cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Горња Топоница (Ниш)
Историја
После тешких година из периода аустријско-турских ратова крајем 17. и у првој половини 18. века, куге у првој и чифлучења села у другој половини 19. века, када је долазило до већих страдања, напуштања и гашења села, Горња Топоница је ушла у састав Србије као мало село са двадесетак домаћинстава. После откупа спахијске земље, у чему су, поред мештана, учествовала и имућнија домаћинства из Горњег Матејевца, Каменице и Ниша (Јован Ђулизибарић - 80 ха), село је почело да се обнавља и лагано развија прелазећи постепено с натуралне на тржишну привреду. Године 1895. Горња Топоница има 27 домаћинстава и 186 становника, а 1930. године у њој је живело 40 домаћинстава и 262 становника. Године 1927. (1. маја) у Горњој Топоници је, на левој обали Топоничке реке, у некадашњем ловишту краља Милана, почела с радом новоизграђена „Душевна болница“, у којој је први корисник био Ђорђе Карађорђевић. Она је - као специјалистичка психијатријска болница - после Другог светског рата реконструисана и дограђена у нов и развијен здравствени центар.
После Другог светског рата, Горња Топоница је, осим исељавања једног броја становника с радничким занимањима (углавном у Ниш), постала привлачна за радничка и мешовита домаћинства из удаљенијих крајева, као и за поједине службенике који раде у психијатријској болници, тако да је укупан број становника испољио тенденцију лаганог раста. Осим тога, развијена је и прилична дневна миграција медицинског особља из Ниша. Од 1972/75. године почела је у атару села изградња пољских кућа (викендица) Нишлија, а 1982. године почео је на ауто-путу с радом импозантни мотелско-хотелски комплекс „Наис“.
Демографија
У насељу Горња Топоница живи 1423 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 46,0 година (45,1 код мушкараца и 47,3 код жена). У насељу има 235 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,06.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Gudžrat
Gudžrat je grad u Pakistanu u pokrajini Pandžab. Prema proceni iz 2006. u gradu je živelo 308.680 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni, u gradu je 2006. živelo 308.680 stanovnika.
El Cortijo, Reynosa
El Cortijo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Istanbul (provincija)
Provincija Istanbul (turski: Istanbul ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na sjeverozapadu Turske.
Ime je dobila po istoimenom glavnom gradu - Istanbulu.
Administrativna podjela
Provincija Istanbul u kojoj živi 12 915 158 stanovnika, administrativno je podjeljena na 39 okruga (ilçeler), koji su istovremeno i kvartovi grada Istanbula.
Jackie Chan
Džeki Čen je kineski glumac, producent i scenarista koji je rođen je 7. aprila 1954. godine u Hong Kongu. Čen je takođe i pop pevač koji je snimio 20-ak albuma od 1984 godine. Peva na različitim jezicima - engleski, mandarinski i japanski.
Biografija
Džeki Čen je rođen u Viktorija Piku (Hong Kong). On je sin Li-Li i Čarlsa Čena, koji su emigrirali u Kanberu(Australija) kao izbeglice iz Kine tokom kineskog građanskog rata 1960-tih. Čenovo pravo ime je Čen Kong-Sang ili Čen Gang-šeng, što u prevodu znači ’rođen u Hong Kongu’. Kad se rodio bio je težak 5,5 kg, što je neobično za Kineze. Tokom godina Džeki je bio poznat po raznim imenima: Jun Lo, Džen Jung Lung i Džeki Čen. Džeki je bog.
Candelora, Messina
Candelora je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Santa Maria Assunta, Brescia
Santa Maria Assunta je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Candelora, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Santa Maria Assunta, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1796 m.
Claninnata
Claninnata, jedno od plemena Multnomah Indijanaca, porodica chinookan, koje je u ranom 19. stoljeći živjelo na jugozapadu otoka Sauvie, na ušći Willamette u Columbiju, Oregon. Prvi ih spominju Lewis i Clark, koji za njih kažu da su imali pet kuća i oko 200 duša.
Rimigomachi, Urique
Rimigomachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2227 m.
Cathlanaquiah
Cathlanaquiah /=  'people of the river Naqoaix' , / pleme američkih Indijanaca porodice chinookan, koje je u vrijeme dolaska ekspedicije Lewisa i Clarka (1806) živjelo na jugozapadu otoka Wappatoo (današnji Sauvie) u okrugu Multnomah u Oregonu. Populacija im je tada procjenjena na oko 400. Swanton ih nabraja među plemenima Multnomah koja su nastanjivala spomenuti otok. Razni autori nazivaju ih i Nekuai<sub>x</sub> (Gatschet), Gatlánakoa-iq, Cathlanahquiah i Cath-lah-nah-quiah (Lewis & Clark), Cathlanaquiah (Drake).
New Woodville, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132, što je 63 (91,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Krähenberg
Krehenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Jugozapadni Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 155 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7340216.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Jugozapadni Palatinat Krehenberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Jugozapadni Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 365 metara. Površina opštine iznosi 4,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 155 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Robles, San Martín Chalchicuautla
Robles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Горња Трнава (Ниш)
Горња Трнава је насељено место у градској општини Црвени Крст на подручју града Ниша у Нишавском округу. Налази се у Алексиначкој котлини, на око 16 км северозападно од Ниша. Према попису из 2002. било је 309 становника (према попису из 1991. било је 360 становника).
Историја
Горња Трнава се формирала у 16. веку у простору ранијих појата и бачија чији су власници били сељаци из Доње Трнаве. У почетку су ове бачије служиле као збегови у време ратних похода, а касније се један део становника стално населио и формирао село Горња Трнава. Оба села заједно први пут се спомињу 1560. године у попису смедеревског дефтера, а 1572. се дају и ближи цифарски подаци о њима. У попису из времена Мурата III, крајем 16. века, налазе се подаци само о Горњој Трнави. Знатно се смањио број кућа и порески приход, што даје основа за закључак да су оба села економски и демографски назадовала. Село се спомиње и у каснијим ратовима, а посебно за време сељачких буна које су избијале у првој половини 19. века. После ослобођења од Турака 1878. године почело се насељавати углавном ново становништво, досељено из разних крајева. Староседелачко становништво већ се раније највећим делом било раселило. Године 1991. Горња Трнава је село пољопривредног карактера са 360 становника.
Демографија
У насељу Горња Трнава живи 252 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,9 година (43,8 код мушкараца и 46,3 код жена). У насељу има 97 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,19.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Mesa del Mango, Amatepec
Mesa del Mango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Casoria, Napoli
Casoria je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58456 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Boutigny-sur-Essonne
Butinji sir Eson je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.556, a gustina naseljenosti je iznosila 158 stanovnika/km².
Merișoru, Vârfuri
Merișoru je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Vârfuri.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Farmakokinetičke interakcije
Farmakokinetičke interakcije su interakcije između istovremeno primenjenih lekova, koje se odigravaju na svim farmakokinetičkim parametrima (resorpcija, distribucija, metabolisanja i izlučivanje). Dva leka istovremeno primenjena mogu promeniti dejstvo jedan drugom (tako npr. lek „A“ menja koncentraciju leka „B“ koji stiže na mesto delovanja).
Interakcija na nivou resorpcije
Na nivou resorpcije interakcija lekova može biti:
Interkacija na nivou distribucije
Jedan lek može da promeni distribuciju drugog, istovremeno primenjenog leka. Tako npr. povećanje slobodne frakcije jednog leka u plazmi (zbog njegovog istiskivanja iz veze sa belančevinama plazme) najčešće se reguliše povećanom eliminacijom. Na taj način uspostavlja se ista ukupna koncentracija leka kao i pre primene „istiskivača“ iz veze sa belančevinama plazme. Ove interakcije su retko od kliničkog značaja.
Muzio, Imperia
Muzio je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Farmakokinetičke interakcije
Interkacija na nivou distribucije
Promena distribucije može imati i klinički značaj u sledećim slučajevima;
Muzio, Imperia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Rancho Viejo, Santa Cruz Zenzontepec
Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Zenzontepec.
Farmakokinetičke interakcije
Interakcije na nivou metabolisanja
Preko 200 lekova indukuje mikrozomne enzime u jetri i na taj način smanjuje koncentraciju i efikasnost istovremeno primenjenih lekova. Ovom indukcijom može da se razvije (sporo) tolerancija na supstrate odgovarajućih enzima.
Rancho Viejo, Santa Cruz Zenzontepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 724 m.
Željko Kasap
Željko Kasap je srpski glumac rođen 12. novembra 1968. godine u Zagrebu. Oženjen je i ima dvoje djece, sina Damjana i kćerku Sofiju.
Farmakokinetičke interakcije
Interakcija na nivou izlučivanja
Na nivou izlučivanja lekova najznačajniji mahanizmi su;
Literatura
MA Cos. Interacciones de fármacos y sus implicancias clínicas. In: Farmacología Humana. Chap. 10, pp. 165–176. (J. Flórez y col. Eds). Masson SA, Barcelona. 1997.
El Yuale, San Juan Evangelista
El Yuale je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Kathleen Turner
Mary Kathleen Turner (19. jun 1954.-) je američka glumica poznata po svojoj prvoj ulozi - fatalne zavodnice Matty Walker u filmu Body Heat iz 1981. godine. Nakon nje je imala uspjeha s nizom zapaženih uloga u filmovima kao što su Romancing the Stone i Prizzi's Honor, ali joj je 1990-ih karijera bila u padu zbog problema s reumatičnim artritisom.
Hagondange
Agondanž je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 8.222, a gustina naseljenosti je iznosila 1,495 stanovnika/km².
Somerset, Pennsylvania
Samerset je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.277, što je 485 (-7,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cathlakaheckit
Cathlakaheckit (Cathlayackty, Cathlakahikits, Cath-lâk-a-heckits), jedna od lokalnih skupina Watlala Indijanaca, porodica chinookan, koji su 1812. živjeli na kaskadama rijeke Columbia, kada je njihov broj procijenjen na 900. Kultura im je bila slična ostalim činučkim grupama. Na rijeci Columbia su kao i Cathlathala gradili platforme iznad brzaca sa kojih su ribarili (losos) uz pomoć mreža na dugim štapovima.
Njihovo istoimeno selo Cathlakaheckit, koje je otkopano u gorju Cascade uništeno je 1979. prilikom radova na brani Bonneville Dam, a iskopine su izložene u Washington Shore Visitor Complex.
Cathlathlala
Cathlathlala (Cathlathlalla, Cathlathlalas), pleme ili jedna od šest skupina Watlala ili Dog River Indijanaca, porodica chinookan, koji su živjeli podno planina Cascades u Oregonu. Ovo pleme Lewis i Clark ne spominju.
Prema istraživaču Robertu Stuartu, sinu Charlesa Napiera Sturta, imali su 150 ratnika.
CPS
ima više značenja.
Kukavica (Pljevlja)
Kukavica je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 13 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 19 stanovnika).
Demografija
U naselju Kukavica živi 11 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 52,8 godina (43,3 kod muškaraca i 60,9 kod žena). U naselju ima 4 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,25.
Zhizhi Chanyu
Nakon smrti prethodnog Chanyua godine 60. pne. je među Xiongnuima izbio građanski rat. Godine 56. pne. je Zhizhi digao ustanak protiv prijestonasljednika, odnosno starijeg brata Jihoushana (Huhanye Chanyu). Do godine 54. pne. je uspio osvojiti najveći dio Mongolija|mongolske stepe, natjeravši Huhanyea da se skloni na jug i zatraži pomoć Kineza. Oni su Zhizhija protjerali na zapad, do Kangjua.
Kangjui su poslije uz Zhizhijevu pomoć napali i opustošli Wusun. Zhizhi je potom Kangjue natjerao da mu sagrade tvrđavu na rijeci Talas od koje je nastao moderni Taraz u Kazahstanu. Tamo je uspostavio državu koja se u zapadnoj historiografiji naziva "Zapadni Xiongnu".
Zhizhi je godine 42. pne. dao pogubiti kineskog izaslanika Gu Jia. Šest godina kasnije je poražen u bitci kod Zhizhija nastojeći obraniti svoju tvrđavu od kineske kaznene ekspedicije.
Tepuchina, Urique
Tepuchina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2163 m.
El Vino (razvrstavanje)
El Vino ima više značenja:
La Guardia, Livorno
La Guardia je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Putujuće društvo
Putujuće društvo je pripovijetka Stevana Sremca. Tematski se bavi mentalitetom srpske palanke (Vlasotince) kraja 19. stoljeća, opisujući - s elementima humoreske - težak položaj glumaca u putujućim družinama Srbije onoga vremena, osuđenih na nesiguran život od danas do sutra, u ime samoodabranih umjetničkih ideala.
Sremac se, očito dobro mu poznatom problematikom života putujućih glumaca u Srbiji svojega vremena, prvi puta pozabavio u liku glumca Svetislava u Ivkovoj slavi (1895.), a osobito u njegovoj središnjoj pripovijetci tog tematskog ciklusa - Putujućem društvu (1901.), u kojoj je prikazano gostovanje Dimićeve kazališne družine u Leskovcu, Vlasotincu i drugim varošima 'nove Srbije' tijekom 1889.
Pripovijest nakon tragikomičnog uvodnog dijela, ulazi u tjeskoban zaplet, iz kojeg pak u vješto izvedenu komičnu kulminaciju i konačno - u rasplet.
Tako je u pripovijetci na dojmljiv i plastičan način prikazana tegobna, ponekad banalna i tragikomična, ali i gorda i uzvišena sudbina kazališnih družina u Srbiji koncem 19. st.
Umjetnički također vrlo uspješno je prikazana i psihologija glumačkog mentaliteta kao kompromisa neobičnih krajnosti, prije svega uzvišenog i niskog, racionalnog i infantilnog, ironičnog i grotesknog.
San José, Granja, Pabellón de Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Izmir (provincija)
Provincija Izmir (turski: Izmir ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na zapadu Turske.
Ime je dobila po istoimenom glavnom gradu - Izmiru.
Geografske karakteristike
Ta provincija prostire se po zapadu Anadolije, duž obala Egejskog mora.
Administrativna podjela
Provincija Izmir u kojoj živi 3 661 930 stanovnika, administrativno je podjeljena na 30 okruga (ilçeler), od njih 21 su istovremeno i kvartovi grada Izmira.
Antun Drobac
Antun Drobac (Dubrovnik, 13. april 1810 – Dubrovnik, 8. mart 1882) je bio ugledni Dubrovčanin. Tokom 40 godina je radio kao opštinski činovnik i apotekar. Ostao je poznat kao istaknuti prirodoslovac, hemičar, kolekcionar. Sakupljao je prirodnjačku zbirku, od koje je osnovan Prirodoslovni muzej u Dubrovniku. Njegov rad je vezan za ranu primenu anestetika etrom, otkriće i praktičnu primenu insekticidnih svojstava buhača. Bavio se i dagerotipijom.
Biografija
Poreklom je Komaja. Majka Katarina, mlađi brat Luka (1812 – 1876).
Apotekar
Završio farmaciju u Padovi 1830. posle čega se vratio u Dubrovnik. Od 1830. do 1832. je zvanično vodio apoteku „Male braće“ u okviru Franjevačkog manastira. Prothodnih 40 godina u manastiru je apoteku vodio i istovremeno obavljao dužnost bolničkog hirurga fra Ivan Batista. Međutim, pošto je bio samouk, bez škole, prema novim austrijskim zakonima, te dužnosti više nije mogao da obavlja. Drobac je 1832. otvorio porodičnu apoteku u blizini Sponze, tada treću u Dubrovniku, koju je vodio sa svojim mlađim bratom Lukom.
Na njegov predlog, na svim brodovima je uvedena apoteka, a apoteka s njegovog broda „Rado“ se sada čuva u Pomorskom muzeju.
Prirodoslovni muzej
Još kao student je počeo da prikulja raritete, flore, a nakon povratka u Dubrovnik, takođe je prikupljao i faunu, školjki, riba, zmija, prepariranih životinja, ruda, minerala, kristala, ali i raznih predmeta od kulturno-istorijskog značaja. Svoju kolekciju je nazvao Kabinet prirodopisa, koju je javno izložio u Dominikanskom manastiru.
Jedan je od prvih vlasnika brodova koji je uložio u Dubrovačko pomorsko društvo. Kao brodovlasnik je često putovao i dobro poznavao pomorske kapetane preko kojih je stalno održavao vezu sa svetom. Bio je visok i prilično jak, odavao je utisak odlučnog i preduzetnog čoveka. Oko četrdeset godina je radio u opštinskoj upravi, a njegova se reč slušala i poštovala. Kao uspešan poslovan čovek došao je na čelo Tehničko-obrtničke komore.
200ppx|mini|Spomenik Antunu Dropcu na ulazu u [[Prirodoslovni muzej Dubrovnik|Prirodoslovni muzej u Dubrovniku, rad vajara Ivana Rendića (1885)]] Kao predsedniku Tehničko-obrtničke komore, mnogi Dubrovčani su mu se obraćali s idejom o osnivanju tehničke škole u Dubrovniku. Uslov za osnivanje škole su bili tehnički i prirodnjački kabineti, s dobro opremljenim zbirkama. Iz tog razloga Drobac je pokrenuo inicijativu za prikupljanje zbirki. Godine 1867. zbirka je imala veći broj sakupljenih predmeta, daleko veći od onoga koji je bio potreban za jednu školsku zbirku. Međutim, Bečka vlada ipak nije odobrila molbu Tehničko-obrtničke komore za otvaranje škole, s obrazloženjem da vladi nedostaje novac za takve investicije. Pravi razlog za odbijanje je zapravo to što austrougarskoj vladi nije bilo u interesu da podržava razvoj Dubrovnika. Tako se došlo na novu ideju o otvaranju muzeja. Osnovu zbirke je činila upravo njegova zbirka i zbirka Tehničko-obrtničke komore. Na dan 26. januara 1872. godine članovi opštinskog odbora i Trgovačko-obrničke komore su potpisali akt na italijanskom jeziku, kojim je osnovan je Domorodni muzej, a Drobac je postao njegov počasni doživotni predsednik. Nalazio se u kontaktu s mnogim trgovcima i pomorcima, koji su u muzej donosili svoje neobične primerke sa svih strana sveta. Prva izložba je otvorena aprila naredne godine. Muzej je predstavljao jednu od važnijih institucija u Dubrovniku. U njemu se čuvala i kulturna baština. Muzej je sakupljao predmete iz istorije, geografije, umetničke, književne i ostale vredne predmete. Nakon njegove smrti, muzej je preuzeo Baldo Kosić. Muzej se u dokumentima onog vremena pod različitim imenima, „Domorodni muzej“, „Domovinski muzej“, „Domaći muzej“ ili samo „Muzej“.
Anestezija u Dubrvniku
Aktivno je pratio nove događaje iz oblasti farmacije. Pripremio je eter za prvu operaciju anestezije inhalacijom sa etrom u Dubrovniku, samo 10 meseci nakon što je prva takva operacija izvedena Bostonu. Operacija je izvedena 1847. godine, a izveli su je doktori Frano Lopužić, Vlaho Šarić i August Kaznačić. Etarsku masku je pripremio Niko Pineli. O opereciji je pisao članak u listu, u kome je zapisao da je operisana mlada Dubrovčanka, kojoj je ustanovljen tumor dojke i da je ona tokom operacije ostala budna, ali da nije osećala bol.
Fotograf
Fotografija mu je najverovatnije bila dopunsko zanimanje. Poznato je da je još 1844. pokazivao dagerotipiju. Preko Jeremije Gagića, ruskog konzula u Dubrovniku, Njegoš je stupio u kontakt s njim, tražeći da njegovog sekretara Milorada Medakovića poduči degerotipiji, što je ovaj učinio krajem 1845. Kod Dropca su se mogle čak i kupiti hemikalije za degerotipijsko snimanje. Međutim, nijedna njegova dagerotipija nije do sada pronađena.
Ostale delatnosti
Bio je član Narodne garde 1848-49, čije se delovanje zasnivalo na dobrovoljnoj osnovi. Narodna garda je osnovana sa ciljem zaštite javnog reda i mira.
Bavio se i politikom. Od 1861. istaknuti član Narodne stranke. Nakon pobede na izborima 1869. postao je zamenik opštinskog načelnika.
U njegovu čast
Nakon Dropčeve smrti, Dubrovčani su ga proglasili zaslužnim građanom i postavili mu bistu u Prirodoslovnom muzeju, rad vajara Ivana Rendića.
Dropčeva ulica u Dubrovniku, od 1912. nosi ime u njegovu čast. Ulica se prethodno zvala Slavinska.
Neerchokioon
Neerchokioon (Neerchokioo), jedno od plemena ili lokalnih skupina Dog River ili Cascade Indijanaca (kod Lewisa Clarka Shahala), jezične porodice Chinookan, koje je u ranom 19. stoljeću živjelo na južnoj obali Columbije. Selo (Neerchokioo) nalazilo se (1805) na ili blizu današnjeg međunarodnog aerodroma Portland ( 'Portland International Airport' ; vidi) u Oregonu. Kulturno su bili srodni ostalim skupinama Chinooka u području Columbije; ribari i kopači wappatoo-korijenja.
CSF
Akronim CSF ima više značenja.
La Primavera, San Juan Evangelista
La Primavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Sant'Andrea, Isernia
Sant'Andrea je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 972 m.
Ljubinko Ilić
Dr. Ljubinko (Dragutina) Ilić (Skoplje, 10. VIII. 1940), srpski rudarski stručnjak, naučnik i pronalazač.
Stručni rad
Poslije diplomiranja zaposlio se u Rudniku uglja "Kosovo" i vrlo brzo bio zapažen po upornosti, znanju i istraživačkom duhu.
Aleksandar Stojković (1972)
Aleksandar Stojković Piksi (Kljevci, 21. oktobra 1972) je bosanskohercegovački glumac. Član je Narodnog pozorišta Republike Srpske od 2000.
Ljubinko Ilić
Stručni rad
Paralelno sa stručnim radom i napredovanjem, radio je na naučnom usavršavanju. Poslije magistriranja 1975. premješten je na mjesto upravnika Instituta INKOS u Obiliću, gdje je uzimanjem doktorske teze nastavio s intezivnim naučno-istraživačkim radom. U tom institutu nastaje prva faza njegovog kasnijeg patentiranog pronalaska "sanacija klizišta neinvazivnim postupkom", koja je bila vezana za jednogodišnji naučno–istraživački projekt pod nazivom "Mogućnost primene elektroosmoze u rudarstvu" Pokrajinske zajednice za naučni rad.
Bitka za Peleliu
Bitka za Peleliu, kodnog naziva Operacija Stalemate II, odvijala se na otoku Peleliu od rujna do studenog 1944. godine, između snaga Sjedinjenih Američkih Država i Japanskog Carstva. Glavni cilj američkih snaga (sastojavši se većinom od 1. mornaričke divizije, kasnije pojačani 81. pješačkom divizijom) bilo je zauzimanje uzletišta na malom koraljnom otoku.
Ljubinko Ilić
Stručni rad
Zapaženi stručni i naučno-istraživački rad u rudarstvu, kao i nestabilna politička situacija u Pokrajini Kosovo, odveli su ga 1982. godine u Rudarski basen (RB) "Kolubara" u Lazarevcu. Tu je, uporedo s radom u rudniku, odbranio već pripremljenu doktorsku disertaciju iz oblasti geotehnike u rudarstvu i doktorirao 1982. godine. U RB "Kolubara" radio je na stručnim radnim mjestima, od glavnog projektanta, preko rukovodioca rudarskog projektovanja, do glavnog rudarskog inženjera.
Bitka za Peleliu
General bojnik William Rupertus, zapovjednik 1. mornaričke divizije, predvidio je zauzimanje otoka za nešto manje od četiri dana, ali zbog žestokog japanskog otpora bitka je potrajala čak dva mjeseca. Bitka za Peleliu jedna je od najkontroverznijih bitaka jer je od početka bila osporena strateška važnost otoka. Uzevši u obzir broj vojnika koji su sudjelovali u bitci, Peleliu ima najveći postotak smrtnosti od svih drugih bitaka na Pacifiku. Iako je general Douglas MacArthur inzistirao na zauzimanju otoka Peleliu kao strateški važnog za daljnje oslobođenje Filipina, otok na kraju nije bio korišten za tu svrhu niti u jednoj drugoj vojnoj operaciju na Pacifiku.
Ljubinko Ilić
Naučna djelatnost
Paralelno sa stručnim radom u Rudarskom basenu "Kolubara", radio je i na Rudarsko-geološkom fakultetu i Rudarskom institutu u Beogradu, na kojima je sticao naučna zvanja. U RB "Kolubara", kao što je bilo i u Rudniku "Kosovo", ponovo nailazi na klizišta i poslije upornog istraživačkog i teorijskog rada objavljuje knjigu "Geomehanika na površinskim kopovima", u kojoj obrađuje tipove klizišta s mogućnostima primjene novih savremenih postupaka sanacije klizišta. Knjiga je izašla iz štampe 1991. godine i veoma je dobro primljena u stručnim krugovima pa mu kolege predlažu da te svoje savremene metode sanacije klizišta opisane u knjizi patentira. Poslije nekoliko godina oklijevanja, patentnu prijavu podnio je 1996. godine, kada zvanično počinje bavljenje pronalazaštvom.
Bitka za Peleliu
Povod
Do ljeta 1944., pobjede na jugozapadu i centralnom Pacifiku približile su rat matičnom teritoriju Japanu. Time su američki bombarderi mogli brže i lakše bombardirati Japan. Kako su se američke snage sve više približavale Japanu, dvojica generala Douglas MacArthur i Chester Nimitz sukobila su se oko načina zauzimanja Japana. Naime, MacArthur se zalagao za oslobođenje Filipina, a zatim zauzimanje Okinawe i napad na Japan dok se Nimitz zalagao za zauzimanje Okinawe i Formose kao strateški najvažnije otoke za invaziju na Japan. Zatim bi američke snage ušle na kineski teritorij i napale sjeverni dio Japanskih otoka. Međutim, Nimitzov plan nije uspio, te se američka vlada priklonila generalu MacArthuru. Jedino oko čega su se obojica složili, bila je invazija na otok Peleliu, ali zbog različitih razloga. 1. mornarička divizija već je bila odabrana za zadatak, a predsjednik Roosevelt posjetio je Pearl Harbor kako bi saslušao obojicu generala oko razrade plana.
Ljubinko Ilić
Naučna djelatnost
Dr. Ljubinko Ilić, kao naučnik koji se posvetio naučno-istraživačkom radu, postigao je punu afirmaciju i svojim radovima postao poznat u svijetu, što mu je donijelo brojne nagrade i priznanja. Karakteristika njegovog naučnog rada je da je paralelno s prijavljivanjem pronalazaka iste praktično provjeravao na terenu rudnika, a rezultate objavljivao u stručnim časopisima.
Bitka za Peleliu
Japanske snage
Do ljeta 1944., Palau otoci bili su okupirani s oko 30 000 japanskih vojnika, od toga s 11 000 na otoku Peleliu. Većinu Japanske vojske na Peleliu činila je 14. pješačka divizija te slabo naoružani prisilno unovačeni Korejci i okinawljansko stanovništvo. Pukovnik Kunio Nakagawa, zapovjednik 2. pukovnije, vodio je obranu otoka. Nakon poraza na Salomonskim, Gilbertovim, Maršalovim i Marijanskim otocima, carska vojska razvila je novu strategiju obrane otoka. Japanci su odustali od ranih napada na plažu te uzaludnih napada Banzai. mini|desno|250px|Dobro utvrđeni japanski položaji Nova strategija zasnovana je na utvrđenim mitraljeskim gnijezdima koje će otežati iskrcavanje. Pukovnik Nakagawa povukao je obranu dublje u otok, koristeći težak teren kao prednost, te je konstruirao sustav dobro utvrđenih bunkera i pećina. Većina branitelja Peleliua bila je smještena na najvišoj točki otoka, planini Umurbrogol, s velikim brojem brežuljaka i strmih grebena. Smješten u samoj sredini otoka, Umurbrogol je imao pregled nad gotovo cijelim otokom, pogotovo nad ključnim uzletištem. Umurbrogol je također sadržavao liniju od gotovo 500 spilja povezanih tunelima. Mnoge od tih spilja bile su napušteni rudnici koji su poslužili za obranu. Japanska vojska, duž Umurbrogola, bila je naoružana s 81 mm i 150 mm minobacačima te 20 mm topovima, podupirani lakim tenkovima te protuavionskim topovima. Ulazi u spilje izgrađeni su strmo kao način obrane od granata i bacača plamena. Sjeverni dio otoka, uz plažu, pokrivao je mali brežuljak s kojeg su Japanci imali potpuni pregled nad plažama za iskrcavanje. Taj dio otoka poznatiji je kao "The Point". Na tom području Japanci su imali nekoliko 47 mm-skih topova te šest 20 mm-skih topova. Slični položaji na otoku protezali su se dužinom od 3 kilometra. Plaže su bile prekrivene tisućama prepreka i mina, uz jedan spreman bataljun koji bi usporio američko napredovanje.
Ljubinko Ilić
Priznanja i članstva
Osvojio je oko 20 zlatnih medalja i najviših priznanja na domaćim i svjetskim manifestacijama pronalazača. Član je Srpske akademije inovacionih nauka i Jugoslovenske inženjerske akademije.
Natrijum-benzoat
Natrijev benzoat (E211) je natrijumova so benzojeve kiseline hemijske jednačine Na C6H5C O2. Najčešće se proizvodi reakcijom natrijum hidroksida s benzojevom kiselinom. Natrijum benzoat je konzervans koji se najviše koristi u proizvodnji gaziranih pića, voćnih sokova, ukiseljenog povrća, marmelada, kiselih krastavaca i začina.
Osobine
Natrijev benzoat je bezbojna kristalna čvrsta materija. Ova so nema mirisa i higroskopna je. Veoma je zapaljiva i dobro se rastvara u vodi.
Upotreba
U pirotehnici se koristi kao gorivo, najčešće u kombinaciji sa kalijum perhloratom. Kod sinteze polipropilena služi kao sredstvo za nukleiziranje.
Kod čoveka može izazvati alergiju i astmu, te opteretiti mehanizam razmene materija. Jedna britanska studija je pokazala da natrijum benzoat kao konzervans u nekim pićima, u kombinaciji sa drugim dodatnim materijama može izazvati ADHS (Poremećaj hiperaktivnosti i deficita pažnje). Smrtonosna doza kod miševa iznosi oko 1600 mg/kg telesne mase (oralno).
Ljubinko Ilić
Priznanja i članstva
Izuzetno značajan datum u karijeri dr. Ilića bio je prijem u Udruženje univerzitetskih profesora i naučnika Srbije (UUPNS), kao i u Jugoslovensko udruženje pronalazača i novatora (JUPIN), što mu je mnogo pomoglo u daljem naučno-istraživačkom i inovatorskom radu. Za zalaganje u UUPNS-u godine 1999. nagrađen je zlatnom medaljom i diplomom "Prof. dr Vojislav K. Stojanović" (osnivač UUPNS-a).
Knjige, medalje i priznanja
<Gallery> Datoteka:Ilic-Evropsko zlato srpskom pronalazacu-str-44.jpg |Naslovnica knjige "Geomehanika na površinskim kopovima Datoteka:Ilic-Evropsko zlato srpskom pronalazacu-str-06.jpg |Orden viteza (Belgija) Datoteka:Ilic-Evropsko zlato srpskom pronalazacu-str-24.jpg |Zlatna medalja iz Sevastopolja Datoteka:Ilic-Evropsko zlato srpskom pronalazacu-str-36.jpg |Zlatna medalja sa likom Nikole Tesle Datoteka:Ilic-Evropsko zlato srpskom pronalazacu-str-38.jpg |Diploma Brussels Eureka '99 Datoteka:Ilic-Evropsko zlato srpskom pronalazacu-str-42.jpg |Plaketa UUPNS-a Datoteka:Ilic-Evropsko zlato srpskom pronalazacu-str-80.jpg |Godišnja nagrada Privredne komore Beograda Datoteka:Ilic-Evropsko zlato srpskom pronalazacu-str-82.jpg |Zlatna plaketa Saveza pronalazača Jugoslavije </Gallery>
Bitka za Peleliu
Američke snage
Za razliku od Japanaca koji su mijenjali taktike obrane, Amerikanci su se držali starih i uspješnih strategija iz prijašnjih bitaka. Odlučili su se iskrcati na jugozapadnim plažama Peleliua zbog zauzimanja ključnog uzletišta na jugu otoka. Određeno je da će se 1. mornarička pukovnija, pod zapovjedništvom pukovnika Lewis B. Pullera, iskrcati na sjevernom dijelu otoka, dok će se 5. mornarička pukovnija, pod zapovjedništvom Harold D. Harrisa, iskrcati na središnjim plažama. mini|lijevo|230px|Američki marinci u akciji 7. mornarička pukovnija, pod zapovjedništvom Herman H. Hannekena, iskrcat će se na južnim plažama. Plan je bio da će 1. i 7. pukovnija prodirati dublje u otok, time čuvavši 5. pukovniji lijevi i desni bok, kako bi što lakše zauzeli uzletište. 5. pukovnija bi prodirala istočnim dijelom otoka i tako prepolovila otok na dva djela. 1. pukovnija bi se kretala sjeverno s glavnim ciljem zauzimanja Umurbrogola, dok bi 7. pukovnija očistila južni dio otoka. Kao rezerva, odabrana je 81. pješačka divizija, stacionirana na Angauru, nešto malo južnije od Peleliua.
4. rujna marinci su isplovili s otoka Pavuvu, sjeverno od Guadalcanala. Mornarički "uništavački" tim krenuo je prvi kako bi očistio plažu od prepreka i mina dok su 12. rujna ratni brodovi započeli bombardiranje plaža prije iskrcavanja. Bojni brodovi Pennsylvania, Maryland, Mississippi, Tennessee i Idaho, teške krstarice Columbus, Indianapolis, Louisville, Minneapolis i Portland, lake krstarice Cleveland, Denver i Honolulu, tri nosača i pet lakih nosača aviona bacili su 812 tona bombi i ispucali 73 412 metaka (kalibra .50) na otok od 16 000 m². Amerikanci su bili uvjereni u uspješnost bombardiranja, međutim većina Japanskih položaja ostalo je netaknuto. Bombardiranjem su uništeni japanski zrakoplovi te zgrade koje su okruživale uzletište.
Iskrcavanje
thumb|200px|desno|Prvi val napada pristiže na plaže Iskrcavanje marinaca započelo je 15. rujna 1944. u 8 sati i 32 minute. 1. divizija iskrcala se na sjeveru na tzv. "White" plažu, a 5. i 7. pukovnija u središtu i na jugu na "Orange" plažu. Približavanjem vozila plaži, Japanci su otvorili vatru. Do 9 sati i 30 minuta uništili su 60 američkih amfibijskih vozila.
thumb|lijevo|170px|1. divizija na "Orange" plaži Napadi 1. pukovnije s lakoćom su odbačeni žestokom vatrom s "The Pointa". Pukovnik Puller zamalo je poginuo kada je njegovo vozilo pogodila granata. Tim pogotkom Pulleru je uništena sva tehnika te mu je bila onemogućena komunikacija s ostalim divizijama na bojištu. 7. pukovnija susrela se s identičnim problemima. Naime, većina njihovih transportnih vozila uništeno je pri samom prilazu plaži te su se marinci morali probijati do plaže kroz koraljni greben i duboku vodu, uz žestoku vatru japanskih strojnica. Žrtve su bile prevelike, a oni koji su i uspjeli doći do plaže, izgubili su puške i ostalu opremu.
Yehuh
Yehuh (Yehhuh), jedno od činučkih plemena koje je u ranom 19. stoljeću živjelo u blizini kaskada na rijeci Columbia u Oregonu. Swanton piše da su jedna od skupina Cascade ili Watlala Indijanaca. Lewis & Clark spominju ih 1814. pod imenom Yehhuh; Yehah (Bancroft (1874 u Nat. Races); Wey-eh-hoo.
Bitka za Peleliu
Iskrcavanje
5. pukovnija ostvarila je najveći napredak, ponajviše zbog veće udaljenosti od teškog oružja. Probili su se do uzletišta, ali su se suočili s Nakagawinim kontra-napadom. Njegove tenkovske divizije činile su najveću štetu marincima, s ciljem da se Amerikanci povuku. Međutim, dolaskom američkih tenkova, artiljerije i bombardera, japanski tenkovi brzo su uništeni kao i većina pratećeg pješaštva.
Električna reaktansa
Prolaskom kroz električne provodnike i otpornike električna struja nailazi na električni otpor koji je određen strukturalnim osobinama materijala od kojeg je neki električki vodič, odn. otpornik načinjen. Električna struja u električnim strujnim krugovima s električnim otpornicima strogo je srazmerna električnom naponu, a obrnuto srazmerna veličini električnog otpora (u daljnjem tekstu: struja, napon, otpor).
Bitka za Peleliu
Iskrcavanje
Po završetku dana, američko napredovanje bilo je 3 kilometra. Najveći napredak bio je na jugu gdje su marinci uspjeli ući oko 1,5 kilometar u unutrašnjost. Najmanji pomak, na sjeveru, ostvarila je 1. pukovnija zbog žestoke vatre s "The Pointa". Do kraja dana, marinci su imali 1 100 žrtava, od toga 200 poginulih i 900 ranjenih.
Električna reaktansa
Reaktancija je imaginarna veličina koja ima svoju apsolutnu vrednost (veličinu) i odgovarajući fazni pomak (argument). S reaktancijama se u osnovi računa kao i s električnim mrežama izvedenim istosmernim električnim izvorima i otporima, uzimajući naravno u obzir da se matematičke operacije zbivaju u kompleksnoj ravni. Uz iste uslove vrede Omov zakon, Kirhofovi zakoni, teoreme iz područja električnih mreža (Tevenenova teorema, Nortonova teorema i teorema superpozicije) te druge metode rešavanja linearnih električnih mreža.
Bitka za Peleliu
Uzletište/južni dio otoka
thumb|200px|Ranjeni marinac prima pomoć
Yehuh
Njihovo selo posjetio je kapetan Lewis 1805., i za njega kaže da se sastojalo od oko deset kuća pokrivenih korom drveta, a kod njih su bili ugošćeni ribom i svime najboljim što su imali.
Električna reaktansa
Električni otpor
Otpornik ne menja veličinu svog otpora veličinom struje koja kroz njega prolazi te se naziva i linearnim elementom. Karakteristika ne samo otpornika, već i svih provodnika elektriciteta generalno, je da je njihov otpor po pravilu jednak i za jednosmernu i za sve vrste naizmenične struje bez obzira na frekvenciju ili talasni oblik naizmenične struje, gde je električni otpor određen odnosom u skladu sa Omovim zakonom:
Bitka za Peleliu
Uzletište/južni dio otoka
Idući dan, 16. rujna, 5. pukovnija krenula je u zauzimanje uzletišta i daljnji prodor na istok. Uz žestoku vatru i artiljeriju sa sjevera, marinci su pretrčavanjem uzletišta krenuli u zauzimanje, a pritom su imali veliki broj žrtava. Nakon zauzimanja uzletišta, 5. pukovnija krenula je na istok dok je 7. pukovnija bila zadužena za čišćenje južnog dijela. Daljnje napredovanje također je donosilo brojne žrtve, ponajviše zbog visoke dnevne temperature (46 ˚C) i iscrpljenosti. Uskoro se pojavio problem pitke vode, jer jedina zaliha vode na otoku bila je zagađena gorivom. Do 23. rujna, 5. i 7. pukovnija ostvarile su svoje ciljeve zauzimanja uzletišta i južnog dijela otoka. Brzim zauzimanjem uzletišta omogućeno je slijetanje aviona i dovoženje zaliha, uz bolje mogućnosti bombardiranja. Bombarderi su koristili, do tada, novo oružje u bombardiranju japanskih položaja, poput napalma i specijaliziranih raketa. Rakete su korištene za "otvaranje" spilja i lakši pristup pri čišćenju, dok se napalm pokazao kao korisno oružje za paljenje otočne vegetacije i japanskih položaja.
Električna reaktansa
Električni otpor
Konačno, i ne manje važno, otpornik kao osnovni elektronski element nema mogućnost skladištenja energije. Za razliku od otpornika, električni kondenzatori i električne zavojnice (u daljnjem tekstu: kondenzator, zavojnica) imaju svojstvo pohrane (akumuliranja) energije u obliku električnog ili magnetnog polja.
Bitka za Peleliu
"The Point"
thumb|lijevo|Znak upozorenja na Peleliu, listopad 1944.
Električna reaktansa
Električna reaktancija kondenzatora
Kondenzator ne provodi jednosmernu električnu struju te za nju predstavlja, u idealnim uslovima, beskonačno velik otpor. Međutim, priključenjem na jednosmerni električni izvor on će se «nabiti» elektricitetom i upravo ta osobina kondenzatora da pohranjuje energiju imaće posledicu da će on svojevrsnim povratnim, reaktivnim, delovanjem uticati i na jačinu naizmenične struje. Kako je električni kapacitet definisan kao odnos električnog naboja koji postoji na oblogama kondenzatora i odgovarajućeg električnog napona koji se pojavljuje na priključnicama kondenzatora (u daljnjem tekstu: kapacitet, naboj, napon), u statičkim uslovima vredi da je
Bitka za Peleliu
"The Point"
Tvrđava na "The Pointu" i dalje je, žestokom artiljerijom, nanosila velike štete na američkoj strani. Pukovnik Puller naredio je Georgeu Huntu, zapovjedniku "K" satnije, zauzimanje tog položaja. Hunt se približio "The Pointu" s manjkom streljiva i strojnica, koje je izgubio prilikom iskrcavanja. Jedan od Huntovih vodova bio je pod stalnom vatrom zbog izloženosti između utvrđenih položaja. Ostatak satnije također je bio u opasnosti nakon što su ih Japanci odsjekli. Međutim, streljački vod polako je uništavao strojnička gnijezda. Koristeći dimne granate, marinci su vješto uništavali japanske položaje, uništivši čak 6 strojničkih gnijezda. Uskoro su se susreli s dobro utvrđenim 47 mm topom. Poručnik je "zaslijepio" japanske vojnike s dimnom granatom, omogućivši kaplaru Henryu W. Hahnu da baci granatu. Granata je rastjerala Japance izvan položaja, olakšavši posao marincima.
Električna reaktansa
Električna reaktancija kondenzatora
U dinamičkim uslovima, međutim, vrede sledeći odnosi
Bitka za Peleliu
"The Point"
"K" satnija zauzela je "The Point", ali je pukovnik Nakagawa neprestano slao vojnike u preuzimanje vrijednog položaja. Idućih 30 sati, "K" satnije bila je pod stalnom opsadom, zabilježivši 4 veća napada. S manjkom streljiva i bez vode, marinci su se uskoro našli u bliskoj borbi s japanskim vojnicima. Do dolaska pojačanja, satnija je imala samo 18 preživjelih, izgubivši pritom 157 marinaca u zauzimanju "The Pointa".
Otok Ngesebus
5. pukovnija je, nakon zauzimanja uzletišta, poslana u zauzimanje otoka Ngesebus, koji se nalazi malo sjevernije od Peleliua. Na Ngesebusu bilo je mnoštvo japanske artiljerije, a jedan od načina prelaska bio je preko malog mosta. Umjesto prelaska mosta, zapovjednik Harris odlučio je zauzeti otok direktnim iskrcavanjem jer je most bio prelagana meta za Japance. 28. rujna naredio je bombardiranje otoka. U bombardiranju su sudjelovali američki brodovi, avioni, haubice i brojni topovi. Za razliku od bombardiranja Peleliua, Harrisovo bombardiranje bilo je vrlo uspješno olakšavši marincima iskrcavanje. Unatoč tomu, marinci su se susreli s manjim otporom iz spilja, ali bez većih žrtava. U zauzimanju otoka poginulo je 15 marinaca, a ranjeno njih 33 dok je na japanskoj strani stradalo 470 vojnika.
Greben
thumb|desno|210px|Američki avioni bacaju napalm na japanske položaje na Umurbrogolu lijevo|thumb|210px|Marinci čekaju ukopani u jamama Nakon zauzimanja "The Pointa", 1. pukovnija krenula je sjeverno prema Umurbrogolu. Iako su marinci izvršili brojne napade, svi su vrlo brzo bili neutralizirani od strane Japanaca. Marinci su često upadali u zamke između grebena gdje su bili pokošeni unakrsnom vatrom iz spilja.
Kako su relativno sporo napredovali, broj žrtava bio je sve veći. Japanci su opet pokazali neobičnu taktiku, otvarajući vatru samo kada su mogli napraviti veliku štetu. Kako je broj žrtava rastao, japanskim snajperistima mete su postala nosila. Snajperisti su znali da, ako su dvojica ranjena ili ubijena, mora doći zamjena kako bi mogli nositi nosila. Time su i snajperisti nanosili veliku štetu u američkim redovima. Po noći, Japanci su napadali marince u jamama te su amerikanci odlučili praviti jame za dvojicu. Dok je jedan spavao, drugi je čuvao stražu. Jedna je bitka posebice bila "krvava", bitka na "Brdu 100". Bojnik Raymond Davis i njegov 1. bataljun 1. mornaričke divizije vodio je bitku više od šest dana i izgubio 71% svoje postrojbe. Satnik Everett Pope i njegova postrojba krenuli su dublje u greben. Nakon 24 sata žestokih borbi, satnik je mislio da je završio zauzimanje "Brda 100", međutim dolaskom na vrh, ugledao je još jedan greben prepun japanskih vojnika.
thumb|210px|Dva marinca se odmaraju tijekom operacija "čišćenja"
Električna reaktansa
Električna reaktancija kondenzatora
odnosno generalno
Bitka za Peleliu
Greben
Pope je, ostavši u zamci, na vrhu postavio manji obrambeni položaj koji je, tijekom noći, napadan od japanske strane. Uskoro je marincima ponestalo streljiva te je to dovelo do bliske borbe šakama i noževima. Pope i ostatak njegove postrojbe izdržao je do zore, kada su ih druge snage smijenile. Od 90 ljudi koliko ih je poveo sa sobom, samo je 9 preživjelo. Nakon bitke, satnik Pope dobio je Kongresnu Medalju časti.
Električna reaktansa
Električna reaktancija kondenzatora
Rešavanje integralnih ili diferencijalnih jednačina može se pokazati složenim čak i za jednostavnija električna kola, a tamo gde ima više strujnih petlji, električnih izvora i veći broj otpornika i kondenzatora to može predstavljati nepremostivu poteškoću. Štaviše, računanje trenutnih vrednosti naizmeničnih napona i struja u domenu vremena niti nema neku praktičnu vrednost. Zato se pomoću Furijeove transformacije ili Laplasove transformacije za slučaj kontinuirane sinusoidne pobude čitava integralna jednačina transformiše iz domena vremena u domen kružne frekvencije  kako sledi
Bitka za Peleliu
Greben
Japanci će na kraju Pullerovoj 1. pukovniji nanijeti 60% gubitke, usmrtivši 1749 od 3000 marinaca. Nakon šest dana žestokih borbi u grebenima Umurbrogola, general Roy Geiger naredio je aktiviranje 81. pješačke divizije u oslobođenju pukovnije. 321. borbena pukovnija, 23. rujna, iskrcala se na zapadnim plažama, na sjevernom dijelu Umurbrogola. 321., 5. i 7. pukovnija neprestano su napadale Umurbrogol te su svi imale sličan broj žrtvi. Do sredine listopada 5. i 7. pukovnija, prolazeći kroz grebene, izgubili su oko polovice svojih ljudi. Tada se Geiger odlučuje za evakuaciju cijele prve 1. divizije, a umjesto njih šalje 81. diviziju. 323. borbena divizija, 15. listopada, iskrcala se na Peleliu, a većina marinaca prebačena je na Pavuvu.
Električna reaktansa
Električna reaktancija kondenzatora
Kondenzatoru, odn. kapacitetu, se na taj način dodeljuje svojevrstan imaginaran «otpor» u području kružne frekvencije koji se naziva kapacitivnim reaktivnim otporom ili kapacitivnom reaktancijom:
Bitka za Peleliu
Greben
Ostatak pješačkih postrojbi nastavio je borbe još mjesec dana, te je tek u studenom otok bio zauzet i siguran. Porazom na Peleliu, Nakagawa je napisao "Mač nam je slomljen i ponestalo nam je koplja". Zatim je zapalio sve dokumente i počinio samoubojstvo. Nakon smrti, posthumno je promaknut u generala pukovnika. Ostatak preživjelih ostao je u spiljama sve do 22. travnja 1947. kada ih je japanski admiral uvjerio da je rat završen te je to ujedno bila i posljednja službena predaja u Drugom svjetskom ratu.
Električna reaktansa
Električna reaktancija kondenzatora
i odgovarajuća kapacitivna reaktivna provodljivost, odn. kapacitivna susceptancija:
Bitka za Peleliu
Greben
mini|desno|200px|Marinci, nakon ranjavanja, u bolnici na Guadalcanalu
Električna reaktansa
Električna reaktancija kondenzatora
gde je
Bitka za Peleliu
Ishod
Borbe oko planine Umurbrogol smatraju se jednim od najtežih koje su Amerikanci vodili u Drugom svjetskom ratu. 1. pukovnija je kritizirana te je ostala izvan službe sve do 1. travnja 1945. i bitke za Okinawu. Gledajući ukupne gubitke, 1. divizija je izgubila oko 6500, a 81. oko 3000 ljudi.
Električna reaktansa
Električna reaktancija kondenzatora
Kapacitivni reaktivni otpor kondenzatora se smanjuje porastom frekvencije nazmenične struje strminom 6 dB/oktavi (20 dB/dekadi) da bi za beskonačno visoku frekvenciju postao jednak nuli. Prikazujući napon na kondenzatoru i struju kroz kondenzator vektorima (ponekad se koristi pojam fazora) u kompleksnoj ravni, ustanovljen u odnosu na vektor napona, na primer, na pozitivnu realnu osu, vektor struje prethodi vektoru napona za 90 stupnjeva i koji se u takvom slučaju nalazi na pozitivnoj imaginarnoj osi (+j\,). Uobičajeno je stoga kazati da kod kondenzatora, odn. kapaciteta, fazni pomak struje +90 stupnjeva.
Reaktancija kondenzatora u strujnom krugu
Reaktancija kondenzatora je imaginarna veličina gde se, vrlo pojednostavljeno, integracija u domenu vremena zamenjuje deljenjem sa j\,\omega\, prelazeći na taj način u domen kružne frekvencije. U području kružne frekvencije u strujnim kolima postupa se vrlo slično strujnim kolima sa jednosmernim izvorima te je rezultantna reaktancija serijskog spoja više kondenzatora jednaka:
dok za paralelni spoj više kapacitivnih reaktancija vredi