cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fișici, Bozioru
Fișici je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Bozioru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 473 m.
Ship Bottom, New Jersey
Šip Botom je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.156, što je 228 (-16,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 7772
NGC 7772 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Pegaz koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 16° 14' 54" a rektascenzija 23h 51m 45,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7772 iznosi 12,1. NGC 7772 je još poznat i pod oznakama OCL 230.
Roosevelt Gardens, Florida
Rouzevelt Gardens je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.456, što je 533 (27,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Il Mulino, Arezzo
Il Mulino je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Damnat as Saynah, Hajjah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Lucije Mumije Ahaik
Lucije Mumije (Lucius Mummius), poznatiji i kao Leucije Mumije (Leucius Mummius), odnosno po nadimku Ahaik (Acchaicus), bio je Rimska Republika|rimski vojskovođa i političar iz 2. vijeka pne. Najpoznatiji je po tome što je kao konzul za vrijeme četvrtog makedonskog rata godine 146. pne. razorio Korint.
Beled
Geografske karakteristike
Beled leži na kanalu rijeke Rabe Kis-Raba, udaljen 48 km od jugoistočno od Soprona i 59 km jugozapadno od Győra.
Historija
Beled je prvi put dokumentiran 1230., a tek 2009. dobio je status grada.
Montagnola
Montagnola ima više značenja:
San Pablo, Cedral
San Pablo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Cedral.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1703 m.
Valle Encantado, Acala
Valle Encantado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 616 m.
Ca' Pantoli, Forlì-Cesena
Ca' Pantoli je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Piedras Grandes, Tonalá
Piedras Grandes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Capulines, Tepatitlán de Morelos
Capulines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1787 m.
Maysville, Kentucky
Mejsvil je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.011, što je 18 (0,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 7686
NGC 7686 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Andromeda koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 49° 8' 3" a rektascenzija 23h 30m 7,3s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7686 iznosi 5,6. NGC 7686 je još poznat i pod oznakama OCL 251.
Lendinara, Rovigo
Lendinara je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7475 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Hlorit O2-lizaza
Hlorit O2-lizaza (, hloritna O2-lizaza) je enzim sa sistematskim imenom hlorid:kiseonik oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Reakcija teče u reverznom smeru kod bakterija koje redukuju hlorate i perhlorate.
Tinos
Prirodni uslovi
thumb|250 px|right|Plaža na Tinosu thumb|250 px|right|Grad Tinos thumb|250 px|right|Nadaleko poznata ostrvska crkva Panagija Evangelista Tinos je jedno od najvećih ostrva Kiklada, udaljeno oko 120 km jugoistočno od Atine i oko 70 km od kopna (jugoistočna Atika). Najbliže susedno ostrvo je Andros na svega 3 km ka severu. 20 km južno se nalazi Mikonos. Ostrvo je srednje razuđeno i planinsko u većem delu. Postoji nekoliko dolina, koje su pogodne za zemljoradnju.
El Capirito, Nuevo Urecho
El Capirito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Urecho.
Tinos
Prirodni uslovi
Tinos spada u ostrva Kiklada koja su nisu bilizu kopnu i imaju nedostatak podzemne vode,što povezano sa sredozemnom klimom sa dugim, žarkim i sušnim letima i blagim i ne baš kišovitim zimama stvara velike teškoće ostrvljanima. Biljni i Životinjski svet su takođe osobeni za ovu klimu. Gajene kulture nalaze se po plodnijim i vlažnijim dolinama, a od gajenih kultura dominira maslina.
El Capirito, Nuevo Urecho
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 443 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 919 m.
Tinos
Istorija
Za Tinos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, tzv. Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Iza Kikladske civilizacije su danas ostale brojne figurine-idoli, vezane za zagrobni život. Tokom stare Grčke Tinos je bio jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke.
Posle toga Tinosom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju vekovima, do 1715. g., što je najduži period od svih kikladskih ostrva. Ovo je ostavilo posledice vidljive i dan-danas, jer pored pravoslavaca na ostrvu živi i rimokatoličko stanovništvo.
Novi gospodar postaje osmansko carstvo, ali svega oko 100 godina. Stanovništvo Tinosa nije bilo jače uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, ali je ostrvo odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je sprečeno razvojem turizma.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Tinosu su Grci. Posebnost ostrva je to da pored pravoslavaca na ostrvu živi i rimokatoličko grčko stanovništvo. Polovina stanovnika živi u glavnom mestu ostrva, gradu Tinosu. Poslednjih decenija došlo je do porasta stanovništva zahvaljujući razvoju ostrvske privrede.
Privreda
Privreda Tinosa se zasniva na turizmu i pomorstvu, a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, vinova loza, masline).
Za Tinos je vezan jedan poseban vid turizma - verski ili hodočasnički turizam, jer se na ostrvu nalazi veoma poznata crkva Panagija Evangelista, posvećena Bogorodici, čiji se kult veoma poštuje u Grčkoj. Za vreme hodošačća poklonici puze do crkve stazom dugom 800 -{m}- u znak poniznosti.
San Martín Jolalpan, Cualác
San Martín Jolalpan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cualác.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 524 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1531 m.
Montalbano
Montalbano ima više značenja:
Mascarina, Lodi
Mascarina je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Montalbo
Montalbo ima više značenja:
Drowning Pool
Drowning Pool američki je heavy metal sastav osnovan 1996. u Dallasu. Nakom smrti izvornog vokala Davea Williamsa s kojim su snimili album Sinner, sastavu se 2003. pridružio Jason Jones (album Desensitized). Nakon njegovog odlaska 2005., nasljeđuje ga trenutačni glavni vokal, Ryan McCombs, s kojim je snimljen najnoviji album Full Circle.
Los Arcos, Encarnación de Díaz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2052 m.
Obersulm
Oberzulm je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Hajlbron. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 13.954 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125110.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hajlbron Oberzulm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 203 metra. Površina opštine iznosi 31,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.954 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 449 stanovnika/km².
Ro60-0175
Ro60-0175 je lek koji je razvila kompanija Hoffmann–La Roche. On se primenjuje u naučnim istraživanjima. Ro60-0175 je potentan i selektivan agonist 5-HT2B i 5-HT2C serotoninskih receptorskih tipova, sa dobrom selektivnošću u odnosu na srodni 5-HT2A tip, i neznatnim afinitetom za druge receptore.
Transformacija (genetika)
Transformacija je jedan od tri procesa kojim se spoljašnji genetički materijal može uvesti u bakterijsku ćeliju, druga dva su konjugacija (transfer genetičkog materijala između dve bakterijske ćelije u direktnom kontaktu) i transdukcija (injekcija strane DNK bakteriofagnim virusom u bakterijski domaćin). „Transformacija“ se isto tako može koristiti za opisivanje unosa novog genetičkog materijala u nebakterijske ćelije, uključujući životinjske i biljne ćelije. Međutim, pošto "transformacija" ima specijalno značenje u kontekstu životinjskih ćelija, kod kojih indicira progresiju stanja kancera, termin se ređe koristi u smislu uvođenja stranog genetičkog materijala. Uvođenje strane DNK u eukariotske ćelije se obično naziva „transfekcija“.
Bumerdes (pokrajina)
Bumerdes (arapski: ولاية بومرداس, Wilāya Būmardās) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.
Geografske karakteristike
Pokrajina Bumerdes se prostire na sjeveru zemlje duž mediteranske obale i po brdima Tel Atlasa na površini od 1.456,16 km² u kojoj živi 802.083 stanovnika.
Pokrajina Bumerdes sa sjevera graniči sa Sredozemnim morem u dužini od 100 km, a sa kopna sa slijedećim Alžirskim pokrajinama, sa zapada sa Alžirom, sa istoka sa Tizi Uzom, sa jugozapada sa Blidom i sa juga sa Bujrom
Administrativni centar Pokrajine Bumerdes je istoimeni grad Bumerdes.
Cikloheksan-1,2-dionska hidrolaza
Cikloheksan-1,2-dionska hidrolaza je enzim sa sistematskim imenom cikloheksan-1,2-dion acilhidrolaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je veoma specifičan. On ne deluje na cikloheksanon ili cikloheksan-1,3-dion.
Зољево
Зољево је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 259 становника (према попису из 1991. било је 350 становника).
Демографија
У насељу Зољево живи 205 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,9 година (41,3 код мушкараца и 44,5 код жена). У насељу има 80 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,24.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Al Mamlāḩ, Hajjah
Al Mamlāḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Graham County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 8.861, što je 868 (10,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cerro Minas, San Mateo Piñas
Cerro Minas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Piñas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1237 m.
Edurne Pasaban
Edurne Pasaban Lizarribar (rođena 1. kolovoza 1973.) je baskijsko-španjolska planinarka, iz pokrajine Gipuskoa u Baskiji u Španjolskoj. 17. svibnja 2010., ona je postala 21. osoba i prva žena koja se popela na svih 14 planinskih vrhova svijeta iznad 8000 tisuća metara. Njezin prvi vrh od 8000 metara je postignut devet godina ranije, 23. svibnja 2001., kada se popela na Mount Everest.
La Misión, Aldama
La Misión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Ferryjevi zakoni
Ferreyevi zakoni ili zakoni Julesa Ferryja (francuski: Lois Jules Ferry) je kolektivni naziv za paket obrazovnih zakona koji su doneseni u periodu Treće Francuske Republike, a nazvani su po premijeru Julesu Ferryju, koji je bio najzaslužniji za njihovo donošenje. Prvi paket zakona izglasan je 16. lipnja 1881. godine, a značajan je po tome što je dječacima i djevojčicama omogućio slobodno osnovno obrazovanje te zaštitio plaće profesora. Drugi zakon donesen je 1882. godine. Imao je 18 članaka i uveo je obvezno i laičko (odnosno sekularno) osnovno školstvo. Radilo se tu o znakovitom koraku ka poptunoj sekularizaciji francuskog društva. Tadašnji dualni sustav crkveno-državnih škola s većinski klerikalnim nastavnim kadrom zamijenjen je jedinstvenim sustavom državnih škola s laicima u ulozi profesora.
Iz današnje perspektive, Ferryjevi obrazovni zakoni se gledaju u kontekstu šire antiklerikalne i sekularne reforme koju je Ferry provodio kao premijer.
La Misión, Aldama
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Edurne Pasaban
Život i karijera
Pasaban je rođena u Tolosi, gradu u Gipuskoi, Španjolska. Ona se popela na svoj deveti vrh iznad 8000 m, Broad Peak, 12. srpnja 2007., zajedno s austrijskom penjačicom Gerlinde Kaltenbrunner. 1. svibnja 2008, Pasaban se popela na Dhaulagiri, što je opet isti dan učinila i Kaltenbrunner. Obe su umanjivale aspekt utrke između njih za prvu ženu na svih 14 vrhova iznad 8000 metara. 18. svibnja 2009, Pasaban se popela na Kangchenjungu sa, između ostalima i Juanitom Oiarzabal i poljskom penjačicom Kingom Baranowskom. S tim je nadmašila Kaltenbrunner i Nives Meroi i postala prva žena u penjanju na vrhove iznad 8000 metara. Gerlinde Kaltenbrunner ju je sustigla dva dana kasnije kada se popela na Lhotse. Nives Meroi se tada pokušala uspeti na vrh Kangchenjunga ali je morala odustati jer je njezin suprug i kolega penjač, Romano Benet, imao zdravstvenih problema.
17. travnja 2010. dodala je Annapurnu u svoj rekord, i nastavila izravno na Shisha Pangma, gdje je završila svoj zadatak 17. svibnja.
27. travnja 2010., objavljeno je da bi Pasaban mogla izgubiti titulu od korejske penjačice Oh Eun- Sun. Međutim, Pasaban i drugi stručnjaci su osporavali uspon Oh na Kangchenjungu. Nakon razgovora između Elizabeth Hawley i Pasaban, Hawley najavio je da će Ohin uspon biti označen kao "sporan" u budućim izdanjima njezine Himalajske baze podataka.
Dana 3. svibnja, Oh Eun-Sun je vodila sat vremena dugu raspravu s Elizabeth Hawley u Kathmanduu, u kojem je zatražila Oh detalje njezina uspona na Kangchenjung. " Oh će biti pripisan uspon na Kangchenjunga ali će biti označena kao "sporan" rekla je Hawley kasnije u izjavi za novinare." Njezin izračun je bio potpuno drugačiji od Pasaban tako da ja stvarno ne znam tko je u pravu", dodala je. Hawley je navodno kazala kako će se uspon na Kangchenjungu ponovno priznati, ako španjolski tim povuče svoje tvrdnje. Odbacujući Pasabanine tvrdnje, Oh je dodala: " vjerujem da su Pasaban neki Šerpe rekli da se nisam popela Kangchenjungu. Ali nema imena Šerpa koji su to spomenuli. Zašto? " 4. svibnja 2010. Pasaban spomenula imena sedam Šerpa koji su bili uključeni: " Dawa Ongchu Sherpa, Pema Chiring Sherpa, Chheji Nurbu Sherpa, Dawa Sangge Sherpa, Ong Darchi Sherpa, Cuombi Sherpa i Phurdorchi Sherpa " Ona je odbila dati imena tih Šerpa ranije jer su ovi još radili za korejske penjače. Kasnije je Pasaban priznala da je bila druga žena koja se popela na 14 najviših vrhova, ali pitanje je li se korejska penjačica zapravo popela na sve njih.
Međutim, 29. kolovoza 2010., objavljeno je da Južnokorejska planinarska federacija, nakon razmatranja dokaza koje je predstavila Oh, odbila priznati njezin uspon na vrh Kangchenjunga, prihvaćajući verziju Šerpa prema kojoj Oh nije bila u mogućnosti dovršiti uspon zbog loših vremenskih uvjeta. Oh Eun-Sun je kasnije priznala da je morala stati nekoliko metara ispod vrha Kangchenjunga, te je stoga poznata planinarska stranica ExplorersWeb objavila 10. prosinca 2010. kako je Edurne Pasaban prva žena koja se popela na svih četrnaest vrhova. To je razriješilo polemiku u korist Pasaban.
Brodolomi migranata na Sredozemnom moru u aprilu 2015.
Brodolomi migranata na Sredozemnom moru u aprilu 2015., niz pomorskih nesreća na Sredozemnom moru u aprilu 2015. u kojima je potonulo najmanje pet brodica koje su prevozile stotine migranata u Evropu. Smatra se da je ukupno poginulo više od 1.100 ljudi. Prvo potonuće zbilo se 13. aprila, sljedeći brodolom zbio se 19. aprila,  a tri su se dogodila 20. aprila. Događaji su se zbili u kontekstu tekućih konflikata u nekoliko sjevernoafričkih i bliskoistočnih zemalja, ali i zbog odbijanja nekoliko vlada EU-a da financira operaciju »Mare nostrum«, spasiteljsku opciju koju je vodila Italija i koju je u novembru 2014. zamijenila Frontexova operacija »Triton«. Mnoga su migrantska plovila putovala od Libije do talijanskog otoka Lampeduse ili sicilske luke Auguste, iako se jedan od incidenata dogodio 20. aprila nedaleko od grčkog otoka Roda u istočnom Mediteranu.
Pozadina
Od 2008. do 2012. velik broj ilegalnih imigranata s Bliskog istoka i Afrike prešao je iz Turske u Grčku što je navelo Grčku i evropsku agenciju za graničnu zaštitu Frontex da granične kontrole podignu na viši stupanj. Godine 2005. Bugarska je podigla na viši stupanj graničnu ogradu radi sprečavanja migrantskih tokova kroz Tursku. Migranti su putovanjem brodicama sve više pokušavali doseći Evropu zbog građanskih sukoba ili nemira, uključujući one u Siriji, Eritreji i Somaliji. Rasplamsanje sukoba u Libiji po okončanju tamošnjeg građanskog rata naročito je doprinio eskalaciji odlazaka iz te zemlje.
U brodolomu migranata kraj Lampeduse 2013. bilo je »više od 360« smrtno stradalih što je potaknulo talijansku vladu da pokrene operaciju »Mare nostrum«, mornaričku operaciju velikih razmjera koja je uključivala potragu i spašavanje, s nešto migranata ukrcanih na mornarički amfibijsko-jurišni brod. Godine 2014. talijanska je vlada okončala operaciju zbog troškova, koji su bili preveliki za samo jednu državu EU-a; Frontex je preuzeo glavnu odgovornost za operacije potrage i spašavanja. Frontexova operacija nazvana je operacija »Triton«. Talijanska vlada zatražila je dodatne fondove od EU-a radi nastavka operacije, no države članice nisu ponudile zatraženu potporu. Vlada UK-a izrazila je bojazni da je operacija djelovala kao »neželjeni ›privlačni faktor‹, koji ohrabruje sve više migranata da pokuša prijeći opasno more i time dovede do dodatnih tragičnih i nepotrebnih smrti«. Operacija se sastoji od dvaju nadzornih zrakoplova i triju brodova, sa sedam timova stožera koji prikupljaju podatke i provode postupak screeninga i identifikacije. Njezin mjesečni proračun procjenjuje se da iznosi 2,9 milijuna €.
Statistika
Po Međunarodnoj organizaciji za migracije, najmanje je 3.072 migranata umrlo ili nestalo na Mediteranu 2014. dok su pokušavali migrirati u Evropu. Ukupne procjene za period od 2000. do 2014. iznose više od 22.000 poginulih migranata. Godine 2014. u Evropsku uniju ilegalno je ušlo 280.000 migranata, uglavnom slijedeći centralnomediteransku, istočnomediteransku i zapadnobalkansku rutu.
Godine 2014. u Italiju je morem stiglo 170.100 migranata (porast od +296 % u usporedbi sa 2013.), od čega je 141.484 pristiglo iz Libije. Većina ih je pristigla iz Sirije (42.323), Roga Afrike (34.329 iz Eritreje i 5.756 iz Somalije) i zapadne Afrike (9.908 iz Malija, 9.000 iz Nigerije i 8.691 iz Gambije). 64.625 podnijelo je prijavu za azil.
Od 1. januara do 3. marta 2015. 7.882 migranata pristiglo je u Italiju morem (porast od +40,5 % u usporedbi s istim periodom 2014.), od čega 7.257 napustivši Libiju. Većina ih je stigla s Roga Afrike (1.088 iz Somalije, 817 iz Eritreje), iz zapadne Afrike (969 iz Gambije, 919 iz Senegala, 725 iz Malija, 463 iz Nigerije, 282 iz Obale Bjelokosti, 173 iz Gvineje) i Sirije (920).
Do 17. aprila ukupan broj migranata koji je od 1. januara 2015. dosegao talijansku obalu bio je 21.191, s padom tokom mjeseca marta zbog loših vremenskih uvjeta, i valom od 10. aprila, čime je ukupan broj dolazaka izjednačen s brojem zabilježenim u istom periodu 2014. No smrtni danak u prva četiri mjeseca 2014. bio je 96, u usporedbi sa 500 u istom periodu 2015., ne ubrojivši tu razorne brodolome 13. i 19. aprila.
Buciumeni, Drăgoești
Buciumeni je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Drăgoești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 387 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Hispanoamerika
Iako prema svom etimološkom značenju Hispanoamerika se u stvari odnosi na Hispaniju, staru rimsku provinciju koja je podrazumevala celo Iberijsko poluostrvo, uključujući i Portugal, moderna upotreba reči Hispanija se odnosi samo na reč "Španija" (što verovatno proizilazi iz činjenice da obe reči zvuče veoma slično). Zato se formira novi termin, Iberoamerika koja se odnosi na Iberijsko poluostrvo, termin koji uključuje i Andoru, Španiju, Portugal i Brazil. Treba voditi računa i ne mešati ova dva termina između sebe, kao ni termin Latinska Amerika.
Druge zemlje u kojima postoji značajan broj govornika španskog jezika (Andora, Belize, Sjedinjene Američke Države, Filipini, Ekvatorijalna Gvineja i Zapadna Sahara), ne smatraju se delom Hispanoamerike.
Chance, Maryland
Čans je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 353, što je 24 (-6,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Passo del Bidollo, Macerata
Passo del Bidollo je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 891 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Peronospora
Peronospora (latinski: Plasmopara viticola ) ili plamenjača je bolest vinove loze koju uzrokuje istoimena gljivica.
Peronospora spada među najštetnije bolesti u vinogradarstvu svijeta. Evropska loza (vitis vinifera), odnosno plemenita loza neće donijeti urod ako se ne zaštiti od peronospore.
Historija
Peronospora je bolest prenesena u Evropu (Francusku) oko 1874. iz Sjeverne Amerike.i to podlogama koje su se koristile za razmnožavanje evropske vrste loze (Vitis vinifera). Prve pojave te bolesti na istočnoj obali Jadrana zapažene su 1882.
Karakteristike
Preduvjeti za širenje ove bolesti nastupaju u proljeće kad loza potjera i kad padne dovoljno kiše, i ako je dovoljno toplo da oospore peronospore prokliju. Naime Gljivice prezimljuje u otpalom lišću u obliku oospora, one su otporne na hladnoću, vlagu i sušu. Tokom zime lišće se raspadne te se oospore nađu slobodne na tlu vinograda. Idealni uvjeti za širenje peronospore obično nastuju sredinom maja i traju do 15. juna, kad su temperature tla iznad 8 °C i traju minimalno 24 sata, uz oborine i vlagu na listu u trajanju od minimalno 4 do 6 sati, te da je listić loze narastao od 5 do 10 cm.
Peronospora se pojavljuje na svim organima loze. Karakterističniji simptomi bolesti pojavljaju se na lišću, cvijetovima i grozdovima. Prvi znaci bolesti vide se na listovima, kao prozirne pjege, zvane - "uljaste pjege". Unutar tih pjega, s donje strane lista, za vlažnog vremena, stvara se bjeličasta paperjasta prevlaka, koja predstavlja najjasniji simptom peronospore. U kasnijoj fazi zaraženi dijelovi vrlo brzo potamne i sasuše se. Kod grozdova se peronospora pojavljuje od zametanja pa do šaranja bobica. Oboljele mlade bobice, kao i njihove peteljke, pokrivaju se bjeličastim paperjem, u kasnijoj fazi zaražene bobice, mijenjaju boju u plavičastu a zatim potamne, smežuraju se i sasuše.
Danas se uspješna zaštita od peronospore provodi prskanjem zaštitnih sredstava - preventivnim i sisteničnim fungicidima.
Prva makedonsko-kosovska proleterska brigada
Prva makedonsko-kosovska proleterska udarna brigada je formirana 11. novembra 1943. godine u selu Slivovu kod Ohrida. Sastojala se od boraca bataljona „Mirče Acev“, Kičevskog bataljona, Prvog kosovsko-metohijskog bataljona „Ramiz Sadiku“ i Drugog kosovsko-metohijskog bataljona "Boro Vukmirović". Imala je oko 700 boraca.
Prvi komandant brigade bio je Petar Brajović, narodni heroj, a politički komesar Mita Miljković.
Brigada je bila višenacionalnog sastava i u njenim redovima zajedno zajedno su se borili Makedonci, Albanci, Turci, Srbi, Crnogorci, Slovenci i Italijani.
Borbeni put brigade
Odmah posle formiranja, brigada je vodila borbe protiv nemačkih i balističkih jedinica na terenu Kičeva i protiv bugarskih okupacionih jedinica na području Kruševa, Resana i Ohrida. Početkom decembra, vodila je odbrambene borbe protiv nemačko-balističkih jedinica koje su koncentrično napadale iz Kičeva, Debra i Struge na slobodnu teritoriju Debarca, na kojoj su se nalazili Centralni komitet KP Makedonije i Glavni štab NOV i PO Makedonije.
Pod pritiskom nadmoćnijih nemačko-balističkih jedinica, brigada je zajedno s Glavnim štabom i CK KPM izvršila marš preko Galičice i albanske teritorije u Grčku, gde je 13. decembra 1943. stigla u Karadžovu. U vreme pokreta, u sastav brigade ušao je bataljon „Stiv Naumov“, ali je već u januaru 1944. izašao iz njenog sastava i s bataljonom „Hristo Botev“ formirao Treću grupu bataljona. Prema operativnom planu GŠ Makedonije, 1. makedonsko-kosovska s Drugom makedonskom brigadom i Trećom grupom bataljona vodila je do kraja januara 1944. uspešne borbe protiv nemačkih i bugarskih snaga na Meglenu, Marijovu i rejonu planine Kožuf i ugrožavala komunikacije Solun–Đevđelija–Skoplje.
Za iskazanu hrabrost i upornost tokom Februarskog pohoda, brigada je pohvaljena od GŠ Makedonije 26. marta 1944. godine. U Prolećnoj ofanzivi, brigada je bila podeljena na dve grupe bataljona (makedonsku i kosovsko-metohijsku), učestvovala u ofanzivi ka zapadnoj Makedoniji i od 8. maja do 4. juna razbila protivofanzivu 297. nemačke divizije i balističkih snaga u Debarcima i vodila borbe na komunikaciji Struga–Debar.
Od grupe makedonskih bataljona formirana je 8. juna 1944. Prva makedonska brigada, a od kosovsko-metohijskih, 24. juna 1944. godine Prva kosovsko-metohijska brigada.
Odlikovana je Ordenom narodnog heroja Jugoslavije 2. novembra 1951. godine (pod imenom 15. proleterska brigada), Ordenom narodnog oslobođenja, i Ordenom bratstva i jedinstva.
Narodni heroji Prve makedonsko-kosovske proleterske brigade
desno|mini|270p|Spomenik Prvoj makedonsko-kosovskoj brigadi u blizini [[Belčišta, centra slobodne partizanske teritorije Debarca 1943. godine.]] Neki od boraca Prve makedonsko-kosovske proleterske brigade, proglašeni za narodne heroje Jugoslavije, su:
Oberteuringen
Obertojringen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Bodenze. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.462 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8435045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bodenze Obertojringen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Bodenze. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 451 metra. Površina opštine iznosi 20,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.462 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 222 stanovnika/km².
Loc.Produttiva V.Le Grado Lauzacco, Udine
Loc.Produttiva V.Le Grado Lauzacco je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Ulmet, Bozioru
Ulmet je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Bozioru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
NGC 7429
NGC 7429 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Cefej koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 59° 58' 24" a rektascenzija 22h 56m 0,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7429 iznosi 12,6. NGC 7429 je još poznat i pod oznakama OCL 249.
Il Passaggio, Arezzo
Il Passaggio je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Montaldo
Montaldo ima više značenja:
Warrior Run, Pennsylvania
Vorior Ran je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 584, što je 40 (-6,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Enzim presecanja acetilacetona
Enzim presecanja acetilacetona (, Dke1, acetilacetonska dioksigenaza, dioksigenaza razlaganja diketona) je enzim sa sistematskim imenom acetilaceton:kiseonik oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim sadrži Fe(II). On posreduje prvi korak u degradaciji acetilacetona kod Acinetobacter johnsonii.
Halmstad
Halmstad je grad i luka od 58.577 stanovnika na jugozapadu Švedske, administrativni centar istoimene općine od 91.800 stanovnika i grofovije Halland koja ima 299.484 stanovnika.
Historija
Grad je osnovan početkom 14. vijeka, i često je služio kao okupljalište vladara i delegata iz tri nordijska kraljevstva. Sve do 1645. pripadao je Danskoj i tek od tada je dio Švedske.
Znamenitosti i obrazovanje
Halmstad je grad kontrasta u kom se modernističke javne zgrade u historijskom centru grada, kao što je gradska vijećnica, dopunjuju sa starijim zdanjima sa drvenim gredama iz 17. vijeka. Njegove najveće atrakcije su gotička crkva iz 14. vijeka, te renesansni dvorac iz 15. vijeka. Na glavnom gradskom trgu stoji fontana Europa i bik, skulptora Carl Millesa. Halmstad je grad brojnih parkova i velike očuvane prirodne šume Galgberget, u kojoj je se nalazi muzej na otvorenom Hallandsgården, sa tipičnim starim seljačkim kućama. Nedaleko od grada leži popularno ljetovalište Tylösand. Grad je sjedište državnog univerziteta od 1983. godine.
Privreda
Glavne industrije su građevinarstvo, proizvodnja tekstila i piva. Halmstad je poznat po dimljenim lososiima koji su njegov specijalitet.
Richmondski zamak
thumb|right|300px|Donžon iz 12. vijeka, visok preko 30 m Richmondski zamak (Richmond Castle) je srednjovjekovni zamak koji se nalazi u blizini središta grada Richmond u engleskoj grofoviji Sjeverni Yorkshire. Ime je dobio po gradu Richemont u Normandiji, odakle su poticali Normani, uključujući i engleskog kralja Williama I Osvajača koji ga je dao sagraditi 1071. Sagrađen je tokom procesa tzv. kastelizacije Engleske, nakon normanskog osvajanja 1066. godine, odnosno nakon pustošenja Sjevera 1069. godine. Namjera mu je bila omogućiti lakšu kontrolu nad pacificiranim anglosaksonskim stanovništvom, a William ga je predao svom bretonskom sljedbeniku Alanu Rufusu. Kasnije su vlast nad zamkom stekli bretonski vojvode, ali je tokom srednjeg vijeka često bio konfisciran od strane engleskih kraljeva, uključujući Henryja II i Edwarda I koji su ga nadograđivali. Međutim, već od kraja 14. vijeka se počeo zapuštati, a službeni zapisi iz 1538. navode da je bio u ruševnom stanju. U 19. vijeku je interes javnosti za starine potakao radove na obnovi, pa je od 1855. do 1931. služio kao pomoćna vojna baza, uglavnom za lokalnu miliciju (Teritorijalna vojska); za prvog svjetskog rata su u njemu bili zatvoreni regruti koji su zbog prigovora savjesti odbili sudjelovati u ratu. Danas se čuva kao historijski spomenik.
NGC 7419
NGC 7419 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Cefej koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 60° 48' 56" a rektascenzija 22h 54m 20,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7419 iznosi 13,0. NGC 7419 je još poznat i pod oznakama OCL 250.
El Llano del Pinto, Cedral
El Llano del Pinto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Cedral.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1957 m.
Las Palomas, Tonalá
Las Palomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Kronologija događaja u serijalu o Harryju Potteru
To je obiteljsko stablo bilo slično onome opisanome u Redu Feniksa. Ipak, na obiteljskom stablu nije bilo godine rođenja Siriusa Blacka što bi odmah točno datiralo i godine rođenja njegovih kolega iz Hogwartsa. Ali je na stablu upisana godina rođenja njegove rođakinje Bellatrix Lestrange, 1951., a Sirius je rekao da su on i Bellatrix bili u školi u isto vrijeme. To bi značilo da je Bellatrix bila na završnoj godini 1969./70., a Sirius i njegovi kolege barem su te školske godine, ako ne i ranije, započeli školovanje.
Aretha Franklin
Aretha Franklin (Memphis, TN, 25. ožujka 1942. – Bloomfield Hills, MI, 16. kolovoza 2018.) bila je američka pjevačica i kantautorica, jedno od najvećih imena soul i R&B muzike.
Rođena je kao kćer poznatog baptističkog propovjednika, a od rane dobi poučavale su je zvijezde gospela kao što su Mahalia Jackson i Clara Ward. Koncem šezdesetih Aretha je bila na vrhuncu svoje stvaralačke moći. Pjesme poput "Respect" i "Chain Of Fools" preko noći su postale klasika. Unatoč osobnim problemima, 1968. snimila je jedan od najimpresivnijih soul albuma tog razdoblja - "Lady Soul".
Arethina karijera počela je gubiti sjaj krajem sedamdesetih, sve dok joj počasna uloga u filmu " Braća Blues " nije vratila prijašnju slavu. Osamdesete su godine bile bogate hitovima kao što su "Freeway Of Love" i "Who's Zooming Who", a pjevala je i u duetu s Georgeom Michaelom i grupom Eurythmics. Poznata je po tome što je zovu "Kraljica Soula", a glasine govore da joj glas ima raspon od četiri oktave. S njom uspoređuju i mladu englesku pjevačicu Joss Stone. Njeno kumče je Whitney Houston, bila je udana i ima 4 sina, te je dosad osvojila čak 19 Grammya.Na njenim rođendanima kao glazbena gošća nastupa Chaka Khan.
Knjiga o Jobu
Knjiga o Jovu ili Knjiga o Jobu (איוב) je 18. po redu knjiga u Bibliji, a ujedno i jedna od najstarijih knjiga nadahnutih Pisama. Knjiga koju veliki deo čovečanstva veoma ceni i citira.
Zašto je ona bila napisana i kakvu vrednost ima za nas danas?
Na odgovor se ukazuje značenjem Jobovog imena: ’’Predmet neprijateljstva’’. Ova knjiga se bavi sa dva važna pitanja:
Jedna od najstarijih knjiga nadahnutih Pisama!Knjiga koju čovječanstvo najviše cijeni i često je citira,a ipak je ona koju malo razumije.U kjizi o Jobu se rasvjetljuje mnogo toga što je rečeno u ostalim knjigama Biblije i odgovara na osnovno pitanje čovjeka:Da li će čovjek čak i kada mu je život u pitanju ostati vjeran Bogu. Iako je Job za mnoge ljude simbol ljudske patnje, oni ne veruju da je on zaista postojao i da ostali likovi koji se spominju u knjizi, kao i sam Đavo, su samo simbolični ili alegorični. Da li je zaista tako?
Autentičnost
Dokaz da je Job bio stvarna osoba i da je pretrpeo sve što je napisano u istoimenoj knjizi je ostali deo nadahnutih biblijskih knjiga koje su dokazane kao istinite i autentične. Na primer, Jehova Bog navodi Joba sa ostalim svojim svedocima, kao što su Noje i Daniel, čija je postojanja Isus Hrist prihvatio (Jez. 14:14,20; uporedi Matej 24:15,37). Drevna hebrejska nacija smatrala je Joba stvarnom osobom. Hrišćanski pisac Jakob ukazuje na Jobov primer ustrajnosti (Jak. 5:11). Jedino bi primer iz pravog života mogao uveriti obožavaoce Boga da se besprekornost i lojalnost Bogu može zadržati pod svim okolnostima. Neko je to morao dokazati, kao Job, jer izmišljena priča ne bi dala uverljive dokaze. Ujedno, kakav bi to Bog bio ako do sada ni jedan čovek ne bi dokazao njemu lojalnost pod teškim ispitima vere i života?
Autentičnost i nadahnutost knjige o Jobu dokazana je i time što su je drevni Hebreji uvek uključivali u svoj biblijski kanon, a to je važna činjenica jer sam Job nije bio Izraelac. Osim ukazivanja na Jezekiela i Jakova, knjigu je citirao i apostol Pavle (Job 5:13; 1.Kor. 3:19). Snažan dokaz nadahnuća knjige dat je u njenom začuđujućem skladu sa dokazanim činjenicama nauke. Kako je moglo biti poznato da je Jehova Bog ’’zemlju obesio ni na čem’’ (Job 26:7), kada su drevni narodi imali predstave pune fantazije o tome kako se zemlja podržava? Jedno gledište koje se zaszupalo u drevna vremena bilo je da Zemlju podržavaju slonovi koji stoje na velikoj morskoj kornjači. Zašto knjiga o Jobu ne odražava takvu besmislicu? Očigledno zato što je Jehova Stvoritelj nadahnuo svetim duhom pisca da napiše istinu. Mnogi drugi opisi Zemlje, prirode, divljih životinja i ptica otkrivaju istinu koju su naučnici vekovima kasnije istražili i potvrdili, a to samo dokazuje da je Job informacije morao dobiti iz višeg izvora nego što je ljudska mudrost bila. Samo Jehova Bog, Autor Biblije mogao mu je to otkriti da zapiše.
Fabula
Jov je živeo u Uzu koji je, prema nekim geografima, smešten u severnoj Arabiji, blizu zemlje koju su zaposeli Edomejci i istočno od zemlje obećane Abrahamovom potomstvu. Ševejci (Seveji) su bili na jugu, a Haldejci na istoku (1:1,3,15,17). Vreme Jobove kušnje bilo je dugo nakon Abrahamovih dana. Bilo je to u vrema kada ’nije bilo na zemlji takvog kao što je on – čovek besprekoran i pravedan’ (Job 1:8). Izgleda da je to razdoblje između smrti Josipa (1657.pne.), čoveka istaknute vere, i vremena kada je Mojsije stupio na svoj put besprekornosti. Job se isticao po čistom obožavanju u tom razdoblju Izraelove uprljanosti egipatskim demonskim obožavanjem.
Nadalje, postupci spomenuti u prvom poglavlju Joba i Božje prihvatanje Joba, kao pravog obožavaoca, ukazuju na vreme patrijarhalnog doba više nego na kasnije razdoblje od 1513.pne. pa nadalje, kada je Bog saobraćao isključivo sa Izraelom pod Mojsijevim zakonom (Amos 3:2; Ef. 2:12). Zato, ako uzmemo u obzir Jobov dug život, izgleda da knjiga obuhvata razdoblje između 1657.pne. i 1473.pne., godine Mojsijeve smrti.
Pisac
Knjigu je dovršio Mojsije nešto nakon Jobove smrti i dok su Izraelci bili u pustoši (Job 1:8; 42:16,17). Zašto se može reći da je Mojsije bio pisac? To je u skladu sa najstarijom tradicijom i među Jevrejima i među ranohrišćanskim naučnicima. Autentičan stil hebrejske poezije, koji se upotrebljava u knjizi o Jobu, jasno kazuje da je knjiga bila originalno delo na hebrejskom, jeziku koji je govorio Mojsije.
Osim toga, delovi u prozi sličniji su Pentateuhu nego bilo kojim drugim spisima u Bibliji. Pisac je morao biti Izraelac, kao Mojsije, jer su Jevrejima ’’bile poverene Božje svete objave’’ (Rimlj. 3:1,2). Nakon što je dostigao zrelost, Mojsije je proveo više od 40 godina u Madijanu, nedaleko od Uza, gde je mogao dobiti detaljne informacije zapisane o Jobu. Kasnije, kada je prolazio pokraj Jobove postojbine tokom Izraelovog 40-godišnjeg putovanja po pustoši, Mojsije je mogao saznati zaključne pojedinosti i zabeležiti ih u knjizi.
Tema
Knjiga o Jobu osvetljava zašto Bog dopušta patnju. U svemiru je tada postavljeno jedno sporno pitanje između Boga i Satane, koje uključuje čovekovu besprekornost prema Jehovi kao Suverenu svemira. Satana Đavo je tvrdio pred Bogom i anđelima da čovek pod pritiscima patnji i problema neće ostati veran Bogu i da će ga se odreći. Hteo je na Jobu to i dokazati, ali nije uspeo. Bog je dozvolio određeno vreme da se dokaže da Satana nad mnogima neće imati uticaj i to vreme se bliži kraju. Tu se pokazuje da su i anđeli, koji su stvoreni pre Zemlje i čoveka, takođe posmatrači tog procesa i vrlo zainteresovani za ishod (Uporedi Joba 1:6-12; 2:1-7 sa 1.Mojs. 3:15; 2.Mojs. 9:16; Lukom 22:31,32; Rimljanima 9:16-19 i Otkrivenjem 12:9; takođe i Joba 1:21; 24:15; 21:23-26; 28:28 pojedinačno sa Propovednikom 5:15; 8:11; 9:2,3; 12:13). Kniga pruža odgovor na mnoga životna pitanja, kao i na to da Bog osuđuje materijalizam (Job 31:24,25), idolopoklonstvo (31:26-28), preljubu (31:9-12), zlobno uživanje (31:29), nepravdu i pristranost (31:13; 32:21), sebičnost (31:16-21), nepoštenje i laganje (31:5), pokazujući da osoba koja to čini ne može steći božju naklonost i večni život. Job se najviše pamti po svom čuvanju besprekornosti i strpljivoj istrajnosti, postavši time primer koji se, za Božje sluge kroz sve vekove, pokazao uzor da nesavršen čovek može ostati lojalan Bogu uvek (Jakov 5:11). Knjiga takođe dokazuje da Bog nije uzrok patnji, bolesti i smrti čovečanstva,dok mnogi misle suprotno i čak mnoge religije poučavaju svoje vernike da je Bog uzrok zla. U ovoj knjizi se upotrebljavaju izrazi ’’otkupitelj’’, ’’otkupnina’’ i ’’ponovo živeti’’, dajući tako letimičan pogled na nauke i nadu koje će biti istaknute u Hrišćanskim grčkim spisima, tzv. Novom zavetu (Job 19:25; 33:24; 14:13,14).
Knjiga o Jobu uzdiže Jehovu Boga i svedoči za njegovu neizmernu mudrost i moć (12:12,13; 37:23), objašnjava i veliča Božja stvaralačka dela (38:4-39:30; 40:15,19; 41:1; 35:10), Božju pravdu, ljubaznu dobrohotnost i milosrđe (36:5-7; 10:12; 42:12). Samo u ovoj knjizi 31 put se ukazuje na Boga kao na Svemogućeg, što je češće nego u celom preostalom delu Pisma.
Eksterni linkovi
سفر أيوب Kniha Jób Jobs Bog Buch Ijob Book of Job Ijob Libro de Job Jobin kirja Livre de Job ספר איוב Kitab Ayub Libro di Giobbe ヨブ記 Ayub 욥기 Liber Iob Jobs bok Księga Hioba Livro de Jó Книга Иова Књига о Јову Job איוב 約伯記
Csorna
Csorna čita se Čorna (njemački: Gschirnau) je grad na zapadu Mađarske od 10,400 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Győr-Moson-Sopron.
Geografske karakteristike
Csorna leži na kotlini potoka Keszeg-er, udaljen 35 km od jugozapadno Győra.
Historija
Najstarije naselje preteča današnjeg grada je prvi put dokumentirano 1226. pod imenom Čorna, Černa, Čurna (ali i kao Serna, Surna), a ono je očigledno bilo slavenskog porijekla i značilo je Crna.
Pravi razvoj mjesta počeo je u 19. vijeku razvojem industrije. Csorna je 1971. dobila status grada.
Las Pitayas, Acala
Las Pitayas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 468 m.
Granville County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 59.916, što je 11.418 (23,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Marion, Michigan
Marion je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 872, što je 36 (4,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Operacija Risnjak
minijatura|Planina [[Risnjak]] Operacija Risnjak je bila operacija Italijanske vojske protiv partizana u široj oblasti Risnjaka (Hrvatsko primorje i Gorski kotar). Pokrenuta je 12. jula 1942. godine.
Montalto
Montalto ima više značenja:
Kobalt-prekorinska 5A hidrolaza
Kobalt-prekorinska 5A hidrolaza (, CbiG (gen)) je enzim sa sistematskim imenom kobalt-prekorin 5A acilhidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Delminijum
Delminij ili Delminijum (Delminium) je naziv za ilirsku gradinu i antičko naselje ili grad u području današnjeg Duvanjskog polja u Bosni i Hercegovini. Predstavljalo je upravno sjedište ilirskog plemena Delmati, po kojima je kasnije dobila ime Dalmacija. Rimski istoričari ističu veličinu Delminijuma (megale polis), ili kao čvrst grad na visokom položaju (Apijan). Iako su podaci brojni, iz njih nije moguće tačno odrediti koja je od gradina bila Delminijum. Zbog toga je dugo vremena smještan na razne lokacije. U kontekstu historijskih, arheoloških, epigrafskih i hodoloških podataka u najnovijoj literaturi smatra se da je dalmatska gradina Lib u Borčanima mjesto na kojem se nalazio Delminium.
Kobalt-prekorinska 5A hidrolaza
Ovaj enzim hidrolizuje prsten A acetat delta-laktona kobalt-prekorina-5A.
Delminijum
Rimski Delminijum
Godine 155. pne. Rimljani su prvi put zauzeli Delminijum. Cjelokupno područje Dalmata, zajedno sa svim ostalim ilirskim plemenima, Rimljani konačno osvajaju 9. godine n.e, nakon Batonovog ustanka.
Delminijum se spominje i u mnogobrojnim dokumentima iz rimskog perioda kao novo, rimsko naselje. I njegova ubikacija je sporna. Analizom naseobinskih i arheoloških ostataka, dio autora smatra da se rimski Delminium nalazio ispod istoimenog ilirske gradine, u podnožju brda Lib, a da se u današnjem Duvnu (Tomislavgrad) nalazila putna stanica Bistue vetus. Drugi autori smatraju da se rimski Delminijum nalazio u današnjem Tomislavgradu, na lokalitetu Županjac.
Grad je kasnije dobio status autonomnog grada u Rimskom Carstvu. Uništen je za vrijeme Velike seobe naroda.
Na mjestu gdje je bio rimski grad podignuto je groblje Karaula. Na samome rimskome trgu (forumu), koji je istražio krajem 19. st. Karl Pač, podignuta je 1924 crkva. Propali su ostaci rimskoga foruma, s otvorenim trgom, vijećnicom, govornicom, uredima i zatvorom, s lijepo isklesanim kamenim kvaderima. Istražene terme (banju) nedaleko od Franjevačkoga samostana zatrpane su pijeskom i zemljom i izgrađen parking.
Massalengo-Motta Vigana, Lodi
Massalengo-Motta Vigana je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4004 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Zona Industriale Tossilo, Nuoro
Zona Industriale Tossilo je naselje u Italiji u provinciji Nuoro, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
Ca' Perlina, Forlì-Cesena
Ca' Perlina je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Damsh al Fāwīyah, Hajjah
Damsh al Fāwīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Ca' Perlina, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
NGC 7261
NGC 7261 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Cefej koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Oberwolfach
Obervolfah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 51 opštinskog središta okruga Ortenau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.763 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8317093.
NGC 7261
Deklinacija objekta je + 58° 6' 36" a rektascenzija 22h 20m 10,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7261 iznosi 8,4. NGC 7261 je još poznat i pod oznakama OCL 237.
Oberwolfach
Geografski i demografski podaci
Obervolfah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ortenau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 323 metra. Površina opštine iznosi 51,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.763 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Arnulf III od Flandrije
thumb|Arnulf III, Count of Flanders