cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dopaminski receptor D3
Antagonisti
thumbnail|left|500px|Chemical structures of selective D3 receptor ligands.
Interakcije
Dopaminski receptor D3 formira interakcije sa CLIC6 i EPB41L1.
Blagaj (Mostar)
Blagaj je nasljeno mjesto u Hercegovini, u južnom dijelu Bosne i Hercegovine, 7 km južno od Mostara. U blizini Blagaja nalazi se izvor Bune, najveći kraški izvor u Evropi, pored kojeg se nalazi čuvena sufijska tekija. U okolini Blagaja takođe postoji ribogojilište i restoran, te dvorac iz 15. vijeka.
Istorija
mini|desno|250px| Stari grad Blagaj Na spisku nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine u naselju Blagaj nalaze se sljedeći spomenici:
Criquetot-sur-Ouville
Kriketo sir Uvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 610 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 104 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1601 metar (maksimalnoj 172 m, a minimalnoj 144 m).
Wulfstan II od Yorka
Wulfstan (ponekad navođen i ka Lupus; ? - 28. maj 1023) bio je engleski biskup Londona, biskup Worcestera i nadbiskup Yorka. Ne smije ga se miješati s ranijim nadbiskupom Yorka po imenu Wulfstan I i kasnijim biskupom Worcestera po imenu Wulfstan. Vjeruje se da je crkvenu karijeru počeo kao benediktinski reodvnik, Biskupom Londona je postao 996. a godine 1002. je istovremeno izabran i za biskupa Worcestera i za nadbiskupa Yorka. Dvije je službe istovremeno vršio sve do 1016. kada je prisiljen prepustiti Worcester; u Yorku je ostao do smrti. Vjeruje se da je još za vrijeme službe u Londonu postao poznat kao pisac propovijedi ili homilija, koje su se bavili Antikristom. Godine 1014. je napisao svoje najpoznatije djelo Sermo Lupi ad Anglos ili Propovijed Vuka Englezima.
Osim po propovijedima, Wulfstan je postao poznat i kao jedan od tvoraca zakonika za engleske kraljeve Ethelreda Nespremnog i Knuta Velikog. Danas se smatra jednim od dva najvažnija autora engleske književnosti u kasnom anglosaksonskom periodu. Poslije smrti 1023. se govorilo u čudima na njegovom grobu, ali pokušaji da ga se proglasi svecem nisu urodili plodom.
CLIC6
Hloridni intracelularni kanal, protein 6 je protein koji je kod ljudi kodiran genom. Ovaj gen je deo velikog trostrukog regiona nađenog na hromozomima 1, 6, i 21. Alternativno splajsovane transkriptne varijante su poznate, ali njihov biološki značaj nije poznat.
Interakcije
CLIC6 formira interakcije sa dopaminskim receptorom D3.
1717 Arlon
1717 Arlon je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,195 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
1714 Sy
1714 Sy je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 16,8 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,566 astronomskih jedinica (AJ).
Gaffney, South Carolina
Gafni je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
1714 Sy
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 7,981 stepeni, a orbitalni period iznosi 1502,157 dana (4,112 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,155. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,9 a geometrijski albedo 0,108.
Gaffney, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.414, što je 554 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
1714 Sy
Asteroid je otkriven 25. jula 1951. godine.
Udaraljke
thumb|Udaraljke Udaraljke u muzičkoj terminologiji označavaju set instrumenata koji daju zvuk udaranjem u kožu, metal ili drvo. Ovi instrumenti se koriste u orkestru i drugim muzičkim sastavima da bi izveli razne efekte, akcente i prvenstveno da bi držali muzički ritam. U prošlosti udaraljke nisu imale značajno mjesto u orkestrima i inače u muzici, ali danas u modernom načinu sviranja zauzimaju značajno mjesto i često se koriste u muzičkim sastavima.
Folklorna muzika Indije, Afrike, Kube, Brazila i dr. utjecala je na današnju pop muziku. Kako je muzika ovih zemalja izrazito ritmički orijentirna, tako se u i današnjoj pop muzici koriste njihovi ritmički obrasci i instrumenti a poglavito udaraljke.
Iako nije pravilo, većina modernih setova udaraljki sastoji se uglavnom od tradicionalne afro-kubanske muzike: konge, bongosi, timbalesi, cow-bell (zvono), maracas i dr.
1716 Peter
1716 Peter je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 27,12 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,733 astronomskih jedinica (AJ).
Udaraljke
Podjela udaraljki prema materijalu
Osnovna podjela je na udaraljke sa određenom i neodređenom visinom tona
1715 Salli
1715 Salli je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 23,10 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,399 astronomskih jedinica (AJ).
1716 Peter
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 5,737 stepeni, a orbitalni period iznosi 1650,578 dana (4,519 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,091. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,40 a geometrijski albedo 0,066.
Asteroid je otkriven 4. aprila 1934. godine.
1715 Salli
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 11,464 stepeni, a orbitalni period iznosi 1357,640 dana (3,717 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,240. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,10 a geometrijski albedo 0,047.
Asteroid je 1951. godine otkrio finski astronom Hejki Alikoski.
Osinja
Osinja je uklinjena u obronke planine Krnjin. Krnjin je niska planina između rijeke Usore na jugu, rijeke Bosne na jugu, i rijeke Ukrine na zapadu. Prema sjeveru tj. prema gradu Derventi još je niže pobrđe, koje, takođe pripada Krnjinu. Cijeli predio je, ustvari nisko pobrđe sa razmjerno širokim dolinama rječica i potoka. Prostrani dijelovi i mnoge kose blagih strana duga su glavni oblici reljefa ovog područja. Naselja u selima Mjesne zajednice Osinja su razbijenog tipa i dijele na manje dijelove „palanke“. Osinja je povezana asfaltnom saobraćajnicom u dužini od 25 -{km}- sa sjedištem opštine Derventa. Osinja se nalazi u samom trouglu gradova Dervente, Doboja i Prnjavora. Stoga se stanovništvo pretežno bavi poljoprivredom, dok jedan dio stanovštva radi u Deventi ili inostranstvu. Po svojoj geopolitičkoj lokaciji Osinja pripada Republici Srpskoj i u sjevernom je dijelu BiH. U hidrografskom pogledu područje čine vodotoci rijeke Ilove te potoka Osinje, Osinjice, Ojdanice i drugih. U sastav Mjesne zajednice Osinja su sela: Osinja Donja, Osinja Gornja i Cerani.Na području Osinje djeluje i jedna osnovna škola ,,Đorđo Panzalović",koja broji oko 300 učenika.U samoj Osinji se pored centralne škole nalazi i jedna područna u Donjoj Osinji, a područne škole koje gravitiraju školi u Osinji su i škole u Gornjim i Donjim Ceranima te škole u Pojezni i Crnči.
