cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lančano pismo
Rizik i cena podvale
Kao što se vidi u šestoj generaciji serveri e-pošte treba da obrade milion poruka. To može imati za posledicu zagušenje pa čak i pad servera.
Cirkularno obaveštenje srpskog administratora na mreži firme
Iznerviran alarmantnim e-porukama o pojavi virusa, jedan administrator na mreži je poslao cirkularni dopis kolegama u svojoj firmi: Ljudi ovo je hoaks (za objašnjenje sta znači ta reč uzmite rečnik). Nemojte da prosleđujete hoaks-e jer:
Ovo pišem jer me je veći broj kolega i koleginica smorio porukom o pojavi virusa.
Picnic at Hanging Rock
Picnic at Hanging Rock je australijski igrani film snimljen 1975. godine u režiji Petera Weira, poznat po tome što se smatra jednim od najboljih ostvarenja u Weirovoj filmografiji, odnosno kao prvih filmova tzv. Australijskog novog vala, odnosno film koji ju je učinio australijsku kinematografiju međunarodno priznatom.
Po žanru je drama, a temelji se na istoimenom romanu Joan Lindsay. Radnja započinje kada na Valentinovo 1900. godine grupa učenica elitnog djevojačkog internata odlazi na izlet na stijenu Hanging Rock u državi Victoria te nekolicina njih neobjašnjivo nestanu, izazivajući bezuspješne potrage, ali i niz drugih neobjašnjivih i tragičnih događaja.
Film je, slično kao i predložak, veliki dio publiciteta stvorio lažnim tvrdnjama da se temelji na istinitim događajima. Weir ga je snimao na lokacijama Hanging Rocka (koje će zahvaljujući filmu postati popularno turističko odredište), te je stil velikim dijelom temeljio na radovima australijskog impresionističkog slikara Fredericka McCubbina. Kritičarima je izuzetno imponirao rad sa kamerom, kao i stvaranje kontrasta između privlačnih prizora prirodnih ljepota i zastrašujućih događaja. Picnic at Hanging Rock je u Australiji postigao uspjeh i kod publike i kod kritike, ali također i tokom distribucije u SAD gdje su Weiru pohvale tamošnjih kritičara omogućile kasniji angažman u Hollywoodu. Film, koji se ponekad opisuje kao alegorija na još uvijek nepravladani konflikt bijelih doseljenika i njihovih potomaka sa njihovom drevnom domovinom, se često navodi kao ostvarenje koje je temama i stilom na određeni način izgradilo temelje nacionalnog identiteta u australijskom filmu.
Godine 2017. je film dobio remake u obliku miniserije.
El Durazno, Coronado
El Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Coronado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1530 m.
Opština Genaro Codina, Zacatecas
Genaro Codina je opština u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2143 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2389 m.
Pavle (egzarh)
Pavle je bio bizantski egzarh Ravenne od 723. do 727. Prema Johnu Juliusu Norwichu je Paolo Lucio Anafesto, ličnost koja se tradicionalno priznaje kao prvi dužd Venecije, u stvari bio egzarh Pavle. Štoviše, Pavlov magister militum je imao isto ime kao i duždov navodni nasljednik Marcellus Tegallianus, što baca sumnju na historijsku autentičnost i tog dužda.
Corabia, Corabia
Corabia je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Corabia.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 20047 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Redagno di Sotto, Bolzano
Redagno di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1141 m.
Bellavista, Benito Juárez
Bellavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
NGC 3100
NGC 3100 je galaksija u zviježđu Zračnoj pumpi.
El Embarcadero, Tlapacoyan
El Embarcadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlapacoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Gvadarski zaljev
mini|desno|250px| Gvadarski zaljev tokom riječnih [[poplava]] Gvadarski zaljev (, Halidž-e Gavater) nalazi se na krajnjem sjeveroistoku većeg Omanskog zaljeva i proteže se oko 32 km u smjeru istok-zapad odnosno 16 km u smjeru sjever-jug. Makranska obala zaljeva s pripadajućom morskom površinom politički je podijeljena približno na pola, od čega zapadni dio pripada Iranu, a istočni Pakistanu. Ova granica ustanovljena je Goldsmidovom arbitražom 1871. godine kada su razgraničena sporna područja između kadžarskog Irana i Britanskog Carstva (Britanske Indije). Površina zaljeva, približno određena rtovima Ras-Fasteh (Iran) i Ras-Dživani (Pakistan), iznosi oko 450 km². Litoralni pojas uz sjevernu obalu izrazito je blagog nagiba, dok je s bočnih strana dosta strmiji. U Gvadarski zaljev ulijevaju se tri vodotoka – rijeka Daštijari (ili Rud-e Bahu-Kalat) i potok Ab-e Šur s iranske strane, te rijeka Dašt s pakistanske. Mjesta na obali zaljeva uključuju pakistanski grad Dživani i selo Okar, te iranska naselja Pasabandar i Gavater (ili Gvadar, po kojem je zaljev imenovan). Istoimeni pakistanski grad Gvadar ne leži na obali Gvadarskog zaljeva već se nalazi 50 km istočnije, uz Zapadnogvadarski i Istočnogvadarski zaljev.
El Carrizal, La Yesca
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 718 m.
Opština Singureni, Giurgiu
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Robert Stirling
Robert Stirling (Methven, Škotska, 25. listopada 1790. – Galston, Škotska, 6. lipnja 1878.) je bio škotski svećenik i izumitelj stirlingovog motora.
Biografija
Robert Stirling je bio treće dijete od osmero djece na škotskom seoskom imanju. Naslijedio je očev talent za inženjerstvo, ali je ipak studirao teologiju. Godine 1819. se oženio s Jean Rankin, s kojom je imao sedmero djece.
Robert Stirling je bio zainteresiran i za astronomiju. Naučio je brusiti optičke leće, pa je izumio i nekoliko optičkih instrumenata. S bratom je radio na poboljšanju zračnih motora u ljevaonicama. Od 1876. radi s Henryem Bessemerom na unapređenju Bessemerovog postupka za dobijanje čelika.
