cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marin Čilić
2009.
Uvod u posljednji Grand Slam sezone bio je loš: američku turneju Čilić započinje porazom 5:7, 4:6 od Devvarmana u Washingtonu, koji mu je na taj način uzvratio za poraz u finalu Chennaija. Slijedi još jedan poraz, od Mihaila Južnjeg 6:4, 6:7(4), 1:6 na turniru iz Masters serije u Montréalu, da bi na Mastersu u Cincinnatiju pružio solidne igre pritom pobijedivši Španjolca Juana Carlosa Ferrera te izgubivši od njegovog sunarodnjaka Davida Ferrera. Unatoč slabijoj formi, na US Openu radi senzaciju: u 1/8 finala uvjerljivo pobjeđuje 2. igrača svijeta i 2. nositelja US Opena Andyja Murraya sa 7:5, 6:2, 6:2. Prije toga je na putu do četvrtfinala nizao Amerikance Ryana Sweetinga i Jessea Levinea (u meču gdje je okrenuo 0:2 u setovima po prvi put u karijeri) te Uzbekistanca Denisa Istomina. U 1/4 finalu ga sa 4:6, 6:3, 6:2 i 6:1 zaustavlja budući pobjednik Juan Martín del Potro.
Slijedi 1/2 finale Davis Cupa protiv Češke u Poreču i meč protiv Tomáša Berdycha, koji Čilić gubi u 5 setova. Češka je susret dobila s ukupnim rezultatom 4:1, nakon što su Čilić i Lovro Zovko izgubili i susret parova.
mini|200px|Čilić na US Openu 2009. Poslije toga nastupa u Kini, na turniru u Pekingu na kojem stiže do finala. U 1/4 finalu pobjeđuje Rusa Davidenka sa 6:4, 6:4 a u 1/2 finalu 2. tenisača svijeta, Španjolca Rafaela Nadala sa uvjerljivih 6:2, 6:3. U finalu gubi od Srbina Novaka Đokovića sa 6:2, 7:6. Slijedi europska dvoranska sezona koju Čilić otvara finalom u Beču, gdje gubi od domaćeg tenisača Jürgena Melzera u dva seta. Stiže do 1/4 finala turnira u Baselu gdje ispada od Čeha Radeka Štěpáneka. Na putu do 1/4 finala pobjeđuje Srbina Viktora Troickog u susretu u kojem spašava 3 vezane meč lopte u tie-breaku 3. seta od kojeg su 2 bile na inače odličan servis protivnika.
Odličnu završnicu sezone Marin Čilić zatvara vrlo dobrim nastupom na turniru Masters serije u Parizu, gdje stiže do 1/4 finala. Na putu do tog uspjeha u dva susreta okreće 0:1 u setovima: prvo protiv Poljaka Kubota, a zatim protiv španjolskog top 10 igrača Fernanda Verdasca. U 1/4 finalu gubi od domaće uzdanice Gaela Monfilsa u potpuno izjednačenom susretu u 3 seta.
Sezonu završava na 14. mjestu.
2010.
Čilić uspješno otvara i 2010., obranom naslova u Chennaiju. U finalu odigranom 10. siječnja svladao je Švicarca Stanislasa Wawrinku sa 7:6(2), 7:6(3). Zatim je na Australian Openu u prvom kolu je pobjedio Fabricea Santoroea, u drugom Bernarda Tomića, u trećem Wawrinku, a u četvrtom Juana Martína del Potra. U četvrtfinalu u meču od pet setova pobjedio je Andyja Roddicka i tako osigurao mjesto u top 10. U polufinalu je, nakon odličnog prvog seta ipak izgubio protiv Andya Murraya.
Na PBZ Zagreb Indoorsu u 1. je kolu pobijedio Jana Hajeka sa 6:2, 6:2, u 2. kolu Daniela Köllerera sa 6:2, 6:1, u četvrtfinalu Ivu Karlovića sa 7:6, 6:4 te u polufinalu Jürgena Melzera 7:6, 6:4. Pobjedom u finalu nad Nijemcem Michaelom Berrerom sa 6:4, 6:7(5), 6:3 obranio je naslov PBZ Zagreb Indoorsa osvojen 2009.
2011.
mini|Marin Čilić nakon pobjede njemačkog tenisača [[Florian Mayer|Floriana Mayera na Davisovom kupu 2011.]]
Marin Čilić je 2011. godine odigrao 4 finala, a pobjednik je ATP turnira u ruskom Sankt Peterburgu. U finalu je 30. listopada igrao protiv srpskog tenisača Janka Tipsarevića. Krajnji rezultat je bio 6:3, 3:6, 6:2 u korist Marina. Tri turnira na kojioma je Marin došao do finala i izgubio su Marseille, Umag i Peking. Gubio je od Robina Soderlinga rezultatom 4:6, 6:3, 3:6 u Marseillu, Aleksandra Dolgopolova u Umagu rezultatom 4:6, 6:3, 3:6 te Tomáša Berdycha u Pekingu rezultatom 6:3, 4:6, 1:6.
Ove godine je Marin odigrao i svoje prvo finale u igri parova. U Umagu je 3. srpnja u paru s Lovrom Zovkom rezultatom 3:6, 7:5, 7:10 izgubio finalni meč protiv Talijana Simonea Bollelia i Fabia Fogninia.
1216
Godina 1216 (MCCXVI) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
Jul/Srpanj – Decembar/Prosinac
mini|150px|"[[Honorije III"]]
Vallevò I, Chieti
Vallevò I je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Fizički sistem
Često se sistem u ovom smislu bira na takav način da se podudara sa uobičajenijem shvatanjem sistema, kao što je na primer određena mašina. Fizički sistemi mogu da budu u većoj meri ezoterični: atom, voda u jezeru, ili čak voda u levoj polovini jezera, se mogu smatrati fizičkim sistemom. U izučavanju kvantne dekoherencije, „sistem“ se može odnositi na makroskopska svojstva jednog objekta (npr. poziciju klatna), dok relevantnu „sredinu“ mogu da sačinjavaju unutrašnji stepeni slobode, koji se klasično opisuju u obliku termičkih vibracija klatna.
Tiro, Ohio
Tajro je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 280, što je 1 (-0,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Battiggio, Verbano-Cusio-Ossola
Battiggio je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Arcis-le-Ponsart
Arsi le Ponsar je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 261 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 156 metara.
Fairview-Ferndale, Pennsylvania
Fervju-Ferndejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.139, što je 272 (-11,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Arginin vazopresinski receptor 1B
Arginin vazopresinski receptor 1B (AVPR1B, ranije poznat kao vazopresinski 3 receptor ili antidiuretski hormonski receptor 1b) je protein koji deluje kao receptor za arginin vazopresin. AVPR1B pripada familiji G-protein spregnutih receptora. Njegova aktivnost je posredovana G proteinima koji stimulišu sistem fosfatidilinozitol-kalcijum sekundarnih glasnika.
Distribucija u tkivu
AVPR1B je inicijalno bio opisan kao novi vazopresinski receptor lociran u adenohipofizi, gde on stimuliše ACTH otpuštanje. Naknadna istraživanja su pokazala da je on takođe prisutan u mozgu.
Ponašanje
Inaktivacija Avpr1b gena kod miševa proizvodi nokaut miševe koji su znatno manje agresivni i imaju umanjenu sposobnost prepoznavanja nedavno istraženih miševa. Defanzivno i predatorsko ponašanje ostaju nepromenjeni kod nokaut miševa, mada su socijalna motivacija ili svesnost umanjeni. AVPR1B antagonist, SSR149415, je pokazao antiagresivno dejstvo kod hrčaka i antidepresantsko i poput anksiolitičkog ponašanje kod pacova. Uspostavljena je veza između SNP ovog receptora i podložnosti depresiji kod čoveka.
Metabolički efekti
Razna stresom-indukovana povišenja ACTH nivoa ne dolaze do izražaja kod Avpr1b nokaut miševa.
Onkologija
AVPR1B je izražen u visokim nivoima u ACTH-sekretirajućoj adenohipofizi kao i u bronhijalnim karcinoidima odgovornim za karcinom malih ćelija.
Ligandi
Nelivaptan (SSR149415) i D-[Leu4-Lys8]-vazopresin su specifični antagonist i agonist za vazopresinski 1b receptor, respektivno.
Ljuboviđa
Ljuboviđa je najduža i vodom najbogatija reka Azbukovice. Duga je 34 km. Izvire južno od najvišeg vrha Jablanika i uliva se u Drinu kod Ljubovije na visini od 116 metara. Apsolutni pad joj je 1180 metara. Prosečno svake sekunde u Drinu unese 2,09 kubnih metara vode. Ljuboviđa posle 10 -{km}- prima pritoku Zavješnicu koja izvire ispod Medvednika. Nizvodno je Ljuboviđa usekla svoju vrlo lepu klisuru. Orovička reka je njena najduža leva pritoka, koja izvire na jugozapadnim padinama Bobije i posle 9 -{km}- kroz klisurastu dolinu uliva se u Ljuboviđu na nadmorskoj visini od 244 metra. Na reci Ljuboviđi se nalazi Latinska ćuprija. Izgrađena je kao most na karavanskom putu do Valjeva i Beograda.
126
Godina 126. (CXXVI) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Vera i Ambila (ili, rjeđe, godina 879. Ab urbe condita). Oznaka 126. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Šestougao
150px|mini|desno|Pravilni šestougao
Šenčur
Šenčur (njemački: Sankt Georgen) je grad u Sloveniji od 3.150 stanovnika, on je i administrativni centar Občina Šenčur.
Šestougao
U geometriji, šestougao je mnogougao sa šest temena i šest stranica.
Šenčur
Geografske karakteristike
Šenčur leži 4 km istočno od centra Kranja, u kotlini rijeke Save, pa je zapravo samo periferija tog industrijskog grada.
Historija i znamenitosti
Mjesto je dobilo svoje ime po patronu župe - sv. Jurju, pa se prvi put i spominje u dokumentima 1221. pod latinskim imenom Sancto Georgio. Ono je vemenom postalo Šent Jur, pa nakraju - Šenčur. Patronova crkva u mjestu se prvi put spominje 1238., zna se da je akvilejski patrijarh Bertold, koji je bio nominalni vladar i vlasnik toga kraja, poklonio mjesto kao feud, ženskom dominikanskom samostanu u Velesovu, kog je osnovao te iste godine.
Zbog tog su stanovnici srednjovjekovnog Šenčura bili samostanski kmetovi, po samostanskom urbaru iz 1458. dominikanke su imale 21 kmeta u Šenčuru, a to je tada bilo skoro polovica sela.
Šestougao
Pravilni šestougao
Svaki unutrašnji ugao pravilnog šestougla ima po 120° (stepeni), a zbir svih unutrašnjih uglova bilo kog šestougla iznosi 720°. Kao što je moguće pokriti ravan jednakostraničnim trouglovima ili kvadratima, i pravilni šestougao ima tu osobinu, pa se može upotrebiti za konstruisanje teselacija.
Šenčur
Historija i znamenitosti
Osmanlije su u dva navrata 1471. i 1472. poharali mjesto.
Šestougao
Pravilni šestougao
Pčelinje saće ima osnovne elemente u formi šestougla upravo zato što takav oblik omogućava efikasnu i ekonomičnu upotrebu prostora i materijala od koga je sagrađeno.
Šenčur
Historija i znamenitosti
Kad je car Joseph II. ukinuo 1782. velesovski samostan, šenčurski kmetovi dobili su nove gospodare, i imali ih do 1855. kad je ukinuto kmetsvo po austrijskim zemljama. Nekako u to vrijeme počelo je osnivanje prvih industrijskih pogona po Kranju i okolici, pa se dobar dio bivših kmetova zaposlio u tim pogonima.
Šestougao
Pravilni šestougao
Ako primetimo da je pravilni šestougao sastavljen od 6 jednakostraničnih trouglova, njegova površina biće šest puta veća od površine jednakostraničnog trougla i, ako mu je osnovna stranica dužine a\,\!, biće data formulom
Šenčur
Historija i znamenitosti
Šenčur je za Drugog svjetskog rata bio centar partizanskog otpora, mjesni komitet osnovan je već u maju 1941. Velika drama dogodila se 24. januara 1944. tad su njemačke okupacione vlasti strijeljale 40 talaca, kao odmazdu za tri ubijena vojna policajca.
Šestougao
Pravilni šestougao
Obim šestougla kome je stranica dužine a\,\! biće jednak 6a\,\!, dužina veće dijagonale je 2a\,\!, a dužina kraće dijagonale je. Ne postoji Platonovo telo koje čine pravilni šestouglovi. Arhimedova tela koja su sastavljena i od šestouglova su zarubljeni tetraedar, zarubljeni oktaedar, zarubljeni ikosaedar (poznatiji kao fudbalska lopta), zarubljeni kuboktaedar i zarubljeni ikosidodeakedar.
Konstrukcija
Pravilni šestougao se može konstruisati uz pomoć lenjira i šestara. Sledeća animacija ilustruje korak po korak, konstrukciju pravilnog šestougla koju je dao Euklid, knjizi IV, svojih „Elemenata“. mini|300p|centar|Animirani prikaz konstrukcije šestougla pomoću šestara i lenjira
Notij
Notij ili Nocij (Νότιον = "južni", ) bio je drevni grčki grad na zapadnoj obali Male Azije, koji se nalazio nekih 50 km južno od Izmira u današnjoj Turskoj, u zalivu Kišadasi. Notij je bio smešten na jednom brdu s koga se moglo videti more i služio je kao luka za obližnji grad Kolofon i Apolonovo svetilište u Klarosu, kamo su dolazili mnogobrojni ljudi koji su očekivali savet od boga. Sačuvani su ostaci odbrambenih zidina, nekropole, hrama, agore i teatra. Ruševine Notija smeštene su danas istočno od grada Ahmetbeylija u oblasti Menderesu u okviru provincije Izmir u Turskoj.
Najstariji spomen Notija nalazi se kod Herodota, koji ga ubraja među eolske gradove ― koji leže između Smirne i Pergama i od kojih je Notij najjužniji: "Kuma, zvana Frikonijska, Lerise, Nove Zidine, Temnos, Kila, Notij, Egiresa, Pitana, Egeje, Mirina, Grinija". Između eolskog Notija i obližnjeg jonskog grada Kolofona postojalo je, kako se čini, izraženo suparništvo, što bi moglo objasniti i mit o nadmetanju između dva znamenita proroka u Apolonovom proročištu u Klarosu ― Mopsa, koji je učestvovao u pohodu Argonauta i koga su poržali građani Notija, i Kalhanta, koji je, pak, bio učesnik trojanskog rata i koga su podržvali Kolofonjani. Premda mitu, Kalhant je izazvao Mopsa na nadmetanje oko toga ko je bolji prorok; pogađali su koliko ima maslina na jednom stablu, ali Kalhant je izgubio i umro od tuge.
U vezi s istorijskim odnosima Notija i Kolofona, može se "pretpostaviti ili da su jonski naseljenici pregovorima isposlovali pravo prolaza do svog grada u unutrašnjosti ili, što je verovatnije, da su isprva do njega stizali jednom od drugih rečnih dolina". Robin Lane Fox, razmatrajući drevno suparništvo između dva grada, piše:
"'Odnosi između Kolofona i obližnjeg Notija nikad nisu bili laki i njihovo ogorčeno suparništvo objašnjava priču o nadmetanju dvojice proroka u Klarosu. Eolski Grci u Notiju imali su poseban odnos s Mopsom, dok su jonski Grci u Kolofonu imali poseban odnos prema Kalhantu. Stoga je za Eoljane, koji su kontrolisali Klaros, bila naročito značajna tvrdnja da je Mopso pobedio Kalhanta i tako prouzročio njegovu smrt na tom mestu'."
H. W. Parke sugeriše da je u 7. veku pne. "Klaros kontrolisao Notij, koji je verovatno ostao mali eolski grad, kojim je dominirao njegov moćniji sused u unutrašnjosti [tj. Kolofon], ali koji je istovremeno stajao pod zaštitom tog moćnijeg suseda od eventualnih pretnji iz Lidije. Sam Notij nije bio dovoljno velik da bi sam osnivao vlastite kolonije". Polovinom 6. veka pne. Persija je osvojila i Kolofon i Notij, ali su oba grada oslobođena tokom grčko-persijskih ratova, a zatim su se kao zasebni entiteti pridružili Delskom savezu, pri čemu je Kolofon plaćao foros od tri talenta godišnje, a manji Notij samo jednu trećinu talenta.
Prvih godina peloponeskog rata Notij su razdirali unutrašnji sukobi, a onda je jedna od strana u sukobu pozvala plaćenike pod persijskim zapovedništvom. Ali atinski vojskovođa Pahet nije imao milosti kad je vraćao proatinsku stranku na vlast, "a potom su" ― kaže Tukidid ― "iz Atine poslati kolonisti i to je mesto kolonizovano po atinskim zakonima". Nakon toga Notij je bio jedno od atinskih uporišta. Tu se 406. pne. odigrala bitka kod Notija, iz koje je Sparta izašla kao pobednik. Krajem 4. veka pne. nalazimo da je Notij s Kolofonom udružen u simpolitiju, tj. neku vrstu federacije, da bi "do rimskog doba ime 'Notij' sasvim iščezlo iz upotrebe".
Talasna jednačina
okvir|Implus koji se prostire kroz žicu sa fiksiranim krajevima modelovan preko talasne jednačine Talasna jednačina je važna parcijalna diferencijalna jednačina kojom se opisuje prostiranje talasa. Talasi mogu biti zvučni, eletromagnetni, vodeni itd., ali se svi prostiru na istom principu sažetom u talasnu jednačinu. Talasna jednačina se javlja i koristi u akustici, elektromagnetizmu, optici, dinamici fluida. Najznačajniji doprinos rešenju problema opisivanja oscilacija i prostiranja talasa dali su Žan dAlamber, Leonard Ojler, Danijel Bernuli i Žoze-Luj Lagranž.
Uvod
Talasna jednačina je tipični primer hiperbolične parcijalne diferencijalne jednačine. U najjednostavnijem obliku, talasna jednačina se odnosi na skalarnu veličinu u koja zadovoljava:
gde je c (konstantna) brzina talasa a je Laplasijan. Za zvučne talase u vazduhu na 20 °C iznosi oko 343 m/s (videti brzina zvuka). Za oscilujuću žicu brzina može da se menja u velikom opsegu jer zavisi od linearne gustine žice i njene zategnutosti. Mnogo realističniji model jednačine talasa uzima u obzir disperziju, tj, zavisnost brzine talasa od njegove frekvencije. Tada se c zamenjuje faznom brzinom:
Izvođenje talasne jednačine
Talasna jednačina u jednodimenzionalnom slučaju možemo da izvedemo na sledeći način: Zamislimo niz malih tegova, svaki mase m, povezanih oprugama od kojih svaka ima dužinu h i koeficijent elastičnosti k:
Ovde u(x) predstavlja otklon od ravnotežnog položaja male mase na koordinati x. Sile koje deluju na masu m na položaju x+h su:
Jednačina kretanja materijalne tačke na lokaciji x+h je:
gde je vremenska zavisnost u(x) data eksplicitno.
Ako se niz tegova sastoji od N tegova ravnomerno raspoređenih na dužini L = N h tada je ukupna masa M = N m, i ukupni koeficijent elastičnosti niza K = k/N pa gornju jednačinu možemo da napišemo kao:
Izračunavanjem limesa (podrazumevanjem uniformnosti) nalazimo:
gde je (KL2)/M kvadrat brzine kojom se deformacija prostire duž niza.
Rešenje problema početnih vrednosti
Opšte rešenje jednodimenzionalne skalarne talasne jednačine je
izveo je Dalamber. U faktorskom obliku talasna jednačin amože da se napiše kao
Ako su F i G proizvoljne funkcije sledi da svaki zbir oblika
zadovoljava talasnu jednačinu. Dva člana predstavljaju dva talasa u pokretu: deformacija data argumentom F ili G kreće se brzinom c u smeru napred (za F) i nazad (za G). Ove funkcije mogu bliže da se odrede na osnovu proizvoljnih početnih uslova:
Rezultat je Dalamberova formula:
Skalarna talasna jednačina u tri prostorne dimenzije
Rešenje trodimenzionalnog problema početnih vrednosti može da se dobije iz rešenja jednačine za sferne talase. Taj rezultat onda može da se svede na dvodimenzionalni slučaj.
Sferni talasi
Skalarna talasna jednačina ostaje neizmenjena pri rotaciji prostornih koordinata i stoga može da se očekuje da postoji rešenje koje zavisi samo od radijalnog rastojanja od odabrane tačke. Takvo rešenje mora da zadovolji
Ova jednačina može da se napiše i kao
Carica Yan Ji
Carica Yan Ji (閻姬) (? -126), formalno Carica Ansi (安思皇后, doslovno "mirna i dubokomisleća carica"), bila je kineska carica iz dinastije Han. Suprug joj je bio car An. Poznata je po spletkalrenju i nepotizmu, bilo kao careva supruga, odnosno za vrijeme kratkotrajne vladavine kao carica majka. Međutim, njen pokušaj da cementira vlast postavljajući braću na važne položaje je propao zbog dvorskog puča u kome su masakrirani članovi njenog klana.
Talasna jednačina
Sferni talasi
gde su F i G proizvoljne funkcije. Svaki član može da se tumači kao sferni talas koji se širi ili skuplja (kontrahuje) brzinom c. Takve talase stvara tačkasti izvor.
Rešenje opšteg problema početnih vrednosti
Talasna jednačina je linearna po u i ostaje neizmenjena pri translaciji u prostoru i vremenu. Stoga, možemo da generišemo veliki broj rešenja tranlacijom i sumiranjem sferičnih talasa. Neka je φ(ξ,η,ζ) proizvoljna funkcija tri nezavisne promenljive, i neka je sferični talas F delta funkcija: tojest, neka je F slaba granica kontinualne funkcije čiji je integral jednak jedinici, a čiji opseg gde je funkcija veća od nule skupljen u koordinatni početak. Neka familija sfernih talasa sgernih talasa ima centar u tački (ξ,η,ζ) i neka je r radijalno rastojanje od te tačke. Tada je
Ako je u superpozicija takvih talasa sa težinskom funkcijom φ, dobijamo
gde je imenilac 4πc uveden zbog pogodnosti.
Sledi da je
tada je
Ove formule daju rešenje za problem početnih vrednosti talasne jednačine. One pokazuju da rešenje u datoj tački R, za dato (t,x,y,z) zavisi samo od podataka na sferi radijusa ct presečenoj svetlosnim konusom nacrtanim unazad iz tačke R. Rešenje ne zavisi od podataka unutar te sfere.
Skalarna talasna jednačina u dve prostorne dimenzije
U dve prostorne dimenzije, talasna jednačina je oblika
Ovaj problem možemo da rešimo na osnovu trodimenzionalnog rešenja ako smatramo da je u rešenje u tri dimenzije koje je nezavisno od treće dimenzije. Ako je
tada formula za trodimenzionalno rešenje postaje
gde su α i β prve dve koordinate jedinične sfere, a dω element površine sfere. Ovaj integral može da se napiše kao integral po disku D sa centrom u (x,y) i radijusom ct:
Očigledno je da rešenje na (t,x,y) zavisi ne samo od podataka na svetlosnom konusu gde je
nego isto i od podataka unutar tog konusa.
Nekoliko prostornih dimenzija
u D, i
na B.
Kobalt tetrakarbonil hidrid
Kobalt tetrakarbonil hidrid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 170,974 Da.
Melos TV
Melos TV je srbijanska komercijalna zabavno-muzička televizijska stanica.
Zapadni front (Prvi svjetski rat)
Između 1915. i 1917. godine bilo je nekoliko velikih ofanziva duž fronta. Pešadijskim napadima je prethodila temeljna artiljerijska priprema. Ipak pešadija nije mogla da postigne značajnije uspehe protiv dobro ukopanog neprijatelja, mitraljeskih gnezda, bodljikave žice.
Melos TV
Na satelitu Eutelsat 16A na poziciji 16 stepeni istočno je emitirala od 2007. do juna 2012. godine.
Zapadni front (Prvi svjetski rat)
Kako bi postigli vojnu prednost nad neprijateljskim snagama obe strane su u borbi koristile nove tehnologije kao što su avijacija, bojni gasovi i tenkovi stalno ih usavršavajući tokom rata. Ali ni upotreba novih vrsta oružja nije mogla da dovede do odlučujućeg uspeha.
Do kraja rata nemačka vlada je uvidela da su savezničke snage superiornije zbog većeg demografskog i inustrijskog potencijala pa je iscrpljena Nemačka bila prinuđena da 11. novembra 1918. potpiše primirje.
Zoran Đinđić
Zoran Đinđić (rođen 1. avgusta 1952. u Bosanskom Šamcu, ubijen 12. marta 2003. u Beogradu) je bio srpski političar i državnik, doktor filozofije po obrazovanju, jedan od osnivača i dugogodišnji predsednik Demokratske stranke, predsednik Vlade Republike Srbije (2001.-2003.) i gradonačelnik Beograda (1997.).
Biografija
Đinđić je rođen u Bosanskom Šamcu (današnjem Šamcu), gradiću na obali Save u severnom delu Bosne i Hercegovine u sadašnjoj Republici Srpskoj a ondašnjoj FNRJ. Završio je Devetu gimnaziju u Beogradu, gde je njegov otac Dragomir premešten kao oficir JNA.
Studije
Đinđić je studirao filozofiju na Univerzitetu u Beogradu, a paralelno je pohađao i predavanja iz istorije umetnosti, sociologije i ekonomije. Još tokom studentskih dana se zainteresovao za politiku, a za sebe je tada govorio da je „levi anarhista“. Posebno interesovanje je pokazivao za Petra Kropotkina, čija je dela prevodio na srpski i kritičku teoriju društva, poznatu pod nazivom Frankfurtska škola.
