cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leva Reka (Makedonija)
Stanovništvo
Leva Reka je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 60 stanovnika.
Burlington, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 182.
Leva Reka (Makedonija)
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Lot-et-Garonne
Lot i Garona je departman u jugozapadnoj Francuskoj. Pripada regionu Nova Akvitanija, a glavni grad departmana (prefektura) je Ažen. Departman Lot i Garona je označen rednim brojem 47. NJegova površina iznosi 5.361 km². Po podacima iz 2008. godine u departmanu Lot i Garona je živelo 326.399 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 57 stanovnika po km².
Ovaj departman je administrativno podeljen na:
Hampus Wanne
Hampus Wanne (Göteborg, 10. prosinca 1993.), švedski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji lijevog krila. Nakon dvije godine u Švedskoj, Wanne je 2013. godine prešao u njemački SG Flensburg-Handewitt, s kojim je osvojio Ligu prvaka (2014.) i nekoliko domaćih odličja. Za reprezentaciju Švedske debitirao je 2018. godine te je bio dio momčadi koja je 2018. godine osvojila srebro na EHF Euru u Hrvatskoj.
Socijalistička partija Hrvatske - lijeva alternativa
Nastala je izdvajanjem nekoliko stotina članova iz SRP. U svom programu se zalagala za uspostavu socijalizma 21. stoljeća, odnosno modernog oblika samoupravljanja, socijalnu državu, decentralizaciju vlasti, smanjenje broja općina i gradova u RH i veća prava novim općinama i gradovima i više novčanih sredstava.
Zalagala se protiv ulaska Hrvatske u NATO i za razoružanje svih susjednih država uključujući i našu.
Na lokalnim izborima 2005. je uspjela osvojiti mjesto u skupštini Sisačko-moslavačke županije.
Zajedno s još nekoliko hrvatskih ljevičarskih stranaka se udružila u Ljevicu Hrvatske.
V. također
Socialist Party of Croatia – Left Alternative
Elvis is Back!
Elvis is Back! je album Elvisa Presleya izdan 1960. Snimljen je izdan neposredno nakon završetka Presleyevog odsluženja vojnog roka i njime je Presley javnosti, ali i samom sebi, nastojao dokazati kako je još uvijek u stanju stvarati nove hitove nakon dvogodišnje pauze. Projekt je u stilskom smislu označio njegovo postepeno okretanje od "izvornog" i "buntovničkog" rock and rolla prema "mekšem" popu. Jedan od angažiranih muzičara je bio i Charlie Hodge, s kojim se sprijateljio u vojsci i koji će postati jedan od najvažnijih članova njegove svite, tzv. Memfiške mafije. Album je doživio veliki uspjeh i u mnogo čemu otklonio sumnje u to da će Presley pasti u zaborav, odnosno da će rock and roll - čiji je najvažniji predstavnik još uvijek - brzo izaći iz mode.
Opština Magdalena Ocotlán, Oaxaca
Magdalena Ocotlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1526 m.
Bühnsdorf
Binzdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 354 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Binzdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 53 metra. Površina opštine iznosi 4,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 354 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 85 stanovnika/km².
Očekivanja
Očekivanja ) je sovjetski kratki televizijski film snimljen 1966. u režiji Leonida Marjagina. Protagonistica, čiji lik tumači Galina Poljskih, je usamljena poštarica, a radnja prikazuje njen odnos sa geologom koga je upoznala tokom vršenja posla.
Rancio Valcuvia, Varese
Rancio Valcuvia je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Liberia, Kostarika
Liberia se nalazi u sjeverozapadnom dijelu srednjoameričke države Kostarike i glavni grad je pokrajine Guanacaste. Grad ima oko 50.000 stanovnika. Osim Alejuele i Liberia ima međunarodnu zračnu luku (Zračna luka Daniel Oduber), s koje idu letovi za Atlantu, Charlotte, Dallas, Houston i Miami. Liberia se nalazi u blizini Nacionalnog parka Rincon de la Vieja.
Pribinci
Pribinci je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Pribinci se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 68 stanovnika.
Cuestepec, Ocuituco
Cuestepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ocuituco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2392 m.
San Mateo Inophil, Tzompantepec
San Mateo Inophil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tzompantepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2543 m.
Lot (departman)
Lot je departman u jugozapadnom delu centralne Francuske. Pripada regionu Jug—Pirineji, a glavni grad departmana (prefektura) je Kaor. Departman Lot je označen rednim brojem 46. NJegova površina iznosi 5.217 km². Po podacima iz 2010. godine u departmanu Lot je živelo 174.578 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika po km².
Ovaj departman je administrativno podeljen na:
Nuevo Ayotoxco, Axtla de Terrazas
Nuevo Ayotoxco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Axtla de Terrazas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 570 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Las Chacas, Tempoal
Las Chacas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Rottanova, Venezia
Rottanova je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1046 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Victory Lakes, New Jersey
Viktori Lejks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.111, što je 7 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Earthquake (film)
Earthquake je američki film katastrofe snimljen 1974. godine u režiji Marka Robsona poznat kao jedno od komercijalno najuspješnijih, odnosno najuticajnijih ostvarenja žanra.
Radnja se događa u Los Angelesu neposredno prije i poslije zemljotresa magnitude 9,9 na Richterovoj skali koji izaziva sveopće uništenje i na hiljade poginulih. Protagonisti su grupa raznorodnih likova koje je sticaj okolnosti natjerao da međusobno surađuju kako bi pokušali preživjeti, odnosno spasisti svoje bližnje kojima u razorenom gradu prijete svakojake opasnosti.
Earthquake je nastao velikim dijelom zahvaljujući izuzetnom komercijalnom uspjehu filma Aerodrom tri godine ranije, koji je, slično kao i Posejdonova avantura 1972. godine, pokazao da se može pronaći publika za ostvarenja žanra katastrofe. Robson, koji je također i producirao film, je došao na ideju da sljedeći film učini još spektakularnijim tako što će se katastrofa odigravati na širem mjestu od aviona ili broda, a za što se najuvjerljivijim činio zemljotres nalik na Zemljotres u San Fernadu 1971. godine, koji je izazvao smrt 64 osobe u neposrednoj blizini Los Angelesa. Studio Universal Pictures je odobrio projekt velikim dijelom zahvaljujući tome što su suparnički studiji Paramount i Fox počeli rad na zajedničkom filmu katastrofe Pakleni toranj. Zbog toga je Earthquake postao jedan od najambicioznijih projekata u tadašnjem Hollywoodu, a što se odrazilo kroz izuzetno visok budžet; on je potrošen kako bi se angažiralo scenarist Mario Puzo (tada na vrhuncu slave zbog Kuma), odnosno izuzetni impresivni glumački ansambl koga su činile neke od najvećih hollywoodskih zvijezda, često u sasvim malenim ulogama. Najimpresivnijim su se, međutim, pokazali specijalni efekti gdje je uz izuzetno vješto korištenje maketa, ali i kulisa u Universalovim studijima, izuzetno uvjerljivo dočarano spektakularno uništenje Los Angelesa; za film je angažiran i izuzetno veliki broj kaskadera. Za historiju filma je, pak, najzanimljivije uvođenje Sensurrounda, novog sistema ozvučivanja kino-dvorana, koji je, koristeći podzvučne frekvencije, posjetiteljima trebao što uvjerljivije dočarati ugođaj sveopćeg uništenja, odnosno podhrtavanje tla.
Earthquake je nakon premijere izazvao uglavnom mlake kritike, koje su pohvale ograničile na izuzetnu tehničku vještinu u prikazu uništenja. Publika je, međutim, bila oduševljena, te je Earthquake postao jednim od najgledanijih i komercijalno najuspješnijih hollywoodskih filmova u 1974. godine. Uz Pakleni toranj, koji ga je na kraju ipak uspio nadmašiti na kino-blagajnama, danas se često navodi kao vrhunac žanra, odnosno trenda koji će još neko vrijeme dominirati hollywoodskom produkcijom. Prilikom kasnijeg prikazivanja na televiziji se koristila proširena verzija, uglavnom sa scenama koje prikazuju život likova prije potresa, odnosno nastoje publici objasniti rizike od potresa u rasjedu San Andreas. Film je danas rekonstruiran kao za Earthquake: The Big One, jedna od atrakcija u tematskom parku Universal Studios Florida. Scene destrukcije su, pak, "reciklirane" za potrebe kasnijeg filma Aleja prokletstva, odnosno TV-seriju Galactica 1980.
Hârlău, Hârlău
Hârlău je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Hârlău.
Knjiga Baruhova
Knjiga Baruhova (ili Knjiga Varuhova) je jedna od knjiga Biblije i Staroga zavjeta. Pripada u deuterokanonske knjige. Biblijska kratica knjige je Bar.
Baruh je jedna od deuterokanonskih knjiga, koje kao sastavni dio Staroga zavjeta priznaju katolici i pravoslavni. Ne nalazi se u Hebrejskoj Bibliji, ali se nalazi u prvim prijevodima Biblije na latinski (Vulgata) i grčki jezik (Septuaginta), svrstana u proročke knjige. Knjiga je pripisana Baruhu, prijatelju i tajniku proroka Jeremije (Jr 36,4; 45.1). On je sin Nerijin iz ugledne obitelji. Njegov brat službovao je kod židovskog kralja Zedekije. Baruh je od 605. pne., stalni pratitelj proroka Jeremije. Pisao je u njegovo ime i prenosio poruke. Spominje se više puta u Jeremijinoj knjizi. Živio je u Babilonu nakon progona Židova. Knjiga se sastoji od 5 poglavlja, a ponekad se Pismo Jeremije proroka pripisuje kao 6. poglavlje. Teme knjige su priznanje grijeha, molitva Bogu za milosrđe, razmišljanja o Mudrosti, ohrabrivanje židovskih prognanika u Babilonu. U Novom zavjetu ima nekoliko poveznica s ovom knjigom. u Rimokatoličkoj Crkvi odlomak iz Baruhove knjige (Bar 3,9-38) čita se na Veliku subotu. Crkveni oci poput sv. Tome Akvinskog i sv. Klementa Aleksandrijskog citirali su ovu knjigu u svojim djelima.
Release Me (pjesma 1946)
"Release me" je popularna, izvorno country pjesma, američkog skladatelja Eddiea Millera, te Roberta Younta i Duba Williamsa, skladana 1946. godine.
Izvedena je u mnogo verzija, od kojih su najpoznatije one u izvedbi Little Esther Phillips, Matt Monroa, Jerry Lee Lewisa, Dean Martina, Elvisa Presleya, Dolly Parton, ali kultni status, i neosporni atribut evergreena stekla je izvedbom Engelberta Humperdincka 1967. godine, te je u toj njegovoj izvedbi ušla u antologiju svjetske popularne glazbe.
Povijest
Te je, 1967. godine, šest tjedana držala prvo mjesto britanske top-liste, te se na istoj zadržala još punih 56 tjedana. Bila je, bez sumnje, najveći svjetski hit te godine.
Zanimljivo je da je Eddie Miller skladao pjesmu još 1946. godine, ali nije mogao naći izvođača, pa ju je sam izveo, ali tek 1953. godine, s neznatnim odjekom. Još nekih desetak godina izvođena je u nekoliko verzija, s relativno slabim uspjehom, dok je 1962. godine nije izvela Ester Phillips, u Rhythm and Blues izvedbi.
No, puni uspjeh pjesma je doživjela, i postala planetarno poznata tek 1967. godine. Početkom te godine organizatori tada vrlo popularnog TV showa "Sunday Night at the London Palladium" pozvali su na nastup tada slabo poznatog pjevača Arnolda Dorseya, u posljednji čas, kao zamjenu za tada u Britaniji popularnog pjevača Dickie Valentinea.
Dorsey, koji je, godinu prije, na nagovor svog managera Gordona Millsa promijenio ime u Engelbert Humperdinck, izveo je tu (već) staru američku country pjesmu, i doživio s njom planetarni uspjeh.
"Release me" ga je lansirala u sam vrh svjetske popularne glazbe, ali treba, istini za volju, priznati da je i on svojom izvedbom učinio tu skladbu evergreenom, pa je ta pjesma i dan-danas rado slušana, a kao svaki pravi evergreen doživjela je i niz instrumentalnih i orkestralnih izvedbi.
El Cerrito, Guanajuato
El Cerrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
El Bordo, Mexicali
El Bordo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Opština Atid, Harghita
Atid je opština u Rumuniji u okrugu Hargita.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 471 m.
Shakin' All Over
"Shakin' All Over" je rock and roll pjesma iz 1960. koju je originalno izveo britanski bend Johnny Kidd and the Pirates. Pjesmu je napisao njegov frontmen Johnny Kidd, prema vlastitim riječima inspiriran "osjećajima koji je kod njega izazivao pogled na lijepe djevojke". Jednostavni tekst se svidio britanskoj publici, koja je pjesmu u augustu 1960. dovela na vrh domaće top-liste, i to kao jedno od prvih domaćih rock and roll ostvarenja. Pjesma je bila hit u Evropi, ali uglavnom nepoznata u Sjevernoj Americi sve dok je 1965. nije obradio kanadski bend The Guess Who.
La Noria Número Uno, San Pedro
La Noria Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1110 m.
Castellina, Pistoia
Castellina je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Fonters-du-Razès
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 90 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 385 metara (maksimalnoj 394 m, a minimalnoj 275 m).
Beta-Amanitin
Beta-Amanitin je organsko jedinjenje, koje sadrži 39 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 919,954 Da.
El Saltillo, Villaflores
El Saltillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 601 m.
Preska (Sodražica, Slovenija)
Preska je naselje u slovenskoj Općini Sodražici. Preska se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Bünsdorf
Binsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 601 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058035.
Preska (Sodražica, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
San Fernando, Lagos de Moreno
San Fernando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1991 m.
Bünsdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Binsdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 14 metara. Površina opštine iznosi 13,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 601 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Udružena ljevica (koalicija u Hrvatskoj)
Udružena ljevica je koalicija socijaldemokratskih, socijalističkih, zelenih, alternativnih, radničkih i regionalnih stranaka okupljenih pred parlamentarne izbore 2007. godine. Trenutno, ovu koaliciju čini pet stranaka: Akcija socijaldemokrata Hrvatske, Stranka nove alternative - Pokret zelenih, Socijalistička radnička partija Hrvatske, Hrvatska radnička stranka i Jadranski socijaldemokrati. Pregovore o pristupanju koaliciji vode i Hrvatski socijaldemokrati donedavno bliži "Ninićevoj" Ljevici Hrvatske. Predstavnik za javnost ove koalicije jest predsjednik Akcije socijaldemokrata Hrvatske Zlatko Klarić. Udružena ljevica je otvorena i za pristup drugih stranaka slične orijentacije.
Politički program
Udružena ljevica poziva na promjenu postojećega stanja u zemlji, zbog njegove besmislenosti, neodrživosti i opasnosti. Ona se, također, deklarira kao borac protiv žrtvovanja građana Hrvatske za, kako ga nazivaju, robovlasnički sustav u Republici Hrvatskoj. Udružena ljevica izražava spremnost za oduzimanje nezakonito stečene imovine. Udružena ljevica smatra da je njezinim nastankom u zemlji zadovoljena vitalna potreba za formiranjem snažne socijalno senzibilne stranačke grupacije socijaldemokratske orijentacije.
Stavovi o EU i NATO-u
Pitanje ulaska Hrvatske u Europsku uniju važnije je za ovu koaliciju od pitanja ulaska u NATO pakt. Usprkos tome, koalicija još nije jasno definirala svoj stav o toj temi. Udružena se ljevica oštro protivi ulasku Hrvatske u NATO pakt.
Zlatno doba poljskog alpinizma
Planinarstvo je dugi niz godina trpilo zbog teških sovjetsko - poljskih odnosa. Poljska je zemlja u kojoj postoji strast za planine, njihova sposobnost da se posvete penjanju, i da sve to prilagode političkoj i ekonomskoj situaciji u državi. Penjanje u zimskim uslovima sadrži veliku količinu patnje. Poljski penjači potpuno su se navikli na ovaj nivo napora (što su nazivali "umjetnošću patnje"), tokom velikog broja zimskih uspona na njihovim Tatrama.
Otopljavanje u odnosima tokom 1960-ih godina između Hruščova i Gomulke dovesti će i do razvoja alpinizma. Otopljavanje odnosa olakšalo je putovanja i omogućilo penjačima pristup na vrhove do kojih ranije nisu imali pristup. Ostvarili su 10 prvih uspona na vrhove preko 8000 m. Najpoznatiji je svakako onaj prvi uspon na Mount Everest, u februaru 1980, pod vodstvom Andrzej Zawade, mentorom i inspiratorom poznate generacije poljskih penjača.
Tadašnja vlast je prepoznala potencijal svojih alpinista. Nadali su se da uspjesi penjača mogu biti iskorišteni kao političko sredstvo koje bi pomoglo u legitimiranju i jačanju podrške režimu, a istovremeno donijeti slavu Poljskoj. Penjačima je data velika podrška u njihovim naporima. Vremenom, kako je zajednica penjača rasla, formiran je značajan birokratski aparat koji se brinuo o organizaciji i finansiranju sve skupljih ekspedicija.
Ovakav pristup donio je Poljskoj slavu na međunarodnom nivou, ali alpinizam u Poljskoj je ostao nekomunistički, sa individualnim pristupom, što se kosilo sa socijalističkim poimanjem kolektivizma.
Hindukuš
Tokom 1960-ih, dok još nisu išli u Himalaje, Poljaci su pažnju usmjerili na Hindukuš, posebno u Afganistanu i vrh Noshaq (7.492 m.), drugi vrh po visini. Poslali su tamo nekoliko ekspedicija, ispenjali brojne rute, a legendarna Wanda Rutkiewicz je ostvarila prvi ženski uspon na ovaj vrh. Godine 1973, 13 februara, Andrzej Zawada i partner Tadeusz Piotrowski popeli su se na vrh, pri temperaturi od -40 stepeni C. Bio je to prvi zimski uspon na neki vrh preko 7.000 m, koji nikad nije ponovljen. Time su najavili i uspone na vrhove od 8000 m.
Hindukuš je postao fokus poljskog istraživanja i mjesto za razvoj alpinizma. Savladavanje tehnike alpinizma na Tatrama različitih nivoa i promjena režima liberalizacije u poljskom društvu 1970-ih, omogućili su im kasnija dostignuća u Karakorumu Himalajima. Poljaci su brzo smanjili razliku u odnosu na svjetski alpinizam i uključili se u natjecanje. Od 1978 do 1989 postali su sila u penjanju na Himalajima, što će ostati i u narednih 20 godina.
Lhotse
Godine 1974. Zawada i partner Zygmunt Heinrich pokušali su uspon na Lhotseu ali nisu uspjeli zbog nevremena. Dospjeli su do visine 8.250 m. Bio je to prvi uspon na visinu preko 8.000 m. u zimskim uslovima. Zbog toga se Zawada vratio sa ubjeđenjem da je uspon na vrhove preko 8.000 m. sasvim moguć.
Mount Everest
Sedamnaestog februara 1980. Leszek Cichy i Krzysztof Wielicki izveli su prvi zimski uspon na Mount Everest. Ekspediciju je vodio Andrzej Zawade. Istovremeno dok je trajala ekspedicija Zawada je pravio plan za slijedeći uspon. Nakon samo mjesec dana trajanja priprema u Poljskoj Zawada je doveo novu ekspediciju. Andrzej Czok i Jerzy Kukuczka osvojili su Everest 19. maja, 1980. penjući se novom rutom po Jugozapadnoj strani. Bio je to jedini uspon da je Kukuczka koristio dodatni kisik prilikom uspona na 14 vrhova.
Prvi zimski usponi vrhova preko 8000 m.
Poljaci su se pokazali kao žilava grupa penjača. Ne samo da su osvojili brojne najviše vrhove, nego su to često činili u izuzetno teškim uslovima usred zime, birajući najizazovnije rute. Za njih su uvijek postojala neistražena mjesta. U nekim slučajevima činili su to solo usponima, bez upotrebe kiseonika. Upravo su im ta neumoljiva odlučnost i pionirski duh omogućili da budu među najboljima na svijetu.
Alpinisti
Wanda Rutkiewicz (04.02.1943. – 12–13.05.1992.) bila je prva žena sa usponom na K2 i treća žena sa usponom na Mount Everest. Za vrijeme svoje karijere uspješno je osvojila 8 vrhova preko 8.000 m.. Nakon toga poginula je na Kangchenjungi 1992. g.
Jerzy Kukuczka (24.03.1948 - 24.10.1989.) je u Himalaje otišao prvi put 1977. god. i redovno išao dok nije poginuo 1989. na Lhotseu. On je drugi čovjek (poslije Reinhold Messnera), koji je ispenjao sve vrhove preko 8.000 m, 4 u zimskim uslovima, i 9 sa novim rutama.
Krzysztof Wielicki, rođen 5. januara 1950, smatra se najvećim penjačem u historiji Poljske. On je peti čovjek koji osvojio sve vrhove preko 8000 metara i prvi koji se popeo na Mount Everest, Kangchenjunga i Lhotse u zimskim uslovima. Dobitnik je Zlatnog cepina u septembru 2019 za životno djelo, kao 11-ti dobitnik.
Leszek Cichy, rođen 1951. god, poznat je po prvom zimskom usponu na Mount Everest 1980. god. zajedno sa Krzysztofom Wielickim. On je istovremeno i prvi poljski penjač koji je kompletirao listu Sedam vrhova.
Maciej Berbeka (17.10.1954. – 06.03.2013.) je poznat po tri prva zimska uspona: Manaslu, 12.01.1984. sa Ryszard Gajewskim; na Cho Oyu novom rutom, 12.02.1985. sa Maciej Pawlikowskim; i na Broad Peak, 05.03.2013. sa Adam Bieleckim, Tomasz Kowalskim i Artur Malekm. Dva dana kasnije on i Tomasz Kowalski, njegov kolega iz tima, proglašeni s.u mrtvim.
Andrzej Marciniak (23. maja 1959. - 7. jula 2009) osvojio je Mount Everest 1989. nakon čega su poginula petorica članova ekspedicije u odronu lavine. Poginuo je na Tatrama u Poljskoj.
Piotr Morawski (27. decembar 1976. – 8. april 2009.) poznat je po prvom zimskom usponu na Shishapangmu 14. januara 2005. zajedno sa italijanskim penjačem Simone Morom. Osvojio je i 5 vrhova preko 8.000 m. Poginuo je u dobi od 32 godine kao član međunarodne ekspedicije na Dhaulagiri - Manaslu, nakon što je pao u pukotinu na ledenjaku, duboku oko 200 m, na visini oko 5.500.
Neuspjesi i tragedije
Pogibija jednog broja poljskih penjača, a pogotovo Jerzy Kukuczke i Wande Rutkiewicz bile su glavni uzroci postupnog opadanja zlatnog doba poljskog alpinizma. Mlađi penjači postali su više oprezniji u odnosu na predhodnike i manje su se interesovali za vrhunsko penjanje. Svima je jasno da je putovanje do Tatri ili Alpa i jednostavnije i sigurnije od onog u Himalaje. I što je najpresudnije, država nije više bila ta koja je u onoj mjeri kao nekada, podržavala vrhunski alpinizam.
Najveća tragedija poljskog alpinizma na Himalajima desila se 1989. god. Poginula su petorica alpinista od udara lavine, nakon što su dvojica članova ekspedicije Eugeniusz Chrobak i Andrzej Marciniak osvojili vrh:
Britanski autori Peni i Peter Gillman, pišući o alpinizmu u Poljskoj sa kraja XX vijeka, nazvali su to vrijeme i svoju knjigu - Everest: osamdesete godine trijumfa i tragedije.
Richland, Indiana
Ričland je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 425.
Leskoec (Ohrid)
Leskojec je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Leskojec pripada opštini Ohrid.
Cartago, Kostarika
Cartago je glavni grad kostarikanske provincije Cartage. Udaljen je oko 25 kilometara istočno od glavnog grada San Joséa. Nalazi se na visini od 1435 metara u blizini vulkana Irazúa. Grad je osnovan davne 1563. dok su Kostarikom još vladali Španjolci te je njihov kralj, Filip II. dao sagraditi Cartago. Cartago je bio glavni grad Kostarike sve do 1823. kada republikanski čelnik Gregorio Jose Ramirez premješta vladu u veći San Jose. Grad je bio dosta porušen u potresima 1822., 1841. i 1910.
Mnogi hodočasnici iz Srednje Amerike dolaze u ovaj grad kako bi posjetili baziliku "Nuestra Señora de los Angeles" u kojoj se nalazi kip crne Gospe, koji je poznat pod imenom "La Negrita" i navodno ima velike iscjeliteljske moći.
U gradu je razvijena industrija, dok u ruralnim krajevima oko grada veliku važnost ima poljoprivreda. Pokrajina Cartago poznata je po svojoj biološkoj raznolikosti i gustim tropskim šumama.
Leskoec (Ohrid)
Prirodni uslovi
Naselje Leskojec je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 4 km severno, pa je zapravo njegovo predgrađe.
Rincón de la Pastoría, San Miguel Totolapan
Rincón de la Pastoría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 738 m.
Leskoec (Ohrid)
Prirodni uslovi
Leskojec se nalazi u istorijskoj oblasti Ohridski kraj, koja se obuhvata istočnu i severoistočnu obalu Ohridskog jezera. Naselje je smešteno u nevelikom Ohridskom polju, koje se pruža na severoistočnoj strani jezera. Istočno od naselja izdiže se planina Galičica, a severozapadno pobrđe Gorenci. Nadmorska visina naselja je približno 740 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Leskojec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 2.595 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (100%).
Primoži
Primoži je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Primoži se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 9 stanovnika.
Opsada Orléansa
Opsada Orleana (1428—1429) označila je prekretnicu u Stogodišnjem ratu između Engleske i Francuske. Engleska je, počev od 1415. godine, neprekidno jačala i do 1428. godine dostiže vrhunac svoje moći u ratu. Orlean je zauzimao ključan položaj na reci Loari i osvajanje je bilo neophodno za dalji nastavak rata. Dolaskom Jovanke Orleanke došlo je do preokreta. Francuzi, ohrabreni njenom samouverenošću, preduzimaju deblokadu. Opsada je okončana 8. maja 1429. godine pobedom francuske vojske.
Uvod
300px|mini|levo|Podela Francuske u skladu sa [[ugovor iz Troa|ugovorom iz Troa]] Stogodišnji rat otpočeo je 1337. godine kada je engleski kralj Edvard III poveo borbu za svoja prava na francuski presto. Prva faza rata završena je sporazumom u Bretanji-Kaleu 1359. godine u korist Engleske. U novoj fazi rata (1369—1374) pobedu odnosi francuski kralj Šarl V osvaja sve teritorije koje su izgubili njegovi prethodnici. Englezima je ostala samo uska oblast između ušća Loare i Pirineja. Međutim, Šarlov naslednik, Šarl VI bio je duševno bolestan te su tokom njegove vladavine Francuskom upravljali Luj I Orleanski, kraljev brat i burgundski vojvoda Jovan II Neustrašivi. U Francuskoj 1407. godine, nakon ubistva Luja od Orleana, dolazi do građanskog rata u kome su se sukobile stranke Armanjaka (pristalice vojvode Orleana) i stranka Burgunđana. Burgunđani kontrolišu Pariz do 1414. godine kada vođstvo preuzimaju Armanjaci. Novi engleski kralj Henri V obnavlja Stogodišnji rat i nanosi poraz Armanjacima kod Azenkura 1415. godine. Poraz Armanjaka dovodi do prevlasti Burgunđana, a Jovanov naslednik, Filip III Burgundski, sklapa mir u Trou sa Henrijem. Henri je određen za Šarlovog naslednika. Međutim, obojica kraljeva umiru 1422. godine nakon čega je, u skladu sa odredbama sporazuma, obema državama zavladao maloletni Henri VI. Regenti maloletnog kralja postali su Hemfri od Glostera (nad Engleskom) i Jovan od Lankastera, vojvoda Bedforda (nad Francuskom). Jovan Bedford i Filip Burgundijski držali su najveći deo severne Francuske. Međutim, dve trećine zemlje stale su na stranu Šarlovog sina, dofena Šarla.
Orlean u 15. veku
Grad Orlean nalazi se na reci Loari u centralnoj Francuskoj. U vreme opsade je bio najseverniji grad koji je ostao lojalan francuskoj kruni. Englezi i Burgunđani kontrolisali su sve teritorije severno od Orleana uključujući i Pariz. Položaj Orleana bio je veoma značajan i predstavljao je prvu prepreku saveznicima za napad na Šarlove teritorije. Kao prestonica vojvodstva Orlean, ovaj grad je imao veliki značaj početkom 15. veka. Vojvode Orleana bile su na čelu političke frakcije Armanjaka koja je odbacila ugovor iz Troa i dofena podržala Šarla. Šarlo, vojvoda Orleana, Lujev naslednik, pao je u zarobljeništvo u bici kod Azenkura. U skladu sa viteškim pravom, grad se predao neprijatelju bez borbe te je imao pravo na blaži tretman.
Engleska ofanziva
Englezi i Burgunđani su ugovorom u Amijenu (1423) obnovili svoj savez protiv dofena Šarla. Osvajanje Orleana bilo je od ključnog značaja ne samo za kontrolu reke Loare već i za povezivanje engleskih oblasti na zapadu i burgundskih oblasti na istoku. Francuski otpor bio je uglavnom neuspešan sve do pobede kod Montargisa. Francuzi nisu iskoristili ovu pobedu zbog unutrašnjih sukoba između Artura III od Bretanje i Žorža Tremola, miljenika dofena Šarla. Sredinom 1428. godine došlo je čak do borbi među samim Francuzima. Englezi su početkom godine prikupili nove snage od 2.700 ljudi pod Tomasom Montakutom, erlom Salisberija. U savezu sa burgundskim vojnicima, vojska koja je krenula na dofena brojala je 10.000 ljudi. Na sastanku u proleće 1428. godine Jovan od Lankastera određuje pravac kretanja vojske ka zapadu. Orlean nije bio prva meta vojvode Bedforda jer napad na Orlean, dok je vojvoda u zarobljeništvu, nije bio u skladu sa viteškim običajima. Međutim, nakon dolaska engleskih pojačanja pod Solsberi (jul 1428) Jovan od Lankastera je promenio mišljenje. Između jula i oktobra 1428. godine grof Solsberija uspostavlja vlast nad teritorijama oko Rambujea i Šartra. Zatim nastavlja jugozapadno ka Anžeu, ali odatle iznenada kreće jugoistočno ka Orleanu. Orlean je odsečen i opkoljen.
Opsada
300px|mini|levo|Engleski položaji Opsada Orleana otpočela je 12. oktobra 1428. godine. Artiljerijsko bombardovanje otpočelo je pet dana kasnije. Englezi napadaju bastion 21. oktobra, ali ih Francuzi odbijaju zasipajući ih vrelim uljem. . Englezi nakon toga odustaju od frontalnog napada. Dana 26. novembra Tomasa Montakuta, grofa Solsberija, pogodilo je topovsko đule dok je nadgledao podizanje opsadnih kuli. Engleske akcije zaustavljene su u narednim danima. Erl je odveden u Meing na oporavak, ali je preminuo nedelju dana kasnije Bedford za novog komandanta postavlja Vilijama de la Pola, prvog vojvodu Safoka. Vilijam je opseo grad odlučivši da ga glađu primora na predaju. Do proleća 1429. godine Englezi podižu uporišta južno i zapadno od grada dok je severoistočni izlaz iz grada ostao otvoren iako ga je kontrolisala engleska patrola.
Oktobra 1428. godine u Rišmondu i La Tremoluse preduzimaju pripreme za deblokadu Orleana. Šarl I Burbonski, grof Klermona, okupio je francusko-škotske snage u Blou radi deblokade Orleana. Škotske snage predvodio je Džon Stjuart Darnlej. Šarl i Džon napali su konvoj koji je iz Pariza prevozio namirnice za englesku vojsku. Predvodio ga je vitez Džon Fastolf. U sukobu poznatom kao bitka kod Heringsa (12. februar 1429) Englezi odnose veliku pobedu. Šarl se uspeo spasti, ali je škotski komandant ostao da leži na bojnom polju. Fastolf je tri dana kasnije stigao pred Orlean. Dočekan je trijumfom engleske vojske.
Poraz je bio težak udarac za Francuze. Žan od Orleana i Šarl Burbonski krivili su jedan drugog za katastrofu što je obnovilo razmirice iz 1427. godine. Šarl Burbonski napušta bojište i povlači se na svoje imanje odbijajući da dalje učestvuje u ratu. Dofen Šarl počinje da razmatra ideju da pobegne u Škotsku i odrekne se vlasti. Žan od Orleana ponudio je Bedfordu predaju i neutralnost Orleana u ratu. Međutim, verujući da će grad ubrzo pasti, Bedford je ponudu odbio.
Dolazak Jovanke Orleanke
300px|mini|Jovanka ulazi u Orlean Na sam dan bitke kod Heringsa, mlada francuska seljanka, Jovanka Orleanka, zakazala je sastanak sa Robertom od Bodrikura, na kome je izjavila da joj je Bog poslao vizije u kojoj joj nalaže da deblokira Orlean i kruniše dofena Šarla u Remsu za francuskog kralja. Robert ju je već dva puta odbijao, ali je ovoga puta pristao i obezbedio joj pratnju do Šinona. Francuskom je kružilo proročanstvo da će devojka u oklopu spasti državu od engleske vlasti. Ova devojka doćiće iz Lorene gde se i nalazio Domremi la Pisel, rodno mesto Jovanke Orleanke. Stoga je Jovankin dolazak pred Orlean ulio novu snagu u branioce. Jovanka je 6. marta stigla u Šinon gde se sastala sa skeptičnim grofom La Tremola. Tri dana kasnije upoznala je dofena Šarla. Sa 400 do 500 ljudi, Jovanka je napustila Blo (27/8. april) u krenula ka Orleanu. Kretala se ka severu grada. Nakon što se probila kroz neprijateljske snage, Jovanka je 29. aprila, oko osam časova prepodne, u trijumfu ušla u Orlean. Dočekana je sa mnogo radosti. Grad je deblokiran ubrzo nakon Jovankinog dolaska. U narednim danima Jovanka je povremeno paradirala ulicama Orleana kako bi braniocima podigla moral. Takođe je Englezima slala zahteve da napuste opsadu. Englezi su ismevali ove zahteve. Sa Žanom od Orleana Jovanka je vodila žučne rasprave oko taktike. Žan je napustio Orlean kako bi doveo pojačanja. Dana 5. maja, na Spasovdan, Jovanka je pozvala na napad na najveće englesko utvrđenje, Sent Loren. Međutim, francuski komandanti, znajući da je ljudima potreban odmor, odlučili su da dan provedu u miru. Tokom noći je ratni savet doneo odluku da je najbolji pravac delovanja ka južnom delu grada gde su engleske snage bile najslabije.
Deblokada
Operacija je otpočela u ranim jutarnjim satima 6. maja. Francuzi su prešli reku i iskrcali su se na ostrvo Svetog Agnana. Odatle su preko improvizovanog pontonskog mosta započeli sa iskrcavanje. Prozrevši njihove namere, engleski komandant Vilijam Glasdejl se sa snagama učvrstio u blizini ostrva. Pre nego što se čitava vojska iskrcala, Jovanka je naredila neoprezni napad na engleska uporišta koji se skoro pretvorio u katastrofu. Jovanka se jedva uspela spasiti. U napadu je ranjena u nogu. Sledećeg dana, 7. maja, vođene su borbe oko glavne engleske kule koju Francuzi uspevaju da osvoje. Englezi su pretrpeli velike gubitke. Skoro 1.000 Engleza je ubijeno, a 600 zarobljeno. Oslobođeno je 200 francuskih vojnika. Englezi su izgubili uporišta na južnoj obali Loare.
Ujutro, 8. maja, engleska vojska na severnoj obali, pod komandom Vilijama de la Pola i lorda Džona Talbota, postrojena je u borbeni niz na polju u blizini Svetog Lorena. Francuska vojska pod Žanom od Orleana postrojena je pred njima. Oko sat vremena dve vojske su stajale postrojene jedna prema drugoj sve dok se Englezi nisu odlučili na povlačenje. Pridružili su se drugim engleskim jedinicama u Božansiu i Meingu. Neki od francuskih komandanata došli su na ideju da gone neprijatelja, ali je, navodno, Jovanka sprečila napad jer je bila nedelja.
Posledice
Englezi nisu prihvatili poraz. Iako su pretrpeli velike gubitke i povlačenje iz Orleana, okolne oblasti okruga i dalje su bile u njihovim rukama. Zaista, bilo je moguće da se Englezi reorganizuju i nastave opsadu jer je i most bio popravljen. Jovanka se 13. maja susrela sa dofenom Šarlom kod Tursa i izvestila ga je o pobedi pozivajući ga na marš ka severoistočnoj Šampanji, ka Remsu gde ga je, prema uputstvu koje je dobila u vizijama, trebala krunisati za kralja. Francuski komandanti su, međutim, znali da se najpre treba osloboditi oblast oko Orleana. Posle niza kratkih opsada oslobođeni su Žargu (12. jun), Meing (15. jun), Božanse (17. jun). Loara je sada bila pod kontrolom dofena Šarla. U bici kod Pataja (18. jun) Džon Talbot trpi strahovit poraz od Francuza. Sam Talbot je pao u zarobljeništvo. Dana 16. jula Jovanka i dofen stižu pred Rems. Sledećeg dana je dofen krunisan kao Šarlo VII.
Već sledeće, 1430. godine, Jovanka je pala u zarobljeništvo pokušavajući da deblokira opsednuti Kompjenj. Bedford ju je predao inkviziciji koja ju je proglasila vešticom i osudila na spaljivanje na lomači. Araskim mirom iz 1436. godine Burgundija izlazi iz rata. Bedford je odbio da potpiše sporazum te je rat nastavljen. Poslednja velika bitka vođena je 1450. godine kod Forminjija. Engleska 1453. godine izlazi iz rata. Sa Burgundijom se Šarlov naslednik, Luj XI, obračunao u tzv. Burgundskim ratovima (1474-1479).
Literatura
Opsada Orleana (1428—1429) označila je prekretnicu u Stogodišnjem ratu između Engleske i Francuske. Engleska je, počev od 1415. godine, neprekidno jačala i do 1428. godine dostiže vrhunac svoje moći u ratu. Orlean je zauzimao ključan položaj na reci Loari i osvajanje je bilo neophodno za dalji nastavak rata. Dolaskom Jovanke Orleanke došlo je do preokreta. Francuzi, ohrabreni njenom samouverenošću, preduzimaju deblokadu. Opsada je okončana 8. maja 1429. godine pobedom francuske vojske.
Tecolotito, New Mexico
Tekolotito je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 232.
Campetto-Foppa Calda-Musita, Bergamo
Campetto-Foppa Calda-Musita je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 690 m.
Strada Ville, Asti
Strada Ville je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Livoišta
Livojišta su naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Livojišta pripadaju opštini Ohrid.
Prirodni uslovi
Naselje Livojišta je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 10 km severno.
Livojišta se nalaze u istorijskoj oblasti Ohridski kraj, koja se obuhvata istočnu i severoistočnu obalu Ohridskog jezera. Naselje je smešteno u vrhu nevelikog Ohridskog polja, koje se pruža na severoistočnoj strani jezera. Jugoistočno od naselja izdiže se planina Galičica, severno Ilinska planina, a zapadno pobrđe Gorenci. Nadmorska visina naselja je približno 770 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Livojišta su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 178 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (100%).
Falsifikator (film)
Falsifikator je srpsko-bosanskohercegovačko-hrvatski igrani film snimljen u režiji Gorana Markovića i premijerno prikazan 2013. godine. Marković je za njega napisao scenario zajedno sa Tihomirom Stanićem. Po žanru je mešavina drame i crne komedije. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Stanić, je čovek koji 1968. godine falsifikuje diplome ne iz koristoljublja nego iz uverenja da u tadašnjem jugoslovenskom društvu "svako mora biti srećan". Radnja prikazuje kako se njegova uverenja sudaraju sa stvarnošću kada se ispostavi da "stručnjaci" koje je tako usrećio izazivaju nesreću drugim ljudima, a on sam završi u zatvoru gde polako shvata da je i država u koju je verovao najobičnija laž.
Fraccionamiento el Divino Salvador, Tzompantepec
Fraccionamiento el Divino Salvador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tzompantepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2453 m.
Manantiales, Tempoal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Piedra del Descanso, Santo Domingo de Morelos
Piedra del Descanso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 546 m.
Ložani
Ložani su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Ložani pripadaju opštini Struga.
Prirodni uslovi
Naselje Ložani je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno 7 km severno.
Ložani se nalaze u istorijskoj oblasti Gornji Drimkol, koja se obuhvata severnu obalu Ohridskog jezera, oko istoka Crnog Drima iz jezera. Naselje je smešteno u Struškom polju, koje se pruža na severnoj strani Ohridskog jezera. Nadmorska visina naselja je približno 700 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Ložani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 729 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (100%).
Boban Bajković
Boban Bajković (srpski: Бобан Бајковић; Cetinje, 15. ožujka-Mart 1985.) je bivši srpsko-crnogorski nogometni golman koji trenutno je trener golmana omladinaca u beogradsku Crvenu zvezdu.
Univerzitet Belizea
Univerzitet Belizea (University of Belize) je javni nacionalni univerzitet Belizea. Univerzitet je osnovan 1. avgusta 2000. godine. Institucija je osnovana kao nastojanje da se racionalizuje i objedini institucije visokog obrazovanja koje su do tada postojale. Osnivanje lokalnog univerziteta bio je jedan od ciljeva belizeanskih patriota koji su time želeli „dekolonizovati sektor visokog obrazovanja“ i umanjiti zavisnost od inostranih akademskih institucija.
Prva nastojanja da se osnuje nacionalni univerzitet započela su u kasnim 1970-im godinama kada je 1979. vladajuća Ujedinjena narodna partija (PUP) osnovala Belizeanski koledž nauka, društvenih nauka i tehnologije (BELCAST) kao državnu instituciju bez sudelovanja verskih institucija u osnivanju ili daljnjem radu. Vlada je i osigurala liniju finansiranja izgradnje univerzitetskog kampusa u glavnom gradu Belmopanu iz izvora Evropske ekonomske zajednice, ali kampus nikada nije izgrađen. Na sastanku Nacionalnog saveta za obrazovanje 24. februara 1986. godine najavljeno je da će BELCAST biti zatvoren. Glavna opoziciona desna Ujedinjena demokratska partija je pre toga 1984. godine došla na vlast i osnovala je paralelnu i alternativnu Visoku školu Belizea. Visoka škola Belizea osnovana je i vođena od strane Univerziteta Ferris State iz Big Rapidsa, iz savezne države Michigan u Sjedinjenim Američkim Državama. Belizeanski partioti oštro su se protivili tome što je vodstvo nove institucije bilo sačinjeno od stranaca. Visoka škola našla se u središtu skandala 1991. godine kada je ustanovljeno kako nije adekvatno akreditirana što je dovelo u pitanje valjanost njezinih diploma. Nakon povratka PUP-a na vlast belizeanska je vlada raskinula ugovor sa američkim Univerzitetom Ferris State. U avgustu 2000. osnovan je Univerzitet Belizea kroz objedinjavanje 5 visokih škola u zemlji od kojih su četiri bile u glavnom gradu.
Ranco, Varese
Ranco je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 894 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Prilozje
Prilozje je naselje u slovenskoj Općini Metliki. Prilozje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 29 stanovnika.
Piano Ceci, Ragusa
Piano Ceci je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Opština Medijana
Medijana (Медијана) je gradska opština Niša, osnovana 11. OKTOBRA]], 2004. godine. Opština obuhvata centralni deo grada. Po površini je najmanja opština u Nišu i jedna od najmanjih u Srbiji. Broj stanovnika iznosi 87.405 (popis 2002.).
Opština obuhvata, između ostaih, sledeće delove grada:
Eksterni linkovi
Zvanična Web stranica Medijane
Cerseuil
Sersej je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Soason.
Kowary
Kowary (njemački: Schmiedeberg im Riesengebirge) je grad od 11,784 stanovnika na jugu Poljske u Donjošleskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Kowary leži u planinama Krkonoša, na rubu Krkonoškog nacionalnog parka, u kotlini potoka Jedlica, udaljen četrnaest km jugoistokno od Jelene Góre.
Historija
Poveljom od tadašnjeg češko - ugarskog kralja, i donjošleskog vojvode ]Vladislava II. - Kowary je 1513. dobio status grada.
Tokom 16. vijeka Kowary je uz Świdnicu i Wrocław bio najznačajniji metalurški centar Donje Šleske. Od polovice 16. vijeka postao je poznat i po proizvodnji oružja i kvalitetnih musketa. Grad je prosperirao još početkom 17. vijeka, ali je teško stradao zaTridesetogodišnjeg rata, pa mu se stanovništvo osipalo, a rudnici propali. Malobrojni stanovnici prebacili su se na tkanje tekstila.
U toku Rata za austrijsko naslijeđe Kraljevina Pruska je 1742. anektirala Kowary kao i čitavu Donju Šlesku. Na prijelazu iz 18 u 19. vijek neuspješno se pokušavalo revitalizirati rudarstvo, ali se životarilo od tekstila. Rudarstvo je proradilo tek 1856. kad je otvoren rudnik magnetita "Bergfreiheit" (Góra Wolności), koji je sa prekidima radio do 1962. Nešto kasnije - 1882. stigla je i željeznica.
Nakon Prvog svjetskog rata intezivirala se eksploatacija magnetita za potrebe naoružanja Trećeg Reicha, a između 1936. - 1944. iskapao se uranijum.
Iskapanje i prerada uranijuma nastavilo se i nakon Drugog svjetskog rata u pogonu R-1, naročito intenzivno (i tajno) 1950-ih. U poslijeratnom periodu se broj stanovnika Kowarya povećao od 4.000. na 12.500.
Büsum
Bizum je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.904 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051013, NUTS (DEF05) i LOCODE (DE BUM) kod.