cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maitotoksin
Maitotoksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 164 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 3425,856 Da.
Chaffal
Šafal je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Valans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 38 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 938 metara (maksimalnoj 1.360 m, a minimalnoj 674 m).
Skot Siti
Skot Siti se može odnositi na
Cedar Bluff, Virginia
Sidar Blaf je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.137 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.137 stanovnika, što je 52 (4,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Filipsburg
Filipsburg se može odnositi na
Skotsvil
Skotsvil se može odnositi na
Radbod od Frizije
Radbod (ili Redbad) (? - 719) bio je kralj (ili vojvoda) Frizije od cca. 680 do smrti. Često se smatra posljednjim nezavisnim vladarom Frizije prije nego što je ona pala pod franačku vlast.
Nedugo nakon toga je Radbod, prihvativši franačke vladare kao i sizerene, prihvatio i misionare na čelu sa Willibrordom. Prema predaji, i samog Radbod je umalo pokrstio Wulfram od Sensa godine 703. Radbod se, međutim, u posljednjem trenutku predomislio kada mu je rečeno da će kao kršćanin vječnost provesti u Raju zajedno sa svojim neprijateljima, dok će njegovi paganski preci, rodbina i prijatelji zauvijek ostati odvojeni od njega u Paklu. Njegovi odnosi sa Francima su, međutim, ostali relativno dobri, te mu se kćer Thiadswind udala za karolinškog plemića Grimoalda Mlađeg 711.
Phoenix, New York
Finiks je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.382, što je 131 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mitrovica
Mitrovica se može odnositi na:
Sidan
Sidan se može odnositi na
Renaz, Belluno
Renaz je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1514 m.
Heimdal, North Dakota
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27.
Podlehnik (općina)
Općina Podlehnik (slovenski: Občina Podlehnik) je jedna od 212 slovenskih općina od 1.873 stanovnika. , administrativni centar općine je selo Podlehnik.
Geografske karakteristike
Općina Podlehnik prostire se na sjeveroistoku Slovenije, na sjeverozapadu vinorodnih Haloza, na površini od 46 km² , na kojoj leži 13 naselja.
TAS2R14
Receptor ukusa tip 2 član 14 je protein koji je kod ljudi kodiran TAS2R14 genom.
Funkcije
Ovaj protein je član familije of mogućih receptora ukusa. On pripada grupi G protein spregnutih receptora i specifično je izražen u ćelijama ukusa jezika i epitela nepci. On deluje kao receptor gorkog ukusa. Istraživanja funkcionalne ekspresije su pokazala da TAS2R14 proizvodi respons na (-)-α-tujon, primarni neurotoksični agens u absintu, i pikrotoksinu, otrovu prisutnom u bobicama biljke Anamirta cocculus. Ovaj gen se nalazi u genskom klasteru na hromozomu 12p13.
Šeron Springs
Šeron Springs se može odnositi na
Aluminium (album)
Aluminium je naziv muzičkog projekta koji se sastoji od orkestarskel obrade muzike rock grupe The White Stripes. Članovi projekta su bili Richard Russell i Joby Talbot. Jack White, iz grupe White Stripes je podržao projekt.
Rob Jones je imao izložbu radova prvotno korištenih za ilustraciju albuma.
Sloboda, jednakost, bratstvo
Prvoboitni slogan Francuske revolucije je bio Liberté, égalité, fraternité, ou la mort! (Sloboda, jednakost, bratstvo ili smrt!). Slogan je ostao u upotrebi i posle revolucije u današnjem nešto izmenjenom obliku.
Francuska trenutno kao svoj moto upotrebljava »Liberté, égalité, fraternité« i te tri reči se povezuju sa bojama na državnoj zastavai. Takođe moto je prisutan i na francuskim evro kovanicama od jednog i dva evra
Bretenoux
Bretnu je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Fižak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 231 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 216 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 136 metara (maksimalnoj 245 m, a minimalnoj 129 m).
Malaokson
Malaolson je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 314,292 Da.
The Go
The Go je američka muzička grupa iz Detroita, koja je počela kao garage rock bend da bi se kasnije orojentirala na neo-klasični rock inspiriran grupama 1960-ih i 1970-ih kao što su The Beatles. Glavni članovi grupe su Robert "Bobby" Harlow (vokali), John Krautner (gitara, bas), Marc Fellis (bubnjevi), James McConnell (gitara), a među rotirajućim članovima je od sredine 1998. do početka 1999. bio Jack White (kasnije poznat kao frontman grupe White Stripes ).
The Go je osnovan 1998. godine u vrijeme uspona detroitske garage-rock scene. Harlow, Krautner i Fellis su prijatelji iz djetinjstva—a kasnije su im pridružili Jack White u basist Dave Buick. Ispočetka su svirali samo u Detroitu, ali su kao predgrupa nešto poznatije grupe Question Mark and the Mysterians helped get them zapaženo od Sub Popa, koji je izdao njihov debitantski album Whatcha Doin' godine 1999.
Reading
Riding se može odnositi na
Shawnee (razvrstavanje)
Shawnee se može odnositi na:
Šota Galica
thumb|desno|[[Azem Galica i Šota Galica, vođe kačaka iz Drenice.]] Šota Galica (1895 - 1927) je bila albanska ratnica iz Drenice, koja se, zajedno sa mužem Azemom Galicom, borila protiv srpskog preuzimanja Kosova i Metohije nakon Balkanskih ratova 1912. godine. U borbama je učestvovala pod muškim imenom Ćerim.
1919. godine albanski kačaci, predvođeni Azemom i Šotom Galicom, dižu ustanak na zapadu Kosova. Kačaci su u oblasti Drenice čak uspeli da oforme tzv. Neutralnu zonu, koja je trajala između 1921. i 1923. godine. Ovu „oslobođenu“ oblast Albanci su neformalno nazivali Mala Albanija (alb. Arbëria e Vogel). Krajem septembra 1924. godine jugoslavenska vojska je u velikoj akciji uz opsežnu upotrebu artiljerije razbila većinu kačačkih bandi i likvidirala njihove vođe. Azem Galica je u ovoj borbi smrtno ranjen, a Šota je i nakon njegove smrti nastavila da se bori, preuzevši vođstvo nad muževljevim četama. 1927. godine se povukla u Albaniju, gde je i umrla. Ostala je upamćena po izreci: „Život bez znanja je kao rat bez oružja“.