S grupom istomišljenika Zoran je ubrzo preuzeo rukovodstvo Saveza studenata na Filozofskom fakultetu. Početkom januara 1974. godine, savezi studenata iz Beograda, Zagreba i Ljubljane, organizuju studentski skup u Ljubljani. Za skup je bio pripremljen „Nacrt rezolucije saveza studenata filozofskih fakulteta u Beogradu, Ljubljani i Zagrebu“, koji je ukazivao na postojanje krize jugoslovenskog društva i sa radikalno levih pozicija kritikovao tadašnju komunističku vlast. Nakon što je slovenačka policija brutalno sprečila održavanje studentskog skupa, organizatori, uključujući i Đinđića, su uhapšeni. Uhapšeni studenti su formirali štrajkački odbor, zbog čega su bili svakodnevno napadani u štampi. Novembra 1974. godine u Ljubljani je održano suđenje, na kome su šestorica studenata, među kojima i Zoran Đinđić, bili su osuđeni na po godinu dana zatvora. Međutim, pritisak međunarodne javnosti pomogao je osuđenim studentima da izbegnu izdržavanje zatvorske kazne.
Nakon sukoba sa komunističkim režimom zbog pokušaja organizovanja nezavisnog političkog pokreta jugoslovenskih studenata, Đinđić odlazi u Nemačku. , gde nastavlja studije filozofije kod profesora Jirgena Habermasa u Frankfurtu. Za vreme boravka u Frankfurtu, Đinđić je često posećivao knjižaru „Karl Marks“ u kojoj je u to vreme radio Joška Fišer. U lično prijateljstvo, to poznanstvo je preraslo tek 20 godina kasnije. Ovo je postalo predmet špekulacija u smislu Fišerovog ranijeg pacifizma i njegove kasnije uloge u napadima NATO-a na Jugoslaviju.
1979. je doktorirao na univerzitetu u Konstancu na tezi „Problemi utemeljenja kritičke teorije društva“ kod Jirgena Habermasa.
Profesura
1989, Đinđić se vratio u Jugoslaviju da bi preuzeo profesorsko mesto na Univerzitetu u Novom Sadu. Takođe je bio i viši naučni saradnik u Centru za filozofiju i društvenu teoriju u Beogradu. Autor je više stručnih eseja i knjiga iz oblasti filozofije, politike, ekonomije i sl.
Poličitko delovanje
Zoran Đinđić je zajedno sa drugim srpskim disidentima osnovao Demokratsku stranku. Postao je predsednik izvršnog odbora stranke 1990. i izabran je u Narodnu skupštinu Republike Srbije. 1994. je postao predsednik Demokratske stranke. Bio je poslanik u prva tri višestranačka saziva Narodne skupštine i Veću republika Skupštine SRJ.
Nakon sudskog spora sa predsednikom Vlade Republike Srbije Mirkom Marjanovićem, 20. septembra 1996. osuđen je na 4 meseca zatvora, uslovno na dve godine. Vrhovni sud Srbije je 9. jula 1998. preinačio ovu presudu i izrekao novu u kojoj je osuđen na 7 meseci zatvora, uslovno na 3 godine.
Nakon niza masovnih protesta zbog poništenih izbora od strane republičke vlade tokom 1996/97, Đinđić je 21. februara 1997. postao predsednik Skupštine grada Beograda. Sa Srpskim pokretom obnove Vuka Draškovića i Građanskim savezom Srbije Vesne Pešić stvorio je koaliciju „Zajedno“, koja se raspala samo četiri meseca nakon svoje pobede. Đinđić je smenjen sa mesta predsednika Skupštine Beograda glasovima Socijalističke partije Srbije, Srpske radikalne stranke i Srpskog pokreta obnove.
Nakon ubistva izdavača i novinara Slavka Ćuruvije na uskrs tokom NATO bombardovanja Srbije, Zoran Đinđić se privremeno sklonio u Crnu Goru, navodno zbog informacije da je on sledeći na spisku za ubistva tajne službe uprave tadašnjeg Predsednika SRJ Slobodana Miloševića.{Zatim je otišao u zapadne zemlje, označen kao politički prijatelj od strane zapadnih lidera kao što su Gerhard Šreder i Bil Klinton. Izraelskom listu Harec dao je izjavu u kojoj navodi da je „za NATO najlogičnije da nastavi bombardovanje koje je jako efikasno“. U septembru 1999, Đinđić je proglašen za jednog od najvažnijih političara na početku 21. veka u izboru časopisa Tajm. Nakon povratka u zemlju u julu 1999. godine, Đinđić je bio optužen za ugrožavanje državne bezbednosti. Suđenje po ovoj optužbi je bilo zatvoreno za javnost.
Zoran Đinđić je igrao važnu ulogu u predsedničkim izborima Savezne Republike Jugoslavije septembra 2000. i demonstracijama 5. oktobra koji su doveli do zbacivanja Miloševićeve vlasti, a onda je vodio široku Demokratsku opoziciju Srbije koju je činilo 18 stranaka do pobede na parlamentarnim izborima u Srbiji decembra 2000. Postao je premijer Srbije 25. januara 2001.
2001. Đinđić je odigrao ključnu ulogu u izručenju Slobodana Miloševića Međunarodnom sudu za ratne zločine u Hagu. Kasnije je izjavio da je „razočaran razvučenim suđenjem Miloševiću“ i obeležio suđenje kao „skupi cirkus“.
Smatra se da je Đinđić bio dobro prihvaćen od strane zapadnih država. Njegovi sastanci sa Džordžom Bušom, Tonijem Blerom, Žakom Širakom i ostalima su nagoveštavali da je Zapad podržavao njegovu politiku. Imao je neprekidne nesuglasice sa bivšim saveznikom i tadašnjim Predsednikom Jugoslavije Vojislavom Koštunicom, koji je bio njegov najopasniji politički suparnik u Srbiji. Đinđićevi raniji bliski odnosi sa Predsednikom Crne Gore Milom Đukanovićem su se navodno ohladili zbog Đukanovićevih težnji za nezavisnom državom Crnom Gorom.
Forcella Aurine, Belluno
Forcella Aurine je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Zoran Đinđić
Poličitko delovanje
Sredinom 2001. godine, u doba Đinđićevog upravljanja Vladom Srbije, ta Vlada je potpisala ugovor sa Majkrosoftom povodom savetodavnih usluga i stručnih razmatranja na ime tzv. vladine elektronske inicijative.
