cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elamski jezik
Elamski jezik (ISO 639-3: elx) je iščezli jezik kojim su govorili drevni iranski Elamiti. Elamski je bio jedan od službenih jezika Perzijskog Carstva od 4. do 6. stoljeća pne. Zadnji zapisi na elamskom jeziku datiraju iz vremena osvajanja Aleksandra Makedonskog, nakon čega upotreba jezika gubi na značaju. Tokom više stoljeća, razvijena su tri karakteristička elamska pisma; proto-elamski, linijski elamski, te elamsko klinasto pismo. Elamski je bio aglutinativni jezik, karakterističan po lingvističkom fenomenu u kojem genitiv imenica ne odgovara korjenu imenice. Elamski jezik nije srodan niti jednom od semitskih ili indo-europskih, odnosno sumerskom jeziku. Postoje dvije teorije o podrijetlu jezika; elamo-dravidska i afroazijska. Osim brojnih arheoloških zapisa koji datiraju iz doba Elama, elamski jezik spominje se i na Darijevim zapisima u Behistunu, te na trojezičnim natpisima u Perzepolisu.
Savo Skarić
thumb|Spomenik Savi Skariću nalazi se u Velikom parku u Sarajevu. Savo Skarić (Sarajevo, 27. 1. 1878. – 8. 9. 1909.) bio je pisac, satirični hroničar i vicmajstor.
Biografija
Savo Skarić je rođen 27. 1. 1878. godine u Sarajevu, u staroj sarajevskoj porodici. U rodnom gradu je završio osnovnu školu i šest razreda gimnazije. Već kao učenik najviše pažnje je pokazivao za jezičko šarenilo mahale. Taj jezik starog Sarajeva prenosio je u školi, praveći njime duhovite šale i kalambure, po čemu je u svom, školskom društvu, bio vrlo popularan. Sa svojim drugovima Živkom Nježićem, Vasom Glušcem, Vasom Kondićem i drugima, počeo je vrlo rano da se zanima i za politička pitanja. Prvi impuls za organizaciju tih omladinaca dala je borba za srpsku crkvenu-školsku autonomiju, kada oni osnivaju tajno političko-književno udruženje, koje izdaje i svoj nelegalni list Srpska svijest (1896). Kao učenik, Skarić se bavio i sakupljanjem narodnih pjesama, koje je bilježio od seljaka iz sarajevske okoline i slao Akademiji u Beograd. Završivši šest razreda gimnazije, upisao se na farmaceutski fakultet u Zagrebu, gdje je bio aktivan u studentskim organizacijama. Na studijama je obolio od reumatizma zglobova, pa se 1904. godine, pred diplomski ispit, vratio u Sarajevo, gdje se iz postelje do smrti više nije digao. U avgustu 1906. godine, već teško bolestan, prvi put se javno oglasio u sarajevskom političkom dnevniku Srpska riječ svojom satiričkom reportažom Zmbiljem, pod nazivom Politički zerzevat. Umro je u Sarajevu 8. 9. 1909. godine, u 32. godini života.
Bibliografija
Prve dvije knjige priredio je sam autor, a izdala prva dioničarska štamparija u Sarajevu. Treću knjigu izdao je sarajevski časopis Pregled i ona predstavlja sabrana cjelokupna djela Save Skarića.
Literatura o Zembilju Save Skarića
Politika, 1908, br. 1542. Srpska riječ, 1908, br. 99. Srpska riječ, 1908, br. 92. Bosanska vila, XXIII/1908, br. 13, pp. 207-208 Beogradske novine, XV/1909, br. 238. Delo, XIV/1909, br. 1, pp. 118-120. Bosanska vila, XIV/1909, br. 17-18, pp. 257-258 Srpska riječ, 23. IX 1909. Mali žurnal, XVI/1909, br. 241. Srpska riječ, 1909, br. 184. Vrač pogađač, 1909, br. 197 Brankovo kolo, XV/1909, br. 37, pp. 590 Mali žurnal, XVI/1909, br. 238. Odjek, VIII/1909, br. 197. Politika, 1909, br. 2017. Samouprava, 1909, br. 196 i 197 Vrač pogađač, 1913, br. 254. Pregled, IX/1935, sv.137-138, pp. 322-330. (drugi put objavljeno s izvjesnim izmjenama, kao predgovor u knjizi Zembilj III, Sarajevo 1936, pp. 5-15, treći put u knjizi Odabrani članci. Sarajevo 1952, pp. 253-267, najzad, opet u knjizi Članci i kritike, Beograd 1966, pp. 67-81) Apotekarski glasnik, XII/1940, br. 412 Pregled, 1946, br. 4-5, pp. 380-389. (drugi put objavljeno u knjizi Spomenica palih pisaca, Sarajevo, 1952, pp. 131-143, zatim, u proširenom obliku u Odabranim člancima, Sarajevo 1952, pp. 48-69, i najzad, u knjizi Članci i kritike, Beograd 1966, pp. 91-112) Oslobođenje, 13. IX 1953. Oslobođenje, 13. IX 1959 Izraz, X/1966, br. 10, pp. 365-381; br. 11, pp. 485-499; br. 12, pp. 582-596. Odjek, 1-5. II 1978, br. 3.
