cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historija poljoprivrede
U 20. vijeku je poljoprivredu karakterizirala povećana produktivnost, zamjena ljudskog rada sa sintetičkim gnojivom i pesticidima, selektivan uzgoj i mehanizacija. Razvoj poljoprivrede u najnovijem dobu je, pak, vezan uz politička pitanja kao što su zagađenje voda, biogoriva, genetski modificirani organizmi, carinske tarife i poljoprivredne subvencije. U posljednje vrijeme se u razvijenim zemljama Zapada bilježi sve snažniji pokret za odbacivanje mehanizirane poljoprivrede te "povratak prirodi" u obliku organske poljoprivrede.
Prvi stočari
thumb|200px|Slika [[Milan Dvornić|Milana Dvornića: Čoban (pastir) u opakliji okrenutoj za kišovito vrijeme]]
Prvi stočari su pripitomljavali divlje životinje, držali ih u krdima i koristili za meso, mlijeko, kožu i vunu. Za razliku od njih, nomadski stočari neprestano premještaju svoje životinje u potrazi za novim pašnjacima.
Huazuntlán, Planta Eléctrica, Soteapan
Huazuntlán, Planta Eléctrica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soteapan.
Historija poljoprivrede
Prvi stočari
Nakon mlađeg kamenog doba, oko 8000. pne. u neolitiku su ljudi u zapadnoj Aziji počeli uzgajati usjeve. Na taj način moglo se prehraniti 10 puta više ljudi nego lovom i skupljanjem plodova.
Drevnim ratarima je za uzgoj usjeva bila potrebna voda. Rijeke i sustavi umjetnih kanala imali su presudnu ulogu u drevnim agrikulturnim civilizacijama Egipta, doline Inda i Kine.
Agrarna revolucija
Od 1750. niz velikih promjena najavio je eru moderne poljoprivrede. Ključne novine su bile uzgoj naveliko, intezivan uzgoj životinja i poboljšanje poljoprivrednih tehnika kao što je četverogodišnja izmjena kulture a sve su se najprije počele primjenjivati u Britaniji.
Selektivan uzgoj
thumb|lijevo|Koza Robert Bakewell (1725.-1795.), peti vojvoda od Bedforda (1765.-1802.), te ostali britanski uzgajivači tijekom agrarne revolucije na svojim su farmama i gazdinstvima primjenjivali selektivan uzgoj da bi razvili veće i zdravije životinje, primjerice goveda, koze, ovce i purane, s većim prinosom mesa i mlijeka. Kasniji su uzgajivači koristili taj isti sustav kod uzgoja životinja za određene namjene. Naprimjer, bik Camargue uzgajao se samo za borbe.
Izmjena kulture
Tijekom agrarne revolucije poljoprivednici su otkrili da ako na parceli iz godine u godinu izmjenjuju kulture kao što su repa, dijetelina, ječam i pšenica, neće morati zemlju ostavljati na ugaru. Korjenaste kulture, kao što je repa, obogaćuju tlo pa tako i kvalitetu sljedeće berbe.
Srednji vijek
Zemljoradnici u srednjovjekovnoj Europi dijelili su zemljište oko sela u tri polja. Svaka je obitelj u svakom polju imala njivu od 12 hektara. Svi su se prdržavali istog trogodišnjeg ciklusa obrade zemlje: svake godine jedno je polje bilo na ugaru (odmaralo se) kako bi se obnovile hranjive tvari u tlu, a na preostala dva uzgajao se ječam, zob, raž ili pšenicu.
Ograđeno tlo
Od početka 16. stoljeća engleski zemljoposjednici počeli su zajedničko zemljište ograđivati ogradama, rovovima ili živicama i pretvarati ga u privatno vlasništvo. Tako je kooperativna srednjovjekovna obrada zemlje prerasla u sustav privatnog vlasništva, a zemljovlasnici su donosili sve odluke o tome što će uzgajati.
Charles >> Turnip << Townshend
Jedan od preteča agrarne revolucije, vikont Townshend (1674.-1738.) napustio je sjajnu političku karijeru i posvetio se poljoprivredi. Popularizirao je četverogodišnju izmjenu usjeva i među prvima je počeo kao gnojivo koristiti smjesu gline i vapnenca. Unaprijedio je uzgoj repe, kao krmiva kojim se stoka hranila tijekom zime i po tom je dobio nadimak >>Turnip<< (Repa).
Zelena revolucija
thumb|200px|Riža
Godina 1960-ih dogodila se zelena revolucija. Izumljene su mnoge visokorodne vrste radi povećenja proizvodnje pšenice i riže, osobito u gusto naseljenim zemljama kao što su Indija i Kina. Kritičari su tvrdili da takav proces uništava okoliš zbog prekomjerne uporabe umjetnih gnojiva i kocentriranja na samo nekoliko vrsta. U novije vrijeme poljoprivednici ponovo otkrivaju tradicionalne metode uzgoja i korištenje organskih gnojiva i pesticida.
Vatrostalna opeka
mini|desno|300px|Ispust za [[sirovo željezo kod visokih peći izgrađen od vatrostalnih opeka.]]
Vatrostalna opeka (ponekad se naziva i šamotna opeka) proizvodi se od manjeg dijela vatrostalne gline i većeg dijela mljevenog praha već prije pečene vatrostalne opeke. Vatrostalna opeka može izdržati temperaturu od 1580 °C, pa se upotrebljava uglavnom za obloge ložišta i donjih dijelova dimnjaka. Slično vatrostalnoj (šamotnoj) opeci upotrebljavaju se kao bazični vatrostalni materijali magnezitna, dolomitna i boksitna opeka, a kao kiseli vatrostalni materijali silika-blokovi i dinas-blokovi. Kiselootporne opeke upotrebljavaju se u agresivnim sredinama gdje djeluju sumporna ili solna kiselina i lužine (baze).
Vatrostalni materijali
Vatrostalni materijali su prirodni ili umjetni nekovinski građevinski materijali (uobičajeno keramički materijali) čije je talište najmanje 1580 °C, a da se pri tome ne deformira. Za kakvoću vatrostalnog materijala još su odlučujući temperatura pri kojoj se materijali pod tlakom omekšavaju, propusnost za plinove, otpornost prema temperaturnim promjenama i prema kemijskim utjecajima. Vatrostalni keramički materijali se uglavnom dijele na:
Šamot
Šamot se najviše upotrebljava u tehnici, budući da se dobija iz lako dostupnih mineralnih nalazišta i da se odlikuje slabo kiselim ili slabo bazičnim svojstvima. Kemijski sastav šamotnih opeka je 50-60% SiO2, do 23-34% Al2O3 i 6-27% ostalih sastojaka koji imaju manje ili više Fe2O3, CaO, MgO, K2O, Na2O i TiO2. Izrađuju se od manje ili više čistog kaolina (Al2O3 x 2 SiO2 x 2 H2O) i pečene gline.Ove opeke nisu namijenjene da nose veliko opterećenje, već samo za oblaganje visokotemperaturskih ložišta. Mort za ozidavanje pravi se od samljevene vatrostalne gline i vode.
Kaolin
Kaolin (Al2O3 x 2 SiO2 x 2 H2O) je u čistom stanju bijela glina i koristi se pri izradi porculana, vatrostalnih opeka, papira, gume, pigmenata za boje i izolacionih materijala. Kaolin se u čistom stanju topi na 1760 ºC. Vatrostalni materijal (3 Al2O3 x 2 SiO2) dobija se dugotrajnim zagrijavanjem u elektrolučnoj peći, u kojoj se tope kvarcni pijesak (SiO2) i boksit. Dobijeni materijal koristi se za oblaganje peći koji tope metal, za oblaganje kalupa za duboko vučenje (ekstrudiranje) i za izolatore svjećica benzinskih motora.
Pleistocen
Pleistocenska epoha je dio geološke kronologije. Naziv pleistocen dolazi od grčkih riječi pleistos (većina) i ceno (nov). Pleistocen slijedi pliocensku epohu i prethodi holocenskoj epochi. Pleistocen je treća epoha neogenskog perioda ili 6. epoha kenozojske ere. Trajao je od prije 1,81 miliona do prije 11.550 godina.
Vatrostalna opeka
Silikatne opeke
Silikatne opeke zadržavaju jačinu i na povišenim temperaturama. Kemijski se dijele u kisele (96-98% SiO2) i koriste se za oblaganje ložišta u slučaju kad je rastopljena materijal kisele prirode. Na radnim temperaturama nižim od 540 ºC silikatne opeke se troše ili mrve, te se i ne primenjuju ispod ove temperature.
Pleistocen
Kraj pleistocena odgovara kraju paleolitskog doba koje koristi arheologija.
Datiranje pleistocena
Godine 2005. je Međunarodna komisija za stratigrafiju (tijelo Međunarodne unije geoloških nauka) odredila da pleistocen počinje 1,81 miliona, a 11.550 godina prije našeg vremena, s time da je kraj izražen u radiokarbonskim godinama. On pokriva veći dio perioda učestalih glacijacija, sve do konačnog zahlađenja zvanog Mlađi Dryas. Kraj Mlađeg Dryasa je datiran oko 9600. pne. (prije 11.550 kalendarskih godina).
Vatrostalna opeka
Dolomitne opeke
Dolomit je naziv i za mineral i za sedimentnu stijenu, a oboje su izgrađeni od kalcij-magnezijeva karbonata (CaCO3 x MgCO3) u kristalnome stanju. Obično je bijele boje, ali može biti i crvenkast, siv ili smeđ od primjesa željeza ili mangana. Posle pečenja dolomita (pri 1700 ºC) dobija se CaO x MgO koji se zatim melje i miješa sa smolom i najzad preša u [opeka[|opeke]]. Dolomitne opeke su namenjene za podzidjivanje Siemens-Martinovih peć i elektrolučnih peći za proizvodnju čelika.
Pleistocen
Datiranje pleistocena
GSSP za početak pleistocena je u referentnoj sekciji u Vrici, 4 km južno od Crotonea na Kalabriji u južnoj Italiji, lokaciji čije je točno datiranje nedavno bilo potvrđeno analizom izotopa stroncijuma i kisika, isto kao i planktonskim foraminiferama.
Vatrostalna opeka
Magnezitne opeke
Magnezitne opeke su u kemijskom pogledu bazni materijal. Služe za oblaganje Linz-Donawitz konvertera i Besemerovih konvertera. Kao vezivno sredstvo između opeka (mort) koriste se tanki čelični limovi koji oksidiraju na povišenim temperaturama. Željezov oksid hematit (Fe2O3) kemijski reagira s oksidom magnezija i tako učvršćuje opeke.
Pleistocen
Datiranje pleistocena
Kao i s drugim geološkim periodima, naslage stijena koje definiraju početak pleistocena su dobro definirane, ali točni datumi početka i kraja perioda nisu skroz sigurni. Ime je trebalo pokrivati period učestalih glacijacija; međutim, početak je određen prekasno jer se danas zna da je zahlađenja i glacijacija bilo u pliocenu. Neki klimatolozi drže da bi se datum trebao pomjeriti na oko 2,5 miliona prije današnjeg vremena. izraz plio-pleistocen se danas koristi za opis posljednjeg ledenog doba.
Vatrostalna opeka
Kromne cigle
Kromne cigle su vatrostalni materijali koji sadrže oko 50% kromovih oksida, s promenljivim sadržajem oksida aluminija, magnezija, silicija i željezovih oksida. Koriste se kao kemijski neutralne opeke. Kombinacije kromovih i magnezijevih oksida daju opeke pogodne za visoke temperature i otporne na trošenje (habanje).
Pleistocen
Datiranje pleistocena
Konstante u klimatskoj historiji pliocena i pleisticenu su jedan od razloga zašto je Međunarodna komisija za stratigrafiju obeshrabrila korištenje izraza "Kvartar". Zato se danas pleistocen drži epohom neogena.
Cosițeni, Brăhășești
Cosițeni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Brăhășești.
Pleistocen
Pleistocenska paleogeografija i klima
thumb|right|Maksimalni doseg [[ledeno doba|ledenog pokrova na sjevernoj hemisferi tokom pleistocena.]]
Vatrostalna opeka
Karborund ili silicijev karbid
Silicijev karbid ili karborund je kovalentni karbid, koji je zbog različitih nečistoća obojen zeleno, žuto, plavo ili crno, ovisno o vrsti nečistoća. Dobiva se reakcijom kremenog pijeska (SiO2) i koksa u elektrolučnim pećima pri temperaturama 1900-2000 °C. Odlikuje se velikom tvrdoćom (gotovo kao dijamant), koristi se za izradu bruseva i materijala za brušenje, poliranje i čišćenje površina čvrstih materijala. Vatrostalan je materijal, velike toplinske vodljivosti i velike otpornosti na temperaturne promjene, pa se upotrebljava za izradu okna visokih peći, posuda za taljenje metala, nosača u pećima za pečenje keramičkih posuda i slično. Iz njega se izrađuju sapnice raketa, lopatice turbina, električna grijača tijela za rad pri visokim temperaturama (1100 – 1500 °C).
Pleistocen
Pleistocenska paleogeografija i klima
Moderni kontinenti su u suštini bili na današnjim pozicijama tokom pleistocena, te se nisu pomakli dalje od 100 km.
Vatrostalna opeka
Šupljikave vatrostalne opeke
Šupljikave vatrostalne opeke ili toplinsko – izolacione šupljikave vatrostalne opeke koriste se za peći kod kojih se traži održavanje stalne temperature. To su lake i porozne opeke dobijene posipanjem miješane gline s ugljenom prašinom. U toku pečenja opeke, dodate čestice ugljika izgaraju i ostaju plinski mjehurići. Na taj način dobijaju se porozne opeke lakše za trećinu od punih, ali s približno toliko boljom toplinskom izolacijom. Uglavnom se šupljikave opeke upotrebljavaju za peći srednjih temperatura namijenjenih za lemljenje i toplinsku obradu. Koriste se i za vanjski ozid visokih peći, da bi se smanjili toplotni gubici kroz njihove zidove.
Pleistocen
Karakteristike ledenog doba
Pleistocensku klimu su karakterizirale učestali ledeni ciklusi gdje su kontinentalni ledenjaci napredovali do 40. paralele na nekim mjestima. Smatra se kako je na vrhuncu glacijacija 30% Zemljine površine bilo pokriveno ledom. Uz to se zona vječnog leda prostirala nekoliko stotina kilometara južno od ledenog pokrivača, u Sjevernoj Americi i u Euraziji.
Vatrostalna opeka
Vatrostalni ozid
Vatrostalni ozid se sastoji od vatrostalnih opeka, vatrostalnog morta i vatrostalne mase za nabijanje, a koristi se za dijelove peći (npr. visoka peć), peći za sušenje, spalionica smeća, nuklearnih reaktora, lijevačkih lonaca i drugo, koji su izloženi djelovanju vrlo visokih temperatura, obično većih od 538 °C. Vatrostalni ozid je izložen vrlo složenom agresivnom djelovanju čitavog niza čimbenika, pa su zbog toga pojedini dijelovi ozida od različitih vatrostalnih opeka.
Pleistocen
Karakteristike ledenog doba
Svaki prodor leda je vezao velike količine vode u kontinentalnim ledenjacima debljine 1500-3000 m, što je dovelo do privremenog pada razine mora od 100 m ili više na cijeloj površini Zemlje. Tokom međuledenih doba, nalik na ovo u kojem danas živimo, često je bilo poplavljivanje obala, ponekad ublaženo izostatskim ili nekim drugim pomacima u određenim regijama.
Efekti glacijacije su bili globalni. Antarktika je bila kroz cijeli pleistocen pokrivena ledom, isto kao i prethodnom pliocenu. Ande i Patagonija su također bile pokrivene polarnom kapom. Ledenjaci su postojali na Novom Zelandu i Tasmaniji. Trenutno nestajući ledenjaci na Mount Kenyiji, Kilimanjaru i Gorju Ruwenzori na istoku i središtu Afrike su bili daleko veći. Ledenjaci su postojali u planinama Etiopije i na zapadu u gorju Atlas.
Cosițeni, Brăhășești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Pleistocen
Karakteristike ledenog doba
Na sjevernoj hemisferi se veliki broj manjih ledenjaka stopio u jedan veliki. The Cordillerski ledeni pokrov se prostirao na sjeverozapadu Sjeverne Amerike; istok je bio pokriven Laurentideom. Skandinavski ledeni pokrov je pritiskao sjevernu Evropu, uključujući Britaniju; alpski ledeni pokrov je pritsikao Alpe. Manji dijelovi ledenog pokriva su se mogli naći u Sibiru i na arktičkoj ploči. Sjeverna mora su bila zamrznuta.
Južno od ledenog pokrova su se akumulirala ogromna jezera zahvaljujući blokadi vodenih tokova te manjem isparavanju zbog hladnijeg zraka. Sjeverni dio središta Sjeverne Amerike bio je u potpunosti pokriven jezerom Agassiz. Oko 100 bazena, sada uglavnom isušenih, su bili ispunjeni vodom na zapadu Amerike. Jezero Bonneville, na primjer, je stajalo gdje danas stoji Veliko slano jezero. U Euraziji su se velika jezera stvorila kao rezultat prodora ledenjaka. Rijeke su bile veće, imale stabilniji tok, te imale više pritoka. I afrička jezera su bila veća, vjerojatno zbog smanjenog ispravanja.
Pustinje su, s druge strane, bile suše i prostranije. Zbog smanjenja oceanskog i drugog ispravanja, bilo je manje kiša.
Palaeociklusi
Suma prijelaznih faktora koji djeluju na Zemljinu površinu je ciklična: klima, oceaske struje i drugi pomaci, struje vjetrova, temperature itd. To je sve posljedica cikličnih promjena u kretanju planeta koji s vremenoms sve te faktore uravnotežuje. Ti su faktori izazvali učestale glacijacije u pleistocenu.
Milankovićevi ciklusi
Glacijacija u pleistocenu je bila niz glacijalija i interglacijacija, stadijala i inetrstadijala koji su pratili periode promjene klime. Danas se vjeruje da su glavni faktor u klimatskim promjenama bili Milankovićevi ciklusi. To su periodičkle varijacije u regionalnoj solarnoj radijaciji uzrokovane promjenama u kretanju Zemlje.
Milankovićevi ciklusi nisu mogli biti jedini faktor, jer oni ne mogu objasniti početak ni kraj pleistocenskog ledenog doba, kao ni učestala ledena doba. Najbolje služe kao model unutar pleistocena te se na temelju njega mogu odrediti ledena doba svakih 100.000 godina.
Ciklusi razine izotopa kisika
U analaizi razine izotopa kisika, varijacije u odnosu O-18 prema O-16 (dva izotopa kisika) u masi (mjereni spektrometrom mase) prisutnih u kalcitu s oceanskih temeljenih uzoraka se koriste kao dijagnostičko sredstvo za određivanje promjena oceanske temperature, a samim tim i promjene klime. Hladniji oceani su bogatiji s O-18, prisutnim u školjkama mikroorganizama koje luče kalcit.
Modernija verzija uzimanja uzoraka koristi moderne ledene pokrove. Iako siromašniji s O-18 od morske vode, snijeg koji je pada na ledenjake svake godine je svejedno sadržavao O-18 i O-16 u razini ovisnoj o srednjoj temperaturi.
Temperatura i promjene klime su ciklične kada se od njih stvori temperaturni grafikon. Temperaturne koordinate se pojavljuju u obliku devijacije od današnjih srednjih godišnjih temperatura koje predstavljaju nulu. Ova vrst grafikona se temelji na drugoj razini izotopa kroz vrijeme. Razine se pretvaraju u razlike u postocima (δ) od odnosa pronađenog u stanardnoj srednjoj oceanskoj vodi(SMOW).
Grafikon u oba oblika se pojavljuje kao val s alikvotnim tonovima. Jedna polovica perioda je morski izotopni stadij (MIS). On označava glacijal (ispod nule) ili interglacijal (iznad nule). Alikvotni tonovi su stadijali ili interstadijali.
Prema ovih nalazima, Zemlja je iskusila 44 MIS stadija počevši od prije 2,4 MYA u pliocenu. Pliocenski stadiji su bili plitki i česti. Kasniji su bili intenzivniji i duži.
Stadiji se po običaju numeriraju od holocena, koji predstavlja MIS1. Glacijali dobijaju parni a interglacijali neparni broj. Prva veća glacijacija bila je MIS22 prije 850.000 YA. Najveće se glacijacije su bile 2, 6 i 12; najtoplije inetrglacijacije 1, 5, 9 i 11.
Pleistocenska fauna
Masovno izumiranje krupnih sisavaca (megafaune), koje je uključivalo mamute, mastodonte, sabljozube tigrove, gliptodonte i kopnene ljenivce je započelo krajem pleistocena te se nastavilo u holocenu.
Masovna izumiranja su bila posebno oštra u Sjevernoj Americi gdje su nestali domaći konjii i deve.
Cumbres de Zapalinamé, Arteaga
Cumbres de Zapalinamé je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1667 m.
Kilómetro 194, San Fernando
Kilómetro 194 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Cà Rita, Bologna
Cà Rita je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 693 m.
Dan Arefata
Dan Arefata (, Javm Arafah) je islamski blagdan koji se obilježava 9. zul-hidžeta po lunarnom kalendaru. Dan se smatra jednim od najboljih dana kod muslimana jer je jedan od deset odabranih u tom mjesecu, a tokom njega hodočasnici se zaustavljaju i borave na brdu Arefatu, što je jedan od najvažnijih stubova hadža. Samo brdo smješteno je jugoistočno od Meke, na putu koji je povezuje s Taifom, i od grada je udaljeno otprilike 22 km. Postoji više predaja koje govore o tome zašto je Arefat nazvan tim imenom, među kojima se najpouzdanijima smatraju one o Ademu i Ibrahimu.
Izlaskom Sunca devetog dana mjeseca zu-l-hidžeta, hodočasnik (hadžija) napušta Minu kretajući se u pravcu Arefata radi boravka na njemu. Boravkom na bilo kojem dijelu područja Arefata realizira se obavezni ritual hadža, bez obzira je li hodočasnik pješak, jahač ili ležao tamo. Međutim, ukoliko se hodočasnik ne bude nalazio unutar granica označenog arefatskog područja na taj dan, njegov hadž neće biti ispravan. Boravak na Arefatu se smatra jednim od najvažnijih stupova hadža i u tom pogledu poslanik Muhamed kaže: "Hadž je Arefat, pa tko dođe prije sabah-namaza (jutarnja molitva) u noći okupljanja, upotpunit će svoj hadž".
Odolina
Odolina (Dulna, tal.) je naselje na Krasu (Julijska regija) u sastavu Općine Hrpelje-Kozina (Primorska).
Dan Arefata
Prenesene su neke poslaničke predaje koje govore o vrijednosti ovog dana. Među njima je ona koju prenosi Abu Hurajra od Muhameda, u kojoj kaže: "Allah se ponosi pred stanovnicima nebesa s hodočasnicima prisutnim na Arefatu. On se njima obraća: 'Gledajte u Moje robove, došli su Meni, uprljani, uprašeni'". Postoji predaja od Aiše koja prenosi Muhamedove riječi: "Nema dana u kom Allah više svojih robova oslobodi od vatre od dana Arefata. On se Svojom manifestacijom približi, a zatim se ponosi hadžijama pred melecima govoreći: 'Što ovi žele? O meleci moji, posvjedočite da Sam ovima oprostio'".
Odolina
Geografija
Odolina se nalazi na južnim obroncima Berkina (Brkini, slov., Birchini tal.) je naselje bez stanovnika (prema podacima Statističkog ureda RS za 2020.) kraj sela Materija (koje se nalazi na cesti Rijeka-Trst). Najbliži vrh Majnik (Smaini, 685 m).
Dan Arefata
Vrijeme boravka na Arefatu je od polovine Dana Arefata pa sve do zore narednog dana, a on je prvi dan Kurban-bajrama. Hodočasnik tog dana dvije obavezne popodnevne molitve (podne i ikindiju) obavlja spajajući ih i skraćeno s učenjem jednog ezana i dva ikameta. Hodočasniku se preporučuje da na Dana Arefata mnogo uči dove i telbiju (riječi odazivanja na Božiji poziv), a to proizlazi iz Muhamedovih riječi: "Najbolja od svih je dova na Dan Arefata. Najbolje što sam ja kazao i vjerovjesnici prije mene jest zikr: Nema boga osim Allaha, Jedinog, koji nema sudruga, Njegova je vlast i hvala i On može sve".
Odolina
Povijest
alt=|lijevo|mini|277x277piksel|Ostaci vratareve kuče kaštela u Odolini mini|290x290piksel|Valvasorova grafika kaštela iz [[1679|1679.]] Već je 1200. postojao kaštel koji je imala Borsa d'Argento, na čijim ruševinama tršćanska obitelj Marenzi (lombardijskog porijekla) oko 1500. gradi gospodarsko imanje i kaštel. (1654. austrjski car Ferdinand II porodici dodjeljuje titulu barun Mahrenscelda, a 1864. dobivaju grofovsku titulu).
Dan Arefata
Hodočasnici ostaju na Arefatu sve do zalaska Sunca, kada kreću s Arefata prema Muzdelifi kako bi tamo proveli noć i zajedno obavili dvije noćne molitve (spajajući akšam i jaciju) i to nešto kasnije, što znači da će se čekati s akšamom sve dok ne nastupi vrijeme za jaciju. Preporučeno je da tu hodočasnici uče dove i zikre, te pripreme kamenčiće za Minu. Potom tu provode ostatak noći sve do jutarnje molitve (sabaha), poslije čega kreću prema Mini kako bi bacali kamenčiće na veliki džemret.
Odolina
Povijest
1685. Marenzi prodaju kaštel porodici Petazzi koji 1785. prodaju tršćanskim grofovima Brigido.
Dan Arefata
Imenovanje
mini|desno|225px|[[Richard Francis Burton|Burtonov crtež Arefata tokom hadža 1857. (1273. AH)]] Dan Arefata je blagdan stajanja na brdu Arefat (ili Arefa) u devetom danu mjeseca zul-hidžeta. Nišapuri navodi: "Arefat [termin] je množina riječi arefa", a Tabarsi piše: "Arefat je ime poznate doline u kojoj je obavezno boraviti, a Dan Arefata je dan boravka u njoj". Više je predaja o porijeklu termina Arefat, a dvije među njima smatraju se najpouzdanijima. Prema prvoj, otac ljudskog roda Adem sastao se i upoznao s Havom upravo na ovom mjestu, nakon što su izgnani iz dženeta (raja), te je stoga ono nazvano Arefatom (termin ima isti konsonantni korijen kao i odnosno urf, dosl. upoznavanje i spoznaja). Prema drugoj, melek Džibril je poslaniku Ibrahimu tokom zajedničkog putovanja pokazivao mjesta i propise hodočašća (hadža) i tada ga je upitao: "Jesi li spoznao, jesi li spoznao?", a Ibrahim je kazao: "Spoznao sam, spoznao sam", i tako je nazvan Arefat. Obje predaje u svom tafsiru navodi al-Kurtubi:
Odolina
Znamenitosti
Ostaci srednjovjekovnog kaštela Mahrensfeld.
Dan Arefata
Oproštajni hadž
mini|desno|225px|Karta područja [[Arefata iz 1814.]] U pratnji brojnih ashaba muslimana, Muhamed je 10. hidžretske godine iz Medine namjeravao otići u Meku kako bi izvršio vjersku obavezu hadž, koji je postao obavezan 9. hidžretske godine. Nakon što je stigao na mikat (mjesto početka hadžijskog rituala) zul-hilejfa, klanjao je namaz u džamiji, a odatle je sjeo na svoju devu Kasvu i nastavio dalje učeći glasno telbije: "Odazivam Ti se Bože, odazivam, odazivam Ti se, Ti nemaš sudruga, odazivam Ti se. Hvala, blagodati i vlast pripadaju samo Tebi. Ti nemaš sudruga". Stigao je do Kabe, dotakao ugao i obavio sedam tavafa (ritual kružne šetnje). Ubrzano se kretao tri, a uobičajeno četiri puta. Potom je stigao do mekama Ibrahima, pa je učio: "I obavite namaz kod mekama Ibrahima" (2:125). Zatim je klanjao dva rekata i načinio je mjesto (mekam) između njega i Kabe, vratio se do polaznog ugla kojeg je dotakao, te se kroz kapiju uputio prema Safi. Kada se približio, proučio je sljedeći ajet: "Safa i Merva su neka od Alahovih znamenja" (2:158).
Odolina
Znamenitosti
Iznad sela ruševine crke sv. Petra.
Dan Arefata
Oproštajni hadž
Obred je započeo od Safe, kretajući se do Merve, a kada je obavio posljednje kretanje oko Merve, stojeći na njoj obratio se hodočasnicima ispred sebe rekavši: "Ako primim neku naredbu, ja joj ne okrećem leđa. Nisam potvrdio obavezu klanja kurbana za umru. Onaj tko ne bude imao kurban, nek se opredijeli za obavljanje umre". Potom je ustao Suraka ibn Malik pa je rekao: "Alahov poslaniče, samo ove godine ili za svagda?". Potom je Muhamed isprepleo prste jedne ruke s prstima druge i odgovorio: "Ja ću uvijek dva puta činiti umru na hadžu". Ali ibn Abu Talib je pristupio Muhamedu iz pravca Jemena i rekao: "Što si kazao kada si hadž učinio obaveznim?". Odgovoreno mu je: "Rekao sam Bože moj, ja sam sljedbenik onoga što je slijedio tvoj poslanik. Sa mnom je hedj (kurban), a još odluku nisam donio. Bilo je ukupno stotinu kurbana koje je iz pravca Jemena doveo Ali uz one sa kojima je došao poslanik. Ljudi koji su sa sobom imali kurban, donijeli su odluke i učinili taksir osim poslanika".
U danu tervije uputili su se na Minu obaviti hadžijske obrede. U tom danu Muhamed je klanjao podne, ikindiju, akšam, jaciju i sabah-namaz. Zatim je ostao sve dok Sunce nije izašlo i naredio je da se u džamiji Namiri napravi bina. Odatle je krenuo prema Arefatu pa je u džamiji Namiri zatekao napravljenu binu, odakle se obratio prisutnima:
Nakon održanog govora, klanjao je podne i ikindiju s jednim ezanom i dva ikameta, i ništa više nije činio između ta dva namaza. Zatim je jahajući stigao do određenog mjesta (mevkif), spustio se s devom na pustinjski pijesak, ostavivši uzde ispred sebe. Okrenuo se prema kibli i tako stajao sve dok Sunce nije zašlo i dok nije nestala njegova blaga svjetlost. Potom je stigao u Muzdelifu gdje je klanjao akšam i jaciju s jednim ezanom i dva ikameta, ne dodajući ništa između toga. Zaspao je i u zoru je obavio sabah-namaz. Uzjahao je devu i krenuo putem dok nije stigao do al-Harama. Okrenuo se prema kibli pa je učio dove, tekbir i tehlil sve dok Sunce nije izašlo. Zatim je došao do velikog džemreta koga je kamenovao sa sedam kamenčića. Sa svakim kamenčićem je izgovarao tekbir, potom je skrenuo na mjesto gdje se kolju kurbani, te zaklao svoj kurban. Uzjahao je devu i uputio se prema Kabi, gdje je klanjao podne-namaz i pio vodu sa Zemzema.
Brdo Arefat
mini|desno|225px|[[Hadžija|Hadžije na brdu Arefat tokom hadža 2009. (1430. AH)]] Arefat se nalazi izvan granica prostora harema, na putu koji povezuje Meku s Taifom. Smješten je oko 22 km jugoistočno od centra Meke, 10 km od Mine i 6,0 km od Muzdelife, a ukupna površina mu je otprilike 10,4 km². Arefat je područje koje čini ravnica s uzvisinom po sredini koja ima oblik luka, čija dužina i širina iznose oko tri kilometra.
Područje Arefata je omeđeno s četiri granice. Prva među njima završava na rubu istočnog puta, druga do rubova planine koja se pruža iza područja Arefata, treća kod voćnjaka koji se nastavljaju na selo Arefat, okrenuto lijevo prema Kabi iz pozicije Arefata. Posljednja odnosno četvrta završava u dolini Arne. Krajem 20. vijeka oko područja Arefata postavljeni su znakovi koji pokazuju njegove granice, tako da se hodočasnici mogu lakše orijentirati.
Granice Arefata iz pravca harema Kabe su obilježene putokazom u mjestu Zi-l-Medžaz i Araka, a to su područja u kojima hodočasnik ne može boraviti s obzirom da se nalaze izvan granica Arefata. Tamo se nalaze dvije zastave, na početku i na kraju područja, a između njih smještena je Arna za koju poslanik Muhamed kaže: "Sav Arefat je mjesto boravka osim središta Arne". Sa zapadne strane, Arefat je ograničen dolinom Arne u kojoj je smještena džamija Namira. U novije vrijeme, nakon proširenja, džamija se našla unutar područja Arefata osim njenog prednjeg dijela koji je ostao izvan granica.
Trajanje
mini|desno|225px|Oznaka granice područja [[Arefata]] mini|desno|225px|Dio džamije [[Masdžid al-Namira|Namire gdje se održava podne i ikindija-namaz]] Dan Arefata počinje od zore devetog dana mjeseca zul-hidžeta i traje sve do rađanja zore Kurban-bajramskog blagdana. Završava nastupanjem sabah-namaza, čime završava i vrijeme boravka na Arefatu za hodočasnike (hadžije), tj. s rađanjem zore dana Eida (Bajrama). Glede početka boravka na Arefatu postoje razlike među islamskim pravcima i mezhebima.
Kod sunita, prema hanefijama i šafijama ono je početak Sunčevog zevala (zenita) Dana Arefata, dok je prema malikijama vrijeme boravka na Arefatu još od noći, budući da je boravak tamo obavezan tokom cijelog dana. Ukoliko se bez opravdanog razloga boravak namjerno izostavi, tada podliježe djelima iskupljenja (fedj). Prema hanbelijama, vrijeme boravka počinje od izlaska Sunca na Dan Arefata (9. zul-hidžeta) do rađanja zore bajramskog dana, a Dan Arefata za one koji nisu na hodočašću završava se zalaskom Sunca istog dana.
Easton, Maryland
Iston je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.945, što je 4.237 (36,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dan Arefata
Trajanje
Također, u jednom od njihovih hadisa stoji: "Došao sam Alahovom poslaniku na Muzdelifi dok je izlazio radi namaza, pa sam rekao: 'Alahov poslaniče, došao sam s planine Taj, iscrpio sam se od putovanja i umoran sam. Alaha mi, nisam prošao ni jednu planinu, a da se nisam zaustavio na njoj. Imam li ja išta od hadža?' Alahov poslanik je kazao: 'Tko bude prisutan na ovom našem namazu, boravi s nama sve do napuštanja, tko je boravio na Arefatu prije toga noću ili danju, njegov hadž će biti potpun, biti će čist od svih grijeha'". Pod zaustavljanjem (vukuf) na Arefatu se podrazumijeva boravak na njemu i nikakvo stajanje na nogama nije obavezno, a to se argumentira sunom da je Muhamed boravio na Arefatu jašući na svojoj devi.
Među šijitima, imamiti smatraju da je boravak na Arefatu deveti dan zul-hidžeta obavezan (vadžib), a to podrazumijeva od početka popodneva do zalaska Sunca. Dopušteno je odgađanje boravka od zevala (zenita) do mjere u kojoj se može obaviti gusul (obredno kupanje), te obaviti dva obavezna popodnevna namaza zajedno (podne i ikindija). Boravak u ovom točno određenom vremenu je obavezan, a grijeh je u to vrijeme svojevoljno napustiti to mjesto, iako boravak tamo nije sami stup hadža. Izostavljanje boravaka na Arefatu u tom vremenu samo po sebi neće hadž učiniti nevažećim. Stoga, onaj koji svojevoljno (neopravdano) napusti to mjesto, njegov hadž nije ispravan.
Onaj koji boravak na Arefatu ne izostavi namjerno, nego to učini iz zaborava, neznanja ili sličnih razloga, to ga ispričava, međutim, obavezan mu je boravak na Arefatu jedan dio noći uoči Bajrama (Eida) sa namjerom boravka (vukufa) i njegov hadž će biti ispravan. Ovo se odnosi na onoga koji opravdano nije obavio vukuf na Arefatu i nije mogao prisustvovati obaveznom boravku na njemu. Isto tako, boravak kod Meš’ara prije izlaska sunca mu je obaveza; a ukoliko se on plaši da će to propustiti te noći, obavezno mu je da skrati svoj boravak kod Masdžida al-Harama i njegov hadž će biti ispravan.
Nakon boravka na Arefatu
Hadžije ostaju na Arefatu sve do zalaska Sunca, nakon čega hodočasnici hrle k Muzdelifi kako bi tamo proveli noć. Tu hadžije obavljaju dva noćna namaza (akšam i jacija), zajedno s malo odlaganja. Dakle, akšam se ne klanja sve dok ne nastupi vrijeme jacije. Vjerske su preporuke da hodočasnik dosta uči dovu i zikr, te da se pripremi za kamenovanje šejtana na Mini tako što će prikupiti dovoljan broj kamenčića. Na Muzdelifi ostaje sve dok ne obavi sabah-namaz. Nakon toga hodočasnik kreće prema Mini kako bi na veliki džemret bacio kamenčiće.
Značaj blagdana
mini|desno|225px|[[Dova na Dan Arefata drži se najboljom praksom]] Muslimani su jednoglasni u pogledu vrijednosti Dana Arefata, zbog toga što je on u svetim mjesecima: "Broj mjeseci u Alaha je dvanaest, prema Alahovoj knjizi, od dana kada je nebesa i Zemlju stvorio, a četiri su svijeta" (9:36). Također, njegovo bivanje je jedan od dana hadžijskih mjeseci ("Hadž je u određenim mjesecima", 2:197) i jedan je od određenih dana ("Da bi koristi imali i da bi u određene dane, prilikom klanja kurbana, kojim ih je Alah opskrbio, Njegovo ime spominjali", 22:28).
Smatra se da je u ovom danu Alah upotpunio islamsku vjeru, kao što kaže Omar ibn Hatab: "Jedan Jevrej je rekao: 'O zapovjedniče vjernika, postoji ajet u vašoj knjizi koga vi učite. Da je nama Jevrejima objavljen takav ajet mi bismo taj dan uzeli za blagdan'. Upitao je: 'Koji je to ajet?' On je rekao: 'Danas sam vam vašu vjeru usavršio, svoju blagodat prema vama upotpunio, i zadovoljan sam da vam vjera bude islam'" (5:3). Omar je kazao: "Mi znamo za taj dan kada je poslaniku objavljeno dok je stajao na Arefatu jednog petka".
Kao što se smatra blagdanom boravak na Arefatu, a to je suna poslanika islama, pa je Muhamed rekao: "Dan Arefata, dan klanja kurbana i dani boravka na Mini su blagdani za nas muslimane. U njemu je dova od ogromnnog značaja". Muhamed je također kazao: "Najbolja dova je ona koja se uči na Dan Arefata jer se putem nje uvećava broj onih koji su oslobođeni vatre", o čemu dodaje: "Nema dana u kojem Alah oslobodi više robova od vatre od Dana Arefata. Toga dana, Alah se ponosi pred stanovnicima nebesa s onima koji su prisutni na Arefatu". U hadisu je rečeno: "Alah se pred stanovnicima nebesa ponosi hadžijama koji se nalaze na Arefatu". Obzirom da se boravak na Arefatu smatra jednim od stupova hadža, Muhamed je kazao: "Hadž je Arefat".
Post Dana Arefata
Oni koji nisu na hodočašću potiču se da Dan Arefata provedu u postu s obzirom na veliku nagradu koju to djelo ima. Suniti to obrazlažu hadisom zbirke Sahih Buhari koji kaže: "Post na Dan Arefata kod Alaha se računa oprostom grijeha čitave minule godine i narednu godinu". Za hadžije post ovog dana nije dopušten s obzirom da je Muhamed mrsio kada bi stigao na Arefat. U jednom od hadisa je preneseno da je Muhamed zabranio post na Dan Arefata na brdu.
Gledište šijita o postu se razlikuje ovisno o specifičnom pravcu, no generalno izvode zaključak da kada se pouzdano pojavi mlađak mjeseca zul-hidžeta, post na Dan Arefata neće čovjeka oslabiti ni u kojoj mjeri od obavljanja nekih aktivnosti toga dana, te je zato bolje postiti ga. To dokazuju predajom koja kaže: "Post na Dan Arefata ima vrijednost posta čitave godine". On također kaže da Hasan nije postio ovaj dan, ali je zato postio Husein.
Tekbir
Tekbir predstavlja izgovaranje vjerske fraze: "Alah je najveći, Alah je najveći, nema Boga osim Alaha, Alah je najveći, Alah je najveći i Njemu pripada hvala". Ili jednostavno samo: "Alah je najveći". Tako postoji potpuni i ograničeni tekbir. Prvi je onaj koji se izgovara u bilo kom vremenu, a drugi je onaj koji se izgovara poslije obaveznih namaza. Brojni učenjaci navode da je poseban tekbir onaj koji je povezan sa Kurban-bajramom. On se uči od sabah-namaza na Dan Arefata za one koji nisu na hadžu. Glede hadžija, on počinje od podne dana bajrama, a dotad se izgovara telbiju ponavljajući je sve do ikindije-namaza posljednjeg dana tešrika. Suna je da muškarci tekbir izgovaraju na glas, dok žene to ne čine.
Betty White
Betty Marion White Ludden [ˈbɛti ˈmærɪən waɪt ˈlʌdən] (Oak Park, Illinois, 17. siječnja 1922. - 31. decembar 2021.), američka filmska i televizijska glumica. Dobitnica dvaju Emmyja. S karijerom dugom više od 60 godina, često je nazivaju "Prvom damom televizije" i "Ljubimicom Amerike". Također je nastupala u kazalištu, u filmovima, TV-reklamama, a i kao voditelj talk-showova i kvizova. Najpoznatija je po ulogama u sitcomima The Mary Tyler Moore Show i The Golden Girls.
El Papalote, San Vicente Tancuayalab
El Papalote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Vicente Tancuayalab.
Betty White
Biografija
Betty Marion White rodila se u Oak Parku u državi Illinois kao dijete Horacea Whitea, trgovačkog putnika i elektroinženjera, te njegove supruge Tess. Odrasla je u Los Angelesu. Pohađala je Horace Mann Middle School u Beverly Hillsu, a potom i tamošnju srednju školu gdje je diplomirala 1940.
El Papalote, San Vicente Tancuayalab
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Betty White
Biografija
Prije početka glumačke karijere je radila kao foto model. Nakon toga je dobila posao na televiziji glumeći naslovni lik u TV-seriji Life With Elizabeth. To je bio početak jedne od najplodnijih i najraznovrsnijih TV-karijera, u kojoj je Betty White nastupala u nizu dramskih serija, sitcoma ali i kvizova.
Corso Roma, Alessandria
Corso Roma je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Sector la Palma, Jesús María
Sector la Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Corso Roma, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Sector la Palma, Jesús María
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1898 m.
Betty White
Biografija
Na jednom od tih kvizova pod imenom Password je srela popularnog voditelja Alan Luddena koji ju je 1961. zaprosio. Ludden, inače gorljivi katolik, je bio udovac, a Whiteovoj je prije toga bila dva puta razvedena. White je pristala na brak, te s Luddenom ostala do njegovi smrti 1981.
Godine 1973. Betty White je angažirana za jednu od svojih najpoznatijih uloga - Sue Ann Nivens, voditeljicu fiktivne TV-emisije u sitcomu The Mary Tyler Moore Show. Njeno angažiranje je navodno predložila sama Mary Tyler Moore. Za tu je ulogu osvojila dvije nagrade Emmy, a nakon završetka serije joj je TV-kuća dala vlastitu TV-emisiju The Betty White Show.
Betty White je nastavila nizati uspjehe i 1980-ih. Prvi od njih je bila uloga Eileen Harper u popularnom sitcomu Mamma's Family koji se emitirao od 1983. do 1985. Potom je slijedila uloga po kojoj je najpoznatija mlađim gledateljima - Rose Nylund, udovica koja zajedno s tri druge žene provodi svoje zlatne godine dijeleći stan u Miamiju. Sitcom pod imenom The Golden Girls je emitirana čak osam sezona.
2-Hloro-9,10-difenilantracen
2-Hloro-9,10-difenilantracen je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 364,866 Da.
Feuerscheid
Fojeršajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 353 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232222.
La Palma, Tuzantla
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 655 m.
El Capire, General Heliodoro Castillo
El Capire je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
536
Godina 536. (DXXXVI) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina poslije konzulstva Belizara (ili, rjeđe, godina 1289. Ab urbe condita). Oznaka 536. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Roberto Barrios Río, Benemérito de las Américas
Roberto Barrios Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Benemérito de las Américas.
536
thumb|Prikaz glavnih operacija u Gotskom ratu 535-553
Chantraine (Vogezi)
Šantren je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi.
Roberto Barrios Río, Benemérito de las Américas
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Le Benedette, Brescia
Le Benedette je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Good Hope, Illinois
Gud Houp je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 396, što je 19 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Casareggio, La Spezia
Casareggio je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 765 m.
Slope
Slope su selo na Krasu (Julija) u sastavu Općine Hrpelje-Kozina. alt=|lijevo|mini|277x277piksel|Slope [[1955. na filmu|1955. ]]
Geografija
Slope se nalazi na Tršćanskom krasu u blizini Kozine, raskrsnice putova za Trst, Kopar, Rijeku i Postojnu.
Stanovništvo
Prema podacima Statističkog ureda RS u Sklopama je 2020. živio 71 stanovnik.
Le Grand Meaulnes
Le Grand Meaulnes je roman francuskog književnika Alain-Fourniera. Naslovni protagonist je Augustin Meaulnes, 17-godišnji gimnazijalac iz oblasti Sologne koji godinama pokušava pronaći tajanstvenu djevojku koju je upoznao na maskenbalu. Radnja je ispričana iz perspektive njegovog prijatelja 15-godišnjeg Françoisa Seurela. Le Grand Meaulnes je predstavljao jedini roman u Alain-Fournierovoj karijeri, ali je svojim elegičnim prikazom mladosti u Francuskoj prije prvog svjetskog rata postigao veliki uspjeh. Snimljene su dvije ekranizacije - 1967. godine u režiji Jean-Gabriela Albicoccoa i 2006. godine u režiji Jean-Daniela Verhaeghea.
Slope
Stanovništvo
alt=|lijevo|mini|277x277piksel|Restaurant u Slopama
Crucero de San Pedro, Tuxpan
Crucero de San Pedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1130 m.
El Tecuane, Villa Purificación
El Tecuane je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Purificación.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
Opština Roșia de Secaș, Alba
Roșia de Secaș je opština u Rumuniji u okrugu Alba.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
Rujevica (Pljevlja)
Rujevica je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 19 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 31 stanovnika).
Demografija
U naselju Rujevica živi 17 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 50,9 godina (47,8 kod muškaraca i 54,8 kod žena). U naselju ima 7 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,71.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Feusdorf
Fojsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 549 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233023.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Fojsdorf se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 518 metara. Površina opštine iznosi 4,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 549 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 124 stanovnika/km².
Corcioveni, Brăhășești
Corcioveni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Brăhășești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Santo Tomás Teipan, Santa María Ecatepec
Santo Tomás Teipan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Ecatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2361 m.
LA
Termin LA ima više značenja.
Mary Hartman, Mary Hartman
Mary Hartman, Mary Hartman (ponekad poznata po skraćenici MH2) je američka TV serija koja se originalno prikazivala 1976-1977. godine po pojedinačnim TV-kanalima i stanicama, a koja je po žanru bila parodija sapunice.
Seriju je producirao Norman Lear, a režirala Joan Darling. Lear je naslov osmislio kako bi ilustrirao vlastitu tezu kako se sve u sapunicama govori dva puta.
Mary Hartman, Mary Hartman je u mnogo čemu bila neobična TV-serija za 1970-e, odnosno predstavlja eksperiment koji je kršio neke od američkih TV-konvencija koje i dan-danas postoje. Slično kao i Soap, emitiran u isto vrijeme, nastojao je parodirati sapunice, ali to nije činio u strogom formatu sitkoma, nego nastojeći režijom, svakodnevnim emitiranjem i odsustvom nasnimljenog smijeha stvoriti iluziju da se gleda prava dnevna sapunica, jedino s malo "pomaknutim" likovima i zapletima.
Serija se, s druge strane, od dnevnih sapunica razlikovala i po tome što je nekim "delikatnim" temama kao što su impotencija ili seksualne perverzije pristupala nazivajući ih pravim imenom, a ne koristeći eufemizam i skrivene aluzije. Zbog toga je dio TV-stanica odbio kupiti seriju, odnosno prikazivao ih je iza 23 sata u kasnom noćnom terminu.
Mary Hartman, Mary Hartman je zbog toga, usprkos povoljnih kritika, pa i nagrada, imala relativno slabu gledanost. Danas se, pak, smatra serijom koja je bila ispred svog vremena te koja kod malog broja poklonika uživa kult status.
Alain-Fournier
Alain-Fournier je bio pseudonim koji je koristio Henri-Alban Fournier (3. oktobar 1886 – 22. septembar 1914 ), francuski književnik, poznat po romanu Le Grand Meaulnes iz 1913. godine. Godinu dana nakon njegovog objavljivanja, Alain-Fournier je kao poručnik francuske vojske poginuo u prvom svjetskom ratu; iako mu je Le Grand Meaulnes bio jedini roman, njime je postigao toliki uspjeh da se smatra jednim od klasika francuske književnosti. Od 1986. se dodjeljuje nagrada Prix Alain-Fournier za najbolje debitantske romanopisce.
Atentat na Franju Josipa
Atentat na austrijskog cara Franju Josipa I. se dogodio 18.2. 1853. kada ga je pokušao ubiti mađarski nacionalist János Libényi.