cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ana Karenjina
Ana Karenjina je roman ruskog pisca Lava Tolstoja, koji je prvo objavljivan u delovima od 1873. do 1877. godine. Prva pojava romana je bila u „Ruskom glasniku“, ali nije objavljen do kraja, pošto je Tolstoj došao u sukob sa urednikom Mihailom Katkovim oko pitanja koja su pokrenuta u završnom delu. Stoga je prva pojava romana u celini bila u obliku knjige.
Naširoko smatrana vrhuncem realizma, Tolstoj je ovu knjigu smatrao svojim prvim pravim romanom. Lik Ane je verovatno, makar delom, inspiran Marijom Hartung (1832-1919), starijom ćerkom ruskog pesnika Aleksandra Puškina.
Zanimljivo je i to da je kao prototip za lik grofa Vronskog poslužio pukovnik Rajevski koji je zaista kao dobrovoljac učestvovao u srpsko-turskom ratu i tamo poginuo.
Дружетићи
Дружетићи су насеље у Србији у општини Горњи Милановац у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 703 становника (према попису из 1991. било је 866 становника).
Дружетићи, заједно са својом варошицом Каменицом, удаљени су од Горњег Милановца 43 км. Налазе се на старом путу за Пожегу, на подручју ужичке Црне горе, на надморској висини од 480 до 660 м и површини од 3.154 ха
Vrh pri Površju
Vrh pri Površju je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Vrh pri Površju se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Дружетићи
Демографија
У насељу Дружетићи живи 596 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,2 година (46,7 код мушкараца и 47,7 код жена). У насељу има 221 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,18.
Vrh pri Površju
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Vrh pri Površju je imao 31 stanovnika.
Mözen
Mecen je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 454 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060057.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Mecen se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 21 metra. Površina opštine iznosi 7,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 454 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 59 stanovnika/km².
Дружетићи
Демографија
У деветнаестој књизи "Насеља и порекло становништва" (издање 1925 г.) наводи се "јака и снажна породица из Роваца у Црној Гори, немирна и врло плодна - Ћајићи на Косама". Њих је неколико презимена, на Косама и у планини: Tанасковићи, Милосављевићи, Трифуновићи, Нешковићи и Маринковићи. 33 куће, славе светог Луку. Косе су део села Дружетићи према Богданици а изнад Каменице, друмског насеља на реци Каменици под Руевцем. О фамилији Танасковић из Дружетића остало је сећање почев од Сима и Танаска - Симеуновог и Максимовог оца. Симеун Танасковић и жена му Марија изродили децу: Радисава, Миливоја, Николу, Танасија и кћи Савку. Ова породица имала је од имања: кућу и зграду, њиву од1/2 плуга, 2 ливаде, 2 косе, забран, 1 пуг. За пореске обавезе одређено им је да по имању спадају у I класу а по приходу у IV класу, те су имали обавезу од 11 цесарских дуката платити за 1863 годину. Како се рачуна да су насељавања у овом крају била пре 1804 године, то се Симеун и брат му Максим родише у Дружетићима. Симеун и Марија су, забележено је, били добростојећи, помиње се да су и он и жена му Марија имали по коња.
Никола Танасковић, један од синова Симеунових, и жена му Јока, имали су петоро деце: Раденка, Радомира, Милића, Илију и кћи Драгињу, удату Каљевић. Деца Николиног сина Радомира: Милојко, Симеун, Миодраг, Адам и кћи Милена, удата Милетић, сећали су се како је њих једанаесторо живело у једној "згради". Танасковића данас има свуда, од Дружетића, Пожеге, Чачка, Београда ... У Дружетићима су Милојков син Мића и жена Доца са сином Милованом и снајом Душицом, чија су деца у Чачку и Београду.
У Пожеги су синови Миодрага и жене му Радмиле од Перишића из Добродола: Раде Танасковић са женом Милицом - деца су им у Пожеги и у Београду, и брат му Мире са женом Мирјаном - деца су им у Београду. У Чачку су Симеунови синови Зоран и Славко са породицом...
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
ИСТОРИЈА
Почетак стварања насеља Каменица пада пред крај XVII i početak XVIII века, то су се Косе насељавале барем у то време. Породице из Црне Горе су се углавном досељавале из економских разлога тражећи за себе простор који је у овим крајевима створен повлачењем становништва које је током турске окупације исламизовано. Крајем XVII муслиманске породице растурали су и хајдуци те су се оне исељавале тако да Први устанак 1804 није затекао у селу муслиманске фамилије. Досељавања новог становништва су била спора, породице су се селиле према распитивању и искуству оних који су стигли, највише из Старог Влаха и Црне Горе. Досељавањем, и саме породице, у највећем живећи у задругама, су се разгранавале а крсно име није припадало домаћину него дому и баштини. До промене презимена долазило је и одласком на мираз или усиновљавањем. Досељавања су вршена на простору који је био општа својина, док се није почела земља обрађивати и воћњаци садити, за својину се није тежило. У књизи спахијских прихода у рани, плаћало се кукурузом, доста ређе и пшеницом. Лети је стока терана на испашу у планину. Подаци говоре да је становништво држало овце, козе, свиње, говеда, ретко је ко имао коња. Воћарство се почело развијати око 1850 г. Својина се тада водила као: приватна, сеоска, општинска и државна. Крај је био сиромашан па су људи ишли у печалбу, углавном у групи од осам радника од којих се један старао о групи као њен вођа.
Дружетићи су на левој обали речице Каменица, подигнути на Маљен и Сувобор. На истоку, поток их одваја од Прањана. Под Риором су им закоси и ливаде..
Насеље овог краја се први пут помиње у турском попису 1525. године под именом Каменица. О настанку имена Дружетићи нема сигурних података. До 1991. године Каменица и Дружетићи били су једно село. Тада су се поделили и свако од њих добило је статус села.
