cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kosmos-444
Kosmos-444 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 13. oktobra 1971. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-444 je bio komunikacioni satelit.
Morelos, Antiguo Morelos
Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Antiguo Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 283 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
San Giusto
San Giusto ima više značenja:
T-60
T-60 je bio sovjetski tenk koji se proizvodio između 1941 i 1943. godine.
Nastanak
Način stvaranja ovog tenka je jedinstven u drugom svjetskom ratu, a možda i u cijeloj tenkovskoj povijesti. Tenkovska tvornica u Moskvi je bila dobila naređenje da počne proizvodit tenk T-50, ali tamošnji rukovodeći kadar je ubrzo nakon što su ugledali projekt zaključio da je tako nešto nemoguće proizvesti u njihovoj malenoj tvornici. S velikom dozom sulude hrabrosti tamošnji glavni dizajner zajedno s odgovornom vojnom osobom je poslao pismo Staljinu o nemogućnosti ispunjenja zadane zadaće i prijedlogu gradnje novog tenka kojega su oni dizajnirali u roku od samo dva tjedna. Uvidjevši prijedlog novog tenka Staljin i vrhovni štab Crvene armije davaju dozvolu za početak gradnje tenka koji dobiva ime T-60.
Ratna upotreba
Nakon katastrofalnih gubitaka tijekom 1941 godine ovaj tenk je bio bez obzira na svoje neupitne nedostatke s oduševljenjem dočekan na frontu za popunjavanje borbenih liniji do trenutka pojave dovoljnog broja tenkova T-34. Realno govoreći snaga ovog tenka je bila nedostatna tako da u trenutku vatrenog krštenja on je ravnopravan samo s Panzer II. Nekakve minimalne izglede T-60 je još imao i protiv jačih Panzer III i Panzer IV, ali zasluga za to je spadala prije svega u oklop, a ne u naoružanje.
Stvarno zamišljena namjena ovog tenka su bile amfibijske operacije u čemu je trebao naslijediti T-38. Kako takvih operacija izvedenih od Crvene armije do 1943. godine praktički nije niti bilo T-60 nije nikada realno bio testiran.
Oprema
Važnost data ovom tenku tijekom 1941. godine se najbolje ukazuje uz pomoć motora koji su u njega ugrađeni. Po Staljinovom naređenju u T-60 su bili ugrađeni svi motori do kojih je tvornica mogla doći, tako da su se tu našli svašta od klasičnog sovjetskog, preko američkih fordovih primjeraka do običnih automobilskih motora. Na kraju se dešavalo da tenkovi u jednoj diviziji ne mogu zajedno jurišati, radi različite snage pogona koji ih je pokretao različitom brzinom.
Arapovac (Lazarevac)
Arapovac je naselje u opštini Lazarevac u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 754 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 830 stanovnika).
T-60
Oprema
Sveukupno je bilo proizvedeno više od 6000 primjeraka ovog tenka koji se prestaje proizvoditi početkom 1943. godine kada ga i na posljednjoj tvorničkoj liniji mijenja T-70.
Arapovac (Lazarevac)
Demografija
U naselju Arapovac živi 610 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,4 godina (40,6 kod muškaraca i 42,2 kod žena). U naselju ima 256 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,95.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Carmen Arroyo del Gavilán, Playa Vicente
Carmen Arroyo del Gavilán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Srednji Lipovac
Srednji Lipovac je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u općini Nova Kapela u Brodsko-posavskoj županiji. U Srednjem Lipovcu se nalazi gotička crkvica sv. Luke.
Zemljopis
Srednji Lipovac se nalazi na cesti između Nove Kapele i Požege ceste ide preko Požeške gore. Susjedna naselja su Crkveni Vrhovci na sjeveru, Gornji Lipovac na istoku i Donji Lipovac na jugu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Srednji Lipovac je imao 302 stanovnika.
Ashtabula County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 101.497, što je 1.231 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Winona Ryder
Winona Ryder (pravo ime Winona Laura Horowitz; Winona, Minnesota, 29. listopada 1971.), američka filmska glumica. Dobitnica je Zlatnog globusa za sporednu ulogu, a zaslužila je i dvije nominacije za Oskara.
Životopis
Ime je dobila po gradu u kojem je rođena. Njezin kum je čuveni filozof i psiholog Timothy Leary. U sedmoj godini obitelj joj se preselila u sjevernuKaliforniju, u gradić Elk. U domu gdje je odrasla nije bilo električne struje ni vodovodne mreže. Kada je imala deset godina obitelj se ponovno preselila, ovoga puta u Petalumu, sjeverno od San Francisca. Upisala se u American Conservatory Theatre u San Franciscu gdje je učila glumu i glumila u manjim predstavama. Filmski debi ostvarila 1986. u filmu Lucas. Nakon debija mijenja prezime u Ryder. Iduće godine igra i prvu glavnu ulogu u drami Square Dance.
Godine 1990. glumila je, zajedno s tadašnjim dečkom, Johnnyjem Deppom, u filmu Edward Škaroruki, dvije godine kasnije u Drakuli F.F. Coppole, da bi 1993. ostvarila značajnu ulogu u filmu Martina Scorsesija, Doba nevinosti za koju je ostvarila nominaciju za Oskara.
Drugu nominaciju za Oskara zaslužila je ulogom Jo March u filmu Male žene. Tri godine kasnije odigrala je ulogu androida u zf filmu Alien: Uskrsnuće.
Skandal
U prosincu 2001. uhićena je zbog krađe u trgovini u Beverly Hillsu. 6. prosinca 2002. godine proglašena je krivom i osuđena na 3 godine uvjetne kazne, 480 sati dobrovoljnog rada, 3.700 US dolara kazne i 6.355 US dolara za nadoknadu štete trgovini. Oslobođena je treće točke optužnice za namjernu krađu.
Kosmos-446
Kosmos-446 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-446 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 13. oktobra 1971. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-446 je bio komunikacioni satelit.
