cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albanska spomenica
Medalja za spomen na povlačenje srpske vojske preko Albanije odnosno Albanska spomenica je jednostepeno državno vojno i civilno odlikovanje koje su stekli svi pripadnici srpske vojske koji su se povlačili preko Albanije u zimu 1915/1916. ustanovljena je 5. aprila 1920. godine ukazom prestolonaslednika princa-regenta Aleksandra I Karađorđevića u tada već novoj državi Kraljevini Srba, Hravata i Slovenaca. Na aversu se nalazi levi profil vrhovnog komandanta Srpske vojske regenta Aleksandra I, a oko njega stoji kružni natpis „svojim ratnim drugovima Aleksandar“, oko natpisa se nalazi lovorov venac i srebrni dvoglavi orao sa krunom, a na reversu je natpis „za vernost otadžbini“. Medalja je nošena o svetlo zelenoj traci sa crnim prugama uz ivicu. Medalja za spomen je počasno odlikovanje nižeg ranga, ali ima svoju istorijsku težinu, jer se dodeljuje o godišnjicama i jubilejima svim usčesnicima nekog događaja.
Bajevica
Демографија
У насељу Бајевица живи 383 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 30,5 година (29,7 код мушкараца и 31,3 код жена). У насељу има 105 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 5,36.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Albanska spomenica
Posle pobede srpske vojske u Kolubarskoj bici, decembra 1914. na srpskom frontu do početka jeseni 1915. zavladalo je zatišje. Međutim, pod komandom feldmaršala Augusta Makenzena, austougarska balkanska armija i 11. nemačka armija od oko 500.000 vojnika, 10 eskadrila aviona i sa brojnom rečnom flotilom na Dunavu i Savi, pokrenule su 6. oktobra 1915. najveću ofanzivu na Kraljevinu Srbiju. Do 15. oktobra 1915, uprkos krajnjem požrtvovanju srpske vojske, austrougarska balkanska vojska pravcem preko reke Save i Drine, i 11. nemačka armija preko Dunava zauzele su Beograd, Smederevo, Požarevac i Golubac i stvorile širi mostobran južno od Save i Dunava, nateravši srpske trupe na povlačenje prema južnoj Srbiji. Tog istog dana, 15. oktobra 1915. bez objave rata, dve bugarske kompletne armije. Potisnule su slabe srpske jedinice, prodrle u dolinu Južne Morave kod Vranja i do 22. oktobra 1915. zauzele Kumanovo, Štip, Skoplje, prekinule moravsko-vardarsku komunikaciju i onemogućile povlačenje srpske vojske prema grčkoj granici i Solunu. Druga polovina oktobra i početak novembra protekli su u povlačenju srpske vojske prema jugu. Srpska vojska i izbeglice se nalaze u bezizlaznoj situaciji na Kosovu i Metohiji. Put prema Solunu je presečen. Austrugarska vojska sa severozapada, nemačka vojska sa severa i bugarska armija sa juga i istoka napreduju prema Kosovu sa jedinim ciljem da unište Srpsku vojsku u rasulu. Jedini put Srpskoj vojsci i izbeglicima prema saveznicima i jadranskoj obali vodio je preko albanskih planina. Srpska vojska sa izbeglim narodom kreće u povlačenje preko Albanije i Crne Gore u zimu 1915. pod strašnom hladnoćom, snegom zavejanim putevima u opštem rasulu na temperaturi 25 °C ispod nule. Vojsku u rasulu i izbegli narod izmoren glađu i hladnoćom napadaju albanski razbojnici.
Cloverdale, Oregon
Kloverdejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 250, što je 8 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Frassineto, Genoa
Frassineto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Bollina, Cuneo
Bollina je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Sant Joan Despí
Sant Joan Despí je grad od 33,873 stanovnika na sjeveroistoku Španjolske, koji administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Kataloniju i Provinciju Barcelonu.
Geografske karakteristike
Sant Just leži duž obale rijeke Llobregat, udaljen desetak kilometara jugozapadno od centra Barcelone.
On je jedan od satelitskih gradova koji formiraju Metropolitansku Barcelonu - konurbaciju u kojoj živi 4.840,000 stanovnika
Las Canoas, San Agustín Metzquititlán
Las Canoas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Agustín Metzquititlán.
San Felipe, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
San Felipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alto Lucero de Gutiérrez Barrios.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Herbst, Indiana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Quecholac, Puebla
Quecholac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Herbst, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 112.
Quecholac, Puebla
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 8711 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2169 m.
Dietilamin
Dietilamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 73,137 Da.
Conteville-lès-Boulogne
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 441 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 210 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 36 metara (maksimalnoj 106 m, a minimalnoj 25 m).
Mamey Grande de Arriba, Compostela
Mamey Grande de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Zagreb Pride (udruga)
thumb|200px|Logotip udruge Zagreb Pride Zagreb Pride je udruga građana nastala od strane nekoliko pojedinaca okupljenih oko organiziranja Zagrebačke povorke ponosa. Skupina koja od 2005. godine sudjelovala u organiziranju manifestacije (po izdvajanju Iskoraka i Kontre iz organizacije) je u lipnju 2008. godine registrirala udrugu pod imenom "Zagreb Pride" te zaštitila isti naziv kao 'brand'.
Udruga se javno predstavljala kao "queer, feministička i antifašistička", s temeljnim ciljevima promocije i zaštite ljudskih prava LGBTIQ osoba, edukacije o ljudskim pravima, te promicanje LGBT i queer kulture. Relativno brzo po osnivanju širi svoj djelokrug aktivnosti i usmjerava resurse u cjelogodišnje programe i višegodišnje projekte.
Djelovanje Zagreb Pride-a
Djelovanje Zagreb Pridea organizirano je u tri programske cjeline.
1. Zagovaranje jednakopravnosti LGBTIQ osoba
U cilju stvaranja društvene promjene i postizanja potpune jednakopravnosti LGBTIQ osoba, unutar ovog programa djelujemo kroz monitoring implementacije postojećih zakona, pružanje pravne podrške i pravnog zastupanja, izradu zakonskih prijedloga i inicijativa, periodičko izvještavanje o stanju ljudskih prava LGBTIQ osoba te javno zagovaranje.
2. Edukacija, istraživanje, izdavaštvo
Program edukacije, istraživanja i izdavaštva usmjeren je na stvaranje znanja o iskustvima i potrebama LGBTIQ osoba u Hrvatskoj, kao i očuvanje arhivskih materijala vezanih uz LGBTIQ pokret u Hrvatskoj. Istraživačke i izdavačke aktivnosti služe i kao podloga za edukacije koje nudimo obrazovnim institucijama i neformalnim obrazovnim programima, kao i raznim službenicima_ama koji_e se u svom radu bave diskriminacijom i zločinima iz mržnje protiv LGBTIQ osoba, te za daljnje zagovaračke aktivnosti.
3. Rad prema i u LGBTIQ zajednici
Treći program usmjeren je na stvaranje solidarne i snažne LGBTIQ zajednice kroz komunikaciju sa zajednicom, stvaranje prostora za zajednicu, organiziranje kulturnih i društvenih programa i sadržaja te, posebice, kroz organiziranje zagrebačke Povorke ponosa i Mjeseca ponosa.
Kontroverze vezano za vodstvo udruge
Od 2015. na socijalnim mrežama, te povremeno i u medijima se u više puta pojavljivalo kritičkih natpisa bivših uposlenica, volonterki i suradnica da je udruga Zagreb Pride vođena na način koji je diskriminirao pojedinke i grupe, te da je sve više bio vođena neo-liberalnim vrijednostima, a sama povorka ponosa i rad u zajednici postali su rubno odrađeni.
Godine 2020. Zagreb Pride udruga i povorka koju su organizirali izgubila je podršku velikog broja LGBTIQ+ udruga te je održana u užem opsegu i drugom terminu. Nova koordinacijska i neformalna inicijativa Ponosni Zagreb je organizirala alternativni program, te su zadržali veći dio LGBTIQ+ udruga i inicijativa na okupu, a surađuju sa mrežama i udrugama šire od Zagreba kao Ponosne inicijative.
Valletti, La Spezia
Valletti je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Partidas, Celaya
Partidas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
El Zapotillo, Tierra Blanca
El Zapotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Moranbong Band
Moranbong Band (korejski: 모란봉악단), znan i kao Moran Hill Orchestra, ženski je bend iz Sjeverne Koreje čije je članice osobno izabrao vrhovni vođa Kim Jong-un. Moranbong Band izvodi isključivo moderne žanrove poput popa, rocka i jazz fusiona, a radi se ujedno i prvom u cijelosti ženskom bendu iz Sjeverne Koreje. Svoj debi imale su 7. srpnja 2012. godine.
El Zapotillo, Tierra Blanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Valletti, La Spezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 676 m.
El Trigo, Badiraguato
El Trigo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Moranbong Band
Zbog svog blago-zapadnjačkog imidža, bend je u kratkom vremenu postao simbol ograničene otvorenosti Sjeverne Koreje prema zapadnjačkom utjecaju. Njihov utjecaj sugerira prihvaćanje modnih trendova poput mini-suknji ili visokih peta, a kratka kosa članoca benda je postala izrazito popularna među djevojkama srednje klase.
El Trigo, Badiraguato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1502 m.
Bugano, Vicenza
Bugano je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 373 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Evermod
Sveti Evermod (ili Evermode) (o. 1100 - 1178) bio je katolički norbertinski redovnik, koji je 1134. postao opat Gottesgnadena, kasnije Magdeburga, a od 1154. služio kao prvi biskup Ratzeburga. Imao je važnu ulogu u njemačkom prodoru na istok. Naslijedio ga je Sveti Isfrid.
Sam Evermod je svecem proglašen od strane pape Benedikta XIII, a slavi se na dan 17. februara.
Kartuzy
Kartuzy (njemački: Karthaus) je grad od 14,483 stanovnika na sjeveru Poljske u Pomeranskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Kartuzy leži okružen brojnim jezerima; Karczemne, Klasztorne Małe, Klasztorne Duże i Mielenko, udaljen 32 km zapadno od Gdańska.
Historija
Kartuzy je prvi put dokumentiran 1391. kao selo, - feud nedalekog kartuzijanskog samostana, koji je podignut oko 1381. Čitav Srednji vijek a i dobar dio Novog ostao je beznačajno selo.
Od 1772. pa sve do 1920. bio je dio Kraljevine Pruske, odnosno Njemačkog Carstva, a nakon plebiscita održanog 1920. postao je dio novostvorene Poljske.
Kraljevina Pruska je kao sekularna država, već 1772. oduzela imovinu kartuzijanskog samostana, a 1826. raspustila crkvene redove. Od sredine 19. i početkom 20. vijeka, kad je željezničkom prugom povezan sa Gdańskom, počeo je industrijski razvoj mjesta i rast broja stanovnika, tako da je 1923. dobio gradska prava.
U međuratnom periodu postao je poznat po djelovanju Kašuba, koji su osnovali svoje institucije i novine (Gazeta Kaszubską). Za njemačke okupacije u gradu i okolici djelovale su organizacije otpora Gryf Pomorski, Gryf Kaszubski i Polska Żyje, zbog tog je dobar dio stanovnika stradao.
Od 1918. pa sve do 1975. bio je regionalni administrativni centar a od 1999. je sjedište povjata.
Današnji Kartuzy je grad drvne i prehrambene industrije.
Pobratimski gradovi
Kartuzy ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
Raiders of the Lost Ark
Otimači izgubljenog kovčega (eng. Raiders of the Lost Ark) je pustolovni film Stevena Spielberga iz 1981. s Harrisonom Fordom u ulozi arheologa i pustolova Indiane Jonesa. Producent filma bio je George Lucas. U filmu, nacisti traže Kovčeg Saveza kako bi učinili svoju vojsku nepobjedivom, što je uspjelo Izraelcima u Starom zavjetu. Na Jonesu je da se prvi dočepa Kovčega. Među glumcima koji su se prijavili za ulogu Indiane Jonesa bili su Tim Matheson, Peter Coyote i Tom Selleck. Selleck je bio izabran, ali je bio nedostupan zbog obaveza u televizijskoj seriji Magnum, P.I.. Spielberg je nagovorio Lucasa da angažira Forda jer su producenti Frank Marshall i Kathleen Kennedy bili impresionirani njegovom izvedbom u ulozi Han Sola u filmu Carstvo uzvraća udarac.
Kad je objavljen 12. lipnja 1981., film od 20 milijuna dolara je doživio veliki uspjeh, s lakoćom došavši na prvo mjesto najuspješnijih filmova godine s 384 milijuna dolara. Godine 1982. je bio nominiran za osam Oscara, uključujući najbolji film, a osvojio četiri (najbolji zvuk, montaža, vizualni efekti i scenografija). Film je bio hit među publikom i kritikom, pa su snimljena i dva nastavka, Indiana Jones i ukleti hram i Indiana Jones i posljednji križarski rat. Četvrti film, Indiana Jones i Kraljevstvo kristalne lubanje objavljen je 2008. godine.
Radnja
1936., u peruanskoj prašumi, arheolog i lovac na blago Indiana Jones izbjegava nekoliko zamki kako bi pokupio statuu Hovita iz drevnog hrama. Nakon što je pobjegao pred kotrljajućom kamenom gromadom, ispred špilje nailazi na rivala arheologa Renea Belloqa s malom grupom Hovitosa, lokalnih domorodaca. Opkoljen i brojčano nadjačan, Jones je prisiljen predati rukotvorinu Belloqu.
Na fakultetu na kojem predaje, Jones se sastaje s dvojicom vojnih obavještajaca. Oni mu objašnjavaju da nacisti, u potrazi za okultnim moćima, traže Abnera Ravenwooda, Jonesova bivšeg mentora. Ravenwood je najistaknutiji ekspert za grad Tanis iz drevnog Egipta, kojeg su pronašli nacisti. Vjeruje se da je to lokacija Kovčega Saveza u kojeg su Izraelci pohranili Deset zapovijedi. Jones posumnja da nacisti traže Ravenwooda jer on posjeduje vrh štapa egipatskog boga Ra, ključnog predmeta koji bi mogao otkriti lokaciju Kovčega. Njegov kolega Marcus Brody objasni da, prema legendi, moć Kovčega može učiniti bilo koju vojsku nepobjedivom.
Provukavši se neopazice, Indy i Sallah okupljaju malu ekipu i počinju kopati na točnoj lokaciji. Nakon nekoliko sati, pronalaze i podižu poklopac zakopanog Izvora duša. Jonesa spuštaju u hram gdje shvaća da je hram napučen zmijama otrovnicama kojih se smrtno boji. Nakon što su on i Sallah izvadili Kovčeg iz hrama, Belloq i nacisti ga odnose i zatvaraju raku, ostavljajući Jonesa zarobljenog. Kako bi makli Marion s puta, ubacuju je s Jonesom. Par uspijeva pobjeći, izašavaši na površinu u vrijeme kad se avion Luftwaffea spremao prenijeti Kovčeg u Berlin. Slučajno podižu avion u zrak, a Belloq i Dietrich stavljaju Kovčeg na kamion za Kairo, gdje će brodom biti poslan u Berlin i predan nacističkom Führeru. Ukravši konja, Jones se daje u potjeru za konvojem koji prati kamion. Preuzima kontrolu nad jednim vozilom, te nakon duge potjere, bježi s Kovčegom. Te večeri, Jones i Marion ostavljaju Sallaha i odlaze s Kovčegom u London na parobrodu.
Sljedećeg jutra, nacistička podmornica pod zapovjedništvom Belloqa i Dietricha zaustavlja brod. Marion i Kovčeg su odvedeni s broda. Jones se tajno ukrcava na podmornicu. Slijedi Belloqa i Kovčeg u izolirani kanjon, gdje planiraju testirati moć Kovčega prije nego ga predaju Führeru. Prijeteći da će uništiti Kovčeg raketnim bacačem, Jones zahtjeva da nacisti oslobode Marion. Belloq mu kaže da blefira, na što je Jones prisiljen predati se. Marion i Jones svezani su dok Belloq i nacisti izvode ceremoniju otvaranja Kovčega. Iz njega izlaze duhovi; Jones, svjestan nadnaravne opasnosti gledanja u otvoreni Kovčeg, upozori Marion da zatvori oči. Grupa nacista, koji nisu okrenuli pogled, uništena je u očitovanju strašne moći, a Kovčeg se zatvara sam od sebe uz udar groma. Natrag u Washingtonu, dva vojna obavještajca kažu da sumnjičavom Jonesu da "najbolji ljudi" pažljivo pregledavaju Kovčeg. Kovčeg je zapravo zapečaćen u drvenom sanduku označenom kao 'strogo povjerljivo' u divovskom vladinom skladištu, punom bezbroj sličnih sanduka.
Razvoj
George Lucas 1973. je napisao Pustolovine Indiane Smitha. Kao i Ratovi zvijezda, bila je to prilika da se stvori moderna verzija serijala iz tridesetih i četrdesetih godina. Lucas je razgovarao o konceptu s Philipom Kaufmanom, koji je radio s njim nekoliko tjedana i došao na ideju o Kovčegu Saveza kao zapletu. Projekt je stavljen na čekanje kad je Clint Eastwood angažirao Kaufmana da režira Odmetnika Joseyja Walesa. Krajem svibnja 1977., Lucas je bio na Mauiju, pokušavajući pobjeći od velikog uspjeha Ratova zvijezda. Prijatelj i kolega Steven Spielberg također je bio tamo, odmarajući se od posla na Bliskim susretima treće vrste. Dok je gradio pješčani dvorac, Spielberg je izrazio interes za režiju filma o Jamesu Bondu. Lucas je uvjerio prijatelja Spielberga da se dosjetio junaka "boljeg od Jamesa Bonda" i objasnio mu koncept Otimača izgubljenog kovčega. Spielbergu se svidio pa ga je nazvao "James Bond bez hardvera", iako je junakovo prezime promijenjeno u "Jones".
Sljedeće godine Lucas se fokusirao na razvoj Otimača i nastavka Ratova zvijezda, Carstvo uzvraća udarac, tijekom čega su se projektu pridružili Lawrence Kasdan i Frank Marshall kao scenarist i producent. Između 23. i 27. siječnja 1978., devet sati dnevno, Lucas, Kasdan i Spielberg su raspravljali o priči i vizualnim idejama. Spielberg se sjetio onoga kako Jonesa progoni gromada, a Lucas se dosjetio podmornice, majmuna koji salutira nacističkim pozdravom i djevojke koju Jones pokupi u Nepalu. Kasdan je koristio 100 stranica transkripta njihovih razgovora za svoju prvu verziju scenarija, na kojem je radio šest mjeseci.
Spielberg i Lucas se nisu slagali oko junaka: iako ga je Lucas zamislio kao Bondovskog zavodnika, Kasdan i Spielberg su mislili da su ga elementi profesora i pustolova činili dovoljno kompleksnim. Spielberg je imao mračniju viziju Jonesa, zamišljajući ga kao alkoholičara sličnog liku Freda C. Dobbsa, kojeg je u filmu Blago Sierra Madre glumio Humphrey Bogart. Ova ideja otpala kad su se radili kasniji nacrti scenarija. Spielberg je zamislio Tohta s robotskom rukom, što je Lucas odbio smatravši to zalaskom u žanr znanstvene fantastike. Jim Steranko, strip-crtač, angažiran je da napravi originalne ilustracije za pretprodukciju, što je izvršilo veliki utjecaj na Spielbergove odluke oko izgleda filma i samog lika Indiane Jonesa.
Kako je film Carstvo uzvraća udarac u rujnu 1979. ulazio u postprodukciju, Lucas je počeo tražiti distributera za Otimače izgubljenog kovčega. Studiji su bili neodlučni zbog Spielbergova promašaja s filmom 1941, ne vjerujući da bi se mogao nositi s filmom od 20 milijuna dolara koliko bi isplatili za njega. Prigovarali su i zbog toga što bi samo distribuirali film, dok bi filmaši uzeli veći dio profita i puno vlasništvo nad filmom. Unatoč bojazni da će prva sekvenca koštati 20 milijuna dolara, Paramount Pictures je prihvatio pod uvjetom da se snime bar četiri nastavka s Lucasfilmom. U travnju 1980. je bila gotova peta verzija Kasdanova scenarija, a produkcija je trebala početi u studijima Elstree.
Produkcija
Snimanje je počelo 23. lipnja 1980. u La Rochelleu, Francuska, sa scenama nacističke podmornice, koja je posuđena iz filma Das Boot. Bila je to jedna od originalnih njemačkih podmornica koje su preživjele Drugi svjetski rat. Ekipa se preseilila u studije Elstree za scene s Izvorom duša, interijerima hrama u prologu i Marionine gostionice. Za Izvor duša je bilo potrebno 7000 zmija, iako su jedine otrovnice na setu bile kobre. No, jednog je člana ekipe na setu ugrizao piton. Kako bi snimili gdje se Jones licem u lice susreće s kobrom, između Forda i zmije je postavljeno tanko staklo, vidljivo jedino kad ga svjetlo pogodi pod određenim kutem. Za razliku od lika kojeg je glumio, Ford se ne boji zmija; ni Spielberg se nije bojao, ali vidjevši sve te zmije na setu kako gmižu oko njega, "htio je povratiti". U prologu se pojavljuju žive tarantule: mnoge su se morale staviti na Alfreda Molinu ali se nisu micale dok tamo nije stavljena i ženka. Molina je rekao kako je to iskustvo bilo jezivo. Za uvod je napravljena gromada od fiberglasa promjera oko 7 metara, ali Spielberg je to odbio i naložio da se napravi 15 metara veća.
Sve scene u Egiptu i kanjonu gdje Indiana prijeti da će raznijeti Kovčeg snimljene su u Tunisu; mnoge lokacije korištene su prije u Ratovima zvijezda, budući da je dosta ljudi iz ekipe sudjelovalo na oba filma. Bilo je to neugodno iskustvo zbog vrućine i bolesti. Nekoliko glumaca i članova ekipe je obolilo. Spielberg nikad nije bio bolestan budući da je uvijek jeo konzerviranu hranu koju je donio iz Engleske. Spielbergu se nije svidjelo područje pa je ubrzao predviđeno šestotjedno snimanje na četiri i pol tjedna. Bilo je mnogo improvizacija: scena u kojoj Marion oblači haljinu i pokušava pobjeći iz Belloqova šatora bila je improvizirana, kao i cijela tučnjava kod aviona. Tijekom snimanja te scene, Ford je slomio križni ligament u lijevoj nozi kad mu je kotač prešao preko koljena, ali je odbio medicinsku pomoć; samo je stavio led preko ozljede. Scene tučnjave u gradu snimljene su u Kairouanu; Ford je tada bolovao od dizenterije. Bilo mu je dosta te nije htio snimiti scenu tučnjave između Indiane i mačevaoca. Rekao je Spielbergu, "Zašto jednostavno ne ustrijelimo balavca?". Spielberg se složio, izrezao ostatak scene i snimio skeč u kojem Indiana jednostavno ustrijeli mačevaoca. Kamionsku potjeru u cijelosti je snimila pomoćna ekipa koja je slijedila Spielbergovu priču, iako su dodali scenu u kojoj Indianu vuče kamion. Spielberg je poslije s Fordom snimio sve krupne planove.
Eksterijeri Washingtona snimljeni su ispred gradske vijećnice San Francisca. Pacifičko sveučilište u Stocktonu, Kalifornija, poslužilo je kao fakultet na kojem radi Jones.
Glavne uloge
Producent Frank Marshall glumio je pilota u sceni tučnjave kod aviona. Kaskaderi su bili bolesni pa je preuzeo ulogu. Rezultat su bila tri dana u kokpitu u kojem je bilo preko 40 stupnjeva. Pat Roach glumio je ogromnog mehaničara s kojim se Jones tuče u ovoj sekvenci, kao i Tohtova ubojicu u Marioninoj gostionici. Supervizor specijalnih efekata Dennis Muren pojavio se u cameo ulozi u avionu kojim Indiana Jones odlazi u Nepal. Spielberg je sugerirao izbor Harrisona Forda za ulogu Jonesa, ali je Lucas prigovorio da ne želi da mu Ford postane njegov "Bobby De Niro" ili "tip kojeg stavljam u sve svoje filmove." Želeći manje poznatog glumca, Lucas je nagovorio Spielberga da mu pomogne u potrazi za novim talentom. Među kandidatima su bili Tim Matheson, Peter Coyote i Tom Selleck. Selleck je bio i izabran, ali nije mogao nastupiti zbog obaveza u televizijskoj seriji Magnum, P.I.. U lipnju 1980., tri tjedna prije početka snimanja, Spielberg je nagovorio Lucasa da angažira Forda jer su producenti Marshall i Kathleen Kennedy bili oduševljeni njegovom izvedbom u ulozi Han Sola u filmu Carstvo uzvraća udarac.
Reakcije
Kritike su bile relativno pozitivne. U svojoj recenziji za The New York Times, Vincent Canby je hvalio film, nazvavši ga "jednim od najurnebesnijih, najgenijalnijih i najelegantnijih američkih pustolovnih filmova ikad snimljenih." Roger Ebert u svojoj recenziji za Chicago Sun-Times je napisao, "Dvije stvari, međutim, čine Otimače izgubljenog kovčega većima od samo tehnološkog trijumfa: to su smisao za humor i šaljivi karakter njegovih junaka... Smijemo se iznenađenju, olakšanju, u nevjerici da film može nizati jednu novinu za drugom." Ebert će film kasnije staviti na svoj popis "Great Movies". Rolling Stone je napisao da je film "najbolja subotnja akcijska matineja - tako smiješan i uzbudljiv film da se u njemu može uživati svaki dan u tjednu." Bruce Williamson iz Playboya je ustvrdio: "U prvih deset minuta Otimača ima više uzbuđenja nego u bilo kojem filmu kojeg sam pogledao u cijeloj godini." Međutim, Pauline Kael napisala je da je film "inperosonalan" te da je tempo prebrz.
Rosaura, Delicias
Rosaura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1159 m.
La Peña, Santa Cruz de Juventino Rosas
La Peña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1832 m.
Metropolitanska Valencia
Metropolitanska Valencia (službeno španjolski Área metropolitana de Valencia) je konurbacija na istoku Španjolske, u kojoj danas živi 1.595,000 stanovnika na površini od 363 km². Sa tim brojem je 333 grad na svijetu. Valencia administrativno podpada pod Autonomnu zajednicu Valenciju.
Karakteristike
Metropolitansku Valenciju formira 45 gradova i općina od kojih su veći pored same Valencije; Alaquàs, Albal, Alboraya, Aldaia, Alfafar, Alfara del Patriarca, Almàssera, Benetússer, Bonrepòs i Mirambell, Burjassot, Catarroja, Quart de Poblet, Xirivella, Godella, Llocnou de la Corona, Manises, Massanassa, Mislata, Moncada, Paiporta, Paterna, Picanya, Rocafort, Sedaví, Tavernes Blanques i Torrente.
Madonna Dell'Albero, Ravenna
Madonna Dell'Albero je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1471 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Ivan Matuzović
Ivan Matuzović (1886-1938) je bio bosanskohercegovački revolucionar i komunista, učesnik oktobarske i mađarske revolucije.
Bio je blizak prijatelj mađarskog revolucionara Bele Kuna i komandant Jugoslavenske Crvene armije u Sovjetskoj mađarskoj komuni. Jedan je od glavnih protagonista afere Dijamantštajn, odnosno pripreme prevrata u Kraljevini SHS 1919.
Ubijen je tokom Staljinove čistke u SSSR.
Biografija
Ivan Matuzović rođen je u Gornjoj Dubici kod Bosanskog Šamca. Po zanimanju pekarski radnik. Pre rata je bio socijaldemokrata. Kao austrougarski vojnik 1915. pao je u rusko zarobljeništvo. U logoru se povezao sa ruskim boljševicima i priključio oktobarskoj revoluciji. Posle pobede revolucije radi u Moskvi na organizaciji Jugoslovenske komunistričke grupe pri RKP(b).
Krajem 1918. odlazi u Mađarsku, gde učestvuje u borbi za uspostavljanje Mađarske Sovjetske Republike. Po dolasku u Mađarsku, organizirao je „Jugoslovensku komunističku frakciju" pri Komunističkoj partiji 20. novembra 1918. Ova Frakcija razvila je živu djelatnost za pripremu revolucije u Jugoslaviji; štampala je velik broj letaka i brošura. Frakcija je izdavala list „Crvena zastava", koji je rasturan i u Jugoslaviji. U mađarskoj revoluciji je vodio odred jugoslavenskih crvenoarmejaca. Bio je blizak prijatelj Bele Kuna.
Posle sloma mađarske komune živi u Beču, gde je uhapšen. Bio je aktivan u klubu jugoslovenskih studenata marksista u Beču, osnovanom 1919. godine. Matuzović je sudjelovao u pripremanju revolucije u Jugoslaviji, koja je navodno trebala započeti 1. svibnja 1919. godine. Bilo je predviđeno da priteknu u pomoć jugoslavenskom proletarijatu i jedinice mađarske Crvene armije. Međutim, vlasti Kraljevine SHS su saznale da se priprema ustanak.
Bärenbach (Hunsrück)
Berenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 441 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140006.
Ivan Matuzović
Biografija
Po povratku u Kraljevinu SHS, Matuzović je uhićen. Jedan je od optuženih u aferi Diamantstein, prvom antikomunističkom procesu u Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca 1919. godine.
Bärenbach (Hunsrück)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Berenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 445 metara. Površina opštine iznosi 4,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 441 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Ivan Matuzović
Biografija
Po izlaska iz zatvora, odlazi u Beč. Jugoslavenska je policija doznala 1921. godine da komunisti iz Mađarske i Jugoslavije koji su se nalazili u emigraciji, pripremaju akciju na Balkanu, a da je Ivan Matuzović izjavio, u povodu ženidbe Aleksandra Karađorđevića:
Iz Beča ubrzo odlazi u Sovjetski Savez. Vraća se u Moskvu, gde živi i radi kao politički emigrant. Radio je kao inspektor u fabrici hleba na periferiji Moskve. Uhapšen je 17. februara 1938. i osuđen na smrt zbog "špijunske i diverzantske delatnosti". Streljan je 5. aprila 1938. godine na Butilovskom poligonu kraj Moskve.
Muzafer Dervišević
Muzafer Dervišević (Brčko, 1927. - Brčko, 1987.), bosanskohercegovački je novinar.
Ivan Matuzović
Biografija
Posmrtno je rehabilitovan septembra 1957. godine.
Muzafer Dervišević
Životopis
Muzafer Dervišević je rođen u Brčkom, 21. februara 1927. godine, kao peto dijete općinskog službenika Sulejmana Derviševića. Njegov otac sa suprugom Hedijom imali su šestero djece: Inisa, Arifa, Seada, Muzafera i dvije kćerke Hanumku i Razu. Osnovnu školu i Trgovačku akademiju Muzafer je završio u Brčkom i od djetinjstva je volio čitati knjige i pisati.
El Jordán, Ocosingo
El Jordán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Muzafer Dervišević
Životopis
Pošto su mu trojica starije braće - Inis, Arif i Sead, otišli u partizane i on je kao mladić pristupio ilegalcima - SKOJ-u. Nakon oslobođenje zemlje Muzafer je završio Školu rezervnih oficira 1948. godine u Somboru, gdje je obolio od tuberkuloze. Borio se i izborio sa bolešću, te nakon dolaska iz vojske u Brčko postao najmlađi novinar u tom gradu. U početku je pisao o raznim narodnim svečanostima i obilježavanju značajnih datuma iz NOB-a i rada organa narodne vlasti.
Početkom 1953. godine, Odlukom Sreskog Narodnog fronta Brčko, Muzafer je zadužen da pokrene Brčanske novine. U to vrijeme (1953. godine) Muzafer je bio jedini novinar u Brčkom, a u pripremanju prvog broja Brčanskih novina je radio i kao novinar, urednik i fotoreporter. Prvi broj Brčanskih novinar izašao je u julu 1953. godine. Prvi kolporter bio je Naziv Peštalić: "Evo prvog broja Brčanskih novina. Kupujte narode", uzvikivao je Peštalić.
El Jordán, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Crasville (Er)
Kravil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Muzafer Dervišević
Životopis
Prve Brčanske novine štampane su u tada veoma skromnoj brčanskoj štampariji. Muzafer nije imao redakciju ni daktilografe, a list je izlazio svakih 15 dana do početka 1956. godine, kada se ugasio zbog nedostatka finansijskih sredstava.
Crasville (Er)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 123 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 166 metara (maksimalnoj 162 m, a minimalnoj 148 m).
Muzafer Dervišević
Životopis
Muzafer je nastavio novinarsku karijeru i poslije 1956. godine na poslovnima informisanja u sreskom odboru Narodnog fronta Brčko. To je trajalo do 1960. godine kada je u Brčkom počela sa radom lokalna radio stanica Radio Brčko, u kojoj je Muzafer radio kao novinar i urednik, a potom je 1964. godine imenovan za direktora ove ustanove.
Godine 1974. Muzafer odlazi u penziju, a potom ga Radio Beograd, Tanjug, Večernje novosti i Borba angažuju za svoga dopisnika. Kao dopisnik Radio Beograda pokrivao je cijelu Bosnu i Hercegovinu, skupa sa novinarem iz Sarajeva Ljubomirom Nikolićem. Mnogobrojni sastanci u Beogradu sa vođećim novinarima Jugoslavije, dali su veliko iskustvo njegovom radu, tako da je znao objaviti informacije koje nisu bile drage vlastima u Brčkom, a opet nisu ga radi njih proganjali.
Preminuo je u Brčkom 1987. godine. Iza sebe je ostavio sinove Arifa i Edvina.
Puținei, Izvoru Bârzii
Puținei je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Izvoru Bârzii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 268 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Hatfield, Minnesota
Hatfild je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 54, što je 7 (14,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hijerarhija
Hijerarhija, u zajednicama, stupnjevanje vlasti, činova i dostojanstava na osnovi podređenosti-nadređenosti. Postoji u društvenih životinja i ljudi.
Kod životinja
Neke su životinje samotnjaci i brinu se za sebe, dok se neke okupljaju u zajednice u kojima postoje hijerarhijski odnosi:
Zajednice najčešće imaju sljedeće stupnjeve:
Položaj se dobiva najčešće fizičkom superiornošću.
Alfa par je najčešće jedini reproduktivni u zajednici. Alfe vode zajednicu i imaju najviše sloboda. Prvi idu i jedu. Omege zadnji jedu i podređene su svim ostalim članovima zajednice.
U nekih životinja postoji dominantni spol.
Neke imaju u hijerarhiji samo alfu i ostale, a ogromna krda savanskih biljoždera nemaju hijerarhije.
Kod ljudi
U ljudskom društvu najizraženije su sljedeće hijerarhije: obiteljska, vojna, religijska i državna. Također različita društva imaju dominantni spol, no takvih je sve manje.
Obiteljska hijerarhija postoji u društvima sa dominantnim spolom. U razvijenim civilizacijama najčešće je poglavar otac, pater familias. Slijede majka i djeca, često i obrnuto.
Vojna je najistaknutija jer u njoj postoji nogo različitih stupnjeva. Vrhovni je zapovjednik najčešće poglavar države, slijede načelnik glavnog štaba i general. Niži stupnjevi nisu toliko izraženi.
Religijska je također vrlo istaknuta. Tako recimo Rimokatolička Crkva ima papu, kardinale, nadbiskupe, biskupe i svećenike. Tu su i redovnici, ministranti, đakoni, župnici itd. Mnoge protestantske crkve nemaju striktnu hijerarhiju.
Državnu je u prošlosti najčešće činila stupnjevana aristokracija na čelu s monarhom, dok danas postoji najčešće predsjednik (rjeđe monarh), vlada i skupština.
Schleswig (grad)
Šlezvig (Slesvig) je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 24.029 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059075, NUTS (DEF0C) i LOCODE (DE SLS) kod.
Pustinjak
175p|thumb|right|Pustinjak [[Onufrije Egipatski iz 4. veka.]]
Pustinjaci su se još nazivali i eremiti (grč., pustinja), anahoreti (grč. , povući se, uzmicati) ili monasi (grč. , sam, osamljen), premda će pojedini od ovih naziva kroz povijest dobiti i određenija značenja. Tako će monah biti općeniti naziv za sve osobe koje se posvećuju Bogu te žive, bilo na osamljenim mjestima, bilo u nekm strožem obliku zajedničkoga života (cenobiti), dok će riječ anahoret označavati upravo čovjeka koji se povlači u potpunu osamu.
Prvi pustinjaci pojavili su se u kršćanstvu početkom 4. stoljeća, kad su prestali progoni kršćana, pa su mnogi od njih tražili način kako pokazati svoju vjernost Bogu, što su je dotada mogli pokazati mučeništvom. Pustinjaštvo se razvilo najprije u egipatskoj i sinajskoj pustinji, a najpoznatiji pustinjak bio je sveti Antun Pustinjak. Iz Egipta, pustinjaštvo se proširilo najprije na područje Judejske pustinje, gdje je uspostavljeno nekoliko središta pustinjačkoga života, a potom i cijelim Bliskim istokom odakle dolazi i na Zapad.
Kroz povijest u Katoličkoj Crkvi razvilo se više pustinjačkih redova, a najpoznatiji su kartuzijanci i kamaldolezi. Pustinjačko pravilo imaju i pavlini, premda su s vremenom razvili oblik života u zajednici. Danas je pustinjaštvo opet u porastu, kako u monaškim zajednicama tako i u individualnom obliku. Ponovno se ljudi odlučuju na samotnički život, uz rubove šuma, u malim kolibama, starim župnim kućama, udaljenim crkvama i slično. Od 1983. godine katolička Crkva ponovno omogućuje svojim vjernicima odabrati takav oblik života, što potvrđuje kanon 603. u kanonskom pravu gdje pojedinci polažu svoje zavjete lokalnom biskupu. Postoji i pustinjaštvo u gradovima gdje pustinjaci žive samotničkim životom u svojim stanovima, a na zajedničku molitvu se okupljaju u gradskim crkvama.
Opština Tătaru, Prahova
Tătaru je opština u Rumuniji u okrugu Prahova.
Miodrag Popović
Miodrag Popović (Popovi, Crna Trava, 16. oktobar 1920 — Beograd, 2005) je srpski bio istoričar književnosti, esejist, pesnik, pripovedač, romanopisac i profesor Univerziteta u Beogradu.
Biografija
Pre rata pripadao komunističkom pokretu. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Beogradu, 1939. godine. Studirao je na Medicinskom fakultetu u Beogradu i diplomirao na Filozofskom fakultetu 1951. godine. Bio je službenik Prosvetnog odeljenja INO Beograda, sekretar i član redakcije časopisa „Mladost“ i novinar u Radio Beogradu. Uhapšen po IB-u 16. oktobra 1949. i sproveden na Goli otok, potom u Rudnik „Kreka“, da bi 1. marta 1950. bio pušten na slobodu. Od oktobra 1950. radi kao bibliotekar u Univerzitetskoj biblioteci Svetozar Marković. Potom je (od 1955) asistent na Filozofskom fakultetu. Doktorira 1957. s tezom „Đura Jakšić do 1868. godine“. Od 1958. je naučni saradnik na Katedri za jugoslovensku književnost Filološkog fakulteta, pa vanredni profesor za predmet Jugoslovenska književnost (1964) i redovni profesor Nove jugoslovenske književnosti (1971). Penzionisan je 1. novembra 1980. godine.
Rad i dela
Pored studija i eseja, u časopisima je objavljivao pesme, pripovetke, putopise i satiričnu prozu.
Fregarie, Genoa
Fregarie je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Port Hueneme, California
Port Hueneme je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 21.723 stanovnika.
El Terrero, San Agustín Metzquititlán
El Terrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Agustín Metzquititlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1321 m.
Holiday on the Buses
Holiday on the Buses je britanska filmska komedija snimljena u režiji Bryana Izzarda. Predstavlja treći i posljednji nastavak serije inspirirane populanrom TV-serijom On the Buses. U njoj Reg Varney i Bob Grant ponavljaju uloge vozača autobusa. Radnja prikazuje kako obojica dobiju otkaz, ali uspiju dobiti novi posao u poduzeću specijaliziranom za prijevoz gostiju odmarališta, gdje opet upadaju u niz komičnih nevolja.
Opština Teopantlán, Puebla
Teopantlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1619 m.
El Abisal, Tierra Blanca
El Abisal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Glaire (Ardeni)
Gler je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 993, a gustina naseljenosti je iznosila 154 stanovnika/km².
Segi wa tŏburŏ
Sve do 60-ih godina, Kim Il-sung je poticao svoje revolucionarne suborce da pišu svoje memoare, koji su bili obvezno školsko gradivo u Sjevernoj Koreji. Međutim, kada je na vlast došao Kim Jong-il, Segi wa tŏburŏ je zamijenio drugo važno propagandno djelo, Hangil ppaltchisan ch'amgajadŭl ŭi hoesanggi, a sve s ciljem jačanja kulta ličnosti Kim Il-sunga. Kim Il-sung je tek 1974. objavio kako će pisati svoje memoare, a rad na njima započeo je 1992. godine, dvije godine svoje smrti, kada je njegov sin već bio preuzeo velik dio državničkih poslova. Izvorno su memoari trebali imati 90 poglavlja u 30 dijelova podijeljenih u pet tomova. Međutim, Kim Il-sung je prije svoje smrti uspio završiti samo prvih šest dijelova prvog toma, "Protujapanska revolucija", a još su dva dijela objavljena posthumno. Napisani dijelovi opisuju Kimov rani život te književne i religijske ideje koje su snažno utjecale na njega.
Segi wa tŏburŏ je kapitalno djelo sjevernokorejske književnosti te se smatra vrijednim, mada nepouzdanim uvidom u modernu historiju te zemlje u kasnom razdoblju japanske okupacije. Djelo otprilike obuhvaća period od 1912. do 1945. godine. Djelo se također smatra jednim od rijetkih primarnih izvora o Sjevernoj Koreji dostupnih na Zapadu te je vrlo važan izvor za sjevernokorejske studije.
Kasnije su se pojavile teze koje osporavaju Kim Il-sungovo autorstvo nad knjigom, smatrajući kako su ju pisali profesionalni pisci, a ne sam Kim.
Pseudo-Neron
Lažni Neron ili Pseudo-Neron je naziv za nekoliko osoba koje su se na prostoru Rimskog Carstva između ljeta 69. i 89. godine izdavale za cara Nerona, svrgnutog i prisiljenog na samoubistvo godine 68. Historijski izvori u konkretnim slučajevima spominju tri osobe:
Motiv lažnog Nerona je poslužio njemačkog književniku Lionu Feuchtwangeru da 1935. napiše roman Lažni Neron (Der falsche Nero) koji se smatra jednom od prvih književnih djela inspiriranih dolaskom na vlast Adolfa Hitlera.
Necaxa, Puebla
Necaxa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8375 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1353 m.
Rizziconi, Reggio Calabria
Rizziconi je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Matthew Fox
Privatan život
Metju je rođen u Abingtonu, Pensilvanija, kao sin Lorete B. i Frensisa Foksa. Porodica Foks je u osnovi engleskog porekla, dok je njegova majka bila pola italijanka, pola britanka, a ima i irske korene. Kao dete, Metju Foks se preselio u Vajoming sa svojim roditeljima, braćom i sestrama. Studirao je ekonomiju na univerzitetu Kolumbija, a postdiplomske studije je završio sa klasom 1985 na Akademiji Dirfild. Pre glume igrao je američki fudbal na svom univerzitetu i žudeo je da postane broker.Počeo je da zarađuje radeći kao foto model,što ga je dovelo do snimanja reklmanih spotova,a kasnije do sveta glume.
Oženjen je Margeritom Ronči, koju je upoznao na univerzitetu. Imaju dvoje dece, ćerku po imenu Kajl i sina po imenu Bajron. Pored glume, privatno se bavi i fotografisanjem.
Batnjik
Батњик је насељено место града Новог Пазара у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 58 становника (према попису из 1991. било је 66 становника).
Демографија
У насељу Батњик живи 45 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,2 година (47,3 код мушкараца и 42,2 код жена). У насељу има 19 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,05.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Bugni, Vicenza
Bugni je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Boca de Loma, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
Boca de Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alto Lucero de Gutiérrez Barrios.
Florencia Gutiérrez Cortés, Colima
Florencia Gutiérrez Cortés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Colima.
Boca de Loma, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Florencia Gutiérrez Cortés, Colima
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 627 m.
Schitu Topolniței, Izvoru Bârzii
Schitu Topolniței je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Izvoru Bârzii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Third Lake, Illinois
Terd Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.182, što je 173 (-12,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bombonina Soprana, Cuneo
Bombonina Soprana je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 363 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Portola, California
Portola je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.104 stanovnika.
Fryba
Fryba zvana i Browina (njemački: Fribbe) je riječica na sjeveru Poljske duga četrdesetak km, desna pritoka Visle.
Hidrologija
Fryba izvire kod selo Ostaszewo, od tamo teče prema sjeveru do grada Chełmna, gdje ima ušće u Vislu.
Krušinec
Krušinec je naseljeno mjesto u okrugu Stropkov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 238 stanovnika.
Dietilamino hidroksibenzoil heksil benzoat
Dietilamino hidroksibenzoil heksil benzoat je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 397,507 Da.
Posljednji dan (TV drama)
Posljednji dan je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1979. godine. Režirao ju je Vladimir Fulgosi, a scenarij je napisao Bruno Profaca.
Opština Teișani, Prahova
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
Chełmżyńskie
Chełmżyńskie (njemački: Culmsee) je erozivno jezero u slivu rijeke Visle, u sredini Poljske u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu.
Karakteristike
Jezero Chełmżyńskie leži na nadmorskoj visini od 83 metara, zapadno od grada Chełmna. Chełmżyńskie ima površinu od 2,7 km² i maksimalno je duboko 27,1 metara. Vrlo je izduljeno (6 km) u smjeru jugozapad - sjeveroistok i usko (0,5 km).
Niske dobro razvedene obale nisu pošumljene.
Eteignières
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 406 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 261 metar.
El Cuije, Celaya
El Cuije je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1754 m.
Tejada, Santa Cruz de Juventino Rosas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1731 m.