cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aristotel
Životopis Aristotela
Nakon Platonove smrti odlazi Aristotel s prijateljem Ksenokratom u grad As u Troadi k Hermiji koji je bio tiranin gradova Asa i Atarneja. S Hermijiom se sprijateljio već u Akademiji, ali je to prijateljstvo još jače učvrstio oženivši se njegovom rođakom Pitijavom. Nakon trogodišnjeg boravka kod Hermije odlazi Aristotel u Mitilenu na Lezbosu, odakle ga je 342. pne. pozvao makedonski kralj Filip II za vaspitača i učitelja sinu Aleksandru. U makedonskoj prestonici Peli predavao je Aleksandru političke i filozofske nauke. Njegov učiteljski rad prekinut je kad je Aleksandar stupio na presto. Aristotel se vraća u Stagiru, a odande se s mlađim prijateljem Teofrastom vratio u Atinu 335. pne., gde je osnovao svoju školu u Likeju, gimnaziji posvećenoj Apolonu Likeju. Učenici su se prozvali peripatetici ili po tome što je Aristotel poučavao šetajući, ili pak po vrtu  u kojem je učio svoje učnike.
Arislotelova škola stekla je brzo veliki glas i prestigla Akademiju. Dvanaestegošnji Aristotelov učiteljski rad u Likeju vrhunac je njegova filozofskog razvitka. To je vreme njegove pune zrelosti i samostalnosti, kada je napisao gotovo sva svoja glavna dela.
Nakon Aleksandrove smrti pojačala se u Atini borba protiv makedonske prevlasti. Aristotelu kao prijatelju makedonske kraljevske kuće i Antipatra, Aleksandrova namesnika, nije boravak u Atini bio više siguran. Priča se da je bio i optužen za bezbožništvo, ali se povukao u Halkidu na Eubeji, gde je 322. pne., iste godine kad i Demosten, umro od bolesti želuca. Ostavio je kćerku Pitijadu od prve žene Pitijade i sina Nikomaha od druge žene Herpilide koja je bila iz Stagire.
Aristotelovi spisi
thumb|200px|Aristotelova bista u [[Luvru]]
Dela: "Organon" (sakupljeni Aristotelovi logicki spisi), Poetika (O pesnickoj umetnosti), "Retorika", "Nikomahova etika" (Nikomah je bio njegov otac), "Politika", "Metafizika", "Fizika"
Njegovi naslednici su učili po njegovim knjigama i po knjigama koje su pisane na osnovu njegovih dela. A, on je prvi koji je objektivno opisao svo dotadašnje znanje. Naglasak na "objektivno", jer drugi filozofi su pisali dela, pesme, dijaloge... Aristotel je pisao udžbenike, u kojima je prvi put uredno pobrojao sva dotadašnja znanja (i, naravno, dopisao otkrića do kojih je i sam došao).
Logika
Aristotel je smatrao da ljudsko mišljenje ne može odražavati objektivnu stvarnost niti spoznati objektivnu istinu, ako samo nije postavljeno na sigurne principe. Pokazuje da je metoda indukcije put do spoznaje, da se od pojedinačne stvari dođe do odredenog pojma. Kaže da svako živo biće ima sposobnost opažanja, ali ljudi se odlikuju još i time, da zamijećeno mogu zadržati u sjećanju. Dakle od zapažanja dolazi do sjećanja, odatle uslijed čestog ponavljanja – iskustvo o dotičnom predmetu, a samim iskustvom čovjek stječe praktično umiježe i znanje. Predmet opažanja je samo pojedinačno, a pojam, kao optše – odnosi se na mnoštvo pojedinačnog, i do njega se dolazi putem indukcije.
Medutim, spoznaja ne ostaje samo na pojmu, jer se pojmovi u nekom sudu mogu opet svrstati pod još opcenitije pojmove, čime Aristotel prelazi na učenje o kategorijama tj. o najopćenitijim predikatima. Aristotel ih je našao 10: supstancija, kvantiteta, kvaliteta, relacija, mjesto, vrijeme, položaj, posjedovanje, djelovanje i trpljenje. Da bi se ljudsko mišljenje moglo održati, ono mora imati osnovne principe, koji će biti opšte važeći i neće ih trebati dokazivati. Aristotel ih svodi na ova tri: Prema tome Aristotelova logika (on je zove analitika – vještina razdvajanja) nije sama sebi svrha, niti se bavi praznim apstrakcijama, nego polazi od realnog, pojedinačnog predmeta, i proučava kako se on spoznaje u sadržajnom mišljenju. Dosljedno tome, Aristotel kaže, da je objekt opažanja postojao prije samog opažanja te da ce on i dalje postojati ako se to opažanje ukine. Stoga sudovi mogu biti pozitivni (istiniti) i negativni (lažni). Takoder je moguće iz opšteg, deduktivnim putem, doći do pojedinačnog, što se najbolje vidi u silogizmu:
Silogističkom formom zaključivanja se dva stava tzv. premise dovode u medusobni odnos, te se izvodi treci stav tzv. zakljucak. Aristotel svugdje upotrebljava cetiri osnovne poznate vrste stavova:
S obzirom na ovo može se reci daj je Aristotelova logika ustvari teorija odnosa A, E, I i O. Aristotel takoder smatra, da dijalekticki zakljucak, zakljucak iz vjerojatnih premisa, nije ni istinit ni lažan, vec vjerojatan, ali ima svoju vrijednost jer postavljanjem suprotnih teza vrši kontrolu samog mišljenja i njegovih tvrdnji.
Pored dijalektickog zakljucka, postoji još i sofisticki koji je prema Aristotelu obmanjujuci, jer je izveden iz pogrešnih premisa. Istice da dijalekticar nije svjestan svojih pogrešaka, dok sofist je. Uz te dvije vrste zakljucka postoje i naucni zakljucci, koji služe u znanosti kao sigurno sredstvo za stjecanje novih spoznaja. Iako je Aristotelova logika, logika pojmova, on je poznavao i neke zakone logike stavova, kao npr. zakon kontrapozicije: Vrijednost i znacaj Aristotelove logike je jedinstvena, kako u povijesti tako i danas, te možemo reci da je ona ispunila svoj zadatak jer je postala sigurno sredstvo za ispitivanje tvrdnji i dokaza.
Metafizika
Prvobitna je metafizika bila tematski orijentirana na nadosjetilni svijet, te je predstavljala čistu teologiju. To je bila nauka o čistom, savršenom bitku i o najvišem Dobru, a kasnije postaje učenje o svim vrstama i značenjima bitka, odnosno opća nauka o biću kao biću i o čulnim stvarima. Kod Aristotela postoje 4 dijela metafizike, a to su ontologija (naoka o biću kao biću), psihologija ( nauka o biću u odnosu na ljudsku dušu), kozmologija ( biće u odnosu na svijet) i teologija ( biće u odnosu na božansko). Nazivi za metafiziku su varirali, ovisno o izdanjima, često je korišten termin "prva filozofija" (filosofia prota), sofia (mudrost) ili teolog
Etika
Aristotel, za razliku od Platona, cijeni umjetnost a naročito grčke tragedije jer etički djeluju na gledaoca (tvorac je termina katarza-pročišćenje putem straha i sažaljenja). Za Aristotela, najveće dobro je sreća. Ona zavisi od naših umnih sposobnosti. Tvrdio je da je najveća vrlina sredina između dvije krajnosti. Učenje o vrlini Aristotel je izložio u svom djelu Nikomahova etika gdje je polazio od onoga u čemu se svi ljudi slažu, a to je da je cilj ljudskog života ili blaženstvo, koje nije površni hedonizam, niti materijalno bogatstvo ili slava, već je sreća ili blaženstvo - dobro po sebi ili samovrijednost. Aristotel je tvrdio da je čovjek po prirodi političko biće (zoon politikon) i da svoju suštinu izražava tek u zajednici. Vrline je podijelio u dvije kategorije. Prva su etičke (praktičke) vrline, a druge dijanoetičke. Za prve je karakteristično to da se one temelje na sredini, tipa hrabrost koja je sredina između plašljivosti i potpune nesvjesnosti opasnosti. Dijanoetičkih vrlina ima 5: episteme(znanje), sofia (mudrost), tehne (vještina), nus (razum) i fronesis (životna mudrost).
Politička filozofija
Aristotel je podijelio državne oblike na osnovne dvije grupe: dobre i loše. Dobre oblike predstavljaju:
Loše oblike predstavljaju:
Razlika između Platonove i Aristotelove države
Platon je u svojoj "Državi" pokušao da formuliše apsolutno najbolju državu, dok je Aristotel uočio da ne postoji apsolutno najbolja država već samo relativno najbolja država u odnosu na postojeće stanje. pak kako ne bi došlo do zabune i Aristotel je stvorio svoju sliku koja je predstavljala "Aristotelovu najbolju državu" međutim bazirala se na realnim principima za razliku od Platonove, on svoju državu objašnjava kao onu koja stoji između Platonova komunizma i principa laissez-faire krajnjeg individualizma.Platonova idealna država ima tri staleža (filozofi, vojnici, robovi), dok Aristotelova ima dva staleža i to: upravljački stalež i stalež robova.
Aristotel je bio realniji od Platona iz razloga što se zalagao za državu po uzoru na Atinu. On je proučavao postojeće ustave grčkih država i iz njih izvlačio zaključke. Aristotel je, također, državu prikazivao u organicističkom obliku.
Fluorescentno rezonantni energetski transfer
thumb|right|200px|Fluorescentno obeležena [[guanozin 5'-trifosfat hidrolaza (ARF) ukazuje na proteinsku lokalizaciju Golgdžijevog aparata živog makrofaga. ]]
Fluorescentno rezonantni energetski transfer (FRET) je prenos kvanta energije sa mesta apsorpcije na mesto iskorišćenja u molekulu, ili u sistemu molekula, bez emitovanja zračenja, kroz rezonantnu interakciju između hromofora preko rastojanja koje je znatno veće od interatomskog, bez konverzije u toplotnu energiju i bez donorsko akceptorskih kinetičkih sudara. Donor je obojeni molekul koji početno apsorbuje energiju, dok je akceptor hromofora na koju se zatim prenosi energija. FRET se drugačije naziva i Forsterov energetski transfer, jer ga je nemački naučnik Teodor Forster (Theodor Förster) prvi uočio i matematički formulisao.
S obzirom da rastojanje između donora i akceptora mora da bude između 1 i 10 nm (odnosno između 10 i 100 Ǻ) da bi došlo do prenosa energije i da je efikasnost prenosa zavisna od rastojanja između fluorofora, rezonantni energetski transfer može biti pouzdano sredstvo za ispitivanje molekulskih interakcija.
Mehanizam fluorescentno rezonantnog transfera energije uključuje donorsku fluoroforu u pobuđenom stanju, koja može preneti svoju ekscitovanu energiju ka susednoj akceptorskoj hromofori, bez emitovanja zračenja, kroz dipol-dipol interakcije dugog dometa. Teorijsko razmatranje energetskog prenosa je bazirano na konceptu koji tretira pobuđenu fluoroforu kao oscilatorni dipol koji može podneti razmenu energije sa drugim dipolom koji ima sličnu rezonantnu frekvenciju. U tom kontekstu, rezonantni prenos energije je analogan ponašanju kuplovanih oscilacija, kao na primer par zvučnih viljuški koje vibriraju istom frekvencijom. Sa druge strane, prenos energije uz emitovanje zračenja zahteva emisiju i reapsorpciju fotona i zavisi od fizičkih dimenzija i optičkih svojstava uzorka, kao i od pravca rasprostiranja elektromagnetnih talasa. Za razliku od prenosa energije uz emitovanje zračenja, proučavanjem rezonantnog prenosa energije mogu se dobiti informacije o strukturi za dati par donora i akceptora.
Efikasnost prenosa energije obrnuto je srazmerna šestom stepenu rastojanja između molekula donora i akceptora. Usled toga, FRET merenja mogu biti iskorišćena kao efektivna metoda za određivanje rastojanja između molekula označenih kao odgovarajući donor i akceptor, kada se oni nalaze na rastojanju od najmanje 1 nm.
Donori i akceptori energije
desno|thumb|250px|Slika 1. Dijagram Jablonskog ilustruje sve kuplovane prelaze koji postoje između emisije donora i apsorpcije akceptora prilikom fluorescentno rezonantnog energetskog transfera.
