cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antarktik
Ptice
Kraljevski pingvini su dvostruko veći od bradatih pingvina. Teški su i po 50 do 80 kg. Ova vrsta živi u velikim kolonijama, ali mahom u vreme gnezdenja. Kolonija kraljevskih pingvina obično je vrlo daleko od ivice leda. Zimi kolonija može da bude udaljena i preko sto kilometara, ali kako protiče leto i kako se led topi ivica leda je bliža koloniji. Kraljevski pingvini najbolje podnose ekstremne uslove života na Antarktiku, stoje na zaleđenom moru i odolevaju silini antarktičke oluje. Stiskaju se jedni uz druge jer samo tako mogu da podnesu zimske mesece. Stalno se menjaju na određenim mestima u gomili da bi izdržali siloviti ledeni vetar. Preživljavaju samo zahvaljući tome što je Antarktik okružen velikim Južnim okeanom i zemaljske grabljivice ne mogu do njih da dopru. Za razliku od arktičkih životinja, ovim pingvinima ne preti opasnost od medveda. U leto mladunci dobijaju perje i spremni su za svoje prvo plivanje. Roditelji u mnoštvu od oko 60.000 pingvina traže svoje mladunce, dozivaju ih i hrane sa napola svarenom ribom. Odrasli pingvini su toliko puni hrane da se jedva kreću, ali pošto im ne prete grabljivice, oni nigde i ne žure. Roditelji se smenjuju u potrazi za hranom. Već u jesen formira se novi led i pingvini se spremaju za još jednu paklenu zimu na ledenim morima.
Makaron je pingvin severnog oboda Antarktika. Malo ih odlazi južnije od Antarktičkih ostrva. Ovde oni čine 50% svih morskih ptica. Iako je Antarktik u najvećem delu ne naseljen, postoje jedna, dve oaze koje vrve od života. Nakon zime provedene u lutanju oko severnih granica južnog okeana makaron pingvini se vraćaju sa izvanrednom tačnošću. Prvi stižu mužjaci a nedelju dana kasnije i ženke. Za samo deset dana postaje tesno. Na početku parenja bučno se prepiru, ne bi li svaki par uspeo da sebi obezbedi dovoljno mesta. Makaroni su najbučniji i najnezgodniji od svih pingvina. Kada ženka pronađe mužjaka sledi ritualno pozdravljanje i doterivanje. Deset dana kasnije ženka je izlegla dva jaja, ali će jedno od njih, manje i tamnije skoro uvek biti odbačeno. Bele obalske ptice sakupljaju odbačena jaja po koloniji i tokom leta jedu izmet pingvina i odbačena jaja. Ove su jedne od retkih ptica koje se ne oslanjaju na okean kao izvor hrane. One su potpuno orjentisane na kopno.
Celokupan živi svet na Južnoj Džordžiji, makaroni pingvini, morski slonovi, albatrosi pa čak i trava, sve je ograničeno spoljnim obodom Antarktika. Dalje na jugu svet je suroviji, tamo vlada led ali, dolaskom proleća postaje malo toplije. More se donekle odmrzava i vraćaju se životinje koje su prilagođene životu na ledenom jugu.
Constantia, New York
Konstanša je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Antarktik
Ptice
Veći de Antarktika je i dalje okovan morem leda, ali kako dani postaju duži tako se i led povlači. Prvo se oslobađa Antarktičko poluostrvo, oblast kontinenta koji se pruža ka severu. Tokom par meseci moguće je dopreti do obala kontinenta sa mora. Antarktik nije nigde tako lep. Ali i usred leta, samo dva procenta kontinenta oslobađe se leda, i to uglavnom ovde. Nijedna od ovih morskih životinja neće dospeti do kamenitih padina dok se more ne odmrzne. Među prvima su pingvini. Jaja su položena u novembru, mesec dana pošto su pingvini stigli na Južnu Džordžiju. Gnezdo se pravi od nešto malo oskudne vegetacije i sitnog kamenja. Posle pet nedelja inkubacije pilići počinju da probijaju ljusku. Razvijaju se oba jaja i roditelji ih tri nedelje štite, smenjuju se u donošenju ribe i planktona. To je teško jer moraju svaki put da savladaju snežnu padinu.
Constantia, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.182, što je 75 (6,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mentalitet
Mentalitet (ili mentalni sklop) (od lat. mens, "u vezi duha" ) označava pretežna razmišljanja- i sklopove ponašanja jedne osobe ili jedne društvene grupe osoba a odnosi se i na cijele narode.
Antarktik
Ptice
Dalje na jugu iza mase lomljenog ostaju kilometri zimskog leda koji se još nije razlomio. Retka su stvorenja koja mogu preći preko tih oblasti i stići dalje na jug, ali jedni nisu uspevali - obalski pingvini. Razmnožavaju se južnije od bilo kojih drigih pingvina, oni ne čekaju da se led razlomi. Pešače i do sto kilometara da bi stigli na svoje mesto za parenje. Antarktičko leto je zaista veoma kratko, zato moraju da požure.
Mentalitet
Taj se pojam koristi uglavnom u sociologiji te u povjesti mentaliteta.
Antarktik
Ptice
Pingvini su životinje koje se ne plaše ljudi. Kako su uz to veoma ljubopitljivi to su bili predmet lakog, masovnog lova. Ljudi su ih lovili nešto zbog sala, ali naročito zbog veoma lepog krzna. Tako su početkom 20. veka mnoge kolonije uništene.
Mentalitet
Pojam može biti i negativno konotiran kao predrasuda ili stereotip. S druge strane može biti i korišten i kao opis za osnovno ponašanje društvenih zajednica
Antarktik
Ptice
Gotovo jedine ptice koje tokom zime same lete preko okeana u potrazi za hranom su albatrosi. Već u septembru, početkom proleća albatrosi se vraćaju sa mora. Okupljaju se u kolonijama od po nekoliko hiljada i odgajaju mladunce. Parovi koji su se parili prethodne sezone, ponovo su zajedno, koriste isto gnezdo koje su i ranije koristili, sa malom popravkom i tako po 20 godina. Dve nedelje nakon sletanja na kopno, ženka izleže jaje, a naradnih 70 dana oni se smenjuju ležeći na njemu. Dok jedno greje jaje, drugo je u potrazi za hranom i preći će na hiljade kilometara u toj potrazi. Većina albatrosa se gnezdi u kolonijama, dok druga vrsta više voli usamljenost.
Svetlosivi albatrosi se poslednji vraćaju na ostrvo. Prvi stižu mužjaci. Onaj koji nema partnerku doziva ženke koje pristižu. Kada se sastave klimaju glavom i igraju, zatim sledi njihov savršeno usklađeni ritualni let.
Tokom dana nebo pripada albatrosima, a noću na ostrvo stižu druge, bučnije i živahnije ptice. Hiljade malih burnica uznemireno lete u mraku oko litica. Samo na ostrvu Južna Džordžija ima oko 22 miliona njihovih gnezda. Tako male, burnice su ranjive. Radi bezbednosti svojih mladunaca koji su bez odbrane tokom dana gnezda prave u udubljenjima.
Napolju se okupljaju belobrade burnice. Par brani prostor oko svoje rupe koja može biti i do dve metra ispod nivoa trave. Mladi su bezbedni u rupi dva meseca. Svakog drugog dana jedan od roditelja dolazi da ih nahrani mesom lignji i planktonom. Pre zore svi odrasli odlaze sa obale na otvoreni okean.
Snežna burnica je manja od goluba. Ona leti preko leda koji se nikad ne otapa na visini do 3000m sve do ledenih vrhova Antarktika. Led je debljine nekoliko kilometara i prekriva čitave planinske masive, najviši vrhovi probijaju se kroz led. Ova mala ostrva kamena, izolovana u moru leda, dragocena su koliko i oaze u pustinji. Samo dva procenta kontinenta je bez leda i skoro sva ta područja se nalaze blizu obale, ali snežna burnica kao i ostale antarkičke ptice ne može da leže jaja na ledu. Zato je spremna na dug let da bi pronašla golu stenu, jedno od njihovih gnezda pronađeno je na vrhu snežne granice na 232 km od obale. Snežna burnica donosi život ovom najbeživotnijem delu naše planete. One se razmnožavaju južnije od bilo koje druge ptice. Čim vetar oduva snežne naslage sa planinskih vrhova njih zaposeda snežna burnica. Njihov odlazak označava početak proleća na dalekom jugu.
Sisari
Od sisara u vodama Antarktika najznačajniji su kitovi i foke.
Postoji više vrsta foka: morska mačka (istrebljena početkom 20. veka), retka vrsta dugouha foka – morski lav, morski slon koji se sreće samo oko Južne Džordžije i na susednim ostrvima, foka krabojed, Vedelova foka, Rosova foka i morski leopard zimu provodi u moru koje je zaleđeno. Pod vodom ona je zaštićena od oluja koje besne na površini, ali pošto mora da diše mora da ima pristup vazduhu tokom čitave godine. Ona zubima neprekidno proširuje rupu u ledu koja joj služi za disanje. Ali, to joj veoma oštećuje zube pa ne može efikasno da lovi i jede. Zato gotovo sve Vedelove foke umiru mlade.
Leopard foke su na Antarktiku ono što su polarni medvedi na Arktiku. Ove vrhunske grabljivice najuspešnije love u vodi tako da je njihov plen najsigurniji na ledu. Plivaju graciozno, a okrutne su prirode. Povremeno ova foka izlazi na led i pokušava da zgrabi ponekog pingvina, ali fokina najbolja strategija je da se prikrije i da čeka. Krije se iza same ivice leda i čeka de se pingvini ohrabre i da krenu ka vodi. Prvi talas pingvina koji uskoče u vodu uspeva da pobegne i već na otvorenom moru bivaju bezbedni. Kada čuje buku foka napada kroz masu mehurića i gotovo uvek hvata po nekog pingvina. Kada se zasiti, ona odlazi, a preostali pingvini slobodno ulaze u vodu.
Foke krabojedi žive oko kontinenta. Ima ih oko 30 miliona. U ovom svetu, između leda i vode, one se odmaraju, hrane rađaju mlade i nikada ne odlaze na kopno. Uprkos nazivu hrane se planktonom. Svakoga dana svaka foka pojede oko 20 kg planktona. Početkom septembra dok je Antarktik okružen zaleđenim morem koje se pruža stotinama kilometara ka severu najpristupačnija su ostrva. Za njih se kaže da su dragocena jer se voda oko njih nikada ne ledi i životinje uvek mogu sići do obale.
Svake godine prvi se vraćaju morski slonovi. Stižu na plaže gde se podižu mladunci. Svaki od njih zna da će kada se vrati tamo morati da se suoči sa rivalima. Odrasli mužjak težak je preko tri tone. Polovina svetske polpulacije dolazi na Južnu Džordžiju. Na samo jednoj plaži ima ih oko 8000. Ova ogromna kolonija morskih slonova prostire se 3,2 km duž plaže. Ženke su se iskrcale na obalu mesec dana ranije da bi rodile mlade. Sve su spremne za parenje i sve pripadaju samo jednom mužjaku. Na plaži ima oko desetak gospodara i svaki od njih ima svoj harem od stotinu ženki. Ženke rađaju ubrzo po dolasku. Tri nedelje hrane mlade, a onda se vraćaju u more da bi se same hranile. Kada se okonča period sisanja, ženke su opet spremne za parenje. Mužjaci rivali prave riku koja se završava nasiljem u kome svi koji im se nađu na putu bivaju povređeni. Rikom jači objavljuje svoju dominaciju, što je slon veći njegova rika je jača. Kada se usprave visoki su i po 2,5 metra i jedino oružje su im zubi, ali i njima mogu naneti teške povrede. Sukob rivala traje i po 15 minuta i obično se prekida zbog iscrpljenosti.
Najveći sisari antarktičkih voda su kitovi. Sporo se razmnožavaju, jednom u dve – tri godine, koristan usled gigantskih razmera, pa su to dva osnovna razloga uništavanja kitova. Za lov su najvažnije dve vrste: plavi kit (Belaenoptera musculus) i finval (Belaenoptera phusalis).
Plavi kit je najkrupnija životinja na zemlji. Dug je i do 33 m, a težak od 120 do 150 tona (kao 25 slonova ili 150 volova). Prilikom jednog krstarenja antarktičkim vodama 1947. godine Rusi su ulovili ženku plavog kita. Sloj sala skinut sa nje bio je debljine 42 cm, a težak oko 30 tona. Samo srce je bilo teško 700 kg (kao jedan krupniji konj), jezik 4 tone, a preostalo meso 66 tona. Mladunče plavog kita posisa svakog dana 200 – 300 litara mleka, a sisa 7 – 8 meseci. Pri tome ono svakog dana dobije na težini 60 – 100 kg. Kitovo mleko je najmasnije i sadrži 40% - 45% masnoće.
Kitovi se rađaju u toplijim vodama. Kasnije roditelji i mladunčad odlaze u hladnije i hranom bogatije vode. Usled toga kitovi obavljaju redovne godišnje migracije i to pretežno u meridijanskom pravcu. Životni vek kitova procenjen je na oko 20 godina, mada ne postoji način da se to precizno utvrdi.
Pored plavog kita i finvala u antarkičkim vodama živi još šest vrsta kitova. Najopasniji od njih je kašalot. On ima 57 velikih i oštrih zuba, hrani se kalmarom dugim i do 18 metara i za kojim silazi u potragu do 1000 metara dubine.
Veličanstveni grbavi kitovi takođe dolaze tokom leta. Nakon parenja u tropskim morima spremni su da preplivaju na hiljade kilometara u potrazi za hranom. Za samo četiri meseca oni nagomilaju dovoljno sala koje će im obezbediti dovoljno energije za ostatak godine. Hrani se krilom. Guta ih na stotine hiljada samo jednim otvaranjem usta. Ukoliko je reč o bogatom lovištu kitovi se neprestano hrane. Svaki kit može da pojede 2 tone krila za samo 24 časa. Kitovi se zadržavaju u oblasti lomljenog, plutajućeg leda, gde je lako proći. Oni neće ići dalje, jer na jugu komadi leda postaju veći i više zgusnuti.
Istraživanje Antarktika
Prvu hipotezu o postojanju nekog južnog kontinenta dali su Hiparh i njegovi sledbenici i filozofi Pomponije Mela i Plinije koji su južni kontinent nazvali Patala. Najveći uticaj na srednjevekovno ubeđenje o južnom kopnu izvršio je Ptolomej, a prvi put ga je u svoju kartu sveta ucrtao poznati kartograf Merkator 1587. godine. Merkator je tada smatrao da se Antarktik nalazi između Južnog pola i oblasti do kojih tadašnji moreplovci nisu dospevali.
Tek u 18. veku preduzeta su prva istraživanja udaljenih južnih oblasti. Među prvim istraživačima spominje se Džems Kuk koji je 1771. godine otkrio ostrvo Južnu Džordžiju i Južna Sandvička ostrva plovivši Južnim Atlantikom. Usled jakih vetrova i prepreka od ledenih bregova zaustavio se na 71°40’19”. Samo 45 dana kasnije otkriveno je južno kopno, ali se ni do danas ne zna da li je to bio poduhvat Rusa ili Amerikanaca.
Veće interesovanje za proučavanje Antarktika usledilo je početkom 19. veka. Ciljevi ekspedicija bili su otkriće južnog pola, otkrivanje većih rudnih ležišta, upoznavanje sa vezom Vedelovog i Rosovog mora, kao i kartiranje kontinenta. Do 1954. godine na Antarktik su bile poslate 202 ekspedicije. Prvi Evropljanin koji je stupio na samo antarktičko kopno bio je Norvežanin Karstens Borhgrevijk 1895. godine.
Otkriće Južnog pola
Norveški istraživač polarnih oblasti Rual Amundzen je 1909. godine rešio je da krene u osvajanje Severnog pola. Nakon razočaranja koje je doživeo saznavši da ga je u tome preduhitrio istraživač Piri, donosi odluku da svoju flotu preokrene u pravcu Južnog pola. Najpre se iskrcao u Kitovom zalivu u Rosovom moru 20. oktobra 1911. godine, a dalja istraživanja je nastavio peške. Posle 55 dana pešačenja, tačnije 14. decembra 1911. godine sa još pet saputnika stiže na Južni pol, i za dva dana istražuje okolinu u prečniku od 20 km. Bezbedan povratak su obezbedili tako što su na svakom stepenu geografske širine postavljali pojedno skladište hrane i opreme kao i visoke ledene putokaze.
Dve nedelje posle Amundzena na Južni pol se uputio i engleski pomorac Robert Skot sa svoja dva druga. Kako im se brzo izgubio svaki trag, ekipa za spasavanje je krenula u potragu i na 79°50’ j.g.š. pronašla ih mrtve. Na osnovu dnevnika Roberta Skota koji je tom prilikom pronađen došlo se do saznanja da je Skot stigao na Pol 17. januara 1912. godine, gde je ugledao norvešku zastavu. Razočarani krenuli su natrag. Sve vreme puta pratila ih je strahovita mećava. Ostavši bez hrane i opreme, potpuno smrznuti, nisu uspeli da stignu do polazne baze.
Istraživanje veze Rosovog i Vedelovog mora
Najzagonetnije pitanje za istraživače Antarktika bilo je: šta predstavlja prostor između Rosovog i Vedelovog mora – moreuz ili kopno.
Snimanje i kartiranje Antarktika
Ričard Berd je vodio više ekspedicija na Antarktiku, od kojih su četiri naročito značajne.
Prva ekspedicija je organizovana 1928. god. kada su upotrebljena dva velika broda, pet velikih aviona, oko 100 eskimskih pasa i u ono doba najsavremenija oprema. Ta ekspedicija snimila je i kartirala oko 400.000 kvadratnih milja u oblasti Rosovog mora. 28. novembra 1924. godine Berd je sa tri druga prvi preleteo Južni pol.
Druga Berdova ekspedicija izvedena je od 1933 – 1935. godine. U njoj je učestvovalo nekoliko desetina naučnika iz 22 oblasti prirodnih nauka. Berd je sam proveo polarnu zimu u jednoj metereološkoj stanici na 80° j.g.š. tj. na mestu udaljenom 180 km od baze. Putem radio veze Berd je slao redovne meteorološke izveštaje. Po povratku u domovinu bio je počastvovan dočekom od strane tadašnjeg predsednika SAD.
Treća Berdova ekspedicija trajala je od 1939 – 1941. godine. Tada su uvedeni novi, moderni „snežni krstaši“ tj. ogromni automobili i avioni specijalno napravljeni za sletanje i uzletanje sa snežnih površina.
U četvrtoj Berdovoj ekspediciji (1946 – 1947. godine) uzelo je učešće 4.000 ljudi. Iako je imala više vojno strateški karakter, ona je dala i značajne naučne rezultate. Tada su u oblasti Južne Viktorijine zemlje otkrivene između planinskih venaca takve doline u kojima nema snega i leda. Na 89°45’ otkrivena je površina sa jezerima koja se ne zamrzavaju. Na jedno takvo jezero spuštao se Berdov hidroavion i tom prilikom su vršena razna hidro-biološka ispitivanja. Otkrivene su i neke do tada nepoznate planine više od 6000 m i jedan zaliv blizu Grahamove zemlje površine 65.000 kvadratnih milja koji je 300 km uvučen u kopno. Mnogi do tada neispitani unutrašnji delovi kopna prokrstareni su traktorima. Berd je tada po drugi put avionom preleteo Južni pol.
Stanovništvo
Uprkos nepostojanju stalnih naselja, na Antarktiku ipak ima ljudi. Njihov boravak je privremen i inspirisan naučno-istraživačkim radom i lovom. Njihov broj se stalno menja, što zavisi od godišnjeg doba. Naučne stanice broje i do 1200 ljudi, a kitolovske 400-1200 ljudi. U najvećem broju su prisutni Rusi, Amerikanci i Englezi zatim Norvežani, Francuzi, Australijanci i Novozelanđani.
U poslednje vreme raste interesovanje turista širom sveta koji žele da posete ovaj po mnogo čemu poseban kontinent. Osim avanturističkog duha i hrabrosti za ovakvu pustolovinu potrebno je i dosta novca tako da je broj turista još uvek minimalan. To ne znači da se stanje u budućnosti neće promeniti, naprotiv prognozira se lepa budućnost razvoju turizma na Antarktiku. To će biti jedna od najprimamljivijih turističkih destinacija.
Privreda i prirodni resursi
Glavni razlozi naglog porasta interesovanja za Antarktik bili su otkrivanje novih rudnih nalazišta i bogatstvo koje donosi lov na foke i kitove.
Zahvaljujući ranije pomenutom geološkom sastavu i velikoj starosti stena, Antarktička oblast je bogata rudama. Velike naslage uglja otkrivene su u oblasti Transantarktičkih planina, ali usled teškoće ekploatacije rude, kao i nepristupačnosti i udaljenosti regiona, trenutno ne mogu biti od koristi.
Otkrivanju rudnog blaga najviše su doprineli američki istraživači. Dosadašnja istraživanja pokazala su da Antarktik poseduje gotovo nemerljive rezerve olovnih, manganovih i molibdenovih ruda. Ležišta ovih ruda vezana su za stare geološke naslage. Ležišta kamenog uglja odavno su otkrivena, a njihove zalihe prevazilaze zalihe SAD-a. Samo u Viktorijinoj zemlji otkriven je sloj kamenog uglja dug 3000 km. Ležišta srebra, zlata, molibdenovih, manganovih i bakarnih ruda naročito su bogata na Grahamovoj zemlji mada ih ima i u Istočnom Antarktiku. Glavna ležišta gvozdene rude otkrivena su u Zemlji Meri Berd. Uranove rude ima na francuskom posedu – Zemlji Adeli. Iz navedenog se može zaključiti da je Antarktik bogatiji od ostalih kontinenata ovom rudom budućnosti, izvorom atomske energije.
Jedina privredna grana na području Antarktika je kitolov. U toku poslednjih 50 godina najznačajnija kitolovna područja naglo su se premestila sa severa na jug. Još 1920. godine u vodama Antarktika lovilo se 48% kitova. Već 1931. godine taj procenat je porastao na 98% svetskog ulova. Od tada se kitovi i u ovom delu svetskog mora sve intezivnije uništavaju. Samo u sezoni 1944-1945 uništeno je 98.000 jedinki.
Danas su glavna kitolovna područja južni, Belingshauzenovo i Rosovo more. Ulovljeni kitovi se dovoze do specijalnih „brodova-fabrika“, tamo se vrši komadanje i topljenje sala koje služi za spravljanje margarina, sapuna i sl. Meso, po ukusu slično goveđem, konzervira se. Međutim meso nekih kitova zaudara pa se koristi za izradu belančevinskog brašna i materija za podmazivanje mašina.
Kako je lov na kitove uzeo maha, da ne bi došlo do uništavanja ovih životinja, stvorena je međunarodna konvencija o ograničenju lova. Njome se zabranjuje lov na ženke-majke, kao i na mlađe kitove manje od 21 metra. Lov je dopušten samo u periodu od decembra do marta. Za to vreme se ne sme uloviti više od 16.000 kitolovnih jedinica (1 plavi kit = 1 kitolovna jedinica; 2 kašalota = 1 kitolovna jedinica). Smatra se da se u antarktičkim vodama kitolovom bavi 10.000 ljudi. U tome se ističu Rusija, Norveška i Velika Britanija.
Naselja
Obzirom na surove životne uslove Antarktika, osim stanica za istraživanje i naučnih baza u kojima živi oko 1200 ljudi, stalnih naselja nema. Sva ostrva su nenaseljena izuzev kitolovske baze Gritviken na J. Džordžiji, koja ima od 400-1200 stanovnika zavisno od godišnjeg doba.
Većina istraživačkih stanica je postavljena na obodu kontinenta, na stenama a ne na pokretnom ledu. Na stotine naučnika smešteno je u izolovanim kapsulama koje se nalaze i do 3000 metara iznad zaleđene vode. Kapsule su visoke i po 16 m i one same po sebi nisu dovoljne za zaštitu od hladnoće. Zato se u svakoj takvoj kapsuli podižu zasebni objekti raznih namena. Jedne su predviđene za smeštaj ljudi, a druge za skladištenje hrane, goriva, raznih instrumenata i aparata.
Radio aparati omogućuju uspostavljanje veza između kampova koji su međusobno udaljeni i po nekoliko stotina kilometara. Stanice su opremljene specijalnim aparatima, kamerama, kapsulama i za rad u vodi, kavezima i motornim vozilima.
S vremena na vreme, zavisno od potrebe, na Antarktik iz Minesote se dopremaju posebno dresirani psi tragači. Oni ovde ne borave dugo zbog nepodnošljivih klimatskih uslova. Psi tragači su od velike pomoći istraživačima Antarktika jer jedino oni mogu da osete prisustvo opasnih, velikih pukotina ispod leda i na vreme zaustave istraživačku ekipu sprečavajući tako potencijalne nesreće. U nedostatku ovih pasa koji vuku sanke koriste se specijalna motorna vozila, ali njihov najveći problem je velika potrošnja goriva. Istraživanja po kopnu obavljaju se pomoću odašiljača i aparata za registrovanje. Te aktivnosti su često ometane mećavama, tako da su naučnici primorani da dosta vremena provode pod vodom. Rad u vodi im olakšava ronilačka oprema napravljena specijalno za ove surovo hladne vode, kapsule sa kamerama, i kavezi koji ih štite od antarktičkih grabljivaca i kitova ubica i foka leoparda koje su duge i do 4 metra.
Mraz (temperatura)
thumb|250px|Mraz. Mraz opisuje pojavu temperature ispod 0 ° C u okolišu, koja uglavnom pogađa životinje, biljke, vodu i tlo. Trajan mraz tijekom zime dovodi do zimskog sna prirode.
U umjerenom zemljopisnom pojasu koriste se sljedeće formulacije za opisivanje temperatura:
Wittenberge
Vitenberge je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Prignic. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 19.023 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12070424.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Prignic Vitenberge se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Prignic. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 25 metara. Površina opštine iznosi 50,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 19.023 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 377 stanovnika/km².
Domaćinstvo
Domaćinstvo ili kućanstvo (ne poistovjećivati sa pojmom suprotnim gostovanju) u ekonomskom smislu označava sustav koji se sastoji od najmanje jedne osobe (poslovni subjekt). Ukoliko se kućanstvo sastoji od nekoliko ljudi (više osoba u kućanstvu) i ukoliko su osobe bračno ili rodbinski vezani govori se o obitelji. Postoje i kućanstva u kojem osoba živi sama.
Domaćinstvo u ekonomiji
U narodnom gospodarstvu kućanstvo se smatra dijelom gospodarskog sustava u ulozi potrošača, štediše, ulagača, poduzetnika i kao pružatelj rada i kapitala a time u konačnici kao davatelj proizvodnih faktora je od središnje važnosti za gospodarski razvoj.
Marketing je područje koje se se bavi pitanjem kako uvjeriti kućanstva više kupovati oglašenih proizvoda.
Domaćinstva u sociologiji
U sociologiji domaćinstva čine društveni sustav u kojem se mogu proučavati skupni procesi.
Izolikviritigenin 2'-O-metiltransferaza
Izolikviritigenin 2'-O-metiltransferaza (, halkon OMT, CHMT) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:izolikviritigenin 2'-O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova enzim nije identičan sa EC 2.1.1.65, likodion 2'-O-metiltransferazom.
Madison County, Florida
je okrug u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.224.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 19.224 stanovnika, što je 491 (2,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Slatina (Laktaši)
Slatina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini, Republika Srpska, općina Laktaši.
Anchors Aweigh (film)
Anchors Aweigh (poznat pod naslovom Diži sidro) je američki filmski mjuzikl snimljen 1945. u režiji Georgea Sidneya. Protagonisti filma su dva pripadnika američke mornarice - ekstrovertirani Joe (koga glumi Gene Kelly i stidljivi Clarence (koga glumi Frank Sinatra) - koji dobiju slobodan izlazak u luci Los Angelesa. Radnja prikazuje kako Joe koristi priliku kako bi posjetio svoju djevojku (koju tumači Kathryn Grayson), koja pokušava ostvariti karijeru kao hollywoodska glumica, a što dvojicu prijatelja dovede u studije Metro-Goldwyn-Mayera. Snimljen s velikim budžetom i raskošnim bojama (uz pomoć filma Technicolor), Anchors Aweigh je sadržavao dopadljive muzičke brojeve i pružio publici priliku da vidi studije MGM-a, koji se tada mogao hvaliti statusom najveće hollywoodske kompanije. Jedna od najzanimljivijih scena je kombinirala igrani materijal sa animacijom, jer je u njoj lik Joea plesao "zajedno" sa Jerryjem, mišem iz popularne serije o Tomu i Jerryju. Anchors Aweigh je postigao veliki uspjeh i dobio Oscar za najbolju originalnu pjesmu, te potakao snimanje još nekoliko sličnih mjuzikala gdje su zajedno nastupali Kelly i Sinatra.
Slatina (Laktaši)
Prema popisu stanovništva 1991. u selu su živjela 1.153 stanovnika. Danas se u centru Slatine nalaze bazeni sa ljekovitom vodomm koju, u okviru  banje, koristi i renovirana bolnica sao nasavremenijom opremom. U istom kompleksu je i restoran "Park"
Istorija
Naziv Slatine se, tokom historije, više puta mijenjao, jer se nekada zvala Ilidža Slatina i Banja Slatina.
Tokom Drugog svjetskog rata, Lijevče polje, uključujući i Slatinu, pomagalo je  operacije 14. srednjobosanske udarne brigade širom Srednje Bosne. Bila je i jedno od perifernih  poprišta borbi za oslobođenje Prnjavora.
Kultura
Slatina je šire poznata i po Staroj Crkvi koja se nalazi samo 3-4 -{km}- od centra ovog mjesta. Crkva je od drveta i male veličine pa se u nju smože ući samo u pognutom položaju. Prema prihvaćenoj legendi, crkva je sama od sebe iznikla preko noći, na brdašcetu, tokom osmnlijske vladavine. Tu se tradicijski, svakogBožića i Uskrsa, okuplja na stotine religioznog i ostalog naroda.
Egipatski jezik
Egipatski predstavlja autohtoni jezik Egipta kao i granu afroazijatičke jezičke porodice. Zapisi na egipatskom jeziku datiraju od oko 3400. godine pne. što ga čini jednim od najstarijih poznatih pisanih jezika. Egipatski se govorio sve do oko 17. vijeka u obliku koptskog. Nacionalni jezik suvremenog Egipta je pak srpsko-arapski, koji je postepeno zamjenjivao koptski kao svakodnevni govor u vijekovima nakon muslimanskog osvajanja Egipta. Koptski se danas, pak, koristi u liturgijske svrhe u Koptskoj crkvi, a navodno ima i nekoliko osoba koje ga koriste i u svakodnevnom životu.
Periodizacija
Egipatsko pismo u obliku oznaka i znakova je datirano u 3200. pne. Ti rani tekstovi se općenito smještaju pod izraz "Arhajski egipatski."
Godine 1999. Archaeology Magazine je objavio da su najraniji egipatski glifi datiraju u 3400. pne. što "...predstavlja izazov široko uvriježenom vjerovanju da su najraniji logografi, piktografski simboli koji označavaju određenop mjesto, objekt ili kvantitet, prvi put evoluirali u kompleksnije fonetske simbole u Mezopotamije."
Stari egipatski se govorio 500 godia od oko 2600. pne. Srednji egipatski se govorio od oko 2000. pne. nekih 700 godina prije nego što se pojavio novoegipatski; Srednjoegipatski je, međutim, preživio još do prvih nekoliko vijekova nove ere kao književni jezik, slično kao i latinski u srednjem vijeku ili klasični arapski danas. Demotski egipatski se prvi put pojavio oko 650. pne. i preživio kao govorni jezik sve do 5. vijeka n.e. Koptski egipatski se pojavio u 4. vijeku n.e. i preživio kao govorni jezik sve do 16. vijeka, kada su evropski učenjaci putovali u Egipat kako bi ga naučili od domorodaca u doba Renesanse. Vjerojatno je i nakon toga nekoliko vijekova preživio kao govorni jezik u egipatskoj provinciji. Bohairički dijalekt koptskog se dan-danas koristi u egipatskim koptskim crkvama.
thumb|Koptski natpis iz 3. vijeka.
Stari, srednji i kasni egipatski su se pisali hijeroglifima i hijeratskim pismo. Demotski se pisao pismom izvedenim iz hijeratskom; izgled mu je prilično sličan današnjem arapskom pismu, a također se piše zdesna nalijevo (iako dva pisma nisu srodna). Koptski koristi koptski alfabet, modificiranu verziju grčkog alfabeta s brojnim simbolima posuđenim iz demotskom za glasove kojih nije bilo u starogrčkom.
DNAB
Termin DNAB ima više značenja.
Trava
left|thumb|[[Rosa na travi]] thumb|Trava s korijenom Trava je naziv za biljke jednosupnice koje obilježava neprimjetni cvijet te dugo i usko lišće. Botanički pripadaju redu Poalesa.
Trava je osnovna hrana brojnih životinja, pogotovo preživača i konja. Koristi se za prehranu (pašnjaci), proizvodnju sijena, papira, goriva, izolaciju, građevinarstvo, sportske terene i u brojne druge svrhe.
Centanin, Padova
Centanin je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Pektinska lijaza
Pektinska lijaza (, pectin trans-eliminaza, endo-pektin lijaza, polimetilgalacturonska transeliminaza, pectin metiltranseliminaza, pectolijaza, PL, PNL, PMGL) je enzim sa sistematskim imenom (1->4)-6-O-metil-alfa-D-galakturonan lijaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Rosedale, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 725, što je 25 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mačo
thumb|Machos. Mačo je posuđenica iz španjolskoga jezika koja označava muškarca koji se očituje prekomjernom muškošću ili snažnim unutarnjim osjećajem muškosti i ponosa koje naglašava i prikazuje (ponekad često i pretjerano) prema van.
Mačoi uglavno vjeruju u superiornost muškaraca nad ženama i da je "ženama mjesto u kući".
Ovaj pristup često služi i kao opravdanje za nasilje u obitelji.
Mačo pretpostavlja suprotnost mekušca.
Regionalne i kulturološke razlike u konotacijama
U nekim dijelovima svijeta pojam se rabi pejorativno ili kao psovka.
Međutim, npr. u Meksiku riječ ima pozitivne konotacije. Mačo se tamo smatra prepoznatljivim čovjekom. Slično je u mnogim zemljama u Srednje i Južne Amerike.
Stav mača u zemljama poput Koreje, Rusije i u brojnim muslimanskim zemljama ćesto se smatra prihvatljivim ili poželjnim.
U španjolskom se jeziku pojam "macho" primjenjuje na životinje samo da bi ih se označilo "muškim", kao suprotnost za riječ "žena" ("hembra").
Najčešće konotacije
Pojmu "mačo" obično se pripisuju sljedeće osobine:
Abetemozzo, Teramo
Abetemozzo je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 698 m.
Glicerol—3-fosfat-glukoza fosfotransferaza
Glicerol—3-fosfat-glukoza fosfotransferaza (, Glycerol-3-phosphate—glucose phosphotransferase) je enzim sa sistematskim imenom sn-glicerol-3-fosfat:D-glukoza 6-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u anaerobnom metabolizmu šećera u krvotoku tripanozoma.
Manatee County, Florida
je okrug u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 322.833.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 322.833 stanovnika, što je 58.831 (22,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Patrice Kwedi
Patrice Kwedi (Yaounde, 30. rujna. 1983.) je kamerunski nogometaš. Trenutačno igra za nogometni klub Radnik iz Sesveta, nakon što je više godina bio igrač zagrebačkog Dinamo.
Maiacetus
Maiacetus ("kit majka") je rod pakistanskih kitova iz ranog srednjeg eocena (prije oko 47,5 miliona godina).
Paleobiologija
thumb|left|Odrasla ženka i fetus (plavo) roda Maiacetus Taj rod sadrži samo jednu vrstu, Maiacetus inuus, koja je prvi put opisana 2009. godine na osnovu dva primjerka, uključujući i jedan za koji se smatra da je u pitanju skotna ženka i njen fetus. To je prvi opisani skelet fetusa bilo kojeg izumrlog kita. Pozicija fetusa (glavom prema naprijed) ukazuje na to da su ti kitovi rađali potomstvo na kopnu. Kitovi obično rađaju mlade repom prema naprijed, dok se svi kopneni sisari rađaju glavom prema naprijed. Činjenica da je Maiacetus rađao mlade na kopnu nije toliko nevjerovatna, budući da je taj kit živio i na kopnu i u vodi. Maiacetus predstavlja prelazak kopnenih sisara nazad u okeane, gdje su te životinje živjele na granici kopna i mora, te prelazile iz jedne sredine u drugu i nazad.
Međutim, J. G. M. Thewissen, koji je otkrio ostatke roda Ambulocetus, posumnjao je u te zaključke, predloživši da bi manji skelet mogao biti poluprobavljen obrok. Čak i u slučaju da mali skelet pripada fetusu, Thewissen piše da možda nije očuvan u izvornoj in-vivo poziciji.
Ta vrsta srednje je veličine, sa skeletom dužine 2,6 m i procijenjenom težinom od 280 do 390 kg.
Kaleidoskop
Kaleidoskop se najčešće koristi kao igračka za djecu.
Historija
Kaleidoskop je zvanično otkriven i patentiran 1817. godine od strane Škota Davida Brewstera.
Spomen-park Kragujevački oktobar
Spomen-park Kragujevački oktobar (poznat i pod imenom Spomen-park Šumarice) je posvećen streljanim građanima Kragujevca od strane Vermahta 21. 10. 1941. godine u Kragujevcu. Oko 3000 njegovih stanovnika, među kojima oko 300 učenika i petnaestoro djece od 8-12 godina je streljano u Šumaricama. Po njemačkim izvorima streljano je 2.795 osobe uključujući i oko 300 đaka.
Spomen-park je proglašen kulturnim dobrom od izuzetnog nacionalnog značaja 27. 12. 1979. godine. Spomenpark.rs: Spomen park "Kragujevački oktobar", pristupljeno 25. 4. 2013.
Osnutak
Ustanova Spomen-park " Kragujevački oktobar" osnovana je 1953. godine. Osnivanjem ustanove prostor na kome je izvršeno streljanje pretvoren je u memorijalni park koji zahvata površinu od 352 hektara. Urbanistički projekt uređenja memorijalnog parka djelo je arhitekata Mihaila Mitrovića i Radivoja Tomića.
Memorijalni park obilazi se kružnim putem, dugim oko 7 kilometara, koji posjetitelje vodi u doline Erdoglijskog i Sušičkog potoka, gdje su izvršena streljanja i gdje se nalazi trideset masovnih grobnica. Do sada je nad deset humki urađeno deset spomenika, odnosno skulptoralno-arhitektonskih cjelina.
Spomenici unutar parka
U spomen na žrtve streljanja čitav prostor Šumarica je pretvoren u spomen-park u kojem se nalazi ukupno dvanaest monumentalnih spomenika vezanih uz Kragujevački oktobar: Spomenpark.rs : SPOMENICI, Preuzeto 25. 4. 2013. Podignut je na mjestu gdje je 21. 10. 1941. godine u Šumaricama streljana jedina žena - Nada Naumović. Kroz čistoću obrade mramornog bloka predstavljene su figure muškarca i žene u samrtnom grču. Ženski lik, snažno izvijen unatrag, još uvijek prkosi smrti, a muški, bolno savijen u oštrom luku naprijed polako pada ka zemlji. Nalazi se na mjestu gdje je streljana najveća grupa učenika zajedno sa 18 profesora. To je grandiozna skulptura u kojoj se moćni, razgranati blok od bijelog betona preobražava u nježnu pticu slomljenih krila, prekinutu u letu. Simbolizira polet i snagu mladosti presječene u trenutku kada se spremala da se otisne u život. Ovaj rad predstavlja smrtno ranjenog čovjeka klonule glave, koji se posljednjim trzajem, napetih mišića, bori za još neki trenutak života. Ali, iznad njega se uzdiže bijeli obelisk, ko trijumf života nad smrću, a njegova apstraktna forma se na vrhu razdvaja u slovo "V" (victoria), simbol pobjede. Pored grobnice u kojoj su sahranjeni streljani čistači obuće, Romi, dječaci od 12 do 15 godina, nalazi se spomenik "Kristalni cvet". Geometrijski svedenim formama cveta i zaobljenim čašivama simbolizira tek razvijeni pupoljak, presječen na dva dijela. Bjelina cvijeta ističe moralnu čistoću dječaka, a crne čašice, pored boje njihovog tena, asociraju na smrt i tamu podzemnog svijeta. Među streljanim Kragujevčanima bilo je dosta ljudi iz okolnih sela i njima je posvećen spomenik "Kameni spavač". Predstavlja posebnu cjelinu u okviru Spomen-parka. Vijencem od betonskih blokova, nejednake visine i zaobljenim i masivnim mramornim skulpturama, ovaj spomenik podsjeća na seosko dvorište u kome dominiraju stogovi sijena. Brončanim spomenikom "Sto za jednog" okrutna naredba generala Bremea je likovno uobličena kroz mrežu isprepletenih i deformiranih ljudskih tijela, čiji se oblici postupno gube i prerastaju u veliko, moćno stablo. Spomen obilježje naroda Hrvatske "Krugovi" se sastoji od sedam međusobno povezanih čeličnih diskova i predstavlja svjetlosno središte koje objedinjuje tri grobnice. Krugovi, kao simboli savršenstva, ovdje su deformirani, čime autor pokazuje da je život na ovom mjestu 21. listopada 1941. godine bio daleko od tog savršenstva. I svaki od krugova predstavlja streljane ljude u padu. Spomenik "Protiv zla" je oblikovan kao kockast, kompaktan mramorni blok s uklesanim religioznim simbolima iz Apokalipse, koji govore o pravednoj kazni ili nagradi za učinjena (ne)dijela Inspirirana je staroslovenskom mitologijom, po kojoj su Suđaje bile božanstva, tri žene, koje dolaze poslije rođenja djeteta i određuju mu sudbinu ili, kako se još nazivalo, sreću.
Centralni spomenik je Spomenik streljanim đacima i profesorima, autora kipara Miodraga Živkovića. Ovaj spomenik postao je simbol Spomen-parka i grada Kragujevca.
Muzej
Na ulazu u spomen-park podignuta je impozantna zgrada pomen-muzeja "21. oktobar " u čijoj je arhitekturi naglašena simbolika kragujevačke tragedije. Odsustvo otvora ( prozora ) na fasadama sugerira bezizlaz nenaoružanih ljudi ispred mitraljeskih cijevi, trideset kubusa - trideset masovnih grobnica u Spomen-parku, a providne piramide od pleksiglasa na njihovim vrhovima predstavljaju posljednji pogled žrtava uperen ka nebu. Unutar muzeja se, među ostalim, nalazi zbirka dokumenata vezanih uz masakr, kolekcija fotografija, knjižnica i čitaonica. U muzeju su postavljene i zbirke slika iz slikarske kolonije Mostovi Balkana, te zbirka slika slikara Petra Lubarde i zbirka skulptura kipara Dragana Panića
Kempferol 4'-O-metiltransferaza
Kempferol 4'-O-metiltransferaza (, S-adenozil-L-metionin:flavonoid 4'-O-metiltransferaza, F 4'-OMT) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:kampferol 4'-O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje na hidroksi grupu u 4'-poziciji pojedinih flavona, flavanona i izoflavona. Kampferol, apigenin i kampferol triglukozid su supstrati, kao i genistein, koji sporo reaguje.
Cedar Bluffs, Nebraska
Cedar Bluffs je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 610 stanovnika.
Wittstock/Dosse
Vitštok je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Ostprignic-Rupin. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 15.650 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12068468.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ostprignic-Rupin Vitštok se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ostprignic-Rupin. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 65 metara. Površina opštine iznosi 417,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 15.650 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Divokoza
Divokoza (Rupicapra rupicapra) pripada sisavcima (Mammalia), redu parnoprstaša (Artiodactyla), i to šupljorošcima (Bovidae). Može narasti do 80 cm visine, a u dužinu do 130 cm, a jači mužjaci teški su više od 40 kg. Ženke su nešto manje i lakše. Prirodni neprijatelj im je vuk, a za mlade opasnost može predstavljati i orao. Divokoze mogu živjeti do 20 godina.
Ishrana
Divokoza je u hrani izuzetno skromna životinja. Hrani se planinskim travama i mladim lišćem grmolikih biljaka, zimi pupoljcima, suhim vlatima trave, kupinama i malinama, koje nakon hranjenja preživa. Vrlo rado uzima sol koja joj se mora redovno iznosti.
Ima odlično razvijeno osjetilo njuha, vidi dobro ali reagira tek na pokret.
Wriezen
Vricen je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.809 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064512.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Merkiš-Oderland Vricen se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Merkiš-Oderland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 94,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.809 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 83 stanovnika/km².
Cedar Creek, Nebraska
Cedar Creek je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 390 stanovnika.
Karbonil
150px|thumb|right|Karbonilna grupa U organskoj hemiji, karbonilna grupa je familija funkcionalnih grupa koje se sastoje od ugljenikovog atoma dvostruko-vezanog za kiseonikov atom: C=O.
Termin karbonil se takođe može odnositi na ugljen-monoksid kao ligand u neorganskim ili organometalnim kompleksima (metalni karbonil, npr. nikl-tetrakarbonil).
Karbonilna jedinjenja
Karbonilna grupa karakteriše sledeće tipove jedinjenja:
thumb|upright=0.8|120px|[[Ugljen dioksid]] Drugi organski karbonili su ureja i karbamati, derivati acil hlorida: hloroformati i fosgen, karbonatni estri, tioestri, laktoni, laktami, hidroksamati, i izocijanati. Primeri neorganskih karbonilnih jedinjenja su ugljen-dioksid i karbonil-sulfid.
Specijalna grupa karbonilnih jedinjenja su 1,3-dikarbonil jedinjenja koja imaju kisele protone na centralnoj metilenskoj jedinici. Primeri su meldrumska kiselina, dietil malonat i acetilaceton.
Reaktivnost
thumb|120px|Karbonilna grupa Kiseonik je elektronegativniji od ugljenika, tako da odvlači elektronsku gustinu sa ugljenika čime povećava polarnost veze. Karbonilni ugljenik postaje elektrofilan, i stoga lakše reaguje sa nukleofilima. Isto tako, elektronegativni kiseonik može da reaguje sa elektrofilima; na primer sa protonom iz kiselog rastvora ili drugim Luisovim kiselinama.'''
Alfa vodonici karbonilnog jedinjenja su znatno kiseliji (~103 puta kiseliji) nego u vodonici tipične C-H veze. Na primer, pKa vrednosti acetaldehida i acetona su 16.7 i 19, respektivno. Karbonil je u tautomernoj rezonanci sa enolom. Deprotonacija enola jakom bazom proizvodi enolat, koji je snažan nukleofil i može da alkiluje elektrofile kao što su drugi karbonili.
Dražen Gović
Dražen Gović (Šibenik, 29. travnja 1982.) je hrvatski nogometaš. Trenutno igra za brunejski DPMM. Igra u veznoj liniji na lijevoj strani.
Vicinale Cocchi, Frosinone
Vicinale Cocchi je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
Sinekizam
Društvene znanosti
Iz perspektive društvenih znanosti, sinekizam je "nukleirani i hijerarhijsko ugniježđen proces političkog upravljanja, ekonomskog razvoja, društvenog poretka i kulturnog identiteta" Soja (2000:13-14).
Sinekizam je povezan s bliskošću i sinergijom koja se ponekad javlja kada ljudi dijele zajedničke ideje.
U gusto naseljenim urbanim mjestima postoji potencijal kritične mase za inovacije što nije tipično prisutno u ruralnoj sredini.
Chapelle-sous-Orbais
Šapel suz Orbe je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 46 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 234 metara.
Dihidrotakisterol
Dihidrotakisterol (DHT) je sintetički analog vitamina D koji se aktivira u jetri, te mu nije potrebna renalna hidroksilacija poput vitamina D2 (ergokalciferola) i vitamina D3 (holekalciferola). DHT ima brz početak dejstva (2 sata), kratak poluživot, i vrši veći uticaj na mineralizaciju koštanih soli od vitamina D.
The House I Live In
The House I Live In je američki crno-bijeli kratki igrani film snimljen 1945. u režiji Mervyna LeRoya, poznat kao jedno od rijetkih politički angažiranih ostvarenja u karijeri Franka Sinatre. U filmu se Sinatra pojavljuje tumačeći samog sebe kako u pauzi snimanja ploče odlazi na ulicu popušiti cigaretu te primijeti kako desetorica dječaka progone mladog Jevreja. Radnja prikazuje kako ih od toga nastoji odvratiti održavši im govor o nužnosti poštovanja svih religija, odnosno kako su svi koji žive u SAD ravnopravni Amerikanci. Film kulminira u trenutku kada otpjeva pjesmu The House I Live In Abela Meeropola i Earla Robinsona. Meeropol je kasnije bio bijesan kada je vidio da je stih u kome se spominju "moji susjedi crni i bijeli" izbačen. The House I Live In je usprkos toga dobio Počasni Oscar.
Vanjske veze
Film:
Pjesma:
Dihidroergotamin
Dihidroergotamin (D.H.E. 45, Migranal) je ergotni alkaloid koji je korišten za tretiranje migrena. On je derivat ergotamina. On se dozira kao nazalni sprej ili injekcija i ima efikasnost sličnu sumatriptanu. Mučnina je česta nuspojava.
Dihidroergotamin ima sličan način dejstvo sa triptanima. On je agonist serotoninskog 5-HT(1D) receptora i uzrokuje vazokonstrikciju intrakranijalnih krvnih sudova, ali isto tako formira interakcije sa dopaminskim i adrenergičkim receptorima u CNS-u. On se može koristiti za tretiranje akutnih glavobolja ili simptoma povlačenje nakon upotrebe analgetika.
João Gabriel da Silva
João Gabriel da Silva (14. srpnja 1984.) je brazilski nogometaš. Trenutačno igra za NK Primorje. Igra na poziciji veznog igrača.
Do sada je nastupao za:
Poli (a-L-guluronat) lijaza
Poli (a-L-guluronat) lijaza (, alginaza II, guluronatna lijaza, L-guluronanska lijaza, L-guluronatna lijaza, poli-alfa-L-guluronatna lijaza, poliguluronat-specifična alginatna lijaza, poli(alfa-L-1,4-guluronid) ekso-lijaza) je enzim sa sistematskim imenom poli((1->4)-alfa-L-guluronid) ekso-lijaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Wusterhausen/Dosse
Vusterhauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Ostprignic-Rupin. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.378 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12068477.