cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Expo 1888
Historija i karakteristike
Od vanjskih građevina podignutih za Expo treba spomenuti neogotički zamak Tri zmaja (Castell dels Tres Dragons), kog je projektirao Lluís Domènech i Montaner kao kafe-restoran. U njemu je danas zoološki muzej. Tu je i amblematski spomenik Kristofora Kolumba, podignut da obilježi mjesto gdje se iskrcao nakon plovidbe do Amerike. right|300px|thumb| [[Trijumfalna kapija|Slavoluk]]
Odbornici (TV serija)
Odbornici je jugoslavenska igrana televizijska serija u produkciji TV Sarajevo originalno emitirana 1975. godine na programu JRT. Sastoji se od šest epizoda, a radnja joj je smještena u malo bosanskohercegovačko mjesto nakon završetka Drugog svjetskog rata i prati uspostavu nove vlasti.
Uloge
Ostale uloge ▼
Kompletna TV ekipa ▼
Lizton, Indiana
je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 488, što je 116 (31,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Russian Mission, Alaska
Rašan Mišon je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 312, što je 16 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Чмањке
Демографија
У насељу Чмањке живи 65 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 35,8 година (36,0 код мушкараца и 35,6 код жена). У насељу има 18 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 4,67.
Ово насеље је у потпуности насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Cuore (roman)
Cuore je roman za djecu italijanskog književnika Edmonda de Amicisa, objavljen 1886. godine. Protagonist je Enrico Bottini, 9-godišnji dječak i učenik osnovne škole u Torinu. Radnja, prikazana u obliku dnevnika, prati njegove doživljaje tokom školske godine, kao i odnos sa školskim drugovima koji, za razliku do njega, pripadaju radničkoj klasi, kao i nastojanja učitelja da mu kroz domaće zadatke usade vrijednosti društvene solidarnosti i patriotizma.
Cuore je nakon objavljivanja doživio veliki uspjeh, kako u samoj Italiji, tako i u inozemstvu.
Ekranizacije
Godine 1948. je snimljen filmska adaptacija u režiji Duilija Colettija i Vittorija De Sice, a 1973. i nova verzija u režiji Romana Scavolinija. Za italijansku televiziju je adaptiran u obliku dvije mini-serije - RAI-jeve iz 1984. i RTI-jeve iz 2001. godine.
Godspell
Godspell je mjuzikl koga su napisali Stephen Schwartz i John-Michael Tebelak, premijerno prikazan u New Yorku (off Broadway) 17. maja 1971. Tekst se temelji na Evanđelju po Mateju, odnosno prikazuje razne Isusove parabole, koje ilustrira suvremena muzika. Mjuzikl je nastao kao rad studenata Carnegie Mellon University koji je potom prikazan u eksperimentalnom teatru La MaMa Experimental Theatre Club u Greenwich Villageu. Doživio je veliki uspjeh, a nekoliko verzija je snimljeno na albumima. Pjesma Day by Day je postala hit.
Tapeistes, Del Nayar
Tapeistes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2117 m.
El Chorro, Concordia
El Chorro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Nekropole sa stećcima u Neumu
Petar Nikolić se prvi put spominje 1380. godine, zajedno sa braćom Vukoslavom i Milišom. Njihov utjecaj je znatno porastao nakon smrti kralja Tvrtka I, 1391. god. Krajem 1392. godine braću Nikoliće i njihovu majku Stanislavu Dubrovčani primaju za svoje građane. Sljedeće godine kralj Dabiša prenosi na njih pravo primanja humskog mogoriša (margarisiuma), dohotka koji je Dubrovnik svake godine plaćao gospodarima svog zaleđa. Sredinom 15. st. Nikolići se ubrajaju u vlastelu Stjepana Vukčića – Kosače. Njihovi potomci, među kojima su najistaknutiji bili unuci kneza Vukoslava, najvjerovatnije nisu dočekali kraj rata koji je sredinom 15. st. izbio između hercega Stjepana i Dubrovnika. Ne spominju su među hercegovom vlastelom koja je sklapala ugovor o miru sa Dubrovnikom
Hutovo
Nekropola sa stećcima na lokalitetu Crkvina u Hutovu obuhvata 101 stećak i zajedno sa dijelom ostataka jedne građevine i ostacima kasnijeg, napuštenog groblja, nalazi se na listi nacionalnih spomenika. Nacionalni spomenik čini nekropola sa 101 stećkom, Lokalitet Crkvina se nalazi uz sporedni put, koji se odvaja od glavne ceste koja vodi ka Popovom polju, tj. Hutovo - Velja Međa. Odvojak za spomenuti put nalazi se oko stotinjak metara od nekropole sa stećcima, znane pod imenom Karasivice ili Drijenjak, koja se nalazi između Gornjeg i Donjeg Hutova. Do nekropole Crkvine, koja je od nekropole Karusovice udaljena oko 400 m u smjeru sjeveroistoka, dolazi se sporednim makadamskim putem.
Nekropola Karasovica udaljena je par stotina metara od Crkvina. Sadrži samo 5 stećaka u obliku ploča i sanduka, od kojih 5 njih je ukrašeno. Dio očuvanijih i ukrašenijih stećaka sa ove lokacije premješten je kod katoličke crkve u Hutovo.
U zaseoku Lisće, pola sata hoda jugozapadno od Hutova grada, je još jedna srednjovjekovna nekropola, sa 48 stećaka.
Brštanica (Donje Hrasno)
Nekropola sa stećcima na lokalitetu Groblje na rimokatoličkom groblju kod Jurkovića kuća u Brštanici, Donje Hrasno. Obuhvata 101 stećak i nalazi se na listi nacionalnih spomenika. Sastoji se od 74 spomenika, podijeljena u dvije grupe. Van groblja su 23 stećka,  od čega 3 sljemenjaka, 17 sanduka i 3 ploče. Od toga ukrašeno je 5 spomenika. Druga grupa stećaka smješena je na dva tumula unutar ograde rimokatoličkog groblja. Na jednom tumulu je 51 stećak, od toga je  ukrašeno 5 spomenika.
Vranjevo selo
Arhivske vijesti i epitafi na stećcima u Vranjevu selu svjedoče da su tu sahranjeni: knez Vladislav, njegova majka Katarina (Katalina), žena župana Nikole, a sestra bosanskog bana Stjepana II Kotromanića i knez Petar Nikolić, sin kneza Vladislava. U pisanim izvorima Dubrovačkog arhiva knez Vladislav se spominje 1344. god., zatim 1347. god. i posljednji put 1363. godine. Materijal od kojeg su spomenici pravljeni je fino obrađeni kamen. Pojedini stećci su utonuli ili zasuti zemljom.
U transkripciji natpisi glase:
Glumina
Nekropola sa stećcima u Međugorju u Glumini se nalazi oko 1.5 km jugozapadno od sela Glumine. Od Hutova je udaljena oko 5,5 km. Put za Gluminu odvaja se nakon 4 km sa puta (Gornje) Hutovo – Velja Međa (Popovom polju), gdje se  kod umjetnog jezera Vratak put penje ka selu Glumini. Oko 1,5 km ispred sela skoro uza sam put nalazi se nekropola stećaka u dijelu izdužene ravnice koja se zove Međugorje, jer se nalazi između planina Kape na jugu i Treštenice na sjeveru. Predio u kojem se nalazi nekropola, mještani zovu Polje.
Nekropola, dimenzija oko 80x50 m, zauzima površinu od oko 4.000 m2, zajedno sa dva tumula, od kojih se onaj veći nalazi na istočnoj strani ceste. Na nekropoli se nalaze 62 spomenika, od čega je 18 ploča, 39 sanduka i 5 sljemenjaka. Za stećke je biran tvrdi vapnenac. Obrada spomenika je vrlo dobra. Spomenici su i dobro očuvani. Ukrašeno je 14 spomenika. Nalazi se na listi nacionalnih spomenika.
Nekropola Podgradinje
Nekropola Podgradinje nalazi se jednim dijelom uz pravoslavno groblje sa crkvom koja je dijelom urušena, a dijelom u samom groblju, i to sa obe strane puta. GPS koordinate: 42.950443985858485, 17.90141650455722. U njoj je 58 stećaka, od toga 21 ploča, 58 sanduka, 11 sljemenaka i jedan krst. Stećci su dosta razbacani. Ukrašeni su figuralnim predstavama, scenama lova i prikazima životinja. Posebno se ističe stećak ukrašen sa svih strana i sa prikazom borbe čovjeka sa medvjedom i scenom srne iznad koje su dvije ptice.
Susjedni sljemenjak je sa postoljem od istog komada kamena (168 x 75 x 147 cm). Pri dnu krovnih ploha i preko čeonih strana pruža se plastična tordirana vrpca. Ovaj stećak nema drugih ukrasa, ali na istočnoj čeonoj i južnoj bočnoj strani u dva reda mu je urezan ovakav natpis:
'':† Ovdje leži Radivоj Draščić. Dоbri junak ja bih. Molim ja vas, nedotičite! Vi ćete biti kako ja, a ja ne mоgu biti kako vi. († ɑ сє ʌєжʜ ρɑдʜвоʜ| дρɑшүʜћ доБρʜ юɴɑκь ѣ Бʜχь моʌƔ ѣ сє| вɑсьɴє тʜцɑʜ|ʜтє вʜ ћєтє Бʜ|тʜ κɑκо ѣ ɑ ѣ ɴє могƔ Бʜтʜ κɑκ|о вʜ)''
Nekropola Toplice (ili Lokve) u selu Vinjine (ili Vinine) je udaljena nekoliko km. od Podgradinja, smještena kod katoličkog groblja, zbog čega je dobro održavana. Sadrži 84 stećka, od toga 32 ploče, 40 sanduka i 12 sljemenaka. Dosta stećaka je ukrašeno. Na stećcima su prikazane scene lova, kolo predvođeno jahačem na jelenu (figure u kolu su prikazane sa kockastim glavama, te špicastim “kapama” na glavi), bordura od trolisne djeteline, zaobljene i špicaste slijepe arkade, rozete, floralni i solarni simboli, svastika, gotički lukovi, orant između dva suočena jahača. Motivi su isklesani u izrazito dubokom reljefu. GPS koordinate:42.98140535101078, 17.855406340773175
Ostale nekropole
Postoji još manje poznatih nekropola po selima u okolini Nema: Podhumac u Dobrovu, Moševići, Gradac, Radetići i Lišća.
Sogdijana
mini|300px|Sogdijana (označena crvenom bojom) oko [[300. pne.]]
Cuarta Manzana Toxtha, Alfajayucan
Cuarta Manzana Toxtha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Alfajayucan.
Sogdijana
Sogdijana (staroperz. Suguda, perz. سغد - Sōġd, grč. Σογδιανή, kineski 粟特) naziv je za drevnu civilizaciju u Centralnoj Aziji sastavljenu od iranskih naroda, koja je kasnije u doba Ahemenida postala dijelom Perzijske Monarhije. Sogdijana se spominje kao 18. perzijska satrapija na Darijevim zapisima u Behistunu. Regija je imala veliku trgovačku važnost jer je kroz nju prolazio Put svile, zbog čega je cvjetala trgovina s Kinom. Sogdijanske zemlje nikada nisu bile politički ujedinjene, no gravitirale su prema najvažnijem gradu regije Samarkandu, koji se nalazi sjeverno od Baktrije. Teritorij Sogdijane danas se sastoji od modernih pokrajina Samarkanda i Buhare u Uzbekistanu, te dijelova Tadžikistana, Kazahstana i Kirgistana.
Nova Ljesna
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.532 stanovnika.
Čekrekjčina džamija
Čekrekjčina džamija, (Čekrekči Muslihudinova džamija), nalazi se u centru Baščaršije, u Sarajevuu, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 2. do 8. novembra 2004. godine je donijela odluku da se džamija proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.
