cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Patrolni čamci klase Mirna
Dizajn
Izgradnja brodova je započela 1979. a trajala je do 1985. U tom vremenu je izrađeno 11 brodova. Napjprije su izrađena četiri patrolna broda, zatim dva, pa potom pet preostalih. U međuvremenu su obavljene neke konstruktivne izmjene a stražnji jednocijevni top od 20 mm he zamijenjem sa četverocijevnim. Osnovna namjena ovih brodova je bila izvršavanje graničnih zadataka, no po svom naoružanju to su plovila koja daleko nadmašuju uobičajene patrolne brodove. Pri konstruiranju trupa broda, ponovno je iskorišten oblik "Sklad" razvijen za raketne topovnjače klase 401, s tim da je u ovom slučaju plovilo manjih dimenzija i bitno manje istisnine (puni deplasman 146 tona). minijatura|lijevo|200px|OB-61 Novigrad Trup je izrađen od brodograđevnog čelika, dok je nadgradnja izrađena od aluminijske legure. Trup je sa 6 vodonepropusnih pregrada podijeljen na 7 vodonepropusnih prostorija, što povećava otpornost broda u borbi. Dužina broda je 32 metra, širina 6,75 m a visina trupa 3,50, gaz 1,70 m. Pogonsku grupu čine dva brzohodna dizel-motora tipa SEMT-Pielsick 12PA4V200VGDS s dvostrukim prednabijanjem. Njihova nominalna snaga je 2206 KW. Svaki pri 1500 okretaja u minuti, a na pokusnim vožnjama je postignuta brzina od 28 čvorova. U spremnicima goriva može ponijeti 16,2 tona goriva D-2, a u spremnicima za vodu do 4,2 tone vode. Daljina plovidbe je oko 600 milja a samostalnost boravka na moru 4 dana, u ratu 8 dana. Posadu broda čine pet oficira, četiri podoficira i deset mornara.
Oprema
Od navigacijske opreme ugrađen je navigacijski radar Decca RM 1216A snage 6 KW i najvećeg dometa (u idealnim uvjetima) 48 milja. Za borbu protiv podmornica, što mu je druga uloga, u trup broda je ugrađen sonar norveške tvrtke Simrad SQ3D/SF koji je razvijen iz komercijalnog sonara. Služi za otkrivanje podmornica na udaljenosti od 1800 m, pri čemu brod mora biti u mirovanju jer je šum u vožnji prevelik ometač. U protupodmorničkoj inačici može biti opremljen i malim dubinskim bombama koje se odbacuju u more s krme broda. minijatura|desno|200px|Krmeni M71 Hispano 4x20mm Predviđeno je da ovakvi brodovi pokrivaju morske tjesnace i prolaze između otoka. Naoružan je topom 40 mm Bofors na pramcu, četvorocijevnim topom 20 mm M71 na krmi, četvorostrukim lanserom raketa Strela 2M na zapovjednom mostu. Posjeduje i dva dvostruka lansera osvijetljavajućih raketa 128 mm Svitac.
Las Catarinas (razvrstavanje)
Las Catarinas ima više značenja:
Kosmos-1414
Kosmos-1414 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Dunum
Dunum je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Vitmund. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.116 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3462002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vitmund Dunum se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Vitmund. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 26,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.116 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Маљуревац
Демографија
У насељу Маљуревац живи 469 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,4 година (44,0 код мушкараца и 44,8 код жена). У насељу има 139 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,94.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
The Shakiest Gun in the West
The Shakiest Gun in the West je američka vestern komedija iz 1968. godine u kojoj glavnu ulogu tumači Don Knotts. Film je režirao Alan Rafkin, dok su za scenarij zaslužni Jim Fritzell i Everett Greenbaum. Ovaj film zapravo predstavlja obradu filma koji je 1948. godine nastao pod imenom Paleface a u kojem su glavne uloge tumačili Bob Hope i Jane Russell.
Radnja
Jesse W. Haywood (Knotts) 1870. godine završava u Filadelfiji školu za stomatologa, nakon čega odlazi na zapad kako bi postao prerijski stomatolog. Kao čovjek koji je navikao na gradske uvjete, on se vrlo teško pronalazi u za njega vrlo neobičnom okruženju i uvjetima. U međuvremenu, osuđenoj pljačkašici poštanskih kočija po imenu "Bad Penny" Cushing je ponuđeno pomilovanje, koje može dobiti ukoliko uspije pronaći skupinu krijumčara oružja. Također važno je napomenuti kako je prethodno spomenuta skupina povezana s lokalnim plemenom Indijanaca. Nadalje, u želji da ispuni prethodno spomenute uvjete za pomilovanje, Cushingova prevarom Haywooda uvlači u brak. Nenamjerno, Haywood, naposljetku, postaje legendarni "Doc the Haywood", tj. nakon što ubije revolveraša poznatog pod imenom "Arnold the Kid". Za kraj potrebno je još napomenuti kako Haywood zapravo samo preuzima zasluge za stvari koje je zapravo postigla Cushingova.
Las Cañadas (razvrstavanje)
Las Cañadas ima više značenja:
Rancho de la Santa Cruz, San José de Gracia
Rancho de la Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San José de Gracia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2114 m.
De Soto, Wisconsin
De Soto je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 287, što je 79 (-21,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bagnolo-Cantagallo, Firenze
Bagnolo-Cantagallo je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 386 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
La Poudre d'escampette
La Poudre d'escampette je francusko-italijanski igrani film snimljen 1971. u režiji Philippea de Broce. Po žanru predstavlja mješavinu komedije, drame i pustolovnog filma. Radnja se događa u Sjevernoj Africi za vrijeme Drugog svjetskog rata i prikazuje kako supruga jednog lokalnog diplomata (čiji lik tumači Marlène Jobert) odlučuje oborenog britanskog pilota (čiji lik tumači Michael York) spasiti od zarobljavanja, a pri čemu joj pomaže italijanski krijumčar (koga tumači Michel Piccoli).
Balassagyarmat
Balassagyarmat čita se Balašađarmat je pogranični grad na sjeveru Mađarske od 15,570 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Nógrád.
