cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Posle devedeset godina
Radnja
Otkrivaju skrinju sa vampirom u njoj, kog glogovim kolcem ubijaju, ali im promiče njegova duša u vidu leptira. Srećni što su se rešili ubice, ljudi prave slavlje i poneseni rakijom, odlučuju da otmu Radojku od Živana. Strahinja i šačica drugih ljudi odlaze do Živanove kuće i otimaju devojku, ali nehotice bude gazdu koji se daje u poteru za njima. Nakon dugog bežanja obe grupe počinju pucati jedna na drugu, iz čega Strahinjina izlazi kao pobjednička, jer su im se pridružili ostali seljaci (mada ne postoji naznaka da je iko poginuo). Sledećeg jutra Živan ponovo dolazi sa naoružanim seljacima da povrati kćerku, ali nakon što su seljaci shvatili da će se Strahinja i Radojka venčati, silaze i pridružuju se svatovima. Živan popušta i blagosilja brak, a nakon višednevnog slavljenja, Strahinja se konačno vraća kući, dok vodenica ponovo neometano radi.
Južna riječna vidra
Vidra ove vrste u prosjeku dosegne duljinu od 70 centimetara te 40 centimetara otpada na duljinu njena repa. Njeno je krzno tamnosmeđe boje na vrhu, dok je ispod svijetlije boje cimeta. Južna riječna vidra živi u središnjim i južnim dijelovima Čilea i dijelovima Argentine. Obitava kamenite obale i ostala mjesta s malo valova. Umjesto života u otvorenim područjima, vidre ove vrste prednost daju području s gustom vegetacijom. Iako ženka i njena mladunčad žive u obiteljskim skupinama, mužjaci su pretežno samotnjaci.
Njihova prehrana uključuje ribe, školjkaše, mekušce i ptice. Južna riječna vidra navedena je kao ugoržena vrsta, što je posljedica njenog nezakonitog izlovljavanja, onečišćenja vode i gubitka staništa.
Bahreinci
Bahreinci je naziv za autohtono arapsko stanovništvo Bahreina, a u širem smislu za sve stanovnike Bahreina.
Hasborn
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Hasborn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 375 metara. Površina opštine iznosi 6,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 551 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Tamili
Za razliku od većine drugih etničkih grupa, Tamili veći dio svoje povijesti nisu proveli pod vlašću istog političkog entiteta; Tamilakam, tradicionalno ime za tamilske zemlje, je pod vlašću Chola Imperija bilo ujedinjeno tek u periodu od 9. do 12. vijeka. Tamilski identitet se ustanovljava prvenstveno po lingvističkim kriterijima, tako da se Tamili određuju uglavnom po tome što im je tamilski maternji jezik. Međutim, u posljednje vrijeme se, zbog učestale emigracije, Tamilima smatraju i potomci Tamila koji su čuvaju tamilsku kulturnu tradiciju, iako sami ne govore jezik.
Tamili su etničkom, lingvističkom i kulturnom smislu srodni drugim dravidskim narodima južne Azije. Procjenjuje se da ima oko 74 miliona Tamila širom svijeta.
Prefektura Ahaja
Prefektura Ahaja ( - Nomos Achaïa) je oblast u periferiji Zapadna Grčka u državi Grčkoj. Budući da je upravno središte ove prefekture grad Patras, jedan od najvažnijih grčkih gradova, značaj ove prefekture je mnogo veći od uobičajenog.
Poreklo imena
Naziv prefekture nedvosmisleno upućuje na drevno grčko pleme Ahajce, koji su naseljavali ovo područje u vreme antike.
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|Karta drevne Ahaje thumb|280 px|right|Tipična slika unutrašosti prefekture
Prefektura Ahaja je smeštena na Peloponezu. Sa severa prefekturu okružuje more, tačnije Patraski zaliv i Korintski zaliv Jonskog mora. Sa druge strane prvog zaliva je Prefektura Etolija Akarnija, a drugog Fokida, dok je najužem mestu prefektura Ahaja povezna mostom Rio-Antirio sa drugom obalom. Sa istoka prefektura se graniči sa prefekturom Korint, sa juga prefekturom Akadija i sa zapada prefekturom Elida.
Najveći deo prefekture Ahaja je planinski. Na jugu su planine Erimantus i Kilini, dok se u središnjem delu nalazi planina Panahaiko. Severni deo prefekture je priobalna ravnica, plodna i gusto naseljena. Rečnih tokova ima malo i to uglavnom kratke reke, koje tokom letnjih suša presuše. Pošumljenost je uglavnom vezana za središnji planinski pojas, ali postoje i šume u primorju. Tokom požara poslenjih godina stradalo mnogo površina pod šumom.
Klima u prefekturi Ahaja je u primorskim delovima sredozemna, dok u planinskim krajevima zbog znatne visine ona prelazi u oštriju planinsku varijantu.
Istorija
Prefetura Ahaja dobila je ime po drevnom grčkom plemenu Ahajcima, koji su naseljavali ovo područje u vreme antike. Kasnije, posle osvajanja ovog područja od strane starog Rima 146. g. pne., ovaj naziv proširio se na celu Grčku - Provinicija Ahaja. Kasnije ovo područje biva priključeno Vizantiji, u 13. veku osvajaju je Krstaši, da bi sredinom 15. veka Ahaja postaja deo otomanskog carstva. Pod njima će ostati do modernog perioda, izuzev kraja 16. veka, kada je bila pod vlašću Mletaka.
1821. g. ovo područje bilo je jedno od prvih koja su uzela učešće u Grčkom Ustanku. Odmah po uspostavljanju države Grčke obrazovana je i prefektura Ahaja-Elis, koja je podeljena na dve zasebne jedinice 1936. g. Posle Grčko-Turskog rata 1923. g. na ovo područje se doselilo mnogo grčkih prebeglica iz Male Azije. Poslednjih decenija prefektura je osavremena, ali je to bilo usporeno zemljotresom 1994. g., ako i prilično brojnim šumskim požarima.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Ahaja su Grci. Dominira gradsko stanovništvo. Najveći deo stanovništva (2/3) živi u gradskom području Patrasa. Značajna naselja su i Egio i Kato Ahaja.
