cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eratički blokovi
Nastanak
Ledenjak kao kruto tijelo ne sortira materijal (morena) koji je nosi sa sobom. To se odnosi na utovar, transport i taloženje. Uklanjanje velikih stijena nastaje prelaskom ledenjaka ili razbijanjem blokova u podnožju ledenjaka. Kao krutom tijelu ledenjaku je lako moguće kretati materijal od minimalne veličine kao sto su čestica od gline do stijena od preko tisuću tona.
Eratički blokovi kao problem znanosti
Znanstvenici do 18. stoljeća nisu imali problem s objašnjenjem kako su dospijele stijene do mjesta na kojima su nađena u područjima iz kojih očito geološki ne potječu. Od sredine 18. stoljeća geolozi su se intenzivno bavili rješavanjem pitanja kako se gromade mogle doći na takvim dugim relacijama kao na primjer od Skandinavije u Sjevernu njemačku nizinu i od Alpa do Predalpa.
Tezu da su svojedobno ledenjaci pokrivali velike dijelove Alpa i dijelove sjeverne Europe 1822. je postavio Ignaz Venetz.
Godine 1835. njemački prirodoslovac, geolog i botaničar Karl Friedrich Schimper s predavanjima o pitanju eratičkih gromada i ideje o ledenom dobu u Njemačkoj i Švicarskoj, skovao je izraz ledeno doba.
Zajedno s Charpentier i švicarskim prirodoslovcem Louisom Agassizom je dalje razvio teoriju. Problem prijevoza gromada ledenjacima moglo se je smatrati riješenim. Trajalo je do 1870-ih kada je u znanosti prevladala teorija ledenih doba. Doprinos prirodoslovca Schimpera, autora koji je napisao knjige i samo verbalno izvješćivao se gotovo zaboravilo.
Slični fenomeni
Fenomen eratičkih blokova u geologiji se poistovjećuje isključivo s djelovanjem leda kao plutajuće platforme, no postoje i slični fenomeni s kojima to nije slučaj. Primjerice, pojava manjih stijena na geološki različitoj podlozi može biti ishodom nošenja u plutajućem korijenju drveća, pa čak i u utrobi životinja poput tuljana. Stijene se prirodnim putem mogu prenositi čak i uz pomoć jakog vjetra ukoliko je podloga nižeg koeficijenta trenja, što je fenomen zabilježen u američkim pustinjama (tzv. „klizeće stijene”). U pustinjama se često mogu pronaći gromade nalik eratičkim blokovima jer homogenim oblikom, građom i bojom odudaraju od denudacijski rasute podloge, no zapravo su istog geološkog podrijetla.
Tatinec
Tatinec je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Tatinec se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Castellengo, Biella
Castellengo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Fontane Bianche, Siracusa
Fontane Bianche je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 889 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
El Mezquite, Tecate
El Mezquite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 418 m.
Beršići
Кроз село пролази друм Горњи Милановац-Прањани, од кога се одвајају краци за Горње Бранетиће и Горње Бањане (оба даље воде ка Љигу), и око друма и тих раскршћа, развила се варошица.
Сеоска преслава је на друге Тројице; има више записа, и то су већином липе. До 1945. је одржаван вашар на Ивањдан.
Демографија
У насељу Бершићи живи 293 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 46,5 година (44,3 код мушкараца и 48,9 код жена). У насељу има 122 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,88.
Литература
''Миленко С. Филиповић: Таково, Српски етнографски зборник, 1960.''
Arlington Heights, Ohio
Arlington Hajts je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 745, što je 154 (-17,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gamet
Gameti su polne ćelije koje se stvaraju putem mejoze* te sadrže haploidan broj hromozoma.
Kod jednoćelijskih životinja, protozoa, gameti mogu biti: Proces spajanja anizogameta naziva se anizogamija.
Kod višećelijskih životinja obrazuju se dve vrste gameta: Jajne ćelije(ženski gameti) stvaraju se u ovarijumima(jajnicima), spermatozoidi(muški gameti) stvaraju se u testisima(semenicima). Kako se ovarijumi i testisi razvijaju u različitim jedinkama - ženkama, odnosno mužjacima to je polni dimorfizam. Kod malog broja jedinki oba tipa polnih organa stvaraju se u jednoj jedinki (kišne gliste, mekušci, metilji, pantljičare) to se naziva hermafroditizam, odnosno dvopolnost. Iako se u jednom telu stvaraju oba pola oplođenje je najčešće između dve jedinke (mada postoji i samooplodnja-partenogeneza)
Finistère
Finister je departman u zapadnoj Francuskoj. Pripada regionu Bretanja, a glavni grad departmana (prefektura) je Kemper. Departman Finister je označen rednim brojem 29. NJegova površina iznosi 6.733 km². Po podacima iz 2010. godine u departmanu Finister je živelo 897.628 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 133 stanovnika po km².
Ovaj departman je administrativno podeljen na:
Andrés Salazar Tijerina, Sabinas
Andrés Salazar Tijerina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Sabinas.
Daraa
Daraa (درعا), također Darʿā, Dara’a, Deraa, Dera i Derʿā ("tvrđava", ne miješati sa Dura-Europos), je grad u jugozapadnoj Siriji, u blizini granice sa Jordanom, gdje živi oko 77.203 stanovnika. Predstavlja sjedište Gubernije Daraa, a u prološti je bio sjedište historijske regije Hauran. Grad se nalazi oko 100 km južno od Damaska na auto-putu za Amman, a tradicionalno je služio kao odmorište za putnike.
Historija
Grad ima izuzetno dugu i bogatu historiju, koja datira iz vremena Kanaanita. Spominje se i na jednom natpisu koji je između 1490. i 1436. pne. dao izraditi egipatski faraon Tutmozis III. U ta je vremena bio poznat kao Atharaa, da bi se kasnije u Starom zavjetu spominjao Edrei, mjesto koje je pripadalo kraljevstvu Bashan. Grad se nastavljao razvijati i u rimskom periodu, o čemu svjedoče ostaci drevnog amfiteatra. U njegovoj blizini se 636. odigrala znamenita bitka kod Yarmuka, u kojoj su muslimanski Arapi porazili Bizantince te tako stekli vlast nad Bliskim Istokom. U počast tom događaju je dinastija Ajubida 1253. u Darai podignuta džamiju al-Omari, pri čemu su srušene ranije antičke građevine kako bi poslužile kao izvor građevinskog materijala.
Dara je od 1908. bila tursko željezničko raskršće koje je služilo kao veza sa Hedžazom. Zbog toga je za vrijeme prvog svjetskog rata postalo metom arapskih ustanika koje je vodio britanski oficir Thomas E. Lawrence. Prema vlastitom priznanju, Lawrence je osobno došao u Darau kako bi je izvidio, ali je tada uhapšen, mučen i silovan od strane pripadnika turskog garnizona. Lawrence je nakon puštanja vodio borbe za Daru sa pripadnicima turske vojske koja se u jesen 1918. povlačila prema sjeveru.
Daraa je godine 2011. postala jednim od središta protestnog/ustaničkog pokreta protiv režima sirijskog predsjednika Bašara al-Asada.
Andrés Salazar Tijerina, Sabinas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
La Sorcière (film)
La Sorcière je francusko-švedsko-italijanski igrani film snimljen 1956. u režiji Andréa Michela. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju romana Olesja ruskog književnika Aleksandra Kuprina. Protagonist, koga tumači Maurice Ronet je francuski inženjer koji zbog projekta odlazi u zabiti dio Švedske i tamo upoznaje lijepu i neobičnu djevojku po imenu Ina (koju tumači Marina Vlady). Radnja prikazuje kako se u nju zaljubi, ali kako njihovoj sreći na put staju predrasude primitivnih žitelja koji smatraju kako je Ina vještica. Film je prikazan na berlinskom festivalu gdje je dobio Srebrni medvjed "za posebno umjetničko dostignuće".
Svinište
Svinjište je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Svinjište pripada opštini Bitolj.
Prirodni uslovi
Naselje Svinjište je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 22 km zapadno.
Svinjište se nalazi u oblasti Đavatkol, planinske oblasti između Pelagonije i basena Prespanskog jezera. Naselje je smešteno u okviru Streževske klisure, koju gradi rečica Šemnica. Klisura je pregrađena, pa je tu obrazovano veštačko Streževsko jezero. Zapadno od sela izdiže se planina Bigla. Nadmorska visina naselja je približno 750 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Svinjište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bilo bez stanovnika. Selo je planski iseljeno prilikom stvaranja veštačkog Streževskog jezera tokom 1980-ih godina.
Većinska veroispovest bilo je pravoslavlje.
Mitrofan Rajić
Mitrofan (svetovno Milivoje Rajić; Budimpešta, 8. decembar 1873 — Požarevac, 24. januar 1930) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Svetovni život
Mitrofan (svetovno Milivoje Rajić) rođen je 8. decembra 1873. godine u Budimpešti. Gimnaziju je završio u Osijeku, pravni fakultet u Zagrebu, a Staru karlovačku bogosloviju u Sremskim Karlovcima.
Monaški život
Zamonašen je u manastiru Lepavini 2. decembra 1897., a 9. decembra rukopoložen u čin jerođakona. Za protođakona je proizveden 18. oktobra 1898. a za prezvitera rukopoložen 6. decembra 1902. Za protosinđela je proizveden 15. avgusta 1903., a za arhimandrita 25. decembra 1905. Do izbora za episkopa bio je episkopski sekretar i konzistorijalni beležnik u Pakracu. Njegovom inicijativom je pokrenut list za sveštenopastirsku praktiku, "Pastir dobri", koji je izlazio dvaput mesečno u Pakracu od 1905. do 1907.
Za prvog episkopa obnovljenog vladičanstva braničevskog izabran je 30. avgusta 1921., a hirotonisan 29. januara 1922. u beogradskoj Sabornoj crkvi. Za Mitrofanove uprave uređena je organizacija crkvenog života u Eparhiji braničevskoj, podignut zavidan broj novih hramova i prihvaćen bogomoljački pokret, koji je i odigrao u našem crkveno-narodnom životu sjajnu ulogu jer je pomoću njega zanovljen monaški život.
Episkop Mitrofan je uredio do sada jedini Šematizam Srpske pravoslavne patrijaršije, po podacima iz 1924. godine, i izdao kratak Jerejski molitvoslov.
Umro je 24. januara 1930. godine i sahranjen u požarevačkoj Sabornoj crkvi.
Cantia, Ancona
Cantia je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Opština Mircești, Iași
Mircești je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Venijamin Taušanović
Venijamin (svetovno Vladimir Taušanović; Pirot, 23. januar 1884 — Beograd, 28. maj 1952) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Svetovni život
Episkop Venijamin (svetovno, dr Vladimir Taušanović) rođen je 23. januara 1884. u Pirotu. Osnovnu školu i šestorazrednu gimnaziju završio je u Beogradu, duhovnu seminariju u Kišinjevu, pravoslavni bogoslovski fakultet u Atini, gde je i doktorirao 1912. godine.
