cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ljiljana Pavlović-Samurović
Život i karijera
Godine 1962. učestvuje u organizovanju i predavanju španskog jezika kao izbornog predmeta na Filološkom fakultetu u Beogradu. Godina 1962, 1965, 1968. bila je izabrana za asistenta. Kao docent, birana je 1970. i 1975. Vanredni profesor je postala 1979. a redovni profesor 1985. .
Razvoj Katedre za iberijske studije je tesno vezan za ličnost dr. Pavlović-Samurović. Grupa za španski jezik i književnost je osnovana 1971. godine pri Odseku za romanistiku i taj datum je ujedno i datum početka razvoja hispanistike u Srbiji.
Specijalno interesovanje je imala za delo Servantesa i takođe se smatra utemeljivačem srpske servantistike. Bila je član Međunarodnog udruženja servantista i Međunarodnog udruženja Zlatni vek.
== Dela ==
Brainville, Meurthe-et-Moselle
Brenvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Brije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 115 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 216 m, a minimalnoj 189 m).
C19H26O3
Molekulska formula C19H26O3 se može odnositi na:
Norwich, Vermont
Norvič je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 878.
The Return of Swamp Thing
The Return of Swamp Thing je američki science fiction film snimljen 1989. godine u režiji Jima Wynorskog. Predstavlja nastavak filma Swamp Thing iz 1982. godine, odnosno drugi po redu film temeljen na istoimenom stripu. U njemu Dick Durrock ponavlja naslovnu ulogu, odnosno lik briljantnog znanstvenika koji je sticajem okolnosti postao monstruozni biljno-životinjski hibrid. Radnja prikazuje kako se ponovno suprostavlja svom neprijatelju, zlom znanstveniku Dr. Arcaneu (čiji lik ponovno tumači Louis Jourdan), ali kako mu u svemu pomaže Arcaneova pokćerka Abigail Arcane (koju glumi Heather Locklear). The Return je, za razliku od prethodnog filma, napravljen kao komedija, ali ni publika ni kritika za njega nisu imali razumijevanja. Bio je izuzetno loše dočekan, a Locklear je za svoj nastup dobila Zlatnu malinu za najgoru glumicu. Godinu dana kasnije je započelo snimanje TV-serije Swamp Thing, koja je odbacila humor i vratila se "ozbiljnom" pristupu originala.
Grumello de' Zanchi, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
C19H25NO
Molekulska formula C19H25NO se može odnositi na:
Granja Paula Cecilia, Aguascalientes
Granja Paula Cecilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
El Nacimiento (razvrstavanje)
El Nacimiento ima više značenja:
Ogrezeni (razvrstavanje)
Ogrezeni ima više značenja:
Tepetate (razvrstavanje)
Tepetate ima više značenja:
Sânzieni, Sânzieni
Sânzieni je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Sânzieni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4634 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 654 m.
C20H20N2O2
Molekulska formula C20H20N2O2 se može odnositi na:
NGC 2450
NGC 2450 je galaksija u zviježđu Blizancima.
Ograda (razvrstavanje)
Ograda ima više značenja:
Ogra (razvrstavanje)
Ogra ima više značenja:
Crossover (Star Trek: Deep Space Nine)
Crossover je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 15. maja 1994. godine. Radnja prikazuje kako major Kira i dr. Bashir prilikom prolaza kroz crvotočinu završe u univerzumu Ogledala, odnosno kao zarobljenici alternativne verzije Kire koja tiranski upravlja DS9.
Epizoda se naslanja na radnju, odnosno predstavlja neposredni nastavak Mirror, Mirror iz originalne serije Zvjezdanih staza. Nakon nje će još nekoliko epizoda DS9 biti radnjom smješteno ili koristititi motive univerzuma Ogledala.
Ana Ahmatova
Ana Andrejevna Ahmatova (, izvorno prezime Gorenko) je bila znamenita ruska pesnikinja, kritičar i prevodilac. Jedna je od predstavnika književnog pravca akmeizma.
Počela je da piše pesme sa 11 godina. Prva zbirka joj je izašla 1912. Pesme je objavljivala pod pseudonimom Ahmatova (tatarsko prezime njene bake), jer se ocu nije dopadala ideja da ih objavljuje pod pravim prezimenom.
U toku studija upoznala se sa pesnikom Nikolajem Gumiljevim, za koga se udala 1910. Za svadbeno putovanje otišli su u Pariz, ali je on uskoro sam otišao u Afriku i nastavio da živi raspustnim životom. Na Aninom putovanju po severnoj Italiji i Parizu, upoznala je slikara Amedea Modiljanija i asistirala baletskoj trupi Ruski balet koja je gostovala u Zapadnoj Evropi. Sa ovih putovanja, na nju je trajan utisak ostavila italijanska arhitektura.
Nikolaja su pogubili sovjetski komunisti 1921. godine, a ona je posle imala još dva braka. U Sovjetskom Savezu smatrana je za buržoarsku pesnikinju, bilo joj je zabranjeno da objavljuje poeziju, pa je živela od prevodilaštva i esejistike. Preživela je Opsadu Lenjingrada i pisala o njoj. NJen kasniji život obeležila je epoha staljinizma, kada joj je bilo zabranjeno da piše, a njen sin i suprug su poslati na robiju, gde je suprug i umro. Posle Staljinove smrti, režim je dopustio objavljivanje cenzurisanih izdanja Anine poezije.
Roncagli, Imperia
Roncagli je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
El Nance (razvrstavanje)
El Nance ima više značenja:
Mark Medlock
Mark Medlock (rođen 9. jula, 1978. u Frankfurtu) je nemački pevač i pobednik četvrte sezone televizijskog showa Deutschland sucht den Superstar (DSDS), nemačke verzije Idola
Privatni život
Medlock je stariji od dvoje dece afro-američkog oca iz Georgije i nemačke majke iz Frankfurta. Mark i njegov brat Larry su odrastali u siromašnijem delu Lohwaldsiedlung, naselju Offenbacha am Main. Sa šest godina počeo je da peva gospel muziku, pod uticajem svog oca i soul pevača kao što su James Brown i Barry White.
Krajem 1990-ih njegova majka se razbolela od raka. Medlock je napustio školu i brinuo se o majci do njene smrti, 2000. godine. Dve godine kasnije njegov otac je umro od infarkta. U međuvremenu Madlock je radio više poslova, između ostalog na geriatriji, kao baštovan, čistač i đubretar.
