cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vanie, Belluno
Vanie je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Palombaro, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 549 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 521 m.
Varani
mini|250px|[[Komodski varan]] right|thumb|250px|Običan varan u prirodi Varani su porodica iz razreda gmazova, red ljuskaša i podreda guštera. Porodica ima 53 vrste koje žive u Africi, Aziji i Australiji.
Varani se od svih drugih guštera razlikuju potpuno okoštalom lubanjom. Jezik im je rascijepljen kao kod zmija. Oči su im smještene postrance na lubanji, a iza njih su im bubnjići.
Upadljivo izdužena lubanja prelazi neobično dugim vratom u zdepasto tijelo. Rep im je snažan i prilično dugačak i mnoge vrste ga koriste za plivanje. Snažne noge završavaju s pet prstiju i vrlo zaobljenim kandžama.
Više vrsta dosežu dužinu veću od 2 metra. Najmanja je vrsta Varanus brevicauda s 28 cm, a najveća komodski varan (Varanus komodoensis).
Interva sistematika
Ovdje prikazana sistematika slijedi Ziegler i Böhmeovu sistematiku iz 1997. i Böhmovu iz 2003. Ona rod Varanus dijeli u devet podrodova mi 53 vrste:
Cedar Bluff, Alabama
Cedar Bluff je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.820 stanovnika.
Baška
Zemljopis
Baška obiluje sa tridesetak šljunčanih plaža koje su pristupačne za kupače svih uzrasta, a do njih se može doći pješice ili barkom. Ipak, najveća i jedna od najljepših je bašćanska "Vela plaža" koja se nalazi u centru mjesta, okružena mnogobrojnim lokalima, restaurantima, pizzerijama, caffe barovima, hotelima, privatnim apartmanima za smještaj i drugim sadržajima koji čine sastavni dio ponude mjesta. "Vela plaža" je prirodna šljunčana plaža, duga 1800 m, može primiti nekoliko tisuća kupača. Posebno je pogodna za djecu i neplivače. Na bašćanskoj "Veloj plaži" vijori se od 1999. godine i europska Plava zastava koja je i danas zaštitni znak Baške kao dokaz visoke kakvoće i standarda plaže. Plava zastava za plažu dodjeljena je od europske zaklade za odgoj i obrazovanje za okoliš (Fondation for Enviromental Education in Europee - FEEE), a simbolizira očuvan, siguran i ugodan okoliš, čistoću mora i obale, te opremljenost, uređenost plaže uz razrađen sustav gospodarenja tim područjem. Na plaži je omogućeno iznajmljivanje pedalina, daski za jedrenje,suncobrana, ležaljki i ostalih plažnih rekvizita potrebnih za ugodan odmor. Upravo su plaže potaknule razvoj turizma u Baški i to daleke 1908. godine, kada je službeno otvoreno prvo kupalište na otoku Krku. I danas je namjena plaže ista, kao i stoljeće prije, ali danas uz sadržaje koje svakom posjetitelju omogućuju siguran i bezbrižan boravak u njoj. Odlukom o plažnom redu, koji je propisala Općina Baška, propisuje se način i uvjeti korištenja, te održavanje reda na plažama. (preuzeto sa http://www.baska.info/baska_detail_h.htm ) thumb|desno|200px|Otok Krk thumb|Bašćanska luka thumb|Baška thumb|Kuće na plaži Malik u Baški thumb|Bašćanska Draga
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2002. godine, općina Baška imala je 1.554 stanovnika, raspoređenih u 4 naselja:
Sport
Nk Vihor Baška-Nogomet
Oderzo
Oderzo (Opitergium) je grad i istoimena općina (comune) u sjevernoj Italiji koji administrativno pripada provinciji Treviso u regiji Venetu. Smješten je u središtu Venecijanske ravnice, oko 66 km sjeveroistočno od Venecije. KrozOderzo teče rijeka Monticano, pritoka Livenze.
Središte grada (centro storico) je bogato ruševinama i arheološkim artefaktima koji svjedoče o važnosti grada u doba Rimskog Carstva.
Fobos (mjesec)
Fobos (/ˈfoʊbəs/ FOH-bəs; grčki: Φόβος) veći je i bliži od dva Marsova mjeseca. Drugi je Deimos. Oba mjeseca otkrivena su 1877. godine. S prosječnim poluprečnikom od 11.1 km Fobos je 7.24 puta masivniji u odnosu na Deimos. Ime je dobio po bogu iz grčke mitologije, Fobosu (što znači "strah"), Aresovom (Marsovom) sinu.
Malen i nepravilnog oblika, Fobos se nalazi na orbiti od oko 9.377 km od centra Marsa, što je bliže matičnoj planeti nego kod bilo kojeg drugog mjeseca. Ovaj je satelit jedno od najmanje reflektirajućih tijela u Solarnom sistemu, a na njegovoj se površini nalazi veliki udarni krater Stickney. Orbita mu je toliko blizu Marsa da se Fobos okreće oko planete brže nego što Mars rotira. Posmatrajući s Marsa, izgledalo bi da izlazi na zapadu, kreće se brzo preko neba (oko 4 h i 15 min, ili manje), te zalazi na istoku. Zbog kratkog orbitalnog perioda i plimnih djelovanja ovaj će satelit u budućnosti pasti na Mars ili se raspasti u planetarni prsten.
Otkriće
Fobos je otkrio astronom Asaph Hall 18. augusta 1877, posmatrajući iz Mornaričke opservatorije SAD-a u Vašingtonu. Hall je otkrio i Deimos, Marsov drugi mjesec. Nazive je predložio Henry Madan (1838–1901), doktor nauka na Etonu, zasnivajući svoj prijedlog na 15. pjevanju Ilijade, u kojem Ares poziva Užasa (Deimos) i Straha (Phobos).
Fizikalne karakteristike
thumb|left|215px|Mozaik tri različite slike snimljene s Vikinga 1 [[19. oktobar|19. oktobra 1978. godine. Veliki krater (većim dijelom u sjeni) na gornjoj lijevoj strani jeste Stickney.]] Ovaj je satelit jedno od najmanje reflektirajućih tijela u Solarnom sistemu. Spektroskopski se čini sličnim asteroidima D-tipa i očigledno je sačinjen od materijala sličnog ugljičnom hondritu. Gustoća mu je premala da bi bio od čvrste stijene, a poznato je i da je značajno porozan. Ova saznanja sugerišu da bi Fobos mogao imati znatne rezerve leda. Spektralna posmatranja ukazuju da površinskom sloju regolita nedostaje hidratacija, ali se ne isključuje postojanje leda ispod regolita.
Još je davno predviđeno postojanje prstenova od fine prašine kao proizvoda Fobosa i Deimosa, međutim, posmatranja još nisu uspjela dokazati i njihovo postojanje. Skorašnje slike Mars Global Surveyora ukazuju na to da je Fobos pokriven slojem sitnozrnog regolita, u debljini od najmanje 100 m; nagađa se da je navedeni sloj nastao udarcem drugih tijela u Fobos, ali nije jasno kako je materijal ostao zadržan na tijelu koje gotovo da nema gravitacije.
Fobos je veoma nepravilan, sa dimenzijama 27 × 22 × 18 km. Zbog njegovog oblika gravitacija na njegovoj površini varira i do 210% razlike; plimne sile koje uzrokuje Mars dupliraju ove razlike (do oko 450%) zbog toga što uzrokuju više od polovine ukupne gravitacije satelita.
Satelit je izrovan kraterima. Najznačajnija površinska struktura jeste krater Stickney, imenovan po supruzi Asapha Halla, Angelini Stickney Hall. Kao i kod kratera Herschel na Mimasu, udarac koji je stvorio Stickney gotovo je prepolovio Fobos. Mnogi kanali i tragovi prekrivaju čudno oblikovanu površinu. Kanali su obično duboki do 30 m, široki 100 do 200 m, te dugi do 20 km. Pretpostavlja se da su nastali kad i krater Stickney. Analiza rezultata letjelice Mars Express, međutim, otkriva da ovi žljebovi nisu radijalni u odnosu na Stickney, već su usmjereni na VODEĆI VRH Fobosa (tačka koja nije daleko od Stickneya). Pretpostavke nekih istraživača ukazuju da su ovi kanali mogli biti stvoreni materijalima izbačenim s Marsove površine udarima meteorita koji su pogađali Fobos. Kanali su tada oblikovani kao lanci kratera koji su isčezavali kako se oblikovao najviši vrh Fobosa. Bili su grupisani u 12 ili više starosnih kategorija, ukazujući na najmanje 12 udara nebeskih tijela na površinu Marsa.
Za jedinstveni meteorit Kaidun smatra se da je bio dio Fobosa, ali je ovo teško potvrditi s obzirom na to da je poznato malo detalja o sastavu mjeseca.
Imenovane geološke strukture
thumb|right|190px|Slika u lažnim bojama kratera Stickney, snimljeno s Mars Reconnaissance Orbitera. thumb|right|190px|Neki od imenovanih kratera na Fobosu: C = Clustril; D = Drunlo; F = Flimnap; L = Limtoc; R = Reldresal; S = Stickney; Sk = Skyresh. Grildrig je na horizontu ispod Skyresha i Flimnapa.
Geološke strukture na Fobosu imenovane su po astronomima koji su istraživali Fobos, te po imenima ljudi i mjesta iz Swiftovih Guliverovih putovanja. Jedini imenovani greben na Fobosu jeste Kepler Dorsum, imenovan po astronomu Johannes Kepleru. Ispod je nekoliko imenovanih kratera.
Orbitalne karakteristike
thumb|left|Orbite Fobosa i Deimosa gledane s Marsovog sjevernog pola. Fobos se okreće oko Marsa 3.96 puta brže nego Deimos. Fobosova neuobičajena orbita, bliska matičnoj planeti, izaziva neobične efekte. On se okreće oko Marsa ispod sinhronizirane orbite radijusa, što znači da se okreće brže oko Marsa nego što ovaj rotira. Posmatrajući s Marsa, izgledalo bi da izlazi na zapadu, kreće se brzo preko neba (oko 4 h i 15 min, ili manje), te zalazi na istoku, otprilike dva puta svakog Marsovog dana (svakih 11 h i 6 min). Pošto je blizu površine Marsa i nalazi se u ekvatorijalnoj orbiti, ne može se vidjeti na širinama iznad 70.4°. Njegova je orbita toliko niska da njegov ugaoni prečnik, kako to vidi posmatrač s Marsa, vidljivo varira zavisno od njegove pozicije na nebu. Gledan na horizontu, Fobos je širok oko 0.14°, u zenitu je 0.20°, trećina širine punog Mjeseca, gledano sa Zemlje. Poređenja radi, Sunce ima vidljivu veličinu od oko 0.35° na Marsovom nebu. Fobosove faze, pošto se mogu posmatrati s Marsa, traju oko 0.3191 dana (Fobosov sinodički period), samo 13 sekundi duže nego Fobosov siderički (zvjezdani) period.
Gledano s Fobosa, Mars bi se pojavljivao 6.400 puta veći i 2.500 puta svjetliji nego pun Mjesec posmatran sa Zemlje, te bi pokrivao četvrtinu vidljivog neba (nebeske sfere). Mars-Fobosova Lagrangeova tačka je 2.5 km iznad kratera Stickney, što je neobično blizu površini. right|200px|thumb|Tranzit Fobosa ispred Sunca, snimljen s marsohoda Opportunity.
Meditacije
Meditacije ili Razgovori sa samim sobom (Τὰ εἰς ἑαυτόν, Ta eis heauton, "Samome sebi") je naziv za niz osobnih zapisa čiji je autor rimski car Marko Aurelije i u kojima on iznosi svoje shvaćanje stoičke filozofije.
Sastoji se od 12 knjiga napisanih na koine grčkom, a caru su služile kao svojevrsni filozofski dnevnik, odnosno uputstvo za vlastito duhovno usavršavanje. Na temelju detalja u tekstovima se smatra kako su napisani za vrijeme Markomanskih ratova, odnosno kada je Marko Aurelije bio na maršu sa svojom vojskom. Nije poznato da li je Marko Aurelije htio taj tekst objaviti, te zato nije poznat ni originalan naslov; Meditacije, Samome sebi ili Razgovori sa samim sobom su samo neki od naslova koji su dale kasnije generacije.
Cheney, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.094, što je 311 (17,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fobos (mjesec)
Nestanak
Stoga što je Fobosov orbitalni period kraći nego Marsov dan, plimno usporavanje smanjuje njegov orbitalni radijus po stopi od oko 20 m po stoljeću. Za oko 11 miliona godina satelit će se srušiti na planetu ili se raspasti u planetarni prsten. Fobosov nepravilni oblik navodi i na sumnju da on nije konzistentan, već da se sastoji od manjih dijelova koji su vezani gravitacijskom silom; smatra se da je u tom slučaju Fobos još uvijek stabilan bez obzira na plimne sile. Međutim, predviđa se da će Fobos preći Rocheovu granicu (predviđenu za ovakav tip objekata) kad mu orbitalni radijus padne za oko 2.000 km, što će ga dovesti na visinu od 7.100 km. Noviji proračuni sugeriraju da će se to dogoditi za oko 7.6 miliona godina. Na toj razdaljini Fobos će se vjerovatno početi raspadati i formirati sistem prstenova, koji će polahko padati prema Marsu.
Federico García Lorca
thumb|Federico García Lorca Federico Garcia Lorca (selo Fuente Vaqueros kod Granade, Španija, 5. juni 1898. - Granada, 19. august 1936.) bio je španski pjesnik i dramatičar.
Njegov život i djela su obilježila vrijeme prije i nakon španskog građanskog rata. Putovao je po Španiji i Americi, živeći i pišući djela koja su prevedena na desetke jezika, a njegovo ime je poznato po cijelom svijetu.
Biografija
Federico Garcia Lorca je bio španski pjesnik i dramatičar rođen 1898. u selu Fuente Vaqueros pored Granade. Sin imućnog andaluzijskog veleposjednika koji nije baš bio uspješan đak. 1909. se s roditeljima seli u Granadu. 1919. godine radi studiranja književnosti i prava odlazi u Madrid gdje se upoznaje i druži s mnogim tadašnjim španskim intelektualcima. Tamo se upoznaje i sprijateljuje s umjetnicima Luisom Bunuelom i Salvadoreom Dalijem. Muziku je učio kod M. de Falle koji mu je usadio ljubav prema narodnoj pjesmi i usmjerio ga prema sakupljanju narodnog blaga. U Madridu se upoznaje s aktualnim evropskim i svjetskim zbivanjima i problemimam. Krajem dvadesetih godina postaje depresivan ponajviše zbog neprihvaćanja okoline i prijatelja njegovu homoseksualnu orjentaciju. Bunuel i Dali skupa surađuju na filmu „Andaluzijski pas“ koji je Lorca protumačio kao osobni napad na njega. Uvidjevši problem, njegovi roditelji ga šalju na put po Americi. Od 1929. do 1930. boravi u SAD-u, ponajviše u New Yorku, a posjetio je i Kubu. Nakon toga se vraća u novoproglašenu Republiku Španiju. Na poziv svoga granadskog profesora, socijalista F. de la Riosa, prihvaća posao direktora i umjetničkog animatora studentskog putujućeg pozorišta La Barraca s kojim je obišao sve krajeve Španije, od najbogatijih do onih najzabačenijih. Pomoću pozorišta je prikazivao djela španske klasike i provodio je ideju o društvenoj ulozi pozorišta. Za vrijeme izbijanja građanskog rata, Lorca se zatekao u Viznaru u Granadi. 19. augusta 1936. fašistički vojnici su ga ulovili i izveli napolje, a tijelo su mu bacili u neobilježen grob. Francova vlada je pokušala uništit spomen na Lorcu tako što je uništila sva njegova djela, a spominjanje njegova imena je bilo zabranjeno. Budući da je bio među prvim i najslavnijim žrtvama španskog građanskog rata, Lorca je ubrzo postao simbol žrtve političke represije i fašističke tiranije. a
Fobos (mjesec)
Porijeklo
thumb|left|Slika Fobosa s letjelice [[Viking 1, s kraterom Stickney na desnoj strani.]] Porijeklo Marsovih mjeseca još je uvijek kontraverzna tema. I Fobos i Deimos imaju mnogo zajedničkog sa karbonatnim asteroidima C-tipa, te s elektromagnetnim spektrom, albedom i gustinom sličnim onima asteroida C-tipa ili D-tipa. Jedna od pretpostavki, koja se poziva na navedenu sličnost, kaže da bi oni mogli biti "zarobljeni" asteroidi iz Glavnog asteriodnog pojasa. Oba mjeseca imaju veoma kružne orbite koje leže gotovo tačno na Marsovoj ekvatorijalnoj ravni i stoga je njihovo "hvatanje" u orbitu pretpostavljalo početno kruženje veoma ekscentričnim orbitama, te podešavanje inklinacije (nagiba) na ekvatorijalnu ravan. Ovo je vjerovatno uspjelo zahvaljujući kombinaciji atmosferskih privlačnih i plimnih sila, mada nije u potpunosti jasno da li ima dovoljno raspoloživog vremena da bi se navedeno dogodilo i Deimosu. "Zarobljavanje" također zahtijeva rasipanje energije. Trenutna Marsova atmosfera previše je rijetka da bi mogla uhvatiti objekt veličine Fobosa atmosferskim kočenjem. Geoffrey Landis je istakao da se moglo dogoditi i zarobljavanje binarnog asteroida, koji se potom razdvojio pod utjecajem plimnih sila.
Federico García Lorca
Pjesničko stvaralaštvo
Prvu zbirku pjesama „Dojmovi i krajolici„ izdaje 1918. Napisana je u tradicionalnom stilu deskriptivnog realizma. Iako je romantično raspjevana, tugaljiva i impresionistička, njegova sljedeća zbirka „Knjiga pjesama„ počinje odražavati odlike Lorcine poezije: duboki osjećaj za krajolik i rodnu zemlju, senzibilnost, smisao za muziku stiha, slikovitost, inventivnost metafora, a glavni motiv je smrt. Nakon toga 1927. slijedi zbirka „Pjesme„ koja obuhvaća sve njegove stihove nastale 1921-1924. Njegova najpoznatija zbirka „Ciganski romancero„ izlazi 1928, a do 1936. izlazi u čak 6 izdanja. Navedena zbirka sadrži 18 romanci o andaluzijskim Ciganima, o njihovim iskonskim strastima, vjerovanjima i sljepom predavanju sudbini. Ona sjedinjuje lirske, dramske i narodne elemente pjesničkog izraza. U zbirci „Spjev dubokog pjeva“ (1931.) je spojio iskustvo modernog pjesnika i andaluzijske narodne pjesme. Kompozicijski male pjesme ne poštuju stroge metričke i strukturalne zakone teksta andaluzijske narodne pjesme, ali zato odaje pjesnički doživljenu dušu Andaluzije kroz slike i simbolike u kojima izražavu duboke i bolne patnje. Njegova sljedeća zbirka nastaje za vrijeme pjesnikova boravka u SAD-u. “Pjesme u New Yorku“ su izdane postumno 1940. u Mexicu. One su nadrealistički pjesnikov doživljaj Amerike kao haos moderne civilizacije bez imalo čovječnosti u sebi. Piše i elegije “Tužaljka za Ignacijom Sanchezom Mejiasom“ (1935.), koji je napisan povodu smrti njegova prijatelja toreadora, i “Šest galjeških pjesama“ (1935.) koje su pisane na galicijskom dijalektu. Piše i zbirku gazela i kasida “Tamaritski ciklus“ (1936.).
Fobos (mjesec)
Porijeklo
Fobos bi mogao biti objekt Sunčevog sistema druge generacije nastao akrecijom (skupljanjem) u orbiti nakon formiranja Marsa. Postoje mišljenja da je to vjerovatnije nego ideja da je Fobos nastao iz istog oblaka materije iz kojeg je nastao Mars.
Druga hipoteza kaže da je Mars nekad bio okružen velikim brojem objekata veličine Fobosa i Deimosa, vjerovatno izbačenim u orbitu nakon udarca velikog planetezimala na površinu planete. Velika poroznost Fobosove unutrašnjosti (mjerenja pokazuju 1.88 g/cm3, a pretpostavlja se da šupljine zauzimaju 25 do 35% Fobosove zapremine) ne slaže se s pretpostavkama o njegovom porijeklu.
Federico García Lorca
Dramsko stvaralaštvo
Lorca je veliku pozornost posvetio i dramskom stvaralaštvu, ponajviše nakon povratka iz Amerike. Njegovo prvo dramsko djelo je „Urok leptirice„ (1920.) u kojoj na ironičan način obrađuje temu neprihvatljive ljubavi. Premijerno je izvedeno u madridskom kpozorištu Eslava, no doživljava neuspijeh. Potom slijedi pučka romanca o legendarnoj granadskoj junakinji „Mariana Pineda„ koja je premijerno izvedena u Barceloni 1927. Zatim slijedi farsa „Čudnovata postolarka„(1930.) i “Don Perlimpin ukazuje ljubav prema Belisi u svom vrtu“ (1931). Piše i tekst za pozorište lutaka “Oltarić Don Kristofora“ (1931.) i romantičnu komediju “Dona Rosita neudata ili govor cvijeća“ (1935). Lorca je najsnažniji dramski pjesnik ljudske strasti i patnje, neposredan je i slikovit. Glavni likovi u njegovim tragedijama su žene, njihova ljubav, materinstvo i opterećenost društvenih i religijskih predrasuda. Njegove najpoznatije drame su „Krvava svadba„ (1933.) koje je jedno od najsnažnijih djela svjetskog pozorišta koje govori o strasti, protivništvu, ubojstvu i nagonima. Zatim slijede „Yerma„ (1934.) koja obrađuje mučnu sudbinu neplodne žene i „Dom Bernarde Albe„ (1936.) koja govori o majci koja svojih pet kćeri željnih života drži zatvorene u mračnoj, dosadnoj kući. Od drama je još napisao „Kada prođe pet godina„(1931.),“Publika“ (1930-1936), “Drama bez naslova“(1936.) Napisao je i scenarij za film “Put na mjesec“.
Fobos (mjesec)
Porijeklo
Infracrvena snimanja Fobosa sugeriraju da je sastavljen od silikatnih minerala, koji su poznati s površine Marsa. Spektri se razlikuju od spektara svih klasa hondritnih meteorita, što još jednom smanjuje mogućnost asteroidnog porijekla ovog satelita. Navedeni nalazi podržavaju teoriju da je Fobos nastao od materijala izbačenih s površine Marsa prilikom udara nekog tijela, što je hipoteza slična "Teoriji velikog udara" (koja govori o nastanku Zemljinog Mjeseca).
Istraživanje
thumb|250px|Fobos monolit (desno od centra), slikan iz Mars Global Surveyora 1998. Fobos je fotografiralo nekoliko svemirskih letjelica, čija je primarna zadaća bila da fotografiraju Mars. Prva od njih bila je Mariner 9 (i to 1971. godine), a uslijedile su: Viking 1 (1977), Mars Global Surveyor (1998. i 2003), Mars Express (2004, 2008 i 2010), te Mars Reconnaissance Orbiter (2007. i 2008). U ljeto 2005. marsohod Spirit, uz višak energije zbog toga što je vjetar oduhao prašinu s njegovih solarnih ploča, snimio je nekoliko fotografija noćnog neba (kratke ekspozicije) s površine Marsa. I Fobos i Deimos jasno su vidljivi na slikama. Jedine misije posvećene isključivo Fobosu bile su sovjetske misije Fobos 1 i Fobos 2, obje lansirane u julu 1988. Prva je izgubljena na putu do Marsa, dok je druga odaslala neuobičajene slike i podatke, te otkazala kratko prije nego što je detaljnije ispitala površinu satelita.
Planirane misije
Ruska svemirska agencija planira povratnu misiju na Fobos pod nazivom "Fobos-Grunt". Kapsula koja će biti vraćena na Zemlju bit će, između ostalog, korištena i za naučni eksperiment "Planetarnog društva" pod nazivom Živi međuplanetarni leteći eksperiment (Living Interplanetary Flight Experiment) ili LIFE. Drugi saradnik na ovoj misiji je Kineska nacionalna svemirska agencija (China National Space Administration), koja šalje istraživački satelit imena Yinghuo-1, koji će biti postavljen u orbitu Marsa s uređajem za brušenje i prosijavanje namijenjenim za "Fobos Lander".
Godine 2007. EADS Astrium (Astrium je podružnica EADS-a) izvijestila je da razvija misiju na Fobos s eksperimentalnom letjelicom. Astrium je uključen i u razvoj projekta Evropske svemirske agencije (ESA) s ciljem misije na Mars i donošenjem uzoraka s planete, kao dio ESA-inog programa Aurora. Upućivanje misije na niskogravitacijski Fobos smatra se dobrom prilikom za testiranje i dokazivanje tehnologije potrebne za navedeni projekt. Misija je predviđena za početak 2016. godine i trebala bi trajati 3 godine. Astrium planira iskoristiti "matični brod", koji bi bio pòkretan ionskim motorom i spustio lender na površinu Fobosa. Lender će izvesti određene testove i eksperimente, skupiti uzorke u kapsulu, te se potom vratiti u matični brod i natrag na Zemlju. .
U 2007. godini Kanadska svemirska agencija finansirala je projekt Optecha i Mars instituta s ciljem slanja misije bez ljudske posade na Fobos, poznatije kao PRIME - Phobos Reconnaissance and International Mars Exploration (bos.: Izviđanje Fobosa i međunarodno istraživanje Marsa). Predloženo mjesto za spuštanje je Fobos monolit, svijetli objekt blizu Stickneya koji baca istaknutu sjenu. Astronaut Buzz Aldrin spomenuo je ovaj monolit u svom intervjuu za C-Span 22. jula 2009: Misija PRIME sastojala bi se od orbitera i lendera i svaki od njih nosio bi 4 instrumenta dizajnirana za istraživanje različitih vidova Fobosove geologije.
Jesolo
Jesolo ili Iesolo kako ga talijani koji put pišu, je grad i općina u Venetu, u sjevernoj Sjevernoj Italiji od 25 029 stanovnika
Geografske karakteristike
Teritorij općine proteže se ravnicom duž jadranske obale, omeđen Lagunom di Jesolo (22 km ²), i rijekama Sile i Piave, i predstavlja neku vrst otoka. Teren uz obalu Jadrana je danas 15 km duga pjeeščana plaža (Lido), koja do prije 50 godina i uređenja nije bila duža od 500 metara.
Fobos (mjesec)
Planirane misije
Godine 2008. Istraživački centar NASA Glenn počeo je raditi na projektu povratne misije s uzorcima na Fobos i Deimos. Misija bi trebala koristiti solarni pogon.
Mayo Methot
Mayo June Methot (3. mart 1904 – 9. jun 1951), kasnije poznata kao Mayo Methot Bogart, bila je američka teatarska i filmska glumica, najpoznatija kao treća supruga Humphreya Bogarta. Karijeru je započela kao dijete, a 1920-ih stekla veliki ugled nastupajući na Broadwayu, gdje je i upoznala i Bogarta. Za njega se, međutim, udala tek 1938. godine, nakon prethodna dva braka i uglavnom ne baš previše uspješne karijere u Hollywoodu. Nju je na kraju i napustila zbog muža. Brak s Bogartom, međutim, nije bio skladan; iako su oboje supružnika dijelile sklonost piću, kod Methot se to odražavalo kroz sklonost nasilju i s vremenom preraslo u alkoholizam. Fizički obračuni i javni incidenti između dvoje supružnika su se nastavili sve do 1944. godine kada je Bogart na snimanju filma Imati i nemati upoznao Lauren Bacall, te se radi nje sljedeće godine razveo od Methot. Ona je, pak, posljednje godine života provela mučena depresijom i zdravstvenim problemima vezanim uz alkoholizam, od čijih je posljedica na kraju i preminula.
Fobos (mjesec)
Planirane misije
Fobos je predložen i kao prvobitno odredište misije na Mars sa ljudskom posadom. Sa Fobosa bi bilo moguće daljinski upravljati robotima na Marsovoj površini, a ovakvo postupanje zadovoljilo bi zagovornike koncepta "zaštite planete" (u smislu da na taj način ljudi svojim prisustvom ne bi kontaminirali Mars niti bi eventualno donijeli neke oblike života s Marsa na Zemlju). Još jedan od razloga zašto je Fobos predložen za prvi stepenik u ljudskom spuštanju na Mars jeste i to što bi spuštanje na satelit bilo kudikamo lakše i jeftinije nego spuštanje na planetu. Lender za spuštanje na Mars morao bi biti sposoban za ulazak u atmosferu, te povratak u orbitu, bez podrške bilo kakvih pomoćnih postrojenja (što nikada ranije nije izvedeno kod letova s ljudskom posadom), ili bi bilo potrebno izgraditi slična postrojenja na licu mjesta. Lender namijenjen spuštanju na Fobos mogao bi biti sličan onima za spuštanje na Mjesec ili asteroide. Ljudske misije istraživanja Fobosa mogu služiti kao katalizator za ljudske misije istraživanja Marsa i imale bi veliku naučnu vrijednost same za sebe.
Wolfgang Amadeus Mozart
thumb|Mozartova rodna kuća u Salzburgu Wolfgang Amadeus Mozart (27. januar 1756 – 5. decembar 1791) (Volfgang Amadeus Mocart; puno ime Joannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart) je rođen 27. januara 1756. u Salzburgu, danas u Austriji ali tad glavni grad male nezavisne nadbiskupije u Svetom Rimskom Carstvu.
Mozartova muzička vještina je bila vidljiva čak i kad je bio samo par godina star. Otac mu je bio Leopold Mozart, veoma značajan u životu svoga sina. Bio je veoma obrazovan i također jedan od vodećih evropskih nastavnika muzike, čija uticajna knjiga Versuch einer grundlichen Violinschule ("pisani članak o osnovama sviranja violine") je bila objavljena iste godine kad je Mozart rođen, otac ga je naučio da svira klavir.
Život Mozarta je trijumf genija nad ranim sazrijevanjem. Brzo je učio, i svoje prve kompozicije piše već u petoj godini života. Stari Goethe koji je kao mlad čovjek čuo sedmogodišnjeg dječaka kako drži koncert u Frankfurtu, smatrao ga je nedostižnim u muzici, rame uz rame sa Rafaelom i Šekspirom u njihovim područjima umjetničkog djelovanja.
Jesolo
Historija
Za rimskih vremena se današnji "Jesolo" zvao Equilium, to je bio vicus (selo) na otoku delte rijeke Piave. Uspon Jesola, počeo je raspadom Rimskog carstva, kad je većina rimskih stanovnika iz unutrašnjosti oko lagune, potražila utočište na otocima lagune. Equilio je bio jedno od najvažnijih naselja venecijanske lagune tokom ranog srednjeg vijeka, koji je svoj procvat imao u 9. st., kad je postao sjedište biskupije. Kraj je počeo propadati, zbog velike količine sedimentnog materijala koje su nanosile rijeke Sile i Piave, koje su vremenom kraj pretvorile u močvaru.
Konjanička statua Marka Aurelija
thumb|Izložena replika statue Konjanička statua Marka Aurelija je drevna rimska statua koja je bila izložena na Campidogliou u Rimu. Napravljena je od bronce i visoka 3,5 m. Prikazuje cara Marka Aurelija čiji prikaz pokazuje dosta sličnosti sa ranijim statuama cara Augusta. Original statue se trenutno nalazi na Palazzo Nuovo gdje se provodi restauracija, dok se na Piazza del Campidoglio od 1981. nalazi suvremena replika.
Podignuta je 176. godine. Dio historičara vjeruje da nije prikazivala samo cara nego i pobijeđenog barbarskog vojskovođa kome Marko Aurelije svojom gestom daruje život. Predstavlja jedinu konjaničku statuu koja je preživjela iz rimskog doba; ostale su stradale od kasnijih generacija kršćana koji su u njima vidjeli paganske idole. Razlog za poštedu je bilo pogrešno mišljenje kako prikazuje prvog kršćanskog cara Konstantina Velikog. Od 8. vijeka je bila u Lateranskoj palači da bi na Piazza di Campidoglo bila premještena 1538. pod rukovodstvom Michelangela koji je za nju napravio novi pijedestal.
Jesolo
Historija
Tako da je krajem 15. st. kraj oko Jesola bio potpuno napušten, sveden na nekoliko polu napuštenih seoskog imanja.
Fobos (mjesec)
Špekulacije o "šupljem Fobosu"
U kasnim 1950-im i 1960-im neobične orbitalne karakteristike Fobosa dovele su do špekulacija da bi on mogao biti šupalj.
Oko 1958. ruski astrofizičar Josif Samuilovič Šklovski, proučavajući nepravilno haotično ubrzanje (tzv. secular acceleration) Fobosovog orbitalnog kretanja, dao je sugestiju da je vanjski omotač Fobosa načinjen od tankog lima, što je dovelo do špekulacija da je Fobos umjetnog porijekla. Šklovski je bazirao svoje analize na procjenama gustine gornje Marsove atmosfere i zaključio da Fobos mora biti veoma lagahan — jedna kalkulacija dala je rezultat Fobosa kao željezne kugle od preko 16 km, debele svega 6 cm. U pismu časopisu Astronautics iz februara 1960. godine Fred Singer, tadašnji savjetnik za nauku predsjednika SAD-a Eisenhowera, spomenuo je ovu teoriju:
Nakon toga utvrđene su sistemske greške u mjerenjima, koje je Singer predvidio, i teorija Šklovskog došla je u pitanje, a tačna mjerenja orbite iz 1969. pokazala su da nedosljednost orbite ne postoji (tj. da postoji mogućnost da se objasni sekularno ubrzanje bez prizivanja vanzemaljske tehnologije). Singerova kritika bila je opravdana u skladu s ranijim posmatranjima, međutim, otkriveno je da su ta posmatranja koristila precijenjene vrijednosti od 5 cm/god za stopu gubitka visine, koja je kasnije revidirana na 1.8 cm/god. Sekularno ubrzanje sada se pripisuje gravitacijskim utjecajima, koji nisu bili razmatrani u ranijim studijama. Gustina Fobosa ponovo mjerena svemirskom letjelicom pokazala je rezultat od 1.887 g/cm3. Trenutna opažanja u skladu su s teorijom da je Fobos načinjen od manjih dijelova vezanih gravitacijom. Osim toga, slike dobijene sa sonde Viking 1970. jasno su pokazale prirodni objekt, a ne umjetni.
Međutim, i mapiranja izvršena od strane Mars Expressa i kasnija izračunavanja gustine ukazuju da je Fobos porozno, a ne čvrsto tijelo. Poroznost Fobosa procijenjena je na 30% ± 5%; drukčije rečeno: 1/4 ili 1/3 mjeseca je šuplja. Ove su šupljine uglavnom malog razmjera (od milimetarskih do ~1 m), između pojedinačnih zrna i gromada.
Wolfgang Amadeus Mozart
Godine putovanja (1762-73)
Leopold Mozart nije dugo oklijevao da iskoristi nadarenost svoje djece u obostranu korist. Oni će mu biti podrška u njegovoj starosti. Kratkotrajna trosedmična turneja u Minhenu u januaru 1762. dok Mozartu nije bilo ni šest godina bila je samo uvod u naredne mnogo veće pohode. Ovaj očigledni uspjeh ubrzo je doveo do dužeg boravka u Beču do kraja te iste godine, sa obaveznim muzičkim nastupima na imperijalnom dvoru uz velikodušne novčane naknade. Za manje od mjesec dana boravka u Beču Leopold Mozart je ostavio 120 zlatnih dukata u svoju salcburšku banku što je bilo više nego nečija dvogodišnja zarada.
Pa ipak ovi izleti su bili zasjenjeni velikom turnejom koja je zadržala četiri člana porodice Mozart u inostranstvu više od tri godine, od juna 1763. do novembra 1766. Veliki dio te turneje je prošao u produženim boravcima u važnim muzičkim središtima: pet mjeseci u Parizu, 15 mjeseci u Londonu, a onda u povratku još tri mjeseca u Parizu, sa čestim zastajanjima duž puta, uglavnom u njemačkim državama i Holandiji. Slava brat-sestra dueta proširila se zapadnom Evropom, a dobili su ogromne mogućnosti u pokazivanju njihovog šarma i njihovog prerano razvijenog muzičkog majstorstva.
U svakom od gradova porodica Mozart mogla je sa sigurnošću očekivati poziv od lokalnog vladara, vlastele i bogate aristokratije. Obično su nakon jednog nastupa slijedili pozivi za druge nastupe. U Londonu reklame za Mozartove koncerte koje je u najvećoj mjeri pisao Leopold Mozart odnosile su se na vlastelu i plemstvo. Svugdje gdje su išli porodica Mozart se isključivo oslanjala na ovu vrstu publike. thumb|left|upright|Porodica Mozart na turneji: Leopold, Wolfgang i Nannerl. Slika [[Louis Carrogis Carmontelle|Carmontelle, iz 1763 ]] Njihovi uzastopni uspjesi i nedostatak želje za povratkom u Salzburg, činilo je da su stalno odlagali povratak kući. Često su bili obasuti aplauzima i blagonaklonošću velikih, gledano iz ugla nagrađivanja i zarada koje su uživali. Nakon svega ovoga Salzburg je izgledao kao tmurna perspektiva kako novčano, tako društveno i emocionalno. To je bilo mjesto gdje je Leopold Mozart bio samo sluga, slabo plaćen i malo cijenjen. Kad se porodica vratila u Salzburg, Mozartu je bilo deset godina i već je bio iskusan izvođač i kompozitor. Na svojim putovanjima susreo je mnoge čuvene muzičare i upoznao se sa djelima mnogih drugih velikih kompozitora. Među njima su: G.F.Händel, Joseph Haydn i Johann Christian Bach koji je imao veoma veliki utjecaj na Mozarta tokom njihovih susreta u Londonu 1764. i 1765. Porodica ponovo odlazi u Beč kasne 1767. i ostaje tamo do decembra 1768. Nakon godinu dana u Salzburgu Leopold i Wolfgang odlaze u Italiju ostavljajući Wolfgangovu majku i sestru kući. Ovo putovanje je trajalo od decembra 1769. do marta 1771, i poput ranijih putovanja imalo je za svrhu pokazivanje mladićevih sposobnosti kao izvođača i sve zrelijeg kompozitora.
U Bologni se susreće sa Giovannijem Battistom Martinijem i biva prihvaćen za člana čuvene Accademia Filarmonica. U Rimu je čuo izvođenje Miserere od Gregorija Allegrija u Sikstinskoj kapeli, koju je zatim napisao u cjelosti po sjećanju, popravljajući kasnije samo sitne greške, praveći prvi ilegalni primjerak ove brižno čuvane svojine Vatikana. U Milanu je napisao operu Mitridate Re Di Ponto 1770. koja je bila izvedena sa uspjehom. Ovo je vodilo do daljnjih ponuda za komponiranje opera. Malo kasnije Leopold i Wolfgang se dva puta vraćaju u Milan (august-decembar 1771. i oktobar 1772.- mart 1773.) na komponiranje i prvo izvođenje Ascanio in Alba 1771. pa potom Lucio Silla 1772. Leopold se nadao da će ove posjete pomoći njegovom sinu da dobije posao kompozitora u Italiji, ali ove se nade nisu nikad ispunile. Pri kraju svog završnog boravka u Italiji napisao je i danas često izvođenu kantatu Exsultate Lubilate, K.165. Također je primjetio djela poznatih ljudi van muzike, poput staklene harmonike Benjamina Franklina za koju je napisao nekoliko kompozicija.
Mozart na dvoru u Salzburgu (1773-77)
Nakon što je se konačno vratio sa ocem iz Italije 13. marta 1773. Mozart se zapošljava kao dvorski muzičar kod vladara u Salzburgu princa-nadbiskupa Hyeronimusa Colloreda. Kompozitor je bio miljenik u Salzburgu gdje je imao veliki broj prijatelja i obožavalaca. Tu je imao priliku da radi u mnogim žanrovima uključujući simfonije, sonate, kvartete za žičane instrumente, serenade i nekoliko manjih opera. Neki od ovih ranih radova se izvode i danas. Od aprila do decembra 1775. Mozart je razvio entuzijazam za komponiranje violinskih končerta, proizvodeći niz od pet (jedini koji je ikada napisao), uz stalno poboljšanje muzičke istančanosti. Zadnja tri violinska končerta (K. 216, K. 218, K. 219) sada su osnova njegovog muzičkog repertoara.
U 1776. usmjerio je svoje napore na komponiranje klavirskih končerta, čiji vrhunac je bio Es-dur končerto K. 271 iz rane 1777. Kritika ga smatra prekretnicom u njegovom muzičkom radu. Unatoč ovim umjetničkim uspjesima, Mozart je bio sve nezadovoljniji boravkom u Salzburgu i udvostručio je svoje napore kako bi pronašao neko drugo mjesto. Jedan od razloga, kako se čini je njegova niska plata, 150 forinti godišnje, ali i to da je Mozart čeznuo za sastavljanjem opera, a u Salzburgu je imao samo rijetke prilike za to.Stanje se pogoršalo 1775. kada je dvorsko pozorište zatvoreno.
