cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fudbal
Priroda fudbalske igre
Golovi se postižu iz igre i iz kaznenih udaraca. Kazneni udarci su penali ako je prekržaj načinjen u obeleženom kaznenom prostoru, udanjenom 16 m od gola. Prekršaji, van toga prostora, se sankcionišu sa slobodnim udarcima.
Fudbalska utakmica se ne može igrati bez golmana i kapitena. U pravilima fudbala, samo golman ima određenu ulogu. Svi ostali igrači mogu igrati na bilo kojem mestu na terenu. U modernom fudbalu, postoje, osim golmana, još tri osnovne pozicije:
Ove se pozicije dalje razrađuju. Ta se razrada najčešće ogleda u postavljanju igrača na određenu stranu, na primer: postoje centralni (srednji) bekovi, te levi i desni vezni igrači. Iako igrači igraju na unapred određenoj poziciji, oni mogu bez problema preći na neku drugu poziciju. Određivanje pozicije na kojoj će igrači igrati zove se fudbalska formacija. Formacija ujedno definiše i taktiku, a određuje je trener.
Istorija i razvoj
thumb|right|200px|Mapa popularnosti: Zemlje koje su obojene zelenom bojom su one u kojima je fudbal najpopularniji sport Igre koje su se temeljile na šutiranju lopte odigravale su se u mnogim zemljama tokom istorije. Najstarija igra o kojoj postoje dokumenti je cuju, koja se pominje tokom vojnih vežbi za vreme dinastije Čin u Kini (255.-206. pre nove ere). Ostale pradavne igre bile su kemari u Japanu i harpastum u Starom Rimu.
Pravila fudbalske igre su doneta sredinom 19. veka da bi konačno ujedinila sve vrste fudbala koje su se igrale po raznim školama širom Velike Britanije. Prva su pravila izmišljena u Kembridžu 1848, ali nisu bila usvojena. Tokom 50-ih godina 19. veka brojni klubovi u državama s engleskim kao maternjim jezikom igrali su fudbal koji se razlikovao od jednog do drugog mesta. Neki su klubovi donosili sopstvena pravila, a najpoznatija su bila „Šefildska fudbalska pravila“ iz 1867. Takođe, 1862, Džon Čarls Tring izneo je svoju vrstu pravila koja su imala uticaja u stvaranju prvih „fiksnih“ pravila.
Sva ova pravila su imala pozitivnu posledicu; stvaranje prvog fudbalskog saveza, dana 26. oktobra 1863.. Prvo okupljanje saveza bilo je u Freemason's Tavern u ulici Great Queen Street u Londonu.
U Freemason's Tavern, tokom pet susreta između oktobra i decembra, doneta su službena pravila koja su, s manjim izmenama, na snazi i danas. Na završnom sastanku, klub Blackheath povukao se iz saveza zbog izbacivanja dva pravila; prvo, u kojem je pisalo da je dopušteno igrati rukom bilo gde na terenu i drugo, u kojem je dozvoljeno udaranje po nogama.
Najstarije fudbalsko takmičenje je engleski FA kup, prvi put održan 1872. Engleska je takođe dom najstarije lige, osnovane 1888. od strane Aston Vile. Originalni sistem takmičenja okupljao je 12 ekipa iz srednje i severne Engleske.
FIFA je osnovana 1904. u Parizu, obećavši da će poštovati i pokušati da unapredi fudbalska pravila. Povećana popularnost fudbala na međunarodnom nivou dovela je da IFAB primi FIFA-u pod svoje okrilje 1913. godine. U današnje vreme, IFAB se sastoji od četiri člana iz FIFA-e, kao i od jednog predstavnika iz svakog od četiri britanska saveza.
Danas, fudbal svoj status najpopularnijeg sporta na svetu duguje jednostavnim pravilima i minimalnoj opremi. Fudbal se danas igra na profesionalnom nivou u više od dvesta zemalja sveta, a zanimljivo je napomenuti da je, prema FIFA-i, veći broj amatera nego profesionalaca. Također, FIFA je 2001. objavila da preko 250 miliona ljudi igra fudbal redovno za neki profesionalni ili amaterski klub.
S-etilizotiouronijum dietilfosfat
S-etilizotiouronijum dietilfosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 258,276 Da.
Fudbal
Istorija i razvoj
U velikom delu sveta, fudbal zbog činjenice da je ekipni sport, zbližava ljude i poboljšava odnose između mesta, gradova, pa čak i država. Američka TV-stanica „ESPN“ tvrdi da je plasman Obale Slonovače na Svetskom prvenstvu 2006. prekinuo građanski rat u toj afričkoj zemlji. No, nasuprot tome, dobro je poznat slučaj „fudbalskog rata“ između Hondurasa i Salvadora, kao i nemili događaj na Maksimiru 1990, na utakmici između Dinama i Crvene zvezde.
Jesús María, Cerro de San Pedro
Jesús María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Cerro de San Pedro.
Fudbal
Istorijski razvoj pravila fudbalske igre
thumb|Finale FA kupa 1893. godine između Vulverhemptona i Evertona Kada je u Engleskoj oko 1650. godine ukinuta zabrana igre loptom uvedene kraljevskim dekretom 1314. godine igra se brzo širila po školama. Nekih određenih pravila nije bilo, osim što se nije smelo igrati rukama.
Jesús María, Cerro de San Pedro
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2237 m.
Fudbal
Istorijski razvoj pravila fudbalske igre
Igrači po školama su se podelili u dva tabora: Godine 1855. u Šefildu i Kembridžu osnovani su prvi engleski fudbalski klubovi. Povećanjem broja klubova nastala je potreba za organizovanom igrom. Pristalice dribling game prihvatile su 1863. pravila koja je za ovu igru napravio M. Tring (1862) rektor škole u Uppinghamu i iste godine u Londonu osnovali prvi fudbalski savez Football Association koji je propisao 13 prvila za igru. Tek od te godine može se govoriti o fudbalskoj igri u današnjem smislu.
Pian di Molino
Pian di Molino ima više značenja:
Fudbal
Istorijski razvoj pravila fudbalske igre
Prva pravila su propisivala: Od tada pa do 1929. pravila su se usavršavala i proširivala novim odredbama.
Dopune pravila izvršena su ovim redom:
Od tada pa do danas uvođene su neznatne izmene osnovnih pravila.
O pravilima
Postoji 17 fudbalskih pravila. Sva su pravila stvorena za svaki nivo fudbala, iako su očigledne promene kod juniora, seniora ili žena. Pravila, kada je potrebno, postaju fleksibilna. Tako bezbrojne odluke IFAB-a pomažu u boljoj regulaciji fudbalske igre.
Fudbalska pravila, još poznata i kao fudbalski zakoni, pomažu u odigravanju fudbalskih utakmica. Svako novo pravilo i izmenu postojećih mora da potvdrdi IFAB.
Igrači, oprema i sudije
200px|thumb|right|Moderne kopačke
Osnovna oprema koja je potrebna za nastup ukljucuje: dres, šorc, štucne, kopačke i adekvatne štitnike za potkolenicu. Ne smeju nositi ništa što je opasno za protivničkog igrača ili tog samog igrača; nikakav nakit, pa čak ni venčani prsten. Samo sudija sme, to jest treba da nosi sat. Golmani moraju da imaju drugačiju opremu od saigrača, protivničkih igrača i sudija. thumb|left|200px|Pomoćni sudija signalizira ofsajd Više igrača može biti zamenjeno tokom utakmice. Maksimalan broj zamena tokom međunarodne tačmičarske utakmice ili ligaške utakmice je tri, iako broj zamena može varirati u nekim drugim ligama ili prijateljskim utakmicama. Najčešći su razlozi za zamenu povreda, umor, slaba igra i taktička promena. Prema propisima FIFA-e, zamenjen igrač ne sme više ući u igru za vreme te utakmice.
Utakmicu sudi glavni sudija, koji ima puna ovlašćenja da sprovodi sva fudbalska pravila tokom utakmice za koju je izabran da sudi (5. pravilo). Odluka glavnog sudije je konačna. Glavnom sudiji pomažu pomoćne sudije, a svuda bi trebalo da bude i četvrti sudija, iako FIFA to ne zahteva. Glavna je uloga četvrtog sudije pomaganje ostaloj trojici sudija i ako je potrebno i zameni jednog od njih, usled povrede na primer. Budući da u tom slučaju nema četvrtog sudije, na Svetskom prvenstvu 2006. vidi se da postoji i peti sudija, koji zamenjuje četvrtog.
Igralište
thumb|610px|Fudbalsko igralište Zbog engleskog porekla fudbala i nadmoći britanskih saveza u ranim danima IFAB-a, standardne dimenzije fudbalskog igrališta izražene su u jardima. Tako, na primer, jedanaesterac nije udarac upućen sa jedanaest metara, već sa dvanaest jardi. Iako se danas sve više preračunava u metre, fudbalske nacije s engleskog govornog područja i dalje koriste jard kao mernu jedinicu.
Igralište je u obliku pravougaonika. Za međunarodne utakmice, dužina ne sme da prelazi 90 do 100 metara, a širina bi trebalo da bude između 65 i 75 metara (nekada dužine od 90 do 110 metara i širine od 45 do 90 metara, a danas 105–110 m sa 68–75 m - po propisima UEFE).
Pontile, Macerata
Pontile je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Fudbal
Igralište
Igralište je omeđeno 12 cm širokim poprečnim i uzdužnim linijama, a podeljeno je srednjom linijom (linija centra) na dva jednaka dela. Sredina igrališta je obeležena krugom (poluprečnika 9,15 m). Ove duže linije (uzdužne linije) nazivaju se aut-linije (kad lopta ode preko te linije izvodi se aut), a kraće (Poprečne linije) gol-linije (na njima su postavljeni golovi).
Na oba kraja igrališta u sredini poprečne linije nalazi se po jedan gol (7,32 m dužine i 2,44 m visine). Gol se sastoji od dve stative povezane prečkom, na kojoj je pričvršćena mreža. Stative i prečka su okruglog (ranije kvadratnog) preseka odnosno prečnika 12 cm.
Pontile, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
Fudbal
Igralište
Golmanov prostor je pravougaonik. Na 5,5 m levo i desno od unutrašnje strana stative ucrtane su dve vertikalne 5,5 m duge linije, a njihove krajeve spaja linija koja je paralelna sa poprečnom stranom igrališta.
Trajanje utakmice i određivanje pobednika
Standardna utakmica za odrasle sastoji se od dva dela od 45 minuta poznatih kao poluvreme. Dakle, utakmica traje 90 minuta. Obično je između dva poluvremena odmor od 15 minuta.
Kosmos-120
Kosmos-120 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Fudbal
Trajanje utakmice i određivanje pobednika
Glavni sudija je jedini službeni merilac vremena na utakmici. On donosi odluku kolika će biti nadoknada izgubljenog vremena. Vreme se gubi obavljanjem zamena, pružanja medicinske pomoći povređenom igraču, slavljenjem postignutog gola. Glavni sudija će pokazati četvrtom sudiji kolika je nadoknada, a ovaj će podignuti mali semafor koji pokazuje igračima i publici koliko se minuta nadoknađuje.
Utakmice u ligi mogu završiti i nerešeno, ali u kupu se mora dobiti pobednik. U toj fazi takmičenja nerešena utakmica posle odigranih 90 minuta rešava se produžecima, a ako je i tada nerešeno, onda se pristupa izvođenju jedanaesteraca. Golovi postignuti u produžecima se u službenim statistikama računaju kao da su postignuti tokom regularnih 90 minuta. Kod jedanaesteraca, to je drugačije. Oni postignuti tokom produžetaka računaju se kao i gol iz igre (tokom 90 minuta), ali oni postignuti posle 90 minuta i produžetaka se u službenim statistikama ne računaju.
Takmičenja koja se održavaju dvokružno (ekipe igraju jedna protiv druge dvaput; jednom kod kuće, jednom u gostima) mogu koristiti pravilo gola u gostima, ako dve ekipe imaju jednak broj bodova na kraju takmičenja. Ako je i broj golova u gostima takođe jednak, onda se može izračunati odnos dosuđenih i iskorišćenih jedanaesteraca. Druga varijanta je odigravanje nove, odlučujuće utakmice.
Ihlen, Minnesota
je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Fudbal
Trajanje utakmice i određivanje pobednika
U kasnim 90-im godinama 20. veka, IFAB je počeo da eksperimentiše s načinima koji bi omogućavali završetak utakmice bez izvođenja jedanaesteraca. To su bili zlatni gol i srebrni gol. Zlatni gol znači trenutni završetak utakmice i pobedu ekipe koja je postigla gol. Srebrni gol donosi pobedu ekipi koja ima prednost na kraju produžetka. Pravilo zlatnog gola uvedeno je na Evropskom prvenstvu u Engleskoj, a srebrni gol na Evropskom prvenstvu 2004. u Portugalu. Eksperimenti sa zlatnim i srebrnim golom su prekinuti, pa se IFAB vratio tradiciji i odigravanju produžetaka do kraja.
