cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fred Astaire
Fred i Ginger
Plesni komentatori Arlene Croce, Hannah Hyam i John Mueller smatraju da je Rogers bila najbolja Astaierova plesna partnerica, iako priznaju da su neke njegove kasnije partnerice pokazale tehnički superiornije plesne vještine, razmatranje zajedničko Hermesu Panu i Stanleyju Donenu. Filmska kritičarka Pauline Kael zauzela je neutralnije stajalište, dok je Timeov filmski kritičar Richard Schickel napisao "Nostalgija koja okružuje par Rogers-Astaire uglavnom učini da ostale partnerice izblijede."
Brian Keith
Keith je bio jedan od rijetkih holivudskih glumaca svog doba koji je tečno govorio ruski jezik, pa je zbog toga u nekoliko filmova i serija dobio uloge sovjetskih funkcionara.
Fred Astaire
Fred i Ginger
Mueller ovako ukratko opisuje Gingerine sposobnosti: "Rogers se izdvajala od svih ostalih Astaireovih partnerica, ne zato što je kao plesačica bila superiornija, već zato što je, kao vješta, intuitivna glumica bila dovoljno nepovjerljiva da shvati kako gluma nije prestajala kada bi plesanje započelo ...razlog zbog kojeg su tolike žene maštale o plesanju s Astaireom je taj što je Ginger Rogers stvarala dojam da je plesanje s njim najuzbudljivije iskustvo koje se može zamisliti." Kako kaže Astaire, "Ginger nikad prije nije plesala s partnerom. Mnogo toga je morala glumiti. Nije znala plesati step i nije mogla ovo i ono... ali Ginger je imala stila i talenta i poboljšavala se u hodu. Postala je takva da su kasnije sve ostale koje su plesale sa mnom izgledale pogrešno."
Brian Keith
Brian Keith je izvršio samoubistvo hicem iz pištolja nakon dugogodišnje borbe s rakom pluća i nedugo nakon samoubistva kćeri. Posljednji nastup mu je bio u filmu Rough Riders, koji mu je posthumno posvećen.
Fred Astaire
Fred i Ginger
Međutim, Astaire je ipak odbijao da ga se ekskluzivno veže za bilo koje partnerstvo, pošto je već plesao na pozornici kao partner svoje sestre Adele. Čak je pregovarao sa RKO-om da samostalno nastupi u Dami u nevolji 1937., što je završilo neuspješno. Vratio se kako bi snimio još dva filma s Ginger, Carefree (1938.) i Priča o Vernonu i Irene Castle (1939.) Kada su oboje izgubili novac, Astaire je napustio RKO, dok je Rogers ostala i ranih 40-tih postala najvruće vlasništvo studija. Godine 1949. ponovno su se ujedinili za svoj posljednji zajednički projekt, Barkleyji s Broadwayja.
Vodice (Lanišće)
Vodice su naselje na Ćićariji, u općini Lanišće, na 661 m nadmorske visine. Smještene su na raskrižju cesta Buzet–Obrov i Jelovice–Mune, pa su vrlo važna prometna točka toga dijela Ćićarije. Do kraja XIX.st. glavna gospodarska grana bila je stočarstvo, a potom se stanovništvo bavilo proizvodnjom drvenog ugljena ( krbunice), koji se prodavao u obližnjem Trstu. Hranu je mjesno stanovništvo proizvodilo na širokom plodnom polju.
Tierra Blanca, San Juan de los Lagos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1744 m.
Vodice (Lanišće)
Znamenitosti
mini|lijevo|Zvonik u Vodicama
Fred Astaire
Plesna i pjevačka vještina
left|thumb|250px|Fred Astaire pleše po zidovima i stropu u pjesmi "Ti si sav moj svijet" iz filma [[Kraljevsko vjenčanje (1951)]] Astaire je bio virtuozni plesač, sposoban prenijeti neozbiljnu pustolovnost duha, ali i duboke emocije, kada se to od njega tražilo. Njegova tehnička kontrola i osjećaj za ritam bili su zapanjujući; prema jednoj anegdoti, bio je sposoban, kada bi ga pozvali natrag u studio kako bi za specijalne efekte ponovio plesnu točku koju je snimio tjednima prije, reproducirati korake sa najpreciznijom točnošću, sve do posljednje geste. Astaireove izvedbe plesnih točki bile su cijenjene zbog svoje elegancije, ljupkosti, originalnosti i preciznosti. Inspiraciju je crpio iz raznih izvora, uključujući step i ostale afro-američke ritmove, klasične plesove te uzvišeni stil Vernona i Irene Castle kako bi stvorio jedinstveno prepoznatljivi plesni stil - koji je veoma utjecao na američki uglađeni stil dvoranskog plesa - te postavio standarde prema kojima će se svi budući plesni mjuzikli ocjenjivati. Koreografirao je sve svoje korake, najčešće uz pomoć drugih koreografa, prvenstveno Hermesa Pana.
Vodice (Lanišće)
Povijest
Područje je bilo naseljeno već u neolitiku, a na obližnjim brdima bile su željeznodobne gradine. Tek se u ranom srednjem vijeku može govoriti o seoskom naselju, koje se u pisanim vrelima javlja nakon X.st., kad su Vodice dio tršćanske općine. Naselje je zatim pripadalo akvilejskom patrijarhu, knezovima Goričkim, a 1394. kao dio Rašporske gospoštije došlo je pod vlast Venecije. Stradale su od osmanskih upada potkraj XV.st., a 1523. prešle su u vlast Habsburgovaca, koji su ih povjerili tršćanskom kapetanu Rauberu. Od tada je granica austrijskog i mletačkog područja u tom dijelu Ćićarije išla između Vodica i Dana.
Fred Astaire
Plesna i pjevačka vještina
Njegov perfekcionizam je bio legendaran, baš kao i njegova skromnost i obzirnost prema kolegama plesačima; međutim, njegovo nesmiljeno insistiranje na probama i ponavljanim snimanjima nekima je predstavljalo teret. Iako je sebe ponajprije smatrao zabavljačem, njegova vrhunska umjetnička vještina priskrbila mu je golemo divljenje plesnih legendi dvadesetog stoljeća kao što su George Balanchine, braća Nicholas, Mihail Barišnjikov, Margot Fonteyn, Bob Fosse, Gregory Hines, Gene Kelly, Rudolf Nurejev i Bill Robinson.
Socol, Socol
Socol je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Socol.
Fred Astaire
Plesna i pjevačka vještina
Izuzetno skroman kad su posrijedi njegove pjevačke sposobnosti, često je tvrdio kako ne zna pjevati. Astaire je predstavio neke od najproslavljenijih pjesama iz "Velike američke knjige pjesama", osobito Cole Porterovu: "Night and Day" u Veseloj razvedenici; pjesme Irvinga Berlina "Isn't it a Lovely Day", "Cheek to Cheek" te "Top Hat, White Tie and Tails" u Cilindru, "Let's Face the Music and Dance" u Slijedi flotu te "Change Partners" u Carefree. Prvi je otpjevao pjesmu Jeromea Kerna "The Way You Look Tonight" u Vremenu swinga; pjesme Georgea Gershwina "They Can't Take That Away From Me" u Zaplešimo zajedno, "A Foggy Day" te "Nice Work If You Can Get It" u Dami u nevolji; pjesme Johnnyja Mercera "One For My Baby (and One More for the Road)" iz Nebo je granica i "Something's Gotta Give" iz Daddy Long Legs; te pjesmu Harryja Warrena i Arthura Freeda "This Heart of Mine" iz Ziegfeld Follies.
Socol, Socol
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Fred Astaire
Plesna i pjevačka vještina
right|thumb|250px|Fred Astaire pjeva u filmu [[Second Chorus (1940.)]] Astaire je, također, u duetima sa svojim partnericama predstavio mnoge klasike. Na primjer, sa svojom sestrom Adele izveo je skladbu Gershwinovih "I'll Build a Stairway to Paradise" u predstavi Dosta koketiranja (1923.), "Fascinating Rhythm" u Damo, budi dobra (1924.), "Funny Face" u Smiješnom licu (1927.); zatim, u duetima sa Ginger Rogers, otpjevao je pjesmu Irvinga Berlina "I'm Putting All My Eggs In One Basket" u Slijedi flotu, pjesme Jeromea Kerna "Pick Yourself Up" i "A Fine Romance" u Vremenu swinga te Gershwinovu "Let's Call The Whole Thing Off" iz Zaplešimo zajedno. S Judy Garland izveo je Berlinovu "A Couple of Swells" u Uskršnjoj paradi; te je s Jackom Buchananom, Oscarom Levantom i Nanette Fabray izveo pjesmu Betty Comden i Adolpha Greena "That's Entertainment" u filmu The Band Wagon.
Iako je posjedovao lagan glas, divili su mu se zbog njegove sposobnosti da prenese tekst, zbog dikcije i izražaja. - toliko hvaljena ljupkost i elegancija u njegovom plesanju se, čini se, odražavala i u njegovom pjevanju, sposobnost sinteze koja je navela Burtona Lanea da Astairea prozove "Najvećim glazbenim izvođačem na svijetu". Irving Berlin smatrao je Astairea jednakim svim ostalim pjevačima koji su izvodili njegove pjesme - "dobar je poput Ala Jolsona, Binga Crosbyja ili Franka Sinatre, ne nužno zbog svog glasa, već zbog svog poimanja projiciranja pjesme". Jerome Kern smatrao ga je naboljim izvođačem njegovih pjesama, a Cole Porter i Johnny Mercer također su mu se divili zbog jedinstvenog načina na koji se odnosio prema njihovim pjesmama. Iako je George Gershwin bio pomalo kritičan prema Astaireovim pjevačkim sposobnostima, za njega je napisao neke od svojih najnezaboravnijih pjesama. U svoje vrijeme, Astaire je spominjan u stihovima tekstopisaca Colea Portera, Larrya Harta i Erica Maschwitza te i dan-danas nastavlja nadahnjivati moderne tekstopisce
Astaire je također skladao pjesme. S pjesmom "I'm Building Up To An Awful Letdown" - u suradnji s tekstopiscem Johnnyjem Mercerom – popeo se na četvrto mjesto Hit Parade 1936. Snimio je vlastitu pjesmu "It's Just Like Taking Candy from a Baby" s Bennyjem Goodmanom 1941., te je čitav život njegovao svoju ambiciju da postane uspješan skladatelj zabavne glazbe.
Ostale suradnje
Godine 1939. Astaire je napustio RKO kako bi se samostalno okušao u novim filmskim projektima. Uslijedila je suradnja s brojnim zvijezdama, posebice s Bingom Crosbyjem u Holiday Innu (1942.) te kasnije u Plavom nebu (1946.) U filmu Melodija Broadwayja (1940.) gotovo ga je "natplesala" jedna od njegovih prvih post-Rogers plesnih partnerica, Eleanor Powell. Ostale partnerice u ovom razdoblju uključivale su Paulette Goddard u Drugom refrenu (1940.), Ritu Hayworth u Nikad se nećeš obogatiti (1941.) i Nikad nisi bila ljepša (1942.), Joan Leslie u Nebo je granica (1943.), te Lucille Bremer u Yolanda i lopov (1945.) i u Ziegfeld Follies (1946.) Ziegfeld Follies također sadrži nezaboravnu suradnju Astairea s Geneom Kellyjem.
Nakon filma "Plavo nebo" Astaire je objavio svoju mirovinu i usredotočio se na svoje zanimanje za konjske utrke, a zatim (1947.) osnovao "Fred Astaire Dance Studios" – koji je prodao 1966. Međutim, ubrzo se vratio na veliko platno kako bi zamijenio ozlijeđenog Genea Kellyja u Uskršnjoj paradi, filmu s Judy Garland i Ann Miller, te se posljednji put udružio s Ginger Rogers za film Barkleyji s Broadwayja (1949). Tijekom 1950-ih snimio je nekoliko mjuzikala Zaplešimo (1950.) s Betty Hutton, Kraljevsko vjenčanje (1951.) s Jane Powell, Tri slatke riječi (1950.) te Njujoršku ljepoticu (1952.) s Verom-Ellen, The Band Wagon (1953.) i Svilene čarape (1957.) sa Cyd Charisse, Daddy Long Legs (1955.) s Leslie Caron, te Smiješno lice (1957.) s Audrey Hepburn. U tom trenutku, njegova ostavština sastojala se od trideset mjuzikala u dvadeset i pet godina. Kasnije je Astaire objavio da se povlači iz plesanja na filmu, kako bi se usredotočio na dramske uloge, te je primio hvalospjevne kritike za dramu o nuklearnom ratu Na plaži (1959).
Kasnija karijera
Astaire se nije potpuno povukao iz plesanja. Snimio je niz od četiri visoko cijenjena glazbena "specijala" za televiziju, koji su osvojili i nagradu Emmy, 1958, 1959, 1960. i 1968, u svakom je bio Barrie Chase, s kojim je Astaire uživao "bablje ljeto" plesne kreativnosti. Prva od tih emisija bila je 1958. Večer s Fredom Astaireom koja je osvojila devet Emmyja, uključujući i onaj za "Najbolju samostalnu glumačku izvedbu" i za "Najbolji samostalni program godine". Također vrijedi spomenuti i da je to bila prva emisija snimljena prije emitiranja na videovrpcu u boji.
Astaireov posljednji veći glazbeni film bila je Finianova duga (1968.), u kojoj se odrekao svoje bijele kravate i fraka kako bi glumio irskog klošara, koji vjeruje da će se, ako zakopa ćup zlata u sjeni Fort Knoxa, ćup umnožiti. Plesna partnerica bila mu je Petula Clark koja je glumila njegovu sumnjičavu kćer. Priznao je da je bio nervozan zbog pjevanja s njom, kao što je i ona priznala da je bila zabrinuta zbog plesanja s njim. Nažalost, film, kojeg je režirao Francis Ford Coppola, doživio je neuspjeh na blagajnama kino-dvorana.
Astaire je nastavio glumiti 1970-ih, pojavivši se na televiziji kao otac lika kojeg je tumačio Robert Wagner u seriji Potreban je lopov te u filmu Pakleni toranj (1974.), za koji je dobio svoju jedinu nominaciju za Oscara u kategoriji najboljeg sporednog glumca. Pojavio se u prva dva dijela dokumentarca To je zabava sredinom 1970-ih. U drugom je dijelu 76-godišnji Astaire izveo nekolicinu pjevačko-plesnih točki s Geneom Kellyjem – i to je označilo njegovu posljednju plesnu izvedbu u glazbenom filmu. Godine 1978. Fred Astaire je glumio s Helen Hayes u (dobro primljenom) televizijskom filmu Naopaka obitelj, u kojem su igrali stari bračni par koji se bori s lošim zdravljem. Astaire je za svoju izvedbu osvojio Emmyja. Dobio je gostujuću ulogu u znanstveno-fantastičnoj TV seriji Battlestar Galactica 1979. Glumio je Chameleona, mogućeg oca Starbucka, u epizodi "Čovjek s devet života", ulogu koju je za njega napisao Donald P. Bellisario nakon što je Astaire zatražio od svog agenta da mu nabavi ulogu u toj seriji. Njegova posljednja filmska uloga bila je u adaptaciji romana Petera Strauba Priča o duhovima iz 1981. Ovaj horor film bio je posljednji i za dvojicu njegovih kolega Melvyna Douglasa i Douglasa Fairbanksa Jr.
Privatni život
Uvijek besprijekoran, Astaire je čak i u svojim poznim godinama ostao modna ikona, odbacivši svoje zaštitne znakove cilindar, bijelu kragnu i frak (koje je uvijek prezirao) i zamijenivši ih ležernijim stilom: sportskim sakoima, šarenim košuljama, kravatama i širokim hlačama kojima bi dodao dozu osobenosti koristeći staru kravatu umjesto pojasa.
Astaire se prvi put oženio 1933. za Phyllis Potter (Phyllis Livingston Baker, 1908-1954), bivšu ženu Eliphaleta Notta Pottera III (1906-1981). Pored Phyllisinog sina Eliphaleta IV, zvanog Peter, Astairevi su imali dvoje djece: Freda Jr. (rođen 1936, pojavio se uz oca u filmu Midas Run ali je postao charter-pilot i rančer umjesto glumac), i Avu koja i dalje aktivno sudjeluje u promoviranju nasljeđa svog pokojnog oca.
Prijatelj David Niven opisao ga je kao "plahog, uvijek topla srca, sklonog dječačkim šalama." Astaire je čitav život bio zanesen golfom i konjskim utrkama, a njegov konj Triplicate je 1946 osvojio nagradu Hollywood Gold Cup. Ostao je fizički aktivan i u svojim osamdesetima te se ponovno oženio 1980, za Robyn Smith, 45 godina mlađu glumicu i nagrađivanu džokejku.
Astaire nikada nije bio portretiran na filmu. Uvijek je odbijao dati dopuštenje za išta slično govoreći, "Koliko god da mi ponude – a ponude pristižu neprestano – ja se neću prodati" Njegova je oporuka uključivala klauzulu koja zahtijeva da se njegov život nikada ne prenese na film; Astaire je komentirao, "Klauzula je tu zato što ne želim da moj život bude pogrešno protumačen, što bi zasigurno bio."
Tappenbeck
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gifhorn Tapenbek se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Gifhorn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 69 metara. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.373 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 269 stanovnika/km².
Fred Astaire
Nagrade i počasti
Fred Astaire je primio sljedeće nagrade i počasti: right|thumb|Otisci dlanova i stopala Freda Astairea u Graumanovom kineskom kazalištu
Kosmos-1969
Kosmos-1969 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1969 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. septembra 1988. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-1969 je bio osmatrački satelit.
Michael Damgaard
Michael Damgaard Nielsen (Rødby, 18. ožujka 1990.) je danski rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za njemački SC Magdeburg kao lijevi vanjski. Karijeru je započeo 2008. godine u danskom GOG-u, odakle je nakon dvije sezone prešao u Team Tvis Holstebro. Nakon pet godina, prelazi u njemački SC Magdeburg.
Za dansku reprezentaciju debitirao je 2013. godine u utakmici protiv Njemačke. U međuvremenu je sudjelovao na nekoliko međunarodnih natjecanjima, a ima i osvojenu zlatnu medalju s olimpijskog turnira 2016. godine u Londonu.
Njegov stariji brat, Allan, također je rukometaš i bivši reprezentativac, koji trenutno igra za Frisch Auf Göppingen.
Peklenica
Peklenica (mađarski Bányavár) je naselje koje administrativno pripada gradu Mursko Središće, u Međimurskoj županiji. Prema popisu stanovništva iz 2001. godine naselje ima 1347 stanovnika.
Peklenica se nalazi uz rijeku Muru, a od Murskog Središća udaljena je 3.1 km, dok od susjednih naselja Križovec 1.5 km i Vratišinec 2.4 km. Od Čakovca je udaljena 11 kilometara. Kroz naselje prolazi regionalna cesta, tzv. “murska magistrala”, Mursko Središće – Podturen – Sv. Juraj u Trnju, gdje se spaja s cestom D 20.
Topografski smještaj Peklenice osigurao je niz ambijentalnih vrijednosti koje pružaju mogućnosti za kvalitetno stanovanje. Naselje se razvija u podnožju dvaju brežuljaka, a kroz njegovo središte protječe kanalizirani vodotok Brodec, koji također pridonosi pejsažnom ugođaju centralnog dijela naselja.
Poznata je kao prvo nalazište nafte u Hrvatskoj i svijetu. Nafta se u Peklenici eksploatirala četiri godine prije nego u Pensilvaniji (SAD), odakle potječu prvi podaci o nafti na svijetu. Prvo korištenje nafte zbilo se 1856., a prvo bušenje 1886. godine. Od 1932. do 1940. proizvodnja nafte u cijeloj Jugoslaviji iznosi 5 884 tona, od čega je samo u Peklenici izvađeno 4 098 tona. Peklenica je dobila naziv po »peklu«, kako je narod nazivao naftu koja je tu pronađena. Koristila se još u doba Zrinskih za podmazivanje osovina zaprežnih kola. Vađenje nafte prestalo je 1967. godine. Danas se u Peklenici gradi Muzej peklarstva/nafte i rudarstva kako bi se sačuvala uspomena na te dane. Ispod Pekleničkog tla nalazi se još prirodni plin, termalna voda te ugljen.
Car Ankō
Car Ankō (安康天皇) bio je 20. po redu car Japana, prema tradicionalnom popisu.
Za njegov život i vladavinu se ne mogu vezati čvrsti datumi, ali se tradicionalno uzima da je vladao u periodu 453-456.
Prema Kojikiju i Nihonshokiju, Ankō je bio drugi sin prethodnog cara Ingyom. Prijestolje je trebao naslijeditti njegov stariji brat princ Kinashi no Karu, ali je zbog incestuozne veze sa sestrom Karu no Ōiratsume, izgubio naklonost dvora, a krunski princ, a poslije i car postao Anko. Kinashi je brata pokušao svrgnuti oružanom pobunom, nakon koje je prognan i poslije izvršio samoubistvo.
Ankō je u trećoj godini vladavine ubijen od strane Mayowe no Ōkimija (princ Mayowa), koji se time osvetio za pogubljenje Mayowinog oca.
Anka je na prijestolju naslijedio njegov mlađi brat Yuryaku.
Los Espinos (razvrstavanje)
Los Espinos ima više značenja:
Kutnjak (Legrad)
Kutnjak (povijesno Kothnyak, Kuitnag, Kutnyak odnosno Kuttinek, a lokalno pučanstvo izgovara ime sela Kótnjak, dok sami sebe nazivaju Kóčani) je selo u općini Legrad. U blizini je nalazište geotermalnih voda na lokalitetu Gložje.
Zemljopis
Seosko naselje Kutnjak nalazi se u Podravini (Koprivničko-križevačka županija), 14 km sjeverno od Koprivnice; 331 stanovnika (2001.). Leži na 139 m aps. visine, u blizini rijeke Drave. Neposredno kraj sela sa južne strane protječe potok Segovina.
Stanovništvo
Kretanje broja stanovnika po godinama:
1700. 292
1771. 400
1857. 488
1869. 573
1890. 628
1900. 608
1910. 607
1931. 700
1948. 732
1953. 697
1981. 472
Vale of White Horse
Vale of White Horse (prevedeno Dolina bijelog konja) je distrikt od 120,988 stanovnika na jugu Engleske u Grofoviji Oxfordshire. Sve do 1974. bio dio Grofovije Berkshire, ali je tad prebačen u Grofoviju Oxfordshire.
Kutnjak (Legrad)
Stanovništvo
1991. 438
Vale of White Horse
Administrativni centar distrikta je grad Abingdon.
Geografske karakteristike
Glavna karakteristika distrikta je plodna dolina (Vale) koja leži nešto sjevernije od vapnenačkih brda Berkshire Downsa. Ta dolina se proteže od sela Shrivenhama do Abingdona u dužinu od 27 km, oplakuje je rijeka Ock pritoka Temze.
Distrikt je poznat po - Ufingtonskom bijelom konju, to je prahistorijski reljef isklesan u krečnjaku, ogromna figura konja duga 110 metara, visoka 40 metara, pa se može vidjeti jedino iz zraka i to kad je trava pokošena. Nalazi se na brdu Downsa - White Horse (Bijeli konj), visokom 262 metra (po tom brdu je distrikt dobio ime) koje leži nedaleko od sela Uffington.
Kutnjak (Legrad)
Stanovništvo
2001. 331
Vale of White Horse
Geografske karakteristike
U blizini postoje još dosta prahistorijskih artefakata kao što je Megalit Wayland's Smithy. Zbog tog je uređena šetnica Ridge, kojom se mogu obići te znamenitosti. U sredini distrikta leži staro trgovište Wantage u kom je 847. rođen kralj Alfred Veliki.
Kutnjak (Legrad)
Stanovništvo
2011. 276
Vale of White Horse
Geografske karakteristike
Pored same doline i sjevernih padina Berkshire Downsa, teren distrikta proteže se i po dobrom dijelu doline Temze, gdje leži Abingdon najveći urbani centar, tu Ock ima ušće u Temzu.
Privreda
Vale of White Horse je pretežno ruralni kraj, ali ima nešto Istraživalačkih institucija, kao što je Centar za nuklearnu energiju i Vijeće za poljoprivredu i nešto tvornica koje proizvode automobilske dijelove i kirurške instrumente.
Historija
Administrativna jedinica Vale of White Horse osnovana je 1. aprila 1974. kao distrikt, spajanjem dotašnjeg Borougha Abingdon sa urbanim distriktom Wantage i ruralnim distriktima Faringdon i Wantage (djelomično).
Kutnjak (Legrad)
Povijest
KWTHNAK et Ladislai Makalay /solvit/ 6
KWTHNAK et magistri Francisci /solvit/ 2
KWTHNAK et relicte Ioannis litterati /solvit/ 4 "
Nagrada SAG za najboljeg glumca u humorističkoj seriji
Nagrada Udruženja glumaca za najboljeg glumca u humorističkoj seriji priznanje je koje  dodeljuje Udruženje filmskih glumaca od  1994. godine.
Kutnjak (Legrad)
Povijest
ukupno Kutnjak ima tada 12 dimova.
Godine 1507. posjed KOTHNYAK od 13 dimova posjeduje magistar Franjo.
Zanimljivo je spomenuti da je od 21. veljače 1512. do 24. prosinca 1512. godine u Kutnyaku, hrvatski ban i veliki ugarski palatin, Emerik (Mirko) Perenyi (1475.-1520) pisao devetnaest svojih odluka.
Godine 1513. KOTHNYAK je posjed od 10 dimova u vladništvu Domini Prothonotarii (Gospodin Protonotar).
Godine 1517. KOTHNYAK ima 16 dimova: Ioannes Woykffy 14 i Gasparis Borothway 2.
Godine 1520. COTHNYAK ima 15 dimova i svi pripadaju gospodaru Ioannes (Ivanu) Woykffy.
Godine 1755. Kutnjak je zahvatila t.i. Podravska seljačka buna čijim je uzrokom u korijenu stajala povećana feudalna renta, a i povećana redovita tlaka. Bunu je za samo nekoliko dana sa 150 konjanika i 60 pješaka ugušio Josip Drašković. Četiri je kolovođe dao odmah strijeljati, a ostale pobunjenike zatvoriti i poslati na istragu u Zagreb, gdje ih je većina pomrla.
U prvoj polovini XX. stoljeća u Kutnjaku je bio podignut i vjerski objekt Hrvatske Starokatoličke Crkve takozvanih Starovjeraca odnosno Starokatolika, kojih danas u selu više nema.
Prezimena
Prezimena koja se spominju u naselju kroz duže vremensko razdoblje:
Andrašec, Ban, Bebek, Berković, Berta, Blažević, Brodarić, Bukovčan, Buntić, Čituš, Čižmešija, Čordaš, Debeli, Debić, Dedi, Dolenec, Dovičin, Đuran, Ferenčak, Filip, Fischer, Funtek, Gašpar, Geci, Gerec, Grgac, Habek, Horvat, Igrec, Ivanušini, Ivić, Jaki, Jeluškin, Jenočin, Jendrašec, Kenđel, Kolar, Kolarić, Kolman, Kordeš, Košutak, Kovač, Križar, Križarec, Kučan, Labazan, Lisjak, Logožar, Lucek, Lukačić, Lukić, Mađarić, Mađer, Majnjšnji, Majtan, Marcian, Matotan, Međimorec, Mikec, Mikina, Mikloš, Mikulinjak, Milak, Miljak, Mraz, Mučnjak, Mudinjak, Našejev, Norčec, Novak, Novoselec, Pajser, Palčec, Petrošil, Pintar, Pišpek, Posavec, Poštenik, Potravi, Prukiaš, Rezek, Sabolec, Sabolić, Seđek, Smok, Stančec, Stanin, Šafar, Ščuri, Šiak, Škrinjar, Špićko, Talpas, Terdek, Tišlar, Tkalec, Tokar, Turk, Vaganić, Valent, Varga, Vargov, Vargović, Verban, Vuger, Zagorec, Živko.
Gospodarstvo
Lokacija Lunjkovec-Kutnjak nalazište je vode temperature 140 stupnjeva, a budući da je sva voda toplija od 130 stupnjeva isplativa i za dobivanje električne energije, tamo se već HEP uključio u projekt izgradnje termoelektrane, što je prva faza iskorištenja tih geotermalnih bušotina.
El Hato (razvrstavanje)
El Hato ima više značenja:
Kutnjak (Legrad)
Gospodarstvo
Sam program iskorištenje geotermalne energije se provodi u dvije faze. U prvoj fazi je predviđena izgradnja geotermalne elektrane (2,5 MWe) i pratećih projekata. U drugoj fazi je predviđeno povećanje kapaciteta geotermalne elektrane (2x4MWe) i pratećih projekata te opskrba toplinom Koprivnice. Prva faza gradnje na lokaciji Lunjkovec - Kutnjak stajala bi oko 500, a druga oko 970 milijuna kuna. Od toga bi najveća ulaganja otpala na Inu i HEP. Obveza Ine bila bi ulaganje u bušotine (u prvoj fazi omogućavanje crpljenja 70 litara vode u sekundi iz postojeće proizvodne i utisne bušotine s uronjenom pumpom; u drugoj 300 litara u sekundi iz tri proizvodne i tri utisne bušotine s uronjenim pumpama), a HEP ulaganje u elektranu i sustav distribucije topline (u prvoj fazi gradnja agregata snage 2 MW, a u drugoj dva agregata po 4 MW), te bi po svršetku projekta Lunjkovec - Kutnjak imao elektranu ukupne snage 10 MW.
Za iskorištenje i dalje vruće vode zainteresirala se Podravka koja razmatra mogućnosti izgradnje sušare za povrće na bazi te vruće vode kao energenta, što bi čak moglo doprinijeti da Podravka prebaci sušenje povrća za potrebe 'Vegete' iz inozemstva na tu lokaciju.
Kultura
Dugi je niz godina radila Radio stanica Kučan, koja se je u nekim uvjetima mogla čuti čak i u Ljubljani. Svoju djelatnost prekinula je osamdesetih godina.
NGC 2115
NGC 2115 je galaksija u zviježđu Slikarskom stalku.
Beatrice, Avellino
Beatrice je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
El Henequén (razvrstavanje)
El Henequén ima više značenja:
Stabello, Bergamo
Stabello je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 457 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
Menominee County, Wisconsin
je okrug u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 4.232, što je 330 (-7,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Montefiorentino, Pesaro e Urbino
Montefiorentino je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 611 m.
Jelovice
Jelovice su naselje na Ćićariji, u općina Lanišće a nalazi se na 672 metara nadmorske visine. Smješteno je na južnoj padini gorja Vrhovnik, poviše malenog ali plodnoga krškog polja nedaleko od hrvatsko-slovenske granice, uz lokalnu cestu Vodice–Podgorje (Slovenija).
Mjesto se prvi put spominje 1323. godine.
Po popisu iz 2001., u selu je živjelo 19 stanovnika.
Povijest
Malobrojno stanovništvo bavi se isključivo poljodjelstvom i stočarstvom, u nedavnoj prošlosti šumarstvom i proizvodnjom drvenog ugljena. Zajedno s okolnim selima spominje se od IX.st., a područje je pripadalo tršćanskoj općini, nakon toga različitim feudalcima i naposljetku Habsburgovcima i njihovim vazalima. Iako je imalo krize već u XVI.st. (upadi Osmanlija), naselje je gotovo potpuno napušteno tijekom XX.st. Crkva, izgrađena u XVII.st. na mjestu starije, posvećena je Duhu Svetomu. Župa pripada Riječkoj nadbiskupiji.
Ad Daḩīm, Taiz
Ad Daḩīm je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Gallinas, González
Gallinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
San Francisco de Asís, San Pedro Huamelula
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 333 m.
Walter Koenig
Walter Marvin Koenig (14. septembar 1936 -) je američki glumac najpoznatiji po ulozi zastavnika Pavela Chekova u originalnoj TV-seriji Zvjezdanih staza, a koju je ponovio i u sedam filmova filmske serije.
Gallinas, González
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Omak, Washington
Omak je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.845 stanovnika.
Tarmstedt
Tarmštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Rotenburg (Vime). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.545 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3357047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotenburg (Vime) Tarmštet se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Rotenburg (Vime). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 28 metara. Površina opštine iznosi 26,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.545 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 134 stanovnika/km².
Barrio la Palma, Coxcatlán
Barrio la Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Coxcatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Los Estrada (razvrstavanje)
Los Estrada ima više značenja:
NGC 2116
NGC 2116 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Tzintzamba, Salvador Escalante
Tzintzamba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Salvador Escalante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2221 m.
Vitomir Korać
Vitomir Korać (Šid, 26. januar/14. april 1877 — Iriški Venac, 5/8. septembar 1941), publicista i političar.
Biografija
Rođen je 1877. godine u Šidu. Gimnaziju je pohađao u Šapcu. Posle toga je bio trgovački pomoćnik i advokatski pisar u rodnom gradu te pisar kotarske oblasti u Staroj Pazovi.
Period Austrougarske
Godine 1896, preselio se u Zagreb i postao član Glavnog odbora i sekretar Socijaldemokratske stranke Hrvatske i Slavonije (SDSHiS), te izvršni urednik njenog glasila Sloboda. Zbog socijalističke agitacije bio je hapšen i kažnjavan u Šidu od 1895. do 1897. godine. Posle toga je služio robiju Sremskoj Mitrovici do 1899, nakon čega je upućen na vojnu službu u Travnik.
Nakon povratka iz Travnika 1900. godine, preuzeo je čelno mesto u Stranci. Radi suprotstavljanja politici Kuena Hedervarija, pokrenuo je list Nova Sloboda (zbog proglasa s njim vezi je 1901. ponovno zatvoren), povezao se s mađarskim socijalistima i u Budimpešti 1902. organizovao štampanje brošure Kako se drži prosti lopov na banskoj stolici te lista Crvena sloboda (urednik do 1905). Godine 1903, uključio se u skupštinski pokret hrvatske oporbe. U martu na velikom zboru u Zagrebu izneo je rezolucije o građanskim pravima, a u maju je zbog članka o pravosuđu uhapšen i osuđen na 10 meseci zatvora.
Pod njegovim je vođstvom SDSHiS učestvovala u sastavljanju zajedničkog programa te u decembru 1905. pristupila Hrvatsko-srpskoj koaliciji. Stranka je koaliciju već u aprilu 1906. napustila zbog sporazuma njenih čelnika s banom Teodorom Pejačevićem. Godine 1907, kao zamenik Vilima Bukšega, postao je član ugarsko-hrvatske sekcije Međunarodnog socijalističkog biroa u Briselu (izvrši organ Druge internacionale), a naredne godine je u šidskom izbornom kotaru, kao prvi i poslednji socijaldemokratski poslanik, izabran u Hrvatski sabor, u kojem je delovao do 1910. godine. Međutim, 1908. godine zbog razilaženja s ostatkom stranačkog vođstva preselio se u Šid, gde je osnovao Zemljoradnički savez i štampariju, te do 1912. izdavao i uređivao list Pravo naroda.
Godine 1910, na zboru SDSHiS u Zagrebu promicao je strategiju postepenih društvenih reformi (opšte pravo glasa, osmočasovni radni dan, sloboda štampe i »sloboda savesti«, uključujući ateizam). Na Balkanskoj socijalističkoj konferenciji u Beogradu zagovarao je jugoslovenstvo na kulturnom planu, koje je video kao rešenje hrvatsko-srpskoga spora. Oštro je kritikovao frankovce, koncept hrvatskog državnog prava, klerikalizam, povremeno i srpska presizanja. Radi uticaja na seljaštvo podsticao je osnivanje seoskih konzumnih zadruga. Na početku Prvog svjetskog rata, pripadao je struji, tada zabranjene SDSHiS, koja se zauzimala za politiku pasivnosti, no postepeno je, pod dojmom raspada Druge internacionale i Lenjinovih postavki o narodnom samoodređenju, podupro rušenje Austrougarske monarhije.
Period Kraljevine Jugoslavije
Pred kraj rata, SDSHiS se podelila na radikalnu »levicu« i reformističku »desnicu«. Korać ju je 1918, zajedno s Bukšegom, predstavljao u Narodnom veću Slovenaca, Hrvata i Srba. Promicao je unitaristički ustroj Kraljevine SHS, te što brže proglašenje, pa je izabran u Odbor za ujedinjenje sa Srbijom i Crnom Gorom. Nakon 1. decembra, ostao je u Beogradu kao član odbora što je upravljao državnim poslovima do osnivanja vlade.
Kosmos-1970
Kosmos-1970 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Vitomir Korać
Period Kraljevine Jugoslavije
U Novom Sadu 1919. godine, bio je jedan od osnivača Socijaldemokratske stranke Jugoslavije, koja se 1921. s Jugoslovenskom socijaldemokratskom strankom i Socijalističkom radničkom partijom Jugoslavije ujedinila u Socijalističku zajednicu Jugoslavije, ubrzo preimenovanu u Socijalističku partiju Jugoslavije. Korać je bio politički sekretar i od 1926. do 1928. predsednik partije. Partija se takođe zauzimala za socijalne reforme, ali nije okupila znatnije članstvo. Sam Korać je u Sremu, Bačkoj i Banatu neuspešno nastupao na parlamentarnim izborima, sukobljujući se s tzv. centrumaškim krilom, koje je preovladalo pred Šestojanuarsku diktaturu. Za vreme njenog trajanja sarađivao je s predstavnicima režima, a potkraj 1939. uključio se u obnovu socijaldemokratske stranke.
Kosmos-1970
Kosmos-1970 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 16. septembra 1988. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-1970 je bio GLONASS navigacioni satelit.
Vitomir Korać
Period Kraljevine Jugoslavije
Delovao je i na sindikalnom planu, posebno u Opštem radničkom savezu. Budući da nije bio sklon revolucionarnim postupcima, predstavnici KPJ držali su ga za oportunističkog saradnika klasnog neprijatelja, »policajsocijalista«, pa i »socijalfašista«.
Njegovi neretko polemični, ali i teorijski zasnovani tekstovi te govori o radničkim i sindikalnim temama, socijalnom zakonodavstvu, agrarnoj reformi i drugim političkim zbivanjima objavljivani su u raznim časopisima, glasilima i novinama u Beogradu, Novom Sadu, Ljubljani, Zagrebu i ostalim mestima.
Salisbury, Maryland
Solsberi je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.343, što je 6.6 (27,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Faisanes (razvrstavanje)
Los Faisanes ima više značenja:
Pagedale, Missouri
Pejdždejl je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.304, što je 312 (-8,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Herradero (razvrstavanje)
El Herradero ima više značenja:
Car Seinei
Car Seinei (清寧天皇) je bio 22. po redu car Japana, prema tradicionalnom popisu.
O njegovom životu i vladavini ne postoje pouzdani datumi, ali mu se vladavina tradicionalno smješta u period 480-484.
Prema Kojikiju i Nihonshokiju, bio je sin prethodnog cara Yuryakua. Rodno ime mu je bilo Shiraka. Navodi se kako mu je od rođenja kosa bila sijede boje, što je neke historičare navelo da pretpostave kako je bio pogođen albinizmom. Usprkos toga, nakon smrti oca je pobijedio svog brata princa Hoshikawu u borbi za vlast te naslijedio prijestolje.
Seinei nije imao djece; međutim, pronađeni su unuci 17. cara Richūa — Princ Oke i princ Woke. Seinei ih je posvojio i učinio svojim nasljednicima, te su ga obojica nakon smrti naslijedila kao carevi Ninken i Kenzo.
Ottava, Sassari
Ottava je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1923 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
El Herrero (razvrstavanje)
El Herrero ima više značenja:
Kosmos-1971
Kosmos-1971 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1971 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 16. septembra 1988. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-1971 je bio GLONASS navigacioni satelit.
Allan Damgaard
Allan Damgaard Nielsen (Rødby, 11. travnja 1986.) je danski rukometaš i bivši reprezentativac, koji trenutno igra za Frisch Auf Göppingen na poziciji srednjeg vanjskog. Karijeru je započeo u Danskoj, gdje je promijenio nekoliko klubova prije nego je 2015. potpisao za njemački HSV Hamburg. Nakon što je klub u siječnju 2016. godine postao insolventan, Damgaard se vratio u Dansku, potpisavši za Bjerringbro-Silkeborg. Nakon jedne sezone, vratio se u Njemačku, ovoga puta u klub Frisch Auf Göppingen.
Za reprezentaciju Danske debitirao je 2013. godine u utakmici protiv Poljske, međutim je u dvije godine skupio samo 5 nastupa uz 10 golova; posljednju utakmicu za reprezentaciju odigrao je 2015. godine.
Miko Tripalo
Tripalo je rođen u relativno imućnoj porodici, a kao tinejdžer se za vrijeme drugog svjetskog rata priključio partizanima. Poslije se priključio KPJ i postao jednim od njenih glavnih funkcionara na području Knina. Tripalo je poslije rata završio Pravni fakultet i nastavio napredovati u partijskim redovima. Godine 1962. je postao sekretar GK SKH u Zagrebu, a 1969. ušao u predsjedništvo CK SKH. Sve to vrijeme je uživao snažnu podršku Tita i smatrao se dijelom tzv. "titića" - nove generacije relativno mladih i reformski nastrojenih funkcionera koji su ga trebali naslijediti.
Allan Damgaard
Njegov mlađi brat, Michael, također je rukometaš i danski reprezentativac, koji trenutno igra za SC Magdeburg.
Miko Tripalo
Na tom mjestu je bio jedan od pokretača programa političkih reformi, koji je, između ostalog, uz veću slobodu izražavanja, tražio i veće ovlasti tadašnje SR Hrvatske u odnosu na SFRJ. Ta je platforma primila snažnu podršku širom Hrvatske i postala poznata kao Masovni pokret (MASPOK). Međutim, otvoreno iskazivanje hrvatskog nacionalizma, napetosti u etnički miješanim krajevima i neprijateljstvo JNA su Tita natjerali da krajem 1971. na sjednici Predsjedništva CK SKJ u Karađorđevu osudi Masovni pokret. Tripalo je nakon toga podnio ostavku i nestao iz javnog života.
Tripalo se prvi put u hrvatskoj javnosti pojavio 1989. godine, kada je objavio knjigu Hrvatsko proljeće u kojoj je Masovni pokret opisao kao pokušaj demokratske reforme tadašnjeg komunističkog sistema, sličan Praškom proljeću. Naziv koji je Tripalo koristio se otada uvriježio kao zamjena za dotadašnji MASPOK.
Pred prve višestranačke izbore, Tripalo se uz Savku Dabčević-Kučar smatrao prirodnim vođom tadašnje hrvatske nacionalističke i antikomunističke opozicije. Pod njihovim vodstvom je formirana Koalicija narodnog sporazuma, ali je na izborima marginalizirana od radikalnije Hrvatske demokratske zajednice. Nekoliko mjeseci kasnije, Tripalo i Savka su osnovali Hrvatsku narodnu stranku.
HNS je na izborima 1992. godine doživjela debakl, a Tripalo se poslije toga počeo razilaziti sa Savkom, smatrajući kako HNS nije dovoljno odlučan protiv autoritarnih i desničarskih tendencija Tuđmanovog režima. Pred smrt je napustio HNS i priključio se Akciji socijaldemokrata Hrvatske.
Collegramole Case Nuove, Firenze
Collegramole Case Nuove je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Zlatița, Socol
Zlatița je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Socol.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 768 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
San Nicolás, Hostotipaquillo
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1183 m.
El Higo (razvrstavanje)
El Higo ima više značenja:
Igești, Țifești
Igești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Țifești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Tespe
Tespe je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.077 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Harburg Tespe se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 12 metara. Površina opštine iznosi 24,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.077 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 164 stanovnika/km².
NGC 2117
NGC 2117 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Градсково
Градсково је насељено место града Зајечара у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 666 становника (према попису из 1991. било је 947 становника).
José Calvo Gordillo, La Trinitaria
José Calvo Gordillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Градсково
Демографија
У насељу Градсково живи 594 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 50,7 година (48,2 код мушкараца и 53,1 код жена). У насељу има 216 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,08.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
NGC 2119
NGC 2119 je galaksija u zviježđu Orionu.
Precenico Inferiore, Trieste
Precenico Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Trieste, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Oroville, Washington
Oroville je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.686 stanovnika.
Trstenik (Lanišće)
Trstenik je naselje na Ćićariji, u općini Lanišće, na 697 m nadmorske visine, 8 km sjeverozapadno od općinskoga središta Lanišća. Smješteno je na cesti koja od Lanišća vodi za Dane (Lanišće) I Vodice (Lanišće), u blizini raskrižja za Brest (Lanišće) i Buzet, na maloj uzvisini između dviju uzdužnih dolina. Stanovnici se tradicionalno bave stočarstvom i poljodjelstvom, a živjeli su najviše od prodaje mlijeka i drva. Prema popisima stanovništva potkraj XIX. st. Trstenik je brojio 223 stanovnika, a nakon toga stalno gubi stanovništvo, te polagano izumire.
Povijest
Području Trstenika bilo je dio Rašporske gospoštije, pa je s njom pripalo i Veneciji (1394). Dobro su sačuvani struktura naselja, stambena i gospodarska arhitektura s početka XX. st., izvorna organizacija prostora, te tipična zatvorena dvorišta s visokim zidovima i širokim ulaznim vratima. Na najvišoj je koti groblje s crkvom sv. Lucije, koja ima maleni četvrtasti zvonik na pročelju pokraj ulaznih vrata.
Stanovništvo
Po popisu iz 2001., u selu su živjela samo 4 stanovnika.
Ca' Conti, Forlì-Cesena
Ca' Conti je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
La Tauna, Talpa de Allende
La Tauna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Talpa de Allende.
Ca' Conti, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
La Tauna, Talpa de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1542 m.
Milwaukee County, Wisconsin
je okrug u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Jabal al Ḩaddād, Taiz
Jabal al Ḩaddād je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Santa Clara, El Llano
Santa Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini El Llano.
Jabal al Ḩaddād, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Santa Clara, El Llano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2010 m.
Kosmos-1972
Kosmos-1972 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1972 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 16. septembra 1988. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-1972 je bio GLONASS navigacioni satelit.
Los Figueroa (razvrstavanje)
Los Figueroa ima više značenja:
Rasmus Lauge Schmidt
Rasmus Lauge Schmidt (Randers, 20. lipnja 1991.) je danski rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za SG Flensburg-Handewitt kao srednji ili lijevi vanjski igrač. Nakon četiri godine u danskom klubu Bjerringbro-Silkeborg, Lauge Schmidt je potpisao za THW Kiel, s kojim je u dvije godine bio dvostruki njemački prvak. Tokom 2015. potpisao je za SG Flensburg-Handewitt.
Za reprezentaciju Danske debitirao je 15. travnja 2010. godine u utakmici protiv Njemačke, a s vremenom je postao standardni prvotimac. Bio je dio momčadi koja je 2012. godine postala europski prvak, a ima i dvije srebrne medalje sa svjetskih prvenstava 2011. i 2013. godine.
Račja Vas
Račja Vas je naselje na Ćićariji, u općini Lanišće, na 692 m nadmorske visine, 4km sjeverozapadno od općinskoga središta Lanišća, na cesti Lanišće–Trstenik (Lanišće). Stanovnici se bave poljoprivredom, a u prošlosti osobito stočarstvom i proizvodnjom drvenog ugljena. Seoska zajednica do danas je očuvala osebujan oblik zajedničkoga vlasništva nad pašnjacima, kako se čestice ne bi dijelile ili prodavale stanovnicima drugih sela.
Stanovništvo
Po popisu iz 2001, u selu su živjela 34 stanovnika.
Kosmos-1973
Kosmos-1973 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1973 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 22. septembra 1988. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1973 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Car Kenzō
Kenzō (顕宗天皇), također izgovaran kao Ghen-so-tennō, bio je 23. po redu car Japana, prema tradicionalnom popisu.
Ne postoje pouzdani datumi o njegovom životu i vladavini, ali se tradicionalno uzima da je vladao u periodu 485-487.
Prema legendi se rodio kao princ Oka, odnosno sin princa po imenu Ichinobe-no Oshiwa. koji je bio sin Richua, 17. cara. Njegov stariji brat se zvao princ Ōka (Woka). Dok su bili mala djeca, njihovog oca je prilikom jednog lova strijelom ubio car Yūryaku. Dječaci su to vidjeli te, preplašeni za svoj život, pobjegli u Akashi u provinciji Harima te nastavili živjeti kao obični pastiri.
Kenzo je vladao samo dvije godine, a njegova vladavina je ostala upamćena samo po tome što je dao dostojno pokopati oca, koji je bio "sin jednog i otac drugog cara". Umro je u dobi od 36 godina, a naslijedio ga je brat koji će uzeti ime Ninken.