cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sporazum 815
Iako je sporazum bio u bugarsku korist, i u Bizantu je dočekan sa olakšanjem, jer se država našla u velikoj krizi, vezanoj uz novo izbijanje unutrašnjih ikonoboračkih sukoba, tako i uz novu, agresivnu politiku Abasidskog Kalifata, koji je ponovno pokrenuo osvajačke pohode protiv bizantskih teritorija, prvenstveno na Mediteranu. Bugarski kan Omurtag se, pak, morao suočiti sa velikim brojem novih kršćanskih podanika, te je tu religiju nastojao suzbiti progonima čija je žrtva bio i njegov najstariji sin Enravota. Usprkos toga, odnosi dviju država su ostali tako dobri da je 820. Omurtag sklopio sporazum o savezu i međusobnoj pomoći sa carem Mihailom II Amorijcem.
Dhirā‘ al Qā‘idah, Hajjah
Dhirā‘ al Qā‘idah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1188 m.
South Greenfield, Missouri
Saut Grinfild je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 90, što je 46 (-33,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Fresno, San Miguel Piedras
El Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Piedras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1707 m.
Variano
Variano ima više značenja:
Tenexio, Tancanhuitz
Tenexio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Sam Claflin
Sem Klaflin (27. jun 1986) britanski je glumac poznat po ulogama u filmovima Pirati sa Kariba: Na čudnijim plimama, Snežana i lovac i Igre gladi: Lov na vatru.
Valea Lungă, Stănești
Valea Lungă je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Stănești.
Savetovanje u Stolicama
desno|mini|300px|Skulptura „Partizanski kurir“ [[Stevan Bodnarov|Stevana Bodnarova, koja se nalazi u dvorištu Kuće cveća, kopija skulpture koja je 1954. godine postavljena pored spomen-kuće u Stolicma]] Savetovanje u Stolicama je bilo jugoslovensko savetovanje rukovodilaca narodnooslobodilačkih snaga, održano 26-27. septembra 1941. godine u selu Stolice, kod Krupnja, na kome je rešeno pitanje vojne strukture i organizacije.
Savetovanjem je rukovodio komandant Glavnog štaba NOPOJ Josip Broz Tito. Savetovanju su prisustvovali predstavnici vojnih i partijskih rukovodstava iz Srbije, Hrvatske, Slovenije, Bosne i Hercegovine i komandanti najbližih partizanskih odreda iz Srbije.
Na savetovanju su uznošena iskustva, razmotrena pitanja dalje oslobodilačke borbe i donete značajne odluke za učvršćenje i razvijanje dalje borbe. Formirani su glavni štabovi u svim pokrajinama, a Glavni štab je preimenovan u Vrhovni štab. Takođe na savetovanju je usvojen i jedinstven naziv za borca – partizan i njegova spoljna oznaka – crvena zvezda petokraka.
Situacija uoči savetovanja
U periodu od jula od avgusta 1941. godine, u većem delu Jugoslavije došlo je do oružanog ustanka i postignuti su vidni rezultati. Ali pored vidnih uspeha, javile su se i mnoge teškoće. U Makedoniji je došlo do teškoća zbog rada sekretara Pokrajinskog Komiteta KPJ za Makedoniju Metodija Šatrova i još nije došlo do ustanka. U pojedinim oblastima Slovenije i Hrvatske ustanak nije dostigao očekivane razmere, dok su se u Crnoj Gori, pod udarom italijanskih divizija u drugoj polovini jula, ustaničke snage razišle kućama, a oslobodilačka borba privremeno splasnula.
Pet minuta raja
Pet minuta raja je jugoslavenski crno-bijeli ratni film snimljen 1959. u režiji Igora Pretnara. Radnja se događa u nacističkoj Njemačkoj za vrijeme Drugog svjetskog rata, a protagonisti su dva zatvorenika koncentracionog logora koje vlasti, ne želeći riskirati živote svojih ljudi, šalju da demontiraju neeksplodirane bombe nakon savezničkog bombardiranja, a pri čemu oni počinju uživati u kratkim trenucima slobode od svojih mučitelja.
Savetovanje u Stolicama
Situacija uoči savetovanja
Odredi su bili organizovani na teritorijalnom principu, ali su rano zapažene slabosti takve vojne organizacije. Zbog prikovanosti odreda za određene teritorije, oni su ostajali nepovezani i lišeni snažnije borbene moći, bez pokretljivosti i širih manevarskih mogućnosti.
Zamah oružanog ustanka je pred partizanske vođe stavljao sve složenije zadatke. Uslovi delovanja Glavnog štaba iz okupiranog Beograda, bili su sve teži, a održavanje veza sa pokrajinski komitetima, štabovima i jedinicama bilo je otežano i neredovno. Zbog toga su Politbiro CK KPJ i Glavni štab NOPOJ-a, avgusta 1941. godine odlučili da pređu na oslobođenu teritoriju i da se održi vojno-političko savetovanje najodgovornijih rukovodilaca i predstavnika štabova iz svih krajeva Jugoslavije.
Komandant Glavnog štaba NOPOJ-a Josip Broz Tito krenuo je, iz Beograda, 16. septembra i preko Čačka i Požege izašao na oslobođenu teritoriju Valjeva. Ostali članovi Vojnog rukovodstva: Milutinović, Ranković i Lola Ribar krenuli su dva dana kasnije.
Savetovanju u Stolicama prethodilo je Savetovanje u Dulenima, koje je organizovao Glavni štab NOP odreda Srbije, 16. septembra 1941, za komandante i komesare partizanskih odreda zapadne Srbije, Šumadije i Pomoravlja.