Slovenske gorice
Slovenske gorice (njemački: Windische Bühel) je brdska regija i vinorodni kraj na sjeveroistoku Slovenije.
Geografske karakteristike
Slovenske gorice su brežuljkasti pojas zemlje velik nekih 1017 km². Sa sjeveroistoka ih omeđuje rijeka Mura, sa sjeverozapada Apaško polje, sa zapada rijeka Drava, a sa juga hrvatske granica. One se geografski dijele na Zapadne Slovenske gorice i Ljutomersko-Ormoške Slovenske gorice (zvane i Prlekija ili Istočne Slovenske gorice). Najviša brda dosižu do 300 - 400 metara nadmorske visine.
Slovenske gorice su geološki dio nekadašnjeg bazena Panonskog mora. Građene su od rahlih neogenskih morskih sedimenata. Slovenske gorice imaju i klimu kao Panonija, sa karakterističnom temperaturnom inverzijom, - u kojoj visovi brda imaju veće temperature, nego dna dolina.
Po podatcima iz 1991. godine na terenu Slovenskih gorica živjelo je oko 92 320 stanovnika, ali ih danas živi manje - jer se ljudi iseljuju iz tog kraja.
Sedma beogradska gimnazija
Sedma beogradska gimnazija je gimnazija koja se nalazi na opštini Zvezdara u naselju Mirijevo. Smeštena je u objektu nekadašnje osnovne škole „Vukica Mitrović“. Ima 746 učenika raspoređenih 25 odeljenja društevno-jezičkog i prirodno-matematičkog smera. Funckiju direktora gimnazije vrši profesor Miroslav Markićević.
Istorijat
Sedma gimnazija osnovana je prvi put školske godine 1953/54. spajanjem Šeste muške i Treće ženske gimnazije. Već 1958. spojena je sa Devetom beogradskom gimnazijom pod novim nazivom — Šesta beogradska gimnazija. Drugi put se osniva 1960. godine, a prestaje sa radom školske 1986/87. .
Treći put, na dan 25. aprila 2002. godine osniva se ponovo, ali ovaj put u Mirijevu u prostorijama bivše osnovne škole. U septembru mesecu prima prvu grupu gimnazijalaca, po četiri odeljenja prirodnog i društvenog smera. Danas se u gimnaziji odvija kabinetska nastava u dve smene sa oko 750 učenika u 25 odeljenja. .
Rizerv
Rizerv se može odnositi na
Reksford
Reksford se može odnositi na
MARS-500
MARS-500, je naziv eksperimenta i zemaljskog modula u kojem se simuliraju uslovi leta sa ljudskom posadom do Marsa. Eksperiment se sporovodi na Institutu biomedicinskih problema Ruske Akademije nauka. Eksperiment se se zove MARS 500 jer po planu sam let do Marsa bi trebalo da traje 250 dana,a povratak bi trajao oko 240 dana. Ostatak vremena bi kosmonauti proveli u orbiti oko Marsa i na površini planete
Eksperiment će trajati 520 dana, sa mogućnošću da se produži do 700.
Tracy City, Tennessee
Trejsi Siti je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.481, što je 198 (-11,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rola
Rola se može odnositi na
Skandija
Skandija se može odnositi na
Rasel Springs
Rasel Springs se može odnositi na
Severans
Severans se može odnositi na
Kincaid, Kansas
Kinkejd je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 122, što je 56 (-31,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sofija Rotaru
Sofija Rotaru (puno ime- Sofia Mihailovna Rotaru-Evdokimenko Sofia Rotaru Софiя Ротару) je ruska, ukrajinska, moldavska i bivša sovjetska pop kantautorica, muzičarka, plesačica, muzička i filmska producentica, glumica, poduzetnica, spisateljica i modna dizajnerica. Poznata je po dubokom glasu, seksepilu, a karijeru su joj označile brojne kontroverze u zemljama istočne Evrope i bivšeg SSSR-a. Nazivana je "Kraljicom popa" i "Sve što imamo" od strane medija. Godine 1986. je postala prva pop pjevačica s prestižnom titulom "Narodnog umjetnika SSSR-a" a 2000. godine je proglašena Pjevačicom XX vijeka. Danas je Sofia Rotaru državljanka Ukrajine i počasna građanka Krima i Jalte, njenog prebivališta. Osim u Jalti, Sofija Rotaru živi u Moskvi i Kijevu, kao i u Baden-Badenu. Dobitnica je brojnih sovjetskih, ruskih, ukrajinskih i moldavskih priznanja.
Spid (razvrstavanje)
Spid se može odnositi na
Tajro
Tajro se može odnositi na
Strong Siti
Strong Siti se može odnositi na
San Siti
San Siti se može odnositi na
Peta beogradska gimnazija
Peta beogradska gimnazija osnovana je 1905. godine kao Prva ženska gimnazija.
Formiranje ženske gimnazije bio je jedan korak ka unapređenju školovanja devojčica u Srbiji. One su predstavljale nizak procenat učenika u tadašnjim (muškim) gimnazijama i za njihov upis bilo je potrebno posebno odobrenje prosvetnih vlasti. Postojala je i Viša ženska škola, osnovana 1863. godine, sa nižim statusom od gimnazija.
Osnivanje
Kraljevim ukazom od 29. juna 1905. godine osnovana je Prva ženska gimnazija, sa četiri odeljenja. Smeštena je u staru školsku zgradu na uglu Zorine i Njegoševe. Učenice su učile sledeće predmete: hrišćanska nauka, srpski, nemački i francuski jezik, zemljopis, istorija, jestastvenica (nauka o prirodi), fizika, hemija i matematika, slobodno crtanje, krasnopis, pevanje, ženski rad i gimnastika. Jedan od prvih nastavnika bila je slikarka Nadežda Petrović. Među đacima gimnazije bile su pesnikinje Desanka Maksimović i Mira Alečković.
Balkanski ratovi
Za vreme balkanskih ratova (1913), škola je pretvorena u bolnicu, a učenice su postale bolničarke. Posle Prvog svetskog rata škola je preseljena u tzv. Zdelarovu školu na uglu Njegoševe i Knjeginje Zorke, tj. u zgradu u kojoj se sada nalazi Prirodnjački muzej. Tu je ostala do 1938. godine. U ovo vreme gimnazijsko školovanje trajalo je osam godina, a osnovno samo četiri.
Gimnazija između dva svetska rata
Kamen temeljac moderne i velike zgrade gimnazije u Bitoljskoj ulici (današnja Ilije Garašanina) postavio je 25. oktobra 1936. ministar prosvete Kraljevine Jugoslavije, a izgradnja je završena 1938. godine, kada se škola tamo svečano preselila. Nova školska zgrada imala je prostrane učionice, posebne kabinete za muziku, crtanje, fiskulturu i hemiju, staklenu baštu, biblioteku, ambulantu, školsku kuhinju s trpezarijom i svečanu dvoranu s pozornicom.
Jedna od direktorki gimnazije tokom 1930-tih godina bila je Darinka Janošević. Među profesorkama bila je Desanka Maksimović (od 1925), koja je tu i penzionisana 1953. godine.
Drugi svetski rat
Tokom Drugog svetskog rata zgradu gimnazije koristila je nemačka vojska, dok se škola nalazila u teskobnoj zgradi Državne realke u Uzun Mirkovoj 14, zajedno sa Drugom muškom gimnazijom. Po završetku rata, velika zgrada nije imala ni osnovnog nameštaja, pa su učenice od svojih kuća donosile stolice.
Na početku školske 1945/46. godine Prva ženska gimnazija delila je svoju zgradu sa Drugom muškom, što je, zajedno sa raznim večernjim školama i kursevima, stvaralo veliku gužvu i podrazumevalo rad u tri smene. Decembra 1945. se Druga muška iselila, pa je nastava donekle normalizovana.
Jedan od prvih džez koncerata u Beogradu održan je 1948. godine u velikoj sali gimnazije. Svirao je veliki džez orkestar Dušana Vidaka, a sala je bila prepuna.
Ukidanje ženskih i muških gimnazija
Godine 1953. promenjeni su prosvetni propisi i ukinuto razdvajanje dečaka i devojčica, pa su Prva ženska i Druga muška gimnazija razmenili deo učenika po slobodnom izboru đaka i roditelja, i to tako što je deo dečaka Druge muške prešao u Prvu žensku, a deo devojčica prešao u obrnutom smeru. Tako su dobijene dve mešovite gimnazije, a Prva ženska je promenila ime i postala Peta beogradska gimnazija.
Chauvac
Šovak je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Nion.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 47 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 853 metara (maksimalnoj 1.446 m, a minimalnoj 632 m).
Peta beogradska gimnazija
Ukidanje ženskih i muških gimnazija
Poslednjih decenija Peta beogradska gimnazija važi za jednu od najboljih gimnazija u Srbiji, kako po uspehu đaka tokom celokupnog školovanja, tako i po renomeu nastavnika. Gimnazija poseduje kamernu scenu na kojoj se održavaju pozorišne predstave.
Sport
U gimnaziji je poklanjana velika pažnja sportu, na inicijativu dvojice višedecenijskih profesora fizičkog – prvo Duška Stefanovića, a zatim profesora Čakarevića (obojica pokojni). Uslovi su bili dobri: škola poseduje dve fiskulturne sale, od kojih jedna za sportove s loptom, a druga za gimnastiku. Gimnazija je imala svoj slet, koga je održavala svake godine pred kraj školske godine na stadionu Tašmajdan.
Saut Hejven
Saut Hejven se može odnositi na
Aprilia, Latina
Aprilia je grad u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u gradu je živelo 41.094 stanovnika. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Julisiz
Julisiz se može odnositi na
Ada (Šodolovci)
Ada je naselje koje se nalazi u sastavu Općine Šodolovci, Osječko-baranjska županija.
Popis 2001.
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 239 stanovnika.
Reading, Ohio
Riding je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.385, što je 907 (-8,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Demografija Kosova
thumb|Etnički sastav stanovništva 2005. Demografija Kosova podrazumeva demografske karakteristike stanovništva Kosova, uključujući gustoću stanovništva, etničku pripadnost, razinu obrazovanja i zdravlja stanovništva, ekonomski status, vjersku pripadnost i druge aspekte.
Kosovo ima oko 1,804,838 stanovnika (jul 2009). Kosovo trenutno ima najmlađu populaciju u Evropi, sa fertilitetom procenjenim na 2,4 dece po ženi.
Etnička pripadnost
thumb|Deca Kosova u narodnoj nošnji. Prema etničkoj pripadnosti stanovništvo Kosova čine:
Demografska istorija Kosova
Demografska istorija Kosova obuhvata period poznate istorije Kosova od antike do danas. U periodu od dvadesetak vekova, na Kosovu su se smenjivali razni narodi. U antici su živeli Iliri, Kelti i Tračani, u srednjem veku su Kosovo naselili Srbi, koji su predstavljali većinu nekoliko vekova, a danas većinu stanovništva čine Albanci.
Popis 2011. godine
Prema popisu stanovništva iz 2011., Kosovo ima 1.739.825 stanovnika, bez Srba koji žive u općinama Zubin Potok, Zvečan, Leposavić i u sjevernom dijelu Kosovske Mitrovice, a koji su bojkotirali popis. To je prvi put u novijoj povijesti da je broj stanovnika Kosova smanjen. Od ukupnog broja stanovnika, 1.617.000 (92,93 %) su Albanci, 27.000 (1,58 %) Bošnjaci, 26.000 (1,47) % Srbi a 19.000 (1,08 %) Turci. Osim u spomenutim općinama na sjeveru Kosova, Srbi još žive u općinama Gračanica, Novo Brdo, Parteš, Štrpce, Klokot-Vrbovac, Ranilug te u selu Goraždevac kraj Peći.
U selu Janjevo ostalo je svega dvjestotinjak Hrvata, uglavnom starije životne dobi. U općini Dragaš oko 40% stanovništva čine Goranci.
U Prizrenu živi 8.000 Bošnjaka.
TAS2R16
Receptor ukusa tip 2 član 16 je protein koji je kod ljudi kodiran TAS2R16 genom.
Varijante ovog gena su povezane sa povećanim rizikom od alkoholne zavisnosti.
TAS2R16 gen je lociran na dugačkoj (q) ruci hromozoma 7 u poziciji 31.1 - 31.3, od baznog para 122.228.764 do baznog para 122.229.639.
Frohna, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 254, što je 62 (32,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vejkfild
Vejkfild se može odnositi na:
TAS2R19
Receptor ukusa tip 2 član 19 je protein koji je kod ljudi kodiran TAS2R19 genom.
Maleinski anhidrid
Maleinski anhidrid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 98,057 Da.
Azem Galica
thumb|desno|Azem i [[Šota Galica, vođe kačaka iz Drenice.]] Azem Bejta, poznatiji kao Azem Galica (1889-1924), je bio vođa albanskih kačaka iz okoline Drenice, koji su pružali oružani otpor srpskoj vlasti na Kosovu i Metohiji. Nadimak Galica je dobio po istoimenom dreničkom selu iz kog je potekao.
Kada je srpska vojska krenula u rat protiv Otomanskog carstva i započela zauzimanje Kosova u Prvom balkanskom ratu 1912. godine, susrela se sa žestokim otporom albanskog stanovništva, organizovanim u čete kačaka, koje je predvodio Azem Galica. Kada su u Prvom svetskom ratu Austro-Ugarska i Bugarska porazile srpsku vojsku i zauzele Kosovo, Galica je sa kačacima nastavio oružani otpor protiv okupatora. U srpskoj istoriografiji se, uglavnom, prećutkuje da je Azem Bejta s nekoliko stotina kačaka primorao na predaju jedan austrijski puk, između Mitrovice i Peći 1918. Nešto kasnije je stigao i Kosta Pećanac i njih dvojica su se tom prilikom pobratimili i 12. oktobra 1918. zajedno oslobodili Peć. Po završetku rata 1918. godine srpska vojska se vratila, a Kosovo je ušlo u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Iste godine osnovan je Komitet narodne odbrane Kosova, poznatiji kao Kosovski komitet, koji se borio za izdvajanje teritorija naseljenih Albancima (Kosova, Metohije, zapadne Makedonije i delova Sandžaka) iz novoformirane Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i za njihovo pripajanje Albaniji. Ideje Kosovskog komiteta imale su velikog uticaja na kačake.
Međutim, primirje nije dugo trajalo. Krajem septembra 1924. godine jugoslovenska vojska je u velikoj akciji uz opsežnu upotrebu artiljerije razbila većinu kačačkih bandi i likvidirala njihove vođe. Azem Galica je u ovoj borbi smrtno ranjen i ubrzo je preminuo u obližnjoj pećini, koja se danas zove Pećina Azema Galice.
Njegova žena je i nakon njegove smrti nastavila da se bori, preuzevši vođstvo nad muževljevim četama.
Vali Fols
Vali Fols se može odnositi na
Vali Senter
Vali Senter se može odnositi na
Avressieux
Avresje je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 384 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 295 metara (maksimalnoj 477 m, a minimalnoj 234 m).
Alensvil
Alensvil se može odnositi na
Bucchianico, Chieti
Bucchianico je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Jessie, North Dakota
Džesi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 25.
Vilis
Vilis se može odnositi na
Svjetska liga u vaterpolu za žene 2012.
Svetska liga u vaterpolu za žene 2012. je deveto izdanje svetske lige u organizaciji FINE. Završni turnir je održan u Čangšuu u Kini od 29. maja. do 3. juna 2012.
Titulu je i ove godine uspela da odbrani ženska vaterpolo reprezentacija SAD pobedom nad Australijom od 6:4 u finalu.
Amerika
-
---
Azija/Okeanija
-
Vilmor
Vilmor se može odnositi na
Svjetska liga u vaterpolu za žene 2012.
Grupa A
-
Grupa B
-
Byans-sur-Doubs
Bjan sir Du je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 560 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 56 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 297 metara (maksimalnoj 522 m, a minimalnoj 223 m).
Vindom
Vindom se može odnositi na
Svjetska liga u vaterpolu za žene 2012.
Četvrtfinale
-
Polufinale od 5-8 mesta
-
Polufinale
-
Utakmica za 7. mesto
-
Utakmica za 5. mesto
-
Utakmica za 3. mesto
-
Finale
-
2. 3.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
2. mart/ožujak (2. 3.) je 61. dan godine po gregorijanskom kalendaru (62. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 304 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Vajt Klaud
Vajt Klaud se može odnositi na
Kalifornija (razvrstavanje)
Kalifornija se može odnositi na
Bardvel
Bardvel se može odnositi na
TAS2R20
Receptor ukusa tip 2 član 20 je protein koji je kod ljudi kodiran TAS2R20 genom.
Barlou
Barlou se može odnositi na
Vir
Bosna i Hercegovina:
Crna Gora:
Hrvatska:
Bonneval (Savoja)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 103 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1008 metara (maksimalnoj 2493 m, a minimalnoj 417 m).
Twin Lakes, Adams County, Colorado
Tvin Lejks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.101, što je 200 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Biver Dam
Biver Dam se može odnositi na
29. 2.
Dani - Godine
prethodni dan (prestupnom godinom) - sledeći dan
29. veljače/februar (29. 2.) je 60. dan prestupne godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 306 dana.
Događaji
.
Smrti
.
Praznici
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Eparhija šumadijska
Eparhija šumadijska je eparhija Srpske pravoslavne crkve.
Nadležni arhijerej je gospodin Jovan, a sedište eparhije se nalazi u Kragujevcu.
Istorijat
Teritorija današnje Eparhije šumadijske u dalekoj prošlosti pripadala je Beogradskoj i Topličkoj eparhiji, a pojedini delovi, od 1557. do prve polovine 17. veka, Rudničkoj eparhiji, a potom Venačkoj eparhiji čiji mitropolit venački i rudnički Serafim rezidirao, 1632, u manastiru Blagoveštenju. Ne zna se da li je ta oblast u to doba sačinjavala zasebnu episkopiju, ili je bila samo deo Valjevske ili Užičke episkopije. Poznato je da su delovi Šumadije pripadali Valjevskoj ili Užičkoj eparhiji da bi na kraju pripali Beogradskoj arhiepiskopiji u čijem su sastavu ostali sve do kraja Prvog svetskog rata.
Donošenjem crkvenog ustava, 1931, spojene su Beogradska arhiepiskopija i Sremsko-karlovačka arhidijeceza u Beogradsko-karlovačku arhiepiskopiju, s tim što je ova arhiepiskopija dobila od Vršačke eparhije grad Pančevo. Tako je Beogradsko-karlovačka arhiepiskopija obuhvatala teritoriju od 27 srezova, odnosno od Varvarina i Beograda do Osjeka. Nije onda nikakvo čudo što su pri ovakvoj podeli trpeli i Šumadija i Srem. Patrijarsi, zbog poslova u celoj Srpskoj pravoslavnoj crkvi, nisu stigli da posvete odgovarajuću pažnju svojoj prostranoj arhidijecezi i da je redovno obilaze. Šumadijski deo eparhije posetili su nekoliko puta u toku dvadeset godina, a vikarne episkope slali su da osvete novopodignute hramove. Sremskim delom eparhije patrijarsi su upravljali uz pomoć svojih vikarnih episkopa, koji su se opet često menjali.
Ideja o osnivanju Šumadijske eparhije rođena je, izgleda, za vreme prve posete novoizabranog patrijarha Gavrila Kragujevcu, o Duhovima 1938. godine. Naime, posle te posete Kragujevčani traže dozvolu da podignu zgradu za mitropoliju. Ubrzo potom počinje rat i tako nije podignuta ni zgrada za Šumadijsku eparhiju, niti je ona osnovana.
Posle povratka patrijarha srpskog Gavrila iz zatočeništva, 1946, Sveti arhijerejski sabor sastao se prvi putu svoje redovno zasedanje u Patrijaršijskom dvoru u Beogradu 11/24. aprila 1947. godine. Zasedanje je trajalo sve do 8/21. maja iste godine. U radu ovog zasedanja uzeli su učešća svi eparhijski arhijereji koji su preživeli Drugi svetski rat: patrijarh srpski Gavrilo, mitropolit skopski Josif, episkopi: budimski Georgije, bački Irinej, timočki Emilijan, niški Jovan, zvorničko-tuzlanski Nektarije, braničevski Venijamin, banatski Damaskin, šabački Simeon, zletovsko-strumički Vikentije i administrator Raško-prizrenske eparhije Vladimir. U radu ovog Sabora nisu uzeli učešća episkopi: žički Nikolaj, dalmatinski Irinej, i američko-kanadski Dionisije, koji su u to vreme bili van zemlje.
Na predlog patrijarha srpskog Gavrila, Sveti arhijerejski sabor u sednici svojoj održanoj 24. aprila/7. maja 1947. doneo je sledeću odluku:
''„Osniva se samostalna Eparhija šumadijska sa sedištem u Kragujevcu. Ovoj eparhiji pripadaju namesništva: kragujevačko, lepeničko, temnićko, levačko, beličko, jaseničko, kosmajsko, opleničko, kolubarsko-posavsko, Arhiepiskopiji beogradsko-karlovačkoj ostaju grad Beograd, parohije van Beograda koje spadaju pod arhijerejsko namesništvo beogradsko i vračarsko-gročansko namesništvo, grad Zemun i Pančevački rit.“''
Prvo arhijerej ustoličen je u Novoj crkvi Uspenija Presvete Bogorodice u Kragujevcu 20. jula 1947. Ustoličenje je izvršio vikarni episkop moravički Hrizostom.
Patrijarh srpski Gavrilo iz Patrijaršijske riznice dao je Eparhiji šumadijskoj jedan arhijerejski okrut, žezal i mitru (dar poslednjeg ruskog cara Nikolaja mitropolitu srpskom Dimitriju), i arhijerejski činovnik. Patrijarh Gavrilo se takođe postarao i za izdržavanje Eparhije šumadijske u njenim prvim danima. Naime, Eparhijski upravni odbor Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke doneo je odluku u kojoj se, između ostalog, kaže:
"Da bi se mogla otpočeti organizacija ove novo-kreirane eparhije
ODLUČUJEMO
Iz blagajne Eparhijskog upravnog odbora A. E. Beograd.-karlovačke isplatiti na ime pomoći Eparhiji šumadijskoj Din. 10.000 (deset hiljada) na teret part. poz. 6 rashoda (nepredviđeni izdaci) eparhijskog budžeta za 1947. godinu.
O ovoj odluci obavestiti Njegovo Preosveštenstvo episkopa šumadijskog Gospodina Valerijana i eparhijsku blagajnu znanja i isplate radi.
A. E. M. Patrijarh srpski Gavrilo"
Već drugog dana posle ustoličenja episkop Valerijan je, da bi obezbedio osnovna sredstva za normalan život i rad novoosnovne eparhije, uputio raspis svim arhijerejskim manastirima i upravama manastira u kome je rekao:
Renon, Belluno
Renon je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Eparhija šumadijska
Istorijat
Kako je odlukom Sv. Arh. Sabora br. 1704/zap. 102 od 24. aprila / 7. maja 1947. godine osnovana nova Eparhija šumadijska sa sedištem u Kragujevcu, u čiji je sastav ušlo i vaše namesništvo, odnosno manastir, te se pozivate, da obavestite sve crkvene opštine da ubuduće svoje materijalne obaveze prema Eparhiji/eparh. razrez za 1947. g. i dužni za 1946/kao i dobrovoljne priloge, koje sveštenstvo prikuplja za izdržavanje Eparhije šalju Eparhijskom upravnom odboru u Kragujevcu. Novac donositi lično ili slati za sada poštanskom uputnicom, dok se ne odštampaju čekov. uplatnice.
Renon, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1119 m.
Eparhija šumadijska
Istorijat
Pošto je ovo nova Eparhija, koja sada ima i veće potrebe, to se pozivaju crkvene opštine i sveštenstvo, da u ispunjavanju svojih obaveza budu revnosniji.
2. Sv. arh. sinod pov. br. 1786/zap.398 od 16/29. maja 1947. g. doneo je odluku, da se svi njegovi raspisi štampaju u Glasniku i da se više ne dostavljaju kancelarijskim putem.
Pošto ovi raspisi u buduće neće biti na do sada uobičajen način saopštavani, to upozorite sve sveštenstvo i crkvene opštine, da čitaju Glasnik i da se striktno pridržavaju raspisa, koji će se tamo štampati, i ako se traži neki izveštaj, da po raspisu odmah postupe, jer se nekakve urgencije neće činiti."
Nova eparhija je za potrebe episkopa iznajmila jednu građansku kuću blizu Nove crkve i svoj život otpočela skromno.
Krajem 1947. episkop Valerijan je, u saglasnosti sa Crkvenim sudom i Eparhijskim upravnim odborom, a na molbu sveštenstva Mladenovačkog sreza osnovao novo arhijerejsko namesništvo mladenovačko. Kasnije su osnovana još dva arhijerejska namesništva: beljaničko i oraško, tako da Šumadijska eparhija i danas ima dvanest arhijerejskih namesništava.
