cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Josipa Lisac
Snima dve sevdalinke: Omer-beže (1974.) i Niz polje idi babo, Sejmeni (1974.). Najveći uspeh beleži snimanjem svog prvog LP albuma Dnevnik jedne ljubavi (1973), za koji je muziku komponovao njen životni saputnik i preteča roka u SFRJ - Karlo Metikoš. Većina kritičara i muzičara, kao i publika, se slažu u oceni da je reč o jednom od najboljih albuma snimljenih na ovim prostorima. Dnevnik jedne ljubavi od tada nosi titulu prvog konceptualnog dela u domenu popularne i rok muzike.
Posle njegovog uspeha, dve godine sprema ulogu devojke Jane u prvoj jugoslovenskoj rok-operi Gubec-beg, inspirisanoj romanom Seljačka buna Augusta Šenoe. Libreto je pisao Ivica Krajač, a operu je komponovao Karlo Metikoš. Premijeru je doživela 1975. i igrana je nekoliko narednih godina širom SFRJ.
Sredinom sedamdesetih uspešno eksperimentiše u džez muzici sa čuvenim Boškom Petrovićem na albumu B.P. convention and all stars (1976).
Krajem sedamdesetih odlazi u Ameriku gde radi album Made in U.S.A (1979). Tokom osamdesetih snima veliki broj albuma, a muzički je sve više bliža popu: Hir, hir, hir (1980), Lisica (1982), Hoću samo tebe (1983), Boginja (1987)... Drži veliki broj koncerata gde do izražaja dolazi sav njen kreativni dar. Avangardne frizure i odeća, zajedno sa snažnim muzičkim izrazom, čine njene nastupe unikatnima.
Posle Karlove smrti 1992. nastavlja sa eksperimentima. Snima album duhovne muzike Čestit Božić i na koncertima pravi obrade starih hitova dajući im novi izraz. Poslednji album snima na samom pragu trećeg milenijuma, Život (2000). Igrala je u dva američka filma i u dve avangardne predstave.
Vanjske veze
Službene stranice Josipe Lisac
Stiren-oksidna izomeraza
Stiren-oksidna izomeraza (, SOI) je enzim sa sistematskim imenom stiren-oksid izomeraza (odvajanje epoksida). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je visoko specifičan.
Bubani
Bubani je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Kanfanar, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 53 stanovnika te 19 obiteljskih kućanstava.
Escobares, Texas
Escobares je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.188 stanovnika.
What Price Glory? (drama)
What Price Glory? je kazališni komad koji su napisali američki književnici Maxwell Anderson i Laurence Stallings, premijerno izveden 1924. godine na Broadwayu. Po žanru predstavlja kombinaciju komedije i drame, a protagonisti su dvojica profesionalnih pripadnika američkih marinaca - kapetan Flagg i narednik Quirt - čiju je višegodišnju zajedničku službu obilježilo oštro suparništvo, koje će potrajati sve dok u prvom svjetskom ratu ne budu poslani na Zapadni front. Tekst se odlikovao nastojanjem za najautentičnijim mogućim prikazom vojničkog života, a što je uključivalo obilato korištenje psovki od strane glavnih likova. Zbog toga su se nakon premijere zaredali protesti i zahtjevi za zabranom od strane vjerskih i vojnih krugova; kontroverze su se, međutim, utišale kada je novinar Heywood Broun otkrio da je kontraadmiral Charles Peshall Plunkett, glavni mornarički oficir zadužen za cenzuru, koristio daleko "sočniji" rječnik od dramskih likova u svojoj službenoj korespondenciji. Drama se pokazala izuzetno uspješnom, a Andersonu, dotle zaposlenom kao univerzitetski profesor, omogućilo da otpočne karijeru profesionalnog pisca. What Price Glory? je dvije godine kasnije adaptiran u istoimeni nijemi film koji je imao nekoliko nastavaka. John Ford je 1952. snimio novu verziju s "očišćenim" dijalozima i malo veze s originalnim zapletom.
J-113,397
J-113,397 je opioidni analgetik koji je bio prvi visoko selektivni antagonist nociceptinskog receptora (ORL-1). On je nekoliko stotina puta selektivniji za ORL-1 receptor nego za druge opioidne receptore. Njegovi efekti u studijama na životinjama su sprečavanje razvoja tolerancije za morfin, prevencija hiperalgezije indukovane intracerebroventrikularnom administracijom nociceptina (orfanina FQ), kao i stimulacija oslobađanja dopamina u strijatumu, što povišava efekte nagrađivanja kokaina, ali može da ima kliničku primenu u lečenju Parkinsonove bolesti.
Irvington, New York
Irvington je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.420, što je 211 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Steviol
Steviol je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 318,450 Da.
Calce
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 185 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 228 metara (maksimalnoj 330 m, a minimalnoj 54 m).
430 Hybris
430 Hybris je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 33,33 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,844 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 14,594 stepeni, a orbitalni period iznosi 1752,374 dana (4,797 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,255. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,30 a geometrijski albedo 0,120.
Asteroid je otkriven 18. decembra 1897. godine.
Graves-Tisins, Pordenone
Graves-Tisins je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Rome, Georgia
Roum je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 36.303 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 36.303 stanovnika, što je 1.323 (3,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Brčići (Tinjan)
Brčići (Tinjan) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Tinjan, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 104 stanovnika te 32 obiteljskih kućanstava.
Farnezilcistein lijaza
Farnezilcistein lijaza (, FC lijaza, FCLY) je enzim sa sistematskim imenom S-(2E,6E)-farnezil-L-cistein oksidaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je flavoprotein (FAD). U kontrastu sa sisarskim enzimom EC 1.8.3.5 (prenilcisteinskom oksidazom) farnezilcisteinska lijaza iz Arabidopsis je specifična za S-farnezil-L-cistein.
NGC 1409
NGC 1409 je galaksija u zviježđu Bik.
431 Nephele
431 Nephele je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 95,03 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,679 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,596 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,172, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 1,827 stepeni, a orbitalni period iznosi 2030,328 dana (5,558 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 8,72 a geometrijski albedo 0,063.
Asteroid je otkriven 18. decembra 1897. godine.
Anchenoncourt-et-Chazel
Onšenonkur-e-Šazel je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 226 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 352 metara (maksimalnoj 355 m, a minimalnoj 227 m).
Großenehrich
Grosenerih je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kifhojzer. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.738 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16065084.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kifhojzer Grosenerih se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Kifhojzer. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 63,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.738 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Leetonia, Ohio
Litonija je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.959, što je 84 (-4,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
435 Ella
435 Ella je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 41,49 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,449 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 1,817 stepeni, a orbitalni period iznosi 1400,420 dana (3,834 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,154. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,23 a geometrijski albedo 0,083.
Asteroid je otkriven 11. septembra 1898. godine.
Pavanello, Padova
Pavanello je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
NGC 1411
NGC 1411 je galaksija u zviježđu Sat.
Dezoksiribonukleaza I
Dezoksiribonukleaza I (, pankreasna DNaza, DNaza, timonukleaza, dornaza, dornava, pankreasna dezoksiribonukleaza, pankreasna dornaza, dezoksiribonukleaza (pankreasna), pankreasna DNaza, DNKaza, dezoksiribonukleinska fosfataza, DNaza I, alkalna dezoksiribonukleaza, alkalna DNaza, endodezoksiribonukleaza I, DNK depolimeraza, Escherichia coli endonukleaza I, dezoksiribonukleaza A, DNK endonukleaza, DNK nukleaza) je enzim sa sistematskim imenom . Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim preferentno deluje na dvolančanu DNK.
JDTic
JDTic je lek, koji je visoko selektivni κ-opioidni antagonist. On blokira taj receptor bez vršenja uticaja na μ- ili δ- opioidne receptore. On je derivat 4-fenilpiperidina, koji je u nekoj meri strukturno srodan sa analgeticima kao što su meperidin i ketobemidon, i bliže sa mi opioidnim antagonistom alvimopanom. On se strukturno razlikuje od drugih kapa antagonist,a kao što je norbinaltorfimin.
On ima veoma dugo vreme dejstva, sa efektima na životinjama primetnim do nekoliko nedelja nakon administracije jedne doze, mada njegovo vezivanje za kapa opioidni receptor nije nepovratno i njegovi dugotrajno dejstvo je umesto toga uzrokovano promenama aktivnosti c-Jun N-terminalne kinaze. Iz životinjska ispitivanja proizilazi da on može da proizvede antidepresantske i anksioloitičke efekte, kao i da može da ima primenu u lečenju adikcije na kokain i morfin.
Bujarići
Bujarići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Višnjan, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 0 stanovnika te obiteljskih kućanstava.
Bucalovići
Bucalovići (talijanski Gracchi [ˈgrakki]), naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Višnjan, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 13 stanovnika te 6 obiteljskih kućanstava.
Escobar I, Texas
Escobar I je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 324 stanovnika.
Cherrueix (Il i Vilen)
Šerije je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen.
Kapsantin/kapsorubinska sintaza
Kapsantin/kapsorubinska sintaza (, CCS, ketoksantofilna sintaza, kapsantin-kapsorubinska sintaza) je enzim sa sistematskim imenom violaksantin—kapsorubin izomeraza (formira keton). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj multifunkcionalni enzim je indukovan tokom hromoplastne diferencijacije kod biljki.
Cherrueix (Il i Vilen)
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 983, a gustina naseljenosti je iznosila 77 stanovnika/km².
Dušan Bobera
Dr. Dušan Bobera (Jagodnjak, 1962), redovni profesor na Ekonomskom fakultetu u Subotici. Na Departmanu za menadžment predaje tri predmeta: projektni menadžment, preduzetništvo i menadžment inovacija.
Životopis
Rođen je 1962. godine u Jagodnjaku u Baranji. Osnovnu školu završio je u Kneževim Vinogradima, a ekonomsku školu u Belom Manastiru. Diplomirao je na Ekonomskom fakultetu u Osijeku 1986. godine, odbranivši rad pod naslovom "Procesi koncentracije i centralizacije kapitala u kasnom kapitalizmu". Magistarski rad s temom "Istorijska škola političke ekonomije kod Srba i Hrvata do Prvog svetskog rata" odbranio je 1992. godine na Ekonomskom fakultetu u Beogradu na smjeru Opšta teorijska ekonomija. Doktorsku disertaciju pod naslovom "Tehnički progres i njegovo određenje prema menadžmentu" odbranio je na Ekonomskom fakultetu u Subotici 1999. godine.
U zvanje redovnog profesora izabran je 2009. godine.
Univerzitetska karijera
Od 1986. do 1991. godine radio je kao asistent-pripravnik na Ekonomskom fakultetu u Osijeku. Godine 1993. izabran je u zvanje asistent na Ekonomskom fakultetu u Subotici. U zvanje docenta, za naučnu oblast menadžment, izabran je 1999. godine, u zvanje vanrednog profesora za naučnu oblast menadžment biran je 2004. godine, a u zvanje redovnog profesora za naučnu oblast menadžment biran je 2009. godine
Na stručnom usavršavanju u Ramsgateu (Engleska) proveo je tri mjeseca tokom 1996. godine. Na kraćem stručnom usavršavanju na Univerzitetu u Minsteru (Njemačka) boravio je 2001. godine. Na naučnom usavršavanju na Državnom univerzitetu u Portlandu (Portland State University, School of Business Administration, SAD) boravio je 2003. godine u trajanju od tri mjeseca. U periodu od 2004. do 2007. godine obavljao je funkciju prodekana Ekonomskog fakulteta u Subotici.
Vođa je srbijanskog nacionalnog tima (koordinator projekta) za istraživački program Global Entrepreneurship Monitor (GEM), koji daje godišnju procjenu preduzetničke aktivnosti na nacionalnom nivou.
Rico, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 265, što je 60 (29,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 1412
NGC 1412 je galaksija u zviježđu Kemijska peć.
437 Rhodia
437 Rhodia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 13,12 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,976 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,794 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,247, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 7,356 stepeni, a orbitalni period iznosi 1345,778 dana (3,684 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 10,41 a geometrijski albedo 0,703.
Asteroid je otkriven 16. jula 1898. godine.
Liu Yuan
Liu Yuan se može odnositi na:
Bukori
Bukori je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Vižinada, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 11 stanovnika te 4 obiteljskih kućanstava.
El Rancho, California
El Rancho je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 124 stanovnika.
Collepietro, L'Aquila
Collepietro je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 847 m.
Glutation—homocistin transhidrogenaza
Glutation—homocistin transhidrogenaza (, glutation—homocistinska transhidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom glutation:homocistin oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Reakcija katalizovana ovim enzimom i drugim enzimima ove potklase može da slična reakciji katalizovanoj enzimom EC 2.5.1.18, glutationskom transferazom.
Estelline, Texas
Estelline je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 145 stanovnika.
Kaltennordheim
Kaltenordhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Vartburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.754 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16063044.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vartburg Kaltenordhajm se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vartburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 440 metara. Površina opštine iznosi 15,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.754 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 112 stanovnika/km².
Kahla
Kala je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.312 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074044.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zale-Holcland Kala se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 177 metara. Površina opštine iznosi 8,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.312 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 919 stanovnika/km².
Izoprenalin
Izoprenalin (INN) (izoproterenol (USAN), Medihaler-Iso, Isuprel) je simpatomimetički beta adrenergički agonist.
Limestone, Maine
Lajmstoun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Izoprenalin
On je strukturno sličan adrenalinu. Izoproterenol je β1 β2 neselektivni agonist.
Odnos strukture i aktivnosti
Izopropil aminska grupa izoproterenola ga čini selektivnim za β receptore. Slobodne hidroksilne grupe katehola su odgovorne za njegovu podložnost enzimatskom metabolizmu.
Limestone, Maine
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.075, što je 378 (-26,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Brčići (Poreč)
Brčići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Poreča, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 165 stanovnika te 48 obiteljskih kućanstava.
Authie (Soma)
Oti je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 238 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 157 m, a minimalnoj 73 m).
Shin Heike Monogatari (film)
Shin Heike Monogatari (新・平家物語), također poznat i kao Saga o klanu Taira, je japanski historijski film snimljen 1955. u režiji Kenjija Mizoguchija. Temelji se na istoimenom romanu Eijija Yoshikawe, koji je, pak, predstavljao obradu klasičnog teksta japanske književnosti iz 13. vijeka. Radnja je smještena u 12. vijek i prikazuje kako vojskovođa Taira no Tadamori (čiji lik tumači Ichijirō Ōya) nakon uspješnog pohoda protiv pirata dolazi u sukob sa dvorjanima, a što će s vremenom eskalirati u borbu za vlast između klanova Taira i Minamoto. Shin Heike Monogatari je bio jedan od dva filma koje je Mizoguchi snimio u boji; iako je u njega uložen veliki budžet, Mizoguchi je dobio mnogo slabije kritike u odnosu na ostvarenja koja su mu prethodnih godina bila donijela međunarodne uspjehe. Drži se kako je tome razlog nesnalaženje u žanru epskog filma.
Flesh and the Devil
Flesh and the Devil je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. godine u režiji Clarencea Browna. Predstavlja adaptaciju romana Es War njemačkog književnika Hermanna Sudermanna. Po žanru je melodrama, a radnja je smještena u Njemačku prije prvog svjetskog rata i prikazuje dvojicu najboljih prijatelja - čije likove tumače John Gilbert i Lars Hanson - među kojima jaz stvar ljubav prema istoj ženi koji tumači Greta Garbo. Iako je Garbo, nakon traumatičnih iskustava na snimanju filma The Temptress, nije htjela snimiti film i pristala je tek nakon pritiska studija MGM. Flesh and the Devil je na kraju postao jedan od najuspješnijih i najvažnijih filmova njene karijere. Njime se, nedugo nakon dolaska u Hollywood, potvrdila kao jedan od najvećih zvijezda svog doba. Također je za vrijeme snimanja otpočela dugogodišnju ljubavnu vezu sa svojim filmskim partnerom Gilbertom.
Uloge
van špice
Mount Holly Springs, Pennsylvania
Maunt Holi Springs je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.030, što je 105 (5,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
438 Zeuxo
438 Zeuxo je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 61,14 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,553 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 7,381 stepeni, a orbitalni period iznosi 1490,715 dana (4,081 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,069. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,80 a geometrijski albedo 0,056.
Asteroid je otkriven 8. novembra 1898. godine.
Dezoksiribonukleaza IV (fag-T4-indukovana)
Dezoksiribonukleaza IV (fag-T4-indukovana) (, endodezoksiribonukleaza IV (fagom T4-indukovana), E. coli endonukleaza IV, endodezoksiribonukleaza, redoksiendonukleaza, deoksiriboendonukleaza, Escherichia coli endonukleaza II, endonukleaza II, DNK-adenin-transferaza) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim preferentno deluje na jednolančanu DNK.
439 Ohio
439 Ohio je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 76,57 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,131 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 19,153 stepeni, a orbitalni period iznosi 2023,838 dana (5,540 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,061. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,83 a geometrijski albedo 0,035.
NGC 1413
NGC 1413 je galaksija u zviježđu Eridan.
Ivakaftor
Ivakaftor (Kalideko, VX-770) je lek za tretman cistične fibroze, koji su razvili Verteks Farmaceutikals i Fondacija za cističnu fibrozu. Ovo je privi lek prvi lek koji je odobren za lečenje uroka umesto simptoma bolesti.