Vihovići (Mostar)
Vihovići su naseljeno mjesto kod Mostara u Bosni i Hercegovini.
Udaraljke
Opnozvučne
Udarcem palice treperi zategnuta opna, odnosno membrana. Predstavnici su timpani i razne vrste bubnjeva.
Metalozvučne
Udarcem palice o metalne cijevi, šipke i pločice nastaje zvuk. Udaraljke sa određenom visinom tona su zvona, zvončići, čelesta, vibrafon a bez određene visine su trijangl, gong, čineli (zvuk se dobiva udaranjem dva tanjurića – "piatti" jedan o drugi) i sl.
Savorgnano del Torre, Udine
Savorgnano del Torre je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 887 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
1718 Namibia
1718 Namibia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa cija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,365 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,5.
Vojko Krstulović
Vojko Krstulović "Švora" (Split, 22. prosinca 1918. – Split, 22. lipnja 1944.), bio je hrvatski politički djelatnik i novinar iz redova HSS-a.
Biografija
Rodio se u Velom Varošu, u siromašnoj radničkoj obitelji od oca Franje, radnika, i majke Barbarine r. Vrdoljak, kućanice. Imao je mlađeg brata, Tonća. Rani gubitak oca je samo pogoršao njegov socijalni status te je u ranoj mladosti spoznao tegobu neimaštine.
Osnovnu školu je pohađao u Splitu. Srednju školu je također pohađao u Splitu. Prvo je išao u sjemenište, a nakon 1. razreda se 1931. prebacio u Klasičnu gimnaziju, gdje je bio razredni kolega s Živkom Jeličićem, kasnije poznatim hrvatskim književnikom. Godine 1934. se kao šesnaestogodišnjak učlanio u HSS. Kad se osnovala Omladinska organizacija HSS-a, kojoj je bio osnivačem, izabralo ga se za njezina prva predsjednika. Bio je ujedno i zadnjim predsjednikom te organizacije u Splitu. Svoj aktivizam nije ograničio samo na grad Split, nego i splitsku okolicu, pa i dalje: Šibenik, Sušak.
Godine 1936. na 1937. je napravio stanku sa školom te je 1937. radio kao sukorektor u Jadranskom dnevniku. Poslije je nastavio školovanje. Otišao je na Trgovačku akademiju, koju je završio u travnju 1941. godine, dolaskom talijanskih okupatora.
Pokrenuo je nekoliko listova, za koje je ujedno i pisao priloge: Novi dani (1938.), Za slobodu i stare pravice (1939.), Pokret hrvatske mladice (1940.). Od 1939. godine je tehnički tajnik HSS-a i pomoćnik Luki Čuliću i Desimiru Jakaši u Hrvatskom radničkom savezu.
Talijanskom okupacijom odlazi u Omiš, koji je bio dijelom NDH, i koji mu je ostao novom adresom sve do pada Italije, kad se vratio u Split. Intenzivirao je suradnju s predratnim HSS-ovcima, osobito s Ivankom Farolfijem.
Bio je student Visoke ekonomske komercijalne škole u Zagrebu.
U spomen su na Vojka Krstulovića njegovi učenici izdali knjigu Za slobodu i stare pravice.
Guillaume VII od Akvitanije
Guillaume VII (Vilim, rođen pod imenom Pierre, kasnije poznat kao Pierre-Guillaume; 1023 – ljeto 1058), također poznat kao Guillaume Orao (Aigret) ili Guillaume Odvažni (le Hardi), bio je vojvoda Akvitanije i grof Poitoua (kao Guillaume V) od 1039. do smrti.
Guillaume je bio treći sin vojvode Guillaumea V, odnosno najstarije dijete njegove treće supruge Agnes od Burgundije. Zahvaljujući sestri Agnes postao je šurjak svetog rimskog cara Heinricha III. Nakon očeve smrti je vojvodstvo naslijedio njegov polubrat Odo, koga je 1039. porazio i ubio u bitci kod Mauzéa.
Za vrijeme njegove vladavine mu se majka udala za Geoffreya Martela, grofa od Anjoua, koji je temeljem toga preuzeo Gaskonju. Kada mu je očuh odbio predati te teritorije, došlo je do sukoba. Geoffreya je stavio pod opsadu u Saumuru, ali je tokom nje preminuo od dizenterije.
Bio je oženjen za izvjesnu Ermesinde. Genealozi pretpostavljaju da je s njom imao dvije kćeri - Clementiju, koja se udala za Konrada I od Luksemburga i Agnes, koja se udala za Petra I od Savoje.
25. 6.
prethodni dan - sledeći dan
25. lipanj/jun (25. 6.) je 176. dan godine po gregorijanskom kalendaru (177. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 189 dana.
Događaji
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
..
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Kočani
Kočani (makedonski: Кочани) je grad od 28.330 stanovnika na istoku Republike Makedonije. Kočani leži u Kočanskoj dolini poznatoj po riži i termalnim vodama. Sjedište je istoimene Općine Kočani, koja ima 38.092 stanovnika (po popisu iz 2002.)
Historija
mini|levo|200px|Kočani 1930. godine Postoje tragovi jednog antičkog naselja kod sela Dolno Gratče. (оstatci bedema, rimska i bizantiska keramika i nakit)
Prvi zapis o postojanju naselja potječe iz 1337 godine, iz darovnog ugovora srpskog vlastelina Jovana Olivera koji je crkvu Sv.Dimitrija poklonio gradu Kočani.
Drugi značajni pisac koji je pisao o Kočanima je turski putopisac Evlija Čelebija 1519 godine. On navodi da su Kočani lijepo selo u kojem živi 54 kršćanskih obitelji te jedna muslimanska, te 12 neoženjenih kršćana. (Tapu defteri 85, 446-447).
U 19. st. Kočani su postali upravno sjedište otomanske Kaze i polako postaju grad. Tako već 1900 godine Kočani imaju 6.000 stanovnika. thumb|left|240px|Crkva Sv.Đorđi, Kočani
Geografske karakteristike
Grad Kočani leži na sjevernoj strani Kočanske kotline, na obadvije obale Kočanske reke, na južnim padinama Osogovskih planina. Sa juga Kočansku kotlinu (koja je široka oko 8 km) zatvara planina Plačkovica. U blizini Kočana nalazi se zimski turistički centar Ponikva na Osogovskim planinama.
Kroz Kočane prolazi makedonska magistralna cesta M-5, preko koje je grad povezan sa Štipom (30 km) i Velesom (70 km).
Grad je povezan i sa željezničkom prugom sa Štipom i Velesom (od 1926.).
Kočani su udaljeni 120 km od Skoplja, 10 km od Vinice, 30 km od Makedonske Kamenice, 55 km od Delčeva, 60 km od Berova, 48 km od Kratova i 65 km od bugarske granice.
Kultura
Kočani su postali svjetski poznati po svom romskom duhačkom orkestru Kočani Orkestar, koji izvodi World Music (muziku inspiriranu folkom).
Takođe u ovom gradu radi njiža muzička škola, više umjetničkih društava, četiri osnovne škole, dvije srednjh i jedan fakultet.
Iz ovog grada proizađe i više umjetnika kao što su: Saško Velkov - virtuoz na harmonici, pop pjevačica Sanja Lefkova, sa sela Grdovci općine Kočani, poznata iz malena i do dan danas pjeva i sa svojim nastupom osvaja publiku.
U gradu svake godine održavaju se Dani amaterskog dramskog teatra na kome gostuju pozorišra iz više zemalja.
Iz ovog grada zrači nekoliko radija i dvije pivatnie tv kuće.
Kočani je rodni grad pokojnog virtuoza na harmonici Stevo Teodosievski, a njegova supruga Esma Ređepova-Teodosievska i njen ansambal osvajaju svijet sa njenim nastupima romske muzike.
Privreda
Kočanska dolina je bila poznata po proizvodnji riže, a najveće poduzeće koje se bavilo preradom i plasmanom bio je Žito-Oriz koji je danas u velikim teškoćama.
U Kočanima je najveći industrijski pogon tvornica auto dijelova Ruen I.T.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva grad Kočani imao je 28.330 stanovnika, a njihov sastav bio je slijedeći:
Mount Moriah, Missouri
Maunt Moraja je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 87, što je 56 (-39,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Izokupresinska kiselina
Izokupresinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 320,466 Da.
Samantha Mathis
Samanta Matis je američka glumica, rođena 12. maja 1970. godine u Njujorku (SAD).
Rio Secco, Chieti
Rio Secco je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Potoci (Mostar)
Potoci su mjesto kod Mostara, Bosna i Hercegovina.
Geografija
Ovo mjesto je centralno naselje u Bijelom Polju i nalazi se sjeverno od Mostara.Nalazi se na strateškom mjestu u dolini Neretve.
Istorija
Kraj je od davnina naseljen, o čemu svjedoči ranokršćanska crkva u zaseoku Humi-Lišani(Potoci) i mnogobrojni stećci. Ovo područje je bilo poprište ratnih sukoba. Mjesto je bilo stavljeno pod kontrolu združenih muslimansko-hrvatskim snaga, no uskoro je počeo sukob između prijašnjih saveznika. U ratu su između ostalog srušeni crkva i samostan časnih sestara. Objekti su obnovljeni i većina Hrvata se vratila u svoje domove, dok povratak Srba nije toliko uspješan.
1719 Jens
1719 Jens je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od priblino 18,93 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,242 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,072 AJ.
Asteroid je otkriven 17. februara 1950. godine.
Turina, Torino
Turina je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Kruševo (razvrstavanje)
Kruševo može da bude:
ORK Dalma Split
ORK Dalma je rukometni klub iz Splita osnovan 1959. godine pod nazivom Rukometna sekcija Sportskog društva Nada
Brekinja
Brekinja (lat. Sorbus torminalis) je bjelogorična vrsta drveća iz porodice Rosaceae.
Rasprostranjenost
Prirodno je rasprostranjena u zapadnoj, srednjoj i južnoj Europi, sjevernoj Africi, Krimu, Maloj Aziji, Kavkazu i Transkavkaziji. U visinu dolazi do 900 m nadmorske visine. Raste mozaično, tj. pojedinačno ili u manjim skupinama, pomiješana s ostalim vrstama, uglavnom u termofilnim šumskim zajednicama hrasta medunca i u zajednicama hrasta kitnjaka, na prisojnim položajima. U mediteranskoj zoni brekinja je u Hrvatskoj rijetka. Češća je u submediteranskoj zoni, posebno u vlažnijem i hladnijem dijelu. Obilnije je prisutna na višim položajima mediteransko-montanskog pojasa do 700 m nadmorske visine u zajednici hrasta medunca i crnog graba. U kontinentalnoj Hrvatskoj brekinja obilnije dolazi na brežuljkastim terenima (150-400 m nadmorske visine) na dubokim, humoznim tlima, u zajednici hrasta kitnjaka i običnog graba. Iako rijetko, brekinja dolazi i u zajednici hrasta lužnjaka i običnog graba u Slavoniji, na sušim terenima.
