cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Produžena moždina
Produžena moždina se često naziva i čvor života jer sadrži automatske centre koji regulišu centre za disanje, promer krvnih sudova (a samim tim i krvni pritisak) i rad srca. Ovi centri su smešteni u evoluciono najstarijem delu moždanog stabla, mrežastoj strukturi koja se sastoji od složenih "mreža" nervnih ćelija. Svi automatski centri primaju informacije sa periferije tela i u zavisnosti od toga menjaju brzinu disanja, broj otkucaja srca u minuti i krvni pritisak. Sem ovih centara u produženoj moždini nalaze se i centri za gutanje, lučenje pljuvačke, povraćanje, kijanje i kašljanje.
Antully
Ontili je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Oten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 861 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 542 metara (maksimalnoj 579 m, a minimalnoj 470 m).
Klarinetist
Tipovi sviranja
Klarinetista može da svira:
Mesta sviranja
Klarinetista može da svira:
Podela klarinetista, zavisno od pristupa muzici
Klarinetista može biti:
Žanrovska podela klarinetista
Kako se muzika deli na zabavnu, revijsku, džez, klasičnu, narodnu, tako se i klarinetisti dele na klarinetiste koji sviraju zabavnu, džez, revijsku, narodnu, klasičnu i drugu vrstu muzike.
Otisville, New York
Otisvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.068, što je 79 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Moliben(V) hlorid
Moliben(V) hlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 273,205 Da.
Baume-les-Dames
Bom le Dam je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5384 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 217 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 269 metara (maksimalnoj 538 m, a minimalnoj 261 m).
Evergreen, Alabama
Evergreen je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 3.944 stanovnika.
Ponte Selvotta, Latina
Ponte Selvotta je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Beni (rijeka)
Beni (španjolski: Rio Beni) je velika bolivijska rijeka koja zajedno sa rijekom Mamoré formira rijeku Madeiru, pritoku Amazone duga 1 600 km.
Geografske karakteristike
Beni izvire na oboncima masiva Cordillera Real sjeverno od bolivijskog glavnog grada La Paz. Od izvora teče prema sjeveroistoku kroz pampas, a zatim kroz prašumu Yungas, pored sjeveoistočnih obronaka Anda. left|260px|Tok Benija na karti [[porječje (razvrstavanje)|porječja Amazone]] Kod grada Riberalta prima svoju najveću pritoku Madre de Dios, nakon tog teče do mjesta Villa Bella, na granici Brazila gdje se spaja sa rijekom Mamoré i formira Rijeku Madeiru.
Beni ima porječje veliko od 280 000 km² i prosječni istjek od 8 900 m³/s na ušću sa Mamoréom.
Bismarck, Missouri
Bizmark je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.546, što je 76 (5,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Moreto, Chieti
Moreto je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Trešnjevački trg
mini|440px|desno|Trešnjevački trg Trešnjevački trg je jedan od najvećih zagrebačkih javnih prostora. Centalnim dijelom trga dominira Trešnjevačka tržnica.
Povijest trga
Trg se nalazi na križanju, Vukovarske i Tratinske ulice, s istočne strane trg omeđuje Nova cesta, sa zapadne Maglajska i Dobojska ulica, sa sjevera Tratinska, a sa juga Ključka i Srebrenička ulica. Trešnjevački trg ni dan danas nema jasno definirane granice, i to se vidi iz prve. On više liči na potencijalno gradilište, nego na dovršeni trg. Ipak i tako nesavršen i nedovršen on je jedno od najživljih mjesta u gradu Zagrebu, prvenstveno zahvaljujući Trešnjevačkoj tržnici ( Trešnjevački plac), drugoj, a po nekim pokazateljima u prometu - čak prvoj tržnici grada Zagreba.
Na sjevernoj strani trgom dominira nevelika montažna zgrada nekadašnje Name (danas su u njoj Konzum i Magma). To je bilo jedno od prvih samoposluživanja u Zagrebu, podignuto krajem 1950-ih. Tu je još uvijek i stara vrtna restauracija Dvije lipe, koja danas ima drugu funkciju. U sredini trga, postoji mala trokutasta zelena oaza. Na južnoj starni trga uz tramvajsku stanicu, podignuta je za Zagrebačku univerzijadu 1987. fontana - autora V.Tabaina, 1987. g. i to je uglavnom sve važnije što se nalazi na trgu.
Ovaj trg je svoje rudimentarne obrise počeo dobijati krajem 1930-ih, a od kraja 1950-ih nije bitnije promijenio izgled. Već je regulatornom osnovom razvoja grada Zagreba iz 1889. godine, zacrtane osnove današnje Trešnjevke. Već je tim planom prostor oko današnjeg trga - određen da bude trg i nazvan je Trg U (dok se u budućnosti ne pronađe odgovarajuće ime). Inače kad je regulatorna osnova donešena, na tom prostoru (Trešnjevka) još su postojala tri gradska sela; Govenka, Ilijašići i Bankovići. Sela su netragom nestala, jer se su vrlo brzo nicale brojne neplanski građene kuće, gradskog proleterijata i sirotinje. Do 1990. godine nosio je ime Trg Oktobarske revolucije.
Postoje planovi da se trg potpuno preuredi, da na platou današnje tržnice budu podzemne garaže s poslovno-zanatskim i turističkim centrom, da se na južnoj strani ukloni montažna zgrada Name (Konzuma), kao i to da se na istočnoj strani poruši benzinska stanica.
Hrvati na Novom Zelandu
Procjenjuje se da 2.700 Hrvata živi u Novom Zelandu i to poglavito u Aucklandu i u Northlandu. Māori za Hrvate rabe ime Tarara.
Povijest
Daleke 1860. počelo je prvo doseljavanje hrvatskog stanovništva u Novi Zeland. U to vrijeme Hrvati su bili navedeni kao "Austrijanci", jer je Hrvatska bila dio Habsburške Monarhije.
Većina ljudi koji su napustili svoje domove svojedobno zbog loše ekonomske situacije. Najupečatljiviji primjer bila je takozvana "Vinska klauzula" trgovinskog sporazuma iz 1891. između Austo-Ugarske i Italije, koji je bio posebno nepovoljan za hrvatsko vinogradarstvo. Vinskom klauzulom dozvoljen uvoz jeftinih talijanskih vina uz vrlo povoljne uvjete, a njome je Austro-Ugarska namjeravala kupiti talijansko prijateljstvo odnosno vojno savezništvo. Hrvatska vinska poljoprivreda je teško pogođena ovom odlukom bečke vlasti. Sporazum je trajalo dugi niz godina.
Hrvati u Čileu
Procjenjuje se da u Čileu živi 120.000 Hrvata i osoba hrvatskog podrijetla i to poglavito u Antofagasti i u Punta Arenasu.
Povijest
Daleke 1864. počelo je prvo doseljavanje hrvatskog stanovništva u Čile. U to su vrijeme Hrvati bili navedeni kao "Austrijanci", jer je Hrvatska bila dio Habsburške Monarhije.
Većina ljudi koja je napustila svoje domove, učinila je to zbog svojedobno loše ekonomske situacije. Najupečatljiviji primjer bila je takozvana "Vinska klauzula" trgovinskog sporazuma iz 1891. između Austo-Ugarske i Italije, koji je bio posebno nepovoljan za hrvatsko vinogradarstvo. Vinskom klauzulom je dozvoljen uvoz jeftinih talijanskih vina uz vrlo povoljne uvjete, a njome je Austro-Ugarska namjeravala kupiti talijansko prijateljstvo, odnosno vojno savezništvo. Hrvatska vinska poljoprivreda je teško pogođena ovom odlukom bečke vlasti. Sporazum je trajao dugi niz godina.
Nakon Drugog svjetskog rata stotine tisuća Hrvata su napustile svoju domovinu zbog straha od odmazde od strane jugoslavenskih vlasti. Iseljenici su bili uglavnom ljudi iz ruralnih područja, mladi i bez stručnih kvalifikacija.
Takozvana lančana iseljavanja dovodila su do kompaktnih skupina iseljenika, često povezanih obiteljskim vezama, mjestom iseljavanja, regijom i tako dalje.
U analizi čilskih vrsta obitelji, razlikuju se četiri vrste: mapucheanska, hrvatska, židovska i europljanska.
Gospodarski subjekti
Poznati gospodarski subjekti koje su osnovali i vodili čilski Hrvati:
Gustav Baron
thumb|right|Gustav Baron Gustav Baron (Kutina, 16. listopada 1847. - Zagreb, 18. ožujka 1914). Rektor Zagrebačkog sveučilišta (1885. - 1886.)
Životopis
Teologiju je studirao u Beču i Zagrebu. Zaređen je za svećenika 1873. Na Bogoslovnom fakultetu Kraljevskog sveučilišta Franje Josipa I. u Zagrebu doktorirao je 1876. Bio je profesor i nadstojnik Nadbiskupske gimnazije u Zagrebu. Docentom na Bogoslovnom fakultetu postao je 1877., a redoviti profesor je od 1881. Dekan Fakulteta bio je u dva mandata. U nastupnoj rektorskoj svečanosti 18. listopada 1885. održao je govor s temom Biblije. Nakon rektorskog mandata obnašao je dužnost prorektora. Godine 1887. imenovan je papinskim komornikom. Bio je kanonik i rektor Bogoslovnog sjemeništa u Zagrebu od 1897. do 1907. , te generalni vikar od 1912. do svoje smrti. Prof. Gustav Baron bio je član Kola hrvatskih književnika. Jedan je od začetnika hrvatskoga katoličkog pokreta te obnovitelj tradicije crkvenog pjevanja. Cijelog života ostao je vezan za rodnu Kutinu. U Kutini je dao sagraditi kapelicu, darivao zvona za župnu crkvu te pomagao vatrogasce. U spomen na Barona postavljen je i temeljni kamen za novu gimnaziju. Kutinska župa i Matica hrvatska pred župnom crkvom podigle su mu spomen-poprsje.(Kutinski dani znanosti i umjetnosti” u znaku 155. obljetnice rođenja Kutinjanina dr. Gustava Barona. 16. listopada 2002., IKA )
Cascina Bellaria, Vercelli
Cascina Bellaria je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Kevin Kline
Kevin Delaney Kline (24. listopada 1947.), američki filmski i kazališni glumac, nagrađen Oscarom i Tonyem.
Rodio se u St. Louisu, Missouri. Obitelj je posjedovala lanac robnih kuća, kao i najveću trgovinu igračkama i pločama u St. Louisu.
Njegov otac bio je agnostički njemački Židov, a majka katolkinja, kći doseljenika iz irskog okruga Louth. Kline je odgojen kao katolik.
Nakon mature, odlazi na studij, gdje isprva privlači pozornost kao klasični pijanist, a kasnije prelazi na glumu. Diplomirao je 1970. godine,dobiva stipendiju za dramski odjel na legendarnoj školi Julliard u New Yorku.
Poslije boravka tamo, osniva sa skupinom prijatelja glumačku družinu, i kazalište postaje njegova prva glumačka postaja. Ide na turneje, a najčešće izvođeni autor je William Shakespeare. Za svoje kazališno umijeće dobiva velike pohvale kritičara, pa i dvije nagrade Tony.
Kline nastavlja svoj put u Hollywood, ali kako pažljivo bira uloge, nadimak mu je "Kevin Decline". 1989. dobiva Oscara za svoje portretiranje Otta u filmu "Riba zvana Wanda".(partneri John Cleese, Michael Palin, i Jamie Lee Curtis).
Od 1989. je sretno oženjen glumicom Phoebe Cates s kojom ima dvoje djece. Angažiran je u problemu dijabetesa.
Excel, Alabama
Excel je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 723 stanovnika.
Dombasle-en-Argonne
Dombal an Argon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 398 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 206 metara (maksimalnoj 318 m, a minimalnoj 207 m).
Adalimumab
Adalimumab (Humira) TNF inhibirajući antiinflamatorni je lek. Adalimumab je ljudsko monoklonalno antitelo protiv TNF-alfa. On se proizvodi primenom rekombinantne DNK tehnologije koristeći sisarski ekspresioni sistem. Adalimumab se sastoji od 1330 [aminokiselina].
Moliben(V) fluorid
Moliben(V) fluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 190,932 Da.
Mahanoy City, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.162, što je 485 (-10,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Višnjan
thumb|290px|Višnjan, stari grad u proljeće) Višnjan (tal. Visignano [ viziɲˈɲaːno ] ; prije Vižinijan), naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Istarskoj županiji.
Općinska naselja
U sastavu općine nalazi se 46 naselja (stanje 2006), to su: Anžići, Bačva, Barat, Barići, Baškoti, Benčani, Broskvari, Bucalovići, Bujarići, Cerion, Cvitani, Deklevi, Diklići, Fabci, Farini, Gambetići, Kočići, Kolumbera, Korlevići, Košutići, Kurjavići, Legovići, Majkusi, Markovac, Milanezi, Prašćari, Prhati, Pršurići, Radoši kod Višnjana, Radovani, Rafaeli, Rapavel, Sinožići, Smolići, Srebrnići, Strpačići, Sveti Ivan, Štuti, Vejaki, Višnjan (Visignano), Vranići kod Višnjana, Vrhjani, Zoričići, Ženodraga, Žikovići i Žužići.
Smještaj i položaj
Višnjan se nalazi u zapadnom dijelu Istre na području Poreštine. To je prostor između rijeke Mirne na sjeveru i Limskog kanala na jugu nazvan po najvećem naselju Poreču.
Geografske koordinate Višnjana su: g.d.= 13o 43' 34", g.s. = 45o 16' 39". Nalazi se na 244 m nadmorske visine.
Višnjan ima dobar prometni položaj. Sa Porečom ga povezuje 12 km duga regionalna cesta, a od magistralne ceste Pula - Trst udaljen je samo 3 km. 2005. godine je dovršena izgradnja zapadnog kraka Istarskog Ipsilona 1.5 km zapadno od mjesta koje je time dobilo bolju vezu s Pulom (centrom zračnog prometa) i Pazinom (centrom željezničkog prometa). Nekada je ovuda prolazila poznata željeznička pruga Parenzana (Poreč - tal. Parenzo), tzv. "vinska pruga" koja je povezivala Trst i Poreč, a bila je veoma važna za gospodarstvo ovog kraja jer su se njome prevozili domaći proizvodi (vino, pršut) do većih gradova na prodaju.
Reljef
Reljefno, ovo je prostor vapnenačke zaravni koja se postepeno diže od mora prema unutrašnjosti s nadmorskom visinom od 200 do 300 m. Višnjan se nalazi na blagoj uzvisini od 244 m nadmorske visine. Zbog debelih naslaga crvenice, cijeli je kraj nazvan "crvena Istra". Crvenica je obradivo, ali propusno tlo, a crvene je boje zbog aluminijevih i željeznih oksida koje sadrži u sebi. Pošto se nalazi na krškom području, najčešći reljefni oblici su vrtače (tzv. dolci). Pokriveni su šumama, pašnjacima, a koriste se i kao obradive površine. Također ima ponora i jama koje nisu dovoljno istražene. U neposrednoj blizini Višnjana nalazi se i krški fenomen ovoga kraja; jama Baredine. Jama je uređena za posjete i turistički je veoma atraktivna.
Klima i biljni pokrov
Klima ima submediteranska obilježja. Najveći utjecaj ima more. Postoje male razlike u temperaturi i količini padalina u odnosu na obalu. Srednja godišnja temperatura iznosi 13.4 C. Najtopliji mjesec je srpanj sa srednjom temperaturom 22.4 C, a najhladniji siječanj sa 2.9 C. Godišnja količina padalina kreće se oko 700 - 800 mm, što je oko 100 mm više nego količina padalina u Poreču, poglavito zbog razlike u nadmorskoj visini. Najčešće oborine su kiše koje su neravnomjerno raspoređene tijekom godine. Snijeg je rijetkost. Vjetrovi su vrlo česta pojava. Najpoznatiji su jugo, bura i maestral, a od ostalih vjetrova pušu tramontana, burin, nevera i levant.
I biljni pokrov ima submediteranska obilježja. Prevladavaju listopadne biljke. Karakteristične su šume hrasta medunca i bijeloga graba. Od ostalih vrsta tu se nalaze: kesten, crni jasen, hrast cer, drijen, svibovina, drača, tršlja, pavitina, brijest, oslad, bršljan i kukurijek. Od zimzelenih vrsta rastu pinj i bor. Ukras Višnjana predstavljaju zaštićena šuma pinja na ulazu u mjesto, stoljetni hrast medunac i drvored kestena duž glavnu ulicu. Simbol ovih krajeva je i drvo ladonja. Šume su veoma bogate gljivama, a ima i mnogo divljači što je preduvjet razvoja lovnog turizma.
Povijest
Vissignanun, Vicinius, Guissignanus, Visignano, Ime Višnjan vjerojatno potječe od latinske riječi Vicinianus što znači u blizini jer je Višnjan u prošlosti bio najbliži posjed Poreča. Najstariji pisani dokument u kojem mu se spominje ime je akt po kojemu su se određivale granice posjeda Sv. Maura iz 1003.g.
Na području sela Strpačići, 1 km od Višnjana, pronađene su bakrene naušnice i igle iz brončanog doba. Od 2000. do 1000. g. pne. naseljavaju se Iliri, a kasnije i Kelti. Ostaci iz tog razdoblja postoje na brežuljku Montemez u blizini Višnjana, a ime na keltskom znači lijepa uzvisina. Vrijedni pronalasci raznog keramičkog posuđa, i drugi ostaci iz tog razdoblja pronađeni su i u samom Višnjanu. Zapadno od Višnjana nalazilo se u antici i srednjem vijeku poznato naselje Dilian sa samostanom i crkvom sv. Mihovila iz 11. st. Radi značaja lokaliteta započela su istraživanja na međunarodnom nivou.
Višnjan je bio opasan zidom sve do 18. st. U rad se ulazilo kroz gradska vrata koja su izgrađena u doba Venecije s lavom i otvorenom knjigom.
Višnjanom su u prošlosti gospodarili Mlečani, Austrijanci, Francuzi i Talijani. Administrativno je pripadao Motovunu sve do 1847. g. kada postaje samostalna općina. Jače se počinje razvijati u 19. st. Rano dobiva svu potrebnu infrastrukturu (telefon, rasvjetu, vodovod), školu i liječnika.
Stanovništvo
thumb|left|Višnjan, grad vina i grožđa, Istra. Danas na području općine Višnjan ima 46 manjih naselja u kojima živi 2.187 stanovnika (prema popisu iz 2001. g.) i zauzima površinu od 69 km2.
Prema popisu stanovništva 1880. g. Višnjan ima 1344 stanovnika, 1910. g. ima najviše 2088 stanovnika, a 1991. g. svega 615, što znači da je broj stanovnika u razdoblju od 80 godina smanjen 3.5 puta. Prema popis iz 1991. godine Općina je imala 2542 stanovnika.
Po nacionalnoj strukturi prevladavaju Hrvati, a ima i Talijana te regionalno opredijeljenih. Broj Talijana i regionalno opredijeljenih porastao je u odnosu na zadnji popis stanovništva.
Voltago, Belluno
Voltago je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Višnjan
Stanovništvo
Stanovništvo je porijeklom veoma šaroliko zbog velikih migracija u prošlosti. Naseljavaju se Kelti, Iliri, Slaveni, Mlečani, a zbog nadiranja Turaka 1500. g. Hrvati iz Dalmacije i BiH. 1950-ih godina dolazi stanovništvo sa Ćićarije te okolice Varaždina kao kolonisti. Brojčano je značajno iseljavanje Talijana (1946. - 1958.) nakon pripojenja Istre Jugoslaviji. Posljednjih 40 godina veća je depopulacija mlađeg stanovništva zbog razvoja turizma na obali, a time opada i prirodni priraštaj. Veoma su prisutne dnevne migracije u veće centre zbog zaposlenja i školovanja.
Voltago, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 470 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 852 m.
Višnjan
Stanovništvo
Sastav stanovništva prema dobi je povoljan. Prevladava zrelo stanovništvo (55%), slijede mlado (25%) i staro stanovništvo (20%).
Gospodarstvo
Oko 40% stanovništva Višnjana je aktivno. Od toga je 11% stanovništva zaposleno u primarnim djelatnostima, najviše u poljoprivredi. Na području općine ima dosta poljoprivrednih površina, ali se stanovništvo bavi poljoprivredom samo kao dopunskim zanimanjem. Većina stanovništva je zaposlena u tercijarnim djelatnostima (48%), a dosta je stanovnika zaposleno u i kvartalnim (23%).
U gospodarstvu općine najviše je zastupljena poljoprivreda i to uzgoj maslina, vinove loze i voća te stočarstvo. Ima nekoliko ugostiteljskih i trgovinskih objekata, a od obrtnika postoje stolar, automehaničar, tokar ... Značajna je i izrada suvenira od kamena i drva. U općini postoje i dva industrijska poduzeća: Mlin i Brko drvo. Zapadno od Višnjana, između naselja Farini, Milanezi i Radoši priprema se teren za veliku "servisno radnu zonu" od minimalno 18 ha, koja se zbog strateškog položaja na križanju cesta već sad naziva "Vrata Poreča".
Osnovana je Agro - udruga koja okuplja velik broj poljoprivrednika, a također dugo godina djeluje Savez uzgajivača koji radi na zaštiti i spašavanju autohtonog istarskog goveda (boškarina) od izumiranja. U Višnjanu je s tom namjerom osnovan 1. geno-park u Hrvatskoj "Boškarin".
Postoje uvjeti za razvoj lovnog, zdravstvenog i agroturizma. Tu su počinjeni prvi koraci; osnovana je turistička zajednica i izdani turistički prospekti, označene vinske ceste, bike staze, organizirane izložbe vina, gastro ponuda domaće zdrave hrane i mogućnost bavljenja športom.
Višnjan je značajan kulturni i prosvjetni centar. Uz osnovnu školu ima 1. privatnu srednju i višu Hotelijersko turističku školu u Hrvatskoj - Manero, te vrtić i jaslice Radost.
Ono po čemu je Višnjan najviše poznat u Hrvatskoj i svijetu je Zvjezdarnica Višnjan (http://www.astro.hr) poznata po otkrivanju malih tijela Sunčeva sustava. Osnovana je 1976. g. od mladih entuzijasta - amatera. Nakon izgradnje nove zvjezdarnice na Tićanu, postat će znanstveni centar za edukaciju mladih i važno turističko odredište, a time će se razviti novi oblik turizma, astroturizam.
Izgled naselja i znamenitosti
Novi i stari dio naselja povezuje kamenom popločana ulica koja završava gradskim vratima. Ona su ulaz na gradski trg na kojem se nalaze barokna loža, cisterna, zvonik i župna crkva sv. Kvirika i Julite građena u neoklasicističkom stilu. Župna crkva se spominje još 1203. g., ali sadašnji oblik poprima tek 1833.g. Od ostalih sakralnih spomenika treba spomenuti ranogotičku crkvu sv. Antuna opata iz 15. st. i Sv. Matija (Cerion) sa glagoljskim grafitima i natpisima i crkvu sv. Roka iz 1929. g.
Aleksa Bjeliš
thumb|150px|Aleksa Bjeliš
Aleksa Bjeliš (Rijeka, 2. veljače 1947.), hrvatski fizičar.
Višnjan
Naselja u Općini Višnjan
U sastavu Općine Višnjan su sljedeća naselja (hrvatski i talijanski nazivi): Anžići/Anzici, Bačva/Baccia, Barat/Baratti, Barići/Barici, Baškoti/Bascotti, Benčani/Benciani, Broskvari/Boscovari, Bucalovići/Buzalovici, Bujarići/Buiarici, Cerion/Cerioni, Cvitani/Civitani, Deklevi/Declevi, Diklići/Declici, Fabci/Fabazzi, Farini/Farini, Gambetići/Gambetti, Kočići/Cocci, Kolumbera/Colombari, Korlevići/Corlevici, Košutići/Cossutti, Kurjavići/Curiavici, Legovići/Legovici, Majkusi/Maiacusi, Markovac/Marcovazzi, Milanezi/Milanesi, Prašćari/Prascari, Prhati/Percatti, Pršurići/Persurici, Radoši kod Višnjana/Radossi, Radovani/Radovani, Rafaeli/Raffaelli, Rapavel/Rapavelli, Sinožići/Sinosici, Smolići/Smolicci, Srebrnići, Strpačići, Sveti Ivan/San Giovanni, Štuti/Stutti, Vejaki/Veiacchi, Višnjan/Visignano, Vranići kod Višnjana/Vrancici, Vrhjani/Verchiani, Zoričići/Zoricici, Ženodraga/Senodraga, Žikovići/Zicovici, Žužići/Susici.
Aleksa Bjeliš
Životopis
Fiziku je diplomirao 1970. na PMF-u u Zagrebu, a magistrirao 1974. na temu Dinamičke osobine kvazi-jednodimenzionalnih elektron-fonon sistema. 1978. obranio je doktorat u radu Strukturne nestabilnosti u jednodimenzionalnim vodičima.
1971. postaje asistent pripravnik, 1974. znanstveni asistent, a od 1980. do 1988. znanstveni suradnik na Institutu za fiziku Sveučilišta u Zagrebu. Bio je nositelj Odjela za teorijsku fiziku, predsjednik Znanstvenog vijeća te vršitelj dužnosti direktora Instituta. 1988. postao je docent, 1990. izvanredni, a od 1997. redoviti profesor u Zavodu za teorijsku fiziku Fizičkog odsjeka PMF-a.
Do sada je objavio oko 70 znanstvenih radova, pretežno u međunarodnim otvorenim časopisima. Bio je pozvani predavač na oko petnaest međunarodnih konferencija, radionica i škola te sudjelovao na preko dvadeset međunarodnih skupova. Bio je gostujući znanstvenik ili profesor na pojedinim sveučilištima u Francuskoj, SAD-u, Kanadi, Italiji, Švicarskoj i Mađarskoj. Predaje kolegije Klasična mehanika i Nelinearne pojave u fizici na diplomskom studiju te kolegije Fizika čvrstog stanja i Nelinearni kontinuumi na poslijediplomskom studiju. Godine 1999. je predavao kolegij Charge and Spin Density Waves na Troisième cycle de la physique en Suisse Romande u Lausanni.
U razdoblju od 1990. do 1994. bio je prodekan Prirodoslovnih odjela PMF-a, od 1991. do 1994. prodekan PMF-a, od 1995. do 1997. pomoćnik dekanice PMF-a za međunarodnu suradnju, a od 2000. do 2002. dekan PMF-a. 1995. postao je predsjednik Odbora za međunarodnu suradnju Sveučilišta u Zagrebu, a 2002. je prorektor za znanost i razvoj Sveučilišta u Zagrebu. Od 2001. do 2005. je bio član Nacionalnog vijeća za visoku naobrazbu. 2003. postaje predstavnik Republike Hrvatske u Bologna Follow-up Group (BFUG). Bio je član BFUG Stocktaking Group za pripremu izvješća za ministarsku konferenciju u Bergenu 2005.
Od 2002. je predstavnik Hrvatske akademske zajednice u Steering Committee on Higher Education and Research, Council of Europe. Od 2004. je predsjednik Povjerenstva Rektorskog zbora za pripremu i praćenje implementacije Bolonjske deklaracije. Član je Europskog fizičkog društva i Hrvatskog fizičkog društva. Od 2006. do 2014. bio je rektor Sveučilišta u Zagrebu.
Acetoheksamid
Acetoheksamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 324,395 Da.
Lenuzzijeva potkova
Zelena potkova ili Lenuzzijeva potkova je naziv za urbanističku cjelinu koja se sastoji od niza trgova-perivoja u Donjem gradu u Zagrebu.
Druga polovica 19. stoljeća donijela je velik urbanistički zamah k razvoju modernog grada Zagreba iz provincijalnog mjesta s početka stoljeća. Razvoj društvene i kulturne svijesti o gradu kao reprezentativnom i urbanom središtu, predstavniku građana i naroda, odredili su put Zagrebu u tom smjeru. Grad Zagreb koji je do tada dio periferije, napokon se mogao usporediti s ostalim središtima Monarhije – Bečom i Budimpeštom. Najvažniji urbanistički zahvat 19. stoljeća u Zagrebu izgradnja je novog dijela grada, Donjeg grada. Tijekom 19. i početkom 20. stoljeća na tom je dijelu zamišljen reprezentativan okvir novom središtu grada – tzv. Lenucijeva ili Zelena potkova kao primjer monumentalnog urbanističkog plana koji će Zagrebu dati atribut modernoga grada, a time i postaviti temelje za njegov daljni razvoj.
Zelena ili Lenuzzijeva potkova
Lenucijeva ili Zelena potkova slijed je od sedam trgova (Trg Nikole Šubića Zrinskog, Trg Josipa Jurja Strossmayera, Trg kralja Tomislava, Trg dr. Ante Starčevića, Trg Marka Marulića, Trg Ivana, Antuna i Vladmira Mažuranića te Trg maršala Tita) i Botaničkog vrta, dok se unutar okvira potkove nalaze još dva trga – Trg Petra Svačića (Snačića) i Trg Petra Preradovića. Hortikulturno uređeni trgovi nazvani su “potkova” jer su formirani u obliku slova “u”, pri čemu s južne, istočne i zapadne strane okružuju središte zagrebačkoga Donjeg grada. Zelena potkova karakteristična je po reprezentativnim javnim zgradama i privatnim palačama s kraja 19. i početka 20. stoljeća, te predstavlja najznačajniji urbanistički zahvat u povijesti hrvatske arhitekture i gradogradnje. Naziv dobiva nakon Drugog svjetskog rata, a šezdesetih godina 20. stoljeća prihvaćaju ga znanost i publicistika. Ime je dobila po najznačajnijem zagrebačkom urbanistu kraja 19. i početka 20. stoljeća – Milanu Lenuciju, kojem se pripisuje ideja “potkove”. Naziv Zelena potkova nešto je kasniji te predstavlja svojevrstan kompromis jer ideja „potkove“ nastajala je cijelu drugu polovicu 19. stoljeća, a u razvoju i realizaciji Milan Lenuci odigrao je jednu od ključnih uloga. Ideja se prvi put javlja 1882. godine u Situaciji jednog diela grada Zagreba, službeno je potvrđena drugom Regulatornom osnovom iz 1887./88. godine, a njeni začeci vidljivi su već u prvoj Regulatornoj osnovi iz 1865. godine, kada se počinje promišljati o izgledu Donjeg grada i njegovu prostornom izgledu te se planira izgradnja istočnog, zapadnog i južnog perivoja.
Zelena potkova uključuje:
Zapadni perivoj (Sveučilišni trg, Trg Mažuranića i Trg Marka Marulića)
Formiranje istočnog perivoja odredile su potrebe za lokacijama institucija vitalnih za razvoj i život grada, a iste potrebe utjecat će i na formiranje zapadnog perivoja. Postupnom pojavom novih sadržaja dolazi do preobrazbe trga i utvrđivanja njegova reprezentativnog značaja. Sveučilište se od 1882. godine nalazi u zgradi nekadašnje Zemaljske bolnice i zahtjeva uređenje trga, a godinu dana ranije športsko društvo Hrvatski sokol i pjevačko društvo Kolo traže lokaciju za izgradnju zajedničkog Doma. Utvrđivanje lokacije južno od tadašnjeg Sajmišta, odredit će prostor za nastajanje novog trga. Godine 1888. trg mijenja ime u Sveučilišni trg, a na preobrazbu samog trga utječe i izgradnja Obrtne škole i novog Narodnog zemaljskog muzeja. Izgradnjom Doma Hrvatskog sokola i Kola određena je sjeverna strana zapadnog perivoja (Trg Mažuranića i Trg Marka Marulića). Zapadnom perivoju pripada i Trg Khuen-Héderváryja (danas Roosveltov trg) na kojem je, na inicijativu Izidora Kršnjavog, izgrađen Školski forum, svečano otvoren za vrijeme posjeta cara Franje Josipa I. Zagrebu 1895. godine, kao i nova zgrada Narodnoga zemaljskog kazališta.
Južni perivoj (Botanički vrt i Trg dr. Ante Starčevića)
Ideju južnog perivoja nalazimo već u prvoj Regulatornoj osnovi, ali njezina realizacija započinje tek utvrđivanjem lokacije za izgradnju Botaničkog vrta 1884. godine. Botanički vrt jedini je pejzažni perivoj u sklopu Lenucijeve potkove. Na istočnoj strani Botaničkog vrta, 1920. godine utvrđena je lokacija i današnja forma posljednjeg trga Lenucijeve ili Zelene potkove – Trga dr. Ante Starčevića, koji je zamišljen kao dekorativna ploha ispred hotela „Esplanade”.
Thurston Moore
Thurston Joseph Moore (25. 7. 1958.) je bio frontmen, tekstopisac i gitarista grandž grupe iz NYCa, pod imenom Sonic Youth i Chelsea Light Moving.
Auxy (Saona i Loara)
Oksi je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Oten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1048 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 527 metara (maksimalnoj 572 m, a minimalnoj 344 m).
Glen Raven, North Carolina
Glen Rejven je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.750, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fairfield, Alabama
Fairfield je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 11.117 stanovnika.
Somers, Connecticut
Samers je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.789, što je 163 (10,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ponte Sordino, Latina
Ponte Sordino je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Richard Stallman
Richard Matthew Stallman (rođen 16. 3. 1953) je američki informatičar i politički aktivist, poznat kao osnivač pokreta za slobodni softver.
Za kompjutere se počeo zanimati u srednjoj školi, a kao student na Harvardu je postao jedan od prvih hakera. Od godine 1984. je radio na projektu GNU. Poznat je po svojoj izreci da "softver hoće biti slobodan".
Železniki
Železniki  (njemački: Eisnern) je gradić u Sloveniji od 3.046 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Železniki.
Geografske karakteristike
Železniki leži u kotlini riječice riječice Selška Sora, okružen planinama Julijskih Alpi. Grad je udaljen oko 15 km Škofje Loke i oko 24 km od Kranja.
Historija
Prvi pisani dokument u kom se spominje taj kraj potječe iz 1348., u njemu se spominje naselje furlanskih kovača. Njih je naselila u tom kraju bavarska freisingška biskupija da unaprijede tehnologiju taljenja željeza, jer je rude u tom kraju bilo više nego dovoljno.
Nakon Drugog svjetskog rata Železniki se razvio u mali industrijski centar, nakon što je osnovana tvornica namještaja Alples i tvornica elektromotora Domel.
Rustika (arhitektura)
Rustika ili rustikacija (od latinskog: rusticus = seoski ) je izraz u arhitekturi za način dekoriranja fasade, grubo isklesanim kamenim blokovima na vanjskom frontalnom (vidljivom) dijelu.
Historija
Rustikom je obrađena platforma grobnice perzijskog vladara Kira Velikog iz sredine 6. vijeka pne. Za starogrčkih i helenističkih vremena, rustika se najčešće koristila kod podizanja potpornih zidova i terasa. Slično su je koristili i Rimljani, koji su je primjenjivali kod građevina utilitarne namjene kao što su bili akvadukti. Ali su oni shvatili i dekorativnu vrijednost rustike, pa su na taj način u 1. vijeku podigli rimsku Porta Maggiore, koja ima grubo obrađenu rustiku, ali je kamen na Augustovom hramu u francuskom Vienneu, puno pažljivije obrađen.
Talijanski ranorenesansni arhitekti nastavili su razvijati tradiciju rustike, koristeći je efikasno za dekoriranje palača koje su podizali u 15. vijeku po Firenci. Tako su ukrašene Palazzo Pitti (1458.), Palazzo Medici Riccardi (1444. - 1459.) i Palazzo Strozzi (oko 1489.), kod kojih je rustika bila glavni dekorativni element. U to vrijeme palače su još uvijek imale i ulogu fortifikacije pa su grubi kameni blokovi u prizemlju služili i u obrambene svrhe.
Za manirizma i baroka, rustika je imala veliku važnost kod oblikovanja parkova i vila. Tad je počela moda dekoriranja kamenih blokova maštovitim zmijolikim linijama, i oblikovanja frontalnog dijela u obliku dijamanata ili u nekom drugom fantastičnom obliku. Korištenje rustike u Englesku uveo je arhitekt Inigo Jones pa je ona postala dominantni oblikovni element mnogih engleskih građevina tokom 17. i 18. vijeka.
Rustika se nastavila koristiti i kod brojnih reprezentativnih neoklasicističkih građevina podizanih širom Evrope i svijeta tokom 19. i početkom 20. vijeka, ali pretežno samo u prizemlju, kao reminescencija na nekadašnju obrambenu funkciju koje su palače imale u svojoj ne tako davnoj prošlosti. Istina to više nisu bili kameni blokovi, već njihov imitat od cigle i žbuke.
Gevresin
Ževresen je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 107 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 680 metara (maksimalnoj 783 m, a minimalnoj 650 m).
Armenska književnost
Armenska književnost razvijala se paralelno s poezijom te zemlje. U historiji Armenije, postoji nekoliko zlatnih doba i nekoliko književnih pokreta: historiografska književnost 5. vijeka, poezija od 10. do 15. vijeka i armenska književna revolucija u 19. vijeku.
Armenska književnost počinje se razvijati nakon prihvaćanja kršćanstva i pojave armenskog pisma 406. godine. Sveti Mesrop Maštoc bio je armenski jezikoslovac i crkveni vođa, koji je prilikom prevođenja kršćanskih tekstova na materinski jezik zaključio kako se za pojedine riječi ne mogu rabiti pisma susjednih naroda, jer im nedostaju glasovi karakteristični za armenski. Zato je izmislio abecedu pod utjecajem grčkog alfabeta. U 5. vijeku, armenska književnost ima oblik historiografije. Mojsije Horenski, o čijem se životu ne zna mnogo, piše "Historija Armenije", kao mješavinu historije i legende poput one o Haiku, legendarnom patrijarhu i osnivaču armenske nacije. Mojsijevo djelo bitno je, zbog očuvanja stare armenske pripovjedačke baštine. Kasnije se citiralo mnogo puta, a Mojsije Horenski, smatra se ocem armenske histiografije te se ponekad naziva i armenskim "Herodotom". I prije njega, bilo je pisaca, koji su pisali o historiji Armenije poput Agathangelosa.
200px|lijevo|thumb|Prva stranica [[Evanđelje po Marku|Evanđelja po Marku, djelo Sargisa Picaka.]]
Tokom srednjeg vijeka, malo se zna o armenskoj književnosti i nije poznata gotovo nijedna knjiga iz toga doba. No, od kraja 10. vijeka, javljaju se romani, a posebno knjige poezije. Neki pjesnici imaju veliki ugled, poput: Grgura Narekacija i Nahapeta Koučaka.
Tokom renesanse, 17. i 18. vijeka, književnost je oskudna. Samo se javlja Sajat Nova kao trubadur cijelog Kavkaza i kao most među kulturama.
Kroz 19. vijek, dogodila se armenska književna revolucija, čiji je glavni predstavnik Raffi (pravim imenom Hakob Mélik Hakobian). Romani su uglavnom apologetski, pisci pišu suvremenim armenskim jezikom, a njihove priče su "slobodne" (autori su uglavnom intelektualci, slobodoumni). Pojavljuje se velik broj modernih romana.
Mnogobrojna je armenska dijaspora, među kojom se isticao književnik William Saroyan.
Wrightsville, Arkansas
Rajtsvil je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.114, što je 746 (54,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
177
thumb|Mučeništvo sv. Blandine
Godina 177. (CLXXVII) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Komoda i Plaucija (ili, rjeđe, godina 930. Ab urbe condita). Oznaka 177. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Robert Gates
Robert Michael Gates (25. 4. 1943. — ) je prvi bivši šef američke tajne službe (CIA), koji je postao američki ministar obrane.
Gates se rodio u Wichiti u Kansasu, a 1961. je diplomirao na Koledžu Williama i Mary. Godine 1965. je na Univerzitetu Indiane magistrirao historiju, a iste je godine regrutiran u CIA-u, gdje je na raznim dužnostima proveo slijedećih 26 godina. Napredovao je u službi i često sudjelovao na sastancima Vijeća za nacionalnu sigurnost u posljednjim godinama hladnog rata, stekavši dobre veze u administracijama četvorice predsjednika.
Godine 1991. je imenovan direktorom CIA-e i na tom mjestu je ostao dvije godine. Nakon togq je postao predavač na univerzitetima, a 1996. objavio memoare posvećene svojoj obavještajnoj karijeri. Godine 2002. je postao predsjednikom Teksaškog A&M univerziteta.
Predsjednik Bush ga je 2006. imenovao članom Iračke grupe za proučavanje, odnosno tzv. Bakerove komisije kojoj je cilj dati prijedloge za uspješan završetak rata u Iraku. Nakon poraza Republikanske stranke na izborima za Kongres i ostavke Donalda Rumsfelda, Robert Gates je nominiran za novog sekretara za obranu. Taj izbor je 6.12. potvrdio Senat.
Kao nestranačku osobu od izuzetnog ugleda među američkom javnošću, novi američki predsjednik Barack Obama ga je nakon dolaska na vlast 2009. odlučio zadržati na mjestu ministra obrane. Na tom je mjestu ostao do 1. jula 2011. kada ga je zamijenio Leon Panetta. Posljednjih mjeseci mandata je izazvao pažnju izjavama u kojima je iskazivao skepsu prema američkom učešću u ratu u Libiji, odnosno opstanku NATO-a.
Aciklovir
Aciklovir je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 225,205 Da.
Lucrèce Borgia
Lucrèce Borgia (u prijevodu Lucrezia Borgia) je kazališna tragedija francuskog književnika Victora Hugoa, premijerno izvedena 1833. godine. Sastoji se od tri čina s radnjom smještenim u renesansnu Italiju, a protagonist je mladi plemić po imenu Gennaro koji doznaje kako je Lucrezia Borgia, vojvotkinja Ferrare i zloglasna trovačica, njegova majka. Predstava je doživjela veliki uspjeh, te je sljedeće godine Felice Romani po njoj napisao libreto za mnogo poznatiju Donizettijevu operu Lucrezia Borgia. Hugoova drama i Donizettijeva opera se od strane historičara smatraju najzaslužnijom za širenje tzv. crne legende o Borgiama u današnjoj popularnoj kulturi.
Studij dizajna
Studij dizajna je interfakultetski studij u Zagrebu.
Dijelom je Sveučilišta u Zagrebu i Arhitektonskog fakulteta.
Povijest
Početkom osamdesetih godina pokrenuta je službena rasprava o potrebi uvođenja profila dizajnera na VII. stupnju obrazovanja, pa je u tu svrhu formirana i radna grupa koja je trebala pripremiti predradnje za osnivanje Studija dizajna, a kako bi se odgovorilo potrebama udruženog rada i da bi se omogućila obrazovna vertikala za učenike primijenjenih umjetnosti. Arhitektonskom fakultetu je povjerena izrada programa, za koju je angažirana interdisciplinarna radna skupina (Akademija likovnih umjetnosti, Filozofski fakultet, Strojarski fakultet, Šumarski fakultet, Ekonomski fakultet, Akademija za kazalište i film, Privredna komora Grada Zagreba, Privredna komora SR Hrvatske, Sveučilište u Zagrebu i dr.). Okvirni program Studija dovršen je 1985. i iste godine prihvaćen na razini Sveučilišta, ali je dodatno poslan i na raspravu ostalim savjetima s obzirom na grane industrije koje su trebale biti neposredno zainteresirane za profil dizajnera. Sljedeće godine program je usklađen i konačno prihvaćen odlukom da se pristupi povezivanju fakulteta na temelju interdisciplinarnosti studija. Godine 1989. Interfakultetski studij dizajna upisuje prvu generaciju studenata. Studij dizajna u Zagrebu uveden je u registar studija priznatih i vođenih po međunarodnoj organizaciji dizajnera ICSID. Prvi voditelj Studija dizajna bio je prof. dr. sc. Edo Šmidihen.
Alan Turing
Alan Matison Tjuring (London, 23. jun 1912 — Češir, 7. jun 1954) je bio engleski matematičar, logičar i kriptograf. Smatra se ocem modernog računarstva - napravio je koncept algoritama koji se danas koristi u svetu, i računanja pomoću Tjuringove mašine, formulišući danas široko prihvaćenu Tjuringovu verziju Čerč-Tjuringove teze, naime, da svaki praktični računarski model ima ili ekvivalentne mogućnosti Tjuringovoj mašini, ili njegove mogućnosti predstavljaju podskup mogućnosti Tjuringove mašine.
Svojim Tjuringovim testom, dao je značajan i provokativan doprinos debati koja se ticala veštačke inteligencije: da li će ikad biti moguće reći da je mašina svesna i da može da misli. Kasnije je radio u Nacionalnoj fizičkoj laboratoriji, a 1947. je prešao u Mančesterski univerzitet da radi, uglavnom na softveru, na mančesterskom Marku I, za koji se tada smatralo da je jedan od prvih pravih računara.
Tokom Drugog svetskog rata, Tjuring je radio u Blečli parku, britanskom kriptoanalitičkom centru, i bio je jedno vreme šef Hut-a 8, odeljenja zaduženog za nemačku mornaricu. Tjuring je razvio više tehnika za razbijanje šifara, uključujući metod bombe, elektromehaničku mašinu, koja je mogla da otkrije postavke Enigme. Godine 1952. Tjuring je osuđen za delo „velike nepristojnosti“ pošto je priznao da je bio u vezi sa muškarcem u Mančesteru. Bio je poslat na hormonsku terapiju. Tjuring je umro 1954. pošto je pojeo jabuku napunjenu cijanidom. Njegova smrt se smatra samoubistvom.
Fairford, Alabama
Fairford je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 186 stanovnika.
Alan Turing
Detinjstvo, srednja škola, studije
Džulijus Tjuring (Julius Mathison Turing), Alanov otac, je radio u Indiji, ali kada je supruga ostala u drugom stanju, 1911. godine, mladi bračni par odlučuje da je bolje za dete da odrasta u Engleskoj, pa su se vratili u London, gde se Alan i rodio 23. juna 1912. Kao veoma mlad je pokazivao mnogo više nego što se očekuje od deteta njegovih godina. Priča se da je naučio da čita za tri nedelje, a i kao jako mlad je pokazivao interesovanje za brojeve.
Sa šest godina su ga upisali u dnevnu školu St Michael. 1926., sa 14 godina je upisao Šerborn školu u Dorsetu. Tjuringova naklonjenost matematici i hemiji mu nije donela poštovanje profesora u Šerbornu, pošto se kod njih učenje zasnivalo na opštem obrazovanju. Veći deo 1937. i 1938. je proveo na Prinston Univerzitetu, učeći kod Alonza Čerča (Alonzo Church). Godine 1938. dobio je diplomu Prinstona. Vratio se 1939. u Kembridž, gde je kod Ludviga Vitgenštajna (Ludwig Wittgenstein) pohađao časove o fundamentalnoj matematici.
Kriptoanaliza
U toku Drugog svetskog rata, Tjuring je bio najzaslužniji za razbijanje nemačkih šifara, radeći u Blečli parku. Radio je na razbijanju Enigme i Lorenca SZ 40/42, i jedno vreme je bio šef odeljenja Hut 8.
Od 1938. Tjuring je radio u Britanskoj organizaciji za razbijanje šifara (Government Code and Cypher School). Radio je na problemu nemačke mašine, Enigma, i sarađivao sa Dili Noks (Dilli Knox), koja je takođe radila u GCCS-u. 4. septembra 1939., dan pošto je Engleska objavila rat Nemačkoj, Tjuring je prešao u Blečli park, štab GCCS-a za vreme Drugog svetskog rata.
Računari i Tjuringov test
Od 1945. do 1947. je u Nacionalnoj Fizičkoj Laboratoriji, gde je radio na dizajniranju ACE-a (Automatic Computing Engine). 19. februara 1946. prezentirao je dizajn prvog računara u Britaniji. Iako ga je dizajnirao, ACE je izvršio prvi program tek 10. maja 1950., i to u Tjuringovom odsustvu, jer je on tada bio u Kembridžu. 1949. je postao direktor računarske laboratorije, Mančesterskog Univerziteta, i radio je na softveru jednog od prvih pravih računara, Mančesterskom Marku I. Radio je i na problemu veštačke inteligencije, i predstavio je eksperiment poznat kao Tjuringov test.
Godine 1948. je pisao šahovski program za računar koji još uvek nije postojao, tako da je 1952. sam simulirao program, koji je jednom pobedio i jednom izgubio meč.
Tužba za homoseksualna dela i Tjuringova smrt
Tjuring je bio homoseksualac, kada je to bilo nezakonito u Engleskoj, i predstavljano kao mentalna bolest. Osuđen je jer je bio u vezi sa Arnold Marejom, i bio je podvrgnut terapiji primanja estrogen injekcija, što je trajalo godinu dana. To je, u stvari, značilo i prestanak njegovog rada. Godine 1954. je umro od trovanja cijanidom, jer je pojeo jabuku u koju je bio ubrizgan cijanid. Njegova smrt je proglašena samoubistvom.
Tim Berners-Lee
Timothy John (Tim) Berners-Lee (London, 8. juna 1955.), znan i kao TimBL, izumitelj World Wide Weba i čelnik World Wide Web Consortiuma.
Krajem 1980-ih, tokom svojih studija na univerzitetu CERN, Geneva u Švicarskoj, Tim Berners-Lee je kombinovanjem različitih tehnika usavršio ovo što danas zovemo World Wide Web, sistem koji omogućava linkovanje, pregledanje i sortiranje svih mogućih informacija preko kompjutera povezanih telefonskom mrežom. Zbog toga, on se danas naziva ocem interneta.
Za svoje zasluge, ovaj Britanac rođen 1955. godine u Londonu a sada živi u SAD-u, odlikovan je i nagrađen plemićkom titulom od strane britanske kraljevske kuće.
Sir Tim Berners-Lee je takođe osnivač i čelnik World Wide Web Consortium-a.
Alan Turing
Kraljevsko pomilovanje
Maja 2012. u britanskom Domu lordova podnet je predlog da se Tjuring putem posebnog zakona pomiluje. Jula 2013. predlog o pomilovanju u načelu je podržala i britanska vlada Davida Camerona, no umesto da se složi s drugim čitanjem ovog zakonskog predloga u Donjem domu, vlada je predložila kraljici Elizabeti II da upotrebi kraljevski prerogativ milosti, što je ona i učinila odobrivši posthumno pomilovanje za Tjuringa 24. decembra 2013.
Nova Ves (Zagreb)
Nova Ves (na arhaičnom hrvatskom, znači Novo selo) je jedna od najstarijih zagrebačkih ulica, ali i naziv za dio grada, koja se proteže od Kaptola na jugu do Zvijezde na sjeveru.
Upravno Mjesni odbor Nova Ves dio je zagrebačke četvrti Gornji grad - Medveščak. Po prijavi prebivališta od 28. veljače 2009., Mjesna zajednica Nova Ves imala je 3,456 stanovnika na površini od 27,5 ha.