cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rat iz 1812.
Tok rata
Kako su obje strane bile umorne od rata, a Britancima se žurilo da se vrate u Evropu i Napoleonu, obje strane počele su sa pregovorima o miru u augustu 1914. u belgijskom Gentu. Pregovori su se otegli, jer su obje strane očekivale neku odlučnu pobjedu, - koja se nije desila, pa su na kraju potpisale mir 24. decembar 1814.
Stojanka Novaković
Biografija
Trenutno živi u Beogradu u svojoj kući na Bežanijskoj kosi.
Najveći uspjesi i nagrade
Stojinu muzičku karijeru obeležile su pesme koje su postale svojevrstan klasik moderne, ex - yu folk scene: "Metak", "Evropa", "Do gole kože", "Naj, naj, Kučka", "Moj život je moje blago" i mnoge druge. Poznata je po brojnim provokativnim scenskim nastupima u diskotekama širom Srbije, ali i Hrvatske, Nemačke, Bosne i Hercegovine, Austrije, Švajcarske ali i po kvalitetnim video spotovima. Od značajnijih nagrada primila je onu za:
Rat iz 1812.
Tok rata
Unatoč potpisanom miru, britanske snage pod vodstvom Edwarda Pakenhama napale su New Orleans 8. januara 1915 ali su ih dobrovoljci generala Andrew Jacksona, odbili što je izazvalo provalu oduševljenja kod Amerikanaca i osjećaj da su dobili rat, iako su morali vratiti sve zauzete teritorije na osnovu sporazuma iz Genta.
Posljedice
S druge strane i Kanađani su iz rata izašli povezaniji, i ponosniji jer su se obranili od američkih napada. Pa se tako u Ontariju, taj rat slavi kao pobjeda Kanade. U Velikoj Britaniji se na rat gleda samo kao periferni sukob, u nizu Napoleonskih ratova.
IC 1609
IC 1609 je lentikularna galaksija u zviježđu Feniks koja se nalazi na listi objekata dubokog neba u Indeks katalogu.
Dodson, Louisiana
Dodson je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 337, što je 20 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Niederhambach
Niderhambah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 318 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134058.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Niderhambah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 348 metara. Površina opštine iznosi 9,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 318 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 33 stanovnika/km².
Michael Constantine
Michael Constantine (Reading, Pennsylvanija, 22.5. 1927. -) je američki glumac.
Rođen je kao Constantine Joanidesu porodici Theoharisa Joanidesa i Andromache Foteadou Efstration, imigranata izu Grčke.
Dugo godina je bio najpoznatiji po ulozi direktora Seymoura Kaufmana u TV-seriji Room 222 (1969-1974). U fillmu Prancer iz 1989 je tumačio Djeda Mraza. Također je poznat po maloj ali pamtljivoj ulozi u filmu The Hustler iz 1961. Glumio je i Tadzu Lempkea u filmu "Thinner" iz 1996.
Godine 2002. je ponovno poularan zahvaljujući ulozi Gus Portokalosa, partrijarha grčke porodice u velikom hitu My Big Fat Greek Wedding. Tu je ulogu ponovio u kratkotrajnoj TV-seriji My Big Fat Greek Life.
5.10. 1953. se oženio za glumicu Julianu McCarthy u Eeriju, te s njom imao dvoje djece: Theu Eileen i Brendan Neila. Brak je završen razvodom godine 1969.
Mujića Rečine
Mujića Rečine je naselje u opštini Kolašin u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 13 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 32 stanovnika).
Demografija
U naselju Mujića Rečine živi 11 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 55,3 godina (48,8 kod muškaraca i 57,4 kod žena). U naselju ima 7 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,86.
Caliogna, Alessandria
Caliogna je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
The Adventures of Tintin (film)
Pustolovine Tintina je američko-novozelandski animirani film snimljen 2011. godine u režiji Stivena Spilberga. Predstavlja adaptaciju popularne serije stripova o Tintinu belgijskog crtača Eržea. Naslovni protagonist, kome glas pozajmljuje Džejmi Bel, je mladi belgijski novinar koga potraga za dobrom pričom vodi u potragu za skrivenim blagom, tokom koje će doživeti niz pustolovina na različitim kontinentima. Pustolovine Tintina su bile prvi Spilbergov celovečernji animirani film, odnosno prvi film koji je snimio u 3D tehnici. Pri tome je koristio najsavremenije tehnike računarske animacije, uključujući beleženje pokreta glumaca koji su služili za animaciju likova.
Ostvario dobru zaradu na bioskopskim blagajanama i naišao je na dobar prijem kod kritičara, koji su ga često poredili sa Spilbergovim filmom Otimači izgubljenog kovčega iz 1981. Bio je nominovan za nagrade Oskar i BAFTA, i osvojio je nagradu Zlatni globus za najbolji animirani film.
La Guachara, Urique
La Guachara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 904 m.
Dalem (Francuska)
Dalem je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Bule Mozel.
Šećerana (Beli Manastir)
Šećerana (mađ. Cukorgyár [ˈcukorɟaːr], ćir. Шећерана), naselje u Gradu Belom Manastiru Osječko-baranjske županije (Republika Hrvatska).
The Mary Tyler Moore Show
Mary Tyler Moore je američka televizijska humoristička serija čiji su autori James L. Brooks i Allan Burns, a koja je originalno emitirana na CBS-u od 19.9. 1970. do 19.3. 1977. Često se smatra "jednim od najhvaljenijih programa ikada napravljenih" u američkoj televizijskoj historiji. Američke feministkinje tu seriju često spominju i kao važan korak u borbi za ravnopravnost spolova, s obzirom da je ona bila prva u kojoj je glavni lik TV-serije bila nezavisna žena posvećena karijeri, odnosno "nevezana žena u tridesetim godinama života potpuno različita od žena-samaca u TV-programima tog vremena. Nije bila ni udovica, ni raspuštenica, niti je tražila muškarca da je uzdržava."
Emitirana je sedam godina, te je tri puta zaredom dobila nagradu Emmy kao najbolja humoristička serija (1975, 1976, and 1977).
Šećerana (Beli Manastir)
Grafikon (2011)
Napomene o popisima stanovništva
The Mary Tyler Moore Show
Glavna junakinja serije je Mary Richards (Mary Tyler Moore), 30-godišnja žena koja se iz New Yorka doselila u Minneapolis nakon prekida dvogodišnje ljubavne veze. Tamo se prijavljuje za sekretaricu u lokalnoj TV-stanici WJM-TV, ali joj umjesto toga ponude nešto slabije plaćeni posao pomoćnice producenta emisije vijesti. Mary Richards je to prihvatila, i s vremenom se sprijateljila s naizgled tvrdim šefom Louom Grantom (Ed Asner) i s drugim članovima osoblja. Radnja serije se bavila važnim životnim pitanjima (razvod, smrt, karijera) Mary Richards i njenih prijatelja na humorističan način.
Šećerana (Beli Manastir)
Grafikon (2011)
U 1991. naselje je povećano pripajanjem dijela područja naselja Beli Manastir. Do 1981. dio podataka sadržan je u naselju Beli Manastir.
Mihăița, Coțofenii din Dos
Mihăița je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Coțofenii din Dos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 934 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Šećerana (Beli Manastir)
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Šećerani su:
a nekad su najčešća prezimena bila:
Nacionalni sastav (2011)
Prema popisu iz 2011. godine, stanovništvo je pretežito hrvatsko (69%) te srpsko (16%) i mađarsko (7%).
Historija
Naselje Šećerana razvilo se oko Tvornice šećera, koja je osnovana početkom 20. stoljeća. Poslije Drugog svjetskog rata ta je tvornica bila u sastavu kombinata Belje. Prije Rata u Hrvatskoj izašla je iz sastava Belja, za vrijeme tog rata ponovo je bila u sastavu "Belje holdinga", a zatvorena je 1997. u vrijeme tzv. mirne reintegracije.
Privreda
Privrednu osnovu Šećerane čine ratarstvo i stočarstvo. Sve do 90-ih godina 20. stoljeća vrlo je značajna i proizvodnja šećera. Nakon zatvaranja Tvornice šećera, u njenim se pogonima razvijala škrobara, koja je otišla u stečaj i prije nego što je počela normalna proizvodnja.
Benabbio, Lucca
Benabbio je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 463 m.
1,5-Diazabiciklo(4.3.0)non-5-en
1,5-Diazabiciklo(4.3.0)non-5-en je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 124,184 Da.
Stane Dolanc
Stane Dolanc (16. novembar 1925 - 13. decembar 1999) je bio jugoslavenski komunistički političar iz Slovenije, jedan od nabližih suradnika predsjednika Tita i jedan od najutjecajnijih ljudi u jugoslavenskoj politici tijekom sedamdesetih i osamdesetih godina. Bio je sekretar Izvršnog biroa Predsjedništva CK Saveza komunista Jugoslavije od 1971. do 1978., savezni sekretar za unutarnje poslove od 1982. do 1984. i član Predsjedništva SFRJ od 1984. do 1989. Bio je redovno imenovan za člana Saveznog savjeta za zaštitu ustavnog poretka kojem je i predsjedavao u drugoj polovici osamdesetih. U najvećem dijelu svoje političke djelatnosti Dolanc je zagovarao jaku autoritarnu vladavinu SKJ te se borio protiv nacionalizma iz raznih dijelova Jugoslavije uključujući i slovenski nacionalizam. Imao je velik utjecaj u jugoslavenskim sigurnosnim strukturama i pripisuje mu se pokretanje više politički motiviranih uhićenja, naročito u vrijeme kad je bio ministar unutarnjih poslova.
Mladost
Dolanc je bio rođen u radničku obitelj u slovenskom gradu Hrastnik, tada u Kraljevini SHS. Nakon završetka osnovne škole išao je u prestižnu Bežigradsku gimnaziju u Ljubljani. U Aprilu 1941, kad je Slovenija okupirana Njemačkom, Dolanc je nastavio školovanje u Grazu u Austriji. U 1944. se Dolanc pripojio jugoslavenskim partizanima i nastavio je vojničku karijeru i nakon rata. Obavljao je dužnost zamjenika tužitelja u ljubljanskom korpusu JNA i armiju je napustio 1960. kad je bio u činu pukovnika KOS-a. Tijekom svoje vojničke karijere je Dolanc dobio univerzitetsku diplomu i šesdesetih je bio direktor političke škole vođene Savezom komunista Slovenije.
Drugi čovjek SKJ
U 1965. je Dolanc postao član CK Saveza komunista Slovenije i na devetom kongresu SKJ 1969. je bio izabran za člana CK SKJ. Dvije godine kasnije je Dolanc postao sekretar novoobrazovanog Izvršnog biroa Predsedništva CK SKJ, iako je drugi nejutjecajniji čovjek u jugoslavenskom rukovodstvu do svoje smrti u 1979. ostao Edvard Kardelj, dugogodišnji suradnik predsjednika Tita. Dolanc je brzo stekao jak utjecaj u Partiji. Bio je jedan od glavnih organizatora sjednice partijskog Predsjedništva u Karađorđevu u decembru 1971. koja je rezultirala ostavkama vođa Hrvatskog proljeća. U novembru 1972. na plenumu CK SK Slovenije je tražio smjene pripadnika liberalnog krila slovenske Partije koje su na kraju i bile sprovedene. Na partijskoj konferenciji u Splitu u septembru 1972. je iznio izjavu po kojoj je postao poznat:
U istom govoru je Dolanc izjavio da SKJ mora biti jedinstvena organizacija, nagovijestio je isključivanje onih članova SKJ koji nisu slijedili novu partijsku liniju i napao je srpski, hrvatski i slovenski nacionalizam. Dolančevu govoru u Splitu izravno je prethodilo pismo potpisano njime i Titom upućeno mjesnim organizacijama SKJ u cijeloj Jugoslaviji. U pismu su Tito i Dolanc tražili jačanje jedinstva Partije i njezine vodeće uloge u društvu čime su stavili do znanja da je jugoslavensko rukovodstvo odlučno da nastavi borbu sa liberalizmom i nacionalizmom unutar SKJ. Ta je odluka, osim izmjena u hrvatskoj Partiji, na kraju dovela i do smjena i u srpskom i slovenskom rukovodstvu.
Iako se nositelj dužnosti sekretara Izvršnog biroa trebao mijenjati svake godine, Dolanc ju je zadržao punih osam godina. Dok je bio na toj poziciji, bio je često pominjan kao moguć Titov nasljednik. Međutim, tijekom sedamdesetih se i u SKJ i u saveznim državnim organima razvio sistem rotirajućih kolektivnih rukovodstava koji je ostavljao male šanse za bilo kojeg pojedinca da postane novi lider nakon Tita. Na jedanaestom kongresu SKJ 1978. bio je ukinut Izvršni biro i iako je Dolanc bio postavljen za sekretara Predsjedništva CK SKJ, on je napustio tu dužnost u maju 1979. Njegova ostavka se ponekad dovodi u vezu sa smrću Edvarda Kardelja iste godine, koji je prema nekim navodima Dolanca štitio. Dolanc je ipak ostao član Predsjedništva CK i osim toga je juna 1979. bio ponovo izabran za člana Saveznog savjeta za zaštitu ustavnog poretka, tijela Predsjedništva SFRJ zaduženog za koordinaciju organa unutarnje sigurnosti. Stoga je Dolanc zadržao važnu ulogu u jugoslavenskom komunističkom rukovodstvu i nakon Titove smrti u maju 1980.
Savezni sekretar za unutarnje poslove i član Predsjedništva SFRJ
U maju 1982 je Dolanc postao savezni sekretar za unutarnje poslove u novom SIV-u vođenom Milkom Planinc. U maju naredne godine okrivio je disidentske intelektualce za podgrijavanje nacionalizma i neprijateljskih aktivnosti protiv komunističkog sustava. Na proljeće 1984 dogodila su se dva slučaja politički motiviranih uhićenja koja se pripisuju Dolancu. U Beogradu je bilo privedeno 28 sudionika predavanja Milovana Đilasa. Jedan od njih je nekoliko dana kasnije pronađen mrtav dok se šestorici drugih sudilo, ali su na kraju dobili blage presude ili su bili oslobođeni. Jedan od sudionika predavanja Vojislav Šešelj je bio ponovo uhićen nakon nekoliko tjedna za nacionalistički sadržaj svog neobjavljenog eseja. Dolanc ga je javno kritizirao u intervjuu na televiziji i Šešelj je na kraju osuđen na nekoliko godina robije.
Dolanca neki okrivljuju i za naređivanje atentata na političke aktiviste u emigraciji izvršene u inozemstvu jugoslavenskom tajnom službom, te za štićenje jednog od njezinih agenata, pripadnika srpskog podzemlja Željka Ražnatovića. Povezuje se ponekad s atentatom na hrvatskog nacionalističkog emigranta Stjepana Đurekovića u Zapadnoj Njemačkoj izvršenim pripadnicima UDBA-e 1983., dok je prema suprotnom stavu ubistvo naručio tadašnji hrvatski komunistički vrh na čelu s Mikom Špiljkom.
Od maja 1984. do maja 1989. je Dolanc bio slovenski član Predsjedništva SFRJ te predsjednik Saveznog savjeta za zaštitu ustavnog poretka. U 1988. i 1989. je bio jedan od onih u saveznom rukovodstvu koji su se neuspješno borili protiv antibirokratske revolucije smatrajući ju izrazom srpskog hegemonizma. Istovremeno je bio rezerviran prema novoj liniji rukovodstva slovenske Partije usmjerenoj prema otcepljenju Slovenije. Jedan od njegovih posljednjih javnih nastupa je bio intervju za liberalno-opozicioni magazin Mladina objavljen u maju 1989., u kojem je sam sebe opisao kao "zadnjeg Titoistu".
Zadnje godine
Nakon isteka njegovog mandata u Predsjedništvu SFRJ Dolanc se povukao iz javnog života i preselio se u Gvozd Martuljek kod Kranjske Gore. Umro je u Ljubljani 1999. godine.
Shepherd, Montana
Šeperd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 516, što je 323 (167,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kočijaške balade
Kočijaške balade je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1980. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene knjige humorističkih pesama Mileta Stankovića. Režirao ju je Miroslav Jokić.
El Valle de las Delicias, Rincón de Romos
El Valle de las Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Lakros
thumb|right|250px|Lacrosse u dvorani Lacrosse je momčadski sport s loptom. Igraju ga dvije momčadi s po 10 igrača, 9 u polju i 1 vratar, odnosno dvije djevojčadi s po 12 igračica, 11 u polju i 1 vratarka. Cilj igre je teškom gumenom loptom postići pogodak, koristeći pri tome štap s pričvršćenom mrežicom na vrhu (sliči na reket s opsega 20 cm) za dodavanje lopte suigraču ili šut na gol.
El Valle de las Delicias, Rincón de Romos
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 769 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1938 m.
Lakros
thumb|left|100px|Štap za lacrosse Lacrosse se uglavnom igra na otvorenom, na travnatim terenima, iako postoji i dvoranska varijanta. Domenzije terena na otvorenom su slične dimenzijama nogometnog igrališta, i iznose 100x50 metara. Gol je dimenzija 180x180 cm te opremljen mrežom sličnom onoj na golu u hokeju na ledu.
U dva navrata se ovaj sport našao i na programu Olimpijskih igara, više o tome u članku Lacrosse na Olimpijskim igrama.
Danas je ovaj sport raširen uglavnom na sjeverno-američkom kontinentu, i to u SAD i Kanadi, ali i u Francuskoj i Engleskoj. Posebno je čest studentski sport na sjevernoameričkim sveučilištima. Izvan tog područja lacrosse nije previše popularan sport.
Igra potječe od jedne indijanske igre koju su igrali Indijanci sa područja sjevernog SAD-a i južne Kanade. Igra je služila ratnicima za izoštravanje ratničkih vještina, ali imala je i vjersku podlogu.
Danas postoji inačica lacrossea koju Indijanci i dan-danas igraju, samo što je ta indijanska inačica dosta grublja od natjecateljskog lacrossea.
Lamboglia, Puerto Rico
Lamboglija je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Softbol
thumb|right|250px|Utakmica softbola right|200px Softbol (od soft mekan i ball lopta) je ekipni sport u kojem se loptica udara palicom. Osnovni cilj igre ekipe koja napada udariti bačenu lopticu na način da pre nego protivnička odbrana lopticu uhvati igrači napada 'osvoje' neku od četiri označene baze. Softbol je podvarijanta bejzbola koja se igra na manjem terenu i s nešto većom i mekšom loptom, te je primerenija takmičenjima žena i mlađih kategorija od standardnog bezbola.
Softbol za žene je standardni sport na Olimpijskim igrama od Olimpijskih igara u Atlanti 1996. godine.
Pravila softbola su veoma slična onima kod bejzbola. Ključne su razlike u kraćem trajanju utakmice (umesto 9 ininga kao u bezbolu ovde se igra do 7), manjem terenu, nešto većoj i mekšoj lopti, kraćim palicama i sl. Brzine koje postiže loptica prilikom bacanja i udaraca su manje, pa je ovaj sport često za mlađe kategorijie priprema za 'pravi' bezbol. Takođe softbol je pogodniji za rekreativce i starije takmičare, jer je nešto sporiji i manje opasan od bezbola.
Alfonso Amezcua, Sayula de Alemán
Alfonso Amezcua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
El Bonete de los Fierros, Turicato
El Bonete de los Fierros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 961 m.
Vrata
thumb|right|250px|Stara vrata; [[Isfahan, Iran]] mini|Vrata Vrata su vrsta pokretne strukture koja služi za zatvaranje nekog ulaza ili prolaza. Obično se sastoje od ploče koja se giba na baglamama prema nekom prostoru ili vani.
Pagnocca, Treviso
Pagnocca je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Barra de Navidad, Santa María Colotepec
Barra de Navidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Colotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 705 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Gunyo Poniente, Aculco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2418 m.
Niederhausen
Niderhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 535 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133070.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Niderhauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 191 metra. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 535 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 101 stanovnika/km².
Torre Oliva, Salerno
Torre Oliva je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Cavada Dalaidi, Brescia
Cavada Dalaidi je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 895 m.
Kinesko zvono (film)
Kinesko zvono je jugoslovenski kratki igrani film snimljen 1982. godine u režiji Ivana Rakidžića po scenariju Miloša Nikolića.
Pera, La Spezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 579 m.
Polo
mini|right|250px|Polo utakmica mini|right|250px|Polo prvenstvo u Argentini Polo (od tibetanskog pulu (lopta) je igra konjanika s loptom i štapom pomoću kojeg učesnici guraju malu drvenu loptu u protivnički gol, nastojeći da protivniku daju što više golova, a prime što manje.
Istorija
Veruje se da je polo nastao još pre nove ere. u Persiji, odakle se širio na istok u Tibet, Indiju, Kinu, Koreju i Japan, a na zapad do današnjeg Istanbula. Stara persijska književnost obiluje opisima ove igre. Tako je u epskoj poemi Šah-name persijskog pesnika Firdusija (oko 950 – oko 1020) opisan jedan „međunarodni polo meč“ između Irana i Turana. Vremenom polo dobija obeležje sporta: igra se po utvrđenim pravilima, sa određenim brojem učesnika (4-8), na propisanim i uređenim terenima.
Igra je 1869. preneta iz Indije u Englesku, gde ubrzo posle prvog meča (1871) stiče popularnost. Godine 1874. osnovan je vodeći savez za polo u Velikoj Britaniji (The urlingham Polo Association), koji danas predstavlja Međunarodni polo-savez. Iz Velike Britanije širi se u evropske zemlje od Francuske i Španije do Rusije. U SAD je polo prvi put igran 1883., a savez za polo je osnovan 1890.
Pravila igre i oprema
U igri učestvuju dve ekipe, svaka sa po četiri jahača. Teren (275 m h 180 m) je pokriven travom. Ako je ograđen može biti nešto manji (oko 160 m). Utakmica ima najviše 8 delova ili šukera (chukkers), svaki po 7,5 minuta između kojih je odmor od 3 minute u kojem se mogu uvesti sveži konji. Na polovini igre je odmor od 15 minuta. Najčešće meč traje 6 šukera (ukupno oko jedan sat).
Gol (vrata) su na sredini kraćih strana terena., obeležena stubovima sa rasponom od 7,5 metara.
Takmičari udaraju poltu štapom od bambusa, koji na donjem kraju, ima drvenu glavu u obliku deblje cigare, dužine 20 do 23 cm. Štap i glava ne čine pravi ugao i pri udaranju lopte manji ugao treba da je okrenut konju. Dužina i težina štapa zavise od telesne građe igrača, i dužina je obično od 122 do 147 cm, treba da je tolika da iz pravilno sedećeg položaja može dodirnuti zemlju. Gornji deo drške obložen je kožom i završava se kožnom omčom, koja se stavlja na ruku tako da visi na zglobu desne ruke.
left|thumb|200px|Polo na Olimpijadi 1900 u Parizu
Trajko Rajković
Trajko Rajković (Leskovac, 7. decembar 1937 — 27. maj 1970.) je bio jugoslovenski košarkaš.
Polo
Pravila igre i oprema
Lopta je od vrbova korena, prečnika 8—8,5 cm, teška 125 do 130 grama. U toku igre dobro odmeren i izveden udarac može da pošalje loptu na udaljenost od 100 m.
Trajko Rajković
U OKK Beograd došao je 1959. godine, kao student medicine. Uz Koraća i Gordića postao je glavna uzdanica kluba. Sa reprezentacijom je osvojio dve srebrne medalje na Evropskim prvenstvima (1965, 1969) i bronzanu 1963, srebrnu medalju na Olimpijskim igrama 1968., srebrnu medalju na Svetskim prvenstvima 1963. 1967. i zlatnu medalju na Svetskom prvenstvu 1970. Preminuo je nekoliko dana nakon završetka Svetskog prvenstva u Ljubljani zbog srčane mane.
Polo
Pravila igre i oprema
Upotrebljava se „englesko“ sedlo težeg tipa za jahanje. Konj je zauzdan punom uzdom, sa viljuškom (martingal). Sve četiri konjske noge su bandažirane, kako bi se zaštitili najosetljiviji delovi cevanice od slučajnog udrca štapa ili lopte. Da konji ne bi mahanjem repa ometali udarac, repovi su im podvezani i uvučeni u kožne futrole. Danas se za polo najčešće koriste konji koji su proizvod punokrvne engleske i arapske rase i dobro građenih, čvrstih i zbijenih, omanjih kobila domaće rase. Konji treba da su dovoljno brzi, čvrste konstitucije, krotke naravi, inteligentni da uspešno prođu prethodnu obuku. Obuka traje 2. godine i više, pa je zato cena obučenih konja veoma visoka. Za takmičenje se uzimaju obično konji stari od 6 - 12 godina. Pre svake utakmice konji prolaze obavezan veterinarski pregled.
Utakmicu sude trojica sudija, od kojih su dvojica na konjima (po jedan za svaku polovinu igrališta), a odluke donose sporazumno. Ako terenske sudije nisu saglasne, odluku donosi vrhovni sudija koji se nalazi pored bočne linije terena ili na povišenoj tribini. Osim na otvorenom, postoji varijanta pola u dvorani, i tada se tim sastoji od tri jahača.
Polo je najpopularniji u Argentini, Pakistanu, Engleskoj i SAD gde postoje i profesionalne lige. Polo je pet puta bio na programu Olimpijskih igara:Pariza 1900., London 1908, Antverpen 1920, Pariz 1924 i Berlin 1936.
SiS
SiS ili punim imenom Silicon Integrated Systems je kompanija koja je proizvodila kompjuterske chipseta od 1987. do 2008 godine, a kratkotrajnu slavu je dobila kao prozvođač chipseta za Xbox 360 igraću konzulu. Nakon 2008 godine kompanija odustaje od proizvodnje chipseta i neuspešno se prebacuje na proizvodnju čipova i procesora za televizijske i internetske uređaje. Rezultat toga postaju godišnji padovi prodaje od 30 - 40 posto.
Socket 7 (i Super Socket 7)
Izlaskom na tržište procesora Pentium II, Intel je ubrzo prestao s proizvodnjom chipseta za Socket 7 što je stvorilo tržišnu nišu koju iskorištavaju SiS i VIA svojim chipsetima za AMD K6 i Cyrix MII procesore. Chipseti koje izdaje SiS za ovaj socket su:
Socket 370 i Slot 1
Bez obzira na podršku za od Intela omraženi Socket 7, SiS dobiva od njega licencu za proizvodnju chipseta koji će biti korišteni za Pentium II i Celeron procesore. Oni su:
Socket 478
Prvobitno Intel je dao dopuštenje samo kompanijama Uli i SiS da proizvode chipsete za ovaj Pentium 4 socket:
Slot A
thumb|right|SiS LAN Chip SiS900 Na osnovu licence za AMD procesore SiS proizvodi ove chipsete:
Socket 775
Chipseti za procesore Pentium 4 i Core2Duo:
Socket 940, 754
Chipseti za AMDove procesore Athlon 64 i Duron:
Socket 939, AM2
Chipseti za AMDove procesore Athlon 64.
Sadašnjost
Slično kao i VIA SiS je pokušao krajem 20 veku ući na tržište proizvođača procesora svojom kupovinom propale kompanije Rise Technology i njenog procesora mP6, ali taj pokušaj završava potpunim neuspjehom.
Послон
Послон је насеље у Србији у општини Ражањ у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 264 становника (према попису из 1991. било је 320 становника).
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
San Isidro de Bagres, Santa María del Río
San Isidro de Bagres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1247 m.
Zlatna arena za najbolju glavnu mušku ulogu
Zlatna arena za najbolju glavnu mušku ulogu nagrada je koja se dodjeljuje najboljim glavnim glumcima na Festivalu igranog filma u Puli. Zlatne arene ustanovljene su 1955. godine kao jugoslavenske nacionalne filmske nagrade koje su se svake godine dodjeljivale na Festivalu igranog filma u Puli, a dodjeljivale su se u konkurenciji šest republičkih (i dviju pokrajinskih) kinematografija bivše Jugoslavije. Od onda se dodjeljuju svake godine (uz iznimku 1994. godine kada je dodjela bila otkazana).
Budući da svaki Festival igranog filma u Puli uključuje prikazivanje svih lokalno produciranih filmova napravljenih u proteklih 12 mjeseci (što je moguće zbog relativno malog broja filmova lokalne filmske industrije), svatko uključen u njihovo stvaranje smatra se automatski kvalificiranim za Zlatnu arenu. Stoga ne postoje popisi nominiranih nalik onima za Akademijinu nagradu koji se objavljuju prije aktualne ceremonije dodjele nagrada, no na nekim izdanjima festivala dodijeljene su nagrade za druga mjesta nazvane Srebrna arena.
Nagrade dodjeljuje ocjenjivački sud od pet ili šest članova koji se obično sastoji od istaknutih filmaša i filmskih kritičara. Na nekim festivalskim izdanjima dodijeljene su također nagrade za najbolju mušku ulogu po mišljenju publike, no one se ne smatraju Zlatnim arenama. U 1950-ima i 1960-ima su nagrade u glumačkoj kategoriji dodjeljivane za čitav glumački opus u protekloj godini, pa je tako više plodnih dobitnika službeno uvršteno na popis dobitnika Zlatne arene za nekoliko filmova za određenu godinu.
Popis dobitnika
Sljedeći popis navodi dobitnike Zlatne arene za najbolju glavnu mušku ulogu na Festivalu igranog filma u Puli.
Višestruki dobitnici
Sljedeći redatelji bili su nagrađivani više puta. Popis je poredan prema broju ukupnih nagrada. Godine u masnom označavaju nagrade u konkurenciji dok su sudjelovale kinematografije drugih republika bivše Jugoslavije (1955.-1990.).
Santa Elena, Río Bravo
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Forêt-le-Roi
Fore le Roa je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson koja pripada prefekturi Etan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 357 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 153 metara (maksimalnoj 156 m, a minimalnoj 108 m).
Dvokrilci
Dvokrilci (Diptera) su red malih do srednje velikih kukaca slabo hitinizirane kože. Imaju samo prednji par krila, dok su im umjesto stražnjih krila ostali zakržljali ostaci, mahalice, haltere. Glava im je slobodna i pokretna, usni organi prilagođeni lizanju, bodenju i sisanju. Oči su im velike i sastavljene, ticala malena. Velika opnena krila za mirovanja drže položena ravno na zatku, rjeđe koso poput krova. Naglašeno je spolno dvoličje, mužjaci obično imaju znatno veće oči.Dvokrilci su jedini insekti koji imaju jedan par krila.Pored vilinih konjica,oni su najbolji letaci medju insektima.U dvokrilce spadaju komarci,obadi i muve.
Red sadrži više od 100 000 vrsta. Najpoznatije su porodice: komari (Tipulidae), šišarice (Cecidomyidae (Itonididae)), komarci (Culicidae), obadi (Tabanidae), muhe (Muscidae), mesaruše (Sarcophagidae), štrkovi (Oestridae), cvjetne muhe (Anthomyiidae), ce-ce muhe (Glossinidae).
El Crucero de San Martín Pachivia, Ixcateopan de Cuauhtémoc
El Crucero de San Martín Pachivia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ixcateopan de Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1289 m.
Niederhausen an der Appel
Niderhauzen an der Apel je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 240 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333050.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Niderhauzen an der Apel se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 191 metra. Površina opštine iznosi 5,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 240 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
Bizovačke toplice
thumb|desno|400px|Bizovačke toplice - Hotel "Termia" i "Aquapolis" thumb|desno|400px|Odjel za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju Bizovačke toplice su toplice (banja) pored mjesta Bizovca u Osječko-baranjskoj županiji (Slavonija, Hrvatska). Nalaze se na kraju bizovačke Sunčane ulice, s lijeve strane županije ceste Ž4067 Bizovac - Brođanci - Čepinski Martinci.
Gradnja infrastrukture
Godine 1974. izgrađen je otvoreni bazen i uz njega smještajni objekt s restoranom i zatvorenim bazenom. Današnji hotel "Termia" otvoren je 1990. godine, a u sklopu njega Poliklinika za medicinsku rehabilitaciju.
Toplice
Zimi je "Aquapolis" zatvoreni, klimatizirani i idealno zagrijani zabavno-rekreacijski prostor, dok je ljeti prava rivijera koja prima približno 6000 kupača.
Uz Bizovačke toplice nalazi se i medicinski kompleks OFMIR-a (Odjela za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju) Kliničke bolnice Osijek. Oba kompleksa imaju velika parkirališta za automobile i autobuse, a između njih i županijske cesta Ž4067 nalaze se listopadni šumarci.
Toplice su redovitim autobusnim linijama povezane s Našicama i Osijekom, a u blizini se nalazi i željeznička stanica Bizovac.
Pored smještaja u hotelu "Termia", moguć je i smještaj u domaćoj radinosti u Bizovcu (npr. u Sunčanoj ulici).
Fotogalerija
<Gallery> Datoteka:Bizovacke toplice-(20100727)-Hotel Termia.jpg |Hotel "Termia" Datoteka:Bizovacke toplice-(20100727)-Aquapolis-ulaz.jpg |Ulaz u "Aquapolis" Datoteka:Bizovacke toplice-(20100812)-parkiraliste.jpg |Parkiralište za autobuse </Gallery> <Gallery> Datoteka:Bizovacke toplice-(20100812).jpg |Bizovačke toplice Datoteka:Bizovacke toplice-(20100727)-Aquapolis-putokaz.jpg |Tabla na cesti Brođanci-Bizovac Datoteka:Bizovacke toplice-(20100727)-putokaz.jpg |Tabla na cesti Brođanci-Bizovac </Gallery>
Mušovića Rijeka
Mušovića Rijeka je naselje u opštini Kolašin u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 40 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 35 stanovnika).
Demografija
U naselju Mušovića Rijeka živi 30 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,3 godina (34,9 kod muškaraca i 45,3 kod žena). U naselju ima 12 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,33.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).
Dobrivoje Radosavljević
Dobrivoje Radosavljević Bobi (1915 — 1984), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFRJ i SR Srbije, junak socijalističkog rada i narodni heroj Jugoslavije. U periodu od septembra 1966. do februara 1968. godine obavljao je dužnost predsednika Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije.
Biografija
Rođen je 28. 1. 1915. godine u Knjaževcu. Još kao gimnazijalac, u Zaječaru, pristupa radničkom pokretu. Na početku studija u Beogradu, 1933. godine postaje član Komunističke partije Jugoslavije, a iste godine i sekretar Univerzitetske ćelije SKOJ-a.
Godine 1934. ga je Sud za zaštitu države osudio na tri godine zatvora, koje izdržava u Sremskoj Mitrovačkom zatvoru. Po izlaku s robije, 1937. godine, postaje član PK SKOJ-a za Srbiju, a 1938. član Centralnog komiteta SKOJ-a. U prvoj polovini 1940. godine postavljen je za sekretara Okružnog komiteta KPJ za Zaječar.
Na početku oružanog ustanaka, jula 1941. godine, radio je kao instruktor Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju, na organizovanju prvih partizanskih odreda u Timočkoj krajni, a sredinom 1942. godine odlazi za instruktora CK KPJ u Makedoniju, gde je ostao do kraja rata.
Početkom 1945. godine izabran je za sekretara Gradskog komiteta KPJ u Beogradu i člana Politbiroa PK KPJ za Srbiju (kasnije KP Srbije). U razdoblju od 1966. do 1968. godine bio je predsednik Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije i član Predsedništva CK SKJ.
Umro je u Beogradu 4. 4. 1984. godine. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. godine. Odlikovan je Ordenom narodnog heroja Jugoslavije, 1953. i Ordenom junaka socijalističkog rada, 1980. godine.
Rudolf Primorac
Rudolf Primorac (1904 — 1979), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general JNA i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
U Splitu se već avgusta 1941. godine, povezao sa splitskom partijskom organizacijom i po njenim direktivama radio u obaveštajnoj službi na popularisanju Narodnooslobodilačkog rata među oficirima bivše jugoslovenske vojske, koji su se u znatnom broju prikupili u Splitu i na razbijanju četničke organizacije, koja se u jesen 1941. već počela oformljivati. Posle uspešnog izvršenja niza specijalnih zadataka, odlukom Komunističke partije Jugoslavije prebačen je, jula 1942. godine, u Štab Četvrte operativne zone Hrvatske i postavljen za vojnog instruktora jedinica ove zone. Kao instruktor, vršio je specijalne zadatke. Oktobra 1942. godine, primljen je u članstvo KPJ.
Za načelnika štaba Prve dalmatinske brigade postavljen je 5. novembra 1942. godine. U njenim operacijama do početka decembra uzeo je vidnog učešća, posebno u borbama za zauzimanje Jajca i u odbrambenim bitkama na pravcu Travnik—Jajce. Vrhovni komandant Josip Broz Tito je za taj uspešno izvršen zadatak pohvalio Prvu dalmatinsku brigadu. U decembru iste godine bio je postavljen za načelnika štaba Treće udarne divizije NOVJ. S tom divizijom prošao je mnogobrojna ratna poprišta tokom Četvrte i Pete neprijateljske ofanzive i protivofanzive u istočnoj Bosni. Svojim rukovođenjem tom divizijom u izvršavanju zadataka na Prozoru, Neretvi, Nevesinju, Javorku, Pivi i Sutjesci imao je značajan udeo.
Jula 1944. godine, postavljen je za načelnika Glavnog štaba NOV i PO Srbije i sa aerodroma u Beranima prebačen avionom u Bari u Italiji, a odatle u Srbiju, gde je već u formiranju bilo pet novih divizija NOVJ. Učestvovao je u rukovođenju završnim operacijama za oslobođenje Srbije do decembra 1944. godine, kada je postavljen za pomoćnika načelnika Vrhovnog štaba NOV i POJ. U tom svojstvu, učestvovao je u izradi planova i izvođenju i koordiniranju operacija mnogih jedinica NOVJ i Jugoslovenske armije.
Za vreme rata, bio je unapređivan ovim redom:
Aprila 1945. godine, bio je postavljen je za šefa Jugoslovenske vojne misije u Sovjetskom Savezu. Od povratka iz SSSR-a, pa do penzionisanja, u činu general-pukovnika, 1960. godine, obavljao je visoke dužnosti u Jugoslovenskoj narodnoj armiji. Pored ostalog, bio je pomoćnik načelnika Generalštaba, glavni inspektor JNA, komandant Korpusa narodne odbrane i komandant Graničnih jedinica Jugoslavije.
Umro je 13. januara 1979. godine u Beogradu. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i više jugoslovenskih i stranih odlikovanja, među kojima su poljski Orden Grunvaldovog krsta drugog reda i čehoslovački Orden belog lava drugog reda. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
Ed Asner
Eddie Asner (Kansas City, MO, 15. studenog 1929. – Los Angeles, CA, 29. kolovoza 2021.), poznat i kao Ed Asner i Edward Asner, bio je američki glumac poznat po ulozi Loua Granta TV-seriji The Mary Tyler Moore Show za koju je nagrađen Emmyjem, a koju je ponovio u spinoff seriji Lou Grant. POjavljivao se i u ulozi povremenog lika Wilsona Whitea u TV-seriji Studio 60 on the Sunset Strip.
Asner je odrastao u obitelji ortodokosnih Židova, a ljubav prema glumi je stekao kao dječak odrastajući u blizini lokalnog kazališta. Nakon što je diplomirao na čikaškom univerzitetu, počeo se 1950-ih profesionalno baviti glumom.
Godine 1959. se oženio za Nancy Sikes s kojom je imao troje djece. Od nje se razveo 1988. a 1998. godine oženio za Cindy Gilmore, s kojom ima sina. Preko supruge je u rodu s Gavinom Newsomom, gradonačelnikom San Francisca.
Asner je također bio poznat po ljevičarskim političkim stavovima. 1980-ih je u dva mandata bio predsjednikom glumačkog sindikata Screen Actors Guild i u njegovo ime se suprotstavljao Reaganovoj politici prema Centralnoj Americi. Također je bio aktivan u pokretu za puštanje Mumia Abu-Jamala iz ćelije smrti. Također je bio poznat i kao član Demokratskih socijalista Amerike, vodeće socijalističke organizacije u SAD.
Aleksandar Borodin
Aleksandar Porfirjevič Borodin ( Алекса́ндр Порфи́рьевич Бороди́н, Sankt Peterburg, 12. studenog 1833. - Sankt Peterburg, 27. veljače 1887.), ruski skladatelj i hemičar.
Znanstvena karijera
U mladosti je pokazivao velik interes za prirodne znanosti, osobito kemiju. Istovremeno se zanima za glazbu, uči svirati flautu, violončelo i klavir. Kao petnaestogodišnjak počinje i komponirati tehnikom i stilom klasičara. Studira na medicinsko-kirurškoj akademiji (1850.-1856.), te se posvećuje znanstveno-ispitivačkom radu na području kemije. Od godine 1857.-1862. boravi u nekoliko navrata u Njemačkoj, Francuskoj, Italiji i Švicarskoj radi usavršavanja u kemiji. Velika zaposlenost u službi medicinskog fakulteta, mnoge društvene funkcije, a uz to i nesebična služba u vlastitom domu gdje je godinama njegovao bolesnu ženu, onemogućavali su mu veću stvaralačku djelatnost.
Od 1863. godine do smrti bio je profesor organske kemije na Medicinsko-kirurškoj akademiji u Petrogradu. Autor je važnih radova s područja organske kemije i biokemije. Istraživao je reakcije kondenzacije aldehida i prvi proizveo aldol.
Glazbena karijera
Borodinovu glazbenom usavršavanju osobito su pridonijela putovanja u inozemstvo, gdje sluša nova djela i usavršava se. Boraveći u inozemstvu piše svoje prve veće kompozicije: gudački kvintet i klavirski sekstet.
Kao pobornik ruskog nacionalnog glazbenog izraza 1862. godine pristupio je krugu "Petorice". Umjetničko geslo ove, vrlo značajne, skupine bilo je nastavljanje nacionalno-realističkog stila kojim su se odlikovala muzička djela M.I. Glinke. Kao član tog kruga Borodin se, pored redovnom rada na katedri za kemiju, počinje sve više baviti skladanjem.
Godine 1877. putuje u Weimar, gdje se sastaje sa F. Lisztom, koji je mnogo doprinosio popularizaciji ruske glazbe, koja je bila tada dosta nepoznata u Europi. On će se također zauzimati za populariziranje Borodinovih djela. Još za Borodinova života, njegova se djela izvode u Njemačkoj, Francuskoj i Americi.
Životno mu je djelo povijesno-epska opera "Knez Igor", koja je remek djelo ruske romantičarske povijesne opere. Upotrijebio je ruski narodni melos, čemu se suprotstavlja orijentalni kolorit. Na njoj je radio 18 godina, ali je ostala nedovršena. Operu su poslije Borodinove smrti dovršili njegovi prijatelji Rimski-Korsakov i A. Glazunov. Libreto je radio prema starom ruskom epu "Slovo o polku Igoreve", koji opisuje zbivanja ruske povijesti iz 1185., kada je knez Igor Svjatoslavič napao pleme Polovaca, krenuo s njima u borbu na rijeci Kajali i zapao u ropstvo, otkuda je pobjegao natrag u Novgorod. U svojim orkestralnim djelima Borodin, zajedno sa Čajkovskim, stvara temelje ruskog simfonizma. Njegov smisao za simfonijsku arhitekturu nazire se već u njegovom prvom simfonijskom djelu, "1. simfonija u Es-duru". I pored izvjesnog utjecaja zapadnoeuropskog romantizma koji je Borodinu bio blizak, "I. Simfonija" je po temama ipak ruska, i predstavlja značajni korak u razvoju ruske glazbe, od Glinke do kasnijeg i izgrađenijeg perioda. Od orkestralnih djela je najvažnija i najuspješnija "II. Simfonija u h-molu", koja uz operu "Knjaz Igor" predstavlja najviši Borodinov skladateljski domet i jedno od najljepših djela ruskog simfonijskog stvaranja. Prema zamisli Borodina, I. Stavak prikazuje skup bogatira (ruski nacionalni junaci), Andante – lirski lik bogatira, a Finale slavlje, gozbu uz zvukove ruski gusli i sudjelovanje narodnih masa.
Simfonijska slika "U srednjoj Aziji" napisana je u skromnijim razmjerima i predstavlja odstupanje od opere i "II. Simfonije". Djelo je napisano kao glazbena pratnja za živu sliku izvedenu na proslavi 25-godišnjice vladavine Aleksandra II. Glazba je programskog karaktera, rađena u duhu ruske i istočne melodije.
Gljive stapčarke
Basidiomycota je koljeno u carstvu gljiva. Sastoji se od najmanje 16 razreda, koje su mikolozi neke razsvrstali u 3 potkoljena Agaricomycotina, Pucciniomycotina i Ustilaginomycotina, i incertae sedis.
Incertae sedis
Rodovi • 4
El Nuevo Paraíso, Urique
El Nuevo Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 615 m.
Karaburma
Karaburma je naselje gradske opštine Palilula (Grad Beograd, Republika Srbija).
Ime
Karaburma zvuči kao „crni prsten” na turskom. To bi moglo značiti da su ljudi trebali zaobilaziti područje kao da je zabranjeno; ili da je tu bio turski zatvor tog imena; ili da su na tom mestu izvršavane smrtne kazne vešanjem o neku alku; ili da su Turci pogubljenje eufemistički zvali „venčanje sa smrću” (jer burma je venčani prsten).
Položaj
Karaburma se nalazi između naselja Zvezdara (jug), Bogoslovija (zapad), Ada Huja (sever), Rospi Ćuprija (istok) i Ćalije (jugoistok). Njena južna granica (ul. Dragoslava Srejovića, bivši Partizanski put) takođe je i opštinska granica između Palilule i Zvezdare (s druge strane se nalazi Zvezdarska šuma). Severna granica je Višnjička ulica, a istočna Mirijevski bulevar.
Karakteristike
Karaburma je pretežno stambeno područje, jedno je od naseljenijih krajeva Beograda, sa ukupno 55.343 stanovnika u svim mesnim zajednicama. U naselju postoje dve zelene pijace i Omladinski stadion, na kojem igra OFK Beograd.
Istorija
Karaburma je geografski bila nalik rtu isturenom u Dunav. Kada se susedno ostrvo Ada Huja povezalo sa kopnom i postalo poluostrvo, Karaburma se našla nekoliko stotina metara od obale reke.
Keltski Skordisci su osnovali Singidunum u 3. veku pne., na lokalitetima Karaburme i Rospi Ćuprije je pronađena nekropola iz tog perioda, sa vrednim artefaktima koji su pripadali njihovim ratnicima.
Milan Đ. Milićević u svojoj Kneževini Srbiji među mineralnim vodama u okolini Beograda pominje „slanu vodu na obali dunavskoj”, između mesta Orospi-ćuprije i Kajaburme, koja u litri vode ima „12 grana sumporo-kiseloga kalioksida”. Ovaj izvor je pronašao i neuspešno preporučivao Josif Pančić.
Prue, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Karaburma
Istorija
Srpski knez Miloš Obrenović je u 19. veku naredio da Karaburma bude zvanično mesto za pogubljenja (nedaleko od današnjeg Pančevačkog mosta), što je ostalo do 1912. i doprinosilo ozloglašenosti kraja („poslati nekoga na Karaburmu” tj. pogubiti ga). Nedaleko od mosta je bila i kafilerija, gde su od kože pasa lutalica pravili rukavice. Pored Dunava je 1898. podignuta beogradska klanica, na zemljištu Džehanovo koje je ustupio kralj.
Prue, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 465, što je 32 (7,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.