Mustafa Sandal
Mustafa Sandal (rođen 11. januara 1970.), poznat i kao Musti, je turski pop pjevač i tekstopisac, plesač, biznismen i glumac čiji su albumi prodati u preko 20 miliona kopija širom svijeta. S obzirom na njegov kritički i komercijalni uspjeh, Sandal je često smatran jednim od najvažnijih pjevača iz Turske otkako se pojavio u ranim 1990-tim sa oživljenjem turske pop muzike. Rođen je i odrastao u Istanbulu, prvobitno je studirao na Dost Koledžu u Tarabyi i na Collège du Léman u Ženevi, te je pohađao Univerzitet u New Hampshire-u, Fakultet biznisa i ekonomije u SAD-u prije dobijanja svog BA degree u menadžmentu na Američkom koledžu u Londonu. Njegove vokalne sposobnosti su izazvale pažnju nekoliko različitih muzičkih umjetnika i prateći završetak visoke škole, Mustafa Sandal je postao uključen u pisanje pjesama za poznate pjevače. Poznaje engleski, francuski, italijanski i maternji turski jezik.
Israel Campos Muraca, Mapastepec
Israel Campos Muraca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mapastepec.
La Ermita, Apan
La Ermita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Apan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2592 m.
Opština General Enrique Estrada, Zacatecas
General Enrique Estrada je opština u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 871 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2163 m.
Israel Campos Muraca, Mapastepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Jackson, Tennessee
Džekson je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 65.211, što je 5.568 (9,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Case Montesello, Modena
Case Montesello je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Financijska piramida
okvir|desno|100px|Prikaz neodrživosti geometrićkog rasta klasićnoga piramidnog sustava Piramida sreće, Lanac sreće, Financijske piramide ili Piramidni sustav je poslovni model za čije je pokretanje povremeno funkcioniranje potrebno uključiti sve veći broj sudionika koji su spremni uplatiti odredeni iznos novca. Dobitci za neke sudionike gotovo isključivo nastaju ukoliko pronađu nove sudionike koji su sprmni uključiti se i uložiti novac. U većini zemalja su ovakvi sustavi zakonski zabranjeni.
Las Morochas, Culiacán
Las Morochas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Financijska piramida
Oblici
"Dobro" smišljeni piramidni sustavi rastu sporije, a kolabiraju bilo od strane utjecaja države ili od spoznaje o neodrživnoj prirodi sustava među potencijalnim klijentima. Piramidne sustave se obično može lako kao takve prepoznati, tako da novi korisnici mogu biti upozoreni. Oni će vremenom sve teže privući nove članove, koji padaju na sustav te prijevare. Postupno se povećava udio članova koji njihova ulaganja više ne mogu izvuči. Sustav kolabira, čak i ako je prethodno uspješni članovi odustaju ili mjenjaju sustav.
Sustavi piramide
Nasuprot tome upiramidnim sustavima postoje i sustavi da se prodaju proizvodi od "vrha" sustava prema dolje s rastom cijena prodaju. Taj sustav funkcionira samo do određene cijene, onda sustav za sudionike na ljestvici propada.
Tepetzalan, Cuetzalan del Progreso
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Financijska piramida
Mrežni Marketing
U sustavu piramide redovito stoji prilika za zaradu prilikom pronalasku novih clanova ili kupaca u prvom planu. U piramidnim sustavima se reklamira mogucnostima zarade ili prihoda umjesto reklame za potrošačke proizvode. Kod dopustenoga multi-level marketinga, proizvodi se uglavnom prodaju potrošača koji nisu dio distribucijskog sustava.
Dokazi za nezakonite piramidne sustave su:
Piramidni sustavi ulaganja novca
U značajnoj mjeri su štetni sustavi, o čijim karakteru ulagači nisu svjesni. To uključuje ulagačke modele u kojima se stvara novac i gdje se nude često vrlo visoke povrate, koje ne nastaju normalnim poslovanjem nego koji isključivo postoje na papiru. Sustav propada kada veći broj ulagača shvati o kakvim sustavu se radi i kada pokušavaju vratiti svoj novac.
Tjekom 1997. godine takva »ulaganja« su u Albaniji dovele do ozbiljnih nemira. Ulagači su bili ponudene vrlo visoke povrate na njihova ulaganja. Mnoge obitelji uložio cijeli novac I uzimali kredite. Ukupno je bilo uloženo oko 1,2 milijarde US $. Charles Ponzi je u SAD-u 1920 uspjeo u roku od šest mjeseci sakupiti oko 150 milijuna US $. U oba primjera ulagačima je bilo sugerirano, da se moze postignuti velika zarada. Tvrtke u Albaniji su prividno cinili ulaganja da bi potaknuli povjerenje Charles Ponzi je tvrdio da je razvio određeni poslovni model koji postize ogroman povratak ulaganja.
Turska tvrtka Yimpaş se je oglašavala sa pečatom povjerenja turske dijaspore u europi. Više od 50 holdinga su u razdoblju od 1997-2002 skupili od 5 do 50 milijardi eura s takozvanim "modelom iz Konye". Ivestitorima je bilo predloženo da im je novac uložen na zapovijedi islama, da stvaraju sa svojom ulaganjima radna mjesta u turskoj i da oni stvaraju visoke povrate.
Los Reyes, San Felipe
Los Reyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2154 m.
Isaac Singer
Ajzak Merit Singer (Pitstaun, 27. oktobar 1811 — Pejnton, 23. jul 1875) je bio američki glumac, pronalazač i preduzetnik koji je 1851. godine patentirao usavršenu šivaću mašinu za široku upotrebu i osnovao preduzeće Singer, koje je ubrzo posle toga postalo najveći proizvođač i distributer šivaćih mašina, najpre u Severnoj Americi, a zatim i na svetu.
Financijska piramida
Povjesni i pravni aspekti
U Njemačkoj, Austriji i Švicarskoj sustavi piramide su zakonski zabranjeni.
Isaac Singer
Izvori
mini|levo|200p|Šivaća mašina marke Singer
Trieste, Vicenza
Trieste je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Konak (Travnik)
Konak (tur. konak - dom, dvorac, prenoćište), nekadašnje je rezidencijalno zdanje u Travniku. Sagrađeno u vrijeme Osmanskog Carstva za potrebe sultanovih namjesnika u Travniku. U to vrijeme je bilo sjedište vezira i uprave Bosanskog pašaluka.
Historija
Travnik postaje sjedištem Bosanskog pošaluka po završetku Velikog bečkog rata kada članice Svete lige zaustavljaju osmansku vojnu ekspanziju prema zapadu. Mirom u Srijemskim Karlovcima 1699. godine određene su zapadne granice Osmanskog Carstva. Bosanski pašaluk tako postaje granično područje prema Austriji, Mletačkoj Republici i Ugarskoj.
Nakon ofanzive Eugena Savojskog duboko u zaleđe osmanske teritorije, kada je razoreno i spaljeno Sarajevo, Visoka Porta odlučuje da se vezirska stolica premjesti u strateški pogodnije područje, grad Travnik smješten u samom srcu Bosne. Do tada je Travnik bio sjedište nahije Lašva i kadiluka Bosna Brod. U periodu od 1669. godine pa sve do 1851.godine sultanovi namjesnici sjede u Travniku. To je i najduži period u kome je jedan grad imao ulogu bosanske prijestolnice. Vezirska rezidencija je sagrađena početkom 18. stoljeća na zapadnom dijelu grada. Vrlo brzo se na tome dijelu razvija novo gradsko naselje, čaršija, kao pandan staroj čaršiji na istočnom dijelu grada osnovanoj u podnožju Tvrđave. Za ta dva međusobno povezana urbana dijela vremenom su se ustalili nazivi Donja čaršija i Gornja caršija. Ovi toponimi i danas žive u loklanoj upotrebi stanovnika Travnika.
Zgrada vezirskog Konaka bila je mjesto boravka i rezidentno mjesto 77 vezira koji su dolazili iz svih krajeva osmanske države. Među njima je bilo i domaćih ljudi. Mandati bosanskih namjesnika najčešce su trajali kratko, najviše po nekoliko godina, a nekima od njih su više puta obnavljani, tako da je za 143 godine, koliko je Travnik bio sjedištem Pašaluka, ukupno bilo izvršeno 90 promjena na vezirskoj stolici. Sedam vezira je umrlo u Travniku a pet ih je sahranjeno u ovome gradu. Nad njihovim mezarima podignuta su turbeta.
U prizemlju su bile smještene sobe za poslugu. Na katu, na istočnoj strani nalazila se vezirova rezidencija i službene prostorije (divan) a na zapadnom dijelu organiziran je haremluk (vezirov stan). Haremluk je imao 6 soba, bio je odvojen od ostalog dijela Konaka. Sa rezidencijom i sa prizemljem bio je spojen tek uskim prolazima. Službeni dio je imao devet soba i divanhanu s isturenim doksatom.
Zgrada se zagrijavala sa sedam velikih peći koje su se ložile u prizemlju. Zgrada vezirskog Konaka je izgrađena prije 1749. godine kada se prvi put spominje u pisanim izvorima. Vezirsku stolicu prenio je iz Sarajeva u Travnik bosanski namjesnik defterdar Halil-paša Ćoso (1698 - 1702.). Poznato je da je zadnji carski namjesnik koji je u njemu stolovao bio Tahir-paša. Umro je u Travniku 1850. godine, nakon čega je Omer-paša Latas 1851. godine premjestio vezirsku stolicu u Sarajevo.
U Konaku nakon toga stoluju mutesarifi travničkog sandžaka (1850.-1878.), zatim do 1921. godine okružni predstojnici, te veliki župani i sreski načelnici do 1943. godine. Godine 1950. godine vlast je nasilno porušila zgradu vezirskog Konaka.
NGC 3101
NGC 3101 je galaksija u zviježđu Sekstantu.
Cohuata, Guachochi
Cohuata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2019 m.
Nana Akufo-Addo
Nana Addo Dankwa Akufo-Addo, rođen kao William Addo Danquah Akufo-Addo (Accra, 29. ožujka 1944.) je utjecajni ganski političar koji od 7. siječnja 2017. godine obnaša dužnost predsjednika Gane. Sin bivšeg predsjednika, Edwarda Akufa-Addoa, Nana Akufo-Addo je, prije nego je izabran za predsjednika, bio glavni državni odvjetnik Gane (2001–2003) te ministar vanjskih poslova u kabinetu Johna Kufuora (2003–2007).
Gadolinijum oksisulfid
Gadolinijum oksisulfid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 378,564 Da.
Nana Akufo-Addo
Za predsjednika se prvi puta kandidirao 2008. godine, ali je izgubio od kandidata NDC-a, Johna Atte Millsa. Četiri godine kasnije, ponovno ga je porazio kandidat NDC-a, John Dramani Mahama, međutim na izborima 2016. godine, Akufo-Addo je odnio pobjedu pred Mahamom već u prvom krugu, skupivši 53.85% glasova.
Vasci, Cosenza
Vasci je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Sveta Petka
Sveta Petka (Sveta Paraskeva, Pyatnitsa, Pyetka ili takozvana Petka Trnovska), kršćanska je svetica koja je rođena u gradu Epivatu, koji se nalazio između Silimvrije i Carigrada u Trakiji polovinom desetog stoljeća. Kršćanska je svetica i čudotvorka, a Crkva ju je slavila 14. listopada po starom, odnosno 27. listopada po novom kalendaru. Ovu Paraskevu srpski narod obično zove sveta Petka a u primorskim krajevima Petka Biogradska. Imala je brata koji se zvao Jevtimije. Još kao djevojčica, dok je s majkom odlazila u crkvu čula je riječi Evanđelja: "Tko hoće za mnom ići, neka se odrekne sebe i uzme krst svoj, i za mnom da ide" (Mk 8,34), a zbog toga ona svim srcem je pripadala Bogu i kada je bila odrasla osoba pridružila se grupi blagočastivih ugodnika Božjih.