Ubistvo
Đinđić je ubijen u Beogradu na stepeništu zgrade sedišta Vlade Srbije 12. marta 2003. u 12:23. Pogođen je jednom u grudi, metkom koji je probio njegovo srce i ubio ga skoro trenutno. Brzo je odveden u bolnicu gde je primenjen odgovarajuć postupak, ali je njegova smrt, ipak, proglašena jedan čas kasnije. Prema zvaničnom Vladinom saopštenju, Đinđić nije bio pri svesti nakon dolaska u bolnicu. Njegov telohranitelj Milan Veruović je takođe bio teško ranjen u stomak od drugog hica.
Oba metka je, snajperom, sa 130 metara udaljenosti, ispalio policijski specijalac Zvezdan Jovanović, sa prozora zgrade Zavoda za fotogrametriju. Jovanović je tokom svoje završne reči na suđenju povodom ubistva Zorana Đinđića izjavio da nikada nije na čoveka pucao iz snajpera, odnosno da nije obučeni snajperista.
Ubistvu tadašnjeg predsednika Vlade je prethodilo nekoliko ranijih neuspelih pokušaja ubistva. Najpoznatiji neuspeli atentat izveden je ujutro 21. februara 2003. godine, kada je Dejan Milenković Bagzi, član tzv. Zemunskog klana, vozeći kamionet autoputem, kod Beogradske arene, pokušao da zaustavi automobil u kojem je bio premijer, dok su u zasedi pored autoputa, naoružani minobacačima i automatskim puškama, čekala četvorica atentatora. Ipak, Đinđić je, zahvaljujući delovanju obezbeđenja, izbegao ozbiljne povrede i preživeo pokušaj ubistva.
Smatra se da je Đinđić stekao mnogo neprijatelja zbog svoje okrenutosti ka Zapadu, „reformske ekonomske politike“, hapšenja Slobodana Miloševića i njegovog izručenja Haškom sudu i pokušaja rasformiranja Jedinice za specijalne operacije. Po presudi suda, Milorad Ulemek Legija je naredio Zvezdanu Jovanoviću da ubije Zorana Đinđića. Ulemek je osuđen na 40 godina zatvora za krivična dela koja uključuju ubistvo i pokušaj ubistva.
thumb|right|120px|Đinđićev grob u Aleji zaslužnih građana na beogradskom Novom groblju
Nataša Mićić, tadašnji vršilac dužnosti Predsednika Srbije, proglasila je vanredno stanje odmah nakon ubistva. Zoran Živković je izabran od strane Demokratske stranke za Đinđićevog naslednika. Međutim, nakon novih parlamentarnih izbora 28. decembar 2003. Boris Tadić je postao predsednik Demokratske stranke, a Vojislav Koštunica je postao novi premijer Srbije.
Aleksandar Simović, koji je među drugima optužen za zagovor na ubistvo Đinđića, uhapšen je 23. novembra 2006. u Beogradu.
Obeležavanje godišnjice
Godišnjica ubistva premijera Srbije Zorana Đinđića obeležava se svakog 12. marta sa više različitih događaja. Članovi porodice i najviši funkcioneri Demokratske stranke polažu cveće i vence na grob ubijenog premijera u Aleji zaslužnih na Novom groblju u Beogradu. Ministri iz nekadašnje vlade Zorana Đinđića, vlade Zorana Živkovića kao i aktuelne vlade u odvojenim terminima odaju poštu polaganjem venaca na spomen-ploču u dvorištu zgrade Vlade Srbije.
U organizaciji Liberalno-demokratske partije svakog 12. marta održava se “Šetnja za Zorana” u kojoj nekoliko hiljada građana šetnjom do mesta gde je Đinđić ubijen u dvorištu Vlade Srbije, a potom ka Novom groblju gde u Aleji velikana pokojnom premijeru još jednom odaju poštu polaganjem cveća i paljenjem sveća.
Godišnjica Đinđićeve smrti obeležava se i u mnogim gradovima Srbije, u Kosovskoj Mitrovici, Čačku, Smederevu, kao i mestu njegovog rođenja - Prokuplju.
Raklet
Raklet je – pored fondija – jedno od švajcarskih nacionalnih jela, koja se prave od otopljenog sira. Sir koji se koristi za pripremu ovog jela često se naziva raklet. mini|desno|Raklet sa prilozima
Poreklo
Raklet se pominje prvi put u srednjovekovnim manastirskim zapisima u kantonima Obvalden i Nidvalden. U njima se izveštava o „siru za prženje“, koji ima izuzetnu prehrambenu vrednost. U poznatoj dečjoj knjizi „Hajdi“ Johane Spiri govori se o rakletu kao „siru za prženje sa livade“.
Priprema
Danas se u raklet uglavnom dodaju još i krompir, kiseli krastavci i luk, s time što su dozvoljene razne kombinacije povrća. Na tržištu se mogu pronaći mnogobrojne vrste raklet sira, koji su začinjeni belim lukom, biberom ili paprikom, ili su napravljeni od kozjeg mleka.
Varijante
mini|Kolutovi raklet sira Na vališki način, raklet se pravi tako što se pola koluta posebno lako topljivog punomasnog sira „goms“ stavi blizu vatre tako da se lagano počne topiti. Kada sir počne da se topi, istruže se na tanjir i tako služi.
Od 50-ih godina 20. veka raklet se više ne pravi na vatri, već u posebnoj vrsti uređaja pravljenog samo za raklet, i od tada se više ne koristi samo u Švajcarskoj. Ovaj električni uređaj se sastoji uglavnom od jednog grejača u horizontalnoj kutiji, nekoliko posuda za hranu i regulatora za podešavanje visine grejnog tela. Kolut raklet sira se stavi u posudu i postavi ispod grejnog tela. Čeka se dok se gornji sloj ne počne topiti. U najboljem slučaju, sloj sira bi trebalo da postane smeđe boje. Zatim se sir pomeri od izvora toplote, posuda se prevrne i „rakletira“, što znači da se sa odgovarajućom viljuškom, tvz. raklet viljuškom, servira na tanjir.
Već izvesno vreme, takođe netradicionalno, prave se stoni uređaji, u kojima nije moguće topiti čitav kolut sira, već samo isečene komade raklet sira. Na tom uređaju je na obično okrugloj ili ovalnoj podlozi montirano grejno telo. Ispod njega mogu da stanu dve do deset malih posuda, koje se pojedinačno pune sa sirom. Iznad grejnog tela nalazi se najčešće poklopac od kamena ili metala, kako bi se sprečio direktan dodir sa vrelinom i kako bi se toplota zadržavala u uređaju. Budući da se taj poklopac takođe zagreva, često ima udubljenja, koja omogućavaju dodatno grilovanje mesa ili jaja. Prednost ovih uređaja jeste što se u tim posudama mogu pripremati povrće i ostali prilozi istovremeno sa sirom.
Ime
U Švajcarskoj bi raklet sir trebalo da ima zakonom zaštićeno poreklo – budući da je raklet tipično vališko jelo, raklet sirom bi se smeo nazivati samo onaj sir koji je proizveden u kantonu Valis.
Međutim, u junu 2006. godine, Komisija za reviziju, koju je formiralo Ministarstvo ekonomije, odlučuje da je pojam raklet izvorno označavao samo jelo a ne sam sir, i da ga zbog toga nije moguće zaštititi. U novembru 2007. godine, švajcarski Savezni sud odlučuje da je raklet jelo, i da se ne može koristiti kao zaštićeno ime. Dakle, ime „raklet“ za sir može slobodno da se koristi. Savezni sud je ipak odlučio da se sir proizveden u kantonu Valis treba zaštiti posebnim imenom.
Zona Industriale Saletti, Udine
Zona Industriale Saletti je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Polarna površina molekula
thumb|350px|Polarna površina [[paracetamola (crveno)]]
Polarna površina molekula ( - PSA) definiše se kao suma površina svih polarnih atoma, prvenstveno kiseonika i azota, uključujući atome vodonika koji su vezani za njih.
PSA nalazi široku primenu u medicinskoj hemiji, kao parametar za optimizaciju sposobnosti leka da prodre u ćelije. Molekuli sa polarnom površinom većom od 140 angstroma kvadratnih ulavnom ispoljavaju slabu permeabilnost ćelijskih membrana. Da bi molekuli prošli kroz krvno-moždanu barijeru (i delovali na receptorima centralnog nervnog sistema), obično je neophodno da imaju PSA manju od 60 angstroma kvadratnih.
Chanousse
Šanus je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornji Alpi koja pripada prefekturi Gap.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 34 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 730 metara (maksimalnoj 1.520 m, a minimalnoj 695 m).
Estervegen
Estervegen je opština u nemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Emsland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.219 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3454011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Emsland Estervegen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Emsland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 13 metara. Površina opštine iznosi 49,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.219 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 105 stanovnika/km².
Robert Domani
Robert Domani (16. 3. 1908 — 3. 3. 1942), jugoslavenski komunist, narodni heroj Jugoslavije, učesnik španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe.
Biografija
Rođen je 16. 3. 1908 godine u Slavonskoj Orahovici, kod Osijeka, u jevrejskoj obitelji. Pre rata studirao je na Tehničkom fakultetu u Zagrebu. Još na studijama je pristupio revolucionarnom omladinskom pokretu. Godine 1937 je primljen u članstvo Komunističke partije Jugoslavije. Iste godine otišao je u Španiju, gde se u redovima internacionalnih brigada borio protiv fašizma. Već od prvog dana pokazao je na ratištima Španije izuzetnu hrabrost i vojničku spremnost, i napredovao do čina artiljerijskog kapetana Republikanske armije. Krajem 1937 godine postaje komandir baterije u Drugom divizionu teške artiljerije „Škoda“, koji je bio u sastavu 21. korpusa, a početkom 1938 u sastavu je 45. divizije.
U proleće 1938 godine, prebačen je s divizionom na Aragonski front, gde je neprijatelj koncentrisao znatno veće snage zbog nastupanja prema morskoj obali. U ogorčenim borbama neprijatelj je, zahvaljujući velikoj nadmoćnosti svoje artiljerije i avijacije, uspeo da potisne republikanske snage, uz obostrano velike gubitke. Drugi divizion se istakao u borbama pod Moskitom de Harku, kada je baterija, pod komandom Roberta Domania, vatrom zaustavila napad fašističkog bataljona i nanela mu osetne gubitke. U nastupanju prema Valenciji i uz morsku obalu od Vinarosa do Kasteljona de la Plate, u ogorčenim borbama koje su vođene naročito na komunikaciji Teruel-Valensija, fašističke snage su dolazile tako blizu da ga je artiljerija diviziona mogla tući neposrednim gađanjem.
mini|300px|Jugosloveni iz baterije “Karl Libkneht” 1937 u Španiji. U prvom redu stoje: treći s leva (sa hartijom u ruci) Robert Domany, komandant baterije i peti s leva [[Koča Popović.]]
U maju 1938 godine, za komandanta Drugog diviziona „Škoda“ bio je postavljen Koča Popović, a posle njegovog ranjavanja, u julu 1938, komandant diviziona je postao Robert Domani, koji se proslavio kao komandir baterije „Liebknecht“, i stekao slavu kao artiljerijski stručnjak. Kao komandant diviziona je ostao do povlačenja pripadnika internacionalnih brigada iz Španije. Posle dolaska u Francusku, interniran je u logor Verne, gde ostaje do 1940 godine, kada se s ostalim Jugoslovenima javlja za rad u Nemačku, nadajući se da će se tako lakše prebaciti u domovinu.
Preko tada već uspostavljenog kanala za povratak Španskih dobrovoljaca u Jugoslaviju, Robert se vraća u Zagreb, i odmah se uključuje u pripreme za podizanje ustanka. U avgustu 1941 godine je radio na organizovanju partizanskih jedinica na Kordunu, koristeći iskustvo koje je stekao u Španiji. Ubrzo je postavljen za komandanta Drugog kordunaškog partizanskog odreda. Sa svojim odredom se istakao u mnogim borbama, a naročito kod Slunja, Vojnića, Veljuna i Plaškog.
Robert Domani je poginuo kao žrtva izdaje. Jedan vod Treće čete Trećeg bataljona Drugog odreda je prišao četnicima, pa su je tada na prevaru razoružali. Tada se s Trećom četom nalazio i komandant Odreda Robert, kojeg su četnici iste noći, zajedno s političkim komesarom Trećeg bataljona Brankom Latasom, komandirom i političkim komesarom Treće čete Stevom Čuturilom i Adolfom Štajnbergerom, ubili kod Balinka Peći, u Lici, 3. 3. 1942 godine.
Da se ne bi pronašla njihova tela, bačeni su u jamu Balinka, duboku oko 360 metara. Tek 1966 godine engleska speleološka ekipa je pronašla njihove ostatke pa su sahranjeni u zajedničkoj grobnici u Plaškom. Uz Roberta, cijela porodica Domani je stradala za vrijeme Holokausta. U rano proljeće 1942 godine, Robertove roditelje Josipu i Deboru Domani, te baku Tereziju su uhapsile ustaše i deportirali ih sa Zagrebačkog Glavnog kolodvora u koncentracijski logor Auschwitz gdje su ubijeni. Robertovog mlađeg brata Rudolfa su strijelale ustaše 9. 9. 1941 u Rakovom potoku sa grupom od 89 "Srba, Židova i komunista".
Cathedral, Colorado
Katidral je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.
Lars Bender
Lars Bender (Rosenheim, Njemačka, 27. travnja 1989.) je njemački nogometaš i nacionalni reprezentativac. Igra na poziciji veznog te je trenutno član Bayer Leverkusena.
Klubska karijera
Igrač je prvi gol za novi klub zabio u utakmici Bundeslige protiv Eintracht Frankfurta. Tijekom sezone 2010./11. Bender je stekao status stanadardnog igrača Bayera.
Reprezentativna karijera
Prije nastupa u seniorskoj, Bender je igrao u njemačkim mladim reprezentacijama te je sa U19 sastavom osvojio europski naslov 2008. godine. Debi u seniorima imao je u rujnu 2011. u prijateljskoj utakmici protiv Poljske. Tada je ušao u igru kao zamjena Simonu Rolfesu a utakmica je završila rezultatom 2:2.
Ivan Šarić
Ivan Šarić (Dolac kod Travnika, 27. septembar 1871 — Madrid, 16. jul 1960) je bio je nadbiskup vrhbosanski. Tokom Drugog svetskog rata podržavao ustaški režim Ante Pavelića i istrebljenje Srba i Jevreja u NDH.
Napisao je nekoliko pesama posvećenih ustaškom vođi Anti Paveliću, od kojih je najpoznatija „Kad sunce sja“, koja je izašla u njegovim novinama na Božić 1941. godine. Tu svoju podršku zadržao je do samog kraja rata.
Po završetku rata, beži u Frankovu Španiju. Umire u Madridu 16. jula 1960. godine.
Wailua Homesteads, Hawaii
Vajlua Houmsteds je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.188 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.188 stanovnika, što je 621 (13,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Sindae od Goguryeoa
Kralj Sindae of Goguryeo (89–179, vl. 165–179) bio je osmi po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje. Samguk Sagi navodi kao je bio polubrat prethodnih kraljeva Taejoa i Chadaea, iako neki izvori navode da je mogao biti Taejov ili Chaedaeov sin. Navodi se kako je za vrijeme tiranske vladavine kralja Chadaea bio prisiljen skloniti se u planine. Prijestolje je preuzeo nakon njegove smrti kao starac; Samguk Yusa navodi kako je ubio i Taejoa i Chadaea. U svakom slučaju, vladavinu su mu obilježile borbe sa Kinezima pod dinastijom Han, pri čemu je kao saveznike imao Xianbeije. Nastojeći ojačati kraljevsku vlast, uveo je položaj guksanga, odnosno premijera na dvoru. Godine 176. je imenovao svog drugog sina Nammua za krunskog princa. On ga je tri godine naslijedio kao kralj Gogukcheon.
1218
Godina 1218 (MCCXVIII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru (1. januar).
Januar/Siječanj – Jun/Lipanj
mini|200px|Opsada [[Damietta|Damiette]]
Bourgneuf (Primorski Šarant)
Burnef je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Rochelle.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1041 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 388 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 35 metara (maksimalnoj 47 m, a minimalnoj 22 m).
Antonio Cassano
Antonio Cassano (Bari, 12. srpnja 1982) je talijanski bivši nogometaš i reprezentativac. Njegov nadimak je Il Gioiello di Bari Vecchia (Dragulj starog Barija), a poznat je po svom temperamentu, ali i kvalitetnoj igri na terenu koja je njegova bivšeg trenera, Fabija Capella, potakla na stvaranje neologizma Cassanata. Taj se termin, danas, kolokvijalno koristi u Italiji kada se želi opisati nedostatak timskog duha.
Civitas
Civitas (plural: Civitates) je latinska riječ koja je značila građanstvo - državljanstvo, to je bio i pravni termin koji se odnosio na stanovnike ali i čitava naselja i političke zajednice i određivao njihov pravni status. Ponekad se koristio samo izraz civis, a odnosio se na stanovnika.
Rimljani su taj izraz kao i mogo toga preuzeli iz starijeg grčkog termina πολιτεία (politea) koji je u osnovi značio isto.
Razvoj značenja
Na samom početku rađanja Rimskog Carstva, za vrijeme Rimskog kraljevstva, status rimskog građanina (Civitas Romanus) imali su isključivo patriciji (starosjedioci) Rima, dok plebejci (novopridošlice) nisu imali nikakva politička prava niti mogućnost sklapanja brakova s patricijima. Ravnopravnost su stekli tek početkom Rimske Republike.
Kako se vlast Rima širila izvan Lacija novosvojeni krajevi i njihovi stanovnici dobijali su status; pobijeđenih ili robova (dediticii) ili saveznika (civitates foederatae) ovi potonji su imali pravo zadržali neke slobode, ovisno o sporazumu koji su potpisali sa Rimom.
Krajem republikanskog perioda, između 90 i 87. pne. svi građani Apeninskog polluotoka dobili su status civitas.
Pri kraju Rimskog Carstva car Karakala izdao je 212 edikt nazvan Constitutio Antoniniana, njime su status civitas stekli svi slobodni stanovnici Carstva, osim dediticii (robova)
Status Civitates
Prestižna i ekonomski važna naselja, kao Massilia (današnji Marseille) i Messina (današnja Mesina) bila su primjer okupiranih područja kojima je data poluautonomni status za vrijeme Rimske Republike. Otok Malta dobio je taj status kao nagradu za odanost Rimu za vrijeme Drugog punskog rata. Nova romanizira urbana naselja savezničkih naroda, zvana su civitates, obično su to bila potpuno nova naselja podizana pored starijih koja su bila važna za taj kraj.
U osnovi postojale su tri grupe statusa;
Svim ovim aktivnostima upravljao je ordo ili curia, vijeće civitasa sastavljeno od prominentnih ličnosti koje su se mogle kandidirati za tu javnu funkciju. Civitates obično nisu imali nikakvih obrambenih zidina, osim provizornih zemljanih palisada koje bi se podizale u slučaju opasnosti.
Za vrijeme kasnog carstva, Civitas se nije dodjeljivao samo prijateljskim i savezničkim narodima i njihovim gradovima, već i svim miroljubivim pokrajinama koja su imala neku lokalnu upravu. Na kraju carstva, civitates su imale vlastitu miliciju na čelu s decurionom, to su često bile jedine obrambene snage u udaljenim područjima carstva kojima su prijetili barbari.