cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Infrastruktura železnice Srbije
Ostvareni, tekući i planirani projekti
Januara 2011. godine potpisan je ugovor o zajedničkim ulaganjem Železnica Srbije i Pošta Srbije na postavljanju optičkih kablova duž magistralnih i glavnih pruga koji će se raditi u tri faze u visini od 5, 33 miliona evra. Zajedničkim ulaganjem IPA fonda Evropske unije u visini 26,2 miliona evra i Republike Srbije u visini 19,1 miliona evra započeti su radovi na izgradnji mosta na Dunavu u Novom Sadu na mestu porušenog „Žeželjevog“, aprila 2012. godine. Most će biti dugačak 452 metra i imaće dva koloseka i dve kolovozne trake.
Tercijar
Kontinentalni pomak bio je skroman. Gondwanaland se konačno razdvojila, i Indija se sudarila s Eurazijskom pločom. Južna Amerika se spojila sa Sjevernom Amerikom pred kraj tercijara. Antarktika -- koja se već bila odvojila -- pomakla se na svoju današnju poziciju oko Južnog pola. Prevladavala je vulkanska aktivnost. Klima se tokom tercijara postepeno ohladila, započevši s paleocenskim tropsko-umjerenim temperaturama na cijelom svijetu i završivši s velikom glacijacijom pred kraj perioda.
Infrastruktura železnice Srbije
Ostvareni, tekući i planirani projekti
Februara 2011. godine, na osnovu sporazuma „Železnice Srbije“ i „Evropske banke za obnovu i razvoj“, u visini od 36,9 miliona evra, započeti su radovi, na izgradnji nove dvokolosečne pruge na Koridoru X, za brzine od 160 km na čas, na deonici u dužini od 10,5 kilometara na pruzi Beograd - Niš, od stajališta Gilje preko Ćuprije do Paraćina, kao i izgradnja dvokolosečnog novog čeličnog mosta na Velikoj Moravi kod Ćuprije raspona 322 metra. Građevinski radovi na pruzi koja uključuje i izgradnju 20 objekata, između ostalog izvršiće se potpuna rekonstrukcija stanice u Ćupriji, iznosiće 16,2 miliona evra. Elektrotehnički deo radova iznosiće 11,85 miliona evra i u skladu sa Ugovorom sa Simensom biće postavljanje oko 30 kilometara kontaktne mreže, tako da će elektrotehnička postrojenja na toj deonici omogućiti brzine od 160 km na sat. Građevinski radovi na mostu iznosiće 8,9 miliona evra. mini|desno|180p|Stanica [[Novi Beograd na „Koridoru X“.]] Maja 2013. godine, generalni direktor „Železnica Srbije“ Dragoljub Simonović i predsednica „Mađarskih državnih železnica“ Ilona David potpisali su Memorandum o razumevanju u Beogradu, koji podrazumeva zajedničku saradnju na realizaciji projekta železničke pruge Beograd – Budimpešta za prosečnu brzinu 160 km/č, a iz kredita Kineskog investicionog fonda. Pruga Beograd – Budimpešta važi za najznačajniju u ovom delu Evrope. Krajem novembra 2013. godine, na Samitu u Bukureštu, premijeri Srbije, Kine i Mađarske, Ivica Dačić, Li Kećijang i Viktor Orban postigli su dogovor o zajedničkom projektu modernizacije železnice između Budimpešte i Beograda. Ugovor o izradi Glavnog projekta rekonstrukcije i izgradnje dvokolosečne pruge Stara Pazova – Novi Sad u vrednosti od 9 miliona dolara potpisali su generalni direktor „Saobraćajnog instituta - CIP“ Milutin Ignjatović i generalni direktor ruskih državnih železnica „RŽD internešnl“ Sergej Pavlov, 10. oktobra 2014. godine (Mansurbek Sultanov - direktor u ruskim železnicama o projektima u Srbiji). Projekat je predviđen da bude završen u junu 2015. godine nakon čega bi otpočeli radovi na modernizaciji dvokolosečne pruge koji će trajati 30 meseci, odnosno do početaka 2018. godine. Realizacijom ovog projekta putovanje vozom od Beograda do Novog Sada će trajati 40 minuta.
Tercijar
Izraz tercijar je prvi koristio Giovanni Arduino u 18. vijeku. On je geološko vrijeme klasificirao u primitivni (ili primarno), sekundarni i tercijarni period na osnovu geoloških zapažanja u sjevernoj Italiji. Kasnije se počeo primjenjivati četvrti period - kvartar. Godine 1828. Charles Lyell je uključio tercijarni period u vlastiti, mnogo detaljniji sistem klasifikacije. Tercijarni period je podijelio u četiri epohe na osnovu postotka fosila mekušaca nalik na moderne vrste pronađenih u tim stratama. Koristio je grčka imena: eocen, miocen, stariji pliocen i noviji pliocen. Iako su te podjele izgledale adekvatne za regiju na koju su se originalno bile primjenjivale (dijelova Alpa i ravnice Italije), taj sistem se nije mogao primijeniti na ostale dijelove Evrope i Ameriku. Zato je kasnije upotreba mekušaca u definiciji epoha bila napuštena, te uvedena nova imena i definicije.