Savetovanje
Savetovanjem je rukovodio generalni sekretar CK KPJ i komandant Glavni štab NOPOJ-a Josip Broz Tito, koji je podneo uvodni referat o situaciji, a predstavnici glavnih štabova podneli su izveštaje o razvoju NOB-a u svojim pokrajinama. Izvršena je potpuna procena situacije u zemlji u prvim mesecima ustanka. Na savetovanju se raspravljalo o najvažnijim vojnim pitanjima, bitnim za rukovođenje i dalji razvoj NOB-a u Jugoslavije.
Na savetovanju u Stolicama Koča Popović je odlučno istupao zalažući se za partizansku strategiju ratovanja, protiv frontalne borbe.
Odluke savetovanja
Na njemu su donete bitne odluke za ustanak 1941. godine: o formaciji i organizaciji partizanskih jedinica i štabova, o razvoju i nadležnostima pokrajinskih vojnih štabova i štabova odreda, a za sve partizane uvedene su odgovarajuće oznake i simboli.
Utvrđeni su jedinstveni nazivi vojnih i političkih organizacija, oznake u oružanoj sili naroda i pozdrav. Glavni štab je pretvoren u Vrhovni štab NOPOJ, kao jedinstveno vojno rukovodstvo za rukovođenje oslobodilačkom borbom u celoj zemlji, a odlučeno je da se u pokrajinama Jugoslavije organizuju glavni štabovi kao rukovodstva partizanskih snaga. Četa (80-100 boraca) je trebalo da postane osnovna jedinica; tri do četiri čete činile su bataljon, a dva do četiri bataljona partizanski odred kao najveću partizansku jedinicu. Takođe je odlučeno da se od više partizanskih odreda, radi izvršavanja zajedničkih zadataka, mogu formirati grupe partizanskih odreda sa posebnim privremenim štabovima. Jedinstvenoj vojnoj organizaciji doprinosili su formulisanje jedinstvene partizanske zakletve, utvrđivanje partizanskog pozdrava, organizacija sanitetske službe, ishrane, vojne discipline.
Za sve borce, u čitavoj zemlji, usvojen je naziv "partizani", a kao osnovna borbena i taktička jedinica "partizanski odred". U sastav odreda ulaze bataljoni sastavljeni od četa. Rešeno je da odredom i bataljonom komanduje štab u sastavu: komandant, politički komesar i njihovi zamenici.
Svim štabovima je ukazano na stalnu potrebu jačanja discipline i organizovanja obaveštajne, sanitetske i intendentske službe, kao i na niz drugih pitanja od značaja za organizaciju. Svi partizani bili su obavezni da stupanjem u odred polože partizansku zakletvu, čiji je tekst objavljen u Biltenu Glavnog štaba 19. avgusta 1941. godine.
Spomen-muzej Stolice
Zgrada rudnika Zajače, u blizini sela Brštica, kod Krupnja, u kojoj je održano savetovanje je posle rata pretvorena u muzej. Izložba se u početku sastojala od rekonstrukcije sobe u kojoj je održano savetovanje, a od 1979. godine i postavkom koja je ukazivala na značaj samog događaja.
Pored kuće je 1954. godine postavljena skulptura „Partizanski kurir“, rad vajara Stevana Bodnarova. Na mestu starih rudarskih baraka su 1981. godine rekonstruisana četiri paviljona od borovine, sa namerom da služe kao izložbeni prostor i prostor za predavanja. Iste godine ispred kuće je postavljena skulptura „Maršal Tito“ Antuna Augustinčića, a arhitekta Milun Stambolić je uradio ulazne kapije. Tokom devedesetih godina muzejska postavka je rasturena, a dve skulpture više puta bacane u provaliju koja se nalazi odmah ispred spomen-kuće.
Schwielochsee
Švilohze je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Dame-Šprevald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.633 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12061450.
Pardu Nou III, Oristano
Pardu Nou III je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Schwielochsee
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Dame-Šprevald Švilohze se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Dame-Šprevald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 41-103 metra. Površina opštine iznosi 130,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.633 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 12 stanovnika/km².
Pardu Nou III, Oristano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Varna (razvrstavanje)
Varna ima više značenja:
Piedim, Udine
Piedim je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Charco Verde, San Juan de los Lagos
Charco Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1769 m.
Parambén, Peribán
Parambén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Peribán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1737 m.
Barneys Junction, Washington
Barnis Džankšon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 146.
Visso, Macerata
Visso je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
El Apóstol, Playa Vicente
El Apóstol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Visso, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 793 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 603 m.
Loch Linnhe
Loch Linnhe (škotsko-gelski: An Linne Dhubh = crni bazen - gornji dio, ili An Linne Sheileach = slani bazen - donji dio) je zaljev u Atlantiku na sjeverozapadu Škotske, u Highlandsu.
Lista epizoda serije Desperate Housewives
Svaka epizoda tv serije Očajne domaćice, osim pilot epizode, nosi naziv po pesmi ili mjuziklu Stivena Sondhajma, američkog kompozitora i tekstopisca.
El Apóstol, Playa Vicente
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Lista epizoda serije Desperate Housewives
Prva sezona
Prva sezona ima 23 epizode i jedan specijal koji predstavlja retrospektivu prvih 19 epizoda.
Druga sezona
Druga sezona ima 24 epizode i dva specijala.
Loch Linnhe
Geografija
Unutar zaljeva leže manje uvale; Loch Leven odmah do ulaza s juga i Loch Eil na kraju zaljeva sa sjeverne strane, na samom dnu s južne strane leži lučki grad Fort William. Nešto sjevernije od njega počinje Kaledonijski kanal, a tu je i ušće rijeke Lochy, koja istječe iz jezera Loch Lochy
Lista epizoda serije Desperate Housewives
Treća sezona
Treća sezona ima 23 epizode. Glumica Marša Kros, koja tumači lik Bri Hodž, je zbog trudnoće privremeno otišla iz serije nakon epizode Male stvari koje zajedno radite, ali se vratila u epizodi Udajem se danas.
Četvrta sezona
Četvrta sezona ima ukupno 17 epizoda. Iako je u početku bilo planirano da četvrta sezona ima 23 epizode, zbog štrajka američkih scenarista taj broj se smanjio na 17.
Peta sezona
Peta sezona se trenutno emituje u Americi. Radnja serije se nastavlja pet godina kasnije u odnosu na prethodnu sezonu. Planirano je da stota epizoda bude u vidu mjuzikla.
Polk County, Oregon
je okrug u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 75.403, što je 13.023 (20,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ramforinkoidi
Ramforinkoidi (lat. Rhamphorhynchoidea) su jedan od dva podreda pterosaura i predstavljaju evolutivni stepen primitivnih pripadnika te skupine letećih gmazova. Taj podred je parafiletičan u odnosu na pterodaktiloide, koji su potekli iz ramforinkoida, a ne nekog daljed zajedničkog pretka. S obzirom na to da nije sasvim prirodno grupiranje, Rhamphorhynchoidea se u naučnoj literaturi većinom ne koristi kao službena grupa, mada je neki naučnici koji proučavaju pterosaure u popularnoj literaturi (npr. The Pterosaurs: From Deep Time, David Unwin) i nekim službenim istraživanjima još uvijek koriste kao neformalno grupiranje. Ramforinkoidi su bili prvi pterosauri i pojavili su se u kasnom trijasu (norij, prije oko 210 miliona godina ). Za razliku od svojih potomaka, pterodaktiloida, većina ramforinkoida je imala zube i dug rep, a većina vrsta nije imala koštanu krestu, iako je kod nekoliko pronađena meka kresta sastavljena od tvari poput keratina. Uglavnom su bili maleni. Do kraja jure su gotovo svi izumrli, s tim što je barem jedan rod anurognatida, Dendrorhynchoides, opstao do rane krede. Na nalazištu Daohugou, koje se najčešće datira na juru, mada je nekoliko istraživanja zaključilo da je nastalo u kredi, pronađeni su ostaci pripadnika porodice Wukongopteridae, koji pokazuju mješavinu ramforinkoidskih i pterodaktiloidskih osobina.
Taksonomija
Slijedi popis porodica i natporodica podreda Rhamphorhynchoidea, prema Unwin 2006. osim ako nije suprotno naglašeno.
Kosmos-818
Kosmos-818 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-818 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 18. maja 1976. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-818 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Battle Circus (film)
Battle Circus (naslov preveden kao Ratni cirkus) je američki ratni film snimljen 1953. u režiji Richarda Brooksa. Radnja se događa za vrijeme korejskog rata i prikazuje rat pokretne vojne kirurške bolnice (MASH). Protagonist, čiji lik tumači Humphrey Bogart, je kirurg koji se zaljubi u bolničarku (čiji lik tumači June Allyson).
Battle Circus se često navodi kao inspiracija za Altmanov kultni film MASH, odnosno istoimenu popularnu TV-seriju.
Kosmos-817
Kosmos-817 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Ronzano, Arezzo
Ronzano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Ghārib Zāhir, Hajjah
Ghārib Zāhir je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1577 m.
Schwielowsee
Švilovze je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Potsdam-Mitelmark. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 10.011 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12069590.
Trgovišće
Trgovišće je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Hrašćina, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 68 stanovnika te 28 obiteljskih kućanstava.
Nacionalna demokratska partija (Egipat)
Nacionalna demokratska partija (الحزب الوطني الديمقراطى Al-Ḥizb al-Waṭaniy ad-Dīmūqrāṭiy), ponekad jednostavno nazivana الحزب الوطني Al-Ḥizb al-Waṭaniy – "Nacionalna partija", bila je egipatska politička stranka. Osnovao ju je predsjednik Anwar El Sadat 1978. godine
NDP je od svog osnivanja bila vladajuća stranka, odnosno dominirala državnom politikom na način da je usprkos formalnog višestranačja predstavljala de facto jedinu politički relevantnu stranku  To je prestala biti tek kada je Sadatov nasljednik Hosni Mubarak zbačen u protestima 2011. godine.
Nacionalna demokratska partija je po svom ideološkom opredijeljenju bila autoritarna centristička stranka odnosno formalni nasljednik Arapske socijalističke unije, bivše vladajuće stranke od 1962. godine, pri čemu je ublažila njenu nekadašnju ideologiju arapskog socijalizma. NDP je bila članica Socijalističke internacionale od 1989. do 2011. godine, kada je izbačena iz članstva za vrijeme revolucije.
16. aprila 2011. je raspuštena odlukom suda, a sva njena imovina je preuzeta od strane države.
Saint-Tropez
mini|Saint-Tropez Sen Trope (, prov. Sant Tropetz) je mala luka u francuskom departmanu Var. Nalazi se na Azurnoj obali.
U mestu živi oko 5.500 ljudi. Tokom godine, Sen Trope poseti oko 5 miliona turista.
Ovo ribarsko selo se u 19. veku transformisalo u okupljalište umetnika. Od 1950. ovde su počeli da dolaze bogataši, a mesto je dobilo imidž ekskluzivnosti. Imena koja se vezuju za Sen Trope su Brižit Bardo i glumac Luj de Fines (poznat po seriji filmova „Žandar iz Sen Tropea“). Sen Trope je poznat po svojim klubovima, restoranima i luci za jahte.
Umetnici i Sen Trope
U istoriji moderne umetnosti Sen Trope ima značajno mesto. Slikar Pol Sinjak je „otkrio“ ovo mesto prepuno svetlosti i tu doveo slikare poput Matisa, Bonara, Markea. Ovde se razvijalo slikarstvo od poentilizma do Fovizma. Svedočanstva o ovom vremenu se čuvaju u lokalnom muzeju (Musée de l'Annonciade). I danas ovde se okupljaju i žive umetnici.
Timarion
Timarion (grč. Τιμαρίων) je naslov jedne vizantijske satire, čiji je autor nepoznat i koja je verovatno napisana sredinom 12. veka.
Ova imitacija Lukijana, obrađuje temu puta u podzemni svet, temu silaska u Had. Neposredan uzor je Lukijanova Nekiomantija, tj. Razgovori mrtvih. Ovde preovlađuje humorističko-satirički ton i slobodan stav u odnosu na hrišćanstvo. U tome je srodan Filopatrisu, satiri iz 10. veka koja predstavlja kombinovani dijalog i monolog sa nategnutom raspravom između paganstva i hrišćanstva. Zbog takvog je tona Timarion naišao na oštru osudu crkvenih i ortodoksnih krugova uopšte.
Spis o Timarionovom silasku u Had započinje njegovim putovanjem u Solun, gde prisustvuje svečanostima povodom dana sv. Dimitrija. Po povratku u Carigrad žestoko oboli, pa ga pogrebnici (νεκραγωγοί), misleći da je umro, odnose u podzemni svet, gde on nailazi na klasičan dekor paganskog pakla. Međutim, on mora da se pojavi pred sudom u Hadu, u kome, pored Minosa, zasedaju Asklepije, Hipokrat i drugi lekari, pa zatim car Teofil u pratnji svog anđela čuvara. Naravno, Timariona vraćaju na zemlju, ali on koristi svoju posetu da dobaci nekoliko zajedljivih primedbi onima koje prepoznaje. On se podsmeva Pselovom govoru u kome je Konstantin IX Monomah bio upoređen sa Kraljem-Suncem. U paklu je on razgovarao i sa svojim učiteljem retorike, koji mu je priznao da je mršava hrana koju tu dobija zdravija od obilnih ručkova na koje su ga carevi pozivali. Video je i velike antičke filozofe koji su odbacili Diogena smatrajući ga cinikom, dok su Jovana Itala smatrali Galilejcem.
Božo Udovičić
Božo Udovičić (Rašeljke, 26. rujna 1933.) je hrvatski inženjer i znanstvenik koji je od 1990. do 1992. služio kao prvi ministar znanosti u neovisnoj Hrvatskoj. Redoviti je član Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti.
Vas
Vas ima više značenja:
Мокрање
Мокрање је насеље у Србији у општини Неготин у Борском округу. Према попису из 2002. било је 710 становника (према попису из 1991. било је 1140 становника).
Демографија
У насељу Мокрање живи 617 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 49,5 година (48,0 код мушкараца и 50,9 код жена). У насељу има 245 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,90.
Мокрање је 1921. године имало 420 кућа и 1.922 становника, 1948. – 466 кућа и 1.993 становника, а 2002. године 384 кућа и 726 становника. Године 2007. на привременом раду у иностранству (углавном Немачка и Швајцарска) из овог насеља је око 450 становника. Основна школа у насељу (основана 1867. године) школске 2006/2007. године имала је 22 ученика.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
О селу
У селу су вршена археолошка истраживања и пронађени трагови живота стари 6 хиљада година.
Мокрање је ратарско сеоско насеље збијеног типа удаљено 10 km јужно од Неготина. Смештено је на долинским странама Сиколске (Мокрањске) реке, леве притоке Тимока, с обе стране асфалтног пута ка Неготину. Површина атара 2.538 хектара.
Припада старим насељима. Наводи се у турско доба као једно од насеља у хасу формираном између 1491. и 1521. и касније (1530. – 34 куће и 1586. – 23 куће). Кроз историју се помиње више пута и бележи променљиву насељеност (1723-1725. као Мокрени, 1783. године већина кућа у њему је „под земљом“ - „бурдељи“, године 1811. помиње се као Мокрања, 1846. је имало 188 кућа, а 1866. године 266 кућа). Од 1900. до 1904. године насеље се звало Миланово, а након тог периода Мокрање.
Данашње насеље обједињује три мале: Горњу, Средњу и Прекоречку малу, од којих се један физиономски део у последњој назива Србија. У насељу су између два светска рата живеле следеће фамилије: Гавриловићи и Дојчићи (слава св. Трифун), Генчићи (слава св. Никола), Ђуркићи (слава св. Трифун), Пенићи, Милојевићи и Живуловићи (слава св. Никола), Чока (слава Петковица), Гајдуловићи (слава Петковица), Гицоњи (слава св. Арханђео), Трујкићи, Гимешти и Станковићи (слава св. Велика Госпојина), Чокулешти (слава Петковица), Тијанићи (слава св. Арханђео), Петровићи (слава св. Никола), Стојкицој (слава Петковица), Беље, Јовановићи и Стојкочешти (слава св. Арханђео), Труцоњи, Зорићи, Николићи и Ницуловићи (слава Петковица), Курије (слава св. Арханђео), Маричићи (слава св. Арханђео), Кобилановићи и Ницоњи (слава Петковица), Б, цешти (слава Петковица), Даниловићи (слава св. Никола), Поповићи и Владевићи (слава св. Никола), Васиљешти (слава св. Никола), Бикшироњи (слава св. Арханђео), Чобанићи (слава Петковица), Јончешти (слава св. Никола), Станкуловићи (слава св. Јован), Калиновићи (слава Петковица), Фурњиге (слава Петковица), Ротаровићи, Бутуровићи или Костадиновићи (слава Митровдан), Цреткоњи (слава св. Трифун), Прцојевићи (слава св. Никола), Марковићи и Петровићи (слава св. Арханђео), Трајковићи (слава Петковица), Андријешти (слава Петковица), Пауљешти (слава Митровдан), Царани (слава Петковица), Бешкујешти (слава св. Арханђео), Јонашешти или Петровићи (слава св. Никола), Орео (слава Петковица) и Сурчел (слава Петковица).
Сеоска заветина је Ускрс.
У насељу се налази православна црква изграђена 1872. године, посвећена Светој Тројици. Становништво Мокрања је православно, приликом пописа национално се изјашњава као српско и влашко (стариначко и досељено). Антропо-географским и етнолошким изучавањима сврстано је у влашка насеља.
Земљорадничка задруга у Мокрању основана 1898. године (обновљена 1947. године као Земљорадничка набавно-продајна задруга), данас ради у саставу задруге у Неготину. У Мокрању је од 1949. до 1953. године радила и Сељачка радна задруга „Стеван Мокрањац“. Електричну расвету насеље добија 1952. године, Дом културе 1953. године, телефонске везе 1977, а водовод 1993. године.
Lista NBA igrača (K)
Ovo je lista igrača američke NBA lge čije prezime počinje slovom K.
Popisi sadrže i igrače iz američke Nacionalne košarkaške lige (NBL), Košarkaške asocijacije Amerike (BAA) i izvornog Američkog košarkaškog saveza (ABA). Sve su ove lige doprinijele stvaranju današnje NBA.
Imena igrača koji su igrali u NBL-u prije spajanja s BAA 1949. godine istaknuta su kurzivom, s obzirom da se oni obično ne nalaze u službenim registrima NBA lige.
Vasciano
Vasciano ima više značenja:
Milovan Šibl
Milovan Šibl (Zagreb, 30. travnja 1942.), hrvatski je novinar i političar.
Životopis
Milovan Šibl rođen je u Zagrebu 1942. godine. Sin je Ivana Šibla. Do ulaska u politiku, potkraj 1980-ih, bio je novinar na tadašnjem Radio Zagrebu. Bio je jedan od osnivača Hrvatske demokratske zajednice, a te predsjednik tadašnjega republičkog Komiteta za informiranje (1990.), ministar informiranja (1990.-1991.), ravnatelj Hrvatske izvještajne novinske agencije (1991.-1997.) te saborski zastupnik HDZ-a (1992.-2000.), stranke
Predsjednik je političke stranke Jedino Hrvatska - Pokret za Hrvatsku.
Osobni život
Oženjen je i otac petero djece. Živi u Osoru.
Kosmos-819
Kosmos-819 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-819 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 20. maja 1976. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-819 je bio osmatrački satelit.
Ricadi, Vibo Valentia
Ricadi je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 574 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
La Vuelta del Choque, General Heliodoro Castillo
La Vuelta del Choque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2566 m.
Hueshib, Tumbalá
Hueshib je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tumbalá.
Грабовица (Кладово)
Грабовица је насеље у Србији у општини Кладово у Борском округу. Према попису из 2002. било је 880 становника (према попису из 1991. било је 2051 становника).
Демографија
У насељу Грабовица живи 768 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 50,8 година (49,5 код мушкараца и 52,0 код жена). У насељу има 331 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,66.
Laonik Halkokondil
Laonik Halkokondil (grč. Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, oko 1425–oko 1490) bio je vizantijski istoričar i jedini Atinjanin kojega poznaje istorija vizantijske književnosti.
Грабовица (Кладово)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Laonik Halkokondil
Halkokondil se odlikuje literarnom veštinom i nesumnjivim smislom za istoriju. Jezik je u duhu koji je nagovešten humanističkom preokupacijom Ane Komnine: to je imitiranje Herodota i Tukidida, izveštačeno i u osnovi neuspelo. Ipak, jezik mu je uglavom čist i tačan, stil jednostavan i jasan. Međutim, tekst nam se sačuvao u veoma lošem stanju, pa se mnoga mesta teško mogu pročitati. Zabunu izaziva i to što je za narode koji su živeli u njegovo doba koristio arhaistična imena naroda koji su davno sišli s istorijske pozornice: Geti (Γεταί), Dačani (Δάκες), Liguri (Λίγυρες), Misijci (Μυσοί), Peonjani (Παίονες) itd. Raširena upotreba termina "Grci" (Ἕλληνες) da bi se označili Vizantinci doprinela je povezivanju antičke grčke civilizacije s modernom.
Literatura
Vidi takođe:
Wayne, West Virginia
Vejn je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Mighty Lak' a Rose
right|thumb|150px|Omot partiture Mighty Lak' a Rose je američka pjesma iz 1901. godine za koju je tekst napisao Frank Lebby Stanton a komponirao Ethelbert Nevin. Predstavlja svojevrsnu uspavanku upućenu malom djetetu, a tekst koristi afroamerički dijalekt. Pjesma je postala jednim od najvećih hitova Tin Pan Alleya i izvodila se decenijama, postavši jednim od američkih pop standarda.
Wayne, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.413, što je 308 (27,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kosmos-820
Kosmos-820 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-820 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. maja 1976. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-820 je bio osmatrački satelit.
Tugonica
Tugonica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Marija Bistrica, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 661 stanovnika te 206 obiteljskih kućanstava.
Sherman County, Oregon
je okrug u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 1.765, što je 169 (-8,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Acquaria, Modena
Acquaria je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 860 m.
Nacionalna koalicija (Finska)
mini|desno|Nacionalna koalicija Partija nacionalne koalicije (Kansallinen Kokoomus r.p., skr. Kok.; Samlingspartiet r.p., skr. Saml.) je liberalna konzervativna politička stranka u Finskoj osnovana 1918.
Vecchietto
Vecchietto ima više značenja:
Nacionalna koalicija (Finska)
Do 2011. je Partija nacionalne koalicije bila jedna od tri najveće stranke u Finskoj, zajedno sa Partijom centra i Socijaldemokratskom partijom. Partija svoju političku platformu temelji na "slobodi i odgovornosti pojedinca, jednakosti, zapadnoj demokraciji i ekonomskom sistemu, humanim načelima i brizi." Stranka je poznata po proevropskom opredijeljenju te je članica Evropske narodne partije (EPP).
1990-ih i 2000-ih je na parlamentarnim izborima redovno dobivala oko 20% glasova. Nakon izbora 2011. je postala najjača stranka u finskom Parlamentu.
Matrimonio all'italiana
Matrimonio all'Italiana je italijansko-francuska filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Vittorija De Sice. Predstavlja adaptaciju teatarskog komada Filumena Marturano Eduarda De Filippa. Protagonist, koga tumači Marcello Mastroianni, je Domenico, sredovječni napolitanski trgovac koji živi sa bivšom prostitutkom Filumenom (čiji lik tumači Sophia Loren), koju je bio upoznao u bordelu i koja mu tolerira "izlete" sa drugim ženama. Radnja prikazuje kako se Domenico na kraju odluči vjenčati za mlađu ženu (koju tumači Tecla Sarano), a na što Filumena reagira fingirajući smrtnu bolest te tako Domenica natjera da se vjenča za nju na "samrtnoj postelji". Naravno, odmah nakon vjenčanja, Filumena odmah "ozdravi" te je od tada s njim u braku. Matrimonia all'italiana je postigao veliki uspjeh, a od Loren i Mastroiannija stvorio tandem koji će nastupiti u još nekoliko sličnih filmova.
Brak na italijanski način je nagrađen Zlatnim globusom za najbolji strani film, dok je Loren nominirana za najbolju glumicu u komediji ili mjuziklu a Mastroianni za najboljeg glumca u komediji.
Uz to, nominiran je za dva Oscara: najbolji strani film i najbolju glumicu (Loren).
In a Lonely Place
In a Lonely Place je američki film noir snimljen 1950. u režiji Nicholasa Raya. Radnja se temelji na istoimenom romanu Dorothy B. Hughes, a protagonist, čiji lik tumači Humphrey Bogart, je propali hollywoodski scenarist upetljan u slučaj ubistva.
Iako ga je kritika pohvalila, doživio je neuspjeh na kino-blagajnama, i smatra se jednim od slabije poznatih naslova u Bogartovoj filmografiji.
Sesto ed Uniti, Cremona
Sesto ed Uniti je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2808 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Valle de los Girasoles, Fraccionamiento, Ixtlahuacán de los Membrillos
Valle de los Girasoles, Fraccionamiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1478 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1525 m.
San Francisco, Bustamante
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Bustamante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1593 m.
Granger, Iowa
Grejndžer je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.244 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.244 stanovnika, što je 661 (113,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Georgije Mitilenski
Georgije Mitilenski, poznat i kao Sveti Georgije Ispovednik (? - 816) je bio pravoslavni episkop i mitropolit Mitilene u doba bizantskog cara Lava V. Kada je Lav V odlučio obnoviti ikonoborstvo, pozvao je sve episkope na sinod u Carigrad, gdje su trebali potvrditi tu odluku. Georgije se tome suprostavio, pa je prognan u Herson gdje je i umro.
Srpska pravoslavna crkva slavi ga 7. aprila po crkvenom, a 20. aprila po gregorijanskom kalendaru.
Kosmos-821
Kosmos-821 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 26. maja 1976. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-821 je bio osmatrački satelit.
Ragtime
Ragtime (rjeđe rag-time) je američki žanr zabavne muzike koji je uživao vrhunac popularnosti krajem 19. i početkom 20. vijeka. Glavna karakteristika mu je bila korištenje sinkopiranog, odnosno "ofucanog" (engleski: ragged) ritma, a po čemu je i dobio ime. Nastao je kao muzika za ples u kvartovima crvenih svjetala St. Louisa i New Orleansa prije nego što je stekao popularnost u obliku štampanih partitura za klavir. Predstavljao je svojevrsnu sintezu tada popularnih marš (muzika)|marševa u stilu Johna Philipa Sousa sa poliritamskom muzikom afroameričkih korijena. Njegov najpoznatiji autor je bio afroamerički muzičar Scott Joplin čija je kompozicija "Maple Leaf Rag" postala jednim od najpoznatijih i najprepoznatljivijih primjera žanra..
Teofilin
Teofilin (dimetilksantin) je metilksantinski lek koji se koristi u terapiji za respiratorne bolesti kao što su hronična opstruktivna bolest pluća i astma. Lek je dostupan pod nizom imena. Kao član ksantinske familije, on je strukturno i farmakološki sličan kofeinu. On se prirodno nalazi u čaju, mada u tragovima (~1 mg/L), što je znatno manje od terapeutskih doza. On je takođe nađen u kakao zrnima. Količine do 3.7 mg/g su nađene u Chuao kakao zrnima.
Ragtime
Ragtime je iz mode izašao krajem 1910-ih kada je pažnju američke publike počeo privlačiti jazz, a potom je bio gotovo potpuno zaboravljen sve dok ga početkom 1970-ih nije počeo proučavati muzikolog Joshua Rifkin te izdao rado slušanu kompilaciju Joplinovog opusa. Igrani film The Sting iz 1973. je također koristio Joplinovu muziku te je bio zaslužan za novu popularnost, a The Entertainer je nakratko postao jedna od najslušanijih pop-kompozicija.
Za ragtime se tvrdi da je uticao na kompozitore ozbiljne muzike kao što su Claude Debussy i Igor Stravinski.
Teofilin
Sinteza
Teofilin se može sintetički pripremiti počevši od dimetilureje i etil 2-cijanoacetata.
Datoteka:Theophylline synthesis.png
Vecciano
Vecciano ima više značenja:
Milan Ramljak
Milan Ramljak (Čitluk kraj Posušja, 29. rujna 1938. – Zagreb, 25. siječnja 2018.), hrvatski pravnik i političar. Doktorirao 1979. na Pravnom fakultetu u Zagrebu. Obnašao više javnih dužnosti: potpredsjednik vlade RH (1990–92. i 1998–99), ministar pravosuđa RH (1998–99), veleposlanik RH u Austriji (1994–98) i u Njemačkoj (2001–02). Član Hrvatskog diplomatskog kluba.
Voltellina, Macerata
Voltellina je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
East Peoria, Illinois
East Peoria je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 23.402 stanovnika.
Fredegarova hronika
thumb|Ilustracija u najstarijem rukopisu, na kojoj su, kako se veruje, predstavljeni [[Euzebije i Hijeronim, 715. god.]] Fredegarova hronika konvencionalni je naslov jedne franačke hronike iz 7. veka, koja je verovatno napisana u Burgundiji. Njen je autor nepoznat, a Fredegaru se počela pripisivati tek od 16. veka.
Autorstvo
Ime autora ove hronike nije zabeleženo ni u jednom od sačuvanih rukopisa. Ime "Fredegar" (, Frédégaire) za autora hronike prvi put je upotrebio, bez ikakvih stvarnih dokaza, Claude Fauchet 1579. u svom spisu Recueil des antiquitez gauloises et françoises. O pitanju autorstva ove hronike mnogo se raspravljalo, a istoričar J. M. Wallace-Hadrill priznaje da je "Fredegar" stvarno, premda neuobičajeno franačko ime. Vulgarni latinitet, kojim je hronika pisana, potvrđuje da je ona nastala u Galiji, no osim toga malo se šta pouzdano zna o ovom delu. Stoga postoji nekoliko teorija o njegovom autorstvu:
Uglavnom se smatra da je Fredegar bio Burgund iz oblasti Avenchesa, budući da mu je poznato alternativno ime te oblasti ― Wifflisburg, koje se tek u to doba počelo upotrebljavati. To potvrđuje i činjenica da je imao pristup godišnjacima mnogih burgundskih crkava, kao i dvorskim dokumentima, a mogao je, kako se čini, razgovarati i s poslanicima Langobarda, Vizigota i Slovena. I njegova obaveštenost o događajima u vizantijskom svetu obično se objašnjava blizinom Burgundije vizantijskoj Italiji.
Rukopisi
Sačuvano je preko trideset rukopisa Hronike, koje su Krusch i Collins podelili u pet klasa. Izvorni je rukopis izgubljen, ali taj tekst postoji u uncijalnoj kopiji koju je 715. sastavio neki burgundski monah po imenu Lucerije (Lucerius). Ova kopija, jedini primerak 1. klase rukopisa, čuva se u Francuskoj nacionalnoj biblioteci (MS Latin 10910) i ponekad se naziva Codex Claromontanus jer je nekada bio u vlasništvu Clermontskog koledža u Parizu. Diplomatičko izdanje objavio je Gabriel Monod 1885. godine. Codex Claromontanus bio je temelj i kritičkog izdanja koje ja Krusch objavio 1888. i delimičnog engleskog prevoda koji je 1960. izdao Wallace-Hadrill. Većina ostalih sačuvanih rukopisa nastala je u Austraziji i potiče iz 9. veka i kasnijih razdoblja.
Prvo štampano izdanje, tzv. editio princeps, objavio je u Bazelu 1568. hrvatski latinista Matija Vlačić Ilirik, koji je za temelj svog teksta uzeo MS Heidelberg University Palat. Lat. 864. Drugo štampano izdanje objavio je u Antiquae Lectiones Theodorich Canisius u Ingolstadtu 1602. godine.
Sadržaj i struktura dela
Krusch je u svom kritičkom izdanju podelio Fredegarovu hroniku u četiri knjige. Prve tri knjige temelje se na ranijim delima i pokrivaju razdoblje od početka sveta do 584. godine, a četvrta knjiga obrađuje događaje zaključno s 642. godinom te daje naznake nekih događaja iz perioda između 655. i 660. godine. U prologu autor piše:
Vrlo sam pažljivo pročitao hronike sv. Hijeronima, Hidacije, izvesnog mudrog čoveka, Isidora te Grgura, od početka sveta do poslednjih godina Guntramove vladavine; i u ovoj sam knjižici sažeto i odgovarajućim stilom, ali ne izostavljajući mnogo toga, prikazao ono što su ovi učeni ljudi nadugačko ispričali u svojih pet hronika.
U prvoj knjizi prva 24 poglavlja temelje se na anonimnoj Knjizi stvaranja (Liber generationis), koja je, sa svoje strane, napisana po ugledu na Hipolitovo delo. Ostatak 1. knjige sadrži različite hronološke tablice, uključujući popis rimskih careva, popis judejskih kraljeva, popis rimskih papa zaključno s Teodorom I, koji je svoj pontifikat započeo 642. godine; na kraju 1. knjige nalazi se treće poglavlje iz hronike Isidora Seviljskog. Na drugoj strani lista s popisom papa nalazi se crtež mastilom na kome su dve osobe, za koje francuski istoričar Gabriel Monod veruje da predstavljaju Euzebija i Hijeronima.
U drugoj knjizi prvih 49 poglavlja sadrže odlomke iz Hijeronimovog prevoda Euzebijeve Hronike. U tekstu se nalaze i neke interpolacije. Ostala poglavlja donose izvode iz Hidacijeve Hronike.
Treća knjiga sadrži izvode iz knjiga II–VI Franačke istorije Grgura Turskog, uz nekoliko interpolacija. Izgleda da su u izvoru koji je Fredegar koristio nedostajale poslednje četiri knjige Grgurova teksta, pa se njegov prikaz završava s 584. godinom.
Devedeset poglavlja četvrte knjige detaljno opisuju događaje u vezi s burgundskim dvorom. Fredegar ne kaže ništa o izvorima kojima se služio za ova poglavlja, no prva se poglavlja možda temelje na lokalnim godišnjacima. Poglavlja 24–39 sadrže svedočanstva iz prve ruke o događajima u razdoblju od 603. do 613. godine. Poglavlje 36 predstavlja interpolaciju o životu sv. Kolumbana, koja predstavlja gotovo neizmenjen prepis Kolumbanovog žitija (Vita Columbani) koje je sastavio Jona iz Bobbija. Knjiga se iznenada završava 642. godine. Četvrta knjiga predmet je posebne pažnje istoričara, budući da sadrži informacije kojih nema ni u jednom drugom srednjovekovnom izvoru.
Nastavljači
Jedna grupa rukopisa (Kruschova klasa 4) sadrži preradu Fredegarove hronike, kojoj slede dodatni odeljci koji obrađuju događaje u Franačkoj zaključno sa 678. godinom. Ovi dodatni odeljci nazivaju se nastavljačima. U svom kritičkom izdanju Krusch ova dodatna poglavlja stavlja uz tekst iz Codex Claromontanus, čime se stiče pogrešan utisak da ta dva teksta potiču iz istog rukopisa.
Rukopisi iz klase 4 dele se na tri knjige. Prva počinje s odeljkom temeljenom na spisu O protoku vremena (De cursu temporum), poznatom i pod naslovom O trajanju sveta (De mundi duratione), koji je krajem 4. veka sastavio malo poznati latinski pisac Kvint Julije Hilarijan. Tome sledi prerađena druga knjiga Fredegarove hronike, koja sadrži prošireni opis navodnog trojanskog porekla Franaka. Druga knjiga predstavlja sažetu verziju Franačke istorije Grgura Turskog i odgovara Fredegarovoj trećoj knjizi. Poslednja, treća knjiga sastoji se od devedeset poglavlja Fredegarove četvrte knjige, kojima slede nastavljači.
"Nastavljači" se sastoje od tri dela. Prvih deset poglavlja temelje se na Knjizi franačke istorije, anonimnoj neustrijskoj hronici koja se završava oko 721. godine. Drugi deo (poglavlja 11–33) obrađuje period do 751. godine. Na tom je mestu u tekst ubačen kolofon, tj, napomena u kojoj se kaže da je hronika sastavljena po naređenju grofa Hildebranda, brata Karla Martela:
Dovde je ugledni grof Hildebrand, ujak spomenutog kralja Pipina, naložio da se marljivo napiše ova istorija ili povest Franakâ. Ono što sledi napisano je po autoritetu grofa Nibelunga, sina Hildebrandova.
''Usque nunc inluster vir Childebrandus comes, avunculus praedicto rege Pippino, hanc historiam vel gesta Francorum diligetissime scribere procuravit. Abhinc ab inlustre viro Nibelungo, filium ipsius Childebrando, itemque comite succedat auctoritas.''
Roger Collins, istoričar srednjeg veka, smatra da se tekst u rukopisima klase 4 toliko razlikuje od teksta Fredegarove hronike u Codex Claromontanus da bi ga trebalo smatrati posebnim delom, za koji je predčožio naslov Istorija ili povest Franaka (Historia vel Gesta Francorum), koji se nalazi u gorespomenutom kolofonu. Takođe je izneo tezu da je jedan autor sastavio tekst s događajima do 751, a da je neki drugi autor verovatno napisao dodatna poglavlja.
Cuculești, Stănești
Cuculești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Stănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Beilic, Săgeata
Beilic je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Săgeata.
Pardu Nou, Oristano
Pardu Nou je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Beilic, Săgeata
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 445 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Arroyo Grande, San Juan de los Lagos
Arroyo Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1922 m.
Vedriano
Vedriano ima više značenja:
Maşlah, Hajjah
Maşlah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1569 m.
Tlapani, Tancanhuitz
Tlapani je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Привремена влада Демократске Федеративне Југославије
Привремена влада Демократске Федеративне Југославије је била влада Демократске Федеративне Југославије образована од припадника Националног комитета ослобођења Југославије и припадника краљевске владе у егзилу. Влада је састављена 7. марта 1945, а трајала је до 11. новембра 1945. Председник привремене владе је био Јосип Броз Тито, вођа партизана и генерални секретар КПЈ.
Barranca de Uvas, San Miguel Piedras
Barranca de Uvas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Piedras.
Привремена влада Демократске Федеративне Југославије
Настанак
Пре него што је формирана привремена влада, одржано је неколико сусрета између Тита и Ивана Шубашића, предратног бана Бановине Хрватска и председника краљевске владе у Лондону током Другог светског рата.
Barranca de Uvas, San Miguel Piedras
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1669 m.
Привремена влада Демократске Федеративне Југославије
Настанак
Након Вишког споразума у јуну 1944., до новог састанка између Тита и Шубашића је дошло у Вршцу 20. октобра 1944. Боравак Тита у СССР и Московска конференција између Стаљина и Винстона Черчила отворили су врата за други споразум између представника НКОЈ-а и председника краљевске владе. Споразум је закључен 1. новембра 1944. у Београду и познат је као „Београдски споразум“.
До нових контакта дошло је децембра 1944. када је учињена допуна Београдског споразума са неким гаранцијама за рад политичких странака и ратификације законодавних аката АВНОЈ-а од стране будуће Уставотворне скупштине. Београдским споразумом је био незадовољан краљ Петар II Карађорђевић, чију је функцију по Споразуму Тито-Шубашић из 1944. обављало регентско веће састављено од три члана.
Ипак, по завршетку Јалтске конференције, 16. фебруара 1945. Шубашићева влада је стигла у Београд. После многих преговора и убеђивања, краљ Петар је најзад 2. марта именовао за регенте Срђана Будисављевића, Анту Мандића и Душана Сернеца. По споразуму, три дана касније дошло је до оставке краљевске владе и НКОЈ-а.
Нова влада ДФЈ је састављена 7. марта 1945., а 9. марта усвојила је Декларацију, коју је исте вечери њен председник маршал Тито прочитао преко Радио Београда.