cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crni Vrh (Glamoč)
Crni Vrh je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Glamoč koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 281 stanovnika.
Geografija
Selo se prostire po blago oborenoj padini planine Crni vrh koja je istočna granica. Na zapadu granica potok Šator. Prema jugoistoku su Podgradine i Stekerovac, nema vidljive prirodne granice. Prema selu Rore granica je jedan mali pregib. Ni na sjeveru prema Štrbcima nema prirodne vidljive granice. Selo je prilično prostrano. Teren je kamenit te samo djelimično ima zemlje za obradu, sve ostalo su livade i pašnjaci. U samom selu nema vode.
Istorija
U selu nema tragova iz starijih vremena i ako se jedna lokacija prema Stekerovcima zove Gradina, ali ni tu nema tragova. Možda se neki tragovi naslućuju na Reveniku. I ovdje je sadašnje stanovništvo došlo prije 300 godina, dakle nakon povlačenja Turaka iz Dalmacije i Like.
Drest X
Drest (škotski gelski: Drust) bio je kralj Pikta od 845. do 848. Bio je suparnik of Kennetha MacAlpina (Cináed mac Ailpín). Prema Piktskoj kronici, bio je sin Uuradov.
Mit o MacAlpinovoj izdaji se vezuje uz kralja po imenu Drest, te historičari obično njegovu ličnost smatraju vezanom za mit. Drest X se tradicionalno smatra posljednjim kraljem Pikta.
Isole, Firenze
Isole je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
Mate Kapović
Mate Kapović (Zagreb, 5. kolovoza 1981.), hrvatski lingvist.
Biografija
God. 1999. maturirao je na Klasičnoj gimnaziji u Zagrebu i potom na Filozofskom fakultetu u Zagrebu upisao studij kroatistike i lingvistike, koji je dovršio 2003. stekavši naslov profesora hrvatskog jezika i književnosti i lingvistike. Od 2004. radi na Odsjeku za lingvistiku FFZG-a. Doktorski studij dovršio je 2007. na Filozofskom fakultetu u Zadru, gdje je pod mentorstvom Ranka Matasovića obranio tezu Rekonstrukcija baltoslavenskih osobnih zamjenica s posebnim osvrtom na naglasak.
God. 2010. izabran je u zvanje docenta, a 2014. u zvanje izvanrednog profesora na FFZG-u, gdje predaje opću fonologiju, komparativnohistorijsku lingvistiku, indoevropsku fonologiju i morfologiju. U njegovu su znanstvenom interesu također i akcentologija, sociolingvistika, dijalektologija i jezična politika. Stručno se usavršavao na stipendijama u Istanbulu, Beču i Osaki.
Objavio je knjige Uvod u indoeuropsku lingvistiku: Pregled jezikâ i poredbena fonologija (2008.), Čiji je jezik? (2011) i Povijest hrvatske akcentuacije: Fonetika (2015) te napisao više desetaka članaka objavljenih u hrvatskim i inozemnim časopisima. Pokretač je redovite godišnje međunarodne konferencije International Workshop on Balto-Slavic Accentology (IWoBA), koja se održava od 2005. okupljajući svjetski istaknute baltoslaviste, baltiste i slaviste.
Član je Odbora za dijalektologiju Razreda za filološke znanosti HAZU. Redovno sudjeluje u javnim raspravama o jeziku i politici pri čemu se kritički postavlja prema jezičnom purizmu u Hrvatskoj te kritizira kroatiste kada tvrde da se u BiH, Crnoj Gori, Hrvatskoj i Srbiji govore četiri standardna jezika. S druge strane, zapaženo je da se u javnim istupima nekorektno odnosi prema pojedinim lingvistima koji također kritiziraju jezični purizam i dokazuju da se radi o zajedničkom jeziku.
U okviru zajedničke političke platforme u koaliciji pet stranaka (Zagreb je naš!, Nova ljevica, ORaH, Radnička fronta i Za grad) izabran za gradskog vijećnika u Gradskoj skupštini Zagreba kao prvi rotacijski zastupnik Radničke fronte (2017–18; zamijenila ga K. Peović Vuković).
William Walcher
William Walcher (Guillaume Walcher), Walcher, ponekad Walchere ili Walker, (? - 14. maj 1080) bio je biskup Durhama od 1071. te earl Northumbrije od 1075. do smrti. Bio je rodom iz Lotaringije, odnosno okolice Liègea u današnjoj Belgiji. Na mjesto biskupa ga je pozvao engleski kralj William Osvajač nedugo nakon velike kaznene ekspedicije kojom je opustošen pobunjeni sjever Engleske, uključujući područje Durhama. Na tom je mjestu, kao knez-biskup preuzeo i svjetovnu vlast nad Durhamom. Brzo se sprijateljio sa Waltheofom, anglosaksonskim velmožom koji je Williamu služio kao earl Northumbrije. Nakon što je Waltheofu oduzeta grofovija nakon Pobune earlova, Walcher je od kralja Williama novcem otkupio titulu earla 1075. Walcher, koga su historijski izvori prikazali kao pobožnog čovjeka, ali bez nekih administratorskih sposobnosti, nastojao je steći nakolnost svojih anglosaksonskih podanika tako što je kao jednog od svojih glavnih pomoćnika odabrao Waltheofovog rođaka Lingulfa od Lumbleya. Nakon što je 1079. Northumbriju napao škotski kralj Malcolm III i bez otpora je opljačkao, Ligulf je javno optužio Walchera za nesposobnost; to je izazvalo svađu sa Walcherovim kapelanom Leobwinom i rođakom Gilbert. Potonji ju je okončao tako što je Ligulfa mučki napao noću u njegovoj kući, ubivši ga i masakriravši njegovu porodicu. Taj je zločin izazvao zgražanje među lokalnim stanovništvom i potaklo pobunu pod Eadulfom Rusom. Walcher je odlučio pobunu ugušiti pregovorima. Međutim, kada se, praćen sa stotinjak naoružanih Normana, sreo sa Eadulfom i njegovim pristašama u Gatesheadu, odbio je sve njegove zahtjeve. Razbješnjeli Eadulf je tada napao biskupa i njegovu pratnju, natjeravši ih da se sklone u obližnju crkvu. Ona je opkoljena i zapaljena, a Walcher posječen kada je iz nje pobjeći. Taj je čin potakao Williama da svog polubrata Oda od Bayeuxa pošalje na sjever da izvede još jednu kaznenu ekspediciju, tokom koje su uklonjeni i oni anglosaksonski plemići koji su preživjeli prethodnu čistku. Walchera je na mjestu biskupa naslijedio normansk redovnik William de St-Calais, a na mjestu earla normanski vitez Aubrey de Caucy.
