cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peščar
Neki peščari su otporni na uticaj atmosferilija. Ovakve stene su obično pogodne kao geološki građevinski materijal – npr. crkva Svetog Marka u Beogradu izgrađena je od peščara koji u sebi sadrži ljuspice muskovita. Zbog velike tvrdoće (visok sadržaj kvarca) pojedinačnih zrna i podnošenja visokih temperatura pogodni su za oštrenje sečiva.
Drugi narodni naziv za peščar je tociljnjak, što označava kamen od koga se prave tocila.
Vero Beach South, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.092, što je 2.73 (13,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Fe del Golfo, Jiménez
La Fe del Golfo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jiménez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 202 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Pedro Escobedo (razvrstavanje)
Pedro Escobedo ima više značenja:
Sălișca, Câțcău
Sălișca je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Câțcău.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 593 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Chupeachi (razvrstavanje)
Chupeachi ima više značenja:
Perote (razvrstavanje)
Perote ima više značenja:
Tha‘ūbah, Taiz
Tha‘ūbah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 611 m.
Ravne Gornje
Ravne Gornje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Žepče koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 127 stanovnika.
Churichi (razvrstavanje)
Churichi ima više značenja:
Groß Kordshagen
Gros Kordshagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 364 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057037.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordforpomern Gros Kordshagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 16,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 364 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 23 stanovnika/km².
San Isidro Mayorazgo, Tacámbaro
San Isidro Mayorazgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1610 m.
Lujo Adamović
Lujo Adamović (Rovinj, 31. jula 1864. – Dubrovnik, 19. jula 1935) je bio dubrovački botaničar, jedan od najboljih i najpoznatijih botaničara u Evropi u razdoblju pred Prvi svjetski rat.
Premda je u Dubrovniku proveo najveći dio djetinjstva i u njemu odrastao, Lujo Adamović se rodio u Rovinju, 27. 7. 1864., gdje mu je otac Vicko (Vice) službovao kao profesor na gimnaziji do 1869. godine. U Dubrovniku je završio pučku školu i gimnaziju. Prirodne znanosti je završio na Velikoj školi u Beogradu, a zatim je službovao u srednjim školama. Doktorirao je na području vegetacijskih znanosti u Berlinu 1897., a nakon nekoliko različitih dužnosti, odlazi u Beč gdje postaje docent na tamošnjem Sveučilištu. Adamović je u to vrijeme bio u znanstvenom svijetu poznata, priznata i istaknuta osoba. Godine koje je proveo u Beču iskoristio je u vrlo intenzivnom radu na obradi goleme građe koju je sabrao tijekom svojih prethodnih istraživanja biljnog svijeta Podunavlja, Rumunjske, Bugarske, Srbije, Makedonije, Grčke, Albanije, Bosne i Hercegovine, te Hrvatske (Dalmacije). Objavio je četrdesetak zapaženih i dobro ocijenjenih znanstvenih članaka i rasprava iz područja floristike i geobotanike, objavljenih najvećim dijelom u austrijskim i njemačkim znanstvenim časopisima. Zbog svojih zasluga koje je postigao istraživanjem biljnoga svijeta južnoslavenskih zemalja i Balkanskog poluotoka, 1907. je, na prijedlog Spiridiona Brusine, profesora zoologije na Mudroslovnom fakultetu u Zagrebu, izabran za dopisnog člana Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti u Zagrebu.
Nekoliko godina nakon prvog svjetskog rata, Adamović se vraća u Dubrovnik u kojemu je proveo ostatak života. Počeo se baviti istraživanjem biljnog svijeta sredozemnih zemalja, pa upravo iz toga razdoblja potječu dvije veće i važnije publikacije o biljnom svijetu jadranskih zemalja (1929) i Italije (1933). Opisao je više od 20 za znanost novih biljaka, a mnoge biljke koje su otkrili poznati europski botaničari nazvali su njegovim imenom, iskazujući mu na taj način trajno priznanje i njegov doprinos botaničkoj znanosti. Adamović je zaslužan i za prodor domaćeg izraza šibljak u europsko botaničko nazivlje. Kako su njegovi radovi općenito bogati narodnim nazivima, mi smo u njima našli podlogu za obogaćivanje hrvatskog botaničkog nazivlja. Adamovićeva najvažnija djela i danas se smatraju klasičnom i nezaobilaznom botaničkom literaturom za sve koji proučavaju biljni svijet Balkanskog poluotoka. Lujo Adamović je iznenadno umro 19. 7. 1935. godine, u 72. godini života. Pokopan je u obiteljsku grobnicu na dubrovačkom groblju Boninovo.
Jedan od najpoznatijih europskih botaničara, bio je skoro nepoznat u zemlji, ali i u Dubrovniku. Oba dubrovačka lokalna lista iz toga doba, Dubrovačka tribina i Narodna svijest, nisu zabilježili vijest o smrti svojega sugrađanina, što je inače bilo uobičajeno za učene i poznate građane. Međutim, časopis Hrvatskog prirodoslovog društva Priroda je, u broju od studenoga iste godine, objavio dva članka u povodu smrti uglednog dubrovačkog botaničara.
James Reese Europe
thumb|275px|right|Partiture Jamesa Reesea Europea u Kongresnoj biblioteci SAD.
Godine 1910. je organizirao Clef Club, udruženje koje je okupljalo crne muzičare u Harlemu. Godine 1912. je na njegovom čelu održao historijski koncert u Carnegie Hallu, postavši tako jednom od većih ličnosti afroameričke muzičke scene u tadašnjem New Yorku i pomogavši da afroamerička muzika - koju je nastojao što više moguće učiniti "autentičnom", odnosno bez bjelačkih uticaja - stekne široku publiku.
Nakon ulaska SAD u prvi svjetski rat, Europe se priključio njujorškoj Nacionalnoj gardi, te je raspoređen u 369. pješadijsku pukovniju, crnu jedinicu tada rasno segregirane američke vojske. Dobio je čin poručnika i dirigirao pukovnijskim orkestrom. Osim što je sudjelovao u borbama, zabavljao je američke i savezničke trupe, te je znatno doprinio da ragtime muzika počne sticati popularnost na evropskom kontinentu. Po završetku rata se vratio u SAD. Prilikom turneje u Bostonu se posvađao s dvojicom svojih bubnjara. Stephen Wright, jedan od njih, ga je tada perorezom uboo u vrat, od čega je Europe isti dan preminuo.
Termini, Napoli
Termini je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Jón Daði Böðvarsson
Jón Daði Böðvarsson (Selfoss, 25. svibnja 1992.) je islandski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao krilo ili napadač za njemački klub 1. FC Kaiserslautern. Za islandsku reprezentaciju debitirao je 2012. godine, a sudjelovao je i na Euru 2016. godine.
