cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pretraživanje najbližeg suseda
Metode
Razna rešenja su predložena za NNS problem. Koeficijent efikasnosti algoritma zavise od prostora bilo koje data structure koja mora biti održavana. Neformalno posmatranje se uobičajeno naziva kao kletva dimenzionalnosti, kaže da ne postoji generalno resenje za NNS problem koristeći polinomijalno predprocesiranje i polialgoritamsko vreme pretrage.
Razdvajanje prostora
Još od 1970tih, metodologija separacije i evaluacije je primenjivana na problem. U slučaju Euklidovog rastojanja ovaj prustup je poznat kao prostorni indeks ili metod prostornog pristupa. Nekoliko metoda razdvajanja prostora je razvijeno radi rešavanja NNS problema. Verovatno je najjednostavnije K-D stablo, koje iterativno polovi pretragu prostora na 2 regije zadrđavajući polovinu tačaka regije roditelja. U zavisnosti od razdaljine određene upitom, prosečna složenost je O(logN) u slučaju nasumično dodeljenih poena, najgori slučaj složenosti analize koji je bio izvršen. Alternativno R-stablo strukture podataka je dizajnirano da pomogne pretrazi najbližeg suseda u dinamičnom kontekstu, pošto ima efektivne algoritme za umetanje i brisanja.
U slučaju generalnog metričkog prostora "branch and bound” pristup je poznat kao metričko stablo. Posebni primer uključuje vp-stablo i BK-stablo.
Koristeći set tačaka uzet iz trodimenzionalnog prostora i njegovim stavljanjem ga u BSP stablo, i koristeći datu upitnu tačku iz istog prostora, moguće rešenje problema se nalazi na sledeći način. (Strogo govoreći, ne postoji takva tačka, zbog toga šo ne može biti jedinstvena. Međutim u praksi, obično nam je jedino cilj da nađemo podskup svih postojećih tačka oblaka na najkraćem rastojanju od date upitne tačke). Ideja je, da se za svaku granu stabla pretpostavi da je najbliža tačka u oblaku koja je u poluprostoru, sadrži tačku polaska. Ovo ne mora da bude slučaj, ali je dobra heuaristika. Pošto se rekurzvno prođe kroz problem nalaženja poluprostora, poredi se rastojanje vraćeno kao rezultat sa najkraćim rastojanjem od tačke polaska do podele paketa. Ovo kasnije rastojanje je između tačke polaska i najbliže tačke koja može da postoji u nepretraženom poluprostoru. Ako je ovo rastojanje veće od ranijeg rezultata, onda je jasno da nema potrebe istraživati ostatak poluprostora. Ako postoji takva potreba, tada se mora rešiti problem za drugu polovinu prostora, i onda da uporedi rezultat sa prethodnim, i vrati odgovarajuća vrednost. Performanca ovog algoritma je bliža logaritamskom vremenu nego linearnom kada je polazna tačka blizu oblaka, zbog toga što je rastojanje između polazne tačke i najbliže tačka oblaka blizu nule, algoritam jedino treba da pretraži koristeci polaznu tačku kao ključ za tačan rezultat.
Lokalno osetljivo usitnjavanje
Locality sensitive hashing (LSH) tehnika je za grupisanje tačaka u prostoru u "kante” na bazi izvesne mere razdaljine. Tačke koje su bliže jedna drugoj u odredjenoj matrici su označene i imaju najviše šanse da budu u istoj "kanti”.
NNS u prostorima sa malim unutrašnjim dimenzijama
Pokrivno stablo ima teoretsku vezu zasnovanu na setu podataka konstante udvostručavanja. Granica pretrage je O(c12 log n), gde je c konstanta ekspanzije seta podataka.
Vector približnih fajlova
U visoko dimenzionalnim prostorima stablo indeksiranja struktura postaje beskorisno zbog toga što rastući procenat čvorova mora biti pregledan. Za ubrzavanje linearne pretrage, kompresovana verzija budućih vektora čuvanih u RAM-u se koristi kao prefilter za setove podataka pri prvom izvršavanju. Finalni kandidati su određeni u drugom stupnju koristeći nekompresovane podatke sa diska za izračunavanje udaljenosti.
Varijante
Postoje brojne varijante za NNS problem, a 2 najpoznatije su pretraga k-najbližih suseda i pretraga ε-aproksimativno najbližih suseda.
Galsulfaza
Galsulfaza je varijanta polimorfnog ljudskog enzima N-acetilgalaktozaminska 4-sulfataza rekombinantnog DNK porekla. Galsulfaza je glikoprotein sa molekulskom težinom od oko 56 kD. Ovaj rekombinantni protein se sastoji od 495 aminokiselina i sadrži šest za asparagin vezanih mesta glikozilacije, četiri od kojih nose bis manoza-6-fosfat manoza 7 oligosaharid, koji je specifični ćelijski motiv prepoznavanja. Posttranslaciona modifikacija Cys53 ostatka proizvodi katalitički aminokiselinski ostatak Ca-formilglicin, koji je neophodan za enzimsku aktivnost i konzerviran je kod svih članova familije sulfataznih enzima.
Licenciado Lozano, Camargo
Licenciado Lozano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1220 m.
Rio Molino, Bolzano
Rio Molino je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Nacionalni park Kluane
Kluane (engleski: Kluane National Park and Reserve) je nacionalni park i rezervat prirode na sjeverozapadu Kanade.
Geografija
Nacionalni park Kluane je ogroman prostor planinske divljine s velikim ledenim poljima, koji leži u jugozapadnom Yukonu, udaljen oko 160 km zapadno od Whitehorsa. Na zapadu i jugozapadu graniči s američkim nacionalnim parkom Wrangell-St. Elias u Aljasci, a na jugoistoku s kanadskim Pokrajinskim parkom Tatshenshini-Alsek u Britanskoj Kolumbiji.
Park se prostire na površini od 21.980 km², njime dominiraju dva paralelna planinska masiva, Saint Elias na jugozapadu i Kluane na sjeveroistoku. Na jugozapadu Saint Eliasa leži Logan (5959 m), najviša planina Kanade i drugi najviši vrh Sjeverne Amerike.
