cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samurai Champloo
Kritike
Kritičar Gatts je na siteu Animeacademy.com suzdržano komentirao: "Kao i Watanabin prethodni rad, i "Samurai Champloo" je vrlo stilizirna i epizodična serija koja slijedi pustolovine troje neobičnih protagonista koji putuju po Japanu. Dok je serija uspijela na mnogo razina, posjeduje i nekoliko velikih nedostataka koji ju spriječavaju da postane moderni klasik...Cijeli kraj se doima forsiranim i prebrzim sa zlikovcima koji se javljaju da konfrontiraju junake, no pošto nema karakterizacije sve do tog konflikta, završi kao grozan antiklimaks. "Samurai Champloo" je jedna od onih serija koje sam zbilja htio voljeti, ali koje nažalost nikada ne opravdavaju svoj potencijal. Na mnogo načina ovo je izvrstan anime; animacija, akcija i stil su vrhunski. No, tanka priča i likovi ostavljaju puno želja za sobom. Ovo je zabavan anime za gledati, no par nedostataka ga spriječavaju da postane išta više od zabavne razbibrige".
Carlo Santos je na siteu Animenewsnetwork.com utvrdio: „Što se tiče povijesnih serija, malo koja je toliko zabavna kao „Samurai Champloo“, i to je vjerojatno stoga što izbjegava biti povijesna. Usprkos tome što je radnja smještena u 19. stoljeće, ovaj anime osvaja eklektičnim vizualnim stilom i anakronom glazbom koja ga katapultira u modernu relevantnost...Glazba ostaje jednako važna kao i slike, sa hip-hop notama koje opisuju širok spektar emocija. Pogledajte i alternativnu pjesmu na kraju epizode 12, baladu punu duše čija dramaturška težina balansira sa komičnim ugođajem te epizode“.
Texcaltitlán (razvrstavanje)
Texcaltitlán ima više značenja:
Devínska tvrđava
thumb|desno|Devinska tvrđava|250px Devínska tvrđava ili Djevinski zamak je jedna od najstarijih tvrđava u Slovačkoj i predstavlja jedan od tri velika zamka Nitranske kneževine (uz Nitru i Bratislavu). Nalazi se u selu (naselju) Devínu, koje se nalazi u Bratislavi. Utvrda je smeštena na visokoj steni (212 m nmv.) iznad ušća Morave u Dunav i poseduje jednu od najboljih strategijskih položaja u tom delu Evrope jer su se iz nje mogli kontrolisati važni trgovački putevi, kao i deo Ćilibarskog puta. Danas je mahom u ruševinama, ali njegova spektakularna lokacija i izgled i dalje ostavljaju ljude bez daha. Neki njeni delovi su obnovljeni, a u njenom sklopu se danas nalazi muzej.
Istorija tvrđave
thumb|left|Usamljena [[Kule|kulica|250px]] Odlična strateška pozicija Devinske tvrđave korišćena je još u neolitu za ljudsko naselje koje je tokom bronzanog i gvozdenog doba utvrđeno, posle čega su prvo Kelti, a potom i Rimljani na njemu podizali svoje utvrde. U sklopu rimske tvrđave podignuta je i crkva koja se smatra najstarijom hrišćanskom bogomoljom severno od Dunava.
Sloveni (Slovaci) su svoje utvrđenje podigli u VIII veku, mada ima pretpostavki da je upravo Devinski zamak (ili možda Bratislavski zamak) bio sedište Samove države. Najstariji pomen Devina u istorijskim izvorima (u obliku -{Dowina}-) datiran je u 864. godinu kada je Ludvig Bavarski ((817) 843-876) u njemu opseo velikomoravskog kneza Rastislava (846-870). Tokom Rastislavove vladavine u tvrđavi je podignuta crkva u jasnom vizantijskom stilu za šta su sigurno zaslužna solunska braća koja su tokom njegove vladavine počeli sa širenjem hrišćanstva među tamošnjim Slovenima. Freskopis u njoj su izveli italijanski majstori.
Zamak je u XIII veku dodatno utvrđen da bi zaštitio zapadnu granicu kraljevine Mađarske, a u XV veku je u njemu podignut dvorac. Poslednje utvrđivanje je izvršeno tokom Otomanske najezde.
Tvrđavu je 1809. godine razorio Napoleon i ona je od tada napuštena i prepuštena zubu vremena.
Simbolika Devinskog grada
Devinski zamak je od početka slovačkog nacionalnog buđenja u XIX veku bio jedan od nacionalnih simbola, ali je istovremeno predstavljao i svojevrstan simbol za Mađare koji su Devin smatrali zapadnom granicom svojih zemalja.
Tvrđava je bila i glavna tema nekoliko pesama, među kojima je i „Gog i Magog“ mađarskog pesnika Endrea Adija.
Galerija
150px 150px 150px
Bunești, Mintiu Gherlii
Bunești je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mintiu Gherlii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 903 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
Ceiba Mocha (razvrstavanje)
Ceiba Mocha ima više značenja:
El Resbalón, Arandas
El Resbalón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1931 m.
Al Kharaf ad Dākhil, Taiz
Al Kharaf ad Dākhil je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1208 m.
Ceiba Prieta (razvrstavanje)
Ceiba Prieta ima više značenja:
Paw (film)
Paw je danski igrani film snimljen 1959. u režiji Astrid Henning-Jensen. Po žanru je mješavina drame i filma za djecu, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Torryja Gredsteda. Protagonist, koga tumači Jimmy Sterman, je dječak odrastao u porodici koju su činili otac Danac i majka rodom sa tropa. Radnja prikazuje kako nakon očeve smrti dolazi u Dansku gdje se suočava sa rasističkim predrasudama, te ih nastoji prebroditi bijegom u šumu. Paw, koji se često navodi kao prvi film koji je načeo temu rasizma u danskoj kinematografiji, je sljedeće godine prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio nagradu OCIC.
Lovrin
Lovrin je selo i jedino naselje istoimene opštine Lovrin, koja pripada okrugu Timiš u Republici Rumuniji.
Položaj naselja
Selo Lovrin se nalazi u istočnom, rumunskom Banatu, na 20 kilometara udaljenosti od Srbije. Od Temišvara selo je udaljeno oko 50 km. Seoski atar je u ravničarskom delu Banata.
Stanovništvo
Po poslednjem popisu iz 2002. g. selo Lovrin imalo je 3.560 st., od čega Rumuni čine 90%. Do pre 50ak godina selo je bilo pretežno naseljeno Nemcima. Poslednjih decenija broj stanovništva opada.
Texcatepec (razvrstavanje)
Texcatepec ima više značenja:
Ironton, Minnesota
Ajronton je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 572, što je 74 (14,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ingo Buding
Ingo Buding (Lovrin, Kraljevina Rumunjska, 9. januar 1942 - Bandol, Francuska, 13. mart 2003) je bio njemački teniser. Odrastao je u porodici Podunavskih Švaba a nakon završetka drugog svjetskog rata sa roditeljima emigrirao u tadašnju Zapadnu Njemačku. Tada je započela njegova teniska karijera. Za zapadnonjemačku Davis Cup reprezentaciju je igrao između 1961. i 1970. Njegova starija sestra Edda Buding je također bila nadarena teniserka.
Fraccionamiento Aruamo, Tancítaro
Fraccionamiento Aruamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2038 m.
Birchwood, Wisconsin
Berčvud je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 442, što je 76 (-14,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fattore-Liverna, Napoli
Fattore-Liverna je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Evolution (Star Trek: The Next Generation)
Evolution je 49. epizoda, odnosno premijera treće sezone američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 25. septembra 1989. godine. Radnja prikazuje kako se delikatna istraživačka misija astrofizičkog fenomena dovede u pitanje nakon što se kompjuter na USS Enterpriseu počne kvariti.
Evolution je prva epizoda u kojoj se likovi nose uniforme Zvjezdane flote Tipa B; ona je uvedena nakon što su se članovi glumačke postave žalili da je uniforma Tipa A, korištena u prethodne dvije sezone, previše neudobna.
Acquebone, Brescia
Acquebone je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 665 m.
Case Fornace, Udine
Case Fornace je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Loissin
Loisin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 874 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059053.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Loisin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 15,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 874 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Ceibas Negras (razvrstavanje)
Ceibas Negras ima više značenja:
Elaszim
Termin elaszim ima više značenja.
El Tarro, Matehuala
El Tarro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1503 m.
El Salero, San Miguel el Alto
El Salero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2216 m.
Cinderella (film, 2015)
Pepeljuga američki je film iz 2015. kompanije Volt Dizni. Režiju potpisuje Kenet Brana, dok je Kris Vajc autor scenarija koji je inspirisan motivima iz bajke Pepeljuga Šarla Peroa i istoimenog filma iz 1950. Naslovnu ulogu tumači Lili Džejms, a pored nje u filmu nastupaju Ričard Maden, Kejt Blančet, Helena Bonam Karter i Stelan Skarsgord. Radnja prikazuje kako devojka po imenu Ela nakon smrti oca postane predmetom zlostavljanja od zle maćehe, ali se istovremeno čarolijom pretvara u tajanstvenu princezu koja će osvojiti srce princa.
Fazna transformacija
Fazna transformacija (fazna promena) unutar jednog fizičko—hemijskog sistema je promena jednog agregatnog stanja ili makroskopskog uređenja u drugo. Ta promena se manifestuje naglom promenom jedne (ili više) fizičko—hemijskih osobina, u zavisnosti od promene neke od funkcija stanja (npr. temperatura ili pritisak).
Fazne transformacije u domenu pritisak-zapremina-temperatura spadaju u oblast fizike pod imenom termodinamika. U fazne promene se ubrajaju i kvalitativne promene koje izaziva magnetsko polje (oblast elektromagnetizma).
Primeri faznih transformacija: ! !!colspan=4|Fazna promena !align = "center"|Početno stanje !align = "center"|Čvrsto !align ="center"|Tečno !align ="center"|Gasovito !align ="center"|Plazma !align ="left"|Čvrsto !align ="left"|Tečno !align ="left"|Gas !align ="left"|Plazma
Ossessione
Radnja se temelji na romanu Poštar uvijek zvoni dvaput američkog pisca Jamesa M. Caina, ali je radnja iz SAD (s kojom je tada Italija bila sukobljena u drugom svjetskom ratu) premještena u Italiju. Protagonist, čiji lik tumači Massimo Girotti je Gino, fizički privlačni skitnica koji upoznaje Giovannu (čiji lik tumači Clara Calamai), suprugu situiranog, ali starijeg i vječno pijanog vlasnika restorana. Radnja prikazuje kako njih dvoje otpočinju ljubavnu vezu i odlučuju likvidirati muža inscenirajući smrt u prometnoj nesreći, te kako će njihov plan dovesti do tragičnih posljedica.
Visconti je u svom filmu kroz naoko rutinsku priču o zabranjenoj ljubavi i zločinima iz strasti dao nimalo sentimentalan i romantičan prikaz svakodnevnice u italijanskoj provinciji, potpuno različit od eskapističkih filmova bijelih telefona koji su dominirali u fašističkom periodu. Iako je uspio zaobići cenzuru, nakon premijere je film osuđen ne samo iz redova fašističke vlasti, nego i Katoličke crkve zbog navodnog promoviranja nemorala. U jesen 1943. je film službeno zabranila vlast novoproglašene Italijanske Socijalne Republike te naložila uništenje svih primjeraka, čuvanih u Milanu koji se našao pod njenom vlašću. Vischonti je uz dosta napora uspio sačuvati jednu kopiju. Nakon rata je, pak, njegovu distribuciju spriječio spor sa Cainom oko autorskih prava, a zbog koga je u SAD prikazan tek 1976. godine. Iz tih razloga se često navodi kako je italijanski neorealizam počeo s Rosselinijevim filmom Rim, otvoreni grad dvije godine kasnije.
Srdele
Srdela (lat. Sardina pilchardus) je morska riba iz porodice haringi (Clupeidae). U Hrvatskoj je još poznata kao sardina, srđela, šardela, a ponegdje kao štijavica ili žir.
Opis
Srdela je riba izdužena tijela koje je na bokovima spljošteno. Gornji dio tijela je modrozelenkast, a prema donjem boja prelazi u srebrnastu. Uzduž bokova se proteže modra boja. Na bokovima ima nekoliko crnih mrlja, a na škržnim preklopcima urez nalik na zvijezdu. Tijelo joj je prekriveno povelikim ljuskama. Srdela naraste najviše do 25 cm duljine i 8 dkg težine, dok je prosječna težina oko 3 dkg.
Rasprostranjenost
Pelagijska je riba, što znači da je stalno u pokretu tako da nema stalna boravišta ili dubine na kojima živi. Njena koncetracija u Jadranu je najveća oko zapadne obale Istre, lošinjski arhipelag, istočno od otoka Olib, vanjska strana Dugog otoka, Paklinski otoci, Vis i Palagruža, te južni kraj obale Pelješca i otoci Mljet i Lastovo.
Način života i ishrana
Srdela se u pravilu kreće u plovama, nema stalno prebivalište, ali se ponajviše zadržava iznad ljušturastog, koraljastog i kamenitog dna ili onog obraslog algama. Hrani se planktonom i ostalim sitnim morskim organizmima.
Texcoco (razvrstavanje)
Texcoco ima više značenja:
Srdele
Razmnožavanje
Srdele se mrijeste u hladnijim zimskim mjesecima kad se povlače dalje od obale u dubinu mora. Ispuštaju ogromne količine jajašaca koja plutaju površinom mora. U tim mjesecima ih je teško loviti.
Gospodarska vrijednost
thumb|left|150px|Konzervirana srdela (sardina) Srdela se smatra kraljicom riba. Spada u plave ribe i bogata je nezasićenim aminokiselinama omega-3 i omega-6 pa je vrlo zdrava. Ukusnog je mesa, lako probavljiva, bogata bjelančevinama, ugljikohidratima, mastima, vitaminima, posebice vitaminima A, D i E te mineralima. Vrlo je tražena jer je među najjeftinijim ribama koje se mogu nabaviti svježe. Često se konzervira, a tako konzerviranu u Hrvatskoj je nazivaju sardina. U primorskim krajevima se usoljava a tako usoljena velika je poslastica. Najčešće se lovi mrežama plivaricama. Zauzima oko 60 posto cjelokupnog izlova ribe na Jadranu.
Celaya (razvrstavanje)
Celaya ima više značenja:
Jugoslaveni u Sloveniji
Jugosloveni u Sloveniji su građani Slovenije jugoslavenske nacionalnosti.
Prema poslednjem popisu stanovništva, domaćinstava i stanova iz 2002. godine, u Sloveniji ima 527 Jugoslovena.
Demografija Jugoslovena Slovenije
Broj Jugoslovena u Sloveniji prema popisima od 1961. godine do danas:
Hrachovo
Hrachovo je naseljeno mjesto u okrugu Rimavska Sobota, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Jugoslaveni u Sloveniji
Poznati Jugosloveni u Sloveniji
Građani Slovenije jugoslovenske nacionalnosti:
Građani Slovenije koji se identifikuju ili osećaju kao Jugosloveni, ali nisu specificirali da li se i po nacionalnosti tako deklarišu:
Maḩālīb ad Dākhil, Taiz
Maḩālīb ad Dākhil je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1126 m.
Donja Vratna Gora
Donja Vratna Gora je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 72 stanovnika.
CBPP
Termin CBPP ima više značenja.
Gut Check (NCIS)
Provera hrabrosti je 242. epizoda američke kriminalističke TV-serije NCIS, premijerno prikazana na programu mreže CBS 19. novembra 2013. godine.
Radnja epizode prikazuje kako je za tajnika mornarice otkriveno da je ozvučen tokom poverljivog sastanka, a ekipa radi sa analitičarkom NSA Elenor "Eli" Bišop da pronađe osobu koja je odgovorna.
Seks bomba
mini|desno|250px|[[Marilyn Monroe i Jane Russell, dvije hollywoodske glumice koje su se na vrhuncu popularnosti smatrale "seks bombama", ostavljaju otiske ruku ispred znamenite dvorane Chinese Theatre u Los Anglesu 1953.]] Seks bomba (, doslovno "okvir bombe") je izraz koji se koristi za žene koje su stekle status pop ikone nekog društva zahvaljujući svojem seksepilu, odnosno spremnosti da ga koriste u svojim javnim nastupima kroz "provokativno" ponašanje i odijevanje. Pod time se obično podrazumijevaju slavne žene iz svijeta muzike, filma i mode. Izraz se počeo koristiti u Hollywoodu 1930-ih, a potom se proširio i na druge zemlje i kulture. Od 1960-ih se pod kritikom feminističkih krugova počeo manje koristiti, odnosno zamijeniti rodno neutralnim izrazom seks simbol.
Braniștea, Oinacu
Braniștea je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Oinacu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2014 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Paris la belle
Paris la belle je francuski kratki dokumentarni film snimljen 1960. u režiji Pierrea Préverta. Originalno je nastao 1928. godine kao crno-bijeli nijemi film pod naslovom Souvenir de Paris; napravili su ga Pierre Prevert, njegov brat Jacques i Marcel Duhamel, a sastojao se od kadrova koji su prikazivali život i prizore na tadašnjim pariškim ulicama. Bio je zaboravljen nekoliko decenija, prije nego što je Prevert došao na zamisao da mu doda muziku, naraciju, ali i nove kadrove u boji koji prikazuju kako se Pariz promijenio do 1959.. godine. Paris la belle je premijerno prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio posebno priznanje.
Kaput
thumb|desno|180px|Kaput Kaput je odjevni predmet. Nosi se obično u hladnijem dijelu godine, jer štiti od hladnoće. Različitih je krojeva, dužina i materijala. Obično seže ispod kukova i kopča se gumbima ili kopčama sprijeda, a ponekad i pojasom. Obično se nosi iznad ostale odjeće. Nose ga sve dobne skupine i oba spola.
Kaput je otvoren sprijeda, ima duge rukave i podstavu, obično i džepove, ponekad i kapuljaču. Materijali od kojih se rade kaputi su: pamuk, vuna, krzno, koža i dr. Ženski kaputi su obično uži.
Tokom historije obično su ga nosili plemići i viši slojevi društva, sve dok nije postao opće raširen i dostupan svim društvenim skupinama.
Pizcador, Arandas
Pizcador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2030 m.
Pagiano, Firenze
Pagiano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
Pardubice
Pardubice su poznate po najvećem šahovskom turniru u Evropi, a simbol grada je konj, koji se nalazi i na zastavi i na grbu grada.
Prirodni uslovi
Reljef: Pardubice se nalaze na istoku Češko-Moravske visoravni, u gornjem delu toka poznate reke Labe. Grad i okolina su na brežuljkastom terenu, na oko 230 metara nadmorske visine. Severno od grada izdiže se gorje Krkonoše.
Klima: Klima oblasti Pardubicama je umereno kontinentalna.
Vode: Grad Pardubice se upravo obrazovao na ušću rečice Hrudimke u veću reku Labu.
Istorija
Grad Pardubice je osnovan 1340., mada na tom mestu postoji manastir od ranog 13. veka. Vladar ovog kraja, Arnošt od Hostine je osnivač grada, po kome su njegovi naslednici uzeli prezime „od Pardubice“. Jedan od njih je bio Arnošt od Pardubice (1297-1364.), prvi nadbiskup Praga.
1918. g. Pardubice su postale deo novoosnovane Čehoslovačke. Tokom Drugog svetskog rata grad je bombardovan zbog značajne industrije. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Kao grad na glavnoj železničkoj pruži bivše Čehoslovačke (Prag-Pardubice-Brno-Bratislava) bio je važno mesto za nove fabrike (npr. Semteks). Pardubice nisu dobile statut regionalnog centra (kao na primer Hradec Kralove). Posle osamostaljenja Češke grad je postao njeno značajno središte, ali je došlo i do problema vezanih za prestruktuiranje privrede.
Stanovništvo
Pardubice danas imaju oko 90.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika u gradu raste. Pored Čeha u gradu žive i Slovaci i Romi.
Gradske znamenitosti
Pardubice ima lepo očuvano staro gradsko jezgro sa kulom i zamkom.
Pardubice su grad sporta. Od 1874. g. svake jeseni ovde se održava poznata konjička Velika pardubička trka (Velká Pardubická). Neki tvrde da je to najteža konjička trka u Evropi.
Otvoreno prvenstvo Češke u šahu se održava u Pardubicama, gde redovno učestvuje oko 1200 takmičara.
Iz lokalnog hokejaškog tima je potekao poznati golman Dominik Hašek, osvajač zlatne olimpijske medalje u hokeju, koji je i rođen u ovom gradu, a danas nastupa u američkoj profesionalnoj hokejaškoj ligi.
Celia González de Rovirosa (razvrstavanje)
Celia González de Rovirosa ima više značenja:
INXS
INXS (engleski: In excess) je australski glazbeni sastav.
Texistepec (razvrstavanje)
Texistepec ima više značenja:
Edison Mandarino
José Edison Mandarino, poznatiji kao Edison Mandarino (Jaguarão, 26. mart 1941 - ) je bivši brazilski teniser. Karijera mu je trajala od 1961. do 1975. Za brazilsku Davis Cup reprezentaciju je nastupio 109 puta. Godine 1967. je zajedno sa Thomazom Kochom u igri parova osvojio zlatnu medalju na Panameričkim igrama u Torontu. Od 1968. živi u Madridu, a 1990-ih je bio kapetan španske Davis Cup reprezentacije.
La Lomita del Cabrito, Llera
La Lomita del Cabrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
Teya (razvrstavanje)
Teya ima više značenja:
Keota, Iowa
Kiota je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.009 stanovnika.
Lübberstorf
Liberstorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 239 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058062.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Liberstorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 67 metara. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 239 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Case Pellizzer, Treviso
Case Pellizzer je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Bertha Laura Garza Villarreal, Cuatro Ciénegas
Bertha Laura Garza Villarreal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 751 m.
Bob Carmichael
Robert Carmichael, poznat i kao Bob "Nails" Carmichael (4. jul 1940 - 18. novembar 2003) bio je australijski teniser. Tokom karijere je osvojio jednu pojedinačnu i 12 titula u parovima. Godine 1970. je bio među deset najbolje rangiranih igrača svijeta. Poslije karijere je radio kao trener za Tennis Australia i Australian Institute of Sport. Među igračima koje je trenirao su bili Patrick Rafter, Lleyton Hewitt, Darren Cahill i Leander Paes.
Džilbab
Džilbab (arap. جلباب) je vrsta ogrtača koji se nosi u arapskom svijetu odnosno Arabiji, Levantu i Sjevernoj Africi. Seže od vrata odnosno ramena do gležnjeva i navlači se preko druge odjeće. Najsličniji je također arapskoj abaji uz razliku što se kopča s prednje strane, kao i zapadnjačkim dužim mantilima ili laganijim kaputima. Džilbab nema kapuljaču, no često se nosi u kombinaciji s raznim arapskim pokrivalima za kosu (al-amira, šajla, kimar), a ponekad i nikabom koji prekriva donji dio lica. Termin džilbab se za razliku od hidžaba i raznih drugih tipova arapske odjeće spominje u Kuranu :
Međutim, značenje džilbaba nije precizno određeno i najčešće se interpretira kao duga lagana haljina starovjekovnog predislamskog porijekla. Današnji džilbabi mogu biti raznih boja i nisu isključivo ženska odjeća – specifične tipove nose i muškarci. U Indoneziji, džilbabi imaju drugačije značenje u odnosu na arapski svijet i podrazumijevaju svaku vrst odjeće koja pokriva kosu.
Bokeelia, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.780, što je 217 (-10,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rancho la Herradura, Matehuala
Rancho la Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Donje Selo (Konjic)
Donje Selo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 344 stanovnika.
El Pedregal, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Bonefro, Campobasso
Bonefro je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Nima, Mintiu Gherlii
Nima je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mintiu Gherlii.
Bonefro, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1404 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 628 m.
Nima, Mintiu Gherlii
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 773 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
The Ensigns of Command
The Ensigns of Command je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation premijerno prikazana 2. oktobra 1989. godine. Radnja prikazuje kako USS Enterprise ima delikatnu misiju evakuacije tvrdoglavih zemaljskih kolonista sa planete koja temeljem sporazuma pripada nemilosrdnoj rasi Sheliaka.
Cenotillo (razvrstavanje)
Cenotillo ima više značenja:
Tezonapa (razvrstavanje)
Tezonapa ima više značenja:
Kagi (roman)
Ključ (Kagi, 鍵) je roman japanskog književnika Junichira Tanizakija objavljen 1956. Protagonisti su ostarjeli profesor i njegova daleko mlađa supruga. Radnja, prikazana kroz njihove dnevnike, prikazuje kako starac raznim spletkama nastoji natjerati vlastitu suprugu da započne preljubničku aferu sa potencijalnim zaručnikom vlastite kćeri, i to samo zato da bi "začinio" vlastiti seksualni život. Tanizakijev roman je, s obzirom na svoj prikaz neortodoksnih oblika seksualnosti, izazvao veliko zanimanje. Godine 1959. je u Japanu snimljen istoimeni igrani film u režiji Kona Ichikawe, a 1983. je u Italiji snimljen istoimeni remake u režiji Tinta Brassa.
Adro, Brescia
Adro je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Centauro del Norte (razvrstavanje)
Centauro del Norte ima više značenja:
Stazione di Solopaca, Benevento
Stazione di Solopaca je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Мало Боњинце
Мало Боњинце је насеље у Србији у општини Бабушница у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 115 становника (према попису из 1991. било је 159 становника).
Демографија
У насељу Мало Боњинце живи 104 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 55,6 година (55,8 код мушкараца и 55,5 код жена). У насељу има 51 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,25.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Areta III
thumb|desno|Areta III je3 naručio izradu prvih [[srebro|srebrnih nabatejskih kovanica. Naredio je da mu se ime ispisuje na grčkom, umjesto na nabatejskom arapskom.]]
Areta III (? - 62. pne.) je bio kralj Nabatejskog Kraljevstva, poznat po tome što ju je od opskurnog arapskog nomadskog plemena pretvorio u regionalnu silu i jedno od kulturnih središta antičkog Bliskog Istoka. Na vrhuncu njegove vladavine Nabatejci su vladali današnjim sjevernim Jordanom, dijelovima Saudijske Arabije te južnom Sirijom, uključujući Damask kao središte Aretine države.
Areta je Damask zauzeo godine 85. pne. koristeći kaos u dinastijskim sukobima iscrpljenom Seleukidskom Carstvu. Nastojeći suzbiti predrasude svojih novih grčkih podanika i njihovih helenističkih saveznika uzeo je službeni naziv Areta III Fillhelen ("prijatelj Grka") te je promicao grčku i rimsku kulturu. U grčkom stilu je dogradio staru nabatejsku prijestolnicu Petru, a za novo naselje Humayama je sagradio i 26,8 km dugi akvadukt.
Aretinu vladavinu nad Damaskom je godine 72. pne. prekinuo armenski kralj Tigran Veliki. Areta je nadzor nad tim gradom povratio tek nakon Tigranovog poraza u kod Tigranocerte tri godine kasnije.
Godine 67. pne. Areta se upetljao u građanski rat u Judeji, podržavajući svrgnutog kralja Hirkana II u borbi protiv njegovog brata Aristobula II. Na to ga je privuklo obećanje Hirkanovog savjetnika Antipatera Idumejca da će Hirkan, ako pobijedi u ratu, Nabatejcima vratiti arapske gradove koje su prethodno bili osvojili Hasmonejci. Iako je Areta uspio opkoliti i opsjesti Jeruzalem, morao se povući zbog intervencije Marka Emilija Skaura, rimskog vojskovođe podmićenog od strane Aristobula.
Godine 62. pne. je Skaur pokrenuo pohod na Petru, ali je od opsade morao odustati zbog loše logistike i teškog terena. Areta je s njim sklopio mir plativši nekoliko stotina talanata odštete te pristavši postati rimski vazal.
Cliff Richey
Cliff Richey (San Angelo, Teksas, 31. decembar 1946 -) je bivši američki teniser koji je tenis igrao amaterski i profesionalno od 1964. do 1992. Tom prilikom je osvojio 45 titula, a bio je i član američkog tima koji je osvojio Davis Cup 1969. i 1970. Njegova sestra Nancy Richey se također profesionalno bavila tenisom. Nakon povlačenja iz igre se posvetio dobrotvornom radu.
Tezontepec de Aldama (razvrstavanje)
Tezontepec de Aldama ima više značenja:
Al Ḩuwayr, Taiz
Al Ḩuwayr je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1146 m.
Željko Franulović
Željko Franulović (Split, 13. lipnja 1947 -) je bivši jugoslovenski teniser koji je od 1969. do 1980. nastupao za Jugoslaviju. Tokom karijere je osvojio devet pojedinačnih i 7 titula u parovima. Najpoznatiji je po tome što je godine 1970. došao do finala Roland Garrosa u kome je poražen od čehoslovačkog igrača Jana Kodeša. Od 1994. do 1997. je bio kapetan hrvatske Davis Cup reprezentacije, a od 2007. do 2010. predstavnik Evrope u upravnom odboru ATPa.
Donje Višnjevice
Donje Višnjevice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 228 stanovnika.
Lübesse
Libese je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 756 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054065.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Libese se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 42 metra. Površina opštine iznosi 19,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 756 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Noam Chomsky
Avram Noam Čomski, doktor nauka, je rođen 7. decembra 1928. godine u Filadelfiji, SAD. Profesor je lingvistike je na Masačusetskom institutu za tehnologiju. Čomski je zaslužan za razvoj teorije o generativnoj gramatici, koja se smatra najvećim doprinosom lingvistici napravljenim u 20. veku. Kritičkim razmatranjem Skinerovog „Verbalnog ponašanja“, u kome je osporavao bihevioristički pristup proučavanju uma i jezika koji dominira u toku 1950-ih godina, posebno je doprineo razvoju kognitivne revolucije. Čomski je član saveta Novog plamena, levičarskog časopisa na području bivše Jugoslavije.
Njegov naturalistički pristup proučavanju jezika imao je posebno uticaja na filozofiju jezika i uma. Utvrdio je svoju hijerarhiju i klasifikaciju formalnih jezika na osnovu njihove generativne moći.
Prema „Indeksu citata u umetnostima i humanističkim naukama“ iz 1992. godine, Čomski je u periodu od 1980. do 1992. godine bio najviše citiran živi naučnik, i osmi najcitiraniji naučnik uopšte.
Noam Čomski je inostrani član Srpske akademije nauke i umetnosti u Odeljenju društvenih nauka. U svojoj knjizi „Novi militaristički humanizam“ oštro kritikuje bombardovanje Jugoslavije, jer je bilo u suprotnosti sa međunarodnim pravom i ukazuje na to da je humanitarna tragedija na Kosovu počela tek posle početka bombardovanja.
Biografija
Čomski je rođen u Filadelfiji, Pensilvanija. Otac mu je bio Vilijem Čomski, jevrejski naučnik i član „Industrijskih radnika sveta“ koji je poticao iz nekog grada u Ukrajini. Bio je profesor hebrejskog jezika, a objavio je školsko izdanje Srednjovekovne hebrejske gramatike. Njegova majka, Elzi Čomski, je došla iz današnje Belorusije, ali na nesreću njenog muža, ona je odrasla u SAD-u i govorila je „jednostavni njujorški engleski“. Njen prvi jezik bio je jidiš, ali Čomski kaže da je u njegovoj porodici taj jezik bio tabu, zabranjena tema.
On opisuje svoju porodicu u nekoj vrsti „jevrejskog geta“, na rascepu između tradicija jidiša i hebrejskog jezika govoreći da je pod uticajem porodice bio uronjen u hebrejsku kulturu i literaturu. Čomski posebno opisuje tenzije koje je lično doživeo sa irskim katolicima i antisemitama sredinom tridesetih godina 20. veka. On kaže:
Čomski pamti svoj prvi članak koji je napisao kada je imao deset godina o pretnjama širenja fašizma, praćenim padom Barselone u Španskom građanskom ratu. Od dvanaeste ili trinaeste godine on se potpunije poistovetio sa anarhističkom politikom.
Kada je završio Centralnu visoku školu u Filadelfiji (u 184. klasi), 1945., Čomski je započeo studije filozofije i lingvistike na Univerzitetu u Pensilvaniji učeći od filozofa Vesta Čerčmena (West Churchman) i Nelsona Gudmena (Nelson Goodman) i lingviste Zeliga Herisa (Zellig Harris). Herisove lekcije uključivale su i njegovo otkriće transformacija kao matematičke analize strukture jezika. Čomski je za vreme studija korigovao Herisove „Metode u strukturalnoj lingvistici“. Ovo učenje kasnije je reinterpretirao kao operacije preduzete za nastanak kontekstno slobodne gramatike (izvedene iz Postproduktivnih sistema). Herisovi politički pogledi bili su osnova za formiranje svih Čomskijevih.
Godine 1951. prihvatio je nominaciju od strane Gudmena kao mlađi njegov pratilac na Univerzitetu Harvard.
1953. Čomski putuje u Evropu. Odlučio je da njegov pokušaj da formuliše strukturalnu lingvistiku ne bi uspeo zato što je jezik apstraktni generativni fenomen. Od 1955. napušta Univerzitet na Harvardu i počinje da predaje na Institutu za tehnologiju u Masačusetsu narednih 19 godina. Noam se oženio lingvistikinjom Kerol Šec (Carol Schatz) i imaju dve kćerke: Avivu (1957) i Dajan (1960) i sina Herija (1967).
Čomski je u prošlosti primio smrtne pretnje zbog kritike spoljne politike SAD. Bio je na listi Teodora Kacinskog određen kao meta, pa je u periodu kada je Kacinski bio moćan, Čomski morao da proverava svu svoju poštu, jer je brinuo zbog mogućeg podmetanja eksploziva. Čomski tvrdi da ponekad dobija tajnu policijsku zaštitu kad je u dvorištu Instituta za Tehnologiju u Masačusetsu, iako se on sam ne slaže sa policijskom zaštitom.
Uprkos svojoj kritičnosti, Čomski je nastavio i dalje da živi u SAD-u, zato što i dalje veruje da je to „najveća država na svetu“. Ovaj komentar je kasnije objasnio govoreći „Procenjivanje zemlje je besmisleno i ja nikad ne bih koristio takve reči, ali to je jedan od američkih uspeha, posebno na području slobodnog govora, što je postignuto posle viševekovne borbe, čemu se treba diviti“. Čomski je potvrdio ovu kritiku shvatajući to više kao vrlinu:
Doprinos lingvistici
„Sintaksičke strukture“ bile su ustvari obrada njegove knjige „Logična struktura lingvističke teorije“ (1955,75) u koju uvodi transformacionu gramatiku. Teorija uključuje izgovor i ima sintaksu koju opisuje formalna gramatika, a kontekstno slobodna gramatika je proširena transformacionim pravilima. Deca imaju urođeno znanje osnovne gramatičke strukture koju poseduju svi ljudski jezici. Ovo urođeno znanje se često naziva univerzalna gramatika. U suprotnosti je s time da za formiranje znanja jezika koristimo formalnu gramatiku: sa utvrđenim nizom gramatičkih pravila i ograničenim brojem reči, ljudi su sposobni da proizvedu neograničen broj rečenica.
„Principi i parametri“ koje je Čomski proširio u njegovim predavanjima u Pizi 1979., kasnije je objavljeno kao „Predavanja o vladi i vezivanju“ i strogo zahteva upotrebu univerzalne gramatike i gramatičkih principa naglašavajući da su jezici urođeni i nepromenljivi, a razlike između većine svetskih jezika mogu biti okarakterisane terminom „parametar“ smeštenom u mozgu (takav je „popdrop“ parametar koji pokazuje da se npr. u engleskom uvek zahteva subjekat, dok u španskom može biti izostavljen). U ovom pogledu detetu da nauči jezik potrebna su leksička obeležja (reči, gramatičke morfeme i idiomi) i da determiniše usvojene sisteme parametara koji mogu biti bazirani u nekoliko ključnih primera. Brzina kojom deca uče jezik je neverovatno velika, ako imaju urođenu sposobnost da uče jezik. Slične korake pri učenju jezika preduzimaju deca širom sveta, činjenica je da prave i karakteristične greške.
Generativna gramatika
Čomskijev pristup sintaksi, uključujući generativnu gramatiku, proučava gramatiku kao znanje koje poseduju osobe koej govore neki jezik. Još od 1960. Čomski tvrdi da je većina našeg znanja urođena i da deca treba da nauče samo određena obeležja maternjeg jezika. Urođeno lingvinističko znanje se naziva univerzalna gramatika.
Iz Čomskijeve perspektive najjači dokaz za postojanje Univerzalne gramatike je činjenica da deca uspešno usvajaju maternji jezik za kratko vreme. Čomskijeve teorije su popularne posebno u SAD-u. Kritike su dolazile iz različitih pravaca.
Lingvisti, pristalice Čomskog oslanjaju se na intuiciju govornika na osnovu koje mogu da prepoznaju pravilnu strukturu rečenice. Stotine različitih jezika pridaje značaja literaturi generativne gramatike,    postojale su tendencije da se utvrde zahtevi Univerzalne gramatike koji su prihvaćeni kod malog broja jezika.
Neki psiholozi i psiholingvisti, iako simpatizeri Čomskijevog programa, nisu se slagali sa tim što Čomskijevi lingvisti ne obraćaju dovoljno pažnje na podatke iz eksperimenata izvedenih pri procesiranju jezika, a rezultat toga je da njihove teorije nisu psihološki verodostojne. Mnogo radikalnija kritika postavlja pitanje da li je neophodno posedovanje Univerzalne gramatike da bi se objasnilo usvajanje jezika kod deteta. Bilo je dosta neslaganja što se tiče generativne gramatike, na kraju se čak vodio „Lingvistički rat“ od 1960. do 1970. kada se generativno semantičko pomeranje našlo u opoziciji sa Čomskim. Danas možemo videti gramatički okvirne radove kao što su „Headdriven“ frazne strukturne gramatike, leksička funkcionalna gramatika, kombinatorna kategorijalna gramatika u potpunosti su Čomskijevski orijentisani.
Hijerarhija Čomskog
Čomski je poznat po proučavanju raznih vrsta formalnih jezika koji mogu da sadrže ključ osobina ljudskog jezika. Njegova hijerarhija podela formalnih gramatika u vrste ili grupe sa sve više izraženom moći, svaka uspešna vrsta može da stvara široki skup formalnih jezika. Interesanto je to da je Čomski dokazivao da oblikovanje nekih aspekata ljudskog jezika zahteva složeniju formalnu gramatiku (kao ona što je odmerena njegovom hijerarhijom) za razliku od drugih oblikovanja. Na primer, regularni jezik je dovoljno moćan da oblikuje morfologiju engleskog jezika, ali nije dovoljno moćan da oblikuje njenu sintaksu. Kao dodatak toga da bude relevantan u lingvistici, hijerarhija Čomskog je postala bitna u računarstvu (posebno u konstrukciji kompilatora i teoriji automata). Njegovo najpoznatije delo iz fonologije je „Zvučni obrazac engleskog jezika“ kojeg je pisao sa Morisom Halom. Iako je bilo veoma uticajno u svoje vreme, delo je razmatrano kao staromodno, zastarelo (iako je nedavno ponovo štampano) i stoga Čomski nije više ništa izdavao u fonologiji.
Svaka kategorija gramatike ili jezika je pravi podskup kategorije direktno iznad nje.
Doprinosi psihologiji
Rad Čomskog u lingvistici je ostvario veliki uticaj na modernu psihologiju. Za Čomskog, lingvistika je grana kognitivne psihologije; istinski, pravi uvid u lingvistiku podrazumeva prateće razumevanje aspekata mentalne obrade i ljudske prirode. Njegova teorija univerzalne gramatike je viđena od strane mnogih kao direktan izazov afirmisanim biheviorističkim teorijama tog vremena i imala je velike posledice na razumevanje načina na koji deca uče jezik i šta zaista predstavlja sposobnost korišćenja jezika. Mnogi bitniji principi ove teorije su sada generalno prihvaćeni u nekim krugovima.
U raspravi Čomski je naglasio da naučna primena principa ponašanja pri ispitivanju životinja nema ono što objašnjava kompetetnost i da je čak više delimično površna kao prikaz ljudskog verbalnog ponašanja zato što teorija ograničavajući sebe na spoljašnje uslove, na „što je naučeno“, ne može adekvatno da ocenjuje za generativnu gramatiku. Čomski je izneo primere brzog jezičkog sticanja kod dece, uključujući njihovo brzo razvijanje sposobnosti formiranja gramatičkih rečenica i univerzalno kreativne jezičke upotrebe sposobnih urođenih govornika da bi osvetlio načine kojima Skinerov pogled objašnjava primerom pododredbe teorije pomoću dokaza. On je dokazivao to da shvatiti ljudsko govorno ponašanje kao što su kreativni aspekti upotrebe jezika i razvoj jezika, pojedini moraju pretpostaviti genetički lingvistički misao. Pretpostavka da važni aspekti jezika su ishod univerzalne urođene sposobnosti odvija se suprotno Skinerovom radikalnom biheviorizmu.
Čomskijeva revizija Skinera iz 1959. godine je mnogo kritikovana, a najpoznatija kritika je bila Keneta Mek Korkvodala, objavljena u raspravi „O Čomskijevoj reviziji Skinerovog Verbalnog ponašanja“ iz 1970. god. Ova i slične kritike uspostavile su neka gledišta koja se ne priznaju izvan okvira bihejviorističke psihologije, kao na primer ona da Čomski nije posedovao adekvatno razumevanje bilo bihejvioralne psihologije uopšte, kao ni razlike između Skinerove teorije i drugih varijacija te u skladu sa tim i tvrdnje da je Čomski načinio nekoliko ozbiljnih grešaka.
Tvrđeno je da Čomskijevska kritika Skinerove metodologije i osnovne pretpostavke su pokrivale put za „kognitivnu revoliciju“, smena biheviorizma sa kognitivizmom u američkoj psihologiji između 1950ih i 1970ih god. U njegovom delu „Kartezijska lingvistika“ iz 1966. godine i naredna dela, Čomski je istakao objašnjenje ljudske jezičke sposobnosti koja je postala model proučavanja u nekim oblastima psihologije. Dosta toga predstavljene ideje funkcionisanja mišljenja potiče direktno iz ideja koje su pronašle u Čomskom njihovog prvog ubedljivog autora modernog vremena.
Postoje 3 ključne ideje. Prvo je da mišljenje jeste „kognitivno“ ili da mišljenje stvarno sadrži mentalna stanja, uverenja, sumnje i td. Druga, on iznosi da većina važnih osobina jezika i mišljenja su urođene. Sticanje i razvoj jezika je rezultat razvijanja urođenih sklonosti koje je izazvano iskustvenim unosnim podacima spoljašnje okoline. Veza između ljudske urođene sklonosti ka jeziku i nasleđu je bila srž debate suprostavljanja Noama Čomskog i Žana Pijažea. Iako je veza između genetičke strukture ljudi i sklonosti ka jeziku je bila takođe nagoveštena u to vreme i u drugim diskusijama, još uvek smo daleko od razumevanja genetičkih osnova ljudskog jezika. Delo izvedeno iz modela selektivnog učvršćivanja sinapsi ostvareno od strane Žan Pjera Šonžea, Filipa Kureža i Antoana Danšina koje nedavno usavršeno eksperimentalno i teoretski od strane Žaka Melera i Stanislasa Diena, posebno u oblasti numeričke kognicije je posudilo pomoć Čomskom „nativizmu“. To, međutim, ne određuje ključ o vrsti pravila koja uređuju neuronsko povezivanje da bi omogućilo jezičku sposobnost. Naredni psiholozi da bi proširili ovu generalnu „nativističku“ naučnu postavku preko jezika. Na kraju, Čomski je napravio koncept o „modularnosti“ kritičnu osobinu saznajne izgradnje mišljenja. Mišljenje je sastavljeno od polja konverzacije, specijalizovan podsistem sa ograničenim tokom međukomunikacije. Ovaj model se razlikuje od starih ideja pošto svaki deo informacije u mišljenju može biti korišćen od strane bilo kog kognitivnog procesa (na primer, optičke iluzije ne mogu biti „isključene“ čak i ako se zna da su iluzije).
Pogled na kritiku naučne kulture
Čomski se ne slaže sa poststrukturalističkim i postmodernim kritikama nauke:
Čomski veruje da je nauka dobar način da se počne istorija i razumeju ljudski poslovi:
Čomski je tumačio kritike „bele muške nauke“ izjavljujući da su one mnogo više antisemitske i da su politički motivisani napadi na „jevrejsku fiziku“ koju su koristili nacisti da oklevetaju istraživanja izvedena od strane jevrejskih naučnika tokom nemačkog fizičkog pokreta Dojč fizik (Deutche physik):
Uticaj Čomskog u drugim oblastima
Čomskijevski obrasci su bili korišćeni kao teorijske osnove u nekoliko drugih polja. Hijerarhija Čomskog proučava se u osnovnim računarskim naučnim kursevima, jer daje uvid u različite vrste formalnih jezika. Ova hijerarhija takođe može biti razmatrana u matematičkim izrazima i izaziva pažnju među matematičarima, posebno među kombinatoričarima. Mnogi dokazi u oblasti evolucione psihologije izvedeni su iz njegovih rezultata istraživanja.
Dobitnik Nobelove nagrade iz 1984. godine za medicinu i psihologiju, Nils K. Džern, koristio je generativni model Čomskog da objasni ljudski imuni sistem, izjednačavanjem „komponenti generativne gramatike ... sa raznim osobinama proteinskih struktura“. Naslov Džernovog stokholmskog Nobelovog predavanja je bio „Generativna gramatika imunog sistema“.
Nim Čimpski, šimpanza koja je bila subjekat u istraživanju usvajanja jezika kod životinja na Univerzitetu Kolumbija, je nazivana po Čomskom, zbog njegovog viđenja da je usvajanje jezika jedinstvena ljudska osobina.
Politička gledišta
thumb|200px|Noam Čomski na [[Svetski socijalni forum|Svetskom socijalnom forumu 2003.]] Čomski je bio angažovan u političkom aktivizmu tokom njegovog celog punoletnog života i izražavao je mišljenje o politici i svetskim događajima koji su bili široko navođeni, publikovani i razmatrani. Čomski je redom osuđivan da su njegovi pogledi oni koje moćni ne žele da čuju i iz ovog razloga je smatran američkim političkim otpadnikom. Ovo su njegovi karakteristični pogledi:
Čomski je učestalo izjavljivao da ne postoji veza između njegovog rada u lingvistici i njegovih političkih pogleda i on je kritičar ideje da stručna rasprava o političkim temama zahteva znanje na akademskim poljima. U intervjuu iz 1969. rekao je da što se tiče veze između njegove politike i rada u lingvistici: