cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Qiu yue
Jesenji mjesec je hongkonško-japanski igrani film snimljen 1992. godine u režiji Clare Law. Po žanru je romantična komedija, a protagonist, koga tumači Masatoshi Nagase je mladi japanski turist koji dolazi u Hong Kong kako bi iskusio lokalnu kuhinju. Radnja prikazuje kako se sprijatelji sa mladom Kineskinjom (čiji lik tumači Pei-Hui Li). Jesenji mjesec je prikazan na Festivalu u Locarnu gdje je osvojio Zlatni leopard.
Sirw al Ka‘amī, Sa'dah
Sirw al Ka‘amī je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1451 m.
Los Arenales, Mezquital
Los Arenales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2064 m.
Badile, Milano
Badile je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Grămești, Grămești
Grămești je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Grămești.
Badile, Milano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Grămești, Grămești
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3097 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Qiu Ju ide na sud
Priča o Qiu Ju je kineski igrani film snimljen 1992. godine u režiji Zhang Yimoua. Po žanru je mješavina drame i komedije, a predstavlja adaptaciju istoimene pripovjetke Chen Yuanbina. Protagonistica, čiji lik tumači Gong Li, je trudna seljanka čijeg je muža prilikom svađe ozlijedio lokalni poglavar. Radnja prikazuje kako usprkos trudnoće nastoji istjerati pravdu, odnosno kako se pri tome susreće sa policijom, birokracijom i pravosuđem. Film je Zhang Yimou snimao na zabačenom sjeverozapadu provincije Shaanxi, pri čemu je radi što veće autentičnosti koristio tehnike skrivene kamere i zbog čega Priča o Qiu Ju ima i važnu dokumentarnu vrijednost. Film je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio Zlatni lav, a Gong Li Kup Volpi za najbolju glumicu.
Doctor Samuel León Brindis, Palenque
Doctor Samuel León Brindis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Guayabito, Mezquital
Guayabito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1151 m.
Zirándaro, Juárez
Zirándaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Río Florido, Coyuca de Catalán
Río Florido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Xochitonal, Ocotepec
Xochitonal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2397 m.
Piedra del Molino, Hidalgo
Piedra del Molino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2190 m.
Santo Domingo, San Francisco del Oro
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini San Francisco del Oro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1924 m.
La Estancia 1ra. Sección Santa María Magdalena, Tepeji del Río de Ocampo
'''La Estancia 1ra. Sección Santa María Magdalena''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepeji del Río de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 279 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2354 m.
Gionzana, Novara
Gionzana je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
El Crucero, Chicontepec
El Crucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Vidite još
Administrativna po
Manastir Dobrska Ćelija
Manastir Dobrska Ćelija pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve. Nalazi se u Dobrskom Selu, u blizini Cetinja, u prostranoj i dubokoj uvali između brda Dobrštaka, Vrtijeljka i Ceklinštaka.
Prošlost manastira
U 15. veku selo se pominje pod imenom Dobro, a ponegde i Gornje Dobro. Stari naziv selo je dobilo zbog plodnog zemljišta, a današnji zbog položaja kuća koje su do brda. Manastir je sagrađen u vreme Ivana Crnojevića, u 15. veku i smatra se da je bio metoh Cetinjskog manastira. Sam naziv manastira govori da je na tom mestu prvobitno bila isposnica.
U manastiru je živeo crnogorski vladika Sava Očinić u doba kada je razrušen stari Cetinjski manastir. Vladika Sava je sahranjen ispred manastirske crkve gde se i danas nalazi njegova grobnica.
Manastirska crkva
Na zapadnu fasadu se naslanja prostrani trem, koji nose dva ozidana masivna stuba i dva drvena. Strane trema imaju delimično podignute zidove koji stvaraju neku vrstu kamene klupe koji se produžava i uz zapadnu fasadu crkve. Konstrukcija trema je od drveta, a popločan je kamenim pločama. Unutrašnjost crkve je zasvedena poluoblnčastim svodom, ojačanim sa dva poprečno postavljena luka. Pod je od kamenih ploča.
Ikone na ikonostasu su novijeg datuma i rad su igumanije manastira Brčeli, mati Elikonide. U crkvi se čuva delić moštiju Svetog Agatonika.
Manastirski konak
Manastirski konak predstavlja posebnu arhitektonsku vrednost sa prizemljem građenim u vidu niza lukova, od fino tesanog kamena. Konak predstavlja jedan od najlepših i najbolje očuvanih primera narodnog graditeljstva u sklopu sakralnog kompleksa.
Petar II Petrović Njegoš je 1842. godine u manastiru u Dobrskom Selu otvorio narodnu školu, kao drugu otvorenu školu u tadašnjem delu slobodne Crne Gora. Škola je u manastiru radila do 1948. godine.
Danas u Ćeliji Dobrskoj žive nastojateljica mati Olimpijada (Vuković) i monahinja sestra Hristina.
San Sebastián, Solosuchiapa
San Sebastián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Solosuchiapa.
Der Mönch mit der Peitsche
Der Mönch mit der Peitsche je zapadnonjemački kriminalistički film snimljen 1967. godine u režiji Alfreda Vohrera. Predstavlja adaptaciju romana The Terror britanskog pisca Edgara Wallacea, koji je prije dvije godine bio poslužio kao predložak crno-bijelog filma Der unheimliche Mönch, jednog od najuspjelijih u produkciji Rialto Film. Radnja prikazuje kako studentice padaju kao žrtve ubice koji kao metodu koristi otrovni gas koji izaziva zastoj srca, odnosno za autopsiju ostavlja simptome srćanog udara. Der Mönch se isticao korištenjem raznih "egzotičnih" elemenata zapleta, rekvizita i motiva (uključujući ludog naučnika) zbog čega se smatra jednim od manje ozbiljnih ostvarenja ciklusa.
San Sebastián, Solosuchiapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 476 m.
Clinton, Pennsylvania
Klinton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 434.
Krusilja, Oxchuc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2035 m.
Āl Mas‘ir, Sa'dah
Āl Mas‘ir je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2459 m.
Manastir Gradište
Manastir Gradište pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj Srpske pravoslavne crkve. Nalazi se u Buljarici, udaljen tri kilometra od Petrovca, na jednom malom uzvišenju iznad magistralnog puta koji vodi u Bar.
Prošlost manastira
Od nastanka manastir je više puta bio napadan i paljen, a najsuroviju odmazdu je doživeo 1785. godine od strane Turaka, na čelu sa Mahmud-pašom Bušatlijom. Zbog toga je bio opasan jakim zidom sa visokom kulom i puškarnicama, da bi se mogao odbraniti od turskih upada. Zid i kula su srušeni, ali njihovi temelji su očuvani do danas.
U Drugom svetskom ratu opljačkali su ga i spalili Italijani. Prilikom zemljotresa koji je pogodio Crnu Goru u aprilu 1979. godine bili su porušeni krovovi i zidovi manastirskih crkava.
Manastirski kompleks
Manastirski kompleks čine tri hrama i konak. Glavni hram je posvećen Svetom Nikoli. Na istom platou je drugi posvećen Svetom Savi, koji dominira manastirskim kompleksom i treći hram posvećen Uspenju Presvete Bogorodice, nalazi se na višem platou i oko njega je aktivno seosko groblje.
Ikonostas crkve Svetog Nikole
Prema natpisu na jednoj od prestonih ikona, autor ikonostasa je zograf Vasilije Rafailović, kao jedan od predstavnika čuvene bokokotorske slikarske škole Rafailović-Dimitrijević iz Risna. On je 1795. godine oslikao i rezbario je ikonostasnu pregradu u crkvi Svetog Nikole.
To što ovaj ikonostas čini neobičnim je ikona Svetog Hristofora, koji ima magareću glavu, kao retko ikonografsko rešenje. Ova jedinstvena ikona okružena je sa dvanaest kvadratnih polja u kojima su predstavljeni apostoli. U donjem delu ikone predstavljeni su likovi šest stojećih figura svetitelja. U istom ikonostasnom redu do ove ikone nalazi se ikona sa likom Svetog Nikole. Iznad prestonih ikona drugu zonu ikonostasa čini friz apostola sa Deizinom kompozicijom u sredini.
Takav prikaz svetitelja ima utemeljenje u legendi koja govori o njemu kao mladiću obdarenom nesvakidašnjom lepotom. Nije se mogao odbraniti, posebno od devojaka, pa je molio Gospoda da mu naruži lice. Molba je bila uslišena, pa mu je glava dobila pseće-magareći izgled.
Manastir Gradište se nalazi na spisku zaštićenih kulturno-istorijskih spomenika republike Crne Gore.
Sudai Sabar Mir, Mezquital
Sudai Sabar Mir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2397 m.
Manastir Podlastva
Manastir Podlastva je manastir Srpske pravoslavne crkve koji se nalazi u mestu Lastva Grbaljska, u Grblju, Crna Gora. Ženski je manastir. Veruje se da ga je podigao car Dušan 1350. godine na mestu ranohrišćanske crkve iz V veka.
Kao zborno mjesto svih Grbljana, svetilište u kome su se donosile sve važne političke i vjerske odluke, manastir je tokom niza grbaljskih ustanaka i buna stalno bio izložen rušenjima i pljačkama. Pretpostavlja se da je srušen 1452. godine kada je stradao i manastir Svetog Arhangela Mihaila na Prevlaci.
Više puta stradao u ratnim razaranjima. Petar I Petrović Njegoš je u manastiru pregovarao sa francuskom vojskom. Razrušen je u zemljotresu 1979. godine i potom obnovljen.
Manastirska crkva Rođena Presvete Bogorodice je jednostavna jednobrdodna građevina, sa polukružnom apsidom na istočnoj i portalom na zapadnoj strani. Uz crkvu se nalaze konaci u kojima je nekada bila i škola.
Granere, Parma
Granere je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1055 m.
Arroyo Grande, Coyuca de Catalán
Arroyo Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Departman Choluteca
Departman Choluteca (španjolski: Departamento de Choluteca) je jedan od 18 Departmana Hondurasa koji se prostire na jugu Hondurasa. U njemu živi 464,372 stanovnika (2018.) na površini od 4,360 km² (što iznosi 106.5 stan /km²).
Geografske karakteristike
Sa sjevera graniči sa departmanima; Francisco Morazán i El El Paraíso, sa juga sa Republikom Nikaragvom i Zaljevom Fonseca, sa istoka sa Republikom Nikaragvom i sa zapada sa Zaljevom Fonseca i Departmanom Valle.
Administrativno je podijeljen na 16 općina, 194 sela i 2,505 zaseoka (farmi).
Administrativni centar departmana je Choluteca, grad u kom su rođene, brojne ličnosti značajne za Honduras.
Historija
Departman Choluteca je osnovan 28. juna 1825. za prve političke podjele, kao jedan od prvih sedam Departmana Hondurasa, u vrijeme dok je zemljom vladao Dionisio de Herrera.
Prastanovnici toga kraja bili su indijanci Chorotega, po njima je taj departman i dobio ime.
Španjolski guverner Pedro Arias Dávila poslao je 1523. kapetana Andrésa Niña da istraži zaljev u kraju Chorotega, koji je kasnije nazvan Zaljev Fonseca u čast tadašnjeg predsjednika Savjeta za Indije Juana Rodrigueza de Fonsece.
Departmanu Choluteca je 1843. dodana općina Goascorán, koje je prije toga bila dio Departmana Comayagua, ali je 1893., kad je osnovan Departman Valle, izgubio je dio svog zapadnog teritorija.
Proizvođačica sezamovog ulja
Proizvođačica sezamovog ulja, u međunarodnoj distribuciji poznata i pos naslovom Žene na jezeru mirisnih duša je kineski igrani film snimljen u režiji Xie Feija i premijerno prikazan početkom 1993. godine. Po žanru je drama, a temnelji se na romanu Mlin mirisnog ulja na jezeru mirisnih duša Zhou Daxina. Protagonistica, čiji lik tumači Gaowa Siqin, je nepismena kineska seljanka koja upornim radom stekne bogatstvo. Radnja prikazuje kako njime nastoji kupiti nevjestu za svog mentalno retardiranog sina. Proizvođačica sezamovog ulja je na Berlinskom filmskom festivalu osvojila Zlatni medvjed.
La Piedrera, San Francisco del Oro
La Piedrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini San Francisco del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1986 m.
El Sauce, Sinaloa
El Sauce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Bălinești, Grămești
Bălinești je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Grămești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 544 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Huțu, Găiceana
Huțu je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Găiceana.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 455 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Atiba Hutchinson
Atiba Hutchinson (Brampton, ON, 8. veljače 1983.), kanadski nogometaš i reprezentativac koji igra kao vezni igrač. Trenutno je kapetan turskog Beşiktaşa i kanadske reprezentacije. Iako je karijeru započeo u Kanadi, Hutchinson je puno igrao u Europi. Dok je igrao u Danskoj, postao je prvi sjevernoamerički nogometaš koji je dobio nagradu za najboljeg igrača danske lige, a iste je sezone dobio i prvu od svojih šest nagrada za Kanadskog fudbalera godine. Od 2010. do 2013. godine igrao je za PSV Eindhoven. Od 2013. godine član je Beşiktaşa.
Camino al Potrero, Hidalgo
Camino al Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2039 m.
Las Lajas, Ocotepec
Las Lajas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ocotepec.
Opština Isvoarele, Giurgiu
Isvoarele je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Las Lajas, Ocotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2401 m.
Opština Isvoarele, Giurgiu
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
San Mateo Buenavista, Tepeji del Río de Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 348 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2151 m.
Opa-locka, Florida
Opa-loka je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.219 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 15.219 stanovnika, što je 268 (1,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Cenotillo, Yucatán
Cenotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Kreacionizam mlade Zemlje
thumb|right|[[Mikelanđelo Buonaroti|Mikelanđelovo Stvaranje Adama. Adam je bio prvi čovek prema Knjizi postanja.]] Mlada Zemlja je skup kreacionističkih hipoteza koje zastupaju stav da su nebesa, Zemlja i sav život na Zemlji stvoreni direktnim radnjama avramskog Boga tokom relativno kratkog vremena, negde pre između 5.700 i 10.000 godina. Njegovi sledbenici su hrišćani i Jevreji koji veruju da je Bog stvorio Zemlju za šest dana, bukvalno shvatajući stvaranje sveta po Bibliji kao osnovu za svoja verovanja.
Najveći broj kreacionista koji veruju da je Zemlja stvorena pre par hiljada godina se nalazi u Sjedinjenim Državama. Između 40-50% odraslih veruje u ideju mlade Zemlje, u zavisnosti od anketa. Prema Galupovoj anketi iz decembra 2010, oko 40% Amerikanaca veruje u ideju mlade Zemlje, od toga 52% među republikancima i 34% među demokratama. Procenat opada sa povećanjem stepena obrazovanosti—samo 22% učesnika ankete koji su završili fakultet je verovalo u poređenju sa 47% onih koji su imali srednju školu ili još manji stepen obrazovanja.
Poreklo
Teoretičari kreacionizma tvrde da ovaj stav ima svoje najranije korene u drevnom judaizmu, pozivajući se, na primer, na komentare o postanju od Ibn Ezre (oko 1089—1164). Šaj Čeri sa Univerziteta Vanderbilt primetio je da su savremeni jevrejski teolozi uglavnom odbacili takvo bukvalno tumačenja tog teksta, pa čak i da jevrejski komentatori koji se protive nekim aspektima Darvinove misli generalno prihvataju naučni dokaze da je Zemlja mnogo starija.
Septuaginta je tradicionalno računala datum stvaranja u oko 5500. p. n. e., Samarićanska Tora u period oko 4300. p. n. e. a mazoretski tekst u period oko 4000. p. n. e. Mnogi od najranijih hrišćana koji su pratili Septuagintu su izračunali da je stvaranje bilo oko 5500. p. n. e., i hrišćani su do srednjeg veka i dalje koristili ovu grubu procenu: Kliment Aleksandrijski (5592. p. n. e.), Julije Afrikanac (5501. p. n. e.), Evsevije Cezarejski (5228. p. n. e.), Jeronim Stridonski (5199. p. n. e.), Ipolit Rimski (5500. p. n. e.), Teofil Antiohijski (5529. p. n. e.), Sulpicije Sever (5469. p. n. e.), Isidor Seviljski (5336. p. n. e.), Panodorus Aleksandrijski (5493. p. n. e.), Maksim Ispovednik (5493. p. n. e.), Georgije Sinkel (5492. p. n. e.) i Grgur Turski (5500. p. n. e.). Vizantijski kalendar je tradicionalno za datum stvaranja sveta uzimao 1. septembar 5509. p. n. e., Marija Agredska i njeni sledbenici 5199. p. n. e., a rana Etiopska crkva (kao što je otkriveno u Aksumskoj knjizi) u 5493. p. n. e. Beda Poštovani je bio jedan od prvih koji se distancirao od standardnog septuagintskog datuma stvaranja i u svom radu De Temporibus ("O vremenu")datum stvaranja je stavio u 18. mart 3952. p. n. e., ali je bio optužen za jeres od biskupa Vilfrida, jer je njegova hronika bila u suprotnosti sa prihvaćenim proračunom od oko 5500. p. n. e. Nakon objavljivanja masoretiskog teksta, datumi stvanja u periodu oko 4000. p. n. e. su postali uobičajeni i široko prihvaćeni. Predloge datumi stvaranja koristeći mazoretski tekst iz iz 10. veka - iz 18. veka dali su: Marijan Škot (4192 pre nove ere. ), Mojsije Majmonid (4058. p. n. e.), Anri Spondanus (4051. p. n. e.), Benedikt Pereira (4021. p. n. e.), Luj Kapel (4005. p. n. e.), Džejms Ašer (4004. p. n. e.), Avgustin Kalmet (4002. p. n. e.), Isak Njutn (4000. p. n. e.), Johan Kepler (27. april 3977. p. n. e.), Dionizije Petavije (3984. p. n. e.), Teodor Biblijander (3980. p. n. e.), Kristen Sorensen Longomontanus (3966. p. n. e.), Filip Melanhton (3964. p. n. e.), Martin Luter (3961. p. n. e.), Džon Lajtfut (3960. p. n. e.), Kornelij Lapid (3951. p. n. e.) Josif Skaliger (3949. p. n. e.), Kristof Helvig (3947. p. n. e.), Gerhard Merkator (3928. p. n. e.), Metju Bruar (3927. p. n. e.), Benito Arijas Montano (3849. p. n. e.), Andreas Helvig (3836. p. n. e.), Dejvid Gan (3761. p. n. e.) i Giršom ben Juda (3754. p. n. e.).
Uprkos dugoj istoriji hrišćanstva i judaizma povezanom sa kreacionizmom mlade Zemlje, određen broj istaknutih ranih crkvenih otaca i hrišćanski pisaca, uključujući Origena i Avgustina Hiponskog nisu verovali da mit o stvaranju iz Knjige postanja prikazaju obične solarne dane i shvatali su priču o stvaranju kao alegoričnu, kao i teološki istinitu. Nekoliko ranih jevreja je takođe tumačilo Knjigu postanja na alegoričan način, uključujući pre svega Filona.
Protestanska reformatorska hermeneutika je nastala oko reformatora kao što su Žan Kalvin i Martin Luter, a kasnije protestanti teže ka doslovnom shvatanju Biblije onako kako je prevedena.
Opadanje
Podrška za verovanje o mladoj Zemlji je opala od 18. veka zahvljajujući napretku naučne revolucije i pomernjau naučnih paradigmi. Geološka okrića su dovela do brojnih objašnjenja koji su zahtevali veću starost Zemlje, poput neptunizma Abrahama Gotloba Vernera. Džejms Haton, koji se smatra ocem moderne geologije, je otišao dalje i stvorio koncept duboko vremedubokof vreme zarad naučnog istraživanja. Umesto da prihvati da se Zemlja pogoršala od prvobitnog stanja, on je smatrao da Zemlja mora biti mnogo starija (smatrao je da je Zemlja beskonačno stara). Haton je izjavio da:
Hatonov glavni argument u njegovoj teoriji nazvanoj plutonizam je bio da se ogromne pomeranja i promene koje je video ne dešavaju u kratkom vremenskom periodu putem katastrofe, već da su iz izazvali inkrementalni procesi uzdizanja i erozije koji se i danas dešavaju na Zemlji. Kako ovi procesi su postepeni i spori, Zemlja bi morala da bude starija, kako bi se omogućilo dovoljno vremena da se promene dese. Naučna istraživanja o konkurentnoj ideji katastrofizma su pomerile starost Zemlje na nekoliko miliona godina - što je još uvek mnogo mlađe nego što je uobičajeno prihvaćeno među savremenim naučnicima, ali i velika promena u odnosu na bukvalno gledište da je zemlja stara samo nekoliko hiljada godina.
Hatonove ideje je popularizovao ser Čarls Lajel početkom 19. veka. Lajelovo energično zastupanje i retorika doveli su da naučna zajednica i javnost u velikoj meri prihvate da je Zemlja starija od nekoliko hiljada godina. Do tog vremena Vilijam Baklend, Adam Sedžvik i drugi ranih geolozi su napustili svoje ranije ideje o katastrofizmu usled biblijskog potopa i ograničili svoja objašnjenja za lokalne poplave. Zvanična nauka je do 1830-ih napustili ideju o mladoj Zemlji kao ozbiljnu hipotezu. Za istraživače Biblike i hrišćanske naučnije je postalo važno da usklade mit o stvaranju sa novim naučnim rezultatima u „novu geologiju“.
Prihvatanju činjenice da je Zemlja starija od viđenja usled doslovnog shvatanja biblijske priče o mladoj Zemlji prvo su se suprotstavljali skripturalni geolozi, a kasnije i osnivači Instituta Viktorija.
Oživljavanje
mini|levo|250p|Pogledi na evoluciju u nekim državama Uspon fundamentalističkog hrišćanstva na početku 20. veka, kao dela pokreta za negaciju evolucije, je oživeo interesovanje za ideju o mladoj Zemlji. Godine 1923, adventista Džordž Makridi Prajs, je napisao knjigu „Nova geologija“ (The New Geology), delimično inspirisanu knjigom „Patrijarsi i proroci“ (Patriarchs and Prophets) adventističkog propovednika Elen G. Vajt koja je opisivala uticaj potopa na oblik Zemlje. Iako nije školovani geolog, Prajsovi spisi, koji su bile zasnovane na čitanju geoloških tekstova i dokumenata, a ne terenskim ili laboratorijskim radom, [45] su dali eksplicitno perspektivu fundamentalista na geologiju. Knjiga je privukla malu pažnju, uglavnom među luteranskim sveštenicima i adventistima u Americi. Hari Rimer je bio još jedan istaknuti eksponent sličnih poglede, barem tokom svog evangelističkog perioda života (čini se da je Rimer zastupao i kreacionističke teorije o „prazninama“ i lokalne potope).
Stav prema nauci
Jedna od uobičajenih odlika kreacionističkih teorija o „mladoj Zemlji“ je da suprotstavljanje evoluciji, iako se one takođe protiv mnogim tvrdnjama iz oblasti fizike i hemije (posebno prema metodama za određivanje starosti), geologije, astronomije, kosmoligije, paleontologije, molekularne biologije, genetike, lingvistike, antropologije, arheologije, klimatoligije i dendrohronologije. Mladozemljaski kreacionisti se izričito suprotstavljaju bilo kakvim objašnjenjima o poreklu sveta i svemira od onoga što odstupa od doslovnog shvatanja, bilo da je u pitanju poreklo biološke raznovrsnosti, poreklo života ili poreklo samog univerzuma. To je navelo neke kreacioite da kritikuju čak i inteligentni dizajn, ideju koja se smatra za prikriveni oblik kreacionizma, pošto ne brani njihov stav o starosti Zemlje, posebnom stvaranju i identitetu tvorca. Za neke mladozemaljske kreacioniste ovo predstavlja previše kompromisa.
Tumačenje Knjige postanja
Kreacionisti mlade Zemlje tumače tekst o stvaranju na strogo bukvalan način. Za ogromnu većinu mladozemljaša, alegorijsko tumačenje stvaranja sveta po Bibliji, čovekovog progona iz Raja, Nojeve barke i Vavilonske kule bi potkopalo osnovne hrišćanske doktrine kao što su rođenje i vaskrsenje Isusa Hrista. Dakle, oni veruju da je Bog stvorio svet za šest dana normalne dužine, zasadio Rajski vrt za stanovanje prvobitnog ljudskog para (Adama i Eve). Kao rezultat potonjeg čovekovog progona iz Raja, čovečanstvo je bilo primorano na težak rad da obezbedi hranu, porođaji su postali bolni i da se pojavila fizička smrt. Kreacionisti mlade Zemlje smatraju da su pre progona iz Raja sve životinje bile biljojedi.
Starost Zemlje
Zagovornici ovog pravca kreacionizma veruju da je Zemlja „mlada“, tj. stara oko 6.000 do 10.000 godina. Ovo se oslanja na bukvalno shvatanje biblijske hronologije i u suprotnosti je sa starošću od 4,54 milijardi godina koliko procenjuju današnji geolozi koristeći geohroonološke metode među kojima je radiometrijsko datiranje. Kreacionisti tvrde da brzina radioaktivnih raspada nije konstantna i osporavaju tačnost naučno prihvaćenih radiometrijskih metoda. Iako postoji dokaza za promenljivost brzine raspada,  ovo se u prirodi dešava pod određenim okolnostima koje nisu relevantna za radiometrijsko datiranje. Brzina radioaktivnih raspada po kojoj bi teorija mlade Zemlje bila moguća bi značilo da bi Zemlja bila spržena usled toplote koja se oslobađa radioaktivnim raspadima.
Starost svemira
Kreacionisti drže da su zvezde stvorene u isto vreme kad i Zemlja. Međutim, činjenica da su otkrivene zvezde na udaljenosti od nekoliko milijardi svetlosnih godina predstavlja problem za kreacioniste, jer bi zbog konstantne brzine svetlosti trebalo da su vidljive samo zvezde na udaljenosti od nekoliko hiljada svetlosnih godina.
Ljudska istorija
U skladu sa doslovnim tumačenjem Knjige postanja, mladozemaljski kreacionisti veruju da su Adam i Eva preci celokupne ljudske vrste; stoga oni obično smatraju da su se njihovi sinovi i kćeri venčavali među sobom da bi stvorili novu generaciju dece. Potop je prema njima ubio sve ljude na zeljmi osim Noja i njegovih sinova i njihovih supruga. Stoga su svi ljudi potomci jedne porodice, koja je nosila genetski bazen celokupne ljudske vrste. Nasuprot prihvaćenom mišljenju u antropologiji, kreacionisti smatraju da su američki i australijski starosedeoci, kao i sve druge etničke grupe postale iz migracija nakon mitskog pokušaja izgradnje Vavilonske kule.
Paleontologija i dinosaurusi
Značaj ovog pitanja za mladozemaljske kreacioniste ima svoje korene u biblijskom tumačenju čovekovog pada u greh što je za posledicu imala dolaska smrti na svet, ne samo za čovečanstvo, već za sva stvorenja. Kreacionisti ne poriču postojanje dinosaurusa i drugih izumrlih životinja koje su prisutne u fosilnim zapisima. Obično veruju da fosili predstavljaju ostatke životinja koje su nestale tokom potopa. Većina veruje da je Noje smestio dinosauruse sa sobom u barci, i da su postepeno izumrli kao rezultat veoma različitog okruženja posle potopa.
Termin „dinosaurus“ prvi put je upotrebio Ričard Oven 1842. Pošto je to moderna kovanica izvedena iz grčkog jezika, Biblija ne koristi reč „dinosaurus“, ali za hebrejsku reč „tanin“ kreacionisti smatraju da se odnosi na dinosauruse. Reč tani se može prevesti kao „morsko čudovište“ ili „zmija“, ali se obično prevodi kao „zmaj“. Ova stvorenja su pomenuta skoro trideset puta u Starom zavetu i nalaze se i na kopnu i na vodi. Na drugom mestu, Biblija (Knjiga o Jovu) opisuje veliko stvorenje koje se naziva „behemot“ ili „bahamut“ koje „diže rep svoj kao kedar“. Behemot je opisan kao „prvo između dela Božjih“ i nemoguće za hvatanje. Neki biblijski tumači su poistovetili behemota kao slona, nilskog konja ili bika, ali kako ove životinje imaju veoma tanke repove koji se ne može uporediti sa veličinom kedra, kreacionisti često poistovećuju behemota sa dinosaurusima sauropodima. Neki kreacionisti veruju da se behemot specifično odnosi na brahiosaurusa, jer Knjiga o Jovu (u engleskim prevodima) kaže da je „vladar puteva Božjih“, što bi trebalo da znači da je najveća životinja koju je Bog stvorio. Međutim, neki naučnici smatraju da se pominjanje kedra u stvari odnosi na njegovo igličasto lišće, koje podseća na štrčeće dlake koje se nalaze na repovima repovima savremenih slonova, nosoroga i nilskih konja.
Levijatan je reč za još jedno stvorenje iz Starog zaveta, koja u savremenom hebrejskom znači kit. Neki kreacionisti tvrde da je levitijan opisan tako da ima karakteristike stvorenja koja bi se danas zvali dinosaurusi, zmajevi ili vodene zmije. Neki tumači Biblije identifikovali levijatana iz Knjige o Jovu kao nilskog krokodila ili ističu da ima sedam glava i da je čisto mitsko stvorenje. Kao i slučaju behemota, kreacionisti pokušavaju da povežu levitijana sa dinosaurusima.
Izbori za Evropski parlament 2019.
mini|Izborne jedinice na Evropskim izborima 2019. mini|Pobedničke političke grupacije po zemljama članicama. mini|[[Evropska radiodifuzna unija|Evrovizijska debata Spitzenkandidata za predsednike Evropske komisije]]
Kreacionizam mlade Zemlje
Paleontologija i dinosaurusi
Dugi niz godina, kreacionisti su navodno zajedničke otiske stopala ljudi i dinosaurusa u formaciji Glen Rouz, u državnom parku Dolina dinosaurusa u Teksasu kao dokaz suživota, iako je većina napustila ove tvrdnje, pošto je pažljiva provera pokazala neke od njih da budu ili izmišljotine ili lažne pojave, što su je kasnije i potvrđeno. Neki kreacionisti veruju da su dinosaurusi (kao i druga izumrla stvorenja kao što su plesiosaurusi) i preživeli u izolovanim mestima, pozivajući se na navodna viđenja jezerskih ili morskih nemani poput čudovišta iz Loh Nesa. Drugi kreacionisti pozivaju na oprez o navodnim viđenjima plesiosaurusa, jer ajkule iz vrste Cetorhinus maximus koje trule posle smrti mogu da liči na pleziosaure. Kreacionisti se ponekad okreću kriptozoologiji da podrži ideju da su bića za koje se zna samo iz fosila živela zajedno sa ljudima.
Izbori za Evropski parlament 2019.
Izbori za Evropski parlament 2019. ili kolokvijalno Evropski izbori 2019. održavaju se između 23. i 26. maja 2019. godine. Izbori se organizuju za sva poslanička mesta u parlamentu (njih 705 ili 751) čiji će konačni broj u ovome sazivu zavisiti o članstvu Ujedinjenog Kraljevstva. U februaru 2018. Evropski je parlament izglasao umanjenje broja poslanika zbog povlačenja Ujedinjenog Kraljevstva iz Evropske unije sa 751 na njih 705. Ujedinjeno Kraljevstvo je u parlamentu zastupljeno sa 73 (9.7%) poslanika, a kako je broj poslanika umanjen za njih 46 broj poslanika iz drugih zemalja članica ukupno je uvećan za 27 poslanika. Najviše poslanika, njih po pet će se dodati Francuskoj (74+5) i Španiji (54+5), po tri poslanika će se dodati Italiji (73+3) i Holandiji (26+3), dva Irskoj (11+2) i po jedan Poljskoj (51+1), Rumuniji (27+1), Švedskoj (20+1), Austriji (18+1), Danskoj (13+1), Finskoj (13+1), Slovačkoj (13+1), Hrvatskoj (11+1) i Estoniji (6+1). Broj poslanika iz Nemačke (96), Belgije (21), Češke (21), Grčke (21), Mađarske (21), Portugala (21), Bugarske (17), Litve (11), Letonije (8), Slovenije (8), Cipra (6), Luksemburga (6) i Malte (6) neće se uvećavati u odnosu na izbore 2014. godine. Pedro Silva Pereira iz Progresivne alijansa socijalista i demokrata je komentarišući novu preraspodelu rekao da se radi o „pravednijoj raspodeli poslaničkih mesta koja je napokon u saglasnosti sa Lisabonskim sporazumom i principom degresivne proporcionalnosti.“ Međutim, naknadno je došlo do nove odgode datuma BREXIT-a pa je i promena u broju poslanika parlamenta odgođena do datuma izlaska Ujedinjenog Kraljevstva iz unije.
Političke grupacije u parlamentu unapred su predložile takozvane Spitzenkandidat-e za predsednike Evropske komisije. Grupacija koja osvoji najveći broj poslaničkih mesta prva će moći da predloži kandidata za predsednika komisije. Metoda nominacije Spitzenkandidat-a prvi je puta korišćena na izborima 2014. godine, a na izborima 2019. godine parlament želi da ju proceduralo konsoliduje. 23. januara 2018. Komitet za ustvna pitanja utvrdio je kako se metoda ne može poništiti i da će parlament biti spreman da odbaci svakog kandidata za predsednika komisije koji pre izbora nije bio nominovan kao Spitzenkandidat. U maju 2018. godine istraživanje koje je proveo Eurobarometar pokazalo je kako od 27,601 ispitanih njih 49% misli kako će im proces nominacije Spitzenkandidat-a pomoći pri glasovanju na sledećim izborima dok je njih 70% smatralo kako će stvoriti okolnosti u kojima će se voditi „stvarna debata“ o evropskim pitanjima. Jean-Claude Juncker je u februaru 2017. godine potvrdio kako nema nameru da se kandiduje za još jedan mandat na čelu Evropske komisije. Njegovom izboru za predsednika komisije 2014. godine oštro se protivilo Ujedinjeno Kraljesto, a pobedio je sa ukupni 26 od 28 glasova zemalja članica u Evropskom veću (sve osim glasova UK-a i Mađarske).
Kreacionizam mlade Zemlje
Paleontologija i dinosaurusi
Kreacionisti povremeno tvrde da su dinosaurusi preživeli u Australiji i da su aboridžinske legende čudovištima-gmizavcima su dokaz toga, misleći na izumrlu životinju poznatu pod imenom megalanija (Varanus priscus). Međutim, megalanija je bila gigantski varan, a ne dinosaurus, pošto je i njen pronalazač Ričard Oven, shvatio da su to skeletni ostaci guštera, a ne arhiosaurije.
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Izbori za Evropski parlament 2019.
Zapadni Balkan i Evropski izbori 2019.
Zapadni Balkan je izraz koji se od početka 21. veka koristi u Evropskoj Uniji kako bi se označilo bivše republike Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije i Albaniju. Kako je Zapadni Balkan došao na agendu Evropske unije nakon proširenja 2004. godine Slovenija (koja je 2004. postala članca) se često ne uvrštava u definiciju Zapadnog Balkana. U okviru takozvanog Berlinskog procesa Hrvatska i Slovenija sudjeluju kao zemlje članice iz regije. Evropski izbori 2019. će da budu 4. redovni evropski izbori u Sloveniji i 2. u Hrvatskoj.
Zemlje kandidati u procesu pregovora
Nasuprot Francuskoj, neke od zemalja regiona su u periodu pred izbore snažno podržale nastojanja Srbije da postane članica EU. 29. marta 2019. potpisna je takozvana Deklaracija iz Bukurešta u kojoj Rumunija, Bugarska i Grčka snažno podržavaju nastojanja Srbije na njezinom evropskom putu. Deklaraciju su potpisali premijerka Rumunije Viorica Dăncilă, Bugarske Bojko Borisov, Grčke Aleksis Cipras kao i predsednik Srbije Aleksandar Vučić. Sve četiri zemlje deo su takozvane Krajovske grupe koja je osnovana po primeru Višegradske grupe. Mediji u Srbiji veću su pažnju posvetili i kampanji Samostalne demokratske srpske stranke, prve liste sa srpskim imenom u nazivu, na evropskim izborima u Hrvatskoj.
Izbori u ostatku Evropske unije
mini|Predizborni skup SPO-a u Austriji. mini|Izborni poster u Nizozemskoj.
Ka'Talton, Oxchuc
Ka'Talton je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Oxchuc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1867 m.
Mary, Juárez
Mary je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 420 m.
Ceceraio, Perugia
Ceceraio je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Ḑubā‘ah al ‘Ulyā, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1532 m.
Balbiano, Milano
Balbiano je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 692 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Verbia, Grămești
Verbia je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Grămești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
El Beneficio, Solosuchiapa
El Beneficio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Solosuchiapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 195 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Manastir Reževići
Manastir Reževići je manastir Srpske pravoslavne crkve iz 13. vijeka i pripada Mitropoliji crnogorsko-primorskoj.
Manastirski hram sagradio je Stefan Prvovenčani i posvećen je Uspenju Presvete Bogorodice. Drugi hram po predanju izgradio je car Dušan i posvećen je Svetom Stefanu. Sredinom XVI vijeka, obe hrama su opljaškana i razorena.
1714. godine u manastir dolazi proiguman Maksim Kosijerevac, iz manastira Kosijereva, koji je obnovio obe crkve i osnovao manastir. Njegov rad nastavio je Nikodim Vuković koji je 1770. godine podigao veću crkvu posvećenu Svetoj Trojici a koja je potpuno dovršena od strane jeromonaha Dimitrija Perazića 1814. godine.
Stara crkva Uspenja građena je na svod, ima zvonik na preslicu sa jednim oknom. Unutrašnost je živopisana. Ikonostas je rad Aleksija Lazovića Bjelopoljca u srpsko-vizantijskom stilu prenesen je iz susjedne crkve Sv. Trojice. U crkvi je grobnica u kojoj su sahranjivani kaluđeri manastira do kraja 19. vijeka. Odmah do nje, nalazi se veća crkva Sv. Trojice koja je građena u obliku krsta, a ikonostas je rad paštrovskog slikara Marka Gregovića. Crkva ima veliki četvorougaoni zvonik koji je visok 24 metra i koji se završava zašiljenim krovom pokrivenim kamenim pločama.
Bosanska vila (Dionisije Miković) je pisala o ovoj svetoj obitelji.
La Cabaña Manantial, Chicontepec
La Cabaña Manantial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 572 m.
Vidite još
Administrativna po
Popești, Găiceana
Popești je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Găiceana.
Las Maravillas, San Francisco del Oro
Las Maravillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini San Francisco del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1774 m.
Popești, Găiceana
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
El Naranjo, Coyuca de Catalán
El Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 927 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Guadalupe, Ocotepec
Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2370 m.
Univerzitet u Laknauu
Univerzitet u Laknauu (लखनऊ विश्वविद्यालय; University of Lucknow) je javni univerzitet u Laknauu u indijskoj saveznoj državi Uttar Pradesh. Univerzitet u Laknauu jedan je od najstarijih među javnim univerzitetima u Indiji. Ideja za osnivanje ovoga univerziteta došla je od radže Mahmudabada, Mohammada Ali Mohammad Khana koji je o toj ideji objavio članak u časopisu na engleskom jeziku The Pioneer. Nakon toga Sir Harcourt Butler je imenovan poručnikom i guvernerom Ujedinjenih provincija, a također je u administraciji imenovan i Mohammad Khan poznat po širokom spektru interesa među kojima se posebno isticao interes za obrazovanje. Prvi korak u osnivanju univerziteta napravljen je kada je imenovan Odbor za obrazovanje koji se trebao baviti ovom temom, koji se sastao u guvernerskoj rezidenciji u Laknauu 10. novembra 1919. godine. Na tom sastanku Sir Harcourt Butler iznio je plan o osnivanju univerziteta.
Los Jabones, Mezquital
Los Jabones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2583 m.
El Chino Gordo, Sinaloa
El Chino Gordo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Dzemul, Yucatán
Dzemul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán.
Centerville, Iowa
Sentervil je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.528 stanovnika.
Al Qufāl, Sa'dah
Al Qufāl je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2159 m.
El Retaje, Hidalgo
El Retaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2081 m.
Úrsulo Galván, Solosuchiapa
Úrsulo Galván je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Solosuchiapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 248 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Jurislav Korenić
Jurislav Korenić (Zagreb, 12. listopada 1915. - Sarajevo, 1. ožujka 1974.), bio je hrvatski i bosanskohercegovački kazališni i televizijski redatelj, glazbenik, teoretičar, kritičar i dramatik. Utemeljio je Kamerni teatar 55 i Festival MESS kojem je bio direktorom. Jedan je od utemeljitelja bosanskohercegovačkog kazališta. Bavio se političkim kazalištem i kabareom. Prvi je ostvario mjuzikl u BiH i prvi je u BiH postavio djela Bertolda Brechta. Osuvremenio je sarajevsku opernu pozornicu. Redateljem je najizvođenije predstave na bosanskohercegovačkoj pozornici - Ljubav. Jedan je od najzaslužnijih Hrvata u BiH za kazališnu umjetnost i kulturu Bosne i Hercegovine.
Zagreb
Rođen je u Zagrebu. Ondje je završio glazbenu školu. Poslije toga radio je kao profesionalni glazbenik. Svirao je kontrabasist i klavirist po raznim salonskim orkestrima.
Početak Drugog svjetskog rata dočekao je na radnom mjestu u Zagrebu. Radio je u HNK na mjestu inspicijenta i suflera. Poslije je bio korepetitor i pomoćnik redatelja. Krajem rata na Kazališnoj akademiji u Zagrebu završio je studij redateljstva.
Sarajevo
Prijatelj Boris Papandopulo ga je 1952. godine pozvao u Sarajevo, što je prihvatio. Postao je redateljem Opere Narodnog kazališta. Za godinu dana dobio je akademsku diplomu postavkom opere Ivana pl. Zajca Nikola Šubić Zrinski, pred ispitnim povjerenstvom kojim je predsjedao hrvatski kazalištarac Branko Gavella. Time je Korenić postao prvi operni redatelj u Sarajevu koji je imao akademsku diplomu. Već onda je dobio pohvale kazališne kritike, pohvalivši njegovu postavu ove Zajčeve opere kao nemjerljivo bolju od mnogih dotadašnjih.
1960. pokrenuo je festival Malih scena Jugoslavije (MESS). 1967. je opet dao novi dah sarajevskom glumištu koje je tad bilo u umjetničkoj krizi. Bio je suosnivačem Dramski studio, koji je 5 godina poslije prerastao u Odsjek za scenske umjetnosti i teatrologiju na Filozofskom fakultetu u Sarajevu.
Obnašao je mjesto direktora Malog kazališta do 1966. godine. Kad je sarajevsko Kazalište lutaka 1966. godine ostalo bez ravnatelja i osnivača Adolfa Pomeznog, za ravnatelja je došao Korenić. Dao je sagraditi novu pozornicu (danas Kazalište mladih), a glumcima-lutkarima dao je slobodu izričaja, prihvaćao sve zamisli a od glumaca tražio neka istražuju mogućnosti izričaja svojih lutaka, što je posvjedočio Ante Hrkač, jedan od najvećih sarajevskih glumaca-lutkara.
Pokrenuo je u Sarajevu zajedno s glumcem Reihanom Demirdžićem kazalište sjena Karađoz-pozorište, za koje je napisao dramske predloške i režirao predstave, a poslije je po prilagođenim tekstovima snimljena televizijska serija Karađoz koju je snimila TV Sarajevo.
Zadnje je godine života radio kao dramaturg sarajevskog Narodnog kazališta. Umro je 1974. godine u Sarajevu.
Chiesa di Santa Maria dei Servi (Vicenza)
Santa Maria dei Servi je mala crkva u sjevernotalijanskom Venetu, u gradu Vicenzi, poznata po portalu na kom je još kao mladi učenik klesar radio Andrea Palladio.
Ivan Krapić
Ivan Krapić (Rijeka, 14. veljače 1989.), hrvatski vaterpolist. Igra na poziciji centra. Igrač je riječkog Primorja. Visok je 196 cm i težak 105 kg. S Primorjem kojeg je igrač od 21. srpnja 2010. je u sezoni 2012./13. osvojio hrvatski kup i Jadransku ligu. U sastavu hrvatske reprezentacije dosada je bio samo na Mediteranskim igrama 2013. gdje je Hrvatska osvojila zlato sa svim pobjedama.
Glisente, Novara
Glisente je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Manastir Moračnik
Manastir Moračnik je srednjovekovnih manastir Crne Gore. Podignut je na Beška (ostrvo), u proširenom delu kanjona. .
Campestre el Sauz, Juárez
Campestre el Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Juárez.
Chiesa di Santa Maria dei Servi (Vicenza)
Historija
Portal na kom je uklesan datum 1531. naručio je za dvjesto dukata Francesco Godi u klesarskoj radionici Gerolama Pittonija i Giacoma da Porlezza, majstora koji su u to vrijeme bili vrlo cijenjeni. U njihovoj bottegi klesarski zanat je od 1524. radio i učio Andrea Palladio, kada se još nije znalo da se u njemu krije veliki arhitekt. Portal koji je isklesao majstorski je rad na tragu venecijanskih radova Jacopa Sansovina. Palladio se izgleda u toj bottegi isprofilirao u specijalista za arhitekturu, pa je 1546. ponudio rješenje (zajedno sa majstorom Giacomom da Porlezza) za lođu Palazzo della Ragione u Vicenzi.