Godine 2001. Medlock je venčao sa svojim momkom. Njih dvojica su se razveli 2004. godine.
Deutschland sucht den Superstar
Medlock je bio jedan od favorita od samog početka takmičenja. Već prvim nastupom je oduševio publiku i žiri i to oduševljenje je trajalo do finala. Mark je pobedio u finalu sa 78,02% glasova.
Odăile (razvrstavanje)
Odăile ima više značenja:
Pionías, Tiquicheo de Nicolás Romero
Pionías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1170 m.
Las Minitas, Colotlán
Las Minitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Colotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1698 m.
Donji Bogovići
Donji Bogovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 4 stanovnika.
Odorheiu Secuiesc (razvrstavanje)
Odorheiu Secuiesc ima više značenja:
C20H17NO6
Molekulska formula C20H17NO6 se može odnositi na:
Wiersdorf
Virsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 229 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232134.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Virsdorf se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 4,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 229 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Ivan Meštrović (dokumentarni film)
Ivan Meštrović je jugoslavenski kratki dokumentarni film snimljen 1962. godine u režiji Šime Šimatovića. Posvećen je znamenitom hrvatskom kiparu Ivanu Meštroviću.
Bois-Guillaume-Bihorel
je grad u Francuskoj u regionu Upper Normandy, u departmanu Seine-Maritime.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 21.270.
Krenak
Krenak (Crenaque, Crenaques, Convúgn, Txonvúng, Chonvugn), jedno od plemena Botocudo Indijanaca sa rijeke Rio Doce u brazilskim državama Minas Gerais i São Paulo. Danas žive na rezervatima u državi Minas Gerais: AI Fazenda Guarani (općina Carmésia) i AI Krenak. Plemenu je 1997. vračen dio njihove zemlje ali ne i značajno područje poznato kao Sete Salões. Godine 2005. ponovno protestiraju blokiravši prugu Vitoria-Minas i Minas Geraisu, zahtijevajući puno priznanje svog teritorija i naknadu za štete koju je nastala izgradnjom brane Aimorés. Ima ih nekoliko stotina. Govore jezikom koji je član porodice aymore.
Odoreu (razvrstavanje)
Odoreu ima više značenja:
Tepetates (razvrstavanje)
Tepetates ima više značenja:
El Nanchal (razvrstavanje)
El Nanchal ima više značenja:
Collevergari, Grosseto
Collevergari je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 706 m.
C20H15NO4
Molekulska formula C20H15NO4 se može odnositi na:
Tappino, Campobasso
Tappino je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 827 m.
Preemptive Strike (Star Trek: The Next Generation)
Preemptive Strike je pretposljednja epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation. Radnja prikazuje kako Zvjezdana flota, u nastojanju da sačuva mir sa Cardassijancima u Demilitariziranoj zoni, priprema klopku Maquisima, te kako je u tu svrhu poručnica Ro Laren ubačena kao "krtica" u njihove redove.
El Potrero, Zapopan
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1404 m.
Wiesbach
Visbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Jugozapadni Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 544 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7340227.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Jugozapadni Palatinat Visbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Jugozapadni Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 4,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 544 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 134 stanovnika/km².
Ampilly-le-Sec
Ampiji le Sek je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 377 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 285 metara (maksimalnoj 314 m, a minimalnoj 231 m).
GM1 (gangliozid)
GM1 (monozialotetraheksozilgangliozid) je prototipni gangliozid. On je član ganglio serije gangliozida koja sadrži jedan ostatak sijalinske kiseline. GM1 ima važna fiziološka svojstava i utiče na neuronsku plastičnost i mehanizam popravke, kao i na otpuštanje neurotrofina u mozgu. Osim njegove funkcije u moždanoj fiziologiji, GM1 je mesto vezivanja kolerinog toksina i E. coli toplotno nestabilnog enterotoksina (uzročnika dijareje putnika).
Antitela za GM1 su prisutna u povišenoj koncentraciji kod obolelih od Gijen-Bareovog sindroma, demencije i lupusa, mada njihova funkcija nije jasna. Postoji evidencija koja sugeriše da su ta antitela povezana sa dijarejom kod Gijen-Bareovog sindroma.
Katedralna škola
Rane škole
Za vrijeme kasnog Rimskog Carstva rimski je municipalni sistem edukacije postepeno propadao, a kako bi obezbijedili crkvi dovoljno školovanih klerika biskupi su započeli osnivanje vlastitih škola vezanih za katedrale u kojima su služili. Najraniji zapis postojanja tako osnovane škole nalazi se u vizigotskoj Španiji za vrijeme Drugog sabora u Toledu 527. godine. Ove rane škole koje su davale naglasak na religiozni nauk pod vodstvom lokalnih biskupa tokom 6. i 7. vijeka pojavile su se i u drugim djelovima Španije i u otprilike dvadesetak gradova u Galiji.
Tokom i nakon misije Augustina od Canterburyja zajedno s osnivanjem novih dijeceza pojavljuju se i katedralne škole diljem južne Britanije, najznačajnije od kojih su one u Canterburyju 597., Rochesteru 604. i Yorku 627. Ova grupa škola spada u najstarije škole na svijetu u stalnoj funkciji. Značajna funkcija katedralnih škola bila je i edukacija dječaka za pjevanje u crkvenim zborovima i mnoge od njih i danas imaju istu funkciju.
Karlo Veliki, franački kralj i kasnije car vrlo je brzo prepoznao važnost obrazovanja klera i u manjoj mjeri i plemstva, te je u pokušaju preokretanja silazeće tradicije izdao niz dekreta o potrebi obrazovanja u manastirima i katedralama. Godine 789., njegov dekret Admonitio Generalis nalaže da se škole moraju osnovati u svakom manastiru i biskupiji, u kojoj "djeca mogu naučiti čitati i gdje se naučavaju psalmi, pisanje, pjevanje, računanje i gramatika." Kasniji dokumenti, kao što je pismo De litteris colendis, nalaže da biskupi imaju dužnost izabrati učitelje koji imaju "volju i vještinu učenja i želju naučavanja drugih", a dekret Sabora u Frankfurtu (794.) preporuča da se biskupi pobrinu za obrazovanje svog klera.
