cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hadžar (masiv)
Hadžarski masiv (, dosl. Kamenite planine) je planinski masiv koji se prostire na sjeveroistoku Omana od Indijskog oceana sve do krajnjeg istoka Ujedinjenih Arapskih Emirata. Masiv razdvaja nisku obalnu ravnicu Omana od pustinjske visoravni Arabije i prostire se u unutrašnjost od 50 do 100 km od Omanskog zaljeva.
Geografija
Hadžar se pruža paralelno obali Omanskog zaljeva u dužinu od nekih 500 km i isteže u luku sve do poluotoka Musandam gotovo do rta Ras al-Had, krajnje sjeveroistočne točke Arapskog poluotoka. thumb|left|240px| Topografska karta Istočne Arabije sa pozicijom Hadžara Počevši od sjeverozapada prema jugoistoku, masiv Hadžar se dijeli na podmasive: Rus Džabal koji gleda Hormuški tjesnac, zatim na Hadžar-Garbi (Zapadni Hadžar), pa onda centralni i najviši Džabal-Ahdar (Zelene planine), Džabal-Nahl, Hadžar aš-Šarki (Istočni Hadžar) i Džabal-Bani. Hadžar je strmih padina prema moru i dosiže svoju najveću visinu od 3075 metara u centralnom dijelu Džabal-Ahdara. Njegova prosječna nadmorska visina iznosi oko 1220 metara.
Hadžar je u svom najvećem dijelu kamena pustoš, osim u centralnom dijelu Džabal-Ahdara kog zbog tog zovu Zelene Planine, gdje zbog veće količine oborina uspjevaju rasti neke trave, grmlje, datulje i voćke. Planine Hadžar su važna ekoregija, jedini teren u Istočnoj Arabiji iznad 2000 metara nadmorske visine. Klima je hladna i vlažna od januara do marta a onda je sve toplije i toplije, ali i dalje uz povremene kiše od aprila do septembra.
Rancho Herrera, Tijuana
Rancho Herrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Casa Quemada, Balleza
Casa Quemada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Rancho Herrera, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Casa Quemada, Balleza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2497 m.
Andy Murray
Endru „Endi“ Mari (Andrew "Andy" Murray; rođen 15. maja 1987) je škotski teniser. Danas se Marej nalazi na 217.mestu ATP liste. Zbog problema sa kukom koji je operisao, najavio je kraj karijere u 2019. godini.
Među deset najboljih tenisera sveta po prvi put se našao 18. juna 2007. godine, kada je zauzeo osmo mesto. Sledeće godine, Marej je dostigao finale Otvorenog prvenstva Amerike, u kojem ga je porazio Rodžer Federer, a osvojio je i četiri turnira iz Masters 1000 serije — Sinsinati i Madrid 2008, i Majami i Montreal 2009.
Privatni život
Endi Marej je rođen 15. maja 1987. u Glazgovu, Škotska, kao drugi i najmlađi sin Vilija i Džudi. a njegovi roditelji se zovu Džudi i Vili. Odrastao je u gradiću Danblejnu, nedaleko od Glazgova. Njegov deda sa majčine strane, Rob Irskin, profesionalno se bavio fudbalom. Marej ima čest problem sa svojom čašicom, koja mu u detinjstvu nije srasla u jednu kost, već je ostala kao dve odvojene kosti. Pohađao je Danblejnsku osnovnu školu, i bio je prisutan za vreme Masakra u Danblejnu 1996. u školi, kada je Tomas Hamilton ubio sedamnaest osoba; od toga su šesnaest bili učenici, a jedna osoba učiteljica. Marej se sakrio ispod stola u učionici zajedno sa godinu dana starijim bratom Džejmijem. Marej kaže da je tada bio premlad da bi shvatio šta se dešava, i retko pristaje da o tome govori u javnosti, ali je u svojoj autobiografiji Hitting Back napisao da je bio među decom koja su bežala od Hamiltona i da ga je spasila majka, koja je u tom trenutku automobilom došla po njega. Takođe je završio Danblejnsku srednju školu. Nakon razvoda njegovih roditelja kada je imao devet godina, Marej i njegov brat Džejmi ostali su da žive sa svojim ocem.
Njegovi dobri prijatelji među teniserima su Novak Đoković i Stanislas Vavrinka, koje poznaje još od juniorskih dana. Od 2006. godine je u vezi sa Kim Sirs, kćerkom Najdžela Sirsa, bivšim trenerom slovačke teniserke Danijele Hantuhove. Njih dvoje trenutno žive u Sariju, a upoznali su se tokom Otvorenog prvenstva Amerike 2005. godine. 27. novembra 2014. je Marejev agent potvrdio kako su se Marej i Sirs verili. Marej je takođe veliki ljubitelj fudbala.
Marej se za vreme kampanje za referendum o škotskoj nezavisnosti odbijao izjasniti "za" ili "protiv", sve do nekoliko dana pred referendum kada je objavio status na Twitteru protumačen kao podrška pobornicima nezavisnosti. Nakon toga je postao predmetom žestokih kritika, a posle referenduma je izjavio da je "ne žali zbog toga je što je rekao, ali da je to bilo izvan njegovog karaktera i da će se ubuduće koncentrirati na tenisku karijeru".
Juniorska karijera
Kada je igrao protiv Rafaela Nadala, koji je godinu dana stariji od njega, Marej je saznao da Nadala trenira Karlos Moja, tadašnji najbolji teniser sveta. Bio je besan, jer je jedina osoba sa kojom je mogao da vežba bio njegov brat, tako da je odlučio da se preseli u Barselonu, Španija, gde se upisao u poznati kamp „Međunarodna škola Šiler“. Ipak, odatle je otišao bez ikakvih priznanja, jer je njegovo obrazovanje mnogo trpelo zbog toga. 2004. godine je pobedio na juniorskom Otvorenom prvenstvu SAD.
2005.
Ovo je bila godina kada je Marej zaigrao kao profesionalac. Privukao je pažnju teniske publike kada je dostigao treće kolo turnira u Kvinsu i na Vimbldonu 2005. Najbolje rezultate ostvario je na travnatim i tvrdim podlogama, iako je rekao da najviše voli šljaku, jer je kao junior trenirao u Barseloni.
U martu 2005. godine, pruključio se Dejvis kup reprezentaciji Velike Britanije, koja je tada igrala protiv Izraela, i postao najmlađi teniser ikada koji je igrao u Dejvis kupu. Marej i Dejvid Šervud su napravili veliko iznenađenje kada su pobedili izraelski par u konkurenciji parova, i tako mogućili Britaniji da pobedi sa 3-2.
