cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sergej Rahmanjinov
Delo
“Šest muzičkih trenutaka” (Op. 16, 1896.), svojevrsnu svitu kontrastnih karakternih studija u kojima do punoga izražaja dolazi autorova nepresušna melodijska i harmonijska invencija, Rahmanjinov je komponovao 1896. u 23. godini. Ovaj majstorski ciklus napisan je u razdoblju između nastanka Prve simfonije u d-molu (1895.) i njene neslavno propale premijere održane pod dirigentskim vođstvom Aleksandra Glazunova (Sankt Peterburg, 1897.), koja je mladog kompozitora gurnula u duboku stvaralačku krizu. Premda svojim žanrovski određenim nazivom ova prelepa Rahmanjinovljeva klavirska partitura priziva u sećanje istovetno naslovljen ciklus Franca Šuberta (Moments musicaux, D. 780), ono što je zajedničko tim dvema partiturama jedino je njihova nominalna istovetnost. Za razliku od Šuberta, ovde su posredi raznolikije i snažnije kontrasne kompozicije sa mnogo visokih tehničkih zahteva. Raznovrsnost tonske topline u ovom izvanrednom ciklusu seže od široko razvijenog intimizma, gotovo nokturalno zasnovanog trećeg dela (Andante cantabile u h-molu) sve do zasićene tonske bujice četvrtog dela (Presto u e-molu), koji je dramatski napet, olujni ugođaj, s brzim pasažima najpre u desnoj a zatim u obe ruke. Temu koja izražajno postaje sve snažnijom karakteriše punktiran uzmah pre svakoga skoka. Nezaustavljiv porast sloga logično dovodi do završne eksplozije. U ovom ciklusu više nema baš ni jednog momenta salonske muzike, čime su - ponekad bile opterećene njegove kompozicije. Nastavljajući, na njemu posebno dragocenim kompozitorskim iskustvima Šumana i Šopena, mladi Rahmanjinov upravo u ovoj partituri na inventivan i osoben način bitno produbljuje izražajnost svoje klavirske muzike, koja će kroz samo nekoliko godina dostignuti vrhunac u majstorskim ciklusima Deset preludija (Op. 23, 1901.-1903.) i Trinaest preludija (Op. 32 ,1910.).
U svakom, od ova dva ciklusa (Op.23 i Op. 32.), se nižu, po načelu kontrasta, poređane lirske i dramske situacije, tehnički ili muzikalno zahtevniji doživljaji, koji na neki čudan način ipak svi proizlaze iz sličnog melodijsko-harmonijskog jezgra. Četvrti preludijum iz Op. 23, u d-duru (Andante cantabile) je lagana, melodiozna meditacija sa zanimljivim višeglasnim kontrapunktom u desnoj ruci. Unutar harmonijskog tkiva pritom dolazi do neprestanog zamućivanja i bistrenja osnovnog tonaliteta. Sedmi preludijum (takođe iz Op.23), u c-molu (Allegro) uporno je tonsko talasanje iz kojeg postupno izbijaju melodijski obrisi. U strukturalnom pogledu to je pandan Ravelovom zvučnom svetu.
Napisao je tri simfonije od kojih se Prva simfonija u d-molu (Op. 13, 1895.) koja je doživela veliki neuspeh na svojoj premijeri, danas smatra njegovom najboljom. Prepuna je mladalačkog entuzijazma, uzvišenih melodija, pokazuje početak njegove opsesije ruskim pravoslavnim pesmama, motivsko korišćenje zvona. Druga simfonija u e-molu (Op.27, 1908.) i Treća simfonija (Op. 44, 1937.) su bile mnogo popularnije. Njegova Druga simfonija se satoji od četiri stava (Largo - Allegro moderato, Allegro molto, Adagio, Allegro vivace) koja su prožeta dramatičnim sekvencama koje se indentifikuju sa ruskom simfonijskom tradicijom, zasnovanom od njegovih romantičarskih prethodnika, koji naglašavaju motiv i neprekidni, prelepi tok melodije.
Rahmanjinov je napisao dva velika horska dela : Liturgija Sv. Jovana Zlatoustog (Op. 31, 1910.) delo simfonijskih proporcija koje je napisao za manje od tri nedelje i Svenoćno bdenje (Op. 37, 1915.), koje je veoma dobro prihvaćeno od strane publike i kritike, a samom Rahmanjinovu je to bilo jedno od svoja dva omiljena dela. Njegovo drugo omiljeno delo jesu Zvona (Op. 35), delo pisano za hor i orkestar, zasnovano na istoimenoj poemi Edgara Alana Poa.
Njegova kamerna muzika obuhvata Elegični trio (Op. 9, 1893.), klavirski trio napisan u sećanje na Čajkovskog i sastoji se iz tri stava (Moderato, Quasi variazione, Allegro risoluto). Takođe, dobro je poznata i Sonata za čelo i klavir (Op. 19, 1901.), koju je posvetio svom prijatelju, vrsnom violončelisti Brandukovu i koje otkriva njegovo neobično detaljno znanje o ekspresivnim kvalitetima violončela, ali i klavira; jer se klavir u većini taktova ne ponaša kao podređeni, već katkad i dominantni partner.
Mada Rahmanjinov nije prvenstveno poznat kao operski kompozitor (napisao je svega tri opere), ipak se svi slažu da je u partiturama njegovih opera postigao jedan zavidni vrhunac. Naročito to važi za Aleko koju je voleo Čajkovski i najčešće je, zbog strukturalnih sličnosti upoređivao s Leonkavalovom Kavalerijom rustikanom. Rahmanjinov je za temu uzeo poemu Aleksandra Puškina Cigani. Aleko, mladić koji na strasan i uverljiv način pokazuje želju za jednim nesputanim životom i slobodnom ljubavlju, stradaće kada tim načelima pridruži gorljivu posesivnost. Ali, Rahmanjinov će ga i tada slikati s velikim simpatijama, dajući u Aleku po prvi put veliki zamah svom melodijskom stilu i sjajno orkestriravši ovu "jednočinku".
Ovaj kolosalni pijanista najradije je svirao muziku Frederika Šopena, Franca Lista i Roberta Šumana, a s izuzetkom Drugog klavirskog koncerta sasvim retko je izvodio svoja dela. Uvek je govorio da su mu svoje kompozicije previše duge; često ih je skraćivao pa je šta-više i drugim pijanistima govorio da učine isto.
Teodemar
thumb|Teodemar (desno) sa biskupima Lukrecijem, Andrijom i Martinom. U rukopisu [[Codex Vigilanus, Biblioteka Escoriala.]]
Teodmar (Theodemar) ili Teodemir (Teodemiro, ? - 570) bio je svevski kralj Galecije, poznat kao jedan od prvih koji je prihvatio nikejsko kršćanstvo (katoličanstvo). Naslijedio je kralja Arijamira između maja 561. i 566. i vladao do smrti. Historijski izvori navode kako je svoj narod nastojao preobratiti na nikejsku vjeru sa arijanstva uz pomoć biskupa Martina od Dumioa. Izvori se, s druge strane, razilaze oko toga da li je Teodemar bio prvi katolik na čelu Sveva; neki izvori to pripisuju njegovim prethodnicima Hararihu i Arijamiru.
Godine 569. je Teodemar sazvao Prvi sabor u Lugou, koji je povećao broj biskupija unutar njegovog kraljevstva. Godine 570. ga je napao vizigotski kralj Leovigild, koji je po vjeri bio arijanac.
Nakon smrti ga je naslijedio kralj Miro.
Lassie (TV serija)
Lassie je američka televizijska serija za djecu koja se originalno emitirala od 1954. do 1973. godine. Naslovna protagonistica - Lassie - bila je ženka škotskog ovčara, a radnja je pratila njene i pustolovine njenih ljudskih prijatelja. Smatra se jednom od najdugovječnijih, najuspješnijih i najpopularnijih serija u historiji američke televizije.
Serija je snimanje započela nakon što je 1951. godine snimljen posljednji igrani film iz serije započete sa Lassie Come Home; studio Metro-Goldwyn-Mayer je Ruddu Weatherwaxu, vlasniku i dresera Pala, psa koji je u njima tumačio Lassie, umjesto zaostalih honorara predao autorska prava. Weatherwax je tri godine prihvatio ponudu producneta Roberta Maxwella o pokretanju serije.
Prvih deset sezona je radnja bila smještena u malu ruralnu zajednicu, gdje su ljudski protagonisti bili 11-godišnji dječak Jeff Miller, a potom 7-godišnji Timmy Martin. 1964. godine je Lassie postala pas u službi američkih šumarskih rendžera, a epizode dobile snažnu ekološku notu. Jednu sezonu je Lassie provela sama bez ljudskih gospodara, da bi se posljednje dvije sezone skrasila u sirotištu. Tokom snimanja, lik Lassie je tumačio niz pasa, od kojih su svi bili Palovi potomci.
1954–1957: Porodica Miller (Jeff's Collie)
(George Cleveland)
Caccianova, Cosenza
Caccianova je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Eborik
Eborik (Eborico, ? -584) ili Eurik je bio pretposljednji svevski kralj Galecije. Otac mu je bio kralj Miro a majka Siseguntija. Prijestolje je preuzeo kao adolescent, nakon očeve smrti 583. Odmah nakon toga je položio zakletvu vjernosti Leovigildu, kralju Vizigota. Eborikova odluka je izazvala nezadovoljstvo među svevskim plemstvom, pa ga je plemić po imenu sljedeće godine Audeca svrgnuo. Eborik je tada ili ubijen i poslan u samostan. Audeca se potom oženio njegovom majkom i proglasio kraljem. Ti su događaji poslužili kao povod Leovigildu da pokrene pohod kojim je 584. osvojeno i anektirano Svevsko Kraljevstvo Galicija.
Caccianova, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Curtafond
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 590 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47,5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od m metara (maksimalnoj 227 m, a minimalnoj 199 m).
The Plague of the Zombies
The Plague of the Zombies je britanski horor film snimljen 1966. godine u režiji Johna Gillinga. Radnja se događa 1860. godine u izoliranom cornwallskom čiji stanovnici počinju masovno umirati od neobjašnjive bolesti. Protagonist, čiji lik tumači Brock Williams, je ljekar koji pokušava pronaći uzrok, te koji na kraju otkrije da su se žrtve bolesti nisu umrle, nego su se pretvorile u žive mrtvace - zombije. The Plague of the Zombies je dobio izuzetno dobre kritike, a od strane poklonika žanra je hvaljen kao jedno od boljih ostvarenja u historiji kompanije Hammer Films. Historičarima filma je važan i po tome što je, iako se držao tradicionalnog objašnjenja za fenomen zombija u obliku vudu rituala i haićanske crne magije, svojim stilom i vizualnim rješenjima značajno uticao na znameniti film Noć živih mrtvaca, a samim time i na sve kasnije filmove o zombijima.
Westermoor
Vestermor je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 385 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061109.
Vista Hermosa, Santo Domingo Petapa
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Petapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Nije ljubav stvar
"Nije ljubav stvar" (sr. "Није љубав ствар") je pjesma sa kojom je Željko Joksimović predstavljao Srbiju na Pjesmi Eurovizije 2012. Tekst su napisali Marina Tucaković i Željko Roganović, a skladatelj muzike je Željko Joksimović. Ovo je Joksimovićev drugi nastup na Eurosongu u ulozi pjevača, a uz to je sudjelovao i kao voditelj 2008. u Beogradu i kao autor pjesama za Bosnu i Hercegovinu ("Lejla", 2006.) i Srbiju ("Oro", 2008.).
Pjesma je ždrijebana u drugo polufinale gdje je nastupala kao prva pjesma večeri, prije makedonske predstavnice Kaliopi. U finalu je završila na 3. mjestu s 214 bodova.
El Tecorral, Lázaro Cárdenas
El Tecorral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2561 m.
Costa della Mora, Piacenza
Costa della Mora je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 714 m.
Nova Breznica
Nova Breznica je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Nova Breznica pripada opštine Sopište, koja okuplja južna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Nova Breznica je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 25 km južno.
Naselje Nova Breznica je u okviru istorijske oblasti Kršijak, koja se obuhvata dolinu Markove reke, južno od Skopskog polja. Naselje je smešteno na severnim padinama planine Karadžice, dok se istočno tlo spušta u klisuru Markove reke. Nadmorska visina naselja je približno 780 metara.
Stanovništvo
Nova Breznica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 85 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Santa Eulalia, Zaragoza
Santa Eulalia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 476 m.
Opština San Baltazar Yatzachi el Bajo, Oaxaca
San Baltazar Yatzachi el Bajo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1621 m.
C'eravamo tanto amati
C'eravamo tanto amati je italijanski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Ettorea Scole. Po žanru je komedija sa primjesama drame. Protagonisti, koje tumače Vittorio Gassman, Nino Manfredi i Stefano Satta Flores, su trojica prijatelja koji su se upoznali u Drugom svjetskom ratu, ali koje je poslije razdvojila ljubav prema istoj ženi (koju tumači Stefania Sandrelli), ali i ideološke i svjetonazorske podjele. Radnja prikazuje kako se nakon mnogo godina ponovno sreću i nastoje rekapitulirati svoje živote. Film, koji je koristio nostalgiju kombinirao sa stilom commedia all'italiana i satričkim prikazom moderne Italije, je kasnije dobio cijeli niz prestižnih nagrada.
Traseologija
Traseologija U prevodu nauka o tragovima predstavlja novu kriminalističku disciplinu koja izučava nastajanje tragova fizičke, hemijske i biološke prirode, kao i načine, metode i sredstva za njihovo pronalaženje, fiksiranje i korišćenje u cilju otkrivanja i rasvetljavanja krivičnih dela i utvrđivanje identiteta njihovih učinilaca. Ova nauka u savremenom životu svakim danom sa svojim užim specijalnostima (opšta trasologija, kriminalistička balistika, daktikloskopija, kriminalistička hemija, ispitavanje dokumenta, kriminalistička biologija i ispitivanje požara, eksplozija i havarija dobija sve više na značaju. Organi gonjenja i pravosudni organi pokušavajući da rasvetle najteža krivična dela, u svom delokrugu rada koriste tragove pronađene na licu mesta gde su izvršena krivična dela.
Kako i bivši Zakon o krivičnom postupku i sadašnji Zakonik o krivičnom postupku, tako ni novi Zakonik o krivičnom postupku iako govori o tragovima krivičnog dela iste bliže ne definiše. Kriterijumi podele tragova su brojni.
Prema prirodi identifikacioni tragovi se mogu podeliti u tragove obličja, tragove hemijskih supstanci, tragove koji predstavljaju delove celine i biološke tragove. Biološki tragovi se mogu ispoljiti u tri osnovna vida i to kao tragovi ljudi, tragovi životinja i tragovi biljaka. U procesu trasološke identifikacije koriste se brojne metode a predmet ovog dela rada biće samo biološke metode. Za primenu ovih metoda ispitivanja u procesu trasološke identifikacije podobni su samo tragovi biološke prirode koji čine:
a) tragovi ljudskog porekla - krv, izlučevina - sperma i pljuvačka, dlaka i kosa, koža, mišići i kosti;
b) tragovi životinjskog porekla, krv, tkiva, dlake, perje, krljušt ribe i sl.;
c) tragovi biljnog porekla - delovi biljke, komadi stabla i grana, lišće, trava i sl.
Biološke metode ispitivanja tragova koriste se za utvrđivanje grupne pripadnosti tragova i objekata na osnovu utvrđivanja njihovih opštih karakteristika.
Aleksandar Cincar-Marković
Aleksandar Cincar-Marković (1889 — 1947) je bio jugoslovenski diplomata i ministar spoljnih poslova Kraljevine Jugoslavije od 5. februara 1939. do 27. marta 1941.
Porodica, detinjstvo i mladost
Dr Aleksandar Cincar-Marković rođen je u Beogradu 1889. godine. Otac, pukovnik Marko K. Cincar-Marković, komandant celokupne žandarmerije Srbije brat je generala Dimitrija Cincar-Markovića, predsednika ministarskog saveta (vlade) Kraljevine Srbije i sin pukovnika Konstantina - Koste Cincar-Markovića, šabačkog okružnog načelnika, usvojenika gospođe Tomanije Obrenović, kćerke lozničkog vojvode Antonija Bogićevića i žene gospodara Jevrema Obrenovića, a unuk Cincar-Marka Kostića (1777—1822), vojvode sokoskog i kneza šabačke posavine, rodonačelnika Cincar-Markovića. Aleksandar Cincar-Marković je imao brata Ljubomira Cincar-Markovića pitomca Vojne akademije i sestre Jelicu i Zoru.
Mormon Tabernacle Choir
Mormon Tabernacle Choir (doslovno "Mormonski hramski zbor" ili "Mormonski šatorski zbor"), poznat i pod skraćenicom MoTab, je pjevački zbor koji se sastoji od 360 pripadnika Crkve Isusa Krista Svetaca Posljednjih dana (Mormonske crkve). Ime je dobio po Mormonskom Tabernakulu, dvorani u gradu Salt Lake City gdje se njegovi članovi svakog tjedna sastaju kako bi vježbali i izvodili pjesme za radio za televiziju. Članstvo u zboru je dobrovoljno, odnosno pjevači sami snose troškove putovanja i vođenja izvedbi.
Aleksandar Cincar-Marković
Porodica, detinjstvo i mladost
Osnovnu školu i Prvu mušku gimnaziju završio je u Beogradu. Studirao je prava u Frajburgu i Berlinu, gde je i diplomirao 1911. Doktorirao je u Francuskoj.
Nikuštak
Nikuštak je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Nikuštak pripada opštini Lipkovo.
Aleksandar Cincar-Marković
Porodica, detinjstvo i mladost
Kao rezervni pešadijski oficir učestvovao je u ratovima u prvim borbenim jedinicama 1912—1918.
Mormon Tabernacle Choir
Zbor je osnovan u augustu 1847. kada su se mormonski pioniri prvi put naselili u dolini Salt Lake u Utahu. Od 1929. godine zbor svakog tjedna na radiju izvodi nastupe za Music and the Spoken Word, emisiju koja se smatra najdugovječnijom u historiji radija, a koja je 1960. dobila i svoju televizijsku verziju.
Aleksandar Cincar-Marković
Porodica, detinjstvo i mladost
Bio je oženjen Idalijom Zervos, rodom Grkinjom. Nije imao dece.
Kretanje u službi
Sekretar u Ministarstvu inostranih dela od kraja 1918. Na konferenciji mira u Parizu bio je član Sekretarijata delegacije Kraljevine SHS, sekretar Nikole Pašića. Član i generalni sekretar delegacije Kraljevine SHS u Rapalu 1920. i Santi Margariti 1922.
Mormon Tabernacle Choir
Zbor, koji je Ronald Reagan nazvao "američkim zborom", je jedan od najuglednijih vokalnih sastava u SAD, te je često nastupao na mnogim svečanostima, bilo da je riječ o proslavi 200. godišnjice postojanja SAD (1976) i donošenja Ustava (1987), bilo da je riječ o predsjedničkim inauguracijam i pogrebima. Od 1893. godine, kada je nastupio na Svjetskoj izložbi u Chicagu, zbor je išao na turneje u SAD i širom svijeta.
Aleksandar Cincar-Marković
Kretanje u službi
Cincar-Marković je bio konzul Kraljevine SHS u Zadru od juna 1921. Konzul u Trstu. Prvi sekretar, potom savetnik poslanstva u Tirani od jula 1923. do maja 1925. Šef Balkanskog oseka u Ministarstvu inostranih dela 1925—1926. Otpravnik poslova u Budimpešti od juna 1926. Zatim od jeseni 1926. postaje savetnik poslanstva u Parizu. Potom, savetnik poslanstva u Sofiji od maja 1927. godine. Cincar-Marković boravi na mestu savetnika poslanstva u Beču od avgusta 1928. Takođe je bio savetnik poslanstva u Parizu od 1930.
Nikuštak
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Lipkovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.748 stanovnika.
Aleksandar Cincar-Marković
Poslanik u Sofiji i Berlinu
Poslanik Kraljevine Jugoslavije u Sofiji 1934—1935, gde je vojni ataše bio generalštabni pukovnik Dragoljub Draža Mihailović.
Poslanik Kraljevine Jugoslavije u Berlinu 1935—1939. godine.
Nikuštak
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Afroamerička muzika
Afroamerička muzika (engleski: African American Music), također poznata pod nazivom crna muzika, a u prošlosti kao rasna muzika (race music) je okvirni termin za niz muzičkih stilova i muzičkih žanrova koji su nastali ili bili pod utjecajem afroameričke kultzure u SAD. Muzika je nastala od robova dovedenih u Sjevernu Ameriku, koji su sa sobom donijeli poliritmičke pjesme tipične za stotine različitih etničkih grupa širom zapadne i subsaharske Afrike. U SAD su se te brojne kulturne tradicije spojile s utjecajem polke, valcera i drugih oblika evropskemuzike. Kasniji periodi su vidjeli značajne inovacije i promjene. Afroamerički žanrovi, koji su se razvijali s daleko manje veze sa i utjecaja stare domovine nego što je to slučaj kod drugih rasnih i etničkih grupa danas čine najširi raspon različitih muzičkih stilova u SAD; također su se pokazali utjecajnijima - u SAD i van njenih granica - nego što je to slučaj s drugim tradicijama. svi vole kaju i lauru
Aleksandar Cincar-Marković
Ministar inostranih poslova Kraljevine Jugoslavije
mini|levo|Ministri spoljnih poslova Jugoslavije i Mađarske Aleksandar Cincar-Marković i Laslo Bardosi. Levo (sa naočarima) stoji mađarski premijer [[Pal Teleki.]] Pad Milana Stojadinovića i obrazovanje vlade Dragiše Cvetkovića izazvalo je u Berlinu veliko razočarenje. Pošto se smirilo uzbuđenje oko Stojadinovićevog pada, nova jugoslovenska vlada je pokušala oživljavanje razgovora sa Nemačkom.
La Chiusa, Ancona
La Chiusa je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Bis(2-etilheksil) adipat
Bis(2-etilheksil) adipat je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 370,566 Da.
Aleksandar Cincar-Marković
Ministar inostranih poslova Kraljevine Jugoslavije
Kraljevina Jugoslavija i Mađarska zaključuju ugovor o prijateljstvu, koji na jugoslovenski predlog - dobija naziv „Ugovor o večnom prijateljstvu“. Ugovor potpisuju Aleksandar Cincar-Marković i mađarski ministar inostranih poslova grof Ištvan Čaki 12. decembra 1940. godine.
Predsednik jugoslovenske Vlade Dragiša Cvetković i ministar Cincar-Marković zajedno sa nemačkim poslanikom u Beogradu Viktorom fon Herenom otputovali su 13. februara 1941. godine u posetu nemačkom ministru spoljnih poslova Joahimu fon Ribentropu, koji ih je primio u svojoj vili u Fušlu, Austrija. Cvetković i Cincar-Marković su tokom sastanka pokušali da zadrže Jugoslaviju na pozicijama neutralnosti prema Nemačkoj. Adolf Hitler je 15. februara primio Cvetkovića i Cincar-Markovića. On je izričito zahtevao da Jugoslavija priđe Trojnom paktu. Cvetković je zahteve odbio uz obrazloženje da bi pakt ugrozio suverinitet Jugoslavije i da nema ovlašćenje od kneza Pavla za taj akt. Hitler je bio nezadovoljan ovim stavom i zahtevao hitan sastanak sa knezom Pavlom Karđorđevićem.
Curagău, Comarna
Curagău je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Comarna.
Aleksandar Cincar-Marković
Trojni pakt
25. marta 1941. godine predsednik Vlade Dragiša Cvetković, ministar spoljnih poslova Aleksandar Cincar-Markovićm i nemački ministar spoljnih poslova Joahim fon Ribentrop u dvorcu Belvedere potpisuju protokol o pristupanju Jugoslavije Trojnom paktu. Dva dana kasnije, 27. marta grupa jugoslovenskih oficira izvela je vojni udar, uz britansku podršku zbacila Vladu i namesništvo, uhapsila Dragišu Cvetkovića, Aleksandra Cincar-Markovića i ostale ministre, a maloletnog kralja Petra II proglasila za punoletnog i predala mu vlast.
Curagău, Comarna
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Aleksandar Cincar-Marković
27. mart i kapitulacija Kraljevine Jugoslavije
Posle vojnog udara 27. marta ministar Cincar-Marković je bio uhapšen i interniran u Brus. Rano ujutru, 6. aprila 1941. godine Nemačka je bez objave rata napala Jugoslaviju. Cincar-Marković je istog dana otišao za Sarajevo. Na Palama ga je pronašao general Danilo Kalafatović gde mu je izložio tešku situaciju u kojoj se nalaze narod i vojska. U vreme kada su članovi pučističke vlade spremali da iz Nikšića napuste zemlju, general Kalafatović je morao da pristane na bezuslovnu kapitulaciju. Kalafatović je posle dugog i napornog ubeđivanja uspeo da privoli Aleksandra Cincar-Markovića na pregovore sa Nemcima.
Opunomoćenici Vrhovne komande jugoslovenske vlade, bivši ministar spoljnih poslova Aleksandar Cincar-Marković i general Radivoje Janković, potpisali su u zgradi čehoslovačkog poslanstva u Beogradu, akt o kapitulaciji oružanih snaga Kraljevine Jugoslavije, koji im je izdiktirao nemački komandant, general Maksimilijan fon Vajks. Treći rajh je nametnuo bezuslovnu, potpuno neograničenu kapitulaciju. Ljudstvo i komandni kadar Jugoslovenske kraljevske vojske je uglavnom odvedeno u zarobljeništvo, a zemlja je podijeljena između Njemačke, Italije, Mađarske i Bugarske. Jugoslovenska ratna mornarica pripala je Italiji.
Suđenje i smrtna presuda
Posle rata nove vlasti su organizovale suđenje Aleksandru Cincar-Markoviću zbog prilaska Jugoslavije Trojnom paktu i on je pogubljen 1947. godine.
Santa Celia, Tempoal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Sela pri Raki
Sela pri Raki je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Sela pri Raki se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Brookfield, New Jersey
Brukfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Sela pri Raki
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Sela pri Raki su imala 83 stanovnika.
Marcin Lijewski
Marcin Lijewski (Krotoszyn, 21. rujna 1977.), umirovljeni poljski rukometaš i reprezentativac koji je igrao na poziciji desnog vanjskog. Trenutno je trener kluba Górnik Zabrze. Većinu svoje karijere proveo je u Poljskoj i Njemačkoj, a karijeru je završio u Iranu. Od 2015. godine bavi se trenerskim poslom.
Lijewski je bio član zlatne generacije poljske reprezentacije, koja je osvojila srebro (2007.) i broncu (2009.) na Svjetskim prvenstvima te sudjelovala na Olimpijskim igrama 2008. godine, gdje je zauzela 5. mjesto. Godine 2007. i 2009. biran je za najboljeg desnog vanjskog na svjetskom prvenstvu.
Njegov brat, Krzysztof, također je bio profesionalni rukometaš, a njih su dvojica igrali zajedno u Hamburgu i reprezentaciji.
Sardi, Venezia
Sardi je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Valvinera, Asti
Valvinera je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
584
Godina 584. (DLXXXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 584. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Smrt Hilperika I, naslikao: Evariste Vital Luminais
Nikištane
Nikištane je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Nikištane pripada gradskoj opštini Đorče Petrov grada Skoplja. Naselje je severozapadno predgrađe glavnog grada.
Ejido Saltillo, Mexicali
Ejido Saltillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Nikištane
Prirodni uslovi
Nikištane je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 15 km severozapadno.
Niños Héroes, Huejutla de Reyes
Niños Héroes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Nikištane
Prirodni uslovi
Naselje Nikištane se nalazi u istorijskoj oblasti Skopsko polje. Selo je položeno na prvim padinama zapadno od Skopske kotline, koja je ravničarsko područje. Ka zapadu se izdiže planina Veternik. Nadmorska visina naselja je približno 360 metara.
Ejido Saltillo, Mexicali
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1560 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Niños Héroes, Huejutla de Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Giugnano, Pistoia
Giugnano je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Pozitivistički kalendar
Pozitivistički kalendar je predlog za reformu kalendara francuskog naučnika Ogista Konta iz 1849, a na osnovu ranijeg dela Marka Mastrofinija.
Kont je predložio solarni kalendar sa 13 meseci od po 28 dana i dodatnim danom praznika/blagdana posvećenom sećanju na mrtve, što je ukupno 365 dana. Ovaj dodatni dan je pridružen poslednjem mesecu i nalazio se van sedmičnog ciklusa, tako da je prvi dan meseca (i godine) uvek bio ponedeljak. Na prestupnu godinu bi se uz ovaj memorijalni dan mrtvih nalazio još jedan festivalski dan, posvećen svetim ženama i koji bi takođe bio van sedmičnog ciklusa. Godina je počinjala 1.januara/siječnja, a i pravilo za određivanje prestupnih godina je bilo isto kao u gregorijanskom kalendaru. Godina 1. ("Velike Krize") po ovom kalendaru bi odgovarala 1789. po gregorijanskom sistemu.
Meseci su imenovani po velikim ličnostima zapadnoevropske istorije iz oblasti nauke, religije, filozofije, industrije i književnosti, po hronološkom poretku. Imenovan je i svaki dan u godini i to ne po katoličkim svecima, kao u gregorijanskom kalendaru, niti po poljoprivredi Ile-de-France-a (pariskog regiona), kao u francuskom revolucionarnom kalendaru, već po nekim nižim figurama iz povesti raznih oblasti ljudske aktivnosti.
Nikištane
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna sa uticajem Egeja (žarka leta).
Pozitivistički kalendar
Tako napredovanje godine izgleda kao povest ljudskog roda i načina na koji on razmišlja o svetu oko sebe.
Kont je 1849. pisao da je svoj kalendar nazvao "prekidom kontinuiteta" sa starim načinom razmišljanja, a deo tog prekida, ili raskida, bio je i ovaj humanistički kalendar. On ga je nazvao "privremenom institucijom, predodređenom da sadašnjem izuzetnom stoleću posluži kao uvod u apstraktno obožavanje Čovečanstva"
Poput većine drugih Kontovih planova, pozitivistički kalendar nikada nije bio u širokoj upotrebi. Dankan Stil, pisac knjige Marking Time, veruje da je, osim religijskih referenci koje je kalendar nosio, sama novina naziva meseci bila dovoljna da kalendar ne bude široko prihvaćen. Spisateljica Triša Lutens piše da se ideja da se dani nazovu po književnim ličnostima, kao da su to katolički blagdani, nije primila van pozitivističkog pokreta.
Kalendar je poslužio kao inspiracija za Međunarodni fiksni kalendar
Nikištane
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Ranjenik (TV serija)
Ranjenik je jugoslovenska televizijska mini-serija u produkciji produkciji TV Sarajevo emitovana 1989. godine. Nastala po scenariju Siniše Pavića i u režiji Save Mrmka, Ranjenik je radnjom smješten na područje današnje Bosne neposredno nakon bitke na Sutjesci 1943. godine, a protagonisti su grupa u njoj ranjenih partizana koja pokušava preživjeti krijući se po selima.
Radnja
Radnja serije se dešava 1943. godine, grupa partizana pokušava da sakrije ranjenike, ali to nije lako jer su umešani partizani, Nemci, ustaše, četnici i stanovnici sela.
Uloge
Ostale uloge ▼
Kompletna TV ekipa ▼
O sretnom životu (Seneka)
O sretnom životu djelo je Seneke Mlađeg napisano oko 58. godine nove ere i dio je niza njegovih traktata o moralnim pitanjima. Ovaj nepotpuni spis upućen je njegovom starijem bratu Galionu, kojemu je Seneka posvetio i svoj dijalog O gnjevu (De Ira). Podijeljen je u 28 poglavlja i donosi Senekina moralna stajališta u njihovom najzrelijem obliku. U ovom spisu Seneka objašnjava od čega se sastoji sreća i kako se može postići; odgovor nalazi u stoičkom učenju da se sreća nalazi u životu koji je ispunjen vrlinom i živi se u harmoniji s prirodom, premda ne negira da i druge stvari, kao što su zdravlje i bogatstvo, imaju svoju vrijednost. Prema tome, potraga za srećom zapravo je potraga za razumom, pri čemu razum ne znači samo upotrebu logike, već i razumijevanje prirodnih procesa.
Datiranje i stanje teksta
Puni naslov glasi Galionu o sretnom životu (Ad Gallionem de vita beata). Djelo je vjerojatno napisano početkom 58. godine ili nešto ranije. Na temelju usputnih primjedbi u tekstu, smatra se da ga je Seneka napisao kad je bio na položaju moći početkom Neronove vladavine između 54. i 59. godine. Osim toga, Tacit kaže da je Publije Suilije Ruf 58. godine u nekoliko navrata javno kritizirao Senekino bogatstvo, a spis O sretnom životu sadrži obranu bogatstva, što može biti odgovor na ovu ili slične kritike iznesene u to vrijeme.
Djelo se završava prilično naglo, a u rukopisima iza njega slijedi Senekin spis O dokolici (De otio), kojem nedostaje početak. Najstariji sačuvani rukopis je iz Codex Ambrosianus u Milanu, koji potječe iz 11. stoljeća, a ostale su kopije izvedene iz ovog arhetipa.
Sadržina
Djelo se može jasno podijeliti u dva dijela. U prvom dijelu (§1-17) Seneka definira koncept sretnog života i raspravlja o tome kako ga se može postići. Ovaj dio također osporava epikurejske doktrine. U drugom dijelu (§17–28) Seneka raspravlja o odnosu filozofskih učenja s osobnim životom pojedinca. Četiri poglavlja ovog dijela (§21–24) posebno je posvećena odgovaranju na kritike zbog posjedovanja bogatstva.
Tematika
Seneka, sukladno stoičkom učenju, tvrdi da je priroda razum (logos) i da ljudi moraju koristiti svoju snagu razuma kako bi živjeli u skladu s prirodom i tako postigli sreću. Prema njegovim riječima, "rerum naturae adsentior; ab illa non deerrare et ad illius legem exemplumque formari sapientia est", što znači: "slijedim prirodu; mudrost je da se od nje ne udaljavamo, već da se oblikujemo prema njezinom zakonu i primjeru". Seneka predlaže slijediti logičan slijed u ovom pristupu, počevši od definicije ciljeva koje osoba želi postići. U donošenju odluka prezire putove masa ("najobičniji i najčešći putovi su puni obmana"), budući da su ljudi "spremniji vjerovati drugome nego sami prosuđivati" i "pogreška koja se prenosi od jednog drugog napoljetku dolazi do nas i potiče naše uništenje".
U određenom smislu poistovjećuje Prirodu s Bogom, za što nekoliko puta izjavljuje da je potrebna naša poslušnost ("Rođeni smo u ovom kraljevstvu i pokornost Bogu je naša sloboda" ). Piše i ovo: "kad bjesnite protiv neba, ne kažem: 'činite svetogrđe', nego 'gubite vrijeme'."
Seneka prikazuje moral temeljen na preziru prema užicima ("zadovoljstvo je nešto nisko, servilno, slabo i pokvarljivo") i bogatstvu ("nemojte biti pokvareni vanjskim stvarima, budite neosvojivi i divite se samo sebi, budite hrabri duhom i spremni na bilo koju sudbinu, budite kalupi za vlastiti život"). No, priznaje da postoje prihvatljivi užici, "mirni, umjereni, gotovo bezvoljni i prigušeni i jedva primjetni", povezani s ponašanjem mudre osobe.
Dostizanje sreće, dakle, stvarno je moguće samo slijeđenjem vrline, koja će se "poput dobrog vojnika podvrgnuti ranama, izbrojati ožiljke i, probodena strelicom dok umire, obožavat će vođu za kojeg gine", jer "nitko ne može živjeti veselo, a da ne živi časno". Prema tome, Seneka razlikuje tvrdu ili tešku vrilinu od mekane ili lagane vrline koju je lako postići, jer "nema vrline bez napora". Među teškim vrlinama spadaju strpljenje, čvrstina i ustrajnost, a među laganim su širokogrudnost, umjerenost i krotkost.
Što se tiče bogatstva, Seneka ga ne smatra dobrim ili lošim po sebi, ali priznaje da je ono "korisno i donosi veliku utjehu u život", pa ih mudra osoba preferira, ali im nije podređena. U tom smislu, bogatstvo mora biti instrument vrline, tako da se koristi za darivanje drugima, jer "pružit ću svoju blagodat nekima, a nekima ću je nametnuti".
Anders Eggert
Za reprezentaciju Danske igrao je od 2003. do 2017. godine, osvojivši dva svjetska srebra i jedno europsko te naslov prvaka Europe na EHF Euru 2012. godine u Srbiji. Na Svjetskom prvenstvu 2013. godine bio je, s 55 golova, najbolji strijelac turnira.
Žeravino
Demografija srpskog dela naselja
U naselju Žeravino živi 19 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 55,9 godina (51,6 kod muškaraca i 59,1 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,10.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Music and the Spoken Word
Music and the Spoken Word je tjedna 30-minutna emisija religijsko-muzičkog sadržaja koju producira kompanija Bonneville Communications a kojoj muzičku podlogu pruža Mormon Tabernacle Choir (često uz podršku Orchestra at Temple Square i orgulja u Mormon Tabernacleu).
Emisiju preko svoje mreže prenosi CBS Radio Network a emitira iz KSL (AM) Radio, radio-stanice u Salt Lake Cityju čiji je vlasnik Bonneville International Corporation, tvrtka čiji je vlasnik Crkva Isusa Krista svetaca posljednjih dana (Mormonska crkva). Emisija se prenosi na preko 2000 televizijskih i radio-stanica širom svijeta.
La Angostura, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
La Angostura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Caligny
Kalinji je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 870 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 58 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 109 metara (maksimalnoj 210 m, a minimalnoj 89 m).
El Rincón, San Miguel Totolapan
El Rincón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Заблаће (Шабац)
Заблаће је насеље у Србији у општини Шабац у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 564 становника.
El Rincón, San Miguel Totolapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1401 m.
Заблаће (Шабац)
Демографија
У насељу Заблаће живи 458 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,9 година (42,4 код мушкараца и 43,3 код жена). У насељу има 196 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,44.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Under Ten Flags
Under Ten Flags je italijansko-američki crno-bijeli ratni film snimljen 1960. godine u režiji Duilia Colettija. Djelomično se temelji na knjizi koju je napisao njemački admiral Bernhard Rogge i u kojoj je opisao kako je u Drugom svjetskom ratu kao zapovjednik pomoćne krstarice Atlantis, kamuflirane u brodove neutralnih država, po oceanima plijenio i potapao savezničko teretno brodovlje. Radnja prati paralelno krstarenje Roggea (čiji lik u filmu tumači Van Heflin), ali i nastojanja britanske mornarice na čelu sa admiralom Russellom (čiji lik tumači Charles Laughton) da locira i uništa tajanstveni i naoko neuhvatljivi njemački brod. Film se snimao na Siciliji i, prema svjedočenju francuske glumice Mylène Demongeot, Laughton je na setu uživao apsolutni autoritet te mu je dozvoljeno da sam režira scene u kojima se pojavljuje njegov lik. Rogge je, pak, u filmu, iako nominalno negativac, prikazan kao častan čovjek koji se humano ophodio prema zarobljenicima, a što odgovara historijskim zapisima i svjedočenjima. S druge strane, scena u kojoj Britanci lokaciju Roggeovog broda doznaju krađom njemačke knjige šifara nije autentična, jer je lokacija utvrđena zahvaljujući razbijanju njemačke šifre od strane tima u Bletchley Parku; ti su podaci, međutim, u vrijeme snimanja još uvijek bili državna tajna, pa su se scenaristi morali koristiti fikcijom.
Briggs, Oklahoma
Brigs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 303, što je 55 (-15,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
SS Automedon
SS Automedon bio je britanski putničko-teretni parobrod, najpoznatiji po tome što ga je za vrijeme Drugog svjetskog rata presrela i potopila njemačka pomoćna krstarica Atlantis, a što je imalo značajne posljedice za dalji tok sukoba.
Automedon je Atlantis presreo 11. novembra 1940. u Indijskom oceanu, oko 400 km sjeverozapadno od Sumatre. Atlantis, koji je plovio pod kamuflažom kao teretni brod neutralnih država, je na udaljenosti od 5000 m podigao njemačke borbene zastave, a nedugo potom otvorio vatru. Iako su oba broda bila naoružana, Atlantis je imao daleko jače i brojnije naoružanje. Brzo je uništen komandni most te ubijen kapetana i još 4 člana posade; još jedan član posade je ubijen prilikom pokušaja da odgovori na vatru. Nakon toga je posada Atlantisa izvršila abordaž na teško oštećeni Automedon, zarobila preživjele članove posade i pregledala teret. Kapetan Bernahrd Rogge je zapazio nekoliko vreća sa poštom, od koje su neke imale koverte sa oznakom "strogo povjerljivo"; ispostavilo se da su neke od njih adresirane na britansku Komandu Dalekog istoka, uključujući zapovjednika Roberta Brooke-Pophama. U pitanju su bili dokumenti koji su sadržavali podatke o borbenim efektivima na Dalekom istoku, kao i planove za obranu britanskih kolonijalnih posjeda u Aziji. Rogge je preuzeo te dokumente, te potom organizirao zbrinjavanje 31 britanskog i 56 kineskih članova posade, te 3 putnika. SS Automedon je potom potopljen.
Rogge je dokumente poslao na zaplijenjeni norveški brod Ole Jacob te ga poslao u japansku luku Kobe, gdje je on stigao 4. decembra 1940. Oni su potom proslijeđeni njemačkog ambasadi u Tokiju, a potom preko Transsibirske željeznice u Berlin. Kopija je, pak, uručena japanskim vlastima. Često se navodi da su upravo tako dobiveni obavještajni podaci, a koji su pokazali očiglednu slabost britanskih snaga u Aziji, imali ključnu ulogu u odluci japanske vlade da 1941. godine pokrene rat na Pacifiku, te Japancima pomogli da zauzmu Singapur.
Xiao Xian
Xiao Xian (蕭銑) (583–621) je bio kineski plemić i velikodostojnik, odnosno pretendent na carsko prijestolje. Rodio se kao princ u dinastiji Liang, odnosno njenom ogranku (Zapadni Liang) koji je kao vazal Sjevernih dinastija upravljao Jianglingom i okolnim područjem. Njegov otac Xiao Yan (蕭巖) je bio stric cara Jinga; kada je godine 587. pokušao prebjeći južnoj dinastiji Chen, car Wen od Suija ga je dao pogubiti i ukinuo državu Zapadni Liang. Mladi Xiao Xian je mladost proveo u siromaštvu, a položaj mu se popravio tek kada je na prijestolje dinastije Sui došao car Yang, oženjen za njegovu rođaku caricu Xiao. Godine 617. je Xiao Xian služio kao lokalni magistrat kada su se zaredali seljački ustanci protiv cara Yanga. Nastojeći ih suzbiti svojim autoritetom, Xiao Xian se proglasio prvo "princem od Lianga", a potom, čuvši vijest od carevoj smrti, godine 618. se u Jianglingu proglasio carem, obnovivši dinastiju Liang. Brzo je stekao veliki broj sljedbenika te stekao na vlast nad današnjim provincijama Hubei, Hunan, Guangxi i sjevernim Vijetnamom. Zbog toga je došao u sukob sa generalom Li Yuanom (car Gaozu) i njegovim klanom koji će kasnije postati poznat kao dinastija Tang. Xiao Xian se pokazao kao slab i nesposoban vladar koji je u strahu od ambicioznih generala raspustio vojsku. Kada su trupe Tanga krajem 621. napale njegovo područje, ispočetka nije imao dovoljno vojnika da im se suprotstavi niti obrani Jiangling. Zato se Xiao Xian predao, iako je na putu sa Jiangling bila njemu odana vojska od 100.000 ljudi. Doveden je u Chang'an caru Gaozuu koji ga je dao pogubiti.
Totalitarizam
Totalitarizam, rjeđe totalna vlast ili totalna vladavina, je izraz kojim se od druge polovine 20. veka tradicionalno opisuju politički sistemi u kojima država posjeduje potpunu kontrolu nad društvom, odnosno nastoji nadzirati i upravljati svim aspektima javnog i privatnog života.
Kao pojam je prvi put upotrebljen od Giovannija Gentilea, jednog od ideologa italijanskog fašizma koji je tvrdio da će totalitarna država pružiti "totalnu reprezentativnost nacije i totalne smjernice u ispunjavanju nacionalnih ciljeva". Tokom hladnog rata pojam totalitarizma je postao popularan u zapadnim antikomunističkim državama gde se iz propagandnih razloga inzistiralo na pronalaženju što većih sličnosti nacističke Nemačke i komunističkog Sovjetskog Saveza. Posle završetka hladnog rata su zapadni mediji počeli koristiti pojam totalitarizma za opis drugih država koje smatraju svojim neprijateljima (Irak pod Sadamom Huseinom.
Selce pri Leskovcu
Selce pri Leskovcu je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Selce pri Leskovcu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Selce pri Leskovcu je imalo 43 stanovnika.
Pittsboro, Indiana
Pitsboro je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.928, što je 1.34 (84,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Piedra Blanca, Puente de Ixtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 979 m.
Westerrönfeld
Vesterenfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.067 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058172.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Vesterenfeld se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 8 metara. Površina opštine iznosi 7,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.067 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 651 stanovnika/km².
Los Pericos, Chihuahua
Los Pericos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1355 m.
The Explosive Freddy Cannon
'The Explosive! Freddy Cannon' je album koga je 1960. snimio američki rock and roll pjevač Freddy Cannon. Ploča je poznata kao prvi rock and roll album koji je došao na prvo mjesto top-liste albuma u Ujedinjenom Kraljevstvu.
Izvori
<References />
Opština Brănișca, Hunedoara
Brănișca je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 391 m.
5 de Mayo, Santo Domingo Petapa
5 de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Petapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Costa d'Unghia-Unghia Sotto, Piacenza
Costa d'Unghia-Unghia Sotto je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Andeka
Andeka (Andeca) ili Audeka (Audeca; fl. 584-585) je bio posljednji svevski kralj Galecije. Nakon što je njegov prethodnik, malodobni kralj Eborik, položio zakletvu vjernosti vizigotskom kralju Leovigildu, Eborik je na čelu nezadovoljnih svevskih plemića digao ustanak. Eborik je svrgnut, a Andeka je preuzeo prijestolje; prema jednim izvorima Eborik je potom ubijen, a prema drugima poslan u samostan. U svakom slučaju, Andeka se potom oženio za Eborikovu majku, kraljicu Siseguntiju, vjerojatno u nastojanju da stekne legitimitet. Njegov je postupak, međutim, poslužio kao izgovor Leovigildu da pokrene vojni pohod protiv Sveva. Vizigoti su osvojili Galeciju, a Andeka je zarobljen, i prema navodima Ivana Biklarskog, nasilno zaređen i poslan u grad Beja. Njegovo svrgavanje je značilo konačni završetak Svevskog Kraljevstva koje je postojalo od početka 5. vijeka, iako ga je nedugo potom bez uspjeha pokušao obnoviti izvjesni Malarik.