Nakon smrti svojih roditelja, Petka, željna podvižničkog života napustila je roditeljski dom i otišla u Carigrad, a zatim se zaputila u Jordansku pustinju. U svojoj dubokoj starosti otišla je u Epivat i živjela još samo dvije godine, a za to vrijeme redovito je molila i često postila dok se u jedanaestom stoljeću predstavila Bogu. Bila je pokopana u grobu odvojenog od gradskog groblja po kršćanskom običaju.
Širom Srbije se i veliki broj ljekovitih izvora koji su posvećeni svetoj Petki. Ta čudotvorna i ljekovita voda liječi sve bolesnike koji vjeruju u Boga. Čudotvorne moći svete Petke nalaze se u rumunjskom gradu Jašiju, osim dva prsta šake koji su u kapeli Svete Petke na Kalemegdanu.
Petkovdan
Srpska pravoslavna crkva je slavi 14. oktobra po starom, odnosno 27. oktobra po novom kalendaru.
Ovu Paraskevu naš narod obično zove sveta Petka a u primorskim krajevima „Petka Biogradska“, jer su joj mošti počivale takođe i u Beograd u. Takođe je poznata i kao „Petka Trnovska“, jer su joj mošti bile u Trnovu
Sveta Petka se po broju svečara nalazi na šestom mestu na listi najvećih srpskih slava.
El Barro, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2431 m.
Domenico Monegario
Domenico Monigario ili Domenico Monetario bio je dužd Venecije od 756. do 764. Oskudni i nepouzdani podaci o njegovom ranom životu i porijeklu sugeriraju da je bio iz Malamoca, a nadimak da mu je otac ili predak bio redovnik (monegarius) ili kovač zlatnika (monetarius). U svakom slučaju, Domenico je na vlast došao u izuzetno burnom periodu venecijanske historije, kada je pad bizantskog Ravenskog egzarhata u langobardske ruke izazvao podjele u nominalno bizantskoj Veneciji na niz frakcija - pro-bizantsku, pro-franačku, pro-langobardsku i frakciju koja je htjela kroz neutralnost steći ili sačuvati nezavisnost. Domenico je na vlast došao svrgnuvši i oslijepivši uzurpatora Gallu Gaula, uz podršku langobardskog kralja Deziderija. Kako bi stvorio stabilnost i zadovoljio druge frakcije, pristao je da vlast dijeli s dvojicom tribuna, mada je nastojao centralizirati vlast samog dužda. Njegovu osmogodišnju vladavinu je obilježio početak ekonomske transformacije od pretežno ribarskog mjesta u grad temeljen na pomorskoj trgovini; u tu su svrhu potaknuta brodogradnja i te pokrenute prve značajnije tragovačke ekspedicije na Jonske otoke i Levant. Domenicovo nastojanje da dio tako stečenih blaga preda kao poklon papi Pavlu I je, međutim, izazvao ustanak u kome je Domenico svrgnut i oslijepljen. Njegov nasljednik Maurizio Galbaio je, pak, uspio Veneciji donijeti stabilnost.
El Ojital, Benito Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Vojnuci
Vojnuci (turska riječ od staroslavenskog: vojnik ) su bili paravojne pomoćne jedinice osmanske vojske sastavljene od lokalnog kršćanskog stanovništva Balkana, koja su postojale od 14. do 17. vijeka.
Historija
Uz vojnuke značajne paravojne formacije u koje su uključivani i kršćani, bili su još derbendžije i martolozi. Prvi su osiguravali puteve, a martolozi su bili nešto poput policije. Ono što je interesantno sve tri formacije, se gotovo i ne spominju u usmenoj narodnoj predaji, kao tradicija nedostojna sjećanja. Na samom početku, glavna zadaća vojnuka bilo je patroliranje duž granica u novoosvojenim teritorijama po Bugarskoj i Makedoniji, i upadanje na neprijateljski teritorij. Kasnije su vojnuci postali pomoćne snage osmanske vojske zadužene za transport i konje za vrijeme vojnih kampanja. Najviše ih je bilo po Bugarskoj tokom 16. vijeka, - oko 40 000, zbog tog su Osmanlije, od kraja 16. do 17. vijeka zvali Bugare - vojnuci.
Zna se da su vojnuci kršćanskih vazala sudjelovali u Bitci na Kosovu, kao i to da su vojnuci iz okolice Vidina u Bugarskoj sudjelovali u opsadi Carigrada - 1453. Kruševačku utvrdu osiguravalo je 1 000 oklopljenih vojnuka.
U zakonu Devşirme Kanunnamesi sultana Bajazida II (1448. - 1512.) spominju se vojnuci kao pouzdani izvršioci Danka u krvi, odnosno čuvari prikupljenih kršćanskih dječaka - budućih janjičara na njihovom putu do Istanbula. Tako su oni bili u paradoksalnoj situaciji da su kao kršćani sudjelovali u otimanju kršćanske - djece i njihovom prevođenju na islam. Kako se zna da je vojnuka najviše bilo u Bugarskoj, njihovi historičari, na to daju vrlo općeniti odgovor - da su oni uglavnom regrutirani od sloja vrlo slobodoljubivih ljudi, koji su činili sve da zadrže svoje pozicije, ali da su oni ipak dali velik doprinos u očuvanju bugarske nacionalne samosvijesti između 15.. i 17. vijeka.
Organizaciona struktura
Najmanja vojnučka jedinica bila je koplje, sastavljena od vojnuka i 2 jamaka, koji su najčešće bili njegovi rođaci. Najniži vojnučki čin bio je lagator, a to je ujedno bio i najviši čin koji su kršćani mogli imati. Svi ostali viši činovi; čeribaša, beg, sandžak-beg bili su rezervirani za muslimane.
Vojnuci su imali povoljniji status od ostalog stanovništva, plaćali su daleko manji porez od ostalog stanovništva - samo - maktu jedan mali paušalni iznos koji je plaćala čitava njihova vojnučka zajednica, a ne po glavi kao ostalo kršćansko stanovništvo. Pored tog imali su pravo naslijediti baštinjenu zemlju, i slobodno raspolagati njome. U zamjenu za taj položaj morali su se pridružiti osmanskoj vojsci za vrijeme rata, ali tad su imali pravo da zadrže za sebe ono što su opljačkali na protivničkoj strani. U vrijeme mira bavili su se poljoprivredom i stočarstvom.
Vojnuci su bili važan dio osmanskih snaga sve do 16. vijeka, kad je njihova važnost počela opadati, pa su izgubili svoj privilegirani status. Nakon gubitka privilegija brojni vojnuci počeli su se odmetati u hajduke i davati otvorenu podršku Venecijancima i Habsburgzima. Tako da je početkom 18. vijeka oko jedne trećine mlađih kršćanskih muškaraca koji su živjeli pored osmanskih granica bilo u hajducima.
El Mirador, Tlapacoyan
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlapacoyan.
Napad na Mers-el-Kébir
Uvod
Ma koliko se francuski admiralitet i vlada zaklinjali da francuski ratni brodovi nikada neće pasti u ruke neprijatelja, Britanci, a naročito Vinston Čerčil, nisu hteli ni najmanje da rizikuju. London je stoga odlučio da se, što je moguće brže pripremi i izvede operacija „Katapult“. Ova operacija obuhvatala je „istovremeno preuzimanje i stavljanje pod nadzor Britanaca, isključivanje iz borbe ili uništenje čitave francuske flote“, ukoliko do nje Britanci uopšte budu mogli da dođu. Operacija je morala da počne 3. jula 1940.
Operacija
U rano jutro tog dana, razoružale su jake i dobro naoružane britanske trupe još pospane posade francuskih ratnih brodova u lukama u Plimutu i Portsmutu. Ovi brodovi sačinjavali su oko 10% ukupne francuske flote. Operacija je protekla brzo i prilično nečujno, izuzev što je na velikoj francuskoj podmornici „Sirkuf“ poginulo i ranjeno nekoliko ljudi koji su pružali otpor. Ni sa francuskom eskadrom koja je bila usidrena u Aleksandriji, pod komandom admirala Godfroa, Britanci nisu imali teškoća.
Velika drama koja podseća na grčke tragedije odigrala se 3. jula 1940. u francuskoj pomorskoj bazi Mers al Kebiru, blizu alžirskog grada Orana. Tamo je bio usidren daleko najjači deo francuske flote, koji se između ostalog sastojao od čuvenih bojnih brodova Denkerk, Strazbur, Bretanj i Provans, nosača aviona Komandant Test i šest razarača. Oko 9:30 časova po lokalnom vremenu, pojavio se veoma jak sastav britanske flote - „flota H“, negde u visini Orana, pod komandom viceadmirala Samervila. „Flota H“ se sastojala od bojnih brodova „Rezolušn“ i „Valijant“, nosača aviona „Ark Rojal“, teške krstarice HMS Hud, dve krstarice i jedanaest razarača koji je potpuno izenadio Francuze.
Samervil je poslao kapetana bojnog broda Holenda, koji je do pre rata bio britanski ataše pomorskih snaga u Parizu, i vatreni prijatelj Francuske, da posreduje kod francuskog komandanta, admirala Žansula. Francuzima je ostavljena jedna od pet mogućnosti:
Iznenađeni i uvređeni admiral Žansul je odbio da prihvati bilo koji od ovih predloga. Poručio je Samervilu da će na silu odgovoriti silom. Osim toga, učinio je grešku, za koju ni danas nema objašnjenja, a to je da ni u časovima grozničavih pregovora nije preneo iscrpnu poruku o novonastalim događajima francuskom admiralitetu.
Kada su Britanci uvideli da Žansula ne mogu da ubede, a uz to su otkrili i telegramsku poruku u kojoj se francuska mornarica poziva da pomogne Žansulu, tragedija je bila neizbežna.
U 17:25 časova, posle kratkog pozdrava, kapetan Holend, smrtno bled, napustio je poslenji put admirala Žansula, koji je uzaludno pokušavao da ubedi Britance da nikada ni jedan francuski brod neće pasti u ruke neprijatelja.
U 17:54 bila je ispaljena prva britanska salva na francusku flotu. Francuski brodovi koji su bili suviše blizu jedan drugom, i to u veoma nepovoljnom položaju, odgovorili su odmah vatrom, pa su se i teške priobalne francuske baterije umešale u bitku. Ali Francuzi nisu imali šansu protiv Britanca koji su gađali veoma precizno, a uz to su bili tako raspoređeni da su mogli slobodno da manevrišu. Već u 18:10 Žansul je signalizirao da su njegovi brodovi izbačeni iz borbe. Denkerk i Provansi su teško oštećeni pa su morali da se usidre. Razarač Mogador koji je skoro uspeo da pobegne iz luke, dobio je pun pogodak te je u njemu eksplodiralo 16 bombi. To ga je prinudilo da stane. Bojni brod Bretanj je još na početku bio pogođen tako da je na njemu besnela velika vatra. Onda je odjednom došlo do eksplozije i brod je potonuo, a sa njim i 977 članova posade. Strazburu, sa još pet razarača, uspelo je da se izvuče ispod jake vatre Britanca. Sledeće večeri krstarica je uplovila u luku Tulona. Operacija Katapult je Francuze koštala 1297 mrtvih i ranjenih.
Tripoli, Vicenza
Tripoli je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Cacatecuauta, Cuetzalan del Progreso
Cacatecuauta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 319 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.
NGC 3102
NGC 3102 je galaksija u zviježđu Velikom medvjedu.
Ex-Hacienda Emiliano Zapata, Coronado
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1467 m.
Los Barrera, Apan
Los Barrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Apan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2566 m.
Giovanni Galbaio
Giovanni Galbaio (? - 803/4) bio je, prema tradiciji osmi, a prema historijskim zapisima šesti, dužd Venecije koji je vladao od 787. do nedugo pred smrt. Poticao je iz tradicionalno pro-bizantinske Eraclee, odnosno pripadao tadašnju frakciji koju je predstavljao njegov prethodnik i otac Maurizio Galbaio, koji se suprotstavljao Langobardima. Prilikom langobardskog pustošenja venecijanskog zaleđa i Istre 772/73. je zarobljen; oslobođen je nakon diplomatske intervencije koju mu je otac pokrenuo kod Franaka i Pape. Otac ga je 778/79. imenovao svojim regentom i nasljednikom, a što je formalno priznao bizantski car Lav IV Hazar, nominalni suveren Venecije.
Galbaio je 787. naslijedio oca i naslijedio njegovu pro-bizantsku politiku. Zbog nje je, pak, došao u sukob sa Francima koji su pod Karlom Velikim osvojili langobardska područja u Italiji. Taj se sukob reflektirao i kroz sukob dužda sa pro-franačkim patrijarhom Gradoa Giovannijem od Trsta; potonji je u sukobu koristio crkvenu zabranu trgovine robljem na Jadranu koja je tada Veneciji postajala značajan izvor prihoda. Nastojeći ojačati svoj položaj, Giovanni je svog sina Maurizia II imenovao za su-dužda, i za to dobio blagoslov bizantske carice Irene; za to, međutim, nije tražio pristanak naroda, pa mu je značajno pala popularnost. Giovanni je potom patrijarha nastojao oslabiti tako što je svog nećaka Cristofora imenovao biskupom Olivola. Kada je patrijarh to odbio potvrditi, na njega je poslao vojsku pod Maurizijom II. Sjedište patrijaršije Grado je zauzeto i spaljeno, a patrijarh bačen s gradskih zidina.
Taj je čin, međutim, protiv Galbaia okrenuo grad. Nasljednikom ubijenog patrijarha Giovannija je postao njegov nećak Fortunato (Fortunat) koji je sjedište doveo u Treviso, gdje su se, pod franačkom zaštitom počeli okupljati nezadovoljnici. Oni su za svog vođu izabrali Obelerija degli Anenorija koji je došao u grad i protjerao Galbaije. Oni su se sklonili u Mantovu; njihovi potomci su se nešto kasnije vratili u grad i preuzeli prezime Querini.
Koncentracijski logor Rečka
Koncentracijski logor Rečka (mađ. Recski kényszermunkatábor) bio je prinudni radni logor kojim je od 1950. do 1953. godine upravljala Mađarska državna bezbednosna služba (Magyar Államvédelmi Hatóság).
Zemljopisni položaj
Nalazio se južno od Rečke, severno od današnjeg zaštićenog prirodnog rezervata Mátre, blizu jednog kamenoloma.
Historija
Osnovan je po uzoru na Gulag i slične komunističke logore. Vodila ga je od 1950. do 1953. godine mađarska državna sigurnosna služba ÁVH koja je onamo odvodila osumnjičenike na prisilni rad. Logor je bio na zlu glasu. Među stotinjak većih i manjih radnih logora ovaj se isticao i važio je kao "mađarski Gulag". Ondje su završili i brojni Hrvati iz Mađarske, koji su onamo bili internirani za vrijeme rakošijevskog poretka.
Onamo je odvedeno 1500 osoba a da ih sudovi još nisu bili osudili. Zatočenici ovog logora živjeli su ispod najmanjih dopustivih uvjeta življenja, prisiljeni na teški telesni rad u kamenolomu. Logorašima se stalno pretilo, osoblje ih je mučilo i uskraćivalo im hranu. Dugo je vremena ovaj logor bio tajnim. Do danas se zna za dva uspela pokušaja bega. Jednom je beguncu uspeo beg. Pobegao je u Čehoslovačku, no kad je do njega došla vest da su mu uhitili nekoliko članova obitelji, prijavio se policiji.
Drugi je beg ostavio jači trag. Dana 20. maja 1951. osmorica su zatočenika izvela beg tako da se jedan odenuo kao stražar, a preostala sedmorica glumila su zatvorenike koje je ta njihov kolega preodeven u stražara pratio na rad izvan logora. Skoro sve begunce su uhitili, ali jedan je uspeo domoći se zapada. Stigao je u Beč. U Radiju Slobodnoj Europi pročitana su imena 600 zatvorenika. Time je razbijena tajnost logora, obitelji zatvorenika dobile su prvi put neku vest o svojim nestalim bližnjima, o tome da su živi, a Zapad je doznao da postoji ovaj logor.
Nakon Staljinove smrti marta 1953. godine novoimenovani je premijer Imre Nagy naložio zatvoriti logor za prisilni rad i internaciju u Rečci. Zgrade i ograde su srušene, tako da u biti ništa glavnog od njega nije ostalo. Istinu se nije moglo skriti. Nakon političkih promena, područje se označilo, jedna ili dve zgrade su obnovljene prema sećanjima preživelih i prema sačuvanim fotografijama, a radi spomena na žrtve i opomene budućim naraštajima na opasnosti od komunističkog zla.
Masovna grobnica osoba koje su ubili organi komunističkih vlasti do danas nije otkrivena.
Spomenik žrtvama podignut je kojih 600 metara južnije od upravne zgrade. 1996. je godine otvoren Nacionalni spomen-park Rečka u kojem se nalazi ovaj spomenik. Posetitelji mogu videti promatračnicu, barake za spavanje te deo ograde od bodljikave žice.
Atmosfera straha
Čuvari iz Službe državne bezbednosti (Államvédelmi Hatóság) su po nalogu pretpostavljenog komunističkog sekretara MDP-ja Mátyása Rákosija trebali da zaborave na poštovanje i uglađenost, nego da imaju stalno na umu ovu lozinku:
Verni toj lozinci su čuvari zarobljenike često tukli, terali ih na 14-16 časovne teške poslove i držali ih gladnima. Poznali pak su još posebne načine mučenja, kao na primer držanje u vodenom pritvoru ili vešanje za nogu.
Jedan bivši logoraš, Béla Krasznay nije se mogao osloboditi sećanja na ovaj događaj:
O užasnoj atmosferi koja je vladala ovim logorom i nakon oslobođenja 1953. godine pisao je u svom autobiografskom romanu Sunčani dani u paklu mađarski književnik György Faludy, i sam zatočenik ovog logora:
Montelarco, Roma
Montelarco je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Newton, Mississippi
Njuton je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.373, što je 326 (-8,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 3103
NGC 3103 je galaksija u zviježđu Zračnoj pumpi.
Stećci (svjetska baština)
mini|desno|Stećak iz nekropole u Novakovićima mini|desno|Stećak u [[Nekropola Velika i Mala Crljivica|nekropoli Velika i Mala Crljivica u Cisti Provo]] desno|mini|[[Nekropola Mramorije (Perućac)|Nekropola Mramorije u Perućcu]]
Lokaliteti stećaka u Bosni i Hercegovini, Crnoj Gori , Hrvatskoj i Srbiji proglašeni su Svjetskom baštinom UNESCO-a na sjednici komiteta UNESCO-a 15. jula 2016. godine u Istanbulu u Turskoj. Ukupno 28 lokaliteta sa ovim srednjovjekovnim bogumilskim spomenicima navedeno je na listi od kojih su 22 nalaze u Bosni i Hercegovini, tri u Srbiji i Crnoj Gori, a dva u Hrvatskoj. Zajednički projekat četiri zemalje započeo je 2009. godine, a bilo je predloženo 30 lokaliteta. Nominacija projekta je nazvana Stećci - srednjovjekovni nadgrobni spomenici. Od 70.000 evidentiranih stećaka na 3.300 lokaliteta, u Bosni i Hercegovini nalazi se oko 60.000, u Hrvatskoj 4.400, u Crnoj Gori oko 3.500 i u Srbiji oko 4.100.
Bosna i Hercegovina
U Bosni i Hercegovini je 20 Nekropola proglašeno svjetskom baštinom:
Crna Gora
U Crnoj Gori su 3 nekropole proglašene svjetskom baštinom:
Hrvatska
U Hrvatskoj su 2 nekropole proglašene svjetskom baštinom:
Morra del Villar, Cuneo
Morra del Villar je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 297 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
San Pelayo, La Yesca
San Pelayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1785 m.
Opština Stănești, Giurgiu
Stănești je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Purísima de Altamira, Pénjamo
Purísima de Altamira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Srez Banja Luka
Okrug Banja Luka (njem. Kreis Banjaluka) bio je niža bosanskohercegovačka administrativna jedinica u Austrougarskoj, Državi Srba, Hrvata i Slovenaca, Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca. Pprvi puta osnovan je nakon aneksije Bosne i Hercegovine pod austrougarsku upravu 1878., na području dotadašnjeg Banjalučkog sandžala, а ukinut 1923., kada je osnovana Vrbaska oblast.
Djelovanje u Narodnoj Republici BiH
Okrug Banja Luka ponovo je uspostavljen u SFRJ, 1945. i postojao sve do 1964., kada je, kao i svi drugi okruzi bio ukinut Zakonom o komunalnoj reorganizaciji.
Zakon o teritorijalnoj podjeli Federalne Bosne i Hercegovine na okruge, srezove i područja mjesnih narodnih odbora donesen je 18. augusta 1945. Od Okružne skupštine, održane 15. maja do tada upravljao je Okružni narodni odbor. Okrug Banja Luka obuhvatao je grad Banjaluka te srez Banjaluka sa mjesnim narodnim odborima u Aginom Selu, Bastasima, Bočcu, Budžaku, Dobrnji, Dragočaju, Drakuliću, Golešima, Jošavki, Junge Hadžiselimu, Kolima, Krminama, Krupi na Vrbasu, Muslimanskom Čelincu, Pavlovcu, Presnačama, Priječanima, Ramićima, Rekavicama, Gornjoj Slatini, Stričićima, Vilusima, Vrbanji i Zalužanima (koji su činili Seoski srez Banja Luka.
Krajem augusta, pred izbore lokalnih organa uprave i Ustavotvorne skupštinu Demokratske Federativne Republike Jugoslavije, imenovane su okružne i sreske izborne komisije. U mjesecu septembru povedena je velika politička kampanja. Prvi izbori mjesnih, gradskih i sreskih narodnih odbora održani su 16. septembra 1945. U Srezu Banja Luka bilo je registrirano 19.948 birača, od kojih glasalo je 17.513. Narodnooslobodilački front (NOF), sa [[Nikom Jurinčićem kao nosiocem liste, dobio je 97% glasova.
Konstitutivna skupština novoizabranog Gradskog narodnog odbora Banjaluke (GNO) održana je 22. septembra, u vijećnici Okružnog narodnog odbora (Banskom dvoru). Od 50 izabranih odbornika prisustvovalo ih je 40. Sastava ovog NO izabrali su Izvršni odbor grada Banjaluke. Za predsjednika izabran je Hasanbeg Džinić, a za potpredsjednike Sveto Đorđević i Franjo Odić. Sekretari su postali Duško Đurić, a članovi Munib Demirović, dr. Šime Fabijanić, Abduselam Gvožđar, Sida Marjanović i Naim Ćejvan. Dan kasnije održan je i sastanak 700 članova sreskih narodnih odbora sa članovima GNO Banjaluke i izabralo novi Okružni narodni odbor. Okružni odbor i konstituisan je već narednog dana (23. 9. 1945.) kada je svoju prvu sjednicu održao i Izvršni odbor GNO Banja Luke.