Citati
"Ženskarijado, čuvaj onaj stari dobri glas, kojega je Sarajevo uvijek imalo radi svojih djevojaka i njihove vrednoće, te daruća i čistine, pa će se i od sada kao i dosada govoriti u zdravicama: "Ponosio se, k'o Visoko jajima, Sarajevo djevojkama, a Čajniče crkvom i ikonom." (Zembilj iz godine 1907, broj 17, pp. 70)
"Smajo, Smajetino, dženabete nijedan! jer ošamari onaku glavu, što je ne bi automobil obletio za jetmiš ići sahat! Jer diže ruku na onakoga prijatelja islama, što ga nema od Magriba do Mašrika, i do Čina i Marčina! Zar ne znaš, zlo te smelo, da bi Šerif mogao izgubiti narodno povjerenje, a Džamonja svojim džamli okom samo namigne. Ali dobar je Buro, neće on to učiniti!" (Zembilj iz godine 1907, broj 33, pp. 74)
"Nije istina, da je gorespomenuti Omer prešao na katoličku vjeru, već je naprotiv, istina da je katolička vjera prešla na Omera." (Zembilj iz godine 1907, broj 73, pp. 82)
"U geodinamici učinjeno je epohalno otkriće. Dokazalo se naime tačno, da zemljotresi nastaju ušljed toga, što naša zemlja ima rđav običaj, da se češće puta nasmije ljudskim pehlivanucima i muzevirlucima." (Zembilj iz godine 1907, broj 278, pp. 147)
"I dođe ljeto 1907. sa punim kuferom nada i obećanja. Narod se obradova i uskliknu: Blago nama, odsad pa do kijameta, jer dođe vrijeme, da prvo i filigrapi zamijene činovniku samovolju, i njihovo sikterisanje i flaflukterisanje. I počne iz Beča izbijati taze i friški filigrapi i zakoni" (Zembilj iz godine 1907, broj 281, pp. 149)
"Srpski rječnik se je obogatio za jednu riječ više. Riječ "kuferaš" postala je krilata, i ona se danas možže čuti u najzabitijem seoku naše otadžbine. Meni se pripisuje da sam ja skovo ovu riječ, i čak pozvan sam, da je tačno definišem." (Zembilj iz godine 1908, broj. 9, pp. 161)
"Čaršija je zasukala rukave, sprema se za gradske izbore. I onaj zadnji đuturum doći će da glasa protiv kuferaša." (Zembilj iz godine 1908, broj 36, pp. 176)
"Ama stani, dobar insanu, nemoj mi upadati u riječ, nisam još svršio. To hoću da reknem: da je najnovija vijest da je ministar Kalaj umro prije četiri godine i da se sad povampirio, odnosno, da se njegova politika povampirila i uskrsnula u svoj svojoj ljepoti i divoti." (Zembilj iz godine 1908, broj 118, pp. 212)
"Ustav je jedna stvar za insana, a ne za hajvana, a pošto sam ja hajvan, to meni hič ne treba, ni ustav, ni mustav." (Zembilj iz godine 1909, broj 23, str 247)
Citati preuzeti iz: Skarić, Savo. Izabrana djela: Zembilj, šala i maskara. Sarajevo: Svjetlost, 1982.
Humoristično-satirični feljton Save Skarića
thumb|Knjiga Save Skarića "Izabrana djela", priredio Dejan Đuričković
Tokom tri godine od augusta 1906. godine do augusta 1909. godine feljton Save Skarića, objavljivan svake sedmice u sarajevskom dnevnom listu Srpska riječ, pobuđivao je izuzetno interesovanje i bio u žiži javnog života. U svojoj užoj, sarajevskoj sredini Skarić je za života bio neobično popularan pisac. Bio je kozer naročitog šarma i posebnog posmatračkog dara, s lakoćom je otkrivao viši smisao i opšti interes u običnim stvarima dnevnog života, i za njegovu sredinu relevantnost velikih pitanja s nepredgledne i hladne pučine dalekog svijeta. Humorističko-ironičnom prirodom svoga duha, odlučnim i javnim stavom u stvarima društvenog i političkog života, konačno neobičnom fantazijskom lepršavošću i šarmom svoga jezika, imao je jedinstvenu okupljačku snagu i jedinstveno zračio na čitalačku masu. Njegov feljton bio je najmasovnija politička škola u Sarajevu onoga vremena-o tome govore brojna svjedočanstva koja su nam ostala o djelatnosti i tužnoj ličnoj sudbini ovog paćenika koji se, nepokretan, sa bolesničke postelje, posljednje tri godine, koliko je trajala njegova prekratka spisateljska djelatnost, smijehom i satirom opraštao od života. Bio je svjestan da je pred svjetskom velesilom Austrijom njegova Bosna i Hercegovina mali David pred divom Golijatom i da je postelja u koju je pao samrtna. Ali ni s jednim ni s drugim nije se mirio, ismijavao je i jednu i drugu, i Austriju i bolest ozaren snagom duha, vedrine i optimizma, prevazilazio ličnu gorčinu i beznadežnost, spuštenu zavjesu berlinske predstave 1878, koja je njegovu domovinu „uokvirila“. U njegovim feljtonima pisanim prisno gotovo familijarno, bez umjetničkih pretenzija i literariziranja, sarajevska publika se lako i neposredno prepoznavala, u njihovom stvaranju je zapravo i sama učestvovala.
Iz predgovora Dejana Đuričkovića U Sarajevu se nalazi ulica pod nazivom Savo Skarić.
Bowdon, North Dakota
Boudon je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 131, što je 8 (-5,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Petersville, Alaska
Pitersvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4, što je 23 (-85,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Rocío, San Francisco de los Romo
El Rocío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San Francisco de los Romo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1947 m.
Kosmos-780
Kosmos-780 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-780 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 21. novembra 1975. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-780 je bio osmatrački satelit.
Sebastián Piñera
Miguel Juan Sebastián Piñera Echenique (fon. Miguel Huan Sebastijan Pinjera Ečenike; Santijago de Čile, 1. decembar 1949.) je predsednik Čilea. Po drugi put pobedio je na izborima i funkciju je preuzeo 11. marta 2018. g. On je poznati ekonomista, biznismen, bivši senator, i lider Koalicije za Promene.
Pinjera je rođen u Santijagu kao treće od petoro dece Magdalene Ećenikue Rozas i Hosea Pinjere Karvalja, koji je bio čileanski ambasador u Belgiji i Ujedinjenim nacijama. Oženjen je Sesilijom Morel Montes sa kojom ima petoro dece.
Diplomirao je ekonomiju na Katoličkom univerziteu Čilea, a kao Fulbrajtov stipendista nastavio je školovanje na Univerzitetu Harvard. Nakon doktoriranja na Harvardu 1976. g. vratio se u Čile. Predavao je ekonomiju na Univerzitetu Čilea, Katoličkom univerzitetu Čilea i Univerzitetu Adolfo Ibanjez.
Pinjera je vlasnik 100% akcija Čilevižna, nacionalne televizijske mreže; 27% akcija LAN erlajnsa; 13% akcija fudbalskog kluba Kolo-Kolo, kao i još par poznatih čileanskih kompanija. Prema izveštaju časopisa Forbs poseduje bogatstvo od milijardu dolara.
Politička karijera
Pinjera je 1990. g. izabran u Senat, gde je do 1998. g. predstavljao oblast Istočni Santijago, a kasnije te godine ulazi u partiju Nacionalne Obnove. Bio je predsednik ove stranke od 2001. do 2004. g. Bio je kandidat na predsedničkim izborima 2005. g. U prvom krugu osvojio je drugo mesto, osvojivši 25 % glasova. Kako niko od kandidata nije osvojio većinu, otišlo se u drugi krug, u kome je Pinjera izgubio od Mišel Bašele.
Predsednički izbori 2009-2010
Pinjera se ponovo kandidovao na predsedničkim izborima 2009. g. Od avgusta 2009. g. on vodi u istraživanjima javnog mnjenja ispred bivšeg predsednika Eduarda Freja. Na izborima u decembru 2009. g. osvaja najveći broj glasova oko 44%, dok Frej osvaja 29%. Pošto ponovo niko nije osvojio većinu ušlo se u drugi krug. U drugom krugu Pinjera pobeđuje sa 51% osvojenih glasova.
Predsedništvo
Pinjera je inaugurisan u 35. predsednika Republike Čile, 11. marta 2010. g. na ceremoniji održanoj u Valparaisu. Ceremoniju je obeležio zemljotres od 6.9 stepeni, koji je uznemirio zvanice.
La Cruz, Playa Vicente
La Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Tzutzocolo, Tancanhuitz
Tzutzocolo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Valenzano
Valenzano ima više značenja:
Gustav II Adolf od Švedske
Gustav II Adolf (Stockholm, 9. decembar 1594. - Lützen (Saksonija), 6. novembar 1632. ), bio je švedski kralj od 1611. - 1632. koji je za svoje vladavine uspio zemlju uvesti u red najvećih evropskih sila, i postaviti temelje za izgradnju moderne švedske države.
Detinjstvo i mladost
Rođen je kao sin švedskog kralja i svog prethodnika Karla IX i Kristine od Holstein-Gottorpa. Bio je oženjen Marijom Eleonorom od Brandenburga, ćerkom kneza-izbornika Brandenburga, imali su samo jednu ćerku Kristinu.
Odabrao je pruski grad Elbing kao bazu za svoje operacije tokom rata. Kad je bio mlađi često je inkognito putovao da bi upoznao zemlju i ljude prijatelja potencijalnih neprijatelja. Bio je prosvećeni vladar, koji je plemstvo držao na uzdi podržavajući i trgovce i radnike protiv plemstva.
Vojskovođa
Kao general čuven je po inovacijama. Počeo je koristiti mobilnu artiljeriju na bojištu. Koristio se aktivnom taktikom, gde je napad imao prednost nad odbranom, a pokretljivost je postala značajnija nego u uobičajenim taktikama. Mušketiri pod njegovom komandom bili su poznati po preciznosti i brzini ponovnog punjenja. Čak su ispaljivali i tri puta više hitaca u minuti od bilo koje druge mušketirske jedinice toga doba.
Stvorio je modernu vojsku malih taktičkih jedinica sa profesionalnom komandom. Gusto raspoređeni, a pokretni topovi postaju odlična podrška taktičkim jedinicama. Saradnja artljerije, pešadije i konjice u klinastim formacijama omogućuje švedskoj vojsci da lako pobeđuje zastarele pravougaone formacije mušketira i kopljanika.
Uspevao je da tokom bitke iskoristi mogućnosti, koje se brzo stvaraju, tako da ih je trebalo brzo i iskoristiti, dok takva mogućnost u bici ne isčezne. Brzim manevrima lake i teške konjice u koordinaciji sa dobro istreniranom i discipliniranom pešadijom preokrenuo bi brzo bitku u svoju korist.
Bio je to samo jedan od razloga zašto su ga obožavali Carl von Clausewitz i Napoleon i zašto su ga smatrali jednim od najvećih generala svih vremena.
Švedska postaje dominantna sila na Baltiku
mini|desno|200p|Lav Severa—Gustav Adolf na čuvenoj prekretnici tokom bitke kod Brajtenfelda 1631.
Posle Ingrijskog rata sa Rusijom (1610—1617) sklapa se Stolbovski mir 1617, po kome se osigurava Estonija u švedskom posedu, a Švedskoj se priključujee Karelija i Ingermarlandija i deo oko reke Neve, pa je Rusija bila odsečena od Baltika.
Protiv Poljske se vodio Poljsko-švedski rat tokom 1620—1622. i 1625—1629. Poljska je mirom iz 1629. bila prinuđena da preda veliki deo Livonije sa Rigom. Šveđani su dobili pravo da oporezuju poljsku robu, koja prolazi kroz Baltik i postali su glavna sila na južnom Baltiku. Švedska jedino nije uspela zauzeti Gdanjsk. Švedska je kontrolisala gotovo sve baltičke luke izuzev Gdanjska i Kenigsberga. Švedska je posle toga rata imala dovoljno novca za ulazak u Tridesetogodišnji rat.
Učešće u Tridesetogodišnjem ratu
Nakon što je otpustio Albrehta Valenštajna, Ferdinand II je zavisio o Katoličkom savezu. U bici kod Brajtenfelda 1631. Gustav Adolf je porazio vojsku Katoličkog saveza pod komandom generala Tilija. To je bila velika pobeda u kojoj je uništio 60 % protivničke vojske. Godinu dana kasnije ponovo su se sukobili i u toj bici je ubijen 1632. Johan Cerklas Tili. Švedska je počela dominirati ratištem. Kad je započela rat Švedska je imala 42.000 vojnika, a 1632. je imala 149.000 vojnika. Vojsku je velikim delom finansirala Francuska. Mnogi zarobljenici iz bitke kod Brajtenfelda su bili regrutovani u švedsku vojsku. Šveđani su zauzeli u maju 1632. čak i Minhen.
Pošto je general Tili bio mrtav car Ferdinand II je ponovo morao da traži pomoć od Albrehta Valenštajna, koga je bio prethodno smenio. Albreht Valenštajn je poveo veliku vojsku južno i počeo je ugrožavati linije snabdevanja švedske vojske. Gustav Adolf je znao da se Valenštajn priprema za napad. Gustav Adolf i Albreht Valenštajn sukobili su se 1632. u bici kod Licena. Šveđani su pobedili, ali Gustav Adolf je ubijen u toj bici.
Bio je aktivni učesnik bitaka, tako da je bio i sam ranjavan nekoliko puta, uključujući rane vrata, grla i stomaka. Zbog toga je prihvatio fleksibilni oklop umesto uobičajenog dvodelnog oklopa sa metalnom školjkom. Nije mogao da nosi metalni oklop zbog rana blizu kičme.
Ubijen je u bici kod Licena u ključnom trenutku bitke, kada je predvodio konjički napad u gustu maglu od baruta.
Švedska kruna se nasleđivala unutar dinastije Vasa. Brat Gustava Adolfa je bio umro, tako da je ostala samo ženska linija. Nasledila ga je ćerka Kristina Švedska.
American Hero (film)
Američki junak ili Američki heroj američko-britanska je superherojska komedija-drama iz 2015. režisera i scenariste Nicka Lovea. Naslovna uloga je Stephen Dorff, kao partimanijak i alkoholičar sa telekinetičkim sposobnostima koji nakon događaja koji mu promijeni život odluči slijediti životni stil junaka/heroja. Screen Media Films je izdao film u SAD-u 11. decembra 2015. godine.
Radnja
Lucille, nepokretni čovjek koji je u invalidskim kolicima od povrede kičme zadobijene u Zaljevskom ratu, traži u New Orleansu svog prijatelja Melvina kako bi ga dokumentaristička ekipa mogla pratiti. Nađu ga kako se onesvijestio na ulici. Melvin, alkoholičar i drogeraš, nalazi se u silaznoj spirali i većinu vremena provodi družeći se sa svojim prijateljima. Njegova otuđena bivša supruga Doreen podnijela je protiv njega tužbu i preuzela je skrbništvo nad njihovim sinom Rexom. Lucille želi da se Melvin očisti i otrijezni, ali Melvin samo daje prazna obećanja da će konačno srediti svoj život.
Lucas, nastavnik biologije na koledžu lokalne zajednice, redovno vrši testove na Melvinu, koji ima telekinetičke moći – sposobnost pokretanja predmeta svojim umom. Lucas to ne može objasniti, osim što Melvin ima malo drugačiju strukturu mozga od običnih ljudi. Melvin uprkos Lucasovom nastojanju neće da vidi stručnjaka. Osim Lucasovih testova, Melvin koristi svoje moći i za ulične trikove da bi dobio novac za drogu. Lucille, međutim, krivi lokalnog trgovca drogom, Nathana, da stoji iza nasilja u susjedstvu i ne voli ga. Ovo prati Jimmy, lokalni policajac.
Nakon noći napornog partijanja, Melvinovo srce staje. Kada se probudi, ljekari mu kažu da je bio klinički mrtav nekoliko minuta. Potresen ovim iskustvom, Melvin najavljuje da namjerava ostati trezan radi Rexa. Impresioniran, Jimmy traži da Melvin pomogne očistiti susjedstvo. Nakon što je vježbao svoje sposobnosti, Melvin se suočava s Nathanovom bandom i prijeti im. Nathan je upucao Lucillea u znak odmazde. Nakon što mu Lucille kaže da ga ostavi na miru, Melvin ponovo pada u alkoholizam i zabavlja se sa prijateljem koji je nedavno pušten iz zatvora.
Produkcija
Snimanje se odvijalo u New Orleansu (Louisiana).
Objavljivanje
Screen Media Films je izdao film 11. decembra 2015. godine.
Kritika
Rotten Tomatoes, agregator recenzija, objavljuje da je troje od deset anketiranih kritičara filmu dalo pozitivnu ocjenu; prosječna je 4,5/10. Metacritic daje rejting od 42/100 na osnovu šest recenzija. Frank Scheck iz The Hollywood Reportera napisao je da film „ima nekoliko zanimljivih momenata”, ali da ima previše umetaka i „nikada zapravo ne odlučuje šta želi biti”. John Hazelton iz Screen Dailyja nazvao ga je „poželjnim ako je lagana indi dramedija” koja zamjenjuje umetke za dramski ili razvoj likova. Maitland McDonagh iz Film Journal Internationala nazvala je Melvina poželjnim, a Neil Genzlinger iz The New York Timesa nazvala ga je nepoželjnim; oboje su rekli da je film kliše komedija-drama sa manjim preokretom. Gary Goldstein iz Los Angeles Timesa pohvalio je „primamljivo čudnu senzibilnost” filma, rekavši da je ima i šarm i srce zahvaljujući jakim performansima Dorffa i Griffina. Aaron Hillis iz The Village Voicea nazvao je film „flacidnom bromantičnom komedijom”.
Curry County, Oregon
je okrug u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 22.364, što je 1.227 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Egina (mitologija)
Egina (Αἴγινα) bila je, u grčkoj mitologiji, nimfa Najada, kći rečnog boga Asopa.
Mitologija
thumb|right|230px|"Egina čeka Zevsov dolazak", [[Ferdinand Bol, 17. vek]] Prema mitu, Zevs je na sebe uzeo obličje orla ili, prema drugima, vatre i onda je oteo lepu Eginu i odneo je na ostrvo Enonu, koje je potom prozvano Egina.
Na tom ostrvu Egina je rodila Zevsu sina Eaka. Neki kažu da je ostrvo bilo još nenaseljeno u doba kad je Eak rođen te da je Zevs tamošnje mrave (μύρμηκες) pretvorio u ljude, koji su nazvani Mirmidoncima i kojima je Eak potom vladao, odnosno, prema drugima, da su ljudi po Zevsovom nalogu izrasli iz zemlje. S druge strane, Ovidije pretpostavlja da to ostrvo nije bilo nenaseljeno pre Eakovog rođenja te kaže da je tokom Eakove vladavine boginja Hera, ljubomorna na Eginu, opustošila ostrvo poslavši na njega bolest i strašnog zmaja, koji je odneo gotovo sve tamošnje stanovnike, pa je naposletku Zevs ponovo naselio ostrvo pretvarajući mrave u ljude. Te su legende verovatno bile mitski odraz nekadašnje kolonizacije ostrva Egine.