Kasnije su se katedralne škole osnovale u svim velikim evropskim gradovima kao što su Chartres, Orleans, Paris, Laon, Reims ili Rouen u Francuskoj i Utrecht, Liege, Koln, Metz, Speyer, Würzburg, Bamberg, Magdeburg, Hildesheim i Freising u Njemačkoj. Na temelju prethodnih tradicija ove su katedralne škole uglavnom obrazovale buduće svećenike i školovale pismene upravitelje za sve složenije poslove na dvoru za vrijeme renesanse 12. vijeka. Škola u Speyeru se afirmirala kao centar obrazovanja budućih diplomata Svetog Rimskog Carstva. Dvor Henryja I. bio je usko povezan s katedralnom školom u Laonu, a on sam je bio jedan od primjera prvih pismenih kraljeva Evrope.
Razvoj i karakteristike
Katedralne škole su se uglavnom orijentirale na akademsko blagostanje djece plemstva. Pošto su katedralne škole imale ulogu obrazovanja za buduću karijeru unutar crkve, djevojke nisu imale mogućnost njihovog pohađanja. S vremenom su se mnogi dječaci željeli upisati iako nisu imali ambiciju nastaviti karijeru unutar crkve. Povećani su zahtjevi za obrazovanjem ljudi u segmentima vladavine državom, diplomacije i neduhovnih crkvenih poslova. Neke su škole prihvaćale manje od stotinu studenata. Učenici su morali pokazati znatnu inteligenciju i morali su biti sposobni savladati zahtjevno akademsko gradivo. Uzevši u obzir da su knjige u ono doba bile izuzetno skupe, studenti su morali usvojiti sposobnost memoriziranja učiteljevih predavanja. Katedralne škole u ono doba bile su uglavnom podijeljene u dvije grupe ovisno o dobi učenika: schola minor bila je namijenjena mlađim studentima i kasnije je postala osnovna škola, dok je schola major bila namijenjena starijim studentima i kasnije se razvila u srednju školu.
Predmeti koji su se izučavali u katedralnim školama kretali su se od književnosti do matematike. Ovi su se predmeti nazivali sedam slobodnih vještina: gramatika, astronomija, retorika (govorništvo), logika, aritmetika, geometrija i muzika. Na predavanjima gramatike učenici su podučavani čitanju, pisanju i razumijevanju latinskog jezika, univerzalnog jezika Evrope onog doba. Astronomija je bila potrebna za izračunavanje vremena i datuma. Retorika je bila važna komponenta glasovnog obrazovanja. Logika se sastojala od otkrivanja umjetnosti rješavanja matematičkih problema, a aritmetika je davala osnove za razmišljanje o količinama. Učenici su čitali priče i pjesme na latinskom jeziku slavnih autora kao što su Ciceron ili Vergilije. Slično kao i u današnje vrijeme, katedralne škole dijelile su se u niže (osnovne) i više škole s različitim kurikulima. Kurikul niže škole obuhvaćao je čitanje, pisanje i pjevanje psalma, dok su kurikulumi viših škola sadržavali tzv. trivijum (gramatika, retorika i dijalektika), ostale slobodne vještine i izučavanje svetih spisa i pastoralnu teologiju.
Naknianuk
Naknianuk (Naknyanúk, Nacnenuques, Nacnhanuc), indijansko pleme iz skupine Botocuda, naseljeno nekada u istočnobrazilskoj državi Minas Gerais na rijeci rio Doce. Govoril su jezikom nacnenuque ili nacnhanuc.
Mehadia (razvrstavanje)
Mehadia ima više značenja:
Kaukauna, Wisconsin
Kokona je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.462, što je 2.479 (19,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tepetatillo (razvrstavanje)
Tepetatillo ima više značenja:
Minián Yirúng
Minián Yirúng (Minhagirun, Minyã Yirúgn, Minhagiran, Minhajiruns), pleme američkih Indijanaca koje je nekada obitavalo na području današnje brazilske države Espirito Santo, na rijeci rio Pancas. Jezično su pripadali porodici botocudo a srodni su im Gut-Craque iz Minas Geraisa.
Neke njihove mitove zapisao je Curt Nimuendajú.
Bulldog Drummond Strikes Back
Bulldog Drummond Strikes Back je američka crno-bijela kriminalistička filmska komedija snimljena 1934. godine u režiji Roya Del Rutha. Predstavlja neslužbeni nastavak filma Bulldog Drummond iz 1929. godine, koji se temeljio na romanu britanskog pisca H. C. McNeilea o pustolovu Bulldog Drummondu. U njemu Ronald Colman ponavlja glavnu ulogu, a radnja prikazuje kako se njegov lik noću vraća sa vjenčanja svog prijatelja te u potrazi za telefonom završi na imanju princa Achmeda gdje će pronaći leš.
NGC 2452
NGC 2452 je planetna maglica u zviježđu Krmi.
Качапор
Качапор је насеље у Србији у општини Блаце у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 72 становника (према попису из 1991. било је 104 становника).
Cinco Negritos, Santa Catarina Juquila
Cinco Negritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Catarina Juquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
Качапор
Демографија
У насељу Качапор живи 60 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,1 година (43,4 код мушкараца и 46,8 код жена). У насељу има 25 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,88.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
C20H21N3O
Molekulska formula C20H21N3O se može odnositi na:
Medieșu Aurit (razvrstavanje)
Medieșu Aurit ima više značenja:
Afrički slon
Afrički slon (Loxodonta africana) vrsta je slona. To je najveći živući kopneni sisavac na Zemlji. Ranije se šumski slon (Loxodonta cyclotis) smatrao podvrstom afričkog slona, no danas se, na temelju analize DNK, uglavnom smatra zasebnom vrstom. Kako bi ih se razlikovalo, afričkog slona često nazivaju i "stepskim slonom".
Rasprostranjenost
Afrički slonovi ranije su živjeli na područjima između Sahare i juga Afrike i na područjima od zapadne obale Afrike od Atlantskog oceana pa sve do istočne obale Afrike, odnosno do obala Indijskog oceana. Trenutačno je njihova populacija ograničena na nekoliko nacionalnih parkova i fondova u južnoj Africi zbog krivolova i uništavanja njihovih staništa. Njihovo je endemsko područje etiopska regija.
Stanište
Staništa u kojima žive vrlo su različita. Žive pretežno u savanama, no često ih se sreće i u močvarama i riječnim dolinama. Rijetko zalaze u šume, to je stanište šumskih slonova, a u pravilu ne nastanjuju niti pustinje. Jedini je izuzetak pustinja Namib u kojoj živi jedna populacija koja se prilagodila tim uvjetima. Pored toga, slonove se može sresti i u planinama do visine od 5.000 m, ali su oni ipak životinje nizina.
Jako malo vrsta može prilagoditi svoj vlastiti okoliš kao što to slonovi mogu. Oni uništavaju grmlje, izvlače stabla do korijenja i gomilaju blato što može dovesti do erozije. Ovo uništenje također pretvara šumovita područja u travnjake koji su potrebni životinjama koje pasu. Slonovi stvaraju vodene jame kopanjem u suhim koritima rijeke. Oblažu se blatom s rubova vodenih izvora kako bi se zaštitili od sunca i parazita i tako povećavaju vodene jame. Oni mogu "napraviti" nove, ali i povećati postojeće špilje u potrazi za neophodnim mineralima i, naročito, soli. Te špilje koriste kao stanište i sklonište za mnoge, različite vrsta. Kada slonovi hodaju, oni uskomešaju kukce što koriste ptice koje se hrane kukcima, ali i one koje jedu sjeme biljki koje prolazi kroz probavni sustav slonova neprobavljeno. Afrička jajasta biljka (Solanum aethiopicum) raste samo nakon što prođe kroz njihov probavni sustav i bude ognojena slonovskom balegom.
Građa tijela
Afrički slon najteža je životinja u skupini onih koje obitavaju na kopnu i druga najviša u životinjskom carstvu. Njihova težina varira od 3.600 do 7.500 kilograma, prosječna težina je oko 4.540 kilograma. Afrički su slonovi spolno dimorfne životinje. Mužjaci su veći od ženki. Visina mužjaka može doseći i do 400 centimetara, dok visina ženki iznosi oko 3 metra. Dužina tijela im se kreće od 600 pa do 750 centimetara, a rep je nešto duži od 100 centimetara.
Imaju ogromne uši, njihova prosječna dužina iznosi oko 120-125 centimetara, dok im promjer može doseći i do 2 metra. To je jedna od najuočljivijih razlika s Azijskim slonom. Slonovi nemaju znojne žljezde i ne znoje se, pa im uši služe za rashlađivanje. Dobro su prokrvljene i kroz njih može proteći, i rashladiti se, i do 14 litara krvi u minuti. thumb|desno|300px|Krdo slonova na pojilištu u [[Namibija|Namibiji ]] Imaju jedinstven nos, surlu, koja se razvila spajanjem sa gornjom usnom i nema koštane konstrukcije. Surla je obično duga 150 centimetara i teška oko 135 kilograma. Očnjaci su im razvijeni u kljove duge oko 245-250 centimetara koje mogu zajedno težiti i do 120 kilograma. Jedini preostali zubi koje imaju četiri su kutnjaka koji se, nakon što se istroše, mijenjaju tri puta kroz njihov životni vijek. Ako doživi dovoljno dugo, kad mu se potroše i treći put narasli kutnjaci, više ne može žvakati i ugiba od gladi.
Afrički slonovi imaju tamnosivu kožu koja je prekrivena s crnim dlakama koje se "potroše" tijekom godina. Zbog toga su odrasli većinom bez dlaka. Debljina njihove kože kreće se od 2 pa do 4 centimetara, ali ipak je muhe, komarci i paraziti mogu probiti.
Način života i razmnožavanje
Životni vijek slonova jedan je od najduljih u svijetu sisavaca – oko sedamdeset godina. Njihova se starost može odrediti uspoređivanjem visine tijela ili dužine kljova s vodećom ženkom krda (matrijarh). Tu su i kompliciranije metode kao što je mjerenje mase očne leće slona koji je nedavno umro. Njihove se uši savijaju prema tijelu tijekom starenja. Također mogu oboliti od artritisa, tuberkuloze ili krvnih bolesti kao što je septicemea (trovanje krvi). Slučajna smrt može nastupiti ako slon padne niz brijeg ili ako izgubi borbu s drugim slonom. Smrt izazvana krivolovom premašuje bilo kakve prirodne ili slučajne razloge uginuća kod slonova.
Afrički slonovi putuju danju ili noću u neteritorijalnim krdima koja mogu dostići i brojku od 200 slonova, čak i tisuću tijekom kiša. Njihovo se društvo temelji na socijalnoj matrijarhijskoj zajednici. Matrijarh je najstarija ženka koja vodi klan koji obično čini od 9 pa do 11 slonova. Samo su blisko srodne ženke i njihovo potomstvo dio ovog krda zato što mužjaci jednom kada postanu spolno zreli napuštaju krdo u kojem su rođeni i odrasli, i nastavljaju samotnjački život. Dobrobit krda ovisi o vodstvu matrijarha. Ona odlučuje kada se odmaraju, kupaju, jedu ili piju, te kada treba napustiti neko područje jer su rezerve hrane iscrpljene. Pored toga, o sjećanju matrijarhinje ovisi sudbina krda u razdobljima velike suše. Ona se tada mora sjetiti mjesta na kojem je bila u mladosti, a gdje je sigurno da će krdo naći vodu.
Kako matrijarhinja počinje biti ograničena starenjem, oko 50-60 godine, slijedeća je najstarija ženka u krdu zamjenjuje i ona biva ili napuštena ili sama odlazi. Ženke u krdu vježbaju majčinstvo tako što bivaju zamjenske majke maadunčadi drugih slonica. Dok odrasli spavaju, ove "zamjenske" majke moraju zaštiti bebe i vratiti ih ako odlutaju predaleko. Mužjaci ostavljaju krdo kada dostignu spolnu zrelost i putuju sami ili u krdu drugih mladih mužjaka. Oko dvadeset i pete godine počinju se natjecati za ženke. Slonovi demonstriraju svoju dominaciju dizanjem glave, surle i ušiju. Također udaraju ušima, tresu glavom, tutnjaju i rade zvukove slične trubi. Podčinjenost pokazuju ravnanjem ušiju, spuštanjem glave, kolebanjem i trljanjem očiju. Afrički slonovi tipično su aktivni tijekom dana, ali krda u područjima visoke ljudske aktivnosti često postaju primarno noćne životinje.thumb|left|300px|Slon u [[Nacionalni park Kruger|Nacionalnom parku Kruger (Južna Afrika)]]
Hranidbene navike
Slonovi jedu vegetaciju kao što je lišće, korijenje, kora drveta, trava i voće. Svaki dan oni mogu pojesti od 100 do 300 kilograma hrane i popiti i do 190 litara vode. Tijekom kišnih razdoblja slonovi jedu travu i bilje slično papirusu (Cyperus papyrus) i biljku zvanu "mačji rep" (Typha augustifolia). Tijekom sušnih razdoblja u savani jedu lišće skupljeno s trnovitih stabala, često akacija, i grmlja. Močvare su zadnje mjesto kamo će ići po hranu zbog toga što močvarna vegetacija sadrži malo hranjivih tvari. Doduše, umirući su slonovi često nađeni u ovim područjima zbog toga što je ova vegetacija mekša, a starim slonovima često nedostaju zubi.
