cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abdul Rašid Dostum
Rodio se u siromašnoj uzbečkoj porodici. Godine 1970. je dobio posao u naftnom postrojenju u Šeberganu, gdje se nakon nekog vremena priključio lokalnom radničkom sindikatu. Poslije Saur revolucije je kao simpatizer novog komunističkog režima postao pripadnikom lokalnih paravojnih formacija "za zaštitu revolucije", a 1979. se priključio vladajućoj Narodnoj demokratskoj partiji, odnosno njenoj frakciji Parčam. Godine 1980. je kraće vrijeme provveo na obuci u SSSR, a potom uzeo aktivnog učešća u ratu protiv mudžahedina. Njegova jedinica, koja je ispočetka bila vod, s vremenom je narasla na razinu divizije i u svom sastavu imala preko 40.000 ljudi. Dostum je to dugovao ličnoj karizmi, ali i sklonosti da se bori u prvim redovima, zbog čega je od sovjetskih saveznika prozvan "afganistanskim Čapajevom". Dostumova 53. divizija je bila jedna od rijetkih komunističkih paravojnih formacija koja je mogla djelovati izvan matične pokrajine, te je krajem 1980-ih poslana u Kandahar na jugu zemlje, gdje je čuvala odstupnicu sovjetskim snagama tokom povlačenja.
Dostum je i nakon sovjetskog povlačenja nastavio podržavati prosovjetski komunistički režim, ali je nekoliko mjeseci poslije raspada SSSR, svjestan da komunisti više nemaju vanjskog saveznika, u proljeće 1992. sklopio sporazum sa mudžahedinskim vođom Ahmad-Šah Masudom te prešao na stranu pobunjenika. Taj je potez natjerao komunističkog vođu Mohamada Nadžibulaha da podnese ostavku i označio konačni kolaps režima. Dostum je sa svojim ljudima ušao u Kabul, a potom pomogao Masudu u novom sukobu protiv suparničkog mudžahedinskog vođe Gulbudina Hekmatjara.
Savezništvo sa Masudom, odnosno vjernost novoproglašenoj i međunarodno priznatoj Islamskoj Državi Afganistan, međutim, nije dugo potrajalo. Godine 1994. se priključio Hekmatjaru protiv Masuda, a 1995. neko vrijeme koketirao sa talibanima. Područje pod njegovom kontrolom na sjeveru zemlje, čije je sjedište bio grad Mazari-i-Sharif, je bilo među relativno mirnijim u zemlji i bilo često nazivanom "Dostumistanom"; funkcioniralo je kao de facto nezavisna država, gdje je Dostum izdavao vlastitu valutu. Godine 1995. je posjetio Taškent i navodno uzbekistanskom predsjedniku Islamu Karimovu ponudio ujedinjenje, odnosno pripojednje "Dostumistana"; Karimov, tada američki saveznik je tu ponudu odbio.
Nakon talibanskog ulaska u Kabul 1996. godine se Dostum priključio antitalibanskom Sjevernom Savezu. U maju 1997. godine je, međutim, nakratko protjeran iz svog uporišta kada su grad zauzeli talibani, iskoristivši pobunu njegovih zapovjednika. Dostum je pobjegao u Tursku, ali se nekoliko mjeseci kasnije vratio. Talibani su, pak, ponovno zauzeli grad u ljeto sljedeće godine, te je Dostum ponovno bio prisiljen otići u egzil.
Dostum se iz egzila vratio nakon napada 11. septembra 2001. godine, odnosno nakon što je američka administracija odlučila ukloniti talibane, te se za pomoć obratila Sjevernom savezu. Dostum i njegove pristaše su vješto iskoristile američku podršku, te je tokom američke invazije Mazari-i-Sharif oslobođen od talibana već 10. novembra, kao prvi veći grad u Afganistanu. Dostum i njegovi ljudi su tada zarobili na hiljade talibana, od koji su mnogi mjesec dana kasnije nestali u nikad razjašnenjim okolnostima u događaju koji se ponekad naziva masakr u Dasht-i-Leiliju.
Dostum je u vladi predsjednika Hamida Karzaija dobio formalni status zamjenika ministra obrane, ali se sa vremenom počeo distancirati i od nje i od Amerikanaca, koje je kritizirao zbog neefikanosti u borbi protiv talibana.
Godine 2014. je izabran za potpredsjednika na listi Ashrafa Ghanija koji je postao predsjednik.
Flörsbachtal
Flersbahtal je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Majn-Kincig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.527 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6435008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majn-Kincig Flersbahtal se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Majn-Kincig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 307 metara. Površina opštine iznosi 52,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.527 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Crvena Hrvatska
Crvena Hrvatska u ponekim starijim povijesnim izvorima naziv je za područje od rijeke Cetine do Valone.
Krajevi od Istre do Valone u Albaniji su koje su naselili Goti, su podijeljeni na Duvanjskom saboru 753. bili razdijeljeni na dvije hrvatske samoupravne jedinice: Bijelu (zapadnu) Hrvatsku od rijeke Raše u Istri do rijeke Cetine u današnjoj Dalmaciji, te Crvenu (južnu) Hrvatsku od Cetine do Valone i gorja Himare u Albaniji. Crvena Hrvatska bila je na Duvanjskom saboru razdijeljena na samoupravne pokrajine: Zahumlje, Travunju, Duklju i Ilirik. Od tada ove pokrajine činile su izvjesno vrijeme jednu državnu cjelinu, manje više između sebe povezanu.
Ljetopis popa Dukljanina
Prema Ljetopisu popa Dukljanina (glava XI.) razdioba na Duvanjskom saboru 753. godine je izgledala ovako:
Bijela Hrvatska: "Poslije ovoga prema sadržaju privilegija, koje su pročitane pred narodom, napisao je privilegije, podijelio pokrajine i oblasti svoga kraljevstva, i njihove granice i krajeve na ovaj način: prema toku voda koje teku sa planina i ulijevaju se u more na južnoj strani imenova Primorje, a prema vodama koje sa planina teku ka sjevernoj strani i ulijevaju se u veliku rijeku Dunav, nazvao je Srbija. Zatim je primorje podijelio u dvije pokrajine: od mjesta Dalme đe kralj tada boravljaše, i đe je bio sabor, sve do Vinodola nazva Bijelom Hrvatskom, za koje se kaže i donja Dalmacija".
Andrija Dandolo
Andrea Dandolo je napisao dvije knjige o povijesti Venecije u kojoj je i Kronika Dalmacije o Hrvatskoj u kojoj spominje podjelu Hrvatske na:
Latinski:" Svethopolis rex Dalmacie... in plano Dalme coronatus est et regnum suum Dalmacie in IIIIor partes divisit... A plano intaque Dalme usque Ystriam, Chroaciam Albam, vocavit, et a dicto plano usque Duracium, Chroaciam Rubeam, et versus montana, a flumine Drino usque Maceodoniam, Rasiam; et a dicto flumine citra Bosnam nominavit... Moderni autem maritimam totam vocant Dalmaciam, montana autem Chroatiam..."
Hrvatski:"Svetopulk( Ljetopis popa Dukljanina- Kralj Budimir), kralj Dalmacije... na Duvanjskom polju krunjen je i kraljevstvo svoje Dalmacije razdijeli na četiri dijela... Od polja naime Duvanjskoga do Istre nazva Bijelom Hrvatskom, i od toga polja do Drača (u Albaniji) Crvenom Hrvatskom; a planinski dio od rijeke Drine do Makedonije nazva Raškom, i od te rijeke ovamo, Bosnom ... Moderni pak cijelo primorje zovu Dalmacijom, a planinski dio Hrvatskom"
John Nance Garner
Džon Nans Garner, IV (Detroit, 22. novembar 1868 — Juvaldi, 7. novembar 1967), je bio američki političar koji je služio kao 32. potpredsednik Sjedinjenih Država u periodu od 1933. do 1941. godine, za vreme mandata predsednika Frenklina D. Ruzvelta.
1932, Garner je pokušao da izbori kandidaturu Demokratske stranke na predsedničkim izborima. Međutim, kada je postalo očigledno da je Guverner Njujorka, Frenklin Ruzvelt najjači kandidat (iako još nije bio dobio podršku većine delegata), Garner je napravio sporazum sa Ruzveltom i postao njegov potpredsednički kandidat.
Nakon izborne pobede Garner se, kao konzervativac, protivio politici Nju dila, ali je sa predsednikom u veći sukob došao tek u drugom mandatu, kada je 1937. organizovao opoziciju njegovom kontroverznom planu proširenja Vrhovnog suda. Pred izbore 1940. se pokušao kandidovati za predsednika, ali je glatko poražen od Ruzveltovih pristaša na stranačkoj konvenciji.
Umro je u dobi od 98 godina i 350 dana, postavši najdugovečniji od svih predsednika i potpredsednika u američkoj istoriji.
Osrečje
Osrečje je naselje u slovenskoj Općini Škocjanu. Osrečje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 72 stanovnika.
Edward Bulwer-Lytton
Edward George Earle Lytton Bulwer-Lytton, 1st Baron Lytton PC (25. maj 1803 – 18. januar 1873) bio je engleski političar i književnik, koji je uživao ogromnu popularnost kod britanske čitalačke publike i zahvaljujući tome stekao ogromno bogaststvo. Neki od izraza koje je prvi iskoristio u svojim djelima su danas postali dio engleskog svakodnevnog govora a i šire ("Pero je snažnije od mača"). Njegovo najpoznatije djelo je historijski roman Posljednji dani Pompeja, koji je kasnije doživio niz filmskih ekranizacija.
Poole (zaljev)
Geografija
Zaljev je dug nekih 16 km od pješčanog poluotoka Sandbanks na zapadu (Poole Harbour) do spruda Hengistbury na istoku. Pojas uz more je najvećim dijelom duga pješčana plaža, koju djelovanje plime i oseke oštećuje, pa se stalno moraju dovoziti nove količine pijeska. Centralni dio zaljeva karakteriziraju klifovi visoki između 10 i 35 metara, iznad kojih se nižu naselja ladanjskih kuća. Duž njegovih obala intenzivno se gradi, tako da je to danas jedna konurbacija spojenih gradova Poole, Bournemouth i Christchurch.
Cream (bend)
Cream je bila prva britanska rock super skupina, iznimno popularna 1960-ih.
Kalimanci (Vinica)
Kalimanci su naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Kalimanci su u sastavu opštine Vinica. U njegovoj blizini nalazi se i veštačko Kalimansko jezero.
Prirodni uslovi
Kalimanci su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 20 kilometara istočno.
Cream (bend)
Zvuk ovog sastava bio je kombinacija bluesa, hard rocka i psihodeličnog rocka.
Kalimanci (Vinica)
Prirodni uslovi
Naselje Kalimanci se nalazi na severozadnim padinama planine Golak. Severno od naselja se pruža klisura reke Bregalnice, koja je na ovom mestu pregrađena i tu je obrazovano veštačko Kalimansko jezero. Naselje je položeno na približno 840 metara nadmorske visine.
Cream (bend)
Sastav Cream plijenio je pozornost glazbene publike zbog izvrsnih Claptonovih blues pasaža na gitari, moćnog glasa i basističkih bravura Jacka Brucea i jazz bubnjanja Gingera Bakera. U vrlo kratkom periodu svog djelovanja uspjeli su prodati 35 milijuna albuma u svijetu. Njihov album Wheels of Fire bio je prvi dvostruki platinasti album na svijetu.
Kalimanci (Vinica)
Prirodni uslovi
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Cream (bend)
U glazbenom opusu sastava Cream bilo je tradicionalnih blues skladbi poput "Crossroads" i "Spoonful", ali i modernog bluesa kao "Born Under a Bad Sign", ali i neobičnih skladbi poput "Strange Brew", "Tales of Brave Ulysses" i "Toad". Njihove najveće uspješnice bile su skladbe "I Feel Free" (Britanija, #11), "Sunshine of Your Love" (S.A.D., #5), "White Room" (S.A.D., #6), "Crossroads" (S.A.D., #28) i "Badge".
Kalimanci (Vinica)
Istorija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Kalimanci su nacionalno mešovito selo sa 475 Turaka i 175 pravoslavnih Slovena.
Cream (bend)
Sastav Cream je zajedno s grupom The Jimi Hendrix Experience izvršio velik i presudan utjecaj na rock glazbu, napose na direktne slijednike Led Zeppelin, Deep Purple i The Jeff Beck Group u 60-im godinama 20. stoljeća.
Kalimanci (Vinica)
Stanovništvo
Kalimanci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 239 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
1300-e pne.
thumb|300px|Istočna hemisfera godine 1300. pne.
Case Giurdanella, Ragusa
Case Giurdanella je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Uliveto Terme, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Rinco-Castelcebro, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Onek
Onek je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Onek se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Aulo Didije Gal
Aulo Didije Gal (Aulus Didius Gallus, 1. vijek) bio je rimski vojskovođa i velikodostojnik iz doba Julijevsko-Klaudijevske dinastije, najpoznatiji po tome što je služio kao guverner Britanije od 52. do 57.
Karijeru je započeo pod carem Tiberijem kao kvestor, najvjerojatnije godine 19. Poslije toga je služio kao legat prokonzula Azije, prefekt konjice i prokonzul Sicilije. Od 38. do 49. je služio kao nadglednik rimskih akvadukta, a pod carem Kaligulom je godine 39. bio i suffect konzul. Na mjesto guvernera Britanije je postavljen nakon iznenadne smrti njegovog prethodnika Publija Ostorija Skapule, a što su iskoristili Siluri u današnjem Walesu kako bi ponovno digli ustanak protiv rimske vlasti. Prema Tacitu, Gal nije bio previše oduševljen svojim imenovanjem, smatrajući provinciju dalekom i neatraktivnom. Mandat mu je bio obilježen prije svega defenzivnim operacijama, odnosno nastojanjem da se očuva rimska vlast nad već osvojenim područjima, nauštrb širenja na druga područja. Skapula je uspio djelomično smiriti Silure, a od svrgavanja je spasio i prorimsku brigantsku kraljicu Kartimanduu nakon svađe s bivšim suprugom Venucijem. Nakon pet godina službe ga je smijenio Kvint Veranije.
Onek
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 31 stanovnika.
948
Godina 948. (CMXLVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru.
Benomil
Benomil je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 290,318 Da.
Misleanu, Perieți
Misleanu je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Perieți.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 870 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Hal David
Harold Lane "Hal" David (25. maj 1921 - 1. septembar 2012.) je bio američki tekstopisac, najpoznatiji po dugoj i plodnoj suradnji sa kompozitorom Burtom Bacharachom, koja je proizvela niz uspješnih pop pjesama, uključujući neke od najprepoznatljivih hitova 1960-ih. Među njima se nalazi i Raindrops Keep Fallin' on My Head iz filma Butch Cassidy and the Sundance Kid, a za koju je nagrađen Oscarom za najbolju pjesmu. David, koji je također služio kao predsjednik strukovne organizacije ASCAP, dobio je i niz drugih priznanja.
Halkida (Sirija)
Halkida je naziv za antički grad u rimskoj provinciji Siriji. Poznat je kao rodno mjesto neoplatonističkog filozofa Jambihla, a i po tome što je sredinom 1. vijeka njime vladao judejski tertrah Agripa II.
Historičari nisu precizno utvrdili lokaciju Halkide. Najčešće se spominje Qinnasrin u današnjoj Siriji, a nešto manje i Anjar u Libanonu.
Sveti Nikola
thumb|250px|Sveti Nikola, freska iz Crkve svetih apostola, [[manastir Pećka patrijaršija, nastala oko 1300. godine]]
Nikola Mirlikijski (grčki: Νικόλαος, Nikólaos; rođen oko 270. godine, umro 6. decembra 343. godine), poznat i kao sveti Nikola Čudotvorac, je bio episkop Mire Likijske u Maloj Aziji (današnja Turska).
Živeo je u 4. veku u gradu Mira. Bio je poznat je po tome što je tajno davao ljudima novac, a sada se na zapadu često poredi sa Deda Mrazom. Deda Mraza na engleskom zovu Santa Klaus (Santa Claus) što je skraćeno od Santa Nikolaus (Santa Nicholaus, "sveti Nikola").
U čitavom hrišćanstvu se poštuje kao svetitelj i čudotvorac. Sveti Nikola je zaštitnik putnika, moreplovaca, trgovaca, strelaca, dece, i studenata u Grčkoj, Rusiji, Crnoj Gori, Makedoniji i Srbiji. Takođe sveti Nikola je u Srbiji najčešća slava.
Život
Rodio se u maloazijskoj oblasti Likiji u gradu Patari oko 270. godine. Njegovi roditelji, otac Teofan i majka Nona imali su samo njega. Pri krštenju je dobio ime Nikolaj, što u prevodu znači pobeditelj naroda. Duhovnom životu poučavao ga je stric Nikolaj episkop Patarski. Oni su se zajedno zamonašili u manastiru "Novi Sion". Nakon smrti svojih roditelja, prodao je celo imanje i novac je razdelio sirotinji. Neko vreme je bio sveštenik u svom rodnom gradu. Odlikovao se milosrđem, ali pošto je bio skroman, povukao se u samoću i bezmolvije da tako sačeka smrt. Hrišćani veruju da mu se potom javio glas Gospodnji i rekao mu: "Nikolaje, pođi u narod na podvig ako želiš biti od mene uvenčan". Tada je napustio pustinjački život i otišao u narod. Izabran je za arhiepiskopa grada Mira u Likiji (oblast današnje Turske).
Prenos moštiju
26. avgusta, 1071. godine vizantijska vojska je poražena od Turaka Seldžuka tako da je Vizantija privremeno izgubila kontrolu nad velikim delom Male Azije. Ovo područje vraćeno je u sastav Vizantije tek za vreme vladavine Aleksija I Komnina (vladao 1081–1118), ali je i dalje ostalo pod napadima Turaka. Hrišćani veruju da se u ovoj pometnji sveti Nikola u jednom čudesnom snu javio nekom časnom svešteniku iz Barija i naredio da mu se mošti prenesu u Bari (Italija) koji je u to vreme bio pravoslavni grad i pod pravoslavnim patrijarhom. Mošti su u Bari stigle 9. maja 1087. godine, prema nekim izvorima, mošti su ukrali taljanski pirati i preneli ih u Bari, gde se danas nalaze.
Svetac i zaštitnik
thumb|right|Spomenik svetom Nikoli u nemačkom gradu Ebermansted (Ebermannstadt) Hrišćani veruju da je sveti Nikola čudotvorac i da se mnoga čuda dešavaju od njegovih čudotvornih moštiju iz kojih neprestano izbija sveto miro, kojim se leče bolesnici. Ovaj svetitelj je spašavao nasukane i izgubljene brodove, pa se smatra zaštitnikom moreplovaca. Zbog toga ga moreplovci često pozivaju pri opasnim situacijama ili brodolomima. Na ovaj datum su sve lađe, gde god se nalaze, bacale svoja sidra i do sutradan mirovale, odajući slavu ovom svetitelju. Danas se uoči praznika često zaustavljaju lađe dok se mornari pomole svetitelju i onda nastavljaju put. Svojim čudesnim moćima sveti Nikola pomaže svakom ko mu se obrati za pomoć u bolesti, nemoći i duševnoj patnji. Uz pomoć njegove molitve slepima se vraća vid, hromi prohodaju, a gluvima se vraća čulo sluha.
Praznuje se kao dečiji praznik u katolika, tada deca dobijaju poklone ukoliko su bila poslušna. Zaštitnik je grada Amsterdama i države Rusije.
Sveti Nikola je zaštitnik moreplovaca, ribara, brodova i plovidbe. Takođe on je zaštitnik mnogih gradova i luka (posebno u Grčkoj i Italiji). U grčkom folkloru sveti Nikola se opisuje kao "Gospodar mora". U modernoj Grčkoj i Srbiji on je jedan od najpoštovanijih svetitelja. Takođe on je zaštitnik cele države Grčke.
Ikonografija
Na ikonama svetog Nikolaja obično se slikaju sa jedne strane Isus Hristos sa Jevanđeljem u rukama a sa druge Presveta Bogorodica sa arhijerejskim omoforom na rukama. Ovo ima svoj dvostruk istorijski značaj, i to y prvom slučaju označava prizivanje Nikolaja arhijerejskoj službi, a y drugom opravdanje njega od kazne zbog sukoba c Arijem. Sveti Metodije, patrijarh carigradski, piše:
To je prvi slučaj. Drugi slučaj desio se za vreme Prvog sabora u Nikeji. Pošto nije mogao razgovorom da zaustavi Arija u huljenju Isusa Hrista i Njegove Majke, sveti Nikolaj ga je udario rukom po licu. Sveti Oci na Saboru, negodujući zbog ovakvog postupka, izdvojili su Nikolaja sa Sabora i oduzeli mu sve znake arhijerejske. Hrišćani veruju da je te iste noći nekoliko Svetih Otaca videlo istovetnu viziju, naime: kako oko svetog Nikolaja stoje sa jedne strane Gospod Spasitelj sa Jevanđeljem a sa druge Presveta Bogorodica sa omoforom pružajući svetitelju oduzete mu znake arhijerejstva. Videći ovo Oci su se užasnuli, i povratili brzo Nikolaju ono što su mu oduzeli, i počeli ga poštovati kao velikog ugodnika Božjeg i njegov postupak prema Ariju tumačiti ne kao delo bezrazložnog gneva, nego kao izraz velike revnosti za istinu Božju.
Današnji značaj u zapadnoj kulturi
thumb|175px|right|Sveti Nikola na [[Ukrajina|ukrajinskoj poštanskoj markici iz 2002. godine kao zaštitnik dece]]
Praznik svetog Nikole ima danas veliki značaj, naročito u zemljama zapadne Evrope. Pošto je taj praznik vezan uz darivanje, došlo je do njegove velike komercijalizacije, pa se pred taj dan masovno kupuju darovi, da se njima obraduju deca, pa i ostali članovi porodice, kao i prijatelji i poznanici. Na taj način ima taj praznik dobrotvorni-hrišćanski karakter.
Sveti Nikola u glazbi
O svetom Nikoli postoji više glazbenih dela naročito na engleskom jezičnom području.
Opereta Sveti Nikola dolazi
Salezijanski sveštenik dr. Jerko Gržinčić je napisao Božićnu operetu sa naslovom "Sveti Nikola dolazi" u tri čina. U glazbenoj igri učestvuje mnoštvo dece, koji predstavljaju anđele, đavole, svetog Krispina i Gerarda te druga lica. Premijera je bila izvedena pre Drugog svetskog rata u hotelu Union u Ljubljani (Slovenija) sa velikim uspehom. Na kraju Sveti Nikola čestita srećan Božić sa željom, da svi žive u miru i slozi.
Bitka kod Samare
Bitka kod Samare se odigrala u Mezopotamiji 26. juna 363. između rimske vojske pod carem Julijanom Apostatom na jednoj, i perzijskih snaga na drugoj strani. Julijan je nekoliko mjeseci ranije pokrenuo veliki pohod na Sasanidsko Carstvo, nastojeći povratiti rimske teritorije izgubljene u ranijim rimsko-perzijskim ratovima. Uspio je prodrijeti u središte Mezopotamije do samih zidina prijestolnice Ktesifona gdje je krajem maja ostvario veliku pobjedu nad perzijskom vojskom. Sam grad, međutim, nije mogao osvojiti zbog nedostatka opsadnih sprava, loše logistike i kašnjenja pojačanja pod generalom Prokopijem, te se odlučio za povlačenje; cilj mu je bio stići na sjever i spojiti se Prokopijem i koristiti njegova skladišta. Perzijanci su, pak, njegovu vojsku krenuli goniti te je pod vodstvom sinova kralja Šapura II, pokušali uništiti 22. juna 363. kod Marange, na pola puta između Samare i Ktesifona. Julijan je uz uspio odbiti taj napad, ali je njegova vojska bila iscrpljena, demoralizirana i bez namirnice. Tri dana kasnije su Perzijanci ponovno iznenada napali; prema svjedočenju Amijana Marcelina, u pitanju je bio prepad perzijske konjice. Julijan je uspio ponovno organizirati svoje trupe koje su uspjele odbiti napad; međutim, u žurbi je zaboravio obući oklop, što je iskoristio jedan perzijski konjanik te mu zabio koplje u leđa. Julijan je odveden u šator gdje je nekoliko sati kasnije umro.