Marysville, Kansas
Merisvil je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Fluorescentno rezonantni energetski transfer
Donori i akceptori energije
Donor energije je po pravilu fluorescentni molekul. Kada svetlost određene talasne dužine (250 – 500 nm) pobudi molekule donora, njegovi elektroni prelaze sa osnovnog (SO) na više vibracione nivoe (S1, S2, S3, itd). U vrlo kratkom vremenu, reda veličine pikosekunde, ovi elektroni se zatim relaksiraju, tj. prelaze na najniži od pomenutih vibracionih nivoa (S1), a zatim znatno sporije (reda veličine nanosekunde) se vraćaju na jedan od SO nivoa, emitujući foton čija je talasna dužina veća od talasne dužine svetlosti koja je ekscitovala molekule donora (Slika 1.)
Marysville, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.294, što je 23 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fluorescentno rezonantni energetski transfer
Donori i akceptori energije
Kada su molekuli donora u ekscitovanom stanju, dolazi do rezonantnog prenosa energije ka hromofori, tj. akceptoru, koji se nalazi u neposrednoj blizini. Rezultujući emisioni spektar akceptora nakon takvog energetskog prenosa ima veoma slične karakteristike kao njegov početni emisioni spektar.
Da bi uopšte došlo do rezonantnog transfera energije neophodno je ispuniti nekoliko osnovnih uslova: • Molekuli donora i akceptora moraju biti u neposrednoj blizini (približno od 1 do 10 nm); • Apsorpcioni spektar akceptora se mora preklopiti sa emisionim spektrom donora (Slika 2.); • Tranzicioni dipoli donora i akceptora moraju biti približno paralelno orijentisani; • Donor energije mora imati veliku vrednost za kvantni doprinos.
Ukoliko je veći stepen preklapanja odgovarajućih spektara i što je bolja paralelna orijentacija tranzicionih dipola donora i akceptora, to će fluorescentni transfer energije biti favorizovan u odnosu na relaksaciju fluorescencije donora.
Matematička formulafija FRET-a
Ekscitovana energija elektrona može efikasno biti preneta između fluorescentnog donora energije i pogodnog energetskog akceptora preko distance veće od 10 Å. Godine 1948. nemački naučnik Teodor Forster predstavio je teoriju dipol-dipol energetskih transfera po kojoj je konstanta brzina prenosa energije, kt, obrnuto proporcionalna šestom stepenu rastojanja između donora i akceptora:
Geometrijske promenljive veličine u gornjem izrazu su: r – rastojanje između centara donorske i akceptroske hromofore;
Spektroskopske promenljive su:
J - integral preklapanja spektara (definisanim u daljem tekstu);
n - indeks refrakcije medijuma;
kF - konstanta brzine fluorescentne emisije zračenja donora;
Zavisnost između efikasnosti prenosa energije, E, i rastojanja između donora i akceptora, R, je data jednačinom:
gde je RO Forsterovo rastojanje, koje predstavlja ono rastojanje između donora i akceptora za koje je efikasnost energetskog prenosa 50% (tj. 50% ekscitovanih donora je deaktivirano energetskim prenosom).
Ro (Å) se može izračunati pomoću: gde je Qd kvantni doprinos fluorescencije donora energije u odsustvu akceptora i predstavlja spektroskopsku promenljivu (ostale veličine su prethodno definisane), dok se integral preklapanja može izračunati prema sledećoj formuli: gde je λ talasna dužina svetlosti, εA(λ) molarna apsorptivnost akceptora na datoj talasnoj dužini, a fD(λ) emisioni spektar donora normalizovan po talasnoj dužini: fDlambda (λ) je emisija donora po jedinici intervala talasne dužine.
Efikasnost energetskog prenosa, E
Efikasnost energetskog prenosa može biti određena na tri različita načina:
Efikasnost energetskog prenosa određena metodama 1 i 2 je definisana pod pretpostavkom da nanošenje sloja akceptora na sloj donora ne menja kvantnu efikasnost donora. Drugim rečima, lokalno okruženje donora mora biti identično i u odsustvu i u prisustvu akceptora.
BRET
Ograničenje FRET-a je zahtev za spoljašnjom iluminacijom da bi se inicirao fluorescentni transfer, što može da dovede do pozadinskog šuma u merenjima usled direktne ekscitacije akceptora ili fotoizbeljavanja. Da bi se izbegao ovaj nedostatak, bioluminescentno rezonantni energetski transfer (ili BRET) je razvijen. Ta tehnika koristi bioluminescentnu luciferazu (tipično luciferazu iz Renilla reniformis) umesto CFP-a za proizvođenje inicijalne fotonske emisije.
FRET i BRET su isto tako uobičajeni metodi u studiranju biohemijske reakcione kinetike i molekularnih motora.
Dario Damjanović
Dario Damjanović (Gradačac, 23. srpnja 1981.), bosanskohercegovački nogometaš
Iako se očekivao njegov odlazak, novi trener Vulić to nije dopustio, te ga s vremenom postavio kao neizostavnog obrambenog veznog igrača. Te sezone, prije prvenstvene utakmice u Osijeku, predsjednik osiječkog prvoligaša Branimir Glavaš optužio je klub da Damjanović, zajedno sa Munhozom i Kralevskim nema radne dozvole za igranje u Hrvatskoj, te im prijetio deportacijom. Naposljetku su igrači dobili dozvole i ostali igrati. Do polusezone dobio je konkretne ponude bečkih prvoligaša Rapida i Austrije. Ugovor mu je isticao za 6 mjeseci i iz kluba su javno isticali da ako ne potpiše novi, neće igrati na proljeće, dok njegova prodaja nije dolazila u obzir. Damjanović je odlučio ostati u klubu i produžio ugovor na još 2,5 godine, uz klauzulu 1 milijun eura koju mogući kupac mora isplatiti. Nakon početnih problema, probio se i do prvih 11 reprezentacije, dok je u Hajduku bilježio vrlo dobre partije.
Na ljeto pred sezonu 2007./08. nije putovao sa momčadi na pripreme u Sloveniju i Njemačku zbog nemogućnosti dobivanja vize. To je potaklo priče o mogućem odlasku iz kluba, no trener Pudar i sportski direktor Erceg su ustvrdili kako imaju Damjanovića u svojoj viziji momčadi za prestojeću sezonu. Nakon zimske stanke uporno zahtjeva odlazak iz kluba koji mu je uprava nakon dužeg negodovanja ipak dopustila. Za 300.000 eura potpisao je za rusku Luč-Energiju gdje ga je zvao nekadašnji mu trener Vulić.
Dario na svojoj prvoj službenoj utakmici za hrvatski superkup 17. srpnja 2004. protiv zagrebakog Dinama ulazi u igru kao zamjena Careviću. Hajduk je pogotkom Blatnjaka savladao Dinamo sa 1:0. Od svoja 4 službena zgoditka dva je zabio za kup i jedan europskom natjecanju.
Dehloranski okrug
Dehloranski okrug je jedan od 10 okruga u Ilamskoj pokrajini na zapadu Irana. Glavni grad okruga je Dehloran.
Kovčeg (Plaut)
Kovčeg ili Sanduk je komedija rimskog književnika Tita Makcija Plauta, poslednja od dvadeset i jedne komedije koje je rimski polihistor Marko Terencije Varon ocenio kao izvorna Plautova dela. Od ove komedije do nas je došlo samo oko 120 stihova, pomoću kojih je moguće prepoznati glavnu nit dramske radnje. Ti su fragmenti sačuvani na jednom palimpsestu i u citatima latinskih gramatičara, ali i ti su stihovi dosta oštećeni.
Grčki original Kovčega možda je komedija Splav (Σχεδία) pesnika Difila, jednog od istaknutih predstavnika nove atičke komedije.
U središtu radnje nalazi se jedan putni kovčeg, u kome se nalazi prsten, dokaz o poreklu mladog brodolomnika, Nikodema, sasvim kao u Kovčežiću. Taj kovčeg potone u more, ali ga upeca neki mornar, koji otkrije njegov sadržaj.
Prema nekim ispitivačima, komedija Kovčeg mogla bi zapravo biti Plautova obrada vlastitog komada Konopac (Rudens), napisanog oko 211. pne. U oba se komada, naime, radi o vrlo sličnoj tematici, odnosno o brodolomu koji prežive dvoje zaljubljenih i o kovčegu koji pronalazi neki pecaroš i koji onda pokušava da nešto zaradi na tom svom pronalasku. U stvari, jedno od dvoje zaljubljenih je sin nekog uglednog starca, koji je vrlo zabrinut za njegovu sudbinu, s obzirom na to da nema nikakvih vesti o brodolomu. Upravo iz tog razloga pecaroš će nastojati da za svoj vredni pronalazak iskamči neku nadoknadu. No na kraju pojave se dvoje mladih na pozornici, a pecaroš bude izveden pred sud.
Gœrlingen
Gerlingen je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Savern.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 206 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 54 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 260 metara (maksimalnoj 332 m, a minimalnoj 252 m).
Kvaternarna struktura nukleinskih kiselina
Kvaternarna struktura nukleinskih kiselina se odnosi na interakcije između molekula nukleinskih kiselina, ili između molekula nukleinskih kiselina i proteina. Koncept je analogan sa kvaternarnom strukturom proteina, mada analogija nije perfektna. Termin se koristi za znatan broj različitih koncepta o nukleinskim kiselinama.
Kvaternarna struktura se može odnositi na organizaciju DNK visokog nivoa u hromatinu, uključujući interakcije sa histonima. Ona se može odnositi na interakcije između zasebnih RNK jedinica u ribozomu ili splajsosomu. Termin se takođe koristi za opisivanje hijerarhijske strukture veštačkih gradivnih blokova nukleinskih kiselina koji se koriste u DNK nanotehnologiji.
Futurizam
thumb|U. Boccioni, pripremna skica za Grad koji se uspinje
Futurizam je kulturni pokret nastao početkom 20. st. u Italiji, a stekao je poklonike i u drugim zemljama, naročito u Rusiji.
Svoje područje interesa i djelovanja futuristi nisu ograničili samo na književnost, slikarstvo i kiparstvo, nego su istraživali i druge vidove umjetnosti, kazalište, muziku, arhitekturu, ples, fotografiju, film, čak i gastronomiju, a domišljali su se i posve novima: godine 1921. objavljen je Manifest taktilizma, umjetnosti opipa.
Ideolog pokreta bio je Filippo Tommaso Marinetti. On je 1909. u francuskom dnevniku Le figaro objavio Manifest futurizma, koji proklamira načela futurizma: gnušanje spram prošlosti, naročito spram tradicionalne umjetnosti, te veličanje ljubavi prema brzini, tehnologiji, nasilju. Automobil, avion, industrijski grad postali su novi mitski toposi, jer su predstavljali trijumf tehnologije, čovjekova čeda, nad prirodom.
Marinettijeva polemičnost brzo je privukla Umberta Boccionija, Carla Carrà i Luigija Russola, mlade, ali već afirmirane slikare koji su htjeli proširiti te ideje na figurativne umjetnosti. Započela je prva faza futurizma. U godinama koje slijede, futurizam se sve jasnije profilirao, naročito u svojoj razlici spram kubizma. Također se profiliraju, i mijenjaju, i interesi i izričaji njegovih predstavnika: Severini naginje apstrakciji, Boccioni se približava simbolizmu, Russolo se posvećuje muzici.
Futurizam gubi na utjecaju kada 1915. mnogi njegovi predstavnici odlaze u rat. Smrću Boccionija i Sant'Elije, te otpadništvom Severinija i Carrà, futurizam prelazi u drugu, eklektičniju fazu, koja traje do Marinettijeve smrti 1944.
Ideologija veličanja rata kao izraza vitalnosti i načina pročišćenja, kao i agresivan nacionalizam doveli su do povezivanja futurizma s fašizmom.
Futurizam u slikarstvu
thumb|U. Boccioni, Pod sjenicom u Napulju Manifest futurističkih slikara (Il manifesto dei pittori futuristi), objavljen je 1910., a iste godine izloženi su u Milanu i prvi futuristički radovi.
