cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Formica, Modena
Formica je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Opština Zacualpan, Veracruz
Zacualpan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4358 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1519 m.
Vista Hermosa, Ocampo
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Ocampo.
Quaresima, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Vista Hermosa, Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2135 m.
Bitka kod Sempacha
Bitka kod Sempacha vodila se 9. jula 1386. godine između snaga Starošvicarske konfederacije i snaga habsburgškog Austrijskog Vojvodstva sa druge strane, pobjedu su odnjeli vojnici Starošvicarske konfederacije.
Bitka se odigrala na polju Meiersholz, kod Sempacha u Švicarskoj tu se okupilo negdje oko 1500 ili 1600 boraca (po nekim procjenama možda i 4000) iz kantona Uri, Schwyz, Unterwalden i Luzern. Na drugoj strani njima se suprostavila vojska habsburgškog vojvode Leopolda III i njegovog komandanta Johanna Ochsensteina od 6000 vojnika (iako neki smatraju da ih nije bilo više od 4000). Iako se nezna točan broj boraca, zna se da su Austrijanci potučeni, a sam Leopold Habsburški ubijen.
Austrijanci su krenuli na Švicarsku da se osvete i smire Kanton Luzern, koji je nešto prije napao susjedne habsburgške domene. Švicarci su prema legendi pobjedili, zahvaljujući herojstvu Arnolda Winkelrisa, koji se vidjevši da njegovi suborci nisu u stanju probiti čvrstu liniju austrijskih suličara, zaletio na njih i pritom dobio više smrtnih udaraca, ali je padajući povukao sa sobom i austrijske vojnike i tako napravio rupu u njihovim redovima, kroz koju su pojurili njegovi suborci.
Tepozán, San Felipe
Tepozán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Bitka kod Sempacha
U stvarnosti je Bitka kod Sempacha pokazala da je vojska švicarskih eidgenossena (zaklete družbe) naoružana manje više jedino kopljima uspjela poraziti vitešku elitu na bojnom polju bez obzira na to jesu li bili konjanici ili pješadinci.
Tepozán, San Felipe
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2187 m.
Pakri
Pakri (estonski: Pakri saared, švedski: Rågöarna=Raženi otoci) su otoci na sjeverozapadu Estonije koja leže u Baltičkom moru, razdvojeni od kopna tjesnacem Kurkse i Paldiskim zaljevom.
Karakteristike
Pakri imaju površinu od 24,7 km², su zapravo dva veća otoka; i Suur-Pakri (Veliki Pakri) površine 11,6 km² i iVäike Pakri (Mali Pakri) površine 12,88 km²), razdvojeni plitkim tjesnacem u kom leže otočići Langgronne 10,1 ha, Kappa 3,9 ha i Bjärrgronne 0,8 ha. Veliki i Mali Pakri povezani su nasipom sa cestom preko otočića Langgronnea.
Historija
Otoci su prvi put dokumentirani 1283. tokom srednjeg vijeka bili su samostanski feud.
Guamuchilito, Tecuala
Guamuchilito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tecuala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Pakri
Historija
Petoro Šveđana je 1345. kupilo otok Suur-Pakri i naselilo se na njemu. Za vladavine Ruskog Carstva je 1917. na otoku Väike-Pakri instalirana topnička baterija.
Do Drugog svjetskog rata otoke su naseljavali uglavnom Šveđani,- 354 stanovnika 1934. Tridesetih godina 20. vijeka na otocima su postojale 2 škole, muzej i crkva.
Od 1940. se otoci koriste kao vojni poligon Crvene armije, pa su stanovnici raseljeni, 1952. na Suur-Pakriju je izgrađeno naselje za smještaj vojnika i oficira, tad je sagrađen i nasip sa cestom između otoka. Otoci su sve do 1992. korišteni kao poligon za obuku avijacije Varšavskog pakta. Pakri su vraćeni Estoniji 16. maj 1994., tako da se do 2010. na otoke vratilo 7 stanovnika koji se bave stočarstvom.
Otoci Pakri danas administrativno podpadaju pod grad Paldiski.
Pilon, Bolzano
Pilon je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1483 m.
Mayo Verde, Guerrero
Mayo Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2122 m.
Pluton, Pipirig
Pluton je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Pipirig.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 988 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 715 m.
Opština Milcovul, Vrancea
Milcovul je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Guarulhos
Guarulhos je grad u Brazilu u saveznoj državi Sao Paulo. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.236.192 stanovnika.
Massoni, Verona
Massoni je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Guarulhos
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.236.192 stanovnika.
Sempach
Sempach je gradić od 4128 stanovnika u švicarskom kantonu Luzernu.
Historija
Od historijskih znamenitosti Sempach ima Hexenturm (vještičji toranj) i restauriranu gradsku vijećnicu.
Silvan i Dijana
Iliri su, kao i ostali indoevropski narodi, dugo poštovali bezlične duhove u obliku prirodnih pojava (oblak, kiša, grom, vodea, drvo, šuma, nebo, Sunce, Mjesec itd.). O tim religijskim predodžbama Ilira ne zna se ništa, jer se od njihove teogonije i mitologije nije ništa sačuvalo. Do antropomorfiziranja ovih u početku animističkih sila prirode i kod Ilira je došlo tek na višem stupnju društvenog razvitka, pri samom kraju prethistorijskog doba.
Rascjepkanost ilirskog teritorija, pa plemenska podvojenost, a osobito urođena konzervativnost, nisu uslovili formiranje jedne i jedinstvene religijske ikonografske slike, što potvrđuje da ni predodžbe u svijesti njegovih poštovalaca nisu bile u svim krajevima iste (kanonske), iako se u suštini radilo ο istom božanskom biću. Zbog tih lokalnih shvatanja i proističu na širem ilirskom području, od Morave do Istre, uključujući i Panoniju, i znatnije razlike u prikazivanju ilirskog božanstva (tek kasnije nazvanog Silvan).
Na reljefu iz Busije Silvanus Silvester je prikazan kao grčki Pan. To je nagi, rogati i bradati mladi satir, kozorog i kozonog, krupna oka, u donjem dijelu tijela dlakav i, svakako, kao božanstvo plodnosti itifaličan. Njegovi su atributi: pastirski štap (pedum) i svirala(syrinks).
Spomenici
Mnogobrojni drugi nalazi pokazuju da se kult ovih dvaju božanstava kod Ilira uporno održavao i u rimsko doba (usprkos procesa romanizaeije), tako da njihov primat nije mogao ugroziti ni autoritet samog Jupitra, zaštitnika i oličenja rimske moći i veličine. Tako su Silvan i Dijana, božanstva domaćih šuma, stočarstva i lova, i dalje ostali zaštitnici pastirskih domova ruralnog stanovništva.
Reljefi iz splitskog polja
Na lokalitetu Tršćenica u splitskom polju, otkrivena su dva fragmentarna kamena reljefa; jedan	s prikazom Silvana, popularnog domaćeg pastirsko-šumskog božanstva, a drugi s likom njegova ženskog paredra Dijane. Oba su spomenika pohranjena u splitskom Arheološkome muzeju
Pribrojimo li navedenim spomenicima još i natpis sa posvetom nimfama sa splitskog Pojišana, zatim ulomak reljefa iz Duplančića dvora na Lučcu, s prikazanim polunagim nimfama sa školjkama i pastirskim štapom (pedum) koji je pripadao Silvanu, kao i reljef s prikazom Dijane u liku božanstva noćnog svjetla, takođe sa Lučca,	može se zaključiti da su Silvan i Dijana i nimfe bili vrlo omiljeni na splitskom području, svakako još znatno prije gradnje znamenite splitske Dioklecijanove palate.
Reljef iz Čitlika kod Sinja
Jedan reljef iz Čitluka (Colonia Claudia Aequum) prikazuje Dijanu i Silvana. Pronađen je 1931. g. uklesan u živoj stijeni, u kamenolomu nedaleko od gradskih vrata antičkog Ekvuma. Prenesen u Zbirku Franjevačkog samostana u Sinju.
Dijana i Silvan smješteni su u prostor omeđen okvirom koji podjeća na nišu. S lijeve strane, na prvom mjestu je Dijana, a s desne je Silvan (iako je na većini prikaza raspored obrnut). Dijana se potpuno uklapa u ikonograﬁju Lovkinje – nosi kratak, potpasan hiton; u lijevoj joj je ruci luk, dok desnom poseže za strijelom u tobolcu na leđima. Jasno se vidi pojas preko grudi na kojem je obješen tobolac. Frizura joj nema standardni krobylos, nego neku vrst polosa ili dijademe. Frizura je kao Melonentypus i po njoj je cijeli reljef datirao u početak 3. st. Neobična je Dijanina obuća jer ne nosi embade/endromides, koje ima na gotovo svim prikazima. Njezina obuća više je nalik na visoke, ravne vunene čarape bez prstiju, koje se u recentnoj kulturi dinarskog područja nazivaju terluci, ili je nalik na suknene grliće koji se kopčaju s unutarnje strane noge. Silvan je veoma oštećen, ali se ipak dobro vide kozje noge, itifaličke odlike i pedum u njegovoj lijevoj ruci. Moguće je da je u desnoj ruci držao siringu koju je prinosio ustima. On je tipični Silvan iz Dalmacije, rimskog imena i grčke ikonograﬁje Pana.
Dolina gornje Neretve
Drugi spomenik koji prikazuje domaće božanstvo pronađen je u Lisičićima. Pronašao ga je i objavio Karl Pač 1894. Na spomeniku je predstava scene lova sa konjanikom u kojoj se vidi pas kako trči za jelenom koji skače na stablo. Ovaj reljef pripada grupi karakterističnoj za boginju Dijanu.
Quargente, Vicenza
Quargente je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Ugaunija
Ugaunija (estonski: Ugandi, latinski: Ungannia, donjonjemački: Uggn) bila je histrorijska grofovija i regija na jugoistoku Estonije.
Pretpostavlja se da je površina te grofovije iznosila oko 3000 adramaa, to je bila drevna estonska mjera za površinu koja je odgovarala jednoj oranici, glavne utvrde bile su Tarbatu (današnji Tartu) i Otepää.
Prostirala se od istočne obale Jezera Võrtsjärv do zapadne obale Čudsko-pskovskog jezera, a to odgovara teritorijima današnjih estonskih okruga Võru, Põlva i polovicama okruga Tartua i Valge.
Tokom 15. - 16. vijeka ime Ugaunija počelo se koristiti i za krajeve južno od rijeke Emajõgi.
Na latvijskom je Ugaunija - odnosno Igaunija postala ime za cijelu Estoniju.
Горњи Вратари
Горњи Вратари је насеље у Србији у општини Александровац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 200 становника (према попису из 1991. било је 213 становника).
Демографија
У насељу Горњи Вратари живи 153 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 39,9 година (39,0 код мушкараца и 40,9 код жена). У насељу има 57 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,51.
Ово насеље је скоро потпуно насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Las Isabeles, Culiacán
Las Isabeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Rohuichi, Carichí
Rohuichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Hertford, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.143, što je 73 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hanover Park, Illinois
Hanover Park je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 37.973, što je 305 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vrutki
Vrutki su grad u Slovačkoj, u okviru Žilinskog kraja, gde su značajno naselje u sastavu okruga Martin.
Prirodni uslovi
Vrutki su smešteni u severnom delu države. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 220 km jugozapadno od grada.
Reljef: Vrutki su se razvili u oblasti zapadni Tatri. Grad je smešten u dolini reke Vah, tzv. Turčijanskoj kotlini, dok se iznad grada izdiže planina Mala Fatra. Nadmorska visina grade je oko 370 metara.
Klima: Klima u Vrutkima je umereno kontinentalna.
Vode: U Vrutkima se rečica Turjec uliva u veću reku Vah.
Istorija
Krajem 1918. godine. Vrutki su postali deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Tada je naselje bilo spojeno sa obližnjim većim gradom Martinom. Posle osamostaljenja Slovačke grad je ponovo izdvojen kao samostalno naselje, ali je došlo i do problema vezanih za prestrukturiranje privrede.
Stanovništvo
Danas Željezovce imaju oko 7.500 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika raste.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. godine sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. godine sastav je sledeći:
Buenos Aires, Atzalan
Buenos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1048 m.
Izgubljena sreća
Izgubljena sreća je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1976. godine. Radnja je smeštena na beogradsku periferiju, a protagonisti grupa komšija koji bez uspeha pokušavaju pronaći životnu sreću kroz ljubavne veze. Režirao ju je Srboljub Stanković, a scenario je pisao Aleksandar Popović.
Opština Zaragoza, Veracruz
Zaragoza je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1067 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Campinas
Campinas je grad u Brazilu u saveznoj državi Sao Paulo. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.039.297 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.039.297 stanovnika.
La India, Tlalixcoyan
La India je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Xaltilica, Coyomeapan
Xaltilica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Coyomeapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2235 m.
Las Ilusiones, Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2052 m.
Paldiski
Paldiski je lučki grad od 3,542 stanovnika na sjeveru Estonije u Okrugu Harju.
Geografske karakteristike
Paldiski se prostire na zapadnoj obali poluotoka Pakri u Paldiskom zaljevu. Zajedno sa otocima Pakri, Poluotokom Pakri i Paldiskim zaljevom, teritorij grada iznosi 101,8 km² (60,2 km² bez akvatorija).
Historija
thumb|left|240px| [[Karta grada]] thumb|left|240px| Nekadašnja [[vojna baza|baza Sovjetske ratne mornarice]]
Rusi su ga 1762. preimenovali u Балтийский Порт (Baltička luka) i dodjelili mu status grada. Estonci su to baltiiski, izgovarali - paldiski, to je i ozakonjeno 1933.
Sovjetski savez je 1939. u sklopu priprema za Drugi svjetski rat prisilio Estoniju na sporazum kojim Paldiski sa okolicom prepušta Crvenoj armiji za vojnu bazu. Stanovnici su raseljeni u u maju 1940.
Za Drugog svjetskog rata grad su 28. aprila 1941. zauzele jedinice Wehrmachta, za vrijeme okupacije u Paldiskom je djelovao izbjeglički logor. Prilikom povlačenja 14. septembra 1944. - Nijemci su spalili veći dio grada (preživjelo dvadesetak kuća).
Nakon rata za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike u gradu i okolici djelovalo je devet različitih jedinica sovjetske vojske, naoružanih balističkim raketama sa nuklearnim bojevim glavama i nuklearnim podmornicama. Kad je krajem 1968. izgrađen centar za obuku posada nuklearnih podmornica, grad je sa okolicom proglašen zabranjenom zonom, u njemu je na vrhuncu bilo smješteno i po 16 000 sovjetskih vojnika i oficira. Posljednji ruski vojnici otišli su 30. augusta 1994., a dva nuklearna reaktora su razmontirana 1995. Nakon odlaska ruske vojske broj stanovnika se radikalno smanjio, a porasla je i nezaposlenost.
Foresta, Crotone
Foresta je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Paldiski
Historija
Paldiski je od 1995. do 1996. bio samo kvart grada Keile, a od tad je nezavisan.
Marcarini, Cuneo
Marcarini je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Paldiski
Privreda
Ekonomija grada danas se bazira na luci, zapravo na dvije luke; veća Južna kojom upravlja državno poduzeće AS Tallinna Sadam i manja Sjeverna kojom upravlja privatna firma Paldiski Sadamate AS. Uz to postoji i firma AS Paldiski Tsingipada koja se bavi pocinčavanjem. U okolici po poluotoku instalirane su vjetroturbine snage 10.000 lMW.
Paldiski je i danas garnizonski grad, u njemu je smještena Prva pješadijska brigada estonske vojske i kordon granične policije.
Pobratimski gradovi
Paldiski ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;
Quargnenta, Vicenza
Quargnenta je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 366 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Marcarini, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Beauvoir-en-Lyons
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 473 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 33,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 248 metara (maksimalnoj 231 m, a minimalnoj 129 m).
Fluorojodometan
Fluorojodometan je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 159,929 Da.
Formigine, Modena
Formigine je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26324 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Lawrence O'Donnell
Lawrence Francis O'Donnell Jr. (7. novembar 1951 -) je američki televizijski voditelj, politički komentator i bivši glumac, najpoznatiji kao voditelj TV-emisije The Last Word with Lawrence O'Donnell na programu kablovskog TV-kanala MSNBC. O'Donnell, koji se politički izjašnjava kao "socijaldemokrat evropskog tipa" je 1980-ih biio jedan od bliskih suradnika uticajnog demokratskog senatora Daniela Patricka Moynihana, a poznat je i kao scenarist i producent TV-serije The West Wing.
Biografija
Lawrence Francis O'Donnell Junior se rodio u Bostonu kao dijete službenice Frances Marie (rođ. Buckley) i advokata Lawrencea O'Donnella Seniora. Odgojen je kao katolik, a školovao se u katoličkoj gimnaziji Saint Sebastian's School gdje se istakao kao kapetan bejzbolskog tima. Upisao se na Harvard gdje se istakao uređivanjem satiričkog studentskog lista The Harvard Lampoon. Godine 1976. je diplomirao ekonomiju.
Godine 1975. je njegov otac postao umiješan u slučaj mladog Afroamerikanca koga su ubila dva pripadnika bostonske policije tvrdeći da je bio naoružan; zastupajući njegovu majku na sudu, Lawrence Senior je uspio dokazati zataškavanje, odnosno da je bio nenaoružan. Lawrence O'Donnell je također sudjelovao u parnici i ta iskustva su ga potakla da se 1977. godine počne baviti književnim radom. Godine 1983. je slučaj opisao u knjizi A Case of Deadly Force, koja je tri godine kasnije adaptiran kao istoimeni televizijski film gdje je njegov lik tumačio Tate Donovan.
Godine 1989. se O'Donnell priključio osoblju senatora Daniela Patricka Moynihana, u čijoj će službi ostati do 1995. godine. Od 1993. do 1995. godine je bio direktor osoblja senatskog odbora za financije.
Godine 1999. je O'Donnell počeo rad na TV-seriji The West Wing, na kojoj će ostati do njenog kraja 2006. godine. Godine 2009. je postao jednim od redovnih gostiju na TV-emisiji Morning Joe Joea Scarborougha, gdje se istakao žestokom kritikom konzervativnih gostiju. Godine 2011. je dobio vlastitu emisiju The Last Word with Lawrence O'Donnell.
Godine 1994. se oženio za glumicu Kathryn Harrold sa kojom ima kćer Elizabeth. Par se razveo 2013. godine.
Woman Hater (film, 1948)
Woman Hater je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1948. godine u režiji Terencea Younga. Protagonist, koga tumači Stewart Granger, je bogati aristokrat koji je ostao neženja zbog vlastite mizoginije, odnosno uvjerenja da žene muškarcima izazivaju više štete nego koristi. Radnja prikazuje kako nastoji potvrditi svoje stavove tako što na svoje imanje pozove glamuroznu francusku filmsku divu (čiji lik tumači Edwige Feuillère), ali se tamo izdaje za vlastitog slugu. Film je velikim dijelom nastao na poticaj Grangera, tada popularne zvijezde pustolovnih filmova i kostimiranih melodrama, a koji je za promjenu htio nastupiti u komediji. Rezultati kod kritičara su, međutim, bili izuzetno loši.
Stari grad Ključ (Gacko)
Stari grad Ključ nalazi se u opštini Gacko, na krajnjem jugozapadnom obronku planine Babe, pod Rudim brdom (1.167 m). Desetak kilometara istočno, na odvojku ka Ključu sa ceste Gacko-Trebinje, blizu Stepena, nalazi se Cernica, čija je istorija tijesno povezana sa ovim gradom.
Istorija
Krajem 12. stoljeća stvorena je Srpska nezavisna država pod dinastijom Nemanjića, kojoj je pripala i teritorija Huma. Za područje Gacka vezana je epizoda u kojoj je kralj Dragutin 1276. god. na Gatačkom polju pobijedio oca Urpša I, te zasjeo na srpsko prijestolje.
Savladavši 1373. godine župana Nikolu Altomanovića, srpski knez Lazar Hrebeljanović i bosanski ban Tvrtko I Kotromanić podijelili su dio njegovih zemalja. U toj podjeli područje Gacka pripalo je bosanskom banu Tvrtku. Tako se bosanska vlast proširila i na istočni dio Huma.
Jedan događaj koji se desio za života Sandalja Hranića zabilježen je na stećku koji se nalazio oko 1 km jugoistočno od grada, na glavici Ćućenici. Stećak, koji je 1960. godine prenesen u Vojni muzej u Beogradu, dobro obrađen i ukrašen. Isklesana je scena turnira ili borbe dvaju konjanika sa uperenim kopljima. Na istočnoj strani je natpis iz kojeg se doznaje da je Radonja Ratković poginuo pod gradom Ključem u doba vladavine vojvode Sandalja. Natpis glasi:
Stari grad Ključ
Prvi pisani dokument u kojem se spominje grad Ključ je Povelja Sandalja Hranića od 28. decembra 1410. godine, datis in castro Cluz, a odnosi se na prodaju grada Ostrovice Mlečanima. Grad Ključ se spominje 1426. godine kao prijestolnica velikog vojvode Sandalja i kasnije hercega Stjepana Vukčića Kosače. Sandalj Hranić je pisao u Ključu pismo Dubrovčanima, datirano 8. jula 1429. godine. Također su zabilježeni boravci Sandalja Hranića u Ključu i Cernici u martu i maju 1430. godine. Iz tog vremena je i nekoliko stećaka, od kojih je i stećak, koji je 1960. godine prenesen u Vojni muzej u Beogradu. Nakon smrti Sandalja Hranića 1435. godine trebalo je obnoviti ugovore između njegovog nasljednika Stefana Vukčića Kosače i Dubrovčana. Neki od pregovora vodili su se u Ključu. U aprilu 1443. godine vojvoda Stjepan diktira u Ključu dijaku Vukši potvrdu o prijemu naslijeđa od Jelene, žene Sandaljeve. U širem smislu podgrađe Ključa je bila Cernica, koja se od karavanske stanice razvila u trg sa carinarnicom.
