cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bruno Veliki
Bruno je brzo napredovao. Godine 953. je mjesto kölnskog nadbiskupa ostalo prazno nakon što se Konrad Crveni, vojvoda Lotaringije i Ottov zet, pridružio ustanku protiv Otta. Imenujući Brunu na ispražnjeno mjesto, Otto je stekao moćnog saveznika protiv Konrada u Lotaringiji (koja je tada najvećim dijelom bila u crkvenoj jurisdikciji Kölna) i to u vrijeme kada mu je saveznik najviše trebao. Sljedeće je godine ustanak propao; Otto je smijenio Konrada s mjesta vojvode i imenuovao Bruna na njegovo mjesto.
Bruno je bio pretposljednji vojvoda cijele Lotaringije. Godine 959. su dva lokalna plemića Godfrey i Frederick, imenovani za markgrofove Donje i Gornje Lotaringije. Nakon Brunove smrti su obojica priznati za vojvode. Dva vojvodstva će potom između 1033. i 1044. biti ujedinjena pod Gothelom I.
Od 961. je Bruno služio kao Ottov namjesnik u Njemačkoj, dok je Otto boravio u Italiji.
Bruno je umro u Reimsu 965. te je sahranjen u samostanu sv. Pantaleona, koga je bio sagradio u blizini Kölna.
Bruno je u Kölnu uživao brojne priviligeije, koga su učinile gotovo istovjetnim kraljem - pravo gradnje bedema i postavljanja tržišta, kovanja novca, prikupljanja poreza (uključujući splavarinu na Rajni. Brunov dvor u Kölnu je također bio poznat kao kulturno središte tadašnje Njemačke; na njemu su neko vrijeme proveli Ratherius i Liutprand of Kremonski. Tamo su obrazovani i budući crkveni vođe Everaclus od Liègea, touski biskup Gerard, Wikfrid od Verduna i Theoderic od Metza.
Bruno je u Kölnu sagradio palaču i proširo katedralu do te mjere da su je uspoređuvali sa Bazilikom sv. Petra u Rimu. Sagradio je nove crkve posvećene Martinu od Toursa i Svetom Andriji i benediktinski samostan posvećen sv. Pantaleonu.
Bruno je iz Troyesa dovukao relikvije koje se pripisuju Patroklusu te ih 964. sahranio u St Patrokli Domu u Soestu.
Кultura linearnotrakaste keramike
Кultura linearnotrakaste keramike ili kultura trakasto-linearne keramike je forma arheološke kulture koja je na zapadnijem delu Evrope koegzistirala sa južnoevropskom Starčevo-Кereš-Кriš kulturom i delimično iz nje evoluirala.
Opis
Кultura linearnotrakaste keramike je sklop više najranijih poljoprivrednih neolitskih kultura (V. milenijum p. n. e.) na prostoru zapadne, severne i srednje Evrope. Ove kulture nastale su akulturacijom, t.j. dodirima mezolitskog stanovništva Slovačke, Transdanubije i Alfelda s neolitskim zajednicama kasne starčevačke ili kereške kulture. Ime su dobile po karakterističnom ukrasu na polukuglastim i kuglastim posudama: najčešće urezane, katkad i slikane (ili bojene), pojedinačne linije ili nizovi usporednih linija u vidu ravnih i krivih uzoraka.
Naselja su bila smeštena na obodima plavnih udolina i sastojala su se od redova velikih pravougaonih kuća s drvenom konstrukcijom i pletenim zidovima premazanih glinom. Neke su bile jednostavni stambeni objekti, a druge su imale i pridodane gazdinske odore, štale itd. Osnovu poljoprivrede činio je uzgoj žitarica, ponajviše pšenice i ječma, te stočarstvo.
Podela
Кultura se deli na dve velike skupine:
Geografija
Bila je rasprostranjena u Njemačkoj, Austriji, Češkoj, Slovačkoj, južnoj Poljskoj i Mađarskoj oko tokova Dunava, gornje i srednje Rajne, ElbaElbe, Visle. Na zapadu je potvrđena u rejonu Pariza, dijelovima Belgije i Holandije, a na istoku do Moldavije i Ukrajine.U ranoj fazi prepoznaju se dvije varijante: Rana ili zapadna, i istočna na istoku Mađarske. Kultura je uticala na razvoj neolita i nastanak novih kultura na susjednim područjima: Lengyel, Kultura Cucuteni, Boian kultura.
Hronologija
Njeno uklapanje u neolit Evrope približno izgleda:
Nakon toga uslijedila je tranzicija između neolita i Metalnog doba.
Naselja
Ovakvih kuća je bilo između pet i osam u jednom naselju. Koristili su je pripadnici širih familija, najviše dvije generacije. Bile su okružene fortifikacijom. Prozora nije bilo, a imale su samo jedna vrata na kraju kuće. Jedna ili dvije prostorije su bile prazne. U njima su se izrađivali i keramički proizvodi. Svaka kuća je imala svoj simbol na proizvodu.
Spoljašnje veze
Кategorija:Arheološke kulture
Pastores, Santiago Chazumba
Pastores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Chazumba.
Rimska ljubavna elegija
Rimska ljubavna elegija brzo je procvetala u periodu prelaza s republike na carstvo i isto tako brzo zamrla, ostavivši kao svoj spomenik dela četvorice uglednih pesnika: Gala, Tibula, Propercija i Ovidija. Premda je u Rimu postojala samo kratko vreme, ljubavna je elegija ipak značajna prevashodno iz dva razloga: prvo zato što je predstavljala originalni izum rimskih pesnika te zato što je kasnije bila jedan od najvažnijih antičkih modela za evropsku ljubavnu liriku. S rimskom su elegijom, naime, mnogim nitima sjedinjeni ljubavni izlivi srednjovekovnih latinskih vaganata (»pesnika-lutalica«) i provansalskih trubadura, lirika humanista i poezija 17. i 18. veka.
Rimska elegija potekla je od uzora mnogih i različitih, kako grčkih tako i rimskih. Već vrlo dugo postavlja se u savremenoj nauci pitanje prvobitne sadržine starogrčke elegije pa i značenje same grčke reči elegeíon, kao da je to odlučujuće za rasvetljavanje ove književne vrste. Danas je najrasprostranjenije mišljenje da je pesma koju su Grci zvali élegos, a koja je dala ime stihu – elegeíon (tj. métron) – dobila naziv po frigijskoj reči elegn »frula«, pa bi tako elegija bila negrčka reč i označavala bi prvobitno »pesmu uz frulu«. Mada sa stanovišta filologije i komparatistike zanimljivo, odgonetanje termina »elegija« za istoriju klasične grčke, a posebno rimske književnosti sasvim je nevažno jer i najstarije sačuvane grčke elegije obrađuju veoma različite teme. Osim toga, već najstariji pomeni termina elegija u grčkoj književnosti odnose se na svaku pesmu pisanu u distihu sastavljenom od heksametra i pentametra, bez obzira na njenu sadržinu. Rimski su elegičari, dakle, od grčke elegije preuzeli pre svega njen oblik. Najstarije grčke elegije, koje se javljaju krajem 8. i početkom 7. veka, bile su vinske, gozbene i njima slične pesme. Često je reč o gozbama i pijankama po vojnim logorima, pa se u elegijama hrabre vojnici i govori se o ratu i domovini, kao u elegijama Kalina, Tirteja i Mimnerma. Iz takve se elegije, čini se, razvila Solonova politička elegija (kraj 7. i početak 6. veka). Javljaju se, najzad, i elegije s istorijskom tematikom: Mimnermo je opisivao istoriju Smirne, a Semonid istoriju Samosa. Odvojeno stoje elegije kao votivni natpisi na raznim predmetima i nadgrobni natpisi, epitafi. Takvi se epigrami u elegijskom distihu lako mogu razviti u kratke elegije, što su praktikovali aleksandrijski pesnici, a u Rim prvi uveo Katul (c. 101) :
Pastores, Santiago Chazumba
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1714 m.
Rimska ljubavna elegija
Rimska ljubavna elegija nastaje u četrdesetim i tridesetim godinama 1. veka st. e., u vreme kada je Vergilije u Pastirskim pesmama produbljivao osećajnu stranu pastirske ljubavi. Bežanje u seosku idilu i kod mladog je Vergilija prvobitno bekstvo od nasilja i opasnosti ne samo građanskih ratova nego i Avgustovog mira, a tek se sekundarno vezuje za carev program obnove italskoga sela. Tako je i ljubavna elegija pre svega ovaploćivala isti onaj ideal života privatnog čoveka i stvarala privid životne orijentacije van učešća u državnim poslovima, uobičajenog za građane polisa, daleko od trke za zaradom i počastima. U tom se smislu za ranu rimsku elegiju može ustvrditi da je »angažovana« jer je na posredan način izražavala nezadovoljstvo novim poretkom, ali tu aktuelnost ona, dakako, gubi s učvršćivanjem carstva.
Općina Renče - Vogrsko
Općina Renče-Vogrsko (slo.:Občina Renče-Vogrsko) je općina na zapadu Slovenije u pokrajini Primorskoj i statističkoj regiji Goriškoj. Središte općine su naselja Renče sa 217 i Vogrsko sa 796 stanovnika. Općina je nastala 1. ožujka 2006. godine izdvajanjem iz Gradske općine Nova Gorica.
Zemljopis
Općina Renče-Vogrsko nalazi se na zapadu Slovenije u neposrednoj blizini granice sa Italijom, susjedne općine su Šempeter - Vrtojba, Nova Gorica i Miren - Kostanjevica.
Naselja u općini
Bukovica, Dombrava, Oševljek, Renče, Vogrsko, Volčja Draga
Ili jesmo, ili nismo
Ili jesmo, ili nismo je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1977. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene novele Slavka Kolara, a za koju je scenarij napisao Željko Senečić. Radnja se događa u predratnoj Slavoniji, a protagonist, čiji lik tumači Ljubo Kapor je nadničar Luka Šumšak koji se pokušava probiti kroz život koristeći izreku "ili jesmo - ili nismo". Režiju je potpisao Vanča Kljaković.
Rocconi, Piacenza
Rocconi je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Barranca Ocotera, Cochoapa el Grande
Barranca Ocotera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1057 m.
Altkirchen
Altkirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altenburger Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.074 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16077002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenburger Land Altkirhen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 228 metara. Površina opštine iznosi 20,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.074 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Ca' Gaiotto, Venezia
Ca' Gaiotto je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Connersville, Indiana
Konersvil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.481, što je 1.93 (-12,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ojo de Agua de San Felipe, Zitácuaro
Ojo de Agua de San Felipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1899 m.
Općina Rečica ob Savinji
Općina Rečica ob Savinji (slo.:Občina Rečica ob Savinji) je općina u sjevernoj Sloveniji u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj. Središte općine je naselje Rečica ob Savinji sa 555 stanovnika. Općina Rečica ob Savinji nastala je u listopadu 2006. godine izdvajanjem iz općine Mozirje.
Naselja u općini
Dol-Suha, Grušovlje, Homec, Nizka, Poljane, Rečica ob Savinji, Spodnja Rečica, Spodnje Pobrežje, Šentjanž, Trnovec, Varpolje, Zgornje Pobrežje
Amy
Omi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Kompjenj.
Sopnić
Sopnić je naselje u opštini Orahovac, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Amy
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 345 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 97 m, a minimalnoj 76 m).
Carteruola-Masoncello-Torchio, Sondrio
Carteruola-Masoncello-Torchio je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 539 m.
Transvaal (kolonija)
Kolonija Transvaal (engleski: Colony of the Transvaal) bila je nekadašnja britanska kolonija na sjeveroistoku Južne Afrike koja je egzistirala u dva navrata od 1877. do 1881., te nakon aneksije 1902. nakon britanske pobjede u Drugom burskom ratu sve do 31. maja 1910. kad je ujedinjena u Južnoafričku Uniju kao Provincija Transvaal.
Danas je teritorij te bivše kolonije podjeljen na tri južnoafričke provincije; Gauteng, Limpopo i Mpumalanga.
Historija
Historija i nastanak Kolonije Transvaal usko je vezana uz bursku Južnoafričku Republiku - Transvaal. Ona je nastala nakon što je nakon napoleonskih ratova dotadašnja holandska kolonija postala britanska Kolonija Rt dobre nade - 1806. Iako su na prvi pogled Buri prihvatili novu kolonijalnu upravu, oni su ubrzo postali nezadovoljni zbog britanske liberalne politike, naročito zbog odnosa prema oslobađenim robovima, zbog tog je od 1835. do 1843. oko 12 000 Bura zvanih Voortrekkeri (pioniri), napustilo Koloniju Rt dobre nade i krenulo na Veliki put (Groot Trek) prema ruralnim prostranstvima na južnoafričkom Highveldu (Transvaalu) i južnom Natalu. Ti naseljenici su uskoro osnovali nekoliko svojih malih država. left|240px|thumb|Louis Botha prvi predsjednik Kolonije Transvaal Britanija je priznala burskim Voortrekkerima (pionirima) pravo na nezavisnost nakon Mirovnih pregovora održanih na obalama Pješčane rijeke 1852. Buri su obećali da će ukinuti ropstvo po svojim državama, a Britanija da se odriče teritorijalnih pretenzija sjeverno od rijeke Vaal.
Nakon otkrića zlata i dijamanata u Transvaalu duž rijeke Vaal 1868. - 1874., narasli su britanski apetiti prema dotad za njih neinteresantnom području, i otpočela je političko diplomatska borba za taj teritorij. Britanija je tvrdila da im na osnovu prava na Koloniju Rt dobre nade pripada i sva Južna Afrika, to jest da sve zemlje na tom ozemlju pripadaju pod suverenitet britanskog monarha. Buri su branili svoje pravo na nezavisnost tada revolucionarnim i ne baš prihvaćenim idejama američke i francuske revolucije - o pravu naroda na saomopredjeljenje. Nakon silnih trvenja - je 1877. Velika Britanija anektirala Južnoafričku Republiku - Transvaal. Britanska vlast od samog početka naišla je na veliki otpor Bura, koji su se ipak nadali da će im britanska vlada premijera Williama Gladstonea priznati pravo na neki oblik nezavisnosti, u okviru nekakve buduće konfederacije i dozvoliti samoupravu. Kad je u decembru 1880. postalo jasno da od toga neće biti ništa i da Britanija ide na otvorenu aneksiju Transvaala, Buri su proglasili svoju republiku - potpuno nezavisnom, i prezeli vlast u Transvaalu. To je dovelo do Prvog burskog rata, koji je završio pobjedom Bura nakon Bitke kod brda Majuba 1881. nakon koje su Britanci ponovno priznali nezavisnost burske republike Transvaal. Razdoblje mira nije dugo potrajalo, Britanci su ponovno pokazali interes da zavladaju nad Transvaalom nakon otkrića velikih rezervi zlata u Witwatersrandu (okolica Johanesburga) - 1886. Prvo je tadašnji premijer Kolonije Rt dobre nade Cecil Rhodes pokušao isprovocirati pobunu u Transvaalu preko Jamesonove bune u decembru 1895. uz pomoć policajaca iz Rodezije i Bechuanalanda i britanskih građana na radu u Transvaalu zvanih - uitlanders, koja je neslavno završila, tako da je na kraju morao dati ostavku. Neuspeh Rhodesa da prisvoji Transvaal nije značio da su ostali britanski moćnici prestali biti zainteresirani za ogromne količine zlata u Transvaalu, Neville Chamberlain i Alfred Milner jasno su iskazali namjere za aneksijom burskih republika Transvaal i Slobodna Država Oranje u Britansko Carstvo milom ili silom. Nakon neuspjele Mirovne konferenciju održane u Bloemfonteinu u maju i junu 1899. između britanskog visokog komesara za Južnu Afriku - Alfreda Milnera i predsjednika Transvaala Paula Krugera izbio je Drugi burski rat 11. oktobra 1899. Taj rat završio je porazom Bura, koji su nakon potpisivanja Mirovnog sporazuma iz Witwatersranda 31. maja 1902. izgubili državu, koja je postala dio Britanskog Carstva kao Kolonija Transvaal.
Život Kolonije Transvaal od 1902. do 1910.
Britanija je vratila unutrašnju autonomiju Transvaalu - 1906., slijedeće 1907. održani su izbori za kolonijalnu vladu, na kojima je pobijedio jedan od najvećih burskih komandanata - Louis Botha. Kolonija nije dugo egzistirala jer je 1910. ušla u sastav novosnovanog britanskog dominiona Južnoafrička Unija, kao jedna od njezine četiri provincije pod imenom - Provincija Transvaal.
Glorieta, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 430, što je 429 (-49,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Boldu, Buzău
Boldu je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
X-zrake
desno|mini|Rendgenska snimka ruke desno|mini|Rendgenske zrake kao dio elektromagnetskog zračenja X-zrake, poznate i kao rentgenske zrake (po Röntgenu), područje su elektromagnetskog zračenja s valnim duljinama između 10 i 0,01 nm, što približno odgovara području između ultraljubičastog i gama zračenja. Najpoznatija njihova primjena je u dijagnostičkoj radiografiji i kristalografiji. Zbog svoje energije ubrajaju se u ionizirajuće zračenje.
Rendgenske zrake se dijele na tvrde i meke, s obzirom na mogućnost prodiranja kroz razne materijale. Meke imaju valnu duljinu od 0,1 nm do 10 nm (0,12 to 12 keV). Tvrde imaju valnu duljinu od 0,01 nm do 0,1 nm (12 to 120 keV). Osnovna razlika između rendgenskih i gama zraka je u načinu njihovog nastajanja. Rendgenske zrake nastaju u vanjskom elektronskom omotaču atoma, dok gama zrake nastaju u jezgri atoma.
Otkriće
Wilhelm Conrad Röntgen objavljuje 1895. da je u modificiranoj Crookesovoj cijevi otkrio nevidljive zrake koje izazivaju fluorescenciju, prolaze kroz materiju, te se ne otklanjaju u magnetskom polju. Röntgen je te zrake nazvao X-zrake zbog njihove nepoznate prirode. Iako se poslije pokazalo da su takve zrake već bile uočene u nekim pokusima, npr. Nikola Tesla proizveo ih je djelovanjem električnog polja visoke frekvencije, Röntgen ih je istražio, primijenio i shvatio njihovu prirodu.
Röntgen je odmah uočio mnoge sličnosti s vidljivom svjetlošću. Rendgenske zrake se šire u pravcima, bacaju oštre sjene, djeluju na fotografsku ploču i u nekim tvarima izazivaju fluorescenciju. Ali po nekim svojstvima činilo se da se razlikuju od vidljive svjetlosti. Zapazio je njihovu izvanrednu prodornost, i nije ih mogao sabiti s lećom u žarište, a pokusi s lomom svjetlosti (refleksija) i refrakcijom novih zraka nisu mu uspjeli. Tek kada je 1912. Max von Laue dokazao da rendgenske zrake mogu ogibati (difrakcija), postalo je jasno da su one transverzalni elektromagnetski valovi, kao i vidljiva svjetlost, od koje se razlikuju po mnogo kraćim valnim duljinama.
Dobivanje
Rendgensko zračenje nastaje kada elektroni velikom brzinom udaraju u metal, pri čemu dolazi do njihovog naglog usporavanja i izbijanja elektrona iz unutarnjih ljuski atoma metala. Pri bombardiranju metala brzim elektronima nastaju dvije različite komponente rendgenskog zračenja. Naglim kočenjem brzih elektrona u metalu nastaje zakočno zračenje (njem. bremsstrahlung), s kontinuiranim spektrom intenziteta po različitim valnim duljinama. Izbacivanjem elektrona iz atomskih ljuski nižih energetskih razina brzim elektronima koji udaraju u metal, te popunjavanjem tih praznih mjesta elektronima iz viših energetskih razina, nastaje rendgensko zračenje sa samo nekoliko valnih duljina, karakterističnih za kemijski element (metal) od kojeg je anoda. To je karakteristično zračenje s linijskim spektrom.
Uobičajeni način dobivanja je u rendgenskoj cijevi. To je vakuumska cijev u kojoj se s jedne strane nalazi anoda, a s druge katoda uz koju se nalazi žarna nit. Katoda je na visokom naponu u odnosu na anodu. Kada žarnom niti teče električna struja ona se užari (volfram se užari na oko 2 600 K),pa katoda izbacuje elektrone koji se ubrzavaju u električnom polju između katode i anode. Elektroni udaraju u u anodu koja je načinjena od materijala koji su otporni na visoku temperaturu, poput molibdena i volframa, a ujedno se i vrti kako bi imala što bolje hlađenje. Pri tome se 99 % energije elektrona pretvara u toplinu, a samo 1 % odlazi u obliku ionizirajućeg zračenja koje pod pravim kutem izlazi kroz mali otvor na rendgenskoj cijevi.
U prirodi rendgensko značenje može nastati kod plinskog kovitlaca oko crne jame. Rendgenske zrake nastaju kad se sudare brzi elektroni i mikrovalni fotoni. Pri tome nastaju mlazevi rendgenskog zračenja dugi i po 10 svjetlosnih godina. Tako kvazari svemirskim teleskopima daju dodatne informacije, jer osim što se na snimkama vidi kvazar, rendgensko zračenje koje prođe kroz objekte na putu napravi jednu drukčiju, rendgensku sliku tih objekata, koji neke pute nisu dijelom ljudskom oku vidljiva spektra.
Zakočno rendgensko zračenje
Prolaskom elektrona u neposrednoj blizini atomske jezgre, on se naglo usporava i brzina mu se smanjuje. Posljedica toga je i veliko smanjenje početne energije, a razlika energije se pretvara u foton elektromagnetskog zračenja:
gdje je: f – frekvencija i h - Planckova konstanta. To se može i napisati u drugom obliku:
gdje je: λ – valna duljina i c – brzina svjetlosti u vakuumu. Intenzitet zračenja ovisi i o materijalu anode, i što je veći atomski broj Z metala od kojeg je anoda, to je veći i intenzitet zračenja. Intenzitet zračenja ovisi još i o anodnom naponu i o anodnoj jačini električne struje (jer je ona pokazatelj broja elektrona koji bombardiraju anodu). Mjerenja su pokazala da je intenzitet zračenja proporcionalan kvadratu anodnog napona. Tek uz visok anodni napon (oko 400 000 V) i velik atomski broj Z metala na anodi, može se postići visok stupanj iskorištenja, a on je oko 3 % rendgenskog zračenja, a 97 % odlazi na zagrijavanje anode.
Karakteristično rendgensko zračenje
Neki od elektrona koji bombardiraju anodu izbacuju elektrone iz atomskih ljuski najnižih energetskih razina. Popunjavanjem tih praznih mjesta elektronima s viših energetskih razina, zrači se razlika energije viših i nižih razina u obliku fotona ili karakterističnog rendgenskog zračenja. Na taj način nastaje zračenje točno određene frekvencije ili valne duljine (linijski spektar), karakteristično za kemijski element od kojeg je anoda. Uz karakteristično rendgensko zračenje uvijek nastaje i zakočno rendgensko zračenje.
Gušenje rendgenskog zračenja u tvarima
Kod rendgenskih cijevi, kojih se anoda može smatrati približno točkastim izvorom, intenzitet zračenja opada s kvadratom udaljenosti od izvora. Prolaskom rendgenskog zračenja kroz neku tvar, zračenje se guši (njegov intenzitet pada), ovisno o debljini sloja i koeficijentu gušenja zračenja u toj tvari. Koeficijent gušenja zračenja ovisi o upijanju (apsorpciji) i raspršenju rendgenskog zračenja.
Pri apsorpciji se kvant rendgenskog zračenja dijelom troši na udaljavanje elektrona iz njegove ljuske. Na taj se način rendgensko zračenje pretvara u druge oblike energije, kao što su svjetlosna ili toplinska energija. Koeficijent apsorpcije proporcionalan je gustoći tvari kroz koju zračenje prolazi, atomskom broju elementa i valnoj duljini. Prema tome, rendgenskog zračenja kraćih valnih duljina ili tvrdo rendgensko zračenje, bit će manje apsorbirano, dakle je prodornije od onoga duljih valnih duljina. Prolaskom kroz nehomogeno tijelo rendgensko zračenje se više apsorbira na mjestima veće gustoće i na mjestima koja su od elemenata većeg atomskog broja. Upravo ta pojava se koristi u medicinskoj dijagnostičkoj radiografiji, kod snimanja kostiju. Kod klasičnog raspršenja foton mijenja smjer, pa dio zračenja napušta osnovni snop. Pri takvom raspršenju ne mijenja se frekvencija raspršenog zračenja. I taj je koeficijent klasičnog raspršenja proporcionalan atomskom broju i valnoj duljini. Za valne duljine kraće od 0,03 nm koeficijent klasičnog raspršenja ne ovisi o valnoj duljini.
Kod Comptonova raspršenja primarni foton velike energije oslobađa elektron iz vanjske ljuske (Comptonov elektron), koji će imati frekvenciju nižu od primarnog elektrona.
Olovo je najčešći materijal za zaštitu od rendgenskog zračenja, zbog svoje velike gustoće, jednostavne ugradnje, velikog atomskog broja i relativno niske cijene. U tablici imamo preporuke za zaštitu s olovom, u ovisnosti od anodnog napona rendgenske cijevi.
Rendgenski fotomaterijal
Fotomaterijal koji je poglavito osjetljiv na rendgensko zračenje zove se rendgenski fotomaterijal. Danas je to rendgenski film. Rendgenski film može biti jednoslojan ili dvoslojan ovisno o tome ima li jedan ili dva fotosloja. Rendgenski film je fotografski materijal koji na jednoj ili na objema stranama podloge sadrži fotonanos osjetljiv na djelovanje rendgenskih zraka. Rendgenski film je najčešći i najjednostavniji medij za pohranjivanje dijagnostičkih informacija, koje dobivamo nakon izlaganja nekog dijela tijela rendgenskim zrakama. mini|desno|Radiografija pluća žene, prikazuje [[Hijatalna kila|hijatalnu kilu]] mini|desno|Fluoroskop mini|desno|Fluoroskop je velika pomoć u kirurgiji Za rendgenski fotomaterijal se uglavnom upotrebljava fotosloj sa srebrnim bromidom (AgBr), jer je spoj srebra s bromom postojaniji i za oko 20 do 30 % osjetljiviji na rendgensko zračenje od ostalih srebrnih halogenida. Kristali srebrnog bromida su kuboidne forme. Ukoliko se kristalizacija odvija u idealnim uvjetima, kristalna je rešetka pravilna, ali je pri tome fotosenzibilnost kristala manja. Stoga se tehnološki kontroliranim poremećajem procesa kristalizacije proizvode defektni kristali (substrukture), što omogućava ulazak nečistoća u kristalnu rešetku. Kristale srebrnog bromida se kontaminira atomima sumpora. Ove nečistoće se nazivaju klice osjetljivosti ili centri onečišćenja kristala (engl. sensitivity specks). Nastanak latentne slike na rendgenskom filmu se temelji na nakupljanje elementarnog srebra upravo u ovim centrima onečišćenja, budući da se u njima kationi srebra reduciraju u elektroneutralno metalno srebro.
Drugi važan sastavni dio fotosloja je želatina u kojoj su raspršeni srebrni halogenidi. Želatina je polipeptid životinjskog podrijetla koji služi kao nosač fotosenzibilnih kristala zrna emulzije. Želatina ima nekoliko jedinstvenih svojstava koja ju i danas, u doba velikog napretka sintetičke kemije, čine dragocjenom u fotoindustriji.
Fotografske i radiografske podloge su različite debljine: 0,21 mm za planfilm, 0,08 – 0,13 mm za rol – film. U radiologiji je u početku kao podloga fotonanosu upotrebljavano prozirno staklo, dok danas upotrebljavaju poliesterske podloge.
Obično svjetlo, zbog slabije prodornosti, djeluje samo na najpovršniji sloj fotonanosa filma. Rendgenske zrake, kao daleko prodornije zračenje od običnog svjetla, djeluju na cjelokupnu dubinu fotosloja jednakomjerno. Pri tome fotosloj apsorbira samo 1 % sveukupne količine rendgenskih zraka koje su emitirane kod snimanja. Poznato je da samo apsorbirano zračenje djeluje na fotosloj, prema tome gotovo 99 % rendgenskog zračenja prolazi kroz film bez ikakvog fotografskog učinka.
S dvoslojni rendgenskim filmovima se postigla bolja iskoristivost djelovanje rendgenskog zračenja. Na takvim filmovima jednom ekspozicijom dobijemo rendgensku snimku na oba sloja fotonanosa, čime se postiže isti stupanj zacrnjenja kao da je takav film bio izložen djelovanju dvostruko veće količine zračenja. Stoga, dvostruki fotonanos rendgenskog filma omogućuje dvostruko kraću ekspoziciju. Kod upola kraće ekspozicije oba fotosloja samo posive no kad ih zajedno promatramo na negatoskopu, sivilo jednog fotosloja se točno poklapa sa sivilom drugog fotosloja, pa dobivamo dojam većeg zacrnjenja. Na taj način se i smanjuje doza rendgenskog zračenja kojoj je izložen bolesnik kod snimanja.
Dvoslojni rendgenski film ima ukupno sedam slojeva. Fotosloj debljine 0,013 do 0,020 mm vezan je na podlogu vezivnim ili ljepljivim slojem. Vezivni ili ljepljivi sloj filma veže fotosenzibilni sloj ili emulziju za podlogu. Građen je od alkoholom omekšane želatine i vrlo je tanak. Zaštitni sloj prekriva fotosloj i štiti ga od mehaničkog oštećenja. Građen je od tvrde želatine i vrlo je tanak.
Fluorescentni zastor
Fluorescentni zastor se upotrebljava za direktno promatranje rendgenskog zračenja. Fluorescentni materijal apsorbira zračenje koje na njega pada i jedan dio pretvara u sekundarno zračenje druge valne duljine. Stokesovo pravilo kaže da je valna duljina sekundarnog emitiranog fluorescentnog zračenja uvijek veća od valne duljine primarnog zračenja. Na taj se način kod izbora odgovarajućih fluorescentnih materijala rendgenskog zračenje pretvara u zračenje u vidljivom dijelu spektra.
Kao fluorescentni materijal upotrebljava se cinkov sulfid, kadmijev sulfid ili cinkov silikat. Da bi došlo do fluorescencije, potrebno je u kristalnu strukturu tih fluorescentnih materijala ubaciti mjesta s izvjesnim defektom strukture ili centre fluorescencije, koji se dodaju kao 0,1 % primjesa srebra ili bakra.
Fluorescentni zastor sastoji se od podloge koja vrlo slabo apsorbira rendgensko zračenje, reflektirajućeg sloja i fluorescentnog sloja. Usmjeravajuća rešetka onemogućuje pristup zračenja iz drugih smjerova. Kao posljednji sloj upotrebljavaju se prozračno staklo ili plastična folija s primjesom olova koje zastićuje promatrača.
Fosforescentni zaslon
Aktivni sloj je nanesen na krutu ili fleksibilnu podlogu. U aktivnom se sloju apsorbira rendgenske zrake, stvara i pohranjuje latentna slika i odvija stimulirana emisija svjetlosti, dok podloga (aluminij, staklo, polietilen tereftalat=PET) osigurava glatku površinu za osjetljivi fosforescentni sloj, pridonosi optičkim performansama i omogućava rukovanje, primjerice prijenos zaslona od radiografskog uređaja do skenera. Debljina aktivnog sloja se prilagođava kliničkoj aplikaciji. Sloj sadrži nepravilne granule fosforescentnog materijala promjera 3-10 μm suspendirane u vezivnoj tvari. Zaslon mora biti neosjetljiv za rendgensko zračenje koje prođe naokolo i povratno se raspršuje od objekata iza njega. To je dovelo do primjene tankih slojeva olova u kazeti ili na samom zaslonu (samo kod krute podloge). Iako mnogi fosforescentni materijali imaju svojstva pohranjivanja, najčešće se komercijalno upotrebljavaju za izradu zaslona barijevi fluorohalidi (bromidi, kloridi, jodidi) uz primjesu europija, prema formuli BaFX:Eu2+ (kod toga X označuje halogenide, primjerice klor, brom ili jod).
Geigerov brojač
Geigerov brojač je instrument koji se koristi za otkrivanje i mjerenje radioaktivnog zračenja, te se rutinski primjenjuje za mjerenje stupnja ozračenosti iz bilo kojeg izvora: nuklearnih elektrana, istraživačkih laboratorija ili atmosfere. Budući da jako nuklearno zračenje predstavlja opasnost po život, neobično su važne pouzdane i brze detekcije nuklearnog zračenja. Tome služi Geigerov brojač koji je ostao uglavnom nepromijenjen otkako je prvi puta izumljen.
Poluvodički detektor
Poluvodički detektor koristi amorfni selen kao pretvorbeni sloj koji apsorbira rendgensko zračenje. Taj se sustav naziva izravnim (engl. direct digital) sustavom.
Medicinska radiologija i radiografija
Suvremena radiologija sve više koristi digitalne sustave za dobivanje slike ljudskog tijela koji postupno zamjenjuju analogne uređaje u kliničkoj praksi. Digitalna tehnologija se odavno primjenjuje kod slojevnog snimanja, a početak takvog slikovnog zapisa se može pripisati računalnoj tomografiji. Danas je većina ultrazvučnih skenera također digitalizirana. Oslikavanje ljudskog tijela pomoću magnetske rezonance je nezamislivo bez digitalne konverzije analognog signala.
Primjer analogne slike je standardni radiografski zapis na rendgenskom filmu. Ukoliko ga se želi digitalizirati, sliku treba podijeliti u mrežu kvadratnih elemenata (pikseli) i svakom kvadratiću pridijeliti jednu nijansu sive skale izraženu numeričkom vrijednošću. Tek tada je slika spremna za kompjutorsku obradu, distribuciju ili reprodukciju.
Projekcijska radiografija i dijaskopija prikazuju snimani dio tijela kao sumaciju sjena nastalu projekcijom iz jedne točke, žarišta rendgenske cijevi. Nejednakim slabljenjem rendgenskog snopa u različitim organima i tkivima nastaje virtualna slika snimanog dijela tijela koju receptor slike pretvara u vidljivi radiogram. Receptor slike može biti analogni, primjerice film-folijski sustav, odnosno luminiscentno pojačalo na dijaskopskim uređajima ili digitalni.
Računalna tomografija
Računalna tomografija ili skraćeno CT (engl. Computed tomography) računalna je rekonstrukcija tomografirane ravnine tijela. Slikovna je radiološka metoda koja nam daje slojevni prikaz pregledavanog dijela tijela, a za nastanak slike rabi se ionizirajuće rengensko zračenje.
Fluoroskopija
Pretrage barijem, pri kojima bolesnik guta barij, često se izvode na jednjaku. Za takvo ispitivanje (zvano gutanje barijeve kaše), doktori nastoje koristiti fluoroskopiju, trajnu rendgensku tehniku koja omogućuje promatranje ili slikanje kako barij prolazi kroz jednjak. Fluoroskopija omogućuje doktoru da vidi stezanja jednjaka i bilo koju anatomsku manu kao što su suženja ili rane. Često se ti prikazi zabilježe na filmu ili video traci.
Radioterapija
Uz kirurške metode i kemoterapiju, radioterapija već dugi niz godina zauzima važnu ulogu u liječenju raka. Prvi poznati prirodni izvor radioaktivnog zračenja bio je radij, čija svojstva su otkrili i opisali još 1898. Maria i Pierre Curie. Radij se u liječenju počinje primjenjivati 1902. i primjenjivan je skoro 100 godina. Oko 1990. radij se prestao primjenjivati na preporuku Svjetske agencije za kontrolu atomske energije, prvenstveno zbog rizika ozračenja za osoblje koje ga je koristilo i zbog mogućnosti dugotrajne kontaminacije u slučaju nepažljivog rukovanja i oštećenja ili gubljenja izvora. Kroz godine nakon otkrića radioaktivnosti radija, slijedilo je otkriće svojstva zračenja niza drugih prirodnih izvora. Kroz iskustvo i praksu, od njih se u radioterapiji danas najčešće primjenjuju radioaktivni kobalt, cezij, tehnecij, iridij, jod i, rjeđe, zlato.
Štetnost rendgenskog zračenja
Spoznaja o štetnosti rendgenskog zračenja kasni za ogromnim entuzijazmom zbog novih dijagnostičkih mogućnosti i prvi liječnici koji primjenjuju rendgensko zračenje obolijevaju od njega, odnosno od njegovih posljedica. Danas radiološka dijagnostika predstavlja najveći umjetni izvor zračenja prosječne populacije u medicini. Mjera zaštite od ionizirajućeg zračenja mora se pridržavati profesionalno osoblje koje to zračenje primjenjuje. Najbolja je zaštita za bolesnika smanjivanje rendgenskih pretraga na razumnu mjeru.
U radiološkoj dijagnostici zrače uređaji za rendgensko snimanje (primjerice, za snimanje kostiju ili pluća), uređaji za dijaskopiju (primjerice za pregled želuca, irigografija) i uređaji za računalna tomografiju (CT). Magnetska rezonanca i ultrazvuk ne koriste štetno ionizirajuće zračenje za oslikavanje ljudskoga tijela. Ipak, magnetska rezonanca može biti opasna kod metalnih stranih tijela ili ugrađenog pace-makera. Nažalost, niti jedna od metoda ne pokriva sve dijagnostičke potrebe. Odabir dijagnostičke pretrage treba prepustiti liječniku koji će odrediti najkraći put do točne dijagnoze, uz najmanju štetu za zdravlje bolesnika.
Logičan nastavak na konvencionalnu radiografiju i dijaskopiju su složeniji uređaji koji koriste rendgensko zračenje: uređaj za angiografiju i računalnu tomografiju. Slijede magnetska rezonanca i ultrazvuk, kao najčešće korištena slikovna dijagnostička metoda u suvremenoj medicinskoj praksi.
El Naranjito, Xicoténcatl
El Naranjito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Stankovce
Stankovce je naselje u opštini Glogovac, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Opština Jaral del Progreso, Guanajuato
Jaral del Progreso je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4695 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1726 m.
Grčka književnost (razvrstavanje)
Grčka ili helenska književnost obuhvaća dugo vremensko razdoblje od starogrčke književnosti, čiji se počeci datiraju u početak 8. stoljeća pne., sve do današnje moderne grčke književnosti, te se može odnositi na jedan od ova tri pojma:
Plăieșii de Jos, Plăieșii De Jos
Plăieșii de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Plăieșii De Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 493 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 698 m.
Ley Federal de Reforma Agraria Número Uno, La Paz
Ley Federal de Reforma Agraria Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini La Paz.
Качер (Ужице)
Качер је насеље у Србији у општини Ужице у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 507 становника (према попису из 1991. било је 481 становника). Централни део насеља око пута Ужице-Бистрица се назива Бела Земља.
Демографија
У насељу Качер живи 420 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,8 година (40,8 код мушкараца и 44,6 код жена). У насељу има 161 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,15.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Piano d'Arnice, Cosenza
Piano d'Arnice je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1019 m.
Valle Bormida, Alessandria
Valle Bormida je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
La Higuera Bonita, Jilotlán de los Dolores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 890 m.
Navola, Massa e Carrara
Navola je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 686 m.
Auchy-la-Montagne
Oši la Montanj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 439 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 54 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 173 metara (maksimalnoj 181 m, a minimalnoj 143 m).
Andenhausen
Andenhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Vartburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 230 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16063001.
Palos Verdes, San Gabriel
Palos Verdes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Gabriel.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2260 m.
New Providence, Iowa
Nju Providens je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 228 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 228 stanovnika, što je 1 (0,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Jáltipan, Villaflores
Jáltipan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 650 m.
La Unidad, Tantoyuca
La Unidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Dos Hermanos, Tamuín
Dos Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Općina Poljčane
Općina Poljčane (slo.:Občina Poljčane) je općina u istočnoj Sloveniji u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Podravskoj. Središte općine je naselje Poljčane sa 1.153 stanovnika. Općina je nastala 1. ožujka 2006. godine izdvajanjem iz općine Slovenska Bistrica.
Naselja u općini
Brezje pri Poljčanah, Čadramska vas, Globoko ob Dravinji, Hrastovec pod Bočem, Krasna, Križeča vas, Ljubično, Lovnik, Lušečka vas, Modraže, Novake, Podboč, Poljčane, Spodnja Brežnica, Spodnje Poljčane, Stanovsko, Studenice, Zgornje Poljčane
Los Pirules, Santiago Chazumba
Los Pirules je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Chazumba.
Lerna, Illinois
Lerna je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Rodi, Piacenza
Rodi je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Lerna, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 286, što je 36 (-11,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Eric Odom
Eric Odom je američki poduzetnik i libertarijanski aktivist, poznat kao jedan od osnivača Pokreta čajanki (Tea Party movement). Prije toga je, kao zagovornik slobodno tržište|slobodnog tržišta i protivnik državne intervencije, zajedno s republikanskim aktivistom Patrickom Ruffinijem osnovao DontGo, organizaciju koja se protivi federalnoj zabrani eksploatacije nafte u priobalnim vodama SAD.
Fred Thompson
Fred Dalton Thompson (rođen kao Freddie Dalton Thompson 19. augusta 1942 - 1. novembra 2015) bio je američki republikanski političar, advokat, lobist, kolumnist, radio voditelj i glumac, široj javnosti poznat po nizu karakternih uloga osoba od autoriteta u holivudskim filmovima i TV-serijama. Poznat je po tome što je od 1994. do 2004. kao republikanski senator zastupao državu Tennessee. Nakon završetka senatskog mandata se priključio glumačkoj postavi popularne TV-serije Law & Order, gdje je tumačio manhattanskog okružnopg tužioca Arthura Brancha. Od maja 2007. do početka 2008. je sudjelovao na predsjedničkim izborima kao kandidat za republikansku nominaciju.
La Cruz del Sur, Tecomán
La Cruz del Sur je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Borgo di Ranzo, Imperia
Borgo di Ranzo je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Šalovci (općina)
Općina Šalovci (slo.:Občina Šalovci) je općina u sjeveroistočnoj Sloveniji u pokrajini Prekmurje i statističkoj regiji Pomurje. Središte općine je naselje Šalovci sa 462 stanovnika.
Zemljopis
Općina Šalovci nalazi se u sjeveroistočnom dijelu Slovenije na granici sa Mađarskom. Općina se prostire u sjevernom dijelu pokrajne Prekomurje u brdovitom područje Goričko. U općini vlada umjereno kontinentalna klima. Riječica Velika Krka je najvažniji vodotok na području općine. Svi ostali vodotoci su mali i njeni su pritoci.
Naselja u općini
Budinci, Čepinci, Dolenci, Domanjševci, Markovci, Šalovci
El Ancón, La Paz
El Ancón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini La Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 620 m.
Opština Bozioru, Buzău
Bozioru je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
Alahlor
Alahlor je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 269,767 Da.
Andisleben
Andisleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 609 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Andisleben se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 155 metara. Površina opštine iznosi 6,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 609 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
La Nueva Reforma, Xicoténcatl
La Nueva Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Sedlare (Kosovska Kamenica)
Sedlare je naselje u opštini Kosovska Kamenica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Dares Frižanin
Dares Frižanin, odnosno Dares iz Frigije (grč. Δάρης) bio je, prema Homeru, trojanski svećenik boga Hefesta. U antici se vjerovalo da je Dares bio autor jedne grčke kronike o uništenju Troje i da je živio prije Homera. Djelo na latinskom jeziku, koje je navodno bilo prijevod Daresova grčkog izvornika i koje je naslovljeno Povijest uništenja Troje Daresa Frižanina (Daretis Phrygii de excidio Trojae historia) bilo je mnogo čitano u srednjem vijeku. To se latinsko djelo kasnije pripisivalo Korneliju Nepotu, koji ga je navodno posvetio Salustiju. No, latinski jezik kojim je djelo pisano upućuje na to da je djelo stvoreno dugo nakon Nepota, vjerojatno u 5. stoljeću nove ere.
De excidio opisuje događaje iz trojanskoga rata, kao i njegovu pretpovijest, i to s trojanskog gledišta.
Dvojbeno je je li postojeće djelo skraćenje većeg latinskog djela ili adaptacija grčkog izvornika. Zajedno sa sličnim djelom Diktisa Krećanina (s kojim se uglavnom tiska), De excidio čini glavni izvor brojnih srednjovjekovnih izvještaja o trojanskoj legendi, takozvanoj "trojanskoj materiji". Dares je tvrdio da je u ovom ratu ubijeno 866.000 Grka i 676.000 Trojanaca, ali arheologija nije otkrila ništa što sugerira da je na tom mjestu ikad vođen tako velik rat.
Djelo je bilo značajan izvor za knjigu De bello Troiano Jozefa iz Exetera.
Sociedad Gutiérrez, Santiago Chazumba
Sociedad Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Chazumba.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1739 m.
Autigny-la-Tour
Otinji la Tur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Nefšato.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 161 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10,15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 260 metara (maksimalnoj 406 m, a minimalnoj 282 m).
Lechuguillas, Zitácuaro
Lechuguillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2230 m.
Željko Senečić
Životopis
Rodio se je u Zagrebu. U rodnom je gradu diplomirao slikarstvo na Akademiji likovnih umjetnosti te scenografiju na Akademiji dramske umjetnosti.
Scenograf je brojnih hrvatskih i inozemnih filmova, televizijskih filmova i televizijskih serija.
Suautor je scenarija za film Događaj, Kuća
Dizajnirao je interijere nekih kafića i diskoklubova.
Redatelj je filmova Zavaravanje i Dubrovački suton.
Također je autor filmova o četvorici hrvatskih slikara: o Dušanu Džamonji, Josipu Vaništi, Josipu Račiću i Đuri Pulitici.