cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bast (Baška Voda)
Bast je naselje u općini Baška Voda, u Splitsko-dalmatinskoj županiji, smješteno podno planine Biokovo, od mora udaljeno oko 2,5 km. Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, u Bastu živi 136 stanovnika.
Савинац (Бољевац)
Савинац је насеље у Србији у општини Бољевац у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 365 становника (према попису из 1991. било је 501 становника).
Bast (Baška Voda)
Naselje je poznato od antičkih vremena pod imenom Biston. Baška Voda te primorski lokalitet i turističko naselje Baško Polje su po Bastu dobili ime.
Dodeskaden
Dodes'ka-den (どですかでん) (prvotno Dodesukaden "Klik-klak") je japanski igrani film snimljen 1970. u režiji Akire Kurosawe. Radnja se temelji na knjizi Kisetsu no nai machi ("Grad bez godišnjih doba") Shugoru Yamamotoa i smještena je na tokijsko odlagalište otpada gdje živi niz bizarnih i živopisnih likova. Među njima se nalazi i mentalno retardirani dječak koji misli da je kondukter u zamišljenom tramvaju, a čiji izgovor zvuka tramvaja služi kao naslov filma.
Dodeskaden je bio prvi Kurosawin film nakon pet godina pauze i trebao je predstavljati veliki zaokret u njegovoj karijeri. Bio je njegov prvi film u boji, a umjesto njegove stalne glumačke postave je angažirao nepoznate glumce i naturščike. Iako je film imao dobre kritike u inozemstvu, te bio nominiran za Oscar za najbolji strani film, u samom Japanu je odbačen od strane kritike. Taj je neuspjeh Kurosawu bacio u tešku depresiju i potakao na pokušaj samoubistva.
Bast (Baška Voda)
Od kulturnih spomenika tu je crkva sv. Roka iz 15. stoljeća, kao i crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije iz 1636. godine. Na groblju se mogu vidjeti stare srednjevjekovne nadgrobne ploče, a u naselju i primjerci dobro očuvane dalmatinske tradicionalne arhitekture.
Савинац (Бољевац)
Демографија
У насељу Савинац живи 295 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,6 година (42,9 код мушкараца и 46,2 код жена). У насељу има 100 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,65.
Nanche Dulce (razvrstavanje)
Nanche Dulce ima više značenja:
Dolnji Ajdovec
Dolnji Ajdovec je naselje u slovenskoj Općini Žužemberku. Dolnji Ajdovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 63 stanovnika.
Laguna Seca, San Pedro Pochutla
Laguna Seca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 602 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Risigliano, Napoli
Risigliano je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
73. pne.
Godina '''73. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Lukula i Kote (ili, rjeđe, godina 681. Ab urbe condita). Oznaka 73. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
15 de Septiembre (razvrstavanje)
15 de Septiembre ima više značenja:
Walkendorf
Valkendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Gistrov. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 507 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13053091.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gistrov Valkendorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Gistrov. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 27,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 507 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Nanenachi (razvrstavanje)
Nanenachi ima više značenja:
Al Malḩah, Taiz
Al Malḩah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Iola, Wisconsin
Ajola je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.301, što je 3 (0,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Valea Stânii, Luica
Valea Stânii je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Luica.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 673 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Stoka
thumb|250px|[[ovca|Ovce i krava (junica)]] thumb|250px|Ženka koze sa svojim jednogodišnjim mladuncem
Stoka u primarnim djelatnostima označava sve one životinje, odnosno sitnu (ovca i koza) i krupnu stoku (goveda i konji) koje se drže zbog uzgoja u svrhu dobijanja prehrambenih proizvoda i sirovina, a donedavno i za rad na imanjima. Grana privrede koja se bavi uzgojem stoke naziva se stočarstvo, i zajedno sa ratarstvom, ribolovom i šumarstvom pripada primarnim djelatnostima.
Najprimitivniji oblici stočarstva je nomadski tip kakav nalazimo kod tribalnih zajednica, kao što su indijski Toda i afrčka nilotska plemena (Masai i Turkana). Goveda koze i ovce najpoznatija su uzgajana stoka sitnih seljačkih domaćinstava i državnog gospodarstva. U sitnom seljačkom gospodarstvu ulaganja su malena, takozvano ekstenzivno stočarstvo, dok je za državno gospodarstvo najvažnija intezivna vrsta stočarstva s velikim ulaganjima i uz upotrebu suvremenih znanosti, zbog što boljeg prinosa, koji će poslužiti kao sirovina za mesnu i mliječnu industriju.
U stoku se nadalje mogu ubrojiti
Ambrusaga, Brescia
Ambrusaga je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
El Pabellón, Autlán de Navarro
El Pabellón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Autlán de Navarro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 897 m.
Dolnji Kot
Dolnji Kot je naselje u slovenskoj Općini Žužemberku. Dolnji Kot se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 37 stanovnika.
Napuchi (razvrstavanje)
Napuchi ima više značenja:
Canícuaro, Tacámbaro
Canícuaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 641 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1526 m.
Finciu, Călățele
Finciu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Călățele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 812 m.
Dersu Uzala (razvrstavanje)
Dersu Uzala (Дерсу Узала, doslovno "Derzu lovac") bio je nanajski lovac koji je postao najbolji prijatelj ruskog istraživača Vladimira Arsenjeva. O njemu su stvorena sljedeća djela:
Crkva Svetog Đorđa u Crnom Kalu
Crkva Svetog Đorđa u Crnom Kalu, nalazi se 5 kilometara od Batočine i oko 25 kilometara od Kragujevca i pripada Eparhiji šumadijskoj Srpske pravoslavne crkve.
Crkva je sagrađena je 2007. godine. Slavi Svetog Đorđa. Pripada batočinskoj parohiji.
Kvintesencija
Kvintesencija, (lat: quinta essentia - peta suština, peta supstancija). Tim imenom pitagorejci nazivaju etar. U prenosnom značenju — jezgro, suština.