Razmnožavanje
Slonovi nemaju specifičnu sezonu parenja. Tijekom kišnih razdoblja reprodukcijska je stopa viša dok sušni uvjeti rezultiraju nižom reprodukcijskom stopom. Nakon razdoblja skotnosti koje traje 22 mjeseca, rađa se jedno mladunče teško oko 120 do 130 kilograma. Dvoje je mladunčadi rijetkost. Kratko vrijeme nakon rođenja, ono je već sposobno instiktivno pratiti svoju majku. Ženke imaju mladunče svakih četiri do devet godina. Starija se mladunčad odvikava od sisanja nekoliko mjeseci prije nego što se okoti slijedeći mladunac. Spolnu zrelost ženka dosiže u dobi između 10 i 12 godina.
Odnos ljudi i slonova
thumb|desno|250px|Hanibal prelazi Alpe, freska u Palazzo del Campidoglio, Rim, oko 1510. Ljudi su ranije izvlačili korist od bjelokosti koja je bila upotrebljavana za nakit, skulpture, tipke za klavire i oruđa. Njihova koža je ponekad bila upotrebljavana za odjeću i pokrivače, a lokalni ljudi jeli su njihovo meso.
Ekoturističke aktivnosti omogućile su da se afrički slonovi vide u divljini i upravo to omogućuje značajne izvore prihoda za neke regionalne ekonomije u Africi.
Slonovi jedu dnevno velike količine hrane, a često u svom prirodnom staništu zbog njegovog uništavanja od strane ljudi, više ne mogu pronaći dovoljne količine. Lutanje u potrazi za hranom ponekad rezultira uništenjem usjeva i oštećivanjem sela, što sa sobom donosi netrpeljivost i ogorčenje mjesnog stanovništva.
Status ugroženosti
Akt o očuvanju afričkog slona iz 1988. godine danas se provodi, a on zabranjuje bilo kakvo trgovanje slonovačom. Status vrste promijenjen je na CITES-ovoj listi, to jest prije je bila dozvoljena kontrolirana trgovina bjelokošću, a sada je potpuno zabranjena.
Iako neki programi očuvanja slonova nude nagrade i naknadu štete koju počine slonovi na usjevima, ljudi su učinili pomake kako bi očuvali slonove i naučili živjeli zajedno s njima bez ikakve novčane nagrade. Stanice koje se bave očuvanjem slonova postoje u Africi, a društva koja ih podupiru postoje diljem svijeta u Kamerunu, Engleskoj, Njemačkoj, Keniji, Nizozemskoj, Šri Lanki, Južnoafričkoj republici, Zimbabveu, Švedskoj, Tanzaniji, Tajlandu i u Sjedinjenim Američkim Državama. Neki parkovi i druga područja koja ljudi sve više naseljavaju, moraju kontrolirati broj slonova takozvanim kontroliranim ubijanjem ili ih raseljuju na područja koja ih nemaju dovoljno, jer ekosistem na određenom području može bez trajnih posljedica prehraniti samo određeni, ograničeni broj slonova.
Montmorency
je grad u Francuskoj u regionu Île-de-France, u departmanu Val-d'Oise.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 21.194.
Rovettazzo II, Catania
Rovettazzo II je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Uoči odlaska večernjeg voza
Uoči odlaska večernjeg voza je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1961. godine. Režirao ju je Slavoljub Stefanović Ravasi, a scenario je napisao Momčilo Milankov,
Dragolji
Istorija
Dragolji su se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazili u sastavu opštine Goražde.
Knjiga Tomina
Knjiga Tome Atlete (gr. athletes - takmac, borac, podvižnik), poznata i kao Knjiga Tome Borca ili samo Knjiga Tomina, je ranohrišćanski spis otkriven u 20. vijeku u okviru knjižnice Nag Hamadi.
Ova rasprava ima oblik dijaloga otkrivenja između uskrslog Isusa i brata mu blizanca Jude Tome, koji je tobože zabilježio Matija (apostol Matej?). Kao Spasiteljev brat blizanac, Toma je imao pravo izravnog uvida u prirodu samog Spasitelja i njegova nauka. Učenje Isusovo, izloženo u ovoj knjizi, može se okarakterisati kao ezoteričko.
Pronađena koptska verzija je po svoj prilici prijevod s grčkog.
Naslov
thumb|Mozaik apostola Tome
Izvorni naslov označava djelo kao "knjigu Tome athletesa" (tj. takmičara, borca), dok početni reci označavaju djelo kao zbirku "tajnih izreka" koje je Isus izrekao Judi Tomi, a koje je Matej, čuvši njihov razgovor, zapisao. Sama oznaka "izreke" nema veze sa žanrom djela, budući da je posrijedi dijalog otkrivenja.
Nastanak
Ovaj spis je deo predaje o Judi zvanom Toma, koja je gajena u Siriji. Najverovatnije je sastavljen u prvoj polovini 3. veka oko grada Edese u Siriji.
Postoje dvije teorije o nastanku Knjige Tome Athletesa. Ranija teorija, koju je razvio John D. Turner, temelji se na činjenici da dijalog između Tome i Isusa zauzima prve tri petine rasprave (138,4-142,21), dok preostale dvije petine (142,21 - do kraja) čine Spasiteljev monolog, u kojem Toma više ne igra nikakvu ulogu. Ovo, kao i otkriće prijelaznog uredničkog 'šava' u 142,21, navodi na zaključak da je Knjiga Tome Athletesa možda nastala spajanjem dvaju odvojenih djela. Prvo od ta dva djela, dijalog Tome i Isusa, možda je imalo naslov "Knjiga Tome Athletesa Upućena Savršenima". Preostali dio sačinjavaju Isusove izreke koje su možda bile sakupljene u zbirci naslova "Tajne riječi koje je Spasitelj izgovorio, a koje sam ja, čak i ja, Matej, zapisao". Redaktor je kasnije stavio dijalog ispred izreka, a na sam početak stavio tu početnu rečenicu, pojačanu spomenom Tome kao primatelja tajnih riječi, i Mateja kao pisara.
Novija teorija, koju je iznio H. M. Schenke, drži da je izvor djela vjerojatno nekršćanska helenističko-židovska rasprava, koja je kasnije kristijanizirana postavljanjem lika Isusa na mjesto božanske mudrosti koja nudi otkrivenje, dodatkom fraze "Knjiga Tomina" naslovu, te preradom djela iz žanra rasprave u dijalog otkrivenja. Tekst je razlomljen na manje cjeline u kojima se tumačenje stavlja u usta uskrslog Isusa; kao odgovor na tobožnja pitanja koja mu postavlja apostol Toma, a koja su ubačena tek kao izlika za Spasiteljeve odgovore.
Premda su obje ove teorije još uvijek otvorene, nema dvojbe da je Knjiga Tome Athletesa u svojoj povijesti pretrpjela mnoge redaktorske intervencije.
Sadržaj
Spasitelj poučava Tomu da će "upoznavši sebe" također upoznati "dubinu svekolikosti", iz koje je došao i u koju će se vratiti:
Samospoznajom se stiče istinski Isusov nauk koji, pokazuje se, strogo slijedi načelo askeze. Nasuprot tome, ističe se prolaznost pojavnih stvari:
Osnovni je motiv, i riječ koja se opetovano ponavlja u spisu, "vatra": vatra tjelesnih strasti koje muče dušu, vatra pakla kao njezin pandan - svatko će biti kažnjen na način na koji je i zgriješio. Naravno, prisutnost Spasitelja kao poslanika svjetla prosvjetljuje oči, kako bi one mogle vidjeti nevidljivu stvarnost unutar onoga što je vidljivo osjetilima, i stoga iluzorno.
Analiza
Djelo iskazuje platonistički dualizam radikalnog asketskog tipa, i može se s pravom smatrati prije asketskim djelom u širem smislu, nego gnostičkim. Gnostički mit o stvaranju svijeta božanskom pogreškom niti se spominje niti podrazumijeva, a dualizam rasprave je više antropološki (tijelo/duša) nego kozmički (iznad/ispod). Prikladnije bi, stoga, bilo odrediti učenje kao kristijaniziranu mudrost sa asketskom primjenom. Izrazito su prisutne mudrosne teme potrage, pronalaženja, muke, spokoja, vladanja (usp. Evanđelje po Tomi, izreka 2, itd.), koje su stavljene u službu veličanja asketskog života.
Knjiga Tomina predstavlja književno uobličenje kršćanskih predaja Osroene (istočna Sirija, između Edese i Messene) o apostolu Tomi. Još dva izdanka iste predaje su: Evanđelje po Tomi napisano između 50. i 125 g., i Djela Tomina napisana oko 225. g. Knjiga Tome Takmaca je vjerojatno nastala početkom 3. vijeka i zauzima središnje mjesto između ova dva djela, kako po datumu nastanka, tako i po značaju Tome u samim djelima, od zapisivača Isusovih izreka (Evanđelje po Tomi), preko dijaloga Isusa i Tome (Knjiga Tomima), do potpuno razvijene pripovijesti o Tominim misionarskim podvizima (Djela Tomina).
Rod Steiger
Rod "The Rod" Steiger (14. april 1925 – 9. jul 2002) bio je američki Oscarom nagrađeni glumac poznat po zapaženim nastupima u filmovima kao što su In the Heat of the Night, Waterloo, On the Waterfront i Doctor Zhivago.
White Castle, Louisiana
Vajt Kasl je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.883, što je 63 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Naque-Nhepe
Naque-Nhepe (Naques-nhapemãs), jedna od nestalih plemena američkih Indijanaca koji su pripadali široj skupini Botocuda. Živjeli su u istočnom Brazilu na području današnje države Minas Gerais. Ime im se javlja i u sličnim varijantama Naque-nhapema, Naque-nhapemã i Nak-ñapma. Služili su se istoimenim jezikom ili dijalektom.
El Nanche (razvrstavanje)
El Nanche ima više značenja:
La Agüita del Rosario, Ramos Arizpe
La Agüita del Rosario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1362 m.
Aymoré
mini|Botokudo-žena sa labretom u donjoj usni Aymoré (Aimoré, Aïmoré, Aimboré, Aimuré, Guaymuré, Aymoré, Botocudo, Sam sebe Botokudi su nazivali imenom Engcraecknung, Bokayú (Coropó) a Bochorinbaïsshuna (Coroados), Abatirá, Avatirá; Botokudi) /Ime botocudo dolazi od portugalskog botoque, odnosno čep, koji podsjeća na čep bačve, kakve su ovi Indijanci nosili u ušima i donjim usnama/, indijanski narod ili skupina plemena i pod-plemena istoimene porodice (vidi Botocudo), nastanjenih u bazenima rijeka Pardo, Mucury, Sao Mateus i Doce između Serra dos Aimores na istoku i Serra do Espinahaco na zapadu, Brazil. Neke skupine koje su živjele u obalnim područjima države Espirito Santo potisnute su negdje 1560.-tih u planinsku unutrašnjost. Od kasnog 16.-tog pa do ranog 18. stoljeća neprekidno su uznemiravani sa strane portugalskih i mestičkih stanovnika obalnog područja, ali uglavnom ostaju nezavisni, premda su ih nemilosrdno lovili sve do iza 1850. Neki od njih u ranom 19. stoljeću počinju polako da se bave obrađivanjem zemlje, ali većina njihovih skupina ostaju nomadski lovci, uključujući i Naknianuke (Naknyanúk, Nacnhanuc). Kada ih je 1884. posjetio Ehrenreich bilo ih je još oko 5,000. Tschudi, njihovu populaciju u bazenu Mercuryja 1862. procjenjuje na 3,000. Današnji broj im je znatno niži.
Kulturno su Botokudi slični ostalim istiočnobrazilskim skupinama. organizirani po bandama od 50 do 200 ljudi, koje se bave lovom i sakupljanjem.
Jezik Botocuda pripada istoimenoj porodici botocudo, čiji je danas jedini živi član krenak, kojim govori oko 80 ljudi u državama São Paulo, Mato Grosso i Paraná.
Kinimuré su (uz ostale) bili možda još jedno njihovo pleme
Galerija
<gallery> Datoteka:Botocudos-Chief-Brasil.jpg|Botokudi Datoteka:Rugendas indiobotocudo.gif|Botokud sa ukrasima, prema Maximilian von Wied-Neuwied Datoteka:E11 p9.jpg|Botokudi Datoteka:Familia botocudo.jpg|Obitelj </gallery>
Mediaș (razvrstavanje)
Mediaș ima više značenja:
Dašča Rijeka
Dašča Rijeka je naselje u opštini Petnjica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 115 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 204 stanovnika).
Demografija
U naselju Dašča Rijeka živi 79 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 34,8 godina (33,7 kod muškaraca i 36,1 kod žena). U naselju ima 31 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,71.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Mladen Stilinović
Mladen Stilinović (Beograd, 10. travnja 1947. – Pula, 18. srpnja 2016.), hrvatski postkonceptualni umjetnik. Živio i radio u Zagrebu.
Početci
Bio je član Grupe šestorice autora (zajedno s Vladom Martekom, Borisom Demurom, Željkom Jermanom, Svenom Stilinovićem i Fedorom Vučemilovićem), jedan je od najznačajnijih predstavnika tzv. nove umjetničke prakse, 1970-ih preferirajući izlaganje na otvorenom, otvoreno kritizirajući cijeli onodobni galerijsko-muzejski sustav. Nakon razlaza grupe, Stilinović dosljedno nastavlja graditi svoj umjetnički opus na kritičkom promišljanju umjetnosti i društva, kao i individualnih kategorija, poput boli i lijenosti, koje transponira u širi društveni kontekst. Uz spomenutu kritiku umjetničkog establishmenta, Stilinović također kritički, cinično, ironično, duhovito, bez klišea, često emocionalno, ponekad na granici apsurda, komentira društvenu zbilju fokusirajući se na “refleksiju politike, a ne na njezinu praksu“.
Samostalan rad
Od 1969. do 1976.g. glavno područje zanimanja Stilinoviću je eksperimentalni film. Bio je i jedan od suosnivača Galerije Podrum koja djeluje između 1978. i 1980.), a od 1981. do 1991.g. vodi Galeriju Proširenih Medija. Surađuje s grupom Irwin na projektu Retroavangarde 1994.g. Umjetničko djelovanje Mladena Stilinovića obuhvaća kolaže, fotografije, knjige umjetnika, slike, instalacije, akcije, filmove i videoradove, pri čemu je konstanta njegovog umjetničkog izraza upotreba svakodnevnih, funkcionalnih, "siromašnih" materijala, jednostavna, ali promišljena realizacija, te proturječnost korištenih simbola. Stilinović se u početku bavio poezijom i eksperimentalnim filmom, a tema njegovih prvih slika i kolaža bio je odnos vizualnog znaka i riječi. Prve slike i kolaži sadržavale su riječi, a realizirao je i brojne "knjige kao djelo umjetnika" (artist book), poput Daj pogle 1 i Daj pogle 2 iz 1974. godine. Nastavljajući tradiciju avangardne umjetnosti Stilinović se zauzima za društvenu dimenziju umjetnosti: propagira umjetnost kao društvenu kritiku, uz neprikriveni cinizam kao specifični oblik autodistance. Na početku svoga umjetničkog djelovanja ispisuje na kartonima "slike" riječi, pamflete i parole što simboliziraju "papirnatost", efemernost svih govora o uzvišenim ciljevima i sl., a kroz cijelu karijeru stvara “siromašnu“ umjetnost, koja se temelji na papirićima, dosjetkama, igrama riječi, duhovitim citatima - iz jednostavnog razloga: “Nikada nisam imao atelje, a nisam ni slikar po profesiji nego sam autodidakt. Osim toga, konceptualna umjetnost je tijesno povezana s ovakvim pristupom, koji je meni blizak. Sviđa mi se ta mentalna situacija iz koje nastaje umjetnost na običnom listu papira formata A4. Osim papira, često upotrebljavam već potrošeni materijal domaće proizvodnje, karton, novine, tkanine i svakodnevne predmete. Zato ni o kome ne ovisim. Zazirem od monumentalne umjetnosti, osobito u skulpturi. Moji veći radovi nastaju gomilanjem manjih radova.”
Ciklus Eksploatacija mrtvih
Njegov (najpoznatiji) ciklus Eksploatacija mrtvih (1984. - 1990.) sastoji se od 400-tinjak radova uglavnom malog formata s citatima (kopijama ili interpretacijama) djela suprematizma, konstruktivizma i soc-realizma kao "iskorištavanje mrtvih slikarskih poetika, mrtvih znakova". Umjetnik manipulira crvenom bojom želeći desimbolizirati taj trademark socijalizma, osloboditi je od konotativnih značenja svođenjem crvene na fizičku supstancu, na pigment. Rad je izlagan na mnogim izložbama, između ostalih i na Documenti u Kasselu 2007.g. i u Istanbulu.
Medgidia (razvrstavanje)
Medgidia ima više značenja:
Mladen Stilinović
Novac je novac, umjetnost je umjetnost
"Novac je novac, umjetnost je umjetnost" - Stilinović piše u svom manifestu Pohvala lijenosti (1993.) kako "Umjetnici Zapada nisu lijeni i zato više nisu umjetnici, već proizvođači nečega... Potpuna zaokupljenost umjetnika Zapada nevažnim stvarima, kao što su proizvodnja, promocija, sistem galerija, sistem muzeja, sistem natjecaja (tko je prvi), zaigranost predmetima, sve to udaljilo ih je od lijenosti, od umjetnosti.
