cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Butch Cassidy i Sundance Kid
Nagrade
Butch Cassidy i Sundance Kid osvojili su četiri Oscara - za najbolju fotografiju, glazbu, pjesmu Raindrops Keep Fallin' on My Head (Burt Bacharach i Hal David) i izvorni scenarij (William Goldman) - a nominiran je za još tri kategorije: za najbolji film, redatelja (George Roy Hill) i zvuk (William Edmondson i David Dockendrof).
Osvojio je i osam nagrada BAFTA - BAFTA za najbolji film, redatelja, scenarij, fotografiju, glavnog glumca (Robert Redford), glavnu glumicu (Katharine Ross), montažu i zvuk - a nominiran je za najboljeg glumca (Paul Newman).
Osvojio je i Zlatni globus - za najbolju glazbu - a nominiran je i za najbolji film, scenarij (Goldman) i izvornu pjesmu.
Vincenzo Bellini
Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini (Catania, 3. studenog 1801. - Puteaux, 23. rujna 1835.) je talijanski skladatelj. Bellini je jedan od najpoznatijih i najkvalitetnijih skladatelja klasičnog bel canta u opernoj glazbi, pored velikana ranog XIX. stoljeća Gioachina Rossinija i Gaetana Donizettija.
Život i rad
Bellini je rođen 3. studenog 1801. godine u Cataniji na Siciliji, a glazbu je studirao u Napulju.
Učio je prvenstveno od svog djeda, a u lipnju 1819. odlazi u Napulj da studira glazbu pod stipendijom lokalne vlasti u Cataniji. Do 1822. godine je bio u klasi Nicola Zingarellija, kod koga je proučavao majstore napuljske škole i orkestralna djela Haydna i Mozarta. Običaj je bio na konzervatoriju da se talentirani učenici predstave javnosti nekim dramskim djelom: tako je nastala Belinijeva prva opera „Adelson i Salvini“ (Adelson e Salvini) koja je praizvedena u teatru konzervatorija. Ta izvedba je zainteresirala Domenica Barbaju, direktora napuljske San Carlo Opere i milanske Scale. Barbaja je zaposlio Bellinija da 1826. sklada operu „Bianca i Gernando“ (Bianca e Gernando) za San Carla. Opera je u Teatru San Carlo imala osrednji uspjeh, ali dovela je do toga da je Bellini 1827. dobio narudžbu od milanske Scale da napiše novu operu. Tako je nastala opera „Gusar“ (Il pirata) koja je odmah postigla veliki uspjeh i započela suradnju između Bellinija i pjesnika i libretista Felicea Romanija.
Bellini je godine između 1827. i 1833. proveo u Milanu gdje su mu sva vrata bila otvorena. Samo od pisanja opera je mogao živjeti luksuzno nakon što je „Strankinja“ (La straniera) postigla još veći uspjeh od „Gusara“ i započela raspravu u tisku vezanu za novi stil skladanja i stalno pomijeranje akorada ka daljim tonalitetima (sa više predznaka). Pokazivao je zanimanje za vrlo živi društveni život i pravi dendizam koji je Heinrich Heine posebno naglasio u književnom portretu Bellinija nazvanom „Florentinske noći“ (Florentinische Nächte). Njegova sljedeća opera, „Zaira“, bila je veliki neuspjeh, ali već sljedeća, „Montecchi i Capuleti“ (I Capuleti e i Montecchi) ponovno vraća Bellinija u sam centar opernog života tog vremena.
Sljedećih pet godina Bellini postaje sve popularniji i njegove opere sve kvalitetnije, ali se taj uzlazni put prekida njegovom preranom smrću 23. rujna 1835. godine. Umro je u Puteauxu kraj Pariza od akutne upale crijeva i pokopan je na poznatom pariškom groblju Père Lachaise. Godine 1876. su njegovi ostaci preneseni i pohranjeni u katedralu u Cataniji. U Museo Belliniano u tom gradu se čuvaju sve njegove stvari i notni materijal.
Bellini je bio pedantan majstor. Skladao je za pjevače koji su bili majstori bel canta, način pjevanja koji je isticao vokalnu spretnost i preciznost. Bio je jako osjetljiv u odnosu teksta prema glazbi, i njegove opere dobile su njihov najveći dramatični utjecaj kroz njegovu melodiju, kojima su se često divili i još se dive zbog karakteristične koncentrične ljepote.
Djelo
Bellini je i pored vrlo kratkog života uspio napisati čak deset opera, od kojih je veliki broj i dalje na repertoaru opernih kuća širom svijeta. Unijevši mnogo novina u operno stvaralaštvo otpočeo je novu eru u kojoj su vrhunci Giuseppe Verdi i Giacomo Puccini.
Tih deset opera su:
Daviess County, Kentucky
je okrug u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 96.656, što je 5.111 (5,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Five Points, Florida
Fajv Pojnts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.265, što je 97 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hamzići
Hamzići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Višegrad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 122 stanovnika.
El Brinco, Papantla
El Brinco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Lukavec Posavski
Lukavec Posavski je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Sisak, Sisačko-moslavačka županija.
El Brinco, Papantla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Akvakobalamin reduktaza (NADPH)
Akvakobalamin reduktaza (NADPH) (, akvakobalamin (redukovani nikotinamid adenin dinukleotid fosfat) reduktaza, NADPH-vezana akvakobalaminska reduktaza, NADPH2:akvakob(III)alaminska oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom kob(II)alamin:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Lukavec Posavski
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 133 stanovnika te 51 obiteljskih kućanstava.
4170 Semmelweis
4170 Semmelweis je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,023 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,4.
Santa Maria in Pietrafitta, Rimini
Santa Maria in Pietrafitta je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 560 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Maghribat al Qaţ‘ah, Hajjah
Maghribat al Qaţ‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1245 m.
