cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Puerto los Amoles, Carácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1159 m.
Fracción la Paz, Romita
Fracción la Paz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1761 m.
Rocca De' Baldi, Cuneo
Rocca De' Baldi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Las Coles, Coacoatzintla
Las Coles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coacoatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2143 m.
Banja u Starom Slankamenu
Banja u Starom Slankamenu je najstarija banja u Vojvodini. Nalazi se u opštini Inđija.
Na slanim izvorima postojalo je lečilište još u tursko doba. Posle odlaska Turaka banja je zapuštena, a ponovo dobija na značaju krajem XIX veka. Prva analiza vode obavljena je 1876, dok je lečilište osnovano 1906. godine. Savremeni razvoj banje počinje 1964. godine izgradnjom nove banjske zgrade i stacionara. Stari Slankamen ima izvore mineralne vode temperature 18, 4 °C, koja se ubraja u slano – jodne vode natrijumskog tipa. Lečenje se obavlja u Specijalnoj bolnici za neurološka oboljenja i posttraumatska stanja “ Dr Borivoje Gnjatić „. Terapije obuhvataju hidroterapije, kineziterapije, elektroterapije i radne terapije. Smeštena u savremeno opremljenoj zgradi, izgrađenoj u uravnoteženom prirodnom okruženju na obali Dunava, ova medicinska ustanova ima sedativno dejstvo na čoveka. Poslednjih godina, banja je u više navrata renovirana i u okviru banjskog kompleksa 2007. godine izgrađen je nov savremeno opremljen objekat za smeštaj, tzv. “ IV Blok “, u kome smeštaj mogu potražiti i turisti. Preporučuje se za: Oboljenja centralnog i perifernog nervnog sistema, oboljenja lokomotornog sistema posle povreda ili operacija, reumatske i ginekološke bolesti.
Contrada Lamberta, Reggio Calabria
Contrada Lamberta je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Banja u Starom Slankamenu
Prirodni lekoviti faktori
Contrada Lamberta, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 927 m.
Benito Juárez, El Fuerte
Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2093 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Colinas del Vergel, Allende
Colinas del Vergel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Banja u Starom Slankamenu
Banja ima mineralne vode temperature 18,4 °C.
Prirodne vrednosti u okolini
Banja se nalazi na obali Dunava i postoji mogućnost obilaska okoline brodom. U blizini je Fruška Gora koja je jedan od najstarijih nacionalnih parkova u zemlji.
Kulturno istorijski spomenici u okolini
Banja se nalazi u blizini najvećih gradova u zemlji Beograda i Novog Sada, koji su bogati kulturno-istorijskim nasleđem. Na 20 km udaljenosti se nalazi poznati turistički centar Sremski Karlovci.
Les Démons de minuit (film, 1962)
Les Démons de minuit, u Italiji prikazan pod naslovom La notte e il desiderio je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Marca Allegreta i Charlesa Gerarda te premijerno prikazan početkom 1962. godine. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Charles Boyer, je ministar francuske vlade koga kćer (koju tumači Berthe Grandval) upozori kako mlada ljubavnica njegovog brata pokušava izvršiti samoubistvo. Radnja prikazuje kako ostarjeli političar zajedno sa njom počinje obilaziti pariške noćne klubove gdje se okuplja omladina te tako spriječiti tragediju i mogući skandal.
La Gloria, Tapachula
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Piskorovce
Piskorovce je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 117 stanovnika.
Poșogani, Lupșa
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 504 m.
Santa Maria del Piano, Parma
Santa Maria del Piano je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 959 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Vladimír Menšík
Život
Rodom iz Ivančica u Moravskoj, kao umjetnik se kalio u ansamblu pjesama i plesova Adolfa Pištěláka. Završio je industrijsku školu i neko vrijeme radio u Brnu. Tek kasnije pokušao je upasti na Brno JAMU (Akademija scenskih umjetnosti Janáček - Janáčkova akademie múzických umění), što mu je uspjelo iz drugog pokušaja, a nakon diplome 1953. pridružio se Vesnického divadlu, gdje ga 1954. otkriva i angažira E. F. Burian. Unatoč tome što je ovdje dobio mnogo prilika i iako je bio potpuno zaokupljen kazalištem, želio je glumiti u filmu. Njegov prvi nastup pred kamerama odigrao se u filmu Velká příležitost (Velika prilika), u dosta sporednoj ulozi. Tek je u filmu Dědeček automobil redatelja Alfreda Radoka, gdje je igrao talijanskog mehaničara, privukao veću pozornost. Zbog svog rada na filmu došao je u sukob s E. F. Burianom koji nije bio ljubitelj filma. Napustio je kazalište i 1958. potpisao ugovor s filmskim studijom Barrandov.
U kazalište se vraćao manje-više rijetko. Za vrijeme 1950-ih i 1960-ih njegova je filmska karijera uzletjela. Tada je već prevazišao uloge komičara te je bio u stanju briljantno prikazati tragikomične ili čak dramatične uloge. Sedamdesetih je nastupao uglavnom u humorističnim ulogama, kako u filmovima, tako i u pripovijetkama i serijama. Menšík je bio izvrstan zabavljač i izvrstan pripovjedač. Nastupio je u doslovno stotinama televizijskih emisija i ostvario preko 150 uloga na filmu i televiziji. Vrijedno je spomenuti, između ostalih, program Bakaláři i nezaboravne novogodišnje emisije. Dugi niz godina bolovao je od teške astme. Bio je veliki pušač i često je pio alkohol, ali je prestao piti i pušiti zbog zdravstvenih problema. Zadnji put se pred kamerom pojavio 27. svibnja 1988. u emisiji Abeceda. Umro je u Brnu dva dana kasnije,a pokopan je na groblju Olšany u Pragu.
Menšik je bio dvaput oženjen. S prvom suprugom Věrom imao je dvoje djece - sina Petra (* 1955.) i kćer Vladimíru (* 1957.). S drugom suprugom Olgom imao je i dvoje djece - sina Jana (* 1962.) i kćer Martinu (* 1965.), koja je krenula očevima stopama i postala glumica.
Povezanost s rodnim krajem
Menšík nikada nije zaboravio svoj rodni grad i uvijek je isticao svoje porijeklo. Prije svega, to je činio u svojim pripovijetkama. Također u svojim filmskim ulogama ponekad je i malo spomenuo svoj rodni grad, koji je na taj način promovirao. (Na primjer, u filmu "Pane, vy jste vdova" iznenađen od časnika, kad pita: "A tko ste vi?!?" Menšik odgovara: "Šesta pješačka iz Ivančica!". Rodne Ivančice sjećaju se Menšika pa je tako u osnovnoj školi koja nosi njegovo ime otkrivena njegova bista. Na zidu njegove rodne kuće u Ivančicama nalazi se spomen ploča na kojoj je portret glumca. U obližnjem Memorijalu Alfonsu Muchi također se nalazi stalni postav Vladimíra Menšíka. Vidikovac Vladimír Menšík u Hlinu svečano je otvoren 29. travnja 2007. godine. U mjesto Dolni Police, Menšik je na kući br. 6 imao vikendicu, a 2005. Olga Menšikova ponudila je dio stvari iz vikendice Muzeju nacionalne povijesti u Češkoj Lípi. Ubrzo nakon toga, muzej je stvorio zasebnu prostoriju u prizemlju glavne zgrade, izložba se zove Na chalupě u Vladimíru Menšík.
U Brnu je do 2013. postojao kafić Vladimíra Menšíka u vlasništvu njegovog sina Petra.
U prosincu 2016. godine novoisporučeni tramvaj Škoda 13T Transportnog poduzeća grada Brna dobio je ime po Vladimiru Menšiku.
Zanimljivosti
Vladimír Menšík je znao svirati klavir i mandolinu. Igrao je natjecateljski rukomet te rekreativno nogomet. Kad je trebao doći na prvu probu predstave Těžká Barbora u režiji Jana Wericha, zaspao je i Werich mu nije dao drugu priliku.
Tempo Vladimíra Menšíka bio je zaista užurban, obično je snimao filmove tijekom praznika. Sa sobom je uvijek nosio velik broj lijekova, od kojih nekih nije bilo ni u tadašnjoj Čehoslovačkoj. Za ovaj užurbani posao imao je nekoliko razloga: s jedne strane volio je kontakt s ljudima, a s druge financijski je uzdržavao velik dio svoje obitelji.
Bio je u Komunističkoj partiji 10 godina, ali je izbačen zbog pasivnosti.
Kao nacionalnog umjetnika imenovao ga je Gustáv Husák. mini|Spomen ploča u Ivančicama Liona Feuchtwangera opisao je kao svog omiljenog pisca, a volio je ratnu književnost.
Htio je prije u mirovinu, pa je iskoristio činovničke greške i posvuda naveo svoj datum rođenja 1924. godine, čime je bio pet godina stariji.
Cerro Blanco, Chignahuapan
Cerro Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2494 m.
Petar Gorša
Petar Gorša (Bjelovar, 11. siječnja 1988.), hrvatski streljač. Osvajač srebrne medalje na Evropskom prvenstvu u streljaštvu za 2015. u Arnhemu. Svjetski juniorski viceprvak u streljaštvu.
Rudolf Bićanić
Rudolf Bićanić (Bjelovar, 5. lipnja 1905. - 9. srpnja 1968.), ekonomist, gospodarski povjesničar, sociolog sela, političar i sveučilišni profesor
Petar Gorša
Petar Gorša, rođen je u Bjelovaru, živi u bjelovarskom predgrađu Mlinovac. Završio je Gimnaziju u Bjelovaru, studira na Ekonomskom fakultetu u Bjelovaru. Član je Streljaškog kluba “Bjelovar 1874”.
Rudolf Bićanić
Studirao u Parizu i Zagrebu gdje je doktorirao 1931. Profesor na Pravnom fakultetu u Zagrebu postao je 1946. gdje predaje ekonomsku politiku, ekonomiku vanjske trgovine i povijest gospodarstva. Najpoznatije knjige su mu: ''Kako živi narod. Život u pasivnim krajevima, I. knjiga (1936.); Ekonomska podloga hrvatskog pitanja (1938.); zajedno sa Željkom Macanom i suradnicima Kako živi narod'' II. knjiga (1939.); ''Hrvatska ekonomika na prijelazu iz feudalizma u kapitalizam. I. Doba manufakture u Hrvatskoj i Slavoniji, 1750-1860. (1951.), Začeci kapitalizma u hrvatskoj ekonomici i politici (1952.), a postumno mu je objavljeno djelo Economic Policy in Socialist Yugoslavia'' (1973.).
Kao član HSS-a nastavlja rad na politici S. Radića u vrijeme diktature. Godine 1933. osuđen na tri godine zatvora koje je odslužio zajedno s Vladkom Mačekom u Srijemskoj Mitrovici. Nakon izlaska iz zatvora 1935. godine, Bićanić je imenovan tajnikom Komisije za pomoć pasivnim krajevima. Kao član ravnateljstva Gospodarske sloge (od 1936. god.) osnovao Zavod za proučavanje seljačkog i narodnog gospodarstva, preteču Ekonomskog instituta u Zagrebu. Istodobno je uređivao Gospodarsku slogu i Politički pregled. Na čelu toga Zavoda je bio do 1940. kada postaje direktor Direkcije za vanjsku trgovinu Jugoslavije na osnovu sporazuma Cvetković-Maček. Od 1941. do 1943. bio je prvi viceguverner Narodne banke Jugoslavije u izbjeglištvu u Londonu. U veljači 1945. zajedno s predsjednikom jugoslavenske izbjegličke vlade Ivanom Šubašićem vratio se u Jugoslaviju gdje je bio na čelu Uprave za vanjsku trgovinu koju napušta nakon što su komunisti preuzeli svu vlast 1946. godine. Godine 1945. napustio je politiku Mačekovog HSS-a i priklonio se HRSS-u.
Petar Gorša
Višestruki je prvak Hrvatske u streljaštvu i aktualni europski juniorski prvak te svjetski juniorski viceprvak u gađanju zračnom puškom.
Ostvario je 7. i 10. mjesto na Svjetskom prvenstvu u gađanju malokalibarskom puškom. Najbolji rezultat postignut na natjecanju mu je 597 krugova, i to je trenutno hrvatski rekord u gađanju zračnom puškom. Na Velikom danu hrvatskog sporta, 16. siječnja 2007. proglašen je najvećom nadom hrvatskog sporta (po izboru Hrvatskog olimpijskog odbora).
Heksatriinil radikal
Heksatriinil radikal je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 73,072 Da.
Petar Gorša
U svojoj posljednjoj juniorskoj godini, osvojio je po drugi put naslov prvaka Europe, u švicarskom Winterthuru, 25. veljače 2008.
Terme
Terme ili Banje - Toplice (kako tko voli) su terapeutska kupališta kod termalnih izvora u kojima se ljudi liječe i relaksiraju kupanjem i pijenjem te vode.
Engleski naziv Spa (koji sve više ulazi u modu i kod nas) preuzet je po imenu belgijskog grada Spa, pored Lièga, koji je bio čuven po lijekovitim karakteristikama svojih termalnih izvora.
Historija i karakteristike
Praksa korištenja vode u terapeutske svrhe imala je svoj vrhunac u 19. vijeku, ali su se termalni izvori u brojnim historijskim razdobljima, na svim stranama svijeta smatrali mjestima - iscjeljenja. U Engleskoj postoji legenda o osnivanju Batha, po njoj je Bladud mitski otoc Kralja Lira 863. pne. izliječen tako što se okupao u močvari iz koje se pušilo.
Rimljani su izgradili brojne terme širom svog imperija. Nakon Propasti Rimskog Carstva većina Rimskih termi je zapuštena i propala, ali su u brojnim slučajevima na njihovim temeljima podignute crkve. Zbog tog su se neka iscjeljenja pripisivala upravo moći izvora na kojima leže.
Od početka 18. vijeka počele su se obnavljati poneke rimske terme, a kasnije su osnivane i brojne nove, kako su one postajale sve popularnije, među bogatijim građanima. Istovremeno su se pored nekih termi gradile i bolnice za liječenje bolesnih i nemoćnih. thumb|right|280px| [[Rimske terme u engleskom Bathu]] Terapija u termama se bazira kako na kupanju, tako i na pijenju, jer se za neke vode vjeruje da imaju ljekovite karakteristike. Termalni izvori obično sadrže vidljive količine minerala u otopini, uključujući karbonat, sulfat, sol, željezo, sumpor, magnezij i brojne druge minerale u tragovima, naročito litij, koji također ima ljekovite karakteristike. Uz čvrste tvari brojne vode sadrže i znatne količine plinova. Obično vrlo malo kisika, ali dosta dušika u nekima od njih. Količina vodikova sulfida, čak i vodama sa puno sumpora vrlo je mala, ali su količine ugljične kiseline često vrlo velike, tako da se te vode vidljivo pjenušaju. termalni izvori su posljedica običnih oborinskih voda, koje se izdižu iz velikih dubina; ili vulkanske aktivnosti, pa do površine dolaze u obliku gejzira ili kao vrući izvori.
Najpopularnije terme po Evropi i Sjedinjenim Američkim Državama su one kod termalnih izvora. Kupanje u toploj vodi ima neosporni terapeutski efekt kao pomoćno sredstvo za opuštanje, iako koža ne apsorbira nijedan od minerala ili plinova. Vode bogate sumporom kao što su one iz njemačkog Aachena, austrijskog Badena i američkog White Sulphur Springsa, koriste se za lječenje nekih kožnih bolesti.
Pijenjem mineralne vode može se u najmanju ruku pročistiti probavni sistem, a kisele vode francuskog Vichya, talijanske Ischie i čeških Mariánskih Lázni dobro djeluju kao prurgativ. Vrlo gazirani slani izvori u njujorškom Saratoga Springsu, kao i oni u njemačkom Wiesbadenu i Baden-Badenu, odavno se koriste za liječenje reumatskih i neuroloških bolesti.
Ispijanje mineralne vode, bez obzira na to jeli gazirana ili ne, postalo je toliko popularno, da se njeno flaširanje pretvorilo u veliki biznis s obje strane Atlantika.
U Engleskoj je Bath jedini termalni izvor pa su njegove terme izuzetno popularne. Njegovi izvori daju više od 2.273,045 litara vode dnevno na temperaturi]] od 49 °C.
Opturatorna kila
Opturatorna kila prolazi kroz opturatorni kanal prateći opturatorni živac i krvne sudove iz unutrašnjosti male karlice, ispod horizontalne grane stidne kosti u njeno spoljašnje područje ipod mišića ileopsoasa.
Terme
Historija i karakteristike
Brojna evropska termalna lječilišta leže po šumovitim Alpama kao što su švicarski St. Moritz, francuski Evian-les-Bains, austrijski Bad Gastein i talijanski Bormio.
Japan ima nekoliko hiljada termalnih izvora, od kojih su brojna pretvoreni u lječilišta ili javna kupališta.
Opturatorna kila
Etiopatogeneza
Kila se pretežno javlja kod starijih žena sa splanhnoptozom i najćešće je obostrana. S obirom na uski kilni otvor inkarceracija opturatorne kile nije retkost.
Terme
Historija i karakteristike
Po svemu sudeći najveći broj pozitivnih efekata termalne terapije je rezultat promjene okoline i sadržaja koje terme nude. Korisnici koji odlaze u terme najčešće se susreću sa drugom klimom, načinom prehrane i stilom života, bitno različitim od onog što inače svakodnevno prakticiraju. Pored toga u termama vlada znatno opuštenija atmosfera i više se vremena provodi na otvorenom. Brojne terme su iznad svega mjesta zabave i razonode, i nisu klasična lječilišta, pa i njihovi korisnici dolaze u njih zbog ugode i zabave.
Nakon Američkog građanskog rata terme French Lick. postale su popularne kao mjesto za dogovaranje brakova. Početkom 20. vijeka terme Saratoga Springs više nisu bile popularne, ali grad još uvijek privlači na hiljade posjetitelja na konjske utrke.
Opturatorna kila
Klinička slika
Na kilu najčešće upućuje:
Terme
Historija i karakteristike
Ali brojne terme su i danas prije svega mjesta za oporavak i liječenje.
Opturatorna kila
Dijagnoza
S obzirom da je kila mala i anatomski sakrivena pod mišićem, vrlo je teško uočljiva i opipljiva. Palpira se digitorektalno ili kod žena vaginalnim pregledom, pri čemu se u području opturacijskog otvora opipava napeta tkivna formacija, vrlo bolna na dodir.
Terapija
Lečenje opturatorne kile je isključivo hirurško. Kili se pristupa kroz trbušnu šupljinu ili ređe ispod ingvinalnog ligamenta.
Slogovno pismo
Slogovno ili silabičko pismo jeste skup simbola za pisanje koji predstavljaju slogove ili more,, a koji pak time formiraju reči. Slogovni znak, koji se naziva "silabogram", obično predstavlja zapis jednog (opcionog) konsonantskog glasa (tzv. pristupa sloga), kome sledi vokalski glas (jezgro sloga), pa se tada govori o CV-slogu ili V-slogu. No u slogovnim se pismima nailazi i na druge fonografske kombinacije, kao što su CVC i CV-slogovi.
Gebhard od Salzburga
Blaženi Gebhard od Salzburga (cca. 1010 – 15. jun 1088), ponekad navođen i kao Gebhard od Helfensteina, bio je nadbiskup Salzburga od 1060. do smrti. Poznat je kao jedan od najžešćih protivnika kralja Heinricha IV za vrijeme spora o investituri.
Slogovno pismo
Vrste
thumb|Svaki slog (σ) grana se u konsonantski [[pristup sloga (ω) i "rimu" (ρ), a ova druga se deli na jezgro (ν) and odstup (κ), pri čemu drugi ne-segmentski i nad-segmentski parametri kao što je ton (τ) utiču na slog kao celinu]]
Gebhard od Salzburga
O Gebhardovom porijeklu se malo zna. Bio je rodom iz Švapske; prema Gabrielu Bucelinu bio je član plemićke Helfenstein, ali ti navodi nisu potvrđeni. Gebhard se navodno obrazovao u Parizu. Ono što se zna jest da je 1055. zaređen u Salzburgu te je kasnije postao kapelan cara cara Heinricha III. Istakao se odanošću Salijskoj dinastiji, kojoj je služio kao izaslanik na bizantskom dvoru u Carigradu, kao i carski kancelar.
Za nadiskupa je izabran 30. jula 1060. Tamo se istakao reogranizacijom sistema crkvene desetine koje su plaćali koruški seljaci, te osnivanjem i reorganizacijom samostana i izgradnjom tvrđava. Iako je godine 1075. podržao kralja Heinricha IV u saksonskom ustanku, u sporu o investituri je stao na stranu njegovih neprijatelja. Odbio je doći na Sinod u Wormsu i umjesto toga je podržao pobunjene kneževe na skupštini u Treburu. Čak i nakon careve kapitulacije u Canossi nastavio je podržavati izbor protiv-kralja Rudolfa od Rheinfeldena u martu 1077. Zbog toga su kraljevske trupe opustošile njegovu nadbiskupiju, a Gebhard je protjeran i na njegovo mjesto postavljen anti-nadbiskup Berthold od Moosburga. Gebhard se u Salzburg vratio tek nedugo prije smrti, uz pomoć bavarskog vojvode Welfa I.
Slogovno pismo
Vrste
Jedno pismo koje koristi slogovni zapis jeste kompletno ako pokriva sve slogove u odgovarajućem govornom jeziku bez potrebe za složenim ortografskim / grafemskim pravilima, kao što su implicitne kode (〈C1V〉 ⇒ /C1VC2/), nemi vokali (〈C1V1+C2V2〉 ⇒ /C1V1C2/) ili eho vokali (〈C1V1+C2V1〉 ⇒ /C1V1C2/). To otprilike odgovara tzv. prostom pravopisu u alfabetskim pismima, tj. pravopisu u kojem se pisanje i izgovor većinom poklapaju.
Bilogorska narodna nošnja
Bilogorska narodna nošnja karakteristična je za bilogorski kraj tj. područje Bjelovara i okolice.
Slogovno pismo
Vrste
Pravi silabogrami su oni koji obuhvataju sve delove sloga, tj. početni pristup, središnje jezgo i završnu kodu, no kako su pristup i koda bar u nekim jezicima neobavezni, postoje ovi pravi silabogrami: srednji (jezgro), početni (pristup-jezgro), završni (jezgro-koda) i potpuni (pristup-jezgro-koda). Večina slogovnih pisama sadrži samo jednu ili dve vrste silabograma, a druge slogove pravi pomoću grafemskih pravila.
Bilogorska narodna nošnja
U prvoj polovici 19. stoljeća, narodnu nošnju nosilo je oko 90% stanovništva Hrvatske. Kasnije se broj postepeno smanjivao, kako je moderna odjeća postajala sve dostupnija. Danas se narodna nošnja može naći u etnografskim zbirkama i kulturno-umjetničkim društvima.
Slogovno pismo
Vrste
Silabogrami, a tako i slogovna pisma, mogu biti čisti, analitički ili arbitrarni ako nemaju grafičkih sličnosti koje odgovaraju foničnim sličnostima, tj. ako npr. simbol za ka ni na kakav predvidljiv način ne nalikuje simbolu za ki niti simbolu za a. Sintetički su ako se razlikuju po pristupu sloga, jezgru ili kodi, odnosno sistematski ako se razlikuju po svim ovim elementima. Neki lingvisti, npr. Daniels slogovnim pismima nazivaju samo ona analitička, dok za druge vrste po potrebi predlažu druge nazive (abugida, abjad).
Bilogorska narodna nošnja
Bilogorska narodna nošnja pripada Panonskom nekrojenom ruhu. Odjeća se nije krojila, nego se sastavljala šivanjem po rubu pola platna, koje se nabire i slaže. Osnovni materijali su biljna vlakna lana i konoplje. U hladnijem dijelu godine nose i krzneni ogrtači, kabanice i prsluci zobunci. Dječja narodna nošnja vrlo je slična odjeći odraslih. Predvladava bijela boja. Muškarci nose rubače i gaće (lanene hlače). Žene nose duge suknje do gležnja, oglavlja, rubače, fertune i oplećke. Djevojke nisu pokrivale kosu, koja je bila spletena u pletenice i spuštena niz leđa ili uvijena u punđu i slične oblike. Udane žene na glavi su imale poculice. Muškarci su nosili crne šešire, a zimi šubare od jareće ili janjeće kože. Bila je posebno radna odjeća i posebno svečana (svetašnja) odjeća za svetke i svečanosti, ali se ne razlikuju puno, osim po nekim detaljima.
Bilogorska narodna nošnja jedna je od najjednostavnijih i najasketskijih u cijeloj Hrvatskoj. Zbog stalne opasnosti od Turaka na području Vojne krajine, zbog čega su često izbivali muškarci, žene su morale obavljati teške fizičke poslove pa nisu imale vremena za izradu raskošne narodnje nošnje, nego su težile funkcionalnosti i jednostavnosti.
Najstariji sačuvani primjer bilogorske narodnje nošnje, koji potječe iz 1880. godine iz Diklenice, čuva se u Gradskom muzeju u Bjelovaru u etnopostavu.
Slogovno pismo
Primena slogovnih pisama
Među jezicima koji koriste silabičko pismo jesu mikenski grčki (Linear B), severnoamerički Cherokee, afrički jezik Vai, kreolski Ndyuka jezik pisan Afaka pismom, Yi jezik, a ranije i Nü Shu za jezik Yao naroda u Kini. Osim toga, postoji teza da je i kritski Linear A koristio slogovno pismo, no taj jezik još uvek nije dešifrovan, pa ni tip pisma nije pouzdano utvrđen. Kinesko, sumersko i akadsko kuneifromno te majanski hijeroglifi uglavnom su po prirodi slogovna pisma, premda zasnovana na logogramima. Zbog toga se ponekad nazivaju i logosilabičkim.
U savremenom japanskom jeziku koriste se dva slogovna pisma: hiragana i katakana (nastala oko 700. godine), koja se zajedničkim imenom zovu kana. Uglavnom se koriste za pisanje nekih domaćih reči i gramatičkih elemenata, kao i stranih reči, npr. hotel se piše s tri znaka: ホテル (ho-te-ru). Kako u japanskom ima dosta slogova sa strukturom CV (konsonant + vokal), slogovno je pismo pogodno za zapisivanje ovog jezika. Međutim, kao što je slučaj s mnogim slogovnim pismima, vokalski nizovi i završni konsonanti pišu se odvojenim znacima, tako da se npr i atta i kaita pišu s tri znaka: あった (a-t-ta) i かいた (ka-i-ta). Zbog toga se ovo pismo ponekad naziva moračkim.
Jezici koji danas koriste slogovno pismo uglavnom imaju jednostavnu fonotaktiku, u kojoj preovlađuju monomorački (CV) slogovi. Na primer, savrameno Yi pismo koristi se za zapisivanje jezika koji nema diftonga ili slogovnih koda; neuobičajeno za slogovna pisma, postoji poseban znak za svaku konsonantsko-vokalsko-tonsku (CVT) kombinaciju u jeziku (osim jednog tona koji je obeležen dijakritičkim znakom).
Malo je slogovnih pisama koji imaju znakove za slogove koji nisu monomorački, a ona pisma koja su ih i imala vremenom su se pojednostavila da bi izbegla tu složenost. Na primer, u Vai pismu prvobitno su postojali posebni znakovi za slogove koji su se završavali na kodu (doŋ), na dugi vokal (soo) i na diftong (bai), premda nije bilo dovoljno znakova za razlikovanje svih CV-kombinacija (neke razlike su ignorisane). U savremenom Vai pismu pokrivene su sve more, ali su istovremeno isključeni svi drugi slogovi. Bimorački slogovi sada se pišu s dva znaka, kao u japanskom: diftonzi se pišu pomoću V ili hV znakova, a nazalna koda piše se pomoću znaka za ŋ, koji u Vai jeziku može i sam za sebe tvoriti slog.
El Venado, Romita
El Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1762 m.
El Retiro, Vega de Alatorre
El Retiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
1010-e
1010-e su decenija koja je počela 1. januara 1010. i završila 31. decembra 1019.
Bjelovarski ustanak
Bjelovarski ustanak povijesni je događaj, koji se dogodio početkom travnja 1941. godine, kada je u Bjelovaru i okolici došlo do pobune protiv jugoslavenske vlasti i proglašena je hrvatska država.
Pobuna 108. pukovnije
Na početku Drugog svjetskog rata (u Kraljevini Jugoslaviji) 6. travnja 1941. godine vladalo je silno neraspoloženje hrvatskog naroda prema tadašnjoj jugoslavenskoj vlasti. Već u prvim danima rata, Slavonska divizija jugoslavenske vojske iz Bjelovara krenula je prema bojištu u smjeru Bilogore i Podravine. Divizija se sastojala od 108., 42. i 40. pukovnije (puka). Kada su došli na područje Velikog Grđevca 108. pukovniji naređeno je, da krene prema Virovitici. Streljivo su dobili samo srpski vojnici, ne i hrvatski (Vojne vlasti nisi smijele davati bojnu municiju Hrvatima, sve do izlaska na liniju fronta, jer su se uveliko pronosili glasovi da čim stigne municija u ruke vojnicima, da će oni poubijati Srpske kadrovce i Srpske oficire koji su među njima). . Narednik satnije Ivan Čvek tajno je naoružao hrvatske vojnike. Izbila je pobuna u 108. pukovniji, tako što su hrvatski vojnici preuzeli nadzor nad pukovnijom i to je preraslo u ustanak protiv jugoslavenske vlasti.
Pobuna u Bjelovaru
Prije zore 8. travnja pukovnija se vraćala prema Bjelovaru. U Severinu pridružila joj se 40. pukovnija s pričuvnim poručnikom Leopoldom Supančićem. Došavši rano ujutro u Bjelovar, prvo su poslali izvidnicu. Građani su se pridružili pobuni.
Tijekom dana 8. travnja vojnici 108. pukovnije i građani zarobili su nekoliko stotina jugoslavenskih, većinom srpskih vojnika i oko 100 časnika i dočasnika. Nitko nije poginuo. Dio njih pobjegli su u selo Narta kod Bjelovara, gdje se formirala srpska jedinica.
U Starim Plavnicama kraj Bjelovara Martin Cinkoš proglasio je okupljenim vojnicima i građanima Hrvatsku Državu.
Nakon toga je vojska ušla u Bjelovar oko 17 sati, “burno pozdravljena od građanstva u moru zastava i oduševljenja”. U Bjelovaru je s balkona Gradskog poglavarstva (danas zgrada Gradskog muzeja) gradonačelnik Julije Makanec proglasio je u 18 sati, 8. travnja 1941. “uskrsnuće Nezavisne Države Hrvatske”, što su okupljeni burno pozdravili. Bio je to, kako je kasnije naveo gradonačelnik Makanec, prvi grad na prostoru Kraljevine Jugoslavije u kojem su Hrvati odbili biti njezin dio, preuzeli vlast i proglasili svoju državu.
Popratni događaji
Vijest se proširila, što dovodi do raspada jugoslavenske vojske na prostoru od Varaždina do Suhopolja. Vojnici se protive tome i 9. travnja 1941. godine u Bjelovaru i okolici ubijaju pobunjenih civila.
Do 25. travnja 1941. godine poginulo je 27 ljudi na područja grada Bjelovara (5 žena i 5 djece) i 72 ljudi na području kotara Bjelovar (14 žena i 12 djece).
Peña Limonar, Ocosingo
Peña Limonar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Ljubljanska pokrajina
thumb|right|250px|Ljubljanska pokrajina Ljubljanska pokrajina (it. Provincia di Lubiana, njem. Provinz Laibach) je bila deo italijanskog fašističkog okupacijskog režima od 1941 do 1943. godine. Administrativni centar provincije je bila Ljubljana.
Nakon kapitulacije Italije 1943. godine oblast je okupirana od nacističke Nemačke, i bila je deo Operativne zone Jadransko primorje sve do 9. maja 1945. godine, kada su je oslobodili slovenski i jugoslovenski partizani.
Jan Hrušínský
Jan Hrušínský (rođen 9. lipnja 1955. u Pragu) je glumac i kazališni redatelj, sin glumca Rudolfa Hrušínskog (1920.–1994.).
Ljubljanska pokrajina
Italijanska okupacija
Odmah nakon fašističke okupacije, italijanski kralj Vitorio Emanuele III je naredio aneksiju delova Slovenije Italiji, u kojima će Slovenci navodno uživati autonomni status i druga prava:
Jan Hrušínský
Život
mini|Jan Hrušinsky Njegova baka po majci ubijena je u Auschwitzu za vrijeme njemačke okupacije.
Kazalištem se bavi od djetinjstva, a nakon studija na Praškom konzervatoriju počinje nastupati u Dramskom studiju u Ústí nad Labem. Ovdje je upoznao svoju buduću suprugu, glumicu Miluše Šplechtovu. Među najbolja ostvarenja glumca tog razdoblja spadaju, primjerice, Čehovljeve Tri sestre (Baron Tuzenbach) u prijevodu Leoša Suchařípe, Porubjakova Goldoniáda u režiji Ivana Rajmonta i Crommelyncka Vášeň jako led redatelja Jana Grossmana. Od 1984. do 1990. bio je član Praškog realističkog kazališta, zatim je radio u kazalištu Na Zábradlí te je bio redoviti gost u nekoliko drugih praških kazališta.
Ljubljanska pokrajina
Italijanska okupacija
Nasuprot javne kraljeve objave stanovništvu, interni italijanski dokumenti o planovima za Slovence odaju prave namere fašističkih zavojevača:
U ukupnom periodu italijanske okupacije Ljubljanske provincije, italijanske oružane snage streljale su najmanje 1.569 lica, ne uzimajući u obzir one koje je osudio vojni sud u Ljubljani, kao ni masovne deportacije. Krajnji cilj bio je da se slovenačka nacionalna teritorija „očisti" i pripremi za naseljavanje italijanskim stanovništvom posle rata.
Pramanzo, Verona
Pramanzo je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
San Miguel Eyacalco, Tolcayuca
San Miguel Eyacalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tolcayuca.
Pramanzo, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Jan Hrušínský
Život
Pod komunističkim režimom 1977. potpisao je takozvanu Antichartu osuđujući Deklaraciju Povelje 77. Prije Baršunaste revolucije 1989. potpisao je dvije peticije za puštanje Václava Havela iz zatvora Ruzyně.
Godine 2004. osnovao je kazalište Na Jezerce u Pragu, a dvije godine ranije Kazališnu družinu Jan Hrušínský koja je 2017. slavila 15 godina djelovanja.
Adalbero od Würzburga
Adalbero of Würzburga (Adalbero von Würzburg ili Sveti Adalbero) (cca. 1010 – 6. oktobar 1090) bio je biskup Würzburga i Count grof od Lambach-Welsa.
Jan Hrušínský
Život
Sa svojim bratom Rudolfom Jr. bio je u vrlo napetim odnosima zbog spora oko nasljedstva oca Rudolfa Hrušínskog.
Adalbero od Würzburga
Rodio se u Lambach an der Traunu (u današnjoj Donjoj Austriji) kao sin grofa Arnolda II od Lambacha i grofice Reginlint. Nakon studija u katedralnoj školi u Würzburgu ušao je u službu rimsko-njemačkog cara Heinricha III. Car ga je 1045. nominirao za biskupa Würzburga, odnosno nasljednika biskupa Bruna.
Na svom mjestu se Adalbero istakao nastavkom izgradnje katedralne crkve, kao i brojnim crkvenim reformama, pri čemu je pomagao redovnike iz Clunyja, Gorzea i Hirsaua. Nakon smrti cara Heinricha III je stekao ugled i zbog diplomatskih sposobnosti. Godine 1066. je vodio ceremoniju vjenčanja cara Heinricha IV sa Bertom od Savoje. Međutim, za vrijeme spora o investituri je stao na stranu pape Grgura VII, a 1077. podržao protiv-kralja Rudolfa od Rhenifeldena. Protiv biskupa su se, pak, okrenuli građani Würzburga, te ga protjerali. 1086. ga je Rudolf nakratko vratio u grad, ali je opet protjeran, te se povukao u Lambach gdje je i umro.
Godine 1883. ga je papa Lav XIII. službeno proglasio za sveca.
El Paso del Pinzán, Carácuaro
El Paso del Pinzán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Joiner, Arkansas
Džojner je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 576, što je 36 (6,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Napichi, Guachochi
Napichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1889 m.
Casa Blanca, Coacoatzintla
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coacoatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1568 m.
Clacton-on-Sea
Clacton-on-Sea je grad od 52.306 stanovnika na istoku Engleske.
On je administrativni centar distrikta Tendring.
Poša
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 941 stanovnika.
Clacton-on-Sea
Geografske karakteristike
Clacton-on-Sea se nalazi na sjeveroistoku Grofovije Essex, duž obale Sjevernog mora.
Historija
Najstarije naselje Veliki Clacton osnovali su Kelti oko 100. pne. Postoje neke nejasni tragove da su i Rimljani koristili Clacton kao ljetovalište. Prvi put je dokumentiran oko.500. kao saksonsko naselje pod imenom Claccingaton, što je značilo Naselje Clacca. U vrijeme Domesday Booka 1086., dokumentiran je pod imenom Clachintuna. Za ranog srednjeg vijeka životom sela je dominirala crkva sv. Ivana, koja je danas najstarija građevina u Clactonu.
Današnji Clacton-on-Sea je podigao građevinar i poduzetnik Peter Bruff 1871. kao morsko ljetovalište. Ispočetka se do njega moglo doći jedino brodom. Nakon izgradnje Londonskog puta 1920-ih, povećao se priliv turista. Kasnije nakon 70-ih, kad je izgrađena cesta A120 put do Clactona je olakšan jer se nije trebalo prolaziti kroz Colchester.
Tendring
Tendring je distikt od 141,183 stanovnika na istoku Engleske.
Clacton-on-Sea
Historija
U arheologiji Clacton je poznat kao lokalitet iz Starijeg kamenog doba mjesto istoimene klektonske kulture na kom su pronađeni brojni artefakti iz tog vremena.
Tendring
Geografske karakteristike
Prostire se na sjeveroistoku Grofovije Essex, duž niske obale Sjevernog mora između ušća rijeka Stour i Colne.
Morsko ljetovalište Clacton-on-Sea je administrativni centar distikta.
Obalni gradovi imaju dobre željezničke veze sa gradovima u unutrašnjosti, pa mnogi stanovnici svakodnevno putuju na posao u Colchester, Chelmsford, pa čak i London. Po obalnim ljetovalištima kao što su Walton, Frinton i Clacton turizam je glavna grana privrede, pa je on najvažniji i za Distrikt Tendring.
Po unutrašnjosti distikta dominira poljoprivreda.
Historija
Distikt Tendring je formiran nakon administrativne reforme zemlje 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašneg Borougha Harwich sa urbanim distriktima; Brightlingsea, Clacton and Frinton i Walton uz ruralni Distrikt Tendring.
Roccabella, Cuneo
Roccabella je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Benno
Sveti Benno od Meissena (1010 – 16. jun 1106) bio je biskup Meissena u Njemačkoj koji je kasnije proglašen svecem Rimokatoličke crkve.
Mjesto biskupa je dobio 1066. zahvaljujući rimsko-njemačkom caru Heinrichu IV. Međutim već 1073. je podržao saksonske ustanike protiv carske vlasti. Car ga je zbog toga zatvorio, a 1078. pustio na slobodu nakon polaganja zakletve vjernosti. Benno je zakletvu prekršio. 1085. je na sinodu u Mainzu lišen svoje biskupije; nju je vratio tek iskazavši vjernost pro-carskom antipapi Klementu III. Međutim, u sporu oko investiture se ponovno stavio na stranu carskih neprijatelja i 1097. javno podržao papu Urbana II. Nakon toga je nestao iz historijskih spisa; jedino se navodi da je umro prirodnom smrću 1106.
Benno je s vremenom u rodnoj Saksoniji stvorio kult, zbog čega su saksonski vladari nastojali od papa ishoditi njegovu kanonizacije. Do nje je došlo tek u 16. vijeku na samim počecima Reformacije, pri čemu je Martin Luther bio jedan od žestokih kritičara njegovog kulta. Lutherovi sljedbenici su 1539. demolirali Bennovu grobnicu u Meissenu, nakon čega ga je dinastija Wittelsbach proglasila svecem-zaštitnikom katoličke Bavarske.
Aleksandar VIII.
Aleksandar VIII., rođen kao Pietro Vito Ottoboni bio je 241 papa, od 6. oktobra 1689. do 1. februara 1691. godine.
Curmătură, Lupșa
Curmătură je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Lupșa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Tesido, Bolzano
Tesido je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prosačov
Prosačov je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
La Lomita, San Luis de la Paz
La Lomita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2024 m.
Heksazin
Heksazin je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 84,040 Da.
Toltempan, Chignahuapan
Toltempan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2284 m.
Santa Cruz, Tapilula
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 922 m.
Bighilin, Bucov
Bighilin je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Bucov.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
La Conchita, Allende
La Conchita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Santa Maria del Taro, Parma
Santa Maria del Taro je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Ушће (разврставање)
Ушће може бити:
Santa Maria del Taro, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 728 m.
Ушће (разврставање)
или
Huepaco, El Fuerte
Huepaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1374 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Azerbejdžanski šahovski savez
Azerbejdžanski šahovski savez (azerski: Azərbaycan Şahmat Federasiyası), krovno tijelo šahovskog sporta u Azerbejdžanu. Sjedište je u Bakuu, ulica K. Safaralijeva 12. Član je FIDE od 1992. godine. Azerbejdžan pripada Evropskoj zoni 1.8. Predsjednik je Elman Rustamov (ažurirano 21. oktobra 2019.).
Juan Mata, Romita
Juan Mata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
El Vado, Vega de Alatorre
El Vado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Busiljá, Ocosingo
Busiljá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 972 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Bârzan, Lupșa
Bârzan je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Lupșa.
Güillamachi, Guachochi
Güillamachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2351 m.
Davidson, North Carolina
Dejvidson je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.944, što je 3.805 (53,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Grottaglie, Rieti
Grottaglie je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Vicente Guerrero, Tolcayuca
Vicente Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tolcayuca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2348 m.
El Corcovado, San Luis de la Paz
El Corcovado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2040 m.
Roccabruna, Cuneo
Roccabruna je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
San Vicente Agua Clara, Tapilula
San Vicente Agua Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 714 m.
Korsholm
Korsholm (finski: Mustasaari, što znači Crni otok) je općina na zapadu Finske od 19,287 stanovnika, u Regiji Ostrobotnija.
Geografske karakteristike
Pored Smedsbya ostala veća naselja te ruralne općine bila su; Anixor, Brändövik, Böle, Björköby, Västerhankmo, Österhankmo, Helsingby, Iskmo, Jungsund, Kalvholm, Karkmo (finski: Karkkimala), Karperö, Köklot (Kaukaluoto), Kvevlax (Koivulahti), Koskö, Kuni, Martois (Martoinen), Miekka, Munsmo, Norra Vallgrund, Panike, Petsmo (Petäjänmaa), Pundars (Puntainen), Replot (Raippaluoto), Rimal (Riimala), Runsor, Singsby, Solf (Sulva), Söderudden, Södra Vallgrund, Staversby (Taurila), Toby (Tuovila), Tölby, Vassor, Veikars (Veikkaala), Vikby, Vistan i Voitby (Voitila). Od 1973 sva ta naselja grupirana su današnjih pet; Korsholm, Replot (finski: Raippaluoto), Björköby, Solf (Sulva) i Kvevlax (Koivulahti'')
Na terenu općine leži i dio arhipelaga Kvarken, koji je 2000. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.
Tu se nalazi i dolina Söderfjärden, nastala udarom meteora prije 520 milijuna godina, koja obuhvaća 2 300 hektara prvoklasnog obradivog zemljišta.
Većina stanovnika govori švedski (70%), a samo njih 29% finski.
Historija
Tu se nalaze kamene ruševine zamka Korsholm sa križem, koji je najvjerojatnije izgrađen negdje oko 1370., kao i ostaci crkve sv. Marije poddignute početkom 14. vijeka, kao i zgrada nekadašnjeg apelacionionog suda koja je preživjela požar. Od 1863. ta zgrada služi kao crkva za Korsholm.
Atrakcije
Tu se nalazi i jedan od najdužih finskih mostova - Replot (finski: Raippaluodon silta) izgrađen 1997. koji povezuje otok Replot sa kopnom.
U Korsholmu se nalazi jedna od najvećih evropskih sportskih dvorana - Botniahalli - u koju stane nogometni teren u punoj veličini zajedno sa atletskom stazom od  400 metara.
Contrada Liddu, Reggio Calabria
Contrada Liddu je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1108 m.
Loma Martínez, Allende
Loma Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 461 m.
El Aguacate, Coacoatzintla
El Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coacoatzintla.
Antonio Rossellino
Antonio Rossellino pravim imenom Antonio Gamberelli (Settignano, 1427. - Firenca, 1479.), bio je firentinski skulptor, znan i kao mlađi brat skulptora i arhitekta Bernarda Rossellina.
Biografija
Školovao se u bratovoj bottegi sa kojim je oko 1452. zajedno radio na grobnici blažene Villane u crkvi Santa Maria Novella.
Najveće djelo Antonija Rossellina je kapela portugalskog kardinala u crkvi San Miniato al Monte, izvan Firence, dekorativna kombinacija arhitektonskih i skulptorskih elemenata, koju je izveo 1461-66.
Antonio je radio u tradiciji koju su formirali njegov brat i Desiderio da Settignano, ali kako mu se stil razvijao, njegove figure dobile su snažniju formu i intenzivnu karakterizaciju. Njegove suptilne rezbarije i reljefi stvarali su smiren osjećaj.
Bio je poznat je po brojnim bistama i reljefima Madone sa djetetom, temi koja je tad bila naročito popularna. Od ostalih djela treba spomenuti svetište blaženog Marcolina da Forlìa (1458.) i spomenik Filippa Lazzarija (1479.)
Sant'Andrea Bagni, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 934 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Laguna de los Domingos, Vega de Alatorre
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
La Casa del Durazno, Romita
La Casa del Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Bocoyna, Guachochi
Bocoyna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2204 m.
Frakciona kristalizacija
Frakciona kristalizacija je proces kojim magma u toku hlađenja, usled sukcesivne separacije kristala iz rastopa, daje različite produkte. Kada koncentracija nekog minerala poraste toliko da rastop bude njime zasićen, tj. temperatura rastopa padne do tačke kristalizacije tog minerala, on se izlučuje iz rastopa.
Frontera de San Juan, Carácuaro
Frontera de San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.