Lopta u igri i van igre
thumb|right|150px|[[Robin van Persi (levo) se sprema da izvede slobodan udarac.]] Po pravilima postoje dva osnovna dela igre: lopta u igri i lopta van igre. Sve vreme od početnog udarca pa do kraja poluvremena, osim kada lopta izađe van granica igrališta ili sudija zaustavi igru, lopta je u igri. Kada lopta nije u igri, ona se vraća na jedan od osam sledećih načina:
Prekršaji i kazne
Prekršaj u fudbalu nastaje kada igrač ugrozi suparničkog igrača na jedan od brojnih načina: igranjem rukom, guranjem protivnika, rušenjem protivnika (faul)... Za takve vrste prekršaja dosuđuje se slobodan udarac ili jedanaesterac, u zavisnosti od toga gde je prekršaj napravljen. Ostali prekršaji kažnjavaju se indirektom. thumb|left|200px|Jedanaesterac Sudija može kazniti igrača, zamenu (čak i ako zamena nije u igri), te osoblje (fizioterapeuta, trenera... žutim ili crvenim kartonom. Kazniti se može bilo kada, pa čak i nedugo posle završetka utakmice i to ako je igrač napravio prekršaj koji je kažnjiv prema fudbalskim pravilima. Najčešći razlog kazne je „nesportsko ponašanje“, koje se kažnjava svaki put kada se narušava duh igre.
Sudija može da odluči da ne dosudi prekršaj ako smatra da ekipa nad kojom je prekršaj napravljen može da ostvari prednost iz nastavka akcije. Sudija, ako prednost nije ostvarena, odnosno ako ekipa nad kojom je prekršaj napravljen nije ostvarila neki značajan pomak u akciji, može da vrati igru i dosudi prekršaj koji se izvodi na mestu gde se prekršaj dogodio. Ako se radi o prekršaju koji zahteva kaznu, a ekipa nad kojom je prekršaj napravljen može da ostvari prednost, sudija zadržava pravo da kazni igrača nakon odlaska lopte izvan granice terena.
Sudija moze dosuditi penal i u slucaju kada prekrsaj nije nacinjen u kaznenom prostoru od 16 metara ukoliko smatra da je igrac napravio tezak prekrsaj koji se krsi sa pravilima sportske igre..
Граничар (разврставање)
или
Fudbal
Ofsajd
thumb|300px|right|Plavo označeni [[napadač na levoj strani dijagrama je u ofsajdu, jer je u trenutku upućivanja lopte bliže gol-liniji i od beka (crveno označeni) i od lopte.]]
Igrače je u ofsajdu ako je bliži suprotnoj gol-liniji i od lopte i od svih protivničkih igrača, osim ako je u svom delu igrališta. Ako je igrač u liniji sa suparnikom, ofsajda nema. Trenutak u kojem pomoćni sudija mora da odredi ima li ofsajda je trenutak upućivanja lopte prema igraču. Ako u tom trenutku ofsajda nije bilo, igrač slobodno može da krene ka gol-liniji.
Ako je lopta upućena igraču koji je u ofsajdu, a on očito pokazuje da ne namerava da igra loptom ili ometa beka u dobijanju lopte nazad, tada se ofsajd ne dosuđuje, a neki drugi igrač slobodno može da igra loptom ili dodaje, pod uslovom da nije napravio ofsajd.
Pravo (izvorno) pravilo je da napadač u trenutku upućivanja lopte mora da ima najmanje dva protivnička igrača bliže protivničkom golu, gde je uglavnom jedan golman, a drugi odbrambeni igrač. Retka je situacija da golman istrči i interveniše, a protivnik odmah vrati loptu ka golu gde se nalaze napadač i odbrambeni igrač. Tada je ofsajd, ali se dešava da igrači to ne znaju, pa dolazi do protesta kod sudija i dodeljivanja kartona.
Izvršna tela
Najviše i najuticajnije fudbalsko telo je FIFA. Osim fudbala koji je najpoznatiji, FIFA je takođe nadležna za razvoj futsala i fudbala na pesku. Sedište FIFA-e je u Cirihu, u Švajcarskoj. Postoji šest regionalnih konfederacija koje su u savezu sa FIFA-om:
Neki fudbalski savezi menjaju poneke fudbalske propise. Međutim, kada se održava službeno takmičenje, sva pravila FIFA-e i pripadajuće konfederacije moraju da se prihvate. FIFA kao sama ne donosi pravila, već je za to nadležan IFAB, kao što je već objašnjeno.
Najveća međunarodna takmičenja
Najveće međunarodno takmičenje organizuje FIFA, a to je Svetsko prvenstvo u fudbalu. Ovo takmičenje se održava svake četiri godine. Više od 190 nacionalnih fudbalskih reprezentacija učestvuje u kvalifikacijama pod nadzorom pripadajućih konfederacija za mesto u završnom turniru. Na završnom turniru nalaze se 32 ekipe (broj ekipa je 1998. godine povećan sa 24 na 32) koje se takmiče tokom približno mesec dana. Naredno svetsko prvenstvo održaće se 2010. u Južnoj Africi.
Fudbal je takođe zastupljen na Olimpijskim igrama od 1900, sa izuzetkom igara u Los Anđelesu 1932. Pre nastanka svetskog prvenstva u fudbalu, Olimpijske igre su imale status najvećeg međunarodnog takmičenja u fudbalu. Prvo je olimpijski fudbalski turnir bio predviđen isključivo za amatere, ali od OI u Los Anđelesu nastup je dopušten i profesionalcima uz brojna ograničenja koja onemogućuju slanje najjačih fudbalskih reprezentacija na OI. Trenutno, fudbal na OI igra se na nivou U-23, ali od OI u Pekingu 2008. sa tim se prestalo. Tako danas svi mogu da šalju najbolje nacionalne igrače na Olimpijske igre. Kod žena i ženskog fudbala na OI, stvari su potpuno drugačije. Od Olimpijskih igara 1996. u Atlanti i žene igraju fudbal i to sa svim profesionalnim igračicama bez starosnih ograničenja. Zato je titula olimpijskih fudbalskih pobednica od jednake vrednosti kao i Svetsko prvenstvo u fudbalu za žene.
Nakon SP-a, najvažnija međunarodna fudbalska takmičenja su kontinentalna prvenstva koja organizuju kontinentalne konfederacije i okupljaju najbolje fudbalske ekipe sa pojedinog kontinenta koje na glavni turnir ulaze kroz sitem kvalifikacija. Ti turniri po kontinentima i nadležne konfederacije su:
Osim toga postoje i klupska takmičenja po kontinentima koja su takođe vrlo popularna i kvalitetom ne zaostaju za nacionalnim kontinentalnim takmičenjima. Najpoznatija klupska takmičenja su Liga šampiona u Evropi, kao i Kup Libertadores u Južnoj Americi. Pobednici ovih kupova, kao i kupova ostalih kontinenata igraju u takmičenju zvanom Svetsko klupsko prvenstvo.
Takmičenja na državnom nivou
Fudbalskii savez svake pojedine države je nadležno telo za stvaranje ligaškog takmičenja, koja se uobičajeno dele u nekoliko liga (divizija). U ligama ovakve vrste ekipe dobijaju bodove zavisno od rezultata.
Bodovanja su različita:
Ekipe su postavljene na tabelu prema rezultatima koje postižu, počevši od najbolje, a završno sa najlošijom ekipom.
Ponekad liga redosled nije konačan; nakon ligaškog dela takmičenja, igraju se doigravanja za prvaka, plasman u višu ligu ili za određeni plasman, kao i razigravanja za opstanak u postojećem takmičenju.
Određeni broj najboljih ekipa u najvišem rangu takmičenja stiče pravo igranja u međunarodnim klupskim takmičenjima iduće sezone. Glavni primeri ovakvog koncepta takmičenja nalaze se u Južnoj Americi, u sistemu Apertura i Klausura. Prevedeno, radi se o prvom (otvarajućem) i drugom (zatvarajućem) delu takmičenja.
U velikom broju zemalja se organizuje i tzv. „Superkup“, u kome se u jednoj utakmici sastaju državni šampion (pobednik prvenstva) i pobednik kupa, što najčešće ima samo revijalni značaj (bez uticaja na plasman na međunarodna takmičenja). Ukoliko je neki klub osvojio takozvanu „duplu krunu“ (pobednik i prvenstva i kupa), „Superkup“ se ne organizuje.
Veoma često, naročito od početka 90-ih, u pojedinim zemljama, organizuje se i tzv. „liga-kup“, takmičenje, u kome se klubovi nekoliko kola takmiče po ligaškom sistemu, najčešće po grupama, nakon čega najbolje plasirani timovi učestvuju u eliminacionoj završnici (kup sistem).
Vidi još
Svetsko prvenstvo u fudbalu
Vogt
Fogt je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ravensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.563 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8436078.
Lumijá, Tila
Lumijá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Rat Pete koalicije
Rat pete koalicije bio je rat 1809. između saveza Austrije i Velike Britanije protiv Napoleonove Francuske i Bavarske. Sukob se odvijao najviše u centralnoj Evropi od aprila do jula 1809. Britanija je tada već učestvovala u Ratu za špansku nezavisnost, ali poslala je jednu ekspediciju u Holandiju da smanji pritisak na Austriju. To je imalo mali efekat na ishod rata. Posle mnogo sukoba u Bavarskoj i duž Dunava rat je završio pobedom Francuske posle bitke kod Vagrama početkom jula 1809. Šenbrunski mir je bio najteži mir koji je Francuska nametnula Austriji. Metternich i nadvojvoda Karlo su uspeli da očuvaju Austrijsko carstvo u zamenu za obećanje da će pomagati francuske napore. Francuska je Austriji oduzela Korušku, Kranjsku i jadranske luke. Galiciju je predala Poljskoj, a područje Salzburga Bavarskoj. Austrija je izgubila tri miliona podanika, tj. oko jedne petine stanovništva. Dok se nastavljao rat u Španiji, rat pete koalicije je bio najveći sukob na evropskom kontinentu do Napoleonove invazije Rusije.
Lumijá, Tila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
Rat Pete koalicije
Pozadina
Pre 1809. Evropa je bila uključena u francuske revolucionarne ratove od 1792. Posle pet godina rata Francuska je pobedila Prvu koaliciju 1797. Druga koalicija je stvorena 1798, a bila je poražena 1801. Britanija je tada ostala jedini protivnik. U martu 1802. Britanija i Francuska su se Amijenskim mirom sporazumele da okončaju neprijateljstva. Tada je po prvi put u deset godina zavladao mir u Evropi. Ipak ostalo je mnogo problema između dve strane, a sprovođenje sporazuma je bilo jako teško izvesti. Britanija nije lako predavala kolonije koje je zauzela nakon 1793, a Francuska je bila ljuta jer Britanci nisu hteli da evakuišu Maltu. Napeta situacija se pogoršala kada je Napoleon poslao ekspediciju da uguši Haićansku revoluciju. Britanija je maja 1803. objavila rat Francuskoj.
Brown County, Nebraska
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 3.145, što je 380 (-10,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ihlen, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 63, što je 44 (-41,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rat Pete koalicije
Treća koalicija
U decembru 1804. sporazum Velike Britanije i Švedske doveo je do stvaranja Treće koalicije. Britanski premijer Vilijam Pit imao je 1804. i 1805. živu diplomatsku aktivnost da bi stvorio novu koaliciju protiv Francuske. Međusobna sumnjičavost Rusije i Velike Britanije oslabila je zbog nekoliko francuskih političkih grešaka, a do aprila 1805. dve strane su potpisale sporazum o savezu. Austrija je bila dva puta poražena od Francuske i bila je željna osvete, pa se nekoliko meseci kasnije pridružuje koaliciji. U avgustiu 1805. francuska Velika armija je izvršila invaziju Nemačke sa namerom da Austriju izbaci iz rata pre dolaska ruske vojske. Posle velike tajnovitosti i žestokoga marša 200.000 francuskih vojnika je prešlo Rajnu 26. septembra 1805. na frontu dugom 260 -{km}-. Mak je sakupio najveći deo austrijske vojske u Ulmu u Bavarskoj. Napoleon je uspeo da izvede Ulmski manevar, kojim je zaokrenuo svoju vojsku severno i zatim je zaokrenuo i došao Austrijancima u Ulma iza leđa. Drugi deo francuske vojske je napredovao sa prednje strane. Austrijanci su se našli opkoljeni. U bici kod Ulma se 20. oktobra 1805. predalo 20.000 Austrijanaca, a tokom pohoda Napoleon je zarobio 60.000 Austrijanaca. U novembru je zauzet Beč. Posle toga ruska i austrijska armija su pretrpjele težak poraz u bici kod Austerlica u decembru 1805. Ruska vojska je proterana iz Centralne Evrope, a ponižena Austrija je morala potpisati Požunski mir 26. decembra 1805.
Ribnjačka
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 184 stanovnika te 62 obiteljskih kućanstava.
Rat Pete koalicije
Četvrta koalicija (1806.-1807.)
Austerlic je predstavljao veliki pomak u evropskoj ravnoteži sila. Pruska se nakon Austerlica osetila ugroženom i zbog toga je u koaliciji sa Rusijom krenula 1806. u rat protiv Francuske. U proleđe 1806. 180.000 francuskih vojnika je izvršilo invaziju kroz Tirinšku šumu, a da nisu znali gde se tačno nalazi pruska vojska. Napoleon je u odlučnoj bici kod Jene 14. oktobra 1806. naneo težak poraz pruskoj vojsci. Posebno se istakao Luj Nikola Davu, koji je sa 27.000 vojnika zadržao i nanio poraz vojsci od 63.000 Prusa u bici kod Aueršteta. Žestokim proganjanjem poraženog neprijatelja Francuzi su uništili ostatke pruske vojske. Nakon toga Francuzi su izvršili invaziju Poljske, koja je bila 1795. podeljena između Pruske, Austrije i Rusije. U Poljskoj je došlo do sukoba sa ruskom vojskom, koja je pokušavala da spasi Prusku. Francuska i ruska vojska su se najpre sukobile u bici kod Ejlaua u februaru 1807. Bila je to neodlučna, nerešena bitka sa 50.000 žrtava. Napoleon je pregrupisao svoje snage i nastavio je da ganja Ruse sledećih meseci. Akcije u Poljskoj su kulminirale 14. juna 1807, kada su Francuzi nanelii rusku armiju u bici kod Fridlanda. Posle toga sklopljen je Tilzitski mir 1807., kojim je okončano dve godine krvoprolića. Francuska je pobedom nad Austrijom, Pruskom i Rusijom postala dominantna sila Evrope.
Francuska na Pirinejskom poluostrvu (1807.-1809.)
Francuska vojska od oko 24.000 vojnika pod komandom generala Žana Žinoa je 17. oktobra 1807. prešla Pirineje i uz špansku pomoć je krenula na Portugal, da bi se sprovodio Napoleonov kontinentalni sistem. Bio je to prvi korak prema šestogodišnjem ratu u kome je Francuska izgubila dosta snage. Tokom zime 1807. francuski agenti su se dosta mešali u unutrašnje španske stvari. Pkušali su da stvore razdor među ministrima španske kraljevske kuće. Tajne francuske makinacije su se materijalizovale 16. februara 1808. kada je Napoleon najavio da će intervenisati da bi posredovao između različitih političkih rivala u španskoj kraljevskoj obitelji. Maršal Žoašen Mira je 24. marta 1808. stigao sa 118.000 vojnika u Madrid. Nekoliko nedelja kasnije dolazi do žestokih pobuna protiv okupacije. Kroz Španiju se raširio otpor francuskom prisustvu u Španiji. Poraz Francuza u bici kod Bajlena bio je veliko iznenađenje i dalo je nadu Napoleonovim neprijateljima. Zbog toga poraza sam Napoleon je preuzeo zapovedništvo, pa je sa novom armijom prešao Ebro i španskim snagama je zadavao udarac za udarcem, Napoleon je 4. decembra 1808. ušao u Madrid sa 80.000 vojnika. posle toga okrenuo se protiv britanske vojske u Španiji, pa ih je potisnuo do obale. Posle bitke kod Korunje u januaru 1809. Britanci su se povukli sa Pirinejskoga poluostrva.
Austrija ostaje sama
Austrija je tražila još jednu priliku da se osveti Francuskoj za poraze. Razvoj rata u Španiji je ohrabrio austriju. austrija nije mogla da računa na rusku pomoć, zato što je Rusija ratovala sa Švedskom i Turskom 1809. Pruski kralj je najpre obećao da će pomoći Austriji, ali povukao se pre nego što je sukob počeo. Britanci su jedini bili voljni da pomognu Habzburgovce. Austrijski ministar finansija je upozoravao da zbog mobilizovane vojske država do sredine 1809. može ostati bez novca. Nadvojvoda Karlo je upozoravao da Austrijanci nisu spremni za još jedan sukob sa Napoleonom. Ipak zastupnici ratne opcije su pobedili, pa je u februaru 1809. konačno odlučeno da Austrija zarati sa Francuskom.
Rat
Austrija je reformisala svoju vojsku, tako da Napoleon nije postigao brzu pobedu kao što je to inače činio. Veliki sukobi su trajali od aprila do jula 1809., kada su Francuzi konačno pobedili.
Austrijske reforme
Nakon poraza kod Austerlica bilo je očito da austrijska vojska treba da izvrši reformu. Napoleon je nadvojvodi Karlu ponudio tron nakon bitke kod Austerlica. Taj potez je izazvao sumnju kod Karlovoga brata cara Franje II. Dopustio je Karlu da sprovodi reformu, ali uz pomoć vojnog saveta nadgledao je aktivnosti nadvojvode Karla. Karlo je 1806. izdao novi vodič za armiju i za taktiku jedinica. Glavno taktičko unapređenje je bio koncept "mase", protukonjičke formacije koja bi zatvorila razmak između redova. Austrijski komandanti su to retko koristili, osim kad bi ih nadzirao nadvojvoda. Austrijski generali nisu željeli da isprobaju nove stvari. Nakon poraza u bici kod Ulma i bici kod Austerlica Austrijanci su ponovo koristili model šest četa po bataljonu zapuštajući ranije uvedeni koncept četiri čete po bataljonu. Probemi su postojali, iako su postojale regorme. Austrijska konjica je bila raspršena u pojedinačne jedinice, tako da nije mogla da zada ili spreči udar, što je bilo prisutno u francuskom sistemu. Iako je nadvojvoda Karlo nastojao da imitira komandnu strukturu francuskoga korpusa, generali nisu imali volje da sprovode reforme.
Austrijske pripreme
Nadvojvoda Karlo i vojni savet su bili podeljeni oko strategije sa kojom napasti Francuze. Karlo je predlagao veliki prodor kroz Češku, da bi se izolovale francuske snage u severnoj Nemačkoj. Veliki deo austrijske vojske je već bio koncentrisan tamo, tako da je to izgledalo kao prirodna operacija. Vojni savet se nije slagao jer bi Dunav razbio snage nadvojvode Karla i njegovoga brata nadvojvode Johana. Predložili su da glavni napad bude južno od Dunava, da mogu da održavaju sigurniju komunikaciju sa Bečom. Tako je i bilo. Po austrijskom planu bohemski 1. korpus od 38.000 vojnika i 2. korpus od 20.000 vojnika trebali su napasti Ratisbon sa Bohemskih planina. Austrijski centar i rezerva od 66.000 vojnika je trebala napredovati sa istim ciljem kroz Šarding. Levo krilo od 5. 6. i 2. rezervnoga korpusa od 61.000 vojnika trebali su se kretati prema Landšutu i trebali su da štite krilo.
Francuske pripreme
Napoleon nije bio potpuno siguran o austrijskim planovima i namerama. U to vreme je bio u Parizu i odatle je savetovao Luja Bertjea o rasporedu snaga i koncentraciji. Njegove grube ideje su bile da dolina Dunava ponovo bude glavni teatar operacija, kao što je bilo 1805. Osim toga nastojao je sprečiti moguću invaziju severne Italije snagama pod komandom Ežena Boarnea i maršala Marmona. Loši obaveštajni podaci su Napoleonu davali utisak da će glavni udar biti severno od Dunava, Popslao je Bertijeu pismo 30. marta u kome je objašnjavao nameru da se koncentriše 140.000 vojnika u blizini Ratisbona. Pogrešne predstave o austrijskom načinu razmišljanja ugrozile su francusku vojsku.
