cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vidljivi svemir
Konačnost i razvoj područja
Merenje difuznog pozadinskog zračenja pokazuje da je zakrivljenost univerzuma veoma slaba, ili nulta što dovodi do zaključka da vidljivi svemir ne predstavlja ni 2% univerzuma.
Prostor vidljivog svemira se neprestano širi zbog efekta vezanog za uvećavanje svemira i za brzinu svetlosti ali rastojanja između objekata se uvećavaju zbog širenja svemira. Omogućava li uvećanje prostora mogućnost viđenja većeg broja objekata tokom vremena?
Stepen uvećanja prostora svemirskog horizonta je
Gde je H_p(z) rastojanje kosmičkog horizonta u vremenu gledano u prošlost definisano kroz kretanje ka crvenom z, H(z) Habelova konstanta tog istog vremena i ce je brzina svetlosti. Formula je funkcija z a ne t pošto je nemoguće odrediti vreme posmatranja u funkciji z.
H_p(z)H(z) odnosi se na opadajuću brzinu objekata smeštenih na kosmičkom horizontu, zaključujemo pomoću te formule da svake sekunde vremena koje istekne nam omogućava da otkrijemo dubinu prostora od 300 hiljada kilometara koji se sve brže udaljavaju a novi objekti se pojavljuju u vidljivom svemiru tako da više nikada neće nestati. Danas, najudaljeniji objekti se udaljuju brzinom od 3.409c a prostor vidljivog svemira brzinom od 4.409c, i na kraju vremena najdalji objekti će se udaljavati brzinom koja će težiti beskonačnosti, a polje vidljivog svemira će ih uvek prevazilaziti brzinom c.
Zulu mitologija
Zulu vjeruju u boga stvoritelja svijeta pod imenom Nkulunkulu, ali taj bog ne dolazi u doticaj s ljudima i nema nikakve interese za njihov svakodnevni život. zbog toga većina pripadnika plemena svakodnevno komunicira s duhovima svojih predaka. Da bi to uspjeli, moraju se koristiti vradžbinama.Sve nesreće i neuspjesi rezultat su crne magije, odnosno zlih vradžbina ili pak uvrijeđenih duhova, ništa se ne događa nekim prirodnim uzrokom.
Bolognana, Lucca
Bolognana je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Zulu mitologija
Vrhovno božanstvo u Zulu mitologiji je Unkulunkulu. On je, takodje, stavaralac čovečanstva. Umvelikangi je bog neba. On šalje munje na zemlju, a njegov glas je grom. Takodje, ovaj bog stvara zemljotrese. Mamlambo je boginja reka, odnosno vode. Nokhubulvane je boginja koja je stvorila dugu i kišu. Ona je i boginja zemljoradnje. Tikolose je bog - patuljak sa samo jednom polovinom tela. On se upušta u bitke sa ljudima i uglavnom ih ubija, a ukoliko ga neko pobedi on ga uči raznim vrstama magije. Unvabu je pretstavljen u vidu kameleona. On je poslat na zemlju da uči ljude besmtrnosti.
Vidljivi svemir
Konačnost i razvoj područja
Bilo bi naučno lakomisleno ignorisati nevidljivi deo svemira pod geslom da ga ne možemo videti. U tome i leži cela snaga teoretskog modela da se može sagledati univerzum u svojoj celini iako je vidljiv samo njegov deo.
Bolognana, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 317 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Vidljivi svemir
Konačnost i razvoj područja
U suštini, s jedne strane pozicija posmatrača nema značajne posledice na posmatranje. Kopernikovski princip je naznačio čast Kopernika prema kome Zemlja ne zauzima privilegovano mesto u Sunčevom sistemu je potvrđena i preneta na Sunce od strane Johana Keplera a zatim relaizovana od strane Isaka Njutna. Rezultat je tako naznačen od strane Aleksandra Vilenkina po kome u svemiru ne postoji privilegovano mesto.
S druge strane, kosmologički princip, tako naznačen od strane Edvarda A. Milnea koji najavljuje da je vidljivi svemir kompleksno gledan homogen i izotropan i uverava da je nevidljivi u istom kosmičkom vremenu verovatno sličan vidljivom delu svemira.
Pogled u prošlost
mini|[[HUDF-JD2, piramidalna galaksija smeštena u krugu uvećanja desno na slici. Njeno skretanje ka crvenom je negde oko z=6,5, u pravcu vremena gledanom u prošlost od 850 miliona godina od Velikog praska.]] Daleki objekti vidljivog svemira ne izgledaju kakvi su u istom kosmičkom vremenu, kao što su posmatrani objekti dalji ako se posmatraju u mlađem kosmičkom vremenu. Tako, najudaljeniji objekat je kvazar koji izgleda kakav je bio 700 miliona godina posle Velikog praska. Međutim, u momentu kada je imao današnje karateristike, to nije posmatranjem današnji objekat.
Procena starosti posmatranog objekta u odnosu na Veliki prasak nije laka, i podrazumeva proučavanje vremena gledanog u prošlost. To vreme nije direktno posmatrano i mora da bude određeno kretanjem ka crvenom pomaku direktno mereno u odnosu na skretanje realnog elektromagnetnog spektra posmatranog objekta. To skretanje u kosmičkom objektu zavisi od kosmologičkog modela koji je upotrebljen, kao i vrednost njegovih parametara koji su često malo poznati.
Razdaljina emisije i razdaljiina prijema
Astronomski objekti u velikom skretanju prema crvenom spektru su u istom kosmičkom vremenu kao opservacija. Što je njegovo skretanje ka crvenom spektru veće oni su udaljeniji. To je razdaljina za prijem svetlosti, koja je veća od brzine svetlosti posmatranog svetlosnog objekta. Ne možemo znati kako izgledaju ti objekti u tom momentu i na toj razdaljini.
Ti objekte se vide kakvi su oni izgledali u momentu kad su bili na drugačijoj razdaljini, to je razdaljina u trenutku emisije. Razdaljina emisije se povećava kad postoji skretanje spektra ka crvenom za mala skretanja, ali se smanjuje za velika skretanja ka crvenom spektru. U univerzumu modelovanom prema metričkom sistemu FLRV, skretanje ka crvenom spektru graniči posle čega se distanca emisije smanjuje i ona je z = 5/4 =1,25, što predstavlja razdaljinu od 5 milijardi svetlosnih godina. U tom momentu je bila takva kakvu je mi danas vidimo. Pošto kosmičko pozadinsko zračenje ima veliko skretanje ka crvenom, deo je svemira koji je stvorio to zračenje i bio je blizu nas u momentu emisije pre 40 miliona svetlosnih godina.
Veličina vidljivog svemira
Danas je starost svemira (jun 2014.) procenjena na približno 13,798 milijardi godina prema tome svetlost nastala u najudaljenijim objektima koje možemo detektovati na granici vidljivog dela svemira je prešla 13,8 milijardi godina posle njene emisije.
Za određivanje te distance treba prihvatiti model univerzuma i poznavati brzinu širenja prostora i zaključiti distancu udaljenog objekta za vreme emisije fotona. Prema standardnom kosmološkom modelu aktuelna razdaljina kosmičkog horizonta reda veličine 45 milijardi svetlosnih godina.
Ne možemo posmatrati objekte smeštene na kosmičkom horizontu u njihovoj trenutnoj razdaljini. Mi teoretski možemo da posmnatramo samo objekte prostora kosmičkog pozadinskog zračenjea 300000 godina posle Velikog praska, kad se svemir dovoljno ohladio da bi elektroni mogli da stvore atomska jezgra što je dovelo do efekta Kompton i fotoni su uspeli da prežive toliko dugo da bi došli do Zemlje. Teoretski je moguće izvući informacije pre tog perioda zahvaljujući gravitacionim talasima ili fosilima neutrina koji još nisu detektovani ali gravitacioni talasi su detektovani 17. marta 2014. godine.
Masa vidljivog svemira
mini|uspravno 1.2|Vizualizacija vidljivog [[Svemir|svemira u tri dimenzije na 93 milijarde svetlosnih godina (28 milijardi parseka).]]
Evo tri načina procene po redu veličine materije i energije u vidljivom delu našeg svemira. Ona je u proceni na 10 metara kubnih totalni broj atoma.
Najdalji objekti
Na današnji dan(septembar 2014. godine), najudaljenija galaksija od Zemlje je z8 GND 5296 koja je otkrivena 23. oktobra 2013. godine. Nastala je oko 700 miliona godina posle Velikog praska, i nalazi se na razdaljini od 30 milijardi svetlosnih godina od Solarnog sistema.
Druge najdalje galaksije :
Prosto harmoničko gibanje
mini|desno|Ovisnost otklona [[Harmonijsko titranje|harmoničkog titranja o vremenu je sinusoidalna.]]
Prosto harmonijsko oscilovanje ili prosto harmoničko gibanje je najjednostavniji slučaj oscilatornog gibanja, kada koordinata kojom se opisuje položaj gibajuće čestice izražava se pomoću prostih harmonijskih funkcija, sinusa i kosinusa.
Objašnjenje
mini|desno|Jednostavno harmoničko gibanje [[opruga|opruge.]]
Uvođenjem potencijalne energije mogu se lako uočiti osnovna svojstva gibanja, a da ne moramo rješiti Newtonovu jednadžbu gibanja. Promatrat ćemo gibanje male kuglice na pravcu pod djelovanjem elastične sile. Elastičnu silu možemo ostvariti djelovanjem opruge, na koju je tijelo pričvršćeno u određenoj točki. Točku prihvata opruge za tijelo ćemo brojiti kao ishodište. S lijeve strane te nulte točke računamo udaljenosti s negativnim brojevima, a s desne s pozitivnim brojevima. Na kraju opruge svezana je mala kuglica s poznatom masom. Kada se tijelo nalazi u točki pričvršćenja opruge, to jest u nultoj točki, tada se ono nalazi u ravnoteži. Na njega ne djeluje nikakva sila. Pomakom tijela iz točke ravnoteže pojavljuje se elastična sila napete opruge. Smjer sile je uvijek uperen prema točki ravnoteže. Elastična sila je to veća, što je opruga jače napeta, to jest što je veći pomak tijela od točke ravnoteže. Elastična sila je proporcionalna udaljenosti tijela od ishodišta. U dvaput većoj udaljenosti tijela od ishodišta sila je dvaput veća, a u triput većoj udaljenosti je sila triput veća, i tako dalje. Na mjestu x pravca sila je prema tome jednaka:
gdje je: b2 - konstanta proporcionalnosti određena elastičnošću opruge. Negativan predznak sile znači, da sila ima na desnoj strani od točke 0, dakle za pozitivne x, negativan predznak, to jest prema lijevo, a za negativne x smjer prema desno. I ovdje se može prilično lako proračunati potencijalna energija, što je tijelo ima na pojedinom mjestu pravca. Potencijalna energija tijela u točki jednaka je mehaničkom radu, što ga vršimo, kad tijelo iz položaja ravnoteže protiv elastične sile odvučemo na mjesto x. Na početku puta ima sila vrijednost 0, a na kraju vrijednost - b2∙x. U sredini puta, na mjestu x/2, ima sila vrijednost -1/2∙b2∙x. Rad što ga vršimo protiv elastične sile, kad tijelo vodimo od 0 do x, jednaka je radu, što bi ga na istom putu vršili pri konstantnoj sili s tom vrijednošću 1/2∙b2∙x. No taj je mehanički rad jednak umnošku te konstantne sile 1/2∙b2∙x i prevaljenog puta x, dakle jednaka 1/2∙b2∙x2. Potencijalna energija U na udaljenosti x od položaja ravnoteže dana je jednadžbom:
Vrši se isti rad ako česticu odvučemo na istu udaljenost nalijevo ili nadesno. Grafički možemo potencijalnu energiju na mjestu x prikazati točkom na udaljenosti 1/2∙b2 x2 od apcisne osi. Niz tih točaka prestavlja parabolu. Potencijalna energija ima u točki ravnoteže vrijednost nula, a nalijevo i nadesno raste s kvadratom udaljenosti.
Pored potencijalne energije svako fizičko tijelo u gibanju ima i kinetičku energiju. Pri gibanju pod djelovanjem elastične sile ima čestica ukupnu energiju:
Iz toga izraza vidi se temeljno svojstvo gibanja. Čestica je vezana na okolinu ishodišta i ne može se kod dane energije po volji daleko udaljiti od te točke. Energiju možemo nanijeti kao paralelu, udaljenu za E od osi x. U točkama x0 i - x0, gdje je potencijalna energija U jednaka toj energiji E, postaje brzina tijela jednaka nuli, i čestica se zaustavlja. Ta je točka određena jednadžbom:
Na većoj udaljenosti tijelo se ne može gibati jer bi tada potencijalna energija bila veća od sveukupne energije, a to je besmislica. Najveća udaljenost od točke ravnoteže prilikom gibanja zove se amplituda. Energija harmonijskog gibanja određena je kvadratom amplitude. U točkama najveće udaljenosti tijelo prema tome mijenja smjer gibanja i vraća se u položaj ravnoteže. Prilikom vraćanja položaju ravnoteže elastična sila ubrzava česticu, pa kinetička energija raste. Dobivena kinetička energija omogućuje tijelu da projuri kroz položaj ravnoteže i dopre do suprotne točke okretanja. Tijelo se dakle stalno kreće između dvije čvrste točke x0 i - x0, pretvarajući na putu od točke ravnoteže svoju kinetičku energiju u potencijalnu, odnosno pretvarajući na putu prema točki ravnoteže svoju potencijalnu energiju u kinetičku.
Gibanje tijela pod djelovanjem elastične sile nazvano je harmoničkim titranjem, i ono je od temeljne važnosti u valnoj teoriji. Valovi se sastoje u takvim periodičkim titranjima nalik na gibanje tijela pod djelovanjem elastične sile. Broj titraja u jednoj sekundi zove se frekvencija. Vrijeme titraja je ono vrijeme, u kojem se točka vratila na isti položaj na pravcu. Između vremena titraja T i frekvencije f postoji očiti odnos:
Ako je vrijeme titraja, na primjer, jednako jednoj stotinki sekunde, tada je frekvencija jednaka stotini ili 100 Hz; u sekundi se 100 puta ponovi isti titraj.
Njihalo
mini|desno|Prikaz [[njihalo|njihala koje se njiše uslijed gravitacijske sile.]]
U praksi je najvažnija realizacija harmoničkog titranja njihalo. U biti se njihalo sastoji od teške čestice svezane na laku žicu, koja je pričvršćena o jednoj čvrstoj točki. Okomita točka ispod spoja je točka ravnoteže njihala. Pomakom njihala iz ravnoteže pojavljuje se sila, koja vuče tijelo njihala natrag u položaj ravnoteže. Lako se može pokazati, da je sila za svaki pomak proporcionalna udaljenosti od točke ravnoteže, dakle nalik na elastičnu silu.
Promatrajmo sjenu ili projekciju točke na osi x, koja se s konstantnom brzinom vrti po kružnici. Ako u jedinici vremena opiše točka kut ω, to opiše u vremenu t kut ω∙t. ω se zove kutna brzina. Projekcija ili sjena točke na osi x ima apscisu:
No to je upravo rješenje jednadžbe gibanja:
Harmoničko titranje ili sjena točke koja se vrti može se prikazati grafički da se kao apscisa nanese kut φ = ω∙t. Dužinu projekcije možemo tada za svaki kut ili vrijeme nanijeti kao ordinatu.
Ovdje ćemo uvesti frekvenciju, broj titraja u jednoj sekundi. Frekvencija je jednaka omjeru 1/T. Ako čestica izvede jedan titraj u 1/100 s, tada u jednoj sekundi učini 100 titraja. Prema prethodnoj jednadžbi vidimo da između kutne brzine i frekvencije postoji odnos:
Rješenje jednadžbe gibanja možemo prema tome pisati u obliku:
Za t = 0 imamo x = A. Dalje x pada i dosegne položaj ravnoteže iza vremena t = T/4. Zatim se kreće na drugu stranu i dosegne tamo maksimalni pomak x = - A u vremenskom razmaku t = T/2. Čitavo se gibanje ponovi poslije vremena t = 1/T. Maksimalni pomak A zove se amplituda titranja.
Rješenje jednadžbe gibanja harmoničkog oscilatora možemo pisati još i u općenitijem obliku:
gdje je: Φ - povoljna konstanta, ω∙2∙π∙T∙t + Φ - zove se faza. Faza određuje stanje titranja.
Barrio de los Tejas, Ixcateopan de Cuauhtémoc
Barrio de los Tejas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ixcateopan de Cuauhtémoc.
Pozo San Luis, Acolman de Nezahualcóyotl
Pozo San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acolman de Nezahualcóyotl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2287 m.
Sierra maldita
Sierra maldita je španski crno-bijeli igrani film snimljen 1954. godine u režiji Antonija del Ama. Radnja se događa u planinskom selu koje je podijeljeno na dva dijela - donjin i relativno imućni, i gornji, gdje se vjeruje da su sve žene nerotkinje. Protagonist, koga tumači Rubén Rojo, je mladić iz donjeg dijela koji se zaljubi u djevojku iz gornjeg dijela (čiji lik tumači Lina Rosales). Sierra maldita je prikazana na filmskom festivalu u San Sebastianu gdje je osvojila Veliku nagradu.
Bosco Panaro, Benevento
Bosco Panaro je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Estancia de Santiago, Santa María del Río
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1840 m.
Camino, Alessandria
Camino je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 333 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Mirjana Stefanović
Biografija
Rođena je u Nišu 1939. godine. Školovala se u Novom Sadu, Beogradu i Delhiju, Indija. Magistar je engleske književnosti. Od 1966. do 1967. radila je kao novinar saradnik na Trećem programu Radija Beograd, o od 1967. do kraja 1973. bila novinar redaktor u Dečijoj redakciji Radija. Od 1974. do sredine 1991. radila je u izdavačkoj kući Nolit kao urednica knjiga za djecu i omladinu. Osnovala i, deceniju i po, uređivala biblioteku Raspust u kojoj je objavljeno preko pedeset knjiga za mlade izabranih iz svjetske i domaće književnosti. Bila je glavna urednica edicije Prva knjiga Matice srpske (1974—1979) kao i član redakcije Letopisa Matice Srpske (1982—1983). Povremeno prevodi sa engleskog jezika. Sa engleskog je prevela indijske romane Račići T. S. Pilae, Beograd 1966. i Tamni igrač Balačandre Radžana, Beograd 1977. Igrano je desetak njenih televizijskih i radio drama kao i pozorišna komedija za djecu Cecilija od Cinberije. Prevođena je na slovenački, makedonski, mađarski, turski, bugarski, albanski, ruski, francuski i engleski jezik. O njenim djelima za djecu predaje se na fakultetima i višim školama za vaspitače i piše u historijama dječije književnosti. Njene pjesme i priče uvrštene su u oko osamdeset antologija.
Železnička stanica Batajnica
Železnička stanica Batajnica je jedna od železničkih stanica Beogradskog železničkog čvora, pruga Beograd—Šid i Beograd—Subotica i stajalište BG VOZ-a. Nalazi se u naselju Batajnica u gradskoj opštini Zemun u Beogradu. Udaljena je oko 1,5 kilometara od centra naselja. Pruga se nastavlja ka Novoj Pazovi u jednom smeru, u drugom prema Zemun Polju i u trećem prema Surčinu. Železnička stanica Batajnica sastoji se iz 11 koloseka.
Mirjana Stefanović
Djela
Knjige za odrasle:
Voleti, pjesme, Novi Sad, 1960.
Odlomci izmišljenog dnevnika, proza, Novi Sad, 1961.
Proleće na Terazijama, pjesme, Beograd, 1967.
Indigo, pjesme, Beograd, 1973.
Netbook
Netbook je kategorija malenih i jeftinih laptopa koja nastaje 2007. godine izdavanjem Asus Eee PCa.
Mirjana Stefanović
Djela
Radni dan, pjesme, Novi Sad, 1979.
Netbook
Istorija
Istorija netbookova počinje 1996. godine kada Oracle stvara Network Computer. Po tadašnjim planovima ovaj kompjuter je morao biti bez diskova tako da bi se sve potrebno za njegov rad (operativni sistem) nalazilo na internetu. Bez obzira na tada ostvaren publicitet s ovim projektom ta ideja jeftinog Network Computera se ubrzo pokazala kao potpuni promašaj, a sam Oracle će od nje odustati tek 2000. godine.
Mirjana Stefanović
Djela
Savetnik, proza, Beograd, 1979.
Netbook
Istorija
Novi pokušaj stvaranja jeftinog kompjutera potom dolazi od One Laptop per Child (OLPC) organizacije čiji cilj je bio stvoriti laptop koji će koštati 100 $ i koji bi se potom prodavao siromašnim državama u edukacijske svrhe. Prototip ovog projekta prvi put se pokazao medijima 2005. godine, a na idejnoj osnovi njega Asus će dvije godine kasnije početi s prodajom prvog netbooka.
Mirjana Stefanović
Djela
Prošireni savetnik, proza, Novi Sad, 1987.
Netbook
Asus Eee PC
Uočivši u OLPC projektu slobodnu tržišnu nišu Asus 2007 godine predstavlja svoj Asus Eee PC netbook koji je bio zamišljen za prodaju na području država u razvoju. Prvobitna ideja da će se ovaj netbook prodavati za 199 $ je na kraju bila odbačena tako da se cijena povećala na 399 $. Za tu cijenu kupac je dobivao posebnu verziju Linuxa, hard disk od 4 GB i ekran od 17 cm. Na iznenađenje samog Asus Eee PC je postao hit ne u nerazvijenim državama nego prije svega u Europi tako da je u zadnjem kvartalu 2007. godine prodao 300.000 primjeraka što je uočeno od ostatka kompjuterske industrije koji počinje "kopirati" Asusov proizvod čime je stvorena nova kategorija laptopa.
Mirjana Stefanović
Djela
Pomračenje, pjesme, Novi Beograd-Kranj, 1995. i Beograd, 1996.
Netbook
Sadašnjost
Uspjeh Asus je rezultirao da gotovo svi proizvođači laptopa koji "drže do sebe" počinju proizvoditi svoje verzije netbookova tako da su stvorene serije: Acer Aspire, Dell Inspiron Mini, Everex CloudBook, HP Mini, MSI Wind,.....
Mirjana Stefanović
Djela
Iskisli čovek, pjesme, Beograd, 2003.
O jabuci, proza, Novi Sad, 2009.
Netbook
Sadašnjost
Početna ograničenja po pitanju netbookova koji su bila stvorena dogovorom Microsofta i njihovih proizvođača o korištenju Windows XP operativnog sistema (o količini RAMa, procesoru, veličini ekrana) su bila postepeno ukinuta, ali se ovaj i Windows 7 operativni sistem i dalje ugrađuju na netbookove po cijenama između 15 $ i 35 $ kako bi se zaustavio ulazak Linuxa u ovu tržišnu nišu.
Mirjana Stefanović
Djela
Promaja, izabrane i nove pjesme, Beograd, 2011.
Netbook
Procesori
U netbook kompjuterima se upotrebljavaju sljedeći ultraštedljivi procesori:
Popularnost
U prvoj godini proizvodnje (2007) biti će prodano oko 400.000 netbokova. Sljedeću godinu taj broj će porasti na 11 miliona od čega će njih 70 % biti prodano u Europi što je na kraju dovelo do pada prodaje laptopa. Do daljnjeg porast prodaje broja netbookova je došlo 2009 godine kada ih je prodano 103 posto više nego prethodne godine, dok je zbog niskih cijena prihod proizvođača porastao samo 72 posto. Procjene po pitanju budućnost notebooka su različite i kreću se od onih koji najavljuju njihovu propast od 2012/13 godine zbog pada cijene laptopa i onih koji predviđaju daljnje potiskivanje laptopa to jest budući uspjeh netbooka
Mirjana Stefanović
Djela
Skola života, pjesme, Beograd, 2012.
Netbook
Otpor
Među proizvođačima softwera, procesora i na kraju laptopa uspjeh netbookova je ubrzo dočekan s ogorčenjem. Osnova tog ogorčenja je nizak korporacijski profit koji se na njima ostvaruje. Microsoft u strahu da će Linux osvojiti ovu tržišnu nišu nema izbora nego prihvatiti da se njegov operativni sistem prodaje po "malenoj" cijeni između 15 i 35 % dolara dok istovremeno u svojim financijskim izvještajima navodi pad profita jer sve više kupaca kupuje netbookove.
S druge strane Intel kao de facto monopolistički proizvođač procesora je ovom problemu doskočio drastičnim dizanjem cijene procesora tako da je najjeftiniji jednojezgreni Atom (Atom 230) prodavan 2008. po 29 $, a 2010 se najjeftinije jednojezgreni Atom (Atom 410) prodaje po 43 % što je povećanje od gotovo 50 %, a identična je situacija za dvojezgrene Atom procesore.
Konačni rezultat tog ranije navedenog povećanja cijena zajedno s pojavom pametnih telefona dovela je do opadanja broj prodanih netbookova tako da je u američkom božićnom razdoblju 2010 godine prodano 38 % manje netbookova nego godine dana ranije. Bez obzira na taj pad netbookovima se predviđa postojanje u daljnjoj budućnosti pošto se očekuje da će ih u 2011. godine biti prodano 32.9 miliona primjeraka to jest samo 7 % manje nego godinu dana ranije.
Mirjana Stefanović
Djela
Održi plamen, izabrane i nove pjesme, Sarajevo, 2013
Knjige za djecu:
Vlatko Pidžula, pjesme i priče, Beograd, 1962., 2007.
Enca sa kredenca, pjesme, Novi Sad 1969., 1975., Sarajevo, 1978.
Šta da radi ova fota, roman, Beograd, 1979., Banja Luka, 1989., Novi Sad, 2003.
Mit érdemel az a bűnös, prijevod na mađarski romana Šta da radi ova fota, Novi Sad, 1984.
Drugari sa repom, četiri slikovnice sa ilustracijama Marka Krsmanovića, Beograd, 1985.
Škola za velike, priče, prijevod na slovenački, Ljubljana, 1985.
Sekino seoce, roman, Beograd, 1994.
Zlatne ribice, priče, Novi Sad, 1994.
O Uglješi, pjesme, Beograd, 1996., 2000.
Škola ispod stola, pjesme i priče, Beograd, 2004.
Prvi poljubac, izabrane igre za djecu, Beograd, 2009.
Somot i svila, izabrane priče i pjesme za djecu, Smederevo, 2011.
Autorski tekstovi u Sarajevskim Sveskama
http://www.sveske.ba/bs/autori/m/mirjana-stefanovic
http://www.sveske.ba/bs/content/odabrana-poezija-mirjana-stefanovic
http://www.sveske.ba/bs/content/slatka-guska-mladosti
http://www.sveske.ba/bs/content/slike-iz-cirkusa
Nagrade i priznanja
Za rukopis knjige Odlomci izmišljenog dnevnika dobila je 1958. godine Prvu nagradu novosadske Tribine mladih (ravnopravno sa Huseinom Tahmiščićem). Za Vlatka Pidžulu dobila je nagradu Neven 1962., za Sekino seoce Nagradu Politikinog Zabavnika 1994., a godine 1995. Nagradu Zmajevih dečjih igara za izuzetan stvaralački doprinos književnosti za djecu. Za knjigu pjesama Pomračenje dobila je nagradu Pro femine 1997. Godine 2010. dobila je nagradu Desanka Maksimović za cjelokupno pjesničko djelo i doprinos srpskoj poeziji. Ova nagrada podrazumijeva štampanje knjige izabranih i novih pjesama, te organiziranje naučnog skupa o pjesništvu laureatkinje, kao i objavljivanje tekstova sa tog skupa u posebnom zborniku. Zbornik pod naslovom "Poezija Mirjane Stefanović" objavljen je 2012. u Beogradu. Godine 2011. dobija nagradu "Zlatni ključić" za životno delo u oblasti književnosti za decu. Godine 2012. dodeljena joj je nagrada "Gašino pero" "za doprinos radosti detinjstva". Međunarodnu nagradu "Bosanski stećak" dobila je 2013. godine tokom 52. festivala "Sarajevski dani poezije". Takođe je tom prilikom Društvo pisaca Bosne i Hercegovine, u ediciji Bosanski stećak, štampalo knjigu njenih novih i izabranih pesama "Održi plamen".
Vanjski linkovi
http://www.e-novine.com/index.php?news=27576
http://riznicasrpska.net/knjizevnost/index.php?topic=204.0
http://www.danas.rs/dodaci/vikend/knjiga_danas/mirjana_stefanovic_ne_peva_se_o_bubamarama_dok_padaju_bombe.54.html?news_id=190360
http://www.agoncasopis.com/Broj_13/o%20poeziji/4_pisali_su.html
http://www.agoncasopis.com/Broj_13/o%20poeziji/1_dubravka_djuric.html
ACPT
Termin ACPT ima više značenja.
El Ojo de Agua, Mexticacán
El Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mexticacán.
Niedersteinebach
Niderštajnebah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 171 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132078.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Niderštajnebah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 210 metara. Površina opštine iznosi 0,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 171 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 216 stanovnika/km².
1,8-Diazabicikloundek-7-en
1,8-Diazabicikloundek-7-en je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 152,237 Da.
Hazlehurst, Georgia
Hejzelherst (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.226 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.226 stanovnika, što je 439 (11,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Palazzo Rosso, Treviso
Palazzo Rosso je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Díaz de León, Vinícola, Pabellón de Arteaga
Díaz de León, Vinícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1913 m.
Braniște, Dăneți
Braniște je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Dăneți.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 800 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Who What Who What
"Who What Who What" je peti singl japanskog rock benda Ling Tosite Sigure, službeno izdan 14. siječnja 2015. godine. "Who What Who What" je rezultat višegodišnje suradnje benda i produkcijskog tima animea Psycho-Pass, a nastao je kao uvodna pjesma za film Psycho-Pass: The Movie. Skraćena verzija pjesme prvi put je objavljena 9. siječnja 2015. godine, zajedno s premijerom filma. Singl je prodan u oko 13,000 primjeraka.
Za razliku od dva ranija Psycho-Pass-povezana singla, "Who What Who What" je dobio samo jedno posebno izdanje koje je sadrži dva diska te ne sadrži nijednu pjesmu izuzev naslovne, za koju je snimljen i spot.
Lastavice
Lastavice (lat. Hirundinidae) su porodica ptica koja pripada redu vrapčarki (Passeriformes). Dio su podreda pjevica (Passeres). Ova porodica se sastoji od dvije potporodice: Pseudochelidoninae i Hirundininae.
Lastavice su kozmopolitska grupa ptica i nastanjuju sve kontinente osim Antarktike. Smatra se da potječu iz Afrike, jer tamo živi najviše vrsta. Također se pojavljuju na mnogim otocima. Karakteristika ovih ptica je njihova prilagođenost lovu za hranom u letu: kukce hvataju u zraku. Tijelo im je vitko, a krila uska. Kljun je kratak, a grkljan mogu široko otvoriti. Porodica obuhvaća 75 vrsta.
Lastavice su selice. Oblik repa im je vrlo specifičan i po njemu su dobili ime razni predmeti, pa i leptir lastin rep. Nekoliko vrsta je postalo ranjivo zbog ljudskih aktivnosti na njihovim područjima, ali su mnoge druge imale koristi od promjene okoliša i sada žive i blizu ljudi.
Izgled i ponašanje
Sve lastavice imaju sličan oblik tijela, ali se on razlikuje od onog drugih vrapčarki. Prilagodile su se lovljenju insekata u letu razvivši vitko tijelo sa dugim šiljatim krilima, što omogućava lako manevriranje i izdržljivost, kao i česte periode jedrenja. Takav oblik tijela im omogućava vrlo efikasan let, sa 50-75% manjom potrošnjom energije od vrapčarki iste veličine. Obično lete brzinom od 30-40 km na sat, ali mogu dostići brzinu i od 50-65 km na sat.
thumb|left|240px|Kljun [[Bregunica|bregunice je tipičan za lastavice.]]
Kao i nesrodne čiope i legnjevi, koji love na sličan način, imaju kratke kljunove, ali snažnu vilicu i širok grkljan. Tijelo je dugo 10-24 cm, a težina im je 10-60 grama. Na krilima imaju devet primarnih letnih pera. Rep se sastoji od 12 pera i može biti račvast ili četvrtast. Dug rep povećava mogućnost manevrisanja i dužina mu se može razlikovati među spolovima. Ženke obične lastavice biraju mužjake sa dužim repom.
Noge su kratke, a stopala više prilagođena stajanju nego hodanju, jer su prednji prsti djelomično spojeni pri bazi. Nožni mišići ptica roda Pseudochelidon su snažnije ali robustnije od onih ostalih lastavica.
Najčešća boja perja je tamnoplava ili tamnozelena odozgo i bijela ili prugasta odozdo, često sa crvenim šarama. Vrste koje kopaju ili žive na suhim ili planinskim područjima često su smeđe boje. Postoji malen ili nikakav spolni dimorfizam. Monogamne su. Polažu oko 5 jaja u umjerenim predjelima, a dva ili tri u tropima. Bijele su boje, kod nekih bregunica sa pjegama. Ptići se izležu goli i zatvorenih očiju.
Rasprostranjenost
Lastavice nastanjuju sve kontinente osim Antarktika. Jedna se vrsta pojavljuje na tihooceanskim otocima, a druga na Mauricijusu u Indijskom oceanu. Mnoge imaju nevjerojatnu rasprostranjenost poput obične lastavice, koja se razmnožava na većini Sjeverne hemisfere i zimuje na većini Južne.
Prilagodile su se mnogim staništima. Često ih se viđa oko vode, ali mogu se naći i na travnjacima, savanama, močvarama, magrovim šumama i šikarama, od nivoa mora do alpskih područja. Mnoge žive na farmama, pa čak i u gradovima. Vrste koje nastanjuju umjerene regije migriraju za zime kada populacije insekata jako opadnu. Tropske vrste uglavnom ne migriraju, ali ima nekih koje prave kraće selidbe. Aristotel je smatrao da laste, rode pa čak i lunje hiberniraju tokom zime.
Rodovi
Potporodica Pseudochelidoninae:
Potporodica Hirundininae:
Ostali projekti
Ting Hun, Lee., Wassem, A. Wani., & Eddie, Tan Ti Tjih (2015) Yến Sào Khánh Hoà
GOT
Termin GOT ima više značenja.
Los Coyotes, Río Bravo
Los Coyotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Mystic Island, New Jersey
Mistik Ajland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.493, što je 201 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cazzago San Martino-Calino, Brescia
Cazzago San Martino-Calino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4390 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
Will & Grace
Will & Grace (Vil i Grejs) je popularni, nagrađivani američki sitkom, koji se fokusira na živote Willa Trumana, gej advokata i njegove najbolje prijateljice Grace Adler, straight Jevrejke koja vodi svoju firmu za dizajn enterijera, kao i Karen Walker, veoma bogate žene, socialite  i Jacka McFarlanda, kemp tipa koji želi da postane glumac. Radnja je smeštena u New Yorku.
Sitkom je prvi put prikazan na NBC-u, 21. septembra, 1998., i dobijajući sve veću popularnost gledanost je rasla sve do šestog serijala, kada je počela da opada, sve do osmog, knačnog serijala, kada se stabilizovala.
San Giacomo Alto
San Giacomo Alto je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Will & Grace
Otvaranje osmog serijala emitovano je uživo 29. septembra, 2005. Poslednja epizoda u trajanju od sat vremena prikazana je 18. maja, 2006., a prethodila joj je jednočasovna retrospektiva. Procenjeno je da je poslednju epizodu gledalo 18.1 miliona gledalaca.
Will & Grace je sniman pred živom publikom (većina epizoda) na sceni 17 u CBS Studio Centeru, u prostoru veličine od oko 1 300 kvadratnih metara.
Will Truman
Will (Eric McCormack) je rođen 1967. godine u WASP porodici, koju čine majka Marilyn (Blythe Danner), otac George (Sydney Pollack) i Willova dva brata, Paul i Sam. Will se outovao 1985. godine uz pomoć Jacka, dok je još bio u vezi sa Grace.