Škotski teniser je dostigao polufinale na Otvorenom prvenstvu Francuske za juniore, a onda je postao profesionalac kada je primio „vajld kartu“ za turnir u Barseloni. Ali, izgubio je već u prvom kolu. Igranje u Barseloni donelo je Marejju prve ATP poene. Nakon Barselone je primio „vajld kartu“ za turnir u Kvinsu. Dostigao je treće kolo, ali je odustao od daljeg takmičenja zbog povrede.
Marej je dobio „vajld kartu“ za Vimbldon 2005. Na svom prvom seniorskom Grend slem turniru, bio je 347. igrač planete, ali je u prvom kolu porazio 14. nosioca Radeka Štjepaneka u tri seta. Postao je prvi škotski teniser koji je dostigao 3. kolo Vimbldona, i u tom trenutku je bio jedini Britanac koji je igrao u muškoj i ženskoj pojedinačnoj konkurenciji. Ipak, njegov uspeh na Vimbldonu prekionuo je David Nalbandian, koji ga je porazio u pet setova.
Tokom ovog Vimbldona, Marej je postao izuzetno popularan u Velikoj Britaniji. Mnogi obožavaoci tenisa su predlagali da se „Henmanovo brdo“, koje je dobilo ime po nekadašnjoj britanskoj teniskoj zvezdi Timu Henmanu, preimenuje u „Marejjevo brdo“ ili „Marejjevo polje“ (zato što u Edinburgu postoji stadion koji se tako zove), a „Henmanmanija“ je postala „Endimanija“.
Dobio je „vajld kartu“ za učešće na Sinsinati Mastersu, i to je bio njegov prvi turnir iz Masters serije. Izgubio je od jednog od prvih deset tenisera sveta tada, Marata Safina, u drugom kolu, 6-4, 1-6, 6-4.
Marej je bio 122. teniser planete i morao je da učestvuje na kvalifikacionom turniru za Otvoreno prvenstvo SAD. Izgubio je u 2. kolu. Konačno je ušao u prvih 100 tenisera sveta kada je pobedio Robina Sederlinga na turniru u Bangkoku, u čijem je finalu poražen od strane prvog tenisera sveta, Rodžera Federera. To je bilo njegovo prvo ATP finale, koje mu je pomoglo da postane 72. teniser sveta.
Nakon kraće povrede, igrao je na turniru u Bazelu. U prvom kolu je porazio tadašnjeg najboljeg tenisera Britanije, Tima Henmana, 6–2, 5–7, 7–6(4). Nakon toga je pobedio Tomaša Berdiha u drugom kolu. Ipak, izgubio je u četvrtfinalu od 10. tenisera sveta Fernanda Gonzalesa. Ali, postao je 65. teniser sveta.
2006.
Osvojio je svoju prvu titulu, u San Hozeu, Kalifornija, i tokom turnira je pobedio dva bivša 1. tenisera planete, Endija Rodika i Lejtona Hjuita. Dostigao je i četvrtfinale na turniru u Memfisu. Ali, zato je izgubio u prvom kolu na Otvorenom prvenstvu Francuske i u Kvinsu. Takođe je igrao i muške parove u Dejvis kupu, jer zbog povrede nije mogao da igra pojedinačno.
Od kada je ušao u prvih 100 najboljih igrača sveta, Marej je u medijima opisivan kao „teniser eksplozivne naravi“. Tokom igranja parova u Dejvis kupu s Gregom Rusedskim protiv Nenada Zimonjića i Ilije Bozoljca, Marej je uvredio sudiju nazvavši ga „idiotom“, i zbog toga je morao da plati 2.500 dolara. Kasnije je rekao da jeste psovao tokom meča, kao i: „Bili smo šokirani nekim odlukama sudije, i rekao sam koliko je loš“.
Izgubio je već u 1. kolu na mastersu u Monte Karlu, a na Vimbldonu 2006. 4. kolo (u 3. kolu je porazio trećeg nosioca Endija Rodika), u kom je izgubio od Markosa Bagdatisa. Zatim je dostigao finala turnira u Njuportu i Vašingtonu. U međuvremenu je pobedio Endija Rama u meču Dejvis kupa protiv Izraela.
Dostigao je polufinale Kanada Mastersa, u kom je izgubio od Rišara Gaskea, a na Masters turniru u Sinsinatiju je izgubio od Rodika u četvrtfinalu. U 3. kolu je porazi 1. tenisera sveta Rodžera Federera. Marej je jedan od dvojice tenisera koji su uspeli da nanesu poraz Federeru te godine (drugi je Rafael Nadal). Na poslednjem grend slem turniru u sezoni, Otvorenom prvenstvu SAD izgubio je u 4. kolu od Nikolaja Davidenka. Zatim je ponovo igrao u Dejvis kupu. Britanija je igrala protiv Ukrajine, i Marej je pobedio u oba pojedinačna meča, dok je izgubio u igri parova.
Krajem godine, izgubio je od Tima Henmana na turniru u Bangkoku. Takođe je igrao finale muških parova sa svojim bratom. Na mastersu u Madridu je izgubio u 3. kolu od Novaka Đokovića. Takođe je izgubio u 2. kolu mastersa u Parizu.
Na kraju godine, Marej se nalazio na 17. mestu ATP liste.
2008.
Marej je, sve dok nije počela nova ATP sezona, trenirao puno, s teniskim ekspertima kao što su Džiz Grin, Met Litl i Majls Meklaglan u Majamiju, i Marej je tada rekao da nikada nije bio spremniji za početak sezone. Marejjev trud se isplatio kada je osvojio svoj četvrti turnir u karijeri, 5. januara u Dohi. U polufinalu je pobedio 4. igrača sveta Nikolaja Davidenka 6-3, 6-4, a u finalu Stanislasa Vavrinku, 6-4, 4-6, 6-2. Ovaj rezultat vratio je Marejja u prvih 10.
Marej je bio 10. nosilac na Otvorenom prvenstvu Australije 2008. godine, ali je već u prvoj rundi izgubio od finaliste Žo-Vilfreda Conge (7-5, 6-4, 0-6, 7-6). Marej nije igrao u mečevima Dejvis kupa protiv Argentine, što je prilično razljutilo Britance. Endijev brat Džejmi je rekao da „Endi ne mrzi da igra Dejvis kup, nego želi da se koncentriše na turnir u Marseju“.
Kako bi bio bolje spremljen za turnirne na šljaci, podlozi na kojoj je najslabiji, Endi Marej je počeo da radi s nekadašnjim finalistom Otvorenim prvenstvo Francuske Aleksom Korejtom. Na prvom turniru na šljaci, Monte Karlo Mastersu, izgubio je u 3. kolu od Novaka Đokovića (6-0, 6-4). Ispao je u 2. kolu Barselona Mastersa i Rim Mastersa, i u 3. kolu Hamburg Mastersa, u kom je izgubio od kasnijeg šampiona Rafaela Nadala (6-3, 6-2).