Privreda
Prefektura Ahaja je jedna od privredno najvažnijih prefektura Grčke. Ovo je sve zahvaljujući gradu Patrasu, koji je jedno od najvažnijih industrijskih i trgovačkih središta države. U gradu i okolini postoje brojna industrijska preduzeća, a u mestu Rio nalazi se rafinerija. U unutrašnjosti dominira poljoprivreda (masline, vinova loza). Unutrašnjost je retko naseljena i stoga nezagađena, poa se ovde nalaze brojni izvori pitke vode, čiju vodu koriste obližnje fabrike za flaširanje (najpoznatija "Koka Kola").
Katarci
Katarci je naziv za autohtono arapsko stanovništvo Katara, a u širem smislu za sve stanovnike Katara.
Nicciano, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 598 m.
Emiratski Arapi
Arapi Emirata, odnosno Emiratski Arapi je naziv za autohtono arapsko stanovništvo na teritoriji današnjih Ujedinjenih Arapskih Emirata.
Campo López, Playas de Rosarito
Campo López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Villaggio Paola, Salerno
Villaggio Paola je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Agua Verde, Acuña
Agua Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Pontori, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 419 m.
Achun, Nièvre
Ašen je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Šato Šenon (grad).
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 170 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 267 metara (maksimalnoj 317 m, a minimalnoj 243 m).
Agua Zarca, San Nicolás
Agua Zarca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Nicolás.
Prefektura Elis
Prefektura Ilija ili (starogrčki) Elis ili Elida ( - Nomos Ileía) je oblast u periferiji Zapadna Grčka u državi Grčkoj. Upravno središte prefekture i njen najveći grad je Pirgos. Drugi veći grad je Amaliada.
U prefekturi Ilija nalazi se drevna Olimpija.
Prirodne odlike
Prefektura Ilija je smeštena na zapadnom Peloponezu. Sa zapada prefekturu okružuje Jonsko more. Sa severa prefektura se graniči sa prefekturom Ahaja, sa istoka sa prefekturom Akadija, a sa juga sa prefekturom Mesinija. Na zapadu, 25 km preko mora, nalazi se ostrvo i prefektura Zakintos.
Zapadni deo prefekture Ilija je primorska ravnica, koja u njenom istočnom delu prelazi u niže planine. Najvažnija reka je Pinios, koja je pregrađena akumulacionim jezerom.
Istorija
Prefektura Ilija dobila je ime po drevnoj starogrčkoj oblasti Elis, koaj bila deo Grčke civilizacije. Potom je došlo do osvajanja ovog područja od strane starog Rima 146. g. pne. Kasnije ovo područje biva priključeno Vizantiji, u 13. veku osvajaju je Krstaši, da bi sredinom 15. veka Ilija postala deo otomanskog carstva. Pod njima će ostati do modernog perioda, izuzev kraja 16. veka, kada je bila pod vlašću Mletaka.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Ilija su Grci. Najveći deo stanovništva (2/3) živi u severnom delu prefekture. Tu se broj stanovnika povećava, do na krajnjim ruralnim jugu i istoku opada. Gradovi poput upravnog sedišta Pirgosa i Amaliade su realtivno mali i ne prelaze brojku od 1/10 oblasnog stanovništva.
Privreda
Zahvaljujući relativno velikim površinama plodnog zemljišta prefektura ima veoma razvijenu poljoprivredu sredozemnog tipa (maslina, agrumi, vinova loza, ali i povrće, žitarice). U primorju je razvijeno i ribarstvo, dok se u gradovima razvija laka industrija. Turizam je u povoju za grčke uslove.
Santa Laura, Tamalín
Santa Laura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
La Cardona, Soledad de Graciano Sánchez
La Cardona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1822 m.
Omanci
Omanci je naziv za autohtono arapsko stanovništvo Omana, a u širem smislu sve stanovnike Omana.
Opština Mișca, Arad
Mișca je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Iranski Arapi
Iranski Arapi (odnosno Ahvazi ili Arapi Irana) je naziv koji se koristi za arapsku etničku zajednicu koja živi u današnjem Iranu. Čine 2% stanovništva, i uglavnom su koncentrirani u Huzestanu, Bušeherskoj pokrajini i Hormuzganu odnosno obalama Perzijskog zaljeva.
Sredinom 20. vijeka, kao odgovor na iranski etnički nacionalizam, među dijelom iranskih Arapa razvio separatistički odnosno iredentistički pokret koji je zahtijevao veću autonomiju, nezavisnost, čak i pripajanje susjednom Iraku. Svjetska javnost je za taj pokret saznala godine 1980. kada su njegovi pripadnici zauzeli iransku ambasadu u Londonu. Navodni progoni iranskih Arapa su bili povodom za Sadama Huseina da iste godine započne rat protiv Irana. Irački diktator očekivao da će arapsko stanovništvo stati na njegovu stranu i tako mu osigurati kontrolu nad naftom bogatim Huzestanom, ali bez uspjeha.
Posljednjih godina se iransko-arapskim separatistima pripisuje nekoliko terorističkih akcija u Iranu.
Metabotropni glutamatni receptor 5
Metabotropni glutamatni receptor 5 je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Funkcija
Aminokiselina L-glutamat je glavni ekscitatorni neurotransmiter u centralnom nervnom sistemu koji aktivira jonotropne i metabotropne glutamatne receptore. Glutamatergična neurotransmisija učestvuje u većini aspekata normalnih moždanih funkcija. Ona može da bude poremećena u mnogim neuropatološkim oboljenjima. Metabotropni glutamatni receptori su familija G protein spregnutih receptora, koja se deli u tri grupe na osnovu homologije sekvence, mehanizma prenosa signala, i farmakoloških svojstava. Grupa I obuhvata GRM1 i GRM5. Ovi receptori aktiviraju fosfolipazu C. Grupa II obuhvata GRM2 i GRM3, dok su u grupi III GRM4, GRM6, GRM7, i GRM8. Receptori grupe II i III su vezani za inhibiciju kaskade cikličnog AMP-a ali se razlikuju u njihovim selektivnostima za agoniste. Alternativne splajsne varijante GRM8 su poznate, ali njihova svojstava nisu potpuno određena.
Ligandi
Osim ortosternog mesta (mesta gde se endogeni ligand, glutamat, vezuje) najmanje dva različita alosterna mesta vezivanja postoje na mGluR5 receptoru. Znatan broj potentnih i selektivnih mGluR5 liganda je razvijen. Selektivni antagonisti i negativni alosterni modulatori mGluR5 receptora su oblast od posebnog interesa za farmaceutska istraživanja, usled njihove demonstrirane anksiolitičkie, antidepresivne i antizavisničke  uloge u životinjskim studijama i njihovog relativno benignog bezbednostnog profila. mGluR5 receptori su isto tako izraženi izvan centralnog nervnog sistema, i za mGluR5 antagoniste je pokazano da su hepatoprotektivni i da mogu da budu korisni u tretmanu inflamacije i neuropatičkog bola. Klinička upotreba ovih lekova može da bude ograničena usled nuspojava kao što su amnezija i psihotomimetički simptomi,   mada one mogu da bude prednost za pojedine indikacije. mGluR5 pozitivni modulatori mogu da imaju nootropne efekte.
mGluR5 i adikcija
Miševi bez mGluR5 gena pokazuju nedostatak kokainske samoadministracije nezavisno od doze. Iz toga proizilazi da ovaj receptor učestvuje u svojstvu nagrađivanja kokainom. Međutim, kasnije studije su pokazale da mGluR5 nokaut miševi delimično odgovaraju na kokain.
Louis Daguerre
Luj Dager (18. novembar 1787 — 10. jul 1851) je bio francuski umetnik, hemičar i pionir fotografije. Poznat je po patentu koji nosi njegovo ime - dagerotipija.
Biografija
Rođen je u severnom predgrađu Pariza. Bavio se arhitekturom, pozorištem i crtanjem panorama. Nakon prve fotografije u svetu, autora Nisefora Nijepsa 1827, koja je zvana heliografija, Dager se udružio sa njim. Saradnja je trajala 4 godine, do Nijepseove smrti 1833.
Godine 1839. Dager je predstavio svoju prvu dagerotipiju. Iste godine francuska vlada je patentirala dagerotipiju i omogućila slobodnu upotrebu širom sveta. Luj Dager je time stekao svoju penziju.
Luj Dager prvi je otkrio praktičnu složenu metodu izrade fotografija koju je nazvao dagerotipija. Tehnika dagerotipije polazi od heliografije koje je kao medijum upotrebljavala ploče srebra ili jako posrebrenog bakra koja se stavljala u ormarić sa kristalima joda. Tanki sloj na površini bio je srebrni jodid koji je osetljiv na svetlo. Za ekspoziciju je bila upotrebljavana kamera opskura a osvetljavanje, odnosno ekspozicija, je trajala od nekoliko minuta pa i do nekoliko časova. Svetlo na ploči je redukovano na srebro koje je imalo tamnu boju. Eksponovana ploča bi bila preneta u tamni ormarić gde je bila izlagana živinim parama koje su na ploči na osvetljenim mestima stvarali amalgam mlečno bele boje a slika je bila ustaljivana u rastvor kuhinjske soli. Metod ustaljenja je napravljen na osnovu pronalazka Džona Heršela.
Luj Dager je umro severnom delu Pariza, gde mu je na mestu groba postavljen i spomenik.
New Market, Maryland
Nju Market je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 656, što je 229 (53,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Xchuch, Santiago el Pinar
Xchuch je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Santiago el Pinar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1612 m.
Camp Point, Illinois
Kamp Pojnt je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.132, što je 112 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Suakin
Suakin (arapski: سواكن/ Sawākin) je lučki grad od 42,456 stanovnika na sjeveroistoku Sudana u Vilajetu Crveno more.
Geografske karakteristike
Suakin se prostire duž dugog uskog zaljeva u Crvenom moru, udaljen 58 km južnije od svog administrativnog centra Port Sudana. Historijski centar mjesta (utvrda) nalazi se na otočiću koji je nasipom povezan sa novijim i većim dijelom grada.
Historija
Suakin je izrastao u 12. vijek kao rivalska luka sjevernijeg Ajdaba, u kom su se naplaćivale visoke plaćale dažbine za trgovinu. Važnost mu je porasla nakon uništenja Ajdaba (oko 1428.) pa je postao glavna afrička luka na Crvenom moru i centar za trasport hodočasnika na hadž u Meku.
Grad je počeo nazadovati odkad su ga u 16. vijeku zauzele Osmanlije. Od 1821. je u rukama Egipćana i ostao je pod njima veći dio 19. vijeka. Herbert Kitchener je za potrebe kampanje protiv Mahdista dao izgraditi željezničku prugu iz Egipta do Suakina. Dio njegovih trupa iskrcao se u luci i krenuo prema Omdurmanu.
Od tada je postala još nepristupačnija, rastom koraljnih grebena, ali se u novije vrijeme obnavlja pa je danas druga po prometu u zemlji. Iz nje svakodnevno plove trajekti za Džedu u Saudijskoj Arabiji
Estero Dulce, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Jemenci
mini|desno|200px|Jemenci u [[Sana (Jemen)|Sani 1986.]] Jemenci je naziv za autohtono arapsko stanovništvo Jemena, a u širem smislu sve stanovnike Jemena. Sačinjavaju 98% od oko 22,000.000 stanovnika Jemena, a govore arapskim jezikom. Gotovo svi su muslimani, od čega 60% suniti i oko 40% šijitski zejditi.
Isprešavanje
mini|desno|250px|Isprešani ili ekstrudirani [[aluminijski profil sa složenim presjekom.]] mini|desno|250px|Matrica za isprešavanje (vanjski promjer je 228 mm). mini|desno|250px|Matrica za isprešavanje (pogled izbliza). mini|desno|250px|[[Hidraulički pogon|Hidrauličko horizontalno isprešavanje za aluminijske profile.]] mini|desno|250px|Alatni stroj za isprešavanje ili ekstruziju [[plastika|plastike.]] mini|desno|250px|Komplet od dvije matrice za isprešavanje [[aluminija.]]
