cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albanija
Istorija
1985, Enver Hodža je umro, i Ramiz Alia je došao na njegovo mesto. Alia je prvo pokušao da prati Hodžine korake, ali se istočna Evropa već menjala: Mihail Gorbačov se pojavio na sceni Sovjetskog Saveza sa novom politikom (glasnost i perestrojka). Totalitarni režim je bio pod pritiskom SAD i Evrope i mržnjom sopstvenog naroda. Nakon što je Nikolae Čaušesku (komunistički vođa Rumunije) je ubijen u revoluciji, Alia je znao da bi on mogao biti sledeći ako ne dođe do promena. Potpisao je Helsinški sporazum (koji su ostale zemlje potpisale 1975.) koji obavezuje na poštovanje nekih ljudskih prava. Takođe je dozvolio pluralizam, i iakoje njegova partija pobedila na izborima 1991. godine, bilo je jasno da se promene ne mogu zaustaviti. 1992 na opštim izborima je pobedila demokratska partija sa 62% glasova.
Na opštim izborima u junu 1996, demokratska partija je pokušala da osvoji apsolutnu većinu i manipulisala je rezultatima izbora. 1997 piramidalne prevare su uzdrmale celu vladu, i počeli su nemiri. Mnoge gradove su kontrolisale naoružane bande i grupe građana. Ova anarhistička pobuna je uzrokovala da socijalistička partija pobedi na prevremenim izborima 1997.
Od 1990. Albanija je orijentisana prema zapadu. Primljena je u Savet Evrope, i od 2009. godine članica je NATO-a. Albanska radna snaga je nastavila da emigrira u Grčku, Italiju, Evropu i Severnu Ameriku. Korupcija u vlasti je postajala sve očiglednija. Političari nisu ispunjavali nade naroda u brzu i ne previše bolnu tranziciju.
Politika
Šef države je predsednik, koga bira Kuvendi, ili skupština Republike Albanije. Glavni deo od 140 poslanika skupštine se bira na četiri godine. 100 poslanika se bira po direktnom broju glasova, dok se ostalih 40 poslanika biraju po proporcionalnom sistemu. Predsedniku u vršenju dužnosti pomaže savet ministara, koga postavlja predsednik.
Administrativna podela
Albanija je podeljena u 36 rrethe (oblasti). Nekoliko oblasti su onda grupisane u qark (okrug ili prefektura), kojih je 12. Glavni grad, Tirana ima poseban status. Oblasti su:
Vidi takođe: Spisak gradova u Albaniji
Geografija
frame|Mapa Albanije
Albanija je mediteranska zemlja u jugoistočnoj Evropi. Graniči se sa Srbijom i Crnom Gorom na severu i severoistoku, Makedonijom na istoku, i Grčkom na jugu. Izlazi na Jadransko more na zapadu, i Jonsko more na jugozapadu. U Albaniji je demokratija u povoju. Službeni naziv zemlje je Republika Albanija (albanski: Republika e Shqipërisë).
Albanija se sastoji mahom od brdovitog i planinskog terena. Najviša planina, Korab u oblasti Dibra je visoka 2.753 m. Albanija ima blagu, ali uglavnom vlažnu klimu. Godišnji nivo padavina je najviši u Evropi, i dostiže dosta preko 2000mm na severu i 1190mm u Tirani. Najveća količina kiše pada između oktobra i maja - Gjirokaster prosečno primi 300mm kiše samo u januaru - dok su leta uglavnom suva. Letnje temperature su obično prilično visoke, u proseku oko 29 °C u Tirani tokom jula, dok su zime hladne, sa minimumima ispod 0 °C, osim u blizini obale.
Ekonomija
Albanija je jedna od najsiromašnijih evropskih država. Polovina ekonomski-aktivnog se bavi poljoprivredom a petina radi u inostranstvu. Ekonomski problemi su, između ostalih, visoka stopa nezaposlenosti, korupcija sve do visokih nivoa vlasti, i organizovani kriminal.
Zemlja gotovo da nema izvoz, a uvozi velike količine hrane iz Grčke i Italije. Priliv novca je mahom od finansijske pomoći i od ljudi koji rade u inostranstvu.
Albanija ima obalu na dva evropska mora, Jonskom i Jadranskom. Jonsko more je poznato po čistoj, bistroj vodi, od Valone do grčke granice. Na Jadran Albanija izlazi od Valone, do granice sa Crnom Gorom. Ono je poznato op peščanim plažama.
Do 2000, jonske plaže su bile prilično naseljene, ali samo lokalnim stanovništvom. Između 1990 i 2000, zemlja je prošla kroz političke, ekonomske i socijalne prevrate. Od tog perioda je Albanija povećala postotak zaposlenosti i suzbila korupciju, što je ojačalo turizam.
Demografija
Prema podacima CIA (februar 2005.), 95% stanovništva čine Albanci, uz grčku manjinu od 3%. (Ostale procene broja Grka u Albaniji bariraju od 1% - zvanična albanska statistiika, do 12% - grčki izvori.) Mnogi Albanci žive u okolnim regijama: Na Kosovu i Metohiji (oko 1,8 miliona), u Makedoniji (oko 500.000), u centralnoj Srbiji (preko 150.000, mahom na jugu) i u Crnoj Gori (oko 47.000). Preko 600.000 Albanaca je emigriralo u Grčku od 1990; a veliki broj je otišao u druge zemlje.
Jezik koji se koristi je albanski, a grčkim se služi grčka manjina u južnim regijama zemlje. Slovenski goranski jezik - "naški" se govori u Gori, u okrugu Kukeš. Selo Šištavec je glavni centar goranskog jezika. Makedonski jezik se govori na jugoistoku zemlje, u oblasti Golo brdo i u još nekim pograničnim mestima sa Makedonijom. Srpski jezik se govori u okolini Skadra i u srpskim enklavama u Fieru. U ostale lingvističke i kulturne grupe spadaju Vlasi i Romi, a po izvorima koje je ostavio Kaplan Burović ima i nešto malo Bugara.
Od otomanske okupacije, većina Albanaca su muslimani (70%), iako je religija bila zabranjena u eri komunizma. Pravoslavaca ima (20%) a katolika (10%). (Procenti su procenjeni; zvanične statistike nisu dostupne.) 20% ukupne muslimanske populacije su Bektaši. Glavni prorok reda Bektaši je hadži-Bektaš Veli, a vođa reda je trenutno Baba Flamur Škala, naslednik Babe Redžepa, iz Medisona SAD. Najveći dio Albanije zapremaju gorja građena pretežno od paleozojskog,mezojskog i eruptivnog kamenja.Na sjeveru su Prokletije koje pripadaju Dinarskom gorju,a na istoku i jugoistoku Šarsko-Pindske planine:Mal'i,Gur i Zi (2073 m) i Gur i Topit (2373 m).U aluuvijalnoj obalnoj nizini ispinju se mjestimično brežuljci,građeni od tercijarnih sedimenata.
Fenspirid
Fenspirid (Pneumorel) je spiro jedinjenje koje se koristi kao lek za tretiranje pojedinih respiratornih oboljenja.
Bailleul (Soma)
Bajel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Abevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 232 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 45 metara (maksimalnoj 112 m, a minimalnoj 7 m).
Tiramin N-metiltransferaza
Tiramin N-metiltransferaza (, DIB O-metiltransferaza (3,5-dijodo-4-hidroksi-benzojeva kiselina), S-adenozil-metionin:tiramin N-metiltransferaza, tiraminska metilferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:tiramin N-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim u manjoj meri deluje i na feniletilaminske analoge.
Kraljevina Abhazija
Kraljevina Abhazija (აფხაზთა სამეფო), također poznata i kao Kraljevstvo Abhaza, je naziv za ranosrednjovjekovnu državu na Zakavkazju kojoj je prijestolnica bio grad Anakopija (današnji Novij Afon) u Abhaziji. Postojala je, ispočetka kao bizantski vazal/klijentska država, a potom kao nezavisni entitet od oko 8. vijeka do početka 11. vijeka kada se preko dinastijskih brakova sa bagratidskom dinastijom utopila u gruzijsku državu Tao-Klardžeti.
Zebu
Zebu ( ili Bos indicus), također poznat kao indijsko govedo, cebu, grbavo govedo, bramansko govedo, je vrsta domaćeg goveda iz Indije. Zebu ima karakterističnu masnu grbu na hrptu, spuštene uši i veliki obješeni podbradak, odlično je adaptiran na visoke tropske temperature, a isto tako i njegovi hibridi.
Koriste se kao vučna goveda, mliječne krave i za tov, od njih se koristi sve, od mesa, kože, rogova do izmeta koje služi kao gnojivo, a u nekim krajevima i kao gorivo.
Sistematizacija i evolucija
Naučno ime goveda zebu je Bos indicus, ali se danas obično klasificiraju unutar vrste Bos primigenius, zajedno sa turovima (Bos primigeniusTaurus ) i njihovim izumrlim predkom - Turom (evropsko divlje govedo) (Bos primigenius). Evropska goveda potječu od evroazijskih turova, dok zebui potječu od Indijskih divljih goveda
Izgled i građa tijela
thumb|lijevo|240px|Bramansko govedo Zebu izgleda gotovo identično kao i domaće govedo, razlike su u grbi na hrptu, spuštenim ušima i obješenom podbradku.
Raširenost i razmnožavanje
Zebui su udomaćeni u Africi preko nekoliko stotina godina, i križani sa domaćim govedima. Genetska analiza afričkih goveda, pokazala je veće koncentraciju gena zebua duž obala Istočne Afrike, i posebno čiste primjerke na Madagaskaru, što ukazuje da je uvoz tih goveda vršen brodovima.
Zebui su uvezeni u Brazil početkom 20. vijeka i križani sa evropskim govedima Šarole pasmine. Rezultat križanja bio je 63% šarole, a 37% zebu, ta nova pasmina nazvana je Kančim, ima kvalitetnije mesa od zebua, i veću otpornost na vrućine od evropskog goveda.
thumb|250px|right|Sajam Zebua na [[Madagaskaru]]
Vrste
Danas postoje 75 poznatih pasmina zebu, koje su ravnomjerno podijeljene između Afrike i Južne Azije, i to su; Gir, Guzerat, Kankrej, Indo-brazilsko govedo, Brahmansko govedo, Nelore, Ongole, Sahival, Crveni sindi, Butana, Kenana, Boran, Bagara, Tarparkar, Kangejam, Kinesko žuto govedo, Filipinsko domaće govedo, Kedah - Kelantana, Indijsko mliječno, Harijana, Istočni Pundžabi i Rad.
Porijeklo
Načelno se drži da je Zebu nastao od azijskog divljeg goveda, ali ima i onih koji misle da je on podvrsta - Bos primigenius namadicus. Azijsko divlje govedo nestalo je za vrijeme Civilizacije doline Inda, iz porječja Inda i drugih dijelova Indijskog potkontinenta, vjerojatno zbog križanja sa domaćim govedima i zbog gubitka staništa.
Cartigny-l'Epinay
Kartinji l'Epine je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Baje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 279 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 66 m, a minimalnoj 7 m).
CDP-glicerol glicerofosfotransferaza
CDP-glicerol glicerofosfotransferaza (, teihoinsko-kiselinska sintaza, citidin difosfoglicerolna glicerofosfotransferaza, poli(glicerol fosfat) polimeraza, teihoinska kiselina glicerolna transferaza, glicerofosfatna sintetaza, CGPTaza) je enzim sa sistematskim imenom CDP-glicerol:poli(glicerofosfat) glicerofosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Pulhelidin
Pulhelidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 317,270 Da.
Xi Jiang
Xi Jiang (čita se Hsi Ćijang, dosl. Zapadna rijeka, nekad zvana Sikiang) je najveća pritoka Biserne rijeke u provinciji Guangdong na jugu Kine, duga 1957 km.
Hidrografija
Xi Jiang formalno nastaje spajanjem rijeka Xun Jiang i Gui Jiang na istoku provincije Yunnan kod grada Wuzhou u planinskom kraju.
Uzvodno od tog se Xi Jiang pretvara u vrlo kompliciran riječni sistem, u kojem kod svakog velikog ušća rijeka mijenja ime. Xun Jiang koji se uzima za glavni izvor Xi Jianga, izvire pod imenom Nanpan na visoravni Yunnan-Guizhou (2100 m ), odakle teče prema jugu, pa naglo zavija prema sjevero istoku, prevaljući tako 856 km. Nakon što primi pritoku Beipan, mijenja ime u Hongshui, pod tim imenom teče oko 640 km, kroz usku kotlinu, okružen liticama koje se uzdižu 260 metara iznad rijeke. Korito rijeke varira širinom od 50 do 300 metara, taj dio je prepun plitkih brzaka.
Prvih 120 km Hongshui teče u smjeru jugoistoka i formira granicu između provincija Guizhou - Guangxi, zatim pravi veliki zavoj prema jugu i teče kroz Guangxi, zatim zavija na sjever, pa se zatim ispravlja i nastavlja teći prema jugoistoku.
Kod grada Shilonga Hongshui prima rijeku Liu svoju glavnu lijevu (sjevernu) pritoku, nizvodno od tog se rijeka zove Qian.
Pod tim imenom rijeka je teče oko 120 km, sa padom od 15 metara. Gotovo polovicu te dužine teče kroz uski stjenoviti kanjon Dateng. Tu se korito rijeke dramatično mijenja, na pojedinim dijelovima postaje dublje od 85 m.
Tocco da Casauria, Pescara
Tocco da Casauria je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Xi Jiang
Hidrografija
Na kraju ovog dijela, Qian prima svoju glavnu desnu (južnu) pritoku Yu. Odatle teče oko 190 km u smjeru jugoistoka, s prosječnim padom od 17 m, gdje se kod grada Wuzhoua spaja sa rijekom Gui Jiang.
Tocco da Casauria, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2338 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Xi Jiang
Hidrografija
Ispod Wuzhoua, rijeka ulazi u provinciju Guangdong, i tek od tu se zove Xun Jiang. Tu se njeno korito sastoji od niza zavojitih klanaca i kanjona, od kojih su najpoznatiji Sanrong i Lingyang široki samo 70 – 80 m, ali duboki i do 75 m. U tom dijelu toka dugom 210 km, rijeka ima pad od samo 10 m, i generalno teče prema istoku sve do ušća pritoke Bei Jiang kod grada Sanshui.
Od tu skreće na jug i kad primi rijeku Dong Jiang formira Bisernu rijeku koja se sa velikom deltom ulijeva u Južno kinesko more od Guangzhoua do Makaoa. thumb|left|240px|Karta [[sliva Biserne rijeke sa Xi Jiangom]]
Sliv
Xi Jiang ima sliv velik oko 329.000 km², koje se proteže po kineskim provincijama; Guangxi, Guizhou i Guangdong, a djelomično zahvaća i sjeverni Vijetnam.
Više od polovice bazena rijeke je planinski kraj, prosječne nadmorske visine od 3000 do 500 m., a dvije petine je brdovit kraj prosječne visine od 500 – 100 m, a nizinska delta na kraju predstavlja samo dijelić. Najveći dio planina je vapnenačkog sastava, kroz koji je rijeka probila svoje kanjone. To je kraški kraj pun ponornica i vrtača.
Najveći vodostaj rijeka ima u ljeto, za velikih monsuna. Plovna je svojim cijelim tokom do grada Wuzhoua.
Melville, New York
Melvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.985, što je 4.452 (30,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Papa Feliks I
Feliks I. je bio dvadesetšesti papa, nasljednik Dionizija od 5. siječnja 269. do 30. prosinca 274.
Za vrijeme svoga pontifikata, odobrio je služenje svete mise kraj grobova kršćanskih mučenika. Pripisuje mu se, da je uveo posvetu crkava. Snažno je davao potporu kršćanima, tijekom progona cara Aurelijana. I sam je postao mučenik, 30. prosinca 274.
Spomendan mu je 30. prosinca.
Dunavske provincije
Dunavske provincije je izraz koji se ponekad koristi u historijskoj literaturi kako bi se označile provincije Rimskog Carstva na donjem toku Dunava. To su:
Rutland, Massachusetts
Ratland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.111, što je 94 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vasilije Petrović
Vasilije III Petrović Njegoš (Njeguši, 1709 — Sankt Peterburg, 10. mart 1766) je bio vladar i mitropolit crnogorski (1750 — 1766). Vladao je zajedno sa bratom Savom Petrovićem. Pisac je prve domaće istorije Crne Gore.
Održavao je bliske veze sa carskom Rusijom i odigrao značajnu ulogu u obnovi srpske države.
Umro je 10. marta 1766. godine u Petrogradu.
Dela Vasilija Petrovića
Pored navedenih poznato je da je Vasilije napisao još dve kratke crnogorske istorije koje su ostale u rukopisu. Takođe, u istoriji književnosti je prihvaćeno mišljenje da i njegova prepiska ima izvesnu literarnu vrednost.
269
Godina 269. (CCLXIX) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Klaudija i Paterna (ili, rjeđe, godina 1022. Ab urbe condita). Oznaka 269. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Terranova, Gorizia
Terranova je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Triptofan-tRNK ligaza
Triptofan-tRNK ligaza (, triptofanil-tRNK sintetaza, L-triptofan-tRNKTrp ligaza (formira AMP), triptofanol-transfer ribonukleat sintetaza, triptofanil-transfer ribonukleinsko kiselinska sintetaza, triptofanil-transfer RNK sintetaza, triptofanil ribonukleinska sintetaza, triptofanil-transfer ribonukleinska sintetaza, triptofanil-tRNK sintaza, triptofanska translaza, TrpRS) je enzim sa sistematskim imenom L-triptofan:tRNKTrp ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Krien
Krin je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 757 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ostforpomern Krin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 9 metara. Površina opštine iznosi 21,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 757 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
John C. Reilly
John Christopher Reilly (, 24. svibnja 1965.) je američki glumac koji je dva puta bio nominiran za Oscara i Zlatni globus.
Otac mu je Irac, a majka Litavka. Otac mu je bio vlasnik tvrtke za nabavu posteljine. Odgojen je kao katolik, pa je i maturirao iz katoličke škole.
Debitirao je u filmu "Žrtve rata" (redatelja Briana De Palme). Iako je njegova uloga bila mala, De Palmi se njegova izvedba toliko svidjela da je proširio ulogu. Tamo je John i upoznao buduću suprugu. U braku je od 1992.,ima dvoje dece.
TRNK (adenin-N1-)-metiltransferaza
TRNK (adenin-N1-)-metiltransferaza (, transfer ribonukleat adeninska 1-metiltransferaza, transfer RNK (adenin-1) metiltransferaza, 1-metiladenin transfer RNK metiltransferaza, adenin-1-metilaza, S-adenozil-L-metionin:tRNK (adenin-1-N-)-metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:tRNK (adenin-N1-)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzimi iz različitih izvora su specifični za različite adeninske ostatke u tRNK.
Armancourt (Soma)
Armankur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Mondidje.
Pulegon
Pulegon je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 152,233 Da.
Naša mala klinika (Hrvatska)
Naša mala klinika, hrvatska humoristična serija koja se emitira jednom tjedno na programu Nove TV. Temelji se na istoimenoj slovenskoj TV-seriji čija se istoimena srpska verzija snima od 2007.
Sve epizode NMK HR na - Službeni YouTube kanal Naša mala klinika (NMK) Hrvatska HD
Sinopsis
Radnja serije se zbiva u privatnoj klinici u kojoj radi mala, ali dinamična i šaljiva ekipa. Liječnički tim čine doktori Kunić i Slaviček, sestra Helga, novak Toni Grgeč i primarijus Ante Guzina. Sve pomoćne poslove u klinici obavlja šaljivi portir Šemso, a za prijevoz bolesnika i opreme zadužen je Mile Car. Rad na cjelokupnoj klinici kontrolira Sanja Grospić MBA, poslovna direktorica kojoj većina stvari na klinici "nema ekonomske računice".
Wang Kang
Wang Kang (? -269) bio je službenik države Shu Han, jednog od Tri kraljevstva. U doba regenta Zhuge Lianga je služio kao prefekt kapetanije Yongchang. Za vrijeme Yong Kaijeve pobune je zajedno sa Lü Kaijem pružao otpor pobunjenicima do dolaska Zhuge Liangovih snaga koje su ugušile pobunu.
Gorzon, Padova
Gorzon je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Dmanisi
Dmanisi je grad u južnoj Gruzija u regiji Donji Kartli, koja se nalazi oko 85 km jugozapadno od glavnog grada Tbilisija. Vrhunac razvoja i značaja je ovaj grad doživeo u 12. veku. U svetu je poznat po arheološkom nalazištu fosila starih 1.8 miliona godina (homo georgicus). Prema proceni iz 2009. u gradu je živelo 3.600 stanovnika.
mini|l|Arheološko nalazište u blizini grada
Stanovništvo
Prema proceni, u gradu je 2009. živelo 3.600 stanovnika.
Bourg-Saint-Bernard
Bur Sen Bernar je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 772 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 253 m, a minimalnoj 156 m).
Zabda
Septimije Zabda (Septimius Zabdas, druga polovica 3. vijeka) je bio vojskovođa u službi Palmirskog Carstva. Na čelo palmirskih snaga je došao nakon smrti kralja Odenata koga je naslijedila njegova supruga Zenobija. U proljeće 270. je zauzeo tadašnje rimske provincije Arabiju i Judeju, a u oktobru iste godine, koristeći kaos izazvan vijestima o smrti cara Klaudija II i Egipat. U proljeće sljedeće godine je osvojio preostala područja tadašnje rimske Sirije te prodro u Malu Aziju. Kada je 272. rimski car Aurelijan započeo protuofenzivu, Zabda se povukao iz Male Azije, nastojeći se Rimljanima suprotstaviti u Siriji, odnosno terenu pogodnijem za nadmoćnu palmirsku konjicu. Poražen je u bitci kod Ime te je bio prisiljen napustiti Antiohiju i povući se u Emesu; ubrzo nakon toga je Zenobija zarobljena, što je označilo kraj Palmirskog Carstva i ponovnu uspostavu rimske vlasti. Što se poslije dogodilo sa Zabdom, nije poznato.
Heijō-kyō
thumb|250px|Tlocrt palače i grada Heijō Kyō
Heijō-kyō (平城京, takošer Heizei-kyō, ponekad Nara no miyako), bio je glavni grad Japana tokom najvećeg dijela Nara perioda, odnosno u periodima 710–40 i 745–84. Sama palača je navedeno UNESCO-v lokalitet svjetske baštine zajedno sa drugim artefaktima grada Nara kao Historijski spomenici drevne Nare.
Opći oblik grada je bio nepravilni pravokutnik, a površina mu je iznosila 25 km2.
Kröpelin
Krepelin je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.832 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051041.
Ilarion II Roganović
Ilarion II (svetovno Ilija Roganović; Podgorica, 12. jul 1828 — Cetinje, 15. januar 1882) je bio mitropolit crnogorsko-brdski od 1860. do 1882. godine.
Biografija
Rođen je kao Ilija od roditelja Đura i Marije, rođene Marković.
Pop Aleksija Radičević i jeromonah Isaije Bajković su ga učili pismenosti. Zamonašen je u manastiru Vranjini. Mitropolit Petar II Petrović Njegoš ga je rukopoložio u čin jerođakona 1843, a 1847. u čin jeromonaha. Poslije smrti jeromonaha Isaije postavljen je za starješinu manastira Ždrebaonik, a 1856. pozvan je na Cetinje da izučava bogoslovske predmete u cetinjskoj seminariji.
Jeromonah Ilarion je postao starješina manastira Ostrog. Pošto je Nikanor Ivanović 1860. napustio svoju katedru na Cetinju, postavljen je za mitropolita od strane knjaza Nikole 5. avgusta iste godine. Hirotonisan je 23. maja 1863. godine. U toku svoje arhijerejske službe osvetio je 45 novih hramova i rukopoložio 119 svešteničkih kandidata. Sahranjen je u Vlaškoj crkvi na Cetinju.
270-e
270-e je decenija koja je počela 1. januara 270. i završila 31. decembra 279.
Treonin-tRNK ligaza
Treonin-tRNK ligaza (, treonil-tRNK sintetaza, treonil-transferna ribonukleatna sintetaza, treonil-transferna RNK sintetaza, treonil-transferna ribonukleinsko kiselinska sintetaza, treonilna ribonukleinska sintetaza, treonin-transferna ribonukleatna sintetaza, treoninska translaza, treonil-tRNK sintetaza, TRS) je enzim sa sistematskim imenom L-treonin:tRNKThr ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Fosfo-N-acetilmuramoil-pentapeptid-transferaza
Kod Gram-negativnih i pojedinih Gram-pozitivnih organizama L-lizin je zamenjen meso-2,6-diaminoheptanedioatom.
Waldo, Kansas
Voldo je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30, što je 18 (-37,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ilija Petković
Ilija Petković (srpski: Илија Петковић; Knin, 22. rujna 1945. - Beograd, 27. srpnja 2020.) bio je nogometaš i trener, poznat kao posljednji izbornik nogometne reprezentacije Srbije i Crne Gore.
Početak karijere
Petković je igračku karijeru počeo u kninskom ligašu Dinari. U 19. godini je došao u Beograd i suočio se sa velikom životnom dilemom - nastaviti nogometnu karijeru ili se posvetiti studijama. Pobijedila je ljubav prema nogometu, postao je profesionalac, ali je nastavio i sa edukacijom - završio je Višu ekonomsku školu u Beogradu.
Splet okolnosti je Iliju Petkovića odveo na Staru Karaburmu i postao je igrač OFK Beograda. Dres popularnih "romantičara" nosio je 16 sezona, najpre od 1964. do 1973. godine, a zatim i od 1976. do 1983. U sezoni 1965/66. osvojio je trofej u Kupu Jugoslavije. Za OFK Beograd odigrao je 417 utakmica i postigao je 68 golova. O karakteristikama Petkovićeve igre najbolje svjedoči nadimak - "tajfun sa Karaburme". Bio je stravično eksplozivan i svojevremeno je proglašen za najbolje desno krilo sveta.
Petković je tri godine, od 1973. do 1976, bio reprezetantivac. Igrao je za francuski Troyes.
Debi u dresu "plavih"
Posebne stranice igračke karijere današnji selektor je ispisao u reprezentativnom dresu. Za selekciju Jugoslavije je igrao od 1968. do 1974. godine. U tom periodu reprezentativni dres je oblačio 43 puta i postigao je šest golova.
Ta pobjeda je donijela Jugoslavenima plasman na završni dio Kupa nacija, koji je održan u lipnju te godine u Italiji. Bilo je to treće po redu najjače evropsko reprezentativno takmičenje, koje je zatim preraslo u Prvenstvo Europe.
Ilija Petković je sudjelovao u briljantnoj pobjedi za sva vremena nad Engleskom 1:0, u polufinalnom susretu odigranom 5. lipnja u Firenci. Gol odluke postigao je Dragan Džajić. Tri dana kasnije u Rimu je odigrano finale. Protivnik je bila selekcija domaćina. Golom Džajića Jugoslavija je povela u 39. minutu, a izjednačio je Domengini deset minuta prije kraja. Petković je bio odličan. Tadašnja pravila nalagala su da se igra nova utakmica. Međutim, Ilija Petković se povrijedio, nije bio u timu u susretu odigranom 10. lipnja i "azuri" su savladali Jugoslaviju sa 2:0. Petković se okitio europskim srebrom u konkurenciji reprezentacija, a nacionalni tim Jugoslavije je ponovio uspjeh sa uvodnog Kupa nacija iz 1960. godine.
Njemačka kao nogometna sudbina
Imao je Petković još mnogo nezaboravnih susreta u državnom timu. Ipak, plasmani na završnice velikih dijela zasjenjuju ostalo.
Petković je bio i akter meča odigranog 19. prosinca 1973. godine u Ateni, kada su "plavi" pobjedom 4:2 nad domaćinom Grčkom osigurali majstoricu protiv Španjolske. Pobjednika tog duela čekala je viza za Svjetsko prvenstvo održano 1974. godine u Njemačkoj.
Na "Wald" stadionu u Frankfurtu, 13. veljače 1974, radovali su se Jugoslaveni. Golom Josipa Katalinskoga u 14. minutu pobijedili su "furiju" i izborili plasman na Mundijal.
Ždrijeb je odredio da Svjetsko prvenstvo otvore aktualni šampion planete Brazil i Jugoslavija. Trinaestog lipnja, ponovo na "Wald" stadionu u Frankfurtu, bilo je 0:0. U narednom susretu Jugoslavija je deklasirala Zair 9:0, a osmi gol je postigao Petković. Remijem protiv Škota 1:1 izboren je plasman u naredno natjecateljsko kolo. Tada su se ponovo formirale grupe, a "plavi" nisu uspeli da se plasiraju dalje - redom, bolji su bili reprezentativci SR Njemačke (2:0), Poljske (2:1) i Švedske (2:1).
Ispostavilo se da se Ilija Petković na Mundijalu u Njemačkoj i oprostio od reprezentativnog dresa. Svoju 43. utakmicu za "plave" odigrao je protiv Poljske, 30. juna na već spomenutom objektu u Frankfurtu. U 81. minutu "tajfun sa Karaburme" je ustupio mjesto Vladimiru Petroviću, kasnijoj četvrtoj "Zvezdinoj zvezdi".
Ilija Petković spada u red rijetkih nogometnih ljudi koji u biografiji ima učešća na svjetskim prvenstvima i kao igrač i kao selektor. U oba slučaja, Petković se svjetskoj javnosti predstavljao u Njemačkoj. Te 1974. kao igrač, 2006. kao selektor Srbije i Crne Gore.
Uspješan prelazak među trenere
Karijeru stručnjaka Petković je počeo kao sportski direktor OFK Beograda. Kasnije, u periodu od 1990. do 1993. godine bio je i trener "romantičara" sa Stare Karaburme.
U međuvremenu, Petković je bio trener u Štabu omladinske reprezentacije Jugoslavije koja je 1987. godine u Čileu postala prvak sveta. To je jedan od najboljih rezultata svih vremena u domaćem nogometu, a Petković je dao veliki doprinos na tom putu, kao i u stvaranju mnogih budućih asova.
Današnji selektor "A" tima je svojevremeno i prevodio Mediteransku reprezentaciju. Također, bio je aktivan i u Vojnom timu, kojeg su činili nogometaši na redovnom odlsluženju vojnog roka.
Servetteu donio titulu
Internacionalnu trenersku karijeru Ilija Petković je počeo 1993. godine u Švicarskom Servetteu. Tim iz Ženeve je trenirao dvije godine. U sezoni 1993/94. osvojio je titulu prvaka. Zanimljivo je da je Servette u to doba bio u sjenci Grasshoppersa, ali su prešli mediokritetsko shvaćanje upravo zahvaljujući radnom angažmanu našeg stručnjaka. Na kraju, u burnom finišu, pretekli su Grasshoppers za bod.
Ilija Petković je tokom 1997. i 1998. godine bio trener u Štabu najbolje reprezentacije koju je tada selektirao Slobodan Santrač, inače njegov dugogodišnji suigrač u OFK Beogradu i najbolji strijelac naše elite u povijesti. "Plavi" su se plasirali na Svjetsko prvenstvo u Francuskoj. To je bio izuzetan uspeh, ostvaren posle raspada SFRJ i međunarodnih sankcija koje nisu izostavile ni nogomet.
Ipak, Petković nije bio učesnik takmičenja u Francuskoj, jer je prihvatio poziv japanskog prvoligaša Avispe iz Fukuoke. U Japanu je Petković ostavio izuzetan utisak, što je uslovilo kasnijim pozivima u redove komšijskih kineskih prvoligaša - Šenhua i Čendau. Ilija Petković je i danas jedan od omiljenih trenera u najmnogoljudnijoj zemlji sveta, a novinari iz Kine i dan danas često posjećuju našu zemlju i Savez.
U međuvremenu, Petković je u sezoni 1999/2000. trenirao i solunski Aris. U nacionalnom Kupu su eliminirali Panathinaikos, a takmičenje su završili u polufinalu.
Dva puta na klupi "plavih"
Poslje tog turnira, Petković je otišao u Kinu. U Nogometni savez, na mjesto izbornika, vratio se krajem srpnja 2003. godine. Bio je to izuzetno težak trenutak za domaći nogomet, jer je samo mjesec ranije doživljen najteži poraz u povijesti - 11. lipnja Azerbejdžan je u Bakuu u kvalifikacijama za Prvenstvo Europe 2004. pobijedio "plave" 2:1.
Petković je solidarizirao ekipu. Vratio je duh i vedrinu u svlačionicu, uspostavio jedinstvo među svim strukturama, došao do dobrih rezultata i polako vraćao kult nacionalnog tima. Dvije pobjede nad Walesom i remi protiv Talijana ipak nisu bili dovoljni da Srbija i Crna Gora osigura plasman na kontinentalno prvenstvo.
Sve se promijenilo na bolje u narednom kvalifikacionom ciklusu. Ilija Petković je postavio nova pravila, apsolutno svaki član nacionalnog tima i organizacije ih je prihvatio. Čvrsta odbrana, pokretljiv vezni red, konkretan napad i sve to pretočeno u kvalitetnu igru, doprinjelo je da Srbija i Crna Gora osvoji prvo mjesto u kvalifikacionoj Sedmoj grupi i direktno se plasira na Svjetsko prvenstvo. Takav uspeh nije zabilježen u skorijoj prošlosti.
Dva podatka su posebno oduševila svjetsku nogometnu javnost. Najprije, reprezentacija nije poražena na 10 kvalifikacijskih mečeva, a primljen je samo jedan gol.
Zanimljivo je da Ilija Petković, u funkciji izbornika, nije poražen ni na jednoj utakmici u kvalifikacijama. Na putu ka Svjetskom prvenstvu u Japanu i Južnoj Koreji 2002. godine ostvario je jednu pobjedu. Tim je preuzeo tri meča pre kraja sljedećeg ciklusa, a ostvario je skor od dvije pobjede i remi. I, na putu ka Njemačkoj 2006, "plavi" su pobijedili na šest od 10 utakmica, dok su preostale četiri završene neriješenim rezultatom.
Najveći dio života je proveo u Beogradu, gdje i danas živi. Oženjen je suprugom Biljanom i imaju sina Dušana.
Toccoa, Georgia
Tokoa je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.491 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 8.491 stanovnika, što je 832 (8,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Visarion Ljubiša
mini|Visarion Ljubiša (1884) Visarion Ljubiša je bio mitropolit crnogorsko-primorski od 1882. do 1884. godine.
Kühlungsborn
Kilungsborn je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.210 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051042.
Visarion Ljubiša
Rođen je 1823. godine u selu Sveti Stefan u Paštrovići klana. Izgubio oca, koji je bio mornar, kao i mnogi od njegovih sunarodnika, kada je imao samo tri godine. Kada je dostigao školski uzrast, majka ga je poslala kod njegovog dede, igumana Save Ljubiše, u manastir Praskvicu. Završio je osnovnu školu u Risnu a zatim pravoslavnu svešteničku školu u Šibeniku, koja je u 1841. uzdignuta na rang bogoslovije.
Kühlungsborn
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Doberan Kilungsborn se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 16,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.210 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 446 stanovnika/km². Kilungsborn je primorski gradić na obali Baltičkog mora.
Visarion Ljubiša
Monaštvo
Godine 1867. izabran je za igumana manastira Morače, a dve godine kasnije za igumana Cetinjskog manastira i profesora na novootvorenoj Cetinjskoj bogosloviji.
Od 1872. do 1875. bio je rektor Cetinjske bogoslovije. U crnogorsko-turskom ratu 1876—1878, imenovan je za sveštenika generalštaba.
Godine 1876. izabran je za prvog predsjednika novoosnovanog Crvenog krsta u Crnoj Gori. Od 1878. do 1882, bio je episkop Zahumsko-raške episkopije, osnovane na oslobođenim teritorijama Crne Gore. Sjedište eparhije je bilo u manastiru Ostrog koji je za te potrebe preuređen i dograđen.
Mitropolit
Posle smrti mitropolita Ilariona Roganovića, Ljubiša postaje mitropolit crnogorske pravoslavne crkve. Otprilike u isto vreme, formira se Ministarstvo prosvete Crne Gore i Ljubiša, kao iskusni pedagog i organizator, postaje njen prvi ministar.
Umro je od tuberkuloze 1884. godine. Sahranjen je u dvorištu Vlaške crkve u Cetinju.
Pulviniska kiselina
Pulviniska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 308,285 Da.
Salem, Utah
Sejlem je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.423, što je 2.051 (46,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Homogene smeše
Homogene smeše su one smeše čiji je sastav isti (jednak) u svim delovima date smeše. Prepoznatljive su po tome što se njihov Hemijska supstanca[[sastav]] uglavnom ne može razlikovati golim okom.
Primer za homogenu smešu : voda, vazduh, vodeni rastvori (šećera, soli itd...)
Charade (film, 1963)
Charade je američki igrani film snimljen 1963. godine u režiji Stanleya Donena. Protagonistica je Amerikanka (čiji lik tumači Audrey Hepburn) koja živi u Parizu, te koja nedugo nakon iznenadne smrti muža doznaje da je isti bio upetljan u neke mračne poslove, te da bi u njih mogao biti upetljan tajanstveni i šarmantni Peter Joshua (čiji lik tumači Cary Grant) koga je upoznala na zimovanju. Film, koji se odlikuje neoubičajenim miješanjem žanrova trilera i screwball komedije, kao i muzikom Henryja Mancinija i animiranom špicom, doživio je veliki uspjeh. Često se smatra jednom od posljednjih velikih uloga Caryja Granta, a brojne pohvale je dobila i njegova partnerica Hepburn. Često se naziva i "najboljim Hitchcockovim filmom koji Hitchcock nije snimio".
Snimljeno je nekoliko remakeova, od kojih je najpoznatiji The Truth About Charlie iz 2002. godine, koji je neslavno propao na kino-blagajnama.
Kazalište u kući
"Kazalište u kući" je bila hrvatska humoristična serija koja je s emitiranjem krenula 2. prosinca 2006. godine. Serija je prerada popularne beogradske humoristične serije "Pozorište u kući" koja se pak emitirala od 1973.-1984. godine. Režiseri "Kazališta" su Tomislav Rukavina i Robert Orhel, a scenaristi su Dani Emir Imamović, Ivan Vanja Runjić, Olja Runjić, Saša Runjić i Diana Pečkaj Vuković.
Sinopsis
Serija prati zgode i nezgode obitelji Gaćina u novozagrebačkom neboderu. Zvonimir "Zvone" Gaćina je 38-godišnji pravnik iz Dalmatinske zagore koji je na studiju u Zagrebu upoznao mladu Sanju Matačić, tadašnju studenticu mikrobiologije. Nakon par mjeseci hodanja, Sanja je obznanila Zvonimiru kako će uskoro postati otac i par se uskoro vjenča.
10 godina poslije, u stanu u Novom Zagrebu, Sanja i Zvonimir žive zajedno sa svojim Dinkom, Sanjinom dominantnom mamom Melanijom Matačić Kurelac, te rođakinjom i studenticom iz Pule, Valentinom Jureško. Osim njihovih života, pratimo i Vilija, Melanijinog prijatelja iz mladih dana koji je pokušava šarmirati, te susjede-gnjavatore Antu i Cicu Maglić.
Swink, Colorado
Svink je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 617, što je 79 (-11,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tofoli, Pescara
Tofoli je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Lassan
Lasan je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.680 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059049.
Tofoli, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Carpiquet
Karpike je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Egejski otoci
thumb|350px|Otoci Egejskog mora podijeljeni na grupe Egejski otoci (Νησιά Αιγαίου, transliteracija: Nisiá Aigaíou; Ege Adaları) je zajednički naziv zaotoke u Egejskom moru, sa kopnenom Grčkom na zapadu i sjeveru te Turskom na istoku; otok Kreta predstavlja južnu granicu otoka. Antičko ime za Egejsko more Arhipelag, se kasnije udomaćilo za sve otočne grupe. Grčki egejski otoci se obično dijele u sedam grupa, sa sjevera prema jugu:
Carpiquet
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1861 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 316 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 64 metara (maksimalnoj 74 m, a minimalnoj 45 m).
Egejski otoci
Gotovo svi egejski otoci pripadaju Grčkoj, i podijeljeni su na devet periferija. Turska posjeduje otoke Imbros (Gökçeada), Tenedos (Bozcaada) i manje otočice uz zapadnu obalu.
Izraz Italijanski Egejski otoci (Isole Italiane dell-’Egeo) se ponekad koristi za otoke koje je Italija zauzela za vrijeme Italijansko-turskog rata 1912. i držala pod svojom vlašću do 1947: Dodekanez, uključujući Rodos i Kastelorizo.
Gandhi (film)
Ghandi je britansko-indijski biografski film snimljen 1982. u režiji Richarda Attenborougha. Radnja prikazuje život Mahatme Ghandija, znamenitog borca za nezavisnost Indije od Britanskog Carstva. Posvećen jednoj od najvažnijih ličnosti 20. vijeka, Ghandi je predstavljao jednu od najprestižnijih filmskih produkcija svog vremena. Snimao se na lokacijama u Indiji, gdje je Ben Kingsley, koji je tumačio naslovnu ulogu, dočekivan kao božanstvo. Za scenu u kojoj je rekonstruiran Ghandijev pogreb je angažirano čak 300.000 statista, što je prema, Guinessovoj knjizi rekorda, čini najmasovnijom scenom u historiji filma.
Film je doživio brojne pohvale od strane kritike, a nagrađen je i sa nizom Oscara, uključujući Oscar za najbolji film te za za najboljeg glumca koga je osvojio Kingsley.
Sterol 24-C-metiltransferaza
Za dejstvo ovog enzima je neophodan glutation. On deluje na opseg sterola sa 24(25)-dvostrukom vezom u bočnom lancu.
Bergicourt
Beržikur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 131 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 93 metara (maksimalnoj 185 m, a minimalnoj 78 m).
Turriaco, Gorizia
Turriaco je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2749 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Kraljevstvo Nekor
Kraljevina Nekor (berberski: Tagldit n Nkor) je bio emirat u oblasti Rif u današnjem Maroku. Prijestolnica joj je ispočetka bila Temsaman, a kasnije Nekor. Osnovao ju je 710. jemenski doseljenik Salih I ibn Mansur al-Himyarī godine temeljem darovnice tadašnjeg omejadskog kalifa. On je tamošnja berberska plemena preobratio na islam; ubrzo nakon toga su Berberi, nezadovoljni strogim ograničenjima koje je nametala nova religija, svrgnuli i na mjesto vladara postavili čovjeka poznatog kao az-Zaydi iz plemena Nafza. Međutim, ubrzo su se predomislili i Saliha vratili na mjesto vladara; njegova dinastija, poznata kao Banū Sālih, vladala je oblašću Rifa sve do 1019.
Niles, Ohio
Najls je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.266, što je 1.666 (-8,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lindenberg (Vorpommern)
Lindenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Demin. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 252 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13052048.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Demin Lindenberg se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Demin. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 44 metra. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 252 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Legiranje
Legiranje predstavlja postupak dodavanja drugih metala (legirajućih elemenata) u osnovni metal u cilju postizanja željenih fizičko-hemijskih ili mehaničkih osobina. Kao postupak primenjuje se u metalurgiji, a napoznatiji primer je čelik. Čelik je legura železa (osnovni element) i ugljenika (osnovni legirajući element) i niza drugih legirajućih elemenataOsnovni metali za legiranje su cink i aluminijum.Korozija je proces oksidacije metala koji se vrsi pod uticajem vlage i gasova iz vazduha..
Löbnitz (Vorpommern)
Lebnic je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 660 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057054.
Pumiliotoksin 251D
Pumiliotoksin 251D je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 251,408 Da.
Flesinoksan
}}
Flesinoksan (DU-29,373) je potentan i selektivan parcijalni/skoro-pun agonist 5-HT1A receptora iz fenilpiperazinske klase.
Flesinoksan je originalno razvijen kao antihipertenziv, a kasnije je utvrđeno da poseduje antidepresivne i anksiolitske efekte na životinjama. Konsekventno, on je klinička ispitivanja su sprovedana za tretman kliničke depresije i generalizovanog anksioznog poremećaja. Utvrđeno je da je ima robastnu efikasnost sa veoma visokom tolerabilnošću, ali je zbog nepoznatih razloga njegov razvoj prekinut. Kod pacijenata on poboljšava REM san, snižava telesnu temperaturu, i povišava nivoe ACTH-a, kortizola, prolaktina, i hormona rasta.
Homogenizacija (metalurgija)
Homogenizacija se izvodi se tako što se materijal zagreva do 100 °C stepeni ispod A4 temperature (1147 °C). Tu se drži određeno vreme (nekad i do 100 sati).
Kod legiranih čelika u zavisnosti od vrste legirajućih elemenata dešava se da kad se materijal ohladi ima nehomogen hemijski sastav. Stvori se klica za rast čvrste faze, najčešće su to atomi gvožđa i ugljenika, ali mogu i neki legirajući elementi čiji su atomi veliki i sporo difunduju. Zbog toga se obrazuje dendrit.
Spada u termičke obrade sa faznom transformacijom.
Fensuksimid
Fensuksimid je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 189,211 Da.
Leucin-tRNK ligaza
Leucin-tRNK ligaza (, leucil-tRNK sintetaza, leucil-transferna ribonukleatna sintetaza, leucil-transferna RNK sintetaza, leucil-transferna ribonukleinsko kiselinska sintetaza, leucin-tRNK sintetaza, leucinska translaza) je enzim sa sistematskim imenom L-leucin:tRNKLeu ligaza (formira AMP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Fizostigmin
Ova supstanca je sintetisana 1935. Dostupna je pod imenima: Antilirium, Isopto Eserine, Eserin salicilat i Eserin sulfat.
Farmakologija
Fizostigmin deluje tako što ometa metabolizam acetilholina. On je kovalentni (reverzibilni - veza se hidrolizuje) inhibitor acetilholinsteraze, enzima odgovornog za razlaganje acetilholina u sinaptičkim rascepima neuromuskularnih spojeva. On indirektno stimuliše nikotinske i muskarinske receptore.
Biosinteza
Biosinteza fizostigmina je predložena počevši od triptaminske metilacije i postheterociklizacije katalisane nepoznatim enzimom:
Mensa (udruženje)
Mensa ( - sto) je najstarije i najveće međunarodno udruženje visokointeligentnih pojedinaca. Osnovni i jedini uslov za priključenje jeste da se poseduje količnik inteligencije viši od 133 po Bineovoj odnosno 148 po Katelovoj skali.
Istorija
Mensa je osnovana 1946. godine u Engleskoj. NJeni osnivači, australijski advokat Roland Beril i engleski naučnik dr Lanselot Ver, želeli su da stvore udruženje za natprosečno inteligentne osobe koje će biti potpuno apolitično i oslobođeno svih rasnih i religioznih predrasuda ili razlika.
Od tih skromnih početaka Mensa je porasla u pravu međunarodnu organizaciju sa 50 nacionalnih Mensi širom sveta. NJeno članstvo broji oko 100.000 (u preko 100 zemalja) visoko inteligentnih pojedinaca sa najvećim brojem članova u SAD (50.000) i Britaniji (25.000).
2006. godine Mensa je na velikom okupljanju u Orlandu, Florida obeležila 60 godina postojanja.
Ciljevi i oblici delovanja
Kao što je to opisano u Mensinom Statutu njeni osnovni ciljevi su: da identifikuje i razvija ljudsku inteligenciju za dobrobit čovečanstva; da podrži istraživanje prirode, karakteristika i upotrebe inteligencije; da obezbeđuje podsticajnu intelektualnu sredinu i društvene uslove za razvoj i unapređenje ljudske inteligencije i svojih članova.