Tonnara, Sassari
Tonnara je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Arroyo Seco, Tamazula de Gordiano
Arroyo Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1314 m.
Portillo el Maluco, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
Portillo el Maluco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 327 m.
Ejido Fulgencio M. Santos, Ebano
Ejido Fulgencio M. Santos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ebano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Ekoji
mini|desno|200px|Ekojska rukotvorina iz [[1900-ih]] Ekoji ili Ekoi je naziv za afričku etničku skupinu koja pripada edžagamskim narodima i živi u državi Cross River u Nigeriji te u Kamerunu. Poznati su po svojoj umjetnosti.
Djevuška s korobkoj
Djevojka sa kutijom za šešir (Девушка с коробкой) je sovjetska crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1927. u režiji Borisa Barneta. Naslovna protagonistica, koju tumači Ana Sten, je djevojka koja zajedno s djedom izrađuje šešire za gazdaricu koja ju je prijavi kao svoju podstanarku kako bi od moskovskih vlasti dobila veći stan. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada se protagonistica zaljubi u mladog željezničkog radnika te ga pokuša dovesti živjeti u "svoj" stan. Djevojka sa kutijom za šešir je ostavila dobar dojam izvan sovjetskih granica, pogotovo u slučaju američkog filmskog mogula Samuela Goldwyna, koji je početkom 1930-ih Anu Sten doveo u Hollywood kako bi od nje pokušao stvoriti novu Gretu Garbo. Kasniji kritičari su u Barnetovom stilu prepoznali elemente koji će tvoriti kasniji hollywoodski screwball.
Ruso, North Dakota
Ruso je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Rancho Horta, Ensenada
Rancho Horta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Ruso, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4, što je 2 (-33,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rancho Horta, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Ćoslije
Ćoslije je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Glamoč koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 147 stanovnika.
High Ridge, Missouri
Haj Ridž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.305, što je 69 (1,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Antigona (tragedija)
Antigona (Ἀντιγόνη) Sofoklova je tragedija iz 5. stoljeća pne.. Podijeljena je u sedam činova, a radnja je smještena u antičkom gradu Tebi, u nemirno vrijeme vladavine kralja Kreonta, vrijeme sukoba. (Tukidid opisuje: otac je radio o glavi sinu, sin ocu, brat bratu.)
Glavna tema u Antigoni nošenje je pojedinca s boli i patnjom, uzrokovanom kada se netko (Kreont) uporno protivi božjim propisima ili željama i odbija pustiti sudbinu okolnostima, što dovodi do bolnog (Kreontovog) otkrivanja istine i na kraju do osvete njegovom ponašanju. Iz toga izvlačimo pouku da se ne treba protiviti sudbini i raditi protiv morala.
Sadržaj
Lica:
Izmena, Antigonina sestra, kćer Edipa i Jokaste, nije željela pokopati Polinika te odgovara Antigonu od toga. Kada dolazi kod kralja, iz straha od smrti plače, no želi podijeliti krivnju s Antigonom iako nije kriva. Kreont je unatoč svemu stavlja u tamnicu da dijeli (sudbinu) presudu s Antigonom. Ona se ne bori ni za božanske zakone, etiku, niti za državne zakone. Nema hrabrosti, te si ne želi praviti nikakve probleme zbog umrlog brata i njegovih prava.
Hemon je Kreontov sin i Antigonin vjerenik. Jako ga pogađa očevo nerazumijevanje te počinjava samoubojstvo u mržnji prema ocu i tuzi prema Antigoni. Euridika, žena Kreontova, majka Hemona, počinjava samoubistvo nakon spoznaje o Hemonovoj smrti.
Tiresija je mudar prorok, koji je mnogo puta pomogao Kreontu, pokušava ga odgovoriti od presude te mu proriče smrt. Kreont se zbog njegovog proroštva dvoumi, no ne posustaje u nameri.
Hedum
mini|desno|Karta antičkih naselja i putova na području Bosne i Hercegovine Hedum je naselje ili kastel koje je evidentirano za najraniji antički period Srednje Bosne, na solinskom natpisu CIL III,3198b (p 2275, 2328,19) =CIL III, 10156b =ILJug I, 26315. Pojavljuje u obliku HE[…. ?]ASTEL[….?] DAESITIATIVM, koji se rekonstruira kao He(dum???) castellum Daesitiatium. Naselje je postojalo 19/20. god. n. e. kada je za vrijeme namjesništva Dolabele bila dovršena cesta koja je do njega dolazila iz Salone, prijestolnice rimske provincije Dalmacije. Poslije Dolabele produžena je do Argentarije. Na Tabuli Peutingeriani je obilježena kao linija Salona – Argentaria. Vodila je trasom Salona (Solin) – Tilurio (Gardun kod Trilja) – Ad Libros (Bukova Gora) – In monte Bulsinio (Privala, Žbanica) – Bistue Vetus (Tomislavgrad) – Ad Matricem (Otinovci kod Kupresa) – Bistue Nova (Bugojno) – Stanecli (Sarajevsko polje) ... Argentaria (Srebrenica). Bila je duga 122 rimskih milja, odnosno dužine 183 km. Dolabela je ovu cestu počeo graditi kao vojničku cestu – via munita - radi kontrole glavnog uporišta Dezitijata Castellum Hedum u blizini Breze, kao i nadzora ostalih usputnih područja u unutrašnjosti provincije. Hedum je postojao i u predrimsko vrijeme, u formi gradinskog naselja.
Antigona (tragedija)
Sadržaj
Zbor čine tebanski starješine, čija starost (kojom ih Sofoklo često opisuje) predstavlja mudrost i iskustvo. On (neutralno, sa strane) komentira događaje, daje savjete likovima, razgovara s njima te opisuje prošle događaje.
Sažetak radnje
Razgovor Antigone i Izmene predočava nam njihova stajališta i Antigoninu namjeru (da pokopa Polinika unatoč kraljevoj zabrani). U stajaćoj pjesmi zbor pjeva o Poliniku i njegovu pohodu na Tebu.
Drugi čin
7. berlinski filmski festival
Berlinski međunarodni filmski festival 1957. (Internationale Filmfestspiele Berlin 1957) je bilo sedmo po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), održano od 21. juna do 2. jula 1957. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu.
Antigona (tragedija)
Sažetak radnje
Kreont daje proglas (da Polinik ne smije biti pokopan) i obrazlaže povode njegova davanja.
<i> A brata njegova Polinika,
Što ko bjegunac vratio se u svoj zavičaj
I roda našeg bogove do temelja
Puerto del Cerro Pelón, Susupuato
Puerto del Cerro Pelón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Susupuato.
Antigona (tragedija)
Sažetak radnje
Popalit vatrom htjede, krvi naše se nasititi,
7. berlinski filmski festival
Glavnu nagradu - Zlatni medvjed - osvojila je američka sudska drama 12 Angry Men u režiji Sidneya Lumeta. Meksički glumac Pedro Infante, koji je nekoliko mjeseci ranije bio poginuo u avionskoj nesreći, dobio je posthumno Srebrni medvjed za najboljeg glumca za naslovnu ulogu filma Tizoc.
Antigona (tragedija)
Sažetak radnje
Nas kao roblje odvesti-
Puerto del Cerro Pelón, Susupuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1649 m.
Antigona (tragedija)
Sažetak radnje
Za njega evo ja proglasih sad,
Da grob mu nitko ne spravi ni ožali...
7. berlinski filmski festival
Nagrade
Sljedeće nagrade su osvojene na temelju odluke žirija:
Teresa od Leona
Teresa od Portugala (Tereza; Theresa; galicijsko-portugalski: Tareja) (1080 – 11. novembra 1130) bila je grofica Portugala. Rodila se kao nezakonita kćer kastiljskog kralja Alfonsa VI i Ximene Moniz. Godine 1094. ju je otac udao za svog vazala, francuskog plemića Henrija od Burgundije (Enrique), koji je osvojio značajna područja na teritoriji današnjeg Portugala, te uz Teresinu ruku dobio i titulu grofa. Enrique je ostao vjeran svom tastu sve do njegove smrti 1009. Dvije godine kasnije se, međutim, pobunio protiv njegove kćeri i nasljednice, kraljice Urrace. Teresa je vlast nad grofovijom preuzela nakon njegove smrti. Nastavila je uspješnu borbu protiv muslimana, a za svoje uspjehe je od pape Paskala II nagrađena titulom "kraljice", zbog čega se ponekad naziva prvim monarhom u historiji Portugala. Godine 1116. je digla još jedan ustanak protiv Urrace, koristeći kao saveznike galicijske plemiće, uključujući grofa Fernanda Pereza de Trabu sa kojim je otpočela ljubavnu vezu, i koji je zbog nje ostavio zakonitu suprugu. Godine 1121. je zarobljena u sukobu sa Urracom i puštena. Međutim, tada se protiv nje pobunio sin Alfonso i porazio je u bitci kod São Mamedea 1128. Tada je protjerana, Alfonso je preuzeo vlast, kasnije se proglasivši prvim kraljem Portugala. Umrla je u egzilu u Galiciji.
Antigona (tragedija)
Sažetak radnje
</i>
Ivan Šmeljov
Ivan Sergejevič Šmeljov (Ива́н Серге́евич Шмелёв, 3. oktobar 1873 - 24. jun 1950) bio je ruski pisac. Odrastao u moskovskoj trgovačkoj porodici, neko je vrijeme radio kao državni službenik, da bi nakon revolucije 1905. godine stekao popularnost svojim djelima koji je opisivao prilike u tadašnjoj Rusiji, uglavnom sa kršćanskog i konzervativnog stajališta. Podržavao je Februarsku revoluciju, ali se nakon Oktobarske revolucije okrenuo protiv boljševika te došao na Krim, gdje su mu na kraju građanskog rata pobjednički boljševici pogubili sina jedinca koji je služio kao belogardejski oficir. Nakon toga je otišao u Pariz u emigraciju, gdje je proveo ostatak života. Većina emigrantskih književnika mu je zamjerala preveliko idealiziranje predrevolucionarne Rusije, ali je nakon propasti SSSR-a ponovno stekao popularnost u domovini, gdje su mu 2009. preneseni posmrtni ostaci.
Antigona (tragedija)
Sažetak radnje
Dolazak stražara i glasnika s objavom da je netko pokopao Polinika te njihov dijalog s Kreontom. Stajaća pjesma opisuje čovjekovu moć i nadmoć nad životinjama.
Treći čin
Dolazi stražar dovodeći Antigonu i obavještava o njenom činu. Antigona obrazlaže motive i povod svoga postupka, a Kreont joj objašnjava svoje stajalište i uvjerava je da nije u pravu. Dolazi Izmena te razgovara s Antigonom. U stasimu zbor opisuje zlo i zlu sudbinu Antigoninu.
Četvrti čin
Dolazi Hemon kod oca Kreonta te ga pokušava uvjeriti da nije u pravu. U stajaćoj pjesmi zbor pjeva o ljubavi.
Peti čin
Antigona, živa sahranjena u pećini, peva tužbalicu o svom životu te razmišlja o svojoj sudbini i idealima. U stasimu zbor opisuje druge nesretnike u grčkim mitovima.
Šesti čin
Dolazak proroka Tiresije u Kreontov dvor te mu proriče nesreću, no Kreont ne popušta. U razgovoru Kreonta i Zbora Kreont uviđa da je u krivu te odlazi osloboditi Antigonu. Stasim opisuje Tebu i okolicu te zbor moli Zeusa za pomoć u nevolji.
Sedmi čin
Glasnik nam objavljuje Hemonovu smrt te potom smrt Euridike. Još se prikazuje Kreontovo žaljenje te ljutnja na nesklonost bogova.
Armando Sadiku
Za reprezentaciju je debitirao 2012. godine te je bio dio momčadi koja je 2016. godine u Francuskoj debitirala na Europskom prvenstvu, odnosno nekom međunarodnom natjecanju. Sadiku je postigao gol u pobjedi Albanije nad Rumunjskom 1:0 i tako postao prvi Albanac koji je postigao gol na nekom međunarodnom natjecanju.
Matanzas (razvrstavanje)
Matanzas ima više značenja:
Ponte Rio, Pesaro e Urbino
Ponte Rio je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 452 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Kosmos-2379
Kosmos-2379 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2379 je lansiran sa kosmodroma, 24. avgusta 2001. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Dolac (Glamoč)
Dolac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Glamoč koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 64 stanovnika.
Benito Juárez (razvrstavanje)
Benito Juárez ima više značenja:
Kosmos-2380
Kosmos-2380 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2380 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 1. decembra 2001. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Rogno, Bergamo
Rogno je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Mera, Baciu
Mera je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Baciu.
Rogno, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3333 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
Mera, Baciu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1368 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 408 m.
Rancho los Hermanos, Guerrero
Rancho los Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Vlado Šćepanović
Vlado Šćepanović (rođen 13. novembra 1975. u Kolašinu) je bivši crnogorski košarkaš. Igrao je na pozicija beka, a u svojoj karijeri igrao je za KK Budućnost, Efes Pilsen, KK Partizan, Fortitudo Bolonja, Panatinaikos, PAOK Solun.
Barrio San Isidro (razvrstavanje)
Barrio San Isidro ima više značenja:
El Campesino, Gustavo Díaz Ordaz
El Campesino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gustavo Díaz Ordaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Caputi, Avellino
Caputi je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 807 m.
Ahrenshoop
thumb|left|Ahrenshoop Arenshop je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 721 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordforpomern Arenshop se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metara. Površina opštine iznosi 5,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 721 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 138 stanovnika/km².
Maḩūţū, Taiz
Maḩūţū je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 639 m.
El Vergelito, Ensenada
El Vergelito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Vlad Țepeș, Vlad Țepeș
Vlad Țepeș je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Vlad Țepeș.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2584 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
El Vergelito, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Agua Blanca, Ayotlán
Agua Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ayotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1630 m.
Tiv
mini|desno|250px|Pripadnice Tiva Tiv je naziv za etničku skupinu koja ima oko 2 miliona pripadnika, odnosno čiji pripadnici govore tiv jezikom iz benue-kongoanske grane nigersko-kongoanskih jezika. Uglavnom žive u Nigeriji i nešto manje u Kamerunu.
Bamileke
mini|desno|250px|Pripadnici Bamilekea Bamileke (francuski Bamiléké) je zajednički naziv za skupine polu-Bantu (ili Savanski Bantu) entičkih grupa koje su uglavnom koncentrirane u zapadnim visoravnima Zapadne provincije Kameruna, zapadno od rijeke Noun i jugoistočno od planina Bamboutos te u regiji Mungo u Primorskoj, Jugozapadnoj i Centralnoj provinciji. Bamileke se dijele na preko 100 pojedinačnih grupa od kojih je svaka pod vodstvom poglavice ili fona. No, u svakom slučaju, sve su te grupe historijski, kulturno i jezički povezane jedna s drugom. Krajem 20. vijeka bilo je 2,120.000 Bamilekea, što ih čini najbrojnijom od svih polu-Bantu grupa. Govore nizom jezika iz bantoidske grane niger-kongo porodice jezika. Svi ti jezici su povezani, pa neki drže kako postoji jedinstveni bamileke jezik sa sedamnaest i više dijalekata u kontinuumu.
Bamileke su na teritoriju današnjeg Kameruna počeli stizati u valovima različitih plemenima od 17. vijeka. Sve do 1884. godine i uspostavljanja njemačke vlasti nije postojala svijest o zajedničkom porijeklu među različitim plemenima. Bamileke su ubrzo, zbog visoke stope prirodnog priraštaja, migrirali u različite dijelove Kameruna, što je bilo uzrokom mnogobrojnih etničkih sukoba, pogotovo s narodom Bakossi.
Bamileke su se tradicionalno bavili poljoprivredom, ali su poznati i po tradicionalnim drvenim skulpturama. Bili su jedni od prvih afričkih naroda koji se prilagodio evropskom kapitalizmu te su zbog naglo stečenog bogatstva i utjecaja stekli neprijateljstvo drugih kamerunskih naroda. Bamileke su se također prilagodili evropskim kolonizatorima prihvaćajući kršćanstvo, pa su danas po vjeri uglavnom katolici i protestanti, mada uz to također ispovijedaju i tradicionalni animizam.
Планиница (Зајечар)
Планиница је насељено место града Зајечара у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 305 становника (према попису из 1991. било је 463 становника).
Демографија
У насељу Планиница живи 295 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 61,0 година (59,5 код мушкараца и 62,3 код жена). У насељу има 136 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,24.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Matasano (razvrstavanje)
Matasano ima više značenja:
Buhl, Minnesota
Bul je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.000, što je 17 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pinezići (Krk)
Pinezići su naselje na otoku Krku u Republici Hrvatskoj.
Smještaj
Nalaze se na zapadnom dijelu otoka koji se naziva Šotovento, oko 9 km sjeverozapadno od grada Krka te administrativno pripadaju Gradu Krku. Nisu obalno naselje, nego su par stotina metara iznad uvala ''Sv. Fuska i Torkul''. Najbliže susjedno selo je Skrpčić. Predio od Pinezića do obližnjih Linardića kroz povijest, a i danas se naziva Kambun, a naziv potječe još iz starog krčkog romanskog narječja Veclisun ili Veljoto.
Povijest
Naziv Kambun te još neki nazivi lokaliteta upućuju da je taj kraj bio naseljen još u ranom srednjem vijeku. Dolaskom Hrvata na otok u 7. st., zapadni dio otoka Krka i dalje ostaje pretežno romanski, ali osim samog grada Krka, slabo naseljen. Ipak, s vremenom Hrvati naseljavaju i ovaj predio otoka.
Prvi mletački upravitelj na Krku, Antonio Vinciguerra 1489. godine između ostalih spominje selo "Panić", a budući da takvo selo nikada nije postojalo u ovom dijelu otoka, smatra se da je mislio na Pineziće.
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovnika iz 2001. godine u Pinezićima je živjelo 134 stanovnika.
Time je ostvaren veliki porast u odnosu na prethodni popis iz 1991. godine kada je u mjestu živjelo 96 žitelja. Međutim, osim stvarnog porasta broja stanovnika, takav porast broja stanovnika neosporno je rezultat toga što je veliki broj vlasnika vikendica koji su prijavili prebivalište u Pinezićima iako tu doista ne žive.
Gospodarstvo
Nekadašnje ribarsko mjesto, danas se razvilo u turističko. Tu djeluje i nekoliko obrtnika.
Mjesna plaža Jert zahvaljujući čistoći, uređenosti i opremljenosti ima plavu zastavu.
Kultura
U Pinezićima djeluje katedra Čakavskog sabora i "Udruženje sopaca otoka Krka".
Znamenitosti
U uvali Sv. Fuska podno sela Pinezići je ''crkva Sv. Fuske na moru''. Prvi put se spominje 1338. godine. Još se nekoliko puta spominje kroz 16. st., ali u lošem stanju. Kasnije se spominje sve češće jer je osnovana bratovština koja je brinula o njoj te je bila župna crkva sve do 1864. godine kada župna crkva toga kraja postaje istoimena nova crkva u Linardićima.
Prilikom popravka ispod i oko crkve su nađeni dijelovi rimskog zida, opeke, crijepova i amfora te nekoliko grobova.
Svetište je bačvastog svoda, četverokutnog tlocrta. Na ulazu je trijumfalni luk, a ima i ložu te zvonik na preslicu.
Danas se u njoj misi na blagdan sv. Fuske i prilikom pokopa mještana Pinezića i Skrpčića jer je uz nju groblje za ta dva naselja.
Higginsville, Missouri
Higinsvil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.797, što je 115 (2,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Premijer Kambodže
Premijer Kambodže (kmerski: នាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា; francuski: Premier ministre du Royaume du Cambodge) je predsjednik vlade Kambodže. Uz to, premijer je i šef kabineta te voditelj izvršne vlasti u Kambodži. Funkcija premijera formirana je 1945. godine za vrijeme francuske uprave, a prvi obnašatelj funkcije bio je Norodom Sihanouk. Funkcija premijera nije bila izborna sve do 1993. godine, kada je monarhijski ustav formalno priznao funkciju premijera; prvi demokratski izabrani premijer postao je Norodom Ranariddh.
Da bi bio izabran, premijer mora biti zastupnik u parlamentu. Nakon konstituiranja parlamenta, isti bira premijera većinom glasova, nakon čega ovaj odlazi u Kraljevsku palaču, gdje pred Kraljem i vjerskim dužnosnicima polaže prisegu. Kralj na koncu imenuje premijera na petogodišnji mandat, s tim da Kralj nema pravo odbiti imenovanje koje je izglasao parlament. Nakon imenovanja slijedi predstavljanje kabineta, a vlada mora biti potvrđena u parlamentu u roku od 60 dana od dana izbora. Premijer imenuje i svog zamjenika, mada u slučaju smrti ili bolesti premijera, njegovo mjesto preuzima imenovani v.d. premijera.
Sjedište premijera i vlade je Palača mira, međutim premijer ima svoju privatnu rezidenciju u kojoj stanuje. Aktualni premijer, od 1998. godine, je Hun Sen iz Kambodžanske narodne stranke.
Kosmos-2381
Kosmos-2381 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2381 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 1. decembra 2001. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Rovke
Rovke su mišolikog oblika pekrivenog baršunastom sivo-smeđom dlakom. Uz ubrzani metabolizam, zajedničko im je obilježje izdužena poketna i osjetljiva njuška, kratke nožice, sitne oči i slabo obrasli rep. Najmanje među njima teške su svega 2 do 3 grama.
Rovke se nalaze širom svijeta, izuzevši polarna područja, Australiju i jug Južne Amerike.
Na podričju Hrvatske najvažnije su šumska (Sorex araneus) i poljska rovka (Crocidura suaveolens). jedna od najmanjih rovki je sredozemna rovka (Suncus etruscus), svega 4 cm bez repa, raširena uz Sredozemno more, na Arapskom poluotoku, u Maloj Aziji i Aziji.
Ibibio
mini|desno|250px|Par Ibibija Ibibio je naziv za pleme koje živi u jugoistočnoj Nigeriji. Srodni su Annang i Efik narodima. "Ibibio" se također može odnositi na ljude koji govore ibibio jezikom. Narod Annang govori ibibio, a jezik efika je srodan ibibio jeziku.
Ibibio žive u istoj državi gdje i Efik i Annang, konkretno u Cross Riveru, nazvanoj prema rijeci Cross River. Država je nadavno bila podijeljena na dvije nove države: Akwa-Ibom i Cross River. Akwa-Ibom državu čine srodna Annang i Ibibio plenmena. Postoje još dva plemena koja žive u obalnim područjima i govore jezicima koje Annanzi i Ibibio ne mogu razumijeti.
S obzirom na svoju veću brojnost Ibibio dominiraju političkim životom države Akwa-Ibom, ali je vlast podijeljena s Annanzima. Politički sistem je temeljen na tradicionalnom odlučivanju putem konsenzusa. Iako se formalno održavaju redovni izborni, praktički sve političke funkcije su popunjene nakon prethodne rasprave u tradicionalnim političkim tijelima.
Španovica
Španovica je hrvatsko naselje položeno uz cestu Pakrac–Požega, nalazi se otprilike na pola puta između Pakraca i Požege, njegov položaj na važnom prijevoju između Papuka i Psunja karakterizira njegovu dodatnu važnost. Glavnina pučanstva ovoga nekoč največega naselja na Papuku i Psunju doselila se 1865. pretežito iz Ravne Gore u Gorskom Kotaru. Stanovnici su ponajviše bili šumski radnici te manjim dijelom poljodijelci i stočari. Prema narodnosnoj strukturi stanovnici ovoga največeg i najbogatijeg naselja u Papučko-Psunjskom kraju bili su Hrvati, dok su okolna manja sela bila nastanjena pretežito vlaškim ili kasnije preimenovanim srpskim pučanstvom.
Povijest Španovice detaljno je opisao Tonči Erjavec u knjizi Španovica. Kronika nastajanja i nestanka objavljenoj 1992. g.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Španovica je imala 23 stanovnika.
Nastanak naselja i razvoj do 1918.
Područje na kojem je nastalo selo Španovica nalazi se uz rijeku Pakru, desetak kilometara od Pakraca, omeđeno strmim obroncima Psunja i blagim brežuljcima Papuka. Tuda prolazi cesta Pakrac–Požega. Sredinom XIX. st. područje je bilo nenaseljeno i koristilo se kao ispasište stoku okolnim selima. Godine 1865. od prijašnjih vlasnika, veleposjednika, zemljište je otkupila Bečka banka (Wienerbankverein), razdijelila ga na jednake parcele i dala u prodaju, uz povoljne uvjete otplate na 30 godina. U godinama 1865-1870. naselili su se ovdje Hrvati iz Gorskog Kotara (najviše iz Ravne Gore, zatim iz Mrkoplja, Starog Laza, Lokvi idr.), te nešto Slovenaca. Tako je nastalo selo Španovica. Dobilo je ime po "Španu", grofovskom nadgledniku.
Gospodarski život
Krčenjem je uređeno zemljište za poljoprivredu, u kojoj rade uglavnom žene, te manji broj muškaraca, koji svojim konjskim spregama oru zemlju i za ostale obitelji. Žene su vodile i brigu o stoci. Muškarci su uglavnom radili kao šumski i drvodjeljski radnici, živeći u šumskim "bajtama"; to je bio glavni izvor prihoda porodice. Pravih seljaka u Španovici gotovo da i nema. Neki, imućniji, postajali su "akordanti", radnici na ugovor sa svojim konjima, kolima i dr, koji su unajmljivali i druge da rade za njih. Imućniji su bili i kirijaši (prijevoznici). To dovodi do određene socijalne diferencijacije u selu.
Nakon prvog svjetskog rata, osim na Papuku i Psunju, muškarci odlaze na rad i na Moslavačku goru, Petrovu goru, Kozaru i Motajicu, te u mjesta u Bosni u kojoj postoji drvna industrija. Oni koji su radili na Psunju i Papuku silazili bi u selo u subotu navečer i vraćali se u ponedjeljak u zoru. Oni koji su na rad odlazili dalje, dolazili su kući tek svaka dva-tri mjeseca.
Dječaci su zarana počinjali raditi u šumi, dok su djevojčice od dvanaeste godine odlazile u gradove (Pakrac i dalje do Zagreba, pa i u Beograd) kao sluškinje i dadilje ("kinderfrajle"). Time bi zaradile novac za miraz. Nakon udaje, ostajale su u selu. Donosile su neke vještine i navike gradskog života u vođenju domaćinstva, kuhanju, šivanju.
Zahvaljujući primjeni naprednijih metoda u poljoprivredi i stočarstvu, te stalnoj zaradi u novcu, Španovčani su dobro napredovali, osobito u usporedbi sa okolnim selima srpskih starosjedilaca, koji se bave stočarstvom na stari, polunomadski način. Od njih se razlikuju i jezikom: osobiti dijalekt kajkavskog. Starosjedioci ih nazivaju "Kranjcima" (a Španovčani njih "Vlasima"). Ušteđenim novcem, Španovčani kupuju novu zemlju i šire se. Za razliku od uobičajenog niskog nataliteta u Slavoniji, imaju mnogo djece. Godine 1865. bilo je 96 parcela, a pred drugi svjetski rat bila je u selu 251 kuća. Dio Španovčana naselio se i u obližnja srpska sela Dragovići, Branešci, Ožegovci i Bučje (ukupno 46 hrvatskih kuća 1941).
S obzirom na dobar gospodarski razvoj, u selu se razvija i trgovina i obrt. Uslugama španovačkih obrtnika (mlinara, strojobravaara, stolara, postolara, kolara, opančara, bačvara, kovača, krojača, mesara itd) počinju se služiti i stanovnici 20-ak okolnih sela. Pred drugi svjetski rat u selu je bio 46 raznih uslužnih obrtnika, dvije pekare, tri mesnice, šest trgovina, pet gostionica i tri kuglane. Elektrifikacija je krenula iz mlina Franje Vajzera i braće, te se širila sa glavne ceste na obje strane sela. Poštanski ured otvoren je 1905. i služio je sve do 1942. za 40-ak sela u općinama Dragović i Bučje.
Kultura
Španovčani su zadržali goranski govor, običaje, stanovanje, odijevanje i druge čimbenike kulture, razlikujući se izrazito od Slavonaca.. Osobiti španovački dijalekt, koji su doseljenici donijeli iz Ravne Gore 1865, praktički je izumro kada su se Španovčani raselili. Godine 1945, kada su mnogi u kolonama bjegunaca prolazili kroz Sloveniju, neke su spasili slovenski partizani jer su ih po govoru smatrali "svojima". Slavonci su ih naprotiv upravo po govoru prepoznavali kao Španovčane, i ubijali.
Jedan od običaja koje su donijeli iz Gorskog Kotara bile su masovne i bučne maškare, što u Slavoniji nije običaj. Crkva i škola su maškare strogo zabranjivale: svećenik je prijetio kaznom Božjom, a učitelj kažnjavao šibom i "reštom"; to nije pomagalo.
Zbog najamnog rada, kultura je bliža gradskoj, nego seoskoj. Španovčanin nije bio seljak, već radnik, proleter. Prve kuće bile su sagrađene od drveta, a već drugo pokoljenje zamijenilo ih je zidanicama pokrivenim crijepom. Ne nose narodne nošnje, nego se oblače "po gradski". U prehrani, za razliku od Slavonaca, i nakon 70 godina zadržali su ljubav prema palenti (žgancima), uobičajenoj hrani Gorana. Ljeti se jelo mnogo ribe, ulovljene u Pakri i okolnim potocima. Mlijeka i mlječnih proizvoda bilo je u izobilju. Meso se jelo u pravilu jednom tjedno.
Odnosi u porodici su izrazito patrijarhalni. Muž, koji svaki mjesec u kuću donosi novac, glava je obitelji. Otac, koji bi imao sinove u šimu, nakon 50. godine ostajao bi kod kuće na poljoprivredi sa ženama i djecom, ali i dalje je bio glava obitelji. Upravlja kućnim budžetom i po potrebi daje novac sinovima i snahama, ili troši za zajedničke potrebe. Ženili su se gotovo isključivo unutar sela.
Društveni život odvijao se tijekom nedjelje, kad su muškarci u selu. Muškarci su se od jutra okupljali u kuglanama, momci povremeno igrali nogomet, djeca tjerala obruč. Djevojke su cijelo poslijepodne šetale "korzom", cestom kroz cijelo selo, u grupama po četiri-pet. Nije bilo djevojke bez vrhunske gradske garderobe: haljine po posljednjoj modi, fine cipele, nakit, frizure, šminka, pa i parfemi. Novac su dobivale od roditelja ili ga same zaradile u gradu. Njihova je elegancija nedjeljom privlačila i momke iz Pakraca i Prekopakre. Moci su šetali odvojeno, obavezno u finim odjelima, a posljednjih godina sve su sve više kroz selo "producirali" na novim biciklima.
Tamburaši su počinjali svirati već nedjeljom rano popodne u gostionicama, a od 1936. nedjeljni "bal" održavao se u novosagrađenom Vatrogasnom domu. Plesao se valcer, polka, tango, sving i vanstep (od engl. "one step"). Plesalo se i narodno kolo "seljančica". Od narodnih pjesama najviše su pjevane slovenske, zatim starogradske, slavonske i dalmatinske.
Religija
Za razliku od drugih katoličkih sela pakračke okolice i Slavonije, Španovčani su bili slabi vjernici. Crkva je sagrađene tek 1929, a i tada su u nju zalazile uglavnom starije žene, djeca, stariji muškarci i djevojke. Tek svake treće nedjelje misu je održavao kapelan iz Pakraca. Sva vjenčanja, odzivi i krštenja obavljala su se u župnoj crkvi u Pakracu. Uzrok je tomu bio u mentalitetu i načinu života šumskih radnika, kao i u jakim socijaldemokratskim i antiklerikalnim utjecajima u selu. Španovčani, proleteri, nisu imali vjerske potrebe kao za zemlju vezani slavonski poljodjelci. Kada bi došli iz šume, tražili su svjetovnije oblike okupljanja i razonode.
Međunacionalni odnosi
Španovčani su se jasno razlikovali od srpskih susjeda običajima, odjećom, govorom, zanimanjem. Međutim, do iza Prvog svjetskog rata nikada nije bilo "međunacionalnih" incidenata. Bilo je noćnih krađa, što je doseljenicima teško padalo jer u Gorskom Kotaru krađa je gotovo posve nepoznata. Jedna uzrečica je govorila: "Šokcu je da slaže, a Srbinu da ukrade." No to su ipak bili samo pojedinci, a bilo je i prijateljstava i kumstava, te tradicionalne gostoljubivosti.
Politika: socijaldemokratska agitacija
Od početka XX.stoljeća, u selo dolaze socijalistički agitatori. Socijaldemokratska stranka Hrvatske i Slavonije (SDSH) bila je osnovana u Zagrebu 1894, a prvi javni skup u Španovici održan je 1907. Mnogi se počinju nazivati "socijalistima". Pred prvi svjetski rat pojavljuje se i grupa "američkih" socijalista, povratnika iz SAD koji su sa sobom donijeli nove ideje. U to doba međutim pravo glasa je vrlo ograničeno. Jedva da ikoji Španovčanin ima pravo glasa, pa politički život u pravom smislu riječi ne postoji.
Razdoblje Prve Jugoslavije (1918.-1941.)
U jesen 1918. nastaje na području Austrougarske vojni bjegunci stvaraju grupe pobunjenika, zvane zeleni kadar. Među njima su zabilježena imena 24 Španovčana.
Komunistička utvrda 1920.
Međutim, 30. prosinca 1920. beogradska Vlada donosi Obznanu, zabranivši rad KPJ. Slijedeće dvije godine selo je žrtva svakodnevnog žandarskog terora u suzbijanju "komunističkih agitatora". Partija je gotovo nestala: od 170 članova sa područja kotara Pakrac ostalo ih je samo šest. Njihovi članovi i simpatizeri prelaze u Radićev HRSS i time Španovica gubi svoju političku osobenost. U programu HRSS pronalaze dva privlačna elementa: borbu za republiku i borbu za socijalna prava. S obzirom da su Srbi, generalno, bili pristaše monarhije a Hrvati republike, politički se sukobi sve više pretvaraju u nacionalne. To se događa i u pakračkom kraju.
Adventisti
Tijekom razdoblja između dva svjetska rata u tom se kraju širila vjerska sekta adventista (subotara). Između sebe zvali su se "brate" i "sestro". Nisu jeli svinjetinu. Nisu priznavali papu ni bilo kakve hramove; tvrdili su da je crkva svuda gdje se čovjek moli. Bili su črvsto međusobno povezani, pošteni, iskreni, dobroćudni. Među njima je bilo Hrvata, Srba, Talijana, Čeha;nacionalne razlike potpuno su odbacivali kao osnovu pripadnosti.
Početak međunacionalnog sukoba
Za Hrvate, ubojstvo kralja Aleksandra 1934. bio je događaj za veselje, a ne tugu. U okolnim srpskim selima u drugoj polovici 1930-ih pojavljuju se četničke poluvojne formacije vezane uz Jugoslavensku radikalnu zajednicu. Kako bi zaštitili Hrvate HSS ustrojava obrambene postrojbe Zaštite, tako se jedna zaštitarska postrojba ustrojava i u Španovici.
Hrvatska Španovica bila je okružena okolnim selima nastanjenim pretežno sa srpskim življem, time je bila posebno plodno tlo na kojem su srpski radikali pokušavali vršiti pritisak na Hrvate. Početak međunacijonalnih sukoba obilježilo je mučko ubojstvo jednog Hrvata Španovčana, koji se vraćao sa vojne vježbe, 18. listopada 1938. njega je u selu Kusonje dočekala skupina srpskih šovinista Kusonjčana te su ga zatukli kolcima. Ovo zvijersko ubojstvo jednoga mladiča samo zato što je bio Hrvat pročulo se po cijeloj regiji i svi su ga Hrvati u Slavoniji doživjeli kao gnusno antihrvatsko političko zvijerstvo. Na sprovod su mu došli predstavnici mnogobrojnih hrvatskih udruga, stranaka i crkve od kojih se isticala HSS-a. Osim opisanoga bilo je i drugih incidenata.
Drugi svjetski rat
U danima travanjskog rata i uspostave NDH, Zaštitari se pojavljuju naoružani lovačkim puškama i s nekoliko komada ručno izrađenog oružja. Razoružavaju pripadnike kraljevske jugoslavenske vojske, koji u konfuziji tumaraju, te tako dolaze do oružja. Ubrzo će međutim ustaška vlast ukinuti Zaštitu, bojeći se toga što su oni odani Vladku Mačeku, a ne Anti Paveliću. Zabranjeno je djelovanje svih političkih stranaka, pa i HSS.
Uspostava ustaške vlasti
Prvi ustaški tabornik Španovice bio je predratni HSS-ovac Tonič Vrtar, a za općinskog načelnika općine Dragović, umjesto Srbina iz Kusonja izabranog na općinskim izborima 1940, postavljen je Španovčanin Dolfi Podobnik. Vrtar je bio imenovan za tabornika zato, jer u selu nije bilo ni jednog predratnog ustaše. Vrtar i Podobnik su se usprotivili masovnim represijama protiv Srba, smatrajući da odgovornost trebaju snositi samo oni koji su povrijedili zakon. Obojica su smijenjeni već u lipnju.
Drugi ustaški tabornik bio je Tonči Krizmanić, koji u jesen 1941. napušta dužnost, uz riječi »Idem iz ovog pakla«. Dobrovoljno se javio u Legiju za istočno bojište. Borio se kod Staljingrada, bio zarobljen i dobrovoljno postao borac Crvene Armije, a poslije rata živio u Njemačkoj.
Općina Dragović preimenovana je u "Španovica" i sjedište preseljeno u Vatrogasni dom u Španovici. Odmah započinje gradnja nove općinske zgrade uz korištenje prisilnog rada srpskog stanovništva. Dovršena je u travnju 1942. U njenom podrumu ujedno je bio zatvor, kroz koji su uhićenici prolazili na putu do stacionarnih zatvora u Pakracu i Lipiku ili logora Jasenovac.
Ustaška satnija i pripremna bojna
Nova ustaška vlast, proglašena u Zagrebu, ubrzo osniva svoje vojne i paravojne jedinice. Ustašama sa strane odmah se pridružilo 13 Španovčana koji ulaze u sastav nepotpune ustaške satnije (vidi članak Ustaška vojnica) sa sjedištem u Španovici, koja ima svega 40 vojnika. Uz nju je formirana Ustaška pripremna bojna, koju čine dobrovoljci, koji žive kod svojih kuća, bez uniforme i bez plaće. Obavezni su javiti se na stražu ili u akciju kada dobiju poziv. Samo neki imaju oružje stalno, ostali ga dobivaju tek kad kreću u akciju. Zauzvrat, niisu podlijegali nikakvoj mobilizaciji za redovne vojne formacije. Od 509 španovačkih muškaraca, oko 150 bilo je u toj bojni. Toj masovnosti uvelike su pridonijele žene: kad bi neki domobran došao kući na dopust, žena ili djevojka nije ga više pustila nazad. Upisao bi se u pripremnu bojnu i ostao u selu.
Na čelu pripremne bojne bio je ustaški zastavnik Ivica Vuletić iz Dervente, jedini "stranac" i profesionalac. Agresivni Vuletić, iako je uz njega postojao i jedan poručnik, bio je pravi gospodar uporišta. Uz njega je desetak povjerljivih pratilaca koji poslušno izvršavaju svako njegovo naređenje. Među njima je i jedan Srbin, koji je, da bi dokazao odanost ustašama, ubio rođenu majku i sestru. Ipak su i njega ustaše na kraju ubili.
Pogromi Srba
Ubrzo, ustaška vlast započinje obračun sa Srbima. Batinani su seljaci koji dolaze po poslu u selo; kada su muškarci prestali dolaziti, batinane su i žene. Slijede hvatanje viđenijih Srba po okolnim selima, koji bivaju deportirani u logor Danica u Koprivnici.
Kasnije slijede velike akcije pljačkanja i paljenja okolnih srpskih sela, u kojima sudjeluju i Španovčani iz Pripremne bojne, i više no što su morali. Španovica postaje simbol đavoljeg gnijezda iz kojeg svakoga dana smrt izlazi po nove žrtve. Srbe iz svih sela španovačke i bučke općine masovno hapse i otpremaju u logor Danica, a zatim u Jasenovac. Iz Španovice su u Jasenovac odvedene i dvije židovske obitelji. Ove akcije čiščenja i pljačke nazivane su "dizanje sela".
Pojava partizana
Uskoro se pojavljuju partizanske grupe na Psunju i Papuku. Prvi napad u okolici Španovice izveden je noću 9-10. studenog 1941. na zgradu općine Bučje. Slijede i drugi napadi. U srpskim selima organiziraju se narodnooslobodilački odbori i administracija NDH prestaje funkcionirati već krajem 1941.
Matehuala (razvrstavanje)
Matehuala ima više značenja:
Španovica
Pojava partizana
Krajem ožujka izvedena je velika kombinirana akcija vojske NDH na Psunj. Vjeruju da su uništili sve partizane. U Španovici je i dalje stacionirana nepotpuna satnija Ustaške vojnice sa jednim poručnikom, tri dočasnika i 36 vojnika, među kojima je 12 Španovčana. Glavninu su činili Bosanci i Hercegovci, koji su u klanju slavonskih Srba vidjeli i svoje namirivanje računa s bosanskim četnicima. Među njima i dalje stvarnu vlast ima spomenuti Vuletić. Oko sela su po voćnjacima iskopani grudobrani. U svakom bi "bunkeru" noću stražarila tri čovjeka, s jednom puškom i dvije poljoprivredne alatke.
Već početkom svibnja partizani se ponovno pojavljuju u okolici. Sve više Španovčana gine u pojedinačnim akcijama odmazde. Često su prije smrti mučeni. Ponekad su i oni žrtve ustaškog terora: jednu trudnicu ustaše su ubili zato jer je kontaktirala sa zaručnikom Srbinom iz Grđevice. Do napada na Španovicu 5. listopada 1942. poginulo je na razne načine 13 muškaraca, dva starca i dvije žene. Dvoje Srba iz okolice ubili su partizani, pod sumnjom za špijunažu: dovoljno je bilo to, što su ih ustaše iz Španovice pustile žive.
Sve više Španovčana počinje strahovati da će morati platiti ceh za svoje, ali i za tuđe grijehe. Strana ustaška posada, na čelu s Vuletićem, terorizira i mještane. Pripremna bojna počela se osipati, ljudi izbjegavaju javiti se na pozive.