Izgled
Brekinja naraste kao stablo do 25 (-30) m. Ima okruglastu, gustu krošnju te ravno deblo, prsnog promjera 50-70 (-100) cm. Kora brekinje u mladosti je siva, sjajna i glatka, s velikim lenticelama, a kasnije tamnosiva, krupno nepravilno raspucana, mjestimice se odlupljuje. Korjenov sustav u početku je sa žilom srčanicom, kasnije srcast. Izbojci su zelenkastosmeđi do crvenkastosmeđi, sjajni, posuti sitnim, bjelkastim lenticelama. Pupovi su spiralno raspoređeni, jajasti ili kuglasti, tupovrhi, pokriveni sa svjetlo zelenim do crvenkastim, sjajnim i golim ljuskama. Vršni pup veći je od postranih. Lišće je jednostavno, lapovito, do 18 cm dugačko i do 10 cm široko, sa svake strane sa 3-5 lapova. Lapovi su ušiljeni, najdonji par je najveći i gotovo okomit na glavnu žilu plojke. Prema vrhu lista, lapovi su sve manji, a vrh je kratko ušiljen. Rub lapova jednostruko je ili dvostruko napiljen. Plojka je s gornje strane tamnozelena, sjajna i gola, a s donje strane svjetlija, u početku dlakava, kasnije gola ili samo uz žile dlakava. Peteljka je dugačka 2-5 cm. U jesen je lišće žućkastonarančasto do crvenkasto. Cvjetovi su 10-15 mm široki, dvospolni, entomogamni, 30-50 zajedno u vršnim uspravnim gronjama veličine 10-12 cm. Lapova i latica ima po 5, prašnika 20, vratova tučka 2, plodnica je podrasla. Latice su jajaste, bijele. Cvatne stapke dlakave. Cvijeta u svibnju i lipnju. Fruktificirati počinje u starosti izmedju 20 i 30 godina. Plodovi su obrnuto jajasti, smeđi sa svijetljim točkicama, 14-18 mm dugački, 8-15 mm široki, jestivi, po 5-10 zajedno. U 1 kg ima 2600 - 2950 plodova. Dozrijevaju u rujnu i listopadu. Sadrže do četiri izdužene, tamnosmeđe,oko 7 mm dugačke sjemenke, a rasprostranjuju ih životinje, najviše ptice. Sjeme posijano u jesen klije slijedećeg proljeća ili vrlo često, preleži 1-2 godine pa ga je potrebno stratificirati. Puni urod je svake dvije godine ili tri puta u četiri godine, a u sastojini plodonose stabla koja imaju osvjetljenu krošnju. Brekinja ima jaku izbojnu snagu iz korijena te su u krug oko majčinskoga stabla mogu naći biljke istoga genotipa. Takav način vegetativnog razmnožavanja čest je kod potisnutih, zasjenjenih stabala manja je njena izdanačka snaga iz panja. thumb|right|200px|Lišće i plodovi brekinje
Ekološka svojstva
Brekinja je pionirska vrsta, sa širokom ekološkom valencijom. Poluskiofilna je vrsta, u mladosti dobro podnosi zasjenu, a kasnije traži dosta svjetla. Termofilna je do mezofilna vrsta otporna na sušu, hladnoću i kasne proljetne mrazove. U našim je šumama sporedna vrsta, koja doprinosi biološkoj raznolikosti, stabilnosti sastojine, potpori glavnim vrstama drveća i poboljšanju kvalitete tla. Vrlo je osjetljiva na kompeticiju ostalih vrsta u zajednici te su za njen uspješan razvoj neophodne prikladne uzgojne mjere. Stabla u sjeni rastu sporo, no u optimalnim svjetlosnim i drugim stanišnim uvjetima raste brže od hrasta. Doživi starost oko 100 godina, a prema nekim izvorima i preko 200 godina. U zapadnoj Europi izvješteno je o vrlo visokim cijenama koje u nekoliko posljednjih godina postiže drvo brekinje, a kao posljedica toga dolazi do intezivnog iskorištavanja s malo brige o kvalitetnoj obnovi te plemenite vrste. thumb|right|200px|Krošnja brekinje
Korisnost
Plodovi brekinje poslije mrazova kad sagnjile, postaju kašasti, slatki i ukusni. Jedu se sirovi ili se od njih rade kompoti i marmalade, koje imaju okus sličan marmeladama od šipka. Prije su služili kao hrana siromaha i za dobivanje brašna od osušenih plodova. U davna vremena, plodovi brekinje prodavali su se na tržnicama u Londonu, Beču i Pragu. Sadrže mnogo tanina pa su se od starih vremena, upotrebljavale za zaustavljanje proljeva. U plodovima ima mnogo šećera i organskih kiselina, a malo vitamina C (oko 10 mg%). Jedu ih ptice, srne, jeleni, miševi, vjeverice i puhovi. Lišće brekinje u samom je vrhu, najomiljenije prehrane srna i jelena. Drvo brekinje, koristi se za izradu flauta, klavirskih tipki, orgulja, čembala i škotskih gajdi. Budući da se drvo brekinje ne širi i ne skuplja, upotrebljava se za izradu mjernih instrumenata, a cijenjeno je i u industriji furnira, ali je jako malo zastupljeno.
Povijest
Najstariji pisani izvori o brekinji sežu u daleku prošlost. Rimski veleposjednik i pisac Marcus Porcius Cato Censorius (234. - 149. prije Krista) u svojem djelu „De re rustica”, koristi ime „Sorbum” bez podjele na vrste. Nakon 200 godina, prvi put se pojavilo ime „Sorbum torminale” u djelu Aulusa Corneliusa Celsusa, između 25. i 35. nakon Krista. Temeljit opis brekinje dao je Gaj Plinije Drugi (Stariji) (23. - 79.), koji je opisao u nizu knjiga „Historia Naturalis” četiri vrste iz roda Sorbus. Plinije Drugi naziva brekinju imenom „Sorbus torminalis“. U razdoblju od Plinija Drugog do njemačkog reformatora Martina Luthera nema nikakvih pisanih zapisa o brekinji. Luther u dopisivanju s prijateljem Agricolom spominje brekinju i njene plodove. Godine 1546., Hieronimus Bock, prvi je tiskao sliku brekinje. Najstariji sačuvani herbarij s listovima brekinje potječe iz 1531. Sakupio ga je Cibo, a čuva se u Rimu. Samo nekoliko godina kasnije, pojavio se Aldrovandijev herbarij, koji se čuva u Bologni. Isti autor je objavio 10 knjiga sa slikovnim prikazima i akvarelima biljnih vrsta. Tamo se prvi put pojavljuje slika brekinje u boji. Carl Linne, brekinju je imenovao znanstvenim nazivom „Crataegus torminalis“ (1753.). Deset godina kasnije, Crantz brekinji ponovno daje ime „Sorbus torminalis“, koje su mu već prije dali Celsus i Plinije Stariji. Zato se danas koristi znanstveno ime „Sorbus torminalis Crantz“. Ime „torminalis“ potječe od latinske riječi „torminosus“ - zgrčen, grčenje u trbuhu, što proizlazi iz zdravstvenih učinaka plodova brekinje, koji liječe probavne smetnje. U hrvatskoj literaturi, brekinja se spominje tri puta u ranim brojevima Šumarskog lista iz 1891., 1893. i 1900.
ORK Dalma Split
Kroz povijest mijenjao je imena: zvao se Nada, Dalmanada i Dalma.
U sezoni 1983./84. osvojio je Kup pobjednica kupova. Tu jaku generaciju vodio je trener Slavko Bralić a najpoznatije igračice iz tog sastava bile su Palaversa, Bonačić, Perica, Nataša Kolega i druge.
U hrvatskom prvenstvu najveći je uspjeh 3. mjesto 1992., kad ih je vodio Vatromir Srhoj. 1995. se ujedinio sa gradskim suparnicama - Splitom u novi klub Split Kaltenberg.
Uspjesi
Kup pobjednika kupova
'''Kup Jugoslavije
Hrvatsko republičko prvenstvo:
Turina, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
Riverside, Cambria County, Pennsylvania
Riversajd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 381.
Chattanooga, Oklahoma
Čatanuga je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 461, što je 29 (6,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1720 Niels
1720 Niels je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,188 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,2.
Mathura
Mathura (मथुरा, IAST:  je grad u sjevernoj indijskoj državi Uttar Pradesh. Smješten je oko 50  km sjeverno od Agre i 145 km južno od Delhija; oko 11 km od grada Vrindavan i 18 km od Govardhana Predstavlja administrativno središte distrikta Mathura u Uttar Pradeshu. U Starom vijeku je Mathura bilo važno ekonomsko središte, odnosno predstavljalo sjecište važnih karavanskih puteva.
Mathura se tradicionalno smatra rodnim mjestom Gospodara Krishne, te centru Braj ili Brij-bhoomi sadrći Shri Krishna janma-bhoomi, doslovno 'Rodno mjesto Gospodara Krishne'. U drevna vremena je poodignut i hram Keshav Dev kako bi označio Krishnino rodno mjesto (podzemnio zatvor). U epovima Mahabharata i Bhagavata Purana, Mathura se navodi kao prijestolnica Kraljevstva Surasena kojim je vladao Kamsa, Krishnin ujak.
Mathura je poznata kao jedno od prvih središta gdje su se masovno proizvodili prikazi Buddhe - uz Gandharu u današnjem Pakistanu i Afganistanu. Ti su se prikazi prvi put pojavili u 1. vijeku, ali se mathurski prikazi od gandharskih razlikuju po tome što, za razliku od gandharskih, koji odaju grčko-rimski uticaj, pokazuju kraću i kovrčaviju kosu, odnosno podsjećaju na stare indijske bogove plodnosti.
24. 6.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
24. lipanj/jun (24. 6.) je 175. dan godine po gregorijanskom kalendaru (176. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 190 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Beauficel-en-Lyons
Bofisel an Lion je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Andelys.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 185 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 163 metara (maksimalnoj 163 m, a minimalnoj 113 m).
Izomalation
Izomalation je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 330,358 Da.
Kuća slave splitskog sporta
Kuća slave splitskog sporta je ustanova koja se nalazi u Muzeju sporta u Splitu.
Članovi
Stanje 26. listopada 2011. godine. Sportovi su poredani abecedno.
Criquiers
Krikje je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 602 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 230 metara (maksimalnoj 245 m, a minimalnoj 164 m).
1722 Goffin
1722 Goffin je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,514 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,30.
Campedei, Belluno
Campedei je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 589 m.
Maurijska Monarhija
220px|right|Ablem [[Indija|Indije iz 250. pne.]]
Godine 322. pne. mladi plemić i veliki ratnik Čandragupta Maurya svrgnuo je s vlasti strane guvernere što ih je u zapadnoj Indiji postavio Aleksandar Veliki. Čandragupta i njegovi nasljednici potom su osnovali Maurijsko Carstvo (Sanskrit, मौर्य, maurya), ujedinivši gotovo cijelu Indiju, Afganistan i područje današnjeg Pakistana i tako je prvi put nastala velika nacija. Carstvo je svoj vrhunac dostiglo za vladavine svog najvećeg vladara- Čandraguptinog unuka Ašoke koji je u Indiju uveo budizam.
Ašoka
Godine 261. pne. Ašoka je osvojio južnu državu Kalingu. U bitki je ubijeno na tisuće ljudi, i taj pokolj je toliko užasnio Ašoku da ga je zauvjek odvratio od nasilja. Preobratio se na budizam i svoj život posvetio mirnom vladanju. U vrijeme Ašokine vladavine carstvo je doseglo vrhunac. Ašoka je dao mnoge svoje edikte (izreke) upisati u stijene, spilje ili na specijalno građene stupove diljem Indije. Ti natpisi savjetuju životnu toleranciju, nenasilje, jednostavnost i vegetarijanstvo. Opisuju cara koji je jednom napisao: "Svi su ljudi moja djeca", kao težnju za blagostanjem svojih podanika.
Vladanje Carstvom
Vlast Maurya bila je dobro organizirana. Državna služba nadgledala je rađanje, umiranje, useljavanje, proizvodnju, proizvodne zanate, trgovinu i ubiranje poreza. Pravni sustav predviđao je teške kazne za prekršitelje zakona. Dva cara koji su stigli prije Ašoke podržavali su sustav s vojskom od 700.000 vojnika i tajnom policijom koja je slala špijune po cijelom carstvu.
Vjerska tolerancija
thumb|150px|lijevo|Srebreni novčić iz vremena Čandragupte Maurya
Ašoka je za održavanje carstva koristio takozvanu dharmu, ideju načela ispravnog razmišljanja, a ne osvajanja. Zagovarao je politiku vjerske tolerancije među plemićima i državnim službenicima, a ta mu je politika pomogla ujediniti carstvo u kojem su živjeli narodi različitih religijskih uvjerenja.
Ašoka je financirao gradnju brojnih budističkih svetišta ili stupa. To su bila mjesta hodočašća budista, a rezbarije u njima poticale su na molitvu i meditaciju. Mnoge su ponovo izgrađene, no ulazna vrata su iz perioda Maurya.
Budizam u Maurijskom Carstvu
Budizam je postao glavna religija tijekom perioda Maurya i mnogi zanatlije počeli su izrađivati prelijepe vjerske potrepštine, osobito od steatita. Među njima su i relikvijari (posude za svete relikvije) te simboli na kojima su se temeljile budističke ideje, primjerice Kotač zakona. Žbice kotača simboliziraju svjetlosne zrake, ili prosvjetljenje, koje sja sa Budhe.
172 Baucis
172 Baucis je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od priblino 62,43 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,651 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,107 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,114, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 10,033 stepeni, a orbitalni period iznosi 1340,819 dana (3,670 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 8,79 a geometrijski albedo 0,138.
Asteroid je otkriven 5. februara 1877. godine.
Driving Miss Daisy
Vozeći gospođicu Daisy (eng. Driving Miss Daisy) je američka humorna drama iz 1989. koju je režirao Bruce Beresford po istoimenom kazališnom komadu kojeg je napisao Alfred Uhry. Film je postao svojedobno vrlo popularan a radnja se odvija oko starije južnjačke udovice, gđice Daisy (Jessica Tandy), koja se sprijatelji sa svojim crnoputim šoferom (Morgan Freeman) u 1950-ima.
Radnja
Atlanta, 1948. Gđica Daisy Werthan je 72-godišnja udovica židovskog porijekla koja živi sama u ogromnoj kući sa crnoputom sobaricom Idellom. Kada se jednog dana Daisy sa svojim autom pri izlasku iz garaže zaleti u susjedovo dvorište, njen sin Boolie ju počne nagovarati da si nađe šofera, no ona prkosno odbije. Boolie posjeduje obiteljsku tvornicu tekstila te jednog dana upozna crnoputog Hoke Colburna koji uspješno popravi njegovo dizalo, te koji je dugo bio šofer sucu koji je nedavno preminuo. Boolie ga unajmi kao šofera za svoju majku, kako ga ona ne bi mogla otpustiti.
Gđica Daisy isprva odbija da ju on vozi jer se srami da će ljudi misliti da je razmažena bogatašica te čak odlazi i pješice do dućana. Kada jednog dana Hoke prizna da je pojeo riblju konzervu iz njene smoćnice i svojim vlastitim novcem kupio novu, ona se iznenadi i dobije veliko povjerenje u njega te mu konačno dopusti da ju vozi. Ubrzo otkriva da on ne zna čitati, pa ga nauči. Kada ju on jednom prilikom odveze u Alabamu i prizna da nikada prije nije napustio Georgiju, ona počne uviđati kako se bijelci loše ponašaju prema crncima. 1963. Idella umre a gđica Daisy i njena obitelj su jedini bijelci na njenom pogrebu. Ona jednom prilikom čak prisustvuje na govoru kojeg održi Martin Luther King. Kada se razboli, Hoke i Boolie se počnu brinuti za nju u njenom domu. 1973. Gđica Daisy se preselila u starački dom, a Hoke ju dolazi posjetiti i pomoči joj jesti pitu.
Kritike
Većina kritičara je hvalila "Vozeći gđicu Daisy" ističući njenu suptilnu, dirljivu i suzdržanu priču introvertiranog ugođaja koja je pažnju podarila sitnim detaljima iz života, no bilo je i onih kojima se činilo da se radi o precijenjenom i tankom ostvarenju. Kritičar Roger Ebert je filmu u svojoj recenziji dao 4/4 zvijezde; "Vozeći gđicu Daisy" je film velikog strpljenja i ljubavi, predstavljajuči priču kojoj treba 25 godina da se odvije, istražujuči njene likove kao što je malo koji film učinio. Na kraju filma, mi smo putovali dugi put sa dvoje najvažnijih likova u njemu - gđice Daisy Werthan, ponosne dame sa juga, i Hoke Coburna, njenog šofera - te smo razvili dubok smisao za njihove osjećaje...Ovo je iznimno suptilan film, u kojem se najvažnije informacije rijetko kada iznose dijalozima i u kojem govor tijela, ton glasa ili pogled očima može biti najbitnija stvar u nekoj sceni. Nakon toliko puno flmova u kojima su plitki i nasilni ljudi zanijekali njihovu i našu humanost, kakva li je lekcija ovaj film koji gleda duboko u ljudsko srce". James Rocchi je u svojoj recenziji također bio zadovoljan: "Freeman i Tandy su izvrsni u svojim ulogama, i potpuno uključeni u njihov materijal i jedno drugo; kraj u ovom filmu doslovno mi tjera suze na oči sa svojom nježnosti i humanosti", kao i Wesley Lovell: "Tandy i Freeman su briljantni u ovom lijepom filmu o zbližavanju dvoje ljudi koji se čine toliko različiti".
S druge pak strane, Derek Smith je bio suzdržaniji u ocjenjivanju filma: "Izraz "mamac za Oscara" se koristi kako bi se opisali filmovi koji se svake godine dodvoravaju konzervativnom ukusu Oscara. "Vozeći gđicu Daisy", iako film kojemu se ja divim na određenim razinama, bi se savršeno uklopio u tu kategoriju. Umjesto da konfrontira rasizam koji je toliko očit u razdoblju u kojem je film smiješten, on uzima sigurniji put, potpuno se koncentrirajuči na razvoj međurasnog prijateljstva između dva glavna lika...To je zanimljiva priča, no teško se oteti dojmu da je izbacivanje važnijih tema spriječilo da ovo postane išta više od "sigurnog" filma koji nije spreman riskirati ili obraditi i kontroverzne teme". John Esther je čak i otvoreno priznao da mu se film nimalo nije svidio: "Jedna od najvećih gluposti Oscara".
1721 Wells
1721 Wells je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od priblino 40,03 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,287 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 3,005 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,044, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 16,128 stepeni, a orbitalni period iznosi 2038,370 dana (5,580 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,80 a geometrijski albedo 0,052.
Asteroid je otkriven 3. oktobra 1953. godine.
Izomaltol
Izomaltol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 126,110 Da.
Cecilia, Kentucky
Sisilija je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 572.
Mladikovine
Mladikovine je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Teslić koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 2,406 stanovnika.
Geografija
Nalaze se 16 -{km}- južno od Teslića.
Graniče se sa Blatnicom na jugoistoku, Komušinom i Rajševom na istoku, Bijelim Bučjem i Ugodnovićem na jugu, Vlajićima na sjeveroistoku, Kuzmanima na sjeveru te sa Očaušom na zapadu. Zauzimaju površinu od 80 -{km}-2 i tako prestavljaju posle Čečave najveće selo po površini u opštini Teslić.
Naseljena su uglavnom krajevi u dolinama rijeka Marice, Želeće i Uzvinske. Zbog slabe infrastrukture doline su nepovezane, pa je tako i sam centar izolovan u odnosu na ostatak sela. Svi putevi iz Mladikovina uglavnom vode ka slivu rijeke Velike Usore, odnosno prema Blatnici i Milan polju.
Stanovništvo
Sedamdesetih godina prošloga vijeka tadašnja lokalna komunistička vlast vještački je podijelila Mladikovine na dvije mjesne zajednice.
Na prostorima ovog sela migracije su veoma česte. U potrazi za boljim životom mladi ljudi odlaze u inostranstvo (uglavnom u zapadnu Evropu), ili u gradove.
Vokal
Vokal može označavati:
Državni arhiv u Splitu
Arhiv ima dvije čitaonice: Čitaonicu s knjižnicom i čitaonicu Arhiva mapa za Istru i Dalmaciju.
Povijest
Još je odredbom Splitskog statuta 1312. godine određeno čuvanje i zaštita arhivske građe. Ideja o potrebi sustavnog skupljanja arhivskoga gradiva u Splitu potaknuta je nakon Drugoga svjetskog rata. Savezne i gradske vlasti povjerile su Muzeju grada čuvanje arhivske građe.
Gradivo
U DAS-u se čuva 616 fondova i zbirki, u ukupnoj količini od 910,54 d/m. Nastariji dokumenti pohranjeni u splitskom arhivu potječu iz 14. stoljeća. Osobitu vrijednost među starijim gradivom predstavlja Zbirka matičnih knjiga (16.-20. st.), Zbirka oporuka (15.-20. st.), Obiteljski fond Fanfogna-Garagnin (14.-20.st.) i Splitska komuna (15.-18. st.). Gradivo starijeg razdoblja pisano je uglavnom talijanskim i latinskim jezikom, a novije gradivo, osim hrvatskim jezikom, pisano je talijanskim, francuskim i njemačkim jezikom. Od pisama, osim latinice, koja prevladava, dokumenti su pisani glagoljicom i bosančicom. Treba istaknuti da je dio gradiva pisan poluhumanistikom (Splitska komuna).
Gradivo DAS-a značajno je za političku, gospodarsku, socijalnu i kulturnu povijest, za rodoslovna istraživanja te za povijest istaknutih osoba i znamenitih obitelji s područja srednje Dalmacije.
Croatia Boat Show
mini|Splitska luka, mjesto održavanja mini|[[Sunseeker motorna jahta na Croatia Boat Show]] Croatia Boat Show (CBS) pokrenut je 1999. godine, te se održava na godišnjoj razini u Splitu, Hrvatska. Od 2005. godine CBS postaje član međunarodne udruge organizatora nautičkih sajmova IFBSO (International Federation of Boat Show Organisers), te je jedan od vodećih sajmova nautike u regiji i jedan od 10 najvećih nautičkih sajmova u svijetu. Ovo događanje organizira hrvatski poduzetnik Vicenco Blagaić.
Izložbeni prostor
Izložbeni prostor sajma sastoji se od prostora na kopnu i moru, ukupne površine od 140.000 četvornih metara (70% vodene površine i 30% kopnene površine). Godine 2008. sajam bilježi najveći broj izlagača (500), kada je izloženo 470 jedrilica, motornih brodova, katamarana, luksuznih i mega jahti.
Dalmacijavino
Dalmacijavino d.d. u stečaju je hrvatska tvrtka sa sjedištem na adresi Obala kneza Domagoja 15 u Splitu. Osnovna djelatnost je proizvodnja vina, alkoholnih i bezalkoholnih pića. Tvrtka se nalazi u stečaju od proljeća 2012. godine. Poznata je po proizvodnji bezalkoholnog pića Pipi.
Povijest
Pravni prethodni Dalmacijavina bila je zagrebačka tvrtka Vinalko, osnovana 1946. godine s ciljem revitalizacije vinarske industrije na čitavom području Hrvatske. Godine 1948. odvojila se Vinalko - veletrgovina vinom i žestokim pićima sa sjedištem u Splitu od jedinstvene tvrtke "Vinalko". Tu je tvrtku 1952. godine preuzeo Narodni odbor grada Splita. Splitska tvrtka imala je ispostave u Šibeniku, Dubrovniku, te podrume u Splitu, Kaštel Starom i Novom, Bolu, Komolcu i u Šibeniku.
Godine 1951. osniva se još jedna vinarska tvrtka, Dalmatinac, s velikim brojem vlastitih točionica. Dana 3. lipnja 1958. godine N.O. općine Split osnovao je Vinarske podrume, koja je 26. lipnja 1960. godine promijenila ime u Dalmacijavino. Imala je skladišne kapacitete u istočnom dijelu splitske luke, kod Katalinića briga. Godine 1961. "Dalmacijavinu" se pripaja "Dalmatinac", a sljedeće godine i "Vinalko", čime je 1. siječnja 1963. godine započela s radom jedinstvena nova tvrtka "Dalmacijavino, poduzeće za proizvodnju, preradu, doradu i promet poljoprivrednih proizvoda". Tijekom 60-ih godina 20. stoljeća, "Dalmacijavinu" se pripaja poljoprivredno dobro "Vrgorka" iz Vrgoraca (1967.) te "Vinarija Drniš", poslovna jedinica iz sastava PIK "Petrovo polje" (1968.).
Poduzeće bilježi značajan gospodarski rast tijekom 70-ih, što se očituje u velikim aktivnostima poput dogradnje vinarije s novom punionicom u gradskoj luci, izgradnje nove tvornice bezalkoholnih pića, tvornice kvasine u Drnišu i dogradnjom tvornice žestokih pića u sjevernoj splitskoj luci te sadnjom vinograda u Dalmaciji.
Smanjenjem tržišta nakon raspada SFRJ, jačanjem konkurencije i kao posljedica ratnih neprilika, Dalmacijavino počinje bilježiti 90-ih značajan pad prizvodnje i prodaje. U veljači 2001. izvršena je pretvorba i poduzeće je postalo dioničko društvo pod imenom "Dalmacijavino d.d.". U svibnju 2012. godine otvoren je stečajni postupak i imenovan stečajni upravitelj.
Domine
Domine je feministička, nevladina, neprofitna organizacija koja se bavi promicanjem ženskih ljudskih prava i osnaživanjem žena za preuzimanje aktivne uloge u svim segmentima društvenog života. Udruga se zalaže za promjene patrijarhalnih društvenih odnosa i rodnu ravnopravnost te za društvo bez diskriminacije na osnovi roda, spola, rase, nacionalnog, vjerskog, političkog ili seksualnog oprijedjeljenja, pri čemu se kao posebne vrijednosti njeguju uvažavanje, povjerenje i solidarnost.
