cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oksoanjon
Kiselinsko–bazna svojstva
Fosfitni ion,, je jaka baza, pa tako uvijek nosi najmanje jedan proton. U ovom slučaju proton je prikačen direktno na atom fosfora sa strukturom. U formiranju ovog iona, fosfitni ion se ponaša kao Lewisova baza i označava par electrona na Lewisovoj kiselini, H+. thumb|250px|Dijagram predomincije za hromate Kao što je gore pomenuto, reakcija kondenzacije je i kiselo-bazna reakcija. U mnogim sistemima, može doći i do protonacijske i kondenzacijske reakcije. Slučaj hromatnog iona pruža relativno jednostavan primjer. Dijagram predominacije za hromat, prikazan na desnoj strani, pCr lanac za negativni logaritam koncentracije hroma i pH označava negativan logaritam H+ koncentracije iona. Postoje dvije nezavisne ravnoteže. Konstanta ravnoteže definirana je kako slijedi:
Dijagrampredominacije se interpretira, kako slijedi Vrsta H2CrO4 i nisu prikazani jer se formiraju samo po vrlo niskim pH.
Dijagram predominacije može postati veoma kompliciran, kada se mogu formirati mnogi polimerni oblici, kao kod vanadata, molibdata, volframata. Druge komplikacije mogu se javiti kada se mnogi od viših polimera formiraju izuzetno sporo, tako da se ravnoteža se može postići ni u mjesecima, što dovodi do eventualne greške u konstanti ravnoteže i dijagramu predominacije.
Magnezijum aluminat
Magnezijum aluminat, -{MgAl2O4}-, je oksid magnezijuma i aluminijuma.
Njegov mineral je spinel.
Air Serbia
Er Srbija  (engleski: Air Serbia, izgovor  [ ɛə ˈsɜːbiə ] ; stilizovano AirSERBIA), nacionalna aviokompanija Srbije. Hab aviokompanije je beogradski Aerodrom Nikola Tesla. Većinski vlasnik je Vlada Republike Srbije (51%), a suvlasnik (sa 49%) je Etihad Ervejz, nacionalni avioprevoznik Ujedinjenih Arapskih Emirata.
Na konferenciji za novinare, održanoj 1. avgusta 2013, saopšteno je da će se aviopark Er Srbije sastojati od 10 iznajmljenih aviona tipa Airbus A319 i da će unutrašnjost aviona biti uređena po uzoru na avione Etihad Ervejza. Na istoj konferenciji saopšteno je da su u toku pregovori sa Boeingom i Airbusom o nabavci nekoliko novih aviona za kraće letove i da se planira nabavka širokotrupnih aviona za interkontinentalne letove.
Flota
Flota Er Srbije će se do kraja godine sastojati od 6 aviona tipa Airbus A319 i 5 aviona tipa ATR 72. Do marta 2014. stići će još 2 aviona tipa Airbus A319. Do kraja meseca u flotu bi trebalo da pristignu i 2 aviona tipa Airbus A320. Planirano je da se flota do kraja 2016. godine proširi i da bude sačinjena od 14-16 tipa A320 familije i 8 aviona tipa ATR 72-600.
Liverije
thumb|Airbus A319 Novi avioni tipa Airbus A319 će biti obojeni u novu šemu, specijalno osmišljenu za Er Srbiju. Na repu aviona se nalazi stilizovani dvoglavi orao - grb Republike Srbije. Svaki od novih aviona će dobiti nova sedišta, koja će biti ista sedišta koja se koriste na kraćim rutama u aviokompaniji Etihad ervejz.
Mirko Pikulić
Mirko Pikulić (Sarajevo, 6. X. 1913. – Sarajevo, 10. X. 1977), zagonetač.
Prve enigmatske sastavke objavio je u "Sfingi" 1930. godine. Najčešće je objavljivao križaljke. Surađivao je i u izdanjima EU "Čvora", čiji je član bio od 27. VII. 1970. Bio je i suradnik sarajevskog "Svijeta" i zagrebačkog "Vikenda". Na Prvenstvu odgonetača Jugoslavije za 1971. godinu bio je među prvom desetoricom. Pojedine sastavke potpisivao je pseudonimom Buki.
Nikola Tesla
Mirko Pikulić je u "Čvor-razbibrizi" objavio je antologijski anagram ON SA TLA LIKE s rješenjem Nikola Tesla. Taj anagram, kao jedan od najuspješnijih anagrama, spominje Alojz Buljan u knjizi "Kombinatorika u igrama riječi", ali i Zoran Radisavljević u knjigama "Svet anagrama" i "World of Anagrams". Kasnije su taj anagram još nekoliko puta objavljivali drugi autori u drugim listovima.
Leo Martin
Kao uspješnu anagramnu minijaturu Zoran Radisavljević u knjizi "Svet anagrama" spominje i Pikulićev anagram TON LA, RE, MI s rješenjem Leo Martin.
Benzen
Benzen (trivijalni naziv: benzol), molekulske formule C6H6, je najjednostavniji aromatični ugljovodonik. Otkrio ga je Majkl Faradej 1825. godine tako što je izolovao benzen iz kitovog ulja i dobio bezbojnu tečnost karakterističnog mirisa. Tada je bila poznata samo molekulska formula.Osnovno jedinjenje velike grupe organskih aromatičnih jedinjenja - arena. Njegova gustina 0,885 g/cm³, tačka topljenja 5,5 °C, tačka ključanja 80,2°S. Gori svetlim i jako čađavim plamenom. Otrovan je i kancerogen i u tečnom i u gasovitom stanju. Dobija se pri suvoj destilaciji uglja u koksarima, na području nekadašnje Jugoslavije u Lukavcu i Zenici. Znatne količine se proizvode i sintetički, katalitičkim krekovanjem alifatičnih i naftenskih ugljovodonika. U svetu je 1975. godine proizvedeno 8,92 miliona tona. Upotrebljava se u hemijskoj industriji kao rastvarač, sredstvo za ekstrakciju i kao sirovina za druge proizvode.
Benzenov prsten
Benzenov prsten je šestočlani prsten koji obrazuju atomi ugljenika u strukturi molekula ugljovodonika benzola. Osnovni je strukturni sastojak organskih aromatičnih jedinjenja. Slobodni elektronski parovi ugljenika u prstenu su delokalizovani i iznad i ispod ravni prstena grade delokalizovane elektronske oblake. Ovakva struktura je hemijski veoma postojana pa su jedinjenja koja poseduju benzenov prsten, i pored postojanja nezasićenih veza, pretežno dezaktivirana za reakciju adicije. Prsten je pak podložan elektrofilnom napadu odnosno elektrofilnoj aromatičnoj supstituciji pri kojoj se očuvava aromatičnost (posebna pažnja se obraća na redosled uvođenja supstituenata zbog njihovih direkcionih uticaja). Dobijeni derivati imaju široku primenu.
Aringo, Frosinone
Aringo je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Chérencé-le-Héron
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 409 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 230 metara (maksimalnoj 226 m, a minimalnoj 129 m).
Etaules (Primorski Šarant)
Etol je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Rošfor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 587 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 137 | stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 24 m metara (maksimalnoj 28 m, a minimalnoj 0 m m).
Sandanski
Sandanski (do 1948. Sveti Vrač, ) je grad u Pirinskoj Makedoniji, u jugozapadnom dijelu Bugarske, u Blagoevgradskoj oblasti.
Grad se nalazi u dolini rijeke Strume, s njezine lijeve strane, u zapadnom podnožju planine Pirin, nedaleko od grada Melnika. Sandanski je drugi grad po veličini u Blagoevgradskoj oblasti i administrativni je centar Općine Sandanski. Kroz grad teče rijeka Sandanska Bistrica.
Povijest
left|thumb|200px|Sandanski left|thumb|200px|Sandanski left|thumb|200px|Sandanski Na teritoriju današnjega grada nalazilo se tračko naselje Medius (tj. mjesto između triju planina - Pirina, Ograždena i Alibotuša). koje je niklo oko tamošnjih mineralnih izvora još u drugom tisućljeću prije naše ere. U antičko doba tu je živjelo pajonsko pleme Sinti. To je područje Antičkoj Makedoniji priključio Filip II., pa se pretpostavlja da je upravo on podigao i grad koji se tu nalazio pod imenom Partikopolis ( ili Parajkopolis). Kasnije su ga Rimljani preimenovali u Dezudava, a Slaveni koji su ga naselili nakon Bizantinaca nazvali su ga Sveti Vrač. Do konca VI. stoljeća n.e., kada su ga razorila barbarska plemena, naselje je bilo jedan od prvih kršćanskih episkopskih centara na današnjem teritoriju Bugarske.
U prošlosti je grad nosio i ime Sveti Vrač (vrač, tj. iscjelitelj), zbog ljekovitosti tamošnjih izvora i u čast dvojice braće, narodnih liječnika - Sv. Kuzme i Damjana, a današnje je ime dobio 1947. godine u čast Janeta Sandanskog, revolucionara i vojvode Unutarnje makedonsko-odrinske revolucionarne organizacije u Serskom revolucionarnom okrugu.
Prema podacima iz otomanskih registra 1873. Sveti Vrač je selo sa 100 domaćinstava, 120 stanovnika Muslimani i 135 stanovnika Bugari. Oko 1900. prema statistikama Vasila Kančova u Svetom Vraču je živilo 1110 ljudi, od kojih je - 600 Bugara kršćana, 360 Turaka i 150 Roma. 1905. godine u Sveti Vraču radi bugarska škola.
Narušavanje teritorijalne cjelovitosti Makedonije teško je pogodilo ekonomski život pirinskih gradova i sela. Sveti Vrač je tako dijelio sudbinu Gorne Džumaje (danas Blagoevgrad), Petriča, Nevrokopa (danas grad Goce Delčev) i Melnika koji su ostali na bugarskoj strani, kao i sudbinu gradova Sera, Drame i Kavale koji su se našli u Grčkoj; sva su ta mjesta bila osuđena na ekonomsko propadanje zbog naglog presijecanja njihovih živih i organskih gospodarskih veza. Isto važi i za granične gradovi, koji su bili uključenu u Srbiji. Doline rijeka Strume i Meste bile su prirodni putevi koji su ranije slobodno vodili prema Kavali i Solunu, pa su pirinski gradovi dotad svoje sirovine i zanatske proizvode prodavali tamo, osobito u Seru, Drami i Kavali, a od njih dobivali kolonijalnu robu, pšenicu, južne plodove i industrijske proizvode. S Pirina se odvozila drvena građa u nizijske i primorske gradove, a iz Svetovračkog kotara, poznatog po razvijenom stočarstvu, plasirani su stočarski proizvodi. Poslje Balkanskih ratova i poslje Prvog svjetskog rata u Sveti Vrač i njegovu blizinu dolazi mnogo Bugara - izbeglica iz Egejske Makedonije.
Stanovništvo danas
Prema službenim podacima iz posljednjeg popisa stanovništva, Sandanski s okolicom ima 40 470 stanovnika, od kojih su se 88,39 % izjasnili kao Bugari, 1,47 % kao Romi, 0,61 % kao Turci i 0,46 % kao drugi. Ostali ili se nisu samoodredili ili nisi odgovorili na pitanje.
Gospodarstvo
Prirodne ljepote i bogatstvo mineralnih izvora različite termalnosti (u rajonu općine Sandanski ima ih više od 80, s temperaturom od 42-81 °C) s niskim stupnjem mineralizacije, bogatim kemijskim sastavom, ljekovitošću za mnoga oboljenja i mogućnošću kupanja na otvorenome tijekom cijele godine, činili su ovo mjesto pogodnim za naseljavanje još u najstarija vremena, zbog čega je, vjeruje se, bilo jedno od najstarijih naselja na Balkanu još od vremena Trojanskoga rata.
Villa Mascitti II, Chieti
Villa Mascitti II je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Sandanski
Gospodarstvo
Zahvaljujući geo-termalnim izvorima Austrijanci koji su se tu liječili izgradili su poznati hotel “Sandanski”.
Zbog blizine grčke granice, posljednjih godina u Sandanski prodiru grčke tvrtke i grčki kapital. Ravničarski kraj otvoren prema jugu (prema Petriču), blizina rijeka Strume i Sandanske Bistrice te geo-termalni izvori, razlog su što Sandanski i njegova okolica imaju snažno razvijenu poljoprivredu, osobito oranžerijsku proizvodnju ranog povrća.
Opština Berovo
Opština Berovo  (makedonski: Општина Берово) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na krajnjem istoku Republike Makedonije. Upravno sjedište ove opštine je grad Berovo.
Geografija
Opština Berovo graniči:
Ukupna površina Opštine Berovo  je 598,07 km².
Stanovništvo
Opština Berovo  ima 13.941 stanovnika.
Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći:
Naselja u Opštini Berovo
Ukupni broj naselja u opštini je 9, od toga je 8 sela i jedan gradić Berovo.
Fišer-Špajerova esterifikacija
Fišerova esterifikacija ili Fišer-Špajerova esterifikacija je specijalni tip esterifikacije, koja se odvija putem refluksa karboksilne kiseline i alkohola u prisustvu kiselinskog katalizatora. Tu reakciju su prvo opisali Emil Fišer i Artur Špajer 1895. Većina karboksilnih kiselina je podesna za ovu reakciju, dok alkohol treba da bude primarni ili sekundarni alkil. Tercijarni alkoholi su skloni eliminaciji, a fenoli su obično suviše nereaktivni da bi dali zadovoljavajuće prinose. Često korišteni katalizatori za Fišerovu esterifikaciju su sumporna kiselina, p-Toluensulfonska kiseline, i Luisove kiseline poput skandijum(III) triflata. Za vrednije ili senzitivnije supstrate (npr. biomaterijale), dicikloheksilkarbodiimid se često koristi. Reakcija se često izvodi bez rastvarača (posebno kad se koristi znatan višak reagensa, e.g. MeOH), ili u ne-polarnom rastvaraču (e.g. toluenu). Tipično trajanje reakcije varira od 1–10 sati na temperaturama od 60-110°C.
Direktne acilacije alkohola karboksilnim kiselinama su poželjnije od acilacija sa anhidridima (loša ekonomiju atoma) ili acil hloridima (senzitivnost na vlagu). Glavni nedostatak direktne acilacije je nepovoljni hemijski ekvilibrijum, što se mora kompenzovati npr. putem znatnog viška jednog reagensa, ili odstranjivanjem vode (npr. Dean-Stark destilacijom, korištenjem molekulskih sita, ili upotrebom stehiometrijske količine concentrovane sumporne kiseline). U jednoj studiji je utvrđeno da je tetrabutilamonijum tribromid (TBATB) veoma efektivan katalizator. Na primer, acilacija 3-fenilpropanola sa glacijalnom sirćetnom kiselinom i TBATB na refluksu proizvodi ester u toku 15 minuta sa 95% hemijskog prinosa bez potrebe za uklanjanjem vode.
Pregled
Fišerova esterifikacija je primer nukleofilne acilne supstitucije bazirane na elektrofilnosti karbonilnog ugljenika i nukleofilnosti alkohola. Karboksilne kiseline su kao elektrofili manje reaktivne od estera. Osim toga, u razređenim neutralnim rastvorima one su često deprotonisani anjoni (i stoga nereaktivne kao elektrofili).
Mehanizam ove reakcije ima nekoliko stepena:
Opšti mehanizam Fišerove esterifikacije je prikazan ispod.
|none|Fischer esterification mechanism
Krocin
Krocin je organsko jedinjenje, koje sadrži 44 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 976,965 Da.
Asenovgrad
Asenovgrad (bugarski: Асеновград) je grad u centralnoj Bugarskoj, na njenoj južnoj polovici u Oblasti Plovdiv.
Prirodni uslovi
Oblast Asenovgrada je predstavlja zapadni deo istorijske pokrajine Trakija. Grad se smestio u kotlini u severnoj podgorini Rodopa. Severno od grada počinje Trakijska ravnica. Grad je na reci Asenici, a reka Marica je udaljena 20ak km od grada.
Klima u gradu je izmenjeno kontinentalna sa značajnim uticajem sredozemne.
Povijest
Asenovgrad je osnovan kao tračko naselje Stenimahos tamo negdje oko 300.-400. prije Krista.
72. pne. grad je potpao pod vlast Rimskog Carstva za njegova prodora na prostor Crnog mora. Nakon relativno dugog perioda mira i blagostanja grad su zadesile nevolje, 251. godine razorili su ga Goti. Nakon podjele Carstva 395. godine Asenovgrad je potpao pod Bizantsko Carstvo, tada je obnovljen. Oko 700. godine, na teritorij grada dolaze slavenska plemena koja uskoro postajaju većinsko stanovništvo. U to vrijeme grad nosi svoje grčko ime: Στενήμαχος (Stenímakhos).
Nakon tog otpočeli su stalni sukobi između Bugara i Bizantskog Carstva za teritorije, zbog čega je Stanimaha bila strateška utvrda bugarskih vladara prema Bizantu.
Nakon pogoršanja odnosa s Latinskim Carstvom, 1230. godine bugarski car Ivan Asen II. iz strateških razloga bolje je utvrdio postojeću utvrdu Stanimaha ( zbog tog se grad 1934. godine prozvao, njemu u počast u Asenov grad).
Nakon pada Bugarske pod osmamsku vlast, Stanimaha, kako su grad zvali novi turski vladari, naseljena je muslimanskim življem i Romima koji danas čine 20% stanovnika grada, dok su ostatak etnički Bugari.
Popis političkih stranaka na Sjevernim Marijanskim Otocima
Na Sjevernim Marijanskim Otocima umjesto dvostranačkog sistema (kao u najvećem dijelu SAD), postoji višestranački sistem, tj. političkim životom dominiraju tri od četiri postojeće političke stranke. Te su stranke:
Asenovgrad
Stanovništvo
Po procenama iz 2007. godine grad Asenovgrad imao oko 53.000 stanovnika. Većina gradskog stanovništva su etnički Bugari (80%), ali u gradu žive i Turci i Romi. Poslednjih 20ak godina grad gubi stanovništvo zbog udaljenosti od glavnih tokova razvoja u zemlji. Oživljavanje privrede moglo bi zaustaviti negativni demografski trend.
Pretežna veroispovest stanovništva je pravoslavna (80%), a manjinska islam (20%).
Vanjske veze
thumb|lijevo|220px|Ulični prizor iz Asenovgrada
Suffolk, Virginia
Safok je grad u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 84.585 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 84.585 stanovnika, što je 20.908 (32,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Prebold (općina)
Općina Prebold (slovenski: Občina Prebold) je jedna od 212 slovenskih općina od 5.052 stanovnika. , administrativni centar općine je gradić Prebold.
Geografske karakteristike
Općina Prebold prostire se u sredini Slovenije, zapadno od Celja po dolini rijeke Savinje i njene pritoke Bolske, na površini od 40.6 km², na kojoj leži 8 naselja.
Naselja Općine Prebold
Dolenja vas, Kaplja vas, Latkova vas, Marija Reka, Matke, Prebold, Sveti Lovrenc, Šešče pri Preboldu
Nagrada Saturn
Nagrada Saturn (u originalu, eng. Saturn Award) je godišnja nagrada koju dodjeljuje Akademija znanstvene fantastike, fantastike i horor filmova (u originalu, eng. Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films), a koja to čini kako bi odala priznanje najvećim ostvarenjima na područjima znanstvene fantastike, fantastike i horora na filmu, televiziji i kućnom videu.
Slično kao i kod dodjeljivanja drugih nagrada, kao što su Oscar i Grammy, o samoj dodijeli nagrade glasanjem odlučuju članovi dotične akademije. Također, postoje i posebne nagrade za životna postignuća na tim područjima.
Fizička nagrada kreirana je u obliku planeta Saturna kojeg okružuje kolut s filmskom vrpcom.
Nagrade su prvi puta dodijeljene 1972. godine. Nagrada je u svojim ranim godinama bila poznata kao Zlatni svitak (u originalu, eng. Golden Scroll).
Kategorije u kojima se dodijeljuje nagrada Saturn
Napomena: Godine navedene u ovom članku i svima ostalima vezanim uz Nagradu Saturn, se ne odnose na godine kada su nagrade podijeljene već na godine za koje su filmovi, serije ili DVD-i bili nominirani, te za koje su neki i dobili nagrade.
Igrani film
Također, treba napomenuti kako je postojala i nagrada za najbolji strani film, koja je dodijeljena samo jednom prilikom (1980.) i to filmu Večera za Adele (eng. Dinner for Adelle).
Irrighe, Belluno
Irrighe je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 825 m.
Koprivnica
Koprivnica je grad u sjeverozapadnoj Hrvatskoj, sjedište Koprivničko-križevačke županije.
Osborne, Kansas
Osburn je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Koprivnica
Gradska naselja
Grad Koprivnica obuhvaća 9 naselja, to su: Bakovčica, Cerine, Cvetkovac, Draganovec, Herešin, Jagnjedovec, Koprivnica, Kunovec Breg, Reka, Starigrad i Štaglinec.
Osborne, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.431, što je 176 (-11,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Koprivnica
Geografija
U prirodno-geografskom pogledu Koprivnica se nalazi na najpogodnijoj lokaciji, tj. na otcjedilnoj terasi na kontaktu tercijarnih pobrđa gore Bilogora s južne strane, obronaka Kalnika s jugozapada i močvarnih terena aluvijalne ravni koje je stvorila rijeka Drava sa sjeverne strane. Kroz grad prolazi istoimeni potok po kome je Koprivnica i dobila ime. Smještena je 50 km jugoistočno od Varaždina te 85 km sjeveroistočno od Zagreba; nadmorska visina 149 m. Uz sklopu Grada Koprivnice su prigradska naselja: Herešin, Starigrad kraj Koprivnice, Draganovec, Jagnjedovec, Kunovec-Breg, Štaglinec, Reka, i Bakovčice.
Stanovništvo
Površina Grada: 90,94 km². Broj naselja na području Grada: 9 s 8.301 kućanstava. Koprivnica bez prigradskih naselja ima 24.809 stanovnika. S prigradskim naseljima Grad Koprivnica ima 30.994 stanovnika.
Uprava
Obnašateljica dužnosti gradonačelnice je Vesna Želježnjak (2012.-).Gradonačelnik (2001.-2005. i od 2005.) Zvonimir Mršić član SDP-a. Predsjednik gradskog vijeća (od 2005.): Ivan Pal, član HSS-a. Građani na neposrednim izborima biraju članove Gradskog vijeća. Na izborima 2005. SDP je dobio 16, HSS 5, a HDZ 3 vijećnika. Gradsko vijeće bira gradonačelnika, njegove zamjenike i članove poglavarstva.
Grad u svom sastavu ima Mjesne odbore u kojima građani neposredno odlučuju o svojim komunalnim problemima.
Srednji i rani novi vijek
Ako se za Varaždin kaže da je grad baroka, onda je Koprivnica zasigurno grad renesanse. Pretpostavlja se da su jezgru koprivničkog gradskog naselja činili starosjedilačko slavensko naselje (gradište) i naseobina kolonista (hospita). Koprivnica je svoj nastanak te razvoj i jačanje regionalnih funkcija temeljila na gospodarski i politički atraktivnom prometnom položaju. Koprivnica je iskoristila prednosti svojeg položaja i razvila niz funkcija za širu okolicu (prvenstveno obrt, trgovinu, upravu, vjerski život - Župa Sv. Nikole Koprivnica), pa se još u tijeku 13. stoljeća razvila u gradsko naselje.
Vrlo je vjerojatno da je uspon koprivničkog gradskog naselja tijekom 14. stoljeća moguće tražiti u jačanju trgovinskog prometa uzduž podravske magistrale pod utjecajem napredovanja grada Varaždina, pri čemu je Koprivnica imala prednost lokacije na transverzalnom odvojku prema jugu, tj. prema Zagrebu i dalje prema Jadranskom moru, ali i na sjever prema Ugarskoj.
Koprivnica je dobila ime po potoku Koprivnici koja se prvi puta spominje 1207. godine. Građani slobodnih kraljevskih gradova imali su pravo na izbor vlastitog suca te pravo slobode trgovine. Koprivnica koja je prve privilegije gradskog naselja dobila 1338. godine, a povlastice slobodnog i herceškog grada 1353. godine. Te je povlastice potvrdio kralj Ludovik I. Anžuvinac 4. studenog 1356. godine čime je Koprivnica postala slobodni, kraljevski i glavni grad.
Početkom 15. stoljeća grad je došao u privatne ruke, a oko 1547. Koprivnica se zahvaljujući Ferdinandu I. Habsburgu vraća u kraljevske ruke Koprivnica je u 16. i 17. stoljeću zadržala status slobodnog kraljevskog grada, a istovremeno je nakon izgradnje moderne utvrde (u drugoj polovici 16. stoljeća) postala središte vojnokrajiške kapetanije. Položaj u blizini granice između Habsburškog i Osmanskog Carstva utjecao je na gospodarske, društvene i demografske promjene te svakodnevni život.
U drugoj polovici 16. stoljeća Koprivnica je bilo sjedište zapovjednika Slavonske vojne krajine, a od 1595. gubi tu važnu središnju funkciju jer tada general svoje sjedište formira u obližnjem Varaždinu, a Slavonska vojna krajina se pretvara u Varaždinski generalat. No, iako je sjedište generala bilo u Varaždinu, Koprivnica je tijekom cijelog 17. stoljeća ostala najveća i strateški najvažnija utvrda Varaždinskog generalata s najbrojnijom vojnom posadom.
Koprivnica je od tada pa sve do 19. stoljeća bila po broju stanovnika na trećem mjestu među hrvatsko-slavonskim slobodnim kraljevskim gradovima. Poboljšanje kvalitete življenja u gradu se vidi po organiziranoj liječničkoj službi od sredine 17. stoljeća te primalja krajem stoljeća. U gradu je bio organiziran hospital kao ustanova koja je objedinjavala brigu za bolesne s funkcijom sirotišta. Sredinom 17. stoljeća gradi katolička župna crkva Sv. Nikole, koja je i danas u funkciji.
Nekoliko godina kasnije su se franjevci trajno naselili u gradu, a 1675. izgradili crkvu i franjevački samostan Sv. Antuna Padovanskogu Koprivnici. Širenje grada u svim smjerovima oko utvrde ilustrira izgradnja katoličkih kapela: Sv. Emerika (prije 1634. ), Sv. Marije Magdalene (1649. ), Sv. Ladislava (1658. ), Kapela Svetog Vida kraj Koprivnice (1671. ), Sv. Andrije (1671. ) na jugu, Sv. Lucije (1650. ), Sv. Ivana Krstitelja (1671. ), Sv. Roka (1671. ) na istoku, Sv. Duha (1659. ) na sjeveru, te kapela Blažene Djevice Marije (1659. ) i Sv. Triju Kraljeva (1671. ) na zapadu. Smirivanjem stanja na granici Habsburškog i Osmanskog Carstva dolazi do obnove trgovine i gospodarskog jačanja Koprivnice.
Gospodarski uspon je jasno vidljiv od 1607. godine kada pouzdano znamo da u gradu djeluje ceh kovača, bravara, mačara, remenara, sedlara i zlatara. Zanimljivo je pratiti daljnju gospodarsku obnovu koja je u prvim desetljećima bila spora tako da je grad tek 1638. dobio pravo održavanja dva godišnja sajma. U Koprivnici je 1651. utemeljena malta (mitnica), a 1652. grad je dobio pravo trećeg godišnjeg sajma. U blizini grada, u susjednom trgovištu Drnju je 1660. osnovana tridesetnica (carinarnica), što govori o intenzitetu prometa i trgovine. Daljnje jačanje gospodarstva se vidi osnivanjem novih cehova: čizmarskog ceha 1673. i mesarskog ceha 1697. godine. Time su napravljeni preduvjeti kasnije potpune dominacije cehova u proizvodnji tijekom 18. i dijela 19. stoljeću. U 17. stoljeću dolazi do pojačanog razvitka prosvjete i kulture, što je pokazatelj obnove i sveukupnog jačanja grada. Od kraja 16. stoljeća djeluje župna škola.
Katolička župna knjižnica djeluje prve polovice 17. stoljeća, a 1650. je u njoj zabilježeno 59 knjiga većim dijelom na latinskom, a manjim na njemačkom jeziku. Po broju knjiga u ondašnjem mjerilu spadala je među veće knjižnice. Pokazatelj gospodarske obnove grada može biti veći broj gimnazijalaca i studenata. Koprivničanci su polazili gimnazije Ruše kod Maribora, Győru i Trnavi, a sveučilišta u Grazu, Trnavi, Beču, Salzburgu i Padovi. Iako je u razdoblju od 1731. do 1765. Koprivnica ponovo bila sjedište generalata, vojna je uprava (Vojna krajina) sputavala razvoj grada sve do preseljenja generala u novoizgrađeni Bjelovar 1765. godine. Nakon toga u stotinjak se godina udvostručava ukupni broj stanovnika od 2589 žitelja popisanih 1769. godine na 5684 stanovnika 1869. godine.
Koprivnica je u 17. i 18. stoljeća bila na trećem mjestu po broju stanovnika, obitelji i kuća u civilnoj Hrvatskoj i Slavoniji. Više stanovnika su imao jedino Varaždin (a često se pogrešno navodi i Rijeka, jer ona nije pripadala Hrvatskoj), a manje stanovnika Gradec, Zagreb, Bakar, Karlovac, Križevci i Požega. Grad Koprivnica se sastojao od utvrde, podgrađa i ruralnih predgrađa Banovec, Brežanec, Dubovec, Miklinovec, Koprivnički Bregi, Herešin, Vinica, itd. Od 17. stoljeća dolazi do kontinuiranog ispunjavanja slobodnog gradskog prostora, ali i do gradnje prvih javnih zgrada izvan utvrde. Podgrađe na kojem se formirao novi trg je od 17. stoljeća počelo postupno preuzimati funkciju novog središta grada od stare utvrde.
19. i 20. stoljeće
Početkom 20. stoljeća gradi se nova pruga prema Đurđevcu i Virovitici, a željeznička prometna povezanost je završena 1937. godine kada je Koprivnica željeznički povezana s Ludbregom i Varaždinom. Bolja prometna povezanost omogućila je ubrzani razvitak trgovine, gostioničarstva i hotelijerstva. Grad je imao razvijene i dobro regulirane sajmove na kojima su gradski i vanjski majstori nudili proizvode. Cehovi su bili važna gospodarska značajka Koprivnice od kasnoga srednjega vijeka do druge polovice 19. stoljeća, a primjerice 1846. godine bilo je u gradu evidentirano 130 majstora, koji su uglavnom bili smješteni izvan utvrde. Uz cehove u gradu i predgrađima se razvijaju pivovara, svilarstvo, mlinarstvo, komunalna klaonica, solana, proizvodnja cigle i crijepa, rudarstvo i bankarstvo, što potvrđuje postupni razvitak manufaktura, rane industrije, rudarstva i bankarstva u gradu. Privredni razvoj, znatan porast stanovništva, bolji uvjeti života i drugi faktori utjecali su da je u gradu bio razvijen društveni život.
U XIX. st. se osniva Purgerski kor (prvi se puta spominje 1809. ), kazališno društvo (1837. ), limena glazba (1841.) kasino (1846. ), narodna čitaonica (1867. ) te nakon toga brojna druga društva.Godine 1856. organizira se prva muzejska izložba, a više je Koprivničana članovima, suradnicima ili povjerenicima Hrvatskog arheološkog društva i Hrvatskog narodnog muzeja u Zagrebu, te drugih institucija. Muzej grada Koprivnice počeo je s radom 1951. godine. Osim toga u gradu djeluje od prije pošta, ljekarna, te razvijena zdravstvena služba, prvobitno smještena u hospitalu kraj župne crkve, a od 1875. godine u bolnici koja je i danas u funkciji. 80-ih godina 20. stoljeća uz staru je bolnicu izgrađena nova. Škola je isprva djelovala u jednoj privatnoj kući u utvrdi, pa u oružani, u staroj gradskoj vijećnici, zatim u jednoj građanskoj kući, te na još nekim lokacijama, da bi se 1856. godine preselila u novu zgradu (današnja gradska vijećnica) kojoj je kamen temeljac postavio osobno ban Josip Jelačić. U obrazovanju je bila velika uloga Franjevaca koji su od početka 18. i tijekom dijela 19. stoljeća organizirali studije filozofije, moralne teologije i govorništva.
Koprivničko svjetovno školstvo se najbrže razvijalo na prijelazu iz 19. u 20. stoljeće. Prvo je osnovana šegrtska (obrtnička) stručna škola 1886. godine. Godine 1892. otvara se suvremena školska zgrada, a škola se proširuje na pet razreda. Višu dječačku i djevojačku pučku školu, odnosno peti i šesti razred, Koprivnica dobiva 1902. godine. Nekoliko godina kasnije, 1906. godine formirana je u Koprivnici realna gimnazija, dok je suvremena gimnazijska zgrada bila izgrađena 1908. godine (u srednjoškolskoj funkciji je bila do 1975. godine kada je izgrađen srednjoškolski centar koji se i danas koristi u nastavi). Koprivnica u 20. stoljeće ulazi s razvijenim društvenim i gospodarskim životom. Do stagnacije gospodarskih funkcija je došlo nakon prvoga svjetskog rata. Kriza je posebno bila vidljiva 30-tih godina kada je propao veći dio koprivničke industrije (Tvornica ulja, Tvornica Danica itd.).
U vrijeme drugoga svjetskog rata u Koprivnici je na mjestu nekadašnje tvornice Danica osnovan prvi koncentracijski logor u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj. Nakon drugog svjetskog rata dolazi do daljnjih procesa modernizacije i ubrzane industrijalizacije. U to vrijeme osnovana su velika industrijska postrojenja sa značajnim brojem zaposlenika (Podravka, Bilokalnik, Belupo itd.) i financijske ustanove s kasnijom značajnom gospodarskom snagom (npr. Podravska banka itd.) na kojima počiva i današnji gospodarski razvoj Koprivnice.
Koprivnica je dala veliki doprinos u Domovinskom ratu, kako policijskim i vojnim postrojbama u akcijama obrane od 1991. tako i u oslobađajućim vojno-redarstvenim akcijama Bljesak i Oluja 1995. godine. U samostalnoj Hrvatskoj Koprivnica je postala sjedištem novoosnovane Koprivničko-križevačke županije (od 1993. ), a u posljednjem desetljeću dolazi do ubrzanog infrastrukutralnog, gospodarskog, društvenog i kulturnog razvitka grada.
Privreda
thumb|200px|Kolodvor Koprivnica, 2006. Gospodarska je osnova poljodjelstvo, stočarstvo, prehrambena, (Podravka, Carlsberg Croatia), farmaceutska (Belupo), drvna, papirna (Bilokalnik, Hartman), kožna, metalna industrija te proizvodnja građevinskog materijala. Na križištu je magistralnih prometnica od Zagreba i Varaždina prema Virovitici i Osijeku te željezničko križište na pruzi Budimpešta-Zagreb i Varaždin-Osijek. Koprivnica je središte ovog dijela Podravine. Bogato kulturno naslijeđe i snažno gospodarstvo omogućuju razvoj turizma. Od brojnih sportskih aktivnosti posebice se izdvajaju: rukomet, nogomet, karting i jahačka natjecanja. Raznovrsne su mogućnosti za rekreaciju u gradu, a posebice na obližnjoj rijeci Dravi i »Podravskoj rivijeri« - šljunčari Šoderici. Moguć je ribolov na rijeci Dravi te u jezerima Šoderica, Jegeniš, Vidak i dr., a lov u okolici Koprivnice - u nizinama i na podnožju Kalnika i Bilogore. Poznata lovišta su Peski i Repaš. U brojnim restauracijama u gradu i okolici nude se izvanredna podravska tradicionalna jela (prge - sušeni i dimljeni sir, hladetina, juha od gljiva s heljdinom kašom, goriški gulaš i dr.). Tradicionalne kulturne manifestacije su: 1) sajam naive Podravski motivi (početkom srpnja) i 2) Renesansni festival (početkom rujna).
Spomenici i znamenitosti
thumb|desno|220px|Paviljon u parku
Kultura
Grad je u 16. st. zbog turske opasnosti utvrđen jakom renesansnom tvrđavom četverokutna oblika (vodstvo gradnje Domenico dell'Allio); očuvani su samo ostaci, a utvrdu je zamijenio prostrani park. Iz 17. st. je župna crkva sv. Nikole s visokim zvonikom, pravoslavna crkva sv. Duha građena je 1793. Kompleks crkve i franjevački samostan Sv. Antuna Padovanskoga s franjevačkim samostanom dovršen je 1685. Varaždinski generalat je 1745. dogradio franjevačku kapelu Salvatora. Na župnome dvoru ugrađena je fino klesana kasnorenesansna nadgrobna ploča dječaka Gottharda Schratenpachsa (1608. ). Osim crkava, iz doba renesanse je utvrda s nekoliko kuća (npr. Oružana, 16. stoljeća) te renesansn i trg (kraj Muzeja) s javnim kipovima iz doba baroka (skupina od pet pilova, pil Tužnoga Krista, kip Ivana Nepomuka iz 1747. ). U Muzeju grada Koprivnice (osnovan 1951. ) čuvaju se predmeti arheološke, kulturno-povijesne, umjetničke i etnografske vrijednosti. U sastavu muzeja djeluju Galerija Koprivnica (1977. ). Memorijalni muzej holokausta »Danica« (trenutno izvan funkcije) i Donacija »Dr. Vladimir Malančec« itd. Na javnim prostorima nalaze se skulpture hrvatskih kipara (I. Sabolića, Z. Lončarića, A. Jakića). Nedaleko od središta Koprivnice, u dijelu grada koji se zove Močile, nalazi se barokna crkva sv. Marije1700.. U prigradskom naselju Starigrad nalazi se srednjovjekovna utvrda Kamengrad.
Polzela
Polzela (njemački: Heilenstein) je grad u Sloveniji od 2.367 stanovnika, on je i administrativni centar Občina Polzela.
Geografske karakteristike
Polzela leži 17 km istočno od Celja, duž potoka Podvinska struga u dolini rijeke Savinje.
Historija i znamenitosti
Drugi burg Schönegg, ležao je na brdu na sjevernom rubu naselja, on se prvi put spominje 1288. kao posjed Celjskih grofova. Njega su Celjani porušili 1439. nakon kratkotrajnog sukoba sa Habsburgovcima. Nakon tog je u drugoj polovici 15. vijeka podignut današnji dvorac Schönegg / Šenek. On je često mjenjao vlasnike i oblik, najveće preinake imao je sredinom 18. vijeka, kad je barokiziran i sredinom 19. vijeka, kad su mu tadašnji vlasnici Pongratzi, dali definitivni oblik dogradnjom dvaju bočnih krila i uređenjem parka oko njega.
Polzela ima i vrlo staru crkvu sv. Marjete koja je podignuta 1255. kao romanička građevina sa gotičkim zvonikom. Ona je radikalno dograđena i pregrađena u 18. vijeku, zajedno sa zvonikom koji je povišen.
Ipak samo mjesto bilo je zapravo selo sve do kraja 19. vijeka i dolaska željeznice - 1891. Već iduće - 1892. izgrađena je prva tvornica mjernih uređaja, a nakon tog 1916. i kožara. Tvornica čarapa po kojoj je Polzela i danas poznata osnovana je 1927., a nakon Drugog svjetskog rata i tvornica namještaja Garant - 1948. Tako da je Polzela sve donedavno slovila kao mali industriijski centar
Artigues (Gornji Pirineji)
Artig je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Aržele Gazo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 29 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 600 metara (maksimalnoj 860 m, a minimalnoj 485 m).
Viljuj
Viljuj (ruski: Вилю́й) je rijeka u Rusiji, najduža pritoka Lene duga 2 650 km.
Geografske karakteristike
Viljuj izvire na zapadu Sibira, u Evenčkom autonomnom okrugu na nadmorskoj visini od 520 metara. Nakon izvora teče na istok u Jakutsku. Od tud zaokreće prema jugu i jugozapadu, a zatim natrag prema istoku i konačno utječe u Lenu oko 350 km nizvodno od Jakutska, u blizini Sangara.
Viljuj ima porječje veliko oko 491 000 km², koje se proteže kroz slabo naseljene ruske pokrajine Jakutsku i Krasnojarski kraj.
Opština Bogdanci
Opština Bogdanci (makedonski: Општина Богданци) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na jugoistoku Republike Makedonije. Upravno sjedište ove opštine je grad Bogdanci.
Geografske karakteristike
Opština Bogdanci leži u istočnom dijelu Gevgelijsko - valandovske kotline, u dolini Bojmija.
Opština Bogdanci graniči:
Ukupna površina Opštine Bogdanci je 114,54 km².
Stanovništvo
Opština Bogdanci  ima 8.707 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći:
Naselja u Opštini Bogdanci
Ukupni broj naselja u opštini je 4, od kojih su 3 sela i jedan grad Bogdanci.
Arnara, Frosinone
Arnara je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
1434
Godina 1434 (MCDXXXIV) bila je redovna godina koja počinje u petak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Alexander von Humboldt
Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander von Humboldt [ ˈfʁiːdʁɪç ˈvɪlhɛlm ˈhaɪnʁɪç alɛˈksandɐ fɔn ˈhʊmbɔlt ]  (Berlin, 14. septembra 1769. – Berlin, 6. maja 1859.), pruski biolog i geograf. Mlađi je brat pruskog ministra, filozofa i lingvista Wilhelma von Humboldta.
Humboltov opsežni rad na polju botanike i geografije doveo je do osnivanja nove naučne discipline – biogeografije.
Biografija
Između 1799. i 1804., Humboldt je puno krstario po Latinskoj Americi, koju je istraživao i opisivao kao pravi moderni naučnik. Svoja zapažanja sa tih putovanja, pisao je i publicirao punih 21 godina u brojnim publikacijama. Njegovo najpoznatije djelo bila je knjiga Kosmos, koju je objavio 1845., ona je puno pomogla u popularizaciji nauke.
Chris Pine
Chris Pine (, 26. avgust 1980) američki je glumac. Imao je kameo ulogu u filmu Stretch (2014).
GPR103
__NOTC__ GPR103 (G protein-spregnuti receptor 103, piroglutamilisani RF amid peptidni receptor, oreksigenski neuropeptidni QRFP receptor) je protein koji je kod čoveka kodiran QRFPR genom.
Funkcija
P518, RF-amidni peptid sa 26 aminokiselina, funkcioniše kao ligand visokog afiniteta za GPR103 receptor. iRNK prekursori GPR103 i P518 proteina su visoko izraženi u mozgu. QRFP peptid sa 43 aminokiselina, što je duži oblik P518 peptida, je neophodan za punu agonističku aktivnosti GPR103 receptora. Intravenozna administracija QRFP peptida uzrokuje oslobađanje aldosterona, iz čega proizilazi da QRFP i GPR103 regulišu adrenalnu funkciju.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Religijska geografija
Religijska geografija znanost je o distribuciji religija, objašnjavanju mjesta i načina njihova nastanka, te mnogih drugih geografskih aspekta vezanih uz religiju.
U religijskoj geografiji postoje dvije vrste religija: univerzalna religija i etnička religija. Univerzalna religija tip je religije koji se pokušava obratiti čitavom svijetu, svim vrstama ljudi. Tri glavne univerzalne religije jesu kršćanstvo, islam i budizam. Etnička religija tip je religije koji se obraća jednoj grupi ljudi, jednoj državi, jednoj kulturi (npr. judaizam i zoroastrizam).
Chèvreville (Manš)
Ševrvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 198 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 122 m, a minimalnoj 71 m).
Varistor
Nelinearni elementi
Nelinearne mreže se sastoje od elemenata čija naponsko-strujna karakteristika nije linearna. Nelinearni elementi se mogu podeliti u dve glavne grupe.
Nelinearni otpornici
Nelinearni otpornici sa simetričnom naponsko-strujnom karakteristikom se dele na :
Osobine ovakvih otpornika ne zavise od smera struje kroz njih, odnosno napona između njihovih krajeva. Od ogromne važnosti su nelinearni elementi čija je karakteristika nesimetrična, posebno ako je nesimetrija jako izražena. U ovu grupu spadaju razne vrste poluprovodničkih i vakumskih dioda.
Primena
Vrsta varistora su titritni otpornici. Ovi otpornici su izgrađeni od tirita, materijala koji se dobija presovanjem i kasnijom posebnom termičkom obradom smeše gline i silicijum karbida, sa malim dodatkom grafita. Od tirita se prave pljosnati cilindri kojima se dodaju kontakti i tako dobijaju otpornici. Tiritni otpornici i drugi varistori koriste se za zaštitu raznih uređaja od prenapona (na primer, od nepredviđeno visokih napona koji se javljaju pri udaru groma u napojnu mrežu).
Havana, Florida
Havana je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.754 stanovnika.
Demokratska stranka (Sjeverni Marijanski Otoci)
Demokratska stranka (Democratic Party) je politička stranka koja djeluje na Sjevernim Marijanskim Otocima. Tradicionalno se povezuje s američkom Demokratskom strankom, iako te veze nisu formalne. Posljednjih godina je veliki broj članova kao i glasača prešao u novostvorenu Stranku pogodbe. Nakon posljednjih izbora Demokratska stranka ima 1 mjesto u Predstavničkom domu te 1 mjesto u Senatu, gdje se nalazi u koaliciji sa Strankom pogodbe.
Stranka pogodbe (Sjeverni Marijanski Otoci)
Stranka pogodbe (Covenant Party) je politička stranka na Sjevernim Marijanskim Otocima. Osnovana je godine 2001. te se zalaže za zaštitu okoline i neoliberalnu ekonomsku politiku. Od svog osnivanja je oduzela veliki broj glasača i kadrova Demokratskoj i Republikanskoj stranci. Njen član Benigno Fitial je od 2006. na mjestu guvernera. U Predstavničkom domu je s 4 od 20 mjesta u manjini, dok u Senatu, gdje ima 3 od 9 mjesta, u većini zajedno s demokratima i jednim nezavisnim senatorom.
Eloy Inos
Eloy S. Inos je sjevernomarijanski političar koji se trenutno nalazi na mjestu guvernera Sjevernih Marijanskih Otoka, a ranije je obnašao dužnost mjestu viceguvernera. Kao člana Stranke pogodbe ga je guverner Benigno Fitial nominirao na mjesto viceguvernera, nakon što je dotadašnji viceguverner Timothy P. Villagomez osuđen na zatvorsku kaznu zbog korupcije. Nominaciju je potvrdio Senat, a Inoy preuzeo dužnost 1. maja 2009. godine. Dana 20. februara 2013. na mjestu guvernera zamijenio je Benigna Fitiala.
Dompierre-sur-Charente
Dompjer sir Šarant je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sent.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 414 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 4 metara (maksimalnoj 70 m, a minimalnoj 2 m).
Derby, Colorado
Derbi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.685, što je 1.262 (19,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
GPR120
__NOTC__ GPR120, G protein-spregnuti receptor 120, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR120 genom. i Za GPR120 je bilo pokazano da posreduje antiinflamatorne i insulin-senzibilizujuće efekte omega 3 masnih kiselina.
Literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Benigno Fitial
Fitial je prvi guverner Sjevernih Marijanskih Otoka koji potiče iz redova karolinske manjine. Školovao se u Saipanu i diplomirao ekonomiju na Univerzitetu Guama. Fitial je imao uspješnu poslovnu karijeru, tokom koje je razvio bliske veze s kontroverznim lobistom Jackom Abramoffom. Oženjen je s Josie Fitial, s kojom ima dvoje djece, kao i četvoro djece iz prethodnog braka.
Fitial je bio izabran za člana, a potom i predsjednika Predstavničkog doma. U prošlosti je bio član Republikanske stranke, ali se poslije priključio Stranci pogodbe.
Republikanska stranka (Sjeverni Marijanski Otoci)
Republikanska stranka (Republican Party) je politička stranka koja djeluje na Sjevernim Marijanskim Otocima, odnosno teritorijalni ogranak američke Republikanske stranke.
Od 2001. kada je osnovana nova Stranka pogodbe, Republikanska stranka je izgubila dio kadrova i glasača, ali u manjoj mjeri nego njen dotadašnji suparnik Demokratska stranka. Republikanska stranka trenutno ima većinu u Predstavničkom domu, dok je u Senatu u manjini.
Racemizacija
U hemiji, racemizacija se odnosi na konvertovanje jedne enantiomerno čiste materije (u kojoj je samo jedan enantiomer prisutan) u smešu gde postoji više od jednog enantiomera. Ako racemizacija proizvede smešu u kojoj su enantiomeri prisutni u jednakim količinama, nastali materijal je racemiski, ili racemat.
Stereohemija
Hiralni molekuli imaju dve forme (u svakoj tački asimetrije) koje se razlikuju u njihovim optičkim karakteristikama. Levorotatorna forma ((−)-forma) rotora ravan polarizacije zraka svetlosti na levo, dok dekstrorotatorna forma ((+)-forma) rotira ravan polarizacije svetlosti na desno. Ove dve forme, koje se ne mogu superimpozirati rotacijom u trodimenzionom prostoru, su enantiomeri.
Nebojša Radmanović
Nebojša Radmanović je bosanskohercegovački političar koji je 1. 10. 2006. izabran za srpskog člana Predsjedništva BiH kao kandidat Saveza nezavisnih socijaldemokrata Republike Srpske.
Aroma
Aroma se može odnositi na:
Andorra la Vella
Andora la Vella (20.347 stanovnika 1990.) je glavni i najveći grad Andore. Nalazi se na jugu zemlje u uskoj pirenejskoj dolini Gran Valira. Glavni je grad de facto od 1287., a službeno od donošenja prvog andorskog ustava 1993. Sjedište je zakonodavne, izvršne i sudbene vlasti. Najvažnije gospodarske grane su turizam i financije. Postoje i tvornice pokućstva i žestokih pića.
Carpugnino, Verbano-Cusio-Ossola
Carpugnino je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 462 m.
Inflacija
thumb|380px|Inflacija 2019. Inflacija predstavlja porast opšteg nivoa cena. Stopa inflacije je stopa promene opšteg nivoa cena i meri se na sledeći način:
Nivo cena se meri kao ponderisani prosek za robe i usluge u nekoj privredi. U praksi, ukupni nivo cena meri se izradom indeksa cena, koji predstavljaju proseke potrošačkih i proizvođačkih cena.
Primer:
Deflacija predstavlja suprotnu pojavu od inflacije. Odražava se kao opšti pad nivoa cena. Deflacije su retke pojave povezane s krizama, kao što je to bio slučaj 1930-tih i 1989. godine. Država deluje aktivnom stabilizacionom politikom i uklanja duboke krize u većini industrijskih razvijenih zemalja.
Vrste inflacije
Poput bolesti koja razara tkivo ljudskog organizma, tako i inflacija razara privredu. Da bi se inflacija sanirala, potrebno je prethodno izvršiti klasifikaciju u tri kategorije:
-posle definisanja ovih vrsta inflacija, definisaćemo i uravnoteženu, neuravnoteženu i neočekivanu (nepredviđenu) inflaciju.
Umerena inflacija
Umerena inflacija podrazumeva lagan rast cena. To su jednocifrene godišnje stope inflacije. Kad su cene relativno stabilne, ljudi imaju poverenje u novac. Ljudi rezonuju: novac je jednako vredan danas i gotovo isto vredan za godinu dana, pa se isplati držati ga.