Na turniru u Kvins Klabu, Endi Marej je dostigao četvrtfinale, ali je taj meč morao da preda Endiju Rodiku zbog povrede palca ruke, tako da nije mogao da drži reket. Na Vimlbdonu 2008. je pobedio dostigao četvrtfinale, usput pobedivši Fabrisa Santora, Havijera Malisea, Tomija Hasa i Rišara Gaskea. U svom prvom Grend slem četvrtfinalu je izgubio od kasnijeg šampiona turnira, Rafaela Nadala (6-3, 6-2, 6-4).
Marej je onda zaigrao na Seriji Otvorenog prvenstva Amerike. Dostigao je polufinale Kanada Mastersa u Torontu, izgubivši od Rafaela Nadala, koji je i osvojio turnir. Prethodno je u četvrtfinalu pobedio 3. tenisera sveta Novaka Đokovića. Posle nekoliko dana, ponovo je pobedio Đokovića u finalu Sinsinati Mastersa (7-6(4), 7-6(5)), i tako osvojio svoju prvu titulu iz ATP Masters serije. Ova pobeda mu je omogućila da postane 6. teniser sveta, što je njegova najviša pozicija na ATP listi ikada. Endi Marej je tako postao tek drugi Britanac koji je osvojio titulu iz ATP Masters serije (nakon Tima Henmana, koji je Pariz masters osvojio 2003).
Endi Marej se takmičio za Ujedinjeno Kraljevstvo na Letnjim olimpijskim igrama 2008. godine u Pekingu, Kina, i to u dve kategorije. Igrao je muški singl, kao i muški dubl s bratom Džejmijem. Nažalost, već u prvom kolu je izgubio, i to od domaćeg igrača Lu Jen-Huna. Sa bratom Džejmijem je u prvom kolu porazio Kanađane Daniela Nestora i Frederika Neimejera, ali su u drugom kolu poraženi od francuskog para Arno Klemon — Mišel Ljodra.
Marej je dostigao svoje prvo grend slem finale na Otvorenom prvenstvu Amerike, u kojem ga je porazio petostruki šampion turnira Rodžer Federer (6-2, 7-5, 6-2). Za prolazak u finale savladao je prvog tenisera sveta, Rafaela Nadala, 6-2, 7-6(4), 4-6, 6-4. Nakon ovog turnira Marej je postao 4. teniser sveta po prvi put u karijeri. Takođe se plasirao na ovogodišnji Tenis Masters Kup. 18. oktobra je dostigao drugo masters finale u karijeri, finale Madrid Mastersa, u kome je i trijumfovao nad francuskim teniserom Žila Simona. U polufinalu je savladao drugog tenisera sveta Rodžera Federera. Marej je postao prvi Britanac koji je osvojio više od jedne titule iz ATP Masters serije i prvi koji je osvojio četiri titule u sezoni. 26. oktobra osvojio je i turnir u Sankt Peterburgu, što je bila njegova 23. pobeda u prethodnih 25 mečeva. Marej je postao i prvi Britanac koji je odbranio svoju titulu još od Marka Koksa 1975. godine, koji je odbranio svoje titule u Londonu i Vašingtonu.
Marej se zatim takmičio na Tenis masters kupu, završnom ATP šampionatu za najuspešnije tenisere u godini. Pobedio je u sva tri meča u fazi po grupama, koje je igrao protiv Endija Rodika, Žila Simona i Rodžera Federera. U polufinalu je poražen od strane Nikolaja Davidenka, sa 7:5, 6:2 po setovima.
2009.
Marej je počeo sezonu 2009. pobedama nad desetim, drugim i prvim teniserom sveta — Džejmsom Blejkom, Rodžerom Federerom i Rafaelom Nadalom — i osvojio egzibicioni turnir u Abu Dabiju. Nakon toga je odbranio titulu na turniru u Dohi, savladavši usput Alberta Montanjesa, Filipa Pecšnera, Rodžera Federera i Endija Rodika.
Marej je bio 4. nosilac na Otvorenom prvenstvu Australije 2009. Dostigao je četvrto kolo, u kojem ga je porazio Fernando Verdasko u pet setova (6–2, 1–6, 6–1, 3–6, 4–6). Pre početka turnira, kladioničari i teniski stručnjaci smatrali su Marejja za jednog od glavnih favorita. Ova izjava izazvala je negativne reakcije kod drugog i trećeg nosioca, Rodžera Federera i Novaka Đokovića, koji su rekli da Marej do sada nije osvojio nijednu grend slem titulu i da ne razumeju zašto je svrstan među favorite, a sam Marej je na to odgovorio da "ne razume poentu cele stvari" i da je dobro igrao u poslednje vreme, pa da može biti "svrstan među favorite".
Nedugo nakon završetka Otvorenog prvenstva Australije, Marej je osvoji turnir u Roterdamu, u čijem je finalu pobedio Rafaela Nadala u tri seta (6-3, 4-6, 6-0). Tokom tog meča, Nadal je povredio koleno, ali je ipak odlučio da, zbog publike, ne preda meč i odigra ga do kraja. Marej je zatim otkazao učešće na turniru u Marseju, koji je osvojio 2008. godine, kako bi se oporavio od povrede koju je zaradio tokom turnira u Roterdamu. On je zatim dostigao četvrtfinale na turniru u Dubaiju, ali je četvrtfinalni meč predao svom protivniku Rišaru Gaskeu usled virusa.
Guerrero, Soto la Marina
Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Andy Murray
2009.
2013. Pobeda na Vimbldonu
Guerrero, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Mogulsko Carstvo
Mogulsko Carstvo (perzijski: شاهان مغول [Shāhān-e Moġul], urdu: مغلیہ سلطنت; samoprozvani: گوركانى [Gūrkānī]) ili Mughalsko Carstvo, bilo je carstvo na Indijskom potkontinentu. Tijekom 16. stoljeća u Indiji je na vlast došla nova vladajuća dinastija – Mughal (perzijski: سلطنتمغولی هند [Muġalīh Sulṭanat], urdu: گوركانى), donijevši sa sobom bogatu islamsku civilizaciju i po prvi put ujedinila ovaj potkontinent nakon 1500 godina. Prvi mogulski vladar Babur stigao je iz Perzije i bio je u srodstvu s mongolskim carevima dinastije Timurida. On je s kasnijim Mughalima izgradio carstvo koje je početkom 18. stoljeća obuhvaćalo cijelu Indiju osim južnog vrha. Mughali su poticali umjetnost i pridonijeli širenju islama u cijeloj Indiji. U 18. i 19. stoljeću carstvo je postupno propadalo kao posljedica britanske kolonizacije, a nakon Indijske pobune 1857. god. Britansko Carstvo uspostavlja svoju kolonijalnu upravu - Britanska Indija.
Andy Murray
Nacionalni indetitet
Marej je takođe izjavio kako "nije anti–Englez" i kako nikada nije ni bio," kao i da je bio vrlo razočaran kada je Engleska eliminisana od strane Portugala. U razgovoru sa Niki Kembel u radio–emisiji BBC Radio 5 Live Tim Henman je potvrdio da je Marejjev komentar bio izrečen u šali, na koju su ga podstakli Keli i Henman. On je takođe izjavio da je neistina da je Marej nosio dres Paragvaja.
Mogulsko Carstvo
Osnutak
Početkom 16. stoljeća pod vodstvom, Mughali su, kao potomci mongolskih, turkijskih korijena koji su vladali dijalovima, Perzije i jugoistočne Azije, počeli upadati u sjevernu Indiju. Zahirudin Mohamad Babur (Zahir ud-Din Muhamed), poznatiji samo kao Babur ("Tigar", v. 1483.-1530.) je bio praunuk Timura Velikog, turkijsko-mongolskog osvajača. On je naslijedio kneževstvo Fergana u centralnoj Aziji, sjeverno od pamirskih planina. Osvojio je Kabul u Afganistanu i 1504. osnovao kraljevstvo. Napadao je sjever Indije, a 1525. je izvršio potpunu invaziju na delhijski sultanat. U travnju 1526. god., sa slabijim snagama došao je do ključne pobjede kod Panipata (kod Delhija) i time osvojio srednji dio sjeverne Indije. Babur je bio tolerantan po pitanju religije svojih podanika. Volio je kulturu i umjetnost i pokazivao se kao mecena brojnim umjetnicima. Bio je opčinjen prirodom. Financirao je izgradnju veličanstvenih vrtova.
Andy Murray
Nacionalni indetitet
U razgovoru sa Gabijem Loganom za Inside Sport, Marej je rekao da je on i Škot i Britanac, i da je zadovoljan svojim britanskim identitetom. Izjavio je da između ta dva nema konflikta i da je ponosan na oba. Marej je takođe otkrio da je jednom četvrtinom Englez, budući da mu jedan deo porodice potiče iz Njukasla, da je njegov trener Škot, a njegova devojka, Kim Sirs, Engleskinja.
Mogulsko Carstvo
Osnutak
No, Babur je bio loš upravitelj i carstvo se počelo dijeliti nakon njegove smrti 1530. godine.
Oko 1600. car Akbar (v.1556.-1605.) ujedinio je carstvo i proširio ga prema jugu.
Vladavina Akbara
mini|lijevo| Karta Akbarovog carstvamini|lijevo| Mogulska džamija Badshahi u [[Lahoreu]] mini|lijevo| [[Crvena utvrda u Delhiju]] Akbar Veliki je bio najveći mogulski vladar. Bio je Baburov unuk, a car je postao 1556. i iste godine porazio afganistanskog suparnika za prijestolje i tako osigurao svoje pravo na vlast. Tijekom svoje duge vladavine povećao je Mogulsko Carstvo, bio pokrovitelj umjetnosti i zagovarao vjersku snošljivost. Akbar je znao da mu je za ujedinjenje potrebna pomoć hindskih poglavica. Stoga je mnoge od tih ljudi zaposlio u svojoj državnoj službi i pokušao zagovarati hindske interese. Uveo je pravedniji porezni sustav od onog koje su imali Hindi.
U početku je Akbar vladao iz Agre na sjeveru srednje Indije gdje je izgradio čuvenu Crvenu utvrdu. Godine 1569. Akbar gradi Fatehpur Sikri u sjevernom dijelu srednje Indije. Podignut je u počast muslimanskom svecu šeiku Salimu, koji je prorekao rođenje njegova sina i nasljednika Jahangira, grad je postao glavni grad 1571. godine. Ovdje je reorganizirao državnu službu, u provincije odaslao guvernere (namjesnike) i reformirao kovanje novca, utege i mjere. U 16. stoljeću Indija je bila zemlja brojnih religija. Akbar je shvatio da put prema miru vodi preko snošljivosti prema svim vjerama. Zbog toga je ovdje sagradio Ibadat Khanu, ili Kuću bogoštovanja, kao mjesto gdje ljudi različitih vjerskih pripadnosti mogu dolaziti i raspravljati o svojim vjerskim idejama. Muslimani, hinduisti, sikhi, pa čak i kršćani iz Europe bili su dobrodošli.
Nakon samo 15 godina Akbar je preselio svoju prijestolnicu u Lahore, što zbog vojni na sjeverozapadu, što zbog nedostatne vodoopskrbe u Fatehpur Sikriju. Tu je izgradio slavnu Utvrdu Lahore i Šalimar vrtove.
Kasniji Mughali
mini| [[Taj Mahal]] Godine 1605., Akbarov sin Jahangir postao je car. Njega je naslijedio njegov sin Shah Jahan koji je proširio carstvo prema jugu i izgradio mnoge gradove i palače. Jedno od najvećih mughalskih dostignuća bio je veličanstveni Taj Mahal, podignut kao mauzolej Mumtazu Mahal, voljenu ženu Shaha Jahana, koja je umrla 1631. godine. Gradnja je trajala 17 godina i u njoj je sudjelovalo stotine radnika iz cijele Indije. Shah Jahan i njegov sin, Aurangzeb (v. 1658.-1707.), pokazali su daleko manje vjerske tolerancije nego sam Akbar. Aurangzeb je uništio i mnoge hinduističke hramove. Godine 1678. došlo je do hindske pobune protiv njegove vlasti i Aurangzeb je započeo sa nizom skupih ratova protiv Hinda. Proširio je carstvo koje je zbog ratova bankrotiralo i počelo se raspadati nakon njegove smrti.
Večićko polje
Večićko polje je relativno prostrana zaravan na riječnim nanosima pri ušću Cvrcke u Vrbanju, na nadmorskoj visini oko 320 m.
Geografija
Vrbanja razdvaja ovo polje od  „ravnica“ (310 m) iza Vrbanjaca, a oko Bosanke. To su Bare (na njenoj desnoj obali) i Luke (na lijevoj). Centralni dio polja je oko Večića. Uokviruju ga Vrbanja, Cvrcka i sjeveroistočne padine Čemernice, tj. njhovih uzvisina: Brižine (373 m n/v), u vijencu Klinića brda (650 m n/v) i Bajrića brdo (460 m n/v) na padini Doca. Uzvodno, uz Vrbanju, nastavlja se u usku dolinsku livadu Vrhpolja koje odvaja Jelički potok (koji se ulijeva u Vrbanju). Na pomenutom podbrđu su naseljena mjesta Večići, Hanifići, Draguljići i Marjenovići.
Istorija
Večićko polje je oduvijek imalo egzistencijalni značaj za lokalno stanovništvo. Najprije je bilo izvor osnovnih prihoda od poljoprivrede i ostalih djelatnosti lokalnog stanovništva koje se mogu razvijati na plodnim riječnim nanosima. U davnoj i nedavnoj prošlosti bilo je značajno i za opstanak država Bosne i Bosne i Hercegovine U davnoj prošlosti, Večićko polje je bilo poprište velike  bitke za odbranu Bosne od najezde Osmanlija. Tada su se oko Mlâvâ, plićaka i gaza na Vrbanji (između Večića i Vrbanjaca)  sukobila  koji  osmanlijska vojska sa  braniteljima Bosne – probosanskm snagama iz gotovo cijele tadašnje države, nakon povlačenja pred nadmoćnim neprijateljem. Prema historijskom kontekstu, to je bilo oko 1463., tj. pada Bosne pod osmanlijsku okupaciju, u borbabama za odbranu srednjevjekovne utvrde Kotor. Zahvaljujući tome, ovaj grad (današnji Kotor-Varoš) je pao tek 56 godina nakon toga.
Jedinica atomske mase
Unificirana jedinica atomske mase (u), ili dalton (Da), je jedinica za masu koja se koristi da izrazi atomske i molekulske mase. Definiše se kao 1/12 mase atoma ugljenika-12. Shodno tome,
Simbol amu za jedinicu atomske mase (atomic mass unit) može još uvek negde da se pronađe, naročito u starim delima. Atomske mase se često pišu bez ikakve jedinice, pa se tada jedinica atomske mase podrazumeva. U literaturi iz biohemije i molekulske biologije (naročito u vezi sa proteinima), koristi se termin dalton, sa simbolom „Da“. S obzirom da su proteini veliki molekuli, o njima se obično govori u kilodaltonima, ili „kDa“, gde je jedan kilodalton jednak 1000 daltona.
Unificirana jedinica atomske mase nije SI jedinica za masu, iako je (samo pod tim nazivom i simbolom u) prihvaćena za korišćenje u okviru SI. Pogledajte poveznicu za SI sajt dole.
Jedinica je zgodna jer jedan atom vodonika ima masu od otprilike 1 u, i generalnije, atom ili molekul koji sadrži n protona i neutrona ima masu otprilike jednaku n u. Masa je 'otprilike' jer je zbog defekta mase masa složenih čestica različita od zbira masa njihovih sastojaka.
Drugi razlog zašto se ova jedinica koristi je taj da je eksperimentalno mnogo lakše i preciznije upoređivati mase atoma i molekula (utvrditi relativne mase) nego meriti njihove apsolutne mase. Mase se porede uz pomoć masenog spektrometra (vidite ispod).
Opština Nucet, Bihor
Nucet je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 613 m.
Jedinica atomske mase
Avogadrov broj (NA) i mol se definišu tako da jedan mol supstance sa atomskom ili molekulskom masom od 1 u ima masu od tačno 1 grama. Na primer, molekulska masa vode je 18,01508 u i ovo znači da jedan mol vode ima masu od 18,01508 grama i da 1 gram vode sadrži NA/18.01508 ≈ 3.3428 × 1022 molekula.
Merenje relativnih atomskih masa
Ovaj spektar pruža:
Istorija
Hemičar Džon Dalton je prvi predložio da masa jednog atoma vodonika bude jedinica atomske mase. Fransis Aston, pronalazač masenog spektrometra je kasnije koristio 1/16 mase atoma kiseonika-16 kao svoju jedinicu.
Pre 1961, fizička jedinica atomske mase je definisana kao 1/16 mase jednog atoma kiseonika-16, dok je hemijska jedinica atomske mase definisana kao 1/16 prosečne mase kiseonikovog atoma (računajući prirodno izobilje različitih kiseonikovih izotopa). Obe jedinice su neznatno manje od unificirane jedinice, koja je usvojena od strane Međunarodne unije za čistu i primenjenu fiziku (IUPAP) 1960. godine i od strane Međunarodne unije za čistu i primenjenu hemiju (IUPAC) 1961. godine.
Al-Muktafi
Al-Muktafi أبو أحمد المكتفي بالله علي بن أحمد المعتمد; Aḥmad Abū al-bi-Muktafī 'ʿ Alī b llāh al-Mu ʿ Aḥmad tamid; 875 - 908) je bio abasidski kalif koji je vladao od 902. do 908.
Bio je sin prethodnog kalifa Al-Mutadida. Vladavinu su mu obilježili pomorski uspjesi protiv Bizantinaca i konsolidacija centralne vlasti. Godine 904. je iz Sirije protjerao snage odmetnutih tulunidskih emira, a sljedeće godine prodro u Egipat koji se ponovno stavio pod abasidsku vlast. S druge strane, za vrijeme njegove vladavine je ojačao pokret Karmatija koji će ozbiljno uzdrmati abasidski autoritet u sljedećem vijeku.
Al-Muktafija, koga se ponekad naziva posljednjim uspješnim abasidskim kalifom, naslijedio ga je Al-Muktadir.
Center Sandwich, New Hampshire
Senter Sendvič je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 123.
Černigiv
Černigiv (ukrajinski: Чернігів, ruski: Чернигов, njemački Tschernihiw, poljski: Czernihów, bjeloruski: Чарнігаў) je grad u sjevernoj Ukrajini središte Černigivske oblasti. Černigiv spada među najstarije autohtone ukrajinske gradove, inače treće po važnosti trgovačko i političko središte srednjovjekovne države Kijevske Rusi. U 17. stoljeću grad Černigiv u sklopu Ukrajinskog Hetmanata postaje jedno od većih kulturno-prosvjetnih središta Europe.
Grad Černigiv danas predstavlja zanimljivu turističku lokaciju u kojoj se pronalaze kazališta, muzeji i srednjovjekovni spomenici kulture. Posebno su zanimljive srednjovjekovne slavenske crkve i manastiri. Grad se nešto jače počeo industrijski razvijati nakon Drugog svjetskog rata, u njemu se pronalaze industrijski kompleksi za obradu kemijskih sredstava, drva, zatim izradu građevinskog materijala, hrane, i obradu električne energije.
Varliano, Lucca
Varliano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Černigiv
Povijest
Na prostorima grada Černigiva pronalaze se arheološki tragovi raznih euroazijskih kultura prisutnih prije dolaska starih Slavena. Bilježe se tragovi naroda Hazara i Kagana. Kulturno i političko središte postaje tek za vrijeme ukrajinskog plemena Siverjana koji u 10. stoljeću među prvima prihvaćaju nadležnost Kijeva i ulaze u sastav Kijevske Rusi.
U očuvanim povijesnim zapisima, Černigiv se prvi put spominje u Rus'-bizantskom ugovoru iz 907. godine (kao Черниговъ), ali prema arheološkim iskopinama grad je postojao i u 9. stoljeću. Na prostoru Černigiva nalazi se i Crna Mongila, jedno od najvećih i najstarijih kraljevskih pogrebnih svetišta u istočnoj Europi, inače pronađeno i otkopano još u 19. stoljeću. Arheološke iskopine upućuju da je Černigiv predstavljao jednoj od najvažnijih srednjovjekovnih središta u istočnoj Europi.
Varliano, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 800 m.
Černigiv
Povijest
U 17. stoljeću nakon ustanka Zaporoških kozaka, grad se kao i cijela regija kulturno i politički revitalizira. Otvaraju se mnoge prosvjetne institucije i u njemu borave mnogi ukrajinski plemići koji usko surađuju s dvorom Moskve u sklopu Ruskog Carstva. Posebno se tada ističe černigivski nadbiskup Lazar Baranovič, arhimadrit Ioanikij Galjatovskij, arhiđakon Antonij Radivilovskij i drugi.
Ukrajinski intelektualci novonastale Černigivske gubernije u sljedćem razdoblju nesebično pridonose razvoju Ruskog Carstva, i Černigiv u 18. stoljeću postaje jedno od najjačih kulturnih i prosvjetnih središta.
Zemljopis
Černigiv se nalazi u sjeveroj Ukrajini na rijeci Desnoj u blizini granice sa Bjelorusijom i Rusijom, udaljen je od Kijeva 132 km zračne linije, 209 km željeznicom i 140 km cestom.
Stanovništvo
Po službenom popisu stanovništva iz 2001. godine, grad je imao 305.000 stanovnika, prema procjeni stanovništva iz 2005. godine grad je imao oko 300.500 stanovnika.
Rancho Quemado, Tamazunchale
Rancho Quemado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Cassagnoles (Gar)
Kasaljol je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Ales.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 244 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 139 metara (maksimalnoj 183 m, a minimalnoj 84 m).
Jugoslovenska nacionalna stranka
Jugoslovenska nacionalna stranka je bila politička stranka u Kraljevini Jugoslaviji između 1932. i 1941.
Dana 6. januara 1929. kralj Aleksandar I Karađorđević je raspustio Narodnu skupštinu, ukinuo Ustav i zabranio sve političke partije. Godine 1931. kralj uvodi novi Ustav i formalno vraća političku slobodu, iako je de facto, veliki deo političke moći ostajao njemu i vladi.
U maju 1932, pod vođstvom premijera Petra Živkovića formirana je Jugoslovenska radikalna seljačka demokratija, kao režimska stranka u zemlji. Sastavni delovi JRSD su bili prorežimski kadrovi Narodne radikalne stranke, Demokratske stranke i desno katoličko krilo Slovenačke narodne stranke.
U junu 1933, JRSD menja ime u Jugoslovenska nacionalna stranka i postaje zastupnik centralizma i jugoslovenskog nacionalizma. Od 1932. do 1935, general Petar Živković, Milan Srškić i Nikola Uzunović su bili premijeri dok je JNS bila na vlasti.
Smrt kralja Aleksandra i raspisivanje novih izbora su bili ozbiljan udarac JNS-u i njenom lideru Bogoljubu Jevtiću. Posle izbora (koje je ipak pobedila JNS) Milan Stojadinović (bivši član JNS) je formirao novu stranku, pod nazivom Jugoslovenska radikalna zajednica, zajedno sa Slovenačkom narodnom strankom i Jugoslovenskom muslimanskom organizacijom i postao premijer, izbačivši JNS sa političke scene.
JNS je prešla u opoziciju. Na čelo stranke je došao Petar Živković. Živković se oslanjao na namesnike Radenka Stankovića i Iva Perovića, koji su kao masoni bili protivnici Korošecove klerikalne politike. Jugoslovenska nacionalna stranka nije učestvovala na izborima 1938, iako dobar deo članova JNS bio na listi opozicionog Bloka narodne sloge.
Villa Union, Coahuila
Villa Union je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Prema proceni iz 2006. godine u naselju je živelo 5147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Vela Piccola, Treviso
Vela Piccola je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Sohland an der Spree
Zoland an der Špre je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.340 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625560.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Baucen Zoland an der Špre se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 302 metra. Površina opštine iznosi 37,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.340 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 197 stanovnika/km².
4-D (psihodelik)
4-D (psihodelik) je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 225,284 Da.
The Man in the High Castle (TV serija)
The Man in the High Castle je američka distopijska alternativnopovijesna televizijska serija u produkciji Amazon Studios, Scott Free Productions, Headline Pictures, Electric Shepherd Productions i Big Light Productions. Serija se temelji na istoimenom romanu Philipa K. Dicka iz 1962. godine. U alternativnoj verziji 1962. godine u seriji, Sile Osovine su pobijedile u Drugom svjetskom ratu i podijelile Sjedinjene Države na dvije marionetske države: Veliki Nacistički Reich i Japanske Pacifičke Države, razdvojene neutralnom zonom koja obuhvata Stjenovite planine. Serija prati likove čije se sudbine isprepletu nakon što dođu u dodir s nizom propagandnih filmova koji pokazuju veoma različit tok povijesti od njihovog.
Premijerno prikazana u siječnju 2015. godine, pilot epizoda je bila Amazonova "najgledanija otkad je počela proizvodnja originalnih serija". Sljedećeg mjeseca, Amazon je naručio punu desetoepizodnu sezonu, koja je izašla u studenome i naišla na pozitivne kritike. Druga sezona od deset epizoda je izašla u prosincu 2016. godine, a treća je najavljena nekoliko tjedana kasnije, čija je premijera planirana za 2018. godinu. Treća sezona emitirana je u listopadu 2018. godine. U srpnju 2018. godine najavljena je i četvrta sezona, koja je u veljači 2019. godine potvrđena kao posljednja.
Sezona 1
thumb|Zastava Velikog Nacističkog Reicha u Americi thumb|Zastava Japanskih Pacifičkih Država Središnji likovi su Juliana Crain, Frank Frink, Joe Blake, John Smith, Nobusuke Tagomi i Takeshi Kido. Radnja serije je smještena u alternativnu 1962. godinu.
Juliana Crain je žena iz San Francisca koja se upliće s pokretom otpora kada njenu polusestru Trudy ubija Kempeitai nedugo nakon što ona dadne Juliani filmsku traku koja sadrži snimke u stilu filmskih vijesti. Nazvana The Grasshopper Lies Heavy, traka prikazuje alternativnu povijest u kojoj su Saveznici pobijedili u Drugom svjetskom ratu, a Njemačka i Japan su poraženi. Dio je serije sličnih traka koje sakuplja netko poznat kao "Čovjek u Visokom Zamku". Juliana vjeruje da traka oslikava neku vrstu alternativne stvarnosti i da je dio nekakve veće istine o tome kakav bi svijet trebalo da bude. Njen dečko Frank Frink, koji krije svoje židovske korijene da izbjegne izručenje i smrt od nacista, ne vjeruje da su trake povezane sa stvarnim događajima. Juliana otkriva da je Trudy nosila film u Canon City u Coloradu, u Neutralnoj Zoni, gdje je namjeravala da se sretne s nekim. Juliana odlučuje da otputuje tamo umjesto Trudy da bi otkrila tamošnju misiju svoje polusestre. Po dolasku u Canon City sreće Joea Blakea.
Joe je 27-godišnji Newyorčanin, dvostruki agent koji radi za Naciste pod Obergruppenführerom Johnom Smithom, bivšim američkim oficirom, koji se po pridruživanju nacistima uzdiže do ranga višeg oficira u SS-u. Joe se pretvara da je član pokreta otpora dok traži njihovog doušnika u Canon Cityju, a doušnik je zapravo Juliana, koja je tu umjesto Trudy.
Nobusuke Tagomi je japanski službenik na visokom položaju, ministar trgovine, u San Franciscu. Potajno se sastaje sa nacističkim zvaničnikom Rudolphom Wegenerom, koji anonimno putuje pod identitetom švedskog poslovnog čovjeka, Victorea Baynesa. Tagomi i Wegener su obojica zabrinuti zbog vakuuma moći koji će se javiti kada Reichov Führer Adolf Hitler ili umre ili bude primoran da odstupi zbog pogoršavanja zdravlja uslijed Parkinsonove bolesti. Wegener objašnjava da će Hitlerov nasljednik željeti da iskoristi Reichove nuklearne bombe protiv Japana da bi pridobio kontrolu nad ostatkom bivših Sjedinjenih Država. Trenutno su Japan i Treći Reich u hladnom ratu koji je pun tenzija ali bez otvorenog rata, a Japanci pritom tehnološki zaostaju za Nijemcima.
Sezona 2
Druga sezona ugrubo obuhvata Frankovu odluku da prevaziđe svoje oklijevanje i relativni pacifizam i postane posvećeni član američkog otpora Japanskom carstvu unutar Pacifičkih Država. Nedugo zatim sudjeluje u uspješnom terorističkom bombardiranju zgrade središnje komande vlade Pacifičkih Država u centru San Francisca. Napad usmrćuje mnoge članove japanske vojske i druge visoke činovnike.
Juliana Crain traži azil u Nacističkom Reichu koristeći njihovo veleposlanstvo u San Franciscu da bi pobjegla japanskim vojnicima koji je smatraju odgovornom za bar jedno ubojstvo. John Smith, vidjevši da je malo vjerovatno da će joj azil biti odobren, ulazi u sobu za ispitivanja i lično preuzima komandu nad njenim zahtjevom, obezbjeđuje da bude odobren i odvodi je u New York bez znanja Joea Blakea. Joe otkriva da je on ishod Lebensborn programa i da je jedini biološki sin visokorangiranog nacističkog službenika u Berlinu, Martina Heusmanna. Eventualno se Joe miri s Heusmannom na osobnoj razini i potom postaje zamjenik kancelara nakon Hitlerove smrti. Nacističko vodstvo u Berlinu postavlja Heusmanna na mjesto vršitelja dužnosti kancelara, što odrađuju brzo i gotovo po automatizmu.
Sezona završava tako što Himmler i Smith implicitno preuzimaju kontrolu nad Reichom, uz nagoviješteno novo doba mira i stabilnosti između Japanskog Carstva i Velikog Nacističkog Reicha. Juliana Crain nastavlja da živi unutar newyorške nacističke teritorije, a posljednjih nekoliko minuta posljednje epizode sezone prikazuju Trudy (ili njenu verziju iz alternativnog svemira) živu i zdravu. Negdje u podrumu, Smith dobija pristup sobi potpuno ispunjenoj filmskim trakama koje je gledao pokojni Führer.
Sezona 2 (2016)
Druga sezona je izašla 16. prosinca 2016. godine.
Sezona 3 (2018)
Treća sezona je izašla 5. listopada 2018.
Kontroverza oko oglašavanja
Kao dio kampanje oglašavanja za prvu sezonu, cijelo vozilo newjorške podzemne željeznice je pokriveno nacističkim i japanskim imperijalnim simbolima koji se pojavljuju u seriji, uključujući nekoliko američkih zastava s nacističkim emblemom orla umjesto 50 zvijezdi i nekoliko zastava fiktivnih Pacifičkih Država. Kao odgovor na kritike "državnih zakonodavaca i gradskih otaca", Metropolitan Transportation Authority (MTA) je izdala priopćenje u kome tvrde da nema razloga da se uklone reklame jer standardi o neutralnom sadržaju podzemnih reklama zabranjuju samo političko oglašavanje i oglašavanje usmjereno protiv nekog pojedinca ili skupine. MTA-ov glasnogovornik Kevin Ortiz je ustvrdio: "MTA je vladina agencija i ne može prihvatati ili odbijati reklame na osnovu toga kako se osjećamo povodom njih; moramo slijediti standarde koje je odobrilo naše vijeće. Molimo vas da primijetite da su to komercijalne reklame." Glasnogovornik Adam Lisberg je rekao: "Ovo oglašavanje, bilo ono za vas neukusno ili ne, očito nije promicanje nacizma, oni reklamiraju TV seriju."
Nakon prigovora guvernera New Yorka Andrewa Cuomoa i newyorškog gradonačelnika Billa de Blasija, prva izvješća su nagovještavala da je Amazon uklonio reklame iz podzemne željeznice. Kasnije je obznanjeno da je MTA, a ne Amazon, zaslužna za uklanjanje reklama zbog pritska od strane Cuomoa.
San Ángel, Tampico Alto
San Ángel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
His Way
His Way je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 22. aprila 1998. godine. Radnja prikazuje kako Odo upoznaje Vica Fontainea, holografskog pjevača koji se sa njim sprijatelji te koristi svoje pjevačke vještine i savjete kako bi Odu pomogao da započne ljubavnu vezu sa majorom Kirom.
Epizoda u kojoj James Darren kao Vic Fontaine izvodi najveće hitove svojeg prijatelja Franka Sinatre a Nana Visitor kao holografska verzija Kire izvodi Fever, se smatra jednom od najvedrijih, najzabavnijih i najpopularnijih u seriji.
Hela (grčka mitologija)
thumb|Friks i Hela Hela (Ἕλλη) bila je, u grčkoj mitologiji, kći Atamanta i Nefele, sestra Friksova, te eponimna heroina Helesponta.
Mitologija
Atamantova supruga, smrtnica Inona, mrzela je svoje pastorke, Friksa i Helu, pa su ovi morali bežati iz Koroneje, kako ne bi bili prineseni na žrtvu. Naime, kad je jednom u Atamantovom kraljevstvu zavladala suša, kralj je poslao glasnika u Delfe da pita proročište za savet kako da se otkloni ta nevolja. Pošto ga je Inona podmitila, glasnik je slagao Atamanta da je proročište zapovedilo da se Friks i Hela prinesu na žrtvu. Kad su već bili spremni za žrtvu, dvoje dece spasao je jedan zlatoruni oran, porod Posejdona i Teofane, koga je poslala Nefela i koji ih je preneo u Kolhidu. No, dok je ovan preletao preletao Propontidu, između Sigeja i Hersoneza, Hela je pala u more, koje se od tada po njoj naziva Helespontom. Helin grob kasnije je pokazivan kod grada Paktije na Helespontu, no verovatno se zapravo radilo o kenotafu.
Kasnije se pripovedalo da je Helu spasao Posejdon, kome je rodila tri sina ― Peona, Edona i Almopa, eponimne heroje Peonjana, Edonjana i Almopljana.
Mol (muzika)
Mol (od lat. mollis, mekan) je naziv za dijatonski tonski rod koji se koristi u muzici.
Temelji se na ljestvici s polustupnjevima između II-III i V-VI stupnja, te na kvintakordu s malom tercom između prvoga i drugoga tona akorda.
Mezosfera (dio atmosfere)
mini|desno|300px|U donjem dijelu mezosfere temperatura je oko 0 °C, te dostiže oko - 100°C na vrhu mini|desno|350px|Veoma svijetli meteor Mezosfera je sloj atmosfere koji se nalazi iznad stratosfere i ispod termosfere. Temperatura u mezosferi pada sa visinom, tako da gornja granica ili mezopauza, je najhladniji dio na Zemlji, gdje se temperature spuštaju ispod – 100 ºC. Visina i debljina sloja nisu precizno definirane, zbog učestalih i opsežnih promjena u relativno kratkom vremenskom periodu. Ali najčešće se uzima da je donja granica mezosfere na 50 km, a gornja na skoro 100 km visine, osim u umjeronom pojasu i polovima, gdje je visina do 85 km.
Dinamičke karakteristike
Glavne dinamičke karakteristike u mezosferi su snažni zonalni (istok – zapad) vjetrovi, atmosferske mijene (plime i oseke), atmosferski gravitacioni valovi i planetarni valovi. Većina tih mijena i valova potječe iz troposfere i donje stratosfere, te se šire prema gore. U mezosferi, veličina gravitacionih valova može biti jako velika, tako da valovi postaju nestabilni i rasipaju se. To rasipanje stvara moment sile koje dalje pogoni strujanja u atmosferi.
U mezosferi se ponekad stvara “noćni sjaj”, pojava koja liči na oblake, sa nazubljenim krajevima, a nastaje zbog stvaranja kristala leda vode. Najčešće se vidi između 50º i 70º sjevernih i južnih geografskih širina.
U mezosferi se nalazi i sloj ionosfere, koji se naziva D sloj. D sloj se nalazi otprilike 60 do 90 km iznad Zemljine površine. Ovdje ionizacija nastaje zbog vodikove radijacije na valnoj duljini 121,5 nm (dio Lymanove serije), koja ionizira dušikov oksid (NO). Dodatno, kada je sunčeva radijacija izuzetni jaka, X-zrake (valna duljina manja od 1 nm) ioniziraju molekule dušika i kisika (N2, O2). U toku noći, kozmičke zrake stvaraju zaostalu dodatnu količinu ionizacije. Rekombinacijom u visokom D sloju, ionizacija je slaba, ali je gubitak valne energije velik zbog čestog sudaranja elektrona (oko 10 sudara svake ms). Kao rezultat, radio valovi visoke frekvencije (HF = 3 – 30 MHz), se ne odbijaju od D sloja, već gube energiju. To je glavni razlog upijanja HF radio valova, posebno ispod 10 MHz, koje je malo u toku noći i najveće u podne. D sloj se znatno gubi poslije zalaska Sunca, a mali dio preostaje zbog galaktičkih kozmičkih zraka.
U mezosferi se stvara i oko 5 km debljine natrijev sloj, negdje između 80 do 100 km iznad Zemljine površine. Stvara se od slobodnih, neioniziranih atoma natrija i ponekad se može vidjeti slabi sjaj iz tog sloja.
Mezosfera se nalazi iznad maksimalnih visina gdje lete zrakoplovi i ispod minimalnih visina za orbitalne svemirske letjelice. Ponekad se šalju u taj sloj istraživačke rakete, koje nose instrumente za mjerenja i naučne pokuse. Zato je mezosfera jedna od najslabije istraženih dijelova atmosfere. Tek nedavno su otkriveni crveni vilenjaci i plavi mlazevi, pojave koje se vežu uz nastajanje munja.
Meteori
Milijuni meteora ulazi u atmosferu, u prosjeku 40 tona na dan. Većina ih se topi i nestaje u mezosferi, kao rezultat sudara sa plinskim česticama u mezosferi. Zbog toga je u mezosferi nešto veća koncentracija željeza i drugih metala, koji kasnije padaju na Zemlju.
Villareggio, Pavia
Villareggio je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Polarni stratosferski oblaci
mini|desno|250px|Polarni stratosferski oblaci mini|desno|250px|Tip II ili vodeni polarni stratosferski oblaci Polarni stratosferski oblaci ili sedefasti oblaci nastaju u stratosferi na visini od 15-25 km, daleko iznad nama poznatih oblaka. Pojavljuju se i do 2 sata nakon što padne mrak ili pred zoru. Nazivaju se sedefastima jer njihova površina svijetli predivnim sedefastim sjajem. To je posljedica ogiba ili difrakcije Sunčeve svjetlosti na kristalićima leda od kojih je oblak sastavljen, a Sunčeva svjetlost na tim visinama dopire s druge strane planeta, ispod našeg obzora. Najčešće se pojavljuju u polarnim područjima zimi, u Skandinaviji, Aljasci, sjevernoj Kanadi, no primjećeni su i u Engleskoj i Škotskoj. Nastaju u polarnim područjima jer za njihov nastanak su potrebne temperature oko -78 stupnjeva Celzijusa, a u drugim područjima stratosfera se rijetko ohladi na tu temperaturu, no moguće je prilikom jakih oluja ili vjetrova u troposferi. Koliko god lijepi bili ti oblaci, njihova pojava utječe na uništavanje ozona i na stvaranje ozonskih rupa.
Najčešće ih vidimo na Antarktiku, gdje se javljaju i temperature ispod −88 °C (tip II), dok su na Arktiku puno rjeđi.
Vrste polarnih stratosferskih oblaka
Polarni stratosferski oblaci se mogu podijeliti u 3 tipa: Ia, Ib i II, prema kemijskom sastavu:
La Presa, Ocotlán
La Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ocotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1533 m.
Snowville, Virginia
Snouvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.