Kao posljedica estetike brzine, u futurističkom slikarstvu prevladava element dinamizma: u pokretu sudjeluju i objekt i prostor unutar kojega se on kreće. Dinamizam vlakova, aviona, užurbanost svakodnevnog života (pas u šetnji s vlasnicom, djevojčica koja trči balkonom, plesačice) naglašeni su komplementarnim bojama i snažnim potezima kistom. Svoj analitički pristup stvarnosti, geometrijski karakter oblika, fragmentaciju i dekompoziciju plohe i volumena, futuristi duguju kubizmu. Naglašeno je kubistička i tehnika lomljenja slikarske površine na djeliće, od kojih svaki bilježi drugačiju prostorno-vremensku perspektivu, dok je izraziti kolorizam u suprotnosti s monokromijom nekih kubista. U pokušajima da slikarskim sredstvima prikaže zvukove, futurizam se približava apstrakciji. Futurizam je oprečan statičnosti i nepomičnosti metafizičkog slikarstva Giorgia de Chirica.
Nastojanja futurizma također su, sa svoje strane, dijelom uklopljena u druge pokrete: art deco, vorticizam, dadaizam, nadrealizam.
Futurizam u književnosti
Najveći je doprinos futurizma književnosti ideja riječi na slobodi (parole in libertà), koju je Marinetti izložio u trima manifestima. U prvom od njih, Tehničkom manifestu futurističke književnosti iz 1912., nalaže se kako valja «uništiti sintaksu», «glagol koristiti u infinitivu», «ukinuti priloge», «ukinuti interpunkciju», «ukinuti pridjeve, kako bi gola imenica zadržala svoju bitnu boju [bez nijansi]», i tako dalje.
Futurizam u arhitekturi
thumb|right|Antonio Sant'Elia, Novi grad
U središtu zanimanja futurističkih arhitekata je grad, viđen kao simbol dinamike i modernosti. Arhitektonski se projekti odnose na grad budućnosti. U opreci spram klasične arhitekture, koja se osuđuje kao statična i monumentalna, idealan futuristički grad karakteriziraju pokret i promet. Futuristička je utopija grad kao trajno gradilište, u vječnom kretanju. Monolitni neboderi s terasama i mostovima, kakve je primjerice projektirao Antonio Sant'Elia, u futurističkoj bi zamisli tvorili golemu, povezanu, višerazinsku konurbaciju.
NGC 7354
NGC 7354 je planetarna maglina u sazvežđu Cefej koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 61° 17' 10" a rektascenzija 22h 40m 20,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7354 iznosi 12,2 a fotografska magnituda 12,9. NGC 7354 je još poznat i pod oznakama PK 107+2.1, CS=15.0.
NGC 7380
NGC 7380 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Cefej koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 58° 7' 54" a rektascenzija 22h 47m 21,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7380 iznosi 7,2. NGC 7380 je još poznat i pod oznakama OCL 244, LBN 511.
Castellaccio, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Neuropeptidni S receptor
Neuropeptidni S receptor (NPSR) je član familije G-protein spregnutih receptora, integralnih membranskih proteina koji vezuju neuropeptid S (NPS). On je bio orfan receptor, GPR154, pre nego što je utvrđeno da je neuropeptid S njegov endogeni ligand.
U CNS-u, aktivacija ovog receptora neuropeptidom S promoviše uzbuđenje i anksiolitičke efekte.
NPSR mututacije su bile vezana za podložnost astmi. Iz tog razloga se NPSR ponekad naziva GPRA (G protein-spregnuti receptor za podložnost astmi). NPSR aktivacija u epitelu vazdušnih puteva ima brojne efekte kao što su povećano izražavanje matriks metaloproteinaza koje učestvuju u patogenezi astme.
Kalijum benzoat
Kalijum benzoat je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 160,212 Da.
Cygnet, Ohio
Signit je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 597, što je 33 (5,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Chipley, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.605 stanovnika, što je 13 (0,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Čardavolski okrug
Čardavolski okrug ili Čardavalski okrug, do 2013. poznat kao Širvansko-čardavalski okrug, jedan je od 12 okruga u Ilamskoj pokrajini na zapadu Irana. Glavni grad okruga je Sarable.
Coi, Belluno
Coi je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Bricqueville-la-Blouette
Brikvil sir Bluet je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Kutans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 540 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 86 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 69 metara (maksimalnoj 96 m, a minimalnoj 5 m).
Coi, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1488 m.
300. pne.
Godina '''300. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Korva i Panse (ili, rjeđe, godina 454. Ab urbe condita). Oznaka 300. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Ptolemejsko Kraljevstvo 300. pne.
NGC 7343
NGC 7343 je spiralna galaksija u sazvežđu Pegaz koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 34° 4' 18" a rektascenzija 22h 38m 37,8s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7343 iznosi 13,5 a fotografska magnituda 14,3. Nalazi se na udaljenosti od 19,1000 miliona parseka od Sunca. NGC 7343 je još poznat i pod oznakama UGC 12129, MCG 6-49-59, CGCG 514-82, IRAS 22363+3348, PGC 69391.
Gojlo
Gojlo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Kutina, Sisačko-moslavačka županija. Do 1948. zvalo se Gojilo.
Geografski položaj
Gojlo je smješteno na jugoistočnim padinama Moslavačke gore, u mikroregiji Moslavine Središnje Hrvatske, 7 km sjeveroistočno od Kutine. Nalazi se na križištu županijske ceste Ž3213 (Gojlo - Piljenice) te lokalnih cesta L33071 (Kutina - Mišinka - Ž3213) i L37139 (Malo Vukovje - Gojlo).
Povijest
Vidi: Napad na Gojlo 1942.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 449 stanovnika te 167 obiteljskih kućanstava.
Krešimir I
Krešimir I. hrvatski kralj iz vladarske dinastije Trpimirovića. Vladao je od 935. do 945. godine.
Najstariji je sin Trpimira II.. Prema Ljetopisu popa Dukljanina, njegov mlađi brat Petar je postao vojvodom Duklje.
Krešimir I. je imao sinove, starijeg Miroslava i mlađeg Mihajla Krešimira II.. Djed je Stjepana Držislava.
The Bourne Identity (roman)
The Bourne Identity je roman iz žanra špijunskog trilera koga je napisao i godine 1980. objavio Robert Ludlum. Radnja prati napore glavnog junaka, koji pati od retrogradne amnezije, da otkrije vlastiti identitet, kao i razloge zašto ga nekoliko grupa, uključujući plaćene ubice i CIA-u pokušavaju likvidirati. Predstavljao prvi naslov originalne Ludlumove Bournoeve trilogije, odnosno franšize koja je ime dobila po liku Jasona Bournea.
Roman je na srpskohrvatskom govornom području prvi put objavljen 1980-ih, prvo u nastavcima u Ilustrovanoj Politici, a potom kao tvrdoukoričena knjiga.
NGC 7340
NGC 7340 je eliptična galaksija u sazvežđu Pegaz koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 34° 24' 38" a rektascenzija 22h 37m 44,1s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7340 iznosi 13,9 a fotografska magnituda 14,9. NGC 7340 je još poznat i pod oznakama MCG 6-49-52, CGCG 514-75, NPM1G +34.0452, PGC 69362.
The Bourne Identity (TV film)
The Bourne Identity je američki TV-film čija se radnja temelji na istoimenom romanu Roberta Ludluma, a koji je premijerno prikazan na programu mreže ABC 1988. godine. Naslovni protagonist je ispočetka bezimena osoba (koju tumači Richard Chamberlain) pogođena retrogradnom amnezijom, koja pokušava doznati vlastiti identitet dok je istovremeno tajanstveni atentatori progone i namjeravaju likvidirati.
Iako se radnja i rasplet u nekim detaljima razlikuje od romana, ova verzija se smatra daleko vjernijom ekranizacijom od filmske verzije iz 2002. godine.
Vladimir Majakovski
Bio je osoben kao ličnost, kao pojava, kao pesnik. Od početka je bio buntovne i dinamične prirode, otvoren u nastupima i raspravama, čovek protesta i dinamičnog shvatanja života. Kao pesnik bio je inovator, uveo je u poeziju leksiku ulice, ekstatičan ton, eksplozivan jezik, neobičan rečnik, citate, nove žanrove poeme, stepenast stih.
Osnivač ruskog futurizma
Majakovski jedan od osnivača ruskog futurizma. Godine 1912. pojavio se "Šamar javnom ukusu", manifest ruskog futurizma, koji su potpisali : David Burljuk, Aleksandar Kručonih, Vladimir Majakovski i Viktor Hlebnjikov. Uveo je nove žanrove poeme : Lirske reportaže, lirsko-epske poeme, lirsko-fantastične poeme.
Tragična smrt
Živeo je snažnim, dinamičnim i punim životom čoveka i pesnika, a umro je tiho i povučeno : ubio se aprila 1930. godine. Taj njegov čin ostao je tajna. Pjesnik je javno izjavio "Mrzim sve ono gde se smrt javlja i snuje! Obožavam život pa ma kakav bio." On je osudio samoubistvo pesnika Sergeja Jesenjina, ali je u oproštajnom pismu napisao : "Ovo nije način (drugima ga ne preporučujem), ali ja nemam izlaza. "
Silvestre Varela
Silvestre Manuel Gonçalves Varela (Almada, 2. veljače 1985.) je portugalski nogometaš i bivši reprezentativac trenutno igra za turski Kayserispor.
Dehradun
Dehradun (hind. देहरादून), glavni grad savezne države Uttarakhand na sjeveru Indije. Do 9. studenog 2000. godine kada je osnovana navedena savezna država, grad je pripadao Uttar Pradeshu. U zemljopisnom smislu, grad se nalazi u podnožju Himalaje i doline Doon, oko 230 km sjeverno od indijskog glavnog grada New Delhija. Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2011. godine u gradu je živjelo 578.420 žitelja.
Bollène-Vésubie
Bolen Vezibi je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Primorski Alpi koja pripada prefekturi Nica.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 413 (Bollénois) stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 650 metara (maksimalnoj 2.122 m, a minimalnoj 465 m).
Aznanski okrug
Aznanski okrug je jedan od 11 okruga u pokrajini Luristan na zapadu Irana. Glavni grad okruga je Azna.
Islamska nauka
Nauka u srednjovekovnom islamskom svetu, takođe poznata po nazivu Islamska nauka, je nauka proširena i upražnjena u islamskom svetu u toku Islamskog zlatnog perioda (od 750. do 1258). U toku tog perioda, indijska, iranska i posebno grčka naučna dela su prevedena na arapski jezik. Ovi prevodi su bili podstrek za naučne napretke koje su naučnici u islamskoj civilizaciji napravili u toku srednjeg veka.
Naučnici u islamskoj civilizaciji su bili raznih narodnosti. Većinom su bili Persijanci, pa onda Arapi , Mavri, Asirijci i Egipćani. Bilo ih je i raznih religijskih ubeđenja. Većina je bila islamska , ali je bilo i hrišćana i Jevreja.
Pojam nauke u islamskoj tradiciji
Reč Islam se odnosi na islamsku religiju, kao što se odnosi i na islamsku civilizaciju koja je oforimrana na osnovu te religije. Islamska civilizacija je dopustila suživot različitih kultura i ponašanja na svojoj teritoriji, iako se broj muslimanskog stanovništva iz dana u dan povećavao.
Islamska religija je nastala u toku života poslanika Islama, Muhameda. Posle njegove smrti 632. godine, Islam se širio pod rukovođstvom muslimanskih vladara, zvanih halifa. Stabilizacija političkog života u toku vladavine abasidskih halifa je omogućilo islamskim naučnicima da s prihvatljivom merom smirenosti zabeleže islamsko zlatno doba. S druge strane, prostranost teritorije islamske civilizacije i širenje trgovačkih odnosa sa susedima su doprineli što većem upoznavanju muslimana sa ostalim civilizacijama.
Grčka filozofija, uključujući i empirijske nauke je bila široko poznata u Mesopotamiji i Persiji pred pojavu Islama. Većina ovih nauka nije imala suštinske konflikte sa islamskom tradicijom, te su stoga opšteprihvaćene od strane islamskih učenjaka i halifa. Neki filozofi-naučnici su uživali veliki ugled i komfor baveći se astronomijom i medicinom.
Značajna polja istraživanja
Nauka u islamskom svetu je proširena posle povezivanja sa persijskim, indijskim i grčkim učenjima. Širinu naučnog napretka u islamskom svetu još uvek ne poznajemo potpuno, ali znamo da je reč o veoma značajnoj stvari
Naučni napretci u islamskom svetu su ostvareni na polju raznih disciplina, među kojima su najznačajniji bili :
Istaknuti naučnici
U islamskom srednjovekovnom svetu, nauke, uključujući i filozofiju, su holistički shvaćene. Svaka naučna disciplina se sagledava u okvira njenog odnosa sa ostalim disciplinama, kao da su sve one grane jednog drveta. U tom kontekstu, najčuveniji naučnici u islamskoj civilizaciji su polimate, zvane „hakim“ tj. „mudrac“. Njihova uloga u širenju nauka je neprikosnovena.
„Hakim“ je često bio i pesnik i pisac, koji je bio toliko vešt u medicini, koliko je i u astronomiji i matematici. Ovi multitalentovani mudraci su središnje figure islamske nauke koje su razradile i realizovale jedinstvo nauka. Oni su načinili naučni razvoj kroz svoja otkrića i istakli nauku u svojim istraživanjima na najbolji način. Neki od tih naučnika su:
NGC 7337
NGC 7337 je spiralna galaksija u sazvežđu Pegaz koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 34° 22' 26" a rektascenzija 22h 37m 26,6s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7337 iznosi 14,6 a fotografska magnituda 15,4. NGC 7337 je još poznat i pod oznakama UGC 12120, MCG 6-49-50, CGCG 514-71, PGC 69344.
Westminster, Vermont
Vestminster je grad u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 291, što je 15 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Peter Ackroyd
Peter Ackroyd ( East Acton, London, 5.10. 1949.) je engleski pisac.
Odrastao je kod samohrane majke koja je radila u personalnom odjelu inženjerske firme. Bio je prilično nadareno dijete, te je s pet godina stekao naviku čitanja novina, a već s devet godina je napisao svoju prvu dramu, posvećenu Guyu Fawkesu. Kasnije se obrazovao na Cambridgeu i Yaleu.
Od 1973. do 1977. je radio za časopis The Spectator, da bi ga kasnije i uređivao.
Ispočetka je pisao poeziju, da bi se kasnije prebacio na prozu, pri čemu mu je omiljeni motiv bila historija, i to pogotovo historija engleske književnosti i umjetnosti. Njegovo najpoznatije djelo je London: The Biography, knjiga posvećena historiji Londona, koja je adaptirana u BBC-jevu igrano-dokumentarnu TV-seriju. Osim po njoj, Ackroyd je zapažen i po seriji historijskih knjiga Voyages Through Time posvećenoj mladom uzrastu.
Aringo, L'Aquila
Aringo je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 982 m.
Proteinske metode
Protein metode su tehnike koje se koriste za studiranje proteina.
Postoji niz eksperimentalnih metoda za studiranje proteina, npr. za detektovanje proteina, za izolovanje i prečišćavanje proteina i druge metode za karakterisanje strukture i funkcije proteina. Za primenu ovih metoda često je neophodno da se prvo prečisti protein. Računarske metode tipično koriste kompjuterske programe za analizu proteina. Mnoge eksperimentalne metode koriste kompjutersku analizu obradu sirovih podataka (npr. masena spektrometrija).
{{Columns-list|2|
Tekst
Tekst (lat. textum: tkivo) je ograničena, povezana izjava pisanim jezikom, u širem smislu, i nepisanim jezikom, kao što je pjesma, film ili kazalište.
Proteinske metode
Genetičke metode
Eksperimentalna analiza proteina tipično počinje izražavanjem i prečišćavanjem proteina. Izražavanje se ostvaruje manipulusanjem DNK koja kodira protein(e) od interesa. Iz tog razloga za proteinska analizu su obično neophodne DNK metode, posebno kloniranje. Drugi primeri su
Tekst
mini|Najstariji su hrvatski tekstovi pisani svojevrsnom mješavinom hrvatske inačice [[Staroslavenski jezik|staroslavenskog jezika i arhaične čakavštine te isključivo glagoljicom. Molitva "Oče naš" u tri vrste glagoljice u rasporedu: Na lijevoj strani starija obla glagoljica, u sredini hrvatska uglata glagoljica, na desnoj strani brzopisna kurzivna glagoljica.]]
Vrste tekstova
Tekstovi su podijeljeni prema vrsti jezika koji se koristi, prema korištenju teksta i prema publici teksta, koja se određuje prema formalnosti i izboru pojmova.
Podjela temeljem jezika, tekst može biti:
Johann Sebastian Bach
Johann Sebastian Bach (fonetski: Johan Sebastijan Bah; 21. mart 1685 - 28. juli 1750) je bio njemački kompozitor. Svirao je orgulje, čembalo, violu, i violinu, a njegova crkvena i sekularna djela za hor, orkestar i solo instrumente okupila su sve periode baroka i dovela ga do njegove ​​najveċe zrelosti. Iako on sam nije uveo nove muzičke oblike, obogatio je preovladavajuċi njemački stil s robusnom kontrapunktnom tehnikom, kontrolom harmonije i organizacijom muzičkih motiva bez premca, kao i usvajanjem ritmova, oblika i tekstura iz inostranstva, posebno onih iz Italije i Francuske. Bachove orguljaške sposobnosti su bile visoko poštovane u cijeloj Evropi za vrijeme njegovog života, iako on nije bio široko priznat kao veliki kompozitor sve do oživljavanja interesa i nastupa s njegovom muzikom u prvoj polovini 19. vijeka. Njegova djela, poštovana zbog intelektualne dubine, tehničke zahtjevnosti i umjetničke ljepote, su bila nadahnuće gotovo svim kompozitorima evropske tradicije, od Mozarta do Schönberga. Uopšteno, Bach se danas smatra vrhunskim kompozitorom baroknog razdoblja i jednim od najvećih kompozitora svih vremena.
Rane godine (Eisenach, Ohrdruf, Lüneburg, Arnstadt i Mühlhausen)
Mladi Bach je izgubio roditelje već u devetoj godini života. Nakon smrti oca, Bach se seli kod svog starijeg brata Johanna Christopha Bacha, crkvenog orguljaša u Ohrdrufu u Njemačkoj koji je bio učenik Pachelbela. Dok je živio u kući svog četrnaest godina starijeg brata, Bach nastavlja sa učenjem i tu stiče osnove svog buduċeg zanimanja. U Ohrdrufu posjećuje licej te stiče visoko obrazovanje u oblastima filozofije i teologije. Upoznaje se također sa metodama izrade i popravki orgulja. Orgulje u Ohrdrufskoj crkvi je trebalo održavati i popravljati i Bach često biva poslan da obavlja ovaj posao. Crkvene orgulje su u tom dobu najsloženiji uređaj u evropskom gradu. Ovo iskustvo poznavanja orgulja je bilo jedinstveno i Bach je bez problema mogao razgovarati sa graditeljima i sviračima orgulja. Godine 1700. dobija stipendiju da pohađa školu sv. Mihael u Lüneburgu gdje dolazi u dodir sa ozbiljnom muzičkom kulturom. Ovo ċe biti od odlučujuċe važnosti za njegov buduċi razvoj, jer je u horu ove škole upoznao neka od najboljih muzičkih djela iz tadašnjeg baroknog razdoblja. mini|desno|200p|Mladi Bach.
Georg Böhm jedan od najpriznatijih orguljaša u Njemačkoj je svirao u jednoj crkvi u Lüneburgu. Utisak koji je na Bacha ostavio ovaj sjajni muzičar biċe od trajne važnosti, a zahvaljujuċi njemu Bach ċe početi sa istraživanjem muzičkih moguċnosti tog vremena. Lüneburg je bio blizu Hamburga i Cellea gdje je mladi Bach mogao prisustvovati uspjesima njemačke opere i diviti se orguljaškom sviranju Reinkena. Godine 1703. 18-godišnji Bach je postavljen za dvorskog violinistu u privatnom orkestru princa Johanna Ernsta, brata vladajuċeg kneza od Weimara. Zatim je kasnije iste godine dobio bolji posao orguljaša u novoj crkvi u Arnstadtu. Ali ovaj gradiċ nije zadovoljio muzičke apetite radoznalog Bacha. Sjeċanja na Lüneburg i njegova raznovrsna muzička iskustva navela su ga da potraži najveċeg maestra muzike u sjevernoj Njemačkoj. Bach odlučuje da posjeti Lübeck da čuje Buxtehudea. Iskustvo susreta i slušanje ovog velikog muzičara je imalo veliki uticaj na buduċnost mladog muzičara, jer bez Buxtehudea veliki Bach bi bio nezamisliv. Mladi Bach je u starom orguljašu pronašao virtuoznog umjetnika sa izuzetnim ličnim osobinama i bogatog idejama. Njegovo virtuozno i romantikom obojeno sviranje je ostavilo neizbrisiv trag na stil Johanna Sebastiana Bacha. Zbog njegove vještine, uskoro mu biva ponuđen bolji posao. Godine 1707. prihvata poziv da bude orguljaš u crkvi sv. Blasiusa u Mühlhausenu. Ubrzo nakon prelaska u ovaj grad ženi se sa svojom rodicom Marijom Barbarom. Posjetioci crkvene službe u ovom gradu su veċinom bili protiv muzike za vrijeme molitve, što Bach nije mogao podnijeti. Tu ostaje manje od godinu dana. Neka od najranijih muzičkih djela napisana su u ovo vrijeme, ali veliki broj njih su danas izgubljena.
Weimar
Još uvijek nezadovoljan sa poslom, 1708. godine prihvata novi posao kao dvorski orguljaš i koncertni majstor u Weimaru kod kneza Wilhelma Ernsta. Ovdje mu je pružena mogućnost, ne samo da svira orgulje nego da komponuje i svira raznovrsniji program koncertne muzike sa vojvodskim ansamblom. Muzički život u ovom gradu dovodi Bacha u dodir sa sa italijanskom kamernom i koncertnom muzikom koja je bila veoma popularna na dvoru. Tu on otkriva muziku koju nije čuo prije. Neobično je da ga "crkvena sonata" nije nije toliko interesovala kao "kamerna sonata" i concerto u svom konačnom obliku kreiranom od strane Vivaldija. U početku nije pokušavao da stvori vlastita djela nego je samo okušavao svoj talent obrađujuċi brojna concerta od Vivaldija i drugih kompozitora tog vremena ( Frescobaldi, Legrenzi, Arcangelo Corelli, Tomaso Albinoni...itd.). Tokom svojih weimarskih muzičkih istraživanja Bach je imao pomoċ od strane svog rođaka i kolege opštinskog orguljaša Johanna Gottfrieda Walthera. Ovaj vrlo vješti muzičar zadivio je Bacha sa svojim izuzetnim poznavanjem polifonije. Ovaj malo poznati, ali izuzetan muzičar imao je uticaja pri stvaranju takvih djela poput "Umjetnost fuge" i ostalih najvažnijih polifonijskih djela komponovanih od strane zrelog Bacha. U devet godina boravka u Weimaru Bach komponuje veċinu svojih važnih orguljaških djela. Tu također komponuje brojne kantate, a veċina njih je za solo glas sa orkestrom. U ovom razdoblju nastaju djela kontrapunktalne muzike, od kojih je najpoznatiji Dobro uštimani klavir, djelo koje se sastoji od 48 preludija i fuga, po dva za svaki dur i mol. Osim monumentalnosti samih kompozicija, po prvi put su na ovaj način upotrijebljeni svi muzički tonaliteti, a djelo je, kako sam naslov kaže, bilo izvodivo isključivo na precizno podešenom instrumentu. Bachova slava se širi, a poštovaoci su dolazili da čuju njegovo sviranje na orguljama ne samo iz njegove Tiringije, nego iz svih dijelova Njemačke. Svoj legendarni ugled uživao je najviše zahvaljujući svojim muzičkim improvizacijama. Također u Weimaru nastaje Orgelbüchlein - mala knjiga kompozicija za orgulje namijenjena njegovom najstarijem sinu Wilhelmu Friedemannu. To su bile uglavnom tradicionalne luteranske himne, koje Bach harmonizuje i priređuje na način koristan učenicima. Ovo nedovršeno djelo predstavlja dvije važne teme iz Bachove zbirke: Prvo, njegovu posvetu učenju i drugo njegovu sklonost luteranskim himnama kao izvoru nadahnuća. Bachova posveta učenju je naročito značajna. Rijetki su bili slučajevi u Bachovom životu kada nije imao učenika na obuci, a uvijek je bilo učenika u njegovoj kući, poput Johanna Friedricha Agricola.