Mill Creek East, Washington
Mil Krik Ist je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Kvintesencija
Aristotel je etar pretpostavio kao element pored zemlje, vode, vazduha i vatre. Pošto je ovaj važio kao najizvrsniji, najfiniji, sveprožimni element, kvintesencijom se označavala suština neke stvari, najdelotvorniji sastavni deo neke supstancije uopšte. Kod alhemičara se i alkohol zvao kvintesencijom.
Cinco Islas, Campo, Ensenada
Cinco Islas, Campo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Kvintesencija
Teofrast Paracelzus je kvintesenciju smatrao kao peti element, pored četiri elementa starih hemičara; ona bi imala biti duh ili snaga prirodnih tela. Danas kvintesencija znači bit neke stvari ili najdelotvorniji deo neke supstancije.
Izvori
Quintessenz (Philosophie) Kvintessenssi Kwintessens Kvintesence Kwintessens Kvintessens
Nocera Inferiore
Nocera Inferiore, nekadašnja Nocera dei Pagani, je gradić i općina (comune) u italijanskoj regiji Kampaniji, smješten u provinciji Salerno, u podnožju planine Monte Albino, 20 km istočno-jugoistočno od Napulja, s kojim je povezan željeznicom.
U antičko doba je bio poznat kao Nucerija (Nuceria).
Once Pueblos, Tamazula de Gordiano
Once Pueblos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1213 m.
Mill Creek East, Washington
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.709.
Case Danesin, Treviso
Case Danesin je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Dār Tamīl, Taiz
Dār Tamīl je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 597 m.
Borovac
Borovac može biti:
Walow
Valov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Miric. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 550 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13056071.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Miric Valov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Miric. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 86 metara. Površina opštine iznosi 20,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 550 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 28 stanovnika/km².
Дулићи
Дулићи могу да буду:
Napuchis (razvrstavanje)
Napuchis ima više značenja:
Purmer
Historija
Nekadašnje jezero Purmer bilo jedno od malobrojnih malih jezera u Sjevernoj Holandiji, a ostala takva jezera bila su Beemster i Schermer. Oba jezera bila su direktno povezana sa otvorenim morem, pa je sa plimom prodirala slana voda i do jezera Purmer, jer je ono bilo spojeno sa Beemsterom, ali i sa puno većim Zuiderzeeom. Proces isušivanja jezera počeo je 1618. i to tadašnjom tehnologijom, vjetrenjačama-pumpama. Izvođačima je savjetima puno pomogao inženjer hidraulike Jan Adriaanszoon Leeghwater koji nije direktno sudjelovao u radovima. Radovi su potrajali do 1622. kada je sav polder isušen (ukupno 26.8 km²), pa je iste godine isparceliran i ponuđen zainteresiranim korisnicima na prodaju. Purmer je danas jako gusto naseljen jer na njemu leže gradovi Purmerend, Edam-Volendam i Waterland.
19 de Abril (razvrstavanje)
19 de Abril ima više značenja:
Elena Kagan
Elena Kagan (28. april 1960 -) je pridruženi sudija Vrhovnog suda SAD. Imenovana je 7. avgusta 2010. godine kao 112. sudija i četvrta žena u istoriji Vrhovnog suda. Barack Obama ju je nominovao 10. maja 2010. godine, nakon što je pridruženi sudija John Paul Stevens objavio da se povlači. Njenu nominaciju podržalo je svojim potpisom ukupno 69 dekana pravnih škola i fakulteta u Sjedinjenim Američkim Državama. U senatu je njeno imenovanje potvrđeno sa 63 glasa za i 37 protiv.
1ro. de Mayo (razvrstavanje)
'''1ro. de Mayo''' ima više značenja:
Dolnji Križ
Dolnji Križ je naselje u slovenskoj Općini Žužemberku. Dolnji Križ se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 17 stanovnika.
Naqueachi (razvrstavanje)
Naqueachi ima više značenja:
Dersu Uzala
Dersu Uzala (Дерсу Узала, デルス·ウザーラ) je sovjetsko-japanski igrani film snimljen 1975. u režiji Akire Kurosawe. Radnja se temelji na istoimenoj knjizi ruskog istraživača Vladimira Arsenjeva u kojoj je on opisao svoja putovanja po gorju Sihote Alinj na ruskom Dalekom istoku u prvoj polovici 20. vijeka. Naslovni protagonist je nanajski domorodac (čiji lik tumači Maksim Munzuk), koji, usprkos različitog porijekla, sklapa prijateljstvo s Arsenjevem (čiji lik tumači Jurij Solomin). Film, koji se osim sudarom različitih kultura bavio i temom starosti, postigao je veliki uspjeh među kritikom, te bio nagrađen Oscarom za najbolji strani film.
Radnja
Ekspedicija predvođena kapetanom polazi u istraživanje oblasti oko rijeke Usuri. Uskoro u neistraženim šumskim prostranstvima sreću pripadnika Golda po imenu Dersu Uzala, koji postaje vodič ekspedicije. Priča govori o pogledima na svijet i nomadskom načinu života Golda predtsavljenom u liku Dersu Uzale, kao i kapetanovom prijateljstvu sa njim.
Los Ébanos, Hidalgo
Los Ébanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Le Case, Firenze
Le Case je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
La Unión, General Cepeda
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini General Cepeda.
Skela (Glina)
Skela je selo u Hrvatskoj.
La Unión, General Cepeda
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1404 m.
Skela (Glina)
Upravna organizacija
Upravno pripada Gradu Glini, koji se nalazi u Sisačko-moslavačkoj županiji.
Naranjal (razvrstavanje)
Naranjal ima više značenja:
Skela (Glina)
Upravna organizacija
Selo je dobilo ime po skeli, odnosno po tome je na tom mjestu rijeka Glina pogodna za prelazak.
Zemljopisni položaj
Nalazi se na 45° 19' sjeverne zemljopisne širine i 16° 2' istočne zemljopisne dužine, istočno od rječice Gline. Susjedna naselja jesu selo Hrvatsko Selo, koje se nalazi preko rijeke zapadno i susjedni gradić Topusko. Selo Balinac koje se nalazi prema jugu. Istočno se nalazi selo Gornje Selište, a sjeveroistočno selo Donje Selište. Kretanjem rječicom Glinom nizvodno bi se došlo do grada Gline.
Nikola Altomanović
thumb|250px|Država Nikole Altomanovića Nikola Altomanović (Vojinović) (1348,1366-1373) je bio srpski velikaš, vojskovođa i ratnik iz druge polovine XIV veka. Vladao je širokim prostorom od Rudnika do Jadranskog mora. Posle Maričke bitke postao je najmoćniji srpski velikaš, a Dubrovačku republiku je primorao da mu plaća godišnji danak od 2000 perpera kao zakonitom nasledniku krune Srbije. Protiv njega je stvorena široka koalicija susednih srpskih velikaša koju je podržao i kralj Mađarske i oni su tokom jeseni 1373. godine potukli Nikolinu vojsku, a njega samog su posle opsade Užičkog Grada oslepeli, podelivši međusobno njegove zemlje.
Skela (Glina)
Povijest
Selo je znatno oštećeno tijekom Rata u Hrvatskoj.
Bagdad, Florida
Bagdad je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Nikola Altomanović
Poreklo
Nikola Altomanović se rodio 1348. godine i bio je sin velikog župana Altomana Vojinovića (1347-1359) i Ratoslave Mladenović, koji su se venčali u kasnu jesen 1347. godine. Altoman je pripadao porodici Vojinovića, dok je njegova supruga Ratoslava bila ćerka vojvode Mladena, odnosno sestra kasnijeg sevastokratora Branka Mladenovića, oca Vuka Brankovića (1371-1391).
Bagdad, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.761, što je 2.271 (152,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nikola Altomanović
Rana mladost i dolazak na vlast
Veliki župan Altoman je vladao Humom, ali je posle njegove smrti 1359. godine njegovu oblast preuzeo njegov brat knez Vojislav (oko 1355-1363) koji je tom prilikom praktično proterao jedanaestogodišnjeg Nikolu i njegovu majku sa njihovih poseda odredivši im vrlo malu oblast za upravu. Vojislav je tokom godina raspada srpskog carstva postao najmoćniji oblasni gospodar u tzv. Raškoj zemlji nasuprot Mrnjavčevićima u novoosvojenim krajevima(prostori današnjih republika Albanije, Grčke, Makedonije i Bugarske). Međutim njegova iznenadna smrt 25.10. 1363. godine, ostavlja te prostrane krajeve na upravu njegovoj udovici Goislavi i dvojici maloletnih sinova Dobrovoju i Stefanu.
Već oko 1366. ili 1367. godine on je polagano preuzeo kontrolu nad oblašću oko Rudnika odnosno severnim delovima oblasti njegovog strica povezujući se sa lokalnim gospodarima koji su formalno priznavali vlast kneginje Goislave i počinje otvoreno da nastupa protiv kneginje. Iako je bio izuzetno mlad, on je aktivno sa mačem u ruci uzeo učešća u borbama sa lokalnim gospodarima koji su i dalje priznavali kneginju, zbog čega je stvorio reputaciju jakog ratnika i sposobnog vojskovođe. Poslednja faza sukoba između Nikole i kneginje na prostoru oko Trebinja i u Humu odigrala se u periodu od jeseni 1367. do kraja 1368. godine i okončala se potpunom pobedom Nikole, koji posle toga postaje gospodar nekadašnjih zemalja njegovog strica velikog kneza Vojislava, koje su obuhvatale: Završni čin u njegovom osvajanju bilo je primanje vazalstva Sanka Miltenovića koji je do tada priznavao vlast bana Bosne, a bio je prvi sused Dubrovačke republike.
U to vreme je tzv. Raška vlastela na čelu sa Lazarom Hrebeljanovićem(1371-1389) je otpočela sa pravljenjem širokog saveza protiv Mrnjavčevića kome je pristupio i Nikola i to i pre nego što je slomio otpor kneginje Goislave.
Prvi sukob sa Dubrovnikom i Tvrtkom
Nikolino munjevito preuzimanje kontrole nad ovim prostranim oblastima i opkruživanje sa kopnene strane Dubrovačke republike primoralo je grad-republiku da tokom oktobra 1368. godine unapred zatraži pomoć mađarskog bana Hrvatske i Dalmacije, za slučaj da se Nikola ne zaustavi na granicama oblasti svog strica i pokuša napad na republiku. Predstavnici kraljevine Mađarske(čiju je vrhovnu vlast Dubrovačka republika u to doba priznavala) brzo su odreagovali i do kraja oktobra u Ston je pristiglo nekoliko odreda plaćenika predvoćenih kapetanima Vukotom i Maslovićem. Nikola je 01. ili 02.11. poslao glasnike u grad obaveštavajući ih da nema nameru da napada republiku, da bi samo dan ili dva kasnije(03. ili 04.) ipak uputio terirorijalni ili novčani zahtev republici koji je bio odbijen. Posle toga je na prostoru republike izvršena mobilizacija, jer se smatralo da je sukob sa Nikolom izvestan, ali se on povukao iz okoline grada, tako da je već 18.11. mobilizovana vojska raspuštena. Nikola je posle toga zauzeo i poslednje posede Goislave i njenih sinova i pobedonosno je ujahao u Trebinje u kome su oni stolovali.
Dalja sudbina Goislave i njenih sinova nije poznata, zbog čega se Nikoli pripisuje njihova nasilna smrt. Međutim, u poslednjim trenucima svog sloma kneginja se sa sinovima tajno povukla u Dubrovnik iz koga je krajem novembra na lađi prebačena negde u današnju Albaniju, tako da se niko od njih troje nije našao u Trebinju kada je zauzeto, niti je dopao Nikoline tamnice i u njoj bio zadavljen kao što se verovalo.