Administrativna podjela
Okrug Banja Luka obuhvatao je 10 srezova (kotara) i 5 sreskih (kotarskih) ispostava. Srezovi su bili:
Sreske ispostave su bile:
La Alameda, San Felipe
La Alameda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2065 m.
Tudor Vladimirescu, Corabia
Tudor Vladimirescu je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Corabia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 753 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Granja Santa Mónica, Culiacán
Granja Santa Mónica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Gadolinijum(III) hlorid
Gadolinijum(III) hlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 263,609 Da.
Las Conchas, Mapastepec
Las Conchas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mapastepec.
Fortunat Tršćanski
Fortunat (Trst, ? - Rim, 826.), katolički biskup i patrijarh u Mletačkoj Republici, gradeški patrijarh 803.-820. godine.
Sanacija (razvrstavanje)
Sanacija može označavati:
Las Conchas, Mapastepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Trissino, Vicenza
Trissino je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Opština General Francisco R. Murguía, Zacatecas
General Francisco R. Murguía je opština u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4793 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1838 m.
Fortunat Tršćanski
Porijeklom iz Trsta koji se tada nalazio na teritoriju Franačkoga Carstva, Fortunat je bio nećak gradeškoga patrijarha Ivana IV. Godine 777. postao je biskup Trevisa, preselivši se u taj grad. Godine 802. mletački dužd Giovanni Galbaio ubio mu je strica i patrijarha Ivana jer se usudio pobuniti protiv duždeve vlasti. Najveći je grijeh staroga patrijarha bio zapravo taj što je stao uz franačku stranu u periodu u kojem se Mletački dukat borio u političkom sukobu u kojemu su neki pokušavali zadržati tradicionalnu vjernost Bizantu i onih koji su nastojali podrediti se novom carstvu Karla Velikoga.
Monticelli, Verona
Monticelli je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Wickes, Arkansas
Viks je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 754, što je 79 (11,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 3104
NGC 3104 je galaksija u zviježđu Malom lavu.
Răscoala (razvrstavanje)
Răscoala (na rumunjskom "buna" ili "ustanak") može označavati:
Die Verwirrungen des Zöglings Törless
Die Verwirrungen des Zöglings Törless je roman austrijskog pisca Roberta Musila. Inspiriran je autorovim iskustvima, iako je Musil to nastojao osporiti do kraja života. Radnja se odvija u polu-vojnoj akademiji/internatu za dječake tadašnje Austro-Ugarske, a naslovni protagonist je nadareni i intelektualizmu skloni učenik koji, zajedno sa dvojicom kolega - Reitingom i Beinebergom - uhvati trećeg, po imenu, Barsini kako im krade novac; umjesto da ga prijave, sva trojica ga podvrgavaju vlastitim kaznama koje se sa vremenom pretvaraju u sadističko iživljavanje, ali i homoseksualno zlostavljanje, koje eskalira sve do trenutka kada ga Törless, koji ga je dotle nastojao opravdati, odluči prekinuti, a što će dovesti do njegovog odlaska iz škole.
Musil je roman napisao u vrijeme kada je namjeravao napustiti karijeru inženjera, te se pripremao za doktorski studij filozofije u Berlinu. U romanu je velikim dijelom iznio vlastite ideje, odnosno nastojao iskustva protagonista (koji se često tumači kao njegov alter ego) koji prolazi "pubertetsku zbrku" opisati kroz sukob između racionalnosti i emocionalnosti, odnosno intelektualizma i misticizma. Mnoge od ideja koje je iznio u svom romanu će kasnije detaljnije iznijeti u svojem poznatijem djelu Čovjek bez svojstava.
Kada je roman objavljen, izazvao je skandal u austro-ugarskoj javnosti, prije svega zbog naturalističkog prikaza života u internatu, a posebno latentne homoseksualnosti koja vlada u takvim institucijama. Kasnijim čitateljima je, međutim, postao daleko zanimljiviji zbog prikaza dvoje likova - Reitinga i Beineberga - koji su preko dana uzorni i besprijekorni učenici, a noću se pretvaraju u razularene sadističke zlikovce; to se kod historičara književnosti često tumačilo kao svojevrsno naslućivanje budućeg fašizma, a opravdanja Törlessa za njihove postupke i vlastiti nedostatak reakcije kao naslućivanje konformističkog odnosa evropske inteligencije prema takvim pojavama u prvoj polovici 20. vijeka.
Roman je godine 1966. postao predmetom ekranizacije u obliku Der junge Törless, nagrađenog filmskog prvijenca njemačkog sineasta Volkera Schlöndorffa. Godine 2002. je po motivima romana snimljen niskobudžetni film Teenage Angst.
Ranchería Sicochi, Guachochi
Ranchería Sicochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2258 m.
Мала Дренова
Мала Дренова је насеље у Србији у општини Трстеник у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 735 становника (према попису из 1991. било је 787 становника).
Историја
До Другог српског устанка Мала Дренова се налазила у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Мала Дренова улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадала Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Мала Дренова живи 622 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,1 година (42,3 код мушкараца и 45,8 код жена). У насељу има 220 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,34.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Case Nuove, Modena
Case Nuove je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Tenanikán, Cuetzalan del Progreso
Tenanikán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 319 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 789 m.
El Gonzalo de Paúl, Pénjamo
El Gonzalo de Paúl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1792 m.
Reicheggen, Bolzano
Reicheggen je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1204 m.
Opština Stoenești, Giurgiu
Stoenești je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Foros
Foros može označavati: