cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vrhovni štab NOVJ
Formiran je 27. juna 1941. godine, na sednici Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije, pod nazivom Glavni štab Narodnooslobodilačkih partizanskih odreda Jugoslavije (GŠ NOPOJ).
Na savetovanju u Stolicama, 26. septembra 1941. godine, promenio je naziv u Vrhovni štab Narodnooslobodilačkih partizanskih odreda Jugoslavije (VŠ NOPOJ).
Januara 1942. godine promenio je naziv u Vrhovni štab Narodnooslobdilačke partizanske i dobrovoljačke vojske Jugoslavije (VŠ NOP i DVJ), a novembra iste godine u Vrhovni štab Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije (VŠ NOV i POJ).
La Soledad, Ixtacuixtla de Mariano Matamoros
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2588 m.
Yudaba, Villa Tejúpam de la Unión
Yudaba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa Tejúpam de la Unión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2147 m.
Vrhovni štab NOVJ
Marta 1945. godine reorganizovan je u Generalštab Jugoslovenske armije, kao neposredni organ Privremene vlade Demokratske Federativne Jugoslavije.
Vrhovni štab je rukovodio Narodnooslobodilačkom borbom preko glavnih, oblasnih, operativnih štabova; neposredno potčinjenih štabova odreda, brigada, divizija i korpusa ili posebno formiranih operativnih grupa. Vezu sa potčinjenim štabovima održavao je u početku rata preko svojih specijalnih delegata i kurira, a kasnije radio-vezom. Sa dolaskom savezničkih vojnih misija u Vrhovni štab, uspostavio je vezu sa Saveznicima, koja je korišćena za usklađivanje operacija i za organizaciju dopremanja materijalne pomoći. Vrhovni štab je tokom čitavog rata izdavao svoj „Bilten“
Vrhovni štab rukovodio je ustankom iz okupiranog Beograda, do polovine septembra 1941. godine, a potom sa oslobođene teritorije zapadne Srbije (Užice). U toku rata nalazio se na oslobođenoj teritoriji Sandžaka (Nova Varoš), istočne (Ivančići, Foča) i zapadne Bosne (Bihać, Bosanski Petrovac, Drvar, Jajce, Milinište), Crne Gore (Žabljak) i Dalmacije (ostrvo Vis). Od oktobra 1944. do kraja rata sedište Vrhovnog štaba bilo je u oslobođenom Beogradu. Komandant Vrhovnog štaba i vrhovni komandant NOV i POJ bio je Josip Broz Tito, načelnik Vrhovnog štaba bio je Arso Jovanović, a o bezbednosti Vrhovnog štaba brinuo je Prateći bataljon Vrhovnog štaba.
Istorijat
Oktobra 1940. godine na Petoj zemaljskoj konferenciji Komunističke partije Jugoslavije održanoj u Dubravi, kod Zagreba, formirana je pri Centralnom komitetu Vojna komisija, koja je imala zadatak priprema otpor na vojnom planu i uspostavi kontakte s antifašistički orijentisanim oficirima u jugoslovenskoj kraljevskoj vojsci. Takođe i pri Centralnom komitetu KP Hrvatske i KP Slovenije, kao i pri ostalim Pokarjinskim komitetima KPJ, formirane su vojne komisije. Odmah posle konferencije počeo je pojačan rad u vojsci.
U toku Aprilskog rata 1941. godine, Politbiro CK KPJ je na svojoj sednici, održanoj 15. aprila, formirao Vojni komitet koji je imao zadatak da organizuje pružanje otpora neprijatelju. Na čelu komiteta nalazio generalni sekretar CK KPJ Josip Broz Tito. Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, od strane Sila Osovine, početkom maja održano je u Zagrebu Majsko savetovanje CK KPJ, na kome je odlučeno da se po uzoru na Vojni komitet pri većem broju pokrajinskih, oblasnih i drugih nižih partijskih organa formiraju vojni komiteti čiji bi zadatak bio da rade na pripremama oružanog ustanka.
Formiranje Glavnog štaba
Glavni štab Narodnooslobodilačkih partizanskih odreda Jugoslavije (GŠ NOPOJ) formiran je 27. juna 1941. godine, na sednici Politbiroa CK KPJ održanoj u Beogradu i predstavljao je najviše vojno rukovodstvo Narodnososlobodilačkog pokreta.
Dotadašnji predsednik Vojnog komiteta i generalni sekretar CK KPJ Josip Broz Tito preuzeo je dužnost komandanta Glavnog štaba, a za članove Glavnog štaba, tada su imenovani svi članovi Politbiroa CK KPJ: Milovan Đilas, Edvard Kardelj, Rade Končar, Franc Leskošek Luka, Ivan Milutinović i Aleksandar Ranković Marko, kao i članovi CK KPJ Svetozar Vukmanović Tempo, Sreten Žujović Crni i Ivo Lola Ribar.
Instruktori i delegati CK KPJ i GŠ NOPOJ
minijatura|Vrhovni štab u Foči, aprila [[1942.]] Glavni štab NOPOJ-a i Centralni komitet KPJ uputili su, juna 1941. godine, delegate i instruktore u sve krajeve Jugoslavije. Zbog karaktera i uslova vođenja rata, ti delegati su imali specifičnu partijsku i vojnu ulogu. Oni koji su bili članovi najužeg rukovodstva bili su delegati CK KPJ i GŠ NOPOJ-a, dok su svi ostali imali ulogu instruktora Centralnog komiteta sa manjim ovlašćenjima. Delegati CK KPJ i GŠ NOPOJ-a imali su zadatak da zajedno sa pokrajinskim rukovodstvima organizuju ustanak i da rukovode oslobodilačkom borbom. U svojstvu delegata CK KPJ i GŠ NOPOJ-a, među prvima, su upućeni: Vlado Popović u Hrvatsku, Svetozar Vukmanović Tempo u Bosnu i Hercegovinu, Milovan Đilas u Crnu Goru, a Dragan Pavlović Šilja, u svojstvu instruktora, u Makedoniju. Članovi CK KPJ i GŠ NOPOJ-a Sreten Žujović Crni i Franc Leskošek Luka, bili su ujedno i komandanti pokrajinskih rukovodstava na terenu, Žujović u Srbiji, a Leskošek u Sloveniji.
Delegati i instruktori CK KPJ i GŠ NOPOJ-a imali su najodgovornije funkcije u pokrajnama. Oni su u ime GŠ NOPOJ-a izdavali direktive, naređivali, proučavali situaciju i regulisali sva bitna pitanja. Time je rukovodeći centar preko svojih članova ostvario svoje prisustvo, rukovođenje i uticaj na razvoj oslobodilačke borbe u čitavoj zemlji. Glavni štab i CK KPJ nisu imali nikakvih tehničkih sredstava za brže održavanje veza sa pokrajinskim rukovodstvima i delegatima, već su pomoću kurira povremeno održavane veze, preko postojećih partijskih kanala, što je bilo dosta neredovno, nesigurno i riskantno.
Ratni put Vrhovnog štaba
U zaseoku Stolice, kod Krupnja, 26. septembra 1941. godine, održano je vojno-politički savetovanje Glavnog štaba sa neposrednim rukovodiocima ustanka iz Srbije, Hrvatske, Bosne i Hercegovine i komandantima nekih partizanskih odreda iz Srbije. Na savetovanju je odlučeno da se u svim pokrajinama formiraju Glavni štabovi, a Glavni štab NOPOJ-a je preimenovan u Vrhovni štab.
Neposredno posle savetovanja u Stolicama Vrhovni komandanat NOPOJ-a Josip Broz Tito izdao je nekoliko uputstava od opšteg značaja, kao što su: „Uputstvo o načinu odbrane oslobođene teritorije“, oktobra 1941. godine, „Uputstvo o načinu osvajanja naseljenog mesta“ i „Uputstvo o borbenoj obuci partizana“. To su bili prvi teoretski materijali za potrebe starešinskog kadra o izvođenju pojedinih partizanskih borbenih radnji. Ova uputstva imala su trajni karakter i značaj, jer je u njima na konkretnim primerima razrađivana partizanka taktika.
U periodu od polovine oktobra do kraja novembra 1941. godine Vrhovni štab se nalazio u oslobođenom Užicu. Pored Vrhovnog štaba u Užicu se nalazio Centralni komitet KPJ, Centralni komitet SKOJ-a, Glavni štab NOPO Srbije, Glavni narodnooslobodilački odbor Srbije, kao i druge institucije Narodnooslobodilačkog pokreta. U gradu je postojala fabrika oružja, radionica odeće i obuće i štamparija „Borbe“. Užice je postalo centar ustanak, odatle su sve partizanske jedinice bile snabdevane oružjem i municijom, odećom i obućom, propagandnim i agitacionim materijalom.
Posle Prve neprijateljske ofanzive, decembra 1941. godine, Vrhovni štab se sa glavninom partizanskih jedinica povukao u Sandžak, a odatle u istočnu Bosnu. Tu je došlo do reorganizacije partizanskih jedinica. Formiranje Prve proleterske i drugih brigada, kao i izrada „Statuta proleterskih udarnih brigada“ odražava novo poglavlje u razvoju ustanka. Na osnovu tog dokumenta u toku rata formirano je 240 brigada Narodnooslobodilačke vojske. Kroz borbe Prve proleterske brigade u istočnoj Bosni, početkom 1942. godine, Vrhovni štab je lično proverio svrsishodnost, valjanost, organizaciju i formaciju brigade kroz borbena dejstva, pa su onda naredili formiranje novih brigada, jer su brigade pokazale sve prednosti nad odredima.
Krajem januara 1942. Vrhovni štab je prešao u Foču, koja je postala centar centar Narodnooslobodilačkog pokreta sve do maja 1942. godine. Iz Foče su uspostavljene veze sa Glavnim štabovima neposredno i preko ilegalnih kanala u Sarajevu, Zagrebu i Beogradu. Izvršene su analize i uopštena iskustva iz dotadašnjih borbi, pa su na osnovu procenjene situacije i u ovom periodu donete značajne odluke.
Organizacija Vrhovnog štaba
U nadležnosti Vrhovnog štaba ulazili su poslovi operatine i obaveštajne službe, organizacijski, mobilizacijski, nastavni, pozadinski i dr. U skladu sa razvojem Narodnooslobodilačke borbe, krajem 1942. godine u Vrhonom štabu organizovani su:
Ova organizacija Vrhovnog štaba ostala je sve do njegove reorganizacije u Generalštab Jugoslovenske armije, 1. marta 1945. godine.
Borisko i Natalija
Borisko i Natalija je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1975. godine. Režirao ju je Vladimir Momčilović, a scenario je napisao Milan Jelić.
Free Soil, Michigan
Fri Sojl je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 144, što je 33 (-18,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Frinco, Asti
Frinco je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Vrhovni štab NOVJ
Članovi Vrhovnog štaba
desno|thumb|Spomenik „Poziv na ustanak“ rad vajara [[Vojin Bakić|Vojina Bakića, koji se nalazi ispred Muzeja „4. juli“ u Beogradu]] Prilikom osnivanja Vrhovnog štaba, juna 1941. godine za njegove članove imenovano je deset članova Centralnog komiteta KPJ (od prvobitnih deset članova Vrhovnog štaba trojica su poginula tokom rata). Posle savetovanja u Stolicama, septembra 1941. godine u Vrhovni štab je uključeno i nekoliko vojnih rukovodilaca, oficira bivše jugoslovenske kraljevske vojske, u svojstvu načelnika Vrhovnog štaba, njegovih pomoćnika i rukovodilaca pojedinih rodova i stručnih službi. Po početka maja 1942. godine sastav Vrhovnog štaba je proširen i na pojedine rukovodioce iz glavnih i operativnih štabova i iz štabova pojedinih jedinica. Članovi Vrhovnog štaba NOV i POJ su bili:
Dokumenta Vrhovnog štaba
Dokumenta Vrhovnog štaba NOVJ:
El Grullito II, Lagos de Moreno
El Grullito II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1987 m.
Marta
Marta iz Betanije (judeo-aramejski מַרְתָּא Martâ) je biblijska ličnost opisana u Evanđeljima po Luki i Ivanu. Zajedno s bratom Lazarom i Marijom je opisana kao stanovnik sela Betanija kraj Jeruzalem. Bila je svjedokom Isusovog uskrsnuća njenog umrlog brata.
Lozoya (rijeka)
Lozoya je rijeka u centru Španjolske duga 91 km, pritoka rijeke Jarama, koja je pak pritoka rijeke Tajo. Ona je glavni izvor pitke vode za metropolitanski Madrid.
Karakteristike
Lozoya izvire u Parku prirode Peñalara na zapadnim obroncima masiva Sierra de Guadarrama.
U gornjem toku zovu je Angostura, tek nakon što primi pritoke Cerradillas i Guarramillas mijenja ime u Lozoya. Za razliku od većine rijeka u Zajednici Madrid koje teku od sjevera prema jugu, Lozoya teče od zapada prema istoku.
Na rijecij je sagrađeno pet brana za pet akumulacionih jezera; Pinilla, Riosequillo, Puentes Viejas, El Villar i El Atazar, ta jezera su od vitalnog značaja za snabdjevanje vodom glavnog grada. Kod posljednjeg i najvećeg jezera El Atazar prima pritoku Riato (Puebla).
U donjem dijelu nešto prije ušća, još 1848. podignuta je brana Ponton de la Olive, koja nije funkciji. Ona se zbog urbanizacije tog kraja nikad i nije efikasno koristila. Nešto dalje Lozoya uvire u rijeku Jarama.
Sliv rijeke ima površinu od 1.265 km² i proteže se u Zajednici Madrid.
Vito Acconci
Vito Akonči (24. januar, 1940 - 27. april, 2017) američki arhitekta i umetnik iz Njujorka čija se umetnička praksa bazira na performansima, video umetnosti i instalacijama. Na svetskoj sceni je postao aktivan krajem šezdesetih godina dvadesetog veka sa performansima koji su često bili provokativni kao na primer performans Sed bed (Seedbed, 1972) gde je umetnik ispod poda galerije masturbirao i putem mikrofona izgovarao svoje fantazije koje je publika mogla da čuje (isti performans je Marina Abramović ponovo izvela tokom projekta Sedam lakih komada u Gugenhajm Muzeju 2005). Poslednjih godina umetnik se skoncentrisao mnogo više na pejzažnu arhikteturu baveći se odnosom privatnog i javnog prostora.
Ukrštene reči (TV drama)
Ukrštene reči je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1976. godine. Režirao ju je Ljubomir Draškić, a scenario je napisao Aleksandar Tišma.
Opština Temoaya, México
Temoaya je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 33041 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2639 m.
Mărtinești, Mărtinești
Mărtinești je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Mărtinești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1035 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Los Tepehuajes, San Miguel Totolapan
Los Tepehuajes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Laiano, Pisa
Laiano je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
AS-8112
AS-8112 je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 399,326 Da.
Luigi Pirandello
Luigi Pirandello (Agrigento, Sicilija, 28. lipnja 1867. – Rim, 10. prosinca 1936.), bio je talijanski književnik, pripovjedač i dramski pisac. Godine 1934. dobio je Nobelovu nagradu za književnost.
Djela su mu prožeta tragičnim humorom, a u njima iznosi ideje o iluzornosti realnog života i realnosti subjektivnih iluzija. Sve drame je sakupio u zbirci "Gole maske". Najpoznatija drama mu je "Šest lica traži autora".
Biografija
Luigi Pirandello rođen je u sicilijanskom gradu Agrigentu 28. lipnja 1867. u imućnoj obitelji industrijalca. Osnovnoškolsko obrazovanje dobio je kod kuće, a nakon što se njegova obitelj 1880. preselila u Palermo, Pirandello je tu pohađao gimnaziju, te studij prava i filozofije. Godine 1887., za vrijeme boravka u Rimu, Pirandello nastavlja studij književnosti. Tijekom studija objavljuje svoju prvu zbriku poezije naslovljenu Veselo zlo (1889.). Za vrijeme studija, na sveučilištu se sukobljava sa jednim profesorom i odlazi u Bonn kako bi nastavio studij. Godine 1891. diplomira i prihvaća mjesto lektora talijanskog jezika na bonnskom sveučilištu.
Godine 1901. izlazi Pirandellov prvi roman Izopćena, napisan 1893. pod naslovom Marta Ajala. Godine 1904., izlazi Pirandellov najpoznatiji i najbolji roman Pokojni Mattia Pascala. Taj roman odmah mu je po izlasku donio slavu. Već sljedeće godine preveden je na njemački jezik, a kasnije i na druge jezike. No, roman je značajan prvenstveno po tome što je najavio jednu od opsesivnih tema Piranedllova opusa: problematičnu i relativnu prirodu odnosa između fikcije i zbilje, između umjetnosti i života, između vjerojatnog stvarnog. No, svjetski slavan postao je zahvaljujući svom dramskom opusu kojim je, uz autore kao što su Henrik Ibsen i August Strindberg, izvršio golem utjecaj na razvoj moderne drame. Iz tog opusa izdvajaju se djela poput Šest lica traži autora, Večeras improviziramo i Henrik IV.
Godina 1921. bila je veliki uspjeh na njegovo najpoznatije djelo Šest lica traži autora. Dana 10. svibnja rimski Teatro Valle izvodi premijeru djela, a 27. rujna iste godine isto djelo izvodi se u milanskom Teatro Manzoniju. Te iste godine, izdavačka kuća Bemporad iz Firence objavljuje prvo tiskano izdanje drame.
Pirandellovih Šest lica dočekala su svoju prvu međunarodnu premijeru u londonskom Stage Societyu 1922. Iste godine, Pirandello tiska svoju dramu Henrik IV.. Već sljedeće godine, druga međunarodna premijera Šest lica, i to u Francuskoj.
Sljedeće godine, 1924., događa se najsporniji događaj u Pirandellovom životu, postaje član Mussolinijeve Talijanske fašističke stranke. O svom spornom učlanjenju u stranku Pirandello je odgovirio rečenicom: Fašist sam jer sam Talijan.
Sljedeće godine u Hollywoodu se priprema filmska ekranizacija još jednog njegovog djela Kakvu me ti želiš, sa Gretom Garbo i Erichom von Stroheimom u glavnim ulogama. Sljedeće godine objavljuje svoju dramu Večeras se improvizira.
Godine 1934. Pirandello je ukrunio svoj rad i književni opus tako što mu je Švedska akademija dodijelila Nobelovu nagradu za književnost. Nagradu je dobio zbog "zbog svog odvažnog i domišljatog oživljavanja dramske i scenske umjetnosti.".
Sljedeće godine piše svoje zadnje veće djelo, dramu Gorski divovi, koja je ostala nedovršena. Pirandello kasnije oboljava od upale pluća. Ta bolest, koja je tada bila neizlječiva, uzrokovala je Pirandellovu smrt 10. prosinca 1936. godine u Rimu.
Benago, Bergamo
Benago je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 492 m.
Familia Aldrete, Mexicali
Familia Aldrete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Cheraw, South Carolina
Šero je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.851, što je 327 (5,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vetunica
Vetunica je naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Vetunica je u okviru opštine Rankovce.
Prirodni uslovi
Vetunica je smeštena u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 30 kilometara istočno.
Selo Vetunica se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno u dolini Krive reke, na približno 500 metara nadmorske visine.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Vetunica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 57 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Troistedt
Troištet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 196 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071088.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Troištet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 354 metra. Površina opštine iznosi 9,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 196 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 21 stanovnika/km².
Los Ojitos, Coneto de Comonfort
Los Ojitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Coneto de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1719 m.
Kamna Gorca
Kamna Gorca je naselje u slovenskoj Općini Rogaškoj Slatini. Kamna Gorca se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 92 stanovnika.
Tavernago, Piacenza
Tavernago je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Balaguier-d'Olt
Balagje d'O je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Vilfranš de Ruerg.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 143 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 378 m, a minimalnoj 152 m).
Sant'Ippolito, Cosenza
Sant'Ippolito je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 706 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 454 m.
Only You (And You Alone)
"Only You (And You Alone)" (često skraćena kao "Only You") je pop pjesma iz 1954. koju je napisao Buck Ram. Izveo ju je niz poznatih muzičara, među kojima s najveći uspjeh imali The Platters sa glavnim vokalistom Tonyjem Williamsom 1955.
Kamna Gora
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 117 stanovnika.
Only You (And You Alone)
Prva verzija, koju su Williams i The Platters snimili za Federal Records 1954. godine, završila je neuspjehom, ali nova verzija je postala veliki hit nakon izdavanja 3. jula 1955. Došla je na prvo mjesto američke R & B top-liste te na peto mjesto Billboard Hot 100 chart. Na top-listi je ostala 30 tjedana, porazivši suparničku cover verziju bjelačkog benda The Hilltoppers. Platters su ubrzo nakon toga snimili i "The Great Pretender", a s obje pjesme su 1956. nastupili u filmu Rock Around the Clock.
Kasnije je često obrađivana, pri čemu se možda najviše ističe verzija Ringa Starra iz 1974.
Il ginecologo della mutua
Il ginecologo della mutua )) je italijanska erotska filmska komedija snimljena 1977. godine u režiji Joea D'Amata. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Renzo Montagnani, je mladi i nepoznati ginelokog kome njegov stariji i uspješniji kolega (čiji lik tumači Massimo Serato prepusti svoju ordinaciju prisiljen zbog dugova bježati pred mafijom.
Kastiljsko gorje
Kastiljsko gorje (španjolski: Sistema Central) je planinski masiv koji leži u sredini Iberijskog poluotoka i koji je dug nekih 600 kilometara, od centralnog Portugala na zapadu, gdje je poznat pod imenom Serra de Estrella, sve do istoka i sjeveroistoka nekoliko stotina kilometara dalje, gdje graniči sa Iberijskim gorjem.
Taj masiv predstavlja prirodnu granicu između sjevera Kastilje i Leona i južnih dijelova Kastilje-La Manche, Extremadure i Zajednice Madrid, a također dijeli unutrašnji visoravan Mesetu u dva dijela.
Geografija
Sierra de Gredos je najviši dio Kastiljskog gorja koji se prostire se po provincijama Ávila, Cáceres, Toledo i Zajednicom Madrid. Najviša točka leži u Provinciji Ávila, to je Almanzor visok 2.592 metara, on je i najviša planina cijelog Kastiljskog gorja. Sierru de Gredos karakterizira velika količina granita, sa južne strane masiva, gdje ima relativno strmi uspon. Na sjeveru Sierre de Gredos nalazi se Circo de Gredos, cirk velik 13.35 hektara koji je formirao glečer.