Cistična fibroza je uzrokovana defektom proteina, cistično fibroznim regulatorom transmembranske provodnosti (CFTR), koji reguliše protok fluida unutar ćelija u utiče na komponente znoja, probavnih fluida, i sluzi. Defekt je uzrokovan DNK mutacijom koja se može javiti na nekoliko lokacija duž proteina, i svaka od njih utiče na nekoliko različitih funkcija proteina. Mutacija G551D, ne sprečava CFTR protein da dođe do površine epitelinih ćelija, ali mu onemogućava da transportuje hlor kroz jonski kanal. Ivakaftor poboljšava transport hlorida kroz jonski kanal. Ova vrsta leka je poznata kao CFTR potencijator.
G551D je nađen kod oko 4-5% slučajeva cistične fibroze. Ivakaftor je efektivan (i odobren od strane FDA) samo za cističnu fibrozu sa tom mutacijom. G551D je standardna aminokiselinska skraćenica za mutaciju kod koje je aminokiselina glicin (G) u poziciji 551 zamenjena sa aspartinskom kiselnom (D).
Kalideko će koštati $294,000 za godišnju opskrbu.
Maleilpiruvatna izomeraza
Maleilpiruvatna izomeraza je enzim sa sistematskim imenom 3-maleilpiruvat cis-trans-izomeraza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Pontski Grci
Pontski Grci su etnička grupa sastavljena od Grka sa obale Crnog mora i Ponta. Oni tradicionalno govore pontski jezik, poseban dijalekt grčkog jezika koji je, zbog udaljenosti Ponta, imao proces jezičke evolucije različit od ostatka grčkog sveta.
Danas žive u Ukrajini,Gruziji (velika većina ih je, tokom poslednje dve burne decenije napustila zemlju), Rusiji(republikama i oblastima Severnog Kavkaza), Kazahstanu, Grčkoj i Turskoj. Sami sebe zovu Romejima (poput stanovnika Vizantijskog carstva). Danas, pak, preovlađujuća forma "Pontios" (Pontijac) je način kako ih zovu Grci iz same Grčke (Heladski Grci). Govore pontijskim jezikom, danas skoro potpuno izumrlim. Tokom 20. veka uglavnom kao svoj jezik prihvatili novogrčki i ruski.
Naseljavanje Grka na Crnomorske obale
Tragove grčkog prisustva na crnomorskim obalama pratimo još u klasičnoj grčkoj mitologiji. To su krajevi u koje je plovio Jason i njegovi Argonauti u svojoj potrazi za zlatnim runom. Ovaj mit prvi je zapisao Apolonije sa Rodosa u svom delu "Argonautika". Savremeni istraživači datirali su eksprediciju "Arga" negde 1200 g. pne. u skladu sa podacima koje iznosi Apolonije.
left|thumb|160px|[[Aleksije III Veliki Komnin (1338 – 1390), trapezuntski car na hrisovulji.]]
Prva zabeležena grčka kolonija na Crnom moru bio je Sinop, osnovan na severnim obalama drevne Anadolije negde oko 800. godine pne. Žitelji Sinopa bili su trgovci-kolonisti iz jonskog grada-države Mileta. Posle kolonizacije crnomorskih obala, do tada u grčkom svetu poznatom kao Pontus Axeinos (Negostoljubivo more) promenjen je naziv u Pontos Euxeinos (Gostoljubivo more). Tokom čitave linije crnomorske obale, a na teritoriji današnjih država Turske, Bugarske, Gruzije, Rusije, Ukrajine i Rumunije postepeno je rastao broj grčkih naselja-kolonija. Još je Ksenofont u svom čuvenom spisu "Anabaza" pomenuo oblast Trapez (kasnije nazvanu Trapezunt, tj. današnji Trabzon) opisujući kako se, među još 10000 grčkih plaćenika iskrcao na njegove obale. Ksenofont napominje da su ih, kada su ovi gledajući more vikali "Thalassa, thalassa!" (More, more!) lokalni stanovnici razumeli. Trgovina je cvetala među grčkim kolonijama Crnog mora, ali i sa lokalnim plemenima koja su živeli u unutrašnjosti Ponta, u kontinentalnim krajevima. Uskoro Trapezunt preuzima vodeću ulogu među grčkim crnomorskim kolonijama i ova oblast postaje ognjište grčke kulture i centar pontijske civilizacije.
Helenistički, rimski i vizantijski periodi
Nakon prvog pada Konstantinopolja tokom Četvrtog krstaškog pohoda 1204. Aleksije I Veliki Komnin, potomak Aleksija I Komnina, rodonačelnika dinastije Komnina, osniva Trapezuntsko carstvo. Carstvo je bilo dugog veka, dok konačno nije palo u ruke Mehmedu II Fatihu (Osvajaču) 1461. godine kao poslednji deo grčkog sveta koji potpada pod osmansku vlast.
Pod turskom vlašću
left|thumb|220px|Pontski Grci, žene i deca beru crni čaj u gradu Čakva u Gruziji, fotografija nastala između 1905. i 1915. godine Tokom osmanske vladavine jedan deo pontijskih Grka prelazi na islam, bilo svojevoljno, bilo silom. Na početku Prvog svetskog rata mladoturska administracija počinje da sprovodi politiku asimilacije i proterivanja svih hrišćana Carstva, što u velikoj meri pogađa pontijske Grke. Trabzon 1916. pada u ruke Ruskog carstva, podgrevajući ideju o nastanku nezavisne pontijske države. Dolaskom na vlast boljševika, Oktobarskom revolucijom (7 novembra 1917.), ruska vojska povlači se iz regije, da bi učestvovala u građanskom ratu, koji je upravo počinjao (1917-1923.)
Nakon ruskog povlačenja Grci i Jermeni ovog područja postaju laka meta paravojnih bandi. Ne želeći da dožive sudbinu svojih suseda Jermena Grci organizuju otpor. "Pontijski otpor" (αντάρτικο του Πόντου na grčkom) trajao je do 1924. godine razmene populacije između Grčke i Turske, dogovorene mirovnim ugovorom u Lozani. Saglasno odredbama ovog ugovora Pontijci-hrišćani su proganani u Grčku, dok su muslimani ostali na svojim vekovnim ognjištima.
