cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bazzana Vecchia, Asti
Bazzana Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Livovská Huta
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 45 stanovnika.
Bazzana Vecchia, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Buje (Pivka, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 49 stanovnika.
El Picacho, Zirándaro
El Picacho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.
Dubovik
Dubovik može da bude:
Hermann Emil Fischer
Herman Emil Fišer (9. oktobar 1852. -15. jul 1919.), nemački hemičar, dobitnik je Nobelove nagrade za hemiju 1902 za "rad na sintezi šećera i purina". Rođen je blizu Ejskirhena, kraj Kelna, kao sin biznismena. Herman je želeo da studira prirodne nauke, ali otac ga je naterao da radi u porodičnom biznisu, dok nije otkrio da mu je sin nesposoban za biznis.
Fišer je studirao na Univerzitetu u Bonu 1872, pa se prebacio na Univerzitet u Strasburu. Doktorirao je 1874. na proučavanju ftaleina i dobija poziciju na univerzitetu. Godine 1875. zajedno sa jednim svojim učiteljem i nobelovcem Adolfom fon Bajerom premešta se u Minhen, gde postaje profesor hemije. Profesor na Univerzitetu Erlangen postaje 1881. Na Univerzitetu u Vircburgu je profesor od 1888. do 1892. Postaje šef hemije na Univerzitetu u Berlinu 1892. i tu ostaje do smrti.
Poznat je po radovima na šećerima, posebno na organskoj sintezi glukoze i purina, uključujući i prvu sintezu kofeina. Veliki rad na šećerima je započeo još 1884. Do 1890. uspeo je da ustanovi stereohemijsku prirodu i izomernost šećera. Do 1894. pronalazi sterohemijsku konfiguraciju svih poznatih šećera i predviđa sve moguće izomere. Njegov veliki uspeh je sinteza glukoze, fruktoze i manoze od glicerola. Velik je i njegov doprinos sintezi proteina, na čemu je radio od 1899. do 1908. Otkrio je novi tip aminokiselina prolin i oksiprolin. Proučavao je sintezu proteina dobijajući dipeptide, tripeptide, a kasnije i polipeptide.
Njegovo ime se još uvek može naći u imenima mnogih hemijskih jedinjenja i koncepata.
Sant'Andrea di Foggia, Genoa
Sant'Andrea di Foggia je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 200 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Miles Davis
Miles Dewey Davis III (Alton, Illinois, SAD, 26. 5. 1926. — Santa Monica, Kalifornija, SAD, 28. 9. 1991.) bio je jedan od najznačajnijih jazz glazbenika. Kao trubač, vođa banda i kompozitor, Davis je sudjelovao u gotovo svim važnijim događajima u razvoju jazza od drugog svjetskog rata do 1990-uh. Svirao je na raznim ranim bebop pločama i snimio jednu od prvih cool jazz ploća. Kasnije je bio djelomično dogovoran za razvoj modal jazza i jazz fusiona, a koji su se razvili od njegove suradnje s drugim muzičarima kasnih 1960-ih i ranih 1970-ih. Davisov su stil sviranja uspoređivali s hodanjem po ljuskama jajeta, ton mu je bio topao i senzibilan, kada je bilo potrebno rezak i oštar, a u drugim situacijama nježan i zavodnički. Često je bio proglašavan trubačem godine, njegove su brojne ploče dobivale najviše ocjene, a sastavi iz raznih razdoblja proglašavani su najznačajnijima u povijesti jazza.
Bio je konceptualist, pjesnik svog glazbala, osebujan umjetnik u vječitoj borbi s zavisnost drogama i alkoholu, osebujan, ali kontraverzan, genijalac čiju su glazbenu karijeru često zasjenile priče o čudnim odnosima sa ženama, dvojbama oko njegove homoseksualnosti i bolesti za koju su neki tvrdili da je AIDS, odnosu prema politici, rasizmu (često je i sam bio proglašavan rasistom), sukobima sa zakonom, svađama s gangsterima, zbog čega je dobio nadimak Princ tame. Volio je nositi skupocjen nakit i voziti skupe aute poput Ferrarija ili Maseratija, i otmjeno se oblačiti. Godine 1960. je bio proglašen najelegantnije odjevenim Amerikancem što je više volio od brojnih značajnih priznanja za svoj glazbeni doprinos.
Miles Dewey Davis Jr. je rođen 25. svibnja 1926. u Altonu u državi Illinois, a umro je 28. rujna 1991. u Santa Monici u Kaliforniji. Rođen u obitelji srednje klase u kojoj je otac bio zubar, majka je svirala violinu, a sestra klavir, Davis je trubu počeo svirati kao desetogodišnjak, prvu vlastitu dobio je kao trinaestogodišnjak, a već kao srednjoškolac pridružuje se školskom i lokalnim sastavima. Godine 1944. dolazi u New York gdje studira na Julliard School Of Music. No, brzo napušta studij i počinje aktivnije svirati po klubovima u 52. ulici prijateljujući s velikanima jazza poput Colemana Hawkinsa, Theloniousa Monka, Maxa Roacha i drugih.
Od sredine četrdesetih kada je bio uključen u bebop pokret i svirao s najznačajnijim predstavnicima tog jazz idioma, do brojnih drugih smjerova u jazzu koji su slijedili, a kojih je većine on bio začetnikom, tijekom karijere Davis je bio jednim od najznačajnijih jazzista, trubač iznimne liričnosti i originalna zvuka, skladatelj čije su teme postale jazz standardima. Imao je sposobnost prepoznati nove ideje drugih glazbenika i objediniti ih, iskoristiti za formiranje novih smjerova. Bio je provokativan i beskompromisan u provođenju svojih inovativnih ideja, ali nikad nije zaboravljao tradiciju i svojeg idola Louisa Armstronga - "Ne možete odsvirati ništa na trubi a da ne dolazi od njega, čak niti ove moderne stvari.
Ne mogu se sjetiti kad je loše zvučao." U njegovim su sastavima svirali najveći jazzisti, i sami vođe svojih sastava: Kenny Clarke, Tadd Dameron, John Coltrane, Cannonball Adderley, Bill Evans, Wayne Shorter, Herbie Hancock, Joe Zawinul, Chick Corea, John McLaughlin, Keith Jarrett, Marcus Miller, John Scofield, Bob Berg. Glasoviti klavirist i Milesov dugogodišnji suradnik Herbie Hancock izjavio je: "Miles Davis je bio pokretačka snaga američke glazbe. Njegov je utjecaj bio toliko velik da se i danas osjeća. Postavio je kriterije za razvoj mnogih glazbenika. Imao je sposobnost prepoznati veliki talent u drugom glazbeniku i zajedno s njim prolaziti kroz njegov razvoj, a ujedno je mnogo učio od glazbenika koji su s njim svirali."
Velikanov osobni biograf Quincy Troupe, Davisovu Autobiografiju počinje sljedećim riječima: "Najsnažniji osjećaj koji sam doživio ikad u životu, s odjećom na sebi, bio je kad sam prvi put čuo Diza i Birda u St. Louisu, Missouri, 1944. godine." Taj događaj dao je impuls koji je odredio životni put tada osamnaestogodišnjeg Davisa. A zahvaljujući iznimnom talentu karijeru je započeo svirajući upravo s tim glazbenicima u orkestru Billyja Eckstinea, što je značilo ulazak u prvoligaško jazz društvo. Snimivši 1945. s Parkerom skladbu "Now's The Time", uvrstio se u značajne predstavnike beboperskog razdoblja u kojem je bio jednim od glavnih protagonista. Do kraja desetljeća postao je vođom svojih sastava u kojima je, između ostalih velikih jazzista svirao i sam Parker.
U prvoj polovici pedesetih, zbog poteškoća uzrokovanih ovisnošću o heroinu njegova je aktivnost smanjena, a prvi veliki povratak ostvario je 1954. surađujući s raznim poznatim glazbenicima poput Sonnyja Rollinsa, Arta Blakeya, Tadda Damerona, Horacea Silvera, Milta Jacksona i drugih, s kojima je snimio brojne albume pod svojim imenom. No, 1955. utemeljuje novi kvintet s kojim počinje značajno razdoblje karijere i postaje vodećim jazzistom. U tom sastavu što je gotovo telepatski komunicirao svirali su tenor saksofonist John Coltrane, klavirist Red Garland, kontrabasist Paul Chambers i bubnjar Philly Joe Jones. U samo godinu dana snimili su šest legendarnih albuma: "Miles", "Cookin'", "Relaxin'", "Workin'" i "Steamin'", te "'Round About Midnight" koji je označio početak bogate suradnje s izdavačkom tvrtkom Columbia.
Suradnju s Coltraneom nastavio je i krajem pedesetih kada su uz njih dvojicu u sekstetu svirali alt saksofobnist Cannonball Adderley, klavirist Bill Evans, kontrabasist Paul Chambers i bubnjar James Cobb. S ovim je sastavom snimio više ploča od kojih je značajna "Milestones", te najcjenjenija i jedna od najznačajnijih u povijesti jazz glazbe "Kind Of Blue". S tom je glazbom promovirao modalni pristup jazzu što ga je razvijao zajedno s Billom Evansom. Skladbe s te ploče: "So What" i "All Blues" postale su klasicima jazza, a sama je ploča postala jednom od najutjecajnijih u povijesti jazza. Značajne snimke tijekom druge polovice pedesetih i početkom šezdesetih ostvario je s Gilom Evansom i njegovim orkestrom. Neke od njih, primjerice "Porgy And Bess" ili "Sketches Of Spain" remek su djela modernog orkestralnog jazza.
Snažan dojam na njega je ostavio boravak u Europi, osobito u Parizu gdje je naišao na poštovanje i oduševljene njegovom glazbom. Tu je prijateljevao s umjetnicima poput Juliette Grecoi Jean-Paula Sartrea, te snimio višestruko nagrađenu glazbu za kultni film "Ascenseur puor l'echafaund" (Lift za gubilište)Louisa Mallea. U vrlo opuštenoj atmosferi u jednom radijskom studiju u Parizu, sa svojim je sastavom, u kojem su bili europski glazbenici i Amerikanci koji su tada već živjeli u Parizu, improvizirao gledajući pojedine kadrove iz filma i cjelokupni materijal snimio tijekom jedne noći. Za razliku od Europe gdje je smatran iznimnim umjetnikom, u SAD-u je još uvijek doživljavao neugodnosti, uhićivanja i premlaćivanja od strane policije.
Šezdesete su godine donijele nove promjene u postavi i razvijanje modalnog pristupa, te sve učestalije razmirice sColtraneom. Njihove su se glazbene ideje sve više razlikovale, a neslaganje je kulminiralo na europskoj turneji krajem šezdesete, poslije koje su zajedno objavili samo još album"Some Day My Prince Will Come" na kome se već pojavljuje i drugi tenor saksofonist - Hank Mobley. Albumom "Seven Steps To Heaven" iz 1963. Miles je promovirao novu ritam sekciju s mladim nadarenim glazbenicima koji će poslije postati zvijezdama jazza: klaviristom Herbiem Hancockom, kontrabasistom Ronom Carterom i bubnjarem Tonyjem Williamsom, ali nitko nije zadovoljavao kriterije koje je na mjestu saksofonista postavio Coltrane. Isprobavao je s Hankom Mobleyem, Samom Riversom, te Georgeom Colemanom koji je svirao početkom 1964. na koncertu u Lincoln Centru što je zabilježeno na dva divna albuma: "My Funny Valentine" i "Four & More". Konačno se sastavu pridružio Wayne Shorter. Bio je to, uz dvije postave iz pedesetih s Coltraneom, najznačajniji Milesov sastav s kojim je od 1965. do 1967. snimio brojne cijenjene ploče poput "E.S.P.", "Miles Smiles", "Nefertiti" i druge. Zahvaljujući svojoj otvorenosti prema svim utjecajima, a volio je i Jimija Hendrixa, s ovim je mlađim naraštajem jazzista, u doba zamaha free-jazza, ostvario novi zaokret u karijeri i pokrenuo novi smjer nazvan jazz-rockom ili fusionom.
Iako se i na prethodnima osjećao lagani zaokret po kojem se mogla naslutiti promjena, za pokretanje smjera značajni su albumi "In A Silent Way" i dvostruki "Bitches Brew". U svoju glazbu inkorporirao je rock ritmove, električne gitare i klavijature, a sastav je dopunjavao drugim mladim glazbenicima poput Georgea Bensona, Chicka Coreae, Johna McLaughlina, Davea Hollanda, Joea Zawinula... Zahvaljujući koketiranju s rockom Miles je svoju glazbu izveo iz uskog kružoka jazza i učinio je pristupačnom masama mladih, rockom zaluđenih slušatelja. Iako je bio pljuvan od ortodoksnih ljubitelja jazza i u stanovitom smislu "iskvario" jazz, svojom je popularnošću vratio publiku i klasičnom jazzu, jer mladi su sve više slušali i njegovu raniju, pa tako i glazbu ostalih jazzista. Pod izravnim utjecajem njegove glazbe, Davisovi su suradnici utemeljili brojne značajne fusion sastave sedamdesetih. Joe Zawinul i Wayne Shortervodili su "Weather Report", John McLaughlin "Mahavishnu Orchestra", Herbie Hancock "Headhunterse", Chick Corea"Return To Forever", a Tony Williams "Lifetime".
Svoj image Davis je u tom razdoblju gradio novim scenskim nastupom, pojavljujući se u tamnim naočalama, modernim kožnim jaknama suprotnim tadašnjim shvaćanjima jazzističkog miljea, okrećući leđa publici, svirajući šturo, s trubom koju je priključivao na wah-wah pedalu, okrenutom prema podu i autoritativno vodeći sastav. No, zbog lošeg zdravlja, narušena raskalašenim životom, pretjeranim konzumiranjem alkohola i droga, saobraćajnom nesrećom, sukobima s gangsterima koji su kulminirali pucnjavom i ranjavanjem, te problemima s policijom, poslije snimanja zapaženog albuma "Agharta", 1975. se povukao sa scene na duže razdoblje. Govorilo se da više nikad neće svirati. Ali šest godina kasnije vratio se nastavljajući svoju glazbu razvijati u funky, hip-hop, pop i disco smjeru, snimivši poznate albume: "The Man With The Horn", "We Want Miles" i druge.
Tijekom osamdesetih ostvario je još nekoliko cijenjenih albuma:"Decoy", "You're Under Arrest", "Aura" i druge. I u tom razdoblju glazbu je razvijao s postavama koje nije često mijenjao, a u njegovim su sastavima iskustvo stjecali glazbenici koji danas spadaju u sam vrh: Branford Marsalis, Al Foster, John Scofield, Bob Berg, Sting, George Duke, Marcus Miller, Kenny Garrett i drugi. Albumima "Tutu" i "Amandla" prekinuo je tridesetogodišnju suradnju s Columbijom i potpisao za Warner Bros. za koji je snimao do kraja karijere. Iako je njegova glazba u tom razdoblju imala vrlo malo zajedničkog s jazzom, još uvijek je bio atrakcijom mnogih jazz festivala. Često je poduzimao turneje i svake je godine gostovao u Europi. Njegova je glazba još uvijek imala onaj stari naboj, uzbuđenje i spontanost. Tako je 1985. njegov londonski koncert u euforičnoj atmosferi potrajao više od pet sati. Nepredvidiv, kakav je bio tijekom cijele karijere, u tom je razdoblju, uz John Lee Hookera, Taj Mahala, Roya Rogersa i druge blues glazbenike snimio glazbu za Hopperov film "The Hot Spot". Pred kraj karijere ostvario je suradnju s još jednim legendarnim glazbenikom, Quincyjem Jonesom s kojim je nastupio na Jazz Festivalu u Montreuxu što je zabilježeno na albumu "Miles Davis & Quincy Jones Live At Montreux" za tvrtku Warner Bros. za koju je snimao u posljednjem razdoblju.
Peștișu Mare, Hunedoara
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Žabelj
Žabelj može biti:
Zschopau
Cšopau je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.678 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521690.
San José Atlanga, Atlangatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2497 m.
Barrio Cuaytzén Viejo, Tanlajás
Barrio Cuaytzén Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanlajás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
San Juan Carrizo, Santiago Jocotepec
San Juan Carrizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Veš mašina
200p|mini|Peraća mašina Mašina za pranje veša ili, kraće, veš mašina predstavlja poluautomatsku kombinovanu mašinu namenjenu za pranje prljavog veša. Naziv veš mašina upotrebljava se za mašine koje upotrebljavaju vodu za pranje umesto hemijskog čišćenja, gde se koriste i hemikalije.
Istorija
Prvu veš mašinu je konstruisao nemački naučnik Jakob Kristijan Šefern 1767. godine. Mehaničke veš mašine datiraju od 19. veka i njihovi osnovni principi zadržali su se uglavnom do danas, bez bitnih promena. Prvi korak je staviti materijal za čišćenje u vodu koja sadrži sredstvo za pranje. Materijal i voda se zatim mešaju kružnim pokretima. Nakon toga voda se ispumpa i tkanine se centrifugiraju, te se na taj način delimično isuše. Zatim se dodaje čista voda kojom se odstranjuje sredstvo za pranje i na kraju se materijal ponovo centrifugira, mada se neki materijali vade i bez centrifuge, jer ih ona može oštetiti.
Način rada
Osnovni delovi veš mašine su bubanj, kazan, programator, grejač, pogonski elektromotor, termostat, pumpa za vodu, filter i dozirna posuda. Bubanj može biti okrenut horizontalno, sa otvorom za ubacivanje veša na prednjoj strani, i vertikalan, sa otvorom za ubacivanje veša na gornjoj strani. On je izgrađen od izbušenog lima i naizmenično se okreće u jednom, pa u drugom smeru. Pokretni bubanj je ograničen spoljnjim većim bubnjem, koji sprečava izlazak vode iz veš mašine. Prosečna brzina bubnja je 30-45 obrtaja u minuti, sa promenom smera na 4-5 obrtaja. Programator je programski satni mehanizam, koji automatskim uključivanjem i isključivanjem pojedinih sklopova upravlja radom cele veš mašine. Grejač zagreva vodu na programiranu temperaturu koju meri termostat, dok elektromotor, pod kontrolom programatora, pokreće bubanj mašine. Pumpa za vodu u sklopu sa filterom nalazi se u donjem delu mašine. Ona nakom pranja izbacuje prljavu vodu iz veš mašine, dok filter sprečava da kroz mehanizam veš mašine prođu predmeti kao što su igle, kamenčići i dugmad.
El Arbolito, Tantoyuca
El Arbolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Jezero Ancylus
thumb|200px|Jezero Ancylus Jezero Ancylus je ime koje su geolozi dali slatkovodnom jezeru koje je došlo na mjesto Yoldijskog mora nakon prekidanja veze sa izvorom slane vode u centralnoj Švedskoj uslijed izostatskog rasta kopnenih masa južne Skandinavije. Postojanje jezera se obično datira u periodu od prije 9500 - 8000 godina, za vrijeme punog borealnog perioda. Jezero se postalo Littorinsko more nakon što je porast razine oceana doveo do provale slane vode kroz Veliki Belt.
Metcalf, Illinois
Metkalf je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 189, što je 24 (-11,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Dalboșeț, Caraș-Severin
Dalboșeț je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Chambors
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 304 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 128 metara (maksimalnoj 146 m, a minimalnoj 55 m).
Carica Xiao (dinastija Liao)
Carica Xiao (932–1009) je bila kitanska carica, odnosno supruga cara cara Jingzonga iz dinastije Liao. Njemu je 982. rodila sina i budućeg cara Shengzonga. Iste godine joj je muž umro, te je preuzela vlast kao regent. Istakla se kao neobično uspješan vojni komandant, držeći stalnu vojsku od 10.000 konjanika. Godine 986. su područje Liaoa napali Kinezi, ali ih je 989. uspjela suzbiti. Kasnije, kada joj sin postao punoljetan i preuzeo vlast, zadržala je značajan uticaj na njegovu upravu, što historičari tumače njenim administrativnim sposobnostima.
Montecucco, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
De Jantjes (film, 1934)
De Jantjes je nizozemska crno-bijela filmska komedija snimljena 1934. u režiji Jaapa Speyera, poznat kao drugo zvučno ostvarenje u historiji nizozemske kinematografije.
Predstavlja adaptaciju popularnog kazališnog mjuzikla Hermana Boubera. Radnja je smještena u Jordaan, radničku četvrt Amsterdama gdje se trojica protagonista vraćaju nakon službe u nizozemskoj ratnoj mornarici.
Producenti De Jantjesa su se natjecali sa producentima historijskog filma Willem van Oranje za titulu prvog nizozemskog zvučnog filma. Willlem je na kraju dovršen prije i došao u kina; za razliku od njega, De Jantjes je postigao veliki komercijalni uspjeh, te potakao snimanje niza muzičkih komedija slične tematike, odnosno specifičnog podžanra zvanog Jordaanfilm.
Günthersleben-Wechmar
Gintersleben-Vemar je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Gota. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.090 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16067085.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gota Gintersleben-Vemar se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Gota. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 303 metra. Površina opštine iznosi 26,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.090 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 115 stanovnika/km².
Stallone-Talavorno, Massa e Carrara
Stallone-Talavorno je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 582 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Opština Xochihuehuetlán, Guerrero
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1641 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1080 m.
Carmel, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 79.191, što je 41.458 (109,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zeemansvrouwen
Zeemansvrouwen je nizozemski nijemi film snimljen 1930. u režiji Henka Kleinmanna, poznat kao posljednje cjelovečernje nijemo ostvarenje u historiji nizozemske kinematografije. Protagonistica, koju glumi Josephine Schetser, je mlada žena koja je ostala trudna s muškarcem koji je završio u zatvoru, te koja se žena za drugog muškarca kako bi dijete imalo oca.
Zeemansvrouwen je trebao biti prvi nizozemski zvučni film, ali su producenti ostali bez novaca i bili ga prisiljeni dovršiti kao nijemi film. Prvi nizozemski zvučni film je bila Terra Nova (koja je dovršena, ali neprikazana sve do 1991. godine), odnosno Willem van Oranje iz 1933. godine.
Dednja vas
Dednja vas je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Dednja vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Dednja vas je imala 174 stanovnika.
Berta od Alamanije
thumb|Na slici Alberta Ankera iz 1888.
Dednja vas
Etnički sastav
1991. godina:
Berta od Alamanije
Berta od Alamanije (Berta von Alamannien ili Bertha od Švapske (Berthe de Souabe; cca. 907 - iza 2. januara 966) bila je kraljica Burgundije, odnosno supruga burgundskog kralja Rudolfa II. Rodila se kao kćer švapskog vojvode Burcharda II i njegove supruge Regelinde. Njen brat Konrad je kasnije postao burgundski kralj.
Rudolf II joj je bio prvi muž, i rodila mu je kćer Adelaide, buduću rimsko-njemačku caricu. Nakon što joj je muž 937. umro, iste se godine udala za Huga od Italije. Nakon Hugove smrti 947. se povukla sjeverno od Alpa, i živjela povučenim životom.
Legende je vezuju za osnivanje švicarskog kantona Vaud.
Gramling, South Carolina
Gramling je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 86.
Aluminijum monofluorid
Aluminijum monofluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 45,980 Da.
Solothurn
Solothurn čita se Zoloturn je grad u severozapadnoj Švicarskoj. Solothurn je glavni grad istoimenog kantona Solothurn, kao i njegovo najveće naselje.
Geografija
Solothurn se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Švicarske. Od najbližeg većeg grada, Berna, grad je udaljen 43 km severno.
Reljef: Solothurn se nalazi u oblasti Švicarske visoravni, na približno 430 metara nadmorske visine. Grad se smjestio u dolini rijeke Ar, a ispod planine Jure, koje se izdižu severno od grada.
Klima: Klima u Solothurn je umereno kontinentalna.
Vode: Kroz Solothurn protiče velika švicarska reka Ar, koja deli grad na veći, sjeverni i manji, južni dio.
Istorija
mini|270 px|d|Most preko reke [[Ar, stari deo Solothurna i Jura planine u pozađu]]
La Sidra, Villa de Álvarez
La Sidra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Villa de Álvarez.
Solothurn
Istorija
Područje Solothurna je bilo naseljeno još u vreme prahistorije (Kelti). U doba Starog Rima ovde je podignuto utvrđenje Salodurum, iz koga je izveden današnji naziv grada.
La Sidra, Villa de Álvarez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 678 m.
Solothurn
Istorija
U 8. vijeku ovde je podignuto hrišćansko središte, oko koga se vremenom obrazovalo naselje. Ono je 1218. godine dobilo gradska prava. Grad se 1295. godine pripojio Vojvodstvu Bern, koje se kasnije priključilo Švicarskoj konfederaciji. Vremenom je grad svoj uticaj proširio na okolno područje, iz čega je kasnije ustanovljen Kanton Solothurn.
Viševekovno blagostanje i mir bili su prekinuti tokom napoleonskih ratova. Posije toga grad je postao dio Švicarske konfederacije. Kasnije, tokom 19. i 20. vijeka Solothurn se počinje razvijati i jačati ekonomski. Ovo blagostanje traje i dana-danas.
Stanovništvo
2008. godine Solothurn je imao nešto nešto manje od 16.000 stanovnika.
Jezik: Švajcarski Nemci čine tradicionalno stanovništvo grada i nemački jezik je zvanični u gradu i kantonu. Međutim, gradsko stanovništvo je tokom proteklih nekoliko decenija postalo veoma šaroliko, pa se na ulicama Solothurna čuju brojni drugi jezici.
Veroispovest: Mesni Nemci su u od davnina rimokatolici. Međutim, proteklih decenija ovde se doselio veliki broj drugih vera, najviše protestanata. I danas su rimokatolici najbrojniji (35,2%), prate ih protestanti (29,6%), zatim ateisti (20,2%).
Znamenitosti grada
Solothurn u zovu "najlepšim švajcarskim baroknim gradom". Grad ima veliko staro gradsko jezgro, koje je izvanredno očuvano. Ono se mahom obrazovalo u razdoblju 1530-1792. godine. Od pojedinačnim građevina vredi pomenuti gradsku Katedralu svetog Ursuza iz 18. vijeka, Isusovačku crkvu iz 17. vijeka, Toranj-časovnik, kao i dobro očuvane gradske zidine sa ulaznim kapijama.
San Nicolás de las Flores, Jalostotitlán
San Nicolás de las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 310 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1665 m.
Seminario, Cosenza
Seminario je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Bazzana, Asti
Bazzana je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Glukoza
Glukoza (Glc) je najrasprostranjeniji monosaharid u prirodi, međutim samo kao izomer koji se zove dekstroza ili grožđani šećer. Može da se nađe u krvi svih sisara kao i u medu i grožđu. Molekuli složenijih ugljenih hidrata kao što su skrob i celuloza nastaju od velikog broja molekula glukoze.
Glukoza ima vrlo sladak ukus, lako je rastvorljiva u vodi, a takođe je i neophodna za održavanje života jer kad se razgradi u citoplazmi žive ćelije oslobađa velike količine energije potrebne za mnoge životne funkcije.
Tromerov reagens
mini|left|200px|Strukturna formula Reagens za dokazivanje glukoze zove se Tromerov reagens. To je bazni rastvor bakar(II)-sulfata. U dodiru s glukozom nastaje crvenkasto-smeđi talog.
Boca del Arroyo, Comondú
Boca del Arroyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Речице
Демографија
У насељу Речице живи 231 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 50,7 година (49,8 код мушкараца и 51,6 код жена). У насељу има 91 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,91.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Rick Perry
James Richard "Rick" Perry (4. mart 1950 -) je američki republikanski političar koji od 2000. do danas vrši dužnost 47. guvernera Teksasa. Široj javnosti je poznat po tome što je na tom mjestu naslijedio Georgea W. Busha, i to kao viceguverner, a na koje mjesto je izabran 1998. godine.
Perry se ističe konzervativnim stavovima u nizu društvenih pitanja - zalaganje za smrtnu kaznu i kreacionizam u školama, protivljenje abortusu i istospolnom braku - te uživa reputaciju krščanskog fundamentalista. Zbog svega toga je omiljena meta kritičara iz progresivnog dijela američke javnosti, a tim kritikama su odnedavno pridonijele i izjave koje se tumače kao teksaški secesionizam. Usprkos svega toga, dobra ekonomska situacija u Teksasu i relativno uspješno nošenje s globalnom ekonomskom krizom u usporedbi s drugim državama, Perryja je učinilo popularnim među tamošnjim biračima. Za guvernera je izabran 2002. i 2006. godine, a u novembru 2010. će se natjecati za treći mandat.
Álvaro Obregón, Comonfort
Álvaro Obregón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1795 m.
Răcăștia, Hunedoara
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 564 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Casas Viejas, Zirándaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
Località Via Cremona, Pavia
Località Via Cremona je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Koznik
Koznik može biti:
ili
Vuelta Baja, Santiago Jocotepec
Vuelta Baja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Jocotepec.
Kamenica
Kamenica može biti:
Vuelta Baja, Santiago Jocotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Kamenica
Srbija
ili:
ili je deo toponima:
Republika Makedonija
ili:
Bugarska
ili:
Buena Suerte, Villa Corzo
Buena Suerte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Chevincourt
Ševinkur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Kompjenj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 789 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 96 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 45 metara (maksimalnoj 181 m, a minimalnoj 37 m).
San Isidro, Tanlajás
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Kabaš
Kabaš može biti:
ili
Tabaristan
thumb|Približno područje Tabaristana
Tabaristan (u nekim izvorima Tapurija) je naziv za historijsku oblast na južnim obalama Kaspijskog mora, sjeverno od planinskog lanca Elburz, čije područje otprilike odgovara današnjim iranskim pokrajinama Mazandaranu i Golestanu, kao i sjevernom dijelu Semnanske pokrajine.
Abas Arslanagić
Abas Arslanagić  (Derventa, BiH, 2. listopada 1944.) je umirovljeni bosanskohercegovački rukometni golman, trener, profesor tjelesne kulture i sportski novinar. Donedavno je bio trener banjalučkog Borca. Otac je hrvatske rukometne reprezentativke Maide Arslanagić.
Tabaristan
Njeno stanovništvo je najduže pružalo otpor arapskim osvajačima te je najduže ostalo vjerno staroj zoroastričkoj vjeri; kada je prešlo na islam, prešlo je direktno na šijitski islam, umjesto da je prethodno bilo prihvatilo sunitsku vjeru poput drugih Iranaca.
Wohlsborn
Volsborn je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 513 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071097.
Abas Arslanagić
Igračka karijera
Počeo se baviti rukometom s 14 godina, 1958. godine u svom rodnom gradu, da bi tek četiri godine kasnije u Beogradu počeo profesionalnu karijeru. Nedugo zatim, odlazi u Banja Luku gdje se stvarala jedna nova generacija i momčad, s kojom će osvojiti mnoge naslove, između ostalog i naslov europskog prvaka 1976. godine. Službeno je za Borac odigrao 232 utakmice, gdje je kao vratar postigao 18 golova. S klubom je osvojio 4 nacionalna prvenstva i 5 kupova u bivšoj državi. Za reprezentaciju Jugoslavije je prvi put zaigrao 1969. u Ljubljani protiv Njemačke, za koju će ukupno odigrati 125 utakmica. S reprezentacijom je osim zlatne medalje na olimpijadi u Münchenu 1972. osvojio i dvije bronce na svjetskim prvenstvima 1970. i 1974. godine. Imao je dva nastupa za selekciju Svijeta.
Wohlsborn
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Volsborn se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 285 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 513 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 127 stanovnika/km².
Abas Arslanagić
Igračka karijera
Arslanagić je poznat po tome što je uveo neke novine u načinu kako se brani rukometni gol. Pri branjenju sedmeraca prvi je počeo izlaziti s crte na tri metra gdje bi digao ruke iznad glave. Isto je primijenio pri branjenju udaraca s krila kako bi smanjio kut pod kojim se može uputiti lopta. Bio je specijalist u branjenju sedmeraca. I ostali vratari su primijenili neke njegove tehnike koje su u upotrebi i dan danas. Roditelji Abasa Arslanagića su rodom iz Trebinja.
Trenerska karijera
Poslije blistave igračke karijere bio je i trener Borca u nekoliko navrata, pa jedno vrijeme izbornik jugoslavenske seniorske i juniorske reprezentacije. Poslije rata je bio izbornik Hrvatske, Katara i Bosne i Hercegovine, a kratko je radio kao trener u sarajevskoj Bosni gdje je u jednoj godini osvojio i Prvenstvo i Kup. Osim Bosne trenirao je i Badel iz Zagreba, Medveščak, Lokomotivu iz Zagreba, Metaloplastiku iz Šapca, Bosnamontažu iz Prijedora, West Wien iz Austrije, Sport Lisboa e Benfica iz Portugala, te Laško i Krško iz Slovenije. Donedavno je bio trener banjalučkog Borca i živi na relaciji Zagreb - Banja Luka.
Campocroce, Venezia
Campocroce je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 500 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Drago Mažar
Drago Mažar (Bosanski Petrovac, 16. avgust 1918 — Banja Luka, 10. novembar, 1991, narodni heroj Jugoslavije, učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Bosne i Hercegovine
Vicekraljevstvo Río de la Plata
Vicekraljevstvo Río de la Plata (španjolski: Virreinato del Río de la Plata) zvano i Vicekraljevstvo Buenos Aires bila je kolonija Španjolskog Imperija koja je egzistirala od 1776. do 1824.
Drago Mažar
Biografija
Ostao je bez oca s devet godina, kada se porodica već doselila u Banjaluku. Posle jednog đačkog incidenta sa nastavnicom francuskog jezika, Drago je iz gimnazije prešao na zanatsku školu. Pod uticajem starijeg brata Ivice, počeo je da se interesuje za revolucionarnu literaturu, a uskoro je bio i jedan od organizatora aktiva revolucionarno orijentisane srednjoškolske i radničke omladine u zanatskoj školi. Već 1937, postao je rukovodilac skojevske grupe. Pored aktivnosti u muzičkoj sekciji „Pelagić“ stizao je da se angažuje u raznovrsnim akcijama Kluba akademičara Banjaluke, te sportskog društva „Borac“. Isticao se i učešćem u demonstracijama, protestnim zborovima i štrajkovima. Tada je kuća Mažarovih bila sastajalište radničkih aktivista, skojevaca i komunista.
Vicekraljevstvo Río de la Plata
To je bilo posljednje od četiri vicekraljevstva koja je Španjolska osnovala tokom kolonijalne ere u Centralnoj i Južnoj Americi.
Historija
To novo vicekraljevstvo (osnovano 1776.) kontroliralo je krajeve koji su prije tog bili pod upravom Vicekraljevstva Peru, a to su teritoriji današnje; Argentine, Urugvaja, Paragvaja i Bolivije.
Odluka da se osnuje rezultat je nastojanja kralja Carlosa III da decentralizira vladavinu u svom španjolsko-američkom imperiju i saznanja da krajevi južno od Brazila zahtjevaju veću vojnu prisutnost i jaču obranu, zbog portugalskih pritisaka na sjeverne obale Río de la Plate.
Španjolska je također željela smanjiti šverc iz Portugalskog Brazila u Buenos Aires. Pored tog 1760-ih je postalo jasno, da Britanci žele zauzeti Falklandski (Malvinski) arhipelag, sa kog ih je Španjolska 1770. privremeno istjerala.
Drago Mažar
Biografija
Krajem aprila 1941, kada se vratio u Banjaluku, četiri brata Mažara našli su se nakratko na okupu kod kuće i ubrzo je svaki krenuo na izvršenje svog zadatka koji je odredila KPJ.
Prikupljajući oružje kao rukovodilac diverzantske grupe u gradu, jednom je prilikom obukao uniformu domobranskog narednika i tako ušao u Kastel, odakle je iznioo municiju, a desetak pušaka bacio u Vrbas, koje je Karlo Rojc izvadio i sakrio na groblju. S ovim su oružjem u rukama prvi lokalni partizani otpočeli ustanak u Banjaluci.
Vicekraljevstvo Río de la Plata
Historija
Prvi vicekralj nove kolonije Pedro Antonio de Cevallos]], uplovio je u Montevideo 1776. sa svom silom brodova i vojnika, pa je brzo potisnuo Portugalce i organizirao novu administraciju u Buenos Airesu. Svega nekoliko mjeseci nakon preuzimanja dužnosti, zamijenio ga je drugi vicekralj - Juan José de Vértiz y Salcedo (1778–84).
Nakon njega izredali su se; Nicolás del Campo (1784-89) i Nicolás de Arredondo (95) koji su dobro su upravljali kolonijom, kao i četvorica drugih koji su kratko vladali između 1795. i 1804.
To je bio prosperitetni period Vicekraljevstva Rio de la Plata, a naročito za grad Buenos Aires, koji je postao prekomorski dragulj Španjolskog Imperija. Srebro iz rudnika u Potosíju koje se prije tog izvozilo iz Vicekraljevstva Peru, sada se transportirao iz luke Buenos Airesa.
San Pablo Tecalco, Morelos
San Pablo Tecalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Drago Mažar
Biografija
Drago Mažar se krajem juna 1941. nalazio među prvim partizanskim borcima iz Banjaluke koji su se okupili na Starčevcu iznad grada. Učestvovao je u borbama na relaciji Jajce–Mrkonjić Grad. U avgustu je bio izabran za komandira čete, odnosno komandanta partizanskog štaba Prve čete za Bosansku krajinu. Tih su dana ustaše uhvatile u Jajcu njegovog brata Ivicu i streljale ga. Upravo je tada u njegovu četu iz Banjaluke došla sestra Nada.
Tokom septembra i oktobra 1941, operisao je sa svojom jedinicom po centralnoj Bosni, koja je tada izvela niz uspješnih akcija kod Krupe na Vrbasu, Skender-Vakufa, na Čelincu i u Crnoj Rijeci. U jesen 1941, Drago je bio izabran za komandanta bataljona u Trećem, kasnije preimenovanom u Četvrti krajiški partizanski odred, koji je tokom zime 1941. i 1942. razvio veliku aktivnost u blizini Banjaluke.
Kada je jednom posjetio svoju majku, koja je još uvek živela na periferiji Banjaluke, a njena kuća bila ilegalno partizansko uporište, Drago je uspostavio saradnju s domobranskim satnikom Majerom, zapovjednikom domobranske jedinice, kojeg je majka Marija na to pripremila. Zahvaljujući tim okolnostima, Drago je 5. februara 1942. godine izveo jednu od najsmjelijih akcija u Bosanskoj krajini. Majer je, po dogovoru, neutralisao svoju posadu u Debeljacima, obezbedio uniforme i ugovorene znake raspoznavanja, tako da je Drago sa 22 odabrana partizanska borca, preobučena u domobranske uniforme, došao usred dana pred žandarmerijsku kasarnu u Vrbanji. Posle borbe koja je trajala samo nekoliko trenutaka, poginulo je i ranjeno više žandara i domobrana, a 40 ih je zarobljeno. Kasarna je zapaljena, a kolona sa zarobljenim neprijateljskim vojnicima, koji su nosili plijen, i dva poginula a dva teže ranjena partizana, uputila se na prevoje Ponira iznad grada. Ubrzo se nakon toga i majka Marija pridružila partizanima, sredinom februara 1942, noseći u naručju šestogodišnju unuku Nenu, ćerku najstarijeg sina Boška.
Početkom maja 1942. godine, Drago je bio postavljen za komandanta Šestog partizanskog odreda, a po oslobođenju Prijedora za komandanta mesta Ljubija. Učestvovao je i u prvim borbama za vreme neprijateljske ofanzive na Kozaru, juna 1942. godine. Krajem jula ponovno je bio postavljen za komandanta Šestog partizanskog odreda, ali je već septembra iste 1942. preuzeo funkciju obaveštajnog oficira u Operativnom štabu za Bosansku krajinu. Od ljeta 1943, kao obaveštajni oficir Prvog bosanskog korpusa NOVJ, izveo je na čelu grupe obaveštajaca niz akcija u istočnoj Bosni. Kao major, Mažar je, 1944. u svojstvu šefa obaveštajnog odseka rukovodio kursom obaveštajaca.
Do kraja rata, pretrpio je još nekoliko gubitaka u užoj porodici; majka mu je umrla od tifusa, poginuo mu je drugi brat Josip, i naposljetku najstariji brat Boško.
Kovačica (razvrstavanje)
Kovačica može biti:
Drago Mažar
Biografija
Po završetku rata, Drago Mažar je radio u Upravi državne bezbednosti do 1952. godine, a po demobilizaciji, u činu pukovnika, obavljao je niz društveno-političkih funkcija na republičkoj i saveznom nivou.
Randaberg
Randaberg je općina u okrugu Rogaland u Norveškoj, koji se nalazi sjeverno od Stavangera.
Drago Mažar
Biografija
Bio je aktivan i u razvoju kulture i kao pisac i kao dugogodišnji upravnik Narodnog pozorišta Bosanske krajine.
San Pablo Tecalco, Morelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4810 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2362 m.
Vicekraljevstvo Río de la Plata
Historija
Prosperitetu je doprinjela i velika potražnja za usoljenom govedinom, naročito u Kubi i Brazilu gdje su vlasnici latifundija njom hranili svoje robove. Zbog tog je procvjetalo stočarstvo u Pampi i prerada kože.
Philippe Coutinho
Philippe Coutinho Correia (Rio de Janeiro, 12. lipnja 1992.) je brazilski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao ofenzivni vezni ili krilo za Aston Villu, odakle je na posudbi iz Barcelone.
Randaberg
Jedni od prvih stanovnika Norveške su se naselili upravo odvje, te se vjeruje kako su prvi ljudi došli prije oko 12.000 godina. Vjeruje se da je Svarthola (Vistehola) bila glavno sklonište za grupu od oko 25 ljudi olo 6000. pne.. Ti ljudi su bili uglavnom lovci-sakupljači, ali otprilike oko 4000. pne. su se počeli baviti zemljoradnjom. Oko 2000. pne., glavna djelatnost postaje zemljoradnja.
Philippe Coutinho
Rođen i odrastao u Riju de Janeiru, Coutinho je pokazao izniman talent još dok je bio član omladinskih pogona Vasca da Game. Inter Milan ga je 2008. godine kupio za €4,000,000, ali ga je ubrzo vratio na posudbu u Vasco, gdje je postao jedan od ključnih igrača. Za Inter je debitirao 2010. godine te je definiran kao "budućnost Intera", a 2012. godine je poslan na još jednu posudbu, ovoga puta u španjolski Espanyol.
Vicekraljevstvo Río de la Plata
Historija
Rafael de Sobremonte koji je postavljen za vicekralja 1804. nije bio na visini zadatka, Za njegova mandata Britanci su dva puta (1806, 1807) upali u Río de la Platu i napali Buenos Aires a on je dvaput pobjegao, pa je zbog tog i smjenjen.
Philippe Coutinho
U siječnju 2013., potpisao je za Liverpool za iznos od £8,500,000. Na Anfieldu je realizirao svoj potencijal; njegova kombinacija vizije, dodavanja, driblinga i šuteva iz daljine donijela mu je nadimak Čarobnjak (eng. The Magician) među navijačima i suigračima. Nakon što je 2015. godine imenovan u momčad godine, Pelé mu je predvidio "veliku budućnost". U siječnju 2018. godine, Coutinho je potpisao za Barcelonu za rekordni iznos od €142,000,000, postavši tako svojevremeno treći najskuplji igrač na svijetu. U kolovozu 2019. odlazi na jednosezonsku posudbu u Bayern München.
Randaberg
Randaberg je još uvijek ativna zemljoradnjička zajednica, te proizvodi preko 80% peršina u Norveškoj. Prvi krumpiri koji se uzgajaju svake godine se sade upravo ovdje, te poslije šalju kao poklon kraljevskoj porodici. Stanovništvo je koncentrirano u tri predgrađa: Sentrum (310 kuća), Viste Hageby (315 kuća) i [[Media:Grødem_on_Randaberg.JPG|Grødem]] (135 kuća).
Philippe Coutinho
Za reprezentaciju Brazila debitirao je 2010. godine, ali je tek od 2015. postao redovni član. Sudjelovao je na kontinentalnim prvenstvima 2015. i 2016. godine, dok je na svjetskoj sceni debitirao na Svjetskom prvenstvu 2018. godine u Rusiji.
Drago Mažar
Biografija
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i mnogih drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
Randaberg
thumb|left|Sandestraen Za vrijeme ljeta je popularno ići na plaže, koje se smatraju najljepšim u području oko Stavangera. To su uglavnom Sandestraen i Vistestraen. Hålandsvannet je također popularan zbog skakanja sa stijena.
Montemartino, Piacenza
Montemartino je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Cirnik (Brežice, Slovenija)
Cirnik je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Cirnik se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Cirnik je imao 98 stanovnika.
Curnovec (Brežice, Slovenija)
Curnovec je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Curnovec se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Curnovec je imao 111 stanovnika.
Opština Doclin, Caraș-Severin
Doclin je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Administrativna podela Španije
Administrativna podela Kraljevine Španije je definisana u VIII glavi ustava Španije iz 1978. godine koja propisuje tri nivoa administrativne podele. Najniži od ta tri nivoa je nivo opštine kojih je 18. decembra 2014. godine bilo sveukupno 8,122. Više opština sačinjava provincije kojih je u Španiji ukupno 50. Provincije su deo španskih autonomnih zajednica kojih je u Španiji ukupno 17, dok gradovi Ceuta i Melilla na afričkoj obali uživaju status autonomnih gradova koji je u istoj ravni sa autonomnim zajednicama.
Autonomne zajednice su osnovane korišćenjem ustavnog prava na autonomiju ili samoupravu koju ustav garantuje (istorijskim) nacionalnostima i regijama Španije koje u isto vreme uslovljava korištenje toga prava nepovredivošću teritorijalnog integriteta zemlje i jedinstva španske nacije. Autonomne zajednice uživaju veoma decentralizovan model teritorijalne organizacije zemlje ali su utemeljene na principu devolucije što Španiju čini unitarnom zemljom, a ne federacijom. Princip devolucije garantuje centralnim institucijama u Madridu primat nad odlukama autonomnih zajednica i centralne institucije zadržavaju puni suverenitet. U nedostatku eksplicitne definicije u Ustavu Kraljevie Španije o federalnoj ili unitarnoj prirodi španske države Ustavni sud Španije odabrao je pristup namerne dvosmislenosti definišući model teritorijalne organizacije kao "državu autonomnih zajednica" čime izbegava implikaciju bilo kojega od dva modela.
Svetko Kačar Kačo
Svetko Kačar - Kačo (Bara, kod B. Petrovca, 1914 — Građevine, na Ibru, 29.marta 1944, narodni heroj Jugoslavije