Sierra de Madrid
Je zajedničko ime za razne planine u Zajednici Madrid. Sierra Oeste de Madrid je najmanje poznati dio Sierre de Madrid, osim akumulacionog jezera San Juan, koje je jedino jezero u Zajednici Madrid u kom je dozvoljeno kupanje, pa je ljeti pretrpan izletnicima iz glavnog grada.
Sierra de Guadarrama
Sierra de Guadarrama je centralni dio Sierre de Madrid, koji se prostire prvenstveno po Zajednici Madrid a djelomično i po Provinciji Segovija. Najviša točka je planina Peñalara sa vrhom od 2.430 metara. Obrastao je borovim šumama, a u nižem pojasu hrastom.
Sierra Norte de Madrid
Sierra Norte de Madrid je najsjeverniji dio Sierre de Madrid. Granica između Sierre de Guadarrama i Sierre Norte de Madrid nije uvijek jasna, taj dio ima površinu od nekih 1.253 km². Kroz taj dio masiva protječe rijeka Lozoya na kojoj je podignuto pet akumulacionih jezera: Pinilla, Riosequillo, Puentes Viejas, El Villar i El Atazar. Ta jezera su od vitalnog značaja za snabdjevanje vodom glavnog grada.
Miroslav Biro
Miroslav Biro rođen kao Friedrich Bittlingmayer (Budimpešta, 29. novembar 1895. - Zagreb, 22. jun 1960.), bio je hrvatski kompozitor, koji će trajno ostati upamćen po svojoj pjesmi Mirno teku rijeke, koju je komponirao na stihove Drage Britvića sa kojom je osvojio prvu nagradu na Festivalu Opatija - 1959.
Kastiljsko gorje
Sierra de Ayllón
Dalje na istoku po provincijama Guadalajara (provincija)|Guadalajara]], Segovia i Zajednicom Madrid prostire se masiv Sierra de Ayllón. Specifičan je po tome što po njemu rastu najjužnije evropske bukove šume.
Trügleben
Trigleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Gota. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 371 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16067069.
Miroslav Biro
Miroslav Biro, je zapravo bio advokat, koji se muzikom i komponiranjem bavio u slobodno vrijeme. Njegovo vrijeme bio je period nakon rata, 1950-ih. Komponirao je hitove koji se i danas slušaju; Tri palme na otoku sreće, More, more , Karolina i nezaboravnu Mirno teku rijeke.
Trügleben
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gota Trigleben se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Gota. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 371 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
San Fernando, Yajalón
San Fernando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 800 m.
Pejzažna arhitektura
mini|300px|Central Park je tipičan primer pejzažne arhitekture mini|300px|Oranžerija na Versaljskom dvorcu Pejzažna arhitektura je u širokom smislu reči praktička umetnost i nauka o adaptaciji predela za ljude i njegovo iskorištavanje za uživanje i stvara u celini i detalju prirodne sredine modelisanjem terena, određivanjem komunikacija, sadnjama zelenila, korištenjem vegetacije i vodenih površina i oživljavanjem prostora arhitekturom, paviljonima, fontanama umetničkim delima u eksterijeru. U užem smislu reči je pejzažna arhitektura, arhitektura parkova i bašti.
Scaldasole, Pavia
Scaldasole je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 937 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Francuski gastronomski obrok
Francuski gastronomski obrok je naziv za društvenu tradiciju uživanja u francuskoj kuhinji prilikom važnih događanja u životu pojedinca i skupina, kao što su proslave rođenja, vjenčanja, rođendana, godišnjica, postignuća i sl. To je slavljenički obrok za koji se ljudi okupljaju kako bi uživali u umjetnosti dobre hrane i pića (gastronomija). Gastronomski obrok naglašava zajedništvo, uživanje u okusima, te ravnotežu ljudi i plodova prirode; on učvršćuje obiteljske veze, privlači prijatelje i jača šire društvene veze. Zbog toga je francuski gastronomski obrok upisan na UNESCO-v popis nematerijalne svjetske baštine u Evropi 2010. god. . mini|lijevo| Izmjena slijedova za obrok [[Karlo V., kralj Francuske|Karla V. na iluminaciji u djelu Grandes Chroniques iz 14. st., Nacionalna knjižnica u Parizu]]
Odlike
Francuskom gastronomskom obroku prethodi pažljiv odabir jela iz neprestano rastućeg repertoara recepata, kupnja dobrih, po mogućnosti lokalnih proizvoda koji se sljubljuju, kao i odabir vina koja se sljubljuju s odabranim menijem i ukusno postavljanje stola. Slijedi veliko francusko umijeće pripreme jela (francuska kuhinja), ali i jedinstven oblik njihova uživanja koji uključuje mirisanje i probavanje jela za stolom. Svaki gastronomski obrok treba slijediti strog slijed koji započinje aperitivom, a završava konzumacijom likera (digestiv), između kojih su najmanje dva slijeda uključujući predjelo (entrée), glavno jelo (plat principal koji započinje s hors d'oeuvre ili „početnim slijedom”) od ribe i/ili mesa s povrćem, te opcionalnih međuslijedova (entremet) i priloga, te naposlijetku sira i deserta. Pojedinci koji duboko poznaju tradiciju i čuvaju sjećanje na ritualno objedovanje se nazivaju gastronomi i njihova zadaća je da oralnim ili pismenim putem prenose svoja znanja novim generacijama.
Primera Sección, Villa Tejúpam de la Unión
Primera Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa Tejúpam de la Unión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2094 m.
Ejido Liberación, Manuel Doblado
Ejido Liberación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Ковачице
Ковачице је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 173 становника.
Демографија
У насељу Ковачице живи 175 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,6 година (40,9 код мушкараца и 48,7 код жена). У насељу има 59 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,44.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Litvanska Sovjetska Socijalistička Republika
Historija
Kad je otpočeo Drugi svjetski rat 1. septembra 1939. napadom Njemačke, na Poljsku, Crvena armija, je 17. septembra okupirala istočni dio te zemlje. A u zimu 1940. jug Finske, kad se početkom juna desio slom Saveznika na zapadnom frontu (kapitulacija Francuske, Holandije i Belgije), Crvena armija je u junu preventivno okupirala Estoniju, Latviju, Litvu i Besarabiju.
Litvanska Sovjetska Socijalistička Republika proglašena je 21. jula 1940. a 3. augusta 1940. je anektirana u SSSR. Ali je već od juna 1941. bila okupirana od Nacističke Njemačke sve do jula 1944. godine.
Calabacillas, Venado
Calabacillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Venado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2040 m.
Opština Cobia de Sus, Dâmbovița
Cobia de Sus je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.
Varovište
Varovište je naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Varovište je u okviru opštine Kriva Palanka.
North Acomita Village, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 303, što je 15 (5,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Varovište
U ataru sela Varovišta se nalazi Manastir Osogovo.
Dâncu Mare, Mărtinești
Dâncu Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Mărtinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Varovište
Prirodni uslovi
Varovište je smešteno u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 65 kilometara istočno.
Selo Varovište se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno visoko, na severnim padinama planine Osogovskih planina, na oko 900 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Varovište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 87 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Zagrebačka županija
Zagrebačka županija je hrvatska županija koja se nalazi u središnjem dijelu države, odnosno zapadno, južno i istočno od Grada Zagreba.
Administrativna podjela i stanovništvo
mini|300px|Starosna piramida Zagrebačke županije prema popisu stanovništva 2011. g. Županija je podijeljena na 8 gradova i 26 općina
Stanovništvo
Županija u cjelini ima porast broja stanovnika (sa 283 298 st. u 1991., na 309 696 st. u 2001. (159 615 žena i 150 081 muškarac)), što je 7 % ukupnog stanovništva Hrvatske, a najbrže se razvijaju naselja u blizina Zagreba. Prosječna gustoča naseljenosti je nešto veća od državnog prosjeka, najslabije su naseljeni viši gorski krajevi i naplavne nizine. Najveća su naselja Velika Gorica (63 517 st), Samobor (36 206 st.) i Zaprešić (23 125 st.).
Etnički sastav ( 2001. ): Hrvati 96.2 %, Srbi 0.9 %, Bošnjaci 0.3 % i drugi.
U osam gradskih naselja živi 31% stanovništva županije.
Geografija
Županija se nalazi u središnjoj Hrvatskoj. Obrubljuje Grad Zagreb sa zapadne, južne i istočne strane pa se često naziva "zagrebačkim prstenom". Zemljopisno je dosta raznolika cjelina (Marijagoričko pobrđe i Žumberak na zapadu, nisko Turopolje i Pokuplje na jugu, nizinski krajevi na istoku). Površina županije iznosi 3078 km².
Na zapadu prevladavaju brežuljkasti i gorski krajevi, a na jugu i istoku nizine. Najviši su dijelovi Žumberačka gora i Samoborsko gorje na jugozapadu i rubni dijelovi Medvednice na sjeveru. Na jugu niske Vukomeričke gorice razdvajaju nisko Turopolje od donjeg Pokuplja. Najveće ravnice pružaju se na istoku, u porječju rijeke Lonje.
Tla su srednje kakvoće. Uz rijeke i u vlažnijim nizinama prevladavaju aluvijalna i močvarna glejna tla, na ocjeditim ravničarskim dijelovima pseudoglejna tla, a u brdskim predjelima smeđa kisela i lesivirana tla.
Sava je najveća rijeka, a njezinom porječju pripadaju sve ostale rijeke u županiji (Kupa, Lonja, Krapina, Sutla, Odra i dr.). U jastrebarskom kraju i Pokuplju ima nekoliko ribnjaka. Crna mlaka dijelom je pretvorena u ribnjak, a dijelom je očuvana kao močvara i ptičji rezervat. U županiji ima nekoliko jezera koja su nastala vađenjem šljunka (pokraj Velike Gorice i Zaprešića).
Umjerena kontinentalna klima s toplim ljetima i umjereno hladnim zimama, povremeno sa snježnim padalinama. Najviše padalina ima u kasno proljeće, rano ljeto i jesen, a najmanje u zimi i u rano proljeće. Nema izrazito sušnih niti vlažnih razdoblja, a godišnja količina padalina smanjuje se od zapada prema istoku.
Najviše očuvanih šuma ima u gorskim krajevima i niskim i slabo naseljenim naplavinim dijelovima pokuplja. U vlažnim nizinama prevladava hrast lužnjak, na ocjeditim dijelovima i prigorjima hrast kitnjak, a u brdskim krajevima bukva, mejstimično s jelom.
Gospodarstvo
Industrija i trgovina daju 2/3 prihoda, slijede poljoprivreda i promet. Poljoprivreda je najrazvijenija u vrbovečkom kraju, a vinogradarstveo u zelinskom i jastrebarskom kraju. Pokraj Ivanić Grada ima ležišta nafte i zemnoga plina. U mnogim naseljima diljem županije nalaze se brojna manja industrijska poduzeća.
Znamenitosti
Parkovi prirode Medvednica (rubni dijelovi i skijaške staze) i Žumberak - Samoborsko gorje (središnji i sjeveroistočni dio), specijalni rezervati Crna mlaka i Japetić, posebni botanički rezervat Cret Dubravica (stanište rosike-biljke mesožderke), orintološki rezervat Sava (Zaprešić-Samobor)
Gradska jezgra Samobora, ostaci Zelingrada i Okićgrada, primjeri turopoljskog drevnog graditeljstva ( crkva sv. Barbare u Velikoj Mlaki i dr.), dvorac i barokna crkva u Jastrebarskom, tzv. staza šest dvoraca na zaprešićkom području, među kojima su najpoznatiji Novi dvori bana Josipa Jelačića...
vidi: Hrvatska
Fest-noz
Fest-noz (bretonski za „noćni festival”, nasuprot deiz-festu ili danji festival; množina je festoù-noz, ali Goadec sestre su koristile i festnozoù, dok se na francuskom kaže des fest-noz) je festivalsko okupljanje koje se temelji na kolektivnom običaju tradicionalnih bretonskih plesova uz pratnju pjevača i glazbenika Ovaj snažni bretonski kulturni pokret je sačuvao živu i iznova obnovljeni običaj naslijeđenih plesnih repertoara od nekoliko stotina varijacija, te tisuća melodija. Zbog toga je Fest-noz upisan na UNESCO-v popis nematerijalne svjetske baštine u Evropi 2012. god. mini|lijevo| Fest-noz tijekom Mill Góll festivala u Mill Góllu 2007. god.
Historija
mini|lijevo| Fest-noz tijekom Međukeltskog festivala u [[Lorientu 2010. god.]] mini| Fest-noz u [[Cornouailleu 19. srpnja 2011. god.]] Obnova običaja fest-noza se može pripisati bretonskom pjevaču Loeizu Roparzu koji je 1950-ih počeo organizirati ova okupljanja nakon što su 1930-ih bila potpuno nestala. Do tada su postojala kao seoska okupljanja kojim bi se obilježili dani velikih društvenih radova, ali i ojačalo zajedništvo obnavljajući prošlost kroz plesove predaka, od kojih neki datiraju iz srednjeg vijeka. Tijekom 1970-ih, uglavnom zahvaljujući utjecaju narodne glazbe, osobito kantautora Alana Stivella, od 1972. godine fest-noz se više ne smatra samo kulturnim izričajem središnje Bretanje i postaje urbanim pokretom. Od tada mnoga udruženja organiziraju ove događaje, pa čak i vojna okupljanja, no koncem 1970-ih pokret jenjava. Tijekom 80-ih i 90-ih glazbenici i plesači su ponovno pokrenuli ovaj pokret, ojačavši ga preporodom bretonske i keltske glazbe od 1998.-2000. god.
Danas je ovaj pokret jako snažan s oko tisuću festivala svake godine, i to ne samo u Bretanji, nego i u drugim područjima Francuske, pa čak i u Ujedinjenom Kraljevstvu. Na njima se okuplja od stotine do nekoliko tisuća posjetitelja, te tisuće glazbenika, pjevača i do desetak tisuća plesača.
Odlike
Više od samog plesa, Fest-noz se odlikuje snažnim druženjem pjevača, glazbenika i plesača, značajnih društvenih i međugeneracijskih razlika, te otvorenošću prema drugima. Tradicionalno se plesovi prenose razmjenom, promatranjem i imitacijom, premda su također i na stotine obožavatelja mukotrpno radili skupljajući običaje od starih kako bi sastavili stare repertoare, te udarili temelje za nove načine prijenosa znanja.
Danas su fest-noz festivali središte intenzivne fermentacije glazbenih vrsta iz čega je izniklo značajno kulturno gospodarstvo. Mnoga okupljanja pjevača, glazbenika i plesača, uključuju i pripadnike drugih kultura. Tako i mnoge pridošlice u Bretanji koriste ove festivale kako bi se integrirali u društvo, te su fest-noz događaji postali važnim simbolom identiteta i kontinuiteta naroda Bretanje.
Finca el Establo, Tecolutla
Finca el Establo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Ampliación Francisco I. Madero, Cuautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1277 m.
Salerna, Palermo
Salerna je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 736 m.
Клинци (Ваљево)
Клинци су насељено место града Ваљева у Колубарском округу са атаром површином од 470 ha. Према попису из 2002. било је 269 становника (према попису из 1991. било је 220 становника), док према резултатима пописа из 2011. у Клинцима има 233 становника.
Име
Име старог села било је Паланка, а то је оно место које је у средини данашњег села. По легенди у коју се и данас верује Клинци су добили име по надимку једног од својих житеља. Неки Митар, прича се, ишао је у Срем да прода волове. Пошто је продао волове, десило се да је успут обосио и купио опанке клинцима потковане. Како су опанци били слабо потковани, то се Митар подбије и од једног у ногу забоденог остане сакат, те га с тога његови сељаци прозову Митар Клинчанин.
Саобраћај
Село Клинци су удаљени од Ваљева само 6 км, и до центра постоји асфалтни пут који је изграђен 1979. године. У селу нема железничке станице, а аутобуска станица постоји и из села постоји неколико полазака градског превоза.
Пољопривреда
У Клинцима најразвијеније пољопривредне гране су сточарство, воћарство и ратарство. Од стоке су заступљене племените расе говеда, свиња и оваца. Код говеда најзаступљенија је раса домаћег шареног говечета у типу сименталца и мали број холштајн расе, као и мелези ове две расе. Код свиња највише има ландраса и пиетрена, и њихових мелеза. Код оваца најзаступљенији је сјенички сој, и у мањем броју виртемберг. Од житарица највише се гаје кукуруз, јечам и пшеница. У мањим количинама и зоб.
Инфраструктура
У Клинцима не постоји канализација, али постоји водовод који је изграђен 1998. године. Од тада се Клинчани напајају градском водом. Село је електрифицирано 1949. године. Тада је урађена нисконапонска мрежа и стављено је четири трафостанице. У лето 2010. године постављено је и улично светло у целом селу. Такође већина кућа у селу има телефонску и интернет линију.
Демографија
У насељу Клинци живи 233 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 45,7 година (44,6 код мушкараца и 46,8 код жена). У насељу има 84 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,20.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Kalobje
Kalobje je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Kalobje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Opština Tenancingo, México
Tenancingo je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 83247 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2042 m.
Gallereto, Asti
Gallereto je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Walton, Indiana
Volton je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.049, što je 20 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Potrero de Afuera, Lagos de Moreno
El Potrero de Afuera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1950 m.
Lajatico, Pisa
Lajatico je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 696 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Visoka Mahala
Visoka Mahala je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Visoka Mahala je u sastavu opštine Vasiljevo.
Prirodni uslovi
Visoka Mahala je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 18 kilometara severno.
Naselje Visoka Mahala se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na južnim padinama Maleševskih planina, severno od Strumičkog polja. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Visoka Mahala je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 457 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Turci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Koprivničko-križevačka županija
Koprivničko-križevačka županija je hrvatska županija smještena u sjeverozapadnom dijelu države.
Estonska Sovjetska Socijalistička Republika
Većina svjetskih zemalja nikada nije de iure priznala sovjetsku okupaciju Estonije (i ostalih baltičkih republika) te su samo de facto priznavali sovjetsku upravu ili ju nisu uopće priznavali. Estonska vlada u egzilu bila je ta koja je uživala priznanje većine svjetskih država te je ona formalno predstavljala Estoniju na međunarodnoj sceni, mada u izrazito ograničenom kapacitetu. Ova politika nepriznavanja omogućila je Estoncima da se pozivaju na načelo pravnog kontiniuteta estonskog suvereniteta prema kojem je Estonija, de iure, ostala suverena zemlja u periodu od 1940. do 1991. godine.
Dana 16. studenog 1988. godine, Estonska SSR postala je prva savezna republika koja je proglasila nezavisnost od centralne vlasti u Moskvi. Dana 30. ožujka 1990. godine, novoizabrani parlament proglasio je da je Republika Estonija bila protuzakonito okupirana od 1940. godine i formalno proglasio početak prijelaznog perioda do potpune obnove estonskog suvereniteta. Korištenje svih sovjetskih simbola kao i naziva Estonska SSR formalno je dokinuto 8. svibnja 1990. godine. Estonija je 20. kolovoza 1991. godine formalno proglasila obnovu punog suvereniteta, koji je Sovjetski Savez priznao 6. rujna iste godine.
Koprivničko-križevačka županija
Administrativna podjela i stanovništvo
mini|300px|Starosna piramida Koprivničko-križevačke županije prema popisu stanovništva 2011. g. Županija je podijeljena na 3 grada i 21 općinu.
Stanovništvo
Današnji raspored stanovništva u prostoru posljedica je gospodarskih i društvenih procesa u posljednjih pola stoljeća. Prisutni su procesi deagrarizacija, industrijalizacija, deruralizacija i urbanizacija. Oni su ubrzali proces napuštanja ruralnih naselja i porast stanovništva gradova (Koprivnica, Križevci i Đurđevac).
Zemljopis
Koprivničko-križevačka županija je smještena u sjeverozapadnom dijelu Republike Hrvatske. Površinom od 1.746 km2 sedamnaesta je županija po veličini u Hrvatskoj. Sjeveroistočni dio županije čini dolina rijeke Drave na kojem prevladava poljoprivredna djelatnost sa značajnim nalazištima nafte i zemnog plina. Veća naselja ovog prostora su Koprivnica i Đurđevac.
Historija
Križevački župan se spominje 1193. što ukazuje da je već tada postojala Križevačka županija. Na prostoru oko nje postojalo je u srednjem vijeku više županija. Najpoznatija od njih je Komarnička županija - koja je zauzimala prostor uz rijeku Dravu - Podravina. Manje županije su oko 1350. udružene s Križevačkom u jedinstvenu županiju. Srednjovjekovne županije nisu imale jedinstvena središta već je sjedište bilo privremeno ono mjesto gdje je stolovao veliki župana. Ta je županija u vrijeme osmanskih prodora sjedinjena sa Zagrebačkom u jedinstvenu upravu kojoj je na čelu bio hrvatski podban. No, Križevačka županija i dalje postoji.
Moderna Križevačka županija utemeljena je 1759. - njeno središte postaje grad Križevci, a 1886. je sjedinjena s Bjelovarskom u Bjelovarsko-križevačku županiju (sjedište je bilo Bjelovar) koja je opet postojala do 1922.
Godine 1993. osnovana je Koprivničko-križevačka županija - sjedište grad Koprivnica na tradiciji stare Križevačke županije (ali i Komarničke županije). Prvi župan Koprivničko-križevačke županije je bio: Ivan Stančer (1993. - 1997. ), drugi Nikola Gregur (1997. - 2001. ), a treći Josip Friščić (2001. do danas).
Privreda
Sa stajališta poljoprivredne regionalizacije Koprivničko-križevačka županija spada u panonsku regiju. Poljoprivredni prostor Županije sastoji se od pet mikroregionalnih cijelina:
Podravski poljoprivredni bazen i Prekodravlje je područje s intenzivnom poljoprivrednom proizvodnjom. Ostale grane gospodarstva županije su proizvodnja mlijeka (Naturaagro - PZ Đurđevac), proizvodnja hmelja, stočarstvo, povrćarstvo i vinogradarstvo.