cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jovan Jovanović Zmaj
Zmaj o Hrvatima
Zmaj je nastojao da se izdigne iznad nametanih konflikata koji su uzrujavali srpski i hrvatski narod. Ta ga je osobina približila đakovačkom vladici Štrosmajeru s kojim je neko vreme održavao redovnu prepisku.
24 juna 1899 i na Plitvičkim jezerima, Plitvičkom Ljeskovcu lički srpski rodoljubi takođe su organizovali proslavu 50 godina Zamajevog književnog rada. Iz Zagreba trebalo je da Zmaj i učesnici njegove proslave krenu na Plitvice i da se proslava tu završi. Koreničani i Vrhovljani već su sve spremili. Fijakeri su bili naručeni za goste sa stanice u Košarama. U Plitvičkom Ljeskovcukod hrama crkve Lazarice sakupilo se više ljudi nego obično, da dočekaju i vide slavnog pesnika. No umesto njega stiže telegram: "Ne možemo doći ..." Ban Kuen Hedervari ne dopušta da se iz Zagreba ide na Plitvice. U arhivama negdašnje zagrebačke vlasti nalazi se pod brojem 3190 od 26.VI.1899g. tekst brzojava podpisan od podbana Krajčovića uz Kuenov paragraf o "odustajanju" od odlaska na Plitvice. Tom prilikom vlastima u Koreici dat je nalog da se ne sme dozvoliti ni družtvima (čitaoničkim) ili inim voditi ili nositi srbske zastave k svečanosti. A kako je protekla proslava na Plitvicama ima nekoliko poverljivih akata. Osobito su zanimljiva dva brzojava s Plitvica zagrebačkim vlastima: U jednom se uz izjavu najdublje "smijernosti da je veliki zbor na Jezerima obdržan u najboljem redu, čemu su najviše doprineli Ilija Mašić, Petar Šorak i Mile vitez Zubović... Sa hrvatskih Plitvičkih Jezera sakupljeni pod ličnim hrvatskim barjakom pozdravljaju vas, hrvatskog velikog župana u ime pedesetorice Hrvata svećenici Domines, Gregorić, Babić". U drugom se kaže: "Prigodom proslave Zmajeve na Plitvičkim Jezerima kliče srbski zbor "Živio!" Nekim čudom javiše se obe strane pozdravljanjem, svaka sa svojih razloga. Zmajev jubilej bio je najvidljiviji dokaz njegovog boravka u Zagrebu. Godine 1901 Zmaj napusta Zagreb i seli se u Kamenicu.
U svojim pjesmama, Zmaj Hrvate naziva "srpskom braćom", te zagovara jedinstvo Srba i Hrvata koje vežu "bratstvo i krv".
U pjesmi "Šta se čuje?", koju je objavio 1883. u svom pjesničko-političkom časopisu "Starmali", govori o patnji i nevoljama Hrvata i poziva Srbe da po tom pitanju ne budu neutralni, već da pomognu Hrvatima. U toj pjesmi Hrvate naziva "braćom našom" i govori kako je dužnost bratska na koju "krv poziva" pomoći im bez obzira na sve, a oni neka posle Srbima vrate "kako god im volja". Pjesma je napisana u vrijeme aktivnih pokušaja mađarizacije Hrvatske i post-revolucionarnog zahlađenja srpsko-hrvatskih odnosa u Austrougarskoj monarhiji.
Dio ove pjesme ("Hrvat se ne bori da što kome otme..." itd.) je bio izrecitiran pri prvoj posjeti hrvatskog predsjednika Franje Tuđmana gradu Vukovaru, koji je tada bio nedavno reintegriran u hrvatski ustavno-pravni sustav.
U listu "Glas Crnogorca" na Cetinju, 1897. godine objavljuje pjesmu "Za ujedinjenu hrvatsku i srpsku akademsku omladinu" u kojoj propagira jedinstvo i bratstvo Srba i Hrvata :
Izvori
Zmaj Jovan Jovanović je bio poznat i po Nevenu, TV-seriji za decu u produkciji RTB koja je snimljena 1973. godine po motivima njegovih dela, a u kojoj ga je glumio Mića Tomić.
Crkva Vaznesenja Gospodnjeg u Požarnici
Opis
Crkva je devastirana 1994. godine, podmetanjem eksplozivnih naprava u unutrašnjost. Crkveni mobilijar u potpunosti je uništen. Sačuvane zidne slike su u veoma lošem stanju. Crkva je obnovljena 2016. godine zahvaljujući sredstvima grada Tuzle u iznosu od 21.000 KM, sredstvima Vlade Tuzlanskog kantona, grada Bijeljine i donatorskim sredstvima brojnih pojedinaca.
Jovan Jovanović Zmaj
Vanjske veze
Nadamo se da je dovoljno!!!!
Crkva Vaznesenja Gospodnjeg u Požarnici
Opis
Zapadno od crkve, 1982. godine je izgrađen Svetosavski dom, uništen 1994. i obnovljen 2003. godine. Dom je gabarita 7,05 x 15,60 m, ima podrumsku i prizemnu etažu, pokriven je dvovodnim krovom. Tokom 1975. godine je izgrađen parohijski dom, uništen 1994. i obnovljen 2008. godine. Dom je gabarita 9,90 x 10,20 m, ima prizemnu i spratnu etažu, pokriven je dvovodnim krovom. Na udaljenosti od cca 70 m južno od crkve, nalazi se višestoljetni hrast. Obim debla mjeren na prsnoj visini iznosi oko 505 cm, a širina krošnje hrasta iznosi 25 metara. Uz crkvu nalazi se skupina od 10-tak grobova. Najstariji nadgrobnici datiraju od početka 20. vijeka, a u nekolicinu grobova su sahranjene žrtve fašističkiog terora iz II svjetskog rata.
