Protivpešadijska_mina
Korišćenje protivpešadijskih mina u raznim konfliktima
1964-1999:  U Vijetnamu u građanskom ratu od 1964 do 1975 između Severnog i Južnog Vijetnama gde su Američke snage i njihovi saveznici pomagali Južni Vijetnam, gde su bile umešane i neke okolne zemlje u taj sukob i to: Laos, Kambodža i Tajland, a gde je u prvoj godini ratovanja u Vijetnamu stradalo oko 65-70% Američkih marinaca, a jedan deo od toga je stradao i od sopstvenih mina, dok je u Australijskoj vojsci stradalo oko 12% vojnika od sopstvenih to jest savezničkih Američkih M16 mina od maja 1967 do povlačenja 1971 godine. SAD su još koristili i Gravel mine koje se takođe zovu i Buton mine, to su mine veoma malih dimenzija koje su se koristile i bacale iz aviona u svrhu odbrane svojih pilota koji su oboreni prilikom neke akcije i time su privremeno zaštitili nekog pilota da bi onemogućili pešadiji da ih uhvate pre nego stigne pomoć pilotima. Te mine su tako konstruisane da posle izbacivanja iz aviona i rasturanja na delu teritorije i aktiviraju se na kontakt kada neko dodirne ili su same eksplodirale u vremenskom rasponu od 3 do 8 minuta, to je zato što je u upljačima bio gas Freon 113 koji u dodiru sa vazduhom počinje polako da isparava i posle tog određenog vremena kad ispari dolazi do eksplozije mine. Sem za odbranu svojih pilota SAD su koristili mine i u nekim od bitaka kao što je jedna bila na Khe Albaniji Sanh. Ove mine ako se ne aktiviraju u tom određenom roku mine bi postale skroz neaktivne i neupotrebljive. Ovih mina je proizvedeno oko 37 miliona između 1967 i 1968 iako je ova mina proizvođena sve do 1970, nema tačnih podataka koliko je ukupno proizvedeno ovih mina. Vijetnam je koristio mine POMZ-2 SSSR porekla kao i svoje mine MBV-78A1 koje su bile verna kopija SSSR POMZ-2 minama. U Laosu je u to vreme od 1964 do 1973 bilo kontaminirano više od 3.800 sela sa populacijom od 1,3 miliona osoba, koja su živela tu pod neposrednom opasnošću i blizine kontaminiranog područja. Kambodža je isto takođe bila kontaminirana u ovim sukobima, gde je posle toga nastupio i građanski rati i sve je to trajalo od 1965 do 1999, u međuvremenu je bila i invazija Vijetnama u novembru 1978. godine i obaranja sa vlasti Crvenih Kmera na čelu sa njegovim vođom Pol Pot, gde su oni prešli u ilegalu i sve do potpisivanja mirovnog sporazuma 1996 godine pružali su otpor vladinim snagama. Jedna mala grupica nije priznavala taj sporazum i još se borila protiv vladinih snaga, ali 1998 godine posle smrti idejnog vodje Pola Pota, došlo je do novih pregovora gde su konačno priznali vladu i došlo je do smirivanja situacije u zemlji od 25. decembra 1999. godine. U tom periodu sukoba sve strane su postavljale veliki broj protivpešadijskih mina. Pošto su Crveni Kmeri imali svoje baze na Tajlandu odakle su napadali vladine snage i zbog sprečavanja daljeg upadanja sa teritorije Tajlanda, Kambodžanska vojska je postavila minska polja duž granice sa Tajlandom. Postoje i neke oblasti koje su kontaminirane prema granici sa Vijetnamom. Stejt Departmenta je 1998. Godine izjavio da je procenjeni broj mina u Kambodži izmedju 4-6 miliona, ali nema podataka o tačnom broju. Ukupni broj žrtava prema jednom izveštaju do 31. Decembra 2007. godine je bilo 66.070, (poginulih 19.402 i povređenih 46.668). Tipovi mina koji su pronadjeni su: