cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Las Palmas, Tiquicheo de Nicolás Romero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1562 m.
Kenosha, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 99.218, što je 8.866 (9,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Travaglini, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Estrambótica Anastasia
Estrambótica Anastasia je venecuelanska telenovela produkcijske kuće RCTV, premijerno prikazivana 2004. U Srbiji se prikazivala tokom 2004. i 2005. na TV Košava pod naslovom Anastasija.
Sinopsis
Anastasija je prelepa devojka, čiji snovi postaju stvarnost kada, zahvaljujući svom savršenom izgledu i sjajnom karakteru, spase od bankrota poznatog proizvođača nakita, i to kao promo lice kompanije i „amajlija“ porodice Borofski. Ona upoznaje Aurelijana zbog kojeg sav taj glamurozni svet postaje njena noćna mora. Estrambotica U potrazi za slobodom, Anastasija upoznaje i mračnu stranu porodice Borofski i otkriva njihove tajne, sakrivene iza „Krsta snova“, nakita vrednog nekoliko miliona dolara, koji je pripadao ruskoj carici Katarini II.
Tierra Morada (razvrstavanje)
Tierra Morada ima više značenja:
Vladičin Han
Vladičin Han je gradsko naselje u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 8338 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7835 stanovnika).
Ovaj gradić ima dobar položaj jer je na prometnom putnom pravcu od Beograda i Niša preko Skoplja do Soluna.
Istorija
OD 1887. godine, Vladičin Han je u službenim spisima naselje koje je i sedište sreza poljaničkog. Razvoju naselja i ovog kraja posebno je doprinela izgradnja železničke pruge 1886. i mosta na Južnoj Moravi 1910. godine. Prema prvom popisu stanovnika od 1890. godine, Vladičin Han imao je 26 kuća i 101 stanovnika, a 1895. godine 60 domaćinstava sa 325 stanovnika. Već 1921. godine, proglašen je za varošicu, iako se opština u narednih šest godina zvala - kalimanska.
Prvo industrijsko preduzeće ovde je formirano u kamenolomu (majdanu) Momin Kamen, koji je, po nekim podacima, radio još u vreme Turaka. Zvanično, prvo industrijsko preduzeće je Fabrika za proizvodnju crepa i cigle, sagrađena 1930/31. godine, koja je bila vlasništvo Miodraga Kostića, Dragutina Stankovića i Mihajla Đorđevića, a zapošljavala je 25 radnika. Prvo državno industrijsko preduzeće bila je Duvanska stanica, koja je počela rad 1937. godine, mada je ovde duvan otkupljivan još pre Prvog svetskog rata. Industrijski i ukupan razvoj mesta posebno je živnuo 1938. godine, kada je Vladičin Han dobio struju.
Po prvom posleratnom popisu 1948. godine Vladičin Han je imao 1262 stanovnika i 350 domaćinstava. Već 1953. godine je bilo 1782 žitelja.
Značajna promena je da je varoš 1956. godine dobila svoj prvi Urbanistički plan, a u rasponu od 1958. do 1962. urađen je i Detaljni urbanistički plan. Time je ova varoš počela da dobija urbane konture i lik varoškog naselja industrijskog tipa. Vodovod je izgrađen 1964. godine.
Demografija
U naselju Vladičin Han živi 6524 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,5 godina (35,9 kod muškaraca i 37,2 kod žena). U naselju ima 2643 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,15.
San Miguel, Cuautitlán de García Barragán
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuautitlán de García Barragán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1568 m.
Fountain Hill, Pennsylvania
Fauntin Hil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.597, što je 17 (-0,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Grob Moshe Danona
Grob Moše Danona nalazi se u opštini Stolac, Bosna i Hercegovina. Sa okolnim prostorom i havrom na Krajšini, proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Spomenik nalazi se na lokalitetu Krajšina, na putu Stolac – Mostar, 2 km udaljen od centra Stoca. Postavljen je na postolje dimenzija 190x80x90 cm. Dimenzije su 150x50x80 cm. Sa sjeverne strane je uklesan drugi natpis na starohebrejskom.
Ovaj nadgrobni spomenik obilježava grob sarajevskog rabina Moše Danona, člana jevrejske zajednice sa početka XIX stoljeća. Imenovan je za hamambašija 1815. godine, a petnaest godina kasnije, u vrijeme teških prilika za jevrejsku zajednicu na teritoriju Bosne i Hercegovine, pošao je pješke na put u Palestinu, želeći umrijeti i biti pokopan u Svetoj Zemlji. Na tom putu je i umro, i to u blizini Stoca, na mjestu gdje je i sahranjen. Spomenik su mu podigli sunarodnici deset godina nakon njegove smrti.
Deset godina nakon smrti Moče Danona ovo mjesto je postalo mjestom hodočašća Jevreja sefarda, ne samo Bosne i Hercegovine, nego i ostalih krajeva u kojima su Sefardi živjeli. Jednom godišnje na rođendan Moče Danona 14. juna i na datum njegove smrti počela bi njihova okupljanja. Stare fotografjje iz vremena prije II svjetskog rata prikazuju veliku masu ljudi okupljenu oko spomenika sa natpisom. Iako je pripadao jevrejskoj kulturi, spomenik je bio jako poštovan i kod muslimana, a naročito kod derviša. Slično ovome hodočašću je hodočašće muslimana u tekiju na Buni u Blagaju.
Havra je od spomenika udaljena 35 metara. Havra nije prostor za redovno obavljanje molitvi Jevreja, nego je uobičajno prostor žaljenja, zajedničkog oplakivanja,
Blanzay (Vijena)
Blanze je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Vijena koja pripada prefekturi Monmorijon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 798 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 132 metara (maksimalnoj 147 m, a minimalnoj 119 m).
Most Milenijum
Dizajnirao ga je Mladen Ulićević, profesor Građevinskog fakulteta u Podgorici. Izradila ga je kompanija Primorje iz Slovenije, a otvoren je 13. jula 2005. godine, na godišnjicu ustanka naroda Crne Gore protiv italijanskih okupatora tokom Drugog sv. rata.
Most je dug 140 m, a stub se uzdiže 57 m iznad tla. 12 kablova nosi saobraćajnu platformu, dok je još 24 pričvršćeno za kontrategove.
Igradnja mosta je započela 2005. godine, a troškovi izgradnje su iznosili oko 7 mil. evra. Platforma sadrži po 2 saobraćajne trake i stazu za pješake sa obe strane. Most spaja Bulevar Ivana Crnojevića u centru grada i Trinaestojulsku ulicu u novom dijelu grada, i time smanjuje opterećenja na ostalim zakrčenim mostovima koji spajaju centar grada sa gusto naseljenim četvrtima sa druge strane Morače.
Peter Snell
Sir Peter George Snell (Opunake, 17. prosinca 1938.) je bivši novozelandski atleričar koji se natjecao kao srednjeprugaš u trkačkim disciplinama. Snell je imao jednu od najkraćih karijera među globalno poznatim, međunarodnim sportašima, ali je u tom kratkom periodu ostvario toliko da je izglasan za novozelandskog sportaša (XX.) vijeka te je bio jedan od 24 inauguracijska člana Kuće slavnih IAAF-a 2012. godine.
U svojoj karijeri, koja je trajala manje od jednog desetljeća, Snell je bio štićenik novozelandskog trenera Arthura Lydiarda, a sudjelovao je na dvama Olimpijskim igrama, na kojima je osvojio tri zladne medalje (dvije na 800m, jednu na 1500m) te na Igrama Commonwealtha 1962. u Perthu, gdje je također osvojio dvije zlatne medalje. Tokom svoje karijere je tri puta postavljao svjetski rekord.
Snell se umirovio 1965. godine te je jedno vrijeme radio u tvornici duhana, prije nego se 1971. godine preselio u Sjedinjene Države kako bi se školovao. Ubrzo je diplomirao i doktorirao te danas živi i radi kao sveučilišni profesor u Dallasu, Texas.
Крток
Демографија
У насељу Крток живи 36 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 59,5 година (54,1 код мушкараца и 63,6 код жена). У насељу има 20 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,95.
NK Šparta Beli Manastir
NK Šparta iz Belog Manastira prvi je osnovani sportski klub na području Baranje. Domaće utakmice NK Šparta igra na Gradskom stadionu Beli Manastir (popularno nazvanom Šparta, prema imenu kluba). Nadimci kluba su Crno-bijeli i Špartanci.
Крток
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Kolovarice
Kolovarice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 274 stanovnika.
NK Šparta Beli Manastir
Povijest
thumb|lijevo|260px|Momčad NK Šparte iz 1950-ih godina NK Šparta osnovana je 5. studenog 1924. godine u Belom Manastiru. Te godine dogodili su se i počeci organiziranog igranja nogometa u Baranji.
12.listopada 1924. u velikoj sali nekadašnje gostionice Vardar u Belom Manastiru, Jovan Kovačević i Živko Mrvoš organizirali su osnivačku skupštinu NK Šparta, koju su činili tadašnji radnici Beljske Mljekare i Tvornice Šećera. Klub je, na prijedlog Josipa Čizmara, dobio ime prema tada vrlo poznatoj Praškoj Sparti, što je na Skupštini i prihvaćeno, te je klub 5. studenog 1924. službeno registriran kao NK Šparta. Prva klupska značka izrađena je 1925., te je bila zlatne boje sa crno-bijelim poljima. U to vrijeme, klub je promijenio čak šest lokacija na kojima je nastupao, sve dok veleposjednik Đuro Lang, koji je tada bio i vlasnik obližnjeg hotela i mlina, nije ponudio teren na korištenje. Ubrzo teren prelazi u vlasništvo NK Šparte, a prema urbanoj legendi, bio je među najvećim terenima u tadašnjoj Jugoslaviji.
Rektor
Za ženu rektora, naročito u Hrvatskoj, upotrebljava se riječ rektorica. Od riječi rektor nastalo je još nekoliko riječi: rektorat - čast i dostojanstvo rektora; rektorov ured; rektorstvo - djelatnost, služba rektora; prorektor.
NK Šparta Beli Manastir
Povijest
NK Šparta djeluje je kao ŠK (športski klub) Šparta od 1924. do 1946. nakon čega dobija pridjev NK (nogometni klub). Od 1930. do 1941. Šparta je neprekidno prvak Baranje.
Stadion
NK Šparta odigrava domaćinske utakmice na Gradskom Stadionu u Belom Manastiru. Stadion je prema imenu kluba popularno dobio naziv Šparta. Kapacitet glavne tribine je 300 mjesta (sjedećih), dok je ukupan kapacitet stadiona oko 1000 mjesta. Glavna tribina stadiona izgrađena je pedesetih godina 20. stoljeća i trenutno je u derutnom stanju.
Generacija '63.
U bogatoj povijesti kluba važan datum je 8. srpnja 1963., kada je Šparta, kao prvak Slavonske zone (jedne od četiri), uspješno okončala kvalifikacije i prvi put izborila plasman u Drugu jugoslavensku ligu Zapad. Prvog protivnika Jadran iz Kaštel Sućurca, Šparta je izbacila rezultatima 3:0 i 0:0, a zatim u finalu za prvaka Hrvatske izgubila od NK Zagreba (1:3 i 0:2). U završnom krugu kvalifikacija igralo se protiv prvaka Slovenije, NK Ljubljane. U Belom Manastiru rezultat je bio 4:2 za Špartu, a u Ljubljani 1:1, pa je tako Šparta ušla u Drugu ligu Zapad kao drugoligaški klub iz najmanjeg grada u tadašnjoj Jugoslaviji. Beli Manastir tada je imao samo tri i pol tisuće stanovnika, a taj uspjeh ujedno je i najveći doseg bilo kojeg baranjskog sportskog kolektiva. U svojoj bogatoj povijesti NK Šparta odigrala je četiri sezone kao drugoligaš u bivšoj državi. Za momčad Šparte tada su igrali: Sead Bećarević (kapetan), Josip Tompić, Ivan Rešetar, Ljubodrag Rajković, Ivan Matijačić, Božo Bjelica, Lazar Vuković, Ljubisav Živković, Fuad Bećarević, Dušan Čordašić, Petar Popović, Petar Šolić, Pavo Gorjanac, Dragan Devčić, Franjo Kovač, Ljudevit Nađ, Jovan Horvat, Borivoj Belić, Ljubo Brnović i Ivan Tompić. Trener momčadi bio je Stevan Brnjevarac, a tajnik kluba Dušan Vakanjac.
thumb|lijevo|340px|Momčad NK Šparte iz 1963. koja je izborila plasman u 2.Jugoslavensku ligu Zapad
1990-e
Početkom Domovinskog rata mijenja se i status najpoznatijeg Baranjskog kluba. Politička previranja, rat, međunacionalne podjele, te činjenica da se Šparta natjecala za vrijeme srpske okupacije Baranje učinile su da je NK Šparta postala tema koja izaziva ne tako male kontroverze, te je klub 1998. jednostavno ušao u svojevrsnu hibernaciju.
2014.
mini|419.977x419.977piksel Nakon dugih 16 godina, voljom skupine nogometnih entuzijasta klub je ponovno oživio. Izborna skupština kluba održana je 4.travnja 2014. godine u velikoj gradskoj vijećnici u Belom Manastiru i na skupštini je izabrano novo vodstvo kluba. Klub se ispočetka morao uključiti u najniži rang natjecanja, Baranjsku ligu, u kojoj je u sezoni 2014./15. završio na desetom mjestu, u sezoni 2015./16. na šestom mjestu, a u sezoni 2016./2017. osvojio natjecanje i izborio ulazak u viši stupanj natjecanja; 2. Županijsku nogometnu ligu u kojoj se trenutno natječe. Također, od sezone 2016./17. osnovana je i škola nogometa NK Šparta. Već prve sezone, osnovane su tri selekcije; početnici, mlađi i stariji pioniri, te su čak dvije selekcije osvojile naslove prvaka u svojim dobnim kategorijama. U sezoni 2017./18. osnovana je i kadetska selekcija.
San Giovanni della Valle, Imperia
San Giovanni della Valle je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Kameradschaft
Kameradschaft, također poznat i pod naslovom La Tragédie de la mine je njemačko-francuski crno-bijeli film snimljen 1931. u režiji Georga Wilhelma Pabsta, poznat kao jedan od po političkom angažmanu najeksplicitnijih ostvarenja u njegovoj karijeri.
C21H27N
Molekulska formula C21H27N se može odnositi na:
El Puentecito, Zapopan
El Puentecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1581 m.
C21H29NO2
Molekulska formula C21H29NO2 se može odnositi na:
Conall Collamrach
Conall Collamrach, sin Eterscél Temracha sina Eochaid Ailtlethana, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Na prijestolje je došao nakon smrti svog strica Óengus Tuirmech Temracha. Vladao je pet godina prije nego što ga je ubio Nia Segamain. Lebor Gabála navodi kako je vladao u doba egipatskog kralja Ptolemeja VIII Fiskona (145-116. pne.). Kronologija Keatingove Foras Feasa ar Éirinn mu vladavinu datira u period 232-226. pne., a Annals of the Four Masters u 326-320. pne.
El Malacate (razvrstavanje)
El Malacate ima više značenja:
Doručak
Doručak predstavlja prvi obrok tokom dana. Doručak se kao vrsta obroka razlikuje od kulture do kulture širom sveta, ali često uključuje ugljene hidrate kao što su žitarice ili pirinač, voće i/ili povrće, proteini, ponekad mlečne proizvode i piće. Nutricionisti smatraju doručak najvažnijim obrokom u jednom danu. Ovo mišljenje zasnovano je na studijama velikog broja ljudi na Zapadu koji preskaču doručak, što negativno utiče na njihovu koncentraciju, metabolizam i težinu.
Azija
thumb|right|Tipični japanski doručak.
Samostan u Plehanu
Samostan u Plehanu je katolički vjerski objekat, Vrhbosanska nadbiskupija, Bosna i Hercegovina.
Historija
Samostan Plehan smješten je na istoimenom brežuljku u selu Kovačevci, udaljenom desetak kilometara jugoistočno od Dervente. Na Plehanu je u srednjem vijeku podignuta franjevačka crkva dimenzija 15x10 metara. Oko nje se prostirala nekropola stećaka koja je prerasla u današnje groblje.
Godine 1853. na tom brežuljku franjevci započinju graditi samostan na osnovu dozvole Osmanskog carstva. Dolaskom Austrougarske, samostanska je zgrada godine 1882. znatno proširena, ali je i ona postala tijesna te je 1932. godine, po nacrtu poznatog arhitekta Karla Paržika, sagrađen novi samostan, u koji je uklopljen manji dio staroga.
Crkva svetog Marka je dovršena 1870. god. Proširena je 1902. godine u neoromaničkom stilu po nacrtima arhitekta Ivana Holza, s dva niza stupova i polukružnom apsidom što je ostavljalo utisak monumentalnosti i sklada. Taj utisak je pojačao niz vitraža i mozaika te zidne slike talijanskog slikara Marka Antonionija.
Kroz svoju nedugu historiju samostan je bio sjedište i drugih institucija. Do godine 1882. u njemu je bila niža gimnazija za dio kandidata Franjevačke provincije Bosne Srebrene, a od 1888. do 1895. ovdje su studij filozofije imali studenti ove provincije. Godine 1888. u plehanskom samostanu je pokrenuto je izdavanje prvog časopisa u historiji sjeverne Bosne, koji se zvao Novi prijatelj Bosne. Od 1985. godine u samostanu djeluje izdavačka kuća Slovoznak, koja je izdala nekoliko vrijednih edicija.
Nakon odlaska bolnice, u samostanskim prostorijama ponovno je svoj prostor našla samostanska knjižnica s brojnim teološkim, filozofskim, historijskim i književnim djelima iz 19. i 20. stoljeća, kao i djelima franjevačkih pisaca 18. i 19. stoljeća. U okviru knjižnice uređen je arhiv, u kojem se čuvala relativno bogata građa od važnosti za povijest ovoga kraja. Vrlo su vrijedne matične knjige, koje se vode od 1763. godine, a sačuvan je velik broj isprava i rukopisa iz 18. i 19. stoljeća.
C21H32N2O
Molekulska formula C21H32N2O se može odnositi na:
Samostan u Plehanu
Historija
U zadnjem ratu samostan i crkva su 1992. godine minirani i porušeni. Neke vrlo vrijedne umjetnine su uništene, ali većina ih je sačuvana u prizemlje privatne kuće u Slavonskom Brodu.
Samostan je obnovljen 2001. godine. Projekat obnove crkve izradio je Zlatko Ugljen. Po svome izgledu, nova crkva se značajno razlikuje od uobičajnog izgleda ovakvih objekata. U osnovi je kružnog oblika.
Muzejska zbirka
Zbirka umjetnina Franjevačkog samostana Plehan osnovana je sedamdesetih godina XX stoljeća, kada je samostan dobio oko dvije stotine umjetničkih eksponata, koji su vremenom nadopunjavani. Samostanska pinakoteka do zadnjega rata narasla je na preko sedam stotina eksponata uglavnom moderne umjetnosti, religiozne ali i druge provenijencije u različitim likovnim tehnikama: puna plastika (mramor, drvo, terakota, bronca), reljef (bakar, drvo, mramor), ulje na platnu, pastel, tempera, akvarel, vitrail, mozaik, inkrustacija, goblen...
Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 4. do 10. jula 2006. godine, donijela je odluku da se pokretno dobro – muzejska zbirka, vlasništvo franjevačkog samostana u Plehanu, proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik čine sljedeće zbirke:
Munteni Buzău (razvrstavanje)
Munteni Buzău ima više značenja:
Rektorski zbor
Rektorski zbor je najviše tijelo na sveučilištu, naročito u Hrvatskoj, koje čine rektor i dekani pojedinih fakulteta.
Asjut
Asjut (arapski: أسيوط‎‎/ Asyūṭ) je grad od 480,516 stanovnika na jugu Egipta u muhafazi Asjut u kojoj je i administrativni centar.
Geografske karakteristike
Jedan od najvećih gradova Gornjeg Egipta prostire se na zapadnoj obali rijeke Nil, skoro na pola puta između Kaira i Asuana. Dobro navodnjavana dolina Nila kod Asjuta je široka oko 20 km.
Muncelu (razvrstavanje)
Muncelu ima više značenja:
Asjut
Historija
thumb|left|240px| Pogled na grad na [[Nilu]] thumb|left|240px| Centar grada U Antičkom Egiptu bio je znan pod imenom Sjut, i kao centar kulta boga šakala Uapuata. Za vrijeme Srednjeg kraljevstva (20-17. vijek pne.) bio je prijestolnica 17 Nome (provincije) Gornji Egipat. Iako se nikada nije mogao mjeriti sa Tebom, razvio se kao značajno trgovište karavana koje su išle preko istočne i zapadne pustinje.
U helenističko doba bio je poznat pod imenom - Likopolis / Λυϰόπολις (Vučji grad), aluzija na kulta boga šakala, i kao rodni grad neoplatonističkog filozofa Plotina (oko 205 - 269 / 269).
Kvalitetni tekstil iz Asjuta, žito i fino voće iz okolice grada, prodavani su po jugu; Darfuru i drugdje po Sudanu. Karavani koji su se otud vraćali dononosili su robove, slonovaču i boje.
Asjut je jedno od rijetkih preostalih mjesta u kojima se njeguju arhaični zanati, kao što je vezenje srebrenom niti, sitna grnčarija, intarzija, tepisi i prostirke.
Colonia Brasil, San Antonio
Colonia Brasil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Antonio.
Asjut
Historija
Asjut je i snažan obrazovni centar sa univerzitetom osnovanim 1957., kao filijala kairskog Al-Azhara.
Fonte, Grosseto
Fonte je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Asjut
Historija
U Asjutu živi puno Kopta pa je on i važna eparhija Koptske pravoslavne crkve, kojom upravlja metropolit iz Kaira.
Fonte, Grosseto
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 525 m.
Asjut
Znamenitosti
Po vapnenačkim brdima koja se uzdižu jugozapadno od grada leže brojne kamene grobnice faraona iz Dvanaeste dinastije (20.-18. vijek pne.). thumb|right|280px| [[Most 25 januar preko Nila]]
Colonia Brasil, San Antonio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 238 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Asjut
Privreda
Današnji Asjut je grad modernih predionica pamuka i velikog kemijskog kombinata koji proizvodi umjetno gnojivo.
Sjeverno od grada i njegove riječne luke Al-Ḥamra, nalazi se brana na Nilu, duga 832 metra - Asjut, podignuta 1902. Ona skreće dio voda Nila u Kanal Ibrahimija koji paralelno teče uz Nil u dužinu od nekih 350 km prema sjeveru, navodnjavajući veći dio Srednjeg Egipta.
Prorektor
Prorektor - pomoćnik ili zamjenik rektora, obično zadužen za određene poslove (npr. prorektor za znanost, za međunarodne poslove odn. suradnju, za nastavu i studentska pitanja i sl.). Za ženu prorektora, naročito u Hrvatskoj, upotrebljava se riječ prorektorica.
Asjut
Privreda
Kod Dejruta se od Kanal Ibrahimija odvaja zapadnu grana - Kanal Bar Jusuf, koji teče do Oaze Fajum.
Tokom 1980-ih Brana Asjut je modernizirana, pa joj je dograđena i hidroelektrana.
Prorektor
U slovenskom i nekim drugim jezicima postoji i riječ prorektorat sa značenjem sedež prorektorja (sjedište prorektora).
Tierra Negra (razvrstavanje)
Tierra Negra ima više značenja:
La Soledad, Rancho, Asientos
La Soledad, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Asientos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2004 m.
C21H30O5
Molekulska formula C21H30O5 se može odnositi na:
San Ignacio, Ramos Arizpe
San Ignacio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 870 m.
Canela
Svoj prvi kontakt s Europljanima imaju negdje u 18. stoljeću. Kako u ovom kraju nema zlata, nafte, kaučukovca, a ni brazilskog oraha, Canele su ostali pošteđeni u svojoj izolaciji sve do današnjih dana. Najbliže urbano središte je Barra do Corda, udaljena 3 sata jeepom od sela Canela.
Canele je opisao Curt Nimuendajú koji je živio sa njima 1920.-tih i 1930.-tih godina. Lov, sakupljanje i posijeci-i-spali agrikultura glavne su privredne aktivnosti plemena. Jedan od njihovih simbola kulture je trka stabala poznata među Ge-plemenima i bušenje ušiju (ear-piercing) i umetanje diskova-kui, tijekom serije rituala u festivalima khêêtúwayê i pepyê.
Selo Canela bilo je kružno (300 metara u promjeru) i sa oko 1,000 do 1,500 stanovnika, čiji broj nakon pacifikacije 1814. opada 300 (1930), 412 (1960), 514 (1975), 791 (1986) i 903 (1989); (1,337, 9/01/2001.)
Govore jezikom šire skupine timbira, porodica ge, koji ima dva dijalekta imenovanim po plemenskim nazivima.
Muncel (razvrstavanje)
Muncel ima više značenja:
Konjbaba
Konjbaba je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 40 stanovnika.
Zimska Olimpijada 1936
'''IV. Zimske olimpijske igre - Garmisch-Partenkirchen 1936'''
Igre su održane u bavarskim selima Garmisch i Partenkirchen, koje su posebno za tu prigodu, i na inicijativu Adolfa Hitlera, objedinjene u novu administrativnu cjelinu zvanu Garmisch-Partenkirchen.
Pesche, Caserta
Pesche je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
C21H28O2
Molekulska formula C21H28O2 se može odnositi na:
Dabojevići
Dabojevići je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 34 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 40 stanovnika).
Demografija
U naselju Dabojevići živi 30 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 51,5 godina (48,6 kod muškaraca i 53,5 kod žena). U naselju ima 17 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,00.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
El Malinal (razvrstavanje)
El Malinal ima više značenja:
Gavião do Maranhão
Gavião do Maranhão (Pykopjê, Piokobgé, Piokobyé, Pukobyé, Pukobiê, Pukopüe, Pukópye, Gavião Pukobyé, Gavião-Pykopjê, Gavião-Katige; Gavião=orao), indijansko pleme iz grupe Timbira, porodica Ges, nastanjeno sa plemenom Guajajara u brazilskoj državi Maranhão na rezervatu Reserva Indígena Governador u općini Amarante do Maranhao.
Brojno stanje im je iznosilo 1.800-2.000 u kasnom 18. stoljeću; 1.000 (1851) .; 473 (2005) a žive u tri sela Governador, Rubiácea i Riachinho; 494 (Funasa - 2006). Sebe označavaju imenom Pykopcatejê.
Druge Gavião grupe poznate su kao Gavião do Pará ili Parkatêjê (Gavião do Mãe Maria, Gaviões), i nesrodna Mondé grupa Gavião de Rondônia.
Olimpijada 1932
X. Olimpijske igre - Los Angeles 1932 su bile teško pogođene velikom ekonomskom krizom, jer veliki broj naglo osiromašenih država jednostavno svojim sportašima nije mogao priuštiti putne karte do Los Angelesa. Zato je na tim igrama sudjelovalo dva puta manje sportaša nego u Amsterdamu četiri godine ranije.
Ni u samim SAD Olimpijada nije izazvala neko zanimanje. Igre je otvorio potpredsjednik Charles Curtis.
No, Igre su ostale upamćene kao prve radi kojih je sagrađeno Olimpijsko selo.
Jugoslavija se našla na listi učesnika, iako je JOK odlučio da se ne učestvuje zbog visokih troškova putovanja, zahvaljujući atletičaru Veljku Narančiću, koji je o svom trošku otputovao i SAD i takmičio se u bacanju diska.
Jugoslavija na igrama
Narančića je za igre prijavio Milivoje Naumović, jugoslovenski konzul u San Francisku, a Organizacioni komitet je ovu prijavu prihvatio pošto je saglasnast dao Sigfrid Edstrem, predsednik Međunarodne amaterske atletske federacije.
Enver Hadžihasanović
Enver Hadžihasanović (Zvornik, 7. srpnja 1950., -) bivši je načelnik glavnog stožera Armije BiH.
Dobanovci
Dobanovci je gradsko naselje u opštini Surčin u Gradu Beogradu. Nalazi se u jugoistočnom Sremu, 25 km zapadno od centra Beograda, pored autoputa Beogad - Zagreb. Prema popisu iz 2002. bilo je 8128 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7966 stanovnika).
Enver Hadžihasanović
Rođen je 1950. u Zvorniku, Bosni i Hercegovini. On je bivši oficir Jugoslavenske narodne armije (JNA), koji je 1973. godine diplomirao na Vojnoj akademiji kopnene vojske u Beogradu, nakon čega je raspoređivan na dužnosti u JNA u Tuzli i Sarajevu. 1988., Hadžihasanović je imenovan za načelnika Štaba 49. motorizirane brigade. Kasnije je, krajem 1989., postavljen za zapovjednika te brigade. Na toj dužnosti, Hadžihasanović je stekao čin potpukovnika. Početkom travnja 1992., nakon što je napustio JNA, Hadžihasanović je stupio u Teritorijalnu obranu Bosne i Hercegovine, a zatim je, 1. rujna 1992., imenovan za načelnika Štaba 1. korpusa Armije Bosne i Hercegovine (ABiH). Sredinom studenog 1992., Sefer Halilović ga je imenovao za komandanta 3. korpusa. Na tom položaju Hadžihasanović je bio sve do 1. studenog 1993., kada je unaprijeđen u načelnika Štaba Vrhovne zapovjedi ABiH. Nakon njega, na taj položaj je došao Mehmed Alagić. U prosincu 1993., Hadžihasanović je unaprijeđen u čin brigadnog generala i postao je član Zajedničke zapovjedi Vojske Federacije Bosne i Hercegovine. Otišao je u mirovinu 2000.
Dobanovci
Istorija
Dobanovac se prvi put javlja 1404. godine u jednom mađarskom srednjovekovnom dokumentu, a najkasnije na rafu. Najstariji konkretni podaci iz 16. veka, zapisani zbog poreza: dva turska popisa, jedan iz 1546. godine, a drugi iz 1566/67. godine.
U prvom popisu navedeno 50 domaćinstva koja su plaćala po 408 akči poreskih dužbina, bez pašarina, a u drugom 43 domaćinstva koja su plaćala gotovo dvostruki iznos poreza. Iz navedenih popisa može se videti da su stanovnici Dobanovaca bili Srbi. Kroz naselje saobraćaju linije 606 (Dobanovci - Grmovac), 611 (Dobanovci - Zemun /Kej oslobođenja/) i noćna linija 601 (Dobanovci - Glavna železnička stanica).
Nema tačnog zapisa kada je podignuta crkva u Dobanovcima, ali se u popisu iz 1546. godine pominje i seoski pop. Crkva posvećena Svetom Nikoli, (seoska slava) sagrađena je 1732. godine. Današnja crkva Svetog Nikolaja je podignuta 1803. godine pod zaštitom je države. Ikonostas je izgrađen 1842. godine i delo je Petra Čortanovića.
Enver Hadžihasanović
2008., pravomoćno je osuđen za propust da spriječi ili kazni okrutno postupanje u Muzičkoj školi u Zenici od 8. svibnja 1993. do 20. kolovoza 1993. ili 20. rujna 1993., uz propust da kazni za okrutno postupanje u Muzičkoj školi Zenici od 26. siječnja 1993. do 8. svibnja 1993. Dobio je 3 godine i šest mjeseci zatvorske kazne. Naime, pripadnici 7. brigade držali su u zatočeništvu u Muzičkoj školi muškarce, civile, bosanske Hrvate i Srbe, kao i pripadnike HVO-a, i to u tri navrata: prvi put nakon borbi u Dusini krajem siječnja 1993.; drugi put nakon borbi na području Zenice, Viteza i Busovače u drugoj polovici travnja 1993.; treći put nakon izbijanja sukoba u Kaknju u lipnju 1993. Bilo je oko stotinu zatočenika, koje su stražari tukli, davali su im male količine hrane, koja je katkad bila pokvarena, te su sanitarni čvorovi i medicinska pomoć bili uskraćeni.
Dobanovci
Istorija
Škola u Dobanovcima počinje sa radom u drugoj polovini XVIII veka. Školska zgrada podignuta je 1890. godine, a 1908. se otvara i učiteljsko mesto za učitelja Slovaka.
U prvoj polovini XIX veka u Dobanovce se doseljavaju Slovaci pretežno iz Bačke. Oni su pripali parohiji u Boljevcima, a evangelistička crkva je podignuta nešto kasnije.
Demografija
U naselju Dobanovci živi 6412 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,6 godina (37,6 kod muškaraca i 39,6 kod žena). U naselju ima 2353 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,45.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
{| width="50%" style="background:transparent; "
Peteni, Zăbala
Peteni je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Zăbala.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 545 m.
Óengus Tuirmech Temrach
Óengus Tuirmech Temrach, sin Eochaid Ailtlethana, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Na prijestolje je došao ubivši svog prethodnika Fergus Fortamaila, ubicu svog oca. Sinovi su mu bili Énna Aignech i Fiacha Fer Mara. Énna je kasnije postao veliki kralj, a poznat je kao predak Conna od Sto Bitaka a time i velikih kraljeva iz loza Connachta i Uí Néill; dok je Fiacha bio predak loza Ailill Érann i Clanna Dedad. Óengus je, prema predaji, Fíachu imao sa svojom kćerom, sa kojom je općio pijan; kada se rodio, stavio ga je u čamac, pokrio purpurnom i zlatom optočenom odorom i pustio da pluta po mora; zato je stekao nadimak fer mara, "čovjek sa mora". Njega su pronašli i odgojili ribari, te je postao predak kasnijih velikih kraljeva Irske, kao i kasnije države Dál Riata u Škotske. Lebor Gabála Érenn mu nadimak tumači kao "popisivač Tare", navodeći da je "on obavio prvi popis u Irskoj". Geoffrey Keating mu nadimak Tuirbeach tumači kao "osramoćeni" zbog incestuoznog začeća Fíache. Vladao je trideset ili šezdeset godina prije nego što je umro na Tari, a naslijedio ga je nećak Conall Collamrach. Lebor Gabála navodi kako je vladao u doba egipatskog kralja Ptolemeja VI Filometora (180-145. pne.). Kronologija Keatingove Foras Feasa ar Éirinn mu vladavinu datira u period 262-232. pne., a Annals of the Four Masters u 385-326. pne.
Tre Valloni, Campobasso
Tre Valloni je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 564 m.
Los Corongoros, Tiquicheo de Nicolás Romero
Los Corongoros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
El Portillo, Santa Catarina Juquila
El Portillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Catarina Juquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 980 m.
Zona Industriale Ponte Valentino, Benevento
Zona Industriale Ponte Valentino je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Refractarios Guadalajara, Zapopan
Refractarios Guadalajara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1632 m.
Tierra Prieta (razvrstavanje)
Tierra Prieta ima više značenja:
Higrin
Higrin je pirolidinski alkaloid, nađen prvenstveno u kokinom lišću (0,2%). Njega je privi izolovao Karl Liberman 1889., zajedno sa srodnim jedinjenjem kuskohigrinom, kao alkaloid koji se nalazi zajedno sa kokainom u koki. Ekstrahovani higrin je žuto ulje, koje ima oštar miris i ukus.
C21H25NO4
Molekulska formula C21H25NO4 se može odnositi na:
El Malpaso (razvrstavanje)
El Malpaso ima više značenja:
DAT
Termin DAT ima više značenja.
Wolsfeld
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Volsfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 9,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 789 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 85 stanovnika/km².
Mugeni (razvrstavanje)
Mugeni ima više značenja:
Faruk I od Egipta
Faruk I od Egipta (Kairo, 11. februar 1920 - Rim, 18. mart 1965.) bio je egipatski kralj od 1936. do 1952.
Ostao je zapamćen po državnom udaru kog su izveli mladi oficiri nezadovoljni njegovom vladavinom i prisili ga da abdicira.
Biografija
Faruk je rođen kao prijestolonasljednik, pa je školovanje proveo u Egiptu i Engleskoj. Svog je oca nasljedio 1936. I on se kao i njegov otac nastavio natjecati za popularnost sa tek osnovanom partijom Vafd, što se često pretvaralo u svađu, naročito oko imenovanja državnih funkcionera.
Nakon izbijanja Drugog svjetskog rata, Faruk je pokušao zadržati neutralnost, i pored tog što je praktički Egipat bio okupiran od Britanske Armije. Zbog tog su ga Britanci 1942. prisilili da postavi za premijera, njima naklonjenog lidera partije Vafd Muṣṭafu Naḥasa. Naḥas se tokom oktobra 1944. u Aleksandriji upustio u pregovore o stvaranju Arapske lige (koja je osnovana godinu dana kasnije), što se Britancima nije dopalo, pa je izgubio njihovu podršku, a nakon tog ga je i Faruk smjenio, jer se on želio postaviti na čelo te organizacije.
Egipćane je strašno pogodio poraz u Arapsko-izraelskom ratu 1948 od tek osnovane države Izrael, kao i neuspjeh ukidanja Britanske vojne okupacije. Poraz je naročito teško pao brojnim oficirima egipatske vojske, koji su uzrok vidjeli u Farukovoj nesposobnosti i korumpiranosti njegove administracije.
Situacija je postala nepodnošljiva 1952., kad je Pokret slobodnih oficira, na čelu sa Gamalom Abdelom Naserom srušio režim u julu i prisilio Faruka na abdikaciju u korist svog maloljetnog sina Fuada, koji nije dugo bio kralj, jer je u manje od godinu dana Egipat postao republika.
Faruk je kao monarh bio poznat po velikom bogatstvu i raskošnom životu, tako je nastavio živjeti i u egzilu u Italiji, ali je pred kraj života živio u puno skromnijem dvosobnom stanu u Rimu. Njegova sestra Favzija bila je prva žena iranskog šaha Reze Pahlavija.
Hipoksantin
Hipoksantin je purinski derivat. On se ponekad nalazi kao sastojak nukleinskih kiselina gde je prisutan u antikodonu tRNK u obliku Njegovog nukleozida inozina. On ima tautomer poznat kao 6-Hidroksipurin. Hipoksantin je neophodan dodatak u pojedinim ćelijama, bakterijama, i parazitskim kulturama kao supstrat i izvor azota. Na primer, on je često neophodan reagens u malarijskim parazitskim kulturama, pošto je za Plasmodium falciparum neophodan izvor hipoksantina za sintezu nuklenskih kiselina i za energetski metabolizam.
Avgusta 2011, objavljen je izveštaj baziran na NASA ispitivanjima meteorita nađenih na Zemlji koji sugeriše da je ksantin i srodni organski molekuli, među kojima su komponente DNK i RNK: adenin i guanin, možda mogu da budi formirani ektraterestrijalno u svemiru.
Reakcije
Hipoksantin je jedan od proizvoda ksantinske oksidaze na ksantinskom supstratu. On se češće formira purinskom degradacijom.
Hipoksantin-guanin fosforibosiltransferaza konvertuje hipoksantin u IMP tokom nukleotidnog spasavanja.
Hipoksantin se takođe spontano formira deaminacijom adenina. Zbog njegove sličnosti sa guaninom, spontana deaminacija adenina može da dovede do greške u DNK transkripciji/replikaciji.
Muereasca (razvrstavanje)
Muereasca ima više značenja:
Blénod-lès-Pont-à-Mousson
Bleno le Pont a Muson je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Nansi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4899 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 511 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 182 metara (maksimalnoj 331 m, a minimalnoj 179 m).
Martinella, Bergamo
Martinella je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Xolol, San Antonio
Xolol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Antonio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Nia Segamain
Nia Segamain, sin Adamairov, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Ime mu znači "sestrin sin ili prvak Segamona", te je možda vezan uz Segomoa, drevno galsko božanstvo u rimsko doba vezano sa Marsom i Herkulom.
Geoffrey Keating navodi kako mu je majka bila (pretpostavljena) šumska boginja Flidais od Tuatha Dé Dananna, čija je magija za vrijeme njegove vladavine tjerala jelene da daju mlijeko poput pripitomljenih krava. Na prijestolje je došao ubivši svog prethodnika Conall Collamracha. Vladao je sedam godina prije nego što ga je ubio Énna Aignech. Lebor Gabála navodi kako je vladao u doba egipatskog kralja Ptolemeja VIII Fiskona (145-116. pne.). Kronologija Keatingove Foras Feasa ar Éirinn mu vladavinu datira u period 226-219. pne., a Annals of the Four Masters u 320-313. pne.
Još jedna ličnost, historiji bliži Nia Segamain se pojavljuje u ranim rodoslovima dinastije Eóganachta, i ponekad se tumači kao dokaz u prilog njenog galskog porijekla.
Ibn Tufail
Ibn Tufail (o. 1105 – 1185) (puno arapsko ime: أبو بكر محمد بن عبد الملك بن محمد بن طفيل القيسي الأندلسي Abu Bakr Muhammad ibn Abd al-Malik ibn Muhammad ibn Tufail al-Qaisi al-Andalusi; latinizirani oblik: Abubacer Aben Tofail) bio je andaluzijski muslimanski polimat, književnik, islamski filozof, teolog, ljekar, vezir i dvorski službenik. Najpoznatiji je kao autor knjige Hayy ibn Yaqdhan (u zapadnom svijetu poznatom pod naslovom Philosophus Autodidactus), poznate kao prvi filozofski roman u historiji književnosti. Kao ljekar se istakao kao zagovornik autopsije, što je izraženo i u njegovom romanu.
C22H24N2O8
Molekulska formula C22H24N2O8 se može odnositi na:
Katastrofa u Courrièresu
thumb|250px|Ilustracija događaja neposredno nakon nesreće u pariškom Petit Journalu. Katastrofa u Courrièresu Catastrophe de Courrières) je naziv za eksploziju u rudniku ugljena na sjeveru Francuske koja se zbila 10. marta 1906. godine i izazvala smrt 1099 rudara, što je čini najgorom rudarskom nesrećom u historiji Evrope i drugom najgorom u historiji svijeta (iza eksplozije u kineskom rudniku Benxihu 1942. godine).
Rudnikom je upravljala kompanija Compagnie des mines de houille de Courrières i bio je smješten u departmanu Pas-de-Calais, oko 220 km sjeverno od Pariza. U njemu je u 6:30 eksplodirala ugljena prašina. Uzrok eksplozije nikada nije utvrđen, iako postoje pretpostavke da bi mogao biti u korištenju svjetiljki s otvorenim plamenom od strane rudara, a od čega se zapalila ugljena prašina. Akcija spašavanja je počela već istog jutra, ali ju je značajno usporio nedostatak za nju izvježbanog ljudstva, kao i to da je dvije trećine svih rudara poginulo ili zarobljeno ispod zemlje. Tek dva dana kasnije su došli izvježbani spasioci iz Pariza i susjedne Njemačke. Na sam dan eksplozije je do površine uspjelo doći oko 600 rudara, od koji su mnogi bili teško ozlijeđeni. 30. marta je pronađena grupa od 13 preživjelih, a 4. aprila posljednji preživjeli.
Katastrofa je duboko pogodila francusku javnost i izazvala humanitarne akcije za pomoć porodicama nastradalih rudara, ali i kritike uprave rudnika od strane socijalističkih političara i aktivisti za radnička prava.
Moșteni (razvrstavanje)
Moșteni ima više značenja:
Tierra Santa (razvrstavanje)
Tierra Santa ima više značenja:
Putney, Vermont
Patni je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 523.
C21H26N2O3
Molekulska formula C21H26N2O3 se može odnositi na:
Kopači
Kopači su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Novo Goražde koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 230 stanovnika.
Istorija
Kopači su se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazili u sastavu opštine Goražde.
Melisende od Jeruzalema
Melisende (Melisenda; 1105 – 11. septembar 1161) bila je kraljica Jeruzalema od 1131. do 1153. godine, te regent za svog sina od 1153. do 1161.
Nastojeći se povezati sa francuskim kraljem Louisem VI, otac je prihvatio njegov prijedlog da Melisendu uda za moćnog francuskog feudalca Fulka V od Anjoua. Dugim i mučnim pregovorima je, pak, uspio ishoditi da Fulk nakon dolaska u Jeruzalem neće preuzeti neposrednu vlast od Melisende. Nakon sklapanja braka je Melisende mužu rodila sina Balduina.
Nakon smrti Balduina II su Melisende i Fulk vladali zajedno, ali je ta vladavina bila obilježena stalnim borbama i dvorskim spletkama. Fulk je svoju suprugu 1134. optužio za preljub, odnosno sa aferu sa Hugom II od Jaffe. Nakon kraćeg oružanog sukoba Melisende je svog muža uspjela svrgnuti dvorskim pučem, ali se 1136. s njime pomirila i rodila mu sina Amalrika. Nakon muževe smrti je 1144. zavladala sama. Za vrijeme njene vladavine su muslimani zauzeli Edesu, što ju je potaklo da papi u Rim pošalje poziv u pomoć, koji je doveo do Drugog križarskog rata, završenog kršćanskim neuspjehom. Između 1150. i 1152. se sa sinom Balduinom borila za vlast, ali su se na kraju pomirili. Umrla je, po svemu sudeći od posljedica moždanog udara 1161.
Reata, Ramos Arizpe
Reata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Farnea, Treviso
Farnea je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Pescopagano, Caserta
Pescopagano je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 581 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
El Encuentro, Rancho, Asientos
El Encuentro, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Asientos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2003 m.
Tekila
Tekila je alkoholno piće primarno napravljena u okolici Tequile, grada u zapadnoj meksičkoj državi Jalisco. Pravi se od biljke agave i obično sadrži 35-55% alkohola. Mnogi u zabludi smatraju da je agava kaktus, no spada u porodicu mesnatica.
Istorija tekile
200px|mini|desno|Polja agave, Meksiko
Tekila je u gradu Tequili prvi put proizvedena u 16. stoljeću. No, Asteci su pravili fermentirano piće od agave koje su zvali octli (kasnije je dobilo popularnije ime pulque) još prije nego su došli španjolski osvajači 1521. Kad su Španjolci ostali bez svog brandyja, počeli su destilirati ovo piće od agave i tako dobili prvo domorodačko alkoholno piće Sjeverne Amerike.
Osamdeset godina kasnije, oko 1600.-te, Don Pedro Sánchez od Tagle, markiz od Altamira, počeo je masovno proizvoditi tekilu u prvoj tvornici u modernom Jaliscu. A 1608. godine kolonijalni guverner je uveo porez na ovaj proizvod. Tekila kakvu danas poznajemo počela se proizvoditi ranih 1800.-ih u Guadalajari, Meksiko, a kroz prošlo stoljeće postala je popularna diljem svijeta. Polja plave agave i drevne destilerije u okolici Tequile danas su na popisu svjetske baštine.
Iako su neke tekile ostale kao obiteljske sorte, najpoznatije vrste tekile proizvode se u velikim multinacionalnim korporacijama. Preko 100 destilerija proizvodi 600 vrsta tekile u Meksiku, a preko 2000 imena za tekilu je registrirano. Kompanija Tekila Ley prodala je litru tekile iz limitirane kolekcije za 225,000 američkih dolara u srpnju 2006. i time ušla u Guinnessovu knjigu rekorda kao najskuplje prodana boca pića ikada. Sama boca bila je od platine i zlata.
Vrste tekile
Pogrešno je shvaćanje da neke tekile imaju crva u boci. Crv je zapravo oblik moljca Hypopta agavis koji živi na biljci agavi. Nalazak moljca na biljkama tijekom procesa proizvodnje rezultira nižom kvalitetom proizvoda.
Konzumiranje
U Meksiku tekila se pije sa sangritom, slatkim, začinjenim pićem od narančinog soka (može i od rajčice) i čilija. Tako da se jednake količine tekile i sangrite piju naizmjence.
U Njemačkoj i još nekim državama umjesto soli i limuna koristi se cimet i kriška naranče. Kao i druga alkoholna pića, tekila se koristi u razne svrhe; sve ovisi o mašti konzumenta.
Womrath
Vomrat je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 219 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140163.