cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pattern 1853 Enfield
Enfield je na bojištu krimskog rata vrlo brzo dokazao svoju kvalitetu, jer je Britanci dometom i preciznošću paljbe potpuno deklasirao ruske snage naoružane musketama. Domet Enfielda je bio takav da Rusi čak nisu mogli koristiti artiljeriju s obzirom da je domet njihovih topova bio manji od dometa Enfielda, te su posade bile neutralizirane prije nego što bi ih uopće mogle ispaliti. Enfield je u mnogo čemu omogućio britansku pobjedu u tom ratu.
Ironijom sudbine, ta ista puška je bila glavnim razlogom za ozbiljnu krizu u Britanskom Imperiju. Godine 1857. je Enfield postao standardna puška trupa Britanske istočnoindijske kompanije. Problem je bio u tome što su se proširile glasine da su papirnate čahure za metke bili podmazani goveđim, odnosno svinjskim uljem. Sepoji - domorodački vojnici Kompanije - su u pravilu službe imali zadatak zagristi čahuru, ali su mnogi od njih kao muslimani i hindusi to odbili. To je dovelo do velike pobune koja je ozbiljno uzdrmala britansku vlast u Indiji.
Enfield se, kao i mnoge druge puške, izvozio, a posebnu je popularnost stekao u američkom građanskom ratu. U tom periodu je u SAD objema stranama prodano oko 900.000 primjeraka, pa je bila druga najčešće korišćena puška u ratu, iza Springfield Model 1861. Nešto kasnije je korištena u Japanu u tzv. boshinskom ratu.
Capelle (Sever)
Kapel je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 128, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km².
Eppingen
Epingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Heilbronn. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 21.480 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125026.
Geografija i demografija
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Heilbronn Epingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Heilbronn. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 199 metara. Površina opštine iznosi 88,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 21.480 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 242 stanovnika/km².
Kulturna baština
Kulturna baština, kulturno nasleđe ili kulturno dobro, podrazumeva dobra koja su nasleđena od prethodnih generacija ili koja nastaju u sadašnjosti, a imaju specifičnu vrednost za ljude i treba da budu sačuvana za buduće generacije. Ova dobra najčešće su pod režimom zaštite, imaju simbolički značaj u svesti ljudi, a sa ekonomske strane predstavljaju turistički potencijal. Kulturna baština utiče na identitet određenog naselja, regiona ili države, a kada su u pitanju objekti Svetske baštine oni imaju posebnu vrednost za celokupno čovečanstvo.
Kulturna baština se delu na materijalnu i nematerijalnu.
U materijalnu kulturnu baštinu spadaju:
U sr spadaju:
Na listi Svetske baštine pod okriljem UNESCO-a nalazi se (2009. godine) 704 lokaliteta kulturne baštine. Cilj programa je da popiše, imenuje i čuva mesta od izuzetnog interesa na osnovu postavljenih kriterijuma. Mesta koja su na listi Svetske baštine mogu koristiti sredstva iz Fonda svetske baštine pod određenim uslovima. Međunarodne organizacije kao što je UNESCO kada je u pitanju kultura sarađuju sa nacionalnim institucijama u državama članicama.
Josip Pičman
mini|Pičmanova skica za [[Sušački neboder-Narodni dom na Sušaku]] Josip Pičman (Lekenik, 14. veljače 1904. – Zagreb, 7. veljače 1936.), hrvatski arhitekt.
Osobito je zanimljivo sječanje arhitekta Zvonimira Vrkljana, koji je bio među svjedocima poslijednjih nekoliko sati iz života arhitekta Josipa Pičmana: “U predvečerje odsudnog dana sreli smo se na Kazališnom trgu kraj Fernkornova spomenika sv. Jurja. Bio je nervozan i očajan, iznosio mi svoja strahovanja i tegobe. Nastojao sam ga smiriti i ohrabriti. Rastali smo se tako da nisam imao dojam da bi mogao poduzeti taj tragičan korak. Sutradan, 7. veljače 1936. u živčanoj napetosti počinjao je nekoliko puta pisati majci, zgužvane papire bacao je u košaru, a onda se sunovratio sa šestoga kata u dvorište. U padu je naletio na telefonske žice koje su ga odbacile na terasu. Teško ranjenog otpremili su ga u bolnicu gdje je za kratko vrijeme umro. Prekasno je toga dana stigao brzojav da mu je povjeren posao na Sušaku”.
I premda je kroz svoj kratki i tragičan život izradio čitav niz idejnih studija i natječajnih projekata, čak preko trideset, izvedeno ih je tek nekoliko: planinarska kuća u Suhom (1928.), obiteljska kuća u Zvonimirevoj ulici 92 u Zagrebu (1931.), stambena zgrada u Gajevoj 23 (1933.), te agronomski i mljekarski paviljon u sklopu fakultetu Poljoprivredno- šumarskog fakulteta, također u Zagrebu (1932.-35.). U Beogradu je projektirao zgradu Glavne pošte (1938.).
Javne službe
Javne službe ili javni servisi su službe kojima država osigurava pružanje usluga svojim građanima bilo direktno kroz javni sektor bilo kroz finansiranje privatnog pružanja usluga. Ovaj izraz je u bliskoj vezi sa pojmom društvenog konsenzusa (koji se najčešće ispoljava putem demokratskih izbora) koji jasno ističe stanovište da bi određene usluge trebalo da budu dostupne svim građanima bez obzira na njihove prihode. Čak i u slučajevima u kojima javne usluge nisu obezbeđene niti ih država finansira one su regulisane pravnim propisima koji prevazilaze propise koji se inače primenjuju na ekonomski sektor.
Sektori
Javne usluge se smatraju onim uslugama koje su od suštinske važnosti za funkcionisanje modernog društva tako da razlozi morala nalažu njihovu univerzalnu dostupnosti svim građanima zbog čega se one mogu podvesti pod kategoriju ljudskih prava (kao što je pravo na vodu). Kao primer javnih usluga koje nisu od suštinske važnosti možemo navesti frizerske usluge.
Njihovi rezultati teško se mogu pripisati određenom individualnom naporu i teško ih je oceniti po kvalitetu. One obično podrazumevaju visok nivo obučenosti i obrazovanja zaposlenih. Najčešće privlače pojedince koje imaju osećaj društvene odgovornosti i koje žele da svojim radom doprinesu dobrobiti društva pa su u tom nastojanju spremne da rade duže radno vreme, a da budu manje plaćene. (Džon Kenet Galbrajt je uočio ulogu ovakve javne vrline u ekonomskom rastu.)
Istorijat
Trend obezbeđivanja široke lepeze javnih usluga u razvijenim zemljama započeo je u devetnestom veku i to najčešće kroz razvoj opštinskih sektora za pružanje usluga obezbeđivanja vode i gasa. Kasnije, vlada je počela da obezbeđuje i usluge iz oblasti zdravstva i distribucije električne energije. U mnogim razvijenim zemljama ovakve usluge još uvek obezbeđuju lokalne ili nacionalne vlade dok najveći izuzetak predstavljaju SAD i V.Britanija u kojima je prednost u pružanju javnih usluga data privatnom sektoru. Bez obzira na to oblast pružanja javnih usluga od strane privatnog sektora detaljno je regulisana pozitivnim zakonskim propisima ovih zemalja (npr. u SAD kontrolu vrši posebna Komisija za javne usluge).
U zemljama u razvoju javne usluge su manje zastupljene nego što je to slučaj u razvijenim zemljama. Npr. u nekim zemljama distribucija vode predstavlja privilegiju bogatog srednjeg staleža. Iz političkih razloga često se sprečava širenje obima javnih usluga što za posledicu ima sporiji razvoj siromašnih zajednica.
691
Godina 691. (DCXCI) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 691. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Mjesna zajednica
Mesna zajednica ili mjesna zajednica (MZ) predstavlja najnižu jedinicu lokalne samouprave, odnosno lokalne uprave u Srbiji i Bosni i Hercegovini. Njena teritorijalna nadležnost je obično pokrivala jedno naselje.
U SFRJ je mjesna zajednica predstavljala najnižu društveno-političku zajednicu iznad koje su bile općine. Nakon raspada SFRJ neke njene bivše republike su je ukinule i zamijenile novim jedinicama čiji je opis i nadležnost ovisio o tome je li naselje gradskog ili seoskog tipa.
Hasta que el dinero nos separe
Sinopsis
Ponekad trenutak nepažnje može zauvek promeniti našu i sudbinu drugih.
Rafael Medina je povučen i odgovoran čovek, koji želi počiniti samoubistvo jer ga je najbolji prijatelj opljačkao i ostavio na ulici. Želeći da izazove saobraćajnu nesreću, u kojoj će izgubiti život, Rafael slučajno gurne drugi auto u provaliju. Ispunjen bolom, on ipak odnosi žrtvu u bolnicu, koja je zapravo veoma lepa žena čiji je život u opasnosti. Bez novca kojim bi platio kauciju Rafael prvodi noć u zatvoru, a ona je prebačena na hitnu operaciju. Situacija je ozbiljna, ali najgore bude kada Alehandra, žrtva nesreće, povrati svest posle komplikovane operacije i zaklinje se da će se osvetiti „životinji“ koja joj je uništila život.
Istina je da je Rafael marijači, i da taj novac može videti samo u snu. Stoga je Alehandra ta koja zapošljava lukckastog marijačija u svojoj agenciji za prodaju automobila, gde ga stalno ponižavaju, potcenjuju i ne daju ni trenutka mira. Rafael se nada da će svojim napornim radom, isplatiti svoj dug. U međuvremenu, Alehandra oseća jaku privlačnost prema Rafaelu, a pored nje i ljubavi, zbog čega potpuno zaostavlja svoju ravnodušnost.
Collecinciero, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Fu Youyi
Fu Yauwei (傅遊藝) (? -24. august 691 ), poznat i kao Wu Youyi (武遊藝) bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang koji je nakratko služio kao kancelar caricu Wu Zetian nakon što je neposredno i formalno preuzela prijestolje 690. Poznat je kao prvi od velikodostojnika koji joj je službenom peticijom predložio da preuzme prijestolje i osnuje vlastitu dinastiju. Zbog toga je i unaprijeđen u najviši rang carske administracije. Godine 691. je, pak, optužen da planira sam preuzeti vlast; zbog toga je uhapšen, a u pritvoru je izvršio samoubistvo.
Quartzsite, Arizona
Quartzsite je gradić u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.677 stanovnika.
Femtohemija
Femtohemija je oblast fizičke hemije koja izučava hemijske reakcije na ekstremno kratkim vremenskim intervalima, aproksimativno 10–15 sekondi (femtosekund). Koraci u nekim reakcijama se odvijaju na femtosekundnoj skali. Postoje reakcije koje odvijaju i na atosekundnoj skali. Postoje reakcije kod kojih se formiraju intermedijerni produkti. Struktura intermedijernih produkata se ne može uvek izvesti iz reaktanata i krajnjih produkata. Femtohemja omogućava istraživanje mehanizma hemijskih reakcija, kao i razloga zašto se neke reakcije odvijaju, dok do drugih ne dolazi.
U mnogim publikacijama je razmatrana mogućnost kontrolisanja hemijskih reakcija ovim metodom. Ahmed H. Zevail je dobio Nobelovu nagradu za hemiju 1999. godine za pionirski rad u ovom polju. Zevailova tehnika koristi bleskove laserskog svetla koji traju nekoliko femtosekundi.
Franjo Schücht
Franjo Schücht (izvorno: Franz Schücht), graditelj austrijskog podrijetla koji je djelovao u Zagrebu. Njegov život i rad odvijao se u doba klasicizma, oko sredine 19. stoljeća. Schücht se spominje prvo kao voditelj građevinskih radova na posjedu bečkoga dvora u Laxenburgu. Četrdesetih godina 19. stoljeća po narudžbi biskupa Jurja Haulika gradi objekte u parku Maksimir: Biskupski ljetnikovac, Vidikovac, Švicarsku kuću, Mirnu kolibu te razne paviljone, a vjerojatno i ulazni portal. U Zagrebu je također projektirao i nacrt samostana i crkve Sestara milosrdnica u Frankopanskoj ulici (kasnije nadograđen).
Britansko Carstvo
mini|300p|Zastava Britanske imperije mini|300p|Oblasti u svetu koje su u jednom trenutku bile deo Britanske imperije. Trenutne Britanske prekomorske teritorije označene su crvenom bojom
Britanska imperija predstavljala je najveće carstvo u istoriji ljudske civilizacije. Nju su činili dominioni, kolonije, protektorati, i druge zavisne teritorije kojima je vladalo ili upravljalo Ujedinjeno Kraljevstvo. Njeno stvaranje započelo je uspostavljanjem engleskih prekomorskih poseda i trgovačkih postaja od kraja 16. do početka 18. veka. Godine 1922. u Britanskoj imperiji živelo je oko 458 miliona stanovnika, što je predstavljalo jednu petinu svetske populacije. Zauzimala je površinu od preko 33.700.000 km², što je skoro četvrtina kopna na Zemlji. Zahvaljujući svojoj veličini ostvarila je snažan u uticaj u političkom, zakonodavnom, lingvističkom i kulturnom pogledu na celokupnu ljudsku civilizaciju. Na vrhuncu svoje moći za Britansku imperiju važilo je pravilo da je to „imperija u kojoj sunce nikada ne zalazi“, jer je u svako doba dana barem u jednom njenom delu sijalo sunce.
Lakeview, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.072, što je 2 (-0,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Britansko Carstvo
Za vreme Velikih geografskih otkrića u 15. i 16. veku, Portugalija i Španija su prednjačile u istraživanju Zemlje, što im je omogućilo da stvore velika prekomorska carstva. Ljubomorni zbog velike koristi koju su ova carstva ostvarivala, Engleska, Francuska, i Holandija su počele da osnivaju kolonije i da prave sopstvenu trgovačku mrežu u Americi i Aziji. Niz ratova koje je u 17. i 18. veku Engleska vodila sa Holandijom i Francuskom omogućio joj je da postane dominantna kolonijalna sila u Severnoj Americi i Indiji.
Nezavisnost koju su Trinaest kolonija u Severnoj Americi stekle 1783. nakon Američkog rata za nezavisnost doprinela je da Britanija izgubi neke od svojih najstarijih i najnaseljenijih kolonija. Nakon ovih događaja pažnja britanskih vlasti usmerila se ka Aziji, Africi, i Pacifiku. Poraz nad Napoleonovom Francuskom 1815. Britaniji je omogućio da nesmetano vlada širom sveta narednih sto godina. Kolonije sa pretežno belačkim stanovništvom dobile su visok stepen autonomije a neke su dobile status dominiona.
Do početka 20. veka Nemačka i Sjedinjene Američke Države smanjile su preimućstvo Britanije u oblasti privrede. Sukobi nemačke i britanske buržoazije, koji su usledili, bili su glavni uzroci izbijanja Prvog svetskog rata. Ovaj sukob je naneo težak udarac Britaniji i u ljudstvu kao i u privredi. Iako je odmah nakon završetka Prvog svetskog rata dostigla najveći obim teritorije, Britanija više nije bila jedina industrijska ili vojna sila. Tokom Drugog svetskog rata, britanske kolonije u jugoistočnoj Aziji okupirao je Japan. Uprkos pobedi Britanije i njenih saveznika, britanski prestiž je okrnjen a pad imperije je bio neminovan. Britanska Indija, najvažniji i najnaseljeniji britanski posed, izborila se za nezavisnost u sklopu znatno šireg pokreta dekolonizacije kada je Britanija priznala nezavisnost većini teritorija u okviru carstva. Prenos suvereniteta nad Hongkongom Kini 1997. godine po mnogima je označio kraj Britanske imperije. Četrnaest prekomorskih teritorija ostalo je pod britanskim suverenitetom. Nakon što su stekle nezavisnost, mnoge bivše britanske kolonije pridružile su se Komonveltu, slobodnom udruženju nezavisnih država. Šesnaest članica Komonvelta ima za šefa države englesku kraljicu Elizabetu II.
Poreklo (1497–1583)
Temelji Britanske Imperije su bili položeni još dok su Engleska i Škotska bile zasebne kraljevine. Godine 1496. kralj Henri VII od Engleske, sledeći uspehe Španije i Portugalije u prekomorskoj eksploraciji, je dao Džonu Kabotu da predvodi putovanje kojim bi se otkrio put do Azije preko Severnog Atlantika. Kabot je otplovio 1497, pet godina nakon Evropskog otkrića Amerike, i mada je on uspešno doplovio do obale Nove zemlje (greškom verujući, poput Kristofora Kolumba, da je dosegao Aziju), nije bilo pokušaja da se formira kolonija. Kabot je predvodio još jedno putovanje do Amareka naredne godine, ali se njegovi brodovi nisu vratili.
Daljih pokušaja da se uspostave Engleske kolonike u Amerikama nije bilo do doba vladavine Elizabete I, tokom zadnjih decenija 16. veka. Protestantska reformacija je unela razdor između Engleske i Katoličke Španije. Godine 1562, engleska kruna je sankcionisala pirate Džona Hopkinsa i Francisa Drejka da otpočnu robovsko-pljačkaške napade na Španske i Portugalske brodove duž obale Zapadne Afrike s cijem upada u Atlanski trgovački sistem. Ti napadi su odbijena i kasnije, sa pooštravanjem Anglo-Španskih ratova, Elizabeta je podržala dalje piratske napade an Španske luke u Amerikama i na flite na puti kući preko Atlantika, natovarene blagom iz Novog sveta. Istovremeno, uticajni pisci poput Ričarda Haklajta i Džona Dia (koji je prvi koristio termin "Britanska Imperija") su počeli da lobiraju za formiranje Engleske imperije. Do tog vremena, Španija je postala dominantna sila u Amerikama i istraživala je Pacifik. Portugalija je uspostavila trgovačke postave i utvrđenja od obala Afrike i Brazila do Kine, i Francuska je počela sa naseljavanjem duž reke Sen Loren, oblasti koja je kasnije postala poznata kao Nova Francuska.
Irske plantaže
Mada je Engleska kasnila za drugim Europskim silama u uspostavljanju prekomorskih kolonija, ona je bila angažovana tokom 16. veka u naseljavanju Irske protestantima iz Engleske i Škotske, sledeći presedane koji datiraju još iz doba Normanske invazije Irske 1169. godine. Nekoliko osoba koje su pomogle u uspostavljanju plantaža u Irskoj je takođe učestvovalo u ranoj kolonizaciji Severne Amerike, a posebno grupa koja je poznata kao West Country men.
„Prva“ Britanska Imperija (1583–1783)
Godine 1578, Elizabeta I je odobrila patent Hamfriju Gilbertu za otkriće i prekomorsku eksploraciju. Te godine, Gilbert je isplovio za Zapadnu Indiju sa namerom da se suprotsavi piratima i uspostavi koloniju u Severnoj Americi, ali je ekspedicija prekinuta pre nego što je prešao Atlantik. Godine 1583. on je pokušao po drugi put, idući tom prilikom do ostrva Nova Zemlja, čiju luku je formalno proglasio Engleskim vlasništvom, mada nije došlo do naseljavanja. Gilbert nije preživeo povratak u Englesku, i nasledio ga je njegov polu-brat, Volter Roli, kome je Elizabeta odobrila njegov sopstveni patent 1584. godine. Kasnije te godine, Roli je formirao koloniju Roanok na obali današnje Severne Karoline, ali je nedostatak zaliha ugrokovao propast kolonije.
Godine 1603, Džejms VI, kralj škota, uzašao na englesko prijestolje i godine 1604. je dogovoren mir u Londonu, završavajući neprijateljstva sa Španijom. Sad u miru sa svojim glavnim rivalom, pažnja Engleske se preusresredila sa zapljenjivanja kolonijalnih infrastruktura drugih nacija na posao uspostavljanja svojih sopstvenih prekomorskih kolonija. Britanska Imperija je počela da poprima svoj oblik tokom ranog 17. veka, sa Engleskim naseljavanjem Severne Amerike i manjih ostrva u Karibima, i uspostavljanjem privatnih kompanija, podasve Engleske istočnoindijske kompanije, da upravljaju kolonijama i prekomorskom trgovinom. Taj period, do gubitka Trinaest kolonija nakon Američkog rata za nezavisnost pri kraju 18. veka, su pojedini istoričari subsekventno nazivali "Prvom britanskom imperijom".
Amerike, Afrika i trgovina robljem
Karibi su inicijalno bili Engleske najvažnije i naunosnije kolonije, mada tek nakon nekoliko neuspešnih pokušaja kolonizaacije. Jean pokušaj uspostavljanja kolonije u Gvajana godine 1604. je trajao samo dve godine, i nije ostvario svoj glavni cilj nalaženja naslaga zlata. Kolonije u Svetoj Luciji (1605) i Grenai (1609) su takođe brzo propale, ali su naseobine uspešno uspostavljene u Sent Kitsu (1624), Barbadosu (1627) i Nevisu (1628). Te kolonije su uskoro poprimile sistem šećernih plantaža koji su portugalci uspešno koristili u Brazilu, koji je bio zavistan od rada robova, i u početku od Holandskih brodova, koji su prodavali roblje i kupovali šećer. Da bi osigurali da ova sve profitabilnija trgovina ostane u Engleskim rukama, parlament je proglasio 1651. godine da samo Engleski brodovi mogu se koriste u Engleskim kolonijama. To je dovelo do neprijateljsta sa Ujedinjenim holandkim provincijama i serije Anglo-holandskih ratova, koji su konačno ojačali Englesku poziciju u Amerikama na uštrb holanđana. Godine 1655, Engleska je aneksirala ostrvo Jamajka od Španije, i in 1666. je uspela da kolonizuje Bahame.
Engleska prva permanentna naseobina u Amerikama je formirana 1607. u Džejmestounu, pod vođstvom kapetana Džona Smita i porivateljstvom Virdžinijske kompanije. Bermuda su naseljena i proglašena engleskim nakon brodoloma iz 1609. broda u vlasništvu Virdžinijske kompanije, i 1615. godine je prenate u vlasništvo novoformirane Kompanije Somerskih ostrva. Povelja Virdžinijske kompanije je opozvana 1624. i direktnu kontrolu Virginije je preuzela kruna, time osnivajući koloniju Virdžiniju. Londonska i bristolska kompanija je formirana 1610. sa ciljem kreiranja permanentne nastambine u Novoj zemlji, ali je bila u znatnoj meri neuspešna. Godine 1620, Plimot je ustanovljen kao utočište za puritanske religiozne separatiste, koji su kasnije bili poznati kao pilgrimi. Bekstvo od religioznog progona će postati motiv mnogih engleskih kolonista do poduzmu rizik mukotrpnog transatlanskog putovanja: Meriland je osnovanan kao utočište za Romanskih katolika (1634), Roud Ajland (1636) kao kolonija tolerantna za sve religije i Konektikat (1639) za Kongregacionaliste. Provincija Karolina je formirana 1663. godine. Sa predajom Fort Amsterdama 1664. godine, Engleska je zaposela kontrolu holandske kolonije Nova Holandija, i preiminovala je u Njujork. To formalizovano u pregovorima nakon drugog Anglo-holandskog rata, u zameni za Surinam. Godine 1681, koloniju Pensilvanija je formirao Vilijam Pen. Američke kolonije su bile make finansijski uspešne od onih na Karibima, ali su imale velike površine od dobre poljoprivredne zemlje i privukle su veliki broj engleskih emigranata koji su preferirali njihovu umerenu klimu.
Godine 1670, Čarls II je inkorporirao kraljevskom proklamacijom Kompaniju Hadsonovog zaliva (HBC), dajući joj monopol nad trgovinom krznom u oblasti poznatoj kao Rupertova zemlja, koja će kasnije formirati veliki deo Dominiona Kanada. Francuzi su često napadali utvrđenja i trgovačke naseobine koje je HBC uspostavila, jer su oni osnovali svoju trgovačku koloniju u susednoj Novoj Francuskoj.
Dve godine kasnije, inagurisana je Kraljevska afrička kompanija, dobijajući od kralja Čarlsa trgovinski monopol nad snabdevanjem robljem britanskih kolonija na Karibima. Od početka, ropstvo je bilo baza Britanske Imperije na Zapadnoindijskim ostrvima. Do abolicije trgovine robljem 1807, Britanija je bila odgovorna za transport 3,5 million afričkih robova do Amerika, i za trećinu svih robova transportovanih preko Atlantika. Da bi se omogućila ova trgovina, uspostavljena su utvrđenja na obali Zapadne Afrike, kao što je Džejmsovo ostrvo, Akra i Bansovo ostvo. U Britanskim Karibima, procenat stanovništva Afričkog porekla se popeo sa 25 procenata 1650. do oko 80 procenata 1780, a u 13 kolonija od 10 procenata do 40 procenata tokom istog perioda (većinom u južnim kolonijama). Za trgovce robljem, trgovina je bila ekstremno profitabilna, i postala je glavna ekonomska aktivnost za zapadne Britanske gradove kao što su Bristol i Liverpul, koji su formirali treći ugao takozvane trougaone trgovine sa Afrikom i Amerikama. Za transportovane, grubi i nehigijenski uslovi na robovskim brodovima i loša ishrana su uzrokovali prosečnu stopu mortaliteta tokom središnjeg prelaza od jedan u sedam.
Godine 1695, Škotski parlament je odobrio povelju Kompanije Škotske, koja je uspostavila naselje 1698. na Panamskom suženju. Opkoljena susednim španskim kolonistima Nove Granade, i unesrećena malarijom, kolonija je napuštena dve godine kasnije. Darienova šema je bila financijski promašaj za Škotsku — četvrtina Škotskog kapitala je izgubljeno u tom poduhvatu — i time je stavljena tačka na Škotska nadanja za uspostavljanje sopstvene prekomorske imperije. Ta epizoda je takođe imala znatne političke konsekvence, ubeđujući vlade Engleske i Škotske u vrednost ujedinjavanja zemalja, a ne samo kruna. Do toga je došlo 1707, kad je Ugovorom unije uspostavljeno Kraljevstvo Velike Britanije.
Oružane snage
Oružane snage, ponekad poznate i pod jedinstvenim nazivom oružana sila, a kolokvijalno kao vojska ili armija jest naziv koji se koristi za društvenu organizaciju ili skup društvenih organizacija oformljenih, obučenih i održavanih u svrhu vođenja rata.
U užem smislu se pod oružanim snagama najčešće smatraju vojne formacije osnovane i održavane od strane pojedine države, odnosno profesionalne vojničke institucije. U njih ponekad mogu ulaziti i paravojne formacije, mada se taj izraz često koristi za institucije povezane s ne-državnim entitetima kao što su političke stranke ili pokreti.
Erbach (Donau)
Erbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Alb-Donau-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 13.322 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8425039.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Alb-Donau-Krajs Erbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Alb-Donau-Krajs. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 529 metara. Površina opštine iznosi 63,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.322 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 210 stanovnika/km².
Arbigny-sous-Varennes
Arbinji su Varan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Langr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 99 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara.
Ovalen
Ovalen je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 398,454 Da.
Flat Top Mountain, Tennessee
Flat Top Mauntin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 422.
Dalton, Georgia
Dalton je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 33.128 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 33.128 stanovnika, što je 5.216 (18,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Ciklobarbital
Ciklobarbital je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 236,267 Da.
Eparhija u SAD, Kanadi i Australiji
Eparhija u SAD, Kanadi i Australiji eparhija je Bugarske pravoslavne crkve.
Nadležni arhijerej je gospodin Josif, a sjedište eparhije se nalazi u Njujorku.
Istorija
Bugarska pravoslavna Eparhija u SAD, Kanadi i Australiji ima svoje korijene još prije Drugog svjetskog rata. Tada je postojala kao bugarska Eparhija Sjeverne i Južne Amerike i Australije. Međutim, nakon uspostave komunističke vladavine u Bugarskoj, odnosi eparhije s Bugarskom crkvom su se znatno pogoršali. Pod rukovodstvom mitropolita Andreja, eparhija je pokušala da se krajem 1950-ih priključi „Sjevernoameričkoj mitropoliji“, ali bezuspješno.
Godine 1964, mitropolit Andrej je umolio Sveti sinod Bugarske pravoslavne crkve za svoj povratak u bugarski episkopat kako bi nastavio da predvodi eparhiju u Americi. Nakon povratka mitropolita Andreja i njegove eparhije pod okrilje Bugarske crkve, jedna grupa pod vođstvom arhimandrita Kirila (Jončeva) je raskinula opštenje sa mitropolitom Andrejom i pridružila se Ruskoj pravoslavnoj zagraničnoj crkvi predstavljajući se kao Bugarska eparhija u egzilu. Episkopi Zagranične crkve su ga posvetili za episkopa.
Na čelu eparhije se trenutno nalazi mitropolit Josif. Eparhija je danas član Skupštine kanonskih pravoslavnih episkopa Sjeverne i Centralne Amerike, ranije je bila i član Stalne konferencije kanonskih pravoslavnih episkopa u Amerikama. Prestala je to biti nakon njenog gašenja.
Vlaški jezik
Vlaški jezik je maternji jezik Vlaha Srbije i predstavlja nekodifikovani skup tračko-romanskih narečja, koji pripadaju balkanskom latinitetu. On pripada grupi istočnoromanskih jezika. Carani, koji žive u nizijama oko Zaječara, Negotina i Kladova govore krajinsko-timočkim, a Ungurjani, koji naseljavaju područja Homolja, Zvižda, Stiga, Braničeva, Mlave, Resave i Morave govore braničevsko-homoljskim dijalektom vlaškog jezika. Porečka reka i Crnorečje pripadaju prelaznoj dijalekatskoj zoni, čije se stanovništvo tradicionalno zvalo Munćani. Govor Munćana je mnogo bliži govoru Ungurjana, sa kojima inače Munćani imaju više sličnosti nego sa Caranima. Pored razumljivih leksičkih razlika, do kojih su dovele dve različite ekonomije stočarstvo i ratarstvo, najuočljivije su glasovne razlike: Carani imaju č/ć (č/ć) i dž/đ (dž/đ), a nemaju afrikatu "dz" niti umekšane glasove "ś" i "ź", dok Ungurjani u svome govoru nemaju "č" i "dž", ali imaju "ć", "đ", umekšane glasove "ś" i "ź" i afrikatu "dz", umesto koje se kod Carana čuje glas "z". Za Ungurjane je takođe karakterističan oblik predloga "po" i "od": pră/dă, koji kod Carana i Munćana ima formu: pi/pe/pje odnosno đi/đe. Posebnu dijalektološku crtu imaju govori Bufana u Majdanpeku i Roma u Brodici kod Kučeva i Lukovu kod Boljevca.
Piedi di Serra, Frosinone
Piedi di Serra je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Hemijska fizika
Hemijska fizika je potdisciplina hemije i fizike koja istražuje fizikohemijske fenomene koristeći tehnike atomske, molekulske, i optičke fizike i fizike kondenzovanog stanja. Ona je grana fizike koja izučava hemijske procese sa fizičkog stanovišta. Ova nauka na spoju fizike i hemije se reazlikuje od fizičke hemije po tome što je njen fokus prvenstveno na karakteričnim elementima i teorijama fizike. Fizička hemija izučava fizičku prirodu hemije.
Queen Creek, Arizona
Queen Creek je gradić u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 26.361 stanovnika.
PK
PK se može odnositi na:
Društvo
Društvo je grupa ljudi koji žive ili rade zajedno. Ima više različitih upotreba ovog pojma. Obično se odnosi na grupu ljudi koji zajedno žive u uređenoj zajednici.
Definicije
Društvene nauke koriste pojam društvo da označe grupu ljudi koji formiraju polu-otvoreni (ili polu-zatvoreni) društveni sistem, u kojem se veći deo interakcije odvija među individua koje su deo grupe. Apstraktnije, društvo se definiše kao mreža odnosa između entiteta. Takođe se definiše i kao nezavisna zajednica.
Društvo i priroda
Društvo se može definisati kao celokupnost odnosa ljudi prema prirodi i međusobnih odnosa ljudi. Što se tiče odnosa ljudi prema prirodi, on je jedinstven. NJegova suština je u kontinuiranom nastojanjui ljudi da prirodu potčine sebi. Što se tiče odnosa između ljudi, on je mnogo složeniji i obuhvata sve odnose među ljudima, od onih manje složenih i manje bitnih, do veoma složenih i najbitnijih. Među njima su i najsloženiji i najbitniji za razumevanje društva proizvodni odnosi. Pojedinačne, emocionalne i intelektualne veze među ljudima rezultat su njihovih pojedinačnih volja, ali odnosi u koje stupaju živeći u naciji, naselju ili porodici su nužni, s obzirom na objektivnost ovih delova društvene stvarnosti.
Struktura i dinamika društva
S obzirom na to da sociologija proučava društvo i društvene pojave koje su u svojoj ukupnosti međusobno povezane tako da obrazuju ljudsko društvo, kao jedan od prvih zadataka sociologije nameće se potreba da se izvrši klasifikacija i utvrde međusobni odnosi između tih pojava, odnosno da se utvrdi struktura društva, s obzirom na odnose koji postoje između elemenata iz kojih se ona sastoji. Isto tako, potrebno je utvrditi dinamiku društva, s obzirom na karakter promena elemenata društva koje dovode do njegovog kretanja.
Društvena osnova
Društvena osnova ima ekonomski karakter i sastoji se iz proizvodnih snaga i proizvodnih odnosa, koji se zajedničkim imenom zovu način proizvodnje U širem smislu, društvena osnova obuhvata i proizvodnju ljudi, geografske faktore i ostatke prethodnog načina proizvodnje. Proizvodne snage sačinjavaju sredstva za proizvodnju i čovek sa svojim sposobnostima. Proizvodni odnosi su odnosi u koje ljudi stupaju u procesu proizvodnje.
Elementi pravno-političke strukture društva
Politika je usmeravanje društva putem donošenja i izvršavanja odluka koje važe za društvo kao celinu. Ona se sastoji iz tri elementa:
Savremeno društvo
Savremeno kapitalističko društvo se vremenom pomalo socijalizovalo, ali rušenjem Berlinskog zida mnoga dostignuta socijalna prava su ukinuta. U zemljama tradicionalnog razvijenog kapitalizma zastao je razvoj proizvodnih snaga, sredstava za proizvodnju u fazi globalnog monopolističkog poretka,... Sloj ljudi, menadžera, sve snažnije preuzima kontrolu nad društvom pored tradicionalne — birokratije, i — tehnokratije. U nerazvijenim zemljama se uglavnom javljaju prokapitalistički, marionetski (često militaristički) režimi, pa te zemlje i dalje ostaju eksploatisane i nerazvijene. Socijalističke zemlje su se uglavnom raspale i restaurirale kapitalistički režim.
Neka obeležja savremenog društva
Masovna kultura je jedno od ključnih obeležja savremenog društva i predmet velike naučne pažnje. Ona nastaje povezivanjem čovečanstva.
Kič tj. antivrednost, „umetničko đubre“. Prema Abrahamu Molu postoji pet principa za identifikaciju i klasifikaciju kiča:
Ekološki problemi savremenog društva javljaju se zbog brzog razvoja industrije bez kontrole zagađivanja okoline.
Opstanak
LJudska društva su često organizovana prema njihovim primarnim sredstvima za opstanak: društveni naučnici prepoznavaju društva lovaca-sakupljača, nomadska pastoralna društva, hortikulturna ili jednostavna poljoprivredna društva, i napredna poljoprivredna društva, poznata i kao civilizacije. Neki smatraju da su industrijska i post-industrijska društva zasebna u odnosu na tradicionalna poljoprivredna društva.
Političke organizacije
Društva takođe mogu biti organizovana prema njihovoj političkoj strukturi: dele se (od manjih i jednostavnijih ka većim i kompleksnijim) na bande, plemena, poglavarstva, i državna društva.
Podeljena mišljenja
Za pripadnike mnogih nacija sjedinjenih po sličnim političkim i kulturnim tradicijama, verovanjima ili vrednostima se ponekad kaže da su društvo (na primer: judeo-hrišćansko, istočno, zapadno itd.). Kada se koristi u ovom kontekstu, izraz se koristi kao sredstvo da se izrazi kontrast dva ili više „društava“ čiji predstavnici predstavljaju alternativne suprotstavljajuće i nadmetajuće poglede na svet.
Opšti interes
Takođe, neka akademska, obrazovana i školska društva i udruženja, kao što je Američko društvo matematičara, opisuju sebe kao društva. U Ujedinjenom Kraljevstvu ona su obično neprofitna i imaju status humanitarnih organizacija. U nauci u veličini variraju od onih koja uključuju nacionalna naučna društva uključujući i Kraljevsko društvo do regionalnih prirodno istorijskih društava. Akademska društva mogu imati interesovanja u širokom spektru tema, uključujući umetnost, humanitarnost i nauku.
Nevladine organizacije - udruženja građana
Nevladine organizacije su specifična forma organizovanja građana. Termin se masovno koristi u zadnje dve decenije i usko je povezan sa pojmom civilnog društva. Bez shvatanja pojma civilnog društva nije moguće u potpunosti shvatiti ovaj pojam. Pored termina „nevladina organizacija“ koristi se i termin „udruženje građana“.
Jedna korisna definicija civilnog društva je da je ono “Sfera institucija, organizacija i pojedinaca locirana između porodice, države i tržišta u kojoj ljudi učestvuju volonterski da unaprede zajedničke interese.” Oblast preklapanja predstavlja mesto gde se snage države (zakonodavna, sudska i izvršna vlast), biznisa i građana objedinjuje da bi se kreirao normativni prostor za demokratiju, društvenu odgovornost i zaštitu javnih interesa.
Civilno društvo za koje se nevladine organizacije zalažu je:
Pojam zajednički interes u definiciji može da bude raznolik. On može, ali i ne mora, da bude prihvatljiv za sve koji rade sa, i u, organizacijama civilnog društva. Ono što je bitno je da su sloboda govora i sloboda udruživanja bitni elementi u demokratskim društvima koji dozvoljavaju građanima da se udružuju i da iskažu različite interese koji ne moraju biti atraktivni uvek za sve. Značajna odlika civilnog društva je da postoji podsticajni ambijent u kome su različiti pogledi dozvoljeni i poželjni i gde je organizacijama ili asocijacijama različite vrste dozvoljeno da postoje. Institucije jednog podsticajnog ambijenta za razvoj civilnog društva su:
Konfuzije
Ako je društvo nekakav slogan, razlog za konfuzije u njegovom razumevanju mogu da budu razne nijanse u kojima se on koristi da bi se objasnio veliki broj političkih mišljenja. Na primer, bivši britanski premijer Margaret Tačer je famozno demantovala da društvo uopšte i postoji. Međutim, njena upotreba tog termina bila je uska i treba da se razume u okviru konteksta njene polemike. U intervjuu magazina Women's Own, 3. oktobra 1987, Tačer je diskutovala da je obaveza za rešavanje socijalnih problema, što je bilo očekivana od vlade, odgovornost individua i porodica: „nijedna vlada ne može da uradi ništa osim preko ljudi, a ljudi najpre moraju da se okrenu sebi“. Tačer jedino negira postojanje „društva“ kakvim ga ona razume – ideja da je socijalno blagostanje odgovornost društva (ili, u užem smislu, vlada), a ne individua.
Postojanje
I dalje je u toku debata u sociološkim i antropološkim krugovima o tome da li postoji entitet koga bismo mogli nazvati društvom. Neki marksistički teoretičari, Luj Altise, Ernesto Laklau i Slavoj Žižek, su polemisali da društvo nije ništa više nego efekat vladajuće ideologije određenog klasnog sistema i da ne treba da se koristi kao sociološka ideja. <
Esslingen am Neckar
Eslingen am Nekar je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 44 opštinska središta okruga Eslingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 91.573 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8116019.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Eslingen Eslingen am Nekar se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Eslingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 241 metra. Površina opštine iznosi 46,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 91.573 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.973 stanovnika/km².
Ge Fuyuan
Ge Fuyuan (格輔元) (? - 7. novembar 691 ) bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang koji je nakratko služio kao kancelar caricu Wu Zetian. Na mjesto kancelara je došao 691. Samo nekoliko mjeseci godine se njegov kolega Cen Changqian javno usprotivio planovima da se caričin nećak Wu Chengsi imenuje krunskim princom te tako smijeni caričin sin i bivši car Li Dan. Ge Fuyyuan se pridružio toj inicijativi te pao u caričinu nemilost. Cena, njega i Ouyang Tonga je Lai Junchen, službenik caričine tajne policije, dao uhapsiti pod optužbom za izdaju, a potom i pogubiti.
Ozonid
Ozonid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 47,998 Da.
Parsek
Parsek je osnovna jedinica za mjerenje udaljenosti u svemiru. Iz upotrebe potiskuje svjetlosnu godinu. 1 pc=3,26 svj.god.. to je udaljenost na kojoj zvijezda ima paralaksu od jedne lučne sekunde, tj sa te udaljenosti poluprečnik Zemljine orbite se vidi pod uglom od 1 sek.
Cen Changqian
Cen Changqian (岑長倩) (? - 7. novembar 691 ), nakratko poznat kao i Wu Changqian (武長倩) pod vladavinom Wu Zetian, formalno Vojvoda od Denga (鄧公), bio kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je služio kao kancelar cara Gaozonga i njegovu udovicu Wu Zetian za vrijeme regentstva i na početku njene carske vladavine. Godine 691. je došao u nemilost jer se javno usprotivio planu da svog nećaka Wu Chengsia proglasi krunskim princom (te tako smijeni svog sina i bivšeg cara Ruizonga, koga je bila 690. degradirala u krunskog princa prilikom neposrednog preuzimanja prijestolja). Zbog toga je zajedno sa svojim kolegama Ge Fuyuanom i Ouyang Tongom optužen za izdaju i pogubljen.
Miljenko Prohaska
Miljenko Prohaska (Zagreb, 17. rujna 1925. – Zagreb, 29. svibnja 2014. ), hrvatski je skladatelj, aranžer, dirigent i glazbeni pedagog. Najpoznatiji je po svom djelovanju kao dirigent Plesnog orkestra (Big Banda) Radio Zagreba, kasnije RTV Zagreb.
Inferno
Inferno ima više značenja.
Astra
Astra se može odnositi na:
Miljenko Prohaska
Životopis
Miljenko Prohaska rođen je 17. rujna 1925. godine u Zagrebu, gdje je pohađao nižu glazbenu školu u kojoj je učio svirati violinu. Godine 1951. završava srednju glazbenu školu (kontrabas), a 1956. diplomirao je na Teoretsko-nastavničkom odjelu Muzičke akademije u Zagrebu.
Od sredine pedesetih, pa do samog kraja osamdesetih godina, kao kontrabasist bio je član Zagrebačke filharmonije, Simfonijskog orkestra Radio Zagreba, Orkestra Jugoslavenske radiodifuzije, Komornog orkestra Radio Zagreba, Zagreb Jazz Kvarteta te mnogih drugih jazz sastava. Bio je direktor Zagrebačkog festivala zabavne glazbe (1967.-1969.).
1989. godine odlazi u mirovinu i stalni je dirigent Plesnog orkestra Radio Zagreba. Od 1996. do 1998. vodio je Big Banda Hrvatske vojske, dok sa Simfonijskim puhačkim orkestrom Hrvatske vojske surađuje od 1994. godine. Kao dirigent nastupao je na pet Eurosong natjecanja (2 puta u Londonu, 2 puta u Dublinu i jednom u Madridu). Također je kao instrumentalist gostovao u gotovo svim europskim zemljama, te u Kanadi i Sjedinjenim Državama. Jednim od njegovih najvećih uspjeha u karijeri smatra se dirigiranje vlastitim skladbama na 10. Jazz festivalu u Montereyu (Kalifornija, SAD) 1967. godine, s orkestrom Dona Ellisa. 1960. godine Leonard Feather uvrstio ga je u enciklopediju 'The Encyclopedia of Jazz In The Sixties', a Willis Conover, kultni urednik na radio postaji Glas Amerike, posvetio mu je dvije emisije.
Novije doba
Miljenko Prohaska surađuje sa Zagrebačkim solistima, Zagrebačkim kvartetom saksofona, Zborom i Simfonijskim orkestrom HRT-a, Komornim orkestrom, raznim ansamblima (osobito s gudačkim kvartetima Rucner i Sebastian), a povremeno radi i s Big Bandom HRT-a. Uz brojne jazz skladbe također piše i zabavnu, laku orkestralnu i simfonijsku glazbu. Kao autor glazbe potpisuje drame za radio i TV, kazalište, crtane i kratkometražne filmove, balete i zborove. Također svoj rad je zabilježio i na film]u, gdje je napisao glazbu za petnaest cjelovečernjih filmova (Iluzija, Gravitacija, Sutjeska - obrada glazbe Mikisa Teodorakisa, Visoki napon, Veliki transport, Nož, Ponedjeljak ili utorak, Prometej s otoka Viševice, Rondo, Povratak i Kiklop) i dvjema TV serije, Kuda idu divlje svinje i Sumorna jesen. U svojoj glazbenoj karijeri objavio je brojna diskografska izdanja od kojih se neka Intima, Plesni orkestar RTV Zagreb, Golden hours of Big Band i prvi autorski CD (jazz), Miljenka Prohaske, povodom 900 godina grada Zagreba pod nazivom OPUS 900 (HRT i Orfej, 1994.).
Miljenko Prohaska član je Hrvatskog društva skladatelja, a u dva mandata bio je i njegov predsjednik (1967.-1968., 1988.-1990.). Također je bio predsjednik Udruženja kompozitora lake muzike Hrvatske (UKLMH) od 1954. do 1957. godine. Dobitnik je brojnih nagrada, plaketa i priznanja.
Preminuo je 29. svibnja 2014. u Zagrebu.
Nagrade
Miljenko Prohaska dobitnik je brojnih nagrada, plaketa i priznanja koja su obilježila njegovu glazbenu karijeru.
Bouy (Marna)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 422 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 115 metara.
Zone Romantica
Zone Romantica je bio međunarodni televizijski kanal koji je svoj program lokalizovano emitovao na teritoriji većeg dela Evrope putem satelita i kabla.
Najveći deo programa činile su latinoameričke telenovele, pored kojih su emitovani i filmovi i zabavne emisije.
3. decembra 2012. grupacija Chellomedia je ovaj kanal transformirala u CBS Drama.
Winter Park, Colorado
Vinter Park je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Choctaw, Louisiana
Čokto je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Dani (magazin)
Dani (prethodno BH Dani) mjesečni je informativno-politički magazin u izdanju najstarijeg bh. dnevnog lista Oslobođenje. Glavna i odgovorna urednica magazina Dani je Vildana Selimbegović, a izvršni urednik Saša Rukavina.
Urednička politika
Neovisno i objektivno redakcija Dana istražuje i analizira aktuelne događaje, iz svih uglova, donosi ekskluzivne intervjue, zanimljive putopise, kolumne i priče o društvu, kulturi, biznisu, politici, sportu, tehnologiji, modi... Magazin ima nezavisnu uredničku politiku, fokus na građanske a ne nacionalne vrijednosti, te multilateralizam i zapadno orijentiranu viziju bosanskohercegovačkog društva.
Analitičari i kolumnisti
U redakciji magazina Dani su i neki novinari dnevnog lista Oslobođenje.
Fancheng (distrikt)
Distrikt Fancheng je distrikt grada Xiangfan u kineskoj provinciji Hubei.
Historija
Godine 1949. Fancheng je spojen sa Xiangyangom u Xiangfan, grad na razini prefekture. Fancheng danas predstavlja gradski distrikt, sa površinom od 482,2 km² i oko 630.000 stanovnika, prema popisu iz 2004.
Klodvig IV
Klodvig IV. (682. - 695.), franački kralj od 691. - 695. godine.
Otac Klodviga IV. kralj Teodorik III. je umro u sumnjivim okolnostima kao i većina nevidljivih merovinških kraljeva kada je novom vladaru bilo samo 9 godina. Državom tijekom cijele vladavine u njegovo ime upravlja Pipin.
Za nasljednika od strane Pipina tvorca Franačkih kraljeva je odabran Hildebert III..
Lovell, Wyoming
Lovel je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.360, što je 79 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
692
Godina 692. (DCXCII) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 692. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Queen Valley, Arizona
Queen Valley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 788 stanovnika.
Aprey
Apre je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Langr.
Alessandriello, Bari
Alessandriello je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
Pravoslavna episkopska konferencija Italije i Malte
Pravoslavna episkopska konferencija Italije i Malte ( je koordinaciono telo pravoslavnih episkopa, svih pravoslavnih crkava koje deluju na teritoriji Italije i Malte.
Istorija
Prvi sastanak Arhijerejskog sabora Italije i Malte održan je 15—17 novembra 2009. godine. Na sastanku je odlučeno da se pripremi nacrt podzakonskih akata za potrebe episkopske saradnje u Italiji i na Malti.
Na poziv mitropolita Italije i Malte Genadija 31. marta 2010. u Veneciji u zgradi mitropolije Carigradske patrijaršije, održan je drugi sastanak kanonskih pravoslavnih episkopa u Italiji i Malti. Na sastanku je razmatran nacrt podzakonskih akata predloženih na prvom sastanku. Dana 17. novembra 2011. u Veneciji održan je treći sastanak Pravoslavne episkopske konferencije Italije i Malte.