cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cascina Graziosa, Novara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Francisco I. Madero, Lafragua
Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Lafragua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 759 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2575 m.
La Majada, General Zaragoza
La Majada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1930 m.
I Love My Wife (film)
I Love My Wife je američka filmska komedija snimljena 1970. godine u režiji Mela Stuarta. Protagonist, čiji lik tumači Elliott Gould, je mladi losanđeleski ljekar čija je supruga zatrudnjela, a zbog čega on više sa njom ne može imati seksualne odnose, pa alternativu traži u vanbračnim vezama. I Love My Wife je doživio fijasko i kod publike i kod kritike, te je predstavljao prvi neuspjeh u dotada besprijekornoj karijeri Elliotta Goulda.
Okrug Utena
Okrug Utena (litvanski: Utenos apskritis) je jedan od deset okruga u Litvaniji. Središte okruga je grad Utena. Dana 1. jula 2010. okružna uprava je ukinuta, a od tog datuma, Okrug Utena ostaje teritorijalna i statistička jedinica.
Geografija
Okrug Utena nalazi se na istoku zemlje, na jugoistoku graniči sa Bjelorusijom, a na sjeveroistoku sa Latvijom. Susjedni okruzi su Panevėžis na sjeveru i Vilnius na jugu.
Općine
Okrug Utena je podjeljen na šest općina, od kojih je jedna gradska.
Las Murallas, Villa Comaltitlán
Las Murallas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Măgura, Măgura, Bacău
Măgura je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Măgura.
Radauti, Suceava
Radauti je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Suceava.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 27241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
La Peña, Pisaflores
La Peña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pisaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 455 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 768 m.
La Mesa de Tzapotzala, Chicontepec
La Mesa de Tzapotzala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Котража
Котража може бити:
Cascine Sonzogni-Vezzoli, Milano
Cascine Sonzogni-Vezzoli je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
San Nicolás de las Playas, Coyuca de Benítez
San Nicolás de las Playas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Yanapuchi, Urique
Yanapuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2158 m.
Hull, Iowa
Hal je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.175 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.175 stanovnika, što je 215 (11,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Al Khanaq, Sa'dah
Al Khanaq je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1918 m.
Alaxtitla Huixnopala, Chicontepec
Alaxtitla Huixnopala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Los Barriles, Mezquital
Los Barriles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2079 m.
Casacce, Perugia
Casacce je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 608 m.
Okrug Vilnius
Okrug Vilnius (litvanski: Vilniaus apskritis) je jedan od deset okruga u Litvaniji. Središte okruga je grad Vilnius. Dana 1. jula 2010. okružna uprava je ukinuta, a od tog datuma, Okrug Vilnius ostaje teritorijalna i statistička jedinica.
Geografija
Okrug Vilnius nalazi se na istoku zemlje, na jugu i istoku graniči sa Bjelorusijom. Susjedni okruzi su Alitus na jugozapadu, Kaunas na zapadu te okruzi Utena i Panevėžis na sjeveru.
Općine
Okrug Vilnius je podjeljen na osam općina, od kojih je jedna gradska.
El Camalote, Coyuca de Benítez
El Camalote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Bacubirito, Sinaloa
Bacubirito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Narodna biblioteka Smederevo
mini|desno|250px|Narodna biblioteka Smederevo Narodna biblioteka Smederevo osnovana je 1846. godine kao prva ustanova kulture u Smederevu i jedna od prvih javnih biblioteka u Kneževini Srbiji. Proizišla je iz Smederevskog čitališta. Prvi pomeni knjige i biblioteke u Smederevu vezuju se za despota Đurđa Brankovića, umnog i obrazovanog vladara, koji je na svom dvoru u Smederevskoj tvrđavi imao izuzetno bogatu biblioteku.
Bacubirito, Sinaloa
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Papaya dei Caraibi
Papaya dei Caraibi je italijanski igrani film snimljen 1978. godine u režiji Joea D'Amata. Po žanru predstavlja mješavinu erotike, pustolovnog filma i trilera, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Melissa Chimenti je žena koju kanibalistički domoroci jednog karipskog otoka štuju kao božicu. Radnja prikazuje kako domoroci dolaze u sukob sa inženjerima koji na otoku žele sagraditi nuklearnu elektranu.
Entrada al Arenal, San Rafael
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Crihan, Măgura
Crihan je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Măgura.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 451 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Follie di notte
Follie di notte je italijanski erotsko-dokumentarni film snimljen 1978. godine u režiji Joea D'Amata. Velikim dijelom inspiriran D'Amatovim prethodnim filmom Notti porno del mondo, sastoji se od prikaza predstava seksa uživo u nekoliko noćnih klubova širom svijeta, a za što poveznicu kao komentatorica pruža francuska pjevačica Amanda Lear, koja je tada bila na vrhuncu popularnosti te također izvodi nekoliko svojih popularnih disco brojeva.
San Miguel, Villa Comaltitlán
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
La Ermita, Lafragua
La Ermita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Lafragua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2960 m.
San Pedro Xochicuaco, Pisaflores
San Pedro Xochicuaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pisaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 569 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1020 m.
El Bajo, Mezquital
El Bajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2213 m.
Cashtown, Pennsylvania
Keštaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 459.
Al Jal‘ah Āl Sham‘ah, Sa'dah
Al Jal‘ah Āl Sham‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1835 m.
Stjepan Bobinec
Stjepan Bobinec - Šumski (Alaginci, kraj Požege, 1919. — Dugo Selo, proljeće 1944.) je bio sudionik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Životopis
Rođen je 1919. godine u Alagincima kraj Požege. Pohađao je gimnaziju u Zagrebu, gdje je 1937. godine postao članom Saveza komunističke omladine Jugoslavije. Godine 1940., otišao je na odsluženje vojnog roka, te ga je u vojsci zatekao napad Sila osovine na Jugoslaviju. Bio je zarobljen i otpremljen u Osijek. Međutim, kada su tamošnje ustaške vlasti ustanovile da je po nacionalnosti Hrvat, bio je pušten kući.
U jesen 1941. godine, zaposlio se na željeznici u Zagrebu kao službenik. Tu se ubrzo povezao s lokalnom organizacijom SKOJ-a. Radio je kao veza na prebacivanju ljudi u partizane, te na prikupljanju i slanju vojnog i sanitetskog materijala. Tamo je ostao sve do početka 1943.. godine, kada je sa skupinom od desetak mladića i djevojki otišao u Moslavačku udarnu grupu broj 7. Ta je grupa vojno djelovala na području između Dugog Sela i Čazme. Stjepan Bobinec je tada dobio nadimak Šumski. Sudjelovao je u nekoliko uspješnih prepada na konvoje ustaških i njemačkih vojnika i časnika. Jedna od takvih zasjeda dogodila se kod sela Prešec na glavnoj cesti Zagreb-Beograd, kada je pobijeno 20 njemačkih vojnika i zaplijenjeno 25 milijuna kuna.
Ipotești, Sučava
Ipotești je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Ipotești.
Stjepan Bobinec
Životopis
Ukazom predsjednika FNRJ Josipa Broza Tita, 27. studenog 1953. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Ipotești, Sučava
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4521 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Palito Verde, Gabriel Zamora
Palito Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Gabriel Zamora.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 795 m.
Santa Martha de Arriba, General Zaragoza
Santa Martha de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2579 m.
El Rincón de los Luna, Urique
El Rincón de los Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1612 m.
Concentración 5 de Febrero, Sinaloa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1080 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Vista Hermosa, Lafragua
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Lafragua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3251 m.
Cascina Mietta, Novara
Cascina Mietta je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Yixhtié, Salto de Agua
Yixhtié je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
El Tecolote, San Rafael
El Tecolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
San (rijeka)
San ili Sanok je reka u jugoistočnoj Poljskoj, koja delom svog toka čini granicu između Ukrajine i Poljske. Reka San je desna pritoka Visle. Reka je dugačka 443,4 km, a površina njenog sliva iznosi 16.861 km² (14.390 km² u Poljskoj i 2.471 km² u Ukrajini).
Tok
270px|mini|levo|Reka San i naselje Myczkowce Reka San izvire na nadmorskoj visini od 900 m, na istočnoj strani vrha Piniaszkowy na granici Poljske i Ukrajine, u blizini naselja Sianki. U gornjem toku reka teče u pravcu severozapada, prolazi kroz naselje Bieszczady. Kod grada Bješčadi na reci su napravljena dva veštačka vodena rezervoara: Solinjsko jezero i Mičikovsko jezero. Potom, u blizini grada Sanoka, reka menja pravac i teče na sever. U okolini Dynówa skreće na istok i meandrirajući dolazi do Przemyśla. Na delu toka od izvorišta do Przemyśla San je planinska reka. Istočno od Przemyśla po poslednji put menja pravac i ponovo teče na severozapad.
Na ovom delu toka reka prolazi kroz dolinu Donjeg Sana. Tu se u San ulivaju brojne pritoke. Dolina reke je u tom delu toka široka do 10 km. San se uliva u Vislu severno od Sandomierza.
Dolina reke San u delu od Przemyśla do Sandomježa predstavlja bitan saobraćajni faktor i kroz nju prolaze državni put 862 i železnička pruga Pšemisl–Rozvadov.
Naselja
U dolini Donjeg Sana se nalaze naselja: Jarosław), Radymno, Przeworsk, Sieniawa, Ležajsk, Krzeszów, Ulanów, Rudnik nad Sanem, Nisko i Stalowa Wola. U dolini gornjeg Sana leže naselja Lesko, Zagórz, Sanok, Dynów i Przemyśl.
Nazivi kroz istoriju
Reka San se kroz istoriju pominjala pod različitim imenima: San (San) 1339. godine, Šan (Szan) 1406. godine, Sanok (Sanok) 1438. godine, San (Saan) 1439. godine, Sain (Sayn) 1445. godine, San (San) 1467. godine, Šan (Szan) 1517. godine, Shan (Schan) 1526. godine. Ime reke verovatno potiče od pra-indoevropske reči koja označava bitar potok.
Interesantno je da "San" na galskom jeziku znači „reka“.
Pritoka Sana
Važnije pritoke reke San:
Literatura
Kategorija;Rijeke u Ukrajini
Nuevo Paraje, Chicontepec
Nuevo Paraje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Vučeta Bogdanović
Biografija
Vučeta Bogdanović bio je nasljednji knjaz starog njeguškog plemenskog bratstva - Bogdanovići. On je sa svojom četom pomogao Venecijancima da za Morejskog rata 1687., nakon punih 150 godina osmanske vladavine - ponovno zauzmu Herceg Novi.
