Na vlasti su bili do 1945. godine kada je Jugoslavija postala republika.
Istorija
Dinastija Karadjordjevic pocinje vozdom Djordjem Petrovicem koga turci nazvase Karadordje ili Crni Djordje.On je podigao prvi srpski ustanak i dao inicijativu za pocetak drugog ustanka.Kada ga je Miloš Obrenivic ubio da bi turcima dokazao da je veran,njegov sin Aleksandar Karadjordjevic odlazi u inostranstvo za to vreme Milos vlada Srbijom.Posle izvesnog vremena Aleksandar se vraca u Srbiju,taj perjod vladavine se zove vladavina ustavobranitelja,to znaci da knez ne sme nista da odlucuje bez ustavobranitelja.Aleksandar se ozenio Persidom kcerkom vojvode Jevrema Nenadovica,sa njom ima devetoro dece cetri cerke i pet sinova od kojih troje umire na rodjenju ostaju samo Petar i Arsen.Aleksandar umire 3.5.1885. u Temisvaru.U medjuvremenu Milos se vraca sa sinom Mihajlom koji nastavljaju da vladaju apsolutisticki.1903 dolazi do majskog prevrata gde dolazi do kraja dinastije Obrenovic i Petar I Karadjordjevic dolazi na vlast ,kazu da je on bio najsavesniji vladar svih vremena u srpskoj istoriji.Nazvan je oslobodilac iz opravdanog razloga ,ispunio je dedin san,oslobodio je staru Srbiju u roku od mesec dana .Ozenio se princezom Zorkom kcerkom kralja Nikole I Petrovicsa Njegosa,sa njom ima petoro dece: kćerke Jelena i Milena (umrla kao dete), i sinovi Đorđe (odrekao se prava nasledstva prestola 1909.), Aleksandar i Andrija (umro kao dete).Kralj Petar 1914 godine predaje presto svom sinu Aleksandru usled teske bolesti,ali sa svojim narodom prelazi albansku golgotu umire 1921 godine.Aleksandar je bio dobar vladar ujedinio je Srbe,Hrvate i Slovence.Mada neki ljudi tvrde da je bio veliki tiranin zbog Sestojanuarsku diktature.Dobio je opravdani nadimak viteski kralj ujedinitelj.Ozenio se princezom Marijom od Rumunije sa njom ima tri sina Petra,Tomislava i Andreja.Ubijaju ga u Marseju od strane Hrvatskih ustasa i Makedonskog VMRO-a.Kralj Petar II Karađorđević, prvorođeni sin kralja Aleksandra I i kraljice Marije, rođen je u Beogradu 6. septembra 1923. Kum na krštenju bio mu je engleski kralj George VI. Posle osnovnog obrazovanja koje je stekao na Dvoru, pohađao je Sandroid školu u Engleskoj, iz koje se vratio posle atentata na njegovog oca 1934. Pošto je tada bio maloletan, kraljevska vlast preneta je na Namesništvo na čelu sa Knezom Namesnikom Pavlom Karađorđevićem.