Isprešavanje ili ekstruzija je vrsta strojne obrade metala bez odvajanja čestica, koja služi u proizvodnji raznovrsnih profila, šipki, traka, cijevi konstantnog presjeka, od lakih i obojenih metala, te mekih čelika (isprešavanjem se proizvode i plastični i keramički proizvodi, te proizvodi u prehrambenoj industriji). Najveće prednosti su: mogućnost priozvodnje profila najsloženijih oblika, te odlično stanje površine gotovog proizvoda. Gotovi proizvod može biti: kontinuirani (teoretski beskonačno dugi proizvod) ili polukontinuirani (proizvodnja rezanih ili kraćih predmeta). Proizvodi se koriste u građevinskoj industriji, industriji namještaja, kućanskih aparata, industriji vozila, elektroindustriji. Povijest ekstruzije počinje od 1797., kada je Joseph Bramah patentirao prvi postupak ekstruzije za izradu cijevi. Isprešavanje može biti hladno ili toplo.
Isprešavanje u hladnom stanju
Hladno istiskivanje se obavlja na sobnoj ili blizu sobne temperature. Prednosti ovog načina ekstruzije su: nema oksidacije materijala, veća čvrstoća gotovog proizvoda, uže tolerancije, dobro stanje površine i veće brzine isprešavanja. Materijali koji se hladno ekstrudiraju su: olovo, kositar, aluminij, bakar, cirkonij, titanij, molibden, berilij, vanadij, niobij i čelik. Primjeri proizvoda proizvedenih ovim postupkom su: cijevi, aparat za gašenje požara, cilindri amortizera, klipovi, zupčanici.
Podjela na direktno i indirektno isprešavanje
Prema načinu kretanja alata i obratka, isprešavanje može biti direktno ili indirektno.
Kod direktnog (ili izravnog) isprešavanja, metal izlazi u pravcu tlačenja klipa, dok je kod indirektnog (ili neizravnog) smjer izlaza materijala u suprotnom pravcu od smjera gibanja klipa kod tlačenja tablete. Indirektno isprešavanje zahtjeva manje sile tlačenja, jer nema tolikog trenja između tablete i stijenke spremnika.
Podjela na horizontalno i vertikalno isprešavanje
Prema položaju klipa, isprešavanje se može obaviti na horizontalnim ili vertikalnim prešama.
Podjela na mehaničko i hidrauličko isprešavanje
Mehaničke preše koriste koljenasti prigon za pogon klipa. Kako je kod mehaničkih preša sila tlačenja klipa manja nego kod hidrauličkih, tako je i tableta koja se ekstrudira manjih dimenzija. Također se mehaničke preše za isprešavanje koriste uglavnom za hladno isprešavanje.
Matrice
Najviše se upotrebljvaju jednostavne (jednodijelne) matrice ravnog oblika, s oštrim ili neznatno zaobljenim ulaznim bridom, te visinom vrata od 3 do 6 mm, koji je ujedno i kalibracijski pojas. Konični oblik matrice olakšava dotok materijala iz kutova spremnika. Materijal za izradu matrica je legirani čelik otporan na visoke temperature, npr.: čelik legiran s kromom, molibdenom, volframom, vanadijem, kromom. Kod složenih matrica (matrica sastavljenih od više dijelova, sa složenim prolazom materijala među njima) oblikuje se unutarnji profil. Također se unutarnji profil može oblikovati pomičnim trnom ili trnom koji je dio složene matrice.
Arhipelag Vega
Arhipelag Vega (norveški: Vegaøyan) čini oko 6500 malenih otoka u Nordlandu, tik ispod sjevernog polarnog kruga, čije područje površine 1.037 km² pripada općini Vega, nazvanoj po najvećem otoku arhipelaga. Otok Vega ima promjer od 15 x 15 km s naseljima Gladstad (općinsko središte), Ylvingen i Omnøy, kojima dominira 800 m visoka planina Trolltind na jugu, dok je na sjeveru krajolik tresetišta. Otočje je dobilo ime prema staronordijskoj riječi veig što znači "tečni"; vjerojatno zbog mnogih jezera i močvara.
Monaca II, Benevento
Monaca II je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 406 m.
Arhipelag Vega
Od većih otoka ističu se Lanan i Skogsholmen, te Hysvær i Sola koji čine rezervat prirode, te utočišta morskih ptica na otocima Lanan, Flovær, Skjærvær i Muddværet.
Pronađeni su dokazi kako su ovi otoci bili naseljeni još u kamenom dobu, prije 10,000 godina, što ih čini najstarijim naseljima u sjevernoj Norveškoj. Prapovijesna naselja su svjedočanstvo ljudske sposobnosti preživljavanja u najoštrijim okolišima kao što je nordijski. Ovi ribari i farmeri su posljednjih 1500 godina uspjeli preživjeti u hladnoj klimi zahvaljujući, danas jedinstvenoj, praksi iskorištavanja paperja sjevernih patki. Zbog toga je ovaj arhipelag upisan na popis mjesta svjetske baštine u Europi 2004. godine.
Alta
Alta (tradicionalno: Álaheadju; kvenski finski: Alattio) je grad i istoimena općina; sedma po veličini u Norveškoj. Grad je smješten na krajnjoj sjevernoj obali Norveške, u administrativnoj regiji Finnmark, čije je upravno središte.
Povijest
Još u kameno dobu se na području današnje općine Alta vadio kvarcit od kojega je rađeno oruđe i oružje koje se može pronaći širom sjeverne Norveške. Po uzoru na jedan vrh koplja koji je pronađen tu, 1976. godine je izrađen grb grada Alte
U okolici grada nalaze se brojni petroglifi koji su rađeni od 4200. do 500. pne. Oni pripadaju kulturi Komsa koja je dobila ime po planini u općini Alta gdje su pronađeni prvi arheološki ostaci ove kulture.
Tijekom Drugog svjetskog rata njemački bojni brod Tirpitz se poslužio fjordom Kåfjordom kao lukom, gdje su ga oštetili saveznički avioni.
God. 1979., Saami aktivisti i borci za zaštitu prirode su tjednima demostrirali i borili se građanskim neposluhom protiv izgradnje brane za hidroelektranu na Altafjordenu (Altasaken). Brana je ipak naposlijetku izgrađena i rijeka još uvijek pruža bogat ulov lososa.
Zbog konstantnog povećanja broja stanovnika 1999. godine Alta je postala gradom.
