cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prvi moskovski proces
Prvi moskovski proces, službeno Proces "Antisovjetskom objedinjenom trockističko-zinovjevskom centru" (, ponekad poznat i kao Proces 16-orici je bilo javno suđenje održano u Moskvi od 19. do 24. augusta 1936. godine pred Vojnim kolegijem Vrhovnog suda SSSR, a na kome je grupa bivših vodećih funkcionara sovjetske države i Partije na čelu sa Grigorijem Zinovjevim i Levom Kamenenjevim bila optužena za navodni pokušaj nasilnog rušenja sovjetske vlasti. Predstavljao je prvi od tri Moskovska procesa, odnosno smatra se formalnim početkom Velike čistke. Optuženici, koji su se od 1920-ih kao članovi tzv. Lijeve opozicije bili sukobili sa sovjetskim vođom Staljinom su već duže vremena bili u nemilosti, a neki, kao Zinovjev, od 1934. godine u zatvoru, gdje su došli nakon ubistva Sergeja Kirova, događajem koji se tradicionalno smatra povodom, odnosno izgovorom za Veliku čistku., Na suđenju su optuženici priznali navode optužnice da su od 1932. godine bili u dosluhu sa prognanim bivšim partijskim vođom Lavom Trockim, te zajedno sa njime isplanirali seriju atentata protiv tadašnjih sovjetskih vođa na čelu sa Staljinom. Svi su proglašeni krivim, osuđeni na smrt i sljedeći dan pogubljeni. Nedugo nakon suđenja je šef sovjetske tajne službe Genrih Jagoda, koji je Staljinu izrazio nevoljkost da se istraga proširi protiv tzv. Desne opozicije, odnosno organiziraju novi procesi, je smijenjen sa Nikolajem Ježovim koji je pripremio teren za sljedeća dva moskovska procesa.
13. juna 1988. Vrhovni sud SSSR formalno poništio presudu i rehabilitirao sve osuđenike.
Dom skupštine Dominike
Dom skupštine (House of Assembly) je vrhovno zakonodavno tijelo, odnosno parlament Dominike. Sastoji se od jednog doma koji čini 32 zastupnika. Njih 21 se biraju na tajnim neposrednim izborima po većinskom sistemu u pojedinačnim izbornim jedinicama. Oni, nakon što preuzmu svoja mjesta, odlučuju o načinu izbora preostalih članova - senatoria - bilo tako da ih biraju sami, bilo da ih imenuje predsjednik Dominike. Mandat članova Doma skupštine traje pet godina.
Pinobanksin
Pinobanksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 272,253 Da.
Baldwin Spencer
Spencer se politikom počeo baviti kao član radikalno lijevog sindikata AWU, suprotstavljenog sindikatu ATLU i vladi premijera Vere Birda. Godine 1989. je prvi put izabran u parlament. Godine 1992. je od nekoliko opozicijskih stranaka stvorio Ujedinjenu progresivnu partiju te stao na njeno čelo. Godine 1999. je nakon kontroverznih parlamentarnih izbora vodio štrajk glađu, tvrdeći da su oni bili namješteni u korist vladajuće Antigvanske laburističke partije. Pet godina kasnije UPP je uvjerljivo pobijedila na izborima, i Spencer je postao premijer.
Spencer je oženjen i ima dvoje djece. Osim politikom se bavi i vjerskim pitanjima, te ima titulu Glavnog predvodnika Adventističke crkve za Sjevernu hemisferu.
250
thumb|Svijet godine 250.
Godina 250. (CCL) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Trajana i Grata (ili, rjeđe, godina 1003. Ab urbe condita). Oznaka 250. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Dipipanon
Dipipanon je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 349,509 Da.
Casanova, Teramo
Casanova je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 673 m.
Compertrix
Kompertri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Šalons an Šampanj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 076 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 226 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 91 metar (maksimalnoj 129 m, a minimalnoj 81 m).
Bad Sobernheim
Bad Zobernhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.459 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133501.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Krojcnah Bad Zobernhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 141-420 metara. Površina opštine iznosi 54,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.459 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 120 stanovnika/km².
Matematička indukcija
Matematička indukcija je metod matematičkog dokazivanja koji se obično koristi da se utvrdi da je dati iskaz tačan za sve prirodne brojeve. Ovo se vrši
Matematičku indukciju ne treba shvatati kao oblik induktivnog rezonovanja, koje se smatra ne-rigoroznim u matematici (vidi problem indukcije). U stvari, matematička indukcija je oblik deduktivnog rezonovanja, i potpuno je rigorozna.
Istorija
Najraniji tragovi matematičke indukcije se mogu naći u Euklidovom dokazu da postoji beskonačno puno prostih brojeva, i Baskarinom ciklidnom metodu Forma dokaza matematičkom indukcijom se javlja u knjizi koju je napisao Al-Karadži oko 1000. godine, koji ju je između ostalog koristio da dokaže binomnu teoremu i Paskalov trougao.
Nijedan od ovih starih matematičara nije eksplicitno dao induktivnu hipotezu. Prvo rigorozno izlaganje principa indukcije je dao Frančesko Mauroliko, u svom delu Arithmeticorum libri duo (1575.), koji je koristio ovu tehniku da dokaže da je zbir prvih n neparnih celih brojeva jednak n2. Indukciju su takođe nezavisno otkrili Švajcarac Jakob Bernuli i Francuzi Paskal i Ferma.
Formalni opis
Najjednostavniji i najuobičajeniji oblik matematičke indukcije dokazuje da neki iskaz važi za sve prirodne brojeve n. Ovaj dokaz se sastoji iz dva koraka: Korišćenje reči ako u induktivnom koraku se naziva induktivnom hipotezom. Kako bi se sproveo induktivni korak, pretpostavlja se da induktivna hipoteza važi (tačnije da je iskaz tačan za n = m) i onda se koristi ova pretpostavka da se dokaže iskaz za n = m + 1. mini|desno|300p|Formalni opis matematičke indukcije se može ilustrovati [[efekat domina|efektom domina.]] Ovaj metod funkcioniše na sledeći način. Prvo se dokaže da je iskaz tačan za početnu vrednost, a zatim se dokaže da je proces prelaska sa neke vrednosti na sledeću ispravan. Ako su oba dokazana, onda se do tačnosti iskaza za svaku vrednost može doći uzastopnim ponavljanjem ovog procesa. Ovo se može posmatrati kao efekat domina; Ako imamo dugačak niz domina, i ako smo sigurni da:
onda možemo da zaključimo da će sve domine pasti, ukoliko se obori prva domina.
Osnovna pretpostavka ili aksioma indukcije (prihvata se, ne dokazuje) je ispisana logičkim simbolima,
Algolsheim
Algolshajm je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Gornja Rajna koja pripada prefekturi Kolmar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 982 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 136 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 191 metar (maksimalnoj 199 m, a minimalnoj 190 m).
Matematička indukcija
Primer
Pretpostavimo da želimo da dokažemo iskaz:
Za sve prirodne brojeve n; obeležimo ovaj iskaz kao P(n). (Ovo je specijalni slučaj Faulhaberove formule.) Ovo je jednostavna formula za sumu pozitivnih prirodnih brojeva manjih ili jednakih broju n. Dokaz da je ovaj iskaz tačan za sve prirodne brojeve n sledi.
Proverimo da li je iskaz tačan za n = 1. Suma samog broja 1 je prosto 1. A 1(1 + 1) / 2 = 1. Znači, iskaz je tačan za n = 1. Dokazali smo da P(1) važi.
Sada moramo da pokažemo da ako iskaz važi kada je n = m, onda on takođe važi i kada je n = m + 1. Ovo se može izvesti na sledeći način.
Pretpostavimo da je iskaz tačan za n = m, tj,
Dodavanjem m + 1 sa obe strane se ne menja jednakost:
Algebarskom manipulacijom, sa desne strane dobijamo
Stoga imamo
Primetimo da je ovo ekvivalentno tvrđenju P(m + 1). Ovaj dokaz je kondicionalan: načinili smo pretpostavku da je P(m) tačno, i iz toga smo izveli P(m + 1). Stoga, ako je P(m) tačno, onda i P(m + 1) mora biti tačno. Simbolički, pokazali smo da
Sada, kako bismo završili, koristimo proces matematičke indukcije:
Membranski transportni protein
Membranski transportni protein (transporter) je membranski protein koji učestvuje u prenosu jona, malih molekula, ili makromolekula, kao što su drugi proteini kroz biološke membrane. Transportni proteini su integralni membranski proteini. Oni se nalaze u membrani i premoštavaju je. Ovi proteini učestvuju u prenosu supstanci putem posredovane difuzije ili aktivnog trasporta. Njihov mehanizam dejstva je poznat kao nosačem posredovan transport.
Tipovi
right|thumb|400px|[[Posredovana difuzija]] {{Columns-list|2|
4: Kotransporteri
Simporteri transportuju dva ili više jona zajedno u istom smeru, a antiporteri u suprotnim smerovima.
Negrupisani
}}
Vallecorsa, Frosinone
Vallecorsa je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2353 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 372 m.
Burnet County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 42.750.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 42.750 stanovnika, što je 8.603 (25,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Jonski kanal
thumb|350px|Šematski prikaz jonskog kanala. 1 - kanalni [[proteinski domen|domeni (tipično četiri po kanalu), 2 - spoljašnja pretkomora, 3 - filter selektivnosti, 4 - dijametar filtera selektivnosti, 5 - mesto fosforilacije, 6 - ćelijska membrana.]] Jonski kanali su proteini koji formiraju pore koje pomažu u uspostavljanju i kontroli naponskog gradijenta preko ćelijske membrane (vidi ćelijski potencijal) putem omogućavanja protoka jona niz njihov elektrohemijski gradijent. Oni su prisutni u membranama koje okružuju sve biološke ćelije. Studiranje jonskih kanala obuhvata mnoge naučne tehnike kao što su elektrofiziologija naponske spone (posebno slojna spona), imunohistohemija, i RT-PCR.
Vidi još
• 2
Dizopiramid
Dizopiramid (INN, Norpace, Rythmodan) antiaritmički je lek, koji se koristi za tretiranje ventrikularne tahikardije. On je blokator natrijumovog kanala i stoga se klasifikuje u klasu 1a anti-aritmičkih agenasa. Dizopiramid ima negativno inotropno dejstvo na ventrikularni miokard. On znatno umanjuje kontraktilnost. Dizopiramid takođe ima antiholinergički uticaj na srce, što uzrokuje mnoštvo nuspojava. Dizopiramid je dostupan u oralnoj i intravenoznoj formi, i ima nizak stepen toksičnosti.
Hemija
Dizopiramid se može sintetisati iz benzil cijanida i 2-bromopiridina:
East Pepperell, Massachusetts
Ist Peperel je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.059, što je 25 (1,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kvaternarna struktura proteina
Biohemijski gledano, kvaternarna struktura proteina je raspored proteina sa uređenom tercijarnom strukturom u složenoj celini.
Opis i primeri
Većina proteina se sastoji od više polipeptidnih lanaca, što se u širem kontekstu označava kao proteinska podjedinica. Pored tercijarne strukture podjedinica, proteini koji se sastoje od više podjedinica poseduju kvaternarnu strukturu što podrazumeva prostorno uređenje podjedinica. Enzimi koji se sastoje od više podjedinica sa različitim funkcijama se ponekad nazivaju holoenzimi. U njima određene podjedinice mogu imati regulatornu ulogu, a funkcionalni unutrašnji deo se onda označava kao katalitička podjedinica. Primeri proteina sa kvaternarnom strukturom su hemoglobin, DNK polimeraza ili jonski kanali. Drugi agregati, multiproteinski kompleksi takođe poseduju kvaternarnu strukturu. Primeri multiproteinskih kompleksa su nukleozomi i mikrotubule. Promene u kvaternarnoj strukturi se mogu pojaviti tokom konformacionih promena u pojedinačnoj podjedinici ili tokom reorijentacije jedne podjedinice u odnosu na drugu. Mnogi proteini prolaze kroz ovakve promene koje se pokoravaju principima kooperativnosti i alosternosti u enzimima sa više podjedinica, da bi mogli da obavljaju svoju fiziološku funkciju.
Du Bois, Nebraska
Du Bois je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 147 stanovnika.
Kvaternarna struktura proteina
Opis i primeri
Gore navedena definicija pokorava se klasičnom pristupu u biohemiji koji je ustanovljen u vreme kada je bilo teško uočiti razliku između proteina i funkcionalne proteinske jedinice. U skorije vreme, kada se priča o kvaternarnoj strukturi proteina, misli se na protein-protein interakciju i svi se proteinski agregati označavaju kao proteinski kompleksi.
Nomenklatura kvaternarnih struktura
Broj podjedinica u oligomernim kompleksima opisuje se korišćenjem naziva koji se završava na –mer (grčki - deo, podjedinica). Formalni grčko-latinski nazivi se generalno koriste za prvih deset tipova i za strukture sa ne više od dvadeset podjedinica, gde se kompleksi višeg reda obično opisuju brojem podjedinica sa nastavkom –merik.
Iako kompleksi sa više od osam podjedinica se retko nalaze, ima nekih važnih izuzetaka. Omotači virusa su često sastavljeni od oko 60 proteinskih podjedinica. Nekoliko molekularnih mašina je takođe pronađeno u ćeliji, kao što je proteozom (četiri heptamerna prstena = 28 podjedinica), transkripcioni kompleks i splajsozom. Verovatno najveća molekularna mašina, ribozom je sastavljen od više molekula RNK i proteina. U nekim slučajevima, proteini grade komplekse koji mogu da se povezuju u još veće strukture. U takvim slučajevima, koristi se nomenklatura npr. „dimer dimera“ ili „trimer dimera“, da ukaže na to da kompleks može da disosuje na manje komplekse, pre disocijacije na monomere.
Određivanje kvaternarne strukture
Kvaternarna struktura proteina može biti određena korišćenjem različitih eksperimenatalnih tehnika koje zahtevaju da uzorak proteina bude izložen različitim eksperimentalnim uslovima. Eksperimenti često omogućavaju procenu mase nativnog proteina i/ili stehiometriju podjedinice, pa se kvaternarna struktura može predvideti sa datom tačnošću.
Broj podjedinica proteinskog kompleksa može se odrediti merenjem hidrodinamičke molekulske mase ili zapremine netretiranog kompleksa, što zahteva nativne uslove u rastvoru. Za uvijene proteine, masa može biti određena iz njihove zapremine korišćenjem specifične zapremine od 0.73 ml/g. Ipak, merenje zapremine je manje tačno od merenja mase, zato što neuvijeni proteini imaju mnogo veću zapreminu nego uvijeni; dodatni eksperimenti su zato potrebni da bi se utvrdilo da li je protein u svojoj razvijenoj formi ili je nagradio oligomer.
Metode za indirektno merenje veličine netretiranog kompleksa
Metode koje mere masu ili zapreminu razvijenih proteina (MALDI-TOF masena spektroskopija ili SDS-PAGE) ovde nisu primenjive, pošto uslovi koji nisu nativni uzrokuju disocijaciju kompleksa na monomere. Ipak, ove metode mogu nekada biti i primenjive, na primer, SDS-PAGE može se primeniti nakon tretiranja nativnog kompleksa sa hemijskim reagensima koji omogućavaju unakrsno povezivanje.
Protein-protein interakcije
Proteini su sposobni da formiraju veoma jake komplekse. Na primer, inhibitor ribonukleaze vezuje se za ribonukleazu A i formira kompleks koji ima konstantu disocijacije od oko 20 M. Drugi proteini su evoluirali tako da se specifično vezuju za određene grupe drugog proteina, npr. Biotin grupe (avidin), fosforilisani tirozini (SH2 domeni) ili segmenti bogati prolinom (SH3 domeni).
16S rRNK (guanin1207-N2)-metiltransferaza
16S rRNK (guanin1207-N2)-metiltransferaza (, m2G1207 metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:16S rRNK (guanin1207-N2)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim reaguje sa 30S podjedinicama rekonstituisanim iz 16S RNK transkripta i 30S proteinima.
Biblioteka
Biblioteka (lat. bibliotheca < grč. βıβλıοϑήϰη: spremište knjiga), ili knjižnica, sređena zbirka knjiga po autorskom, predmetnom ili katalogu, koja pripada privatnim licima ili državnim institucijama, ili ustanovama u kojima se čuvaju zbirke knjiga. Za najstariju biblioteku smatra se biblioteka egipatskog faraona Ramzesa Velikog, koja se nalazila, po mišljenju jednih, u Memnoniumu, ili drugih - u Rameziumu, u Memfisuu. Najpoznatija egipatska biblioteka je čuvena Aleksandrijska biblioteka.
Bibliotekarstvo je nauka koja se bavi potrebama biblioteka. U današnje vreme raširena je upotreba računara u bibliotekama, a knjige se klasifikuju koristeći neki od raspoloživih decimalnih sistema klasifikacije.
Historija
Već oko 700. god. prije nove ere narod Mesopotamije imao je dobro uređene biblioteke po svojim hramovima i palatama. Knjige su u tim bibliotekama bile glinene pločice ispisane klinastim pismom. Hiljade takvih pločica raspoređenih prema područjima nauke, sačinjavale su zbirke koje su predstavljale prve prave biblioteke. Jedna od njih tzv. Asurbanipalova biblioteka, s oko 22000 glinenih pločica, danas se čuva u Britanskom muzeju u Londonu.
I Egipćani su imali biblioteke koje su čuvali sveštenici po hramovima. Knjige su bile napravljene u obliku svitaka od papirusa. Najčuvenija biblioteka svih vremena bila je u Aleksandriji stvorena 300. godine prije nove ere. Imala je najmanje 70000 svitaka od papirusa.
Easton, Pennsylvania
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 26.800 stanovnika, što je 537 (2,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Baumholder
Baumholder je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.069 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Birkenfeld Baumholder se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 420-540 metara. Površina opštine iznosi 69,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.069 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 59 stanovnika/km².
Prugovo (Požarevac)
Prugovo je naselje u opštini Požarevac u Braničevskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 774 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1049 stanovnika).
Demografija
U naselju Prugovo živi 623 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,1 godina (40,2 kod muškaraca i 43,8 kod žena). U naselju ima 237 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,27.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Ronald Green (Dominika)
Ronald Green je dominički političar koji se trenutno nalazi na položaju Vođe opozicije u Parlamentu. Nakon studija u New Yorku i rada u nevladinim organizacijama, godine 1995. je izabran u parlament kao član Ujedinjene radničke stranke (UWP). Iste je godine postao ministar sporta i na tom mjestu ostao do 2000. godine. U parlament je ponovno izabran 2000. i 2005. godine. Godine 2006. je postao zamjenikom vođe stranke, a nakon ostavke Earla Williamsa, i njenim vođom, zbog čega je imenovan Vođom opozicije 2008. godine.
Cirkularni dihroizam
Cirkularni dihroizam (CD) zasniva se na različitoj apsorpciji desno i levo kružno polarizovane svetlosti koja je posledica strukturne asimetrije. Uređene strukture imaju CD signale dok neuređene nemaju. CD spektroskopija je metoda koja se koristi za utvrđivanje optičke izomerije molekula, a i za određivanje sekundarne i tercijarne strukture proteina.
Poreklo elipticiteta
mini|desno|200p|Prikaz različite apsorpcije desno i levo kružno polarizovane svetlosti
Zbog asimetrične raspodele naelektrisanja kod optički aktivnih molekula, desno i levo kružno polarizovani talasi će se kretati različitim brzinama (zbog različitih indeksa prelamanja, nD ≠ nL). Kao posledica toga, fazni pomeraj između levo i desno kružno polarizovanog talasa posle prolaska kroz optički aktivnu sredinu će biti različit od onog pre prolaska kroz optički aktivnu sredinu, pa će ravan polarizacije linearno polarizovane svetlosti posle prolaska kroz optički aktivnu sredinu biti zakrenuta za određeni ugao u odnosu na ravan polarizacije linearno polarizovanog upadnog snopa. Ako su za datu optički aktivnu supstancu različiti i molarni apsorpcioni koeficijenti za desno i levo kružno polarizovanu svetlost (εD ≠ εL) izlazni snop će biti eliptično polarizovan.
Za datu talasnu dužinu, razlika između apsorbancije levo kružno polarizovane i desno kružno polarizovane svetlosti (ova veličina se obično meri):
Primenom Berovog zakona dobijamo sledeću zavisnost:
gde su: Tada je:
molarni cirkularni dihroizam. Na ovu veličinu se najčešće misli pod pojmom cirkularni dihroizam supstance. Iako se često meri ΔA, uobičajeno je da se ekscentricitet eliptično polarizovane svetlosti izrazi veličinom koja se zove elipticitet (θ), θ = arctan (a/b). Da bi bilo moguće poređenje elipticiteta za uzorke različitih koncentracija potrebno je izraziti elipticitet po jedinici koncentracije, ili po broju rezidua. Zato se uvodi nova veličina - molarni elipticitet [θ].
200p|mini|desno|Eliptično polarizovana svetlost (ljubičasta) je sastavljena od različitih doprinosa desno (plava) i levo (crvena) cirkularno polarizovane svetlosti
Molarni cirkularni dihroizam i molarni elipticitet, [θ], povezani su sledećom jednačinom:
Ova veza je izvedena iz definisanja elipticiteta polarizacije kao:
Kada je ED jednako EL (kada nema razlike u apsorpciji desno i levo-kružno polarizovane svetlosti), θ = 0° i svetlost je linearno polarizovana. Kada je ili ED ili EL jednako nuli, θ je 45° i svetlost je kružno polarizovana.
Kako je efekat cirkularnog dihroizma mali, odnosno tan θ ima malu vrednost i može se aproksimirati sa θ u radijanima. Intenzitet svetlosti, I, proporcionalan je kvadratu vektora električnog polja, tako da elipticitet postaje:
Zatim možemo izraziti intenzitete u prethodnoj jednačini korišćenjem Berovog zakona u obliku prirodnog logaritma:
Elipticitet sada može biti napisan kao:
Kada je ΔA<<1, ovaj izraz može biti aproksimiran razvijanjem eksponencijalnih članova u Tejlorov red do prvog stepena (možemo zanemariti članove viših stepena) i zatim zanemarivanjem ΔA u poređenju sa jedinicom, kao i pretvaranjem radijana u stepene dobijamo sledeći izraz:
Linearna zavisnost koncentracije rastvora i dužine puta je uklonjena definisanjem molarnog elipticiteta kao:
Onda kombinovanjem poslednja dva izraza sa Berovim zakonom, molarni elipticitet postaje:
Molarni elipticitet zavisi od prirode supstance i talasne dužine upadnog zračenja.
Grafički predstavljena zavisnost molarnog elipticiteta neke supstancije od talasne dužine upadnog zračenja, [θ] = f(λ), zove se spektar cirkularnog dihroizma ili CD spektar date supstancije.
Primena na biološke molekule
Skoro svi biološki molekuli su optički aktivni. Kako se CD primenjuje na apsorpcione trake bilo kog optički aktivnog molekula, on će biti primenjen za biološke molekule, zbog desne rotacije (npr. neki šećeri) i leve rotacije (npr. neke aminokiseline) koju oni poseduju. Takođe možemo odrediti sekundarnu strukturu posmatranjem CD za dati molekul. Dakle, alfa heliks proteina i dupli (dvolančani) heliks nukleinskih kiselina imaju karakteristične CD spektre za svoje strukture.
CD je usko povezan sa tehnikom optičke rotacione disperzije (ORD), s tim što se CD smatra naprednijom tehnikom. CD se meri blizu apsorpcionih traka od interesa, dok se ORD može meriti daleko od ovih traka. Međutim, zbog disperzione prirode ORD, CD je osetljivija analitička metoda. U principu, ova dva merenja mogu biti povezana tzv. Konig-Kramerovim transformacijama, ako su sve apsorpcije obuhvaćene merenjem.
Ultraljubičasti CD spektar proteina može predvideti važne karakteristike njihove sekundarne strukture. Predikcija sekundarne strukture zasniva se na pretpostavci da je CD spektar proteina, zbog izrazite optičke aktivnosti peptidne hromofore, odraz njegove sekundarne strukture. Za peptidnu hromoforu karakteristični su n -> π* prelaz na 220nm i π -> π* prelaz na 190 nm. Procenu strukture proteina se vrši pomoću CD spektara sintetičkih polimera koji imaju strukturu 100 % α-heliksa, 100% β-ravni, 100% nasumičnog klupka (slučajna struktura) itd. Ova frakcionalna imenovanja važna su jer upućuju na moguće sekundarne konformacije u kojima može biti protein. Na primer, poli-L-lizin {(Lys)n} može usvojiti 3 različite konformacije samo za različite vrednosti pH i temperature: nasumično klupko na pH 7,0 ; α-heliks na pH 10,8 ; β-oblik na pH 11,1 posle zagrevanja do 52 °C i hlađenja.
CD spektar nepoznatog proteina = fαSα(λ) + fβSβ(λ) + fRCSRC(λ), gde su Sα(λ), Sβ(λ), i SRC(λ) izvedene iz osnovnog spektra poli-L-lizina. Nedostatak ove metode je to što iako je lako dobiti vrednosti za Sα(λ), Sβ(λ), i SRC(λ) iz direktnih merenja, one nisu uvek usaglašene od jedne laboratorije do druge. Takođe, mora se uzeti u obzir i dužina lanca i uticaj agregatnog stanja ovog skupa baza spektra. Međutim, ovaj metod je obično tačan do 10% za sadržaj α-heliksa.
Na osnovu CD-a ne može se tačno reći na kom mestu u molekulu se dati α-heliksi nalaze, pa čak ni predvideti koliko ih ima. Uprkos ovome, CD je dragocen alat, naročito za pokazivanje konformacijskih promena. Na primer, može se koristiti za određivanje zavisnosti sekundarne strukture molekula od temperature ili koncentracije denaturisanih agenasa. Na taj način on može dati važnu termodinamičku informaciju o molekulu koja ne može inače biti lako dobivena. Bilo koji pokušaj ispitivanja proteina će dovesti do zaključka da je CD značajan za proveravanje da li je dati protein u svojoj nativnoj (savijenoj) konformaciji pre njegovog podvrgavanja skupim i/ili dugim eksperimentima.
Za određivanje sekundarne strukture, posmatraju se spektri u dalekoj UV oblasti (190-250 nm) i ukoliko je protein u nativnoj (savijenoj) konformaciji – peptidna veza će davati CD signal.
Za određivanje tercijarne strukture, posmatraju se CD spektri u bliskoj UV oblasti (250-350 nm) i ukoliko je protein u nativnoj konformaciji, CD signali će poticati od aromatičnih aminokiselina i disulfidnih mostova. Signali u oblasti od 250-270 nm potiču od fenilalanina, od 270-290 nm od tirozina i od 280-300 nm od triptofana. Disulfidne veze daju široke, slabe signale u celoj bliskoj UV oblasti. Ukoliko ne postoji nikakav signal u oblasti od 250-350 nm, znači da se protein ne nalazi u nativnoj konformaciji. .
CD daje manje specifičnu informaciju o strukturi od npr. rendgeno-strukturne analize ili NMR spektroskopije proteina, koje daju podatke o atomima. Međutim, CD spektroskopija je brza metoda, koja ne zahteva velike količine proteina, niti dugu obradu podataka. CD se može koristiti za ispitivanje uslova rastvorljivosti, promene temperature, pH, jonske jačine i prisustva različitih faktora.
CD spektroskopija se obično koristi za proučavanje proteina u rastvorima, i kao dopunska metoda za proučavanje čvrstog stanja. Ovde takođe postoji ograničenje, jer se mnogi proteini ubačeni u membrane nalaze u svom nativnom stanju, pa su rastvori membrana nehomogeni zbog čega rasejavaju svetlost. CD se ponekad meri u tankim filmovima.
Eksperimentalna ograničenja
CD može da se koristi i za proučavanje ugljenih hidrata, ali sa ograničenim uspehom zbog teškoća povezanih sa snimanjem CD spektra u vakuum ultraljubičastoj (VUV) oblasti spektra (100-200 nm), gde odgovarajuće CD trake nesupstituisanih ugljenih hidrata leže. Spektri supstituisanih ugljenih hidrata sa trakama iznad VUV oblasti se uspešno snimaju.
Merenja CD-a takođe su komplikovana zbog činjenice da vodeni jonski puferski sistemi često apsorbuju u oblasti gde strukturne osobine pokazuju različitu apsorpciju kružno polarizovane svetlosti. Pri snimanju CD spektara fosfatnih, sulfatnih, karbonatnih i acetatnih jona moraju se koristiti veoma razblaženi rastvori. Borati i amonijum soli se često koriste za određivanje odgovarajuće pH oblasti za CD probe. Za povećanje jonske jačine, neki eksperimentatori zamenjuju hloridni jon fluoridnim, jer fluoridni jon apsorbuje manje u dalekoj UV oblasti, a neki rade u čistoj vodi. Drugi način da se minimizira apsorpcija rastvarača je primena užih ćelija, čime se smanjuje put svetlosti kroz ispitivani uzorak (obično kada se radi u dalekoj UV oblasti koriste se ćelije širina do 0,1 mm ).
CD spektri proteina korišćeni za procenu sekundarne strukture povezani su sa π - π* prelazima, koji su posledica apsorpcije amidne veze. Ove apsorpcione trake leže delimično u vakuumskoj ultraljubičastoj oblasti (talasne dužine manje od 200 nm). Oblast ove talasne dužine je nepristupačna zbog snažne apsorpcije kiseonika, tako da je snimanje na instrumentima oslobođenim od kiseonika (punjenim čistim gasom azotom) neophodno.
Kada je uklonjen kiseonik, drugi najvažniji tehnički faktor u radu ispod 200 nm je da ostatak optičkog sistema ima manje gubitke u ovoj oblasti. Zato treba koristiti aluminizirana ogledala čiji premazi su optimizirani za nizak gubitak u ovoj oblasti spektra.
Takođe je potrebno da se dostigne adekvatan odnos signal-šum (S/N je proporcionalno kvadratnom korenu dela vremena za koje se snima spektar). Zato je potrebno 30-60 min. da se snime spektri za određivanje sekundarne strukture (plus isti deo vremena za baznu liniju za svaki CD spektrometar).
Uobičajen izvor svetlosti u ovim instrumentima je kratko-lučna ksenonska lampa pod visokim pritiskom. Obične ksenonske lučne lampe su neprikladne za upotrebu u dalekoj UV oblasti. Umesto specijalno sagrađenih lampi sa omotima napravljenim od sintetike visoke čistoće, rastopljeni silikati moraju biti upotrebljeni. Svetlost sa izvora sinhrotrona ima mnogo veći fluks na kraćim talasnim dužinama i korišćena je za CD ispod 160 nm.
Na nivou kvantne mehanike, sadržaj informacija CD-a i optičke rotacije je identičan.
Janko Vukotić
Janko Vukotić (Čevo, Cetinje, 18. veljače 1866. - Beograd, 4. veljače 1927.), crnogorski vojskovođa, serdar, od 1918. pripadnik Vojske Kraljevine SHS.
Bio je u srodstvu sa kraljevskom obitelji Petrović-Njegoš.
Vojnu akadeniju je završio 1886. u Modeni (Italija).
Brigadir Crnogorska vojske od 1902. godine. Također se angažirao i na političkom planu kao jedan od najlojalnijih suradnika kralja Nikole I. Petrovića.
U Prvom balkanskom ratu zapovjednik je Istočnog odreda koji je oslobodio: Mojkovac, Bijelo Polje, Pljevlja, Berane, Plav, Rožaje. Postrojbe serdara Vukotića su prodrle duboko na teritorij Kosova, zauzevši gradove Đakovicu i Peć.
U Drugom balkanskom ratu zapovjednik je Crnogorske divizije koja je upućena u Makedoniju (Bregalnica) radi pomoći Srbima u sukobu oko podjele teritorija sa Bugarima.
Nakon Mojkovačke bitke i kapitulacije Kraljevine Crne Gore bio je Vukotić uhićen i upućen u logor u Mađarsku.
Nakon 1918. dao novu prisegu kralju Petru I. Karađorđeviću i kasnije dobio čin armijskog đenerala u Vojsci KSHS, no do umirovljenja nije bio imenovan za značajnije vojne dužnosti.
U Mojkovcu mu je, na središnjem trgu, podignut 1997. spomenik.
Zanimljivosti
Janko Vukotić je jedini komandant koji je dobio istovremeno tri najveća srbijanska i crnogorska odlikovanja: Karađorđevu zvijezdu s mačevima, Bijelog orla sa mačevima i Obilića medalju.
Prosinačke žrtve
Prosinačke žrtve je naziv za dva događaja koja su se dogodila u Zagrebu:
Sannicandro di Bari, Bari
Sannicandro di Bari je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9261 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Baza podataka transporterske klasifikacije
Baza podataka transporterske klasifikacije (, TCDB) je klasifikacioni sistem koji je odobrila Međunarodna unija za biohemiju i molekularnu biologiju (IUBMB) za membranske transportne proteine uključujući jonske kanale. Ovaj klasifikacioni sistem je dizajniran da bude analogan sa sistemom EC brojeva za klasifikaciju enzima, mada on takođe koristi filogenetičke informacije.
Anne Brontë
Anne Brontë (Thronton, 17. siječnja 1820. - Scarborough, 28. svibnja 1849) je britanska književnica i pjesnikinja, najmlađa iz literarne obitelji Brontë.
Anne je rođena u selu Thronton, u pokrajini Yorkshire kao najmlađa i zadnja od 6 djece 17. siječnja 1820. Njezina majka Maria Branwell Brontë preminula je od raka 1821., godinu dana poslije, nakon što se njezina obitelj preselila u Haworth. Dok je bila dijete njezine dvije najstarije sestre Maria i Elizabeth preminule su od tuberkuloze i nakon toga mnogo je pisano o tome kako su ti tragični događaji utjecali na njen život i život njezinih sestara Charlotte i Emily i kako su ti događaji utjecali na njihovo pisanje. Annine pjesme izdane su, zejdno sa onima njenih sestara 1846 pod pseudonimom "Acton Bell". left|thumb|Grob Anne Brontë Kratko nakon smrti njenog brata Branwella i sestre Emily na zimu 1848 i Anne je umrla u Scarboroughu 28. svibnja 1849. Pokopana je u Dvorištu Sv. Mary.
Aktivni transport
Transport molekula i jona kroz ćelijsku membranu omogućavaju membranski enzimi. Propustljuvost ćelijske membrane za razne vrste molekuka i jona zavisi od promena u molekulima membrane koji omogućuju nastajanje dinamičnih privremenih ili stalnih pora.
Za aktivan transport neophodna je energija (najčešće u vidu ATP-aze) koja se oslobađa u mitohondrijama.
Za aktivan transport pojedinih šećera, aminokiselina i jona kao nosači učestvuju specifični proteini i enzimi, koji ubrzavaju njihovo prenošenje i selektivno transportuju te supstancije.
Kvarnerski zaljev
Kvarnerski zaljev (talijanski: Quarnaro, Quarnero, Carnaro, latinski: Liburnicus Sinus) je ime sjevernog dijela Jadranskoga mora između vinodolske-velebitske i istarske obale.
Karakteristike
Kvarnerski zaljev je otočnim nizovima razdijeljen na Riječki zaljev (sjever),  Velebitsko-vinodolski kanal  (dio između obale Hrvatskoga primorja i otoka Krka, Raba i Paga), Kvarnerić  (između otočkog niza Krka, Raba i Paga s jedne, i Cresa i Lošinja s druge strane: Ime Kvarner se koristi za dio između otoka Cresa i Lošinja i istarske obale, a Vela Vrata za tjesnac širok je 4,2 km na sjeveru Kvarnera između Cresa i istarske obale.
Najveći grad Kvarnerskog zaljeva je Rijeka, velika luka i industrijski centar, ostali veći urbani centri su ljetovališta Opatija i Lovran na zapadu, Crkvenica i Senj na istoku, te Krk i Rab u sredini Kvarnera. Na Kvarneru u užem smislu jedini veći grad je Cres, uz historijski gradić Osor na prevlaci koja razdvaja otok Cres od otoka Lošinja.
Brodovi iz Rijeke za Dalmaciju plove Kvarnerićem, a kroz Kvarner plove veći teretni brodovi prema otvorenom moru.
Kvarnerski zaljev je vrlo razveden, prosječno dubok 50 m, u Riječkom zaljevu 50-60 m. U Kvarneriću je maksimalna dubina 104 m, i to na istoku Cresa. Zaljev je najdublji u kanalu Krušija između Plavnika i Cresa -114 m.
Prosječna amplituda plime i oseke u Rijeci je 30 cm. Maksimalna amplituda zabilježena u Rijeci iznosi 1.35 m, za razliku od tog u Veneciji 2.15, a u Trstu 2,41 m.
Etimologija
Za rane antike zaljev se nazivao Sinus Flanaticus, po Flanoni (današnji Plomin u Istri), a za kasne antike Liburnicus Sinus (Liburnski zaljev).
Scitalonska dehidrataza
Scitalonska dehidrataza (, scitalonska 7,8-hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom scitalon 7,8-hidrolijaza (formira 1,3,8-trihidroksinaftalen). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Kvarnerski zaljev
Etimologija
Po jednoj hipotezi ime Kvarner možda potječe od latinskog mare quaternarium = četiri mora, jer je otocima bio podjeljena na četiri plovna puta.
Scitalonska dehidrataza
Ovaj enzim zajedno sa enzimom EC 1.1.1.252, tetrahidroksinaftalenskom reduktazom, učestvuje u biosintezi melanina u patogenim gljivama.
Kvarnerski zaljev
Etimologija
Po drugoj hipotezi ime mu potječe od talijanske cavernariu = zaljev spilja.
Caldwell County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 38.066.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 38.066 stanovnika, što je 5.872 (18,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Conches-sur-Gondoire
Konš sir Gondoar je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna koja pripada prefekturi Torsi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 716 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1 129| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od | metara (maksimalnoj 111 m, a minimalnoj 69 m).
Dunbar, Nebraska
Dunbar je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 187 stanovnika.
Zapotečka civilizacija
250px|right|thumb|Područje drevne civilizacije Zapoteka
Civilizacija Zapoteka je naziv za domorodačku pretkolumbovsku civilizaciju koja je postojala u dolini Oaxaca u južnom dijelu Mezoamerike. Arheološki tragovi sugeriraju da je ta kultura nastala prije najmanje 2500 godina. Zapoteci su iza sebe ostavili brojne tragove u vidu građevina, igrališta i raskošnih grobnica. Njihovo središte Monte Albán je bilo jedan od prvih gradova Mezoamerike. Nestala je u 16. vijeku za vrijeme španskog osvajanja Meksika; potomci drevnih Zapoteka su suvremeni Zapoteci, jedna od etničkih grupa suvremenog Meksika.
Rani Zapoteci bili su sjedilački agrikulturan narod i graditelji gradova, koji su obožavali panteon bogova na čelu s kišnim bogom Cosijo. Svećenička hijerarhija regulirala je vjerske običaje, koji su uključivali i ljudske žrtve, koje su ponekad žive oderane. Zapoteci su obožavali svoje pokojne i vjerovali u podzemni raj. Religiozno središte bilo je u Mitli, a glavno središte Monte Albán, gdje se civilizacija razvijala prije možda i više od 2.000 godina. Po umjetnosti, arhitekturi, hijeroglifima, matematici i kalendaru slični su Mayama i Toltecima. Mixteci, došljaci sa sjevera, zamijenili su Zapoteke u Monte Albánu i kasnije u Mitli.
Zapoteci su od plemena Zoquean zauzeli prevlaku Tehuantepec, a od Huave Indijanaca zaljev Tehuantepec. Od sredine 15. stoljeća Zapoteci i Mixteci se trude zadržati Asteke podalje od kontrole trgovačkih putova za Chiapas i Guatemalu. Pod svojim najvećim kraljem Cosijeza Zapoteci odolijevaju dugoj opsadi na stjenovitoj planini Giengola, vidikovcu nad Teheantepecom, i uspješno održavaju svoju političku autonomiju pred Astecima sve do dolaska Španjolaca.
Crécy-la-Chapelle
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.222, a gustina naseljenosti je iznosila 204 stanovnika/km².
703
Godina 703. (DCCIII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 703. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Uridin kinaza
Uridin kinaza (, pirimidin ribonukleozidna kinaza, uridin-citidin kinaza, uridin kinaza (fosforilacija), uridinska fosfokinaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:uridin 5'-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Citidin može da deluje kao akceptor. GTP i ITP mogu da deluju kao donori.
RSSSF
Statistička fondacija Rec.Sport.Soccer (Rec.Sport.Doccer Statistics Foundation, skraćeno RSSSF) je međunarodna amaterska organizacija posvećena prikupljanju i arhiviranju svih statističkih podataka vezanih uz fudbal. Njen cilj je stvaranje najveće i najpouzdanije arhive, odnosno baze podataka o fudbalu.
Fondacija je osnovana u januaru 1994. od strane trojice redovnih učesnika Usenetove newsgrupe rec.sport.soccer - Larsa Aarhusa, Kenta Hedlundha i Karela Stokkermansa. Ispočetka je bila poznata kao "Sjevernoevropska statistička fondacija Rec.Sport.Soccer", ali je kasnije promijenila ime, jer je njena arhiva narasla te počela sadržavati podatke vezane uz druge dijelove svijeta.
Na stranici Fondacije se nalazi i popis nekih od najboljih rasprava i postova newsgrupe.
Prugovo (Klis)
Prugovo je naselje u općini Klis u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Civé, Padova
Civé je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prugovo (Klis)
Povijest
Područje Prugova pripadalo je u srednjem vijeku Klisu ili Zminu (Muć), ali se o tom najstarijem razdoblju malo zna. Prve vijesti su sa kraja 17. st. kad su franjevci doveli stanovništvo iz Hercegovine. Tako se uzima da je mjesto osnovano 1690.
Civé, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 609 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Prugovo (Klis)
Geografija
Prugovo se nalazi sjeveroistočno od Kozjaka.
Valledonna, Frosinone
Valledonna je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Duncan, Nebraska
Duncan je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 351 stanovnika.
Monte Albán
thumb|400px|Ostaci Monte Albána Monte Albán /bijela planina/ od Zapoteca nazivan Danipaguache (la Montana Sagrada; sveta planina), je drevni grad u Meksiku i prijestolnica zapotečke civilizacije od 500-800 godine, smješten na vrhu 400 metara visokom brijegu sa koje se pruža pogled na dolinu. Osnovali su ga Olmeci oko 700. pne. ili najkasnije 500. pne.
Nalazište
Nalaziste se prostire duž 22 hektara te uključuje središnji trg, dva glavna trga na sjeveru i jugu, piramide, palače, hramove, podzemne prolaze, grobnice, obzervatorij i igralište za igru s loptom.
Te su građevine okružene mnogobrojnim terasama na koje se nalaze na donjim padinama. Jedna rana građevina, tzv. hram plesača, sadrži plitke reljefe koji su poznati pod nazivom plesači. Iako se tako nazivaju ovi reljefi ne prikazuju plesače već ratne zarobljenike koji su žrtvovani te umiru u strašnim mukama. Bogate grobnice su obojane freskama, a spadaju među najelegantnije i najelitnije u zapadnoj hemisferi što ukazuje na moć i bogatstvo kulture Zapoteka.
Uspon i pad
Monte Albán je cvjetao više od jednog milenija, od 500 pr.Kr. sve do 700 g. Grad je bio na vrhuncu oko 500 godine kada je imao više od 30 000 stanovnika. Ovaj je grad bio jedan od prvih pred-Kolumbijskih naselja koji je imao osobine pravoga grada, a karakterizirala ga je gusta naseljenost i strogi urbanizam. Poslije 900 g. grad je počeo propadati iz još nepoznatih razloga. Najviše građevina gradi se kasnom klasičnom periodu odnosno u vrijeme dolaska Zapoteca koji ga naseljavaju oko 500 g.pr.Kr. i doživljava procvat sve do 900, da bi ga između 800. ili 900 pa do 1200 Zapoteci napustili i otišli u Mitlu. U dolini se oko 800. javlja novo pleme, Mixteci, što dovodi do konflikata sa Zapotecima. Ovo bi mogao biti uzrok što Zapoteci napuštaju grad a Mixteci počinju koristiti neke njihove grobnice za pokop svojih vladara. Grad je bio gotovo u potpunosti napušten u vrijeme dolaska Španjolaca u 16. stoljeću.
Historijski pregled
Sellersburg, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.128, što je 57 (0,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bernkastel-Kues
Bernkastel-Kues je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.675 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bernkastel-Vitlih Bernkastel-Kues se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 110 metara. Površina opštine iznosi 23,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.675 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 282 stanovnika/km².
Ludovisi
Ludovisi može označavati:
Donepezil
Donepezil je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 379,492 Da.
Kočija
250px|right|thumb|Britanski kralj George VI i kraljica Elizabeta se voze kočijom za vrijeme posjeta Kanadi 1939. Kočija ili kočije je naziv za kola, odnosno kopneno vozilo na kotačima za prijevoz putnika koje pokreću životinje, najčešće konji. Kočije se od ostalih vozila na stočnu vuču ističu prije svega zato što su izrađene za prijevoz putnika, odnosno što su njihovoj udobnosti žrtvovane veličina tereta i/li brzina. Zbog toga su se tradicionalno smatrali jednim od statusnih simbola više klase koje su ih jedino mogli priuštiti; sa razvojem velikih gradova su se počele koristiti za taksi službu, odnosno gradski prijevoz. Krajem 19. vijeka su kočije služile kao model za izradu tzv. kočija bez konja, odnosno prvih putničkih automobila. Razvoj automobilskog prometa je u potpunosti istisnuo kočije kao prijevozno sredstvo; danas se koriste isključivo u ceremonijalne svrhe ili kao turistička atrakcija.
Olga Kamenjeva
Olga Davidovna Kamenjeva (, rođena Bronštejn, 1883 - 11. septembar 1941) bila je ruska boljševička revolucionarka i sovjetska političarka, poznata kao sestra Lava Trockog i prva supruga Leva Kamenjeva.
Sa Kamenjevim se vjenčala nedugo nakon što je 1902. godine postala članicom RSDRP, te mu je rodila dva sina. Zajedno sa mužem je provela nekoliko godina u emigraciji. Nakon Oktobarske revolucije i dolaska boljševika na vlast su joj početkom 1918. povjereni teatri u novoj sovjetskoj državi, koje je, zajedno sa Vsevolodom Mejerholjdom pokušala "radikalizirati". Sa tog mjesta je godine 1919. smijenjena na poticaj Anatolija Lunačarskog koji je uspio nagovoriti Lenjina da teatrima ostavi njihov tradicionalni oblik i način rada. Tokom sljedećih nekoliko godina se bavila kulturnim i propagandnim aktivnostima.
U međuvremenu se njen brak počeo raspadati, dijelom zato što je Kamenjev u frakcijskim sukobima stao na stranu Zinovjeva i Staljina protiv Trockog, a dijelom i zbog njegovih vanbračnih afera. 1928. ju je muž konačno ostavio kako bi se oženio za Tatjanu Gljebovu.