Opis
Džamija je dimenzija 17,90 x 17,54 m i sa svoje tri strane okružena je dućanima. Sofe izgrađene i prislonjene uz zid “centralnog džamijskog kubusa” se i ne primjećuju. Izgrađene su i na sprat, što predstavlja rijedak primjer na prostoru Bosne i Hercegovine.
Po vrsti konstrukcije kupole unutrašnjeg radijusa od cca 4,95 m podignute iznad centralnog molitvenog prostora dimenzija 10,50 x 10,40 m) i prema načinu komponiranja minareta i džamijskog korpusa džamija se svrstava u graditeljsku školu mimara Hajrudina . Prelaz u prsten kupole ostvaren je sfernim trokutovima. Tambur, koji se iznutra jedva naslućuje, i čiji gornji rub iznutra nije naznačen  vijencem, se presvodi u temelju blago elipsoidnom i po visini plitkom kalotom. Njezino tjeme doseže visinu od samo 12,20 m, a cijelo kube, posmatrano izvana, djeluje spljošteno, jer je kupola “utopljena” u tambur.
U centralnom džamijskom prostoru, u cjelosti je izvršena replika mahfila i ćursa, koji su urađeni od hrastovog drveta, prema nacrtima urađenim slijedeći principe novo po uzoru na postojeće. Minber je jednostavan, sa donjim dijelom zidanim s nišama na obje strane i gornjim drvenim dijelom.
Džamija ima pravilan ritam prozorskih otvora koji su postavljeni u tri nivoa. Unutrašnjost osvjetljavaju i četiri kupolna prozora, koji su neobično postavljeni nad dijagonalama osnovnog kubusa.
Sa poda prizemlja džamije se ulazi i na stubište minareta. Ovakvo rješenje je za posljedicu imalo neophodno sužavanje kružne osnove kupole u blagu elipsu. Sve je to svana sakriveno pravilnim osmostranim tamburom. Graditelj minareta, suočen sa zahtjevnim geometrijskim rješenjem, je ostvario izuzetno uspjelo ostvarenje, jer minaret svojim tijelom siječe kupolu i izveden je sa prostornom dilatacijom od cca 10-15 cm u odnosu na stijenku kupole. Pokrov minareta i alemi na krovu i minaretu, izvedeni su od bakarnog lima.
Ukrašavanje
Kupola, potkupolni prostor, prostor nad mihrabom i površine zidova prekriveni su ornamentima orijentalnih stilskih odlika, geometrijskog i biljnog porijekla. Lukovi nad trompama i prozorima sadrže frizove biljnog i geometrijskog porijekla. Ovi ornamenti raspoređeni su u simetričnim kompozicijama i pravilnim tokovima frizova. U tjemenu kupole nalazi se rozeta od koje se radijalno šire 8 vertikalnih nizova lančano povezanih polja ispunjenih cvjetnom ornamentikom. U tjemenima polukalote trompi oslikan je latičasti cvijet od kojeg se radijalno šire 4 vertikalna niza lančano povezanih polja ispunjenih cvjetnom ornamentikom. U vrhu i dnu tambura su frizovi geometrijskog porijekla, a prostor između tih frizova, oslikanim je stupovima sa kapitelima podijeljen na polja u kojima se alterniraju geometrijski motivi prozora sa cvjetnim vazama i biljnim frizom sa motivima stiliziranog drveća sa cvjetnom krošnjom, koje izrasta iz saksije. Polje oko mihraba oslikano je cvjetnom ornamentikom gustog prepleta, a kao boje su primijenjene crvena, svijetloplava, blijeda zelena, smeđa i narančasta. Reljefna plastika četiri niza stalaktita u vrhu polukružne mihrabske niše je dodatno naglašena bojenjem geometrijskih površina svijetlosivom, svijetlozelenom i narančastom bojom. Polje ispod prvog niza stalaktita je ukrašeno floralnom dekoracijom koja se sastoji od pet, u nizu poredanih, procvjetalih grančica sa žutim cvjetnim izdancima. Lijevo i desno od mihraba, kako u razini prvog pojasa prozora, tako i drugog, oslikani su motivima stiliziranog drveća sa cvjetnim krošnjama ili listovima, koji izrastaju iz saksija. Lunete iznad prozora i ulaznog portala su oslikane geometrijskim i floralnim motivima, a upotrebljene su svijetlozelena, plava, narančasta, crvena i svijetlosiva boja.
Opština Papalotla de Xicohténcatl, Tlaxcala
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 23053 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2334 m.
Walnut, Mississippi
Volnat je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 771, što je 17 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
EDTMP
EDTMP je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 436,124 Da.
Polarnost
mini|Polarnost molekula HF, HCl, HBr i HI U kovalentno vezanim molekulama zbog razlika u elektronegativnosti atoma dolazi do razdvajanja težišta pozitivnog i negativnog naboja te takva molekula ima dva pola. To su polarne ili dipolne molekule odnosno skraćeno dipoli. Zato se takva veza naziva kovalentna veza sa djelomičnom ionskom prirodom. Znači, ako je razlika elektronegativnosti atoma u molekuli veća, elektronski par je bliže elektronegativnijem atomu i pritom je molekula jače polarna.
U prikazivanju polarnosti molekule uz elektronegativniji atom koji ima veću gustoću elektronskog oblaka stavlja se znak δ-, a uz manje elektronegativan atom koji ima manju gustoću elektronskog oblaka znak δ+. Električni dipolni moment ( μ) je mjera za polarnost pri čemu vrijedi: gdje je e električni naboj, a l udaljenost težišta pozitivnog i negativnog naboja. Dipolni moment imaju samo molekule građene od raznovrsnih atoma. Ali on ovisi i građi molekule u prostoru. Pa tako zbog prostorne simetričnosti težište naboja se nalazi u istoj točki te takve molekule također nemaju dipolni moment.Polarni molekul je takodje HCl.
