cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trimetiloletan trinitrat
Trimetiloletan trinitrat je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 255,140 Da.
Salineño North, Texas
Salineño North je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 115 stanovnika.
Apije Klaudije Pulher (konzul 185. pne.)
Apije Klaudije Pulher (Appius Claudius Pulcher, također APP•CLAVDIVS•APP•F•P•N•PVLCHER ) je bio rimski političar iz 2. vijeka pne.
Rođen je kao sin konzula Apija Klaudija Pulhera, a brat Publije mu je također bio konzul. Apije je služio kao vojni tribun u Grčkoj, prvo u drugom makedonskom ratu, a potom u rimsko-sirijskom ratu. Godine 187. pne. je izabran za pretora te je upravljao Tarentom. Godine 185. pne. je izabran za konzula te je vodio pohod protiv ligurskog plemena Ingaunijaca. Pri povratku je nasilnim manipulacijama rimske skupštine|skupštine osigurao bratov izbor za konzula. Potom je poslan na čelo deleacije u Grčku, a koja je trebala osujetiti planove Filipa V Makedonskog za novi rat s Rimom. Godine 176. pne. je na čelu nove delegacije nastojao posredovati u unutrašnjem sukobu Etolskog saveza.
Ismael Cruz, Villa Corzo
Ismael Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Sanitarije
Sanitarije (od latinskog: sanitas = zdravlje) je kolektivno ime za opremu i uređaje namjenjene održavanju higijene.
Karakteristike
Sanitarije se ugrađuju u stanove i javne prostore po kupatilima i klozetima, a izrađuju se od fine keramike, plastike ili emajliranoga lijevanog željeza. U novije vrijeme i od inoksa, kamena, stakla i drugih materijala.
Pod sanitarijama se najčešće ubraja; umivaonik, kada, wc školjka, bide, pisoar i slična oprema za liječenje ili njegu bolesnika po ordinacijama i bolnicama.
I sve kanalizacione i [[vodovodne cijevi se također ubrajaju u sanitarije, kao i sklavine.
Baccu Mandara, Cagliari
Baccu Mandara je naselje u Italiji u provinciji Cagliari, u regiji Sardinija.
Koprivnica Zagorska
Koprivnica Zagorska je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Đurmanec, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 108 stanovnika te 25 obiteljskih kućanstava.
Los Bancos, Maravatío
Los Bancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Maravatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2165 m.
Villaggio Belvedere, Brescia
Villaggio Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Anhidrotetraciklin monooksigenaza
Anhidrotetraciklin monooksigenaza (, ATC oksigenaza, anhidrotetraciklinska oksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom anhidrotetraciklin,NADPH:kiseonik oksidoreduktaza (6-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
3517 Tatianicheva
3517 Tatianicheva je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,241 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,0.
Supruga Chen Guinü
Supruga Chen Guinü (陳歸女, ? -390), formalno Carica majka Ande (安德太后, doslovno "mira i kreposna carica majka") bila je konkubina kineskog cara cara Xiaowua iz dinastije Jin. Njen otac Chen Guang (陳廣) je bio muzičar koji je napredovao do mjesta dvorskog službenika. Kineski historijski izvori je opisuju kao lijepu i muzički nadarenu ženu; zbog toga je odabrana za carevu suprugu, iako nikada za života nije postala formalna carica. Rodila mu je dva sina - krunskog princa Sima Dezonga i princa Sima Dewena - koji će obojica postati carevi. Titulu "carice majke" je dobila tek posthumno, nakon dolaska na vlast njenog sina Sima Dezonga na prijestolje.
Sammy Martinez, Texas
Sammy Martinez je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 110 stanovnika.
Rosa María, Pánuco
Rosa María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pánuco.
Indijanski jezici
Indijanski jezici (eng. Amerindian languages; Port. Línguas ameríndias; Sp.Lenguas amerindias).- Naziv za sve jezike američkih Indijanida koji se govore, ili su se govorili, na području od arktičke Kanade i Aljaske preko duplog američkog kopna ( uključujući i Zapadnoindijske otoke) na jug do Ognjene zemlje i malenih otočića južno od nje.
Konjkovsko
Konjkovsko je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Karlovca, Karlovačka županija.
Indijanski jezici
Broj govornika
Ukupno oko 30 610 387 ljudi govori indijanskim jezicima.
Konjkovsko
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 5 stanovnika te 4 obiteljskih kućanstava.
San Salvatore, Ascoli Piceno
San Salvatore je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Indijanski jezici
Klasifikacija
Indijanski jezici klasificirani su u više velikih jezičnih porodica u čemu su svoj izuzetan doprinos dali pioniri u klasifikaciji indijanskih jezika i naroda John Wesley Powell (1834-1902), Edward Sapir (1884–1939), Franz Boas (1858–1942), Čestmír Loukotka (1895-1966), Paul Rivet, J. Alden Mason (1885—1967; zvan i John Alden Mason), Alexander F. Chamberlain i mlađi znanstvenici. Broj indijanskih jezika nije poznat kao ni sam broj porodica kojima ti jezici pripadaju, jer su mnogi jezici nestali, neki su neispitani, a također se od raznih lingvista različito klasificiraju. Na području Sjeverne i Srednje Amerike nalazimo Velike jezične porodice Hokan, Na-Déné, Penutian, Aztec-Tanoan, Macro-Siouan, Macro-Algonquian, Oto-Manguean, Mayan, i dijelove Velike porodice Macro-Chibchan, te mnoge malene izolirane porodice i neklasificirane jezike.
Podravno
Podravno je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srebrenica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 413 stanovnika.
San Salvatore, Ascoli Piceno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Indijanski jezici
Powelowa lista
Powellova lista (1891) za Sjevernu Ameriku (sjeverno od Meksika):
Adaizan, Algonquian, Athapascan, Attacapan, Beothukan [Newfoundland], Caddoan, Chimakuan, Chimarikan, Chimmesyan, Chinookan, Chitimachan, Chumashan, Coahuiltecan, Copehan, Costanoan, Eskimauan, Esselenian, Iroquoian, Kalapooian, Karankawan, Keresan, Kiowan, Kitunahan, Koluschan, Kulanapan, Kusan, Lutuamian, Mariposan, Moquelumnan, Muskhogean, Natchesan, Palaihnihan, Piman, Pujunan, Quoratean, Salinan, Salishan, Sastean (Shastan), Shahaptian, Shoshonean, Siouan, Skittagetan, Takilman, Tanoan, Timuquanan, Tonikan, Tonkawan, Uchean, Waiilatpuan, Wakashan, Washoan, Weitspekan, Wishoskan, Yakonan, Yanan, Yukian, Yuman, Zuñian.
Južnoameričke porodice 108 (Rivet i Loukotka)
Akonipa, Alakaluf, Amniapé, Amueša, Andoke, Araukan, Arawak, Arikem, Atakama, Atal'an (Tal'an), Auaké, Auiširi, Ajmará, Ajmoré, Bororó, Čapakura, Čarrúa, Čečehet, Čibča, Čikito, Čirino, Čon, Koroado, Diagit, Esmeralda, Fulnio, Gamella, Gorgotoki, Guahibo, Guamo, Guarauno, Guató, Guajkurú, Huari, Huarpe, Humaguaka, Itonama, Kahuapana, Kaingán, Kaliána, Kamakán, Kamsá, Kañari, Kaničana, Kapišana, Karažá, Karipska, Kariri, Katawiši, Katukina, Kajuvava, Kičua, Kopal'en, Kukurá, Kul'i, Leko, Maku, Makuráp, Mašakali, Maskoi, Mašubi, Matako-Maká, Matanawí, Majna, Mobima, Moseten, Mučik, Muniče, Múra, Nambikwára, Natú, Opaie, Otí, Otomak, Pankarurú, Pano, Patašo, Puelče, Puinave, Puruborá, Puruhá, Sáliba, Samuku, Širiana, Šokó, Ssabela, Ssimaku, Šukurú, Tarairiru, Taruma, Timote, Tinigua, Trumai, Tukáno (Betoja), Tupi-Guarani, Tušá, Vilela, Witóto, Xíbaro, Xiraxara, Jabutí, Jahgan, Jaruro, Jurakáre, Juri, Zaparo, Že.
Južnoamerički izolirani jezici
Campbell, 1997
Ethnologue, 2005
Južnoamerički nekalsificirani jezici
ERthnologue, 2005
Costa Rica, Acacoyagua
Costa Rica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acacoyagua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1032 m.
Vakataka
Vākāṭaka Carstvo (Devanagari:वाकाटक) je naziv za državu kojom je upravljala istoimena indijska vladarska dinastija nastala na Dekanskoj visoravni sredinom 3. vijeka. Vjeruje se da joj se teritorija pružala od Malwe i Gujarata na sjeveru do rijeke Tungabhadra na jugu, odnosno od Arapskog mora na zapadu do Bengalskog zaliva na istoku. Smatra se najvažnijom od svih dinastija koja je naslijedila Satavhane, a bila je suvremenik Gupti.
Vakatake, kao i sve dekanske dinastije, su tvrdili da potiču od brahmana. Sa druge strane se o Vindhyashaktiju (cca. 250–270), osnivaču dinastije, malo zna iako se spominje u Puranama. Teritorijalna ekspanzija je započela u doba njegovog sina Pravarasene I. Vjeruje se kako se nakon Pravarsenine smrti dinastija Vakataka podijelila u četiri ogranka - dva su poznata (Pravarpura-Nandivardhana i Vatsagulma), a dva još uvijek nepoznata historičarima.
Vakatake su bili poznati kao pokrovitelji umjetnosti, arhitekture i književnosti, te su podigli niz spomenika, od kojih je najpoznatije budističke vihare i chaitye spilja Ajanta (lokalitet Svjetske baštine), sagrađen pod pokroviteljstvom Vakataka cara Harishene.
Victoria and Albert Museum
Victoria and Albert Museum (često zvan samo po kratici V&A) u Londonu je najveći muzej primijenjene umjetnosti i dizajna na svijetu. On posjeduje stalnu zbirku od 4,5 milijuna izložaka. Utemeljen je 1852., i nazvan je po britanskom kraljevskom paru, princu Albertu i kraljici Victoriji.
Danas se prostire se na površini od 2, 2 km2 i ima u kompleksu svojih zgrada i aneksa 145 galerija. Muzejske kolekcije imaju raspon od 5 000 godina, od početka civilizacije do najnovijih dana, iz svih grana umjetnosti, i sa svih kontinenata. Muzej ima zbirke keramike, stakla, tekstila, odjeće, srebra, metala, nakita, namještaja, srednjevjekovnih predmeta, skulptura, slika starih majstora, grafika starih majstora,, crteža i fotografija, i po mnogočemu je najveći i neusporediv sa bilo kojim muzejem na svijetu.
V&A ima najveću zbirku neoklasične skulpture na svijetu, kao i najveću kolekciju izložaka talijanske renesanse izvan Italije. Njegova dalekoistočna kolekcija (Južna Azija, Kina, Japan, Koreja je najbolja u Europi, a zbirka islamske umjetnosti ide u rang onoj iz pariškogLouvra i Metropolitan Museum of Art, iz New Yorka.
Nalazi se u južnom Kensingtonu, muzejskom dijelu Londona, popularno zvanim - Albertopolis, jer se u njegovoj blizini nalaze i druge značajne kulturne institucije pa i dva velika muzeja; Prirodoslovni muzej (Natural History Museum) i Muzej znanosti (Science Museum). Najslavnija djela koja muzej posjeduje, djela su umjetnika: William Blakea, Sandra Botticellia, John Constablea, Raffaella, William Turnera, Diego Velázqueza, mnogih drugih.
Victoria and Albert Museum, upravlja sa još pet drugih muzeja a to su:
U skladu sa najnovijim trendom u svijetu kulture, od 2001. se ne naplaćuje ulaz u muzej ( kao ni u ostale britanske muzeje).
Calvert Beach, Maryland
Kalvert Bič je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 808.
Pesaro
Pesaro (fon. Pezaro) je grad u središnjoj Italiji. Grad je središte provincije Pesaro i Urbino u okviru regije Marke, čiji je drugi grad po veličini.
Douglas County, Illinois
je okrug u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Pesaro
Geografija
Grad Pesaro nalazi se u središnjem delu Italije, na zapadnoj obali Jadrana. Grad se nalazi u uzanoj priobalnoj ravnici iznad koje se ka zapadu izdižu središnji Apenini.
Stanovništvo
Pezaro danas ima blizu 95.000 stanovnika (brojčano drugi grad u pokrajini), mahom Italijana. Tokom proteklih decenija u grad se doselilo mnogo doseljenika iz inostranstva, najviše sa Balkana.
Privreda
Najvažnije privredne delatnosti u Pezaru su turizam, ribarstvo i proizvodnja nameštaja.
Trimetilolpropan
Trimetilolpropan je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 134,174 Da.
Nagel
Nagel je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Vunzidel (Fihtel). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.836 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9479138.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vunzidel Nagel se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vunzidel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 593 metra. Površina opštine iznosi 7,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.836 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 236 stanovnika/km².
Bulukax, José María Morelos
Bulukax je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini José María Morelos.
Valea Nucarilor, Valea Nucarilor
Valea Nucarilor je naselje u Rumuniji u okrugu Tulća u opštini Valea Nucarilor.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3968 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Bulukax, José María Morelos
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 558 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Antipapa Konstantin II
Konstantin II. (Constantinus II je bio katolički protupapa od 767. do 768. godine.
Rođen je u gradu Nepi kraj Viterba, kao potomak ugledne rimske aristokratske porodice. Za vrijeme posljednjih dana pontifikata Pavla I je njegov brat Toto izvršio puč u Rimu i postavio Konstantina na mjesto pape, usprkos toga što je Konstantin bio laik. Konstantin je nakon izbora ekspresno zaređen, a Toto je odmah pisao franačkom kralju Pipinu Malom tražeći njegovu podršku. Od njega nije dobio odgovora. Umjesto toga su u proljeće 768. u Rim provalili Langobardi i zbacili sa s papskog prijestolja. Zatvorili su ga u samostan San Saba gdje je ubijen. Nekoliko mjeseci kasnije ga je na jedan naslijedio antipapa Filip, prije nego što je novim papom postao Stjepan III.
Santa Rita Coronado, Huixtla
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1373 m.
Buenavista, Quechultenango
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Quechultenango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 336 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 882 m.
Apstinentska kriza
Apstinentska kriza je sinonim za psihičke i fizičke reakcije ljudi koji su prestali da koriste određene droge ili alkohol od kojih su postali zavisni. Kod pojedinaca se mogu javiti simptomi kao što su drhtavica, bol u digestivnom sistemu, delirijum tremens, strah ili napad panike, akutna anksioznost i nagla promena raspoloženja. Jačina i dužina trajanja apstinencijalnog sindroma zavisi od vrste droge koja se zloupotrebljava, dužine upotrebe, količine koja je korišćena i brzine kojom se osoba zavisnik nje lišava.
Moksazocin
Moksazocin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 287,397 Da.
Manville, New Jersey
Manvil je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.344, što je 1 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Liu Gong
Liu Gong (劉恭) (? - 184. pne.), također poznat i kao Car Qianshao od Hana (漢前少帝), bio je treći car kineske dinastije Han. Bio je sin, i to najvjerojatnije nastariji, cara Huija, i to s konkubinom, a poslije ga je usvojila Huijeva supruga carica Zhang Yan, koja nije imala vlastite djece. Vjeruje se da je tada, po nalogu carice majke Lü, likvidirana Liu Gongova prirodna majka.
O Liu Gongovom životu se relativno malo zna. Godine 188. pne. mu je umro otac te je naslijedio prijestolje. Međutim, vlast je bila čvrsto u rukama njegove bake Lü. Tokom vladavine je doznao kako mu carica majka Zhang nije prava majka, nego da mu je prava majka ubijena. Tada je dvorjanima rekao kako će, kada odraste, osvetiti njenu smrt. Carica majka Lü je, doznavši za to, tajno zatvorila cara te drugim dvorjanima objavila kako je on duševno bolestan. Predložila je da se mladi car, s obzirom da ne može vladati, formalno svrgne i likvidira. Prijedlog je prihvaćen, a prijestolje je preuzeo njegov mlađi brat Liu Yi, koji je kasnije dobio ime Liu Hong.
Barranquillas, Tepatitlán de Morelos
Barranquillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1931 m.
Cerro Progreso, San Juan Lalana
Cerro Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Lalana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 358 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Darabani, Darabani
Darabani je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Darabani.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11890 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Parzanese, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Dulce María
Dulce Maria Espinoza Saviñon de Alvarez ( 6. decembar 1985. Meksiko Siti, Meksiko ) je popularna meksička kantautorka i glumica. Takodje se ostvaruje kao spisateljica, filantrop i ponekad kao manekenka i voditeljica. U novembru 2019. se udala za reditelja njenih muzičkih spotova i pjesnika Francisca "Paco" Alvareza.
Biografija
Rodjena u Meksiko Sitiju, Meksiku, Dulce Maria je najmladja kćerka Blance Guadalupe Savinon, profesorice i Fernanda Espinose. Ima dvije starije sestre; Blancu Irreri Espinosu Savinon, magistricu filozofije i Claudiu Espinosu Savinon. Rodjaka je, s majčine strane, meksičke slikarke Fride Kahlo., koja joj dodje baba-tetka. Karijeru je započela još kao djevojčica, kada ju je majka počela voditi po kastinzima za telenovele i reklame. Sa osam godina postala je dio dječijih emisija Plasa Sesamo i El club de Gaby.
Lujj Majūm, Hajjah
Lujj Majūm je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Masakr u Solunu
Masakr u Solunu je naziv za masovno ubistvo nekoliko hiljada stanovnika kasnoantičkog Soluna koje su 390. izvele rimske trupe po naređenju tadašnjeg cara Teodozija I.