"Rumka", kako je jezik Pontskih Grka poznat u Turskoj je danas skoro izumro, pošto se koristi samo među starijom populacijom. Posle razmene stanovništva većina Pontijaca svoj novi dom našla je u Atici i Egejskoj Makedoniji. Grci unutar zemlje koja tokom najvećeg dela dvadesetog veka bila poznata kao Sovjetski Savez, uglavnom su se naselili u južnim oblastima Rusije, u Krasnodarskom kraju, uz granicu sa Jermenijom i Gruzijom. U značajnom broju prisutni su i u crnomorskim lukama Odesi i Suhumiju. Oko 100 000 Pontskih Grka, od toga 37 000 samo iz kavkaskog regiona deportovano je u srednju Aziju 1949. tokom Staljinovih posleratnih čistki. Danas velike autohtone zajednice Pontkih Grka žive u državama-naslednicama SSSR-a, dok su kroz emigraciju prisutne u Nemačkoj i Australiji.
Populacija
Danas, zahvaljujući mnogobrojnim mešanim brakovima, tačan broj Pontskih Grka je nepoznat. Nakon 1988. Pontski Grci iz Sovjetskog Saveza sve više se sele u Grčku, naseljavajući se u i oko velikih gradova, Atine i Soluna. U grčkoj javnosti ova grupa migranata postala je poznata kao Ruski Pontijci (Ρωσσοπόντιοι). U svom filmu "Na ivici grada" (Από την άκρη της πόλης), sa dijalozima na grčkom, pontskom i ruskom režiser Konstantinos Đanaris opisuje život ruskog Pontijca iz Kazahstana u atinskom polusvetu prostitucije. Najveće zajednice Pontskih Grka (ili ljudi sa pontsko-grčkim korenima), a prema statistici "Pontian Diaspora 2000" su:
Amblans-et-Velotte
Omblon-e-Velot je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Lir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 288 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 338 metara (maksimalnoj 406 m, a minimalnoj 287 m).
Bunseo od Baekjea
Bunseo od Baekjea (? -304, vl. 298–304) je bio deseti vladar države Baekje, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Bio je najstariji sin i nasljednik kralja Chaekgyea. Za vrijeme vladavine je nastavio rat protiv kineske Kapetanije Lelang čija mu je vojska bila ubila oca. U tome je imao uspjeha, te je godine 304. osvojio zapadni dio Kapetanije. Međutim, prema Samguk Sagiju, guverner kapetanije je u znak odmazde poslao plaćenog ubicu koji ga je otrovao.
Sa smrću Bunseoa, potomka kralja Goija, na prijestolje se vratio ogranak dinastije koji potiče od kralja Chogoa. Bunseov sin Gye je tek nakratko vladao kao dvanaesti kralj.
Izometamidijum hlorid
Izometamidijum hlorid je tripanocidni agens koji se koristi u veterini.
Kindelbrück
Kindelbrik je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.769 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068029.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zemerda Kindelbrik se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 140 metara. Površina opštine iznosi 13,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.769 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 133 stanovnika/km².
Gris, Pordenone
Gris je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Braća Miladinov
mini|200px|desno|Konstantin Miladinov
Braća Miladinov, Dimitar (Struga 1810. - Carigrad, 23. siječnja 1862.) i Konstantin Miladinov (Struga, 1830. - Carigrad, 18. siječnja 1862.), bili su pjesnici i folkoristi, osnivači su nacionalnog preporoda u Severnoj Makedoniji i Bugarskoj sredinom devetnaestog stoljeća.
Obitelj Miladinov
Dimitar i Konstantin Miladinov rođeni su u obitelji grnčara Riste Miladinova i njegove supruge Sultane. To je bila brojna obitelj s osmero djece, od toga šest sinova: Dimitrij, Tane, Naum, Mate, Apostol i Konstantin i dvije kćeri: Ana i Krsta.
Školovanje
Dimitar je od 1829. školovan u Janjini i samostanu Sv. Nauma u Ohridu, tako da je 1830. postao učitelj u Ohridu. Ostala braća su osnovno školovanje završila u Strugi, a gimnaziju u Janjini (Grčka). Srednji brat Naum Miladinov je završio Duhovnu akademiju na patrijaršijskom univerzitetu Halki u Carigradu, gdje je diplomirao na odsjeku za glazbu i gramatiku. Naum je 1843. napisao glazbeni udžbenik, prvi takve vrste u Sjevernoj Makedoniji. Puno je pomogao braći u skupljanju građe za Zbornika jer je zapisivao i note.
Najmlađi brat Kostantin diplomirao je 1852. godine na Filozofskom fakultetu u Ateni, na odsjeku za grčku filologiju.
Pedagoški rad
S diplomama školovanih učitelja, braća su se vratila u svoj rodni kraj i otpočela pedagošku karijeru. Radeći u školi u Ohridu Dimitar se susreo s poznatim ruskim slavistom Viktorom Grigorovičem. Taj susret bio je presudan za otkrivanje ljubavi za skupljanje narodne građe bugarskog naroda u Makedoniji. Nedugo zatim Dimitar je uz pomoć braće počeo prikupljati građu za Zbornik.
U tom vremenu Makedonija je pod vlašću Otomanskog carstva i ne samo što njezin narod trpi sluganski položaj u odnosu na vladajuće islamsko stanovništvo, već je u duhovnom pogledu podvrgnut helenizaciji preko crkvenih vlasti koje su bile podčinjene carigradskom patrijarhu, a on je bio Grk.
Dimitar Miladinov je bio panslavistički orijentiran i ubrzo je došao u sukob sa grkofilima u Bitoli, osobito s mitropolitom Venediktom. Zbog toga je napustio Bitolu i otišao raditi u obližnje selo Trnovo među Vlahe. Putovao je po Austro-Ugarskoj (Vojvodina) i upoznao se s idejama ilirizma, za koje se odmah vatreno zagrijao i prihvatio ih kao svoje. U drugom dijelu 50-ih Dimitar Miladinov započeo svoju aktivnu borbu protiv grčkog svećenstva i za uspostavu moderne bugarske obrazovanja i crkve.
Po povratku u rodnu Strugu 1856., Dimitar odlučuje poslati mlađeg brata Konstantina na studij slavenske filologije u Moskvu, na tamošnje Carsko sveučilište. Ponijevši skupljeni materijal za budući Zbornik, Konstantin radi uz studij i na realizaciji Zbornika, priprema materijal za tisak. Usput i sam počinje pisati poeziju. I pored toga što nije napisao puno (svega 15 pjesama), njegova poezija zauzima grandiozno mjesto u makedonskoj lirici, već zbog jednog naslova - T'ga za jug. Pjesma je prvi puta objavljena u bugarskom listu Dunavskom lebedu, koji je izdavao istaknuti bugarski revolucionar Georgi Rakovski. Ta pjesma je prevedena na 42 jezika u sedamdesetak prepjeva. Teška ruska zima i slabo materijalno stanje Konstantina dovode do opake bolesti - tuberkuloze 1859. Nije uspio ni u nakani da u Moskvi objavi Zbornik narodnih umotvorina, ponajviše zbog velikog otpora pravoslavnih crkvenih krugova, koji su slušali Carigradsku patrijaršiju.
U lipnju 1860. napušta Moskvu ne završivši studij i vraća se kući preko Beča. Tu se sreće s biskupom Strossmayerom, s kojim je imao kontakte još u Moskvi jer ga je informirao o svojim nastojanjima da tiska Zbornik. Josip Juraj Strossmayer prihvaća ideju da on financira izdavanje zbornika i šalje Konstantina u Zagreb, gdje se Zbornik ima tiskati.
Bugarske narodne pjesme
Dana 24. lipnja 1861. iz tiskare Ante Jakića iz Zagreba izašao je iz tiska Zbornik narodnih umotvorina braće Miladinov - Bugarske narodne pjesme, sakupljene od braće Miladinov, djelo od 600 narodnih pjesama iz Makedonije i 77 iz Bugarske (koje je ustupio bugarski folklorist Vasilije Čolakov). Problematiziranje, pa čak i brisanje riječi "Bugarske" je tipično za jugoslavenske i post-jugoslavenskih povjesničara iz suvremene Sjeverne Makedonije. Ulf Brunnbauer, Drevna Nacionalnost i vjekovna borba za državnost: Historiografski mitovi u Republici Makedoniji (BJRM) , Zbornik radova "Historijski mitovi na Balkanu", Institut za istoriju Sarajevo, 2003, 307-308: Makedonski povjesničari naglašavaju one intelektualce iz XIX stoljeća koji su se izjašnjavali kao 'Makedonci', štagod da su oni sami pod tim podrazumijevali. Naprimjer, u svom značajnom nedavnom radu Povijest makedonske nacije, eminentni književni povjesničar Blaže Ristovski govori o makedonskom karakteru pisaca, pjesnika, i drugih intelektualaca, za koje se onda može kazati da su bili prvaci makedonskog nacionalnog 'buđenja' u XIX i ranom XX stoljeću. Ukoliko su se neke od tih osoba u nekom trenutku izjašnjavale kao Bugari, Ristovski se naveliko trudi da naglasi kako oni to nisu tako mislili. Naprimjer, Ristovski navodi da je podrška Krste Misirkova - 'najeminentnijeg, najznačajnijeg i najaktivnijeg makedonskog kulturnog i nacionalnog radnika prije oslobođenja' - aneksiji Makedonije od strane Bugarske nije održavala 'njegova iskrena uvjerenja i osjećanja', već je bila 'diktirana okolnostima toga vremena'. Drugi povjesničar smjelo objavljuje da braća Miladinov - druga dvojica koji se smatraju prvacima makedonstva - naprosto nisu imali na umu nacionalnost kad su se izjašnjavali kao 'Bugari', jer su zapravo bili Makedonci. Unatoč toj teoriji Dimitar Miladinov je pisao o "bugarskih pjesama" već u 1846 u svojoj korespondenciji s ruskim prof. Grigorovič. Također Konstantin Miladinov definira folklorne materijale kao "Bugarski" u svojoj predanosti biskupa Strossmayera u početnih dijelova zbirke.
U rječničkom dodatku nalazio se i prvi dio makedonsko-hrvatskog rječnika što ga je Miladinov bio spreman objaviti u cijelosti (2000 riječi), ali je odustao zbog veličine Zbornika.
Zbornik je izazvao velik odjek u slavističkim krugovima, kao i u europskoj kulturnoj javnosti. Konstantin je, sretan zbog ispunjenja životnog sna, sredinom srpnja 1861. napustio Zagreb i krenuo za rodnu Strugu. Usput se zadržao u Beogradu, gdje je saznao da mu brat Dimitar leži već preko pola godine utamničen u turskom zatvoru. I tako je umjesto za Strugu krenuo put Carigrada, gdje je i on utamničen pod optužbom da je špijun. Pod nikad razjašnjenim okolnostima braća Miladinov su umrla u Carigradskom zatvoru 1862. godine.
Andover, Kansas
Andover je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.791, što je 5.093 (76,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Le Petit Prince
Mali princ (fr.  Le Petit Prince) najpoznatija je novela francuskog avijatičara Antoinea de Sainta-Exuperyja iz 1943. godine. Saint-Exupéry napisao ju je dok je živeo u SAD-u. Prevedena je na preko 180 svetskih jezika i prodana u više od 80 miliona primeraka, tako da je to jedna od najprodavanijih knjiga svijeta.
Radnja
Na prvoj stranici pisac kaže da knjigu posećuje Leonu Vertu kad je bio mali dječak.
Pripovjedač u prvom poglavlju pokazuje svoj crtež udava sa slonom u stomaku, a inspiraciju za crtež dala mu je slika iz knjige Proživljene zgode, i navod da udav proždire svoju žrtvu cijelu, ne žvačući je. Odrasli su rekli da je to šešir, zato je on nacrtao i slona unutar udava, da se vidi, no odrasli su mu rekli da se mani crtanja i prihvati povijesti, zemljopisa, računa i gramatike. On je postao pilot i dolazio u dodir s mnogo ljudi, a svakome koga sretne pokazivao je crtež i svatko bi rekao da je na njemu šešir. I pripovjedač je živio dugo sam, sve dok mu se zrakoplov nije pokvario na sred pustinje Sahare. Ostao je sam s pitkom vodom samo za 8 dana. Sutradan je sreo dječaka koji ga je zamolio da mu nacrta ovcu. Bio je iznenađen jer dječak se nalazio tisuću milja dalje od nekog nastanjenog mjesta, a nije izgledao izgubljen, ni umoran, ni žedan, ni prestrašen. Pripovjedač, pošto nije znao nacrtati ovcu, nacrtao je slona u udavu, i na njegovo iznenađenje, princ je rekao:
Nakon nekoliko neuspješnih ovaca, pisac nacrta sanduk, a dječak je u njemu vidio ovcu i rekao da mu baš takva treba.
Dom malog princa je asteroid ili planet, malen kao kuća, s tri vulkana (dva aktivna, jedan ne) i ružom. Pisac ga je locirao kao ateroid B612, a to je jako važno u konceptu knjige, jer pisac objašnjava da odrasli mogu zamisliti tu planetu samo ako se kaže točna brojka.
Princ i pripovjedač vode raspravu o činjenici da ove jedu cvijeće, imalo ono bodlje ili ne. Ubrzo je pisac bolje upoznao taj cvijet. Na planetu malog princa rasli su razni cvjetovi i korisne biljke, ali i opasni baobabi. Opasni jer ako narastu preveliki mogu mu uništiti planet. Zato ih princ svako jutro čisti s planeta dok su još mali. Jednom prilikom, princ je na planetu našao za njega jako posebno i neviđeno sjeme i pustio ga da raste. Iz njega je narasla ruža. Princ je vodio dug razgovor s taštom ružom, koja ga je tjerala da je stavi pod stakleno zvono i da se prema njoj odnosi posebno. Princu je to dosasilo i oprostio se s cvijetom, te krenuo na put. Obišao je nekoliko planeta, sa samo po jednim čovjekom na njoj, a u tih poglavlja (koliko je planeta) pisac opisuje razmišljanja odraslih ljudi i razliku razmišljanja odraslih i djece. Na prvom planetu bio je kralj. U razgovoru kralj je princu objasnio da vlada nad svim, dakle cijelim Svemirom. Princu je bilo dosadno i htio je napustiti kralja, a on ga je imenovao ministrom i ambasadorom samo da ostane na njegovom malom planetu, no ipak princ nije ostao. Na drugom planetu koji je princ posjetio bio je hvalisavac koji je zahtijevao od princa da mu se divi i da mu kliče, no princ je otišao, s istim zaključkom kao i onim kad je napustio kralja.
Na trećem planetu bio je pijanac koji pije da zaboravi što se srami što pije. Princ ga je napustio s istim zaključkom. Četvrti planet pripadao je poslovnom čovjeku koji je stalno zauzet brojenjem zvijezda. Misli da ih posjeduje, jer nitko se prije nije sjetio da ih posjeduje. Broji zvijezde da kupi nove. Princ se čudi jer zvijezde ne služe ništa poslovnom čovjeku, niti on treba njima, a prinčeva ruža i vulkani trebaju princa jer on ih održava. Napušta poslovnog čovjeka i ide na peti planet. Na njemu se nalazio fenjer i fenjerdžija. Svaki minut fenjerdžija mora paliti i gasiti fenjer, jer na njegovom planetu dan traje jednu minutu. Princ se divi, jer on voli zalaske sunca, a fenjerdžija ih vidi svakog minuta, također, princ misli da je on jednini u kome bi imao prijatelja, jer jedini se brine o nečem drugom umjesto o sebi. Šesti planet bio je mnogo veći. Na njemu se nalazio stari čovjek koji piše knjige – geograf, ali geograf koji nikad ne napušta svoj stol, već čeka istraživače da istražuju za njega, a on će to samo zapisati. Princ (u kojem je vidio istraživača) opisao mu je svoj planet, no geografu nisu bili važni ni cvijet ni to da li je vulkan ugašen ili aktivan. Princ se razočarao jer mu je on rekao da je cvijet kratkotrajan. Na savjet geografa, posjetio je Zemlju. Sletio je u pustinju Saharu i tu sreo zmiju koja mu kaže da ga može vratiti na njegov planet, jer onaj koga dotakne, vraća se zemlji iz koje je došao. Princ nastavi put i nađe pustinjski svijet, koji mu je rekao da nema puno ljudi, samo šest, sedam. Onda se uspeo na jednu planinu i zamijenio odjek s ljudima, a litice s čitavom Zemljom, te se jako zabunio. Nakon što je prešao pijesak, stijenje i snijeg, otkri jedan put koji ga odvede do bašte ruže. Razočarao se jer je shvatio da njegova ruža nije jedinstvena. Onda se pojavila lisica koja mu je objasnila da je njegova ruža posebna jer on ju je pripitomio i ona je pripitomila njega, i na primjeru odnosa njega i nje objasnila što znači riječ pripitomiti. Tako ju je on pripitomio Nakon još nekoliko dana puta, koje je prepričao pripovjedaču, pisac se vraća u Saharu, i to u osmi dan nakon svog pada, kad on i princ ostaju bez vode. Princ mu je pomogao da nađe bunar.
Pisac i princ popili su vode, i princ mu je rekao da se vrati na posao. Sutradan pripovjedač ugleda princa kako priča s zmijom otrovnicom. Ona pobježe, a princ mu kaže da on danas ide na svoj planet. U ovom, predzadnjem poglavlju, nalazi se važna životna pouka.
Na kraju zmija povede princa na njegov planet. Srušila ga je. Sutradan pripovjedač nije vidio princa. Znači, pojela ga je.
Na zadnjoj je stranici pejzaž mjesta na kojem je zmija usmrtila princa.
Važniije adaptacije
Saint-Exupéryjeva novela adaptirana je u raznim medijima kroz desetljeća. Richard Burton 1974. godine napravio je Grammyjem nagrađenu snimku, a skladatelj Riccardo Cocciante producirao je mjuzikl na francuskom jeziku Le Petit Prince, kasnije oživljen u Hong Kongu, 2007. Ruski skladatelj Lev Knipper napisao je trodijelnu simfoniju od 1962.-'71., njegovu skazku nazvanu Malen′kiy prints (‘Mali princ’), prvi put izvedenu u Moskvi 1978. godine. U filmu i televiziji, Loewe i tekstopisac Lerner, zajedno s redateljem Stanleyem Donenom, producirali su mjuzikl baziran na priči za Paramount Pictures 1974. godine, i tijekom 1980.-tih, Pustolovine malog princa, japansku animiranu seriju, prenošenu u Japanu i Sjevernoj Americi.
Teodora i Didim
Sveta Teodora i Didim (? -304) su kršćanski mučenici i sveci čija se legenda temelji na djelima (acta) iz 4. vijeka i riječi Svetog Ambrozija.
Prema toj predaji su Teodora i Didim stradali za vrijeme Dioklecijanovih progona. Rimski carevi Dioklecijan i Maksimijan su izdali edikte kojime se, u nastojanju da se zaustavi opadanje broja stanovnika Carstva, ženama naređuje da rađaju djecu, odnosno zabranjuje celibat. Prokul, rimski prefekt Aleksandrije je čuo da se lijepa plemkinja Teodora kao kršćanka zavjetovala Isusu na djevičanstvo; on ju je pozvao i rekao da mora poštovati zakon te da joj neće biti problem pronaći dobrog muža. Kada je ona rekla da odbija prekršiti zavjet, Prokul joj je zaprijetio odvođenjem u bordel gdje će joj djevičanstvo oduzeti svidjelo joj se to ili ne. Teodora je i dalje odbila prekršiti zavjet te je uhapšena i odvedena u bordel. Tamo joj je djevičanstvo kao prva mušterija trebao oduzeti vojnik po imenu Didim. On je, međutim, bio kršćanin, koji je namjerno došao u bordel kako bi je izbavio; presvukao ju je u svoju odjeću i tako omogućio da pobjegne. Didim je nakon toga uhvaćen i odveden Prokulu koji ga je osudio na smrt. Čuvši za njegovu žrtvu, Teodora je došla pred Prokula te je i zajedno sa Didimom pogubljena.
O Teodori i Didimu je u 17. vijeku napisao dramu znameniti francuski književnik Pierre Corneille.
Eugenio Saenz, Texas
Eugenio Saenz je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 159 stanovnika.
Kristen Stewart
Kristen Jaymes Stewart (Los Angeles, 9. travnja 1990.) američka je filmska glumica. Poznata je po ulogama u Soba panike, Zathuri, In The Land of Women, Glasnici zla i Sumraku.
Životopis
Kristen Stewart je rođena u Los Angelesu, gdje trenutačno živi sa svojom obitelji. Potječe iz obitelji koja je oduvijek u glumačkom poslu, stoga nije čudno što je i sama veoma brzo stala pred televizijske i filmske kamere. Njezin otac John Stewart je redatelj i televizijski producent, koji radi za Fox, a majka, Jules Mann-Stewart, scenaristica je porijeklom iz Australije. Kristen ima trojicu braće, gitarista Camerona Stewarta, biološkog brata, te Dane-a i Taylora, posvojenu braću.
Karijeru je započela kad joj je bilo samo osam godina. Jedan ju je glumački agent zapazio kako glumi u školskoj predstavi, na osnovu čega je dobila malu ulogu u Disneyevu projektu "Trinaesta godina". Veći je dio djetinjstva provela pojavljujući se u filmovima kao kćer glavnog junaka, a filmski su joj roditelji bili neke od najvećih glumačkih zvijezda, poput Jodie Foster, Dennisa Quaida ili Sharon Stone. Završivši sedmi razred osnovne škole, školovanje je nastavila u dopisnoj školi, jer joj je glumačka karijera oduzimala sve više vremena.
Kristenina prva važnija uloga bila je u filmu Soba panike uz slavnu Jodie Foster. Za tu je ulogu dobila odlične kritike pa su ubrzo zaredali i novi poslovi u filmovima poput Đavolje ždrijelo, Misija bez dozvole, Iza vanjštine i drugima. Posebne je pohvale zavrijedila za film Speak, u kojem je - tada je imala 13 godina - fantastično interpretirala silovanu djevojčicu koja nakon tragedije prestaje govoriti.
Iako se poslije pojavila u desetak hollywoodskih ostvarenja, tek je potkraj 2007. godine dobila priliku da iskusi što znači biti zvijezda. Tada je, naime, od redateljice Catherine Hardwicke primila poziv da odigra ulogu Belle Swan u filmu Sumrak, prema istoimenom književnom predlošku Stephenie Meyer. Iako su se producenti nadali uspjehu, euforija koja je zavladala pošto je film stigao u kina nadmašila je sva očekivanja.
Kristen je donedavno bila bliska prijateljica s glumicom Nikki Reed.
U slobodno vrijeme voli se zabavljati surfajući na valovima, u čemu je i prilično vješta, a opuštanje joj ide uz sviranje gitare. Velika je obožavateljica rock-glazbe i u njezinu se CD-playeru može naći ponešto žestoka zvuka-obožava grupe Green Day, Nirvana, Beck, U2 i Radiohead, a vječna su joj inspiracija i legendarni Beatlesi.