cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2,4-Dihlorobenzoil-KoA reduktaza
2,4-dihlorobenzoil-KoA reduktaza (, reduktaza 2,4-dihlorobenzoil-KoA) je enzim sa sistematskim imenom 4-hlorobenzoil-KoA:NADP+ oksidoreduktaza (halogenacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje u reverznom smeru, pri čemu fomira deo degradacionog puta 2,4-dihlorobenzoata kod bakterija.
GR-127,935
GR-127,935 je organsko jedinjenje, koje sadrži 29 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 497,588 Da.
Sebakoil hlorid
Sebakoil hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 239,139 Da.
Taiz (muhafaza)
Taiz (arapski: تعز‎) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Ova pokrajina nalazi se na jugozapadu zemlje uz obale Crvenog mora.
Taizz ima površinu od 10.000 km² i 2,393.425 stanovnika, gustoća naseljenosti iznosi 239 stanovnika po km². Glavni grad muhafaze je Taiz, ostali veći gradovi su; Al Sava, Juha i slavna luka za eksport kave Moka.
Geografija
Na vrlo maloj teritoriji, muhafaza Taiz ima vrlo različitu geografsku strukturu, zapadni dio muhafaze obalni dio Tihama, je ravan pakleno vrući kraj sa puno vlage u zraku, ali potpuno bezvodan kraj. Nasuprot tome istočni dio muhafaze, je vrlo gorovit, najviša planina je 3,070 metara visoka Jabal al Saber, pored Taiza. Taj planinski zid navlači visoke kišne oblake, koji se pojavljuju sa monsunskim vjetrovima između aprila i oktobra, tako da tu padne prosječno kiše od 200 milimetara (u nižim djelovima) do 1,000 milimetara (u višim djelovima). I tu je vruće tokom dana, ali kad padne sunce temperatura se spusti i do -5 °C, preko noći.
I poljoprivreda se isto tako razlikuje po terenima, u Tihami, uspjeva samo ono što se navodnjava; a to su plantaže pamuka, sirka i sezama. Nasuprot tome u gorju se zbog povoljnijih uvjeta uzgaja puno više kultura; mango, papaje, banane, kava, kat, pamuk, sezam, žitarice i grožđe.
Pamelia Center, New York
Pamelija Senter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Bridgeport, California
Bridgeport je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 575 stanovnika.
Pamelia Center, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 264.
Cinamoil-KoA:fenillaktat KoA-transferaza
Cinamoil-KoA:fenillaktat KoA-transferaza (, FldA) je enzim sa sistematskim imenom (E)-cinamoil-KoA:(R)-fenillaktat KoA-transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
3-fenilproprionat je bolji KoA akceptor nego (R)-fenillaktat in vitro.
Avijatičarsko naselje
Avijatičarsko naselje je gradska četvrt Novog Sada. Naselje se nalazi na ulazu u grad iz pravca Rumenke i Bačkog Petrovca. thumb|left|200px|Stambena zgrada na Rumenačkom putu
Naselje se nalazi pokraj Detelinare, na prometnom Rumenačkom putu. Naselje je igrađeno 70ih godina mešovita gradnja (na rumenačkom putu je zastupnjena kolektivna gradnja, dok u unutrašnjosti naselja preovlađuje kolektivno stanovanje. U naselju se nalazi FK Novi Sad, koji igra u drugoj fudbalskoj ligi Srbije.
Naselje je povezano gradskim autobusima broj: 3, 5 i 14.
Masiero, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Schönebeck
Šenebek je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Salcland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 34.723 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15089305.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Salcland Šenebek se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Salcland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 51 metra. Površina opštine iznosi 85,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 34.723 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 405 stanovnika/km².
North Perry, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 893, što je 55 (6,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
The Freshman (film, 1925)
The Freshman je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1925. u režiji Freda C. Newmeyera i Sama Taylora. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Harold Lloyd, je mladić koji se upisuje na univerzitet i popularnost među svojim kolegama nastoji steći igranjem američkog fudbala, bez obzira za što za to nema fizičke kvalifikacije. Snimljen u vrijeme kada se Lloyd nalazio na vrhuncu popularnosti, The Freshman je doživio veliku gledanost i potakao snimanje niza sličnih filmova na temu američkog fudbala; predstavlja komercijalno najuspješniji od svih Lloyodvih nijemih filmova. Scena utakmice, čiji su dijelovi snimljeni na stvarnoj utakmici Rose Bowl, je godine 1947. iskorištena u Lloydovom posljednjem filmu The Sin of Harold Diddlebock.
Milan Šufflay
thumb|Milan Šufflay
Milan pl. Šufflay (č. Šuflaj; Lepoglava, 8. studenog 1879. - Zagreb, 19. veljače 1931.) je bio hrvatski povjesničar, književnik i nacionalistički političar, poznat kao jedan od utemeljitelja albanologije, autor prvoga hrvatskog znanstvenofantastičnog romana te jedna od najpoznatijih žrtava političkog nasilja u razdoblju šestojanuarske diktature.
Životopis
Proučavao je hrvatsku srednjovjekovnu povijest i albansku prošlost. Mađarski povjesničar Thalloczy, videći u njemu veliki talent kojega valja privući u mađarski tabor, dovodi ga u Budimpeštu gdje za malu plaću radi u Narodnom muzeju. Ban Rauch ga, mimo prijedloga sveučilišnoga senata, imenuje izvanrednim sveučilišnim profesorom u Zagrebu god. 1908. Međutim, kad je za bana došao njegov daljnji rođak Tomašić, s kojim je bio u trajnim neprijateljskim odnosima, morao je otići sa Sveučilišta.
Za vrijeme prvog svjetskog rata je početkom 1915. prisilno mobiliziran, makar su sveučilišni profesori bili oslobođeni vojne dužnosti. Otpušten je uskoro zbog bolesti i tada piše svoje najznačajnije radove.
U novoj državi Kraljevini SHS uhićen je zbog veleizdaje (špijuniranja u korist strane države) i izveden pred sud zajedno s također optuženim Ivom Pilarom. Šufflayev odvjetnik je bio Ante Pavelić, budući vođa ustaškog pokreta. Šufflay je osuđen na tri godine i šest mjeseci tamnice a presuda je snažnije odjeknula u inozemstvu, nego u Hrvatskoj. Kolege znanstvenici iz brojnih zemalja pokušali su mu ishoditi pomilovanje, ali uzalud. Kaznu je izdržao u Srijemskoj Mitrovici. Po izlasku iz zatvora posvećuje se opet znanstvenome radu.
Godine 1924. Šufflay se priključio Čistoj stranci prava (frankovcima). Godine 1928. je nakon atentata na Stjepana Radića i hrvatske zastupnike u beogradskoj skupštini u djelu Hrvatska u svjetlu svjetske historije i politike iznio teze prema kojoj su "psihe" Hrvata i Srba zbog pripadnosti dvama različitim civilizacijama - zapadnoj i orijentalnoj - toliko različite da njihov suživot, a pogotovo onakav u kome bi Hrvati bili u podređenom položaju, nemoguć. Također je iznio i tezu o tome da rijeka Drina predstavlja "granicu svjetova", odnosno "prirodnu" granicu buduće hrvatske države a što će sve do kraja 20. vijeka biti jedan od temelja velikohrvatske, odnosno hrvatske nacionalističke ideologije.
Pored znanstvenih djela, napisao je i prvi hrvatski znanstvenofantastični roman, Na Pacifiku god. 2255., pa se smatra utemeljiteljem hrvatske znanstvenofantastične književnosti.
Na traženje albanske vlade i bečke Akademije znanosti nastavlja djelo Jirečeka i Thalloczyja, priređuje III. svezak arhivske građe Codex albanicus. Vrativši se iz Albanije primio je prijeteće pismo, a onda su učestali napadaji na nj kroz tisak.
Ubojstvo
Nedugo potom nepoznati napadači su Šufflaya pričekali na pragu kuće i razbili mu lubanju čekićem. Potom su provalili u stan i odnijeli u rukopisu zgotovljen III. svezak Codex albanicus. Protiv počinitelja ubojstva vlasti Kraljevine Jugoslavije nikada nisu proveli istragu, te se zbog toga vjeruje da se bili povezani s integralističkim jugoslavenskim odnosno pro-režimskim organizacijama. Kao osobe uključene u ubojstvo su se spominjali Nikola Jukić, član organizacije Mlada Jugoslavija, odnosno Bela Marković, general kraljevske vojske.
Šufflayevo ubojstvo je odjeknulo u međunarodnoj javnosti. Tako su Albert Einstein i Heinrich Mann pozvali su preko Međunarodne lige za prava čovjeka kulturnu javnost da prosvjeduje protiv zločina izvršenoga nad Milanom Šufflayem.
Režim je zabranio pogrebne manifestacije vezane uz Šufflaya. On je, usprkos svojoj pravaškoj ideologiji, sahranjen na mirogojskom groblju u arkadama koje su pripadale Hrvatskoj seljačkoj stranci, čime se nastojalo simbolički njegovu žrtvu povezati sa mučeništvom Radića i drugih zastupnika ubijenih tri godine ranije.
Kao osobe koje su opljačkale Šufflayev stan su se naveli policijski agenti Belošević i Zwerger. Nakon ubojstva su premješteni u Beograd. Poslije uspostave Banovine Hrvatske su banske vlasti tražile njihovo izručenje kako bi im se sudilo i eventualno rasvijetlilo Šufflayevo ubojstvo. Međutim, njihovom zahtjevu do izbijanja travanjskog rata nije udovoljeno.
Dobio je najviše albansko odličje posmrtno 2003. godine, kada je održan u Albaniji i veliki znanstveni skup o njemu.
Bulverde, Texas
Bulverde je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.630 stanovnika.
Arhijerejsko namjesništvo
Pravoslavno arhijerejsko namjesništvo ili samo arhijerejsko namjesništvo (ekavski: arhijerejsko namesništvo) dio je eparhije koji sačinjava određeni broj crkvenih opština i parohija pod nadzorom arhijerejskog namjesnika.
O osnivanju i imenu, ukidanju i promjenama arhijerejskih namjesništava odlučuje eparhijski arhijerej u sporazumu s eparhijskim crkvenim sudom i eparhijskim upravnim odborom, o čemu izvještava Sveti arhijerejski sinod i Patrijaršijski upravni odbor.
Alleyrac (Gornja Loara)
Alerak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 118 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1095 metara (maksimalnoj 1.283 m, a minimalnoj 1.025 m).
Dihloromukonatna cikloizomeraza
Dihloromukonatna cikloizomeraza je enzim sa sistematskim imenom 2,4-dihloro-2,5-dihidro-5-oksofuran-2-acetat lijaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima je neophodan jon Mn2+.
Via Tenuta, Rimini
Via Tenuta je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Burgundi
Burgundi su bili istočnogermansko pleme kojima je prvotna postojbina bila najvjerojatnije Skandinavija te su prešli na otok Bornholm, koji se na staronordijskom jeziku zvao Burgundarholmr (otok Burgunda), a od tamo su naselili Europu. Prema Þorsteins saga Víkingssonar, Veseti su naselili otok ili zemlju, koja se zvala zemlja Burgunda, tj. Bornholm. Alfred Veliki u svom prijevodu Orosiusa koristi ime Burgenda land. Pjesnik i mitolog Viktor Rydberg (1828. - 1895.), u djelu (Our Fathers' Godsaga) govori da su Burgundi zadržali usmenu predaju o svom skandinavskom podrijetlu prema ranosrednjovjekovnom izvoru Vita Sigismundi.
Podrijetlo plemena
Oko 300. godine, stanovništvo Bornholma (otok Burgunda) naveliko nestaje s otoka. Većina se groblja prestaje koristiti, a oni koji su se još koristili imali tek nekoliko pogreba (Stjerna).
Godine 369., car Valentinijan I. je poveo vojsku protiv germanskog plemena Alemana (Amijan, XXVIII, 5, 8-15). U to vrijeme, Burgundi su vjerojatno živjeli oko rijeke Vistule prema Jordanesu, povjesničaru sredine 6. stoljeća. Neko vrijeme poslije rata s Alemanima, Burgunde je pobijedio Fastida, kralj Gepida te su bili pokoreni i skoro potpuno uništeni.
Otprilike desetljeće kasnije, Burgundi su se ponovno pojavili. Pri povlačenju vojske Flavija Stilika u borbi protiv vizigotskog kralja Alarika I. (406. - 408.), sjeverna plemena su prešla Rajnu te je počela velika seoba naroda. Među njima su bili Alani, Vandali, Svevi, i vjerojatno Burgundi. Burgundi su migrirali prema zapadu i smjestili se u dolini Rajne.
Tamo su se Burgundi s vremenom sprijateljili s Hunima. Hunski običaj je bio da žene umjetno produlje svoju glavu tako da ju čvrsto zavežu još dok su djevojčice. Germanski grobovi su povremeno bili ispunjeni hunskim ornamentima, ali i također ženskim glavama koje su bile tretirane na taj način. Zapadno od Rajne samo burgundska groblja sadrže veliki broj takvih glava. (Werner, 1953)
Religija
Negdje na istoku Burgundi su se prebacili na arijski oblik kršćanstva, koji je bio izvor sumnji i nepovjerenja između Burgunda te katoličkog Zapadnog Rimskog Carstva. Stanje se očigledno popravilo ili se popravljalo oko godine 500., kad je burgundski kralj Gundobad održavao blisko osobno prijateljstvo s katoličkim biskupom Avitusom iz Vienne. Štoviše, Gundobadov sin i nasljednik Sigismund, je bio katolik te postoje mnogi dokazi da su mnogi Burgundi prešli na katoličanstvo uključujući i nekoliko ženskih članova vladajuće obitelji.
Rana povezanost s Rimljanima
Burgundi su imali burne veze s Rimljanima. Carstvo ih je koristilo da ne daju dolazak drugih plemena, da vrše prepade na graničnim područjima te da šire svoj utjecaj kad je god to moguće.
Prvo kraljevstvo
Burgunski kralj Gundahar (ili Gundicar) postavio je cara Jovina 411. godine na prijestolje kao lutku u suradnji s Goarom, kraljem Alana. S autoritetom galskog cara kojeg je on kontrolirao, Gundahar se smjestio na lijevoj (rimskoj) strani rijeke Rajne između rijeka Lauter i Nahe, osvojivši Worms, Speier, i Strasbourg. Prividno kao dio mira, car Honorije im je zagarantirao tu zemlju.(Prosper, a. 386)
Trpimirova darovnica
Trpimirova darovnica, poznata i kao Povelja kneza Trpimira, jest najstariji sačuvani spomenik hrvatskog prava. Ova isprava, nastala 852. godine na latinskom jeziku, najstarija je isprava s dvora nekog od hrvatskih vladara i ujedno prva domaća isprava u kojoj se spominje hrvatsko ime.
Premda je sačuvana fragmentarno, iz povelje se vidi da vladar ima skoro neograničenu vlast u državi jer Trpimir za sebe kaže da je vladar Hrvata po božjoj milosti. Povelja dokazuje postojanje Hrvata i prije Trpimira, jer on njome potvrđuje darovnicu što je splitskoj nadbiskupiji podario njegov prethodnik, Mislav, te joj još daruje crkvu sv. Jurja u Putalju i neke posjede s pripadajućim kmetovima. Zatim, pokazuje da je riječ o feudalnoj državi u formiranju i da je hrvatski vladar imao svoj aparat vlasti u koji su spadali i njegovi dvorjani i vojno-upravni funkcioneri (župani, dvorski kapelani i drugi). Trpimir dalje konstituira pravo crkve na ubiranje crkvene desetine. Feudalnu prirodu vladareve vlasti potvrđuje činjenica da Trpimir raspolaže državnim teritorijem i da posjeduje vlastite feudalne domene. Iako se Trpimir ponašao kao stvarni vladar, on nije bio i formalno samostalan. Bio je, naime, u vazalnom odnosu s nasljednikom franačke vlasti u Italiji, lombardijskim kraljem Lotarom. Na osnovu Trpimirove povelje također se može zaključiti da se hrvatska država konačno pojavila u trećem desetljeću 9. stoljeća.
Burgundi
Prvo kraljevstvo
Hunsko uništenje Wormsa i Burgundskog kraljevstva postalo je temelj junačke legende koja je kasnije bila opisana u Pjesmi o Nibelunzima prema kojoj je Richard Wagner bazirao svoj Ciklus Prstena gdje su kralj Gundahar (Gunther) i kraljica Brunhilda na svom dvoru u Wormsu, a Siegfried dolazi zaprositi Kriemhildu. (Na staronordijskom imena su Gunnar, Brynhild, i Gudrún) Zapravo, riječ Atli koja se spominje u pjesmi dolazi od imena hunskog vođe Atile.
Bagasa
mini|desno|300px|Gnječenje [[šećerna trska|šećerne trske u mjestu Engenho da Calheta, Madeira. Bagasa pada dolje u kanal gdje ga prenosi pokretna traka dalje.]] mini|desno|300px|Gomile bagase prekrivene plavom plastičnom folijom u krugu [[šećerana|šećerane u Proserpineu (Queensland).]] mini|desno|300px|Na svakih 10 [[tona stabljika šećerne trske dobija se otprilike 3 tone mokre bagase.]]
Burgundi
Drugo kraljevstvo
Zbog nepoznatih razloga, Burgundi su po drugi put dobili status federata, i 443. su se naselili po Aeciju u regiji Sapaudia. (Chronica Gallica 452) Kako Sapaudia ne odgovara niti jednoj današnjoj modernoj regiji, Burgundi su vjerojatno živjeli pokraj Lugdunuma, danas poznatog kao Lyon. (Wood 1994, Gregory II, 9) Čini se da je novi kralj Gundioc, ili Gunderic, smatran Gundaharovim sinom, vladao nakon očeve smrti. (Drew, p. 1) Sve u svemu, osam burgundskih kraljeva iz kuće Gundahar vladalo je kraljevstvom dok ono nije bilo pregaženo od strane Franaka 534..
Bagasa
Bagasa je naziv za zaostala suha vlakna šećerne trske (biomasa šećerne trske) koja se mogu iskoristiti na više načina: za dobivanje vodene pare potrebne za proizvodnju šećera ili se koristi kod peći za sušenje, za proizvodnju papira, za zagrtanje biljaka ili kao sirovina za neke kemikalije. Bagasa može biti i naziv za zaostala suha vlakna sirka ili agave.
Burgundi
Drugo kraljevstvo
Kao saveznici Rima u njegovim posljednjim desetljećima, Burgundi su se borili na strani Aecija, vizigotske konfederacije i drugih u borbi protiv Atile u bitci na Katalaunskim poljima 451. Izgleda da je je savez između Burgunda i Vizigota bio vrlo jak, kad je Gundioc i njegov brat Kilperik I. pratio Teodorika II. u Španjolsku da se bore protiv Sveva 455. (Jordanes, Getica, 231)
Bagasa
Dobivanje bagase
Kod gnječenja šećerne trske u mlinu na svakih 10 tona šećerne trske dobija se otprilike 3 tone mokre bagase, tako da se u mlinovima i šećeranama dobivaju velike količine bagase. Količina vlage u mokroj bagasi je od 40 do 50%, što je štetno ako se želi odmah koristiti kao gorivo za bioelektrane. Zbog toga se bagasa prvo skladišti i suši. Kemijski sastav bagase je: Bagasa je izuzetno nehomogen materijal jer sadrži od 30 do 40 vlakana iz srži (jezgre) koji se dosta razlikuje od ostalog materijala.
Brisbane, California
Brisbane je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.282 stanovnika.
Bagasa
Primjena bagase
Veliki se napori ulažu u primjeni bagase kao obnovljivog izvora energije (biomasa).
Burgundi
Težnje prema Carstvu
Također 455., dvosmislenom izjavom infidoque tibi Burdundio ductu (Sidonije Apolinar u Panegyr. Avit. 442.) upućuje da je neimenovani izdajnički burgundski vođa ubio cara Petronija Velikog što je prethodilo pljački Rima od strane Vandala. Patricij Ricimer je također bio optužen te taj događaj upućuje na povezanost Burgunda i Ricimera, koji je vjerojatno bio Gundiokov šurjak i Gundobadov ujak. (John Malalas, 374)
Bagasa
Gorivo
Bagasa se često koristi kao gorivo kod mlinova za šećernu trsku i ako se izgori u cjelokupnoj količini, stvara dovoljno toplinske energije za sve potrebe postrojenja, a često ostane i višak, koji se može iskoristiti za proizvodnju električne energije (kogeneracija), koja se može isporučiti u elektroenergetski sustav. Količina ugljikovog dioksida CO2 koji nastane kod izgaranja bagase je otprilike jednak količini CO2 koji šećerna trska upije iz zemljine atmosfere za vrijeme rasta. U nekim državama (npr. Australija) takva vrsta kogeneracije značajno doprinosi stvaranju električne energije iz obnovljivih izvora. Na primjer tvrtka Florida Crystals Corporation, koja ima velike šećerane u SAD, ima jednu bioelektranu snage 140 MW, koja koristi kao gorivo bagasu i komunalni otpad iz gradova, i proizvodi dovoljno električne energije za šećeranu, te za otprilike 60 000 domaćinstava.
Burgundi
Težnje prema Carstvu
Burgundi, očigledno suočeni sa rastom moći, pregovaraju 456. o teritorijalnom proširenju i sklapaju ugovor o podjeli moći s lokalnim rimskim senatorima. (Marius of Avenches)
Bagasa
Gorivo
Iskustva iz Mauricijusa pokazuju da se iz jedne tone bagase može dobiti preko 100 kWh električne energije. Na osnovu tog iskustva može se izračunati da se samo u Africi može proizvesti preko 100 000 GWh, što je značajna količina energije. Najnovije tehnologije pokazuju da se iz jedne tone bagase može dobiti od 200 do 300 kWh električne energije. Kako je bagasa sezonski proizvod, problem je dugotrajnije skladištenje.
Burgundi
Težnje prema Carstvu
Godine 457., Ricimer ruši i drugog cara, Avita, stavljajući Majorijana na prijestolje. Pokazalo se da novi car nije odviše od pomoći Ricimeru i Burgundima. Godinu dana nakon što je postao car, Majorian je oduzeo Burgundima zemlju koju su stekli dvije godine prije te nakon daljnjeg pokazivanja careve neovisnosti, Ricimer ga ubija 461..
Bagasa
Gorivo
Osim proizvodnje bioetanola u Brazilu iz šećerne trske, koji je vrlo prisutan kao gorivo za automobile, ispituje se dobivanje celuloznog etanola iz bagase.
Burgundi
Težnje prema Carstvu
Deset godina kasnije, 472., Ricimer kojemu je dosada zapadnorimski car Atemije bio šurjak, planira ga s Gundobadom ubiti te zatim Gundobad odrubljuje glavu caru (vjerojatno osobno). (Chronica Gallica 511; Ivan Antioh, fr. 209; Jordanes, Getica, 239) Ricimer tada carem imenuje Olibrija, ali zajedno umiru (iznenađujuće - prirodnim putem) unutar nekoliko mjeseci. Gundobad je tada naslijedio svog ujaka kao patricij i kao onaj koji postavlja kralja, i uzdiže Glicerija na tron. (Marije Avenches; Ivan of Antioh, fr. 209)
Bagasa
Papir
Od 5 do 10% svjetske proizvodnje papira se zasniva na poljoprivrednim proizvodima, a bagasa je najznačajnija među njima. Prednost je svakako što se smanjuje sječa šuma.
Burgundi
Težnje prema Carstvu
Izgleda da je 474. burgunskom utjecaju došao kraj. Glicerije je bio smijenjen u korist Julije Nepota, a Gundobad se vratio u Burgundiju, vjerojatno zbog smrti svog oca Gundioka. U to vrijeme ili nedugo nakon, Burgundsko kraljevstvo se podijelilo između Gundobada i njegove braće, Godigisel, Kilperik II. Burgundski i Gundomar I. (Grgur, II, 28)
Bagasa
Zamjena za ivericu
Bagasa se ponekad proizvodi u obliku ploča koje mogu zamijeniti ivericu. Prednost je svakako što se smanjuje sječa šuma.
Burgundi
Jačanje kraljevstva
Prema Grguru iz Toursa, Gundobadov povratak u Burgundiju predstavlja krvavo ujedinjenje i jačanje. Grgur govori da Gundobad ubija brata Kilperika, utaplja njegovu ženu i njegove tri kćeri baca u izgnanstvo (jedna od njih postaje ženom franačkog kralja Klodviga i vjerojatno je bio odgovoran za njegovo pokrštavanje). (Grgur, II, 28) To je osporavao npr. Bury, koji ukazuje na probleme Grgurove kronologije događaja.
Banje Selo
Banje Selo je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji. Do 1971. iskazivano je pod imenom Banjaselo. 2001. smanjeno je za dio područja koji je pripojen naselju Laktec.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu grada Svetog Ivana Zeline. Naselje se proteže na površini od 5,01 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine Banje Selo broji 140 stanovnika koji žive u 40 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 27,94 st./km².
Burgundi
Jačanje kraljevstva
Oko godine 500. Gundobad i Klodvig ratuju, a izgleda da je Gundobada izdao brat Godegisel, koji se pridružio Francima. Godegiselove i Klodvigove snage zatim uništavaju Gundobadovu vojsku. (Marije a. 500; Grgur, II, 32) Gundobad je kratkotrajno ostao u Avignonu, te je ponovno skupivši vojsku i opljačkao Vienne, gdje su Godegisel i njegova družina ubijeni. Od tada, Gundobad biva jedini kralj Burgundije. (Grgur, II, 33) To bi dalo naslutiti da je njegov brat Gundomar već mrtav, ali nema izvora koji bi to mogao potvrditi.
