cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Irina Bokova
Irina Georgieva Bokova (Ирина Георгиева Бокова) je bugarska političarka i trenutna generalna direktorka UNESCO-a, specijalne agencije Ujedinjenih nacija zadužena za obrazovanje, nauku i kulturu. Kao generalna direktorka agencije, Bokova aktivno podupire međunarodne napore usmerene ka unaprjeđenju ravnopravnosti spolova, poboljšanju kvaliteta i dostupnosti obrazovanja i ograničavanju izvora finansija za terorizam kroz povećanje napora u borbi protiv piratstva intelektualnog vlasništva. Kao snažna protivnica rasizma i antisemitizma, Bokova je vodila UNESCO-ve aktivnosti na planu sećanja na žrtve Holokausta. Bila je poslanica bugarske skupštine u dva mandata u koju je ušla na listama Bugarske socijalističke partije, ministarka i zamenica ministra inostranih poslova u vladi premijera Žana Videnova, ambasadorka Bugarske u Francuskoj i Monaku, stalni delegat svoje zemlje pri UNESCO-u i izaslanica bugarskoga predsednika pri Frankofoniji u periodu od 2005. do 2009. godine. Na mesto generalnog direktora UNESCO-a predložena je 22. septembra 2009, a izabrana je 15. oktobra 2009. godine na 35. sednici Generalne konferencije kao deseti generalni direktor UNESCO-a. Bokova je prva žena iz istočne Evrope na čelu UNESCO-a. Uz maternji bugarski, Bokova govori i engleski, francuski, španski i ruski jezik. Irina Bokova je udana i njezino dvoje punoletne dece živi i radi u Sjedinjenim Američkim Državama.
Detinjstvo i rane godine
Irina Bokova je ćerka Georgija Bokova, političara iz komunističke ere i urednika Rabotničkog dela, službenih novina Bugarske komunističke partije. Po poreklu je makedonska bugarkinja poreklom iz Makedonije. Bokova je bivša studentkinja Moskovskog državnog instituta međunarodnih odnosa. Po povratku u zemlju zaposlenje je pronašla u ministarstvu inostranih poslova gde je bila i na mestu ministarke u periodu od 1996. do 1997. Pre 1990. bila je članica Komunističke partije Bugarske.
UNESCO
Irina Bokova izabrana je za generalnu direktorku UNESCO-a 22. septembra 2009. godine pobedivši u zadnjem krugu glasovanja tadašnjeg egipatskog ministra kulture Faruka Hosnija (فاروق حسني) sa 31 naspram 27 glasova. Pre glasovanja očekivala se pobeda egipatskog kandidata Hosnija, ali je on među ostaima privukao i kritike Elia Wiesela, jevrejskog pisca rođenog u Rumuniji i dobitnika Nobelove nagrade za mir, zbog Hosnijevih antiizraelskih izjava. Bokova je preuzela funkciju od japanskog diplomate Kōichirō-e Matsuura-e (松浦晃一郎). Bokova je bila prva žena uopšte i prva osoba iz istočne Evrope na čelu organizacije.
Opština Nădrag, Timiș
Nădrag je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Carcarella, Vibo Valentia
Carcarella je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Los Lirios, Ocozocoautla de Espinosa
Los Lirios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 931 m.
Poggio Cavaliere, Viterbo
Poggio Cavaliere je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Green Valley, Los Angeles County, California
Grin Vali je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.027.
El Rodeo, Guadalupe y Calvo
El Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1302 m.
Beaumont-les-Autels
Bomon lez Otel je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 451 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 280 metara (maksimalnoj 278 m, a minimalnoj 184 m).
Cravili Superiori, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 561 m.
Bill de Blasio
Bill de Blasio (New York City, New York, SAD, 5. kolovoza 1961.) američki je političar. Za gradonačelnika New Yorka izabran je 5. studenoga 2013., s mandatom od početka 2014. do kraja 2017. Prije toga bio je javni odvjetnik, izabrani neovisni dužnosnik koji zastupa interese birača pred gradskom vlašću, te je oštro kritizirao politiku obrazovanja gradonačelnika Bloomberga , protiv ukidanja besplatnih karata za podzemnu željeznicu za učenike , te protiv Bloombergovih proračunskih rezova na uštrb skrbi za djecu.
Počeci
De Blasio je rođen kao Warren Wilhelm, Jr.: nosio je ime i prezime svog oca, ratnog veterana njemačkog porijekla, dok mu je mati bila Maria r. De Blasio, kći imigranata iz južne Italije, (mjesto rođenja djeda je Sant'Agata de' Goti, Benevento, a bake Grassano, Matera ). Otac Warren Wilhelm, koji je prošao kroz nekoliko najtežih bitaka na Pacifiku poput one za Okinawu, trpio je PTSP i alkoholizam. Napustio je obitelj kad je sin imao sedam godina, a ubio se 1979. kao neizlječiv finalni bolesnik od raka pluća. Sin se stoga srodio s identitetom majčine obitelji, pa je 1983. službeno promijenio ime u  Warren de Blasio-Wilhelm, a 2002. je ponovo promijenio ime u Bill de Blasio, što je privatno koristio već dulji niz godina.
Odrastao je u Cambridgeu (Massachusetts).
Političko djelovanje
U mladosti je Bill de Blasio podržavao sandinističke reforme u Nikaragvi, uz brk politici tadašnjega američkog predsjednika Reagana. Godine 1997. je u administraciji predsjednika Clintona radio kao oblasni ravnatelj Ministarstva stanovanja i urbanog razvitka, te je povećao savezne fondove za pristupačno stanovanje i stanovanje starijih.
Vodio je uspješnu kampanju Hillary Rodham Clinton za izbor u Senat 2000.
Bio je član Gradskog vijeća New Yorka od 2002. do kraja 2009., izabran u brooklynskome 39. okrugu. Među ostalim je postigao da se izglasa propis protiv diskriminacije stanovnika koji su dobivali potporu kroz federalne vaučere za stanarinu, da se poboljša staranje za siromašne građane oboljele od HIV-a, da se donese zakon protiv diskriminacije transrodnih stanovnika, te da se uvede besplatna jezična podrška imigrantima koji ne govore engleski.
Za javnog odvjetnika New Yorka izabran je u studenome [2009.]] za razdoblje od 2010. do kraja 2013.
Osobni i obiteljski život
Bill de Blasio živi u “rasno“ mješovitu braku. Supruga mu je pjesnikinja i aktivistica manjinskih prava Chirlane McCray. Imaju dvoje djece – Dantea i Chiaru – koji pohađaju ili su pohađali javne škole.
Visoki srednji vijek
350px|thumb|right|[[Bitka zlatnih mamuza, Nicaise de Keyser (1836)]] Visoki srednji vijek je bio historijski period koji je obuhvatao vrijeme između 11., 12. i 13. vijeka (c. 1001–1300). Visokom srednjem vijeku prethodnio je rani srednji vijek, a nakon njega je slijedio kasni srednji vijek, koji je završio oko 1500. godine.
Ključni historijski trend visokog srednjeg vijeka bio je nagli rast populacije u Evropi, što je dovelo do velikih društvenih i političkih promjena iz prethodne ere, renesanse 12. vijeka, uključujući i prvu pojavu ruralnog egzodusa i urbanizacije. Do 1250. znatni porast u populaciji mnogo je pogodovao evropskoj ekonomiji, dostigavši visine koje u nekim područjima neće opet biti viđene sve do 19. vijeka. Taj trend je u kasnom srednjem vijeku zaustavljen nizom nesreća, prije svega Crnom smrću, ali i brojnim ratovima i ekonomskom stagnacijom.
U 11. vijeku, populacija sjeverno od Alpa počela je nastanjivati nova područja, a neki od njih su se vratili životu u divljini nakon pada Rimskog Carstva. U događanjima poznatim kao "velika raščišćavanja", velika šumska i močvarna prostranstva Evrope su raščišćena i iskorištena za kultivaciju. U isto vrijeme, naselja su se pomjerila dalje od tradicionalnih granica Karolinškog Carstva, dalje od Elbe, pri tome utrostručivši veličinu Njemačke. Katolička Crkva, dostigavši vrhunac svoje političke moći u to vrijeme, pozvala je vojske čitave Evrope u niz križarskih ratova protiv Seldžuka, koji su zauzeli Svetu Zemlju, tako osnovavki križarske države u Levantu. Ostali ratovi doveli su do sjevernih križarskih ratova, dok su kršćanska kraljevstva preotela Pirinejsko poluostrvo od Maura, a Normani su kolonizirali južnu Italiju, što je sve bilo dio velikog povećanja populacije i uzorka preseljavanja te ere.
Visoki srednji vijek proizveo je mnoge različite oblike intelektualnih, duševnih i umjetničkih djela. U tom dobu došlo je do porasta u etnocentrizmu, koji se kasnije razvio u moderni građanski nacionalizam u većini Evrope, uspona velikih talijanskih gradova-država, i uspona i pada islamske civilizacije u Al-Andalusu. Ponovno otkriće Aristotelovih djela navelo je Tomu Akvinskog i ostale mislioce tog perioda na razvoj skolastike, kombinacije katolicizma i antičke filozofije. Tokom većeg dijela tog vremenskog perioda, Konstantinopolj je ostao najgušće naseljen grad Evrope, a bizantska umjetnost je dostigla vrhunac u 12. vijeku. U arhitekturi, mnoge od najznačajnijih gotičkih katedrala sagrađene su tokom te ere.
Kriza kasnog srednjeg vijeka, počevši na početku 14. vijeka, označila je kraj ove ere.
Velika Britanija i Irska
U Engleskoj, Normansko osvajanje 1066. rezultiralo je kraljevstvom kojim je vladala frankofonska vlastela. Normani su silom zauzeli Irsku 1169. i uskoro etablirali se u većem dijelu te zemlje, iako je njihovo uporište bilo na jugoistoku. Isto tako, Škotska i Wales su otprilike u to vrijeme potčinjeni u vazalstvo, iako je Škotska kasnije proglasila svoju nezavisnost. Ministarstvo finansija osnovano je u 12. vijeku pod kraljem Henrikom I., a sazvani su i prvi parlamenti. 1215. godine, nakon gubitka Normandije, kralj John je ozakonio Magna Cartu, koja je ograničila moć engleskih monarha.
Skandinavija
Od sredine desetog do sredine 11. vijeka, skandinavska kraljevstva su ujedinjena i pokrštena, što je izazvalo kraj vikinških pljački i veće sudjelovanje u evropskoj politici. Kralj Knut od Danske vladao je i Engleskom i Norveškom. Nakon Knutove smrti 1035. godine, Engleska i Norveška su izgubljene, a sa porazom Valdemara II. 1227. godine, danska dominacija u toj regiji je završena. Za to vrijeme, Norveška je širila svoje atlantske posjede, koji su se protezali od Grenlanda do Ostrva Man, dok je Švedska, pod Birger jarlom, sagradila uporište na Baltičkom moru. Međutim, utjecaj Norveške je počeo opadati već u tom periodu, koji je označen Sporazumom iz Pertha 1266. godine. Također, građanski ratovi bjesnili su u Norveškoj između 1130. i 1240. godine.
Francuska i Njemačka
Do vremena visokog srednjeg vijeka, Karolinško Carstvo je podijeljeno i zamijenjeno zasebnim nasljedničkim kraljevinama poznatim kao Francuska i Njemačka, mada ne u njihovim današnjim granicama. Njemačka je bila pod zastavom Svetog Rimskog Carstva, koje je dostiglo vrhunac svog jedinstva i političke moći.
Mađarska
right|thumb|180px|Kralj [[Sveti Stefan Mađarski]] U visokom srednjem vijeku, Mađarska Kraljevina (osnovana 1000. godine) je postala jedna od najmoćnijih srednjovjekovnih država u centralnoj i zapadnoj Evropi. Kralj Sveti Stefan Mađarski je uveo kršćanstvo u taj region; tadašnji hroničari upamtili su ga kao veoma religioznog monarha, sa širokim znanjem latinske gramatike, strogog prema vlastitom narodu, ali ljubaznom prema strancima. Iskorijenio je ostatke plemenske organizacije u Kraljevini i primorao narod na stalan život na jednom mjestu i prihvatanje kršćanske religije, etike, načina života i osnovao je srednjovjekovnu mađarsku državu, organiziravši ju politički u grofovije, koristeći njemački sistem kao uzor.
Kasniji monarsi obično su održavali blisku vezu sa Rimom, poput Ladislava I Svetog, tolerantan stav prema paganima koji su prebjegli u Kraljevinu u potrazi za utočištem (na primjer Kumani u 13. vijeku), što je na kraju izazvalo određenu nelagod za neke pape. Stupivši u personalnu uniju sa Hrvatskim Kraljevstvom i aneksijom ostalih malenih država, Mađarska je postala maleno carstvo koje je širilo svoju kontrolu nad Balkanom i čitavom karpatskom regijom. Mađarska kraljevska kuća je bila ta koja je tokom srednjeg vijeka Katoličkoj Crkvi pružila najviše svetaca.
Poljska i Litvanija
Tokom visokog srednjeg vijeka Poljska se pojavila kao kraljevstvo. Odlučila je vezati se sa Velikim Vojvodstvom Litvanijom, što je potvrđeno Unijom u Krevu i naknadnim ugovorima, što je dovelo do personalne unije 1569. godine.
Španija i Italija
Većina Pirinejskog poluostrva bila je pod okupacijom Maura nakon 711. godine, iako je njegov sjeverni dio bio podijeljen između nekoliko kršćanskih država. U 11. vijeku, i ponovo u trinaestom, krišćanska kraljevstva na sjeveru postepeno su istjerala muslimane iz centralnog i većine južnog Pirinejskog poluostrva.
U Italiji, neovisni gradovi-države počeli su se baviti istočnom pomorskom trgovinom. Među njima su se naročito isticale talasokratije Pisa, Amalfi, Ženova i Venecija. thumb|230px|[[Pontsko-kaspijska stepa|Pontske stepe, c.1015]]
Cacalotepec, José Joaquín de Herrera
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 355 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1860 m.
Visoki srednji vijek
Jugoistočna Evropa
U visokom srednjem vijeku došlo je do vrhunca i pada slavenske države Kijevska Rusija u pojave Kumanije. Kasnije, mongolska invazija u 13. vijeku imala je veliki utjecaj na istočni dio Evrope, budući da su mnoge države tog regiona napadnute, opljačkane, osvojene ili pretvorene u vazale.
Tokom prve polovine tog perioda (c.1025-1185) Bizantsko Carstvo je dominiralo Balkanom, a pod Komninskim carevima došlo je do preporoda prosperiteta i urbanizacije; međutim, njihova dominacija Jugoistočnom Evropom završila je nakon uspješnog vlaško-bugarskom pobunom 1185. godine, te je nakon toga ta regija bila podijeljena između Bizantinaca u Grčkoj, nekim dijelovima Makedonije i Trakije, Bugara u Meziji i većini Trakije i Makedonije, i Srba na sjeverozapadu. Istočna i Zapadna Crkva službeno su se odvojile u 11 vijeku i, unatoč povremenim periodima saradnje tokom 12 vijeka, četvrti križarski rat je 1204. rezultirao izdajničkim zauzimanjem Konstantinopolja. To je znatno oštetilo Bizantince, a njihova moć je na kraju oslabljena od strane Seldžuka i rastućeg Osmanskog Carstva u 14. i 15. vijeku. Međutim, moć Latinskog Carstva bila je kratkog vijeka nakon što je bugarski car Kalojan preusmjerio križarsku vojsku u Bici kod Hadrijanopolja.
Arsk
Arsk (tatarski: Arça //; ruski: Арск /čitaj: arsk/) je grad u sjeveroistočnom Tatarstanu, u Rusiji. Nalazi se 65 km od Kazanja. Arsk je upravno središte Arskog okruga.
Visoki srednji vijek
Klima i poljoprivreda
Srednjovjekovni topli period, period između 10. i 14. vijeka u Evropi, bio je relativno topao i blag interval koji je završio generalno hladnijim malim ledenim dobom. Poljoprivrednici su uzgajali pšenicu dosta sjevernije u Skandinaviji i vinove loze u sjevernoj Engleskoj, iako se čini da se maksimalno širenje vinograda desilo tokom malog ledenog doba. Tokom tog vremena, visoka potražnja za vinom i stabilna količina konzumacije alkohola prouzročila je vinogradarsku revoluciju napretka. Ta zaštita od gladi dopustila je povećanje populacije u Evropi, unatoč gladi 1315. godine, koja je ubila 1,5 miliona ljudi. To povećanje populacije doprinijelo je osnivanju novih gradova i povećanju u industrijskoj i ekonomskoj aktivnosti u tom periodu. Također je osnovana trgovina i sveobuhvatna proizvodnja alkohola. Proizvodnja hrane se također povećala u to vrijeme, budući da su uvedeni novi načini poljodjelstva, uključujući upotrebu težeg pluga, konja umjesto volova, i tropoljnim sistemom koji je omogućavao uzgoj raznolikijih usjeva od prethodnog dvopoljnog sistema - među njima su značajne mahunarke, čiji je rast spriječio gubitak značajnog azota u zemljištu.
Fornari, Verona
Fornari je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Visoki srednji vijek
Uspon viteštva
Teška konjica domaćinstva (vitezovi) postala je česta u 11. vijeku u Evropi, a osmišljeni su i turniri. Iako je veliko ulaganje u konje i oklop bio prepreka stupanju u viteštvo, ono je postalo poznato kao način za kmetove da zarade svoju slobodu. U 12. vijeku, monasi Clunyja su promovirali etičko ratništvo i nadahnuli nastanak viteških redova, kao što su Templari. Naslijeđene titule plemstva osnovane su u tom periodu. U Njemačkoj u 13. vijeku viteštvo je postala još jedna nasljedna titula, iako jedna od manje prestižnih, i taj trend se proširio u ostalim zemljama.
Arsk
Geografija
Grad se nalazi na obalama rijeke Kazanke. Arsk je i postaja na pruzi Kazanj-Ägerce.
Fornari, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Visoki srednji vijek
Crkva
Raskol Istoka i Zapada 1054. službeno je podijelio kršćansku Crkvu na dva dijela: zapadno katoličanstvo u Zapadnoj Evropi i pravoslavlje na istoku. Do toga je došlo kada su papa Lav IX i patrijarh Mihailo I ekskomunicirali jedan drugoga, uglavnom zbog spora o postojanju papinskog autoriteta nad četiri istočna patrijarha, kao i zbog neslaganja po pitanju filioque.
Križarski ratovi
Križarski ratovi dešavali su se između 11. i 13. vijeka. Provođeni su pod papinskim autoritetom sa namjerom ponovnog uspostavljanja kršćanske uprave u Svetoj Zemlji oduzimanjem tog područja od muslimanskog Fatmidskog Kalifata. Fatmidi su zauzeli Palestinu 970. godine, izgubili je 1073. godine, kada je pala u ruke Seldžuka, i ponovo je zauzeli 1098. godine, kratko prije nego što su je ponovo izgubili 1099. kao rezultat Prvog križarskog rata.
Albrecht Altdorfer
Albreht Altdorfer (nemački Albrecht Altdorfer, rođen je oko 1480. godine – umro u Regensburgu, 1538) je bio nemački slikar, grafičar i arhitekta.
Zeferinos, Del Nayar
Zeferinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 775 m.
Visoki srednji vijek
Vojni redovi
U kontekstu križarskih ratova, osnovani su monaški vojni redovi koji će postati šablon za kasnije srednjovjekovne viteške redove.
Templari su bili kršćanski vojni red osnovan nakon Prvog križarskog rata kako bi se kršćanski hodočasnici zaštitili od neprijateljski nastrojenih lokalnih stanovnika i razbojnika. Taj red bio je blisko povezan sa bankarstvom, te je Philippe IV od Francuske (Philippine le Eel) 1307. uhapsio sve pripadnike tog reda u Francuskoj i ukinuo ga zbog optužbi za jeres.
Vitezovi Hospitalci prvobitno su bili kršćanska organizacija osnovana u Jeruzalimu 1080. kako bi se brinuli o siromašnim, bolesnim ili ozlijeđenim hodočasnicima u Svetu Zemlju. Nakon što je Jeruzalim zauzet u Prvom križarskom ratu, postali su religijsko-vojni red zadužen za brigu o i zaštitu Svete Zemlje. Nakon što je Sveta Zemlja na kraju ponovo zauzeta od strane muslimanskih snaga, premjestili su bazu operacija na Rodos, a kasnije Maltu.
Teutonski viteški red je bio njemački religijski red osnovan 1190. godine u gradu Ako kako bi pomogao kršćanskim hodočasnicima pri njihovom putovanju u Svetu Zemlju i kako bi upravljao bolnicama za bolesne i ozlijeđene. Nakon što su muslimanske snage zauzele Svetu Zemlju, red se 1211. premjestio u Transilvaniju i kasnije, nakon što je istjeran, napao je pagansku Prusiju sa namjerom pokrštavanja Baltika. Ipak, prije i nakon što je glavni paganski neprijatelj tog reda, Litvanija, prešla na kršćanstvo, oni su već bili napali druge kršćanske nacije, kao što su Novgorod i Poljska. Moć Teutonskih vitezova, koja je postala znatna, slomljena je 1410. godine u Bici kod Grunwalda, gdje su doživjeli ogroman poraz od strane udružene poljsko-litvansko-ruske vojske. Nakon Grunwalda, Red je gubio na moći do 1809. godine, kada je službeno raspušten. Sve skupa, bilo je deset križarskih ratova.
Skolastika
Novi kršćanski metod učenja bio je pod utjecajem Anselma Canterburyjskog (1033–1109) zasnovan na ponovnom otkriću Aristotelovih djela, isprva indirektno putem srednjovjekovne jevrejske i islamske filozofije (Majmonid, Ibn Sina i Ibn Rušd), a potom kroz Aristotelova vlastita djela donesena iz bizantskih i muslimanskih biblioteka; i onih na koje je utjecao, prije svega Alberta Velikog, Bonaventure i Abélarda. Mnogi skolastičari vjerovali su u empirizam i podržavali rimokatoličku doktrinu kroz sekularno istraživanje, razum i logiku. Protivili su se kršćanskom misticizmu i platonističko-augustinskom vjerovanju da je um nematerijalna tvar. Najpoznatiji skolastičar je bio Toma Akvinski (kasnije proglašen "Crkvenim naučiteljem"), koji se udaljio od platonskih i augustinskih ideja i približio se aristotelijanizmu. Toma Akvinski je razvio filozofiju uma pišući da je um pri rođenju tabula rasa ("prazna ploča") kojoj je božanskom iskrom data sposobnost razmišljanja i prepoznavanja formi ili ideja. Ostali značajni skolastičari bili su Roscelin, Abélard, Pierre Lombard i Francisco Suárez. Jedno od glavnih pitanja tokom tog vremena bio je problem univerzalija. Istaknuti zastupnici različitih aspekata skolastike bili su John Duns Scotus, William Occam, Petar Damjan, Bernard od Clairvauxa i pripadnici Škole sv. Viktora.
Jeretički pokreti
Kršćanske jeresi postojale su u Evropi prije 11. vijeka, ali samo u malim brojevima i bile su lokalnog karaktera: u većini slučajeva, pojedinačan svećenik ili selo bi se vratili paganskim tradicijama. Međutim, počevši u 11. vijeku, pojavile su se jeresi masovnog karaktera. Korijeni toga djelimično se mogu naći u usponu urbanih gradova, slobodnih trgovaca i nove ekonomije zasnovane na novcu. Ruralne vrijednosti monasticizma nisu se mnogo dopadale urbanim ljudima, koji su počeli formirati sekte u većoj saglasnosti sa urbanom kulturom. Prvi jeretički pokreti velikih razmjera u Zapadnoj Evropi potekli su iz nedavno urbaniziranih područja, poput južne Francuske i sjeverne Italije i vjerojatno su bili pod utjecajem bogumila i ostalih dualističkih pokreta. Te jeresi bile su razmjera koje Katolička Crkva nikada prije nije vidjela; za neke, odgovor je bio eliminacija (kao u slučaju katara), a prihvatanje i integracija za druge (kao u slučaju poštovanja Franje Asiškog, sina gradskog trgovca koji se odrekao novca).
Katari
thumb|right|250px|Katari protjerani iz [[Carcassonne 1209. godine]]
Katarizam je bio pokret gnostičkih elemenata koji je nastao sredinom 10. vijeka, a koji je tadašnja Rimokatolička Crkva proglasila jeretičkim. Postojao je u većem dijelu Zapadne Evrope, ali je nastao u Languedocu i okolnim područjima u južnoj Francuskoj.
Naziv katar potiče od grčkog katharos, "čist". Jedna od prvih zabilježenih upotreba je od strane Eckberta von Schönaua, koji je u Kölnu 1181. o jereticima napisao: "Hos nostra Germania catharos appellat."
Katare su također nazivali albižani. Taj naziv potiče od kraja 12. vijeka, a koristio ga je hroničar Geoffroy du Breuil od Vigeoisa 1181. godine. Taj naziv se odnosi na južni grad Albi (antička Albiga). To određenje nije veoma precizno, budući da je centar bio u Toulouseu i susjednim distriktima.
Albižani su bili snažni u južnoj Francuskoj, sjevernoj Italiji i jugozapadnom Svetom Rimskom Carstvu.
Bogumili su bili snažni na Balkanu i postali službena religija bosanskih kraljeva.
Valdenzi
Petar Waldo od Lyona bio je bogat trgovac koji se odrekao svojeg bogatstva oko 1175. godine, nakon religioznog iskustva, i postao propovjednik. Stvorio je valdenze, koji su postali kršćanska sekta koja je vjerovala da svi religijski običaji trebaju imati osnovu u Svetom pismu. Waldu nije dozvoljeno da propovijeda od strane Trećeg lateranskog sabora 1179. godine, zabrana koju nije poslušao, te je nastavio slobodno govoriti dok nije ekskomuniciran 1184. godine. Waldo je kritizirao kršćansko sveštenstvo, govoreći da ne žive prema Svetom pismu. Odbacio je običaj prodavanja oprosta, kao i tada čest običaj štovanja kultova svetaca.
Albrecht Altdorfer
Biografski podaci
Bio je rođen oko 1480. godine kao sin slikara pisama i ilustratora knjiga Urliha Altdorfera koji je radio u Regensburgu između 1478. i 1491. godine. O Albrehtu Altdorferu imamo malo podataka o njegovom povodu i jako je malo podataka o njegovom životu i neznamo gde i kako se obrazovao. Godine 1505. Albreht stiče građanska prava. U ovom gradu je radio kao gradski arhitekta od 1526. sve do smrti. U njegove rane radove ubrajaju se crteži malog formata u svetlo-tamnom koloritu koji su što se tema tiče pod italijanskim uticajem. Iz ovog perioda potiče i niz bakroreza. Dva putovanja po Dunavu u periodu od 1503. do 1505. godine i 1511. godine dovela su ga u vezu sa umetničkim slikama takozvane Dunavske škole koje su presudno uticale na njegov rad. Oko 1515. učestvovao je u radu na Direrovoj počasnoj kapiji i na molitveniku (crteži na marginama) cara Maksimilijana Prvog.
Visoki srednji vijek
Obrt i trgovina
U kasnom 13. vijeku, venecijanski istraživač zvan Marco Polo postao je jedan od prvih Evropljana koji su putovali Putem svile do Kine. Zapadnjaci su upoznati sa Dalekim Istokom kada je Polo zapisao svoja putovanja u djelu Il Milione. Na Istok su ga slijedili brojni kršćanski misionari, kao što su William od Rubrucka, Giovanni da Pian del Carpini, Andrew od Longjumeaua, Odorik iz Pordenonea, Giovanni de Marignolli, Giovanni di Monte Corvino i drugi putnici, kao što je Niccolò da Conti.
Albrecht Altdorfer
Najpoznatija dela
Godine 1518. nastao je veliki oltar za zadužbinu svetog Florijana kod Linca 1529. godine.
Visoki srednji vijek
Nauka
left|thumb|350px|Karta [[srednjovjekovni univerzitet|srednjovjekovnih univerziteta i većih manastira.]]
Albrecht Altdorfer
Najpoznatija dela
Godine 1529. nastaje njegovo glavno delo slika Aleksandrova pobeda koju je naručio bavarski vojvoda Vilhelm IV.
Visoki srednji vijek
Nauka
Filozofsko i naučno učenje ranog srednjeg vijeka zasnivalo se na nekoliko kopija i komentara antičkih grčkih tekstova koji su ostali u Zapadnoj Evropi nakon pada Zapadnog Rimskog Carstva. Većina ih je izučena samo na latinskom, budući da je znanje grčkog bilo veoma ograničeno.
Arsk
Stanovništvo
Broj stanovnika: 17.211 2002. (Tatari 83%, Rusi 15%), u 2010. prema popisu 18.114 stanovnika.
Visoki srednji vijek
Nauka
Taj scenario promijenio se tokom renesanse 12. vijeka. Intelektualna revitalizacija Evrope počela je sa rođenjem srednjovjekovnih univerziteta. Povećani kontakt sa islamskim svijetom u Španiji i na Siciliji tokom rekonkviste, i bizantskog svijeta i muslimanskog Levanta tokom križarskih ratova, pružili su Evropljanima pristup naučnim arapskim i grčkim tekstovima, uključujući i djela Aristotela, Ibn al-Haitama i Ibn Rušda. Evropski univerziteti materijalno su potpomogli prevođenje i širenje tih tekstova i stvorili novu infrastrukturu koja je bila neophodna za naučne zajednice.
Poggio del Castagno, Viterbo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Pažit
Pažit je naseljeno mjesto u okrugu Partizanske, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Arsk
Historija
Grad su osnovali u 13. vijeku Povolški Bugari. Tatarsko ime grada Arça se može prevesti kao Udmurtski ili Udmurt. Grad je bio glavni grad Arske daruge (Arça daruğas) za vrijeme Kazanjskog kanata. Daruga je upravna podjedinica u Kazanjskom kanatu. Iako se grad nalazio u području koje su uglavnom nastanjivali Tatari, veći dio stanovnika daruge bili su Udmurti. Moguće je da je prijašnje stanovništvo ovog kraja također bilo ugro-finsko te se kasnije asimiralo u Tatare.
Visoki srednji vijek
Nauka
Na početku 13. vijeka postojali su prilično tačni latinski prevodi glavnih djela gotovo svih intelektualno ključnih antičkih autora, omogućivši dobar prenos naučnih ideja i putem univerziteta i putem manastira. Do tada, prirodne nauke sadržane u tim tekstovima počele su biti proširivane od strane značajnih skolastičara, kao što su Robert Grosseteste, Roger Bacon, Albert Veliki i John Duns Scotus. Preteče modernog naučnog metoda već se mogu vidjeti u Grossetesteovom isticanju matematike kao načina razumijevanja prirode, a Bacon je cijenio empirijski pristup, naročito u svom djelu Opus Majus.
Tehnologija
Tokom 12. i 13. vijeka u Evropi je došlo do radikalne promjene u stopi novih izuma, inovacija u načinu upravljanja tradicionalnim sredstvima proizvodnje i ekonomskom rastu. U manje od jednog vijeka, stvoreno je više izuma nego u prethodnih hiljadu godina ljudske historije na čitavoj planeti. U tom periodu došlo je do znatnog tehnološkog napretka, uključujući i preuzimanje ili pronalazak vjetrenjača, vodenica, štampe (iako još uvijek ne pokretnog tipa), baruta, astrolaba, naočala, makaza modernog oblika, boljih satova i mnogo boljih brodova. Dva posljednja izuma među spomenutima omogućili su zoru doba otkrića. Ti izumi nastali su pod utjecajem stranih kultura i društava.
Albrecht Altdorfer
Najpoznatija dela
Altdorfer je poznat i kao umetnik koji je naslikao prvi pejzaž u evropskoj umetnosti koji je u potpunosti oslobođen figura i koji se topografski može odrediti (Pejzaž Dunava sa dvorcem Vert kod Regensburga, oko 1525. godine). Neki njegovi bakropisi i crteži takođe sadrže ovakve pejzaže. Oko 1535. izradio je profane zidne slike za regensburšku biskupiju.
Poslednja umetnička slika koja mu se pripisuje nastala je 1537. godine prikazuje Lota sa kćerima. Njegov slikarski opus nije mnogo obiman i na njemu je primetan izražen Direrov uticaj ali je on pre svega u vezi sa romantičnim a ponekad dramatičnim prikazima pejzaža Dunavske škole. Pored Volfa Hubera smatra se za glavnog predstavnika ovog umetničkog pokreta.
Visoki srednji vijek
Tehnologija
Alfred Crosby je opisao dio te tehnološke revolucije u svom djelu Mjera stvarnosti: Kvantifikacija u Zapadnoj Evropi, 1250-1600 (The Measure of Reality: Quantification in Western Europe, 1250-1600), a o njoj su pisali i drugi veliki historičari tehnologije. thumb|Brodovi svijeta iz 1460. godine, prema [[karta Fra Maura|karti Fra Mura]]
Vizuelna umjetnost
250px|thumb|left|Fresko iz [[bojanska crkva|Bojanske crkve koji prikazuje cara Konstantina Tiha. Ti murali predstavljaju najveće postignuće bugarske kulture u 13. vijeku.]]
Umjetnost u visokom srednjem vijeku uključuje sljedeće važne pokrete:
Arhitektura
Gotička arhitektura zamijenila je romanički stil kombinirajući leteće upornjake, gotičke (ili šiljaste) lukove i rebraste svodove. Bila je pod utjecajem duhovne pozadine tog vremena, u suštini religiozna: tanke horizontalne linije i rešetke ostavljale su dojam da građevina stremi nebu. Arhitektura se činila svijetlom i bestežinskom, u suprotnosti sa tamnim i glomaznim formama pretodnog romaničkog stila. Aurelije Augustin podučavao je da je svjetlost izraz Boga. Arhitektonske tehnike prilagođene su i razvile se za izgradnju crkava koje su odražavale to učenje. Raznobojni stakleni prozori povećavali su duh svjetline. Budući da su boje u srednjem vijeku bile mnogo rjeđe nego danas, može se pretpostaviti da su ta virtuozna umjetnička djela izazivala osjećaj strahopoštovanja kod običnog čovjeka sa ulice. Visoki, složeni rebrasti, a kasnije i lepezasti svodovi prikazivali su kretanje prema raju. Obožavanje Boga također se izražavalo relativno velikom veličinom tih građevina. Gotička katedrala, prema tome, nije samo pozivala posjetioce da se uzdignu dugovno, već je i demonstrirala veličinu Boga. Tlocrt gotičke katedrale odgovarao je pravilima skolastike: prema djelu Erwina Panofskyja, Gotička arhitektura i skolastika (en. Gothic Architecture and Scholasticism), tlocrt je bio podijeljen na odjeljke i jednoobrazne pododjeljke. Te osobine izražene su u najpoznatijoj sakralnoj građevini tog vremena: crkvi Notre Dame de Paris.
Književnost
Raznolike kulture imale su utjecaja na književnost visokog srednjeg vijeka, među kojima najveći kršćanstvo. Veza sa kršćanstvom bila je najveća u rimskoj književnosti, koja je utjecala na standardni jezik u književnom ciklusu rimskog pitanja. U ostale književne cikluse, odnosno međusobno povezane grupe priča, spadali su francusko pitanje (priče o Karlu Velikom i njegovom dvoru), akritske pjesme, koje su se bavile temom viteštva bizantskih graničara, te vjerojatno najpoznatiji ciklus, britansko pitanje, sa tematikom kralja Arthura, njegovog dvora i povezanim pričama iz Bretanje, Cornwalla, Walesa i Irske. Jedan anoniman njemački pjesnik pokušao je vratiti germanske mitove iz perioda seobe naroda na nivo francuskih i britanskih epova, tako stvorivši Nibelungenlied. Također je postojalo dosta poezije i historijskih spisa koji su napisani u tom periodu, kao što je Historia Regum Britanniae Geoffreyja od Monmoutha.
Unatoč političkom opadanju tokom kasnog 12. i većine 13. vijeka, bizantska učenjačka tradicija ostala je naročito plodna tokom tog vremenskog perioda. Jedan od najistaknutijih filozofa 11. vijeka, Michael Psellos, oživio je neoplatonizam na kršćanskim temeljima i učvrstio izučavanje antičke filozofske tekstove, također doprinijevši historiji, gramatici i retorici. Njegov učenik i nasljednik kao glavni učitelj filozofije na Univerzitetu u Konstantinopolju, Ioannes Italos, nastavio je platonsku liniju u bizantskoj misli i bio je kritiziran od strane Crkve zbog stavova koje je ona smatrala jeretičkim, kao što je doktrina transmigracije. Dva pravoslavna teologa važna u dijalogu između istočne i zapadne crkve bili su Nikefor Blemid i Maksim Planud. Bizantska historijska tradicija također je procvjetala sa djelima braće Nikite i Mihaila Honijata na početku 13. vijeka i Georgija Akropolita generaciju kasnije. U 12. vijeku u Bizantskom je Carstvu također nastao i Timarion, pravoslavna kršćanska preteča Božanstvene komedije. Otprilike u isto vrijeme na popularnosti je dobio i tzv. bizantski roman, sa svojom sintezom antičkih paganskih i tadašnjih kršćanskih tema.
U to isto vrijeme, u južnoj Francuskoj nastala je oksitanska književnost, koja je najpoznatija po trubadurima koji su pjevali o dvorskoj ljubavi. Uključivala je elemente iz latinske književnosti i Španije i Sjeverne Afrike pod utjecajem Arapa. Njezin utjecaj kasnije se proširio na nekoliko kultura u Zapadnoj Evropi, naročito u Portugalu i Minnesängeru u Njemačkoj. Provansalska književnost također je stigla u Siciliju i Sjevernu Italiju, postavivši temelje za "slatki novi stil" Dantea, a kasnije i Petrarke. Upravo, najvažnija poema kasnog srednjeg vijeka, alegorijska Božanstvena komedija, u velikoj je mjeri proizvod i teologije Tome Akvinskog i uvelike sekularne oksitanske književnosti.
Muzika
Preživjela muzika visokog srednjeg vijeka prije svega je religijske prirode, budući da se muzička notacija razvila u religijskim institucijama, a primjena notacije u sekularnoj muzici razvila se tek kasnije. Rano u tom periodu, gregorijanski koral je bio dominantna forma crkvene muzike; ostale forme, počevši sa organumom, a kasnije uključujući klauzule, conductus i motet, razvile su se koristeći koral kao izvorni materijal.
Najznačajniji sekularni pokret je bio onaj trubadura, koji su nastali u Oksitaniji (Južna Francuska) u kasnom 11. vijeku. Trubaduri su često putovali, dolazili su iz svih društvenih klasa i pisali su pjesme o raznim temama, sa naročitim fokusom na dvorsku ljubav. Njihov stil utjecao je na trouvère sjeverne Francuske, dvorske pjesme u Njemačkoj i kompozitore sekularne muzike Trecenta u sjevernoj Italiji.
Pozorište
Ekonomske i političke promjene u visokom srednjem vijeku dovele su do stvaranja esnafa i rasta gradova, a to je dovelo do znatnih promjena u pozorištu, počevši tada i nastavivši se u kasnom srednjem vijeku. Trgovački esnafi počeli su izvoditi predstave, obično zasnovane na religiji, koje su se često bavile biblijskom pričom koja se odnosila na njihovu profesiju. Na primjer, pekarski esnaf izveo bi uprizorenje Posljednje večere. Na Britanskim ostrvima, predstave su tokom srednjeg vijeka izvođene u nekih 127 različitih gradova. Ti mirakuli na govornom jeziku napisani su u ciklusima velikog broja predstava: iz Yorka (48 predstava), Chestera (24), Wakefielda (32) i nepoznatih lokacija (42). Veliki broj predstava iz tog perioda iz Francuske i Njemačke je preživio, a neke vrste religijskih drama izvođene su u gotovo svakom evropskom gradu u kasnom srednjem vijeku. Mnoge od tih predstava sadržavale su komediju, đavole, zlikovce i klaunove.
U srednjem vijeku je također izveden veliki broj sekularnih predstava, od kojih je najranija Predstava Greenwooda (en. The Play of the Greenwood) Adama de la Hallea iz 1276. godine. Ona sadrži satirične scene i narodni materijal kao što su vile i ostala nadnaravna bića i pojave. Farse su nakon 13. vijeka također poprimile na popularnosti. Većina tih predstava dolazi iz Francuske i Njemačke i slične su u tonu i formi, ističući spolni odnos i tjelesne izlučevine. Najpoznatiji pisac farsi je Hans Sachs (1494–1576), koji je napisao 198 dramskih djela. U Engleskoj, Predstava drugog pastira (en. The Second Shepherds' Play) wakefieldskog ciklusa je najpoznatija rana farsa. Međutim, farsa se u Engleskoj nije pojavila nezavisno do 16. vijeka sa radom Johna Heywooda (1497–1580).
San Francisco los Cocos, Angel R. Cabada
San Francisco los Cocos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Parnjica
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 816 stanovnika.
Diomede, Alaska
je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 115, što je 31 (-21,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gustavo Díaz Ordaz, Tihuatlán
Gustavo Díaz Ordaz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
San Salvador Tepalcayuca, Amozoc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2324 m.
Gurigomachi, Bocoyna
Gurigomachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2329 m.
La Punta, Apaseo el Grande
La Punta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1794 m.
Courçais (Alije)
Kurse je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Monlison.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 310 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 337 metara (maksimalnoj 394 m, a minimalnoj 253 m).
Arzamas
Arzamas (ruski:Арзамас) je grad u Nižnjenovgorodskoj oblasti u Rusiji.
Geografija
Nalazi se na obalama rijeke Teše (koja je pritoka rijeke Oke), 300 km istočno od Moskve. Geografske koordinate su mu približno 55° 28' sjeverne geografske širine i 43° 52' istočne geografske dužine.
Historija
Prvi put se spominje 1552. Službeno je grad od 1719.
El Pino, Cosalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 899 m.
Asino
Asino (ruski: Асино) je grad (od 1952.) u Tomskoj oblasti u Ruskoj federaciji. Asino je smješten na 57°N, 86.15°W.
Broj stanovnika: 30.300 (2001.).
Luka je na rijeci Čulim. Asino je povezano i željeznicom.
Od gospodarstva je značajna drvna i drvoprerađivačka industrija.
Arroyo de las Chinacas, Guadalupe y Calvo
Arroyo de las Chinacas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2274 m.
Opština Nițchidorf, Timiș
Nițchidorf je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Centro 43, Roma
Centro 43 je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Pian degli Ontani, Modena
Pian degli Ontani je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Centro 43, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Pian degli Ontani, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1075 m.
Epitizid
Epitizid je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 425,855 Da.
Čulim
Čulim (ruski: Чулым) je rijeka u Krasnojarskom kraju i u Tomskoj oblasti u Rusiji.
Duga je 1799 kilometara.
Površina njenog porječja je 134.000 kilometara četvornih.
Ulijeva se u Ob kod Ust-Čulima.
Ostratice
Ostratice je naseljeno mjesto u okrugu Partizanske, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Čulim
Na Čulymu se nalaze gradovi Nazarovo, Ačinsk i Asino.
Metanov klatrat
mini|desno|300px|Metanski klatrat ili “led koji gori” mini|desno|250px|GMetanski klatrat u sedimentnim stijenama, zona subdukcije u [[Oregonu]] mini|desno|250px|Svojstvena struktura metanskog klatrata, zona subdukcije u Oregonu Metanski klatrat ili “led koji gori” je kruta tvar, u kojoj je velika količina metana zarobljena u kristalnoj strukturi (ledu) vode. Prije se mislilo, da će se veće količine moći pronaći samo u vanjskim djelovima Sunčevog sustava, gdje su niske temperature i velike količine leda, ali su se pronašla velika nalazišta, ispod sedimenata, na dnu oceana, na Zemlji. Pretpostavlja se da bi nalazišta metanskog klatrata mogla biti duplo veća od svih fosilnih nalazišta na Zemlji.
Metanski klatrat je sastavni dio plitke morske geosfere, i može se nalaziti kao dio sedimentnih stijena, ili kao samostalni dio na dnu oceana. Vjeruje se da nastaju pomicanjem metana iz dubokih Zemljinih slojeva, na mjestima gdje nastaju rasjedi, taloženjem i kristalizacijom, u dodiru uzlaznih plinskih struja sa hladnom morskom vodom. Metanski klatrati su isto prisutni u dubini leda na Antartici, gdje su pronađeni u uzorcima leda, starosti i do 800 000 godina i služe za ispitivanje klimatskih promjena, uz ispitivanje kisika i ugljikovog dioksida.
U prosjeku, 1 mol metana se veže na 5,75 molova vode i gustoća je oko 900 kg/m3. Tako jedna litra ledenog metanskog klatrata ima oko 168 litara metana. Pod visokim pritiskom, može biti stabilan i do 18 °C.
Metan stvara sktrukturu I hidrata (klatrata) sa 2 dodekaedra (12 ploha i time 12 molekula vode) i 6 tetradekaedra (14 molekula vode) u jednoj jediničnoj ćeliji.
Nalazišta
Metanski klatrat je ograničen u plitkoj litosferi (manje od 2000 m dubine). Uvjeti potrebni za nastanka metanskog klatrata u polarnim kontinentalnim sedimentnim stijenama je temperatura površine ispod 0 °C i u sedimentima na dnu mora, gdje je dubina veća od 300 metara, temperatura mora na dnu oko 2 °C. Osim toga, možemo ga naći u dukoboj ledenoj slatkoj vodi jezera, jer većina metanskih klatrata se ne može stvoriti u morskoj vodi (primjer je Bajkalsko jezero u Rusiji). Kontinentalna nalazišta su pronađena u Sibiru i na Aljasci, u pješčenjaku i ležištima mulja, dubljim od 800 metara. Oceanska nalazišta su široko rasprostranjena u epikontinentalnim pojasevima ili mogu pokrivati plinska polja zemnog plina.
Oceanska nalazišta
Postoje dvije različite vrste oceanskih nalazišta. Uobičajen je (99 %) kao struktura metan I klatrata, u dubokim sedimentima. Te klatrate su stvorili mikrobi archaee ili prabakterije koji stvaraju metan, jer su svojstva metana u klatratu i u okolini jednaka. Dubina nalazišta je između 300 i 500 metara.
Međunarodna astronomska unija
Međunarodna Astronomska Unija (eng. International Astronomical Union, IAU) je organizacija koja ujedinjuje nacionalne astronomske organizacije iz svih dijelova svijeta. Članica je Međunarodnog savjeta za znanost (en:International Council of Science). IAU je u svjetskoj znanstvenoj zajednici priznata kao ustanova odgovorna za imenovanje zvijezda, planeta, asteroida i drugih nebeskih tijela i pojava.
Metanov klatrat
Oceanska nalazišta
Druga vrsta nalazišta prestavlja strukturu metan II klatrata i pretpostavlja se da je nastao iz dubljih nalazišta metana, koji je nastao raspadanjem organske tvari. Primjeri se mogu naći u Meksičkom zaljevu i u Kaspijskom jezeru.
Međunarodna astronomska unija
Radne grupe iključuju Radnu grupu za imenovanje planetnih sustava (Working Group for Planetary System Nomenclature, WGPSN),
Hans Maler zu Schwaz
thumb|right|135px|Malerov Portret Antona Fuggera thumb|right|135px|Malerov Portret Kraljice Ane Mađarske
Međunarodna astronomska unija
IAU je odgovorna i za sustab Astronomskih telegrama, iako ih ona sam ne vodi. Minor Planet Center (MPC), središte za sva ne-planetna i ne-satelitska tijela u Sunčevom sustavu, također djeluje pod okriljem IAU.
Metanov klatrat
Oceanska nalazišta
Veličina nalazišta još nije točno utvrđena, jer su metanski klatrati pronađeni prvi puta 1960-tih. Smatra se da ga ima barem 1 x 1012 m3.
Međunarodna astronomska unija
IAU je osnovana 1919, spajanjem različitih međunarodnih projekata uključujući Carte du Ciel, "Sunčeva unija" (Solar Union) i International Time Bureau (Bureau International de l'Heure). Prvi predsjednik je bio Benjamin Baillaud.
Ostratice
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 855 stanovnika.
Hans Maler zu Schwaz
Hans Maler zu Schwaz (1480 – 1526/1529) bio je njemački slikar rodom iz Ulma, poznat po portretima koje je radio u selu Schwaz kraj Innsbrucka. Najčešći klijenti i pokrovitelji su mu bili dinastija Habsburg i Fuggerovi.
Mihajlo Pupin
Mihajlo Pupin ili punim imenom Mihajlo Idvorski Pupin (9. oktobar 1854 — 12. mart 1935) bio je srpski i američki naučnik, pronalazač, profesor na Univerzitetu Kolumbija, nosilac jugoslovenskog odlikovanja Beli orao Prvog reda i počasni konzul Srbije u SAD. Bio je i jedan od osnivača i dugogodišnji predsednik Srpskog narodnog saveza u Americi. Takođe je dobio i Pulicerovu nagradu (1924) za autobiografsko delo „Od doseljenika do pronalazača“.
Metanov klatrat
Kontinentalna nalazišta
Kontinentalna nalazišta su pronađena u Sibiru, sjevernoj Kanadi i na Aljasci, u pješčenjaku i ležištima mulja, dubljim od 800 metara. 2008. kanadski i japanski istraživači su počeli sa ispitivanjem vađenja metanskog klatrata u blizini delte rijeke Mackenzie, u Kanadi.
Kłodnica
Kłodnica (njemački: Klodnitz) je rijeka na jugu Poljske u Gornjoj Šleskoj duga 75,3 km, desna pritoka rijeke Odre.
Hidrologija
Kłodnica izvire kod Katowica, od tamo teče prema zapadu preko Gliwica do ušća u Odru kod kod grada Kędzierzyn-Koźle.
Mihajlo Pupin
Mihajlo Pupin je tokom svog naučnog i eksperimetalnog rada dao značajne zaključke važne za polja višestruke telegrafije, bežične telegrafije i telefonije, potom rentgenologije, a ima i velikih zasluga za razvoj elektrotehnike. Njegovo najvažnije, najslavnije otkriće su bili Pupinovi kalemovi zbog čega se njemu u čast proces korištenja tih kalemova u telefonskim razgovorima na velikim razdaljinama nazvan pupinizacija.
Sebastiano del Piombo
thumb|330px|Uskrsnuće Lazara (1517-1519)