cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Windows 98
Windows 98 danas
Iako je Microsoft prestao izdavati zakrpe za ove Windowse oni se još nalaze u upotrebi kod korisnika s starijim PC računalima ili kod onih koji žele koristiti programe i igre napravljene do 2005 godine. Danas je još uvijek moguće naći maleni broj matičnih ploča i grafičkih kartica koje koriste ovaj operativni sistem tako da se može sastaviti Core 2 Duo ili Athlon 64 x 2 računalo koje će potpuno ispravno raditi na njemu s Windowsima 98. Jedina konkretna ograničenja su maksimalna količina memorije koja treba biti ograničena na 1 GB i obvezno posjedovanje AGP grafičke kartice. "Moderne" matične ploče što podržavaju Windowse 98 SE, a nalaze se još u proizvodnji su napravljene oko čipseta Intel 865, VIA P4M800Pro i nvidia 3.
Windows 98 modernizacija
Zadnje verzije osnovnih Windows 98 programa su:
Kupac
Kupac (takođe i mušterija ili klijent) jeste primalac usluga, robe, proizvoda ili ideje prodavca, snabdevača ili pružaoca usluge u zamenu za novac ili druge vrednosne usluge. Kupci se mogu podeliti u dve grupe:
Korisnik i kupac mogu ali ne moraju da budu iste osobe ili entiteti, ali se često mešaju. Kupac kupuje robu, a korisnik je koristi. Krajnji kupac može biti i korisnik, ali takođe može biti i neko ko je samo kupio robu za nekog drugog ko će da je koristi. S druge strane, posrednik nikad nije i korisnik.
Anoka
Anoka se može odnositi na
Beker
Beker se može odnositi na
Kamenica, Kosovo
125px|right|thumb|Položaj Kosovske Kamenice na Kosovu Kosovska Kamenica (do 1952. godine zvaničan naziv Kamenica, Kamenicë ili Kamenica, ili Dardanë ili Dardana) je grad i središte istoimene opštine na krajnjem istoku Kosova. Administrativno pripada Gnjilanskom okrugu.
Mellame, Belluno
Mellame je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
Blu Ert
Blu Ert se može odnositi na
Slayden, Tennessee
Slejden je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 178, što je 7 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pampur
mini|desno|250p| Pampuri za [[flaša|flaše šampanjca imaju disk od prirodne plute i telo od tehničke plute]] mini|desno|250p| Pampur ili pampura (reč nejasnog porekla) je čep od plute za zatvaranje flaša.
Karlton
Karlton se može odnositi na
Pampur
Čepovi od plute - pampuri čine oko 60% ukupne industrijske proizvodnje plute, dok se ostatak koristi za proizvodnju termičkih izolatora, u vagonima metroa, stanovima, pa čak i Nasinim raketama, a najveći proizvođači plute na svetu su Portugalija, na prvom mestu, za kojom sledi Španija.
Istorija
Pluta se koristila još pre 3000. godine p. n. e, u Egiptu, Vavilonu i Persiji. U nekom egipatskom sarkofazima pronađena su tegle sa poklopcima od plute za čuvanje hrane. U Italiji su pronađeni tragovi plute na raznim objektima, kao što su bove, burad, ženske cipele i krovovi kuća.
U Francuskoj, oko 1680. godine, benediktinski monah Pjer Perinjnon, koji je bio zadužen za održavanje manastirskog vinskog podruma, u nameri da reši problem velike količine ugljen-dioksida i pucanja flaša, počeo je da koristi deblje flaše iz Engleske i pampur za zatvaranje flaša svog čuvenog šampanjca „Dom Perinjon“. NJegovo otkriće predstavljalo je pravu revoluciju u industriji tog regiona. U kasnijim godinama u Evropi se, ujedno sa povećanjem potrošnje šapmpanjca poznatih francuskih proizvođača, kao što su (1729),  (1743) o  (1783), povećala i proizvodnja pampura.
Na Iberijskom poluostrvu sistematska eksploatacija drveta plute za proizvodnju pampura započela je u 18. veku. Godine 1750. godine izgrađena je prva fabrika pampura u Đironi, odakle se proizvodnja proširila i na druge delove Španije. Početkom 20. veka započela je proizvodnja pampura sa gornjom površinom od prirodne, a ostatkom tela čepa od aglomerisane ili tehničke plute. Nešto kasnije, registrovano je nekoliko patenata od plute u sistemu za transmisiju i gumama automobila. U Drugom svetskom ratu pluta se koristila u vojnoj opremi, a od 1940-ih se kristio plutani prah za transprot voća.
Karakteristike
mini|desno|250p|Presek stabla hrasta plutnjaka Osnovne karakteristike pampura, koje ih čine prikladnim za zatvarače za tegle, i za čepove boca za vino, šampanjac, ulje i sirće su :
Proces proizvodnje
mini|desno|200p|Vađenje Ekstrakcija (vađenje) kore drveta vrši se od sredine maja do sredine avgusta. Za prvu ekstrakciju potrebno je da drvo bude staro najmanje 25 godina, kada dostiže debljinu od 0,7 i visinu od 1,3 metra, ali se kvalitetan pampur može dobiti tek kod treće ekstrakcije, kada je staro između 40 i 50 godina.
Vađenje plute je proces koji danas obavljaju profesionalaci, jer je potrebna velika veština, kako bi se dobili što veće ploče plute i kako se u toku sečenja, isečena drveta ne bi iskidala, a drvo ostalo neoštećeno. Posle obavljenog posla, mesto na drvetu na kome, na kome je kora odstranjena, upisuje se godina ekstrakcije. Jednom kada je pluta izvađena, ona mora da odstoji oko šest meseci, pre nego što počne da se obrađuje.
Proizvodnja pampura je složen proces koji zahteva strogu kontrolu u različitim fazama njegove proizvodnje. Obavlja se u nekoliko faza :
Aglomerisani ili tehnički pampur se sastoji od prirodne plute na vrhu čepa, dok se ostatak čepa pravi od parčića plute, koje ostaju posle sečenja prirodne plute. Prvi deo dobija se sečenjem plute na diskove širine oko 6,5 milimetara. Aglomerisani deo dobija se od granula, mlevenih parčića, obično veličine 3—7 milimetara, koji se međusobno lepe i spajaju u jednu celinu.
Vrsta pampura
Osim pampura od prirodne, postoje i različite vrste pampura od tehničke plute, sa jednim ili više diskova od prirodne plute, na jednom ili oba kraja pampura. Prirodni pampur može biti obložen prahom od plute radi poboljšanja izgleda i funkcionalnosti. Takođe, ceo pampur može biti izrađen samo od tehničke plute, sa parčićima veličine od 0,25 do 8 milimetara. Osim diskova od prirodne plute, na krajevima tehničke plute, mogu se postaviti i drugi materijali, kao što su drvo, kaučuk, plastika, metal, staklo itd.
Nikša Bareza
Nikša Bareza (Split, 1936.), hrvatski je dirigent. Više od trideset godina dirigira po najvećim europskim opernim kućama i koncertnim dvoranama, te je dugogodišnji (od 1992.) šef-dirigent Simfonijskog orkestra Hrvatske radiotelevizije. Od 2001. godine također je šef dirigent Opere i filharmonije Robert Schumann u Chemnitzu. U sklopu Splitskoga ljeta zajedno s ansamblom Opere splitskoga HNK, ostvario je niz zapaženih glazbenih izvedba.
Životopis
Nikša Bareza rođen je 1936. godine u Splitu. U rodnom gradu pohađao je klasičnu gimnaziju i glazbenu školu za glasovir. U Zagrebu studira dirigiranje na Muzičkoj akademiji, a 1. prosinca 1959. godine diplomira ravnajući izvedbom Verdijeva "Krabuljnoga plesa" u HNK-u. Nakon Zagreba na usavršavanje je otišao u Salzburg kod profesora Hermanna Scherchena i Milana Sachsa. Od 1957. godine djeluje kao asistent i dirigent (tadašnjem šefu Milanu Sachsu) Opere u Zagrebu, a od 1965. do 1974. godine bio je i njezin ravnatelj. U tom periodu dobitnik je brojnih nagrada, te istodobno početak europske karijere. Nakon Zagreba odlazi u Operu u Zürichu, te uskoro dirigira popularnim inozemnim ansamblima značajne reputacije poput Nurnberškom filharmonijom, orkestrom teatra Kirov u Lenjingradu, pa potom u Moskvi, Rigi, Minsku, dok 1976. godine u Boljšoj teatru dirigira Verdijevom Aidom. Također nastupa u Staatsoperi u Beču, a u Parizu s ORF orkestrom sudjeluje na tri koncerta u Theater Champes-Elysees.
Sa popularnim orkestrima sudjeluje na brojnim značajnim glazbenim festivalima, a neki od njih su Athens Festival, Wiener Festwochen, Bordeaux Festival, Festival delle Novita Bergamo, Steirscher Herbst Graz, Dubrovačke ljetne igre, Splitsko ljeto, Soeul Festival i mnogi drugi. Također nastupa u velikim Opernim kućama poput Wiener Staatsoper, Hamburg Staatsoper, Opera u Genevi, Teatro Reggio u Torinu, Opernhaus u Zürichu, Opernhaus u Grazu, Teatro La Fenice u Veneciji.
1981. godine u Grazu postaje ravnatelj Opere, njezin prvi dirigent i šef dirigent tamošnje filharmonije. U tom uspješnom glazbenom djelovanju Nikša Bareza postavlja integralne verzije tetralogije Prsten Niebelunga Richarda Wagnera u Grazu, a izvedba je snimljena za austrijsku državnu televiziju ORF, te je proglašena glazbenim događajem sezone.
Od 1991. godine Bareza surađuje sa milanskim simfonijskim orkestrom Teatra alla Scala, te sa njegovim glazbenim direktorom Riccardom Mutijem realizira Wagnerovog Parsifala. Polovicom 1998. godine također u Scali dirigira Puccinijevom operom Manon Lescaut, a potom i Wagnerov Götterdämmerung (Sumrak bogova). Od 1992. ravna sa Simfonijskim orkestrom HRT-a, a od 2001. godine također je šef dirigent Opere i filharmonije "Robert Schumann" u Chemnitzu. Istodobno na poziv intendantice Mani Gotovac postaje umjetničkim ravnateljem Opere splitskog HNK.
U Parizu je dobio platinastu diskografsku medalju za operu Il Campiello Ermanna (Ermanno Wolf-Ferrari), koju je u Trstu snimio zajedno s ansamblom Kazališta Giuseppea Verdija.
Među mnogobrojnim Berezinim postignućima u hrvatskoj diskografiji, osobito je zapaženo kompaktno izdanje Alpske simfonije Richarda Straussa u izvedbi Simfonijskog orkestra Hrvatske radiotelevizije. Glazbeni kritičari u svakoj prigodi ističe inzvarednu predanost Berezina pristupa glazbenome djelu, njegovo veliko iskustvo, istančan osjećaj za stil te rafiniranu interpretaciju svake pojedinosti, a posebice se osvrće na njegovo sjajno poznavanje Wagnerove glazbe.
Nagrade
Nikša Bareza dobitnik je brojnih domaćih i inozemnih nagrada i priznanja. Dobitnik je nagrade koja nosi ime austrijskog baroknog skladatelja Johanna Fuxa. Nagradu dobiva odmah po njenom ustanovljavanju kao prvi dobitnik, a dodijeljena mu je za zasluge na području glazbene umjetnosti u Austriji. Nagradu grada Graza dobiva za rad s Filharmonijom i Operom, a u Hrvatskoj dobiva sve značajnije nagrade za glazbeno djelovanje poput nagrada Vladimir Nazor, Milka Trnina, Judita (tri puta), Josip Štolcer Slavenski, diskografske nagrade Porin, Lovro pl. Matačić i mnoge druge.
Karver
Karver se može odnositi na
Moždano specifični angiogenezni inhibitor
Moždano specifični angiogenezni inhibitori su G protein spregnuti receptori koji pripadaju klasi B, sekretinskoj familiji receptora. Članovi ove grupe su:
Metabotropni glutamatni receptor 8
Metabotropni glutamatni receptor 8 je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Funkcija
Aminokiselina L-glutamat je glavni ekscitatorni neurotransmiter u centralnom nervnom sistemu koji aktivira jonotropne i metabotropne glutamatne receptore. Glutamatergična neurotransmisija učestvuje u većini aspekata normalnih moždanih funkcija. Ona može da bude poremećena u mnogim neuropatološkim oboljenjima. Metabotropni glutamatni receptori su familija G protein spregnutih receptora, koja se deli u tri grupe na osnovu homologije sekvence, mehanizma prenosa signala, i farmakoloških svojstava. Grupa I obuhvata GRM1 i GRM5. Ovi receptori aktiviraju fosfolipazu C. Grupa II obuhvata GRM2 i GRM3, dok su u grupi III GRM4, GRM6, GRM7, i GRM8. Receptori grupe II i III su vezani za inhibiciju kaskade cikličnog AMP-a ali se razlikuju u njihovim selektivnostima za agoniste. Alternativne splajsne varijante GRM8 su poznate, ali njihova svojstava nisu potpuno određena.