Opsada Castelnuova (današnji Herceg Novi) trajala je od 1 do 30. septembra 1687. Utvrdu Castelnuovo branilo je 1500 vojnika, a napadalo nekih 12,000 venecijanskih vojnika što sa brodova, i sa kopna. Tek nakon gubitka strateški važne kule na obali posada se predala.
Povezane strane
Morejski rat
Marore, Parma
Marore je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Lungomare, Opatijska rivijera
mini|desno|300px|Lungomare u Voloskom, pogled prema Opatiji Lungomare je 12 km dugo obalno šetalište koje povezuje mjesta na Opatijskoj rivijeri - Volosko, Opatiju, Ičiće, Iku i Lovran.
Šetalište se počinje uređivati 1885. godine i vremenski se poklapa s otvaranjem prvih hotela u Opatiji (Grand Hotel Kvarner, 1884. godine i Hotel Imperial, 1885. godine). Dovršeno je 1889. godine kada je Opatija proglašena klimatskim lječilištem, a spojeno s Lovranom 1911. godine u vrijeme najveće ekspanzije turizma na Rivijeri.
Duž trase šetališta podignuta su spomen obilježja znamenitim ličnostima koje su boravile u Opatiji: književniku Henriku Sienkiewiczu (iznad opatijske luke), liječniku Theodoru Billrothu (na zidu crkve sv. Jakova), generalu Jozefu Pilsudskom (u perivoju ispred Umjetničkog paviljona "Juraj Šporer").
Jednim dijelom šetalište Lungomare prolazi i kroz čuveni središnji opatijski perivoj.
Sohodol, Măgura
Sohodol je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Măgura.
Paxtal, Villa Comaltitlán
Paxtal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Sohodol, Măgura
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 443 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Paxtal, Villa Comaltitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
El Corral, General Zaragoza
El Corral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2156 m.
Mounds View, Minnesota
Maunds Vju je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.155, što je 583 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Il porno shop della settima strada
Il porno shop della settima strada je italijanski erotsko-kriminalistički film snimljen 1979. godine u režiji Joea D'Amatoa. Radnja započinje u New Yorku gdje dva sitna kriminalca prilikom pljačke apoteke otkriju da je ista bila pod zaštitom mafije, te, kako bi se osigurali od odmazde otimaju djevojku mafijaškog bosa koja radi u sex shopu te sa njom traže utočište u kući gdje se zabavlja grupa studenata.
Tișăuți, Ipotești
Tișăuți je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Ipotești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 799 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Al Munaz̧z̧ir, Sa'dah
Al Munaz̧z̧ir je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1844 m.
Gargantilla, Pisaflores
Gargantilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pisaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 827 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 649 m.
Los Ratones, Mezquital
Los Ratones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2336 m.
Immagini di un convento
Immagini di un convento je italijanski pornografski film snimljen 1979. godine u režiji Joea D'Amata. Predstavlja vrlo slobodnu adaptaciju romana La Religieuse francuskog pisca Denisa Diderota, a radnja se događa u 17. vijeku u jednom italijanskom samostanu gdje se redovnice upuštaju u seksualne odnose kako jedne s drugima, tako i sa oficirom koji se tamo došao liječiti od rana.
Opatijski perivoj
mini|desno|250px|[[Magnolija|Magnolije u Opatiji]] mini|desno|250px|[[Magnolija|Magnolije uz Villu Angiolina u Opatiji]] Središnji opatijski perivoj je hortikulturni spomenik površine 3.64 ha. Podijeljen je na 60 polja i u njemu je zasađeno oko 150 biljnih vrsta. Veliki broj njih potječe iz dalekih krajeva svijeta i nisu tipične za ovo podneblje.
Među mnogim zanimljivim biljkama u perivoju posebno mjesto zauzima japanska kamelija (Camellia japonica), koja je s vremenom postala i prepoznatljivi simbol Opatije. U parku se nalazi i najstarija građevina Opatije, Crkva sv. Jakova, koji se po prvi puta spominje u povijesnim spisima 1449. godine.
Danas je park podijeljen u dvije cijeline, jednu uz crkvu - Perivoj Sv. Jakova i drugu uz Villu Angiolinu - Perivoj Angiolina. Uz opatijski perivoj nalazi se i Grand Hotel Kvarner s čuvenom Kristalnom dvoranom.
Opatijskim perivojem prolazi i čuveni Lungomare − 12 km dugo obalno šetalište koje povezuje mjesta na Opatijskoj rivijeri - Volosko, Opatiju, Ičići, Iku i Lovran.
Palanga
Palanga (njemački: Polangen, poljski: Połąga) je grad u zapadnoj Litvaniji u okrugu Klaipėda. Najvažniji turističko središte u Litvi na Baltičkom moru.
Geografski položaj
Grad se nalazi u zapadnoj Litvi na obalama Baltičkog mora i južno od rijeke Šventoji. Udaljen je 24 km južno od državne granice sa Latvijom. Gradskoj općini pripadaju i susjedni manji gradovi Šventoji, Nemirseta i Būtingė te još nekoliko manjih naselja.
Demografija
Godine 1823. Palanga je imala 800 stanovnika, broj stanovnika se sporo povećavao tako da je grad sto godina kasnije 1923. imao 2.000 stanovnika. Prema podacima iz 2008. godine Palanga ima 17.600 stanovnika, te je 21 grad po veličini u zemlji.
Taborachi, Urique
Taborachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1975 m.
Earl, North Carolina
Erl je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 260, što je 26 (11,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Liburnicon
Liburnicon je hrvatska konvencija ljubitelja znanstvene fantastike i fantastike, naprednih znanosti, povijesti i mitologije. Organizator je udruga 'Kulturni front' iz Opatije. Konvencija traje dva dana i održava se u kolovozu u prostorijama OŠ Rikard Katalinić Jeretov, Nova cesta 53, Opatija). Mladi iz cijele Hrvatske, ali i inozemstva, dolaze u Opatiju na zajedničko druženje. Prvi Liburnicon je održan 2006. pod imenom Abbacon.
Od najvažnijih događanja izdvajamo gostovanje poznatih kanadskih SF/fantasy pisaca kao što su Guy Gavriel Kay i Steven Erikson te predavanja brojnih uglednih znanstvenika i profesora među kojima se posebno ističu dr. sc. Amir Muzur, dr. sc. Marijan Vejvoda, arh. Ranko Starac i ugledni astronom Korado Korlević. Osim kvalitetnih predavanja i projekcija, na Liburniconu se ističe cijeli niz zabavnih sadržaja za sve posjetitelje; radionice za djecu, kompjuterske igraonice, brojne nagradne kvizove, turnire u društvenim igrama, brojni filmovi, glazba te posebno zabavne i originalne Liburniconske igre kao npr. "Star trek boćanje".
Svake godine Liburnicon posjeti nekoliko stotina posjetitelja, a zadnje dvije godine broj posjetitelja je bio veći od 1200.
Dealu-Mare, Măgura
Dealu-Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Măgura.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 221 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Nacaveba, Sinaloa
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 906 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Matko Peić
Matko Peić (Požega, 10. veljače 1923. - Zagreb, 30. listopada 1999.), bio je hrvatski povjesničar umjetnosti, slikar i književnik. Pisao je putopise, eseje i feljtone.
Životopis
Matko Peić rodio se u Požegi 1923. godine. Školovao se u rodnome gradu, a nakon toga u Zagrebu gdje je diplomirao na Akademiji likovnih umjetnosti 1947. i povijest umjetnosti na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, a od 1956. godine predavao je povijest umjetnosti na ALU. Bavio se i književnošću te se smatra da je uveo stilskoperiodizacijski pojam rokokoa u proučavanje hrvatske književnosti 18. stoljeća. primjenivši ga na djela Antuna Kanižlića. Od 1991. godine bio je redoviti član HAZU.
Nepotpun popis djela
Likovne monografije:
Likovne studije i eseji:
Putopisi:
Zavičajne monografije:
Izabrana djela:
Djela o književnosti
Ostalo:
Neka njegova djela je u njenoj antologiji Zywe zradla iz 1996. sa hrvatskoga na poljski jezik prevela poljska književnica i prevoditeljica Łucja Danielewska.
Spomen
U rodnome gradu postavljena mu je bista na trgu koji je nazvan po njemu Trg Matka Peića a postavljena mu je i spomen ploča u ulici Antuna Kanižlića na broju 14.
Case Popolari, Milano
Case Popolari je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
El Pollito, Gabriel Zamora
El Pollito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Gabriel Zamora.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 841 m.
Anykščiai
Anykščiai je skijališni grad u Litvaniji, oko 32 kilometra zapadno od Utene. Rimokatolička crkva sv. Matije u Anykščiaiju je najviša crkva u Litvi sa tornjem visokim 79 metara.
U gradu egzistira nogometni klub FK Anykščiai.
Ime
Anykščiai je litavsko ime grada. Verzije imena na drugim jezicima su - poljski: Onikszty, ruski: Оникшты Onikshty, bjeloruski: Анікшты Anikshty, jidiš: אַניקשט Aniksht, njemački: Onikschten, latvijski: Anīkšči.
Historija
Arheološkim istraživanjima na ovom području otkrivena su naselja koja datiraju iz kasnog neolitika. Položaj grada na rijeci Šventoji koja ga povezuje s Baltičkim morem preko rijeka Neris i Njemen pridonio je njegovom razvoju. Također grad je smješten na putu između Vilniusa i Rige. Njegova strateška važnost bila je razlog čestih napada od strane teutonskih vitezova. Prvi pisani spomen grada datira iz 1442. godine
Pogon za preradu vune, vinarija, litavska i židovska škola bile su osnovane nakon Prvog svjetskog rata. Tada je broj stanovnika dosegao broj od oko 4.000. Tokom Drugog svjetskog rata mnogi mostovi, kao i centar grada su uništeni, a mnogi stanovnici su pogubljeni.
Oro Verde, San Rafael
Oro Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Ar Rafidah, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1743 m.
Otlatzintla, Chicontepec
Otlatzintla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Toribio, General Zaragoza
Toribio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1982 m.
Cueva Delgada, Mezquital
Cueva Delgada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1986 m.
Ejido San Bartolo, Pachuca de Soto
Ejido San Bartolo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pachuca de Soto.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2552 m.
Los Cimientos, Coyuca de Benítez
Los Cimientos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
IRL
Termin IRL ima više značenja.
Barrio Nuevo, Coyuca de Benítez
Barrio Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Casaccia, Perugia
Casaccia je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Marra, Parma
Marra je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Loma Bonita, Lafragua
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Lafragua.
Duri a morire
Duri a morire je italijanski akcijski film snimljen 1979. godine u režiji Joea D'Amata. Radnja se odvija u neimenovanoj afričkoj zemlji u kojoj bjesni građanski rat. Protagonist, čiji lik tumači Luc Merenda, je mafijaški profesionalni ubica koji se infiltirao u malu grupu plaćenika u nastojanju da likvidira jednog od njenih članova i pokupi basnoslovnu nagradu.
Loma Bonita, Lafragua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3022 m.
Cubiri de la Cuesta, Sinaloa
Cubiri de la Cuesta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 863 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
23 de Enero, Villa Comaltitlán
23 de Enero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Comaltitlán.
Lisaura, Ipotești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 747 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
Monmouth (Wales)
Monmouth (velški: Trefynwy - "grad na Monnowu"), grad i sjedište tradicionalne grofovije u jugoistočnom Walesu. Smješten je na ušću rijeke Monnow u rijeku Wye, i nalazi se 3,2 km od granice s Engleskom. Grad je smješten 58 km sjeveroistočno od Cardiffa i 24 km zapadno od Londona. Prema popisu iz 2001., ima 8,877 stanovnika.
U rimsko je doba tu bila mala utvrda, Blestium, a grad se utvrdio nakon što su Normani iza 1067. izgradili dvorac. Srednjovjekovni most s kamenim dverima jedini je preostali te vrste u Britaniji. Dvorac je kasnije postao posjed Kuće Lancaster, i rodno mjesto engleskoga kralja Henrika V. Sjedištem grofovije Monmouthshire postao je 1536.
Monmouth je kasnije postao turističko središte, u srcu doline rijeke Wye, te sajamski grad. Danas je trgovačko i uslužno središte, i središnje mjesto obrazovnih i kulturnih aktivnosti za pripadajuće ruralno područje.
Historija
Iskapanja provedena u na području Ulice Monnow otkrila su obilje informacija o ranoj historiji grada, te je Vijeće za britansku arheologiju uvrstilo Monmouth među deset arheološki najznačajnijih gradova u Britaniji.
Rimsko doba
Prvo poznato naselje u Monmouthu bila je mala rimska utvrda Blestium, jedna u mreži vojnih baza uspostavljenih na granicama rimske uprave. Bila je povezana cestom s većim rimskim gradovima - Glevum (Gloucester) i Isca Augusta (Caerleon). Arheolozi su u današnjem središtu grada pronašli rimsku keramiku i kovanice. Tokom kasnijeg rimskog razdoblja, između 2. i 4. vijeka, čini se da je bio središte prerade željeza.
Srednji vijek
thumb|250px|Dvorac u Monmouthu Nakon završetka rimske vlasti u Britaniji, ovo je područje bilo na južnom rubu velškoga kraljevstva Ergyng. Jedini dokaz daljnjega naselja u Monmouth je zapis o crkvi iz 7. vijeka, na nepoznatoj lokaciji u gradu, posvećenoj velškom svecu Cadocu. Područje je 1056. opustošio velški princ Gruffydd ap Llywelyn, idući s vojskom Velšana, Saksonaca i Danaca poraziti Ralpha, grofa od Hereforda.
Nakon normanskoga osvajanja Engleske 1066., grofovija Hereford dana je Williamu fitzOsbernu iz Normandije, jednom od najbližih saveznika Williama Osvajača, koji je bio zadužen braniti područje od Velšana. Izgrađen je novi dvorac u Monmouthu s dominirajućim pogledom na okolno područje na sigurnom obrambenom mjestu i s kontrolom nad prijelazima preko obiju rijeka i područnim izvorima obradive zemlje, drva i minerala. Oko dvorca je izrastao grad, te je 1075. osnovan i benediktinski priorat, koji je vjerojatno jedno vrijeme bio sjedište Geoffreya od Monmoutha, redovnika rođenoga oko 1100., i najpoznatijega kao autora kronika Historia Regum Britanniae (Historija britanskih kraljeva). Grad se spominje u Domesday Book.
Tokom razdoblja nemira između pristaša kralja Henrika III. i baruna koji su tražili smanjenje njegovih ovlasti, grad je 1233. bio poprište bitke između kraljeve vojske i trupe Richarda Marshala, grofa od Pembrokea. Dvorac je kasnije proširio Henrikov sin Edmund, nakon što je 1267. postao grof od Lancastera. Oko 1300. izgrađene su gradske zidine i utvrđen most na Monnowu. Most stoji i danas, jedini takav utvrđeni most u Britaniji, i navodno jedan od samo tri slična prijelaza u Europi.
Kralj Edvard II. bio je kratko zatvoren u dvorcu u Monmouthu, nakon što su ga svrgnuli njegova žena Izabela od Francuske i njezin ljubavnik Roger Mortimer, grof of Marcha. Sredinom 14. vijeka dvorac i grad došli su u posjed kuće Lancaster, kroz ženidbu Johna od Gaunta s Blanche od Lancastera. John od Gaunta je utvrdio dvorac, koji je postao omiljena rezidencija Kuće Lancaster. Njegov unuk, rođen 1387. bio je poznat kao Henrik od Monmoutha sve do svojeg krunisanja za kralja. Henrikova pobjeda u bitci kod Agincourta zabilježena je u imenu glavnoga gradskog trga - Agincourt trg, te njegovim kipom ispred Shire Halla.
Nakon 14. vijeka, grad je postao poznat po proizvodnji vunenih kapa koje nose ime po Monmouthu. Međutim, kao granični grad, daljnji je napredak bio usporen nakon što su obližnja područja došla pod napad pristaša Owaina Glyndŵra oko 1405., iako sam Monmouth nije bio napadnut.
Nakon srednjeg vjeka
thumb|250px|Karta Monmoutha iz 1610 Zakonom Henrika VIII. iz 1536. ujedinjena je administracija Engleske i Walesa. Stvoren je novi okrug na području zapadno od Gloucestershirea i Herefordshirea, s Monmouthom kao sjedištem. Grad je istovremeno dobio predstavništvo u Engleskom Parlamentu, a priorat je raspušten. Poveljom kralja Jakova I. iz 1605., Monmouth dobiva status grada. Izgled grada na Speedovoj karti iz 1610. lako je prepoznatljiv i današnjim stanovnicima, s glavom osi jasno vidljivom iz dvorca prema glavnoj - Monnow ulici, te prema mostu. Monnow ulica je tipična trgovačka ulica, široka na sredini, a uža na krajevima, kako bi se spriječio bijeg stoke.
Školu u Monmouthu osnovao je William Jones, 1614. Tokom Engleskog građanskog rata dvorac je tri puta mijenjao vlasnike, a Oliver Cromwell prošao je tuda tokom pohoda na dvorce u Chepstowu i Pembrokeu, 1648. Dvorac je zanemaren nakon rata, ali grad je nastavio napredovati.
Do kraja 18. vijeka, grad je postao popularno odredište, osobito za posjetitelje koji su išli na izlet brodom pitoresknom dolinom rijeke Wye. . Pjesnici William Wordsworth, Samuel Coleridge, and Robert Southey, te slikar J. M. W. Turner, bili su među posjetiteljima.
19. i 20. vijek
thumb|left|160px|Kip Charlesa Rollsa ispred Shire Halla Grad je 1802. posjetio admiral Horatio Nelson, koji je znao važnost ovog šumovitog kraja za opskrbu Britanske mornarice drvetom. U njegovu je čast izgrađen Pomorski hram na obližnjem Kymin Hillu Prosvjednici John Frost, Zephaniah Williams i William Jones proglašeni su 1840. krivima za izdaju, nakon nereda u Newportu u kojima je stradalo 20 ljudi, te su osuđeni da budu obješeni, razvučeni i raščetvorni. Bilo je to posljednje izricanje takve kazne u Britaniji. Presuda je kasnije ublažena na deportaciju u Tasmaniju.
Između 1857. i 1883. izgrađene su četiri željezničke pruge koje su išle kroz Monmouth, i sve četiri su zatvorene između 1917. i 1964. Krajem 19. i početkom 20. vijeka grad je bio blisko povezan s obitelju Rolls. Charles Rolls sklpio je 1904. ugovor o proizvodnji automobila s Henryem Royceom, ali je 1910. poginuo u zrakoplovnoj nesreći, te mu je podignut spomenik na Agincourt trgu. U crkvi sv. Marije je spomen-obilježje stradalima na brodu HMS Monmouth, kojeg su 1. novembra 1914. potopile njemačke krstarice kod čileanske obale, u bitci kod Coronela. Sedam brodova Kraljevske mornarice nosilo je ime po Monmouthu, uključujući i fregatu Tipa 23 iz 1991., koja je još operativna.
Monmouth je tokom XX. vijeka bio uglavno miran gradić; putnička željeznica prestala je 1959., ali su cestove veze značajno poboljšane s novom A40 obilaznicom iz 1966., te kasnijim povezivanje grada na sustav autocesta. Poboljšane komunikacije doprinijele su razvoju grada, čija su se predgrađa proširila preko rijeka Wye i Monnow, premo jugoistoku, zapadu i sjeveru staroga gradskog središta.
Ekonomija
thumb|250px|Monnow Street, povijesno mjesto gradske tržnice, a danas glavna trgovačka ulica Monmouth se razvio prvenstveno kao sajamski grad, i poljoprivredno središte, negoli kao industrijski centar. Prerada vune bila je značajna u njegovu ranom razvoju, i grad je bio središte proizvodnje vrlo popularnih kapa koje nose ime po njemu, još od XV. stoljeća Povijesno, Monmouth se bavio preradom željeza i pokositrenog lima, zajedno s tvornicom papira i žitarica. Grad je bio važna riječna luka, sa skladištima i pristaništima uz rijeku Wye, koja su kasnije uklonjena zbog gradnje obilaznice A40. Monmouth je danas u prvom redu središte uslužnih djelatnosti i turizma.
Demografija
thumb|200px|left|Katolička crkve sv. Marije Prema popisu iz 2001., Monmouth ima 8.877 stanovnika. Od tog broja, 1,760 (19.8%) imaju 15 ili manje godina; 1,227 (13.8%) između 16 i 29 godina; 1,687 (21.1%) između 30 i 44; 1,849 (20.8%) između 45 i 45; 1,386 (15.6%) između 60 i 74; te 968 (10.9%) imju 75 ili više godina. Ukupan broj stanovništva porastao je s 5,504 iz 1961. na 8,877 u 2001., što je porast od 61% tijekom 40 godina
NK Crikvenica
mini|280px|Natpis na zidu gradskog nogometnog stadiona NK Crikvenica je nogometni klub iz Crikvenice.
Trenutačno se natječe u 3. HNL - Zapad. Najbolji strijelci u sezoni 2010./11.: Mate Brajković (hrv. reprezentativac do 21) 24, Marijan Tucaković 9, Danijel Spasić 8
Monmouth (Wales)
Religija
Crkva sv. Marije prva je katolička crkva u Walesu izgrađena nakon reformacije. Njezina izgradnja uslijedila je nakon ukidanja zakona protiv katolika 1778.
Monmouthpedia
Monmouthopedia je projekt na Wikipediji koji ima za cilj donijeti informacije o cijelom gradu, putem članaka o zanimljivim i važnim odlikama i aspektima grada. Projekt koristi QR kod, putem kojega korisnici preuzimaju članke na raznim jezicima. . Projekt je započeo krajm 2011., i početni je cilj bio napisati tisuću članaka do travnja 2012., te postaviti pločicu s QR kodom za svaki od njih.
Ar Rūs, Sa'dah
Ar Rūs je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Huacarachi, Urique
Huacarachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1966 m.
Santa Adelaida, San Rafael
Santa Adelaida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Rafael.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
San Isidro, Lafragua
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Lafragua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2565 m.
Batočina
Баточина је градско насеље и седиште истоимене општине у Шумадијском округу. Према попису из 2011. има 5804 становника (према попису из 2002. било је 5574 становника).
Баточина се први пут помиње 1476. године.
Географија
Територија Баточине налази се у централном делу Србије. Смештена је у источном пределу Шумадије и захвата сливно подручје доњег тока Лепенице. Налази се у северном делу општинске територије Баточине. Део насеља смештен је на левој, а део на десној обали Лепенице (притоке Велике Мораве).
Баточина се налази на 102 метара надморске висине, на 30 км западније 30 км северније од Крагујевца, исто толико од Јагодине 119 км јужно од Београда и 134 северније од Ниша. Кроз баточину пролази магистрални пут на релацији Баточина—Крагујевац—Краљево—Чачак и железничка пруга Лапово—Крагујевац—Краљево. У близини је и Коридор 10.
Турска владавина
Баточина се први пут помиње у првом турском попису 1476. године. Чувени турски путописац Евлија Челебија каже да је оснивач Баточине смедеревски бег Гази Бали. У попису из 1476. године, Баточина има 25 кућа, а крајем двадесетих година шеснаестог века има 66 кућа. Шездесетих година број муслиманских кућа се пење на дванаест док је хришћанских само пет. У овом периоду са порастом муслиманског становништва саграђена је и џамија. Синан паша је 1593. године прогласио за паланку.
Ево како су путописци XVII века видели ближу и даљу околину Лепенице. Један Француз 1621. године од Колара до Јагодине само је запазио и записао у свој дневник непрегледне шуме. У Јагодини је нашао само Турке, док су у Баточини живели хришћани сељаци. Путописац Кикле 1658. године каже да Баточина има леп Бали Хаџи-Ахметов хан и једну џамију. Неколико година касније прошао је турски путописац Евлија Челебија и 1660 је посетио Баточину. Он каже да је Баточину основао Бали-бег Смедеревски, а место богословио Сулејман I Величанствени. Не наводи зашто је то урадио турски цар, да ли је место богословио као калифа - верски поглавар или је то учинио стога што му се место по нечему свидело. Ако је тачан овај податак онда оснивање Баточине пада 1475. године, нешто мало пре турског пописа 1478. године. Евлија Челебија место назива градом, обима око 800 корака. У град се улази кроз једну капију и у њему стражари 50 војника са једним диздаром (заповедником). Он још каже да у Баточини има више сиротињских кућа, једна џамија, један нови хан и неколико дућана.
После неуспеле Опсаде Беча 1683. године Турци су изгубили поседе у Угарској и Србији. У Великом турском рату Гроф Лудвиг Баденски је 17. јуна 1689. у бици код Баточине савладао војску турског везира Кара Мустафе паше. Баточина је била на главном правцу турског повлачења и аустријског наступања 1689. године. Прешавши са десне на леву обалу Мораве код Кушиљева, аустријска војска је разбила мање одреде турске војске испод Марковца и преко Лапова наступила према Баточини. Збуњени, Турци су напустили баточину, оставивши много војног материјала. Овладавши овом значајном раскрсницом путева, Аустријанци су се ту лепо одморили, упутили разглас Србима да је дошао час ослобођења и кренулу даље на југ. Након Пожаревачког мира ови крајеви потпадају под власт Аустрије.
Сеоба Срба 1690. године оставила је пуста села у атару данашње баточинске општине. Турски попис 1739/41 године нам доноси податке да је била жива само Баточина са 80 турских и 11 српских кућа. Такође је наглашено да Баточинци обрађују пусте њиве у Турчину и Бадњевцу. Сва остала села:Бадњевац, Градац, Грнчарица, Кијево, Милатовац, Турчин и Црни Као су била пуста. У списку се налазе и два манастира посвећена Светом Николи. Један се налази у селу Грнчарица (данашњи Прњавор), а други у селу Турчину (данашња Горња Баточина). То су манастири Грнчарица и манастир Сурчинак, од кога су сад у Горњој Баточини једва видљиви трагови.
Борбе против Турака
Повратак Турака 1739. године донео је освету и веће намете што је стварало нерасположење у народу што ће довести до Кочине крајине. Коча Анђелковић је са својим одредом ушао у Баточину без отпора 1788. године. У аустријским документима о Кочиној Крајини налазимо податке и које учествовао из села око Баточине. Из Брзана су се борили Тодор Гавриловић, Дмитар Марковић, Радиша Милићевић, Јован Глигоријевић и Василије Савић. Из Граца иван Павловић и из Кијева Михаило Петковић. Свкако је било и других учесника у овом рату из села баточинске општине, али у списковима су сачувана само ова наведена имена. Миром у Свиштову 1791. године Турци поново запоседају ове крајеве.
''
На првом попису након завршетка Другог српског устанка 1818. Баточина је имала 51. домаћинство са 119 харачких глава. Последња турска породица иселила се 1832. године. Кнез Милош Обреновић је 1825. године саградио конак који је касније претворен у основну школу. Аустријски Капетан Франц Кајзер у свом путопису из 1837. године пише да Варош Баточине има 300 кућа. У месту постоји црква и школа. Године 1838. баточинска школа има осам ученика, а 1847. десет. У Српско-турском рату (1876—1878) учествовало је 206. бораца из Баточине. Убрзани развој условљава да је Баточина 1878. године проглашена за варош. Деведесетих година деветнаестог века у Баточини се отвара женска школа. Прва књижница је отворена 1898. Почетком двадесетог века Баточина има 1447. становника.
Модерно доба
Лепеничани су учествовали у ратовима од 1912-1918. а број погинулих је доказ њихове националне свести. Из Баточине је погинуло 136 и још толико из осталих села данашње баточинске општине. Један од долучујућих окршаја за оваладавање Поморављем одиграо се баш у Лапову, Баточини и Брзану. Немачка артиљерија је била послеа косу у Гложану преко Мораве, затим лаповски Гвоздењак и Шавац, а наш последњи заштитни ров је био у Брзану, један километар више Рогота.
Баточина је између два светска рата привредно ојачала. У том периоду је 1928. добила водовод, док је 1940. добила електрично осветљење.
Бомбардовањем Београда почео је Други светски рат у Југославији. Већ 11. априла Немачка војска заузела је Крагујевац, а после 2 дана и Лапово, па је тако читава Шумадија окупирана од стране Немаца. Подручје Шумадије, Поморавља и Баната запосела је 714 немачка дивизија. У самој Баточини је била распоређена једна мања немачка јединица. Један део војних обвезника који није био заробљен у Априлском рату транспортован је у Немачку.
Четвртог јула 1941. године на позив Комунистичке партије Југославије избио је устанак у Србији. Три дана након тога формира се Други шумадијски партизански одред чији је командант био Богосав Марковић. Недуго затим, 12. јула формиран је Крагујевачки одред чије је задатак био да спречава саобраћај на прузи Лапово - Краљево и на путевима који су водили из Крагујевца према Лапову, Јагодини, Краљеву и Горњем Милановцу. Крајем јула је формирана трећа чета крагујевачког одреда која је формирана од њуди из села Доње Лепенице. Они су изазивали низ инциданата на прузи Лапово - Краљево. Један од њих био је судар возова код Градца када је погинуло 9, а рањено 30 немачких војника.
Ова чета је преузела на себе задатак да ликвидира Марисава Петровића љотићевског првака из Градца. Покушај атентата је изведен на железничкој станици, на њега је бачена бомба, али је он рањен и остао је жив. На њега је покушан још један атентат, али се и он завршио безуспешно. Након тога он у септембру бежи у Смедерево где формира V добровољачки одред, а он сам је изабран за команданта тог одреда. Убрзо напушта Смедерево и са одредом се стационира у Крагујевцу. Управо овај одред под заповедништвом Марисава Петровића помагао је Немцима приликом извршавања Крагујевачког масакра 21. октобра 1941.
Након одласка партизанских одреда из Шумадије, почиње јаче да се развија четнички покрет. Тако је између Лапова и Крагујевца организована III крагујевачка четничка бригада, а у баточинским селима појављивао се и II батаљон. Четничке трупе које су на овом простору биле до 1944. сукобљавале су се љоићевским и недићевским одредима, а такође су надзирале терен и ликвидирале убачене партизанске симпатизере.
Почетком октобра из правца Ваљева и Аранђеловца почеле су да продиру јединице НОВЈ. Дванаестог октобра почео је напад на немачке положаје који су се налазили у Лапову. Пред снажним налетима јединица Црвене армије и НОВЈ Немци су били принуђени да се повуку према Крагујевцу. Тако је 14. октобра ослобођена Баточина а након тога и остала села у Баточинској општини.
Након Другог светског рата почео је индустријски развој. У вароши су биле развијене аутомобилска индустрија, текстилна индустрија и грађевинска индустрија.
Демографија
У насељу Баточина живи 4393 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,1 година (36,9 код мушкараца и 39,1 код жена). У насељу има 1678 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,32.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).