Monaški život
Zamonašen je 11. maja 1913. godine u manastiru Rakovici od arhimandrita Ruvima, a privsli su ga episkop niški Dositej i jeromonah Nikolaj (Velimirović). Rukopoložen je u čin đakona 14. maja 1913. u beogradskoj Sabornoj crkvi od episkopa niškog Dositeja, a u čin prezvitera u istoj crkvi 21. maja iste godine od mitropolitaSrbije Dimitrija. Sinđelstvom i protosinđelstvom odlikovan je od episkopa veleško-debarskog Varnave 1919., a arhimandritskom činom 15. decembra 1920. od episkopa raško-prizrenskog Mihaila (Šiljka). Do izbora za episkopa bio je bolničar u bolnicama Kola srpskih sestara u Beogradu i Lješu, suplent bogoslovije u Beogradu, gimnazije u Đevđeliji, srpske gimnazije na Krfu i Velesu. Posle položenog profesorskog ispita službovao je u Đevđeliji i Ohridu, gde ga je 6. decembra 1925. zatekao i izbor za episkopa novoosnovane Eparhije bihaćke (danas Eparhija bihaćko-petrovačka).
Episkopsko zvanje
Hirotonisao ga je za episkopa u beogradskoj Sabornoj crkvi 23. maja 1926. patrijarh Dimitrije, mitropolit banjalučki Vasilije i episkop raško-prizrenski Mihailo. Za episkopa zletovsko-strumičkog premešten je u novembru 1929., a za episkopa braničevskog 1934. Za njegovo vreme podignuto je 19 novih crkava i započeto 13, a takođe je podignuto i 37 novih parohijskih domova.
Episkop Venijamin umro je 28. maja 1952. u Beogradu, a sahranjen je u požarevačkoj Sabornoj crkvi.
Zasluge
Episkop Venijamin je pripadao onom broju arhijereja koji su svesrdno pomagali bogomoljački pokret. Njegovim zauzimanjem osnovan je eparhijski savez hrišćanskih zajednica i pokrenut list za bogomoljce "Svetosvski put". U toku Drugog svetskog rata episkop Venijamin je primio 40 izbeglih sveštenika, a u manastirima Ravanici i Sv.Petki otvorio domove za izbegličku decu. Pred početak Drugog svetskog rata podignuta je, zauzimanjem episkopa Venijamina, velelepno zdanje Eparhijskog dvora u Požarevcu, u koju se nikada nije ni uselio.
Ornela Vištica
Ornela Vištica (Mostar, 18. rujna 1989.), hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica iz Bosne i Hercegovine.
Životopis
Ornela Vištica rođena je 18. rujna 1989. godine u gradu Mostaru. Za vrijeme rata živjela je u Ljubuškom. Diplomirala je glumu na Akademiji dramskih umjetnosti u Zagrebu. Televizijskoj publici predstavila se ulogom krčmarice Karmen Saga u telenoveli "Larin izbor". 2010. proglašena je najljepšom Hrvaticom u izboru časopisa Globus.
Marko Orešković
Marko Orešković - Krntija (Široka Kula kraj Gospića, 3. travnja 1896. – Očijevo kraj Drvara, 20. listopada 1941.), učesnik Španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe, član CK KPH i CK KPJ, jedan od organizatora ustanka u Lici 1941. i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
U novoj državi ponovo je stupio u mornaricu, ali je na brodu „Dunav“ brzo došao u sukob s komandantom broda. Posle zatvora odlazi u pilotsku školu gde je posle dve godine provedene u školi, odnosno šest u vojsci, demobilisan kao rezervni podoficir. Posle jednogodišnjeg lutanja i rada u raznim mestima Makedonije i Kosova, 1926. godine stiže u Beograd, gde je došao u kontakt sa radničkim pokretom i učlanio se u sindikat. Izvesno vreme je radio kao taksista, a zatim se zaposlio u Ministarstvu građevina, kao lični ministrov vozač.
Godine 1927. primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije. Zbog revolucionarno- političkog rada među radnicima, brzo je došao u sukob s policijom. U avgustu 1929. godine je uhapšen i od Suda za zaštitu države osuđen na pet godina robije, koju je izdržavao u zatvorima u Sremskoj Mitrovici i Lepoglavi.
Posle robije proteran je u rodno selo, ali on odlazi u Sloveniju, gde ga opet hapse. Posle zatvora u Ljubljani i Mariboru, proteruju ga ponovo u rodno selo, ali on umesto tamo, odlazi u Zagreb, gde nastavlja politički rad.
Španski građanski rat
mini|190px|Marko Orešković Krntija na čelu bataljona Đuro Đaković u Španiji.
Godine 1936. ilegalno odlazi, preko Austrije, Švajcarske i Francuske u Španiju, gde je, najpre mitraljezac u Drugom bataljonu 129. internacionalne brigade, a zatim vodnik i partijski rukovodilac bataljona „Đuro Đaković“. Posle povratka u Kraljevinu Jugoslaviju, 1939. godine, hapsi ga zagrebačka policija, i posle nekoliko meseci provedenih u zatvoru puštaju ga, posle štrajka glađu.
Peta zemaljska konferencija KPJ
Na Prvoj konferenciji Komunističke partije Hrvatske, 1940. godine, izabran je za člana Centralnog komiteta KP Hrvatske. Policija ga ponovo hapsi i sprovodi u Lepoglavu, ali on uspeva da pobegne iz zatvora i prelazi u ilegalnost. Oktobra 1940. godine učestvuje u radu Pete zemaljske konferencije KP Jugoslavije, i na njoj biva izabran za člana Centralnog komiteta KP Jugoslavije.
Narodnooslobodilačka borba
Nakon Aprilskog rata, okupacije Kraljevine Jugoslavije i uspostavljanja ustaške Nezavisne Države Hrvatske, CK KPJ ga šalje da organizuje oružani ustanak u rodnoj Lici. Ustanak u Srbu je bio uspešan jer je lokalno srpsko stanovništvo patilo od progona novog ustaškog režima i masovno se priključivalo Narodnooslobodilačkom pokretu. Marko Orešković, Hrvat po ocu i majci, sa svojim ratnim iskustvom uskoro je postao jedan od najpopularnijih komadanata, imao je veliko poštovanje među srpskim stanovništvom, koje mu je spevalo stihove: „Drug je Marko hrvatskoga roda, al' je majka srpskoga naroda“ i „Da ne bi druga Marka, još bi mnoga, zakukala majka“. A nakon pogibije:  „Cijeloj Lici žalost srce bije, što joj nesta dičnoga Krntije, što joj nesta vođe od ustanka, prvog vođe, Orešković Marka."
Međutim, pobuna se uskoro podelila oko pitanja da li bi se trebalo boriti samo protiv Nezavisne Države Hravtske ili protiv svih snaga Sila Osovine, uključujući i Italijane, koji su ponudili zaštitu od ustaških zločina. Ova frakcija, koja će kasnije biti poznata kao četnici se suprotstavila Oreškoviću, koji je želeo da ustanak pređe međuetničke granice. Oktobra 1941. godine postavljen je za političkog komesara Grupe Narodnooslobodilačkih partizanskih odreda za Liku, a istog meseca i za prvog političkog komesara Glavnog štaba NOP odreda Hrvatske.
Pogibija
desno|mini||190px|Spomenik Marku Oreškoviću na [[Novi Beograd|Novom Beogradu]]
Prema prvoj verziji, ubili su ga četnički elementu u Narodnooslobodilačkom pokretu, i bacili u jamu, 20. oktobra 1941. godine u selu Veliko Očijevo, prilikom njegovog povratka iz Drvara u Liku.
mini||190px|Tabla u ulici Marka Oreškovića, Beograd
Ovu verziju prihvaćaju i predstavnici hrvatske i srpske desnice koji insistiraju na tezi da je ustanak 27. srpnja bio nekakav četnički ustanak. Verzija po kojoj su Oreškovića ubili četnici potiče iz 1942. i posljedica je događaja iz te godine, a ne realnih okolnosti Oreškovićeve smrti. Naime, početkom 1942. četnici su uspjeli organizirati vlastiti pokret u južnim dijelovima Like i nekim dijelovima zapadne Bosne, uz svesrdnu pomoć talijanskog fašističkog okupatora. Verziju o četničkim vinovnicima Markove smrti raširio je, zapravo, NOP, kako bi stanovništvu u ustaničkim krajevima predočio jasan dokaz četničke izdaje i zločina – omiljenog vođu ustanka, pripadnika hrvatskog naroda, koji se solidarizirao sa ugroženim srpskim narodom 1941. – ubili su izdajnici i kolaboracionisti iz redova srpskog naroda.
Međutim, Oreškovićava smrt je razjašnjena još 1961., u zapisu partizanskog liječnika dr. Monija Levija. Po njegovom svjedočenju, Marko je ubijen od četvorice pljačkaša, pripadnika lokalne seoske straže u Velikom Očijevu, koji nisu bili četnici jer tada na tom području nije bilo organiziranog četničkog pokreta (jednostavno, četnička organizacija nastajala je samo onda kada bi se za to stvorili povoljni uvjeti – reokupacija od strane Talijana). Moni Lavi je posvjedočio da je stanovništvo Velikog Očijeva, nedugo nakon Markovog ubojstva, pozvalo predstavnike Kotarskog komiteta KPJ iz Drvara, kazavši im da se u selu odmetnula grupa od nekoliko mladića, pripadnika seoske straže, koji su pljačkali i maltretirali stanovništvo. Nakon dolaska partijske delegacije, u kojoj su, osim Levija, bili i potonji komandant i komesar 5. krajiške divizije, Milutin Morača i Ilija Materić, pohapšeni su pljačkaši, nakon čega je na jednom od njih uočen Markov kaput, a na drugom Markove čizme. Sprovedena je istraga i Markove ubojice su priznale zločin, nakon čega su svi strijeljani.
Krajem osamdesetih godina, javila se još jedna verzija Oreškovićeve smrti, koja dovodi u vezu i njegovo navodno protivljenje prema zvaničnoj politici KP Hrvatske. General Gojko Polovina, komandant Šeste ličke divizije koji se borio zajedno sa Oreškovićem, dao je svoj alternativni opis, Markove pogibije, u časopisu „Student“, a takođe i u svojoj knjizi „Svedočenje-prva godina ustanka u Lici" i imenovao je dvojicu partizana koji su navodno ubili Oreškovića u selu Velikom Očijevu. Sam Polovina je, prema sopstvenom svedočenju, znao da je komandovao partizanskim jedinicama koje su se ponašale više kao četnici nego kao partizani, kazavši da su se one sastojale samo od Srba i da su vršile odmazde nad hrvatskim stanovništvom.
Mesec dana nakon pogibije, Prvi partizanski bataljon formiran u Hrvatskoj dobio je naziv bataljon „Marko Orešković“, a njegovo ime nosila je i Prva lička proleterska udarna brigada Šeste ličke divizije. Za narodnog heroja proglašen je 26. jula 1945. godine.
Pozo Tapado, Xilitla
Pozo Tapado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Marko Orešković
Pogibija
Na čelu Generalnog štaba, naslijedio ga je Ante Rukavina.
Pozo Tapado, Xilitla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1353 m.
La Russia, Reggio Emilia
La Russia je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Tenetiše (Kranj, Slovenija)
Tenetiše je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Tenetiše se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 386 stanovnika.
Srednjeoceanski hrbat
right|Srednjeoceanski hrbat
Srednjeoceanski hrbat je podvodni planinski lanac, formiran procesom tektonike ploča. Izdizanje oceanskog dna događa se kada se konvekcijske struje u plaštu uzdižu pod oceansku koru i stvore magmu na mjestu gdje se nalazi divergentna granica među dvjema litosfernim pločama. Srednjeoceanski hrptovi su povezani i čine globalni sustav srednjeoceanskih hrptova, koji je dio svakog oceana, što ga čini najdužim planinskim lancem na svijetu. Neprekinuti planinski lanac je dug 65 000 km, a totalna dužina je sustava 80 000 km.
Opis
Srednjeoceanski hrptovi su geološki aktivni jer nova magma konstantno izbija na oceansko dno te u koru na i u blizini rascijepa duž osi hrpta. Kristalizirana magma tvori novu koru, uvjetno rečeno od bazalta i gabra.
Stijene koji čine koru ispod oceanskog dna su najmlađe na osi hrpta, a starost im raste povećanjem od spomenute osi. Nova bazaltna magma izbija na i u blizini osi hrpta zbog dekompresijskog taljenja Zemljinog plašta ispod te osi.
Oceanska kora izgrađena je od stijena koje su mnogo mlađe nego sama Zemlja - kora u oceanskim bazenima nije starija od 200 milijuna godina, zato što je u neprestanom procesu "obnavljanja" na srednjeoceanskim hrptovima. Oceanska dubina raste udaljavanjem od srednjeoceanskog hrpta, a najveće dubine su u oceanskim jarugama. Kako se oceanska kora odmiče od osi hrpta, plaštni peridotiti se hlade i postaju sve krući. Kora i relativno kruti peridotiti ispod te kore čine oceansku litosferu.
Proces nastanka
right|Oceanska kora nastaje na srednjeoceanskim hrptovima, doke je litosfera subducirana natrag u astenosferu u oceanskim jarcima Za dva procesa, potiskivanje od hrpta te povlačenje ploče, smatra se da su odgovorni za širenje opaženo na srednjeoceanskim hrptovima, no postoji nesigurnost koji od njih je dominantan. Potiskivanje od hrpta javlja se tamo gdje težina hrpta potiskuje ostatak tektonske ploče od hrpta, često prema zoni subdukcije. U zoni subdukcije do izraza dolazi povlačenje ploče. Ovdje se radi o tome da težina tektonske ploče koja se subducira pod naliježuću ploču povlači za sobom ostatak ploče.
Tempo kojim na srednjeoceanskom hrptu nastaje novi materijal poznat je iz brzine širenja, a općenito se mjeri u mm/god. Uobičajena podjela brzina širenja jest brza, umjerena i spora, čije vrijednosti su generalno >100 mm/god, ~60 mm/god, and <20 mm/god. Brzina širenja sjevernog Atlantika je 10 mm/god, dok u Pacifiku te vrijednosti dosežu vrijednosti od 40-60 mm/god.
Sustavi srednjeoceanskih hrptova formiraju novu oceansku koru. Kako se kristalizirani bazalt istisnut na osi hrpta hladi ispod Curieve točke koja odgovara željezo-titanijevim oksidima, u njima je sačuvan smjer magnetnog polja paralelan zemljinom magnetnom polju. Uzorak magnetnih obrata u oceanskoj kori može se rabiti kao pokazatelj starosti jer je magnetno polje Zemlje mijenjalo smjer u nepravilnim intervalima tijekom prošlosti. Na isti način, uzorak obrata zajedno s mjerenjem starosti kore rabi se kao pomoć u određivanju povijesti Zemljinog magnetnog polja.
Podu Iloaiei, Podu Iloaiei
Podu Iloaiei je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Podu Iloaiei.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 9752 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Fraccionamiento Reyes de Lomas Altas, Chihuahua
Fraccionamiento Reyes de Lomas Altas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1562 m.
Comgall
Sveti Comgall je irski kršćanski misionar i svetac, najpoznatiji po tome što je podigao veliki samostan na mjestu današnjeg grada Bangora u Sjevernoj Irskoj.
Siničane
Siničane je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Siničane pripada opštini Bogovinje.
Prirodni uslovi
Naselje Siničane je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 10 km južno.
Siničane se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na zapadnom obodu Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se polje, a zapadno se izdiže Šar-planina. Nadmorska visina naselja je približno 510 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Siničane je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.472 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Alen Liverić
Alen Liverić (Rijeka, 1967.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
San Tadeo, Tempoal
San Tadeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Kattendorf
Katendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 860 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Katendorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 59 metara. Površina opštine iznosi 9,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 860 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 87 stanovnika/km².
Marko Vujin
Marko Vujin (srpski: Марко Вујин; Bačka Palanka, 7. prosinca 1984.), srpski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji desnog vanjskog. Trenutno je član RK Vardara.
Karijeru je počeo u Sintelonu iz Bačke Palanke, odakle 2003. godine prelazi u mađarski Dunaferr SE. Tu je igrao tri sezone, nakon čega prelazi u Veszprém KC. Šest sezona je proveo u Veszprému, nakon čega je 2012. godine postao igrač njemačkog THW Kiela. Tokom sedam godina u dresu Kiela, osvojio je veliki broj trofeja u domaćim okvirima, ali nije uspio osvojiti Ligu prvaka. Vujin je tokom sezone 2018./2019. propustio čitav drugi dio sezone zbog zdravstvenih razloga, pa je na kraju sezone napustio klub i potpisao za portugalski Sporting CP. Nakon jedne sezone u Portugalu, potpisao je za sjevernomakedonski RK Vardar.
Za rukometnu reprezentaciju Srbije i Crne Gore debitirao je 15. listopada 2003. godine. Kasnije je s reprezentacijom Srbije osvojio srebrnu medalju na Euru 2012. u Srbiji. Nastupao je i na Olimpijskim igrama 2012. u Londonu, kao i na još nekoliko europskih i svjetskih prvenstava na kojima reprezentacija nije ostvarila značajniji uspjeh. Posljednji nastup za reprezentaciju, iako je još uvijek aktivan, imao je na Euru 2018. godine, koje je napustio usred turnira zbog ozljede.
Bufuralol
Bufuralol je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 261,359 Da.
Yuquini, Santo Domingo Tonaltepec
Yuquini je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Tonaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2485 m.
Sljedovi filozofa
Pored ovih, često su pisane i povijesti pojedinačnih filozofskih škola. Takva su djela stvorili Fanija iz Eresa (O sokraticima), Idomenej iz Lampsaka (O sokraticima), Sfero Bosforski (O eretrijskim filozofima) i Stratiklo (O stoicima). Među papirusima pronađenim u vili papirusa u Herkulaneju nalaze se djela posvećena sljedu stoika, akademičara, i epikurejaca. U kasnijem razdoblju Plutarh je napisao djela O prvim filozofima i njihovim nasljednicima i O kirenaicima, a Galen je napisao spise O Platonovoj sekti i O hedonskoj sekti (tj. epikurejcima). Često su pisane biografije pojedinih filozofa s kratkim opisom njegovih nasljednika. Takve su prirode bili Aristoksenov Život Pitagore, Andronikov Život Aristotela, Ptolemejev Život Aristotela i Jamblihov Život Pitagore.
Brusaporto, Bergamo
Brusaporto je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Guadalupe Zavala, Sabinas
Guadalupe Zavala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Sabinas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.
Opština San Martín Toxpalan, Oaxaca
San Martín Toxpalan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1313 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1249 m.
Castelletto Cervo, Biella
Castelletto Cervo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Puntoni, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Riverview, South Carolina
Rivervju je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 681, što je 27 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fontenai-sur-Orne
Fontne sir Orn je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 277 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 65 metara (maksimalnoj 193 m, a minimalnoj 147 m).
Topolje (Železniki, Slovenija)
Topolje je naselje u slovenskoj Općini Železniku. Topolje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
In the Court of the Crimson King
In the Court of the Crimson King je debitantski studijski album britanskog progresivnog rock benda King Crimson, izdan 1969. godine. Smatra se jednim od najznačajnijih albuma progressive rock žanra, te navodi kako je King Crimson u njemu počeo uklanjati blues temelje suvremene rock-muzike te je umjesto toga miješati sa jazz i klasičnim simfonijskim elementima.
El Chapo, Tecate
El Chapo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1163 m.
Kayhude
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Kajhude se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 5,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.118 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 213 stanovnika/km².
Rouen
Rouen (fonet. [ʁwɑ̃]) je povijesno gledano glavni grad Normandije. Smješten je u sjeverozapadnom dijelu Francuske, na rijeci Seine, a trenutno je glavni grad regije Haute-Normandie (Gornja Normandija). Nekada je bio jedan od najprosperitetnijih gradova srednjovjekovne Europe. Rouen je grad u kojem je Ivana Orleanska 1431. godine spaljena na lomači. Njegovi stanovnici nazivaju se Rouenžani, a njihov broj se procjenjuje na 114.000 (2007.)
Zemljopis
Rijeka Seine zauzima 179 hektara komune Rouen, koja ima 306 hektara zelenih površina, 210 km je ukupna dužina cesta, od čega je 16 km rezervirano za bicikliste, i 8 km za pješake.
Povijest
Rouen je osnovan od strane galskog plemena. Oni su ga nazivali Ratumacos, a Rimljani  Rotomagus. Rimski Rotomagus je bio drugi grad rimske provincije Gallia Lugdunensis nakon samog Lugdunuma (današnjeg Lyona). Za vrijeme Dioklecijanove reorganizacije, Rouen je bio poglavarski grad podijeljene pokrajine Gallia Lugdunensis II i postigao je procvat u razvoju za vrijeme rimskog perioda, s amfiteatrom i termama. U petom stoljeću postao je sjedište biskupije (iako su imena prijašnjih biskupa isključivo legendarna) a kasnije i glavni grad Merovinške Neustrije.
Nakon svog prvog upada u nižoj dolini rijeke Seine 841., Normani su opustošili Rouen; od 912. Rouen je bio glavni grad Normandijskog vojvodstva i rezidencija knezova sve dok Vilim I Engleski nije osnovao svoj dvorac u Caenu.
1150. Rouen primio povelju o svom osnivanju, time i dozvolu samouprave. Tokom dvanaestoga stoljeća u Rouenu je živjelo oko 6000 Židova, koji su činili oko 20% stanovništva, uz veliki broj Židova koji su se raspršili u još stotinjak zajednica u Normandiji. Dobro očuvani ostaci židovske vjerske škole, tzv. ješive, su bili otkriveni u 1970-ih. Zajednica je počela projekt kako bi ih vratila u prijašnje stanje te pokušala restaurirati zgradu.
1200. požar je uništio dio stare katedrale. 24. lipnja 1204. Filip II., kralj Francuske je došao u Rouen i konačno pripojio Normandiju Francuskom kraljevstvu. On je srušio normanski dvorac i sagradio svoj vlastiti, Château Bouvreuil, na mjestu galsko-rimskog amfiteatra. U tom razdoblju razvijena je tekstilna industrija, koja se bazirala na vuni uvoženoj iz Engleske (za koju su se gradovi Flandrija i Brabant stalno natjecali) i koja je pronašla svoje tržište na Champagne sajmovima. Razvoj Rouena također ovisi i o riječnom prometu na rijeci Seine. Vino i pšenica su se izvozili u Englesku, a kositar i vuna su se dovozili, pri povratku, u Rouen. U četrnaestom stoljeću gradu je prijetio sukob građana: 1291. gradonačelnik je bio ubijen, a plemićke rezidencije u gradu su opljačkane. Filip IV Francuski ponovo nametnuo red i potisnuo gradsku povelju i unosnu tržišnu situaciju zasnovanu na riječnom prometu; no on je bio poprilično za to da Rouenžani otkupe svoja stara prava i slobode, 1294. 1306. je odlučio protjerati židovsku zajednicu iz Rouena, koja je tad brojala pet ili šest tisuća Židova.