Iako je po karakteru bila više čarka nego odlučujući okršaj, bitka kod Samare je imala značajne posljedice. Sa smrću Julijana Apostate je nestao posljednji paganski rimski car, odnosno posljednja ozbiljna zapreka potpunom pokrštavanju Carstva i njegovih institucija. Odmah nakon Julijanove smrti, vojnici su za novog cara izvikali Jovijana, komandanta njegove garde. On je, nakon mlakih i bezuspješnih pokušaja da prijeđe Tigris postao uvjeren da će zajedno s vojskom biti uništen, te je odmah započeo pregovore sa Šapurom, pristavši na sve njegove uvjete u zamjenu za siguran prolaz do rimskih teritorija. Perzijanci su tako stekli značajne teritorije u Mezopotamiji i Maloj Aziji koji su prije toga bili decenijama pod rimskom vlašću.
Horemheb
Horemheb je osnivač egipatske XIX dinastije za vreme Novog egipatskog carstva. On je definitivni likvidator verske reforme Amenhotepa VI - Ehnatona.
Dolazak na vlast
Karijeru je započeo kao komandant vojske, verovatno je za vreme Ehnatona pokušavao da zavede poljuljani egipatski autoritet u Siriji i Palestini. Za vreme Tutankamona je verovatno u sprezi sa Amonovim sveštenstvom uticao na mladog faraona da se odrekne vrere u Atona i vrati se Amonu. Po Tutankamonovoj smrti postoji sumnja da je uticao na smrt hetitskog princa koji je trebalo da dođe u Egipat i oženi Tutankamonovu udovicu. Na presto je doveden Aj, a posle njega je zavladao Horemheb koji svoju uzurpaciju opravdava u natpisima Amonovom voljom, ali bez teogamijskih tendencija. On je došao na presto podržan Amonovim sveštenstvom kome je bilo dosta inferiornosti i progona za vreme Ehnatona i njegove verske reforme. Ratnička stranka, željna osvajanja i bogaćenja je takođe u njemu videla svog čoveka, a on se nije stideo da sebe dovede u vezu sa slavnim osvajačima osamnaeste dinastije Tutmesom I i Tutmesom III.
Prilike u Egiptu i okolini
Vlada Horemheba bila je sa ciljem ponovnog konsolidovanja carstva oslabljenog pasivnom osvajačkom politikom njegovih predhodnika i verskim sukobima koji su bili posledica ekonomskih diferencijacija i borbe za moć. Spoljnopolitička situacija nije bila ni malo sjajna. Pobune u Kušu i Siriji i Palestini su nile učestale. Hetiti su jačali i sve više uticali na sirijske kneževe, a taj prostor je potresalo i doseljavanje Habira (Jevreja). Libijci su takođe počeli da se ističu u oblasti delte kao interesna grupa.
Vojna politika
Učvrstivši državu sproveo je nekoliko pohoda u Siriju i Nubiju, kao i jednu ekspediciju u Punt.
Istibanja
Istibanja je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Istibanja je u sastavu opštine Vinica.
Istibanja je poznata je po izvorima lekovite tople voda koja se nalazi u neposrednoj blizini sela.
Poreklo naziva
Prema legendi Istibanja je ime dobila od jednog bugarskog Turčina, kome su seljani rekli da je selo poznato po banji.
Prirodni uslovi
Istibanja je smeštena u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 12 kilometara istočno.
Naselje Istibanja se nalazi na istočnom obodu Kočanskog polja, plodne doline koju gradi reka Bregalnica. Naselje je položeno na približno 370 metara nadmorske visine. Jugoistočno od naselja izdiže se planina Golak.
Mesna klima je kontinentalna.
TV teatar: Ujakov san
TV teatar: Ujakov san je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1987. godine. Predstavlja adaptaciju kazališnog komada Ujkin san ruskog pisca Fjodora Dostojevskog. Režirao ju je Georgij Paro.
Istibanja
Istorija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Istibanja je bila mešovito selo sa 750 Turaka, 150 pravoslavnih Slovena i 50 Roma.
Stanovništvo
Istibanja je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 1.476 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Brasilia, Villaflores
Brasilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
El Linar, San Marcos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Ay
Ay je pretposljednji faraon drevne 18. dinastije u Egiptu. Prijestolje je držao relativno kratko - samo četiri godina (vjerojatno 1324 – 1320. pne. ili 1327 – 1323. pne., ovisno o kronologiji), ali je prije toga bio najvažniji savjetnik dvojici ili trojici faraona koji su mu prethodili, te bio siva eminencija za vrijeme vladavine Tutankhamuna. Ayov prenomen ili kraljevsko ime—Kheperkheperure—znači "Vječne su manifestacije Re" dok mu rodno ime Ay it-hetjer znači 'Ay, Božji otac.' Za vrijeme Tutankhamunove bio je najvjerojatnije osoba zslužna za povratak štovanja egiptakog panteona nakon eksperimenta s monoteizmom piod Akhenatenom koji je napustio prethodne tradicije. Bilješke i spomenici vezani uz Aya su rijetki, i to ne zbog kratke vladavine, nego zato što je sljedeći faraon Horemheb započeo kampanju brisanja zapisa o njemu i drugih faraona vezanih uz Period Amarne. Neki naučnici drže da je odgovoran za Tutankhamunovu smrt.
Egiptolozi vjeruju kako je Ay potjecao iz Akhmim, što sugerira izgradnja kapele posvećene lokalnom božanstvu Minu za vrijeme Ayeve vladavine. Također se kao popularna teorija navodi da je bio sin Yuye, utjecajnog plemića na dvoru faraona Amenhotepa III i oca Tiye, Amenhotepove glavne kraljice.
