cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mourir pour Dantzig?
Tekst je izazvao veliku pažnju ne samo u francuskoj, nego i u međunarodnoj javnosti, tako da su premijer Édouard Daladier i ministar vanjskih poslova Georges Bonnet bili prisiljeni posebnim saopćenjima poricati da takav stav ima ikakve veze sa službenom politikom francuske vlade. Daladierova vlada je 3. septembra 1939. godine zajedno sa Ujedinjenim Kraljevstvom ispoštovala svoje garancije te nakon njemačkog napada na Poljsku objavila Njemačkoj rat.
Francusko brzo odustajanje od kratkotrajne Saarske ofenzive u septembru 1939. godine, šestomjesečni period tzv. Čudnog rata na Zapadnom frontu te iznenađujuće brzi kolaps Francuske u proljeće 1940. godine, su, pak, stvorili percepciju da je antiratno raspoloženje oličeno u paroli Umrijeti za Danzig bilo široko rasprostranjeno kako u najširim slojevima francuskog stanovništva, tako i u francuskom vojnom i političkom vodstvu. U svakom slučaju, istu je parolu u periodu Čudnog rata s entuzijazmom preuzela i koristila njemačka propaganda, a kasnije i okupatorske i vichyjske vlasti, kojima se priključio i sam Déat.
U Poljskoj je, pak, fraza "umrijeti za Danzig", odnosno stavovi koje je izražavala, postala prihvaćena kao najjednostavnije objašnjenje francuske nesposobnosti da se u jesen 1939. godine pomogne svojim poljskim saveznicima, odnosno spremnosti da se, za razliku od Poljaka, brzo odustane od oružanog otpora nacističkim osvajačima. Fraza umierać za Gdańsk je također ušla i u svakodnevni poljski govor gdje predstavlja sinonim za glupo pitanje, odnosno argument sa kojim se nitko ne bi trebao složiti.
Izvan Poljske je parola također postala popularna u SAD, a čemu je značajno doprinio državnik i historičar Henry Kissinger, koji upravo nju smatra razlogom zašto je Francuska u rat ušla demoralizirana, te se nije mogla oduprijeti Nijemcima. Dio historičara, međutim, smatra da defetizam u Francuskoj na samom početku rata nije bio tako naglašen, odnosno da su njegovi korijeni bili daleko dublji od Déatovog članka.
Dvanaesta slavonska divizija NOVJ
Dvanaesta slavonska divizija NOVJ je formirana 30. prosinca 1942. godine kao Četvrta divizija Glavnog štaba NOV i PO Hrvatske, a 9. svibnja 1943. je preimenovana u Dvanaestu diviziju NOVJ. Pri formiranju u njen sastav ušle su tri brigade: Dvanaesta slavonska, Šesnaesta omladinska brigada „Joža Vlahović“ i Sedamnaesta slavonska brigada. Tada je u njenom sastavu bilo ukupno oko 2 700 boraca. Od 17. svibnja 1943. godine bila je u sastavu Šestog slavonskog korpusa.
Dvanaesta slavonska divizija istakla se veoma uspešnim i raznovrsnim dejstvima na vrlo osetljivom i snažno branjenom području Slavonije. Ova djelovanja uključivala su razne napadačke aktvinosti, od diverzija i zasjeda, preko prepada na manje osovinske garnizone, do sudjelovanja u složenim operacijama na razini korpusa.
Iz sastava divizije izašle su 3. studenog 1943. godine 12. i 16. brigada, a ušle 25. brodska i Čehoslovačka brigada „Jan Žiška“.
Tijekom intenzivnih borbi od svibnja 1944. do ožujka 1945. godine Dvanaesta divizija je izgubila dva zapovjednika: Nikolu Demonju u Slavonskoj Požegi i Milana Stanivukovića u Levanjskoj Varoši. U Virovitici je 5. listopada 1944. bio ranjen Dušan Pekić, zapovjednik divizije. Od lipnja 1944. do ožujka 1945. godine divizija je izgubila osam zapovjednika brigada: Nikolu Miljanovića Karaulu, Ivana Senjuga, Milivoja Babca, Milana Bobića, Ivu Marinkovića, Josipa Ružičku, Antona Doležala i Uroša Poparu, zatim četiri politička komesara brigade i jednog zamjenika zapovjednika brigade.
Divizija je, za svoje zasluge u borbi, 10. listopada 1944. godine, proglašena udarnom.
Schildetal
Šildetal je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 826 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058117.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Šildetal se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 49 metara. Površina opštine iznosi 19,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 826 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Douăzeci și Trei August (razvrstavanje)
Douăzeci și Trei August ima više značenja:
La Aguja (razvrstavanje)
La Aguja ima više značenja:
Soza (razdvojba)
SOZA,
Vlado Janić
Vjekoslav Janić, poznat kao Vlado Janić Capo (1904 — 1991), je bio učesnik Narodnooslobodilačke borbe, prvi zapovjednik Prvog sisačkog partizanskog odreda, general-pukovnik JNA i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 14. jula 1904. godine u Sisku. Potiče iz brojne i veoma siromašne porodice, koja je čitava učestvovala u radničkom pokretu, a kasnije i u Narodnooslobodilačkoj borbi. Oca i dva brata su mu streljale ustaše, a majka i sestra su bile zatočene u logoru Jasenovac. Već posle završenog trećeg razreda osnovne škole, u vreme školskog raspusta, Vlado je radio na ciglani kako bi zaradio dopunske prihode za siromašnu porodicu. Posle završene osnovne škole, zaposlio se izvesno vreme na železničkoj stanici u Sisku.
Krajem Prvog svetskog rata i u prvim godinama Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca učio je mašinbravarski zanat u fabrici tkanina u Sisku, i učestvovao je u nekoliko štrajkova. Posle naučenog zanata, zaposlio se u Železničkoj radionici u Sisku, gde je radio kao bravar, a izvesno vreme i kao ložač na lokomotivi. U sindikat Saveza železničkih radnika stupio je 1924. godine. Delovao je veoma aktivno u Nezavisnim radničkim sindikatima, u tadašnjim teškim uslovima rada po radničke organizacije i zabrane javnog delovanja Komunističke partije Jugoslavije (KPJ), a 1931. godine primljen je u Partiju.
Godine 1933. postao je sekretar partijske ćelije u Železničkoj radionici i član Okružnog komiteta KPJ za Sisak i Baniju, a od 1935. vrši i funkciju sekretara istog komiteta. Zbog partijskog rada hapšen je nekoliko puta. Godine 1937. učestvovao je na partijskom savetovanju pod Plješivicom, kod Samobora, i na partijskom savetovanju kod Šmarne gore, u Sloveniji. Godine 1939, na Prvoj partijskoj konferenciji Komunističke partije Hrvatske, Vlado je kao istaknuti aktivist i partijski radnik izabran za člana Centralnog komiteta KPH, a učestvovao je i na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ, na kojoj je izabran za člana Centralnog komiteta KPJ.
Narodnooslobodilački rat
U toku Narodnooslobodilačke borbe vršio je mnoge odgovorne vojne i partijske dužnosti:
Posleratna karijera
Posle oslobođenja Jugoslavije, Vlado Janić je obavljao visoke odgovorne dužnosti u Jugoslovenskoj narodnoj armiji. U nekoliko saziva biran je za poslanika Savezne narodne skupštine, za člana Centralnog komiteta SK Hrvatske i člana Centralnog komiteta SK Jugoslavije, te za člana Opunomoćstva CK SKJ za JNA. Bio je i član Saveta federacije. Umro je 4. maja 1991. godine u Beogradu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. decembra 1951. godine.
Quince de Mayo (razvrstavanje)
Quince de Mayo ima više značenja:
Dospinești (razvrstavanje)
Dospinești ima više značenja:
Inaquen
Po kulturi bijahu nomadski lovci. Inakeni, odnosno Južni tehuelče podijelje nu na još uže skupine, i to sjevernije Mecharnúekenk ili Tehuelches meridionales boreales, sjevernije od rijeke Santa Cruz u provinciji Santa Cruz i istočnom dijelu provincije Chubut, na sjever do Rawsona. Južno od Santa Cruza živjeli su Aónikenk, sve do krajnjeg juga kopna.
Haush
Haush (Mánekenk) (Aush; u oba slučaja izgovor auš. Također su poznati kao Mánekenken ili Mánekenkn) je pleme Indijanaca iz grupe Chonan koje je do ranog 20. stoljeća naseljavalo istočne predjele Ognjene zemlje (Tierra del Fuego), Argentina.
Tragovi ovih Indijanaca datiraju iz vremena od 1500 godina prije Krista. Otočje Ognjena zemlja nazivali su imenom “Chuanisin” ili ' tierra de la abundancia; (zemlja obilja). O njima nije ostalo mnogo informacija. Smatra ih se za jedno od najstarijih domorodačkih plemena. Bavili su se lovom na gvanake i morske sisavce. Indijanci Ona (Selcnam) smatrali su ih 'izvorom znanja', riječi su to jednog Selcnama.
Među Onasima i Haushima dolazilo je i do ratova, pobjednička strana odvodila bi zatim žene pobijeđenih. Ovakve slučajeve nalazimo i kod Yanomama i Maquiritara. Prve susrete s bijelim navigatorima Aushi su imali na zaljevima Thetis i Buen Suceso, kao i duž poluotoka Mitre za vrijeme čestih brodoloma. Njihovi susreti s bijelcima završavali bi masakrima, pa su postali toliko plašljivi da su bježali s obale čim bi ugledali brod na horizontu.
Prema Lothropu 1850. ih je bilo 300. Godine 1924. živjele su tek 3 osobe iz plemena, a 1928. preostala je svega jedna osoba na životu.
O čilskim Haushima pisao je čilsko-hrvatski povjesničar Sergio Laušić Glasinović.
Kapa opioidni receptor
κ-opioidni receptor (KOR) je tip opioidnog receptora koji vezuje opioidne peptide dinorfine kao primarne endogene ligande. κ-opioidni receptor je široko rasprostranjen u mozgu (hipotalamus, centralna siva masa, i claustrum), kičmenoj moždini (substantia gelatinosa), i u neuronima bola.
Tipovi
Na osnovu istraživanja receptorskog vezivanja, tri varijante κ-opioidnog receptora se karakterisane: κ1, κ2, i κ3. Međutim, samo jedan cDNK klon je identifikovan, i stoga su ovi receptorski tipovi verovatno posledica interakcija sa drugum membranskim proteinima.
Funkcija
Dugo vremena je poznato da su agonisti κ-opioidnog receptora disforični. Međutim, takođe je pokazano je da disforija uzrokovana agonistima κ-opioidnog receptora zavisna od pola osobe. Nedavna istraživanja ukazuju na niz drugih nuspojava. κ-opioidni receptor se smatra integralnom neurohemijskom komponentom adikcije i remisije.
Prenos signala
Aktivacija κ-opioidnog receptora agonistima je vezana sa G proteinimam Gi/G0, koji naknadno povišavaju aktivnost fosfodiesteraze. Ona razlaže cAMP, proizvodeći inhibitorni efekat u neuronima. κ-opioidni receptori se takođe sprežu sa unutrašnje ispravljajućim kalijumskim i N-tip kalcijumskim jonskim kanalima. Pokazano je da agonistom indukovana stimulacija κ-opioidnog receptora, poput drugih G-protein spregnutih receptora, može da dovede do aktivacije mitogenom-aktiviranih proteinskih kinaza (MAPK). To obuhvata ekstracelularnim signalom regulisanu kinazu, p38 MAP kinazu, i c-Jun N-terminalnu kinazu.
Ligandi
Sintetički alkaloid ketazocin i terpenoidni prirodni proizvod salvinorin A su potentni i selektivni agonisti κ-opioidnog receptora. Ovaj receptor takođe posreduje dejstvo halucinogenih nuspojava opioida poput pentazocina.
{{columns-list|2|
Antagonisti
}}
Menta
Nađeno u brojnim vrstama minta (pepermint, Mentha spicata, i Mentha aquatica), prirodno jedinjenje mentol je slab agonist k-opioidnog receptora. Mint isto tako može da desenzitiviše region putem aktivacije TRPM8 receptora ('hladnoća'/mentol receptor).
Salvia divinorum
Ključno jedinjenje u Salvia divinorum, Salvinorin A, je poznato kao netoksični i potentni agonist κ-opioidnog receptora.
Ibogain
Ibogain se koristi se za lečenje adikcije u pojedinim zemljama. On je postao ikona menadžmenta adikcije u nekim krugovima. Uprkos toga što ne izaziva zavisnost, ibogain se tretira kao kontrolisana supstanca u SAD-u, i stoga je njegovo posedovanje ilegalno. Ibogain je agonist κ-opioidnog receptora i ta osobina može da doprinese njegovoj antizavisničkoj efikasnosti.
Interakcije
Za κ-opioidni receptor je pokazano da interaguje sa natrijum-vodonik antiporter 3 regulatorom 1 i ubikvitinom C.
Cassone
Cassone (mn. cassoni) ili svadbeni kovčeg je bogato ukrašena raskošna škrinja tipična za Italiju. Ukrasi su mogli biti ugravirani ili priljepljeni, a onda oslikani i pozlaćeni. Izraz pastiglia koristio se za dekoraciju u niskom reljefu oblikovanom od gipsa ili ugraviranom, koji se vrlo često koristio. Cassone ("velika škrinja") bio je jedan od statusnih simbola bogatih trgovaca i aristokrata u italijanskoj kulturi od kasnog srednjeg vijeka nadalje, bio je vjerojatno najvažniji dio namještaja u to doba. Davao se mladenki kako bi u njemu držala odjeću za vjenčanje, a nakn vjenčanja u njemu je donosila miraz novoj porodici.
Postoji, međutim niz različitih suvremenih naziva za škrinje i pokušaji modernih stručnjaka da ih razlikuje ostaju špekulacije, tako da se u praksi sve dekorirane italijanske škrinje tog doba nazivaju cassoni, što vjerojatno nije bio slučaj u prošlosti. Kao primjer se može navesti pojam forziere vjerojatno korišten za ukrašenu škrinju sa bravom.
Opis
Pošto je cassone služio za pohranjivanje osobnih stvari mladenke, bio je logično sredstvo za spomen na vjenčanje u obliku oslikanih dekoracija obiteljskih grbova i, nakon što su kao ukras uvedeni oslikani paneli od ranog quattrocenta, laskave alegorije. Bočni paneli bili su odlična ravna površina za oslikavanje, najčešće temama dvorske ljubavi ili puno rjeđe religijskim temama. U 15. vijeku postaju popularni motivi iz klasične historije i mitologije. Veliki firentinski umjetnici 15. vijeka angažirani su da ukrase cassone iako, kao što se Vasari žalio, u njegovo doba u 16. vijeku umjetnici su smatrali da je taj posao bio ispod časti za jednog umjetnika. Neki su se toskanski umjetnici u Sieni i Firenci specijelizirali za ukrašavanje drvenih panela na cassoneu. Ovi su se paneli očuvali kao samostalna umjetnička djela pošto su ih kolekcionari i trgovci umjetnina 19. vijeka skupljali, često odbacujući sam cassone. Od kasnih 1850-ih započelo se s proizvodnjom neorenesansnih cassona za trgovce kao što su William Blundell Spence, Stefano Bardini i Elia Volpi s ciljem da se sačuvani originalni ukrašeni paneli mogu predstaviti klijentima u glamuroznijem i "authentičnijem" obliku.
Tipično mjesto gdje se pozicionirao cassone bilo je podnožje kreveta koji je bio zatvoren u zavjese. Takvo uređenje je tipično za prikazivanje scena Blagovijesti ili Pohođenja Svete Ane Djevici Mariji. Cassone je uglavnom bio nepomičan dio namještaja. U kulturi gdje du stolice bile rezervirane za važne ličnosti, često ljudi nefoemalno sijedali na jastuke postavljene na pod prostorije, a cassone se koristio kao naslon za leđa ili kao stol. Simbolična "poniznost" što je moderni stručnjaci iščitavaju u prikazima Blagovijesti gdje ja Marija prikazana kako sjedi na podu i čita, vjerojatno podcjenjuje uobičajenu praksu sjedenja onog doba.
S krajem 15. vijeka profilirao se novi stil i ranorenesansni cassoni u centralnoj i sjevernoj Italiji počinju se ukrašavati i djelomično pozlaćivati s klasicističkim dekoracijama kao što su užljebljeni kutni pilastri, frizevi i okviri i ukrašeni paneli u visokom i niskom reljefu. Pri izradi nekih cassona iz ranog i srednjeg 16. vijeka umjetnici su se inspirirali na starorimske sarkofage (ilustracija desno).
Cassone s visokim naslonom i ponekad osloncem za noge za potrebe molitve ili svakodnevnu upotrebu nazivao se cassapanca ("kovčeg-klupa"). Cassapanche su bile pričršćene za podlogu i zidove i nalazile su se u glavnim javnim prostorijama palača, u salama ili salonima. Činile su dio tzv. immobili ("nekretnine") i nisu se premještale čak kad bi palača promijenila vlasnika.
Castelcucco, Treviso
Castelcucco je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1876 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Braćeni
Braćeni je naselje u opštini Bar u oblasti Crmnica, u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 19 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 22 stanovnika).
Istorija
Selo se prvi put u pisanim izvorima pominje 1521. godine. Nastanjuje ga bratstvo Radoman, čiji se predak krajem 17. veka ovdje doselio sa Ljubotinja.
U periodu između dva svjetska rata u njemu se nalazila prva srednja poljoprivredna škola u Crnoj Gori.
Znamenite ličnosti
U ovom selu rođen je biolog Pavle Radoman.
Demografija
U naselju Braćeni živi 14 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,2 godina (45,3 kod muškaraca i 41,4 kod žena). U naselju ima 6 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,17.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
La Agüita (razvrstavanje)
La Agüita ima više značenja:
Dorolț (razvrstavanje)
Dorolț ima više značenja:
Dorohoi (razvrstavanje)
Dorohoi ima više značenja:
Titan
Titan može značiti:
Adej
Izvor:
Dorobanțu (razvrstavanje)
Dorobanțu ima više značenja:
Crni guan
Crni guan (lat. Chamaepetes unicolor) je vrsta ptice iz roda Chamaepetes, porodice Cracidae..
Živi na Kostariki i u Panami. Prirodna staništa su mu tropske i suptropske brdovite šume. Ugrožen je zbog gubitka staništa i lova.
Dug je 62-69 centimetara. Perje mu je sjajno i crne boje. Šarenica oka i noge su mu crvene boje.
