cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grandemira, Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2218 m.
Snježana Pejčić
Snježana Pejčić (Rijeka, 13. srpnja 1982.), hrvatska streljašica.
Sportski uspjesi
Na Olimpijskim igrama u Pekingu u disciplini zračna puška deset metara osvojila je brončanu medalju. To je bila prva hrvatska medalja na OI u Pekingu, pa je Pejčić ušla u povijest i kao prva hrvatska sportašica koja je osvojila medalju na Ljetnim Olimpijskim igrama. Zanimljivo je da je Snježana Pejčić prvi sportaš uopće kojem je na Olimpijskim igrama u Pekingu dodijeljena medalja.
Prvi put se dokazala na evropskom juniorskom prvenstvu 2002. godine kada je u Solunu bila druga. Streljaštvom se bavi od svoje 15. godine i članica je kluba Lokomotiva u Rijeci.
Dobitnica je godišnje Državne nagrade za sport "Franjo Bučar" za 2008. godinu.
Glinena pločica
Glinene pločice ili glinene tablice su korišćene kao materijal na kome se pisalo, tačnije otiskivalo. Koristile su se na Bliskom istoku više od dva i po milenijuma.
Tehnologija izrade
Glina je bila jeftina i lako se oblikovala u pločice. Otiskivanje se vršilo na svežim tablicama stilusom koje je imalo oštar trouglasti vrh. Tablice su bile različitih boja: u boji čokolade, uglja ili bele kosti. Na tablicama su se prvo utiskivali piktogrami, hijeroglifi. Kasnije, kada su Sumeri počeli koristiti klinasto pismo prešlo se na utiskivanje fonetskih simbola. Kada se otiskivanje završilo tablice su sušene na suncu. Kasnije bi tablice stavljali u vatru kako bi očvrsnule. Glinene tablice predstavljaju osnove fondova prvih biblioteka. Na desetine glinenih tablica su pronađene u Mesopotamiji, Siriji, Persiji, čak na Kritu i u Grčkoj.
Sadržaj glinenih tablica
Pisanje je tada započeto kao vid primitivnog knjigovodstva. Na najstarijim glinenim tablicama se nalaze razni popisi dobara: životinja, ćupova... Kasnije se na glinenim tablicama pisalo o temama iz svakodnevnog života. Arheolozi su nalazili glinene tablice sa sadržajima različite tematike: bračni ugovori, sporazumi o razvodu, računi, priznanice, sudske presude i tako dalje. Iz sredine trećeg milenijuma pre nove ere, u blizini Nipura, u južnoj Mesopotamiji, pronađene su glinene tablice na kojima su urezani spiskovi geografskih naziva, naziva zanimanja, vežbe za učenje pisanja i jedan broj himni.
Prvi katalozi glinenih tablica
Prvi katalozi glinenih tablica su pronađeni u Nipuru oko 2000. god pre nove ere. On je predstavljao popis naslova po određenom redosledu. Takođe su u Hatuši, prestonici tadašnjeg carstva Hetita, pronađeni popisi tablica. Neke su imale dodatke na kraju teksta ili na poleđini tablice u vidu nekoliko redova koji identifikuju tekst. Ti dodaci se nazivaju kolofoni i slični su današnjim naslovnim stranama. Svaki kolofon je počinjao brojem tablice na kojoj je napisan. Sadržali su i ime autora ili neke druge važne informacije.
Vavilonska tablica
Pretpostavlja se da je nastala oko 600. godine pre nove ere i predstavlja jednu od najranijih predstava ljudi o izgledu celokupnog sveta. Na ovoj tablici od 122 sa 82 milimetra, može se videti kako su drevni Vavilonjani gledali na svet oko sebe, kako fizički, tako i duhovno.
Na tablici se nalazi mapa Mesopotamije, sa Vavilonom u sredini. Grad je okružen sa dva koncentrična kruga. Oni predstavljaju okean, koji dalje okružuju ostrva. Udaljenosti i opisi ovih predela su veoma pažljivo ispisani klinastim pismom.
Dve južne močvare označene su paralelnim linijama na dnu mape, dok su planine Zagros na vrhu prikazane zakrivljenom linijom. Reka Eufrat teče od planina, kroz Vavilon, pa sve do močvara.
Pored Vavilona, u središtu se nalazi još sedam gradova, a još tri ostrva nedostaju sa mape usled oštećenja. Ova mesta označena su kao "mesto izlaska Sunca", "Sunce je skriveno i ništa se ne vidi", "iza leta ptica". Pretpostavlja se da je mapa trebalo da obuhvati čitav svet jer je mapiranje zemlje preko okeana izuzetak za drevnu kartografiju. Okean se smatrao krajem kopna i zbog toga ga mnoge mape ne uključuju.
Pravo značenje mape je do danas predmet rasprave. Mnogi smatraju da je cilj mape prikazivanje vavilonskog mitološkog sveta. Osamnaest mitoloških zveri aludiraju na vavilonski ep o stvaranju sveta nakon što su nebeske životinje proterane u okean. Drugi pak tvrde da su se Vavilonjani aktivno bavili kartografijom kako bi poboljšali izvoz poljoprivrednih i zanatskih dobara drugim narodima kao što su bili Egipćani. Ipak, drugi narodi isključeni su sa mape jer su drevni Vavilonjani sebe smatrali za centar sveta.
Bi’r al ‘Ariz, Sa'dah
Bi’r al ‘Ariz je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1878 m.
Aguán
Aguán (španjolski: Rio Aguán) je rijeka u Hondurasu. Aguán izvire u departmanu Yoro, zapadno od San Lorenza, te kratko teče prema jugu prije okrea prema (sjevero)istoku, prolazeći uz San Lorenzo, Olanchito i Tocou prije nego se istočno od Puerta Castille ulijeva u Karipsko more.
Rijeka je duga 240 kilometara, a pokriva veliku površinu od 1,000,000 hektara, od kojih je oko 200,000 u okolici riječne doline. U sklopu te doline nalazi se veliko poljoprivredno područje Bajo Aguán. Godine 1998., uragan Mitch je izazvao masovno izlijevanje rijeke, pri čemu je selo Santa Rosa de Aguán potpuno uništeno; pritom je poginulo nekoliko desetaka ljudi.
Guamúchil, Mezquital
Guamúchil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1442 m.
Deia, Frumosu
Deia je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Frumosu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 870 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 615 m.
Castiglione della Valle, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 527 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Aurora el Duraznal, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Aurora el Duraznal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1364 m.
Ocotillo de los Juárez, Coyuca de Benítez
Ocotillo de los Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 695 m.
Cabras, Santa Bárbara
Cabras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Santa Bárbara.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1890 m.
Cedar Falls, Iowa
Sidar Fols je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 39.260 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 39.260 stanovnika, što je 3.115 (8,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Lucía, Sinaloa
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Alas de mariposa
Alas de mariposa je španski igrani film snimljen 1991. godine u režiji Juanme Bajoa Ulloe. Po žanru je drama, a protagonistica je žena opsjednuta time da mužu rodi sina, nesvjesna da je njena šestogodišnja kćer bolesno ljubomorna na još nerođeno dijete, a što će imati tragične posljedice. Alas de mariposa je premijerno prikazan na Filmskom festivalu u San Sebastianu gdje je osvojio Zlatnu školjku.
Johnny Suede
Johnny Suede je američki igrani film snimljen 1991. godine u režiji Toma DiCilla, kome je to bio cjelovečernji režijski debi. Po žanru je mješavina drame, mjuzikla i romantične komedije, a naslovni protagonist, koga tumači Brad Pitt u svom prvom filmskom nastupu, je mladić opsjednut rock muzikom, odnosno željom da postane velika rockabilly zvijezda. Radnja prikazuje kako se njegov pokušaj ostvarivanja karijere sudara sa problemima na financijskom i romantičnom planu.
Johnny Suede je nastao u nezavisnoj produkciji, velikim dijelom inspiriran njujorškom punk scenom 1980-ih. DiCillo je film ispočetka zamislio kao monodramu, da bi ga kasnije proširio u filmski scenarij, i tokom nekoliko godina uz velike probleme prikupljao novac za produkciju. Ključnom se odlukom pokazao angažman mladofg Pitta, koji je dotad bio potpuno nepoznat glumac. Film je prikazan na Festivalu u Locarnu gdje je osvojio Zlatni leopard, te je Pitt, slično kao i njegova partnerica Catherine Keener kojoj je to također bila glavna uloga, postao zvijezda. Film je usprkos toga izuzetno loše prošao prilikom kino-distribucije. DiCilla su iskustva sa snimanja filma inspirirala za radnju za njegovog kasnijeg, i daleko poznatijeg, filma Living in Oblivion.
Ernesto Martínez, Nopalucan
Ernesto Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Nopalucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2402 m.
El Carrizal, Tepeji del Río de Ocampo
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2286 m.
Las Láminas, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Las Láminas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1225 m.
Santa Teresa, Chicontepec
Santa Teresa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
San José Yashitinín, San Cristobal De Casas
San José Yashitinín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Cristobal De Casas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2358 m.
Mani, Yucatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3978 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Nishwān, Sa'dah
Nishwān je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Brad, Filipeni
Brad je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Filipeni.
Nishwān, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1054 m.
Albairate, Milano
Albairate je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4047 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Wiener Neustadt - Land
Wiener Neustadt - Land prevedeno s njemačkog Zemlja Bečkog Novog Mjesta) je jedan od 80 austrijskih okruga (bezirka) od 75,968 stanovnika.
Geografske karakteristike
Wiener Neustadt - Land leži 50 km južno od Beča, kod granice sa Gradišćem (Burgenlandom).
Teritorij okruga se sastoji od dva slično velika izolirana dijela, sjeverozapadnog i južnog teritorija koji su međusobno povezani preko Okruga Bečko Novo Mjesto.
Administrativna podjela okruga
Administrativni centar okruga je grad Bečko Novo Mjesto
Wiener Neustadt - Land je administrativno podjeljen na 35 općina.
Mirador de la Montaña, Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 296 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Colonia Fábrica la Virgen, Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2020 m.
Dragoșa, Frumosu
Dragoșa je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Frumosu.
Clarence, Pennsylvania
Klerens je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 626, što je 49 (8,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Galliate, Novara
Galliate je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14649 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
La notte degli squali
La notte degli squali je italijansko-meksičko-španski pustolovni triler film snimljen 1988. godine u režiji Tonina Riccija. Protagonist, čiji lik tumači Treat Williams) je lovac na morske pse kome njegov brat (čiji lik tumači Carlo Mucari) povjeri tajnu snimku razgovora sa kojom je nastojao ucijeniti bogatog poslovnog čovjeka (čiji lik tumači John Steiner). Radnja prikazuje kako se potom mora boriti s plaćenim ubicima, pri čemu mu pomoć pruža jedan od morskih pasa.
Leo Pavela
mini|Leo Pavela Leo Pavela (Rijeka, 4. lipnja 1970.) hrvatski je televizijski novinar i voditelj.
Životopis
Leo Pavela, hrvatski televizijski novinar i voditelj. Rođen 4. lipnja 1970. godine u Rijeci.
Odrastao u otočkom gradu Malom Lošinju.
Kao dijete pokazao interes za voditeljstvom, a uzor u voditeljstvu bio mu je hrvatski voditelj Oliver Mlakar.
Počeci
Sa 17 godina prvi put počinje organizirati i voditi večernje programe u zabavnim centrima turističkog poduzeća "Jadranka" d.d. iz Malog Lošinja.
Bogato iskustvo u organizacijama i vođenjima izbora za miss i mister, festivala, koncerata, kongresa, karnevala, dječjih programa, predavanja donosi mu prve kontakte s talijanskim TV kućama te mu se ukazala mogućnost rada u Italiji kao televizijski voditelj.
Godine 1994. u Mali Lošinj došli su jezični stručnjaci s HRT-a, sa svojom govorničkom školom i velikim brojem vrsnih govornika, fonetičara i lektora.
Jasmina Nikić, dugogodišnja voditeljica Službe za jezik i govor, otkriva talent Lea Pavele te ga uključuje u rad škole govorništa HRT-a.
Rad na HRT-u
16. siječnja 1994. Leo Pavela dobitnik je svjedodžbe za uspješno govorničko stvaralaštvo, govorne škole HRT-a, te je u Malom Lošinju proglašen kao najbolji voditelj od svih polaznika.
Taj uspjeh bio je pozivnica za daljnje usavršavanje na HRT-u pod vodstvom Službe za jezik i govor.
Iste godine preselio se u Zagreb i počeo s poslom na HRT-u.
Godine 1996. uslijedio je prelazak na informativni program. Ondje je Leo Pavela radio kao novinar za središnji TV Dnevnik, Motrišta, Prizmu, Gaudeamus, emisije iz "Svijeta znanosti" i za sve ostale emisije koje su koristile informativne materijale.
Godine 1999. napravio je vlastitu glazbenu emisiju "Trend - HRtop20" koji se emitirao prvotno na Nezavisnoj istarskoj televiziji, a potom na RiTV-u.
Rad na RiTV-u
Od 1999. - 2001. Leo Pavela obnaša dužnost glavnog urednika na RiTV-u.
RiTV pod njegovim uređivanjem imao je od osam do deset programa dnevno.
Pokrenute su emisije Lizaljka - seksi magazin (prvi u Hrvatskoj), Trend - HRtop20, Ultrazvuk - alternativna glazba, Dobar dan, Rijeko - mozaična emisija, Video spot - strana glazba, Tužite/hvalite - otvoreni politički magazin, emisije o zdravlju, klasičnoj glazbi, Ča je ča - prva televizijska emisija u Hrvatskoj na čakavskom narječju. Pod njegovim je vodstvom RiTV postao član CCN-a (Hrvatske mreže lokalnih televizija), te postao vodeći programski čimbenik od svih 13 lokalnih TV kuća u Hrvatskoj.
Projekt "My Seagull"
Prijevod legendarne pjesme "Galeb i ja" Zdenka Runjića na engleski jezik.
Novinar Leo Pavela uspio je u svom naumu da legendarnu pjesmu splitskog kantautora prepjeva na engleski jezik. Runjićev "Galeb i ja" u engleskoj verziji nosi naslov "My Seagull" i službeno je predstavljen u riječkom klubu "El Rio" 2008. godine. Leo Pavela bio je redatelj spota i nositelj cijelog projekta. Poznati tekst Tomislava Zuppe prevela je riječka profesorica Vesna Valenčić, a za novi se aranžman pobrinuo Aleksandar Valenčić. Nakon uspješno odrađenog prevođenja pjesme "Moj galebe", slijedilo je stvaranje video-spota. Tu su sudjelovali Hrvatska turistička zajednica, Turistička zajednica Opatije, Grad Opatija i Turistička zajednica Mali Lošinj. Nakon što je uspješno predstavljena u Hrvatskoj i Austriji, engleska je verzija skladbe "Galeb i ja" promovirana i u Velikoj Britaniji. Na poziv tamošnjih radijskih i televizijskih kuća, pjesmu je u Londonu predstavio njezin izvođač Leo Pavela.
La Loma 2da. Sección, Tepeji del Río de Ocampo
'''La Loma 2da. Sección''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2294 m.
Las Cabañitas, Coyuca de Benítez
Las Cabañitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Santa Rita, Santa Bárbara
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Santa Bárbara.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1873 m.
Mashraf, Sa'dah
Mashraf je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 908 m.
Valea Boțului, Filipeni
Valea Boțului je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Filipeni.
Ignazio Hencke
Ignazio Hencke (Rijeka, 17. VII. 1740. - 1. IX. 1798.), riječki arhitekt i graditelj.
Magnetometar
mini|desno|250px| Magnetometar Helium Vector Magnetometer (HVM) na svemirskim letjelicama [[Pioneer 10 i Pioneer 11.]]
mini|desno|250px| Magnetometar koji koristi [[Ratna mornarica SAD-a.]]
Ignazio Hencke
Stambene kuće što ih je gradio u Rijeci nisu ostale sačuvane. Njegov život i rad nisu do kraja istraženi.
Magnetometar
Magnetometar je mjerni instrument za mjerenje jakosti magnetskoga polja ili magnetskoga momenta. Gaussov magnetometar (konstruiran 1832.) i magnetometar sa sinusnim galvanometrom sluari s pomoću šipkastoga magneta, a kod drugoga s pomoću Helmholtzova rezonatora poznatih dimenzija. Nuklearni magnetometar omogućuje određivanje magnetskoga polja mjerenjem frekvencije na kojoj nastaje nuklearna, najčešće protonska magnetska rezonancija. Osim magnetometara s pomoću kojih se magnetsko polje može odrediti apsolutno, postoje i magnetometri za relativno mjerenje polja. Takvi su na primjer kremeni (kvarcni) vodoravni magnetometar i magnetometar sa zasićenom jezgrom; oba su u širokoj upotrebi za geofizička istraživanja. Današnji osjetljivi magnetometri omogućuju otkrivanje podmornica iz helikoptera ili zrakoplova, određivanje ležišta ruda željeza ili nikla iz umjetnih satelita i drugo.
El Capulín, Nopalucan
El Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Nopalucan.
Magnetometar
Zemljino magnetsko polje
Zemljino magnetsko polje ili geomagnetsko polje je magnetsko polje koje se prostire od Zemljine unutrašnjosti do mjesta na kojem nailazi na sunčev vjetar, tok nabijenih čestica koji izbija sa Sunca. Njegova magnituda na Zemljinoj površini iznosi od 25 do 65 mikrotesla (od 0,25 do 0,65 gausa). Grubo govoreći riječ je o polju magnetskog dipola trenutačno nagnuta za kut od oko 10° u odnosu na Zemljinu os rotacije, kao da je štapićasti magnet postavljen pri takvu kutu u središte Zemlje. Za razliku od štapićastog magneta, Zemljino se magnetsko polje mijenja tijekom vremena jer ga stvara geodinamo (u slučaju Zemlje, gibanje slitina rastaljena željeza u njezinoj vanjskoj jezgri).
El Capulín, Nopalucan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2421 m.
Magnetometar
Zemljino magnetsko polje
Nanesu li se na zemljopisnu kartu za svako mjerno mjesto elementi Zemljina magnetskoga polja, svedeni na istu epohu, te izvuku linije njihovih jednakih vrijednosti, dobiju se karte geomagnetskih elemenata:
Mitzitón, San Cristobal De Casas
Mitzitón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Cristobal De Casas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2381 m.
Doce de Octubre, Juárez
Doce de Octubre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
Los Magueyes, Mezquital
Los Magueyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1861 m.
Castiglioni, Perugia
Castiglioni je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 796 m.
Fundu Moldovei, Fundu Moldovei
Fundu Moldovei je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fundu Moldovei.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 850 m.
Ocoee, Florida
Okoi je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 35.579 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 35.579 stanovnika, što je 11.188 (45,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Il ragazzo dal kimono d'oro
Il ragazzo dal kimono d'oro je italijanski akcijski film snimljen 1987. godine u režiji Fabrizija De Angelisa. Radnja, dijelom inspirirana popularnim američkim filmom The Karate Kid, je smještena na Filipine, gdje dolazi naslovni protagonist (čiji lik tumači Kim Stuart Rossi), mladić koji će se sukobiti sa lokalnim kriminalcima te biti prisiljen učiti borilačke vještine. Il ragazzo je postigao uspjeh, te potakao snimanje nekoliko nastavaka.
Aguacatito, Coyuca de Benítez
Aguacatito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Željka Kovačević Andrijanić
Željka Kovačević Andrijanić (Rijeka, 18. prosinca 1971.) je hrvatska književnica, voditeljica brojnih kulturnih, humanitarnih i inih manifestacija i organizatorica istih (1990.–...) te televizijska i radijska novinarka i voditeljica, novinarka u tiskovinama i na portalima informativnog i stručnog karaktera (1990.–2007.)
Piše poeziju i prozu za odrasle i za djecu, eseje, književne kritike i recenzije.
Na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Rijeci najprije je diplomirala Predškolski odgoj, potom na Učiteljskom fakultetu Razrednu nastavu, a trenutačno je doktorandica-apsolventica Poslijediplomskog sveučilišnog znanstvenog doktorskog studija pedagogije na Odsjeku za pedagogiju Filozofskog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu. Diplomirala je i Grafički dizajn pri Cambridge International Education Center Ivora – Obrazovni centar Rijeka.
Životopis
1987. godine, kao petnaestogodišnjakinja, u prvom razredu srednje škole, primljena je u Riječko književno i naučno društvo kao dotad, i nakon toga, najmlađi član.
1988. godine izabrana je za člana predsjedništva RKND-a. Iste godine, u dobi od 16 godina, RKND objavljuje njezinu prvu zbirku poezije.
Jelena Lopatić
Jelena Lopatić (Rijeka, 1980.), hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica.
Željka Kovačević Andrijanić
Životopis
1990. godine primljena je u Hrvatsko književno-znanstveno društvo Rijeka. Te godine na anonimnom natječaju HKZD-a osvaja 3. mjesto sa zbirkom poezije "Nježni stihovi", koja biva objelodanjena nekoliko mjeseci kasnije.
1993. godine u izdanju Biblioteke VAL CDM-a objavljena je njezina treća knjiga poezije "U njedrima oluje".
2009. godine u nakladi Društva hrvatskih književnika-Ogranka u Rijeci objavljena joj je četvrta knjiga, pod naslovom "Grad zatočenih prolaznika".
2012. godine objavljena je i njezina zbirka poezije "Miris zelenih jabuka / Dnevnik jedne ljubavi".
Poezija i proza objavljivani su joj u brojnim zbornicima i časopisima za književnost i kulturu: časopisu za književnost i umjetnost "Književnost uživo" u e-nakladi "Studija TiM" i Udruge "Katapult", časopisima za književnost i književne prosudbe "Književna Rijeka" Društva hrvatskih književnika – Ogranka u Rijeci, "Godišnjaku" Riječkog književnog i naučnog društva, zbornicima Hrvatskog književno-znanstvenog društva – Rijeka: "Pozdrav", "Susreti", "Sunce", "Plovidba", "Biografske minijature", časopisu za književnost "RiVal" Centra društvenih djelatnosti mladih, zbirkama-antologijama "Mlada Rijeka u stihu" (urednik: prof. dr. sc. Goran Kalogjera) i "Dan velikih valova (urednici: Urem, M.; Ušljbrka, G.; Zagorac, M.), "Školskim novinama", internet-portalima "Magazin GKR" i "Webstilus", karlovačkim časopisima za kulturu i umjetnost "Svjetlo" i "Forum" i drugdje. Nastupala je na nizu književnih tribina i manifestacija te gostovala u brojnim televizijskim i radio emisijama.
Kao glavna urednica nakladničkih kuća T3 I.D.E.M.O. MEDIA, Verba d.o.o. i  VENERUS (2009.–2012.), uredila je tridesetak knjiga poezije i proze domaćih autora.
Osim u književnost, "zaljubljena" u znanost i znanstvena istraživanja, Kovačević Andrijanić piše i objavljuje znanstvene i stručne radove, recenzije i osvrte (pedagogija) te aktivno sudjeluje na međunarodnim i državnim znanstvenim i stručnim skupovima pedagoga, psihologa i odgajatelja.
Volonterka je u riječkoj Humanitarnoj udruzi Oaza (odgojno-obrazovni i socijalni rad; voditeljica programa za djecu predškolske i rane školske dobi, članica stručnog tima za profesionalnu orijentaciju učenika osmih razreda osnovne škole i voditeljica stručnog pedagogijsko-psihologijskog osposobljavanja volontera Udruge – trenutačno na rodiljnoj stanci).
Uz pedagogiju i književnost, njezina velika ljubav su i novinarstvo odnosno "voditeljstvo". S medijima se, u svojstvu voditeljice i novinarke, prvi put susreće kao osamnaestogodišnjakinja 1990. godine na prvoj riječkoj neovisnoj televiziji TvRi (1990.-1991.). Zatim je, nakon stanke, uslijedio novinarsko-voditeljski rad na riječkom SVid radiju (1998.-1999.), pa nakon nove stanke tromjesečno voditeljsko-novinarsko volontiranje na Kanalu Ri (2005.), da bi potom godinu dana provela na Radiju Trsat kao glavna urednica (2005.-2006.), voditeljica i novinarka te zatim pisala za portal R1 Regionalne radio mreže R1 (2007.).
Nakon toga bila je voditeljica odnosa s javnošću nakladničkih kuća T3 I.D.E.M.O. MEDIA, Verba d.o.o. i Venerus(2009.–2012.), u kojima je, osim poslova voditeljice odnosa s javnošću, volonterski obavljala i poslove glavne književne urednice, grafičke dizajnerice, lektorice, redaktorice i korektorice te bila osoba zadužena za organizaciju i vođenje programa predstavljanja novih izdanja navedenih nakladničkih kuća, kao i organizaciju predstavljanja na sajmovima knjiga i drugdje, za distribuciju, itd...
Od 2006. godine bila je članica Društva hrvatskih književnika – Ogranka u Rijeci, a od siječnja 2011. do 19. rujna 2013. godine (kad je zatražila brisanje iz članstva) bila je voditeljica odnosa s javnošću DHK – Ogranka u Rijeci te članica uredništva časopisa za književnost i književne prosudbe "Književna Rijeka", u svojstvu lektorice, redaktorice, grafičke dizajnerice, tehničke urednice i korektorice.
Udana je i majka je četvero djece.
Adolfo López Mateos, Chicontepec
Adolfo López Mateos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
El Durazno, Nopalucan
El Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Nopalucan.
Imşāḩ, Sa'dah
Imşāḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1987 m.
Cieneguilla, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Cieneguilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1460 m.
El Ranchito de los López, Sinaloa
El Ranchito de los López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1112 m.
Davor Kus
Davor Kus (Rijeka, 21. srpnja 1978.) je profesionalni hrvatski košarkaš. Visok je 1,91 m i težak 91 kilogram. Igra na pozicijama playmakera i beka šutera. Trenutačno je igrač hrvatske Cibone iz Zagreb.
Profesionalna karijera
Kus je počeo igrati za prvu momčad KK Kvarnera 1996. godine. Nakon četiri sezone, 2000. je potpisao za Cibonu, gdje igra i danas, s tim da je dvije sezone proveo u inozemstvu: sezonu 2004./2005. u atenskom AEK-u, a sezonu 2007./2008. u Unicaji u španjolskoj ACB ligi. U sezoni 2008./09. bio je na jednogodišnjoj posudbi u Ciboni, te se natrag vratio u Malagu. U Malagi je dobio raskid ugovora i postao slobodan igrač. Iako je bio u kombinacijama da se vrati u Cibonu, Kus je na kraju s Benettona Trevisom potpisao dvogodišnji ugovor, s mogućnošu produženja na još jednu.
Euroliga
Dana 26. studenog2008., Kus je u pobjedi od 82-79 nad talijanskim Air Avellinom, prešao granicu od 1000 poena u Euroligi. Utakmicu je završio sa 23 poena i po jednim skokom i asistencijom.
Hocaba, Yucatán
Hocaba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3866 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Albignano, Milano
Albignano je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2635 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Bălaia, Filipeni
Bălaia je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Filipeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
El Convento, Hidalgo
El Convento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2039 m.
Garbagna Novarese, Novara
Garbagna Novarese je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1287 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Bayn al Khalifah, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 835 m.
Edgerton, Missouri
Edžerton je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Colacu, Fundu Moldovei
Colacu je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fundu Moldovei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1047 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 757 m.
San Antonio del Monte, San Cristobal De Casas
San Antonio del Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Cristobal De Casas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2243 m.
Quella villa in fondo al parco
Quella villa in fondo al parco, u međunarodnoj distribuciji poznat pod engleskim naslovom Ratman je italijanski science fiction horor film snimljen 1988. godine u režiji Guilana Carnimea pod pseudonimom "Anthony Ascott". Protagonistice su dvije sestre, manekenke koje dolaze na odmor na Karibe gdje postaju metom tajanstvenog čudovišta. Radnja prikazuje kako se ispostavi da je čudovište genetskim inženjeringom stvoren hibrid štakora i čovjekolikog majmuna.
La Placa, Tepeji del Río de Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2156 m.
Rancho Alegre, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pueblo Nuevo Solistahuacán.
La Maestranza, Juárez
La Maestranza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Rancho Alegre, Pueblo Nuevo Solistahuacán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 816 m.
Morazán (film)
Morazán je honduraška povijesna drama iz 2017. godine koju je režirao Hispano Durón. Morazán je biografski film o životu slavnog honduraškog i centralnoameričkog generala, političara i borca za nezavisnost, Francisca Morazána, kog u filmu tumači Orlando Valenzuela.
Premijerno prikazan u rujnu 2017. godine, film je dobio na značaju tako što je postao prvi film u historiji što ga je Honduras predložio za Oscara za najbolji strani film 2017. godine; iako film na koncu nije nominiran, ostaje zapamćen kao prvi honduraški film predložen Akademiji.
Radnja
Radnja se odvija 1842. godine, kada je Morazán bio državni poglavar Kostarike, a prati izdaju generala od strane njegovih saveznika te njegovo subsekventno svrgavanje s vlasti.
Tetiz, Yucatán
Tetiz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3774 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Al Maqashī, Sa'dah
Al Maqashī je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1679 m.
Empalme Aguilera, Santa Bárbara
Empalme Aguilera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Santa Bárbara.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1827 m.
Slobozia, Filipeni
Slobozia je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Filipeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Sabaneta, Hidalgo
Sabaneta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2521 m.
Puertecito, Tepeji del Río de Ocampo
Puertecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2244 m.
Bečko Novo Mjesto
Bečko Novo Mjesto (njemački: Wiener Neustadt) je grad na sjeveroistoku Austrije od 43,002 stanovnika.
Puente del Tejar, Coyuca de Benítez
Puente del Tejar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Benítez.
Bečko Novo Mjesto
Geografske karakteristike
Bečko Novo Mjesto leži u Donjoj Austriji u kotlini rijeke Leithe južno od Beča.
Historija
Bečko Novo Mjesto osnovao je 1194. babenbergški vojvoda Leopold V. Mjesto je 1277. dobilo status grada, u to vrijeme imalo je i kovnicu novca. Tokom 15. vijeka, kad je bio rezidencija cara Svetog Rimskog Carstva Friedricha III spadao je u red najbogatijih gradova, ali je kasnije toliko nazadovao da je u 17. vijeku iseljavanje iz njega zabranjeno carskim dekretom.
Grad je za Drugog svjetskog rata teško razaran od savezničkih aviona, pa ima puno novih zgrada, naročito stambenih.
Puente del Tejar, Coyuca de Benítez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Bečko Novo Mjesto
Historija
Posljednjih dekada 20. vijeka u grad se naselilo puno doseljenika iz Istočne Evrope i Turske.
Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je - Reckturm, jedan od tri tornja preostalih od gradskih bedema iz 13. vijeka, koji je danas pretvoren u muzej. Među poznatim građevina ubraja se više puta obnovljana katedrala - Liebfrauenkirche, iz 13. vijeka, zatim nekadašnji jezuitski kolegij (1737. - 1743) u kom je danas smješten gradski muzej i zamak iz 13. vijeka u kom je rođen i pokopan car Svetog Rimskog Carstva Maksimilijan I (1459. - 1519.).
Carlos Saladrigas Zayas
Carlos Eduardo Ramón Saladrigas y Zayas (Havana, 13. listopada 1900. – Havana, 15. travnja 1956.) je bio kubanski političar i diplomat, najpoznatiji po tome što je od 1940. do 1942. godine služio kao prvi premijer Kube. Nakon završenog pravnog fakulteta, Zayas je radio kao javni bilježnik prije nego se počeo baviti politikom. Godine 1933. izabran je za ministra vanjskih poslova, ali je već sljedeće godine preuzeo ministarstvo pravosuđa. Od 1936. do 1940. godine je služio kao senator, a 1940. godine je postao prvi kubanski premijer. Pod predsjednikom Batistom je služio dvije godine, kada ga je zamijenio Ramón Zaydín.
Bečko Novo Mjesto
Znamenitosti
Pored njih tu je i dvorac - Neukloster sa nekadašnjom dominikanskom crkvom iz 13. vijeka, u kom je smještena Terezijanska vojna akademija (osnovana 1752.).
Carlos Saladrigas Zayas
Kasnije služio kao ambasador u Ujedinjenom Kraljevstvu, a 1944. godine se kandidirao za predsjednika, međutim je izgubio od Ramóna Graua. Preminuo je u Havani 1956. godine.
Bečko Novo Mjesto
Privreda i obrazovnje
Bečko Novo Mjesto je važan industrijski grad u kom se proizvodi i obrađuje uključuju metale, obuća i tekstil.
Grad ima tehničke i stručne fakultete.
Wilhelmina od Nizozemske
Wilhelmina od Nizozemske rođena kao Wilhelmina Helena Pauline Maria (Hag, Nizozemska, 31. august 1880.-Apeldoorn, Nizozemska 28. novembar 1962.) - bila je od 1890. do 1948. kraljica Nizozemske.
Ona je svojim radijskim emisijama iz Londona za Drugog svjetskog rata postala simbol nizozemskog otpora njemačkoj okupaciji.
Biografija
Wilhelmina je bila kći kralja Willema III i njegove druge žene Emme od Waldeck-Pyrmonta. Postala je kraljica nakon očeve smrti (23. novembra [[1890., ali je prvih godina umjesto nje kao regent vladala njena majka. Okrunjena je 6. septembra 1898. u amsterdamskoj Nieuwe Kerk, i ubrzo postala prilično popularna. U februaru 1901. se udala za vojvodu Hendrika od Mecklenburg-Schwerina, a nakon tog 30. aprila 1909. rodila svoju kćer jedinicu Julianu.
Tokom Prvog svjetskog rata Wilhelmina je uspjela održati zemlju neutralnom.
Kada je Treći Reich napao Nizozemsku 10. maja 1940., Wilhelmina je izdala proglas u kojem se žestoko obrušila na njemačku agresiju i nekoliko dana kasnije sa porodicom i članovima kabineta emigrirala je u Ujedinjeno Kraljevstvo. Svo vrijeme rata obraćala se svojoj naciji preko Radio Oranja, i hrabrila je da izdrži, tako da je oduševljeno primljena kad se vratila u zemlju 1945.
Oni su objavljeni 1959. pod naslovom Usamljena, ali ne sama, memoari su otkrili koliko je bila duboko religiozna i koliko je vjera utjecala na njen život i odluke..
Cacalotán, Sinaloa
Cacalotán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Otilio Soto Soto, Mezquital
Otilio Soto Soto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2257 m.
Categge, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 462 m.
El Mirador, Ocotepec
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 737 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2660 m.
Botuș, Fundu Moldovei
Botuș je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Fundu Moldovei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 734 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 843 m.
Laval Nugent
mini|Grof Laval Nugent na [[litografija|litografiji iz 1848.]] Grof Laval Nugent od Westmeatha (Ballynacor, 3. studenog 1777. - Bosiljevo, 22. kolovoza 1862.), feldmaršal, vitez reda Zlatnog Runa, komandant reda Marije Terezije i rimski princ.
Obitelj Nugent
Obitelj Nugent je bila stara irska plemićka obitelj s područja Westmeatha i Riverstowna. Mnogo nejasnoća je vezano za sam izgovor prezimena. Naime, u Velikoj Britaniji i Irskoj izgovara se Njudžent, u Austriji Nugent dok je u Hrvatskoj uobičajen pojednostavljeni francuski izgovor Nižan (na kojem je i grof Laval Nugent inzistirao).
Mladost i vojni počeci
Laval Nugent rođen je 3. studenog 1777. u Ballynacoru, u Irskoj, kao sin grofa Michaela Antona Nugenta.
Vojnu karijeru započinje 1793. u austrijskoj vojsci kao kadet u inženjerskom korpusu. Zbog svojih zasluga ubrzo su uslijedila unapređenja u poručnika, natporučnika, satnika inženjeraca. U bojnika je unaprijeđen 1. lipnja 1800. godine, a 1801. odlikovan je viteškim križem reda Marije Terezije zbog osobitog isticanja u bitci pokraj Santa Crocea. Od 1807. do 1809. slijedila su promaknuća u pukovnika, načelnika glavnog stožera nadvojvode Johanna do generalbojnika. Kratko vrijeme bavio se diplomacijom, a u austrijsku vojnu službu vratio se 1813. godine. Iako vojno vijeće nije odobrilo njegov prijedlog, Laval na svoju ruku kreće prema Hrvatskoj u nakani da odvoji francuske postrojbe u Dalmaciji i poveže se s engleskom flotom. Uspio je srušiti francusku vlast u Hrvatskoj te bez borbe ući u Rijeku 27. kolovoza 1813. godine. Nastavlja pohode prema Trstu i Veneciji. Čin feldmaršala lajtnanta dobio je 30. travnja 1815. godine nakon uspješnih borbi protiv napuljskog vladara Murata. U Rimu je uspostavio vlast te tako omogućio povratak pape Pia VII. koji mu je u znak zahvalnosti dodijelio titulu rimskog princa.
Veze s Frankopanima
Ženidbom s Giovannom Riario – Sforza (1815.) ušao je u drevnu obitelj Sforza, koja je imala neke daljnje rodbinske veze s Frankopanima, što je značajno utjecalo na njegovo daljnje djelovanje i opsjednutost poviješću. Istupio je iz austrijske službe i postao vrhovni zapovjednik napuljske vojske (1817-1820.), a njegova preokupacija postaju arheološka istraživanja i iskapanja. Povratkom u austrijsku službu 1. travnja 1820. godine preuzeo je vođenje trupa u Vicenzi. U to doba kupio je stari frankopanski grad Bosiljevo i na taj način se intimno veže za Hrvatsku. 27. veljače 1822. godine postaje riječki patricij. U svojim pismima Andriji Ljudevitu Adamiću 1824. zahvaljuje za «nabavku kaštela» - srednjovjekovne utvrde Trsata, koju će pretvoriti u muzej, a kasnije u mauzolej te će na taj način zauzeti istaknuto mjesto u povijesti obitelji Nugent. U listopadu iste godine postaje članom hrvatskog sabora. Sve više se veže za ove prostore pa osim Bosiljeva i Trsata kupuje imanje u Stelniku (na cesti između Rijeke i Karlovca), Kaštel i Lović (na cesti između Karlovca i Vodostaja) te frankopanske dvorce Stari grad Dubovac i Sušicu. Neki smatraju da su rodbinske veze Lavalove supruge s Frankopanima, iako vrlo daleke, bitno utjecale na njegov odnos i fascinaciju njihovom ostavštinom.
Ilirski pokret
Godine 1840. stupio je na dužnost vojnog zapovjednika Hrvatske. U to vrijeme u Hrvatskoj se rasplamsava hrvatski nacionalni preporod – ilirski pokret. Nugent se od samog početka pokreta izjasnio za hrvatsku narodnost, a zatim za ilirizam. Nije bio zadovoljan samo članstvom u pokretu već je želio da ilirizam postane stranka koja će vladati Hrvatskom. Bio je najmoćniji plemić u Ilirskom preporodu, vrhovni hrvatski vojnički zapovjednik, zapovjednik Krajine i zaštitnik Ljudevita Gaja. Njegov angažman u hrvatskom narodnom preporodu nalazi uporište u snu o nikad ostvarenoj "frankopanskoj državi". Laval je, kao središnja ličnost ilirizma i stvarna politička snaga, vrlo elegantno uklonjen iz Hrvatske postavljanjem za vojnog zapovjednika unutrašnje Austrije i Tirola.
Povratak u Hrvatsku
U velikim revolucionarnim događajima 1848./1849. umirovljeni Laval naglo se vraća u središte revolucionarnih zbivanja i nastoji očuvati poljuljanu Habsburšku monarhiju. Na nagovor Ljudevita Gaja, a uz posredovanje nadvojvode Johanna postavlja glinskog pukovnika Josipa Jelačića za hrvatskog bana. U ratu s Mađarskom, koji je započeo 11. rujna 1848., držao se relativno suzdržano, ali je zato odigrao veliku ulogu u vojnim operacijama kao treći vojnik monarhije. Rat završava 13. kolovoza 1849 uz presudnu pomoć ruskih postrojbi, a već 29. srpnja 1849. bila je obavljena promocija časnika monarhije gdje su Komandirski križ reda Marije Terezije, drugi orden po važnosti u monarhiji, dobili feldmaršal grof Laval Nugent i general topništva grof Josip Jelačić kao najznačajnije osobe za održanje Habsburga na vlasti, odmah iza nadvojvode Johanna, feldmaršala grofa Radetzkyog i feldmaršala kneza Windischgrätza koje su dobili najveće odlikovanje; Grofovski križ reda Marije Terezije.
Posljednje godine
Grof Laval Nugent je pokušao natjerati dvor da za glavnu austrijsku vojnu luku izabere Rijeku, i time Hrvatskoj i Rijeci donese velika ulaganja monarhije, ali i novu vojnu snagu. Sve što je grof Laval predlagao da se napravi u Rijeci, učinjeno je u Puli. Kao dobrovoljac je sudjelovao 1859. godine u bitci pokraj Solferina, kad je katastrofalno poražena austrijska vojska.
Grof Laval Nugent umro je u Bosiljevu 22. kolovoza 1862. godine. Iz tog dvorca prebačen je u sarkofag u grobnici „MIR JUNAKA“ na Trsatu, do sarkofaga svoje žene, i tu je počivao gotovo cijelo stoljeće.
Remećenje vječnog mira
Prilikom "restauracije" trsatske gradine 1960., sedam obiteljskih grobnica pretvoreno je u zahode i pomoćne prostorije restorana. Nakon eshumacije, kosti su stavljene u vrećice i sahranjene u zajedničku grobnicu na groblju Trsat, iako neki smatraju da se kosti danas nalaze u Londonu.
Museum Nugent
Grof Laval Nugent je uz restauraciju srednjovjekovnog trsatskog kaštela 1837., koja je bila prva takve vrste u Hrvatskoj, na toj lokaciji namjeravao utemeljiti muzej u želji za spajanjem svojih najvećih strasti (umjetnost, obiteljsko naslijeđe i ponos zbog dubokih korijena te fascinacija Frankopanima). Museum Nugent trebao je objedinjavati mauzolej obitelji Nugent te veliku umjetničku zbirku koju je Laval namjeravao sakupiti iz obiteljskih izvora te kupovinom frankopanskih umjetnina. Ideja se počela realizirati službenim utemeljenjem Museuma Nugenta 1843. godine. Zbirka je uključivala dvadesetak antičkih skulptura i 1500 starogrčkih vaza (iskopano u okolici Napulja na Lavalovu inicijativu; danas se nalaze u Arheološkom muzeju Hrvatske u Zagrebu), tridesetak antičkih poprsja, numizmatičku zbirku, brončane skulpture, renesansni i barokni namještaj, zbirku dokumenata, zbirku grafika osoba koje su bile u izravnoj vezi sa obitelji Nugent, zasebnu zbirku frankopanskih predmeta (namještaj, dokumenti, oružje, niz portreta članova obitelji) te više od 200 slika preuzetih iz zbirki obitelji d'Este (Ferrara, Modena) i Foscari (Venecija).