Principi i ciljevi
Ciljevi kojima udruga teži su:
Udruga djeluje u javnosti kroz programe (edukacijski, medijski i savjetodavni centar), a sudjeluje i/ili organizira razne projekte, kao npr. dokumentarni film o ženama u povijesti Splita, organizacija manifestacije Split Pride, Dani žena itd.
Nagrade
Udruga je 2012. dobila nagradu "GONG za građanski aktivizam i razvoj demokracije".
Kruševo (Vinica)
Kruševo je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Kruševo je u sastavu opštine Vinica.
Prirodni uslovi
Kruševo je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 20 kilometara istočno.
Naselje Kruševo se nalazi na jugoistočnom obodu Kočanskog polja, plodne doline koju gradi reka Bregalnica. Naselje je položeno na približno 630 metara nadmorske visine. Istočno od naselja izdiže se planina Golak.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Kruševo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 131 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
1723 Klemola
1723 Klemola je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od priblino 31,30 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,149 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,876 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,045, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 10,920 stepeni, a orbitalni period iznosi 1910,122 dana (5,229 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,06 a geometrijski albedo 0,170.
Narodni trg u Splitu
Narodni trg u Splitu (Pjaca) je gradski trg nastao urbanističkim širenjem grada zapadno od Željeznih vrata Dioklecijanove palače. Time je izvršeno izmještanje glavnog gradskog trga s istoka na zapad, čime je Peristilu ostala funkcija katedralnog trga (Piazza del Duomo), odnosno, glavnog sakralnog trga.
Hartville, Wyoming
Hartvil je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Narodni trg u Splitu
Novi glavni gradski trg oblikovan je na prostoru gdje se nekoć nalazila predromanička crkvica sv. Lovre, zbog čega je nazvan '''Trg sv. Lovre' (Platea Sancti Laurentii''). Prvi put se spominje 1225. godine. Bio je obrubljen reprezentativnim zgradama, poput kasnogotičkog kompleksa Kneževa dvora s Komunalnom palačom i vijećnicom te municipalnim kazalištem s tamnicom. Uz zgradu Gradske vječnice nalazi se renesansna palača Karepić iz 16. stoljeća, koja je povezana s vijećnicom lijepim kasnogotičkim duplim prozorima. Taj urbanistički sklop nalazio se sa sjeverne strane trga, dok se na istoku, uz zidine Palače nalazio sklop palača s romaničkom kulom na kojoj je u 15. stoljeću dograđen sat i renesansna loža gradske straže pregrađena u razdoblju baroka. Na suprotnom dijelu Željeznih vrata nalazi se kasnoromanička palača korčulaskog kneza Ćubrijana Žaninića (Ciprian de Ciprianis), sa slikovitim kutnim heksaforama na katu i kipom sv. Antuna Pustinjaka iz 1394. godine. Na zapadu, trg je zaokružen u jedinstvenu cjelinu s Nakićevom kućom, građenom u stilu bečke secesije, dok je na jugu omeđen zgradom današnje Gradske kavane, zgradom hotela i palačom Pavlović.
1723 Klemola
Asteroid je otkriven 1938. godine.
Hartville, Wyoming
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 62, što je 14 (-18,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Narodni trg u Splitu
Na gradskom trgu bio je i kameni stup za zastavu (štandarac), s gradskim grbom i lavom sv. Marka na podnožju, kao simbolima grada i vrhovne vlasti. Štandarac je bio smješten ispred otvorene lože Komunalne palače, a novi se danas nalazi nešto zapadnije.
Nakon naziva ''Trg sv. Lovre, kasnije se zvao Trg oružja, po zgradi Gradske straže na njemu, a potom Gospodski trg (Plazza dei Signori) te u konačnici Narodni trg''.
Godine 1821. gradske vlasti porušile su veći dio sklopa kasnogotičkoga urbanog kompleksa iz 15. stoljeća, uključujući i Knežev dvor, čime je trg dobio svoj današnji oblik.
Bubojedi
Kukcojedi, ili Bubojedi (Eulipotyphla, ranije Lipotyphla ili Insectivora) su red iz razreda sisavaca.
Kukcojedi filogenetski spadaju u prvobitne više sisavce. Njihovi fosili se nalaze već u razdoblju eocena. Građa tijela fosilnih nalaza pokazuje brojna pleziomorfna obilježja, primjerice u građi nogu koje imaju u pravilu po pet prstiju odnosno pet začetaka prstiju na ekstremitetima i potpuno oblikovanom zubalu. Dijelovi te osnovne građe tijela su vrlo slično izraženi naročito kod zvijeri i primata.
Zubalo predstavlja osnovni tip zubala viših sisavaca i u velikoj mjeri odgovara zubalu zvijeri. Prepoznaju se dugi, šiljasti očnjaci a u području kutnjaka naznake zubi "derača". Njihovo zubalo je - u odnosu na veličinu tijela - posebno snažno, i daleko nadmašuje zubalo velikih zvijeri (lavova, tigrova i medvjeda). Vrlo su izraženi i mišići za žvakanje.
Kao što već samo ime daje naslutiti, ove životinje se hrane uglavnom kukcima, drugim člankonošcima i crvima. Najveći kukcojedi su ježevi, a najmanji evropski sisavac iz tog roda je patuljasta rovka.
Sistematika
Bubojedi se dijele u četiri danas živuće i jednu izumrlu porodicu:
Medicinski fakultet u Splitu
mini|Medicinski fakultet u Splitu Medicinski fakultet u Splitu je sastavnica Sveučilišta u Splitu. Jedan je od četiri medicinska fakulteta u Hrvatskoj. Glavna nastavna baza Fakulteta je Klinički bolnički centar Split. Fakultet je posvećen povezivanju edukacije, istraživanja i kliničke skrbi. Dekan Medicinskog fakulteta u Splitu je prof. dr. sc. Zoran Đogaš, dr. med.
Povijest
Studij medicine u Splitu počeo je 1974. kada je Medicinski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, u Splitu osnovao dvogodišnji studij na kojem su studenti upisani u Zagrebu mogli u Splitu završili zadnje dvije kliničke godine studija. Prvi prijemni ispit organiziran je na splitskom studiju 1979. godine, kada je upisano 74 studenata u petogodišnji studij. Studij je postao šestogodišnji u akademskoj godini 1990./91.