Tres Hermanos, Tulum
Tres Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Tulum.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Oksikodon
Oksikodon je opioidni analgetik koji se sintetiše iz opijumskog derivata tebaina. On je razvijen u Nemačkoj 1916, kao jedan od nekoliko semi-sintetičkih opioida u pokušaju da se poboljšaju postojeći opioidi: morfin, diacetilmorfin, i kodein.
Glikoprotein-N-acetilgalaktozamin 3-b-galaktoziltransferaza
Glikoprotein-N-acetilgalaktozamin 3-b-galaktoziltransferaza (, uridin difosfogalaktoza-mucin beta-(1->3)-galaktoziltransferaza, UDP-galaktoza:glikoprotein-N-acetil-D-galaktozamin 3-beta-D-galaktoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-alfa-D-galaktoza:glikoprotein-N-acetil-D-galaktozamin 3-beta-D-galaktoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Neredukujući za O-serin-vezani N-acetilgalaktozaminski ostaci mucinskih glikoproteina mogu da budu akceptori.
Oksikodon
Oksikodon je oralni lek koji se generalno propisuje za olakšavanje umerenog do jakog bola. Niske doze se takođe propisuju za privremeno olakšavanje dijareje. On je na tržištu u oblik proizvoda sa jednim ili više ingredijenata. Neki uobičajeni primeri proizvoda sa više sastojaka su oksikodon sa acetaminofen/paracetamolom, ili NSAID kao što je ibuprofen. Formulacije su dostupne kao generici, a i pod raznim brand imenima.
Mister Dolar (TV drama, 1974)
Mister Dolar je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd i režiji Save Mrmaka emitovana 1974. godine. Predstavlja snimku predstave Jugoslovenskog dramskog pozorišta po istoimenom komadu Branislava Nušića iz 1932. godine.
Mariana de la noche
Mariana de la noche je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, originalno emitovana tokom 2003 i 2004. godine. Predstavljala je rimejk istoimene telenovele u Venezueli iz 1976. a koja je 1988. ponovno obrađena pod naslovom Selva María.
Oksikodon
Hemija i nomenklatura
Hemijsko ime oksikodona je izvedeno iz kodeina. Njihove hemijske strukture su veoma slične. Razlikuju se samo u tome da je
On je isto tako sličan da hidrokodonu. Razlikuju se samo po tome da oksikodon ima hidroksilnu grupu na ugljeniku-14.
Oksikodon je poznat pod imenima "dihidrohidroksikodeinon",  Eucodal,  Eukodal, "14-hidroksidihidrokodeinon",  i "Nukodan".
Mariana de la noche
U Srbiji se prikazivala tokom 2004. godine na Televiziji Pink pod naslovom Marijana. U Hrvatskoj se prikazivala na programu HRT pod naslovom Ukleta Marijana.
Estación Jácuaro, Morelia
Estación Jácuaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 841 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2035 m.
Mariana de la noche
Sinopsis
Malim rudarskim selom kruže glasine o ukletoj Mariani Montenegro, budući da svi muškarci koji se zaljube u nju kad tad smrtno stradaju. Mariana je romantična djevojka koja sanjari. Ostala je bez majke i živi s ocem Atiliom. Atilio je moćni vlasnik rudnika. Opaka je karaktera kad mu se netko opire. Mariana mu nije prava kći i njegova ljubav prema njoj nadilazi očinsku. Atilio ima dvije sestre. Isabel je starija, dobra je i mila, a Marianu je odgojila kao svoju kćer. Marcia je mlađa, drska, tašta i stroga prema rudarima. Srce joj je hladno i nikada nije upoznala ljubav sve dok se u selu ne pojavi Ignacio Lugo, mlad i privlačan novinar koji je u selo došao pod lažnim imenom u potrazi za svojim korijenima. Kad upozna Marianu, Ignacio shvati da nikada neće moći voljeti drugu, a i Mariana se njemu preda svom dušom i tijelom. No Marcia se strastveno zaljubi u Ignacija i njezina ljubomora bukne kad otkrije da su se Ignacio i Mariana tajno vjenčali. Bijesna i očajna Marcia kaže bratu za taj brak i Atilio odlučno želi ubiti Ignacija ne znajući da osuđuje na smrt vlastita sina, plod njegove veze s Lucrecijom, vlasnicom seoskog restorana.
Marianina priča je tužna i strastvena, složena i nepredvidljiva drama spletki i mračnih tajna koje vladaju malim selom punim nezaboravnih likova, praznovjerja, glasina i legenda. Baš poput legende o ljepotici koja uvijek nosi crninu, jer je nad njom strašno prokletstvo.
Dnevnik Nevenke Nikač
Dnevnik Nevenke Nikač je jugoslovenska TV drama emitovana 1980. godine. Režirao ju je Dragoslav Lazić a scenario je napisao Danilo Nikolić
Fürstenstein
Firstenštajn je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Pasau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.452 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9275121.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Pasau Firstenštajn se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pasau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 577 metara. Površina opštine iznosi 19,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.452 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 179 stanovnika/km².
Pewee Valley, Kentucky
Pivi Vali je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.456, što je 20 (1,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Han Brdo
Han Brdo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Višegrad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 8 stanovnika.
Edmonson County, Kentucky
je okrug u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Los Robles, Tapalpa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2039 m.
Vidite još
Administrativna po
Joya Ladera de Plaza, San Juan Tamazola
Joya Ladera de Plaza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Tamazola.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2038 m.
Lukovo (Senj)
Lukovo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Senja, Ličko-senjska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 36 stanovnika te 21 obiteljskih kućanstava.
Baugy (Šer)
Boži je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Šer koja pripada prefekturi Burž.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1146 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 185 metara (maksimalnoj 202 m, a minimalnoj 157 m).
Stava, Trento
Stava je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1261 m.
Oksotremorin
Oksotremorin je holinomimetik koji deluje kao neselektivni agonist muskarinskog acetilholinskog receptora.
Oksotremorin proizvodi ataksiju, tremor i spasticitet, slično simptomima Parkinsonove bolesti, te se stoga koristi kao oruđe u istraživanjima čiji je cilj nalaženje efektivnijih antiparkinsonskih lekova.
Ja, dvogodišnjak
Ja, dvogodišnjak (私は二歳) je japanska filmska komedija snimljena 1962. godine u režiji Kona Ichikawe. Predstavlja adaptaciju istoimenog roman Michioa Matsude. Protagonist i narator, koga glumi Hiro Suzuki, je 2-godišnje dijete iz čije perspektive pratimo život njegovih roditelja, mladog bračnog para koje tumače Eiji Funakoshi i Fujiko Yamamoto. Radnja prikazuje brojne komične situacije koje izaziva pokušaj roditelja da dijete odgoje u minjaturnom stanu, kao i nesporazume sa bakom na selu nakon selidbe u njenu kuću.
Likofront iz Korinta
Likofront iz Korinta je bio sin korintskog tiranina Perijandra koji je živio u 7. vijeku pne. Antički zapisi govore da je napustio grad i otišao u Korkiru saznavši da mu je otac ubio majku Melisu. U grad se odbio vratiti sve dok Perijandar ne abdicira. Otac se s njim htio pomiriti, ali su Korkirani ubili mladića uvjereni da će ih inače moćni Perijandar napasti.
Barboși, Hoceni
Barboși je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Hoceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 748 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Al Maḩmā’, Hajjah
Al Maḩmā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1258 m.
Molinello, Bologna
Molinello je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Las Delicias, Villa Corzo
Las Delicias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 534 m.
Caldarola
Caldarola ima više značenja:
Vernolinska kiselina
Vernolinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 296,445 Da.
4171 Carrasco
4171 Carrasco je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,243 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
Tri sestre (razvrstavanje)
Tri sestre može označavati:
Lomba, Avellino
Lomba je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Slobozia, Păltiniș
Slobozia je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Păltiniș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
4172 Rochefort
4172 Rochefort je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,273 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,0.
San Miguel la Sardina, Francisco León
San Miguel la Sardina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Francisco León.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 495 m.
Katepsin e
Katepsin e (, proteinaza sporog kretanja, eritrocitna membranska aspartinska proteinaza, SMP, eritrocitna membranska aspartinska proteinaza, EMAP, nepepsinska proteinaza, katepsin D-slična kiselinska proteinaza, katepsinska E-slična kiselinska proteinaza, katepsinska D-tip proteinaza) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je prisutan u stomaku želucu, slezini i eritrocitnim membranama.
Ono moje ponoćno sunce
Ono moje ponoćno sunce je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1981. godine. Režirao ju je Miroslav Jokić a scenario je napisao Slobodan Rakitić.
Cijanokobalamin reduktaza (eliminacija cijanida)
Cijanokobalamin reduktaza (eliminacija cijanida) (, cijankcobalaminska reduktaza, cijanocobalaminska reduktaza (, cijanid-eliminacija), cijanokobalaminska reduktaza (NADPH, CN-eliminacija), NADPH:cijanokob(III)alaminska oksidoreduktaza (cijanid-eliminacija)) je enzim sa sistematskim imenom kob(I)alamin, cijanid:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je flavoprotein.
Elliott County, Kentucky
je okrug u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.852, što je 1.104 (16,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Holijaci
Holijaci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Višegrad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 222 stanovnika.
Civenna, Como
Civenna je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 662 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 676 m.
Lukavac (Slatina)
Lukavac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Slatine, Virovitičko-podravska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 99 stanovnika te 37 obiteljskih kućanstava.
Canourgue
Kanurg je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer koja pripada prefekturi Mand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 922 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 104,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 563 metara (maksimalnoj 1.008 m, a minimalnoj 521 m).
El Higueral, Petatlán
El Higueral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Petatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 721 m.
Largo, Maryland
Largo je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.709, što je 2.301 (27,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Inocent II
Inocent II. (Rim, -? - Rim, 24. septembar 1143.) bio je 164 papa od 14. februara 1130. do 24. septembra 1143.
Biografija
Inocent II. pravim imenom Gregorio Papareschi di Guidoni za kojeg se ni danas ne zna koje je godine rođen, bio je iz bogate rimske aristokratske porodice Papareschi (vjerojatno iz kvarta Trastevere). Još kao dječak postao je redovnik u bazilici - sv. Ivana Lateranskog u Rimu. Papa Paskal II. (1099. -1118.) imenovao ga je kardinalom đakonom, zbog njegove sposobnosti papa Gelazije II. (1118.-19) uzeo ga je kao svog pratioca za misiju u Francuskoj. A slijedeći papa Kalist II. za razne teške i delikatne misije, kao što je bila zaključenje konkordata i mira u Wormsu (Pactum Calixtinum) sa carem Svetog Rimskog Carstva Henrikom V. 1122., i misija u Francusku 1123.
Pontifikat
Gregorio Papareschi izabran je za papu na konklavi održanoj 1130. dok je još stari papa Honorije II. bio živ, iako smrtno bolestan na kojoj je bilo samo 9 kardinala, od kojih su većina bili frangipani - njegovi simpatizeri. Za papu je proglašen 14. februara 1130. sa imenom Inocent II., dan nakon smrti pape Honorija II. Njegov izbor osporili su simpatizeri njegovog rivala kardinala Pietra Pierleonia, koji su upravo Pierleonia izabrali za svog papu pod imenom Anacletus II. Oni su bili dovoljno jaki i moćni da potpuno preuzmu vlast u Rimu, tako da je Inocent II. morao pobjeći u Pisu, a nakon toga potražiti utočište u Francuskoj. On je tu razvio široku aktivnost, kao i u susjednoj Njemačkoj, gdje su ga biskupi i vladari držali za pravog papu. U Italiju se vratio 1132 na sinod u Piacenzi, sudjelovao je i na velikom sinodu u Pisi 1135. na kojem su bili i brojni uticajni biskupi i kardinali iz Španjolske, Engleske, Francuske, Njemačke, Ugarske i brojnih drugih zemalja na kojem je dobio podršku kao jedini legitimni papa. No Anacletus II. se još uvijek držao u Rimu zahvaljujući podršci moćnog Ruggera II. Sicilijanskog nakon toga se sam car Lotar III uputio u marš na Rim ali do velikih borbi nije došlo jer je Anacletus II. umro 25. januara 1138. , istina njegovi pristalice ponovno su izabrali novog antipapu koji se prozvao Victor IV. ali je on ubrzo digao ruke od svega tako da je Inocent II. ponovno preuzeo rimsku papinsku stolicu.
Inocent II. je obnovio staru crkvu Santa Maria in Trastevere, i uspio posredovati da dođe do mira na Iberijskom poluotoku između Afonsa I. Portugalskog i Alfonsa VII. Leonskog 1143. Poduzeo je i napore da dođe do mira između Rima i obližnjeg Tivolija, što je nakraju razljutilo Rimljane koji su željeli Tivoli anektirati.
Lukar (Promina)
Lukar je naselje u sastavu Općine Promina, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 4,5 kilometra istočno od Oklaja.
Afonso I od Portugala
Afonso I. Portugalski kojeg Portugalci zovu Dom Afonso Henriques Conquistador ili Fundador i Grande (Guimarães ili Viseu, oko 1109/1111. – Coimbra, 6. decembar 1185), kralj Portugala. Za vrijeme svoje duge vladavine uspio je osamostaliti Portugal od vazalne vlasti Leóna 1139, tako da je bio prvi portugalski kralj, od 1139. do 1185. godine. Udvostručio je teritorij svog kraljevstva na račun Maura, a 1147. osvojio je Santarém i Lisabon.
Mladost
Afonso je bio sin potugalskog kneza Henriquea de Borgonha (Henrika Burgundskog 1066–1112) i Terese de Leão, vanbračne kćeri kralja Leóna Alfonsa VI. Njegov otac uspio se za svoje kratkotrajne vladavine (1095–1112) odolijeti nasrtajima Maura na svoju malu kneževinu na sjeveru Portugala. Nakon njegove smrti vlast je preuzela njegova žena Teresa, koja se morala suočiti sa sva neprijatelja Maurima koji su zauzeli sve južne pokrajine i vlastite polusestre Urrace regentice Leóna, Kastilje i Galicije, koja joj je željela preuzeti teritorije. Teresa se zbog tog udružila sa moćnim galicijskim grofom Fernandom Pérezom de Trabom, za kog se i preudala.
Vladavina
Afonso se nakon toga okrenuo protiv Maura koji su držali cijeli jug njegove kraljevine pod svojom vlašću. Nakon uspješne vojne kampanje koja je okrunjena velikom pobjedom 25. maja 1139. u bitci kod Ouriquea njegovi vojnici su ga jednoglasno proglasili kraljem Portugala. Nakon tog je organizirao skuštinu svih portugalskih feudalaca u Lamegu, na kojoj nadbiskup iz Brage i svečano okrunio.
Međutim samoproglašena nezavisnost ni onda nije ništa značila, bez potvrda susjednih kraljevstva i onda naročito uticajnog pape i Vatikana. Zbog tog je Afonso I. preko svoje uticajne žene poslao svoje glasnike u Rim da ishode papinu privolu.
S druge strane na svom domaćem terenu, Afonso je podigao nekoliko samostana po Portugalu, i dao brojne povlastice redovničkim zajednicama. Osobno se angažirao kod gradnje cistercitskog samostana Alcobaça. Samostalno je napisao 1143. pismo papi Inocentu II., molivši ga da proglasi njega i njegovo kraljevstvo slugama crkve, zaklinjući se da će protjerati Maure sa Iberijskog poluotoka. U to vrijeme zaobilaženje svog neposrednog vazalnog gospodara kralja Leóna, držalo se krajnje drski čin, jer je to ujedno značilo da se on smatra direktno podložan papi. Afonso je doista održao obećanje dato papi i zauzeo Santarém i Lisabon (poslije duge opsade) 1147. (koje je nedugo iza toga ponovno izgubio). thumb|desno|280px|Alfonso I. prije odsudne Bitke kod Ouriquea S druge strane kralj Leóna njegov vlastiti polubrat Alfonso VII. i nadalje nije priznavao nezavisnost Portugala, i držao ga kao svoju odmetnutu pokrajinu. Tako da se sukob između dva polubrata nastavio sa različitim intenzitetom u narednim godinama. Afonso je na neki način uvučen u sukob, jer se svrstao na stranu Aragonaca tradicionalnih neprijatelja Kastilje. Sukobi su se nastavili sve do 1143., kad su dva polubrata uz papinu intervenciju sklopila Mirovni ugovor u katedrali u Zamori.
Već prilično star i nespretan Afonso je u borbama kod Badajoza 1169. pao s konja i tako omogućio vojnicima León da ga zarobe, za njegovo otkupljenje Portugalci su morali vratiti Leonu, sve zemlje (sjeverno od rijeke Minho u Galiciji, koje je prijašnjih godina osvojio Afonso.
Sve privilegije i donacije koje je Afonso dao Katoličkoj crkvi, na kraju su mu se isplatile, kad je papa Aleksandar III. u svojoj buli Manifestis Probatum iz 1179. priznao Portugalu pravo na nezavisno kraljevstvo i njega kao vladara, i dao pravo da osvoji sve maurske zemlje.
Afonso je 1184., unatoč svoje podmakle dobi, bez razmišljanja pohitao pomoći svom sinu Sanchu I. kog su opkolili Mauri u Santarému, kojeg je uspio spasiti, ali je ubrzo nakon toga umro 6. decembra 1185.
Brakovi i nasljednici
Sa svojom jedinom ženom Mafaldom Savojskom (portugalski: Mafalda de Saboia, francuski: Mathilde de Savoie), kojom se oženio 1146. godine, Afonso je imao sedmero djece: sina Enrikea (1147–1147), kćer Mafaldu (1148–oko 1160), kćer Urracu (1151–1188) koja je postala kraljica Leona, sina Sancha (1153–1159), sina Sancha (1154–1212) koji ga je naslijedio kao Sancho I. Portugalski, sina João (1156–1156) i kćer Teresu (1157–1218) koja se udala za flandrijskog grofa Philipa Alzaškog. Pored tog je imao (navodno) i petero vanbračne djece (Urraca, Fernando, Pedro, Afonso i Teresa).
4173 Thicksten
4173 Thicksten je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,358 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,1.
Los Tres Potrillos, Candelaria
Los Tres Potrillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Perijandar
thumb|200px|Perijandar, rimska kopija grčkog originala iz [[4. vijek pne.|4. vijeka pne., Vatikanski muzeji.]]
Perijandar (grčki: Περίανδρος) bio je drugi tiranin grada Korinta u 7. vijeku pne.. Bio je sin prvog tiranina Kipsela, koga je naslijedio godine 627. pne.
Perijandar je najpoznatiji po tome što je dao sagraditi Diolkos - sistem rampi preko Korintske prevlake kojim su se brodovi mogli prebacivati iz Korintskog zaljeva u Egejsko more, čime se skraćivao pomorski put oko Peloponeza. Korištenje Diolkosa se naplaćivalo i donijelo tako izdašne prihode Korintu, da je Perijandar ukinuo poreze. Mnogi ga antički autori ubrajaju među Sedam mudraca Grčke.
Kasniji autori, uključujući Aristotela, opisuju Perijandra kao okrutnog tiranina, a Herodot tvrdi da ga je okrutnosti podučio miletski tiranin Trazibul. Pripisuje mu se zamisao da dječake s Korkire pošalje u Lidiju da ih kastriraju, kao i ubistvo i nekrofilsko silovanje vlastite supruge Melise. Kada je za to saznao njegov sin Likofront, Perijandar ga je dao izgnati u Korkiru. Sin je kasnije odbio vratiti se u Korint dok Perijandar ne abdicira. Kada se otac pokajao i odlučuio abdicirati, otkrilo se da su Korkirani, plašeći se njegovog bijesa, ubili mladića.
Bernardinac (pas)
thumb|right|350px|Pas Bernardinac Bernandinac je pasmina pasa koja se prvi puta spominje u 17. vijeku. Prvo likovno svjedočanstvo je iz 1695. a u pisanom dokumentu iz 1707. Porijeklom je iz Švicarske. Proslavljeni su kao vrlo podobni psi za spašavanje ljudi u kritični prilikama. Pored toga, pokazali su se kao nastrojeni za rad, psi za vuču, prijevoz, lovci i/ili ptičari, čuvari ognjišta.
Historija
Naziv «Bernardinac» ili «Pas svetog Brne» za pasminu je počeo se koristiti tek 1865. godine, kada je počeo čistokrvni uzgoj u samostanu na prijevoju Velikog Sv. Bernarda. Redovnici su već tada poznavali dvije vrste pasa: kratkodlake, koji su služili za rad – gaženje snijega, prijevoz mlijeka, traženje nestalih – i dugodlake, koji su bili manje pogodni za život u snijegu jer je se snijeg lijepio po njima u grudama na kosi.
166. pne.
Godina '''166. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Marcela i Gala (ili, rjeđe, godina 588. Ab urbe condita). Oznaka 166. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Bernardinac (pas)
Historija
Heinrich Schumacher iz Holligena kod Berna prvi je počeo izdavati genealoške dokumente za svoje pse 1867. godine.
166. pne.
thumb|Perzej od Makedonije
Bernardinac (pas)
Opis
thumb|right|350px|Prikaz Bernardinca u knjizi iz 1900. godine Visina zrelog mužijaka ide od 70 do 90 cm, zrele ženke je od 65 do 80 cm. Prosječna visina pasmine je oko 75/76 cm. Prosječna težina psa po nekim izvorima je od 50 do 91 kg ili od 54 do 90 kg. Životni vijek im je do 10 godina ili od 8 do 10 godina.
Kao veliki čistokrvni psi, Bernardinac je osjetljiviji na neke genetske zdravstvene probleme: povećan rizik od nadutosti, gubitka sluha, katarakte oka, raka kostiju i displazije kukova.
Narav
Bernardinac je impozantan ali miran pas. Unatoč veličini, vrlo je osjetljiv i ima dobar karakter. Ali također se mora uzeti u obzir određena doza samovolje i ponekad jaka tendencija da se zaštiti svoj teritorij.
U masovnoj kulturi
Bernardinac je postao arhetipičan pas u narativima zapadne kulture, kao simbol velikog dobroćudnog psa koji brani svoga gospodara ili svoju porodicu. Nalazimo ga u mnogim narativima:
La Ceiba, Papantla
La Ceiba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Uffing am Staffelsee
Ufing am Štafelze je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Garmiš-Partenkirhen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.954 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9180134.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Garmiš-Partenkirhen Ufing am Štafelze se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Garmiš-Partenkirhen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 659 metara. Površina opštine iznosi 42,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.954 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Álvaro de Figueroa, 1. grof od Romanonesa
'''Álvaro de Figueroa y Torres-Sotomayor, 1. grof od Romanonesa''' (9. august 1863 – 11. oktobar 1950) bio je španski liberalni političar koji je od 1912. do 1919. godine u tri navrata služio kao premijer Španije.
Karijeru je započeo kao pristaša Liberalne stranke, odnosno Praxedesa Matea Sagaste u kojem je 1902. služio kao ministar javnih poslova. Na mjesto premijera je imenovan nakon ubistva svog prethodnika Joséa Canalejasa, te je sklopio sporazum sa Francuskom o razgraničenju u Maroku. Nakon izbijanja Prvog svjetskog rata se zalagao za ulazak Španije u sukob na strani Antante, a što je izazvalo otpor pacifista, kao i konzervativaca, koji su preferirali Centralne sile. Kada je godine 1915. je postao premijer, u rat je pokušao ući posredno, koristeći njemačko torpediranje španskih brodova kao izgovor. Taj pokušaj nije uspio i Španija je ostala neutralna. Njegov treći mandat su obilježili radnički štrajkovi koje je pokušao suzbiti uvođenjem zakona o osmosatnom radnom danu.
Politička karijera mu je de facto prestala sa uvođenjem diktature Miguela Prima de Rivere, kome je pao u nemilost. Kada je došlo do uvođenja Druge španske republike igrao je važnu ulogu u pregovorima o mirnoj predaji vlasti, ishodivši garancije da će život kraljevske porodice biti pošteđen. Zemlju je nakratko napustio po izbijanju građanskog rata, da bi se 1937. vratio na teritoriju pod kontrolom Francovih nacionalista.
Minho
Minho (portugalski) Miño (španjolski i galicijski) je najveća rijeka u Galiciji Španjolska duga 300 km.
Geografske karakteristike
thumb|left|Karta sliva rijeke Minho Rijeka Minho ima površinu porječja od 16 250 km² od toga je 799 km² (5%) u Portugalu, a ostatak u Španjolskoj. Rijeka je ukupno duga oko 300 km od toga 70 km u Portugalu.
Izvor rijeke Minho leži oko 50 km sjeverno od Luga u Galiciji, kod mjesta Pedregal de Irimia. Rijeka teče južno od zidina ovog starog rimskog grada i teče južno kroz kanjone sve do doline sjeverno od grada Ourense. Na tom dijelu njena sliva sagrađena su akomulaciona jezera od Portomarína do Frieire; Belesar 654 m ³, Peares sa 182 m ³, Velle sa 17 m ³, Castrelo sa 60 m ³ i Frieira sa 44 m ³.
Dvadeset kilometara sjeverno od Ourensea kod mjesta Os Peares, Minho prima vode svoje glavne pritoke rijeke Sil. Prolazeći Ourense, rijeka teče u smjeru jugozapada dok ne dosegne portugalsku granicu kod mjesta Melgaço. Tu je izgrađena brana kod mjesta Frieira u blizini grada Ribadavia, koji je poznat po svom vinu Ribeiro.
U svom portugalskom toku Minho dijeli dvije zemlje u duljini od oko 80 km. Kotlina rijeke je bujna, zelena dolina puna obrađenih polja, gdje je svaki kvadratni metar zemljišta koristi se za proizvodnju kukuruza, krumpira, kupusa, ili nečeg drugog - ovisno o godišnjem dobu.
Zatim Minho protječe kroz srednjovjekovne gradiće Melgaço i Monção, zatim razdvaja španjolski Tui i portugalsku Valença do Minho, u kojima su važni cestovni i željeznički mostovi, nakon tog utječe u Atlantik u blizini grada Caminha.
Doylestown, Pennsylvania
Dojlstaun je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.380, što je 153 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tres Marías, Morelia
Tres Marías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Jan Koller
Jan Koller (Prag, 30. ožujka 1973.) je bivši češki nogometaš i reprezentativac koji je igrao na poziciji napadača. Koller se tokom igračke karijere isticao sa svojih 2.02 metra visine te sposobnosti igranja glavom.
Iako je bavljenje nogometom započeo kao golman, tokom svog prvog profesionalnog angažmana u Sparti Prag je igrao kao napadač. Nakon dvije sezone prelazi u Belgiju, gdje igra prvo za Lokeren, a onda i za Anderlecht, s kojim je dva puta bio nacionalni prvak te jednom najbolji strijelac lige. Godine 2001. prelazi u Borussiju Dortmund, s kojom u prvoj sezoni osvaja naslov prvaka. Tokom pet godina, Koller je u 167 službenih utakmica postigao 73 gola. U kasnijoj fazi svoje karijere, prije umirovljenja, često je mijenjao klubove, igrajući u Francuskoj, Njemačkoj i Rusiji.
S ukupno 55 golova iz 91 nastupa, Koller je najbolji strijelac u historiji češke reprezentacije, za koju je debitirao 1999. godine. Reprezentaciju je predstavljao na tri Europska prvenstva te na Svjetskom prvenstvu 2006. u Njemačkoj.
Rafiniranje
Rafiniranje je naziv koji se koristi za postupak tokom koga se u posebnim tvornicama ili drugim industrijskim postrojenjima sirovine pročišćuju, odnosno oplemenjuju za daljnju upotrebu.
Tajlandski solarni kalendar
Tajlandski ili Tajski solarni kalendar, Suriyakati (Thai: สุริยคติ), je zvanični i pretežiti kalendar u Tajlandu od kako ga je prihvatio kralj Chulalongkorn 1888., mada se zapadni kalendar ponekad koristi u poslovne svrhe i prilično često u bankarstvu.
left|thumb|Avg/kol. 2004/2547BEright|thumb|Oznaka dana
Izgled (zidnog) kalendara
right|thumb| Tajski (levo) i kineski (desno) sveti dani.
Era
Godine se računaju po budističkoj eri (B.E.), koja je 543 godine ranija od naše (hrišćanske) ere A.D.. To znači da 2023. godini n.e. odgovara . B.E. Ova era počiva na odlasku (Parinibbana) Gautame Bude, što Tajci datiraju na 543. pne. (mada neki drugi izvori tvrde da je Buda umro 483. pne.). Ovo pravilo sabiranja/oduzimanja 543 važi samo od 1.1. 1941. - videti dole Istorijat.
Meseci
Meseci su istovetni kao u gregorijanskom kalendaru. Njihova imena potiču od Hindu imena za znake zodijaka. Imena 30-dnevnih meseci se završavaju sa -อายน -ayon, što potiče od sanskritskog korena -āyana, "dolazak..."; imena 31-dnevnih meseci se završavaju sa -อาคม -akhom, od sanskritskog -āgama s istim značenjem. Ime za februar/veljaču se završava sa -พันธ์ -phan, od sanskritskog bandha - "okovan" ili "vezan". Dan dodat februaru u solarnoj prestupnoj godini se zove Athikasuratin อธิกสุรทิน; respelovano radi lakšeg izgovora: อะทิกะสุระทิน.
Sedmice i sedmični dani
Sedmica je สัปดาห์ ili สัปดาหะ, što se izgovara สับ-ดา sàb-da, สับ-ปะ-ดา sàb-phà-daa, ili สับ-ดา-หะ sàb-da-hà. Naziv potiče od sanskritske reči za "sedam", On-line Royal Institute Dictionary (ORID) danas definiše sedmicu kao 7-dnevni period koji počinje u nedelju i završava se subotom. U lunarnom kalendaru, međutim, radi se o 7-, 8- i ređe 9-dnevnom intervalu između kvartilnih mesečevih mena; tj. od jednog วันพระ wan prà do drugog.
Sedmični dani su nazvani po Suncu, Mesecu i prevodu imena pet klasičnih planeta, isto kao u gregorijanskom kalendaru.
Primedba: Prikazane boje su tradicionalne tajlandske rođendanske boje povezane sa sedmičnim danima: crvena, žuta, ružičasta, zelena, narandžasta, plava, purpurna.
Istorijat
Kalendar je 1888. dekretom uveo kralj Chulalongkorn (Rama V), zvao se Ratana Kosindra Sok (รัตนโกสินทรศก), i bio je skoro identičan zapadnom gregorijanskom kalendaru. Međutim, godine su se brojale u odnosu na datum osnivanja Bangkoka (Ratana Kosindra), 6.4. 1782. (prvi dan godine 1 ere Ratana Kosindra (รัตนโกสินทร์ศักราช), skr. (ร.ศ.) ro so); to je istovremeno bio i datum osnivanja i danas vladajuće dinastije Chakkri. Kralj Vajiravudh (Rama VI) je promenio brojanje godina na budističku eru (B.E.) 1912. i utvrdio početak godine na 1. april/travnja.
U vreme kada je Drugi svetski rat bio na horizontu, 1941. (2484. B.E.), premijer Plaek Phibunsongkhram je dekretom odredio 1. januar/siječnja za zvanični početak nove godine (zbog čega je 2483. B.E. imala samo devet meseci). Prilikom pretvaranja datuma pre te godine, treba proveriti da li se radi o nadnevku između 1.1. i 31.3.: ako je tako onda treba dodati ili oduzeti 542 od broja godina umesto 543.
Danas su u zvaničnom kalendaru praznici i međunarodna Nova godina (1.1.), a takođe i proslave tradicionalne Tajlandske nove godine (Songkran (สงกรานต์) - 13. - 15. aprila/travnja). Budističke i kineske proslave koje su državni praznici (uključujući i Kinesku novu godinu), se i dalje računaju po lunarnom kalendaru, što znači da se njihovi nadnevci menjaju svake godine u odnosu na solarni kalendar.
Spoljne poveznice
(na engleskom:)
Warrenov pehar
Proizvodnja
Pehar je najverovatnije naručio rimski mušterija od grčkih majstora između 1. i 20. godine naše ere (ili generalno u prvom veku naše ere), moguće tokom helenizujuće vladavine Nerona. Napravljen je iz pet delova: glavna posuda koja je kovana iznutra, unutrašnjost je prekrivena debljim listovima srebra sa čvrstim obodom, osnova koja je od čistog srebra, postolje i dve drške (kako su izgledale može se videti na primeru skifosa ovde).
Stanje pehara pokazuje znake da je korišćen tokom dugog perioda; drške nedostaju i izgubljena je pozlata, ali se generalno nalazi u odličnom stanju. Prikazi seksualnih scena se često nalaze u rimskoj umetnosti, i mada su prikazi heteroseksualnih odnosa preživeli u većoj meri, ima sačuvanih i onih sa homoseksualnim scenama. Ovakvi predmeti su korišćeni na večernjim zabavama i obično su pravljeni u paru.
Scene
thumb|left|300px|Warrenov pehar, strana B Jedna strana prikazuje muškarca (aktivnog partnera, erasta) koji ima analni seks sa mlađim muškarcem (pasivni partner, eromenos, katamit), koji se spušta na erasta pridržavajući se za komad tkanine koja visi sa plafona. Ovu scenu krišom posmatra mladić, verovatno rob, sakriven iza vrata – inferioran status robova ga čini odgovarajućom figurom za ulogu voajera. S druge strane pehara prikazana su dvojica mlađih muškaraca koji, takođe, vode ljubav. Obe scene sadrže draperije u pozadini, kao i kitaru u prvoj i aulos u drugoj sceni. Ovo, kao i pažljivo prikazivanje uzrasta i statusa, kao i venca oko glave, upućuje na kultivisanu, elitnu, helenizovanu, ne-rimsku postavku sa muzikom i zabavom.
Kontroverze
Pehar je privukao veću pažnju stručnjaka tek 1993. godine zbog sadržaja koji se nalazi na njegovim slikama. Vekovima unazad, bar od vremena Winckelmanna su se predmeti sa homoerotskim scenama koji su preživeli cenzuru, čuvali u privatnim kolekcijama i prodavali na crnom tržištu. Tokom 1980-ih zbog promene stavova prema homoseksualnosti mnogi od ovih predmeta su se pojavili u javnosti, na javnom tržištu kao i u javnim muzejskim izložbama (ovaj pehar je, na primer, bio izložen u Antikenmuseumu u Bazelu i u Metropolitanu u New Yorku).
Tokom 1950-ih carina u SAD nije dozvolila da se predmet unese u državu, a izvestan broj muzeja (uključujući i sadašnjeg vlasnika, Britanski muzej) su odbili da ga kupe, smatrajući da se ne može izlagati.
Britanski muzej
Britanski muzej, koji je današnji vlasnik, kupio je pehar 1999. godine za £1.8 miliona kako bi sprečio da se predmet odnese iz Britanije. Ovo je bila najskuplja nabavka jednog izložbenog predmeta koju je Britanski muzej ikada platio i cena je bila mnogo puta uvećana u odnosu na prvu ponudu koju su dobili 1950-ih.
Pehar je bio izložen u sobi 3 od 11. maja do 2. jula, 2006. na izložbi: "Worrenov pehar: Seks i društvo u antičkoj grčkoj i Rimu".
Od 1. decembra, 2006. do 21. januara, 2007. pehar se nalazio u Jorkširskom muzeju. Pehar danas ima svoje stalno mesto u sobi 70 u Britanskom muzeju.
Holijačka Luka
Holijačka Luka je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Višegrad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 0 stanovnika.
Westminster, Texas
Westminster je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 861 stanovnika.
Agolla, Macerata
Agolla je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
T. E. B. Clarke
Thomas Ernest Bennett "Tibby" Clarke (7. 6. 1907. – 11. 2. 1989.) bio je engleski filmski scenarist i romanopisac. Najpoznatiji je po suradni na komedijama Ealing Studios. Dobio je Oscar za najbolji izvorni scenarij za film The Lavender Hill Mob 1952.
Codogna-Cardano, Como
Codogna-Cardano je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 892 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
Estrella, Sol y Luna, Tulum
Estrella, Sol y Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Tulum.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Trazibul (tiranin)
Trazibul je bio tiranin grada Milet u 7. vijeku pne. Pod njegovom vladavinom je Milet vodio dugotrajan rat protiv susjedne Lidije. Rat nije imao pobjednika, a Herodot tvrdi da je razlog tome što je Trazibul lukavstvom nagovorio lidijskog kralja Alijata II da sklopi mir. Nakon završetka rata su Milet i Lidija postali saveznici.
Trazibul je poznat po anegdoti koju također prenosi Herodot. Njegov je saveznik bio moćni korintski vladar Perijandar. Kada je na Trazibulov dvor došao Perijandrov glasnik tražeći savjet o najboljem načinu vladavine, Trazibul je umjesto riječi glasnika odveo u polje te počeo otkidati sve najviše klasove. Glasnik je to prenio Perijandru, a korintski vladar to shvatio kao preporuku da likvidira sve podanike koji se ističu od ostalih, odnosno koji bi mogli steći dovoljno bogatstva ili uticaja da u budućnosti ugroze njegovu vladavinu. Trazibulov primjer je kasnije često korišten od strane mnogih čvrstorukaških vladara kroz historiju.
Morrice, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 927, što je 45 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
771
Godina 771. (DCCLXXI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 771. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Ghārib Qu‘aysh, Hajjah
Ghārib Qu‘aysh je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Tri sestre (TV drama, 1982)
Tri sestre je jugoslovenska TV drama u produkciji TV Beograd emitovana 1982. godine. Predstavlja snimku predstave Jugoslovenskog dramskog pozorišta po znamenitom istoimenom komadu Antona Čehova. Režirao ju je Aleksandar Đorđević.
Uloge
Ostale uloge ▼
Bouzais
Buze je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Šer koja pripada prefekturi Sent Aman Monron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 254 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 75 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 202 m, a minimalnoj 150 m).
Oksibutinin
Oksibutinin (Ditropan, Lirinel XL) je antiholinergijski lek koji se koristi za olakšavanje urinarnih problema, što obuhvata frekventno mokrenje i nesposobnost kontrole urinacije. On deluje putem umanjenja mišićnih spazama bešike. Oksibutinin je kompetitivni antagonist M1, M2, i M3 podtip muskarinskog acetilholinskog receptora. On isto tako ima direktno spazmolitičko dejstvo na glatke mišiće bešike kao kalcijumski antagonist i lokalni anestetik, mada pri koncentracijama koje su daleko iznad onih koje se koriste u kliničkoj praksi. On je dostupan za oralnu primenu kao generička formulacija i pod brand imenima Ditropan i Lyrinel XL. On je isto tako na tržištu u obliku transdermalnog flaster pod imenom Oksitrol, i kao topikalni gel pod imenom Gelnique.
Oksibutinin je takođe mogući tretman za hiperhidrozu, ili hiperaktivno znojenje.
Stereokemija
Oxybutynin sadrži stereocentar i sastoji se od dva enantiomera. Ovo je racemat, tj. 1: 1 smjesa (R) - i (S) -form:
Hranjevac
Hranjevac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Višegrad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 57 stanovnika.
4174 Pikulia
4174 Pikulia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 3,189 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,6.
Pomârla, Pomârla
Pomârla je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Pomârla.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2964 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Estill County, Kentucky
je okrug u američkoj saveznoj državi Kentaki.