cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eropa
Sličnosti s Augom i Danajom
Danaja je bila kći Akrisija, kralja Arga, te majka junaka Perseja. Proročište je predskazalo Akrisiju da će ga ubiti Danajev sin, pa je on utamničio kćerku. Danaja je ipak zatrudnela, i to sa samim Zevsom, kako kaže većina izvora, nakon čega ju je otac bacio u more, ali je preživela zahvaljujući Zevsovoj intervenciji.
Gomiljani
Gomiljani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 84 stanovnika.
Geografija
Selo Gomiljani nalazi se 4 kilometra zračne linije zapadno od Trebinja. Smatra se da je dobilo ime upravo po velikom broju gomila.
PNU-282,987
PNU-282,987 je lek koji deluje kao potentan i selektivan agonist za α7 podtip neuronskih nikotinskih acetilholinskih receptora. U životinjskim studijama, on ispoljava nootropne efekte, te njegovi derivati mogu da budu korisni u tretmanu šizofrenije. PNU-282,987 nije podesan za kliničku upotrebu zbog jake inhibicije hERG antimete.
Gomiljani
Istorija
Sedamdesetih godina XIX stoljeća u naselju je bilo sačuvano dvanaest (12) grobnih gomila (nekropole, tumuli), danas samo šest (6). Ta grupa spomenika – Šest prahistorijskih grobnih gomila (tumulusa) proglašena je za nacionalni spomenik kulture. Mnoge od njih su prekopane i uništene, a ostaci kamena korišteni su za u različite svrhe. Gomile na području sela Gomiljani su samo evidentirane, ali ne i arheološki istražene te se stoga ne može izvršiti njihova tačna datacija nastanka. Na osnovi do sada vršenih arheoloških istraživanja, može se zaključiti da gomile u Gomiljanima sadrže iste ili slične priloge kao i ostale u Hercegovini.
Visoke su od 3 - 6,5,metara, promjera 21 - 40 metara i površine 345 - 1252 m2.
Grobne gomile pripadaju vremenu Ilira.
Na nadmorskoj visini od 313 m, smještena je Pravoslavna crkva Vračevica (Crkva sv. Vrača). Iza crkve u istočnom dijelu ograđenog prostora nalazi se prapovijesna grobna gomila (tumulus), sa dimenzijama visine oko 5 m, prečnika 31,64 m, obima 99,45 m i površine 788,15 m. Osim grobne gomile ispred crkve nalazi se jedan stećak. Pravoslavna crkva Vračevica (Crkva sv. Vrača) sa prapovijesnom gomilom (tumulusom) u Gomiljanima, proglašena je nacionalnim spomenikom kulture.
Tom Laughlin
Thomas Robert Laughlin, Jr. (10. august 1931 – 12. decembar 2013) je bio američki filmski glumac, režiser, producent i aktivist, najpoznatiji kao tvorac politički angažiranog filma Billy Jack koji je 1971. postigao izuzetnu gledanost, te se smatra jednim od najuspješnijih nezavisnih ostvarenja u historiji američke kinematografije.
Laughlin, koji je filmsku karijeru često prekidao kako se bavio promoviranjem alternativnih metoda obrazovanja, se cijeli život borio za prava manjina. To ga je potaklo da se dva puta natječe na predsjedničkim izborima - kao demokrat 1992. i kao republikanac 2004. godine - ali oba puta je morao odustati već na predizborima.
Gomiljani
Istorija
U Gomiljanima se nalazi i treći nacionalni spomenik - '''Područje i ostaci istorijskog spomenika - Crkva sv. Georgija (Đurđevica)'''. Potiče iz XV vijeka.
Na prostoru Gomiljana na nadmorskoj visini od 273 m, geografskoj širini 42º 41' 44.2" i geografskoj dužini 18º 17' 4", nalazi se nekropola sa stećcima smještena na lokalitetu Kostadinovica, koji je nazvan po crkvi posvećenoj sv. Konstantinu i Jeleni i broji oko 50 stećaka. Pravoslavna crkva Kostadinovica (Crkva sv. Konstantina i Jelene) nalazi se unutar nekropole sa stećcima i orijentirana je u pravcu zapad–istok. Navedeno dobro je u vlasništvu Srpsko pravoslavnog manastira Uspenja Bogorodice u Dužima. Ovo je četvrti nacionalni spomenik u Gomiljanima. To je jednobrodna crkva sa polukružnom apsidom i svodom. Ovaj tip građevine sa svim svojim varijantama, se u primorskim krajevima javlja početkom XIII i krajem XIV vijeka.
U samom Popovom polju, na relativno malom prostoru, nalaze se tri stara manastira i 36 starih crkava, kao i veći broj još starijih crkvišta. Historijskih podataka o Kostadinovici (Crkvi sv. Konastantina i Jelene) ima izuzetno malo, ali se ubraja među najstarije crkve trebinjskog kraja.
Sagrađena u 15. vijeku. Datitanje crkve je moguće uraditi na osnovu analogije sa drugom od tri pravoslavne crkve sagrađene u Gomiljanima, crkvom Svetih Vrača.
Literatura
Ljiljana Ševo, Banja Luka, 2002 -Pravoslavne crkve i manastiri u Bosni i Hercegovini do 1878. godine
Portage, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 46.292 stanovnika, što je 1.395 (3,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Orišje
Orišje je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Bosiljevo, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 59 stanovnika te 23 obiteljskih kućanstava.
London, Kentucky
Landon je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.993, što je 2.301 (40,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Due Madonne
Due Madonne ima više značenja:
Furtei, Medio Campidano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1590 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
El Lucero, Aldama
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 401 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Vidite još
Administrativna po
Edgar Wallace
Richard Horatio Edgar Wallace (London, 1. travnja 1875. - Hollywood, 10. veljače 1932.) je britanski pisac krimi knjiga.
Wallace je najvjerojatnije rođen u Londonu. Rođen je kao sin glumaca Mary Jane Richards i T. H. Wallacea. Pošto je kao dijete dat nekom ribaru i njegovoj ženi na skrb, Wallace je imao teško djetinjstvo. Radio je kao dubokomorksi ribar i pomoćnik radnicima, a sa 18 godine primljen je u vojsku. nakon što je posla u Južnu Afriku 1896., počeo je pisati pjesme, poeme i članke za mnoge časopise. Ekskluzivni izvještaj koji je Daily Mailu omogućio da prije službenih informacija vijeti objavi kraj Burkog rata (1889.-1902.) zaslužio je Wallaceu posao kao novinar.
Njegova prva knjiga bila je zbirka stihova Proglas u baraci (1900), inspirirana Baladama iz barake Rudyarda Kiplinga. Godine 1905. Wallace je objavio nedovršeni roman Četiri potpuna čovjeka i ponudio je £500 onome tko riješi slučaj. Pu priču o afričkim pustolovinama napisao je 1911., az zvala se Sanders of the River, koja je napisana pomoću iskustva koje je dobio radeći kao specijalni izvjestitelj za Daily Mail. Njen uspjeh doveo je do drugih, sličnih priča. Nakon Prvog svjetskog rata Wallace je nastavio pisati u duhu Četiri potpuna čovjeka i diktirao je knjigu za knjigom u nevjerojatnim brzinama. To mu je i uspjelo i njegov uspjeh u svijetu bio je izvanredan.
Wallace je svoje priče pretvorio u drame, a prva je bila The Ringer (1926.) u kojem je miješao napetost i izneneđenje tako da zainteresira gledatelje. Edgar Wallace je preminuo u Hollywoodu 10. veljače 1932. dok je radio na scenarjiu za King Konga.
4911 Rosenzweig
4911 Rosenzweig je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 14,6 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,109 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,166 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,178, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 13,021 stepeni, a orbitalni period iznosi 1564,943 dana (4,284 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 12,5 a geometrijski albedo 0,090.
Asteroid je otkriven 16. oktobra 1953. godine.
Gornje Grančarevo
Gornje Grančarevo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 112 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Corning, New York
Corning je grad u američkoj saveznoj državi New York. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 11.183 stanovnika.
Areines (Loar i Šer)
Aren je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Vandom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 532 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 109 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 84 metara (maksimalnoj 130 m, a minimalnoj 77 m).
Due Ponti
Due Ponti ima više značenja:
Dos Arbolitos, Frontera Comalapa
Dos Arbolitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 679 m.
4912 Emilhaury
4912 Emilhaury je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,302 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,4.
Daniel Escobar
Daniel R. Escobar (9. april 1964 – 13. decembar 2013) bio je američki glumac, najpoznatiji po ulozi nastavnika g. Escobara u dječjoj TV-seriji Lizzie McGuire.
Supermarket
mini|desno|Unutrašnjost supermarketa [[Maksi]] mini|desno|Izgled spakovane robe na policama u supermarketu Supermarket je vrsta prodavnice u kojoj je kupcima na raspolaganju veliki broj brendova hrane, pića, kućnih proizvoda i drugih artikala, sortiranih po nameni u odeljke (odeljenja) i postavljenih na police.
Supermarketi kombinovani sa robnom kućom se zovu hipermarketi. Nalaze se obično u okviru trgovinskih lanaca prodavnica. U Srbiji najpopularniji supermarketi su Lidl, Roda, Dis, Idea, Maksi i drugi.
Izgled
U skoro svakom supermarketu postoje odeljenja za voće, povrće, konditorske proizvode (slatkiši, keks, čokolade), pića (voda, sok, gazirana pića), smrznute proizvode (pavlaka, mleko, kiselo mleko) i tehniku (televizori, računari, manji kućni aparati). Neki supermarketi prodaju i odeću, alkohol, sportsku opremu, društvene igre i dr. U njima se nalaze i dugački frižideri sa suhomesnatim proizvodima na kojim radi jedan ili više radnika.
Supermarketi radi efikasnosti moraju da imaju veći broj kasa za plaćanje. Sve više se u supermarketima uspostavlja praksa uvođenja tzv. brzih kasa na kojima kupci sa manjim brojem artikala mogu brže da završe kupovinu bez čekanja ostalih koji imaju mnogo više artikala od njih. Granica za brze kase se uglavnom uspostavlja na 5 ili 10 artikala. Postoje i supermarketi sa samouslužnim kasama.
Cà Raffaello, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
Boca del Río, Florencio Villarreal
Boca del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Florencio Villarreal.
Orljakovo
Orljakovo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Kamanje, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 220 stanovnika te 60 obiteljskih kućanstava.
Metamorfizam
Metamorfizam (od grčko-latinskog metamorphōsis - transformirati, promjenti oblik ), je termin iz geologije za skup fizikalnih i kemijskih procesa koji se odvijaju zbog djelovanja topline, povišenoga tlaka i kemijski aktivnih otopina, na osnovu kojih nastaju dalekosežne promjene u stijenama u dubini zemljine kore.
Karakteristike
To je mineraloško i strukturno prilagođavanje čvrstih stijena u fizikalnim i kemijskim uvjetima različitim od onih u kojima su se te stijene formirale kod svog nastanka. Promjene koje nastaju u površinskim uvjetima kao što je zbijanje obično su isključene. Najvažniji faktori kod metamorfizma su temperatura, tlak i fluidi. Jednako su značajne promjene u kemijskoj okolini koje rezultiraju sa dva metamorfna procesa;
U zavisnosti od relativnog utjecaja mehaničkih i kemijskih promjena, mogu se pojaviti tri vrste metamorfizma, to su;
Sklopovi nastali takvim metamorfozama kreću se od breča, koji se sastoji od krhotina razbijenih i rubnih stijena, do finozrnatih, granuliranih ili praškastih stijena, sa jasno vidljivom folijacijom i lineacijom. Velika već postojeća zrna minerala mogu se deformirati zbog napora.
Zajednički fenomen za taj proces povezan je sa intruzijom (izljevom magme) zato se i zove kontaktni Kod njega postoji nekoliko metamorfnih zona, koncentrično raširenih od epicentra intruzije. Kako imaju različitu temperaturu, od visoke blizu centra, do male na granici stijene domaćina, i njihov mineralni sastav odražava temperaturni gradijent.Kako je masa podvrgnuta tom djelovanju relativno mala i tlak je blizu konstantne, tako stvorene stijene imaju jednolika zrnca zbog nedostatka napora i najčešće su finozrnate zbog kratkog trajanja metamorfizma.
Stupnjevi ili intenziteti metamorfizma, zbog svog različitog mineralnog sastava, kod kalibriranja u laboratorijskim eksperimentima pokazuju relativnu ili apsolutnu temperaturnu vrijednost. Regionalni metamorfizam može se razvrstati u različita stanja tlaka i temperature, bazirana na promatranim sekvencama mineralnih sklopova. Kojiput može imati ekstremno stanje, kad se javlja djelomično taljenje stijena, takvo stanje zove se anateksija.
Kod tog procesa može se pojaviti i metasomizam, koji uključuje dodavanje ili oduzimanje komponenti iz originalnog sastava.
Postoje i druge vrste metamorfizma, kao što su;
, kod kojeg se promjene dešavaju kad pored visokog tlaka i temperature, još ima i vode koja utječe na dobivene minerale i brzinu reakcije.
Cuccagna, Macerata
Cuccagna je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Laktaldehid reduktaza (NADPH)
Laktaldehid reduktaza (NADPH) (, laktaldehid (redukovani nikotinamid adenin dinukleotid fosfat) reduktaza, NADP+-1,2-propandiol dehidrogenaza, propandiolna dehidrogenaza, 1,2-propandiol:NADP+ oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom propan-1,2-diol:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Dva supstrata ovog enzima su 1,2-propanediol i NADP+, dok su njegova tri produkta: L-laktaldehid, NADPH, i H+.
Laktaldehidna reduktaza pripada familiji oksidoreduktaza, specifično onih koje deluju na CH-OH grupu donora sa NAD+ ili NADP+ kao akceptorom.
Ceneselli, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 934 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Mille Lacs County, Minnesota
je okrug u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 26.097, što je 3.767 (16,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Peptid-N4-(N-acetil-beta-glukozaminil)asparaginska amidaza
Peptid-N4-(N-acetil-beta-glukozaminil)asparaginska amidaza (, glikopeptidna N-glikozidaza, glikopeptidaza, N-oligosaharidna glikopeptidaza, N-glikanaza, Džek-bin glikopeptidaza, PNGaza A, PNGaza F) je enzim sa sistematskim imenom N-vezani-glikopeptid-(N-acetil-beta-D-glukozaminil)-L-asparagin amidohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim ne deluje na (GlcNAc)Asn.
George M. Cohan
George Michael Cohan (3. jul 1878 – 5. novembar 1942), poznat pod umjetničkim imenom George M. Cohan je bio američki zabavljač, dramatičar, kompozitor, tekstopisac, glumac, pjevač, plesač, producent. U deceniji pred prvi svjetski rat je stekao nadimak "čovjeka koji drži Broadway" te se smatra ocem suvremene američke muzičke komedije. Godine 1968. mu se Broadway odužio s biografskim mjuziklom George M, a 1942. je Hollywood smimio znameniti Oscarom nagrađeni film Yankee Doodle Dandy s Jamesom Cagneyem u Cohanovoj ulozi.
Nopalera, San Luis Amatlán
Nopalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Luis Amatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1333 m.
Ad Daqqah, Hajjah
Ad Daqqah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 426 m.
Weissach im Tal
Vajsah im Tal je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rems-Mur. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.115 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8119083.
Robinie, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Pozaniklin
Pozaniklin (ABT-089) je lek koji je razvilo preduzeće Abbott. On je parcijalni agonist neuronskih nikotinskih acetilholinskih receptora. Pozaniklin je selektivan za podtove α4β2 i α6β2. Ovaj ligand ima nootropna i neuroprotektivna svojstva. Životinjske studije sugerišu da on može da bude koristan u lečenju ADHD.
Weissach im Tal
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rems-Mur Vajsah im Tal se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rems-Mur. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 265 metara. Površina opštine iznosi 14,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.115 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 504 stanovnika/km².
La Estrellita, Tonalá
La Estrellita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
4914 Pardina
4914 Pardina je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,626 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8.
Cortland, New York
Cortland je grad u američkoj saveznoj državi New York. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 19.204 stanovnika.
Fidži (kolonija)
Kolonija Fidži (engleski: Colony of Fiji) bila je britanska krunska kolonija koja je formalno postojala od uspostave kolonijalne uprave 1874. godine do promjene u status dominiona 1970. godine. Iako su Britanci bili prisutni na fidžijskom arhipelagu puno prije uspostave kolonije, sam proces kolonizacije trajao je neuobičajeno dugo. Britanci su još 1852. godine odbili priliku anektirati Fidži, nakon što je lokalni ratu Seru Epenisa Cakobau ponudio predati otoke Britancima, uz uvjet da zadrži titulu kralja (Tui Viti), što je bilo neprihvatljivo kako Britancima, tako i drugim plemenskim čelnicima, među kojima Cakobau nije uživao nikakav poseban status.
Inicijalno je vlast obavljao privremeni guverner, Sir Hercules Robinson, koji je obnašao dužnost sve do lipnja 1875. godine, kada je upravu preuzeo Arthur Hamilton-Gordon. Iako se očekivalo da će guverner uspostaviti snažnu, centraliziranu vlast, Hamilton-Gordon je dao priličnu autonomiju lokalnim poglavicama, s tim da je plemensko ratovanje bilo striktno zabranjeno. Kolonija je razdijeljena u četiri samoupravne regije, a 1876. godine utemeljeno je i Veliko vijeće poglavica, kao savjetodavno tijelo guverneru za lokalna pitanja. Inicijalno sjedište uprave bilo je u Levuki, s tim da je 1877. godine glavni grad premješten u Suvu, koja je bila puno pristupačnija. Hamilton-Gordon je provodio politiku "Fidži za Fidžijce", u sklopu koje je zabranio prodaju zemljišta na otocima, iskorištavanje Fidžijaca kao jeftine radne snage te je čak doveo najamne radnike iz Indije za rad na plantažama, kako bi ostvario potonju mjeru. Istovremeno s Velikim vijećem poglavica uspostavljeno je i savjetodavno Zakonodavno vijeće, koje je 1904. godine postalo djelomično izborno političko tijelo; iste godine uspostavljeno je i Izvršno vijeće, koje je figuriralo kao preteća modernog pojma vlade.
U procesu izgradnji političkih institucija, Fidži je tek marginalno bio uključen u Prvi svjetski rat. Dio lokalnog stanovništva dobrovoljno se prijavio za vojnu službu, međutim participacija je bila ograničena jer kolonijalne vlasti nisu željele iskorištavati stanovnike kolonija u ratne svrhe. Ipak, Fidži je u historiji Prvog svjetskog rata ostao zapamćen po incidentu iz 1917. godine, u sklopu kojega je ugledni njemački pomorac, grof Felix von Luckner, uhapšen od strane fidžijskih vlasti na otoku Wakayji, nakon što se skrivao na otoku tokom te godine; zanimljivo je kako se von Luckner predao vlastima misleći da su službenici naoružani te da ga lako mogu svladati, dok su oni, zapravo, bili bez ikakvog oružja. Situacija u Drugom svjetskom ratu bila je drugačija u smislu da je Imperij dozvolio stanovnicima kolonija aktivno sudjelovanje u borbama. Zbog svoje centralne lokacije, Fidži je iskorišten kao lokacija za obuku savezničkih trupa na Pacifičkom frontu, u koju svrhu je izgrađena i zračna pista u Nadiju, koja je danas međunarodni aerodrom. Fidžijske trupe posebno su se istakle tokom kampanje na Solomonskim Otocima. Indofidžijci, s druge strane, nisu bili voljni sudjelovati u ratu - mahom jer nisu dobili isti tretman kao i Europljani te Fidžijci - te su ubrzo raspustili jedini vod što su ga organizirali; njihov ukupni doprinos ratnom cilju mjeri se u jednom časniku i 70 rezervirsta, a nevoljkost Indofidžijaca da sudjeluju u ratu će kasnije biti osnova za brojne interne, ideološke konflikte.
Nakon Drugog svjetskog rata, Fidži je nastavio daljnji razvoj političkih institucija, što je za cilj imalo izgradnju samoupravnog sustava. Ovlasti dotadašnjih savjetodavnih tijela, posebice Zakonodavnog vijeća, povećane su, a sredinom 60-ih godina došlo je i do konkretnih koraka u uspostavljanju odgovorne vlade; Indofidžijci su snažno podržali ove promjene. S ciljem rješavanja ovog pitanja, godine 1965. organizirana je ustavna konferencija u Londonu, na kojoj je indofidžijski predstavnik, A. D. Patel, zahtijevao trenutnu uspostavu samoupravne vlade i parlamenta, izabranih na općim izborima, čemu su se snažno protivili fidžijski delegati, vjerujući da bi potencijalna indofidžijska vlada mogla ugroziti njihova stečena prava i vlasništvo. Britanci su, sa svoje strane, jasno dali do znanja da namjeravaju uspostaviti samoupravnu vladu na Fidžiju, što bi bio prvi korak prema punoj nezavisnosti; svjesni navedene činjenice, fidžijski delegati su pristali na pregovore kako bi isposlovali najbolji dogovor za sebe.
Nakon serije kompromisa, godine 1967. došlo je do uspostave prve fidžijske vlade, na čijem je čelu, kao glavni ministar, bio ratu Kamisese Mara. Mara je nastavio pregovore s Patelovim nasljednikom, Sidiqom Koyom, što je dovelo do nove ustavne konferencije 1970. godine, a na kojoj su fidžijske vlasti iznijele plan za ostvarivanje pune nezavisnosti kao zemlja u sklopu britanskog Commonwealtha. Prema posljednjem kompromisu, reformirana je administrativna podjela zemlje te izborni sustav, a dotadašnje Zakonodavno vijeće zamijenjeno je dvodomnim Parlamentom, sastavljenim od Senata i Predstavničkog doma, a uvedeno je i opće pravo glasa. Prihvaćanjem kompromisa u Londonu, otvoren je put da Fidži 10. listopada 1970. godine stekne nezavisnost, isprva kao dominion, a kasnije i kao potpuno nezavisna republika.
Morrison County, Minnesota
je okrug u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 33.198, što je 1.486 (4,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gornje Vrbno
Gornje Vrbno je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 27 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Natural Steps, Arkansas
Načural Steps je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 426.
Averdon
Averdon je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Bloa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 643 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 29,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara (maksimalnoj 131 m, a minimalnoj 87 m).
Quadrelle, Avellino
Quadrelle je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1893 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Palo de Arco, Aquismón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 367 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
1,3-Bisfosfoglicerinska kiselina
1,3-Bisfosfoglicerinska kiselina (1,3-Bisfosfoglicerat, 1,3BPG) je trougljenični organski molekul prisutan u većini, ako ne i u svim, živim organizmima. On se prvenstveno javlja kao metabolički intermedijer u glikolizi tokom respiracije i Kalvinovog ciklusa tokom fotosinteze. 1,3BPG je prelazno stanje između glicerat 3-fosfata i gliceraldehid 3-fosfata tokom fiksacije/redukcije CO2. 1,3BPG je takođe prekurzor 2,3-bisfosfoglicerata, koji je reakcioni intermedijer u glikolitičkom putu.