Quince de Septiembre (razvrstavanje)
Quince de Septiembre ima više značenja:
San Giorgio, Firenze
San Giorgio je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Ćićevac
Ćićevac je gradsko naselje i sedište istoimene opštine u Srbiji koja administrativno pripada Rasinskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 5094 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 5398 stanovnika).
Istorija
Ćićevac je skoro u celini doseljeničko naselje. Samo se za deo stanovnika čije su kuće locirane na okolnom pobrđu smatra da su starosedeoci. Prvi doseljenici sa Kosova su Petkovići koji su došli 1710.godine a ostali su dolazili mnogo kasnije od druge polovine 18. veka pa sve do današnjih dana.
Posle pada Kruševca u turske ruke 1455. godine i područje Ćićevca je doživelo istu sudbinu. Ćićevac je prvi put oslobođen u Prvom srpskom ustanku januara 1806. godine kada su njegovi stanovnici masovno pristupali Karađorđevoj vojsci. Ustankom u ovom kraju je rukovodio knez Tomić Milić, poreklom iz Ražnja. On je posle propasti Karađorđeve države ubijen na brdu Mečka kod Ražnja 1813. godine. Pomoravski kraj od Stalaća do Paraćina je ostao u Niškom pašaluku pod turskom vlašću tako da nije bio direktno zahvaćen Drugim srpskim ustankom, međutim veliki broj pojedinaca je ipak učestvovao u borbama.
U Balkanskim i Prvom svetskom ratu veliki broj mladića sa ovog područja je izgubio život o čemu govore spomen obeležja u gotovo svim mestima.
Posle brzog sloma Jugoslavije u Aprilskom ratu 1941. vojnici su se žurno vraćali kućama, ali je veliki broj njih zarobljen i odveden u logore ili prinudni rad u Nemačkoj. U leto 1941. u Ćićevcu je formirana četnička četa Koste Pećanca koja je tu ostala do 1942. godine. Sledeće godine u Ćićevac su došli četnici Dragoljuba Mihailovića i tu uspostavili jaku lokalnu vlast. Partizanski odredi su u ovom kraju uglavnom izvodili diverzantske akcije najpre na mostu kod Braljine, a zatim i na pružnom mostu na Jovanovačkoj reci. Pobeda partizana nad četnicima 1944. na Bukoviku je umanjila ugled četničkog pokreta, pa mnogo boraca iz njihovih redova prelazi u partizanske jedinice.
Posle Drugog svetskog rata, Ćićevac je pripao Ražanjskom srezu. Poslednja administrativna podela je izvršena jula 1957. donošenjem novog zakona po kome Ćićevac postaje sedište opštine koja pored Ćićevca obuhvata i sledeća naseljena mesta: Pločnik, Pojate, Lučina, Stalać, Grad Stalać, Mrzenica, Braljina, Trubarevo i Mojsinje.
Demografija
U naselju Ćićevac živi 4116 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,4 godina (40,1 kod muškaraca i 42,6 kod žena). U naselju ima 1608 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,17.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Schlagsdorf
Šlagsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.095 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058093.
Barnet, Vermont
Barnet je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vermont.
Colonia Menonita, Escobedo
Colonia Menonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Escobedo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Lagarfljót
Lagarfljót je glacijalno jezero koje leži na istoku Islanda kod grada Egilsstaðira.
Geografske karakteristike
Lagarfljót je i ime istoimene rijeke duge 140 km, koja gotovo pred sam svoj kraj formira to 35 km dugo i usko jezero. Jezero ima površinu od 52 km² i vrlo je duboko.
Na samom kraju jezera kod grada Egilsstaðira izgrađen je most dug 303 metara, a još niže na rijeci i mala hidroelektrana snage 7,5 MW. Od kad je podignuta brana 1975. nivo voda u jezeru konstantno raste.
Na sjevernoj obali jezera leži najveća islanska šuma - Hallormsstaðaskógur, jezero ima i dva vodopada; veći - Hengifoss visok 118 metara, i manji Litlanesfoss.
Slično kao i u slučaju škotskog jezera Loch Ness, i tu se raspreda legenda da u jezeru živi neka neman zvana Lagarfljótsormurinn.
Neuromedinski U receptor
Neuromedinski U receptori su G protein spregnuti receptori koji vezuju neuropeptidne hormone neuromedin U i neuromedin S. Postoje dva tipa neuromedin U receptora, koji su kodirani zasebnim genima.
Muhamed Mosadek
Muhamed Mosadek (, ; Teheran, 16. 6. 1882. — Ahmadabad-e Mosadek, 5. 3. 1967.) je bio premijer Irana od 1951. do 1953. kada je njegova vlada zbačena državnim udarom u organizaciji britanski MI6 i američka CIA.
Neuromedinski U receptor
Selektivni ligandi
Neuromedin U je agonist NMU1 i NMU2 tipa, dok je neuromedin S selektivan za NMU2, i on je potentniji agonist od neuromedina U. Nekoliko drugih peptidnih i ne-peptidnih liganda NMU receptora je takođe poznato.
Muhamed Mosadek
Kao poznati pisac, upravnik, advokat i pregovarač, Mosadek je postao premijer Irana 1951. godine. Njegova vlada je uvela niz naprednih društvenih i političkih reformi, kao što su socijalno osiguranje, kontrola zakupa i agrarna reforma. Ipak, najpoznatija politika njegove vlade je bila nacionalizacija iranske naftne idustrije, koja je bila pod britanskom kontrolom od 1913. preko Anglo-perzijske naftne kompanije (danas British Petroleum).
Mosadek je uklonjen sa vlasti u državnom udaru 19. 8. 1953., koji je organizovala i izvela CIA na zahtev MI6 koji je izabrao iranskog generala Fazlolaha Zahedija da nasledi Mosadeka.
The First Duty
The First Duty je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 30. marta 1992. godine. Radnja prikazuje kako kapetan Picard posjećuje Akademiju Zvjezdane flote upravo u trenutku kada Wesley Crusher bude upetljan u incident koji je rezultirao smrću jednog od kadeta.
U epizodi se u ulozi kadeta Nicholasa Locarna pojavljuje Robert Duncan McNeill, koji će u TV-seriji Star Trek: Voyager tumačiti lik Toma Parisa.
