cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kozica (Pljevlja)
Istorija
U selu Kozica vidljivi su ostaci srednjovekovnog utvrđenja - Koznik (slika). Po imenu utvrđenja dobilo je ime i samo selo. Koznik se prvi put pominje 1441. godine u Dubrovačkom arhivu. Kao Castrum Schoznich, grad se pominje i u povelji Fridriha III (1452—1493) hercegu Stefanu Vukčiću (1435—1466), iz 1448. godine.
Iako su pisani tragovi postojanja Koznika datirani u petnestom veku i veoma su rijetki, arheološkim pregledom lokaliteta (Srejović - Knežević 1976) identifikovana je trasa rimskog puta koji je vodio iz Municipiuma S, pored Koznika (utvrđenja) sve do Kolovrata u Prijepolju i služio kao zimska ruta (zbog nemogućnosti obavljanja saobraćaja preko Jabuke). O prisutnosti Romanskog stanovništva u selu Kozici svedoče brojni nadgrobni spomenici iz Rimskog i kasnoantičkog perioda nađeni u podnožju Koznika (groblje) kao i nekih 1,5km severozapadno u lokalitetu Kotlina. Smatra se da je rimski put bio širok 3,6 m popločan kaldrmom sa kolotragom na pojedinim mestima. Put je dat popisom na Pojtingerovoj tabli.
U selu Kozica nalazi se srednjovjekovni rudnik gvožđa. Ruda je bila vrlo dobrog kvaliteta, a i eksploatacija je bila laka, što je, svakako, uslovilo da se na tom mestu podigne utvrđenje, i mnogo ranije nego što nalazimo u dubrovačkim dokumentima. Pretpostavlja se da je rudnik korišten u starom veku, upravo od strane Rimljana a kasnije i Grka (Romeja) o čemu postoji usmena tradicija o lokaciji tzv. grčkih grobalja. Ekspoloatacija rude je obnovljena krajem 40-ih godina prošlog vijeka, ali se od projekta brzo odustalo, najvjerovatnije usled istorijskih okolnosti (izolacija tadašnje Jugoslavije...). Upravo tada, krajem 40-ih godina XX vijeka, od strane Ministarstva Ruda i Šuma, tadašnje Jugoslavije izrađena je studija isplativosti korišćenja rudnih nalazišta u Opštini Pljevlja. U navedenoj studiji opisan je i dat nacrt Koznika, sa četiri odbrambene kule u gornjem gradu te okruglom kulom u donjem gradu. U istom dokumentu se navodi da je tokom rudarskih radova "pronađen stariji potkop u rudniku koji ukazuje na vrlo star rad", pa se pretpostavlja da se radi o antičkoj ekspoloataciji rude (Dokument se nalazi u Turističkoj organizaciji Pljevlja).
Takođe se pretpostavlja da je Koznik u srednjem veku bio naseljen dominantno [Sasima](Saksoncima), koji su iskopavali rudu, o čemu nemamo pisanih svedočanstava, ali ni toponima. Jugozapadno na oko 450 metara od utvrđenja, pored trase rimskog puta, nalazimo na ostatke srednjovekovne crkve ili manastira (Manastir Orlić), pored kojeg se nalazi izvor poznat kao „Kaluđerska voda“. Po usmenom predanju manastir je uništen u 17 veku. Prema navedenom dokumentu iz 1940-ih, tada je pored manastira postojao "popločan put lepog izgleda"
Ipak iz dubrovačkih dokumenata sa početka 15. vijeka, može se uočiti razvijena trgovina, stanovništva tadašnjeg Kozničkog Grada i Podgrađa sa Dubrovčanima. Iz sačuvanih dokumenata da se pretpostaviti da je Koznički Grad bio značajno trgovačko sjedište, pa čak možda i pazarište, i najvjerovatnije stanica na karavanskom putu od Dubrovnika prema Mileševcu i dalje Malom Brdu : U Dubrovačkom arhivu 1422. g. jasno se navodi tužba Brajka Bogosalića dubrovačkog trgovca, protiv trojice Dubrovčana - trgovca i izvjesnog Mikocija iz Koznika (Mihocius de Schosnich) da su mu napali i opljačkali sina Maroja u dućanu u Trgovištu.
Kao arhitektonska cjelina, može se slobodno reci da je Koznik tipičan primer za prilagođavanje osnove utvrđenja terenu i za maksimalno korišćenje prirodnih oblika stjenovitog brda, kako bi grad bio što nepristupačniji. Grad ima jako izdužen oblik u osnovi. U svom prikazu iz 1977 J. Knežević „Iz daleke prošlosti Pljevaljskog kraja“ iznosi da su u gradu (Koznik) sasvim dobro očuvani drveni elementi konstrukcije kao i centralna odbrambena kula, na samom vrhu. Danas je nažalost kula djelimično srušena. Sa druge strane osim prisustva rimske i kasnoantičke plastike podgrađe još uvijek nije arheološki locirano.
Sredinom 19. vijeka dolazi do prvih organizovanih otpora Osmanskom carstvu, u vidu četovanja, i pojavom hajduka. Istaknuti četovođe iz ovog kraja bili su Ristan Šarac i Mićo Gluščević, koji su organizovali i otpor a učesnici su bitke na Šarancima. Kraj je oslobođen od Turaka i prisajedinjen Crnoj Gori krajem oktobra 1912. godine.
Nažalost, zbog dugogodišnje Otomanske okupacije, kraj je bio relativno dugo zapostavljen po pitanju otvaranja škola i prosvetiteljskog rada. Crkve i manastiri su bile „oaze“ pismenosti, ali i to takoreći zanemarivano, čestim paljenjem i odvođenjem sveštenstva u ropstvo. Manastir Dubočica koji se tada nalazio na obali Ćehotine, i bio najbliži selu nije imao školu. Viđeniji domaćini su krajem XIX veka svoju djecu slali u Manastir Mileševa, kako bi se opismenila i eventualno postala sveštenici. Tako u Manastiru Mileševa a kasnije u manastiru Stranjani, krajem XIX veka svešteničku školu prvi pohađao Stevan Gajević. On je po osnivanju škole u Obardama (1902) imenovan za prvog učitelja. U Kozicu je donio prve svešteničke knjige, ali i Pelagićev narodni učitelj i zubarska kliješta, što je uslovilo da se osim prosvetiteljstva bavi i liječenjem. Zbog čestih buna i ustanaka u mataruškom kraju početkom XX veka, Stevan, nikada nije postao učitelj beć se okrenuo borbi za oslobođenje, i priključio se Ujedinjenoj omadini srpskoj. Kao istaknuti rodoljub i narodni prvak učestvovao je u Raoničkoj Buni (1906) i prvom Balkanskom ratu, za šta je odlikovan Spomenicom 1912-13. „Osvećeno Kosovo“. Stevan je 1916 interniran u logor Neđmeđer u Ugarskoj (Veliki Međer - današnja južna Slovačka), da bi već sredinom naredne godine bio vraćen kući u Kozicu, zbog lošeg zdravstvenog stanja. Umro je od posledica iscrpljenosti 1917. godine u 47 godini života.
Godine 1937. otvorena je osnovna (četvorogodišnja) škola u Kozici koja i danas radi. Školska zgrada je zidana 4 godine, tesanim kamenom, i sa arhitektonskog stanovišta predstavlja svojsvrstan fenomen.
Demografija
U naselju Kozica živi 134 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 51,3 godina (49,5 kod muškaraca i 52,8 kod žena). U naselju ima 66 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,32.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika. U Kozici danas žive: Gajevići, Vukašinovići, Tomaševići, Pejovići, Gačevići, Bujišići, Kartali, Koćali, Joksimovići, Kovačevići, Benovići i Popadići.
Hamburg
Hamburg ili službeno Slobodni hanzeatski grad Hamburg (njemački: Freie und Hansestadt Hamburg) je istovremeno jedna od 16 njemačkih pokrajina i drugi po veličini njemački grad od 1 700 000 stanovnika (2009. u užem centru. Ali konurbacija ili metropolitanski Hamburg ima čak 3 500 000 stanovnika, pa je po tom parametru šesti po veličini grad u Evropskoj uniji.
Hamburg je grad mostova i konzulata, jer ima čak 2 302 mosta, a to je više nego što imaju Venecija i Amsterdam zajedno, a sa 90 konzulata koliko ih ima, je drugi grad na svijetu, odmah iza New Yorka.
Geografija
Hamburg leži na sjeveru Njemačke na ušću rijeka Alster i Bille u Elbu, koja zatim, nakon 110 km toka prema sjeverozapadu utječe u Sjeverno more. Elba je u Hamburgu vrlo dobra prirodna luka sa direktnim pristupom od mora, a najpogodnija je njena južna obala, nasuprot kvartovima St. Pauli i Altona. Obale su povezane mostovima, kao i starim i novim tunelom ispod Elbe. Zemlja sjeverno i južno od Elbe je povišena nanosima šljunka i pijeska od glečera za vrijeme ledenog doba, to su neplodne vrištine. Obje strane Elbe su vijekovima plavljene u vrijeme visokih voda Sjevernog mora, koje su tu odlagale pijesak i mulj. U međuvremenu su sa obje strane Elbe podignuti nasipi. Stari nasipi još podsjećaju na vremena kada su za vrijeme visokih voda čitavi kvartovi uz rijeku bili poplavljeni.
Današnje granice grada Hamburga postoje tek od 1. travnja 1938. Nakon Berlina, to je i površinom i brojem stanovnika najveći grad u Njemačkoj.
Higueras (razvrstavanje)
Higueras ima više značenja:
Kenn
Ken je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.561 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235060, NUTS (DEB25) i LOCODE (DE NNP) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Ken se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 150 metara. Površina opštine iznosi 3,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.561 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 660 stanovnika/km².
Non si sevizia un paperino
Non si sevizia paperino, u međunarodnoj distribuciji poznat pod engleskim naslovom Don't Torture a Duckling je italijanski triler film snimljen 1972. godine u režiji Lucija Fulcija, koji se smatra jednim od najpoznatijih ostvarenja giallo žanra.
Hamburg
Geografija
Najviša uzvisina Pokrajine Hamburg je 116,1 m visok bezimeni vrh u Hamburškim brdima.
Administrativna podjela
Hamburg je podijeljen na sedam bezirka (okruga):
Non si sevizia un paperino
Iako je Fulcijev film, u skladu sa žanrovskim "pravilima", publici pružio "eksploatacijski" sadržaj kroz scene eksplicitnog seksa i nasilja, pogotovu u slučaju linča vještice, kritičarima je postao zanimljiv i zato što se tumačio kao autorov svojevrsni komentar na društvene prilike u tadašnjoj Italiji. Od eksplicitnog seksa i nasilja je, pak, kritičarima iz redova Katoličke crkve najviše upalo u oči to što je glavni negativac svećenik, pa je Non si sevizia paperino bio optuživan za navodno antikatoličanstvo i stavljan na svojevrsnu "crnu listu" u nizu država, gdje je publici postao dostupan tek godinama i decenijama kasnije. Usprkos toga, sam Fulci ga je nazivao svojim najdražim filmom. Muziku za film je napisao Riz Ortolani, koji će dio nje kasnije "reciklirati" za potrebe mnogo poznatijeg filma Cannibal Holocaust.
Hamburg
Administrativna podjela
Svaki okrug ima svoj parlament koji se u Hamburgu zove okružna skupština. Te okružne skupštine pravno imaju status upravnog tijela sa vrlo ograničenim nadležnostima. Svaki okrug je podijeljen na više kvartova kojih je ukupno u gradu 104. Nekim kvartovima u neposrednoj blizini sjedišta okružnih skupština upravljaju direktno skupštine, dok za druge kvartove postoje tzv. mjesni uredi, ukupno ih je 15.
Klima
Zbog blizine mora i njegovog utjecaja, ovdje je klima blaža nego u istočnoj unutrašnjosti. Najtopliji mjesec je juli sa prosječnih 17,0 °C, a najhladniji januar sa 0,0 °C. Ali u najtoplijim mjesecima nisu rijetkost ni temperature iznad 25 °C. Od 1990-tih godina - možda kao posljedica globalnog zatopljenja - zabilježene su i temperature do 37,3 °C (9. august 1992.). U godini padne prosječno 714 mm padavina a 52 dana godišnje je Hamburg obavijen gustom maglom. U zimskim mjesecima mogu biti i vrlo snažne oluje. Klima je cijelu godinu vlažno umjerena. Najpovoljnije vrijeme za posjet Hamburgu je proljeće i početak ljeta, no i tada se mora računati sa kišom.
Stanovništvo
Obzirom da je Hamburg bio pošteđen razaranja u vrijeme tridetogodišnjeg rata, u 17. vijeku je bio najveći njemački grad.
Neposredno prije početka 2. svjetskog rata Hamburg je već imao 1 682 000 stanovnika (1939).
Casone, Livorno
Casone je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Hamburg
Stanovništvo
Stanovništvo je multikulturalno. 14,9% (255.070 u decembru 2004.) stanovnika ima strani pasoš, a po nekim procjenama gotovo 130 000 njemačkih građana Hamburga su inozemnog porijekla. Starosna struktura:
Jezik
Skoro do kraja 19. vijeka je donjenjemački jezik bio jedini jezik kojim se govorilo u Hamburgu. Iako je čak i ranije gornjenjemački (kao standarni jezik) bio jezik na kom se pisalo, negdje od sredine 20. vijeka - gornjonjemački je istisnuo donjenjemački i u svakodnevnom govoru.
Od vremena velikog vala useljavanja 1960-tih su se u gradu stvorili "jezični otoci" jer su se doseljenici često smještali u istim dijelovima grada, tako da danas postoji čak "portugalski kvart" gdje prevladava portugalski, dok turski i kurdski prevladavaju u Altoni i Wilhelmsburgu.
EAH
Termin EAH ima više značenja.
Morattigan
Morattigan (Monchiggan), ime koje Lee Sultzman navodi kao jedno od plemena koje je bilo u sastavu konfederacije Pennacook. Kod Swantona i Hodgea pleme pod ovakvim imenom se nigdje ne navodi. Naziv Monchiggan ("out to sea island") indijanski je naziv malenog stjenovitog otoka Monhegan pred obalom Maine u SAD-u.
Chauvé
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1695 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 62 m, a minimalnoj 0 m).
Broker
Broker je licencirana osoba koja djeluje kao posrednik u transakcijama s imovinom između kupaca i prodavača. U izvornom značenju riječi, broker ne trguje vrijednosnim papirima za svoj račun već samo za račun svojih komitenata.
Ekološka hrana
mini|Ekološka hrana Ekološka hrana je hrana proizvedena uz korišćenje metoda koje ne uključuju savremene vještačke dodatke kao npr. pesticide i hemijska đubriva, ne sadrži genetički modifikovane organizme i nije tretirana zračenjem, industrijskim rastvaračima ili hemijskim prehrambenim aditivima.
U većem delu ljudske istorije, poljoprivredna proizvodnja se može nazvati „ekološkom“. Samo je tokom 20-og veka počela upotreba velikih količina veštačkih hemikalija u proizvodnji hrane. Pokret ekološke poljoprivrede nastao je 1940-ih godina kao odgovor na industrijalizaciju poljoprivrede i poznat je pod nazivom Zelena revolucija.
Ekološka proizvodnja je, za razliku od privatnog povrtarstva, regulisana zakonom. Trenutno je u Evropskoj uniji, SAD, Kanadi, Japanu i drugim državama potrebno da proizvođači hrane obave posebnu ekološku sertifikaciju za ekološku proizvodnju kako bi plasirali svoje proizvode kao „ekološke“. U smislu ovih zakona, ekološka hrana je hrana proizvedena na način koji je usklađen sa standardima koje su propisane na državnom ili međunarodnom nivou. U većini zemalja ekološka hrana ne sme biti genetički modifikovana. Predloženo je da primenu nanotehnologije u proizvodnji hrane treba isključiti iz sertifikovane ekološke hrane.
Značenje i poreklo pojma ekološke hrane
Lord Nortbourn je 1939. godine skovao naziv „organska poljoprivreda“ (ekološka poljoprivreda) u svojoj knjizi „Pogled na zemlju“ (1940), na osnovu svog koncepta po kojem je farmu smatrao za jedan organizam, da bi opisao holistički, ekološki uravnotežen pristup poljoprivrednoj proizvodnji, suprotno onome što je nazvao „hemijska poljoprivreda“ (odnosi se na veštačku plodnost i ne predstavlja ekološku celinu). Ovo se razlikuje od naučne upotrebe pojma „organsko“, koji se odnosi na one vrste molekula koji sadrže ugljenik.
Identifikacija ekološke hrane
Prvi potrošači zainteresovani za ekološku hranu su tražili hranu koja nije hemijski tretirana korišćenjem pesticida, svežu i minimalno obrađenu hranu. Takva hrana se nabavljala direktno od uzgajivača. Lična definicija ekološke hrane je razvijena iz direktnog iskustva: razgovorom sa uzgajivačem, posmatranjem uslova na farmi i praćenjem aktivnosti prilikom uzgoja. Kako su se zahtevi za ekološkom hranom povećavali, velike isporuke ekološke hrane su zamenjivale direktne nabavke od uzgajivača. Danas ne postoji ograničenje u veličini farme na kojoj se uzgaja ekološka hrana, tako da mnoge velike farme imaju odeljke u kojima uzgajaju ekološku hranu. Na tržištu je teško razlikovati ovakvu hranu, pa je uvedeno označavanje proizvoda kao „sertifikovanih ekoloških“ proizvoda.
U razvijenim zemljama zapadne Evrope i u SAD postoje specijalizovane pijace sa ekološkim namirnicama.
Da bi se neko povrće smatralo ekološkom hranom, ono mora biti odgajano uz poštovanje sledećih pravila:
Kada je reč o ekološkoj hrani životinjskog porekla, pravila su sledeća: u ishrani životinja ne smeju se koristiti hormoni koji veštački pospešuju rast, kao ni bilo kakvi lekovi i druga veštačka sredstva.
Pravila za ekološku proizvodnju u Evropskoj uniji
U Evropskoj uniji pravila za ekološku proizvodnju su propisana u sledećim dokumentima:
Detaljnija pravila u vezi sa ekološkom proizvodnjom, obradom, distribucijom, označavanjem i kontrolama su propisana sledećim uredbama Evropske komisije:
Ova uredba je dopunjena novim pravilima za ekološku proizvodnju sledećom uredbom:
Trenutno EU zakonodavstvo zahteva da se ekološka hrana biljnog i životinjskog porekla označava korišćenjem EU logotipa za ekološku proizvodnju. Na oznaci takođe mora postojati kodni broj sertifikacionog tela koje je sertifikovalo proizvođača ekološke hrane.
Efekti konzumiranja ekološke hrane
Konzumiranjem ekološke hrane nivo toksina u organizmu se smanjuje. U klasičnoj poljoprivrednoj proizvodnji previše je toksina u vidu pesticida i raznih metala koji povoljno utiču na trajnost namirnice, ali svakako nepovoljno na sveukupno zdravlje. Neki od njih povećavaju rizik od raznih bolesti - nervnih oboljenja, kancera i dr. Namirnice proizvedene na ekološki način sadrže mnogo viši nivo hranljivih sastojaka, kao što su proteini, vitamin C i mnogi minerali.
U jednom naučnom projektu stručnjaci su se pozabavili konkretnim prednostima ekološke u odnosu na neekološku hranu. Dobijeni rezulati su: ekološka hrana sadrži 27% više vitamina C, 21% više gvožđa, 29% više magnezijuma i 13% više fosfora.
Piano d'Ischia, Isernia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 547 m.
Un uomo da rispettare
Un uomo da rispettare ; ) je italijansko-zapadnonjemački kriminalistički film snimljen 1972. godine u režiji Michelea Lupoa. Protagonist, koga tumači Kirk Douglas, je profesionalni obijač sefova koji nakon odlsužene kazne izlazi iz zatvora, te ga gangsteri angažiraju za spektakularnu pljačku u kojoj bi mu ključnu pomoć trebali pružiti cirkuski akrobati.
Los Polo, San Juan Evangelista
Los Polo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Lola (film, 1961)
Lola, u Italiji poznat pod naslovom Lola - Donna di vita je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Jacquesa Demyja, kome je predstavljao cjelovečernji prvijenac u filmografiji.
Naslovni lik, koji tumači Anouk Aimée, je Lola, lijepa kabaretska plesačica iz Nantesa u koju je od ranog djetinjstva bio zaljubljen protagonist Roland Cassard (čiji lik tumači Marc Michel). Radnja prikazuje kako Roland, u nastojanju da osvoji, nastoji steći bogatstvo bavljenjem kriminalom, ali i kako će se igrom sudbine na kraju opet ostati sam.
Demyjev film je izazvao pažnju zbog toga što je, poput svojih vršnjaka iz generacije koja je stvorila Francuski novi val, odbacio tradicionalni pristup, te je, između ostalog miješao žanrove nastojeći stvoriti "mjuzikl bez muzike". Sa druge strane, za razliku od drugih novovalovaca, Demy je u Loli prikazao veliku privreženost starim filmovima, a što se prije svega odnosi na znameniti Plavi anđeo, melodrame Maxa Ophülsa i klasični Hollywood, a što je mnoge kritičare navelo da Demyjev filmove smještaju u autorov vlastiti "nadrealni" univerzum.
Lik Rolanda Cassarda se nekoliko godina pojavio u znamenitom Demyjeveom filmu Cherbourski kišobrani, a lik Lole 1968. u filmu Model Shop, zbog čega se Lola danas smatra prvim dijelom trilogije.
El Dominico, Tumbiscatío
El Dominico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
One i on
One i on je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1964. godine. Režirao ju je Zdravko Šotra, a scenario je napisao Lars Helgeson.
Max Jacob
Max Jacob (Quimper, 12. srpnja 1876. – internacijski kamp Drancy, 5. ožujka 1944.) je bio francuski pjesnik, slikar, pisac i kritičar.
Biografija
Nakon što je djetinjstvo proveo u Quimperu, Jacob se do 1897. godine školovao u Parizu, no napustio je školu radi umjetničke karijere. Tokom ljeta 1901. upoznao se s Pablom Picassom te mu je pomogao naučiti francuski, postavši tako slikarev prvi prijatelj u Francuskoj. Kasnije su bili cimeri na bulevaru Voltaire te će ostati dobri prijatelji do kraja života (Jacob je čak prikazan na poznatoj Picassovoj slici Tri muzičara). Jacob je Picassa upoznao s Guillaumeom Apollinaireom, koji je mladog slikara kasnije upoznao sa Georgesom Braqueom.
Jacob će formirati blisko prijateljstvo s Jeanom Cocteauom, Jeanom Hugoom te slikarima Christopherom Woodom i Amedeom Modiglijanijem, koji će izraditi Jacobove portrete. Sprijateljio se i poticao umjetnika Romanina, poznatijeg po svom pravom imenu - Jean Moulin. Vjeruje se kako je Moulinovo kodno ime za vrijeme rata (Max) nastalo upravo kao posveta Jacobu. Jacob je bio židovskog porijekla, no tvrdio je kako je 1909. imao viziju Krista zbog koje se preobratio na katolicizam. No, unatoč tome, Jacob je gotovo cijeloga života bio polariziran između snažne pobožnosti i divlje boemštine. Ta polariziranost prestaje 1921. godine, kada se povlači u polumonaški život u Saint Benoît-sur-Loire, gdje boravi sve do Drugog svjetskog rata, zarađivajući prodavanjem slika.
Dana 24. veljače 1944., Jacob je uhapšen od strane Gestapa i odveden u zatvor u Orléansu kao zatvorenik #15872. Ranije, tokom siječnja iste godine, nacisti su uhapsili Maxova brata Gastona i deportirali ga u Auschwitz, gdje je ubijen u plinskoj komori zajedno s njihovom sestrom, Myrthe-Lea. Nacisti su ubili i njezina supruga. Nakon zatvaranja u Orléansu, Jacob je ubrzo premješten u internacijski kamp Drancy nedaleko od Pariza, odakle je trebao biti deportiran u Auschwitz. No, Jacob je preminuo 5. ožujka 1944. godine od posljedica bronhijalne pneumonije.
Opus
Jacobov opus se danas smatra važnom poveznicom između simbolista i nadrealista. Među njegovim pjesničkim, ističu se Le Cornet à dés, zbirka pjesama u prozi pisana u kombinaciji simbolizma i nadrealizma te Le Laboratoire central, zbirka lirike. U djelu La Défense de Tartufe i romanu Saint-Matorel opisuje svoja religijska iskustva, dok u djelu Sacrifice impérial pokazuje tendenciju ka samoanalizi. Zajedno s njegovim fantazijama i igrama riječima, Jacobova samoanaliza otkriva kako iza optimistične fasade leži duboko mučenje jednog konvertita koji strahuje od prokletstva i žudi za rajem.
Njegovi romani, često u epistolarnoj formi, zapravo su vježbe verbalne mimikrije u kojima vjerno reproducira razgovore sitne buržoazije, koju je sardonično, ali s osjećajem, promatrao. Izvršio je snažan utjecaj na mnoge suvremenike, a tokom života je uvijek bio okružen skupinom mladih, ali i starijih umjetnika.
Njegov slikarski rad također svjedoči o vezi između simbolizma i nadrealizma, a za života je imao dvije izložbe u New Yorku - 1930. i 1938. godine.
Osim svog pravog imena, za života je koristio barem dva pseudonima - Léon David i Morven le Gaëlique.
Konawa, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.298, što je 181 (-12,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Tepetates, Mezquitic
Los Tepetates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1611 m.
Zajednička poljoprivredna politika
Zajednička poljoprivredna politika (eng. Common Agricultural Policy), jedna je od zajedničkih politika Europske unije, a deﬁnirana je još Rimskim ugovorima. Temelji se na zajedničkom unutarnjem tržištu i cilj joj je osiguravanje razumnih cijena za europske potrošače i odgovarajućih prihoda za poljoprivrednike preko ustroja zajedničkih poljoprivrednih tržišnih organizacija, primjene načela jedinstvenih cijena, ﬁnancijske solidarnosti i preferencijalnoga pristupa prema poljoprivrednim proizvodima s područja Zajednice. Zajednička poljoprivredna politika jedna je od najvažnijih nadležnosti Zajednice, na koju se usmjerava više od polovice proračuna EU-a.
Дашница (Алексинац)
Дашница је насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 115 становника (према попису из 1991. било је 141 становника).
Демографија
У насељу Дашница живи 98 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 49,3 година (48,1 код мушкараца и 50,3 код жена). У насељу има 45 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,56.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Amortizacija diskonta
Amortizacija diskonta (eng. discount amortization) je postupak knjigovodstvenog smanjivanja diskonta na emitirane obveznice tako da knjigovodstvena vrijednost kuponskih obveznica odgovara nominalnoj u trenutku dospijeća.
Corte, Imperia
Corte je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 684 m.
Plummer, Idaho
Plamer je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.044, što je 54 (5,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Univerzitet Sapientia
Univerzitet Sapientia (Universitatea Sapientia; Sapientia Erdélyi Magyar Tudományegyetem) je privatna institucija visokog obrazovanja u istorijskoj regiji Transilvaniji čiji je radni jezik mađarski. Fakulteti ovoga univerziteta smještena su u tri grada regije.
DNK fotolijaza
DNK fotolijaza may refer to:
Emil Boc
Emil Bok (26. septembra 1966. u Rahitelu) je premijer Rumunije. Pre ove funkcije obavljao je dužnost gradonačelnika Kluž-Napoke, najvećeg grada u Transilvaniji. Bok je predsednik Demokratske-liberalne stranke, stranke čiji je član i predsednik Trajan Basesku. Početkom 2012. je najavio ostavku usled masovnih demonstracija protiv planova njegove vlade o privatizaciji zdravstva.
Biografija
Emil je sin Ioana i Ane Bok, iz sela Rahitele u okrugu Kluž. Oženjen je Oanom, predavačem univerziteta od 1994. godine i imaju dve ćerke, Cezaru i Patriciju.
Politička karijera
Bok je ušao u politiku 2003. godine kada je izabran za izvršnog predsednika Demokratske stranke na predlog Trajana Baseskua. Njegov posao je bio da rukovodi identitetom stranke kako ne bi bila brkana sa Nacionalnom liberalnom strankom.
Gradonačelnik Kluž-Napoke
Preuzeo je pociziju gradonačelnika Kluž-Napoke nakon što je na izborima 2004. pobedio ekstremno desničarskog kandidata Georga Funara koji je bio gradonačelnik prethodnih 12 godina. Na tim izborima Bok je zauzeo prvo mesto ispred Ioana Rusa iz Socijaldemokratske stranke i Georga Funara. Bok je osvojio 76,2% glasova i nije bilo potrebe za drugim krugom izbora.
Premijer Rumunije
Nakon parlamentarnih izbora 2008. godine, Demokratsko liberalna stranka i Socijaldemokratska stranka su oformile koaliciju za stvaranje nove vlade. Predsednik Basesku je za mandatara prvobitno imenovao Teodora Stoložana ali se on povukao. Emil Bok je predložen 15. decembra a 22. decembra je i zvanično potvrđen od strane parlamenta za novog predsednika Vlade. U oktobru 2009. mu je izglasano nepovrenje a za mandatara nove vlade je predložen Lučijan Kroitoru. Ni Kroitoru nije dobio potrebnu podršku pa je za premijera predložen Liviu Negoita. Nakon reizbora Trajana Baseskua za predsednika, Emil Bok je ponovo predložen za mandatara.
Bok, čiji je mandat koincidirao sa globalnom ekonomskom krizom, je početkom 2012. podneo ostavku posle višesedmičnih demonstracija protiv planova njegove vlade o privatizaciji zdravstva.
Cercola, Napoli
Cercola je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17821 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
La Psychologie de l'art
La Psychologie de l'art (srpskohrvatski: Psihologija umjetnosti) je veliko teorijsko djelo francuskog pisca Andréa Malrauxa, nastalo u periodu od 1947. do 1949. godine u tri knjige. Psihologija umjetnosti je Malrauxovo prvo zrelo djelo o filozofiji umjetnosti, nastalo nakon kratke studije "Esquisse d'une psychologie du cinéma". Iako u njoj Malraux ne razvija revolucionarne ideje o preoblikovanju povijesti, istu vidi kao sredstvo nadvladavanja "apsurda sudbine i besmislsnosti egzistencije", definirajući ju tako kao "povijest čovjekova oslobađanja". Velika umjetnička djela nazvao je poveznicom čovjeka i svijeta. Iako rano djelo, Psihologija umjetnosti daje izvanredan uvid u Malrauxovu umjetničku filozofiju i ideje koje će postepeno razvijati u kasnijim teorijskim djelima.
Kao što je već rečeno, Psihologija umjetnosti sastoji se od tri dijela:
Novo izdanje Psihologije umjetnosti iz 1951. godine bit će u sklopu Malrauxovog drugog teorijskog djela, Les Voix du silence.
Loma Bonita, Apaxco
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Apaxco.
Kategorije (Aristotel)
Prvi sustavan nauk o kategorijama dao je Aristotel, koji razlikuje 10 kategorija:
Loma Bonita, Apaxco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2226 m.
El Limoncillo, Santa Cruz Zenzontepec
El Limoncillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Zenzontepec.
Kategorije (Aristotel)
U nekim spisima Aristotel spominje 3 ili 8 kategorija; tijekom razvoja filozofije taj se broj mijenjao.
El Limoncillo, Santa Cruz Zenzontepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 845 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 849 m.