Polarnost i fizičke osobine molekula
Polarnost molekule utiče na fizičke osobine kao što su tačka topljenja i tačka ključanja. Privlačenje između polarnijih molekula je jače, pa je tačka topljenja i ključanja viša. Dobar primjer za ovo je posmatranje jedinjenja elemenata 16. grupe periodičnog sistema: H2O, H2S, H2Se. Pri normalnim uslovima voda je u tečnom stanju, a ostala analogna jedinjenja u grupi su gasovi. Uzrok ove pojave je veća polarnost molekula vode.
Vidi još
Polarité Polarność Полярность Polaritet Полярність
Żory
Żory, čita se Žori (njemački: Sohrau) je grad od 62,844 stanovnika na jugu Poljske u Šleskom vojvodstvu.
Historija
Żory je gradska prava 1272. dobio od šleskih Pjastovića, ali je od prve polovice 14. vijeka podpao pod vlast čeških kraljeva i dijelilo političku sudbinu sa ostalom Šleskom sve do 1556. kad su ga kupili su Habsburgzi. Za njihove vladavine postao je slobodni kraljevski grad, pa se razvio kao zanatsko-trgovački centar, naročito sa solju koja se iskapala u okolici.
Od 1742. pripada Kraljevini Pruskoj u kojoj je u prvoj polovici 19. vijeka počeo stagnirati, čak je 1817. gotovo potpuno izgorio, ali se od druge polovice 19. vijeka počeo opravljati, razvojem industrije (željezara, proizvodnja kočija) ali i kao sajamski grad (konji). Željeznička pruga izgrađena je do grada 1884.
Nakon Prvog svjetskog rata dobar dio stanovnika sudjelovao je u Šleskim ustancima (1919.-21.), a nakon provedenog plebiscita 1922. pripao je Drugoj Poljskoj Republici.
Za vrijeme Njemačke okupacije u gradu je djelovao zarobljenički logor za francuske vojnike, koji je u periodu 1941. - 45. radio kao radni logor za zatvorenike različitih nacionalnosti. U periodu 1942. - 5. u Żoryu je djelovao i logor za raseljene Poljake.
Oko 80% zgrada u gradu uništeno je za borbi između jedinica Wehrmachta i Crvene armije, koje su nakon rata obnovljene.
Znamenitosti
Najveća znamenitost Żorya je ranogotička župna crkva (13 - 14. vijek) obnovljena u 16. vijeku.
Privreda
Današnji Żory je industrijski grad na istočnom rubu rudarskog rajona bogatog ugljenom oko Rybnika. Najnoviji i najmoderniji rudnik kod sela Suszec otvoren je 1983.
Żory je grad kemijske, metalne i prehrambene industrije sa tvornicom signalnih uređaja i građevinskog materijala.
Ciotto, Cuneo
Ciotto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Żory
Pobratimski gradovi
Żory ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima ;
Ciotto, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Laguna del Marquez, Angel R. Cabada
Laguna del Marquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Macuilquila, Ajalpan
Macuilquila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Neaua, Neaua
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1521 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
Las Moras, Tihuatlán
Las Moras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Градска општина Костолац
Градска општина Костолац је једна од две градске општине града Пожаревца, заједно са општином Пожаревац.
Las Moras, Tihuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Градска општина Костолац
Костолац је имао статус општине Пожаревачког среза у периоду између 1949. до 1956. године, после тога је подручје бивше општине Костолац ушло у састав општине Пожаревац. 1990. године одржан је рефердум на ком се 97,8 % гласача изјаснило да се формира општина Костолац, Та идеја није остварена до данашњих дана. Најновијим Законом о територијалној организацији Републике Србије донесеним 27. децембра 2007. године некадашња општина Пожаревац је добила статус града па је тако добијена могућност за формирање општине Костолац као градске општине града Пожаревца, а не као самосталне. Површина општине је 10290 ha.
Новим статутом града Пожаревца је у члану бр. 3 наведено да су на територији града Пожаревца градске општине: Пожаревац и Костолац. Начин одређивања насељених места односно подручја катастарских општина која улазе у састав градских општина, врсте органа и послове из надлежности града које врше градске општине, Скупштина града уредиће посебном одлуком о спровођењу Статута града. Планирано је да у састав општине уђу следећа насељена места: Костолац, Село Костолац (познато и као Стари Костолац), Острово, Кленовник, Петка и Дрмно. Насеља ће се на референдумима опредељивати да ли желе да уђу у састав градске општине Костолац. Након референдума одржаног 05. 08. 2009. и 25.08.2009. грађани месне заједнице Дрмно су одбили да буду у саставу Градске општине Костолац, док остала насеља одлуком својих бирача потвђеном на референдуму улазе у састав новоформиране општине Костолац. Локални избори за скупштину градске општине су одржани 06 децембра 2009. године. Председник градске општине је Владимир Вила (СПС), а председник скупштине градске општине је Др Емил Андрун (ДС). Општина је према попису из 2002. године имала 13500 становника.
Локална самоуправа
Локални избори 6. децембра 2009.
Локални избори 15. децембра 2013. Учествује 7 изборних листа, право гласа има 11.570 уписаних бирача.
Opština Beba Veche, Timiș
Beba Veche je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Zagrebačka povorka ponosa
thumb|[[Zastava duginih boja (LGBT)|Zastava duginih boja na zagrebačkoj povorci ponosa, 2007.]]Zagrebačka povorka ponosa manifestacija je koja se od 2002. godine održava jednom godišnje u Zagrebu. Sastoji se od različitih aktivnosti od kojih je najznačajnija povorka ponosa. Radi se o javnom okupljanju u znak sjećanja na stonvolske nemire, odnosno početak suvremenog LGBTIQ+ pokreta u svijetu. Tradicionalno se održava u subotu najbližu 28. lipnja. Ovakve povorke u Republici Hrvatskoj održavaju se i u Splitu, Rijeci i Osijeku.
Gay Pride Zagreb 2002.
Prva povorka ponosa održana je 29. lipnja 2002. u organizaciji lezbijske grupe Kontre, Centra za prava seksualnih i rodnih manjina Iskoraka te kluba net kulture MaMa. Slogan povorke glasio je Iskorak Kontra predrasuda, čime se javnost željelo upozoriti na sustavnu diskriminaciju i kršenje ljudskih prava seksualnih manjina u Hrvatskoj. Bio je to prvi događaj u Hrvatskoj na kojem su LGBT osobe istupile u javnosti. U povorci je sudjelovalo oko 200 osoba. Sudionici su bili izloženi verbalnom nasilju te je na njih bačen i suzavac. Uoči, tijekom i nakon održavanja manifestacije ozlijeđene su 32 osobe, od toga nekoliko teže, a policija je privela 27 osoba. Povorci su prisustvovali članovi državnog vrha, primjerice tadašnji ministar unutarnjih poslova Šime Lučin, saborske zastupnice Đurđa Adlešič, Vesna Pusić i Sanja Kapetanović, kao i zastupnik iz redova talijanske manjine Furio Radin te visoki povjerenik UN-a za ljudska prava u Hrvatskoj Juan Pablo Ordonez.
Prvom povorkom ponosa u Hrvatskoj započela je nova etapa LGBT-ovskog aktivizma. Prema riječima tadašnjeg dopredsjednika Iskoraka zauvijek se promijenio položaj LGBT zajednice u hrvatskom društvu:
Zagreb Pride 2003.
Druga povorka ponosa održana je 28. lipnja 2003. u organizaciji lezbijske grupe Kontre i Centra za prava seksualnih i rodnih manjina Iskoraka. Njezin slogan glasio je Opet ponosno te je bila posvećena uvođenju antidiskriminacijskih odredaba u hrvatske zakone i izmjenama Obiteljskog zakona.
Povorka ponosa 2004.
Treći Zagreb Pride održan je 19. lipnja 2004. u organizaciji lezbijske grupe Kontre pod sloganom Vive la différence (franc. "živjela različitost"). Teme povorke bile su diskriminacija transrodne populacije i homofobne izjave nekih katoličkih svećenika. Po prvi put povorku su podržale osobe ili skupine iz estradnog života, primjerice Nina Violić, Dunja Knebl, E.N.I. i Lollobrigida.
Zagreb Pride 2005.
Unatoč organizacijskim problemima četvrta povorka ponosa održana je 10. srpnja 2005. pod sloganom Ponosni/e zajedno. Organizirale su je neformalne feminističke grupe Epikriza uz potporu lezbijske grupe Kontre i Centra za mirovne studije kao podrška Zakonu o registriranom partnerstvu.
Internacionala Pride 2006.
Peta povorka ponosa održana je 24. lipnja 2006. pod sloganom, Živ(j)eti slobodno!, odnosno na temu slobode okupljanja. Bila je to i prva povorka međunarodnog karaktera koja je organizirana u znak podrške sudionicima iz zemalja u kojima se takve povorke ne mogu organizirati ili su čak zabranjene. Na manifestaciji su se okupili predstavnici iz 13 zemalja, primjerice iz Hrvatske, Poljske, Slovenije, Latvije, Srbije i Rumunjske u kojima je prethodno održana barem jedna povorka te iz Makedonije, Bosne i Hercergovine, Slovačk e, Albanije, Bugarske, Kosova i Litve u kojima se do tog trenutka nisu održale povorke.
Povorka ponosa 2007.
Šesta manifestacija održana je 7. srpnja 2007. pod sloganom ''Svi na Pride! Sve na Pride!''. Tema povorke bili su pravo seksualnih manjina na vidljivost u društvu te na izražavanje identiteta bez straha od diskriminacije i zlostavljanja. Ruta povorke prvi je put započela na tadašnjem Trgu maršala Tita, dok se središnji program održao na Trgu Petra Preradovića. Dvadesetak sudionika povorke napadnuto je nakon njezina završetka, a policija je uhitila više osoba.
Povorka ponosa 2008.
Sedmi Zagreb Pride održan je 28. lipnja 2008. na temu snage zajedništva. Slogan povorke glasio je Imaš hrabrosti!. Po prvi je put logističku podršku autonomnom organizacijskom odboru pružila udruga Zagreb Pride. Povorka je prošla bez izgreda, dok su se pojedinačni napadi dogodili nakon završetka manifestacije.
Povorka ponosa 2009.
Osma povorka ponosa održana je 13. lipnja 2009. pod sloganom Zagreb Pride za otvoreni grad - sudjeluj. Tijekom povorke održao se i prosvjed protivnika Zagreb Pridea. Nakon povorke jedna je osoba teže ozlijeđena, a policija je privela nekoliko osoba.
Povorka ponosa 2010.
thumb|270px|Zagreb Pride [[2010.]] Deveta povorka ponosa održana je 19. lipnja 2010. pod sloganom Hrvatska to može progutati!. Tema je bila sloboda seksualnog izražavanja i različitost seksualnih praksi. Po prvi je put predsjednik države primio organizacijski odbor Zagreb Pridea. Uz samu manifestaciju održan je i protuprosvjed, a zabilježeno je i nekoliko napada na sudionike.
Povorka ponosa 2011.
Jubilarni deseti Zagreb Pride održan je 18. lipnja 2011. pod sloganom I budućnost je naša. U najmasovnijoj povorci od 2002. godine kojom je proslavljeno prvih deset Povorki ponosa sudjelovalo je oko dvije tisuće ljudi, među njima i brojne javne osobe. Snažan odaziv djelomice je bio i reakcija na nerede koji su se tjedan ranije dogodili na splitskoj povorci ponosa.
Povorka ponosa 2012.
Jedanaesti Zagreb Pride održan je 16. lipnja 2012. te je bio posvećen pravu na obitelj istospolnih parova. Slogan povorke glasio je ''Imamo obitelj! Tisućljetni hrvatski san''. Povorka po prvi put nije dobila financijska sredstva Grada Zagreba.
Povorka ponosa 2013.
Dvanaesti Zagreb Pride održan je 15. lipnja 2013. pod sloganom Ovo je zemlja za sve nas. Bila je to najmasovnija povorka ikad održana s više od deset tisuća sudionika. Manifestacija je protekla bez izgreda.
Povorka ponosa 2014.
Trinaesti Zagreb Pride održan je 14. lipnja 2014. pod sloganom Na pravoj strani povijesti. Povorka. Oko dvije tisuća osoba prošlo je tradicionalnom rutom od Trga žrtava fašizma, preko Trga bana Jelačića do Zrinjevca na kojem je održan i završni skup.
Povorka ponosa 2015.
Četrnaesta Povorka ponosa održana je 13. lipnja 2015. pod sloganom Glasnije i hrabrije – Za antifašizam bez kompromisa! Bio je to odgovor na stalan porast desnog ekstremizma u politici i društvu. Te godine promijenjena je ruta Povorke te se otada završno okupljanje i programski dio Povorke održava u Parku Ribnjak umjesto na Zrinjevcu.
Povorka ponosa 2016.
Petnaesta Povorka ponosa održana je 11. lipnja 2016. pod sloganom Još Hrvatska ‘ni propala. U proglasu je istaknuta borba za obranu izborenih prava i sloboda u kontekstu stalnih napada desnice na neprofitne medije, reproduktivna prava te prava LGBTIQ osoba. U okviru Tjedna ponosa premijerno je prikazan dokumentarni film Prajd za sve nas. Taj film u produkciji Zagreb Pridea govori o petnaest godina Povorki ponosa u Zagrebu, organizatorima Povorke te društvenom kontekstu u kojem je Povorka nastala i razvijala se. U samoj Povorci sudjelovalo je oko sedam tisuća osoba, a kretala se nepromijenjenom rutom.
Povorka ponosa 2017.
Šesnaesta Povorka ponosa održana je 10. lipnja 2017. pod sloganom Slobodan život počinje ponosom! te je zabilježila najveći odaziv od 2013. godine. U proglasu povorke istaknuto je kako sloboda ovisi o socijalnim, ekonomskim i drugim čimbenicima i u okolnostima osigurane egzistencije i stabilnih materijalnih uvjeta. Povorci ponosa prvi je put prethodio Mjesec ponosa (umjesto Tjedna ponosa) koji je počeo na Međunarodni dan borbe protiv homofobije i transfobije (IDAHOT) 17. svibnja kao kulturna i politička manifestacija LGBTIQ zajednice.
Povorka ponosa 2018.
Sedamnaesta Povorka ponosa održana je 9. lipnja 2018. pod sloganom Da nam živi, živi rod! Okupila je preko deset tisuća sudionika. Povorkom je tematiziran rodni identitet, rodno izražavanje te pravo svake osobe na samoodređenje. U povorci su sudjelovali brojni mladi ljudi.
Povorka ponosa 2019.
Osamnaesta Povorka ponosa održana je 8. lipnja 2019. uz slogan 18 ponosnih godina.
Povorka ponosa 2020.
Devetnaesta Povorka ponosa iznimno je, umjesto u lipnju, održana 19. rujna 2020. zbog protuepidemijskih mjera u vezi s COVID-om 19. Slogan povorke glasio je Sloboda unutar i izvan četiri zida. Povorka je po prvi put krenula s Markovog trga, potom se sa Strossa spustila na Mesničku te u Ilicu pa Draškovićevom završila na Ribnjaku uz prigodno druženje i glazbu lokalnih DJ-ica u suradnji s Art Parkom i Animafestom.
Tjedan/mjesec ponosa
Do 2017. organiziran je tjedan ponosa (engl. Pride Week) s političkim, aktivističkim, kulturnim i zabavnim događanjima, kao i raznim tribinama, seminarima, izložbama, performansima, koncertima, filmskim projekcijama i sl. Zbog brojnosti i raznolikosti programa Tjedan ponosa je u 2017. pretvoren u Mjesec ponosa.
Simbolika
Uz zastave duginih boja sastavni dio svake povorke su i transparenti s različitim porukama. U Zagrebu su se mogli vidjeti sljedeći natpisi: Ljubav je ljubav, Gej je okej, Ponosan sam peder, Ljubav sve pobjeđuje, Psi laju - prideovi prolaze, Hrvatska će biti katolička kao Španjolska, Gay, a ne zločinac, Homofobija je stvar izbora, Nemamo oružje, ali imamo srce, I moj tata je branitelj, Ljubav je u tisuću boja, Žena, majka, kraljica, Ljubi, ljubi pedera, Uništimo fašizam, podižimo aktivizam!, Ustajte prezrene u svijetu, Diskriminacija nije hobi.
Giovo, Bolzano
Giovo je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1447 m.
Wakonda, South Dakota
je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 321, što je 53 (-14,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Savoniero, Modena
Savoniero je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 568 m.
Località Pianaiella, Viterbo
Località Pianaiella je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Ceyrat (Pij de Dom)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5593 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 598 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 562 metara (maksimalnoj 804 m, a minimalnoj 428 m).
Aleksin
Aleksin (rus. Але́ксин) je grad u Rusiji.
Geografija
Grad je smješten 130 km južno od Moskve, na 160 metara nadmorske visine, na obali rijeke Oke. Nalazi se na 54°30' sjeverne geografske širine i 37°04' istočne geografske dužine, Zauzima površinu od 43 km četvorna.
Vremenski se nalazi u moskovskoj zoni.
Upravna organizacija
Upravno pripada Tulskoj oblasti u Središnjem saveznom okrugu.
Historija
U historiji se na mjestu današnjeg Aleksina prvo spominje tvrđava iz 1236. godine. Od historijskih isprava, prvi put ga spominje 1348. Nikonovski ljetopis "«…князь Темир Ординский приходи ратью ко граду Олексину святыго чудотворца Петра, митрополита Киевского и всея Руси, и посад пожже…".
Zbog svog povoljnog prometnog položaja na rijeci Oci uskoro se razvio kao važna unutarnja luka. Gradski status je dobio 1777. godine.
Nazadovanje riječne trgovine je dovelo do posljašnjeg nazadovanja samog grada. Od oktobarske revolucije grad je dobio na značenju kao industrijsko središte, i to za kemijsku industriju i strojogradnju, kao i još neke industrije. U aleksinskoj okolici značajnu privrednu granu predstavlja poljodjelstvo.
Transport
Najbliža autocesta je M2 koja ide od Moskve do Belgoroda. Osim toga, Aleksin ima i željezničku postaju na neelektrificiranoj pruzi od Tule do Kaluge, gdje prometuje šinobus.
Stanovništvo
U Aleksinu danas živi 61.738 stanovnika (popis 2010.).
Fornari, Vicenza
Fornari je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
Laja Blanca, Guadalupe y Calvo
Laja Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2225 m.
Rancho Magdalena, Apaseo el Grande
Rancho Magdalena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
El Corte, Bocoyna
El Corte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2425 m.
La Calerita, Concordia
La Calerita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Močenok
Močenok je naseljeno mjesto u okrugu Šalja, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 4.356 stanovnika.
Negritas, Victoria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1895 m.
Cuarta Manzana, Alfajayucan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1895 m.
Scacchetta, Modena
Scacchetta je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
EEE (psihodelik)
EEE (psihodelik) je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 267,364 Da.
Anžero-Sudžensk
Anžero-Sudžensk je grad u Rusiji u Kemerovskoj oblasti u Rusiji. Grad je nastao spajanjem ova dva naselja. Nalazi se na severu administrativne oblasti Kamerovo i istočno od reke Tom. Kroz grad prolazi Transsibirska železnica. Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 76.669 stanovnika.
Nalazi se u Kuznjeckom basenu.
Stanovništvo
Prema preliminarnim podacima sa popisa, u gradu je 2010. živelo 76.669 stanovnika, 9.811 (11,34%) manje nego 2002.
Bentonville, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 287.
Foresto, Savona
Foresto je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Contrada Micone, Vibo Valentia
Contrada Micone je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1005 m.
Tukurubín, Guadalupe y Calvo
Tukurubín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Mutnje
Mutnje je naseljeno mjesto u okrugu Namestovo, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.889 stanovnika.
Chamblac
Šamblak je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Berne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 376 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 196 metara (maksimalnoj 204 m, a minimalnoj 133 m).
Lluís Domènech i Montaner
Lluís Domènech i Montaner (Barcelona, 1850. - Barcelona, 1923.), bio je španjolski i katalonski arhitekt apoznat i kao političar i profesor arhitekture.
Biografija
Lluís je počeo u studirati fiziku, ali se ubrzo prebacio na studij arhitekture u Madridu (Real Academia de Bellas Artes de San Fernando) koji je završio 1873.
Tequexco, Ajalpan
Tequexco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Lluís Domènech i Montaner
Biografija
Dvije godine kasnije - 1873. Domènech se zaposlio na tadašnjoj Višoj tehničkoj školi za arhitekturu u Barceloni, u kojoj je 1900. postao dekan. U to vrijeme Domènech se aktivno uključio u politiku, pa je izabran za poslanika, pa je vrijeme između 1901. - 1905. proveo u madridskom parlamentu. Po završetku mandata vratio se u Barcelonu, i nastavio raditi na fakultet]]u kao dekan sve do 1920. Iako je njegova nastavna karijera trajala 45 godina, Lluís Domènech je također uspio istovremeno projektirati mnoge građevine. left|220px|thumb| [[Fasada Palače katalonske muzike]] right|280px|thumb| [[Zamak Tri zmaja (Castell dels Tres Dragons)]] left|220px|thumb| [[Hotel Grand u Palma de Mallorci]]
Uz sav rad i angažman na projektiranju, obrazovanju i politici, Domènech je uspjevao i dosta pisati, objavio je puno stručno - tehničkih knjiga, ali i brojne političke članke i eseje i kritička djela o ulozi katalonske arhitekture poput En busca d'arquitectura nacional iz 1878.
Domènechov prvi veliki projekt bio je upravna zgrada za izdavačku kuću Montaner i Simon (vlasnici su mu bili rođaci). Na tom je objektu spojio elemente Bečke secesije sa maurskim dekoracijama. Nakon tog se još više priklonio modernizmu i počeo raditi na raznim projektima za Exposición Universal de Barcelona - 1888. U isto vrijeme nadgledao je i restauraciju Gradske vijećnice u Barceloni.
Tad se etablirao i kao realizator vrlo kompleksnih građevina, uspio je tadašnji Hotel Internacional (danas srušen) podići za svega 53 dana.
Nakon tog se Domènech bacio na projektiranje privatnih rezidencija koje je bogato dekorirao skulpturama, mozaicima i vitrajima. Među njima se ističu barcelonske; Casa Navàs i Rull, Casa Lleó Morera i Casa Thomasi.
Tequexco, Ajalpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1265 m.
Ashland, Oregon
Ešland je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.078, što je 556 (2,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Xicohtzinco, Tlaxcala
Xicohtzinco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 12255 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2204 m.
Ciri, Cuneo
Ciri je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Spitamen
Spitamen (, ; 370. pne. - 328. pne.) bio je perzijski velmoža u satrapiji Sogdijana. Kada se nakon kolapsa Perzijskog Carstva Bes Baktrijski proglasio kraljem i digao ustanak protiv Aleksandra Velikog, Spitamen je od njega imenovan satrapom Sogdijane. Spitamen je, međutim, 329. pne. izdao svog novinalnog sizerena, zarobio ga i predao Ptolemeju koji ga je dao pogubiti i tako konačno ukinuo Ahemenidsko Carstvo.
Kada je, pak, Aleksandar iste godine na Sir Darji osnovao Aleksandriju Eshatu, stigla je vijest da se Spitamen pobunio i opsjeo makedonski garnizon u Marakandi. Aleksandar je na Spitamena poslao 2000 pješaka i 300 konjanika pod Farnuhom iz Likije koji su poraženi. Kada je Aleksandar stigao u pomoć Marakandi, otkrio je da je Spitamen napao Balh u Baktriji, odakle ga 328. pne. odbacio Aleksandru vjerni satrap Artabaz od Frigije. U decembru iste godine Spitamena je porazio Aleksandrov general Ken. Spitamenovi pristaše su ga tada ubili te poslali Aleksandru glavu nadajući se Aleksandrovoj milosti.
Spitamenova kći Apama se udala za Aleksandrovog generala Seleuka te bila majkom budućeg kralja Antioha I. Po njoj je nekoliko gradova dobilo ime Apameja.
La Joya, Del Nayar
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 703 m.
La Pasadita, Concordia
La Pasadita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Località Produttiva, Viterbo
Località Produttiva je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
La Pasadita, Concordia
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1547 m.
Località Produttiva, Viterbo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
Jon
thumb|Nitratni jon Jon ili ion je naelektrisana čestica ili grupa čestica. Proces stvaranja jona iz neutralnih čestica naziva se jonizacija. Ma kako nastalo, jonsko naeletrisanje potiče od gubitka ili dobitka elektrona. Negativno naelektrisan jon se zove anjon, jer ga privlači pozitivno naelektrisana anoda, a pozitivno naelektrisan jon je katjon, jer ga privlači negativno naeletrisana katoda.
Istorija
Jone je prvi pominjao Majkl Faradej oko 1830. kako bi opisao čestice koje se kreću prema katodi ili anodi. Ipak, mehanizam po kome se ovo dešava nije opisan sve do 1884. kada ga je Svante Arenijus (Svante August Arrhenius) opisao u doktorskoj disertaciji na Univerzitetu u Upsali. Njegova teorija prvobitno nije bila prihvaćena (ocenjen je najmanjem prolaznom ocenom) ali je kasnije dobio Nobelovu nagradu za hemiju 1903. za istu disertaciju.
Jonizacioni potencijal
Jonizacioni potencijal ili energija jonizacije, predstavlja rad koji se izvrši prilikom uklanjanja jedanog elektrona iz datog sistema, dakle rad da se stvori određeni jon. (To je rad da se eletron odvede na beskonačno veliko rastojanje.) Kod čvrstih tela i tečnosti jonizacioni potencijal zavisi od lokalnih uslova pa ne predstavlja naročito stabilnu konstantu. Međutim za izolovani atom (dakle, atom u gasnoj fazi na vrlo niskom pritisku) jonizacioni potencijali su karakteristične konstante koje ima smisla tabulirati.
Za hemijske elemente, jonizacione energije opadaju na dole u grupi Periodnog sistema elemenata, i rastu s leva na desno u periodi. Ovi trendovi su upravo suprotni periodičnim trendovima atomskog prečnika. Elektrone u manjim atomima jezgro jače privlači, i stoga je energija jonizacije veća. U većim atomima, elektroni nisu privučeni toliko snažnom silom, pa je stoga energija jonizacije manja.
Etimologija
Reč jon je ime koje je nadenuo Majkl Faradej, od grčke reči ἰόν, neutralni prezent particip od ἰέναι, „ići“, stoga „koji ide“. Tako, anjon, ἀνιόν, i katjon, κατιόν, znači „(stvar koja) ide gore“ i „(stvar koja) ide dole“, redom, i anoda, ἄνοδος, i katoda, κάθοδος, znači „ide gore“ i „ide dole“, redom, od ὁδός, „put“.
Vădaș, Neaua
Vădaș je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Neaua.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 389 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 387 m.
El Pital, Angel R. Cabada
El Pital je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Teversenove bajke
Teversenove bajke je jugoslavenska humoristička TV-serija u produkciji TV Sarajevo originalno emitirana 1976. godine na programu JRT. Sastojala se od epizoda u trajanju od po trideset minuta, čiji su sadržaj bili međusobno nepovezani skečevi, ali i muzičke točke koje su izvodili tada najpopularniji sarajevski rock i pop muzičari. Pažnju je privukla neobičnim, anarhoidnim humorom temeljenim na apsurdu, a koja je bila pod snažnim uticajem britanske TV-serije Leteći cirkus Monty Pythona. Kasnije su postali česti navodi da su Teversenove bajke osam godina kasnije postale inspiracija za stilom i strukturom sličnu, ali mnogo poznatiju Top listu nadrealista.
Uloge
Kompletna TV ekipa ▼
Šipče
Šipče je naselje u Srbiji u opštini Tutin u Raškom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 74 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 138 stanovnika).
Demografija
U naselju Šipče živi 45 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 31,4 godina (32,8 kod muškaraca i 30,1 kod žena). U naselju ima 15 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,93.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2002. godine).
El Diluvio, Ocozocoautla de Espinosa
El Diluvio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
Nadlice
Nadlice je naseljeno mjesto u okrugu Partizanske, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 633 stanovnika.
Angarsk
Angarsk (ruski: Ангарск) je grad u Irkutskoj oblasti, jugoistočni Sibir, Rusija.
Geografija
Nalazi se na obalama rijeke Angare na 52°34′ sjeverne geografske širine i 103°49′ istočne geografske dužine. Udaljen je od Moskve 5150 km.
Historija
Angarsk je osnovan 1948. kao industrijska zajednica i postao je grad 30. 5. 1951. godine.
Stanovništvo
Broj stanovnika: 233.567 (2010.)
Kulturne znamenitosti
U Angarsku se nalazi Angarski muzej satova i Angarska državna tehnička akademija.
2005. godine Angarsk je osvojio prvu nagradu na sveruskom natjecanju za najveću brzinu razvitka komunalnih usluga.
Ekonomija
Angarsk je povezan sa Transsibirskom prugom. Angarski tramvaj vrši javni prijevoz po gradu.
Opština Becicherecu Mic, Timiș
Becicherecu Mic je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
La Salitrera, Alfajayucan
La Salitrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Alfajayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 283 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2340 m.