På tro og love
På tro og love je danska crno-bijela filmska komedija snimljena 1955. gdine u režiji Torbena Antona Svendsena. Protagonisti, koje tumače Poul Reichhardt i Astrid Villaume, su reklamni agent Hans i zubarica Grete, mladi bračni par čiji zajednički život dolazi u iskušenje kada se ispostavi da su im karakteri i interesi sasvim drukčiji. Radnja prikazuje kako se pred njih kao najveća dilema postavi ideja o razvodu nakon koga bi oboje plaćali manje poreza nego kao bračni par. På tro og love se često navodi kao jedan od prvih danskih filmova koji se pozabavio promjenama vrijednosti u poratnom danskom društvu, odnosno promjenama tradicionalnih rodnih uloga.
Julijske Alpe
Julijske Alpe je planinski masiv dio Istočnih Alpi, koji leži na granici Slovenije i Italije.
Geografske karakteristike
Julijske Alpe se protežu jugoistočno od Karnijskih Alpi i grada Tarvisia na sjeveroistoku Italije, skoro sve do Ljubljane u Sloveniji.
Sa zapada granice masiva formiraju kotlina rijeke Fella (pritoka Tagliamenta) i planinski prijevoj Sella di Camporosso, a sa sjevera i istoka Sava. Najviši vrh tog vapnenačkog masiva je Triglav 2864 m, koji formira i vododjelnicu između crnomorskog i jadranskog sliva.
Prijevoj Predel (talijanski: Passo del Predil) visok 1156 m dijeli masiv na dva dijela.
Po masivu leže brojne doline i ljetovališta, pa je popularan među planinarima i alpinistima, i puno popularnih zimovališta – skijališta.
Masiv je ime dobio još za antike po Gaju Juliju Cezaru.
Bernaga Inferiore, Lecco
Bernaga Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 450 m.
Selvalagli, Macerata
Selvalagli je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Dabergotz
Dabergoc je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Ostprignic-Rupin. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 590 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12068072.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostprignic-Rupin Dabergoc se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ostprignic-Rupin. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 43 metra. Površina opštine iznosi 12,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 590 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Selvalagli, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Longobardi, Vibo Valentia
Longobardi je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 744 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
San José Pequetzén, Tancanhuitz
San José Pequetzén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 719 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Kisújszállás
Kisújszállás čita se Kišujsalaš je grad u sredini Mađarske od 11,249 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Jász-Nagykun-Szolnok
Geografske karakteristike
Kisújszállás leži u Velikoj mađarskoj ravnici, udaljen 50 km istočno od grada Szolnoka.
Historija
Taj kraj naselili su između 1243. - 1246. dozvolom kralja Bele IV. - Kumani Nakon oslobođenja od Osmanlija krajem 17. vijeka, kraj je opustio pa je nanovo koloniziran Srbima iz Bačke. Kisújszállás je 1806. dobio status grada od cara Franza II.
Rutledge, Missouri
Ratledž je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 109, što je 6 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ravno Selo
}} Ravno Selo je naselje u opštini Vrbas u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3478 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3579 stanovnika).
Ravno Selo je najudaljenije selo od Vrbasa i nalazi se između Kulpina i Zmajeva.
Istorija
Po jednoj verziji predanja selo je postojalo još u 15. veku, dok se po drugoj smatra da je postalo odmah posle seobe Srba, negde oko 1695. godine. Međutim, prvi pisani izvori o selu potiču s kraja 15. veka (tačnije između 1484-1502. godine). Godine 1590. Šove su zabeležene u turskim defterima, kao selo sa dvanaest domova.
Po pričanju starijih ljudi, selo se pomerilo na današnje mesto, zato što je voda bila lošeg kvaliteta. Međutim, verovatnije je da selo menja svoj položaj po odluci spahije koji je tu imao posed i bavio se stočarstvom, a pošto je tu bio početak jendeka (što ukazuje i značenje mađarske reči soer, koja ima značenje kao početak jendeka), pa nije bilo vode za stoku, naročito u letnjim mesecima. Druga teorija kaže da je voda na tom mestu bila slana (mađarski So – viz) i da je selo upravo po tome dobilo ime.
Drugo naselje preteča današnjeg Ravnog Sela je Alpar, koji se nalazio 4,5 km u pravcu jugoistoka, na delu atara koji se naziva Alpar. Alpar je kao naselje zabeležen još 1345. godine. Godine 1554. za vreme turske vladavine, pominje se kao naselje Bačke nahije i tada je imalo 11 domova. Naredni pomen je 157O. godine kada je imalo svega 5 domova, dok 1690. ima 24 doma. Još 1650. godine je zabeleženo kao naseljeno, dok je 1698. bilo nenaseljeno. Novi pomen Alpara je 1715. kada ima 4 doma, 1720. ima 15 domova, 1717. i 1722. se pominje kao mesto sa po 17 domova. Poslednji pomen Alpara je 1732. kada se pominje kao srpsko naselje u posedu futoškog vlastelinstva. U tom delu atara postojale su ruševine, najverovatnije, srpskog hrama, iz doba turske vladavine. Alpar se nalazio između Kera (Zmajeva), Kisača, Futoga i Petrovca.
Treće naselje vezano za Šove je Paška. Prvi put je zabeležena 1590. kada je imala 20 domova.
Oko 1650. godine Šove su zabeležene kao naseljene, a 1698. kao nenaseljene. Verovatno da se već u to vreme Male Šove i Paška stapaju u jedno selo. Stanovnici Paške su se obreli u Šova, Keru i Futogu.
Godine 1715. prema popisu bačkih srezova, u Šova se nalazilo 10 porodica. Skoro je sigurno da je selo već tada locirano na sadašnjem mestu i verovatno tada dobija skraćeni naziv - Šove. Te iste godine iz Banata se doselilo nekoliko porodica, tako da Šove 1720. imaju 19 domova, dok već 1722. imaju 31 dom. Godine 1725/26. Šove imaju 25 porodica, 1728. 29 porodica, dok 1734. imaju 22 porodice.
Između 1746-1758. godine Šove su uvedene kao pustara; 1760. godine na komorskoj (geografskoj) karti Šove su prikazane kao mesto na severnoj strani potoka Širi-Šake, gde je živela 51 porodica i to srpska. Između 1744. i 1777. iz Kucure su se preselile skoro sve srpske porodice. Želeći da od Kucure načine unijatsko i katoličko mesto komorske vlasti su naložile da se Srbi iz Kucure presele u Šove i Obrovac. U Šova su 1783. postojala 82 doma, a već 1786. bilo je 136 domova.
Šove su 1820. godine imale 2598 stanovnika dok je od toga Srba bilo 1643. Šest decenija kasnije (1878) broj Srba se smanjio na 1570, jer su se mnoge srpske porodice odselile u sremsko selo Ogar (Ogara).
Prema popisu iz 1893. Stare Šove su imale 2136 stanovnika koje su živele u 352 kuće, od tog broja Srba je bilo 1436, Nemaca 653, Mađara 15 i ostalih 32. Šove su preživele nekoliko kolonizacija koje je organizovala Habzburška monarhija, počev od Marije Terezije (1740-1780) i doseljavanja nemačkih trgovaca, pa preko kolonizacija koje je organizovao njen sin Josif II (1780-1790).
Nemci su u Stare Šove doseljeni 1786. godine. Iako je Austrija Srbima pružala povlastice, novodoseljenim Nemcima se nije dopao suživot sa Srbima. Nemci su 1788. napustili Stare Šove i osnovali Nove Šove. Godine 1818. u Novim Šova je osnovana Prva crkvena opština. thumb|desno|250px|Dom zdravlja u Ravnom Selu. Na ovom mestu je do 1940ih stajala Evangelistička crkva Po verodostojnim izvorima, školstvo u Šova je počelo da se razvija još u vreme carice Marije Terezije, mada se nastava izvodila dosta neorganizovano. Prva škola u Starim Šova je osnovana 1745. godine. Nastava se tada izvodila na mađarskom i nemačkom jeziku. Tokom 19. veka u selu su sagrađene dve školske zgrade; prva 1836, a druga 1888. godine. Krajem 19. veka selo je dobilo prve srpske učitelje. U Starim Šova je radila od 1892. godine. Pored komunalne škole u kojoj su nastavu pohađali Mađari, Nemci i Srbi, postojale su i veroispovedne škole u kojima je nastava izvođena na maternjem jeziku. Selo je tada imalo i "povtornu školu", kao vrstu dopunske škole.
Šove su između dva svetska rata bile jedno od najrazvijenijih sela. U Starim Šova je tada bilo mnogo zanatskih radionica, radnji, majstora, šegrta, kalfi. Postojale su privatne lekarske ordinacije, porodilište itd.
Demografija
U naselju Ravno Selo živi 2737 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,8 godina (38,7 kod muškaraca i 40,8 kod žena). U naselju ima 1136 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,06.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Magnus od Orkneyja
thumb|Statua sv. Magnus na zidu [[Katedrala u Nidarosu|Katedrale u Nidarosu.]] Sveti Magnus, odnosno Jarl Magnus Erlendsson od Orkneyja (Earl Magnus Erlendsson of Orkney), također poznat i kao Magnus Mučenik (cca. 1075 - 16. april 1115) bio je norveški earl Orkneyja koji je vladao Orkneyem od 1108. do 1114. zajedno sa Haakonom Paulssonom. Magnus je bio sin jarla Erlenda Thorfinnsssona, a Haakon sin Erlendovog brata-blizanca Paula Thorfinnssona. Kao mladić je služio kao skutilsvein (komornik) na dvoru norveškog kralja Magnusa III; kralj ga je 1108. proglasio jarlom Orkneyja, na kome je već odranije kao pomoćnik princa Sigurda vladao Haakon. Odnos između dva rođaka je bio skladan sve do sukoba među njihovim sljedbenicima. U njemu je Magnus izgubio, te ga je Haakon zarobio i dao pogubiti. Nordijske sage Magnusa opisuju kao gorljivog kršćanina koji je stradao zato što je umjesto borbe više volio pjevanje psalma. Zbog toga je nakon smrti proglašen svecem i mučenikom.
Urbain Grandier
Urbain Grandier (Bouère, Mayenne, 1590 – Loudun, 18. august 1634) bio je francuski katolički svećenik, najpoznatiji po svojoj ulozi u događajima poznatima kao Loudunske opsjednutosti. Grandiera, župnika u gradu Loudun i jednog od njegovih najuglednijih i najpopularnijih žitelja, su redovnice u lokalnom uršulinskom samostanu optužile da ih je "začarao" i u paktu sa Satanom i drugim demonima tjerao na orgije. Iako je Grandier čak i pod strahovitim mučenjem odbio priznati optužbe, proglašen je krivim i živ spaljen na lomači. Većina modernih historičara vjeruje da je cijeli slučaj imao prije svega političku pozadinu, odnosno da je Grandier predstavljao smetnju režimu kardinala Richelieua.
Grandier se pojavljuje kao protagonist kontroverznog britanskog filma Demoni iz 1971. godine, u kome je njegov lik tumačio Oliver Reed.
Kosmos-447
Kosmos-447 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-447 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 13. oktobra 1971. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-447 je bio komunikacioni satelit.
Colonia Vista Bella, Pátzcuaro
Colonia Vista Bella je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Pátzcuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3040 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2277 m.
Antun Vrdoljak
Antun Vrdoljak (Imotski, 4.6. 1931 - ) je hrvatski filmski i televizijski glumac, režiser, producent i nacionalistički političar.
Nahvioci
Nahvioci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Čelić koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 834 stanovnika.
Antun Vrdoljak
Biografija
Studirao glumu na Kazališnoj akademiji u Zagrebu. Na filmu se javlja kao glumac 1957. (Nije bilo uzalud N. Tanhofera). Uloga putnika u Tanhoferovu filmu H-8 (1958.) donosi mu – zbog pučkog šarma priprostog mladića – veliku popularnost. Glumio je u oko 20 filmova i koprodukcijskih projekata. Za ulogu ratne žrtve u filmu Rat (1960.) V. Bulajića nagrađen je Zlatnom arenom na festivalu u Puli.
Kao režiser debitira pričom u omnibusu Ključ (Poslije predstave – sc. Zvonimir Berković, 1965.) Njegov cjelovečernji debut se smatra ujedno i najuspješnijim naslovom: Kad čuješ zvona (1969.) prema Ratnom dnevniku Ivana Šibla (Nagrada publike "Jelen" u Puli). Tematici NOB-a, Vrdoljak pristupa iz duhovite i ideološki neopterećene vizure što ponovo potvrdjuje kod publike uspjelim filmom U gori raste zelen bor (1971., Velika srebrna arena i "Jelen" u Puli) prema Šiblovu Ratnom dnevniku, te Povratak (1979.). Zaokupljaju ga ekranizacije književnih djela. Prva je Mećava (1977.) prema istoimenoj drami P. Budaka, o teškom životu predratnog ličkog sela, s motivom iseljeništva, slijedi Kiklop (1982, "Jelen" u Puli) prema romanu R. Marinkovića te Glembajevi (1988.) prema drami Gospoda Glembajevi (nagrađivana u Puli), u kojoj do izražaja dolazi redateljev kompetentan rad s glumcima. U međuvremenu je režirao dramu o problemu delikvencije Deps (1974.), te 2 "regionalne" komedije – Ljubav i poneka psovka (1969.) i Od petka do petka (1985.). Za Televiziju Zagreb realizirao je TV – seriju Prosjaci i sinovi po romanu I. Raosa i Zagrljaj po romanu R. Marinkoviću (ujedno film "Karneval", "Anđeo" i "Prah", 1989.)
Pred prve višestranačke izbore 1990. godine Vrdoljak je zajedno s 200 vodećih hrvatskih intelektualaca javno podržao umjerenu Koaliciju narodnog sporazuma, ali se pred kraj kampanje opredijelio za Hrvatsku demokratsku zajednicu, postavši jednim od najbližih prijatelja i suradnika Franje Tuđmana. Zbog toga je nakon pobjede HDZ-a 30. 5. 1990. izabran za jednog od šest potpredsjednika Hrvatske. Na tom je mjestu ostao do uvođenja Božićnog ustava, a u tom periodu mu je bilo povjereno organiziranje Prvenstva Evrope u atletici u Splitu 1990. godine. Tada se istakao organizacijskim sposobnostima i ostavio dobar dojam na međunarodne funkcionare, zbog čega je primljen za člana Međunarodnog olimpijskog odbora.
Godine 1991. je imenovan za novog direktora HRT-a. Njegov mandat je bio obilježen kontroverzama vezanim uz korištenje državne televizije isključivo kao propagandno sredstvo Tuđmanovog režima, čistkama srpskih i političkih nepodobnih kadrova, kao i optužbe da je za vrijeme rata promovirao govor mržnje. Sam Vrdoljak je izazivao kontroverze izjavama u kojima je vođu opozicije Dražena Budišu optuživao da je Srbin, kao i protiv Bad Blue Boysa nezadovoljnih promjenom imena kluba NK Dinamo Zagreb u NK Croatia. Vrdoljak je s mjesta direktora HRT otišao godine 1995. ali je ostao zastupnik HDZ-a u Saboru sve do 2000.
Aldol
Tipično se „aldol“ odnosi na 3-hidroksibutanal. Međutim, on se takoše može odnositi na sva jedinjenja sa sličnom strukturom osnove.
SR-57227
SR-57227 je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 211,691 Da.
Aldol
Otkriće
Alexander Borodin također je zaslužan za otkriće aldolne reakcije zajedno s Würtzom. U 1872., Borodin, u ruskiom Hemijskom društvu, oobjavio je otkriće novog nusprodukta u aldehidnim reakcijama sa svojstvima kao kod alkohola i istaknuo sličnost spojeva, što je već objašnjeno u Würtzovoj publikaciji iz iste godine.
Bovey, Minnesota
je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Pobuna earlova
Pobuna ili Ustanak earlova (Revolt of the Earls), ponekad navođen i kao Pobuna triju grofova, je naziv za ustanak koji su u Engleskoj godine 1075. tri vodeća feudalna velmože - earlovi - digli protiv kralja Williama I. Predstavljao je posljednji ozbiljniji pokušaj da se svrgne Williamova vlast, a ponekad se navodi i kao posljednji pokušaj Anglosaksonaca da svrgnu normansku vlast uspostavljenu Williamovom invazijom 1066. godine, iako su vođe ustanka bili Normani.
Bovey, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 804, što je 142 (21,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pobuna earlova
Povod za izbijanje ustanka je bilo Williamovo odbijanje da izda službeni pristanak za brak između Emme, kćeri i nasljednice preminulog earla Williama Fitz Osberna sa Ralphom de Guaderom (Ralph de Gael), earlom Istočne Anglije. Historičari pretpostavljaju da je William, koji se od 1073. nalazio na vlastitim posjedima u rodnoj Normandiji, bojao da bi spajanje teritorija dvaju earlova moglo ugroziti njegovu vlast nad Engleskom s drugu stranu La Manchea. U svakom slučaju, Ralph i Emma su se, usprkos kraljeve zabrane, vjenčali i tako simbolički započeli ustanak. Njima dvoma su se priključili Roger de Breteuil, earl Hereforda (centralna Engleska) te Waltheof, earl Northumbrije (sjeveroistok Engleske), posljednji od svih anglosaksonskih earlova.
Ustanak je na samom početku dobio ozbiljan udarac kada je Waltheof detalje zavjere otkrio Lanfrancu, canterburyjskom nadbiskupu koji je na to reagirao zaprijetivši ekskomunikacijom svih pobunjenika. Kralju je ostao odan i Wulfstan, anglosaksonski biskup Winchestera, čija je milicija na rijeci Severn zaustavila napredovanje Rogerovih trupa. To je stvorilo vremena da Williamovi namjesnici Odo od Bayeuxa i Geoffrey de Montbray okupe veliku vojsku s kojom su kraj Cambridgea razbili Ralpha. On je suprugu ostavio da brani Zamak Norwich te se zaputio u Dansku gdje je od tamošnjeg kralja Knuta IV kao pomoć dobio 200 brodova. S njima, međutim, nije mogao promijeniti stanje na bojištu. Emma je, na kraju, pristala na predaju pred kraljevskim snagama, koje su joj dozvolile da ode u izgnanstvo u Bretanju. Njenom mužu su, pak, konfiscirani svi posjedi.
Colțăneni, Mihăilești
Colțăneni je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Mihăilești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Athens County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 64.757, što je 2.534 (4,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Ilusión, Tepatitlán de Morelos
La Ilusión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2001 m.
Dahmetal
Dametal je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Teltov-Fleming. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 510 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12072055.
La Vega, Acapetahua
La Vega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Cañada de Tapiales, Chimaltitán
Cañada de Tapiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chimaltitán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2006 m.
San Grato
San Grato ima više značenja:
T-44
Tenk T-44.|thumb
T-44 je bio sovjetski tenk koji je ušao u proizvodnju tijekom posljednje godine drugog svjetskog rata.
Nastanak
Još prije izbijanja drugog svjetskog rata po prvi put se pojavljuje tenkovski projekt koji treba naslijediti T-34. Zbog katastrofalnog početka sukoba te potrebe za ubrzanom proizvodnjom trenutno dovršenih modela tenkova projekt kasnijeg imena T-44 je bio obustavljen do boljih dana. Ti dani napokon nastupaju poslije bitke kod Kurska kada dolazi do oslobađanja dijela Ukrajine u kojem započinje proizvodnja prvih primjeraka ovog tenka.
Oprema
T-44 je bio u stvarnosti međugeneracijski tenk između ratno popularnog T-34 i budućeg svjetski najmasovnije građenog tenka T-55. Kao takav tenk on je u sebi imao neke osobine od oba druga tenka. Gusjenice su bile od T-34, ali sam sistem kretanja je bio od ranih modela T-55. Slično tome kupola je bila preuzeta od prethodnika, dok je motor bio od nasljednika.
Oklop T-44 je bio debeo 120 mm, dok je kalibar topa ovisio o verziji tenka i kretao se između 85 i 122 mm. Nakon proizvedenih 1800 primjeraka T-44 1947. godine se donosi odluka o obustavi proizvodnje kako bi se oslobodili industrijski kapaciteti za gradnju T-55.
Ar Rajmah, Hajjah
Ar Rajmah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1075 m.
Gâltofani, Nicolae Bălcescu
Gâltofani je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Nicolae Bălcescu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Црнатово
Црнатово је насеље у Србији у општини Власотинце у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 176 становника (према попису из 1991. било је 276 становника).
Налази се на јужној падини планине Крушевица, на надморској висини између 400 и 600 метара, на десној страни реке Власине. Јужном страном је окренуто према планини Букова Глава. Садашње село је настало од старог насеља изнад Бегове турске ливаде (код села Бољаре).
Инфраструктура
Црнатово је макадамским путем преко села Бољаре повезано са Власотинцем. Село је електрифицирано, има водовод и продавницу. У насељу постоји дом у коме су некада организоване игранке, такмичења села у фолклору и натпевавању. Данас је мали број младих остао да живи на селу. Већина се иселила у Власотинце и у ужој Србији. Село је некада имало и фудбалски клуб који се такмичио у општинској лиги.
Становништво и генеалогоја
"Црни Марко“ је, као први становник Црнатова, купио на садашњем месту села имање од једног Црнобарца. За имање је „платио“ једног овна. По „Црном Марку“ је село добило назив Црнатово.
Androstandiol
Termin Androstandiol ima više značenja.
Црнатово
Становништво и генеалогоја
Старије фамилије:
Некада су досељени црнатовчани били циглари печалбари, данас су махом зидари печалбари. У селу има доста воћњака и винограда, тако да се пече ракија и производи вино. Становници се баве и сточарством. На пијацама у Власотинцу и осталим околним селима продају своје млечне производе, претежно сир, а може се купити и домаћа црнатовска ракија.
Демографија
У насељу Црнатово живи 156 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 50,7 година (44,3 код мушкараца и 56,5 код жена). У насељу има 75 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,35.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Образовање
Црнатово има четворогодишњу основну школу са два учитеља. Шездесетих и седамдесетих година је у тој школи било и до сто ученика. Најдуже су у школи предавали учитељи Буда и Смиља Петровић (брачни пар). На почетку XXI века деца из Црнатова похађају осмогодишњу основну школу у селу Крушевица. У сеоској школи у Црнатову има мали број ђака.
Сеоска кућа доњег Повласиња за време владавине турака
Сеоска кућа фамилије Анђелковић у Црнатову је стара око 200 година и спада најстарије очуване објекте доњег Повласиња. (За сеоску кућу горњег и средњег Повласиња види чланак о селу Свође.)
Објекат у облику правоугаоника са размерама 8m са 9m био је покривен турском ћеремидом. Ћеремида се производила надомак данашње сеоске школе Црнатова. Кућу са оџаком чине две собе: једна као „турска“ дивана (дневна соба), а друга као „спаваћа“ соба. Подрум је од камена. Зидови су од плетене чакме и облепљивани блатом. Плафон чине даске, такозвана шиндра. Тако грађен објекат се назива „шиндросана кућа“. Даске шиндросане куће су се скидале, прале и поново постављале. У дивани су укућани примали као госте своје турске газде, са њима пили кафу и пушили дуван на лулу. У спаваћој соби су се налазиле рагоже на којима су укућани спавали. Преко рагожа, званих асура, су се стављале черге од конопља. Огњиште куће се ложило пањевима (крњугама) из околних шума. Инвентар као и посуђе за јело, кашике и панице (тањири) су били од дрвета.
Metiletiltriptamin
Metiletiltriptamin se može odnositi na:
Larissa Riquelme
300px|thumb|Larissa Riquelme u [[Južna Afrika|Južnoj Africi]] Larissa Mabel Riquelme Frutos, poznata kao Larissa Riquelme rođena je 22. veljače 1985. godine u paragvajskom glavnom gradu Asunción. Bavi se glumom i radi kao manekenka, a 2010. godine je bila najplaćeniji model u Paragvaju.
Životopis
Larissa je stekla svoju slavu tijekom Svjetskog nogometnog prvenstva 2010. godine. Inače je navijačica nogometne reprezentacija Paragvaja i nogometnog kluba Cerro Porteño. Svoju slavu je stekla slikom koja je slikana tijekom proslave pobijede Paragvaja nad Slovačkom, a slika je postala slavna zbog mobilnog telefona marke Nokia koji se nalazio između njenih grudi. Larissa je glavno lice dezodoransa Axe i pri kraju svjetskog prvenstva 2010. godine viđena je kako nosi majice na kojima reklamira taj isti dezodorans.
Osim što se bavi manekenstvom, Larissa se natjecala u paragvajskoj verziji emisije Ples sa zvijezdama.
Atlas V
thumb|250px|Atlas V 401 lansira [[Mars Reconnaissance Orbiter|MRO prema Marsu]] Atlas V je raketa nosač iz obitelji raketa Atlas koju danas za lansiranje koristi United Launch Alliance, tvrtka koju su osnovali Boeing i Lockheed Martin. Rakete Atlas V koriste ruski motor RD-180 na tekući kisik i kerozin za pogon prvog stupnja i američki motor RL10 za pogon stupnja Centaur. Neke inačice rakete koriste i dodatne potisnike na kruto gorivo koje proizvodi tvrtka Aerojet. Čahura za teret je promjera 4 ili 5,4 metara i različitih dužina, ovisno o potrebama. Pri projektiranju rakete razmišljalo se o upotrebi čahura promjera do 7,2 m i dužina do 32,3 m.
Opis
Prvi stupanj Atlasa V sastoji se od Common Core Boostera (CCB) koji je pogonjen RD-180 motorom s dvije mlaznice. Prvi stupanj ima masu od 306.914 kg, od čega 284.450 kg čine kerozin i tekući kisik. CCB je dug 32,5 m i promjera 3,8 m. Raketni motor izgara oko 4 minute i pritom stvara 4.152 kN potiska. Upotrebom CCBa želi se omogućiti modularan dizajn rakete Altas V, pojednostavniti proizvodnju i olakšati buduće modifikacije rakete. Sličan pristup je ostvaren i kod rakete Delta IV gdje se koristi Common Booster Core.
Drugi stupanj rakete koristi produženu verziju Centaura s kriogenim gorivom. Centaur je već provjeren dizajn i omogućava višestruko paljenje motora, ima učinkovit motor i visoku pouzdanost. U verziji za Atlas V Centaur je pogonjen s jednim ili dva RL10A-4-2 motora, od kojih svaki pruža 99,2 kN potiska. Masa Centaura je 22.825 kg od čega 20.799 kg čini gorivo. Dužina Centaura je 12,68 m, a promjer 3,05 m.
Ovisno o potrebama misije pri lansiranju se ponekad koriste i potisnici na kruto gorivo. Maksimalno je moguće koristiti 5 potisnika od čega svaki daje 1.287 kN potiska kroz 94 sekundi. Svaki od potisnika ima masu od 40.824 kg od čega je 36.824 kg goriva. Dužina potisnika je 17,70 m, a promjer 1,55 m.
Inačice
mini|250px|Drugi stupanj rakete Centaur Atlas V dolazi u više inačica, ovisno o potrebama tereta koji se lansira. Inačice se nazivaju ovisno o konfiguraciji rakete koja se koristi. Prva brojka može biti 4 ili 5 i označava promjer čahure za teret, drugi broj označava koliko potisnika na kruto gorivo koristi i može biti između 0 i 5, a treći koliko je motora na Centauru i broj može biti 1 ili 2. Tako primjerice Altas V 421 inačica koristi čahuru za teret od 4 m u promjeru, ima 2 potisnika na kruto gorivo i Centaur stupanj s jednim motorom.
Specifikacije
mini|250px|Atlas V 541 polijeće s roverom [[Curiosity prema Marsu]]
Alexander Hamilton
Alexander Hamilton (11.1. 1755 ili 1757 – 12.7. 1804) bio je američki ekonomist, politički teoretičar i prvi ministar financija SAD. Po njegovoj zamisli je sazvana Filadelfijska konvencija, a kao pionir američkog ustavnog prava je bio koautor znamenitih Federalističkih spisa, djela koje se smatra glavnim izvorom za tumačenje Ustava SAD. Zbog svega toga se Hamilton smatra jednim od Očeva osnivača SAD.
464
Godina 464. (CDLXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Rustika i Olibrija (ili, rjeđe, godina 1217. Ab urbe condita). Oznaka 464. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Alexander Hamilton
Hamilton se rodio na otoku Nevis u Britanskoj Zapadnoj Indiji a obrazovanje stekao u Trinaest kolonija Sjeverne Amerike. Kada su se kolonije pobunile protiv britanske vlasti, Hamilton se priključio revolucionarima i njihovoj miliciji te je izabran za kapetana artiljerije. Za vrijeme rata je postao ađutant i bliski prijatelj Georgea Washingtona.
Nakon završetka rata je izabran kao delegat u Kontinentalni kongres, ali je podnio ostavku kako bi se posvetio biznisu te osnovao Bank of New York. Hamilton je tada stekao mišljenje kako američka ekonomija ne može napredovati ako SAD ostanu konfederacija suverenih država, te se zalagao za transformaciju SAD u nacionalnu državu sa snažnom centralnom vlašću. Za te se ideje zalagao na Ustavnoj konvenciji i dio njih je postao dijelom novog Ustava. U vlastitoj državi New York Hamilton je po tom pitanju bio u manjini, ali je s vremenom i ona ratificirala novi Ustav.
Kada je 1789. po novom Ustavu formiran kabinet na čelu s Washingtonom, Hamilton je postao njegov član, odnosno prvi ministar financija. S vremenom je došao u oštar sukob s državnim sekretarom Thomasom Jeffersonom oko toga kako se mlada nacija mora razvijati - Hamilton se zalagao za razvoj industrije, velikih gradova i snažnu centralnu vlast, dok je Jefferson preferirao poljoprivredu, selo i više vlasti federalnim državama. Taj je sukob doveo do stvaranja dviju stranaka - Hamiltonove Federalističke i Jeffersonove Demokratsko-republikanske.
Drugi važan izvor sukoba s Jeffersonom bio je odnos prema francuskoj revoluciji, odnosno sudjelovanje SAD u sukobu Velike Britanije s francuskom revolucionarima. Hamilton se zalagao za suradnju s bivšom kolonijalnom maticom. Godine 1795. Hamilton je bio prisiljen dati ostavku zbog skandala nakon otkrivanja izvanbračne ljubavne veze s Marijom Reynolds, ali je zato tri godine kasnije stekao komandu nad Vojskom SAD u anglo-francuskom pomorskom ratu.
Sukob Hamiltona s federalističkim predsjednikom Johnom Adamsom je godine 1800. omogućio da na vlast dođe Jefferson. Hamilton se ponovno vratio biznisu te 1801. godine osnovao New York Post. Dugogodišnje suparništvo s potpredsjednikom Aaronom Burrom je 1804. eskaliralo u sukob završen dvobojem u kome je Hamilton ubijen.
Ca' Pilino, Modena
Ca' Pilino je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Pueblo Nuevo, Cutzamala de Pinzón
Pueblo Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Ca' Pilino, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 505 m.
Topkapi (film)
Topkapi je američka kriminalistička filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Julesa Dassina, poznata kao jedno od najuspješnijih i najuticajnijih ostvarenja žanra filma pljačke.
Pueblo Nuevo, Cutzamala de Pinzón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 372 m.
Topkapi (film)
Nominalni protagonisti, koje tumače Dassinova muza Melina Mercouri i austrijski glumac Maximilian Schell, su kriminalka i njen bivši ljubavnik koji dolaze u Istanbul i okupljaju ekipu različitih stručnjaka kako bi proveli komplicirani plan čiji je cilj ukrasti skupocjeni bodež iz palače Topkapi Saraj. Radnja prikazuje kako se pri tome stvore komplikacije kada jedan od članova grupe, sitni varalica čiji lik tumači Peter Ustinov, "padne" jer ga turske vlasti sumnjiče da je terorist te koji pristaje za njih raditi kao doušnik.
Dassin, koji je nekoliko godina ranije u Francuskoj snimio film Rififi, koji se smatra prvim "pravim", odnosno klasičnim ostvarenjem žanra pljačke, je u slučaju Topkapija koristio pristup koji se temeljio na egzotičnim i atraktivnim lokacijama, odnosno humoru. "Ležerni" stav prema kriminalu i njegov prikaz kao uzbudljive i atraktivne djelatnosti, koji je koristio sve veće labavljenje cenzorskih standarda, će kasnije još više koristiti slična ostvarenja. Najveći je uticaj Topkapi, međutim, imao na medij televizije, odnosno na tvorce popularne TV-serije Mission Impossible, koji su od filma posudili koncept niza nepovezanih stručnjaka koji se udružuju radi jednog složenog posla, a koji će koristiti kao zaplet svake epizode. Ustinov je, pak, za svoj nastup osvojio Oscar za najboljeg sporednog glumca.
Kosmos-448
Kosmos-448 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Patalecchia, Arezzo
Patalecchia je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Kosmos-448
Kosmos-448 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 13. oktobra 1971. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-448 je bio komunikacioni satelit.
Patalecchia, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Тупаловце
Тупаловце је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 380 становника (према попису из 1991. било је 439 становника). Тупаловце се налази поред варошице Грделица, на путу ка Власотинцу на обали Козарачке реке.
Демографија
У насељу Тупаловце живи 292 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 40,4 година (39,9 код мушкараца и 40,9 код жена). У насељу има 107 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,55.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Peljave
Peljave je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lopare koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 620 stanovnika.
Levač
Levač je oblast u centralnoj Srbiji, Nalazi se između Juhora na istoku i Gledićkih planina na zapadu. Površina Levča je oko 350 km2. U Levču se nalazi gradić Rekovac i 32 sela:
San Gregorio
San Gregorio ima više značenja:
San Giacomo di Rialto
San Giacomo di Rialto (talijanski: Chiesa di San Giacomo di Rialto, zvana San Giacometto) je crkva u Veneciji, u sestieru San Polo pored mosta Rialto na malom istoimenom trgu (Campo San Giacomo di Rialto) koji je glavna tržnica Venecije.
Sveti Martin (otok)
Sveti Martin (engleski: Saint Martin, francuski: Saint-Martin, nizozemski: Sint Maarten) je karipski otok koji je upravno podijeljen između Francuske i Nizozemske.
San Giacomo di Rialto
Historija
thumb|right|280px|Slika [[Canaletto|Canaletta - crkva San Giacomo]] Po lokalnoj venecijanskoj predaji to je najstarija crkva u Veneciji, koju je 421 sagradio stolar po imenu Candioto ili Eutinopo i posvetio svecu da ih štiti od požara. Novije studije pokazale su da je crkva podignuta mnogo kasnije, tako postoji dokument iz 1097. (donacija Oria) u kojem se govori o zemljištu kod Rialta, ali se ne spominje nikakva crkva. Prvi dokument u kom se spominje crkva je iz maja 1152. i u njemu na latinskom piše Henricum Navigaiosum plebanum Johaninis sancti et sancti Jacobi de Rivoalto. Historija ove crkve usko je povezana sa nastankom venecijanske tržnice koja se počela oblikovati u 12. vijeku. Na vanjskom zidu apside crkve stoji natpis iz 12. vijeka koji poziva trgovce na tržnici na poštenje. thumb|left|240px|Unutrašnjost crkve San Giacomo di Rialto San Giacomo di Rialto je 1513. ostao pošteđen za velikog požara koji je uništio susjedne zgrade i odmah je iste godine restauriran. Po naredbi dužda Marina Grimanija je 1601. podignut crkveni pod da bi se izbjegle poplave za venecijanskih visokih voda (acqua alta). San Giacomo di Rialto je dimenzijama mala crkva s neobičnim zvonikom, gotičkim portikom (jedinim takvim u cijelom gradu) i velikim satom iz 15. vijeka, koji je restauriran u 18. i 20. vijeku te dobro dođe lokalnim trgovcima. Tlocrno je to crkva grčkog križa s kupolom na sjecištu brodova.
Sveti Martin (otok)
Politička podjela i uprava
thumb|200px|left|Granica između francuskog i nizozemskog dijela otoka Svetog Martina. Otok je od 1648. godine politički podijeljen između Francuske i Nizozemske. Sveti Martin danas je jedino mjesto na kojem Francuska i Nizozemska dijele granicu. Od sveukupne površine otoka koja iznosi 87 km², otprilike 60% pripada Francuskoj koja drži sjeverni dio otoka i okolne otočiće (53 km²) a 40% (34 km²) Nizozemskoj. Na nizozemskom dijelu otoka živi 38.927 stanovnika, dok na francuskom 35.925 stanovnika.
Povijest
Prvi tragovi ljudske prisutnosti stari su otprilike 3500 godina, te vjerojatno pripadaju Ciboney Indijancima. Oko 800. godine otok naseljavaju Taíno Indijanci. Ovaj narod je ovdje živio u poljoprivredno-ribarskoj zajednici koja je cijenila umjetnost i duhovnost. Indijanci Karibi dolaze na otok te ubijaju i porobljavaju bivše stanovnike Svetog Martina. U vrijeme dolaske europskih istraživača Karibi su u potpunosti zamijenili ranije stanovništvo otoka.
Za vrijeme svog drugog putovanja 1493. Kristofor Kolumbo otkriva otoka i daje mu ime Isla de San Martín po Svetom Martinu iz Toursa, zato što je otok otkriven 11. studenog, tj. na Martinje. Iako je otok proglašen španjolskim vlasništvom, Kolumbo nikad nije pristao na otok, a njegovo naseljavanje predstavljalo je malu važnost Španjolskoj. Otok je bio privlačniji Francuzima, koji su željeli kolonizirati sve otoke između Trinidada i Bermuda, te Nizozemcima kojima je otok bio na pola puta između njihovih kolonija u Novoj Nizozemskoj i Brazila. Budući da je mali broj ljudi nastanjivao ovaj otok, Nizozemci su relativno lagano podigli naselje 1631., te utvrdu Amsterdam kao zaštitu od napadača. Prvi nizozemski guverner postao je Jan Claeszen Van Campen, a Nizozemska istočnoindijska kompanija pokrenula je vađenje soli. Na otok su došli i Francuzi i Britanci, a ubrzo i Španjolci koji su zbog želje za kontrolom nad trgovinom soli sada pokazali interes za otok. Osamdesetogodišnji rat između Španjolske i Nizozemske također je bio jedan od razloga za napad.
Godine 1633. Španjolci oduzimaju Nizozemcima otok, te protjerivaju koloniste. Na Point Blanche osnivaju vlastitu utvrdu. Iako su Nizozemci u nekoliko navrata pokušali vratiti otok, svi napadi bili su neuspješni. Petnaest godina nakon što je Španjolska osvojila otok završio je rat. Budući da je nestala potreba za karipskom bazom, a i sam otok nije donosio dobit, 1648. Španjolci prestaju braniti te napuštaju otok.
Nakon što je otok postao ponovno slobodan, Nizozemci i Francuzi ponovno žele ovdje pokrenuti svoja naselja. Nizozemski kolonijalisti došli su sa Svetog Eustazija, dok su francuski došli sa Svetog Kristofora. Iako je u početku postojao sukob između ove dvije skupine, obje strane su shvatile da njihovi protivnici neće lako odustati od svojih namjera. Kako bi spriječili rat, 1648. dvije zemlje potpisuju Concordijski sporazum kojim je otok podijeljen na dva dijela. Francuska strana dobila je veći dio teritorija zbog prijetnje mornaricom.
Nakon ukidanja ropstva plantaže su počele propadati, a gospodarstvo otoka bilo je u problemima. Važan ekonomski oporavak dogodio se 1939. kada je Sveti Martin proglašen neporeznom zonom. Nizozemci su se već 1950-ih počeli orijentirati na turizam, dok su Francuzi počeli s razvojem te aktivnosti tek dvadesetak godina kasnije. Turizam je trenutno pokretačka aktivnost gospodarstva otoka.
Dana 5. rujna 1995., uragan Luis nanio je otoku veliku štetu, 35 godina nakon velikog uragana Donna.
Geografija
thumb|Satelitska snimka otoka Najbliži susjedni otoci su Angvila (UK) i Sveti Bartolomej (Francuska) koji se nalaze na istom podmorskom platou čija je prosječna visina -40 m. Iako vidljivi sa otoka, Saba (Nizozemska), Sveti Eustazije (Nizozemska), Sveti Kristofor (neovisna država Sveti Kristofor i Nevis) nešto su udaljeniji od ova dva otoka.
Oko Svetog Martina nalazi se više manjih otoka od kojih je turistički najznačajniji otočić Pinel. Nenaseljeni otok Tintamarre nalazi se tri kilometra od obale.
Klima
Na otoku vlada oceanska klima, sa izmjenjivim suhim (od prosinca do svibnja) i vlažnim (od lipnja do studenog) razdobljima. Obilne padaline i cikloni vrlo su mogući u vlažnom razdoblju. Temperature godišnje variraju od 17°C do 35°C, dok je prosječna temperatura 27°C. Temperatura mora godišnje se radikalno ne mijenja, a varira između 25°C i 28°C.
Flora
Kao posljedica europske kolonizacije izvorna vegetacija je dobrim dijelom uništena ljudskim aktivnostima, kao što je poljoprivreda, stvaranje pašnjaka metodom posijeci-i-spali, te upotrebom stabala za gradnju ili za gorivo. Vegetaciju izvan urbanih središta čine manje šume i raslinje, suhe akacije i ostatak savana. Vrste drveća koje se ovdje mogu naći su: Dacryodes excelsa, Bursera simaruba, mahagonij, Lignum vitae, te Coccoloba uvifera.