cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Piccianello, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Cross Roads, Pennsylvania
Kros Rouds je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Pervazovo naselje
Pervazovo naselje je deo Novog Sada. Ovo naselje se nekada nalazilo na periferiji grada, kod Almaškog groblja, s leve strane. Obuhvata tri ulice: prva, Vojislava Ilića ima samo jedan red kuća, druga ulica nosi ime narodnog heroja Stanka Paunovića i čine dva reda kuća, dok je treća, Đorđa Dere, ostala sa jednim redom, pošto je drugi red srušen kada se gradila železnička pruga.
Pierre-Joseph Proudhon
Mutualizam
Uzajamno poštovanje interesa i dostojanstva - poštovanje za poštovanje, jemstvo za jemstvo, usluga za uslugu tj. mutualizam, jeste jednakost. Proudon kaže da sadašnji poredak nije poredak pravde, slobode i jednakosti već poredak opšteg i prograsivnog zla. On smatra da francuska revolucija nije uspela jer je ekonomska struktura društva ostala nedirnuta, politika je nadvladala ekonomiju, stvrajući protivrečnosti izmedju rada i autoriteta, slobode i poretka tj. političke ekonomije i politike. Smisao politike nije u domenu politike (promena vlasti) već u domenu socijalne ekonomije. Politička konstitucija počiva na autoritetu, suverenitetu i nasilju nad pojedincima. Tražiti njenu bit je besmisleno jer je autoritet, kao i božanstvo, stvar vere a ne spoznaje.
Pervazovo naselje
Naselje je počeo graditi građevinski preduzimač Jovan Pervaz Joca. On je 1935. godine otkupio zemljište od grada, isparcelisao i prodavao placeve zanatlijama, radnicima i nižim činovnicima, ili je gradio kuće da bi ih izdavao. Tu su građene prizemne kuće, koje danas imaju struju, vodu i kanalizaciju, a ulice su delimično asfaltirane. Vremenom su te prizemne porodične kuće legalizovane.
Cross Roads, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 512, što je 6 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pierre-Joseph Proudhon
Kritika države
Prema Prudonu, politički princip, Država, izgrađen je na sledećim dogmama: prvobitna pokvarenost ljudske prirode, bitna nejednakost života, večni karakter suprotnosti i ratova i fatalnost bede. Iz ovih dogmi nužno slede: neophodnost Države tj. pokornost, rezignacija i vera. Odatle proizilazi podela naroda na kaste i klase, koje su jedna drugoj podređene, svrstane i poređane u piramidu na čijem se vrhu nalazi vlast; administrativna centralizacija; pravosudna hijerarhija, policija i verski rituali. Taj sistem vlade-države-političke konstitucije ima za cilj: prosvećivanje i opravdanje pokornosti građana Državi; pokornost siromašnog čoveka bogatom; radnika parazitu; laika svešteniku, itd. Prudon tvrdi da je Država organizam za održavanje nejednakosti, potčinjavanje i ugnjetavanje ljudi. Ona je zato prepreka za stvaranje pravednog poretka. Nije dovoljno samo reći to da je Država zlo već i to da zlo treba ukloniti i treba dati odgovor na pitanje kako to učiniti. Proudon smatra da su izbori obična lakrdija, direktno zakonodavstvo i direktna uprava su iluzije u postojećem sistemu. Ako se stari poredak zasniva na autoritetu i veri tj. utemeljen je po božanskom pravu, novi je zasnovan po ljudskom pravu tj. na spontanoj delatnosti industrije saglasno sa društvenim i individualnim razumom.
Vizija novog društva
Proudon je zamišljao društvo u kom bi ljudska etička priroda i smisao za moralnu odgovornost bili tako razvijeni da bi vlast, koja bi regulisala i štitila društvo, bila nepotrebna. Proudon je odbijao korišćenje sile u nametanju bilo kog sistema ljudima. U idealnom stanju društva, što je on nazivao anarhijom, ljudi bi se ponašali na odgovoran i etički način, po svojoj slobodnoj volji.
U Prudonovom socijalnom učenju politički poredak je poredak zakona a ekonomski je poredak ugovora. Poredak ugovora bi trebalo da zameni poredak zakona na sledeći način: umesto vlada – industrijska organizacija, umesto zakona - ugovori, umesto političke vlasti - ekonomske snage, umesto starih klasa građana - kategorije i funkcije poljoprivrede, industrije, trgovine, itd, umesto javne snage - kolektivna snaga, umesto vojske - industrijska udruženja, umesto policije - istovetnost interesa, umesto političke - ekonomska centralizacija. To je poredak bez funkcionera, intelektualna centralizacija ekonomskih snaga. Novi poredak bi trebao da bude zasnovan na organskoj vezi slobodnih i suverenih individualnih volja koji se ostvaruje preko harmonije njihovih interesa, a ne preko nasilne centralizovanosti koju sprovodi Država. Time se ukidaju klase a sporovi između slobodnih pojedinaca se rešavaju sporazumno a ne bunama, revolucijama i nasiljem.
Dela
= Spoljašnje veze =
Aleksej Ljarski
Aleksej Petrovič Ljarski (26. august 1923 - 8. februar 1943) bio je sovjetski filmski glumac, najpoznatiji po tome što je kao tinejdžer glumio lik mladog Maksima Gorkog u biografskim filmovima Djetinjstvo Gorkog i V ljudjah. Nakon izbijanja drugog svjetskog rata mobiliziran je u Crvenu armiju te je kao artiljerac poginuo na Sjeverozapadnom frontu.
Jabučić Polje
Jabučić Polje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska.
Geografija
Jabučić Polje prema popisu iz 1991. godine ima 181-og stanovnika i svi su Srbi pravoslavne vjeroispovijesti.
Ova mala mjesna zajednica se nalazi na padinama planine Ozren, na desnoj obali rijeke Bosne. Sa sjevera se graniči sa mjesnom zajednicom Potocani,sa sjeveroistoka sa MZ Striježevica,sa istoka sa MZ Trbuk,sa juga i zapada sa MZ Šije (Federacija Bosne i Hercegovine). Jabučić Polje se nalazi oko 10 kilometara jugoistočno od grada Doboja, a oko 15 kolometara sjeverno od Maglaja(Federacija Bosne i Hercegovine). Kroz ovu MZ prolazi i regionalni put Doboj-Maglaj kao i željeznička pruga sa duplim kolosijekom koja takođe spaja Doboj i Maglaj. Ovo selo je veoma bogato šumom kao i obradljivim zemljištem a takođe su razvijeni lov i ribolov, tako da mještani sa šireg područja Doboja dolaze ovdje da provode svoje slobodno vrijeme. Selo ima jednu trgovinu i jednu manju pilanu tako da nije privredno razvijeno a većina mještana radi u Doboju, pa je veoma izražena dnevna migracija stanovništva selo-grad.
Jabučić Polje ima nekoliko zaseoka od kojih je najveći zaseok Marići koji se nalazi na istočnoj strani ovog sela koji je pretežno brdovit dio i koji ima dominantan pogled na na veći dio sela ali i na neka susjedna sela.Naime, u ovom zaseoku se nalazi i osveštani krst koji je podigao Đorđe Marić i koji dominira nad širom okolinom(vidljiv je i sa regionalnog puta iz Trbuka ali i iz sela koja se nalaze u Federaciji Bosne i Hercegovine). Svake godine kod ovog krsta se okupi veliki broj mještana uoči Petrovdana i mašući lile iskazuju stari srpski običaj.
Pored zaseoka Marići, postoje još zaseoci Božanovići,Brezici,Jovići,Mitrovići,Reljići kao i zaseok Bare ili još ga nazivaju Polje.
Antun Pavleković
Antun Pavleković, bio je hrvatski nogometaš, pričuvni nogometni reprezentativac.
Klupska karijera
Sa zagrebačkim Građanskim je osvojio prvo prvenstvo Kraljevine SHS koje se odigralo 1923. godine.
Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju nije odigrao nijednu utakmicu,  no bio je među pričuvama.
Bio je među pozvanima na OI 1924. u Parizu, a od hrvatskih nogometaša s njim su bili u izabranom sastavu Dragutin Babić, Slavin Cindrić, Artur Dubravčić, Stjepan Bocak, Andrija Kujundžić, Dragutin Friedrich, Alfons Pažur, Adolf Percl, Dragutin Vragović, Dragutin Vrđuka, Branko Zinaja, Emil Perška, Eugen Dasović, Emil Plazzeriano, Janko Rodin, Marijan Marjanović, Rudolf Rupec, Stjepan Vrbančić i Vladimir Vinek. Igrao za reprezentaciju Zagrebačkog nogometnog podsaveza s kojom je osvojio Kup kralja Aleksandra 1925. godine
Titoizam
Titoizam je izraz kojim se označava službena ideologija, odnosno društveno-političko i društveno-ekonomsko uređenje bivše Jugoslavije u periodu kada je njome vladao Josip Broz Tito, preciznije u periodu od raskida sa Istočnim blokom od 1948. pa sve do društveno-ekonomskih reformi krajem 1980-ih neposredno pred raspad države. Sam izraz se u Titovoj Jugoslaviji nije službeno upotrebljavao, djelomično zato što su ga kao prvi upotrijebili sovjetski i drugi staljinistički propagandisti kao pejorativni termin, odnosno opisali titoizam kao revizionističko skretanje s "pravog" puta, odnosno "izdaju" temeljnih principa marksističko-lenjističke, odnosno komunističke ideologije. U SFRJ se, pak, kao izraz za službenu ideologiju koristio samoupravni socijalizam odnosno socijalističko samoupravljanje.
Caldon-Lavezzolo, Padova
Caldon-Lavezzolo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Jelanjska
Jelanjska je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Stanari koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 701 stanovnika. .
Nikotinamid adenin dinukleotid
U metabolizmu, NAD+ učestvuje u oredoks reakcijama, prenoseći elektrone se jedne reakcije do druge. Koenzim je, stoga nađen u dva oblika u ćelijama: NAD+ kao oksidujući agens – on prima elektrone sa drugih molekula i postaje redukovan. Ta reakcija formira NADH, koji se zatim može koristiti kao redukujući agens (doniranje elektrona). Reakcije elektronskog transfera su glavna NAD+ funkcija. Međutim, on se takođe koristi u drugim ćelijskim procesima, najznačajniji od kojih su oni u kojima je on supstrat enzima koji dodaju ili uklanjaju hemijske grupe sa proteina, u posttranslacionim modifikacijama. Zbog značaja tih funkcija, enzimi koji uzimaju udela u NAD+ metabolizmu su meta u otkrivanju lekova.
Jelanjska
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, mjesto je imalo 701 stanovnika.
Nikotinamid adenin dinukleotid
U organizmu, NAD+ može biti sintetisan iz jednostavnih gradivnih blokova (de novo) iz aminokiseline triptofan ili aspartinske kiseline. Alternativno, kompleksnije komponente koenzima se uzimaju iz hrane kao vitamin pod nazivom niacin. Slična jedinjenja nastaju u reakcijama kojima se razlaže NAD+ struktura. Te preformirane komponente zatim prolaze kroz selvidž put koji ih recirkuliše u aktivnu formu. Deo NAD+ sadržaja se takođe konvertuje u nikotinamid adenin dinukleotid fosfat (NADP+); hemija tog srodnog koenzima je slična sa NAD+-om, ali podleže različitim pravilima u metabolizmu.
Fizičke i hemijske osobine
Nikotinamid adenin dinukleotid, poput svih dinukleotida, se sastoji od dva nukleotida vezana parom premoštenih fosfatnih grupa. Nukleotidi se sastoje od riboznih prstenova, jedan sa adeninom vezanim za privi atom ugljenika (1' pozicija), a drugi sa nikotinamidom u toj poziciji. Nikotinamidna grupa može biti vezana u dve orijentacije za taj anomerni ugljenik. Zbog te dve moguće strukture, jedinjenje postoji kao dva diastereomera. β-nikotinamidni NAD+ diastereomer je nađen u organizmima. Ti nukleotidi su međusobno spojeni mostom između dve fosfatne grupe preko 5' ugljenika.
thumb|left|250px|Redoks reakcija nikotinamid adenin dinukleotida. U metabolizmu, jedinjenje prima ili donira elektrone u redoks reakcijama. Takve reakcije (sažete u donjoj formuli) obuhvataju uklanjanje dva atoma vodonika sa reaktanta (R), u obliku hidridnog jona (H−), i protona (H+). Proton se oslobađa u rastvor, dok se reduktant RH2 oksiduje i NAD+ se redukuje u NADH transferom hidrida do nikotinamidnog prstena.
Sa hidridnog elektronskog para, jedan elektron se prenosi do pozitivno naelektrisanog azota u nikotinamidnom prstenu, a drugi atom vodonika se presi do C4 ugljenika nasuprot tog azota. Potencijal NAD+/NADH redoks para je −0.32 volti, što čini NADH jakim redukujućim agensom. Reakcija je lako reverzibilna, pri čemu NADH redukuje drugi molekul i re-oksiduje se do NAD+. To znači da koenzim može kontinuirano da cirkuliše između NAD+ i NADH oblika bez gubitka.
Literatura
Funkcija
Istorija
Freystadt
Frajštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Nojmarkt (Gornji Palatinat). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.516 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9373126.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojmarkt (Gornji Palatinat) Frajštat se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojmarkt (Gornji Palatinat). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 410 metara. Površina opštine iznosi 80,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.516 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 106 stanovnika/km².
Carrizo, Arizona
Carrizo je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 127 stanovnika.
Alfons Pažur
Alfons Pažur, bio je hrvatski nogometaš i nogometni reprezentativac.
Hugo Pažur
Hugo Pažur je bio jugoslavenski nogometaš i nogometni reprezentativac.
Alfons Pažur
Klupska karijera
Igrao je za zagrebačku Concordiju.
Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju odigrao je jednu utakmicu. Bilo je to u utakmici protiv Italije 4. studenoga 1925. u Padovi.
Bio je među pozvanima na OI 1924. u Parizu, a od hrvatskih nogometaša s njim su bili u izabranom sastavu Dragutin Babić, Slavin Cindrić, Artur Dubravčić, Stjepan Bocak, Andrija Kujundžić, Dragutin Friedrich, Antun Pavleković, Adolf Percl, Dragutin Vragović, Dragutin Vrđuka, Branko Zinaja, Emil Perška, Eugen Dasović, Emil Plazzeriano, Janko Rodin, Marijan Marjanović, Rudolf Rupec, Stjepan Vrbančić i Vladimir Vinek. Nije odigrao ni jednu utakmicu na turniru, nego je bio među pričuvama.
Hugo Pažur
Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju odigrao je dvije utakmice. Prva je bila u Krakovu 3. lipnja 1923. protiv Poljske, a druga 28. listopada 1923. protiv Čehoslovačke u Beogradu. Zanimljivost je da su u njegovoj prvoj utakmici za reprezentaciju svi igrači bili iz Hrvatske, a u drugoj su iz Hrvatske bili njih devetorica te samo dvoje iz Srbije.
Etrepy
Etrepi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 141 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara.
Birikodar
Birikodar je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 603,705 Da.
Kechi, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.909, što je 871 (83,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Roncaccio Superiore, Vercelli
Roncaccio Superiore je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1217 m.
Basin, Wyoming
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.285, što je 47 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Casa Blanca, Arizona
Casa Blanca je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,388 stanovnika.
Razgovor sa Gojom
Razgovor sa Gojom je naziv za esej iz 1935. koga je napisao Ivo Andrić, u kome on u obliku zamišljenog dijaloga sa španskim slikarom Franciscom Goyom iznosi vlastito shvaćanje umjetnosti.
Po motivima tog eseja je godine 1984. Radiotelevizija Beograd snimila TV-dramu Andrić i Goja u kojoj je Andrića tumačio Miša Janketić, a Goyu Ljuba Tadić.
Goti
Podjela Gota
Napali su teritorij Rimskog Carstva prvi put 238. godine. Godine 267. započeli su prvu veliku barbarsku invaziju Rimskog Carstva. Čitave provincije su skoro opustošene: Makedonija, Pont, Azija. Godinu dana kasnije 268. godine pretrpili su veliki poraz u bitci kod Niša i odbačeni su preko Dunava. Jedna grupa Gota je uspostavila nezavisno kraljevstvo u Dakiji, koju je car Aurelijan prepustio barbarima. To su Zapadni Goti zvani Vizigoti. Druga grupa Gota (Istočni Goti zvani Ostrogoti) uspostavlja kraljevstvo duž Crnog mora. Tako su u 3. stoljeću podjeljeni na dvije grupe:
Ostrogoti su time ostali u starom kraljevstvu, a Vizigoti se preselili na područje Dakije, gdje uspostavljaju kraljevstvo.
Hunski vazali i razdoblje uspona
Od 455. do 489. godine Ostrogoti su živjeli u balkanskim provincijama, da bi potom, pod vodstvom Teodorika krenuli u Italiju. Tamo su osnovali svoje kraljevstvo.
Što se Vizigota tiče, Huni su ih protjerali preko Dunava 376. godine i oni su 9. kolovoza 378. godine u bitci kod Hadrijanopola pobjedili Rimljane i ubili cara Valensa. Zatim su Vizigoti živeli u Donjoj Meziji, da bi 395. godine, pod vođstvom Alarika, opljačkali Grčku, zatim prešli u Italiju i 410. godine osvojili Rim. Prešli su potom u Galiju i Španjolsku i oko 418. godine naselili su se između Garone i Loire, sa glavnim gradom Toulouseom. 475. Vizigoti su proglasili nezavisno kraljevstvo. Poslije poraza koji su pretrpjeli od Franaka koje je predvodio Klodovik, 507. godine, Vizigoti su morali napustiti Galiju. Ostala im je Španjolska kojom su vladali dok njihovu državu nisu uništili Arapi 711. godine.
Ostrogoti i Vizigoti su bili ujedinjeni u 6. stoljeću pod vodstvom ostrogotskog kralja Teodorika Velikog, junaka germanske epske poezije, jedne od glavnih ličnosti Europe nakon hunskog rasula.
Kultura i vjera
Goti su kao i ini rani Germani isprva bili mnogobošci, ali nakon dolasna uz Crno more bar dijelom već primaju kršćanstvo od 5. st. u inačici arijanske sekte, gdje je bitnu ulogu u crkvenoj organizaciji i pokrštavanju imao njihov prvi biskup Wulfila. Kasnije s provalama u Rimsko carstvo i nakon zauzeća Italije postupno preuzimaju rimski katolicizam.
Već pri polasku iz svoje baltičke pradomovine, Goti su bili pismeni pa su tada rabili posebno starogermansko pismo, gotske rune. Kasnije s provalama u područje Rimskog carstva postupno preuzimaju latinicu. Najveći starogotski tekst i glavni izvor za njihov jezik je prvi gotski prijevod Biblije koji je već u 5. st. pripremio njihov biskup Wulfila. Neki hrvatski paleografi, a najviše Marko Japundžić i sljedbenici smatraju da su rane gotske rune uz Crno more imale bitan utjecaj na kasnije oblikovanje hrvatske uglate glagoljice.
Obala
thumb|right|200px|'''Istočna obala [[Atlantski ocean|Atlantika u Brazilu]] thumb|right|200px|'''Obale rijeke [[Sava|Save obrasle u riječno šipražje]] thumb|right|200px|'''Obala [[Baćinska jezera|Baćinskih jezera kod Ploča]] Obalom se nazivaju sva područja na kojima kopno dolazi u doticaj sa vodenim površinama.
Vrste obale
Obala se prema vrsti vodene površine sa kojom kopno dolazi u doticaj dijeli na morsku, riječnu i jezersku obalu.
Morska obala
Morska obala je područje na kojem kopno dolazi u doticaj sa morem. Morska obala može biti stjenovita, pješčana ili šljunčana. Također može biti ravna ili razvedena. Najrazvedenija obala Europe se nalazi u Norveškoj gdje su otapanjem brojnih ledenjaka u prošlosti nastali fjordovi, duboki, dugački i stjenoviti zaljevi.
Hrvatska sa svojih 1185 otoka, otočića, hridi i grebena ima drugu najrazvedeniju morsku obalu u Europi. Ukupna dužina Hrvatske obalne crte je 4398 km. Od toga na otoke otpada 3 573 km, na otočiće 717 km, te na hridi i grebene 107 km.
Riječna obala
Riječna obala je ono područje na kojem se kopno dodiruje sa rijekama. Kao morske i riječna obala može biti stjenovita, pješčana ili šljunkovita ali i obrasla grmljem i stablima najčešće vrbe. Izgled riječne obale se mijenja pod stalnim abrazivnim djelovanjem rijeke koja protječe uz obalu. Riječna obala je pogodna za izgradnju naselja zbog blizine pitke vode, pa tako svi gradovi leže uz obale neke rijeke.
Jezerska obala
Jezerska obala je područje na kojem kopno dolazi u doticaj sa jezerima. I jezerska obala poput riječne može biti stjenovita, pješčana, šljunčana ili obrasla šipražjem.
Istorija konoplje
Hronologija
Ovo su neki od važnijih datuma u istoriji konoplje:
Gotica
Gotica se razvila iz tzv. karolinške minuskule. Prednost tog pisma je bila u izduženim slovima koje je bilo relativno lako smjestiti na stranicu papira.
Izraz gotsko pismo se prvi put pojavio renesansnoj Italiji u 15. vijeku, gdje je gotski imao isto značenje kao barbarski. U istom periodu su karolinšku minuskulu nazvali littera antiqua = staro pismo (tvrdeći kako je to stil koji su koristili drevni Rimljani).
Poznati su sljedeći stilovi gotice:
Briastre
Brijatr je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 619 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 89 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 126 m, a minimalnoj 67 m).
Sabina, Frosinone
Sabina je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Bobby Connelly
Robert Joseph "Bobby" Connelly (4. april 1909 – 5. jul 1922) bio je američki dječji glumac, poznat kao jedna od prvih dječjih glumačkih zvijezda u historiji filma. Rođen je u porodici vodviljskih zabavljača, a karijeru je počeo u dobi od 4 godine. Intenzivno je radio iako mu je 1917. dijagnosticiran endokarditis. Nakon snimanja filma Wildness of Youth se razbolio od bronhitisa i umro.
Sabina, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 397 m.
Ambohitra (masiv)
Ambohitra (poznat i po svom starom francuskom imenu Montagne d'Ambre) je planinski masiv na krajnjem sjeveru Madagaskara, koji se prostire u provinciji Antsiranani, 25 km jugozapadno od provincijskog središta Antsiranane.
Geografija i geologija
Masiv Ambohitra nalazi se uskom sjevernom dijelu otoka, udaljen od Mozambičkog kanala oko 30 km zračne linije, odnosno oko 40 km od Indijskog oceana. Najbliže veće mjesto pored masiva je Ambohitra (Joffreville), udaljen oko desetak kilometara. Ambohitra je masiv vulkanskog porijekla koji se formirao od eocena do kasnog kvartara. Tragovi vulkanske aktivnosti vide se brojnim ugaslim vulkanskim kraterima i bazaltnim stijenama kojih je masiv prepun. Ambohitra je masiv s vrhovima od 900 do 1475 m, eliptoidnog oblika, promjera oko 45 kilometara, pun šuma.
Biljni i životinjski svijet
Na masivu Ambohitri živi 77 vrsta endemskih ptica, nekoliko vrsti lemura i 24 vrste kameleona. Masiv predstavlja klimatsku barijeru između vlažne i hladne oceanske struje s istoka te suhe i tople kontinentalne struje sa zapada. Klimatske razlike između ljeta i zime i temperaturne razlike između dana i noći, su velike. Sezona suša traje od juna do oktobra, za madagaskarske zime, kad minimalna temperatura noću može pasti i do -1 °C na vrhuncima iznad 1000 m.
Vrhovi masiva
Masiv Ambohitra se da podijeliti u dvije cjeline, na Istočni i Zapadni lanac, koji se protežu u duljini od preko 14 km. Vrhunci Istočnog lanca, od sjevera prema jugu su Badens, Bianentsindra, Velika Besokatra, Mala Besokatra, Kibani (1150 m), Kibani False, Beharara (1210 m) i Vrh velikog jezara (1260 m). Vrhunci Zapadnog lanca, od sjevera do juga su Ampanambohitra, Amber, krater Lisac, Vrh jezera Maudit (1260 m) i najviši vrh masiva Amber (1473 m).
Vulkanski krateri
mini|260px|Prašumsko bilje u Ambohitri Kako je Ambohitra vulkanskog porijekla, puna je ugaslih vulkanskih kratera, a najpoznatiji su Renard, Hilge i Durand pored Malog jezera.
Rijeke, potoci i jezera
Na masivu izvire 25 rijeka i mnoštvo potoka koji se mogu podijeliti na:
Na masivu postoje brojni vodopadi i slapovi, najpoznatiji i najveći su; Vodopad šišmiša i Mali slap (na rijeci Makis), slapovi Dumazer na rijeci Besokatri, slapovi u Kanjonu golubova na rijeci Saharenani, te Ledeni slap na rijeci Sakarami. Jezera na masivu su Maudit, Veliko jezero, Malo jezero, Maheri, Texier i Antanava.
Historija istraživanja
Prve informacije o masivu obavio je francuski baron Gortèse 1888. godine, a njegova zapažanja objavio je Bourgeois 1896. godine. Nakon njega i francuska vojska 1903. objavila kratke informacije o masivu, opis glavnih jezera i kratera i popis vrhova.
Nacionalni parkovi
Dobar dio masiva proglašen je Nacionalnim parkom Ambohitra koji se prostire na 23.010 hektara, od čega je 18.200 ha rezervirano za Nacionalni park, a 4810 ha za Posebni šumski rezarvat Ambohitra.
Sarnath
Sarnath (također Mrigadava, Migadāya, Rishipattana, Isipatana) je jelenski park gdje je Gautama Buddha prvi put poučavao Dharmu, odosno gdje je budistička Sangha nastala kroz prosvjetljenje Kondanne. Sarnath je smješten 13 kilometara sjeveroistočno od Varanasija u indijskoj državi Uttar Pradesh. Singhpur, selo kilometar udaljeno od te lokacije, je bilo rodno mjesto Shreyansanatha, jedanaestog džainističkog Tirthankara u trenutnom dobu (Avasarpini), a hram posvećen njemu je važno mjesto džainističkog hodočašća.
Isipatana spominjje Buddha kao jedno od mjesta koje hodočasnici trebaju posjetiti, ako to žele.
Chevy Chase
Cornelius Crane "Chevy" Chase (New York, 8. listopada 1943. ), američki je glumac, TV scenarist i komičar. Među njegovim poznatijim filmovima su Caddyshack, Fletch i Najluđi godišnji odmor.
Norkaran
Norkaran je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 96,170 Da.
Kladari (Doboj)
Kladari je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 673 stanovnika. .
Mount Zion, Georgia
Maunt Zajon je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.696 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.696 stanovnika, što je 421 (33,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Sara Lee
Sara Lee Corporation (nyse: SLE) je američka kompanija za proizvodnju potrošačke robe sa sjedištem u Illinoisu. Sara Lee je isto tako ime za niz prehrambenih proizvoda u obliku zamrznute i pakirane hrane, često poznatih pod dugotrajnim sloganom "Nobody doesn't like Sara Lee" ("Nitko ne ne voli Saru Lee"). Godine 2006. Sara Lee je objavila novu kampanju na razini kompanije pod geslom : "joy of eating" ("Užitak u jelu"). Kampanja je dio restrukturiranja Sare Lee, odnosno pokušaja da Sara Lee fokusira svoje aktivnosti na svoje temeljen brandove vezane uz hranu i pića, uključujući brandove vezane uz peciva, delikatese i slastice.
Kompanija vuče porijeklo iz godine 1939, kada je Nathan Cummings dobio C.D. Kenny Company, kompaniju za veleprodaju šećera, kave i čaja u Baltimoreu, te stvorio Consolidated Foods Corporation. Godine 1956. kompanija je kupila kompaniju poznatu pod nazivom "Kitchens of Sara Lee", koja je poslije postala jedna od kompanijih najpoznatijih branodva. Godine 1985. uprava je prihvatila ime branda kao ime cijele korporacije.
Godine 2004. Sara Lee Corporation je imala poslovne aktivnosti u 58 država; prodavala je hranu, odjeću i predmete za domaćinstvo u preko 200 država; te imala 150.000 uposelnika širom svijeta.
Forestville, New York
Forestvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 697, što je 73 (-9,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bizakodil
Bizakodil je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 361,391 Da.
Moggaliputta-Tissa
Moggaliputta-Tissa (cca. 327. pne. – 247. pne.), rodom iz Pataliputre u Magadhi, današnje Patne, Indiji) bio je budistički redovnik i učenjak koji je živio u 3. vijeku pne.. David Kalupahana ga smatra prethodnikom Nagarjune u zagovaranju srednjeg puta, odnosno oživljavačem originalnih Budinih filozofskih ideja.
Bio je duhovni učitelj maurijskog cara Ašoke i njegovog sina Mahinde koji je doveo budizam na Šri Lanku. Moggaliputta-Tissa je također predsjedao Trećim budističkim saborom. Prema Mahavamsi je pristao na to da se reinkarnira kao čovjek kako bi predsjedao tim saborom, a na zahtjev arahanata koji su bili predsjedali prethodnom saboru.
Calgaro, Padova
Calgaro je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Freyung
Frajung je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Frejung-Grafenau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.987 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9272118.
Creyssac (Dordonja)
Kresak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Freyung
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Frejung-Grafenau Frajung se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Frejung-Grafenau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 655 metara. Površina opštine iznosi 48,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.987 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 144 stanovnika/km².
Creyssac (Dordonja)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 99 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 153 m, a minimalnoj 82 m).
Casa Grande, Arizona
Casa Grande je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 48.571 stanovnika.
Kožuhe
Kožuhe je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.471 stanovnika. . Selo čini zaseoci Adari i Pejčići.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, mjesto je imalo 1.471 stanovnika.
Johovac (Doboj)
Johovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.458 stanovnika. .
Geografija
Johovac je selo na jugu Bosanske Posavine u blizini Doboja, na putu Derventa-Doboj. Ime je dobio po bogatim šumama johinog drveta, koje se još uvijek može naći u dolinama rijeka koje ga okružuju. Samo mjesto se prostire na niskim i pitomim obroncima planine Krnjin, koja se blago i razgranato spušta u prostranu dolinu rijeke Bosne, omeđenu riječicama Fočom i Lipicom. Ovaj kraj se odlikuje prirodnim ljepotama i blagom klimom, pogodnom za bavljenje poljoprivredom, voćarstvom i stočarstvom.
Treći budistički sabor
Treći budistički sabor je naziv za skup koga je oko 250. pne. sazvao maurijski car Ašoka u Pataliputri, prestonici Carstva (danas Patna, Indija), povodom nastale podele u sangi na sarvasti-vada i vibhađja-vada školu. Vibhađja-vadini su sebe smatrali pravovernim nastavljačima sthavira-vade (stare škole). Saboru je prisustvovalo oko hiljadu monaha, a zasedanje je vodio monah Mogaliputa Tisa. Smatra se da je Ašoka držao stranu vibhađja-vadinima. Oko osamdeset hiljada sarvastivada monaha je nakon Ašokinog sabora prognano iz oblasti Patne, usled njihovog odbijanja da se povinuju doktrini vibhađja-vade. Prognani monasi su se naselili najpre u Madhuri, a potom u Kašmiru.
Na ovom saboru je zapisana abhidhama-pitaka, zajedno sa još nekim dodatnim delovima khudaka-nikaje, čime je u suštini kompletirana savremena Tipitaka.
Etimologija reči konoplja
Na osnovu izrazite sličnosti reči raznih slovenskih naroda za konoplju (staroslovensko konoplia, rusko конопля, češko konopi, poljsko konopie), može se zaključiti da ona vuče poreklo iz zajedničke slovenske prapostojbine. Obzirom da poznavanje reči ukazuje na poznavanje biljke, etimologija može pomoći da se otkrije koliko dugo Sloveni poznaju konoplju, kada drugi, arheološki ili pisani, izvori nedostaju.
Stari oblik jednine je bio kanap odnosno konop. Zbirna množina konopie je nastala dodavanjem staroslovenskog nastavka ie (uporedi grozd i grozdie). Ranije se reč konoplje upotrebljavala samo u množini, kako je i Vuk Karadžić beleži u svom rečniku. Danas je u upotrebi pretežno izvedeni oblik jednine konoplja.
I germanski jezici imaju srodne reči za konoplju (nemački: hanf, norveški: hamp, švedski: hampa, engleski: hemp, holandski: henep). Takođe postoji i velika srodnost između germanskih i slovenskih jezika (uporedi hanaf i kanap) što upućuje na još dublje indoevropske zajedničke korene ove reči. Tako za sve indoevropljane važi, da im je biljka konoplje poznata još od drevnih vremena zajedničke prapostojbine.
Najpoznatija svetska reč za konoplju, kanabis (gr: Κάνναβις), je u mnoge zapadne jezike ušla preko latinskog, koji se koristi kao naučni jezik u medicini i botanici. U latinski je reč došla iz starogrčkog, a među grcima tu reč prvi beleži Herodot, opisujući običaje severnih grčkih suseda prilikom putovanja po brdovitom Balkanu. Smatra se da su Grci reč kanap(is) primili od Skita ili Tračana, koji su biljku obilato koristili, i grcizovali je dodavanjem poslednja dva slova.
Zanimljivo da je naša reč kanap slična i germanskoj hamf i grčkoj kanabis, iako njih dve nisu međusobno slične.
Herakleja Minojska
Herakleja Minojska (Heraclea Minoa, Hêrakleia Minôia: Eth. Rhachlôtês, Heracliensis) je bio drevni grčki grad na Siciliji, smješten na južnoj obali otoka, odnosno ušću rijeke Halik (suvremeni Platani), 25 km zapadno od Akragasa (suvremeni Agrigento), blizu suvremenog Montallegra. Arheološki nalazi sugeriraju da je osnovan sredinom 6. vijeka pne. i napušten početkom 1. vijeka n.e.
Picciano, Pescara
Picciano je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 635 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Norklostebol
Norklostebol je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 308,843 Da.
Hornbeak, Tennessee
Hornbik je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 424, što je 11 (-2,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Delovanje konoplje
thumb|desno|250px|Struktura [[Tetrahidrokanabinol|tetrahirdokanabinola]] Psihoaktivni sastojak konoplje je THC (tetrahidrokanabiol - eng. -{THS}-). THC spada u grupu prirodnih kanabinoida koji su analogni kanabinoidima koji se nalaze normalno u organizmu, a čija fiziološka uloga još nije definitivno poznata. Ulaskom u organizam THC se vezuje za odgovarajuće receptore na ćelijama - CB1 i CB2 (eng. CB1,CB2). CB1 receptori se primarno nalaze u centralnom nervnom sistemu (CNS), a CB2 u ćelijama imunog sistema.
Casas Adobes, Arizona
Casas Adobes je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 66,795 stanovnika.
Slavonija
Slavonija je geografska i povijesna regija u istočnoj Hrvatskoj. Uz Dalmaciju, središnju Hrvatsku i Istru jedna je od četiri primarne povijesne regije Hrvatske koje unutar sebe obuhvaćaju manje regije. Slavonija leži između rijeke Drave na sjeveru (granica s Mađarskom), Save na jugu (granica s BiH) i Dunava na istoku (granica s Srbijom). Regija približno obuhvaća današnje županije Brodsko-posavsku, Osječko-baranjsku, Požeško-slavonsku, Virovitičko-podravsku i Vukovarsko-srijemsku.
Najveći grad Slavonije je Osijek koji je ujedno i njezin kulturni i ekonomski centar dok ga slijede Slavonski Brod i Vinkovci. Regija je glavna žitnica i poljoprivredno najrazvijeniji dio Hrvatske.
Povijest
thumb|250px| Slavonija i zapadni [[Srem ]] Naziv Slavonija prvi je put korišten u razdoblju ranog srednjeg vijeka. Područje je nazvano po slavenskom stanovništvu koje ga je naseljavalo i za sebe koristilo naziv *Slověne. Korijenska riječ *Slověn- korišten je u različitim dijalektima koje su koristili slavenski stanovnici zapadno od rijeke Sutle (današnja Slovenija) i između Save i Drave (današnja Slavonija) na području nekadašnjeg Ilirika. Područje omeđeno ovim rijekama zvano je *Slověnьje u protoslavenskom jeziku. Riječ je vremenom evoluirala u različite forme u različitim slavenskim jezicima.
Srednji vijek
Poslije raspada Zapadnog Rimskog Carstva koje je do tada obuhvaćalo područje suvremene Slavonije njezino je područje do kraja V. stoljeća postalo dio Ostrogotskog Kraljevstva. Ipak, uprava nad ovim relativno rubnim područjem pokazalo se izazovnim te su Langobardi preuzeli sve veću ulogu u Panoniji u VI. stoljeću sve do okončanja i njihovog utjecaja 568. godine kada su u ovu regiju pristigli Obri i Slaveni koji su svoju kontrolu učvrstili do 582. godine. Nakon propasti Avarskog kaganata početkom IX. stoljeća panonski su Slaveni osnovali panonske kneževine koje su bile u vazalnom odnosu prema Francima. Ugarski prodor u Europu preplavio je i doveo do kraja ovih kneževina dok je najistočniji dio Slavonije u IX. stoljeću vjerojatno bio pod vlašću Prvog Bugarskog Carstva. Prvi hrvatski kralj Tomislav je porazio Ugare i bugarsku invaziju pri čemu je proširio utjecaj hrvatskih vladara ka sjeveru i Slavoniji. Srednjovjekovno je hrvatsko kraljevstvo svoj vrhunac doseglo u XI. stoljeću za vladavine Petra Krešimira IV. (1058–1074) i Dmitra Zvonimira (1075–1089). Nakon smrti Stjepana II. od Hrvatske 1091. godine, pri čemu je nestala i dinastija Trpimirovića, Ladislav I. Sveti za sebe je preuzeo hrvatsku krunu. Otpor ovom zahtjevu dovela je do bitke na Gvozdu i početka personalne unije Mađarske i Hrvatske 1102. godine sa vladarom Kolomanom na prijestolju. U drugoj polovici XII. stoljeća područjem između Drave i Save upravljali su slavonski banovi koje je imanovao vladar. Od XIII. stoljeća drugi su banovi upravljali cijelim područjem središnje Hrvatske, zapadnih dijelova Slavonije i sjeverozapadom Bosne, na području gdje je nastao i entitet poznat kao Kraljevina Slavonija (regnum Sclavoniae), dok je područje suvremene istočne Slavonije postalo sastavni dio Ugarske. Hrvatska i Slavonija su 1476. ujedinjene pod upravom zajedničkog bana, ali su odvojene sabore zadržale sve do 1558. godine.
Stogodišnji hrvatsko-turski rat vodio je od 1493. godine u krbavskoj i 1526. godine u mohačkoj bitci do odlučujućih osmanskih pobijeda. Ludovik II. Jagelović stradao je u mohačkoj bitci nakon čega je Habsburgovac Ferdinand I., car Svetog Rimskog Carstva izabran za hrvatskog vladara na Cetinskom saboru 1527. godine pod uvjetom da osigura odbranu od Osmalnija i uz poštovanje stečenih političkih prava. Ovo je razdoblje svjedočilo porastu značaja domaćih velikaških obitelji kao što su bili Frankopani i Šubići pri čemu su brojni banovi izabrani iz ove dvije obitelji. Suvremeni grb Slavonije, kakav je sastavni dio grba Hrvatske potječe iz ovoga razdoblja i Slavoniji ga je dodijelio Vladislav II. 8. prosinca 1496. godine.
Kenton, Ohio
Kenton je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Slavonija
Osmanska osvajanja
Po okončanju Mohačke bitke Osmanlije su proširile svoje posjede u Slavoniji zauzimanjem Đakova 1536. i Požege 1537. godine pri čemu su porazili habsburšku vojsku koju je vodio Ivan Katzianer i koji je 1537. godine htio ponovno zauzeti Slavoniju u Gorjanima. Do 1540. i Osijek se našao pod potpunom osmanskom kontrolom te je regularna osmanska uprava uspostavljena osnivanjem Požeškog, Pakračkog i Sremskog sanžaka. Iste se godine Osmanlijama predala i Novska, a 1541. osvojene su i Našice, 1542. Orahovica i Slatina, 1543. Voćin, Sirač a tek nakon 40 dana opsade i Valpovo. 1544. Osmanlije su osvojile Pakrac. Slabljenje neprijateljstava dovelo je do petogodišnjeg primirja 1547. godine pri čemu je granica privremeno stabilizirana, a Virovitica postala najznačajnija odbranbena utvrda protiv Osmanlija, a Požega centar osmanlijske Slavonije. Daljnje širenje ka zapadu predstavljalo je značajan izazov za Zagreb i ostatke Hrvatske i Ugarske što je potaklo Habsburgovce na dodatne napore u učvršćivanju odbrane. Godinu dana po okončanju primirja postignutog 1547. godine Ivan Lenković je osmislio sustav utvrda i stacioniranih trupa na graničnom području što je predstavljalo ranu fazu nastanka Hrvatske Vojne krajine. Osmanska osvajanja Slavonije okončana su kada je 1552. godine osvojena i Virovitica. Osmansko napredovanje prema Hrvatskoj nastavljeno je 1593. godine bitkom kod Siska koja je dovela do prvog značajnog osmanskog poraza i dugotrajnije stabilizacije granice. U vrijeme Velikog turskog rata (1683–1698) Slavonija je oslobođena u razdoblju od 1684. i 1691. godine kada su Osmanlije napustili regiju. Ostankom Osmanlija u Bosni utvrđena je i današnja granica između Slavonije i Bosne na rijeci Savi.
mini|290px| Crkva svih svetih u Đakovu (originalno osmanska džamija). Osmansko-hrvatski ratovi doveli su do velikih demografskih promjena u Slavoniji pri čemu su iz Slavonije otišli preci današnjih Gradišćanskih Hrvata. Muslimansko je stanovništvo na kraju turske vladavine činilo gotovo polovicu slavonskog stanovništva od kojih su velika većina bili lokalno slavensko stanovništvo ili useljenici iz Bosne ili Srbije, a tek iznimno i rijetko Turci ili Arapi.
U drugoj polovici XVI. stoljeća došlo je do asimilacije u Vlaško stanovništvo zbog privlačnosti privilegija koje je stekla ta zajednica. Kako bi se nadomjestilo velike demografske gubitke Habsburzi su započeli kolonizaciju Slavonije pri čemu su u regiju pozvali i pravoslavno stanovništvo iz Bosne i Srbije koje je pružilo vojnu službu na području Vojne krajine. Doseljavanje Srba u Slavoniju doseglo je vrhunac u razdoblju Velike seobe Srba 1690. i 1737–39. godine. Najveći broj Srba naselio se na području istočne Slavonije pri čemu su Sremski Karlovci postali sjedište Srpske pravoslavne mitropolije, a uskoro i kulturno i političko središte Srba do oslobođenja Srbije. Dio doseljenika došao je i sa neudaljenih područja južno od Save iz Tuzle i sa Usore time nastavivši proces koji je započeo poslije 1521. godine. Početkom XVII. stoljeća vjerojatno je došlo do još jednog useljavanja oko 10,000 obitelji sa područja Kliškog sandžaka ili manje vjerojatno iz Bosanskog sandžaka.
Habsburška monarhija i Austro-Ugarska
Područja oslobođena kroz potpisivanje Karlovačkog mira ušlo je kao dio Hrvatske u Ugarskoj pod Habsburšku vlast pri čemu je uz Unu, Savu i Dunav uspostavljena Slavonska vojna krajina. Osijek je od Požege preuzeo ulogu upravnog i vojnog središta nove Kraljevine Slavonije. 1830-e i 1840-e svjedočile su porastu romantičarskog nacionalizma u obliku Ilirskog pokreta koji je zagovarao južnoslavensko ujedinjenje. Pokret se usmjerio na stvaranje zajedničkog standardnog jezika kao kontrateže mađarskom jeziku i promociji hrvatske književnosti i kulture. Kada su predstavnici Hrvatske za vrijeme Mađarske revolucije 1848. stali na reakcionarnu austrijsku stranu ban Josip Jelačić je u značajnoj mjeri pomogao u pobjedi nad revolucijom što je dovelo i do jačanja germanizacije. Do 1860-ih promašaj te politike postao je vidljiv kada je 1867. godine došlo i do Austro-ugarske nagodbe i stvaranja personalne unije između Austrijskog Carstva i Kraljevine Ugarske. Nagodba je (izuzev Dalmacije) status Hrvatske i Slavonije ostavila Ugarskoj za rješavanje u okviru Zemalja Krune Svetog Stjepana što je riješeno postizanjem Hrvatsko-ugarske nagodbe kada je nestala Kraljevina Slavonija kroz stvaranje Kraljevine Hrvatske i Slavonije. Nakon što je Austro-Ugarska poslije Berlinskog sporazuma iz 1878. godine okupirala Bosnu i Hercegovinu ukinuta je i Vojna krajina koja je 1881. godine ušla u sastav Hrvatske i Slavonije.
Jugoslavija
Nakon raspada Austro-Ugarske, Slavonija postaje dio Kraljevine Jugoslavije, gdje je od 1929. dio Savske banovine. Za vrijeme 2. svjetskog rata spada u njemačku okupacijsku zonu Nezavisne Države Hrvatske, a nakon rata postaje dio Socijalističke Republike Hrvatske, unutar SFRJ.
Nakon što je Hrvatska proglasila nezavisnost 1991., Srpsko stanovništvo osnovalo je vlastitu državu od dijelova istočne i zapadne Slavonije. Istočni dio je nazvan Srpska autonomna oblast Slavonija, Baranja i zapadni Srem, a sadržavala je područja istočno od Osijeka, Vinkovaca i sjeveroistočno od Županje (cijela Baranja, gradovi Vukovar i Ilok). Zapadni dio sadržavao je područje oko sela Okučani i veći dio planine Psunj. U svibnju 1995. Zapadna regija je vraćena Hrvatskoj nakon vojne operacije Bljesak. Istočna regija je predana mirovnoj misiji Ujedinjenih Naroda (UNTAES) 1996., a 1998. vraćena je Hrvatskoj.
Gospodarstvo
thumb|left|420px|Jutro u Slavoniji Na poljoprivrednim površinama uzgajaju se većinom žitarice (pšenica i kukuruz), industrijsko bilje (šećerna repa, uljarice, krmno bilje i duhan), te u nešto manjoj mjeri voće (jabuke, kruške, šljive). U istočnom dijelu razvijeno je i vinogradarstvo. U stočarskoj proizvodnji prevladava govedarstvo i svinjogojstvo. Razvijeno je i ribnjačarstvo.
Slavonske šume pružaju važan izvor drvne građe (posebno visokokvalitetni hrast lužnjak). Iskorištavanje šuma, koje je započelo još sredinom 19. stoljeća, i danas je vrlo aktivno, ali zbog nerazvijenosti procesa obrade, ne predstavlja posebno profitabilnu gospodarsku granu.
Turizam
thumb|right|400px|Drvo na polju thumb|right|400px|Drvo na polju u magli Zahvaljujući brojnim riječicama i potocima, očuvanim šumama, sačuvan je tradicionalni lovni i ribolovni turizam, te seoski turizam. Slavonija i Baranja su idealne destinacije za turiste koji žele provesti odmor u miru i tišini, daleko od gradskih gužvi. Slavoniju okružuju tri rijeke: Sava, Drava i Dunav tvoreći prostor iznimne ljepote s bogatim šumama, pašnjacima i brežuljcima. U Slavoniji su brojni dvorci i ljetnikovci koji su nekad pripadali bogatim obiteljima, te daju posebnu draž ovom dijelu Hrvatske. Najveći grad u Slavoniji je Osijek, smješten na rijeci Dravi, predstavlja zanimljivu turističku destinaciju s brojnim parkovima, kulturnim spomenicima i brojnim zabavnim sadržajima.
Baranja je prirodno najbolje izdvojena cjelina. Prostire se između Drave, Dunava i granice sa Mađarskom. Na mjestu gdje se spajaju rijeke Dunav i Drava, priroda je napravila osobit fenomen Park prirode Kopački rit. Kopački rit bogat je životinjskim i biljnim svijetom. 1967. god. proglašen je parkom prirode, a uže područje zoološkim rezervatom. Veća mjesta na području Slavonije i Baranje su: Osijek, Vukovar, Vinkovci, Slavonski brod, Požega, Daruvar, Nova Gradiška, Kutjevo, Županja, Đakovo, Našice, Virovitica. Većina smještaja su pansioni sa apartmanima i sobama ili hoteli. Glavna turistička ponuda Slavonije i Baranje bazirana je na lovnom turizmu, ribolovu, te seoskom turizmu tj. agroturizmu.
Tehnička škola Trebinje
Tehnička škola u Trebinju osnovana je 1951. godine. Od osnivanja do danas u školi je veliki broj mladića i djevojaka stekao diplomu u mnogim stukama i zanimanjima. Kako je Istočna Hercegovina region sa jakim privrednim potencijalima (IAT, HET, TE Gacko), jasno je da je odavno postojala potreba za jednom ovakom ustanovom koja će školovati mlade ljude za potrebe provrede.
Obrazovni profil
Obrazovni profil Tehničke škole Trebinje za 2012/2013 godinu:
Obrazovni profili četvrtog stepena:
Frizijski otoci
Frizijski otoci (frizijski: Waadeilannen), zvani još i Waddenski otoci po Waddenskom moru u kom se nalaze), arhipelag su malih pješčanih otoka koji se poput luka nižu uz obale Nizozemske preko Njemačke do Danske.
Tehnička škola Trebinje
Obrazovni profil
Obrazovni profili trećeg stepena: