cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sastanak u Grazu
Dogovor u Grazu bio je dogovor o podjeli Bosne i Hercegovine između Republike Srpske, čiji je predstavnik bio Radovan Karadžić, i HR Herceg-Bosne, čiji je predstavnik bio Mate Boban, potpisan 6. 5. 1992. u austrijskom gradu Grazu. Predstavnici najveće etničke skupine u BiH, Bošnjaka, nisu bili pozvani na sastanak. Vijesti o dogovoru u Grazu objavili su državni mediji u središnjim informativnim emisijama.
Izbori za narodne poslanike u Narodnu skupštinu Republike Srbije 2008.
Ukupni rezultati izbora
thumb|center|500px|Raspodela poslaničkih mestâ u Narodnoj skupštini Srbije 2007. godine
Sastanak u Grazu
Franjo Tuđman, u pismu američkom senatoru Robertu Dolu, predstavlja ovaj dogovor kao dio konferencije o Bosni i Hercegovini kojeg je sponzorirala Europska zajednica.
Podjela
Mate Boban i Radovan Karadžić sastali su se u Grazu 5. 5. 1992. Boban i Karadžić vodili su detaljnu raspravu o razgraničenju hrvatskog i srpskog područja u Bosni i Hercegovini. SDS je granicu veće Srbije vidio na rijeci Neretvi, što bi razdvojilo mostar na dva dijela. Na kraju je Karadžić pristao na Bobanov prijedlog da glavna mostarska ulica - Ulica maršala Tita, bude granica između Herceg-Bosne i Republike Srpske. Isto tako prihvaćen je i prijedlog da većinski hrvatski gradovi ostanu dio Herceg-Bosne, dok bi se većinski srpski gradovi u Herceg-Bosni, kao Kupres (51% Srba) i miješani hrvatsko-bošnjački gradovi u srednjoj Bosni pripojili Republici Srpskoj. Jedino je ostalo neriješeno pitanje Posavine i Brčkog. Na kraju su se Karadžić i Boban dogovorili da će prihvatiti međunarodnu arbitražu oko područja u Kupresu i sedam drugih gradova u Posavini. Između Republike Srpske i Herceg-Bosne bila bi minorna bošnjačka država.
Ocjene
Miloš Vasić, vojni analitičar tiska Vreme izjavio je da je dogovor u Grazu "najvažniji dokument rata" s ciljem da ograniči sukob između hrvatskih i srpskih snaga dozvoljavajući im da se koncentriraju na uzimanje bošnjačkog područja od bosanskih snaga. Hrvati Bosne i Hercegovine ovaj su sastanak vidjeli kao izdaju bošnjačkog saveznika. ICTY ovaj sastanak smatra nastavkom dogovora iz Karađorđeva. Washington Post usporedio je ovaj dogovor s Paktom Ribbentrop-Molotov o podijeli Poljske.
Marko Anije Ver
Marko Anije Ver (Marcus Annius Verus, cca. 48? - 138) bio je rimski plemić i političar, poznat kao predak careva Nervo-Antoninske dinastije. Bio je rodom iz Uccibija (moderni Espejo) kraj Corduba (današnja Cordoba u Španiji. Za vrijeme Vespazijana je dobio status patricija te imao niz odgovornih dužnosti - kao rimski gradski prefekt, te kao konzul. Na konzulskom je mjestu bio tri puta - prvi put pod carem Domicijanom, a druga dva puta (121. i 126.) pod Hadrijanom.
Oženio je Rupiliju Faustinu sa kojom je imao troje djece:
Alagna Valsesia, Vercelli
Alagna Valsesia je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Marko Anije Ver
Marko Anije Ver je, nakon sinovljeve smrti, odgojio mladog Marka Aurelija, koji ga je u svojim Meditacijama opisao kao blagog i ljubaznog čovjeka. Umro je u dubokoj starosti, a pred smrt je imao ljubavnicu.
Alagna Valsesia, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1170 m.
Oliver Springs, Tennessee
Oliver Springs je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.231, što je 72 (-2,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ilički neboder
Ilički neboder (poznat i kao Ilica 1, Neboder u Ilici ili samo Neboder) poslovni je neboder u glavnom gradu Republike Hrvatske Zagrebu. Nalazi se na Trgu bana Jelačića, a službena mu adresa glasi Ilica 1, pa otuda dolazi i ime. Povijest ga bilježi kao prvi poslovni neboder u Hrvatskoj.
Gradnja
Gradnja je počela 1957. godine i trajala je godinu dana. Glavni arhitekti projekta bili su Slobodan Jovičić, Josip Hitil i Ivan Žuljević, dok su glavni investitori bile tvrtke Končar i Ferimport. Ilički neboder bio je prva zgrada u tadašnjoj Jugoslaviji koja je imala aluminijsku fasadu. Proizvođač aluminijskih ploča bila je tvrtka Utva Pančevo iz Srbije. Neboder je otvoren 22. kolovoza 1959., a otvorio ga je Većeslav Holjevac, tadašnji zagrebački gradonačelnik. Osim po fasadi, zgrada je nakon otvorenja bila poznata i kao najviši jugoslavenski poslovni neboder. Godine 2007. postavljenjem ploča od tamnog stakla obnovljena je fasada.
Osnovne karakteristike
Ilički neboder broji 17 katova, a visok je 70 metara. U podnožju nebodera nalaze se trgovački prostori, a na katovima uredskih prostori. Posljednji kat namijenjen je za vidikovac, i otvoren je za javnost. Ukupna površina iznosi 5.600 četvornih metara.
Zanimljivosti
Dana 29. studenog 1970., na jugoslavenski Dan Republike, politička aktivistica Julienne Bušić s vrha nebodera bacala je letke koji su zagovarali neovisnost Hrvatske od Jugoslavije. Bušić je imala pomoć jedne svoje kolegice, a kasnije su obje uhićene.
Sovramonte, Belluno
Sovramonte je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1697 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
1052
Godina 1052. (MLII) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru.
PIF
PIF (na esperantu Pupteatra Internacia Festivalo, dosl. Međunarodni festival kazališta lutaka) je festival koji su 1968. godine osnovali članovi Zagrebačkog Studentskog esperantskog kluba. Na PIF-u je do 2007. nastupilo više od 470 kazališta. Od 1972. godine PIF je u nadležnosti MCUK-a (Međunarodnog centra za usluge u kulturi). Nagrada stručnoga žirija od 1988. nosi ime Milana Čečuka.
Vrijeme održavanja
PIF se od svoga osnutka održava svake godine. Uobičajeni termin održavanja PIF-a je kraj mjeseca kolovoza i/ili početak rujna.
Mjesta održavanja
Održava se u raznim kazalištima u gradu, najčešće u Zagrebačkom kazalištu lutaka i Komediji, dok se ponekad održava i u Tvornici kulture te Zagrebačkom kazalištu mladih.
Sudionici
Svake godine na PIF-u sudjeluje dvadesetak lutkarskih kazališta iz desetak raznih zemalja. Sudionici se odabiru selekcijom na temelju pristiglih prijava na raspisani natječaj.
163
Godina 163. (CLXIII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Lelijna i Pastora (ili, rjeđe, godina 916. Ab urbe condita). Oznaka 163. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Zagrebački filmski festival
mini|desno|250px|Zlatna kolica mini|desno|250px|Publika u Kinu SC
U vrijeme festivala, prostori Studentskog centra i kina Europa pretvaraju se u svojevrsni grad u gradu koji živi od 9 sati ujutro do 4 u noći ostavljajući sve dvorane, predvorja i barove na raspolaganje festivalskim zbivanjima. Već svojim prvim izdanjem 2003. godine festival je privukao pažnju javnosti na SC kao na frekventno mjesto prezentacije, kreacije i suradnje i potakao ga da joj se otvori i takvim ostane i tijekom cijele godine.
Uz glavni program, natjecateljskog karaktera, podijeljen u tri kategorije - cjelovečernji igrani, kratki igrani i dokumentarni film - u programskom oblikovanju jednaka pažnja posvećena je popratnom programu kojeg svake godine čini 5-6 posebnih filmskih programa, promocije knjiga, filmskih i kulturnih projekata kao i prezentacije novih tehnoloških dostignuća vezanih uz filmsku produkciju te neizostavni zabavni programi.
Nagrada na ovom festivalu zove se Zlatna kolica, a uz umjetnički rad Nedjeljka Mikca, najboljima se dodjeljuju i novčana sredstva. Novčani fond u 2007. godini iznosio je 11.000€.
Filmovi se prikazuju u Kinu SC, kinu &TD te Kinu "Europa", a ostala događanja održavaju se u Galeriji SC-a, MultiMedijalnom centru, Klubu SC-a i predvorjima kina.
Zagrebački filmski festival projekt je produkcijske kuće Propeler film d.o.o.
Colombo
Colombo (fonetski Kolombo, sinhaleški: කොළඹ, tamilski: கொழும்பு ) je najveći grad, ekonomski, kulturni i trgovački centar Šri Lanke, a sve do 1985. i glavni grad te otočke države. Uži grad broji 672.743 stanovnika.
Geografija
Grad leži na zapadnoj strani otoka, u njegovoj neposrednoj blizini (10 km) leži novi novi glavni grad Šri Lanke – Sri Jayawardenepura Kotte. U široj okolici Colomba je 2011., živjelo 2,323.826 stanovnika.
Historija
Ime Colombo potječe od singaleške imenice Kolom Tota, što znači morska luka. Colombo je bio središte kolonijalne uprave na otoku. Portugalci su ga naselili početkom 16. stoljeća, a nakon njih uslijedili su Nizozemci u 17. stoljeću te Britanci u 19. stoljeću. Nizozemci su uništili portugalske utvrde i izgradili svoju vlastitu, koju su potom razorili Britanci u cilju širenja grada. Poslovno središte širilo se u tri etape; prvo utvrda, zatim Pettah i na kraju New Bazaar. Porastom broja stanovnika ljudi su se počeli iseljavati u prigradske krajeve. Pristanište u Colombu postalo je glavna luka za europske brodove koji su plovili između Južne Afrike i Australije, a ishod toga bilo je značajno povećanje prometa u luci uopće. Colombo je i danas jedna od najvećih transportnih luka u Aziji.
Smithville, Mississippi
Smitvil je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 942, što je 60 (6,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Metil-n-amilnitrosamin
Metil-n-amilnitrosamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 130,188 Da.
Hu Jintao
Hu Đintao (uprošćeni kineski: 胡锦涛, tradicionalni kineski: 胡錦濤, pinjin: Hú Jǐntāo; rođen 21. decembra 1942) je trenutni predsednik Narodne Republike Kine. Na ovom položaju je od 2002. godine. Takođe je i generalni sekretar Komunističke partije Kine od 2002. i predsedavajući centralne vojne komisije od 2004. godine. Na mestu predsednika nasledio je Đanga Cemina. Od preuzimanja položaja, Hu insistira na većem kontrolisanju ekonomije i konzervativan je u sprovođenju političkih reformi. Njegova spoljna politika je manje pomirljiva nego spoljna politika njegovih prethodnika, tako da je kineski uticaj u svetu porastao od vremena njegovog stupanja na dužnost.
Antieuropeizam
Prvi fenomeni koji bi se mogli okarakterizirati kao antievropejstvo datiraju iz ranog srednjeg vijeka, odnosno pojave islama i arapskih osvajanja koji su preostala kršćanska područja Evrope učinila zasebnom cjelinom u odnosu na ostatak svijeta. Uz predrasude temeljene na religijskim razlikama, odnosno stav o Evropljanima kao nevjernicima, među muslimanima Azije i Afrike se na Evropljane gledalo i kao na "primitivce", čemu je doprinijelo zaostajanje evropske kulture i tehnologije, odnosno evidentno siromaštvo u odnosu na tadašnji daleko bogatiji islamski svijet; antievropskim osjećajima među muslimanima su, pak, od početka 2. milenijuma doprinijeli i krstaški ratovi koji su stvorili reputaciju Evropljana kao "barbara". U ostalim dijelovima svijeta se antieuropeizam javlja od 16. vijeka kao ksenofobna reakcija na misionare, trgovce i osvajače koji su za vrijeme i nakon Doba otkrića provodili evropsku kolonizaciju novootkrivenih kontinenata i područja.
Hu Jintao
Njegovo uzdizanje na mesto predsednika predstavlja transformaciju od stare komunističke uprave na mlađe tehnokrate. Veći deo svog radnog veka Đintao je proveo kao deo komunističke uprave. Bio je šef partije u Tibetanskom autonomnom regionu i potpredsednik za vreme Đanga Cemina. Zalaže se za harmonično društvo i mirne međunarodne odnose. Takođe nastoji da ubrza kineski naučni i tehnički razvoj.
Rani život
Hu Đintao je rođen u Đangjanu, u pokrajini Đangsu, 1942. godine. Majka mu je umrla kada je imao sedam godina, a odgojila ga je njegova strina. Hu je bio nadaren učenik u srednjoj školi, gdje se odlikovao i vanškolskim aktivnostima poput plesanja i pjevanja. Kao mladić, bio je član omladine Kineske komunističke partije. Diplomirao je kao inžinjer hidraulike 1965. godine na univerzitetu „Tsingua“. Tu je upoznao svoju sadašnju suprugu Liju Jongćing, s kojom ima sina i kćerku.
Antieuropeizam
U 20. vijeku, pogotovo nakon procesa dekolonizacije u zemljama Trećeg svijeta, antieuropeizam se često odlikuje kroz radikalno odbacivanje zapadne kulture, etničko čišćenje i progone potomaka evropskih doseljenika, a u nekim slučajevima čak i dostignuća evropskih tehnologija. Jedan od blažih primjera predstavlja Iran gdje je nakon islamske revolucije odbačeno nošenje "evropske" kravate kao simbola prevladane potčinjenosti Zapadu.
Poseban oblik antieuropeizma se razvio čak i među potomcima evropskih doseljenika, odnosno zemljama koje su nastale kao evropske kolonije. Tamo se na Evropu gleda kao "degeneriranu", "iskvarenu" i "dekadentnu", odnosno smatra se kako su se Evropa odrekla zapadnih vrijednosti, a Evropljani postali "slabići" nasuprot potomaka kolonista koji su te vrijednosti očuvale. Taj je stav možda najviše karakterističan za SAD, a posebno je došao do izražaja neposredno pred i na početku rata u Iraku kada je protivljenje ratu od strane vodećih evropskih država kao Njemačka i Francuska postalo povodom za provalu negativnih stereotipa u američkoj javnosti, obično vezanih uz pojam Stara Evropa.
Beaubery
Boberi je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šarol.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 357 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 510 metara (maksimalnoj 555 m, a minimalnoj 312 m).
Tropar
Tropar (grčki: τροπάριον troparion, plural: troparia, τροπάρια; crkvenoslavenski: тропа́рь, tropar) naziv je za kratku himnu karakterističnu za vizantijsku muziku i pravoslavnu muziku. Himna se obično sastoji od jedne jedine strofe.
Albano Vercellese, Vercelli
Albano Vercellese je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Sugarcreek, Ohio
Šugarkrik je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.220, što je 46 (2,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Idealni gas
Idealni gasovi su gasovi koji ne postoje u prirodi. Sačinjeni su od veoma sitnih čestica, što dovodi do toga da su međumolekularne sile privlačenja i odbijanja zanemarljive. Dakle, zanemaruje se interakcija između čestica gasa. Jednačina stanja idealnog gasa je: pV=nRT.
Idealizacija ima svrhu za lakše računanje fizikalnio-hemijskih plinskih jednačina. Inače idealan gas u prirodi ne postoji. Odmak od idealnog gasa u malo realniji gas je Van der Valsova jednačina.
Video-asistirana torakoskopska hirurgija
Videoasistirana torakoskopska hirurgija (VATS) definiše se kao minimalna invazivna endoskopska metoda u hirurgiji koja se izvodi koordinacijom ruke i oka hirurga uz pomoć video veze. Intervencije u grudnom košu koje se izvode tehnikama koja podrazumevaju direktnu vizuelizaciju operativnog polja kroz mini torakotomiju, uz pomoć torakoskopa, ne spadaju u videoasistiranu torakoskopsku hirurgiju.
Istorijat
Prve videotorakoskopske intervencije urađene su 1991. godine. Od tada ova metoda, kao i svaka nova hirurška tehnika, prošala je svoj razvojni put „od početnog ogromnog entuzijazma do razočarenja, da bi danas našao svoje pravo mesto u grudnoj hirurgiji.” Danas je postala nezamenjiiva u pojedinim indikacijama, a sve na osnovu izgrađenih smernice ili tzv. vodiča za izvođenje pojedinih operativnih zahvata.
== Dobre i loše strane torakotomije i videotorakotomije == 300px|mini|Uvođenje instrumenata kroz prednji zid grudnog koša (toraksa) u sredogruđe (medijastinum) toku VATS-a Za razliku od konvencionalna hirurgije koja omogućava trodimenzionalni vid u operativnom polju čime se ostvaruje povratna sprega između oka i ruke kao i taktilni osećaj koji hirurgu omogućava fine menevre prilikom disekcije hilarnih struktura, VATS zahteva razvoj potpuno novih veština. Informacije sa operativnog polja su uglavnom vizuelne a slika je dvodimenzionalna. Što od hirurga zateva uvežbevanje koordinacija oka i ruku jer su često instrumenti izvan vidnog polja, a takođe i dvodimenzionalni video prikaz mora pretvoren u trdimenzionalnu anatomiju oprativnog polja.
Kako veliki hirurški zahvati primenom minimalno invazivnih tehnika iziskuju od hirurga mnogo bolje poznavanje topografske anatomije i anatomskih varijacija u operativnoj regiji, VATS je rezervisana prvenstveno za iskusne hirurge koji su prvo uspešno ovladali klasičnim operativnim tehnikama, kako bi ponekad zbog komplikacija morali da operaciju okončaju klasičnom torakotomijom.
Konverzija videotorakotomije u klasičnu torakotomiju indikovana je u sledećim slučajevima:
Indikacije za videotorakotomiju
300px|mini|Prikaz lobektomije primenom VATS-a
Relativne kontraindikacije za videotorakotomiju
Relativne kontraindikacije za videoasistiranu torakoskopsku hirurgija su:
Naj, naj, naj festival
Vrijeme ovog festivala se tempira tako da pada u vrijeme proljetnih školskih praznika, otprilike oko Uskrsa. "Naj, naj, naj festival" je zamišljen kao najboljih predstava u izvođenju dječjih kazališta iz cijele Hrvatske. Predviđeno je da posjeta predstavama bude besplatna. Također, predstave se namijenilo djeci koja školske praznike zbog financijskih razloga provode kod kuće.
Mjesta održavanja
Pored "Žar ptice", i ina kazališta u Zagrebu su bila mjestom održavanja predstava za ovaj festival: GDK "Gavella", ZKM, zagrebačko kazalište lutaka, kazalištu "Mala scena", "Trešnja", "Komedija", KNAP.
Međunarodni festival komornog teatra Zlatni lav
Međunarodni festival komornog teatra Zlatni lav je međunarodni kazališni festival profesionalnog komornog teatra koji se održava svake godine u Umagu u razdoblju od tjedan dana.
O festivalu
Festival je utemeljen na ideji trianguluma - convivenze triju naroda koji žive uz granicu: hrvatskog, slovenskog i italijanskog. Na festivalu nastupaju i umjetnici iz drugih zemalja regije, a u izbor selektora ulaze različiti oblici profesionalnog komornog teatra - od komornih scena velikih kazališnih kuća do neinstitucionaliziranih kazališnih ansambala i eksperimentalnih kazališnih formacija. Ocjenjivački sud najboljoj predstavi festivala dodjeljuje Grand Prix.
Historija
Festival se prvi put održao 2000. godine. Osnivač i umjetnički direktor festivala je Damir Zlatar Frey.
Nagrade
Grand Prix festivala
Merosci, Chieti
Merosci je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Aleksandar Popov (razvrstavanje)
Aleksandar Popov može označavati:
Le mura di Malapaga
Le mura di Malapaga (, u Francuskoj distribuiran pod naslovom 'Au-delà des grilles ) je francusko-italijanski crno-bijeli film snimljen u režiji Renéa Clémenta. Protagonist, čiji lik tumači Jean Gabin je francuski kriminalac koji, nakon što je ubio vlastitu ljubavnicu, pokušava pronaći utočište preko granice u susjednoj Italiji. Radnja prikazuje kako dolazi u Genovu te se zaljubi u lokalnu djevojku koju tumači Isa Miranda. La mura di Malapaga je nakon premijere imala veliki uspjeh kod kritike i osvojila prestižne nagrade - Miranda je proglašena najboljom glumicom na Kanskom festivalu, a nakon što je 1950. godine prikazan u SAD, osvojio je Oscar za najbolji strani film. Današnja kritika mu je, međutim, nešto manje sklona, jer se često navodi kako je Gabin u filmu jednostavno "reciklirao" svoje najpoznatije uloge iz predratnog perioda, odnosno kako se njegov imidž "na silu" pokušao kombinirati sa tada pomodnim stilom italijanskog neorealizma.
Tertulijan
thumb|Tertulijan Tertulian, punim imenom Kvint Septimije Florencije (Quintus Septimius Florens Tertullianus), (Kartaga, oko 160 – Kartaga, oko 240) je jedan od najznačajnijih kršćanskih latinskih pisaca svog doba. Bio je apologeta i žestok protivnik jeresi.
Kratko vreme po kršćenju kršćanin, veći dio zrelog doba je proveo kao montanista. Kasnije se čak govori i o tertulijanistima, što se nekad tumači da je došao u raskorak i s montanističkom većinom. I pored svega, i katolička i pravoslavna crkva ga smatraju jednim od crkvenih otaca i bitnih ranih kršćanskih teologa.
Tertulijan je verovatno najpoznatiji po tome što je najstariji latinski pisac koji koristi izraz Trojstvo (Trinitas), i daje najstarije postojeće formalno izlaganje trinitarne teologije. On je napisao svoju trinitarnu formulu nakon što je postao montanist, te je njegovа idejа u početku odbačenа kao jeres od strane crkve, ali je kasnije prihvaćenа kao ortodoksija.
Život
thumb|Ostaci [[Kartaga|Kartage u blizini današnjeg grada Tunisa.]] Tertulian je rođen u Kartagi, oko 160. godine. Otac mu je bio vojnik i to časnik. Sam Tertulijan stjeće široku solidno i široko obrazovanje u Kartagi, a posebno govorništva. Učio je prava u Rimu i izvrsno barata pravnom terminologijom, što se vidi iz njegovih spisa, ali nema dokaza vjerodostojnosti o njemu kao o advokatu. U Rimu je u javnim arenama gledao prizore mučenih i umirućih hrišćana, što ga je podstakao na preobraćenje. Oko 197. obratio se na kršćanstvo. Sveti Jeronim tvrdi kako je bio i svećenik. Nekoliko godina kasnije, oko 205. godine, Tertulijan se priključuje harizmatskom hrišćanskom pokretu montanista. On priznaje da je prije, dok je pripadao društvu psihika, drukčije mislio i zastupao, ali je promijenio mišljenje i nije ga stid jer se »nitko ne stidi svoga napretka« (De pudic. 1, 12).
Tertulijan se izvrsno služi latinskim jezikom. Štoviše, prevodeći s grčkog kuje nove riječi dodavajući već poznatima prefikse ili sufikse. Karakteriziraju ga žestoka narav, oštroumnost, spretan govor, izrazita dijalektiktičnost i polemičnost. Istim žarom kojim je nakon obraćenja kao katolik napadao heretike, kasnije je kao montanist napadao Katoličku Crkvu.
Umro je u Kartagi, oko 240. godine.
Djela
Njegova djela nisu imala velik odjek u Crkvi, bilo zbog teškog stila pisanja bilo zbog njega kao heretika. Mogli bismo ih podijeliti u tri grupe:
Dogmatsko - polemički spisi
thumb|Tertulijanova Apologetika.
Nauk
Tertulijan nije dao samo doprinos latinskoj crkvenoj književnosti već je imao značajnu ulogu u razvijanju teologije. U teološka pitanja uvodi pravnu terminologiju, koja će kasnije imati bitan utjecaj pri razvoju buduće znanstvene kršćanske terminologije.
Tertulijan, nakon što je pihvatio »novo proroštvo«, piše da je pravilo vere nepromenljivo ali da objava može donijeti nove elemente za disciplinu i životno ponašanje kršćana:
Etika
Tertulijan je u katoličkoj periodi dopuštao da kršćanin smije izbjeći okolnosti koje bi ga mogle odvesti na mučeništvo, ali nakon što se priključio montanistima napisao je spis "O bijegu u vrijeme progona", u kojemu je oštro osudio svako izbjegavanje progona i prilike za mučeništvo. On je oko g. 211/212. napisao spis "O idololatriji" u kojem se protivi bilo kakvom nijekanju sebe kao hrišćanina:
On ne samo što se protivi nijekanju već preporučuje isticanje hrišćanstva u svakoj prilici:
Diftong
Diftong (grčki di-, phthongos- glas) je dvoglasnik, tj. dva razna samoglasnika koji su spojeni u jedan slog (npr. ao, eo, io) itd. U hrvatskom standardnom jeziku postoji diftong ie (piše se ije odnosno je, ovisno o dužini).
Tertulijan
Etika
Tertulijan zabranjuje ne samo sudjelovanje u paganskim ritualima, nego i svako služenje u vojsci, argumentom: »Ne može se jedna duša dugovati dvojici: Bogu i Cezaru«. On izričito zabacuje i mogućnost da kršćanin bude učitelj u školama, ali misli da može biti učenik, jer »kad vjernik izučava te stvari, ako već zna što je, niti prima niti prihvaća«, ali nije ista stvar s onim koji bi ih imao naučavati. Tertulijan zaključuje:
U spisu »De monogamia« (oko 213.) Tertulijan najstrože zabranjuje drugu ženidbu hrišćanima. On iz pozicije montaniste kaže:
Kristologija
Posebno se ističe nauk o dvije Kristove naravi, a u apologiji protiv doketa ide korak predaleko naglašavajući osobito čovječansku narav. Izražava se protiv djevičanstva Blažene djevice Marije in partu i post partum.
Soteriologija
Tertulijan je vjeran predaji i smatra kako je duša čovječja zaražena istočnim grijehom, a posljedica grijeha je osuda na smrt čitavog ljudskog roda. Tako je po grijehu u ljudsku narav usađena sklonost na zlo. Zastupnik je tradicionizma po kojem je čovječanstvo otkupljeno smrću Kristovom.
Tertulijan posebno razvija misao o vremenu Duha, kao o trećem vremenu, poslije vremena Oca i poslije vremena Sina, što je od golemog značenja za kršćansko poimanje povijesti spasenja. On polazi od načela da se ništa ne zbiva »sine aetate«, i da sve treba vremena. To načelo pronalazi u prirodi, što mu služi kao usporedba za razvitak u području Božje pravednosti (iustitia):
Ova ideja se posebno učvrstila među montanistima koji su govorili o tri epohe čovječanstva: Oca (Stari Zavjet), Sina (vrijeme ustanovljenja Crkve) i Duha (Parakleta), koje je njihovo vreme.
Eshatologija
Tertulijan je milenarist, tj. naučava dvostruko uskrsnuće; prvo će biti uskrišeni pravednici i zajedno s Kristom vladat će tisuću godina. Ostatak će uskrsnuti tek na konačnom sudu. Duše svjedoka vjere, tj. mučenika odmah ulaze u nebo, dok ostali moraju čekati u podzemlju i bivaju oslobođeni po molitvama živih.
Ekleziologija
Dok je sebe nazivao »katoličkim hrašćaninom«, Tertulijanova definicija crkve se poklapala sa Irenejevom. U delu "Preventivna zamerka jereticima" Tertulijan je izjavio da samo opšta crkva sadrži apostolska pravila vere, poštuje kanon Biblije i sadrži potvrdu apostolskog nasleđa ispoljenu u crkvenoj hijerarhiji. Tertulijan je optuživao jeretike za kršenje svih ovih pravila. On se žali da su oni jednostavno odbili da prihvate pravilo vere kao drugi, već su voleli postavljati pitanja, što vodi u jeres. On osuđuje jeretike što su »tabor buntovnika«, koji je odbio da se pokori autoritetu biskupa. Govoreći u prilog strogoj hijerarhijskoj poslušnosti i pokoravanju, on zaključuje da je »dokaz strože discipline među nama još jedan dokaz istine«.
Oprost grijeha
Tertulijan se žestoko obara na edikt jednoga biskupa, najvjerojatnije Agripina Kartaškog, koji otpušta grijehe preljuba i bluda onima koji obave pokoru. Rasprava se kreće prvenstveno oko preljuba, ali Tertulijan jasno govori i o drugim grijesima, naročito o grijehu otpada od Boga i o ubistvu. Tertulijan razlikuje dvije vrste grijeha: oprostive koje naziva i lakšima, i neoprostive koje označuje i kao teže. Oslonac za to razlikovanje nalazi u Prvoj Ivanovoj 5,16, gdje se spominju smrtni grijesi. Oprostive grijehe opisuje kao svakodnevna padanja, kojima smo svi izloženi:
O neoprostivim grijesima kaže:
Oprostivi gresi su protiv čovjeka, a neoprostivi protiv Boga, budući da su oskvrnuća hrama Božjega. Svi se grijesi, pa i neoprostivi, opraštaju krštenjem. Ali krštenim hrišćanima nema oproštenja za neoprostive grijehe, i ne mogu biti primljeni nazad u crkveno zajedništvo. No, Tertulijan ne kaže da je pokora teških grešnika nepotrebna zbog toga što Crkva ne daje odrešenje: svi moraju činiti pokoru, samo što grešnici s neoprostivim grijesima ne mogu dobiti oproštenje od Crkve, nego svoje oproštenje moraju očekivati samo od Boga. Pokora takvih grešnika je uzaludna ako je čine da bi zadobili crkveno zajedništvo; ali neće biti uzaludna, nego djelotvornija, ako se oproštenje moli samo od Boga, a pred Crkvom stoji u stidu:
Boreći se protiv davanja crkvenog zajedništva grešnicima koji su se podvrgli određenoj crkvenoj pokori, Tertulijan ocrtava temeljne obrise montanističkog pojma Crkve, tj. montanističku ekleziologiju. Biskupi mogu opraštati samo oprostive grijehe, jer u pitanju pokore na njih spada samo to. Biskupi su u ruke dobili samo disciplinu, a nisu dobili moć ili vlast (potestas). Prava moć je ustvari duh, jer Duh je Bog. (De pudic. 21, 1). Tertulijan kaže svome biskupu u Kartagi:
Aleksandar Popov
Aleksandar Stepanovič Popov (Krasnoturinsk, 16. mart 1859 — Sankt Peterburg, 13. januar 1906) je bio ruski fizičar i elektroinženjer, jedan od pionira radio-tehnike, izumitelj antene. Godine 1896. ostvario je prenos signala pomoću radio-talasa na udaljenost od 250 metara i utvrdio da se radio-talasi reflektuju od većih objekata.
Altinum
Altinum bio je antički obalni grad plemena Veneti u Venetu (Italija). Nalazio se 15 km jugoistočno od Tarvisiuma (današnji Treviso), na rubu Venecijanske lagune kod ušća rijeke Sile. Prema zapisima bio je vrlo bogat grad čiji je život dokinuo Atila koji ga je prvi put razorio 452. godine, nakon čega postupno su ga napustili stanovnici i potražili sigurnije utočište na otocima Venecijanske lagune poput Burana i Torcella. Današnje naselje Altino koje leži pored starog Altinuma ima oko 100 stanovnika i Arheološki muzej, a predstavlja izdvojeni kvart grada Quarto d'Altino.
Historija
O Altinumu je pisao grčki historičar Strabon koji u svojoj Geografiji navodi: "on leži na močvarnom kraju, sličnom onom kraj Ravenne". Dosad pronađeni venetski grobni spomenici pokazuju da Altinum bio naseljen već u 5. vijeku pne. Važnost grada porasla je nakon izgradnje ceste Via Annia (131. pne.) koja je povezivala Adriju s Akvilejom. Pri kraju Republike, Altinum je postao municipij, a njegovi građani postali punopravni članovi Rima. Od cara Augusta i njegovih nasljednika, porasla je važnost Altinuma, posebno izgradnjom Via Claudia Augusta koja je išla iz grada do "limesa" na Dunavu, na 350 m do Bodenskog jezera. Grad je osim strateškog i privrednog značaja zbog svoje blage klime postao i ladanjsko mjesto u kojem su rimski aristokrati i bogati građani podigli brojne vile koje je čuveni pjesnik Marcijal uspoređivao s onima u Baji, ladanjskom mjestu u Napuljskom zaljevu (Epigr. IV. 25). U jednoj od vila Altinuma 169. je umro rimski car Lucije Ver. Altinum postao sjedište biskupije negdje oko 5. vijeka, prvi biskup zvao se Heliodorus od Altina (Eliodoro).
Liu Yan (gospodar rata)
Liu Yan (? - 194) je bio kineski plemić i velikodostojnik rodom iz dinastije Han, poznat kao guverner provincije Yizhou, a kasnije i gospodar rata čije je područje postalo osnovom buduće države Shu.
Altinum
Historija
Oko 452. Huni na čelu s Atilom poharali su Altinum i nekoliko okolnih gradova te spalili većinu zgrada. Izbjeglice iz Altinuma naselili su se na sigurnijim otocima u Venecijanskoj laguni, iz jednog od tih naselja izrasla je kasnije Venecija. Altinum su 568. osvojili Langobardi, nakon toga i preostali stanovnici iselili su na otoke u laguni. Na kraju se 647. i biskupija preselila u Torcello. Altinum je potpuno napušten na kraju 10. vijeka i početkom 11. vijeka. Područje je ponovno naseljeno u 15. vijeku kada je izgrađen obližnji Quarto d'Altino, a prve kuće u današnjem Altinu podignute su u 19. vijeku.
Liu Yan (gospodar rata)
Liu Yan je pripadao lozi carske porodice koja vuče porijeklo od Liu Yua, jednog od sinova cara Jinga. Svoju je karijeru započeo u Chang'anu, odnosno dvoru cara Linga gdje je napredovao do mjesta ceremonijal-majstora. Zbog stalnih spletki na dvoru, život mu je došao u opasnost. Savjetnik Dong Fu mu je predložio da od cara isposluje mjesto guvernera zabačene i tada beznačajne provincije Yizhou. Nakon što je napustio dvor i došao u provinciju, Liu Yan se prvo sukobio sa pobunjenim Žutim turbanima, a zatim iskoristio kaos kako bi se odmetnuo od carske vlasti od provincije počeo stvarati vlastitu državu. U tu je svrhu svom potčinjenom Zhang Luu da preuzme vlast u Hanzhongu kako bi služio kao tampon-zona između Yizhoua i drugih gospodara rata.
Altinum
Ponovno otkriće
thumb|left|280px|Ostatci hrama ispred Arheološkog muzeja u Altinu Uspomene na lokaciju antičkog Altinuma među mještanima nisu nikad izbjedjele, jer se na tom mjestu uvijek pronalazilo puno kamenih ostataka nekadašnjih građevina, tako da je Altinum bio poput kamenoloma za nova naselja Torcello, Veneciju i ostala u području venecijanske lagune. No kako je vrijeme odmicalo, ostatci grada potonuli su u blato tog močvarnog područja i više nisu bili vidljivi. Arheološka istraživanja otpočela su na početku 20. vijeka kada je kraj isušen.
Dosadašnja arheološka iskopanja i aero snimanja, otkrila su neke objekte Altinuma: dio obrambenog bedema, gradska vrata, brojne privatne kuće, dio luke i dijelove cesta. Tokom 2008. i 2009. nad terenom Altinuma obavljena su brojna aero snimanja, kombinacija snimaka vidljivog i infracrvenog spektra snimljenih za vrijeme suše 2007. kada su polja kukuruza i soje propala otkrila su prisutnost opeke ispod sloja do kog se ore. Tako je postala vidljiva tipična rimska mreža gradskih ulica s kanalom koji je presjecao grad, vidjeli su se i temelji teatra i drugih javnih objekata. Ovo je omogućilo geomorfologu Andreji Ninfu i njegovim kolegama sa Padovanskog univerziteta da naprave digitalnu rekonstrukciju gradske topografije i mreže kanala i brana koji su služili stanovnicima Altinuma za melioraciju močvarnog terena. Njihovu kartu Altinuma možete vidjeti na Altinum city map kao i priču o aero snimanju i analizi snimaka na Ogle Earth.
Liu Yan (gospodar rata)
Kada su godine 194. gospodari rata Li Jue i Guo Si preuzeli Chang'an nakon smrti omraženog kancelara Dong Zhuoa, Liu Yan se priključio koaliciji Han Suija i Ma Tenga, koja ih je odatle pokušala izbaciti. Pokušaj nije uspio, a tom prilikom je Li Jue zarobio, mučio i pogubio dvojicu Liuovih sinova - Liu Fana i Liu Dana. Treći sin Liu Zhang je uspio izmaći, ali je nedugo potom umro još jedan sin Liang Mao. Nedugo potom je njegova guvernerska palača izgorjela nakon udara groma i prisilila ga da se preseli u Chengdu. Tamo se, shrvan tugom, razbolio i umro. Naslijedio ga je Liu Zhang.
Bouglon
Buglon je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Marmand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 528 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 49 metara (maksimalnoj 143 m, a minimalnoj 35 m).
Mučenički stub
Mučenički stub je izraz koji Jehovini svjedoci koriste kako bi opisali metodu pogubljenja Isusa Krista, odnosno, za razliku od učenja većine današnjih kršćanskih religija i crkava, tvrde da je pogubljen na običnom drvenom stubu, a ne na krstu.
2-Fenil-3,6-dimetilmorfolin
2-F+E6937enil-3,6-dimetilmorfolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 191,269 Da.
Mučenički stub
Lingvistički dokazi
Reč "ksrt" potiče od latinske reči crux. Ali, grčka reč koja je u mnogim savremenim prevodima prevedena imenicom "krst", glasi staurós. U klasičnom grčkom jeziku ta se reč odnosila na uspravnu gredu ili kolac. Kasnije se počela koristiti i za stub za pogubljenje koji je imao poprečnu gredu. Biblijski priručnik The Imperial Bible-Dictionary to priznaje dajući sledeće objašnjenje: “Grčka reč za krst, [staurós], zapravo se odnosila na stup, uspravnu gredu, odnosno kolac, na koji se moglo nešto obesiti ili koji se mogao koristiti za iskolčavanje [ograđivanje] zemljišta. (...) Čak su i Rimljani reč crux (od kojeg je izvedena naša reč krst) po svemu sudeći prvobitno koristili za uspravnu gredu” (uredio Patrick Fairbairn, London, 1874, svezak 1, stranica 376).
S druge strane, Biblija predmet na kome je Isus pogubljen označava i rečju xýlon. Zanimljivo je da se niti u Grčko-hrvatskom rječniku Stjepana Senca (Zagreb, 1910, stranica 643) niti u Grčko-hrvatskom rječniku Novoga zavjeta Rudolfa Amerla (Zagreb, 2000, stranica 125) za tu reč ne daje značenje “križ”, već se, između ostalog, navode izrazi: odsječeno drvo za gorivo ili građu, drvo, stablo, stup, greda, balvan, brvno, štap, klade za kažnjavanje robova. Značenje “križ” navodi se samo u rečniku Majnarića i Gorskog (Zagreb, 1983, stranica 286), ali uz napomenu “poz. [pozniji, kasniji]”, koja pokazuje da je to značenje reč xýlon poprimila tek kasnije. Zato se u Delima apostolskim 5:30 i 10:39, gde se ta reč javlja u Bibliji, u prevodima kao što su JB i Šarić, 2006, koristi reč “drvo”.
U knjizi The Non-Christian Cross stoji: “U izvornom grčkom tekstu brojnih spisa od kojih se sastoji Novi zavet nema ni jedne jedine rečenice koja bi barem neizravno dokazivala da je stauros na kojem je umro Isus bio išta drugačiji od običnog staurosa, a još manje da se sastojao, ne od jedne grede, nego od dve grede pribijene jedne na drugu u obliku krsta. (...) Naši su nas učitelji naveli u veliku zabludu time što su reč stauros preveli s ‘krst’ kad su grčke crkvene dokumente prevodili na naš maternji jezik i time što su to potkrepili dodajući riječ ‘krst’ u rečnike kao da je to značenje reči stauros, a da nisu podrobno objasnili da to ni u kom slučaju nije bilo osnovno značenje te reči u vreme apostola i da je to postalo njeno osnovno značenje tek dugo nakon toga, a to je postalo, ako je uopšte postalo, samo zbog toga što se, uprkos pomanjkanju čvrstih dokaza, iz ovog ili onog razloga smatralo da je taj stauros na kojem je Isus pogubljen bio upravo takvog oblika” (John Denham Parsons, London, 1896, stranice 23-24).
An Expository Dictionary of New Testament Words
right|70x100 px“Oblik [krsta kao dve prekrštene grede] potiče iz stare Kaldeje, gde se koristio kao simbol boga Tamuza (jer nalikuje mističnom slovu Tau, prvom slovu njegovog imena). Osim u toj zemlji upotrebljavao se i u susednim zemljama, uključujući i Egipat. Sredinom 3. veka naše ere crkve su već ili odstupile od nekih učenja hrišćanske vere ili su ih izopačile. Da bi se povećao uticaj otpadničkog crkvenog sistema pagani su primani u crkve iako nisu bili preporođeni verom i imali su veliku slobodu zadržati svoje paganske znakove i simbole. Tako je Tau odnosno T, u svom najčešćem obliku, s nešto sniženim poprečnim krakom, bio usvojen kao Hristov krst” (William Vine, An Expository Dictionary of New Testament Words, London, 1962, stranica 256).
The Cross in Ritual Architecture, and Art
“Neobična je, ali i neosporna činjenica da se krst koristio kao sveti simbol davno pre Hristovog rođenja, a i nakon njegovog rođenja u zemljama na koje nije uticalo crkveno učenje. (...) Grčkog Bakha, tirskog Tamuza, kaldejskog Bela, norveškog Odina — sve su njih njihovi poklonici obožavali uz pomoć nekog simbola u obliku krsta” (Geo Tyack, The Cross in Ritual Architecture, and Art, London, 1900, stranica 1).
The Worship of the Dead
right|30x30 pxright|90x100 px“Krst u obliku ‘crux ansate’ [ankha] nosili su u ruci egipatski sveštenici i kraljevi (koji su bili vrhovni sveštenički poglavari) u znak vlasti koju su imali kao sveštnici boga Sunca, a nazivali su ga ‘znak života’” (Colonel John Garnier, The Worship of the Dead, London, 1904, stranica 226).
A Short History of Sex-Worship
right|60x70 px“Različiti oblici krstova nalaze se posvuda na egipatskim spomenicima i u grobovima, a mnogi ih stručnjaci smatraju simbolima falusa [prikazima muškog uda] ili pak polnog odnosa. (...) U egipatskim je grobovima crux ansata [krst s krugom ili omčom na vrhu] pronađen tik uz falus” (Herbert Cutner, A Short History of Sex-Worship, London, 1940, stranica 16-17).
The Companion Bible
“Ti su se krstovi upotrebljavali kao simboli babilonskog boga Sunca i najpre su pronađeni na novčiću Julija Cezara (100-44. pr. n. e.), a zatim na novčiću koji je izdao Cezarov naslednik (August) 20. godine pr. n. e. Na Konstantinovim novčićima najčešći simbol je krst, ali isti simbol koristi se bez okolnog kruga i s četiri jednaka kraka postavljena okomito i vodoravno; taj se krst posebno obožavao kao ‘Sunčev točak’. Treba reći da je Konstantin bio poklonik boga Sunca i da nije pristupio ‘Crkvi’ još oko četvrt veka nakon što je prema legendi video takav krst na nebu” (The Companion Bible, dodatak 162). -->
Viktorija
Viktorija (Aleksandrina Viktorija), (24. maj 1819—22. januar 1901) je bila britanski monarh. Vladala je od 20. juna 1837. do svoje smrti. Njena šezdesettrogodišnja vladavina druga je najduža vladavina jednog britanskog monarha. Dana 9. rujna 2015. oko 18:30 po hrvatskom vremenu prestigla ju je Elizabeta II. Osim nasledne titule kraljice Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Irske, bila je prvi monarh koji je poneo titulu carice Indije.
Vladavina kraljice Viktorije je obeležena velikom ekspanzijom Britanskog carstva. Viktorijansko doba, na vrhuncu industrijske revolucije, bilo je period velikih socijalnih, ekonomskih i tehnoloških promena u Velikoj Britaniji. Viktorija je bila poslednji monarh iz Dinastije Hanover. Njen naslednik pripadao je Dinastiji Windsor (odnosno Dinastiji Saxe-Coburg-Gotha).
Detinjstvo i rana mladost
Princeza Viktorija od Kenta je rođena u Kensington palati u Londonu 1819. godine. U krugu porodice je nosila nadimak Drajn. Princ Edvard Avgust, njen otac, umro je kada je imala osam meseci. Kralj George III, otac princa Edwarda i deda princeze Viktorije, umro je slep i poremećenog duha manje od nedelju dana po Edwardovoj smrti. Krunu je nasledio Princ od Walesa, Viktorijin stric, George IV.
Vodonična veza
Vodonična veza (H-veza) je vrsta slabe hemijske veze zasnovane na elektrostatičkom privlačenju između atoma vodonika i nekog nukleofilnog atoma koji sadrži slobodne elektronske parove. Ova veza je moguća kada je vodonik povezan kovalentnom vezom sa atomom velike elektronegativnosti (npr. kiseonik, fluor, azot) pri čemu se parcijalno naelektrisanje jako delokalizuje na krajevima malih, kompaktnih molekula ovog tipa. Iako komparativno slaba, vodonična veza je oko 5 puta jača od drugih, standardnih interakcija tipa dipol-dipol.
Viktorija
Detinjstvo i rana mladost
Iako je bila među prvima po pravu nasledstva, Viktorija je kao malo dete učena samo nemačkom jeziku koji je bio maternji i njenoj majci i njenoj guvernanti. Kada je navršila tri godine počela je školovanje na engleskom jeziku. U toku života naučila je da govori italijanski, grčki, latinski i francuski.
Vodonična veza
Drugim rečima, N-veza je entalpijski povoljan, kvazi-linearni vodonični most između dva negativno polarizovana nevodonična atoma, koji dovodi jezgra nevodoničnih atoma na rastojanje manje od zbira hemijske veze donora i vodonika i odgovarajućih van der Valsovih radijusa.
Nova M
Promena vlasničke strukture
24. aprila 2018. vlasnik Pink međunarodne kompanije, Željko Mitrović je potvrdio da se vode pregovori o prodaji Pink M. Zatim 5. juna 2018. Željko Mitrović i Pink medija grupa su potvrdili medijima da će se dalji razvoj grupe usredsrediti na poslovanje u Srbiji i Evropi. Savet Agencije za elektronske medije (SAEM) Crne Gore 18. jula 2018. dao je saglasnost za promenu vlasničke strukture preduzeća Pink M kojom se prenosi 100 odsto vlasništva na firmu Dajrekt medija iz Srbije, koja se nalazi u vlasništvu Junajted grupe. Zahvaljujući tome, 9. oktobra 2018. godine ime televizije je promenjeno u Nova M, čime je Crna Gora dobila novu televiziju s nacionalnom pokrivenošću. Dajrekt medija otkupila je prava na emitovanje fudbalskih utakmica nacionalnih timova Crne Gore na Nova M, u naredne četiri godine. Tako će Nova M prenositi sve utakmice crnogorske reprezentacije u okviru Lige nacija, potom kvalifikacije za Evropsko prvenstvo 2020., ali i kvalifikacije Crne Gore za Svetsko prvenstvo 2022. u Kataru. Neizostavan deo programa Nove M biće i Liga šampiona u periodu od 2018. do 2021. godine.
Vodonična veza
Vodonična veza je najjača međumolekulska interakcija,molekuli povezani vodoničnom vezom imaju veću temperaturu topljenja i ključanja od onih bez nje.Vodonična veza obeležava se isprekidanim linijama.
Viktorija
Detinjstvo i rana mladost
Kada je imala jedanaest godina, njen stric, Kralj George IV, je umro ne ostavivši potomka za sobom, ostavivši tron svom bratu - Williamu IV.. Kako novi kralj nije imao dece, mlada princeza je postala prvi prestolonaslednik. Kako zakon u to vreme nije imao specijalne zahteve u pogledu starosti monarha, Viktorija je mogla da vlada kao dete, kao i da je bila odrasla. Da bi sprečio ovaj razvoj događaja, parlament je usvojio zakon, po kome je Viktorijina majka, Vojvotkinja od Kenta i Strathorna, trebalo da vlada kao regent do Viktorijinog punoletstva. Parlament nije ograničio vlast regenta.
Vodonična veza
Vodonična veza u vodi
Kod molekula vode, ogoljeni atom vodonika (ogoljen jer je elektronski oblak uglavnom skoncentrisan oko atoma kiseonika) zbog svojih malih dimenzija može da priđe atomu kiseonika u susednom molekulu kada, zbog različitih naeletrisanja, dolazi do relativno jakog privlačenja među njima. Ta privlačna sila je dosta slabija od one koja nastaje u O-N hemijskoj vezi, ali je znatno jača od uobičajenog međumolekulskog privlačenja. Pošto je u najvećoj meri uslovljena dimenzijama i naeletrisanjem vodonika, ta nova međumolekulska veza se naziva vodonična veza. Još uvek se debatuje o pravom karakteru vodonične veze: da li je delimično kovalentna kao ‘standardna’ hemijska veza ili je čisto eletrostatička, kao druge međumolekulske sile. Taj mešoviti karakter čini je još uvek misterioznom kako za hemiju tako i za fiziku, ali i potpuno originalnom prirodnom pojavom koja se danas ispituje brojnim fizičkohemijskim metodama.
Viktorija
Detinjstvo i rana mladost
Svog budućeg supruga, princa Alberta od Saks-Koburg-Gota, princeza Viktorija je upoznala kada je imala 16 godina. On je Viktoriji bio brat od ujaka, sin brata Vojvotkinje od Kenta. Kralj George IV se protivio ovoj vezi, ali njegove primedbe nisu urodile plodom. Mnogi istoričari smatraju da Princ Albert nije bio zaljubljen u Viktoriju, već da je brak prihvatio da bi popravio svoj status princa male nemačke države i iz osećanja dužnosti prema svojoj porodici koja je želela ovaj brak. Koji god da je bio razlog, njihov se brak pokazao kao izuzetno srećan.
Vodonična veza
Vodonična veza u vodi
Molekul vode uvijek obrazuje četiri vodonične veze: dve kao donor (davalac) i dve u u odnosu na okolne molekule te su, šupljine nastale pravilnim tetraedarskim uređenjem, delimično popunjene. To dovodi do povećanja broja molekula po jedinici zapremine, t. j., do porasta gustine tečnosti u odnosu na kristal. Dakle, anomalna promena gustine (opadanje gustine pri topljenju leda) objašnjava se smanjenjem broja vodoničnih veza u tečnosti u odnosu na kristal. Zbog toga led pliva po površini vode a voda u prirodi mrzne od površine ka dnu. Time se i pri najvećim hladnoćama sprečava kompletno mržnjenje velikih vodenih masa (reka, jezera, mora) što omogućava opstanak vodenim biljkama i životinjama. Međutim, ista pojava, širenje vode nakon prelaska iz tečne u čvrstu fazu dovodi do pucanja cevi i flaša sa vodom, havarija na brodovima okovanih ledom u severnim morima, uginuća biljaka i životinja nakon zamrzavanja itd. Dakle, vodonične veze nisu samo kuriozitet fizičke hemije već mikroskopska pojava sa velikim uticajem na život na zemlji i na civilizaciju.
Viktorija
Rana vladavina
Kralj William IV. je umro od bolesti jetre u sedamdeset drugoj godini 20. juna 1837, ostavivši presto Viktoriji. Mlada kraljica je imala osamnaest godina i nije bilo potrebe za regentom. Prema Salskom zakonu, žena nije mogla da vlada državom Hanover, oblašću koja je delila monarha sa Britanijom od 1714. Hanover je tako nasledio Viktorijin ujak, Ernest Avgust I od Hanovera. Kako je mlada kraljica bila još uvek neudata i bez dece, Ernest Avgust je bio prvi prestolonaslednik britanske krune.
Vodonična veza
Polimer
Polimer nastaje u reakciji polivinil-alkohola i borne kiseline koji sadrže ogroman broj vodoničnih veza. iz razloga što se vodonične veze lako raskidaju i ponovo vezuju polimer je veoma rastegljiv i poznat pod nazivom guma