Pesquería (razvrstavanje)
Pesquería ima više značenja:
Santa Maria degli Angeli, Benevento
Santa Maria degli Angeli je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 749 m.
Charco de Agua Fría, Lagunillas
Charco de Agua Fría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Lagunillas.
Haghpat
Haghpat (armenski: Հաղպատ, latinski: Akhpat ili Hakhpat) je selo u sjevernoj armenskoj pokrajini Lori, 10 km grada Alaverdija i granice s Gruzijom. Najpoznatiji je po srednjovjekovnom samostanu Armenske apostolske Crkve.
Samo je smješteno na visoravni koja je izbrazdana suhim klancima bivših riječnih tokova, uključujući najveću, rijeku Debed. Tako se obližnja sela Sanahin i Akner mogu vidjeti iz Haghpata, ali se do njih teško dolazi dugim spuštanjem i penjenjem.
U Haghpatu je slabo razvijen turizam (usprkos UNESCO-voj svjetskoj baštini), većina stanovnika drži stoku i uzgaja svoje povrće, a mnogi rade u obližnjem Alaverdiju, dok ostali skupljaju plodove (ribizle i drijen) u šumama koje ga okružuju. Vodu dobavljaju iz mnogobrojnih prirodnih izvora u okolici. God. 2001. brojalo je 787 stanovnika. mini|250px|lijevo| Karta općine Alaverdi s istaknutim samostanima Haghpat i Sanahin
Samostan Haghpat
mini|lijevo| [[Kampanil samostana Haghpat]] mini|245px| Karta samostana Haghpat mini|lijevo| Unutrašnjost knjižnice Samostan Haghpat, poznat i kao Haghpatavank (armenski: Հաղպատավանք) je, zajedno s obližnjim samostanom Sanahin, upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1996. godine, kao "remek-djelo vjerske arhitekture i važno obrazovno središte u srednjem vijeku".
Arhitekt Trdat je proširio i ukrasio malu crkvu u današnju Katedralu sv. Nišana od 967.-991. godine. Ona je tipični primjer armenske arhitekture 10. stoljeća sa središnjom kupolom koja počiva na četiri masivna stuba, dok su vanjski zidovi prekriveni nišama. Freska u apsidi prikazuje Krista Pantokratora, dok je pokrovitelj crkve, armenski knez Ahutulukhaga, prikazan na južnom transeptu. Njegovi sinovi, kneževi Smbat i Kurike, su prikazani s kraljicom Khosravanuche u obliku reljefa na istočnom dijelu svoda. Crkva je, osim dvije-tri manje obnove u 11. i 12. st., ostala u izvornom obliku.
Kompleks samostana čine i druge građevine:
Tu se nelazi i veliki broj sjajnih hačkara (kamenih križeva) iz oko 11. . 13. st., od kojih je najpoznatiji kačkar Amenaprkič ("Svih Svetih") iz 1273. godine.
Samostan je više puta oštećen: potresom 1130. (nakon čega je obnovljen pedestak godina kasnije), i više puta u osvajačkim pohodima raznih vojski (Seldžuci 1105., Mongoli 1241.), te velikim potresom 1988. godine. No, veći dio samostana još uvijek stoji bez velikih promjena od izvornog oblika. Zbog čega postaje sve posjećenijim turističkim mjestom.
Azat
mini|lijevo| Azat ispred Azatskog bazena Azat (armenski: Ազատ, što znači "Slobodna") je rijeka u pokrajini Kotajk, Armenija. Njezin izvor se nalazi na zapadnom obronku planine Geghama, a teče prema jugozapadu kroz mjesta Garni, Lanjazat i Arevšat, a ulijeva se u rijeku Aras (s njezine lijeve strane) kod grada Artašata. Duga je 55 km, najveći protok vode od 35.9 m³/sec, a njezin sliv ima površinu od 572 km².
Dolina gornjeg toka rijeke Azat je, zajedno sa samostanom Geghard, upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 2000. godine. Samostan je izgrađen na mjestu odmah ispod izvora Azata koji izvire u špilji na visokim liticama, a koja je bila sveta još u papovijesti. Uništen je u 9. stoljeću, ali ga je oko 1200. godine obnovila vladarska obitelj Prošian, koja je zaslužna i za raskošan sustav navodnjavanja koji vodi s ovog mjesta.
La Presa, San Miguel el Alto
La Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
Orchards, Washington
Očard je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Churintzio (razvrstavanje)
Churintzio ima više značenja:
Orchards, Washington
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.556, što je 1.704 (9,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Berzo Inferiore, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Tatarbudžak
Tatarbudžak je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Žepče koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 571 stanovnika.
El Burro, Ensenada
El Burro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Petatlán (razvrstavanje)
Petatlán ima više značenja:
Churumuco (razvrstavanje)
Churumuco ima više značenja:
Belleville, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.991 stanovnika, što je 6 (0,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Neprijatelj pred vratima (razvrstavanje)
Neprijatelj pred vratima se može odnositi na:
Staljingrad (razvrstavanje)
Staljingrad (na Zapadu Stalingrad) je naziv koji se od 1925. do 1961. službeno koristio za današnji grad Volgograd u Rusiji. Grad je najpoznatiji kao poprište znamenite Staljingradske bitke. Pod time se također mogu podrazumijevati:
Dveri
Srpski sabor Dveri, opšte poznat kao Dveri, je parlamentarna politička stranka i udruženje građana čiji se stavovi zasnivaju na svetosavskom i srpskom nacionalizmu, evroskepticizmu i antiglobalizmu, a sama delatnost na izdavanju časopisa Dveri srpske kao glavnog stožera pokreta, kao i u učestvovanju i pokretanju socijalnih, humanitarnih akcija i tribina u Srbiji, Republici Srpskoj u BiH i Crnoj Gori.
Ta se organizacija protivila rezoluciji koju je Narodna skupština Srbije donela marta 2010, u kojoj je osuđen srebrenički masakr, koji su 1995. u istočnoj Bosni navodno i nedokazano počinile snage Srba, a takođe se snažno protive nezakonite nezavisnosti Kosova. Dobro je poznat i njihov stav prema homoseksualcima. Oktobra 2010. održana je prva parada ponosa u Beogradu, u kojoj se vecina gradjana Beograda suprostavljali toj paradi. Među organizatorima anti-gay protesta bile su i Dveri, a jedan od njihovih članova izjavio je časopisu The Economist da njihov protest predstavlja svojevrsnu "odbranu porodice i budućnosti srpskog naroda"
Vladan Glišić, jedan od vođa Dveri, pozvao je septembra 2012. na proglašenje "stogodišnje zabrane" parade ponosa u Beogradu, rekavši da taj događaj predstavlja "promociju totalitarne i destruktivne ideologije" te optuživši Socijalističku partiju Srbiju, jednu od vladajućih partija, da je podlegla "gay lobiju".