Kurvularin
Kurvularin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 292,327 Da.
Vitina (razvrstavanje)
Vitina je izraz koji se uz Vitinu, grad i opštinu na Kosovu koristi za:
Msallata
Msallata (takođerAl Qasabat, Cussabat i El-Gusbát) je grad u sjeverozapadnoj Libiji, smješten u distriktu Al Murgub. Ima oko 55.000 stanovnika, a u njemu su kroz historiju postojale islamske škole. Najpoznatiji je po maslinicima i proizvodnji maslinovog ulja.
Cuves, Manche
Kiv je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 360 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 67 metara (maksimalnoj 128 m, a minimalnoj 32 m).
Dakota
Dakota se može odnositi na
Silikon
thumb|right|250px|Silikon Silikon (polisiloksan) je polimer koji se proizvodi kao fluid smole ili elastomera. Delimično je organsko jedinjenje ali ne sadrži ugljenik, već se sastoji od naizmeničnih atoma silicijuma i kiseonika. Kod većine silikona, dve organske grupe vezuju se za svaki atom silicijuma.
Silikonski fluid koristi se kao implant za grudi, kao lepak, maziva, za izolaciju od vode. Silikonska guma se koristi kao električni izolator, kao materijal za zaptivanje, kao komponenta automobilskog motora, za laminaciju staklene tkanine i kao hirurška membrana i implant.
Gudhju
Gudhju se može odnositi na
Ajsanti
Ajsanti se može odnositi na
Fayette, Mississippi
Fejet je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.614, što je 628 (-28,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vitina
Mjesto je poznato po incidentu tokom koga je američki vojnik u sastavu KFOR-ovih snaga silovao i ubio albansku djevojčicu.
Matija Alberti Matulić
Matija Alberti Matulić (Split, 1561. - Split, 28. kolovoza 1623.) je bio splitski jezikoslovac i izdavač crkvenih knjiga. Potječe iz splitske patricijske obitelji Alberti.
Životopis
Matija je prvo školovanje stekao u Splitu da bi potom doktorirao pravo u Padovi i vratio se u Split gdje se bavio odvjetništvom.
Poslije pogiblje brata Ivana (†1596.) pod Klisom lobirao je pismom kod cara Rudolfa II. predlažući mu da Splićani uz pomoć senjskih uskoka preotmu Klis Turcima.
Bio je protivnik splitskog nadbiskupa Markantuna de Dominisa, optužujući ga pred papinskim nuncijem i inkvizitorima kao heretika. Pred kraj života napustio je odvjetničku praksu i posvetio se alkemiji tražeći kamen mudrosti. Navodi se da je umro od posljedica alkemijskog pokusa.
Ajtaska
Ajtaska se može odnositi na
Ex Sottostazione, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Vobašo
Vobašo se može odnositi na
Rotaciona spektroskopija
thumb|right|300px|Deo rotaciono vibracionog spektra gasa [[ugljen-monoksida (CO) (sa FTIR-om), pokazuje prisustvo P- i R- grana. Frekvencija je na x-osi, a apsorbanca na y-asi.]] Rotaciona spektroskopija obuhvata spektroskopske tehnike kojima se mogu proučavati rotacije molekula: mikrotalasna spektroskopija i Ramanova spektroskopija.
Rotacije molekula
Svaki molekul u gasovitoj fazi može da rotira. U čvrstom materijalu i tečnostima, molekulske rotacije su ometene ili zakočene interakcijama s drugim molekulima. Čak i slobodni molekuli, ne mogu da rotiraju na bilo koji način: molekulske vibracije su kvantizovane. Molekul može imati samo određene ugaone količine kretanja. To znači da molekuli imaju diskretne nivoe rotacione energije. Apsorpcijom ili emisijom kvanta energije u obliku fotona, molekul može preći iz jednog rotacionog energetskog nivoa u drugi: molekul će ubrzati ili usporiti rotaciju za tačno određenu vrednost.
Opšti principi
Moment tromosti se definiše kao:, gde je m masa atoma, a r udaljenost atoma od ose rotacije. Za proizvoljnu orijentaciju molekula, može se definisati matrica momenata tromosti:
.
Moguće je odabrati koordinatne ose tako da gornja matrica bude dijagonalna:. U tom slučaju ose rotacije se zovu glavne ose rotacije. Momenti tromosti, koji odgovaraju glavnim osima rotacije, označavaju se s I_A, I_B i I_C. Moment tromosti I_A odgovara najmanjem momentu tromosti, a I_C odgovara najvećem momentu tromosti. Molekuli se prema simetriji mogu podieliti na: Izgled spektra molekula zavisi od skupa kome molekul pripada.
Zbog rotacija, molekuli osećaju centrifugalnu silu, koja ih deformiše. Deformacija molekula uzrokuje promenu momenta tromosti što može da komplikuje proračun položaja spektroskopskih linija. Zbog toga se često koristi aproksimacija krutog rotora: pretpostavlja se da se molekuli ne deformišu uslijed centrifugalnih sila. Drugi problem nastaje usled sprezanja rotacija i vibracija molekula. To se rešava pretpostavkom da molekul uopšte ne vibrira.
Dvoatomni molekuli
Dvoatomni molekuli, po definiciji spadaju u linearne rotore. Rotacija dva objekta oko zajedničkog težišta se može prikazati kao rotacija jednog objekta redukovane mase, oko ose rotacije, čija je udaljenost do objekta jednaka udaljenostima dvaju ishodnih objekata. Redukovana masa se računa po formuli:
Rešenjem Šredingerove jednačine, uz aproksimaciju krutog rotora i pretpostavkom da molekul ne vibrira, kao rešenje, se dobija: rotacioni član:
gde je J rotacioni kvantni broj, a B rotaciona konstanta. J može poprimiti celobrojne vrednosti veće od 0: J=0, 1, 2 ... Rotaciona konstanta se definiše kao:
.
Vadina
Vadina se može odnositi na
Rotaciona spektroskopija
Dvoatomni molekuli
Rotaciona konstanta ima dimenziju frekvencije i obično se izražava u megahercima (MHz). Ponekad se koristi rotaciona konstanta koja ima dimenziju talasnog broja (jedinica je recipročni centimetar):
Energija spektroskopskog prelaza odgovara razlici dva članova:
Foton, kao čestica koja ima spin 1 može promeniti rotacioni kvantni broj za 1. To daje izborno pravilo za rotacioni prelaz vođen dipolnim momentom molekule:
Kod raspršenja zračenja (Ramanski prelaz), jedan foton se apsorbuje, a jedan emituje, pa je izborno pravilo:
Kandijohaj
Kandijohaj se može odnositi na
Rotaciona spektroskopija
Dvoatomni molekuli
Pomoću danih izbornih pravila moguće je izračunati položaj spektroskopskih linija u spektru. Spektroskopske linije su međusobno jednako udaljene; Položaj linije u apsorpcijskom ili emisionom spektru je:
a u Ramanovom spektru:
Realni molekuli nisu kruti rotori, a čak i u najnižem vibracionom stanju, vibriraju, pa je opšte rešenje puno komplikovanije:
Gde su, vibraciono zavisne, rotacione konstante:
\alpha _e, \beta _e, \gamma _e... su konstante sprezanja rotacije i vibracije, a B_e, D_e, H_e... su rotacione konstante, ekstrapolisane na dno vibracione ravni potencijalne energije.
Linearni rotori
Molekuli koje spadaju u grupu linearnih rotora imaju sve atome na zamišljenom pravcu (internuklearnoj osi). To znači da je moment tromosti kroz internuklearnu osu jednak nuli (I_A=0): rotacija oko internuklearne ose zapravo uopšte nije rotacija molekula. Preostale ose rotacije su jednake: I_B=I_C. Primeri linearnih rotora su: ugljenik dioksid, cijanovodonik, acetilen.
Jednačine, koje su prikazane za dvoatomne molekule, mogu se primeniti i za linearne rotore; razlika je u računanju momenta tromosti i u računanju sprezanja vibracija i rotacija.
Linearni višeatomni molekuli (molekuli koje imaju više od tri atoma) imaju 3N-5 vibracionih stupnjeva slobode, gde je N broj atoma: ukupni broj stupnjeva slobode je 3N, što dolazi od broja koordinata kojima se mogu opisati položaji svih atoma u molekulu, od kojih tri stupnja slobode otpadaju na ukupni položaj molekula u prostoru (na translaciju), a dve, na rotacije molekula. Tada izraz za B_v postaje:
gde je d_i degeneracija vibracijskog nivoa.
Simetrični rotori
Simetrični rotori se mogu podeliti na: izdužene simetrične rotore i spljoštene simetrične rotore, zavisno oa odnosa momenata tromosti:
Primeri spljoštenih simetričnih rotora su: benzen, bor trifluorid, ciklopropan, ... Primeri izduženih simetričnih rotora su: metil hlorid, alen, ...
Rotacione konstante se računaju za svaku osu rotacije:
, ,
Simetrični rotori, pored rotacionog kvantnog broja J, imaju i kvantni broj projekcije rotacije: K, te kvantni broj projekcije na laboratorijsku z osu: M_J. Kvantni broj K i M_J mogu poprimiti vrednosti:
Rotacije s različitim M_J imaju istu energiju. Uzevši u obzir da se kvantni broj K obično označava kao pozitivna vrednost, ukupna degeneracija rotacionog kretanja simetričnog rotora je 2J(J+1), osim u slučaju kada je K=0: J(J+1).
U opštem slučaju, rotacijski član izduženog simetričnog rotora je:
.
Rotacioni član spljoštenog simetričnog rotora je sličan:
Rotacione konstante: A, B, C, te konstante centrifugalne distorzije: D_J, D_K i D_{JK}, zavise od vibracija, kao što je prikazano na primeru dvoatomnih molekula.
Izborna pravila za rotacione prelaze simetričnih rotora, vođenih dipolnim momentom su: i \Delta K=0.
Iz toga sledi položaj linija u spektru:
Simetrični kruti rotor imao bi gotovo identični rotacijski spektar kao i linearni rotor, samo bi položaji linija bili pomaknuti za 4D_J(J+1)^3. Zbog trećeg člana u formuli, centrifugalna distorzija uzrokuje cepanje linija na J+1 liniju.
Sferni rotori
Sferni rotori imaju sve momente tromosti jednake: I_A=I_B=I_C. Primeri sfernih rotora su molekuli kubne simetrije: metan, kuban, B_{12}, fuleren...
Rotacioni član krutog sfernog rotora je:
Degeneracija rotacionih članova je [J(J+1)]^2.
Sferni rotori, zbog svoje visoke simetrije, nemaju trajni dipolni moment niti anizotropnu polarizabilnost. Zbog toga sferni rotori nemaju mikrotalasni niti Ramanov spektar. Centrifugalna distorzija može deformirati sferni rotor, u dovoljnoj meri da u visokim rotacionim stanjima, sferni rotor pređe u simetrični i pokaže spektar.
Asimetrični rotori
Asimetrični rotori imaju momente tromosti, duž različitih glavnih osa rotacije, različite: . Energijski nivoi se opisuju glavnim rotacionim brojevima:, J_C, te kvantnim brojevima projekcije rotacije na molekulske rotacione ose: K_A, K_B, K_C. Degeneracija između projekcija rotacija na molekulsku ose rotacije kod asimetričnih rotora ne postoji, a izborna pravila nisu rigorozna kao kod drugih rotora, pa rotacijski spektri imaju puno linija. To spektre čini zamršenim i teškim za asignaciju. Analiza spektra se obično provodi poređenjem s prethodno izračunatim vrednostima položaja linija. Spektar se konceptualno može pojednostaviti poređenjem asimetričnog rotora sa simetričnim rotorom. Stupanj asimetričnosti se može prikazati konstantom \kappa:
.
Vrednost \kappa može biti između +1 i -1. Simetrični spljošteni rotori imaju vrednost \kappa=+1, a Simetrični izduženi rotori imaju \kappa=-1. Asimetrični rotori imaju vrednosti \kappa između tih vrednosti. Većina asimetričnih rotora ima vrednosti \kappa blizu +1 ili -1.
Izborna pravila se mogu podeliti u tri skupa:
prelazi tipa a: \mu_a \ne 0 , prelazi tipa b: \mu_b \ne 0 , prelazi tipa c: \mu_a \ne 0 ,
Prelazi s većim \Delta K su puno slabiji.
Primena rotacione spektroskopije
Kako rotaciona konstanta zavisi od momenta tromosti, a moment tromosti od geometrijskih parametara molekula, određivanjem rotacionih konstanti, moguće je odrediti geometrijske parametre molekula: dužine veza, uglove i torzione uglove. Problem je što momenti tromosti, kod višeatomnih molekula zavise od mnoštva geometrijskih parametara, koji se ne mogu dobiti iz jedne rotacione konstante. Zbog toga je potrebno snimiti mikrotalasne spektre molekula s pojedinim atomima supstituisanim odgovarajućim izotopima. Na taj način se dobija nekoliko momenata tromosti, pomoću kojih se, uz pretpostavku da su geometrijski parametri izotopno supstituiranih molekula jednaki, mogu rešiti geometrijski parametri. Geometrijski parametri, određeni mikrotalasnom spektroskopijom, smatraju se najtačnije određenim geometrijskim parametrima. Mikrotalasna spektroskopija je jedna od retkih metoda kojima se struktura molekula može određivati u gasovitoj fazi.
Primenom Štarkovog efekta mogu se veoma precizno određivati dipolni momenti molekula, i druga električna svojstva molekula.
Mikrotalasna spektroskopija je nezamjenjiva metoda u astronomiji. U astronomiji, mikrotalasno područje proučava grana astonomije koja se zove radioastronomija, jer su radio teleskopi obično tako konstruisani da primaju radio talase i mikrotalasno zračenje. Pomoću mikrotalasnog spektra, astronomi mogu analizirati molekule u maglinama koje su mnogo hiljada svetlosnih godina udaljeni od Zemlje.
Okrug Priština
Okrug Prishtina ili Prištinski okrug je jedan od sedam okruga na Kosovu pod administracijom UNMIK-a.
U okviru tog okruga se nalaze slijedeće opštine:
Danger Man
Danger Man (također poznat i pod nazivom Secret Agent, Destination Danger i John Drake) je britanska špijunska TV-serija koja se originalno emitirala između 1960. i 1962, odnosno između 1964. i 1968. godine. Glavni junak je bio John Drake, tajni agent koji je širom svijeta obavljao tajne poslove za NATO i M9, britansku tajnu službu, a koga je tumačio Patrick McGoohan. Serija je doživjela popularnost, isto kao i pjesma Secret Agent Man, koja je veliki hit.
Zbog sličnosti koju John Drake ima s likom Zatvorenika br. 6 u kasnije snimljenoj kultnoj TV-seriji The Prisoner - koga je također tumačio McGoohan - dan-danas traju rasprave među fanovima da li je Danger Man njen prequel.
Hyde, Pennsylvania
Hajd je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.399, što je 92 (-6,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kurzeren
Kurzeren je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 216,319 Da.
Nenad Cambi
Nenad Cambi (Split, 21. veljače 1937. godine), hrvatski arheolog, redovni član HAZU.
Životopis
Radio je kao kustos Arheološkog muzeja u Splitu. Od 1976. godine je honorarni docent, a od 1982. godine profesor na Filozofskom fakultetu u Zadru (redovni profesor od 1986.).
Član je više domaćih i inozemnih institucija (Hrvatskog arheološkog društva, Centra za balkanološka ispitivanja AZU Republike BiH, dopisni član Pontificia Commissione di Archeologia Sacra (Vatikan), član suradnik HAZU (Zagreb) i dr.). Predavao je na sveučilištima u Marburg, Rimu, Bordeauxu i Ljubljani.
Bavi se klasičnom skulpturom i starokršćanskom arheologijom. Voditelj je brojnih arheoloških istraživanja u Saloni, na Visu, Naroni i drugdje. Najvažnije podmorska istraživanja provodio u uvalama Vela Svitnja i Špinut u Splitu.
Napisao 13 knjiga i oko 300 znanstvenih i stručnih radova, osim toga brojne recenzije i enciklopedijske jedinice u domaćim i svjetskim enciklopedijama te novinski članci.
Vidi još
Cambi
Zlostavljanje u vezi
Zlostavljanje u vezi ili nasilje u vezi je naziv za vršenje ili prijetnje nasiljem od strane partnera (momak ili djevojka) u intimnom odnosu koji ne predstavlja brak ili vanbračnu zajednicu, najčešće u stadiju udvaranja ili izlazaka. Takav odnos, koji sadrži zlostavljanje jednog od partnera, se naziva zlostavljačka veza.
Zlostavljanje u vezi se može pojavljivati u raznim oblicima kao što su: psihološko zlostavljanje, emocionalna ucjena, seksualno zlostavljanje, fizičko zlostavljanje i psihološka manipulacija.
Posljednjih godina je u javnosti veliku pažnju izazvao fenomen zlostavljačkih veza među adolescentima, odnosno tinejdžerima, koji se smatraju posebno ranjivim na ovakvu vrst zlostavljanja.
Alleuds (De Sevr)
Ale je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 285 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 170 metara (maksimalnoj 171 m, a minimalnoj 144 m).
Vajnona
Vajnona se može odnositi na
Vosika
Vosika se može odnositi na
Vitina (Ljubuški)
Vitina je naselje u Bosni i Hercegovini koje administrativno pripada općini Ljubuški i Zapadnohercegovačkom kantonu Federacije BiH.
Nalazi se pored Ljubuškog, na rijeci Trebižatu, a smještena na rubu polja, uz izvor vrela Vrioštice. U blizini su dva vodopada Koćuša i Kravica, koje znaju posjetiti prolaznici na putu za Međugorje.
Naselje broji oko 2000 stanovnika. Prema popisu iz 1991. godine tamo je živjelo 3.353 stanovnika, od čega su 3.245 bili Hrvati (97%), 80 Muslimani (Bošnjaci) (2%), 23 Jugoslaveni (1%) i 5 ostalih.
Bitka za Kupres 1942.
Bitka za Kupres odigrala se od 28. jula do 20. avgusta 1942. godine. Operativna grupa brigada Vrhovnog štaba NOVJ nastojala je da izoluje ustaški garnizon u Kupresu i u više navrata pokušala da ga koncentričnim udarom likvidira.
Vitina (Ljubuški)
Vitina također predstavlja sjedište istoimene katoličke župe koja obuhvaća i obližnja mjesta Otok, Grabovnik i Proboj.
Bitka za Kupres 1942.
Oko 600 pripadnika 3. bojne Crne legije pod vodstvom Rafael Bobana je zajedno sa lokalnim ustaškim i domobranskim postrojbama pod zapovjedništvom Franje Šimića gotovo mjesec dana branilo Kupres od četiri partizanske brigade. Partizani su izveli tri koncentrirana napada protiv 1500 branitelja tijekom noći 11./12. kolovoza, 14. kolovoza i 19. kolovoza.
Vitina (Ljubuški)
Vitina je rodno mjesto književnika kao što su Mehmed-beg Kapetanović, Zija Dizdarević i Vlatko Majić,Castimir Majić ali i Ludviga Pavlovića, jedinog preživjelog člana tzv. Bugojanske grupe koji je 1992. godine poginuo na početku rata u Bosni i Hercegovini. Njemu je u centru mjesta podignut spomenik.
Bitka za Kupres 1942.
Svi napadi su ostali bezuspešni i pored osetnih gubitaka, pa je Vrhovni štab 20. avgusta odustao od opsade Kupresa i usmerio snage prema Mrkonjić Gradu i Jajcu. Među partizanskim borcima je ostalo gorko sećanje na teške gubitke. Osim nedovoljne brojnosti i opremljenosti, uzrok poraza ležao je i u neadekvatnom komandovanju, pogrešnoj upotrebi i nedovoljnom sadejstvu. No, bitka je za mlade brigade predstavljala ratnu školu u kojoj su stečena značajna iskustva.
Namere sukobljenih strana
minijatura|Kaznena ekspedicija Crne legije u reonu Kupresa i Livna 1942. U istočnim krajevima partizani su bili prinuđeni na defanzivu, što je iscrpljivalo njihove ljudske i materijalne resurse. Vrhovni štab uvideo je da se partizanski rat može uspešno voditi jedino ofanzivnom strategijom, brzim pokretima i iznenadnim napadima. Nakon iscrpljujućih višemesečnih borbi protiv italijansko-četničkih snaga u istočnoj Hercegovini, Crnoj Gori i Sandžaku, Vrhovni štab je doneo odluku da od preostalih udarnih snaga u tim krajevima formira grupu brigada i sa njima pokrene nastupni marš prema zapadu i severozapadu, uspostavljajući vezu sa svojim snagama u zapadnoj Bosni i Dalmaciji.
Četiri formirane proleterske brigade otpočele su nastupanje iz istočne Hercegovine 24. juna, a još dve brigade krenule su istim putem krajem jula. Tokom jula jednice su očistile garnizone NDH u dolini Neretve i na komunikaciji Sarajevo - Mostar i izbile u Livanjsko i Kupreško polje i u dolinu reke Vrbas.
Oblast kojom su nastupale brigade nalazila se najvećim delom u italijanskoj okupacionoj zoni. Italijani su u maju i junu odlučili da izvrše reogranizacijuju svog okupacionog sistema, te su povukli svoje trupe iz gotovo svih mesta u unutrašnjosti i predali ih snagama NDH.
Međutim, za uspešno izvršenje ovog poduhvata nisu raspolagali dovoljnim ljudskim i materijalnim resursima, kao ni potrebnom podrškom stanovništva. Otuda se grupa partizanskih brigada u početku svog nastupanja susretala sa slabijim odbrambenim snagama, sastavljenim od lokalne milicije, manjih vojnih jedinica slabe borbenosti i samo manjim grupama ustaša. Tako su partizani s lakoćom zauzeli Konjic, Prozor i Gornji Vakuf. Ovaj prodor partizana izazvao je uzbunu u strukturama NDH i hitno ojačavanje ostalih garnizona elitnim ustaškim snagama iz Prvog stajaćeg djelatnog zdruga, takozvane Crne legije i jačim domobranskim formacijama sa pripadajućom ratnom tehnikom.
Došlo je do neke vrste bitke sa vremenom koja je odlučivala sudbinu garnizona u Bosni, do trke između snaga NDH i NOVJ.
Partizani su ovu trku u velikoj meri izgubili, i tako za neko vreme ispustili inicijativu iz ruku. Zavarani prethodnim lakim uspesima, nisu posvetili dovoljno pažnje neprijateljevim namerama i aktivnostima, i nisu izvršili dovoljan pritisak na neprijateljske komunikacije. Tako su početkom avgusta ustaški garnizoni u gornjem toku Vrbasa, te Kupres, Livno i obližnja mesta, znatno ojačani. Umesto nekoliko stotina naoružanih civila, sad su se pred partizanima nalazile hiljade fanatičnih ustaša predvođenih svojim komandantima pukovnikom Francetićem, pukovnikom Šimićem i bojnikom Bobanom, koji su početkom avgusta rukovodili borbama u oblasti Livna, Bugojna i Kupresa.
To je dovelo do neuspeha. Vrhovni štab je operativnu grupu podelio na dva dela: severnu grupu, koju su sačinjavale Druga i Četvrta proleterska, i južnu, od Prve i Treće proleterske. Severnoj grupi dat je zadatak da deluje u gornjem toku Vrbasa i da zauzme Bugojno i Donji Vakuf, a kao sporedni cilj da likvidira garnizon u Kupresu. Južna grupa dobila je zadatak da zauzme Livno i okolna uporišta.
Zadatak postavljen pred severnu grupu, imajući u vidu odnos snaga, odlučnost i utvrđenost neprijatelja, bio je nerealan. Situaciju je pogoršalo slabo i nedosledno rukovođenje, tako da ova grupa nije uspela da prekine neprijateljev saobraćaj u ovoj oblasti. Stoga je napad na Bugojno u dva navrata (16./17. i 20./21. jula) završen neuspehom, a grupa nije uspela ni da blokira garnizone, već se našla izložena ispadima ustaša iz Bugojna i Kupresa. Tada je Vrhovni štab doneo odluku da ova grupa likvidira garnizon u Kupresu.
U međuvremenu, južna grupa uspela je da u borbama 5.-6. avgusta slomi otpor ustaško-domobranskog garnizona i zauzme Livno. Ova pobeda je donekle olakšala situaciju severne grupe i imala dalekosežan značaj za razvoj Narodnooslobodilačkog pokreta.
Tvrđava Kupres
minijatura|Ustaše i domobrani tokom bitke za Kupres 1942. [[Franjo Šimić drugi s leva, Rafael Boban u sredini.]] minijatura|Ustaška [[Crna legija u Kupresu 1942.]] Kupres je pred Drugi svetski rat bio varošica sa ne više od 1.000 stanovnika, smeštena u kraškom polju između planina, udaljena od glavnih puteva i od glavnih tokova civilizacije. Stanovništvo u Kupresu i okolini bilo je etnički i verski šaroliko - najbrojniji su bili Srbi, zatim Hrvati, a postojala je i značajna populacija Muslimana - Bošnjaka. Fašistička propaganda u ovom kraju imala je 1941. godine znatnog uspeha u stvaranju međuetničkog nepoverenja i mržnje. Nakon obrazovanja NDH stvorene su i naoružane ustaške grupe, koje su počinile brutalne i masovne masakre nad srpskim stanovništvom. Tokom ustanka, među nesrpskim stanovništvom proširio se strah od odmazde, čemu su doprineli fašistički agitatori na obe strane. To je dovelo do produbljivanja etničke mržnje i međusobnog straha, što je dovelo do visoke uspešnosti u mobilisanju nesrpskog stanovništva u snage NDH. Pri pojavi ustanika, praktično svi odrasli muškarci bi uzimali puške u ruke i svrstavali se u jedinice ustaške milicije.
Pojava proleterskih brigada izazvala je takvu mobilizaciju. Pred svakim jačim napadom muslimansko i katoličko stanovništvo sklanjalo se sa porodicama i stokom u Kupres. Stvaranju straha i nepoverenja doprinosili su rukovodioci NDH - na primer, pukovnik Šimić u izveštaju od 3. avgusta kaže da „partizani pale sva muslimanska i katolička sela oko Kupresa“. Koncentričan napad partizana na Kupres doveo je do toga da su u gradiću, pored stanovništva, našlo još oko 9.000 izbeglica iz okolnih sela, dok su se muškarci svrstali u ustaške jedinice, rešeni da se bore do poslednjeg.
Tok bitke
Nakon odbijanja napada na Bugojno, Druga proleterska brigada je rasporedila svoje bataljone na cestu između Kupresa i Bugojna i između Kupresa i Blagaja. Jedinice su vršile čišćenje terena napadajući čete lokalne ustaške milicije. Goneći ustašku miliciju iz Zlosela, brigada je u dva navrata upala u sam Kupres, a 28. jula gotovo je uspela da ga zauzme. Međutim, narednih dana našla se pod udarom jačih ustaških snaga iz Bugojna, koje su nastojale da se probiju u Kupres radi ojačanja garnizona. Petog avgusta u zoru istovremeno su krenule u nastupanje ustaše iz Bugojna i iz Kupresa. Veštim manevrom uspeli su da odbace brigadu prema Blagaju i da oko četiri popodne uđu u Blagaj i počnu sa paljevinom i pljačkom. Kontranapadom brigada je uspela da ih odbaci iz Blagaja, ali nije uspela da spreči spajanje dveju grupa i pristizanje pojačanja u Kupres.
Vrhovnom štabu postalo je jasno da se mora stvoriti veća koncentracija snaga ukoliko se želi likvidirati kupreški garnizon. Pored lokalnih partizanskih jedinica, angažovao je Prvu krajišku brigadu i neke bataljone iz južne grupe. Prva krajiška bila je međutim angažovana u borbama za Ključ i u okolini Sanskog Mosta, pa je napad organizovan bez nje.
Spoljašnju odbranu Kupresa činili su utvrđeni položaji u obližnjim selima: Zloselima, Osmanlijama, Olovu, Čar dačici, Alajbegovom Odžaku, Begovom Selu, Goravcima, Otinovcima, Botunu, Kukavicama, Vrilu i Brdima, kao i na uzvišenjima. Naročito su bili utvrđeni položaji na severnoj i severozapadnoj strani: na visovima Malim i Velikim Vratima, Malom Stožeru, Maloj Plazenici i Čardačici. Sa zapadne je strane čitav niz naselja i brežuljaka, utvrđenih rovovima, bio uključen u sistem odbrane, dok je s južne i istočne strane golo polje predstavljalo, samo po sebi, prepreku za napadača jer je bilo kontrolisano vatrom iz utvrđenja na ivici grada. U polju na oko 200 metara od prvih kuća pored puta za Vukovsko nalazio se betonski silos sa kojeg su ustaše mitraljezima kontrolisale prilaze mestu.
Prvi napad na Kupres
Plan napada bio je jednostavan: partizanske brigade trebalo je da koncentričnim napadom likvidiraju spoljašnju odbranu, upadnu u mesto i unište protivnika. Napad je predviđen za 21 čas 11. avgusta. Imali su da izvedu: Druga i Četvrta proleterska, Deseta hercegovačka i Drugi bataljon Treće proleterske brigade, bataljoni "Pelagić" i „Iskra“ Trećeg krajiškog odreda i Kupreška partizanska četa - ukupno 13 bataljona, odnosno nešto manje od 2.000 boraca. Glavni udar, između komunikacija koje vode od Bugojna za Kupres izvodile su Druge i Četvrte proleterske brigade, i bataljon Trećeg krajiškog odreda.
Štab Druge proleterske brigade je uputio Prvi i Treći bataljon prema Malim i Velikim Vratima, Maloj Plazenici i Malom Stožeru, da zauzmu te jake objekte koji štite grad sa severne i severoistočne strane i da presecanjem komunikacije spreče svaki pokušaj intervencije neprijatelja iz Bugojna. Pošto su se na položajima duž puta nalazili jači neprijateljevi delovi, ukopani u rovovima, to su partizani naišli na žilav otpor. Pridajući značaj tim objektima, jer je njihovim držanjem obezbeđivao komunikaciju na najugroženijem mestu, tj. na prevoju između Kupreškog polja i doline Poričnice, neprijatelj je nastojao da se po svaku cenu održi na njima. Pa ipak, i pored sve upornosti, ustaše su, snažnim jurišima boraca Druge proleterske brigade, bile prinuđene da napuste položaje i da se povuku, delom u Kupres, a delom ka Bugojnu.
U oštrim borbama, koje su trajale do pred zoru, bombaši su osvajali rov po rov. Pošto su ovladali Velikim Vratima, bataljoni Druge proleterske brigade su izvršili rušenja i zaprečavanja na drumu od Velikih Vrata do Koprivnice. Svi drveni mostovi bili su popaljeni, a drum je prekopan dubokim jarkovima i zakrčen velikim brojem stabala.
U međuvremenu su Drugi i Četvrti bataljon napali neprijateljeve položaje na Čardačici, gde je takođe došlo do jake borbe. Ustaše su pružile snažan otpor i u prvi mah zadržale partizane. Međutim, ponovljenim jurišem, bataljoni su slomili odbranu i potisli ustaše u grad. Nastavljajući napad partizani su se dohvatili i prvih kuća, gde su uspeli da zaplene tri puškomitraljeza, ali je tu njihov prodor bio zaustavljen. Delovi Trećeg krajiškog NOP odreda (četa bataljona "Pelagić", Kupreška četa i Strojički vod), nastupajući duž starog druma koji se spušta u grad padinama Male Plazenice, izbili su takođe pred prve kuće, gde su hrabro poginuli poznati krajiški komandanti, narodni heroji Simo Šolaja i Dušan Metlić. Prodor delova Druge proleterske brigade i Trećeg krajiškog odreda u severni deo varošice nije mogao biti izvršen jer je, usled snažnog otpora neprijatelja, silina napada popustila. Ustaše su na tom prostoru ubacile svoje rezerve, brzo lokalizovale mestimične prodore partizana i tako uspele da konsoliduju odbranu. Pošto su druge jedinice bile zadržane na prilazima gradu, to su se oba bataljona Druge proleterske brigade i delovi Trećeg krajiškog odreda našli u teškoj, situaciji. Dan je zatekao ove usamljene delove pred neprijateljevim utvrđenjima, izložene jakoj vatri. Kako je bilo očigledno da se više ne može ništa učiniti i da bi svako dalje insistiranje na prodoru u grad bilo neopravdano, štab brigade je obustavio napad, a jedinice povukao na Čardačicu i Malu Plazenicu.
Ostala dva bataljona Četvrte proleterske brigade, koji su napadali s juga, preko Kupreškog polja, naišli su na otpor neprijatelja još u selu Brdima, oko 4,5 -{km}- južno od Kupresa. Neprijateljevi istureni delovi su se, međutim, brzo povukli. Bataljoni su odmah nastavili nastupanje ka Kupresu. Pošto su izgubili dosta vremena na zaposedanje Pogane Glavice, Drugi bataljon je pred zoru izbio pred Kupres. Pošto nije uspeo da uhvate vezu sa susednim jedinicama i ocenivši da bi prema trenutnoj situaciji samostalno nastupanje bilo bezizgledno i dovelo do nepotrebnih žrtava, štab je u zoru izvukao svoj bataljon iz dodira sa neprijateljem.
Jedinice NOVJ tokom noći uspešno su savladale spoljašnju odbranu mesta, ali su pri tome izgubile dosta vremena i snage. Tako su se u zoru našle na otvorenom polju, bez pogodnih zaklona, pred glavnom neprijateljskom linijom odbrane na ivici mesta koja nigde nije bila ozbiljno narušena. Jedino je Druga proleterska NOU brigada, napravila ograničen prodor u severnom delu mesta. Štabovi su stoga povukli svoje bataljone izvan domašaja neprijateljske vatre i napad se ugasio.
Odstupajući kroz ustaška sela Olovo, Osmanlije, Zlosela, Botun i Vrila, partizani su, u cilju odmazde, zapalili 46 kuća i štala i oterali 461 govedo i 1762 ovce.
Ocenivši da je napad suzbijen i da se partizanske jedinice povlače, ustaše su krenule za njima da bi ih razbile i raspršile. Iz grada su se, u svim pravcima, uputile kolone ustaša, podržane artiljerijskom vatrom i dejstvom aviona, dok su istovremeno iz Bugojna krenuli jači delovi da bi raščistili put za Kupres. Naročito je aktivno bilo dejstvo aviona, koji su, po mišljenju komandanta jedinica u Kupresu, stigli u pravi trenutak i mnogo doprineli da napad partizana bude odbijen. Pred nastupanjem nadmoćnih snaga i naletima avijacije, jedinice Druge proleterske brigade, su se oko 9 časova povukle sa Čardačice i Male Plazenice, a ustaše su produžile ka Velikim i Malim Vratima i Malom Stožeru. Pod upornim pritiskom ustaša, Druga proleterska brigada je bila prinuđena da odstupi i s tih položaja, koje su ustaše zatim zaposele i tako ponovo oslobodile svoju komunikaciju za Bugojno.
Drugi napad na Kupres
Delegat Vrhovnog štaba Sreten Žujović stekao je utisak da su razlozi za neuspeh napada, osim objektivnih okolnosti, i nedovoljna umešnost i nedovoljno zalaganje jedinica, i tu svoju ocenu preneo je Vrhovnom štabu. Štabu Četvrte proleterske brigade, uputio je pismo u kojem ga je implicitno prekorio primerom Druge proleterske. Ovo je među borcima Četvrte proleterske stvorilo snažnu motivaciju da se dokažu u borbi i otklone sumnje u svoju borbenu vrednost. U takvoj atmosferi čak su i ranjenici iz bolnice Brano Selić i Ilija Vujisić, studenti iz Kolašina, insistirali da zajedno sa svojim bataljonima krenu u napad. Obojica su poginuli iste noći.
Vrhovni štab je u ubeđenju da je uz bolju organizaciju moguće postići uspeh, intervenisao i naredio jedinicama da zadrže blokadu Kupresa i da se pripreme za ponovni napad. Međutim, nakon neuspeha 11./12. avgusta, plan nije bitnije korigovan u svom najslabijem delu: i dalje je predviđao koncentričan napad sa svih strana, što je podrazumevalo da će znatan broj jedinica morati da priđe neprijateljskim odbrambenim položajima preko širokog brisanog prostora bez ijednog zaklona pod udarom snažne neprijateljske vatre.
Vrhovni štab je odlučio da se ponovni napad na Kupres odloži za 13/14. avgust i izvede snagama Druge i Četvrte proleterske, Prve krajiške i Desete hercegovačke i dva bataljona Treće proleterske brigade, delom Trećeg krajiškog NOP odreda i bataljona "Vojin Zirojević" - ukupno 16 bataljona, odnosno 2.400 boraca. Trebalo je da napadaju: Druga proleterska brigada sa severa, od Malih vrata i Velikih vrata; Prva krajiška i Deseta hercegovačka NOU brigada sa zapada i jugozapada; 4. proleterska brigada sa istočne i južne strane, na istom odseku i istim pravcem kojima je i prvi put napadala. Početak napada: 13. avgust u 21:00.
U naređenju Štabu Četvrte proleterske brigade, vrhovni komandant Josip Broz Tito je posebno naglasio značaj predstojećeg napada:
Ustaški branioci bili su svesni da predstoji napad i dobro su organizovali vatrenu kontrolu svih prilaza Kupresu. Otuda se nije moglo ni misliti o prikrivenom ubacivanju nekih jedinica u dubinu neprijateljske odbrane, što je bila omiljena partizanska taktika. Sve jedinice morale su da se privuku na jurišnu udaljenost i da jurišom savladaju čistinu kontrolisanu gustom neprijateljskom vatrom i dokopaju se prvih kuća.
Col Cornacchia, Latina
Col Cornacchia je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.