Osmanlije su osvojile grad između septembra 1468. i maja 1469. godine. Poslije potpisanog mira u Sremskim Karlovcima 1699. godine Ključ je postao sjedište kapetanije koja je zauzimala najveće dijelove teritorija današnjih općina Gacko i Bileća, a poklapala se sa teritorijom Cerničkog kadiluka.
Utvrđenje u Ključu napušteno je pred austrougarsku okupaciju.
Stari grad Ključ i Ključka džamija (Džamija Ajnebeg-dede, Džamija ključkih kapetana ili Starica) sa haremom proglašen je za nacionalni spomenik BiH.
El Pájaro, Ocampo
El Pájaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 193 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2219 m.
El Macho Viejo, Tecuala
El Macho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tecuala.
Quari, Vicenza
Quari je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
El Macho Viejo, Tecuala
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Quari, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Las Víboras, Culiacán
Las Víboras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Barz-Rud
Barz-Rud je rijeka u središnjem Iranu odnosno Isfahanskoj pokrajini. Izvor se nalazi u planinama Kuh-e Karkasa na približno 2840 m nadmorske visine, a tok se proteže u smjeru zapad-istok duljinom od 55 km i sastoji se od dva dijela: planinske doline (25 km) i nizinske unutrašnje delte bez oticanja. Duljina Barz-Ruda bitno ovisi o godišnjim dobima; ljeti je donji tok bitno kraći zbog visokih temperatura odnosno hlapljenja, dok se tijekom proljeća proteže sve do gradića Badruda. Visinska razlika između izvora i potonjeg mjesta iznosi oko 1900 m. Na gornjem toku na Barz-Rud se nadovezuje niz manjih potoka i rijeka poput Rizande i Čime-Ruda što je čini pogodnom za poljoprivredu, a najveća dolinska naselja su Abjane, Tare, Barz, Komdžan i Jarand. Najrasprostranjenije vrste drveća u dolini su jasen, topola, platana i vrba. Unatoč geografskoj izoliranosti od ostatka zemlje, arheološka nalazišta u okolici Abjane svjedoče da je područje uz Barz-Rud bilo atraktivno za naseljavanje još u starom vijeku.
Rosario Santiago, Las Margaritas
Rosario Santiago je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2048 m.
Gasatare, Carichí
Gasatare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2055 m.
El Grillo, Epazoyucan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2463 m.
Idi tamo gde te ne poznaju
Idi tamo gde te ne poznaju je jugoslovenski televizijski film snimljen 1976. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Dragoslava Lazića po scenariju Zvonimira Majdaka. Protagonista, koga glumi Miki Manojlović je Marko, mladić koji posle povratka iz vojske u rodno selo dolazi u sukob sa ocem (čiji lik tumači Bata Živojninović) te napušta dom i zaposli u gradu se kao auto-mehaničar.
San Antonio de las Alazanas, San Felipe
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2273 m.
São Gonçalo
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 960.631 stanovnika.
Hinckley, Minnesota
Hinkli je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.800, što je 509 (39,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Movilița, Vrancea
Movilița je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Pax Americana
thumb|150px|right|Veliki plakat s likom američkog predsjednika [[Bill Clinton|Billa Clintona u Prištini, postavljen u znak zahvalnosti za američku intervenciju kojom je okončan kosovski rat, jedan od najčešće navođenih primjera primjene pax americane u suvremenoj svjetskoj politici.]]
Pax Americana (na latinskom: američki mir) u najširem smislu označava period svjetske historije kojega karakterizira nedostatak većih oružanih sukoba i/li dugotrajna politička stabilnost i ekonomski prosperitet u zapadnoj hemisferi i/li cijelom svijetu, a koji se tumači kao posljedica ekonomske, političke, kulturne i vojne hegemonije Sjedinjenih Američkih Država nad svim drugim zemljama. Ovisno o različitim kriterijima, za početak pax americane se navode različiti datumi - druga polovica 19. vijeka (kada je u pitanju zapadna hemisfera), 1945. godina (kada se SAD nametnula kao supersila i predvodnik "slobodnog svijeta"), odnosno 1989. ili 1991. (kada završetkom hladnog rata i propašću SSSR SAD više nisu imali nijednog suparnika). Koncept pax americane u svim slučajevima pretpostavlja da jedino američka vojno-politička hegemonija garantira političku stabilnost neophodnu za rast globalne ekonomije, a zajedno s njom i razvoj demokracije i životnog standarda u svim zemljama svijeta. U tom je smislu pax americana sličan historijskom konceptu pax romane kojom se objašnjavao vrhunac grčko-rimske civilizacije u Evropi iz prva dva vijeka nove ere. Česte su usporedbe i s konceptom Pax britannica, odnosno periodom relativnog mira u Evropi tokom 19. vijeka; Pax americana se ponekad proglašava njegovim neslužbenim "nasljednikom".
Pax americana kao regionalni koncept
Izraz pax americana se ispočetka koristio isključivo u unutrašnjopolitičkim diskusijama u SAD; prvi put je spomenut 1894. godine kako bi se pohvalila politika tadašnjeg predsjednika Grovera Clevelanda koja je donijela relativnu stabilnost i prosperitet. U to isto vrijeme, pak, u SAD se razvio pokret koji je nastojao od SAD učiniti imperijalističku velesilu; rezultat te politike su bili aneksija Havaja, Guama, Filipina, Portorika odnosno pretvaranje Kube u američki de facto protektorat. Rezultat svih tih nastojanja je bilo uspostavljanje SAD kao regionalne sile te odbacivanje dotadašnjeg izolacionizma u vanjskoj politici. Usprkos nastojanja predsjednika Roosevelta i Wilsona da SAD učine svjetskom silom ili barem ravnopravnom dotadašnjim državama, u prvim decenijama 20. vijeka SAD je svoju interesnu sferu ograničio na područje zapadne hemisfere (Amerike), odnosno Pacifika). Na području Latinske Amerike i Kariba se u svrhu uspostavljanja i čuvanja hegemonije nad drugim državama kao ideološka podloga koristila Monroeva doktrina, odnosno svojevrsna "misija" SAD da kao najmoćnija od svih demokratskih republika nastalih u revolucijama 18. i 19. vijeka čuva obje Amerike od ne-demokratskih carstava iz Starog svijeta. U praksi se pax americana često primjenjivala kroz američke diplomatske i vojne intervencije pod izgovorom uvođenja reda i zakona u "problematičnim" latinoameričkim državama; među njima su najpoznatiji primjeri kaznena ekspedicija protiv Pancha Ville (1916 - 1917), američka okupacija Haitija (1915 - 1934) i gušenje Sandinovog ustanka u Nikaragvi (1928 - 1933).
Pax americana et sovietica
Ulazak SAD u drugi svjetski rat je okončao dotadašnju politiku izolacionizma, a njegov završetak učinio SAD jednom od jedine dvije preostale velesile (supersile), te američku interesnu sferu proširio na područja njenih ratom smrtno oslabljenih saveznika, uključujući Evropu i njene kolonijalne imperije koji su se počeli raspadati u procesu dekolonizacije. SAD su svoj uticaj nastojali proširiti pod izgovorom pružanja uvjeta za ekonomsku obnovu ratom stradalih područja, ali i ideološkim argumentima uspostave moderne kapitalističke i liberalne demokracije nasuprot komunizma koju je simbolizirao SSSR i njegov Istočni blok. U praksi je to značilo izdašnu ekonomsku pomoć savezničkim zemljama u svrhu njihove unutrašnjopolitičke stabilizacije, te njihovo trajno vezivanje uz pro-američki Zapadni blok kroz NATO, ANZUS i druge vojne saveze, odnosno uspostavljanje američkih vojnih baza u svim strateški važnim regijama svijeta.
Kao jedan od najpoznatijih primjera takve politike se navodi Marshallov plan, odnosno poratni ekonomski preporod Zapadne Evrope i Japana, koje je slijedila uspostava modernih demokratskih režima, bliske suradnje između dotada zavađenih država te dugotrajni mir i kontinuirani prosperitet te razvoj ekonomije, tehnologije i kulture. S druge strane, američka politika je na drugim područjima, prije svega u tzv. Trećem svijetu zbog izuzetnog agresivnog suprostavljanja svojim ideološkim neprijateljima i beskrupuloznog čuvanja ekonomskih interesa često znala izazivati trajnu političku nestabilnost pa i izuzetno destruktivne sukobe sa katastrofalnim posljedicama pri čemu je najpoznatiji primjer vijetnamski rat.
Upravo zbog tih i drugih primjera se izraz pax americana danas prilično rijetko, i najčešće retroaktivno, primjenjuje za period hladnog rata. U obzir se uzima ne samo da je to bio "djelomični" svjetski poredak, nego i da je njegovo održavanje u velikoj mjeri ovisilo i američkom hladnoratovskom suparniku, koji je bio svjestan međusobnog garantiranog uništenja koje je prijetilo u slučaju trećeg svjetskog rata, isto onako kao što su i SAD bile svjesne određenih "crta u pijesku" koje se ne smiju prelaziti. Mir uspostavljen 1945. i održavan sve do nestanka SSSR se zato tumači ne kao američka, nego kao simbioza dviju hegemonija - američke i sovjetske. Zato se umjesto izraza pax americana ponekad koristi izraz pax americana et sovietica.
Pax americana nakon hladnog rata
thumb|right|Zemlje svijeta s američkim vojnim bazama 2007. godine.
Pax americana se najčešće spominje u kontekstu geopolitičke situacije stvorene raspadom SSSR i završetkom hladnog rata, čime je uklonjena jedina ozbiljna prepreka uspostavljanju potpune američke vojne, političke, ekonomske i kulturne hegemonije nad ostatkom svijeta. Ona se odražavala kroz uspostavu pro-američkih i pro-zapadnih vlada u tzv. Novoj Evropi, uspostavu američkog vojnog prisustva u novim oblastima kao što su Centralna Azija, otvaranju dotada nedostupnih tržišta američkoj robi kroz inzistiranje na slobodnom tržištu i globalizaciji, te agresivnom populariziranju američkih kulturnih vrijednosti kroz suvremene medije.
Novonastalu stvarnost je na samom kraju hladnog rata prepoznao predsjednik George H.W. Bush i uobličio kroz doktrinu tzv. Novog svjetskog poretka, koja je implicitno navodila SAD kao jedinu silu sa vojnim, ekonomskim i drugim resursima nužnim za održavanje mira i trajne ekonomsko-političke stabilnosti. Ta je doktrina svoju prvu primjenu dobila u prvom zaljevskom ratu kada su SAD uz formalni blagoslov UN i ostatka međunarodne zajednice provele "policijsku akciju" u svrhu okončanja iračke okupacije Kuvajta, te uspostavile presedan kojim SAD imaju ne samo resurse, nego i obavezu služiti kao "svjetski policajac", odnosno intervenirati kako bi se spriječavali i zaustavljali sukobi u svijetu. Ta je intervencionistička politika nastavljena i za vrijeme Bushovog nasljednika Clintona kada je uspješno, relativno brzo i jeftino zaustavljanje jugoslavenskih ratova preko apsolutne nadmoći američkog ratnog zrakoplovstva stvorilo dojam o američkoj svemoći. Njega je dodatno pospješila netaknutost američke privrede problemima koje su opteretile druge, dotada neupitno uspješne svjetske ekonomije (azijska ekonomska kriza, japanska Izgubljena decenija). Zbog svega toga je koncept pax americane uživao snažnu popularnost ne samo u SAD, nego i u brojnim drugim zemljama koje su se smatrale dijelom zapadnog svijeta ili u krugovima koji su svoje zapadnom svijetu htjele pridružiti.
Huerta Silverado, Guerrero
Huerta Silverado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2108 m.
Turton, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 48, što je 13 (-21,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Patka
Patka je opšti naziv za veliki broj vrsta ptica iz familije Anatidae koja uključuje i labudove i guske. Patke su podeljenje u više podfamilija u okviru familije Anatidae, one nisu monofilična grupa (grupa potomaka koja ima jednog zajedničkog pretka) već čine takson pošto se labudovi i guske ne smatraju patkama. Patke su uglavnom vodene ptice uglavnom manje od labudova i guski i mogu se naći u rečnim i morskim vodama.
São Luís
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 957.899 stanovnika.
Patka (razvrstavanje)
Patka može označavati:
Stejaru, Pângărați
Stejaru je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Pângărați.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1053 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Toxtixtaca, Atzalan
Toxtixtaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prave patke
Anatinae, potporodica ptica, pripada porodici Anatidae, redu Anseriformes. Sastoji se od 31 roda:
Upitno
Uz njih su u prave patke ubrajali i rodove
Marchesini Boccanera, Cuneo
Marchesini Boccanera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Bagni di Tivoli, Roma
Bagni di Tivoli je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Bosc-Bénard-Commin
Bo Benar Komen je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Berne.
Vanzemaljac (razvrstavanje)
Vanzemaljac ili izvanzemaljac je izraz kojim se označava pojedinačni pripadnik izvanzemaljske vrste. Također može označavati:
Frontaš
Frontaš je jugoslovenski televizijski film snimljen 1976. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Branka Pleše po scenariju Mirka Kovača. Predstavlja adaptaciju istoimene priče Sime Matavulja Beogradske priče, odnosno deo po toj zbirci temeljenog ciklusa TV-filmova. Radnja se dešava u Srbiji početkom 20. veka, a protagonista je oficir i ratni veteran kojega vlasti otpuste iz vojne službe i dodele mu mesto civilnog činovnika, čemu se on teško prilagođava.
Fluorometan
Fluorometan je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 34,033 Da.
Maplewood Park, Ohio
Mejplvud Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 280, što je 41 (-12,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fornace di Novi, Modena
Fornace di Novi je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Opština Zentla, Veracruz
Zentla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8791 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
Pinet, Bolzano
Pinet je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1080 m.
Quarta Zona Industriale Artigianale, Vicenza
Quarta Zona Industriale Artigianale je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Opština Nănești, Vrancea
Nănești je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Puerta de la Aguililla, Ocampo
Puerta de la Aguililla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2193 m.
Quartiere Prè, Vicenza
Quartiere Prè je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Zejneba Hardaga
Zejneba Hardaga (Sarajevo, 1918. – Jeruzalem, 1994.), bosanskohercegovačka pravednica među narodima bošnjačkog porijekla. Prva je žena i muslimanka uz svijetu koja je ponijela titulu pravednika.
Pravednica među narodima
thumb|270|lijevo|Fotografija koja je nastala 1941. godine, u jeku [[Drugi svjetski rat|Drugog svjetskog rata, na kojoj Zejneba svojom odjećom sakriva žutu Davidovu zvijezdu koja se nalazi na lijevoj ruci Rifke Kavilio]] Porodica Hardaga je bila islamske vjeroispovijesti. Spasili su jevrejsku porodicu tokom holokausta. Yosef Kavilio, Yosefova supruga i kćerka bili su prijatelji i poslovni saradnici s Hardagama. Tokom bombardovanja iz zraka, kuća im je bila uništena, a prvi koji im je pritekao u pomoć bio je upravo Mustafa Hardaga. "Naš dom je vaš dom", kazala je tada Zejneba Hardaga porodici Kavilio. Jedan period Kavilie su bile sa Hardagama. Jednog dana pripadnici Gestapa pojavili su se na vratima kuće porodice Hardaga kako bi provjerili njihove dokumente. Yosef Kavilio, njegova žena i kćerka krili su se u jednom velikom ormaru. Samo ih je čudo spasilo i nisu bili otkriveni. Hardage su nastavile štititi članove porodice Kavilio sve dok nisu otišli za Mostar, dio Bosne i Hercegovine koji je bio italijanskom kontrolom, gdje su Jevreji bili relativno sigurni. Poznata je fotografija nastala 1941. godine u jeku Drugog svjetskog rata, na kojoj Zejneba u Sarajevu, svojom odjećom sakriva žutu Davidovu zvijezdu koja se nalazi na lijevoj ruci Rifke Kavilio.
Nakon rata porodica Kavilio je 1948. godine otišla u Izrael. Tražili su od Yad Vashem muzeja da prepozna porodicu Hardagu u zbirci Pravednici među narodima. Godinu dana kasnije, Zejneba je otišla u Izrael i zasadila prvo drvo u spomen porodičnog imena. Pedesetak godina poslije, 1994. godine Sarajevo je bilo pod opsadom. Život porodice Hardaga bio je ugrožen. Uz pomoć Joint Distribution Committe, a na inicijativu obitelji Kavilio, Yad Vashem je tražio od predsjednika Bosne i Hercegovine Alije Izetbegovića da Hardage dođu Izrael, gdje su ih dočekali najviši zvaničnici te države, zajedno sa članovima porodice Kavilio.
Sarah Pećanac, Zejnebina kćerka, i njena obitelj su kasnije prešli na judaizam zbog svega što se dešavalo. Na taj način željela je iskazati čast Kavilio obitelji na svemu što su učinili jedni za druge.
Oanțu, Pângărați
Oanțu je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Pângărați.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1009 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Maceió
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 874.014 stanovnika.
San Pedro Tepeyac, Coyomeapan
San Pedro Tepeyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Coyomeapan.
Jesen Čejena
Cheyenne Autumn je američki vestern film snimljen 1964. godine u režiji Johna Forda, poznat kao posljednji vestern, odnosno pretposljednje ostvarenje u filmografiji Johna Forda.
Predstavlja adaptaciju romana The Last Frontier Howarda Fasta, koji se, pak, temeljio na istinitim događajima. Radnja započinje u jesen 1879. godine kada čejenske poglavice Mali Vuk i Tupi Nož (koje tumače Ricardo Montalban i Gilbert Roland), suočeni sa glađu i bolešću u rezervatu u Oklahomi kojim im je dodijelila američka vlada, organiziraju veliki bijeg, nastojeći da se vrate u svoju tradicionalnu postojbinu na sjeveru. Protagonist, čiji lik tumači Richard Widmark, je oficir američke vojske koji sudjeluje u njihovom hvatanju, iako duboko u sebi sa njima suosjeća i razumije njihove postupke.
Cheyenne Autumn je Ford planirao snimati još krajem 1950-ih, nastojeći njime odati počast indijanskim plemenima čiji su mu pripadnicima pomagali tokom karijere, odnosno napraviti vestern film koji bi, za razliku od dotadašnjih hollywoodskih ostvarenja, zbivanja iz doba Divljeg Zapada prikazivali iz indijanske perspektive. Originalno je zamislio da protagonisti budu Mali Oblak i Tupi Nož, a njih su, u nedostatku indijanskih glumaca, trebali tumačiti Anthony Quinn i Richard Boone, koji su bili djelomično indijanskog porijekla. Međutim, pod pritiskom studija Ford je bio prisiljen kao protagonista ubaciti bijelca, kao i nadodati niz dodatnih scena i likova. Sa druge strane, Ford je kao lokacije ponovno koristio Dolinu spomenika, te veliki broj pripadnika naroda Navajo koji su glumili Čejene. Kasnije se ispostavilo ne samo da je "čejenski jezik" koji koriste indijanski likovi u stvari navajo jezik, nego da su Navajo glumci koristili priliku za "kreativne" dijaloge u koje su "prokrijumčarili" vulgarne psovke, a koje su ostale neprimijećene kako od članova ekipe, tako i od hollywoodskih cenzora. Iako je Ford iz završne verzije uspio izbaciti neke scene - poput segmenta u kome Wayatta Earpa tumači James Stewart - sa 158 minuta trajanja predstavlja najduži film u njegovoj filmografiji.
Cheyenne Autumn je podijelio kritiku, pa su ga neki tako hvalili kao autorovo ispravljanje nepravdi prema Indijancima, dok su mu drugi zamjerali nedostatak čvrste narativne strukture.
Los Jobitos, Tlalixcoyan
Los Jobitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Tres de Mayo, Atzalan
Tres de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Marchetti, Cuneo
Marchetti je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Hollister, Oklahoma
Holister je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 50, što je 10 (-16,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santiago de Compostela
Santijago de Kompostela je glavni grad španske autonomne pokrajine Galicija. Nalazi se na severozapadu Španije, u provinciji Korunja. UNESKO je 1985. godine proglasio Stari grad Santijaga de Kompostele svetskom kulturnom baštinom. Godine 2000. bio je Svetski grad kulture.
Santijago de Kompostela je sedište galicijske autonomne vlade (Šunta de Galisija; ). Takođe je i važna destinacija hrišćanskog hodočašća, pored Jerusalima i Rima. Od vrednih istorijskih spomenika, Santijago ima jedan od najstarijih univerziteta u Evropi i svetu - Univerzitet Santijago de Kompostela - osnovan pre oko 500 godina, i katedralu posvećenu apostolu Jakovu Starijem.
Stanovništvo
Prema poslednjem popisu iz 2006. godine, Santijago de Kompostela ima 93.458 stanovnika.
Put za Santijago
Svake godine, oko 100.000 hodočasnika koji dođu peške, na biciklu, magarcu ili konju iz oko 100 zemalja traže potvrdu koja se zove kompostela koji se dodeljuje na osnovu hodočasničkog pasoša ispunjenog pečatima gradova kroz koje su prošli na svom putu do Santijaga de Kompostele. Pasoš je dokaz da su prošlli putem koji je Asocijacija hodočasnika sv. Jakova priznala kao jedini zvanični put. Ovaj broj je realno veći, jer ima mnogo hodočasnika koji ne traže svoju kompostelu, jer se daje samo onima koji je traže iz religioznih razloga.
Mnogi od današnjih severnih evropskih puteva ka Santijagu slede iste rimske puteve opisane u Kodeksu Kalikstinus. Peta knjiga Kodeksa pominje rute počev od Pariza, Vezne, Le Pi i Arl, koji svi vode ka Pirinejima u vidu Francuskog puta. Španski Francuski put je najpopularnija hodočasnička ruta za Santijago kojim godišnje prolazi oko 80.000 hodočasnika. Druge popularne rute su Srebrna ruta iz Sevilje, ili portugalska ruta.