Una sull'altra
Una sull'altra je italijansko-francusko-španski igrani film snimljen 1969. godine u režiji Lucija Fulcija, poznat kao jedno od ranih ostvarenja giallo žanra, odnosno prvih mainstream ostvarenja žanra erotskog trilera. Protagonist, koga tumači Jean Sorel, je ljekar iz San Francisca kome supruga (čiji lik tumači Marisa Mell umre tokom astmatičnog napadaja, i to upravo u trenutku kada se provodio sa ljubavnicom (čiji lik tumači Elsa Martinelli). Radnja prikazuje kako zbog basnoslovne police osiguranja postane osumnjičen za njeno ubistvo te je prisiljen dokazati svoju nevinost.
Una sull'altra je nastao velikim dijelom zahvaljujući nedavnom uspjehu žanrovski i stilski srodnog filma Il dolce corpo di Deborah gdje je glavnu ulogu također bio tumačio Sorel. Producenti su, pak, dodatno iskoristili kolaps dotadašnjih cenzorskih standarda te ga napunili još eksplicitnijim erotskim sadržajima. Film je dijelom bio sniman na autentičnim lokacijama u San Franciscu, uključujući zatvor San Quentin čija je uprava producentima dozvolila da koriste njegovu gasnu komoru. Fulci, čija su specijalnost dotada bile komedije, se sa velikim oduševljenjem bacio na projekt, a u njemu je odao homage Hitchcockovoj Vrtoglavici. Kasniji kritičari su Fulcijevo ostvarenje proglasili jednim od uzora za hollywoodski erotski triler Basic Instinct.
Harvey, Michigan
Harvi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.393, što je 72 (5,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Titanij
Titanijum, titanij ili titan (Ti, latinski - titanium) je metal IVB grupe. Ima 18 izotopa čije se atomske mase nalaze između 46 do 50. Izotopi od 46 do 50 su postojani. Zastupljen je u zemljinoj kori u količini od 5000 ppm (ang. parts per million), u obliku minerala: ilmenita, rutila i titanita.
Otkrio ga je G.W. Creeda 1791 godine, i takođe nezavisno od prvog otkrića otkrio ga je M.H. Klaproth w 1795 godine.
Biološki značaj - Elementarni titanijum nije otrovan, ali neke njegove soli jesu.
Legure titanijuma su veoma lake i mehanički izdržljive - posebno na razvlačenje i zbog toga se koriste u avioindustriji, a takođe i za pravljenje bicikli i drugih sportskih sprava. Legure titanijuma imaju mnogo bolje osobine od legura aluminijuma ali su od njih značno skuplje te su zbog toga manje zastupljene
Medicinska upotreba - Titanijum se koristi, zato što je biokompatibilan, u širokoj lepezi medicinskih potreba uključujući hirurške implemente i implante, kao što je veštački zglob kuka koji može opstati na tom mestu u organizmu i preko 20 godina. Često se pravi legura sa 4% aluminijuma ili 6% aluminijuma i 6% vanadijuma. Titanijum ima osobinu da se oseointegriše i tako omogućava upotrebu zubnih implanata koji mogu da ostanu u vilici i preko 30 godina. Ovo svojstvo je takođe korisno za ortopedske primene implanata. Velika korist Titanijuma se ogleda i u njegovom modulu elastičnosti (Youngov modul) koji je sličan modulu elastičnosti kosti koju zamenjuje. Kao rezultat, skeletna opterećenja koja se javljaju između kosti i implanta su ravnomerna i ne dovode do degradacije, frakture i resorpcije okolne kosti, što je ranije bio slučaj prilikom korišćenja drugih materijala za tu svrhu. Ipak legure Titanijuma imaju 2 puta veću tvrdoću od kosti, tako da okolna kost podnosi značajno manje opterećenje pa može da dođe do njene resorpcije.
Pošto Titanijum nije feromagnetičan, pacijenti sa titanijumskim implantima mogu bezbedno biti podvrgnuti dijagnostičkoj proceduri magnetne rezonance.
Chacalapa Abajo, Villa de Tututepec de Melchor Ocampo
Chacalapa Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Tututepec de Melchor Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
San Miguel Xico, México
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 365777 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2235 m.
Tensift
Tensift (arapski: تانسيفت‎‎, Centralnoatlaski tamazight: Asif n Tansift) je rijeka na jugozapadu Marokoa duga 250 km.
Hidrologija
Tensift izvire u planinama Visokog Atlasa na jugozapadnim obroncima planina Igdet i Toubkal. Od tamo teče prema sjeverozapadu preko ravnice Haouz kod Marakeša do ušća u Atlanski ocean, kod lokaliteta Souira Kedima 33 južnije od grada Safija u Regiji Marrakesh-Safi. Sam estuarij Tensifta dug je nekih 20 km.
Sliv rijeke se da podjeliti na tri dijela; Gornji sa lijevim pritokama velik 11.900 km², Srednji sa pritokom Chichaoua velik 7 900 km², i Donji pored atlanske obale velik 5000 km².
Duž rijeke podignuta su tri akumulacijska jezera; Lalla Takerkoust; Sidi Mohamed Ben Slimane i Yacoub El Mansour.
Dal segno al Coda
right|thumb|70px|Koda znak. Italijanska oznaka Dal segno al Coda znači od znaka do kode (skraćeno D.S. izgovara se dal senjo, znači od znaka). Ital. Coda znači rep, pa samim tim oznaka Dal segno al Coda znači ponavljanje notnog materijala u kompoziciji od znaka do Kode.
Kada se notni tekst odsvira do oznake Dal segno al Coda (ili D.S. al Coda), vraća se na znak (tzv. senjo) 13px i svira se ponovo notni materijal od tog mesta do mesta na kojem piše znak koda 18px, a onda se svira dodatak ili završni deo označen rečju Coda (Koda).
Sledeći notni primer rečeno ilustrije:
D.S. al Coda (Dal segno al Coda) je skraćenica ili abrevijatura u notnom pisanju koja muzičaru trostruko pomaže:
Dorobanți (razvrstavanje)
Dorobanți ima više značenja:
Mitu
Mitu je rod ptica iz porodice Cracidae, reda kokoški koji obuhvaća četiri vrste. Ptice ovog roda žive u vlažnim suptropskim tropskim šumama Južne Amerike.
Perje im je crnkasto sa bijelim ili riđim područjem između repa i nogu i vrhom repa, te crvenim kljunom i nogama.
La Alameda (razvrstavanje)
La Alameda ima više značenja:
Dornești (razvrstavanje)
Dornești ima više značenja:
Водањ
Водањ је насељено место града Смедерева у Подунавском округу. Према попису из 2011. било је 1206 становника (према попису из 2002. било је 1314 становника).
Историја
Водањ лежи северозападно од Колара. Водањ је насеље новијег датума. Раније је овде била алија са појиштима села Ландола. Из писма, које су 1. јуна 1826. г. писали из Смедерева Сима Радојковић и Килош Стојаковић књазу Милошу, видимо да им је књаз месец дана раније под Н.637 наредио, да се брину о неким досељеницима из Рудничке Нахије. Они извештавају књаза Милоша да су по наређењу поступили и веле: „с момцима Вашим и с неколико кметова отишли смо у поменути Тургаевац и извидили, но при тому кад су видели новонаселници колико друмом кирајџије пролазе ни воде себи довољно добити не могу, зато и сами они нису хотели на оном месту населити се, но по том отишли смо у алију Водањ, близ Ландола села Нахије Смедеревске и гледали поменуто место. По том призвали смо кметове села Ландола и изјавили смо им за новонаселнике кији су их драговољно и примили“. Међутим предање вели да Ландолцима није било право што су се ови населили, те су нове досељенике гонили и неколико пута палили колибе, због чега су се они морали да се склањају по суседним селима. Овако стање трајало је све дотле, док књаз Милош није наредио Ландолцима да нове досељенике оставе на миру.
Данашњи становници су поглавито потомци досељеника из крајева предратне Србије. Из Таковског среза су: Ђорђевићи, Вељковићи Накучана, Војновићи, Алексијевићи. Из Драгачева су: Главоњаци, Николићи, Милосављевићи, Вујичићи и остали који су придошли. Водањ има своју школу од 19. века и у њу су долазила деца из суседних села Сеоне, Удовица и Петријева.
La Alberca (razvrstavanje)
La Alberca ima više značenja:
Водањ
Демографија
У насељу Водањ живи 1015 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,0 година (43,2 код мушкараца и 44,9 код жена). У насељу постоји 381 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,17.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Референце
Литература:
Летопис период 1812 – 2009 г. Саставио од Писаних трагова, Летописа, по предању места у Јужној Србији, места и обичаји настанак села ко су били Досељеници чиме се бавили мештани У уводном делу аутор је дао кратак историјски преглед овог подручја од праисторијских времена до стварање државе Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца. Највећи прилог у овом делу чине ,»Летописи« и трудио се да не пропусти ниједну важну чињеницу у прошлости описиваних места.
Dorneni (razvrstavanje)
Dorneni ima više značenja:
Cenate di Sotto, Bergamo
Cenate di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2687 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Crax globulosa
Crax globulosa je vrsta ptice iz roda Crax, porodice Cracidae. Živi u kišnim šumama zapadnog porječja Amazone u Južnoj Americi.
Izgled
upright|150px|thumb|left|Glava i vrat odraslog mužjaka Duga je oko 82-89 centimetara, dok je teška oko 2.500 grama. Velika je ptica koja nema bijeli vrh repa kao većina vrsta roda Crax, a perje na ćubi na vrhu glave joj je kovrčavo. Mužjacima je cijelo perje potpuno crno, osim područja između nogu i repa, koje je bijele boje. Šarenica je tamno-smeđa; noge, stopala i kljun su crnkasti. Imaju upadljiv ukras na kljunu, okruglu izraslinu grimizne boje, koja im je dok su mlađi manje razvijena i žućkastije je boje.
Ženke imaju crno perje baš kao i mužjaci, samo što je njihovo područje između repa i nogu crvenkasto-žute boje. Pokrovno perje krila i dio letnog perja ponekad su blago smećkasto-mramorni. Kljun i šarenica su im crnkasti, dok su noge i stopala sivkaste boje mesa. Gornji dio kljuna je narančast. Nemaju grimiznu izraslinu na kljunu kao mužjaci. Tek izleženi mladunci imaju smećkasto perje u gornjem dijelu tijela, dok im je perje u donjem dijelu tijela bijele boje.
Slične vrste
Odrasle jedinke dosta nalikuju onima vrste Crax blumenbachii, čiji mužjaci imaju neznatnu izraslinu na kljunu. Ženka te vrste ima crnkast gornji dio kljuna, blijede noge i stopala, a krila su joj kestenjasto-smeđe mramorna. C. alector erythrognatha ima gornji dio kljuna kao i ženka ove vrste, Crax globulosa, ali joj je ostatak kljuna svjetliji, dok je dio između nogu i repa bijele boje kod oba spola. Mladi mužjaci vrste C. globulosa lako se mogu pomiješati s onima vrste Crax daubentoni.
Razmnožavanje
Sezona parenja u divljini je nepoznata; reproduktivna aktivnost je zabilježena između lipnja i kolovoza. Mužjaci zavode ženke šepurenjem i gromkim pjevom. Ptice se pare na tlu, te kod njih, kao i u nekih vrsta porodice kokoški i nadreda Paleognathae kod mužjaka postoji neki oblik penisa. Parovi najčešće su skupa godinama, ali se povremeno može dogoditi promjerna partnera, i zato što se mužjaci često love (lako su uočljivi zbog glasnog poziva), preživjeli mužjaci mogu se pariti s više ženki.
Gnijezdo je sagrađeno od lišća i grančica, te se nalazi na tlu u vegetaciji. U njemu se, kao i kod srodnih vrsta nalaze dva bijela jaja mjera 90x65 centimetara. Inkubacija najčešće traje 30 dana. Oba roditelja brinu o svojim mladima, koji su potrkušci, i postaju samostalni za oko godinu dana ili možda ranije. Međutim, postoji mogućnost da su neke ptice spolno zrele u dobi manjoj od dvije godine, s time da ptice mogu ostati u blizini roditelja ili s njima još jednu godinu. Životni vijek u divljini je dvadeset godina.
Dorna-Arini (razvrstavanje)
Dorna-Arini ima više značenja:
Albergo Belvedere, Catania
Albergo Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 834 m.
Okrug Ghayl Bin Yamin, Hadramaut
Ghayl Bin Yamin je okrug u Jemenu u pokrajini Hadramaut.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 976 m.
El Indio, El Mante
El Indio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Fonte la Noce, Campobasso
Fonte la Noce je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 836 m.
Quinta Guadalupe (razvrstavanje)
Quinta Guadalupe ima više značenja:
Dorna (razvrstavanje)
Dorna ima više značenja:
La Natividad, Atengo
La Natividad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atengo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1575 m.
Homocisteinska metilaza
Termin Homocisteinska metilaza ima više značenja.
La Alborada (razvrstavanje)
La Alborada ima više značenja:
Cro-Magnon
Špilja Cro-Magnon (okcitanski "cro" znači "šuplje") je prirodni zaklon u litici, a nalazi se u gradu Les Eyzies-de-Tayac (Dordogne), u dolini rijeke Vézère (Akvitanija). Najslavnija je po tome što je tu pronađen grob pračovjeka, koji je po ovoj špilji dobio ime - Kromanjonac. U prapovijesti se koristila od ranog paleolitika (orinjaško doba), pa sve do neolitskog doba.
Kromanjonske kosti su prvi put pronađene 1868. godine kada se ispred špilje gradila cesta za Eyzies. Pored kostiju pronađeno je i kameno oruđe. Godine 1979. Cro-Magnon je dodan na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi zajedno s drugim prapovijesnim nalazištima u dolini rijeke Vézère.
Quinta Lupita (razvrstavanje)
Quinta Lupita ima više značenja:
Hvannadalshnúkur
Hvannadalshnúkur je najviša planina na Islandu visoka 2 110 metara.
Geografske karakteristike
Sa sjeveroistočne strane planine leži najveći evropski glečer Vatnajökull koji ima površinu od 8 400 km².
Schlemmin
Šlemin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 304 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057077.
Succès de scandale
thumb|250px|right|Septembarsko jutro, slika francuskog umjetnika Paula Chabasa koja je 1913. izazvala javnu sablazan u SAD, ali autora isto tako učinila komercijalno uspješnim.
Succès de scandale (na francuskom "Uspjeh (preko) skandala") je izraz koji se koristi za književna ili umjetnička djela, odnosno autore i izvođače koji su postigli komercijalni uspjeh i/li popularnost zahvaljujući publicitetu stvorenom kontroverzama oko sadržaja njihovih djela ili nastupa.
Izraz potiče iz Francuske, odnosno Pariza u doba Belle Époquea, kada su brojni umjetnici i književnici izazivali sablazan među konzervativnim kritičarima ili dijelu javnosti, stvarajući tako famu o skandalu; iako su im djela ponekad bila zabranjivana, a oni sami izlagani sudskom progonu, tako stvoreni publicitet su vješto koristili kako bi započinjali i nastavljali karijere.
U moderno doba se izraz koristi i za PR tehnike kojima se skandali namjerno stvaraju ili eksploatiraju kako bi se stvorio publicitet za dotada nepoznate ličnosti. Kao jedan od primjera se ponekad navodi i slučaj Paris Hilton kojoj je upravo "curenje" snimke seksa na Internet omogućilo da postane jedan od najvećih celebrityja našeg doba.
Dorna Cândrenilor (razvrstavanje)
Dorna Cândrenilor ima više značenja:
La Alcantarilla (razvrstavanje)
La Alcantarilla ima više značenja:
Quinta Santa Rosa (razvrstavanje)
Quinta Santa Rosa ima više značenja:
Napad NOVJ na Viroviticu novembra 1943.
Jedinice 12. slavonske divizije NOVJ u novembru 1943. izvele su napad na garnizon u Virovitici koji su držale snage NDH zajedno sa Nemcima. Napad je izvršen u noći 6/7. novembra. U samom napadu su učestvovala tri bataljona 18. slavonske brigade sa dve grupe diverzanata. Budući da se Virovitica nalazila unutar mreže bliskih osovinskih posada, glavnina divizije, deset bataljona, upotrebljeno je za zaštitu napada od intervencije iz drugih garnizona, dok je jedan bataljon ostavljen u divizijskoj rezervi.
Napad je počeo 6. novembra i trajao 24 časa i rezultovao je velikim uspehom. Zarobljen je kompletan Drugi divizion Prve konjičke pukovnije NDH sa oko 500 domobrana, 13 oficira i 30 podoficira. Nemci su imali 53 vojnika i oficira izbačena iz stroja: 14 mrtvih, 10 ranjenih, 2 zarobljena i 27 nestalih. Snage NOVJ zadobile su veliki ratni plen. Jedinice NOVJ su u napadu imale 16 mrtvih i 53 ranjena. Pošto se 7. novembra posle podne probila u Viroviticu nemačka grupacija iz Podravske Slatine, oko 18.00 časova napad je obustavljen i jedinice iz grada izvukle se na Bilo-goru, dok su ostale jedinice nastavile da održavaju blokadu.
Za napad je bila karakteristična veoma dobra obaveštajna priprema i drskost u izvođenju. Saradnici NOP-a pridobili su jednog poručnika Konjičke pukovnije koji im je dao podatke o organizaciji odbrane, kao i znake raspoznavanja. Koristeći te podatke, jedna četa 18. brigade, maskirana u domobrane, umarširala je u sam centar Virovitice bez ispaljenog metka, dok se jedan bataljon privukao u neposrednu blizinu kasarne Konjičke pukovnije. Time je postignuto iznenađenje i obezbeđen uspeh.
Nakon odbijenih pokušaja prodora osovinskih snaga iz pravca Daruvara i Grubišnog Polja tokom 9. i 10. novembra, divizija izvršila novi napad na Viroviticu tokom noći 11/12. novembra. Tom prilikom snage NOVJ uništile su osovinske snage u zgradama pošte i škole, i ovladale celim gradom osim zgrade poglavarstva. Ovo otvrđenje nije bilo moguće likvidirati zbog nedostatka teškog oružja. Ujutro 14. novembra snage NOVJ su se povukle iz Virovitice.
Dor Mărunt (razvrstavanje)
Dor Mărunt ima više značenja:
Domnești (razvrstavanje)
Domnești ima više značenja:
Vlahii, Aliman
Vlahii je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Aliman.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 572 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Slavko Brill
Slavko Brill (rođen: Brüll) (Nova Gradiška, 27. 12. 1900 - Koncentracijski logor Jasenovac, 1943), poznati jugoslavenski kipar.
San Giovanni Maggiore, Firenze
San Giovanni Maggiore je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
Cergneu Superiore, Udine
Cergneu Superiore je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Okus trešnje
Okus trešnje (perz. طعم گيلاس‎; Tam-e Guilas) je iranska drama iz 1997. koju je napisao i režirao Abas Kijarostami. To je minimalistička priča o čovjeku koji se autom vozi po jednoj četvrti u potrazi za nekim tko će ga zakopati nakon što izvrši samoubojstvo. Glavne uloge tumače Homajun Eršadi, Abdul-Rahman Bageri i Afšin Horšid Bahtijari. Film je pobrao pohvale kritičara te je osvojio nekoliko nagrada, od kojih se posebno ističe filmski festival u Cannesu gdje je postao prvi iranski film u historiji koji je osvojio Zlatnu palmu, zajedno s filmom Jegulja Shoheija Imamure.
Radnja
Gospodin Badi se autom vozi oko rubnih područja Teherana te se obraća strancima koji se doimaju siromašnima. Pita ih bi li htjeli obaviti jedan dobro plaćen posao za njega. Ljudi ga u autu pitaju o kakvom se poslu radi, no on okoliša te nevoljko govori o istom, te radije spominje velike količine novca, što izaziva sumnju. Kada im Badi otkrije da želi izvršiti samoubojstvo, da je iskopao već svoj grob negdje na osami te da samo traži osobu koja će ga pokriti zemljom ili pričekati ako se slučajno predomisli da ga izvuče iz groba kada je već jednom unutra, odgovor ljudi je uvijek isti – bijeg.
Badi je tako pokupio već tri osobe: kurdskog vojnika koji pobjegne kada čuje kakav posao mora napraviti; afganski predavač, koji odbija zbog religioznih uvjerenja, te Azera koji preparira životinje. Potonji prihvati posao jer treba novac za bolesno dijete, ali mu ipak ispriča da je i sam razmišljao o samoubojstvu, sve dok nije probao okus trešnje. Azer obeća da će baciti zemlju na njega ako ga pronađe mrtvog ujutro. Te noći, Badi ulazi u grob, dok počne oluja. Nakon toga, film završava scenom sa snimanja, u kojem filmska ekipa i režiser snimaju Okus trešnje.
Odjek
Okus trešnje naišao je na pohvale kritičara. Dennis Schwartz je filmu dao ocjenu pet:
Ipak, manja kontroverza se pojavila kada je slavni američki kritičar Roger Ebert u svojoj recenziji filmu dao samo jednu od četiri zvijezdice, te ga nazvao "iscrpljujuće dosadnim":
Jonathan Rosenbaum je za Chicago Reader pak filmu dao 4 od 4 zvijezdice te ga proglasio remek-djelom. Pri tom je napravio kritiku Ebertove kritike filma:
Fair Grove, Missouri
Fer Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.393, što je 286 (25,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Exprés, Moctezuma
Exprés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Moctezuma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1665 m.
Agua de la Herradura, Escobedo
Agua de la Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Escobedo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
Cuautitlán Izcalli, México
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 475179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2288 m.
El Aguajito, Ensenada
El Aguajito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Blooming Prairie, Minnesota
Bluming Preri je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.996, što je 63 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kirk Douglas
Kirk Douglas [kɝk ˈdʌɡləs] (pravo ime Issur (Izzy) Danielovitch Demsky;, 9. prosinca 1916. - Beverly Hills, 5. veljače 2020), američki glumac, scenarist, i producent.
Rodio se u obitelji siromašnih ruskih Židova koji su se u SAD doselili iz Gomela, današnja Bjelorusija. Otac je glumca Michaela Douglasa. Po vjeri je Židov.
Pravo ime mu je bilo Išur Danielovič Demsky. Na filmu je nastupao čak 57 godina. Iako je potjecao iz siromašne obitelji, završio je fakultet, a bio je aktivan u hrvačkom timu.
Da bi lakše završio studij, razmišljao je koji posao raditi, a gluma mu se učinila najboljom. Stipendija bi mu puno pomogla, pa se prijavio u dramsku školu, gdje je izučio zanat, a tečaj glume pohađale su i Diana Dill, kasnije njegova supruga, te Betty Joan Perske (kasnije poznata kao Lauren Bacall). Baš Lauren mu je pomogla da počne karijeru na filmu jer je preživljavao kao zamjena drugih glumaca ili je nastupao u dramama koje su se izvodile van Broadwaya. Redatelj koji je tražio nove talente, zaposlio ga je kada ga je Lauren preporučila. Imao je markantan fizički izgled, ali morao je imati prepoznatljivo ime, pa je postao Kirk Douglas.
Služio je u Drugom svjetskom ratu od ulaska SAD-a 1941. do kraja rata 1945. Kada se Diana Dill pojavila na naslovnici časopisa Life, svojim kolegama u Mornarici je rekao da će je i oženiti. Brak je trajao osam godina te je Kirk u njemu dobio sinove Michaela, glumca i Joela, scenarista.
Kasnije je upoznao Anne Buydens, s kojom je dobio još dva sina, te je u braku s njom do svoje smrti.
Sina Erica odnijela je droga, te mu je obitelj pomogla da prebrodi tu tragediju.
Jednom je sam izjavio da je cijeli život glumio "kurvine sinove".
Jedan od slavnih glumačkih partnera bio mu je i Burt Lancaster.
On i Stanley Kubrick su se bili žestoko posvadili tijekom 1950-ih.
Oscara kao glumac nikad nije dobio, iako je bio nominiran čak tri puta. Tek sa 80 godina dobio je počasnog Oscara za doprinos filmskoj umjetnosti kao moralna snaga.
Ženio se dva puta, ima četvero djece. Godine 1981. godine dodijeljena mu je Predsjednička medalja slobode, a 1985. i francuska Legija časti. Ima svoju zvijezdu na Šetalištu slavnih.
Ostvario je niz zapaženih uloga od kojih je jedna od najboljih u povijesti filma ona kad glumi revolveraša sa Divljeg zapada koji se zove Doc Holliday, a tu su i Vincent van Gogh, Spartak i pukovnik Dax.