Dvije duge ekspedicije u potrazi za poslom (oba Leopold i Wolfgang su tražili) prekinuo je ovaj dugi boravak u Salzburgu: posjetili su Beč od 14. jula do 26 septembra 1773. i München od 6. decembra 1774. do marta 1775. Nijedna posjeta nije bila uspješna, iako je putovanje u München dovelo do uspješnog prvog izvođenja opere La finta giardiniera.
Boravak u Parizu (1777-1778)
U avgustu 1777. Mozart daje ostavku u Salzburgu poziciju i 23. septembra kreće u još jednu potragu za zaposlenjem, s posjetama Augsburgu, Mannheimu, Parizu i Münchenu. Budući da nadbiskup Colloredo ne bi dopustio Leopoldu da putuje, Mozartova majka Anna Maria ga je pratila na putovanjima.
Mozart u Beču (1781-1791)
U januaru 1781. Mozartova opera Idomeneo premijerno je izvedena s "velikim uspjehom" u Münchenu. Sljedećeg marta kompozitor je bio pozvan u Beč, gdje je njegov poslodavac, nadbiskup Colloredo, prisustvovao proslavi stupanja Josipa II na austrijsko prijestolje. Mozart, svjež nakon obožavanja koje je zaradio u Münchenu, bio je uvrijeđen kada ga je Colloredo tretirao kao pukog slugu, a posebno kada mu je nadbiskup zabranio da svira pred carem kod grofice Thun za novčanu naknadu koja je jednaka polovini godišnje plate u Salzburgu .Ovo je dovelo do svađe koja je kulminirala u maju, nakon čega je Mozart otpušten na veoma uvredljiv način. U Beču je, međutim, Mozart postao svjestan nekih bogatih mogućnosti, pa je zato odlučio da se tamo nastani kao slobodni izvođač i kompozitor.
1782. je bila uspješna godina za Mozartovu karijeru. Nastupao je često kao pijanist, a naročito važno je bilo njegovo takmičenje s Muzijem Clementijem pred carem 24. decembra 1781, a uskoro je bio priznat kao "najbolji klavijaturist u Beču". Njegova opera Otmica iz Saraja (Die Entführung aus dem Serail) je bila vrlo uspješna i održao je niz koncerata u kojima je izvodio svoja muzička djela kao kompozitor i solist.
Jesolo
Historija
Spor oporavak Jesola otpočeo je kad je venecijanski plemić Soranzo, koji je bio vlasnik većine zemlje na tom području, izgradio o vlastitom trošku, crkvu (kasnije posvećenu sv Ivanu Krstitelju) i župni dvor. Oko nove crkve formiralo se naselje i ljudi su se stali naseljavati u taj kraj. I Mletačka Republika provodila je različite mjere s ciljem da otkloni mogućnost stalnih poplava koje su uzrokovale rijeke Piave i Sile, i isuši močvare. Zbog tog je 1499 izgrađen kanal kojim je rijeka Sile povezana sa starim koritom rijeke Piave, tako da rijeka Sile teče danas tim koritom. Taj kanal (na venecijanskom=cava), izgradio je inženjer Alvise Zucharin, a novo naselje pored crkve dobilo je ime Cavazuccherina (Zuccherinov kanal) thumb|left|300px|Tipična plaža u Jesolu
Aurano, Rieti
Aurano je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Bulle (Du)
Bil je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Pontarlije.
Aurano, Rieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Bulle (Du)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 331 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 830 metara (maksimalnoj 876 m, a minimalnoj 810 m).
Jesolo
Historija
Nakon što je Napoleon zauzeo Mletačku Republiku, proveo je novu administrativnu podjelu teritorije, Jesolo ( tada Cavazuccherina) postao je samostalna općina III klase (22. decembar 1807.)
Ime
Antičko ime grada Jesolo - Equilium dolazi od latinske riječi equus konj, njih su u ovom kraju uzgajali i stari Veneti, i proslavili se njima. Equilium se tokom srednjeg vijeka različito i krivo pisao kao; Equilo, Esulo, Lesulo, Jexulo, Jexollo, Jesolum -tako se došlo do današnjeg imena Jesolo, koje dato gradu [[1930. (gotovo cijeli srednji vijek grad se zvao Cavazuccherina).
Wolfgang Amadeus Mozart
Mozart u Beču (1781-1791)
4. augusta 1782. godine, oženio se s Constanze Weber protiv želja svoga oca. On i Constanze su imali šestero djece, ali samo dvoje nisu umrli u djetinstvu. Oboje, Karl Thomas (1784-1858.) i Franz Xaver Wolfgang, nisu se ženili niti imali djecu. Godine 1784. postaje slobodni zidar i nagovara svoga oca da se također pridruži tom tajnom društvu prije njegove smrti 1787. godine. Njegova posljednja opera, Čarobna frula (Die Zauberflöte), sadrži mnoge slobodno-zidarske teme i alegorije. Život mu je bio pun novčanih teškoća i raznih bolesti. Često nije bio plaćen za svoj rad, a i malo novaca koje je dobio brzo je potrošio na ekstravagantan način života. Mozart je proveo 1786. godinu u Beču, u jednom stanu koji se može i danas posjetiti u ulici Domgasse 5 iza katedrale Svetog Stjepana. Tu je komponirao Figarova ženidba (Le Nozze di Figaro).
Muzičko stvaralaštvo
Kad je Leopold Mozart počeo da uvodi Mozartovu sestru Nannerl u tajanstveni svijet harpsikorda, ona je pokazivala veliku nadarenost za taj instrument. Njen trogodišnji brat se osjetio nadahnutim da sam pokuša naučiti svirati ovaj muzički instrument. Otac je napisao zbirku laganih pjesama za harpsikord koja bi pomogla njegovoj kćerki da ga brzo nauči svirati. Mali Mozart je uskoro sam napisao svoju muzičku zbirku koja će kasnije imati historijsku važnost kao izvor njegovog ranog muzičkog razvoja. Malo je petogodišnjaka ili šestododišnjaka u njegovo vrijeme moglo napraviti lijepe varijacije na muzičku temu ili izvući povezane melodije iz harpsikorda svirajući njegovu klavijaturu tako brzo da im ne vidiš prste. Za razliku od ostalih "wunderkinda" iz sredine 18. vijeka, Mozart je poboljšao svoja muzička otkrića i svoje nastupe u zadivljujuće lijepe, ne pokazujući ni najmanji znak blijeđenja u običnu prosječnost. Bio je muzički čudotvorac koji nikad nije trebao da ispravlja notne zapise tokom njegovih brzih nadahnuća.
A-412,997
A-412,997 je lek koji deluje kao dopaminski agonist i koji se koristi u naučnim istraživanjima. On je bio prvi lek sa visokom selektivnošću za D4 podtip. Njegova selektivnost je znatno veća od starijih D4 jedinjenja poput PD-168,077 i CP-226,269. U životinjskim testovima je pokazano da on poboljšava kognitivne sposobnosti pacova u sličnoj meri kao i metilfenidat, ali bez neželjenih efekata. Za razliku od drugih dopaminskih agonista, selektivni D4 agonisti ne proizvode sporedne efekte kao što je sedacija i mučnina, tako da imaju prednost u odnosu na starije dopaminske agoniste.
Wolfgang Amadeus Mozart
Muzičko stvaralaštvo
Tek što je napunio petu godinu života, Mozart je poduzeo (za njega) neizbježan prelaz od izvođača do kompozitora. Bio je potpuno obuzet muzikom tako da je imao malo vremena i strpljenja za druge stvari. Sam je naučio svirati violinu kad mu je bilo sedam godina. Uskoro je svirao dovoljno dobro kao solista za javne nastupe.
Bermudski trougao
Bermudski trougao, poznat i kao Đavolji trougao, je oblast u Atlantskom okeanu u kojoj je nestala nekolicina letelica i plovila. Neki ljudi smatraju da uzrok ovih nestanaka nije mogla biti prosta ljudska greška ili slučaj, nego dela viših sila, vanzemaljaca isl., što je Bermudski trougao svrstalo u česte teme naučne i druge fantastike.
Wolfgang Amadeus Mozart
Muzičko stvaralaštvo
Prije svoje osme godine napisao je sonate za violinu, harpsikord i ostale instrumente, a tokom naredne 1765. godine napisao je prvu simfoniju. U ovim početničkim godinama proveo je brojne sate slušajući radove drugih kompozitora koji su bili tada u modi, a kao sve novajlije marljivo ih kopirajući. Njegova navika da obrazuje sam sebe bila je i navika skoro svakog velikog umjetnika: boreći se u stremljenju ka svojoj originalnosti proučavajući i oponašajući svoje prethodnike. Imao je sreče da još kao dječak putuje u velike evropske kulturne centre, gdje je imao priliku da čuje, a ponekad i susretne kompozitore koje je smatrao svojim učiteljima.
Mozartova publika smatrala je njegovu virtuoznost neodoljivom, naročito zbog toga što uopšte nije bio cirkuski zabavljač, nego što je u potpunosti prikazao sebe kao poznavaoca muzičkih osnova. Već u jedanaestoj godini komponira svoju prvu operu La Finta Semplice, koja će biti samo najava većih stvari koje dolaze. Do svoje šesnaeste godine on više nije trebao da prikazuje sebe kao malog čudotvorca. On je već sazrio u sonati i simfoniji, prvoj vrsti muzike koju je komponirao, a sad je pokazivao svoju nadarenost na područjima opere, oratorija i klavirskih končerta.
Bermudski trougao
Iako postoji značajna količina dokumentacije koja objašnjava brojne od slučajeva nestanaka i dokazuje da su mnogi od njih preuveličani ili lažno prikazani, kao i izveštaji zvaničnih agencija koji pokazuju da se priroda i broj nestanaka u ovoj oblasti ne razlikuje značajno od drugih oblasti u okeanu, ipak neki od nestanaka nisu razjašnjeni , što predstavlja stalan izvor inspiracije za ljude koji veruju u paranormalne pojave.
Wolfgang Amadeus Mozart
Muzičko stvaralaštvo
Kako je Mozart muzički sazrijevao, sve više je uključivao karakteristike preuzete iz baroka. Na primjer, Simfonija broj 29 u A-duru K. 201 ima kontrapunktalnu glavnu temu u svom prvom stavku, i eksperimentisanje s nepravilnim dužinama muzičkih fraza. Neki od njegovih kvarteta iz 1773. imaju finala koja zvuče poput fuga: vjerovatno pod utjecajem Haydna, koji je uključivao tri takva finala u svojoj nedavno objavljenoj Opus 20 zbirci. Utjecaj Sturm und Drang ("Oluja i stres") razdoblja u muzici, sa svojim kratkim nagovještajem romantičarskog doba koje će doći kasnije, a što je uočljivo u muzici oba kompozitora u tom trenutku. Mozartova Simfonija broj 25 u G-molu (Mozart) K. 183 je još jedan odličan primjer.
Mozart je ponekad preusmjeravao pažnju između opere i instrumentalne muzike. On je proizveo opere u svakoj od prevladavajućih stilova: Opera buffa, kao što su Figarov pir, Don Giovanni, a Cosi fan tutte, opera seria, kao što su Idomeneu, a Singspiel, od kojih je Čarobna frula najpoznatiji primjer ovog kompozitora. U svojim kasnijim operama uveo je suptilne promjene u instrumentaciji, orkestraciji i boji tona, u emocionalnoj dubini i označavanju dramatskih promjena. Ovdje je njegov napredak u operi i instrumentalnom komponiranju u prožimanju kroz njegovu sve istančaniju upotrebu orkestra u simfonijama i končertima. Ovo sve je utjecalo na njegove operne orkestracije razvijajući njegovu suptilnost u korištenju orkestra za dobijanje psihološkog učinka u operama, koja će biti uočljiva u njegovim kasnijim ne-operskim djelima. U posljednjih pet ili šest godina svog života Mozart je unatoč novčanim nevoljama, nedostatku redovnog zaposlenja i pogoršanog zdravlja uspio da komponira bez prekida i to u najboljoj formi. Dao je mnogo u tim posljednjim godinama, više nego ikad: kvinteti za žičane instrumente, Jupiter simfonija, neke od kasnih klavirskih končerta, Don Giovanni koji najjasnije živi u cjelokupnom muzičkom sjećanju. Nikad prije u historiji zapadne muzike, a ni nakon toga, nije kompozitor napisao toliko mnogo remek djela za tako kratko vrijeme i u toliko raznih žanrova. Čak ni Beethoven i Schubert nisu dostigli Mozarta u njegovoj raznovrsnosti.
Muzički stil
Mozartova muzika, kao i Haydnova, predstavljaju prototip primjere klasičnog stila. U to vrijeme kad je počeo komponirati, evropskom muzikom je dominirao stil galant: reakcija koja se razvila protiv velike zamršenosti baroka. Ali postepeno, zahvaljujući samom Mozartu, kontrapunktske složenosti iz kasnog baroka pojavljuju se još jednom, obuzdane i disciplinovane novim oblicima, i prilagođene novim estetskim zahtjevima društvene sredine.
Bermudski trougao
Oblast bermudskog trougla
Granice bermudskog trougla variraju od autora do autora. Najpoznatija, ona koja se pojavljuje u najviše tekstova, je trougao čija su temena u gradu Majami (Florida, SAD), ostrvo Bermuda i Portoriko, jedno od ostrva karibskog mora.
Wolfgang Amadeus Mozart
Muzički stil
Mozart je bio svestran kompozitor, a napisao je muziku u svakom važnijem žanru, uključujući simfonije, opere, solo končerta, kamernu muziku, uključujući gudačke kvartete i gudačke kvintete, i klavirske sonate. Ti oblici nisu bili novi, ali je Mozart unaprijedio njihove tehničke sofisticiranosti i njihove osjećajne dosege. On je gotovo vlastoručno razvio i popularisao klasični klavirski končerto. Napisao je mnogo duhovne muzike, uključujući i velike mise, ali i mnoge plesove, divertimenta, serenade, i druge oblike lake zabave.