cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kovkasti lijev
Struktura kovkastog lijeva
Pravilno odžareni (temperirani) predmeti od bijelog kovkastog lijeva (do 6 mm) moraju imati feritnu strukturu na cijelom prijelomu. Odljevci s debljim stijenkama nemaju homogeni prijelom, već pojedini slojevi polagano prelaze jedan u drugi. U odljevku se mogu stvoriti 3 sloja: vanjski sloj ferita (u kojem se cementit potpuno raspao, a ugljik je oksidiran), srednji sloj perlita i ferita (u kojem je ugljik samo djelomično oksidiran) i unutrašnji sloj perlita, često i temperiranog grafita. Struktura odljevka od crnog kovkastog lijeva po cijelom je presjeku feritna sa sitnim čvorićima grafita. Debljina stijenki odljevka nema utjecaja na strukturu. Brzim hlađenjem do ispod kritične točke nastaje perlit. Toplinskom se obradom dobivaju međustrukture, što poboljšava mehanička svojstva lijeva. Potrebna svojstva bijelog i crnog kovkastog lijeva propisuje HRN C.J2.021.
Los Vergeles, San Carlos
Los Vergeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Mali molekul
U molekularnoj biologiji i farmakologiji, mali molekul je organsko jedinjenje male molekulske težine (<900 daltona ) koje se koristi za regulaciju bioloških procesa, sa veličinom reda m. Većina lekova su mali molekuli.
Gornja granica molekulske težine za male molekule je aproksimativno 900 daltona, što otvara mogućnost za brzu difuziju kroz ćelijske membrane tako da oni mogu da dosegnu do svojih intracelularnih mesta dejstva. Dodatno, ovo ograničenje u pogledu molekulske težine je neophodan, ali dovoljan uslov za oralnu bioraspoloživost. Konačno, granica molekulske težine od 500 daltona (kao deo „pravila petice“) se preporučuje za razvoj malih molekula kao kandidata za lekove na bazi praćenja kliničke stope neuspeha, koja je znatno umanjena ako se molekulska težina drži ispod 500 daltona.
Farmakologija obično ograničava termin na molekule koji se vezuju za specifični biopolimer — kao što je protein ili nukleinska kiselina — i deluju kao efektori, menjajući aktivnost ili funkciju biopolimera. Mali molekuli mogu da imaju raznovrsne biološke funkcije, služeći kao ćelijski signalni molekuli, kao lekovi u medicini, kao pesticidi u poljoprivredi, i mnoštvo drugih uloga. Ta jedinjenja mogu da budu prirodna (kao što su sekundarni metaboliti) ili veštačka (kao što su antiviralni lekovi); ona mogu da imaju korisno dejstvo u suzbijanju bolesti (kao što su lekovi) ili mogu da budu detrementalna (kao što su teratogeni i karcinogeni). Biopolimeri kao što su nukleinske kiseline i proteini, i polisaharidi (poput skroba ili celuloze) nisu mali molekuli — mada se njihovi konstituentni monomeri — ribo- ili dezoksiribonukleotidi, aminokiseline, i monosaharidi, respektivno — normalno smatraju malim molekulima. Veoma mali oligomeri se isto tako obično smatraju malim molekulima, na primer dinukleotidi, peptidi kao što je antioksidant glutation, i disaharidi kao što je saharoza.
Mali molekuli se isto tako mogu koristiti kao istraživačka oruđa za ispitivanje biološke funkcije, kao i vodeća jedinjenja u razvoju novih terapeutskih agenasa. Neki od njih mogu da inhibiraju specifičnu funkciju multifunkcionalnog proteina ili da onemogućavaju protein–protein interakcije.
Petrovići (Podgorica)
Petrovići je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 41 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 51 stanovnika).
Demografija
U naselju Petrovići živi 39 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 54,5 godina (46,6 kod muškaraca i 61,4 kod žena). U naselju ima 19 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,16.
La Carolina, Sochiapa
La Carolina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sochiapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1215 m.
Grinje
Grinje (Acari, ili Acarina) su velik i raznorodan red paučnjaka u koljenu člankonožaca u koji se uvrštava oko 50.000 danas živućih opisanih vrsta razvrstanih u 546 porodica. To znači, da je vrstama najbrojnija skupina paučnjaka. Kako su u ovoj skupini najmanji člankonošci, može se pretpostaviti da ima još neotkrivenih vrsta.
Staništa
Grinje su naselile velik broj životnih okoliša. Polovina poznatih vrsta živi u tlu gdje uz dobre uvjete više stotina tisuća ovih životinja može živjeti i hraniti se. U njihova staništa ubrajaju se i tako neobična mjesta kao što su pluća nekih majmuna, nosni otvori ptica ili otvori uzdušnica (traheja) kukaca. I većina ljudi su domaćini grinja, na primjer, na korijenu trepavica.
Obilježja
Dok su pauci isključivo grabežljivci i imaju u principu jednaku građu tijela, pojedine vrste grinja se zbog svog vrlo različitog načina života međusobno značajo razlikuju. Najmanje grinje velike su jedva 0,1 mm, dok ženke najvećih, krpelji, nahranjene u punoj količini, mogu doseći do 3 cm. Imaju 8 nogu kao i pauci, iako ih u larvenom stadiju često imaju samo 6. thumb|lijevo|Grinje "putuju" na jednom [[truležari|kotrljanu]] Grinje nisu brze. Zbog toga mnoge vrste koriste druge životinje kao prijevozno sredstvo (probioza). Pri tome, neke grinje samo "putuju", dok druge i sišu tjelesne sokove svog "prijevoznika".
Za razliku od grinja koje se hrane lovom, mnoge vrste obilježava sljepilo. Općenito, grinje nemaju kao drugi paučnjaci središnje oči, ili su se spojile u jedno oko. Općenito, broj očiju im se kreće od nule do pet.
Prehrana
Pored grabežljivih, ima i grinja koje se hrane biljkama i gljivama, ali i takvih koje žive od strvina ili odumrlog tkiva živih organizama (nekrotično tkivo). Pored toga, mnoge vrste grinja žive parazitski.
Štetnost i korisnost
Tako veliki broj vrsta kao i raznovrsnost staništa i načina prehrane razlog je da grinje imaju vrlo različito značenje za okoliš i druge žive organizme. Dok su neke vrlo štetne kao izazivači (varoa) ili prijenosnici (proljetni encefalitis, neke vrste groznica) raznih bolesti, ima i korisnih grinja koje napadaju štetnike u poljoprivredi kao i takvih koje se zbog toga uzgajaju u laboratorijima.