Od 2011. Dveri deluju i politički pod nazivom Pokret za život Srbije.
Naziv
Srpski sabor Dveri ima status političke stranke, dok su Dveri srpske periodični časopis koje ova politička stranka izdaje. Pošto su predstavnici Srpskog sabora Dveri izjavili da izlaze na izbore kao nezavisna lista, počela je delovati i nova politička organizacija pod nazivom Pokret za život Srbije, koja je imala statusom udruženja građana.
Tako je stvoren novi integrisani medijski sistem pod nazivom Dveri — Pokret za život Srbije.
Aktivnosti
Srpski sabor Dveri je organizacija proistekla iz časopisa Dveri srpske osnovanog na Savindan 1999. godine kao glasilo studenata srbistike Filološkog fakulteta u Beogradu. Dveri su tada postojale samo kao istoimeni časopis studenata, da bi zatim to postao pokret. Istaknuti članovi su Boško Obradović i Vladan Glišić.
Srpski sabor Dveri je 2009. izrazio želju da organizuje Porodičnu šetnju kao odgovor na najavljeno organizovanje gej parade u Beogradu. Dana 24. marta 2009. organizovao je komemorativni skup u Sava centru, posvećen žrtvama NATO agresije na Jugoslaviju 1999.
Dveri su 2010. podnele zahtev Osnovnom i Višem sudu u Beogradu u kojem su tražili da im se na osnovu Zakona o pristupu informacijama od javnog značaja dostavi broj pritvorenika u pritvorskim jedinicama Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srbije. Takođe su podneli tužbu protiv autora i saradnika emisije Insajder. Organizovale su Porodičnu šetnju u Beogradu 9. oktobra 2010, dan pre zakazane gej parade. Na skup se odazvalo, prema policijskoj proceni, između 5.000 i 10.000 građana.
Srpski sabor Dveri je 12. maja 2011. organizovao tribinu na Mašinskom fakultetu Univerziteta u Beogradu sa temom Projekat Srbija, odnosno razvoju i uticaju pop kulture na omladinu u Srbiji. Na tribini su govorili i članovi grupe Beogradski sindikat: Aleksandar Protić, Feđa Dimović i Boško Ćirković.
Promovisanje kreacionizma
Srpski sabor Dveri je organizovao nekoliko okruglih stolova o poljoprivredi, ekonomiji Srbije i spoljnoj politici. Nekoliko su puta na svoje tribine i emisije dovodile kreacionistu Miroljuba Petrovića. Pored toga, na sajtu Dveri se hostuju emisije radija "Atlantis Ultra", voditeljke Biljane Đorović, čiji je česti gost Velimir Abramović, Slađana Velkov i Boris Malagurski. Teme emisija su poricanje sletanja na Mesec, HAARP, genetski modifikovana hrana i novi svetski poredak.
Politički angažman
Na konferenciji za novinare održanoj 10. februara 2011. godine Srpski sabor Dveri je objavio ulazak u politiku, i izlazak na sledeće parlamentarne izbore. Dveri su na konferenciji najavile izlazak na parlamentarne izbore pod nazivom Pokret za život Srbije, u koji nameravaju da uključe i ostale patriotske pokrete u Srbiji.
Do 2013, Dveri su otvorile predstavništva (zvanično kancelarije) u beogradskim opštinama, kao i u šezdeset i šest opština van Grada Beograda. Beogradke opštine u kojima njihove kancelarije trenutno postoje jesu Stari Grad, Zemun, Rakovica, Čukarica, Voždovac, Zvezdara, Palilula, Savski venac, Novi Beograd, Vračar, Obrenovac, Grocka, Mladenovac, Lazarevac, Barajevo i Surčin, dok ostalih šezdeset i šest opština po datumu otvaranja od najranije do najkasnije otvorene predstavljaju Mionica, Prijepolje, Кraljevo, Čačak, Кruševac, Jagodina, Požarevac, Petrovac na Mlavi, Novi Sad, Zrenjanin, Vrbas, Inđija, Кula, Nova Pazova, Sombor, Niš, Кnjaževac, Žitorađa, Pirot, Lapovo, Raška, Ruma, Pančevo, Sremski Кarlovci, Odžaci, Lovćenac, Apatin, Bačka Palanka, Sjenica, Loznica, Vranje, Leskovac, Senta, Bač, Smederevo, Novi Pazar, Šabac, Sremska Mitrovica, Кragujevac, Velika Plana, Ćuprija, Vlasotince, Paraćin, Zaječar, Prokuplje, Valjevo, Guča (predstavništvo za ceo predeo Dragačeva i opštinu Lučani), Vršac, Bajina Bašta, Aranđelovac, Užice, Aleksinac, Požega, Vrnjačka Banja, Arilje, Gornji Milanovac, Aleksandrovac, Bor, Leposavić, Кladovo, Lebane, Majdanpek, Smederevska Palanka, Medveđa, Кoceljeva i Кnić.
Izbori 2012.
Dveri su učestvovale na parlamentarnim, lokalnim i predsedničkim izborima, sa listom „Dveri, za život Srbije“ 6. maja 2012. godine.
Predizborna kampanja
Pre raspisivanja sveopštih izbora 2012. godine, Dveri su održale veliki skup u Domu sindikata 11. februara 2011. godine. Zatim je održan i jedan skup u Nišu.
Dveri su svoju predizbornu kampanju zvanično započele u Orašcu, na mestu na kojem je podignut Prvi srpski ustanak 1804. godine pod vođstvom vožda Кarađorđa. U sledećih nekoliko meseci, Dveri su obišle veće gradove u Srbiji na svom „Dveromobilu“ — automobilu koji je bio restauriran i osposobljen da služi kao tribina za potrebe javnih skupova na otvorenom.
Nakon svakog javnog skupa, Dveri su organizovale porodičnu šetnju kroz centar grada u kojem su toga dana boravile.
Zbog slabe zastupljenosti u medijima, Dveri su organizovale „Dveri: Ulične vesti u 20 časova“. Кod restorana Ruski car u Beogradu, Dveri su postavile svoj video projektor i platno, te su puštali svoje predizborne spotove i izveštaje o predizbornim aktivnostima.
Završnu konvenciju Dveri su održale 3. maja 2012. godine u Кraljevu.
Podrška intelektualaca
Tokom predizborne kampanje, neki srpski intelektualci iz Srbije, Republike Srpske, Crne Gore i dijaspore, uputili su pisma ili su na konferencijama za medije dali podršku Dverima. Među njima su bili:
Politička podrška
Podršku Dverima za učešće na opštim izborima 2012. godine dali su:
Bačka Palanka
Nakon izbori, pored osvojenih 46 odbornički mandata, Dveri su postale deo skupštinske većine samo u Bačkoj Palanci, gde su sa dva odbornika postali deo vladajuće većine.
Lokalni izbori u Кosjeriću
Na redovnim lokalnim izborima u Кosjeriću, prijavljena je izborna lista Dveri srpske, pod imenom Grupa građana Dveri za život Кosjerića — Boško Obradović, i to je treća izborna lista u ovoj opštini.
Lokalni izbori u Zemunu
Na lokalnim izborima u opštini Zemun, Dveri srpske su učestvovale zajedno sa Demokratskom strankom Srbije, pod rednim brojem 2 na listi. Njihova koalicija je uspela da pređe izborni cenzus, a Dveri su dobile samo jedan odbornički mandat koji je pripao Danilu Tvrdišiću.
Parlamentarni izbori
Dveri su učestvovale na vanrednim Parlamentarnim izborima održanim 16. marta 2014. Na tim izborima lista Dveri koju je predvodio Boško Obradović osvojila je 3,54% glasova i nije uspela da pređe izborni cenzus neophodan za ulazak u Narodnu Skupštinu. Ovo je bilo njihovo drugo učešće na Parlamentarnim izborima u Srbiji.
Lokalni izbori u Beogradu
Izborna lista pokreta Dveri na vanrednim lokalnim izborima u Beogradu, održanim istog dana kad i vanredni parlamentarni izbori, osvojila je 3,74 odsto glasova.
Časopis
Časopis Dveri srpske izlazi od 1999. godine, kada je počeo kao bilten studenata srbistike na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu, a kasnije je postao časopis za nacionalnu kulturu i društvena pitanja:
Sanahin
Samostan Sanahin (armenski: Սանահին վանք) je samostan Armenske apostolske Crkve iz 10. stoljeća u današnjoj armenskoj pokrajini Lori. "Sanahin" na armenskom doslovno znači "ovaj je stariji od onog", vjerojatno aludirajući kako je stariji od obližnjeg samostana u selu Haghpatu. Ova dva samostana imaju mnogo zajedničkih odlika poput činjenice da su oba smještena na visoravni ispresjecanoj klancima bivših rijeka, poput onog današnje rijeke Debed, te da su njihove građevine skladno uklopljene u planinski krajolik.
On je, zajedno sa samostanom Haghpatom, upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1996. godine, kao "remek-djelo vjerske arhitekture i važno obrazovno središte u srednjem vijeku". mini|lijevo| Karta općine Alaverdi s istaknutim samostanima Haghpat i Sanahin mini| Karta samostana Sanahin
Samostan je više puta oštećen: potresom 1130. (nakon čega je obnovljen pedestak godina kasnije), i više puta u osvajačkim pohodima raznih vojski (Seldžuci 1105., Mongoli 1241.), te velikim potresom 1988. godine. No, veći dio samostana još uvijek stoji bez velikih promjena od izvornog oblika. Zbog čega postaje sve posjećenijim turističkim mjestom.
Odlike
Građevine su organizirane u dvije kvadratične osi s pročeljima okrenutima prema zapadu. Katedrala iz 10. stoljeća je posvećena Kristu Otkupitelju (Amenaprkič, slika desno) i ima tlocrt upisanog križa sa središnjom kupolom polukružne osnove na kvadratičnim nosačima. Kupola je okružena s dvokatnim sakristijama ili kapelama. Na zapadu se nalazi gavit na četiri stupa iz 1181. godine koji ima tlocrt križa upisanog u kvadrat. Ovo je najraniji primjer ovakvog tipa građevine koja se zasniva na narodnoj armenskoj kući koja je imala kvadratičan tlocrt s četiri stupa unutra koji su nosili uzdignuti krov, te je prolaz između višeg i nižeg krova služio kao dimnjak središnjeg ognjišta.
Crkva Bogorodice (Astvacacin) se nalazi na sjeveru kompleksa i povezana je s katedralom nadsvođenim prolazom i ona je najstarija građevina kompleksa. Izgradili su je 934. godine monasi koji su pobjegli iz Bizanta.
Akademija Gregorijanskih magistara iz 11. stoljeća se nalazi između dvije velike crkve. Ona ima duboke niše na zidovima i veoma je osvijetljena neobičnim svjetlom.
Na groblju koje se nalazi jugistočno nalazi se, između opstalih, i grobnica Zakarijanskih kneževa. Oko samostana se nalazi i veliki broj sjajnih hačkara (kamenih križeva) iz oko 11. do 13. stoljeća, ali i biskupskih grobnica.
Ahmed ar-Rifa'i
<!-- ROĐENJE
''Sejjid Ahmed Er-Rifai je rođen u prvoj polovini mjeseca Redžeba 512. hidžretske godine (1119. god.) u četvrtak.''
''Njegovo rodno mjesto je Ummu Ubeyda u gradskom području Bata'iha u predjelu Basre u Iraku. Preselio je u četvrtak 22. Džumadel-Evvela, 578. godine po hidžri (1183. god.) u mjestu Vasit, u Basri u Iraku.''
Prije rođenja Ahmeda Rifaija, njegov daidža, poznati Šejh Mensur Rabbani, kadesalahu sirrehu, vidio je našeg Vjerovijesnika Hz. Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem, koji mu reče da će njegova sestra imati muško dijete koje će biti poznato po imenu «Rifa'i».
''Kada je dijete sazrelo za sufizam, trebalo je biti poslano Šejhu Aliju Vasitiju, kadesallahu sirrehu, na podučavanje i obuku. Otac Ahmeda Rifaija, Sejjid Ali, je preselio kada je Hz. Rifai imao 7 godina. Preselio je 519. hidžretske godine i pokopan je u Bagdadu. Brigu o malom dječaku preuzeo je daidža. Ubrzo je bio poslan Šejhu Vasitiju, kadesallahu sirrehu, u skladu sa daidžinim otkrovenjem. Šejh Mensur Rabbani, kadesallahu sirrehu, je rekao da je vidio mnoge keramete koji su se manifestovali kroz dječaka i da su mnogi blagoslovi dolazili kroz njega za sviju.''
''Ahmed Rifai je pokazao sposobnost i mudrost koji su iznad njegovih godina, za vrijeme podučavanja pod Šejhom Vasitijem, kadesallahu sirreh. Izučavao je Kur'an-i Kerim. Stekao je visok mekam objašnjavajuči knjigu Šafijske Škole zvanu Tenbih.''
Njegov otac je bio Sejjid Ali Ebul-Hasan.
Majka mu je bila Fatima el-Anseri bint Jahja Nidždžeri.
''Njegov Šejh je bio Ali Vasiti. Njegov daidža koji je pomogao u njegovom odgoju bio je Šejh Mensur Rabbani. Hazreti Pir Šejh Sejjid Ahmed Rifai, kadesallahu sirrehu, je dobio nadimak ”Rifai” po svome pradjedu.''
U islamskom svijetu, Sejjid Ahmed Rifai, kadesallahu sirrehu, je bio poznat kao sejjid, jer je bio potomak Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem, sa majčine i sa očeve strane, a poznat kod hakikatskih ljudi kao evlija i gavs po kerametima koji su se kod njega objelodanili, te kao veliki šejh po svojoj učenosti među tadašnjom ulemom.
''Njegov otac doeslio se u Irak i nastanio se u Ummi Ubejdi jednom mjestu Erdul-Beta'iha. To je močvarni predio oko Eufrata i Tigrisa, između Basre i Vasita. U Ummi Ubejdi je odrastao i završio medresu studirajući i učeći fikh šafijskog mezheba. Posvetio se poručavanju i studiranju knjige Kitabu Tenbih od Šejha Ebu Ishaka Širazije, radijallahu anhu, a onda se posvetio proučavanju i studiranju tesavvufa. Praktično je na sebi primijenio sve rijazate i unišao u mudžahedu u tolikoj mjeri da je svoj nefs ograničio na minimum lične egzistencije, a onda se odstranio i izolovao od svijeta okrenuvši se hakikatskom svijetu i hakikatu napuštajući tabijatski svijet. U hakikatskom ilumu je postao jako iskusan i znan tako da je među svijetom postao predvodnik te znanstvenosti otkrivajući razne i neobične probleme u raznim vidovima poslova, radnji i znanja.''
''Velika većina svijeta je učila od njega i naučila skrivenu nauku hakikata te je tim putemučvrstila svoje vjerovanje. Bio je poznat pod nadimkom Ebul-Abbas Rifai El-Magribi cijenjen i poštovan, tako to tvrdi i prenosi Šejh Manavije u svojoj ”Tabaki”.''
Rodoslov preko oca:
On je Sejjid Ahmed Er-Rifai
sin Sejjida Alija, a on sin Sejjida Jahja,
a on sin Sejjida Sabita,
a on sin Sejjida Hazima,
a on sin Sejjida Alija ,
a on sin Sejjida Ebil-Mekerima Rufa'el-Hasana El-Mekkija,
a on sin Sejjida Muhammeda Ebi Kasima ,
a on sin Sejjida El-Husejna,
a on sin Sejjida Musa Sanija,
Peto (razvrstavanje)
Peto ima više značenja:
Stjenice
Stjenice ili raznokrilci (Heteroptera) su podred malih do velikih većinom sploštenih kukaca reda polukrilaca kojima su prednja krila gornjim dijelom hitinizirana, donjim opnasta i tvore tzv. polupokrilje (otuda naziv polukrilci). thumb|lijevo|Smrdibuba (Pentatoma rufipes) thumb|lijevo|[[Obična skakalica (Hydrometra stagnorum)]] thumb|lijevo|[[Modra nauznačarka (Notonecta glauca)]] thumb|lijevo|[[Obična stjenica (Cimex lectularius) ]]
Izgled
Ispod prednjih krila su opnasta stražnja, u mirovanju presložena po duljini. Rilce je člankovito, kad se ne koristi podvinuto pod prsa. Usni je aparat prilagođen bodenju i sisanju. Mnoge stjenice imaju karakteristične smrdljive žlijezde koje se otvaraju između stražnjih nogu. Neke stjenice imaju i organe za stridulaciju. Hrane se biljnim sokovima, love druge kukce, a parazitski oblici krvlju životinja i čovjeka.
Ličinke
Ličinke su prilično slične odraslima, razvijaju se nepotpunom preobrazbom. Sišu biljne sokove ili su grabežljivci ili nametnici.
Ahmed ar-Rifa'i
Rodoslov preko oca:
a on sin Sejjida Imama Ibrahima Murteza ,
Stjenice
Neke porodice i vrste
Poznato je oko 40 000 vrsta. U porodici vodenih štipavica (Nepidae) najpoznatija je vrsta vodena štipavica (Nepa rubra), u porodici Belostomidae najpoznatija je golema štipavica (Belostoma niloticum), duga 11 cm, najveći kukac u Hrvatskoj, zabilježen je u bočatoj vodi u Jadranskome moru. Od porodice vodenih stjenica (Naucoridae) u Hrvatskoj je česta obična vodena stjenica (Ilyocoris cimicoides), u porodici nauznačarke (Notonectidae) najrasprostranjenija je modra nauznačarka (Notonecta glauca), koja pliva »leđno«. Od kopnenih porodica najpoznatije su smrdljive stjenice (Pentatomidae) s vrstama smrdibuba ili smrdljivi listar (Pentatoma rufipes), porodica vatrene stjenice (Pyrrhocoridae) nema krila, a česta vrsta je vatreni opančar (Pyrrhocoris apterus). Na površini voda stajaćica zadržavaju se barske skakalice (Hydrometridae), poput obične skakalice (Hydrometra stagnorum), koje se širokim dlakavim stopalima drže na površini vode i love i isisavaju kukce, u Hrvatskoj žive i stjenice veslačice (Corixidae) a najrasprostranjenija je vrsta velika stjenica veslačica (Corixa punctata).
Parazitske vrste (Cimicidae)
Od parazitskih je oblika najpoznatija obična stjenica (Cimex lectularius) koja siše ljudsku krv u svim stadijima razvoja. Danju se zavlači u skrovita mjesta a noću napada (krevetska stjenica), bez hrane može izdržati i pola godine, a na temperaturama nižim od 15 °C miruje. Ne uzrokuje i ne prenosi nikakvu bolest. Raširena je po čitavom svijetu. U lastavičja gnijezda zavlači se Cimex hirundinis, a šišmiše napada Cimex pipistreli.
Ahmed ar-Rifa'i
Rodoslov preko oca:
a on sin Sejjida Imama Musa El-Kazima ,
a on sin Sejjida Imama Dža'fera Es-Sadika ,
Sector Seis, Matamoros
Sector Seis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Matamoros.
Ahmed ar-Rifa'i
Rodoslov preko oca:
a on sin Sejjida Imama Muhammeda Bakira ,
a on sin Sejjida Imama Zejnul-Abidina ,
Sector Seis, Matamoros
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1118 m.
Ahmed ar-Rifa'i
Rodoslov preko oca:
a on sin Sejjida Imam Husejna šehida sa Kerbele ,
a ona je kćerka ponosa svjetova Poslanika Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem.
Rodoslov preko majke:
sin Sejjide Šerife Fatime El-Ensari,
a ona je kćerka Sejjide Rabije,
a ona kćerka Sejjida Abdullaha Tahira,
a on sin Sejjida Ebu Salima,
a on sin Sejjida Ebu-l-Berekata Muhammeda,
a on sin Sejjida Ebul-Fetha Muhammeda,
a on sin Sejjida Emira Muhammeda El-Estara,
a on sin Sejjida Ubejdullaha Es-Salisa,
a on sin Sejjid Abdullaha,
a on sin Sejjida Alija Saliha,
a on sin Sejjida Ubejdullaha El-E'aradža,
a on sin Sejjida Husejna Asgara,
a on sin Sejjida Imama Zejnul Abidina Alija Sedždžada,
a on sin Sejjida Imama Husejna Šehida sa Kerbele,
a on sin Sejjid hazreti Alije i Hazreti Fatime,
a ona je kćerka ponosa svjetova Poslanika Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem
Rodoslov preko pranane s majčine strane
ona je unuka Šerife Alevijje,
Divizija Garibaldi Natisone
Divizija NOVJ „Garibaldi Natisone“ formirana je avgusta 1944. godine na teritoriji Beneške Slovenije i Brda od brigada „Garibaldi Natisone“ i „Garibaldi Frijuli“ popunjenih ljudstvom italijanske narodnosti koje su dotad vodile borbe protiv Nemaca i domaćih fašista.
Geghard
Samostan Geghard ili Geghardavank (armenski: Գեղարդավանք, što znači "Samostan koplja") je jedinstven samostanski kompleks Armenske apostolske Crkve u armenskoj pokrajini Kotajk, dijelom isklesan iz stijena planine koja ga okružuje. mini|lijevo|250px| Samostan zimi
Divizija Garibaldi Natisone
Posle kapitulacije Italije septembra 1943, pod rukovodstvom Komiteta nacionalnog oslobođenja za gornju Italiju, i pod uticajem NOP-a u Jugoslaviji bile su formirane prve oružane formacije za borbu protiv Nemaca i domaćih fašista. Početni najjači otpor bio je u provinciji Furlaniji i Beneškoj Sloveniji, gde su neposredne veze i uticaj NOP Jugoslavije bili najjači, a oktobra je formirana italijanska garibaldinska brigada, koja je razbijena u borbama novembra—decembra 1943. i prestala da postoji. U proleće (21. april 1944) formirana je brigada „Garibaldi Natisone“ koja je dejstvovala na teritoriji između Gorice, Čividala (, Čedad) i Udina sa osloncem na Brda i Benešku Sloveniju. Zbog velikog priliva boraca, brigada je uskoro reorganizovana u dve: „Garibaldi Natisone“ i „Garibaldi Frijuli“. Od njih je avgusta formirana divizija „Garibaldi Natisone“. Početkom juna je formirana i brigada „Osopo“ i 17. septembra ušla u sastav garibaldinske divizije koja tada menja naziv u diviziju „Garibaldi Osopo“. Sukobi oko određivanja karaktera i ciljeva borbe i težnja za prevlašću nad oružanim jedinicama između pojedinih političkih grupacija u CLNAI otežavali su organizaciono učvršćenje ove italijanske jedinice.
Ahmed ar-Rifa'i
Rodoslov preko pranane s majčine strane
a ona kćerka Šerifa Hasana, ,
Geghard
Samostan je u 4. stoljeću osnovao Sveti Grgur Iluminator na mjestu gdje se u špilji nalazio sveti izvor. Zbog toga se samostan najprije zvao Ajrivank, tj. "Špiljski samostan". Današnji naziv je dobio prema "svetom koplju", tj. koplju kojim je ranjen Isus Krist na Raspelu, koje je navodno u Armeniju donio Apostol Sveti Juda Tadej, a koje je čuvano u ovom samostanu. Danas se može vidjeti u Ečmijadzinskoj riznici.
Divizija Garibaldi Natisone
U akciji čišćenja koju su Nemci preduzeli krajem septembra 1944. na prostoriji Atimis, Nimis, Fedis, divizija je imala teške gubitke. Tim neuspehom još se više produbio jaz između garibaldinaca (italijanskih komunista titoista) i osopovaca (italijanskih demohrišćanskih patriota), pa je ubrzo došlo do potpunog razmimoilaženja, a kasnije i do otvorenog sukoba, odnosno masakra osopovaca u selu Porzus od strane pripadnika divizije "Garibaldi Natisone" zbog navodne saradnje osopovaca sa vojnom formacijom fašističke Italijanske Socijalne Republike "Decima Flottiglia MAS", a počinjenog od strane jedne garibaldinske čete pod vodstvom komandanta iste Marija Tofanina (Mario Toffanin "Giacca") po naređenju komande slovenačkog 9-og korpusa NOVJ početkom februara 1945. U toj situaciji garibaldinci su oktobra obrazovali diviziju „Garibaldi Natisone“ sa brigadama: 156. „Bruno Buozi“, 157. „Guido Piceli“ i 158. „Antonio Gramši“. Divizija je januara 1945. dobrovoljno ušla u sastav Devetog korpusa NOVJ. Početkom januara 1945, divizija se sa teritorije Beneške Slovenije prebacila preko Soče na šentvišku visoravan. Od 19. do 21. januara 1945. vodi žestoke borbe na Trnovskome gozdu protiv bataljona "Fulmine" Decime Flottiglie MAS za snažno fašističko uporište, mesto Trnovo, skupa sa slovenačkim brigadama 9-og korpusa NOVJ: 19-om brigadom "Srečko Kosovel", 3-om brigadom "Ivan Gradnik", 17-om "Simon Gregorčič" i 18-om "Bazoviška". U januaru i februaru divizija je reorganizovana, a u martu je u njenom sastavu privremeno bila i brigada „Tristina d'asalto Garibaldi“. Za vreme nemačkih dejstava u Slovenačkom primorju, marta 1945, divizija je u sastavu Devetog korpusa NOVJ vodila teške odbrambene borbe na podruju cerkljanskog, Trnovskog gozda i Banjske planote. Krajem marta probila se preko planine Čavena u rejon Podkraja (severno od Vipave), gde se prikupila, a noću 16/17. aprila prešla između Rakeka i Postojne železničku prugu Trst—Ljubljana i prebacila se na Kočevsko. Krajem aprila 1945. reorganizovana je u jednu brigadu i sa italijanskom brigadom „Fontanot“ iz sastava Sedmog korpusa NOVJ, obrazovala novu diviziju „Garibaldi“. Ona je kao rezerva Sedmog korpusa učestvovala u završnim operacijama JA. Sredinom maja prebačena je u Trst, gde je bila rasformirana.
Ahmed ar-Rifa'i
Rodoslov preko pranane s majčine strane
a on sin Šerif Muhammeda,
Geghard
Fantastične strme stijene koje okružuju samostan su dio klanca gornjeg toka rijeke Azat koje su, zajedno sa samostanom Geghard, upisane na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 2000. godine.
Ahmed ar-Rifa'i
Rodoslov preko pranane s majčine strane
a on sin Šerif Jahja-a,
Geghard
Izvorni samostan su uništili Arapi u 9. stoljeću, i on je obnovljen u 12. i 13. stoljeću za vrijeme srednjovjekovne Bagratidske Armenije, ponajviše zahvaljujući novčanoj pomoći mnogih hodočasnika koji su dolazili vidjeti relikvije sv. Andrije i sv. Tadeja. Samostan je tada bio poznat kao "Samostan sedam crkava" ili "Samostan četrdesed oltara".
Ahmed ar-Rifa'i
Rodoslov preko pranane s majčine strane
a on sin Šerif Husejna,
Geghard
Neke od građevina u samostanu su isklesane iz živih stijena (poput najstarije građevine, kapele sv. Grgura iz 1177.), dok su neke samo preoblikovane špilje (poput grobnice kneževa, zamatoun iz 1283.), ali najljepše su raskošne građevine koje su spojene na prirodne špilje kao dijelove unutrašnjosti. U tradiciji armenske narodne arhitekture, građevine su pokrivena slojevitim krovovima, gdje su središnji viši i stoje na četiri snažna stupa unutar građevine. Takva je i glavna crkva (Kathoghikè) izgrađena 1215. godine. Ona je klasična armenska crkva tlocrta upisanog križa s kupolom na sjecištu njegovih krakova koja je iznutra ime stalaktite (najbolji primjer ove tehnike u Armeniji). U njezinim kutovima nalaze se male dvokatne kapele, a unutarnji zidovi su ukrašeni mnogim reljefima simbola i natpisima pokrovitelja. Njezin gavit (narteks) je povezuje s najstarijom isklesanom crkvom.
Samostan je u 13. stoljeću dobio vodoopskrbni sustav i zatvoren je visokim zidinama, a monasi su živjeli u ćelijama isklesanima u stijenama ispred ulaza u zidinama. U cijelom krajoliku nalaze se i mnogi hačkari (kameni križevi), također dijelom izgrađeni, a dijelom isklesani u stijenama.
Ahmed ar-Rifa'i
Rodoslov preko pranane s majčine strane
a on sin Šerif Ibrahima Tabatabaija,
a on sin Šerif Ismaila,
a on sinŠerif Ibrahima,
a on sin Šerif Husejna Musenna,
a on sin Šerif Imama Hasana Mudžteba,
a on sin Hazreti Alije i hazreti Fatime,
a ona je kćerka ponosa svjetova Poslanika Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem.
Rodoslov preko pradjeda s majčine strane On je sejjid Ahmed Rifai
sin Sejjide Šerife Fatime El-Ensarijje,
a ona je kćerka Šejha Jahja Nidžerija,
a on sin Šejh Musa Ebu Seida,
a on sin Šejh Kjamila,
a on sin Šejh Jahja-a,
a on sin Šejh Imam Sufi Muhammeda Ebu Bekra Vasitija,
a on sin Musa ibn Muhammeda,
a on sin Muhammeda ibn Mensura, ,
a on sin Mensura, a on sin Halida,
a on sin Zejda,
a on sin Ebu Ejjuba El-Ensarija ashaba poslanika Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem.
Njegov ulazak u tarikat
Ibn Halikan prenosi da je njegov ulazak u tarikat i hakikat bio potaknut susretom sa poznatim tadašnjim arifom i šejhom Abdul Melikom El-Harnubijem, kadesallahu sirrehu. Naime, jedne prilike je Sejjid Ahmed Rifai, kadesallahu sirrehu, nišao pored Šejh Abdul Melika El-Harnubija, radijallahu anhu, pa mu je on rekao: ”O Ahmede, prvo što ću ti reći je savjet za tebe. Onaj ko se na sve strane obazire, taj ne postiže ništa i do cilja ne stiže, onaj ko sumnjiči neće biti sretan niti će uspjeti. Ko ne sazna šta je gubljenje vremena i ne cijeni trenutak vremena, njegovo životno vrijeme i časovi su deficitarni gubici” Sejjid Ahmed Er-Rifai, kadesallahu sirrehu, je zapamtio ove riječi koje su djelovale na njega, on je ove riječi ponavljao godinu dana, stlno kao vird, a onda se opet vratio Šejh Harnubiju, kadesallahu sirrehu, pa mu rekao: ”Posavjetuj me.” Šejh Harnubi, kadesallahu sirrehu, mu je tada rekao: ”Kako je ružno neznanje kod razboritih učenjaka, i bolesti kod poznavalaca (liječnika duhovnjaka), i grubost i surovost kod ašika ahbaba” Hazreti Rifai, radijallahu anhu, kaže: ”Opet sam otišao od njega i navedene šejhove riječi ponavljao godinu dana koje su mi se zabole u srce pa sam se njima okoristio” Jedan odabrani rob, Allah mu se smilovao, kad je čuo ove riječi je rekao: ”U ovim riječima je sažeta sva tarikatska mudrost” Prenosi se da je hazreti Rifai, kadesallahu sirrehu, naišao pored nekog dječaka pa mu je iz milja i milosti rekao: ”Momče ko si ti?” Dječak mu je odgvoorio rekavši: ”Zašto se baviš bespotrebnim govorom?” Šejh Ahmed Rifai, radijallahu anhu, je odmah počeo tu rečenicu ponavljati, a zatim počeo plakati i govoriti: ”Ti si me uputio i podučio, ahbabu, sine moj”''
Njegove tarikatske silsile
-Prva silsila Ebul-Alemejn Gavsul-Azam Šejh Sejjid Ahmed Rifai je primio tarikat od Ebu Fadla Alija Karija El Vasitija, a on od Šejh Ebu Fadla Ibn Kamah Vasitija, a on od Šejh Gulama ibn Turkana, a on od Šejh Ebu Alija ruzebadija, a on od Šejh Alija Adžemija, a on od Šejh Ebu Bekra Šiblija, a on od Šejh Džunejda Bagdadija, a on od Šejh Sirrija Sekatija, a on od Šejh Ma'rufa Kerhija, a on od Šejh Davuda Taija, a on od Šejh Habiba Adžemija, a on od Šejh Hasana Basrija, a on od Šah-i Vilajet Imama Hazreti Alije, a on od Ponosa svjetova Poslanika Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem
- Druga silsila Ebul-Alemejn Gavsul-Azam Šejh Sejjid Ahmed Rifai je primio tarikat od svog daidže Šejha Mensura Rabbanija Betaihija, a on od Šejh Ebu Mensura Tajjiba, a on od Šejh Ebu Se'ida Jahja Nidžerija (djed hz. Pira po majci), a on od Šejh Muhammeda Ubejja Kirmizija, a on od Šejh Ebul-Kasima Sendusija, a on od Šejh Ebul-Mefahira Muhammeda Ruvejma Bagdadija, a on od Šejh Sirrija Sekatija, a on od Šejh Marufa Kerhija, a on od Imama Ali Riza, a on od Imama Musa Kjazima, a on od Imama Džafera Sadika, a on od Imama Muhammeda Bakira, a on od Imama Zejnul-Abidina, a on od Imama Husejna šehida sa Kerbele, a on od Imama Hasana, a on od Šahi Vilajet Imama Hazreti Alije, a on od Ponosa svjetova poslanika Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem
- Alevijska Tajna.
''Sve ostalo je manji burhan. Za ovaj događaj veže se hazreti Pirovo ime Ebul-Alemejn, što znači otac dva bajraka. Naime tada je prvi put odlikovan bajrakom Kutbijjeta, tada je ponizno dospio do Allahovih vrata i osjetio nesigurnost pred pragom svoga djeda poslanika, sallallahu alejhi ve sellem i rekao: ”Milost, milost…” Tada mu je data zastava kutbijjeta Abdulkadira Gejlanija, kadesallahu sirrehu. Nakon preseljenja Abdulkadira Gejlanija, radijallahu anhu, Sejjid Ahmed Rifai, kadesallahu sirrehu, buva i drugi put odlikovan bajrakom kutbijjeta i bio je zadužen da ga nosi, te je zbog toga među evlijama postao poznat kao Otac Dva Bajraka – Ebul-Alemejn.''
Pohvale uleme o njemu
Imam Zehebi, radijallahu anhu, je rekao o Šejhu Ahmedu Rifaiju, kadesallahu sirrehu: ”Imam, uzor, abid, zahid,
Šejhul-arifin” El-Mu'eredž ibn Imad El-Hanbeli, radijallahu anhhu, je rekao: ”Šejh, zahid, uzor”
''Ibn Halikan je rekao: ”Bio je dobar čovjek, šafijski fakih. Neki derviši su od njega poprimili ahlak i uljepšali svoje vjerovanje kod njega…”''
IMENA AHMED RIFAIJE
Imena Ahmeda Rifaija Neka od njegovih imena po kojim je poznat su sljedeća:
· Ebul-Alemejn Otac dva bajraka
· Sahibul-Alemejn Posjednik dva bajraka
· Gavsu Sekalejn Spasioc i pomagač na oba svijeta
· Kutbul-Kevnejn Kutb dva svemira
· Ebul-Urejdža Otac hromih
· Pir Destigir Pir koji pruža ruku Njegove knjige
KNJIGE AHMED RIFAIJE
Hazreti Pir Ahmed Rifai, kadesallahu sirrehu, je napisao mnogo knjiga, ali je dosta njih izgubljeno prilikom najezde Mongola i Tatara, a neke od onih koje mu se pripisuju su sljedeće:
· Me'ani bismillahir-rahmanir-rahim
· Tefsir suretil-kadr
· Er-Rivaje hadisi šerif
· Et-tarik ilallah
· Es-Siratul-Mustekim
· El-Behdže
· Rahikul-Kevser
· El-Medžalisul-Ahmedijje
Grecale, Agrigento
Grecale je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Ahmed ar-Rifa'i
Pohvale uleme o njemu
· Kitabu-l-Hikem
Grecale, Agrigento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Ahmed ar-Rifa'i
Pohvale uleme o njemu
· Šerhu-Tenbih
· Ratibu Rifai (El-Misbahul-munir fi virdis-sejjid er-Rifai el-Kebir)
· Haletu Ehli hakika me'allah Halife Hazreti Pira Ahmeda Rifaija
TARIKATSKI HILAFET
Postoji na stotine ljudi koji su primili hilafet od hazreti Pira lično.
Među najpoznatijima su: · Hazreti Šejh Muhammed · Hazreti Šejh Fethuddin El-Mekki · Hazreti Šejh Ibrahim A'zab · Hazreti Šejh Mudžerred El-Ekber · Hazreti Šejh Ebul-Hasan Ali El-Hariri · Hazreti Šejh Jakub Kerraz · Hazreti Šejh Omer Ebul-Feredž Farusi · Hazreti Šejh Abdusemi Hašimi · Hazreti Šejh Abdul Azim Vasiti · Hazreti Šejh Sejjid Ali ibn Osman · Hazreti Šejh Sejjid Abdul Muhsin · Hazreti Pir-i Sani Sejjid Ahmed Izzeddin Sajjadi · Hazreti Šejh Hadže Ahmed Jesevi Turkistani Hutani · Hazreti Šejh Mahmud Hajrani · Hazreti Šejh Hajat ibn Kajs Harrani I mnogi drugi…
TARIKATSKI PIROVI
Tarikati i pirovi čija silsila se veže za Ahmeda Rifaija
Bedevijski Tarikat - Hazreti Pir Sejjid Ahmed Bedevi, kadesallahu sirrehu.
Šazilijski Tarikat Hazreti Pir Ebul-Hasan Šazili, kadesallahu sirrehu.
Njegova silsila preko Šejha Abdusselama Mešiša se veže za hazreti Pira Ahmeda Rifaija, i to preko Šejha Abdurrahmana El-Medenija i Šejha Ebu Ahmeda Džafera ibn Sejjid bulada El-Huzaija s jedne strane, zatim preko Šejh Barijja Irakija s druge strane…
Dessukijski Tarikat Hazreti Pir Ibrahim Dessuki, kadesallahu sirrehu.