cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cabitti, Savona
Cabitti je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Lathrop, California
Lathrop je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18.023 stanovnika.
Cabitti, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 708 m.
San Andrés del Río, Actopan
San Andrés del Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Loma Bonita, Yecapixtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 533 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1411 m.
Chibirino, Nicolás Flores
Chibirino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Nicolás Flores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1382 m.
Sabranost (budizam)
Sabranost ili sastavljenost (pali, sanskrit: समाधि samādhi) je svojstvo uma u meditaciji, prema budističkom učenju.
Izraz samadi doslovno znači sabranost, no u kontekstu svih indijskih sistema obiležava najširi pojam meditacije uopšte. Dve karakteristične osobine sabranog uma su neprekidna pažnja ka nekom predmetu i sledstveno smirivanje mentalnih funkcija, što ga razlikuje od rasejanog uma.
U budizmu, samadi je središnji pojam meditativne tehnike motrenja, a ispravan samadi (samma samadhi) je poslednji korak plemenitog puta, kojim se postiže ukidanje patnje.
U spisima se definiše kao "sjedinjenost uma" (M.I,301), a ponekad i "jednousmerenost uma" (ekodibhāva).
Etimologija
Sanskritska reč samādhi doslovno znači sastavljenost, sabranost, od sam (sa, zajedno) + ā (prefiks) + dhā (staviti). Veljačić objašnjava reč kao sam-a-dhi, "skupa čvrsto držati". Neki dovode samādhi u direktnu vezu sa rečju samatha, što znači smirenje. Poreklo reči nije do kraja utvrđeno, a neki smatraju da ju je skovao Buda za potrebe učenja.
Samadi se obično prevodi kao sabranost ili koncentracija. Mnogi ukazuju na neadekvatnost prevoda "koncentracija", jer tu reč povezujemo sa fokusom, intenzitetom, primoravanjem uma, napetošću, glavoboljom. Alternativni prevodi uključuju sjedinjenost, pribranost, umirenje, usredištenost, neuznemirenost.
Za razliku od srpskohrvatskog jezika, gde se sabranost i pažnja koriste kao sinonimi, u budizmu termini sabranost (samadi) i pažnja (sati) imaju prilično specifična značenja i predstavljaju različite korake plemenitog puta.
Budino učenje
Prema Budinom učenju, sabranost karakterišu četiri temelja pažnje:
Ispravna sabranost je preduslov praktikovanja zadubljenja (motrenja):
Tumačenja
thumb|Monah meditira na Tajlandu.
Samadi je posebna vrsta usredsređenosti. To je isključivo korisna usredsređenost na povoljno stanje uma, koja je rezultat svesnog pokušaja da se um podigne na viši, pročišćeniji nivo svesnosti. Samadi, povoljna koncentracija, sažima zajedno raspršen i neujednačen tok mentalnih stanja kako bi nastalo unutrašnje sjedinjenje. Um koji nije uvežban u sabranosti skače nasumično, što Buda upoređuje sa praćakanjem ribe na suvom. Tako rastrojen um je obmanut um. Savladan brigama i strepnjama, on je neprekidno žrtva raznih mentalnih nečistoća, i vidi stvari samo iskrivljeno, kroz staklo nasumičnih misli. Nasuprot tome, um uvežban u sabranosti može ostati na svom predmetu bez smetnji.
Budisti navode mnogo prednosti koncentracije. Pošto se pažnja zaustavlja na jednom predmetu određeni period, to nam obezbeđuje da ga bolje upoznamo, te on otuda ima svoju ulogu i u postizanju mudrosti. Kada razvijemo koncentraciju, možemo pažnju okrenuti bilo čemu, umesto da ona neprekidno skače sa jedne stvari na drugu. To može smanjiti beskorisno sanjarenje, zabrinutost i neželjene uznemirujuće misli. U okviru budističke meditacije, koncentracija se obično razvija putem vežbanja sabranosti na dah.
Buda je naveo nekoliko stvari koje pomažu razvoju sabranosti. Prva je pridržavanje vrline. Na taj način pojednostavljujemo sopstveni život, smanjujemo mogućnost kajanja, ne dovodimo sebe u neugodne situacije i sukobe, od čega um postaje rastrojen. Druga je "stražarenje na vratima čula", što znači paziti da um ne bude prekomerno stimulisan (D.I,70). Treće, održavanje ugodnog položaja omogućiće telu da se umiri. Takođe, vedar mentalni stav će koncentraciju učiniti lakše dostižnom. Buda je govorio: "iz prijatnosti dolazi radost; kad smo radosti telo se smiruje; sa smirenim telom postajemo srećni, a um koji je srećan postaje sabran" (D.I,74).
Shady Spring, West Virginia
Šejdi Spring je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.998, što je 920 (44,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Burladero, Acámbaro
El Burladero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Acámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1903 m.
Jeronim de Rada
Jeronim de Rada (, 29. novembar 1814 – 28. februar 1903) bio je arbereški folklorist, novinar, pravnik, književnik i sudionik Albanskog narodnog preporoda. Smatra se jednim od najutjecajnijih albanskih pisaca 19. stoljeća, koji je odigrao bitnu ulogu u albanskoj renesansi.
Život
Rođen je kao sin župnika talijansko-albanske katoličke crkve u Macchia Albaneseu u planinama Cosenze, De Rada je pohađao koledž svetog Adrijana u San Demetrio Coroneu. Već prožet strašću prema svom albanskom porijeklu, počeo je sakupljati folklornu građu u ranoj mladosti.
Književnost
Njegovo drugo djelo, Canti storici albanesi di Serafina Thopia, moglie del principe Nicola Ducagino (Albanske povijesne pjesme Serafine Topije, supruge princa Nikole Dukađinija, Napulj 1839), bourbonske su vlasti zaplijenile zbog navodne povezanosti De Rada sa zavjereničkom skupinom za vrijeme talijanskog preporoda. Djelo je ponovno objavljeno pod naslovom Canti di Serafina Thopia, principessa di Zadrina nel secolo XV (Pjesme Serafine Topije, zadrinske princeze u 15. stoljeću, Napulj 1843) i kasnijih godina u trećoj verziji kao Specchio di umano transito, vita di Serafina Thopia, Principessa di Ducagino (Ogledalo čovjekove prolaznosti, život Serafine Topije, dukađinske princeze, Napulj 1897). To djelo priča o tome kako se kći vojvode (duke) od Arte, lijepa Serafina, zaljubljuje u Bozdara Stresa, čemu se njezini roditelji protive i udaju je za princa iz obitelji Dukagjini; nakon toga ona polako vene, a kad sazna za Bozdarovu smrt, od tuge umire; u poemi je prikazan i povijesni kontekst 1441–1468.
U svojoj najvećoj poemi, Nepobjedivi Skenderbeg (Skënderbeu i pafat), na kojoj je radio do kraja života, De Rada pjeva o albanskom herojskom dobu i o Skenderbegu, koji se pojavljuje kao opći heroj i kao simbol albanskog nacionalnog preporoda. Njegova povijesna tragedija na talijanskom jeziku I Numidi (Numidijani, Napulj 1846, razrađena pola stoljeća kasnije kao Sofonisba, dramma storico (Sofonisba, povijesna drama, Napulj 1892), uživala je samo skroman ugled.
Revolucionarne 1848. godine De Rada je osnovao časopis L'Albanese d'Italia ("Talijanski Albanac"), koji su objavljivao i članke na albanskom jeziku. Ovaj dvojezični "politički, moralni i književni časopis" u konačnoj nakladi od 3200 primjeraka bio je prvo periodično izdanje na albanskom jeziku u svijetu. Prije nego što je Albanija postala samostalni politički entitet, ona je već postala pjesnička stvarnost u djelima Jeronima De Rade. Njegova vizija neovisne Albanije prerasla je u drugoj polovici 19. stoljeća iz jednostavne želje u realni politički cilj kojemu je strastveno bio predan.
De Rada je bio glasnik i prvi javni glas romantičarskog pokreta u albanskoj književnosti, pokreta koji je, nadahnut njegovom nepromjenjivom energijom u ime nacionalnog buđenja među Albancima u Italiji i na Balkanu, trebao evoluirati u romantični nacionalizam karakterističan za doba narodnog preporoda u Albaniji. Njegove novinarske, književne i političke aktivnosti imale su ključnu ulogu ne samo u poticanju svijesti o arbereškoj manjini u Italiji, već i u postavljanju temelja albanskoj nacionalnoj književnosti.
Njegovo je najpopularnije književno djelo spomenuta poema Pjesme o Milosau, na albanskom jeziku poznata kao Këngët e Milosaos, duga romantična balada koja prikazuje ljubav Milosaa, fiktivnog mladog plemića u Skadru (Scutari) iz 15. stoljeća, koji se vratio kući iz Soluna. Ovdje, na seoskoj fontani, susreće i zaljubljuje se u Rinu, kćer pastira Kologre. Razlika u društvenom položaju među ljubavnicima dugo priječi njihovo sjedinjenje sve dok potres ne uništi i grad i sav privid klasnih razlika. Nakon vjenčanja u inozemstvu, rađa se dijete. Ali razdoblje bračnog blaženstva ne traje dugo. Milosaov sin i supruga ubrzo umiru, a on sam, ranjen u borbi, stradava na obali rijeke u blizini Skadra. Tu je pjesmu francuski književnik Victor Hugo nazvao "nadopunom moderne romantične poezije".
De Rada je izdavao i časopis Fiamuri Arbërit, čiji se prvi broj pojavio 20. jula 1883. u Cosenzi u Italiji, u početku na albanskom, pisan abecedom na latinskoj osnovi koju je izmislio de Rada, a kasnije s prijevodima na talijanski. Časopis je sadržavao teme vezane uz albansku književnost, politiku i povijest i brzo je postao popularan među Albancima i široko distribuiran.
Politička djelatnost
Godine 1881. stavovi De Rade o budućnosti Albanije predviđali su zemlju podijeljenu u tri cjeline na temelju religije unutar jedne savezne države. Do 1886. godine, De Rada se usprotivio grčkim prijedlozima o balkanskoj federaciji i podržao postojanje Albanije odvojene od Grčke jer bi svako ujedinjenje, po njemu, značilo kraj albanskog postojanja. De Rada se svrstavao uz Osmanlije protiv zajedničkih neprijatelja i nije odobravao protuosmansku pobunu, promatrajući je kao djelovanje grčkog i srpskog stranog utjecaja i nadajući se da će Osmansko Carstvo Albancima dati njihova društveno-politička prava.
U oktobru 1895. godine De Rada je zajedno s kolegama Italo-Albancima Giuseppeom Schiròom i Anselmom Lorecchiom organizirao kongres o albanskom nacionalnom, kulturnom i jezičnom samoodređenju, koji je sazvan u Coriglianu Calabru, a nakon njega je uslijedio drugi kongres u Lungru tijekom veljače 1897. godine.
Zef Jubani
Zef Jubani (rođen kao Zef Ndokillia, 1818–1880) bio je albanski folklorist, filozof i sudionik Albanskog narodnog preporoda. Poznat je po objavljivanju Zbirka albanskih narodnih pjesama i rapsodija na gegijskom dijalektu albanskog jezika. Jubani se zalagao za stvaranje jedinstvene abecede albanskog jezika. Zbog svojih političkih aktivnosti, koje su često bile antiklerikalističke, Jubanija su Svetoj Stolici prijavili isusovački misionari iz Skadra.
Život
Zef Jubani rođen je 1818. godine u Skadru, u tadašnjem Osmanskom Carstvu, u značajnoj trgovačkoj obitelji iz obližnjeg sela Juban. Njegova majka bila je s Malte, pa je između 1830. i 1838. godine tamo pohađao škole živjeći sa svojim ujakom. Nakon povratka u Skadar radio je od 1848. godine kao tajnik francuskog konzula u tom gradu, a također je postao pomoćnik vicekonzula Ujedinjenog Kraljevstva 1853. godine. Jubani je značajan dio svog života proveo u Trstu, Veneciji i Crnoj Gori.
Djelo
Od 1850. Jubani je prikupljao folklornu građu svog rodnog kraja. Godine 1858. dio njegovog djela objavljen je u knjizi Histoire et description de la Haute Albanie ou Guegarie, koju je napisao Hyacinthe Hecguard, tada francuski konzul u Skadru. Izvorni tekstovi narodnih pjesama koje je dokumentirao Jubani, uključeni u Hecguardovo djelo, izgubljeni su 13. siječnja 1866. tijekom poplave u Skadru. Njegovo je najpoznatije djelo Zbirka albanskih narodnih pjesama i rapsodija, objavljena 1871. u Trstu. To je prva zbirka narodnih pjesama na gegijskom dijalektu albanskog jezika i prvo folklorno djelo koje je objavio neki Albanac koji je živio u Albaniji. Zbirka je objavljena zajedno s dvije političke i filozofske Jubanijeve studije: Trenutna situacija stanovništva sjeverne Albanije i Misli o moralnoj situaciji i intelektualnoj kulturi albanskog naroda, koje su predstavljale uvode u glavno djelo.
U te dvije uvodne studije Jubani se zalagao za formiranje književne komisije za pročišćavanje albanskog jezika i promociju albanske književnosti. Jubani je također podržao stvaranje jedinstvenog pisma za albanski jezik, tvrdeći da bi, budući da je albanski jedinstveni jezik, on trebao imati svoju abecedu, te je napisao udžbenik gramatike albanskog jezika. U Trstu je postao jedan od urednika lokalnih novina, a 1873. uredio je i preveo s osmanskog turskog na talijanski Zakon, dodatak i postupak osmanske trgovine, knjigu o trgovačkim praksama u Osmanskom Carstvu. Godine 1878. objavio je u Veneciji brošuru kojom potiče upotrebu parobroda na rutama između Albanije i Italije. Jubanijeva studija O albanskoj poeziji i glazbi bila je među prvim djelima koja su se bavila višeglasnom glazbom na području Muzakije u zapadnoj Albaniji.
Politička filozofija
Na Jubanijevu političku filozofiju uvelike je utjecao klasični liberalizam i antiklerikalizam tijekom njegovih putovanja na Maltu i u Italiju. Smatrao je da bi se reforme trebale temeljiti na industrijskoj ekonomskoj politici, čije bi središte bila albanska buržoazija, čija bi trgovina s Europom bila poticana i na koju bi se plaćali niži porezi, dok bi ta društvena klasa snažno podržavala industrijski razvoj Albanije.
Često je optuživao katoličko i muslimansko svećenstvo za poticanje i ohrabrivanje vjerske segregacije i vjerskih razlika. Jubani je kritizirao talijanske misionare jer podučavaju samo na talijanskom, dok se ranije koristio i albanski. Isusovački misionari iz Skadra na kraju su prokazali Jubanija Svetoj Stolici kao antiklerikalnog propagandista.
La Aldea, Manzanillo
La Aldea je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Manzanillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Querciola, Bologna
Querciola je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Natrijum nitrit
Natrijum nitrit je so čija je hemijska formula NaNO2. Koristi se kao konzervans za mesne prerađevine. U čistom stanju je beli do bledo žuti prah. Rastvorljiv je u vodi i higroskopan. Na vazduhu se polako oksidira do natrijum nitrata. Natrijum nitrit je jako redukciono sredstvo.
Ova so se koristi u proizvodnji diazo boja, nitrozo jedinjenja, i drugih organskih jedinjenja; u bojenju i štampanju tekstila; u fotografiji; kao i laboratorijski reagens i inhibitor korozije; u metalnim premazima za fosfatiziranje; i u proizvodnji gumenih hemikalija. Ova so se može koristiti kao elektrolit u proizvodnim procesima elektrohemiskog brušenja, tipično u obliku 10% rastvora u vodi. Natrijum nitrit se takođe koristi u ljudskoj i veterinarskoj medicini kao vasodilator, bronhodilator, i protivotrov kod trovanja cijanidom.
U normalnoj ljudskoj prehrani
Nitriti su normalni deo ljudske ishrane. Oni su prisutni u većini vrsta povrća. Spanać i salata mogu da imaju do 2500 mg/Kg nitrata, kelj (302.0 mg/kg) i karfiol (61.0 mg/kg), do niskih koncentracija od 13 mg/Kg u asparagusu. Nivoi nitrita u 34 uzorka povrća, uključujući različite vrste kupusa, salate, spanaća, peršuna i repe je u rasponu između 1.1 i 57 mg/Kg, npr. beli karfiol (3.49 mg/kg) i zeleni karfiol (1.47 mg/kg). Kuvanje povrća snižava koncentraciju nitrata ali ne nitrita. Sveže meso sadrži 0.4-0.5 mg/Kg nitrita i 4–7 mg/Kg nitrata (10–30 mg/Kg nitrata u suvomesnatim proizvodima). Prisustvo nitrita u životinjskim tkivima je posledica metabolizma azot oksida, važnog neurotransmitera. Azot oksid može biti stvoren de novo posredstvom azot oksid sintaze iz arginina, ili iz nitrata ili nitrita unesenog hranom. Najveći deo istraživanja negativnih efekata nitrita na ljude predatira otkriće važnosti azot oksida u ljudskom metabolizmu i ljudskog endogenog metabolizma nitrita.
Alcorcón
Alcorcón je grad od 168,141 stanovnika u centru Španjolske, koji administrativno podpada pod Autonomnu zajednicu Madrid.
Geografske karakteristike
Alcorcón leži udaljen petnaestak kilometara jugozapadno od centra Madrida, praktički je spojen sa Móstolesom pa je zajedno sa njim veliko stambeno predgrađe Madridske metropole. On je jedan od većih satelitskih gradova koji formiraju Metropolitanski Madrid - konurbaciju od 7,300,000 stanovnika.
Historija
Alcorcón je osnovan 1280., ali je sve do 20. vijeka bio gradić, tad je naglo izrastao uz Madrid, sa kojim je povezan metroom.
Familia Valenzuela, Mexicali
Familia Valenzuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Narodni pokret (1903.)
Tijekom 1903. godine izbio je u Banskoj Hrvatskoj tzv. narodni pokret. Riječ je o otvorenom sukobu naroda s oružništvom i pobuni protiv vlasti širih razmjera, koju su poveli protivnici Khuenova sustava i mađarske prevlasti.
Tijek nemira
U Hrvatskoj se je već duže vrijeme stvaralo veliko nezadovoljstvo zbog financijske ovisnosti Hrvatske o Ugarskoj i tražila se je financijska samostalnost, a kada je Ugarski sabor 1903. godine odbio zahtjev za poboljšanje financijskih uvjeta u Hrvatskoj, u Zagrebu je organizirana javna skupština. U drugim hrvatskim gradovima također su se zakazale javne skupštine, ali ih je ban Khuen zabranio. Izbili su prosvjedi protiv takve odluke u Zagrebu, Osijeku i drugim gradovima gdje su bile zakazane.
Glavni poticaj za daljnje širenje demonstracija i otvorene pobune dao je sukob vojske i seljaka koji su skinuli mađarsku zastavu sa željezničke postaje u Zaprešiću, početkom travnja, kada je došlo do krvoprolića. Naime nekoliko seljaka je ubijeno nakon što su razbili prozore na zgradi željezničke postaje. Ustanak se potom širi na druge gradove i sela, tako da je uznemireno Hrvatsko primorje, Gorski kotar, Hrvatsko zagorje, Međimurje, Podravina te križevačko-bjelovarski kraj. Razbijani su prozori omraženim mađaronima, protjerivani su mađarski činovnici, napadani su mađaronski posjedi te su paljene mađarske zastave i banove slike. Prosvjednici su se posebno okomili na bazu mađarizacije – željeznicu, režući brzojavne stupove i skidajući protuzakonite mađarske natpise. Naime na željeznici se je uporno koristio mađarski jezik, iako je na području Hrvatske, prema Nagodbi, službeni jezik bio isključivo hrvatski.
Posljedica nemira koji su zahvatili cijelu Bansku Hrvatsku bilo je uvođenje prijekog suda i prepuni zatvori hrvatskih prosvjednika, ali sustavno gušenje od strane vlasti nije uspjelo dok se pokret nije sam smirio u kolovozu. Još u lipnju ban Khuen napušta banski položaj.
Posljedice pokreta
Osim konačnog odlaska omražena bana narodni pokret je imao i druge izrazite posljedice: povezao je političke i nacionalne snage Hrvatske i Slavonije s onima u Dalmaciji, otvorio vrata suradnji između hrvatskoga i srpskoga građanstva te potaknuo pojavu novih političkih povezivanja, prije svega u smislu poboljšanja odnosa između hrvatskih i srpskih političara. To se je dogodilo zbog toga što su Srbi izgubili oslonac u Khuenovoj vlasti te zbog toga što se Srbija pod vlašću nove dinastije Karađorđević okrenula Rusiji i pokrenula protuaustrijsku borbu. Zbližavanje Hrvata i Srba dogodilo se je prvo u Dalmatinskom saboru, 1903. godine. Na njemu je prvi put formuliran program tzv. „novoga kursa“, rezultat kojega je bilo stvaranje Riječke i Zadarske rezolucije te formiranje Hrvatsko-srpske koalicije. Nakon što su, 1903. godine, Hrvatska opozicija (koalicija domovinaša i obzoraša) i Čista stranka prava stvorile jedinstvenu Hrvatsku stranku prava, dolazi i u Dalmaciji do spajanja Stranke prava s Narodnom hrvatskom strankom, pod nazivom Hrvatska stranka, 1905. godine. Nova stranka traži sjedinjenje Hrvatske s Dalmacijom, ali i jedinstvo Hrvata i Srba. Iste godine formirana je i Hrvatsko-srpska koalicija u Banskoj Hrvatskoj. Okupljala je pet stranaka, od kojih je jedna bila i Hrvatska stranka prava, te je bila zastupnica hrvatskoga i srpskoga kapitala i ujedno najjača politička grupacija. Nakon toga se Čista stranka prava izdvaja opet kao zasebna stranka.
Također se formira i novi politički smjer, tzv. politički katolicizam, koji je značio da se i katolici, laici i svećenici, organizirano uključuju u politiku, zalažući se za svoje stavove. Hrvatska historiografija je u socijalizmu cijeli taj pokret označavala klerikalizmom i prikazivala ga kao pokvareno nastojanje Crkve za pridobivanjem vlasti i moći. Prava istina se znatno razlikuje od takvih jednostranih interpretacija. Bio je to odjek sličnih gibanja u Europi, u vremenu kad kršćani naglašeno ulaze u politiku. Prvo, na temelju zaključaka Prvoga katoličkog sastanka (1900.), katolički intelektualci pokreću svoj list – Hrvatstvo (1904.), a kasnije iz njega nastaje Hrvatska kršćansko-socijalna stranka prava (1906.), budući da su bili pravaški usmjereni. U nju su bili uključeni uglavnom katolički laici koji su bili izvan glavne struje Hrvatskoga katoličkog pokreta, čiji su predstavnici bili mahom u koalicionaškoj Hrvatskoj stranci prava, te su slijedom toga stremili jugoslavenstvu.
Dakle nakon narodnog pokreta i zbivanja koja su uslijedila stara Stranka prava, sad nova Hrvatska stranka prava, učinila je velik politički zaokret i napustila svoje korijene, dok pod parolama Ante Starčevića, s pozivanjem na hrvatsko državno pravo, i dalje nastupaju Čista stranka prava i Hrvatska kršćansko-socijalna stranka prava u Banskoj Hrvatskoj te Čista stranka prava u Dalmaciji.
Località Vigana, Varese
Località Vigana je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Bourlon
Burlon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Località Vigana, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Los Limoncitos, Actopan
Los Limoncitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Los Arcos, Silao de la Victoria
Los Arcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1887 m.
Dazoksiben
Dazoksiben je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 232,235 Da.
Sauk Village, Illinois
Sok Vilidž je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.506, što je 95 (0,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Brognol, Verona
Brognol je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Mamucijum
Mamucijum (Mamucium), također poznat i kao Mancunijum (Mancunium) je bila rimska tvrđava u provinciji Britaniji, podignuta godine 79. kako bi služila kao garnizon Pomoćne trupe (rimska vojska)|pomoćnih trupa, odnosno čuvala put između Eborakuma (današnji York) i Deve Victrix (današnji Chester). Nalazila se u blizini današnjeg Manchestera. Napuštena je oko 3. vijeka, a njeni ostaci su većim dijelom stradali prilikom gradnje mlinova, tvornica i drugih objekata za vrijeme Industrijske revolucije.
Brognol, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Los Lirios, Nicolás Flores
Los Lirios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Nicolás Flores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2307 m.
Torrazzo, Biella
Torrazzo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 620 m.
Corralitos, Guachochi
Corralitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2412 m.
Usora (rijeka)
thumb|desno|200px|Usora uzvodno od Teslića, na lokalitetu Ručunga thumb|desno|200px|Nabujala Usora kod gradskog mosta u Tesliću thumb|desno|200px|Usora pod ledom, kod gradskog mosta u Tesliću Usora je reka u Bosni i Hercegovini, leva pritoka reke Bosne. Nastaje od Velike i Male Usore koje se spajaju kod Teslića. Ušće Usore u Bosnu je na visini od 147 m, oko 4 km jugozapadno od Doboja. Dužina toka je 76,3 km, sa površinom porečja 849,3 km². Veće leve pritoke su: Uzvinska rijeka, Marica, Želeća, Gomijenica i Mala Usora, a desne Studena, Žiraja i Blatnica.
Do sredine 20. veka Usora je u gornjem toku, do Teslića i nekoliko kilometara nizvodno, bila iskorištavana vodenicama. Danas ih više nema. U gornjem toku, u naselju Studenci, voda iz Usore se hvata i prerađuje u pitku vodu za grad Teslić. U samom gradu Tesliću fabrika hemijske industrije »Destilacija« hvata vodu za proizvodni proces, ali i ispušta otpadne vode u reku. Stoga je nizvodno od Teslića reka prilično onečišćena i retko je koriste čak i kupači.
U gradu Tesliću, uzvodno od ušća Male Usore, na lokalitetu Radolinka, uređeno je kupalište. Kupalište je zbog pognodnosti korišteno i ranije, ali je tek krajem 20. veka obetonirano i uređeno. Na istom lokalitetu se nalazi i pešački most od Teslića ka Donjanima (Banja Vrućica).
U proleće i jesen, a ponekad i za vreme obilnih letnjih pljuskova Usora nabuja i plavi neka područja. Najčešće su to polja kod ušća u Bosnu, polja kod sela Vrela i Žarkovina i polja i delovi naselja kod ušća Male Usore u Veliku Usoru.
Zimi, na mirnijim delovima reka ledi. Debljina leda je često dovoljna da izdrži pešake.
Trapozzo, Ancona
Trapozzo je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Usora (rijeka)
Ime
U istorijskim zapisima i kartama navodi se i kao Wassora, Ossora.
Trapozzo, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Adolfo López Mateos, Yecapixtla
Adolfo López Mateos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yecapixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 444 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1474 m.
Stacy, Minnesota
Stejsi je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Opština Pângărați, Neamț
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
Amagne
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 705 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 75 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 86,72 metara.
Diazepam
Diazepam (Valijum, Bensedin, Normabel, Apaurin, Diazepamum, Seduxenum, Relanium, Sibazonum) je lek u kome je aktivni sastojak diazepam, koji pripada grupi benzodiazepina.
Izgled
Bensedin tablete mogu biti od 2, 5 i 10 miligrama. Od 2 i 10 su žućkasto-bele boje, a od 5 je takođe žućkasto-bele boje samo što ima naznačenu podeonu crtu na jednoj strani.
Način delovanja
Bensedin je lek prvenstveno namenjen lečenju anksioznih poremećaja, on smanjuje osećaj strepnje i napetosti, deluje antikolvuzivno i dovodi do relaksacija mišića.
Laton, California
Laton je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.824 stanovnika.
Gaggiano, Siena
Gaggiano je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Grad (Grad, Slovenija)
Grad (nekada Gornja Lendava, mađarski: Felsőlendva, prekomurski: Gorenja Lendava) je naselje i središte istoimene općine u sjevernoj Sloveniji. Grad se nalaze u sjevernome dijelu pokrajine Prekmurje u blizini granice sa Austrijom i Mađarskom.
Stanovištvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Grad je imao 686 stanovnika.
Богалинац
Богалинац је насеље у Србији у општини Рековац у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 118 становника.
Историја
До Другог српског устанка Богалинац (тада Богалица или Богалинци)се налазио у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Белушић улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадао Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Богалинац живи 147 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 55,0 година (53,5 код мушкараца и 56,5 код жена). У насељу има 70 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,33.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Kovačevci (Slovenija)
Kovačevci (mađarski: Vaskovácsi, nekada Vendkovácsi, prekomurski: Kovačovci) je naselje u slovenskoj Općini Grad. Kovačevci se nalaze u pokrajini Prekmurju i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 129 stanovnika.
Cătălina, Coltău
Cătălina je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Coltău.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 279 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Chulavista, Acámbaro
Chulavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Acámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1882 m.
Općina Usora
Usora je općina u Bosni i Hercegovini a nalazi se između Doboja i Tešnja. Prije rata u Usori je živjelo oko 8.500 osoba od kojih su većina bili Hrvati. Za vrijeme rata u BiH, Što zbog ratnih operacija, što zbog etničkog čišćenja, broj stanovnika se smanjio, tako da Usora danas broji samo 5.000 stanovnika.
O imenu
U bosanskom govoru se do danas sačuvao izraz ušur, što bi prevedeno sa latinskog značilo običajno pravo, a u narodu jednostavno običaj (pr. desetina brašna umjesto novca za meljaju). O porijeklu ovog naziva za jedan cijeli kraj treba unijeti i predpostavku da su još stari Rimljani ovaj kraj nazvali tako, pošto je od pamtivijeka bio neprohodan i s toga pogodan za zbijegove progonjenih starosjedilaca sa šireg ilirskog prostora (pravo na običaj = usure). Zanimljivo je da su svi stariji stanovnici ovog kraja nazivali rijeku Usoru Usura, a grad Doboj Dobuj.
Historija
Prostor oko rijeke Usore i njezinih pritoka zove se naprosto Usora. Bio je nastanjen još u paleolitiku ( starije kameno doba ), Dr Đuro Basler i Zdravko Marić su otkrili u Makljenovcu prebivališta čovjeka u tim prahistorijskim vremenima. Ime USORA u povijesnim vrelima spominje se prvi put godine 1225. u pismu pape Honorija III. Andriji II. ugarskohrvatskom kralju. Podrijetlo imena Usora je posebna zagonetka. Lingvisti i povjesničari se značajno razilaze pri utvrđivanju pravog vrela: od slavonske riječi V'SOR' u značenju ohol, ponosit, grub, srdit, osoran do pokušaja izvođenja njezinog imena iz naziva ondje nastanjenog iliskog plemena Oserijata. Naime, odbacivši ilirski posvojni sufiks -ata dobivamo ime rijeke Oser (-is), očevidno naša Usora-Usora. Držeći se ovoga vrela opstojanje imena USORA se u povijesti produbljuje od sedam i pol na najmanje dvadeset stoljeća.
Usora spada u red brojnih političkih poluovisnih oblasti, koje su opstojale na tlu Bosne i Hercegovine kao specifični politički organizmi i koji su postupno nestajali ostavivši za sobom poneki trag u narodnoj kulturi, mentalitetu i načinu života.
Do sada nisu otrkivena historijska vrela kada se Usora počela izdvajati kao posebna upravna župa, ali znamo da se početkom XIII. stoljeća formira kao posebna oblast, u dokumentima kao kneževina (Sebislav 1236. god.) a zatim kao banovina (Henrik Gisingovac 1272. god.) i najzad vojvodstvo (od 1326. godine rod Biloševića čija čast prelazi na rod Zlatonosovića od 1399. godine. Posljedni vojvoda je bio Tvrtko Stančić, s padom BiH pod Tursku vlast).
Ozbiljniju povezanost naroda usorskog kraja, propovjedajući blagoslov naravi, utemeljitelja je Katolička crkva u mentalitet, način života i narodnu kulturu ovog kraja.
Najstariji podatak o njenoj nazočnosti je pismo Pape Grgura IX kojim uzima 8. augusta 1236. godine pod svoju posebnu zaštitu,... dragog sina i plemenitog muža, sina pokojnog Stijepana bana bosanskoga a unuka Kulina bana, Sebislav, ljiljana među trnjem.
To trnje, po papi, jest bosansko plemstvo u Usori, zaraženo patarentskom herezom. Sto znaci da su bili bogumili ili tacnije pripadnici Bosanske Crkve. Kasnije je ove osobnosti postupno uvlačila i u Hrvate Hrvatske i Dalmacija.
Padom Bosne pod tursku vlast je i na ovim područjima počela islamizacija stanovništva.
Usora je većinskim dijelom nastanjena Hrvatima. Kroz osmansku vladavinu se hrvatski utjecaj konstantno smanjivao, da bi danas obuhvaćao uglavnom sela zapadno od Doboja. Pitanje je koji su čimbenici utjecali na to da su se, unatoč ogromnom pritisku koji je slomio okolno područje, u Usori do danas održali Hrvati.
Kovačevci
Kovačevci mogu biti:
Ordos (pustinja)
thumb|Region Ordos. Ordos je pustinjski i stepski region koji se nalazi na visoravni južno odd Unutrašnje Mongolijske Autonomne Regije u NR Kini (središte oko 39°N, 109°W). Tlo Ordosa predstavlja mješavinu gline i pijeska te je slabo pogodna za poljoprivredu. Prostire se na području oko 90.650 km². Sastoji se od dvije velike pustinje - Pustinje Kubuqi (/庫布齊沙漠; pinyin: Kùbùqí Shāmò) na sjeveru, koja 7. po veličini pustinja u Kini; i Pustinje Maowusu (毛烏素沙漠; pinyin: Máowūsù Shāmò) na jugu.
Općina Usora
Historija
Usora se za vrijeme rata u BiH nalazila na liniji fronte između bosanskosrpskih i snaga vlade u BiH, koje je na području Usore predstavljala 110. brigada HVO. Zbog nastojanja bosanskosrpskih snaga da upravo na području Usore probiju front, gotovo cijeli rat su se vodile žestoke borbe, ali linija fronta nije probijena.
Zanimljivosti
Povodom tog blagdana, kod nas poznatom kao "Ilina" u Mjesnoj Zajednici Ularice. Ularičani već unazad par godina organiziraju manifestaciju pod nazivom "Ilinske športske igre".
Hrvatsko kulturno umjetnicko drustvo Napredak podruznica "Izvor Žabljak" organizuje "Dani Hrvatske kulture" na godisnjem nivou od 24.07-27.07, sa sarolikim kulturno umjetnickim programom i sportskim natjecanjima.
Apóstol Francisco I. Madero, Texistepec
Apóstol Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texistepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
San Cristóbal la Vega, San Juan Bautista Valle Nacional
San Cristóbal la Vega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Bautista Valle Nacional.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 474 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Rosendo G. Castro, Ahome
Rosendo G. Castro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 670 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Radić
Radić se može odnositi na:
Tlamomulco, Yecapixtla
Tlamomulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yecapixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 417 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1485 m.
Quinzano, Bologna
Quinzano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 366 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 497 m.
Bicentenario, Silao de la Victoria
Bicentenario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1814 m.
Dalmacija
thumb|desno|203x203piskel|Dalmacija u Hrvatskoj thumb|Dalmatinska obala Dalmacija (Dalmatia, lat.; Dalmazia, tal.) je povijesno geografska regija na istočnoj obali Jadrana, odnosno u Hrvatskoj, Crnoj Gori i Bosni i Hercegovini (Neum). lijevo|mini|216x216piksel|Grb Dalmacije Prvi put se spominje u I. stoljeću kao naziv za područje između Krke i Cetine koje je nastavalo ilirsko pleme Delmata, odnosno kao sinonim za Ilirik, kako su širi prostor postojbine raznih ilirskih plemena nazivali Rimljani.