Gundobad i Klodvig su izgladili razlike, ili je Gundobad bio prisiljen da bude nekakav Klodvigov vazal zbog Klodvigove prijašnje pobjede, jer burgundski kralj pomaže Francima 507. godine u njihovoj pobjedi nad Vizigotima i Alarikom II.
Za vrijeme prevrata, negdje između 483. - 501., Gundobad je unaprijed započeo predstavljati Lex Gundobada, izdavši prvu polovicu, koja je vodila nacrtu Lex Visigothorum. (Drew, p. 1) Kako je jačala njegova vlast, između 501. i njegove smrti 516., Gundobad je izdao i drugu polovicu svog zakona, koja je bila više originalna burgundska.
Aržano
Aržano je naselje u općini Cista Provo, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Burgundi
Pad drugog kraljevstva
Burgundi su proširili svoju vlast na sjeveroistok Galije tj. na sjevernu Italiju, zapadnu Švicarsku i jugoistočnu Francusku. Franački kralj Klovis I se 493. oženio burgundskom princezom Klotidlom, Kilperikovom kćeri. Prvotno su Burgundi bili saveznici Franaka i Klodviga protiv Vizigota na početku 6. stoljeća, a zatim su ih pokorili ti isti Franci 534.. Burgundsko kraljevstvo je postalo dio Merovinškog kraljevstva i Burgundi su kao takvi bili naširoko asimilirani.
Aržano
Stanovništvo
Od 1880. do 1900. naselje je iskazivano pod imenom Polje.
Kultura
U Aržanu se svakog kolovoza održava tradicionalni malonogometni turnir u spomen na Josipa Jovića, prvu žrtvu Domovinskog rata. Turnir se organizira pod pokroviteljstvom MUP-a.
Burgundi
Burgundski zakoni
Burgundi su ostavili za sobom tri legalna zakonika, najranijima među svim germanskim plemenima.
Liber Consitutionum sive Lex Gundobada (Knjiga ustrojstva iliti Gundobadovo pravo), također poznata kao Lex Burgundionum, ili jednostavno Lex Gundobada ili Liber, izdao je u nekoliko dijelova između 483. i 516., uglavnom Gundobad, ali također i njegov sin, Sigismund. (Drew, p. 6-7) Ona je slika burgundskog običajnog prava i karakteristična je među mnogim germanskim zakonicima toga vremena. Liber je bila posuđena za Lex Visigothorum (Drew, p. 6) i utjecala je kasnije na Lex Ribuaria. (Rivers, p. 9) Liber je jedna od primarnih izvora za tadašnji burgundski život i povijest njihovih kraljeva.
Kao u mnogih germanskih plemana, burgundska pravna tradicija dopustila je upotrebu pojedinih zakona za pojedine etnicitete. Tako, u dodatku Lex Gundobada, Gundobad također izvodi (ili ozakonjuje) skup zakona za rimske teme u Burgundskom kraljevstvu, Lex Romana Burgundionum (Rimsko pravo Burgunda). U dodatku zakonika, Gundobadov sin Sigismund je kasnije izdao Prima Constitutio.
Podrijetlo Burgundije
Ime Burgunda je do danas ostalo sačuvano u imenu jedne od regija u Francuskoj - Bourgogne: vidi kasniju povijest Burgundije. Između 6. i 20. stoljeća, granice i političke poveznice ove regije su se često mijenjale. Nijedna od ovih promjena nije više ništa imala s originalnim Burgundima. Imena originalnih Burgunda (germanskog plemena) i stanovnika današnje Burgundije ( također Burgunda) nemaju nikakve veze. Potomci pravih Burgunda se primarno danas mogu naći u Švicarskoj francuskog govornog područja i susjednim dijelovima Francuske.
Kraljevi Burgundskog kraljevstva
Burgundi su napustili Bornholm oko 300. godine i naselili se oko Vistule. Jordanes povezuje da su ih u tom području teško porazili Gepidi 4. stoljeću i tada su se pomakli u Porajnje
Flavije Aecije vodi Burgunde u Sapaudiju u području gornje Rhone.
Vosak
thumb|right|[[Cetil palmitat, tipičan voštani estar.]] thumb|Komercijalna osnova [[pčelinje saće|pčelinjeg saća, napravljena presovanjem pčelinjeg voska.]]
Burgundi
Vidi
Kraljevi Burgundije svi.
Vosak
Voskovi su klasa hemijskih jedinjenja koja su plastična (duktilna) na sobnoj temperaturi. Njihova tačka topljenja je tipično iznad 45 °C. U tečnom stanju imaju nizak viskozitet. Voskovi su nerastvorni u vodi, ali se rastvaraju u organskim, nepolarnim rastvaračima. Svi voskovi su organska jedinjenja.
Tipovi
Voskovi su organska jedinjenja koja se tipično sastoje od dugih alkilnih lanaca. Prirodni voskovi su tipično estri masnih kiselina i dugolančanih alkohola. Sintetički voskovi su dugolančani ugljovodonica bez funkcionalnih grupa.
Biljni i životinjski voskovi
Voskove biosintetišu mnoge biljke i životinje. Voskovi životinjskog porekla se tipično sastoje od voštanih estara izvedenih iz različitih karboksilnih kiselina i masnih alkohola. Voskobi biljnog porekla sadrže karakteristične smeše neesterifikovanih ugljovodonika. Sastav je zavisan ne samo od vrste, nego i od geografske lokacije organizma. Pošto su smeše, prirodni voskovi su mekši i tope se na nižim temperaturama od čistih jedinjenja.
Životinjski voskovi
Najpoznatiji životinjski vosak je pčelinji vosak, mada i drugi insekti izlučuju voskove. Glavna komponenta pčelinjeg voska je estar miricil palmitat koji se kositi u konstruisanju njihovog saća. Njegova tačka topljenja je 62-65 °C. Spermacet je pristutan u velikim količinama u ulju ulješura. Jedan od njegovih glavnih sastojaka je cetil palmitat, još jedan ester masne kiseline i masnog alkohola. Lanolin je vosak koji se dobija iz vune, i sastoji se od estara sterola.
Biljni voskovi
Na područjima sa toplom klimom biljke izlučuju voskove radi kontrole evaporacije i hidracije. Sa komercijalnog stanovišta, najvažniji vosak je karnauba vosak, tvrdi vosak koji se dobija iz Braziliske palme. On sadrži estar miricil cerotat, i ima mnoštvo primena. Drugi specijalizovani biljni voskovi su kandelila vosak, oarikary vosak, vosak šećerne trske, retamo vosak, jojoba ulje. Biljni epikutikularni voskovi su smeše supstituisanih dugolančanih alifatičnih ugljovodonika, koji sadrže alkane, masne kiseline, primarne i sekundarne alkohole, diole, ketone, aldehide.
Voskovi izvedeni iz nafte
Dok prirodni voskovi sadrže estre, parafinski voskovi su ugljovodonici, smeše alkana obično u homolognim serijama opsega dužina lanca. Ti materijali predstavljaju znatnu frakciju nafte. Oni se rafinišu vakuum distilacijom. Parafinski voskovi su smeše zasićenih n- i izoalkana, naftena, i alkil- i naften-supstituisanih aromatičnih jedinjenja. Stepen grananja ima znatan uticaj na njihova svojstva. Milioni tona parafinskih voskova se proizvode godišnje. Oni se koriste u hrani (kao što je žvakaća guma i oblozi za sireve), u svećama i kozmetici, kao neprijanjajući i vodootporni omotači i kao sredstva za poliranje.
Grbavica
Grbavica se može odnositi:
Tihama
thumb|350px|Tihama uz [[Crveno more pored Kavke u Jemenu]] Tihama ili Tihamah (arapski: تهامة) je uski obalni pojas na Arapskom poluotoku uz Crveno more, podijeljen između Saudijske Arabije i Jemena.
U širem smislu, Tihama ide od Akapskog zaljeva na sjeveru do tjesnaca Bab-el-Mandeb. U užem smislu, koji se danas češće koristi, Tihama se odnosi samo na južni dio obale, od luke Džede dalje na jug, paralelno s Asirom i Jemenom.
Geografija
U današnje vrijeme Tihama se dijeli na tri dijela, po regiji u unutrašnjosti s kojom graniči: sjeverni dio je Tihama al-Hidžaz, srednji dio Tihama Asir, a južni dio Tihama al Jemen. Srednji i južni dio pripadaju obalnoj pustinjskoj ekoregiji.
Starija evropska podjela, također je poznavala tri dijela Tihame:
Temperature u obalnoj Tihami su izuzetno visoke i to je jedno od najvrućih mjesta na zemlji. Normalan ljetni dan u al-Hudaidi može biti 43 °C uz vlažnost od oko 40-60% u podne, što kod većine ljudi izaziva toplinski udar. Jedino lokalni stanovnici mogu izdržati te vrućine, čak ni planinski Jemenci nisu u stanju izdržati dugo u Tihami.
Schraplau
thumb|left|Kamenolom Šraplau je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Zale. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.226 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15088340.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zale Šraplau se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Zale. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 116 metara. Površina opštine iznosi 7,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.226 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 174 stanovnika/km².
280
thumb|[[Colonia Claudia Ara Agrippinensium|Colonia Agrippina (Köln)]] thumb|Kina ponovno ujedinjena pod [[Dinastija Jin (265–420)|Zapadnom dinastijom Jin (280)]]
Godina 280. (CCLXXX) bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Mesale i Grata (ili, rjeđe, godina 1033. Ab urbe condita). Oznaka 280. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Shakti: The Power
Shakti: The power (Devanagari: शक्ती, Nastaliq: شکتی, prevod: "Energija" ili "Moć") je bolivudski film iz 2002. godine koji je po vlastitom scenariju režirao Krishna Vamsi. Film predstavlja remake telugu filma Antahpuram. Radnja prati sudbinu mlade Indijke koja iz Kanade zajedno sa mužem dolazi u Bihar i tamo svjedoči tragičnim sukobima posvađanih feudalnih klanova. Film je bio zamišljen kao veliki povratak na scenu popularne glumice Sridevi, ali je ona pred snimanje zatrudnila, te umjesto toga zamolila svoju prijateljicu Karimu Kapoor da preuzme njenu ulogu. Uz Karismu Kappor glavne uloge tumače Nani Patekar i Sanjay Kapoor.
Sadržaj
Shekhar (Sanjay Kapoor) i Nandini (Karisma Kapoor) su prijatelji koje žive u Kanadi. Nandini živi sa svojim ujacima, koji se staraju o njoj, od dana od kada je njen otac umro. Oni su se zakleli da će joj naći dobrog muža i žele to da ispune njenom ocu. Međutim, ona ne želi da se uda. Ipak oni odlaze kod Shekara, njenog najboljeg prijatelja i govore mu da oženi Nandini. On isprva govori da je to glupost jer su oni samo dobri prijatelji. Ipak, on nju prosi i ona pristaje da se uda za njega. Oni žive srećno i dobijaju dijete. Dijete su nazvali Raja. Jednoga dana, vozeći se, Shekar ugleda na vijestima novosti iz Indije, i saznaje da se tamo bacaju bombe i da je veliki nered. sa svojim ujacima. Shekhar šrpso Nandini i ona pristaje da se uda za njega. Oni dobijaju dijete, kojem su dali ime Raja. Shekar saznaje o nasilju i Indiji, i zove svoju majku i oca da pita da li su dobro i šta se dešava. Nandini je šokirana, jer je ona mislila da Shekar nema nikoga, a to isto misle i svi koji ga znaju.
Kada dođu kući Shekar počinje da razbaca stvari po kući u velikom bijesu, tražeći nešto. Nandini počinje da ga zapitkuje šta se dešava, i on je tada prvi put gura od sebe. Vidjevši da on traži pasoš, ona želi da ide sa njim, ali on joj ne da, govoreći: "tri dana", i "ma". Ipak, oni zajedno sa svojim sinom odlaze u Indiju.
Na voznoj stanici, njih prati jedan čovjek, i kako su krenuli autobusom, kola pred njima eksplodiraju, i svi naoružani izlaze iz autobusa. Tu vataju Shekara i žele da ga ubiju, ali onda dolaze drugi ljudi i ubijaju njih, dok neki bježe. Kasnije, oni ga kritikuju, zašto se nije javio da dolazi, jer zamalo da bude ubijen. Nandini preživljava šokove.
Oni konačno dolaze u kuću Shekarovih roditelja i ona ih tu upoznava. Kada Narasimha čuje da se Shekar oženio i još to da je đetetu dao ime Raja kao Rajeswar ime njegovog oca, a Shekarovog đeda, on je oduševljen i vodi dijete da upozna prađeda. Nandini takođe upoznaje i dvije Shekarove sestre, kao i njegovu majku.
Kasnije, Shekar joj govori cijelu njegovu životnu priču. Oni posjeduju veliko imanje, kuću, više sila, i mnogi životi zavise od njih. Na dan vjenčanja njegove sestre, njegov ujak je bacio granatu, kako bi ih ubio. Sestra je ostala živa, ali joj je muž raznesen. Od toga dana, on je odlučio da naporno uči, kako bi otišao u Kanadu. Ostatak priče ona zna. Ona mu govori da je jako uplašena i da želi da idu kući. On pristaje na to, ali joj govori da moraju ostati nekoliko dana tu, jer godinama nije bio i jako je vezan za majku.
Što je više Nandini u kući njegovog oca, tako se sve više zgražava postupcima koje ljudi tu sprovode. Pošto je sin njegovog ujaka, bacio granate na Nirashimine ljude, oni ga hvataju i dovode ga u palatu. Shekar se svim silama trudi da ga oslobode, jer ne želi da se proliva krv, i da su stalno u krvnoj osveti. Međutim, njegov otac ga podsjeća na njegovu sestru i način na koji je isti taj ujak ubio njegovog vjerenika, i oni njemu odsjecaju glavu. Kada je Nirashima učio Raju da baca granate, Nandini nagovara Shekara da idu kući, govoreći mu da je njegov otac prava životinja pred njim. Shektar je ućutkuje, ali ona više ne može da podnese takav način života.
Tokom putovanja sa Narashimovim ljudima, on im govori kako treba da glasaju za njegovog oca na izborima i da prestanu sa tučama i krvoprolićem. Međutim, njihov kombi napadaju i ubijaju Narashimove ljude. Shekar pokušava da pobjegne, ali na njega pucaju i on umire.
Nandini želi da ode iz zemlje, i to govori Shekarovom ocu. On pristaje na to, ali joj ne da da vodi Raju. Ona ni pod razno ne želi da ostavi Raju, da bude kriminalac i da ubija ljude, već želi da ga ona odgaja. Njih dvoje se posvađaju i on je ošamari, a ona ide sa svekrvom i njenim kćerkama u kuću. Tu ona moli Shekarovu majku, kao ženu koja će je sigurno razumjeti da je ne razdvaja od njenog Raje i da joj pomogne da ode sa njim iz te zemlje, govoreći da ona ne zna nikoga tu, sem Shekara, kojeg više nema.
Ipak svekrva joj pomaže da izađe iz palate sa Rajajom i ona odlazi kombijem. U stanicu milicije se nalazi Jaising kojeg privode zbog nezakonitog nošenja određenih stvari. Njega bacaju u ćeliju, a u to vrijeme ulazi Nandini sa svojim sinom i inspektoru govori zbog čega je tu. On joj govori da se svi plaše Narashime i da joj ne može pomoći, ali joj dava pasoše i novac koji je ostavio Shekar kako bi oni otišli za Kanadu. Dolazi i Narashima i nju počinje hladnokrvno da bije, zato što je pokušala da pobjegne. To sve gleda i Jaising i u toj gužvi uspijeva da izađe iz ćelije. Pošto je skoro na smrt prebio Narashima zatvara Nandini u jednu prostoriju u palati i zabranjuje da joj iko donosi bilo šta od hrane, pa čak i vodu.
Ipak, Shekarine sestre i majka, zapaljuju granate, kako bi napravile veliku eksploziju, i tako oslobađaju Nandini, kako bi pobjegla sa Rajom.
Narashima ipak saznaje da je to sve organizovala njegova žena i nju tuče, a svojim ljudima govori da je nađu i ubiju, a njegovog unuka da dovedu netaknutog. Zahvaljujući Kali Shekarovoj sestri, Nandini uspijeva da pobjegne, ali njegovi ljudi ubijaju Kalu.
Ipak oni uspijevaju da je pronađu, ali Singjangh, zahvaljujući svojoj prirodi, uspijeva da ih zadrži pričajući im o svom snu sa Aiswariyom Ray i tražeći da mu se izvinu što su ga prekinuli u snu. On ih tu ranjava i Nandini uspijeva da pobjegne. Ona ga moli da je odvede do aerodroma, ali on govori, da to nije u stanju, jer se sprema za izbore, kako bi obezbjedio sebi novac da ode u Dubai. Ona mu dava novčanice, ali on govori da je ona varalica, jer na novčanicama nema slike Ghandijeve. Međutim, ona mu govori da je to američki novac, i da vrijedi mnogo.
Narashimovi ljudi opet uspijevaju da nađu Nandini, ali Singjaj uspijeva da je ubaci u voz, a u bici sa njima on gubi svoj život.
Narashima dolazi na aerodrom i Nandini vrišti misleći da će da joj otme sina. Međutim on ga mazi i želi im srećan put, govoreći joj da kada umre, mali dođe da ga pozdravi poslednji put, a on će mu i tada dolaziti kao ptica na prozoru. Ona govori malom da pozdravi đeda, što i ona gestikulacijom radi i odlazi.
Nocella-Morra-Pioppo Montieri, Foggia
Nocella-Morra-Pioppo Montieri je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 697 m.
Offerman, Georgia
Oferman (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 441 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 441 stanovnika, što je 38 (9,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Auguštanovec
Auguštanovec je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Pokupsko. Naselje se proteže na površini od 6,27 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Auguštanovcu živi 170 stanovnika i to u 59 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 27,11 st./km².
Koenzim-B sulfoetiltiotransferaza
Koenzim-B sulfoetiltiotransferaza (, metil-KoM reduktaza, metil koenzim M reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom metil-KoM:CoB S-(2-sulfoetil)tiotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje finalni korak metanogeneze.
Schwanebeck
Švanebek je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 20 opštinskih središta okruga Harc. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.694 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15085285.
Taiz
Taiz ili Taizz (arapski: تعز) je grad na jemenskoj visoravni, treći grad po veličini sa 466,968 stanovnika udaljen oko sat vremena vožnje od čuvene luke Moka na obalama Crvenog mora. Taiz je bio jedan od glavnih gradova Sjevernog Jemena.
Schwanebeck
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Harc Švanebek se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Harc. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 109 metara. Površina opštine iznosi 32,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.694 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 83 stanovnika/km².
Taiz
Taiz je administrativni centar istoimene Muhafaze - Taiz koja ima 2.402.569 stanovnika. Grad leži na oko 1400 metara nadmorske visine, u podnožju planine Jabal al-Saber (Planina Sabir) visoke 3. 006 m.
Taiz je grad sa puno parkova (za jemenske uvjete), i lijepih starih mahala, sa kućama koje su obično građene od smeđe cigle, i džamijama koje su obično od bijele cigle. Najpoznatije gradske džamije su; Ashrafija (13. st.), Muktabija i Mudhafar. Nad cijelim gradom dominira Stara citadela s imamovom palačom koja leži na brdu visokom 450 m. koje dominira nad Taizom.
U gradu djeluje muslimanska medresa koja danas ima status univerziteta.
Sec-Butil acetat
Sec-Butil acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,158 Da.
Taiz
Historija
Grad se prvi put spominje u pisanim izvorima u 12. st., za vrijeme egipatskog sultana Turan Šaha, brata Saladina, koji je zavladao Jemenom, i osnovao Dinastiju Ajubida, koja je vladala Sjevernim Jemenom. Njegova prva prijestolnica bila je Zabid, nakon tog ju je preselio u viši i ugodniji Taiz 1173 godine. Ajubidski vladar Taktakin obnovio je gradske zidine. Ajubide su naslijedili Rasulidi (1229 -1454) i za njihove vladavine Taiz je ostao prijestolnica, nakon njih su vladali Tahiridi (1454-1516), oni su oko 1500. premjestili prijedstolnicu u Sanu. Slavni arapski putopisac Ibn Batuta, posjetio je grad Taiz u 14. st., te ga opisao kao jedan od najljepših gradova u Jemenu. thumb|right|280px|Park Kairo u imamovoj rezidenciji Taiz su 1546 godine osvojili Turci i vladali su njime uz manje prekide sve do 1918. Drugi kralj Mutaveklijskog kraljevstva Jemen imam Ahmed ibn Jahja premjestio je svoju rezidenciju u Taiz 1948 godine, tako je on uz Sanu, bio ponovno glavni grad Sjevernog Jemena. Još i tad je Taiz je imao izgled srednjovjekovnog grada, jer je izgradnja bila ograničena na prostor unutar gradskih zidina, tek od tad je imam ibn Jahja dopustio izgradnju kuća izvan gradskih bedema, i Taiz se počeo širiti u okolicu. Taiz je bio poznat po svom velikom - Židovskom šarabu, kvartu u kojem su rođeni mnogi poznati kabalistički svećenici, koji je egzistirao od 130 do 1940e godine, kad su se preostali Židovi iselili u Izrael. thumb|left|240px|Citadela Kairo nad gradom
Važnije godine
svjetskom ratu]]. Taiz je postao dio Mutaveklijskog kraljevstva Jemen.
Privreda
thumb|left|240px|Suk u Taizu Taiz i njegova okolica na visoravni, za razliku od niskog primorja - Tihame ima dosta kiše, tako da se njegova privreda uglavnom bazira na poljoprivredi. Taiz je poznat po uzgoju; odlične kave, i opojnog etipskog čaja - kat, voća i povrća. U samom gradu Taizu razvijeni su tradicijski zanati; tkaonice i predionice pamuka, štavionice i kožarske radnje i izrada nakita. Sir iz Taiza je vrlo cijenjen i poznat po cijelom Jemenu. Suvremeni Taiz je jedno od najvažnijih industrijskih središta Jemena sa tvornicom aluminija, keksa i bezalkoholnih pića.
Taiz je cestovna raskrsnica Sjevernog Jemena, tako da je dobro prometno povezan sa svim većim gradovima u Jemenu. Grad ima međunarodni aerodrom - Ta'izz International Airport.
5,6-Dihidroksi-3-metil-2-okso-1,2,5,6-tetrahidrohinolin dehidrogenaza
5,6-Dihidroksi-3-metil-2-okso-1,2,5,6-tetrahidrohinolin dehidrogenaza (, 5,6-dihidroksi-3-metil-2-okso-1,2,5,6-tetrahidrohinolinska dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom 5,6-dihidroksi-3-metil-2-okso-1,2,5,6-tetrahidrohinolin:NAD+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje u reverznom smeru da formira deo degradacionog puta 3-metilhinolina kod bakterija.
Buna, Texas
Buna je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.142 stanovnika.
Collandres
Kolandr je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Kantal koja pripada prefekturi Morjak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 223 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 43,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1077 metara (maksimalnoj 1.540 m, a minimalnoj 896 m).
Veternička rampa
Veternička rampa je gradska četvrt Novog Sada. Naselje se nalazi na samom rubu grada, na putu prema Bačkoj Palanci, Futogu i Veterniku, iza Novog naselja.
Naziv "Veternička rampa" je dobio po železničkoj pruzi ka Somboru koja je prolazila pre otvaranja Žeželjevog mosta 1965 godine. Naselje je pretežno naseljeno od stane izbeglim i prognanih ljudi iz BiH i Hrvatske 1990-tih godina.
Moka (Jemen)
Moka (arapski: المخا) je lučki grad na obalama Crvenog mora u jugo zapadnom Jemenu u Muhafazi Taiz. Sve do sredine 19. st. Moka je bila glavna izvozna luka jemenskog glavnog grada Sane, tad su se razvile luke u Adenu i Hudaidi, pa je značaj Moke kao luke opao.
Historija
Moka je poznata po tome što je bila glavno središte za kupovinu kave od 15. st. pa sve do 17. st.. Čak i nakon što su kasnije otkriveni i drugi izvori kave, zrnca moka kave (koja se zove i Sanani ili Mokka Sanani, od imena grada Sane odakle im je porijeklo) i dalje su ostala na visokoj cijeni zbog njihova čokolodna okusa. Kava Moka je na cijeni još i danas.
Prema isusovcu i putniku Jeronimu Lobu, koji je plovio Crvenim morem 1625, Luka Moka "bila je na lošem glasu prije njega, što se tiče trgovine i svega ostalog", no kad je Otomansko carstvo preuzelo vlast nad cijelim Arapskim poluotokom, stanje se popravilo, jer je Moka bila centar njihove vlasti, iako je sjedište osmanskog paše bilo udaljeno dva dana hoda u planinskoj unutrašnjost u Sani. Lobo dodaje da su po tadašnjim otomanskim zakonima svi brodovi kod ulaska u Crveno more morali pristati u Moku i platiti carinu za teret koji prevoze. thumb|left|260px|Izgled današnje Moke Drugi rijetki evropljanin koji je posjetio Moku 1752, Remedius Prutky, iznenadio se velikim sarajem, sa stotinjak soba u Moki, u kojem su smještaj davali svakom koji bi platio, bez obzira na vjeru ili rasu. Izvjestio je da je u luci bilo tri francuska, četiri britanska, dva nizozemska i jedan portugalski brod.
Danas je Moka potpuno izgubila značaj i više nije mjesto za trgovinu, privreda se temelji na ribarstvu i nešto malo turizma. Izvorna stara Moka je čak djelomično premještena 3 km zapadno duž obale Crvenog mora, zbog izgradnje nekoliko obalnih autocesta.
Paccucci, L'Aquila
Paccucci je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.