cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Milutin Nemanjić
Dragutinova smrt i aneksija njegovih poseda
Kralj Stefan Dragutin umro je 12.03.1316. godine. On je pred svoju smrt odredio na saboru za naslednika svog sina Vladislava, posle čega se zamonašio i umro kao pravoslavni monah Teoktist, a njegovo telo je prema njegovoj želji sahranjeno u manastiru Đurđevi Stupovi koji je obnovio, a ne u njegovoj zadužbini crkvi svetog Ahilija u današnjem Arilju. Dragutinovu smrt iskoristio je njegov brat Milutin i sa vojskom upao u njegovu oblast, zaposeo Mačvu sa Beogradom, Braničevo i oblasti koje je Dragutin zadržao Deževskim ugovorom (oblasti severno od Zapadne Morave sa Dabrom, Rudnikom i oblastima oko današnjih Arilja i Priboj), dok je njegovog sina Vladislava, koji je prema odredbama Deževskog ugovora trebalo da ih nasledi obojicu, Milutin zatvorio u tamnicu. Nakon ovoga je praktično kao Milutinov mogući naslednik ostao samo njegov sin Konstantin koji je kao mladi kralj i prestolonaslednik dobio na upravu Zetu. Dragutinove posede na severu današnje Bosne i Hercegovine (Usoru i Soli) istovremeno je zauzeo ban Hrvatske, vladar Bosne i nekadašnji Milutinov zarobljenik Mladen II Šubić u ime hrvatsko-ugarskog kraljevstva.
Sukobi sa Anžuvincima
Zauzimanje većeg dela Dragutinovih poseda, dovelo je Milutina u direktan sukob sa kraljem Mađarske Karlom Robertom koji je te prostore smatrao svojim posedom, pošto su oni samo predati na upravu Dragutinu. Sam Karlo nije odmah krenuo u ofanzivu, ali je zato stvorio široku koaliciju protiv Milutina u kojoj su se od zime 1318. godine još našli i: dok je podršku savezu davao i papa Jovan XXII (1316—1334) koji Milutina naziva šizmatičkim nevernim Raškim kraljem.
thumb|left|thumb|„Kralj Stefan Milutin“, [[litografija Anastasa Jovanovića (1817—1899) iz 1852.]] Sukobe su započeli Milutinovi upravnici Stona Branivojevići koji su napali Šubićeve posede. Moguće je da je ovo predstavljalo Milutinov napad na Mladena II kao odgovor na njegovo zauzimanje Usore i Soli, kao i podršku Dragutinovom unuku Stefanu II u banovini Bosni. Mladen je na to odgovorio uspešnim napadima i dodavanjem svojoj tituli i naziva glavni gospodar humske zemlje. Kao odgovor na to, Milutin je svojoj tituli dodao i naziv kralj Hrvatske. Bez obzira na početne uspehe, Milutin je na kraju uspeo da suzbije Mladena II i primora ga sredinom 1319. godine na zaključenje mira sa kraljem Srbije i davanje talaca (među kojima je bio i njegov rođeni brat i omiški knez Grgur) kao zalog za ispunjenje odredaba mirovnog ugovora.
Albanske starešine su se takođe podigle protiv Milutina, ali je njihov pokret, bez podrške Filipa Tarentskog, bio osuđen na potpunu propast, tako da je kralj Srbije čak uspeo i da ovlada nekim gradovima na prostoru današnje Albanije. O svojoj snazi i državi u to doba, Milutin je ostavio zabelešku na srebrnom oltaru koji je poklonio crkvi svetog Nikole u Bariju, na kome je zabeležio da je gospodar zemlje od mora sve do reke velikog Dunava.
U prvoj polovini 1319. godine Karlo Robert je otpočeo svoju ofanzivu na kraljevinu Srbiju. Njegove snage su na juriš zauzele Beogradsku tvrđavu, koju je Milutin ojačavao za odbranu i spalile je, posle čega su zagospodarile Mačvom. Međutim njegove trupe su nakon toga suzbijene, tako da su u zimu 1320. godine obnovljena neprijateljstva koja su na kraju okončana trajnim mađarskim zauzimanjem Mačve i Beograda od čega je stvorena Mačvanska banovina, na čije čelo je postavljen Pavle Gorjanski. Pored vojnih napada, Karlo i papa su pokušali da prošire koaliciju katoličkih snaga (pošto je Mladen II potučen, a Filip Tarentski zauzet svojim problemima) pozivajući vladare Češke, Poljske, Nemačke i Koruške da se priključe ratu protiv raškog nevernika.
Stefanov povratak i Milutinova smrt
Milutin je tokom 1320. godine dozvolio, na insistiranje arhiepiskopa Nikodima i svetogorskih kaluđera, svom sinu Stefanu da se vrati iz Carigrada u kraljevinu Srbiju. Tom prilikom mu je dao na upravu župu Budimlje na Limu, dok je uz sebe zadržao njegovog sina i kasnijeg cara Dušana. Iste godine su u Vizantiji otpočeli sukobi između Andronika II i unuka Andronika III (savladar 1321—1328, car 1328—1341) oko vlasti. Tokom tih zbivanja, Milutin je u Carigrad poslao kaluđera Kalinika da od vizantijskog cara zatraži povratak 2.000 kumanskih najamnika koje mu je Milutin pozajmio za borbe u Maloj Aziji. Ova jedinica je lako mogla odneti prevagu u građanskom ratu dvojice Andronika, tako da su saradnici mlađeg otpočeli pregovore o preuzimanju tih 2.000 kumanskih najamnika. Milutin je pokazao spremnost na takav dogovor, tako da je trebalo da na granici dve države dođe do susreta mladog Andronika i Milutina na kome bi se ugovorile odredbe ugovora. Međutim do susreta nije došlo, pošto su se sukobi u Vizantiji privremeno okončali sredinom 1321. godine, tako što je među dvojicom Andronika postignut sporazum kojim je mlađi postao savladar i dobio na direktnu upravu celu Trakiju i delove Makedonije, čime je i nestalo potrebe za angažovanjem dodatnih snaga.
