cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
SB-399,885
SB-399885 je lek koji se koristi u naučnim istraživanjima. On deluje kao potentan, selektivan i oralno aktivan antagonist 5-HT6 receptora, sa Ki od 9,0 nM. SB-399885 i drugi 5-HT6 antagonisti pokazuju nootropne efekte u životinjskim studijama, kao i antidepresivne i anksiolitičke efekte koji su uporedivi i sinergistički sa drugim lekovima kao što su imipramin i diazepam. Oni potencijalno mogu da služe kao tretmani za kognitivne poremećaje, kao što je šizofrenija i Alchajmerova bolest.
Poggio ai Grilli
Poggio ai Grilli ima više značenja:
Hayes County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Bella Vista, Panindícuaro
Bella Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Panindícuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1926 m.
Colonia Carlos Diez Gutiérrez, Ciudad del Maíz
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1467 m.
Al Karidah, Hajjah
Al Karidah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
All My Children
All My Children je američka dnevna televizijska sapunica koja se redovno emitira na programu TV-mreže ABC od 1970. godine. Stvorila ju je Agnes Nixon, a radnja joj je smještena u Pine Valley, fikutivno predgrađše Filadelfije. Protagonistica je Erica Kane (koju tumači Susan Lucci), a koja se smatra jednim od najpopularnijih i najdugovječnijih likova u historiji američkih sapunica.
Kinbrae, Minnesota
je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12, što je 9 (-42,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Savska Cesta
Savska Cesta je selo južno od Vrbovca.
Nastalo je naseljavanjem stanovnika na bivše vlastelinsko zemljište 1910. godine. Intenzivno naseljavanje stanovnika nastavljeno je tijekom 1980-ih godina.
Kosmos-184
Kosmos-184 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 24. oktobra 1967. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Hüttlingen
Hitlingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Ostalb. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.822 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8136033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostalb Hitlingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ostalb. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 408 metara. Površina opštine iznosi 18,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.822 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 311 stanovnika/km².
Lake George, Minnesota
Lejk Džordž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 230.
Cannigione, Olbia-Tempio
Cannigione je naselje u Italiji u provinciji Olbia-Tempio, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 782 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Askersund
Askersund je gradić u sredini zemlje od 3,887 stanovnika u Grofoviji Örebro, on je i administrativni centar istoimene općine od 11,278 stanovnika.
Geografske karakteristike
Askersund leži na obali jezera Alsen, koje je uskim kanalom povezano sa Jezerom Vättern, na rubu šumovitog kraja Tiveden.
Historija
Askersund je bio selo do 1643., tad je dobio status grada. Iako je danas suviše mali da bi bio grad (po švedskim zakonima jedino naselja sa više od 10 000 stanovnika mogu imati taj status), ipak je zbog historijske važnosti zadržao taj status.
Privreda
Glavna privredna aktivnost Askersunda je turizam, poznat je po jezerskim plažama i kampu.
Selci (Bizovac)
Na lokaciji Travnjak otkrivena je 1896. godine ostava iz brončanog doba. Na spomenutoj lokaciji pronađene su šuplje sjekire, srpovi, sjekire sa zaliscima i igla kao dokaz ranijeg prebivanja ljudi na ovom prostoru.
Tek od 1721. godine došlo je naselje u sastav Valpovačkog vlastelinstva. Poslije Prvog svjetskog rata naselilo se oko 200 Slovaka. Selo nema kapelice ili crkve, a pripada župi Bizovac.
Delta Rajne, Meuse i Scheldta
Delta Rajne, Meuse i Scheldta (holandski: Rijn-Maas-Scheldedelta) ili Helinium je delta koju zajednički formiraju rijeke Rajna, Meuse i Scheldt, ona se proteže od Belgije do Nizozemske i Sjevernog mora.
Hidrografija
Delta Rajne, Meuse i Scheldta ima površinu od 22.500 km² i sadrži jedan konglomerat brojnih rukavaca i otoka između njih koji na prvi pogled djeluje totalno konfuzno, naročito zato jer su svi plovni. Tako da jedan kontinuirani vodotok kao što je Rajna, mijenja ime čak sedam puta, pa se zove: Bijlands kanaal → Pannerdens Kanaal → Nederrijn → Lek → Nieuwe Maas → Het Scheur → Nieuwe Waterweg (Novi kanal koji je kod Rotterdama spaja sa Sjevernim morem). Kako Rajna donosi najviše voda, ta delta se često naziva i Delta Rajne, ali kako se tako zove i njena delta na Bodenskom jezeru, bolje ju je zvati delta Rajne, Meuse i Scheldta jer i rijeka Scheldt uvire u istoj delti.
Ekonomska važnost delte je ogromna, budući da su sve tri rijeke važni plovni putevi prema Sjevernom moru za Njemačku, Srednju Evropu i manjim dijelom za Francusku. Glavne luke u delti su Rotterdam, Antwerpen, Vlissingen, Amsterdam (preko kanala Amsterdam–Rajna) i Gent (Ghent–Terneuzen).
Čitavo područje delte zaštićeno je od poplava izgradnjom sistema nasipa i jezera nakon katastrofalne poplave koja je pogodila deltu 1. februara 1953. Tu poplavu uzrokovao je veliki plimni val iz Sjevernog mora, u poplavi je poginulo 1835 osoba i devastirano 2070 km² zemljišta u jugozapadnoj Holandiji. Nakon tog je usvojen plan inženjera Johana van Veena o izgradnji lanca nasipa i brana uz estuarije rijeka koji se produživao do otoka Walcheren, Noord-Beveland, Schouwen-Duiveland, Goeree-Overflakkee i Voorne-Putten, projekt je dovršen 1986.
Pored tog podignute su četiri glavne i šest unutrašnjih brana od ušća do unutrašnjosti, na taj način je područje koje je vijekovima bilo izloženo razornoj moći Sjevernog mora, konačno zaštićeno. Završetkom brana, ukupne dužine oko 30 km, postepeno su dotad boćate vode Rajne postale slatkovodne.
Još je ostalo da se podigne posljednja brana preko tri kanala istočnog rukavca Scheldte (Oosterschelde). Ta brana se sastoji od nekoliko nizova ustava dugih 2,8 km koje nose masivni stupovi. One se razlikuje od svih dosadašnjih ustava jer imaju podesiva vrata, koja u normalnim vremenskim uvjetima, omogućuju plimnoj vodi da uđe u rijeku, a to koristi ribama i pticama, a i lokalnim ribarima. Ali u slučaju oluja, kao što je bila ona iz 1953. moguće ih je potpuno zatvoriti da ni kap morske vode ne prodre prema dolinama u unutrašnjosti.
Preko novosagrađenih brana i nasipa, podignuta je čitava mreža cesta, koje su smanjile historijsku prometnu izoliranost tog kraja.
Kosmos-185
Kosmos-185 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 27. oktobra 1967. Raketa-nosač R-36 ili RT-2 (8K67, NATO oznaka SS-9 Scarp ili 8K98, NATO SS-13 Savage) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
La Providencia, Chilapa de Álvarez
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Fonte Gambaccia, Forlì-Cesena
Fonte Gambaccia je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Piardello, Lodi
Piardello je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Llano la Luna, San Miguel Coatlán
Llano la Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Coatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1894 m.
Poggiolino
Poggiolino ima više značenja:
Novinar
Novinar ili žurnalist (ž. novinarka ili žurnalistkinja;, od – žurnal = "novine"), osoba je koja se bavi novinarstvom ili žurnalistikom, tj. prikupljanjem informacija o tekućim događajima, aktualnim temama i osobama te piše ili priprema tekstove za dnevnu ili periodičnu štampu, radio, televiziju ili elektroničkim / elektronske medije.
Seget Donji
Seget Donji (prethodno Donji Seget), malo ribarsko mjesto uz jadransku obalu. Nalazi se zapadno od Trogira, na kojeg se nastavlja i predstavlja prirodni produžetak. Administrativno pripada općini Seget. Mjesto je sagrađeno kao tip zatvorenog, pravokutnog naselja. U Segetu Donjem je sjedište općine Seget.
Povijest
Seget Donji je najveće naselje u sastavu općine Segeta. Smješten je dva kilometra zapadno od UNSECO-va grada Trogira i ima dugu turističku tradiciju. Zahvaljujući blagoj klimi, stanovništvo se i danas bavi poljoprivredom i ribarstvom. Rivijera Seget svojim dugim i čistim pješčanim plažama, raznolikim smještajnim kapacitetima u luksuznim hotelima i apartmanima na samoj morskoj obali, uz sportsko-rekreacijske mogućnosti pružit će vam nezaboravan odmor.
Stara jezgra Segeta je malo ribarsko mjesto, smješten unutar pravokutnog srednjovjekovnog kaštela, napravljenog prema modelu monumentalne Dioklecijanove palače. Za datum utemeljenja Segeta možemo uzeti 13. siječnja 1564., kada je trogirski knez Augustin Bembo izdao dozvolu Jakovu Rotundu pisaru gradske blagajne, da sagradi kulu i pored nje utvrđeno selo. U to utvrđeno selo uskoro su se počeli spuštati seljaci iz raštrkanih sela, radi lakše obrane pred turskim napadima. Poput splitskih i trogirskih kaštela koji su nastali na zapadnoj strani Trogira, izgradnjom Segeta obrambene utvrde se šire prema istoku do Marine. Segetski kaštel predstavlja vrijedan spomenik dalmatinskog urbanizma. Seget se sve do 17 stoljeća nazivao i Kaštel Rotundo, da bi od sredine 17 stoljeća zaživjelo ime Seget, dok stari naziv potpuno nestaje. O antičkoj prošlosti Segeta svjedoče dva žrtvenika posvećena grčkom junaku Heraklu, koji su pronađeni u kamenolomu ispod brda sv. Ilije. U okolnom polju se nalazi više crkvica, od kojih su najstarije ruševine crkvice sv. Danjela iz ranog srednjeg vijeka. U samom mjestu Seget nalazi se barokna crkva Gospe od Ružarja koja je sagrađena 1758. godine, na temeljima manje crkve Gospe od Ružarja i sv. Antuna Padovanskog, koja je prethodno srušena. U crkvi se čuva gotičko oslikano raspelo iz XIV stoljeća i oslikani drveni triptih, djelo Blaža Jurjeva Trogiranina.
Stanovništvo
Prema popisu stanovnika iz 2001., Seget Donji ima 2.466 stanovnika. Jedino autohtono, apsolutno i većinsko stanovništvo Segeta Donjeg su Hrvati, potomci romaniziranih Ilira, Avara i Slavena, koji su se naselili u to područje u 7. stoljeću, i još srednjevjekovnom genetskom primjesom uslijed čestih upada turskih janjičara.
Gospodarstvo
Stanovništvo se bavi turizmom, ribarstvom i poljoprivredom.
Hitchcock County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 2.908, što je 203 (-6,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Al Mazḩah, Hajjah
Al Mazḩah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Kosmos-186
Kosmos-186 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-186 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 27. oktobra 1967. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Savršćak
Savršćak je naselje koje se nalazi u sastavu Grada Samobora, Zagrebačka županija. Površina naselja iznosi 3,23 km2.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 192 stanovnika te 46 obiteljskih kućanstava.
Pride 12
Pride 12: Cold Fury je bila manifestacija mješovitih borilačkih vještina organizirana od strane PRIDE Fighting Championships organizacije. Događaj se održao 9. prosinca, 2000. u Saitama Super Areni u Saitami, Japan.
Agua Fría, Tila
Agua Fría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Tulburea, Cozieni
Tulburea je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Cozieni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
El Pochote, Cuquío
El Pochote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1979 m.
Lake Cavanaugh, Washington
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Poggiolo
Poggiolo ima više značenja:
Popești, Lădești
Popești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Lădești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Riva Verde, Macerata
Riva Verde je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Jossie and the Pussycats (TV serija)
Epizode
{| ! Broj !! Naziv epizode !! Zločinac !! Kratka radnja epizode
Kompjuterski program
Računarski program, softverski program ili jednostavno program (eng. Computer program; software program, program) je spisak naredbi napisan u nekom programskom jeziku namijenjen za određenu računarsku platformu. Računarski programi napisani u nekom programskom jeziku su razumljivi čovjeku, ali te naredbe ne razumije i računar, zbog toga se kod računarskog programa pomoću kompajlera mora prevesti u binarni kod da bi ga računar razumio i uopće izvršavao.
Primjer računarskog programa (izvorni kod)
Najpoznatiji primjer je poznati Hello world program, koji pokazuje osnovne naredbe nekog programskog jezika.
Las Margaritas, Platón Sánchez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Domenis, Udine
Domenis je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Tomo Bakran
Tomo Bakran je jugoslavenska televizijska miniserija u produkciji RTV Zagreb, odnosno televizijski film u dva dijela, premijerno emitiran 1978. godine. Predstavlja adaptaciju dviju novela Miroslava Krleže - Smrt Tome Bakrana i In extremis - a scenarij je napisao Ivo Štivičić. Radnja se događa 1923. godine u Zagrebu, kada režim Kraljevine SHS provodi brutalnu represiju nad svojim protivnicima, pri čemu su posebna meta pripadnici ilegalne Komunističke partije Jugoslavije. Naslovni lik, koga tumači Duško Valentić, je mladi simpatizer komunista koga je policija uhapsila i podvrgla brutalnom mučenju, uslijed koje je završio u bolnici.
Domenis, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Tomo Bakran
Uloge
Ostale uloge ▼
Linda Vista, San Miguel Coatlán
Linda Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Coatlán.
Coronel (Čile)
Coronel je lučki grad i općina u Čileu. Prema popisu stanovništva iz 2002. godine ima 95.527 stanovnika.
Linda Vista, San Miguel Coatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1561 m.
Hochdorf (bei Plochingen)
Hohdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 44 opštinska središta okruga Eslingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.696 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8116027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Eslingen Hohdorf se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Eslingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 292 metra. Površina opštine iznosi 7,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.696 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 606 stanovnika/km².
SB-258,719
SB-258,719 je lek koji deluje kao selektivni parcijalni inverzni agonist 5-HT7 receptora. On je bio prvi identifikovani antagonist 5-HT7 receptora. On se uglavnom upotrebljan u istraživanjima za demonstriranje potencijalne uloge 5-HT7 agonista kao potencijalnih analgetika, usled njegove sposobnosti da blokira analgetičke efekte raznih 5-HT7 agonista u miše modela.
Selce Žumberačko
Selce Žumberačko je naselje koje se nalazi u sastavu Grada Samobora, Zagrebačka županija. Površina naselja iznosi 3,07 km2.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 7 stanovnika te 3 obiteljskih kućanstava.
Gde ti je blago onde ti je srce
thumb|300px|Isus sa učenicima. Gde ti je blago, onde ti je i srce je jedna od poznatih Isusovih izreka. Zabeležena je na više mesta u Novom zavetu.
Evanđelje po Mateju
Evanđelje po Mateju prenosi sledeći pasus gde Isus govori učenicima da ne "sabiraju" materijalno već duhovno:
Evanđelje po Luki
Evanđelje po Luki prenosi gotovo isti citat, zajedno sa uputom da treba razdeliti svoju imovinu:
Evanđelje po Mariji
Evanđelje po Mariji prenosi veoma sličnu Isusovu izreku:
Izreke Sekstove
Izreke Sekstove, zbirka antičkih poslovica popularna među ranim hrišćanima, sadrži donekle sličnu izreku:
Tumačenja
Ova izreka se obično tumači u smislu da čovek postaje ono o čemu razmišlja.
Poiane
Poiane ima više značenja:
Lake Orion, Michigan
Lejk Orion je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.973, što je 258 (9,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kosmos-188
Kosmos-188 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-188 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 30. oktobra 1967. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Huanal, Tila
Huanal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Avella, Avellino
Avella je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Cannaregio
thumb|desno|300px|Pozicija Cannaregia u Veneciji thumb|right|300px|[[Kanal Cannaregio, žila kucavica sestiera Cannaregio (pogled iz Canal Grandea]] Cannaregio je jedan od šest historijskih sestiera u Veneciji, u Sjevernoj Italiji. Ovom sestieru pripada i venecijansko groblje na otoku San Michele.
Geografija
Cannaregio nalazi se nalazi na sjeveroistoku Venecije, i drugi je po veličini sestiere u Veneciji, od 150 hektara. i 13.169 stanovnika (2007.), jedino je Castello veći. Ime je dobio po istoimenom Kanalu Cannaregio koji se nalazi u njemu, a on po trstici (cana = trstika, od latinski: calamo) koja je rasla u tom dijelu Venecijanske lagune prije nego što je naseljen.
Historija
Cannaregio se počeo graditi u 11. vijeku, kad se teren na otocima počeo isušivati, i kad je produbljen kanal Cannaregio, koji je sve do izradnje željezničkog i cestovnog nasipa u 19. vijeku bio glavna prometnica Venecije za vezu sa kopnom. I u Cannaregiu su se gradile elegantne palače, osobito uz Canal Grande, no Cannaregio je bio ipak kvart radnika, radionica i sirotinje. Od početka 1516, venecijanskim Židovima bilo je zabranjeno napuštati geto u Cannaregiu od zalaska sunca do zore, vrata geta bila su budno čuvana. I pored tih mjera venecijanski židovi uspjeli su zadržati svoje pozicije u gradu kao uspješni trgovci, bankari, apotekari i fizičari, ograničenja njihova kretanja trajala su 270 godine, sve dok Napoleon Bonaparte nije osvojio Mletačku republiku 1797. Za njegove vladavine porušena su vrata i zidovi geta, i otad su svi građani Venecije mogli su živjeti tamo gdje žele. thumb|right|220px|Crkva Santa Maria di Nazareth, poznata kao Chiesa degli Scalzi U 19. vijeku probijena je izgrađena ulica kroz cijeli Cannaregio, nazvana Strada Nuova, i izgrađen nasip i mostovi za željeznicu i cestu kojom je Venecija spojena sa kopnom u Mestreu i željeznička stanica Santa Lucia. Današnji Cannaregio je osim Strade Nuove, Canal Grandea, željezničke stanice po kojima idu horde turista, mirni stambeni dio Venecije, sa malim lokalnim dućanima i kafeima.
Poiano
Poiano ima više značenja:
Kosmos-187
Kosmos-187 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Lujj al Fasharī, Hajjah
Lujj al Fasharī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Kosmos-187
Kosmos-187 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 28. oktobra 1967. Raketa-nosač R-36 ili RT-2 (8K67, NATO oznaka SS-9 Scarp ili 8K98, NATO SS-13 Savage) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 5000 kilograma. Kosmos-187 je bio satelit namijenjen za testiranje nuklearnog bombardovanja iz orbite.
Lujj al Fasharī, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Modine, Arezzo
Modine je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 703 m.
Holt County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 10.435, što je 1.116 (-9,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Limonal, Altamirano
El Limonal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1068 m.
Paparinetto, Rovigo
Paparinetto je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Operacija Dynamo
Operacija Dinamo je naziv za masovnu evakuaciju snaga Britanskog ekspedicionog korpusa i francuskih jedinica preko Lamanša, za vreme Bitke za Denkerk tokom Drugog svetskog rata. Operacija, kojom je iz Dovera komandovao viceadmiral Betram Remzi trajala je od 27. maja 1940. godine do 4. juna 1940. godine. Za 9 dana evakuisano je 338.226 britanskih i francuskih vojnika. U ovoj operaciji učestovala su sva plovila koja su britanci u tom trenutku imali na raspolaganju uključujući i privatne jahte, tegljače, ribarske brodiće i sl. čije civilne posade su se odazvale pozivu britanskog admiraliteta. Ukoliko vlasnici brodova nisu mogli biti locirani na vreme, njihovi brodovi su jednostavno rekvirirani za potrebe mornarice. Ovi mali brodići služili su za prevoz trupa sa plaža kod Denkerka do većih brodova koji su čekali na pučini. Iako je u sećanju britanske nacije ostalo „Čudo malih brodića“ koje se zbilo kod Denkerka, preko 80% vojnika evakuisano je uz pomoć 41 razarača i drugih većih brodova koji su učestvovali u operaciji.
Tok operacije
Prvobitnim planom predviđena je evakuacija 45.000 vojnika BEK tokom dva dana jer se smatralo da je Nemcima toliko potrebno da osvoje Denkerk. Tokom ovog perioda evakuisano je samo 25.000 ljudi, uključujući 8.000 koliko je evakuisano prvog dana. Međutim, brzina evakuacije iz džepa kod Denkerka je sve više uzimala maha. Uprkos prvom teškom vazdušnom napadu koji je izvela nemačka Luftvafe na britansku mornaricu koja je vršila evakuaciju, 29. maja evakuisano je 47.000 britanskih vojnika dok je sledećeg dana evakuisano 54.000 vojnika uključujući i pripadnike francuske vojske. Komandant BEF-a evakuisan je 31. maja zajedno sa 68.000 vojnika. Još 64.000 vojnika evakuisano je 1. juna pre nego što su nemački vazdušni napadi sprečili evakuaciju tokom dana. Jedinice britanske zaštitnice evakuisane su 2. juna zajedno sa 60.000 francuskih vojnika. Dodatnih 26.000 francuskih vojnika evakuisano je poslednje noći operacije.
Preostale jedinice, koje su vodile zaštitne borbe, uglavnom francuzi, predale su se 3. juna 1940. godine. Sledećeg dana BBC je javio: „General-major Harold Aleksander danas je u motornom čamcu izvršio inspekciju obale u blizini Denkerka kako bi se uverio da niko nije izostavljen, pre nego što se poslednji brodovi zapute ka britanskom kopnu."
Gubici
Uprkos uspehu operacije, celokupna teška oprema i naoružanje BEK su napušteni i zarobljeni od strane nemačke vojske, zajedno sa nekoliko hiljada francuskih vojnika iz zaštitnice. Potopljeno je šest britanskih i tri francuska razarača, zajedno sa još devet većih brodova, dok je devetnest razarača oštećeno. Oko 200 manjih savezničkih brodova takođe je potopljeno, dok je istovetan broj oštećen. RAF je u vazdušnim borbama tokom Operacije Dinamo izbugio 177 aviona u odnosu na nemačke gubitke koji su iznosili 240 aviona.
Značajniji gubici u brodovima
Najteži gubici Britanske kraljevske ratne mornarice bila su šest razarača:
Francuska mornarica izgubila je tri razarača:
Epilog
Sve do samog završetka operacije, britanska prognoza o njenom ishodu bila sumorna pa je čak i britanski premijer Vinston Čerčil upozorio Donji dom da bude spreman na „teška vremena“. Kasnije je Čerčil uspeh operacije okarakterisao kao čudo. Ushićenost ovakvim neverovatnim uspehom može se još uvek osetiti i danas u Britaniji. Britanska štampa bila je veoma uspešna u predstavljanju evakuacije kao „Katastrofe koja se pretvorila u trijumf“ da je Čerčil bio prinuđen, da u svom govoru od 4. juna upozori zemlju da „pazi da ne pripiše ovom spasenju atribute pobede. Ratovi se ne dobijaju evakuacijama."
Uspešna evakuacija britanskih trupa iz Denkerka podigla je moral britanskog stanovništva što je okončalo bilo kakvo dalje razmatranje mogućnosti zaključenja mira sa Nemačkom, s obzirom na činjenicu da je Britanija povratila mogućnost da se brani od moguće nemačke invazije. Čim je opasnost od nemačke invazije prošla, Britanija je počela da šalje trupe na ugrožena područja na Bliskom istoku i drugim ratištima. Oficiri i vojnici evakuisani tokom Operacije Dinamo predstavljaće nukleus za proširivanje britanske armije koja će se 1944. godine vratiti u Francusku.
Dealu Corni, Lădești
Dealu Corni je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Lădești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Polato
Polato ima više značenja:
Operacija Dynamo
Epilog
Davanje prednosti britanskim na račun francuskih jedinica, tokom evakuacije dovelo je do stvaranja ogorčenja u francuskoj javnosti koje će dugo biti kamen spoticanja u odnosima dveju država, naročito za vreme okupacije kada je Višijevska Francuska ovakav britanski postupak uspešno koristila u propagandne svrhe.
Glen Osborne, Pennsylvania
Glen Osborn je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 547.
Hoßkirch
Hoskirh je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ravensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 753 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8436047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ravensburg Hoskirh se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ravensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 635 metara. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 753 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Popocatzin, Chilapa de Álvarez
Popocatzin je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Pieve Fissiraga, Lodi
Pieve Fissiraga je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Popocatzin, Chilapa de Álvarez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 507 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1111 m.
Pieve Fissiraga, Lodi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Pomácuaro, Panindícuaro
Pomácuaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Panindícuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1788 m.
Hooker County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 736, što je 47 (-6,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lota (Čile)
Lota je grad i općina u Čileu. Grad ima preko 49.089 stanovnika i površinu od 136 km² (2002).
Pravo na smrt
Pravo na smrt je etičko ili institucionalno pravo pojedinca da počini samoubojstvo ili da se podvrgnu dobrovoljnoj eutanaziji. Posjedovanje ovog prava se često podrazumijeva da osobi koja boluje od terminalne bolesti može biti dopušteno da počini samoubojstvo, potpomognuto samoubojstvo ili da odbije liječenje koje odgađa smrt. Pitanje tko treba biti ovlašten da provodi ove odluke je često u središtu rasprave.
Pravo na smrt ponekad je povezano s idejom da je nečije tijelo i život njegovo, te da ima pravo sam odlučiti o njima. Međutim, ponekad je upitna racionalnost takvih samoubojstava. Autori Pilpel i Amsel, "Suvremeni zagovornici racionalnog samoubojstva i prava na smrt, obično zahtijevaju da racionalna čovjekova odluka da se ubije mora biti samostalan izbor zastupnika (ne zbog liječnika ili obitelj koji vrše pritisak da "učini pravu stvar) i najbolja opcija s obzirom na okolnosti, te da nije impulzivna odluka već da je postignuta nakon razmatranja, itd. "Hinduizam prihvaća pravo na smrt za one koji se muče s terminalnom bolesti ili za one koji nemaju želje, ambicije ili odgovornosti, te dopušta smrt kroz nenasilnu praksu posta do točke izgladnjenja (Prayopavesa). Džainizam ima sličnu praksu pod nazivom Santhara. Ostali vjerski stavovi o samoubojstvu variraju u njihovoj toleranciji, a uključuju uskraćivanje prava, kao i osudu čina.
SB-269,970
SB-269,970 je lek i istraživačka hemikalija. Ranije se smatralo da deluje kao selektivni antagonist (or inverzni agonist) 5-HT7 receptora, ali su naknadna istraživanja pokazala da on takođe potencijalno blokira α2-adrenergički receptor.
Pravo na smrt
Etika
Unutar bioetike postoji rasprava ukoliko je pravo na smrt univerzalano, ili se primjenjuje samo pod određenim okolnostima, kao što su terminalne bolesti. Sud u američkoj državi Montani, na primjer, je utvrdio da se pravo na smrt odnosi na one s po život opasnim bolestima. Zastupnik samoubojstva Ludwig Minelli i bioetički profesor Jakov M. Appel, naprotiv, smatraju da sve kompetentne osobe imaju pravo okončati svoje živote. Appel je sugerirao da je pravo na smrt koristan ispit cjelokupne slobode određenog društva.
Pravni dokumenti
Najčešće se ideja na pravo umiranja odnosi na osobe koje žele da skrbnici dopuste njihovu smrt, primjerice da im se život ne održava pomoću aparata ili vitalnih lijekova kada je oporavak vrlo vjerojatno i nemoguć. Također se ta ideja može odnositi na pitanja u vezi liječnički potpomognutog samoubojstva. To se može nazvati i pasivnom eutanazijom u slučajevima kada bolesnik nije u mogućnosti donositi odluke o liječenju. Oporuke i izjave o neoživljavanju su pravni instrumenti koje čine pacijentove odluke liječenja poznate prije vremena, te se pacijent koji umre na temelju tih odluka ne smatra eutanaziranim. U većini slučajeva ti bolesnici također imaju i eksplicitne želje što se tiče primanja samo palijativne skrbi kako bi im se smanjila bol i patnja.
Iako se specijalizirani pravni instrumenti razlikuju od mjesta do mjesta, postoje još dva koji su važna u ovom kontekstu. Dokument Pet Želja omogućuje osobi da unaprijed nabroji prioritete i vrijednosti koje želi imati na kraju života. I Medicinska punomoć (ili MDPOA) koja imenuje punomoćnika za donošenje odluka u slučaju nesposobnosti, i može se koristiti da da pismenu uputu u svezi kraja života. MDPOA se općenito smatra najmoćnijom od svih instrumenata. Svi ostali mogu tražiti tumačenje od strane zdravstvenih usluga ili čak sudski imenovanih staratelja; MDPOA preuzima posao tumačenja od stranaca i daje ga osobi koju je pacijent odabrao.
Nizozemska
Nizozemska je legalizirala dobrovoljnu eutanaziju 2001. godine i jedna je od rijetkih zemalja u svijetu koja je to učinila. U veljači 2010. godine građanska inicijativa pod nazivom Uit Vrije Wil (od Slobodne Volje) zatražila je da svi Nizozemci preko 70 godina koji se osjećaju umornim od života imaju pravo na stručnu pomoć da ga završe. Milly van Stiphout i Yvonne van Baarle osnovale su organizaciju koja je započela prikupljanje potpisa potpore za predložene promjene u nizozemskom zakonu. Brojni istaknuti nizozemski građani podržavaju inicijativu, uključujući i bivše ministre, umjetnike, pravnike i liječnike. Među njima su bivši političari Frits Bolkestein, Hedy d'Ancona i Jan Terlouw, kao i televizijska ličnost Mies Bouwman. Prema trenutnom nizozemskom zakonu, eutanazija od strane liječnika je pravno opravdana samo u slučajevima "beznadne i nepodnošljive" patnje. U praksi to znači da je ograničena samo na one koji pate od ozbiljnih medicinskih stanja i trpe znatnu bol. Pomaganje nekom da počini samoubojstvo bez ispunjenja kvalifikacija prema trenutnom nizozemskom zakonu o eutanaziji je protuzakonito.
Kanada
U kolovozu 2011. godine na Vrhovnom sudu zatraženo je da se ubrza tužba nazvana Pravo na smrt kako bi Gloria Taylor mogla imati liječnika da joj pomogne u samoubojstvu. Ona pati od Lou Gehrig-ove bolesti, a njezin odvjetnik Joe Arvay kaže kako joj se stanje pogoršava. Ova tužba predstavlja izazove za zakone koji smatraju kaznenim djelom pomoći ozbiljno i neizlječivo bolesnim osobama umrijeti s dostojanstvom.
Trestia, Cozieni
Trestia je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Cozieni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Edward Said
Edvard Vadi Said (Jerusalim, 1. novembar 1935 – Njujork, 25. septembar 2003) bio je profesor engleskog jezika i komparativne književnosti na Univerzitetu Kolumbija, književni teoretičar i intelektualac. Bio je jedan od osnivača kritičko-teoretske oblasti postkolonijalizma. Rođen je kao palestinski Arapin u Jerusalimu u Palestini, a po ocu je Amerikanac. Bio je zagovornik političkih i ljudskih prava Palestinaca, a novinar Robert Fisk opisao ga je kao „najmoćniji politički glas Palestinaca".
Kulturni kritičar, akademik i pisac, Said je najpoznatiji po knjizi Orijentalizam (1978), analizi kulturnih simbola na kojima se temelji orijentalizam. Termin je kasnije redefinisan i danas označava zapadnjačko proučavanje istočnjačke kulture, odnosno, način na koji Zapad vidi i predstavlja Istok. On je tvrdio da je orijentalna studija i dalje vezana za imperijalistička društva koja je proizvela, što čini veći deo posla inherentno političkim, pokornim vlasti, pa samim tim intelektualno sumnjiv. Orijentalizam je zasnovan na Saidovom znanju kolonijalne književnosti, književne teorije i poststrukturalističke teorije. Orijentalizam, i njegovi ostali radovi tematski su povezani, pokazali su se uticajnim u oblasti humanističkih nauka, posebno u književnoj teoriji i kritici. Orijentalizam se pokazao posebno uticajan na području Bliskoistočnih studija, o tome kako oni ispituju, opisuju i definišu kulture na Bliskom istoku. Kao kritičar, on je energično razgovarao i raspravljao kulturne predmete koji se sastoje od orijentalizma, posebno kada se primenjuju na i u oblasti istorije i domenu studija. Ipak, neki matični akademici se ne slažu sa tezom Saidovog Orijentalizma, pre svega anglo-američki orijentalista Bernard Luis.
Kao javni intelektualac, Said je diskutovao savremenu politiku i kulturu, književnost i muziku u knjigama, predavanjima i člancima. Osvrćući se na svoje porodično iskustvo palestinskih hrišćana na Bliskom istoku u vreme osnivanja Izraela 1948. godine. Said se zalaže za osnivanje palestinske države, za ravnopravna politička i ljudska prava Palestinaca u Izraelu, uključujući i pravo na povratak i za povećanje američkog političkog pritiska na Izrael da priznaju i poštuju ustanovljena prava. Osim toga, on je kritikovao politiku i kulturnu politiku u arapskim i muslimanskim režimima koji su radili protiv interesa sopstvenog naroda. Intelektualno aktivan sve do poslednjih meseci svog života, on je umro od leukemije krajem 2003. godine.
Detinjstvo i mladost
mini|desno|300px|Edvard i njegova sestra Rozmari (1940) Edvard Said je rođen 1. novembra 1935, od majke Hilde Said i njenog supruga, biznismena Vadie Saida, u Jerusalimu za vreme britanskog mandata nad Palestinom (1920-48). Edvardov otac je bio palestinac koji je služio u američkoj komponenti savezničkih ekspedicionih snaga (1917-19), kojom je komandovao general Džon Dž. Peršing, u Prvom svetskom ratu; Vadia Said i njegova porodica su dobili državljanstvo SAD zbog služenja vojnog roka, i nakon sticanja državljanstva seli se u Klivlend do povratka u Palestinu 1920. godine. Otac njegove majke Hilde, koja je rođena u Nazaretu, bio je palestinac, a majka libanka. Posle rata, 1919. godine, Vadia Said preselio se u Kairo gde počinje kancelarijski posao sa rođakom. Iako su njegovi roditelji bili pripadnici Jerusalimske pravoslavne crkve, Edvard je bio agnostik. Imao je četiri mlađe sestre.
U školi
Said je opisao svoje detinjstvo kao život „između svetova“, svetova Kaira i Jerusalima, dok mu je bilo dvanaest. Tokom 1947, pohađa školu u anglikanskoj crkvi svetog Đorđa u Jerusalimu, o kojem iskustvu govori:
U kasnim 1940-im, u daljem obrazovanju navodi se pohađanje egipatskog ogranka Viktorijinog Koledža (VK), gde je jedan drug iz razreda bio Omar Šarif koji je upamćen kao sadistički i fizički zlostavljač; ostale kolege uključuju i kralja Huseina od Jordana, kao i egiptske, sirijske, jordanske, i saudijskih dečake čija je akademska karijera napredovala u pravcu da postanu ministri, premijeri, i vodeći privrednici svojih zemalja. U tom kolonijalnom vremenu, škola Viktorijinog Koledža obrazovala je odabrane arapske i levantske momke da postanu anglicizovana vladajuća klasa, koji će, u dogledno vreme, da vladaju svojim zemljama, nakon britanske dekolonizacije. Viktorija Koledž je bila poslednja škola koju je Edvard Said pohađao odlaska u SAD:
Obrazovanje u Americi
Said se pokazao kao problematičan student, bio je izbačen iz Viktorija Koledža 1951. i završio je u Nortfild Mount Hermon školi u Masačusetsu, elitnom internatu za pripremu studija za univerziteta, gde je pretrpeo mizerne godine osećjući se izgubljeno. Ipak, istakao se svojim akademskim vrlinama i stekao čin kao prvi ili drugi u klasi od sto šezdeset učenika. U retrospektivi, Said je rekao da to što je poslat daleko od bliskoistočne sredine bila roditeljska odluka na koju su su uticali „izgledi neukorenjenih ljudi, poput nas, su tako neizvesni da bi bilo najbolje da me pošalju što dalje moguće“. Diplomirao je na Univerzitetu Prinston (1957), a zatim magistrirao (1960) i doktorirao (1964), englesku književnost, na univerzitetu Harvard.
Akademska karijera
Godine 1963 Said se zaposlio na Univerzitetu Kolumbija kao član katedre na odseku za engleski jezik i odeljenja za uporednu književnost, gde je predavao i radio do 2003. (kada je tamo postao 1991.); u toku tog mandata je na koldežu Kolumbija jedan od njegovih studenata bio i Barak Obama. Godine 1974. bio je gostujući profesor komparativne književnosti na koledžu Harvard, a u periodu 1975-76 bio je saradnik Centra za napredne studije u ponašanju nauka na Univerzitetu Stanford. 1977. je postao vanredni profesor engleskog i komparativne književnost na Univerzitet Kolumbija, a potom je bio profesor humanističkih nauka na Fondaciju Stari Dominion, da bi 1979. bio gostujući profesor humanistike na Džons Hopkins Univerzitetu. Nakon dobijanja mandata u Kolumbiji, rekao da će takođe nastaviti da predaje na Univerzitetu Jejl.
Обилић (Бојник)
Обилић је насеље у Србији у општини Бојник у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 94 становника (према попису из 1991. било је 107 становника).
Edward Said
Tvrdnje o biografskoj neiskrenosti prema Justusu Vajneru
Justus Rid Vajner, američki advokat i naučni saradnik Jerusalemskog centra za odnose sa javnošću, tvrdi da je Said bio nepošten o svojoj biografiji o detinjstvu. U članku Moja divna stara kuća i druge izmišljotine po Edvardu Saidu, objavljen u časopisu Commentary 1999. godine, Vajner tvrdi da je Said lagao kada je rekao:„Ja sam rođen u Jerusalimu, i proveo većinu mojih godinama tamo; i, posle 1948, kada su svi članovi moje porodice postali izbeglice, u Egiptu“. Uprkos tome što je priznao da je Edvard Said rođen u Jerusalimu (Palestina), Vajner je izvestio da je u krštenici Edvarda Saida naveden Kairo (Egipat) kao adresa stanovanja za Said porodicu, da Edvard kao dečak nije živeo u ranom detinjstvu u Jerusalimu sa svojom porodicom, već u Kairu, a da on nije bio redovan učenik u školi Svetog Đorđa, u Jerusalimu, jer registar škole nije sadržao evidenciju njegovog upisa u školu.
Vajnerov članak odmah je podlegao pod kritikama (Gardijan pozivajući se na njega kao „žestok napad ... u malog desničarskog časopisa“ ), i rekao da Saida je brane novinari i istoričari. U članku u časopisu Counterpunch Aleksandar Kokburn i Džefri Kler izvestili su da je Vajner namerno falsifikovao biografski zapis kako bi napadao Saida. Kao dokaze, novinari su predstavili intervju za Hejg Bojadžijan, da je Vajneru eksplicitno rekao da je bio šolski drug Edvarda Saida u školi Svetog Đorđa, u Jerusalimu, a što je izostavljeno iz Vajnerove biografije Saida.
Обилић (Бојник)
Демографија
У насељу Обилић живи 76 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,0 година (41,5 код мушкараца и 44,8 код жена). У насељу има 35 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,69.
Las Gavias, Ciudad del Maíz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1318 m.
Edward Said
Tvrdnje o biografskoj neiskrenosti prema Justusu Vajneru
U časopisu Nation, Kristofer Hičens opisuje Vajnerov članak kao rad „izuzetno kivan i lažljiv“, i objavio da su školski drugovi i nastavnici potvrdio da je Edvard Said bio student u školi Svetog Đorđa. U The New York Review of Books, istoričar Amos Elon, naziva Vajnerov članak „kritičkim“, i optužio ga za vođenje „lične“ prljave kampae protiv Edvarda Saida, kao i da Vajner nije uspeo da opovrgne da je, u zimu 1947-48, kada je Arapska liga bila proglasila Arapsko-izraesli rat, da se Saidova porodica preselila iz Talbija, predgrađa Jerusalima, i vratila se u Kairo: „[Said] ​​i njegova porodica traži utočište od rata izvan Palestine, kao i stotine hiljada drugih Palestinaca u to vreme. Činjenica ostaje, da ubrzo posle toga, imovina porodice u Jerusalimu biva konfiskovana. Said i njegova porodica postali političke izbeglice kao rezultat odbijanja izraelske vlade da im dozvoli da se vrate u zemlju svog rođenja“.
U odgovoru, Justus Vajner optužuje Elona za intelektualno nepoštenje i optužuje Hičensa da je napravio od sebe „dečaka na posteru Palestine“. Na Hičensovu kritiku da on nije čak ni intervjuisao Saida, Vajner je odgovorio da su tri godine istraživanja učinile nepotrebnim da intervjuiše čoveka o njegovom detinjstvu u britanskoj Palestini, i rekao, u vezi sa Saidovim školskim danima na Bliskom istoku: „dokaz je postalo toliko veliki. To više nije bio problem neslaganja. To je bila provalija. Nije bilo svrhe da ga nazove i kaže: ‘Ti si lažov, ti si prevarant‘“.
Kritika
mini|desno|220px|Romanopisac iz 19. veka Džozef Konrad (1857–1924) je predmet Saidove prve knjige, Džozef Konrad i Fikcija autobiografije (1966).
Književna kritika
Saidova prva knjiga, Džozef Konrad i Fikcija autobiografije (1966), proširena je u doktorskoj disertaciji. U knjizi Edvard Said: Kritika i društvo (2010), Abd al Rahman Husejn je rekao da roman Srce tame (1899) anglo-poljskog pisca Džozefa Konrada, predstavlja knjigu koja čini temelj Saidove celekupne karijere i projekta. Nakon toga, Said uređuje ideje prikupljene iz dela filozofa iz 17. veka Žambatista Vikoa, i drugih intelektualaca, u knjizi Počeci: Namera i metod (1974), o teorijskim osnovama književne kritike. Dalja Saidova bibliografska produkcija sadrži knjige, kao što su Svet, tekst i kritičar (1983), Nacionalizam, kolonijalizam, i književnost: Jejts i dekolonizacija (1988), Kultura i imperijalizam (1993), ''Predstave intelektualnu: 1993. Rajt Predavanja (1994), Humanizam i demokratska kritika (2004 ), i Zakasneli Stil'' (2006).
Poput svojih postmodernih intelektualnih mentora, post-strukturalističkih filozofa Žaka Deride i Mišela Fukoa, Said je bio fasciniran kako ljudi zapadnog sveta doživljavaju narode i stvari iz drugačije kulture, i to pod uticajem društva, politike, i snage književnosti. Zato se Edvard V. Said smatra intelektualnim osnivačima intelektualac ​​postkolonijalne kritike. Iako je kritika orijentalizma kao njegov kulturni doprinos posebno važna, uz nju se navodi i kritička interpretacija dela Džozefa Konrada, Džejn Ostin, Radjarda Kiplinga, Vilijama Batler Jejtsa i drugih pisaca, kao temelj njegovog intelektualnog ugleda.
Orijentalizam
mini|desno|220px|Naslovna strana Saidove knjige Orijentalizam koja sadrži motive orijentalističkog slikarstva 19. veka Zmija otrovnica, od Žan - Leona Ženoma (1824–1904).
Said je najpoznatiji po svom opisu i analizi orijentalizma kao izvoru netačnog kulturnog predstavništava koji je temelj zapadne misli ka Bliskom istoku, kako Zapad vidi i predstavlja Istok. Teza Orijentalizam je postojanje „suptilnih i upornih evrocentričnih predrasuda protiv arapsko - islamskih naroda i njihove kulture,“ koja proističe iz zapadne kulture sa dugom tradicijom lažnih i romantičnih sviđenja Azije, uopšte, i na Bliski istok, posebno. Takve percepcije, i posledice kulturnih predstava, služile su, i nastavljaju da služe, kao implicitna opravdanja za kolonijalne i imperijalističke ambicije evropskih sila i SAD isto tako, Said takođe kritikuje i osuđuje političku i kulturnu lošu praksu režima vladajućih arapskih elita koje su internalizovale lažne, romantizirane predstave o arapskoj kulturi koje su osmislili i utvrdili anglo - američki orijentalisti :
mini|desno|220px|Romantizovan Orijent: Prijem ambasadora u Damasku (1511)
U knjizi Orijentalizm, Said tvrdi da je dosta zapadnih proučavanja islamske civilizacije više bilo namenjeno za evropsko samopotvrđivanje, nego za objektivnu intelektualnu istragu i akademsko proučavanje istočnih kultura. Dakle, orijentalizam funkcioniše kao metod praktične, kulturne diskriminacije primenjujući se kao sredstvo imperijalističke dominacije, proizvodeći tvrdnju da zapadni orijentalisti znaju više o Orijentu nego orijentalci. Said tvrdi da istorija evropske kolonijalne vladavine, i posledične političke dominacije nad civilizacijama Istoka, iskrivljuje pisanje čak najpametnijih, dobronamernih, i kulturno naklonjenih zapadnih orijentalista, čime je termin „orijentalizam“ izrečen u pogrdnom značenju: