cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trilj
Sport
Na području Trilja djeluje više sportskih i kulturnih udruga koje svojim entuzijazmom i nesebičnim zalaganjem obogaćuju život u gradu tokom cijele godine: limena glazba "Trilj", klapa "Trilj", dramska udruga "Tilirium", likovna udruga "Trilj", rukometni klub "Cetinka" simbol grada, kuglački klub "Cetinka" i košarkaški klub "Cetina" nogometni klub Čaporice. nogometni klub Trilj
Skačinci
Skačinci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Skačinci upravno pripadaju opštini Gradsko.
Prirodni uslovi
Skačinci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 20 kilometara južno.
Reljef: Naselje Skačinci se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je položeno iznad doline Vardara, na istočnim padinama planine Klepe. Naselje je položeno na približno 630 metara nadmorske visine.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Skačinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine bili bez stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bilo je pravoslavlje.
Dešat
Geografske karakteristike
Ova planina je dio planinskog lanca Šara - Korab - Dešat - Stogovo - Karaorman. Najviši vrh planine je Velivar ( Veli vrv ) sa 2 373 metra, slijede vrhovi Deli Senica i Suva Bara. Na planini se nalaze nekoliko malih ledenjačkih (glacijalnih ) jezera, najposjećenije je Lokuv, koje se nalazi na sjevernoistočnom dijelu planine, na 1 560 metara nadmorske visine. U istočnom podnožju planine, je kanjon rijeke Radike, koji dijeli planinu Dešat od planina; Bistra i Stogovo. Veliki dio Dešata, je uključen u nacionalni park Mavrovo, najbliži grad, planini je Debar u kanjonu Radike.
Najviši vrh
Velivar ( Veli vrv ) - 2,375 metara
Tlalamayocan, Tetela del Volcán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2220 m.
El Dieciséis, Tecate
El Dieciséis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 680 m.
Trška Gora (Novo Mesto, Slovenija)
Trška Gora je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Trška Gora se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 124 stanovnika.
Ceresane-Curanuova, Biella
Ceresane-Curanuova je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3023 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Ivan Sokolov
Ivan Sokolov (rođen 13. juna 1968. u Sarajevu) je šahista koji igra za Holandiju.
1995. i 1998. godine bio je šampion Holandije.
Gisira, Siracusa
Gisira je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Athens, Ohio
Atens je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.832, što je 2.49 (11,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Plan de Guerrero, Tixtla de Guerrero
Plan de Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tixtla de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 449 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1493 m.
Opština San Mateo Nejápam, Oaxaca
San Mateo Nejápam je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Niža srednja klasa
Niža srednja klasa je izraz koji se koristi za manje imućni (i, rjeđe, manje politički utjecajni i privilegirani) sloj srednje klase.
Opština San Mateo Nejápam, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1180 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1372 m.
Niža srednja klasa
Kriteriji kojim se srednja klasa dijeli - na nižu, višu, a ponekad i "srednju srednju" klasu - su u pravilu ekonomski, te se tiču prihoda koje ostvaruje neki pojedinac ili društvena grupa, odnosno kvaliteti života i drugim civilizacijskim standardima koje takav prihod može donijeti.
Takvi kriterije je prilično teško jasno odrediti, jer oni često ovise o prilično fluidnim ekonomskim prilikama.
Niža srednja klasa je često sklonija ljubomorno čuvati svoj status, odnosno povlašteni položaj u odnosu na nižu klasu, pa je konzervativnija u odnosu na višu srednju klasu.
Obična bukva
Bukva (Fagus sylvatica) je bjelogorično drvo iz porodice Fagaceae, najrasprostranjenija šumska vrsta drveća u Evropa i na Balkanu.
Rasprostranjenost
Raste na brdskim i planinskim položajima, srednje, zapadne Europe, te jugoistočne Europe. U Bosni, Srbiji i uopće na Balkanu je autohtona vrsta drveća. U Jugoistočnoj Evropi ima oko 13 mil. bukovih šuma.
Iznad pojasa hrastovih šuma pa sve do 1200 m nadmorske visine, ostaje posljednji pojas listopadnog drveća u kojem najvažniju ulogu ima bukva. U nekim krajevima javlja se čak iznad pojasa četinarskih šuma na visinama 1800 - 2000 m. Bukva koja raste na toj visini naziva se pretplaninskom bukvom. thumb|right|280px|Bukvin list i plod (naučna ilustracija)
Izgled
Naraste do 40 m. Debljina debla može biti i preko 1 m prsnog promjera. Krošnja je široko zaobljena.
Kora stabla je siva, glatka i tanka. pupoljci su 2 cm dugi, vretenasti, otklonjeni od izbojka pod uglom od 45°. Srčika izbojka je trobrida. Lišće je eliptično, dugo 8 cm. Rub lista je valovit i fino trepavičasto dlakav. List je u mladosti bogat vitaminom C. Cvjetovi su jednospolni u resastim, glavičastim cvatovima. Muški su u okruglim resama na dugoj stapki, ženski po dva cvijeta u kupuli, koja je obrasla končastim ljuskama. Kupula ili zajednička ovojnica, nastaje bujanjem cvjetne osi.
Za cvjetanja kupula je sočna, poslije otvrdne i postane drvenasta, a njeni se listići pretvore u duge bodljike ili ljuske.
Cvjeta iza listanja, u aprilu ili maju. Muški i ženski cvjetovi su na izbojcima iz te godine.
Po dva su ploda u kupuli, koji se zovu bukvice, smeđi su, trouglasti, jestivi u nuždi. Dozrijevaju u septembru ili početkom oktobru, a otpadaju nakon prvih mrazeva u septembru ili početkom novembra. U 1 kg plodova ima 3600 do 6800 bukvica. Klijavost je kratkotrajna, oko 6 mjeseci, a iznosi prosječno oko 35 %.
Zrela kupula puca na 4 dijela. Bukvica ima dvije mesnate, bubrežaste supke. Prvi listovi su nasuprotni.
Oprašuje se vjetrom. Punim urodom rađa svake 7. do 12. godine. Počinje imati plodove u starosti od 40 do 50 godina.
Ekološke karakteristike
Bukove šume rastu na svim matičnim supstratima, bazofilnim, neutrofilnim, acidofilnim. Bukve najbolje podnose sjenovitost od svog bjelogoričnog drveća. Mladice bukve su osjetljive na mraz i žegu. Imaju tanku koru, pa su osjetljive na naglo osvjetljenje.
Bukva se dobro i čvrsto ukorjenjuje, korijen joj se odlično prilagođuje uvjetima na terenu. Bukve su otporne na vjetrove.
Albanska kuhinja
mini|185x185piksel|Albanska kuhinja Glavni obrok Albanac je ručak, a obično ga prati salata od svježeg povrća, kao što su paradajz, krastavci, zelene paprike, masline prelivene maslinovim uljem, octom i solju.
Ručak također uključuje glavno jelo od povrća i mesa. Morski specijaliteti su česti u primorskim oblastima kao Drač, Valona i Sarandë.
Joya del Agua, Xilitla
Joya del Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1131 m.
Semenište
Semenište je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Semenište pripada gradskoj opštini Saraj grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Semenište je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 20 km zapadno.
Naselje Semenište je u istorijskoj oblasti Dervent, u dolini reke Suvodolice. Južno od naselja izdiže se Suva gora. Nadmorska visina naselja je približno 510 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Semenište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 559 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Béon (Jon)
Beon je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 476 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 217 m, a minimalnoj 77 m).
Skačkovce
Skačkovce je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Skačkovce pripada opštini Kumanovo.
Prirodni uslovi
Naselje Skačkovce se nalazi u istorijskoj oblasti Sredorek. Selo je smešteno na brdima južno od doline reke Pčinje, na približno 430 metara nadmorske visine. Južno od sela izdiže se Gradištanska planina.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Skačkovce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 160 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Viša srednja klasa
Viša srednja klasa je izraz kojim se opisuju pojedinci i društvene grupe koji pripadaju imućnijim (i/li) političkim utjecajnijim i privilegiranijim pod-slojevima srednje klase u nekom društvu.
Najčešći kriteriji za podjelu srednje klase nad pod-slojeve su ekonomski, odnosno veličina prihoda koja pripadnicima više klase omogućava ne samo veći životni standard, nego i bezbrižniji život, odnosno više slobodnog vremena u odnosu na nižu srednju klasu. Vrlo često se to reflektira kroz veći društveni aktivizam i liberalnije političke ideje, iako su ponekad pripadnici više srednje klase u ekonomskim pitanjima konzervativniji od pripadnika drugih klasa.
Zdravko Kuzmanović
Zdravko "Kuzma" Kuzmanović (srpski: Здравко Кузмановић; Thun, 22. rujna 1987.) je srpski nogometaš rođen u Švicarskoj, trenutni igrač Basela, gdje je već ranije igrao u omladinskom pogonu.
Враћевшница
Враћевшница је насеље у Србији у општини Горњи Милановац у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 150 становника (према попису из 1991. било је 117 становника).
Историја
У близини села се налази чувени истоимени манастир Враћевшница, са црквом Светог Ђорђа, који је подигао велики челник Радич односно Радич Поступовић 1428/29. године, а исте године му је и деспот Ђурађ Бранковић потврдио баштину својом повељом. Враћевшница је рушена и обнављана више пута. Године 1812. на Велику Госпојину Карађорђе је сазвао народну скупштину и објавио закључке Букурешког уговора о миру. Године 1819. кнез Милош Обреновић сахранио је ту своју мајку баба Вишњу, 1825. подигао је и конак за спомен на њу, а 1860. је обновио цркву.
Teuderik II
thumb|right|Franačko kraljevstvo podijeljeno u skladu sa [[Sporazum iz Andelota|sporazumom iz Andelota 587. Burgundkso kraljevstvo Guntrama (ružičasto) je naslijedio Hildebert II a potom Teuderik II.]]
Teuderik II (također Teuderih, Theuderic, Theuderich, Theoderic ili Theodoric; francuski: Thierry; 587–613) bio je franački (merovinški kralj Burgundije (595–613) i Austrazije (612–613). Bio je drugi sin kralja Hildeberta II.
Враћевшница
Демографија
У насељу Враћевшница живи 125 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,0 година (43,7 код мушкараца и 46,1 код жена). У насељу има 50 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,00.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Teuderik II
Teuderik se rodio iste godine kada je njegov otac, kralj Austrazije, sklopio sporazum iz Andelota kojim je postao posvojeni sin, odnosno nasljednik svog strica, burgundskog kralja Guntrama. Otac koji je temeljem istog sporazuma naslijedio burgundsku krunu 592. godine, je umro tri godine kasnije. Njegovo kraljevstvo je tada podijeljeno na dva dijela - Austrazija je pripala Teuderikovog starijem bratu Teudebertu II, dok je Burgundija pripala Teuderiku. Odnosi među braćom nikada nisu bili dobri, a tome je pridonijela i njihova baka Brunhilda, koja je, nakon što ju je Teudbert protjerao iz Austrazije, godine 599. pronašla utočište na Teuderikovom dvoru. Sljedeće godine su se nakratko pomirili kako bi zaustavili svog rođaka, neustrijskog kralja Klotara II, ali je savez 605. već propao.
Kužni pil u Osijeku
Kužni pil ili zavjetni spomenik Presvetog Trojstva kameni je kip na Trgu sv. Trojstva u osječkoj Tvrđi.
Teuderik II
Godine 606. Teuderik se oženio za Ermenbergu, kćer vizigotskog kralja Viterika, ali je brak neslavno propao, te ju je osramoćenu poslao natrag ocu. Protiv Teuderika se sljedeće godine stvorila moćna koalicija Vizigota, Langobarda, Klotara II i Teudeberta, ali je u stvarnosti protiv njega ratovao samo Teudbert, i to sa promjenljivim uspjehom. Godine 611. se sreća okrenula na Teuderikovu stranu; njegov brat je poražen, zarobljen i smješten u samostan gdje je naknadno ubijen po Brunhildinoj naredbi. Tako je Teuderik postao gospodarom najvećeg dijela franačke države. U tom dostignuću, međutim, nije dugo uživao. Već 613. je umro od dizenterije. Pošto nije imao legitimnih muških nasljednika, naslijedio ga je nezakoniti sin Sigebert II, ali je on iste godine ubijen od strane Klotara II.
Kužni pil u Osijeku
Nastanak
Kip je podignut 1729-1730. u spomen na zavjet protiv kuge, koja je u 18. stoljeću često pogađala Slavoniju. Izradu kipa financirala je barunica Marija Ana Petraš, udovica husarskog generala, podmaršala Maksimilijana Petraša, koji je bio zapovjednik osječke Tvrđe.
Autorstvo
Kip je izrađen u baroknom stilu, po uzoru na brojne slične koji su postojali u gradovima Austrijske monarhije. Nije poznat njegov autor, ali se pripisuje mariborskom kiparu Josephu Geruppu, koji se u vrijeme nastanka kipa doselio u Osijek.
Izgled spomenika
Spomenik se sastoji od visokog postolja s gigantskim volutama, na kojemu je pet skulptura svetaca zaštitnika od kuge: sv. Sebastijan, sv. Rok, sv. Karlo Boromejski, sv. Franjo Ksaver i sv. Rozalija. Na postolju se uzdiže visoki stup na kojemu je skulpturalna grupa Presveto Trojstvo, koja prikazuje lik Boga Oca, Krista te Duha svetoga u liku golubice.
Obnove
Spomenik je obnovljen 1784. godine dodavanjem vanjskog podnožja na kojemu su na vlastitim postoljima kipovi sv. Josipa, sv. Marije od bezgrešnog začeća, sv. Katarine i sv. Ivana Nepomuka. ti su kipovi, prema predaji, krasili nekadašnja gradska vrata u Osijeku: Valpovačku i Novogradsku kapiju.
El Rescate, Tempoal
El Rescate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Uršna sela
Uršna sela je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Uršna sela se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 588 stanovnika.
Burligo, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Sveti Dimitrij
Sveti Dimitrije, grčki: Δημήτριος, prevedeno Rod zemljin (Sirmium, 270. - Sirmium, 4. april 304.) bio je đakon episkopa Sirmijuma Irineja, u vrijeme progona kršćana za vladavine cara Maksimijana.
Biografija
Pogubljen je tri dana nakon Irineja 4. aprila 304. Kasnije je na mjestu gdj je ubijen podignuta bazilika, od koje danas nema ni traga, jer su je razorili Huni. Njegove relikvije prenešene su u Solun, gdje su ga počeli slaviti kao sveca. Početkom 5. vijeka tadašnji perfekt Leontios podigao je u Solunu, na mjestu manje crkvice trobrodnu baziliku u njegovu čast, koja je vremenom postala centralno mjesto njegova kulta na Istoku.
Dirigent
thumb|desno|250px|Dirigent [[Lorin Maazel]] Dirigiranje je čin vođenja glazbenog izvođenja vidljivim gestama. Orkestri, zborovi, koncertne skupine i drugi glazbeni ansambli često imaju dirigente.
Sveti Dimitrij
Biografija
Po pravoslavnoj hagiografiji Dimitrija je sam car Maksimijan postavio za solunskog prokonzula, sa zadatkom da proganja kršćane, a on ih je umjesto toga štitio, pa ga je zbog tog Maksimijan dao ubiti.
Dirigent
Povijest dirigiranja
Rani oblik dirigiranja zvao se heironomija, uporaba gesta rukama kako bi se indicirao melodijski oblik. Taj način dirigiranja prakticirao sa najkasnije od srednjeg vijeka. U crkvi je osoba koja je ukazivala na glazbene oblike držala štap, kako bi se označila njegova uloga. Kako je ritam u glazbi postajao sve izraženiji, štap se počeo micati gore-dolje, funkcionirajući kao rani oblik dirigentskog štapića.
Sveti Dimitrij
Biografija
Za srednjeg vijeka njegov kult bio je raširen i po zapadu, od Zadra do Venecije i dalje, slavio se kao zaštitnik križara.
Dirigent
Povijest dirigiranja
U 17. stoljeću dolaze u uporabu druga sredstva za označavanje protoka vremena. Papir u rolama, manji štapići, kao i same ruke vidljivi su na slikama iz tog perioda. Veliki štap za dirigiranje ostao je u uporabi u kući Opera Garnier u Parizu, gdje je uzrokovao smrt Jean-Baptistea Lullyja - dok je dirigirao, štapom je ozlijedio stopalo, a rana se inficirala i razvila se gangrena. Umro je dva mjeseca kasnije, nakon odbijanja operacije uklanjanja zahvaćenog prsta.
Sveti Dimitrij
Mitrovdan
U Srbiji, Bugarskoj, Bosni i Hercegovini, Makedoniji - Mitrovdan kako zovu taj svetak je srednje veliki praznik (treći od šest grupa). Ali na taj dan treba biti kod svoje kuće, ili će se cijele godine potucati po tuđim kućama.
Dirigent
Povijest dirigiranja
U instrumentalnoj glazbi je jedan izvođač obično djelovao i kao dirigent. To je mogao biti prvi violinist koji bi koristio gudalo i kao dirigentski štapić, lutnjist koji bi pomicao vrat instrumenta zajedno s ritmom glazbe. Bilo je uobičajeno u to doba dirigirati sa čembala, u djelima koja su imala basso continuo dionicu. U opernim izvedbama katkad je bilo i dva dirigenta - klavijaturist za pjevače, a prva violina za orkestar.
Klein Nordende
Klajn Nordende je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 49 opštinskih središta okruga Pineberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.996 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1056029.
Sveti Dimitrij
Mitrovdan
Tad se otpuštaju sluge kojima je istekao ugovor i iznajmljuju novi. Na taj dan su se rastajali hajduci, i odlazili prezimiti zimu po kućama, do slijedećeg okupljanja za Đurđevdan.
Klein Nordende
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Pineberg Klajn Nordende se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Pineberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 10,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.996 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 278 stanovnika/km².
Dirigent
Povijest dirigiranja
Do ranog 19. stoljeća postala je norma da je jedna osoba zadužena isključivo za dirigiranje. Orkestar se u to vrijeme širio brojem glazbala i štapić je postajo sve uobičajeniji jer je bio lakše vidljiv od golih ruku ili smotka papira. Među prvim važnijim dirigentima bili su Louis Spohr, Carl Maria von Weber, Louis-Antoine Jullien i Felix Mendelssohn, koji su svi također bili i skladatelji. Mendelssohn je poznat kao prvi dirigent koji je štapić koristio za označavanje mjere (doba), inovacija koja je u uporabi do danas. Hans von Bülow se obično smatra prvim profesionalnim dirigentom neskladateljem.
Hector Berlioz i Richard Wagner također su bili dirigenti i autori su dva najstarija eseja o toj temi. Berlioz se smatra prvim dirigentom virtuozom. Wagner je uvelike bio odgovoran za oblikovanje dirigentske uloge kao čovjeka koji nameće svoju interpretaciju djela u izvedbi, radije nego osoba koja samo osigurava da se skladba svira usklađeno i kako je skladana.
U kasnom 20. stoljeću, njujorški skladatelj Walter Thompson stvorio je znakovni jezik za skladanje uživo, poznat kao "zvučno slikanje" (soundpainting), a koji se koristi kao medij u strukturiranoj improvizaciji. Trenutno se taj jezik sastoji od preko 750 različitih gesta koje skladatelj/dirigent koristi kao komunikacijski alat za indikaciju tipa interpretacije koji se traži od izvođača.
Tehnika dirigiranja
thumb|desno|200px|Dirigent Daniel Barenboim na probi Dirigiranje je sredstvo izravne komunikacije s izvođačima. Ne postoje apsolutna pravila kako dirigirati ispravno, i postoji širok raspon raznolikih dirigentskih stilova. Primarna odgovornost dirigenta je utvrđivanje tempa, izvršavanje jasnih priprema i doba, kao i slušanje i oblikovanje zvuka ansambla.
Razumijevanje osnovnih elemenata glazbenog izražavanja, kao što su tempo, dinamika, artikulacija i sposobnost njihovog efektnog prenošenja ansamblu za dirigiranje je neophodna. Sposobnost prenošenja informacija o nijansama glazbenih fraza i izražajnosti kroz geste također je korisna. Geste u dirigiranju mogu biti koreografirane dok se dirigent priprema za izvođenje uz notni zapis, a mogu biti i spontane.
Ponekad se postavlja razlika između orkestralnog dirigiranja i dirigiranja zborova. U stereotipu, orkestralni dirigenti koriste štapiće puno češće nego zborovođe (iako to nije uvijek slučaj, nego stvar osobnog izbora dirigenta), i davanje prednosti uporabi održavanju ritma gestama, ili dirigiranju koje se usredotočuje na izražajnost i oblik.
Sveti Dimitrij
Mitrovdan
Zbog tog se i govorilo - Mitrovdanak, hajdučki rastanak; Đurđev danak hajdučki sastanak.
Dirigent
Tehnika dirigiranja
Držanje štapića prijeporna je tema po kojoj se većina dirigenata razlikuje. Unatoč velikom broju različitih stilova, u dirigiranju su se razvile neke standardne konvencije.
Ritam i tempo
thumb|desno|200px|Mjere: 2/4, 2/2, ili brza mjera 6/8 thumb|desno|200px|Mjere: 3/4 ili 3/8 thumb|desno|200px|4/4 thumb|desno|200px|spora mjera 6/8
Glazbene dobe obično dirigent označava desnom rukom, sa ili bez štapića. Ruka u zraku svaki takt ocrtava određeni oblik koji ovisi o glazbenoj mjeri u kojoj se djelo u tom trenutku izvodi, označavajući svaku dobu promjenom kretanja prema dolje u kretanje prema gore. Slike pokazuju najčešće uzorke, iz perspektive dirigenta.
Ako je tempo spor ili usporava, ili ako je mjera podijeljena, dirigent će ponekad indicirati "poddobe". Dirigent to čini dodavanjem svakoj dobi gestu "i", koja se sastoji od jednog manjeg pokreta, ali u istom smjeru kao i doba kojoj pripada.
Promjene u tempu indiciraju se promjenom brzine doba. Kako bi izveo kontrolu rallentanda (usporavanje) npr., dirigent može uvesti poddobe.
Neki dirigenti koriste obje ruke za naznačavanje ritma, pri čemu lijeva ruka čini isto što i lijeva, iako drugi ovo smatraju suvišnim i zbog toga to izbjegavaju. Neki to smatraju i neispravnom praksom. Druga ruka treba se koristiti za naznačivanje ulaska pojedinih glazbala ili sekcija, i za pomoć pri naznačivanju dinamike, fraziranja, izražajnosti i ostalih glazbenih elemenata.
Dinamika
Dinamika se naznačava na različite načine, npr. veličinom pokreta: što je veći oblik, zvuk je glasniji. Promjene u dinamici mogu biti signalizirane rukom koja se ne koristi za održavanje ritma: pokret gore (obično dlanom prema gore) označava crescendo; pokret prema dolje (obično dlanom prema podu) označava diminuendo. Promjena veličine pokreta može rezultirati neželjenim promjenama u tempu jer veći pokreti zahtijevaju od ritma prelazak većeg prostora u istom vremenu.
Predznak za ulazak
Naznačivanje za "ulazak", kada novi instrument ili sekcija počinje svirati mora sasvim točno predskazati trenutak u kojemu dolazi trzaj, tako da svi svirači i pjevači mogu početi istodobno. To se postiže tako da se izvođači pripreme gestom uz održavanje vizualnog kontakta. Udisaj od strane dirigenta, koji može i ne mora biti lagano čujan, uobičajen je element u tehnici davanja predznaka mnogih dirigenata. Jednostavni kontakt očima ili pogled u smjeru ponekad mogu biti dovoljni, kao kad više od jedne sekcije svirača ulaze u izvedbu u istom trenutku. Veće glazbene izvedbe ponekad traže uporabu prikladnih i izražajnijih predznaka smišljenih kako bi stvorili emocije i energiju.