Ay je usprkos relativno skromnog (a neki sugeriraju i semitskog, odnosno azijskog) porijekla uspio napredovati kroz državnu hijerarhiju za vrijeme "heretičkog" faraona Akhenatena. Neki špekuliraju da je to zato što su on i supruga Tey bili roditelji Akhenatenove glavne supruge Nefertiti, kao i Mutnedjmet, koja će postati suprugom Ayevog nasljednika Horemheba, dok drugi drže da je bio Akhenatenov ujak.
Ayev položaj na Akhenatenovom dvoru je postao tako visok, da mu je bilo dozvoljeno sagraditi grobnicu u prijestolnici [Akhetaten]], a uživao je i titulu "Nadzornika svih konja Njegovog veličanstva", odnosno čin ispod generala u elitnoj jedinici bojnih kočija.
Opština Cuca, Galați
Cuca je opština u Rumuniji u okrugu Galac.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Ay
Egiptolog Bob Brier je sugerirao da je Ay ubio Tutankhamuna kako bi sam došao na prijestolje, što se temelji na rendgenskim snimkama iz 1968. godine koji pokazuju djeliće kostiju unutar Tutankhamunove lubanju. Nakon toga su se pojavile alternativne teorije kako je Tutankhamun umro prirodnom smrću, odnosno da je bio otrovan.
U trenutku smrti Tutankhamun nije imao prirodnog nasljednika, a Ay je brzo reagriao kako bi ispunio taj vakuum, usprkos Horemhebove titule "idnw" ili "Zamjenik gospodara Dvije zemlje" koja je sugerirala da bi upravo Horemheb trebao postati novi faraon. Čini se da je Ay postao faraon ženidbom za Ankhesenamun, Tutanhkamunovom udovicom, te tako legitimirao svoje preuzimanje prijestolja. Prilikom relativno kratke vladavine od četiri godine je nastavio s politikom povratka starim bogovima. Za svog nasljednika je odredio Nakhtmina, vojnog oficira za koga neki egiptolozi drže da je bio njegov prirodni ili posvojeni sin.
Međutim, nakon njegove smrti je Horemheb, koristeći svoj položaj na čelu vojske postao faraon. Nakon toga je krenuo u skrnavljenje Ayevih grobova i brisanje njegovih spomenika.
Ay u fikciji
Ay se kao važan liok pojavljuje u trilogiji romana P.C. Doherty s temom Drevnog Egipta - '"An Evil Spirit Out of the West", "The Season of the Hyaena" i "The Year of the Cobra". On je također važan lik u historijskom romanu Mike Waltarija "The Egyptian" i romanu Wolfganga Hohlbeina Die Prophezeihung (Proročanstvo). Također je važan lik u bestseleru Nefertiti koga je napisala Michelle Moran.
Rancho de los Herrera, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Rancho de los Herrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Georgij Paro
Georgij Paro (Čačak, 12. travnja 1934. - Zagreb, 4. svibnja 2018.) bio je hrvatski kazališni redatelj.
Životopis
Georgij Paro rodio se u srbijanskoj općini Čačak 12. travnja 1934. Na Filozofskom fakultetu u Zagrebu završio je studij filozofije i anglistike, a na Akademiji dramskih umjetnosti završio je kazališnu režiju. Zajedno s Kostom Spaićem, Božidarom Violićem te Dinom Radojevićem, pripadao je tzv. postgavelijanskom naraštaju redatelje. Tijekom 1970-ih traga za kazalištim mitom te za novim kazalištnim prostorom. Bio je jedan od vrsnih redatelja Krležinih djela, a ističu mu se ambijetalne prredstave s Dubrovačkih ljetnih igara. Adaptirao je razne prozna djela, oživljavao djela hrvatske kazališne baštine te režirao moderna dramska djela (djela Ranka Marinkovića, Marijana Matkovića i Slavka Kolara). Radio je na Radio Zagrebu, Zora filmu, Zagrebačkom HNK-u, gdje je bio i indendant, te Kazalištu Komedija. bio je redoviti profesor na Akademiji Dramskih umjetnosti u Zagrebu, umjetnički ravnatelj Dubrovačkih ljetnih igara te Jadran filma. Dobitnik je Nagrade Vladimir Nazor za životo djelo 2007. godine. Preminuo je u Zagrebu 4. svibnja 2018. godine.
Paka pri Predgradu
Paka pri Predgradu je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Paka pri Predgradu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 14 stanovnika.
Decim Junije Silan Torkvat
Decim Junije Silan Torkvat (Decimus Junius Silanus Torquatus, 16 - 64) bio je rimski plemić i velikodstojnik rodom iz Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Otac mu je bio Apije Junije Silan, a majka Emilija Lepida. Njegov pradjed je bio car August.
Godine 53. je služio kao carski konzul. a godine 54. se oženio za Juliju Afrikanu, koja mu je rodila kćer Juniju Silanu Torkvatu.
Montpelier, Indiana
Montpilijer je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.805, što je 124 (-6,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Oltrefossa, Venezia
Oltrefossa je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Las Mangas, Lagos de Moreno
Las Mangas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1884 m.
Colonia Ampliación Santa María, Jojutla
Colonia Ampliación Santa María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jojutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 379 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 905 m.
Fränkisch-Crumbach
Frenkiš-Krumbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Odenvald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.333 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6437007.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Odenvald Frenkiš-Krumbah se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Odenvald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 metara. Površina opštine iznosi 16,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.333 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 207 stanovnika/km².
Champs (En)
Šan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 275 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 76 m, a minimalnoj 42 m).
Ejido de Apizaquito, Tetla de la Solidaridad
Ejido de Apizaquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tetla de la Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2556 m.
Stranci u noći (kratki film)
Stranci u noći je hrvatski kratki igrani film snimljen 1992. godine u režiji i po scenariju Dejana Jovovića.
El Rincón, Santiago Yaveo
El Rincón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yaveo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
La Joya, Álamo Temapache
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Camposanto Nuovo, Piacenza
Camposanto Nuovo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Cedro, New Mexico
Sedro je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 430.
Dagalaif
Flavije Dagalaif (Flavius Dagalaiphus, fl. 461-475) je bio istočnorimski velikodostojnik, koji je 461. služio kao konzul. Otac mu je bio Areobindus, vojskovođa i političar gotskog porijekla. Oženio se za Godisteju, kćer konzula Ardabura. Sa njom je imao sina Aerobinda Dagalaifa Aerobinda, koji će i sam postati konzul 506. Navodi se kako je jednom pružio utočište Danilu Stolpniku.
San Martín, Xochimilco
San Martín je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2434 m.
Ilinden (naselje)
Ilinden (, ranije Belimbegovo, mak. Белимбегово) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Ilinden je sedište istoimene opštine Ilinden, koja okuplja istočna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Petrovec je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 15 km istočno.
Naselje Ilinden je u okviru istorijske oblasti Skopsko polje, u njegovom središnjem, potpuno ravničarskom delu. Naselje je smešteno u polju. Par kilometara južnije protiče Vardar. Istočno od naselja izdiže se brežuljkast kraj Kotorci. Nadmorska visina naselja je približno 230 metara.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa manjim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Petrovec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 4.931 stanovnika.
Etnički sastav:
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Kvint Haterije Antonin
Kvint Haterije Antonin (Quintus Haterius Antoninus, 1. vijek) bio je rimski plemić i velikodostojnik rodom iz Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Bio je potomak Marka Antonija, ali i u rodu sa carevima Kaligulom i Klaudijem. Godine 53. je služio kao rimski konzul. Oko godine 57-58. je zbog rastrošnog života ostao bez cijelog nasljedstva. Osiromašen se morao oslanjati na pomoć rodbine, dobivši reputaciju profesionalnog lovca na nasljedstvo.
Ternate, Varese
Ternate je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
Areobind (konzul 434)
Flavije Aerobind (Flavius Aerobindus, ? - 449) bio je istočnorimski vojskovođa i velikodostojnik gotskog porijekla, koji je godine 434. služio kao konzul. Sudjelovao je u ratu protiv Perzije 422. kao comes foederatorum, odnosno komandant "barbarskih" pomoćnih trupa; tamo se istakao kada je u dvoboju pobijedio perzijskog ratnika po imenu Ardazan, a što je pripomoglo sklapanju mirovnog sporazuma. Godine 434. je dobio čin magister milituma za istočne provincije, na čijem će mjestu ostati do smrti. 441. je poslan na ekspediciju protiv Vandala u Africi, koja je završila neuspjehom. Godine 443. je poražen od Atilinih Huna. Zbog tih neuspjeha je pred kraj života došao u nemilost cara Teodozija II. Vodio je prepisku sa kršćanskim teologom Teodoritom Kirskim, od čega su sačuvana dva pisma. Njegov sin Dagalaif i unuk Areobind Dagalaif Areobind su također bili konzuli (461. i 506.).
Torakalna kirurgija
Grudna ili torakalna hirurgija podrazumeva hirurško liječenje oboljenja pluća, plućne maramice, velikih vazdušnih puteva, dijafragme, medijastinuma, zida grudnog koša, gornjeg torakalnog otvora, povrede grudnog koša i torakoabdominalne povrede. Dominantna patologija se odnosi na karcinom pluća.
U ostala stanja koja se liječe grudnohirurški spadaju: benigni tumori i metastaze u plućima, ehinokok, gljivična oboljenja i tuberkuloza pluća, kongenitalne anomalije pluća (sekvestar, AV fistule i ciste pluća) i zida grudnog koša (levkaste i kokošije grudi, Polandov sindrom, rascep grudne kosti), infekcije plućne maramice (empijem) i medijastinuma (medijastinit), recidivni pneumotoraks, tumori zida grudnog koša, tumori velikih disajnih puteva i druga stanja.
Bjeloočnica
thumb|right|300px|Limbus je granica između rožnice (Cornea) i bjeloočnice (Sclera)
Bjeloočnica (lat. sclera) čini veći, stražnji dio fibrozne ovojnice očne jabučice. Njena vanjska površina je konveksna i pokrivena fascijalnim omotačem (vagina s. fascia bulbi), a napred još i spojnicom (tunica conjunctiva bulbi). Unutrašnja površina je konkavna i odgovara žilnici (choroidea).
Bjeloočnicaa je čvrsta, neelastična, bjeličasta i neprozirna opna debljine pola do jednog milimetra. Ima oblik lopte presječene na prednjem kraju. U taj veliki kružni otvor uvlači se periferna ivica rožnice. Osim ovog otvora, na bjeloočnici se nalaze još neki manji otvori za prolaz živaca i krvnih žila.
U bjeloočnici venski sinus (sinus venosus sclerae), drugim imenom Schlemmov kanal (canalis Schlemmi). Smješten je kružno oko limbusa rožnice. Ispunjen je sobnom vodicom (humor aquosus). Bjeloočnica je inervirana ograncima kratkih cilijarnih živaca (nn. ciliares breves).
Arterije potječu od prednjih i kratkih stražnjih cilijarnih arterija (aa. ciliares anteriores, aa. ciliares posteriores breves). Vene su pritoke vrtložnih vena žilnice (vv. vorticosae). Limfnih žila nema.
Rožnica
Rožnica cornea prozirni je prednji dio oka koji pokriva šarenicu, zjenicu i prednju očnu sobicu.
Funkcija
Optička komponenta ima udio u stvaranju smanjenja obrnute slike na retini. Optički sustav oka se sastoji od četiri površine – dvije na rožnici i dvije na leći. Zrake se lome prema sredini. Udaljene zrake, zbog paralelne prirode, konvergiraju u točki na retini. Rožnica propušta svjetlo pod najvećim kutom. Vodenkast i staklast medij ima refrakcijski indeks 1.336, a rožnica 1.3376 tako da je prolazak iz rožnice u vodeni medij neznatan.
Kirurški postupci
Različite tehnike refrakcijske kirurgije oka mijenjaju oblik rožnice tako da smanje potrebu za korektivnim lećama ili da se poboljša refrakcijsko stanje oka. U mnogim tehnikama koje se danas koriste rožnicu se preoblikuje fotoablacijom pomoću excimer lasera.
U slučajevima kada stroma postane neprozirna, nepravilna ili se stvori edem moguće je transplantirati rožnicu preminulog donora. Zbog toga što rožnica nema krvnih žila male su šanse za odbacivanje nove rožnice.
U razvoju su i sintetičke rožnice (keratoproteza). Većina su tek plastični implanti, ali postoje leće koje se sastoje od biokompatibilnih sintetičkih materijala koji potiču tkivo da srastu sa sintetičkom rožnicom.
Nekirurški postupci
Ortokeratologija je metoda koja se koristi specijaliziranim tvrdim ili krutim kontaktnim lećama propusnim za plin kojima se trenutačno preoblikuje rožnica čime se poboljšava refrakcijsko stanje oka ili smanjuje potreba za naočalama i kontaktnim lećama.
Opština Bahía de Banderas, Nayarit
Bahía de Banderas je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 33162 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Mohamad Ašraf Gani
Mohammad Ashraf Ghani (paštunski/, rođen 1949) je afganistanski političar, koji je od 2014. do 2021. vršio dužnost predsjednika Afganistana.
Rođen je u paštunskoj porodici u Logarskoj pokrajini. 1970-ih je studirao antropologiju na Američkom univerzitetu u Bejrutu, gdje je magistrirao, te upoznao suprugu Rulu Ghani sa kojom ima dvoje djece. 1977. je nakratko predavao antropologiju na Kabulskom univerzitetu prije nego što je od tadašnje afganistanske vlade dobio stipendiju za nastavak školovanja na njujorškom Univerzitetu Columbia. Sljedećih godina se osposobljavao i radio u SAD, prije nego što se 1991. godine zaposlio u Svjetskoj banci.
U domovinu se vratio nakon američke invazije i pada talibanskog režima. Krajem 2001. je sudjelovao u izradi Bonskog sporazuma kojom su različite antitalibanske frakcije dogovorile privremenu vladu, odnosno imenovale Hamida Karzaija za novog predsjednika. Ghani je kasnije služio kao Karzaijev savjetnik, a od 2002. do 2004. kao ministar financija.
Godine 2009. se pak protiv Karzaija natjecao na predsjedničkim izborima gdje je završio na četvrtom mjestu sa 3 % glasova. Pet godina kasnije, 14. juna 2014. godine, je na novim predsjedničkim izborima, gdje su mu potpredsjednički kandidati na listi bili kontroverzni gospodar rata Abdul Rašid Dostum i Hazara čelnik Sarwar Danish porazio Abdullaha Abdullaha u drugom krugu. Njegovu inauguraciju je odgodio spor oko valjanosti izbornog procesa, odnosno prebrojavanje glasova koje je dogovoreno uz posredovanje američkog šefa diplomacije Johna Kerryja. Nakon što je Abdullah priznao njegovu pobjedu, Ghani je preuzeo dužnost predsjednika.
Avganistanski zvaničnici su 15. avgusta 2021. izjavili da je Gani u jutarnjim satima napustio predsedničku palatu u Kabulu, i otišao u američku ambasadu, odakle je prebegao u Tadžikistan, nakon što su Talibani preuzeli kontrolu nad glavnim gradom. .
Cona, Cosenza
Cona je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Orkljevec
Orkljevec je naselje u slovenskoj Općini Mirnoj Peči. Orkljevec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 52 stanovnika.
Брдарица
Брдарица је насеље у Србији у општини Коцељева у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 1210 становника.
Демографија
У насељу Брдарица живи 1173 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,2 година (36,4 код мушкараца и 40,3 код жена). У насељу има 420 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,62.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Puente, Lagos de Moreno
El Puente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1994 m.
Anastasijev rat
Anastazijev rat se vodio od 502. do 506. između Istočnog Rimskog Carstva na jednoj i Sasanidskog Carstva na drugoj strani. Predstavljao je drugi veliki sukob između te dvije države, odnosno drugi veliki sukob u završnoj fazi rimsko-perzijskih ratova. Ime je dobio po Anastaziju, istočnorimskom caru za čije je vladavine sukob počeo. Prije njega su dvije države uživale višedecenijski period mira. Kada je rijeka Tigris u Mezopotamiji iznenada promijenila tok i izazvala poplave i masovnu glad, perzijski kralj Kavad I je ostao bez prihoda s kojima je namjeravao isplatiti Heftalite, nomadske ratnike koji su mu bili pomogli doći na prijestolje 498/498. Nastojeći riješiti taj problem, Kavad se za financijsku pomoć obratio Anastaziju; kada mu je Anastazije odbio izaći u susret, Kavad se odlučio sredstva namaknuti silom, odnosno osvajanjem ili pljačkom istočnorimskih područja. Iako je na samom početku rata Kavad uspio osvojiti rimsku tvrđavu Amida, pri tome je imao velike poteškoće; Rimljani su je 503. bez uspjeha pokušali vratiti, a Kavad je isti takav neuspjeh doživio prilikom pokušaja osvajanja Osroene i Edese. Borbe su se vodile s promjenjljivim ishodom sve do 504. kada su Rimljani konačno uspjeli povratiti Amidu. Anastazije je tada počeo pregovarati sa Hunima koji bi trebali udariti Perzijancima u leđa sa Kavkaza. U međuvremenu je započeta izgradnja tvrđave Dara, koja je trebala poslužiti kao glavna bizantska baza, odnosno pandan perzijskom Nisibisu. Suočen sa svime time, Kavad je iste godine pristao na pregovore. Oni su se odužili, ali su dvije godine kasnije doveli do sklapanja mirovnog sporazuma; njegovim odredbama su priznate predratne granice, a Anastazije je pristao Perzijancima platiti manji novčani iznos. Mir se održao nekoliko decenija sve do izbijanja Iberijskog rata.
Božinjevac
Božinjevac je naselje u Srbiji u opštini Bujanovac u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 376 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 322 stanovnika).
Demografija
U naselju Božinjevac živi 263 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 34,3 godina (32,2 kod muškaraca i 36,5 kod žena). U naselju ima 92 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,09.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Ripalda, Asti
Ripalda je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.