Asop je uzalud tražio svoju kćerku sve dok mu Sizif, koji se s Akrokorinta video šta se dogodilo, nije rekao da mu je Eginu oteo sam Zevs. Zevs je ošinuo Asopa munjom i naterao ga da se vrati u svoje korito, a Sizifa je u Hadu kaznio zato što ga je odao. U vezi s jednim izvorom koji se nalazio iza Afroditinog hrama na Akrokorintu, Pausanija kaže da su tamošnji ljudi pričali kako je taj izvor bio Asopov dar, darovan Sizifu, jer je ovaj saznao da je Asop oteo Asopovu kćer Eginu, ali je odbio da bilo šta Asopu kaže sve dok od njega na Akrokorintu ne dobije izvor. Taj se događaj jasno odnosio na reku Asopa na Peloponezu, koja protiče kroz Flijunt i Sikion. U tekstu se kaže i da Flijunćani pričaju i to da je Asop izrodio kćeri Korkiru, Eginu i Tebu, a da se Tebanci s tim ne slažu i tvrde da je Teba bila kći beotskog, a ne flijuntskog Asopa.
Egina je kasnije otišla u Tesaliju, gde se udala za Aktora i rodila mu Menetija, potonjeg Patroklovog oca.
Alexander Fleming
Sir Alexander Fleming (Lochfield kod Darvela, 6. kolovoza 1881. - London, 11. ožujka 1955.), škotski biolog.
Otkrio je antibiotsku supstancu lisozim i izolirao je antibiotik penicilin iz gljivice Penicillium notatum, za što je dobio 1945. godine Nobelovu nagradu.
Životopis
Fleming je rođen na farmi u Lochfieldu blizu Darvela u East Ayrshire, Škotska, a školovan je na akademiji u Kilmanrocku. Poslije je studirao u St. Mary's Hospitalu u Londonu do početka Prvog Svjetskog Rata. Bivši izložen infekcijama umirućih vojnika vratio se u St. Mary's gdje je radio na poboljšanji i otkriće bolje antisepse.
Flemingovi laboratoriji bili su u neredu što mu se pokazalo kao prednost. Kada je 15. rujna 1928. pregledavao laboratorij otkrio je čudnu pojavu. Naravno svaki eksperiment bi pomno pregledao prije bacanja i primjetio je gljivičastu koloniju u jednoj od zdjelica punom bakterije Staphylococcus aureus. Fleming je pomnije proučio koloniju i primjetio da su stanice imale citolizu. Citoliza je dijeljenje stanica, a u ovom slučaju to je bila citoliza potencijalno vrlo štetne bakterije. Važnost je odmah prepoznata, no otkriće je ipak podcijenjeno. Fleming je izdao članak o penicilinu u British Journal of Experimental Pathology1929.
Fleming je radio s tim, no rasti i uzgajati ga bio je posao više priklonjen kemičarima. Flemingov zaključak bio je taj da, zbog neučinkovitosti proizvodnje lijeka i sporog djelovanja lijek neće biti učinkovit u medicini. Još uz to njegovi spisi nisu pravilno stigli u Medicinski institut. Fleming je iz tih razloga prestao s radom na penicilinu. Ostavljeno ja za druga dva znanstvenika; Sir Howard Walter Florey i Ernst Boris Chain su usavršili penicilin u djelotvornu formulu. To su i uspjeli i njihovo usvršavanje prouzročilo je masovnu proizvodnju za vrijeme Drugog Svjetskog Rata. thumb|300px|[[Gustav Adolf, švedski kralj|Švedski kralj Gustav Adolf uručuje Flemingu Nobelovu nagradu.]] Zbog dostignuća titulu Sir dobio je 1944. Fleming, Florey i Chain su 1945. bili ti koji će dobiti Nobelovu nagradu za fiziologiju i medicinu. Florey je poslije dobio više počasti zbog svog zalaganja u stvaranju panicilina tako spasivši milijune života u Drugom Svjetskom Ratu.
Fleming je bio dugogodišnji član Umjetničkog Kluba Chelsea, privatnig kluba za umjetnika svih žanrova osnovanog 1891. na prijedlog slikara Jamesa McNeila Whistlera. Fleming je bio odan klubu sa svojim bakterijskim crtežima, koje su nacrtane sa sporama različitih bakterija. Bakterije su bile nevidljive dok ih je crtao, no poslije su sjale u blještavim bojama.
Serratia marcescens - crveno
Chromobacterium violaceum - ljubičasto
Micrococcus luteus - žuto
Micrococcus varians - bijelo
Micrococcus roseus - rozo
Bacillus sp. - narančasto Fleming je preminuo 1955. od srčanog udara u 73. godini života. Pokopan je kao nacionalni heroj u Katedrali Sv. Petra u Londonu. Njegovo otkriće penicilina promijenilo je svijet moderne medicine i antibiotika.
Tehnecijum (99mTc) medronska kiselina
Tehnecijum (99mTc) medronska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 274,909 Da.
Malter
Malter ili mort je vezivni materijal koji nastaje miješanjem osnovnog veziva (kao što su cement ili razne vrste kreča), vode i agregata/pijeska. Osnovna razlika između maltera i betona, osim u vezivima (tj. za beton koristimo samo cemente, a za maltere sva veziva i kombinacije istih) je u agregatu koji se koristi.
Dobijanje maltera
Za spravljanje maltera koristimo agregat finije granulacije (do 4 mm), dok se npr. za "špar-beton" koriste obluci čija debljina dostiže pola debljine zida i ne prelazi 25%. Spravljanje maltera zahtijeva pažnju pri miješanju veziva: npr. anhidrit i gips nikako ne smiju da se pomiješaju sa krečnim vezivima!
Hidraulički malteri nastaju korištenjem hidrauličnog veziva, npr. cementa ili hidrauličkog kreča. Ovo su malteri veće čvrstoće te se, pored oblaganja, koriste i u konstruktivne svrhe.
Hemijska formula
Prema hemijskoj formuli malter nastaje kao:
Ca(OH)2 + CO2 --> CaCO3 + H2O
Mehanička čvrstoća
Mehanička čvrstoća maltera potiče od njegovih vezivnih materijala. Tako su najčvršći malteri, koji su namjenjeni konstruktivnim zahvatima, oni od cementa ili hidrauličkog kreča.
Ispituju se čvrstoća na pritisak, zatezanje kao i savijanje.
Klase
Prema mehaničkoj se čvrstoći obrazuju i klase. Razlikujemo tri osnovna tipa:
Cortland, Illinois
Cortland je градић u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.270 stanovnika.