Piscataqua
Piscataqua, maleno pleme Algonquian Indijanaca sa istoimene rijeke na granici između američkih država Maine i New Hampshire. Glavno naselje također se zvalo Piscataqua a nalazilo se kod grada Dover u okrugu Stafford, New Hampshire. Pripadali su konfederaciji Pennacook. nazivani su i Pascataquas, Pascatawayes, Passataquack, Piscataquaukes. ne smiju se pobrkati sa plemenom Piscataway.
Newichawanoc
Newichawanoc (Newichawawock, Newichawanock, Newichewannock), pleme američkih Indijanaca porodice Algonquian sa gornjeg toka rijeke Piscataqua i Salmon Falls Rivera na jugu današnje države Maine i susjednom New Hampshireu. Glavno naselje nalazilo im se u blizini današnjeg Berwicka u okrugu York.
Newichawanoci su pripadali plemenskom savezu Pennacook a u drugoj polovici 17. stoljeća u kontaktu sa Englezima trgujući sa Francisom Smallom. Indijanci su htjeli ubiti trgovca, na što ga prethodno upozorava njihov poglavica Wesumbee poznat i kao Kapetan (Captain) Sandy, nakon čega ovaj pobježe. Wesumbe mu kasnije prodaje svu zemlju između Great i Little Ossipee Rivera, rijeke Saco i New Hampshirea. Na području plemena niknulo je 5 gradova Limington, Limerick, Cornish (kasnije Francisborough), Newfield i Parsonsfield, kolektivno nazivanih  'five Ossipee towns' .
Pentucket
Pentucket /na jeziku pennacooku =“land of the winding river”, / pleme američkih Indijanaca porodice Algonquian čije se glavno istoimeno selo nalazilo na mjestu današnjeg Haverhilla u Massachusettsu. Prvi bijeli naseljenici dolaze 1640. a 1642. Indijanci im prodaju svoju zemlju, na kojoj su izgradili grad Haverhill, prozvan po Haverhillu u Engleskoj. . Zemlju Pentucketa prodaju Passaquo i Saggahew, uz suglasnost bashabe Passaconawaya (Passaconway) za svega 3 funte i 10 šilinga
Cazilhac (Ero)
Kazilak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Monpelije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 161 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 99 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 166 metara (maksimalnoj 523 m, a minimalnoj 132 m).
Higuerillas (razvrstavanje)
Higuerillas ima više značenja:
Montonale Basso, Brescia
Montonale Basso je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Jod-pentoksid
Jod-pentoksid je oksid joda hemijske formule I2O5, gde je oksidacioni broj joda +5.
Dobijanje
Može se dobiti zagrevanjem jodne kiseline na temperaturi od oko 170 °C, jer se ona tada raspada uz gubitak vode :
Primena
Ovaj oksid je jako oksidaciono sredstvo, pa može da oksiduje ugljen-monoksid, što je važno u otkrivanju ovog gasa u smeši, čak i u malim količinama: Reagens koji se koristi u ovu svrhu i koji sadrži jod-pentoksid se naziva hulmanit.
Souhegan
Souhegan, pleme američih Indijanaca porodice Algonquian sa rijeke Souhegan, pritoke Merrimacka, na području današnjeg okruga Hillsborough u američkoj državi New Hampshire. Njihovo glavno istoimeno selo nalazilo se na mjestu današnjeg Amhersta. U kraj u kojem su živjeli bijelo naseljenici počeli su pristizati između 1735. i 1741. Pripadali su plemenskom savezu Pennacook.
Happy Gilmore
Happy Gilmore (fonetski: Hepi Gilmor) je američka filmska komedija snimljena u režiji Dennisa Dugana i premijerno prikazana 1996. godine. U naslovnoj ulozi nastupa Adam Sandler, tumačeći lik neuspjelog hokejaša koji sticajem okolnosti otkriva talent za golf. Happy Gilmore je dobio uglavnom mlake kritike, ali je postigao solidan komercijalni uspjeh, potvrdivši status Adama Sandlera kao jednog od najpopularnijih hollywoodskih komičara.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Golfbrejker.
Radnja filma
Hepi Gilmor je razdražljivi momak čiji se snovi o tome da će postati hokejaška zvezda ne ostvaruju. Ali kad otkrije da može da pošalje lopticu za golf stotinama metara daleko, pridružuje se profesionalnim igračima kako bi osvojio novčanu nagradu i spasio kuću svoje voljene bake koju poreska uprava želi da zapleni. Nevolja je u tome što Hepi nije toliko srećan. Često plane na terenu za golf, ali penzionisani golfer Čabs i osećajna novinarka Virdžinija pomažu mu da usavrši svoju igru i dovede u red svoje svađalačko ponašanje.
Stepa Stepanović
Stepa Stepanović (Kumodraž 12. mart 1856. - Čačak 27. april 1929.) je srpski vojskovođa koji se smatra jednim od najvećih junaka srpske vojne istorije.
Stepa Stepanović se srpskoj vojsci priključio 1874. godine kao pitomac Artiljerijske škole. Učesnik je srpsko-turskih ratova (1876-1878.), kao pitomac-narednik, kasnije potporučnik. Već tada bio je zapažen kao hrabar i istrajan vojni starešina, koji je u kritičnim momentima ulazio u streljački stroj da ličnim primerom hrabri svoje vojnike, zbog čega je odlikovan Takovskim krstom s mačevima.
U periodu između bitaka na Slivnici i kod Kumanova obavljao je dužnosti komandanta bataljona, puka, brigade i divizije i pomoćnika načelnika Glavnog generalštaba. Dva puta bio je i ministar vojske. U tom periodu Srpska vojska je u organizacionom, stručnom, materijalnom i moralnom pogledu bila dobro pripremljena za predstojeće ratove. U Prvom balkanskom ratu (1912-1913.) Stepa Stepanović je komandovao Drugom armijom, koja je sa pravca Custendil-Dupnica ugrozila desni bok turske Vardarske armije i njeno odstupanje pretvorila u panično bekstvo.
Dugotrajno ratovanje pod Jedrenom, njegovo zauzimanje, kao i zarobljavanje više od 60.000 Turaka samo su neki od uspeha Druge armije i njenog komandanta. U Drugom balkanskom ratu, armija pod Stepinom komandom požrtvovano je branila nišavsku zonu sa utvrđenim logorom u Pirotu. Kada je počeo Prvi svetski rat, kao zastupnik odsutnog načelnika Štaba Vrhovne komande Radomira Putnika, znalački je rukovodio mobilizacijom i koncentracijom Srpske vojske. Posle Putnikovog povratka u zemlju, ponovo preuzima dužnost komandanta Druge armije i sa njenim glavnim snagama izvodi marš-manevar preko Kočeljeva i Tekeriša. U strahovitom noćnom sudaru, na istočnim padinama Cera, porazio je 21. diviziju austrougarskog 8. korpusa i praktično rešio ishod Cerske bitke. U najtežim trenucima tog sudara, nalazio se u prvim borbenim redovima divizije. Za tu savezničku pobedu nad Centralnim silama, 29. avgusta 1914. godine, unapređen je u čin vojvode.
Njegova armija je u bici na Drini požrtvovano branila Mačvu, uspešno odbijala više koncentričnih napada nadmoćnijih austrougarskih snaga, prikovala Poćorekovu Petu armiju za obale Drine i Save i mesecima iscrpljivala i trošila njene snage.
U Kolubarskoj bici (od 16. novembar do 15. decembar 1914.) Druga armija je na desnoj obali Kolubare najpre zaustavila neprijateljski napad, a zatim učestvovala u manevarskim poduhvatima vojvoda Radomira Putnika i Živojina Mišića, što je dovelo do sloma austrougarske Balkanske vojske.
Za vreme invazije na Srbiju u jesen 1915. godine, Stepina armija je, u sadejstvu sa Timočkom vojskom, osujetila pokušaj bugarske Prve armije da kroz nišavsku zonu prodre u pozadinu glavnih snaga Srpske vojske angažovane na severnom frontu protiv austrougarskih i nemačkih armija i time umnogome doprinela propadanju Makenzenovih planova o brzom okruženju i uništenju Srpske vojske. Iako je imao značajnu ulogu u reorganizaciji Srpske vojske na Krfu i njenim prvim uspesima na frontu kod Gornićeva, na Kajmakčalanu i oko Bitolja, najveći uspeh vezan je za proboj solunskog fronta i izbacivanje Bugarske iz rata. Tu tešku i složenu operaciju Stepina armija izvela je na način nepoznat u dotadašnjoj istoriji ratovanja. Njene trupe su u nezadrživom naletu probile neprijateljski utvrđeni front na Dobrom polju i Kozjaku i u sadejstvu sa Prvom armijom i savezničkim snagama, bez predaha, gonile razbijene bugarske i nemačke trupe sve dok, 29. septembra 1918. godine, nisu prinudile Bugarsku na kapitulaciju i otvorile put za konačno oslobođenje Srbije. Ta vešto izvedena operacija i prva saveznička pobeda, koju je izvojevala Srpska vojska u Cerskoj bici, uvrstile su ga u red najvećih vojskovođa Prvog svetskog rata i srpske ratne istorije.
Uprkos tome, slavni vojvoda i u danima trijumfalnog povratka u otadžbinu ostao je skroman, nije se otimao o titule, parade i odlikovanja. Iz vojne službe se povukao u jesen 1919. godine.
Salsipuedes, San Juan Evangelista
Salsipuedes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
PRE
Termin  ima više značenja.
Portfelj
Portfelj (portfolio) predstavlja skup financijske imovine pojedinca, sastavljen od različitih financijskih instrumenata (vrijednosnih papira). Glavni je razlog sastavljanju portfelja postizanje željenih financijskih rezultata, uz definiranje razine rizika koju je pojedinac spreman prihvatiti. Portfelj svakog pojedinca trebao bi ocrtavati financijske potrebe i biti usklađen s trenutnim, kao i sa ciljanim budućim financijskim položajem pojedinca. Preporučuje se kontaktiranje s ovlaštenim investicijskim savjetnikom kako bi isti na profesionalan način asistirali u definiranju pravca kreiranja portfelja financijske imovine.
Portfelj je skup financijskih sredstava koje neki pojedinac ili poduzeće posjeduje. Može se sastojati od novca (gotovina, depoziti...) i od vrijednosnih papira (dionice, obveznice...).
Poslovni portfelj je ukupnost poslova i proizvoda jedne kompanije.
Novela od Stanca (TV drama)
Novela od Stanca je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1959. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Marina Držića. Režirao ju je Sava Mrmak, a scenario je napisao Aleksandar Obrenović.
Keppeshausen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Kepeshauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 2,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 8 stanovnika/km².
Lo chiameremo Andrea
Lo chiameremo Andrea je italijanska filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Vittorija De Sice. Protagonisti, koje tumače Nino Manfredi i Mariangela Melato su par nastavnika koji rade u istoj školi, ali koju stalna izloženost djeci podsjeća da sami nemaju potomke. Radnja prikazuje njihove napore da konačno dobiju dijete, pri čemu se koriste kako najmodernijom naukom, tako i tradicionalnim praznovjerjima.
Samuel L. Jackson
Rani život
Jackson je rođen u Washingtonu. Odrastao je u Chattanoogi, Tennessee sa svojom majkom, Elizabeth Jackson (djevojački Montgomery), koja je bila radnica u tvornici, a kasnije postala nabavljač opreme za umobolnicu. Njegov otac živio je odvojen od obitelji u Kansas Cityju, Missouri i kasnije umro od alkoholizma; Jackson je oca vidio samo dvaput. Pohađao je Riverside High, školu u kojoj je vladala rasna segregacija. Svirao je rog i trubu u školskom orekestru. Kasnije je upisao Morheouse College u Atlanti, Georgia. Diplomirao je 1972.
1990-te
Nakon dovršetka ovih filmova, Jackson se i dalje drogirao dok se nije predozirao kokainom, a obitelj ga je odvela u newyoršku kliniku za odvikavanje. Nakon što se uspješno oporavio, Jackson je glumio u  Prašumskoj groznici, kao ovisnik o kokainu i brat relativno mlađeg novog glumca Wesleyja Snipesa. Jackson je tu ulogu nazvao katarzičnom jer se oporavljao od vlastite ovisnosti. Film je bio toliko hvaljen da je Filmski festival u Cannesu 1991. uveo specijalnu nagradu za "sporednog glumca" samo za njega. Nakon ove uloge, Jackson se angažirao na više filmova, uključujući Strictly Business, Juice, Patriotske igre, i dvije komedije: Besmrtno oružje i Amos i Andrew. Nakon rada na tim filmovima, Jackson je započeo suradnju s redateljem Stevenom Spielbergom u  Jurskom parku. U  Paklenom šundu Quentina Tarantina igrao je veću ulogu. To je vjerojatno Jacksonova najpoznatija uloga, ponajviše zbog njegovih monologa i dijaloga s Johnom Travoltom. Uloga mu je donijela nominaciju za Oscar za najboljeg sporednog glumca i nagradu BAFTA za najboljeg sporednog glumca.
Nakon niza neuspješnih filmova kao što su Poljubac smrti, Velika bijela nada i Isiahova sudbina, Jackson je počeo dobivati slabe recenzije od kritičara koji su ga malo prije toga hvalili zbog Paklenog šunda. To je završilo s dva uspješna filma, Vrijeme ubijanja, gdje je portretirao oca kojem sude zbog ubojstva dvojice muškaraca koji su silovali njegovu kćer, i Umri muški 3, trećem nastavku serijala Umri muški, s Bruceom Willisom.
Postavši komercijalna zvijezda, Jackson se 1997. pojavio u tri glavne uloge. U  Ubojstvu 187 je glumio profesora posvećenog obrazovanju učenika u srednjoj školi u Los Angelesu koji krije strašnu tajnu. Za Eve's Bayou je osvojio nagradu Independent Spirit za najbolji prvi film (kao izvršni producent), zajedno sa scenaristom/redateljem Kasijem Lemmonsom. Opet se udružio s Quentinom Tarantinom i osvojio Srebrnog medvjeda na Berlinskom filmskom festivalu za najboljeg glumca za portret prodavača oružja u Jackie Brown. 1998. je radio s afirmiranim glumcima kao što su Sharon Stone i Dustin Hoffman u  Sferi i Kevinom Spaceyjem u Pregovaraču, igrajući pregovarača za talačke krize koji sam uzima taoce nakon što biva krivo optužen za ubojstvo i pronevjeru. 1999. je nastupio u hororu Duboko modro more, i kao Jedi učitelj Mace Windu u filmu Zvjezdani ratovi, Epizoda 1: Fantomska prijetnja Georgea Lucasa. U intervjuu, Jackson je tvrdio da nije imao prilike pročitati scenarij za film i da nije čuo da glumi lik Macea Windua sve dok nije došao na mjerenje za kostim (govorilo se kako je spreman uzeti bilo koju ulogu, samo da bude dio sage o Ratovima zvijezda).
2000-te
13. lipnja 2000. je dobio svoju zvijezdu na Hollwoodskoj stazi slavnih. Svoju filmsku karijeru u novom desetljeću započeo je kao pukovnik na suđenju u u filmu Ratna pravila, a nakon toga treći put nastupio s Bruceom Willisom u nadnaravnom trileru Neslomljivi. Osim toga, nastupio je i u remakeu filma iz 1971., Shaft. Jacksonov jedini film 2001. bio je Valentinovo špiljskog čovjeka, triler o ubojstvu u kojem je glumio glazbenika beskućnika. Film je režirao Kasi Lemmons, koji je prethodno radio s Jacksonom na Eve's Bayou. 2002. je glumio liječenog alkoholičara koji pokušava zadržati skrbništvo nad djecom nakon nesreće s likom Bena Afflecka u  Kobnom prestrojavanju. Vratio se u  Zvjezdanim ratovima, Epizoda 2: Klonovi napadaju, gdje je malu ulogu povećao u sporednu. Purpurni svjetlosni mač Mace Windua bio je rezultat Jacksonove sugestije; htio je biti siguran da će se njegov lik isticati u masovnoj sceni bitke. Jackson se nakon toga pojavio kao agent NSA zajedno s Vinom Dieselom u XXX, i kao diler droge koji nosi kilt u  Prljavim poslovima. 2003. je ponovno portretirao vojnu ulogu, radeći s Johnom Travoltom u  Ubojitim namjerama, te policijskog narednika zajedno s Colinom Farrellom u remakeu televizijske serije Specijalci. 2004. je glumio mentora Ashley Judd u trileru Zatamnjenje te posudio glas superjunaku Frozoneu u kompjuterski-animiranom filmu Izbavitelji. Jackson se ponovno pojavio u Tarantinovom filmu, ovaj put u cameo ulozi u Kill Bill 2.
2005. je započela sa sportskom dramom Trener Carter, u kojoj je glumio trenera (po uzoru na stvarnog trenera Kena Cartera) posvećenog učenju svojih igrača da je obrazovanje važnije nego košarka. Jackson je nastupio i u dva nastavka, XXX: Stanje pripravnosti, i zadnjem nastavku Ratova zvijezda, Zvjezdani ratovi, Epizoda 3: Osveta Sitha. Njegov posljednji film te godine bio je Faca, zajedno uz komičara Eugenea Levyja. 4. studenog 2005. mu je dodijeljena nagrada za životno djelo na Havajskom međunarodnom filmskom festivalu.
2006. je s Julianne Moore nastupio u velikom hitu Freedomland, gdje je utjelovio detektiva koji pokušava pomoći majci da nađe svoje oteto dijete, dok u isto vrijeme mora ugušiti rasne nerede. Jacksonov drugi film te godine, Zmije u avionu, koji je izazvao veliko zanimanje nekoliko mjeseci prije objave zbog popisa glumaca i naslova. Jacksonova odluka da nastupi u filmu bila je temeljena isključivo na naslovu. Kako bi skrenuo pozornost na film, iste godine se pojavio u cameo ulozi u glazbenom spotu Snakes on a Plane (Bring It) Cobre Starship. Krajem godine se pojavio u filmu Zemlja junaka, kao liječnik koji se vraća iz Rata u Iraku i pribjegava alkoholu kako bi se otarasio misli o ratu.
30. siječnja 2007. na DVD-u je objavljena parodija Boba Sageta Farce of the Penguins u kojoj je Jackson bio pripovijedač. Film je bio podvala za box office uspjeh filma March of the Penguins (u kojem je pripovijedač bio Morgan Freeman). Njegovi posljednji filmovi, objavljeni 2007., su Black Snake Moan i horor 1408, s Johnom Cusackom, adaptacija kratke priče Stephena Kinga.
Komercijalni uspjeh
Filmovi u kojima je nastupio u glavnoj ili sporednoj ulozi zaradili su ukupno 2,28 do 3,95 milijardi dolara na sjevernoameričkom box-officeu, što ga postavlja na osmo (računajući samo glavne uloge) ili drugo mjesto najuspješnijih filmskih zvijezda (računajući sporedne uloge); ispred je samo glasovni glumac, Frank Welker. U kolovozu 2007. Jackson je izjavio kako je redatelj George Lucas htio da odigra malu ulogu u filmu Indiana Jones i Kraljevstvo kristalne lubanje kako bi zadržao svoj box office poziciju ispred Harrisona Forda.