Tokom jeseni, Milutin je iznenada doživeo apoplektički udar koji mu je oduzeo moć govora i bacio ga u postelju. Izdahnuo je 29. 10. 1321. godine u svom dvorcu u Nerodimlju, nedelju dana nakon završetka Gračanice i Andronikovog poklona u vidu manastira svetog Nikole kod Sera. Njegova iznenadna bolest i nesređeni naslednički odnosi stvorili su pravi metež u državi, tako da su pljačkaške čete napale čak i sprovod koji je prenosio njegovo bogato ukrašeno telo iz Nerodimlja u njegovu zadužbinu manastir Banjsku.
thumb|left|thumb|Kovčeg kralja Milutina u sofijskoj crkvi svete Nedelje
Gazzata, Reggio Emilia
Gazzata je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Milutin Nemanjić
Stefanov povratak i Milutinova smrt
Dve i po godine posle njegove smrti, crkva ga je kanonizovala kao svetog kralja. Njegovo telo je pred Kosovski boj 1389. godine prebačeno iz Banjske u Trepču, da bi pred otomanskom najezdom 1460. godine bilo preneto u Sofiju, u crkvu svete Nedelje koja se po njegovim moštima još naziva i crkva svetog Kralja i koja ima veliki kult u bugarskom narodu. Početkom XXI veka, vođeni su razgovori o tome da se deo njegovih moštiju prebaci u obnovljeni manastir Banjsku.
Milutinove zadužbine
U srednjovekovnoj Srbiji, crkva je bila najveći feudalni veleposednik. Kralj Milutin je srpskoj crkvi, zajedno sa velikim posedima, poklanjao i sluge, zemljoradnike i robove, tzv. „crkvene ljude”.
Gazzata, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 396 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Milutin Nemanjić
Milutinove zadužbine
Seljaci su morali da oru za manastir "tri mata ozime oranice i dva mata jare, i prosa tri mata". Sokalnici (sluge) su morali da oru "dva mata ozime oranice, a jedan mat jare, i prosa dva mata." Vinograd manastira su morali da kopaju svi - i seoski pop i đak, i rob i majstori i ostali seljaci. Ko ne prekopa manastirski vinograd do uskrsa, kazna je bila oduzimanje vola. Seno za crkvu su morali da kose svi, i seljaci i sluge i zanatlije (meropsi, sokalnici i majstori). Isto tako, svi su morali da grade gradove. Ali ako po nesreći izgori manastir, samo su sluge (sokalnici) bili dužni da ga podižu. Mlinari koji imaju svoje mlinove, morali su da seku žrvnjeve i opremaju crkvene mlinove. Pored ovoga, "crkveni ljudi" su imali još mnogo drugih obaveza. Uprkos tome što su svojim radom podizali i hranili manastire, nisu smeli iz njih ništa uzeti. Kazna za krađu i najmanje sitnice bilo je "rasipanje kuće".
Kralj Milutin se smatra najvećim graditeljem i donatorom srpskih crkava i manastira među Nemanjićima zbog čega ga je srpska crkva kanonizovala 1324. godine kao svetog kralja, a njegov biograf navodi da je vladao četrdeset godina i podigao četrdeset crkava. Milutin nije osnivao nove manastire, već je obnavljao stare i mesto nekadašnjih malih i skromnih manastira podizao bogate i velelepne zadužbine. Pored pomaganja crkve u samoj Srbiji, on je donirao i pomagao manastire po Vizantiji (Solunu i Carigradu), Svetoj gori, Palestini, Sinaju, pa čak i po Italiji.
Srbija kralja Milutina
thumb|left|Manastir Gračanica
Tokom Milutinove vladavine kraljevina Srbija je od drugorazredne monarhije prerasla u najjaču silu na Balkanskom poluostrvu. Istovremeno, došlo je i do značajnih promena na unutrašnjem planu. Razvoj rudarstva koji je započeo sa dolaskom erdeljskih Sasa, koji su pobegli pred Tatarima, za vladavine njegovog oca Uroša I, tokom njegove vladavine je poprimio još veće razmere koje su vladaru omogućile ubiranje mnogo većih sredstava od proizvodnje rude u odnosu na prethodno doba, a najznačajnija rudarska naselja tog doba su bila Brskovo, Novo Brdo i Rudnik. Zahvaljujući tom značajnom povećanju njegovih prihoda, on je bio u stanju da drži jaku najamničku vojsku i da se na nju osloni, za razliku od svojih prethodnika koji su zavisili domaćih trupa koje je predvodila vlastela.
Istovremeno je sa izlaskom kraljevine Srbije na tzv. carigradski drum odnosno zauzimanjem delova moravske i vardarske doline došlo do razvoja trgovine i povećanja prihoda i na tom polju. Uz nekadašnje karavanske puteve koji su povezivali unutrašnjost Balkanskog poluostrva sa gradovima na istočnom Jadranu, prvenstveno Dubrovnikom, ali i Kotorom i drugima, kraljevina Srbija je sada ubirala prihode i od trgovine koja se obavljala kopnom od Vizantije i istoka sa Evropom. Glavni izvozni artikli tadašnje Srbije bili su: stoka, krzna, mlečni proizvodi i rude, dok su se najviše uvozila vina (naročito malvasija), oružje i tkanine. thumb|desno|okvir|Srebrni krstasti dinar kralja Milutina na kome su predstavljeni on (levo) i [[sveti Stefan (desno)]] Značajna državna proširenja i povećanja prihoda omogućila su Milutinu da svoj vladarski dvor sa skromnog, na kome su ćerke stranih kraljeva prele vunu odevene u obične haljine, pretvori u raskošan i velelepan dvor po uzoru na vizantijski sa sve etikecijom, ceremonijalom i drugim karakteristikama koje su ga krasile. O bogatstvu kraljevine Srbije svedoči i njegova sama pojava koju Metohit, krajem XIII veka opisuje rečima:
ali i činjenica da je njegova pogrebna odežda bila takva da su razbojnici otvoreno napali sprovod koji je njegovo telo nosio u Banjsku, ne bi li se dočepali tog skupocenog odela.