Hălceni, Șipote
Hălceni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Șipote.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 754 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Pata Mole, Acajete
Pata Mole je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2633 m.
Branko Stanković
Branko Stanković se može odnositi na:
Branko Stankovic je potpisao kao scenarista i reditelj 25 dokumentarnih i kratkih igranih filmova koji su nagradjivani na festivalima u zemlji i svetu.Autor je drame Nije nego i koautor drame Bar Beograd via Peking koje su ekranizovane na Radio televiziji Srbije. Od 2012.godine Branko Stankovic ima zvanje akademika filmske umetnosti i nauka koje mu je dodelila Akademija filmske umetnosti i nauka. Autor je i zbirke prica koja nosi naslov Kvadratura kruga kao i emisija ciji je autor i urednik.
Prvi garnizon
Prvi garnizon je jugoslovenski kratki igrani film snimljen 1976. godine u režiji Radomira Šaranovića. Po žanru je drama, a radnja prati početak karijere mladog oficira JNA nakon što je diplomirao na Vojnoj akademiji.
Bacijevce
Bacijevce je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 98 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 157 stanovnika).
Demografija
U naselju Bacijevce živi 84 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,7 godina (43,8 kod muškaraca i 49,9 kod žena). U naselju ima 33 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,97.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Huemaco, Huautla
Huemaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 391 m.
Cenikrivirok
Cenikrivirok je organsko jedinjenje, koje sadrži 41 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 696,941 Da.
Castellaro, Reggio Emilia
Castellaro je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
Opština San Pedro Jocotipac, Oaxaca
San Pedro Jocotipac je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 834 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2041 m.
Santa Rosa, Teocelo
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Teocelo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1219 m.
Gabino Vázquez, San Pedro
Gabino Vázquez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Bethel, Delaver
Bethel je gradić u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 171 stanovnika.
Tels, Sondrio
Tels je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1448 m.
Zdravko Velimirović
Zdravko Velimirović (Cetinje, 11. oktobar 1930 — Beograd, 7. januar 2005) bio je jugoslovenski filmski, televizijski, radio i pozorišni reditelj, scenarista i profesor filmske režije i član Akademije nauka i umetnosti Crne Gore.
Biografija
Zdravko Velimirović je rođen 11. oktobra 1930. godine u Cetinju a gimnaziju je završio u Kotoru. Filmsku i pozorišnu režiju je diplomirao na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu 1954. godine i filmsku režiju na Visokoj filmskoj školi u Parizu 1957. godine. Bio je redovni profesor filmske režije i dekan na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu od 1985. do 1986. godine i vanredni profesor na Univerzitetu u Montrealu 1990. godine. Režirao je dokumentarne, televizijske i radio drame, kao i osam igranih filmova za šta je dobio više od dvadeset nagrada i priznanja, među kojima je Povelja za vidan doprinos svetskoj kinematografji 2001. godine Saveza filmskih stvaralaca Ruske Federacije. Njegovi filmovi su predstavljali jugoslovensku kinematografiju na mnogim internacionalnim filmskim festivalima.
Umro je u Beogradu 7. februara 2005. godine.
O njemu je Tomislav Gavrić napisao monografiju „Zdravko Velimirović: Život i film“.
Albero, Verona
Albero je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Treći sabor u Toledu
Treći sabor u Toledu (589) je bio crkveni sinod održan u maju 589. u Toledu, tadašnjoj prijestolnici Vizigotskog Kraljevstva u Španiji. Sazvan je na poziv vizigotskog kralja Rekareda koji se prije toga bio preobratio sa arijanskog na nikejsko "pravovjerno" kršćanstvo (katoličanstvo, i donio je odluke temeljem kojih je svim Rekaredovim sunarodnjacima naloženo da učine isto. Osim što je imao važnu ulogu u nestanku arijanstva u Evropi, sabor je važan zato što se u njemu, prvi put u historiji zapadnog kršćanstva koristio izraz filioque koji će nekoliko vijekova kasnije dovesti do Velike šizme. Sabor je važan i zbog odluka koja su donijela brojna ograničenja Jevrejima i služila kao opravdanje za njihove kasnije progone.
Monticello, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.972, što je 14 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Botiza, Maramureș
Botiza je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Húsz óra
Húsz óra je mađarski crno-bijeli igrani film snimljen 1965. u režiji Zoltana Fabrija. Po žanru je drama, a radnja prikazuje kako novinar dolazi na selo provesti dvadeset sati na jednom kolektivnom poljoprivrednom imanju kako bi o njemu napisao članak, te kroz razgovore sa njegovim radnicima, odnosno flashbackove, doznaje o dramatičnim događajima koji su se tamo zbili od 1945. do 1956. godine. Húsz óra je bio jedan od prvih mađarskih filmova koji je, mada implicitno i bez otvorenog suprostavljanja tadašnjem komunističkom režimu, koristio motiv traumatičnih događaja antisovjetskog ustanka. Usprkos toga, bez ikakvih problema je prikazan na Moskovskom filmskom festivalu gdje je podijelio nagradu sa prvim dijelom sovjetskog filmskog epa Rat i mir. Kritičarima je, pak, posebno u oči pala za tadašnju istočnoevropsku kinematografiju neobična narativna struktura koja se oslanjala na Wellesov Građanin Kane.
Kalinovik
Kalinovik je bosanskohercegovački gradić koji se nalazi 40 kilometara južno od Sarajeva. Administrativno pripada Republici Srpskoj, a graniči s općinama Foča, Foča-Ustikolina, Konjic, Nevesinje, Gacko, te Trnovo.
Geografija
Uloško ili Crvanjsko jezero je na području općine Kalinovik. Jezero nosi naziv Uloško po selu Ulog koje se nalazi u blizini, odnosno Crvanjsko, jer se nalazi u podnožju planine Crvanj. Njegove vode otiču u Neretvu.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Kalinovik imala je 4.657 stanovnika, raspoređenih u 73 naselja.
Naseljena mjesta su:
Bak, Bojići, Boljanovići, Borija, Borovac, Božanovići, Brda, Bukvica, Cerova, Čestaljevo, Daganj, Dobro Polje, Dragomilići, Dubrava, Gapići, Golubići, Gradina, Graiseljići, Gvozno, Hotovlje, Hrastavac, Hreljići, Jablanići, Jažići, Jelašca, Jezero, Kalinovik, Klinja, Kolakovići, Kovačići, Krbljine, Kruščica, Kuta, Kutine, Ljusići, Ljuta, Luko, Lupoglav, Mekoča, Mjehovina, Mosorovići, Mušići, Nedavić, Obadi, Obalj, Obrnja, Osija, Plačikus, Pločnik, Polje, Popovići, Porija, Presjedovac, Rajac, Rastovac, Ruđice, Sela, Sijerča, Sočani, Strane, Susječno, Šivolji, Tmuše, Tomišlja, Trešnjevica, Trnovica, Tuhobić, Ulog, Unukovići, Varizi, Varoš, Vihovići, Vlaholje, Vrhovina, Vujinovići i Zelomići.
Istorija
Ovaj kraj je naseljavan još u prapovijesno doba. Gradac u Gvoznu je prapovijesna gradina na kojoj je metodom rekognosciranja 1953. godine pronađen arheološki materijal iz bronzanog i željeznog doba. Na nekoliko mjesta su pronađeni lokaliteti iz antičkog perioda.
Srednjovjekovna župa Zagorje, kojoj je pripadalo i Gvozno polje, obuhvatala je područje između gornjeg toka Neretve i Drine. Župa se prvi put spominje oko 1322. godine u povelji bosanskog bana Stjepana II. Kotromanića. Župa je kasnije, sve do kraja državne samostalnosti srednjovjekovne Bosne 1463, predstavljala dio feudalne domene nadaleko poznate porodice Hranića-Kosača.
Sodo
Sodo ili Volata Sodo je grad u južnoj Etiopiji, u Regiji Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa u Zoni Volata. Sodo je udaljen oko 438 km jugozapadno od glavnog grada Adis Abebe i oko 160 km zapadno od regionalnog središta Avase. Sodo leži na nadmorskoj visini od 1,600 metara, važna je cestovna raskrsnica, preko njega ide cesta za Jezero Abaja i grad Arba Minč na jug, kao i za Mizan Teferi i zapadnu pokrajinu Gambelu. Sodo je uprovno središte worede Zuria.
Kalinovik
Privreda
Kalinovik je od aneksije Bosne i Hercegovine veliki vojni poligon i na izvjestnan način vojnički gradić, koji je živio od garnizona. Jedno vrijeme oko 1960-ih bio je čak drugi po veličini u Europi sa svoja dva logora, u koji se moglo smjestiti i do 10 000 vojnika. Kako je vojska bila trajna činjenica u Kalinoviku još od kraja 19. stoljeća to se je i ekonomija planinskog grada, prilagodila potrebama tog velikog garnizona.
Sodo
Sodo ima aerodrom (ICAO kod HASD, IATA kod SXU), dvije banke, bolnicu. Talijanska tvrtka Salini Costruttori S.p.A izgradila je od 1994 -1999 160 km dugu makadamsku cestu između Soda i Čide (preko Vake) u pravcu grada Džime. U sklopu tog projekta Izgrađeno je 6 mostova, od toga jedan čelični preko rijeke Omo dužine 90 m. Po planovima etiopske vlade ta cesta bi se trebala nastaviti prema gradu Mizan Teferi na jugozapadu Etiopije i tako smanjiti udaljenost od Avase do Mizan Teferija sa sadašnjih 622 na 400 km.
Kalinovik
Spomenici i znamenitosti
Iznad Kalinovika nalaze se ruševine Austro-ugarske vojne utvrde izgrađene u 19. stoljeću nakon aneksije Bosne i Hercegovine na brdu koji dominira nad mjestom. Tvrđava je teško oštećena i paljena za Drugog svjetskog rata, kada je zadnji put korištena u vojne svrhe. Nakon rata tvrđava je potpuno napuštena, i prepuštena potpunoj propasti.
Sodo
Tri km od središta grada u pravcu sjevera uzdiže se Planina Damot visoka 2800 m.
Kalinovik
Spomenici i znamenitosti
Među stanovnicima Kalinovika kruži priča (vrlo nepouzdana i najvjerojatnije netočna) da je u toj utvrdi služio vojsku Adolf Hitler, čak da je tu stekao i svoj prvi čin narednika.
San Isidro del Refugio, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
San Isidro del Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Sodo
Povijest
Sodo je došao na naslovnice svjetskih novina 1984 godine, kad je u njemu osnovan izbjeglički logor za žrtve strašne gladi koja je tih godina harala Etiopijom.
Kalinovik
Obrazovanje
U Kalinoviku postoji jedna osnovna i jedna srednja škola - gimnazija.
San Isidro del Refugio, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1979 m.
Sodo
Povijest
Sodo je ponovno došao na naslovnice svjetskih novina novembra 1999 kad su zbog zatvaranja dvaju učitelja, koji su se pobunili zbog izmjene školskih programa, izbili veliki neredi u kojima je poginulo 10 ljudi, stotinjak njih ranjeno te pritvoreno oko 1000 sudionika nemira.
Kalinovik
Kultura
KUD "Zagorje" iz Kalinovika je na proteklom saboru narodnog stvaralaštva koje je održano u Tesliću 2006 godine u sveukupnom plasmanu osvojilo drugo mjesto i tako potvrdilo svoju visoku klasu.
Vrhulje
Vrhulje je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Vrhulje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Sodo
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005. grad Sodo imao je 65,737 stanovnika, od toga 34,069 muškaraca i 31,668 žena.
Vrhulje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Vrhulje je imalo 31 stanovnika.
Kalinovik
Sport
Nogometni klub FK Kalinovik iz Kalinovika je usred financijskih problema izbačen iz druge lige Republike Srpske pa je svoje takmičenje nastavio u trećoj ligi ali slaba finansijska situacija je uticala da i to takmičenje napuste .U toku je reorganizacija kluba pa će klub u narednom periodu početi ponovo da djeluje.
Manifest za slobodu
Manifest za slobodu je jugoslovenski kratki igrani film snimljen 1974. godine u režiji i po scenariju Predraga Golubovića. Radnja se dešava za vreme Drugog svetskog rata u nemačkom koncentracionom logoru.
Branko Stanković (slikar)
Branko Stanković (Bresnica 10. februar 1915 — Beograd, 24. avgust 1989) je bio srpski slikar.
Biografija
Školovao se u Beogradu gde je završio umetničku školu. Glavni motivi njegovog slikarstva su enterijeri a ređe portreti. Poznate su i njegove slike na kojima su prikazani pejzaži primorskih gradova Evrope i Amerike kao i ciklus slika na kojima je prikazana izgradnja hidrocentrale Đerdap. Na njegovim slikama primetan je postimpresionistički uticaj sa naglaskom na koloritu.
Billy-sur-Ourcq
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 201 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 153 metara (maksimalnoj 194 m, a minimalnoj 105 m).
Lovor
Lovor ili lovorika: (lat. Laurus nobilis), biljka iz porodice lovora (lat.laureaceae), zimzeleno stablo ili grm s tamnozelenim, kožastim, kopljastim listovima. Cvjetovi dvodomni, neugledni, žute boje. Plod: modrocrna koštunica (bobica).
Potječe iz zapadne Azije odakle se proširio zemljama Sredozemlja.
Lovor je od antike bio vrlo cijenjen kao sveto drvo čije su se grančice darivale pobjednicima i pjesnicima kao znak najveće počasti i slave.
Danas se lovor koristi u hortikulturi kao stablo ili kao formalno oblikovana živica, u kulinarstvu kao začin i u pučkoj medicini kao ljekovita biljka. Ljekovita tvar su eterična i masna ulja iz bobica i listova, a kao aktivne tvari prvenstveno sadrže pinen i cineol.
El Compadre, Tecate
El Compadre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1119 m.
Trebovlje
Trebovlje je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Trebovlje pripada opštini Makedonski Brod.
Prirodni uslovi
Naselje Trebovlje je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od sedišta opštine, gradića Makedonski Brod, naselje je udaljeno 55 km severno.
Reljef: Trebovlje se nalazi u oblasti Poreče, koja obuhvata središnji deo slika reke Treske. Dato područje je izrazito planinsko. Naselje je položeno na visovima iznad leve obale reke Treske, u najužem delu toka, u okviru Porečke klisure, koja je na ovom mestu pregrađena, pa je obrazovano veliko veštačko jezero. Zapadno od naselja uzdiže se glavno bilo Suve gore. Nadmorska visina naselja je približno 1.000 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Istorija
Početkom 20. veka, kao i Poreče, stanovništvo Trebovlja je bilo naklonjeno srpskoj narodnoj zamisli, pa se mesno stanovništvo u izjašnjavalo Srbima.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Trebovlje je imalo 13 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100% prema poslednjem popisu).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Panamá, San Pedro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1103 m.
Santo Domingo, Huautla
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
Santovo
Santovo, je selo južno od Baje, u županiji Bač-Kiškun u Republici Mađarskoj. Po poslednjem popisu iz 2001. godine selo ima 2.329 stanovnika. Od njih su nabrojniji Mađari, zatim Šokci i Srbi.
Geografske odlike
Naselje se nalazi na terasi iznad reke, od koje je deli močvara Karapandža. Karapandža je deo atara Santova i deo nacionalnog parka Dunav-Drava, koji obuhvata močvare na krajnjem jugu toka Dunava kroz Mađarsku.
Selo je odavno poznato po prisutnosti srpske manjine, nekada znatno brojnije, ali i dalje prisutne (oko 5-6% stanovništva). U selu postoji velika srpska pravoslavna crkva. Mesni Srbi i danas verno čuvaju svoj jezik i običaje. Pored Srpske pravoslavne crkvene opštine postoji i mesna Srpska manjinska samouprava.
Istorija
Selo se pod današnjim nazivom prvi put spominje 1419. godine. U 18. veku selo se spominje kao šokačko, rimokatoličke veroispovesti. 1736. Santovo je bilo šokačko selo na čelu sa knezom Jankom Jakšićem, koji je učestvovao na srpskom narodno-crkvenom saboru u Somboru.
Krajem 19. veka u mađarskom delu Habzburške monarhije sprovođena je intenzivna mađarizacija nemađarskog stanovništva. Tada se desio veoma zanimljiv događaj u Santovu. 1899. U godini kada su Mađari slavili hiljadugodišnjicu dolaska u Panoniju 1896. godine kod propovedi u mesnoj rimokatoličkoj crkvi koja je izgrađena 1752. godine u čast Velike Gospe, pop Janoš Batori (pomađareni Bunjevac, Ivan Burnać, rodom iz Čonoplje) dotada korišćen šokački govor zamenio je mađarskim, što je izazvalo burnu reakciju mesnog šokačkog stanovništva.
Predvodnici narodnog bunta Jaša Prodanov, Živko Velin i Šandor Andrin otišli su u Kalaču kod biskupa Đerđa Časke  da im se vrati pravo na upotrebu njihovog maternjeg jezika u mesnoj crkvi. Nisu uspeli u svome poduhvatu. Kasnije su potražili i kardinala Kološa Vasarija u Budimpešti, pa čak i papskog nuncija u Beču, bez ikakvog uspeha. Santovčani su tada zatražili pomoć od somborskog srpsko-pravoslavnog paroha Ljubomira Kupusarevića koji je prosledio njihovu molbu za prelazak u pravoslavlje episkopu bačkom Germanu Opačiću. Veliku ulogu pre prelaska Santovčana odigrali su pored Kupusarevića i somborski učitelj Stefan Ilkić i pravnik Petar Cvetković.
Srpska pravoslavna crkva podignuta je u čast Rođenja Presvete Bogorodice (Mala Gospojina) i osvećena 30. septembra 1900. godine. Hram je osvetio episkop Mitrofan Šević u pratnji mesnog paroha Žarka Popovića, protosinđela Georgija Vidickog i prote Ljubomira Kupusarevića. Hram je izgrađen po nacrtima arhitekte Momčila Tapavice. Ikonostas je prenet iz sentandrejske Opovačke crkve. Ikonostas je delo nepoznatog ukrajinskog ikonopisca iz 1746. godine. Plac za srpsku crkvu i školu platio je patrijarh Georgije Branković. O ovom jedinstvenom događaju u Santovu, srpski književnik iz Mađarske Dragomir Dujmov je 2006. objavio roman "Raskršće".
Posle Prvog svetskog rata jedan deo srpskog stanovništva se iselio u srpske delove novoformirane Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca.
Huaxtelica, Tetipac
Huaxtelica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tetipac.
Santovo
Istorija
Za Santovo je vezan i jedan nemio događaj, koji pokazuje odnos Hortijevih vlasti u Mađarskoj prema mesnim Srbima u toku Drugog svetskog rata. Tada su pripadnici mađarske policije usmrtili mesnog pravoslavnog jereja Miloša Apića (12. aprila 1941. godine).
Huaxtelica, Tetipac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1962 m.
Santovo
Zanimljivosti
Novinar i književnik János Csuka u svom djelu "A délvidéki magyarság története 1918-1941" je naveo, i to po imenima, izaslanika Bunjevaca, koji su sudjelovali 22. rujna 1919. Mirovnoj konferenciji u Parizu, a među njima je bio i izaslanik i iz ovog sela.
U Santovu je postavljen najveći Gospin kip na svijetu. Kip je rađen po milodaru Sándora Vöőa.
Kladanj
Kladanj je grad i općina u Bosni i Hercegovini, u Tuzlanskom kantonu Federacije BiH.
Geografske karakteristike
Općina Kladanj se prostire dolinom rijeke Drinjače,u podnožju planine Konjuh. Nalazi se u sjeveroistočnoj Bosni. Po teritorijalno-administrativnoj podjeli Bosne i Hercegovine, Općina Kladanj je sastavni dio Federacije BiH, smještena je u Tuzlanskom Kantonu (http://www.tk.kim.ba ), na njegovom jugu tačnije. Naselje Kladanj je smješteno na putu Županja-Tuzla-Sarajevo, na 52 km od Tuzle i 76 km od Sarajeva. Nadmorska visina je 560 metara, površina 325 km2.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Kladanj imala je 16.028 stanovnika, raspoređenih u 43 naselja.
Naseljena mjesta su:
Brateljevići, Brdijelji, Brezici, Brgule, Brlošci, Brloški potok (Brloški Potok), Buševo, Crijevčići, Dole, Gojakovići, Gojsalići, Goletići, Jelačići, Jošje, Kladanj, Konjevići, Kovačići, Krivajevići, Krševi, Lupoglavo, Majdan, Mala Kula, Matijevići, Mladovo, Noćajevići, Obrćevac, Olovci, Pauč, Pelemiši, Pepići, Plahovići, Prijanovići, Prijevor, Ravne, Rujići, Starić, Stupari - Centar, Stupari - Novo Naselje, Stupari - Selo, Suljići, Tabine njive, Tarevo, Tuholj, Velika Luka, Vitalj, Vranovići, Vučinići i Zagrađe.
Privreda
Nositelj razvoja je drvna industrija "Sokolina", koja uz živinički "Konjuh" predstavlja najvitalniji privredni kapacitet grada. Eksploatacija šuma počelo je još u austrougarskom periodu. Pored drvnoprerađivačke industrije, postoje i pogoni tekstila i proizvodnja magnezita. Područje Kladnja ima povoljne uslove za zimski turizam, za lov na krupnu divljač i za ribolov. Kladanj je čuven i po mineralnoj vodi. Na jednom kladanjskom vrelu izvire tzv. muška voda, kojoj se pripisuju afrodizijačke moći i koja je jedno vrijeme bila osnovni izvozni artikal, a samo vrelo posjećivali su brojni znatiželjnici i turisti.
Spomenici i znamenitosti
Osim ostataka rimskog puta u Tuholju i srednjovjekovnog plemićkog grada Gojsalića, poznatijeg kao Gradina, te velikog broja dobro očuvanih stećaka, drugih materijalnih ostataka iz srednjeg vijeka nema. Na 53 lokaliteta nalazi se 436 stećaka, među kojima je 46 u obliku sanduka i sjemenjaka koji su od izuzetne kulturno-historijske vrijednosti.
Među dobrima prirodnog naslijeđa najznačajniji su: jezero pod Konjuhom (Gorsko oko), pećina u Brateljevićima (Djevojačka pećina), Bebravska pećina i pećina Kućara u Goletićima i kanjon rijeke Ujče. Brateljevićka pećina je predislamsko kultno mjesto, koje su naši preci pretvorili u najznačajnije dovište na ovim prostorima. Ova pećina ima arheološku vrijednost. Skoro izvedeno istraživanje ove pećine otkrilo je pećinske crteže za koje se pretpostavlja da potiču iz antičkog doba. Dovište u Brateljevićima poznatije je kao dovište kod Djevojačke pećine, nije nikakvo svetište. Naime, Brateljevićka dova spada u red takozvanih aliđunskih kišnih dova na ovim prostorima, a po svome značaju, specifičnostima i masovnosti ubraja se u red velikih dovišta, od koje je posječenija jedino Ajvatovica u Pruscu. Brateljevićko dovište je specifično i po tome što je vezano za pećinu, a islam ne prihvata kult pećine, pa ga s razlogom svrstavamo u predislamski period.
Jedna od znamenitosti je i Titova pećina Plahovići.
Grad Kladanj je u socijalizmu bio poznat i po brojnim mineralnim vrelima i vodama kojima su pripisivana ljekovita svojstva. Na jednom kladanjskom vrelu izvire tzv. "muška voda", kojoj se pripisuju afrodizijačke moći i koja je jedno vrijeme bila osnovni izvozni artikl, a samo vrelo posjećivali su brojni znatiželjnici i turisti.
Campo Número Ciento Catorce B, Cuauhtémoc
Campo Número Ciento Catorce B je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 24 stanovnika.<ref name= 2014. m.
Mitoc, Șipote
Mitoc je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Șipote.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Lombardo, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Bacchereto, Prato
Bacchereto je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Fushigi Yūgi
Serija je postala vrlo popularna te je kasnije adaptirana u anime seriju od 52 epizode koju je producirao Studio Pierrot. Serija je emitirana od 1995. do 1996. na japanskom satelitskom kanalu Animaxu te na redovnom kablovskom programu TV Tokyo. Nakon animea, usljedila je i OVA serija, od koje je prva imala tri epizode, druga šest a zadnja, Fushigi Yûgi Eikoden, četiri epizode. Lagani roman od trinaest poglavlja, Fushigi Yûgi, također je kasnije objavljen. Romane je objavio Shōgakukan od siječnja 1998. do rujna 2003. 2003., Watase je objavila i mangu koja je svojevrsni prednastavak serije, Fushigi Yûgi Genbu Kaiden. Anime je visoko kotirao na listi 20 najboljih animea godine u časopisu Animage.
Radnja
Srednjoškolka Miaka Yūki je pod velikim pritiskom proći ispite za prestižno sveučilište Jonan. Njeni prijatelji ne vjeruju da će moći ući, ali je ona odlučna jer majka tako traži od nje. Njena najbolja prijateljica, Yui Hongo, je pametna te se također kandidira za sveučilište Jonan. Dok su jednog dana bili u knjižnici, Miaka i Yui otkriju neobičnu knjigu nazvanu Svemir četvero bogova. Čitanjem iste, one se iznenada prebace u svemir te knjige. Ipak, Yui se vrati natrag u stvarni svijet gotovo odmah. S druge strane, Miaka se nađe u romanu kao lik svečenice Suzaku, koja mora skupiti sedam Nebeskih ratnika boga Suzaku kako bi ga sazvala i zatražila tri želje. Zaljubi se u Nebeskog ratnika Tamahomea, koji joj eventualno uzvrati ljubav te stoga Miaka više ne razmišlja da iskoristi želju kako bi se vratila natrag u srednju školu, već da nađe način kako bi bila s njim. Yui, koja također uđe u knjigu dok je pokušavala pomoći Miaki, postane svećenica Seiryuu, koja radi protiv Miake zbog ljubomore oko Tamahomea te za osvetu zbog poniženja zbog toga jer je ušla u svijet knjige.
Zabukovje pri Raki
Zabukovje pri Raki je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Zabukovje pri Raki se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Fushigi Yūgi
Radnja
Yui ulije Tamahomu eliksir koji promijeni njegovu osobnost te ga stavi pod njen utjecaj. Pod njenim utjecajem, on pokuša ubiti Miaku. Tek ga Miakin poljubac vrati natrag u normalno stanje i oni postanu opet par. I docnije se javljaju sukobi između dvije devojke, kao i razne spletke između nekoć dve prijateljice. Kraj se odigrava u modernom Tokiju u kojem se Nebeski ratnici bore protiv Nakago kako bi sprečili da bog njemu ostvari želju.
Burgoon, Ohio
Bergun je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Fushigi Yūgi
Odjek
1996., u časopisu Animage anime serija se našla na 10. mjestu na listi 20 najboljih animea godine, sa 212 glasa čitatelja. Epizoda broj 33 našla se na osmom mjestu na listi 20 najboljih anime epizoda godine, sa 308 glasa. Iduće godine, 1997., Fushigi Yuugi se opet našao na listi 20 najboljih animea, ovog puta na 16. mjestu sa 82 glasa.
Burgoon, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 172, što je 27 (-13,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fushigi Yūgi
Odjek
THEM Anime recenzija više je hvalila manga nego anime, kritizirajući produkcije vrijednosti ove potonje, te repetitivne dijaloge kao i recikliranje arhivskih snimaka za epizode 'flashbacka'. DVD Verdict kritizirao je "grčevitu priču" i "besmislene dijaloge". Druga recenzija je hvalila kraj koji je opisan kao "srce i duša serije", kao i junakinju koja vjeruje u sebe te ima hrabrosti pokušati promijeniti svijet. Patrick Drazen smatra da se humor u Fushigi Yûgiju temelji na "super deformiranim" karikaturama te je stoga "čudan za zapadnu publiku".
Winnie Chow iz Animerica je bila razočarana krajem anime adaptacije, jer je smatrala da je zadnja bitka, koja daje rasplet seriji, "u najboljem slučaju šepava" jer gledatelji više navijaju za Nakago nego za dobre momke. Kasnije u radnji, primjetila je kako su scene između Miake i Tamahomea postale "sve bolesnije" i "pretjerane".
Pete Harcoff je seriju opisao kao spoj Nedovršene priče i El-Hazarda. Dao joj je ocjenu "dobar" te zapisao: "Priča je istodobno i najveća vrlina i najveća mana serije. Treba joj pune 52 epizode kako bi ispričala putovanje Miake, a za ljude koji uživaju u seriji, to je blagoslov. Međutim, istodobno je takva duljina i teret. Neki dijelovi serije počnu šepati, a neke sprave u priči se toliko puta ponavljaju dok ne postanu naporne. Najbolji primjer je odnos Miake i Tamahome. jednog trena su sretan par, a drugog prekidaju. Onda se opet pomire, samo da bi opet prekinuli. Ovo je naravno popraćeno melodramatičnim vikanjem, tipa "Miaka!" "Tamahome!" "Miaka!" "Tamahome!" "Miaaaaaaakaaaa!" "Tamahoooomeeee!". Iskreno, nisam mogao izbrojati koliko se to puta dogodilo. U najmanju ruku bilo je neumjereno".
Blades, Delaver
Blades je gradić u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.241 stanovnika.
Opština San Pedro Juchatengo, Oaxaca
San Pedro Juchatengo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 981 m.
Belo Polje
Belo Polje može biti:
Srbija:
Kosovo:
Republika Makedonija:
Девићи
Девићи су насеље у Србији у општини Ивањица у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 189 становника (према попису из 1991. било је 219 становника). До 1965, године је ово насеље седиште Општине Девићи коју су чинила насељена места: Брусник, Чечина, Дајићи, Девићи, Добри До, Градац, Коритник, Вионица и Врмбаје. После укидања општине подручје бивше општине је у целини ушло у састав општине Ивањица.
Овде се налази Кућа у којој је живео Венијамин Маринковић.
Демографија
У насељу Девићи живи 146 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 35,9 година (34,6 код мушкараца и 37,2 код жена). У насељу има 65 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,91.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Mucheln
Muheln je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 615 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057052.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Muheln se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 40 metara. Površina opštine iznosi 14,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 615 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Chanu
Šani je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1206 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 76 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 299 metara (maksimalnoj 321 m, a minimalnoj 226 m).
Branislav Sekulić
Branislav "Bane" Sekulić (srpski: Бpaниcлaв "Бaнe" Ceкулић; Beograd, 29. oktobra 1906. — Bern, 24. septembra 1968.), je bio jedan od najboljih jugoslovenskih fudbalera između dva rata, istaknuti trener i pedagog.
Počeo je da igra u beogradskim klubovima Javor, Dušanovac, Karađorđe i Soko kao igrač podmlatka, da bi već 1921. sa bratom Dragutinom zaigrao za prvi tim Dušanovca - sa svega 15 godina! Obojica su igrali i u Karađorđu (Bane kao centarfor) i osvojili prvenstvo drugog beogradskog razreda.
Teola, Sondrio
Teola je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Branislav Sekulić
Posle Sokola, prelazi u beogradsku SK Jugoslaviju u čijem podmlatku su već igrali braća "Moša" i Nikola Marjanović, "Baja" Dragićević, "Čiča" Luburić i Dača Đurić. Sa ovim igračima doživeo je punu igračku afirmaciju i u dresu SK Jugoslavije odigrao je 156 utakmica i postigao 110 golova. Kao odličan tehničar i dobar strelac, posebno se istakao u prvenstvu 1924. i 1925. kad je SK Jugoslavija osvojila dve jedine titule prvaka države. Igrao je na mestu centarfora, leve polutke a najčešće kao levo krilo.
Teola, Sondrio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1879 m.
Branislav Sekulić
Uz 28 utakmica za reprezentaciju Beograda i dve za "B" ekipu Jugoslavije (1934 — 1937), za koji je postigao jedan gol, odigrao je i 17 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije i postigao osam golova. Debitovao je 4. novembra 1925. u prijateljskoj utakmici protiv Italije (1:2) u Padovi, a poslednju utakmicu odigrao je takođe u prijateljskoj utakmici 13. decembra 1936. protiv Francuske (0:1) u Parizu.
Branio je boje Jugoslavije na prvom Svetskom prvenstvu 1930. u Urugvaju, a 26. avgusta 1934. protiv Poljske (4:1) u Beogradu postigao je tri gola.
Kad je jula 1926. napustio Jugoslaviju, bio je među prvim jugoslovenskim fudbalerima koji su kao profesionalci igrali u inostranstvu. U Francuskoj je igrao za Monpelje i Klub Franse, i na kup utakmici Monpelje - SAP (11:0) postigao devet golova! Igrao je i u Švajcarskoj za ciriški Grashoper i ženevsku ekipu Urania.
Vrativši se u Jugoslaviju, u sezoni 1935/36. ponovo je igrao za beogradsku SK Jugoslaviju, zatim je prešao u Jedinstvo u kome je 1937. godine završio karijeru.
Opština Budești, Maramureș
Budești je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Branislav Sekulić
Tokom Drugog svetskog rata bio je u zarobljeništvu, a posle rata se istakao kao odličan trener i pedagog. Bio je trener beogradske Crvene zvezde, novosadske Vojvodine, subotičkog Spartaka, Proletera iz Zrenjanina i Jedinstva iz Stare Pazove, a kad je 1957. napustio Jugoslaviju, bio je trener u Friburgu (1961), Liježu (1962 — 1963), u Austriji (1965 — 1966) i 1967. ponovo u Friburu (Švajcarska). U periodu 1958 — 1960. bio je trener reprezentacije Švajcarske
Opština Budești, Maramureș
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
Branislav Sekulić
Posle višemesečne bolesti umro je u Gradskoj bolnici u Bernu, a sahranjen je u mestu Belfo (-{Belfaux}-) kraj Fribura.
Akrokorint
thumb|Kapija Akrokorinta na zapadnoj strani, obnovljena od strane Mlečana thumb|Akrokorint s pogledom na [[Korintski zaljev]] thumb|Karta Akrokorinta Akrokorint (Ακροκόρινθος), "Gornji Korint", je bio akropola drevnog Korinta, odnosno stijena koja se nalazila iznad grada Korint u Grčkoj. Akrokorint je bio naseljen kontinuirano od arhajskog perioda pa sve do početka 19. vijeka. Kao gradska akropola je, zbog geomorfologije bio strateški ključna točka za obranu grada i regije. U Bizanstkom Carstvu je utvrđen te postao sjedište strategosa teme Grčke. Kasnije je postao uporište franačkih vitezova tokom četvrtog križarskog rata, a potom Mlečana i Otomanskog Imperija. Akrokorint je imao pouzdane izvore vode, te je njegova tvrđava često korištena kao posljednja linija obrane u Grčkoj, s obzirom da je dominirala Korintskom prevlakom, te tako spriječavala napadače sa sjevera da prodru na Peloponez. Brdo je bilo okruženo s tri linije bedema. Najviši vrh brda je postao hram boginje Afrodite, a kasnije pretvoren u crkvu, da bi na kraju postao džamija.
Modiga mindre män
Modiga mindre män (, također poznat i pod skraćenicom MMM je švedski crno-bijeli film za djecu snimljen 1965. u režiji Leifa Krantza. Protagonist, čiji lik tumači Gunnar Ahlström je Ficke, dječak koji nikako ne može zaspati, te mu njegov stariji brat Jocke (koga glumi Roland Grönros) priča priče. Radnja prikazuje kako se u tim pričama Ficke zamišlja kao protagonist, odnosno kako se bori protiv špijuna, gangstera i postaje hokejaška zvijezda. Modige mindre män je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio Specijalnu nagradu žirija.
Godine 1967. je na temelju filma snimljena istoimena TV-serija, koja se sastojala od 5 epizoda po 30 minuta. Ona je sa vremenom u Švedskoj dobila kult status. Godine 1968. je također prikazana kao cjelovečernji film u kino-dvoranama.
El Panal, Zaragoza
El Panal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1976 m.
El Zapote, Teocelo
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Teocelo.
Barranquillas, Acajete
Barranquillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2543 m.
Topolnica (Makedonski Brod)
Topolnica je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Topolnica pripada opštini Makedonski Brod.
Prirodni uslovi
Naselje Topolnica je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od sedišta opštine, gradića Makedonski Brod, naselje je udaljeno 25 km severno.
Reljef: Topolnica se nalazi u oblasti Poreče, koja obuhvata središnji deo slika reke Treske. Dato područje je izrazito planinsko. Selo se nalazi u dolini leve pritoke reke Treske. Zapadno od naselja uzdiže se planina Pesjak. Nadmorska visina naselja je približno 610 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Istorija
Početkom 20. veka, kao i Poreče, stanovništvo Topolnice je bilo naklonjeno srpskoj narodnoj zamisli, pa se mesno stanovništvo u izjašnjavalo Srbima.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Topolnica je imala 36 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (92% prema poslednjem popisu), a ostalo su Srbi.
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Calcinone, Bergamo
Calcinone je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 678 m.
Castellazzo, Reggio Emilia
Castellazzo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Coxcatepec, Santos Reyes Yucuná
Coxcatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santos Reyes Yucuná.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1726 m.
Mühbrook
Mihbrok je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 544 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058108.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Mihbrok se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 28 metara. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 544 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 103 stanovnika/km².
Los Almendros, Tecate
Los Almendros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Opština San Pedro Mártir, Oaxaca
San Pedro Mártir je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1498 m.
Kraj partije (TV drama)
Kraj partije je jugoslovenska TV drama u produkciji TV Novi Sad emitovana početkom 1988. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene drame irskog pisca Samjuela Beketa. Režirao ju je Zlatko Sviben po sopstvenom scenariju.
Mount Carbon, West Virginia
Maunt Karbon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 428.
Kraj partije (TV drama)
Uloge
Ostale uloge ▼
Sveti Bavo
thumb|right|Sveti Bavo Sveti Bavo, znan i kao Bavon, Allowin, Bavo od Genta i Baaf, (589., blizu Liegea - 654., Gent) je kršćanski svetac, štovan i u rimokatolika i istočnih ortodoksnih crkava.
Biografija
Bavo je rođen u blizini grada Liègea/Luyka na prostoru današnje Belgije, u franačkoj plemićkoj obitelji. Rođenjem mu je dato ime Allowin. Divlji kao mladeđ i sebičan, bio je poznat i po tome što je prodao sluge mjestnom plemstvu kao robove.
Prešao je na kršćanstvo, nakon što je čuo prodiku koju je izgovarao Sveti Amand.
Dao je sagraditi opatiju na njegovom zemljištu i postao je redovnikom. Raspodijelio je svoju imovinu siromašnima i živio je kao pustinjak, prvo u šupljem stablu, a kasnije u ćeliji u obližnjoj šumi blizu opatije.
Umro je u Opatiji svetog Bava u Gentu, današnja Belgija.
Bavo je svetac zaštitnik Genta, Belgije i Haarlema u Nizozemskoj.
Spomendan: 1. oktobar.
Neke od poznatijih crkava posvećenih njemu su:
Njegova slika je i dijelom grba predgrađa grada Antwerpena/Anversa, Wilrijka.
La Laborcilla de Arriba, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
La Laborcilla de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2097 m.
Belo Polje (Surdulica)
Belo Polje je gradsko naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 545 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 568 stanovnika).