Geografske karakteristike
Balassagyarmat leži na lijevoj obali rijeke Ipeľ, koja na tom dijelu formira granicu prema Slovačkoj, udaljen 49 km zapadno od županijskog centra Salgótarjána.
Historija
Balassagyarmat je prvi put dokumentiran 1244. kao zamak podignut nakon mongolske provale. Od 1437. ima status trgovišta. Za austrijsko-turskih ratova - 1552. zauzele su ga Osmanlije, pa se nakon tog poprilično raselio. Nanovo je naseljaven tokom 17. vijeka, tad su podignuti i bedemi.
Po Trianonskom ugovoru trebao je pripasti Čehoslovačkoj, ali su se sami stanovnici usprotivili čehoslovačkoj vojsci i otjerali je iz grada. Zbog tog je 1919. nazvan - Civitas Fortissima (Čvrsti grad).
Balassagyarmat je 1989. ponovno dobio status grada.
El Cafetal (razvrstavanje)
El Cafetal ima više značenja:
Pagnacco, Udine
Pagnacco je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Colbordolo, Pesaro e Urbino
Colbordolo je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
495. pne.
Godina '''495. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U Rimskom Carstvu bila je poznata kao Godina konzulstva Sabina i Priska (ili, rjeđe, godina 259. Ab urbe condita). Oznaka 495. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Zemunik Gornji
Zemunik Gornji je naselje u sastavu Općine Zemunika Donjeg, u Zadarskoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 410 stanovnika.
Colbordolo, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Șerbănești, Corbița
Șerbănești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Corbița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Kosmos-1415
Kosmos-1415 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1415 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 12. oktobra 1982. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1250 kilograma. Kosmos-1415 je bio navigacioni satelit.
Tropanserin
Tropanserin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 273,370 Da.
El Chivero, Ixtlahuacán del Río
El Chivero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1645 m.
Ilidia, Ciclova Română
Ilidia je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Ciclova Română.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 446 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Guardatele ma non toccatele
Guardatele ma non toccatele je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1959. godine u režiji Marija Mattolija. Radnja se događa na jednom italijanskom aerodromu gdje se prisilno spusti američki vojni avion. Protagonisti su pripadnici osoblja koji se suočavaju sa brojnim izazovima kada se ispostavi da su posadu i putnike činile pripadnice ženskih jedinica američkih oružanih snaga.
La Alberca, Queréndaro
La Alberca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Queréndaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2846 m.
Las Cañas (razvrstavanje)
Las Cañas ima više značenja:
Jacques Brel
Jacques Romain Georges Brel (Schaerbeek (Bruxelles), Belgija, 8. april 1929. - Bobigny (Pariz), Francuska, 9. oktobar 1978.), bio je poznati belgijski šansonijer i glumac.
Njegove dramatične pjesme, donijele su mu velik krug obožavaoca, isprva po Francuskoj, a kasnije širom svijeta. Brela se danas drži za rodonačelnika moderne šansone. Iako je snimao gotovo isključivo na francuskom, njegove pjesme probile su se i na anglosaksonsko tržište, preko prepjeva koje su izvodili brojni tadašnji popularni interpreti; Ray Charles, Judy Collins, John Denver, Kingston Trio, Nina Simone, Frank Sinatra, Scott Walker, Andy Williams i brojni drugi.
Brel je bio i uspješni filmski glumac i redatelj, njegov film, - Le Far West (Daleki Zapad), bio je nominiran za Zlatnu palmu na Filmskom festivalu u Kanu 1973.
Brel nije samo pjevao svoje šansone, već ih je duboko emotivno proživljavao. Svaka njegova pjesma bila je duboko proživljeno emotivno iskustvo, o čemu je pjevao bez uvijanja i lažnog srama, dajući kompletnog sebe publici kojoj se obraća, a to je ona u to vrijeme znala cijeniti. Često se obrušavao na malograđanštinu, i brojne predrasude koje je ona imala, ipak je ljubav, kao snaga koja pokreće svijet, bila tema većine njegovih pjesama.
Kosmos-1416
Kosmos-1416 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1416 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 14. oktobra 1982. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1416 je bio osmatrački satelit.
Jacques Brel
1953. -1959.
Od januara 1953, Brel nastupa u brusselskom kabareu La Rose Noire, u februaru potpisuje ugovor s kućom Philips Records i snima svoju prvu singl ploču, na tadašnjih 78 okretaja - Sajam (La foire) koja je puštena u prodaju u martu. Njegov talent privukao je pažnju umjetničkog direktora kompanije Jacquesa Canettija, koji ga je nagovarao da se preseli u Pariz, Brel ga je poslušao i pri kraju te iste godine otišao, unatoč protivljenju porodice, koja je mislila da treba ostati uz ženu i tek rođenu drugu kćer.
Brel je ispočetka nastupao je po pariškim kabareima Trois Baudets, l`Écluse, l`Échelle de Jacob nastojeći privući pažnju publike na svoje strastvene šansone. U julu 1954., nastupio je po prvi put u tada slavnoj koncertnoj dvorani Olympia u ljeto je krenuo na svoju prvu francusku turneju zajedno sa tada poznatim pjevačima Dariom Morenom, Philippe Clayom i Catherine Sauvage. Pri kraju godine Philips Records objavio mu je debitantski album sa devet pjesama - Jacques Brel et ses Chansons.
U martu 1956. krenuo je na svoje prve inozemne turneje po Sjevernoj Africi, Amsterdamu, Lausanni i kroz cijelu Belgiju. Te godine u julu, desio se sudbonosni događaj, koji je bitno utjecao na njegovu daljnju karijeru, za nastupa u Grenoblu, upoznao pijanista Françoisa Raubera, klasično obrazovanog muzičara, koji je postao njegov kućni pijanist na svim budućim snimanjima. Rauber je pomogao Brelu kod većine aranžmana njegovih pjesama, ali i da nadoknadi nedostatke formalnog muzičkog školovanja. U septembru te iste godine Brel je snimio svoj drugi album Quand on n'a que l'amour (Kad imaš samo ljubav), koji je bio prekretnica u njegovoj karijeri. Naslovnu pjesmu s tog albuma istog imena, Philips Records izdao je na EP ploči u novembru, ploča se popela na #3 francuskih top lista.
U februaru 1957. nastupa u pariškom teatru Alhambra zajedno sa Maurice Chevalierom, Michel Legrandom i plesačicom Zizi Jeanmaire. U decembru 1958. pozvan je da nastupi u Olympiji, kao dodatak u nastupu Philippe Claya, Brelov izuzetno emotivni nastup uz pijaniste Gérarda Jouannesta i kućnog Françoisa Raubera pretvorio se u njegov trijumf, koji je publika frenetično pozdravila. thumb|left|260px|Brelov grob na otoku Hiva-Oa
1960.-1967.
U to vrijeme počinje rasti njegov ugled u Sjedinjenjim Američkim Državama, ponajviše zahvaljujući pjesniku i pjevaču Rodu McKuenu koji je prepjevao brojne Brelove pjesme na engleski, tako da su ih počeli izvoditi i američki interpreti, između ostalih i Kingston Trio koji su na svom albumu Time to Think snimili i pjesmu Seasons in the Sun, prepjev Brelove balade Le moribond (Umirući). koja se i danas vrti na brojnim radio stanicama.
Nekoliko njegovih šansona spada u najljepše stranice kantautorske šansone francuskoga govornog područja, pjesma Ne me quitte pas koju su kasnije interpretirati i prepjevali brojni izvođači širom svijeta, njegov je zaštitni znak, i za mnoge žene i djevojke - najljepša ljubavna šansona uopće.
Na vrhuncu svoje petnaestogodišnje pjevačke karijere 16. maja 1967. naglo je napustio pozornicu javno se oprostivši od publike na svom posljednjem recitalu u malom kinu u gradiću Roubaixu na sjeveru Francuske. Tu naglu odluku obrazložio je da ne želi iznevjeriti samog sebe, ni iskrenost svojih interpretacija, kao i da se ne želi beskonačno ponavljati pjevajući svoje šansone. Na kraju godine, kupio je jedrilicu i objavio da ide oploviti svijet. S druge strane na tu Brelovu odluku utjecala je njegova druga ljubav - gluma, te iste godine snimio je svoj prvi film redatelja André Cayatta - Les risques du métier (Riskantni posao).
1968. -1972.
Filmsku karijeru nastavio je 1968., snimivši svoj drugi film: La bande à Bonnot (Bonnotova banda), redatelja Philippe Fourastiéa, u kom je nastupio sa Annie Girardot i Bruno Cremerom, 1969. snimio je svoj treći film Mon oncle Benjamin (Moj ujak Benjamin), redatelj Édouard Molinaro. Do kraja svoje filmske karijere glumio je u deset filmova, od kojih je urnebesna komedija L'aventure, c'est l'aventure (Avantura je avantura), Claude Leloucha iz 1972. imala najveći komercijalni uspjeh. Na snimanju tog filma u Karibima, upoznao se sa mladom glumicom i plesačicom Madly Bamy u koju se zaljubio, i sa kojom je proveo posljednje godine svog života. Posljednji film - L'emmerdeur (Izazivač nevolja) snimio je 1973. U proljeće te godine, naslutio je da je teško bolestan i da su mu dani odbrojani, pa je sastavio oporuku po kojoj sve ostavlja ženi Miche, iste godine snimio je singl ploču L'enfance (Djetinstvo) a sav prihod od prodaje namjenio hendikepiranoj djeci.
U međuvremenu je 1972., potpisao specijalni 30-godišnji ugovor sa kompanijom Barclay Records, koja je znala da on nema novih pjesama, ali je željela eksploatirati njegov stari materijal. Zbog tog se Brel vratio u studio i ponovno za njih snimio svojih 11 starih hitova; Ne Me Quitte Pas (Ne napuštaj me sad), Marieke, Les Flamandes (Flamanci), Quand on a que l’amour (Kad imaš samo ljubav), Les biches (Jeleni), Le moribond (Umirući), La valse à mille temps (Valcer od hiljadu godina) i Je ne sais pas (Ne znam) na albumu nazvanom po udarnoj pjesmi Ne Me Quitte Pas.
Nakon tog se potpuno povukao i posvetio svojoj strasti jedrenju, sa djecom, prijateljima i pratiljom Madly, plovio je svim morima svijeta na 19 metarskoj jedrilici Askoy II. U novembru 1974. nakon operacije lijevog plućnog krila u Bruxellesu saznao je ono što je slutio, - da boluje od neizlječivog raka pluća, nakon tog je izjavio da želi umrijeti na miru, daleko od očiju javnosti. Nakon tog je doista nestao, živjevši sa Madly na svom brodu u Zaljevu Atuona na malenom otoku Hiva-Oa (Markiški otoci - Francuska Polinezija).
Donji Petrovići
Donji Petrovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Krupa na Uni koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 335 stanovnika.
Jacques Brel
1968. -1972.
Godinu dana prije smrti vratio se u Pariz gdje je od 5. septembra do kraja oktobra 1977. u najvećoj tajnosti snimio svoj posljednji album - Les Marquises, sa 12 novih pjesama od 17 koliko je napisao na otoku Hiva-Oa. Nakon puštanja albuma u prodaju, vratio se sa Madly na otok i živio mirno sve do juna 1978., u julu mu se stanje toliko pogoršalo, da se morao vratiti u Francusku gdje je primljen u bolnicu u Neuillyu, nakon šest tjedana je otpušten, ostatak ljeta proveo je u južnoj Francuskoj. Stanje mu se pogoršalo 7. oktobra pa je primljen u bolnicu u Bobignyu pored Pariza. Umro je od plućne embolije rano ujutro u 4:10 9. oktobra 1978. u 49 godini života.
Donji Petrovići
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Istorija
Donji Petrovići su se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazili u sastavu opštine Bosanska Krupa.
Ceja Prieta, San Diego de Alejandría
Ceja Prieta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Diego de Alejandría.
Jacques Brel
1968. -1972.
Pokopan je na Konjaničkom groblju na otoku Hiva Oa, samo nekoliko metara dalje od groba slavnog slikara Paul Gauguina.
Ceja Prieta, San Diego de Alejandría
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2092 m.
Jacques Brel
Ostavština i uticaj Jacques Brela
Najveći Brelov hit na engleskom tržištu bila je i ostala Ne me quitte pas koju je Rod McKuen preveo kao If You Go Away ona je postala pop standard koju su snimili brojni američki i britanski izvođači, između ostalih; Greta Keller, Frank Sinatra, Tom Jones, Brenda Lee, Violetta Villas, Shirley Bassey, Daliah Lavi, Marc Almond, Emilíana Torrini, Neil Diamond, Scott Walker, Farhad Mehrad, Dusty Springfield, Madonna, Cyndi Lauper, Patricia Kaas i Terry Jacks sa različitim uspjehom na top ljestvicama. Veliki hit bila je i pjesma Le moribond (isto u prijevedu Roda McKuena) u izvedbi kanadskog pjevača Terry Jack]] Seasons in the Sun koja je postala svjetski hit 1974. Joan Baez i Judy Collins pjevale su 1960-ih Brelovu antiratnu pjesmu La colombe, kao The Dove (Golubicu). David Bowie je ranih 1970-ih pjevao na svojim koncertima pjesmu Amsterdam. Slavna Marlene Dietrich, prepjevala je Ne me quitte pas na njemački kao Bitte geh nicht fort.
Aleksije III Anđeo
Aleksije III Anđeo (grč: Αλέξιος Γ' Άγγελος, rođ. oko 1153. - umro 1211. ili 1212. godine) bio je vizantijski car od 1195. godine do 1203. godine.
Poreklo
Aleksije je bio sin vizantijskog vojskovođe Andronika Anđela koji je 1182. godine prišao Androniku Komninu u njegovoj borbi sa namesništvom maloletnog Aleksija II Komnina. Ipak, nakon što se Andronik dočepao prestola, on se ubzo okrenuo protiv plemstva i Andronik Anđeo i njegovi sinovi su se u prvo vreme sklonili u Siriju. Isak se zatim vratio u Vizantiju i preuzeli ulogu u neuspešnoj pobuni i Nikeji. Najzad, Andronik I Komnin je zbačen u pobuni u samom Carigradu septembra 1185. i za cara je proglašen Aleksijev mlađi brat Isak II Anđeo.
Aleksije Anđeo se 1190. vratio u Konstantinopolj i brat mu je dodelio titulu sevastokratora. Isak Anđeo je morao da vodi tešku borbu sa Bugarima i Srbima koji su odbacili vrhovnu vlast Vizantije. Za razliku od borbe sa Bugarima, Isak Anđeo je bio uspešan u ratu protiv raškog velikog župana Stefana Nemanje. Nakon što je Nemanja potučen u bici na Moravi 1190. godine njegov srednji sin Stefan je dobio vizantijsku titulu sevastokratora i Isakovu sinovicu, a Aleksijevu ćerku Evdokiju za ženu. Nakon toga, Isak Anđeo je uz ugarsku pomoć preduzeo novi pohod protiv Bugara, ali ga je stariji brat Aleksije 8. aprila 1195. svrgao sa prestola i oslepeo.
Vladavina
mini|levo|220p|Car Hajnrih VI i Konstanca Sicilijanska, minijatura nastala 1196. godine. Hajnrihova ženidba sa naslednicom poseda normanskih kraljeva Sicilije doprinela je njegovim ambicijama i da zavlada vizantijskim zemljama od Drača do Soluna.
Za Vizantiju iz vremena vlade Aleksija III, najveća opasnost ipak je pretila od strane cara Svetog Rimskog carstva Hajnriha VI. Hajnrihov brat Filip Švapski bio je oženjen Irinom, ćerkom oslepljenog Isaka II. Hajnrih je upravo zahvaljujući braku sa Konstancom, ćerkom normanskog kralja Sicilije Vilijama II, nasledio zemlje normanskih vladara. Kao rođak zbačenog Isaka i naslednik normanskih Otvila, Hajnrih VI je od cara Aleksija III tražio pojas od Drača do Soluna koji je njegov tast privremeno zauzeo 1185. godine. Aleksije je Barbarosinog sina pokušao da 1196. odobrovolji ogromnim dankom od 16 centarija zlata koje je jedva prikupio razrezivanjem nepopularnog alamanskog poreza (alamanikon) i pljačkom carskog mauzoleja pri Crkvi Sv. Apostola. Ipak, Hajnrih je iznenada umro 1197. nakon čega su Hoenštaufeni morali da napuste politiku u dalekoj Italiji i bore se oko carske krune sa Otonom od Braunšvajga.
Bugari su već 1195. a zatim i 1196. opustošili vizantijske krajeve oko Sera. Nemoćan da vojnički izađe na kraj sa Bugarima, Aleksije je podržao boljare koji su se protivili bugarskom caru Ivanu Asenu I. Jedan od Asenovih neprijatelja, boljar Ivanko uspeo je da 1196. ubije cara, ali je nakon toga morao da prebegne Vizantincima pošto Aleksije III Anđeo nije bio u stanju da mu pošalje obećanu vojnu pomoć. Ivanku je zatim povereno namesništvo nad Filipopoljem (današnjim Plovdiv) gde se bugarski velikaš na kraju osamostalio 1198. ili 1199, ovoga puta pod pokroviteljstvom Asenovog mlađeg brata, cara Kalojana. Aleksije se na kraju otarasio ambicioznog prebegara pošto je organizovao sastanak na kome je Ivanko likvidiran 1200. godine. Nakon toga, rodopska oblast je ponovo pripojena Vizantiji.
Protiv moćnog Kalojana, Aleksije III je pokušao da upotrebi odmetnutog namesnika Proseka i Strume, Dobromira Hrsa. Hrs je oženjen ćerkom protostratora Manojla Kamice, ali se 1201. on odrekao i vizantijskog sizerenstva i zauzeo je zatim Bitolj i Prilep. Štaviše, uz njegovu pomoć i Manojlo Kamica je privremeno zavladao Tesalijom.
Dodatni udarac vizantijskom prestižu na Balkanu bio je i gubitak uticaja u zemljama pod vlašću raškog velikog župana Stefana Nemanjića. Veliki župan je naime svoju suprugu Evdokiju proterao najverovatnije 1200. ili 1201. godine, po vesti sačuvanoj u vizantijskim izvorima uzrok je ležao u njenom neverstvu. Po vizantijskom istoričaru Nikiti Honijatu, proteranu vizantijsku princezu sa svim počastima je u Zeti dočekao Stefanov brat Vukan koji joj je potom obezbedio odlazak u carski Drač. Najverovatnije je da je, sa ili bez vizantijske pomoći, položaj Stefana Nemanjića postao nesiguran u odnosu na starijeg brata Vukana.
Pad sa vlasti
U jesen 1201. iz carigradskih tamnica je pobegao Isakov sin Aleksije Mlađi koji je odmah pokušao na zapadu da pronađe podršku protiv strica Aleksija III. Filip Švapski je svog šuraka početkom 1203. preporučio vođama Četvrtog krstaškog pohoda koji su vizantijskog pretendenta primili pod zidinima Zadra. Uz podršku mletačkog dužda Enrika Dandola, krstaši su pristali da za račun Aleksija Mlađeg svrgnu njegovog strica. Kada se krstaška vojska pojavila pred zidinama Carigrada 24. juna 1203, Aleksije III je kratkotrajno pružio otpor, a zatim je pobegao iz prestonice u toku noći 17/18. jula 1203. godine. Sa sobom je odneo carsku riznicu dok je u gradu ostavio suprugu Eufrosinu i ćerku Evdokiju.
Vlado Kalember
Vladimir „Vlado“ Kalember (Karlovac, 26. april 1953) hrvatski je pop pevač.
Houston County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 8.426, što je 338 (4,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vlado Kalember
Karijera
Godine 1978. osnovao je pop grupu Srebrna krila. Zajedno sa Izoldom Barudžijom predstavljao je Jugoslaviju na Pesmi Evrovizije 1984. godine. Dve godine kasnije napušta Srebrna krila i započinje solo karijeru. Kasnije je bio član grupe 4 asa sa Juricom Pađen, Rajkom Dujmićem i Alenom Islamovićem. Godine 2012. ponovo okuplja Srebrna krila.
Privatni život
Bio je oženjen s violočelisticom Anom Rucner, s kojom ima jedno dijete.
Aleksije III Anđeo
Pad sa vlasti
Bez novčanih sredstava Aleksije Mlađi, sada Aleksije IV, savladar svog oca Isaka II, nije mogao da isplati krstaše i Mlečane, a sa druge strane, antilatinska struja u Carigradu je našla predvodnika u liku protovestijara Aleksija Duke Murzufla. Isak Anđeo i njegov sin su tako svrgnuti 28/29. januara 1204, ali se ni Aleksije V Duka Murzufl nije mogao održati kada su krstaši i Mlečani rešili da zauzmu vizantijsku prestonicu za svoj račun. Uoči prvog pada Carigrada 12. aprila 1204. Aleksije V je sa Eufrosinom i Evdokijom pobegao u Trakiju gde je Aleksije III već vladao na severozapadu iz Mosinopolja uz podršku lokalnog vizantijskog plemstva.
Dalja lutanja i smrt
U leto 1204. Aleksije III je svečano primio Aleksija V u okolini Mosinopolja, ali mu nije dozvolio da u grad uvede svoje pristalice. Prepredeni Aleksije III je zatim dozvolio Duki da se oženi Evdokijom, ali ga je nedugo zatim, kako beleži krstaški istoričar Vilarduen, pozvao na gozbu u Mosiniopolj i nakon obeda oslepeo u kupatilu svoje rezidencije. Oslepljeni Aleksije V ubrzo je pao u ruke Latinima koji su ga osudili na smrt zbog veleizdaje njihovog štićenika Aleksija IV. Što se Aleksija tiče, on je sa porodicom otišao u Tesaliju gde je carica Eufrosina imala prostrane porodične posede. Bivši car je sada novog zaštitnika našao u lokalnom oblasnom gospodaru, Lavu Zguru koji je vlaao Nauplijom, Argom i Korintom. Početkom 1205. Eudokija se, zahvaljujući političkim proračunima svoga oca, udala po treći put, ovoga puta za Zgura koji je dobio i titulu panipersevasta. Međutim, nedugo zatim, osvajanje srednje Grčke je nezadrživo započeo kralj latinske Solunske kraljevine Bonifacije Monferatski. Lav Zgur je pružio otpor u klancu Termopilima, ali ga je nadmoćna latinska vojska na kraju naterala da se povuče u utvrđeni korintski akropolj. U vreme kada je Zgur odlučno poražen, Aleksije III i Eufrosina su se predali Bonifaciju Monferatskom koji ih je prvi internirao u Tesaliju a zatim ih je poslao u daleku italijansku kneževinu Monferat.
levo|mini|450p|Latinsko carstvo i ostale države nastale na ruševinama Vizantije posle Četvrtog krstaškog pohoda, oko 1204.
Predaja solunskom kralju bilo je u stvari poslednja važna politička odluka Aleksija III Anđela. Upornu borbu protiv Latina, a kasnije i međusobnu, povela su dva nova postvizantijska centra, Nikejsko carstvo u severozapadnoj Maloj Aziji, na čelu sa carem Teodorom I Laskarisom, suprugom Ane, srednje ćerke Aleksija III, i Epirska despotovina na Balkanu, na čelu sa Aleksijevim bratom od strica Mihailom I Komninom Dukom. Upravo je Mihailo I Epirski otkupio iz latinskog zatočeništva bivšeg cara Aleksija III 1209. ili 1210, a zatim ga je poslao u Malu Aziju, ikonijskom sultanu Gajesedinu I. Sultan je 1209. sklopio tajni savez sa Latinskim carstvom i objavio rat Nikejcima. Gajesedin je zahtevao da Teodor Lasakaris ustupi presto svom tastu Aleksiju Anđelu i sukob je razrešen tek u proleće 1211. nakon bitke kod Antiohije na Meandru. Teodor Laskaris je u dvoboju ubio ikonijskog sultana, dok je Aleksije III zarobljen od strane nikejskih odreda. Time se, posle brojnih prevrata, najzad završila njegova istorijska uloga pošto je nateran da se zamonaši i povuče u neki od manastira u Nikeji u kome je i umro 1211. ili 1212. godine.
Dramski pisac
Dramski pisac ili dramatičar je osoba koja piše drame, koji mogu biti teatarski komadi, komorni komadi ili književna djela u dramskoj formi koja nisu predviđena za izvođenje.
Prvi poznati dramski pisci u zapadnoj kulturi su se pojavili u Antičkoj Grčkoj u 5. vijeku pne., a od kojih su najpoznatiji Sofoklo, Eshil, Euripid i Aristofan. Od svih dramatičara u historiji je najpoznatiji i najuticajniji William Shakespeare.
U 20. vijeku se s razvojem novih medija kao što su strip, film i televizija razvila posebna podvrsta dramskog pisca - scenarist.
Las Cañitas (razvrstavanje)
Las Cañitas ima više značenja:
Ebergötzen
Ebergecen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Getingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.824 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3152008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Getingen Ebergecen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Getingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 metara. Površina opštine iznosi 19,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.824 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 93 stanovnika/km².
El Caimán (razvrstavanje)
El Caimán ima više značenja:
Al Hiḑāmīyah, Hajjah
Al Hiḑāmīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 385 m.
Campofiorenzo-California, Lecco
Campofiorenzo-California je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1306 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Ahimsa: Stop to Run
Ahimsa: Stop to Run (taj. อหิงสา จิ๊กโก๋ มีกรรม) je tajlandski triler iz 2005. godine, za kojeg je scenarij napisao Kittikorn Kiasirikun, koji je ujedno i režirao ovaj film.
Radnja
Ahingsa je mladić kojeg progoni njegova karma, koja poprima oblik misterioznog crvenokosog čovjeka. Naime, taj čovjek (tj. njegova karma) je već bio progonio Ahingsu kada je on bio mali dječak; tada ga je (misli se na crvenokosog čovjeka) uklonio jedan šaman. Međutim, nakon Ahingsine predaje drogama i njegovog uključenja u rave kulturu, misteriozni crvenokosi čovjek se vraća. Također, potrebno je napomenuti kako Ahingsa svojim ponašanjem ubrzo uzrokuje probleme svojim prijateljima, Ukhotu i Einsteinu, kao i liječnici, dr. Pattayi.
Cerreta (Grandola), Avellino
Cerreta (Grandola) je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 429 m.
Drenova Glavica
Drenova Glavica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bosanska Krupa koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 376 stanovnika.
Case Campanella, Ferrara
Case Campanella je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Eureka Roadhouse, Alaska
Jurika Roudhaus je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.
Las Cebollas (razvrstavanje)
Las Cebollas ima više značenja:
Balltown, Iowa
Boltaun je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 68 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 68 stanovnika, što je 5 (6,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Adaks antilopa
Adaks antilopa ili adaks (lat. Addax nasomaculatus) je afrička vrsta antilope. Ova vrsta je krajnje ugrožena i u velikoj opasnosti od izumiranja. Ova vrsta je prisutan u sljedećim državama: Mauritanija, Čad i Niger. Adaks se smatra izumrlim u Libiji, Alžiru, Egiptu, Sudanu, Maroku i Zapadnoj Sahari. Vrsta je reintroducirana u Maroko i Tunis. Staništa ove vrste su planine, ekosustavi niskih trava, šumski ekosustavi i pustinje.
Ugroženost
U svijetu postoji svega oko 500 adaks antilopa u divljini i nekoliko desetina zoološkim vrtovima. Adaks je najviše uništen od strane ljudi, a postali su lovina zbog mesa i skupe kože. Najviše su stradale u Drugom svjetskom ratu kada su bile osnovna hrana za vojsku.
Yer'Shig, San Miguel Suchixtepec
Yer'Shig je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Suchixtepec.
Las Ceibas (razvrstavanje)
Las Ceibas ima više značenja:
Država Yue
Yue je bila država u Kini za vrijeme perioda Proljeća i Jeseni i Zaraćenih država, smještena u suvremenom Zhejiangu. Za vrijeme Proljeća i Jeseni, glavni grad je bio u Guijiu (会稽), nedaleko od suvremenog grada Shaoxinga. Nakon osvajanja Wua, kraljevi Yuea su svoju prijestolnicu pomakli na sjever, u bivšu prijestolnicu Wua (suvremeni Suzhou).
Prema Sima Qianu, vladari te države su smatrali kako vode porijeklo od Yua Velikog, a Guoyu spominje kako je njihovo prezime bilo Mi (isto kao i kraljevi Chua).
Drevni kineski tekstovi ne spominju Yue sve dok se nije krajem 6. vijeka pne. našla u sukobu sa svojim sjevernim susjedom - Wuom. Nakon nekoliko decenija sukoba kralj Goujian od Yuea je uspio poraziti i anektirati Wu godine 473. pne., pa je tako Yue postala jedna od najmoćnijih država na početku perioda Zaraćenih država.
Godine 334. pne. je Država Yue, pod vladavinom Wu Jianga, šestog po redu potomka Goujiana, poražena i anektirana od Chua. Drugi sin Wu Jianga, Ming Di, imenovan je od vladara Chua da upravlja mjestom Wu Cheng (današnji okrug Wu Xing u provinciji Zhejiang), te je dobio titulu markiza od Ou Yang Tinga. Nakon što je Chu poražena od Qina godine 223. pne., titulu je ukinuo Ying Zheng, car Qina. Potomci su uzeli prezime Ou, Ouyang ili Ou Hou (kasnije nestalo) u znak sjećanja na tu titulu.
Nakon pada Yuea, vladajuća porodica se preselila u Fujian te osnovala kraljevstvo Minyue, koje se održalo sve dok ga oko godine 150. pne. nije osvojila dinastija Hany. Gradovi Minyuea, sagrađeni od kamena, iskopani su u Fujianu te predstavljaju izvor podataka o pogrebnim običajima Yuea.
Država je bila poznata i po kvaliteti svoje metalurgije, posebno u slučaju mačeva. Primjeri uključuju vrlo dobro očuvani Mač Goujiana i mač kralja Zhou Goua (州勾). Znamenita ljepotica Xi Shi bila je rodom iz Yuea.
Humphreys County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 18.538, što je 609 (3,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nuevo Bello, Gómez Farías
Nuevo Bello je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gómez Farías.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Glavica (Bosanska Krupa)
Glavica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bosanska Krupa koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 119 stanovnika.
La Décade prodigieuse
La Décade prodigieuse je francusko-italijanski kriminalistički film snimljen 1971. u režiji Claudea Chabrola. Predstavlja adaptaciju romana Ten Days Wonder američkog spisateljskog tandema Ellery Queen. Protagonist, koga tumači Michel Piccoli je Paul Regis, detektiv koga njegov prijatelj, kipar Charles Van Horn (koga glumi Anthony Perkins) poziva da istraži da li je počinio zločine u sumračnom stanju. Radnja prikazuje kako pri tome Regis otkriva brojne mračne tajne u bogataškoj porodici Van Hornovim kojom tiranski vlada stari patrijarh Theo Van Horn (koga glumi Orson Welles). Chabrol je film nastojao snimati godinama, ali ga je u tome stalno spriječavala Welleseova zauzetost drugim projektima. Kada je konačno snimljen, Chabrol poslije sa njim nije bio zadovoljan te je priznao da je to "neuspio film".
Al Masāyil, Hajjah
Al Masāyil je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 402 m.
Ocheșești, Corbița
Ocheșești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Corbița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 206 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Kosmos-1417
Kosmos-1417 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1417 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. oktobra 1982. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 810 kilograma. Kosmos-1417 je bio vojni navigacioni satelit.
Eberholzen
Eberholcen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Hildeshajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 639 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3254012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildeshajm Eberholcen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Hildeshajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 180 metara. Površina opštine iznosi 12,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 639 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Aguas Calientes, Tumbalá
Aguas Calientes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tumbalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1029 m.
El Cajete (razvrstavanje)
El Cajete ima više značenja:
Kralj Goujian od Yuea
Kralj Gouijan od Yuea (kineski: 越王勾踐) (vladao 496. pne. - 465. pne.) bio je kralj Kraljevstva Yue (današnji Shanghai, sjeverni Zhejiang i južni Jiangsu) pred kralj Period Proljeća i Jeseni, pod imenom Si Goujian (姒勾踐). Goujian je bio sin markiza Yunchanga od Yuea.
Vladavina kralja Gouijiana je koincidirala s posljednjim velikim sukobom perioda Proljeća i Jeseni, odnosno borbom između Wua i Yuea, a u kojoj je njegova država odnijela konačnu pobjedu, anektiravši svog suparnika. Zbog toga se kralj Goujian često smatra posljednjim od Pet hegemona.
Rat između Wua i Yuea
Rat između Wua i Yuea je imao nekoliko faza. Zapoečo je kada je Yue princeza, udana za jednog od prinčeva susjedne države Wu, napustila muža i vratila se u državu Yue. To je bio povod za rat.
Nakon što je markiz Yunchang umro, a na prijestilje došao Goujian, kralj Helu od Wua je iskoristio priliku i napao državu Yue. U bitci kod Zui Lija (槜李之战), Yue je porazio državu Wu, a kralj Helu je bio smrtno ranjen; prije smrti je svom sinu Fuchaiju rekao da nikada ne zaboravi Yue. Fuchai je ispunio obećanje, osvetio oca i porazio Yue. Tada je Goujian zarobljen te doveden na Fuchaijev dvor gdje je tri godine bio sluga sve dok mu nisu dozvolili da se vrati u postojbinu.
Kada se vratio u Yue, kralj Goujian je ponovno preuzeo vlast i na svoj dvor doveo iskusne i spsoobne političare Wen Zhonga i Fan Lija, koji su mu kao savjetnici pomagali u obnovi države i pripremama za novi rat. Istovremeno su njegovi ministri nastojali oslabiti Wu pomoću mita i diplomatskim intrigama. Tako je podmićen Fuchaijev ministar [Bo Pi], koji je dao smaknuti vjernog ministra Wu Zixua nakon što je ovaj predložio da se Yue ponovno napadne i ovaj put anektira.
Dok je vladao u tom periodu, Goujian nije uživao u kraljevskoj raskoši, nego je spavao na trskama i jeo istu hranu kao seljaci, istovremeno se tjerajući da kuša žuč. Na taj se način stalno podsjećao poniženja koje je pretrpio na dvoru Wua. Zbog toga je u kineski jezik ušla fraza, "Wo Xin Chang Dan" (što doslovno znači "spavati na trskama i kušati žuč").
Nakon što je deset godina provodio ekonomske i političke reforme, Država Yue se ne samo oporavila od poraza, nego i značno ojačala. Shiji tako navodi kako su njeni vojnici bili spremmni jurišati na strijele poput žednih ljudi koji se žele napojiti. Gouijan je iskoristio Fuchaijev pohod protiv Jina za hegemoniju, te je svoju vojsku poslao na glavni grad Wua, zauzevši ga i ubivši krunskog princa. U 24. godini svoje vladavine (473. pne.), Goujian je pokrenuo novi pohod na glavni grad Wua. Opsada je trajala tri godine, a nakon što je odbijena ponuda za predaju, Fuchai je izvršio samoubistvo. Tada je državu Wu anektirala država Yue. Vojska kralja Goujiana je bila poznata po tome što je prva linija vojnika bila sastavljena od osuđenika na smrt, te što su oni prije svake bitke jedni drugima rezali glave kako bi uplašili neprijatelja.
El Jocoqui, San José de Gracia
El Jocoqui je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San José de Gracia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1953 m.
Coldazzo, Pesaro e Urbino
Coldazzo je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Kosmos-1418
Kosmos-1418 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Coldazzo, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Antibiotici
Antibiotici su hemijski agensi koji mogu da potpuno unište patogene mikroorganizme ili da zaustave njihov rast ili razmnožavanje bez pričinjavanja značajnije štete organizmu domaćinu. Savremena medicina se u velikoj meri oslanja na upotrebu ovakvih hemijskih agenasa u borbi protiv velikog broja zaraznih bolesti. Antibiotici mogu bilo da ubiju ili da inhibiraju rast bakterija. Nekoliko antibiotika je isto tako efektivno protiv gljivica i protozoa, a neki su toksični za ljude i životinje, čak i kad se koriste u terapeutskoj dozi. Antibiotici nisu efektivni protiv virusa kao što su prehlada ili influenca, i mogu da budu štetni ako se neprimereno koriste.
Antibiotici su proizveli revolucionarne promene u medicini 20. veka, i zajedno sa vakcinacijom su skoro doveli do iskorenjivanja bolesti kao što je tuberkuloza u razvijenom svetu. Njihova efektivnost i dostupnost dovode do prekomerne upotrebe, posebno pri uzgoju marve, što podstiče bakterije da razviju otpornost. To je dovelo do široko rasprostranjenih problema sa antimikrobnom i antibiotičkom otpornošću, do te mere da je Svetska zdravstvena organizacija klasifikovala antimikrobnu otpornost kao „ozbiljnu pretnju [koja] više nije predviđanje za budućnost, ona se događa u stvarnosti u svakom regionu sveta i ima potencijal da utiče na svakog, nezavisno od uzrasta, u svakoj zemlji“.
Era antibakterijske hemoterapije je započela otkrićem arsfenamina, koji su Alfred Bertheim i Paul Ehrlich sintetisali 1907, i koji je korišten za tretman sifilisa. Prvi sistemski aktivni antibiotik, prontosil je otkrio Gerhard Domagk 1933, za šta mu je dodeljena Nobelova nagrada 1939. godine
Ponekad se termin antibiotik koristi za svaku supstancu koja se primenjuje protiv mikroba, sinonimno sa antimikrobnim agensom. Neki izvori prave razliku između antibakterijala i antibiotika; antibakterijali se koriste u sapunima i sredstvma za čišćenje, ali ne kao lekovi. Ovaj članak tretira te termine kao sinonime, i sledi najšire zastupljenu definiciju da su antibiotici supstance koje se koriste protiv bakterija.
Farmakodinamika
Uspešan ishod antimikrobne terapije antibakterijskim jedinjenjima zavisi od nekoliko faktora. Oni obuhvataju odbrambene mehanizme domaćina, lokaciju infekcije, i farmakokinetička i farmakodinamička svojstva antibakterijskog agensa. Baktericidna aktivnost antibakterijskih agenasa može da bude zavisna od bakterijske faze rasta. Neophodni prirekvizit je obično tekuća metabolička aktivnost i deoba bakterijskih ćelija. Ti nalazi su bazirani na laboratorijskim studijama. U kliničkom okruženju je isto tako pokazano da su neophodni za eliminaciju bakterijske infekcije. Pošto aktivnost antibakterijskih agenasa frekventno zavisi od njihove koncentracije, in vitro karakterizacija antibakterijske aktivnosti normalno uključuje određivanje minimalne inhibitorne koncentracije i minimalne baktericidne koncentracije antibakterijskog agensa. Da bi se predvideo klinički ishod, antimikrobna aktivnost antibakterijskog agensa se obično kombinuje sa njegovim farmakokinetičkim profilom, i grupa farmakoloških parametera se koristi kao indikator efikasnosti leka.
Klase
Antibakterijski antibiotici se obično klasifikuju na bazi njihovog mehanizma dejstva, hemijske strukture, ili spektra aktivnosti. Većina njih je usredsređena na bakterijske funkcije ili procese rasta. Oni čija meta je bakterijski ćelijski zid (penicilini i cefalosporini) ili ćelijska membrana (polimiksini), ili oni koji ometaju esencijalne bakterijske enzime (rifamicini, lipiarmicini, hinoloni, i sulfonamidi) imaju baktericidno dejstvo. Oni čiji cilj je proteinska sinteza (makrolidi, linkosamidi i tetraciklini) su obično bakteriostatični (izuzev baktericidnih aminoglikozida). Dalja kategorizacija je bazirana na njihovoj ciljnoj specifičnosti. Antibakterijski antibiotici „uskog spektra“ deluju na specifične tipove bakterija, kao što su Gram-negativne ili Gram-pozitivne bakterije, dok antibiotici širokog spektra utiču na širok opseg bakterija. Nakon 40-godišnjeg zastoja u otkrivanju nove klase antibakterijskih jedinjenja, četiri nove klase antibakterijskih antibiotika su dospele do kliničke primene : ciklični lipopeptidi (kao što je daptomicin), glicilciklini (kao što je tigeciklin), oksazolidinoni (kao što je linezolid), i lipiarmicini (kao što je fidaksomicin).
Proizvodnja
Zahvaljujući napretku medicinske hemije, većina modernih antibakterijskih agenasa su polusintetičke modifikacije raznih prirodnih jedinjenja. Oni obuhvataju, na primer, beta-laktamske antibiotike, predstavnici kojih su penicilini (proizvodi gljiva iz roda Penicillium), cefalosporini, i karbapenemi. Jedinjenja koja se još uvek dobijaju izolacijom iz živih organizama su aminoglikozidi, dok su drugi antibakterijski agensi — na primer, sulfonamidi, hinoloni, i oksazolidoni — proizvode putem hemijske sinteze. U skladu s tim, mnoga antibakterijska jedinjenja se klasifikuju na bazi njihovog hemijskog/biosintetičkog porekla u prirodne, polusintetičke i sintetičke. Jedan drugi klasifikacioni sistem je baziran na biološkoj aktivnosti; u toj klasifikaciji, antibakterijski agensi se dele u dve široke grupe sledstveno njihovom biološkom efektu na mikroorganizme: baktericidne agense koji ubijaju bakterije, i bakteriostatičke agense koji usporavaju ili zaustavljaju bakterijski rast. Mnoga antibakterijska jedinjenja su relativno mali molekuli sa molekulskom težinom od manje od 2000 atomskih jedinica mase.