Zanimljivost
Jedna tropska grinja, Archegozetes longisetosus, smatra se, u odnosu na svoju veličinu (0,8 mm) najsnažnijom životinjom na svijetu. Ona može držati gotovo 1200 puta veću težinu od svoje vlastite
El Nogalito, Santa María del Río
El Nogalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Filip II Filoromej
'''Filip II. Filoromej' (fl''. 66 – 64. pne.) je bio poslijednji vladar Seleukidskog Carstva do Pompejovog osvajanja Sirije odnosno do pada regije pod Rimskom Carstvu.
El Nogalito, Santa María del Río
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2061 m.
Filip II Filoromej
Biografija
Bio je sin vladara Filipa I. Filadelfa, a vladao je dijelovima Sirije ranih 60-ih godina pr. Kr. kao kralj–klijent rimskog generala Gneja Pompeja. Tražio je naklonost rimskog vojskovođe, što ga je stavilo u konkurenciju sa svojim rođakom Antiohom XIII., kojeg je istjerao iz kraljevstva uz pomoć stanovništva svoje prijestolnice, Antiohije, i uz podršku jednog vladara Kilikije. Godine 64. pne. Pompej je zbacio Antioha XIII. s prijestolja i pripojio Siriju Rimskoj Republici. Filip II. je još neko vrijeme vladao Kilikijom.
Godine 56. pne. je pokušao sebi osigurati prijestolje Ptolomejskog kraljevstva Egipta ženidbom s princezom Berenikom IV., ali je rimski namjesnik u Siriji, Aulus Gabinius, poništio brak. Ne zna se što se dogodilo s Filipom II. nakon tog događaja. Neki povjesničari vjeruju da ga je Gabinije dao pogubiti.
Iako je Filipov lik historijski beznačajan, s njim je izumrla dinastija Seleukida, koja je jedanaest generacija vladala dijelom helenističkog svijeta (311 – 63. pne.).
Yerbabuena, Urique
Yerbabuena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
Las Floreñas Uno, Aldama
Las Floreñas Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1261 m.
Cerageto, Lucca
Cerageto je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 823 m.
LD postupak
LD postupak ili Linz-Donawitz postupak s čistim kisikom (99,9%) je postupak za dobijanje čelika iz sirovog željeza, u kojem se kisik ne provodi kroz talinu, nego provodi kroz vodom hlađenu kapljastu cijev, koja seže do jednog metra iznad taline. Danas se ovaj postupak primjenjuje u oko 60% čeličana u svijetu.
LD postupak je usavršen Bessemerov i Thomasov postupak, gdje se umjesto zraka koristi čisti kisik. Do pojave LD postupka, željezo sa sadržajem fosfora suviše velikim za Bessemerov, a suviše malim za Thomasov postupak, nije se moglo pneumatski preraditi u čelik. Vodom hlađena kapljasta cijev, kojom se provodi kisik ima bakrenu mlaznicu i uređaj za vertikalno pomjeranje po osi konvertera. LD konverter ugrađen je na rukavcima vratila, kao i Bessemerov i Thomasov konverter, tako da se može naginjati za ulijevanje i izlijevanje taline.
U nagnut konverter se najprije ubacuje stari čelik s otpada i zatim se zalije tekuće sirovo željezo. Nakon toga se konverter ispravi, kapljasta cijev se spusti od 0,65 do 1 metar duboko u talinu, uključi se dovod kisika i žlijebom se zaspe vapnom. Kemijska reakcija nastupa odmah. U toku postupka dodaju se vapno i stari čelik s otpada, zbog stvaranja troske i zbog reguliranja temperature. Kraj postupka se vidi kada nestane lepršavi plamen na ušću konvertera. Tada se kapljasta cijev izvuče i isključuje se dovod kisika. Konverter se zatim nagne i najveći dio troske se iz njega pažljivo odlije, a njen ostatak se zatvori nasipom vapna na ušću konvertera, da bi se zadržala prilikom izlijevanja tekućeg čelika. Postupak upuhavanja kisika traje od 20 do 22 minuta, uz potrošnju od 70 m3/min kisika, pod tlakom od 9 atm.
Obični škanjac
Obični škanjac je ptica grabljivica koju promatrači često brkaju s orlom gaćašem. Karakterističan je po velikim bijelim mrljama s gornje strane krila. Obično vreba s uzvišenja u blizini seoskih gazdinstava i kad ugleda potencijalnu žrtvu laganim zamasima krila uzima zalet i potom se obrušava. Postoje sjeverne, istočne i južne podvrste, ovisno o arealu.
LD postupak
Zahvaljujući upotrebi tehnički čistog kisika (99,5 – 99,8%), LD postupak je pneumatski postupak bez dušične ravnoteže, tako da mu ni silicij (kao u Bessemerov postupku), ni fosfor (kao u Thomasov postupku), nisu potrebni kao davaoci toplinske energije. Tekuće sirovo željezo za taj postupak može sadržavati u širokim granicama: silicij (0,05 – 1,4%), mangan (0,8 – 2,8%), fosfor (0,08 – 0,25%), pored 4 – 4,2% ugljika i najviše 0,045% sumpora. Ako je sadržaj fosfora iznad 0,5%, mora se raditi s dvije troske.
Primjena čistog kisika za obradu sirovog željeza ovakvog sastava ima za posljedicu porast temperature preko razine povoljne i potrebne za izlijevanje čelika. Zato u LD postupku treba hladiti talinu vapnom, rudom ili starim čelikom s otpada. Da li će se za hlađenje izabrati ruda ili stari čelik, samo je pitanje troškova. Kad se hladi rudom, reakcije sa silicijem, manganom i fosforom su brže nego kada se hladi starim čelikom. Izgaranje silicija tada se završava ranije, fosfor i mangan dostižu minimum sadržaja već u petoj, čak i u četvrtoj minuti, a u dvanaestoj minuti javlja se maksimum sadržaja mangana i fosfora izraženije nego kad se hladi starim čelikom.
19-Jodoholesterol
19-Jodoholesterol je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 512,550 Da.
Toplotni stroj
mini|desno|300px|[[Parni stroj u radu.]]
Toplotna mašina ili toplinski stroj je stroj koji vrši pretvorbu topline u mehaničku energiju, koju potom možemo koristiti za mehanički rad. To postiže spuštanjem visoke temperature radne tvari na nižu. Izvor topline proizvodi toplinsku energiju pomoću koje radna tvar postiže visoku temperaturu. Radna tvar proizvodi rad u radnom tijelu stroja za vrijeme prijenosa topline do hladnijeg spremnika sve dok se ne ohladi na nižu temperaturu. Tijekom procesa jedan dio toplinske energije se pretvara u rad iskorištavanjem svojstava radne tvari. Radna tvar može biti bilo koji sustav s toplinskim kapacitetom različitim od nule, a obično je to plin ili tekućina.
U toplinske strojeve spadaju u prvom redu parni agregati. Parni agregati sastoje se od parnog kotla i stapnog parnog stroja, odnosno od parnog kotla i parne turbine. U parnom kotlu proizvodi se vodena para čija se potencijalna energija pretvara u parnom stroju u mehanički rad. Kod parnih se turbina iskorišćuje kinetička energija vodene pare. U toplinske strojeve spadaju također plinske turbine, motori s unutarnjim izgaranjem i reaktivni motori. Kod motora s unutarnjim izgaranjem gorivo izgara u samom cilindru i dio proizvedene topline pretvara se u mehanički rad. Kod reaktivnih motora (mlazni motor) iskorišćuje se toplinska energija ispušnih plinova za stvaranje reaktivnog djelovanja. Prvi toplinski stroj bio je parni stroj na stap, a izumio ga je James Watt 1769.
Podela
mini|300px|desno|Prikaz rada [[Benzinski motor|benzinskog četverotaktnog motora.]]
Prema mestu sagorevanja goriva, to jest mestu oslobađanja toplote, toplotni motori mogu biti:
Uzaludna medicinska skrb
Uzaludna medicinska skrb jest nastavak pružanja zdravstvene skrbi ili liječenja kad ne postoji razumna nada u izlječenje ili dobrobit za pacijenta. Primjer uzaludne medicinske skrbi jest kad kirurg operira pacijenta sa završnim stadijem malignoma, ili kad liječnik zadržava moždano mrtvog pacijenta na strojevima za održavanje života iz drugih razloga osim u svrhu doniranja organa za transplantaciju. To je osjetljivo područje koje često dovodi u konflikt liječnike i pacijente ili njihove srodnike koji očekuju da se učiniti sve što je moguće za njihove drage bez obzira na cijenu ili implikacije za druge pacijente. Zagovornici medicine temeljene na dokazima u pojam uzaludne skrbi uvrštavaju još i korištenje bilo kojeg tretmana za kojega se ne može pokazati da pruža mjerljivu dobrobit. Gdje nema nade za poboljšanje onesposobljavajućeg stanja, nikakvo liječenje ne daje jamstva. Uzaludna medicinska skrb razlikuje se od eutanazije jer je eutanazija uključuje aktivnu intervenciju radi skončanja života, dok sustezanje od uzaludne medicinske skrbi ne potiče, niti ubrzava prirodnu pojavu smrti. Razlika je od najveće važnosti za liječnike koji se pridržavaju tradicionalne Hipokratove zakletve, kojom su se zavjetovali da ni pod kojim uvjetima „neće propisati smrtonosni lijek niti dati savjet koji može izazvati pacijentovu smrt". Moglo bi se reći da je nemoguće dati čvrstu definiciju uzaludne medicinske skrbi, jer ona ovisi o univerzalnom dogovoru o točci u kojoj više ne postoji nikakva dobrobit od intervencije, a različite uključene strane uvijek se mogu ne složiti o količini i vrsti dobrobiti o kojoj je riječ. Na primjer, bolesnik s malignomom može biti spreman primiti još kemoterapije vrlo skupim lijekovima za dobrobit od nekoliko tjedana života, dok medicinsko osoblje, osiguravajuće društvo, te bliski srodnici mogu zbog različitih razloga imati posve drukčiji stav. . Istraživanje iz 2010. godine provedeno na više od 10.000 liječnika u SAD-u otkrilo je da su ispitanici podijeljeni o pitanju preporučivanja ili pružanja "terapije za održanje života kad su prosudili da je ona uzaludna", te je 23,6% ispitanika odgovorilo da bi to učinili, 37% odgovorilo je da ne bi, a 39,4% ispitanika odabralo je odgovor"ovisi". ".
Procesi koji pridonose izbjegavanju ili smanjivanju razine uzaludne medicinske skrbi uključuju:
Infantino, Messina
Infantino je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Kristalno zrno
mini|300px|desno|Galvanizirana površina [[čelika s vidljivim kristalnim zrnima cinka. Kristalna zrna čelika ispod zaštitnog sloja cinka su mikroskopska (mikrostruktura).]] mini|desno|300px|Metalografija omogućuje metalurzima proučavanje mikrostrukture metala i kristalnih zrna. mini|desno|300px|Mikrostruktura [[bronca|bronce koja pokazuje dendritička (u obliku jelke) kristalna zrna.]] mini|desno|300px|Legura [[aluminija s 4% bakra, a mikrostruktura pokazuje taloženje bakra (tamni dijelovi) unutar osnove aluminija.]]
CBC
CBC ima više značenja.
Kristalno zrno
Kristalno zrno, polikristal ili kristalit je nakupina većih ili manjih jediničnih kristala (monokristala) različitog oblika, koja je karakteristična za većinu kristalnih tvari u prirodi. Većina kristaliziranih materijala su polikristali, a rijetko monokristali. Svako kristalno zrno od susjednog dijeli kristalna granica. Kristalizacija započinje nukleacijom (početak stvaranja kristalnog zrna) i rastom.
Metalografija se bavi istraživanjem strukture metala i legura pomoću svjetlosnog (metalografskog) i elektronskih mikroskopa. Makrostruktura je vidljiva golim okom ili uz malo povećanje. Mikrostruktura zahtijeva pomoć mikroskopa, a povećanje treba biti barem 25 puta. Metalografska analiza može dati podatke o sastavu materijala, prethodnoj obradi i svojstvima, posebno:
Određivanje veličine kristalnih zrna
Određivanje veličine kristalnih zrna izvodi se ASTM (engl. American Society for Testing and Materials) E 112 metodom:
gdje je: N – broj kristalnih zrna na površini od 1 inč2 (četvorni palac), pri povećanju mikroskopa od 100 puta, n – broj veličine kristalnog zrna po ASTM-u. Veličine kristalnih zrna se kreću od 00 do 14.