Povezivanje sa Sankom i podrška Tvrtkovom bratu Vuku u borbi oko vlasti u Bosni jasno je opredelila Tvrtka protiv Nikole, a njihov sukob je otpočeo još tokom sukoba između Nikole i Goislave kada su Tvrtkove čete pomagale kneginju. Istovremeno Dubrovačka republika nije blagonaklono gledala na Nikolino uzdizanje, jer je pre manje od deset godina vodila dva rata sa njegovim stricem i sa razlogom je strahovala da će Nikola nastaviti njegovu politiku. Republika u ovaj mah nije zauzela otvoreni neprijateljski stav prema Altomanoviću, jer nije bio jasan stav njegovog severnog suseda i mačvanskog bana Nikole Gorjanskog, najjačeg velmože u kraljevini Mađarskoj, čiju je vrhovna vlast tada priznavala republika. Međutim republika nije sedela skrštenih ruku i pokušala je da diplomatskom akcijom oslabi Nikolu, pokušavši da podstaknu Sanka da mu otkaže poslušnost, ali je pregovore okončao Tvrtko koji je vojnom intervencijom slomio njegovu vlast. Istovremeno Dubrovčani nisu uspeli da se dogovore sa Nikolom oko prava i obaveza trgovaca na njegovoj zemlji koje je sa kopnene strane opasivala republiku.
Bitka na Kosovu (1369)
Savez koji je sklopila tzv. Raška vlastela protiv Mrnjavčevića stavljen je na probu kada se kralj Vukašin sa vojskom uputio na Kosovo sa namerom da lokalne vladare, prevashodno Vuka Brankovića,zeta Lazara Hrebeljanovića i ujaka Nikole Altomanovića, primora na priznavanje njegove vlasti. Saveznici su zajedno sa carem Urošem(1355-1371) uspeli da okupe trupe i do bitke sa Vukašinom je došlo na Kosovu, najverovatnije u blizini Zvečana koji je držao Nikola.
Vukašinova brojnija, opremljenija i iskusnija vojska sa najamnicima odnela je odlučnu pobedu nad slabo opremljenom i malobrojnijom vojskom(veći deo Altomanovićevih trupa je čuvao njegovu zapadnu granicu, dok su ostali oblasni vladari bili suviše slabi da bi mogli da obezbede neku veću vojnu silu) tzv. Raške vlastele. Tokom bitke knez Lazar se povukao kada je video da je bitka izgubljena, ali su na bojnom polju ostali i Nikola i Uroš. U tom sukobu je Nikola ostao na bojištu iako je bitka bila izgubljena pokazavši kako veliku hrabrost, tako i sposobnost i umeće. Na kraju je uspeo nekako da se probije i preživi bitku, ali je verovatno tokom nje bio ranjen, pošto o njemu nakon bitke neko vreme nema vesti. Tokom borbe su Vukašinove trupe uspele da živog zarobe cara Uroša, koji je morao da prizna Mrnjavčeviće za svoje naslednike.
Posledica Nikolinog ranjavanja odnosno vesti da je poginuo u borbi bila je otkazivanje poslušnosti većeg broja njegovih vazala i gubitke jednog dela teritorija. Tako je njegov saveznik knez Lazar sebi 1369. godine pripojio Rudnik i okolinu, Sanko je zauzeo Konavle, a Miloš Pović Zvečan. Sam ban Tvrtko je ovo video kao svoju šansu i otpočeo je sa napadima na županove zemlje.
Pomoć mačvanskog bana i kraljevine Mađarske
Posle poraza na Kosovu i gubitka dela teritorija župan Nikola se našao u teškoj situaciji. Međutim pomoć mu je pružio mačvanski ban Nikola Gorjanski odnosno kraljevina Mađarska. Nikola je sa severa dobio finansijsku i vojnu pomoć koju je 1370. godine preusmerio na svoje zapadne granice i sukob sa banom Bosne. Posledica ovih dejstava bilo je zaključenje mira između bana i župana tokom leta iste godine. Istovremeno se povezao sa Kotorom, kao suparnikom Dubrovnika, koji su napadali Lazarevi saveznici Balšići. Najverovatnije je njegovim posredovanjem Kotor priznao vrhovnu vlast Mađarske, da bi se zaštitio od Balšića.
Kraljevina Mađarska i Nikola Gorjanski imali su vrlo jasan interes u pružanju pomoći Nikoli Altomanoviću. On je bio u sukobu sa banovinom Bosnom koja je uporno i tvrdoglavo odbijala da prihvati vrhovnu vlast kraljevine Mađarske. Pored toga jaki Nikola Altomanović je značio nastavak borbi unutar Srbije odnosno njeno slabljenje, što je išlo u prilog dugoročnom planu kraljevine Mađarske da ovlada prostorom nekadašnje kraljevine Srbije. Pored strateških, postojao je i verski razlog koji se ogledao u velikim privilegijama koje je katolička crkva dobila u njegovim zemljama, što je bila velika razlika u odnosu na doba od pre nekoliko decenija kada je car Dušan(1331-1355) palio i rušio katoličke crkve.
Moguće je da su mu oni još kao maloletniku pružili pomoć i podršku kada je krenuo da osvaja vlast, čime bi se mogao objasniti njegov munjevit uspeh, ali za to nema nikakvih dokaza, a čak i da je takve saradnje bilo, jasno je da Dubrovačka republika, koja je de facto bila deo kraljevine Mađarske, nije o tome ništa znala pošto je jasno delovala na slabljenju Nikole Altomanovića.
Drugi sukob sa Dubrovnikom
Tokom pregovora Tvrtka i Nikole oko mira Dubrovčani su pokušali da se pomoću bana Bosne ubace u sklapanje mira i da im se njime potvrde prava odnosno da se Nikola obaveže na mir i prema njima, iako nisu bili u otvorenom sukobu. Međutim,diplomatija republike svetog Vlaha nije urodila plodom i mir između dva vladara je zaključen bez učešća republike.
