cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Walsleben
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostprignic-Rupin Valsleben se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ostprignic-Rupin. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 44 metra. Površina opštine iznosi 31,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 799 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 25 stanovnika/km².
Kosmos-421
Kosmos-421 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-421 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. maja 1971. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-421 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Al Kawm, Hajjah
Al Kawm je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1064 m.
Vihovići
Vihovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 114 stanovnika.
La Alameda, Ciudad Fernández
La Alameda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Fernández.
Limpidi, Vibo Valentia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Nuevo San Carlos, Altamirano
Nuevo San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 560 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1214 m.
Stara Kapela (Dubrava)
Stara Kapela (prethodno Vlaška Kapela i Stara Srpska Kapela), naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Dubrava. Naselje se proteže na površini od 3,46 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Staroj Kapeli žive 242 stanovnika i to u 61 kućanstvu. Gustoća naseljenosti iznosi 69,94 st./km².
Wandlitz
Vandlic je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Barnim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 21.237 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12060269.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Barnim Vandlic se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Barnim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 59 metara. Površina opštine iznosi 162,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 21.237 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 130 stanovnika/km².
San Salvador
San Salvador (Sveti spasitelj) je glavni grad Republike Salvador koji u užem centru ima 316,090, a u širem 567,698 stanovnika, što ga čini petim u Centralnoj Americi
Metropolitanski San Salvador površine 198 km² ima čak 1,588,650 stan. Pored tog što je glavni grad, on je i administrativni centar Departmana San Salvador i vlastite općine
Geografske karakteristike
Grad se prostire u kotlini Hamacas na nadmorskoj visini od 682 metra, duž rijeke Acelhuate. Jedanaest km sjeverozapadno od grada nalazi se San Salvador, a 19 km istočno Jezero Ilopango popularna turistička destinacija i ljetovalište. Sjeverno od grada prolazi Panamerički autoput. thumb|left|240px| [[Vulkan San Salvador]]
Historija
Nukleus današnjeg grada osnovao je 1525. španjolski konkvistador Pedro de Alvarado, pored Suchitota. On je već 1528. premješten 32 km jugozapadnije na svoje današnje mjesto. Status grada dobio je vrlo rano već 1546.
Za Generalne kapetanije Gvatemale bio je administrativni centar provincije Cuscatlán. Nakon oslobođenja od španjolske kolonijalne vlasti u periodu 1834.- 39) bio je glavni grad Savezne Republike Centralne Amerike, a od 1839 je prijestolnica Salvadora.
Od 1990-ih počeo je nekontrolirano rasti doseljavanjem brojnih stanovnika u nova predgrađa; Mejicanos, Villa Delgado i Soyapango.
Kultura i obrazovanje
Pored malene katedrale i nekoliko biblioteka, grad od 1883. ima Nacionalni muzej nauke i industrije i od 1940. Nacionalni muzej Salvadora; sa velikom kolekcijom majanskih artefakata. Od 1841. je i univerzitetski grad, nakon osnutka Nacionalnog univerziteta El Salvador, koji genezu ima u Colegio de la Asunción, drugi veliki Centralnoamerički univerzitet José Simeón Cañas, osnovan je 1965.
Privreda
San Salvador je vodeći financijski, trgovački i industrijski centar zemlje. Grad ima pogone Mesoprerađivačke, Kožne i Drvne, Tekstilne (odjeća), Farmaceutske (lijekovi), Duhanske (cigarete i cigare) i Industrije alkoholnih pića.
Transport
Grad je raskršće cesta i željezničkih pruga, koje ga povezuju sa pacifičkim lukama Acajutla, La Unión i La Libertad.
San Salvador ima novi Internacionalni aerodrom Óscar Arnulfo Romero (ICAO: MSLP , IATA: SAL).podignut krajem 1970-ih 50 km jugoistočno od centra.
Pobratimski gradovi
San Salvador ima pobratimske ugovore sa slijedećim gradovima;
Gustavia
Gustavia je glavno naselje na otoku Svetom Bartolomeju koji se nalazi u francuskim Antilima.
Zemljopis
Nalazi se na zapadnoj obali Svetog Bartolomeja. Gradić je smješten uokolo luke Gustavije.
Povijest
Luj XVI., kralj Francuske je 1785. predao je otok Šveđanima u zamjenu za trgovinska prava u Göteborgu. Glavni grad otoka Gustavia dobio je ime po švedskom kralju Gustavu III.. Grad je napredovao kao trgovačka luka, dok nije uništen u požaru 1852. Dana 10. kolovoza 1877. Francuska je otkupila otok za 80.000 franaka.
Mjesto grada Gustavije prvo se zvalo Le Carénage jer je bilo skloništem za oštećene brodove. Prema arhivima Gustavia se pojavila između 28. prosinca 1786. i 9. veljače 1787. godine. Gustavia je relikt razdoblja švedske vlasti.
Tri su tvrđave sagrađene od sredine prema kraju 17. stoljeća radi zaštite luke: Oscar (nekad Gustav Adolf), Karl i Gustav. Anglikanska biskupska crkva na prednjem dijelu luke sagrađena je 1855. godine.
Znamenitosti
U Gustaviji se nalaze ovi spomenici koji su klasificirani kao povijesni spomenici:
San Donato
San Donato ima više značenja:
El Ventarrón, Altamira
El Ventarrón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Arroyo Guadalupe la Palma, Playa Vicente
Arroyo Guadalupe la Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 192 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Emmanuelle au 7ème ciel
Emmanuelle au 7ème ciel}, ili, u međunarodnoj distribuciji, Emmanuelle 7 je francuski erotski film snimljen 1993. u režiji Francisa Leroija koji predstavlja posljednji kino-film, odnosno posljednji nastavak službene serije erotskih filmova Emmanuelle. U njemu se Sylvia Kristel ponovno pojavljuje u naslovnoj ulozi, ovaj put kao direktorica instituta koji koristi futurističku tehnologiju virtualne stvarnosti kako bi klijentima pomogla da prebrode traume. Radnja prikazuje kako svojoj nekadašnjoj prijateljici (koju tumači Caroline Laurence) kompjuterski generiranim seksualnim fantazijama pomaže da prebrodi traume iz mladosti i obogati vlastiti seksualni život.
God Save the King
thumb|200px|Publikacija jedne od prvih verzija u [[The Gentleman's Magazine, 15. oktobra 1745. Naslov, koji se nalazi na stranici sa sadržajem, glasi: God save our lord the king: A new song set for two voices ("Neka bog čuva našeg gospodara kralja: Nova pesma za dva glasa").]]
Emmanuelle au 7ème ciel
Kristel, koju je Emmanuelle prije dvije decenije bila učinila globalnom zvijezdom, se prilično nevoljko vratila seriji, motivirana financijskim problemima uzrokovanim razvodom. U filmu je nastupila u "običnoj" ulozi, odnosno u ni u jednoj erotskoj sceni. Iako su kritičari zapazili određeni trud da se serija "osvježi" tada popularnim motivom virtualne stvarnosti i elemenata science fictiona, u kino-dvoranama je neslavno propao, a što se tumači time da je publika kojoj je bio namijenjen odavno počela tražiti mnogo eksplicitnije i tada već široko dostupne hardcore sadržaje.
Paralelno sa kino-filmom je napravljena serija televizijskih filmova u kojima je Kristel ponovila ulogu, ali je njenu mlađu verziju tumačila venezuelanska glumica Marcella Wallerstein.
God Save the King
God Save the King (srpskohrvatski: Bože čuvaj Kralja) je patriotska pesma, državna himna i kraljevska himna Ujedinjenog Kraljevstva, jedna od dve državne himne Novog Zelanda, kraljevska himna Kanade, Australije i ostalih komonveltskih kraljevstava, te himna britanske kraljevske porodice. U doba vladavine kraljice naslov i reči pesme menjaju se u God Save the Queen (srpskohrvatski: Bože čuvaj Kraljicu). Upotreba ove pesme na događajima od državnog značaja u Velikoj Britaniji predstavljala je prvi primer da je neka država usvojila državnu himnu.
Ne postoji neka zvanična verzija ove pesme: od vremena prvog objavljivanja dodavane su i izostavljane različite strofe, pa se čak i danas u raznim publikacijama nailazi na različite verzije pojedinih strofa raspoređenih na različite načine. Štaviše, ova himna nikada nije bila zvanično usvojena bilo kraljevskom proklamacijom bilo zakonom već se održala isključivo tradicijom. U načelu se obično peva samo prva strofa, ponekada i druga, ali u izuzetnim okolnostima mogu se pevati i prve tri strofe.
Historija melodije
Poreklo melodije i dalje nije utvrđeno sa sigurnošću, te je okruženo legendama i spekulacijama. U Oksfordskom muzičkom priručniku Percy Scholes je ovoj temi posvetio oko četiri stranice. On ukazuje na sličnosti s melodijom jedne starije crkvene tužaljke, premda je ritam identičan s ritmom golijardskih pesama, te navodi primere nekoliko takvih plesnih melodija koje veoma mnogo lične na God Save the Queen. Scholes navodi kompoziciju dr Johna Bulla (1619) koja ima mnogo sličnosti sa savremenom melodijom ove himne, u zavisnosti od mesta akcidentala koja se u to doba u nekim slučajevima nisu zapisivala već je ostavljano izvođaču da odlučuje o njima.; v. musica ficta. Scholes takođe ukazuje na nekoliko kompozicija Henrija Purcella, od kojih jedna sadrži početne note moderne melodije, aranžirane na reči himne God Save The Queen.
Prva objavljena verzija današnje melodije pojavljuje se 1744. godine u Thesaurus Musicus kao notna postavka za poznatu prvu strofu. Pesma je nesumnjivo dobila na popularnosti tokom naredne godine (s iskrcavanjem Charlesa Edwarda Stuarta). Svakako je bila pevana u londonskim pozorištima 1745. godine, kada je, na primer, Thomas Arne sastavio notni zapis melodije za pozorište Drury Lane.
U Scholesovoj analizi pominju se i "neodržive" i "sumnjive" tvrdnje, te "pogrešne tvrdnje o američkom poreklu". Među takvim tvrdnjama su i sledeće:
Pleșoiu, Nicolae Bălcescu
Pleșoiu je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Nicolae Bălcescu.
God Save the King
Historija melodije
Scholes preporučuje da bi melodiju trebalo smatrati "tradicionalnom" ili "tradicionalnom, čija prva poznata verzija potiče od Johna Bulla (1562–1628)". Zbirka English Hymnal (muzički urednik Ralph Vaughan Williams) ne navodi autorstvo, već jednostavno kaže "17. ili 18. vek".
Pleșoiu, Nicolae Bălcescu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 238 m.
God Save the King
Historija teksta
thumb|200px|Upotreba izraza "God Save the King" proširila se sasvim nezavisno od himne. Prikazani poster je iz doba [[Prvi svetski rat|prvog svetskog rata]]
Izraz Bože čuvaj kralja (God save the King) je mnogo stariji od ove pesme i nalazi se, na primer, na više mesta u Bibliji kralja Jamesa. Scholes kaže da je već 1545. godine izraz God save the King bio jedna od lozinki Kraljevske mornarice, pri čemu je očekivani odgovor bio Long to reign over us (= Neka dugo vlada nad nama). Takođe primećuje da molitva koja se čitala u crkvama prilikom obeležavanja godišnjica Barutne zavere sadrži reči koji su možda bar delom predstavljali osnovu za drugu strofu Rasteraj naše neprijatelje... umanji njihovu zlobu i uništi njihove planove (Scatter our enemies... assuage their malice and confound their devices).
Godine 1745. The Gentleman's Magazine je objavio pesmu Bože čuvaj našeg gospodara kralja: Nova pesma za dvoglasje (God save our lord the king: A new song set for two voices). Ova verzija sadrži prve tri strofe koje su navedene dalje u tekstu (uz manje varijacije). Prema tradiciji, smatra se da je prva izvedba bila 1745. godine, kada je pesma pevana u znak podrške kralju Georgeu II nakon poraza njegove vojske u bici kod Prestonpana od strane jakobitskog pretendenta na engleski i škotski presto, Charlesa Edwarda Stuarta, čije su se snage pretežno sastojale od škotskih vojnika. Ponekeda se tvrdi, pomalo ironično, da se pesma prvobitno pevala u znak podrške jakobitima: reč "pošalji" (send) u stihu "Pošalji ga kao pobednika" (Send him victorious) mogla bi implicirati da je kralj zapravo bio odsutan. Takođe postoje primeri čaša iz ranog 18. veka na kojima je urezana jedna verzija teksta, a koje su, kako se čini, bile namenjene za ispijanje zdravice u čast Jamesa II. Scholes uzima u obzir ove mogućnosti ali smatra da su najverovatnije isti tekst koristile i jakobitske i hanoverske pristalice te da ga je svaka grupa upućivala svom kralju.
Oko 1745. godine antijakobitsko osećanje je došlo do izražaja u četvrtoj strofi, gde se upućuje molitva za uspeh vojske Georgea Wadea koja se tada okupljala u Newcastleu. Ove reči su na kratko vreme zadobile popularnost, premda se nisu pojavile u verziji koja je bila objavljena u Gentleman's Magazine:
Ova strofa je ubrzo bila ponovo ispuštena, a svakako pre no što je pesma postala prihvaćena kao britanska državna himna tokom 1780-ih i 1790-ih godina. Uprkos kratkom postojanju ove strofe, ona se još uvek navodi kao razlog zbog kojega se ova pesma može smatrati uvredljivom kada se peva u nekim delovima Škotske. Bilo je još dosta pokušaja tokom 18. i 19. veka da se dodaju nove strofe kako bi se obeležili neki pojedinačni događaji od značaja za britansku monarhiju ili državu. Na primer, kada su jakobitske snage zaobišle Wadeovu vojsku i došle do Derbija, ali se zatim povukle te kada se njihov garnizon u Carlisleu predao jednoj drugoj vladinoj vojsci na čijem se čelu nalazio sin kralja Georgea vojvoda od Cumberlanda, dodata je još jedna strofa, prema Fitzroyu Macleanu: Među ostalim strofama koje nisu bile dugog veka primetne su one koje izražavaju antifrancuska osećanja. Međutim, nijedna od ovih strofa nije opstala do 20. veka.
Bilo je nekoliko pokušaja da se pesma poboljša promenom reči. U 19. veku razvila se živa rasprava o državnoj himni i čak i tada druga strofa se smatrala pomalo uvredljivom. Naime, postavilo se pitanje o izrazu "rasteraj njene neprijatelje": neki su smatrali da će snaga parlamenta i krune više doći do izražaja ako se reč "njene" (her) zameni rečju "naše" (our), dok su drugi ukazivali na to da je teologija pomalo nejasna te predlagali kao zamenu reč "tvoje" (thine). Sydney G. R. Coles napisao je potpuno novu verziju, a isto je učinio i Canon F. K. Harford. Godine 1836. William Edward Hickson napisao je četiri alternativne strofe, od kojih su prva, treća i četvrta date kao prilog tekstu državne himne u zborniku English Hymnal (gde državna himna sadrži samo prvu i treću strofu originalnog teksta).
Upotreba u Komonveltu
Ranije je ovu pesmu kao državnu himnu koristila većina komonveltskih kraljevstava, uključujući Australiju, Kanadu i Jamajku. U Australiji je ona zamenjena pesmom Advance Australia Fair, u Kanadi pesmom O Canada, a u Jamajci pesmom Jamaica, Land We Love, premda je ona i dalje kraljevska himna ovih zemalja te se izvodi na zvaničnim ceremonijama kojima prisustvuju članovi kraljevske porodice ili njihovi predstavnici (generalni guverner, guverner ili zamenik guvernera).
U Kanadi pesma God Save the Queen nije zvanično proglašena kraljevskom himnom, ali se konvencijom učvrstila kao takva, te se ponekada na javnim svečanostima izvodi zajedno sa zvaničnom kanadskom himnom O Canada. U Australiji je pesmu God Save the Queen zvanično proglasio za kraljevsku himnu generalni guverner sir Ninian Stephen 19. aprila 1984. godine. Istovremeno, ova pesma je i dalje priznata za jednu od dve zvanične državne himne Novog Zelanda, zajedno s pesmom God Defend New Zealand, premda se u praksi više gotovo nikada ne izvodi kao državna himna.
Ostale upotrebe
God Save the King je bila prva pesma koja se ikada upotrebila kao državna himna, premda je nizozemska državna himna, Wilhelmus, po postanku starija. Zbog njenog uspeha nastalo je nekoliko imitacija, posebno u Francuskoj a kasnije i u Nemačkoj. Prva nemačka državna himna bila je kopija pesma "God Save the King", pri čemu su reči bile promenjene u Heil dir im Siegerkranz, ali su se pevale na istu melodiju kao i britanska himna. Ta je melodija bila korišćena, a ponegde i zvanično usvojena, za državnu himnu nekoliko drugih zemlja, uključujući Rusiju (do 1833), Švedsku i Švajcarsku.
To je takođe i melodija američke patriotske pesme Let Freedom Ring (poznatije po svom prvom stihu My Country, 'Tis of Thee), koja je izvođena tokom parade održane prilikom predsedničke inauguracije Georgea Busha 20. januara 2001. godine. U Islandu se zove Eldgamla Ísafold. Ova se melodija takođe koristi za norvešku kraljevsku himnu Kongesangen. Rock sastav Queen izvodi pesmu "God Save the Queen" na kraju svih svojih koncerata.
Ova se melodija koristi i za državnu himnu Lihtenštajna, Oben am jungen Rhein. Kada je engleska fudbalska reprezentacija igrala sa lihtenštajnskom tokom kvalifikacija za evropsko fudbalsko prvenstvo 2004, dva puta se izvodila ista melodija, što je izazvalo i manju zabunu među publikom.
Melodija pesme "God save the Queen" i dalje se koristi kao himnična melodija u hrišćanskim crkvama u različitim zemljama. Ujedinjena metodistička crkva u južnim američkim državama, Meksiku i Latinskoj Americi, pored drugih denominacija (obično protestantskih), upotrebljava ovu melodiju. Hrišćanska himna "Glory to God on High" se često peva na istu ovu melodiju.
Klasična muzika
Ukupno je oko 140 kompozitora, uključujući Beethovena, Haydna i Brahmsa, upotrebilo ovu melodiju u svojim kompozicijama.
Joseph Haydn je bio oduševljen upotrebom pesme "God Save the King" za državnu himnu tokom svoje posete Londonu 1794. godine, te je po povratku u Austriju napisao melodiju za državnu himnu Bože čuvaj cara Franju (Gott erhalte Franz den Kaiser), povodom rođendana austrijskog cara Franje. Melodija pesme "God Save the King" kasnije je prihvaćena i za prusku državnu himnu Heil Dir im Siegerkranz.
Ludwig van Beethoven komponovao je zbirku od sedam klavirskih varijacija u C-duru na temu "God Save the King", koja je katalogizirana kao WoO.78 (1802–1803).
Muzio Clementi, još jedan kompozitor koji je upotrebio temu "God Save the King", svrstao je tu temu u svoju treću simfoniju u B-duru. Ovo je delo nazvano "Velikim nacionalnim" i katalogizirano je kao WoO. 34.
Jimi Hendrix
Jimi Hendrix iz sastava The Jimi Hendrix Experience odsvirao je bez pripreme jednu verziju pesme "God Save the Queen" na početku svog nastupa na Isle of Wright festivalu 1970. Upravo pre no što će izaći na binu može se videti (na DVD-u) i čuti kako pita "Kako ono beše ide?" misleći na tu himnu. Tek što ju jednom čuo, izveo ju je na sceni. Njegova više-manja tačna izvedba pesme "God Save the Queen" na vodećoj gitari može se posmatrati u oštroj suprotnosti s njegovom izvedbom pesme Star Spangled Banner na festivalu Woodstock 1969. godine.
Queen
Rock sastav Queen snimio je instrumentalnu verziju pesme "God Save the Queen" na svom albumu iz 1975. godine A Night at the Opera. Tu je verziju aranžirao gitarista Brian May te su primetni njegovi osobeni slojevi električnih gitara. Snimak ove verzije izvodio se zatim na gotovo svakom konecrtu, pri čemu je Freddie Mercury hodao po bini noseći krunu i ogrtač na njihovoj "Magičnoj turneji" (Magic Tour) 1986. godine.
Dana 13. juna 2002. godine, tokom zlatnog jubileja kraljice Elizabete II, Brian May izveo je himnu na svojoj Red Special električnoj gitari za Žurku u palatu, i to na krovu Buckinghamske palate.
Sex Pistols
Kontroverzna pesma sastava Sex Pistols iz 1977. godine, pod nazivom God Save the Queen sa britanskom državnom himnom ima zajednički samo naslov: i tekst i muziku napisao je ovaj sastav. U vreme kada je njihova pesma bila objavljena veliki deo javnosti ju je smatrao napadom na kraljicu Elizabetu II i na britansku monarhiju.
Druge britanske himne
Često, kada je potrebna himna za neku od konstitutivnih zemalja Ujedinjenog Kraljevstva, na primer na međunarodnom sportskom događaju, koristi se neka od drugih pesama:
Izvedba
Stil koji se najčešće čuje u zvaničnim izvedbama predložio je kao "ispravnu interpretaciju" kralj George V, koji je sebe smatrao nekom vrstom stručnjaka, s obzirom na broj izvedbi koje je čuo. U skladu s tom preporukom, ubzo je izdata naredba 1933. godine, koja je postavila pravila za tempo, dinamiku i orkestraciju. Tu su bila i druga uputstva, na primer da uvodnih "šest stihova treba mirno da svira sastav sa hornama i basovima u jednoj frazi. Korneti i doboši treba postepeno da se dodaju prilikom prelaska na drugu polovinu melodije, a puni bas ulazi ua poslednjih osam stihova". Zvanični tempo za uvodni deo je metronomski raspored od 60, pri čemu se drugi deo svira u širem maniru, na metronimskom rasporedu od 52. U poslednjih nekoliko godina uvod, koji je propisan da se svira svečanim tempom, često se izvodi nesšto bržim i življim tempom.
Sve do druge polovine 20. veka od posetilaca pozorišnih predstava i koncerata očekivalo se da ustanu dok se nakon završetka predstave ili koncerta svira državna himna. U bioskopima je ovo proizvelo tendenciju da publika pohrli napolje još dok na platnu ide odjavna špica filma kako bi izbegla tu formalnost.
Ova se himna tradicionalno emitovala po završetku programa na BBC-u, a sa uvođenjem komercijalne televizije tu su praksu prihvatili i neki programi ITV-a. BBC dva nikada nije emitovao himnu po završetku programa, dok je ITV tu praksu napustio krajem 1980-ih godina, ali se na BBC jedan ona nastavila sve do 8. novembra 1997. godine. Ta tradicija, međutim, i danas se nastavlja na BBC Radio 4. Himna se takođe uvek svira neporedno pre Kraljičine božićne poruke.
Standardna britanska verzija
Ne postoji neka konačna verzija teksta. Međutim, verzija koja se sastoji od sledeće tri strofe možda bi se mogla smatrati "standardnom" britanskom varijantom. Ona se, na primer, pojavljuje ne samo u Gentleman's Magazine 1745, nego i u takvim publikacijama kao što su Knjiga engleskih pesama: od šesnaestog do devetnaestog veka (The Book of English Songs: From the Sixteenth to the Ninteenth Century, 1851), Državne himne: kako se pišu i kako se ne pišu (National Hymns: How They are Written and how They are Not Written, 1861), Kućna knjiga poezije (Household Book of Poetry, 1882), te Stare i moderne himne, izmenjeno izdanje (Hymns Ancient and Modern, revised version, 1982).
Ista verzija, ali sa ispuštenom drugom strofom, nalazi se u publikacijama kao što su Izviđačka veština za dečake (Scouting for boys, 1908) te na zvaničnom sajtu britanske monarhije. Na "Žurci u palati" povodom Kraljičinog zlatnog jubileja princ Charles pomenuo je u svom govoru "politički nekorektnu drugu strofu" državne himne.
Alternativna verzija Williama Hicksona
Predlog alternativne verzije za državnu himnu koji je 1836. godine dao William Hickson sadrži sledeće strofe, od kojih su prva, treća i čertvrta date kao prilog uz državnu himnu u zborniku English Hymnal.
Verzije u Kanadi
S obzirom na to da je pesma "God Save the Queen" kraljevska himna Kanade, prva strofa prevedena je na francuski jezik za upotrebu u toj zemlji:
Na Dan sećanja u Kanadi se često peva sledeća bilingvalna verzija:
Engleska verzija u Kanadi sadrži i jednu dodatnu strofu, koja se u retkim prilikama peva nakon prve ili druge strofe (premda se u Kanadi najčešće peva samo prva strofa):
Verzija u Novom Zelandu
U Novom Zelandu druga strofa, koja se može smatrati odviše militarističkom, zamenjena je Hicksonovom strofom "I ne samo u ovoj zemlji..." (Nor in this land alone..., premda se često peva kao "Not in this land alone"), ta je strofa i inače poznata kao "Komonveltska strofa". Međutim, ta se strofa obično peva samo kada se izvodi više od jedne strofe.
Zvanična mirovna verzija
Jedna manje militaristička verzija obe pesme, naslovljena "Zvanična mirovna verzija" (Official peace version, 1919), prvi put je objavljena u zborniku himni Songs of Praise 1925. godine. Ta je verzija "zvanična" po tome što ju je odobrio Privatni savet 1919. godine. Međutim, uprkos tome što je otada bila preštampana u nekoliko zbornika, danas je ova verzija uglavnom nepoznata.
Сечаница
Сечаница је насељено место у градској општини Црвени Крст на подручју града Ниша у Нишавском округу. Смештено је у подгорини Малог Јастрепца, пред улазом у суповачки пролаз, на око 14 км северозападно од центра Ниша. Према попису из 2002. било је 872 становника (према попису из 1991. било је 1058 становника).
Историја
Сечаница је старо, још у средњем веку формирано село. Турски попис 1444/46. године га је затекао као спахилук (тимар) кадије из Ниша са 16 домова, 1 удовицом и са дажбинама у износу 1.400 акчи. Уз горњи податак дата је напомена да је извршена „замена“ за села Доњи Кључ и Пијушерицу (Горњи и Доњи Кључ су данас локалитети у подручју ушћа Нишаве у Јужну Мораву). Сечаница се помиње и у попису 1498. године као село са 38 домова, 12 неожењених, 1 удовицом и са дажбином у износу 4.615 акчи. Већина села припадала је спахији Касиму, а мањи део спахији Јовану Пребегу. Уз горњи податак стоји напомена да „у селу станују и Власи и дају одсеком.“
После Другог светског рата, нарочито од 1960. године, Сечаницу је захватила постепена оријентација на мешовиту привреду, као и делимично исељавање радно способног становништва (пре свега у Ниш). Године 1971. у њој је живело 81 пољопривредно, 161 мешовито и 25 непољопривредних домаћинстава.
Између назива Селичевица (планина) и Сечаница постоји етимолошка веза, утолико пре што је Сечаница у свим раним турским документима уписана као Селчаница. Оба назива упућују на порекло од селиште (место где су се налазила сточарска или друга станишта), или од основе сеч (сечиште, сечена гора) и наставка.
Демографија
Крајем 19. века (1895) село је имало 103 домаћинства и 762 становника, а 1930. у њему је живело 148 домаћинстава и 900 становника.
У насељу Сечаница живи 723 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,8 година (43,3 код мушкараца и 46,4 код жена). У насељу има 259 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,37.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Ramón Escobar Balboa, San Miguel Chimalapa
Ramón Escobar Balboa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Chimalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1182 m.
Vlaholje
Vlaholje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 124 stanovnika.
San Donnino
San Donnino ima više značenja:
Kosmos-422
Kosmos-422 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-422 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 22. maja 1971. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 680 kilograma. Kosmos-422 je bio vojni navigacioni satelit.
Tierra de Dios, Tonalá
Tierra de Dios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Ca' Mazzoni, Modena
Ca' Mazzoni je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Tierra de Dios, Tonalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Monongah, West Virginia
je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.044, što je 105 (11,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Položaj LGBT osoba u Grčkoj
Grčka zaostaje po pitanju poštovanja prava LGBT osoba u odnosu na ostale stare članice Evropske unije. Postoji mnogo nedostataka u zakonima koji se tiču osnovnih prava LGBT osoba, a homoseksualnost je retko tema u javnim debatama, mada LGBT zajednica više nije tabu u grčkom društvu i njena vidljivost je povećana kroz prisustvo na medijima. Grčka pravoslavna crkva se protivi mnogim promenama u društvu, uključujući i priznavanje istopolnih brakova i drugih prava LGBT osoba. S druge strane, Mikonos predstavlja jednu od najpopularnijih gej turističkih destinacija na svetu.
Anti-gej zakoni
Istopolni odnosi između muškaraca bili su zabranjeni do 1951. godine, kada je homoseksualnost legalizovana, stupanjem na snagu novog Krivičnog zakona, usvojenog 1950. Zakon je, međutim i dalje branio mušku prostituciju sve do 2006. godine.
Grčki zakon, međutim, još uvek sadrži tri diskriminativne tačke:
Antidiskiminacioni zakoni
Seksualna orijentacija se ne pominje u ustavu kao kategorija protiv koje je zabranjena diskriminacija. Ipak, prema direktivama Evropske unije 2000/78, Grčka je morala da donese zakon protiv diskriminacije na radnom mestu na osnovu seksualne orijentacije. Ovaj zakon je usvojen početkom 2005. godine.
Istopolne zajednice
Premda zakon koji priznaje istopolne parove nije donet, postoji "rupa" u zakonu o građanskim brakovima iz 1982. godine, koji su definisani kao brak između dve osobe, ne definišući pol. Anastasios Aliferis, gradonačelnik Tilosa je 3. juna, 2008. venčao dva istopolna para, jedna lezbejski i jedan gej par, koristeći ovakvu definiciju u zakonu. Zbog tog čina bio je napadnut od strane Grčke pravoslavne crkve, koja se ranije protivila i donošenju zakona o građanskim brakovima. Ministar pravde, Sotiros Hatzigakis je izjavio da su ovi brakovi "nevažeći", dok je tužilac Vrhovnog suda, Georgios Sanidas izjavio da će gradonačelnik trpeti posledice ako nastavi da "zloupotrebljava položaj", ali je on izjavio da "nema nameru da poništi brakove". Arhiepiskop atinski, Ieronim II je povodom ovoga izjavio da "postoji potreba da se stvari menjaju s vremenom".
LGBT zajednica
U Atini postoji nekoliko LGBT organizacija, kao i gej kvart, Gazi koji se razvija proteklih nekoliko godina. Počevši od 2005. godine održava se parada ponosa LGBT osoba pod nazivom Athens Pride, kao i međunarodni festival gej i lezbejskog filma, Outview.
Mikonos je svetski poznata gej turistička lokacija, kao i Eresos na Lezbosu, koji privlači lezbejke.
Ca' Mazzoni, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 532 m.
Peter Jackson
Peter Robert Jackson je novozelandski redatelj, producent, trostruki osvajač Nagrade filmske akademije (Oscar), Zlatnog Globusa i BAFTA nagrada. Publici je najviše poznat kao redatelj i ko-scenarist trilogije Gospodar prstenova, koju je adaptirao prema knjigama J. R. R. Tolkiena zajedno sa svojom dugogodišnjom partnericom Fran Walsh te Philippom Boyens. Jackson je ušao u filmsku povijest kao prva osoba (i jedina do sada) koja je režirala tri filma usporedo. Naravno, riječ je o gore spomenutoj trilogiji. Prvi put je dobio pozornost svojim horor komedijama, a na svjetlo pozornice je iskoračio filmom Nebeska stvorenja (eng. Heavenly Creatures).
Životopis
Peter je sam izjavio da svoj život dijeli u tri dijela: prije, za vrijeme i poslije Gospodara prstenova.
Rani radovi
Peter Jackson je rođen 31. listopada 1961. u malom obalnom mjestu Pukerua Bay, na Novom Zelandu, kao jedino dijete engleskih emigranata Billa i Joan Jackson. Već od rane dobi postaje ljubitelj filmova, odrastajući na onima Raya Harryhausena. Kad mu je bilo osam godina, počeo je snimati kratke filmove s prijateljima na kameri koju mu je kupila obiteljska prijateljica, a s devet pokušava napraviti obradu King Konga vlastitim stop-motion modelima.
U tinejdžerskim godinama horori imaju veliki utjecaj na njega, ponajviše "Teksaški masakr motornom pilom" i "Zora mrtvih". Sa 17 godina je napustio školu jer se želio zaposliti u novozelandskoj industriji filma, no kako nije bio primljen, počeo je raditi kao šegrt za fotografiranje. Njegov prvi filmski debut nije bio u ulozi režisera, scenarista ili producenta, već je imao ulogu u švedskom filmu "Sandpipers". Novcem kojim je štedio od plaće, kupio je rabljenu 16mm kameru za $250 i počeo snimati kratku sf komediju koja je trebala trajati nekih 10 minuta. Na kraju se tih 10 minuta pretvorilo u film od 90 minuta, u periodu od 1983. do 1987. godine. Film, koji je nazvan "Bad taste" je skoro sam financirao Jackson, osim završnog dijela za koji je novac dala novozelandska filmska komisija. Ta avantura je počela kad je imao 22 godine i startala kao svaki njegov film u autentičnom stilu: s niskim budžetom, s prijateljima i lokalnim ljudima angažiranim da glume u njemu. Jackson je skoro sve učinio sam: režirao, producirao, snimao i igrao u njemu nekoliko uloga.
Jackson je imao prijatelja u filmskoj industriji te kad je ovaj shvatio da film ima komercijalni predznak, uspio ga je ugurati u službeni program Filmskog festivala u Cannesu, gdje je dobio mnogobrojne pohvale i nagrade, te je prodao prava prikazivanja u 12 zemalja. Film je postao hit zbog svog bizarnog humora i zbog prevelike količine specijalnih efekata, otvorivši mu širom vrata kao redatelju. Za vrijeme post-produkcije filma "Bad taste" upoznao je Fran Walsh. Dao je otkaz u lokalnoj fotografskoj trgovini i postao poznati režiser nakon svog prvog profesionalnog filma "Braindead" (u Sjevernoj Americi je izašao pod naslovom "Dead Alive") iz 1992. Na njemu je radio s Richardom Taylorom (WETA Workshop), kao i na nekim kasnijim ostvarenjima. Film je igrao na mnogim festivalima širom svijeta i dobio 16 međunarodnih SF nagrada, uključujući prestižni Saturn. Dvije godine kasnije (1994.) režira Nebeska stvorenja (eng. Heavenly Creatures) za koji je dobio Srebrnog lava na Filmskom festivalu u Veneciji i 15-minutne ovacije. Uz to je bio nominiran za nagradu filmske Akademije, popularni Oscar, u kategoriji za najbolji scenarij, zajedno s Fran Walsh. Film je zasnovan na istinitom događaju iz 1950-ih o dvije inteligentne i maštovite djevojčice čije opsesivno prijateljstvo dovodi do ubojstva jedne od njihovih majki.
Ostali njegovi radovi koji su također bili manje ili više hvaljeni su "The Frighteners" u koprodukciji s R. Zemekisom, s M. J. Foxom u glavnoj ulozi, te lutkarski film "Meet the Peebles" koji je bio namijenjen odraslijoj publici. Osim toga, bio je i ko-redatelj za TV dokumentarac "Forgotten Silver", koji se također prikazivao na festivalima.
Gospodar prstenova
Peter je pročitao Gospodara prstenova prvi put sa 18 godina, nakon što je vidio Bakshijev animirani film iz 1987. U siječnju 1997. godine, Saul Zaentz je dao Peteru prava na filmsku adaptaciju knjige J. R. R. Tolkiena, dvije godine nakon što su se on i Fran počeli raspitivati o tome. Prvotno radeći s Miramax Films na opciji dva filma, uskoro je doživio pritisak da cijelu tu priču strpa u jedan, zbog, kako su rekli, financijskih razloga. No već sljedeće godine sklopio je sporazum s New Line Cinema za snimanje trilogije, nakon što su druge kompanije odbile projekt. Robert Shaye, šef New Linea, pritom je rekao Peteru: "Tko bi pri zdravoj pameti snimio dva filma?"
Proširenje s dva na tri filma dozvolilo je njemu, kao i Fran i Philippi, kreativnu slobodu, a prve pripreme već su počele još 1997, kada je Jackson postavio Christiana Riversa i njegovu ekipu da radi na dizajniranju Međuzemlja. Svog dugogodišneg suradnika Richarda Taylora angažirao je da u sklopu Weta Workshopa bude zadužen za pet velikih dizajnerskih elemenata: oklopi, oružja, prostetika/šminka, minijature i bića. U rujnu 1997. projektu su se pridružili Alan Lee i John Howe na čijim crtežima počivaju scene iz filmova, a da se to provede u djelo, za arhitekturu je bio zadužen Grant Major.
Snimanje lokacija za filmove (njih 150) počelo je 11. listopada 1999. i završilo je 22. prosinca 2000., a PJ je nadgledao sve to sa sedam (negdje piše devet) ekipa po cijelom Novom Zelandu preko satelita. Uz neprestano preinačavanje teksta i svih ostalih događanja, Peter je spavao samo četiri sata na dan. Opisao je trilogiju kao najveći obiteljski film, zbog neovisnosti i osjećaja za obitelj, a samo snimanje kao pokušaj organiziranja vojske, s oko 2.400 ljudi koji su radili na produkciji. S povlasticom post-produkcije na svakom filmu za prikazivanje u mjesecu prosincu, filmovi su postigli ogroman uspjeh i podigli Jacksonovu popularnost.
Nakon Gospodara prstenova
Između Povratka kralja i King Konga, Jackson je izgubio mnogo: čak 22,5 kg, tako da ga neki njegovi obožavatelji nisu prepoznali.
Prema intervjuu koji je dao Daily Telegraphu, svoj novi izgled duguje promjeni u prehrani. Jackson je rekao: "Dozlogrdilo mi je biti debeo i izvan forme, stoga sam promijenio prehranu i prešao s hamburgera na jogurt i muesle."
Sljedeće što će okupirati njegovu pažnju bit će filmska verzija bestsellera Alice Sebolds, "The lovely bones", gdje će on biti i scenarist i redatelj, što će mu biti veliko olakšanje jer se miče s velikih epskih filmova, a također jer ima nekih sličnosti s "Nebeskim stvorenjima".
Stil
Jackson je dobro poznat da obraća pažnju na detalje, po svom sablasnom osjećaju za humor i općenito po zaigranosti do te točke da je direktor zadužen za minijature na radu "Gospodara prstenova", Alex Funke, šaljivo komentirao: "Film je tu skoro pa sporedan." U suprotnosti s ostalim novozelandskom redateljima, Jackson je ostao raditi u svojoj zemlji. To je urodilo postankom nekoliko produkcijskih i podupirućih tvrtki. Većina Jacksonove imovine nalazi se na poluotoku Miramar u gradu Wellingtonu, a većina se snimanja radi unutar grada i oko njega. New Line Cinema se složio da se svjetska premijera "Povratka kralja" održi u Embassy Theatreu, gradskoj ikoni, koju je grad pomogao obnoviti zbog Jacksona.
Jackson je također poznat u novozelandskoj filmskoj industriji po svom inzistiranju na "pokrivenosti" – snimajući scenu iz što više kuteva, te kreirajući finalnu viziju u procesu montaže.
Možda kao zaštitni znak njegovih korijena u "učini sve sam", Jackson je poznat po tome da će, ako je potrebno, cijeli dan snimati samo jednu scenu kako bi dobio što veću pokrivenost snimke. To je evidentno u njegovom radu gdje scene – čak i one u kojima se vodi običan razgovor – često sadrže široki raspored brojnih kamera i snimaka kao i krupno zumiranje lica glumaca.
Jackson je dobio tri nagrade Filmske Akademije za završni dio trilogije Gospodar prstenova – Povratak kralja: za najboljeg redatelja, film i adaptirani scenarij.
Frisot, Udine
Frisot je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
SL-651,498
SL-651,498 je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 389,422 Da.
El Guayabo, Chimaltitán
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chimaltitán.
Lyon County, Nevada
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 51.980, što je 17.479 (50,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Guayabo, Chimaltitán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1694 m.
Éternelle Emmanuelle
Éternelle Emmanuelle je francuski erotski televizijski film snimljen 1993. u režiji Francisa Leroija. Predstavlja prvi u seriji televizijskih filmova o Emmanuelle, napravljenih paralelno sa kino-filmom Emmanuelle 7. U njemu Marcella Wallerstein tumači lik mlade Emmanuelle koja putniku u avionu prepričava svoje seksualne pustolovine. Kristel se u filmu pojavljuje isključivo kao starija verzija istog lika.
Američki hlap
Vrlo je sličan evropskom hlapu (Homarus gammarus), jedino što je nešto veći i ima drugu boju.
Karakteristike
Američki hlap ima izduženo, valjkasto tijelo, sa glatkim oklopom, ticala su mu duga kao čitavo tijelo, a prvi mu je par prsnih nogu razvijen u snažna kliješta, koja mu služe za drobljenje hrane.
Danju se skriva po rupama koje sam iskopa, a noću izalazi u potragu za hranom. Hrani se raznim strvinama, ribama, mekušcima i drugim rakovima.
Gladstone, North Dakota
Gledston je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Američki hlap
Karakteristike
Mitari se jednom ili dvaput godišnje. Mrijesti se zimi.
Gladstone, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 239, što je 9 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Američki hlap
Karakteristike
Američki hlap živi u vodama Atlantika od Labradora do Sjeverne Karoline, ponekad ga se može naći i na manjim dubinama, ali najčešće živi na dubinama do 366 metara.
Oni koji žive u pličinama narastu do 25 cm i teže oko 0,45 kg, love se vršama kao i druge rakove. Oni sa većih dubina love se kočaricama, prosječno su teški oko 2,5 kg, pojedini primjerci mogu težiti 20 kg. Američki hlapovi često se prodaju živi.
Najčešće su crno-zelene ili smeđe-zelene boje sa žutim, narančastim, crvenim ili plavim mrljama ispod.
San Fabiano
San Fabiano ima više značenja:
Brades
Brades je selo i od 1998. praktično glavni grad karipskog britanskog prekomorskog posjeda otoka Montserrata. Nalazi se blizu zaljeva Carr i zaljeva Little, na sjeverozapadnom kraju otoka. Službeni glavni grad Plymouth, smješten na jugu otoka, napušten je od 1997. zbog učestalih erupcija vulkana Soufrière koje su ga spalile. Od tada se grade privremene vladine zgrade u Bradesu. Nekoliko imena je predloženo za novi glavni grad, koji se sada gradi u području zaljeva Little. Predložena imena su Port Diana, u čast princeze, te St. Patrick, zbog podsjećanja na ustanak od 17. ožujka i kako bi se privuklo američke turiste irskog podrijetla.
Vujinovići
Vujinovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 43 stanovnika.
El Cedro, Tepatitlán de Morelos
El Cedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1874 m.
Kosmos-423
Kosmos-423 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-423 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 27. maja 1971. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-423 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Ḩadīyat al Quţaybah, Hajjah
Ḩadīyat al Quţaybah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1016 m.
Weisen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Prignic Vajzen se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Prignic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 22 metra. Površina opštine iznosi 15,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.057 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
Пороштица (Медвеђа)
Пороштица је насеље у Србији у општини Медвеђа у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 41 становника (према попису из 1991. било је 53 становника).
Демографија
У насељу Пороштица живи 34 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,5 година (43,3 код мушкараца и 46,2 код жена). У насељу има 13 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,15.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Nenciulești, Merei
Nenciulești je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Merei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 387 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Palazzuolo Alto, Arezzo
Palazzuolo Alto je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
San Faustino
San Faustino ima više značenja:
Timothy Dalton
Timothy Peter Dalton (21. mart 1946 -) je britanski kazališni, filmski i televizijski glumac, najpoznatiji po tome što je krajem 1980-ih tumačio lik Jamesa Bonda u The Living Daylights i Licence to Kill. Osim toga je domovini izgradio reputaciju kao jedan od najboljih šekspirijanskih glumaca na kazališnoj sceni. Imao je i niz zapaženih nastupa na televiziji, među kojima se ističe lik Rhetta Butlera u miniseriji Scarlett, Julija Cezara u miniseriji Kleopatra  te Alexeia Volkoffa u TV-seriji Chuck.
Bottom
Bottom (fonetski:Botom) je engleska riječ koja označava "dno". Također može označavati:
Zelomići
Zelomići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 64 stanovnika.
Scuola Montenovo, Macerata
Scuola Montenovo je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
San Fele
San Fele ima više značenja:
Rivà, Rovigo
Rivà je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 792 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Stara Marča
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Staroj Marči živi 151 stanovnik i to u 48 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 9,93 st./km².
Winx Club 3D: Magical Adventure
Winx Čarobna avantura 3D,en:Winx Club 3D: Magical Adventure,it:Winx Club 3D: Magica Avventura,je drugi film o Winx vilama.Radnja filma je na Dominu,Bluminoj planeti.
Elí Barrios, Parácuaro
Elí Barrios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Parácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 374 m.
Mineral County, Nevada
je okrug u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 4.772, što je 299 (-5,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.