cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kadulja
Upotreba u medicini
Od kadulje se koristi isključivo list. Najljekovitiji list se dobija kad kadulja počne cvjetati, a to je najčešće u svibnju. List se bere, suši i čuva pažljivo. Glavni ljekoviti sastojak lista kadulje je isparljivo mirisno etarsko ulje, kojeg ima od 1,5 do 2,5 %. Oporost i ljekovitost lista potječe od tanina. I gorke materije u kadulji djeluju ljekovito. Kadulja ulazi u sastav velikog broja lijekova, koji se upotrebljavaju za ispiranje usta i grla kad nastanu upale, jer su to dobra i bezopasna sredstva koja jačaju sluzokožu i djeluju antiseptično. Do otkrića antibiotika kadulju su stoljećima upotrebljavali u obliku čaja protiv znojenja za oboljele od tuberkuloze, jer smanjuje lučenje znojnih žlijezda. Čaj i drugi lijekovi načinjeni od kadulje upotrebljavaju se i za jačanje organizma. Čaj od kadulje također pomaže kod raznih upala.
Upozorenje: Neželjeni efekti su mogući kod neprekidnog i dugotrajnog korištenja kadulje. Mogući simptomi su: uznemirenost, povraćanje, vrtoglavica, drhtavica, epileptički napadi, prijevremene kontrakcije tijekom trudnoće. Osobe sa epilepsijom trebaju izbjegavati kadulju.
Uzgoj
I pored toga što raste samoniklo, zbog visoke medonosnosti i traženog eteričnog ulja, kadulja se naširoko i uzgaja. Najlakše ju je razmnožiti sjemenom. Kadulji odgovara topla klima, s malo manje vlage, a neodgovara mraz i hladnoća.
Jovan V. Deroko
Drugi svetski rat
U Aprilskom ratu 1941. je uspeo da sa dobrovoljcima svoje jedinice spase deo artiljerije i nastavio da se bori u četničkim jedinicama Jugoslovenske vojske.
Nakon potpisivanja kapitulacije, sa nekolicinom oficira je otišao u Boku kotorsku u nameri da se poveže sa izbegličkom vladom u Londonu i stavi joj se na raspolaganje. Tu mu se pridružio poručnik Zvonimir Vučković koji je posle kapitulacije pobegao u Crnu Goru.
Kapetan Deroko je u Boki kotorskoj saznao da se negde u Zapadnoj Srbiji krije i pukovnik Mihailović i tražio je vezu da dođe do njega. Uskoro je uhvatio vezu i na Ravnu goru je stigao polovinom juna 1941. Ubrzo se istakao kao jedan od najsposobnijih komandanata. Pored toga, Jovan Deroko je bio najmlađi kapetan u čitavoj četničkoj organizaciji. Posle formiranja prvih četničkih odreda, Deroko je dobio zadatak da organizuje Ljubićki srez.
Oslobađanje Čačka
U prvim četničko-partizanskim akcijama u Zapadnoj Srbiji, Jovan Deroko je učestvovao u oslobađanju Čačka, zajedno sa Jeličkim partizanskim odredom. U oslobođenom gradu zaplenjena je baterija od četiri nemačka topa kalibra 75 milimetara tipa „šnajder“. Plen je podeljen na ravne časti, dva topa su uzeli partizani, a dva su predata kapetanu Deroku, koji ih je uvrstio u svoju jedinicu. Tako je Deroko postao komandant prve artiljerijske jedinice četničkih snaga u Zapadnoj Srbiji. Po oslobođenju grada, Deroko je postavljen za privremenog predstavnika četničke komande u Čačku, dok je Ratko Mitrović bio određen za predstavnika partizanske komande.
Nekoliko dana nakon oslobođenja Čačka, u borbama protiv Nemaca, u selu Majdan i na reci Despotovici su zaplenjena dva oštećena laka tenka tipa „hočkis“, koji su dovučeni u Vojnotehnički zavod u Čačku, gde su popravljeni, a zatim raspodeljeni, jedan četnicima, a drugi partizanima.
Opsada Kraljeva
U Mataruškoj Banji je od 16. oktobra 1941. držao diverzantski kurs za 100 odabranih partizana i četnika, sa kojima je noću upadao u Kraljevo i napadao Nemce. Obavljao je niz dužnosti, od načelnika Štaba Vrhovne komande, do nišandžije na topu i vođe trojki, koje su noću upadale u Kraljevo. Danju je sa majorom Đurićem i partizanskim vođama izrađivao plan o napadu na grad i aerodrom.
Komandovao je artiljerijskom jedinicom koja je učestvovala u opsadi Kraljeva. Kraljevo je predstavljalo značajan strateški centar i čvorište značajnih komunikacija, koje su povezivale Srbiju, zbog čega su ga Nemci uporno branili.
Opsada je započela u toku prvih dana oktobra i trajala je skoro mesec dana, do njenog napuštanja. Komandant četničkih snaga je bio major Radoslav Đurić, a kapetan Deroko je imao funkcije načelnika Štaba i komandanta artiljerijskih jedinica, koje su bile locirane na Ibru. Tokom opsadnih dejstava, Deroko je uspeo da onesposobi nemački aerodrom u okolini Kraljeva i da preseče komunikaciju Kraljevo-Beograd. Zbog velike hrabrosti i retke pronicljivosti postao je legenda, ne samo u četničkim, već i u partizanskim redovima.
Učestvovao je u pregovorima između Tita i Draže Mihailovića.
Najdramatičniji događaj u Kraljevu je bilo masovno streljanje stanovnika, koje su izveli Nemci u periodu između 15. i 20 oktobra, kao meru odmazde za napade na grad. Nemci su 21. oktobra izvršile snažan napad na partizanske i četničke jedinice koje su opsedale grad iz pravca Čačka.
Mada je Deroko 22. oktobra tražio pojačanje partizanskih i četničkih jedinica iz Čačka, Požege i Užica, radi opsade Kraljeva, koja se odužila, dok je dosta ljudi koji su raspolagali oružjem ostalo u pozadini; partizanska Vrhovna komanda u Užicu je imala sasvim druge planove. Još 4. oktobra u Čačku su oformljene Prva i Druga čačanska četa, koje su odmah upućene u Užice, i stavljene su pod komandu užičkog NOP. Polovinom oktobra je oformljena i Treća četa, koja je takođe poslata u Užice, radi obezbeđenja Vrhovnog štaba. Odlukom partizanske komande, 23. oktobra iz opsade Kraljeva je povučen Dragačevski bataljon prema Čačku, pripremajući se za sukobe sa četnicima, a uviđajući da će doći do prekida saradnje između četnika i partizana, poslednjih dana oktobra, u istom pravcu su povučene druga, četvrta i peta četa Ljubićkog odreda. Poslednji napad na Kraljevo, sa tenkovima, partizani i četnici su izveli u noći između 31. oktobra i 1. novembra.
Po povlačenju četnika u toku noći između 3. i 4. novembra iz opsade Kraljeva, povučene su Prva, Treća četa i štab Ljubićkog odreda, koji su krenuli prema Čačku u cilju pružanja pomoći partizanima u odbrani od četnika.
Napad četnika na Čačak
Deroko se nadao da do borbi sa partizanima ipak neće doći. Pred polazak za Čačak okupljenim četama je otvoreno saopštio da odlaze u borbu sa partizanima, ali da ih, ako je ikako moguće razoružaju bez pucanja:Njegova naredba o izbegavanju oružanog sukoba, mnogima se učinila i jedina razumna. Osim toga, jedan deo mobilisanih seljaka nije ni imao oružje, a većina nije imala volje da vodi bratoubilačku borbu.
Prema partizanskim izvorima, Deroko je poseo topovima novi položaj na Ljubiću, u nameri da izvrši bombardovanje Čačka. Partizanska izvidnica je zatim otkrila Derokovo položaj na Ljubiću, pa je pre ikakvog napada preventivno upućen Jelički partizanski odred da osujeti Deroka, posle čega je došlo do borbe u popodnevnim časovima 6. novembra 1941. na Ljubiću.
Jedan deo četnika je ostao u opsadi Kraljeva, ali je veći deo krenuo prema Čačku. Kolona kapetana Deroka je 5. novembra stigla u Preljinu i tu je provela naredni dan. Na položaju kod spomenika Tanasku Rajiću, nakon dolaska u Čačak, postavio je topove, kao pretnju partizanima u gradu. Komandant Ljubićkog partizanskog bataljona, Sredoje Urošević je ušao sa jednom četom i posle kraće borbe isterao četnike iz Preljine, što je partizanima omogućilo lak prilaz Derokovim snagama na Ljubiću. Prvi, demostrativni napad u prepodnevnim satima 7. novembra, partizani su izvršli iz Preljine, preko reke Čemernice, odakle je prethodne noći, iz nehata ili namerno povučena četnička straža. Na napadače je tada otvorena artiljerijska vatra. Glavni napad na Ljubić došao je iz Čačka. Napadnuti sa dve strane i pucajući uvis, nespremni za borbu, četnici su odustali, prepuštajući položaj na Ljubiću. Međutim, odluka o napuštanju položaja je doneta prekasno, kada su borbe već otpočele. Uspeh partizana je bio potpun. Po pisanju partizanske štampe, na Ljubiću je 30 četnika ubijeno, a njih 100 je zarobljeno. Deroko se sa manjom grupom povukao, dok je veći deo njegovih vojnika, koji je držao topove, zarobljen i odveden u Čačak. Partizani su se nakon pobede na Ljubiću osećali daleko sigrnije u gradu. Četnička strana, sa majorom Đurićem na čelu, saznavši za Derokov poraz je u partizanski štab uputila zahtev za pregovore o prestanku neprijateljstva i o oslobađanju zarobljenika. Odgovor nije dobio, a u međuvremenu je komandu nad četnicima u Čačku preuzeo kapetan Bogdan Marjanović, kome je Draža Mihailović 5. novembra izdao naređenje da postupi energično u nastojanju da ovlada Čačkom. 7. novembra u popodnevnim satima, četnici su na Čačak izvršili napad, koji je trebao da bude izveden još po naredbi od 1/2. novembra. Partizani su nakon ponoći, 8. novembra krenuli u protivnapad. Borbe sa četnicima su trajale do 3 sata ujutro, kada je puščana paljba počela da jenjava. Razbijena vojska četnika se u neredu povlačila u raznim pravcima, a za njima je pošla partizanska potera.
Smrt i sahrana
Derokova grupa je pokušala da pređe preko Čemernice iz pravca Rakove. U prepodnevnim satima 8. novembra je blokirana u šumi prema Čemernici. Nakon kraćeg okršaja i uz upotrebu minobacača, njihov otpor je slomljen, a sukobu je poginuo i sam Derok. Njegovo telo su iz reke izvukli seljaci i i sahranili ga u pesku pored obale.
Postoji više verzija priče o njegovoj smrti. Kada je izgubio život, Jovan Deroko je imao svega 29 godina.
Partizani su preotete topove uvrstili u sastav svojih jedinica. Početkom decembra iste godine, Nemci su uspeli da uguše svaki otpor u tom regionu, nakon čega su se partizani povukli u Crnu Goru i Bosnu, a Draža Mihailović je sa malobrojnim pratiocima prešao u „ilegalu“, dok se većina njegovog ljudstva „legalizovao“, stavivši se pod komandu Vlade Milana Nedića.
Početkom 1942. godine „legalizovani“ četnici su Jovana Deroka svečano sahranili na Ljubiću, neposredno pored spomenika Tanasku Rajiću, na čiju odbranu topova, mada ne od okupatora i njegova smrt podseća. Nakon oslobođenja od okupatora 1945. godine i dolaska novih vlasti, grobno mesto je prekopano, a njegovi posmrtni ostaci su prebačeni ili bačeni na do danas nepoznatu lokaciju.
U njegovu čast
Njegova mučka, kao i pogibija Sime Uzelca, koga su Nemci ubili tokom opsade Kraljeva se pominje u pesmi „Dva Dražina momka“, poznatom i pod nazivom „Nad Kraljevom živa vatra seva“.
U njegovu čast, Ravnogorski pokret je u Ljubićkom srezu 15. decembra 1943. osnovao leteću brigadu, koja je nosila ime „Derok“.
Krajem 2011. godine u Kraljevu je doneta odluka o izmeni naziva tri ulice i jednog trga u gradu. Tom prilikom je nekadašnja ulica Đure Đakovića, ponela ime Jovana Deroka.
Ablacija mrežnice
Odignuće mrežnice ili ablacija mrežnice je poremećaj oka kod kojega se mrežnica odlijepi od temeljnog sloja potpornog tkiva. Početno odvajanje mrežnice može biti lokalizirano, ali bez brzog tretmana može se odignuti cijela mrežnica, te uzrokovati gubitak vida, sve do sljepoće. To je medicinska hitnoća.
Mrežnica je tanak sloj tkiva na stražnjoj strani stijenke očne jabučice, osjetljiv na svjetlo. Optički sustav oka fokusira svjetlo na mrežnicu slično kao što je sijetlost fokusirana na filmu kamere. Mrežnica pretvara fokusiranu sliku u živčane impulse i preko optičkog živca ih šalje u mozak. Ponekad odvajanje stražnje staklovine, trauma oka ili glave mogu uzrokovati mali razdor mrežnice. Taj razdor omogućava tekućoj staklovini da kroz njega iscuri pod mrežnicu i odvoji je poput mjehura od njene podloge.
Klasifikacija
Znatan broj odignuća mrežnice rezultat je traume, uljučujući tupe udarce u orbitu, penetrantne ozljede i ozljede glave. Retrospektivna indijska studija od 500 slučajeva s regmatogenim odignućem mrežnice ustanovila je da je 11% uzrokovano traumom sa postupnim početkom, te da se više od 50% javilo mjesec dana nakon ozljede.
Znakovi i simptomi
Odignuću mrežnice obično je prethodilo stražnje odvajanje staklovine koje daje ove simptome: Većina stražnjih odignuća staklovine ne napreduje do odignuća mrežnice. Da se ipak desilo odignuće mrežnice, upućuju ovi simptomi:
Prevencija
Postoji nekoliko rizičnih faktora koji mogu dovesti do ablacije mrežnice. Tu spadaju i brojne aktivnosti koje s vremenom mogu dovesti do odignuća mrežnice u predisponiranih, i koje su istima zabranjene ili dijelom ograničene za izvođenje.
Operacija katarakte je jedan od glavnih uzroka ablacije, a zanimljivo je da se može pojaviti nakon mnogo vremena od operacije. Rizik se povećava ako postoje komplikacije tijekom operacije, ali to i ne mora biti slučaj. Povećana stopa operacija katarakti te sve manja dob operiranih, nesumnjivo vode i većoj incidenciji odignuća mrežnice.
Trauma oka je nešto rjeđi uzrok odignuća. Sve aktivnosti koje mogu uzrokovati izravnu trauma na oku (boks, kickboxing, karate, itd.), mogu uzrokovati određenu vrstu rascjepa na mrežnici koja se zove mrežnična dijaliza. Ovaj tip razdora se može otkriti i izliječiti prije nego li dovede do odignuća mrežnice. Iz tog razloga mnogi sportaši koji se bave navedenim ili sličnim sportovima, bi trebali odlaziti na redovite oftalmološke preglede.
Pojedincima koji su zbog visoke razine kratkovidosti skloni odignuću mrežnice preporuča se izbjegavanje aktivnosti u kojima postoji rizik od trauma glave ili očiju, iako bez izravne traume oka ova tvrdnja nije argumentirana. Neki liječnici preporučuju izbjegavanje aktivnosti koje povećavaju tlak u oku, uključujući i ronjenje, skakanje s padobranom, ali opet s malo argumentiranih dokaza. Prema jednoj medicinskoj internetskoj stranici, odignuće mrežnice se ne događa kod stiskanja očiju, naginjanja ili podizanja teških predmeta. Stoga, podizanje teških predmeta ne bi trebalo dovesti do odignuća mrežnice. Međutim, dvije novije znanstvene studije su prikazale nekoliko slučajeva odignuća mrežnice i makulopatije poveznih s podizanjem teških tereta (posebno sa Valsalvinom metodom), zbog povećanja očnog krvnog tlaka tijekom podizanje tereta. Osim toga, nedavna studija usmjerena na problem kratkovidnosti, podržava pretpostavku da podizanje teškog tereta koje zahtijeva Valsalvin manevar može biti faktor rizika za odignuće mrežnice. Aktivnosti koje uključuju naglo ubrzavanje ili usporavanje također mogu povećati očni tlak te ih neki liječnici ne preporučaju. U te aktivnosti spadaju bungee jumping, drag racing, te rollercoaster vožnje.
Liječenje
Postoji nekoliko metoda kojima se može liječiti odignuće mrežnice, a sve se temelje na principu zatvaranju razdora koji su se formirali u mrežnici.
Adatomed silikonsko ulje
Adatomed silikonsko ulje je sterilna, bezbojna tekućina koja se ubrizgava u oko i mehanički fiksira mrežnicu na mjestu. Obično se uklanja nakon godine dana. Ovaj tretman se pokazao posebno uspješnim u liječenju odignuća mrežnica povezanih s citomegalovirusom kao sekundarnom infekcijom AIDS-a.
Krioterapija i fotokoagulacija
Krioterapija (zamrzavanje) i fotokoagulacija laserski su tretmani koji se koriste da bi napravili ožiljke u okolini razdora koji su se stvorili u mrežnici. Novonastali ožiljak adherira mrežnicu što sprječava daljnje nakupljanje tekućine koja je dovela do ablacije. Krioterapija i fotokoagulacija se obično koriste kombinirano. Međutim, krioterapija se uglavnom koristi u slučajevima gdje postoji puno tekućine iza razdora.
Skleralni prsten (serklaža)
Ova operacija oka se izvodi tako da se uz pomoć jedne ili više silikonskih traka s vanjske strane pritisne očna jabučica. Na taj se način pokuša spojiti odvojene dijelove, odnosno zatvoriti razdore te dopustiti da se mrežnice nanovo spoji. Trake se najčešće ne uklanjaju. Česta nuspojava ovog liječenja je kratkovidnost. Radijalna serklaža se koristi za razdore u obliku slova „u“ ili u obliku ribljih usta te za stražnje razdore. Periferna serklaža je inicirana kod mnogostrukih razdora, te prednjih i širokih odignuća. Kružna serklaža je indicirana kada je odignuće zahvatilo više od 2 kvadranta mrežnice, kod rešetkaste degeneracije više od 2 kvadranta mrežnice, kod neidentificiranih razdora, proliferativne retinopatije te nestručno izvedenih operacija.
Pneumoretinopeksija
Ova operacija se obično izvodi pod lokalnom anestezijom. U oko se ubrizgavaju mjehurići plina (SF6 ili C3F8 plin) nakon čega se tretman nastavlja laserom. Pacijentova glava mora biti nagnuta i u takvom položaju da mjehurići zraka budu nasuprot razdora u mrežnici. Pacijent bi morao mirovati nekoliko dana da bi terapija uspjela. Mjehurići zraka površinskom napetošću pridržavaju mrežnicu uz pigmentni sloj. Pneumoretinopeksija nije pogodna za izvođenje ako se razdori i odignuće nalaze u donjim dijelovima očne jabučice. Ovaj postupak se najčešće izvodi u kombinaciji s krioterapijom i fotokoagulacijom.
Vitrektomija
Vitrektomija se sve više koristi za liječenje ablacije mrežnice u zemljama s modernim sustavima zdravstvene zaštite. Ovim postupkom se uklanja staklovina te se oko puni mjehurićem plina (C3F8 ili SF6 plin). Prednosti ove operacije su da za posljedicu nema kratkovidnost, a nedostatak taj što vitrektomija uvijek vodi bržoj progresiji razvoja katarakte u operiranom oku.
Ignipunktura
Ignipunktura je stari, napušteni postupak kojim se mrežnica kauterizirala vrlo vrućim šiljastim instrumentima. Postupak je dobio ime po Jules Gonin koji ga je prvi i izveo u ranim 1900-tim.
Nakon tretmana pacijenti povrate svoj vid postupno tijekom nekoliko tjedana, iako postoji mogućnost da vidna oštrina neće biti ista kao i prije odignuća, osobito ako je u odignuće mrežnice bilo uključeno i područje macule. Međutim, ako se odignuće mrežnice ne tretira, potpuna sljepoća se može razviti u samo nekoliko dana.
Epidemiologija
Incidencija odignuća mrežnice na inače normalnom oku je oko 5 slučajeva na 100000 stanovnika godišnje. Odignuće mrežnice je češće kod sredovječne i starije populacije, s incidencijom od oko 20 na 100000 godišnje. Povećan rizik u normalnom oku je oko 1 na 300. Iako se odignuće mrežnice obično javlja na jednom oku, vjerojatnost da će se razviti i na drugom oku je 15%, a taj rizik se povećava za 25-30% kod pacijenata koji su imali katarakte na oba oka.
Flareon
Flareonovo ime dolazi od engleske riječi "flare"; iznenadni bljesak vatre koji se koristi kao jak izvor svjetlosti. Njegovo japansko ime, Būsutā, vjerojatno se odnosi na generatore rakete, koji pokreću raketu sagorijevanjem goriva. Sufiks –eon zajednički je za sve evolucije Eeveeja.
Biološke karakteristike
Flareon je sposoban pohraniti nevjerojatno velike količine topline u svom razmjerno malom tijelu. Iako mu njegovo čupavo krzno (najčupaviji je od svih evolucija Eeveeja) pomaže otpustiti višak topline duž dlaka iz Pokémona, njegova tjelesna temperatura može dositići, i čak premašiti nevjerojatnih 1,650 °F (otprilike 900 °C). Kada koristi tu toplinu za svoje Vatrene napade, temperatura vatre može doseći gotovo 3,100 °F (otprilike 1705 °C). Flareon otpušta Vatrene napade iz unutarnje "plamene vrećice", organa koji svi Vatreni Pokémoni posjeduju, a pomaže im u skladištenju topline za stvaranje Vatrenih napada. Kada je izvan bitke, Flareona je moguće dotaknuti, a da se ne zaradi opeklina, unatoč njegovoj unutarnjoj toplini.
15. 8.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
15. kolovoz/august/avgust (15. 8.) je 227. dan godine po gregorijanskom kalendaru (228. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 138 dana.
Događaji
.
Čarobnjak
250px|desno|mini|[[John Dee i Edward Kelley obavljaju magijski obred]] Čarobnjak (lat. magus), prema tradiciji, osoba koja je inicirana u okultna znanja i provodi ih u praksi. Za razliku od poklonika narodne magije, vjerovalo se da se čarobnjaštvom bave uglavnom obrazovani ljudi s ciljem otkrivanja tajnih znanja o smislu života i skrivenim silama prirode koja su nekoć poznavali svećenici drevnih kultova. Praktičari magije koristili su se u svojim obredima brojnim pomagalima, poput grimorija, talismana, svijeća, ogledala, bodeža i druge obredne opreme.
Etimologija
Latinski naziv za čarobnjaka (magus) potjeće od naziva zoroastrinih svećenika (magi). Preko njih razvio se grčki izraz magos (μάγος), po kojima je nastao i sam naziv magija.
15. 8.
Događaji
. . . . . . . . ..
Čarobnjak
Etimologija
Hrvatski oblik nastao je od glagola čarati, što bi značilo da je čarobnjak osoba koja izvodi čarolije, koja čara. Osim ovog naziva, u Hrvatskoj se spominju još neki, poput grabancijaša i nigromanta.
15. 8.
Događaji
. ..
Čarobnjak
Etimologija
Grabancijaš je, prema narodnom vjerovanju, student koji je završivši dvanaest bogoslovnih škola, izučio i trinaestu, vilenjačku ili đavolju školu, koja mu omogućuje zapovjedanje vragovima, jahanje na zmaju i ulazak u vrzino kolo. Nigromant je, također, oznaka za čarobnjaka, osobito onog koji je ovladao nigromantijom (crnom vještinom). Kod nas se ponekad za čarobnjaka upotrebljava i izraz - mag.
Povijesne osobe
Prvobitni čarobnjaci u drevnim društvima bili su šamani, koji su u svojem okruženju igrali ulogu duhovnih vođa, iscjelitelja, predkazivača božanske volje, psihologa i savjetnika.
U biblijskim i mitološkim izvorima spominju se osobe poput Šimuna Maga, Vještice iz Endora, Salomona, Medeje i Merlina, ali jednako tako, nailazimo i na niz povijesnih osoba čija se imena, bilo stvarno bilo legendarno, vezuju uz pojam magije. U antici poznate su osobe poput Apolonija iz Tijane, Apuleja i Jambliha čije je ezoterično znanje bilo većinom zasnovano na tradicionalnim misterijskim školama i novoplatonističkoj tradiciji.
Sébastien Le Prestre de Vauban
Sebastjen le Pretr de Voban (rođen je u Saint-Léger-de-Foucheret (kasnije Saint-Léger-Vauban) 15. maja, 1633. – a umro u Parizu 30. marta 1707) je bio jedan od najvećih vojnih inženjera i čuven po svom umeću utvrđivanja i napadu na tvrđave.
15. 8.
Rođenja
.
Čarobnjak
Povijesne osobe
U srednjem vijeku opstao je, unatoč širenju kršćanstva, ostatak poganskih vjerovanja keltsko-germanske provinijencije, koje su u kombinaciji s istočnjačkim hermetizmom i alkemijom, njegovali Albert Veliki, Michael Scot, Roger Bacon, a prema legendi i Gerbert d'Aurillac.
15. 8.
Smrti
.
Sébastien Le Prestre de Vauban
Biografija
Voban je rođen 1633. kao sin jednog siromašnog nižeg plemića. Otac mu je umro kada je imao 10 godina. Odgojio ga je i vaspitao jedan sveštenik koji mu je preneo prva znanja matematike i fortifikacije koje mu je kasnije uticalo na karijeru.
Čarobnjak
Povijesne osobe
Najvažniji pobornici okultistične tradicije u razdoblju humanizma i renesanse bili su Marsilio Ficino, Pico della Mirandola, Giambattista della Porta, Johann von Tritheim, Heinrich Cornelius Agrippa, Paracelsus i legendarni Johann Georg Faust, dok su tijekom druge polovice 16. stoljeća značajni engleski okultisti dr. John Dee i Edward Kelley.
Sébastien Le Prestre de Vauban
Biografija
Sa 17 godina stupio je u vojsku Velikog Kondea koji je u to doba stajao na čelu Fronde u borbi protiv Mazarenovog apsolutizma. Pri jurišu na Sen Meneul (1652.) Voban je preplivao Enu pod kišom neprijateljskih metaka pa ga je Konde unapredio u oficira. On je to odbio želeći da služi vojsku kao običan konjanik. Kao takav pao je 1653. u zarobljeništvo kraljevske vojske. Mazaren ga je pomilovao i primio ga u kraljevu službu pri inženjeriji to je bio i Vobanov cilj.
15. 8.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Sébastien Le Prestre de Vauban
Utvrđivanje Francuske
Neprekidni ratovi Luja XIV oko prevlasti u Evropi, uzdigli su ratovanje oko tvrđava do velikog značaja. Mnogobrojne tvrđave služile su kao osiguranje novoosvojenih teritorija. Voban je učestvovao u svim ratovima koje je Francuska vodila u periodu od 1651. do 1706. Kao inženjer bio je učestvovao u 53 opsada od kojih je 52 kapituliralo. Samo opsada Valasijena je propala jer je prilikom nje Voban bio teško ranjen.
Čarobnjak
Povijesne osobe
Nakon obnove zanimanja za magiju i ostale okultne znanosti od sredine 19. stoljeća, pojavio se niz modernih okultista među kojima su istaknutiji Eliphas Levi, Aleister Crowley, Dion Fortune i Israel Regardie. Istovremeno, osnovana su i nova ezoterična društva poput Zlatne zore i O.T.O.-a u kojima se podučavaju tzv. tajna znanja.
U legendama i popularnoj kulturi
Čarobnjaci i čarobnice likovi su mnogih antičkih mitova. Štoviše, božanstva mnogih mitologija posjedovala su čarobne moći i smatrani su zaštitnicima magije, tajnog znanja i čarobnjaštva uopće:
Sébastien Le Prestre de Vauban
Vobanov uticaj van Francuske
desno|mini|250p|Beogradska tvrđava Njegovo umeće u izgradnji fortifikacija proširilo se i van granica Francuske. Tvrđave izgrađivane po njegovim principima javljale su se širom Evrope pa i u Severnoj Americi. Takođe, njegov sistem napada na tvrđave korišćen je do kraja 19. veka.
U Srbiji, tvrđava u Nišu, Beogradska tvrđava i jednim delom Petrovaradinska, takođe su građene po Vobanovim sistemima.
Dihlorofluorescein
Dihlorofluorescein je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 401,196 Da.
San Ramon, California
San Ramon je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 72.148 stanovnika.
Juana María, Alvarado
Juana María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Etrépagny
Etrepanji je naselje i opština u Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 652 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 82 stanovnika/km².
Brezovica (Tvrdošin)
Brezovica je naseljeno mjesto u okrugu Tvrdošin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.306 stanovnika.
Opština Lázaro Cárdenas, Quintana Roo
Lázaro Cárdenas je opština u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6494 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
El Águila, Acajete
El Águila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Case Brusinetti, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Mineral del Chico, Mineral del Chico
Mineral del Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral del Chico.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 481 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2379 m.
7. 11.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
7. novembra/studenog je 311. dan godine po gregorijanskom kalendaru (312. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 54 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Leopoldo Zúñiga Godínez, Santa Cruz de Juventino Rosas
Leopoldo Zúñiga Godínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1750 m.
Arteski bunar
Arteski bunar sa pozitivnim hidrostatičkim pritiskom. Voda (plavo) se nalazi između dva vodonepropusna sloja tla (siva boja).|thumb|right|300px
Arteski bunar (arteški bunar) (po francuskoj grofoviji Artois) je mjesto gdje podzemna voda, koja se nalazi pod tlakom, sama izbija na površinu. U unutrašnjosti Australije važno je korištenje podzemne vode iz takvih, brojnih bušenih bunara budući da je većina tamošnjih jezera slana i povremena - zapravo su to slane iglinovite zavale suhe i po nekoliko godina - Eyre, Torrens i druge. Arteški bunari ponajviše su izbušeni u Središnjoj australskoj nizini pa se ona kadkad zove i Velikom arteškom zavalom.
Arteška voda je naziv za podzemnu vodu u vodonosnom sloju između dvaju nepropusnih slojeva ili više njih. Vodonosni sloj mora biti nagnut i barem na jednom kraju u vezi s površinom zemlje, odakle se oborinska voda cijedi u dubinu. Zato se arteška voda najčešće nalazi u sinklinalno i fleksurno građenim zemljištima, gdje je pod hidrostatskim tlakom. Ako se na tome mjestu probuši nepropusni sloj, voda će izbijati kroz cijev bušotine, jer je pod tlakom.
U bivšoj SFRJ arteska područja su u mlađim geološkim slojevima: Panonska nizija (dubine vode 40-600 metara) i obodni tereni (Mladenovac, Šabac, Beograd, Obrenovac, Vršac, Sisak), u Timočkom basenu, u skopskoj i veleškoj kotlini u Makedoniji i na Kosovu.
Bunar
Bunar (tur.), hladenac, kladenac, studenac ili zdenac je iskopana duboka i podgrađena jama u koju se hvata ili skuplja podzemna voda. U seoskim područjima jama je iznutra ograđena kamenom ili opekom, a nadzemni je dio (grlo), prema lokalnim graditeljskim značajkama, u obliku kocke, prizme ili valjka, izveden od gredica, kamena, opeke, betona, pa i šupljega debla. Voda se crpi posudom (metalnom, ranije i kožnim ili drvenim vjedrom), ovješenom o drvenu kuku ili pričvršćenom na uže. Uže može biti namotano na vodoravno položen vitao, koji se pokreće kolom; takvi su bunari zaštićeni i nadstrešnicom. U ravničarskim hrvatskim krajevima uže je pričvršćeno na đeram, dugačku pokretnu gredu, uloženu u visoki stup. Bunari su većinom na dvorištima pojedinačnih kućanstava, ali mogu biti i zajednički za zaselak ili selo; tada su i uobičajena mjesta okupljanja. Javni gradski i samostanski bunari često su bogato umjetnički oblikovani.
Zdenac je građevina za zahvaćanje i iskorištavanje podzemnih voda. Kadšto može poslužiti i za kontrolu razine podzemne vode. Prema načinu izvođenja, zdenci mogu biti kopani, bušeni ili zabijeni, s obzirom na položaj prema vodonosniku, potpuni ili nepotpuni, a prema vrsti strujanja, sa slobodnim vodnim licem ili pod tlakom (takav je slučaj na primjer kod arteškoga zdenca, kada arteška voda pod tlakom izbija na površinu).
Opština Tarna Mare, Satu Mare
Tarna Mare je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Brodske
Brodske je naseljeno mjesto u okrugu Skalica, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 2.303 stanovnika.
Meyers Chuck, Alaska
Majers Čak je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 21.
Cadrazzole, Reggio Emilia
Cadrazzole je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Cercomano, Verona
Cercomano je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Joanikije II
Joanikije II je bio poslednji žičko-pećki arhiepiskop i prvi patrijarh novouspostavljene Pećke patrijaršije.
Arzberg (Sachsen)
Arcberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Sjeverna Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.229 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14730010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Sjeverna Saksonija Arcberg se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Sjeverna Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 84 metra. Površina opštine iznosi 58,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.229 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Joanikije II
Joanikije je bio je prvi crkveni poglavar koji nije potekao iz redova igumana ili hilandarskog bratstva. Do izbora za patrijarha bio je visoki činovnik (logotet) kralja Dušana, šef carske kancelarije.
Životopis
Rođen je u okolini Prizrena. O njegovom poreklu nema pouzdanih istorijskih tragova, ali njegovo učešće u radu državnih sabora svedoči da je bio veoma učen i vešt diplomata. Srpski kralj Stefan Dušan (1331—1355) uzeo ga je na svoj dvor za svoga logoteta. Nakon smrti arhiepiskopa Danila II (1324—1337) izabran je 3. januara 1338. godine za srpskog arhiepiskopa.
Kao arhiepiskop, Joanikije je tadašnju prestolnu crkvu u Peći, koju su podigli arhiepiskopi Nikodim i Danilo, dao da se ukrasi ikonama i freskama.
Umro je septembra 1354. godine u Polumiru, na Ibru. Sahranjen je u Pećkoj patrijaršiji. Telo patrijarha Joanikija položeno je u srednju crkvu Manastira Pećka patrijaršija, gde se i do danas nalazi, u crkvi Svetih apostola. Iznad njegovog groba naslikana je na zidu freska koja izobražava njegovo usnuće u Gospodu.
Srpska pravoslavna crkva ga slavi kao svetitelja 20. decembra.
Dimock, South Dakota
Dimok je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 125, što je 26 (-17,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Providencia, Huajicori
Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Jolteon
Biološke karakteristike
Jolteon je četveronožni sisavac kojeg krase karakteristike pasa i lisica. Prekriven je bodljikavim, sjajnim žutim krznom, s bijelim bodljikavim krznom koji mu okružuje vrat. Njegovo krzno konstantno otpušta male iskre elektriciteta te je sposoban koristiti svoje bodljikavo krzno kao oružje. Jolteonov je izgled vjerojatno utemeljen na japanskoj mitološkoj životinji imena raiju.
Providencia, Huajicori
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Jolteon
Biološke karakteristike
Jolteona je sposoban sakupiti negativno nabijene ione iz atmosfere te upotrijebiti sakupljeni elektricitet kako bi odaslao udare munje od 10,000 volta. Njegove stanice i same proizvode malenu količinu elektriciteta, što u kombinaciji sa statičkim elektricitetom u njegovu krznu može rezultirati veoma moćnim Električnim napadom.
Jolteon je po prirodi osjetljiv Pokémon. Nakuplja naboj čim mu se raspoloženje počne mijenjati. U Jolteonovim venama, umjesto krvi, teče elektricitet, što mu daje dodatnu energiju, te može postići nevjerojatno visoku brzinu kada trči (smatra se jednim od najbržih Pokémona). Njegovo krzno, koje je inače mekano na dodir, pretvara se u oštre igle kada je ljutit, i te igle tada može ispaliti na protivnika. Jolteona mnogi smatraju najjačim od Eeveejevih evolucija izazvanih Kamenjem.
U videoigrama
Jolteon ima nevjerojatno visok Speed, što ga čini četvrtim najbržim Pokémonom, izjednačen s Aerodactylom, Mewtwoom i Crobatom. Njegovi Special Attack i Special Defense također su veoma visoki, što ga čini brzim i moćnim Pokémonom. Ipak, njegov ograničen set tehnika koje može naučiti onemogućuju mu da bude učinkoviti Specijalni minolovac, budući da je jedini neelektrični Special napad koji može naučiti jest Ugriz (Bite). Svejedno, jedan je od najčešće upotrebljavanih Električnih Pokémona u video igrama.
U animiranoj seriji
U epizodi 56, Ash i njegovi prijatelji sudjeluju na Ispitu za Pristup u Pokémon ligi, dio čega je borba s Pokémonima koji se biraju nasumice (trener ne smije koristiti svoje Pokémone). Ash na kraju koristi Arboka protiv Jolteona. Arbokov napad Omatanja (Wrap) biva zaustavljen Jolteonovim bodljikavim krznom, i Pokémon-zmija biva onesviještena s Jolteonovim Gromom (Thunder).
Carlassara II, Vicenza
Carlassara II je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Etréville
Etrevil je naselje i opština u Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 652 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 82 stanovnika/km².
Kršćanska adventistička crkva
Njihova najistaknutija vjerovanja, koja definiraju i njihov naziv, su vjera u Kristov drugi dolazak i svetkovanje biblijskog sedmog dana, odnosno Subote.
Naziv
thumb|Адвентистичка црква у [[Нови Сад|Новом Саду]] Riječ adventist izvedena je od latinskog pasivnog participa prošlog adventus (dolazeći do) izvedenog od glagola advenire (doći do) koji se tvori od prefiksa ad- (do) i glagola venire (doći). Riječ "adventist" je upotrebljena radi vjerovanja pripadnika Adventističke crkve u Kristov drugi dolazak, dok je produžetak "sedmoga dana" pridodan zbog njihovog svetkovanja subote umjesto nedjelje.
Nazivi u Hrvatskoj
Adventiste sedmoga dana se u Hrvatskoj najčešće oslovljava samo s "Adventisti". I pripadnici hrvatske Adventističke crkve najčešće izostavljaju produžetak "sedmog dana", iz razloga što u Hrvatskoj ne postoji niti jedna Adventistička vjerska zajednica koja ne svetkuje Subotu (dok u svijetu postoji nekoliko znatno manjih zajednica koje su se odvojile od Adventista sedmoga dana zbog razilaženja mišljenja po tom pitanju). Jedan od naziva koji se u Hrvatskoj upotrebljuje za Adventiste jest "subotari". Naziv je nastao na temelju adventističkog svetkovanja Subote i koristi se samo u govornom jeziku ili žargonu. Ovaj naziv ima negativne konotacije i koristi se u svrhu pogrdnog oslovljavanja, no Adventisti ne smatraju taj izraz sramotnim, iako se njime rijetko međusobno oslovljavaju.
Doktrina
Biblija kao temelj i vrhovni autoritet
Adventisti sedmoga dana svoju cijelokupnu doktrinu temelje isključivo na Bibliji. No, izrazito važan dodatak su spisi Ellen G. White za koju vjeruju da je bila Božji prorok. Ona je bila dio rane Adventističke crkve i stoga je sve svoje tekstove temeljila na Bibliji, te Adventisti smatraju njezine spise izrazito korisnim jer je biblijske principe i proročanstva dodatno osvjetlila i prilagodila suvremenom svijetu. Iako svoja osnovna vjerovanja ne temelje na spisima Ellen G. White, oni znatno utječu na način života Adventista. No, njezini spisi, kao i sve druge knjige o duhovnim temama ili pastorove propovjedi, podređene su Bibliji, stoga se kroz nju provjeravaju. Ako se utvrdi da se suprote biblijskim načelima, odbacuju se. Ono što je također osnovno načelo među adventistima jest da svaki pojedinac treba proučavati Bibliju i, uz molitvu i pomoć Duha Svetoga, uvjeriti se sâm u istinu prije nego što se odluči krstiti (za razliku od mnogo raširenijeg običaja da se pojedinac pokrštava kao dijete, dok još nije sposoban sâm odlučiti o svojem vjerovanju).
Krštenje
Ono se odvija tek nakon što osoba sâma shvati doktrinu i odluči o tome slaže li se s biblijskim načelima i vjerom u koju se pokrštava. Uobičajeno starosno doba kada se nekršteni vjernici Adventističke crkve odlučuju za "sklapanje saveza s Bogom" je u razdoblju od 15 do 25 godina, no to je individualna stvar i onaj tko nije siguran da je shvatio doktrinu, pričekat će s krštenjem dokle god ne razrješi sva pitanja. Prije krštenja slijedi razdoblje proučavanja 27 temeljnih vjerovanja koje individualac obavlja s pastorom. Nakon što osoba prihvati sve biblijske tekstove koji se tiču ovih tema, slijedi priznanje grijeha Bogu i pokajanje za iste (što je potpuno privatna stvar između osobe i Boga - ne postoji ispovjed svećeniku ili pastoru), te obećanje da će se u životu držati biblijskih principa. Nakon toga slijedi sâm čin krštenja koji obavlja pastor u ime Oca, Sina i Duha Svetoga, i to potpunim uronjavanjem (kao što je Ivan Krstitelj krstio Isusa Krista), a ne polijevanjem (što je mnogo raširenija praksa u ostalim kršćanskim crkvama, izuzev Baptista).
Subota
Vjerojatno najočitija praksa koja razlikuje Adventiste od ostalih kršćanskih crkava jest držanje izvorne četvrte Božje Zapovjedi (Izl 20, 8-11) koja nalaže svetkovanje subote kao Sedmog dana, umjesto nedjelje. Promjenu nedjelje u sedmi dan koju je Katolička Crkva uvela u Ožujku 321. godine za vrijeme rimskog cara Konstantina ne poštuju iz razloga što vjeruju kako niti jedan čovjek nema pravo mijenjati biblijske zakone.
Svetkovanje Subote Adventisti započinju od zalaska sunca u petak, do zalaska sunca u subotu, što temelje na izvješću o Stvaranju u Postanku i drugim biblijskim tekstovima. Adventisti sedmog dana to vrijeme provode u odmoru od tjednih poslova i potpunom posvećenju Bogu. Adventist nikada neće obavljati posao subotom, odlaziti u školu ili na fakultet, niti se baviti stvarima koje nisu usredotočene na Boga (npr. odlazak na nogometnu utakmicu). Vrijeme provode u zajedništvu u crkvi i svaku subotu imaju bogoslužje (što je u katoličkom rječniku najbliže misi) gdje članovi crkve slušaju propovjedi i diskutiraju o različitim teološkim i životnim temama. Ostali elementi koji se pojavljuju unutar bogoslužja, uz uvijek prisutnu molitvu i zajedničko pjevanje kršćanskih himni, su razni biblijski kvizovi, te različiti glazbeni ili čak scenski nastupi s biblijskom tematikom.
Kristov drugi dolazak
Adventisti vjeruju u neupitan, univerzalno vidljiv drugi dolazak Isusa Krista koji će se odviti nakon vremena nevolje kada će pravedni biti progonjeni, a Antikrist će proširiti svoju moć po cijelom svijetu. Učenje da će Kristov dolazak biti vidljiv cijelom svijetu istodobno, temeljeno je na tekstu iz Otkrivenja 1, 7 koji kaže: "i vidjet će ga svako oko". Vjeruju kako će tada uskrsnuti pravedni, a jedan od tekstova na kojem temelje to vjerovanje se nalazi u 1. poslanici Solunjanima 4, 16: "jer će sam Gospodin sa zapovjedničkim zovom, s glasom arkanđela i sa zvukom trube Božje sići s neba, i najprije će uskrsnuti umrli u Kristu." Problematiku univerzalno vidljivog dolaska (radi okruglog oblika Zemlje) ne mogu objasniti ljudskom logikom i kažu kako ono nadilazi razinu ljudskog shvaćanja. Među adventističkim vjernicima, pogotovo mlađim, postoji nagađanje da će se prilikom Kristovog drugog dolaska otvoriti nova dimenzija koju do sada nismo vidjeli, niti u njoj mogli egzistirali, te će zbog toga prepreka trodimenzionalnog univerzuma u kojem sada živimo biti uklonjena. No, to nisu službeni zaključci, već samo teme diskusija, te se univerzalna vidljivost standardno potkrepljuje vjerovanjem u Božju svemogućnost.
Vjeruju kako će pri Dolasku pravedni otići s Kristom na Nebo (20. poglavlje Otkrivenja), a Zemlja će ostati pusta, bez ljudskog stanovništva, i Sotona će ostati sâm sa svojim palim anđelima bez čovjeka kojeg bi mogao kušati na grijeh. To razdoblje će trajati 1000 godina (Tisućgodišnjica), te će za to vrijeme na Nebu biti prikazan život svake osobe koja nije spašena i iznešeni razlozi za to, a svi spašeni će biti svjedoci tog prikaza. Nakon Tisućgodišnjice, Krist će se vratiti zajedno sa spašenima na Zemlju i to u Novom Jeruzalemu, Božjem gradu koji će se s Neba spustiti na Zemlju. Tada će uskrsnuti nepravedni, tj. nepokajani grešnici koje će Sotona povesti u napad na Novi Jeruzalem, no tada će Bog intervenirati i uništiti sve nepravednike zajedno sa Sotonom i njegovim anđelima (Otkrivenje 20, 9: "I oni uziđoše na široku površinu zemlje i opkoliše tabor svetih - ljubljeni grad. Tada siđe vatra s neba i proguta ih.") U tom trenutku će biti uništen grijeh i svo zlo koje je proizašlo iz njega. Tekstovi na kojima Adventisti temelje vjerovanje u događaje za vrijeme posljednjeg vremena i Kristovog dolaska, uglavnom se nalaze u Otkrivenju i Danijelovoj knjizi, no razasuti su i u mnogim drugim knjigama Biblije.
Stanje mrtvih
Adventisti ne vjeruju u zagrobni život. Prema tekstu iz knjige Propovjednika 9, 5 koji kaže: "mrtvi ne znaju ništa", vjeruju da osoba nema svjesnog oblika postojanja sve do uskrsnuća koje će se, prema njihovom vjerovanju, odviti prilikom Kristovog drugog dolaska za pravedne ili nakon Tisućgodišnjice za nepravedne. Prema tome, Adventisti ne vjeruju u postojanje pakla, već da će nepravedni, tj. nepokajani grešnici biti u trenutku uništeni nakon Tisućgodišnjice (dakle, neće provoditi vječnost u paklu, već će njihova egzistencija biti trajno izbrisana iz univerzuma).
Velika borba
Adventisti vjeruju kako se još od Luciferove pobune odvija velika borba između dobra i zla, tj. Boga i njegovih anđela i Sotone i njegovih palih anđela (koji su zbačeni na Zemlju i kušaju ljude na grijeh). Glavni Sotonin cilj je odvratiti ljude od Boga, te ih tako učiniti nespremnima za Kristov drugi dolazak kako ne bi bili spašeni. Sva zla ovoga svijeta nisu samo posljedica ljudske grešne prirode, već i djelovanja Sotone i demona koji ljude navode na ratove, krađu, ubojstva, izdaju, laž i općenito moralni pad, tj. odstupanje od Božjeg Zakona. Ljudi su psihički i fizički ograničeni, te zbog toga ne vide djelovanje Sotone i demona, ali ni anđele ni Duha Svetoga koji štite vjerne. Jedno od mogućih objašnjenja jest da kao manje razvijena bića živimo u ograničenoj dimenziji i zato nemamo mogućnost vidjeti anđele i demone koji su razvijenija bića od nas i stoga egzistiraju u više dimenzija.
Vjeruju da su znakovi posljednjeg vremena sveprisutna mržnja i opadanje morala (Matej 24, 12 "Razmahat će se bezakonje i ljubav će kod mnogih ohladnjeti"), a zatim i rapidni rast Adventističke crkve po cijelom svijetu (vidi podnaslov "Statistike") koja propovjeda Radosnu vijest o ljudskom spasenju i Kristovom dolasku (Matej 24, 14 "Ova Radosna vijest o Kraljevstvu propovijedat će se po svemu svijetu, svim narodima za svjedočanstvo, i tada će doći svršetak").
27 temeljnih vjerovanja
Adventisti su rasporedili svoje vjerovanje na 27 temeljnih vjerovanja (često ih nazivaju i temama za proučavanje ili temama za krštenje) koja se temelje na biblijskim tekstovima. Važno je napomenuti kako Adventisti nemaju nepromjenjivu dogmu i stoga bi se u slučaju otkrivanja teze u Bibliji koja opovrgava neko njihovo vjerovanje odrekli istoga. Razlog tome je što vjeruju da je Biblija Sveto Pismo, Božja poruka upućena čovječanstvu, i zato vrhovni autoritet.
Molitva
Adventisti vjeruju kako je potrebno svakodnevno komunicirati s Bogom. Njihove molitve nisu unaprijed sročene (kao npr. "Zdravomarijo"), već, kako kažu: "dolaze iz srca", tj. u svojim molitvama iznose pred Boga sve svoje životne probleme i dileme, no u molitvama izražavaju i zahvalnost, te mole za oprost grijeha koje su učinili. Mnogi Adventisti tvrde da su im molitve bile uslišene, a napisane su i brojne knjige o takvim iskustvima, od kojih su neka i čuda. Adventisti vjeruju da je samo Krist posrednik između Boga i čovjeka, te se ne mole Bogorodici i ostalim svecima, tj. negiraju njihovo postojanje. Za Rimokatoličku Crkvu kažu da je "velika bludnica", a prema Pravoslavnoj su prozeltski orijentirani. Ne postoji sedam svetih sakramenata, već samo tri - večera Gospodnja (pričest), krštenje i svećenstvo. Negiraju postojanje ikona, relikvija i križa. Imaju svoju radio stanicu u Beogradu "Radio glas nade".
Zdravlje
Adventisti zastupaju zdravstvenu poruku koja preporučuje zdravu prehranu i vegetarijanstvo, iako se ono ne zahtjeva. No, poručuju kako se crveno meso (svinjetina), školjke i ostale životinje koje su u 11. poglavlju Levitskog zakonika proglašene nečistima, nikako ne bi smjele jesti. Ne konzumiraju alkohol, duhan i drogu. Pošto se Adventisti zalažu za što zdraviju prehranu, vrlo su aktivni na tom području. Jedan od adventističkih pionira, John Harvey Kellogg, osmislio je "Corn Flakes" koji se i dan-danas u gotovo svakom domu može naći, te je njegova tvrtka "Kellog's Cereal" postala jedna od najuspješnijih svjetskih prehrambenih kompanija. Druga takva, također vrlo uspješna tvrtka, jest australski "Sanitarium" koji je u vlasništvu Adventističke crkve. Adventisti u svijetu vode veliki broj bolnica i drugih zdravstvenih institucija. Najznačajnije adventističko učilište medicine je Loma Linda (Kalifornija, SAD).