Steyr HS .50
Utjecaj u svijetu
U februaru 2007., britanski Daily Telegraph izvjestio je od američkih izvora, da irački pobunjenici koriste više od 100 Steyrovih snajpera. Prvi američki vojnik ubijen je njime nakon svega 45 dana od isporuke brodom u Iran. Međutim, Franz Holzschuh, CEO Steyra, izjavio je da nitko nije kontaktirao proizvođača, kako bi se usporedili serijski brojevi na oružju, kako bi se provjerili da li su snajperi pronađeni u Iraku, doista bili dio iranske pošiljke. Također, austrijski proizvođač se branio time da su prava na korištenje patenta na HS .50 istekla godinu dana ranije, te se u nekoliko zemalja svijeta proizvode lažne kopije. U aprilu 2007., Daily Telegraph priznao je da nije bio u mogućnosti provjeriti priču koju su objavili u februaru iste godine.
Američko središnje vojno zapovjedništvo je krajem 2007. izvjestilo je da u Iraku nisu pronašli ili oduzeli snajpere austrijskog proizvođača. O tome su pisale i austrijske novine Wiener Zeitung 29. 3. iste godine. Proizvođač Steyr Mannlicher je izjavio da je tvrtka zainteresirana za cijeli slučaj, jer priča objavljena u Daily Telegraphu ne šteti samo njima, nego i samoj Austriji.
Korisnici
mini|280px|desno|Steyr HS .50 s posebnom optikom
HS .460
Snajper ima mogućnost korištenja streljiva kalibra .460 Steyr (11,6x90), odnosno snajperska puška je namijenjena tržištima gdje je zabranjena uporaba streljiva kalibra 12,7x99 kod privatnih korisnika, dok je korištenje streljiva kalibra 11,6 mm, primjerice u Kaliforniji.
HS .50 M1
HS .50 M1 je nadograđena inačica Steyr HS .50 polu-automatskog velikokalibarskog snajpera. Ovaj model ima okvir s pet metaka smještenih s lijeve strane (kao i Denel NTW 20), ima duže Picatinny šine koje se osim na vrhu nalaze i na bočnim stranama snajpera. Tu je i podesiv kundak te dvonožno ili tronožno postolje novijeg dizajna.
Bistrița (rijeka)
Bistrița čita se Bistrica (rumunjski: Râul Bistrița, zvana i Bistrița Moldoveană - Moldavska Bistrica) je rijeka u Rumunjskoj duga oko 260,3 km, pritoka Sireta.
Geografske karakteristike
Bistrița izvire u Istočnim Karpatima na planini Rodnei, od tamo teče prema jugoistoku kroz gradove Buhuși, Piatra Neamț do ušća u Siret 8 km južno od grada Bacău.
Bistrița ima sliva velik oko 7082,7 km².
Na Bistriți je podignuto nekoliko hidroelektrana.
459. pne.
Godina '''459. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Vibulana i Uritina (ili, rjeđe, godina 295. Ab urbe condita). Oznaka 459. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Ostaci grada Morgantina na Siciliji
Vid
Vid je jedan od pet osjeta kojemu je organ oko, a pomoću kojega primjećujemo, razaznajemo svjetlo, boje, oblike i udaljenosti.
On the Sunny Side of the Street
On the Sunny Side of the Street je američka zabavna pjesma iz 1930. godine koju je komponirao Jimmy McHugh, a za koju je tekst napisala Dorothy Fields. Originalno je zamišljena za brodvejski mjuzikl Lew Leslie's International Revue, ali ju je njen optimistični tekst, kojim se prkosilo nedaćama Velike depresije, učinio jednom od najpopularnijih pjesama svog doba. Otada su je snimili mnogi ugledni izvođači, a dugo vremena je u instrumentalnoj verziji bila popularna kao dio standardnog repertoara jazz muzičarima.
Chiliu, Godinești
Chiliu je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Godinești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Guthrie, Oklahoma
Gatri je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.191, što je 266 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Besarabijska gubernija
Besarabijska gubernija (ruski: Бессарабская губерния) sve do 1873. - Besarabijska oblast (Бессарабская область) bila je jedna od administrativnih jedinica Carske Rusije koja je egzistirala od 1812. do 1917.
Historija
Historija te administrativne jedinice počela je nakon što je Carska Rusija nakon Rusko-turskog rata (1806–1812) i potpisivanja Bukureštanskog mira 16. maja 1812. pripojila Besarabiju. Nakon tog je 29. aprila 1818. objavljen je dekret o formiranju Besarabijske oblasti, a 29. februara 1828. izdan je propis za upravljanje tom oblasti. Nakon tog je carsko vijeće 28. oktobra 1873., odlučilo da se Besarabijska oblast preimenuje u Besarabijsku guberniju.
Na početku 20. vijeka Besarabijska gubernija bila je administrativno podjeljena, na 8 grofovija (уезд), 211 općina, 12 gradova, 3 utvrde i 3564 sela.
Od samog početka administrativni centrar bio je Kišinjev. Besarabijska gubernija prestala je postojati za turbulentnih vremena Ruske revolucije 1917. kad se raspadala vojska i u zemlji zavladala anarhija, točnije do 15. decembra 1917. kad je na njezinom ozemlju uz pomoć rumunjske vojske osnovana Moldavska Demokratska Republika.
Oko 70% teritorija bivše Besarabijske gubernije pripalo je Moldavskoj republici a oko 30 % Ukrajini.
Gerilski rat
gerilsko ratovasnje (također iregularno ratovanje, četovanje ) je ratna strategija koja se sastoji u korištenju malih ali pokretnih jedinica koje izvode zasjede, prepade i sabotaže, u svrhu slabljenja neprijateljske logistike i morala kako bi ga se dugoročno onesposobilo za dalje vođenje ratnih operacija.
Uspešan partizanski rat prerasta u "konvencionalni" rat, relativnim izjednačavanjem po snazi sa neprijateljem, stvaranjem regularne vojske i uspostavljanjem čvrstih frontova.
Izraz gerila se ponekad koristi i za neke mirnodopske djelatnosti, ako se obavljaju mimo ustaljenih pravila, kao na primjer gerilski marketing ili gerilska kinematografija. Bogdan Pavkovic vazi sa najveceg gerilca svih vremena iz redova vojske Jove Kotora Vukovica.
Naziv
Naziv gerila potječe iz španskog jezika gdje riječ guerrilla doslovno znači "mali rat" ili "ratić", odnosno deminutiv za riječ "rat" (guerra). U španskom jeziku se za gerilca koristi izraz guerrillero, dok je s vremenom sama riječ guerrilla postala sinonim za gerilski pokret ili gerilske paravojne formacije.
Španski rat za nezavisnost
Pojam gerile je nastao tokom Napoleonove kampanje na Pirinejskom poluotoku (1808 - 1813), prilikom koje su francuske snage na samom početku okupirale Španiju, ali se poslije nisu mogle nositi s gerilcima koji su uživali široku podršku među stanovništvom. Regularna španska vojska nije bila odmah uništena, ali je nizala poraz za porazom:
mini|Sukob Francuza i španskih gerilaca.
Tokom čitavog rata, ostao je izvestan deo zemlje neokupiran. Pa i posle lične intervencije Napoleonove, razbijanja španske regularne vojske 1809, raspuštanja Centralne hunte, rodoljubi se sklanjaju u Kadiz koji postaje prestonica nezavisne Španije. Gerilski otpor se nastavlja, ali sa omasovljenjem gerilskih odreda došlo je do opadanja njihove vojničke moći:
Unatoč svemu, dugotrajan španski otpor je ostavio snažan dojam na evropsku javnost i nagrizao famu o Napoloenovoj nepobjedivosti i vojničkom geniju.
Kineski građanski rat
Kineski građanski rat se, s dužim prekidom, vodio od 1927. do 1950. godine, između vlade Republike Kine i pobunjenika na čelu sa Komunističkom partijom Kine. Iz gerilskih odreda, posle poraza Prve velike revolucije (od 1925—27), izrasla je kineska Crvena armija. Vođa kineske revolucije Mao Tse-tung više puta je naglašavao njen partizanski karakter, istovremeno odbacujući „partizanštinu" u smislu nedostatka jedinstva i discipline:
mini|Komunističke vođe govore preživelima Dugog marša.
Narodnooslobodilačka borba Jugoslavije
minijatura|Dalmatinci u maršu.
Partizanski rat je, već od 1941. godine, bio osnovna forma narodnooslobodilačke borbe, koja je brzo prerasla u masovan, svenarodni oružani ustanak i rat. Za razliku od drugih pokreta otpora, partizanski rat u Jugoslaviji nije bio tek pomoćna forma uz ilegalnu aktivnost u gradovima ili uz dejstvo regularne vojske (koje na početku ustanka nije bilo). Iskustvo ustanka u Srbiji (1941) pokazalo je da oružani ustanak treba razvijati ne samo u masovnost, to jest kvantitativno, već i kvalitativno. Pokazalo se da se mora preći na stvaranje pravih vojnih jedinica, sposobnih da napuste svoju teritoriju i da ratuju gdje god je potrebno.
U toku samog rata, već prve godine, iz partizanskih odreda organizovano izrastaju regularne vojne jedinice, nevezane za teritoriju, i stvara se nova regularna jugoslovenska vojska. Narodnooslobodilačka vojska razvija se sve vreme rata bez ikakve materijalne pomoći spolja, sve do pred kraj rata, naoružavajući se u borbi od neprijatelja. Uz novu regularnu armiju su uporedo nastavili da se organizuju i dejstvuju partizanski odredi. Tako je narodnooslobodilačka vojska primenjivala kombinaciju partizanskog ratovanja sa frontalnim borbama.
Capelle-et-Masmolène
Kapel et Mamolen je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Nim.
The Sound of Her Voice
The Sound of Her Voice je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space, premijerno prikazana 10. juna 1998. godine. Radnja prikazuje kako posada Defianta odlazi spasiti brodolomku na udaljenoj planeti koja pri tome razgovara sa članovima posade.
Capelle-et-Masmolène
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 373 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 246 metara (maksimalnoj 267 m, a minimalnoj 148 m).
Gerilski rat
Narodnooslobodilačka borba Jugoslavije
Ustanak je od samog početka organizovano vođen od strane KPJ, kao "permanentni rat do istrebljenja — protiv okupatora i domaćih izdajnika."
Obeležja
Razvojem partizanskog rata, borba protiv okupatora se nastavlja i nakon što je državna teritorija okupirana. Partizanskim oblikom oružane borbe agresoru se nameće dugot­rajna iscrpljujuća oružana borba i produžetak rata. Cilj gerilskog načina ratovanja je da se snage okupatora razvlače po celom ratištu i postepeno slamaju, a snage oslobodilaca neprekidno rastu i jačaju, preduzimanjem ogromnog broja napada, uz svestranu podršku stanovništva.
Glavne karakteristike partizanskog rata su ofanzivnost, držanje inicijative i izbegavanje krutih frontova. Partizanski rat je često po svom karakteru opštenarodni, pa u njemu učestvuju i one kategorije stanovništva koje su najčešće pošteđene učešća u "regularnom" ratu (žene, deca i sl.).
Preuzimanje inicijative
Za razliku od "regularnog" rata, načelo preuzimanja inicijative ima u partizanskom obliku oružane borbe najširi značaj. Inicijativa je u prvom redu vezana za sistem komandovanja, a primenljiva je na svim nivoima - strategijskom, operativnom i taktičkom, pa i u postupcima pojedina­ca. To je stalna spremnost za neposredno stupanje u dejstvo, kada god borbena situacija pruži izgled za uspeh, preuzimajući na sebe od­ govornost za slobodno izabranu akciju. Inicijativa omogućava brzo reagovanje na svaku situaciju i postizanje iznenađenja. Njeno delovanje je neophodno zbog široke decentralizacije komandovanja, a omogućeno je idejnim jedinstvom svih snaga borbe i otpora.
U partizanskom obliku oružane borbe inicijativa nije samo jedno strategijsko i taktičko načelo, već obavezni stil rada svih jedinica i pojedinaca. Starešine, pa čak i borci dužni su da bez čekanja na nova naređenja, koja u partizanskim uslovima mogu često izostati ili za­kasniti, sami pronalaze mogućnosti za uspešno dejstvovanje, uzima­jući na sebe odgovornost u pogledu važnosti i uspešnog izvršavanja poduzete borbene radnje.
Stvaranje slobodnih teritorija
Partizanske i ustaničke vojske redovno stvaraju manje ili veće slobodne teritorije, što ih navodi da pređu na kombinovani ili frontalni oblik oružane borbe, koji ih stavlja u neravnopravan položaj i neminovno dovodi do velikih gubitaka žive sile. Duga odbrana može da oslabi moral partizanskih jedinica i naroda. Takođe smanjuje šanse da se dođe do plena u materijalu. S druge strane, sačuvanim snagama lakše je stvarati nove slobodne teritorije s manje gubitaka nego što bi pro­uzrokovala uporna frontalna odbrana postojeće. Samo izuzetno va­žan cilj odbrane, kao što je zaštita ranjenika i većih zbegova, te stva­ranje vremena glavnini za važan manevar, može zahtevati upornu privremenu frontalnu odbranu delom snaga.
Očevidi o partizanskom ratovanju
Mnogi strani očevici zabeležili su svoje utiske o partizanskom ratovanju u okupiranoj Jugoslaviji u drugom svetskom ratu. Šef britanske vojne misije pri NOVJ Fitzroy MacLean zabeležio je sledeća zapažanja o ovom "neobičnom" ratu:
"Rat koji su partizani vodili bio je neobičan. Nije bilo ustaljenog fronta. Kako su se, uglavnom, borili pešadijskim naoružanjem, sa ograničenim zalihama municije, protiv dobro obučenog, dobro naoružanog, dobro opremljenog, dobro snabdevenog i motorizovanog neprijatelja, podržanog oklopnim jedinicama, artiljerijom i avijacijom, morali su da izbegavaju frontalnu borbu u kojoj bi neizbežno gore prošli. Da bi uspeli, bilo je nužno da očuvaju inicijativu, da ne dozvole da ona pređe u ruke protivnika. Cilj je bio da se napadne neprijatelj tamo gde je predstavljao najizdašniju metu, gde je bio najslabiji i, iznad svega, gde je to najmanje očekivao. Podjednako je bilo važno da se, kad postignu cilj, ne zadržavaju, već da odmah nestanu u okrilje brda i šuma, gde ih potera ne može doseći."
- Fitzroy MacLean
Britanski obaveštajac Basil Davidson je sumirao partizansku taktiku na sledeći način:
"Njihova taktika se može sažeti u nekoliko općih principa. Rani odredi živjeli su i rasli eliminisanjem policijskih postaja, otimanjem par pušaka i ovdje par tamo, postupno postajući hrabriji i uvježbaniji, rijetko se boreći u mjestu, uvijek u pokretu. Iz tih ranih iskustava izraslo je solidno opće razumijevanje uslova koji jedino mogu pružiti nadu u uspjeh: održati najviši mogući stupanj iznenađenja, napadati neprijatelja u pozadinu ili u bok, odbiti bitku pod neprijateljskim uvjetima, izbjeći odmazde god je moguće, ali nikada ne dopustiti da opasnost od njih bude izgovor za neaktivnost."
- Basil Davidson
Postoje i zabeleške o partizanskom ratovanju sa "druge strane", tj. od visokih okupacionih zapovednika. Italijanski guverner okupirane Crne Gore Alessandro Pirzio Biroli je sastavio detaljan izveštaj o partizanskim metodama borbe, u kome između ostalog piše sledeće:
Partizanski rat bez fronta i pozadine, bez jasne vatrene linije, ali gde je svaki pedalj zemlje poprište borbe, porazno utiče na moral okupatorskih snaga. Zapovednik 2. oklopne armije Vermahta, general Lothar Rendulic ostavio je zabelešku o tome kako je partizansko ratovanje u Jugoslaviji iscrpljivalo njegove vojnike, te su tražili premeštaj na Istočni front:
"Nije bilo ni jednog nemačkog vojnika kome je partizanski rat bio drag. U nedeljama nakon mog dolaska na Balkan primio sam zahteve više od 1000 vojnika svih činova u kojima oni traže premeštaj na rusko ratište, iako su tamo stalno vođene velike borbe."
- Njemački senior-general Lotar Rendulic
Razvojem borbenih dejstava partizanski rat gubi gerilski karakter i prerasta u pravi rat. Nemački zapovednik okupiranog Balkana feldmaršal Maximilian von Weichs je u jesen 1943. godine zaključio da je rat u Jugoslaviji izgubio karakter gerilskog rata:
Prioli, Cosenza
Prioli je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Osteria Nuova, Alessandria
Osteria Nuova je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Vettori-Caporale, Lucca
Vettori-Caporale je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Arroyo del Burro, Balleza
Arroyo del Burro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2493 m.
Kirschau
Kiršau je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.468 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625260.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Baucen Kiršau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 250 metara. Površina opštine iznosi 6,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.468 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 379 stanovnika/km².
Pata de Vaca, Uruapan
Pata de Vaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1707 m.
Kitzen
Kicen je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.932 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729210.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lajpcig Kicen se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 120 metara. Površina opštine iznosi 26,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.932 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 72 stanovnika/km².
Bilja Krstić
Biljana „Bilja“ Krstić (Niš, 9. novembar 1955) je srpska muzičarka.
San Juan Chico, Ocotlán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1527 m.
Bilja Krstić
Biografija
Na domaćoj pop sceni Bilja Krstić je prisutna dugi niz godina. Posle grupa Suncokret i Rani mraz započinje solo karijeru i izdaje tri albuma pop orijentacije.
Uporedo sa karijerom pop pevačice Biljana sledi svoje najdublje afinitete i više godina strpljivo prikuplja autentične audio i notne zapise izvorne muzike. To su uglavnom retko izvođene a većinom i neobjavljene muzike teme sa Kosova, južne Srbije, Timočke Krajine, Makedonije, Rumunije, Bugarske i Mađarske. Rezultat ovog rada su kompakt-diskovi "Bistrik" i "Zapisi", koji su nastali kao fuzija tradicionalne muzike i savremenog aranžerskog postupka. Tokom 2003. godine Bilja i Bistrik su radili na muzici za film Zona Zamfirova. Sa svojim kolegama sa FMU-a 2001. godine osniva orkestar Bistrik i postiže velike uspehe u svetu i u Srbiji.
Treći CD – pod nazivom Tarpoš, koji se pojavio na evropskom tržištu 23. marta 2007 u izdanju nemačke izdavačke kuće -{Intuition – Schott music}- kod nas je objavljen u izdanju PGP-RTS.
Diskografija
Bilja Krstić: Bilja Krstić i Bistrik Orkestar:
Bistrik Orkestar
Formiran 2001. godine, uključuje 9 članova od kojih je većina svršenih studenata Fakulteta Muzičke Umetnosti u Beogradu: Bivši članovi:
Pie de la Manzana, Tlacoachistlahuaca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1308 m.
El Frijol, Santa María Tlahuitoltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2006 m.
Opština Bratca, Bihor
Bratca je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Dorothy Fields
Dorothy Fields (15. jul 1905 – 28. mart 1974) bila je američka libretistica i tekstopisac. Rođena je kao kćer Lewa Fieldsa, vodviljskog zabavljača i brodvejskog producenta. Braća su joj bili scenarist Herbert i dramatičar Joseph Fields. Napisala je preko 400 pjesama, od koje su mnogi bili hitovi, i smatra se jednom od prvih žena koja je ostvarila uspješnu karijeru u Tin Pan Alleyu i Hollywoodu.
Godine 1936. je njena pjesma The Way You Look Tonight, stvorena s Jeromeom Kernom za film Swing Time, nagrađena Oscarom.
Curtis Hanson
Curtis Lee Hanson (24. mart 1945 - 20. septembar 2016) bio je američki filmski režiser, scenarist i producent, najpoznatiji po filmu L.A. Confidential, za koga je osvojio Oscar za najbolji adaptirani scenario.
Santa Ana de Nahola, Tula
Santa Ana de Nahola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Tula.
Чента
Чента је насеље града Зрењанина у Средњобанатском округу. Чента - представља типично банатско село. Највећу специфичност представља географски положај села, јер су центри, Београд, Зрењанин и Панчево на готово подједнакој удаљености. Административни центар је Зрењанин, али је економска повезаност са Београдом далеко јача, нарочито због великог броја ченћана који су запослени на територији Београда. Према попису из 2011 (Попис становништва 2011. у Србији) било је 3050 становника.
Историја
Први помен Ченте датира из 1549. године, у једном турском тефтеру, о опису Сегединског санџака. Тада су забележена 22 домаћинства (именом и презименом) и Воја калуђер. Готово све време турске владавине над данашњим Банатом, Чента је била насељена, иако се не помиње у Пећком катистигу ни 1660, као ни 1666. године. Тада је забележено само насеље Јечин, североисточно од данашњег села. Јечин је насељен у време изгона Турака из Баната, 1717. године када је у селу било 13 домова и поп Петар. Део Јечина се преселио у Ченту, где је поп Петар и сахрањен, а његов споменик је сачуван, код Старе цркве, до данашњег дана. На Марси јевој карти Баната из 1723/25. године, Чента (Чрента) је забележена као запустело село, али већ 1727. године, забележена су 22 домаћинства, те је вероватно да је било насељено и 1723. године, али се становништво пред пописивачима разбежало.
Чента је много страдала у време упада Турака, 1736/37. године, па је, од пређашња 22 дома, остало само 7. Главни узрок смањења броја становника је била куга. Постоји поименични попис ових домаћинстава. Према попису из 1748. године, Чента има 58 домова. Године 1750/53. село улази у састав Банатске земаљске милиције, а касније припада XII Немачко-Банатском пуку, све до 1873. године, када је укинута Војна граница, а Чента припала Торонталској жупанији. Назив села потиче, вероватно, од старословенске речи „Чантра“ (торба), јер је село, у средњем веку, било окружено барама и мочварама, па се. током већег дела година, налазило практично на острву, а мештани, у том селу, сакривени као у каквој торби, од непожељних пролазника и порезника. Уласком Ченте у састав Војне границе 1753. године, село добија назив Леополдово и тај назив задржава све до 1883. године, када се селу враћа пређашњи назив. У Старом селу, постојала је црква, изграђена 1743. године, од плетара и набоја. Црква је срушена и обновљена 1991. године. Нова црква, саграђена је у садашњем центру села, 1802. године. Олтар, звона и читав објекат, налазе се под заштитом државе, од 1974. године. Црква је прославила двесто година постојања, 2002. године.
Демографија
У насељу Чента живи 2448 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,2 година (38,1 код мушкараца и 40,3 код жена). У насељу има 960 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,25.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Barnum, Iowa
Barnam je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 191 stanovnika.
Ojo de Agua, Tijuana
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Mineral, Illinois
Mineral je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 237, što je 35 (-12,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mauricio Pinilla
Mauricio Ricardo Pinilla Ferrera (Santiago, 4. veljače 1984.), bivši čileanski nogometaš i reprezentativac. Za reprezentaciju je igrao od 2003. do 2016. godine.
El Escribano, Tampico Alto
El Escribano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Шурјан
Šurjan je naselje u Srbiji u opštini Sečanj u Srednjobanatskom upravnom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 253 stanovnika.
Šurjan je pogranično mesto, na granici sa Rumunijom.
Istorija
Selo Šurjan, u neposrednoj blizini Jaše Tomića, udaljeno je od rumunske granice nepuna 2 km. Po prvi put se pominje ime Šerjen (Serjen) 1470. godine ime je dobilo po imenu vlastelina Šerjena. Godine 1717. dobija ime Šurjan, i pošto su stanovnici napostili mesto Šurjanu ostalo je samo 32 kuće. U polovini toga veka doselili su se srpsko stanovništvo i godine 1783. nastanili su se u sela Vojne granice Samoš, Šurjan i Boku. Doselili se sa pograničnog sela Čavoša na rumunskoj strani. Tako da je tada povećano na 69 kuća. U XVIII veku podignuta crkva i bila su 484 pravoslavnih i 20 katoličkih stanovnika. Po puštanju u saobraćaj železničke pruge Sečanj – Pardanj (1889. god.) Šurjan je dobio železničku stanicu. A 1902. god. podignuta je škola. Populacija kroz istoriju.
Crkva spomenik kulture
Prisilno katoličenje i pomađarivanje koje su sprovodile lokalne vlasti pograničnog sela na rumunskoj strani, navelo je srpsko stanovništvo da 1783. pređe u sela Vojne granice Samoš, Šurjan i Boku. Tada su stanovnici Čavoša preneli ikone sa svog ikonostasa u Šurjan, čija je Vaznesenjska crkva u današnjem obliku podignuta 1940. na mestu starijih građevina (prve iz 1765. i druge iz 1835). Sve prenete ikone iz rumunskog Čavoša (njih tridesetak) i dva para carskih dveri, nastale u XVIII stoleću, podeljene su u tri serije prema stilskim osobenostima. Prva grupa pripada krugu zografa oko Nedeljka Popovića Šerbana i sve imaju kao okvir uzanu zlatnu i crvenu traku, a preslikane su delimično ili potpuno. Na njima je graficizam manje izražen, pojednostavljena je linija odeće, ali čist kolorit i solidna tehnika upućuju na Šerbana ili njegove saradnike. Drugu seriju čine ikone slabog seoskog majstora, više etnografskih nego umetničkih vrednosti. Celivajuće ikone čine treću grupu zajedno sa ikonom sv. Simeona i sv. Save Srpskog. Postoji još jedna veća živopisana drvena ploča, verovatno deo ikonostasa, sa figurama proroka. Iako varirajući u kvalitetu, sve ikone sa ikonostasa u Čavošu prenete u šurjanovačku bogomolju, ostaju u domenu tradicionalnog zografskog slikarstva putujućih samouka.
Demografija
Kretanje broja stanovnika:
U naselju Šurjan živi 266 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,6 godina (39,5 kod muškaraca i 44,2 kod žena). U naselju ima 121 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,73.
Stanovništvo u ovom naselju je mešovito sa približno istom zastupljenošću Srba i Mađara, a u poslednjih pet popisa primećen je pad u broju stanovnika.
Ottazzi, Alessandria
Ottazzi je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Vladimir Pavićević
Vladimir Pavićević (Kotor, 1978) je srpski politikolog i docent na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Beogradu. Diplomirao je na Odeljenju za međunarodne odnose Fakulteta političkih nauka Univerziteta u Beogradu 2001. godine odbranom diplomskog rada "Građanska neposlušnost u savremenoj političkoj teoriji", pod mentorstvom prof. dr Ilije Vujačića." Od 2011. godine obavlja funkciju predsednika Istraživačkog foruma Evropskog pokreta u Srbiji. U aprilu 2013. godine, na osnivačkoj konferenciji, izabran za potpredsednika NOVE stranke. 5. Oktobra 2013. na predlog predsednika stranke, Zorana Živkovića, izabran za zamenika predsednika.
Champlemy
Šanlemi je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Kon Kur sir Loar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 323 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,82 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 381 m, a minimalnoj 240 m).
Castaños, Coahuila
Castaños je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 20809 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 756 m.
Hurezani, Hurezani
Hurezani je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Hurezani.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1826 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
La Cerca Blanca, Yahualica de González Gallo
La Cerca Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1795 m.
Agua Azul, Balleza
Agua Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2497 m.
Klipphausen
Kliphauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Majsen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.121 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14627100.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majsen Kliphauzen se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Majsen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 61,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.121 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 99 stanovnika/km².
Maggiolo, Genoa
Maggiolo je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
Der blaue Engel
Plavi anđeo je drama iz 1930. u režiji Džozefa fon Šternberga. Ovo je prvi nemački zvučni film, koji je proslavio do tada manje poznatu Marlen Ditrih. Ona je ovde u ulozi Lole–Lole, kabaretske pevačice, a pesma Ich bin von Kopf bis Fuss auf Liebe eingestellt (sh. "Ponovo se zaljubljujem") koju je otpevala, postala je svetski hit.
Centro de Readaptación Social, Penitenciaría, Tamazunchale
Centro de Readaptación Social, Penitenciaría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 199 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Chilar, Santa María Tlahuitoltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1355 m.
Marcelo Díaz
Marcelo Alfonso Díaz Rojas (Santiago, 30. prosinca 1986.) je čileanski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Basel u švicarskoj Super Ligi. Za reprezentaciju je debitirao 2011. godine.
Cerrocupo, Salerno
Cerrocupo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 234 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Ich bin von Kopf bis Fuss auf Liebe eingestellt
Ich bin von Kopf bis Fuß auf Liebe eingestellt (doslovno "Od glave do pete spremna za ljubav"; poznata i pod svojim engleskim naslovom Falling in Love Again (Can't Help It)) je zabavna pjesma koju je 1930. komponirao Friedrich Hollander za film Plavi anđeo. U njemu ga je izvela Marlene Dietrich u sceni koju je učinila slavnom; pjesmu je izvela mnogo puta, a kasnije inspirirala niz drugih izvođača.
U filmu Blazing Saddles iz 1974. Madeline Kahn izvodi pjesmu I'm Tired koja predstavlja njenu parodiju.
Opština Brusturi, Bihor
Brusturi je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Gene Lockhart
Eugene "Gene" Lockhart (18. jul 1891 – 31. mart 1957) bio je kanadski pjevač, glumac i pisac, najpoznatiji po karakternim ulogama u hollywoodskim filmovima. Bio je oženjen za britansku glumicu Kathleen Lockhart, sa kojom je imao kćer June Lockhart, kasnije poznatu po televizijskim nastupima.
Ezra
thumb|right|300px|Lokalitet koji se tradicionalno opisuje kao [[Ezrin grob u Al Uzayru kraj Basre.]]
Ezra je bio židovski svećenički pisar koji je vodio 5.000 izraelitskih prognanika iz Babilona u njihovu postojbinu - grad Jeruzalem - godine 459. pne. Ezra je ponovno učvrstio rasijanu židovsku zajednicu na temelju Tore i strogom poštovanju zakona. Prema Hebrejskoj Bibliji, Ezra je suzbio opasnost po židovski identitet koji su predstavljali brakovi Židova i ne-Židova te ustanovio konačno čitanje Tore. Prema židovskoj tradiciji Ezra je zaključio treći dio hebrejskog kanona (hebr. ketuvim - Spisi) pišući knjige Ezra, Nehemija i 1.+2. Ljetopisa. On je i taj koji je zaključio kanon kao poglavar vrhovne sinagoge, i, uz puno rada na redakciji, svrstao knjige Biblije u njihov sadašnji (hebrejski) redoslijed. Ezra se zbog toga duboko poštuje u židovskoj tradiciji. Njegovo poznavanje Tore se smatralo istovjetnim Mojsijevom. Kao Mosije, Enoh i David, i Ezra je dobio počasni naslov "pisar" te se vodi kao עזרא הסופר, ili "Ezra pisar" u židovskoj tradiciji.
Iako se izričito ne spominje u Kuranu među prorocima, neki muslimanski naučnici ga, na osnovu pojedinih islamskih tradicija, navode kao proroka.
Morgantina
thumb|Arheološko nalazište
Arheološko nalazište Morgantina je dobilo ime prema istoimenom antičkom gradu koji se nalazio u istočnom dijelu centralne Sicilije, na 37° 26.035' N 14° 28.928' E. Nalazište je oko 64 km od obale Jonskog mora, u provinciji Enna. Najbliži suvremeni grad je Aidone, oko dva kilometra od nalazišta. Nalazište se sastoji od dva kilometra dugog grebena u pravcu jugozapad–sjeveroistok, poznat kao Serra Orlando, te obližnjeg brda na sjeveroistoku zvanog Cittadella. Morgantina je bila nastanjena u dva perioda. Prvo veće naselje je postojalo na Cittadelli od oko 1000/900. do oko 450. pne. Drugo naselje se nalazilo na Serra Orlando, te je postojalo od 450. pne. do 50. pne. Morgantina je predmet arheoloških iskopavanja od početka 20. vijeka.
Izvori
=
Arroyo Mina, Tlacoachistlahuaca
Arroyo Mina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoachistlahuaca.
Via Campagna, Treviso
Via Campagna je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Jutoasteci
Јутоастеци су породица народа која насељава простор централне Америке и западног дела САД-а. Народи који припадају овој породици говоре јуто-астечким језицима. Према "Етнологу" укупан број језика који припадају овој породици језика је 61, а укупан број људи који њима говоре је 1.910.922.
Подргупе
Јутоастеци се према језицима које говоре могу сврстати у 6 група и 2 изолована народа у оквиру породице, од којих: 2 групе и 2 изолована народа чине шошонску дивизију, 3 групе чине соноранску дивизију и 1 група чини наванску дивизију. Соноранска и наванска дивизија чине Јужне Јутоастеке, док шошонска дивизија представља Северне Јутоастеке;
Северни Јутоастеци: Јужни Јутоастеци:
Hato Arriba, Puerto Rico
Ato Ariba je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 676, što je 56 (-7,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Међународни дан младих
Замисли
Датум обележавања овог празника одређен је за 20. јануар 2000. године Резолуцијом 54/120 Генералне скупштине Организације уједињених нација, а према препоруци са Светске конференције министара задужених за омладину одржане од 8. до 12. августа 1998. године у Лисабону.
Дан је замишљен као прилика да се скрене пажња на питања младих широм света. Концерти, радионице, културне манифестације и скупови које организују државне власти и омладинске организације одржавају се широм света у част овог дана.
Статистике
Према проценама Уједињених нација, а како саопштава генерална директорка Унеска Ирина Бокова, половина светске популације је млађа од 25 година. Она се суочава са многим неједнакостима и неправдама. Некоме фали новца за искоришћавање потенцијала, некоме вештина, знања и самопоуздања, а некоме посла. Она сматра да овај дан треба искористити за признање доприноса младића и девојака широм света развитку друштва. Како каже, омладина ће свет тек наследити, али га већ данас мења.
"Млади људи су извориште идеја за иновације. Они су данашњи мислиоци, разрешивачи проблема и катализатори мира. Они су најјачи заговорници правде и достојанства на свету. Ипак, потребни су им добри послови, квалитетно образовање и приступ култури за све. Потребно их је саслушати и укључити у друштво. — Ирина Бокова, Унеско"
Мада принципијелно гововрећи дефиниција омладине варира у односу на контекст у којем се реч налази, за Међународни дан младих узима се универзална дефиниција Организације уједињених нација која за омладинце сматра особе старости од 15 до 24 године. Ипак, она није обавезујућа када је учешће у програмима у оквиру овог празника и служи само у статистичке сврхе.
Као додатна потреба за оваквим даном узима се и чињеница да, према подацима из 2006. године, скоро 85% светске омладине живи у земљама у развоју, што ће до 2025. године порасти на 89,5%. Стога се сматра за неопходно предузимање мера којим би се решили проблеми овог великог дела свеукупне људске популације, посебно на државном и локалном нивоу.
Теме дана
По угледу на друге празнике Уједињених нација, и Међународни дан младих сваке године има другу тематику. Тако је, на пример, 2013. године тема била миграција младих, 2012. године тема је била партнерство са младима, 2011. променимо наш свет, 2010. дијалог и међусобно разумевање, 2009. одрживост, а 2008. млади и климатске промене.
Године 2007. тема је била будите виђени и чувени, 2006. године тема је била заједно против сиромаштва, 2005. важно је давати обећања, 2004. омладина у међугенерацијском друштву, 2003. проналажење пристојног и продуктивног посла за младе свуда, 2002. садашњост и будућност, 2001. здравље и незапосленост, док је прве године манифестација била свеобухватна, без теме.
На свакој територији посебно спроводе се и манифестације на теме које локални организатори изаберу. Тако се Међународни дан младих у Републици Србији одржава од 2007. године у организацији Министарства спорта и омладине. Тема за 2013. годину била је Активирај се и ти, конципирана као манифестаја у Бањи Ковиљачи.
Kodersdorf
Kodersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Gerlic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.581 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14626230.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gerlic Kodersdorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Gerlic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 328 metara. Površina opštine iznosi 42,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.581 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Valle el Manzano, Balleza
Valle el Manzano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2092 m.
La Tapona, Tula
La Tapona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Tula.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 467 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1865 m.
Parras de la Fuente, Coahuila
Parras de la Fuente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Copitiro, Uruapan
Copitiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Parras de la Fuente, Coahuila
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 32253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1526 m.
Hampton, New Hampshire
Hempton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.656, što je 530 (5,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
458. pne.
Godina '''458. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Rutila i Karveta (ili, rjeđe, godina 296. Ab urbe condita). Oznaka 458. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Cincinat, ilustracija iz 19. vijeka
Santa Barbara, Messina
Santa Barbara je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Diémoz
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2231 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 162 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 371 metar (maksimalnoj 423 m, a minimalnoj 287 m).
Neuchâtel
Većina stanovnika govori francuski, a katolika i evangelika ima gotovo podjednako.
Geografske karakteristike
Neuchâtel leži na sjeveroistoku Neuchatelskog jezera na ušću rijeke Seyon. Grad se rasprostire po obroncima planine Chaumont (1087 m) i duž uske obale ali i po terenima dobijenim nasipavanjem jezera.
Znamenitosti, kultura i obrazovanje
thumb|left|240| Centar grada sa [[fontana|fontanom]] Od znamenitost Neuchâtel ima srednjovjekovni zamak, u kojem je danas smještena kantonalna administracija i parohijsku crkvu Notre-Dame podignutu tokom 12. i 13. vijeka (danas evangeličku) u kojoj se nalazi monumentalna grobnica neuchatelskih grofova iz 1372.
Pored tog ima i nekoliko vrijednih građanskih kuća iz 17. - 18. vijeka, uključujući i hotel du Peyrou (oko 1765.) i klasicističku gradsku vijećnicu (1784. - 90.)
Od kulturno - obrazovnih institucija grad ima Univerzitet (osnovan 1838. kao akademija), Institut za fiziku, Švicarski laboratorij za satove, Ekonomsku školu, Muzički konzervatorij, Muzej i javnu biblioteku u latinskom koledžu, Kantonalni opservatorij, Muzej umjetnosti i Arheološki muzej Laténium.
Privreda
Neuchâtel je i industrijski grad u kom se proizvode cigarete (Philip Morris), satovi (Bulgari), čokolada i metalni predmeti.
Zbog jezera i okolnih planina Neuchâtel je popularna turistička destinacija.