Niz događaja koji će dovesti do masakra je započeo u aprilu godine 390. kada je Buterih, rimski magister militum za Ilirik (u čijoj je nadležnosti bio i Solun), dao uhapsiti jednog od solunskih profesionalnih vozača dvokolica, navodeći kao razlog prekršaje seksualne prirode. Vozač je uživao veliku popularnost među svojim sugrađanima, koji su demonstrirali tražeći njegovo puštanje, a kada je Buterih to odbio, došlo je do nereda u kojima je Buterih ubijen. Čuvši za taj događaj, Teodozije se razbjesnio i na grad poslao vojsku u kaznenu ekspediciju, naredivši vojnicima da ubiju sve žitelje bez milosti. Nešto kasnije se Teodozije smirio i predomislio, ali prije dolaska glasnika s novim instrukcijama je, prema Teodoretu, bilo već ubijeno 7000 ljudi.
Čuvši za masakr, milanski biskup Ambrozije je Teodoziju poslao pismo u kome ga žestoko kritizira zbog njegovog postupka koji je doveo do krvoprolića na hiljadama nedužnih ljudi. Ambrozije je dodatno iskazao svoje negodovanje kada je u Mediolanumu caru zapriječio pristup u crkvu. Teodozije je zbog toga bio duboko potišten i tek nakon što je iskazao iskreno kajanje mu je Ambrozije oprostio.
Homocitrat sintaza
Homocitrat sintaza (, 2-hidroksibutan-1,2,4-trikarboksilat 2-oksoglutarat-lijaza (KoA-acetilacija), acetil-koenzim A:2-ketoglutarat C-acetil transferaza, homocitrat sintetaza, HCS) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:2-oksoglutarat C-acetiltransferaza (tioestarska hidroliza, formiranje karboksimetila). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u alfa-aminoadipatnom putu sinteze lizina, zajedno sa EC 4.2.1.36, homoakonitatnom hidratazom.
Dekanska visoravan
Visoravan Dekan je prostrana visoravan u Indiji, koja obuhvata veći deo centralne i južnu Indiju.
Na tamilskom Dekan se naziva takana, a na kanada jeziku dakana. Jezici kanada i tamilski su jezici većine žitelja visoravni (Dravidi).
Glavna poljoprivredna kultura na visoravni je pamuk, a gaje se i šećerna trska, pirinač. Rijeka Godavari i njene pritoke, kao i rijeka Iravadi, odvode vodu sa severnog dela visoravni ka Bengalskom zalivu. Rijeke Kaveri i Krišna vrše tu funkciju na jugu visoravni.
Geološki, visoravan se sastoji od vulkanskog bazalta. Region je bogat rudama i mineralima: gvožđe, zlato, dijamanti.
Udine
Udine [ˈuːdine] (sh. arh. i slov. Videm, furl. Udin, njem. Weiden), grad je u sjevernoj Italiji. Drugi je grad po važnosti u talijanskoj regiji Furlanija-Julijska krajina.
Geografija i klima
thumb|right|310px|Loggia di S. Giovanni i Torre dell'orologio na glavnom gradskom trgu Udine se nalaze se u krajnjem sjeveroistoku Italije, 20 km zapadno od državne granice sa Slovenijom. Od glavnog talijanskog grada Rima, su udaljene 650 km, a od sjedišta regije Furanije Trsta 75 km. Grad se razvio na mjestu gdje završava Dolina Poa i polaku se uzdiže prema Alpama, koji se nalaze sjeverno od grada.
Udine imaju sredozemnu klimu jer se nalaze samo 50 km udaljene od Jadranskog mora, ali imaju i značajni uticaj od obližnjih Alpi sa sjevera. Stoga su zime oštrije, a ljeta blaža nego u drugim dijelovima Italije. Ovaj sudar klima, uzrokuje često snažne vjetrove (bura). Pored Udina teče rijeka Tagliamento.
Historija
Okolica Udina bila je ljudsko stanište još u doba prahistorije, kasnije se ovdje vjerojatno naseljavaju Iliri, a 177. pne. taj kraj osvajaju Rimljani.
Nakon pada Zapadnog Rimskog carstva, ovaj kraj je počeo dobijati na značaju, osobito nakon propasti Akvileje i nakon toga Cividalea. Grad se prvi put pominje 983., kad je car Svetog Rimskog Carstva Oton II darovao zamak Utinum Akvilejskim patrijarsima, tadašnjim najznačajnijim feudalcima toga kraja. Utinum je 1223, dobio pravo sajmovanja, nakon tog je postao sjedište patrijarha i izrastao u najznačajniji centar čitave regije. left|thumb|240px|Panorama grada, sa Alpama u pozadini Mletačka republika zauzela je Udine 1420., otada do propasti republike 1797. Udine su bile dio Serenissime. Jedno vrijeme čak su izrasle do drugog grada u državi. Jedno kratko vrijeme grad je bio pod napoleonskom vlašću, nakon tog je bio podhabsburškom vlašću, a od 1866. je ušao u sastav novoosnovane Kraljevine Italije. Prvih godina Prvog svjetskog rata Udine su biile sjedište talijanske vrhovne komande zato su zvane Ratna prijestolnica, nakon Bitke kod Kobarida u novembru 1917. Udine su bile jedini veći grad koji su zauzele austougarske jedinice i držale okupiranog do kraja rata. Tokom Drugog svjetskom rata grad nije značajnije stradao, od 8 septembra 1943. bio je pod direktnom njemačkom upravom koja je trajala do aprila 1945.
Stanovništvo
Udine su imale 2009., 99, 071 stanovnika, a s predgrađima oko 175 000 stanovnika. Talijani čine 91% stanovnika. Ostalih 6% su doseljenici, i to najviše s Balkana. U Udinama se govori talijanski i nešto malo frijulski. Udine su vrlo razvijen industrijski grad, industrija namještaja, metalna industrija.
Znamenitosti
thumb|right|310px|Glavna trgovačka ulica Udina Mercatovecchio Staru rezidenciju Patrijarha iz Akvileje Palazzo Patriarcale, izgradio je Giovanni Fontana 1517 na mjestu starije stradale u potresu 1511. Za vrijeme austrijske vlasti služila je kao zatvor. Crkva Santa Maria della Purità ima freske Giambattista Tiepola i njegova sina Domenico iz 18. vijeka. Crkva posvećena sv. Mariji (Santa Maria di Castello) je vjerojatno najstarija u Udinama, po nekim sačuvanim fragmentima zaključuje se da je podignuta za vrijeme Langobarda. Izgubila je katedralni status 1263, kad je izgrađena veća Santa Maria Maggiore koja je postala katedrala. To je tipična trobrodna bazilika, koja je renovirana više puta tokom vijekova. Glavna fasada je potpuno obnovljena nakon katastrofalnog potresa 1511. godine. Veneciijanski guverner Tommaso Lippomano, dao je izgraditi u stilu venecijanske gotike portik sa stepenicima 1487.
Na glavnom gradskom trgu (Piazza della Libertà) stoji lijepa Loggia del Lionello, podignuta između 1448. i 1457. u stilu venecijanske gotike, a nasuprot njoj toranj sa satom Torre dell’Orologio koji u mnogo čemu podsjeća na onaj venecijanski istog naziva na Trgu svetog Marka. Podignut je 1448. po projektu Bartolomeo delle Cisterne satni mehanizam napravio je lokalni zlatar Nicolò Lionello, nanovo je zidan 1876 nakon požara po projektu arhitekta Andrea Scale.
Nasuprot Loggia del Lionello stoji Loggia di San Giovanni, renesansna građevina koju je projektirao Bernardino da Morcote. U sredini trga stoji fontana rad bergamskog arhitekte Giovanni Carrara iz 1542 i tri masivna stupa na vrhu kojih su Venecijanski lav, kip Pravde (1614), i kipovi Herkulesa, Kaka i Mira (1819) koje je Udinama poklonio car Franjo I kao uspomenu na potpisivanje Mira u Campo Formiju. left|thumb|240px|Loggia del Lionello u noći Udinska katedrala je monumentalna građevina čija je gradnja započela 1236, tlocrtno to je bazilika latinskog križa, sa tri broda i kapelama sa strane. Posvećena je 1335 kao Santa Maria Maggiore. Na početku 18. vijeka radikalno je izmjenjen njen vanjski i unutrašnji izgled po želji i na račun porodice Manin. Crkva je barokizirana, radovima Tiepola, Amaltea i Ludovica Dorignya. U prizemlju zvonika podignutog 1441 na mjestu starijeg baptisterija, nalazi se kapela kompletno oslikana freskama renesansnog slikara da Bologne.
Centrom Udina dominira venecijanski Dvorac Udine, kojeg su oni podigli 1517 iznad starije langobardske fortifikacije porušene u potresu 1511. Sadašnji renesansni ulaz u dvorac, rezultat je kasnije intervencije Giovanni da Udine, iz 1547. U dvorcu se nalazi jedna od najstarijih dvorana za zasjedanje u Evropi. Udine su univerzitetski grad, i grad bogate kulturne ponude, ima dva kazališta i dva izvrsna muzeja s vrijednim umjetničkim slikama (Biskupska palača i Museo Civico).
Sport
Udine su poznate po svom nogometnom klubu Udinese, koji godinama igra u prvoj talijanskoj ligi.
3518 Florena
3518 Florena je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,675 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,4.
Corin Redgrave
Corin William Redgrave (16. jul 1939 – 6. april 2010) je bio engleski glumac i ljevičarski aktivist. Rodio se u znamenitoj glumačkoj porodici Redgrave, a zajedno sa sestrom Vanessom bio je jedan od istaknutih članova trockističke Radničke revolucionarne partije; kasnije je zajedno sa njom osnovao Marksističku stranku, a sa drugom suprugom Kikom Markham je osnovao udruženje Viva Palestina koje pruža humanitarnu podršku Pojasu Gaze pod izraelskom blokadom.
The First Churchills
The First Churchills je bila britanska mini-serija historijske tematike koja je 1969. godine snimljena u produkciji BBC-a. Radnja se bavila životom Johna Churchilla, prvog vojvode od Marlborougha i njegove supruge Sarah. Naslovne su uloge tumačili John Neville i Susan Hampshire. Scenarist i producent je bio Donald Wilson, a režiju potpisao David Giles.
Serija je pratila živote Johna i Sarah Churchill od njihovog prvog susreta 1673. godine do nedugo prije vojvodine smrti 1722. godine. U tom periodu su se zbili burni i sudbonosni događaji engleske i britanske historije koje serija opisuje. Usprskos relativno niskog budžeta, zbog koga su se izbjegavale masovne ili scene bitaka, odnosno bila snimana gotovo isključivo u studiju, The First Churchills je ostavila snažan dojam zbog velike brige za kostime i druge detalje kojima je dočarana engleska prošlost. Temelj za seriju su bile knjige dalekog potomka Churchillovih - Winstona Churchilla.
Serija je prikazana na programu PBS-a u SAD zahvaljujući čemu je Susan Hampshire dobila svoj drugi uzastopni Emmy.
Glumačka postava
U mini-seriji su prikazane važne ličnosti engleske historije:
Komor Začretski
Komor Začretski je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sveti Križ Začretje, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 217 stanovnika te 66 obiteljskih kućanstava.
Imam Šafija
Imam Šafija (arapski: ابو عبدالله محمد بن إدريس الشافعيّ‎; latin.: Abū ʿAbdullāh Muhammad ibn Idrīs al-Shafiʿī; 767 - 820) bio je islamski učenjak, poznat kao osnivač šafijskog mezheba, jedne od četiri velike pravne škole u sunitskom islamu.
Villa Estense, Padova
Villa Estense je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1369 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Imam Šafija
Puno ime mu je Ebu Abdullah Muhammed b. Idris b. el-Abbas b. Osman b. Šafi'i b. Es-Saib b. Ubejd b. Abdu Jezid b. Hašim b. el-Muttalib b. Abdu Menaf b. Kusajj el-Kureši el-Muttalibi eš-Šafi'i el-Mekki. Abdu Menaf je zajednički predak Allahovog poslanika, Muhameda, i imama Šafije, pa, otuda, za Šafiju kažu da je bio amidžić Vjerovjesnika Muhameda. Nazvan je ""eš-Šafi'i"" po svom pradjedu Šafi'u, koji se ubraja u generaciju mladih ashaba, obzirom da je Allahovog Poslanika sreo kada je imao desetak godina. Otac njegovog pradjeda Šafi'a es-Saib prešao je na islam na dan bitke na Bedru. Majka mu je porijeklom iz plemena el-Ezd.
Rođenje i djetinjstvo
Svi autori spominju da je Imam Šafija roden 767, dakle, one godine kada je umro veliki islamski pravnik Ebu Hanifa. U nekim izvorima se navodi čak da je rođen iste noći u kojoj je umro Ebu Hanifa.
Koš
Koš (košara, košarica, korpa, sepet) je rešetkasta posuda izrađena preplitanjem fleksibilnih biljnih vlakana, kao što su vrbove grančice, trave, sitovi i bambusi, ili od traka plastike i drugih sintetičkih materijala. Zanat za izradu koševa naziva se košaraštvo. Osnovni oblik imenice je "koš" i od njega potječu drugi nazivi (i u drugim oblastima). U srpskohrvatskom jeziku najčešće korišteni oblik je košara.
Imam Šafija
Rođenje i djetinjstvo
Kada je u pitanju mjesto njegova rođenja, postoje izvjesna razilaženja. Tako se spominju: Gaza, Jemen i dr. Međutim, većina autora, očito je, preferira Gazu u Palestini , citirajući samog imama Šafiju, koji je izjavio: " Rođen sam u Gazi , 150. god. Kada sam imao dvije godine, majka me je prenijela u Meku . Inače, njegov otac je umro mlad, pa je Imam Šafija odrastao bez oca.
Koš
Historija
mini|desno|Koš ispleten od pruća vrbe. Najstarije dosad pronađene košare su iz neolita, a pronađene su u Egiptu, Peruu i južnoj Španjolskoj.
Imam Šafija
Rođenje i djetinjstvo
Od samog rođenja dalo se primijetiti da će to dijete bili značajna ličnost u islamskom svijetu, što potvrđuje i san njegove majke koji bilježe brojni islamski izvori, u kome se kaže da je ona, rađajuci Šafiju, vidjela kako se rađa zvijezda koja je pala na Misir, nakon čega su se njezini dijelovi raspršili i na ostala područja. To su tumači snova protumačili tako što su rekli da je rođen veliki učenjak, čije će učenje izuzetno djelovati na Egipat, ali će njegovo znanje doprijeti i do svih ostalih područja.
Koš
Materijal
Zavisno od podneblja, materijal za izradu je vrlo različit: šiblje, rogoz, slama, trava, trska, bambus, ratan, palme itd. U novije vrijeme košare se izrađuju od žice i plastike.
Imam Šafija
Rođenje i djetinjstvo
Imam Šafija se intelektualno razvija i odgaja u periodu Abasidske dominacije, u vremenu procvata brojnih naučnih disciplina, nastanka različitih idejnih usmjerenja i izuzetnog porasta prevođenja različitih djela sa drugih jezika.
Koš
Materijal
Na području Hrvatske najčešće korišteni materijal za izradu većih koševa su šibe od pletarske vrbe, lijeske i od vinove loze, te slama i rogoz za manje košare i košarice.
Imam Šafija
Rođenje i djetinjstvo
Vrlo rano je postao hafiz Kur'ana. Neki izvori bilježe da je tada imao samo sedam godina. Nakon toga je počeo izučavati hadis. Sa deset godina je naučio napamet Malikovo djelo El-Muveta, a onda se dao na izučavanje šerijatskopravnih nauka. Nakon toga, izvjesno vrijeme uči arapski jezik i pjesništvo, u čemu je postao izuzetno poznat.
Koš
Vrste
mini|desno|Tehnika pletenja s kosturom. Košara, košarica, koška, korpa i sepet su inačice i/ili drugi nazivi za koš, zavisno od veličine i područja na kome se proizvode i koriste.
Izrada
mini|desno|Tehnika spiralnog pletenja. Načelno se primijenjuju dvije tehnike pletenja, ovisno o korištenom materijalu i veličini predmeta:
Imam Šafija
Rođenje i djetinjstvo
Uz izučavanje nauke, njegov omiljeni hobi bio je gađanje strijelom u čemu je postigao maksimum. Od deset pokušaja gađanja strijelom imao je devet ili svih deset pogodaka, što je bilo nedostižno za njegove savremenike.
Inače, Imam Šafija je prvo učio u Meki ,gdje je imao brojne učitelje i gdje je stekao mnogo znanja. Usavršavanje je nastavio u Medini, uglavnom, slušajuci imama Malika , od koga je dosta naučio i sa njim je ostao sve do njegove smrti 179. god. po Hidžri, povremeno obilazeći svoju majku koja je ostala u Meki.
Učenici
Kako je imam Šafija imao brojne učitelje, broj njegovih učenika je, takođe, bio veliki. Od njega nisu učili samo učenici, već su to činili čak i njegovi učitelji od kojih je on, u početku, učio, a tađode i njegovi savremenici imami, sa kojima se družio i raspravljao o raznim islamskim disciplinama. Posebno su iskoristili njegovo znanje iz hadisa i fikha.
Najistaknutiji Šafijin učenik bio je, nesumnjivo Ahmed ibn Hanbel.
Osobine
Brojni izvori navode da je Imam Šafija noć dijelio na tri dijela.Prvu trećinu noći koristio je za učenje, saznavanje, pisanje i intelektualno sazrijevanje, drugu trećinu za ibadet, a treću za san i spavanje.
Smrt
U islamskoj literaturi nalazimo različite razloge njegove smrti. Međutim, zna se da su imama Šafiju spopale razne bolesti. Između ostalih, bolovao je i od hemoroida, pa mnogi autori smatraju da je ta bolest bila uzrokom njegove smrti. Umro je 820. u Egiptu, gdje je živio posljednje godine života, u 54. godini.
Релативна висина
Релативна висина је разлика између апсолутних висина две тачке на Земљној површини. Израчунава се простим упоређивањем добијених података за посматране јединице. Релативна висина се најчешће изражава за вулкане, који се налазе на невулканским основама. Наиме, бројни су примери попут Чимбораса, Попокатепетла и др. Вулкан Чимборасо у Еквадору има апсолутну висину од 6.272 метара, док је његова стварна, тј. релативна висина само 2300 метара. Разлог томе је што се налази на планинским венцим Анда и издиже се са невулканске подлоге. Попокатепетл је висок 5.452, тј. 3.000 метара. Са друге стране вулкан Етна се налази на вулкансој основи па је његова апсолутна висина једнака релативној и износи 3.263. метра,
Panetije
Panetije (Παναίτιος, Panaitios,, oko 185 – oko 110. pne. BC) s Rodosa bio je stoički filozof. Bio je učenik Diogena iz Babilona i Antipatra iz Tarsa u Ateni, prije nego što se preselio u Rim, gdje je mnogo učinio na uvođenju i širenju stoičkih doktrina u rimskom društvu, zahvaljujući pokroviteljstvu Scipiona Emilijana. Nakon Scipionove smrti 129. godine pne., vratio se u stoičku školu u Ateni i bio njezin posljednji neosporni upravitelj (sholarh). S Panetijem je stoicizam postao mnogo eklektičniji. Njegovo najpoznatije djelo bilo je O dužnosti i poslužilo je Ciceronu kao glavni uzor za njegovo vlastito djelo istog imena.
Život
Panetije, sin Nikagore, rođen je oko 185-180. pne. u staroj i uglednoj obitelji na Rodosu. Navodi se da je bio učenik jezikoslovca Kratesa iz Mala, koji je predavao u Pergamu, te da se potom preselio u Atenu, gdje je pohađao Kritolajeva i Karneadova predavanja, ali uglavnom se vezao za stoičara Diogena iz Babilona i njegovog učenika Antipatra iz Tarsa. Iako se često smatra da su ga ljudi iz Linda na Rodosu izabrali za svećenika Posejdona Hipija, ovo je zapravo bila čast kojom je odlikovan njegov djed, koji se također zvao Panetije, sin Nikaragore.
Vjerojatno je preko Gaja Lelija, koji je pohađao Diogenova, a zatim i Panetijeva predavanja, [8] upoznao Scipiona Emilijana i, poput Polibija prije njega, stekao njegovo prijateljstvo. I Panetije i Polibije pratili su ga u rimskom izaslanstvu koje je Scipion predvodio dvije godine nakon pada Kartage, glavnim monarsima i vladama helenističkog istoka 139-138. g. pne. Zajedno s Polibijem, postao je članom Scipionovog kruga.
Sa Scipionom se vratio u Rim, gdje je mnogo učinio na uvođenju stoičkih učenja i grčke filozofije. Za učenike imao je niz uglednih Rimljana, među kojima su bili augur Kvint Mucije Scevola i stoilar Kvint Elije Tuberon. Nakon Scipionive smrti Scipiona u proljeće 129. pne., boravio je malo u Ateni, malo u Rimu, ali uglavnom u Ateni, gdje je naslijedio Antipatra iz Tarsa na mjestu upravitelja stoičke škole. Atenjani su mu ponudili državljanstvo, ali ga je on odbio. Njegov glavni učenik u filozofiji bio je Posejdonije. Umro je u Ateni oko 110/109. pne.,, svakako prije 111. pne., kad govornik Lucije Licinije Kras u školi više nije zatekao samog Panetija, nego njegovog učenika Mnesarha.
Filozofija
S Panetijem je započelo novo eklektično oblikovanje stoičke teorije, pa su ga čak i neoplatonisti smatrali platonistom. Iz tog razloga prvo je mjesto u filozofiji dodijelio fizici, a ne logici, i čini se da nije iznio nikakve originalne ideje u pogledu logike. U fizici se odrekao stoičke doktrine o zapaljenju svemira; pokušao je pojednostaviti podjelu sposobnosti duše; i sumnjao je u realnost proricanja. U etici je priznavao samo dvostruku podjelu vrline, teorijsku i praktičnu, za razliku od Aristotelove "dijanoetičke" i "etičke". Pokušao je konačni cilj života približiti prirodnim impulsima, i usporedbama pokazati nerazdvojivost vrlina. Tvrdio je da je prepoznavanje morala, kao nečega čemu treba težiti zbog njega samoga, bila temeljna ideja u Demostenovim govorima. Odbacio je učenje o apatiji, i umjesto toga tvrdio da se određeni ugodni osjećaji mogu smatrati sukladnim prirodom. Također je inzistirao na tome da moralne definicije trebaju biti postavljene na takav način da ih može primijeniti osoba koja još nije postigla mudrost.
O dužnosti
Glavno Panetijevo djelo bilo je, bez sumnje, njegov spis O dužnosti (doslovno:O onome što dolikuje, Περί του καθήκοντος, Peri tou kathikodos), sastavljen u tri knjige. U njemu je predložio da se prvo istraži što je moralno ili nemoralno; zatim, što je korisno ili nije korisno; i na kraju, kako treba odlučiti o očitom sukobu između moralnog i korisnog; jer, kao stoičar, on je ovaj sukob smatrao samo prividnim, a ne stvarnim. Ovu treću raspravu, koju je izričito obećao na kraju treće knjige, nije proveo; i čini se da je njegov učenik Posejdonije na samo površan i nesavršen način pružio ono što je na tom polju nedostajalo. Ciceron je napisao svoje vlastito djelo O dužnostima (De officiis) namjerno oponašajući Panetija, te je izjavio da u trećem dijelu teme nije slijedio Posejdonija, već je umjesto toga u tom dijelu neovisno dovršio ono što je Panaetius ostavio netaknutim.
Uz neka manja odstupanja, na koja sam Ciceron skreće pozornost, kao, na primjer, definicija moralnih obaveza, dovršenje nesavršene podjele na tri dijela, odbijanje nepotrebnih rasprava, mali dopunski dodaci, u prve dvije knjige Ciceron je znanstveni sadržaj svog djela posudio od Panetija, bez ikakvih bitnih izmjena. Čini se da je Ciceron bio potaknut da slijedi Panetija, ne obazirući se na ranije pokušaje stoika da istraže filozofiju morala, ne samo uslijed superiornosti njegova djela u ostalim aspektima, već posebno uslijed napora koji su u njemu prevladavali da, ostavljajući po strani apstraktne istrage i paradoksalne definicije, pokaže kako se filozofija morala primjenjuje na život.
Općenito govoreći, Panetije je, slijedeći Aristotela, Ksenokrata, Teofrasta, Dikearha, a posebno Platona, ublažio strogost ranijih stoika i, ne odustajući od njihovih temeljnih definicija, izmijenio ih je tako da se mogu primijeniti na vođenje života i zaodjenuo ih u ruho rječitosti.
Da Ciceron nije reproducirao cjelokupni sadržaj triju Panetijevih knjiga, vidi se iz jednog fragmenta koji nije pronađen kod Cicerona, a sačuvao ga je Aulo Gelije, koji nas upoznaje s retoričkim aspektima Panetijeve obrade svoje tema.
Drugi spisi
Panetije je napisao i spise O veselju (περὶ εὺθυμίας), O magistratima, O proviđenju, O proricanju,, zatim jednu političku raspravu koju Ciceron koristi u svom djelu O republici, te pismo Kvintu Eliju Tuberonu. Čini se da je njegovo djelo O filozofskim školama (περὶ αἱρέσεων) bilo bogato činjenicama i kritičkim primjedbama, a obavijesti koje imamo o Sokratu, te o knjigama Platona i drugih pripadnika sokratske škole, dane prema Panetijevim obavještenjima, vjerojatno su bile preuzete iz tog djela.
Bazilika
thumb|200px|Bazilika. thumb|200px|Tlocrt Maksencijeve ([[Konstantinove) bazilike u Rimu iz 4. st.]] thumb|250px|Stara [[Bazilika sv. Petra (izgled iz 1450. godine).]]
Bazilika (grč.: βασιλική στοά basiliké - kraljeva dvorana) je rana forma kršćanske bogomolje. Vjerovatno je građena od rimskih istoimenih građevina koje su služile kao sudnice i tržnice.
Pixie-bob
Pixie-bob američka je pasmina domaće mačke.
Nastanak
Prvi primjerci mačke pixie-bob nastali su 1986. godine u američkoj saveznoj državi Washingtonu kao potomci navodnih križanaca crvenog risa i domaće mačke. Jedan od mačića iz tog okota, Pixie, iskorišten je kao model za daljnje uzgajanje pasmine.
Pixie-bob je u potpunosti uvršten u TICA-in popis mačjih pasmina 1998. godine.
Bazilika
Danas Papa Bazilikom naziva posebno privilegiranu crkvu. Postoje velike i male Bazilike. Velike su Bazilika sv. Petra u Rimu, sv. Ivana Lateranskog (za papu), sv. Pavla (za patrijarha aleksandrijskog), sv. Marije Majke (za patrijarha antiohijskog). U svakoj od njih postoji oltar koji ne upotrebljavaju ni Papa ni njegovi zamjenici. U Rimu postoji 11 manjih Bazilika, i mnogo njih širom svijeta.
Pixie-bob
Izgled
Mačke pixie-bob najpoznatije su po svojem kratkom repu, sličnom onome manske mačke. Poput manskih mačaka i pixie-bob može u potpunosti izgubiti rep, ali postoje i primjerci s potpuno razvijenim repovima.
Samnorwood, Texas
Samnorwood je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 51 stanovnika.
Pixie-bob
Izgled
Postoji dugodlaka i kratkodlaka verzija pasmine. Boja dlake varira, no najčešće je siva ili svijetlosmeđa s prugama. Oči su plave kod mačića, ali mijenjaju boju u zelenu ili zlaćanu kod odraslih mačaka.
Kruškoliko lice ove mačke smatra se njezinom najvažnijom osobinom te je takav izgled lica potreban kako bi se mačka mogla klasificirati kao primjerak ove pasmine.
Villaggio d'Annunzio, Brescia
Villaggio d'Annunzio je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Ḩārat al Khuzān, Hajjah
Ḩārat al Khuzān je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Villaggio d'Annunzio, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Ḩārat al Khuzān, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
San Isidro, Acacoyagua
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acacoyagua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
DuPage County, Illinois
je okrug u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 916.924, što je 12.763 (1,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Attray
Atre je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loare koja pripada prefekturi Pitivje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 195 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 136 metara (maksimalnoj 137 m, a minimalnoj 105 m).
Hidalgo y Tamarindo, Jonuta
Hidalgo y Tamarindo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Jonuta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Moksidektin
Moksidektin je organsko jedinjenje, koje sadrži 37 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 639,819 Da.
Trimetilolpropan fosfit
Trimetilolpropan fosfit je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 196,138 Da.
Bajura, Darabani
Bajura je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Darabani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1884 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
3519 Ambiorix
3519 Ambiorix je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,170 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,1.
Arahnofobija
thumb|desno|250px|Karikatura koja opisuje dječju pjesmicu "Little Miss Muffet" Arahnofobija, rjeđe arehnofobija (od ἀράχνη, aráchnē, "pauk" i φόβος, phóbos, "strah") je fobija, odnosno iracionalni strah od pauka. Predstavlja jedan od oblika zoofobije, odnosno najčešću od svih fobija. Reakcije arahnofoba često mogu izgledati iracionalne drugim ljudima (a nekad i njima samima). Ljudi opterećeni arahnofobijom često osjećaju neugodu nma svakom mjestu za koje vjeruju da je nastanjeno paucima ili ima vidljive tragove njihovog prisustva, kao što su mreže. Ako arahnofobi vide pauka, ne mogu ući na to mjesto osim ako ne prevladaju napad panike koji je vezan uz njihovu fobiju. U ekstremnim slučajevima čak i slika ili realistični prikaz pauka može izazvati strah. Oboljeli od fobije se često osjete posramljenima ako se takve epizode dogode u blizini njihovih prijatelja i rodbine.
Strah od pauka se obično liječi općim tehnikama razvijenim za liječenje od fobija.
Ubly, Michigan
je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 858, što je 15 (-1,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gabbiano, Bologna
Gabbiano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Agighiol, Valea Nucarilor
Agighiol je naselje u Rumuniji u okrugu Tulća u opštini Valea Nucarilor.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1830 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Filadelfia, Villa Corzo
Filadelfia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
Gabbiano, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 623 m.
Bellewood, Kentucky
Belvud je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 321, što je 21 (7,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Aguacate, Quechultenango
El Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Quechultenango.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 988 m.
Saczuquil, José María Morelos
Saczuquil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini José María Morelos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 414 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Povo, Trento
Povo je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4689 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.