cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Congo (roman)
Roman je originalno nastao kao ideja za film u kome je glavnu ulogu trebao tumačiti Sean Connery, Crichtonov suradnik na filmu Velika pljačka vlaka. Godine 1979. je studio 20th Century Fox za 1,5 mil. US$ otkupio prava na ekranizacije prije nego što je uopće bio dovršen. Kada je roman konačno dovršen, postao je bestseler. Međutim, Crichtonove planove o ekranizaciji su priječili tehnički problemi, odnosno još uvijek nedovoljno razvijene tehnike specijalnih efekata, odnosno dresure kojima bi se mogle dočarati gorile koje igraju važnu ulogu u radnji. Crichton je nakon toga odustao od ekranizacije, ali je film 1995. ekraniziran kao istoimeni film, koji je imao solidne komercijalne rezultate, ali porazne kritike.
4808 Ballaero
4808 Ballaero je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,667 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,0.
Novi Farkašić
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 114 stanovnika te 46 obiteljskih kućanstava.
Ravanjsko
Ravanjsko je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Han Pijesak koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 57 stanovnika.
Asim Peco
Asim Peco (Ortiješ kod Mostara, 24. jul 1927 — 7. decembar 2011, Beograd) filolog i lingvist, redovni profesor Univerziteta u Beogradu.
Život i rad
Rođen u bošnjačkoj porodici (otac Jusuf, majka Hajrija, domaćica), osnovnu školu svršio na Buni, šest razreda gimnazije u Mostaru. Iz sedmoga razreda, po potrebi, prešao na Pedagoški tečaj. Četvrti razred učiteljske škole, po skraćenom programu, završio u Sarajevu. Od 1945. do 1947. radio kao učitelj u Hutovu (Čapljina). Školsku 1947/1948. proveo na dužnosti referenta za narodno prosvećivanje u Prozoru. Septembra 1948. upisao se na Višu pedagošku školu u Sarajevu. Diplomira na grupi za srpskohrvatski jezik i jugoslovenske književnosti s odličnim uspehom juna 1950. Kao odličan student, produžio je studij na Filozofskom fakultetu u Beogradu, gde je diplomirao na grupi za južnoslovenske jezike i opštu lingvistiku u oktobru 1952. (prosečna ocena 9,50).
Posle svršenog studija, primljen na Katedru za južnoslovenske jezike kao profesor-pripravnik. Kada je odslužio vojni rok u Bitolju, januara 1957. nastavlja rad na toj katedri kao asistent. Od oktobra 1957. do jula 1960. lektor je za srpskohrvatski jezik na Univerzitetu u Strazburu (Francuska). U novembru 1958. odbranjuje doktorsku disertaciju Govor istočne Hercegovine. Decembra 1960. izabran za docenta, oktobra 1968. za vanrednog, a u junu 1972. za redovnog profesora Filološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu.
Naš jezik predavao je kao gostujući profesor na Univerzitetu u Lenjingradu. Od 1952. do 1992. održao je predavanja i sudelovao na naučnim skupovima u Moskvi, Lenjingradu, Kijevu, Varšavi, Krakovu, Pragu, Bratislavi, Sofiji, Berlinu, Lajpcigu, Hamburgu, Manhajmu, Konstancu, Strazburu, Parizu, Firenci, Lidsu, Upsali, Bukureštu i drugde. Objavio je preko 500 većih i manjih radova. U penziji od 1992.
Član Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine van radnog sastava od 1978. i dopisni član Crnogorske akademije nauka i umjetnosti od 2003.
Peco se najviše bavio dijalektologijom i akcentologijom, ali pisao je i članke iz normativne lingvistike i standardologije, više puta o jeziku pisaca, a dosta je doprineo i proučavanju bosanskohercegovačkih govora objavljujući u Bosanskohercegovačkom dijalektološkom zborniku i uređujući ga.
Bio je član uredništva Južnoslovenskog filologa, Srpskog dijalektološkog zbornika i Našeg jezika.
Bibliografija
Knjige
Univerzitetski udžbenici
U suautorstvu ove knjige
Il Conte, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Corte
Corte ima više značenja:
Riomurtas, Carbonia-Iglesias
Riomurtas je naselje u Italiji u provinciji Carbonia-Iglesias, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 696 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Scerizzetta, Lecco
Scerizzetta je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Aitkin County, Minnesota
je okrug u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 16.202, što je 901 (5,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
4809 Robertball
4809 Robertball je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,566 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,5.
Cikloizomaltooligosaharid glukanotransferaza
Cikloizomaltooligosaharid glukanotransferaza je enzim sa sistematskim imenom (1->6)-alfa-D-glukan:(1->6)-alfa-D-glukan 6-alfa-D-(1->6alfa-D-glukano)-transferaza (ciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je specifična za (1->6)-alfa-D-glukane (dekstrane).
El Angostillo, Paso del Macho
El Angostillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Paso del Macho.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Chambord (Loar i Šer)
Šambor je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Bloa.
Čuven je po istoimenom dvorcu (vidi: dvorac Šambor).
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 185 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3,4| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 54,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 81 metar (maksimalnoj 129 m, a minimalnoj 72 m).
Los Pocitos, Alaquines
Los Pocitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Alaquines.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 727 m.
Leća (razvrstavanje)
Leća ili sočivo može označavati:
Cortenuova
Cortenuova ima više značenja:
Pipobroman
Pipobroman je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 356,054 Da.
Блок 23
desno|bezokvira Блок 23 је један од новобеоградских блокова.
Окружен је блоковима 19, 19а, 22, 24, 25, 42 и 43. Окружује га улица „Антифашистичке борбе“ на западу, „Булевар Арсенија Чарнојевића“ на северу, „Милентија Поповића“ на истоку и „Булевар Милутина Миланковића“ на југу.
Зграде
Blok ima две зграде од 12 спратова, „Петицу“ и „Шестицу“, две мале зграде од 5 спратова и четири солитера od po 21 sprat. У блоку се налазе четири тениска терена „ТК Газела“, Основна школа „Лаза Костић“ и два вртића. Основну школу похађа преко 800 ученика. У блоку се налази неколико пекара и пар супермаркета, као и доста мањих продавница.
Banī al Qurayţá, Hajjah
Banī al Qurayţá je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1264 m.
Max Steiner
Maximilian Raoul Steiner, poznatiji kao Max Steiner (10. maj 1888 - 28. decembar 1971) bio je austrijsko.-američki kompozitor, poznat kao autor muzike za neke od najpoznatijih filmova klasičnog Hollywooda. Tokom karijere je 24 puta bio nominiran za Oscar za najbolju muziku, a osvojio ga je tri puta - za filmove The Informer (1935), Now, Voyager (1942) i Since You Went Away (1944). Najpoznatiji njegov rad je, pak, muzika za znameniti film Gone with the Wind.
Grb Litvanske Sovjetske Socijalističke Republike
Grb je bio na snazi do 1990., kada je zamjenjen današnjim grbom Litvanije.
Блок 64
Блок 64 је један од новобеоградских блокова, оивичен је улицама Гандијева, Јурија Гагарина, Омладинских бригада, Ђорђа Станојевића, Тошин Бунар и Земунска. У оквиру блока се налази и улица Првомајска. Суседни блокови су 63, 70, 67a, 65 и 60. Површина блока је око 1 km², а број становника је око шест хиљада. Административно читав блок 64, заједно са суседним блоковима 63 и 65 чине месну заједницу „Младост“ као једну од месних заједница на територији општине Нови Београд. Блок 64 се може поделити на три велике целине – то су северни и јужни део у западном делу блока (Север и Југ) и преостали део блока у источном делу у коме је индустријска зона и мањи стамбени, трговински и остали садржаји.
Географија и историја
Територија блока 64 се налази у алувијалној равни реке Саве на надморској висини од 80 m. Пре изградње зграда вишепородичног становања (раније се користио термин колективно становање) на овом простору су се налазиле породичне куће које су припадале селу Бежанија, а ненасељени део су представљале обрадиве површине и мочварно тло. Као и остали део Новог Београда овај простор је до 1918. године припадао Аустро-угарској, да би након Првог светског рата ушао у састав Краљевине СХС, затим Југославије. Послератна власт у Југославији је 11. априла 1948. године почела остваривање пројекта исушивања новобеоградског простора. Први изграђени блок у овом делу Новог Београда био је блок 45, а најинтензивнија изградња стамбеног дела блока 64 се одвијала осамдесетих година ХХ века.
Стамбени објекти
У блоку 64 се налази 16 зграда колективног становања и двадесетак објеката породичног становања у Првомајској улици.
У Северу се налази 6 објеката колективног становања. Зграда на углу улица Гандијеве и Земунске је четвороспратни објекат изграђен 2005. године. Од преосталих пет зграда две степенасте ламеле ближе ИМТ-у су изграђене 1982. године, а степенаста ламела уз Гандијеву и два солитера изграђени су 1987. године.
У Југу се налази 10 објеката колективног становања. Две ламеле ближе ИМТ-у, истог типа као и у Северу, изграђене су 1981. године. Две степенасте ламеле уз Гандијеву улицу и солитер, првобитно насељени војним лицима, изграђени су 1984. године. У делу Југа према улици Јурија Гагарина налази се још пет стамбених зграда: (шарена зграда наспрам основне школе) из 1995. године, сиво-бела зграда уз основну школу из 2002, плава зграда уз Гандијеву улицу из 2006, зграда у којој се налази продавница Нептун из 2007. и пословно-стамбена зграда на раскрсници Гандијеве и Јурија Гагарина из 2009. године.
Индустрија
Највећи део површине блока 64 заузимају објекти ИМТ - Индустрије машина и трактора која постоји од 1947. године када су изграђени први погони, а од 1965. године се устаљује име Индустрија машина и трактора. Други значајан индустријски објекат је ФОМ – Фабрика одливака и модела. Поред ова два већа индустријска објекта на територији блока се налази неколико складишта.
Јавне установе
Од јавних установа у Блоку 64 се налазе Основна школа Младост, Обданиште Бисер и Диспанзер медицине рада. Пошта у Имо-центру је отворена 2009. године.
Инфраструктура
Блок 64 је саобраћајно добро повезан са осталим деловима Београда. Линије градског саобраћајног предузећа којима се може стићи до блока су аутобуси 45, 67, 68, 71, 73, 76, 82, 89, 94, 95, 601, 610 и трамваји 7, 9, 11. Пре него што је линија 95 продужена до Новог Београда из блока 64 се до центра града могло стићи аутобуском линијом 66 која је саобраћала од МЗ Козаре (блок 61) до Зеленог венца. Пре увођења трамвајске лније 13 до Бановог Брда, постојала је линија 11 до Калемегдана. Због великог броја приватних аутомобила број паркинг места и гаража је недовољан.
Значајни објекти електроенергетске инфраструктуре су далековод напона 110 kV и трансформаторска станица 110/10 kV.
Филм
У блоку 64 су 2008. године снимане неке сцене из српског филма Љубав и други злочини, из филма Кориолан и из француског филма Дистрикт 14.
Buenaventura Durruti
Hoze Buenaventura Duruti Dumange (, rođen 14. jula 1896. Leon - umro 20. novembra 1936. Madrid) je čuveni španski revolucionar i anarhista.
Rani dani
Rođen je 14. jula 1896. u Santa Ani, četvrti Leona, grada u srednjoj španiji, kao sin železničara Santjaga Durutija i majke Anastazije Dumange. Počeo je da radi vrlo mlad kao metalac u mnogim radionicama (u radnji Malžora Martineza, itd.), a sa 14 godina napušta školu da bi postao šegrt u železničkoj kompaniji. Kao i njegov otac, pridružio se socijalističkom sindikatu UGT. Aktivno je učestvovao u štrajku avgusta 1917, do koga je došlo pošto je vlada izneverila dogovor između sindikata i poslodavaca. Uskoro je to postao generalni štrajk u celoj oblasti. Vlada je dovela vojsku i za tri dana štrajkači su bili rastureni. Trupe su se ponašale ekstremno brutalno ubivši 70 i ranivši 500 radnika. 2000 štrajkača je zatvoreno. Duruti je za vreme generalnog štrajka otpušten iz kompanije.
Duruti je uspeo da pobegne u Francusku, gde je došao u kontakt sa anarhistima u egzilu i čiji ga je uticaj naveo da se po svom povratku u zemlju januara 1919. pridruži anarhističkom sindikatu CNT. Pridružio se borbi protiv diktatorskih poslodavaca u asturijskim rudnicima i prvi put je uhapšen u martu 1919. Uspeo je da pobegne i sledećih petnaest godina baca se na aktivnosti u CNT-u i anarhističkom pokretu. Uhapšen po povratku u Španiju, gde ga je vojni sud u San Sebastijanu osudio zbog odbijanja služenja vojnog roka.
Preselivši se u San Sebastijan došao je u kontakt sa anarhističkom i anarhosindikalističkom praksom. Zajedno sa militantima kao što su Gregorio Subervila, Marselino Del Kampo i drugi, pomogao je u uspostavljanju grupe Osvetnika (Los Justicieros), zarad odbrane od ugnjetavanja šefova i vlasti. U gradovima kao što su Valensija, Bilbao, Barselona, Saragosa, itd, razne anarhističke odbrambene grupe su pružale otpor dok su pokušavale da se ujedine kako bi koordinirale svoje napore i zaštitile CNT nad kime je lebdela pretnja.
Los Solidariosi
Sredinom 1922. Buenaventura Duruti je zajedno sa Franciskom Askasom, Tores Eskartinom, Subervilom i Marselinom Del Kampom, Kataloniju učinio središtem njihovih aktivnosti, uspostavljajući grupu pod nazivom "Los Solidariosi". Grupa je terorističkim sredstvima odgovarala na nasilje države izvodeći atentate, pljačke i slično. Kada je nastupila diktatura Primo De Rivere 1923. CNT je prešao u ilegalu i mnogi njegovi militanti su bili primorani da pobegnu u inostranstvo. Duruti i Askaso su prešli u Francusku gde su pomogli u osnivanju slobodarske knjižare, i nastavili da pomažu anarhiste kod kuće.
Pri kraju 1924. krenuli su ka SAD-u, uplevši se sa Gregorijom "el Toro" Martinezom (takođe iz Leona) u odiseju koja je trebala da ih provede kroz Kubu, Meksiko, Peru, Čile i Argentinu, u grupi nazvanoj kratko i jasno Lutalice (Los Erantes).
Vrativši se u Evropu, Duruti, Francisko Askaso i Gregorio Hover su uhapšeni u Parizu pod optužbom da su spremali napad na kralja Alfonsa XII. Nakon štrajka glađu, koji je sledio, i podrške u obliku snažne međunarodne kampanje za njihovo oslobađanje, pušteni su iz zatvora.
Za kratko vreme provedeno u Francuskoj, pre nego što su deportovani, Duruti je upoznao ženu koja će postati njegova partnerka, Emilien Morin. Ona ga je pratila u izgnanstvo u Belgiju, gde je Duruti nastavio posao mehaničara.
Kada je 1931. pala Španska monarhija i proglašena Druga republika, Durruti se preselio u Barselonu; zajedno sa svojom prijateljicom Emilijanom, nosećom sa njihovom ćerkom Kolet. Pridružio se Iberjijskoj anarhističkoj federaciji (FAI) isključivo anarhističkoj organizaciji, i zajedno sa drugim aktivistima oformio grupu “Nosotros”. Oni su bili radikalna tendencija unutar CNT-a koja nije gajila iluzije prema nedavno proglašenoj Republici, insistirajući da je trenutak bio zreo za nastavak progresa prema socijalnoj revoluciji. Iste godine otputovao je u Leon da prisustvuje očevoj sahrani, iskoristivši priliku da održi sastanak pod okriljem lokalne federacije CNT-a. Ponovo uhapšen u Barseloni, deportovan je sa stotinu drugih zatvorenika u Fuerteventuru, pre nego što je uspeo da se vrati u Kataloniju.
Španski građanski rat
Građanski rat je ubrzo ininciran Frankovom vojnom pobunom 19. jula 1936. CNT i FAI su se organizovano i masovno suprotstavili fašistima i pobedili su u većem delu Španije uprkos fašističkoj superiornosti u oružju i resursima. Anarhistički doprinos je bio znatan u otporu fašistima širom zemlje, a u Kataloniji su ih sami porazili. Duruti je bio jedan od najhrabrijih boraca u toj bici. Tada je život izgubio Francisko Askaso.
Dok su anarhisti kontrolisali ulice Barselone, anarhistički ciljevi radničke kontrole, direktne demokratije i slobode su počinjali da postaje stvarnost. Duruti se postavio nasuprot bilo kom dogovoru o saradnji sa drugim institucijama ili političkim snagama, a kada je pojam "demokratske saradnje", predložen od Dijega Abada De Santiljana, prihvaćen i formiran Centralni komitet antifašističkih milicija, Buenaventura Duruti poželeo da umesto toga formira kolonu dobrovoljaca i krene u borbu na aragonski front.
Citati
Posle oslobođenja Aragona Duruti je dao intervju Pjeru van Pasenu iz Toronto Stara. “Za nas”, rekao je Duruti, ''“ovo je pitanje razbijanja fašizma jednom za svagda. Da, i uprkos vladi. Nijedna vlada na svetu ne bori se protiv fašizma do smrti. Kada buržoazija vidi kako joj moć klizi iz ruku ona pribegava fašizmu da bi se održala. Liberalna vlada Španije mogla je odavno završiti sa fašističkim elementima. Umesto toga ona je pristala na kompromis i dangubila. Čak i sad, u ovom trenutku postoje ljudi u vladi koji žele da blago postupaju sa pobunjenicima.” I ovde se Duruti nasmejao “I nikad se ne zna, sadašnjoj vladi mogu trebati te pobunjeničke snage da uguši radnički pokret...”''
''“Mi znamo šta hoćemo. Nama ništa ne znači što negde u svetu postoji Sovjetski Savez, radi čijeg su mira radnici Nemačke i Kine žrtvovani fašistima od strane Staljina. Mi hoćemo revoluciju ovde u Španiji, sada, a ne možda posle sledećeg evropskog rata.”''
''“Mi zadajemo Hitleru i Musoliniju mnogo više briga sa našom revolucijom nego cela ruska Crvena armija. Mi postajemo primer za nemačku i italijansku radničku klasi kako da postupa sa fašizmom.”''
Ali, ubacio se van Pasen, čak i ako pobedite “sedećete na gomili ruševina”. Duruti je odgovorio: "Ne smete zaboraviti da smo mi, radnici, ti koji su izgradili te palate i gradove, ovde u Španiji, u Americi, svuda. Mi, radnici. Možemo sagraditi nove, da zauzmu njihovo mesto. Čak i bolje! Mi se ni najmanje ne plašimo ruševina. Mi ćemo naslediti zemlju, nema ni najmanje sumnje u to. Buržoazija može razoriti i razrušiti svoj svet pre nego što napusti istorijsku pozornicu. Mi nosimo novi svet ovde, u našim srcima. I taj svet raste iz minuta u minut."
Durutijeva smrt
Kada je oktobra 1936. vlada Republike rešila da brani Madrid po bilo koju cenu, Durutiju je naglašeno da je njegovo prisustvo od ključnog značaja. Iako je u početku to odbio, i mada su ga prijatelji od toga odgovarali, Duruti je ipak stigao sa 1800 ljudi da pojača odbranu Madrida, gde su odmah otišli na najteži deo fronta.
5. novembra 1936. Duruti drži radio govor sa madridskog fronta, u kojem se protivi dekretu katalonske vlade o militarizaciji milicija i poziva na vecu posvećenost i žrtvovanje u pozadini ukoliko se rat želi dobiti.
19. novembra, Duruti je na frontu smrtno ranjen, a dan kasnije, u zoru 20. novembra podlegao je ranama. Telo mu je preneto u Barselonu, a gomile su se okupljale u selima i gradovima da vide prolazak kovčega. U Barseloni se sabilo više od 500.000 ljudi da odaju poslednju poštu procesiji, na putu od štaba CNT-a do groblja. To je bila najveća pogrebna povorka ikad viđena u Barseloni.
Njegova žena, Emilien Morin, dobila je sav njegov posed - mali kofer sa parom donjeg veša, parom naočara, dva pištolja, dvogledom i rokovnikom u kome je bio unet samo jedan zapis: "15. novembar. Zamolio sam podkomitet CNT-a za predujam od 100 pezeta da pokrijem lične izdatke."
Duruti u sećanju sestre Roze
''Moja majka je bila vrlo jaka, videla je kako joj umire četvoro dece, i šta god da je mislila o revolucionarima, rekla mi je: "Roza, znaš li šta mi je palo na pamet noćas? Revolucionar se rađa jednom u sto godina, a moj sin je bio revolucionar." Jadna žena se hrabrila time. Kasnije, kada je proteklo izvesno vreme, otputovala je vozom sa jednom komšinicom u Barselonu i na tamošnjem groblju upitala neke devojke: "Možete li mi reći gde su grobovi pobunjenika? Jedan se zvao Askaso, a drugi Duruti." Kada je došla kući rekla mi je: "Znaš li Roza, prekriveni su cvećem."''
St. Francis, Wisconsin
Sent Fransis je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.365, što je 703 (8,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Magnus II od Norveške
Magnus II Haraldsson (1048–1069) bio je kralj Norveške od 1066. do smrti, pri čemu je od 1067. vladao zajedno sa bratom Olafom Kyrreom.
Grb Litvanije
thumb|right|200px|Grb Litvanije
Taurano, Avellino
Taurano je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1600 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Los Cerritos, Tlajomulco de Zúñiga
Los Cerritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Vidite još
Administrativna po
Pío, Morelia
Pío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2382 m.
Bisingen
Bizingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Colernalb. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 9.314 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8417008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Colernalb Bizingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Colernalb. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 561 metra. Površina opštine iznosi 32,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.314 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 284 stanovnika/km².
Novo Pračno
Novo Pračno je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Sisak, Sisačko-moslavačka županija.
Pier Angeli
Biografija
Pierangeli se rodila na Sardiniji, a karijeru je započela nakon što ju je poznati režiser Vittorio De Sica angažirao za svoj film Domani è troppo tardi. Nedugo nakon toga su zapazili agenti studija MGM i doveli u Hollywood gdje je ostala do kraja decenije. Osim sa Deanom, imala je ljubavnu vezu i sa Kirkom Douglasom. Na kraju se ipak udala za pjevača Vica Damonea kome je rodila jednog sina. Brak je nakon četiri godine završio razvodom. 1960-ih se preselila u Evropu. Godine 1960. se udala za kompozitora Armanda Trovajolija kome je također rodila sina. I taj je brak završio razvodom. Godine 1971. je pronađena mrtva u svom stanu; istraga je službeno smrt pripisala slučajnom predoziranju barbituratima.
Novo Pračno
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 465 stanovnika te 163 obiteljskih kućanstava.
Rečica
Rečica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Han Pijesak koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 46 stanovnika.
Lawrenceburg, Kentucky
Lorensburg je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.505, što je 1.491 (16,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aguascalientes Dos, Altamirano
Aguascalientes Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Corticella
Corticella ima više značenja:
4810 Ruslanova
4810 Ruslanova je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,238 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,2.
Heteferes I
Heteferes I. je bila egipatska kraljica 4. dinastije.
Etimologija
Heteferesino ime znači "zadovoljno je njezino lice". Izvorno se njezino ime pisalo Hotep-heres ili Hetep-heres. Hotep (hetep) je riječ koja se prevodi kao "zadovoljstvo".
Biografija
Huni, zadnji vladar 3. dinastije, prvo je oženio Džefatnebti, koja je bila njegova glavna žena, te mu je rodila Heteferes I. Huni je zatim oženio drugu ženu, Meresank I., i ona mu je rodila Snofrua.
Heteferes je odrastala kao princeza na kraljevskom dvoru, zajedno sa svojim polubratom, koji je oženio svoju prvu suprugu. Kad je Huni umro, Snofru ga je naslijedio, ali je oženio Heteferes, kako bi ozakonio svoju vlast. Njegova majka naime nije bila kraljevske krvi, pa on nije mogao biti zakoniti vladar sve dok ne oženi nekog tko u sebi nosi čistu krv egipatske vladajuće dinastije. Heteferes je to bila, i tako je postala glavna žena svoga polubrata, te je bila prva princeza koja je postala kraljica u 4. dinastiji.
Heteferes je imala dvoje djece sa Snofruom – prvo kćer, koja je nazvana po njoj, a zatim sina Kufua , čistokrvnog Snofruovog nasljednika. Bila je teta svoj Snofruovoj djeci, pa i svojoj vlastitoj, jer joj je muž bio polubrat.
Heteferes je imala veću moć tijekom vladavine svog sina Kufua. Njezini su naslovi bili "Božja kćer njegova tijela" (pod bogom se misli njezin otac Huni), "Kraljeva kćer", "Majka dvojnog kralja".
Kufu je jednu svoju kćer nazvao Heteferes, po svojoj majci.
Grobnice
Heteferes je umrla pod vladavinom svoga sina Kufua, s kojim je bila posebno vezana, te je pokopana u grobnici kod Savijene piramide u Dašuru. Njezina je grobnica tamo opljačkana, te je njezina mumija uništena. Kufu je poslije naredio da se blago njegove majke i njezini unutarnji organi premjeste u grobnicu G 7000 X u Gizi, koja se nalazi blizu Velike piramide – Kufuove vlastite grobnice. Tamo je nađeno veličanstveno blago: krevet, prijestolja, kovčeg, sarkofag. Premještaj je obavio Hemiunu, Heteferesin pranećak.
Konami
Konami je proizvođač i izdavač videoigara, karata, anima, "tokusatsua" i automata. Postao je poznat po igrama: Metal Gear Solid, Silent Hill i Pro Evolution Soccer. Konami je prvotno bio osnovan u Osaki, ali je današnje središte Tokyo.
Ime je dobio po trojici osnivača: Jedna od teorija je bila da su slova "M" i "I" dobili imena po osobama: Hiro Matsuda i Shokichi Ishihara
Konamijevo glavno sjedište je u Japanu, u Tokyu, a sjedišta za Sjedinjene Američke Države su El Segundo u Kaliforniji i Paradise u Nevadi.
Corti
Corti ima više značenja:
N-feruloilglicinska deacilaza
N-feruloilglicinska deacilaza (, N-feruloilglicinska hidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom N-feruloilglicin amidohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim hidrolizuje opseg L-aminokiselina iz cinamoil i supstituisanih cinamoil serija.
Becarino, Arezzo
Becarino je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 374 m.
Novo Selo (Sisak)
Novo Selo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Sisak, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 587 stanovnika te 207 obiteljskih kućanstava.
La Amistad de Erres, Villa Corzo
La Amistad de Erres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
Cortina
Cortina ima više značenja:
Colmorello, Macerata
Colmorello je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Grb Zakavkaske Socijalističke Federativne Sovjetske Republike
thumb|right|250px|Grb Transkavkaske SFSR 1923—1936 Grb Transkavkaske SFSR je usvojen od strane vlade Zakavkaske SFSR i bio je u upotrebi sve do 1936. kada se ova SFSR raspala na Armensku SSR, Azerbejdžansku SSR i Gruzijsku SSR. Grb se ne temelji na grbu SSSR-a kao većina ostalih grbova sovjetskih republika. Grb je napravljen u obliku zvijezde i kombinira elemente tri glavne grupe u Transkavkaskoj SFSR Armenaca, Azera i Gruzijaca, kao i simbole islama i komunizma.
Ketokiselina
thumb|[[Piruvinska kiselina (gore), acetosirćetna kiselina i levulinska kiselina (dole)]]
Ketokiseline (oksokiseline) su organska jedinjenja koje sadrže karboksilnu i keto grupu. Alfa-ketokiseline su važne u biologiji jer učestvuju u Krebsovom ciklusu i u glikolizi. U više slučajeva, keto grupa je hidratisana.
Nuevo Padilla, Tamaulipas
Nuevo Padilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas.
Ketokiselina
Uobičajene vrste ketokiselina obuhvataju:
Nuevo Padilla, Tamaulipas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5624 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Vidite još
Administrativna po
Ketokiselina
Kad su nivoi šećera niski u hrani, uskladištene masti i proteini su primarni izvor za proizvodnju energije. Glukogene aminokiseline iz proteina se konvertuju u glukozu i masti koji se mogu koristiti za formiranje tekonskih tela. Ketogene aminokiseline se mogu deaminisati čime se formiraju alfa ketokiseline i ketonska tela.
Alfa ketokiseline se prvenstveno koriste kao izvor energije za ćelije jetre i u sintezi masnih kiselina, takođe u jetri.
Chambon-sur-Cisse
Šambon sir Sise je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Bloa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 742 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 58 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 79 metara (maksimalnoj 131 m, a minimalnoj 72 m).
Colțea, Roșiori
Colțea je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Roșiori.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 571 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Errico Malatesta
thumb|right|200px|Errico Malatesta, 1891. Eriko Malatesta (14. decembar 1853 – 22. jul 1932.) je bio italijanski anarhista, teoretičar i revolucionar.
Cortino
Cortino ima više značenja:
Mablaghah, Hajjah
Mablaghah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Errico Malatesta
Malatesta je rođen u Kapui, pored Napulja, Italija. U svojim tinejdžerskim godinama, dok je studirao medicinu na Napuljskom Univerzitetu, pao je pod uticaj Macinijevskog republikanizma, a kasnije 1871, delom zbog svog oduševljena za Parisku komunu i svog prijateljstva sa Karmelom Paladinom pridružio se napuljskoj sekciji Međunarodnog udruženja radnika. Sledeće godine sprijateljio se sa Bakunjinom i učestvovao sa njim u St. Imerskom kongresu Internacionale.
Mablaghah, Hajjah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Errico Malatesta
Između 1872. i 1876, blisko sarađujući sa Bakunjinom, Kafierom i Kostom, Malatesta je doprineo širenju Internacionalističke propagande u celoj Italiji. Zbog toga je u zatvoru proveo 1873. šest meseci, a između 1874. i 1875. jednu godinu.
U aprilu 1877. Malatesta, Kafiero i 30 drugih počeli su zaveru u provinciju Benevento. Naoružana grupa, sa velikom crno-crvenom zastavom na čelu umarširala je u Matiske planine i uskoro zauzela selo Letino, bez borbe, pošto su bili pozdravljeni od seljaka. Oružje i oduzeta imovina su podeljeni ljudima, novac od poreza je vraćen i zvanični dokumenti su uništeni. Sledećeg dana na isti način je zauzeto i selo Galjo. Dok su napuštali Galjo internacionalisti su bili opkoljeni od strane vladinih trupa i svi su uhapšeni. Pošto su bili držani preko godinu dana u zatvoru pre nego što su izvedeni na suđenje, svi optuženi su posle toga pušteni.
Nakon što je izašao iz zatvora Malatesta se vratio u Napulj, ali ga je stalno policijsko praćenje nateralo da napusti Italiju. Iz Napulja je otišao u Egipat, da bi odatle ubrzo bio proteran od strane italijanskog konzula. Nakon što mu je onemogućeno da uđe u Siriju, Tursku i Italiju, uspeo je da brodom otputuje u Marsej. Odatle je otišao u Ženevu gde je pomogao Kropotkinu u izdavanju "La Revoltea". Pošto je proteran iz Švajcarske Malatesta je neko vreme radio u Rumuniji pre nego što će otputovati u London preko Francuske i Belgije. U London je stigao krajem 1880. i neko vreme radio je kao prodavac sladoleda i kasnije kao mehaničar, što će činiti u još nekoliko navrata u kasnijim godinama. Dok je bio u Londonu učestvovao je 1881. u kongresu Internacionale na kom je osnovana Anarhistička internacionala.
Primoran da još jednom pobegne iz Italije da bi izbegao zatvor, Malatesta je otišao u Južnu Ameriku. Od 1885. do 1889. živeo je u Buenos Ajresu (izuzev par odlazaka u Montevideo) gde je obnovio izdavanje „La Questione Sociale” i uticao je na stvaranje Pekarskog sindikata, prvog militantnog radničkog sindikata u Argenitini.
Vrativši se u Evropu 1889. neko vreme je živeo u Nici gde je izdavao nove novine „L'Associazione“, pre nego što je bio primoran da izbegne u London. Za narednih osam godina učinio je London svojom bazom, a često je ilegalno putovao u Francusku, Švajcarsku i Italiju, kao i odlazeći u Španiju na dve predavačke turneje sa Taridom del Marmolom. U Londonu je napisao nekoliko važnih pamfleta, uključujući i „In tempo di elezione” i „L'Anarchia”.
1897. zahvaljujući amnestiji italijanske vlade Malatesta se vraća u Italiju. Smirivši se u Ankoni počeo je izdavanje novih novina „L'Agitazione”. Sledeće godine međutim, bio je uhapšen i osuđen na šest meseci zatvora praćenih petogodišnjim izgnanstvom na kazneno ostrvo. Prvo je poslat na ostrvo Ustika, a kasnije na Lampedusu sa kog je izveo dramatičan beg, vrativši se u London preko Malte 1889. Iste godine proveo je nekoliko meseci u SAD, obnavljajući izdavanje „La Questione Sociale”. Kasnije, obraćajući se skupu u Vest Hobotenu pogođen je u nogu iz pištolja jednog individualiste anarhiste koji se nije slagao sa njim u pogledu organizacije. Iz SAD Malatesta se vratio u London preko Kube.
Još jednom je u Londonu našao posao mehaničara, vodeći malu radionicu u Ajslingtonu. Između 1900. i 1913. osnovao je nekoliko novina, sve na italijanskom, od kojih su najvažnije bile: „Cause ed Effeti”, „L'Internazionale”, „La Rivoluzione Sociale”. 1907. je učestvovao u Međunarodnom anarhističkom kongresu u Amsterdamu gde se energično suprotstavio Monateu po pitanju revolucionarnog sindikalizma. 1912. Malatesta je osuđen na tri meseca zatvora i preporučena je njegova deportacija. Samo ga je veliki javni protest spasao od kazne.
1913. Malatesta se vratio ponovo u Italiju gde je izdavao „Volontá„ u Ankoni dok ga izbijanje Prvog svetskog rata u avgustu 1914. nije nateralo da otputuje u London. Dok je bio u Italiji upoznao se sa Musolinijem, koji je u to vreme bio urednik socijalističkog časopisa „Avanti”.
Ratne godine donele su mnogo konfuzije u anarhističkom pokretu, pa su neke istaknute ličnosti (među njima i Kropotkin i Grave) otvoreno podržale saveznike. Malatesta kao i uvek ostajući lojalan svojim anarhističkim principima, energično se suprotstavio ratu i nikad nije prestao da ga osuđuje. Bio je jedan od potpisnika Međunarodnog anarhističkog manifesta protiv rata i odgovorio je na Kropotkinovu poziciju sa člancima poput „Pro-vladini anarhisti” i „Da li su anarhisti zaboravili svoje principe”.
Po puštanju iz zatvora preselio se u Rim i nastavio sa uređivanjem „Umanitá Nove” dok nije bila ugašena nakon Musolinijevog marša na Rim, tokom kog su fašisti spalili Malatestin portret na trgu Kavur (Plaza Cavour). Sa gašenjem „Umanitá Nove” Malatesta je otvorio malu radionicu za mehaničke popravke i električne instalacije, ali je bio primoran da je zatvori pošto je policija počela da muči njegove mušterije.
1924. počeo je da uređuje dvomesečni „Pensiero e Volontá” koji je sadržavao neke od njegovih najboljih tekstova dok nije ugušen 1926. zajedno sa drugim antifašističkim publikacijama.
Krajem 1926. nakon nekoliko meseci policijskog uznemiravanja, Malatesta je stavljen u kućni pritvor. Praktično zatočen u svom stanu još uvek je uspevao da piše članke za anarhističku štampu uglavnom „Le Reveil” iz Genove i „L'Adunata Dei Refrattari” iz Njujorka. Početkom 1932. oboleo je od bolesti pluća i umro u julu 1932. u osamdesetoj godini.
Voinești, Voinești, Vaslui
Voinești je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Voinești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3785 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
James Parkinson
James Parkinson (11. april 1755 – 21. decembar 1824) je bio engleski liječnik, geolog, paleontolog i politički aktivista. Najznačajnije njegovo djelo je Esej o drhtavoj paralizi (An Essay on the Shaking Palsy), kojeg je izdao 1817. Tada je prvi put opisana vrsta paralize danas poznata kao Parkinsonova bolest.
Biografija
James Parkinson se rodio u londonskom predgrađu Shoreditch. Bio je sin John Parkinsona, apotekara i hirurga koji je radio u Hoxton Squareu u Londonu. James se oženio 21 maja 1783. i sa svojom suprugom Mary Dale imao je šestero djece. Ubrzo nakon vjenčanja naslijedio je očevu praksu u Hoxton Squareu. Vjerovao je da svaki bolji fizičar mora poznavati stenografiju u kojoj je i sam bio stručan.
Pored uspješnog rada na medicini, Parkinson je imao i značajan interes za geologiju i paleontologiju te politiku. Parkinson se snažno zalagao za neprivilegovane slojeve društva. Uključio se i u brojne socijalne i revolucionarne događaje u tom periodu. Mnogi historičari smatraju da je podržavao Francusku revoluciju. Napisao je 20-ak brošura za vrijeme post revolucionarne Francuske u kojima je pozivao narod na radikalne socijalne reforme. Pisao je pod svojim imenom i pseudonimom "Old Hubert".
Parkinson se vratio medicini i u periodu od 1799. do 1807. objavio je značajan broj radova na medicinske teme. Pored rada na bolestima, bio je zainteresovan i za opće zdravlje društva. Pisao je medicinske doktrine u kojima se zalagao za pravnu zaštitu mentalno oboljelih te njihovih doktora i porodica. Godine 1812. Parkinson je pomagao svome sinu u prvom opisu upale slijepog crijeva napisanom engleskim jezikom.
Parkinsonov interes se polako od medicine okrenuo ka prirodi, prvenstveno geologiji i paleontologiji. Počeo je prikupljati primjerke i slike fosila i u svom hobiju naišao je na prepreku nedostatka literature vezane za ovu temu. Zbog toga se i sam počeo baviti pisanjem ovih knjiga. Godine 1804. prvi tom Organskih ostataka pod nazivom Prošli svijet je objavljen. Gideon Mantell ga je okarakterisao kao prvi pokušaj da se pruži naučna i pristupačna slika fosila. Drugi tom je objavljen 1808, a treći 1811. Parkinson je ilustrovao svaki od ovih tomova, ponegad čak i u boji. 1822 je objavio skraćeno izdanje ovog djela pod nazivom: ''Elementi oriktologije: Uvod u studiju fosilnih organskih ostataka, prvenstveno onih nađenih na Britanskom području ("Elements of Oryctology: an Introduction to the Study of Fossil Organic Remains, especially of those found in British Strata").
Parkinson je također pisao i za nekoliko novina, poput onih od William Nicholsona "A Journal of Natural Philosophy, Chemistry and the Arts", te u prvom, drugom i petom tomu "Geological Society’s Transactions". Dana 13. novembra 1807. Parkinson i značajan broj drugih velikih ljudi tog perioda su se susreli na Freemasons' Tavernu. NA skupu su bili i Sir Humphry Davy, Arthur Aikin, i George Bellas Greenough. Ovo je bio prvi skup Geloškog društva Londona (Geological Society of London).
Alfakalcidol
Alfakalcidol (1-hidroksiholelalciferol) je analog vitamina D koji se koristi kao suplement hrane.
Alfakalcidol ima manji uticaj na metabolizam kalcijuma od kalcitriola, ali je efektivniji u povišavanju nivoa paratiroidnog hormona i pogledu uticaja na imunski sistem, uključujući regulatorne T ćelije.
Indanol dehidrogenaza
Indanol dehidrogenaza (, indanolna dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom indan-1-ol:NAD(P)+ 1-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Corral de Piedra, Paso del Macho
Corral de Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Paso del Macho.
Indanol dehidrogenaza
Indanolna dehidrogenaza takođe oksiduje 3(20)alfa-hidroksisteroide, mada sporo.
Corral de Piedra, Paso del Macho
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 564 m.
Leća (biljka)
Leća (lat. Lens culinaris) jednogodišnja je biljka iz porodice mahunarki (lat. Fabaceae). Porijeklom je s Bliskog istoka. Uzgaja se zbog jestivog sjemena, koje ima oblik leće.
Koristi se za ljudsku prehranu još od razdoblja neolitika, i jedna je od najranijih udomaćenih vrsta. Leća je povrće s najvećim udjelom bjelančevina poslije soje (26%), zato i zauzima vrlo važnu ulogu u prehrani stanovništva nekih dijelova svijeta, naročito u južnoj Aziji.
Postoje razne sorte leće, različite po boji sjemena (smeđa, žuta, crvenkasta, zelena i crna).
Po ovom povrću nazvana su leće u optici, zbog oblika koji podsjeća na sjeme. U mnogim jezicima, riječ za optičku leću ista je ili izvedena iz riječi, koja se koristi za leću kao biljku.
Najveći svjetski proizvođači leće su: Kanada (1 510 200 t (2009.), Indija (950 000 t), Turska (302 181 t), SAD (265 760 t) i Australija (143 000 t).
4811 Semashko
4811 Semashko je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,246 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,3.
Green Hills, Pennsylvania
Grin Hils je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29, što je 11 (61,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mesa de San Francisco, Alaquines
Mesa de San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Alaquines.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1417 m.
Cortivo
Cortivo ima više značenja:
San José Vista Hermosa, San Lucas Zoquiápam
San José Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Lucas Zoquiápam.
Congo (film)
Congo je američki science fiction pustolovni film snimljen 1995. godine u režiji Franka Marshalla. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Michaela Crichtona. Protagonistica, čiji lik tumači Laura Linney, je službenica američke korporacije koja vodi ekspediciju u nepristupačne džungle na istoku Konga kako bi otkrila dragocjene plave dijamante, ali otkrila što se dogodilo prethodnoj ekspediciji. Radnja prikazuje kako se pri tome sreću s poteškoćama vezanim uz građanski rat, vulkane, kao i tajanstveni soj nasilnih i ubilačkih gorila koji čuva ruševine drevne civilizacije.
Congo je originalno nastao kao ideja za film. Iako je Crichton sa romanom postigao uspjeh, njegove planove o ekranizaciji je poremetio niz problema, najviše vezanih uz zahtjevan budžet, kao i nedovoljna kvaliteta specijalnih efekata kojima bi se dočarale gorile. Crichton je na kraju odustao od ekranizacije te je Paramount Pictures, koji je bio preuzeo prava na ekranizaciju, film snimio bez njegovog upliva. Kritike su bile porazne, te je Congo, između ostalog, imao čak sedam nominacija za Zlatne maline. Publika mu je bila nešto sklonija, te je ostvario solidan komercijalni rezultat.
Dorothy Comingore
Dorothy Comingore (24. august 1913 - 30. decembar 1971) bila je američka glumica, najpoznatija po ulozi Susan Alexander, druge supruge naslovnog protagonista, u znamenitom filmu Građanin Kane. Smatra se kako joj je ta uloga velikim dijelom uticala na karijeru, prije svega zbog toga što je bila temeljena na Marion Davies, ljubavnici Kaneovog alter ega Williama Randolpha Hearsta, te je zbog toga došla na "zub" Hearstovog medijskog imperija. Završila ju je relativno rano, početkom 1950-ih, kada je za vrijeme makartističkih progona zbog komunističkih simpatija i odbijanja da svjedoči pred kongresnim odborom završila na hollywoodskoj crnoj listi. Godine 1953. je bila uhapšena pod optužbom za prostituciju, a posljednje godine života su joj obilježili alkoholizam i zdravstveni problemi.
Grb Karelo-Finske Sovjetske Socijalističke Republike
thumb|right|250px|Grb Karelo-Finske SSR Grb Karelo-Finske SSR je usvojen 10. veljače 1941. godine, od strane vlade Karelo-Finske SSR i bio je u upotrebi sve do sjedinjenja sa Ruskom SFSR 1956. Grb se temelji na grbu SSSR-a. Prikazuje simbole poljoprivrede (grane bora i raž) i lokalni reljef. Na grbu se nalaze i crvena zvijezda i srp i čekić, simboli komunizma. U sklopu grba se nalazi i moto SSSR-a "Proleteri svih zemalja, ujedinite se!" napisan na finskom i ruskom jeziku.
Corvara
Corvara ima više značenja:
Concriers
Konkrije je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Bloa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 145 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 120 metara (maksimalnoj 124 m, a minimalnoj 107 m).
D-benzoilarginin-4-nitroanilidna amidaza
D-benzoilarginin-4-nitroanilidna amidaza (, benzoil-D-argininska arilamidaza, D-BAPA-aza) je enzim sa sistematskim imenom N-benzoil-D-arginin-4-nitroanilid amidohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Блок 44
Блок 44 је један од блокова на Новом Београду. Блок 44 је стамбено насеље са ламелама белих шестоспратних зграда, без икаквих индустријских објеката. Комерцијални сектор развијен је дуж улице Јурија Гагарина. Кроз средину блока, паралелно са улицом Јурија Гагарина пролази шеталиште Лазаро Карденаса. Шеталиште се наставља у оба правца, кроз блок 45 и блок 70. Дуж целог блока поред реке Саве налази се Савски кеј који је омиљено место за одмор, рекреацију и шетњу на зеленим површинама, али и за провод у бројним угоститељским објектима на сплавовима.
Локација
Блок 44 се налази у југоисточном делу општине Нови Београд, на левој обали реке Саве, преко острва Аде Међице и  Аде Циганлије. Смештен је између блока 70 и блока 45, а границе су улице: Нехруова, Јурија Гагарина и Гандијева.
Привреда
У блоку 44 налази се:
Аква парк Београд
Изградња је почела у августу 2005.године, а требало је да буде отворен 25. маја 2006.године. Радови су прекинути у августу 2006. године због недостатка новца. Чак 12 инвеститора, од којих су тројица већ уплатила депозит, одустало је од финансирања изградње аква-парка. Један од водећих инвеститора у пројекту био је кошаркаш Жарко Паспаљ. Новац неопходан за наставак градње обезбедила је компанија „Генел“ из Новог Сада која је од почетка у овом пројекту. Изградња је настављена у јануару 2008.године, а отварање је било планирано за 25. мај 2008.године. Међутим, до јуна 2008.године завршено је само 75% грубих радова. Дан данас пројекат није завршен, градилиште је пусто и запуштено.
Аква-парк Београд обухвата површину од 50.000 квадратних метара, а требало је да има 11 базена, 24 тобогана и атракције као што су “Аладинова лампа” и “цунами” базен. Инвеститори су тврдили да ће имати најдужи “породични водени тобоган” (117 м) и лењу реку (405 м) у Европи, као и највећи базен у Европи, са површином од 1.600 квадратних метара и дечији комплекс (Дечији град). Такође, у другој фази, у околини од 20.000 квадратних метара требало је да буду изграђени покривени базени, куглана, клизалиште и други спортски објекти.
Јавни превоз
Превоз до блока 44 обезбеђује ГСП Београд.
Три аутобуса имају своју окретницу на крају Нехруове улице, испред Савског кеја:
На крају Гандијеве улице, такође испред Савског кеја, окретницу има и аутобус на линији 68 (Блок 70 - Зелени Венац).