Znamenitosti
Svjetska baština Petroglifi Alte (Helleristningene i Alta) su otkriveni 1972. godine, i od tada je pronađeno oko 5000 kamenja s urezanim crtežima. Najveći lokalitet je Jiepmaluokta, oko 4 km od središta grada Alta, gdje je pronađeno oko 3000 pojedinačnih petroglifa, te je taj lokalitet pretvoren u muzej na otvorenom (Alta muzej). Najstariji crteži potječu iz oko 4200. pne. dok su najmlađi iz oko 500. pne. Oni prikazuju prapovijesnu kulturu lovaca-sakupljača koji su lovili i kontrolirali krda sobova, pravili brodove, ribarili i prakticirali šamanske rituale kojima su obožavali medvjede i druge životinje. Ovi petroglifi su jedini spomenici iz kojih se može spoznati nešto o Komsa kulturi, za koju se vjeruje da je daleki predak naroda Saami.
Gradovi prijatelji
Alta ima ugovore o partnerstvu s
2-Nitroanilin
2-Nitroanilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 138,124 Da.
La Torrecilla, Tzitzio
La Torrecilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1148 m.
Fântâni, Nicorești
Fântâni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Nicorești.
Maestrini, Brescia
Maestrini je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Fântâni, Nicorești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 726 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Maestrini, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Prefektura Etolija Akarnija
Prefektura Etolija Akarnija ( - Nomos Aetoloacarnania) je oblast u periferiji Zapadna Grčka u državi Grčkoj. Kao što stoji u imenu ovu prefekturu čine dve istorijske grčke pokrajine: Etolija (istočni deo) i Akarnija (zapadni deo). Upravno središte ove prefekture je grad Misolongi, dok je najveći grad Agrinio.
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|[[Etolija i Akarnija kao istorijske pokrajine Grčke]] thumb|280 px|right|Tipičan pejzaž prefekture - Planina [[Mornos (planina)|Mornos]] Prefektura Etolija Akarnija je po površini najveća prefektura Grčke. To je i razlog velikog broja suseda date prefekture. Iako su zapadna i južna granica prefekture ka moru, putem mostova ona je tu povezana sa prefekturama Preveza (severozapad), Lefkada (zapad) i Ahaja (jug). Na severu se prefektura Etolija Akarnija graniči sa prefekturama Arta i Kardica, na severoistoku sa prefekturom Evritanija i na istoku sa prefekturama Ftiotida i Fokida.
Najveći deo prefekture Etolija Akarnija je planinski, pogotovo istočni i severni deo prefekture. To uključuje nekoliko važnih planina u okviru lanca Pinda - Panaitoliko (severozapad), Akarnijske planine (severoistok), Valtos (severoistok), Makrinoros (sever) i Nafpakti (jugoistok). Morska obala je ka Jonskom moru i ona je duga i podeljena je nekoliko delova. Severna obala je deo Zaliva Arta, zapadna obala izlazi na otvoreno more, dok je na jugu obala deo Patraskog zaliva.
Najvažnija reka u prefekturi je Ahelos, koja se završava deltom pri ušću na jugozapadu prefekture. Druga reka po važnosti je Evinos, koja se nalazi u južnoj polovini prefekture. Pored njih postoji još nekoliko manjih reka, a na rekama su česta veštačka jezera, izgrađena 70ih godina. NJihova uloga je čuvanje vode, dragocene Grčkoj tokom sušnih leta.
Klima u prefekturi Etolija Akarnija je u primorskim delovima sredozemna, u nižim delovima unutrašnjosti ona prelazi u izmenjenu varijantu sredozemne klime, u planinskim krajevima zbog znatne visine ona je kontinentalna, da bi na još većim visinama prešla u oštru planinsku.
Istorija
U doba antike ova oblast je bila deo područja stare Grčke. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. Iako su mesni Grci bili veoma aktivni tokom svih pobuna protiv Turaka, ovo područje ponovo postalo deo savremene Grčke tek 1881. g. Drugi svetski rat i Građanski rat u Grčkoj su teško pogodili ovu oblast. Prefektura je proteklih decenija bila osavremenjena, ali to nije sprečilo iseljavanje stanovništva iz njenog većeg dela, pogotovo iz planinskog područja na severu i istoku. Poslednjih godina najvažnija mesna stvar je izgradnja savremenog autputa duž Jonske obale (tzv. Jadransko-Jonska Magistrala).
Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Etolija Akarnija su Grci. Dominira gradsko stanovništvo. Agrinion i Misolungi su najvažniji gradovi, a značajni manji gradovi su Amfilohija na severu prefekture i Nafpaktos na jugu prefekture. Poslednjih decenija u prefekturi je zabeležen pad stanovništva.
Privreda
Prefektura Etolija Akarnija je kao većim delom izolovano područje tradicionalno vezana za pomorstvo, stočarstvo i šumarstvo. Zanati i industrija nalaze se najviše u gradovima. Izgradnja savremenih saobraćajnica i njihovih delova (most Rio-Atirio) otvaraju nove mogućnosti razvoja.
Haschbach am Remigiusberg
Hašbah na Remigijuzbergu je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 716 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336034.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Hašbah na Remigijuzbergu se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 716 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 178 stanovnika/km².
Izvlačenje
mini|desno|300px|Postupak izvlačenja [[žica|žice ili cijevi.]]
Izvlačenje je postupak strojne obrade metala bez skidanja čestica, koji se koristi u proizvodnji žica, traka, cijevi, šipki. Postupak se koristi uglavnom za promjenu dimenzija (promjera i debljine stijenke), a rjeđe za promjenu oblika. Izvlačenje se primjenjuje kada je potrebna glađa površina i točnije dimenzije, ili kada je presjek vrlo mali ili tankih stijenki, te se druge metode na mogu primjenjivati (neekonomično).
Izvlačenje se provodi u hladnom stanju, te se samo bešavne boce i čahure izvlače u toplom stanju. To je postupak u kojem metal prolazi kroz jednu ili više matrica. Pri izvlačenju mora se voditi računa o: sili izvlačenja, optimalnom obliku izvlačenja, stupnju redukcije (smanjivanja), brzini izvlačenja i vrsti maziva. Hladno izvlačeni postupak daje proizvod dimenzijski izrazito precizan i poboljšava čvrstoću. Koristi se za proizvodnju preciznih čeličnih, bakrenih i aluminijskih šipki, žica i traka koje moraju zadovoljiti uske fizikalne i mehaničke specifikacije.