Drugi glazbeni elementi
Artikulacija se može naznačiti prirodom trzaja, od kratkog i oštrog za staccato, do dugog i fluidnog za legato. Mnogi dirigenti mijenjaju napetost ruku: napeti mišići i grubi pokreti korespondiraju marcatu, dok su opuštene ruke i meki pokret prikladni za legato ili espressivo.
Fraze se mogu izraziti širokim lukovima iznad glave, ili mekim pokretima ruke bilo prema naprijed ili s lijeve na desnu stranu i obratno. Zadržana nota često se označava raširenim dlanom prema gore. Kraj ili otpuštanje note indicira se kružnim pokretom, zatvaranjem šake ili pokretom kažiprsta i palca nalik štipanju. Otpuštanju obično prethodi priprema, a završava se potpunim prekidom pokreta.
Dirigenti pokušavaju održavati kontakt očima s ansamblom koliko god je moguće, i potičući ga, kao i povećavanju sveukupnog dijaloga između sebe i svirača/pjevača. Izrazi lica također mogu biti značajni u demonstriranju karaktera glazbe, kao i u ohrabrivanju svirača. thumb|Dirigent [[Francesco Mander dirigira u St. Petersburgu 1995. godine]] thumb|Dirigent [[Eugen Jochum. Poznat je po izvedbama Brucknerovih simfonija]]
Jacales, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2079 m.
Cartwright, Oklahoma
Kartrajt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 609.
Barokna muzika
mini|300px|[[Evaristo Baschenis: Muzički instrumenti, slika iz sredine 17. vijeka]] Barokna muzika označava razdoblje u historiji klasične muzike koja se podudara s barokom, a traje od pozne renesanse početkom 17. do sredine 18. vijeka. To se muzičko razdoblje ne može točno omeđiti jer je barok nastao nadovezujući se na renesansu, a nestao pojavom rokokoa i klasicizma u drugoj polovici 18. vijeka kad se javila snažna potreba za novim muzičkim stilom. Barokni stil se često ispreplitao s gore navedenim i stoga su njegove vremenske granice samo približne.
Periodizacija
Početak barokne muzike označava stvaralaštvo Claudija Monteverdija. Jedna od uobičajenih podpodjela ovog razdoblja je:
U generalnoj kulturi, za barokom je nastupila epoha rokokoa; u muzici od 1730-ih počinje dominirati tzv. osjećajni stil. Često se za kraj epohe barokne muzike uzima godina smrti Johanna Sebastiana Bacha, tj. 1750. godine. Od 1780-ih počinje muzičko-historijski period bečkih klasičara.
Karakteristike
Početkom 17. vijeka u muzici se javljaju fenomeni koji obilježavaju novo doba. To su pojava monodije (solo melodije sa pratnjom), kontinua i novi žanrovi opere i oratorijuma.
Muzičke forme
Odraz estetike ovog doba bio je u značaju koji je davan muzičkoj formi, a koji je bio bar ravnopravan sadržaju. U razdoblju baroka razvila se instrumentalna muzika koja je ranije bila isključivo vezana za pjesme. Ovo je vidljivo u koncertima u kojima se zvukovi muzičkih instrumenata prepliću poput ljudskih glasova u ranijoj muzici. Tako su nastali končerti grosi, solo koncerti (končertino), i horski koncerti. Druge značajne muzičke forme baroka bile su: pasakalja, čakone, sarabanda, gigu, menuet, uvertira, fuga, sonata, kantata i pasija.
Opera
Opere su bile popularne u doba fdogu heroja obično je imao pjevač kastrato glasa, koji je imao puno prilike da iskaže svoju virtuoznost. Čuveni pjevači 18. vijeka bili su Farineli, Senesino i sopran Faustina Bordoni. Italijanska opera i njeni libreti su se nametnuli u cijeloj Evropi.
Instrumenti
Mnogi muzički instrumenti koji su danas u upotrebi nastali su u doba baroka. Barokne forme ovih instrumenata se po zvuku razlikuju od svojih nasljednika. U to doba je ideal bio da instrumenti podsjećaju na ljudski glas. Gudački instrumenti (recimo barokna violina), ali i drveni puhački instrumenti su zvučali tiše i manje zvonko, ali sa mekšom bojom tona.
U doba baroka je nestala velika raznovrsnost muzičkih instrumenata koja je postojala u renesansi. Blok flauta se koristi kao solo instrument i istiskuje poprečnu flautu. Trščani renesansni instrumenti su potpuno nestali. Od šalmaja se razvio tiši instrument, današnja oboa. Dulcijan i ranket, koji su još korišteni u doba ranog baroka, zamijenio je fagot. Među limenim puhačkim instrumentima, pojavili su se trombon i rog. Rog je kasnije potisnula barokna truba i violina. Kod gudača, nestale su lire, rebeci i instrumenti „da gamba“, a zamijenila ih je porodica violinskih instrumenata. Harfa i lauta su zadržane, ali su unapređenje. U Italiji se od mandore razvila mandolina. Od udaraljki iz doba renesanse zadržali su se jedino timpani. Cimbala su se pojavila u Saksoniji i Italiji (pod imenom Salterio), i dijelom proširili po Evropi. Za francusku baroknu muziku je karakteristična upotreba nekih starih instrumenata, poput orguljica ili gajdi.
U baroku se standardiziraju orkestri, zasnovani na gudačkim instrumentima pojačanim duvačima, i time istiskuju proizvoljne muzičke sastave karakteristične za renesansu. Prvi značajni barokni orkestri formirali su se u Drezdenu i Varšavi.
Barok u Evropi
U evropskoj muzici razdoblje polifone (instrumentalne i vokalne) muzike obilježene kićenošću, uresima i kontrastima te razvojem harmonijskog sloga. Može se govoriti o sjevernom (germanskom) i južnom (mediteranskom) muzičkom baroku. U sjevernom je težište bilo na instrumentalnim (preludij, tokata, fuga, šakona, suita) i vokalno-instrumentalnim vrstama (motet, kantata, misa, pasija, oratorij), a u južnom na vokalno-instrumentalnima (opera) i koncertantnima (koncerti, sonate). Zajednička obilježja su im motoričnost ritamsko-metričke strukture, generalbas (continuo), nagli dinamički prijelazi (terasasta dinamika), imitacijsko načelo oblikovanja, koncertantni i varijacijski postupak tematske obrade, pretežna monotematičnost, a posebna obilježja prevlast kromatskog sloga u sjevernom, nasuprot dijatonskom uz znatno ornamentiranje melodije u južnom krilu.
Od muzičkih instrumenata na prvom su mjestu violina, čembalo i orgulje, upotrebljavane solistički ili u komornim i orkestralnim sastavima. Od muzičkih vrsta posebno ga obilježavaju opere, oratoriji, pasije i kantate na vokalno-instrumentalnom području, a solistički i orkestralni koncerti (concerto grosso), trio-sonate i solo sonate, suite, preludiji i tokate na instrumentalnom području, te osobito fuga, po kojoj se, zbog izrazite prevlasti njezina oblika, barok u muzici katkad naziva i epohom fuge. Najistaknutiji stvaraoci muzike u eri baroka bili su Claudio Monteverdi, Alessandro Scarlatti, Jean-Baptiste Lully, Jean-Philippe Rameau i Henry Purcell (opera), zatim Heinrich Schütz, Giacomo Carissimi, Georg Friedrich Händel i Johann Sebastian Bach (oratorij i pasija), pa Arcangelo Corelli, Girolamo Frescobaldi, Antonio Vivaldi, Giuseppe Tartini, Domenico Scarlatti, François Couperin, Georg Philipp Telemann i Johann Sebastian Bach (instrumentalne vrste).
Barok u Hrvatskoj
Početkom 17. vijeka muzički je barok bio potaknut živim kontaktima s Italijom te valom isusovačke katoličke obnove. U domaću muzičku tradiciju, duhovnu i svjetovnu, brzo su se uklopile nove tendencije ranobarokne monodije. Za prihvaćanje monodije i drugih baroknih inovacija osobito su bila zaslužna dvojica Italijana, Veronežanin Tomaso Cecchini, koji je sav svoj radni vijek proveo kao kapelnik, orguljaš i kompozitor (27 opusa i više kompozicija objavljenih u antologijama) u Splitu i Hvaru, te Gabriello Puliti iz Montepulciana, U 17. vijeku dolazi do prijeloma nota. koji je svestranu kompozitorsku (36 opusa) i muzičku djelatnost proveo u Istri (Trstu, Kopru, Labinu), te na Pagu. Objavljujući kompozicije kod uglednih nakladnika, uglavnom u Veneciji, stekli su već za života evropsku reputaciju. Cecchinijeva zbirka madrigala Armonici concetti, libro primo (1612.) najranija je barokna zbirka napisana za hrvatsku sredinu, a u knjigama misa (1617., 1623., 1627., 1628.) ostvario je osobitu sintezu modernoga izričaja seconda prattica i ponešto skromnijih izvođačkih zahtjeva.
Zbirka Sacrae cantiones (Venecija, 1620.) Ivana Lukačića Šibenčanina vrijedno je svjedočanstvo duhovne muzike, kakva se izvodila u Splitu, i uopće jedan od najznačajnijih spomenika cjelokupne starije hrvatske muzike. Pjesmarica »Pisni za najpoglavitije… dni« (Beč, 1635.) učena Splićanina Atanazija Jurjevića primjer su utilitarne duhovne monodije nevelikih umjetničkih ambicija, jednostavnih protureformacijom inspiriranih Kirchenlied namijenjenih pjevanju puka u crkvi. I dok su basso continuo i monodija bili razmjerno brzo uklopljeni u domaću glazbenu praksu, ranobarokna opera bila je prihvaćena reduktivno, ponajprije kao poticaj što ga je italijanska libretistika pružala razvoju domaće tragikomedije i melodrame (Ivan Gundulić, Arijadna, 1615./1632.; Paskoje Primović, Euridice, 1617.).
Slivnik
Slivnik je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Slivnik je naselje u okviru opštine Veles.
Barokna muzika
Barok u Hrvatskoj
Vokalno višeglasje imalo je uporišta u domaćoj kasnorenesansnoj tradiciji (teorijski ne naročito inventivno obrađeno u traktatu Dialogo per imparare con brevita a cantar canto figurato (Venecija, 1619.) Splićanina Jurja Albertija), dok je instrumentalno stvaralaštvo bilo skromnijih razmjera.
Slivnik
Prirodni uslovi
Slivnik je smešten u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, selo je udaljeno 18 kilometara zapadno.
Barokna muzika
Barok u Hrvatskoj
Za vrijeme nepovoljnih prilika tokom 17. i 18. vijeka čitav niz kompozitora djeluje izvan Hrvatske (Riječanin Vinko Jelić u Alzasu, Porečani Francesco i Gabriel Usper, Hvaranin Damjan Nembri u Veneciji, Ivan Šibenčanin u Cividaleu, Torinu i Londonu), a njihov opus kvalitetom gotovo nadmašuje stvaralaštvo u Hrvatskoj. Među tim "emigrantima" istaknuo se graditelj orgulja Petar Nakić, utemeljitelj slavne mletačko-dalmatinske orguljarske škole.
Slivnik
Prirodni uslovi
Selo Buzalkovo se nalazi u istorijskoj oblasti Grohot, na jugoistočnim padinama planine Golešnice. Selo je na reci Topolci. Nadmorska visina naselja je približno 450 metara.
Barokna muzika
Barok u Hrvatskoj
Od sredine 17. vijeka situacija se mijenja, svjetovno muziciranje posustaje, a crkva preuzima vodeću ulogu u konstituiranju muzičkog života. Tri su reda bila zaslužna za razvoj hrvatske barokne muzike: isusovci, pavlini i franjevci. Isusovci su uveli dotad nezabilježenu monumentalnost (orkestar) u liturgiju, a brinuli su se i oko unificiranja gregorijanskih napjeva (»Ritual rimski«, Rim, 1640. Bartola Kašića) te unošenja narodnih napjeva u bogoslužje, očišćenih od "poganih" tekstova (Nikola Krajačević, Juraj Habdelić, Juraj Mulih). Franjevci i pavlini njegovali su duhovne popijevke, uglavnom jednoglasne i bez pratnje orgulja (rkp. kantuali Frane Divnića, Bone Razmilovića, Filipa Vlahovića-Kapušvarca, Franje Vukovarca, Petra Kneževića,, Pavlinski zbornik 1644; Cithara octochorda, 3 izd. 1701., 1723., 1757.).
I makar da su crkveni pisci već u 17. vijeku pisali o muzici - Juraj Križanić, Asserta musicalia, Rim, 1656; Nova inventa musica, poglavlje de Musica u »Razgovori ob vladatelystvu« i dr., te Ivan Paštrić (više rkp. pohranjenih u Biblioteci Vaticani) - istom sredinom 18. vijeka dolazi do organizirane brige crkve oko muzičkog školstva. Jezikom muzičke teorije sve više postaje hrvatski, o čemu svjedoče rukopisne skripte s predavanja, pohranjene u samostanskim knjižnicama, te liturgijske drame (pasije Kristofora Peršića i Tome Zakarije Pervizovića). Na zagrebačkom Kaptolu poučavalo se muziku na i latinskome (Mihajlo Šilobold-Bolšić, Fundamentum cantus gregoriani, Zagreb, 1760.).
U baroknoj muzičkoj djelatnosti crkvenih redova, nerijetko skromnih umjetničkih dosega, položeni su temelji svem kasnijem umjetničkom i kulturnom razvitku. Barokni stil sačuvao se u pojedinim oblicima i ponajviše u sjevernim krajevima sve do početka 19. vijeka, supostojeći istodobno s novim stilom, klasikom.
Slivnik
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Buzalkovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 444 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Albanci (99%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Znamenitosti
U selu postoji spomenik NOB-a.
Pored toga, tu su i: ambulanta, osmogodišnja osnovna škola, pošta i prodavnice.
Colle, Ancona
Colle je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 669 m.
Pădureni, Popești
Pădureni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Popești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
El Halcón, Chihuahua
El Halcón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1582 m.
Guido Guerrini
mini|desno|200px|Guido Guerrini Guido Guerrini (Arezzo, 12. januara 1976), italijanski reli-vozač i prva osoba koja je putovala iz Evrope do Kine autom koji ide uz pomoć zemnog gasa.
Mabel's Strange Predicament
Mabel's Strange Predicament je američka kratka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1914. u režiji Henryja Lehrmana. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Mabel Normand, je gošća u hotelu koja doživljava niz neugodnih situacija, uključujući susrete s pijanom skitnicom koju tumači Charles Chaplin. Film je najpoznatiji po tome što je upravo za njega Chaplin osmislio lik Charlota (Skitnice), koja će postati jedna od najvećih pop ikona filma i 20. vijeka. Film je dovršen nekoliko dana prije Kid Auto Races at Venice gdje je Chaplin također tumačio Charlota, ali je u distribuciju pušten nekoliko dana kasnije. Zbog toga se Kid tradicionalno smatra prvim filmom u kome Chaplin tumači Charlota.
Guido Guerrini
Godine 2010. Guerrini prisustvuje na FIA Alternativnom kupu energičara, koristeći ponovo auto na zemni gas, te osvaja 3. mjesto u poretku svjetskog prvenstva.
Buržoazija
Buržoazija (francuski: bourgeoisie) je izraz koji je u prošlosti i danas, ovisno o historijskom periodu i ideološkoj osnovi, označavao različite društvene grupe, odnosno klase.
U najširem i najstarijem smislu izraz buržoazija je opisivao građanstvo, odnosno građansku klasu u feudalnim, a kasnije i kapitalističkim društvima. U tu grupu su se uključivali svi stanovnici srednjovjekovnih gradova koji nisu pripadali feudalnom plemstvu, ali su pak uživali slobodu i druge privilegije kojih su bili lišeni kmetovi.
Kasnije se, s razvojem urbanizacije, industrijske revolucije i kapitalizma građanstvo počelo diferencirati na vlastite klase različitog materijalnog statusa, a samim time i različitih političkih i drugih interesa. Izraz buržoazija je dobio uže značenje, odnosno počeo se odnositi na imućnije i utjecajnije predstavnike građanstva, uglavnom trgovce, veleobrtnike i vlasnike prvih industrijskih manufaktura.
Buržoazija se u feudalnim društvima smatrala srednjom klasom, ali je s vremenom njen ekonomski položaj ojačao na račun zemljoposjedničkog plemstva da bi ga s vremenom formalnopravno zamijenila, odnosno s njim se stopila kao nova vladajuća klasa. Tada je pojam buržoazije preuzeo marksizam koji je u buržoaziji suprostavio radničku klasu, odnosno proletarijat kao novu potlačenu klasu.
Marksizam je u buržoaziji kao vladajućoj klasi kapitalizma vidio izvor svih društvenih problema, te sebi zacrtao cilj da je ukloni kroz klasnu borbu i uvođenje diktature proletarijata u socijalizmu. Zbog svega toga je izraz buržoazija i buržuj u mnogim državama dobio pejorativno značenje, a i nakon nestanka komunizma u svakodnevnom govoru postao sinonim za sebičnost, bezdušnost i sirovi materijalizam.
U nekim drugim državama buržoazija je također dobila pejorativno značenje, ali više vezan uz nekadašnji status buržoazije kao srednje klase. Izraz buržoazija tamo označava osobe kojima nedostaje sofisticiranost bogatih, ali i autentičnost siromašnih slojeva, odnosno sličan je izrazu malograđanština.
Haute-Chapelle
Ot Šapel je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Alanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 610 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 226 m, a minimalnoj 115 m).
Barrio los Martínez, Ixmiquilpan
Barrio los Martínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1747 m.
Gombio, Reggio Emilia
Gombio je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 572 m.
Villamagno, Venezia
Villamagno je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Srednja klasa
Srednja klasa je izraz koji se u najširem smislu koristi za pojedince i društvene grupe koji se nalaze na sredini hijerarhijske ljestvice određenog društva, odnosno između više ili vladajuće, odnosno niže ili potlačene klase.
Kriteriji po kojima se određuje pripadnost, pa i samo postojanje srednje klase, variraju isto kao i kriteriji prema kojima se određuju društvene klase, odnosno prema različitom historijskom periodu, geografskim okolnostima, ekonomskim prilikama, životnom standardu, ali i ideologiji na kojoj se temelji socijalna stratifikacija.
Marksistička teorija je srednju klasu, odnosno srednji sloj, često navodila kao svojevrsnu tampon-zonu između vladajuće i potlačene klase, a koji je imao svrhu absorbirati klasne sukobe i olakšati vlast klasa kao što su robovlasnička aristokracija, feudalno plemstvo i kapitalistička buržoazija.
U današnjem svijetu se često pod pojmom srednja klasa podrazumijeva društveni sloj čiji pripadnici sebi i svojim porodicama bez većih problema mogu priuštiti "pristojni" standard vezan uz suvremena dostignuća civilizacije, odnosno sav prihod ne troše isključivo za zadovoljavanje najelementarnijih egzistencijalnih potreba.
Uz pojam srednja klasa se često vezuju političke i kulturne konotacije. U političkom smislu se srednja klasa često smatra najstabilnijim društvenim slojem, koji je najviše zainteresiran za očuvanje status quoa. Uz taj sloj se vrlo često koristi pejorativni termin malograđanština.
Vrlo često se udio srednje klase u stanovništvu smatra indikatorom društvene kohezije, odnosno "uspješnosti" nekog društva ili vlade. Po tom kriteriju, što je udio srednje klase manji, to je veći jaz između bogatih i siromašnih, a samim time i veće siromaštvo, a s njime i politička nestabilnost u nekom društvu. Pridobijanje srednje klase na svoju stranu ili predstavljanje njenih interesa je stoga cilj kojemu teže predizborne kampanje suvremenih političkih stranaka u višestranačkim demokracijama.
Opština Moțca, Iași
Moțca je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 331 m.
La Escondida, Saltillo
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Trnje (Trebnje, Slovenija)
Trnje je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Trnje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 27 stanovnika.
San Sebastián, Santo Domingo Yanhuitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2183 m.
Bromopirogalol crveno
Bromopirogalol crveno je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 558,151 Da.
Polibije (oslobođenik)
Gaj Julije Polibije (, fl. 1. stoljeće n.e.) bio je oslobođenik cara Klaudija, koji ga je postavio za jednog od svojih tajnika. Kao istraživač pomagao je Klaudiju, prije njegova stupanja na prijestolje, u njegovim književnim, pravosudnim i povijesnim djelatnostima, a to je postala i Polibijeva službena uloga u carskoj birokraciji, s naslovom a studiis. Svetonije, biograf i tajnik cara Hadrijana, tvrdi da je Klaudije toliko cijenio njegovu pomoć da je Polibiju bilo dopušteno hodati između dva konzula kad se nalazio na dužnosti.
Kad je Polibije izgubio brata u početkom 40-ih godina nove ere, Seneka Mlađi (koji je tada bio u progonstvu na Korzici) napisao je svoju poznatu Utjehu Polibiju. Čini se da je namjera bila pridobiti Polibijevu naklonost i potporu za Senekin povratak iz progonstva u Rim. U spisu se Polibije hvali zbog odanosti Klaudiju, ali se također upozorava da služenje caru mora doći prije tuge. To nije imalo utjecaja na ovog oslobođenika i Seneka je ostao u progonstvu.
Miloš Krasić
Miloš "Krasulini" Krasić (srpski: Милош Красић; Kosovska Mitrovica, 1. studenog 1984.) je srpski nogometaš i bivši reprezentativac, trenutni član Lehije. Prije prelaska u talijanski klub, krasić je 3 godine igrao u Vojvodini, a od 2004. do 2010. u moskovskom CSKA.
Bio je član mlade (U-21) reprezentacije Srbije i Crne Gore na dva europska prvenstva i Olimpijskim igrama u Ateni 2004. godine, a od 2006. nastupa za Srbiju za koju je skupio 46 nastupa i 3 gola. Sudjelovao je i na Svjetskom prvenstvu 2010.
Miriam Griffin
Miriam Tamara Griffin (rođena Dressler; New York, 6 June 1935 – Oxford, 16 May 2018) bila je američko-britanska klasičarka i profesorka povijesti starog vijeka na Somerville College, Sveučilište u Oxfordu od 1967. do 2002. godine Bavila se rimskom poviješću i antičkom mišlju, a napisala je i knjige o caru Neronu i njegovom učitelju Seneki, potičući da se filozofski spisi starih Rimljana procjenjuju u njihovom povijesnom kontekstu.
Бољковци
Бољковци су насеље у Србији у општини Горњи Милановац у Моравичком округу, једно од већих села у општини Горњи Милановац. Налазе се на 22 km од Горњег Милановца, 17 km од Љига и 100 km од Београда. Кроз Бољковце протиче река Драгобиљица. У селу живи претежно старије становништво.
Miriam Griffin
Život i karijera
Miriam Griffin je studirala na Sveučilištu Columbia, Sveučilištu Harvard i Sveučilištu u Oxfordu. Bila je predavač na Trinity Collegeu i na Somerville Collegeu. Bila je supruga klasičnog filologa Jaspera Griffina, s kojim je bila u braku više od pedeset godina i imala je tri kćeri (Juliju, Mirandu i Tamaru).
Бољковци
Историја
Бољковци су некада имали своју општину. После Другог светског рата, село је једно време припадало општини Љиг, да би касније припало општини Горњи Милановац.
Занимљив податак је да је из зграде локалне кафане војвода Живојин Мишић управљао Колубарском битком. Становништво се углавном бави пољопривредом и сточарством. Мањи део популације ради у фабрикама у Горњем Милановцу.