Nastanak kristalnog zrna
Pojava prijelaza iz tekućeg u čvrsto stanje naziva se kristalizacija. Za razliku od amorfnih tijela, koja se postupno stvrdnjavaju tokom naglog hlađenja, metali kristaliziraju pri konstantnoj temperaturi, koja se naziva kritična temperatura fazne pretvorbe. Opća teorija kristalizacije tekućina dopušta mogućnost jakog pothlađenja rastvora, pri kojem broj klica i brzina rasta kristala postaju jednaki nuli, tako da se tekućina zgusne, pretvarajući se u staklasti materijal, tj. ne podliježući kristalizaciji.
Oblik kristalnog zrna ovisi od stvarnim uslovima kristalizacije: brzine i smjera odvođenja topline, postojanja nerastvorljivih čestica, stupnja podhlađenja, brzine pojave kristalizacije, strujanja otopine itd. Da bi kristal imao pravilan oblik potrebno je lagano hlađenje, mali broj centara kristalizacije, neometan rast u svim pravcima itd. Kako se ovo veoma rijetko ostvaruje, kristal obično ima nepravilan oblik i ravni kristala rastu nejednakim brzinama. Odvođenje topline pri hlađenju se odvija kroz čvrstu i tekuću (talina) fazu. Kako odvođenje topline nije jednako u svim pravcima, rast kristala će biti brži na onim graničnim površinama koje imaju nižu temperaturu od temperature tekuće faze. Na brzinu rasta kristala utiču i primjese. Najme, one se mogu apsorbirati na površini određenih ravnina i usporiti njihov rast izazivajući nepravilan oblik kristala. Posljedica svega ovoga je da se iz centra kristalizacije razvijaju u pravcima najbržeg rasta grane kristala. Iz njih se također razvijaju nove grane pod određenim uglom. Ovakav rast kristala naziva se dendritski, a kristali dendriti.
Granice kristalnog zrna
Granica zrna određuje se kao granica između dva područja iste faze, ali različite orijentacije kristala. Ona je područje diskontinuiteta ili nesređenosti, koje karakterizira povećana energija. Težnja za smanjenjem energije je “pokretačka sila”, koja nastoji smanjiti područje granice zrna. S obzirom na strukturu odnosno razliku u orijentaciji postoje dva tipa granica zrna:
Infantino, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Ohmbach
Ombah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 821 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336076.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Ombah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 313 metara. Površina opštine iznosi 3,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 821 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 211 stanovnika/km².
Barranca Seca, Santa María Chilchotla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 572 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Orlovac Zdenački
Orlovac Zdenački je naseljeno mjesto u sastavu grada Grubišnog Polja, u Bjelovarsko-bilogorskoj županiji, Republika Hrvatska. Predstavlja jedno od hrvatskih naselja u kome Srbi imaju većinu.
Geografija
Orlovac Zdenački se nalazi oko 3 km zapadno od Grubišnog Polja.
Popis 1991.
Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Orlovac Zdenački je imalo 350 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:
Anos, Pyrénées-Atlantiques
Ano je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 149 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 83,24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 305 m, a minimalnoj 199 m).
Saobraćaj na Kipru
mini|250px|desno|Kao u svim drugim ostrvskim državama i [[Kipar ima razvijene pomorske luke, poput luke Limasol na slici]]
Kipar je evroazijska ostrvska zemlja u oblasti istočnog Sredozemlja. Ovakav položaj na sredokraći puteva između obala Evrope, Azije i Afrike daje Kipru izuzetno povoljan saobraćajno-prometni položaj. Zbog toga zemlja ima izvanredne uslove za razvoj pomorskog i vazdušnog saobraćaja, kao usputna stanica na dugim putovanjima. Sa druge strane turska okupacija severnog dela zemlje i, samim tim, podela na dva dela opterećuje razvoj saobraćaja na Kipru.
Kipar ima razvijen drumski, vazdušni i vodeni saobraćaj. Najveći saobraćajni čvor je glavni grad, Nikozija.
Železnički saobraćaj
Železnica na Kipru ne postoji od 1952. godine, kada je ukinuta poslednja linija.
Drumski saobraćaj
U grčkom delu Kipra postoji nekoliko kraćih autoputeva. To su:
Vodeni saobraćaj
mini|700px|desno|Marina u [[Pafosu]] Kipar ima izvanredne uslove za razvoj pomorskog saobraćaja - ostrvska zemlja na sredokraći puteva u istočnom deli Sredozemlja. Najvažnije luke u zemlji su: Limasol, Larnaka, Pafos, Famagusta. Limasol je najprometnija luka i nalzi se na jugu ostrva.
Gasovodi i naftovodi
Gasovod: nema podataka
Naftovod: nema podataka
Vazdušni transport
Na Kipru postoji nekoliko aviopreduzeća, od kojih je najvažnije državno preduzeće "Sajprus ervejz".
U zemlji postoji 12 zvanično upisanih aerodroma (1999. godine), svi sa čvrstom podlogom (pogledati: Aerodromi na Kipru). Sa IATA kodom je 7 aerodroma, od kojih su značajni:
Svi aerodromi na ostrvu imaju najveći promet leti i najviše zavise od turizma. Međunarodni aerodrom "Larnaka" je daleko najveći i najprometniji aerodrom, idealno položen na sredini puteva između tri najveća grada Kipra, Nikozije, Limasola i Larnake.
Salvatore, Salerno
Salvatore je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
El Saucillo, Tuxpan
El Saucillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1261 m.
Salvatore, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Congerville, Illinois
Kondžervil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 474, što je 8 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ben (pesma)
Ben je pesma koju su napisali Don Blek i Volter Šarf kao naslovnu muzičku temu istoimenog igranog filma. U filmu je peva protagonista (koga tumači Li Montgomeri), odnosno Majkl Džekson na odjavnoj špici. Tekst opisuje duboku naklonost protagonista prema svom kućnom ljubimcu i jedinom prijatelju, pacovu po imenu Ben.
Pesmu je originalno trebao pevati Doni Osmond, ali ju je prepustio Džeksonu. Pesma, izdana od Motauna se našla na prvom mestu u Sjedinjenim Državama nedelju dana, a u Australiji osam nedelja. Singl je kasnije bio na vrhu liste u Velikoj Britaniji.
Ovaj singl je prvi od trinaest Džeksonovih koje je izdao tokom svoje karijere u SAD kao i prvi njegov singl koji se našao na prvom mestu neke liste.
Pesma je osvojila Zlatni globus za najbolju pesmu i bila je nominovana za Oskara.
Кулич
Кулич је насељено место у Граду Смедерево у Републици Србији. Насеље је у периоду 1959–1997. године било у саставу насеља Шалинац, а пре 1959. било је самостално насеље. Званично је признато за самостално насеље 2011. године.
Klopce
Naselja u Sloveniji:
Pravo prve noći
Pravo prve noći ili pravo prve bračne noći je izraz koji u svom najširem značenju označava običaje temeljem kojih vlastodržac na odrđenom području (plemenski poglavica, despotski vladar ili monarh, odnosno feudalni gospodar) može uživati seksualne usluge od žena koje pripadaju nižim klasama, odnosno predstavljaju sestre ili kćeri osoba koje se prema njemu nalaze u podložnom odnosu (podanici, kmetovi). U svom užem smislu se pod time označava navodna praksa u srednjovjekovnoj Evropi, pri čemu se koristi latinski izraz ius primae noctis, odnosno francuski izraz droit du seigneur (doslovno: "pravo gospodara").
Moguće objašnjenje
Iako se pravo prve noći spominje u književnosti 16. stoljeća, zapisi povjesničara imaju vrlo malo dokaza o postojanju te pojave u srednjem vijeku. U nekim feudalnim sustavima mjesni je gospodar nametao culagium: uvjet da seljak od gospodara dobije odobrenje za vjenčanje, što je obično trebalo i platiti. Crkvena vlast u nekim područjima također je tražila naknadu prije nego što se mladoženji dopusti da ostvari brak s mladom. Dakle, pravo prve noći vjerojatno nije ni postojalo, nego je izmišljeno, a ti stvarni običaji su poslužili kao osnova.
U 16. stoljeću škotski historičar Hector Boece navodi proglas izmišljenog škotskog kralja Evenusa III. da "gospodar zemlje mora dobiti djevičanstvo svih djevica koje žive na njoj". Legenda kaže da je sveta Margareta Škotska umjesto jus primae noctis uvela vjenčani porez. Osim što kralj Evenus III. nije postojao, Boece je u svoju priču uključio mnogo drugog materijala koji je očito mitski.
Boece nije jedini spominjao taj zakon: Voltaire ga je naveo 1762., Beaumarchais ga je iskoristio za Figarov pir, poslužio je kao element radnje u filmovima (npr. Hrabro srce Mela Gibsona), te se koristi za propagandu Velikog brata u Orwellovu romanu 1984.
Encyclopædia Britannica zaključuje da je taj običaj postojao u nekim primitivnim društvima, ali da nikad nije bio raširen u srednjovjekovnoj Europi, te da je možda samo nakratko postojao u nekim područjima Francuske i Italije u ranom srednjem vijeku.
2. pne.
Godina '''2. pne.''' bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Lentula i Mesale ili, rjeđe, '''godina 752. Ab urbe condita'''. Oznaka 2. pne. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Jermenovci
Јерменовци су насеље у Србији у општини Пландиште у Јужнобанатском округу. Према попису из 2011. било је 905 становника.
Локација
Јерменовци се налазе на 45° 11' 14,547" северне географске ширине и 21° 02' 48,807" источне географске дужине. Надморска висина села је 76 m. Најближа већа места су Пландиште (9 km]), Вршац (36 km) и Београд (86 km).
Историја
По археолошкој карти Војводине коју је саставио Рудолф Шмит, а издало Историјско друштво у Новом Саду 1939. године код Јерменоваца из римског доба (од 98 до 268. године н. е.) пронађени су новац и темељни зидови.
Аустроугарски период
Након Великог бечког рата и 160 година турске владавине, Банат је припао Аустрији. Тај период је трајао све до краја Првог светског рата. У овом периоду је настала нова фаза развитка насеља и у општини Пландиште је створено пет нових насеља за потребе новодошлих становника: Ирмењхаза, данашњи Јерменовци (1817.) Сечењифалва , данашње Дужине (1837.), Ујфалу , данашње Марковићево (1842.), Ђерђхаза , данашња Велика Греда (1850.) и Рарош.
Године 1779. Банат је додељен Угарској и на његовој територији су организоване три жупаније: Торонталска, Тамишка и Крашковско-Северинска. Организација жупаније је у Банат довела стотинак мађарских породица из Угарске и из Ердеља пошто је само племић могао бити чиновник жупаније. Те године општина је на западном крају села поделила 25 плацева за куће месној сиротињи. Тада је настао данашњи источни шор улице Петефи Шандора.
Јерменовцима се управљало из Беча, прво преко главног команданта граничарских трупа у Темишвару, а од 1751. преко цивилне, коморске Земаљске администрације. Услед овога, у Банату није било племства, па ни приватних спахија. Цео Банат је имао само једну управу, а то је био цар, односно Бечка Придворна комора. Сви становници Баната били су, изузев граничара, коморски поданици, камералисте. Ту је Камерални директор Ирмењи из Темишвара, марта 1817. године населио 62 мађарске породице из Мајше, Апатфалве и Ракошке пустаре. Укупно 60 породица је добило земљиште и окућницу, а две само окућницу. Колонију су колонисти назвали по оснивачу Ирмењхаза.
Годину дана касније колонија је имала 482 становника. Ирмењхаза је припадала административно и верски Зичидорфу, односно Пландишту. Жупски уред у Зичидорфу је од 1. јануара 1820. водио посебну матичну књигу рођених, умрлих и венчаних за Ирмењхазу. Те године, 1820., је рођено двадесеторо деце, умрло двадесет и седморо, а склопљено је пет бракова. Године 1827. село је бројало 573 мештанина католичке вере.
Због наглог пораста становништва осетила се потреба за школом. Настава је почела 1833. године, први учитељ био је Михаљ Немчич. У згради школе била је и богомоља. Нова црква почела је да се зида 27. октобра 1834. године, преко пута данашње школе. Завршена је 5. фебруара 1835. и тада је Јожеф Мартински, жупник из Зичидорфа посветио цркву у част свете Ане. Зидови цркве су прављени од набоја.
Краљевина Југославија
У новембру 1918. године ушла је српска војска у Ирмењихазу, која је припојена 1919. Торонталско-тамишкој жупанији. Ирмењихаза мења име и постаје Јерменовци 1921. године и тада је пописано 336 кућа са 1833 становника. Пустара „Чавош“ је 1924. стављена по удар аграрне реформе и сваки добровољац добио је плац и 5 хектара земље. Већ 1921. било је насељено 154 колониста. Насељавање је трајало до 1924. године. Становници Липтајеве и Орцијеве пустаре, обе у атару Велике Греде, 1923. године молили су да буду припојени јерменовачком атару што је годину дана касније и учињено. Јерменовачки атар је повећан са 2790 на 6426 ланаца. Добровољно ватрогасно друштво основано је 1923. године, које заједно са културно-уметничким друштвом приређује позоришне представе, игранке и забаве, а приход је ишао ватрогасцима. На иницијативу средњошколаца и студената 1930. оснива се фудбалски тим који је 1934. и службено уписан као тим. Лекар је одређеним данима долазио из Мариолане, данашњег Пландишта, а 1938, село добија апотеку. У Другом светском рату становништво је живело у тешкој материјалној ситуацији. Из овог села у народноослободилачку војску отишло је око 100 мушкараца који су се борили у саставу војвођанских и славонских јединица. Дванаесторо је погинуло. Мештани су 25. јула 1961. у спомен палим борцима открили споменик.
Социјалистичка Југославија
За ово насеље је занимљивост чињеница да ј у близини пронађена нафта. У атару села 1951. године почињу истраживања налазишта нафте и 9. новембра 1952. на површину први пут избија нафта. Континуирана производња креће 25. маја 1953. године. Тада је саграђен индустријски колосек железнице и нови асфалтни пут и уведена је струја. Иначе само село струју добија 25. децембра 1958. године, а телефон знатно раније 1920.
Forbes
Forbes je američki časopis te jedan od najuspješnijih poslovnih magazina na svijetu. I sa sjedištem na Fifth Avenue u New Yorku u Sjedinjenim Državama. Najveći konkurent je časopis Fortune.
Jermenovci
Социјалистичка Југославија
Општине Алибунар и Пландиште су 1968. повезане асфалтним путем које пролази кроз Јерменовце. Нафташка колонија је формирана 1955. када су саграђени савремени станови, раднички хотел и ресторан друштвене исхране. Од 1973. године отворена је бања сезонског карактера са лековитом термалном водом која је након пар година престала са радом. Централни водовод ово насеље добија 1976. године.
Gotičke freske u Istri
Istarski poluotok ima dugogodišnju tradiciju u zidnom slikarstvu. Karolinško je razdoblje na više lokacija ostavilo primjere fresko-slikarstva toga doba, (Sv. Sofija u Dvigradu, Sv. Mihovil na Limu). Otonska će umjetnost nastaviti koristiti motive i ornamente karolinške umjetnosti (Sv. Martin u Lovreču, Sv. Agata u Kanfanaru). Romanika za sobom ostavlja brojne primjere i šaroliku paletu utjecaja. Bizantinske, akvilejske primjese uz čisto romaničko slikarstvo vidljive su u Sv. Foški blizu Peroja, u Sv. Jeronimu u Humu, Sv. Kuzmi i Damjanu u Boljunu i drugdje. Prijelazno razdoblje romanike i gotike obiluje primjerima kao što su freske u Sv. Vincentu u Svetivinčentu, u Sv. Martinu u Bičićima, Sv. Elizeju u Draguću, Sv. Margareti kraj Vodnjana. Ikonografski program romaničkoga zidnog slikarstva, koji je okarakteriziran prikazom Maiestas Domini ili Deisisom u apsidi, potom Navještenjem na trijumfalnom luku, ciklusima Kristove mladosti na južnom zidu, njegove muke na sjevernom, a na zapadnoj strani Posljednjim sudom, nastavit će se kroz razdoblje gotike. Gotika, međutim, neće ostati'' ograničena samo na te teme, već proširuje i humanizira ikonografski program.
Jermenovci
Географија
Јерменовци се налазе у западном делу општине. На свега 500 метара западно од овог села је канал Дунав Тиса Дунав преко којег постоји мост који спаја општину са алибунарском општином. Иначе, канал ДТД је почео да се гради 1947. године по пројекту инжењера Николе Миркова. Све воде општине отичу у ДТД. Његова укупна дужина је 150 km, а 30 km протиче кроз општину Пландиште. Размак између круна насипа је од 50 до 60 метара, а висина насипа се креће између 5 и 7 метара. Овај канал одводњава северни део атара Јерменоваца. Надморска висина села је 78 m. У атару Јерменоваца налази се и најнижа тачка надморске висине у општини која износи 74,6 m. Сам атар Јерменоваца има облик неправилног многоугла, правац пружања је северозапад-југоисток дужине 13 километара. Највећа ширина јерменовачког атара је 8 km. Село се пружа југозапад-североисток. Облик насеља је неправилног правоугаоника. Дужина села је 1500, а ширина 750 m. Постоје 4 дужне и исто толико попречних улица. Секу се под правим углом и све су асфалтиране. На улицама има доста зеленила. Село нема природних споменика културе ни паркова. Има само један споменик палим борцима у Другом светском рату који је изграђен 1961. године.
Демографија
Ово насеље је углавном насељено Мађарима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Gotičke freske u Istri
Istarske freske u gotičkom razdoblju
Gotika kao internacionalni stil svoj će utjecaj izvršiti na umjetnost gotovo cijele Europe, a njen će utjecaj biti prepoznat u cijeloj Istri. Utjecaji gotike na arhitekturu izraženiji su u mletačkom dijelu Istre dok će slikarstvo i kiparstvo biti jednako raspoređeno na cijelom poluotoku (i na današnjem teritoriju Slovenije). U gotici nastaje najveći broj očuvanih fresko-ciklusa, kako u Istri tako i na prostoru današnje Hrvatske. Na prostoru današnje Hrvatske, osobito na primjeru Dalmacije, gotička se obilježja mogu prepoznati pretežito u gradovima i većim urbanim središtima dok se u Istri nasuprot toga javlja kao primjer umjetnosti koja se jednako razvija i u gradskim i u ruralnim središtima. Razdoblje gotike u Istri, kao i gotičko fresko-slikarstvo, svojim se ponekad skromnijim izričajem razlikuje od gotike u zapadnoj Europi, ali se javlja kao nužan dio onodobnoga likovnog, i još važnije, ikonografskog konteksta na prijelazu iz 13. u 14. stoljeće. Uz uobičajeni ikonografski repertoar javljaju se i nove, pučke, alegorične i simboličke teme i motivi. Dance macabre jedna je od čestih ikonografskih tema kasnogotičkog razdoblja pa će se tako Ples mrtvaca pojaviti i u Istri (Beram i Hrastovlje). Javljaju se teme poput ''Sv. Nedjelje, Marije zaštitnice, Živog križa, Kola sreće (Beram), ciklusa života svetaca (Sv. Antun, Sv. Jakov, Sv. Stjepan i Sv. Nikola), te teme poput smrti strijelca (Vranja) i smrti kosca'' (Butoniga, Barban). Poklonstvo kraljeva još je jedna tema gotičkog ikonografskog programa, koja se zbog svoje narativnosti širi čak i na cijeli sjeverni zid, vrlo često pokazujući i scene lova. U zidnom slikarstvu Istre vidljivi su utjecaji pojedinih škola poput parlerove škole, toskanske, apulijske, lombardske, one iz Riminija, južnoitalske, mletačke, škole Jurja Dalmatinca i obitelji Andrijića, te Giottove škole i majstora iz alpskih krajeva (preko Slovenije). Talijanski je utjecaj prikazan u težnji za realističnim rješenjima obiljem dekora. Internacionalni gotički izraz javlja se u Rokotulama i Sv. Pelagiju kod Završja.
Sv. Marija na Škrilinah, Beram
Najpoznatije istarske freske vjerojatno su one u crkvi sv. Marije na Škrilinah kod Berma. U crkvici, koja je u kasnijim razdobljima bila često arhitektonski mijenjana, nalazi se najbogatiji fresko ciklus u Istri. Jednostavna jednobrodna crkva rađena je u tradiciji istarskog graditeljstva u kojoj se tijelo crkve spaja sa svetištem stvarajući tako jedinstvenu cjelinu. U ovom je razdoblju imala i gotički svod koji je 1709. godine srušen i zamijenjen ravnim. Unutrašnjost crkve otkriva novu dimenziju koju je puku predstavio ladanjski slikar Vincent iz Kastva. Prema nađenomu natpisu, France Stelé 1913. je godine prvi primijetio ime Vincenta iz Kastva na natpisu i prvi je datirao ove freske u kasno gotičko razdoblje točnije 1474. godine. Premda se ime Vincenta iz Kastva veže uz freske, Branko Fučić kao i drugi istaknuti povjesničari umjetnosti vjeruju da je freske radilo više slikara. Tako Fučić spominje tri različita majstora: Vincenta iz Kastva, Majstora Plesa Mrtvaca i Majstora Pasije. Njihovi se rukopisi i isprepliću, kao primjerice rukopis Vincenta iz Kastva na Plesu mrtvaca. Pitanje atribucije još je donekle otvoreno, no vjeruje se da je Vincent iz Kastva radio na gornjem registru bočnih zidova lađe, zatim Marijin i Kristov život (osim Rođenja Marije i Dispute u hramu), ujedno je i autor svetačkih likova na južnom i na sjevernom zidu lađe (osim prikaza Sv. Martina, kojeg radi majstor iz Italije prikazujući konjanika i konja s prepoznatljivim okretom glave) te najveće kompozicije u Bermu; Poklonstva triju kraljeva. Kompozicija Poklonstva kraljeva naslikana je na gotovo 8 metara dugom polju. Na osliku su prikazane figure triju kraljeva na konjima, sa srednjovjekovnom pratnjom mladih vitezova, svirača, sokolara, dvorskih luda i paževa. Zbog dominantnoga motiva s perjanicama, kapama, kostimima i crvenim ormama na bijelim konjima majstor Vincent reducira prirodu i prorjeđuje splet nogu. Uz ovaj figurativni prizor dodaje i „floru i faunu aristokratske tapiserije; scene iz gospodskoga lova; zasanjanoga slugu što u raskoraku trubi u rog, hrtove koji se napinju da u luku istjeraju zeca; ilustraciju basne o lisici i rodi, o lisici i pijetlovima“. U drugom planu nalazi se prizor brjegova s obzidanim gradovima i crkvama koji se ponavlja kao odraz istarskog pejzaža.
Na sjevernom zidu u prizorima Kristova ulaska u Jeruzalem i Molitve na Maslinskoj gori prepoznaje se rad drugoga majstora. Prizori su to slikani naivnom, ali potresnom dramatičnošću s jedne strane, dok se s druge strane prikazuje umnažanje motiva šarenih buketa kroz koje hoda bijela magarica i Krist na njoj.
Na zapadnom zidu prikazane su tri scene koje je također izradio Vincent iz Kastva sa svojim učenicima. Na prvoj su slici prikazani Adam i Eva. Danas je ta freska samo djelomično očuvana zbog probijenoga zida, ali se i dalje jasno prepoznaju noge prvih ljudi te drvo u zemaljskom raju. Tema prvoga grijeha, kao moralna opomena onima koji izlaze iz crkve, nadovezuje se na sljedeću sliku. Druga slika u južnom djelu zapadnoga zida prikazuje Kolo sreće. Ova je freska također oštećena zbog izmjena crkve. Naime i ovdje je probijen zid i napravljen prozor. Oslik prikazuje scenu s božicom Fortunom – prikazana je kao žena povezanih očiju koja pomoću ručke vrti kolo s prikazanim ljudskim likovima, odnosno spravu prikazanu na okomitu stupu. U donjem desnom uglu leži mrtvac u otvorenoj raci, dok je u gornjem lijevom uglu naslikan još jedan muški lik, odnosno Krist, koji drži uže povezano s ručkom. Premda je oštećenost freske velika, pretpostavljaju se ikonografska rješenja ovog prikaza. Jedna od mogućnosti jest da su na kolu prikazani: onaj koji vlada, onaj koji je vladao, onaj koji je kraljevstvo izgubio te onaj koji će vladati. Drugo ikonografsko rješenje pretpostavlja da su prikazana četiri doba ljudskoga života zaključujući sa mrtvacem u otvorenoj raci. Nestalnost života u posljednjoj se slici pretače u samu smrtnost. Treća je scena, ujedno i jedna od najpoznatijih beramskih freski, Ples mrtvaca. Krećući od desne strane prema lijevoj, na prikazu se izmjenjuju podjednako jedan živući i jedan mrtvac. Poredak živućih itekako je smislen, krećući tako prvo s papom, pa kardinalom, biskupom, kraljem, kraljicom, nastavljajući ljudima nižeg staleža ili društvene hijerarhije: krčmarom, djetetom, prosjakom, vojnikom i tako dalje. Jasan raspored po staležima i dobi daje i jasnu poruku; svi su jednaki u očima smrti. Premda kao dio kršćanske zajednice iščekuju smrt kao prelazak u život vječni i bolji svijet, vidljivo je zaprepaštenje iznenadnom i tjeskobnom smrću kao jedna od tema i osjećanja kasnog srednjeg vijeka. Na prikazu jedino mrtvaci plešu, sve do posljednjega koji svira gajde.
Sv. Trojstvo, Hrastovlje
Noviji i stilski napredniji predlošci javljaju se u freskama u bratimskoj crkvi u Oprtlju i grobišnoj crkvi Dvograda. Djela su to tzv. „šarenog majstora“ koji je za razliku od svojih prethodnika odlučniji u likovnim viđenjima. Na prijelazu iz gotike u renesansu javit će se još neka imena od kojih će neka krenuti prema novom stilu, a druga će nastaviti tradicionalne srednjovjekovne sheme. Jedan od njih je i Antun s Padove koji je 1529.godine oslikao crkvu sv. Roka u Draguću.
Stari Slatinik
Stari Slatinik je naselje u Hrvatskoj, smješteno u općini Brodski Stupnik u Brodsko-posavskoj županiji.
Forbes
Povijest
Forbes magazin je 1917. godine osnovan od strane škotskog imigranata, Bertie Charles Forbesa (1880. - 1954.), koji je bio kolumnist Hearsta.
Stari Slatinik
Nalazi se na glavnoj prometnici kroz Brodsko Posavlje, na raskrižju putova Nova Gradiška-Slavonski Brod-Slavonska Požega. Sa sjevera ga zaklanjaju šumoviti brežuljci Dilj-gore Obriž, Rastovica i Travnik (brežuljak), a na jugu se proteže ravna Posavina, plodna polja i vodoplavne livade po imenu: Bočin, Pisci, Mostaš, Bažine, Grabarje, Krči, Doljanska, Mlaka, Razliv i Jelas, te šume Lug i Žirovnjak.
Povijest
Selo je dobilo ime po slanim izvorima, slatinama, koji se nalaze povrh današnjeg položaja sela. Do 1900. godine naselje je nazivano Slatinik ili Slatinik Gornji, no da bi se razlikovalo od druga dva istoimena naselja (Slatinika Gornjeg i Slatinika Donjeg) nazvano je Stari Slatinik.
Geološka prošlost kraja seže unazad 5 milijuna godina, što potvrđuju nalazi slatkovodnih puževa i školjaka s lokaliteta Bijeli zdenac i česte naslage ugljena lignita. Sedimentacija se odvijala u jezersko-barskim uvjetima.
Najstariji arheološki nalazi sežu u prapovijest (oko 3500 godina), a otkriveni su prilikom iskopa kanala na Jelas-polju (uži toponimi: Poprečine, Mlaka, Lug, Razliv) i pripadaju takozvanoj brodskoj kulturi – srednje brončano doba. Nešto zapadnije, u području Krčevina (Krči), nalazi se veliko kasnobrončanodobno naselje i groblje (staro oko 3000 godina). Kasnijih arheoloških nalaza nema sve do srednjovjekovnih ostataka starog sela na području Kućišta, ali i oko izvora Bijeli zdenac, te u blizini ugljenokopa u šumi Rastovica.
U 11. stoljeću. i 12. stoljeću područje Slatinika bilo je dio velikog posjeda crkveno-viteškog reda templara. Središte tog posjeda bila je utvrda i samostan Briščana (Borostyan) na Petnji iznad Završja.
Prvi je poznati spomen imena Slatinik iz 1221. godine kada je zapisana prodaja posjeda Sclatnich. Srednjovjekovna gradina koja se spominje u školskoj spomenici na Žirovnjaku, zapravo je gradina iz 11. stoljeća u Mrsunjskom lugu, (danas neposredno uz autocestu), a otkrivena 1949. Bila je to drvena utvrda s opkopom napunjenim vodom. Spominje se još jedna gradina u brdima iznad sela, a vjerojatno se radi o gradini nedaleko crkva sv. Martina u Lovčiću.
Staro selo bilo je raštrkano po brežuljcima na Kućištima. Spadalo je pod župu sv. Martina u Lovčiću, a kasnije pod župu u Bučju. Po predaji, selo je u to vrijeme imalo samo osam zadruženih obitelji, od kojih je najviše članova imala porodica Koporčić. Kuće su bile smještene usred obiteljskog posjeda, građene od pletera i brvana, a pokrivene slamom. Na mjestu gdje se nalazi križ na Kućištima bilo je groblje – Slatinsko greblje, a put koji do tamo vodi i danas se zove Mrtvački put.
Selo 1730. godine imalo je 30 kuća. Godine 1536. zavladali su Turci. Selo se tada zvalo Skenderovci po begu Skenderu čija je kmetija bilo. Nakon izgona Turaka 1691. godine nastale su velike promjene u sastavu stanovništva doseljavanjem bosanskog življa. Godine 1702. osnovana je Posavska krajina kao granično područje prema Turskoj. Za vojničku službu sposobno muško stanovništvo uključeno je u čardaklije, koji su na čardacima uz Savu obavljali stražarsku službu. Također su morali ići na rabotu kod gradnje utvrda, popravljanja putova, nasipa, a polazili su i u ratove koje je Austriska carevina vodila diljem Europe.
Forbes
Zanimljivosti
Poznat je po brojnim rang listama o raznim temama, čiji se popisi godišnje objavljuju. Najveće zanimanje postoji prema The World’s Billionaires (srpskohrv. Forbesov popis milijardera).
Stari Slatinik
Popis obitelji iz 1760. godine
Od godine 1779. do 1788. završen je zidani drum kroz pukovniju i izgrađeni mostovi, zasađeni drvoredi. Već 1780. uveden je ovim drumom poštanski promet diližansama. Slatinik je pripojen župi u Sibinju 1758. U selu je bila drvena kapelica sv. Josipa. Današnja crkva, također sv. Josipa, sagrađena je 1894.
Željeznička pruga Nova Gradiška – Brod, uz koju se našlo i ovo selo, dovršena je i predana u promet 1889., a željezničke karte na stanici Stari Slatinik počele su se izdavati 1932. godine.
Radi povoljnog smještaja na raskrsnici putova, u Slatiniku se početkom 20. stoljeća podižu i mali industrijski pogoni, mlinovi Dane Budisavljevića i Ilije Ilija Martinovića.