cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Delhi, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 70, što je 1 (1,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Newhaven, East Sussex
Newhaven nekad znan kao Meeching je lučki grad od 13,590 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji East Sussex, u Distriktu Lewes.
Danas je poznat kao trajektna luka za Francusku.
Geografske karakteristike
Newhaven leži u dolini rijeke Ouse koju je ona probila kroz South Downs na svom toku do ušća u La Manche.
Historija
Najstarije saksonsko naselje - Meeching izraslo je na obalama rijeke Ouse, ispod brda, na kom su iskopane fortifikacije iz 4. vijeka pne. Nakon Osvajanja Engleske 1066., - Normani su negdje oko 1120. podigli crkvu sv. Mihaela, od te orginalne građevine ostali su sačuvani normanski zvonik, neobična polukružna apsida i svetište.
Tokom srednjeg vijeka Rijeka Ouse toliko je meandrirala da je pomakla ušće do Seaforda, jednog od gradova komfederacije Cinque Ports. Katastrofalna oluja 1579. blokirala je ušće pa se rijeka razlila između Meechinga i Seaforda i pretvorila cijeli kraj u močvaru do Lewesa. Na kraju je situacija postala tako loša da je rijeka probila novi put do mora. To novo ušće postalo je poznato kao New Haven (Nova luka). Staro naselje Meeching vremenom je napušteno i palo u zaborav.
Nakon izgradnje dokova na istočnoj i zapadnoj strane luke, što je izvedeno od 1630. nadalje. Newhaven je postao jedna od samo dvije potpuno sigurne luke između Otoka Wight i Dovera. Luka je prosperirala na izvozu hrastova iz Wealda i uvozu vina i rakija iz kontinenta. Kao kuriozum treba navesti uvoz blokova leda iz Baltika, za lokalne mesare koji se čuvao po špiljama kamenoloma. Na vrhuncu tog razdoblja progresa Newhaven, je imao brodogradilište i dvije pivovare koje su radile do kraja 19. vijeka, uz to bio je i uspješna ribarska luka.
Sve do 1784. grad nije imao mosta preko Ousa, tad je podignut prvi koji je izdržao do1866., kad je zamijenjen pokretnim željeznim, a i taj je  1974. zamjenjen novim pokretanim elektromotorom.
Južna željeznica iz Londona za Brighton došla je do Newhavena 1847. tad je proradila i trajektna linija za francuski Dieppe.
Za Prvog svjetskog rata Newhaven je bio glavna luka za transport municije i ostalog materijala u Francusku. Brodovi su preplovili kanal nekih 17.000 puta i prevezli šest milijuna tona materijala.
Iz newhavenske luke je 19. augustaa 1942. isplovio desant kanadskih vojnika prema francuskom Dieppeu, koji je doživio nesretnu sudbinu, jer su ih trupe Wehrmachta dočekale spremne, pa je od 4000 vojnika, 907 ubijeno, a ostali su ranjeni i zarobljeni. Manje je poznato da je za vrijeme Drugog svjetskog rata u Newhavenu bio tajni obavještajni centar, ukopan u brdo Heighton, nedaleko od centra.
Vjeran Miladinović Merlinka
Vjeran Miladinović (Zagreb, 14. 10. 1958 — Krnjača, 22. 3. 2003) bio je prvi javno deklarisani transvestit na prostorima bivše Jugoslavije, u Beogradu. i zvezda filmova Želimira Žilnika. U svetu šou biznisa poznat je pod imenom „Merlinka“.
Biografija
Rođen je 14. 10. 1958. godine u Zagrebu, u opštini Črnomerec, od majke Tereze Strmečki iz Zagorja i oca Miodraga iz Prokuplja, koji je u Zagrebu pohađao vojno-tehničku školu. U nedostatku osnovnih sredstva za život, pošto je zbog trudnoće izbačena iz škole, i jedno vreme živela u Maksimirskom parku, majka je smeštena u Dom „Vladimir Nazor“ za nezbrinutu decu i mlađe punoletne osobe, da bi šest meseci posle rođenja, Vjeran ostao da živi u domu, bez majke. Posle nešto više od tri godine, otac ga je odveo da živi kod babe Kadivke, njegove majke, u selo Bresničić, kod Prokuplja, da bi ga pred polazak u školu 1965. godine preuzeo kod sebe u Prokuplje, gde je živeo sa maćehom i polubratom.
Posle završene srednje škole se preselio u Beograd, sa očevom porodicom, sa kojom nije bio u dobrim odnosima. U 2. 1978. godine izbacili su ga iz kuće. Prelazak u Beograd, prema autografiji predstavljao je najveću prekretnicu u njegovom životu. Vremenom je, družeći se sa istomišljenicima, prvo počeo samo diskretno da se prerušava, šminka, oblači uske farmerice i bavi se prostitucijom, da bi u 31. godini života, 1989. odlučio da se potpuno transformiše u „Merlinku“. Prostitucijom se bavio većinom u Ulici Gavrila Principa blizu pijace Zeleni venac. Postao je poznat po specifičnom stilu, kratkim i uskim suknjama, naglašenom nakitu i visokim potpeticama.
San Francisco, Tapachula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 425 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Vjeran Miladinović Merlinka
Biografija
Reditelj Želimir Žilnik bio je očaran njegovim talentom, te je Vjeran 1986. godine zaigrao u dva Žilnikova filma Beograde, dobro jutro i Lijepe žene prolaze kroz grad, a 1995. godine ostvario glavnu ulogu u filmu Dupe od mramora. Izdao je i autobiografski roman Terezin sin 2001. i dopunio 2002. godine. Živeo je na Kalemegdanu, u zgradi Narodne opservatorije, a potom Beogradskog planetarijuma i bio njihov nastojnik. Prema rečima savremenika, bio je dobar čovek, ljudi u kraju su ga simpatisali. Često su ga viđali dok hrani pse lutalice na Kalemegdanu. O sebi je govorio kako u ženskom, tako i u muškom rodu.
Ubijen je 22. 3. 2003. godine u ulici Grge Andrijanovića, kod Osnovne škole „Zaga Malivuk“ u Krnjači. Najpre je zadavljen, a zatim i zadobio snažne udarce zidarskim čekićem. Njegovo telo je pronađeno mesec dana nakon smrti u poodmakloj fazi raspadanja. Za ubistvo je bio optužen Faik Ramadani, dok je tada maloletni Bejtul Raćipi optužen da je pomagao Ramadaniju posle ubistva. Obojica su u 5. 2004. oslobođena optužbi usled nedostatka dokaza. Za ubistvo do sada niko nije odgovarao. Neposredno pre ubistva Vjeran Miladinović je izjavio da planira da se povuče iz prostitucije.
Filmski festival koji od 2009. godine promoviše filmove o LGBT populaciji nosi ime po Merlinki. Na desetogodišnjicu od ubistva, na uglu ulica Gavrila Principa i Zagrebačke postavljena je ploča sa nazivom „Ulica Merlinkina“.
Balta Doamnei, Balta Doamnei
Balta Doamnei je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Balta Doamnei.
Las Higueras, Veracruz
Las Higueras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Barbecho Blanco, Guadalupe y Calvo
Barbecho Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1571 m.
San Lazzaro, Cuneo
San Lazzaro je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prato, Parma
Prato je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
Raketno gorivo
mini|225px|Izgaranje raketnog goriva pri lansiranju rakete [[Delta IV]] Raketno gorivo je vrsta goriva koji se koristi u raketnim motorima za stvaranje potiska. Specifično je po tome da oksidans za izgaranje goriva ne uzima iz okoline već ga letjelica (raketa ili avion) nosi sa sobom. Nizom kemijskih i termodinamičkih procesa, pri izgaranju se njegova kemijska energija uz pomoć oksidansa pretvara u kinetičku energiju vrućih plinova. Prema aksiomu akcije i reakcije (treći Newtonov zakon), akciji toga mlaza odgovara reakcija suprotnoga smjera u obliku reaktivne sile (potiska) koja pokreće letjelicu naprijed (mlazni pogon). Veći potisak tj. veća brzina rakete je proporcionalna većoj brzini istjecanja plinova odnosno njihovoj većoj masi (prema principu definiranom raketnom jednadžbom Ciolkovskog). Također, potisak raketnoga motora ovisi o omjeru goriva i oksidansa, gustoći goriva i drugim faktorima. Djelotvornost raketnoga goriva izražava se specifičnim impulsom.
Osnovni elementi nužni za rad raketnoga pogona su spremnici s gorivom i oksidansom (s pripadajućim sklopovima ovisno o vrsti goriva), odnosno raketni motor kojeg je gorivo ponekad sastavni dio i sastoji se još od komore izgaranja odnosno izlazne mlaznice. Raketno gorivo čini 90 do 95% ukupne mase rakete i izgara u komori izgaranja, gdje temperature mogu dosegnuti i više od 3000ºC. Izgaranjem se razvijaju plinovi koji djeluju na stijenke komore tlakom i do više stotina bara. Vrući plinovi prvo prolaze kroz grlo mlaznice (sapnica) koje ih ubrzava, a zatim kroz divergentnu (ekspanzijsku) mlaznicu u kojoj se zbog njezinog specijalnog oblika (konični, ovalni ili dr.) dodatno ubrzavaju do brzine koja može biti i desetak puta veća od brzine zvuka.
Lavelle, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 742.
Hininska kiselina
Hininska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 192,167 Da.
Frozen II
Frozen II, američki je 3D računarski animirani film iz 2019. godine. Predstavlja 58. Diznijev dugometražni animirani film, kao i nastavak filma Zaleđeno kraljevstvo i karakteriše povratak režisera Kris Baka i Dženifer Li, producenta Pitera del Večo, tekstopisaca Kristen Anderson-Lopez i Roberta Lopez i kompozitora Kristofer Beka. Lijeva se takođe vraća kao scenaristkinja, zajedno sa Bakom, Mark E. Smitom, Anderson-Lopezom i Lopezom, dok je Bajron Hauard angažovan kao izvršni producent. Glasove pozajmljuju Idina Menzel, Kristen Bel, Džonatan Grof, Džoš Ged i Kiran Hajnds kao prethodni likovi, dok su se njima pridružili Sterling K. Braun, Evan Rejčel Vud, Alfred Molina, Marta Plimpton, Džejson Riter, Rejčel Metjuz i Džeremi Sisto.
Postavljena tri godine nakon dešavanja iz prvog filma, priča prati Elsu, Anu, Kristofa, Olafa i Svena koji kreću na put izvan svog kraljevstva Arendela kako bi otkrili poreklo Elsinih magičnih moći i spasili svoje kraljevstvo nakon što tajanstveni glas poziva Elsu. .
Zaleđeno kraljevstvo 2 imalo je svetsku premijeru 7. novembra 2019. godine u Dolbi pozorištu i izašlo je svuda u Sjedinjenim Američkim Državama 22. novembra iste godine. Dobilo je generalno pozitivne kritike kritičara, koji su pohvalili animaciju, vizuelne efekte, scenario, muziku i vokalne izvedbe. Film je zaradio 1,450 milijarde dolara širom sveta, postigavši najveće svetsko otvaranje animiranog filma u svetu, a takođe je drugi animirani film sa najvećom zaradom svih vremena i treći film sa najvećom zaradom 2019. godine, kao i 10. film sa najvećom zaradom svih vremena. U Srbiji, film je premijerno prikazan 21. novembra 2019. godine, sinhronizovan na srpski jezik. Distribuciju je radio Taramaunt film, a sinhronizaciju Livada produkcija.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Snježno kraljevstvo 2, a u Srbiji pod naslovom Zaleđeno kraljevstvo 2
Radnja
Kralj Runard, osnivač i prvi kralj Arendela, uspostavlja ugovor sa plemenom severnjaka tako što je izgradio branu u domovini severnjaka, Začaranoj šumi. Međutim, dolazi do svađe i ljuti osnovne duhove zemlje, vatre, vazduha i vode koji obitavaju u šumi. Duhovi nestaju i zid magle zatvara sve u šumi. Runardov sin princ Agnar jedva beži uz pomoć nepoznatog spasioca.
Tri godine nakon krunisanja, kraljica Elsa iz Arendela slavi jesen u kraljevstvu sa svojom mlađom sestrom princezom Anom, sneškom Olafom, Kristofom kraljevskim ledenjakom i Kristofovim irvasom Svenom. Elsa je čula zagonetni glas koji joj je dozivao. Ne mogavši to zanemariti jedne noći, Elsa prati glas i nehotice budi elementarne duhove. Duhovi primoravaju sve u kraljevstvu da se evakuišu. Pabi i kolonija trolova, svesni situacije, stižu do Arendela i Pabi ih obaveštava da moraju stvari ispraviti tako što će otkriti istinu o prošlosti kraljevstva. Elsa zaključuje da moraju pratiti glas koji je čula.
Elsa, Ana, Olaf, Kristof i Sven kreću se u Začaranu šumu. Nailaze na neprobojni zid magle, ali se delovi otvaraju dok Elsa koristi svoju magiju pre nego što se zatvori. Duh vetra, u obliku tornada, pojavljuje se i briše sve u svom vrtlogu. Elsa zaustavlja to ispaljivanjem potoka snega, formirajući skup ledenih skulptura. Otkrivaju skulpture slike iz prošlosti svog oca i da je njihova majka Iduna bila severka koja je spasla Agnara. Nailaze na severnjake i trupu vojnika Arendela koji su još uvek u međusobnom sukobu. Pojavljuje se duh vatre i Elsa pokušava sprečiti da se vatra širi. Elsa otkriva da je duh uznemiren čarobni repati vodozemac i smiruje ga, zaustavljajući sve vatre. Elsa i Ana sklapaju primirje između vojnika i severnjaka objašnjavajući da im je majka severka, a otac iz Arendela. Kasnije Elsa saznaje postojanje petog duha koji će ujediniti ljude i magiju prirode.
Elsa nastavlja da ide na sever sa Anom i Olafom. Pronalaze brodolom broda svojih roditelja i mapu sa rutom do Ahtohalana, mitske reke za koju se kaže da ima objašnjenja prošlosti. Osećajući krivicu da su se njeni roditelji izgubili na moru u potrazi za odgovorima svojih čarobnih moći, Elsa odlučuje da putuje sama i pošalje Ana i Olafa u ledeni čamac radi njihove sigurnosti. Ana i Olaf su nasukani u pećini.
Elsa nailazi na Noka, vodenog duha koji čuva okean na putu za Ahtohalana. Elsa ukroti Noka i stiže do Ahtohalana. Tamo Elsa otkriva da je glas bio poziv Idune iz sećanja na prošlost i da je njena moć bila dar magije prirode zbog Iduninog nesebičnog čina spasavanja Agnara, što ju čini petim duhom koji objedinjuje razlike. Elsa nosi plašt svoje majke petog duha. Elsa takođe saznaje da je brana sagrađena kao smetnja da bi se smanjili resursi Northuldra zbog Runardovog prezira povezanosti plemena sa magijom i da je Runard bio taj koji je pokrenuo sukob. Elsa ove podatke šalje Ani, ali kako se upustila u najopasniji deo Ahtohalana, Elsa postaje smrznuta zbog čega Olaf bledi.
Cantón Zaragoza, Tapachula
Cantón Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 438 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Rivalta, Verona
Rivalta je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 538 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Granja los Razo, Irapuato
Granja los Razo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1731 m.
San Lorenzo Tetti Melan, Cuneo
San Lorenzo Tetti Melan je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Fraccionamiento Pedregal de San Juan, San Francisco del Rincón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1817 m.
San Lorenzo Tetti Melan, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 870 m.
Bromansa
mini|200p|Zagrljaj između više mladih muškaraca Bromansa je bliska neseksualna veza između dva ili više muškaraca, kao oblik homosocijalne intimnosti.
Poreklo imena
Bromansa je kombinacija reči bro (brat) i romansa. Dejv Karni je stvorio izraz u skejterskom magazinu Veliki brat 1990, govoreći o vezi koja se razvija između skejtera koji provode mnogo vremena zajedno.
Karakteristike
Istraživanja prijateljstava i muškosti pokazala su da su poslednje generacije muškaraca koji su podignuti od majki feministkinja, 1970-ih, emocionalno otvorenije i izražajnije. Takođe se manje brinu da će ih proglasiti za homoseksualce, pa su otvoreniji pri istraživanju dubljih veza sa drugim muškarcima. Istraživanje obavljeno u SAD sugeriše da je trend tradicionalnog pogleda na muškost jači kod muškaraca anglo-saksonskog porekla, slabiji kod onih afričkog porekla, dok je kod hispanoamerikanaca na polovini. Takođe je otkriveno da muškarci koji strogo odobravaju tradicionalni pogled na muškost skloniji aleksitimiji (teškoći da razumeju i identifikuju osećaje).
Prijateljstva među muškarcima su često zasnovana na zajedničkim aktivnostima, npr. video-igre, sviranje muzičkih instrumenata, pušenje lule, logorovanje, gledanje filmova, pecanje, kampovanje i druge fizičke aktivnosti ili razgovor o osećanjima.
Gej-strejt bromanse
Dok je izraz najčešće korišćen za heteroseksualne veze, takođe postoje i mešane, gej-strejt bromanse bez seksualne interakcije. Primeri poznatih gej-strejt bromansi (homomanse ili hobromanse) između Ronija Kroela i Bena Dikjare iz serije Make Me a Supermodel u kojoj je par nazvan Broni, veza u Survajvoru između Čarlija Heršela i Markusa Lejmana ili između Adama Lamberta i Krisa Alena u Američkom idolu, nazvana Kradam. U šouu Veliki brat 12 heteroseksualni i venčani Met Hofman i otvoreni homoseksualac Ragan Foks izjavili su da su u bromansi. Džon Barouman, otvoreni gej i bivši glumac u seriji Doktor Hu, i Dejvid Tenant jesu još jedan primer gej-strejt bromanse.
Laguna del Cerrito, Tulancingo de Bravo
Laguna del Cerrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tulancingo de Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 264 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2150 m.
El Coatal, Chinantla
El Coatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chinantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1177 m.
Tău, Roșia de Secaș
Tău je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Roșia de Secaș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 582 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Gradsko kazalište Marina Držića
Gradsko Kazalište Marina Držića je kao profesionalno kazalište osnovano 1944. godine u Dubrovniku i osnovna mu je djelatnost izvođenje dramskih predstava.
Povijest
Prve kazalište predstave u Dubrovniku održavale su se u doba renesanse negdje među dubrovačkim kućama i ulicama, a najčešće na širokom prostoru ispred Kneževa dvora. Stari arsenal Orsan bio je prvi dubrovački zatvoreni teatarski prostor od kraja 17.stoljeća do 1808.godine, a poslije pada Dubrovačke republike kad je Velika vijećnica izgubila svoju funkciju teatar je organiziran u toj dvorani. To je kazalište nosilo naziv Kneževsko kazalište i korišteno je od 1809. do 1817. godine kad je stradalo u požaru.
U vrijeme austrijske vlasti kazališna djelatnost odvijala se u uređenom prostoru kuće Gozze (Gučetić), u periodu od 1823. do 1864. godine. Zgrada u kojoj Kazalište Marina Držića djeluje danas izgrađena je 1865. godine, a izgradnju je financirao Luko Bonda (Bondić). Nazvana je Bondin teatar i pod tim imenom djeluje do Drugog svjetskog rata.
Kao profesionalno kazalište djeluje od 1944. godine kad je utemeljeno kao Narodno kazalište Dubrovnik. U povodu obilježavanja 400 godina smrti velikog dubrovačkog pisca Marina Držića kazalište dobiva današnje ime.
San Jerónimo, Apodaca
San Jerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Apodaca.
Gradsko kazalište Marina Držića
Povijest
Oslikani strop dubrovačkog kazališta djelo je Vlaha Bukovca, koji postavlja temelje hrvatske moderne. Tema Bukovčeva djela, slikanog na stropu 1901. godine je «Krunjenje dvostruko na nebu i zemlji». Svečani zastor kazališta s motivima dubrovačkog gradskog života oslikao je suvremeni umjetnik Matko Trebotić 2008.
San Jerónimo, Apodaca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 413 m.
Gradsko kazalište Marina Držića
Povijest
Na početku 21. stoljeća u Kazalištu Marina Držića zaposleno je 48 djelatnika od čega je 13 glumaca.
Pratogrande, Parma
Pratogrande je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 529 m.
Mesa de Mauricio, Guadalupe y Calvo
Mesa de Mauricio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2623 m.
Hinizarin zeleno SS
Hinizarin zeleno SS je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 418,486 Da.
Don Gilberto, Mazatán
Don Gilberto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Betania, Irapuato
Betania je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1699 m.
Huaxocotepec, Chinantla
Huaxocotepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chinantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1139 m.
Benton, Arkansas
Benton je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.681, što je 8.775 (40,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Buenos Aires, Veracruz
Buenos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
El Columpio, Carácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Bâra, Balta Doamnei
Bâra je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Balta Doamnei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 788 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Orešac (Vršac)
Orešac je naselje u Srbiji u opštini Vršac u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 420 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 570 stanovnika).
Istorija
U proteklom periodu Orešac je imao više imena: Orošia -1462. godine, Orašič-1690. godine, Orešac-1713. godine, Homokdiód -1911. godine, a od 1919. godine Orešac.
U orešačkom ataru, na jednoj humci (Židovar), nalazi se odkop, koji je krajem bronzanog doba bio naseljen. Iskopine iz toga mesta upućuju u vatinski kulturni krug.
Prirast stanovništva poslednjih decenija bio je: 1869 - 552 stanovnika; 1881 - 615; 1890 - 738; 1900 - 682; 1910 - 766 stanovnika. Na dan 31. januara 1821. godine popisano je 713. stanovnika, od kojih je bilo: Srba - 319; Rumuna - 350; Roma - 44.
Demografija
U naselju Orešac živi 337 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,8 godina (41,4 kod muškaraca i 44,2 kod žena). U naselju ima 136 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,09.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Salamon Papo
Salamon Papo (Visoko, 1901 - Koncentracijski logor Jasenovac, ?), jugoslavenski slikar ubijen u koncentracijskom logoru Jasenovac za vrijeme Drugog svjetskog rata i Holokausta.
Biografija
Salamon Papo je rođen 1901 godine u Visokome. Nakon završene gimnazije u Banja Luci, studirao je dvije godine slikarstvo u bečkim privatnim školama. U augustu 1923 izlagao je na izložbi u povodu IV. sleta jevrejske omladine u Beogradu, zajedno sa Adolfom Weilerom, Slavkom Brillom, Danielom Kabiljom i drugima. Iste godine je upisao studij slikarstva na Akademiji likovnih umjetnosti Sveučilišta u Zagrebu. Studirao je u klasi prof. Vladimira Becića. Nakon diplome 1927 godine, Salamon je neko vrijeme radio kao nastavnik crtanja u Banja Luci, a zatim u Bihaću gdje se mogao više posvetiti slikarstvu. Za života je radio akvarele i ulja na platnu s motivima iz okolice Bihaća. Salamon se prema svome radu odnosio vrlo kritički, slike je često prepravljao, nadopunjavao ili ih iz temelja mijenjao. Prema sjećanju suvremenika, oduševljavao se ekspresionizmom. U pravo kada se smirio i počeo stvarati kvalitetnije slike, Salamon je 24. 6. 1941 godine bio uhapšen i odveden u koncentracijski logor Jasenovac. Njegove slike su pri tome bile uništene ili opljačkane. Salamon je u Jasenovcu radio u grupi logoraša keramičara. Do danas je nepoznato vrijeme njegove smrti, kao i konačna sudbina njegovih slika.
Ungurei, Roșia de Secaș
Ungurei je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Roșia de Secaș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 350 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 346 m.
San Andrés, Apodaca
San Andrés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Apodaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 458 m.
El Timbiriche, Carácuaro
El Timbiriche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 731 m.
San Lorenzo, Cuneo
San Lorenzo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 882 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1096 m.
Porovesi
Porovesi je jezero na sjeveroistoku Finske u Regiji Sjeverna Savonija dio sliva rijeke Vuoksi.
Ono je jedno u nizu jezera koje formiraju jezerski kompleks Saimaaa.
Karakteristike
Jezero Porovesi leži na nadmorskoj visini od 85.8 metra, maksimalna dubina mu iznosi - 24.97 m a prosječna 5.41 m, a ukupna površina 22,1 km².
Na njegovom sjevernom kraju na poluotoku leži grad Iisalmi.
Suđenje 149-orki
Suđenje 149-orki (estonski: 149 protsess) kolektivni je naziv za sudske procese protiv 149 estonskih komunista koji su se vodili od 10. do 27. studenog 1924. godine. Velik broj optuženika optužen je za veleizdaju, a među istima se nalazilo i nekoliko djece. Od svih optuženih, samo su sedmorica oslobođeni optužbi, a jedan od njih, Jaan Tomp, osuđen je na smrtnu kaznu i pogubljen. Većina optuženika osuđena je na prisilni rad, a manji broj na "obične" zatvorske kazne.
Tokom 1920-ih, Estonija je bila relativno stabilna zemlja s gospodarstvom temeljenim na poljoprivredi, malom industrijskom bazom i seljaštvom koje je bilo zadovoljno preraspodjelom zemljišta tokom 1919. i 1920. godine. U takvoj zemlji, narod nije imao previše simpatija prema komunistima, koji su se zalagali za nove promjene i preraspodjele, međutim država nije imala negativan stav prema njima. No, nakon uspjelih ustanaka u Hamburgu i Bugarskoj, država je odlučila krenuti na ionako malobrojno članstvo Estonske komunističke partije.
Dana 21. siječnja 1924. godine policija je izvršila raciju na klub Radnički podrum (estonski: Tööliste kelder), gdje se u tom trenutku nalazilo 185 predstavnika radnika. Policija je uzela imena svih prisutnih, a voditelji satanka - Hendrik Allik, Paul Keerdo i Jaan Tomp - uhapšeni su. Istoga dana, u Narvi je uhapšen Vladimir Kangur. Svi su redom optuženi kao osnivači Ujedinjenog radničkog fronta (estonski: Töörahva Ühine Väerind). Zanimljivo je kako je i nakoliko članova Riigikogua također pripadalo toj organizaciji.
Ova je racija bila prva u nizu operacija koja će dovesti do hapšenja 200 estonskih komunista; komunistička glasila su zabranjivana, a brojne organizacije i udruge su ukinute. Pretpostavlja se da je dio uhapšenih uspio pobjeći u međuvremenu, tako da je konačni broj uhapšenih bio 149, što je i dalo ime sudskom procesu koji će početi kasnije te godine.
Curcubeu, Balta Doamnei
Curcubeu je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Balta Doamnei.
Suđenje 149-orki
Većina optuženika nije priznala krivnju, a oni malobrojni koji jesu uglavnom su tvrdili da su to napravili jer im je trebao sovjetski novac za poboljšanje vlastitih životnih standarda. Od 149 optuženika, njih je 88 odbilo branitelja. Tokom suđenja, u sudnici nisu bili prisutni svi optuženici, a dio ih je bio potjeran iz sudnice jer su stvarali nered; među njima je bio i zastupnik Vladimir Kangur. Dio osumnjičenika iz faze istrage nikada nije uhapšen ni procesuiran jer su imali zastupnički imunitet; među njima su bili Eliise Priks, Eduard Luts i Aleksander Rimmel.
Curcubeu, Balta Doamnei
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 616 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Suđenje 149-orki
Optuženici su bili optuženi za raznovrsna kaznena djela, a sama optužnica imala je 150 stranica. Najopćenitija optužba glasila je na "sudjelovanje u panestonskoj tajnoj komunističkoj organizaciji". Prva presuda izrečena je već 14. studenog 1924. godine - istom je Jaan Tomp osuđen na smrtnu kaznu te ubrzo pogubljen. Ostali optuženici svoje su presude dočekali 27. studenog 1924. godine, a iste su glasile na:
Preostali slobodni estonski komunisti u prosincu će pokušati izvesti državni udar, međutim nakon što je isti neslavno propao, većina njih će pobjeći u Sovjetski Savez. Tamo će gotovo svi, a među njima i čelnik estonskih komunista Jaan Anvelt, završiti kao žrtve tokom Staljinove Velike čistke. Kako je Kominterna u tom trenutku povukla svoju podršku i financijsku potporu estonskim komunistima, drava je 1938. godine oslobodila sve komuniste koji su se još nalazili na odsluženju kazni.
Granja Fox, San Francisco del Rincón
Granja Fox je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Valtina, Bolzano
Valtina je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Granja Fox, San Francisco del Rincón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1776 m.
Los Amigos, Mazatán
Los Amigos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Overlord (film)
Overlord je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1975. godine u režiji Stuarta Coopera. Protagonist je obični mladić koga za vrijeme Drugog svjetskog rata regrutiraju u Britansku vojsku. Radnja prikazuje njegov svakodnevni život vezan uz obuku i pokušaje da stekne prva ljubavna iskustva, ali i sve veći strah da će poginuti, koji na kraju bude opravdan kada se zajedno sa svojom jedinicom 6. juna 1944. iskrca u Normandiji.
Cooper je Overlord zamislio kao dokumentarni film posvećen Overlordskog tapiseriji izrađenoj nekoliko godina ranije radi obilježavanja operacije Overlord. Tokom snimanja se odlučio preraditi film u igranu formu i zbivanja prikazati iz perspektive jednog od njegovih anonimnih sudionika; sa druge strane, film sadrži dokumentarni materijal u nizu filmskih žurnala, a kako bi se stilski i ugođajem što manje razlikovao od njih, Cooper je inzistirao ne samo na korištenju crno-bijele filmske vrpce nego i autentičnih njemačkih filmskih kamera iz 1970-ih. Overlord je premijerno prikazan na Berlinskom filmskom festivalu gdje je zajedno sa francuskim filmom Dupont Lajoie podijelio Specijalnu nagradu žirija.
Hinolsirćetna kiselina
Hinolsirćetna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 168,147 Da.
El Nopal, Coatzacoalcos
El Nopal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzacoalcos.
Walter Kraus
Walter Kraus (Beč, Austro-Ugarska Monarhija, 1917 - Koncentracijski logor Jasenovac, 1945), austrijski i jugoslavenski slikar-kipar ubijen u koncentracijskom logoru Jasenovac za vrijeme Drugog svjetskog rata i Holokausta.
Biografija
Walter Kraus je rođen 1917 godine u Beču za vrijeme Austro-Ugarske Monarhije i tokom Prvog svjetskog rata. Prema navodima svjedoka Walter je po dolasku Nacizma na vlast u Austriji, 1938 godine, emigrirao u Kraljevinu Jugoslaviju tj. Beograd. U Beogradu se bavio slikanjem, grafičkim oblikovanjem, ilustriranjem i izradom zaštitnih znakova za razna poduzeća. U Beogradu je upoznao jugoslavensku jevrejku Veru Klein sa kojom se oženio 1941 godine. Vera je bila kćerka Eugena Kleina, uglednog veletrgovca tekstilnom robom. Okupacijom Kraljevine Jugoslavije i uspostavom Nezavisne Države Hrvatske (NDH) Walter je sa suprugom pokušao prebjeći u Dalmaciju koja je tada bila pod upravom talijanskih fašitičkih snaga, a za koje se znalo da su tolerantniji prema Jevrejima za razliku od nacista i ustaša. Nažalost bili su uhvaćeni i uhapšeni u Novskoj. Vera je bila deportirana u koncentracijski logor Stara Gradiška, te potom u koncentracijski logor Đakovo gdje je i ubijena. Walter je isprva bio zatočen sa suprugom u koncentracijski logor Stara Gradiška, gdje je radio u keramičkoj radionici zajedno sa Slavkom Brillom, Danijelom Ozmom i Mladenom Ivekovićem. Prema slici reprodukcije skulpture talijanskog kipara Luce Della Robia "Madona s djetetom u ružičnjaku" Walter je načinio skulpturu u terakoti. Skulptura je visoka 28 centimetara, a odozdo na podnožju upisano je "Walter Kraus Jasenovac 1941-1944" i utisnut znak "RL/ST/GR" (Radni logor/Stara Gradiška). Jugoslavenki mineralog Fran Tućan je uspio iznijeti skulpturu iz logora i 1994 godine je pokloniti Židovskoj općini Zagreb (ŽOZ). Iz istog razdoblja Tućan je sačuvao Walterov akvarelirani crtež tušem "Unutrašnjost kružne peći u Jasenovcu". Walter je u logoru također napravio skulpturu "Dječak jede lubenicu" prema reprodukciji istoimene slike španjolskog slikara Bartolomea Estebana Murilla. 10. 4. 1944 Walter je sa Brillom, Ozmom i Ivekovićem bio preseljen u koncentracijski logor Jasenovac. Po dolasku u Jasenovac, neko vrijeme je radio u crtaonici gdje su se radili nacrti za izgradnju vojarni, zgrada i dr. Prema naredbama iz uprave logora, Walter je bio primoran crtati uvećane portrete ustaških krvnika po fotografijama. Međutim, u zajedničkom iskazu sedmorice preživjelih logoraša iz Jasenovca (Gabrijel Vinter, Dušan Čulum, Josip Hiršberger, Mirko Unterberger, Anton Dajč i dvojica seljaka) nekritički se i tendenciozno pisalo o Walteru kao miljeniku ustaša kojemu su dozvolili da ima dugu kosu, te kao umjetniku koji je izrađivao kojekakve kipove Ante Pavelića i fantazije o ustaškim navalama. Walter je za života crtao iz vlastitih pobuda i prijateljstva. Tako je nacrtao portret Anke Lovrenčić, majka zatočenika Tibora Lovrenčića iz Zagreba, prema malenoj fotografiji. Taj portret je danas izložen u Hrvatskom povijesnom muzeju. Zaslugom Mladena Ivekovića sačuvani su mnogi Walterovi crteži iz logora. Za Waltera se sa sigurnošću zna da je još bio živ 17. 2. 1945 godine, ne zna se da li je poginuo 22. 4. 1945 prilikom proboja jasenovačkih logoraša ili ubrzo nakon toga.
El Nopal, Coatzacoalcos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Jakob der Lügner (film)
Jakob der Lügner je istočnonjemačko-čehoslovački igrani film snimljen 1974. godine u režiji Franka Beyera. Predstavlja adaptaciju istoimenim romanom Jureka Beckera inspiriranim stvarnim događajima u Lođskom getu za vrijeme Drugog svjetskog rata. Radnja se događa u jednoj istočnoevropskoj zemlji čije su jevrejske stanovnike njemački okupatori natjerali u geta, te izložili brutalnom zlostavljanju i stalnom odvođenju u logore smrti. Protagonist, koga tumači Vlastimil Brodský, je jedan od njegovih stanovnika koji svojim susjedima tvrdi da posjeduje ilegalnu radio stanicu te im donosi fantastične vijesti o savezničkim pobjedama i skorom dolasku osloboditelja, te im tako daje nadu i diže moral.
Projekt je originalno nastao kao Beckerov filmski scenarij, odobren i predviđen za produkciju u Beyerovoj režiji 1965. godine; do nje, međutim, nije došlo jer je u međuvremenu Beyer pao u nemilost vladajuće Jedinstvene socijalističke partije Njemačke, kao i problema sa tadašnjim poljskim vlastima, koje su zbog osjetljivosti teme odbile dati dozvolu za snimanje na svojoj teritoriji. Becker je umjesto toga scenarij preradio u roman, koji je objavljen 1969. godine te postigao veliki uspjeh i svom autoru donio mnoge prestižne nagrade. Becker je iskoristio zanimanje zapadnonjemačke TV-mreže ZDF za eventualnu ekranizaciju da istočnonjemačke vlasti konačno uvjeri da se film treba snimiti. Na kraju je film snimljen u koprodukciji sa Čehoslovačkom, gdje je geto "glumio" grad Most, predviđen za rušenje, ali još uvijek jedan od rijetkih sa netaknutom arhitekturom iz predratnog doba.
Film je svoju premijeru imao u crno-bijeloj verziji na programu istočnonjemačkog državnog TV-kanala DFF, dok je verzija u boji premijerno prikazana u kino-dvoranama na proljeće. U ljeto je postao prvi istočnonjemački film prikazan na festivalu u tadašnjem Zapadnom Berlinu, gdje je Vlastimir Brodsky osvojio Srebrni medvjed za najboljeg glumca. Film je izvezen u niz zemalja, i dobio je brojne pohvale. Među zapadnim kritičarima se često navodilo da je Jakob der Lügner gotovo u potpunosti lišen komunističke propagandne, a među današnjim kritičarima se navodi kao jedno od rijetkih istočnonjemačkih ostvarenja koje se može nazvati filmom o Holokaustu u modernom smislu riječi.
Godine 1999. je snimljen hollywoodski remake Jacob the Liar sa Robinom Williamsom u glavnoj ulozi.
Rancho Tamaca, Veracruz
Rancho Tamaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Veracruz.
Teotepec, Chinantla
Teotepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chinantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1204 m.
El Plátano, Carácuaro
El Plátano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 872 m.
El Bácori, El Fuerte
El Bácori je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Hove Mobile Park, North Dakota
Houv Mobajl Park je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 2.
Sălciua de Jos, Sălciua
Sălciua de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Sălciua.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 689 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
Pratolungo, Parma
Pratolungo je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Casa Colorada, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1995 m.
Granja los Fresnos, San Francisco del Rincón
Granja los Fresnos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
Ljetnikovac Vice Stjepovića-Skočibuhe na Šipanu
Građen je od veljače do kraja prosinca 1563. godine. Dao ga je sagraditi najveći dubrovački brodograditelj Vice Stjepović–Skočibuha, iz ugledne obitelji Stjepović-Skočibuha, odmah istočno od očevog dvorca. Ljetnikovac-dvorac odlučio je sagraditi dvije godine prije, zbog obiteljskih nesuglasica.
Veći je objekt jednokatnica namijenjena stanovanju obitelji. Građena je od obrađenog kamena. Manja je kuća sagrađena za obiteljskog redovnika (glavna i pomoćna zgrada). Kapelica uz južni dio obiteljske zgrade bila je posvećena svetom Tomi (uspomena na oca, prema Vicinim riječima iz oporuke). Kompleks koji je u potpunosti završen krajem 16. stoljeća obuhvaćao je obiteljsku kuću, dvije kule na tri kata (za obranu od gusara), prednji i stražnji vrt sa šetnicom pravokutnog oblika, crkvicu sv. Tome, lože (glorijet), mlinicu, cisterne u kući i u kuli, spremišta, paviljon na teraci, most i utvrđeni ulaz.
U ljetnikovcu se nalazi renesansni pravokutni kamin s očuvanom štuko-dekoracijom nape (što je izuzetak na dubrovačkom području!), elegantni renesansni kameni umivaonik reljefno oblikovanih rubova i raritetan primjer jedinog sačuvanog drvenog balkona (balatur nad stubištem ograde lože) na području Mediterana iz 16. stoljeća.
Ljetnikovac ima sve karakteristike dubrovačke ladanjske arhitekture. Jedini je i potpuno sačuvani ladanjski objekt te vrste u Hrvatskoj.
2000-ih je bio u funkciji kao muzej.
Vice Stjepović–Skočibuha bio je dubrovački čovjek ispred svog vremena. Bio je i ostao najuglednijim predstavnikom trgovačkog staleža svog doba. Predstavljao je oličenje najboljih kvaliteta poslovnog, uglednog, kulturnog, bogatog i radišnog pučanina. .
Šat al-Arab
Šat al-Arab (arap. Arapska obala) ili Arvand-Rud (perz. rijeka Arvand), rijeka koja protječe kroz Irak i Iran.
Hidrografija
Porječje ove rijeke do sredine 1970-ih bila je najveća šuma datulja na svijetu i sastojala se od 17 – 18 milijuna stabala, ali zbog tri velika rata (1980.-1988., 1991. i 2003.) došlo je do ekološke katastrofe i 80%-tnog uništenja šume.
Šahovski klub Dubrovnik
Šahovski klub Dubrovnik osnovan je 20. listopada 1933. godine. Danas broji 70 članova i natječe se u drugoj hrvatskoj šahovskoj ligia - skupina jug. Prostorije kluba danas se nalaze u Gospinom polju u Dubrovniku, Liechtensteinov put 12. Predsjednik kluba je Vlaho Zlošilo.
Playa Linda, Tapachula
Playa Linda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 457 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
La Estrella, Mazatán
La Estrella je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Isla del Encanto, Coatzacoalcos
Isla del Encanto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzacoalcos.
Napateco, Tulancingo de Bravo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2189 m.
Isla del Encanto, Coatzacoalcos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Lacu Turcului, Balta Doamnei
Lacu Turcului je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Balta Doamnei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
San Luigi - Banalot, Cuneo
San Luigi - Banalot je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 394 m.
Sergej Solovjov
Sergej Mihajlovič Solovjov ; Moskva, 5/17. maj 1820 — Moskva, 4/16. oktobar 1879) je bio ruski istoričar.
Biografija
Rodio se u svešteničkoj porodici. Bogata kućna bibliteka razvila je kod njega ljubav prema čitanju i zarana ga vezala uz istorijska dela, a otac Mihail Vasiljevič (1791—1861) usadio ljubav prema narodu i iskreni hrišćanski moral.
Bio je učitelj carevića Nikole i vaspitač budućeg cara Aleksandra III.
Njegov sin Vladimir Sergejevič Solovjov postao je istaknuti ruski filozof, istoričar, pesnik, novinar i književni kritičar. Igrao je značajnu ulogu u razvoju ruski poezije i filozofije krajem 19. i početkom 20. veka. Drugi sin Vsevolod S. Solovjov postao je pisac romana, autor istorijskih romana i hronika.
Naučna dela
mini|200px|[[Poštanska marka Sovjetskog Saveza, posvećena S. M. Solovjovu, 1991. godina]]
Njegovo najveće delo je opširna „Istorija Rusije od najstarijih vremena“  (do 1774.), koja je prevazišla sva dotadašnja dela iste vrste. Od godine 1851. do smrti je napisao 29 svezaka. Poslednji tom je objavljen posthumno. Ovaj iscrpan prikaz ruske istorije je drugi veliki prikaz ruske istorije u 19. veku, nakon Karamzinovog od 11 svezaka iz prve polovine 19. veka. Kao što je Karamzinovo delo obeležilo prvo polovinu 19. veka u ruskoj istoriografiji, tako je Solovjovovo delo obeležilo drugu polovinu 19. veka. On pobija Karamzinov subjektivistički pristup, naročito teze o zasebnom razvoju Rusije u odnosu na evropski Zapad. Solovjov uzima u obzir sličnost istorijskog razvitka Rusije i Zapada, ali i naglašava specifičnosti koje daje geografski položaj Rusije, dodir Evrope i Azije, islama i hrišćanstva.
Iisalmi
Iisalmi (švedski: Idensalmi) je grad i općina na istoku Finske od 22,115 stanovnika, u Regiji Sjeverna Savonija.
Geografske karakteristike
Iisalmi leži na poluotoku jezera Porovesi, udaljen 86, 7 km južno administrativnog centra regije Kajaanija i oko 463 km sjeverno od Helsinkija.
Sergej Solovjov
Naučna dela
Posebno je popularna njegova knjiga publicističkog karaktera ''„Javna čitanja o Petru Velikom“.
Iisalmi
Geografske karakteristike
On je danas ekonomski centar regije u kojoj živi 57 688 ljudi.
Sergej Solovjov
Naučna dela
Uveo je moderne istraživačke metode u rusku istoriografiju po uzoru na Rankea. Istoriju je shvatao prema Hegelovim koncepcijama. Za razliku od službene ruske istoriografije, koja je bila prožeta plemićkom koncepcijom i sveslovenskom idejom, i državom kao glavnim pokretačem u ruskoj istoriji, on suprotstavlja misao o međusobnom uticaju države i naroda.
Iisalmi
Historija
Historija Iisalmija počela je 1627. kad je osnovana Parohija Iisalmi, koja se prostirala na površini od 6089 km², na terenu na kojem danas pored Iisalmija, prostiru i općine Kiuruvesi, Lapinlahti, Sonkajärvi, Vieremä i dio Pielavesija. Osam posljednjih dekada 18. vijeka obilježio je snažan rast broja stanovnika, a to se nastavilo i u 19. vijeku, pa su se osnivale nove parohije. Od Iisalmija se prvo odcijepio Pielavesi 1811., zatim Lapinlahti 1858. i nakon tog i Kiuruvesi 1862.
Sergej Solovjov
Naučna dela
Naglašavao je ulogu Rusije kao predstraže hrišćanstva na istoku.
Iisalmi
Historija
Općina Iisalmi osnovana je 24. oktobra 1860., ali je put do dobijanja povelje o statusu grada bio duži, iako su je lokalni funkcionari zatražili još 1856. Dobili su je tek 1891. nakon odobrenja ruskog cara Aleksandra III, pa se ta godina računa kao godina osnivanja grada.
Privreda
Iisalmi je industrijski grad, jedno od najstarijih poduzeća je pivovara Olvi osnovana 1878. Ostali veći poslodavci su tvornica zvučnika Genelec, zatim Normet proizvođač opreme za rudarstvo i tunelogradnju, Ponsse proizvođač vozila i opreme za šumarstvo, Profile Vehicles proizvođač ambulantnih vozila.
Uz to tu je i čitav niz manjih poduzeća koja se bave izradom proizvoda od metala
Wait Until Dark (drama)
Wait Until Dark je kriminalistička drama engleskog pisca Fredericka Knotta premijerno izvedena na Broadwayu 1966. godine. Protagonistica je Susy Hendrix, domaćica iz Greenwich Villagea koja je nedavno oslijepila i koja se nastoji prilagoditi novim okolnostima. Radnja prikazuje kako postaje metom trojice beskrupuloznih kriminalaca koji se nastoje dočepati lutke napunjene dragocjenim tovarom heroina koga je njen suprug slučajno prokrijumčario preko granice.
Predstava je nakon premijere izazvala oduševljenje, te je već slijedeće godine adaptirana u igrani film (u bivšoj Jugoslaviji poznat kao Sama u tami) sa Audrey Hepburn u glavnoj ulozi.
Neheteroseksualnost
mini|[[LGBT|LGB porodice kao što su ove na paradi ponosa istraživači iz raznih raloga označavaju kao neheteroseksualne ]]