cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Словенски календар
Називи дана
Верује се да су Словени имали недељу од 6 дана и да су знали за 5 радних дана и један нерадни дан, које су назвали: недеља, понедељак, уторак, среда, четвртак и петак. Недеља је имала посебну улогу а радни дани су носили имена по редним бројевима, како су долазили после недеље.
Седмодневну недељу словенски народи почињу употребљавати тек преласком у хришћанство те се тада и назив за шести седмични дан – субота. Ова реч потиче из јеврејске речи "сабат".
Данашњи називи за дане код Словена су се прво јавили код Јужних Словена, у тадашњој Византији, да би се временом, преко Бугарске, Словачке и Чешке, проширили и међу осталим словенским народима.
Код Словена је сваки дан у недељи имао бога заштитника :
Називи месеци
Претпоставља се да су Словени знали само за 6 дана у недељи, и да је један месец садржао 5 недеља по 6 дана тј. 30 дана. Ово се веома добро слагало са периодом промене све четири месечеве мене, који траје 29,53 дана.
Називи за месеце су били у вези са природним појавама. Пошто Словени живе на великим растојањима једни од других, долазило је до тога да месец "липањ" Хрвати зову јун а Пољаци јул, зато што липа цвета месец дана раније на југу него на северу Европе. Такође, исто је и за месеце "травањ" и "листопад" зато што на југу раније долази пролеће и остала годишња доба него на северу.
Стари називи за месеце у години који су се задржали у словенским језицима :
Називи за месеце код Словена :
Празници
Словенски празници током године :
Види још
Словенски календар
Charlotte's Web (film, 1973)
Charlotte's Web (Charlotteina mreža) je američki animirani film iz 1973. godine. Temelji se na istoimenoj knjizi za djecu E. B. Whitea.
Godine 2003. je snimljen animirani nastavak Charlotte's Web 2: Wilbur's Great Adventure, a 2006. i igrani remake pod naslovom Charlotte's Web.
Radnja
Nekoliko prašćića je rođeno na farmi Arableovih. Jedan je tako sićušan da ga se John Arable odluči "riješiti". Međutim, njegova kćer Fern, čim dozna za njegovu sudbinu, odluči da ga spasi i kaže ocu da je aspurdno ubiti ga zato jer je manji od ostali. Odluči ga njegovati i daje mu ime Wilbur. Nakon samo šest mjeseci, John kaže Fern da je vrijeme da ga se proda (isto kao što je njegovih 10 braće i sestara bilo prodano). Ona se oprosti od Wilbura koji je prodan njenom ujaku Homeru Zuckermanu. Kada se Wilbur želi poigrati sa janjetom, njegov otac (ovan) kaže da se ovce ne igraju sa svinjama jer je samo pitanje dana kada će biti pretvorene u slaninu i šunku. Wilbur počinje plakati i kaže da ne ćeli umrijeti, ali mu glas odozgo kaže da se "razvedri". Sljedeći dan pjeva pjesmu o "razvedravanju" i otkriva da je paučica po imenu Charlotte. Spasi ga tako što piše poruke u svojoj mreži. Na kraju umire, te iako 511 od njene djece napuste farmu (imala ih je 514), troje ostaju. Iako ih Wilbur voli, nikada neće zamijeniti sjećanje na Charlotte.
Doulcon
Dulson je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 445 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 175 metara (maksimalnoj 305 m, a minimalnoj 171 m).
Argine Sinistro, Padova
Argine Sinistro je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Wayne, New Jersey
Vejn je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Kinston, Alabama
Kinston je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 540 stanovnika.
N-Acetilglicinamid
N-Acetilglicinamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,119 Da.
Saint-Jean-sur-Richelieu (Quebec)
Saint-Jean-sur-Richelieu je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 92.394 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 92.394 stanovnika, što je za 5,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 87.492 žitelja.
Savez komunista Bosne i Hercegovine
Savez komunista Bosne i Hercegovine (SK BiH) bila je komunistička partija, odnosno republička organizacija Saveza komunista Jugoslavije u Bosni i Hercegovini. Osnovana je godine 1943. od dotadašnjih pokrajinskih organizacija KPJ pod nazivom Komunistička partija Bosne i Hercegovine.
Nakon drugog svjetskog rata je postala vladajuća stranka u SR BiH, zavevši jednopartijski režim. Godine 1952. je promijenila ime u SK BiH.
Za vrijeme SFRJ je SK BiH uživala reputaciju jedne od konzervativnijih republičkih organizacija SKJ, odnosno manje sklonih reformama, pogotovo onim političkim koje bi se ticala slobode govora i izražavanja. To se često tumačilo nastojanjem da se spriječe nacionalizam i međuetničke tenzije u BiH. Zbog toga se SR BiH pod njenom vlašću često nazivala "tamni vilajet".
SK BiH se nakon raspada SKJ na XIV kongresu odlučila za demokratske reforme te je promjenila ime u Savez Komunista BiH - Socijalistička Demokratska Partija. 27. Decembra 1992. stranka se transformirala u današnju Socijaldemokratsku partiju BiH.
Welden
Velden je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Augsburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.626 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9772216.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Augsburg Velden se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Augsburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 466 metara. Površina opštine iznosi 18,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.626 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 202 stanovnika/km².
Ladonia, Alabama
Ladonia je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 3.142 stanovnika.
Val di Noto
Val di Noto (sicilijanski: Val di Notu) je ime historijske provincije Sicilije, koja se prostirala na jugoistoku otoka. Val ne znači dolina, i nema nikakve etimološke veze sa latinskim, već dolazi od arapskog vali guverner a Noto je dodan nazivu zato jer je u njemu bilo sjedište saracenskog valije.
Danas je Val di Noto poznatiji kao lokalitet svjetske baštine koji se sastoji od 7 sicilijanskih gradova; thumb|left| Karta [[pokrajina|provincije Val di Noto iz 1808. doba kad je bila najveća]] Ti gradovi su nakon katastrofalnog potresa iz 1693. koji ih je gotovo uništio, temeljno obnovljeni u duhu baroka. Obnovu je u ime sicilijanskog kralja vodio Vojvoda (duca) od Camastre, koji je angažirao lokalne arhitekte za taj zadatak. Tragedija je omogućila arhitektima da gradove isplaniraju prema tadašnjim vrlo modernim urbanističkim idejama, i tako dokinu dotadašnju srednjovjekovnu zbijenost i kaotičnost. Svi su podignuti u duhu kasnobaroka i tako su ispali vrlo homogeni, pa se taj tip baroka, danas zove Sicilijanski barok.
Historijska regija Val di Noto
Val di Noto je jedna od historijskih provincija Sicilije, kako je otok administrativno bio je podijeljen od vremena Normana sve do 1812. Za vladavine švapskih Hohenstaufenovaca i francuskih Anžuvinaca teritorij Val di Nota bio mali i prostirao se po unutrašnjosti do rijeke Salso na sredini Sicilije. Od kad su Sicilijom zavladali španjolski Aragonci, granice Val di Nota raširile su se od afričke obale Sicilije do Jonskog mora i rijeke Alcantara na sjeveru. Sve do nedavno u Val di Noto održavao se feudalizam.
Od kad je Sicilija postala dio Kraljevine dviju Sicilija - 1817., Zakonskim aktom iz 1817., teritorij Val di Nota je podijeljen na tri nove vali Kataniju, Sirakuzu i Caltanissettu.
Juvenal
Decim Junije Juvenal (60 - ?) je rimski pjesnik. Rođen je oko 60. godine u Akvinu (Lacij). Živeo je u Akvinu i u Rimu. U kasnijim godinama pisao poeziju.
Od Juvenala nam je ostalo 16 satira u pet knjiga. Stih satira je, kao i kod Horacija i Persija, heksametarski. Najčešće kritikuje Domicijanovo doba, ali i razne pojave društvenog života.Njegova satora, dakle, ne opisuje aktuelnu politiku. Naročito je poznata 6. satira, koja je i najduža; žene su predmet oštre kritike.
Juvenalova satira je, uopšteno, vrlo prenaglašena i često neosnovana. Stručnjaci navode da rimsko društvo nije bilo ni iz daleka tako izvitopereno kako ga on prikazuje, iz ličnog nezadovoljstva. Juvenala savremenici nisu mnogo čitali, a komentar na njegov rad napisan je na izmaku Starog veka, i u Sednjem veku.
Postoje nepouzdani izvori da je umro na vojnoj dužnosti (istina je da je bio oficir), u Egiptu, kad mu je bilo 80 godina.
Pripisuje mu se izreka U zdravom telu zdrav duh (mens sana in corpore sano), što je naime rečenica izdvojena iz konteksta, a u kontekstu se vezivala za želju, odnosno potpunije glasila: Orandum est ut sit mens sana in corpore sano, ili u prevodu: Treba se moliti za zdrav duh u zdravom telu.
Savez komunista Makedonije - Pokret za slobodu
Savez komunista Makedonije (Сојуз на комунистите на Македонија) je komunistička partija koja danas djeluje u Makedoniji. Nastala je 1992. godine od bivših članova Saveza komunista Makedonije, nezadovoljnih njegovom transformacijom u Socijaldemokratski savez Makedonije. Vođa stranke je Angele Mitreski. Također djeluje i pod nazivom Savez komunista Makedonije - pokret za slobodu.
Alilestrenol
Alilestrenol je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 300,478 Da.
Prescott, Kansas
Preskot je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 264, što je 16 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Patriciji
Patriciji (lat. patricii, jedn. patricius) bili su prvobitno članovi elitnog društvenog sloja u antičkom Rimu. Tokom poznog Rimskog carstva ovaj je naziv postao samo počasna titula koja se dodeljivala nekim visokim državnim činovnicima.
Značenje i poreklo reči
Latinska reč patricius izvodi se od reči pater (= "otac"), jer su se članovi rimskog senata od najstarijih vremena nazivali patres (= "očevi").
Bez obzira na prvobitne razlike između ova dva društvena staleža, do vremena pozne republike ove su razlike postale zamagljene i najzad izgubile svaki značaj, a mnoge plebejske porodice stekle su i bogatstvo i ugled, dok su neke patricijske porodice osiromašile i izgubile nekadašnju moć.
Neki istoričari smatraju da su patricijske porodice bile one čiji su preci nekada držali istaknute svešteničke položaje, te da je i rimski senat, koji se sastojao od patricija, prvobitno bio svojevrsno savetodavno telo za pitanja religije i kulta. Ova teorija, međutim, ne uzima u obzir činjenicu da antički izvori ne govore ništa o postojanju posebne svešteničke klase u starom Rimu niti u doba s kraja rane republike niti u kasnijim vremenskim periodima.
Doba republike
U rano doba Rimske republike, patriciji su činili nasledni vladajući stalež u državi. Patriciji su tvrdili da njihove porodice vode poreklo od prvobitnih stanovnika Rima pre vladavine kralja Anka Marcija, kao i od prvih članova rimskog senata. Prema analističkoj tradiciji, plebejcima nije bila dostupna nijedna državna služba (magistratura). Status patricija bio je nasledan, a između pripadnika dve grupe nije bio dozvoljen brak (do 445. st. e.), kao što nije bilo dozvoljeno ni sklapanje bilo kakvih poslova.
Prema ovoj tradicionalnoj teoriji, patriciji su, tokom perioda poznatog pod nazivom "borba staleža", bili primorani da postepeno podele vlast s plebejcima. Godine 494. st. e. ustanovljena je dužnost narodnih tribuna koji su imali ovlašćenja da brane interese plebejaca. Do dvadesetih godina 4. veka st. e. sve magistrature postale su dostupne plebejcima, a razlike između dva staleža počele su bledeti. Osim toga, s obzirom na nasledni karakter patricijskog statusa, nisu osnivane nove patricijske porodice, što je vodilo smanjivanju broja patricija.
U doba pozne republike bogate plebejske porodice već su bile deo nove vladajuće rimske elite – nobiliteta, a status patricija nije sobom nosio nikakve privilegije, osim možda malo većeg stepena društvenog ugleda. To je postalo sasvim očigledno 59. godine st. e. kada je patricij Publije Klodije Pulher bio usvojen od strane jednog plebejca (pritom godinu dana mlađeg od njega) jer je želeo da se kandiduje za narodnog tribuna. Jedan od retkih službenih položaja koji je ostao dostupan iskljčivo patricijima bio bio je položaj Rex sacrorum (= otprilike "kralj religije"), što je teoretski bila najviša sveštenička dužnost, ali je u praksi bila potčinjena vrhovnom svešteniku (pontifex maximus).
Belton, Missouri
Belton je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.116, što je 1.386 (6,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fonte, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Yes! We Have No Bananas
'Yes! We Have No Bananas' je popularna američka humoristička (novelty) pjesma koju su 1923. napisali Frank Silver i Irving Cohn. Njen naslov na engleskom doslovno znači "Da! Nemamo banane", i tradicionalno se smatra da je kao inspiracija za nju poslužila nestašica banana na njujorškom tržištu izazvana bolešću koja je te godine napala stabla banana u Brazilu; sam naslov je, prema lokalnoj predaji, na Long Islandu Jimmy Costas, grčki trgovac na tamošnjoj tržnici koji je svoje navodno nepoznavanje engleskog koristio kako bi zbunio mušterije.
Prvi put je izvedena u brodvejskoj reviji Make It Snappy od strane Eddieja Cantora i odmah je postala veliki hit. Kasnije su je obradili Benny Goodman i Spike Jones. Ipak, najveću je popularnost stekla u Velikoj Britaniji za vrijeme drugog svjetskog rata nakon što je vlada zabranila uvoz banana proglasivši je nepotrebnim luksuzom za stanovništvo u tim teškim vremenima. Tom se pjesmom na šaljivi i autoironični način stanovništvo nastojalo nositi sa oskudicom i drugim nedaćama u tom vremenu.
Godine 1996. je pjesma poslužila kao inspiracija za BBC-jevu mini-seriju No Bananas sa radnjom smještenom u drugi svjetski rat.
Wellheim
Velhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 30 opštinskih središta okruga Ajhštet. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.646 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9176166.
Saint-Joseph-de-Beauce (Quebec)
Saint-Joseph-de-Beauce je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 4.722 stanovnika.
Wellheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ajhštet Velhajm se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ajhštet. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 33,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.646 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 78 stanovnika/km².
Saint-Joseph-de-Beauce (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 4.722 stanovnika, što je za 6,0 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 4.454 žitelja.
La Fayette, Alabama
La Fayette je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 3.003 stanovnika.
Bourg-des-Maisons
Bur de Mezon je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 78 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 206 metara (maksimalnoj 216 m, a minimalnoj 129 m).
KHL Medveščak u sezoni 2013./14.
Sezona 2013–14 za KHL Medveščak Zagreb je prva sezona za zagrebački klub u Kontinentalnoj hokel ligi. 29. travnja 2013. je objavljeno da će Medveščak postati 28. član lige i da će se početi natjecati u sezoni2013-14 season. Prije nego se pridružio KHL-u, Medveščak je sudjelovao u EBEL ligi.
Predsezona
Predsezona je trajala tijekom kolovoza i rujna. Treninzi su počeli u kasnom srpnju.
Medveščak je morao kreirati skoro potpuno novi roster nakon ulaska u KHL. Glavni cilje je bio kreirati momčad s najboljim mogućim igračima hrvatskih korijena. Prvi igrač koji je potpisao u KHL eri je golman Mark Dekanich. Također, imenovan je i novi glavni trener. 3. lipnja 2013 je bilo objavljeno da će kanađanin Mark French, koji je u sezoni 2009-10 kao trener osvojio AHL ligupreuzeti ulogu glavnog trenera.
Redovna sezona
Redovna sezona za Medveščak je počela 6. rujna 2013. i trajat će do 4. ožujka 2013. godine. Igrat će se ukupno 54 utakmice, 27 na domaćem terenu i 27 gostujućih utakmica. Liga će imati odmor između 6. i 23. veljače zbog Olimpijskih igara.
Poredak
Izvor: khl.ru Zadnji update 09. listopada 2013.
Zapadna konferencija
*– Vodeći u diviziji; y – Osvojio diviziju; c – Osvojio kontinentalni kup (najbolji rezultat u KHL); BOB – Divizija Bobrov, TAR – Divizija Tarasov
Poziv (album)
Poziv je muzički album pevačice Svetlane Cece Ražnatović. Album je sniman 2013. godine. Ceca je pesme Poziv i Ime i prezime premijerno otpevala u emisiji Amidži šou 11. juna 2013. godine. Premijera ostalih pesama sa albuma je bila na koncertu na beogradskom Ušću 28. juna 2013. godine. Ceca je snimila i objavila spotove za pesme Da raskinem sa njom, Turbulentno i Dobro sam prošla.
Pesme
Na albumu se nalaze sledeće pesme:
Ceca je i ovoga puta angažovala svoje stare saradnike i prijatelje. Tekst pesme Brat, Poziv, Dobro Sam Prosla napisala je Ljiljana Jorgovanović. Muziku su komponovali Damir Handanović i Aleksandar Milić Mili. Milić je takođe odradio i aranžman, u saradnji sa Ivanom Milosavljevićem.
Saint-Joseph-de-Sorel (Quebec)
Saint-Joseph-de-Sorel je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 1.677 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 1.677 stanovnika, što je za -0,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 1.686 žitelja.
N-Acetilmanozamin
N-Acetilmanozamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 221,208 Da.
Saint-Jérôme (Quebec)
Saint-Jérôme je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 68.456 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 68.456 stanovnika, što je za 7,4 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 63.729 žitelja.
Evres (Meza)
Evr je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Bar le Dik.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 94 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 246 m, a minimalnoj 186 m).
Wemding
Vemding je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Donau-Ris. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.634 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9779228.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Donau-Ris Vemding se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Donau-Ris. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 463 metra. Površina opštine iznosi 31,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.634 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 178 stanovnika/km².
Savez komunista Srbije
Savez komunista Srbije (SKS) je bila komunistička partija, odnosno republička organizacija Saveza komunista Jugoslavije u Srbiji.
Osnovana je godine 1945. kao Komunistička partija Srbije od dotadašnje pokrajinske organizacije KPJ. Godine 1952. je nakon VI kongresa KPJ promijenila ime u SKS. 1970-ih su u okviru njega kao zasebni entiteti autonomiju stekli Savez komunista Kosova i Savez komunista Vojvodine.
Od donošenja Ustava SFRJ 1974. godine u njemu je sve više jačala nacionalistička struja čiji će predvodnik 1987. postati Slobodan Milošević. Nakon Osme sjednice je Milošević došao na njeno čelo i započeo pokret poznat kao antibirokratska revolucija, zahvaljujući kome su njegove pristaše došle na vlast u Vojvodini, Crnoj Gori i - poslije intervencije JNA - na Kosovu. SK Srbije se tada našao u oštrom sukobu sa Savezom komunista Slovenije koji je početkom 1990. doveo do raspada SKJ na XIV kongresu, a posredno i do raspada SFRJ.
Slično kao i druge republičke organizacije SKJ, SKS se nakon toga formalno "reformirao" ujedinivši se sa tadašnjim Socijalističkim savezom radnog naroda Srbije u Socijalističku partiju Srbije.
Demonstracije na Kosovu 1981.
thumb|250px|Demonstracije u Prištini [[1981.]]
Demonstracije na Kosovu 1981. podrazumevaju niz masovnih protesta održanih na proleće 1981. godine, kojima su kosovski Albanci zahtevali da SAP Kosovo postane sedma republika SFRJ i da se Albancima prizna status kontitutivnog naroda u Jugoslaviji.
Kao odgovor na albanske proteste, jugoslovenske vlasti su proglasile vanredno stanje i na demonstrante poslali vojsku, što je dovelo do eskalacije nasilja, pri čemu je poginulo nekoliko desetina lica, uglavnom albanskih đaka i studenata. Nakon nasilnog gušenja demonstracija na Kosovu, došlo je do velike podeljenosti između Srba i Albanaca - Srbi su tražili ograničenje autonomije Kosova a Albanci su tražili državnost.
Ove demonstracije, koje je pratilo izvesno nasilje nad Srbima, su vodile optužbama da Albanci čine zlodela prema manjinskom srpskom stanovništvu i da se nad Srbima na Kosovu sprovodi genocid. Ovi su događaji umnogome doprineli produbljivanju srpsko-albanskog sukoba i često se tumače kao katalizator političke krize u SFRJ koja je rezultirala raspadom države.
Politička pozadina
Demonstracije koje su izbile godine 1981. nisu bile prve u istoriji Prištinskog Univerziteta. 27. novembra 1968. godine su se albanski studenti također okupili sa zahtevima da Kosovo postane republika, ali su se mirno razišli već idući dan, kada su u Prištinu došle jedinice JNA.
thumb|[[Socijalistička Autonomna Pokrajina Kosovo u SFRJ]]
SFRJ je godine 1974. dobila novi ustav, kojim su ne samo republike preuzele značajni deo dotadašnjih ovlasti od saveznih vlasti, nego su i autonomne pokrajine - SAP Kosovo i SAP Vojvodina - preuzele veliki deo dotadašnjih ovlasti SR Srbije. Obe pokrajine su također priznate kao savezne jedinice, odnosno po svojim ovlastima skoro izjednačene s republikama. Jedine značajne razlike su bile u nešto manjoj zastupljenosti u saveznim organima u odnosu na republike (2/3 delegata u domovima savezne skupštine u odnosu na delegate Uže Srbije) te nepostojanju prava na samoodređenje, odnosno otcepljenje.
Ustav SFRJ, sa kojim je usklađen i Ustav SR Srbije, izazvao je veliko nezadovoljstvo u rukovodstvu tadašnjeg Saveza komunista Srbije, od koga su kroz federalizaciju savezne Partije istovremeno autonomiju stekli i dotada podređene pokrajinske partijske organizacije - Savez komunista Kosova i Savez komunista Vojvodine. Međutim, otvoreno iskazivanje nezadovoljstva ili traženje da se revidira ustavni položaj Srbije nije dolazilo u obzir dok god je bio živ Josip Broz Tito, čiji je autoritet, čak i neposredno pred smrt, bio neupitan u komunističkim rukovodstvima tadašnje Jugoslavije.
Titova smrt u maju 1980. godine je, pak, ponovo pokrenula pitanje eventualnih ustavnih promena. Partijsko i državno rukovodstvo Kosova, kojim su posle brionskog plenuma počeli dominirati lokalni kadrovi albanske nacionalnosti, uglavnom je bilo zadovoljno status quoom. Međutim, među kosovskim Albancima, koji su činili apsolutnu većinu stanovništva Kosova (77.4%), se počeo širiti strah kako bi Titov odlazak omogućio Užoj Srbiji da ponovo stekne vlast nad Kosovom, odnosno da se Albanci ponovo nađu u podređenom položaju. Među albanskom omladinom je počeo prevladavati stav da se takav razvoj događaja može preduhitriti jedino tako da Albanci, koji su po brojnosti u SFRJ bili ispred Crnogoraca i Makedonaca, steknu status konstitutivnog naroda u SFRJ, a zajedno s njim i vlastitu republiku koja se više nikakvim ustavnim preuređenjima u okviru SFRJ ne bi mogla dovesti pod vlast Srbije. Radikalizaciji situacije na Kosovu je doprinela i velika ekonomska kriza koja je pogodila tadašnju Jugoslaviju, a koja se teško odrazila na upravo na Kosovo koje je bilo njen najsiromašniji i najnerazvijeniji deo, a koje je upravo tada doživljavalo efekte demografske eksplozije, odnosno veliki broj mladih ljudi suočenih sa nezaposlenošću i nedostatkom ozbiljne životne perspektive.
Izbijanje demonstracija
Nezadovoljni položajem svog naroda, albanski studenti su organizovali demontracije sloganom "Kosovo republika". Nezadovoljstvo je posebno bilo izraženo na Univerzitetu u Prištini čijih je 20.000 studenata činilo oko 10 % stanovništva grada. Većina studenata su bili albanske nacionalnosti, odnosno upisani na studije albanologije, književnosti i drugih društvenih nauka, što je u uslovima ekonomske krize njihovo zapošljavanje činilo prilično upitnim. Veliki broj nastavnika, ali i udžbenika, je bio iz tadašnje Albanije u kojoj je na vlasti bio staljinistički režim Envera Hodže. Zbog toga je za organizatore demonstracija bilo karakteristično da su u ideološkom smislu pripadali ekstremnoj levici, odnosno postojeći sistem SFRJ odbacivali ne samo zbog neravnopravnog položaja kosovskih Albanaca u odnosu na konstitutivne narode Jugoslavije, nego i zbog "revizionističkog" skretanja koje je u odnosu na marksizam-lenjinizam albanskog tipa predstavljao jugoslovenski sistem samoupravnog socijalizma.
Demonstracije su započele 11. marta 1981. u kantini studentskog doma, gde je kao povod poslužila loša kvaliteta hrane. Ispočetka su izvikivane isključivo parole socijalne prirode, da bi se potom počele izvikivati parole koje ukazuju na položaj Kosova u Jugoslaviji ("Trepča radi, Beograd se gradi"). Pokrajinske vlasti su reagirali tako da su na studente tokom noći poslale miliciju. Pohapšeno je nekoliko desetina studenata, pokrajinsko rukovodstvo je potom na izvanrednom sastanku osudilo demonstracije, te se činilo da je kriza završena.
U noći 15/16. marta, je izbio i požar u Manastiru Pećka patrijaršija, u kojem su izgoreli neki objekti, ali niko nije povređen. Na osnovu uviđaja je zaključeno da je najverovatnije izbio usled loših instalacija, ali Crkva smatra da je podmetnut.
Nova eskalacija protesta se dogodila kada je na Kosovo 26. marta došla Štafeta mladosti. Dotada rutinska režimska manifestacija, na kojoj su nosile Titove slike, je iskorištena za masovna okupljanja na kojima su studenti ispočetka tražili da se iz zatvora puste njihovi zatvoreni kolege. Deo radikala je također pokušao oteti štafetu kako bi simbolički izrazio otpor titoističkom režimu. Studentima su se tada počeli masovno pridruživati i radnici i seljaci, a izvikivane su parole "Kosovo republika", "Živeo Adem Demaći" (tada u zatvoru), te "Sloboda, jedinstvo, demokratija" i "Hoćemo ujedinjenje svih albanskih zemalja". Veliki broj građana Kosova i Metohije se pridružio njihovim zahtevima. Osim u Prištini, protesti su se proširili i po drugim kosovskim gradovima, a po nekim procenama, na njima je učestvovalo milion ljudi.
Suočene s takvim izlivom narodnog neraspoloženja, pokrajinske vlasti su naredile miliciji da ga zaustavi brutalnom silom. Tada je, prema službenim podacima, povređeno 30-ak lica, a širom pokrajine je došlo do masovnih hapšenja. Međutim, protesti su se nastavili 30. marta kada su studenti tri najveća prištinska fakulteta stupili u štrajk. Demonstracije su se nastavile, pa je Pokrajinski sekretarijat za narodnu odbranu zatražio da na ulice izađe vojska. Istovremeno su na granici sa Užom Srbijom počele nicati improvizovane blokade s ciljem da se spreči dolazak eventualnih milicijskih pojačanja iz Beograda. Prema navodima admirala Branka Mamule su, pak, zabeleženi i pokušaji napada na vojna skladišta u kojima je oružje i opremu držala Teritorijalna odbrana Kosova.
Reakcija saveznih vlasti
thumb|[[Tenkovi JNA na Kosovu 1981.]]
Jugoslovenski vrh je ocenio ove demonstracije, kao i njihov slogan, kao "pretnju teritorijalnom integritetu i suverenitetu Jugoslavije". Tadašnje Predsedništvo SFRJ je 2. aprila proglasilo vanredno stanje na Kosovu i poslalo JNA, uključujući i oklopne jedinice, s ciljem da uspostavi red. Istovremeno je naređen prekid nastave u školama. Iako su se demonstranti uglavnom razilazili čim bi videli kako dolaze tenkovi, zabeleženo je, prema navodima admirala Mamule, i nekoliko oružanih sukoba. Demonstracija sile je, međutim, bila dovoljna da se do sutradan neredi počinju smirivati, iako su u nekim gradovima na Kosovu zabeležene 30. aprila, a poslednja od njih 17. maja.
Jugoslovenske vlasti - savezne i pokrajinske - su za vreme krize uporno nastojale zataškati, odnosno sakriti pravo stanje stvari na Kosovu. Uz takva nastojanja se vezuje anegdota o tome da je jedan od partijskih funkcionara, čuvši da novinska agencija Rojters obaveštava međunarodnu javnost o tome da se nešto događa, povikao "Zaustavite Rojters!". O zbivanjima na Kosovu je uspostavljena cenzura ne samo za spoljni svet, nego i za građane drugih republika i pokrajina.
Savezne vlasti su postojanje pobune priznale tek nekoliko dana nakon gušenja, kada je na konferenciji za štampu član Predsedništva SKJ Stane Dolanc objavio kako je prilikom nereda poginulo 9 lica. Albanski izvori, pak, navode da je broj ubijenih bio daleko veći, odnosno nekoliko desetina ljudi, odnosno da su uglavnom stradali od strane JNA.
Posle smirivanja nereda je usledila masovna hapšenja i suđenja učesnicima demonstracija, dok je na Prištinskom Univerzitetu, koji se smatrao žarištem pobune, provedena čistka. SKJ je zahtevao od Albanaca da prekinu kulturne veze sa Albanijom i odreknu se svojih nacionalnih aspiracija. Smenjen je nastavni kadar rodom iz Albanije, a iz upotrebe su povučeni svi udžbenici iz Albanije koje su trebali zameniti udžbenici prethodno prevedeni sa srpskohrvatskog jezika. SR Srbija je zavela prinudnu upravu u vitalnim institucijama Kosova, kao što su Univerzitet u Prištini, Institut za istoriju Kosova, Institut za albanologiju, Narodna univerzitetska biblioteka, masovni mediji, muzeji, škole, kulturna i strukovna udruženja i mnoge druge organizacije. Nakon toga, albanski radnici su otpuštani, a u javne institucije su zapošljavani Srbi. Albanci su ovakve poteze Srbije i Jugoslavije imenovali "politikom segregacije i aparthejda".
Održana su suđenja na kojima se protiv optuženih primenjivao čl. 133 Krivičnog zakona SFRJ, odnosno već tada kontroverzni verbalni delikt. 1981. godine pohapšeni su mnogi albanski intelektualci i držani u zatvoru mesecima. Ukupno je osuđeno 4200 ljudi, i to obično na relativno dugotrajne zatvorske kazne - u proseku 7,1 godina po optuženiku. Rahman Morina, posljednji vođa SK Kosova, je 1990. priznao da je, na ovaj ili onaj način, zbog učešća u demonstracijama ili sumnje policijski procesuirano čak 520.000 kosovskih Albanaca.
Posledice
Nakon krvavog gušenja albanskih protesta, nastali su mnogi problemi, pogoršani su politički i međunacionalni odnosi na Kosovu i došlo je do mržnje prema JNA. Zavedena je neka vrsta vojne uprave nad Kosovom, a armija od tada ima ključnu političku ulogu. Posledice zavođenja vanrednog stanja su bile destruktivne za politički status Kosova, ekonomiju, zdravstvo, školstvo, nauku, kulturu, medije, kao i za život stanovništva u celini. Po uvođenju vanrednog stanja, došlo je do eskalacije policijskog nasilja nad Albancima, koji su narednih godina bili izloženi represiji i masovnim hapšenjima.
3. jula 1981. je Skupština SFRJ donela amandmane na ustav koji su uglavnom bili kozmetičke prirode, i nisu nimalo promenili položaj republika i pokrajina, a samim time i status Kosova u Jugoslaviji. Time demonstracije, bar neposredno, nisu postigle svoj deklarisani cilj. Republička i pokrajinska rukovodstva SKJ, uključujući kosovsko, su u novembru 1981. zauzele stav da se demonstracije moraju osuditi, odnosno da je u pitanju iredentistički pokret i "kontrarevolucija" iza koga stoje velikoalbanski koncept Hodžinog režima.
U samoj Albaniji je Hodžina Partija rada Albanije, na svom Osmom kongresu 1. do 8. novembra 1981. godine zauzelo stav kojim osuđuje jugoslovensku politiku prema albanskoj manjini, odnosno pruža podršku demonstrantima.
Dugoročne posledice nereda na Kosovu su bile izuzetno teške za tadašnju jugoslovensku državu. Izbijanje nereda - koji se po svom obimu nisu mogli uporediti s nijednim sličnim događajem iza drugog svetskog rata - su ozbiljno načeli dotadašnju međunarodnu reputaciju SFRJ, odnosno za uzora za rešavanje odnosa između više naroda u jednoj državi. Taj događaj bez presedana je bio katalizator za brojne spekulacije o tome može li Jugoslavija u dotadašnjem obliku opstati, pa je već dve godine kasnije snimljen film u kome njen raspad služi kao povod za izbijanje trećeg svetskog rata.
Neredi su također produbili i krizu na unutrašnjem planu. Korištenje vojske u svrhu suzbijanju masovnog narodnog nezadovoljstva je bio događaj bez presedana, koji nije čak primenjen ni u Hrvatskoj za slamanje MASPOK-a. Na samom Kosovu je prema JNA počeo prevladavati neprijateljski stav, jer je shvatana kao sredstvo za vraćanje omražene srpske vlasti u tu pokrajinu. Taj se stav s vremenom počeo širiti u drugim delovima Jugoslavije, pre svega u Sloveniji, gde je porasla bojazan da bi se kosovski presedan, odnosno korištenje vojske u političke svrhe, mogao iskoristiti da se toj republici oduzmu ovlasti koja je stekla Ustavom 1974. godine.
Na samom Kosovu su se posledice nereda odrazile i u sve lošijim odnosima albanske većine i ne-albanske manjine, pre svega Srba i Crnogoraca, iako su pokrajinske vlasti nastavile promovisati službenu politiku bratstva i jedinstva. Međusobno nepoverenje se, između ostalog, odražavalo i kroz sve manje kontakata između različitih zajednica, što je, uz atmosferu fizičke i ekonomske nesigurnosti dovelo do početka iseljavanja Srba sa Kosova, uglavnom u Užu Srbiju. Savezne vlasti su takve procese nastojale neko vreme zaustaviti dovođenjem tzv. Saveznog odreda milicije u pokrajinu, koga su činili kontingenti iz drugih republika SFRJ, te koji je svojim sastavom trebao ne samo poboljšati opštu bezbednost nego nepristrano služiti svim zajednicama.
Savez komunista Makedonije
Savez komunista Makedonije (Сојузот на комунистите на Македонија, SKM) je bila komunistička partija, odnosno republička organizacija Saveza komunista Jugoslavije u Makedoniji.
Demonstracije na Kosovu 1981.
Posledice
Ti napori nisu urodili plodom, uglavnom zbog ekonomske krize koja je produbljivala onu političku, ali i pomagala razmahivanju dugo vremena zatomljivanog srpskog nacionalizma. Od sredine 1980-ih, niz incidenata, poput slučaja Đorđa Martinovića, se u medijima Uže Srbije počinje tumačiti ne samo kao izraz velikoalbanskog nacionalizma, nego kao krunski dokaz o velikoj anti-srpskoj zaveri, odnosno planu za etničko čišćenje Kosova u kome sudeluju i same pokrajinske vlasti. U mnogim gradovima Srbije došlo je do fizičkih napada i maltretiranja Albanaca, posebno u Beogradu, Kragujevcu, Požarevcu, Paraćinu, Nišu. Između 1981. i 1990. godine ubijena su 63 albanska vojnika u JNA. U istom periodu policija i vojska su ubile 183 Albanca vatrenim oružjem, od čega 16 dece, a ranjeno je 616 Albanaca, od čega 49 dece. Pored toga, na hiljade Albanaca je izvođeno na sud zbog mirnih demonstracija i drugih javnih okupljanja. Milicija je upadala u njihove kuće tražeći oružje, hapsila ih bez naloga i često mimoilazila legalnu proceduru.
Savez komunista Makedonije
Osnovana je 19. marta 1943. godine u Tetovu pod nazivom Komunistička partija Makedonije (Комунистичка партија на Македонија). Prvi sastav Centralnog komiteta su činili: Lazar Koliševski (politički sekretar), Mara Naceva (organizacioni sekretar), Cvetko Uzunovski, Kuzman Josifovski, Strahil Gigov i Bane Andreev.
Godine 1952. posle Šestog kongresa KPJ je promijenila ime u SKM.
Demonstracije na Kosovu 1981.
Posledice
U Srbiji su se sve glasnije čuli zahtevi za ukidanjem autonomije Kosova i promenom jugoslovenskog ustava iz 1974. Kampanja, koja će do kraja 1980-ih dobiti odlike antialbanskog šovinizma, će poslužiti kao izgovor nacionalističkoj frakciji Slobodana Miloševića da preuzme SK Srbije i započne antibirokratsku revoluciju, koja je pokrenula raspad Jugoslavije. Jedan od današnjih rezultata tog procesa jest postojanje de facto samostalne Republike Kosovo, pa neki autori smatraju da su demonstranti posredno ipak postigli svoj cilj.
Savez komunista Makedonije
Pre prvih višestranačkih izbora, održanih novembra 1990. godine, partija je promenila naziv u Savez komunista Makedonije - Partija za demokratski preobražaj (Сојузот на комунистите на Македонија - Партија за демократска преобразба).
Na prvi višestranački izborima u Makedoniji, koji su održani 11. i 25. novembra 1990. godine, Savez komunista Makedonije-Partija za demokratski preobražaj osvojila je drugo mesto i 31 mandat u Sobranju.
Na kongresu, održanom aprila 1991. godine, partija je dobila novi naziv, pod kojim i danas deluje - Socijaldemokratski savez Makedonije ({{lang-mk|'Социјалдемократски сојуз на Македонија}§).
Pantano d'Inferno, Latina
Pantano d'Inferno je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Freeport, Ohio
Friport je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 369, što je 29 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Caltagirone
Caltagirone (sicilijanski: Caltaggiruni) je peti po veličini grad u talijanskoj provinciji Cataniji, u regiji Sicilija od 38 123 stanovnika.
Caltagirone je s još 7 gradova iz regije Val di Noto (Noto, Palazzolo Acreide, Ragusa, Modica, Scicli, Catania i Militello in Val di Catania) uvršten 2002. na UNESCO- vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi, kao izvrstan primjer dobro očuvanih kasnobarkonih gradova iz 18. vijeka.
Geografske karakteristike
Caltagirone leži na istoku Sicilije, u unutrašnjosti na visoravni koja povezuje planinske masive Monti Erei i Monti Iblei, u gornjem toku istoimene riječice - Caltagirone.
Caltagirone je udaljen oko 70 km jugozapadno od Catanije.
Caltagirone je bio izvorno naselje sikulsko - grčkog porijekla. Iz tih vremena ostala je nekropola (2000. pne.) sa brojnim arheološkim nalazima. thumb|left| [[Dekoracija|Dekorirano stepenište koje povezuje donji i gornji grad]] U 9. vijeku zuzeli su ga Saraceni koji su ga prezvali Qal ‛at alghīrān (Utvrda među vrtačama), po utvrdi koju izgradili iznad grada. Nakon njih - 1090. gradom su zavladali Normani, za njihove vladavine Caltagirone je ekonomski procvjetao i formirao se kao grad. Nakon njih postao je srednjovjekovna komuna, u stalnim sukobima sa okolnim moćnim feudalcima - Chiaramonte i Moncada, koji su ga htjeli podčiniti. Od početka 15. vijeka Caltagirone je feudalni posjed Pietra vojvode od Nota, sve do 1464. kad je vraćen pod krunu španjolskih Aragonaca.
Znamenitosti
Glavna atrakcija grada su monumentalne stepenice Santa Maria del Monte koje povezuju donji i gornji grad, izgrađene u fazama između 1143. - 1693. Svaka stepenica ukršena je jedinstvenom polihromnom majolikom.
Ostale atrakcije Caltagironea su katedrala San Giuliano, koja potječe još iz normanskih vremena, koja je secesijsku fasadu dobila u 20. vijeku, barokna crkva Santa Maria del Monte (izvorno iz 12. vijeka, barokna crkva San Francesco di Paola, sa starom gotičkom sakristijom, crkva San Francesco d'Assisi iz 1236., obnovljena u baroknom stilu nakon potresa iz 1693., jezuitska crkva Il Gesù iz 1570., crkva San Giacomo i Palazzo Senatorio (stara gradska vijećnica) iz 15. vijeka.
Woodlawn, North Carolina
Vudlon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 900, što je 151 (-14,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Caltagirone
Privreda
Caltagirone je trgovački centar poljoprivrednog kraja, koji ima nešto tvornica prehrambenih proizvoda.
Caltagirone ima dugu tradiciju zanatske proizvodnje keramike i obojnih figurica iz terakote po kojima je poznat.
Savez komunista Crne Gore
Savez komunista Crne Gore (SKCG) je bio komunistička partija, odnosno republička organizacija Saveza komunista Jugoslavije u Crnoj Gori.
Osnovana je u oktobru 1948. kao Komunistička partija Crne Gore od tadašnje pokrajinske organizacije KPJ. Godine 1952. je promijenila ime u SKCG.
Bila je poznata kao najmasovnija od svih republičkih organizacija SKJ, odnosno s najvećim udjelom u stanovništvu svoje matične republike.
Njeno rukovodstvo se godine 1988. suprotstavilo Slobodanu Miloševiću i njegovoj politici, ali je početkom 1989. svrgnuto nakon masovnih protesta poznatih kao antibirokratska revolucija. Tada su na čelo SKCG došli Miloševićevi pristaše Milo Đukanović i Momir Bulatović.
U junu 1991. je promijenila ime u Demokratska partija socijalista Crne Gore.
S obzirom da je DPCG do danas ostao na vlasti, SKCG bi se mogla nazvati najdugovječnijom evropskom strankom koja je kontinuirano na vlasti.
Lake Purdy, Alabama
Lake Purdy je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2000. u njemu je živelo 5.799 stanovnika.
Vanjske veze
Lake Purdy, Alabama Lake Purdy (Alabama)
Nobody Knows You When You're Down and Out
"Nobody Knows You When You're Down and Out" je blues pjesma koju je 1923. napisao Jimmy Cox. Zamislio ju je kao dio svog vodviljskog repertoara, a tekst predstavlja samosažaljevanje bivšeg milionera kome su nekada svi htjeli biti prijatelji, da bi ga potpuno napustili čim je ostao bez novaca. Originalnu verziju pjesme, napravljenu u jeku raskalašenih Burnih dvadesetih, Cox je izvodio u tragikomičnom tonu. Prva verziju snimljenu na gramofon je izvela Bessie Smith u mnogo ozbiljnijem i tragičnijem tonu. Danas se smatra jednom od najpoznatijih blues pjesama.
Najpoznatiji izvođači
Ovdje su navedene neke od najpoznatijih verzija pjesme, odnosno izvođača:
Pojavljuje se kao dio soundtracka za video-igru Bioshock 2, izdane 2010.
Pavle Ivić
Pavle Ivić (Beograd, 1. decembra 1924. – Beograd, 19. septembra 1999.), jugoslovenski filolog i lingvist. Jedan od najuglednijih srpskohrvatskih dijalektologa svoga doba. Redovni član SANU. Sin Alekse Ivića, suprug Milke Ivić i otac Aleksandra Ivića.
Akademik
Pavle Ivić postao je 1973. godine počasni inostrani član Američke akademije umetnosti i nauka, i iste godine počasni član Lingvističkog društva Amerike; nešto kasnije dodeljen mu je počasni doktorat Državnog univerziteta u Kolumbusu (Ohajo, SAD).
Držao je predavanja o srbističkim, slavističkim i opštelingvističkim temama između ostalog i u sledećim gradovima: Sietl, Los Anđeles, Santa Barbara, Berkli, Stanford, Urbani, Blumington, Kolumbus, An Arbor (u SAD); Melburn, Moskva, Amsterdam, Lajden, Marburg, Minhen, Cirih, Insbruk, Klagenfurt, Grac, Beč, Budimpešta, Erlangen, Vircburg, Minster. Učestvovao je sa referatima na slavističkim kongresima i sličnim skupovima, pored nekih od nabrojanih gradova, još u Kijevu, Sofiji, Talinu, u Evanstonu, Čikagu, Sidneju, Golveju (Irska), Londonu, Parizu, Getingenu, kao i na mnogobrojnim naučnim sastancima širom pređašnje Jugoslavije. Cikluse svojih predavanja držao je u Upsali i u Tokiju.
Govorio je blizu deset stranih jezika.
Sve to donelo mu je članstvo u ovdašnjim i u inostranim naučnim ustanovama najvišeg ranga, tako da je bio član Američke, Norveške, Slovenačke, Austrijske, Makedonske i Ruske akademije nauka.
Naslednik Daničića i Belića
Pavla Ivića nazvali su direktnim naslednikom Aleksandra Belića, ili – kako je rečeno posle njegove smrti – dok je Đura Daničić u nauci o srpskom jeziku obeležio drugu polovinu devetnaestog veka, Belić prvu polovinu dvadesetog, Pavle Ivić je u tom smislu stajao na čelu naše nauke u drugoj polovini dvadesetog veka.
Epoha u kojoj je radio već je uveliko ispoljavala razuđivanje u domenima svih naučnih delatnosti, vidljive specijalizacije. Po tome se i razlikuju intelektualne epohe, svaka sledeća od prethodne. Ivić se vrhunski usredsređeno i pedantno posvetio nekolikim granama srpske filologije: na prvom mestu istoriji jezika, dijalektologiji, onomastici i akcentologiji uz razumljivo često sintetizovanje dostignutih rezultata, a uz povremeno zauzimanje i za druge tematike. Mnoge od ranije zaoranih brazda dovodio je do besprekorne obrađenosti i celovitosti, pri tome značajno modernizujući metode, mada modernizaciju nikad nije nekritično prihvatao.
Glavni domet svih Ivićevih studija iz srpske jezičke istorije, uključujući tu i saznanja o akcenatskoj evoluciji, jest prikaz jezika i njegove pismenosti sinhrono povezan s podacima o odgovarajućim istorijskim, kulturološkim, književnim, migracionim i drugim tokovima u životu našeg naroda. Ovim se takav lingvistički poduhvat visoko uzdiže iznad izolovanog prikazivanja same istorije jezika. Nije ovde prilika da se navode njegovi radovi ni iz oblasti dijalektologije; treba naglasiti da je on bio ne samo autor, već i koautor i konsultant u velikom broju dijalektoloških projekata, čime je uveo u problematiku mnoge mlađe saradnike. Ostaće upamćen kao jedan od najistaknutijih svetskih teoretičara u oblasti lingvističke geografije. O zaslugama u vezi s onomastičkim istraživanjima takođe bi se moglo vrlo mnogo govoriti; možda je najznačajnije to da je njegovim ličnim trudom i pod njegovim rukovodstvom u potpunosti obavljen onomastički popis svih relevantnih pojedinosti na teritorijama Kosova i Metohije.