Umjetnik koji ne govori engleski nije umjetnik
"Umjetnik koji ne govori engleski nije umjetnik" (Mladen Stilinović, 1994./1995.). S Drugim svjetskim ratom i useljavanjem izbjeglica iz ratom poharane Europe, SAD je starom kontinentu "oteo" primat u umjetnosti. Glavna struja avangardne umjetnosti preselila se iz Pariza u New York, a engleski sociologija jezika proglašava univerzalnim jezikom suvremene umjetnosti. Oni koji ne govore jezikom zapadne umjetnosti i umjetničkog tržišta isključeni su iz njega – u prvi plan iskače ideološka dimenzija jezika: engleski kao jezik dominacije i moći. Na Venecijanskom bijenalu 2003. u kustoskoj koncepciji Igora Zabela izloženo je 523 stranica iz riječnika, na kojima Stilinović intervenira bijelom bojom definicije svih engleskih riječi u rječniku zamjenjujući jednom jedinom: "bol" (Rječnik - Bol, 2000. - 2003.).
Cinizam siromašnih
Na izložbi Cinizam siromašnih (MSU Zagreb, 2001./2002.) Stilinović izlaže fotografije anonimnih ljudi na sajmu rabljene robe, snimljenih s leđa, kako u rukama nose bijelu najlonsku vrećicu koja postaje vizualna parabola za siromaštvo (ciklus fotografija “Ljudi s vrečicama”). Porijeklo fascinacije sajmom rabljene robe Stilinović nalazi u urezanoj mu u pamćenje slici čovjeka koji je tamo stajao, ispred sebe na pod stavivši prazan novčanik koji je prodavao. Umjetnik je preuzeo sajmišni način izlaganja predmeta na podu, raspoređenih na raširenim listovima novina, nudeći svoje radove poput predmeta na prodaju, ili izlažući hranu (npr. kremšnite) koju dotiče, prlja i izmješta kao poticaj za raznovrsne doživljaje i emocionalnu percepciju u gledatelja. Mješavina dokumentarnosti i fikcije i inače je karakteristični Stilinovićev postupak.
Djela mu se nalaze u najuglednijim međunarodnim muzejima poput Museum of Modern Art u New Yorku, Musee National d'Art moderne (Centre Georges Pompidou) u Parizu, Victoria nad Albert Museum, Moderna Museet u Stockholmu, Moderna galerija u Ljubljani, i naravno, u MSU Zagreb.
Prvo otkrivenje po Jakovu
thumb|desno|[[Knjižnica Nag Hamadi, otkrivena u Egiptu 1945.]] Prvo otkrivenje po Jakovu je ranohrišćanski apokrifni spis otkriven u 20. vijeku u okviru knjižnice Nag Hamadi.
Djelo ima formu "dijaloga otkrivenja" između Isusa i Jakova. Izborom Jakova, koji se nalazio izvan kruga dvanaestorice, ovo otkrivenje pokušava predstaviti alternativu apostolskom autoritetu na koji se pozivao nauk katoličkoga oblika kršćanstva.
Naslov
Izvorni naslov u samom rukopisu je Otkrivenje po Jakovu. Naučnici ga nazivaju (Prvo) otkrivenje po Jakovu, kako bi ga razlikovali od sljedećega teksta u kodeksu kojeg rukopis također naziva Otkrivenjem po Jakovu.
Sadržaj
thumb|Ikona Isusa i njegovog mlađeg brata Jakova, koji su predstavljeni kao blizanci.
Sudionici razgovora su Gospodin i Jakov, njegov brat, koji mu, po rečima samog Gospodina, nije bio “stvarno brat”:
Malo dalje Isus obrazlaže:
U prvom dijelu teksta (24-30) Jakov Gospodinu postavlja pitanja koja odražavaju njegovu zabrinutost zbog patnji koje će ih snaći, a Gospodin mu pruža utjehu, u vidu gnostičkog nauka o čovjekovu mjestu u svemiru.
Druga pitanja koja se pojavljuju u drugom dijelu otkrivenja uključuju upute o tajnom prenošenju znanja (36-38), komentare o značaju žena kao učenica (38-41), Jakovljevu opomenu dvanaestorici učenika (42) i, na kraju, relativno dugačku pripovijest (velikim dijelom uništenu) o Jakovljevu mučeništvu.
Analiza
Isusovo i Jakovljevo mučeništvo se promatraju kao komplementarni događaji, nužni za objašnjenje pobjede nad silama tame. Po toj logici, Jakovljeva pobjeda nad arhontima, tijekom njegova uzlaska Bogu, vjerojatno je povezana s padom Jeruzalema, prebivališta mnogih arhonata.
Označavanje Jakova kao "Jakova Pravednika" (32; 43) upućuje na kontakt sa jevrejskom-kršćanskom predajom. Uključivanje Addaija u popis osoba koje će u tajnosti predati nauk, upućuje na Siriju, a time i semitski oblik kršćanstva. No, nema mnogo valjanih dokaza na temelju kojih bismo tekst pripisali židovskom kršćanstvu. Postoji mogućnost da je Jakova odabrala zajednica gnostika kao prigodan izvor njihova nauka.
Valja napomenuti kako barem jedna karakteristična rečenica koja se ovdje pojavljuje ("Ja sam stranac, sin Očeve rase") ima paralelu u Corpus Hermeticumu (13.3).
Prva Jakovljeva apokalipsa je bitna i jer pominje Isusove učenice. Isus naime, Jakova upućuje na četiri žene: Salomu, Mariju, Martu i Arsinoju. Dalje u tekstu (V, 38) Jakov pita Isusa: „Kojih sedam žena su tvoje učenice?“.
NGC 2453
NGC 2453 je otvoreni skup u zviježđu Krmi.
Grumello del Monte, Bergamo
Grumello del Monte je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Tepetitla (razvrstavanje)
Tepetitla ima više značenja:
Dorin
Dorin (pl. Dorins), jedna od četiri glavne skupine Caingangan Indijanaca, koji su u 19, stoljeću živjeli u šumama uz rijeku Tibagi u bazenu Parane u Brazilu, a prema jeziku činili su posebnu caingang-skupinu.
Dorine spominje otac Francisco das Chagas Lima, poznatiji kao Padre Chagas, prvi kroničar države Paraná. Godine 1825. sudjeluju u napadu i paljenju sela Atalaia (Guarapuava).
Celer
Celer (Apium) (od grčkog σέλινον, sélinon: Peršin), odnosno uobičajenih narodnih naziva ak, červez, opih, pitomi celer, selen, zelena.