cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frankfurt na Majni
Privreda i infrastruktura
Uprkos tome Frankfurt je i grad sa najvećom stopom kriminala na 100 000 stanovnika u Njemačkoj. Kriminalna statistika se može i malo drugačije posmatrati, naime zbog velikog broja prirasta stanovništa tokom dana kriminal je povišen, ali je u statistici računat na samo 650 000 stanovnika. Isto tako svi kriminalni delikti na aerodromu se pribrajaju se Frankfurtu, bez obzira na to što je aerodrom tranzitna luka za mnoge putnike a svakako je među njima i odredjen broj krimnalaca. Aerodrom je i jedna od navećih tranzitnih luka za teretni saobraćaj i veliki je broj otkrivenih pokušaja šverca od droge preko novca pa sve do egzotičnih biljaka i životinja.
Burbon
Burbon se može odnositi na
Frankfurt na Majni
Historija
Kao i kod mnogih drugih njemačkih gradova, izgled Frankfurta posle Drugog svetskog rata se drastično izmjenio. Ta promjena, nastala je nakon bombardiranja i posljeratne izgradnje, gradu je podarila moderan amerikanizirani i ekonomskim potrebama prilagođen izgled, koji sa tipičnim "srednjeevropskim centrom grada" nema puno zajedničkog. Od bivšeg, najvećeg nemačkog "starog centra" grada, je malo ostalo. Od preko 4 000 starih kuća ("Fahverk"), samo je jedna ostala - "kuća verthajm" na Fartor-u. Kratko poslije 1900. je već početo sa korekturama ulica i naselja. Mnoge ulice su proširivane, mnoga naselja kompletno srušena. Ostaci historijskog starog grada nalaze se oko Remerberga, jednom od najpoznatijih trgova Njemačke. U starom gradu nalaze se i frankfurtski carski dom i čuvena Djavolova crkva.
Comanche (razvrstavanje)
Comanche se može odnositi na:
Frankfurt na Majni
Historija
Novi grad (izvan starih gradskih zidova 12. vijeka) je ponovo izgrađen po planovima gradskog urbaniste Georga Hesa, koji je tim povodom izradio i urbanistički plan budućeg izgleda grada u kome je zahtijevao od graditelja da se pridržavaju klasičnog stila izgradnje. Uz to se održala i zabrana izgradnje u području pješačkih staza bivšeg utvrđenja oko grada. Od tog pravila je napravljeno par izuzetaka.
Još od 50-tih godina je Frankfurt poznat kao grad nebodera. Heningerov toranj u Saksenhausenu iz 1960. bila prva zgrada koja je sa svojih 120 metara, po visini premašila zapadni toranj carskog doma. Najviši neboderi 70-tih, hotel Plaza, DG-Banka, Drezdner-banka, su sa svojih 150 metara visine, bili najviši u cijeloj Njemačkoj. 1988. godine izgrađeni sajamski toranj( Messeturm), sa svojih 257 metara visine, je bio najviša zgrada Evrope u to vrijeme. U Frankfurtu je danas od njega viši samo, 1997. izgrađeni, toranj komercijalne banke (sa antenom 300 m.)
Donifan
Donifan se može odnositi na
Srodstvo
Postoji nekoliko vrsta srodstva:
Računanje krvnog srodstva
Računanje krvnog srodstva (lat. computatio) je razvrstavanje krvnih srodnika po linijama (lozama) i stupnjevima. Postoji nekoliko sustava računanja. U hrvatskom pravnom sustavu primjenjuje se tzv. computatio civilis, dok u kanonskom pravu vrijedi tzv. computatio naturalis.
Postoje dvije linije - uspravna (linea recta) i pobočna linija (linea transversa).
Uspravnu liniju čine osobe koje potječu jedna od druge, odnosno preci (ascedenti) i potomci (descedenti): pradjed - djed - otac - sin - unuk - praunuk. Ovisno o perspektivi, razlikuje se ushodna (srodnički niz gleda se od potomaka prema precima: unuk - sin - otac - djed) te nishodna linija (srodnički niz gleda se od predaka prema potomcima: djed - otac - sin - unuk).
Pobočnu liniju (naziva se još i kolateralnom linijom) čine osobe koje ne potječu jedna od druge, već imaju zajedničkog pretka: braća, stric - nećak, bratići, itd. Pobočni srodnici (kolaterali) mogu biti punokrvni (ako imaju oba zajednička roditelja - germani) ili polukrvni (ako imaju samo zajedničkog oca - consanguinei, ili samo zajedničku majku - uterini).
Computatio civilis
Još je u rimskom pravu vrijedilo pravilo quot generationes tot gradus (prijevod: Koliko poroda toliko stupnjeva). Tako se prema tom pravilo stupanj srodstva utvrđuje na način da se uzima u obzir broj poroda u obje linije, osim rođenje zajedničko pretka. To znači da su npr. brat i sestra u drugom stupnju srodstva, budući da su potrebna dva poroda (gledajući od zajedničkog pretka); bratići su i četvrtom stupnju srodstva, budući da su potrebna četiri poroda (gledajući od zajedničkog pretka): rođenje njihovih roditelja, a zatim njihovo rođenje; ujak i nećak su u trećem stupnju srodstva, budući da su potrebna tri poroda (porod ujaka, porod ujakovog brata, odnosno nećakovog oca, te rođenje nećaka).
Computatio naturalis
Prema sustavu koji se primjenjuje u kanonskom pravu, stupanj srodstva računa se tako da se gleda broj poroda samo u jednoj pobočnoj liniji, pa su tako brat i sestra u prvom koljenu, bratići u drugom, a ako linije nisu jednake tada se stupanj srodstva gleda po duljoj liniji od zajedničkog pretka, pa su tako stric i nećak u drugom koljenu.
Primjena u pravu
U nasljednom pravu činjenica postojanja krvnog i građanskog srodstva važna je prilikom utvrđivanja nasljednika ostavitelja (kod zakonskog nasljednog prava). U obiteljskom pravu činjenica srodstva važna je primjerice kod dužnosti uzdržavanja, skrbništva. U bračnom pravu, kao djelu obiteljskog, postojanje krvnog srodstva između nevjeste i ženika može biti prepreka za sklapanje braka. U postupovnom pravu (kaznenom, građansko, upravnom) postojanje srodstva može biti razlog zbog kojeg se može/mora tražiti izuzeće službene osobe (npr. suca), ali i povlastica (npr. oslobođenje od svjedočenja protiv srodnika).
Elk (razvrstavanje)
Elk se može odnositi na
Devero-Ai Ponti, Verbano-Cusio-Ossola
Devero-Ai Ponti je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1656 m.
Elis
Elis se može odnositi na
Eolia, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 522, što je 87 (20,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Natur und Technik
Natur und Technik njemački je crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1938. u režiji Ulricha K.T. Schultza. Na 6. Mostri nagrađen je Medaljom žirija.
Argentometrija
U analitičkoj hemiji, argentometrija je tip titracije u kome učestvuje jon srebra (I). Ona se tipično koristi za određivanje količine hlorida prisutnog u uzorku. Rastvor uzorka se titriše rastvorom srebro nitrata poznate koncentracije. Joni hlorida reaguju sa jonima srebra(I) i proizvode nerastvorni srebro hlorid   :
Volhardov metod
Jedan primer retitracije (povratne titracije), Volhardov metod, imenovan po Jakobu Volhardu, se sastoji od dodavanja viška srebro nitrata to analit. Srebro hlorid se filtrira, i preostali srebro nitrat se titriše amonijum tiocijanatom, sa feri amonijum sulfatom kao indikatorom koji formira krvavo-crveni [Fe(OH2)5(SCN)] 2+ u krajnjoj tački:
Frane Poparić
Frane Poparić  je bio nogometaš i trener Split. Igrao je tijekom 70-ih godina 20. stoljeća.
Giulianello, Latina
Giulianello je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2519 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Elsvort
Elsvort se može odnositi na
Alpsko-himalajski lanac
thumb|right|250px|Područje protezanja Alpsko-himalajskog lanca Alpsko-himalajski lanac je naziv za planinski lanac koji se proteže južnom stranom Evroazije od Atlantika na zapadu, preko Sredozemlja, područja Jugozapadne Azije pa sve do planina Jugoistočne Azije na istoku. Poslije Tihooceanskog vatrenog pojasa to je seizmički najaktivnije područje na svijetu sa 17% svih svjetskih velikih potresa. Alpsko-himalajski lanac je nastao alpskom orogenezom kada su se sudarile Evroazija, Afrika i Indijski potkontinent.
Lincoln Park, Colorado
Linkoln Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.546, što je 358 (-9,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fontcouverte (Primorski Šarant)
Fonkuver je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sent.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1892 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 163 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 65 metara (maksimalnoj 81 m, a minimalnoj 2 m).
Geary
Giri se može odnositi na
Curt Oertel
Curt Franz Albert Oertel (Osterfeld (bei Naumburg), 10. maj 1890 - Wiesbaden ili Limburg, 1. januar 1960) bio je njemački filmski režiser i producent. Karijeru je započeo 1920-ih kao kamerman, surađujući sa renomiranim sineastima kao G. W. Pabst i Alexander Korda. 1930-ih se specijalizirao za režiju dokumentarnih filmova, od kojih su mnogi bili pod uticajem nacističke ideologije. Najpoznatije ostvarenje mu je Michelangelo. Das Leben eines Titanen za koje je 1938. osvojio priznanje na venecijanskoj Mostri, a koje je Robert J. Flaherty kasnije premontirao u svoj Oscarom nagrađeni The Titan: Story of Michelangelo. Nakon drugog svjetskog rata su njemu i Erichu Pommeru američke vlasti u svojoj okupacijskoj zoni povjerile prijevod i adaptaciju hollywoodskog cenzorskog kodeksa, na osnovu koga je kasnije nastao njemački sistem rangiranja filmova FSK.
Melanokortinski 3 receptor
Melanokortin receptor 3 je protein koji je kod ljudi kodiran MC3R genom.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Grej (razvrstavanje)
Grej se može odnositi na
Redoks titracija
Redoks titracija (oksidaciono-redukciona titracija) je tip titracije baziran na redoks reakciji između analita i titranta. U redoks titraciji se mogu koristiti redoksni indikator i/ili potenciometar.
Primeri
Jedan primer redoks titracije je tretiranje rastvora joda sa redukujućim agens i koristeći skrob kao indikator. Jod formira intenzivno plav kompleks sa skrobom. Jod (I 2 ) se može redukovati do jodida (I − ) npr. tiosulfatom (S 2 O 32− ), i kad se sav jod potroši plava boja nestaje. Ovo se naziva jodometrijskom titracijom.
Milan Viđak
Milan Viđak bio je hrvatski nogometaš i trener.
Trenerski dani
Nakon dvije trenerske sezone u Solinu, Viđak dolazi u Klis gdje pet godina vodi Uskok. Potom se vraća u Splita gdje ostaje više sezona, a zatim kroz dugi niz godina vodi razne dalmatinske klubove. Među ostalima trenirao je i Junaka, Omiša, Mosora.
Uspjesi u trenerskoj karijeri
Bio je trener Crvenih iz Parka mladeži sredinom 80-ih godina 20. stoljeća, u vrijeme velikih uspjeha "Splita" u tadašnjoj 2. saveznoj ligi. Pod njegovim vodstvom momčad Splita je kroz nekoliko sezona iz 4. natjecateljskog ranga (Dalmatinska liga) dospjela na čelo Druge lige i te sezone bila jesenski prvak.
Kingman
Kingman se može odnositi na
Villa Magna, Chieti
Villa Magna je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Proteinska banka podataka
Proteinska banka podataka, (, PDB), je kolekcija 3D strukturnih podataka velikih bioloških molekula, kao što su proteini i nukleinske kiseline. Podaci su tipično dobijeni rendgenskom strukturnom analizom ili NMR spektroskopijom. Biolozi i biohemičari iz celog sveta doprinose stvaranju ove kolekcije. PDB je slobodno dostupan na Internetu. PDB nadzire organizacija pod nazivom Svetska proteinska banka podataka (, -{wwPDB}-).
Digosville
Digovil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Šerbur-Oktevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1459 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 157 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara.
Proteinska banka podataka
PDB je ključni resurs u strukturno biološkim oblastima, poput strukturne genomike. Većina vodećih naučnih časopisa, i pojedine agencije za finansiranje, kao što je NIH u SAD, zahtevaju od istraživača da unesu njihove strukturne podatke u PDB. PDB sadržaj se smatra primarnim podacima, i postoje stotine izvedenih baza podataka koje kategorizuju podatke na razne načine. Na primer, -{SCOP}- i -{CATH}- kategorizuju strukture na osnovu strukturno tipa i pretpostavljenih evolucionih odnosa; a -{GO}- kategorizuje strukture na osnovu gena.
Istorija
PDB je formiran 1971. godine. Njen osnivač je Valter Hamilton sa Brukhaven nacionalne laboratorije. Nakon Hamiltonove smrti 1973, Tom Koeztle je preuzeo nadzor nad PDB-om. Januara 1994, Joel Susman je bio imenovan za PDB rukovodioca. Oktobra 1998, PDB je transformisan u RCSB. Transfer je završen juna 1999. Novi direktor je bila Helen M. Berman sa Rutgers univerziteta (jednog od RCSB institucija članica). 2003 sa -{wwPDB}- formiranjem, PDB je postao internacionalna organizacija. Svaki od četiri -{wwPDB}- člana dejstvuje kao centar za depoziciju, obradu i distribuciju PDB podataka. Obrada podataka se odnosi na činjenicu da -{wwPDB}- osoblje pregleda i anotira svaki podneti upis. Nakon toka se verodostojnost podataka se proverava. Izvorni kod tog softvera za validaciju je javno dostupan.
Sadržaj
PDB baza podataka se ažurira sedmično (utorkom). U septembru 2010 PDB je imao sledeći sadržaj :
Ovi podaci pokazuju da je većina struktura određena difrakcijom X-zraka, dok je oko 15% struktura određeno putem protein NMR. Kad se koristi difrakcija X-zraka dobijaju se aproksimativne koordinate atoma proteina. NMR eksperimenti daju procene rastojanja između parova atoma proteina, a konformacija proteina se dobija rešavanjem problema geometrije rastojanja. Nekoliko proteinskih struktura je određeno krio-elektronskom mikroskopijom.
U prošlosti PDB je rastao približno eksponencijalnom brzinom. Međutim, od 2007 brzina akumulacije novih proteina izgleda da je dostigla plato, sa 7263 proteina dodatih u 2007, 7073 u 2008, i 7448 u 2009.
Fajl format
Fajl format koji je PDB inicijalno koristio se zove PDB fajl format. Taj originalni format je bio ograničen širinom računarskih bušenih karti na 80 slova po liniji. "Makromolekularni kristalografski informacioni fajl" format, -{mmCIF}-, je počeo da se primenjuje 1996. godine,. -{XML}- verzija ovog formata, zvana -{PDBML}-, se pojavila 2005. godine.
Proteinske strukture se mogu preuzeti u bilo kom od tih formata. Grafički paketi mogu direktno da pristupe strukturama na PDB sajtu:
Hasson Heights, Pennsylvania
Hason Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.351, što je 144 (-9,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Švapska liga
thumb|200px|grb Švapske lige Švapska liga ili Švapski savez (njemački: Schwäbischer Bund) je bila unija slobodnih carskih gradova, kneževina i vojvodstava osnovana po nalogu cara Fridrika III. 14. veljače 1488 je na Reichstagu u Esslingenu. Osnivanje lige su poduprli Bertold von Henneberg-Römhild, kao i nadbiskup od Mainza Ovo ime se ne odnosi na prijašnje lige (one osnivane 1331, 1376 ) budući da su one bile unije gradova s jedinim ciljem obrane od kneževstava, prvenstveno grofova od Württemberga i carskih vitezova. U novoosnovanoj lizi, nekadašnji suparnici su surađivali u svrhu novih ciljeva: održavanju mira u carstvu i obuzdavanju ekspanzije bavarskih vojvoda iz dinastije Wittelsbach. Švapska liga je imala redovita zasjedanja, održavala svoje sudove te imala stajaću vojsku od 1200 konjanika i 12000 pješaka.
Nakon smrti vojvode Eberharda V od Württemberg 1496. , liga nije proizvela nijednog općeprihvaćenog vođu. Nakon poraza u ratu sa Švicarcima iz 1499, te definitivnog poraza agresivnih Wittelsbacha 1504. glavni ciljevi lige su bili postignuti. Zadnji veliki ilj je bilo je rušenje Ulricha od Württemberga, čiji su posjedi prodani caru Karlu V.
Protestanska reformacija u 16. stoljeću izazavala je podjelu unutar lige te je njezin utjecaj izblijedio.
Schwäbischer Städtebund (1331)
Švapski savez gradova je bio savez slobodnih carskih gradova iz 1331:
Schwäbischer Bund (1488)
Godine 1488 Städtebund se ponovno ujedinila sa većim regionalnim sila, kako bi oblikovali novu ligu uključujući i carske gradove iz lige osnovane 1331 zajedno sa :
Njima su se do 1489 pridružili sljedeći prinčevi:
proširen nakon 1500 sa bivšim suparnikom:
Baden i Württemberg su 1512 napustili ligu kojoj su se pak pridružili prinčevi-biskupi od Bamberga i Eichstätta nakon kojih su došli:
North Newton, Kansas
Nort Njuton je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.759, što je 237 (15,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Thema's van de inspiratie
Thema's van de inspiratie je belgijski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1938. u režiji Charlesa Dekeukeleirea. U njemu se prikazuje flandrijska likovna umjetnost. Na venecijanskoj Mostri je dobio preporuku žirija.
Caudipteryx
Caudipteryx ("repno pero") je rod teropodnih dinosaura veličine pauna koji su živjeli tijekom perioda rane krede prije oko 124,6 milijuna godina. Imali su perje i bili su zapanjujuće slični pticama. Do sada su opisane dvije vrste: C. zoui (tipična vrsta, 1998.) i C. dongi (2000.).
Fosili Caudipteryxa prvi put su otkriveni u formaciji Yixian u području Sihetun provincije Liaoning, na sjeveroistoku Kine 1997. godine.
Opis
thumb|left|Usporedba veličine dvije vrste roda Caudipteryx sa čovjekom.
Caudipteryx, kao i mnogi drugi maniraptori, ima interesantnu mješavinu gmazovskih i ptičjih osobina.
Caudipteryx je imao kratku, kockastu lubanju sa njuškom nalik na kljun u kojoj se samo u prednjem dijelu gornje čeljusti zadržalo nekoliko zuba. Imao je zdepast trup, duge noge i vjerojatno je bio brz trkač.
Caudipteryx je imao kratak rep očvrsnut prema vrhu, sa malo kralježaka, kao i kod ptica i drugih oviraptosaura. Imao je primitivnu karlicu i rame i primitivnu lubanju. Na ruci je imao skraćen treći prst, kao i kod primitivnih ptica i roda Ingenia.
Caudipteryx je imao processus uncinatuse na rebrima, zube poput onih kod tadašnjih ptica, prvi nožni prst koji je možda bio djelomično obrnut i proporcije tijela kao kod današnjih ptica neletačica.
Perje
thumb|Restauracija vrste Caudipteryx zoui
Na rukama Caudipteryxa nalazilo se simetrično perje dugo 15–20 cm. To primarno perje je oko drugog prsta bilo raspoređeno u lepezu, kao i primarna pera ptica i drugih maniraptora. Ni kod kojeg fosila Caudipteryxa nije očuvano sekundarno perje na prednjim udovima kao kod dromeosaurida, Archaeopteryxa i današnjih ptica. To perje se ili nije očuvalo ili ga nije ni imao. Na kratkom repu postojala je još jedna lepeza od perja. Mala dužina i simetrija tog perja, kao i mala dužina ruku u odnosu na veličinu tijela ukazuju na to da Caudipteryx nije mogao letjeti.
Tijelo je bilo pokriveno kratkim, jednostavnim perjem nalik na paperje.
Ishrana
thumb|right|Odljev fosila Caudipteryxa sa otiscima perja i stomačnim sadržajem.
Za Caudipteryxa se smatra da je bio svežder. Gastroliti su očuvani barem kod dva primjerka (NGMC 97 4 A i NGMC 97 9 A). Kao i kod nekih dinosaura biljoždera, Sapeornisa i današnjih ptica, ti gastroliti se obično očuvaju na mjestu na kojem se nalazio želudac.
Paleoekologija
Svi fosili Caudipteryxa pronađeni su u formaciji Yixian u Liaoningu, Kina. Specifično, pronađeni su u malenom području Jianshangou, blizu grada Zhangjiakoua. Izgleda da su bili prilično česti, mada izolirani na ovu malu regiju. Specifičnu regiju u kojoj je živio Caudipteryx nastanjivali su i drugi pernati dinosauri Dilong i Sinornithosaurus.
Implikacije
thumb|Postavljena restauracija skeleta vrste Caudipteryx zoui Otkriće Caudipteryxa dovelo je do mnogih intenzivnih istraživanja o srodnosti ptica i dinosaura. Predložene su sljedeće pozicije: Caudipteryx je ili pripadnik Oviraptorosauria, ili ptica, ili oboje, a ptice su ili dinosauri ili nisu.
Budući da Caudipteryx ima jasno izraženo kompleksnije perje, kao ono kod današnjih ptica, a i budući da je u raznim analizama smatran kao oviraptorid (a ne ptica), u vrijeme svoga otkrića on je bio najjasniji i najprostiji dokaz da su ptice potekle od dinosaura. Lawrence Witmer je izjavio: "Prisustvo perja kod teropoda koji očito nije ptica ima retorički uticaj atomske bombe, pokazujući da je sumnjati u evoluciju ptica od dinosaura smiješno."
Međutim, nisu se svi znanstvenici složili da Caudipteryx nije bio ptica, a neki od njih su nastavili sumnjati u generalni konsenzus. Paleoornitolog Alan Feduccia vidi Caudipteryx kao pticu neletačicu koja je evoluirala od ranijih arhosaurskih teropoda, a ne od naprednijih teropoda. Jones et al. (2000.) su na osnovu matematičkih usporedbi proporcija tijela ptica neletačica i teropoda zaključili da je Caudipteryx bio ptica. Dyke i Norell (2005.) su kritizirali taj rezultat zbog nedostataka u korištenim matematičkim metodama, a njihovi vlastiti rezultati dokazali su suprotno.
Drugi istraživači koji nisu bili uključeni u debatu o podrijetlu ptica, kao što je Zhou, priznali su da je pravo srodstvo Caudipteryxa diskutabilno.
Klasifikacija
thumb|left|Fosil vrste Caudipteryx zoui
Konsenzus, koji se zasniva na nekoliko kladističkih analiza, glasi da je Caudipteryx primitivan pripadnik Oviraptoridae, a da su oviraptoridi teropodi, a ne ptice. Incisivosaurus je jedini još primitivniji oviraptorid od njega.
Halszka Osmólska et al. (2004.) su izveli jednu kladističku analizu kojom su došli do drugačijeg zaključka. Zaključili su da najpticolikije osobine oviraptorida njih zapravo svrstavaju u ptice, što znači da je Caudipteryx i oviraptorid i ptica. Prema toj analizi, ptice su evoluirale od primitivnijih teropoda, a jedna linija ptica izgubila je sposobnost leta, ponovo razvila neke primitivne osobine i dovela do oviraptorida. Ta analiza bila je dovoljno ubjedljiva da je uključena i u neke knjige o paleontologiji, kao što je Bentonova Vertebrate Paleontology (2005.).
Mišljenje da je Caudipteryx bio sekundarna neletačica također preferiraju Gregory S. Paul, Lü et al., i Maryańska et al.
Neki drugi, kao što su Stephen Czerkas i Larry Martin, zaključili su da Caudipteryx uopće nije bio teropod. Oni smatraju da je Caudipteryx, poput svih maniraptora, ptica neletačica, a da su ptice evoluirale od arhosaura koji nisu bili dinosauri.
Maćeha
Maćeha ili očeva druga žena je osoba ženskog pola, koja deci zamenjuje majku u slučaju da se otac ponovo oženi posle razvoda ili nakon što je njegova supruga preminula.
Reč maćeha često ima negativnu konotaciju.
U Bajkama i pričama za decu, na primer Pepeljuga, maćeha je obično zla žena, više voli svoju decu i više im pruža, a decu kojima je maćeha zlostavlja, zapostavlja i čini im zla i nepravde.
Očuh ili majčin drugi muž je muški pandan maćehi. To je majčin muž koji nije u krvnom srodstvu sa njenom decom (on nije njihov otac).
Eksterni linkovi
Lezvreur Stieffamilie Stepfamily Madrastra Famille recomposée Stiefouder Stefar Przybrana rodzina Падчерица Stepfamily Styvfamilj సవతి 繼親
Maserolle, Belluno
Maserolle je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
Premijer
Predsjednik vlade, za koga se češće koristi kolokvijalni izraz premijer ( – "prvi"), a rjeđe prvi ministar ili ministar-presjednik, je naziv za šefa vlade u nekoj državi.
U većini sistema, s izuzetkom predsjedničkih republika, predsjednik vlade nema funkciju državnog poglavara ili šefa države, odnosno njemu ili njoj je stvarno ili nominalno podređen.
Iako premijer obično predstavlja jedno od najviših funkcija u nekoj državi, ponekad se događa da premijer nije profesionalni političar.
Otac
Otac (kolokvijalno tata), osoba muškog pola i jedan je od roditelja detetu tj. potomku.
Kod životinja pa čak i kod sisara uloga oca se vrlo često svodi samo na oplođavanje ženke koja rođenjem potomka postaje majka. Posle seksualnog odnosa on najčešće napušta ženku.
Ali kod ljudi, posle rođenja deteta, dete je vrlo dugo bespomoćno i upućeno pre svega na majku koja ga doji ali kasnije da bi prohodalo treba oko godinu dana. Biologija se pobrinula da mladunče čoveka dugo ostane mladunče da bi period učenja trajao što duže.
Čovek zrelost postiže oko dve decenije po rođenju (neko ranije, neko kasnije) i prisutnost i uloga oca u odgajanju i vaspitanju deteta je veoma bitna i poželjna.
Otac je osoba koja obično ekonomski izdržava porodicu (ovo se sve više menja u pravcu ravnopravnosti polova) a takođe je osoba, koja je zadužena za fizičku zaštitu porodice.
Manastir Grabovac (Mađarska)
Manastir Grabovac  je jedan od dva postojeća manastira Srpske pravoslavne crkve na području današnje Mađarske. Manastir se nalazi u županiji Tolna, južno od Budimpešte. Do manastira se dolazi asfaltnim putem iz dva pravca, idući od Baje preko Bátaszéka  i idući od Szekszárda preko Bonyháda. Manastir Grabovac je nekada bio jedno od verskih i kulturnih središta Srba u Panoniji, a danas jedno od glavnih mesta okupljanja srpske zajednice u Mađarskoj.
Istorijat
Na mestu manastira Grabovac ranije je postojao Benediktinski katolički manastir iz 14. veka, a čiji se ostaci i danas mogu videti kod postojećeg manastirskog groblja. Sadašnji manastir Grabovac su osnovali 1587. godine monasi manastira Dragovića u Dalmaciji, iguman Pajsej, sa bratijom, Evstatijem, Serafimom, Gerasimom i Dionisijem. Razlog njihovog dolaska u “ungarsku zemlju” opisao je otac Pajsej u Grabovačkom letopisu - rukopisanoj knjizi, ovim rečima: “ V Dalmaciji bist tagda pri rečenom našem monastiru Dragoviče glad krepka, da opšte ne hoteli bi, nužda nam bist iziti v siju zemlju glada radi prekormiti se ”. Bilo je to u doba Turske vladavine Ugraskom, kada je ova oblast pripadala Budimskom ejalatu, a Seksardskom sandžaku. Isprva su dragovićki monasi smatrali da je njihov boravak u ovom kraju privremen, međutim grabovački Srbi su dragovićke monahe zadržali zbog sveštenih potreba. Oni su već 1587. godine podigli drvenu crkvicu, a kasnije i skromne konake. Ovaj skromni manastir stradao je dva puta krajem 17. veka. Prvi put 1684. godine, kada su Turci, koji su se povlačili od Beča i Budima, ubili igumana i nekoliko monaha. Drugi put 1703. godine, kada su kuruci Franje Rakocija manastir opljačkali i spalili do temelja. Do 1711. godine manastir je bio pust, kada su se vratili izbegli monasi. Današnje manastirske zgrade i crkva izgrađeni su u razdoblju 1736-41. godine, u stilu baroka. Manastir je posle II svetskog rata nacionalizovan i duži period korišćen za smeštaj starih lica i penzionera. Konačno, 1994. godine je vraćen Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Manastir je živeo sve do 1974. godine, kada je iz njega otišao i poslednji monah. Dvadeset godina kasnije, sa zadatkom da ožive ovu svetinju, poslate su monahinje Hristina i Marija (Marija 2015. godine ima 95 godina). Ove dve vremešne monahinje su teškom mukom, od zuba vremena otimale ova zdanja. Manastir od 2010. godine ima još jednog člana, to je jeromonah Pantelejmon Rat koji je došavši sa Svete Gore, dekretom Vladike Lukijana, postavljen za nastojatelja ove svete obitelji.
Kćer
250px|right|thumb|Četiri generacije žena - prabaka, baka, majka i kći
Manastir Grabovac (Mađarska)
Arhitektura i zidno slikarstvo
Gradnja sadašnje barokne crkve posvećene Arhangelu Mihajlu počela je 1736. godine u vreme budimskog episkopa Vasilija Dimitrijevića. Prvobitna namera je bila da obnove staru crkvu, što se vidi iz pisma koje je 1. februara 1736. godine iguman Maksim uputio birovu tabanskom u Budimu sa molbom za pomoć da novom šindrom pokrije oronulu crkvu. Nova crkva je građena oko stare male zbog lakšeg postavljanja skela na visini. Ta crkva je u jesen 1738. godine srušena. Gradnja nove crkve je privedena kraju 1741. godine. Unutrašnje ukrašavanje crkve nastavljeno je 1768. godine. U novije vreme je utvrđeno da su ikone grabovačkog ikonostasa delo novosadskog slikara Vasilija Ostojića. Sadašnje ekspertize su pokazale da su ikone delimično preslikane i koloristički osvežene prilikom obnove 1886. godine. I pored toga grabovački ikonostas spada u najreprezentativnija dela srpske umetnosti u Mađarskoj. Izuzetan događaj u Grabovcu, u drugoj polovini stoleća je živopisanje hrama, delo još uvek malo poznatog živopisca Andreja Šaltista, koji je crkvu ikonopisao 1784. godine. Zidni živopis je ostvaren u baroknomanirističkom duhu. Pored Šaltista na ikonopisanju je radio kao njegov pomoćnik Franc Florijan Hofman, što se vidi u potpisu ispod kompozicije Tajna večera.
Ikonostas grabovačke crkve je visokog, poznobaroknog oblika, marmoriran zelenom bojom, a svi duborezni ukrasi su pozlaćeni. U donjem delu jake konzole sa baroknim valutama pridržavaju četiri stuba i dva pilastra. Na drugom spratu ikonostasa takođe se nalaze četiri po obliku istovetna stuba, nešto manja od stubova u prvoj zoni. U ovom delu ikonostasa su raspoređene ikone apostola uokvirene bogato razuđenim duboreznim ukrasom sa upletenim ružama, palmetama i girlandama. Carske dveri ukrašava simetrično izvedena duborezbarija sa motivima klasja, palmeta i vinove loze sa grozdovima.
Kćer
U većini svjetskih kultura se kćeri tretiraju inferiorno u odnosu na sinove. Jedan od izuzetaka je moderni Japan gdje zbog drastičnog pada nataliteta i velike prosječne starosti stanovnika roditelji smatraju kako će se ženska djeca bolje brinuti za njih kada postanu stari i nemoćni.
Manastir Grabovac (Mađarska)
Arhitektura i zidno slikarstvo
U XX veku manastirska crkva je dva puta obnavljana: 1922 - 1923. godine troškom manstira i u periodu od 1982. do 1988. godine u organizaciji Državnog nadzorništva nad spomenicima kulture Mađarske, kada je generalno obnovljena arhitektura crkve, restauriran zidni živopis, duborezbarija ikonostasa i ikone na ikonostasu.
Majka
thumb|right|150px| thumb|right|150px|S djetetom
Majka ili mati (kolokvijalno mama), biološki ili socijalni ženski roditelj deteta tj. potomka, dok se muški roditelj naziva ocem. Materinska ljubav predstavlja osećanja koja majka gaji prema svom detetu.
Manastir Grabovac (Mađarska)
Arhitektura i zidno slikarstvo
Slava manastira je Aranđelovdan ( 21. novembar), a sabor prva nedelja posle Petrovdana.
Sotto la croce del sud (film, 1938)
Sotto la croce del sud je italijanski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1938. u režiji Luigija Chiarellija. Radnja je smještena u Italijansku Istočnu Afriku, a protagonisti su dva poslovna partnera koja se nakon rata vraćaju na plantažu gdje ih obojicu intrigira egzotična domorotkinja (koju tumači Doris Duranti). Film je sniman na lokacijama u Etiopiji (koja je tri godine ranije bila osvojena od Italije). Prikazan je na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nagradu za tehničku izvedbu.
Majka
Za bespolne organizme, reč majka se ponekad koristi u značenju roditelj - predak. U slučaju jednoćelijskih organizama koji se razmožavaju deobom, majka je ćelija koja se deli da bi se stvorile ćelije-potomci, „ćelije-kćeri“.
Majke obično imaju vrlo važnu ulogu u podizanju dece, pa se majkom naziva i žena starija od biološke majke koja ostvaruje ovu ulogu. Ovo se najčešće dešava u slučaju usvojioca ili maćehe, žene detetovog oca. Reč se često koristi i da bi se nazvala osoba koja se stereotipično ponaša kao majka.
U mnogim zemljama sveta majke se slave na Majčin dan, dok je u Srbiji za njih vezan svetovno-religiozni praznik Materice koji se slavi dve nedelje pre Božića. U hrišćanstvu se Devica Marija slavi kao Majka Božja. Reč majka se ponekad koristi i kao ime za monahinju - starešinu ženskog manastira.
U savremenom društvu, samohrana majka, (neudata, razvedena majka i dete) je postao značajan socijalni činilac.
Nazivi na raznim jezicima
Riječ mamana srpskohrvatskom jeziku se i u mnogim drugim jezicima slično izgovara:
Redoksni indikator
Redoksni indikator (oksidaciono-redukcioni indikator) je indikator koji menja boju na specifičnom elektrodnom potencijalu. Relativno mali broj klasa organskih sistema se mogu koristiti kao indikatori. Ograničavajuće svojstvo je brzina uspostavljanja hemijske ravnoteže redoks sistema pri promeni potencijala.
Redoksni indikatori se dele u dve grupe: Ponekad se obojeni neorganski oksidansi ili reduktansi (npr. kalijum manganat, kalijum dihromat) inkorektno nazivaju redoks indikatorima. Oni se ne mogu klasifikovati kao redoks indikatori zato što ireverzibilno reaguju.
Skoro svi organski redoks sistemi koriste proton u elektrohemijskim reakcijama. Iz tog razloga se redoks indikatori takođe mogu podeliti u: nezavisne i zavisne od pH vrednosti.
Vidi još
Indicatore (chimica)
Tonči Bašić
Tonči Bašić (Split, 13. ožujka 1974.) je sportski direktor RNK Splita.
Omladinske godine
Igračku karijeru započeo je u RNK Split, gdje je prošao sve natjecateljske uzraste, od početnika do juniora.
Igračka karijera
U početku svoje karijere igrao je za matični "Split". Potom prelazi u susjedni "Mosor" iz Žrnovnice, a zatim seli u Varaždin, gdje u prvoligaškom Varteksu igra godinu dana. Nakon Varaždina ide u češku Duklu, opet na godinu dana, a karijeru potom nastavlja u Alaniji iz ruskog Vladikavkaza. Povratkom iz Rusije, okončava igračku karijeru i započinje trenersku.
Trenerska karijera
Po završetku igračke karijere, bio je šest godina trener kadeta i juniora stobrečkog "Primorca", da bi 2006. preuzeo seniore Primorca. Potom prelazi u RNK Split i postaje trener juniora, a godinu poslije - u proljetnom dijelu sezone 2008./09. - postaje trener seniorske momčadi Splita. Bašić preporođuje momčad i uvodi Splita u 2. HNL. I u drugoj ligi Split nema premca. Crveni iz Parka mladeži prohujali su drugoligaškim terenima - sezona 2009./10. i ostvarili san generacija - poslije 49 godina RNK Split ponovo je postao prvoligaški klub. Bašića su zbog njegovih uspjeha jako zavoljeli i navijači kluba, Crveni đavoli. Svojevrsno navijačko priznanje Bašiću bio je i intervju u navijačkom listu Crveni đavoli. I na prvoj Splitovoj prvoligaškoj utakmici, navijači Splita razvili su mu transparente zahvale.
Ipak, unatoč tim velikim uspjesima, Bašić ne ostaje na kormilu momčadi. Uprava kluba odlučila je da prvoligaške utakmice vodi iskusniji trener. 14. kolovoza 2011. nakon remija Splita s Osijekom 2:2 Ivan Katalinić je dobio otkaz, nakon čega je za trenera ponovno izabran Tonči Bašić.
TRAIL
Gen
Kod ljudi, gen koji kodira TRAIL je lociran na hromozomu 3q26. On nije u blizini drugih članova TNF familije. Genomska struktura TRAIL gena se sastoji od aproksimativno 20 kb i formirana je od pet eksonskih segmenata 222, 138, 42, 106, i 1245 nukleotida i četiri introna sa aproksimativno 8.2, 3.2, 2.3 i 2.3 kb. TRAIL genu nedostaju TATA i CAAT kutije, i promotorski region sadrži putativne response elemente za GATA, AP-1, C/EBP, SP-1, OCT-1, AP3, PEA3, CF-1, i ISRE.
Struktura
TRAIL pokazuje homologiju sa drugim članovima faktor nekroze tumora superfamilije. On se sastoji od 281 aminokiseline i ima karakteristike tipa II transmembranskog proteina (i.e. nema vodeću sekvencu i unutrašnji transmembranski domen). N-terminalni citoplazmatični domen nije konzerviran među članovima familije. U kontrastu s njim, C-terminalni ekstracelularni domen je konzerviran i može biti proteolitički odsečen sa ćelijske površine. TRAIL formira homotrimer koji vezuje tri molekula receptora.
Funkcija
TRAIL se vezuje za receptore smrti DR4 (TRAIL-RI) i DR5 (TRAIL-RII). Proces apoptoze je zavistan od kaspaze-8. Kaspaza-8 aktivira nizvodne efektorske kaspaze uključujući prokaspaze-3, -6, i -7, što dovodi do aktivacije specifičnih kinaza. TRAIL se takođe vezuje za receptore DcR1 i DcR2, koji ne sadrže citoplazmatični domen (DcR1), ili koji imaju skraćeni domen smrti (DcR2). DcR1 funkcioniše kao TRAIL-neutrališući mamac-receptor. Citoplazmatični DcR2 domen je funkcionalan i aktivira NFkapaB. U ćelijama koje izražavaju DcR2, TRAIL vezivanje aktivira NFkapaB, što dovodi do transkripcije gena za koje se zna da antagoniziraju signalni put smrti i/ili da promovišu inflamaciju.
Interakcije
Za TRAIL je bilo pokazano da interaguje sa TNFRSF10B.
Sin
Sin je muški potomak roditelja.
Osim nekoliko nacija (npr Jevreji) sin se smatra naslednikom porodičnog imena, kao i imetka. Porodične veze su definisane pre svega po muškoj liniji. Većina prezimena na području bivše Jugoslavije je nastala po muškom a ne ženskom pretku.
Sin kao muško dete se kod većine naroda smatra kao veći dobitak u odnosu na ćerku. Kod nekih naroda čak se ženska deca ubijaju.
Kod naroda gde postoji krvna osveta, ista se odnosi samo na muške potomke.
Postoji i običaj da je prvom muškom detetu namenjena kruna tj. nasledstvo carevine, kraljevine, kneževine... No i pored toga u Evropi postoji više kraljevina gde su žene nosioci vlasti. Dobar primer je Kraljica Velike Britanije Elizabeta II.
Tendencija "što više sinova" je izražena i kod ratničkih naroda, jer se time dobijaju novi, budući vojnici.
Čak i u religijama prednost se daje muškom potomku. U hrišćanstvu to je npr. Božiji sin Isus Hristos. Postoji u gotovo svim religijama neravnopravnost žena u odnosu na muškarce. Zabranjen im je pristup u određene bogomolje ili određene delove bogomolja, ili čak na određene teritorije npr. Sveta gora u Grčkoj.
Kiowa (razvrstavanje)
Kiowa (fonetski Kajova) se može odnositi na:
Mitropolija zagrebačko-ljubljanska
Mitropolija zagrebačko-ljubljanska je eparhija Srpske pravoslavne crkve sa sedištem u Zagrebu, gde se i nalazi Saborna crkva.
Nadležni arhijerej je gospodin Porfirije.
Mitropolija zagrebačko-ljubljanska je nadležna za pravoslavne vernike u severnoj Hrvatskoj i celoj Sloveniji. Do 2011. godine pod datom mitropolijom bile su i srpske crkvene opštine u Italiji, koje su potom dodeljene novoosnovanoj Eparhiji austrijsko-švajcarskoj.
Preteče mitropololije
Na području ove eparhije pravoslavno sveštenstvo spominje se u vreme Katarine Branković koja je bila kćerka srpskog despota Đurđa Brankovića. Godine 1434. ona se udala za grofa Ulriha II Celjskog, te je sa sobom povela sveštenika iz Smedereva. Na njen je zahtev u Varaždinu 1454. prepisana bogoslužbena knjiga „Apostol“ na srpsko-slovenskom jeziku, a čuva se u Muzeju Srpske pravoslavne crkve u Beogradu.
Marčanska eparhija: Nakon obnove Pećke patrijaršije 1557, dok je patrijarh bio Makarije Sokolović, pravoslavno stanovništvo severne Hrvatske vodio je požeški mitropolit koji je imao sedište u manastiru Orahovici. U oktobru 1595. mitropolit Vasilije prelazi bliže turskoj granici, kako bi se približio tamošnjim vernicima, te postavlja svoje sedište u manastiru Marči. Marčanska eparhija bila je živeća tokom prve polovine 17. veka. Kasnije će ovaj manastir biti središte borbi oko unije s Katoličkom crkvom.
Lepavinska eparhija: Uz manastir Marču, središte pravoslavlja na ovim prostorima postaje i manastir Lepavina. Godine 1734. uspostavljena je Lepavinsko-severinska episkopija sa prvim sedištem u manastiru Lepavina, a potom u Severinu. Godine 1754. ova je eparhija sjedinjena sa Kostajničko-zrinopoljskom eparhijom, a 1771. i sa Pakračkom.
Zvanje mitropolije
Godine 1931. osnovana je Zagrebačka eparhija u rangu mitropolije, sa sedištem u Zagrebu. Prvi mitropolit bio je Dositej Vasić. Dana 11. maja 1941. ustaške su vlasti uhapsile mitropolita Dositeja, te ga u zatvoru u Petrinjskoj ulici mučile, a onda i otpremile u Beograd, gde je 14. januara 1945. i umro.
Nakon Drugog svetskog rata, prilikom popunjavanja upražnjenih eparhija, na prvom posleratnom redovnom zasedanju Svetog arhijerejskog sabora 1947, izabran je Damaskin Grdanički za mitropolita zagrebačkog. Posle njegove smrti 1969, eparhija dugo nije imala sopstvenog mitropolita, nego su njome upravljali episkopi drugih eparhija, sve dok na zasedanju Svetog arhijerejskog sabora 1977. godine nije poverena tadašnjem episkopu lepavinskom Jovanu Pavloviću, koji je 1982. izabran i za mitropolita zagrebačkog. Na njegov predlog, sledeće godine mitropolija je preimenovana u Zagrebačko-ljubljansku.
Nakon što je ovoj mitropoliji 1994. poverena briga i za pravoslavne Srbe u Italiji, nazvana je „Mitropolijom zagrebačko-ljubljanskom i cele Italije“. Kasnijim arondacijama eparhija, Italija je izuzeta iz njene nadležnosti i stavljena pod upravu Eparhije srednjoevropske, a potom Eparhije austrijsko-švajcarske.
Mitropolija od 2007. dodeljuje orden Kantakuzine Katarine Branković, od 2005. u Zagrebu postoji Srpska pravoslavna opšta gimnazija istog imena.
Ustrojstvo mitropolije
U Zagrebačko namesništvo spadaju crkvene opštine: Zagrebačka, Vojakovačka i Sisačka.
Mitropolitu u upravljanju eparhijom pomažu Eparhijski savet i Eparhijski upravni odbor. Usto, tu je i Eparhijski crkveni sud. Svim ovim telima na čelu je mitropolit.
Saborni hram
Saborna crkva Mitropolije zagrebačko-ljubljanske je Crkva Preobraženja Gospodnjeg na tzv. Cvjetnom trgu ili Trgu Petra Preradovića u Zagrebu. Radi se o nekadašnjoj rimokatoličkoj Crkvi Sv. Margarete koja je pripadala Zagrebačkoj biskupiji, a spominje se na ovom mestu od 1334. kao župna crkva uz koju su se održavali „margaretski sajmovi“ (održavali su se od 1337). Kasnije je crkva pripala župi Sv. Marka, a 1794. prodana je grčkim pravoslavnim trgovcima koji su tada kao trgovci i novčari boravili u Zagrebu. Kad Grka više nije bilo, crkva je počela služiti pravoslavnim Srbima. Zbog ovakve istorije sabornog hrama, ulica koja prolazi iza crkve i danas se zove Margaretska, a ona koja prolazi ispred nje zove se Preobraženska.
Manastiri
Na području Mitropolije zagrebačko-ljubljanske nalazi se više manastira od kojih neki više nisu u upotrebi. Najpoznatiji je manastir Lepavina. Tu je, potom, ženski manastir Svete Petke u Zagrebu, te nenaseljeni manastiri Marča, Bršljanac i manastir u Bojancima.
Njemačko Carstvo
Njemačko Carstvo (njem. Deutsches Kaiserreich, zvanično Deutsches Reich) bio je naziv za njemačku državu u vremenu od 47 godina, počevši od proglasa Vilima I. od Pruske, njemačkog cara (18. siječnja 1871.) te završivši abdikacijom Vilima II. (9. 11. 1918.). Službeno ime države u to doba, Njemački Rajh ili Reich (njem. Deutsches Reich — "Njemačko Carstvo"), koristilo se sve do 1943. i ne označava striktno period carske vladavine.
Izraz Drugi Rajh ili Reich (njem. Zweites Reich — "Drugo Carstvo") ponekad i najbolje označava ovaj period njemačke države. Izraz je uveo Arthur Moeller van den Bruck 20-ih godina 20. vijeka. Zaključio je da je Sveto Rimsko Carstvo njemačkog naroda bio Prvi (Njemački) Rajh ili Reich, dok je Njemačko Carstvo bilo Drugi Rajh ili Reich. Tom logikom je i nastao izraz Treći Rajh ili Reich koji se danas upotrebljava za Njemačku tokom Hitlerove vladavine.
Bismarckovo osnivanje carstva
Njemački nacionalisti pod Ottom von Bismarckom iz korijena mijenjaju svoja stajališta. Naime odjednom počinju zagovarati u to doba liberalna stajališta o ujedinjenju Njemačke. Bismarck je želio ujediniti suparničke njemačke države i usmjeriti njihov konzervatizam u zajedničku njemačku državu s pruskom dominacijom. To je i uspio napraviti nakon tri vojna uspjeha. Drugog Schleswiškog rata protiv Danske 1864., Austro-pruskog rata 1866. u kojem je obranio južne njemačke države od Austrije te Francusko-pruskog rata protiv Drugog Francuskog Carstva od 1870. - 1871. Tokom opsade Pariza 1871. Sjevernonjemačka Konfederacija proglasila ujedinjenje s ostalim njemačkim državama. Službeno proglašenje Njemačkog Carstva objavio je svojim proglasom prvi car novoosnovanog carstva Vilim I. Objava se dogodila, na poniženje Francuza, u dvorani zrcala u dvorcu Versailles u blizini Pariza. Francuzi su ubrzo prestali pružati otpor izgubivši tako rat.
Volas
Volas se može odnositi na
Njemačko Carstvo
Zemlje sastavnice carstva
thumb|300px|Zemlje Njemačkog carstava thumb|300px|Njemačko kolonijalno carstvo
Svaka zemlja sastavnica imala je svoga predstavnika u Carskom savezu (Bundesrat) kao i u Reichstagu. Povezanost između Carskog centra i zemalja članica bili su glatki i razvijali se se na već postavljenoj osnovi. Područje na kojem je njemački car, na primjer, mogao intervenirati u udređenim situacijama nejasnog ili osporenog nasljeđa je bio mnogo debatiran - kao na primjer kod krize Lippe-Detmold nasljedstva.
Konzervativna modernizacija
Bismarckova unutanja politika odigrala je veliku ulogu u stvaranju autoritativne politike u carstvu. Manje okupiran s jačanjem kontinentalne politike odmah nakon ujedinjenja 1871., njemačka poluparlametarna vlada donijela je relativno jednostavne ekonomske i političke promjene. Temeljite Bismarckove reforme odgurnile su Njemačku na sam vrh svijetskog industrijskog tržišta toga doba.
Ekonomija
Proces industrijalizacije je dinamično u Njemačkoj i njemačkim tvornicama počeo osvajati njemačko unutarnje tržište od britanskih proizvoda. Započela je i žestoka bitka njemačkih i britanskih proizvoda izvan granica Njemačke, pretežito u SAD-u. Njemački tekstil i metalna industrija početkom Francusko-pruskog rata nadmašio i zamijenio sve strane, pa tako i britanske proizvode sa domaćeg tržišta. Tokom stoljeća njemačka pogonska industrija je često proizvodila metal za upotrebu i na britanskom slobodnom tržištu. Tokom Prvog svijetskog rata njemačka ekonomija prebacila je proizvodnju na oružje opskrbljujući tako njemačke vojnike s kvalitetnom opremom koju su trebali na bojnom polju. To ukljućuje proizvodnju pušaka (Gewehr 98), pištolja (P08 Luger), i teškog oružja (Mašinki, raznovrsnih projektila i nekoliko vrsta teške i lake artiljerije).
Ideologija
Nakon službenog ujedinjenja Njemačke 1871., Bismarck se posvetio propagandiranju teorije prusionizma pod izlikom ujedinjenja Njemačke. Tomu se suprostavio službeni Vatikan i papa Pio IX.. što ih je dovelo u zaraćene odnose i brojne sukobe.
Policija
Policija (srlat. policia < klat. politia < grč. πολιτεία: građansko pravo; državna uprava; građanstvo), sistem državnih organa upravne vlasti i njima podčinjenih oružanih ljudi, kojima je zadaća izravno održavanje javnoga mira i poretka u državi.