cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Psihijatrijska bolnica za djecu i mladež (Zagreb)
Bolnički odjel
Dječji pododjel je kapaciteta 16 kreveta, a predviđen je za dobnu grupu od 6 do 14 godina, a u sklopu kojeg je također jedna soba za skrb djece sa akutnim psihičkim dekopmpenzacija. Prijemi na odjel se obavljaju po prethodnom dogovoru, no odjel je otvoren za prijem hitnih pacijenata (akutna psihotična stanja, suicidalnost i sl.) kroz 24 sata.
Indikaciju za hospitalizaciju predstavljaju osim akutnih stanja (psihoze, depresije, suicidalnost, krizna stanja, agresivnost koja ugrožava pacijenta i okolinu) i svi ostali emocionalni i psihički problemi djece i mladeži (ADHD, anksiozni poremećaji, OKP, poremećaji hranjenja, poremećaji ponašanja), a kod kojih, zbog bilo kojeg razloga, nije moguće provoditi ambulantno ili liječenje u dnevnoj bolnici, ili su se pak isti postupci pokazali nedostatnima.
Na odjelu se njeguje holistički pristup pacijentu, te se dijagnostika vrši uzimajući u obzir organske, psihološke i socijalne aspekte u genezi poremećaja. Za svakog pacijenta se određuje poseban terapijski plan, i primjenjuje naprikladniji postupak ili postupci. Terapijski postupci se određuju prema vrsti poremećaja, a uključuju psihodinamski orijentiranu psihoterapiju (individualnu i grupnu), bihevior-terapiju, socioterapiju, "milje-terapiju", radno-okupacionu terapiju, defektološku terapiju i psihofarmakoterapiju.
Struktura tima bolničkog odjela: psihijatar, subspecijalist dječje i adolescentne psihijatrije, psiholog, defektolog-logoped, socijalni radnik, radni terapeut, viši medicinski tehničar, medicinske sestare i tehničari i administrator. Rad na odjelu je trosmjenski, s time da se terapijski postupci provode tokom čitavog dana (u jutarnjoj i popodnevnoj smjeni).
Dnevna bolnica - Odjel za psihijatriju i psihoterapiju djece i mladeži
Dnevna bolnica radi na ekonomičnim osnovama, dijete i dalje živi unutar svoje obitelji a tokom dana boravi u Dnevnoj bolnici. Terapijski tim čini: psihijatar, subspecijalist dječje adolescentne psihijatrije; psiholog; defektolog; socijalna radnica; srednje medicinske sestre ili tehnicari; viša medicinska sestra; radni terapeut. Članovi terapijskog tima djeluju unutar prostora od 200 m2 koji je je suvremeno opremljen s TV, videom, računalom, ali i stolnim nogometom, stolnim tenisom te aparatima za relaksaciju tijela i duha. Kapacitet: 40 djece i mladeži u dvije smjene. Dob: od 5 godina do 18 godina.
Terapijski tretmani koji se provode u okviru Dnevne bolnice:
Odjel liječi poremećaje socijalnog ponašanja, školski neuspjeh, školsku fobiju ,hiperaktivnu djecu, bolesti ovisnosti, eksperimentiranje sa "mekim drogama", ali ne liječi heroinski ovisnu mladež, depresivni poremećaj, prepsihozu, tikove, opsesivno kompulzivni poremećaj, konverzivnu neurozu, disocijativni poremećaj, noćne strahove, separacijski strah, elektivni mutizam, grizenje noktiju, neorgansku enurezu i enkoprezu itd. ­
Specijalističko-konzilijarni odjel s prijamnom ambulantom
Specijalističko–konzilijarni odjel je samostalni odjel u okvirima bolnice, nastao praktično od prvih dana osnivanja bolnice. Već odavno je poznato da se liječenje djece i mladeži ne može provoditi samo na klasičan način putem stacionarnog liječenja, nego se treba kada god je to moguće primjenjivati ambulantni tretmani, jer oni omogućuju da se dijete ne izdvaja iz svojeg okruženja nego ostaje unutar obitelj i šireg društva a na tretmane dolazi samo u zakazane termine a to je najčešće jedanput heftično.
Specijalističko–konzilijarna služba, ili tzv. ambulante, danas u Bolnici djeluju na prostoru od oko 250 m2. Osnovu rada čini timski pristup koji se u dijagnostici njeguje praktično od prvih dana osnivanja Bolnice. Na navedenom prostoru Bolnice djeluje ukupno devet samostalnih ambulanta (četiri psihijatrijske, dvije psihološke, i dvije defektološke. U njima se obavljaju pregledi i ambulantni tretmani kod kojih nije indicirano bolničko liječenje, odnosno trijaža u odgovarajuće odjele (Bolnički ili odjel Dnevne bolnice).
Tyro, Kansas
Tajro je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Psihijatrijska bolnica za djecu i mladež (Zagreb)
Specijalističko-konzilijarni odjel s prijamnom ambulantom
Djelatnost Specijalističko–konzilijarne službe tokom godina znatno se proširila i diferencirala. Uz dijagnostički i terapijski rad s djecom i adolescentima koji manifestiraju razne psihičke smetnje, provodi se i edukacija nastavnoga osoblja u školama i vrtićima, a u okviru preventivnih programa i stručnih predavanja.
Tyro, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 220, što je 6 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Psihijatrijska bolnica za djecu i mladež (Zagreb)
Specijalističko-konzilijarni odjel s prijamnom ambulantom
Odjel liječi poremećaje socijalnog ponašanja, školski neuspjeh, školsku fobiju, hiperaktivnu djecu, bolesti ovisnosti, depresivni poremećaj, prepsihozu, tikove, opsesivno kompulzivni poremećaj, konverzivnu neurozu, disocijativni poremećaj, noćne strahove, separacijski strah, elektivni mutizam, grizenje noktiju, neorgansku enurezu i enkoprezu itd.
Struktura tima: psihijatar, subspecijalist dječje i adolescentnen psihijatrije, psiholog, defektolog-logoped, neurolog i EEG dijagnostika.
Elektrofiziološki odjel s neurološkom ambulantom
Neurofiziološka služba s kompjutoriziranim EEG aparatom nalazi se u okvirima prostora Bolnice kao samostalna dijagnostičko-terapijska djelatnost. Dijagnostičko-terapijski tim čine:neurolog za djecu i odrasle i EEG tehničar. Ambulanta je savremeno opremljena kompjutoriziranom tehnikom za snimanje glave. Usluge koje se nude: neurološki pregled i obrada djece, neurološki pregled i obrada odraslih. Snimanje glave s novim, kompjuteriziranim, 40. kanalnim EEG-om s mogućnošću poligrafskog snimanja, sa nadograđenim najsavremenijim softverom 2007. godine.
Osoblje
Unutar bolnice djeluje interdisciplinarni tim sa 15 psihijatara od kojih pet ima subspecijalizaciju iz dječje i adolescentne psihijatrije, dio je u postupku edukacije a nekoliko je psihijatara ostvarilo akademski stepen, magistar ili doktor akademskih znanosti.
Unutar stručnih timova djeluju psiholozi, defektolozi, neurolog, socijalni radnici, više medicinske sestre, radni terapeut i srednje medicinske sestre i tehničari.
Upravnik bolnice je mr sc. Neda Grgić dr med.
Stručna literatura
Knjižnica je pretplaćena na 5 domaćih znanstvenih časopisa i 5 inozemnih iz prethodno navedenih znanstvenih područja i graničnih disciplina.
Ove su godine stručnjacima bolnice na raspolaganju sljedeći domaći i strani časopisi na koje je bolnica pretplaćena: Socijalna psihijatrija, Liječnički vjesnik, Autizam, Medix, Jama, Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatriy, Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, Zeitschrift fϋr Kinder-und Jugendpsychiatrie und Psychotherapie, European Child & Adolescent Psychiatry, Psychiatria danubina.
Lejk Arouhed
Lejk Arouhed se može odnositi na
268. pne.
Godina '''268. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Sofa i Rusa (ili, rjeđe, godina 486. Ab urbe condita). Oznaka 268. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
La Presa
La Presa se može odnositi na
Cassignas
Kasinja je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Ažan.
Lejk Šervud
Lejk Šervud se može odnositi na
Las Lomas
Las Lomas se može odnositi na
Linkoln Vilidž
Linkoln Vilidž se može odnositi na
Medina, Tennessee
Medajna je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Condillac
Kondijak je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom.
Medina, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.479, što je 2.51 (259,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Condillac
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 124, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km².
Danci
Ime
Ime danskog naroda /Det danske folk/ dolazi po starom plemenu Daner od kojega suvremeni Danci i potječu. Njihova zemlja  'Danmark'  (Danska; Eng. Denmark) u sebi sadrži ime navedenog plemena i franačku riječ marka, odakle nastaje i  'mark'  ili  'march' , u značenju granica.
Carano, Latina
Carano je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Danci
Prethistorija
thumb|200px|Zlatni rogovi (Guldhornene) plemena Dani, rekonstrukcija ukradenog originala pronađenog kod Gallehusa. Datiraju iz 450. Danci pripadaju skandinavskoj grani Sjevernih Germana i njihova povijest na području Danske zadire sve do polovice 5 stoljeća, kada se iz toga kraja počinju iseljavati Juti i Angli, a naseljavati danski preci iz Skandinavije, koji su do VIII stoljeća postali većinsko stanovništvo Jutlanda. Povijest Danske daleko je starija, a njezino područje još od kraja posljednjeg Ledenog doba naseljavali su lovački narodi, bilo je to još prije 12500 godina pne., ili prema Peter Ravn Rasmussenu između 10000 i 7000 godina prije Krista. Blizu današnjega randersa, na poluotoku Jutlandu pronađeni su tragovi paleolitskih lovaca/sakupljača iza kojih su ostale slomljene kosti jelena, kako bi se došlo do 'mozga'. Oruđe čovjeka iz perioda Allerød bilo je od sobovih rogova kao i od kremena, što je karakteristika tog perioda.
Carano, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Danci
Prethistorija
Tokom mezolitika između 8000 i 3000. pne. na raznim lokacijama današnje Danske javlja se niz kultura. Na Jutlandu je bila Gudenå, dok su se na Zelandu javile kulture Maglemose i Kongemose. Iza ovih kultura ostala su bogata nalazišta mikrolita i oruđa od kostiju i rogova, a prethode poznatoj kulturi Ertebølle. -Kulturom Ertebølle od 3,000. pne. ulazimo u doba pojave prvih obrađivača tla. Ono će se osobito javiti za vrijeme neolitika, od 3000. do 1500., kada dolazi do velikih promjena koja će se odraziti u budućoj danskoj povijesti, i to u vidu krčenja šuma i pojave stalnih naselja. Od 3000 do 2000 prije Krista dominira kultura tragtbæger ("funnel-cup") nazvanoj po karakterističnoj lijevkastoj lončariji. To je i period malih megalita (dysser), i velikih megalitnih grobnih kompleksa jættestuer.
Do pojave Danera, danskih predaka, trebat će proći još cijelo Brončano razdoblje i ući u Germansko željezno doba (400-800 po Kristu), vrijeme u kojem su već šume iskrčene, a željezni plug je zaorao duboko u zemlju. To je period iz kojega su sačuvana mnoga blaga, najpoznatiji svakako su Zlatni rogovi pronađeni kod Gallehusa na jugu Jutlanda. Ove ljude poznajemo pod plemenskim imenom Daner (Danes, Dani), zemlja njihovog porijekla je južna Skandinavija.
Pleme Daner
thumb|left|Dannevirke, danski zid, obrambena fortifikacija na jugu Danske. Pleme Daner ili Dani, prema Jordanesu, ogranak su Šveđana, odnosno njihovih predaka koje poznajemo pod imenom Suetidi ili Suiones (u Jordanesa "Suehans"). Do seobe, bit će, nije došlo dobrovoljno, Danere su protjerali Heruli. Dani su naselili i zauzeli Jutland i susjedne otoke. Svoje južne granice oni utvrđuju zaštitnim zidom Dannevirke (Danish Wall), za koji je dendrokronološki utvrđeno da datira iz 730.-tih godina. Osim defanzivnih razloga moguća mu je namjena bila i zaštita kontrole overland-trgovine sa Sasima i Vendima (Slavenima sa juga). Dannevirke je svakako svoju zadaću ispunio više puta i zaustavivši nekoliko invazija, bio je žarištem ljutih bitaka među kojima se ističe ona iz 1864.
U novoj domovini
Dolaskom danskih predaka na Jutland (Jylland)oni uskoro postaju većinsko stanovništvo. Dolazi do sukoba sa Frizima, koji su držali u svojim rukama svu trgovinu na obalama Sjevernog mora. Prvog vođu što ga znamo bio je Gudfred (Gøtrik,Gudrød), sin Sigfriedov, što vladaše od 804 do 810 kada ga je ubio netko iz njegove vlastite pratnje. Borba protiv Friza vodi se napose za vrijeme Gudfreda. Već 811. ugovorom sa Francima označuje se južna danska granica na rijeci Ejder [Eider]. Prvi puta ime Danmark spominje se 880.-tih ,i ona obuhvaća Fyn i Zelandu (Sjælland / Zealand) s manjim otočićima; Jylland [Jutland]; Viken, Bohuslen i Halland također su tada pripadali Danskoj Tokom kasnijeg perioda južni dio Skandinavije (Skåne i Blekinge) postaju švedski, isto tako i Halland. Vojvodstvo Sønderjylland [South Jutland], egzistira od 1130. kasnije će postati poznato kao Slesvig [Schleswig], negdje oko 1300. postaje nezavisna kneževina u vazalstvu danskog kralja. Schleswig se širi od Eidera do Königsaua. Dogovorom Danaca I Nijemaca 1386. Schleswigom će vladati grofovi od Holsteina, Grofovi iz Schauenburga upravljat će Schleswigom i Holsteinom sve do svoga izumiranja 1459.
Popis kraljeva
1332-1340 (međuvlada)
Hrana
Danci su poznati proizvođači slanine (špeka), maslaca, raznih sireva i piva. Njihov najpoznatiji specijalitet svakako je otvoreni sendvič (Smørrebrød; "open faced sandwiches"), tradicionalno se priprema od bijelog ili raženog kruha a konzumira se uz poznato dansko pivo. Ovi sendviči u buffetima i restoranima se služe na tzv "Store kolde bord" ('velikom hladnom stolu'), a mogu biti sa mesom, ribom, salamom, jetrenom paštetom, haringama, salatom, sirevima i drugim.
Spomenuti treba i "Frikadelle", mesne kuglice, nacionalni specijalitet koji se prvi puta spominje s početka 16. stoljeća, a u 'kuharici' se nalazi od 1648. Frikadelle se kao nacionalno jelo jede tokom cijele godine, i tipična hrana je svih Danaca. Frikadelle se pripremaju od svinjetine, teletine, luka, jaja, soli i papra. Nadalje obavezno se mora spomenuti poznata slastica wienerbrød, uobičajeno u engleskom jeziku nazivana ’Danish’, slatki kolač nalik croissantu, priprema se od brašna, kvasca, mlijeka i jaja, a u pravilu jedu ga nedjeljom ujutro. Wienerbrød je novijeg datuma. Kava je također veoma popularan među Dancima, dnevno ispiju 20 milijuna šalica ovog napitka.
Nošnja
Stara danska nošnja kod muškaraca sastojala se od crnih cipela, vunenih čarapa (iznad koljena) sa podvezicama, hlača do koljena, ogrtača ili kaputa, muške veste. Žene su nosile također crne cipele, vunene čarape preko koljena (sa podvezicama), široke donje gaće-pantalette, podsuknje, suknje, vunene košulje, ženske veste sa srebrnim ili zlatnim juvelirom, marame i ženske kape ili šešira.
Kofi Abrefa Busia
Kofi Abrefa Busia (Wenchi, 11. srpnja 1913. - Oxford, 28. kolovoza 1978.) je bio ganski akademik i političar koji je od 1. listopada 1969. do 13. siječnja 1972. godine obnašao dužnost premijera Gane.
Busia je rođen u Wenchiju 1913. godine, u tadašnjoj britanskoj Zlatnoj Obali. Osnovnu i srednju školu završava u Gani, a kasnije studira u Londonu i Oxfordu. Na potonjem sveučilištu je bio prvi student iz Afrike. Doktorirao je 1947. godine. Tokom 40-ih je bio okružni upravitelj, a kasnije je postao prvi profesor afričkih studija u Gani. Busia je tako postao prvi Afrikanac koji je držao katedru na Sveučilištu Zlatne Obale. Od 1951. godine se aktivirao u politici i učlanio u GCP.
Kao vođa opozicije predsjednika Kwamea Nkrumaha, Busia je pobjegao iz zemlje tvrdeći kako mu je život u opasnosti. Godine 1959. godine postao je profesor sociologije i afričkih studija na sveučilištu u Leidenu, a od 1962. do 1969. je radio kao asistent u Oxfordu.
U Ganu se vratio u ožujku 1966. godine, nakon što je vojska svrgnula Nkrumaha s vlasti. Nova, vojna vlast favorizirala je Busiju, koji je postao jedan od ključnih političara svoga doba. Kada je Nacionalno vijeće oslobođenja ponovo uvelo višestranačje, Busia je osnovao Stranku napretka. Godine 1969., njegova stranka na izborima osvaja 104 od 105 raspoloživih mjesta što je Busiji otvorilo put prema premijerskoj poziciji. Busijina politika bila je temeljena na otklonu od politike predsjednika Nkrumaha kao i na liberalizaciji gospodarstva. Ipak, deportacija gotovo 500,000 Nigerijaca iz Gane, kao i 44%-tna devalvacija cedija dovela je do sve većeg nezadovoljstva naroda.
Dok je Busia bio u Britaniji na medicinskom pregledu, general Acheampong je 13. siječnja 1972. godine podigao vojni ustanak i svrgnuo Busiju i tadašnjeg predsjednika, Edwarda Akufo-Addoa. Danas se ime Kofija Busije uglavnom veže uz gansku desnicu.
Metaheksamid
Metaheksamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 311,400 Da.
Kofi Abrefa Busia
Nakon svrgavanja s vlasti nije se politički aktivirao. Preminuo je u Oxfordu, 28. kolovoza 1978. godine.
Postojna
Historija
Postojna se u pisanim dokumentima prvi put spominje 1226. i 1262. i to kao selo - Villa de Arnesperch, a tek 1369. spominje se pod imenima Postoyna, Posthojma. Kako se preko tog teritorija još od antičkih vremena obavljao promet između Apeninskog poluotoka i Istočne Evrope, - 1432. tad još maleno selo dobilo je status trgovišta. thumb|left|260px| Ulaz u [[Postojnska jama|Postojnsku jamu]] Stara Postojna izgorjela je u požar]]u 1689., pa je umjesto nje izgrađeno novo naselje, sa zgradama za tadašnju administraciju.
Velika prekretnica za Postojnu bila je izgradnja Carske ceste Ljubljana - Vrhnika - Trst, sa krakom prema Rijeci, početkom 19. vijeka. Ona je pomogla da se dotadašnje selo pretvori u grad, a još veći napredak bio je dolazak željeznice 1857. jer je tad porastao broj posjetioca Postojnske jame, tako da je 1909. mjesto dobilo status grada.
Postojna je od 1794. postala sjedište župe, pripreme za to trajale su još od 1777. kad je arhitekt Leopold Hofer, napravio projekt za gradnju nove veće crkve sv. Stjepana.
Između dva rata Postojna je pripadala pod Kraljevinu Italiju (Venezia Giulia).
Privreda
Pored Postojnske jame najznačajniji privredni pogon u gradu bila je drvna industrija Javor, osnovana nakon Drugog svjetskog rata, koja je danas u stečaju.
Knjaževsko-srpski teatar
Istorijat
Teatar u Kragujevcu koji je nosio ime Joakima Vujića, direktora prvog srpskog teatra osnovanog u Kragujevcu 1835. godine, izrastao je po svom repertoarskom izrazu i scenskom tretmanu u moderno savremeno pozorište.
Hatišerifom od 1830. i 1833. godine Srbija dobija autonomiju i pravo da podiže kulturno-prosvetne i zdravstvene ustanove. Zahvaljujući činjenici da je Kragujevac u to vreme prestonica obnovljene Srbije u kome je Knez Miloš Obrenović podigao svoj dvor sa upravnim i administrativnim aparatom, u njemu se utemeljuju: Knjažesko-srbska Tipografija, Novine Serbske pod uredništvom Dimitrija Davidovića, Gimnazija (1833. godine), Knjažesko-srbski teatar (1835. godine), Knjažesko-srbska banda koju osniva Jožef Šlezinger, Liceum Knjažestva Serbskog (1838. godine), muzej, biblioteka, galerija slika, Sud kragijevački (1820. godine), bolnica, prva apoteka (1822. godine).
U Kragujevcu se prve pozorišne predstave pominju još 1825. godine. Pripremao ih je i izvodio učitelj Đorđe Evgenijević sa đacima. Prilikom svog dolaska u Kragujevac u njima je učestvovao i Joakim Vujić. On je došao na poziv Kneza Miloša u jesen 1834. godine i postavljen je za direktora Teatra sa zadatkom da organizuje rad pozorišta.
Knjažesko-srbski teatar smešten je u adaptiranim prostorijama tipografije i imao je binu, lože i parter. Repertoar Teatra činila su uglavnom dela Joakima Vujića, a glumački ansambl, pored Vujića koji je bio glavni glumac i reditelj, sačinjavali su mladi činovnici i đaci gimnazije.
Prve predstave održane su u vreme zasedanja Sretenjske skupštine od 2. do 4. februara 1835. godine, kada su prikazani Vujićevi komadi uz muziku koju je komponovao Jožef Šlezinger. Za tri dana izvedene su četiri predstave: Fernando i Jarika, La Peruz, Bedni stihotvorac i Begunac. Pozorišnu publiku sačinjavali su Knez sa porodicom, činovnici i pozvani gosti, kao i poslanici u vreme skupštinskih zasedanja.
Dan Teatra
Na Dan Teatra, svakog 15. februara, najeminentnijim piscima, glumcima, rediteljima, scenografima, kompozitorima Teatar uručuje: Autor Statuete Joakim Vujić je Nikola Koka Janković, rođen u Kragujevcu 1926. godine, vajar i član SANU, Srpske akademije nauka i umetnosti.
Dobitnici Statuete Joakim Vujić
desno|150px|thumb|Biljana Srbljanović, dobitnica Statuete Joakim Vujić 2007 thumb|desno|150px|Mirko Babić, dobitnik Statuete Joakim Vujić 2009 thumb|desno|150px|Boro Drašković, dobitnik Statuete Joakim Vujić 2011.
SH2
Termin SH2 ima više značenja.
Knjaževsko-srpski teatar
Dobitnici Prstena sa likom Joakima Vujića
thumb|desno|150px|Prsten sa likom Joakima Vujića
Ostale aktivnosti
thumb|200px|desno|Knjaževsko-srpski teatar Iz Teatra su 1965. inicirani Susreti profesionalnih pozorišta Srbije Joakim Vujić (centralne Srbije), koji su svake godine u maju održavani u drugom od desetak gradova, sve do 2003. godine. Od 2004. godine Teatar je stalan domaćin Festivala najboljih pozorišnih predstava Srbije po tekstovima domaćih autora, JoakimFest, a od oktobra 2006. godine i Međunarodnog pozorišnog festivala malih scena, JoakimInterFest, koji je od 2010. godine član dve međunarodne pozorišne mreže, Nove evropske pozorišne akcije NETA i Međunarodne pozorišne mreže svetskih pozorišta InterAkt.
Teatar nastoji da razvije i druge delatnosti osim prikazivanja predstava. Od 2005. pokrenuo je izdavačku delatnost sa stalnim časopisom Joakim, osnovana je Galerija Joakim , naručio monografije svih dobitnika Statuete Joakim Vujić (edicija Joakimovi potomci ), 2009. godine objavio prvu knjigu iz edicije Premijera, započeo istraživanje i objavljivanje kragujevačkog dramskog nasleđa. Predstave se izvode kako na Sceni Joakim Vujić tako i na Sceni Ljuba Tadić, aktivna je i Teatroteka, a od februara 2007. godine počinje sa radom Scena Mija Aleksić, tako da Kragujevcu priliči naziv Teatropolis, koji je proklamovan na 170. godinu od osnivanja najstarijeg pozorišta u obnovljenoj Srbiji. Od 2010. godine Teatar je član Međunarodne pozorišne mreže svetskih pozorišta InterAkt.
Na predlog Upravnog odbora Teatra Joakim Vujić 14. februara 2007. godine, Skupština Grada Kragujevca donela odluku kojom se najstarijem srpskom teatru vraća prvobitni naziv Knjaževsko-srpski teatar.
Rodezija
Republika Rodezija je bila samoproglašena, međunarodno nepriznata država u jugozapadnoj Africi, koja je postojala od 1965. do 1979. godine. Obuhvatala je teritoriju današnjeg Zimbabvea. Glavni grad države bio je Solzberi (, danas Harare), a smatrana je de fakto državom-naslednicom bivše britanske kolonije Južne Rodezije (čija je prva vlada bila formirana 1923. godine). Vlada pretežno belačkog sastava Južne Rodezije stalno je odlagala predavanje vlasti u ruke crnačke domorodačke većine, uprkos pritiscima iz Ujedinjenog Kraljevstva. Belačka vlada je naposletku jednostrano proglasila nezavisnost od Velike Britanije 11. novembra 1965. godine. Vlada je isprva tražila članstvo u Komonveltu, ali je kasnije napustila tu politiku i konstituisala se kao republika 1970. godine.
Neposredno pre proglašenja nezavisnosti, zbog odbijanja da prepuste deo vlasti i crnačkoj većini, gerilske organizacije (Afrički nacionalni savez Zimbabvea pod vođstvom Roberta Mugabea i Afrički narodni savez Zimbabvea Džošue Nkomoa), potpomognute i naoružavane iz Kine i Sovjetskog Saveza, započele su rat za svrgavanje manjinske vlasti belaca, ali i između sebe, radi sticanja vojne i političke prevlasti.
Rat je trajao između 1964. i 1979. godine. Slabo obučeni i nedisciplinovani gerilci u početku nisu mogli da se nose sa Rodezijskom armijom, ali je pod sve snažnijim međunarodnim pritiskom i suočen sa sve težom nabavkom municije i ratnog materijala, premijer Ijan Smit bio prinuđen da započne pregovore sa umerenim crnačkim političarima. Ovi pregovori su doveli do političkih promena u zemlji, internog sporazuma i formiranja nove države pod imenom „Republika Zimbabve Rodezija“, 1. juna 1979. Na mesto predsednika vlade Republike Zimbabve Rodezije došao je pripadnik crnačke većine Abel Muzoreva, medotistički biskup i nacionalistički političar.
Vlada Ujedinjenog Kraljevstva nije bila zadovoljna ovakvim rešenjem, pa je inicirala nove pregovore koji su održani od 10. septembra da 15 decembra 1979, u vili „Lankaster haus“ u Londonu, pod predsedavanjem lorda Karingtona, britanskog ministra instranih poslova. Muzoreva je bio primoran da prihvati izbore.
Na osnovu sporazuma u Lankaster hausu, uprava nad zemljom je 11. decembra 1979. vraćena Britanskoj imperiji. Narednog dana je upravu preuzeo lord Soums, a država je formalno ponovo postala kolonija pod imenom Južna Rodezija.
Skupštinski izbori su održani krajem februara 1980, nakon kampanje koju su obeležile masovno zastrašivanje i brojna druga kršenja ljudskih prava Mugabeovog ZANU. Vlasti Ujedinjenog Kraljevstva su na kratko razmatrale mogućnost diskvalifikovanja ZANU iz učešća u izborima zbog flagrantnog kršenja Sporazuma iz Lankaster hausa, ali na kraju nisu preduzele ništa.
Dana 4. marta 1980, Mugabeov ZANU je odneo ubedljivu pobedu. Rivalski UANC je osvojio samo tri od osamdeset mesta rezervisanih za crnačko stanovništvo u Predstavničkom domu.
Južna Rodezija je pod Mugabeovim vođstvom 18. aprila 1980. postala Republika Zimbabve.
Gilly-sur-Isère
Žiji sir Izer je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Albervil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2457 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 349 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 331 metar (maksimalnoj 444 m, a minimalnoj 318 m).
Matini
Matini se može odnositi na
Mader
Mader se može odnositi na
Northport, New York
Nortport je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.401, što je 205 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
GRO Vladimir Gortan
GRO Vladimir Gortan je bilo željezničko-građevinsko poduzeće iz Zagreba. Tvrtka je imala jake pogone u Rijeci, Zadru i Slavonskom Brodu.
Utemeljitelj i višegodišnji voditelj poduzeća je dipl. ing. građevine Vladimir Nosso, a od poznatih građevinara, u Gortanu je radio prof. Matej Meštrić.
Povijest
1947. je godine osnovano Željezničko građevno poduzeće br. 11 (kratica ŽGP 11). Poduzeće je od osnutka djelovalo kao samostalno. Ovaj gospodarski subjekt je jedan od zametnih oblika kasnije građevinske radne organizacije Vladimir Gortan. Zgrada poduzeća V. Gortan građena je u razdoblju od 1953. do 1956. godine. Autor projekta je arhitekt Antun Ulrich, a njegov suradnik na projektu Ninoslav Kučan.
1950-te
Tvrtka je od početaka radila velike poslove. Izgradilo je ranžirni kolodvor i željeznički čvor u Vinkovcima. Poslije toga je proširivala kapacitete sisačke rafinerije, premještala prugu i gradila tunel Viktorovac.
1950. je godine gradila željezničku prugu između Banje Luke i Doboja te je rekonstruirala željeznički čvor i prilazne ceste gradu Splitu (poznat je tunel Dujmovača, dug 888 m, cesta Solin-Klis te tunel ispod kliške tvrđave, dug 108 m).
1951. je godina donijela nove poslovne uvjete temeljem Zakona o upravljanju državnim poduzećima. Pregovaralo se o stvaranju novog poduzeća sastavljenog od zagrebačkog ŽGP br. 11 i ljubljanskog ŽGP br. 14. Kompromisom se je dogovorilo upravno osoblje i sjedište tvrtke, Zagreb. Na tim se je pregovorima dogovorilo i novo ime. Uzelo se ime Vladimira Gortana, antifašističkog borca, člana hrvatsko-slovenskog antifašističkog pokreta. Osim što je predstavljao jedan zajednički hrvatsko-slovenski projekt, ime tog hrvatskog borca s Istre se izabralo zbog toga što je u ono vrijeme ŽGP br. 14 mnogo radio po Istri. Završetkom pregovora, utemeljeno je 22. siječnja 1952. poduzeće Vladimir Gortan. Iz toga je razdoblja planirani spoj spoj istarskih željeznica sa željezničkom mrežom ostalog dijela Hrvatske. Poduzeće je već napravilo neke dionice od Matulja i od Lupoglava koje su se trebali susresti u budućem tunelu kroz Ćićariju. S obzirom na to da je Gortan onda imao velike pogone u Rijeci i po Istri, bio je spreman sufinancirati dio gradnje.
Onda je uslijedio politički moment bez presedana: iz Beograda iznenada stiže vrlo stroga zabrana građenja. Posljedica je bila da su željezničke su pruge u Istri, sve dok se Hrvatska nije osamostalila, održavali - Slovenci, čime je Istra na još jedan način ostajala prometno odsječena od ostatka Hrvatske. Prugu se opet pokušalo graditi, bila je temama brojnih govora i tekstova tijekom postojanja Jugoslavije, čak i deklarativnih pokušaja njezina građenja, no nikad nije dovršena. Tako iako je od Matulja do Lupoglava samo dvadesetak kilometara, željeznicom se mora proći 250 km, preko Ljubljane.
Prve su godine bili usmjereni samo na niskogradnju, no 1956. su proširili djelatnost i na visokogradnju, koja je vrlo brzo postala jednako dobitna. U Zagrebu se nalazi stambena zgrada željezničko- građevnog poduzeća „Vladimir Gortan“, građena 1953. – 1956. godine. Autor projekta je bio Antun Ulrich, a suradnik: Ninoslav Kučan.
Dok je postojalo pored hrvatskog i slovensko upravno osoblje, tvrtka je imala poslova u Sloveniji, a njihovim odlaskom 1958., izgubili su poslove po Sloveniji.
1970-te
1970-ih se je godina poduzeće zvalo samo Gortan.
1980-te
1980-ih je bila jednom od najuspješnijih i najvećih hrvatskih građevinskih tvrtki. Togo je desetljeća bila pokroviteljem hrvatskog hokejaškog kluba na ledu Medveščaka, koji je u imenu nosio ime Gortan. Suradnja je urodila plodom nakon desetljeća prevlasti slovenskih hokejaških klubova, naslov prvaka se je vratio u Zagreb, a klub je došao daleko u europskim kupovima, igrajući u skupini C, protiv bugarskih predstavnika Levski Sofija Spartak, Dinama Weiβwasser i onda vjerojatno najjače europske momčadi Rosenheima. U klubu su igrale hokejaške legende kao što su Stolbun, Ščurjenko, Krutov, Blaž i Dominik Lomovšek, Steve Gatzos.
Poduzeće je u svoje vrijeme zapošljavalo pet tisuća radnika koji su bili na dobrom glasu, gradilo je diljem Hrvatske, inim republikama bivše SFRJ te inozemstvu. Posjedovalo je veliki strojni park i svu potrebnu mehanizaciju.
1990-te
Na početku srpske agresije na Hrvatsku, u Trsteniku Nartskom nedaleko Zagreba, gdje su se ranije nalazile barake radničkog naselja ovog poduzeća, prostor se je prenamijenilo u vojarnu ZNG-a. Uskoro je postala vojarnom i sjedištem Druge "A" brigade "Grom" ZNG RH.
Osamostaljenjem Hrvatske, poduzeće je osnovalo osam dioničkih društava-kćeriju, koja se je upisalo u sudski registar siječnja 1991.: Gortan-visokogradnja (iznos osnivačke glavnice 60,100.000 DM), Gortan-niskogradnja (20,460.000 DM), Gortan-ing (12,424.000 DM), Gortan-stolarija (7,801.000 DM), Gortan-instalacije (5,846.000 DM), Gortan-trade (4,007.000 DM), Gortan-završnogradnja (2,829.000 DM) i Gortan-projekt (633.000 DM), sveukupno 114,100.000 DM. Malverzacijama u pretvorbi i privatizaciji 1990-ih ovaj nekad uspješni građevinski div je propao.
Gospodarski objekti ovog poduzeća su bili metom srpskog agresora u Domovinskom ratu, o čemu svjedoče dokumenti RSK o određivanju koordinata za djelovanje topništva po Zadru i Šibeniku. U Zadru su tako za "vojne objekte" navedeni brojni privredni objekti (Zagrebački transporti, PTT skladište, GP "Vladimir Gortan", Tvornica za preradu soje, Hladnjača, Industrijski kompleks "Elka", "Elektronika", "Otočanka", "Adria", "Kemoboja", "Agrarija", RO "Zadranka", Tvornica kože i GP "Radnik", GP "Zadar" i "Šuma", Benzinska pumpa, RO "Jugoplastika", INA, "Vlado Bagat", "Poliken", Željeznički ukrcni čvor, Plinska stanica, ŽSt Bibinje, INA-PLIN, RO "SAS")
Poznate građevine
GRO Vladimir Gortan je sagradilo mnoštvo objekata, kako građevinskih, tako i željezničkih. Slijedi izbor objekata koje je GRO Vladimir Gortan izgradio:
Željeznički projekti, ceste, industrijske pruge i kolosijeci:
Tuneli:
Poslovni i stambeni objekti:
Izgradili su brojne objekte u Zagrebu, Rijeci, Sisku i Splitu. Osim industrijskih, gradili su hotele i turističke građevine te stambene objekte.
Hremonid
Hremonid (Χρημωνίδης), sin Eteokla od Etalideja, bio je atenski vojskovođa i državnik koji je živio u 3. vijeku pne.. Poznat je po tome što je godine 268. pne. objavio Hremonidov ukaz, temeljem koga je stvoren vojni savez Atene, Sparte i Ptolemejskog Egipta. Svrha saveza je bila osloboditi grčke polise Makedonija (antička)|makedonske hegemonije, odnosno spriječiti flotu makedonskog kralja Antigona Gonate da ugrozi egipatske posjede u Egejskom moru. Sklapanje saveza je izazvalo višegodišnji oružani sukob u Grčkoj poznat kao Hremonidski rat.
Cascini, Chieti
Cascini je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Melinščak
Melinščak je bio umjetni pritok potoka Medveščaka. Nalazio se u Zagrebu u djelu Tkalčićeve i Kožarske ulice krajem 19.st i početkom 20.st.
Služio je za potrebe mlinarima i kožarima da pomoću vodene energije pokreće strojeve za obradu brašna ili kože.
Lolita (razvrstavanje)
Lolita, u originalu žensko ime koje predstavlja umanjenicu za Dolores, je naslov znamenitog romana Vladimira Nabokova, odnosno naslovni lik. Zahvaljujući popularnosti romana je ušao u svakodnevnu upotrebu za označavanje djevojčica ili adolescentskih djevojaka koje seksualno privlače odrasle muškarce.
Također može označavati njegove filmske adaptacije:
Maunt Hermon
Maunt Hermon se može odnositi na
Nju Pajn Krik
Nju Pajn Krik se može odnositi na
McLain, Mississippi
Maklejn je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 441, što je 162 (-26,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santa Maria, Belluno
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Edinboro, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.438, što je 512 (-7,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nort Šor
Nort Šor se može odnositi na
Flandrija
Flandrija ili Flamanija (hol. Vlaanderen, fr. la Flandre ili les Flandres) je historijska i administrativna regija koji obuhvata severni deo Belgije. Ostatak zemlje čine Valonija i Brisel.
Stanovnici Flandrije se nazivaju Flamanci, što se smatra i etničkom pripadnošću.
Površina Flandrije je 13.522 km², gde živi oko 6 miliona stanovnika. Institucije regiona Flandrije se nalaze u Briselu, iako sam grad ne pripada regionu.
Administracija
Federalizacija do tada unitarne Belgije je počela 1970. godine i od tada se sve veći broj nadležnosti prebacuje pokrajini Flandriji. Ustav je dozvolio autonomiju federalnim jedinicama, zakonodavnu i izvršnu vlast i formirane su odgovarajuće institucije. Flamanska skupština je zakonodavni organ, jednodomna je, ima 124 poslanika i bira se na 5 godina. Ne postoji mogućnost prevremenih izbora. Sedište je u Briselu a zakoni ove skupštine se zovu dekreti, da bi se razlikovali od federalnih. To ne znači da su dekreti subordinirani saveznim zakonima.
Izvršnu vlast u pokrajini ima Vlada Flandrije koja broji do 11 ministara, od kojih je bar jedan iz Brisela. Vladu bira skupština i do sada je uvek bila koaliciona. Premijer je iz vladajuće koalicije, a potpredsednik vlade iz opozicije.
Nadležnosti pokrajine koje su dodeljene tokom razvoja autonomije su prostorno planiranje, očuvanje prirode, stanogradnja, vodna privreda, poljoprivreda i ribarstvo, ekonomija, energetika, lokalna samouprava, zapošljavanje, javni radovi i saobraćaj. Međutim, poslednjih godina raste pritisak za dobijanjem još nadležnosti pokrajine i smanjenje nadležnosti federalnih vlasti. Tako je pokrajina dobila samostalnost u sklapanju međunarodnih ugovora i još nekih nadležnosti ministarstva spoljnjih poslova.
Administrativna podela
Flamanska regija je podeljena na 5 provincija:
Pored glavnih gradova provincija, značajni gradovi su Mechelen i Ostende.
Istorija
Današnja Belgijska regija] Flandrija se sastoji od delova nekadašnje [[Grofovija Flandrija|Grofovije Flandrije, Brabantskog vojvodstva i grofovije Limburg.
Za vreme Prvog svetskog rata linija fronta je išla kroz Flandriju, tako da su mnogi gradovi i sela oštećeni i uništeni. Od Drugog svetskog rata, i opadanja značaja industrije uglja i čelika u Valoniji, Flandrija je postala privredno razvijeniji deo Belgije.
Metalaksil
Metalaksil je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 279,332 Da.
Sedma gimnazija Zagreb
Sedma gimnazija u Zagrebu je srednjoškolska obrazovna ustanova koja se nalazi u centru grada, u Križanićevoj ulici broj 4. Zgradu dijeli s 2., 16. i Klasičnom gimnazijom. Ravnateljica Sedme gimnazije je Ljilja Vokić.
Ouk Hils
Ouk Hils se može odnositi na
Oukherst
Oukherst se može odnositi na
Denarius
thumb|400px|Različite kovanice denariusa. Gornji red slijeva nadesno: cca. 157. pne. [[Rimska Republika, cca. 73. n.e. Vespazijan, cca. 161 Marko Aurelije, cca. 194. Septimije Sever; Donji red slijeva nadesno: cca. 199. Karakala, cca. 200. Julija Domna, cca. 219. Elagabal, cca. 236. Maksimin Traks]]
U sistemu drevnih rimskih valuta denar (denarius, množina: denarii) je bio mali srebrnjak prvi put iskovan godine 211. pne. Bio je najčešća kovanica u opticaju ali je s vremenom devalvirao sve dok ga nije zamijenio antoninijan.
Usprkos toga naziv „denarijus” preživio vijekove i u različitim oblicima usvojen od drugih naroda: u Francuskoj je denier naziv za novčić, dinar kod Arabljana je često naziv nacionalne valute kao i u bivšoj Jugoslaviji i sadašnjoj Srbiji; Makedonci imaju denar; kod Italijana denaro je novac kod Španaca to je dinero itd.
Penren
Penren se može odnositi na
Parkvud
Parkvud se može odnositi na
1566 Icarus
1566 Icarus je Apolo asteroid. Približan prečnik asteroida je 1,0 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 1,077 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 22,836 stepeni, a orbitalni period iznosi 408,709 dana (1,118 godinu). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,826. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 16,9 a geometrijski albedo 0,51.
Asteroid je otkriven 27. juna 1949. godine.
Edward Heath
Sir Edward Richard George Heath, KG MBE (9. jul 1916 – 17. jul 2005) bio je britanski političar i državnik, najpoznatiji po tome što je služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva od juna 1970. do februara 1974. godine, odnosno bio vođa Konzervativne stranke od 1965. do 1975.
Ikarus IO
mini|desno|300p|Motor za hidroavion Ikarus IO FORD Liberty L-12 Ikarus IO je hidroavion (Izviđač Obalski) proizveden 1926. i 1927. godine u fabrici aviona Ikarus iz Novog Sada, a za potrebe Pomorskog vazduhoplovstva Kraljevine SHS/Jugoslavije.
Projektovanje i razvoj
Nakon pada prototipa Izviđačkog Mornaričkog (IM) hidroaviona sa motorom BMV 260 KS 31. maja 1926. godine, Ikarus je odmah pristupio izradi drugog prototipa izviđačkog hidroaviona sa motorom Ford-Liberti L-12 snage 400 KS, koji je kao i prethodni konstruisao inž. Josip Mikl tehnički direktor Ikarusa. Novi prototip je dobio naziv IO (izviđač obalni) i prvi probni let je obavljen na dunavu kod Novog Sada septembra meseca 1926. godine. Nakon svestranih ispitivanja, avion je dobio pozitivnu ocenu i Pomorsko vazduhoplovstvo je naručilo prvu seriju od 12 primeraka. Prvu seriju je Ikarus isporučio u toku 1927. godine i ovi avioni su dobili brojne oznake od 101 do 112. Na osnovu primedbi proizašlih iz operativnog korišćenja ovih aviona, izvršene su određene modifikacije pa je PV krajem 1928. godine izvršilo porudžbinu još 24 primeraka modifikovanih IO aviona. Avioni IO druge serije dobili su numeričke oznake 113 do 136. Paralelno sa izradom druge serije hidroaviona Ikarus IO napravljen je prototip IO aviona sa motorom Loren (klasična konverzija). Oznake podtipova ovih aviona su bile prema ugrađenim motorima :
Ikarus IO spada u klasu hidroaviona sa centralnim čamcem, potpuno je drvene konstrukcije. Bio je dvokrilac, krila su mu drvene konstrukcije, zaobljena na krajevima i presvučena platnom. Na donjem krilu ispod upornica nalaze se ugrađeni pomoćni plovci koji povećavaju stabilnost plovidbe. Od metala su mu napravljene upornice, zatezači i metalna konstrukcija nosača motora (baldahin). Avion je pogonio vodom hlađeni motor Ford-Liberti L-12 (Liberty L-12), 12-to cilindrični linijski motor V rasporeda cilindra u dva reda, koji su međusobno zaklapali ugao od 45o, snage 400 KS, i drvena potisna elisa fiksnog koraka. Imao je tri člana posade, izviđač i pilot su sedeli paralelno jedan pored drugog a nišandžija je sedeo ispred njih u tureli. Hidroavioni IO su bili standardno obojeni svetlo sivom bojom. Avion je pored obalskog izviđanja imao i funkciju lakog bombardera mogao je da ponese oko 250 kg. ubojitog tereta i bio je naoružan jednim mitraljezom Darne 7,7 mm na okretnici u prednjoj tureli.
Operativno korišćenje
Avion Ikarus IO je korišćen u Ratnoj mornarici Kraljevine SHS/Jugoslavije kao obalni izviđač i laki bombarder. Služba mu je počela 1927. i trajala do pred sam rat 1941. godine. Avioni su bili raspoređeni i službovali u bazama Divulje, Vodice i Kumbor. U početku korišćenja ovog aviona se dogodio relativno veliki broj udesa tj. već 1932. godine, broj ovih aviona je sa početnih 37 pao na 29 korišćenih primeraka. Zbog intenzivnog korišćenja 1933. godine su isterkli resursi većine motora Liberti pa je 1934. godine izvršena zamena Liberti motora, motorima Loren-Ditrih, što je omogućilo dalju upotrebu ovih aviona. U januaru mesecu 1941. godine u sastavu Pomorskog Vazduhoplovstva bilo je 4 aviona ovog tipa od kojih su dva bila ispravna. U toku ratnih operacija aprila 1941. ovi avioni nisu korišćeni, njihovu funkciju su preuzeli moderniji avioni Rogožarski SIM-XIV-H i Rogožarski SIM-XIVB–H.
1620 Geographos
1620 Geographos je Apolo asteroid sa prečnikom od približno 2,56 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 1,663 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na ,827 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,335, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 13,337 stepeni, a orbitalni period iznosi 507,762 dana (1,390 godinu). Apsolutna magnituda asteroida je 15,60 a geometrijski albedo 0,325.
Asteroid je otkriven 14. septembra 1951. godine.
2003
Godina '2003. bila je redovna godina koja počinje u srijedu po gregorijanskom kalendaru.
Bila je označena kao:
Februar/Veljača
mini|120px|† [[Space Shuttle Columbia]] mini|[[Srbija i Crna Gora]] mini|130px|[[Svetozar Marović, predsednik SCG 2003-06.]]
Mart/Ožujak
thumb|150px|Grob [[Zoran Đinđić|Zorana Đinđića]] mini|150px|left|[[Recep Tayyip Erdoğan|R.T. Erdoğan, premijer Turske 2003-14, predsednik 2014-...]] thumb|120px|[[Zoran Živković (političar)|Zoran Živković premijer Srbije 2003-04]]
April/Travanj
thumb|150px|[[Sadam Husein|Sadamov pad.]]
Novembar/Studeni
mini|250px|[[Triumph Palace u Moskvi, najviša zgrada u Evropi do 2007.]]
Decembar/Prosinac
thumb|150px|[[Ivo Sanader, premijer RH 2003-09]]
Barker Heights, North Carolina
Barker Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.254, što je 17 (1,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Casseneuil
Kasenej je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Vilnev sir Lot.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2296 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 126 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 52 metara (maksimalnoj 204 m, a minimalnoj 38 m).
Santino, Verbano-Cusio-Ossola
Santino je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 310 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Federacija Rodezije i Nyasalanda
desno|mini|250px|Položaj Federacije Rodezije i Njasalenda u južnoj Africi. desno|mini|250px|Zastava Federacije. Federacija Rodezije i Njasalenda, poznata i pod imenom Centralnoafrička Federacija bila je polunezavisna država na jugu Afrike koja je postojala od 1953. do 1963. godine.
Istorijat
Federacija se sastojala od bivše britanske samoupravne kolonije Južne Rodezije i britanski protektorata Severne Rodezije i Njasalenda. Iako je ova tvorevina bila pod suverenstvom Britanske krune, ona nije imala status ni kolonije ni dominiona, iako je predstavnik britanskog vladara u njoj bio guverner (što je običaj za dominione).
Austrijanci
Austrijanci u najširem smislu predstavljaju stanovnike, odnosno državljane današnje Austrije, te ih u takvom smislu definiraju austrijski zakoni.
Federacija Rodezije i Nyasalanda
Istorijat
Federacija je proglašena 1. avgusta 1953. godine, kao primer srednjeg puta između nezavisnih afričkih država kojima je vladala domorodačka većina i onih kojima je vladala belačka manjina (Južnoafrička Republika i portugalske kolonije Angola i Mozambik). Federacija se nije održala jer su domorodački crnački nacionalisti i intelektualci zahtevali predaju vlasti u ruke većine. Predstavnici belačke manjine nisu bili spremni na tako velike ustupke. Britancima je odgovarao ovaj status kvo, jer nisu u potpunosti hteli da iznevere belce u Federaciji, a nisu morali da preduzimaju vojnu intervenciju, jer po Federaciji nisu izbijale masovne pobune.
Austrijanci
Međutim, u užem, etnološkom smislu Austrijanci se danas najčešće definiraju kao germanska etnička grupa koja porijeklo vuče od ostrogotskih, bavarskih i alemanskih plemena. S druge strane, zaseban etnicitet Austrijanaca odnos njihov koncept kao moderne nacije je relativno nov fenomen, prije svega vezan uz određene historijske događaje u 19. i 20. vijeku.
Federacija Rodezije i Nyasalanda
Raspuštanje Federacije
Međutim, pod pristiskom međunarodne zajednice (Organizacija ujedinjenih nacija i Organizacija afričkog jedinstva), britanski zvaničnici su pokrenuli pregovore za predaju vlasti većini, nakon čega je Federacija raspuštena 31. decembra 1963. godine. Severna Rodezija je 1964. postala Republika Zambija, Njasalend je postao Republika Malavi, dok je belačka administracija u Južnoj Rodeziji odbila da sprovede britanski diktat. Proglasili su sopstvenu državu Rodeziju, čin koji Ujedinjeno Kraljevstvo nije priznalo. Rodezija je tek 1980. postala Republika Zimbabve.