cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aziende Agricole Associate Fonte Verde, Ragusa
Aziende Agricole Associate Fonte Verde je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
San Jorge, Yajalón
San Jorge je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 985 m.
El 29 de Agosto, Durango
El 29 de Agosto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango.
Prema proceni iz 2007. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1108 m.
Charles Haid
Charles Maurice Haid III (2. jun 1943.-) je američki glumac i režiser, najpoznatiji po ulozi policajca Andyja Renka u popularnoj TV-seriji Hill Street Blues.
Prodongo, Pavia
Prodongo je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Charles Haid
Glumom i režijom se počeo baviti 1970-ih za vrijeme studija na Carnegie Mellon University krajem 1960-ih i početkom 1970-ih, gdje je upoznao i Stevena Bochca, koji će kasnije postati poznati televizijski producent. Haid se nakon nastupa u Hill Street Blues, uglavnom posvetio televizijskoj režiji, pa je tako jedan od stalnih članova ekipe TV-serije Criminal Minds.
Prodongo, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1182 m.
John C. Breckinridge
Džon Kabel Brekinridž (Leksington, 16. januar 1821 — Leksington, 17. maj 1875) je bio američki pravnik i političar. Služio je u Predstavničkom domu i u Senatu kao senator iz Kentakija, i bio je 14. potpredsednik Sjedinjenih Država u periodu od 1857. do 1861. godine. U trenutku inauguracije je imao 36 godina i još uvek je najmlađa osoba koja je služila na toj poziciji.
Na izborima 1860. je učestvovao kao jedan od dvojice kandidata podeljene Demokratske stranke, predstavljajući južne demokrate. Brekinridž je bio treći po broju osvojenih glasova, za pobednika Abrahama Linkolna, republikanca, i Stivena Daglasa, severnjačkog demokrate, ali je bio drugi po broju glasova u Kolegijumu izbornika.
Nakon izbijanja Građanskog rata u Sjedinjenim Državama, služio je u Vojsci Konfederativnih Američkih Država kao general i komandir južnjačkih snaga pre Opsade Port Hadsona 1863. u Luizijani i mladih kadeta Vojnog instituta Virdžinije 1864 za vreme Bitke za Nju Market u Virdžiniji. Takođe je služio i kao peti i poslednji ministar rata Konfederacije.
Predratni period
Džon K. Brekinridž je izabran za potpredsednika 1856. godine, uz demokratskog predsednika Džejmsa Bjukenana. Na izborima 1860. se kandidovao za predsednika ispred južnjačke frakcije podeljene Demokratske stranke. Imao je podršku aktuelnog predsednika, i nastupio je sa prorobovlasničkom političkom platformom. Po broju glasova je bio treći sa 18,1%, ali je po broju glasova u Elektorskom koledžu bio drugi, osvojivši države na „dubokom jugu“, kao i granične države Merilend i Delaver.
Poražen je na predsedničkim izborima, ali je iste godine izabran u Senat kao predstavnik Kentakija.
Građanski rat
Brekinridž je stupio u Vojsku Konfederacije kao brigadni general, a uskoro je postao general-major. U početku je komandovao 1. brigadom Kentakija, koja je imala nadimak „Brigada siročića“, jer su njeni pripadnici osećali da su ostali bez svoje države, Kentakija, koja je ostala verna Uniji.
Početkom 1865. Brekinridž je postavljen za sekretara rata Konfederacije, što je dužnost koju je obavljao do kraja rata. Brekinridž je uvideo da je dalji otpor Konfederacije uzaludan, i trudio se da postavi temelje časne predaje, još u vreme kada se predsednik Konfederacije, Džeferson Dejvis oštro zalagao za nastavak borbe.
Tokom haosa koji je nastao tokom pada Ričmonda početkom aprila 1865, Brekinridž se postarao da vojni i vladin arhiv Konfederacije ne bude uništen već da ga severnjačke snage zarobe netaknutog, čime je omogućio da se ratna dokumenta Konfederacije ostanu na proučavanje istoričarima. Brekinridž je krenuo sa Dejvisom tokom bega iz Virdžinije kada je Konfederacija uništena, istovremeno pomažući generalu Džozefu E. Džonstonu u pregovorima o predaji. Brekinridž je nastavio sa pokušajima da ubedi Džefersona Dejvisa da bi dalji otpor samo doveo do novih ljudskih gubitaka, ali je u isto vreme osećao da mu čast nalaže da štiti svog predsednika. U konfuziji tokom bekstva, njih dvojica su se na kraju razdvojili.
La Mesa de los Caballos, Manuel Doblado
La Mesa de los Caballos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Masdžid-Sulejman
Masdžid-Sulejman (perz. مسجدسلیمان) je grad u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Geografski je smješten u brdovitom području zapadnog Zagrosa, oko 45 km istočno od Šuštara, 55 km zapadno od Izea i 90 km sjeveroistočno od pokrajinskog sjedišta Ahvaza. Masdžid-Sulejman najpoznatiji je po tome da su u njegovoj neposrednoj okolici 1908. pronađene velike zalihe nafte što je bila velika prekretnica u historiji Irana i Jugozapadne Azije. Desetak kilometara sjeveroistočno od grada na rijeci Karun podignuta je istoimena brana Masdžid-Sulejman, najviša nasuta brana na svijetu. Sjeverno od grada nalazi se civilni i vojni Aerodrom Šahid Asijae. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Masdžid-Sulejmanu je živjelo 108.682 ljudi.
Balade Petrice Kerempuha
mini|desno|Kip Petrice Kerempuha, djelo kipara [[Vanja Radauš|Vanje Radauša, postavljen 1955. godine na malen trg na kojem se preko dana prodaje cvijeće.]]
Balade Petrice Kerempuha je zbirka pjesama, nedvojbeno najveći pjesnički ostvaraj Miroslava Krleže, te jedno od najvećih djela hrvatske književnosti, prvi put je objavljena 1936. godine u Ljubljani.
Izdanje
Nakladnik zbirke bio je S. Škerl, koji je zbirku grafički i likovno uredio dajući joj arhaičan izgled izborom slova i tiskarskoga sloga, a posebice inicijalima, koji su preuzeti iz Holbeinova djela Totentanz-Alphabet, dok je za naslovnu stranicu korišten drvorez U. Grafa. Tiskanje Balada počelo je sredinom srpnja (po autorovu svjedočenju 18. VII), a djelo je iz tiska izašlo potkraj kolovoza (po svjedočenju Juša Kozaka: »v jeseni 1936«). Prvo izdanje sadržava 30 pjesama:
Petrica i galženjaki Ni med cvetjem ni pravice Gumbelijum roža fino diši Vigilija ali straža nočna Lamentacija o štribi Scherzo Sanoborska Krava na orehu Stric-vujc Turopolska reštauracija Keglovichiana Po vetru glas Verbuvanka Lageraška Khevenhiller Carmen antemurake sisciense Po Medvednici Harcuvanka Verböczy Na mukah V megli Pogrebna pesem pilkov pod Siskom Kronika Bogečka Ciganjska Nokturno Komendrijaši Baba cmizdri pod galgami Sectio anatomica Kalendarska Galženjačka Mizerere tebi, Jeruzalem Nenadejano bogčije zveličenje Planetarijom
Na kraju zbirke nalazi se Tumač manje poznatih riječi, fraza i pojmova. Zbirka je najavljena u časopisu Ljubljanski zvon (1936, 7-8) sa sedam balada: Petrica i galženjaki; Carmen antemurale sisciense; Na mukah; Ni med cvetjem ni pravice; Vigilia ali straža nočna; Baba cmizdri pod galgama; Scherzo.
Nastanak, jezik i analiza
Već u naslovu djela dovedena su u neuobičajen i karakterističan suodnos dva disparatna pojma: lirska vrsta - balada i književni lik - Petrica Kerempuh. S obzirom na to da klasična balada uključuje tragičnu viziju svijeta, usko vezanu uz neki tragičan događaj i lik koji su joj temom, stvarajući pritom povišenu emotivnu tenziju, K. je u skladu s naslovnom sintagmom, u koju je uključen izrazito humorističan lik i pojam, najavio te u djelu realizirao samosvojan tip moderne balade kojoj je u osnovici baladeskna slika i vizija poremećenog i izobličenog svijeta, a taj mundus inversus, srednjovjekovni i renesansni topos izokrenuta svijeta, predočen je humorom, ironijom, sarkazmom, cinizmom, paradoksom, apsurdom i groteskom, pri čemu je pjesnička realizacija istodobno i negacija toga svijeta i njegova biološkog, duhovnog, socijalnog i povijesnog ustrojstva. Stvoren je tako autorski lik i oblik nove lirske vrste koja posjeduje sve značajke antibalade, pa se s tim svojstvima uključuje u moderne i modernističke tendencije europske i hrvatske lirike 20-ih i 30-ih godina. Tu konstantu Krležine balade potvrđuje i njezina poetska angažiranost manifestirana autorovim humanističkim prosvjedom protiv nehumanih pojava i obličja života bez obzira na to kojem vremenu i društvenoj sferi pripadao. S obzirom na to da je u Baladama riječ o ljudskoj patnji, stradanju, stalnoj ugroženosti, socijalnoj inferiornosti potlačenih, a ključni protagonist djela je upravo anonimni pučki kolektiv, te da je riječ o hrvatskome povijesnom udesu kroz stoljeća, takvom strukturom balade zatomljen je svaki providan sentimentalni odnos, i autora i recipijenta Balada, te je omogućeno da osobna autorova pjesnička istina o svijetu bude iskazana maksimalnim intenzitetom originalne poetske izražajnosti. U Krležinim baladama prisutni su strukturni elementi svojstveni mnogim lirskim vrstama koje su, sukladno svojoj tematici, formi i poetskom izričaju u rasponu od lirskih minijatura (Sanoborska, Krava na orehu) do velikih lirsko-epskih kompozicija (Keglovichiana, Na mukah, Planetarijom), u kojima se pojavljuju socijalne, simbolične, alegorijske, satirične, revolucionarne, pejzažne, idilične, filozofsko-refleksivne, vojničke i humorističke teme, kao i oblici naricaljke, lamentacije, groteske, nokturna i soneta, koji su svi obojeni baladesknim bojama i tonovima, sumornom i tragičnom vizijom života koju ironijsko-satirička izražajna sredstva ne ublažuju i ne osporavaju, već naprotiv, intenziviraju.
Napisane gotovo u jednom dahu, od prosinca 1935. do ožujka 1936, Balade otkrivaju začudan intenzitet kreacije, no kako je prema Krležinim riječima put do njih bio dug, neprijeporno im je prethodilo višegodišnje taloženje motiva i slika, unutarnje dozrijevanje i akumulacija višeslojnih elemenata, od tematskih do jezičnih, koji su onda u kratkom roku realizirani snažnim, originalnim i pjesnički funkcionalnim kajkavskim jezikom.
U genezi Krležinih Balada ostavila je traga i hrvatska glagoljaška tradicija, na što je upozorio R. Katičić, koji smatra da je na Krležu utjecala i glagoljaška pjesma Svit se konča. Slijedeći taj trag, korijeni Balada mogu se nazrijeti i u djelima autora drugih starijih književnih epoha humanizma, renesanse i baroka, posebice kada je riječ o turskoj i protuturskoj tematici i slikama stradanja hrvatskoga puka (M. Marulić, J. Šižgorić, P. Zoranić, B. Karnarutić, I. Gundulić i dr.). Naime, jedan su od dominantnih tematskih slojeva Balada turska osvajanja i pustošenja hrvatskog prostora, pa je to djelo ekspresivna poetska rekapitulacija jedne važne teme hrvatske književnosti čiji individualitet Balade ne osporavaju nego pojačavaju i sintetiziraju.
Već spomenuta Matoševa makabrična, nokturalna, ekspresivna i fantazmagorična poema Mora, kao slika povijesne i socijalne hrvatske kobi, javlja se u tom kontekstu kao završni čin tradicije koja je prethodila Baladama. Jezičnu, ali i drugu građu za Balade K. je pronalazio u različitim dokumentima i sudskim spisima (npr. o seljačkoj buni), povijesnim i memoarskim spisima (npr. Krčelićevima), u etnološkim i etnografskim studijama (Samobor M. Langa), u pravnim spisima i rječnicima (V. Mažuranić, Prinosi za hrvatski pravno-povjestni rječnik, I—II, Zagreb 1908-22), a mnogobrojne od tih izvora konzultirao je i u rukopisu, što sve potvrđuje tezu o Krležinoj studioznoj pripremi za djelo u čijoj je sintezi došlo do prožimanja višestrukih izvora i slojeva.
Kad je riječ o koincidenciji Balada s europskom književnom tradicijom, uz eulenspiegelovsku, treba svakako istaknuti villonovsku i rabelaiseovsku tradiciju, od kojih je prva najizraženija u ironijskom i obješenjačkom duhu i stilu Balada, a druga u kritičko-satiričkom prikazu i analizi povijesnoga svijeta. Međutim, obje te tradicije Krleža je apsorbirao i sintetizirao u samosvojan lirski oblik, stil i duh djela koje u optici »sovina zrcala« (Eulen-Spiegel) odražava srednjovjekovnu, renesansnu i kasniju baroknu impostaciju svijeta, a čija je infernalna vizija srodna s Danteovom. No iako se K. u svome poetskom oblikovanju i instrumentariju koristio elementima poetike svih triju označenih epoha, kao slikar ljudskoga inferna on svomu infernu nije namijenio danteovski prostor podzemlja, već ga je situirao u konkretan zemljopisni prostor i povijesno vrijeme koje ljudskoj drami u njegovim kajkavskim stihovima daje posebno obilježje. Preko danteovske, u Baladama je progovorila i biblijska književna tradicija bez obzira na to što se našla u ironijskom, pa i satiričkom diskursu, u kontekstu cjelokupnoga autorova osporavanja svijeta sazdana na načelima kršćanske ideologije i svjetonazora.
Iako je po Krležinoj izjavi neposredan povod nastanku toga djela bila predstojeća ratna kataklizma nagoviještena španjolskom dramom sredinom 30-ih godina, Balade su nadrasle svoj povod, a jezično i tematsko ishodište pronašle su u nacionalnoj kulturi i povijesti, oblikujući tu povijest kao sliku sumornoga i krvavoga hrvatskog povijesnog panoptikuma u njegovu višestoljetnu trajanju. U toj nadvremenskoj slici K. je poveo i nastavio polemički dijalog s poviješću, pomičući rakurs svoga motrišta sa službene pozicije pobjednika, koji retuširaju sliku povijesti u skladu sa svojom ulogom u njoj, na poziciju poraženih, koji su njezine žrtve. U Baladama je, naime, hrvatska povijest interpretirana i konstituirana odozdo, s motrišta njezinih tragičnih, anonimnih pučkih sudionika, koji je doživljuju kao svoju crnu i zlu kob i u čijoj opciji ona poprima karikaturalno obličje. Hrvatski višestoljetni povijesni pejzaž oblikovan je stoga kao kompozicija crnih boja i tonova, čiji je kolorizam obilježen krvlju. Riječ krv u svojim se ekspresivnim kajkavskim varijantama (kerv; karv i kri), kao i sugestivnim izvedenicama, nameće svojom učestalošću i stilskom izražajnošću kojom se istodobno sintetizira semantički, zvukovni i koloristički, ali i simbolički značaj te riječi koja se kao stilski obilježen i eksponiran jezični segment izdvaja u bogatom leksiku Balada.
Međutim, Balade koincidiraju i s procvatom hrvatske kajkavske lirike XX. st., ali nasuprot njezinoj dominantnoj regionalnoj, zavičajnoj, kampanilističkoj i intimističkoj poetici, Krležino je pjesničko djelo na kajkavštini bitan pomak prema nadregionalnoj poetičkoj koncepciji, prema povijesnomu i socijalnom pejzažu, kolektivnom duhu i osjećajnosti. Stavljajući u središte svoga djela općehrvatsku višestoljetnu dramu, K. je zbog isticanja zajedničkoga i općega u toj drami potisnuo ilustraciju pojedinačnih stanja i sudbina, uzimajući ih tek kao simboličan uzorak općega. Zahvaljujući tim značajkama, Balade su hrvatskoj kajkavskoj lirici i njezinoj poetici otvorile nove prostore i omogućile joj snažan uspon do najširega nacionalnog i univerzalnog značenja, do manifestacije vlastite izvornosti i nesumnjive književne vrijednosti.
Javljajući se istodobno u kontekstu snažno izraženih socijalnih tendencija hrvatske književnosti 30-ih godina, u doba pokreta socijalne literature čijemu se ortodoksnom i dogmatskom shvaćanju suprotstavljao angažirano i temperamentno, K. je u Baladama izrazio svoje osobne ideje i stavove o socijalnosti i tendencioznosti u književnosti, koja jedino kao visoka umjetnost potvrđuje razložnost svoje egzistencije. Balade su stoga autorov indirektan odgovor na pitanje o tipu i stilu, ali i smislu socijalno angažirane književnosti, koja u hijerarhiji svojih vrijednosti polazi od umjetničke ekspresije i forme, od realizacije i emitiranja ideja isključivo uporabom pjesničkog instrumentarija. Zahvaljujući upravo takvu shvaćanju i opredjeljenju, K. je u Baladama zacrtao i realizirao autohtonu poetiku s uporištem u sugestivnoj artističkoj ekspresiji, koja je do izražaja došla i u zvukovnoj i ritmičkoj organizaciji njegova stiha, u raznovrsnosti strofnih obli ka, kao i u bogatom rimariju, koji također otkriva i pojačava snažan dojam jezične raskoši Balada, što su istodobno snažan pjesnički panopticum croaticum, jedinstveni kip jezika horvatskoga i remek-djelo kako u Krležinu opusu tako i u cjelokupnoj hrvatskoj književnosti.
Khevenhiller
Je zasigurno najpoznatija pjesma balada, ona sadrži poznate vekovečne kajkavske stihove, opjevuje ljudsku muku i besmisao ljudskog života kao i sve druge pjesme štere je v baladami stambural Petrica Kerempuh.
Nigdar ni tak bilo da ni nekak bilo, pak ni vezda nebu da nam nekak nebu.
Kajti: kak bi bilo da nebi nekak bilo, nebi bilo nikak, ni tak kak je bilo.
Ar je navek bilo da je nekak bilo, kaj je bilo, a je ne, kaj neje nikak bilo.
Ar nigdar ni bilo da ni nišče bilo, pak nigdar ni nebu da niščega nebu.
Kak je tak je, tak je navek bilo, kak bu tak bu, a bu vre nekak kak bu!
Kajti nemre biti i nemre se zgoditi, da kmet nebi trebal na tlaku hoditi.
Nigdar još ni bilo pak nigdar nemre biti, da kmet neje moral na vojščinu iti.
Kajgod kakgod bilo, opet je tak bilo, kak je bilo, tak je i tak bude bilo.
Kak je navek bilo, navek tak mora biti, da muž mora iti festunge graditi,
bedeme kopati i morta nositi, z repom podvinutim kakti kusa biti.
Kmet nezna zakaj tak baš mora biti, da su kmeti gladni, a tabornjiki siti.
Ar nigdar ni tak bilo da ni nam tak bilo, pak nigdar ni nebu da kmet gladen nebu,
kajti nigdar nebu na zemlji ni na nebu, pri koncu pak Turčin potukel nas se bu.
gda drugog spomenka na grebu mu nebu neg pesji brabonjek na bogečkem grebu.
Donje Lisiče
Prirodni uslovi
Donje Lisiče je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 10 km istočno.
Naselje Donje Lisiče je u okviru istorijske oblasti Skopsko polje, u njenom središnjem delu. Okolina naselja je ravničarska, plodna i gusto naseljena. Nadmorska visina naselja je približno 230 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne klime zbog uticaja Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Ljubanci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 2.440 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%). Ostalo su mahom Srbi.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Kuća u kojoj se rodio Dimitrije Davidović
Opis
Kuća se nalazi na uglu Glavne i Davidovićeve ulice, orijentisana je oko unutrašnjeg dvorišta i predstavlja složenu zgradu koja je razvijana od kraja XVIII do sredine XIX veka. Tipična stambena jednospratnica dvotraktnog tipa, koja je u početku imala šest prozora prema Glavnoj i tri prozora prema Davidovićevoj ulici, dograđivanjem je dobila mnogo duže frontove prema obema ulicama, tako da sa glavne ulice sada ima 10 prozora, a na Davidovićevu ulicu gleda 12 prozora. Jedinstveno obrađenim fasadama obuhvaćene su sve razvojne faze kuće i time je postignut celovit prostorni utisak. Predstavlja skromniju varijantu gradske klasicističke kuće.
U kući je 20. oktobra 1789. rođen Dimitrije Davidović, književnik i novinar, srpski diplomata, ministar prosvete obnovljene Srbije i pisac Sretenjskog ustava.
Kuća se nalazi u očajnom stanju i potrebna joj je temeljna restauracija. Krov je dotrajao, fasada je oronula, a sa dvorišne strane su propali balkoni.
Abdul Rahim Vardak
Njegovo široko znanje prilika u Afganistanu osiguralo mu je poštovanje, zbog čega se sastajao sa raznim predstavnicima NATO saveza nakon američke vojne intervencije 2001. koji su ga tražili za savjet i najbolju prilagodbu strategije na terenu. Augusta 2012., Vardak je dao ostavku nakon što nije dobio glasove potpore u parlamentu Afganistana. Bio je kandidat za predsjednika 2014.
Malenska vas
Malenska vas je naselje u slovenskoj Općini Mirnoj Peči. Malenska vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 72 stanovnika.
Birtin, Vața De Jos
Birtin je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Vața De Jos.
Opština Izvoare, Dolj
Izvoare je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Stari grad Samobor
thumb|right|300px|Ostatci Starog grada Samobor Stari grad Samobor je utvrda u ruševnom stanju na brdu Tepec u Samoboru (Hrvatska).
Historija Starog grada
Prvu utvrdu na tom mjestu, na brijegu iznad tada važne raskrsnice putova u sjeverozapadnom kutu savske doline iznad srednjovijekovnog trgovišta Samobor, podigli su pristaše češkog kralja Otokara između 1260.-1264.. godine. To je kamena utvrda podignuta na živoj stijeni - nepravilnog i razvedenog tlocrta, koji se sastoji od tri dijela, od kojih je središnji dio jezgra te gradine - najstariji.
Montaldo, Asti
Montaldo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Stari grad Samobor
Historija Starog grada
U trećem desetljeću 16. vijeka utvrda se počinje pregrađivati i postupno se jezgra gradine širi prema sjeveru - u izduženo trapezoidno dvorište okruženo jakim obrambenim zidom s peterokutnom baterijskom kulom na krajevima. Kroz 17. i 18. vijek utvrda se dograđuje i pregrađuje, kao posljednja unutar grada podignuta je trokatna kuća s njegove južne strane. U njegovu gornjem dijelu formira se dvorište čija su fasade s dvije strane raščlanjene trijemovima s toskanskim stupovima, a unutrašnjost se bogato oprema, tako da utvrda gubi svoju fortifikacijsku funkciju i postupno se pretvara u ladanjski dvorac baroknog tipa. Zadnji stanari dvorac napuštaju na kraju 18. vijeka, i od tad počinje propadanje tog kamenog zdanja. thumb|left|260px|Tlocrt Starog grada Samobor
Vladari i posjednici Starog grada Samobor
Prvi znani vladari bili su Babonići, potom Samoborskim gradom upravlja ugarsko-hrvatski kralj, a početkom 15. vijeka postaje posjed Celjskih grofova. Početkom 16. vijeka dolazi u posjed Frankopana. Zatim dvorac mijenja puno vlasnika; Tržačke, Tahyje, Auersperge, Kiepache, posljednji vlasnici dvorca koji su u njemu stanovali bili su grofovi Erdödy i Kulmer. Samoborska općina je 1902. godine otkupila dvorac od njezina tadašnjeg vlasnika Montecuccolija i od tada dvorac i njegova okolica služi kao izletište.
Obnova Starog grada Samobor
Danas je Stari grad samo slikovita ruševina dvorca iznad potoka Vugrinščak, koja svojom pozicijom nad Samoborom podsjeća na bogatu prošlost tog ubavog gradića. Istina postoji projekt obnove Staroga grada Samobora, ali su do sada izvedeni radovi obnove zidina kapele. Kod obnove korišten je kamen pronađen u urušenim dijelovima utvrde, cement i gašeno vapno.
Mary Cyrene Burch Breckinridge
Mary Cyrene Burch Breckinridge (16. august 1826 – 8. oktobar 1907) bila je supruga američkog potpredsjednika i južnjačkog vojskovođe i ministra rata Johna C. Breckinridgea, odnosno Druga dama SAD od 1857. do 1861.
Muža je upoznala preko svog rođaka Thomasa W. Bullocka, koji je sa Breckinridgeom bio studirao pravo i vodio zajedničku advokatsku firmu. Vjenčali su se 1843. godine i imali šestoro djece, od kojih je sin Clifton R. Breckinridge kasnije imao istaknutu karijeru kao političar i diplomat.
Chaudardes
Šodard je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Manuel Almanza, Álamo Temapache
Manuel Almanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 462 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
568
Godina 568. (DLXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 568. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Ubistvo Galsvinte, ilustracija iz 19. vijeka
Pogli, Savona
Pogli je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Jossgrund
Josgrund je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Majn-Kincig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.604 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6435016.
San Jerónimo, Santiago Xanica
San Jerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Xanica.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 692 m.
Wayne, Ohio
Vejn je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 887, što je 45 (5,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mali Kal (Mirna Peč, Slovenija)
Mali Kal je naselje u slovenskoj Općini Mirnoj Peči. Mali Kal se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 19 stanovnika.
Navesink, New Jersey
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Mirko Hunjadi
Mirko Hunjadi (Vinkovci, 28. VIII. 1942. - Beli Manastir, 6. I. 2017), hrvatski pjesnik i putopisac.
Vratio se u Vinkovce 1991. i u vrijeme Domovinskog rata radio kao ravnatelj "Novosti", Radio-postaje Vinkovci i "Vinkovačkog lista". Od 1992. bio je profesionalni urednik izdavačke djelatnosti Slavonske naklade (SN) "Privlačica" u Vinkovcima. Uredio je knjige 1-50 Biblioteke Slavonica.
Posljednje godine života proveo je u Domu za starije i nemoćne Beli Manastir. Sahranjen je 9. I. 2017. u Vinkovcima.
Opština Tingüindín, Michoacán
Tingüindín je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Islamska deklaracija
thumb|Naslovnica Islamske deklaracije
Izetbegović u knjizi piše o položaju islama u svijetu, o nacionalizmu kao sili koja podvaja narode i o komunizmu kao neadekvatnom društvenom poretku (vidi državni ateizam). Ova knjiga je korišćena na političkom procesu protiv Izetbegovića i drugih muslimanskih intelektualaca, koji je 1983. godine optužen za "napad na socijalizam", "neprijateljsku i kontra-revolucionarnu djelatnost s pozicija muslimanskog nacionalizma" i planiranje stvaranja islamske države u Bosni i Hercegovini, te osuđen na 13 godina zatvora. Mada se u knjizi ne spominje ni Bosna i Hercegovina, niti Jugoslavija, Deklaracija je bila jedan od značajnih dokaza na sudu. Kazna je kasnije redukovana, a Izetbegović je 1988. godine pušten na slobodu. Knjiga je ponovno objavljena 1990. godine.
Neki bosanski Srbi veruju da je Islamska deklaracija politički program koji želi da stvori islamsku zemlju Bosnu i Hercegovinu, i da je jedan od uzroka rata i terorizma. Istoričari Noel Malcolm i Ivo Banac ocenjuju da knjiga ne sadrži plan o transformaciji Bosne u islamsku državu, niti politički program Izetbegovićeve Stranke demokratske akcije.
Sadržaj
Osnovna poruka knjige je da se muslimanski narodi ne mogu modernizovati protivno islamu, već islamske vrednosti moraju ostati osnova preporoda muslimanskih naroda. Islamska deklaracija pokušava da miri zapadni tip napredka i islamsku tradiciju. Glavna ideja je da Kuran dozvoljava modernizaciju, ali postoje ograničenja. Za Izetbegovića je primer Turske i Kemala Ataturka negativan jer se gube islamski koreni, a Japan pozitivan jer je kultura kompatibilna sa modernizacijom i ekonomskim rastom.
Izetbegovic polazi od dva osnovna elementa: islamskog društva i islamske vlasti. On kaže da se islamska vlast ne može uspostaviti ako već ne postoji islamsko društvo, a islamsko društvo postoji samo tamo gde apsolutnu većinu naroda čine muslimanski vjernici. "Bez ove većine, islamski poredak se svodi samo na vlast i može se pretvoriti u nasilje." Protivnici su često citirali sledeću rečenicu, istrgnutu iz konteksta: "Nema mira ni koegzistencije između islamske vjere i neislamskih institucija." Noel Malcolm smatra da se ovo odnosilo na zemlje u kojima postoji muslimansko društvo. Malcolm smatra da u cijeloj raspravi ima samo jedno mjesto koje se može odnositi na politički status bosanskih muslimana: "Muslimanske manjine u sastavu neislamskih zajednica, pod uvjetom garancije vjerskih sloboda i normalnog života i razvoja, lojalne su i dužne izvršavati sve obaveze prema toj zajednici, izuzev onih koje štete Islamu i Muslimanima."
La Aguacatera, Huitzilac
La Aguacatera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2305 m.
Poggio Gagliardo, Pisa
Poggio Gagliardo je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Coraci, Cosenza
Coraci je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 793 m.
Ahuashuame, San Pablo del Monte
Ahuashuame je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini San Pablo del Monte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2411 m.
La Breña, Santa María del Oro
La Breña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Donje Svilare
Donje Svilare je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Donje Svilare pripada gradskoj opštini Saraj grada Skoplja. Naselje je zapadno predgrađe glavnog grada.
Prirodni uslovi
Donje Svilare je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 12 km zapadno.
Naselje Donje Svilare je u krajnje zapadnom delu istorijske oblasti Skopsko polje. Južno od naselja protiče Vardar, dok se severno izdiže planina Veternik. Nadmorska visina naselja je približno 330 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Donje Svilare je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 2.010 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Basarabasa, Vața De Jos
Basarabasa je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Vața De Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 313 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Cézia
Sezja je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 63 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 500 metara (maksimalnoj 802 m, a minimalnoj 458 m).
Mala Cikava
Mala Cikava je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Mala Cikava se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 84 stanovnika.
Paraje Cuexcontitla, Huitzilac
Paraje Cuexcontitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2649 m.
Marchiori, Venezia
Marchiori je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Cerignale, Piacenza
Cerignale je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 711 m.
Hanau
Hanau zapravo Hanau na Majni (Hanau am Main) je grad u njemačkoj pokrajini Hessen od 88 897 stanovnika, poznat kao rodno mjesto Braće Grimm.
Historija
Najstariji dio grada - Altstadt izrastao je oko feudalnog zamka grofova hanauskih, on je 1303. dobio status grada.
Protestanski izbjeglice iz Holandije i Valonije osnovali su 1597. svoje naselje - Neustadt, pored starog Hanaua (ta dva naselje spojila su se jedno u 19. vijeku). Hanau je 1736. postao dio Kneževine Hessen-Kassel. Kod Hanaua se 1813. odigrala bitka između napoleonske vojske i austrijsko - bavarskih snaga, koje su izgubile. Posljednjih dana Drugog svjetskog rata grad je gotovo sravnjen sa zemljom od strane savezničke avijacije. Jedan dio građevina je rekonstruiran u istom stilu nakon rata.
Znamenitosti
thumb|left|220px| [[Crkva sv. Marije]] Najveća znamenitost grada su crkve ''sv. Marija'' iz 14. vijeka. i holandsko -valonska crkva) Johanneskirche iz 1658. uz dvije gradske vijećnice novu i staru. Za turiste je atraktivan spomenik Braće Grimm i dvorac grofova hanauskih Philippsruhe, podignut između 1701. - 1715. u tada obližnjem Kesselstadtu (danas je to jedan od kvartova grada).
Pored grada nalazi se termalno lječilište Wilhelmsbad.
Privreda
Hanau je velika luka na rijeci Majni, pored tog on je značajni industrijski centar, poznat po proizvodnji nakita i preciznim instrumentima iz metala koja datira još iz 16. vijeka (iz vremena doseljenja protestanskih izbjeglica) i optičkim instrumentima. U gradu djeluje i velika tvornica autoguma Dunlop.
Valle de San Juan, Villa de Ramos
Valle de San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Ramos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2039 m.
Colonia la Quebradora, Taxco de Alarcón
Colonia la Quebradora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1773 m.
Epidemija ebole u Zapadnoj Africi 2014.
300px|mini|desno|Područja zaražena s [[ebola virus|virusom ebole u Zapadnoj Africi na dan 20. jula 2014.]] 300px|mini|desno|[[Ebola virus snimljen elektronski mikroskopom.]] 300px|mini|desno|Istraživači dok rade s virusom ebola oblače posebna odijela kola sprječavaju širenje zaraze. 300px|mini|desno|Istraživači su došli do obečavajućih rezultata s [[cjepivom za ebolu. Američki liječnik zaražen ebolom, Kent Brantly pokazuje znakove oporavka nakon što je primio dvije doze eksperimentalnog seruma protiv ebole. Doze je primila i američka humanitarka Nancy Writebol čije stanje se također stabiliziralo.]]
Epidemija ebole u Zapadnoj Africi 2014.
Epidemija ebole u Zapadnoj Africi 2014. se trenutno dešava u tri zapadnoafričke države: Gvineji, Sijera Leoneu i Liberiji, a jedan slučaj je prenesen u Nigeriju (iz Liberije). Prema posljednjim podatcima Svjetske zdravstvene organizacije od 6. kolovoza opasni ebola virus je od veljače do sada usmrtio 932 osobe od ukupno 1711 oboljelih. Epidemija je prvo započela u veljači 2014. u Gvineji, a zatim se proširila na Liberiju i Sijera Leone. To je do sada najveća epidemija ebole od 1976., kada je prvi puta otkrivena u blizini rijeke Ebola u Demokratskoj Republici Kongo (tadašnji Zair). Prva vrsta koja je otkrivena (a djeluje trenutno i u Zapadnoj Africi), ujedno ima i najveću smrtnost je Zaïr virus (prije nazivana Zaïr Ebola virus). Smrtnost oboljelih od ove vrste virusa kreće se oko 83% prosječno u posljednjih 28 godina. Ova vrsta virusa i najčešće uzrokuje izbijanja zaraze i odnosu na ostale viruse ebole.
Jedan od najvećih svjetskih stručnjaka za ebolu, Sheik Umar Khan preminuo je od opake bolesti dok je liječio zaražene u Sijera Leoneu. Cijenjeni virolog zarazio se dok je liječio više od 100 oboljelih u jednom od najvećih centara za dijagnosticiranje ebole u Kenemi.
Širenje virusa ebole
Ebola virus ne širi jako lako. Mora doći do izravnog dodira s tjelesnim tekućinama zaražene osobe ili zaražene životinje (posebno meso majmuna). Može se dakle prenijeti spolnim putem, a ne zrakom poput virusa gripe. Ne može se zaraziti putem predmeta (osim ako su predmeti svježe kontaminirani krvlju ili tjelesnim tekućinama zaraženih), držanjem za ruku, rukohvata u javnom prijevozu, a ni preko namirnica (osim ako meso nije od zaraženih životinja). Ebola se ne prenosi ni ugrizom komarca.
Simptomi kao kod gripe
Najvažnije preventivne mjere su redovito pranje ruku toplom vodom i sapunom. Dodatan razlog zabrinutosti građana jest što su simptomi ebole identični većini virusnih bolesti: groznica, bolovi u mišićima, slabost, glavobolja i grlobolja. Međutim, bolest u idućoj fazi rezultira povraćanjem, osipom i neispravnim radom jetre i bubrega. U posljednjoj fazi dolazi do unutarnjeg krvarenja te nastupa smrt. Smrtnost je vrlo visoka, čak do 90 posto oboljelih umre. Na žalost, lijeka nema, niti se može preventivno cijepiti protiv ebole, a inkubacija je od dva do 21 dana.
Lokalna tradicija i kultura pomažu širenju virusa
Zaraza se širi fizičkim dodirom s već oboljelim, preko krvi ili tjelesnih tekućina, i to tek kad se pojave simptomi. Veliki problem u Africi je to što tradicija i kultura pomažu širenju: mrtvo tijelo je najopasnije, a ritualno, na pogrebu, svi diraju mrtvaca, prelazeći rukom preko sluznice ustiju i nosa. Zato je iznimno važna edukacija ljudi. Na Zapadu je drugačije. Zdrav razum kaže da se odmaknemo od bolesnika, posebno kad su simptomi tako drastični kao kod ebole i uključuju povraćanje, proljev i krvarenje, a i zdravstveni radnici znaju proceduru. Tako je objasnio doktor Tomislav Jagatić, koji je rođen u Kanadi, diplomirao medicinu u Zagrebu, a radi za organizaciju Liječnici bez granica i od proljeća je na terenu u Gvineji i Sijera Leoneu.
Lijeka nema, a liječenje je simptomatsko, uglavnom se svodi na sprečavanje dehidracije. Na liječnicima je da osiguraju uvjete da imunološki sustav ima najbolje uvjete da se sam obrani. Epidemiju su, prema riječima dr. Jagatića, velikim dijelom pospješili strahovi ljudi od liječnika i bolnica. Ljudi bježe i oklijevaju doći po pomoć "jer tko jednom tamo uđe, više nikada ne izađe". Najteže je liječnicima objasniti da je riječ o bolesti, a ne o prokletstvu ili zlim duhovima koji su još snažno prisutni u folkloru.
Gvineja
Trenutno se u Gvineji smanjuje broj oboljelih i umrlih od virusa ebole.
Liberija
Liberijska vlada najavila je kako zatvara škole u cijeloj zemlji kako bi spriječila širenje smrtonosne ebole. Dijelovi zemlje stavit će se u karantenu, najavila je predsjednica Ellen Johnson-Sirleaf. Državni zaposlenici koji su "manje ključni" bit će poslani kućama na 30 dana, a vojnici regrupirani kako bi osigurali da se mjere protiv zaraze provode. U glavnom liberijskom gradu Monroviji bolnice su prepune oboljelih. Neke pacijente moraju liječiti u njihovim domovima. Za petak su najavili neradni dan kako bi proveli dezinfekciju svih javnih ustanova. Američka humanitarna udruga Peace Corpus povukla je svojih 340 dobrovoljaca iz Liberije, Sierra Leonea i Gvineje zbog smrtonosnog virusa. Dvoje od njih su trenutačno u izolaciji jer su bili u dodiru s čovjekom koji je kasnije umro od ebole.
Nigerija
Nigerija je stavila u karantenu dvije osobe za koje se vjeruje da su zaražene virusom ebole, a 69 ljudi nadzire. Sedamdeset i jedna osoba je došla u dodir s liberijskim vladinim konzultantom Patrickom Sawyerom, koji je umro od ebole 25. srpnja u bolnici u Lagosu, izjavio je ministar zdravstva Onyebuchi Chukwu.
Sjedinjene Američke Države
Američki liječnik zaražen ebolom, Kent Brantly pokazuje znakove oporavka nakon što je primio dvije doze eksperimentalnog cjepiva protiv ebole. Doze je primila i američka humanitarka Nancy Writebol čije stanje se također stabiliziralo. Cjepivo još nije testirano na ljudima. Prema dokumentima koje je izdala kompanija, četiri majmuna zaražena ebolom izliječena su nakon što su primili lijek unutar 24 sata od zaraze. Dva od četiri majmuna koja su primila lijek unutar 48 sati od zaraze preživjela su, a majmun koji nije dobio serum uginuo je pet dana nakon što je zaražen. Brantly i Writebol svjesni su da lijek još nije odobren i testiran na ljudima, ali su pristali na liječenje. Prvu dozu ubrizgali su si u Liberiji nakon što su im se simptomi ebole počeli pojavljivati, što je bilo devet dana nakon zaraze. Još se ne zna hoće li se cjepivo moći koristiti u liječenju oboljelih u Africi jer nije odobren niti testiran, prenosi CNN.
Razvoj epidemije ebole
U slijedećoj tablici može se pratiti razvoj epidemije ebole u zapadnoafričkim državama, prema podacima Svjetske zdravstvene organizacije i organizacije Centers for Disease Control and Prevention:
mini|desno|400px|Dijagram koji pokazuje razvoj epidemije ebole.
Palos Verdes Norte y Sur, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Prosa, Pavia
Prosa je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Opština Leu, Dolj
Leu je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Opština Preševo
Opština Preševo (alb.:Komuna e Preshevës) je opština u Pčinjskom okrugu na jugu Centralne Srbije. Središte opštine je grad Preševo. Predstavlja opštinu u Centralnoj Srbiji sa najvećim udelom Albanaca u stanovništvu, odnosno jednu od dve (uz susedni Bujanovac) gde Albanci čine apsolutnu većinu. kao poprište oružanog sukoba koji se od 1999. do 2001. vodio između albanskih separatista i srpske vlasti.
Bajer (jezero)
Bajer je umjetno akumulacijsko jezero nastalo 1952. izgradnjom brane na rijeci Ličanki u blizini Fužina u Gorskom kotaru.
Opština Preševo
Geografija
Po podacima iz 2004. općina zauzima površinu od 264 km², nalazi se na jugu Srbije na granici sa Makedonijom.
Bajer (jezero)
Jezero je nastalo za potrebe HE Vinodol, no njegovom izgradnjom postao je pravi magnet za turiste i vikendaše. Udaljeno svega oko 30 kilometara od mora, Bajer postaje privlačno odredište na kojemu je moguće osim šetnje po izgrađenim šetnicama uz njegove obale i iznajmiti čamac ili dobiti dozvolu za ribolov ili posjetiti špilju Vrelo, otkrivenoj 1950. za vrijeme izgradnje jezera. Špilja je ponovno uređena i osvijetljena 1998., a pristupačna je čak i za invalide, jer nema stepenica. U blizini se nalaze restorani i sobe za iznajmljivanje, pa je privlačan i za zimski turizam.
Opština Preševo
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine u opštini živi 34.904 stanovnika, raspoređenih u 35 naselja, 89,10% stanovništva su Albanci.
Naselja
Opština Preševo sastoji se od 35 naselja od kojih je jedan grad i 34 seoska naselja.
Bajer (jezero)
Športski ribolov je najvažnija aktivnost koja se dešava na jezeru, aktivno je ŠRD "Bajer", čiji su članovi uredili jezero Potkoš blizu Liča za prirodno mrjestilište pastrve, čiji je opstanak ugrožavala štuka. mini|400px|ništa|Pogled na Bajer iz Fužina. U blizini Bajera nalazi se drugo manje jezero Lepenice, izgrađeno 1985. uzvodno Ličankom od Bajera, koje je također privlačno ribičima.
Jezero Bajer je dobilo ime po riječi "bajer" koja u nekim dijelovima Hrvatske znači umjetno jezero.
Hidroenergetski sustav Vinodol
Osnovni hidroenergetski sustav (HES) Vinodol sastoji se od Lokvarskog jezera, Crpne stanice Križ (CS Križ), spojnog tlačnog tunela Lokvarka - Ličanka, Crpne hidroelektrane Fužine, Vrelo (4,8 MW), umjetnog jezera Bajer, Reverzibilne hidroelektrane Lepenica ili RHE Lepenica (1,326 MW), umjetnog jezera Lepenica, Retencije Potkoš, Crpne stanice Lič (CS Lič), gravitacijskog zahvata ili kanal Benkovac, tunela, armirano-betonskog cjevovoda i čelično tlačnih cjevovoda sveukupne duljine 18,8 kilometara, derivacijskog dovoda (provodnici vode) duljine od približno 10,5 kilometara do Triblja, te HE Vinodol u Triblju (94,5 MW). Hidroenergetski sustav Vinodol koristi vode vodotoka Gorskog Kotara: Lokvarka, Križ potok, Ličanka s pritokama Kostanjevicom i Lepenicom, Potkoš, Benkovac, Potok pod grobljem, a umjetna jezera su Lokvarsko jezero, Bajer, Lepenica, te Potkoš.
Ukupni hidropotencijal (maksimalna mogućnost akumuliranja) u umjetnim jezerima HES Vinodol je 41 563 x 106 m3 vode. Ukupni korisni (iskoristivi) obujam vode u umjetnim jezerima HES Vinodol iznosi 40 593 x 106 m3, za moguću proizvodnju vodnih turbina HE Vinodol u Triblju. Hidroenergetski potencijal Vinodol, s jedne strane, rezultat je velikog raspoloživog pada (kotline Ličanke i Lokvarke s njihovim pritocima nalaze se na više od 700 metara nad morem, dok je Vinodolska dolina - gdje je smještena HE Vinodol, na približno 60 metara nad morem), što je jedan od najvećih ostvarenih padova na hidroenergetskim postrojenjima u Europi. S druge strane, raspoložive količine vode razmjerno su skromne i podložne znatnim promjenama protoka. Ukupna veličina sliva svih voda tog područja iznosi 80,8 km2, dok se nadmorska visina kreće između 700 i 1 100 metara. Ukupni prosječni godišnji dotok HES Vinodol iznosi 3,27 m3/s, a prosječna godišnja količina oborine, mjerena u meteorološkoj postaji kod CHE Fužine kao reprezentativnom mjestu za HES Vinodol, iznosi 2 600 mm (litara po četvornom metru godišnje).
San Acacia, New Mexico
San Akejša je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 44.
Soledad del Carmen, Yajalón
Soledad del Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 922 m.
Oak Park, Indiana
Ouk Park je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 5.379.
Male Brusnice
Male Brusnice je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Male Brusnice se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 53 stanovnika.
La Yerbabuena, Manuel Doblado
La Yerbabuena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1744 m.
Montechiaro d'Asti, Asti
Montechiaro d'Asti je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.