Pošto je diplomirao na Columbia Univerzitetu i New York University School of Law, počinje da radi u advokatskoj firmi, gde je na putu da postane partner, ali odlučuje da osnuje svoju firmu. Kada ovo propadne Will počinje da radi u firmi Doucette & Stein, gde se zadržava do kraja sedme sezone. Počinje da radi za Malcolma (Alec Baldwin), ali i to prestaje kada se ispostavi da je Malcolm FBI agent. Neko vreme radi u Coalition of Justice, dajući pravnu pomoć onima koji ne mogu da je plate, ali se konačno vraća u Doucette & Stein, u kojoj mu je sada šeficu glumi Lily Tomlin.
Willov odnos sa ocem je problematičan. Iako George sada podržava njegov način života, ranije je bio nezadovoljan zbog toga što je Will gej. U poslednjem serijalu njih dvojica su se posvađali prilikom čega mu je otac priznao da bi voleo da Will nije gej, što je dovelo do toga da prestanu da govore. Nekoliko dana kasnije George umire od infarkta.
Will je bio u vezama sa tri žene: Grace, zatim njegova srednjoškolska devojka Claire (Magun Price) i Diane (Mira Sorvino) – žena sa kojom je imao one-night stand posle raskida sa Grace. Diane je jedina žena sa kojom je Will ikada spavao.
U početku serije pominje se da je Willova najuspešnija veza bila sa Michealom (Chris Potter), koja je trajala sedam godina. Kasnije, 2004.-2005. Will ulazi u vezu sa policajcem Vince D’Angelom, koga glumi Bobby Cannavale. Vince i Will su rešili da naprave pauzu pošto je Vince izgubio dva posla za redom. Pri kraju poslednjeg serijala Will i Vince su ponovo zajedno. U poslednjoj epizodi se prikazuje da održavaju jaku vezu skoro 22 godine i imaju sina, Bena.
Između Michaela i Vincea, Will je poznat po svojim neuspešnim vezam, zbog kojih je često predmet šala.
Grace Adler
Grace (Debra Messing) je rođena aprila 1967. Na nju je poseban uticaj imala majka, Bobbi (Debbie Reynolds), dramska glumica. Ona, međutim, neprekidno nastoji da dobije očevu pažnju, takmičići se sa svojim sestrama, Joyce (Sara Rue) i Janet (Geena Davis). Grace je sebična i neurotična, ali simpatična. Vrlo je sujetna i veruje da liči na Ritu Hayworth (jednom je čak pomislila za sliku Hayworthove da je zapravo ona).
Grace je poznata po svojim vezama, koje obično glume poznate zvezde. Konačno se udala za doktora Leo Markusa (Harry Connick, Jr.), 2002. godine, ali je brak propao posle njegove avanture dok je bio u Kambodži. Njih dvoje su se ponovo sreli u poslenjem serijalu, kada Grace, posle jedne noći provedene s njim, ostaje u drugom stanju, ali to ne govori Leu. U poslednjoj epizodi njih dvoje su ipak zajedno i imaju ćerku Lilu. Lila odlazi na koledž, gde sreće Willovog i Vinceovog sina, Bena.
Grace ima reputaciju da „pravi“ gejeve. Nekoliko njenih veza, pa i ona sa Willom, su se završile tako što joj se oni outuju, te se ona plaši da se to ponovo ne dogodi.
Pored Willa, ona ima i vrlo razvijen odnos sa svojom sekretaricom Karen, koja i ne obavlja zaista svoj posao, ali Grace od nje ima koristi zbog njenih kontakata sa visokim društvom. Karen često kritikuje njene grudi i izbog odeće („Honey, what’s this all about?“)
Grace je, takođe, poznata po svom istančanom čulu mirisa. Može da proceni vreme pripreme jagnjetine kroz otvor za ventilaciju, kao i da proceni za koje vreme će se mleko ukvariti.
Karen Walker
Karen (Megan Mullally) je rođena februara 1959. godine. poznata je po visokom piskutavom glasu i zavisnosti od alkohola i tableta. Bila je udata 4 puta: njen prvi muž se prezivao Se. Croix, drugi Popeil, treći muž joj je Stan Walker (sa kojim je u braku od 1995.), dok je sa četvrtim, Lyle Finsterom, bila udata svega 20 minuta u 2004. godini. Karen je poznata po tome što ume da bude veoma surova prema svojoj poslugi, koju je naučila da napuste sobu kada ona uđe i koje ponekada otpušta samo da bi se zabavila.
Karen radi kod Grace da bi se zabavila. Iako ne ume da obavi ijedan posao (ne zna čak ni šta je faks ili kompjuter), ona i dalje nastavlja da radi, jer je posao odvlači od Stana i dece. Grace joj, s druge strane, ne daje otkaz, jer ima koristi od njenih društvenih kontakata; Karen takođe plaća zdravstveno osiguranje za Grace. Karen dugo vremena nije unovčila nijedan ček kojim joj Grace isplaćuje zaradu, jer joj nisu potrebne pare (Karen je veoma bogata), ali ih čuva jer misli da su „lepi papirići“. Kada Stan prestane da joj daje svoje pare, ona odjednom unovči sve čekove što gotovo da dovodi do toga da Grace bankrotira.
U prvih nekoliko sezona Karen živi kod svog muža Stana, koji se nikada ne pokazuje u seriji, iako se često pominje. Karen, takođe, ima i dvoje dece, Mason (koga Karen zove „debeli“, jer ne može da mu zapamti ime) i Olivia, koje je Stan doveo iz prethodnog braka. Karen zanemaruje svoju decu i često beži od njih.
Karen je imala brojne veze sa muškarcima i sa ženama, među kojima je i Martina Navratilova, koja je pre veze sa Karen navodno bila streight. Karen je često prikazana sa lezbejskim tendencijama.
Kao i njen najbolji prijatelj, Jack, i ona je često veoma politički nekorektna i često ima okrutne primedbe (kao na primer kada kaže Jacku: „Dušo, znaš šta je veoma tužno? Siromašni ljudi sa velikim snovima. Zapravo, to i nije toliko tužno koliko je neveroatno smešno!“
U poslednjoj epizodi Karen je prikazana kao jedini lik koji nije ostario.
Jack McFarland
Jack (Sean Hayes) je kemp gej lik, najbolji prijatelj Willa i Karen. On je oduvek imao želju da postane glumac, iako mnogi sumnjaju u njegov talenat. Rođen je januara 1969. godine. Njegova majka Judith nije znala da je gej (što začuđuje Karen: Kako nije znala? Šta je s njom? Nema glavu?“). Jack tvrdi da se outovao još u predškolskom. U srednjoj školi upoznao je Willa i pomogao mu je da prihvati svoju homoseksualnost. Jack tvrdi da je Will zaljubljen u njega, iako je jasno da je obrnuto.
Jack tokom serija ima puno veza, ali sve su kratkotrajne, iako ih Jack smatra ozbiljnim. Najduža veza mu je sa Stuartom Lamarackom, koja traje par meseci, ali Jack i njega prevari.
Jack je veliki obožavalac gej ikone Cher, koju vidi kao boga kada ode u raj. Zapravo, Jack je jednom prilikom sreo Cher, ali je mislio da je drag queen i tvrdio je da je on bolja Cher od nje.
U trećoj sezoni Jack polazi u potragu za svojim biološkim ocem, ali otkriva da je on umro. Ipak, Jack sreće svog biološkog sina, Elliota, koga je rodila Bonnie (Rosie O’Donnell, lezbejka koja je ukrala Jackovu sperm iz banke sperme gde je radila.
Jack je, u poslednjoj epizodi, nasledio milione dolara od Beverly Leslieja, sa kojim je bio u neželjenoj vezi kada je Karen ostala bez novca.
Nagrade i nominacije
Will & Grace je jedan od tri sitkoma koji je svakom glavnom glumcu i glumici doneo bar po jednu nagradu Emmy.
El Refugio, Urique
El Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1013 m.
Orah (Nikšić)
Orah je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 132 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 157 stanovnika).
Demografija
U naselju Orah živi 105 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,5 godina (40,5 kod muškaraca i 42,5 kod žena). U naselju ima 40 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,30.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Río Valdeflores, Santa María Colotepec
Río Valdeflores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Colotepec.
El Géminis, Sayula de Alemán
El Géminis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Torrione, Salerno
Torrione je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Goetzenbruck
Gecenbruk je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Sargemen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1751 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 215 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 386 metara (maksimalnoj 432 m, a minimalnoj 260 m).
Logor Jasenovac
Logor Jasenovac (jidiš: יאסענאוואץ, hebrejski: יסנובץ) je bio najveći logor smrti u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, u čitavoj okupiranoj Jugoslaviji i na čitavom Balkanu za vreme Drugog svetskog rata. Pored toga, služio je kao sabirni, radni, kažnjenički i zarobljenički logor.
Sistem koncentracionih logora Jasenovac, koji se nalazio u blizini naselja Jasenovac, vodile su ustaške vlasti Nezavisne Države Hrvatske. Ovo je bio jedini koncentracijski logor u II svjetskom ratu u kojem je planski i sistematski ubijano bez učešća Nijemaca. Logor je radio 1.337 dana od 1941. do 1945. godine, neposredno pred propast NDH. U logoru su bili zatočeni i likvidirani pripadnici nepoželjnih etničkih grupa kao što su Srbi, Židovi i Romi, ali i politički protivnici ustaškog režima kao komunisti, ljevičari i drugi antifašisti.
Logorski kompleks se sastojao od niza podlogora smještenih na obalama rijeke Save na području od oko 240 kv. kilometara. Najveći logor je bio kraj samog Jasenovca. Nasuprot njemu, na desnoj obali Save (u današnjoj BiH), postojao je logor Donja Gradina. Logoru „Jasenovac“ su pripadala i 3 logora za djecu: „Sisak“, „Gornja Rijeka“ i „Jastrebarsko“. U Staroj Gradiški je postojao poseban ženski logor. Zbog veličine logorskog kompleksa, Nijemci su „Jasenovac“ zvali „Balkanski Aušvic“ (njem. Auschwitz des Balkans). O broju žrtava logora postoje bitno različite procjene, s kojima se godinama nakon drugog svjetskog rata često manipuliralo u političke svrhe. Procjene temeljene na demografskim podacima, kao i poimeničnim popisima žrtava, broj ubijenih smještaju u raspon između 70.000 i 90.000 (muškarci, žene i djeca), što Jasenovački logor čini najvećim stratištem na području jugoistočne Evrope u doba Drugog svjetskog rata.
Bez obzira na neslaganje oko broja žrtava, ono što logor Jasenovac čini simbolom stradanja u NDH je neopisivo surov način na koji su logoraši uništavani. U Jasenovcu nije bilo gasnih komora niti je primjenjivana njemačka metoda takozvanog „industrijskog masovnog uništenja“. Logoraši su ubijani isključivo „ručno“ - na početku vatrenim oružjem, a kasnije prije svega noževima, maljevima, makazama, sjekirama, čekićima, mučeni do smrti glađu, žeđu, i na druge monstruozne načine.
Pozadina
Osnivanje sabirnih logora kao mjesta zatočenja, prisilnog rada i likvidacija velikog broja Srba, Židova, Roma i Hrvata (protivnika ustaškog režima) bio je rezultat politike rasne i nacionalne isključivosti u NDH, koju je 10. travnja 1941. godine, pod okriljem nacističke okupacije, proglasila Ustaška organizacija.
Ustaški pokret je 7. lipnja 1941. prilikom prvog Pavelićeva posjeta Hitleru, dobio punu potporu nacističke Njemačke u provedbi genocidne politike prema srpskom stanovništvu. Na sastanku u njemačkom veleposlanstvu u Zagrebu, 4. lipnja 1941., zaključeno je da se srpsko pitanje riješi masovnim iseljavanjem Srba u Srbiju, masovnim ubijanjima na terenu i deportiranjem u koncentracijske logore.
Osnivanje logorskog kompleksa
thumb|Sistem jasenovačkih logora Logor je osnovan sredinom avgusta 1941. godine, a prvi zatvorenici stižu 20.-21. avgusta da naprave barake u logoru I Bročice. Prvi zatočenici bili su većinom muškarci, Jevreji i Srbi koji nisu likvidirani nakon zatvaranja ustaških logora Jadovno, Gospić i Pag. Hrvatska štampa 23. avgusta donosi vijesti o osnivanju radnog logora u Jasenovcu radi gradnje brane da se isuše Lonjske močvare. Zatočenici su tjerani na teške fizičke radove na nasipu, da bi mnogi potom, potpuno iscrpljeni, od ustaša bili likvidirani.