Uskoro posle toga župan je ispostavio republici svoje zahteve, koje je ona odbila, ali je odmah poslala svoje predstavnike kod župana nadajući se povoljnom ishodu pregovora. U dubrovačkim izvorima se navodi da je on od republike tražio plaćanje svetodmitarskog dohodka koji je pripadao vladaru Srbije, ali treba imati u vidu da je Nikola do kraja života cara Uroša sebe smatrao de jure njegovim vazalom, iako je de facto bio samostalni gospodar, pa nije logično da je pokušao da za sebe prisvoji nešto što je po pravu pripadalo vladarima Srbije. U svakom slučaju Dubrovčani su zabeležili da su Nikoli:
Tokom boravka te dubrovačke delegacije kod Nikole i njihovih pokušaja da se sa njim dogovore, on je poslao vojsku predvođenu Radinom Dubravčićem na republiku. Ovaj udar je zatekao Dubrovčane potpuno iznenađene i nepripremljene, o čemu svedoči i činjenica da je veći deo stanovništva bio izvan gradskih bedema, pošto je Nikola sračunato udario u vreme jesenjih berbi. Pošto su Dubrovčani odbili da isplate 6000 perpera na ime trogodišnjeg svetodmitrovskog dohodka, Radin je sa trupama strahovito poharao i porobio okolinu grada, tako da je ukupna šteta iznosila oko 30 000 dukata. Istovremeno je Nikola pohvatao i zatvorio sve trgovce iz Dubrovnika koji su se nalazili u njegovim zemljama i za njih je dobio otkup od oko 4000 perpera, a sam grad je stavljen pod kopnenu blokadu.
Dubrovčani su pokušali da preko kralja Mađarske i Nikole Gorjanskog dođu do mira sa županom, ali je Lajoš I(1342-1382) pokazao nezainteresovanost za dešavanja, a Nikola je nastavio da indirektno podržava Altomanovića i njegovu politiku, tako da je republika morala da na drugoj strani potraži pomoć. Pošto u Mađarskoj nije bilo zainteresovanih za obračun sa Altomanovićem, republika se okrenula ostacima raspalog srpskog carstva. Tako su tokom zime 1371. godine na dubrovačku inicijativu otpočeli pregovori između Mrnjavčevića, kojima je Nikolina snaga bila smetnja ka pokoravanju tzv. Raške vlastele i obnovi srpskog carstva i Balšića, kojima je smetala Nikolina podrška Kotoru.
Tokom proleća iste godine, sukobi između republike i Altomanovića se još više pojačavaju, pošto je Nikola od Kotora dobio dozvolu da koristi Risan kao luku iz koje je svojim sagitama krenuo da presreće trgovačke brodove iz Dubrovnika. Dubrovčani su bili primorani da pokrenu svoju ratnu flotilu, koja je krajem maja uspela da uništi Nikoline odrede u Risnu i privremeno otkloni opasnost koja je pretila sa mora. O pojačanom intenzitetu sukoba, govore i žalbe koje iz Dubrovnika stižu u Budim u kojima se navodi da je trgovina skoro u potpunosti propala zbog kopnene blokade grada.
Međutim ove pritužbe nisu urodile plodom, ali je zato stvaranje saveza Balšića i Mrnjavčevića imalo efekta, jer je tokom maja u Dubrovnik pristigao Nikolin kefalija Obrad Zorka sa ciljem da postigne mir sa republikom. Pregovori su propali, jer kao što je Nikola njima pokušao da dobije na vremenu, tako i Dubrovčani nisu želeli da propuste priliku da ga se reše, sada kada su se Balšići i Mrnjavčevići pokrenuli u rat.
Početkom leta otpočeli su pokreti Vukašinovih snaga od Skoplja ka Prizrenu i ka Skadru gde su trebale da se povežu sa Balšićima, posle čega bi ih Dubrovčani na brodovima prebacili u Nikoline zemlje. Sami Dubrovčani su odbili da učestvuju u vojnim akcijama, iako su bili glavni inicijatori saveza, ali su se zato tajno dogovorili sa Balšićima da ih evakuišu, ukoliko Altomanović pobedi njihove snage. On je svoje trupe sakupio kod Onogošta i spremao se da se upusti u borbu, ali do nje nije došlo pošto su Vukašinu stigli glasnici njegovog brata despota Uglješa sa zahtevom da mu pomogne u borbi protiv Osmanlija. Vukašin je posle toga povukao svoje snage i oni su 26.09.1371. godine doživeli strahoviti poraz u Maričkoj bici, posle koje Osmanlije postaju najjača sila na Balkanskom poluostrvu.
Sastanak sa knezom Lazarom
Propast Mrnjavčevića i smrt cara Uroša(02. ili 04.12.1371. godine) doneli su velike promene na prostoru nekadašnjeg srpskog carstva. Severne delove njihove države razgrabila je većinom tzv.Raška vlastela okupljena oko Lazara Hrebeljanovića, dok su južni delovi pripali Osmanlijama. Snaženje kneza Lazara primoralo je Nikolu da se posveti svojim istočnim granicama. Zbog toga je on početkom 1372. godine poslao Lazaru predlog da se sastanu i izglade svoje nesporazume.
Dogovor je bio da se sastanu nenaoružani u pratnji petorice isto tako nenaoružanih ljudi. Međutim Lazar je procenio da je moguće da Nikola planira klopku, zbog čega je sa sobom poveo i veći odred ljudi koji je sakrio u neposrednoj blizini, pretpostavljajući da će i Nikola učiniti sličnu stvar.Knez Lazar se nije prevario da je reč o klopci, ali se prevario oko samog županovog plana. Nikola je unapred odredio mesto sastanka, posle čega je poslao svoje ljude da na njemu sakriju oružje i da ga pokriju slojem snega, posle čega su uklonili sve tragove svog boravka.
Nikola i Lazar su se sastali na dogovorenom i otpočeli razgovor. Tokom pregovora su se županovi ljudi dočepali sakrivenog oružja i krenuli u napad, a samom Nikoli je doturen bodež kojim je on napao kneza Lazara zarivši mu oštricu u grudi. Na licu mesta su stradali dvojica lazarevih pratilaca, posle čega su Nikola i njegovi ljudi krenuli u poteru za preostalom trojicom, smatrajući da je i Lazar mrtav. Nešto dalje su u snežnom smetu stigli i ubili Mihajla Davidovića i Žarka Merešića. Međutim Lazara je sigurne smrti spasao veliki zlatni krst koji je nosio ispod odeće, koji je sprečio da ga sečivo probode, tako da ga je ono samo poseklo, teško ga ranivši. Uzbunjen vikom, na poprište sastanka je stigao lazarev paž, koji je nešto dalje čuvao konje, i podigao teško ranjenog kneza Lazara na konja i spasao sigurne smrti.
Neposredno posle ovog sukoba Nikola je povratio Rudnik, koji mu je par godine ranije oduzeo Lazar, njegov vojvoda Stepoš Stepanović je zarobio Miloša Povića i povratio Zvečan. Neposredno posle toga je u jednoj klopci koju su mu namestili Nikolini ljudi, poginuo Sanko Miltenović koji je predvodio pomoćne trupe koje je ban Bosne poslao u pomoć Dubrovniku.Krajem zime je postignuto prvo primirije, a onda i mir između župana i Dubrovčana, posle čega je obnovljena trgovina. Uslov mira je bilo plaćanje svetodmitarskog dohodka Nikoli, pošto je sada i de jure prestao da postoji nemanjićki vladar Srbije kome je on pripadao. Nikoli je ovaj mir koristio, jer je želeo da ima odrešene ruke za dejstva na drugim stranama.
Pregovori sa Mlečanima i Balšićima
Početkom 1373. godine otpočeli su tajni pregovori Mletačke repubike sa Balšićima i Altomanovićem oko zajedničke akcije protiv primorskih gradova koji su de jure bili u sastavu kraljevine Mađarske. Plan je bio da tri države zajedničkim trupama osvoje Dubrovnik,Kotor i Drač, posle čega bi Balšićima pripali Kotor i Drač, Mlečanima sam Dubrovnik, a Nikola bi dobio Ston i Pelješac, zbog kojih je toliko ratovao sa Dubrovačkom republikom. Tako su to, barem Lajošu I predstavili Dubrovčani. Istorijske činjenice govore o tome da je pregovora bilo, ali oko čega i da li je ikakav dogovor postignut nije poznato.
Mogućnost da Mlečani preuzmu Dubrovnik, a da kraljevina Mađarska izgubi neke gradove na Jadranu nije se dopala Lajošu I, koji je odmah otpočeo akciju da sve to spreči odnosno predupredi. Pošto nije bio sam u mogućnosti da pokrene vojsku na Nikolu, on je pružio podršku onima koji su to bili u stanju da učine, a to je bio savez kneza Lazara i bana Tvrtka I. Nejasno je da li su njih dvojica sami stvorili savez ili ih je povezao sam Lajoš, ali je izvesno da je on postojao početkom leta iste godine i bio spreman da krene u akciju.
Propast i smrt
Široka koalicija koja je stvorena protiv župana odmah je krenula u napad septembra. Ban Tvrtko I, knez Lazar i ban Nikola Gorjanski, sa 1000 kopljanika koje je poslao kralj Lajoš I, su sa zapada,istoka i severa udarili na Altomanovićeve zemlje. Posle prvih poraza Nikola se povukao na jug, planirajući da pruži otpor protivniku iz neke od njegovih tvrđava, ali njegov knez Zorka u Klobuku, koga su najverovatnije potplatili Dubrovčani, odbija da ga primi u grad. Župan se posle toga povukao u Trebinje, odakle se prebacio u Užički grad planirajući da se u njemu utvrdi i pruži otpor.
Camastra, Agrigento
Camastra je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2090 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Nikola Altomanović
Propast i smrt
Neposredno posle njega, pod grad je stigao knez Lazar i otpočela je opsada Užica. Tokom opsade korišćene su kako opsadne sprave(katapulti,baliste i kornjače), tako i vatreno oružje odnosno prvi topovi, a sam grad i Nikola su se predali krajem novembra iste godine.
20 de Enero (razvrstavanje)
20 de Enero ima više značenja:
Nikola Altomanović
Propast i smrt
Nikoline zemlje su međusobno razdelili pobednici: dok su Balšići zauzeli Prizren i neke posede na Kosovu, iako su u prvom trenutku zauzeli Konavle sa Trebinjem, morali su ih prepustiti Tvrtku.
Sam Nikola je po zvaničnom nalogu Stefana Musića,sestrića kneza Lazara odnosno prećutnoj naredbi samog kneza oslepljen. Prema legendi on se posle toga sklonio u jedan manastir u zemlji Đurđa I Balšića (1362-1378), u kome je i umro 1374. godine.
Međutim, on posle oslepljenja nije predstavljao opasnost, tako da je knez Lazar dvadesetpetogodišnjem velikom županu Nikoli Altomanoviću dao posede kojima je on upravljao sve do svoje smrti. Ne zna se kada je preminuo, ali je to bilo posle 07.12.1395. godine kada od Stefana Hrebeljanovića(1389-1427) i njegove majke Milice traži da posreduju u nekom sporu između njega i Dubrovčana.
Divci (Valjevo)
Divci je naseljeno mesto grada Valjeva u Kolubarskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 717 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 730 stanovnika).
Geografija
Divci se graniče sa sledećim selima: Klanicom, Loznicom, Lukavcem, Klašnićem i Radobićem. Selo je udaljeno 12 kilometara od Valjeva i veoma dobro je povezano sa drugim selima i okolnim gradovima, jer se nalazi na magistrali Beograd - Valjevo i pruzi Beograd - Bar. Divci su na raskrsnici puteva koji vode ka zapadnoj, severnoj, istočnoj i južnoj Srbiji. Postoje i dva mosta preko reke Kolubare.
Etimologija imena
Selo je dobilo ime po pticama koje su svojevremeno neseljavale ovaj kraj. One su se zvale „vivci“. Međutim govorom naroda „v“ se izmenilo u „d“ i dobijen je naziv Divci.
Istorija
Prvi pisani dokazi o selu datiraju iz 1737. koje je sastavila austrijska administracija u Beogradu. Godine 1735. postojalo je 18 domova, 1818. - 55 domova, a 1884. 63 doma. Prve porodice koje su naselile selo su Đurići koji su brojali 12 kuća (danas ih je ostalo samo 3 kuće) i Štulići - 9 kuća. Među najstarijim žiteljima su i Popovići doseljeni iz Pauna koji su brojali 10 kuća, te Erići doseljeni iz Nikšića sa 2 kuće.
Crkva Svetog Georgija
Prva crkva je podignuta u 13. veku i bila je posvećena Sv. Đorđu. Turci je ruše, a 1597. je podignuta nova crkva posvećena istom svetitelju. Kada je premeštena u selo Rabrovicu, Turci su je zapalili. Obnovljena je 1857. i ova crkva i danas postoji na istim temeljima. Restaurirana je više puta, a poslednji put nakon zemljotresa kada je bila veoma oštećena. Konačno je prerađena 2007. Izgrađena je u baroknom stilu (deo kompleksa oko crkve, kao i inventar unutar crkve). Nema moštiju ili drugih relikvija. Meštani crkvu posećuju više tokom većih praznika i pričesti.
Poznati sveštenici:
1941. godine ovde je održan sastanak u Divcima između Dragoljuba Mihailovića i vođstva Ravnogorskog pokreta sa predstavnicima nemačkog Wehrmachta.
Poljoprivreda
Najveći broj domaćinstava se bavi poljoprivredom. Uzgajaju se žitarice, najviše kukuruz, pšenica, ječam i ovas. Od industrijskog bilja gaji se nešto soje. Od povrća najviše se gaji krompir, paradajz, paprika, kupus i luk, dok se od krmnog bilja najviše gaje lucerka i detelina. Od voća, najveći je broj stabala šljive koja se najvećim delom koristi za proizvodnju rakije. Gaje se još i jabuke, višnje, kruške, trešnje i orasi.
Ostalo
Osim poljoprivrede ne veliki broj ljudi je zaposlen i u ostalim privrednim delatnostima, kao što je prerada rude, u prerađivačkoj industriji, građevinarstvu, trgovini, saobraćaju, nekretninama, državnoj upravi, obrazovanju, zdravstvu i uslužnim delatnostima.
Saobraćaj
Pošto kroz selo prolazi magistralni put Beograd - Valjevo putna mreža je veoma razvijena, sa čestim prolaskom autobusa, što stanovnicima omogućuje brzo migriranje u okolna mesta ili gradove.
Svi glavni putevi su asfaltirani, a postoji i trotoarska mreža kroz selo.
U selu postoji i aerodrom koji je simbolika sela. Aerodrom se nalazi uz prugu Beograd - Bar i uz magistralni put koji spaja Valjevo sa Beogradom. Opremljen je pistom dužine 1250 metara. Aerodrom se koristi za obuku i letenje sportskih pilota, jedriličara, padobranaca, motornih zmajeva i paraglajderista.
Školstvo
Škola u selu je prvobitno organizovana kao osnovna škola u Rabrovici, a kasnije, 1952. je premeštena u prostorije tadašnjeg doma i to je bila Niža gimnazija. Škola nije imala svoju zgradu do 1999. kada je izgrađena nova škola. Nosi naziva narodnog heroja Stevana Filipovića. To je matična, osnovna osmogodišnja škola, koja ima i tri razdvojena odeljenja u Rabrovici, Klanici i Loznici (od prvog do četvrtog razreda).
Postoji i predškolska grupa čiji je organizator ustanova „Milica Nožica“. Takođe se primećuje pad u broju učenika svake godine.
Zdravstvo
Dom zdravlja radi samo nekoliko dana nedeljno i prvenstveno ima ulogu za starije ljude koji nisu u mogućnosti da odu do zdravstvenog centra u Valjevu, ili koji primaju stalnu ili određenu terapiju.
Veterinarska ambulanta postoji od 1968. i obuhvata sledeća sela: Divci, Loznica, Klanica, Lukavac, Dupljaj i Veselinovac.
Kultura
Kulturni život u prošlosti se odvijao kroz posela, igranke, vašare, priredbe, a danas mladi vode grugačiji život. Najčešće odlaze u okolne gradove (Valjevo, Lazarevac).
Sport
Postoji fudbalski tim FK „Divci“ koji je trenutno u razvoju, a sastoji se iz prvog i drugog tima. Ulaže se veliki napor u njegov razvoj. Fudbalsko igralište je uz aerodrom.
Demografija
U naselju Divci živi 594 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,7 godina (40,5 kod muškaraca i 42,9 kod žena). U naselju ima 217 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,30.
Svi stanovnici sa ovog područja su vernici, većinom pravoslavni hrišćani. Zapažen je odlazak mladih u gradsku sredinu (Valjevo, Beograd), a ima onih koji trajno žive u inostranstvu (Nemačka, Švajcarska, Austrija, Engleska). Ima starih napuštenih kuća, čiji se broj povećava. Broj dece se smanjuje.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
San Vitale, Pesaro e Urbino
San Vitale je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Drašča vas
Drašča vas je naselje u slovenskoj Općini Žužemberku. Drašča vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 89 stanovnika.
Corcovado Petaca, San Pedro Pochutla
Corcovado Petaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 420 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Central Park
Central Park je javni park engleskog tipa u centru Manhattana u New Yorku u Sjedinjenim Američkim Državama. Jedan je od najpoznatijih parkova na svijetu, kog posjeti preko 25 milijuna ljudi godišnje.
Lokacija
Park se prostire na površini od 3.41 km², između 59 i 110 ulice (oko 4 km) te između Pete i Osme avenije (oko 0,8 km). Central Park je bio jedan od prvih američkih parkova podignut po konceptu pejzažne arhitekture. thumb|left|120px| [[Karta parka]]
Historija
Sve veća urbanizacija Manhattana 1840-ih potaknula je pjesnika i urednika Williama Cullena Bryanta i pejzažnog arhitekta Andrewa Jacksona Downinga na ideju podizanja novog velikog parka na otoku. Njihova deja stekla je široku podršku, pa je do 1856. veći dio terena za park otkupljen za oko 5,000.000 tadašnjih dolara i postao vlasništvo američke države. Čišćenje terena započeto je 1857., pa je uklanjeno puno tvornica i kojekakvih pogona i malih farmi, te nekoliko otvorenih kanalizacionih kanala.
Projekt za park osmislili su arhitekti Frederick Law Olmsted i Calvert Vaux koji su pobijedili na natječaju na koji je 1858. pristiglo 33 rada, i osvojili 2.000 dolara. Oni su u svom radu nastojali sačuvati prirodne karakteristike terena, kako bi pružili pastoralni prostor za stanovnike grada. Tokom izgradnje parka uklonjena je sva prljavština sa gornjeg tla i posađeno je oko 5,000.000 stabala i grmlja, izgrađen je vodovodni sistem, brojni mostovi, slavoluci i šetnice.
Prvi južni dijelovi parka otvoreni su za javnost u ljeto 1858. godine, u zimi te iste godine napunjeno je novo iskopano jezero Central Park pa je na hiljade ljudi došlo klizati. Park je kopletno dovršen i službeno otvoren 1876. thumb|right|280px| [[umjetno jezero|Jezero Jacqueline Kennedy Onassis Reservoir]]
Karakteristike
Teren i vegetacija parka vrlo su raznoliki i kreću se od ravnih travnjaka, blagih brežuljaka do oštrih i strmih stijena, i kamenih provalija. U samom parku okrenut prema Petoj aveniji nalazi se Muzej Metropolitan. Pored tog u parku se nalazi zoološki vrt, klizalište, tri mala jezera, teatar na otvorenom, pozornica za orkestre, čitav niz sportskih i dječjih igrališta, nekoliko fontana i stotinjak spomenika. Tu je i policijska stanica, nekoliko kuća sa početka 19. vijeka, i Kleopatrina igla (egipatski obelisk). Park ima brojne pješačke i biciklističke staze, a kroz njega prolazi i nekoliko većih prometnica.
Promajna
Promajna je selo u općini Baška Voda, u Splitsko-dalmatinskoj županiji, smješteno između naselja Bratuš na istoku i Baška Voda na zapadu. Naselje u cijelosti leži ispod Jadranske magistrale.
U Promajni je 1952. godine sniman film Hoja! Lero!.
Portal, North Dakota
Portal je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 126, što je 5 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Caithness
Caithness (škotsko-gelski: Gallaibh) bio je jedan od tradicionalnih historijskih škotskih countya. Caithness je kao county postojao od 18. vijeka do 1974. kad je ukinut. On danas služi samo u statističke i ceremonijalne svrhe kao namjesništvo (lieutenancy area) i nema nikakvu administrativnu funkciju. Danas se njegov teritorij, nalazi unutar područnog vijeća Highland.
Geografija
Caithness se prostirao na krajnjem sjeveru Škotske, od Atlantskog oceana i tjesnaca Pentland do Sjevernog mora na istoku. Tu se nalazi i poluotok Dunnet Head, najsjevernija točka Britanskih otoka.
Caithness se najvećim dijelom prostirao po visoravni prosječne visine oko 300 metara na jugu, koja se na sjeveru i sjeveroistoku blago spušta prema morskoj obali, sve do klifova visokih 120 metara. Iznad te visoravni od starog crvenog pješčenjaka i hajlandskog mikašista, prema jugu diže se nekoliko masivnih planina, uključujući Morven, visoku 705 metara, i Scaraben, visok 626 metara. Sa sjevera se visoravan spušta do aluvijalnih ravnica tek nešto viših od razine mora. Plodni glacijalni nanosi i mala jezera (lochs) pokrivaju istok te krajine, a tresetišta prevladavaju po 2/3 zapada. I pored tog što Caithness leži tako sjeverno, zbog utjecaja mora ima umjerenu klimu.
Schermer
Schermer (zapadnofrizijski: Skirmare) je bivša općina (gemeente) od 5537 stanovnika u nizozemskoj provinciji Sjevernoj Holandiji. Nekad je to bilo jezero Skir mere (Bistro jezero) koje je u 17. vijeku isušeno u polder.
Geografija
Općina Schermer sastoji se od naselja Driehuizen, Grootschermer, Oterleek, Schermerhorn, Stompetoren i Zuidschermer. Naselja leže na isušenim polderima Schermer, Oterleek, Mijzen i Eiland, koji se nalaze od 5 do 10 km istočno od centra Alkmaara.
Historija
U ranom srednjem vijeku kraj na kojem danas leži Schermer bio je pokriven tresetom kroz koji je tekla istoimena riječica Schermer. Intenzivno iskapanje treseta i česte olujne poplave pretvorile su 1250. riječicu u jezero, koje je otjecalo u Zuiderzee. Jedna grupa privatnih investitora iz Alkmaara 1631. dobila je dozvolu da isuši jezero Schermer i 1635. su uz pomoć vjetrenjača-pumpi i izgradnjom nasipa uspjeli isušiti 47.7 km² zemlje, ostavivši samo njegov južni dio Alkmaardermeer netaknutim.
Grupa 77
300px|thumb|right|Članice Grupe 77
GRUPA 77 je organizacija zemalja u razvoju u okviru Ujedinjenih nacija. Osnovana je 15. juna 1964. godine. Danas je čini 130 zemalja. Cilj im je prvenstveno da manje razvijene zemlje ne ostanu u senci razvijenih, a naročito po pitanju ekonomije i uticaja u organima Ujedinjenih nacija.
Spisak članica:
Bradipneja
Bradipneja je jako usporeno disanje (manje od 10 udaisaja u minuti), koje prati mnoge bolesti, povrede, trovanja itd.
Wardow
Vardov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Gistrov. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.434 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13053092.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gistrov Vardov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Gistrov. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 69,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.434 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 21 stanovnika/km².
Rincón de Santa Elena, Guadalcázar
Rincón de Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Guadalcázar.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1623 m.
Naranjales (razvrstavanje)
Naranjales ima više značenja:
Слатина (Књажевац)
Слатина је насеље у Србији у општини Књажевац у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 124 становника (према попису из 1991. било је 176 становника).
Демографија
У насељу Слатина живи 117 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 56,0 година (53,2 код мушкараца и 58,5 код жена). У насељу има 46 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,70.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
20 de Noviembre (razvrstavanje)
20 de Noviembre ima više značenja:
Crkva Svetog Georgija u Smederevu
mini|300px|Zadnja strana hrama s pogledom na glavni trg.