Santa Maria dei Sabbioni, Cremona
Santa Maria dei Sabbioni je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 350 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Râmnicelu, Râmnicelu, Buzău
Râmnicelu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Râmnicelu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2880 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Koriolan (film)
Koriolan je britanski igrani film snimljen 2011. u režiji Ralpha Fiennesa, kome je predstavljao režijski debi. Predstavlja adaptaciju istoimene tragedije Williama Shakespearea, koja se pak temeljila na stvarnim historijskim događajima u antičkoj Italiji na prijelazu iz 6. u 5. vijek pne. Fiennes u filmu tumači naslovni lik - Gaja Marcija Koriolana, rimskog vojskovođu koji u ratu sa susjednim Volščanima svom gradu donosi pobjedu, ali koji potom postaje žrtvom spletki političara rane Republike. Radnja prikazuje kako, duboko povrijeđen, odlučuje prijeći na stranu Volščana i pokrenuti pohod za uništenje vlastitog grada.
Fiennes, koji je istu dramu prethodno bio režirao na pozornici, pronašao je određene sličnosti sa sukobima antičkih gradova-država sa ratovima u bivšoj Jugoslaviji. Scenarist John Logan je, stoga, radnju premjestio u moderno doba, pri čemu su kao lokacije poslužile Srbija i Beograd (koji "glumi" Rim) i Crna Gora (koja "glumi" Volščane).
Valera
Valera ima više značenja:
NGC 2023
thumb|NGC 2023 NGC 2023 je refleksijska maglica u zvježđu Oriona.
Ova je maglica jedan od sjajnijih izvora fluorescentnog molekularnog vodika, a promjer od 4 ly čini je i jednim od najvećih na nebu. Izvor energije za maglicu je HD 37903, zvijezda tipa B, najsjajniji član skupa mladih zvjezdanih objekata koji obasjavaju prednju stranu molekularnog oblaka Lynds 1630 (Barnard 33) u Orionu B.
NGC 2023 čini šupljinu na površini oblaka, a udaljena je oko 450 parseka (= 1467 ly) od Zemlje. Na nebu se nalazi samo trećinu stupnja od mnogo poznatije maglice "Konjska glava" i često ju se može pronaći na fotografiji zajedno s njom.
Villagrappa, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 364 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Valeriano
Valeriano ima više značenja:
Trecenta, Rovigo
Trecenta je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1555 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Lista NBA igrača (A)
Popisi sadrže i igrače iz američke Nacionalne košarkaške lige (NBL), Košarkaške asocijacije Amerike (BAA) i izvornog Američkog košarkaškog saveza (ABA). Sve su ove lige doprinijele stvaranju današnje NBA.
Imena igrača koji su igrali u NBL-u prije spajanja s BAA 1949. godine istaknuta su kurzivom, s obzirom da se oni obično ne nalaze u službenim registrima NBA lige.
Mramor
180px|thumb|Mramor. thumb|180px|[[Taj Mahal, ovaj svjetski poznati spomenik načinjen je od mramora.]] Mramor (latinski iz grčkog) je stijena nastala metamorfozom karbonatnih prolita (sedimentnih stijena vapnenaca i dolomita) pri uvjetima povišene temperature i litostatskog tlaka.
Mramor je zrnate (granoblastične) strukture i homogene teksture, sadrži kalcit i/ili dolomit, a od primarnih nečistoća u sedimentu nastaju metamorfni minerali (fosferit, pirokseni, tinjci). Škriljavi varijaritet mramora bogat filosilikatima naziva se cipolin.
Mramor se rabi u kiparstvu i graditeljstvu, lako se reže, obrađuje i polira. U likovnoj umjetnosti je cijenjen zbog svoje mliječne boje, poluprozirnosti i toploti koja podsjeća na ljudski dodir.
U antici najznačajnije građevine i skulpture nastale su od čuvenog mramora s otoka Para (grčki: Parosa) i brda Pentelikona.
U Italiji je cijenjen mramor iz Carrare od kojeg je izrađen i Michelangelov David.
Latvijska legija
Latvijska ili Letonska legija (Latviešu leģions)), službeno Latvijska SS dobrovoljačka legija (Latviešu SS brīvprātīgo leģions); ), je bila vojna formacija njemačkog Waffen SS-a, sastavljena od Latvijaca, koja se u Drugom svjetskom ratu borila protiv Sovjeta i njihovih saveznika na Istočnom frontu.
Legija se sastojala od dvije divizije - 15. (1. latvijske) i 19. SS grenadirske divizije (2. latvijske). 15. divizija se borila u okviru Grupe armije Centar te je u ljeto 1944. godine, nakon što je u ljeto 1944. teško stradala u operaciji Bagration, poslana na reogranizaciju u Njemačku gdje će se na kraju predati zapadnim saveznicima. 19. divizija, koja je sudjelovala u opsadi Lenjingrada se 1944. godine povukla u tzv. Kurlandski džep koga će držati do samog kraja gdje će se predati Sovjetima u maju 1945. godine.
Latvijska legija je nakon raspada SSSR i obnove latvijske nezavisnosti postala predmetom velikih kontroverzi kako u latvijskoj, tako i u međunarodnoj javnosti. Veliki dio današnjih Latvijaca njene pripadnika drži herojima i patriotskim borcima za slobodu Latvije, a to se odrazilo kada su 1998. latvijske vlasti službeno proglasile Dan sjećanja na latvijske legionare koji se otada obilježava svečanim marševima po ulicama latvijskih gradova; prema takvim shvaćanjima, Legija, iako je bila dio Waffen SS-a, na Nürnberškom procesu proglašenom zločinačkom organizacijom, nije mogla biti odgovorna za nacističke ratne zločine, s obzirom da je osnovana nakon što je u okupiranoj Latviji Holokaust već bio dovršen, a sama Legija djelovala isključivo na fronti protiv Crvene armije, a ne u pozadini protiv civila. Sa druge strane, samo korištenje nacističkih znamenja, ali i činjenica da je dio ljudstva Legije ranije ipak sudjelovao u Holokaustu kao dio tzv. Arajs Kommandoa, je izazvalo kritike u dijelu latvijske, a pogotovo u međunarodnoj javnosti. Pod međunarodnim pritiscima je 2000. Latvija ukinula službeno slavljenje Dana sjećanja, te se marševi otada održavaju kao privatna manifestacija. Na njima obično sudjeluju pripadnici latvijske desnice uključujući pripadnike radikalno desnih sranaka, a ponekad izazivaju i kontra-demonstracije sljedbenika antifašističke ljevice i stranaka koje okupljaju Ruse i druge ne-Latvijce. Službena Rusija je, pogotovo tokom posljednjih godina, nakon što su pogoršani odnosi sa Zapadom, Legiju i njeno javno slavljenje često koristila u propagadne svrhe kako bi asocijacijom jedne od članica uz nacizam ocrnila NATO-pakt i Evropsku uniju.
La Campanilla, Ixtlahuacán de los Membrillos
La Campanilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1628 m.
Al Maqza‘, Hajjah
Al Maqza‘ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Kosmos-781
Kosmos-781 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-781 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. novembra 1975. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 900 kilograma. Kosmos-781 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Kamenica (Ilijaš)
Kamenica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ilijaš koje pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Prema popisu stanovništva iz 1991. u naselju je živjelo 1.042 stanovnika.
Hohenbucko
Hoenbuko je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Elbe-Elster. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 696 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12062237.
Torjanci
Torjanci (mađarski Torjánc [ˈtorjaːnt͡s]), naselje u Općini Petlovac u Osječko-baranjskoj županiji (Republika Hrvatska).
Geografski položaj
Torjanci su smješteni u zapadnom dijelu Baranje, u mikroregiji Baranjske nizine Istočnohrvatske ravnice. Udaljeni su 17,8 km zapadno od općinskog sjedišta Petlovca i 25,6 km zapadno od Belog Manastira te 13,5 km sjeverozapadno od Belišća i 17,2 km od Valpova, leže na nadmorskoj visini od 91 m.
Ceste
Torjanci se nalaze na ukrštanju županijske ceste Ž4033 (D517 - Novo Nevesinje - Torjanci) i nerazvrstane ceste.
Prometne veze
Torjanci su autobusnom vezom povezani s općinskim središtem Petlovcem i s Belim Manastirom.
Zaseoci
Na popisima stanovništva iskazivani su dijelovi naselja (zaseoci): Greda, Medrović - Lugarna, Pik i Verbak, koji više ne postoje kao naselja.
Tabela (2021)
Na popis stanovništva u Hrvatskoj 2021. godine naselje Torjanci imalo je 244 stanovnika.
Po zaseocima
Na popisima stanovništva 1900, 1910, 1948, 1953, 1961. i 1971. godine stanovnici su popisivani i po zaseocima: Greda (1900: 22 - 1910: 18 stanovnika); Medrović - Lugarna (1900: 14 - 1910: 17 - 1953: 2 stanovnika); Pik (1910: 13 stanovnika) i Verbak (1910: 22 stanovnika).
Nacionalni sastav (2011)
Prema popisu iz 2011. godine, u Torjancima je živjelo 267 stanovnika. Stanovništvo je pretežito hrvatsko (57%), te romsko (36%) i mađarsko (4%).
Privreda
Privrednu osnovu Torjanaca čine ratarstvo, stočarstvo i trgovina.
Udruge
U Registar udruga Republike Hrvatske upisane su tri udruge sa sjedištem u Torjancima (stanje: XII/2020):
Ulice
Naselje Torjanci ima pet (5) ulica:
Valerio
Valerio ima više značenja:
Sam (film, 1959)
Sam je jugoslavenski crno-bijeli ratni film snimljen 1959. u režiji Vladimira Pogačića. Radnja se događa za vrijeme bitke na Sutjesci u Drugom svjetskom ratu i prikazuje partizansku jedinicu koja se našla odvojena od glavnine, te koja se, gonjena od nadmoćnijeg neprijatelja, pokušava probiti kroz njemački obruč. Sam su kasniji kritičari isticali kao jedan od primjera evolucije žanra koji će kasnije postati poznat kao partizanski film, odnosno zbog scenarija koji je naglasak stavljao na psihološko profiliranje pojedinačnih likova, umjesto dotadašnje "sirove" ideološke propagande.
La Arena, Penjamillo
La Arena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Penjamillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1677 m.
1892
Godina 1892 (MDCCCXCII) bila je prijestupna godina koja počinje u petak po gregorijanskom, odn. prijestupna godina koja počinje u srijedu po 12 dana zaostajućem julijanskom kalendaru (linkovi pokazuju godišnje kalendare).
Januar/Siječanj
mini|left|150px|Prva zgrada na [[Ellis Island]]
Jul/Juli/Srpanj
mini|140px|Podignut spomenik [[Bitka kod Slankamena|Bici kod Slankamena]]
Avgust/August/Kolovoz
mini|150px|[[Austrougarska kruna]] mini|120px|[[Jovan Avakumović]]
Novembar/Studeni
mini|130px|[[Sándor Wekerle]]
Kroz godinu
mini|130px|[[Ivan Broz]]
El Perdido, Burgos
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
NGC 2025
NGC 2025 je otvoreni skup u zviježđu Stolu.
Country Club Hills, Illinois
Country Club Hills je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 16.541 stanovnika.
Popești, Sinești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 350 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Deschutes County, Oregon
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 157.733, što je 42.366 (36,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ebanovina
thumb|right|250px|Ebanovina thumb|right|250px|[[Drvorez slonova od cejlonske ebanovine]]
Ebanovina je opći naziv za vrlo gusto i crno drvo. U strogom smislu dobiva se od nekoliko vrsta drva iz roda Diospyros, no i drvo dobiveno iz nekoliko drugih crnih ili tamnih stabala (potpuno rodno nepovezanih) ponekad se naziva ebanovinom. Raste u suptropskim i tropskim krajevima, a najpoznatija ebanovina dobiva se od roda Diospyros ebenum koj obiluje u južnoj Indiji i na Šri Lanki. Ovo drvo naziva se cejlonskom ebanovinom.
Ebanovina se vrlo cijeni kao ukrasno drvo, budući kako je riječ o jednom od najcrnijih poznatih vrsta drva, koje se lako obrađuje te ima finu teksturu i veliku gustoću zbog koje tone u vodi. Pojedine vrste drva iz roda Diospyros daju posebni prugastu ebanovinu koja nije u potpunosti crna, već se sastoji od svijetlijih i tamnijih pruga.
Zbog karakteristične crne boje, ebanovina se koristila u magičnim obredima, a koristili su je i masoni. Prema legendama, kralj podzemnog svijeta Pluton imao je prijestolje od ebanovine. Najpoznatije vjerovanje tvrdi da ebanovina štiti od straha zbog čega su se dugo vremena od ovog drveta pravile kolijevke.
Impresionizam
Nastaje u francuskom slikarstvu između 1860 i 1870 godine, a njegovu pojavu najavljuju englezi John Constable i J.M.W. Turner ujedno sa francuskim slikarom Gustave Courbet. Najznačajniji predstavnici a ujedno i osnivači Impresionizma su francuski slikari, Claude Monet, Eduard Manet, Pissaro, Alfred Sisley, Edgar Degas i Auguste Renoir. Njemački Impresionizam predstavljaju Trübner, Liebermann, Corinth i Slevogt.
Impresionisti napuštaju atelje da bi slikali "pod vedrim nebom" tj. na otvorenom prostoru (plenerizam). Obala rijeke Sena-e i obala Canal-a ujedno sa šumom Fontainebleu, bili su glavni motivi tog novog slikarstva koje je predstavljalo prirodu preko subjektivne impresije. Impresionisti oslobađaju materiju težine i čvrstine i transformišu energiju čiste svijetlosti u razigrane vesele i senzualne pokrete boja. Esencijalni kriterij ovog umjetničkog smjera se sastoji u prikazivanju predmeta i prirode preko kolorističke analize, sugerisane od strane sunca, svijetlosti i vazduha. Iz tog razloga se gube lokalne boje, i na njihovom mjestu se pojavljuju tačke boja, koje se rekomponuju u samom oku posmatrača. Perspektiva se ne formuliše preko površinske dispozicije na platnu, nego nastaje koloritom i potezima kista na šta utiču promjene atmosfere. Disolucija svijetlosti na tačke i kratke poteze kistom, slijedila je zakon hromatskog simultaneog kontrasta, kojim se alteracija boja koje se nalaze jedna do druge dešava iz razloga zakona komplementarnosti.
Cilj impresionizma je stvaranje perfekcionisane iluzije izgleda prirode, gdje sve, pa čak i prolazni efekat atmosfere nad svijetlošću može biti predstavljen. Prikazivanje atmosfere i predstavljanje subjektivne impresije kao duhovni podsticaj, određuju stilistički karakter ovog smjera.
Kearney Park, Mississippi
Karni Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.054.
Kosmos-783
Kosmos-783 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-783 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 28. novembra 1975. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 750 kilograma. Kosmos-783 je bio komunikacioni satelit.
Rigo, Arezzo
Rigo je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Valico
Valico ima više značenja:
Vallarsa
Vallarsa ima više značenja:
Albertville, Minnesota
Albertvil je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.044, što je 3.423 (94,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
16. 2.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
16. veljače/februar (16. 2.) je 47. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 318 dana (319 u prijestupnoj godini).
NGC 2026
NGC 2026 je otvoreni skup u zviježđu Biku.
16. 2.
Događaji
.
Smrti
.
Blagdani
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Villa Mattei, Macerata
Villa Mattei je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Hohenfinow
Hoenfinov je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Barnim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 509 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12060092.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Barnim Hoenfinov se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Barnim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 55 metara. Površina opštine iznosi 21,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 509 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 23 stanovnika/km².
Siete Arroyos, San Miguel Panixtlahuaca
Siete Arroyos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Panixtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 758 m.
Tomingaj
Tomingaj je naselje u sastavu Općine Gračac, u Zadarskoj županiji. Nalazi se 7 kilometara sjeverno od Gračaca.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 26 stanovnika.
San Francisco Ozomatlán, Huitzuco de los Figueroa
San Francisco Ozomatlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Huitzuco de los Figueroa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1410 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 534 m.
Los herederos Del Monte
Los herederos Del Monte (na španskom:"Naslednici") je telenovela produkcijske kuće Telemundo snimana u Kolumbiji. Predstavlja rimejk čileanske telenovele Hijos Del Monte iz 2007.
U Hrvatskoj je prikazana na RTL Televiziji pod naslovom Nasljednici, a u Srbiji na RTV Pink pod naslovom Naslednici.
Sinopsis
Na hacijendi Del Monteovih dani prolaze mirno. Petorica braće: Huan, Hose, Pedro, Gaspar i Lukas brinu se, kao i obično, o zemlji koju su njihovi preci tokom vremena pretvorili u najrazvijenije područje u regionu. Žele da održe svoje nasleđe, ali i da ga uvećaju.
Uz Modesta, vernog porodičnog slugu, braća se okupljaju na čitanju testamenta tek preminulog oca. Ono o čemu petorica usvojenih sinova nije ni sanjala jeste da će taj tužni dan u njihovim životima obeležiti početak propasti i nove priče u koju će sva petorica biti neizostavno upleteni.
Kada je advokat na korak do čitanja testamenta i pokazivanja video klipa na kome se nalaze poslednje reči Emilija Del Montea, pojavljuje se Paula... Del Monte. Ona je starčevo jedino biloško dete i ne dolazi samo da zahteva svoj deo nasledstva, već i da uzdrma živote najpoželjnijih muškaraca u regiji.
Paula je došla odlučna da dobije ono što joj pripada. Vođena je ogorčenošću jer je tokom godina bila ignorisana i zapostavljena od strane očeve porodice. Pažljivo smišlja planove, a svaki od petorice braće pomoći će joj da ih sprovede u delo.
Ono što Paula Del Monte nije očekivala jeste da će na imanju čija vlasnica želi da postane, pronaći - ljubav. To će je navesti na promenu ciljeva. Prvi put u svom životu, ova lepotica neće moći da kontroliše svoja osećanja, a još manje emocije.
Kvenza
Kvenza (arapski: الونزة) je rudarski grad od 47,312 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Tebesa.
Los herederos Del Monte
Sinopsis
Svi planovi padaju u vodu, dok njena majka Sofija Kanjadas na sve načine pokušava da Paula ispuni obećanje koje joj je dala jednom davno: Ostati sa čitavom imovinom braće Del Monte.
Kvenza
Geografske karakteristike
Kvenza leži u planinama Saharskog Atlasa, pored tuniske granice, udaljena 77,5 km južno od svog pokrajinskog administrativnog centra Tebesse
Historija
Kvenza je nastala početkom 20. vijeka kao rudarsko naselje francuske kompanije - Société de l'Ouenza, koja je otvorila rudnik željezne rude. Rudnik je čitav vijek bio nosioc razvoja ne samo grada već i pokrajine, danas je izgleda iscrpljen i pred zatvaranjem.