Austrija prva udara
desno|mini|250px|Opšta situacija od 17. aprila do 19. aprila. Austrijanci se kreću prema strateškom gradu Ratisbonu u nadi da će napasti izolovani francuski 3. korpus
U rano jutro 10. aprila 1809. vodeći delovi austrijske vojske su prešli In i napali su Bavarsku. Loši putevi i ledena kiša zaustavljali su austrijsko napredovanje u prvoj sedmici, a suprostavljene bavarske snage su se postepeno povlačile. Austrijski napad se desio sedam dana pre Napoleonovih očekivanja, a izostanak Bertijeove uloge postao je još kritičniji. Bertije se pokazao kao nesposoban komandant na terenu, a još je gore bilo što je nekoliko poruka iz Pariza došlo sa zakašnjenjem, a bile su i loše protumačene. Napoleon je pisao Bertijeu da se na austrijski napad pre 15. aprila treba odgovoriti koncentracijom francuskih snaga oko Donauverta i Augzburga. Bertije se fokusirao na rečenicu, koja je govorila da Davu postavi 3. korpus oko Ratisbona, tako da je naredio Davuu da se vrati u Ratisbon, iako su tamo Austrijanci stvarali veliki pritisak.
Pian di San Martino
Pian di San Martino ima više značenja:
Rat Pete koalicije
Landšut manevar
mini|desno|250p|Landšut manevar i izbacivanje austrijske vojske iz Bavarske Luj Nikola Davu je očekivao probleme, pa je povukao svoj korpus iz Ratisbona, ostavljajući samo 2.000 vojnika za obranu. Severne austrijske kolone u Kelhajm-Abah zoni naletele su ujutro 19. aprila na Francuze, koji su kretali zapadno prema Nojštatu. Austrijski napad je bio spor i nekoordinisan, tako da su ga lako odbili iskusni vojnici francuskoga 3. korpusa. Napoleon je znao za borbe u Davuovom sektoru i već je smislio strategiju sa kojom je nameravao pobediti Austrijance. Dok su Austrijanci napadali severno korpus Andrea Masene, koji će kasnije biti povećan snagama Nikole Udinoa, udariti će jugoistočno prema Frajzingu i Landšutu u nadi da će to osloboditi pritisak na Davua.
Napad je počeo dobro jer je središnji austrijski 5. korpus, koji je branio Abensberg, popustio pred francuskom prethodnicom. Masenino napredoavnje do Landšuta zahtevalo je dosta vremena, što Napoleon nije baš najbolje izračunao, tako da je Hiler mogao pobeći preko Izara. Dunavski most je omogućavao lak pristup Ratisbonu, tako da su se Austrijanci mogli natrag vratiti na suprotnu stranu izbegavajući mogućnost da budu uništeni na toj strani Dunava. Austrijanci su 20. aprila imali 10.000 žrtava, izgubili su 30 topova i 8.000 raznih vozila. Napoleon je zaključio da je taj dan bio sukob samo sa dva austrijska korpusa. Nadvojvoda Karlo je još imao mogućnost da pobegne sa vojskom preko Štraubinga.
Napoleon je 21. aprila primio depešu od Davua u kojoj se govorilo o velikom sukobu kod Teugena-Hauzena. davu se dobro držao. Sa 36.000 vojnika odolevao je austrijskoj vojsci od 76.000 vojnika. Kada je Napoleon shvatio da se nadvojvoda Karlo nije povukao na istok, on je presložio svoju armiju u operaciju, koja je pozanta pod nazivom "Landšut manevar". Sve raspoložive francuske snage (osim onih 20.000 koji su gonili Hilera) okrenuli su se prema Ekmilu u drugom pokušaju da uhvate Austrijance i oslobode pritisak na Davua. Za 22. april Karlo je ostavio 40.000 vojnika pod Rozenburgom i Hoencolernom da napadaju Davua i Lefebvra. Davuov korpusa pod komandom Kolovata i Lihtenštajna je poslao na Abah. U 1:30 stigao je Napoleon. Daavu je odmah naredio napad na celoj liniji. Tako je 10. laka pešadijska pukovnija uspešno zauzela Lojhling i uz velike gubitke krenula na šumu Unter-Lojhing. Napoleonova pojačanja su ubrzo slomila austrijsko levo krilo. Bitka kod Ekmila završila je ubedljivom francuskom pobedom, a nadvojvoda Karlo je odlučio da se povuče preko Dunava kod Ratisbona, Napoleon je onda posla Andrea Masenu da zauzme Štraubing, dok je ostatak armije ganjao Austrijance. Francuzi su zauzeli ratisbon posle herojskoga napada Žana Lana. Ipak ogromno mnoštvo austrijske vojske pobeglo je u Bohemiju. Napoleon je onda obratio pažnju na Beč, boreći se u nizu akcija protiv Hilerovih snaga, a posebno Bitku kod Ebersberga 3. maja. Deset dana kasnije Napoleon je zauzeo Beč, po drugi put u četiri godine.
Ašpern-Esling
Austrijska vojska pod nadvojvodom Karlom je 16. i 17. maja stigla u Marhfeld, ravnicu sevroistočno od Beča preko Dunava. Karlo je držao glavninu svojih snaga nekoliko milja od obala reke, sa nadom da će ih koncentrisati na mestu gde Napoleon odluči da pređe reku. Zaključio je 20. maja od svojih posmatrača da Francuzi grade most na Kajzer-Ebersdorfu, jugozapadno od Lobau ostrva, koje vodi u Marhfeld. Shvatio je 21. maja da Francuzi prelaze u punoj snazi, pa je naredio opšti pokret svojih 98.000 vojnika i 292 topa. Kretali su se u pet kolona. Francuski mostobran se oslanjao na dva sela: Ašpern na zapadu i Esling na istoku. Napoleon nije očekivao da se suoči sa otporom, tako da mostovi, koji su povezivali francusku vojsku na Ašpern-Eslingu sa Lobauom nisu bili zaštićeni palisadama. Zbog toga su mostovi bili osetljivi na napad vatrom sa austrijskih barži.
Bitka kod Ašperna (ili bitka kod Ašpern-Eslinga) započela je 21. maja 1809 u 14:30. Početni i loše koordinisani austrijski napadi protiv Ašperna i prema jugu nisu uspeli, ali Karlo je ostajao uporan, pa su nekako uspeli da zauzmu celo selo, da bi onda izgubili istočni deo. Austrijanci nisu napadali Esling do 18:00, jer su četvrta i peta kolona imali dužu putanju da stignu na vreme. Francuzi su uspešno odbijali napade kod Eslinga celoga 21. maja. Borba je započela do 22. maja u 3:00 ujutro i Francuzi su za četiri sata povratili Ašpern. Napoleon je do tada imao 71.000 vojnika i 152 topa na obe strane reke, ali Austrijanci su još uvek bili jako brojčano nadmoćniji. Napoleon je onda započeo masivni napad na austrijski cenatar da bi dobio vremena za prelazak 3. korpusa preko Dunava. Žan Lan je napredovao sa tri pešadijske divizije oko milju, ali nadvojvoda Karlo je ličnim heroizmom ispirisao napad na Francuze i njeihovo vrađanje. Do 9:00 francuski mostobran je bio razbijen, a Karlo je sat vremena kasnije započeo masivni napad u kome je zauzeo Ašpern. Nekoliko sati kasnije Austrijanci su zauzeli i Esling. Napoleon je na to poslao Imperijalnu gardu pod komandom Žana Rapa, koji je napao Austrijance u Eslingu i isterao ih odatle. Napoleon mu to nije bio naredio. Austrijanci su započeli sa artiljerijskom vatrom, a Francuzi su se onda povukli na ostrvo Lobau. Nadvojvoda Karlo je bio prvi koji je porazio Napoleona u bici.
Bitka kod Vagrama
Posle poraza u bici kod Ašperna Napoleon je šest sedmica planirao i pripremao sledeći prelazak Dunava. Dovukao je još vojske, topova i napravio je bolje obrambene mere da osigura uspeh u sledećem prelasku Dunava. Od 30. juna do prvih dana jula Francuzi su prešli Dunav sa 188.000 vojnika i krenuli su prema Marhfeldu. Posle uspešnoga prelaska Napoleon je naredio napad duž cele linije da bi sprečio da Austrijanci pobegnu preko noći, Najpre su dve francuske pešadijske pukovnije ostvarile dobitak, ali su bili potisnuti. Kasno popodne francuska vojska je formirala polukrug. Andre Masena je bio krajnje levo. U centru su bili maršal Bernadot i Ežen d Boarnea. Nikola Udino i Luj Davu su bili na desnom krilu. Pre sumraka Napoleon je naredio konačni napad, da bi odlučio bitku u jednom danu pre nego što Austrijancima stignu rezervne snage. Napad MekDonaldove vojske bio je slabo koordinisan, pa nije uspeo usled jake austrijske vatre.
Druga poprišta
U Holandiji Britanci su započeli valčeren kampanjuda bi oslobodili pritisak na Austrijance. Britanci su sa 39.000 vojnika izveli desant kod Valčerena 30. jula 1809. Dotad je Austrija već bila izgubila rat. Bilo je tu malo borbi, ali 4.000 Britanaca je izgubilo život i povukli su se u decembru 1809. U Italiji nadvojvoda Johan je krenuo u borbe protiv Ežena Boarnoa. Austrijanci su u početku u aprilu 1809. imali uspeha u severnoj Italiji, ali na kraju su bili isterani iz severne Italije. U Dalmaciji se general Marmon borio protiv generala Stojčevića. U Varšavsko vojvodstvoVaršavskom vojvodstvu Jozef Ponijatovski je posle bitke kod Rašina protiv Austrijanaca u aprilu 1809. morao da napusti Varšavu. Kasnije je povratio teritorije. U Tirolu je trajala pobuna protiv Francuza Andreasa Hofera. Posle bitke kod Vagrama pobuna je ugušena, a Hofer je 1810. streljan.
Rezultati
Austrijski poraz nije bio samo odlučna vojna pobeda, nego je Napoleon Austriji nametnuo teške uslove Šenbrunskoga mira 14. oktobra 1809. Kao rezultat mira Francuska je dobila Korušku, Kranjsku i jadranske luke. Poljska je dobila Galiciju, a Salcburg i Tirol su pripali Bavarskoj. Austrija je izgubila 3 miliona podanika, tj oko 20% stanovništva. Austrija je morala platiti ratnu štetu od 85 miliona franaka, morala je priznati Napoleonovoga brata Žozefa Bonapartu za kralja Španije. Austrijska armija je bila ograničena na maksimum 150.000 vojnika. austrijski poraz je ukrčio put venčanju Napoleona i Marije Lujze, ćerke austrijskoga cara. Napoleon je smatrao da će tom ženidbom eliminisati Austriju kao buduću opasnost, ali u tome se prevario.
Rat je umanjio Napoleonov ugled, jer je po prvi put poražen u bici kod Ašperna. Francuzi su počeli patiti od traktičkih nedostataka. taktičke veštine francuske pešadije su postale lošije, jer su veterani bitaka u Jeni i austerlicu zamenjeni regrutima. Osim toga veliki deo Napoleonove vojske nisu više činili Francuzi, pa je opao borberni moral.
Johann Wilhelm Baur
Johann Wilhelm Baur, Joan Guiliam Bouwer ili Bauer (Strasbourg, 31. maj 1607 ‒ Beč, januar 1640) bio je nemački graver, bakropisac i crtač rukopisnih minijatura. Poznat je po nizu ilustracija koje je napravio za Ovidijeve Metamorfoze.
Život
thumb|left|Baurova [[Alteja (mitologija)|Alteja (iz grčke mitologije)]] Prema Houbrakenu, Baur je crtanje i slikanje naučio od Friedricha Brentela, koji se bavio minijaturom u Strasbourgu, a zatim je otputovao u Rim, gde je slikao za "Brasijana" (Brassiano), poznatog pokrovitelja umetnosti. Specijalizovao se za akvarele ukrasnih arhitektonskih struktura u perspektivi, pa je stoga često bio angažovan za crtanje vrtova. Imao je običaj da priča tokom duboke koncentracije na posao, pa je znao razgovarati i sa stvarima. Godine 1643. prekinuo je put u Napulj da bi se vratio jednoj ženi u Rimu. Prema Cornelisu de Bieu, Baur je u Rimu živeo s Karelom Škretom, koji je bio član umetničkog udruženja Perjane ptice (Bentvueghels) i imao je nadimak Slach-sweerd.
Mnoge od njegovih ilustracija za Ovidijeve mitove, za stradanje Isusovo (na 24 pločice) i za predstave svakodnevnog života u Rimu (s odećom iz raznih naroda i zemalja) na gravurama je itradio Melchior Küsel iz Augsburga. Umro je u Beču od iznenadne bolesti dok je radio po nalogu Ferdinanda III, cara Svetog rimskog carstva.
Volkertshausen
Folkertshauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Konstanc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.889 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8335081.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Konstanc Folkertshauzen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Konstanc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 443 metra. Površina opštine iznosi 5,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.889 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 561 stanovnika/km².