U Šumadiji zatečeno je 158 parohija i 109 crkvenih opština. Samo 9 parohija bilo je bez svog redovnog parohijskog sveštenika. U eparhiji bilo je ukupno 111 parohijskih hramova.
Prilikom osnivanja Eparhije šumadijske Kragujevac se, kao sedište eparhije, našao ne samo na periferiji eparhije, već je i jedan njegov deo pripadao Žičkoj eparhiji, a takođe i sva njegova zaleđina. Do nove arondacije došlo je, sporazumno između novog episkopa žičkog Germana i episkopa šumadijskog Valerijana, 1956. godine. Tada je Sveti arhijerejski sabor doneo sledeću odluku: „Prihvatiti predlog Njegovog preosveštenstva Episkopa šumadijskog Gospodina Valerijana i izvršiti arondaciju i novo razgraničenje Eparhije šumadijske i žičke na taj način što se od Eparhije žičke oduzimaju i Eparhiji šumadijskoj pripajaju manastir Drača i parohije: baljkovačka, grbička, grošnička, prva i druga zabojnička i divostinska.“
U toku minulog pola veka povećavao se broj parohija, crkvenih opština, manastira, parohijskih hramova, kapela, a takođe i broj parohijskog sveštenstva, jer je rukopoloženo preko 200 svešteničkih kandidata. Naglo se povećao broj novih parohijskih domova, s obzirom da ih je 1947. bilo svega 39.
Svi uspesi postignuti su zahvaljujući vrednom sveštenstvu i narodu koji su svje darove davali u radnoj snazi, materijalnim dobrima i novcu.
''Istorijat Eparhije šumadijske napisao je blaženopočivši episkop šumadijski dr Sava (Vuković). ''
Nemanjićki period
mini|300px|Svetouspenjski Saborni Hram, Eparhija Šumadijska
Teritorija današnje eparhije bila je od davnina u sastavu srpske države još od vremena Stefana Nemanje kada je u drugoj polovini XII veka osvojio neke krajeve i prisajedinio ih svojoj državi. U povelji manastiru Hilandaru on navodi župe Zagrlatu, Levač, Belicu i Lepenicu a njegov sin kralj Stefan Prvovenčani u povelji kojom osniva manastir Žiču 1213. godine pominje neke delove Šumadije kao što su Borač, obe Lepenice, Belica, Levač i Lugomir. Sve do kneza Lazara ova teritorija pripada namanjićkoj Srbiji ali s obzirom da je bila granično područje ne igra značajniju ulogu u ekonomskom i političkom životu Srbije. Šumadija se nalazi na teritoriji Beogradske i Topličke eparhije a granica između njih je od Avale, Kosmaja i Rudnika prema Zapadnoj Moravi. Sever pripada Beogradu a veći južni deo pripada Toplici. Blizina sedišta Srpske arhiepiskopije u Žiči utiče i na crkvene prilike u Šumadiji pa deo prihoda ide i ovoj eparhiji. Toplička eparhija sa sedištem u manastiru Svetog Nikole kod Kuršumlije koju je osnovao Sveti Sava bila je cenjena u srednjevekovnoj Srbiji a njen episkop je bio peti po ugledu u Srpskoj crkvi. Beogradska eparhija je prisajedinjena Srbiji kada je kralj Dragutin posle abdikacije 1282. godine kao ugraski zet dobio Mačvu ali procvat doživljava mnogo kasnije tek za vreme Stefana Lazarevića. Iz vremena kralja Dragutina u Šumadiji su sagrađeni manastiri Tresije i Kastaljan na Kosmaju, Orašje u Temniću i Petkovica na Rudniku.
Razvoj verskog života
Slabo nastanjena bez većih naselja i utvrđenih gradova i manastira, Šumadija počinje da se razvija za vreme kneza Lazara i depota Stefana Lazarevića i Đurđa Brankovića. Kako se prestonica premestila iz Kruševca u Beograd a kasnije u Smederevo ovo područje postaje najvažniji deo Srbije. Grade se Županjevac, Rudnik, Ostrvica, Borač i drugi utvrđeni gradovi a zidaju se ili preziđuju i ukrašavaju freskama manastiri Kalenić i Ivković u Levču, Blagoveštenje, Voljavča, Nikolje, Pavlovac, Petkovica na Rudniku, Jošanica na Velikoj Moravi, Brezovac na Venčacu itd. Sve građevine pripadaju moravskoj arhitekturi sa naglašenom vertikalom, skladnih proporcija, raznobojnoh fasada.
Pod turskim ropstvom
mini|200px|Episkop šumadijski gospodin [[Jovan Mladenović|Jovan]]
U tom periodu dolazi do velikih promena u granicama eparhija pa Toplička se spaja sa Niškom a episkopi nose naziv niški. Beogradska eparhija je poprište razaranja. Pojedini delovi Šumadije od 1557. do XVII veka pripadaju Rudničkoj a potom Venačkoj eparhiji čiji mitropolit Serafim rezidira u manastiru Blagoveštenju. Dolazi do znatnih razaranja manastira ali i do obnove posle obnavljanja Pećke patrijaršije pod patrijarhom Makarijem Sokolović. Sagrađeni su manastiri Drača i Grnčarica a živopisani Blagoveštenje i Nikolje.
Oslobođenje Srbije
Pod vođstvom Miloša Obrenovića kreće početak velike umetničke aktivnosti na obnovi i uređenju manastira i gradnji crkvi, jedno vreme je Kragujevac bio prestonica Srbije. Pristupa se obnovi crkava, zvonika, konaka i trpezarija. Delovi današnje eparhije pripadali su Valjevskoj ili Užičkoj eparhiji da bi na kraju pripali Beogradskoj arhiepiskopiji u čijem sastavu ostaju do Prvog svetskog rata.
Između dva svetska rata
Kada je vaspostavljena Srpska patrijaršija, patrijarh Dimitrije upravlja ne samo svojom arhiepiskopijom u čijem kojoj pripadaju i Šumadija i Braničevo, već i Sremsko-karlovačkom arhidijecezom. Godine 1931. Požarevački i Ćuprijski okruzi su izdvojeni i formirana je Braničevska eparhija a stvorena je Beogradsko-karlovačka arhiepiskopija od Sremsko-karlovačke arhidijeceze i ostatka Beogradske eparhije. Patrijarh je prezauzet i ne stiže da posveti pažnju Šumadiji i Sremu zbog velike površine na kojoj ima nadležnost. Novopodignute hramove osveštavaju uglavnom vikarni episkopi.
Osnivanje Eparhije šumadijske
Posle prve posete Kragujevcu patrijarha Gavrila na Duhove 1938. godine Kragujevčani traže dozvolu za podizanje zgrade za mitropoliju ali ubrzo počinje rat. Posle rata na sednici Svetog arhijerejskog sabora 7. maja 1947. donosi se odlika o osnivanju Šumadijske eparhije sa namesništvima kragujevačkim, lepeničkim, temnićkim, levačkim, beličkim, jaseničkim, kosmajskim, oplenačkim i kolubrasko-posavskim. Vikarni episkop budimljanski Valerijan Stefanović postaje prvi šumadijski episkop kome je povereno i administriranje Žičke eparhije. Ustoličenje izvršava vikarni episkop moravički. Zatečeno je 158 parohija i 109 crkvenih opština sa 111 parohijskih hramova.
Manastiri
mini|300px|Njegova Svetost Patrijarh srpski Gospodin Pavle u [[manastir Voljavča|manastiru Voljavča 2005.]]
Maleimid
Maleimid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 97,072 Da.
Deveta beogradska gimnazija
Deveta beogradska gimnazija je srednja škola smeštena u Novom Beogradu, na uglu ulica Goce Delčeva i Pariske Komune. Škola je osnovana 1961. godine, a ime je dobila po najznačajnijem srpskom matematičaru Marku Sekuli Lončaru.
Škola
U školi postoje dva smera, društveno-jezički i prirodno-matematički. Školu trenutno pohađa oko 1000 učenika koji su raspoređeni u tri odeljenja društveno-jezičkog smera i pet odeljenja prirodno-matematičkog smera, na svakoj od četiri godine školovanja. Svake godine škola upisuje oko 250 novih đaka.
Istorijat
Zgrada u kojoj je danas smeštena gimnazija izgrađena je 1956. godine za potrebe osnovne škole „Žikica Jovanović Španac“. Godine 1961. osniva se Deveta beogradska gimnazija i smešta se u dotadašnju zgradu osnovne škole koja se premešta u novoizgrađeni objekat. Za prvog direktora postavljen je Velja Milošević. Školske 1979—1980. gimnazija se spaja sa Mašinskom školom i formira veliki Obrazovni centar „1. maj“ koji se prostire na tri zgrade razmeštene na Novom Beogradu. Učenici treće godine obrazovnog centra su školovanje nastavljali na jednom od dva smera, mašinstvu, smeštenom u zgradi Mašinske škole, ili programiranju koje se izučavalo u zgradi gimnazije. Godine 1985. dolazi do razdvajanja Obrazovnog centra na Matematičko tehničku školu "Mihailo Petrović-Alas" i Mašinsku školu „1. maj“. Pred početak školske godine 1986-1987. Matematičko tehnička škola menja naziv u Srednja matematička škola "Mihailo Petrović-Alas" u kojoj se predavalo isključivo programiranje, da bi konačno pred školsku 1990—1991, posle 11 godina, škola ponovo postala gimnazija, sada Deveta beogradska gimnazija „Mihailo Petrović-Alas“. Te godine gimnazija je upisala dva odeljenja društveno-jezičkog smera, da bi se broj odeljenja kasnije postepeno popeo na današnjih pet odeljenja prirodno-matematičkog i tri odeljenja društveno-jezičkog smera.
Novobeogradska škola filosofije
U članku pod nazivom „Politički počeci Zorana Đinđića“, objavljenom dve hiljadite godine, tvrdi se da je profesor dr. Milan Kovačević prvi koji je Zorana Đinđića upoznao sa filozofijom i ohrabrio ga da svoje školovanje nastavi na Filozofskom fakultetu Univerzitetu u Beogradu. U članku se dalje govori da je Deveta gimnazija bila poznata po svom liberalnom duhu koji je proizveo mnogo slobodnih mislilaca i da je, između ostalog, zbog toga gimnazija zaslužila nazive „Novobeogradska filosofska škola“ i „Deveti krug“.
Poznati bivši učenici
Devetu gimnaziju su pohađali mnogi poznati srpski političari, sportisti i kulturni radnici.
Osma beogradska gimnazija
Osma beogradska gimnazija se nalazi u Beogradu, na opštini Voždovac.
Istorija
Škola je osnovana 27. septembra 1937. godine ukazom tadašnjeg Ministarstva prosvete, pod nazivom Sedma muška realna gimnazija. Prve školske godine 1937/38. gimnazija je bila mešovita. Iako je po nazivu bila muška, organizovana su ženska odeljenja. Po broju učenika Sedma muška gimnazija je bila najmnogobrojnija u Beogradu. Imala je 32 odeljenja, 16 muških i 16 ženskih, sa ukupno 1511 učenika. Prvi direktor gimnazije je bio Miraš Kljaović, profesor, a u školi je radilo 55 profesora i nastavnika i 7 saradnika.
thumb|250px|desno|Spomen u Karađorđevom parku, Beograd
Školske 1938/39. godine od ženskih odeljenja je formirana Šesta ženska realna gimnazija koja je bila smeštena u paviljonima kod Auto-komande, u blizini sadašnjeg stadiona. Sedma muška realna gimnazija je od tada postala čisto muška i kao takva traje sve do 1953. godine.
Za vreme okupacije, gimnazija je bila locirana na dva mesta. Viši razredi (od petog do osmog) bili su u zgradi predratne Četvrte muške realne gimnazije, na uglu Tiršove ulice i Vojvode Mirka, a niži razredi su bili u Ulici Jove Ilića u zgradi tadašnje O. Š. "Bora Stanković". U novu zgradu u Ulici Grčića Milenka 71 (gde se i sada nalazi) gimnazija je preseljena 1948. godine. Tada je dobila naziv "Ruđer Bošković".
Školske 1960/61. godine Jedanaesta beogradska gimnazija je dobila veliki broj učenika i profesora tadašnje Petnaeste gimnazije zbog ukidanja te škole. Tada je nastao problem nedostatka prostora, koji je iz godine u godinu bio sve veći jer se svake školske godine povećavao broj učenika čija su interesovanja bila usmerena ka sticanju gimnazijskih znanja kao osnove za dalje školovanje. Taj problem je bio rešen korišćenjem objekta "Šumadija". Adekvatan i celovit prostor Jedanaesta beogradska gimnazija je dobila tek kada se preselila u objekat O. Š. "Stevan Sinđelić" pošto se ova škola preselila u novu zgradu.
Školske 1962/63. godine Osma beogradska gimnazija pod ovim nazivom ponovo počinje da radi u Timočkoj 24 gde se danas nalazi OŠ "Siniša Nikolajević". Gimnazija je formirana od učenika iz nekolicine beogradskih srednjih škola. Na ovom mestu se Osma beogradska gimnazija nalazila do 1964. godine kada prelazi u Njegoševu 15 i taj naziv na ovoj lokaciji nosi do 1980. godine.
Tokom svog šezdesetogodišnjeg rada gimnazija je u periodu od 1980. do 1990. godine zbog reforme tadašnjeg školskog sistema bila organizovana kao škola za obrazovanje proizvodnih zanimanja čime je trebalo da se uspostavi čvršća veza između obrazovnih ustanova i privrede zemlje. Ovakav koncept škole je brzo odbačen. Vraćanjem na stari školski sistem, Jedanaesta beogradska gimnazija je zadržala svoje osnovno opredeljenje: obrazovanje učenika po programu koji osigurava nastavak školovanja na višem nivou i prohodnost za upis na sve fakultete u zemlji. Nastava je organizovana na osnovu jedinstvenih planova i programa za gimnazije kroz smerove: prirodno-matematički i društveno-jezički.
Deseta beogradska gimnazija
Istorijat
Škola čiji je naslednik današnja Deseta gimnazija osnovana je ukazom kralja Aleksandra I Karađorđevića, 6. aprila 1933. godine kao Muška gimnazija Kralja Aleksandra Prvog u Beogradu. Škola je bila zatvorenog tipa sa internatom, samo za muškarce, samostalna vaspitna ustanova pod nadzorom Ministra prosvete. Zgrada gimnazije i internat za učenike su bili smešteni na Topčiderskoj zvezdi, u zgradi današnje Vojne gimnazije.
Tokom Drugog svetskog rata škola je iseljena i promenila je nekoliko lokacija, kao i naziv u "Jedanaesta mešovita gimnazija" školske 1944/45. godine kada su upisane i devojke. Školske 1945/46. godine škola se ponovo seli, sad u zgradu osnovne škole na Senjaku, i 9. oktobra 1945. godine odlukom Ministarstva prosvete menja naziv u "Mešovita gimnazija u Beogradu". U zgradi na Senjaku nastava se odvijala sve do školske 1953/54. godine kada se vraća u svoju predratnu zgradu, potpuno osposobljenu za rad gimnazije.
Avgusta meseca 1961. godine škola menja naziv u "Deseta beogradska gimnazija u Beogradu". Od 1971. godine škola je preseljena u današnji objekat, koji je bio predviđen kao privremeno rešenje, ali ostao do danas kao konačno rešenje. Donošenjem Zakona o usmerenom obrazovanju 1976/77. godine, gimnazija gubi svoj karakter, vrši se preregistracija, 1982. godine, menja naziv u "Obrazovano vaspitna radna organizacija prirodno-tehničke struke Mihajlo Pupin u Novom Beogradu". U ovom statusu ostaje do 1986. godine kada postaje škola prirodno-matematičke struke, za zvanje saradnik u prirodnim naukama. Od školske 1991/92. godine škola dobija svoj današnji naziv "Deseta gimnazija Mihajlo Pupin u Beogradu" kao gimnazija opšteg smera.
Kingman, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.177, što je 210 (-6,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Onive (Madagaskar)
Rijeka Onive zvana i Onibe je rijeka na istoku Madagaskara duga oko 200 km, najveća pritoka rijeke Mangara
Geografske karakteristike
Onive izvire u Masivu Ankaratra jugoistočno od Antanifotsija kod Antambiazina. Od izvora teče u pravcu sjevera, zatim kod mjesta Ambohikambana, naglo zavija u pravcu istoka. Odatle uz velike meandre ravnomjerno teče u pravcu jugoistoka, do svog ušća kod mjesta Sandranadra, u rijeku Mangaro.
Ukupna duljina Onivea je oko 200 km, a površina njegova sliva iznosi 4 860 km².
Chatham, Virginia
Čatam je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.269 stanovnika.
Homer
thumb|right|300px|Bista Homera, [[British Museum|Britanski muzej]]
Homer (grč. Ὅμηρος) je polulegendarni antički grčki pesnik koji je, po nekim pretpostavkama, živeo krajem 8. ili u 7. veku pne., čije je delo ostavilo neizbrisiv trag na razvoj zapadne civilizacije. Prema legendama, bio je slep i odrastao u jednim od jonskih gradova. Ispevao je Ilijadu i Odiseju, dva najvažnija epa antičke grčke književnosti.
Epsko pesništvo pre Homera
Savršena ep bujno [[Umetnost|umetničko izražavanje, veštački Homerov jezik, vrlo okretan stih, mnogobrojni ukrasni pridevi, tipični brojevi, česte formule, koje se u istim ili sličnim situacijama neprestano ponavljaju, žive i sveže poredbe i umetničko savršenstvo Homerovih pesama pokazuju da je kod Helena davno pre Homera cvetalo narodno epsko pesništvo. Nije, naime, verovatno da bi se toliko savršenstvo javilo prvi put u Homerovim umetničkim epovima. Ali, kako o razdoblju epskoga pesništva, koje je cvetalo pre Homera, nemamo gotovo nikakvih pouzdanih podataka, moramo njegove tragove potražiti u Homerovim delima. U tome se nailazi na izvesnu razliku između Ilijade i Odiseje. Kad u Ilijadi IX, 185. i d. dolaze ahejski poslanici k Ahileju s molbom da se pomiri s Agamemnonom i da se vrati u boj, nalaze ga kako uz pratnju zvonke forminge peva slavna, herojska dela junaka (κλέα ἀνδρῶν). U Odiseji, naprotiv, pevaju κλέα ἀνδρῶν posebni pevači — ἀοιδοί — aedi. Penelopine prosce, koji se goste u Odisejevom domu, zabavlja pevač Femije pevajući im pesme uz svirku kitare. On peva proscima pesmu o tužnom povratku Ahejaca (Od. I, 325-327). Na dvoru feačkoga kralja Alkinoja vidimo slavnoga slepog pevača Demodoka koji uz pratnju forminge peva pored ostalih pesama i pesmu o propasti Ilija (Troje). I ta je pesma izmamila Odiseju potok suza jer je pevač spomenuo i njega u pesmi.