Masiv Kluane je puno niži (njegovi vrhunci imaju prosječno oko 2000 metara), pa je i šumovitiji, tako da u njemu živi puno više životinja nego u ostalim dijelovima parka. Masiv je i puno pristupačniji jer duž njegovih istočnih padina prolazi cestovna magistrala Aljaske. Po planinama NP Kluane leže najveća ledena polja izvan Arktičkog kruga na svijetu, to su glečeri Steele, Kaskawulsh i Lowell.
Flora i fauna
Po nižim predjelima parka rastu šume smreka i topola, a po višim predalpskim zonama, niske vrbe, johe, breze i patuljasto grmlje. Po najvišim terenima raste alpska tundra i raznoliko arktičko cvijeće.
Aljaške ovce (Ovis dalli) su najbrojniji veliki sisavci parka, a ima i puno zaštićenih grizlija. Od ostalih životinja ima losova, američkih muflona, jelena, vukova, američkih crnih medvjeda, sobova, rosomaha, svizaca i brojnih vrsta ptica. Ono što fascinira je činjenica koju su 1990. otkrili naučnici, da čak i po nunatakima (stijenama okruženim glečerima), gdje čovjek ne bi očekivao, postoji iznenađujuća raznolikost biljnog i životinjskog svijeta, tu ima puno malih glodavaca i pauka.
Posjetitelji parka planinare, ili se tokom ljeta spuštaju kajacima po rijeci Alsek i pecaju. Posebna atrakcija za turiste je let malim avionima preko glečera Kaskawulsha.
Historija
Park je osnovan 1942. kao rezervat životinja (zona zabrane lova), a tek 1972. je proglašen nacionalni parkom, a 1979. je uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Americi, zajedno s nacionalnim parkovima Wrangell-St. Elias i Glacier Bay, te pokrajinskim parkom Tatshenshini-Alsek. Od 1993. ti parkovi rade zajedno kao međunarodni sistem parkova.
Arcola, Mississippi
Arkola je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 361, što je 202 (-35,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Grădiștea, Ilfov
Grădiștea je opština u Rumuniji u okrugu Ilfov.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Nayak (film, 1966)
Nayak (নায়ক Junak) je indijski crno-bijeli film snimljen na bengalskom jeziku u režiji Satyajita Raya. Naslovni lik, koga tumači Uttam Kumar, je bengalski matinejski idol koji iz Calcutte odlazi na put u New Delhi kako bi primio nacionalnu filmsku nagradu, i koji je zbog otkazanih letova, prisiljen koristiti vlak. Radnja prikazuje kako tokom 24-putovanja završi u istom kupeu sa ambicioznom trač novinarkom (čiji lik tumači Sharmila Tagore) kojoj će se, uslijed umora i konzumacije pića, početi ispovijedati o tome kako je nesiguran, usamljen, mučen grižnjom savjesti, te da se iza zvijezde krije običan čovjek dostojan sažaljenja umjesto divljenja. Nayak je predstavljao jedan od rijetkih filmova za koje je Ray napisao originalni scenario; ideju za film mu je dao Kumar, koji je tada uživao vrhunac popularnosti, a koga je smatrao "fenomenom" umjetso glumem. Nayak je prikazan na Berlinskom festivalu gdje je dobio nekoliko nagrada, isto kao i na niz drugih prestižnih stranih festivala.
Casa Togno, Modena
Casa Togno je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
Dos Caminos, Calcahualco
Dos Caminos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Calcahualco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 353 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2551 m.
Acatitla, Tlaquilpa
Acatitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlaquilpa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2128 m.
Brebeni, Brebeni
Brebeni je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Brebeni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2904 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Tlamaco, Atitalaquia
Tlamaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Atitalaquia.
Roberto Rojas Roblero, Mapastepec
Roberto Rojas Roblero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mapastepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Tlamaco, Atitalaquia
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2134 m.
San José de las Adjuntas, Salamanca
San José de las Adjuntas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1720 m.
Vancimuglio, Vicenza
Vancimuglio je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Zapopan, La Yesca
Zapopan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1320 m.
Cinco y Medio, Empaque, Culiacán
Cinco y Medio, Empaque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Villaggio Borgo Roseto, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
El Flechado, San Diego de la Unión
El Flechado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
Ono naše što nekad bejaše
Ono naše što nekad bejaše je srpska televizijska serija od pet epizoda, za koju je scenario, po motivima pripovedaka Stevana Sremca, napisao Siniša Pavić.
El Flechado, San Diego de la Unión
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2010 m.
Ono naše što nekad bejaše
Serija je snimana u Beogradu, Pančevu, Zaklopači a najveći deo je snimljen u Valjevu. Uspešno je emitovana 2007. na RTS-u.
Sinopsis
Radnja serije smeštena je na početak 20. veka, kada u jednu srbijansku varoš dolazi putujuće pozorište. Ovaj događaj izazvaće velike promene u životima stanovnika ove male varoši. Praktikant Ljubivoje, opčinjen glumom, pridružuje se pozorišnoj trupi ostavljajući Ikicu, devojku u koju je zaljubljen, da bi se posvetio drugoj ljubavi…
Opština Tepetongo, Zacatecas
Tepetongo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1442 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1981 m.
Mustafa Hilmi Hadžiomerović
Biografija
Godine 1837. otišao je u Istanbul u medresu Hekim Čelebi i nastavio nauke pred najpoznatijim alimima (vjerskim naučnicima) tog vremena, Vidinlijom i Denizlijom. Nakon 15 godina naukovanja u Istanbulu, te kratkog muderiziranja u Bosanskom Novom, prihvaća mjesto muderisa Gazi Husrev-begove medrese u Sarajevu, a godinu dana poslije biva imenovan za imama Arebi-atik džamije.
Iako je 1856. godine postavljen za sarajevskog muftiju, Mustafa Hilmi ef. Hadžiomerović nije prekidao muderisku službu, kao sto će i kao reis-ul-ulema nastaviti držati predavanja sve do 1888. godine. Vršeći muftijsku službu, izdao je veliki broj fetvi. Okupacijska austro-ugarska uprava u jesen 1882. godine, imenovala ga je za prvog reis-ul-ulemu Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini o čemu je car donio odluku 17. oktobra 1882. godine, dok je svečano ustoličenje obavljeno u rezidenciji Konak, u Sarajevu 15. decembra 1882. godine.
Iscrpljen dugogodišnjim radom, Mustafa Hilmi ef. Hadžiomerović podnio je ostavku na položaj reis-ul-uleme 1893. godine, a umro je 10. februara 1895. godine.
Ne postoji nijedna fotografija reisu-l-uleme Hadžiomerovića.
Babonići
Prvi poznati član ove loze bio je je Stjepan I, sa početnim posjedima Babonića nalazili na desnoj obali Kupe,  između današnjeg Karlovca i Siska. Najstariji im je posjed bila Vodica, prema kojoj su nazivani vodičkim knezovima. Nakon toga, glavno uporište im je bio grad Steničnjak (danas Sjeničak) prema kojem su dobili  i oznaku  de Stenischnach. Babonići su bili jedna od loza sa plemićkom titulom nobiles ultra Gozd (plemstvo sa suprotne strane Gvozda).
BIOS
BIOS (basic input/output system, osnovni ulazno/izlazni sustav) je naziv za standardni računalni program koji se prvi pokreće nakon uključenja osobnih računala IBM PC i njima kompatibilnih. BIOS postavlja osnovne radne parametare računalnog sklopovlja te pronalazi i učitava operacijski sustav u radnu memoriju (RAM).
Slični programi za početno pokretanje (podizanje) operacijskog sustava (boot loaders) postoje i na osobnim računalima drugih kategorija (npr. računala Sun i PowerPC).
Pojam BIOS se prvi puta pojavio u operacijskom sustavu CP/M gdje je označavao onaj dio operacijskog sustava koji se učitava tijekom pokretanja računala i koji izravno upravlja sklopovljem. Ova računala imala su u ROM-u jednostavan program koji bi pokrenuo disketnu jedinicu i s umetnute inicijalne (boot) diskete učitao BIOS.
BIOS je obično napisan u assembleru i prilagođen određenom sklopovlju računala, a spremljen je u memorijski čip na matičnoj ploči računala koji čuva sadržaj i kada nema napajanja.
BIOS sadrži i malu softversku biblioteku ulazno-izlaznih funkcija za upravljanje tipkovnicom, zaslonom, diskovnim uređajima itd. Operacijski sustav može koristiti te funkcije za upravljanje sklopovljem ili pak može imati svoje funkcije za tu namjenu. Neki dijelovi računala, npr. grafička kartica, DVD, mrežna kartica i SCSI međusklop, mogu sadržavati svoj BIOS koji proširuje funkcije osnovnog BIOS-a na matičnoj ploči.
BIOS nudi jednostavno korisničko sučelje, obično u obliku skupa izbornika, u kojeg se ulazi pritiskom određene tipke (npr. Delete, F2, F10) nakon uključenja računala, a namijenjeno je za podešavanje nekih parametara računala:
Mesnevija
thumb|Mesnevija Mesnevija (perz.: مثنوی معنوی) je poema perzijskog pjesnika Dželaludina Rumija. Sastoji se od šest svezaka (džiltova), s najviše 25.000 stihova. Za nju se kaže da je srž Kur'ana, jer tumači više ajeta i daje odgovore na mnoga teška pitanja iz akaida i islamske filozofije. Sadrži poučne priče iz života, sa slikovitim izlaganjem, popraćenim poukama i vjerskim savjetima. Neiscrpan je izvor mudrosti i predmet mnogobrojnih studija, a prema mnogima jedno od najpoznatijih i najuticajnijih djela sufizma. Duhovni je tekst koji derviše uči kako postići svoj cilj da budu zaista zaljubljeni u Boga.
Појате
Појате је насеље у Србији у општини Ћићевац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 986 становника (према попису из 1991. било је 1056 становника).
Налази се поред ауто-пута Београд-Ниш. Село лежи на плодној равници, поред Јовановачке реке, на надморској висини од 141 метар.
На садашњој локацији село је основано почетком 19. века. Село Појате има око 1.100 становника, који се осим пољопривредом баве и другим делатностима у индустријској зони села или који раде у Ћићевцу, Крушевцу и Параћину. Село има основну школу са 4 разреда, дом културе и црква Светог Томе који се слави као сеоска слава, а која је завршена са изградњом 2010. године и освештена руком Српског Патријарха и поглавара Иринеја.
У Појату се налази и прва и једина приватна радио-станица на територији Општине Ћићевац, „ТОП Радио“, основана 2000. године, која свој програм емитује 24 часа дневно од 2010. године на фреквенцији 105.1 MHz.
Демографија
У насељу Појате живи 794 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,4 година (39,9 код мушкараца и 42,7 код жена). У насељу има 295 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,34.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Louis Buchalter
Louis "Lepke" Buchalter (6. februar 1897 - 4. mart 1944) bio je američki gangster, poznat kao vođa Murder Inc., zloglasnog gangsterskog eskadrona smrti, ali i kao jedina od istaknutih ličnosti organiziranog kriminala koja je skončala pogubljenjem na električnoj stolici.
Biografija
Louis Buchalter je rođen i odrastao u porodici jevrejskog imigranta iz carske Rusije u četvrti Lower East Side na njujorškom Manhattanu. Imao je tri brata i sestru, a prvi put je u nevolje sa zakonom došao nakon što je kao tinejdžer ostao bez roditelja, te se odao kriminalu. Od 1915. do 1922. je nekoliko puta proveo u popravnim domovima i zatvorima zbog provala i sitnijih prijestupa.
Buchalter se među tadašnjim gangsterima isticao time da nije privlači pažnju javnosti, ali i svojih kolega, a što je dugovao sklonošću da im se otvoreno ne suprotstavlja, te besprijekornim privatnim životom. 1931. godine se oženio za Betty Wasserman, britanskom udovicom čijeg je sina posvojio.
Buchalter je od početka 1930-ih svoju djelatnost preusmjerio na vođenje bande profesionalnih ubica, gdje su mu glavni suradnici bili Abe Reles i italoamerički gangster Albert Anastasia. Banda, koja je, prema procjenama vlasti, brojala oko 200 ljudi, od štampe je prozvana "Murder, Inc." te je izvodila ubistva kako za italoameričke mafijaše tako i za tzv. Nacionalni kriminalni sindikat. Njegova najpoznatija žrtva je bio gangster Dutch Schultz, a povod likvidaciju je predstavljala istraga koju je protiv njujorških gangstera, uključujući Schultza, bio započeo javni tužilac Thomas E. Dewey; kada je Komisija odbila Schultzov prijedlog o atentatu na Deweya, Schultz je zaprijetio da će to učiniti sam; članovi Sindikata, uključujući Buchaltera, uplašeni da će to izazvati još oštriju reakciju vlasti, su odlučili umjesto toga ukloniti Schultza, koji je ubijen 23. oktobra 1935. godine.
Iako je Buchalter tako spasio Deweyu život, na kraju ga je upravo Dewey, koji je nastavio sa istragama protiv vodećih njujorških mafijaša, došao glave. Kada je Joseph Rosen, vlasnik trgovine slatkišima, odbio platiti "zaštitu" i napustiti grad, Buchalter je postao uvjeren da radi kao Deweyev doušnik te je naredio njegovu likvidaciju, koju su 13. septembra 1936. izveli pripadnici "Murder, Inc.". U međuvremenu su se protiv Buchaltera aktivirale i federalne vlasti, te je 8. novembra 1936. godine zajedno sa Shapirom osuđen na dvije godine zatvora zbog kršenja antitrustovskih propisa. Prije izvršenja presude su njih dvojica pobjegli i počeli višegodišnje skrivanje, tokom koga je Buchalter optužen i za krijumčarenje drogom. Buchalterovo skrivanje je 24. augusta 1939. godine završeno spektakularnom predajom direktoru FBI J. Edgaru Hooveru koju je, navodno, utanačio poznati novinar Walter Winchell, odnosno zahvaljujući dogovoru prema kome ga federalne vlasti nisu trebale izručiti vlastima države New York gdje ga je Dewey istraživao za ubistva za koja bi se mogla izreći smrtna kazna.
Usprkos dogovora, sljedeće godine je Buchalter izručen državnim vlastima gdje je prvo osuđen na kaznu od 30 godina do doživotnog zatvora zbog iznuđivanja industrije odjeće, a potom se protiv njega pokrenuo i postupak za Rosenovo i još nekoliko ubistava. Uplašen da bi zbog njih mogao biti pogubljen, Abe Reles je odlučio u zamjenu za poštedu života svjedočiti protiv svog šefa; to je potom učinio i njegov potčinjeni Alfred Tannenbaum. Buchalteru je za ubistva 30. novembra 1941. godine proglašen krivim, a 3. decembra 1941. godine osuđen na smrtnu kaznu. Ona je, nakon nekoliko neuspjelih žalbi i molbi za pomilovanja izvršena električnom stolicom 4. marta 1944. godine u kaznionici Sing Sing, a zajedno sa njim su pogubljeni suradnici Emanuel Weiss i Louis Capone.
U fikciji
O Lepkeu je godine 1975. snimljen biografski film pod naslovom Lepke, gdje je njegov lik tumačio Tony Curtis.
1981. godine ga je tumačio Ron Max u miniseriji Gangsterske kronike.
Aleksandar Dunić
Aleksandar Dunić (Beograd, 1. februar 1967.) je poznati srpski filmski i pozorišni glumac.
Biografija
Glumačku akademiju završio je u Novom Sadu, a prvu ulogu na televiziji ostvario je 1987. godine u dečjoj tv seriji „Sazvežđe belog duda“. Veliku popularnost stekao je 1993. godine, kada se sa ulogom dr Gorana Popca pojavio u kultnoj tv seriji Siniše Pavića „Srećni ljudi“. Šira publika Dunića pamti po ulogama u tv serijama Siniše Pavića: „Porodično blago“, „Stižu dolari“, „Bela lađa“.
Neirone Inferiore, Cuneo
Neirone Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Aleksandar Dunić
Biografija
Dunić se retko pojavljivao na filmu, ostvario je svega dve manje uloge u filmovima: Poltron i Tesna koža 3. Glumio je u nekoliko tv drama.
Porodica
Aleksandar Dunić je oženjen novinarkom i ima sina.
Neirone Inferiore, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1298 m.
Vandinei, Vicenza
Vandinei je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Казашки национални педагошки универзитет Абај
Казашки национални педагошки универзитет Абај (казашки: Абай атындағы Қазақ Ұлттық педагогикалық университеті, ) је најстарији универзитет у Казахстану који је основан још 1928. године, у периоду када је тадашња аутономна казашка република још увијек била дио Руске Совјетске Федеративне Социјалистичке Републике у оквирима Совјетског Савеза. Универзитет се налази у старом главном граду Казахстана Алмати. Универзитет Абај један је од најцјењенијих универзитета у читавој Централној Азији. Институција је прва у земљи организирала програме удаљеног образовања још 2001. године. Настава на универзитету одвија се на руском и казашком језику.
Vukosav Hrvatinić
Vukoslav Hrvatinić, knez (?, prije 1299 – ?, prije 16. aprila 1343), sin Hrvatina, kneza Ključkog.
Iako se njegovo ime ne navodi u poveljama koje su izdate njegovom ocu 1299, 1301, 1304. i 1305, njihov se sadržaj odnosi i na njega, a s braćom je obuhvaćen u spomenu Hrvatinovih sinova
Po prvi put, u pisanim tragovima, Vukoslav se pominje 1315. i naziva knezom. Tada je u Sanici u župi Sani izmirio nekog Vuka Obradova s njegovim plemenom. Nakon toga ne spominje se do 1325. kada je u Ključu darovao slobodu Jurjevom nezakonitu sinu Hraniču. Zbog njegovog napuštanja podaničkih veza sa hrvatskim velikašima ban Stjepan II Kotromanić zajamčio mu je između 1326. i 1329. godine slobodu i dao mu, odnosno priznao posjedovanje naslijeđenih župa Banice i Vrbanje sa njihovim gradovima Ključem i Kotorom kao nagradu za vjernu službu: Uskoro zatim ban je izdao još jednu povelju identičnog darovateljskog sadržaja za koju Lajoš Thallóczy drži da svečanije ponavlja darivanje prethodne darovnice. Za razliku od prve povelje, u kojoj se poimenice navode svjedoci, u drugoj se darivanje ponavlja pred najvišim predstavnicima Crkve bosanske i bosanskim velikašima U slučaju Vukoslavove nevjere ban ga ne može zasužnjiti, nego mu jamči mogućnost da se opravda pred dobrim mužjem. Povelja je Pored toga, navodi se da u hiži gosta Radoslava u Moištri i prvi je poznati dokument u kojem se pojavljuje institucijski izgrađena Crkva bosanska  kao garant donacijskih prava nekoga bosanskog velikaša.
Vukoslav se ponovo spominje u nedatiranoj povelji koju su izdali banica majka Elizabeta i njen sin ban Stjepan II Kotromanić – njegovom bratu Vukcu (povelja vjerovatno datira nakon 1329, jer se u njoj – uz bana – spominje i njegova neimenovana žena). U povelji se izriče pohvala načinu na koji su već bila zajamčena njegova prava. U istom smislu Vukoslav se spominje i u povelji kneza Vladislava, žene mu Jelene i sinova, bana Tvrtka i kneza Vuka, vjerovatno iz 1353-1354, kada je Vukoslav pouzdano već bio oko jednu deceniju mrtav.
Njegovi sinovi bili su Vlatka, Vuka i Pavle. Žena Jelena, kći krbavskog kneza Kurjaka, stupila je 16. aprila 1343. u samostan u Šibeniku, a 1350. bila članica samostana sv. Nikole u Zadru.
Мрмош
Мрмош је насеље у Србији у општини Александровац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 802 становника (према попису из 1991. било је 954 становника).
Демографија
У насељу Мрмош живи 663 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,3 година (43,0 код мушкараца и 45,6 код жена). У насељу има 225 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,56.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња четири пописа, примећен је пад у броју становника.
Sulejman Šarac
Hfz. Sulejman ef. Šarac (Stolac 1850. - Sarajevo 27. decembra 1927.), bošnjački je teolog, treći po redu reis-ul-ulema u periodu Austro-Ugarske.
Biografija
Hfz. Sulejman ef. Šarac je osnovno obrazovanje i hifz Kurana stekao je u rodnom mjestu, a dalje školovanje u Istanbulu je završio 1878. godine. Po povratku u Bosnu i Hercegovinu 1879. godine biva imenovan za bihaćkog muftiju, na kojoj dužnosti ostaje do 1887. godine, nakon čega biva postavljen za profesora a kasnije i za direktora Šerijatske sudačke škole u Sarajevu.
U pokretu za vjersku i vjersko-prosvjetnu autonomiju muslimana u Bosni i Hercegovini aktivno je učestvovao, zbog čega mu je Austro-Ugarska teško zamjerila i tadašnja Zemaljska vlada u Bosni i Hercegovini ga premjestila u Vrhovni šerijatski sud. Međutim, njegov ugled i popularnost brzo su porasli, pa je nakon dobijene pobjede za vjersku i vjersko-prosvjetnu autonomiju jednoglasno izabran za reisu-l-ulemu. Tako je hfz. Sulejman ef. Šarac bio prvi bošnjački reis-ul-ulema izabran od naroda. Njegov izbor nije bio po volji Austro-Ugarskoj, koja će ga, nakon dvogodišnjeg rada, prisiliti da podnese ostavku i to preko iste Hodžinske kurije koja ga je prije dvije godine jednoglasno izabrala. Nakon ultimatuma Zemaljske vlade u Bosni i Hercegovini da u roku od osam dana podnese ostavku, reis-ul-ulema hfz. Sulejman ef. Šarac podnio je ostavku na položaj reis-ul-uleme u avgustu 1912. godine. Nakon toga se posvetio porodici i nauci.
Umro je 27. decembra 1927. godine u Sarajevu.
Gurdon, Arkansas
Gardon je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.212, što je 64 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Atitalaquia, Atitalaquia
Atitalaquia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Atitalaquia.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2096 m.
Jean-Louis de Dommaigné
Jean-Baptiste-Louis-Étienne de Dommaigné de la Roche-Huc, comte de Brûlon (11. novembar 1749 - 9. jun 1793) bio je francuski vojskovođa, poznat kao zapovjednik pobunjeničke konjice za vrijeme Rata u Vandeji.
Tatahuichi, Guachochi
Tatahuichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Mehmed Teufik Azabagić
Mehmed Teufik ef. Azabagić (Tuzla, 1838. – Tuzla, 1918.), bošnjački je teolog, drugi po redu reis-ul-ulema u periodu Austro-Ugarske.
Palo Blanco, Camargo
Palo Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Mehmed Teufik Azabagić
Biografija
Mehmed Teufik ef. Azabagić sin Osman-bega rođen je u Tuzli 1838. godine. Potiče iz ugledne i bogate tuzlanske porodice, Azabagića. Osnovno i srednje obrazovanje završio je u Tuzli, a zatim je otišao na studije islamskih nauka u Istanbul. Diplomirao je 1868. godine, a potom se vratio u svoj rodni grad. U radnom vijeku prošao je sve pozicije u Islamskoj zajednici u Bosni i Hercegovini. Bio je imam, hatib, vaiz, a potom upravitelj ruždije u Sarajevu, kada je premješten na isti položaj u Tuzlu, gdje je istovremeno vršio i funkciju kadije. Nakon što je Austro-Ugarska okupirala Bosnu i Hercegovinu 1878. godine postavljen je za tuzlanskog muftiju. Na toj funkciji istakao se dobrim organizatorskim sposobnostima i pročuo kao sposoban alim, vaiz i pedagog.
Palo Blanco, Camargo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1216 m.
Tabla de Muñoz, Salamanca
Tabla de Muñoz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Mehmed Teufik Azabagić
Reis-ul-ulema
Njegov mandat je obilježen teškim vremenom, vremenom borbe borbe za bolji i pravedniji status muslimana, borbe za njihovu vjersku i vjersko-prosvjetnu autonomiju. Dobivanjem vjerske i vjersko-prosvjetne autonomije muslimani u Bosni i Hercegovini pripremali su se da donesu novi statut Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini i po njemu da izaberu reis-ul-ulemu. Reis-ul-ulema Azabagić je procijenio da bi za njega bilo najbolje da se povuče u penziju, što je i uradio 1909. godine. Ostatak života proživio je u Tuzli. Umro je u 80-toj godini života 22. maja 1918. godine. Ukopan je u haremu Jalske džamije u Tuzli gdje mu se i sada nalaze nišani.
Tatahuichi, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2135 m.
Tabla de Muñoz, Salamanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1730 m.
Jean-Louis de Dommaigné
Kada je godine 1793. u njegovoj rodnoj Vandeji izbio ustanak, pobunjeni seljaci su ga izabrali za jednog od svojih zapovjednika. De Dommaigné se istakao od nekoliko okršaja, uključujući bitku za Saumur gdje je upravo njegova intervencija pobunjenicima donijela najveću pobjedu u cijelom sukobu; u njoj je, pak, de Dommaigné poginuo.
Galokatehin galat
Galokatehin galat je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 458,372 Da.
Moruri, Verona
Moruri je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Apoxquila, Tlaquilpa
Apoxquila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlaquilpa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2597 m.
Bitka za Krupanj 1941.
minijatura|250px|Oslobođenje Krupnja (od 1 do 3 septembra 1941 godine). Bitka za Krupanj je bila ustanička borba za oslobođenje Krupnja od Nemaca tokom ustanka u Srbiji 1941. godine.
Bitka za Krupanj, otpočela je 1. septembra 1941. godine, trajala je dva dana i dve noći. Nemački bombarderi pomagali su odbranu garnizona u Krupnju, ali ni to nije pomoglo fašističkim osvajačima.
Posle trodnevnih borbi Krupanj su 3. septembra 1941. oslobodili delovi Valjevskog partizanskog odreda i četnički odredi popa Vlada Zečevića i poručnika Ratka Martinovića, koji su kasnije pristupili NOP-u.
Zarobljenih Nemaca bilo je oko 40, a zaplenjen je i veći ratni materijal.
Pozadina
30. avgusta 1941. godine kod Mačkovog kamena održan je sastanak između rukovodstva Valjevskog partizanskog odreda koje je vodio Miloš Minić i četničkih vođa popa Vlade Zečevića i Ratka Martinovića. Susret je bio srdačan, a razgovor je tekao neusiljeno i bez dnevnog reda. Tada su se načelno dogovorili o napadu na Krupanj.
Osnovni zaključci njihovog dogovora su bili:
Raspored i zadatke jedinica trebalo je da dogovorno reše komandanti.
Angažovane snage
thumb|Borci Valjevskog partizanskog odreda.
Prvi dan borbi
Ustanici su sastavili ultimatum, kojim su Nemce obavestili da su potpuno opkoljeni i da će, u slučaju otpora, svi do poslednjeg biti poubijani. Tražili su njihovu predaju. Ako polože oružje, životi će im biti pošteđeni i s njima će se postupati po međunarodnom ratnom pravu. Nemački komandant posade primio je taj ultimatum u 21,00 čas, nakon čega je pitao svoju višu komandu šta da radi. U 22,30 i ponovo u 23,45 nemačkoj posadi u Krupnju naređeno je od više komande: "Kapitulacija isključena".
Omladinac Slavko Orlović je obavestio ustanike da je kod sreskog načelstva u Krupnju zakopao jedan mali top sa dosta granata. Ujedno je javio da su se Nemci povukli u bolnicu i da je grad napušten. Komandanti su odmah poslali Orlovića, sa još četiri borca, da iskopaju top i granate. Oko 3 časa ujutro na četnički položaj je stigao mali top. Prvo su gađali nemački mitraljez koji je tukao sa krova bolnice. Nemci su u ratnom dnevniku zabeležili:
U napadu na Krupanj su učestvovali i Pećančevi četnici koji su odmah napustili svoje položaje i započeli bežaniju, čim su Nemci pripucali.
Borbe na prilazima
Iz Valjeva su Nemci pokušali prodor ka Krupnju snagama jačine bataljona pešadije i dva voda tenkova, da bi deblokirali opkoljene čete u Krupnju. Partizani su postavili zasedu kod Mojkovića i Komirića koja je nekoliko dana vodila borbu s Nemcima i sprečila ih da stignu do Krupnja i deblokiraju nemačku posadu. Borbu partizana sa kolonom od 12 kamiona punih Nemaca pomagali su i seljaci, pa su čak i kamenjem tukli Nemce.
Drugi dan borbi
Partizani su sledeće noći poslali bombaške grupe koje su pod zaštitom vatre ubacivali eksploziv u bolnicu. Akciju bombaša je vodio Žikica Jovanović, koji je to naučio u ratu u Španiji. Svi bombaši su bili omladinci koji su se dobrovoljno javili za ovaj težak i opasan zadatak.
Posle žestoke borbe od koje je odzvanjala cela krupanjska dolina, usledila je tišina. U bolnici se čula glasna prepirka, zatim jedan pucanj kao iz revolvera. Onda je na krovu bolnice počela da izranja bela zastava. Ustanici su se grlili od radosti i uzbuđenja. Mnogi od njih nisu verovali da vide kako Nemci ističu belu zastavu, prvu koju su istakli otkako su počeli da porobljavaju druge narode i zemlje.
Prema izveštaju nemačkog kapetana Sajferta, situacija je u Krupnju bila neizdrživa, naročito u bolnici gde je bila 10. četa 724. puka, usled nestašice vode i hrane.
Ujedinjene ustanika
mini|Pop [[Vlado Zečević]]
El Puertecito, La Yesca
El Puertecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Bitka za Krupanj 1941.
Ujedinjene ustanika
U toku opsade je održan sastanak ustaničkih vođa, na kojem je četnički vođa Ratko Martinović predložio da se borci četničkih četa rasture po partizanskim jedinicama koje su imale znatno bolji moral, i da se tako stvori jedinstven odred. Ovo je izazvalo veliku raspravu ali je na kraju prihvaćeno:
El Puertecito, La Yesca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1255 m.
Bitka za Krupanj 1941.
Ujedinjene ustanika
Tako je još u toku borbi za Krupanj učinjeno sve što je bilo potrebno za jedinstvo ustanka.
Treći dan borbi
Pri četvrtom napadu "štuka" u 18,30 časova krenule su u povlačenje obe nemačke čete, pod jakom vatrom. Sa prvim sumrakom "štuke" su otišle. Tada je izvršen juriš za Nemcima koji su odstupali od fabrike. U polju između fabrike antimona i Marića stene već u prvi mrak prikupljeno je puno zarobljenih Nemaca i cela njihova komora.
Gonjenje Nemaca je predvodio Žikica Jovanović Španac. Na petom kilometru od Krupnja Nemci su naišli na porušen most i zasedu. Samo njihovi raspršeni delovi su uspeli da se probiju.
Ishod
Prema nemačkim podacima, njihovi gubici su bili: 9 mrtvih, 30 ranjenih i 175 nestalih. Gubici ustanika su bili: 6 mrtvih i 12 ranjenih. Poginula su i četiri civila. Ustanici su zaplenili 2 teška i 6 lakih minobacača, 22 mitraljeza "šarca", više od 70 pušaka, 300.000 metaka, 12 strojnica, 10 pištolja, 18 motornih vozila i 20 zaprežnih kola; zatim 2 radio-stanice, jednu hiruršku bolnicu, 2 magacina puna hrane i opreme, duvana i oko pola miliona maraka.
Nakon oslobođenja Krupnja, izdat je zajednički proglas partizana i četnika:
Nakon oslobođenja je dogovoreno stvaranje narodne vlasti, jer je bilo puno poslova koje je trebalo obaviti. Trebalo je na narodnim zborovima izabrati najpoštenije ljude, i to one koji podržavaju borbu i koji će se starati da narod potpomaže vojsku.
Nemački kontraudar
Posle izbijanja na drum Loznica — Valjevo i u rejon sela Draginca Nemci su u dva maha pokušali prodor prema Krupnju.
Prvi kontraudar
U prvom pokušaju učestvovali su: 3. bataljon 698. puka, jedna četa 342. pionirskog bataljona, 3. divizion 342. artiljerijskog puka, 3. četa 202. tenkovskog puka, jedan oklopni lovački vod i jedan bataljon 699. puka. Dakle, svega dva pešadijska bataljona ojačana artiljerijom, tenkovima i inženjerijom. Grupom je rukovodio jedan operativni štab. Ovu formaciju Nemci su nazvali "Grupa Krupanj". U zapovesti za napad na Krupanj pripadnicima Vermahta se naređuju ratni zločini:
Ujutro 14. oktobra 1941. godine, posle jake artiljerijske vatre, nemačka "Grupa Krupanj" je prešla u napad. Podelili su se u dve kolone. Jedna je napadala na položaje koje su držali Mačvani i čete Rajka Markovića, a druga kolona je krenula na istok prema Zavlaci. Položaje prema Zavlaci držali su delovi Valjevskog odreda: četa Dobrosava Trndže i 11. četa, obe su pripadale Rađevskom bataljonu. Sem njih je bio i Bombaški vod kod samog mosta na Jadru. Na pravcu prema Zavlaci trebalo je da položaje drže i čete kapetana Račića. Njegovi četnici su bili raspoređeni u rezervi, ali su pri prvoj artiljerijskoj vatri pobegli.
Borbe su vođene celog tog dana i Nemci nisu postigli nikakav uspeh. Bili su pred mrak prinuđeni da obustave nastupanje. Komandant "Grupe Krupanj" u 17 časova je obavestio svoju diviziju:
Drugi kontraudar
U vreme drugog nemačkog kontraudara, četničko-partizanski sukob među ustanicima je već uzeo maha. Ustanici su borili ne samo sa Nemcima, nego i sa stanjem u četama koje su se osipale. Onda je došao drugi pokušaj prodora Nemaca u Krupanj. 19. oktobra uveče cela 342. nemačka divizija posela je polazne položaje, da bi ujutro, 20. oktobra, prešla u napad.
Direktan napad su izvršili 699. i 698. puk, ojačani tenkovima, artiljerijom i inženjerijskim jedinicama, dok su ostale snage vršile bočna obezbeđenja i demonstracije na drugim pravcima. Na pravcu Draginac—Dvorska, da bi brže prodrli, Nemci su se poslužili zločinačkim sredstvima. Na pravcu od Draginca preko Dvorske, ispred streljačkog stroja svoje napadne kolone terali su žene, decu i starce, koje su pokupili po selima.
Pred nadmoćnijim nemačkim snagama ustaničke jedinice su se u borbi povlačile. Prema Stolicama su odstupale čete: Vuka Cvijanovića, Lale Stankovića, Dimitrija Bajalice i Rajka Markovića. Ostale jedinice su odstupale istočno od Krupnja.
Krupanj je do temelja spaljen, sem jedne kuće koja je pripadala apotekaru koji je bio Nemac.
Riobianco Basso, Bolzano
Riobianco Basso je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1320 m.
Vandini, Vicenza
Vandini je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
Teiușu, Brebeni
Teiușu je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Brebeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Pueblo Viejo, Culiacán
Pueblo Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
KAF Celtis Sombor
KAF Celtis ( poznati i kao Bođoši) su tim američkog fudbala iz Sombora u Srbiji.Klub je član Divizije Sever, Prve Lige Srbije, pod okriljem SAAF (Srpske Asocijacije Američkog Fudbala), i jedan je od deset najstarijih klubuva u Srbiji.
Istorijat kluba
KAF Celtis je zvanično osnovan 22 oktobrba 2005. godine u Somboru, međutim prvu utakmicu su odigrali dva meseca ranije, 28.10.2005. protiv ekipe Kula Slayers. Kao i svi timovi tada u Srbiji, Celtisi su svoju prvu sezonu igrali bez zaštitne opreme (bez kacige i pedova). U sezoni 2006 SAFS lige bez opreme, postigli su i jedan od svojih najvećih uspeha u istoriji kluba, plasirajući se u polufinale tog takmičenja. Klub posle toga pravi pauzu od dve godine, zbog nabavke opreme, da bi 2009, zajedno sa još 7 klubova osnovao SAAF (Srpsku Asocijaciju Američkog Fudbala). U naredne dve godine, klub ostvaruje svoje najveće uspehe u ovom sportu, zauzimanjem trećeg mesta u sezoni 2009 SAAF Superlige i ulaska u polufinale istog takmičenja u sezoni 2010.
Florence La Badie
Florence LaBadie (27. april 1888 - 13. oktobar 1917) bila je američka glumica rodom iz Kanade koja je slavu stekla nastupajući u nijemim filmovima. O njenom ranom životu i porijeklu postoje oskudni i kontradiktorni podaci, ali se zna da je odrasla u Montrealu, i da je kao mlada djevojka u New Yorku radila kao manekenka i neko vrijeme kao kazališna glumica. Godine 1909. ju je sunarodnjakinja Mary Pickford pozvala na snimanje u Biographov studio, nakon čega je dobila manje uloge u filmovima D. W. Griffitha. Godine 1911. je s njom ugovor potpisao Edwin Thanhouser te je učinio glavnom zvijezdom svoje filmske kuće Thanhouser Film Corporation. LaBadie je stekla popularnost, ne samo zbog privlačnog izgleda, nego i zbog atletskih sposobnosti i spremnosti da sama izvodi komplicirane kaskade; to je posebno došlo do izražaja u filmskom serijalu The Million Dollar Mystery (1914 - 15) koji je predstavljao njen najveći hit. Iako su njeni filmovi nastavili postizati uspjeh, u ljeto 1917. je LaBadie objavila kako napušta Thanhouser i da će se priključiti nekom drugom filmskom studiju. 28. augusta 1917. je automobil u kome se vozila zajedno sa svojim zaručnikom Danielom Carsonom Goodmanom sletio s ceste; LaBadie je tada teško ozlijeđena i umrla je od septikemije nekoliko tjedana kasnije. Njena smrt se često navodi kao prvi slučaj filmske zvijezde umrle na samom vrhuncu popularnosti.
Xocota, Cuetzalan del Progreso
Xocota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 430 m.
Casa Zuccoli, Modena
Casa Zuccoli je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Dositej Novaković
Dositej Novaković (oko 1774 — 1854) bio je srpski duhovnik i episkop timočki od 1834. do 1854.
Biografija
Rodio se u selu Dabnici kod Prilepa oko 1774. Kao mladić boravio je u manastiru Treskavcu kod Prilepa. Ubrzo odlazi na Svetu Goru u Manastir Zograf gde prima monaštvo. Tu biva rukopoložen za jerođakona a zatim i za jeromonaha. Sa Svete Gore odlazi u Pirot, a zatim i u Niš, gde ga tadašnji episkop Meletije postavlja za svog protosinđela.
Posle ubistva episkopa Meletija 31. maja 1821. godine od strane Turaka koji su zbog Grčkog ustanka zatvarali i ubijali pravoslavno sveštenstvo Dositej uspeva da prebegne za Srbiju gde ga knez Miloš Obrenović prima i daje mu dužnost starešine manastira Svete Petke, a potom i manastira Gornjaka. Nešto kasnije je unapređen u čin arhimandrita.
Kada je 1833. oslobođena Timočka krajina, i pripojena Kneževini Srbiji knez i mitropolit beogradski odlučuju da obrazuju Timočku eparhiju. Mitropolit Petar je u dogovoru sa ostala dva srbijanska episkopa, užičkim Nikiforom i šabačkim Gerasimom, predložio tri arhimandrita od kojih je jedan bio Dositej. Godine 1834. nakon izbora rukopoložen je za episkopa timočkog.
Od 1846. je bio počasni član Društva srpske slovesnosti.
Episkop Dositej je upravljao Timočkom eparhijom 20 godina, umro je 2. aprila 1854. godine, u Negotinu. Njegov grob nalazi se u kripti stare negotinske crkve.
Opština Gruiu, Ilfov
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
La Morena, Mapastepec
La Morena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mapastepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Villaggio Frasso, Cosenza
Villaggio Frasso je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 444 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Tireostimulišući hormon, beta
Tireostimulišući hormon, beta (TSHB) je protein koji je kod ljudi kodiran TSHB genom.
Funkcija
Tireostimulišući hormon (TSH) je nekovalentno vezani glikoproteinski heterodimer. On je deo familije hipofiznih hormona koji sadrže zajedničku alfa podjedinicu (TSHA) i jedinstvenu beta podjedinicu (ovaj protein) koja daje specifičnost.
El Extranjero, San Diego de la Unión
El Extranjero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2010 m.
Opština Teúl de González Ortega, Zacatecas
Teúl de González Ortega je opština u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 927 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2006 m.
Парчин
Парчин је насеље у Србији у општини Александровац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 266 становника (према попису из 1991. било је 283 становника).
Демографија
У насељу Парчин живи 221 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 44,9 година (43,2 код мушкараца и 46,6 код жена). У насељу има 70 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,80.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Pulaski, Ohio
Pulaski je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132.
Vanzetti, Vicenza
Vanzetti je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.