Međutim, Milutin nije samo dvor uredio po vizantijskom modelu, već je to učinio i sa državom. Tokom njegove vladavine se u državnu upravu unose pojedine vizantijske institucije. On uvodi u kraljevinu Srbiju nenasledni posed na korišćenje za vojničke zasluge, poznatog kao pronija. Uveden je položaj: i drugi, čime je sprovedena vizantizacija kraljevine Srbije. Istovremeno je kralj Milutin sproveo i reformu delova zakonodavstva, o čemu svedoči i njegov unuk Dušan, pominjući u svom zakoniku zakone svetog kralja. Najznačajnija Milutinova reforma je bila reforma porote koja je postojala u srpskom narodnom pravu. Od njegovog vremena porotnici su bili iz onog staleža iz koga je bio i okrivljeni, a u slučaju da postoji spor između pripadnika različitih staleža, polovina porotnika je bila iz jednog, a druga polovina iz drugog staleža.
Na kulturnom planu je pod uticajem Renesanse Paleologa u Vizantiji, došlo do stvaranja novog stila u srpskoj arhitekturi koji je poznat kao Vardarski stil čiji su najlepši primeri podignuti u Milutinovo doba : thumb|desno|Freska kralja Milutina sa modelom [[Kraljeva crkva u Studenici|Kraljeve crkve u Studenici]]
Istovremeno se razvijala i književnost u kojoj je najznačajnija pojava jeromonaha Hilandara Teodosija, koji je uz Domentijana bio najznačajniji srpski pisac u srednjem veku. On je napisao novo „Žitije svetog Save“, kao i „žitije Petra Koriškog“. Pored toga on je stvorio i šest službi i kanona koje je posvetio domaćim svecima Simeonu, Savi i Petru Koriškom, čime je postao najznačajniji srpski himnograf u srednjem veku. Pored Teodosija, u Milutinovo vreme nastaju i žitija koja će ući u sastav zbornika pod nazivom „Žitija kraljeva i arhiepiskopa srpskih“ koji je sastavio Milutinov bliski saradnik Danilo Pećki, a dopunili su ga njegovi učenici i nastavljači. Jedino polje kulture na kome je došlo do nekog vida stagnacije je freskoslikarstvo koje u ovom periodu predstavlja samo kopiju onog koje se tada razvijalo u Vizantiji, za razliku od prethodne epohe koja je bila autentična srpska i naziva se zlatnim dobom srpskog slikarstva. Međutim i pored toga, taj period srpskog slikarstva po rečima Jovana Deretića: „…po obilju i mnogostrukosti stvaranja nadilazi sve ostale“.
Paralelno sa razvojem sakralne arhitekture koja je u njegovo doba dobila novi oblik poznat kao Vardarski stil, razvijala se i fortifikaciona arhitektura u kojoj su najznačajniji dometi manastirsko utvrđenje u Hilandaru i proširenje Beogradske tvrđave gradnjom Zapadnog Podgrađa sa pristaništem (mada neki to proširenje pripisuju Dušanu ).
Borba oko nasleđivanja
Posle njegove smrti je došlo do građanskog rata. Protiv njegovog zakonitog naslednika i mlađeg sina Konstantina pobunio se stariji sin Stefan (Ćorović navodi da je Konstantin bio stariji ), a u borbe oko prestola se uključio i Dragutinov sin Vladislav koji je prema Deževskom sporazumu iz 1282. godine trebao da nasledi Milutina. Rasulo u zemlji je bilo toliko da se pojedina vlastela jednostavno otcepila (kao Branivojevići u Zahumlju ), a bande pljačkaša su napadale čak i povorku koja je prenosila Milutinovo telo u njegovu zadužbinu manastir Banjsku.
Iako je pred kraj svog života Milutin smatrao za svog jedinog naslednika svog sina Konstantina, o čemu svedoče portreti u Gračanici, Konstantinov novac, pominjanje na oltaru u crkvi svetog Nikole u Bariju, ali i davanje na upravu Zete (što se smatralo dužnošću prestolonaslednika), njegovo postavljanje nikada nije ozvaničeno na državnom saboru. Takav nedefinisan status je otvorio prostor da Konstantinu ospore pravo na presto još dva pretendenta: thumb|desno|„Stefanu Dečanskom se vraća vid na krunisanju“, [[litografija Anastasa Jovanovića (1817—1899) iz 1852.]] Stefan je svoje pretenzije vukao iz činjenice da je on već bio Milutinov prestolonaslednik, ali ga je Milutin nakon otvorene pobune 1314. godine razbaštinio i oslepeo. Međutim posle očeve smrti, Stefan je skinuo zavoje sa očiju i objavio da mu je sveti Nikola povratio vid i da kraljevstvo njemu pripada.
Vladislav je svoje pretenzije vukao iz odredbe Deževskog ugovora iz 1282. godine, kojim je Dragutin predao vlast Milutinu, a kojom se određuje da će Dragutinovi direktni potomci naslediti Milutina. Ovaj ugovor je prestao da važi tokom građanskog rata između Dragutina i Milutina (od 1301. do 1312. godine), ali je nakon toga obnovljen i ponovo stupio na snagu. Međutim, nakon Dragutinove smrti, Milutin je zauzeo veći deo njegovih poseda, a samog Vladislava je zarobio i bacio u tamnicu iz koje je on izašao tek kada je Milutin umro.
Stefan je zahvaljujući podršci većeg dela vlastele i crkve ovenčan za kralja 06.01.1322. godine, nakon čega je uspeo da suzbije napad Konstantina koji je iz Zete pokušao da preuzme vlast, posle čega je u povlačenju stradao ili je čak zarobljen i po Stefanovoj naredbi ubijen. Vladislav je za to vreme ovladao severnim delovima zemlje, sa čime se Stefan u prvom momentu pomirio, ali je krajem 1323. godine došlo do sukoba između njih dvojice oko Rudnika, nakon čega je Stefan uspeo da ga potisne i ovlada i njegovim delom kraljevine Srbije.
Pored njih trojice, početkom XIV veka na sceni su se pojavili još neki potencijalni Milutinovi naslednici. Kralj Srbije je održavao bliske veze sa majkom svoje supruge Simonide Irinom (Jolantom) koja je samostalno upravljala Solunom. Pošto nije uspela da nagovori Andronika II da po zapadnom običaju podeli državu njihovim sinovima, ona je počela da radi na tome da nagovori Milutina da posle svoje smrti ostavi presto nekom od Simonidine braće. Teško je reći koliko je i da li Milutin ozbiljno razmišljao o tome, ali se sa sigurnošću može reći da su Simonidina braća: posetili kraljevinu Srbiju, ali da su odbili da vladaju takvom zemljom koja im je delovala suviše varvarska. Ovi planovi su pali u vodu nakon Irinine smrti 1317. godine.
Bor trifluorid
Bor trifluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 67,806 Da.
65. viša komanda za posebnu namenu
Viša Komanda za posebnu namenu LXV formirana je 21. maja 1941. u cilju izvršavanja vojnih zadataka okupacione uprave u Jugoslaviji. Po rangu, to je bila korpusna formacija. Komandant joj je bio general artiljerije Paul Bader. Pod komandom ovog bile su četiri posadne divizije: Prve tri bile su raspoređene na teritoriji Srbije, dok je 718. divizija raspoređena kao pomoć snagama NDH na njenoj teritoriji.
Istovremeno je postojao i štab i zvanje opunomoćenog zapovednika Srbije. Njegov komandant od 18. aprila do 31. maja 1941. bio je general avijacije Helmut Ferster, zatim od 31. maja do 28. jula 1941. Ludvig fon Šreder, a nakon njegove pogibije u avionskoj nesreći general avijacije Hajnrih Dankelman (od 28. jula do 9. oktobra 1941.)
Sa rasplamsavanjem ustanka ukazala se potreba za jačanjem nemačkih trupa. Vrhovna komanda Vermahta rešila je da pojača snage i uvede mere zastrašivanja. Tituli komandanta Srbije dodati su 19. septembra zastrašujući epiteti: uz zvanje "opunomoćenog zapovednika" dobio je i zvanje "naredbodavca"  da bi se naglasila njegova neograničena moć.
Na mesto ovog komandanta neograničene moći postavljen je 9. oktobra general brdskih trupa Franc Beme. On je na ovom položaju ostao do 1. marta 1942, a Viša Komanda 65 za posebnu namenu funkcionisala je kao njegov operativni štab. 1. marta 1942. ova dva zvanja štaba su ujedinjena u jedan štab. Na njegovom čelu je nadalje do 13. avgusta 1943. bio general artiljerije Paul Bader sa zvanjem "Komandujućeg generala i naredbodavca u Srbiji"
Nescatunga, Oklahoma
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 70.
El Cañón, Saltillo
El Cañón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
El Cepillo, Tempoal
El Cepillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
El Cañón, Saltillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1948 m.
El Cepillo, Tempoal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Cascina Fosso, Bergamo
Cascina Fosso je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Rancho del Profesor, Tecate
Rancho del Profesor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
Pravednik (Makedonija)
Pravednik je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Pravednik je naselje u okviru opštine Kavadarci.
Južno od sela Pravednik, a u okviru njegovog atara, nalazi se Manastir Pološko.
Prirodni uslovi
Pravednik je smešten u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 20 kilometara jugozapadno.
Naselje Pravednik se nalazi u višem delu oblasti Tikveš. Selo se smestilo na istočnim padinama planine Čave. Istočno od naselja protiče Crna reka, koja je u ovom delu pregrađena, pa je obrazovano veštačko jezero, Tikveško jezero. Naselje je položeno na približno 670 metara nadmorske visine.
Palaie, Pistoia
Palaie je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Pravednik (Makedonija)
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Palaie, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Pravednik (Makedonija)
Stanovništvo
Pravednik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bio bez stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bilo je pravoslavlje.
Santiago Tuxtla, Veracruz
Santiago Tuxtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15681 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
San Isidro, Chihuahua
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Ellerdorf
Elerdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 535 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Elerdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 22 metra. Površina opštine iznosi 10,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 535 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Scoposeni, Horlești
Scoposeni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Horlești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Antidiskriminacioni zakon
Antidiskriminacioni zakon je zakon koji služi spriječavanju diskriminacije određenih skupina ljudi – ove se skupine često nazivaju zaštićenim skupinama ili zaštićenim klasama, a određuju se prema nekom zaštićenom svojstvu. Zakoni protiv diskriminacije razlikuju se ovisno o propisanim nadležnostima vezano za određene oblike diskriminacije, i ovisno o skupinama kojima se pruža zaštita. Obično su ove vrste zakona namijenjene sprečavanju diskriminacije u zapošljavanju, stanovanju, obrazovanju i drugim područjima društvenog života, poput javnog smještaja. Zakon protiv diskriminacije može uključivati zaštitu grupa na temelju spola, dobi, rase, etničke pripadnosti, nacionalnosti, invaliditeta, mentalnih bolesti ili sposobnosti, seksualne orijentacije, spola, rodnog identiteta / izražavanja, spolnih karakteristika, vjere, vjeroispovijesti ili političkog stava.
Antidiskriminacioni zakoni ukorijenjeni su u načelima jednakosti, i to s ciljem da se s pojedincima ne postupa nejednako zbog gore navedenih zaštićenih svojstava. Istodobno, često su kritizirani kao kršenje inherentnog prava na slobodno udruživanje (onda kada određene organizacije žele ograničiti članstvo spram tih svojstava). Antidiskriminacioni zakoni osmišljeni su da pruže zaštitu kako od individualne diskriminacije (koju vrše pojedinci) tako i od strukturne diskriminacije (koja proizlazi iz politika ili postupaka koji stavljaju određene skupine u nepovoljan položaj). Sudovi mogu uzeti u obzir i diskriminatorsku namjeru i nejednako krajnje dejstvo ("disparate impact") pri određivanju predstavlja li određena radnja ili mjera diskriminaciju.
Međunarodni okvir
Jednakost i sloboda od diskriminacije utvrđeni su kao osnovna ljudska prava Općom deklaracijom o ljudskim pravima (ODLJP). Iako ODLJP nije obvezujuć, države se obvezuju garantirati ova prava ratifikacijom međunarodnih ugovora o ljudskim pravima. Specifični ugovori relevantni za antidiskriminacijsko pravo uključuju Međunarodni pakt o građanskim i političkim pravima, Međunarodni pakt o ekonomskim, socijalnim i kulturnim pravima, Konvenciju o ukidanju svih oblika diskriminacije žena i Međunarodnu konvenciju o ukidanju svih oblika rasne diskriminacije. Uz to, Ciljevi održivog razvoja br. 10 i br. 16 Ujedinjenih naroda također se zalažu za međunarodne napore na uklanjanju diskriminatornih zakona.
Belgija
Belgijski ustavni sud poništio je prvi belgijski zakon protiv diskriminacije od 25. veljače 2003. godine. Sud je presudio da je zakon diskriminirajući, jer njegov opseg nije obuhvaćao diskriminaciju na temelju političkog mišljenja ili jezika, pa je time kršio članke 10-11 belgijskog Ustava, uspostavljajući načelo jednakosti pred zakonom.
Novi zakon stupio je na snagu 9. lipnja 2007. Ovaj zakon zabranjuje bilo kakvu upotrebu izravne ili neizravne diskriminacije na temelju dobi, spolnih preferencija, bračnog statusa, rođenja, bogatstva, vjere ili uvjerenja, političkog ili sindikalnog mišljenja, jezika, trenutnog ili budućeg zdravstvenog stanja, invalidnosti, fizičkog ili genetskog svojstva ili socijalnog podrijetla.
Europska unija
Europska unija donijela je nekoliko glavnih antidiskriminacionih direktiva, Direktivu o rasnoj jednakosti i Direktivu o jednakosti u zapošljavanju te Direktivu o jednakom postupanju. Ovim se direktivama postavljaju standardi koje moraju ispuniti sve zemlje članice Europske unije; međutim svaka je država članica odgovorna za stvaranje posebnog zakonodavstva za postizanje tih ciljeva.
Sve države članice EU također su članice Europske konvencije o ljudskim pravima. Dakle, primjenjuje se članak 14. Konvencije koji se odnosi na zabranu diskriminacije na temelju spola, rase, boje kože, jezika, vjere, političkog ili drugog mišljenja, nacionalnog ili socijalnog podrijetla, povezanosti s nacionalnom manjinom, imovine, rođenja ili drugog statusa.
Ujedinjeno Kraljevstvo
Zakoni koji zabranjuju diskriminaciju u stanovanju, javnim objektima i zapošljavanju prvi su put uvedeni 1960-ih godina i obuhvaćaju rasu i etničku pripadnost prema Zakonu o rasnim odnosima iz 1965. i Zakonu o rasnim odnosima iz 1968. godine.
Devedesetih godina prošlog stoljeća, pridodata je i zaštita od diskriminacije na osnovi invaliditeta, Zakonom o zabrani diskriminacije zbog invalidnosti iz 1995.
2010. postojeći zakon protiv diskriminacije kombiniran je jedinstvenom aktu Parlamenta, Zakonu o ravnopravnosti iz 2010. godine. Ovaj zakon sadrži odredbe koje zabranjuju izravnu, neizravnu, perceptivnu i asocijativnu diskriminaciju na temelju spola, rase, etničke pripadnosti, vjere i uvjerenja, dobi, invalidnosti, spolne orijentacije i promjene spola. Zakon o radu također štiti zaposlenike od lošijeg postupanja na temelju toga što rade sa skraćenim radnim vremenom, preko agencija, ili imaju ugovor na određeno vrijeme.
Sjedinjene države
Zakon o građanskim pravima iz 1964. bio je prvi veliki razvoj antidiskriminacijskog zakona u SAD-u, iako su se prethodni zakoni o građanskim pravima (poput Zakona o građanskim pravima iz 1957.) bavili nekim oblicima diskriminacije, Zakon o građanskim pravima iz 1964. bio je mnogo širi, pružajući zaštitu za rasu, boju kože, vjeru, spol ili nacionalno podrijetlo u područjima glasanja, obrazovanja, zapošljavanja i javnog smještaja. Ovaj je vodeći zakon otvorio put ostalim saveznim zakonima, koji su obuhvatili zaštićene klase i oblike diskriminacije zabranjene saveznim zakonodavstvom, poput Zakona o poštenom stambenom zbrinjavanju (Fair Housing Act) ili Zakona o Amerikancima s invaliditetom. Te su zaštite također proširene sudskim tumačenjem tih zakona. Na primjer, sudovi 7. i 2. sudskog okruga presudili su da je diskriminacija pri zapošljavanju na temelju seksualne orijentacije kršenje Glave VII Zakona o građanskim pravima. Uz savezno zakonodavstvo, postoje brojni državni i lokalni zakoni koji se bave diskriminacijom koja nije obuhvaćena tim zakonima.
Zakon o Amerikancima s invaliditetom iz 1990 (ADA)
Stope zaposlenosti svih muškaraca s invaliditetom i žena s invaliditetom mlađih od 40 godina smanjile su se od primjene ovog zakona. Ovaj je učinak posebno izražen za osobe s mentalnim poteškoćama i za one s nižim stupnjem obrazovanja. Međutim, postoje dokazi koji upućuju na to da se smanjenje stopa zaposlenosti djelomično objašnjava povećanim korišćenjem obrazovnih mogućnosti. Ova smanjenja mogu se pripisati povećanim troškovima koje bi poslodavci imali ako bi htjeli postupatu u skladu s odredbama zakona; umjesto da snose povećane troškove, tvrtke zapošljavaju manje radnika s invaliditetom. Iako se uobičajeno veruje da je ADA pružio i odgovarajuća sredstva pravne zaštite za osobe s invaliditetom, manje od 10% slučajeva povezanih s ADA bude odlučeno u korist tužitelja.
Iznimke
Izuzeci od antidiskriminacionih zakona, ponekad su uključeni u druge zakone, posebno one koji regulišu vojne i vjerske organizacije.
Vjerske organizacije
Neke su vjerske organizacije izuzete od odredaba ovih zakona. Primjerice, u Britaniji, Engleska crkva, zajedno s drugim vjerskim institucijama, u povijesti nije dopuštala ženama da obnašaju više položaje (biskupije) unatoč tome što je spolna diskriminacija u zapošljavanju općenito ilegalna; zabrana je potvrđena glasanjem sinoda 2012. godine.
Pri izboru nastavnika i učenika u vjerski denominiranim opštim školama, zakonom je često dopušteno postaviti ograničenja u odnosu na osobe drugih vjera, čak i tamo gdje je vjerska diskriminacija zabranjena.
Kettil Karlsson (Vasa)
Biografija
Christian I je 1463. dao zatvoriti nadbiskupa Bengtssona, koji je upravljao Švedskom, za vrijeme njegova boravka u Finskoj, jer je ovaj odbio provesti njegovu poreznu politiku. Zbog tog su brojni članovi porodica Oxenstierna i Vasa (među njima Kettil Karlsson), ustali na oružani ustanak, okupivši uz sebe seljake i plemiće. Karlsson je postao vođa ustanika u Östergötlandu i sjevernom Smålandu, a njegovi rođaci podigli su ustanike po sjevernim pokrajinama Västmanland, Dalarna i Uppland.
Kettil Karlsson je u februaru 1464. izabran u Västeråsu za zapovjednika (rikshövitsman) a odtad je i de facto regent.
Pobunjenička vojska Kettila Karlssona izvojevala je odlučujuću pobjedu protiv unionističke vojske kralja Christiana I 17. aprila 1464. u Bitci kod Harakera, sjeverno od Västeråsa. Nakon tog je čitava Švedska bila u njihovim rukama, osim Stockholma kog su i nadalje kontrolirali unionisti. On je zauzet uz pomoć snaga prognanog kralja Karla VIII, koji se po drugi put uspeo na švedski tron. Njegova vladavina trajala je kratko jer se posvadio sa moćnim članovima Državnog savjeta pa je već 30. januara 1465. bio prisiljen na abdikaciju.
Mjesec dana ranije u decembru 1464. - Karlsson je ponovno izabran za švedskog regenta, ovaj put zajedno sa Jöns Bengtssonom Oxenstiernom kao suvladarom.
I ovaj put nije dugo vladao je je već u augustu obolio od kuge i umro, pokopan je ispod oltara linčepinske katedrale.
Stari Kot
Stari Kot je naselje u slovenskoj Općini Loškom Potoku. Stari Kot se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 11 stanovnika.
Bosi, Biella
Bosi je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Opština Rădulești, Ialomița
Rădulești je opština u Rumuniji u okrugu Jalomica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Cisai-Saint-Aubin
Size Sent Oben je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 175 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 228 metara (maksimalnoj 328 m, a minimalnoj 199 m).
Seobe (razvrstavanje)
Сeobe se može odnositi na:
Srednje Laknice
Srednje Laknice je naselje u slovenskoj Općini Mokronog - Trebelnu. Srednje Laknice se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 38 stanovnika.
El Barrio, Xilitla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 933 m.
Cuadrilla Nueva, Teloloapan
Cuadrilla Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1253 m.
Little York, Indiana
Litl Jork je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 192, što je 7 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa María, Huejutla de Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
La Laguna, Xilitla
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 956 m.
Opština San Juan Cacahuatepec, Oaxaca
San Juan Cacahuatepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2052 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
Tetenco, Tepoztlán
Tetenco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tepoztlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1511 m.
Tegon, Venezia
Tegon je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
La Aldea, Doctor Mora
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2245 m.
Klašnice (Vranje)
Klašnjice je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 39 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 67 stanovnika).
Demografija
U naselju Klašnjice živi 34 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 52,8 godina (51,5 kod muškaraca i 54,3 kod žena). U naselju ima 15 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,60.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Santa Teresa, Tecate
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 309 m.
Ellerhoop
Elerhop je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 49 opštinskih središta okruga Pineberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.361 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1056014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Pineberg Elerhop se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Pineberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 11 metara. Površina opštine iznosi 10,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.361 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 126 stanovnika/km².
Fontenailles (Jon)
Fontenaj je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 66 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 330 metara (maksimalnoj 346 m, a minimalnoj 243 m).
Gazzolo, Reggio Emilia
Gazzolo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 570 m.
Svjetsko prvenstvo u rukometu za žene - Jugoslavija 1957.
levo|100px 1. Svetsko prvenstvo u rukometu za žene održano je u Jugoslaviji od 13. jula do 20. jula 1957. godine. Gradovi domaćini su bili Virovitica i Beograd.
Učestvovalo je 9 reprezentacija podeljenih na 3 grupe A, B, C, sa po tri ekipe. U grupama se igralo svako sa svakim.
Trećeplasirane ekipe su formirale novu grupu u kojoj se igralo za plasman od 7 do 9 mesta.
Trećeplasirani su igrali za peto, drugoplasirani za treće, a prvolasirani finalnu utakmicu za prvo mesto.
Tabela grupe A
Legenda: I =igrao, P = pobeda, N = nerešeno G = poraz, DG = dati golovi, PG = primljeni golovi
Pobednička ekipa
Ana Kapova, Vera Ašenbrenerova, Vlasta Čijakova, Jana Huskova, Stana Kučerova, Cveta Maržinkova, Cveta Janačkova, Pavla Bratakova, Vera Dvarakova, Blanka Kotlinova, Jana Malerova, Veronika Šmidova Treneri: Karel Hostalek i Ladislav Gros.
Richey, Montana
Ričli je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 177, što je 12 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Policija Srbije
200px|right|Grb srpske policije Policija Srbije je služba Ministarstva unutrašnjih poslova Srbije. Za njenu oblast rada se obrazuje Direkcija policije. Policija obavlja zakonom utvrđene policijske i druge poslove, pruža podršku vladavini prava u demokratskom društvu i odgovorna je za ostvarivanje bezbednosti, u skladu sa zakonom. Obavljanjem policijskih poslova policija svima pruža zaštitu njihovih prava i sloboda. Prilikom pružanja zaštite, policija pojedina prava i slobode može ograničiti samo pod uslovima i na način utvrđen Ustavom i zakonom. U Ministarstvu se, pored policijskih poslova, obavljaju i drugi zakonom utvrđeni poslovi.
Policijske mere
Policija preduzima mere iz nadležnosti Ministarstva radi ostvarivanja javne bezbednosti.On preduzima hitne mere koje su neophodne za otklanjanje neposredne opasnosti za ljude i imovinu, kad te mere ne mogu pravovremeno da preduzmu drugi nadležni organi, o čemu odmah obaveštava te organe. Policija pruža pomoć organima državne uprave, organima teritorijalne autonomije i lokalne samouprave, pravnim i fizičkim licima u slučaju opšte opasnosti izazvane prirodnim nepogodama, epidemijama ili drugim oblicima ugrožavanja.
Policijski službenici
Policijske poslove obavljaju policijski službenici.Ovi službenici u Ministarstvu jesu:* uniformisani i neuniformisani zaposleni koji primenjuju policijska ovlašćenja (u daljem tekstu: ovlašćena službena lica),
Organizacija policije
Za obavljanje policijskih poslova u sedištu Direkcije policije obrazuju se uprave, u sedištu policijske uprave za grad Beograd obrazuju se uprave i policijske stanice u opštinama, u sedištu područne policijske uprave obrazuju se odeljenja i van sedišta - policijske stanice u opštinama.
Za rad organizacionih jedinica kojima rukovode i za svoj rad odgovorni su:
Organizacione jedinice u sedištu obrazuju se tako da su po linijskom principu radno povezane sa odgovarajućim organizacionim jedinicama i poslovima područnih policijskih uprava i stanica ili tako da poslove iz svog delokruga obavljaju na čitavom području na kojem je nadležno Ministarstvo.
Direkcijom policije rukovodi direktor policije.
Organizacionim jedinicama u sedištu i područnim policijskim upravama rukovode načelnici uprava, a policijskim stanicama - komandiri. Angažovanje specijalnih jedinica policije za posebne bezbednosne zadatke može se vršiti samo uz prethodno odobrenje ministra.
Direkcija policije na teritoriji Republike:
Poslovi područne policijske uprave
Poslovi područne policijske uprave su da:
Ovlašćenja policije
U obavljanju policijskih poslova ovlašćena službena lica imaju policijska ovlašćenja utvrđena ovim i drugim zakonom. Policijska ovlašćenja utvrđena ovim zakonom su:
Naređenja policije
Naređenje se može primeniti samo u odnosu na ponašanja, odnosno delatnosti i činjenja od kojih neposredno zavisi uspešno izvršavanje policijskih zadataka.
Naređenja se primenjuju radi:
Ratni zločini
Tokom kosovskog rata 1998-1999, neke policijske jedinice, pogotovo jedinice specijalne policije, su činile brojne zločine na Kosovu i Metohiji. Prema izveštajima, snage MUP Srbije su odgovorne za masakr u Ljubeniću, masakr u Gornjem Obrinju, masakr u Velikoj Kruši, masakr u Suvoj Reci, masakr u Izbici, masakr u zatvoru Dubrava i mnoge druge zločine. Nakon rata, policijski general Sreten Lukić je pred Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju po komandnoj odgovornosti osuđen na 22 godine zatvora za deportacije, prisilna premeštanja, ubistva, progone i druga nehumana dela. Takođe, pred domaćim sudovima su osuđeni pojedini neposredni počinici ratnih zločina.
Xico, Veracruz
Xico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1300 m.
Starihov Vrh
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 16 stanovnika.
Vijećnica u Odžaku
Opština Odžak se nalazi u sjevernom dijelu Bosne i Hercegovine i sa sjevera je omeđena rijekom Savom a na istoku rijekom Bosnom. Na zapadnoj strani su obronci gore Vučjak, a na južnoj strani bosansko - posavska ravnica.
Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 1. do 7. jula 2003. godine, donijela je odluku da se vijećnica proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.
Historija
Administrativna zgrada ili «Mala vijećnica» završena je sa izgradnjom 1903. godine o čemu svjedoči i natpis iznad ulaznih vrata: «Beledija 1903». Beledija znači administrativno sjedište teritorijalne jedinice u kojem su smješteni i stambeni prostori upravnika te teritorijalne jedinice. Za grad Odžak ona je predstavljala gradsku kuću koja je odgovarala zahtjevima uprave i administracije toga vremena a i vremena do rata u Bosni i Hercegovini 1992. god. Zgrada je 1996. godine zapaljena. Nosiva konstrukcija je pretpjela teška oštećenja, a krovna i međuspratna konstrukcija su potpuno uništene. Tokom 2008 počela je obnova koja je sadržavala slijedeće radove: rekonstrukcija temelja, ojačanje nosivih zidova, zidanje pregradnih zidova, izrada međuspratnih konstrukcija, pokrivanje objekta, ugrađivanje vanjske stolarije, polaganje instalacija, izrada stubišta i ostalo. Uloženo je oko 680.000 KM. a sredstva su osiguravana iz različitih izvora: Federalnog ministarstva kulture i sporta, Turističke zajednice Županije Posavske, Federalnog ministarstva prostornog uređenja, Fondacije za održivi razvoj -OdRaz i vlastitih sredstava -budžet opštine). Umjesto isključivo administrativnog sadržaja prizemlje je dobilo i kulturni sadržaj, a vanjski izgled je sačuvao autentičnost.
Opis
Na fasadi su vidljive izrazite masivne plohe sa naizmjenično postavljenim svijetlim i tamnim pojasevima, koji sugerišu alternisanje slojeva cigle i kamena, što je karakteristično za gotovo sve objekte pseudomaurskog stila. Fasada je podužnim kordon-vijencem podijeljena na dva dijela – prizemlje i sprat. Jednodjelni prozori u prizemlju su pravougaonog oblika i završeni su ravnim natprozornikom, dok je tu ulogu kod prozora na spratu preuzeo potkovičasti luk, čest elemenat pseudomaurskog izraza. Karakteristika manira očitava se i u primjeni profilacija oko prozora i portala, dvostrukog pletera, slikarski tretirane islamske dekoracije u vidu beskonačnog niza stilizovanih floralnih ornamenata.
Enterijer je skromno riješen. Prostor u prizemlju je podijeljen na dva simetrična dijela. Vrlo zanimljivi detalji u enterijeru su segmenti lukova nad prozorima, eliptični lukovi u hodniku, te lombardijski vijenac koji se pruža cijelom dužinom zida.
Alto el Jobo, Tempoal
Alto el Jobo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Eduard Roschmann
Eduard Roschmann (25. novembar 1908 - 8. august 1977) bio je njemački nacistički oficir, poznat kao jedan od upravnika jevrejskog geta u Rigi za vrijeme njemačke okupacije, odnosno jedan od najtraženijih osumnjičenika za ratne zločine u decenijama nakon Drugog svjetskog rata. Roschmann, koga se optuživalo za sudjelovanje u Holokaustu, je nakon rata preko tzv. "štakorskih kanala" uspio pobjeći u Argentinu gdje je uživao sigurno utočište sve do 1970-ih, kada je na njega, između ostalih, pažnju skrenuo britanski pisac Frederick Forsyth učinivši ga jednom od likova svog triler-romana Slučaj Odessa. Godine 1975. je, suočen sa prijetnjom izručenja vlastima Zapadne Njemačke, prebjegao u Paragvaj gdje je i umro.
The Odessa File
The Odessa File, u Jugoslaviji objavljen pod naslovom Slučaj Odessa ili Slučaj ODESSA, je špijunski roman britanskog književnika Fredericka Forshytha objavljen 1972. godine. Radnja započinje 1963. godine u Zapadnoj Njemačkoj nedugo nakon Johna Kennedyja i prikazuje kako tamošnji novinar Peter Miller, potaknut samoubistvom preživjele žrtve Holokausta započinju istragu koja ga vodi do Eduarda Roschmanna, odbjeglog esesovskog zapovjednik odgovornog za ratne zločine u Rigi, ali i tajne organizacije pod imenom ODESSA, koja okuplja bivše esseovce i pomaže im u skrivanju; Milleru u istrazi pomažu jevrejski osvetnički vigilanti, ali i izraelska tajna služba Mossad koja ne samo što pokušava uhvatiti nacističke zločince, nego i spriječiti njihovu zavjeru za uništenje Izraela.
Forsyth je roman napisao nedugo nakon svog debitantskog romana Dan šakala, te je u njemu isto tako dobro iskoristio svoje novinarsko iskustvo, odnosno poznavanje obavještajnog miljea. U romanu je također ponovno koristio tada relativno rijetko miješanje fikcije sa stvarnim likovima i događajima; u romanu se kao lik, između ostalih, pojavljuje poznati lovac na naciste Simon Wiesenthal. Roman je, sa druge strane, izazvao veliku pažnju javnosti na dotada uglavnom ignorirane nacističke ratne zločince koji su se nalazili u bijegu ili na slobodu, uključujući samog Roschmanna, koji se nekoliko godina kasnije iz Argentine pod prijetnjom izručenja sklonio u Paragvaj, gdje je i umro.
Cassibile, Siracusa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4573 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Peñas Negras, Santo Domingo Teojomulco
Peñas Negras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Teojomulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 893 m.
Paul Bader
mini|General Paul Bader sedi za kartom. Fotografija načinjena u leto 1941. godine, za vreme njegovog komandovanja u Srbiji. Paul Bader (* 20. juli 1883 Lahr; † 28. februar 1971 Emmendingen) je bio nemački oficir, general artiljerije u drugom svjetskom ratu.
Bader je vodio više antipartizanskih operacija u Jugoslaviji, uključujući operaciju Treću neprijateljsku ofanzivu.