Infrastruktura železnice Srbije
Ostvareni, tekući i planirani projekti
Ugovor o kreditu od 25 miliona evra za rekonstrukciju železničke stanice Beograd Centar u Prokopu potpisali su 10. decembra 2012. godine između Republike Srbije i Kuvajtskog fonda za arapski ekonomski razvoj predsednik Vlade Srbije Ivica Dačić i generalni direktor fonda Abdulvahab al Badar. Radovi na rekonstrukciji železničke stanice „Beograd Centar“ u Prokopu započeli su 3. decembra 2014. godine. Radovima je izvršena rekonstrukcija postojećeg devetog i desetog koloseka, izgradnja trećeg, četvrtog, sedmog i osmog koloseka, postavljanje elektro-energetske instalacije i telekomunikacionih sistema u pothodnicima i na peronima, ugradnja informativnog sistema za obaveštavanje putnika, saniranje hidroizolacije, izgradnja četiri trafo stanice i dr. Radove je nakon raspisanog tendera izvodio konzorcijum firmi okupljenih oko „Energoprojekta“, a projekat je uradio „Saobraćajni institut CIP“. Radovi su završeni u planiranom roku, 26. januar 2016. godine, a stanicu „Beograd Centra“ svečano je otvorio predsednik Vlade Aleksandar Vučić, koji je najavio da će stanica u potpunosti biti završena do 2018. godine. mini|desno|180p|Radna motorna kola ŽS serije 901. Juna 2013. godine potpisan je Aneks br. 1 između „Železnica Srbije“ i „Ruskih državnih železnica Internešnel“, koji predviđa rekonstrukciju i modernizaciju deonice magistralne pruge Beograd Centar – Vršac, od Pančevačkog mosta na Dunavu do Pančeva Glavne, u dužini od 15 kilometara. Izvršiće se rekonstrukcija postojećeg koloseka, stanica i mosta na reci Tamiš, kao i izgradnja elektrificiranog drugog koloseka sa pet novih mostova. Na ovoj deonici biće izgrađen most preko reke Tamiš, dužine 242 metra, kao i još četiri mosta dužine 12 metara, a izgradiće se i pet nosača na Pančevačkom mostu, kako bi mostom mogla da saobraćaju dva voza istovremeno. Vrednost posla je oko 91 miliona dolara, od čega oko 78 miliona dolara obezbeđuje iz ruskog kredita, a oko 13 miliona dolara, odnosno 15 odsto vrednosti kredita obezbedila je država Srbija. Radove je svečano otvorio predsednik Srbije Tomislav Nikolić, 25. marta 2014. godine. Izvođač radova je „RDŽ Internešenel“, ćerka-firma Ruske železnice, a podizvođač "Energoprojekt niskogradnja" iz Beograda, koji bi trebalo da okončaju radove do kraja 2016.
Jula 2013. godine „Železnice Srbije“ i kinesko preduzeće „Huavej“ potpisali su Okvirni sporazum o izgradnji Integrisanog sistema telekomunikacija u visini od 200 miliona evra, čiji će se radovi izvoditi u nekoliko faza. Do 2018. godine biće uloženo 78 miliona evra u razvoj telekomunikacione infrastrukture na magistralnom Koridoru X i XI, kao i na prugama Pančevo – Vršac i Požega – Kraljevo – Lapovo. Radovi će da obuhvataju polaganje optičkih i bakarnih kablova, postavljanje prenosnih, komutacionih i informatičkih sistema (informisanje putnika, video nadzor, vizuelni informacioni sistem i satni sistem), pružnih uređaja, lokalne radio mreže, radio dispečerskih sistema i GSM-R.
Na prugama u Srbiji dolazi do krađe šrafova i drugih delova opreme zbog kojih železnica trpi velike štete.
U prisustvu predsednika Rusije Vladimira Putina i predsednika Srbije Tomislava Nikolića, 16. oktobra 2014. godine, u Beogradu potpisan je Aneks br. 2.1 ugovora o rekonstrukciji tri deonice „Koridora X“, ukupne dužine 65,7 kilometara, a ukupna vrednost radova je 48,7 miliona dolara. Ugovor su potpisali direktor Društva za infrastrukturu „Železnica Srbije“ Goran Maksić i Sergej Pavlov generalni direktor „RDŽ Internešnl“. Ovim ugovorom predviđena je rekonstrukcija deonice Ruma - Golubinci (17,9 km), Sopot Kosmajski - Kovačevac (18,4 km) i Mala Krsna - Velika Plana (29,4 km). Građevinski materijal za izvođenje radova nabavljen je iz kredita „Evropske banke za obnovu i razvoj“ sa sedištem u Londonu i vrednost tog materijala iznosi oko 18,5 miliona dolara, tako da je ukupna vrednost investicije oko 67 miliona dolara. Na tim deonicama će biti vraćene projektovane brzine vozova od 120 kilometara na sat, dok se sada vozovi na njima kreću svega između 30 i 50 kilometara na sat. Većinu radova će izvoditi „Ruske železnice“, dok 35 odsto povereno domaćoj građevinskoj operativi. „Ruske železnice“ doterale su specijalizovane građevinske mašine, koje čekaju da započnu radove na prvoj deonici Ruma - Golubinci krajem 2014. godine.
Markantun de Dominis
Markantun de Dominis (hrv. Marko Antun Domnianić, Rab, 1560. - Rim, 8. rujna 1624.), hrvatski isusovac, matematičar, fizičar i filozof. Bio je senjski biskup (1600.-1602.), splitski nadbiskup i primas Dalmacije i cijele Hrvatske (1602.-1616.).
Infrastruktura železnice Srbije
Ostvareni, tekući i planirani projekti
Ukupna dužina glavnih prolaznih koloseka u stanicama i otvorenim prugama u Srbiji je 4.093 kilometara, od čega je 3.526 km jednokolosečnih otvorenih pruga i 283 km dvokolosečnih otvorenih pruga. Od toga elektrificirano je 1.279 kilometara koloseka otvorene pruge sa glavnim prolaznim kolosecima, 1000 km jednokolosečnih pruga i 279 km dvokolosečnih pruga.
Markantun de Dominis
Životopis
Rodom je od plemićke obitelji Dominis s otoka Raba, koja po predaji potječe od krčkih knezova Frankapana. Nakon školovanja u isusovačkim kolegijima u Italiji, predavao je retoriku, logiku, filozofiju, matematiku i prirodopis u Bresci i Padovi.
Infrastruktura železnice Srbije
Ostvareni, tekući i planirani projekti
Oko 25% magistralnih pruga železničke mreže u Srbiji nalazi se na Koridoru X i njegovim kracima-Xb i Xc. U planu razvoja železničke infrastrukture težište predstavlja Koridor X.
Tempisque, Mezquitic
Tempisque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1134 m.
Markantun de Dominis
Životopis
Godine 1596. istupio je iz isusovačkog reda i postao upravitelj senjske biskupije, da bi četiri godine kasnije imenovan njenim biskupom. U Senju se zadržao dvije godine, da bi ga 15. studenog 1602. godine papa Klement VIII. imenovao splitskim nadbiskupom. U Splitu je napisao životno djelo De republica ecclesiastica u kojem se zalaže za dijalog unutar Crkava i njihovo ujedinjenje što ga čini pretečom ekumenizma.