Caballerías, Morelos
Caballerías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelos.
1,3-Bisfosfoglicerinska kiselina
Biološka struktura i uloga
1,3-Bisfosfoglicerat je konjugovana baza 1,3-bisfosfoglicerinske kiseline. On se fosforiliše na uljenicima 1 i 3. Rezultat fosforilacije je 1,3BPG koji ima važna biološka svojstva kao što je sposobnost da fosforiliše ADP do ATP-a.
Scorțaru Vechi, Tudor Vladimirescu
Scorțaru Vechi je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Tudor Vladimirescu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Ferryville, Wisconsin
Ferivil je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Belluno
Belluno (ladino: Belum, njemački: Beilun) je grad od 36.644 stanovnika u regiji Veneto u sjeveroistočnoj Italiji. Belluno je administrativno sjedište i glavni grad Bellunske provincije.
Geografija
Belluno leži na 389 metara nadmorske visine u istoimenoj kotlini (Valbelluna) u podnožju Dolomita, na ušću rijeke Ardo u Piave. Belluno je okružen visokim planinama, sa sjevera masivom Schiarom (2565 m, dio Dolomita), planinom Servom (2133 m) i Talvenom (2542 m), a sa juga planinom Nevegalom (1763 m) koja razdvaja Valbellunu od venetske doline, poznatu po brojnim skijalištima. Zbog toga Belluno ima vrlo hladnu alpsku klimu. Prosječna godišnja temperatura je 10 °C, a količina oborina od 1400 do 1500 mm, ponekad i preko 2000 mm. Pored Belluna nalazi se nacionalni park Dolomiti Bellunesi.
Historija
mini|lijevo|250px|Piazza dei Martiri u središtu Belluna (nekadašnji Campedel) Belluno je ime dobio po keltskom nazivu za brdo (belo-donum, dosl. divno brdo) na kojem se nalazi historijski centar grada, zbog njegova dominantnog položaja u kotlini. Grad su osnovali Rimljani oko 200. pne. kao municipium Bellunum. Od 181. pne. Belluno je postao snažna vojna rimska utvrda koja je štitila sjeverne granice carstva. Nakon propasti Zapadnog Rimskog carstva, Bellunom su vladali Langobardi (6. vijek) i Karolinzi (8. vijek), a od kraja 9. vijeka Bellunom vladaju lokalni grofovi-biskupi. Tada je izgrađen dvorac i gradske zidine. Nakon toga Bellunom vlada gibelinska porodica Ezzelino. Nakon dugotrajnih sukoba sa susjednim Trevisom oko graničnih teritorija, Belluno se 1404. dragovoljno predao Mletačkoj Republici. Od tada je postao važan centar za transport drvene građe iz svoje okolice (Cadore) po rijeci Piave do Venecije. Nakon propasti Mletačke Republike, Belluno je ušao u sastav Austrijskog Carstva i ostao u njemu sve do 1866. kad je ušao u novoosnovanu Kraljevinu Italiju.
Duomo
Duomo ima više značenja:
Бојишина
Бојишина је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 245 становника (према попису из 1991. било је 267 становника).
Демографија
У насељу Бојишина живи 210 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,7 година (47,6 код мушкараца и 45,9 код жена). У насељу има 86 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,85.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Weißbach (Hohenlohe)
Vajsbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Hoenloe. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.153 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8126086.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hoenloe Vajsbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hoenloe. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 201 metra. Površina opštine iznosi 12,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.153 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 169 stanovnika/km².
Piridoksin 4-dehidrogenaza
Piridoksin 4-dehidrogenaza (, piridoksinska dehidrogenaza, piridoksolna dehidrogenaza, piridoksinska dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom piridoksin:NADP+ 4-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Piridoksinska 4-dehidrogenaza takođe oksiduje piridoksin fosfat.
Mower County, Minnesota
je okrug u američkoj saveznoj državi Minesota.
Orehovica (Bedekovčina)
Orehovica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Bedekovčina, Krapinsko-zagorska županija.
Poznate osobe
Janko Peric,(1949.) kanadski liberal
Gornji Orahovac (Trebinje)
Gornji Orovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 69 stanovnika.
Orehovica (Bedekovčina)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 326 stanovnika te 100 obiteljskih kućanstava.
Gornji Orahovac (Trebinje)
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Mufābishah, Hajjah
Mufābishah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
4915 Solzhenitsyn
4915 Solzhenitsyn je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,068 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,1.
Porfimer natrijum
Porfimer natrijum je organsko jedinjenje, koje sadrži 96 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1676,005 Da.
Llano Grande, Florencio Villarreal
Llano Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Florencio Villarreal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 686 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Madonna Prati, Bologna
Madonna Prati je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
La Estanzuela, Teuchitlán
La Estanzuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Teuchitlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2199 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1264 m.
Vidite još
Administrativna po
431
Godina 431. (CDXXXI) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Basa i Antioha (ili, rjeđe, godina 1184. Ab urbe condita). Oznaka 431. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
La Lagunita, Amatenango de la Frontera
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 389 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1495 m.
Anastasije I
Flavije Anastasije (lat: Flavius Anastasius), poznatiji kao Anastasije I, bio je istočnorimski (vizantijski) car od 491. do 518. godine. Anastasije I je ostao upamćen kao pristalica jeretičkog monofizitskog učenja, ali i kao veliki reformator istočnorimskog monetarnog i fiskalnog sistema.
Hide and Seek
Hide and seek je engleski izraz koji doslovno znači ("Sakrij se i traži"), a označava dječju igru skrivača. Također može označavati:
Avaray
Avare je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Bloa.
Anastasije I
thumb|300px|Barberinijeva slonovača: Diptih iz Luvra sa početka 6. veka prikazuje Anastasija I ili [[Justinijana. Car na konju, u pobedničkoj pozi, iza koplja se nalazi poraženi Persijanac, sa leve strane prilazi mu krilata boginja pobede Viktorija/Nika, a Gea (Zemlja), koja mu pridržava desnu nogu, nudi mu svoje plodove.]]
Uspon na presto
Anastasije je došao na presto nakon smrti cara Zenona 11. aprila 491. godine po volji prethodnikove udovice Elije Arijadne. Carica je bila kći Lava I i majka prerano preminulog Lava II, tako da je carigradska svetina na hipodromu aklamacijom zatražila da ona odredi novog "pravoslavnog, bezgrešnog i velikodušnog" cara. Carica se zatim povukla u palatu i pred senatorima i ostalim dostojanstvenicima, Urbicije, uticajni veliki komornik je, uz podršku patrijarha Eufemija (490-496), obezbedio da Arijadni pripadne pravo da odredi novog vladara. Njen izbor pao je na šezdesetogodišnjeg velikodostojnika, silentarija Anastasija.
Izbor Anastasija nije protekao glatko u najvišim krugovima. Patrijarh Eufemije je pristao da kruniše već prokazanog jeretika Anastasija jedino ako ovaj potpiše deklaraciju da prihvata halkedonski simbol vere. Anastasije je pristao i patrijarh ga je krunisao 20. aprila 491. godine uz oduševljeno klicanje okupljenih vojnika (kojima je novi car isplatio regularni dar u novcu) i okupljenog naroda: "Vladaj dugo koliko si dosad živeo!" Mesec dana kasnije, Anastasije je oženio Eliju Arijadnu i tako formalno produžio dinastiju Lava I.
Pobuna Isavrijanaca
Izbor Anastasija za cara kosio se i sa željom preminulog cara Zenona koji je odredio da ga nasledi brat Longin. Anastasije je Longina proterao u Egipat, a zatim je, nakon demonstracija na hipodromu, i Konstantinopolj očistio od Zenonovih saplemenika Isavrijanaca. Isavrijanci su već dvadesetak godina držali visoke pozicije u prestonici, ali kao došljaci i varvari, navukli su na sebe mržnju žitelja Grada. Anastasije je zatim konfiskovao imovinu izgnanih i samog Zenona i sve je prodao na javnoj aukciji. Ipak, Isavrijanci su još uvek bili brojni i dobro organizovani u planinama istočne Male Azije. Izbeglice iz Carigrada su se sklonile u svoju postojbinu i okupili veliku vojsku od navodno sto hiljada ljudi na čelu sa Longinom iz Kardale, bivšim carskim kancelarom. Međutim, ova vojska je doživela težak poraz od strane carskih snaga kod Koteja (Cotyaeum) u Frigiji već na samom početku pobune 491. Nakon toga isavrijske vođe su se povukle u planine i nastavili su da pružaju žilav otpor carskoj vojsci. Longin iz Kardale je najzad uhvaćen i pogubljen u Carigradu 497. godine a ustanak Isavrijanaca je definitivno ugušen 498. godine. Car je za kaznu grupe prkosnih gorštaka naselio u Trakiju.
Rat sa Persijom
Tokom 5. veka dva velika carstva, Vizantijsko i Persijsko, su bila u miru pošto su i jednom i drugom pretili nomadski narodi sa donjeg Dunava, odnosno iz Zakavkazja. Štaviše, carigradski dvor je redovno isplaćivao sitan danak sasanidskom kralju kako bi ta suma bila upotrebljena za odbranu kavkaskih prolaza od Huna. Kada se 483. godine navršio rok od 120 godina na koliko je 363. car Jovijan prepustio važnu pograničnu tvrđavu Nizibis Šapuru II, Zenon je odbio da isplaćuje danak dalje ako mu se ne vrati Nizibis. Najzad, kada se kralj Kavad I po drugi put popeo na sasanidski presto 498., zatražio je isplatu danka od Anastasija ne bi li isplatio svoje hunske najamnike. Anastasije, prirodno, nije želeo da Kavad učvrsti svoj položaj i odbio je da ga isplati. Tada je persijski kralj prekršio Stogodišnji mir iz 422. godine i u avgustu 502. upao u Jermeniju.
Iznenadni upad Persijanaca na samom kraju ratne sezone doveo je do pada nekoliko rimskih tvrđava, uključujući i Amidu u januaru 503. godine. Tek kada su vesti o padu Amide stigle u Carigrad, Anastasije je opremio brojnu vojsku koji je poverio trojici međusobno zavađenih vojskovođa, Aerobindu, Patrikiju i svom sestriću Ipatiju. Jedina pozitivna stvar koju je carska vojska izvela 503. bila je odbrana Edese, koju su njeni žitelji odbranili uzdajući se u relikviju koju su čuvali: pismu koje je Isus poslao njihovom knezu Agbaru. Naredne 504. godine, Anastasije je poslao Celera, svog kancelara (magister officiorum), kao vrhovnog komandanta, dok je Ipatije opozvan u Konstantinopolj. Ovoga puta inicijativa je bila na strani Vizantinaca, persijske pogranične provincije su poharane, a Patrikije je opsadom naterao Amidu na predaju (početak 505. god.). Pošto je 505. Kavad ponovo zaratio sa Belim Hunima pristao je da sklopi mir na sedam godina sa Celerom. Kratak ali težak rat sa Persijom, Anastasije je uspešno okončao tako što je, uprkos protestima nemoćnog Kavada, utvrdio Teodosiopolj, najznačajniju tvrđavu rimske Jermenije, i podigao nasuprot Nizibisu tvrđavu Anastasiopolj. Poučen iskustvom upravo minulog rata, car je tvrđavu opremio silosima, cisternom i sa dva javna kupatila.
Monetarne i fiskalne reforme
thumb|300px|Predstava cara Anastasija I na aversu. Na reversu kombinacija paganskih i hrišćanskih simbola. Boginja Viktorija sedi dok je pored nje u zemlju poboden hrišćanski vojni steg - labarum;
Svakako najveće dostignuće Anastasijeve vlade bile su njegove reforme novčanog i poreskog sistema. Car je već 494. izveo reformu monete tako što je utvrdio vrednost bakarnog novca (follis) čija je osnova tokom turbulentnog 5. veka iskvarena. Sitni bronzani apoeni strogo utvrđene vrednosti ostali su u Vizantiji u upotrebi sve do kraja 7. veka. U svakom slučaju, reforma nižih apoena pokazala je da se carstvo oporavilo u ekonomskom pogledu i da se lagano vraćalo novčanoj privredi. Ovakav Anastasijev potez propraćen je i reformom fiskalnog sistema. Uz pomoć veštih savetnika, na čelu sa Marinom Sirijcem, carska vlada je preduzela nekoliko smelih mera. Za početak, porez na zemlju je umesto u naturi, sada isplaćivan delimično u novcu. Ruralno stanovništvo je time još teže pritisnuto, ali je država svoje poreske viškove, koji su ponekad propadali kvarenjem namirnica, sada mogla da lakše sakupi i investira. Striktnija kontrola je posvećena samom procesu sakupljanja poreza pošto su carski činovnici (vindices) sada preuzeli na sebe sakupljanje poreza i kontrolu lokalnih vlasti. Pažljivije prikupljanje poreza i prebacivanje težišta na seosko stanovništvo pomoglo je ukidanju starog poreza nametnutog gradskim zanatlijama i trgovcima (collatio lustralis) 498. godine. Car je time sačuvao popularnost i oslonac kod gradske populacije. Novac koji je sakupljan omogućio je da car finansira opremanje i isplatu vojske, obnovu i izgradnju pograničnih tvrđava, ne samo na Istoku, već i na Balkanu. Balkanske provincije su od 493. godine na svakih nekoliko godina pustošene od nomadskih Bugara i njihovih suseda Slovena (499, 502, 517. god.). Pošto su Vizantijci trpeli teške gubitke na Balkanu, Anastasije je 507. završio radove na izgradnji Dugih zidova, koji su se nalazili nekih šestdesetak -{km}- zapadno od Carigrada i povezivale su obale Mramornog i Crnog mora.
Anastasijeva verska politika
Kao što je već pomenuto, Anastasije je još pre dolaska na presto bio poznat po svojim monofizitskim uverenjima. Novi car je pokušao da nastavi politiku njegovog prethodnika Zenona koji je 482. izdao Henotikon (Edikt o ujedinjenju) u kome su potvrđeni zaključci prva tri vaseljenska sabora, ali ne i Halkedonskog koji je osudio monofizitizam. Henotikon je bio nepopularan i kod pravoslavnih i kod monofizita, a doveo je i do prvog raskida između crkvenih središta Rima i Konstantinopolja do tzv. Akakijeve šizme (484.-519.). U svakom slučaju, Anastasijeva u početku pritajena podrška monofizitizmu je dovodila do čestih nemira u Carigradu. Patrijarh Eufemije, koji se od samog početka nije mogao računati u careve saveznike, održavao je tajne veze sa papom Feliksom od koga je tražio podršku protiv cara. Sa druge strane, patrijarsi Aleksandrije i Jerusalema su optužili Eufemija za privrženost nestorijanstvu, osuđenom na Trećem vaseljenskom saboru, tako da je carigradski patrijarh svrgnut na sinodu u Carigradu 496., a Henotikon je potvrđen. Na mesto patrijarha doveden je asketa Makedonije II, pristalica halkedonskog simbola vere, koji je na početku pontifikata ipak potpisao Henotikon. Vremenom su odnosi između cara i patrijarha zahladneli, Makedonije je javno napao cara kao manihejca, a zauzvrat je nateran da napusti mesto patrijarha u avgustu 511. godine, na novom sinodu u prestonici. Pored toga, car je dobio nazad svoju izjavu o privrženosti pravoslavlju koju je potpisao prilikom dolaska na presto, a koja je do tada bila čuvana u patrijaršijskoj riznici. Najzad, Anastasije je uspeo da na mesto patrijarha dovede pristašu monofizitizma, Timoteja I.
Pozicije monofizita su ojačale u Carigradu koju godinu pre izbora Timoteja za patrijarha. Car je 508. svečano primio u prestonicu istaknutog vođu monofizita Severa iz Sozopolja (u Pizidiji, Mala Azija) koji je stigao u pratnji oko dve stotine monofizitskih monaha. Ovi sirijski kaluđeri doneli su sa sobom i dodatak pesmi Trojesvetih koja, iako fundamentalno nije zadirala u halkedonski simbol vere, ipak je žestoko provocirala pravoslavno stanovništvo Carigrada. U nedelju, 4. novembra 512. godine, u sabornoj crkvi Sv. Mudrosti izbio je sukob između monofizita i pravoslavnih koji ni vojska nije mogla da suzbije. U utorak, 6. novembra, pravoslavni su se utaborili na Konstantinovom forumu, porušili Anastasijeve statue i izvikali vojskovođu Aerobinda, muža unuke Valentinijana III, za cara. Aerobind je izbegao ovu opasnu počast, a narednog dana, 7. novembra, car je sazvao narod na hipodrom objavljujući da je spreman da abdicira. Pojava starog i dostojanstvenog cara, ovoga puta bez krune na glavi, ganula je pobunjenike koji su ga sada pozvali da se vrati na presto. Anastasije nije propustio takvu priliku, a njegova naklonost monofizitizmu je rasla kako je stario i doprinosila je postepenom padu careve popularnosti. Poslednji potez koji je pogoršao situaciju bilo je zbacivanje tolerantnog Flavijana sa mesta patrijarha Antiohije i dolazak na njegovo mesto vođe monofizita Severa iz Sozopolja. Iako je Sever Antiohijski (512.-518.) u toku nekoliko godina obezbedio prevagu monofizitizma u Siriji, neposredne posledice njegovog uspona carska vlada osetiće u Trakiji.
Vitalijan i Anastasijeve poslednje godine
Nezadovoljstvo neisplaćenih vojnika, pravoslavnih vernika i seljaka opterećenih porezima našlo je svog zatočnika u vojskovođi Vitalijanu, sestriću svrgnutog patrijarha Makedonija. Vitalijan je bio rodom iz Donje Mezije (današnja Bugarska) i i pored svog varvarskog porekla (Got?) i niskog stasa, važio je za hrabrog i prepredenog vojskovođu. U Trakiji, gde je komandovao savezničkim odredima varvara, Vitalijan je 513. podigao pobunu protiv Anastasija i proglasio se za cara. Na čelu vojske od oko 50 000 ljudi, uzurpator je potom krenuo na Carigrad. Međutim, stari Anastasije je još uvek čvrsto držao prestonicu, obezbedio je poreskim olakšicama vernost azijskih provincija i potkupio oficire koje mu je Vitalijan poslao kao pregovarače. Nemoćan da uđe u Konstantinov grad, Vitalijan se zatim povukao u rodnu Donju Meziju gde je uspešno reorganizovao vojsku. U nekoliko navrata je 514. teško potukao carevu vojsku i zarobio Anastasijeve vojskovođe uključujući i carevog sestrića Ipatija. Iste godine je Vitalijan ponovo pritisnuo Carigrad i ovoga puta je iznudio ustupke od cara. Anastasije ga je imenovao za vrhovnog vojnog zapovednika Trakije, isplatio mu 9 000 funti zlata na ime otkupnine za Ipatija i najzad, obećao održavanje novog vaseljenskog sabora. Početak sabora je zakazan za 1. jul 514. godine, ali su poslanici pape Hormizda naišli na opstrukciju koju je sprovodio car. Od sabora dakle, nije bilo ništa, a bez sabora car nije hteo da obezbedi povratak pravoslavnih episkopa. Vitalijan je sada ponovo poveo svoju vojsku na Carigrad, ovoga puta je nametnuo pomorsku bitku u zalivu Zlatni Rog. Carska flota je ipak odnela pobedu zahvaljujući pronalasku izvesnog Prokla iz Atine, hemijskom rastvoru pomoću kojih su neprijateljski brodovi zapaljeni (prethodnica "grčke vatre"). Nakon poraza, Vitalijan i većina njegove vojske se povukla u Anhijal na obali Crnog mora. Odatle je ponovo uznemirio carsku vladu 518., godine, poslednje godine Anastasijeve vladavine.
Carica Elija Arijadna preminula je krajem 515. godine, a sam Anastasije I ju je nadživeo zakratko pošto je umro 8. jula 518. godine. Anastasije i Arijadna su u poodmaklim godinama sklopili brak tako da nisu ostavili potomstva. Car je pak, imao sestriće koji nisu uspeli da se dokopaju prestola, mada je Ipatijeva porodica zadržala visok društveni položaj u narednih pet generacija. Anastasijeva vladavina je u verskom pogledu pokazala nepomirljivost između zavađenih struja unutar hrišćanske crkve. Raskol sa Rimom, samo je pomogao konsolidaciju vlasti Vandala u Africi i Ostrogota u Italiji. Sa druge strane, pobedama nad Persijancima i Isavrijancima Carstvo je potvrdilo svoju nadmoć na Istoku. Pojava novih neprijatelja na Dunavu, azijatskih Proto-Bugara i Slovena odrediće vizantijsku istoriju u narednim vekovima. Anastasije je bio savestan vladar i zahvaljujući njegovoj vladavini Carstvo je sigurno zakoračilo u ekonomsku stabilnost. Vladavina Anastasija, u početku skromnog dvorskog činovnika, i njegovo odolevanje vojničkim zaverama i ustancima, pokazala je prevagu prestoničke i dvorske-činovničke aristokratije nad vojnim elementima varvarskog porekla. Time je Istočno carstvo izbeglo usud Zapadnog, a Anastasije je za sobom ostavio u carskoj blagajni nestvarno visoku sumu od 320 000 funti zlata (1 funta = oko 320 grama). Ova sredstva, kao i trajnost reformi koje je Anastasije sproveo, biće u temelju velikih dostignuća Justinijanove vladavine.
N-karbamoilputrescinska amidaza
N-karbamoilputrescinska amidaza (, karbamoilputrescinska hidrolaza, NCP) je enzim sa sistematskim imenom N-karbamoilputrescin amidohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Duranti
Duranti ima više značenja:
Barrio San Miguel, Aquismón
Barrio San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Aquismón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 361 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Inicijativa za REKOM
Inicijativa za REKOM (alb.: Nisma për KOMRA; eng.: Initiative for RECOM; mak.: Иницијатива за РЕКОМ; slo.: Pobuda za REKOM) je skraćenica punog naziva '''Inicijative za osnivanje Regionalne komisije za utvrđivanje činjenica o ratnim zločinima i drugim teškim povredama ljudskih prava počinjenim na teritoriji bivše SFR Jugoslavije od 1. januara 1991. do 31. decembra 2001. godine''', koju su sporazumno trebale osnovati države na području nekadašnje SFRJ.
Libiano, Rimini
Libiano je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Inicijativa za REKOM
Inicijativa za REKOM je u javnosti zastupljena preko REKOM mreže pomirenja (do 2019. Koalicija za REKOM). REKOM mreža pomirenja je 2019. odustala od daljnjeg insistiranje prema državama nasljednicama SFRJ na osnivanju međuvladine komisije. Tom prilikom je preuzela brigu i odgovornost da sama izradi poimenični popis žrtava ratova nastalih raspadom SFR Jugoslavije. Koordinatorica REKOM mreže pomirenja je Nataša Kandić.