Pian Grande
Pian Grande ima više značenja:
San José Tenería, San Miguel Amatitlán
San José Tenería je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Amatitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1518 m.
Cruzeiro Esporte Clube
Cruzeiro Esporte Clube (skraćeno Cruzeiro E.C., obično navođen jednostavno kao Cruzeiro) je brazilski fudbalski tim, iz grada Belo Horizonte u državi Minas Gerais, osnovan 2.1. 1921. To je jedini brazilski klub koji je osvojio Trostruku krunu brazilskog fudbala - odnosno osvojio brazilsku ligu, brazilski kup, državno prvenstvo, sve u godini 2003.
Cruzeiro je jedan od najstarijih i najtradicionalnijih klubova u Brazilu. Nikada nisu bili degradirani ili izbačeni iz brazilske Serije A (zajedno s Internacionalom, Flamengoom i Vasco da Gamom). Oni su 2. brazilski klub prema rangu Confederación Sudamericana de Fútbol i imaju 5. po redu broj publike među brazilskim klubovima. Osvojili su ukupno sedam međunarodnih titula a trenutno su Mineiro prvaci.
Iako je glavni fokus kluba fudbal, Cruzeiro također podržava poluprofesionalne timove koji uključuju atletiku, boćanje, i kuglanje.
Coyhaique
Coyhaique je grad od 49,968 i općina od 50 041 stanovnika na jugu Čilea u Patagoniji) u Provinciji Coyhaique u kojoj je administrativni centar.
Geografske karakteristike
Coihaique se nalazi u centru Regije Aysén na ušću rijeke Simpson u Rijeku Aisén, istočno od planinskog masiva Anda. Udaljen je 80 km od luke u Puerto Aysénu i četrdesetak km zapadno od argentinske granice.
Historija
Nukleus današnjeg grada niknuo je 1912. kad se u taj kraj travnate stepe, okružen gustim šumama naselila mala grupa njemačkih kolonista.
Grad je službeno osnovan 12. oktobra 1929. pod imenom - Baquedano, u čast čileanskog generala Manuela Baquedana. Ime mu je promjenjeno u današnje 1934., da se razlikuje od istoimenog grada u Regiji Antofagasta.
Kosmos-121
Kosmos-121 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Olma, Rovigo
Olma je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Coyhaique
Privreda
Na početku je bio centar stočarskog kraja, ali je početkom 1980-ih izrastao u financijski centar grada lake industrije. Tih godina povezan je Južnom magistralom (Carretera Austral) sa Puerto Monttom.
Kosmos-121
Kosmos-121 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 17. juna 1966. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Belo Horizonte
Belo Horizonte (portugalski: Belo Horizonte, znači lep horizont) je jedan od četiri najveća grada i regije u Brazilu i glavni je grad države Minas Žeraisa. Neformalni naziv grada je Beaga (Beagá), jer tako na portugalskom jeziku zvuče inicijali BH. Beaga je centar veoma intenzivne ekonomske i kulturne aktivnosti sa izvrsnom infrastrukturom i na nacionalnom i na internacionalnom nivou.
Jedna od zanimljivih karakteristika Belo Horizontea, po kojoj je najpoznatiji u Brazilu je neproporcionalan odnos u broj žena i muškaraca. Sredinom 90ih godina 20og vijeka, u gradu je bilo 175 000 žena više nego muškaraca. Niko ne zna razlog ovome, ali se pretpostavlja da je razlog to što muškarci odlaze iz grada u potrazi za poslom, a žene ipak ostaju uz porodice u BH.
Istorija
Današnja metropola je ipak nekada davno bila malo selo, osnovano od strane istraživača ruda iz Sao Paula, João Leite da Silva Ortiz. Zbog povoljnih vremenskih uslova, koje je ovdje našao, napustion je 1701, godine ekspedicu i napravio farmu, pod nazivom Curral Del Rey. Dugo vremena, se čitav ovaj kraj zvao po ovoj farmi, Kural del Rej (Kraljev Koral). Poslije njega, mnogi su dolazili u ovaj region i ubrzo njegova farma je bila okružena farmama. Jedna od porodica koja je došla ovdje i napravila svoju farmu, bila je porodica Gutierez. I danas se oblast oko njihove nekadašnje farme zove po njima, a oni su i dalje jedna od najbogatijih porodica Belo Horizontea, posjedujući Telemar, najuspješniju telekomunikacionu kompaniju u državi.
Selo je raslo iz razloga što su i krda prolazila ovim krajem na putu ka regionu rijeke Sao Fransisko. Putnici su ovdje odlazili u drvenu kapelu kako bi se pomolili za dobar put. Na mjestu tadašnje kapelice nalazi se sada katedrala Boa Vijažem (Catedral da Boa Viagem, gdje Boa Viagem znači dobar put), a naselje oko njega Boa Vijažem.
Kada je 1889, godine Brazil postao republika, mjesto je promijenilo ime Kraljev Koral u Belo Horizonte. Prvobitna namjera je bila da se mjestu da ime Novo Horizonte (Novo Horizonte) - Novi Horizont. 7. decembra, 1893, Belo Horizonte je izabran za mjesto novog glavnog grada Minas Žeraisa, koji bi trebalo zamijeniti dotadašnji Ouro Preto. Belo Horizonte je prvi planirani grad u Brazilu. Centar grada je imao isplaniranu mrežu ulica, ispresecanu sa dijagonalnim avenijama, a od parkova je ostao samo veliki centralni park. Naseljavanje i proširivanje grada, naročito u zadnjih 20 godina dvadesetog vijeka je učinilo da ovako originalan urbanistički plan bude prevaziđen. Grad je trebalo da opet promijeni ime i da se zove Cidade de Minas, čak je i proglašen glavnim gradom, 12. decembra, 1897. pod nazivom Cidade de Minas, ali ovo ime nikada nije postalo popularno među građanima, pa je i definitivno 1901. godine zvanično vraćeno prvobitno ime Belo Horizonte.
Zbog prevaziđenog urbanizma, i velikih talasa doseljavanja, 20% populacije u gradu nema kanalizaciju, a poplave i kiše još uvijek odnosne živote i imovinu. Iako je u pitanju metropola i jedan od najvećih gradova u Brazilu, Belo Horizonte se i dalje smatra najvećim malim gradom na svijetu.
Ekonomija
Belo Horizonte je centar distribucije i prerade najvažnijih grana industrije države, poljoprivrede i rudarstva. Među najvažnijim proizvodima se ubrajaju čelik, tekstil, automobili, zlato, mangan i drago kamenje. Belo Horizonte je takođe i kulturni centar, sa univerzitetima, muzejima, bibliotekama i sa najraznovrsnijim noćnim životom u državi.