U periodu 1604.-1607. boravio je u Rimu i Veneciji, a potom se vraća u Split gdje piše traktat De radiis visus et lucis in vitris, perspectivis et iride, objavljen u Veneciji 1611. godine. Godine 1615. sukobio se s klerom i drugim biskupima, nakon čega je otišao u Veneciju i odrekao se titule splitskog nadbiskupa (1616.). U Heidelbergu objavio je žestoku kritiku Katoličke Crkve. Iz Njemačke odlazi u Englesku, gdje mu je u Cambridgeu dodijeljen doktorat teologije čime je postao prvi Hrvat koji je na nekom engleskom sveučilištu dobio tu titulu.
U Londonu je 1617. godine objavio prvi svezak knjige De republica ecclesiastica koja uskoro potom dolazi na Index Librorum Prohibitorum. Iste godine držao je predavanja u Oxfordu i Cambridgeu.
Godine 1622., nakon izbora pape Grgura XV. napustio je London i preko Bruxellesa vratio se u Rim. Dvije godine kasnije došao je u sukob sa Inkvizicijom, proglašen je heretikom, te zatočen u dvorac Sant Angelo, gdje je umro prirodnom smrću. Nakon smrti, 20. prosinca je nad njegovim lešom proglašena osuda u crkvi Santa Maria iznad Minerve. Inkvizicijskom je odredbom njegov leš izvađen iz lijesa, provučen ulicama Rima, i javno spaljen u Campo di Fiore, te bačen u Tiber skupa sa njegovim pisanim djelima, 21. prosinca 1624. godine.
2014. godine, 12. siječnja, Markantun je od strane Starokatoličke Crkve (točnije Svjetskog Koncila narodnih starokatoličkih Crkava, koji je odvojen od Utrechtske Unije) oglašen rehabilitiranim, po postupku koji je vodio ovlašteni biskup tog Koncila, mons. dr. Leonardo Beg (Starokatolički generalni vikarijat Sv. Metoda - Rab, RH). O tome su izvijestili i određeni elektronički mediji.
Znanstveni doprinos
U 16. stoljeću pokusima je istraživao disperziju bijele svjetlosti i na taj način tumačio pojavu duge. U djelu Euripus seu de fluxu et reflexu maris sententia (1624.) objašnjava da je uzrok plimi i oseki mora utjecaj Sunca i Mjeseca na morske vode. Početkom 18. stoljeća, Newton u svom djelu Optics (1704.) odaje priznanje Dominisu za objašnjenje duge pomoću dvaju lomova i jednog odbijanja svjetlosti na kapljicama kiše.
Cernay-la-Ville
Serne la Vil je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Rambuje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1727 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 177 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 170 metara (maksimalnoj 178 m, a minimalnoj 111 m).
RNK polimeraza II
thumb|300px|right|RNK polimeraza II bakterije [[Saccharomyces cerevisiae se sastoji od 12 podjedinica. ]]
RNK polimeraza II (RNAP II, Pol II) je enzim prisutan u eukariotskim ćelijama. On katalizuje transkripciju DNK čime se sintetišu prekursori iRNK i većine snRNK i mikroRNK. Ovaj kompleks ima masu od 550 kDa i 12 podjedinica. RNAP II je najpotpunije izučena RNK polimeraza. Širok niz transkripcionih faktora je neophodan za njeno vezivanje za promotere i početak transkripcije.
Trassem
Trasem je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.188 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235136.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Trasem se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 180 metara. Površina opštine iznosi 7,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.188 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 158 stanovnika/km².
Marin Getaldić
250px|desno|mini|Marin Getaldić Marin Getaldić (, Marino Ghetaldi) (Dubrovnik, 2. listopada 1568. - Dubrovnik, 8. travnja 1626.), dubrovački matematičar i fizičar.
Djetinjstvo
Prvi dubrovački matematičar europskog formata. Kao datum rođenja Marina Getaldića (lat. Ghetaldus) uzima se 2. listopada 1568. godine. Njegovi roditelji, Maro Marinov Jakova Getaldić i Anica Andrije Restić, imali su pored Marina još petoro djece - sinove: Andriju, Šimuna, Martolicu i Jakova, te kćerku Niku koja je u punoljestvu stupila u samostan. Njezin odlazak u časne sestre navodi mnoge povjesničare na tvrdnju kako imovno stanje Getaldića nije bilo na visini njihova plemićkog ugleda. Braća su se međusobno slagala, dugo su vremena živjela u istoj kući, odmah iza crkve Svetog Vlaha. Osim Jakova, svi su se poženili. Od onih koji su stupili u brak jedino Andrija nije imao poroda, a njegovom smrću 1654. godine gasi se i porodično stablo Marina Getaldića.
Školovanje
Marin se igrao sa svojim vršnjacima oko Orlandova stupa, kraj već spomenute, crkve Svetog Vlaha ispred Kneževa dvora u uskim uličicama i na skalinama starog grada. Osnovno obrazovanje dobio je od franjevaca. Učitelj mu bijaše svećenik Ivan Šimunov, koji je podučavao djecu gramatici i pismenosti. Njegovu školu su završili mnogi ugledni Dubrovčani. Gimnazija, u koju se Getaldić upisao nakon završene osnovne škole, bila je na zavidnoj razini. Njeni su predavači u to doba poznati humanisti i pjesnici, znalci jezika i literature. Zahvaljujući stručnosti i znanju umova, kakvi su bili Franjo Serdonati i Dominik Tati, Getaldić je je savršeno ovladao latinskim jezikom kojim se služio kao drugim materinskim jezikom. Bili su tu i vrsni repetitori - Ivan Hristoforov i Viktor Bazaljić. Po svemu sudeći dvojica nastavnika matematike uveli su Marina Getaldića u znanost koju će toliko zavoljeti i obogatiti brojnim originalnim radovima.
Gimnaziju je Getaldić završio vjerojatno 1588. godine kada je kao punoljetni vlastelin postao član Velikog vijeća. Kao svaki drugi mladi vlastelin on se kretao u učenim krugovima, naročito onom obrazovanom oko prelijepe Cvijete Zuzorić čiju su ljepotu opjevali mnogi pjesnici onog doba. Tom krugu su pripadali mnogi ugledni Dubrovčani, među kojima Nikola Nalješković (književnik i astronom), Nikola Gučetić (filozof, pedagog i državnik), Viktor Beselji (državni kancelar i pjesnik koji je pisao na latinskom jeziku), Didak Pir (pjesnik) te Mavro Orbini (povjesničar i panslavist).
Putovanja po Europi
U tom zborniku, između ostalog, Getaldić piše: "Proputovali smo skupa sjevernu i južnu Njemačku, dvije smo se godine zadržali u Engleskoj, nijedan nam kraj Francuske nije ostao nepoznat, prošlo smo zajedno cijelu Italiju. Getaldić je prvo jedno vrijeme boravio u Rimu, gdje je slušao predavanja matematičara i astronoma Cristofora Clavija, kome će namijeniti svoju raspravu Neki stavovi o paraboli. Na istom Rimskom kolegiju predavao je filozofiju naš zemljak Franjo Petrić, dok će 170 godina kasnije tu studirati i predavati Ruđer Bošković.
Veoma brzo po dolasku u Rim Getaldić postaje suradnik i prijatelj svojim profesorima. On odlazi k njima u kabinet na razgovore o njihovim predvanjima ili o literaturi iz prirodnih znanosti. Nakon što je obišao Europu Getaldić se ponovo vraća u Rim svojim prijateljima i profesorima s kojim će cijeloga života održavati korespodenciju. U Engleskoj Getaldić boravi oko 1598. godine. Zadržao se dvije godine, ali o njegovim tamošnjim vezama i radu ne zna se mnogo. Potom 1599. boravi u Belgiji. Iduće godine stiže u Pariz i tamo susreće najvećeg matematičara svoga doba Françoisa Viètea. Viéte nije bio profesionalni matematičar ali njegova savršena logika bila je dovoljna da i u tom području bude prvi među jednakima. Upoznavši Marina Getaldića Viéte mu je dao na studiranje mnoga svoja neobjavljenja djela iskazavši tako divljenje prema Getaldićevom talentu. Ubrzo Viéte dopušta Dubrovčaninu da neka njegova djela pripremi za tisak.
Nakon Pariza Getaldić se ponovo zaputio u Italiju da bi se dvije godine zadržao u Padovi, omiljenom centru tadašnje inteligencije. U Padovi on dolazi u dodir s Galileom Galilejem, koji je tada bio u velikom stvaralačkom zamahu. Getaldić je slušao Galilejeva predavanja iz matematike, mehanike i astronomije. On se družio s ljudima među kojima se kretao i Galilej. Tako je došlo i do njihovog poznanstva, o čemu svjedoče dva Getaldićeva pisma upućena genijalnom fizičaru. Nakon što je napustio Padovu 1601. godine, Getaldić je proveo godinu dana obilazeći druge sveučilišne centre - o čemu ne znamo mnogo. U listopadu 1602. javlja se iz Rima. Iduće godine Getaldić bježi dovršava dvije svoje rasprave u Rimu: Neki stavovi o paraboli i Unaprijeđeni Arhimed. Sredinom 1603. bježi iz Rima ne pozdravivši se s prijateljima. Razlog bijega nije utvrđen no pretpostavlja se kako je počinio nekakav prekršaj zbog kojeg je mogao biti zakonski gonjen. Preko Venecije Getaldić se vraća u Dubrovnik. Njegovo izbivanje iz Dubrovnika bilo je dugo i plodno. No, tu se postavlja pitanje tko je osigurao novac Getaldiću za putovanja i studije? Neosporno je dokazano da je on za Dubrovačku republiku napravio određene usluge ali to je nedovoljno da objasni njegovo dugo izbivanje iz Dubrovnika. Isto tako nejasno je kakvu je ulogu u svemu tome imao Getaldićev prijatelj Marin Gučetić.
Povratak u Dubrovnik
U Dubrovniku Getaldić je odmah izabran za apelacijskog suca, ali poslije godinu dana odlazi u Ston kako bi izgradio kulu Podzvizd. Dva mjeseca nakon tog zaduženja njega su imenovali jednim od dvojice zapovjednika i čuvara Stona. Nije to bio jednostavan i Getaldiću drag posao. U Stonu i okolici harala je malarija, a uskoci su često napadali teritorij Dubrovačke republike. Na tom mjestu Getaldić ostaje četiri mjeseca, a potom se vraća u Dubrovnik gdje se osjeća kao u grobu zakopan, pa ne čujem nikakve novosti!. Tada teško oboljeva od malarije kojom se vjerojatno zarazio već prilikom svog prvog boravaka na Pelješcu. Getaldić, mada bolestan, održava živu korespodenciju sa svojim prijateljima i obavještava ih o svojim radovima. Oporavivši se od bolesti Getaldić u službi Senata odlazi u Carigrad, kao poklisar harača što je bila odgovorna i značajna dužnost. On te godine radi na svom kapitalnom djelu Apolonije uskrsli, za koje traži materijal bez uspjeha, uostalom kao i u Carigradu. Nakon što je obavio poklisarski posao vraća se u Dubrovnik. Tih godina intezivno se bavi građenjem raznih fizičkih instrumenata eksperimentirajući po ugledu na Galileja. Naročito su ga zanimali optički instrumenti kao što je refraktorski teleskop.
Sve do smrti 1626. godine radio je na raznim državnim poslovima, čas kao činovnik ureda za vino, pa ureda za preradu vune te kao konzul za građanske parnice, te ponovo kao sudac apelacijskog suda i kao carinik. Kad su mu vatikanske vlasti napokon ukinule kaznu zabrane ulaska u Rim on se zaputio tamo. U Rimu se vjerojatno zadržao godinu dana, poslije čega se ponovo vraća u Dubrovnik. Getaldić nije živio ugodan i lak život, ali nije se ni žalio. Savjesno je obavljao svoje dužnosti u državnim poslovima bilo da je riječ o Velikom vijeću ili o preradi vune. U Rimu je bio predložen za člana ugledne akademije Lincei (Linćei), ali nije mogao biti izabran jer se nije znalo gdje se nalazi. S Marijom Sorkočević Getaldić imao je tri kćerke - Anicu, Franicu i Mariju. Supruga mu je umrla nedugo poslije posljednjeg poroda, što ga je teško pogodilo. I sam je poboljevao i osjećajući da mu je kraj blizu nastojao je oporučno riješiti pitanje budućnosti svojih kćerki, a kao izvršitelja posljednje volje imenovao je svoga brata Andriju. Marin Getaldić preminuo je u Dubrovniku 7. travnja ili 8. travnja 1626. godine. Na ulaznim vratima njegova imanja na Pločama i danas se može pročitati natpis koji u prijevodu glasi:
Los Copales, General Heliodoro Castillo
Los Copales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1185 m.
Klamath
Klamath (Máklaks) je sjedilačko Lutuamian pleme sa močvara i jezera Klamath, te uz rijeke Williamson i Sprague u jugozapadnom Oregonu. Danas žive uz jezero Klamath sa plemenima Yahuskin i Modoc; 3,500 (2000.).
Ime
Riječ Klamath nepoznatog jer porijekla i značenja, po mišljenju Swantonu, možda od nekih plemena iz doline rijeke Columbie. Sami sebe Klamathi nazivaju Máklaks (=ljudi) ,a postojao je i niz naziva koja su im dala susjedna plemena što su sa njima bila u doticaju. Kod plemena Nez Percé imenom Aígspaluma ili skračeno Aígspalo, Aíspalu, označavala su se sva plemena sa rezervata Klamath, a označava 'narod čipmunka', ime za sjevernoameričku prugastu vjevericu "people of the chipmunks." Nekoliko naziva vezana su uz njihov lokalitet uz jezero Klamath, a to su  'Alámmimakt ísh'  (od ala'mmig, "Upper Klamath Lake"), što su im ga dali Indijanci Achomawi i Dak`-ts!aam-al-ae (ili) Dak`-ts!aew-an-a'e, Takelma Indijanaca koji označava "those above the lakes." Postoji i njihov vlastiti naziv kojim sebe označavaju kao stanovnike uz jezera, to je  'E-ukshik-ni máklaks'  ili "people of the lakes". Kolektivnim imenom Plaíkni označavana su također plemena Klamath, Modoc i Zmijski Indijanci Yahuskin sa Sprague Rivera. Kod zapadnih Shasta nazivalo ih se Makaítserk, tu su još nazivi Sáyi (Northern Paiutes); Tapáadji, kod Ilmawi Indijanaca, i Wols, njihovih zapadnih susjeda, plemena Latgawa.
Povijest
Dolaskom Petera Skeene Ogdena Klamathi će uskoro izgubiti svoju zemlju i završiti na rezervatu. Do provale bijelih naseljenika dolazi 1841. (Oregonska staza (Oregon Trail)), a 1864. zajedno sa Modocima moraju otići na rezervat Klamath. Gubitak zemlje i slobodnog života navest će ih da 1871. prihvate religiju Ghost Dance, prema kojoj će u nadolazećim godinama doći do apokalipse u kojoj će doći do uništenja zemlje, nakon koje će svi Indijanci ponovno biti stvoreni na novoj zemlji i moći se vratiti svojem slobodnom načinu života. Ovu mesijansku religiju uveo je Wovoka, od bijelaca nazivan Jack Wilson, pripadnik plemena Sjeverni Pajuti, raširivši se među plemenima Velikog Bazena. Sljedeće godine (1872), njihovi rođaci su preseljeni u Kaliforniju do dolazi do poznatog Modočkog rata ,ali im se Klamathi ne pridružuju. -Do svojeg punog priznanja dolaze tek 1986 godine, a 11 godine kasnije (1997) u Chiloquinu otvahaju kazino Kla-Mo-Ya Casino, nazvan po prvim slogovima imena plemena Klamath, Modoc i Yahuskin.
Etnografija
U 19. stoljeću Klamathi su naseljeni u jugozapadnom Oregonu, a prve materijale o njima sakupio je Peter Skeene Ogden koji ih posjećuje 1829. i uspostavlja trgovačke veze. Klamathi žive od lova, ribolova i sakupljanja sjemenki wokasa, jedne močvarne biljke koja je Klamath i Lutuami Indijancima služila za hranu. -U rana vremena kultura Klamatha vezana je uz močvaru i životinjski i biljni svijet u njoj. Odjeća i mnoge druge stvari izrađivali su se od rogozi i tule-trske, tu spadaju i ženske suknjice, šeširi, mokasine i košare koje su Indijancima služile za nošenje ali i skladištenje i kuhanje hrane. Klamathi su imali dva tipa kuća, onaj zimski i ljetni. Za zimu su gradili kuće dijelom ukopane u tlo, od drvene konstrukcije i prekrivene zemljom tule-trskom. Otvor na vrhu krova kuće služio je kao ulaz i kao rupa za dim. Preko ljeta zadovoljsavali su se jednostavnim štitnicima poznatim kao wickiup, izgrađene od vrbovine i tule-trske. Gradili su i malene parne kupelji koje su i služila za uzimanje ceremonijalnog parnog kupanja i očišćenja. Sela Klamatha su malena i svako bira svoje vlastite vođe. Šamanizam je kod njih u pravilu nasljedan, a to se odnosi i na Shahaptian plemena Nez Percé i Tenino, sa kojima ih neki povezuju u jezično srodstvo. Šaman stupa kontakt sa duhovima, a jedan od zadataka mu je i liječenje bolesnih. Klamathi su preuzeli i clap rattle, instrument poznat kao parabára, a imala su ga plemena središnje Kalifornije, Klamathi su ga preuzeli od plemena sjeverno od rijeke Pit. Clap rattle, kaže Spier, nikada se nije koristio u obredima inicijacija niti u šamanske svrhe, nego isključivo u ceremoniji Ghost Dance, koja se pojavljuje oko 1870. Klamathi su jedno od plemena koje držalo robove, što je pak karakteristika kulturnom području Sjeverozapadne obale. Na postojanje ropstva u krajevima sve do Kalifornije i južnog Oregona ukazuje Henry W. Henshaw. Kod Klamatha rob je nazivan lugsh, a riječ je nastala od glagola, u značenju  'nositi teret' .
Eduardo Campos
Eduardo Kampos (Resife, 10. avgust 1975 - Santos, 13. avgust 2014) je bio guverner države Pernambuko u Brazilu i vođa Brazilske socijalističke partije. Bio je unuk ranijeg guvernera Migela Araesa. Bio je blizak sardadnik predsednika Luisa Injacija Da Silve i Dilme Rusef. Kandidovao se na predsedničkjim 2014. godine. Nastradao je u avionskoj nesreći 13. avgusta 2014. godine.
Trechtingshausen
Trehtingshauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 66 opštinskih središta okruga Majnc-Bingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.004 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7339058.
Albert Finney
Albert Finney (Salford, 9. 5. 1936. – London, 7. 2. 2019), britanski glumac. Karijeru je započeo krajem 1950-ih kao jedan od najperspektivnijih mladih glumaca. Svoj status je iskoristio i postao jedan od najuglednijih i najcijenjenijih britanskih glumaca na filmu, televiziji i u teatru. Danas je najpoznatiji po ulozi belgijskog detektiva Herculea Poirota u Lumetovoj ekranizaciji Murder on the Orient Express.
Tijekom svoje karijere, koja traje više od 50 godina, Finney je dobio BAFTA-u, Zlatni globus, Emmy i Nagradu Ceha filmskih glumaca, a čak je četiri puta nominiran za Oscara za najbolju mušku ulogu: Tom Jones (1963), Murder on the Orient Express (1974), The Dresser (1983) i Under the Volcano (1984). Za svoju ulogu u filmu Erin Brockovich nominiran je i za Oscara za najbolju sporednu ulogu.
The Emperor Waltz
The Emperor Waltz je američki filmski mjuzikl snimljen 1948. godine u režiji Billyja Wildera. Scenario su napisali Wilder i Charles Brackett inspirirani historijskom anegdotom o danskom pronalazaču Valdemaru Poulsenu koji je početkom 20. vijeka tadašnjem austro-ugarskom caru Franji Josipu I demonstirao uređaj za snimanje zvuka nadajući se da će dvor financirati njegovu masovnu proizvodnju. Protagonist filma, koga tumači Bing Crosby, je američki trgovački putnik koji dolazi u Beč kako bi uvjerio cara (koga tumači Richard Haydn) da za potrebe da kupi gramofon i tako potakne prodaju tih novih uređaja među stanovništvom. Radnja prikazuje kako njegov zadatak zakomplicira to što se zaljubi u lijepu aristokratkinju (čiji lik tumači Joan Fontaine) povezanu sa carskom porodicom.
Wilder je osigurao angažman Crosbyja, koji je tada uživao vrhunac popularnosti, te od studija Paramount Pictures uspio ishoditi ne samo odobrenje projekta, nego i tada relativno skupi film u boji. Snimanje su, međutim, obilježili brojni problemi, prije svega vezani uz to da se Crosby sa njime sukobljavao na setu, ali i loše vremenske prilike u kanadskom nacionalnom parku Jasper čije su lokacije "glumile" austrijske Alpe. Pored toga se Wilder još uvijek nije najbolje snalazio sa novom tehnologijom, te je bio nezadovoljan bojama i izgledom vegetacije i rekvizita koja je bila drukčija od one koju je zamislio, odnosno se sjećao iz svoje mladosti. Iako je bio dovrešn još 1946. godine, u kino-dvoranam se pojavio tek dvije godine kasnije. Usprkos svega, The Emperor Waltz je imao relativno solidne komercijalne rezultate, a kasnija kritika prema njemu nije imala prevelike zamjerke.
Los Ramírez, Jesús María
Los Ramírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 683 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1862 m.
Nit
Nit (od praslavenskog nitъ ) je izraz za sve što je tanko i liči na konac (ali je puno tanje), zapravo neformalna mjera za najtanje.
Kako još u Grčkoj mitologiji postoji priča o Arijadninoj niti kojom je pomogla Tezeju da izađe iz Labirinta. Jasno je da se radilo o paukovoj niti, koja ima promjer od samo 0.003 mm, za usporedbu nit svile je deset puta šira sa svojih 0.03 mm.
Za antičke Grke (a i za sve ljude do 19. vijeka) to je bila mjera za nešto najtanje što se može vidjeti i mjera za - gotovo ništa. Zato se i govori - visio je o niti, kad se netko nađe u beziglednoj situaciji.
Nit može značiti i neprekinut niz nečeg, što se može pratiti kako se razvija, teče, kao radnja na filmu ili romanu, pa kad se zakomplicira čovjek izgubi - nit.
Nit ili Nat je i mjerna jedinica iz informatike za količinu iformacija, koja se za razliku od drugih jedinica gdje je baza logaritma cijeli broj, određuje - prirodnim logaritmom. Formula za nit je log2e ≈ 1,443 bita.
Cleo Springs, Oklahoma
Klio Springs je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 338, što je 12 (3,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Valladito, Unión de San Antonio
El Valladito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de San Antonio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1862 m.
Велебит (Кањижа)
Велебит је насеље у Србији у општини Кањижа у Севернобанатском округу. Према попису из 2011. има 277 становника (према попису из 2002. било је 366 становника). Насеље се формирало после Првог светског рата за потребе колонизованог становништва.
Демографија
У насељу Велебит живи 301 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 47,0 година (45,7 код мушкараца и 48,2 код жена). У насељу има 157 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,33.
Monte Mauro, Benevento
Monte Mauro je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
2-Acetilaminofluoren
2-Acetilaminofluoren je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 223,270 Da.
Cheirasca, Alessandria
Cheirasca je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 259 m.
Seland
Selandij je stadij u sredini paleocenske epohe. Pokriva vrijeme od prije 61,7 ± 0,2 Ma do prije 58,7 ± 0,2 Ma (miliona godina).
Puerto de la Naranja, Tuzantla
Puerto de la Naranja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1804 m.
33. dodjela Oscara
33. dodjela Oscara je održana 17. aprila 1961. u dvorani Santa Monica Civic Auditorium u Santa Monici. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1960. godine. Vodio ju je komičar Bob Hope.
Najveći pobjednik večeri bio je The Apartment, komedija Billyja Wildera koja je osvojila glavnu nagradu i još četiri Oscara, od ukupno 10 nominacija. To je postao posljednji crno-bijeli film koji je osvojio glavnu nagradu, i taj je status zadržao 33 godine, prije nego što je istu nagradu osvojila Schindlerova lista.
Najveći gubitnik večeri bio je The Alamo, historijski ep u režiji i produkciji Johna Waynea, koji je imao 7 nominacija, a na kraju osvojio jedino nagradu za snimanje zvuka. Vjeruje se kako je The Alamo, koga većina kritičara smatra inferiornim mnogo poznatijim filmovima, veliki broj nominacija dobio isključivo zahvaljujući tome što je Wayne agresivno lobirao svoje kolege u glasačkom tijelu. Neposredno pred sam izbor, film je dobio negativan publicitet zahvaljujući nespretno sročenom oglasu u Varietyju koji je tvrdio da se filmska ekipa "žešće molila da njihov kolega Chill Wills osvoji nagradu, nego što su se branitelji Alama molili za spas tokom opsade"; oglas je proglašen oličenjem lošeg ukusa te postao predmetom izrugivanja, te se smatra kako je upravo zbog toga Wayneov film ostao nedovoljno nagrađen.
Ceremoniju je, međutim, zasjenio detalj koji je predstavljao neugodno iznenađenje za veliki dio publike. Kada je ugledni glumac Gary Cooper proglašen dobitnikom počasnog "Oscara", umjesto njega je nagradu došao preuzeti njegov prijatelj James Stewart. Špekulacije o razlozima je sljedeći dan prekinula vijest da je Cooperu dijagnosticiran rak i da je teško bolestan. Mjesec dana kasnije Cooper je preminuo.
Na 33. dodjeli je, pak, posljednji put dodijeljen Omladinski Oscar, a koga je osvojila britanska glumica Hayley Mills.
Po prvi put se među nominiranim filmovima našlo ostvarenje jugoslavenske kinematografije - film Deveti krug, koji je, na kraju, u natjecanju za Oscar za najbolji film na stranom jeziku izgubio od Bergmanovog filma Djevičanski izvor.
Nagrade
Pobjednici su navedeni prvi i označeni podebljanim slovima.
Višestruke nagrade i nominacije
Ovi su filmovi imali višestruke nominacije:
Ovi su filmovi osvojili više nagrada.
Opština Cetatea de Baltă, Alba
Cetatea de Baltă je opština u Rumuniji u okrugu Alba.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Dan (geologija)
Danij (isto tako poznat kao Montij) je prvi stadij epohe paleocena. Početak stadija je definiran Kredsko-tercijarnim masovnim izumiranjem prije 65,5 ± 0,3 Ma (miliona godina). Stadij je završio prije 61,7 ± 0,2 Ma.
Tanet
Thanetij (isto tako poznat kao Landenij ili Heersij) je posljednji stadij paleocenske epohe. Pokriva vrijeme od prije 58,7 ± 0,2 Ma do prije 55,8 ± 0,2 Ma (miliona godina).
Paso de Cabra, Soledad de Doblado
Paso de Cabra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Treis-Karden
Trajs-Karden je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.282 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135082.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Trajs-Karden se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 87 metara. Površina opštine iznosi 31,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.282 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 73 stanovnika/km².
Gragnano, Lucca
Gragnano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Laymantown, Virginia
Lejmantaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.979, što je 55 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Flora
Flora može značiti
Kreda (period)
thumb|right|240pc|Mada su tada već postojale širokolisne biljke i trave, krajolikom su još uvijek dominirali četinari Period krede predstavlja jedan od najvažnijih dijelova geološke kronologije, koji pokriva vrijeme od kraja jurskog perioda, prije 146 miliona godina (Ma), do početka paleocenske epohe tercijarskog perioda (65,5 Ma). Kraj krede također definira među između mezozojske i kenozojske ere.
Flora
Nekoliko gradova nosi ime Flora:
Kreda (period)
Podjela
Kreda se obično dijeli na epohe donje i gornje krede. Faunalni stadiji od najmlađeg prema najstarijem su:
Paleogeografija
Za vrijeme krede, kasni paleozojski i rani mezozojski superkontinent Pangea je dovršio svoj raspad na današnje kontinente, iako su njihove pozicije bilo bitno drukčije od današnjih. Kako se Atlantski ocean proširio a Južna Amerika pomakla na zapad, Gondwana se raspala na Antarktiku i Australiju koje su se počele pomicati od Afrike (iako su Indija i Madagaskar ostali spojeni s njom). Tako aktivni rasjedi su stvorili velika podmorska gorja, podižući eustatičku razinu mora širom svijeta. Na sjeveru Afrike se more Tetis nastavilo sužavati. Unutar kontinenta, široko plitko more se nastavilo širiti u Sjevernoj Americi (Zapadni unutrašnji morski prolaz) a potom počelo povlačiti, ostavljajući debele morske naslage izmiješane s talozima ugljena.
Ostali važni kredski nalazi se pojavljuju u Evropi i Kini. U oblasti današnje Indije, u kasnoj kredi i ranom paleocenu nataložile su se masivne naslage lave zvane Deccanske klopke. Klima je bila topla, a čak ni polarne regije nisu imale leda.
Flora
Kritosjemenjače su se prvi put pojavile, iako nisu postale dominantne sve do (campanijskog doba). Njihovoj evoluciji je pridonijela pojava pčela, a angiosperme i insketi predstavlaju dobar primjer zajedničke evolucije. U kredi su se pojavili su se prvi preci mnogih suvremenih stabala uključujući, smokve, platane i magnolije. U isto vrijeme neke ranije mezozojske golosjemenjače, poput crnogoricasu nastavile bujati dok su neke druge klase, poput Bennettitales izumrle prije završetka perioda.
Kopnene životinje
Na kopnu su sisavci bili mali i relativno nevažni sastojak faune. Faunom su dominirali arhosaurski reptili, posebno dinosauri, koji su se tada najviše razgranali. Pterosauri su bili česti početkom i sredinom krede, ali kako se kreda približavala kraju, tako su trpili sve veću konkurenciju zbog adaptivne radijacije ptica, te su pred kraj preostale samo dvije visoko specijalizirane porodice.
Fascinirajući uvid u život rane krede pružaju formacija Chaomidianzi u Kini s izvrsnom očuavnim ostacima velikog broja različitih tipova manjih dinosuara, ptica i sisavaca. Celurosaurski dinosauri su tamo predstavljeni kroz dosta tipova iz grupe maniraptora, koji predstavljaju tranziciju između dinosaura i ptica, te ističu perjem nalik na dlaku.
Za vrijeme krede insekti su se počeli granati, te su se pojavili najstariji poznati mravi, termiti i neki leptiri. Aphidi, skakavci i gymenoptere su se pojavili. Još jedan važan insekt koji je evoluirao u to vrijeme bila eusocijalna pčela, važna za ekologiju i evoluciju kritosjemenjača.
Brojni važni insekti su pronađeni u sibirskim lagerstätteima rane krede u Baisi.
Morske životinje
U morima su raže, moderni morski psi i teleosti postali uobičajeni prizor. Morski reptili su uključivali ihthiosaure na početku i sredini krede, pleziosaure tokom cijelog perioda, te mosasaure u kasnoj kredi.
Baculite, ravnoljušturna vrsta amonita bujala uje u moru. Hesperornithiformes su bile morske ptice koje nisu mogle letjeti, ali su zato plivale poput gnjurca. Globotrunkanidske Foraminifera su također bujale. Kreda je također vidjela prvu radijaciju dijatoms u aoceanima (slatkovodni dijatomi se nisu pojavili do miocena).
Izumiranje
thumb|Udar meteorita je danas općeprihvaćen razlog masovnog K-T izumiranja Glavni članak: Kredsko-tercijarsko masovno izumiranje
Tokom masovnog izumiranja koje određuje kraj krede veliki broj vrsta (~50%) i poznatih porodica (~25%) je nestao. Biljke su bile gotovo netaknute, dok su morski organizmi najteže pogođeni. To uključuje veliki broj (~95%) tipova planktonskih foraminifera (osim Globigerinida), te još veći broj Coccolithophorea, kao i sve amonite belemnitske glavonošce, te sve grebenske rudist mekušce), kao i sve morske reptile osim kornjača i krokodila. Dinosauri su bili najpoznatije žrtve kredskog izumiranja. Dinosauri koji su bili specifični za kraj perioda (kao Tyrannosaurus rex, Triceratops, i Ankylosaurus) su potpuno izbirsani. Posljednji pterosauri su izumrli, isto kao ptice iz reda Enantiornithes i Hesperornithiformes.
Borgata Acli, Bologna
Borgata Acli je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
La Primavera, San Vicente Tancuayalab
La Primavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Vicente Tancuayalab.
Borgata Acli, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
La Primavera, San Vicente Tancuayalab
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
2-Acetilpiridin
2-Acetilpiridin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 121,137 Da.
Rugolo, Treviso
Rugolo je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Erich Wolfgang Korngold
Erich Wolfgang Korngold (Brno, 29. svibnja 1897. - Los Angeles, 29. studenog 1957.) bio je austrijsko-američki skladatelj, pijanist i dirigent čija glazba svojstvima, iako ne i kronološki, spada u razdoblje romantizma. Najznačajnije mu je djelo opera Mrtvi grad (Die tote Stadt).
Korngold je najpoznatiji kao skladatelj filmske glazbe i smatra se, uz Maxa Steinera, jednim od pionira tog žanra.
Movileni, Șendreni
Movileni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Șendreni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 509 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Verdi, Nevada
Verdi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Santa Marta el Caracol, Marqués de Comillas
Santa Marta el Caracol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Marqués de Comillas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Blandas
Blanda je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Vigan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 106 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 650 metara (maksimalnoj 953 m, a minimalnoj 280 m).
Ahousaht
Ahousaht. – /="facing opposite from the ocean" ili "people living with their backs to the land and mountains." Indijansko pleme iz grupe Nootka, porodice Wakashan, nastanjeno oko Clayoquot Sounda, Britanska Kolumbija, Kanada. Glavno središte im je selo Mahktosis, danas pripada rezervatu Marktosis I.R. No. 15 (591.80 hektara), na otoku Flores pred zapadnom obalom središnjeg dijela Vancouvera. Izvorna lokacija plemena bila je na zapadnoj obali otoka Vargas. Godine 1951. pomiješali su se s plemenom Kelsemaht koje je nastavalo selo Yahksis. Danas žive od komercijalnog ribolova. U novom tisućljeću ima ih oko 1,300, od čega polovica na rezervatu a ostali van njega.
Popis rezervata
thumb|400px
Aristarh (razvrstavanje)
Aristarh (Aristarchus ili Aristarch) može biti neko/nešto od sledećih ljudi/pojmova:
San Isidro de las Palomas, Arteaga
San Isidro de las Palomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1597 m.
Las Lomas, San Fernando
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Trierscheid
Triršajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 61 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131079.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Triršajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 450 metara. Površina opštine iznosi 4,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 61 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 15 stanovnika/km².
Ejido la Guayana, Jesús María
Ejido la Guayana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1028 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
Beaucaire (Gar)
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 13.400, a gustina naseljenosti je iznosila 155 stanovnika/km².
Arroyo Chichihua, Santa María Chimalapa
Arroyo Chichihua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chimalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Bugambilias, General Heliodoro Castillo
Bugambilias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
San Luis, Mezquitic
San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1556 m.
Previš (Šavnik)
Demografija
U naselju Previš živi 45 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,1 godina (39,1 kod muškaraca i 39,1 kod žena). U naselju ima 15 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,07.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Comuneglia, La Spezia
Comuneglia je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 640 m.
Opština Ciuruleasa, Alba
Ciuruleasa je opština u Rumuniji u okrugu Alba.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 758 m.