cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Plymouth, Massachusetts
Znamenitosti i atrakcije
Grad ima i najstariji muzej u državi Pilgrim Hall (izgrađen 1824.), velika atrakcija za turiste je i drvena kuća Harlow Old Fort iz 17. vijeka, sa orginalnim namještajem iz tog vremena. Plymouth je poznat i po brojnim obnovljenim kućama iz kolonijalnog doba; Richard Sparrow House (1640.), Edward Winslow House (1699.) i Jabez Howland House. Za amerikance je neobično važan spomenik - Kamen iz Plymoutha, kog su otkrili 1741., on je postao simbol slobode za vrijeme predrevolucionarnih agitacija 1774. Na brdu iznad grada visokom 25 m, podignut je hram u neoklasicističkom stilu, koji je nacionalni spomenik posvećen predcima (pilgrimima), iz 1889. U okolici Plymoutha nalazi se park prirode - Šuma Myles Standish, na površini od 44 km².
Privreda
Zbog svog položaja na moru, i velikog historijskog značaja za Plymouth je danas velika turistička meka Sjedinjenih Američkih Država. Pored turizma za ekonomiju grada važno je ribarstvo, brodogradnja i nešto pogona lake industrije.
Veljko Bulajić
Veljko Bulajić (Vilusi kraj Nikšića, 22. ožujka 1928.), hrvatski i crnogorski redatelj rođen u Crnoj Gori, poznat kao autor najspektakularnijih filmskih ostvarenja jugoslavenske kinematografije.
Životopis
Bulajić je djetinjstvo proveo u Sarajevu, kao i dio školovanja. Od 1970-ih godina živi i radi u Hrvatskoj.
Bayburt (provincija)
Provincija Bayburt (turski: Bayburt ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na sjeveroistoku Turske.
Provincija nosi ime po istoimenom glavnom gradu - Bayburtu.
Geografske karakteristike
Bayburt leži na sjeveroistoku zemlje, u planinskoj untrašnjosti Anadolije blizu obala sa Crnog mora. On je površinom mala provincija, ima svega 3 652 km², i slabo je naseljena.
Administrativna podjela
Provincija Bayburt u kojoj živi 74 412 stanovnika, administrativno je podjeljena na 3 okruga (ilçeler);
San Ramón, Reynosa
San Ramón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
James Horner
James Roy Horner (Los Angeles, 14. kolovoza 1953. – Nacionalni park Los Padres, 22. lipnja 2015.), bio je američki je skladatelj, dirigent i orkestrator poznat po djelima na području filmske glazbe. U svojim djelima za film često je koristio orkestar, zbor te različite elektroničke instrumente. Također u njegovim se partiturama često mogu čuti i različiti keltski etno instrumenti poput violine, flaute i gajde.
Horner je pisao glazbu za više od 100 filmova, a neki od istaknutijih su glazba za Aliens, Glory, Legenda o jeseni, Hrabro srce, Apollo 13, Titanic, Genijalni um i Avatar. Njegova filmska glazba iz Titanica je najprodavaniji orkestralni soundtrack svih vremena. Filmovi Titanic i Avatar za koje je pisao glazbu, oba u režiji Jamesa Camerona, dva su najprofitabilnija filma svih vremena.
Također je uspješno surađivao sa redateljima Mel Gibsonom, Ron Howardom i Jean-Jacques Annaudom. Horner je osvojio dva Oscara, dvije nagrade Zlatni Globus, tri Nagrade Satelit, tri Nagrade Saturn, te je bio tri puta nominiran za nagradu Britanske filmske akademije (BAFTA).
Smrt
22. lipnja 2015. velik broj medija je širom svijeta pisalo o pogibiji čovjeka u malom zrakoplovu modela Embraer EMB 312 Tucana, Short Tucano, koji se srušio u Nacionalnom parku Los Padres u južnoj Kaliforniji, pored malog grada Ventucope. Narednog dana, njegovi predstavnici u Agenciji Gorfaine/Schwartz su objavili poruku na svojoj web stranici u kojoj navode da je Horner, jedina osoba u zrakoplovu, poginula. Njegov odvjetnik je potvrdio da je Horner bio u letjelici kada je ona uzletjela nakon točenja goriva u Zračnoj luci Camarillo.
Suvremenici i suradnici su odali počast Horneru, uključujući kompozitore Paula Williamsa i Alana Menkena te redatelje Rona Howarda i Jamesa Camerona. Horner je izvijestio da se obvezao serijalu Avatar; Cameron je rekao da su se on i Horner radovali njihovom sljedećem susretu. Njegova asistentica je na svojoj Facebook stranici objavila: "Izgubili smo nevjerojatnu osobu s velikim srcem i zapanjujućim talentom koji je umro radeći ono što je volio."
El Tesoro (razvrstavanje)
El Tesoro ima više značenja:
Maskarada (razvrstavanje)
Maskarada može biti:
Maskarada (TV drama)
Maskarada je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1959. godine. Temelji se na motivima dela engleskog pisca Brandona Tomasa. Režirao ju je Radivoje Lola Đukić, koji je napisao i scenario.
Icayuco, Santa Lucía Monteverde
Icayuco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Lucía Monteverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2559 m.
Mokelumne
Mokelumne (Mokelumni) /=people of Mokel/, jedan od ogranaka Miwok Indijanaca, porodica Moquelumnan, koji su obitavali u krajevima između rijeka Cosumne i Mokelumne, na području današnjih okruga Eldorado, Amador i Sacramento u Kaliforniji.
Njihovo ime javljalo se kroz povijest i u sličnim oblicima: Moquelumnes, Mukelemnes, Locklomnee, Mo-kel-um-ne, Mukeemnes, Muthelemnes, etc.
Antičestica
mini| Parovi čestica-antičestica: 1. elektron-pozitron, 2. proton-antiproton, 3. neutron-antineutron U fizici čestica, svaka čestica ima svoju antičesticu. Antičestice ima istu masu kao i čestica, ali ima obrnuto naelektrisanje. Izuzetak su čestice bez mase, bozoni, u koje spada na primer foton. Zanimljivo je, da čak i električno neutralne čestice, na primer neutron, nisu identične sa svojom antičesticom. U navedenom primeru, neutron je izgrađen od kvarkova, dok je antineutron izgrađen od antikvarkova.
Čestica i antičestica mogu da unište jedna drugu ukoliko se nalaze u odgovarajućem kvantnom stanju. Mogu se proizveti u raznim procesima. Ovi procesi danas se koriste u akceleratorima čestica, u cilju stvaranja novih čestica i testiranju teorije fizike čestica.
Procesi sa visokom energijom prirodno mogu da proizvedu antičesticu. Antičestice se mogu videtu u kosmičkom zračenju, kao i u određenim nuklearnim reakcijama.
Eksperiment
Godine 1932., ubrzo nakon pojave pozitrona (Pol Dirak), Karl D. Anderson je pronašao ove čestice u sudarima, u kosmičkom zračenju. Pronađene su pomoću Vilsonove kamere tj. detektora. U ovom detektoru čestica došlo je do pomeranja elektrona ili pozitrona, pritom se vizuelno može videti putanja kojom se kreću. Kada se u detektor uvede magnetsko polje, dolazi do specifičnog kretanja svake čestice, u upravo po toj putanji se prepoznaje o kojoj čestici je reč. U slučaju elektrona i pozitrona, došlo je do zakrivljenja putanje, ali u obrnutom smeru od smera kojim bi se elektron kretao. Tako je otkriven pozitron tj. elektronova antičestica. Antiproton i antineutron je pronašao Emilio Segre i Oven Čamberlejn 1955. godine na Barkli univerzitetu u Kaliforniji.
Od tada, mnoge antičestice se koriste u akceleratorima čestica za velike eksperimente. Poslenjih godina ova grana fizike je veoma napredovala u istraživanju i detekovanju skoro svih postojećih antičestica.
Detektor
mini|desno|250px|Oblici [[signala kod amplitudne modulacije.]]
mini|desno|250px|[[Ionizacijska komora u dozimetru.]]
thumb|mini|desno|250px|[[Proporcionalni brojač.]]
mini|250px|desno|[[Geigerov brojač.]]
mini|desno|250px|Detektor ALICE.
mini|desno|250px|Dio hadronskog kalorimetra na detektoru ATLAS.
mini|desno|250px|Detektor LHCb.
Detektor (kasnolat. detector, od lat. detegere: otkriti; preko engl. i njem.) je osjetljiva naprava, mjerni instrument ili uređaj kojim se ustanovljuje (to jest otkriva, opaža) postojanje (ili promjena) neke pojave (na primjer čestica, zračenja) ili mjerljive veličine (na primjer napon, struja, magnetsko polje, signal). Služi za traženje predmeta i tvari (detekcija; detektor metala), otkrivanje (detektor laži), te za opažanje pojava, izdvajanje nekoga signala ili pokazivanje, primjerice radioaktivnosti (na primjer elektroskop, indikator).
U kemiji
Detektor u kemiji je uređaj kojim se otkriva prisutnost tvari, najčešće štetnih ili otrovnih, a osniva se na kemijskoj reakciji tih tvari s karakterističnim reagensom ili na određivanju nekoga njihova karakterističnog fizičkog svojstva, na primjer toplinske vodljivosti, apsorbcije svjetlosti i slično.
U radiotehnici
U radiotehnici, detektor je povijesni naziv prvih demodulatora; prvo je to bio koherer, zatim elektrolitički detektor, kristalni detektor, elektronska cijev i drugo, pa su se i najjednostavniji radioprijamnici s takvim demodulatorima nazivali detektorima. Zato je i danas detektor kadšto naziv za demodulator (u modulaciji; radioprijamnik).
Također detektor u radiokomunikacijama je uređaj koji otkriva signale viših frekvencija pretvorbom izmjeničnoga signala u istosmjerni. Uglavnom se rabi za amplitudnu demodulaciju. Čine ga poluvodičke diode koje registriraju amplitudu visokofrekvencijskih signala. U njima je struja razmjerna kvadratu napona u području niskih napona, što znači da je izlazni signal detektora razmjeran snazi ulaznoga signala. Zbog toga dioda može poslužiti za izravno registriranje snage signala. Za više je napone struja razmjerna ulaznomu naponu, pa je i detekcija linearna. Osjetljivost se detektora iskazuje najmanjim signalom (takozvana tangencijalna osjetljivost; demodulator).
U fizici
U fizici, detektor je uređaj ili sustav za određivanje svojstava ili prepoznavanje čestica i zračenja. Prvi jednostavni detektori ionizirajućeg zračenja bili su plinski detektori, kod kojih u plinskoj tvari detektora pod visokim naponom upadno zračenje stvara elektrone i ione (signal). Takvi su detektori ionizacijska komora, proporcionalni brojač (prepoznaje vrste čestica i njihove energije), Geigerov brojač ili Geiger-Müllerovo brojilo. Uobičajena je podjela na dvije velike skupine detektora: detektori na osnovu elektromagnetskoga djelovanja, kod kojih strujni ili naponski impulsi nastaju prolaskom čestica, i detektori vizualnog učinka. Prvoj skupini pripadaju već spomenuti plinski brojači, Wilsonova komora, fotodetektor, scintilacijsko brojilo, poluvodički detektori, višežične proporcionalne komore, komore s mjehurićima, komore s projekcijom događaja u električnom i magnetskom polju te elektromagnetski i hadronski kalorimetri. U drugoj skupini, gdje čestice ostavljaju tragove u materijalu, važne su različite emulzije, komore te filmski detektori. Scintilatori se koriste kao kruti, tekući, organski (plastični) i anorganski detektori i najčešće su u upotrebi. U visokoenergijskoj fizici čestica, na energijama većima od 1 GeV, osobito se koriste Čerenkovljevi detektori i kalorimetri (odslikavajući detektori) fine slojevitosti. Čerenkovljev detektor osjetljiv je na brze nabijene čestice sve dotle dok čestica ima brzinu veću od brzine svjetlosti u materijalu detektora (Čerenkovljevo zračenje). Za mjerenje čestica ili mlazova čestica (eng. jets) u visokoenergijskim sudarima koriste se kalorimetri. Kalorimetar apsorbira ukupnu energiju upadne čestice, stvarajući istodobno signal razmjeran toj energiji. Takva je funkcija osigurana rasporedom slojeva velike gustoće i visokoga rednog broja atoma (na primjer olovo) između kojih su ploče scintilatora za svjetlosni odziv, čime se rekonstruira ukupna energija i putanja (verteks) čestice. Kada se želi naglasiti tip čestice i (ili) tehnika detekcije govori se, na primjer, o neutronskim detektorima, detektorima nukleonske nestabilnosti, detektorima sakupljačima naboja (CCD), detektorima vremena proleta (TOF), supravodičkim detektorima na niskim temperaturama, interferometrijskim antenama gravitacijskih valova, i tako dalje.
U svjetskim akceleratorskim središtima, gdje se koriste najmoderniji detektori, sudjeluju mnogobrojni hrvatski fizičari. Na primjer u otkriću masivnih W-bozona i Z-bozona (CERN, 1983.) sudjelovao je Danijel Denegri, a u otkriću tronukleonskoga udarnog presjeka u pionskoj apsorpciji (PSI, 1985.) Tomislav Petković.
Detektori u CERN-u
Oko akceleratorskog prstena u četiri velike šupljine na mjestima presjecanja snopova protona postavljeno je ukupno šest detektora elementarnih čestica koji će prikupljati podatke o uvjetima koji vladaju u trenutku sudara, o česticama koje pritom nastaju i o njihovim karakteristikama. U svih šest detektora ugrađeno je oko 150 milijuna senzora koji će prikupljati podatke oko 40 milijuna puta u sekundi. Tok sirovih podataka iz četiri detektora iznosit će ukupno oko 700 MB/s.
Namjena velikih detektora izgrađenih oko akceleratorskog prstena je identificiranje sekundarnih čestica koje nastaju u sudarima i mjerenje njihovog položaja u prostoru, naboja, brzine, mase i energije. Da bi to mogli, detektori se sastoje od mnogo slojeva “poddetektora” koji imaju specifične uloge u rekonstrukciji sudara. Povrh svega nalazi se magnet čija je uloga razdvajanje čestica prema električnom naboju i omogućavanje mjerenja momenta. Postoje dvije važne kategorije poddetektora:
Snopovi protona u LHC-u sudarat će se na četiri mjesta na kojima će biti postavljeno ukupno šest detektora: ALICE, ATLAS, CMS, LHCb, LHCf i TOTEM.
Detektor metala
Detektor metala je ručni detektor napajan akumulatorom (istosmjerna struja) ili seta alkalijskih baterija (od 1,5 V), s vremenom do 10 sati rada. Radna temperatura je od -25 do +50 °C. Teži manje od 8 kilograma. Kad je snižen napon baterija, svjetleće diode bljeskaju, a ako je snažan napon baterija ima trajan ton u slušalici i svjetleće diode. Kad je ispravno stanje, postoji kontrolni signal „BIP“ i nema svjetlosne signalizacije. Namijenjen je za otkrivanje protupješadijskih i protuoklopnih mina, koji sadrže veoma malu količinu metala, postavljen na vrlo malim dubinama ispod površina zemlje. Detektor otkriva upaljače plastičnih mina na dubinama do 5 cm ispod zemlje, a mine tipa TMA-4 na dubinama do 12 cm. Veće metalne predmete detektor otkriva na većim dubinama.
Poligraf
Poligraf je uređaj kojim je moguće mjerenje i registriranje većega broja fizioloških funkcija, na primjer pulsa, krvnoga tlaka, tjelesne temperature, disanja i drugo. Budući da pri čuvstvenom uzbuđenju dolazi do promjena pojedinih fizioloških funkcija koje se mogu registrirati s pomoću poligrafa, taj se uređaj, pod nazivom detektor laži, koristi u kriminalistici za provjeravanje istinitosti iskaza osoba koje se nalaze pod istragom.
Ansamblska podjela uloga
Ansamblska podela uloga je podela uloga u kojoj glavni likovi imaju približno jednak značaj. U pričama koje sadrže ansamblsku podelu uloga često su prikazane višestruke tačke gledišta likova, od kojih ničija nije dominantna. U takvim pričama, glavni likovi moraju na neki način da budu povezani — kako sa pričom, tako i međusobno.
Veliki broj uloga ne znači da je u pitanju ansamblska podela uloga. Nju ne definiše broj likova, već osećanje grupne identifikacije. Ukoliko se čitalac ili gledalac veže za jednog lika naspram ostalih, onda priča nije ansamblska, ma koliko da u njoj ima sporednih likova sa bitnim podzapletima. Dobro osmišljene ansamblske priče daju jasno osećanje koja je uloga ili svrha bilo kog lika u priči i osećaj grupnog identiteta. Iako ovakve priče mogu da imaju glavnog lika, bitna stvar je u tome da pored njega imaju višestruke likove koji vode priču kao tandem. Lična kriza i klimaks pojedinih likova ne definišu rasplet priče; umesto toga rasplet se odvija združeno, a svaki lik je ključni činilac u većoj promeni koju donosi priča.
Zajednička igra više glumaca zove se ansambl-igra.
Regalijan
Regalijan (umro 260. godine) bio je rimski uzurpator. Postao je vojni zapovednik u vreme cara Valerijana, i proglasio se za cara kada je Valerijana zarobio Šapur I. U tom času, Regalijan je imao kontrolu nad Ilirikom.
Poreklom Regalijan je verovatno bio Dačanin.
Regalijanova moć je bila koncentrisana na Dunavu, u Karuntumu, taboru XIV legije. Tu je i Regalijan kovao svoj novac.
Кнез Село
Кнез Село је насељено место у градској општини Пантелеј на подручју града Ниша у Нишавском округу. Налази се североисточном рубу нишке котлине, на око 10 км од центра Ниша. Према попису из 2002. било је 926 становника (према попису из 1991. било је 932 становника).
Историја
Налази римског порекла указују на давну засељеност сеоског простора. На постојање Кнез Села и у словенском феудалном периоду посредно указује турски попис из 1498. године који га затиче као село са 29 домова, 10 неожењених и 5 удовичких домова. Зеамет је Ибрахим-бега из Ниша и даје приход од 5.182 акче. Према турском попису нахије Ниш из 1516. године, место је било једно од 111 села нахије и носило је исти назив као данас, а имало је 39 кућа, 6 удовичка домаћинства, 14 самачка домаћинства. Након тешког периода проживљеног у аустро-турским ратовима, болештина, паљења у нишкој буни 1841. године и у рату 1876. године (када је становништво избегло у Србију и кроз две године се вратило), ослобођење је дочекало као осредње село. Крајем 19. века (1895. године) имало је 111 домаћинстава и 907 становника, а 1930. године у њему јуе живело 148 домаћинстава са 1101 становником.
После ослобођења од Турака, Кнез Село се развијало као ратарско-сточарско и виноградарско-воћарско село. Нарочито је виноградарство добило на значају. Свој пољопривредни карактер, најпре на преовлађујућим натуралним, а касније претежно на тржишним основама, задржало је иза Другог светског рата, а од 1965-70. године добија карактеристике приградског насеља. Током 1938/39. године у Кнез Селу је, 0,5 км западно од сеоског насеља, под Градцом, на надморској висини 450 м, почео да се гради бановински санаторијум за туберкулозу. Иако делимично коришћен већ уочи рата и током окупације, санаторијум је пуним капацитетом почео да ради по завршетку рата. Године 1969/70. интегрисан је са грудним одељењем Градске болнице и Антитуберкулозним диспанзером, а од 1982. године је у саставу Клинике за плућне болести Медицинског факултета у Нишу.
Релативна близина Ниша и добре саобраћајне везе (асфалт од 1970-72. године) подстакли су с једне стране исељавање, а с друге стране преоријентацију доброг дела становништва на непољопривредна занимања и мешовиту привреду. Порасла је дневна радна и школска миграција. Добре саобраћајне везе, повољна надморска висина, повољна инсолација и изванредне визуре на нишку котлину и Ниш подстакли су током седме и осме деценије 20. века интензивно откупљивање земљишта и грађење пољских кућа (викендица) од стране Нишлија, којих је крајем 1982. године било - изграђених или у градњи - око 60. Према подацима пописа у Кнез Селу су 1971. године живела 84 пољопривредна, 134 мешовита и 75 непољопривредних домаћинстава.
Демографија
У насељу Кнез Село живи 780 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,2 година (44,0 код мушкараца и 46,6 код жена). У насељу има 319 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,90.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
El Bajío, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2098 m.
Casaleddo, Messina
Casaleddo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Pinal Grande, Turicato
Pinal Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 782 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1607 m.
Çankiri (provincija)
Provincija Çankiri (turski: Çankiri ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi u sredini Turske.
Provincija nosi ime po glavnom gradu provincije - Çankırı.
Vesna (film)
Vesna je jugoslovenski film, snimljen 1953. godine na slovenačkom jeziku u režiji Františeka Čapa. Po žanru je romantična komedija te je doživeo veliki komercijalni uspeh, a što se tumačilo željom publike za eskapističkom zabavom, umesto ozbiljnih socrealističkih sadržaja koji su dominirali tadašnjom jugoslovenskom kinematografijom. Među publikom je bio i Tito kome se film dopao, pa je organizovao službeno primanje za članove filmske ekipe. Na prvom pulskom festivalu godine 1954. je osvojio nagradu kritike. Godine 1957. je snimljen nastavak po imenu Ne čakaj na maj.
Kratak sadržaj
Samo, Sandi i Krištof se pripremaju za maturu i dogovaraju se kako da dođu do matematičkih zadataka i rešenja uz pomoć Hiperbole ili Vesne kćerke profesora. Dolazi do niz komičnih situacija kada dolazi prava kćerka profesora, prelepa Janja, ali se sve srećno završava.
General-pukovnik
General-pukovnik je u Vojsci Srbije bio najviši generalski čin, dok je sada to čin generala. U armijama mnogih zemalja u istom rangu je sa činom general-lajtanta, odnosno trećim generalskim činom ili sa činom generala sa tkzv. četiri zvezdice.
Čin general-pukovnika prvi put je ustanovljen u Francuskoj u XVI veku. U srpskoj vojsci i Vojsci Kraljevine Jugoslavije nije postojao ali je korišćen odgovarajući čin armijskog generala. Tokom Narodnooslobodilačkog rata u NOV i POJ uveden je 1. maja 1943. godine i kao takav postojao je i u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.
U ratnoj mornarici čin general-pukovnika odgovara činu admirala.
Taverna, Isernia
Taverna je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 544 m.
Marina di Campo, Livorno
Marina di Campo je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Centro para Discapacitados Cottolengo, Amecameca
Centro para Discapacitados Cottolengo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amecameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2475 m.
Ofsajd (TV drama)
Ofsajd je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1964. godine. Predstavlja adaptaciju dela izraelskog pisca Efraima Kišona. Režirao ju je Zdravko Šotra.
Capestang
Kapestan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Bezje.
San Marcos, Club Hípico, Jesús María
San Marcos, Club Hípico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Plymouth (zaljev)
Zaljev Plymouth (engleski: Plymouth Bay) je mali zaljev na sjeveroistočnoj obali Sjedinjenih Američkih Država dio Atlanskog oceana, u američkoj saveznoj državi Massachusetts, kod grada Plymoutha.
Geografija
Plimutski zaljev je samo dio puno većeg zaljeva Massachusetts, a leži nekih 50 km jugoistočno od Bostona. Najveće naselje u zaljevu je grad Plymouth. Plimutski zaljev je mjesto od velikog historijskog značaja za Sjedinjene Američke Države i velika turistička meka jer su se tu u jesen 1620. iskrcali hodočasnici (pilgrimi) s broda Mayflower i izgradili naselje Plymouth Plantation iz kog se razvila Kolonija Plymouth i kasnije sam grad Plymouth.
San Marcos, Club Hípico, Jesús María
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1882 m.
Olamentke
Olamentke (Olamentko, Bodega Bay Miwok), grupa plemena Coast Miwoka, porodica Moquelumnan, nastanjeni u domorodačko doba na obali Kalifornije u okruzima Marin, Sonoma i Napa, sjeverno od Golden Gatea i zaljeva San Francisco, napose oko Bodega Baya.
Olamentke su jedna od tri grane Coast Miwoka. Plemena koja se uključuju ovoj grupi su: Bollanos, Chokuyem, Guimen, Likatuit (Licatuit), Nicassias, Numpali, Olamentke, Olumpali, Sonomi, Tamal, Tulares i Uchium ili Utchium.
Kenilworth, Illinois
Kenilvort je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.513, što je 19 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Middleton, Idaho
Midlton je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.524, što je 2.546 (85,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Metka Gabrijelčič
Metka Gabrijelčič Šušteršič ( Ljubljana, 27. 2. 1934 -) je bivša slovenska građevinska inženjerka. Za vrijeme studija na ljubljanskom Fakultetu za građevinarstvo i geodeziju se bavila glumom, te je nastupila u nekoliko igranih filmova. Od svih njih je najuspješniji bio romantična komedija Vesna, koji je 1957. dobio nastavak Ne čakaj na maj. Nakon završetka studija je napustila glumu i posvetila se građevinarskom pozivu.
El Testerazo (razvrstavanje)
El Testerazo ima više značenja:
Razina mora
thumb|right|200px|Razina mora tijekom 120 godina Razina mora (engleski Mean sea level, kratica MSL - srednja razina mora) je pojam koji se koristi na području topografije kao osnovica za utvrđivanje visinskih točaka na terenu.
Razina visine određuje se dugoročnim mjernjem s mareografom i dobivenim prosječnim rezultatima mjerenja.
Ciocănari, Niculești
Ciocănari je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Niculești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Mareograf
minijatura|300px|Mereograf na trgu sv. Marka u [[Venecija|Veneciji.]] Mareograf (mare - more, graf - crtati) je instrument koji služi za bilježenje morskih mijena (plima i oseka) i obično se montirao iznad posebnog napravljenog bunara ili cijevi koje je spojenom sa morem. U bunaru (cijevi) pluta plovak koji se diže i spušta prateći promjene nivoa morske površine. Vertikalno kretanje plovka prenosi se žicom na kolo; na taj se načini pokreće pisaljka koja na papiru crta krivulju plime i oseke. Papir je namotan na bubanj koji satni mehanizam okreće konstantnom brzinom. Danas se podaci uglavnom spremaju u digitalnom obliku.
Postoje i mareografi koji se drže na dnu mora i koji rade na principu mjerenja pritiska stupca vode iznad njih.
El Yuale Chico, Santiago Tuxtla
El Yuale Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 275 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Крушце
Крушце је насељено место у градској општини Палилула на подручју града Ниша у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 879 становника (према попису из 1991. било је 888 становника). Ово насеље је са насељима Мрамор и Мраморски Поток до 31.12.1992 било у саставу општине Мерошина, 1.1. 1993. године улази у састав Града Ниша, да би од 2004. постало део градске општине Палилула.
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
The Oxford Murders
The Oxford Murders (Los crímenes de Oxford, doslovno: "Oksfordski zločini") je špansko-britanski igrani film snimljen 2008. u režiji Alexa de la Iglesije. Po žanru je triler, a temelji se na romanu Crímenes imperceptibles argentinskog pisca i matematičara Guillerma Martineza. Protagonist (koga tumači Elijah Wood) je američki student na Oxfordu koji uz pomoć svog mentora (koga tumači John Hurt) i korištenjem matematike i logike pokušava zaustaviti serijskog ubicu.
Film je dobio uglavnom loše kritike.
Mescolino-Minelle, Treviso
Mescolino-Minelle je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 966 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
El Terco, Reynosa
El Terco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Puerto Blanco, Urique
Puerto Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1966 m.
Prestami tua moglie
Prestami tua moglie je italijanska filmska komedija snimljena 1980. godine u režiji Giuliana Carnimea. Protagonist, koga tumači Lando Buzzanca je Alex, majstor koji lagodno živi sa svojom bogatom partnericom Diane (čiji lik tumači Claudine Auger), ali koji se nakon poziva bivše supruge Ingrid (čiji lik tumači Janet Agren) uplaši da bi joj morao plaćati alimentaciju. Zaplet prikazuje kako od svog pomoćnika Vittorija (čiji lik tumači Massimo Boldi) zamoli da mu pomogne fingirati kako živi kao potpuni siromah, a što izazove niz komičnih nesporazuma.
Northern Miwok
Northern Miwok, jedna od tri glavne grane Sierra Miwok Indijanaca u dolinama gornjih tokova rijeka Mokelumne i Calaveras u središnjoj Kaliforniji. Sjeverni Miwoki imali su 20 naselja koja su se nalazila u podnožjima Sierra Nevade duž rijeka Calaveras, Mokelumne, Cosumnes i Jackson Creeka što sa Sierre teku prema San Joaquinu. Jezično pripadaju porodici Moquelumnan, a kultura je tipična za kalifornijska plemena.
Sela: Apautawilü, Chakane-sü, Hechenü, Heina, Huta-sü, Kaitimü, Ketina, Künüsü, Mona-sü, Noma, Omo, Penken-sü, Pola-sü, Seweu-su, Sopochi, Tukupe-sü, Tumuti, Upüsüni, Yule i Yuloni.
Na njihovom teritoriju danas se nalazi i Indian Grinding Rock State Historic Park, mjesto udaljeno oko 8 milja istočno od Jacksona, gdje su Northern Miwoki sakupljeni žir mljeli u brašno, od čega su proizvodili pogačice acorn-bread. Na obližnjim vapnenakim stijenama nalazi se 363 petroglifa.
Burdur (provincija)
Provincija Burdur (turski: Burdur ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na jugu Turske.
Cabeza de Río, Santa Lucía Monteverde
Cabeza de Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Lucía Monteverde.
Burdur (provincija)
Provincija nosi ime po glavnom gradu provincije - Burdur.
Cabeza de Río, Santa Lucía Monteverde
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2642 m.
Burdur (provincija)
Geografske karakteristike
Burdur je površinom veća provincija od 6 887 km², koja leži u unutrašnjostiAnadolije. Zovu ga zemljom jezera, zbog puno jezera koje ima, a najveće je Burdur
Administrativna podjela
Provincija Burdur u kojoj živi 258 868 stanovnika, administrativno je podjeljena na 11 okruga (ilçeler);
Trainini, Brescia
Trainini je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Rancho la Aurora, San Martín Chalchicuautla
Rancho la Aurora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Pierrot le fou
Ludi Pjero je francuski egzistencijalno-dramski film u režiji Žan-Lik Godara iz 1965. godine sa Žan-Pol Belmondom i Anom Karinom u glavnim ulogama. Film je baziran na noveli "Opsesija" iz 1962. od Lionela Vajta. Ovo je deseti film Žan-Lik Godara, i bio je francuski kandidat za Oskara, ali nije ušao u uži izbor.
Radnja
Ferdinand Grifon je nesrećno oženjen muškarac i nedavno je otpušten sa njegovog posla TV emitera. Nakon što prisustvuje zabavi punoj besmislenih razgovora on oseća potrebu da pobegne; i upravo to i čini, beži sa svojom bivšom devojkom, inače bebisiterkom, Marijen Renoar, ostavljajući svoju ženu i decu i buržoazijski stil života. Nakon dolaska u Marijenin stan gde pronalazi leš, Ferdinand ubrzo otkriva da Marijen prate gangsteri. Marijen i "Pjero" - nepoželjan nadimak koji Marijen daje Ferdinandu (što znači tužni klovn) kreću u pustolovinu od Pariza do obala Sredozemnog mora u automobilu mrtvog čoveka iz Marijeninog stana. Od tada vode neuobičajen život, uvek u bekstvu. Naseljavaju se u Francuskoj rivijeri nakon što spale automobil (pun novca), a takođe potope u more još jedan koji su u međuvremenu ukrali. Njihov odnos tada postaje napet, Pjero počinje da čita knjige, da piše dnevnik, dok Marijen postaje dosadno i insistira da se vrate u grad. U gradu, u noćnom klubu sreću jednog od pratilaca. U konfuziji Pjero i Marijen bivaju razdvojeni, gangsteri muče Pjeroa da bi im rekao gde je Marijen. On ih slaže da je Marijen u plesnoj dvorani "Markiz" i oni odlaze, sumnjajući u to, ali ostavljaju Pjeroa u životu. Pjero i Marijen se ponovo sastaju, ali sada Marijen koristi Pjeroa kako bi se domogla torbe pune novca, da bi potom pobegla na ostrvo sa njenim pravim dečkom po imenu Fred, za koga je prethodno rekla da joj je brat. Pjero, sada izneveren, u besu pronalazi Marijen i Freda i oboje ih ubija. Uzima plavu farbu i maže je po celom licu, a zatim odluči da sebe digne u vazduh vezujući štapove crvenog i žutog dinamita oko svoje glave. Pošto je zapalio fitilj, u jednom trenutku se predomisli, pokuša da ga ugasi, ali pošto mu je pogled zaklonjen od dinamita na glavi, ne uspeva i raznosi sebe u eksploziji.
Teme i stil
Iako je nastao kao niskobudžetni omaž američkom gangsterskom filmu, „Ludi Pjero“ je veoma brzo stekao reputaciju jednog od najvažnijih filmova u franscuskoj kinematografiji, a danas se smatra i jednim od najrevolucionarnijih ostvarenja ikada snimljenih. U vreme kada je prvi put pušten, nikada se do tada nije pojavio film kao Ludi Pjero - sigurno ne u Francuskoj. Francuski novi talas je mešao žanrove i stvarao nove poglede na film, ali Ludi Pjero je prava kulminacija kada se pojavio u javnosti 1965. godine, kada se već pričalo o istinskim filmskim revolucijama. Godar je avanturistički i najradikalniji režiser francuskog novog talasa i sa ovim filmom će početi proces redefinisanja umetnosti i filozofije filma na način koji je suštinski izazov utvrđenim filmskim konvencijama i daće novi kreativni podsticaj snimanju filmova u dvadesetom veku. Ludi Pjero se može nazvati prelaznim filmom jer sadrži elemente obeju Godarovih faza; prve, još tradicionalne i njegove kasnije, eksperimentalne faze. Zaplet, koji nije lako pratiti je uočljivo parodija američkog gangsterskog filma, u sličnom tonu kao i Alfavil, film koji prethodi ovom. Sa svojom bujnom fotografijom Raula Kutara i raskošnim lokacijama film ima karakter raskošne holivudske proizvodnje, naročito uz očaravajuću muziku Antoana Duhamela uz dodir Hičkokovske opasnosti. Tu su i dva velika imena francuskog glumišta: Žan-Pol Belmondo i Ana Karina koji su garantovano privukli veliku pažnju publike. Filmom dominiraju dve teme: prva je vezana za odnose tj. stalne sukobe između polova, a druga tema, kojom se Godar bavi u svim svojim delima, tiče se egzistencijalizma.
(E,E)-2,4-Dekadienal
(E,E)-2,4-Dekadienal je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 152,233 Da.
Starza, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Laufeld
Laufeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 501 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231074.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Laufeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 501 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 82 stanovnika/km².
Miwok
Miwok su plemena američkih Indijanaca iz Kalifornije porodice Moquelumnan. jezično i teritorijalno Miwoki su podijeljeni u 7 skupina, to su: Coast Miwok, upravo sjeverno od San Francisca, oni uključuju i Bodega Miwok; Lake Miwok u bazenu jezera Clear Lake; Bay Miwok ili Saclan duž delte San Joaquina i Sacramenta; Plains Miwok, dalje uz donji Sacramento i San Joaquin. Prema istoku su 3 skupine kolektivno nazivane Sierra Miwok, to su: Northern, Central i Southern. Sierra Miwoki imali su preko 100 sela u vrijeme kontakta sa Europljanima.
Ime
Ime Miwok /množina od “Miwu”/ označava 'ljude' ('people') i javlja se u više varijanti: Miwok, Mewuk, MiWok, Meewoc.
Plemena
Plemena Moquelumnan kolektivno su nazivana Miwok, navode se (J.W. Powell): Awani, Chumidok, Chumtiwa, Chumuch, Chumwit, Hettitoya, Kani, Lopolatimne, Machemni, Mokelumni, Newichumni, Olowidok, Olowit, Olowiya, Sakaiakumni, Seroushamne, Talatui, Tamoleka, Tumidok, Tumun, Walakumni, Yuloni. Isti autor navodi i plemena koje kolektivno naziva Olamentke.
Povijest
Kroeber (1925) procjenjuje da je Miwoka 1770 bilo oko 11,000, od toga 500 Lake Miwoka, 1,500 Coast Miwoka i 9,000 Plains i Sierra Miwoka. Prvo kontakt sa njima vjerojatno ima Sir Francis Drake 1579. koji susreće Coast Miwoke. Kasnije kroz njihovu zemlju tek 1776. prolazi Jose Canizares, koji istražuje ovaj teritorij. U kasnom 18. stoljeću (1794.) dolazi do prvih preobraćenja Miwoka, i uskoro u ranom 19. stoljeću i do prvih sukoba sa bijelcima; bitka na rijeci Consumes (1813.). U prvoj polovici 19. stoljeća Miwoki su imali niz nevolja sa bijelcima. Izvjesni Sanchez napada ih 1819. i 1826. kada su imali nešto manje od 70 poginulih. Već sljedeće godine (1827.) mnogo ih je stradalo za vrijeme Sotovog napada u bici koja je trajala 5 sati. Najveće gubitke Miwoki trpe 1833. epidemijom malarije. Četiri godine kasnije (1837) napadaju ih Španjolci (Mesa i Amador), a Miwoki imaju u ljudstvu 270 gubitaka. Pojava 'Zlatne groznice' nanosi im nove štete 1950. godine, a 1951. dolazi do rata  'Mariposa Indian War'  nakon kojega završava njihov slobodan život i odlazak na rezervate.
Etnografija
mini|'Ummuucha, nastamba [[Ahwahneechee Indijanaca u području Yosemite, Kalifornija.]]
Kultura Coast, Lake i Bay Miwoka slična je drugim kalifornijskim plemenima. Sakupljanje žira, ribolov, lov na jelene i drugu divljač sa lukom i strijelom, i košaraštvo, je ono što joj je karakteristično. Kod njihovih istočnih rođaka, Sierra Miwoka, žir i košaraštvo također su prisutni. Kod Sierra Miwoka nalazimo kuću od kore 'ummuucha, ona je svakako najpoznatija međi Miwokima, ali postojali su i drugi oblici, slično su imali i Coast Miwok koji je nazivaju kotca, i može biti rađena od različitog materijala. Kuća za ples i ceremonije Kod Miwoka, kako se to još vidi u njihovom selu Kule Loklo, polupodzemna je građevina, prekrivena zemljom. Od ostalih struktura u selu Miwoka nalazimo još hambare za skladištenje žira, zvane cha’ka, i od polupodzemnih građevina parno kupatilo (lamma). -Žir su Indijanci sakupljali na jesen, sušio se i skladištio u cha’ka-hambarima, koji su mogli biti visoki osam ili više stopa (preko 2,5 metara). Svoj žir Miwoki su znali od kukaca štititi pomoću borovih iglica i pelina. Tanin, kojim žir obiluje, uklanjao se drobljenjem i namakanjem u vodi, nakon čega se fino brašno moglo upotrebljavati u izradi pogačica, glavne osnovne hrane kalifornijskih Indijanaca.
Miwok danas
Danas Miwoki žive po rezervatima Big Sandy Rancheria, Buena Vista Rancheria, Chicken Ranch Rancheria, Cloverdale Rancheria, Cortina Rancheria, Graton Rancheria, Jackson Rancheria, North Fork Rancheria, Sheep Ranch Rancheria, Shingle Springs Rancheria i Tuolumne Me-Wuk Rancheria. Svih skupa 2000. ima ih 1,500.
Lekovina
Lekovina je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 397 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 466 stanovnika).
Demografija
U naselju Lekovina živi 303 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,9 godina (39,2 kod muškaraca i 40,6 kod žena). U naselju ima 118 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,36.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Plains Miwok
Sela
John Reed Swanton navodi sela : Sela (sufiks -mni, na kraju imena označava pleme; Lelamni, etc.):
Tribeleti (plemenca)
Amuchamne, Anizumne, Chucumne, Chupumne, Cosomne, Gualacomne, Guaypemne, Hulpumne, Junizumne, Lelamne, Locolomne, Lopotsimne, Muquelemne, Musupumne, Newachunme, Noypumne, Ochehamne, Olonapatme, Quenemsia, Sakayakumne, Seguamme, Shalachmushumne, Siusumne, Sotolomne, Tauquimne, Tihuechemne, Tusealemne, Ylamne.
Matej Bor
mini|Matej Bor 1930-ih.
Matej Bor je bio književni pseudonim koji je koristio Vladimir Pavšič (14. april 1913 - 29. septembar 1993), slovenski pjesnik, prevodilac, dramatičar, novinar i učesnik narodnooslobodilačke borbe.
Biografija
Rodio se u selu Grgar kraj Gorice, u tadašnjoj Austro-Ugarskoj. Kada je nakon prvog svjetskog rata njegov rodni kraj završio u Italiji, porodica mu se preselila u Celje. Studirao je na ljubljanskom Univerzitetu gdje je diplomirao slavistiku i filologiju.
Drugi svetski rat
Po izbijanju drugog svjetskog rata i okupaciji Slovenije, priključio se partizanima gdje je počeo objavljivati pjesme, te postao jedan od vodećih pjesnika Osvobodilne fronte. Njegova pjesma Hej brigade je postala neslužbena himna slovenskih partizana.
Posleratni period
Nakon završetka rata se posvetio pisanju, a 1965. postao članom Slovenske akademije nauka i umetnosti.
Voz koji nosi naočare
Voz koji nosi naočare je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1966. godine. Režirao ju je Zdravko Šotra, a scenario je napisao Matija Bećković.
Clash of the Titans (film, 2010)
Clash of the Titans je britansko-američki fantastični film iz 2010. godine, redatelja Louisa Leterriera. Obrada je istoimenog filma iz 1981., slobodne obrade grčkog mita o Perzeju. U glavnim su ulogama Sam Worthington, Ralph Fiennes, Gemma Arterton te Liam Neeson kao Zeus. Film je snimljen u 3D i standardnoj inačici, a u svjetsku je distribuciju pušten 2. travnja 2010. godine.
U Hrvatskoj je distribuiran pod naslovom Sudar titana, a u Srbiji pod naslovom Borba titana.
Radnja
U uvodu filma pojavljuju se tri vrhovna boga s Olimpa: Zeus (Liam Neeson), Had (Ralph Fiennes) i Posejdon (Danny Huston). Had je stvorio Krakena, čudovište koje je porazilo Titane. Nakon toga je Zeus stvorio ljude i vladao njima, Posejdon je vladao morima, dok je Hada dopao podzemni svijet. Vremenom je čovječanstvo počelo preispitivati ulogu bogova.
Perzej nije stradao prilikom Hadova dolaska te se otkriva da je zapravo polubog, čiji je otac sam Zeus, a majka Danaja, supruga kralja Akrizija (Jason Flemyng). Kralj Kefej traži pomoć od Perzeja, kojeg je zatočio u tamnicama Arga. Perzej ispočetka odbija, no nakon što susretne Iju, vječno mladu djevojku (posljedica kazne bogova), pristaje poći u potragu za Grejama, vješticama koje bi mogle znati kako spasiti Andromedu od žrtvovanja. Ija otkriva Perzeju punu istinu o njegovu podrijetlu. Akrizije je, nakon što je saznao da je Perzej Zeusov sin, njega i njegovu majku stavio u mrtvački kovčeg i bacio u more. Zeus je Akrizija, nakon što je to saznao, u bijesu pogodio munjom, unakazivši ga zauvijek. Želeći se osvetiti Hadu zbog toga što mu je pobio obitelj, Perzej pristaje ubiti Krakena te kreće s nekolicinom najboljih argoških vojnika u potragu za Grejama. Saznavši za ovo, Had pošalje Akrizija, sada zvanog Calibos, da ubije Perzeja, prethodno ga darovavši nadnaravnim sposobnostima.
Perzej na svojem putovanju pronađe mač iskovan na Olimpu, a koji ima moć jedino u njegovim rukama. Također naiđe na krilatog konja Pegaza, koji ga prizna za gospodara i dopusti mu uzjahati ga. Calibos neuspješno napadne grupu i pri tome izgubi ruku, nakon čega iz njegove krvi nastanu divovski škorpioni, od kojih Perzeja i prijatelje spasi džin šeik Sulieman, stvorenje s magičnim moćima koje se pridruži grupi.
Junaci od Grejâ saznaju da glava Gorgone Meduze može poraziti Krakena, no da će Perzej i družina pritom poginuti. Nakon toga, Zeus se prvi put ukazuje Perzeju i priznaje ga za sina te ga poziva na Olimp u društvo bogova, što Perzej odbija. Družina putuje u podzemni svijet gdje pronađu Meduzu i u borbi s njom svi ginu osim Perzeja, koji odsijeca Meduzi glavu i vraća se na površinu, gdje vidi Calibosa koji ubija Iju. Perzej u borbi ubija Calibosa. S Meduzinom glavom i na leđima Pegaza leti u Arg, gdje su Hadovi pristaše već vezali Andromedu kako bi je žrtvovali Krakenu. Otkriva se da je cijela priča dio Hadova plana da zbaci Zeusa i zavlada Olimpom.
Nakon velike borbe s harpijama koje je poslao Had, Perzej s pomoću Meduzine glave pretvara Krakena u kamen i spašava Andromedu. U borbi gine kralj Kefej. U završnoj borbi s Hadom Perzej pobjeđuje i šalje kralja podzemlja natrag u njegovo kraljevstvo.
Perzej odbija ponudu Andromede da s njom vlada Argom, kao i Zeusa koji ga ponovo želi odvesti na Olimp. Kako je Perzej odlučan ostati na Zemlji, Zeus uskrsne Iju. Ija i Perzej se zagrle, dok Pegaz leti nad njima.
Produkcija
mini|220px|Redatelj filma Louis Leterrier Producent Adam Schroeder i scenaristi John Glenn i Travis Wright započeli su 2002. rad na obradi filma Sudar titana iz 1981. godine. Željeli su ukloniti "upravljanje bogova likovima kao na šahovskoj ploči". Producent Basil Iwanyk oživio je projekt 2006. s novim scenarijem Travisa Beachama, ljubitelja originala, koji je zamislio "mračniji i realističniji scenarij". Lawrence Kasdan i redatelj Stephen Norrington priključili su se 2007. godine te je Kasdan ponovo prepravio scenarij. Norringtona, koji je imao dvojbi oko projekta, u lipnju 2008. zamijenio je francuski redatelj Louis Leterrier, poznat po akcijskim filmovima Transporter, Transporter 2, Vjerni Danny i Nevjerojatni Hulk. Leterrier je priznao da je izvorni Sudar titana inspirirao akcijsku završnicu njegova filma Nevjerojatni Hulk.
Scenaristi Phil Hay i Matt Manfredi tijekom ljeta 2008. prepravili su scenarij vodeći se Beachamovim predloškom. Fokus su ponovno stavili na mitologiju i uvažili su mnoge Leterrierove sugestije. Leterrier je tražio pomoć majstora Stop Motion animacije Raya Harryhausena, a u projekt je uključio i konceptnog umjetnika Aarona Simsa, s kojim je već surađivao na Hulku. Također je priznao veliki utjecaj mange Saint Seiya na dizajn oklopa u filmu.
Glavnu je ulogu u filmu dobio Sam Worthington, koji se proslavio Avatarom Jamesa Camerona.
Konverzija u 3D
Leterrier je želio film snimati u 3D-u, no studio Warner Bros. je to odbio jer se radilo o tada novoj i izuzetno skupoj tehnologiji. Nakon izuzetnog uspjeha Avatara, Warner Bros. je promijenio mišljenje i gotovo prisilio Leterriera da konvertira film, no redatelj nije bio prezadovoljan konačnim rezultatom.
Lokacije snimanja
Snimanje je započelo 27. travnja 2009. u londonskim Shepperton studijima. Snimalo se i u Walesu te na Kanarima (u nacionalnom parku Teide, koji se nalazi na UNESCO-vom popisu mjesta svjetske baštine). Neke su scene snimane i na Islandu te u Etiopiji.
Glazba
Glazbu za film skladao je Nijemac iranskog podrijetla Ramin Djawadi, koji se proslavio glazbom za Iron Mana. Album je izašao 30. ožujka 2010. godine.
Premijera
Premijera Sudara titana izvorno je bila zakazana za 26. ožujka 2010., no nakon konverzije u 3D, održana je 2. travnja. Pretpremijera je održana 30. ožujka u gradu Santa Cruz de Tenerife na Kanarima.
Kritika
Poznati Roger Ebert film smatra "zabavnim" te mu je dodijelio 3 od 4 zvjezdice. Richard Corliss iz časopisa Time shvaća da se mnogim kritičarima film nije svidio, ali je njemu "akcijska avantura punog gasa" koja je "vrlo gledljiva u 2D".