cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Брзи Брод
Историја
Године 1971. имало је 26 пољопривредних, 29 мешовитих и 497 непољопривредних домаћинстава. Тиме је Брзи Брод изгубио традиционална сеоска обележја и добио најпре приградско-мешовита а од седамдесетих-осамдесетих година 20. века и градска обележја (радничко насеље). У погледу лика, међутим, у великој мери је и данас сачувао своја рурална обележја.
Демографија
У насељу Брзи Брод живи 3528 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 37,3 година (37,2 код мушкараца и 37,4 код жена). У насељу има 1477 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,01.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Литература
1. Енциклопедија Ниша: Природа, простор, становништво; издање Градина - Ниш, 1995.г. pp. 12.
Cazats
Kazat je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Langon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 224 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 109 metara (maksimalnoj 124 m, a minimalnoj 38 m).
Moratok
Prvi kontakt sa njima čini Ralph Lane koji putuje 1585. uz rijeku Moratoc (danas Roanoke) i nailazi na njihovo napušteno naselje. Među Algonquiance ih klasificira Maurice Allison Mook.
Mohegan
mini|Karta mini|Uncasov spomenik u Norwichu, Connecticut. Mohegan /od maïngan, 'wolf.' Trumbull)/ (Mohican. Nazivani i imenima River Indijanci i Upland Indijanci), pleme američkih Indijanaca porodice Algonquian naseljeno u rano 17. stoljeću na gornjem toku rijeke Thames u Connecticutu. Kada su u taj kraj pristigli prvi Europljani Mohegani i Pequoti su bili jedan narod koji je živio pod vodstvom poglavice Sassacusa, kojega će povijest upamiti kao poglavicu Pequota. nešto kasnije Uncas (Onkos), podređeni poglavica ustat će protiv Sassacusa i povest manju bandu Indijanaca na rijeku Thames kod Norwicha. Ova banda otada će se zvat Mohegan. Nakon pada Sassacusa veliki dijelovi Pequota pridružit će se Moheganima, čiji će broj 1643. tako narast na 2,300. Uncas tako zavlada teritorijem obadva plemena, a Mohegani postaju najjaćim plemenom Nove Engleske. Širenjem naselja bijelih naseljenika Mohegani prodaju svoj teritorij i dobivaju rezervat na rijeci Thames u okrugu New London u Connecticutu. Dio njih priključit će se Scaticook Indijancima, a još veći pod vodstvom Samsona Occoma (1786) odlaze u New York sa Montauk Indijancima gdje će u okrugu Oneida osnovat Borother Towns. Ovo pleme postat će poznato kao Brotherton Indijanci koji danas žive u Wisconsinu.
Prema izvještajima preostalo ih je 750 (1705.); 206 (1774.); 84 (1804.). Godine 1825. popisano ih je 300, a zatim 350 (1825.), ali ovo povečanje nastaje asimilacijom crnaca i mješanaca. Broj im se u Connecticutu naročito povečava od 1970. (200); 2000. (800); 1,000 (2005). Danas su organizirani kao Mohegan Nation čije je plemensko sjedište Uncasville. Potomaka imaju i u Wisconsinu među Brothertonima.
Case Tolla, Benevento
Case Tolla je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
El Zapote, Amatepec
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Amatepec.
Muswasipi
Spominje ih Richardson (u Arctic Exped. ii ,28, 1851).
El Zapote, Amatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 964 m.
Wimbledonski teniski turnir 1969
'''Wimbledonska prvenstva 1969. godine''' je bio teniski turnir odigran na travnatim terenima All England Lawn Tennis and Croquet Cluba u Wimbledonu od 23. juna do 5. jula 1969. Predstavljao je 83. turnir u historiji Wimbledona, odnosno 2. u tzv. Open eri.
Muškarci pojedinačno
🇦🇺 Rod Laver por. 🇦🇺 John Newcombe, 6–4, 5–7, 6–4, 6–4.
Žene pojedinačno
🇬🇧 Ann Haydon-Jones por. 🇺🇸 Billie Jean King, 3–6, 6–3, 6–2.
Muški parovi
🇦🇺 John Newcombe / 🇦🇺 Tony Roche por. Tom Okker / 🇺🇸 Marty Riessen, 7–5, 11–9, 6–3.
Ženski parovi
🇦🇺 Margaret Court / 🇦🇺 Judy Tegart por. 🇺🇸 Patricia Hogan / 🇺🇸 Peggy Michel, 9–7, 6–2.
Miješani parovi
🇦🇺 Fred Stolle / 🇬🇧 Ann Haydon-Jones por. 🇦🇺 Tony Roche / 🇦🇺 Judy Tegart, 6–2, 6–3.
Djevojčice pojedinačno
🇯🇵 Kazuko Sawamatsu por. Brenda Kirk 6–1, 1–6, 7–5.
San Lorenzo, Ocampo
San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1224 m.
Huehuetoca (razvrstavanje)
Huehuetoca ima više značenja:
Micmac
mini|Micmac Indijanci (muškarac i žena). mini|Micmac wigwam mini|Micmaci iz Nove Škotske mini|Micmac wigwami 255px|mini|desno|Zemljopisni raspored mini|Elsipogtog (Big Cove), zdravstvena stanica Elsipogtog Micmaca u New Brunswicku 270px|mini|desno|Zastava države Mikmaka Micmac (Mi'kmaq [miːgmaɣ]; također i kao Míkmaq, Mi'gmaq, Micmac, MicMac)), pleme američkih Indijanaca porodice Algonquian naseljeno na velikom području kanadskih provincija Newfoundland, Nova Scotia, New Brunswick i Prince Edward Island, te na otoku Cape Breton Island. Micmaci su najsrodniji Abenakima a sastoje se od konfederiranih 'bandi' ili 'distrikata', čiji potomci danas žive na mnogim kanadskim rezervatima. Francuski misionari su prvi bijelci koji u ranom 17. stoljeću dolaze sa Mikmakima u kontakt. Izvorna Micmac-populacija, prema Sultzmanu, procjenjuje se na do 30,000, ali im je broj oko 1630., ponajviše zbog raznih epidemija sveden na 4,000. U novije doba, pred ulazak u novo tisućljeće u Kanadi je registrirano oko 16,000 Mikmaka, no izgleda da populacija ovog naroda u Kanadi i SAD.-u iznosi oko 25,000 (Sultzman). Oko 2,000 Micmaca živi na području Bostona i nekoliko stotina u New Yorku.
Ime
Micamac ili Mi'kmaq, Míqmaq, Míkmaq, Mi'mkaq, Miiqmaq, Miikmaq Indijanci sami sebe nazivaju  'Lnu'k'  ili  'L'nu'k' , u značenju "the people", dok dobro poznati naziv Micmac znači "my friends", i označava konfederaciju, odnosno konfederirani distrikte ili bande. Ostali nazivi koji su im kroz povijest davani od susjeda su Cape Sable Indijanci,  'Matueswiskitchinuuk' , naziv Maliseet Indijanaca koji znači "Porcupine Indians" ili dikobrazovi Indijanci, koji dolazi po običaju što su bodljike dikobraza koristili za ukrašavanje odjeće; Shonack, Indijanci Beothuk, "Bad Indians", naziv dolazi po tome što su bili u ratu; Souriquois; Francuzi; naziv je nepoznatog porijekla; i Tarrateen, Britanci; ime je isprva označavalo i Abenake. "Míkmaw" je pridjevski oblik množine za narod, Míkmaq.
Povijest
Micmaci su pleme koje prvi spominje 1497. Giovanni Caboto, poznatiji kao John Cabot, ali prve kontakte sa Europljanima izgleda da su ostvareni još oko 1000. godine dolaskom norveških Vikinga, a moguće čak i sa baskijskim ribarima koji posjećuju Grand Banks prije dolaska Columba u Novi svijet. Kontakt Mikmaka i Europljana vjerojatni su i 1501. i kasnije kada na Grand Banks dolaze radi ribolova Baski, Španjolci, Irci, Britanci i Francuzi, oni se događaju vjerojatno svakog ljeta jer ovi ribari dolaze na obalu radi sušenja ribe i trgovine, uglavnom za krzno, na što su Micmaci bili spremni. U ranom 17. stoljeću oni su pokršteni od francuskih misionara, te postaju njihovi prijatelji, i neprijatelji Engleza. Sa Englezima nijedan Micmac nije potpisao ugovor 1760.-1761., a neke bande ostale su sa njima u ratu sve do 1799. Za vrijeme Američke revolucije naklonjeni su Amerikancima. Ranih 1800.-tih potpisuju ugovore po kojima su za njih utemeljeni rezervati u kanadskim primorskim provincijama.
Etnografija
Micmac Indijanci eksperti su u kanuizmu čija je ekonomija počivala na lovu i ribolovu, ali im se kultura pod utjecajem pristiglih bijelaca radikalno promijenila. Za razliku od njima srodnih Abenaki Indijanaca sa juga, kod Micmaca nije bilo agrikulture, čiji je glavni uzrok njihov sjeverniji položaj, geografsko-klimatski nepogodan uzgoju kulturnog bilja.
Micmaci su polu-sjedilački narod koji su se rutinski ljeti pokretali između svojih ljetnih sela i u unutrašnjost prema svojim zimskim lovačkim kampovima. Javor, dobro poznat Algonquianima istočnih šuma sakupljali su tijekom proljeća. Lov je počinjao u jesen a hvatali su američkog losa i jelena. Po zimi su se kretali pomoću krplji i služili se saonicama i tobogganima. Riječ toboggan, upravo je iz njihovog jezika a izvorno glasi taba'gan.
Svoje funeralije su pripremali prije smrti umirućeg, napuštajući smrtno bolesne i ranjene da otpjevaju svoju pjesmu smrti, kada ga njegovi suplemenici više ne mogu čuti. Ovaj običaj nije usamljen i poznat je i među sjevernijim Eskimima, koji također žive u teškim klimatskim uvjetima. Kao simbol tuge za onim koji će ih napustiti Micmaci su ubijali pse.
Vidi
Siguniktawak.
Belvedere, Napoli
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 396 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 531 m.
Chambonas
Šambona je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš.
Xoteapan, San Andrés Tuxtla
Xoteapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Ibarac
Ibarac je naselje u opštini Rožaje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 2877 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2465 stanovnika).
Demografija
U naselju Ibarac živi 1887 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 29,4 godina (29,1 kod muškaraca i 29,8 kod žena). U naselju ima 608 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,73.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Palmas Grandes, San Luis Potosí
Palmas Grandes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1702 m.
TGV
thumb|right|300px|TŽV na pariskoj stanici Gar Monparna TGV (fr. Trains à Grande Vitesse) je francuski brzi voz kompanije Alstom. Prvi put je pušten u saobraćaj na prugi Pariz-Lion 1981. Od Pariza TŽV je proširio saobraćaj na celu Francusku. Voz drži svetski brzinski rekord na železnicama, pa i rekord prosečne brzine. Rezultat uspeha TŽV-a je bio, da su okolne države počele uspostavljati svoje brze vozove (Nemačka ICE, Belgija Talis, Italija Pendolino,...).
TŽV vozi sa brzinom krstarenja 320 km/h, a maksimalnom čak 574,8 km/h, šta mu omogućavaju posebne šine, jaki motori, mala težina i unutrašnja signalizacija prometa (vozač ne mora da prati spoljašnje semafore). Za sada, TŽV važi za vrlo pouzdan voz, bez zabeleženih smrtnih slučajeva (mart 2007.).
TŽV koristi Španija (AVE) i Južna Koreja (KTIks).
Istorija
thumb|200px|Karta TŽV saobraćaja thumb|200px|TŽV stanica u Lionu Prvi planovi za izradnju su počeli 1960., godinu dana nakon početka izradnje japanskog Šinkasena. Prvi modeli su bili sa gasnim turbinama, koje su nakon energetske krize 1973. napuštene. Sada koriste samo električnu energiju, koju Francuska dobija od njenih nuklearnih elektrana. Prvi prototip je napravljen 1974. i prešao je probnih milion kilometara. Godine 1976. u projekt se uključuje francuska vlada i finansira TŽV projekat i konstrukciju brze pruge (Ligne Nouvelle 1).
Prvi voz za redovne linije je isporučen 25. aprila 1980. a TŽV redovni saobraćaj je otvoren 27. septembra 1981. između Pariza i Liona. Ciljna grupa su bili poslovni ljudi, jer se sa tim vozom putuje brže nego ostalim sredstvima (do neke daljine čak brže od aviona). TŽV je brzo postao vrlo popularan i prihvaćen voz.
1985. počela je izgradnja linije Tur-Le Man (Ligne Nouvelle 2) koja je završena 1989., 1993. završena je pruga prema Kaleu (Ligne Nouvelle 3), pruga prema jugu 1992. (Ligne Nouvelle 4) i 2001. pruga prema Marseju (Ligne Nouvelle 5). U izgradnji je pruga Pariz-Strazbur. TŽV je, jedno vreme, bio drugi najbrži voz nakon japanskog Šinkasena. Drži brzinski rekord iz 2007.- 553 km/h (probna vožnja), dok prosječna brzina od stanice do stanice iznosi 263,3 km/h.
3. aprila 2007. TŽV je napravio na prugi Pariz-Strazbur novi svetski brzinski rekord na železnicama - 574,8 km/h (Snimak).
Šine
TŽV koristi posebne šine (LGV) koji su namenski rađene. Za razliku od običnih šina ove su bolje konstruisane i tvrđe ugrađene pa tako dozvoljavaju veće brzine, čak do 320 km/h, dok je dopuštena brzina na običnim šinama oko 220 km/h. TŽV vozi na oba tipa šina, a pri prelasku koriguje brzinu. Ove šine su u krivinama ugrađene pod naklonom, da smanje efekat radijalne sile.
Travale, Grosseto
Travale je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Cazaci, Nucet
Cazaci je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Nucet.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1551 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
El Copal, Tumbiscatío
El Copal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1007 m.
Cross Plains, Wisconsin
Kros Plejns je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.538, što je 454 (14,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pablo Escobar: el patrón del mal
Eskobar: Gospodar zla je kolumbijska biografska televizijska serija, produkcijske kuće Caracol, originalno emitovana 2012.
U Srbiji se od 29. januara 2013. prikazuje na televiziji Pink.
Zvanični sinopsis
Bazirana na novinarskim dokumentima i svedočenjima ljudi bliskih Pablu Eskobaru, serija govori o njegovom životu. Priča počinje od njega kao sina seoskog učitelja blizu Medeljina, preko krađa nadgrobnih spomenika i krijumčarenja, pa sve do trenutka kada je postao kralj droge i jedan od najbogatijih ljudi na svetu. Serija ukazuje na mnoge delove priče: prva pošiljka kokaina, do sada nepoznati deo kriminalne karijere, pa čak i odnos sa majkom i „poslovnim partnerima“.
Mastanico, Brescia
Mastanico je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 576 m.
Huehuetán (razvrstavanje)
Huehuetán ima više značenja:
La Casa Orillera, San Luis Potosí
La Casa Orillera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1639 m.
Euglenoidne alge
Euglenida predstavljaju grupu jednoćelijskih organizama čiji je taksonomski položaj među protistima dugo vremena bio veoma diskutabilan, jer su ubrajane i u alge (euglenoidne alge) i u praživotinje (euglenidni bičari). U velikom broju kladističkih sistema klasifikacije eukariota, euglenoidni organizmi su deo carstva Excavata. Predstavnici ove grupe imaju monadoidni stupanj organizacije sa uglavnom izduženim, vretenastim oblikom ćelije. Karakteristika, koja ovu grupu protista odvaja od ostalih grupa, je prisustvo pelikule izgrađene od proteinskih traka. Pretpostavlja se da postoji preko 40 savremenih rodova euglenida, sa 800—1000 vrsta.
Euglenide su rasprostranjena grupa organizama, najčešće u slatkim vodama obogaćenim organskim jedinjenjima, usled potrebe za vitaminima B1 i B12. U morima živi znatno manji broj vrsta. U vodama koje naseljavaju značajni su činioci u procesu samoprečišćavanja voda koja sadrže organske zagađivače. Pojedine vrste su bioindikatori stanja voda.
Građa ćelije
Euglenoidne alge su jednoćelijski organizmi, bez ćelijskog zida, koji na površini tela najčešće imaju pelikulu. Neke vrste imaju i dodatnu zaštitu — teke ili kućice (lorike) žutomrke ili mrke boje. Boja lorike potiče od jedinjenja gvožđa i mangana. Na lorici se nalazi otvor kroz koji prolaze bičevi.
Na prednjem kraju tela nalazi se udubljenje u obliku boce koje je u vezi sa kontraktilnom vakuolom. Prednji, suženi deo, kroz koji izlaze 1—2 biča, naziva se ždrelo, a prošireni — rezervoar. Smatra se da je rezervoar nastao stapanjem otvora za izlazak biča sa citostomom. U prednjem delu ćelije, oko rezervoara, nalazi se i fotoreceptor — očna mrlja. Čine je telašca crvenkaste boje (sadrže pigmente karotin i astaksantin), a uloga ovog receptora je da usmerava kretanje alge kako bi svetlost padala pod određenim uglom u odnosu na osu tela (ili hloroplasta, kod autotrofa).
Ippenschied
Ipenšid je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 159 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133050.
Euglenoidne alge
Građa ćelije
mini|levo|250p|Trachelomonas, euglenoidna alga sa lorikom: 1. duži bič; 2. lorika; 3. ćelijska membrana; 4. očna mrlja; 5. kraći bič; 6. jedro; 7. hloroplast
Ippenschied
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Ipenšid se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 365 metara. Površina opštine iznosi 2,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 159 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Euglenoidne alge
Građa ćelije
Opšte uzev, euglenide poseduju 2 biča, čiji je rad usaglašen postojanjem konektiva. U osnovi oba biča nalaze se bazalna tela. Takođe, vrste sa jednim bičem (došlo je do redukcije jednog biča) imaju dva bazalna tela u svojim ćelijama, što je dokaz da su nekada imale dva biča. Pri osnovi dužeg biča, paralelno aksonemi, nalazi se zadebljanje proteinske prirode — parabazalno telo (paraflagelarni štapić), za koje se pretpostavlja da ima veliku ulogu u pokretima bičeva. Sa bazalnih tela polaze flagelarni korenovi, koji su u stvari centar organizacije mikrotubula i citoskeleta. Kod euglenida, kao i kod njihovih srodnika, postoje 3 asimetrično postavljena flagelarna korena (ventralni, intermedijarni i dorzalni).
Kontraktilna vakuola u pravilnim vremenskim intervalima prazni svoj sadržaj u rezervoar, da bi se on kroz ždrelo izbacio u spoljašnju sredinu. Ponovno stvaranje vakuole dešava se spajanjem vezikula koje stižu sa Goldžijevog aparata.
U ćelijama euglenida postoji samo jedno jedro, loptastog ili elipsoidnog oblika. Mitohondrije su sa diskoidnim kristama. Kod predstavnika koji vode autotrofni način ishrane, prisutni su hloroplasti. Za hloroplaste euglenida smatra se da su nastali sekundarnom endosimbiozom od plastida predaka zelenih algi. Stoga u njima preovlađuju pigmenti iz grupe hlorofila (a, b), mada su prisutni i karotini i ksantofili, koji ćelijama daju zelenu boju. Hloropasti mogu biti zvezdasti, pločasti, sočivasti, trakasti i prstenasti, a fotosintetičke lamele čine tri tilakoida i još jedan na periferiji hloroplasta koji opasuje sve ostale. Eksperimentima je utvrđeno da se pod uticajem streptomicina ili visoke temperature hloroplasti razgrađuju, što menja način ishrane jedinke.
Rezervna supstanca, kod predstavnika kod kojih je pronađena, je ugljeni hidrat paramilon. Oblik i veličina, kao i raspored struktura koje stvara paramilon od taksonomskog su značaja. Paramilon se ili stvara u citoplazmi ili u pirenoidima smeštenim u hloroplastima (kod vrsta koje ih imaju).
Pelikula
Pelikula euglenida je omotač izgrađen od proteinskih traka koje se nalaze neposredno ispod ćelijske membrane, a uvijaju se spiralno duž ćelije. Ovakav način uvijanja daje izbrazdan oblik ćeliji. Pelikula može biti mekana, ili čvrsta, kada obezbeđuje stalan oblik ćelije. Površina pelikule je retko kad glatka. Po sebi ima izraštaje različitog oblika, koji su spiralno raspoređeni od prednjeg do zadnjeg kraja tela. Kod nekih vrsta na pelikuli su žarne strukture slične trihocistama dinoflagelata. Ispod pelikule su zrnasta telašca koja stvaraju sluz koja se izlučuje kroz pore na pelikuli. Kod vrsta koje imaju rebrastu pelikulu, sluz se izlučuje u brazdama. Sve ove prilagođenosti ukazuju na način života ovih algi, a koji podrazumeva kretanje kroz vodu ili po površini supstrata.
Kretanje
Vrste sa mekom pelikulom mogu da menjaju oblik, ali onoliko koliko elastičnost pelikule to dozvoljava. NJihovo telo se na jednom kraju sužava, a na drugom proširuje i to izgleda kao da se ćelijski sadržaj preliva sa jednog na drugi kraj. Ovaj tip kretanja se naziva metabolija.
Euglenide se mogu i aktivno kretati uz pomoć jednog ili dva biča, koji polaze od bazalnih tela i koji mogu biti jednake ili različite dužine. Kod predstavnika sa dva biča, često je vidljiv samo jedan, jer je drugi dosta kraći ili čak potpuno redukovan. Bičevi kod vrsta koje žive na dnu, osim za kretanje služe i za opipavanje puta kojim će proći. Pri kretanju i orijentaciji pomaže i očna mrlja. Bičevi često poseduju jedan niz dugih i tankih dlaka (koje nisu mastigoneme), čija je uloga verovatno u smanjenju hidrodinamičkog pritiska prilikom kretanja.
Razmnožavanje
Euglenide se razmnožavaju vegetativno, uzdužnom deobom ćelije. Neke vrste pri tome ne prestaju da se kreću, dok druge obustavljaju kretanje. Manji broj vrsta prelazi u palmeloidno stanje. Tada se ćelije zaoble, izgube bičeve i stvaraju mnogo sluzi u kojoj se dele više puta.
Prilikom deobe jedro pokazuje niz primitivnih karakteristika: jedrova membrana i jedarce se ne razgrađuju, ne obrazuje se deobno vreteno, a hromozomi su sve vreme u kondenzovanom stanju.
U nepovoljnim uslovima, jedinke preživljavaju u stadijumu mirujuće spore.
Evolucija i filogenija
Euglenide su verovatno jedna od najstarijih grupa eukariotskih organizama, ali usled nedostatka krečnjačkih inkluzija ili skeleta, fosilizacija je bila redak slučaj. Najstariji fosil koji zasigurno pripada ovoj grupi je Moyeria, stanovnik slatkovodnih priobalnih staništa od sredine ordovika do silura. Nedostatak fosila uputio je istraživače na uporednostrukturne i molekularne studije radi razjašnjavanja filogenetskih odnosa unutar grupe.
Ishrana i sistematika
Većina vrsta euglenoidnih algi se hrani miksotrofno. Postoje predstavnici koji se hrane isključivo holozojski, odnosno imaju heterotrofan tip ishrane (euglenidni bičari). Neki su i paraziti u telima ili škrgama životinja, a vrste roda Astasia su osmotrofi koji hranu uzimaju osmotskim putem. Tradicionalno, euglenide se, na osnovu načina ishrane, dele na sledeće redove:
fototrofe
red Euglenales
red Eutreptiales
osmotrofe
red Rhabdomonadales
fagotrofe
red (?) Heteronematales
red (?) Sphenomonadales
El Bajío, Ocampo
El Bajío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Summerhill, Pennsylvania
Samerhil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 490, što je 31 (-6,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The Night of the Hunter
The Night of the Hunter je američki crno-bijeli filmski triler snimljen 1955. u režiji Charlesa Laughtona, a koji se smatra jednim od najvažnijih i najuticajnijih ostvarenja u historiji žanra.
Scenario za The Night of the Hunter je napisao ugledni književnik i filmski kritičar James Agee (koji je preminuo nedugo prije premijere); Laughtonu, koji je u to vrijeme uživao veliki ugled kao glumac, ovo je predstavljao režijski debi. Film nakon premijere nije imao velikog uspjeha ni kod publike ni kod kritike, pa je Laughton odustao od nastavka režiserske karijere i potpuno se posvetio glumi. Usprkos tome, s vremenom je počeo sticati ugled kod kritičara, prije svega zbog toga što se u svom vizualnom stilu oslanjao na njemački filmski ekspresionizam i tehnike nijemog filma za stvaranje napetosti, dok je s druge strane koristio motive serijskog ubice i seksualnosti na način koji će postati uobičajen tek u kasnijim decenijama. Mnogi kritičari su, s druge strane, izuzetno hvalili ulogu Robert Mitchuma koji je od Velečasnog Harryja Powella stvorio fascinatno, ali zastražujuće oličenje Zla, kao i jednog od najvećih negativaca u historiji kinematografije. Film je postao poznat i kao posljednji veliki nastup Lilian Gish, koja u filmu tumači upravnicu sirotišta koja zbog svoje dobrote i nesebičnosti predstavlja Powellovu antitezu.
Godine 1991. je snimljena televizijski remake gdje je glavni lik tumačio Richard Chamberlain.
NB-1 Krava
NB-1 Krava bio je naoružani brod u sastavu mornarice NOVJ. Službu je započeo kao njemački ratni brod oznake HZ-8. Zarobljen je 19. prosinca 1943. ispred splitskih vrata u zajedničkoj akciji partizanskih brodova, obalne baterije s Brača te britanskog torpednog čamca.
Potopljen je 20. ožujka 1944. nakon napada neprijateljskih zrakoplova.
Masseria Capruccia, Isernia
Masseria Capruccia je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
Lorenzo de' Medici
Lorenzo de' Medici (* Firenca, 1. januar 1449. - † Firenca, 9. april 1492.) zvan Lorenzo Veličanstveni (Lorenzo il Magnifico) bio je firentinski državnik i de facto vladar Republike Firence
Biografija
Lorenzo je bio najstariji sin (od petero djece) Piera Nadutog (Piero il Gottoso) i Lucrecije Tornabuoni. I njegovi roditelji bili su poput njegova djeda Cosima veliki mecene umjetnosti, njegova majka Lucrezia, pisala je sonete i bila njegov savjetnik nakon rane očeve smrti 2. decembra 1469.
Lorenzo je odgojen u sjajnoj atmosferi medicejskog dvora, učitelj mu je bio diplomat Gentile Becchi. Još kao mladića, otac Piero slao ga je u diplomatske misije u Rim, na susrete sa papom i važnim kardinalima, sa nepunih 17 godina - 1466., ušao je u Vijeće stotine Republike Firence. Ubrzo nakon tog se oženio 1469. za plemkinju Clarice Orsini, sa kojom je imao devetoro djece. Nakon smrti oca Piera (2. decembra 1469), preuzeo je brigu o vođenju obitelji Medici i njihovih porodičnih poslova (bankarstvo), ali i grada Firence i republike, iako je i nadalje ostao formalno samo obični građanin.
Lorenzo kao vladar Firence
Lorenzo se ubrzo pokazao kao sposoban vladar, ali je zbog vođenja republike zanemario porodični posao - bankarstvo, što ga je indirektno vodilo u propast. Tokom njegove vladavine, nekoliko ekspozitura njihove porodične banke bankrotiralo je zbog loših kreditnih plasmana, tako da je pred kraj svog života ušao u financijske poteškoće. thumb|left|240px|Bista Lorenza Veličanstenog rad [[Andrea del Verrocchio|Verrocchija]] Lorenzo je poput svog djeda Cosima i oca indirektno vladao Republikom Firencom preko svojih ljudi u signoriji tog grada republike, uvjeravanjem, podmićivanjem, prijetnjama i strateškim brakovima. Njegova vladavina bila je gotovo tiranska, ljudi su imali malo sloboda, ali je Firenca doslovno procvjetala pod njegovom vladavinom. Takav oblik vladavine stvorio mu je brojne neprijatelje među rivalskim porodicama - od kojih su najveći i najmoćniji bili porodica Pazzi. Na Uskrs 26. aprila 1478., pokušan je atentat (Zavjera Pazzi) na njega i njegova brata Giuliana u Firentinskoj katedrali. Iza te zavjere stajali su rivalske porodice Pazzi i Salviati i sam papa Siksto IV.. Napadači su uspjeli noževima i mačevima ubiti Giuliana, ali se izbodeni Lorenzo uspio spasiti bijegom. Nakon tog je Lorenzo pohvatao i pobio sve članove zavjere (svećenik koji je vodio misu, nadbiskup Pise Francesco Salviati) i velik dio porodice Pazzi.
Vrijeme nakon neuspjele zavjere Pazzi, proteklo je u otvorenom gnjevu pape Siksta IV. i Vatikana na Medicije i Firencu. Siksto IV. plijenio je medicejsku imovinu do koje je mogao doći, i ekskomunicirao Lorenza i cijelu firentinsku vladu na kraju je zabranio bilo kakve odnose sa Republikom Firencom. Kad su se sve te mjere pokazale kao slabe, Siksto IV formirao je vojni savez protiv Firence sa napuljskim kraljem Ferdinandom I., koji je poslao svog sina Alfonsa u napad na Toskanu.
Lorenzo je u posljednjem periodu svoje vlasti, kao i njegov djed Cosimo, provodio politiku održavanja mira i ravnoteže između raznoraznih snaga na Apeninskom poluotoku (Francuska, Sveto Rimsko Carstvo, Habsburgzi), istovremeno je održavao dobre odnose sa osmanskim sultanom Mehmedom II., zbog pomorske trgovine, koja je bila glavni izvor medicejskog bogatstva.
Lorenzo kao mecena umjetnosti
thumb|right|260px|Portret mladog Lorenza od [[Girolamo Macchietti|Girolama Macchiettija]] Za Lorenzove vladavine u Firenci su radili brojni renesansni umjetnici; Piero del Pollaiolo, Antonio del Pollaiuolo, Andrea del Verrocchio, Leonardo da Vinci, Sandro Botticelli, Domenico Ghirlandaio i Michelangelo Buonarroti. Lorenzo nije puno naručivao, ali je svojim uticajem i vezama omogućio tim umjetnicima da dobiju brojne narudžbe i tako posredno uticao na razvoj visoke renesanse. Michelangelo je živio, učio i radio na Lorenzovu dvoru kao član njegove porodice punih pet godina, tako da je Lorenzo osobno puno pridonio razvoju njega kao umjetnika.
Lorenzo se i sam okušao u umjetnosti kao poeta, - svoje sonete pisao je na narodnom jeziku iz tadašnje Toskane. U svojim mladenačkim sonetima slavi život, dok su mu oni iz zrele dobi, prožeti melanholijom i osjećajima koji opisuju krhkost i nestabilnost ljudske prirode.
Lorenzo je značajno povećao fundus Biblioteke Laurenziane koju je osnovao još njegov djed Cosimo. Njegovi agenti dobavljali su mu rijetke klasične antičke rukopise sa Levanta, koje su kasnije prepisivale firentinske radionice i širile ih po cijeloj Evropi. Lorenzo je na svom dvoru okupio velik ​​krug prijatelja koji su studirali grčku filozofiju, i pokušali spojiti Platonove ideje s kršćanstvom, među njima su bili filozofi; Ficino, Poliziano i Pico della Mirandola.
Posljednje godine života i smrt
Pred sam Lorenzova života Firenca je postala velika Savonarolina propovjedaonica, on je svojim vatrenim demagoškim propovjedima uzburkao cijeli Apeninski poluotok. Osobno je vjerovao da je kršćanstvo suviše udaljeno od grčko-rimske kulture, tako da nije vjerovao u Lorenzov projekt spoja kršćanstva i platonizma. Ali Savonarola je trebao Lorenzu u borbi protiv Vatikana, tako da se on osobno angažirao da ga dovede u Firencu.
Lorenzo de 'Medici umro je u noći između 8. - 9. aprila 1492., u tadašnjem predgrađu Firence u medicejskoj vili Careggi. On i njegov brat Giuliano pokopani su u Kapeli Medici (Cappelle medicee) u Bazilici San Lorenzo koju je projektirao i izveo Michelangelo.
Gazzelli, Imperia
Gazzelli je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
The Black Crowes
The Black Crowes je američki bluz orijentisani hard rok džem bend koji je prodao preko 20 miliona kopija svojih albuma. Nazvani su od Melodimejkera za najrokerskiji bend 1990.godine kada ih je I Rolingstoun magazin imenovao za najbolji novi američki bend. Bili su na turnejama sa Aerosmitom, Pejdž I Plantom, Rolingstonsima, Dilanom,AC/DC, itd… Osnivanje I formiranje benda 1984-1989.godina Osnovani su 1984.godine kao Mr. Krouz Garden, u Atalanti, u Dzordziji kao rivajvl bend posvecen eri bluz roka 70tih…Krouz su imali mnogo clanova tokom godina, ali pokretacka snaga benda uvek su bili braca Kris I Ric Robinson. Najveci uticaj na njih su imali bendovi…Cepelin, Fri, Lajnard Skajnard, Rolingstounsi, Fejsis, Bend, Litl Fit, Hambl Paj, Kridensi, Sautern rok…a 1989. godine napravili su I prvu demo kasetu I potpisali za lejbl Amerikan Rekordings. Rast popularnosti 1990-1995.
Krouz su svoj prvi studijski album, Šejk jour mani mejker, objavili 1990, I na njemu su se nalazili tako jaki hitovi kao što su Hard tu hendl, Ši toks tu Andželz, Dželouz agejn, Tvajs az hard, Sister lak, Siing tings… Hard to Handle", "She Talks to Angels", "Jealous Again", "Twice as Hard", "Sister Luck", and "Seeing Things. Taj album je dostigao multiplatinasti tiraž I rasprodat je u tri miliona primeraka. Obrada Otis Redingove Hard tu hendl I njihova akusticna balada Ši toks tu Endželz. (She Talks to Angels) koji su bili na vrhu Top 30 tokom 1991.Bili su predgrupa ZZTopuna turneji do marta 1991. kada su otpušteni zbog ponašanja na sceni.”komercijalizacije”, po sarkastičnim rečima Krisa Robinsona...Zato su krenuli na sopstvenu turneju u maju iste godine I uključili se na koncert Mansterz of rok u Moskvi..( Monsters of Rock tour in the Soviet Union.)[6]
Nakon što su zamenili gitaristu Džefa Sisa sa Markom Fordom iz retrorok trija Brnin tri..Burning Tree, Krouz su objavili drugi album pod imenom Južnjačka harmonija I muzička kompanija…The Southern Harmony and Musical Companion, 1992.godine Tim albumom su se popeli na 1 mesto Bilbordove liste 200 albuma. Naziv albuma je zahvalnica istoimenoj antologiji koja se godišnje održavala u Bentonu u Kentakiju, od 1884. a singl Remedi, upravo je nastao u tom duhu…"Remedy" kao I hitovi poput "Thorn In My Pride", "Sting Me", "Sometimes Salvation" and "Hotel Illness". "Remedy" i "Thorn In My Pride" su se probili u Top 100 te1992 godine.[7]
Zbog uticaja studijskog muzičara Čak Levela, njegovih klavirskih delova grupa je bila primorana da potraži novog klavijaturistu za bend. To je bio Edi Harš koji je svirao na albumu I koji je postao stalni član grup na turneji Visoko kao Mesec.1994.godine izlazi album Amorika, nastao nakon neobjavljenog albuma Tol iz prethodne godine. Iako na Amoriki nije bilo hit singla album je dostigao dobru prodaju I zlatni tiraž od preko pola miliona primeraka. Verni obožavaoci sigurno se sećaju pesama kao što su Gon, Konspirasi, Nonfikšn, Vizer tajm. Naslovna strana albuma bila je kontroverzna što je zahtevalo promenu (maljavi venerin breg) tako da je pretočen u crnu pozadinu. Na turneji Amorika Blek Krouz su otvorili koncert grupe Grejtful Ded na koncertu u Tampi, aprila 1995.godine I to je jedini njihov zajednički nastup.
[PERIOD OD 1996 do 2001. Album Three Snakes & One Charm objavljen je u julu 1996.godine sa hitom Blekberi, I vrteo se na radiju I MTV-ju. Bend je krenuo na turneju 1997.godine zajedno sa Ratdogom, Bruce Hornsby-jem I drugima.Tokom ovog perioda bend je snimio ceo album nazvan Bend, upravo u vreme najvećih tenzija u bendu. Gitarist Mark Ford je otpušten a basista Džoni Kolt je ubrzo napustio bend I tako se raspala prva linija sa prethodna tri albuma. Neobjavljene stvari sa prethodnih albuma naknadno su objavljene na kompilaciji Izgubljene vrane iz 2006. The Lost Crowes Bend se ponovo okupio a na basu se pojavio raniji prijatelj benda Sven Pipien. “Pored tebe” objavljen je u januaru 1999 kao pesma pripremana za radio. Više komercijalne stvari bili su singlovi "Kickin' My Heart Around", "Only A Fool", and "Go Faster". Gitarista Odli Frid, koji se priključio na snimanju By Your side, nije učestvovao u kasnijim snimanjima. Prve reakcije bile su obećavajuće "Kickin' My Heart Around je bila čak treća na Bilboardovoj Mejnstrim listi. Krouz su krenuli na turneju 1999. Hit singl By Your Side prodat je u 300 000 primeraka za Kolumbiju rekords kao izdavača, što je bio poseban problem za bend ali uprkos tome su nastavili da učestvuju na turneji. Oktobra 1999. bendu se priključio veličanstveni Džimi Pejdž na nekoliko nastupa u Njujorku I Los Anđelesu, a to je pretočeno u snimak živog nastupa pod nazivom Live at the Greek ovaj put za TVT Records što je izazvalo nove probleme sa Kolumbijom tako da se ovaj snimak ne nalazi ni na jednom izdanju ove kuće. Ipak Krouz kreće na turneju sa Pejdžom I The Who u leto 2000, tokom koje je basista Pipien zamenjen sa Gregom Rzabom. Tokom turneje pevač Kris Robinson oženio se glumicom Kejt Hadson uoči Nove 2001.godine, a neposredno pred odlazak u studio na snimanje šestog albuma.
U maju 2001. godine bend je objavio Lions za Virdžin mogula Ričard Brensona.Singlovi “Lickin” I “Soul Singing”imali su sasvim solidan nastup na rock radiju i Lavovi su dostigli 20-tu poziciju na listama…Bend je krenuo na jednomesečnu turneju pod nazivom Tour of Brotherly Love sa Oasis i Spacehog u maju/junu 2001. Pre nastupa u Los Anđelesu, Blek Krouz su učestvovali na Guitar Center Rockwalk, večeri posvećenoj slavnim poznatim muzičarima I umetnicima. Noel Galager i Sleš su otvorili ceremoniju Tokom 2001.godine, bend je krenuo na uspešnu “Listen Massive” turneju svog albuma Lajons, preko Evrope I Japana i 36 nastupa u Americi. Bend je stao sa turnejom u januaru 2002. kada je I bubnjar Stiv Gorman napustio bend a ostatak benda je proglasio uzimanje pauze.Početkom 2005, braća Robinson sa Edijem Haršom okupljaju bend, dovodeći Marka Forda I Svena Pipijena ponovo u bend u odsustvu osnivača Stiva Gormana angažuju Bila Dobrova, iz Ričovog solo benda, na bubnjevima. Ipak Gorman se vratio u bend u Atlanti rodnom gradu Krouza. Bend kreće na turneju tokom 2005. sa Tom Petijem I Hartbrejkersima u San Francisku u Fillmoru. Drugi nastup u Filmoru je snimljen I nalazi se na specijalnom izdanju DVD 2006.godine pod nazivom Freak 'n' Roll into the Fog.
Rinconada, Club, Aguascalientes
Rinconada, Club je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1855 m.
Chambon (Ardeš)
Šambon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Turnon sir Ron.
Orden narodnog oslobođenja
Orden narodnog oslobođenja bilo je odlikovanje Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, peto u važnosnom redu jugoslavenskih odlikovanja.
Ustanovio ga je Vrhovni komandant NOV i POJ Josip Broz Tito, 15. avgusta 1943. godine Ukazom o odlikovanjima u Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije.
Ovim odlikovanjem odlikovano je 262 osoba. Revolucionar Nikola Grulović je bio jedina osoba, dvaputa odlikovana ovim ordenom. Među nosiocima odlikovanja nalazi se i 21 strani državljanin, kojima je ovo odlikovanje dodeljivano u periodu od 1945. do 1947. godine.
Irmenach
Irmenah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 732 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231501.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Irmenah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 445 metara. Površina opštine iznosi 16,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 732 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
El Comején, San Andrés Tuxtla
El Comején je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
El Inococo, Santa Cruz Tacahua
El Inococo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Tacahua.
Noquet
Noquet. / Od No‘ke, "bear foot," drugi naziv za Bear gens Chippewa./ Manje značajno pleme Algonquian Indijanaca, vjerojatno srodno Menomineema, nastanjeno po ranim francuskim izvorima oko zeljeva Noquet (Big Bay de Noquet i Little Bay de Noquet) i Green Baya u Michiganu, te kroz poluotok do jezera Superior (Gornje Jezero). Noqueti nisu odigrali značajniju ulogu u povijesti SAD-a, a 1659. završavaju na misiji St. Michel gdje su smješteni sa plemenima Menominee i Winnebago, a uskoro su se i otopili među Menomineema ili Chippewama.
El Inococo, Santa Cruz Tacahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2139 m.
2001: A Space Odyssey (1968)
2001: Odiseja u svemiru (eng. 2001: A Space Odyssey) britanski je SF film iz 1968. kojeg je režirao Stanley Kubrick, a kao osnovu je bio uzeo kratku priču Arthura C. Clarkea The Sentinel iz 1948. godine. Glavne uloge tumače Keir Dullea, Gary Lockwood i William Sylvester. Proračun filma popeo se na tada astronomskih 10,5 milijuna $, neviđena svota za jedan SF film u to vrijeme. Iako je prilikom premijere izazavao podvojene reakcije, pošto ga dobar dio publike i kritike nije razumio ili smatrao neshvatljivim, Odiseja u svemiru je s vremenom stekla ogromnu reputaciju te je danas jedan od najslavnijih i najutjecajnijih SF filmova u kinematografiji koji obrađuje teme umjetne inteligencije, ljudske evolucije i vanzemaljskog utjecaja na život na zemlji. Film je znan po svojem znanstvenom realizmu, revolucionarnim specijalnim efektima i simboličnoj priči. "2001: Odiseja u svemiru" se nalazi i na listi 250 najboljih filmova kinematografije na siteu IMDb.
Noquet
O njihovoj populaciji nije ništa poznato. Charlevoix za njih kaže da nekoliko njihovih raštrkanih obitelji živi bez utvrđenih stalnih naselja, seleći se sa mjesta na mjesto.
2001: A Space Odyssey (1968)
1991. Kongresna knjižnica proglasila je film "kulturno, povijesno ili estetski značajnim" te ga uključila u Državni filmski registar. U anketi kritičara 2002. i 2012. časopisa Sight & Sound Odiseja u svemiru zauzela je visoko šesto mjesto na listi najboljih filmova svih vremena; u istom izdanju je prema anketi režisera zauzela čak drugo mjesto.
Radnja
Prethistorijska Afrika. Čovjekoliki majmuni jednog dana su našli ogromni, crni monolit i postali fascinirani njime. Po prvi put su vidjeli nešto savršeno, glatko i umjetno te su inspirirani njime po prvi put upotrijebili kosti kao oružje i oruđe. U budućnosti, u 2001. godini, astronauti su otkrili isti monolit na mjesecu te saznali da emitira signale prema Jupiteru. Ubrzo je poslan svemirski brod Discovery One predvođen s astronautima Bowmanom i Lockwoodom na misiju za Jupiter kako bi otkirili i navodno zadnji monolit. No na njihovom putovanju računalo HAL 9000, ultimativno oruđe, poludi i ubije sve astronaute osim Bowmana, koji ga uspije deaktivirati i nastaviti prema Jupiteru. Tamo dođe u kontakt sa monolitom koji ga odvede na put po prostranstvima svemira i sna. Bowman se ubrzo nađe u jednoj prostoriji. U njoj ostari te ga onda monolit transformira u više biće, "dijete zvijezda", koje se vrati u orbitu Zemlje.
Chupaderos, Ocampo
Chupaderos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
2001: A Space Odyssey (1968)
Produkcija
Snimanje "2001" počelo je 29.12. 1965. u Shepperton Studio u Engleskoj. Studio je izabran zbog svoje veličine pa je tako u njemu izgrađen set za scenu u kojoj astrounauti istražuju mjesečev krater Tycho. To je bila prva scena koja je snimljena. Od 1966. snimanje se nastavilo kod MGM britanskog studia, također smještenog u Engleskoj. Uvodne scene u Africi doista su snimljene na tom kontinentu, ali su ljudi u kostimima majmuna nastupili u britanskom studiju - kako bi se dočaralo afričko okruženje, upotrijebljena je posebna projekcija snimljenih krajolika kroz srebrno staklo, postavljeno dijagonalno ispred kamere, u pozadini glumaca. Film je snimljen u Super Panavision 70 sa 65 mm filmskim negativom. Do ožujka 1968. Kubrick je počeo montirati film te je dovršio završnu verziju samo par dana prije svjetske premijere 6. travnja 1968. Budžet filma popeo se sa prvotnih 6 milijuna na 10.5 milijuna $.
Chupaderos, Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1547 m.
2001: A Space Odyssey (1968)
Produkcija
Kubrick je snimio i nekoliko scena koje nisu ušle u originalnu verziju filma. Među njima je i scena u školi na mjesečevoj stanici Clavius u kojoj nastupa i Kubrickova vlastitia kćerka, kupnja Galagija u futurističkoj trgovini. Tu je još i poduži materijal u "hodanja po svemiru", poput kada Bowman uzima rezervni dio za antenu iz jednog koridora, te značajna uvodna sekvenca u kojoj znanstvenici raspravljaju o mogučnosti vanzemaljskog života.
1984. snimljen je i "nastavak" filma, "2010", koji je također snimljen po knjizi Arthura C. Clarkea.
Filmska glazba
Sam film počinje s Atmosphèresom Györgyja Ligetija uz crnu sliku, dalje se sva pojavljivanja monolita prate Kyrieom iz Ligetisovog Reqiuema i ostatak soundtracka s Lux Aeterna i Aventures.
Prva scena nakon pojavljivanja logotipa filmskog studija prikazuje Sunce, Mjesec i Zemlju u konjunkciji. Sunce izlazi, te se čuje uvod iz Tako je govorio Zarathustra Richarda Straussa. U tom djelu je Richard Strauss uglazbio izlazak Sunca (nije poznat upečatljiviji izlazak Sunca u povijesti glazbe) koji je opisan na početku knjige. U tom kontekstu, početku nečeg novoga, cezuri, mora se razumijeti i glazba tog djela u cijelom filmu.
Polazak prema Jupiteru praćen je adagiom za solo čelo i gudače iz Gayaneh suite Arama Chatschaturjana.
Glazba se u 2001: Odiseji u svemiru, prvi puta primijenila kao samostalni narativni element.
Teme i analiza
Druga pojava monolita javlja se u budućnosti, u 2001. godini. Iako se čovjek do tada jako razvio, još uvijek ne može ničim objasniti tajnoviti monolit i njegovu svrhu. Čovjek je u međuvremenu otkrio najsavršenije oruđe, inteligentni kompjuter HAL, koji je toliko sposoban da prijeti zasijeniti i samog čovjeka. Čovjek je postao rob vlastitog oruđa. No kada astronaut Bowman isključi HAL-a i stigne do monolita, postane nadčovjek, savršeno biće. Kao i na početku filma, čovjeka se stavlja na višu evolucijsku razinu. Neki film vide i kao odu "ateističkoj religiji".
Leonard F. Wheat je u svojoj knjizi "Kubrick's 2001: A Triple Allegory" zaključio kako je cijela priča jedna ogromna, trostruka alegorija. Tri alegorije su:
Kritike
"2001: Odiseja u svemiru" pri premijeri nije doživjela osobite pohvale kritičara, no u međuvremenu je njena reputacija prerasla u jedan u najhvaljenjijih filmova 20. veka. Kritičari danas osobito hvale moderan dizajn "prošle" budućnosti i kompleksnu priču. Kritčar David Elliott u svojoj je recenziji filma napisao: "Ako se možete predati k njoj, "2001: Odiseja u svemiru" će vam proširiti razum" dok je Dan Jardine zaključio: "Kako drugačije nazvati ovaj film nego čista umjetnost?". Damir Radić ga je čak stavio na 1. mjesto svojih najdražih filmova svih vremena (Nacional broj 526); "Veličanstvena poema o kozmičkim proporcijama čovjekove potrage za nespoznatljivim smislom, monumentalna meditativno-metafizička slika iracionalne čežnje za nedosezivim beskrajem". Ipak, još uvijek ima kritičara koji filmu zamijeraju da je predugačak, ukočen, dosadan i da su mu svi likovi jednodimenzionalni jer je Kubrickova vizija bila usredotočena previše na ljudski rod, a premalo na pojedinca. Tako je Renata Adler napisala: "Priča se nalazi negdje između hipnotičnog i dosadnog".