Iako se prostorni opseg Dalmacije u prošlosti znatno mijenjao, taj se pojam održao od antičkog doba do danas.
Suvremeni pojam Dalmacije u Hrvatskoj odnosi se na područje od otoka Paga i Tribanj (Mandalina) na zapadu gdje graniči s Hrvatskim primorjem i rijeke Zrmanje na sjeveru do Konavala, odnosno rta Oštro na jugu. Tako izdvojena cjelina identična je s političkim pojmom južno hrvatsko primorje ili Južna Hrvatska kojim se želi zamijeniti povijesni termin Dalmacija koji odgovara prostoru funkcionalnog okupljanja oko splitskog makroregionalnog središta triju regionalnih centara: Zadra, Šibenika i Dubrovnika.
Dalmacija je izdužen primorski pojas, oko 400 km dužine i do 70 km širine u središnjem dijelu. U prostranijem sjeverozapadnom dijelu omeđen je planinskim nizovima Velebita, Dinare i Kamešnice, dok je prema jugoistoku prirodna međa manje izrazita i nalazi se u neposrednom zaleđu priobalnog pojasa.
Prostire se na površini od oko 11 960 km2 ili na oko 21% površine Hrvatske, a tu je 2001. živjelo oko 855 000 stanovnika, ili 20% populacije Hrvatske. Prosječna gustoća naseljenosti je niža od prosjeka za Hrvatsku - 71,5 st./km2 (Hrvatska: 78 st./km2).
Reljef i klima
thumb|Biokovo
thumb|300px|Split
thumb|Brela
Primorski karakter regije ojačan je velikim udjelom otočnog pojasa. U dalmatinskom akvatoriju, bez paške otočne skupine, nalazi se 926 otoka, otočića, hridi i grebena ili 78% njihovog broja u Hrvatskoj. Zapremaju oko 1770 km2 (58% površine svih hrvatskih otoka, odnosno 15% površine Dalmacije).
Po postanku i građi otoci su dio susjednog dinarskog kopna (nepotopljeni dijelovi reljefnih uzvišenja). Sjevernodalmatinski otoci su brojniji, a, osim Paga, i manji. Izduženi su i pružaju se paralelno s obalom i planinskim nizom u zaleđu, u smjeru sjeverozapad - jugoistok (tzv. dalmatinski tip obale). Izraziti primjeri takva tipa obale jesu Pag, Ugljan, Pašman, Dugi otok, Kornat i Žirje.
Otvorena kopnena obala ok rta Ploče kod Rogoznice odvaja ih od srednjodalmatinskih otoka, koji su veći i pružaju se u smjeru zapad - istok (hvarska skupina). To su Hvar, Brač, Korčula, Vis, Lastovo i Čiovo. Sjeverozapadno od Visa nalaze se pučinski otočići Jabuka i Brusnik, koji su vulkanskog porijekla.
Opština Santo Domingo Tomaltepec, Oaxaca
Santo Domingo Tomaltepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Dalmacija
Reljef i klima
U reljefu većih otoka ističu se vapnenačka uzvišenja i niži dijelovi, udubljenja, građena od manje propusnih dolomita. Niži dijelovi ponegdje su zamočvareni (blata na Pagu, blatine na Mljetu itd.), dok su na rubovima udolina djelovanjem abrazije stvorena slikovita žala.
Forevia, Cosenza
Forevia je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Opština Santo Domingo Tomaltepec, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2790 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1578 m.
Dalmacija
Reljef i klima
Kopneni obalni pojas Dalmacije dug je oko 1200 km, što je gotovo 2/3 hrvatske kopnene obale. Najnepovoljniji je južni dio velebitskog primorja i priobalje oko rta Ploče, kod Rogoznice, koje karakterizira strma i krševita obala te slabija povezanost sa zaleđem. Najvećom vrijednošću ističe se priobalje između Trogira i ušća Neretve, s kaštelanskom flišnom zonom i šljunkovitim podbiokovskim žalama.
Les Sorcières de Salem
Les Sorcières de Salem (Die Hexen von Salem) je francusko-istočnonjemački crno-bijeli historijski film snimljen 1957. u režiji Raymonda Rouleaua. Predstavlja adaptaciju istoimene drame američkog književnika Arthura Millera, a koja je prikazivala stvarne događaje u Novoj Engleskoj krajem 17. vijeka, odnosno znamenita suđenja vješticama iz Salema. Protagonist, čiji lik tumači Yves Montand, je John Proctor, jedini član skupštine grada Salem koji se protivi planovima lokalnih bogataša na čelu sa zamjenikom guvernera Thomasom Danforthom (čiji lik tumači Raymond Rouleau) da se dodatno obogate na račun svojih siromašnih sugrađana. Radnja prikazuje kako bolest njegove supruge Elizabeth Proctor (koju tumači tadašnja Montandova supruga Simone Signoret) i zavođenje od strane sluškinje Abigail Williams (koju tumači Mylène Demongeot) pokreće tok događaja koji će dovesti do zloglasnog lova na vještice.
Dalmacija
Reljef i klima
Južno od Dubrovnika obala je otvorena prema pučini i time dolazi pod najveći utjecaj abrazije.
Les Sorcières de Salem
Originalna drama je bila zamišljena kao alegorija na makartističku histeriju, odnosno progone ljevičara u tadašnjim SAD. S obzirom na to, kao i da je i sam Miller kao deklarirani ljevičar završio pred zloglasnim Kongresnim odborom za antiameričku djelatnost, nije se mogla ekranizirati u SAD. Za nju se, međutim, zainteresirao Jean-Paul Sartre, ugledni francuski filozof i književnik, i po njoj napisao scenarij. On je ekraniziran u koprodukciji sa DEFA-om, državnim studijem tada komunističke Istočne Njemačke čiji su vlastodršci film shvatili kao priliku da u kontekstu Hladnog rata alegorijski kritiziraju SAD, a zajedno sa njima i cijeli Zapadni blok. Sartre, koji je bio deklarirani marksist, scenarij je pak obradio tako da se naglasak manje daje na kritiku lova na vještice i masovne histerije, a više na prikaz klasne borbe u Novoj Engleskoj. Zbog toga se kasnije i sam Miller ogradio od filma. Tako eksplicitno politički sadržaj filma je u određenoj mjeri uticao na prijem filma među kritičarima u Zapadnom svijetu, pogotovo s obzirom što se film pojavio nedugo nakon Mađarskog ustanka čije je krvavo gušenje kod mnogih intelektualaca potaklo okretanje od komunizma odnosno samom filmu donijelo stigmu pro-sovjetske propagande. Usprkos tome, Signoret je dobila Nagradu BAFTA za najbolju glumicu.
Dalmacija
Reljef i klima
U zaleđu priobalnog planinskog niza srednje Dalmacije, između rijeke Krke i donjeg toka Neretve, pruža se oko 150 km dug krški pojas Dalmatinske zagore. Sjeverozapadno od Krke na Zagoru se nastavljaju Ravni kotari i krško pobrđe Bukovice.
Vode
Prevladavajuća krška podlga odražava se u bogatoj i složenoj cirkulaciji voda te razmjernom siromaštvu površinskih tokova. Od većih rijeka ističu se Cetina (105 km), Krka (75 km]], Zrmanja (64 km) i Neretva (218 km, od čega 20 km u Hrvatskoj). U Dalmaciji se nalaze dva od tri najveća prirodna jezera u Hrvatskoj:
Od većih jezera još se ističu Peručko jezero na rijeci Cetini, najveća akumulacija u Hrvatskoj (13 km2) te dva krška jezera - Modro i Crveno jezero kraj Imotskog, te Baćinska jezera (skupina od 5 jezera, međusobno povezanih) kod Ploča i aluvijalno jezero Kuti kod Opuzena.
Tla
U Dalmaciji prevladavaju tla koja su se razvila pod dominantnim utjecajem litološkog sastava podloge. Najtipičniji predstavnik takve skupine tala je crvenica (terra rossa), nastala kao rezutlat otapanja karbonatne osnove, vapnenaca i dolomita. U Ravnim kotarima i oko Kaštelanskog zaljeva nalazimo smeđa tla, a u delti Neretve prevladavaju aluvijalna tla, odnosno mlađi riječni nanosi sa slabo izraženim pedološkim karakteristikama.
Vegetacija
Na svim pučinskim otocima i cijelom dužinom kopnenog priobalja, gotovo o Zadra na sjeverozapadu, proteže se eumediteransko područje zimzelene vegetacije (hrast crnika, alepski bor, dalmatinski crni bor). U kopnenoj unutrašnjosti nalazimo hrast medunac s bjelograbom i crnograbom. Na visinama većim od 1000 m javlja se bukva, koju na još višim dijelovima zamjenjuje klekovina.
Prisutni su razni degradacijski vegetacijski stadiji, kao rezultat ranog doseljavanja i tisućljetnog iskorištavanja ograničenih gospodarskih potencijala krške prirodne osnove:
Privreda
Najznačajnije privredne grane su brodogradnja, ribolov i mediteranske poljoprivredne kulture, te posebice turizam tokom ljetnjih mjeseci.
Stanovništvo i naseljenost
Dalmacija pokazuje stalni porast stanovništva unatoč naglašenom iseljavanju, posebice na prijelazu 19. u 20. stoljeće, i kasnije sve do danas. Međutim, to je ublažavano razmjerno visokom stopom prirodnog priraštaja, pa je održana ravnoteža rasta. Posljednjih desetljeća stopa rasta je povećana. Uzrok tome je gospodarsko oživljavanje s naglaskom na pomorsko, industrijsko i turističko gospodarstvo.
Ospitaletto, Reggio Emilia
Ospitaletto je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
La Verne, California
La Verne je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 31.063 stanovnika.
Thimi Mitko
Thimi (Efthim) Mitko (25. maj 1820 – 22. mart 1890) bio je sudionik Albanskog narodnog preporoda i folklorist.
Mitko je sakupljao albansku folklornu građu počev od 1866. godine. Dopisivao se s talijanskim premijerom Francescom Crispijem, s Jeronimom de Radom, Dhimitërom Kamardom, Dorom d'Istria, Janom Urbanom Jarníkom, Kostandinom Kristoforidijem i Gustavom Meyerom, šaljući Kamardi narodne pjesme, zagonetke i priče za zbirku koji je ovaj pripremao.
Mitkova vlastita zbirka albanskog folklora, koja se sastoji od narodnih pjesama, priča i narodnih izreka s juga Albanije, objavljena je u grčko-albanskom časopisu Alvaniki melissa (Belietta Sskiypetare) ("Albanska pčelica", Aleksandrija, Egipat, 1878). Prema Mitku, zbirka je trebala pružiti cvjetajućoj albanskoj zajednici u Egiptu informacije o albanskom porijeklu, običajima i karakteru. Tvrdio je da su herojske pjesme koje je prikupio pokazivale da su Albanci voljeli zemlju i svoje sunarodnjake različitih religija tako što su održavali uspomenu na povijest i povijesne događaje kroz svoje pjesme. Mitko je također poticao Albance da uče svoj maternji jezik, jer ga je smatrao "prvom i uobičajenom hranom koja oživljava narod". De Rada je primijetio da su u Grčkoj spaljuvane kopije Mitkove Albanske pčelice. Djelo je ponovno uredio Georg Pekmezi u Beču 1924. godine pod naslovom Bleta shqypëtare e Thimi Mitkos.
Albansko pitanje
Mitko je bio i autor brojnih članaka u europskim časopisima u kojima se zalagao za albansko pitanje. Također je pisao članke u grčkom časopisu Pandora. U Kairu je kratko vrijeme tijekom 1901. godine Mitko doprinosio radovima koji su bili progrčki nastrojeni za albanski časopis Bashkimi i Shqiptarëvet ("Savez Albanaca"), a kasnije je pisao u časopisu Faika Konice Albanija.