Tokom Stogodišnjeg rata, 19. siječnja 1419., Rouen je predan Henriku V Engleskom, kralju Engleske, koji je ponovo pripojio Normandiju teritoriju kojim je vladala dinastija Anžuvinaca, 30. svibnja 1431.
Ivana Orleanska je spaljena na lomači na Place du Vieux-Marche, u ovome gradu, gdje je većina stanovnika podržavala burgundskog kneza, neprijatelja njenog kralja. Kralj Francuske, Karlo VII Francuski ponovno je zauzeo grad 1449.
Grad je bio teško oštećen za vrijeme Drugog svjetskog rata na Dan D i njegova glasovita katedrala je bila gotovo uništena bombama od strane Savezničkih sila. Za vrijeme nacističke okupacije, Njemačka ratna mornarica je imala svoje sjedište u vlastelinskom dvorcu u kampusu École Supérieure de Commerce de Rouen.
Administracija
Rouen je glavni grad Gornje Normandije (Haute-Normandie région), kao i općina i departmanska prefektura Seine-Maritimea. thumb|200px|Rouenske kuće Rouen i 36 prigradskih općina metropolitanskog područja tvore aglomeracijsku zajednicu Rouen Haute-Normandie, sa oko 393 621 stanovnika u njoj prema popisu stanovništva iz 1999. Najveća predgrađa su Sotteville-lès-Rouen, Saint-Étienne-du-Rouvray, Le Grand-Quevilly, Le Petit-Quevilly, i Mont-Saint-Aignan, s brojem stanovnika preko 20 000.
Znamenitosti
Rouen je poznat po svojoj vlastitoj katedrali Notre Dame, sa Tour de Beurre (maslac kula). Katedrala je bila predmetom niza slika Claudea Moneta, od kojih su neke i izložene u Musée d'Orsay u Parizu. thumb|200px|Rouenska katedrala
Gros Horloge je astronomski sat koji datira još iz stoljeća. Smješten je u ulici u istoimenoj ulici. thumb|200px|Gros Horloge Druge poznate strukture uključuju gotičku crkvu Saint-Maclou (15. st.); Tour Jeanne d'Arc, u koju je Ivana Orleanska dovedena 1431. gdje su joj prijetili mučenjem (usprkos popularnim uvjerenjima, ona nije bila ovdje pritvorena); crkva Saint Ouen (od 12. do 15. stoljeća), Palais de Justice, koji je nekada bio i sjedište Parlamenta u Normandiji, i Muzej likovne umjetnosti i keramike koji sadrži izvanrednu zbirku porculana zbog koje je Rouen bio slavan od 16. do stoljeća. U samom središtu Place du Vieux Marché nalazi se moderna crkva Svete Ivane Orleanske. Ovo je velika, moderna građevina koja svojom veličinom i izgledom dominira trgom. Crkva je sagrađena na mjestu na kojem se nalazila lomača na kojoj je Djevica Orleanska spaljena. thumb|200px|Ulica Rouen je također bio domaćin francuskih Grand Prix utrka, između 1952. i 1968.
Mostovi
Prvi mostovi potiču iz 9. stoljeća. Obnovljeni su nekoliko puta, posebno nakon bombardiranja u Drugom svjetskom ratu.
Obrazovanje
U Rouenu se nalazi |Université de Rouen ili Rouensko sveučilište, zatim vodeća poslovna škola u Francuskoj, École supérieure de commerce de Rouen, koja se nalazi u blizini grada Mont-Saint-Aignan, te INSA ROUEN i ESIGELEC.
Parkovi i vrtovi
thumb|200px|Botanički vrt u Rouenu I još 17 drugih parkova i vrtova
Selce Keč
Selce Keč je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Selce Keč pripada opštini Bogovinje.
Prirodni uslovi
Naselje Selce Keč je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova naselje je udaljeno 22 km južno.
Selce Keč se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na istočnim padinama Šar-planine, koje se kilometar zapadno spušta u plodno i gusto naseljeno Pološko polje. Nadmorska visina naselja je približno 920 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Selce Keč je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 212 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Vigonovo, Venezia
Vigonovo je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3535 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Gastejhe, Ixmiquilpan
Gastejhe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1806 m.
Heroina de Tixtla, Tixtla de Guerrero
Heroina de Tixtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tixtla de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1376 m.
Cedar City, Utah
Sidar Siti je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 28.857, što je 8.33 (40,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bangor (Sjeverna Irska)
Bangor, koji se nalazi 22 km istočno od središta Belfasta, sa kojim je povezan auto-putem A2 i direktnom željezničkom linijom, se uglavnom sastoji od stambenih četvrti, odnosno funkcionira kao veliko prigradsko naselje za Belfast. Sa druge strane, u njemu se također nalaze jahtaški klubovi Royal Ulster i Ballyholme, a ljeti se bilježi turistička aktivnost.
La Svolta, Reggio Emilia
La Svolta je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 722 m.
Colcello, Ancona
Colcello je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 426 m.
Rabulina evanđelja
thumb|250px|Isusovo razapinanje, ilustracija teksta
Rabulina evanđelja (Evangeliarium Rabbulae, preciznije: Evangeliarium Syriacum vulgo Rabbulae) je naziv za iluminirani rukopis na sirijskom jeziku koga je u februaru 586. u manastiru sv. Jovana u Zagbi (današnja Sirija) izradio monah po imenu Rabula. Tekst predstavlja pešitsku (sirijsku) verziju Biblije, ali je rukopis daleko važniji zbog ilustracija koja predstavljaju neke od najvrednijih primjera kršćanske umjetnosti, između ostalog i zbog toga što predstavljaju jedan od najranijih prikaza Isusovog razapinjanja. Od 15. ili 16. vijeka se rukopis čuva u Laurentijanskoj biblioteci u Firenci.
Klasicizam (muzika)
Klasicizam u muzici vremenski obuhvaća drugu polovinu 18. i početak 19. vijeka. To je razdoblje burnih društvenih promjena - budi se liberalno građanstvo, razvijaju prosvetiteljstvo i racionalizam, mijenjaju društvene konvencije i uloga umjetnosti u društvu. Za formiranje klasičnog stila najzaslužniji kompozitori su Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart i Ludwig van Beethoven koji su živjeli i stvarali u Beču, pa je u historiji cijela epoha nazvana "bečkim klasicizmom".
Cher (departman)
Šer je departman u centralnoj Francuskoj. Pripada regionu Centar (region), a glavni grad departmana (prefektura) je Burž. Departman Šer je označen rednim brojem 18. NJegova površina iznosi 7.235 km². Po podacima iz 2010. godine u departmanu Šer je živelo 311.257 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika po km².
Ovaj departman je administrativno podeljen na:
Llano Viejo, Tetecala
Llano Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tetecala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 989 m.
Jalapilla, Veracruz
Jalapilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Kellenhusen
Kelenhuzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ostholštajn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.089 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1055025.
Jalapilla, Veracruz
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5561 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1190 m.
San Silvestre, Chihuahua
San Silvestre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1602 m.
Iva Štrljić
Iva Štrljić (7. oktobar 1977, Beograd, Srbija, Jugoslavija) je srpska glumica i spisateljica.
Biografija
Nakon tri neuspešna pokušaja da upiše glumu u Zagrebu, u Beogradu upisuje glumu na BK univerzitetu umetnosti, u klasi profesora Ivana Bekjareva. Tokom studija odigrala je uloge u nekoliko desetina studentskih filmova, zbog čega je dobila nadimak ženski Valter. Prvu profesionalnu ulogu ostvarila je u prvoj srpskoj telenoveli Jelena, u kojoj je tumačila lik sekretarice Tatjane Pantić. Neko vreme Iva je radila kao voditelj jutarnjeg programa „Dizanje“ na televiziji B92. Uz kolegu Žarka Lazića, bila je voditelj emisije Transforma. Oprobala se i kao spisateljica - objavila je roman Nemaš pojma koliko te volim (Laguna, 2011).
Privatni život
Kćerka je glumca Milana Štrljića.
Opština San Martín Zacatepec, Oaxaca
San Martín Zacatepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1335 m.
King Crimson
King Crimson je engleska grupa koju su osnovali gitarista Robert Fripp i bubnjar Michael Giles 1969. godine.
Muzički stil ove grupe je uglavnom karakteriziran kao progresivni rock, iako postoje i jaki elementi jazza, klasične muzike, new wavea, heavy metala i folk muzike. King Crimson je imao vrlo veliki uticaj na razvoj heavy metala, a naročito progresivnog metala. Iako se tokom svih ovih godina sastav uveliko izmijenio, ova grupa i dan-danas održava koncerte i snima albume.
Budăi, Podu Iloaiei
Budăi je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Podu Iloaiei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1089 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Torka
Torka je naselje u slovenskoj Općini Železniku. Torka se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
Dubravka Ugrešić
Dubravka Ugrešić (Kutina, 27. ožujka 1949. – Amsterdam, 17. ožujka 2023.) bila je jugoslavenska i nizozemska književnica i prevoditeljica.
Biografija
Rusistiku i komparativnu književnost diplomirala je 1973. na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, gdje je radila u Zavodu za znanost o književnosti (1974–93). Početkom 1990-ih pisala je eseje protiv nacionalizma, rata i etničke mržnje (sakupljene u zbirci Kultura laži, 1996), zbog čega je u hrvatskim medijima i javnosti proglašena »izdajicom«, »narodnim neprijateljem« i »vješticom«. God. 1993. napustila je Hrvatsku i nekoliko godina provela u Njemačkoj te SAD-u, a od 2001. živi u Amsterdamu. Piše i predaje na američkim i evropskim sveučilištima i surađuje u evropskim novinama i časopisima.
God. 1981. objavila je kratki roman Štefica Cvek u raljama života, s podnaslovom Patchwork story, u kojem se postmodernistički, ironično i duhovito igra trivijalnom literaturom (ljubićem) gradeći tekst kao krojni arak s naslovima koji slijede sve krojačke termine, te grafički i sadržajno ušivajući citate, pisma, savjete. Štefica je, nakon ustanovljene popularnosti, 1984. uspješno prebačena na film (U raljama života, R. Grlić).
Stalno propitivanje prirode pisanja i književnosti, suprotstavljanje popularne kulture visokoj literaturi, te kasnije problematiziranje egzila i pitanja identiteta, najčešća su obilježja njenih romana.
U koautorstvu s Aleksandrom Flakerom uređivala je Pojmovnik ruske avangarde, djelo u deset svezaka. Prevodila je s ruskoga (Danil Harms, Boris Pilnjak) i pisala scenarije za film i televiziju (U raljama života, Za sreću je potrebno troje).
Knjige su joj prevedene na gotovo sve evropske jezike i nagrađene međunarodnim nagradama.
Lokomotiva serije 641
mini|right|200px|Локомотива серије 641 Локомотива серије 641 је дизел-локомотива у експлоатацији на железницама Србије. Производња ових локомотива започета је у фирми Ганц Маваг, у Мађарској, од 1960. године.
Vizantijski kalendar
Vizantijski kalendar je bio kalendar zvanično upotrebljavan u Vizantijskom carstvu (Istočnom Rimskom carstvu) od 988 i vladavine Vasilija II, do pada carstva 1453. Takođe je korišćen u zemljama pod vizantijskim uticajem, npr. Srbiji.