Izvlačenje cijevi
U proizvodnji cijevi, izvlačenje služi kao dorada, kojom se poboljšava kvaliteta površine, mijenja promjer, povećava ili smanjuje debljina stijenke cijevi. Postoje 4 načina izvlačenja cijevi: bez trna, s nepomičnim trnom, s pomimičnim trnom, sa slobodnim konusnim umetkom.
Proširivanje cijevi se provodi navlačenjem cijevi preko konusnog trna, pa se povećava promjer, a smanjuje se debljina stijenke. Ako je potrebno veće proširivanje, postupak se provodi u više operacija s eventualnim popuštanjem. Kod navlačenja cijevi, koeficijent trenja je nešto veći nego kod provlačenja, gdje je μ = 0,06 – 0,10. Zbog toga je postupak proširivanja cijevi potrebno dobro podmazivati. Sredstva za podmazivanje kod provlačenja su: loj, vosak, sapuni, vazelin, vodeno staklo, palmino i repino ulje, maziva ulja, mazut, vapno, grafit, molibdenov bisulfit.
Mehanička izvlačilica
Izvlačilica (klupa) se sastoji od od masivne klupe, koja je napravljena od masivnih čeličnih profila, koji tvore kliznu stazu. Na kliznoj stazi se nalaze kolica s prihvatnicom (kliještima) za vučenje obratka (cijev, šipka). Kolica se kukom zakvače za Gallov lanac, koji je u stalnom gibanju. Na prednjem dijelu alatnog stroja se nalazi matrica. Čvrsto je pričvršćena na držač alata, koji ima mogućnost i pričvršćenja trna kod provlačenja cijevi. Lančani prijenos dobiva pogon od električnog asinkronog motora preko reduktora. Motori su snage od 5 do 40 kW. Reduktor (zupčasti prigon) može mijenjati brzine provlačenja, koje se kreću od 10 do 35 m/min. Dužine provlačenja su od 5 do 9 metara. Kod visokoproduktivnih izvlačilica (hidraulički pogon), može se istovremeno izvlačiti više obradaka, automatizirana je dobava sirovaca i odvoz gotovih proizvoda posebnim transportnim sustavima.
Matrice
Matrice za hladno izvlačenje izrađuju se od alatnih čelika, tvrdih metala, čak i od dijamanta. Sastoje se od ulaznog dijela, dijela za kalibriranje, te izlaznog dijela. Ulazni konusni dio (grlo) služi za uvođenje obratka, te za smještaj maziva. Svrha podmazivanja je smanjenje trenja pri redukciji (smanjenju) presjeka i prema tome potrebne sile izvlačenja. Sila također ovisi o kutu ulaznog dijela matrice. Optimalni kut je od 3º do 8º, bez obzira od kojeg je materijala matrica napravljena. Koeficijenti trenja su (približno): pri izvlačenju čeličnih šipkastih materijala μ = 0,05, pri izvlačenju traka od lakih materijala μ < 0,05 i pri izvlačenju cijevi s trnom μ = 0,06 – 0,1. Kako lakoća izvlačenja, vijek trajanja alata i stroja, kvaliteta površine ovise o mazivu, za podmazivanje se koriste: loj, vosak, vazelin, vodeno staklo, palmino i repino ulje, maziva ulja, mazut, vapno, grafit, molibdenov bisulfit. Dio za kalibriranje (svijetli dio) daje dimenziju i oblik vučenog proizvoda. Izlazni dio služi za postepeno oslobađanje alata od obratka, uz zadržavanje postignutog oblika i dimenzije. Izvlačenje može biti jednofazno ili višefazno kod većih redukcija. Nakon otprilike 70% redukcije, materijal je potrebno toplinski obraditi, ako se zahtjeva daljnje smanjivanje.
Izvlačenje žice
Izvlačilica za žicu i materijale sitnog presjeka, koji se lako motaju, sastoji se od držača matrice, postavljenog na masivno postolje radnog stola i od bubnja za namatanje na radnom stolu. Žica prolazi kroz matricu i namata se na bubanj. Bubanj se pokreće trofaznim asinkronim elektromotorom preko zupčastog prigona, koji ima mogućnost odabira brzine rotacije. Ako je potrebna višestruka redukcija presjeka žice tada se koriste redne izvlačilice. Kod rednih izvlačilica kontinuirano se obavlja redukcija presjeka kroz više matrica, preko više bubnjeva. Ovdje se obično radi s jedim elektromotornim pogonom i reduktorom, koji pogoni sve bubnjeve odjednom. Svaki bubanj ima svoj zupčani par, kojim se reguliraju brzine provlačenja i sinkroniziraju s ostalim bubnjevima. To je tzv. postupak mokrog izvlačenja s klizanjem žice. Kod postupka bez klizanja žice svaki bubanj ima svoj pogon i prigon.
Sirčići
Sirčići je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 21 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 28 stanovnika).
Demografija
U naselju Sirčići živi 12 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 32,0 godina (29,5 kod muškaraca i 34,2 kod žena). U naselju ima 4 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 5,25.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Hladno oblikovanje
250px|mini|desno|S lijeva na desno: Vojna [[Medalja časti, mornarička Medalja časti i zrakoplovna Medalja časti. Medalje se proizvode hladnim oblikovanjem.]] mini|desno|250px|[[Vijak|Vijci raznih oblika]] mini|desno|250px|Utiskivanje [[navoja pomoću ravnih profilnih čeljusti.]] mini|desno|250px|Utiskivanje [[navoja valjanjem pomoću profilnih valjaka.]] mini|desno|250px|Rovašena površina.
Hladno oblikovanje je postupak strojne obrade metala bez odvajanja čestica, kojom se proizvodi sitna metalna roba masovne potrošnje. To su različiti vijci, svornjaci, matice, dijelovi aparata i instrumenata, metalni novac, medalje. Svojstvo svih proizvodnih postupaka hladnim oblikovanjem je povećana tvrdoća i čvrstoća deformiranog materijala. Kako ovi postupci zahtjevaju velike tlakove, to utječe na vijek trajanja alata i cijenu.
Postupci hladnog oblikovanja
Postupci hladnog oblikovanja su: hladno sabijanje, duboko utiskivanje, površinsko valjanje, utiskivanje navoja i ozubljivanje, pečatiranje.
Hladno sabijanje
Proizvedeni predmeti hladnim sabijanjem mogu biti: potpuno puni predmeti, s plitkim utisnućem, čahurastog ili zdjeličastog oblika, pretežno šuplji. Prema izgledu predmeta bira se oblik sirovca: šipkasti materijal, odrezak, rondela ili čahura. Sirovac mora biti točnih dimenzija, težine, oblika, jer ta svojstva utječu na točnost dimenzija gotovog proizvoda (otpreska).
Osim alata za hladne deformacije sabijanjem potpuno punih predmeta, koriste se složeniji alati koji na žigu mogu imati posebnu izbočinu, kojom proizvode plitka utisnuća u sabijenom proizvodu (npr, križne glave vijka, s upustom za imbus ključ, zvjezdasti utor na glavi vijka). Što je složeniji izgled predmeta, to je i zahtjevniji alat kojim se proizvodi. Kod sabijanja pretežno šupljih predmeta, alat se sastoji od žiga, protužiga, matrice i izbacivača. Kod proizvodnje zdjelastih (ili čahurastih) obradaka, alat postaje još složeniji. Matrice su složenog oblika i najčešće su višedjelne. Žig je također složen, te u koracima rada može on sam sabijati materijal, ali kod složenijih oblika (ispupčenja oblika, figura ili znakova) može sabijati neki medij koji se širi u svim pravcima, kako bi popunio kalupnu šupljinu složene matrice. Također je potrebno imati izbacivač za vađenje obratka iz matrice (kalupa).
Svi alati moraju biti izrađeni od visoko legiranih čelika, pogotovo opterećeni dijelovi alata. Alati se zatim kale, kako bi se povećala tvrdoća alata, a time i dulji vijek trajanja alata. Alatni strojevi su posebni prema postupku, ali se svrstavaju u mehaničke preše, hidrauličke preše ili ekscentar batove.
Hladno duboko utiskivanje
Duboko utiskivanje je postupak izrade kalupnih šupljina kod prerade polimera, alata za tlačni lijev i gravura u kovačkim ukovnjima. Sastoji se od utiskivanja žiga u kocku relativno mekšeg materijala. Time se dobije negativ posebno oblikovanog alata koji se utiskuje. Na ovaj se način lagano izrađuje gravura, koja ima dobru točnost dimenzija i dobru kvalitetu površine. Postupak je novijeg datuma i zamjenjuje teški i dug postupkom strojne obrade skidanjem čestica.
Svojstvo ovog postupka obrade je vrlo visoki tlak, uz vrlo malu brzinu utiskivanja. Zato alat mora biti od vrlo kvalitetnog visokolegiranog čelika, kaljen zbog povećanja tvrdoće. Upotrebljavaju se čelici legirani kromom, volframom, vanadijem, molibdenom, niklom. Sila utiskivanja ovisi o velikom broju utjecajnih faktora: mehaničkim svojstvima materijala trna i matrice, fizikalnim svojstvima materijala trna i matrice, oblicima i dimenzijama utisnute gravure, zahtjevima za kvalitetu površine, trenju i podmazivanju, uvjetima eksploatacije. Kod žiga se moraju izbjeći oštri rubovi, nagli prijelazi, velike razlike u površini presjeka zbog kasnijeg kaljenja žiga. Oblikom se mora omogućiti lagano tečenje materijala sirovca, koje se ostvaruje blagim zaobljenjima i malim nagibom. Brzina utiskivanja žiga ovisi o plastičnom tečenju materijala, dimenzijama i obliku gravure. Kod hladnog dubokog utiskivanja se kreće u granicama od 0,1 do 10 mm/min.
Iz svih postavljenih uvjeta za hladno utiskivanje, optimalni alatni stroj je hidraulička preša, sa sporim gibanjem alata, te vrlo kratkim hodovima. Izrazito dobro vođenje alata je potrebno kako bi se zadovoljile tražene kvalitete obrade. Potrebno je dobro zaštititi radni prostor, jer zbog velikih sila postoji mogućnost eksplozivnih lomova alata ili obratka. Nove preše imaju elektronsko ograničenje pomaka i sile, te finu regulaciju brzine rada.
Površinsko valjanje
Površinsko valjanje je postupak koji poboljšava glatkoću površine, ujednačuje odstupanja od propisanih dimenzija, te povećava tvrdoću i čvrstoću površinskog sloja. Glatkoća površine postiže se pomoću posebnih tvrdih i glatkih valjaka, koji tlače površinu rotirajućeg obratka. Alat (valjak) ostvaruje potreban tlak i obavlja posmak, dok glavno gibanje obavlja obradak, upet u alat preko glavnog pogonskog valjka. Površinsko valjanje očvršćuje površinu i slojeve u blizini valjane površine. Na površini se može povećati tvrdoća i do 100%. Postupak je brz i pogodan masovnoj proizvodnji. Površinska hrapavost se smanjuje s npr. 40 μm na samo nekoliko μm.
Rovašenje
Rovašenje je postupak hladnog oblikovanja deformacijom najčešće rotacionih obradaka, kojim se utiskuje gravura u površinu obratka. Npr. kod obradaka kao što su ručni alati, rovašena površina služi za nemogućnost klizanja prstiju po metalnoj površini ili zbog estetskih zahtjeva. Alat može biti s jednim kotačićem ili s dva. Vrsta gravure je jednosmjerna ravna (kosa) ili križna za primjenu na metalnim predmetima kojima se ručno rukuje. Osim upotrebe rovašenja protiv klizanja metala u ruci, kanali koji se dobiju graviranjem koriste se i kod vijaka za drvo ili za mekane materijale, kako ne bi mogli proklizavati. Utori i izbočine se utisnu u obradak i time sprječavaju rotaciju vijaka postavljenih na nepristupačnim mjestima. Rovašenje može imati i dekorativnu svrhu, te se kod toga koriste specijalni alati (specijalne gravure na alatu).
Utiskivanje navoja i ozubljivanje
Utiskivanje navoja i ozubljivanje je moguće samo na materijalima koji se lako daju plastično oblikovati. Profil navoja postiže se utiskivanjem alata koji ima odgovarajuće kalibrirani navoj u prethodno obrađen sirovac. Postupak je brži i ekonomičniji od klasičnog načina urezivanja navoja strojnom obradom odvajanjem čestica. Postupak se koristi kod narezivanja navoja u čelik, lake i obojene metale kao aluminij i njegove legure, bakar i legure. Svojstvo je izrazito velika točnost površine profila, glatkoća, povećana tvrdoća i čvrstoća. Postoje dvije vrste alata za utiskivanje navoja:
Alatni strojevi kojima se provodi utiskivanje navoja su kombinacija mehaničkih i hidrauličkih pogona na stroju. Silu potrebnu za utiskivanje navoja u sirovac osigurava hidraulički dio alatnog stroja, dok je rotacija valjaka ili translacija čeljusti izvedena mehanički. Moderni alatni stroj postoje za klasično valjanje navoja i zupčanika, inkrementno valjanje, sinkrono valjanje, roll dorada, te hladno oblikovanje cijevi.
Pečatiranje
Pečatiranje je postupak koji se koristi u proizvodnji metalnog novca, ordenja, medalja, znački. Pečat s ugraviranim oznakama se utiskuje u prethodno pripremljenu rondelu ili platinu. Kod prvih načina izrade novca ručnim kovanjem, alat se sastojao od lica i naličja, s gravurom, koji su se postavili u nakovanj i u bat. Između se stavljala pločica od mekšeg materijala, te se udarcima čekića oblikovao novčić. Ovakvim postupkom se moglo izraditi do sto kovanica na sat. Alati koju se koriste pri pečatiranju se izrađuju od visokolegiranih čelika, koji moraju biti otporni na udarce, te izdržati veliki broj otkivaka. Alatni strojevi koji su se koristili u proizvodnji pečatiranjem ordena, kovanica ili medalja se kreću u velikom rasponu: polužni batovi, mehaničke navojne preše, ekscentar preše, hidrauličke preše.
La Limonera, Tomatlán
La Limonera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Afrički mravojed
Afrički mravojed (Orycteropus afer) je jedini živi pripadnik reda Tubulidentata. Nastanjuje otvorene šumske oblasti, šikaru i pašnjake Afrike južno od Sahare. Ponekada ih se nađe i u kišnim šumama, a izbjegavaju brdovita područja.
Opis
Ova životinja, duga 105-130 cm, sa repom duljine 45-63 cm i težinom 40-65 kg, se u potpunosti prilagodila svojoj specijaliziranoj ishrani. Najupadljivija je duga cjevasta njuška kojom može praviti pokrete široke 30 cm po tlu. U nosnicama ima filter od gustih dlaka, pa mu tako zemlja i prašina ne dolaze u pluća dok kopa. Udovi su mu kratki i jaki, s po četiri prsta na prednjim udovima, a po pet na zadnjim. Pandže na prstima su oštre i slične žlicama, pa tako može lako kopati. Ima dug, tanak i ljepljiv jezik kojim kupi mrave i termite iz termitnjaka i mravinjaka. Njegov želudac ima mišićni pilorični dio koji funkcionira kao bubac kod ptica, tj. melje hranu. Stoga, afrički mravojedi ne moraju žvakati svoju hranu, pa imaju zube po strani vilice koji rastu čitavo vrijeme, a sastoje se od dva gornja i donja pretkutnjaka i tri gornja i donja kutnjaka s obiju strana vilice. Zubna kost kutnjaka nije im obložena zubnom caklinom, već tankim koštanim tkivom.
Krzno je blijedo, žućkastosivo, a ženke su obično svjetlije. Hrane se mravima i termitima, a mogu u jednoj noći pojesti i preko 50 000 kukaca kako bi dobili dovoljno energije.
Ponašanje
Afrički mravojed je noćna i solitarna životinja koja se hrani skoro u potpunosti mravima i termitima; jedino voće koje jede je Cucumis humifructus. Izlazi iz svoje jazbine u kasno poslijepodne ili kratko nakon zalaska Sunca i hrani se na površini od 10 do 30 km. Maše nosom lijevo-desno kako bi namirisao hranu. Kada otkrije gnijezdo mrava ili termita, afrički mravojed ga raskopava svojim snažnim rukama, držeći uši uspravne kako bi mogao čuti ako se grabežljivac prikrada. Može pokupiti veliki broj kukaca svojim dugim, ljepljivim jezikom; zabilježeno je 50 000 pojedenih u jednoj noći. Vrlo je brz kopač, ali se inače kreće polako. Pandže mu omogućavaju kopanje kroz vrlo tvrde termitnjake ili mravinjake. Nakon što ga prokopa, mravojed svojim dugim jezikom (do 30 cm) kupi kukce; debela koža ga štiti od njihovih ujeda. Dobar sluh ga upozorava na dolazak lavova, leoparda, hijena i pitona.
Osim što iskopava mrave i termite, afrički mravojed također kopa i jazbine u kojima živi: privremena skloništa su raštrkana posvuda po teritoriju jedne životinje, a glavna se jazbina koristi za razmnožavanje. Glavne jazbine mogu biti duboke, imati nekoliko ulaza i biti duge do 13 metara. Afrički mravojed često mijenja svoje glavno sklonište i nakon nekog vremena potraži novo; onda druge manje životinje, poput afričkih divljih pasa, nastane jazbinu. Samo majke i mladunci dijele istu jazbinu. Ako ga grabežljivac napadne u tunelu, mravojed zakopa tunel za sobom ili se okrene i napadne napadača pandžama.
Afrički mravojedi se sparuju samo tijekom sezone parenja; nakon skotnosti od 7 mjeseci, rađa se mladunče teško oko 2 kg. Ono može izaći iz jazbine i pridružiti se majci nakon samo dva tjedna, a hrani se termitima s 14 tjedana. Sa šest mjeseci starosti može kopati vlastite jazbine, ali često ostane s majkom do sljedeće sezone parenja, a spolno je zrelo do sezone nakon te.
Žive do 24 godine u zatočeništvu.
Fontana, Alessandria
Fontana je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 540 m.
Iračani
Iračani je naziv koji u najširem smislu označava sve stanovnike današnjeg Iraka.
U užem smislu označava većinsko arapsko stanovništvo, predstavljaju 75% stanovnistva u zemlji ili 22 000 000. Ono je po vjeri podijeljeno na većinske šijite oko 70% i manjinske sunite. Uz njih postoji i mala kršćanska zajednica oko 50 000.
La Bocana de Copalita, Santa María Huatulco
La Bocana de Copalita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Auribeau
Oribo je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Apt.