cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Stroud
Stroud je usprkos toga pronašao društvo zahvaljujući nekoliko kanarinaca koji su zalutali u njegovu ćeliju. O njima se počeo brinuti, a potom ih proučavati, koristeći knjige iz zatvorske biblioteke. Sa vremenom je počeo prikupljati i prodavati ptice, a godine 1933. je objavio knjigu Diseases of Canaries, koja je pozitivno ocijenjena od strane naučnika. Njegov posao i reputacija su mu, međutim, donijeli neprijateljstvo zatvorskih vlasti; disciplinski prekršaj, odnosno korištenje ornitološke opreme kako bi proizvodio zabranjeni alkohol je godine 1942. iskorišten kako bi bio poslan u zloglasni zatvor Alcatraz. Tamo mu, usprkos nadimku, nije bilo dozvoljeno držati ptice.
Priča o Stroudu je, pak, svejedno izazvala pažnju javnosti, pogotovo onog liberalnog dijela koji se zalagao za reformu zatvorskog sistema i Strouda volio isticati kao primjer uspješne rehabitilacije, odnosno da i najgori kriminalci, ako im se pruži prilika, mogu dati koristan doprinos društvu. Stroud Alcatraz nije napustio sve do 1959. godine, kada mu se pogoršalo zdravlje, te kada je poslan u federalnu zatvorsku bolnicu u Springfieldu u državi Missouri. Tamo je posljednje dane proveo surađujući sa tvorcima biografskog filma Birdman of Alcatraz gdje je njegov lik tumačio Burt Lancaster.
Stroud se kasnije pojavio kao lik u dva televizijska ostvarenja posvećena historiji Alcatraza - mini-seriji Alcatraz: The Whole Shocking Story iz 1980. godine gdje ga je tumačio Art Carney i TV-filmu Six Against the Rock iz 1987 godine gdje ga je tumačio Dennis Farina.
El Milagro, Tantoyuca
El Milagro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Piscine, Piacenza
Piscine je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Großmölsen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Grosmelsen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 177 metara. Površina opštine iznosi 5,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 255 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 51 stanovnika/km².
Meknes
Meknes (arapski: مكناس‎; berberski: Meknas ili Ameknas; francuski: Meknès, španjolski: Mequinez) je grad u sjevernom Maroku, oko 130 km istočno od Rabata i 60 km sjeverno od Fesa. Glavni je grad pokrajine Meknes-Tafilalet, a za vrijeme Mulaja Ismaila (1672.-1727.) bio je prijestolnica Maroka. Uz Fes, Marakeš i Rabat, jedan je od četiri „kraljevska grada“ Maroka.
Meknes je nazvan po berberskom plemenu Miknasa (berberski: Imeknasen) koji su dominirali ovim područjem u srednjem vijeku. Stari grad (medina) je na popisu mjesta svjetske baštine UNESCO-a od 1996. godine.
Povijest
Početkom 14. stoljeća, za vladavine Merinida, grad je dobio značajne medrese, kazbe i džamije, i grad se nastavio razvijati za dinastije Vatasida. mini|lijevo| [[Eugène Delacroix, Marokanski sultan ispred Meknesa, 1845., ulje na platnu, Toulouse]] Pod sultanom Mulaji Ismailom (1672.-1727.) iz dinastije Alaouite, Meknes je postao glavnim gradom Maroka i doživio je svoj vrhunac. On je dao izgraditi veliki zatvor za zarobljene kršćanske mornare, ali i brojne vrtove, monumentalna gradska vrata, džamije i velike obrambene gradske zidine duge 40 km. Nakon njegove smrti, glavni grad je premješten natrag u Fes.
Meknès je poznat i po nekoliko nacionalnih islamskih bratovština (Tariqas) kao što je Isavija (ʿĪsawīya) koja je nazvana po svecu zaštitniku grada, Sidi Muhammed ibn ʿIsa (1465.-1523.), te sufi sekte kao što je Hamadša s neobičnim ritualima u kojima središnju ulogu igraju vjeorvanja Aiša Kandiša, Dšilala (Jilala, Ǧilāla) i Miljāna naroda Gnaja. Na nacionalnoj razini su i sufistička vjerovanja Tidžani propovjednika Muhameda al-Arabi al-Darkavija.
Danas starom gradu Meknesa prijeti propadanje usljed nepostojanja odgovarajućeg sustava odvođenja padalina. Tako se nakon nekoliko kišnih dana, 19. veljače 2010. godine, minaret džamije Bab Berdiejine iz 17. stoljeća srušio usred molitve petkom, pri čemu je poginula 41 osoba, a mnogi su bili ranjeni. Kralj Muhamed VI. je naručio obnovu minareta u povijesnom obliku.
Znamenitosti
mini| Gradska vrata Bab Mansour Grad je podijeljen na dvije polovice, Stari grad (medina) na zapadu i rezultat francuske vladavine, Nouvelle Ville, na istoku. Prirodnu granicu između njih čini dolina rijeke Bou Sekrane. Zbog brojnih arhitektonski značajnih zgrada Stari grad (medina) je 1996. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi.
Široki trg ispred poznatog gradskog ulaza Bab Mansour je natkrivena tržnica (sokak) hrane. Sokaci Meknesa su među najboljima i najoriginalnijima u zemlji. Najznačajnija građevina Medine je Medresa Bou Inanija iz vremena dinastije Merinida (14. stoljeće), te Sultanova palača iz 1680. godine koja je bila poznata kao mjesto gdje su bili zatočeni kršćanski robovi iz cijele Europe, a koju je uništio potres 1755. godine. Tu je i mauzolej Moulaj Ismaila, koji je obnovio Muhamed V. tako što je bijeli lijes uokvirio s dva barokna sata, dara francuskog kralja Luja XIV., koji izgledaju strano na orijentalnom dekoru.
Na Zapadu, na ulazu u veliko groblje izvan starog grada, nalazi se cijenjeni mauzolej (Qubba) Sidi Mohameda Ben Aissa, osnivača državnog islamskog bratstva Aisaja.
U blizini grada su i rimske ruševine Volubilisa i Moulaj Idris, mjesto hodočašća od velike važnosti za muslimane.
Opština Pescari, Caraș-Severin
Pescari je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Traverde, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 497 m.
Opština Pescari, Caraș-Severin
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Las Higueritas, Comondú
Las Higueritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Dobruška vas
Dobruška vas je naselje u slovenskoj Općini Škocjanu. Dobruška vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 158 stanovnika.
Cantoniera N. 27, Venezia
Cantoniera N. 27 je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Volubilis
Volubilis (arapski: وليلي‎, Valili) je arheološki lokalitet rimskog grada 29 km sjeverno od grada Meknesa, između Fesa i Rabata u sjevernom Maroku. Njegove ruševine se smatraju najboljim rimskim spomenicima u sjeverozapadnoj Africi, zbog čega su 1982. godine upisane na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi. mini|lijevo| Položaj Volubilisa kod [[Meknesa]]
Historija
Nakon što su Rimljani naglo napustili grad 285. godine (za cara Dioklecijana), lokalna plemena su ga nastavila naseljavati sve do 17. vijeka. Iako ga je srušio potres koncem 4. vijeka, djelomično je obnovljen u 6. vijeku o čemu svjedoči i skupina nadgrobnih spomenika s natpisima na latinskom jeziku (od 599. do 655. godine) koji je dugo ostao živim jezikom u gradu.
Abasidi su ga osvojili u 7. vijeku, o čemu svjedoče pronađeni novčići, i prozvali su ga Valila. Godine 788. lokalno pleme Avraba je primilo Alijevog potomka, Idrisa I., i proglasili ga svojim imamom. Nakon što je on organizirao svoje posjede postao je gospodarom cijelog područja i osnovao je svoju prijestolnicu Fes gdje je počeo kovati svoj novac. Nakon njegove smrti 791. godine, njegov vjerni rob Rašid je upravljao Volubilisom dok njegov sin, kojeg je rodila Avraba princeza, Idris II. nije odrastao. U 11. vijeku su ga, kao i druge "kraljevske gradove Maroka", opustošili Almoravidi.
God. 1755. Volubilis je zadesio katastrofalan potres, nakon čega je uništen kako bi se njegovo kamenje iskoristilo za gradnju palače Mulaija Ismaila u obližnjem Meknesu. Prije toga, bio je jedan od najbolje sačuvanih rimskih gradova na svijetu. mini| [[Karakala|Karakalin slavoluk u Volubilisu]] God. 1915. Francuzi su započeli arheološka iskapanja koja su potrajala sve do 1920ih. Od 2000. godine Londonsko sveučilište, u suradnji s marokanskim Institutom znanosti i arheologije, je nastavilo istraživanje lokaliteta otkrivši i ostatke srednjovjekovnog grada. Većina nalaza s lokaliteta je izloženo u Arheološkom muzeju u Rabatu.
Znamenitosti
Granice arheološkog lokaliteta of 48 hektara čine rimske niske zidine izgrađene od 168.-169. godine. Zidine su imale oko 40 tornjeva i osam gradskih portala. Južni i zapadni dijelovi su izgrađeni na blagoj padini brda, na nekoliko terasa, a sjeveroistočni dio na ravnom polju je monumentalno područje sa slavolukom od kojeg se pruža mreža pravilnih ulica. U središtu, forumu, nalazio se kapitol, terme i bazilika. Tu je pronađeno inimno mnogo rimskih spomenika, uključujući mozaike, mramorne i brončane skulpture i stotine natpisa koji su i danas zaštićene na licu mjesta (in situ).
Paulo Coelho
desno|150px|Paulo Koeljo Paulo Koeljo je rođen u Rio de Žaneiru 24.8. 1947. godine. Vodio je izuzetno zanimljiv život. Duh pobune odredio je njegovu mladost: bio je hipik, pisao je tekstove za pesme nekolicine čuvenih brazilskih pop zvezda, uključujući i Elisa Reginu i Raula Seišasa. Kratko posle toga zaposlio se kao novinar. Paulo Koeljo je proučavao magiju i okultizam od svoje 25. godine. Pošto je pešice prešao put dug 830 km na hodočašću do Santijago de Kompostela, napisao je 1986. godine knjigu Dnevnik jednog čarobnjaka, koja je ubrzo postala bestseler u Brazilu.
Nakon Alhemičara, (1988), koji je njegov prvi svetski bestseler, Koeljo je objavio još šesnaest knjiga:
Deset godina su svi romani Paula Koelja zauzimali najviša mesta na listama bestselera širom sveta. Prema francuskom magazinu Lire, rangiran je kao drugi najprodavaniji pisac sveta (mart 1999). Nominacija je zasnovana na relevantnim bestseler listama u velikom broju zemalja na svim kontinentima.
Boulder, Montana
Bolder je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Andelot-en-Montagne
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 548 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 636 metara (maksimalnoj 740 m, a minimalnoj 597 m).
Boulder, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.183, što je 117 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Paulo Coelho
U Srbiji su sva njegova dela bila na vrhu lista bestselera i dobijala nagradu Zlatni bestseler (TV Beograd i Večernjih novosti) od 1995. do 2002. Osim toga, prilikom posete Beogradu, septembra 1998. uručena mu je nagrada Specijalni zlatni bestseler, kao najčitanijem stranom piscu u prethodnoj deceniji.
Licinije Imbreks
Licinije Imbreks (lat. Licinius Imbrex) bio je rimski pesnik. Aul Gelije ga naziva "drevnim piscem komedija" (vetus comoediarum scriptor) i spominje njegovu palijatu pod naslovom Neaera.
Paulo Coelho
Prema anketi BBC-ja (2003) roman Alhemičar svrstan je u sto najomiljenijih dela svih vremena. Kritika je posebno naklonjena njegovoj poetici, realističnom i filozofskom stilu pisanja, i simboličnom jeziku koji se ne obraća našem razumu, već našem srcu.
Licinije Imbreks
Sekst Pompej Fest pod rečju Imbrex kaže da je to "ime izvesnog komediografa".
Sačuvano je samo nekoliko Licinijevih stihova, iz kojih se vidi drevnost latinskog jezika kojim piše.
Volkacije Sedigit ga u svom osobenom kanonu rimskih komediografa postavlja na četvrto mesto.
Paulo Coelho
Pored knjiga, piše i nedeljne kolumne u mnogim svetskim listovima.
Osnivač je Instituta Paulo Koeljo, koji obezbeđuje pomoć najugroženijim slojevima brazilske zajednice, naročito deci i starima.
Poverena mu je dužnost specijalnog savetnika Uneskovog programa: „Duhovno ujedinjavanje i interkulturološki dijalog“.
Pristupio je Upravnom odboru fondacije Švab za socijalna pitanja.
On je prvi autor nemuslimanske veroispovesti od islamske revolucije 1979. koji je pozvan na razmenu ideja u Iran.
Dobitnik je mnogobrojnih priznanja: Bambi (Nemačka 2002), Kulturni dijalog (dodeljuje Budimpeštanski klub, Nemačka 2001), Dvadeset treća internacionalna nagrada Italije (2001), Nagrada Kristalno ogledalo (Poljska 2000), Vitez legije časti (Francuska 2000), Nagrada Kristal Svetskog ekonomskog foruma (1999), Zlatna medalja Galicije ([panija 1999), Nosilac ordena Rio Branko (Brazil 1998), Zlatni bestseler (Jugoslavija '95, '96, '97, '98, '99, 2000, 2002), Međunarodna nagrada Flajano (Italija 1996), Vitez umetnosti i književnosti (Francuska 1996), Nagrada čitateljki časopisa El (Francuska 1995). Paulo Koeljo je jedan od 15 najpopularnijih pisaca na svetu. Dela Paula Koelja prevedena su na 56 jezika, objavljena u 150 zemalja, i prodata u tiražu od ukupno 45 miliona primeraka. "Njegove knjige imale su presudan uticaj na živote miliona ljudi." - Njujork Tajms "Tokom njegovih tinejdžerskih godina Paulo Koeljo je bio zatvoren u mentalnu bolnicu u Rio de Žaneiro tri puta. Bio je stidljiv i zatvoren mladić koji je očajnički pokušavao da postane umetnik. Kada je zadnji put naputio bolnicu 1967, Paulo je sebi obećao da će jednog dana napisati o svom iskustvu. Veronika je odlucila da umre je rezultat tog obećanja."
''Na veoma apstraktan način. Pročitao sam iternacionalne novinske članke, primio sam pozivnice za razne događaje, ali kao pisac nisam bio u istoj, direktnoj vezi kao sto pevač bude sa svojom publikom. Vidim ovo kao nešto jako pozitivno jer mi dopušta da imam isti intimni nivo u mom poslu kao sto sam imao kad sam počeo svoju karijeru. Kada pišem knjigu, pišem je za sebe, pokušavajući da odgovorim na pitanja koja sam postavljao sebi tokom celog svog života; znam da što sam bliži svojoj duši, bliži ću biti onom što Jung naziva "svetskom dušom". Ali ja razumjem moj uspjeh, i pokušavam da ostvarim profit od onoga što ja vidim kao najfascinantniju stvar u životu: ljudski kontakt. Ovo olakšava moj dolazak u stranu zemlju jer već ima ljudi sa istim afinitetim. Nikada se nisam osećao kao stranac i to je nesto jako dobro. Štaviše to mi daje nadu: ima mnogo ljudi tamo negde koji pokušavaju da prevaziđu sopstvene granice i izgrade nešto značajnije.''
Растеновиће
Растеновиће је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 145 становника (према попису из 1991. било је 187 становника).
Демографија
У насељу Растеновиће живи 98 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 28,9 година (29,7 код мушкараца и 28,0 код жена). У насељу има 22 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 6,59.
Ово насеље је у углавном насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Krvojevići
Krvojevići je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rogatica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 37 stanovnika.
North Myrtle Beach, South Carolina
Nort Mertl Bič je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Trivo Latinović Garonja
Trivo Latinović Garonja (Bravski Vaganac, Bosanski Petrovac1914] — Ključ, 1943, narodni heroj Jugoslavije,
North Myrtle Beach, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.752, što je 2.778 (25,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Trivo Latinović Garonja
Biografija
Rođen je u siromašnoj seljačkoj po­rodici. Osnovnu školu nije pohađao zbog siromašnog sta­nja porodice nego je kao nedorastao dječak postao na­jamni sluga i uzdržavao porodicu. Priroda ga je nadarila fizičkom snagom i velikim osjećajem drugarstva, zbog čega je bio omiljen među drugovima.
Početkom ustanka 1941. godine Garonja je među prvi­ma prihvatio pušku. Kreće u borbu, a mnogi ga slijede, osjećajući se uz njega sigurnije. U prvim borbenim okršajima Garonja se ističe. Po­slije prvog pucnja iz zasjede skače da bi hvatao žive ne­prijateljske vojnike. U napadu na vojnike u Bravsku 27. avgusta 1941. godine Garonja skače među ustaše i kundakom od puške tuče puškomitraljesca i otima puškomitraljez. Še­stog oktobra 1941. Garonja ručnim bombama tuče ustaše u vozu u takozvanom Velikom prosjeku iznad Bunare. Isto je ponovio 19. novembra 1941. godine u napadu na voz na Grmeču. I ovog puta je skakao da hvata žive neprijatelj­ske vojnike.
Kod njegovog hvatanja živih neprijateljskih vojnika bilo je nešto i komično. Uvijek je birao najkrupnije »da bi se obuo«. Inače, išao je siromah u oputnjacima pošto je imao velika stopala i ni jedne zaplijenjene cipele nije mogao obuti. U napadu na Italijane 28. februara 1942. i maja liste godine Garonja opet poslije prvog pucnja skače i hvata ih žive. Ni kod njih se Garonja nije mogao obuti. Još pri formiranju Bravske čete 1941. godine Garonja je postao vodnik prvog voda čete. Njegov vod postao je udarni sa četrdeset dobro naoružanih boraca. Specijalnost im je bila upadanje u pozadinu neprijatelja i u njegove garnizone, postavljanje zasjeda na neprijateljskoj teriitoriji, što je Garonja i njegov vod sa uspjehom izvršavao. U borbi za oslobođenje Prijedora, maja mjeseca 1942. Ga­ronja sa svojim vodom se ističe. I u svim narednim bor­bama za oslobođenje Saničke doline, kao i u napadu na Krasulje i Vrpolje.
Svuda su Garonja i njegov vod među prvima. Nije bilo borbe kad se o Garonjinom junaštvu nije razgovaralo. Njegova hrabrost bila je podstrek čitavom njegovom vodu i nakon njegova skakanja na neprijatelja, skakao je čitav vod. U oslobađanju Bihaća 2. novembra 1942. godine Ga­ronja sa svojim vodom upada u neprijateljsko uporište Vrpolje, gdje je pri jurišu i hvatanju neprijateljskih voj­nika bio ranjen. Kada je njegova Bravska četa u sastavu 3. krajiške brigade krenula na daleki pobjedonosni put Garonja je ostao da se liječi. Pri formiranju Trinaeste krajiške brigade Garonja po­staje komandir novoformirane druge Bravske čete. Na čelu ove čete on nastavlja junačku borbu. Uvijek je prvi i ispred njega u borbi nije se mogao naći ni jedan njegov borac. Prvi je polazio na juriš i posljednji se povlačio. Takav je bio i u napadu na Ključ 1943. godine. Ručne bombe koje je neprijatelj bacao na njega, Garonja je brzo vraćao nazad da bi eksplodirale u rovu neprijatelja. I kad je već savladao prvu odbranu i skočio na juriš, bio je po­košen rafalom neprijateljskog mitraljeza.
Bolno je odjeknula Garonjina smrt, ne samo u njego­voj četi, bataljonu i brigadi, nego i u njegovom rodnom Bravsku i širokoj okolini. Teško je bilo povjerovati da se veliki, snažni, hrabri i kod svih omiljeni Garonja više živ neće među njima pojaviti. Pod ovim imenom prije rata, za vrijeme rata, sve do njegove smrti rasla je nje­gova popularnost. Garonja, bio je oličenje čovjeka, druga i junaka u svakom pogledu i u svim prilikama. Takav je bio i takav je ostao u sjećanju svih koji su ga poznavali. Zbog ovak­vih osobina, zasluga i junaštva Garonja je proglašen za Narodnog heroja Jugoslavije.
Colonia el Campamento, Amacuzac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 931 m.
Aguahedionda, Tanlajás
Aguahedionda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanlajás.
Borelli, Asti
Borelli je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Câmpu lui Neag, Uricani
Câmpu lui Neag je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Uricani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 582 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 776 m.
Dol (Kočevje, Slovenija)
Dol je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Dol se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 21 stanovnika.
Lišćarske listopadne šume
mini|desno|200px|bukova šuma u proleće Lišćarske listopadne šume se razvijaju na prostorima u kojima vlada umereno-kontinentalna klima.
Biocenoza lišćarskih listopadnih šuma
Kao i u svim ostalim šumama, biocenoza lišćarskih listopadnih šuma je uređena po spratovima.
El Cerrito, Comonfort
El Cerrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1880 m.
Opština Atitalaquia, Hidalgo
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 15424 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2107 m.
Ernst Udet
General pukovnik Ernst Udet (26. april 1896 – 17. novembar 1941) bio je njemački avijatičar koji je slavu stekao u Prvom svjetskom ratu kao drugi najveći lovački as (sa 68 pobjeda) iza Manfreda von Richthofena i najveći koji je uspio preživjeti rat. Nakon završetka rata je letio kao akrobatski pilot, stekavši reputaciju pustolova i plejboja, a neko vrijeme je surađivao sa hollywoodskim filmašima i Leni Rifenstahl. Njegov prijatelj i ratni drug Herman Göring ga je nagovorio da se početkom 1930-ih priključi nacistima, a poslije je bio jedna od ključnih ličnosti u osnivanju Luftwaffe te je, između ostalog, popularizirao koncept obrušavajućeg bombardera i imao ulogu u razvoju aviona "Štuka" koji će Nijemcima donijeti spektakularne pobjede na početku Drugog svjetskog rata. Kada je, pak, Luftwaffe poražena u bitci za Britaniju, Göring je upravo Udeta proglasio odgovornim za to. Udet je nedugo potom bio jedan od rijetkih nacističkih vođa koji se protivio invaziji SSSR, držeći da su Sovjeti još uvijek previše jaki i da Njemačka sebi ne može dozvoliti otvaranje još jednog fronta. Zbog svega toga je bio postepeno marginaliziran; to kao i lični problemi sa alkoholizmom, narkoticima i depresijom su doveli do njegovg samoubistva u jesen 1941. godine.
Podophyllum peltatum
Podophyllum peltatum je zeljasta višegodišnja biljka iz familije Berberidaceae. Njeno prirodno stanište su listopadne šume istočne Severne Amerike. Poput mnogih drugih prolećnih efemeroida, ona se niče iz zemlje pre nego što šuma ozeleni, i zatim polako ugine tokom leta; njen životni vek je nešto duži od drugih prolećnih emfemerala, kao što je Trillium.
Toksičnost
Zreli plod je jestiv u malim količinama, do je u velikim količinama otrovan. Rizom, lišće i korenje su takođe otrovni. Ova biljka sadrži podofilotoksin, koji je veoma toksičan ako se konzumira, ali se može koristiti kao topikalni lek.
El Terrero, Zirándaro
El Terrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 348 m.
Howard Carter (razvrstavanje)
Howard Carter može biti:
Ordet
Ordet je danski crno-bijeli film snimljen u režiji Carla Theodora Dreyera i premijerno prikazan početkom 1955. godine, poznat kao Dreyerovo komercijalno najuspješnije ostvarenje, ali i jedan od najznačajnijih ostvarenja tadašnje svjetske kinematografije.
Predstavlja adaptaciju istoimene drame luteranskog svećenika Kaja Munka. Radnja je smještena u konzervativni gradić u kome se Morten Borgen (čiji lik tumači Henrik Malberg) udovac i ugledni pokrovitelj lokalne crkve mora nositi sa svoja tri sina, koji, svaki na svoj način, izazivaju uvriježeni svjetonazor - jedan se namjerava oženiti za kćer vođe lokalne fundamentalističke sekte, drugi iskazuje agnostičke stavove, a treći je nakon studija filozofije poludio i umislio da je Isus Krist.
Dreyer je ekranizaciju Munkove drame počeo pripremati još od 1933. godine, kada ju je prvi put gledao u teatru, ali su ga pri tome dugo vremena spriječavali financijski problemi i Drugi svjetski rat i njemačka okupacija za vrijeme koje je u susjednoj Švedskoj snimljena istoimeni film u režiji Gustafa Molandera. Dreyer je sredstva za film na kraju uspio prikupiti tek uz pomoć danske vlade. Film je, radi što veće autentičnosti, sniman u Vedersøu, mjestu gdje je Munk radio kao župnik, a također je angažiran lingvist kako bi osigurao da svi glumci govore lokalnim dijalektom.
Nakon premijere je Ordet doživio izuzetan komercijalni uspjeh i brojne pohvale među kritičarima. Posebno se isticala jednostavnost strukture, minimalistički stil i vrlo dobro korištenje svjetla, kao i emocionalno snažna završnica. Iste je godine prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio Zlatni lav, a također je nagrađen i Zlatnim globusom za najbolji strani film.
Kujundžijevići
Kujundžijevići je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rogatica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 90 stanovnika.
Montesano, Pavia
Montesano je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Smithsonian Institution
Smithsonian Institution kolokvijalno zvan samo Smithsonian je danas američki trust od 19 muzeja koji čuvaju fundus od 137 miliona predmeta i 9 istraživačkih instituta po čitavom svijetu.
Karakteristike
Većina tih institucija nalazi se u Washingtonu, a neki u drugim saveznim državama; Maryland, New York i Virginia. Više od 200 instituta i muzeja iz 45 država povezano je sa Smithsonianom.
Među zapaženim predmetima koji se čuvaju u muzejima Smithsoniana je veliki Hopov dijamant, komandni modul Columbia iz misije spuštanja na Mjesec - Apollo 11 i zastava koja je inspirirala Francisa Scotta Keya da napiše stihove za himnu - The Star-Spangled Banner 1814. U Smithsonianu se također čuvaju i vrijedne etnografske i prirodnjačke kolekcije, među ostalim i dokumentacija Johna Wesleyja Powella o Indijancima iz Colorada, više više od 4 miliona fosila i Nacionalni herbarij sa 4,5 miliona biljaka.
Pittolo, Piacenza
Pittolo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Smithsonian Institution
Karakteristike
Pored tog Smithsonian čuva i ezoterije iz pop kulture, kao što su papuče koje je nosila Judy Garland u filmu Čarobnjak iz Oza (1939).
Pittolo, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 800 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Smithsonian Institution
Karakteristike
U njegovim muzejima je izloženo tek nešto više od 1 % predmeta, ostatak se čuva u depoima i nekim objektima u Marylandu.
Smithsonian Institution od 1970. izdaje časopis Smithsonian, kao i Air & Space, prvi put izdan 1986. Od 2007. ima i vlastitu televizijsku mrežu koja emitira dokumentarni program.
Historija
thumb|left|260px| Centralna [[palača Smithsoniana-Castle]]
Smithsonian je osnovan na bazi testamenta engleskog naučnika Jamesa Smithsona. Smithson (umro 1829.) je u svom testamentu odredio da njegovu imovinu treba nasljediti njegov nećak, ali u koliko on umre bez nasljednika, onda pripada Sjedinjenim Američkim Državama da tim sredsvima osnuju institut.
Kako je namjera Smithsonovog testamenta bila nejasna - jer on samo naveo da bi se sredstva trebala koristiti za Povećanje i širenje znanja među ljudima - bilo je velikih polemika oko načina kako bi se novac trebao koristiti. Ispočetka se razmišljalo o univerzitetu, ali je kasnije osnovan na bazi zakona donešenog u Kongresu 1846. - kao privatna institucija kojom će upravljati Federalna vlada. Taj hibrid bio je nukleus kasnijih ideja da se osnuju; Istraživački institut, Opservatorij, Biblioteka i Muzej.
Kamen temeljac za izgradnju Smithsonianove palače položen je sljedeće godine u Nacionalnoj aleji u Washingtonu.
Palača, koju danas zovu zamak (castle), zbog očigledne povezanosti sa normanskom arhitekturom, dovršena je 1855. po projektu Jamesa Renwicka.
U nju je 1857. smješten Nacionalni muzej Sjedinjenih Američkih Država. Od samog početka se razmišljalo da bi u njoj trebala biti i Smithsonova grobnica, koji je pokopan u Genovi. Institut je 1901. upozoren da će zbog nekih radova njegov grob biti uništen. Tadašnji regent Alexander Graham Bell angažirao se da se njegovi posmrtni ostatci prenesu u Sjedinjene Američke Države. Zbog tog je 1903. otputovao u Italiju i nadzirao njegovu ekshumaciju. Dvije godine kasnije Smithsonovi ostatci pokopani su kripti palače.
Administracija
Smithsonianom upravlja regentski odbor koji se sastoji od Potpredsjednika Sjedinjenih Država, predsjednika Vrhovnog suda, tri senatora koje je imenuje predsjednik Senata, tri predstavnika koje je imenuje predsjednik Predstavničkog doma i devet američkih građana koje izabire odbor a potvrđuje Kongres.
Serra Pedace, Cosenza
Serra Pedace je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 972 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
Lukavica (Bardjejov)
Lukavica je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 374 stanovnika.
Vjenceslav Radimski
Vjenceslav Radimski (pravo ime Václav Radimský; Nová Paka, 21. februara 1849. – Sarajevo, 27. oktobra 1895.), austrougarski arheolog i rudarski stručnjak. Bio je ugledni saradnik Zemaljskog muzeja u Sarajevu, koji se bavio arheološkim i arheoantropološkim istraživanjima širom Bosne i Hercegovine.
Vjeceslav Radimski je utemeljio početnu mineraloško-geološku zbirku Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine, u Sarajevu. Nakon toga je, sve do kraja života istrajno radio na popunjavanju i prožirivanju zbirke novim eksponatima i podacima. U naponu stvaralačke snage, iznenada je preminuo, od „srčane kapi“, kod sarajevske Alipašine ćuprije.
Školovanje
Osnovno i gimnazijsko obrazovanje stekao je u Starom Mjestu u Pragu. U periodu između 1850. i 1854. studirao je češku Politehniku u Pragu, gdje je ispoljio posebno zanimanje za mineraloško-geološke nauke i mašinsko-tehničku struku. Dvije godine, 1855. i 1856. pohađao je ondašnje Monarhijsko montano učilište u Pšibrami (Pribrami), gdje je studirao rudarstvo i topioničarstvo, ostvarivši akademski rang „apsolutorij“, uz odličan uspjeh u svim predmetima.
Profesionalna karijera
Nakon završetka studija odlazi u praktičnu službu u Landanovo rudarsko društvo u Jilemnici u Češkoj. Tu se zadržao relativno kratko, pošto mu se ukazala prilika da, kao „rudarski kandidat“, pređe u Šcavnicu, Ugarska. Nakon kraćeg perioda, postao je „rudarski vježbenik“.
Već 1857., Radimski je bio rudarski poslovođa kameno-ugljenog majdana kraj Niržana, nadomak Plzena, Češka. Tu je ostao do nove 1859. godine, kada je, sa bratom Josipom osnovao Rudarsko društvo u ugljenom okrugu kraj grada Wiese, današnja austrijska pokrajina u Štajerska.
Godine 1884., Radimski odlazi iz Wiesa, pošto je državna građevinsko željeznicko društvo preuzelo ukupno prometno održavanje i eksploataciju majdana. Odatle je otišao u Vec, gdje se nastani kao ovlašteni rudarski mjernik. Prelomni događaj u karijeri Radimskog bio je prelazak u Sarajevo, januara 1885. Ovdje je bio postavljen za „rudarstvenog nadpovjerenika i upravitelja rudarskog satništva“ u Bosni i Hercegovini. Već 31. maja te godine bio je unaprijeđen u čin rudarskog satnika.
Ivan Krkač
Ivan Krkač (Jakovlje, 30. mart 1911 – Martinci (između Zlatar Bistrice i Zlatara), 15. maj 1942.) bio je hrvatski komunist, organizator ustanka u Hrvatskom Zagorju, partizan i narodni heroj Jugoslavije.
Vjenceslav Radimski
Priznananja
Za dva posljednjepomenuta rada, Krunski austrijski geološki državni zavod imenovao ga je svojim „članom-dopisnikom“. Obimni i predani stručni i naučni rad je skrenuo pažnju kruga tada uglednih autoriteta, pa je 1878. dobio odlikovanje „Viteški krst reda Franje Josipa“.
Ivan Krkač
Mladost i robija
Poput mnogih drugih Zagoraca toga doba, i Krkač se sa nepunih 16 godina uputio na rad u Zagreb i zaposlio u gradskom majuru (poduzeću za parkove i nasade). Krkača je u revolucionarne vode odveo jedan naoko bizaran događaj, – on je uhapšen 3. oktobra 1933. i osuđen na četiri godine strogog zatvora u Lepoglavi, zato jer je na gradskom majuru na Kajzerici pucao na svoga nadzornog inženjera Elznera. Na sudu se branio da ga je Elzner maltretirao i neopravdano otpustio s posla - nakon 6 godina vjernog rada. Čak je i otkaz otrpio, ali se stvar zakomplicirala kad mu je Elzner nakon dugog natezanja ponovo odbio dati svjedodžbu (radnu knjižicu), - ukoliko ne plati 20 dinara takse. Krkač je nakraju i na to pristao, ali mu je pukao film kad mu je Elzner zabranio ulazak u krug majura, te posjetu kolegama od kojih je htio posuditi novac. Na to je izvadio pištolj i ispalio 6 metaka u Elznera, od kojih su dva pogodila istoga u nogu.
Za izdržavanja kazne Krkač se sprijateljio s poznatim komunistom Martinom Franekićem, i preko njega upoznao s idejama radničkog pokreta, kojemu mu je pristupio čim je pušten s robije. Nakon robije, Krkač se vratio u svoje Jakovlje, u kojem je već 1938. godine osnovao mjesni odbor Stranke radnog naroda, koji je dvije godine kasnije postao partijska organizacija. On je ujedno bio i prvi sekretar te novoosnovane organizacije, a kada je u listopadu iste godine, osnovan Općinski komitet KPH za općine Pušću i Bistru, Krkač je izabran za člana tog komiteta.
Drugi svjetski rat i Narodnooslobodilački pokret
Krkač je bio osobito zaslužan za razvitak ustanka u Jakovlju i Hrvatskom Zagorju. U augustu 1941. godine, izabran je u Kotarski komitet KPH za Zagreb, kao osoba koja najviše može pomoći u podizanju ustanka u svom kraju. On je doista za kratko vrijeme osnovao nove partijske organizacije (3), a u nekoliko sela i narodnooslobodilačke odbore. U novembru 1941. godine, na Okružnoj partijskoj konferenciji, izabran je za člana Okružnoga komiteta KPH za Zagreb, i člana njezina politbiroa.
Ivan Krkač bio je jedan od najagilnijih organizatora prvih partizanskih jedinica, u tom dijelu Hrvatskog Zagorja na početku 1942. godine. Bio je politički komesar 1. zagorske partizanske čete, - isticao se svojom hrabrošću i upornošću kojom se borio po svom kotaru - Donja Stubica. Tako je već 8. aprila 1942. godine, Krkač sa svojom četom napao Donju Stubicu, da onemogući proslavu prve godišnjice Nezavisne Države Hrvatske, i jasno zna do znanja da i u njegovu kraju ima ustanika. Njegova četa izvršila je uspješan napad na redarstvenu stanicu u Donjoj Bistri. Pored ostalih akcija, četa je izvršila i diverziju u Tekstilnoj tvornici u Oroslavju.
Ivan Krkač ubijen je u zasjedi koja ni do danas nije potpuno razjašnjena, - on je u ranim jutarnjim satima 15. maja 1942. godine, zajedno sa svojim pratiocem navratio u mlin Ernesta Knausa (svog poznanika) u Martincima (između Zlatar Bistrica i Zlatara), da se odmori od noćnog marša po šumi. Mlin je međutim bio opkoljen, - tako da su ga redarstvenici i ustaše iznenadili, pripucavši sa prozora mlina i na mjestu ubili (u ruci mu je ostala bomba koju nije stigao ni aktivirati).
Großmonra
Grosmonra je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 954 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068018.
Ivan Krkač
Drugi svjetski rat i Narodnooslobodilački pokret
Ivan Krkač proglašen je Narodnim herojem 9. februara 1952 godine.
Großmonra
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Grosmonra se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 185 metara. Površina opštine iznosi 38,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 954 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 25 stanovnika/km².
Singin' in the Rain
Singin' in the Rain (na prostoru bivše Jugoslavije poznat pod naslovom Pjevajmo na kiši) je američki filmski mjuzikl snimljen 1952. u režiji Stanleya Donena. Glavnu ulogu tumači poznati plesač Gene Kelly, koji je također režirao i plesne scene. Radnja je smještena u Hollywood na kraju 1920-ih i početkom 1930-ih, te na humorističan način prikazuje transformaciju filmske industrije izazvanu napuštanjem nijemih radi zvučnih filmova.
Iako nije bio veliki hit nakon premijere, stekao je veliki ugled među kritičarima, a kasnije i kult-status među filmofilima. Donald O'Connor je nastup u filmu nagrađen Zlatnim globusom. Godine 2006. ga je najboljim mjuziklom svih vremena, a 2007. 5. najboljim američkim filmom uopće.
Dobindol
Dobindol je naselje u slovenskoj Općini Dolenjskim Topllicama. Dobindol se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Fournival
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 501 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 159 m, a minimalnoj 84 m).
Dobindol
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 117 stanovnika.
Takes Two to Tango
Takes Two to Tango je američka zabavna pjesma iz 1952. koju su napisali Al Hoffman i Dick Manning. Iste je godine postala hit u izvedbi Pearl Bailey. Popularnu verziju je snimio i Louis Armstrong.
Pjesma je poslužila kao podloga za američku poslovicu It takes two to tango ("Treba dvoje za plesati tango"), kojom se označava da je za nešto dobro potrebna suradnja, a za nešto zlo krivica dvije strane.
Roberto Carlos
Roberto Carlos da Silva Rocha (Garça,10. travnja, 1973.), poznatiji kao Roberto Carlos, je brazilski nogometaš koji trenutačno igra za brazilski klub Corinthians. Nastupao je za brazilsku nogometnu reprezentaciju na čak tri svjetska prvenstva, uključujući i svjetsko prvenstvo 2002. kada je Brazil osvojio naslov prvaka.
Prije nego što je potpisao za Fenerbahçe, jedanaest godina je igrao za Real Madrid s kojim je osvojio četiri domaća prvenstva, tri puta Ligu prvaka i dva Interkontinentalna kupa. Također je jedan od šestorice igrača koji su nastupili u Ligi prvaka više od 100 puta. Ostala petorica su Paolo Maldini, Raúl, Oliver Kahn, David Beckham i Ryan Giggs.
FIFA ga je 1997. proglasila drugim najboljim svjetskim igračem, iza Ronalda.
Klupska karijera
Roberto Carlos je profesionalnu karijeru započeo u Palmeirasu, a sa 22 godine prelazi u milanski Inter. U Interu se zadržao samo jednu sezonu, te 1996. potpisuje za Real Madrid.
Fenerbahçe (2007.-2010.)
U svojoj prvoj službenoj utakmici za turskog prvaka, Fener je osvojio turski superkup protiv Besiktasa, a 25. kolovoza 2007. Roberto Carlos je postigao i svoj prvi gol za novi klub.
Corinthians (2010.-)
Dana 5. siječnja, 2010, objavljeno je da je potpisao za brazilski nogometni klub Corinthians, u kojem igra njegov veliki prijatelj Ronaldo.
Reprezentacija
Roberto Carlos je za brazilsku nogometnu reprezentaciju nastupio čak 125 puta, te je zabio 24 gola. Nastupao je na svjetskim prvenstvima 1998., 2002. i 2006. Igrao je u finalu svjetskog prvenstva 2002., na kojem je Brazil osvojio svoj peti naslov svjetskog prvaka.
Svoju reprezentativnu karijeru završio je 2006., nakon poraza u četvrtfinalu svjetskog prvenstva od strane Francuske.
La Ceiba, Tecomán
La Ceiba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Zaragoza Yucunicoco, Santiago Juxtlahuaca
Zaragoza Yucunicoco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Juxtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2609 m.
Danko Lazović
Danko Lazović (rođen 17. maja 1983. u Kragujevcu) bivši je srpski fudbaler koji je igroa na poziciji napadača.
Karijera
U leto 2003. odlazi u holandski Fejnord. Sa njima je proveo dve sezone i za to vreme postigao 9 golova na 41 ligšakoj utakmici. Tokom jesenjeg dela 2005/06. sezone bio je na pozajmici u Bajer Leverkuzenu. Međutim nije uspeo da se nametne, odigrao je samo 9 utakmica bez postignutog gola.
U zimu 2006. dolazi na šestomesečnu pozajmicu u Partizan. Odigrao je 11 utakmica i postigao 5 golova. Pred kraj sezone mediji su pisali da se Lazović potukao sa saigračem Nišom Saveljićem.
San Simón, Atlangatepec
San Simón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Atlangatepec.
Danko Lazović
Karijera
Za sezonu 2006/07. Lazović je potpisao ugovor sa Viteseom. Imao je sjajnu sezonu i postigao je 19 golova na 32 ligaške utakmice. Bio je najbolji strelac tima u sezoni i šesti strelac holandske lige.
San Simón, Atlangatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2506 m.
Danko Lazović
Karijera
U leto 2007. je potpisao petogodišnji ugovor sa PSV Ajndhovenom. Na svom debiju je postigao dva gola u pobedi svog tima od 5:0 nad Nijmegenom. Ipak nije uspeo da ponovi dobre golgeterske partije kao u Viteseu. Odigrao je tri pune sezone sa PSV-om i postigao 24 gola na 82 ligaške utakmice.
Lazović je 3. marta 2010. potpisao ugovor sa Zenitom iz Sankt Peterburga. Sa njima je igrao do 2013. godine. Odigrao je 51 ligašku utakmicu i postigao 17 golova. U januaru 2013. odlazi na pozajmicu u Rostov do kraja sezone.
Opština Pojejena, Caraș-Severin
Pojejena je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Danko Lazović
Karijera
U januaru 2014. Lazović po treći put dolazi u Partizan. Potpisao je ugovor na godinu i po dana.
Opština Pojejena, Caraș-Severin
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Danko Lazović
Reprezentacija
Danko Lazović je bio član mlade reprezentacije Srbije i Crne Gore koja je osvojila drugo mesto na Evropskom prvenstvu za igrače do 21 godine 2004.
Za seniorsku reprezentaciju Srbije (tada SR Jugoslavije) je debitovao 27. marta 2002. u prijateljskoj utakmici protiv Brazila. Odigrao je ukupno 47 utakmica i postigao 11 golova.
Tolara, Genoa
Tolara je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Medina Fesa
Medina Fesa (ar.: فاس البالي‎, Fes el Bali) je najstariji dio grada (medina) Fesa. Izvorno je osnovan kao Idrisidska prijestolnica 789., što je ostao do 808. godine. Pored toga što je u njemu osnovano najstarije sveučilište na svijetu, Al-Karaouine, koje još uvijek djeluje, Medina Fesa je, zbog svojih tradicionalnih uskih ulica, najveće urbano područje na svijetu bez prometa automobila. Zbog čega je upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi 1981. godine.
Povijest
Grad je 789. godine osnovao Idris I., osnivač dinastije Idrisida. Taj prvi grad je imao dvije utvrđene četvrti, Andaluz i Kaïrouanais, koje su bile odvojene dolinom Fesa (Fes uadi). U jednoj su živjeli stanovnici Andaluzije, većinom zanatlije i majstori, koji su iz Cordobe pobjegli u sigurnost Fesa, dok su u drugoj živjeli izbjeglice iz Kairuana (Tunis) koji su sačuvali svoj identitet.
mini| Mauzolej Idrisa I. God. 859., Jahja ibn Muhammad je dao izgraditi džamiju Kairaouine (jednu od najvećih u Africi) i uz nju osnovao sveučilište Al-Karaouine koje je danas najstarije na svijetu. Oni su preživjeli kada su Almoravidi uništili grad u 11. stoljeću.
Smatra se da je u doba dinastije Almohada (1170.-1180.) Fes, koji je bio veličine današnje Medine Fesa, bio najveći grad na svijetu. Sveučilište u Fesu je bilo značajno znanstveno središte u kojemu su studirali i mnogi kršćani iz Europe.
Fes je dosegao vrhunac za dinastije Marinida u 13. i 14. stoljeću kada je zamijenio Marakeš kao prijestolnica države, a Fes su proširili osnovavši Fes Džedid (1276.), zapadno od medine. Ova dva naselja su se spojila u golemu islamsku metropolu s građevinama raznolikih formi u urbanom krajoliku koji su isticali multikulturalno društvo. U 14. stoljeću njima se pripojila i židovska četvrt, Mellah. Tada su izgrađene najvažnije građevine u gradu: medrese, fonduci, palače, rezidencije, džamije i česme.
God. 1579. Osmanlije su zauzeli Fes i nakon toga je glavni grad dinastije Saadi preseljen u Marakeš. Od 1649. godine Fes je dio nezavisnog Maroka. U razdoblju 1790.–1795. Fes je bio neovisan pod vodstvom Jazida i Abu´r-Rabi Sulejmana. U razdoblju do 1912. godine Fes je nekoliko puta bio glavni grad Maroka. Kad je Maroko postao francuska kolonija, Francuzi su odlučili da Rabat bude glavni grad, ali je Fes ostao duhovna i kulturna prijestolnica.
Prema UNESCO-u danas Medini Fesa prijeti nekontrolirano povećanje broja stanovnika koje mijenja urbano tkivo grada, ali i propadanje starih građevina usljed nemara. Marokanska država poduzima mjere kako bi se riješila ova dva problema u želji da poveća održivost turizma i sigurnost građana, koliko i turista.
Encinal, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 210, što je 10 (5,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
William Kahan
Vilijam Morton Kon (5. jun 1933) je kanadski matematičari informatičar, poznat po svom doprinosu na polju numeričke analize.
Santa Elena, Tantoyuca
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Las Cruces, Comondú
Las Cruces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Liberace
Wladziu Valentino Liberace (16. maj 1917 - 4. februar 1987), poznat jednostavno kao Liberace, bio je američki pijanist i pjevač koji je stekao izuzetno popularnost sredinom 20. vijeka. Školovao se za klasičnog pijanistu, ali je s vremenom u nastupima počeo koristiti elemente popa sve dok 1952. nije iskoristio novi medij televizije kako bi postao velika zvijezda. Bio je poznat po ekscentričnom ponašanju i camp odjeći, a glasine o homoseksualnosti su trajale sve do njegove smrti od AIDS-a.
Central Point, Oregon
Sentral Pojnt je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17.169, što je 4.676 (37,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kukavice
Kukavice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rogatica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 486 stanovnika.
Stanovništvo
Ljudski resursi u obliku Zukica i Ajnadzica....
Flinders Petrie
Flinders Pitri, (3. jun 1853 - 28. jul 1942.), bio je engleski egiptolog i pionir sistematskog metološkog pristupa u arheologiji. Istraživao je najznačajnije lokalitete u Egiptu, poput Amarne i Abidosa. Mnogi ga nazivaju i ocem egipatske prahistorije.
Pitri je proučavao grobne priloge na prostoru Donjeg i Gornjeg Egipta i odredio hronološki okvir Predinastičkog Egipta, koje se još naziva Kulturom Nakada. Smatrao je da se egipatska civilizacija prve dinastije pojavila iznenada i da ju je donela „rasa“ stranih osvajača, što su osporila arheološka iskopavanja, koja su dokaza autohtonost ranih civilizacija Gornjeg Egipta.
Pitri je predvodio ekspediciju koja je 1911. prilikom iskopavanja na prostoru Havara, otkrila grobnicu Amenemheta III, gde je podignut veliki kompleks koji se sastojao iz hrama i grobnice u vidu piramide, dimenzija 120-{x}-300 metara. Na osnovu Pitrijevih zabeleški savremeni istraživači su napravili trodimenzionalnu rekonstrukciju tog kompleksa.
Loma de Alba, Jalostotitlán
Loma de Alba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1784 m.