cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Optičke iluzije
Kontinuitet prekinutog tona
thumb|lijevo|Crna linija predstavlja ton, a sivi pravokutnici šum. (Frequency - [[frekvencija, Time - vrijeme]] Kad se ton (obično povisujući ili snizujući) nakratko prekine (recimo 50ms), a u to se vrijeme ubaci jednako kratak šum, naše uho ton percipira kao neprekinut.
25px Poslušajte!
Opet možemo zahvaliti mozgu - bez ovoga u gradskoj gužvi vjerojatno ne bismo nikoga ništa razumijeli.
Percepcija topline
Uzmimo tri posude i u njih stavimo redom hladnu, mlaku i toplu vodu. Jednu ruku stavimo u posudu s hladnom vodom, a drugu u posudu s toplom vodom i ostavimo tako jednu minutu. Zatim obje ruke stavimo u posudu s mlakom vodom - voda u posudi je istovremeno i topla i hladna.
Ponovo se radi o osjetilnoj adaptaciji. Jedna se ruka "navikla" na toplo, a druga na hladno, pa drugačije reagiraju na mlaku vodu (ruci koja se "navikla" na toplo, mlaka voda je hladnija nego drugoj ruci).
Percepcija mjesta podražaja
Jedna osoba ispruži podlakticu (s dlanom prema gore) i zažmiri, a druga ju škaklja vrlo se polako pomičući od zapešća do lakta. Prva osoba mora reći kad druga osoba dođe do lakta. Većina ljudi to kaže puno ranije.
Varke njuha i okusa
Najpoznatija se varka ovog tipa temelji na činjenici da ono što podrazumijevamo pod okusom velikim dijelom sadrži i miris. Odnosno, miris hrane ima velik udio u našoj precepciji njena okusa. Zato je vrlo teško prepoznati o kojoj se hrani radi kad je začepljen nos, odnosno kad nema podražaja mirisa. Još se bolje taj učinak vidi kad jedemo jednu vrstu hrane dok mirišemo drugu. Probajte jesti jabuku dok vam je pod nosom vruća kava!
Vidi još
Percepcija
Tromost oka
Osjetilna adaptacija
Stereoskopija
Friuli
Friuli se može odnositi na:
Sprus Pajn
Sprus Pajn se može odnositi na
Sanmarinci
Sanmarinci je naziv koji u širem smislu predstavlja stanovnike države San Marino, a u užem smislu etnolingvističku grupu temeljenu na kulturnom i historijskom identitetu vezanom uz San Marino.
U svemu ostalome Sanmarinci se malo razlikuju od Italijana. Ima ih oko 28.000, po vjeri su uglavnom katolici, a uz italijanski jezik govore i lokalni dijalekt Emiliano-romagnolo.
Sanset Bič
Sanset Bič se može odnositi na
Rhys ap Rhydderch
Do godine 1045. su on i brat preuzeli vlast nad manjim kraljevstvom Morgannwg. Velške kronike navode kako su braća "počinile izdaju" protiv Gruffydd ap Llywelyna, kralja država Gwynedd i Powys; detalji tih događaja nisu specificirani. Iako su oba brata bili suparnici za prijestolje Deheubartha, Rhys je, po svemu sudeći, preuzeo vlast nad tim kraljevstvom kao suvladar. Godine 1049. je Gruffydd ap Rhydderch zajedno sa Ircima i Vikinzima napao englesku teritoriju. Godine 1049. (ili 1046.) se zajedno sa bratom odupirao engleskoj invaziji pod Ealdredom, biskupom Worcestera. Ta je ekspedicija doživjela neuspjeh zato što su velški vojnici u engleskoj vojsci prešli na velšku stranu.
Na Božić 1052. je engleski kralj Edward Ispovjednik naredio da se Rhys ubije kao kaznu za njegove pljačkaške pohode. Tzv. "D" verzija Anglosaksonske kronike, navodi da je ta naredba, po svemu sudeći, izvršena, jer je "izvršio štetne radnje". Kronika Florencea od Worcestera navodi da se to dogodilo kod "Bulenduna", što se vjerojatno odnosi na Bullen's Bank kraj Clyroa u Radnorshireu.
Nakon smrti je Rhysova glava dovedena na dvor kralja Edwarda 5. januara 1053. Njegov brat je tada postao jedini vladar Deheubartha, ali samo do 1055. kada je ubijen u sukobu sa Gruffydd ap Llywelynom koji je postao prvi velški vladar cijelog današnjeg Walesa.
Melitin
Melitin je organsko jedinjenje, koje sadrži 131 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 2846,463 Da.
Giugliano in Campania
Giugliano in Campania, najčešće zvan samo Giugliano (fon. Đulijano) je talijanski grad od 108.793 stanovnika, drugi po veličini u Napuljskoj provinciji.
Geografija
Giugliano in Campania leži sjeverno od regionalnog centra Napulja, udaljen nekih 15 km od centra grada, tako da je danas dio metropolitanskog Napulja.
Historija
Giugliano in Campania osnovan je još za rimskih vremena kao Lilianum, a prvi put se spominje u ranom srednjem vijeku pod imenom Iulianum. Njime su vladale kao svojim feudom lokalne dinastije Trotta, Minutolo, Cardona, d’Aquino i Colonna. Kod grada se 8. oktobra 1495. odigrala bitka u kojoj je francuska vojska pobjedila snage napuljskog kralja Ferdinanda II. Sve do početka 19. vijeka bio je beznačajni mali grad, ali se onda počeo naglo širiti zbog bilizine Napulja.
Privreda
Giugliano in Campania je centar poljoprivrednog kraja i najvažnije tržište za voće i povrće na periferiji Napulja. Grad je i industrijski centar s tvornicama kemijskih, električnih, drvnih, plastičnih i prehrambenih proizvoda.
Italošvajcarci
Italošvicarci se danas koriste italijanskim jezikom, ali su u prošlosti koristili tičinskim dijalektom, sličnim lombardskom u susjednoj Italiji.
Čine otprilike 6,5 % stanovnika Švicarske, a njihova oblast u se neslužbeno naziva Italijanska Švicarska (Svizzera Italiana).
San Fermo, Belluno
San Fermo je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Furlani
Furlani je naziv za romansku etnolingvističku grupu koja živi u provinciji Furlanija na sjeveroistoku Italije, a koja je definirana posebnim furlanskim jezikom.
Lelantska ravnica
thumb|200px|[[Halkida i Eretrija u odnosu na Lelantsku ravnicu. Ägäisches Meer = Egejsko more; Euböa = Eubeja; Lelantische Ebene = Lelantska ravnica; Golf von Euböa = Eubejski zaliv; Attika = Atika.]] Lelantska ravnica (Ληλάντου πεδίον ili Λήλαντον πεδίον) je plodna ravnica na grčkom ostrvu Eubeji, koja se nalazi između Halkide i Eretrije. Ta dva grada su oko kontrole nad ovom ravnicom krajem 8. veka pne. vodila tzv. lelantski rat, budući da je njeno zemljište ne samo vrlo plodno, nego i zato što su tu bila nalazišta metala, bakra i gvožđa. Čini se da je nakon tog dugog rata kontrolu nad Lelantskom ravnicom uspostavila Halkida. Atinjani su 506. pne. u toj ravnici osnovali svoju kleruhiju.
Pretpostavlja se da je Lelantska ravnica svoje ime dobila po reci Lelantu (Λήλαντος), koja se danas zove Lilant (novogrčki: Λίλας), a koja protiče kroz tu ravnicu, premda su antički sholijasti njeno ime izvodili iz imena inače nepoznatog kralja Lelanta (Lelantosa).
U srednjem veku ova se ravnica zvala Lilant (Lilanto). Jedan mletački dokument iz 1439. opisuje kako je izbila kriza zbog toga što su moćnici prisvojili za sebe veći deo vode za navodnjavanje od onoga koji im pripada: "i tako mnogo parcela nije navodnjeno, a ako se ova situacija nastavi, ceo Lilant, koji predstavlja život ovoga ostrva, pretvoriće se u pustoš, a to je mesto koje pruža više koristi gospodstvu nego bilo kome drugome, jer je i oko i vrt Eubeje".
Terki
Terki se može odnositi na
Treća jugoslovenska armija
Treća armija Jugoslovenske armije formirana je 1. januara 1945. godine od jedinica Glavnog štaba NOV i PO Vojvodine i Dvanaestog vojvođanskog korpusa, koji su sačinjavali: Šesnaesta, 36. i 51. vojvođanska divizija. U operativnom smislu, Štabu armije su bili potčinjeni Šesti slavonski korpus (12. i 40. slavonska, Istočna grupa NOP odreda i Posavski partizanski odred) i Deseti zagrebački korpus (32. zagorska i 33. hrvatska divizija, Istočna i Zapadna grupa NOP odred u čijem sastavu bila i Zagorska brigada). Ukupno oko 50.000 ljudi.
Posle rasformiranja štabova Dvanaestog i Šestog slavonskog korpusa, 29. marta, odnosno 21. aprila, njihove divizije su stavljene pod neposrednu komandu Štaba Treće armije. U sastav armije 21. aprila ušla je i Sedamnaesta istočnobosanska divizija, a 27. maja 1945. godine Deseti zagrebački korpus je izašao iz sastava armije. Tada su u sastavu armije bili: Dvanaesta, Šesnaesta, Sedamnaesta, 36. vojvođanska, 40. slavonska i 51. vojvođanska divizija.
Komandant Druge armije bio je Kosta Nađ, politički komesar Branko Petričević, a načelnik Štaba Vukašin Subotić.
Borbeni put Treće armije
Početkom januara 1945. godine Treća armija JA držala je front prema neprijatelju na kotama Barč (u Mađarskoj)-Podravska Slatina-Donji Miholjac-Darda-Apatin i na levoj obali Dunava do u visini Vukovara, dok je Šesnaesta vojvođanska divizija prebačena u rejon Suho Polje. Do 31. januara Treća armija je vodila borbe radi proširenja Virovitičkog mostobrana, a 1. februara su sve jedinice NOVJ prešle u odbranu. Nemci su 6. februara u vezi sa planiranom protivofanzivom kod Blatnog jezera prešli u protiv napad i u borbama od 6|6. do 8. februara, preoteli Feričance, Orahovicu, Čačince, Mikleuš, Voćin i Podravsku Slatinu.
Da bi se izbeglo odsudno i frontalno angažovanje jedinica protiv nadmoćnijeg neprijatelja, Štab Treće armije je u saglasnosti sa Vrhovnim štabom NOV i POJ, od 8. do 10. februara prebacio 16, 36. i 51. vojvođansku diviziju i Osiječku brigadu 12. slavonske divizije na levu obalu Drave, dok su jedinice Šestog slavonskog i Desetog zagrebačkog korpusa produžile da dejstvuju u pozadini neprijatelja u rejonu Končanica, Daruvar, Badljevina i u Požeškoj kotlini; 23. februara snage Treće armije smenile su delove Prve bugarske armije na levoj obali Drave i Dunava, od Torjanaca do Plavne. U sklopu nemačke protivofanzive u Mađarskoj, marta 1945. godine, na frontu Treću armiju napadala je 11. vazduhoplovno-poljska divizija nemačkog 91. armijskog korpusa koja je 5/6. marta prešla Dravu, severno od Valpova, na odseku Šesnaeste vojvođanske divizije i u rejonu Novog Bezdana i Bolmana obrazovala uži mostobran na levoj obali Drave. Posle sloma nemačke protivofanzive u Mađarskoj, sredinom marta 1945. godine, snage Treće armije, uz sadejstvo jednog puka Crvene armije i delova bugarske 16. divizije, 20/21. marta likvidirale su gornji nemački mostobran i 22. marta izbile na levu obalu Drave.
U završnim operacijama Jugoslovenske armije jedinice Treće armije (16. i 36. vojvođanska divizija) forsirale su noću 11/12. aprila Dravu kod sela Narda, Josipovaca, Kravica, Sarvaša i Dalja, odbacile nemačku 11. vazduhoplovno-poljsku diviziju sa desne obale reke i obrazovale uži mostobran, a sutradan oslobodile Valpovo i proširile mostobran do linije: reka Drava-Črnkovci-Marjanci-Valpovačka Glavica-ušće reke Karašnice u Dravu. Istovremeno, Osma vojvođanska udarna brigada je kod Dalja forsirala Dunav, a Osječka brigada Dravu, kod Sarvaša; protivnapadom neprijatelja one su odbačene preko Drave i Dunava, te su tek 12/13. aprila ponovo prebacile na desne obale reka, zauzele Dalj i Sarvaš, i produžile napredovanje ka Osijeku.
U periodu od 13. do 16. aprila jedinice Treće armije su oslobodile Osijek, Donji Miholjac, Našice, nakon čega su u rejonu severno od Đakova uspostavile kontakt sa Prvom armijom JA. U gonjenju neprijatelja na zapad Treća armija je do kraja aprila oslobodila Podravsku Slatinu, 20. aprila; Čađavicu sutradan i Viroviticu, 25. aprila; a 1. maja Pitomaču, Grubišno Polje i Đurđevac; Bjelovar, 4. maja; Koprivnicu, 5. maja; Ludberg i Križevce, 6. maja; Varaždin i Varaždinske Toplice, 7. maja. Brzom nastupanju Treće armije i čišćenju Podravine od neprijatelja na relaciji Našice-Koprivnica, znatno je doprineo Deseti zagrebački korpus, koji je nastupao Bilo-gorom, na levom krilu Treće armije, stalno je bio 10-15 kilometara ispred opšte linije njenog fronta, a zaobilazeći i odsecajući nemačko-ustaške garnizone u Podravskoj Slatini, Virovitici, Pitomači i drugim mestima sa severozapadne strane, stvarao uslove za njihovo okruženje i uništenje, što je bitno smanjivalo njihov frontalni otpor ostalim snagama Treće armije.
U nastupanju kroz severni deo Slovenije, snage Treće armije su sa delovima bugarske 12. divizije oslobodile 9. maja Ptuj, a sa delovima bugarske 3. i 12. divizije 10. maja Maribor, 11. maja u blizini Rogaške Slatine slomile otpor jakih ustaških zaštitnica, a 12. maja izbile u Dravograd. Do 15. maja Treća armija je u sadejstvu sa snagama Prve armije i Četvrte operativne zone Slovenije oslobodila Štajersku, razbila i primorala nemačku i ustaško-četničku grupaciju u rejonu Celja, Šoštanja, Slovenj-Gradeca i Dravograda da položi oružje. Zaplenjeno je preko 300 motornih vozila, 1.300 automatskih oruđa, 4.500 pušaka, 36 radio-stanica i velike količine druge ratne opreme.
Vrhovni komandant Jugoslovenske armije, mašral Josip Broz Tito, pohvalio je 10. maja 1945. godine jedinice Treće armije za slamanje otpora nemačkih snaga pri oslobođenja Bjelovara, Koprivnice, Križevaca, Varaždina, Ptuja, Krapine i drugih mesta, 14. maja za uspešno forsiranje reke Drave (zajedno sa Prvom armijom JA), a 15. maja za uspešno izvedenu operaciju u rejonu Slovenj-Gradeca, Pliberka i Dravograda.
Lila dit ça
Lila dit ça je francuski igrani film snimljen 2004. u režiji Ziad Douerija. Po žanru je ljubavna drama i temelji se na istoimenom romanu autora poznatog po pseudonimu Chimo. Radnja je smještena u siromašnu četvrt Marseillea u kojoj pretežno žive Arapi, a protagonist je mladić (koga tumači Mohammed Khouas) čiji besperspektivni život mijenja dolazak provokativne plavokose zavodnice Lile (koju tumači Vahina Giocante).
U Srbiji je prikazan pod naslovom Lila kazuje.
Vajtvil
Vajtvil se može odnositi na
Vejd
Vejd se može odnositi na
Retoromani
Retoromani je naziv za dio švicarske nacije kojemu je maternji jezik retoromanski ili Rumantsch. Govornici tog jezika - koji je uz francuski, njemački i italijanski jedan od četiri službena jezika Švicarske konfederacije - čine 1 % stanovnika, a pretežno žive u istočnim dijelovima Švicarske.
Sudac Bao
Sudac Bao ili Sudija Bao može se odnositi na:
Retoromani
Smatra se da potječu od drevnih Raeta, plemena po kojima je dobila ime rimska provincija Raetia, a koji su se s vremenom romanizirali.
Vispering Pajns
Vispering Pajns se može odnositi na
Vesli Čapel
Vesli Čapel se može odnositi na
Gontaud-de-Nogaret
Gonto de Nogare je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Marmand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1537 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 52 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 29,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 45 metara (maksimalnoj 132 m, a minimalnoj 26 m).
Velimir Škorpik
Velimir Škorpik (Brodarica, kraj Zadra, 2. travnja 1919. — Zagorje, kraj Posušja, 7. studenog 1943.) bio je sudionik Narodnooslobodilačke borbe, prvi zapovjednik Mornarice NOVJ-a i narodni heroj Jugoslavije.
Životopis
Odmah se povezao s komunistima u Makarskoj i ubrzo formirao grupu aktivista među časnicima i podčasnicima u zapovjedništvu. Kao aktivan sudionik Narodnooslobodilačkog pokreta, krajem 1941. godine postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).
Poslije desetak dana stigao je u Štab Četvrte operativne zone u Glamoč, a 18. prosinca u Bosanskom Petrovcu, Škorpik je vodio razgovor sa Vrhovnim zapovjednikom NOV i POJ Josipom Brozom Titom o stvaranju mornarice Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije i mogućnosti partizanskog ratovanja na moru. Istog dana, Vrhovni štab je naredbom osnovao Sekciju za ratnu mornaricu pri Štabu četvrte operativne zone i za šefa Sekcije postavio Velimira Škorpika. Tako je Škorpik postao prvi zapovjednik partizanske ratne mornarice.
Škorpik je odmah pristupio osnivanju mornaričkih postaja, a zatim i Prvog mornaričkog partizanskog odreda. Posebnu pažnju posvetio je opremanju i naoružavanju čamaca i uvježbavanju kadrova za borbe na moru. Od početka je težio da mornarica dobije svoja obilježja i osobno je sudjelovao u izradi zastave Ratne mornarice i mornaričke odore.
Već u prosincu 1942. godine, biokovski partizani su izveli više uspješnih akcija u Bračkom kanalu, a 31. prosinca su zaplijenili pet brodova. Ove akcije prisilile su Talijansko zapovjedništvo da organizira brodove u konvoje, koji su plovili kroz ovaj kanal i da ih osiguravaju ratni brodovi.
Bejsajd
Bejsajd se može odnositi na
Velimir Škorpik
Životopis
Poslije oslobođenja Zadvarja u kolovozu 1943. godine, Škorpik je postao zapovjednik Grupe cetinskih bataljuna. Sudjelovao je u borbama oko Trilja, Lovreća i Aržana. Poslije kapitulacije Italije, bio je postavljen za zapovjednika štaba Obalnog zapovjedništva, kojem su bile podčinjene flotile naoružanih brodova srednje i južne Dalmacije, te obalska artiljerija.
Krajem rujna, Obalno zapovjedništvo je preimenovano u Zapovjedništvo flote naoružanih brodova, a Škorpik je postao njegov zapovjednik. U listopadu je sudjelovao u organizovanju i prebacivanju postrojbi Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije s kopna na srednjodalmatinske otoke. U kratkom roku je osposobio jedinice flotile za veće akcije i da ih pripremio ih za veće borbene zadatke na moru u borbi protiv njemačkih snaga.
Na njegovu inicijativu, početkom listopada je upućena delegacija NOVJ-a u Bari na pregovore sa Saveznicima. On je u ime Četvrte operativne zone potpisao opunomoćenje za rad delegacije.
Kada je, naredbom Vrhovnog štaba NOVJ-a, 18. listopada 1943. godine, formirana Mornarica NOV i POJ, Škorpik je bio postavljen za načelnika štaba Mornarice. Ovu dužnost nije primio, jer je u međuvremenu bio postavljen za načelnika štaba Treće dalmatinske brigade.
Početkom studenog, Škorpik je krenuo u štab Četvrte dalmatinske brigade zbog dogovora o sudjelovanju u predstojećim borbama. Prolazeći pored sela Zagorja kod Posušja, 7. studenog naišao je na ustaše. Pokušao im je pobjeći, ali je ubijen, opljačkan i zakopan pokraj puta.
Ukazom Prezidija Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 8. rujna 1952. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Jedna od većih ulica u zagrebačkoj gradskoj četvrti Stenjevec nosi njegovo ime.
Baju Vista
Baju Vista se može odnositi na
Teška industrija (bend)
Teška industrija je bosanskohercegovačka rock grupa.
Transmembranski protein
[[Image:Polytopic membrane protein.png|thumb|right|400px|Šematska reprezentacija transmembranskog proteina: 1. pojedinačni transmembranski α-heliks (bitopni (i.e. kroz dva sloja) membranski protein) 2. politopni transmembranski α-heliksni protein 3. politopni transmembranski β-ravanski protein
Membrana je predstavljena svetlo smeđom trakom.]]
Transmembranski protein (TP) je tip membranskog proteina koji premoštava celokupnu biološku membranu za koju je permanentno vezan. Transmembranski proteini se protežu od jedne strane membrane do druge. Mnogi TP funkcionišu kao kapije ili "mesta utovara" koji sprečavaju ili omogućavaju transport specifičnih supstanci kroz biološke membrane, da bi ušle u ćeliju, ili izašle iz ćelije u slučaju nuzproizvoda. U odgovoru na oblik pojedinih molekula TP mogu da imaju specijalne načine sklapanja ili savijanja kojim se propušta supstanca kroz biološku membranu.
Transmembranski proteini su politopni proteini koji se agregiraju i precipitiraju u vodi. Za njihovu ekstrakciju su neophodni deterdženti ili nepolarni rastvarači, mada neki od njih (beta-bareli) takođe mogu da budu ekstrahovani koristeći denaturacione agense. Svi transmembranski proteini su integralni membranski proteini (IMPs), mada nisu svi IMP transmembranski proteini.
Teška industrija
Teška industrija je naziv koji se u ekonomiji koristi za one vrste industrijskih postrojenja koja se od lake industrije razlikuju po tome što zahtijevaju veliku količinu kapitala umjesto rada. Postrojenja teške industrije je u pravilu teže izgraditi i premjestiti nego što je to slučaj s lakom industrijom, koja zahtijeva manje investicija.
Druge definicije tešku industriju opisuju kao postrojenja koja proizvode sirovine ili poluproizvode za prerađivačku industriju.
Martin, Tennessee
Martin je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.473, što je 958 (9,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Curwensville, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.542, što je 108 (-4,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ivančna Gorica
Ivančna Gorica je gradić u Sloveniji od 2.036 stanovnika, on je i administrativni centar Općine Ivančna Gorica.
Geografske karakteristike
Ivančna Gorica leži u sredini Slovenije, udaljena tridesetak km od centra Ljubljane u pravcu jugoistoka.
Historija
Sve do polovice 20. vijeka Ivačna Gorica kao naselje nije ni postojala, jer je bila samo mali zaselak susjedne Stične i Mleščevega. U gradić se počela formirati nakon Drugog svjetskog rata kad su izgrađeni putevi, i neki privredni objekti u mjestu. Odtad se Ivačna Gorica počela profilirati i kao sjedište administracije.
San Bartolomeo, Verbano-Cusio-Ossola
San Bartolomeo je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Châteauneuf (Savoja)
Šatonef je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 576 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 82 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 429 m, a minimalnoj 277 m).
Bejvju
Bejvju se može odnositi na
Bels
Bels se može odnositi na
Grand Hotel Kvarner
mini|desno|250px|Hotel Kvarner Grand Hotel Kvarner otvoren je daleke 1884. godine kao povijesno najstariji hrvatski hotel na Jadranu i nekadašnje je stjecište europskih kraljeva i careva Austro-Ugarske monarhije.
Smješten je uz samo more i okružen velikim perivojem s bujnom i zanimljivom vegetacijom. Danas se naziva Grand Hotel Kvarner-Amalia budući se sastoji od glavne hotelske zgrade i depadanse Ville Amalia.
Hotel je četrdeset godina nakon izgradnje Ville Angiolina podignut na mjestu ranijih vinograda obitelji Tomašić i to za samo deset mjeseci gradnje. Prvotno je planiran kao sanatorij za plućne bolesnike i zbog njega je obližnje groblje premješteno na drugu lokaciju. Iza čitave inicijative i investicije stajalo je Društvo južnih željeznica i njegov ravnatelj, Friedrich Julius Schüler, dok su izvođači radova bili inženjeri Wilhelm i Meese. Najstariji je južni, klasicistički formirani korpus hotela. Sjeverni dio u početku je udomljavao tople kupke (Warmbäder), povezane s hotelom natkrivenim hodnikom (Wandelbahn). Pred hotelom, do same obale mora, stajala je terasa "najelegantnije kavane na svijetu" kasnije povučena s obalnog puta. Na mjestu izgorjelih toplih kupki podignuta je 1913. čuvena Kristalna dvorana koja i danas ugošćuje najsvečanije opatijske događaje i balove, među ostalima i festival Dora. Na terasi Hotela Kvarner nastupali su mnogi poznati glazbenici, među kojima i legenda hrvatske zabavne glazbe Ivo Robić.
Nasir Hosrov
mini|desno|200px|Stranica iz antologije perzijskog pjesništva Abu Mo’in Hamid ad-Din Nasir ibn Khusraw al-Qubadiani ili Nāsir Khusraw Qubādiyānī [također navođen kaoNasir Khusrow i Naser Khosrow] (1004 – 1088) (, Носири Хусрав) bio je perzijski pjesnik, filozof, putnik i ismailitski učenjak, koji se smatra jednim od najvećih pisaca perzijske književnosti. Bio je rodom iz Qubadyana, sela u srednjovjekovnoj Baktriji u istočnoj iranskoj regiji Horasanu, koje se danas nalazi u Tadžikistanu a umro je Yamaganu (današnji Afganistan). Njegovo najpoznatije djelo je Safarnama, tekst temeljen na sedmogodišnjem putovanju po zemljama Bliskog istoka, a koje pruža izuzetno detaljan prikaz tadašnjih gradova, ekonomskih prilika i načina života.
Bendžamin
Bendžamin se može odnositi na
Big Spring
Big Spring se može odnositi na
Sonu Nigam
Sonu Nigam (Faridabad, Haryana, 30. jul 1973 - ) je indijski pjevač poznat po pjesmama na hindi i kannada jeziku. Također je pjevao pjesme za filmove na urduu, oriya, tamilskom, asamskom, punjabi, bengalskom, malayalam, marathi, telugu i nepalskom jeziku. Izdao je albume indijskog popa i nastupao u nekoliko filmova. Prezime je promijenio od 'Nigam' u 'Niigaam' iz numeroloških razloga, ali se kasnije vratio na originalni ispis.
Une liaison pornographique
Une liaison pornographique je francuski film belgijskog reditelja Frederika Fontena iz 1999. Suprotno od naslova, ovaj film je mnogo mirniji i uverljiviji.
Glavne uloge igraju Serži Lopez i Natali Baj (Nathalie Baye) koja je za ovu ulogu nagrađena kao najbolja glumica na Venecijanskom filmskom festivalu 1999.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Pornografska veza, a u Srbiji pod naslovom Pornografska afera.
Radnja
Film prikazuje priču dvoje ljudi koji su se našli preko oglasa, spremni na neobične perverzije koje ne mogu primenjivati u svakodnevnim životima. Njih dvoje, kao potpuni stranci, nakon seksualne, postaju zavisnici ljubavne privlačnosti. Oni postaju uplašeni u ljubavi koja ih je obuzela i koju ne smeju da priznaju.
Mate Granić
Ljekarska karijera
Osnovnu školu je završio u Baškoj Vodi i Makarskoj, gimnaziju u Splitu, a Medicinski fakultet u Zagrebu (1971). Specijalizirao je internu medicinu i dijabetologiju. Profesionalnu liječničku karijeru izgradio je u klasi prof. dr. Zdenko Škrabala, zajedno s kojim je godine 1985. osnovao Institut za dijabetes Vuk Vrhovac, koji se smatra jednim od najboljih zavoda za dijabetes u ovom djelu Europe (1985.). Godine 1990. je postao dekan Medicinskog fakulteta u Zagrebu, i to najmlađi u povijesti Zagrebačkog sveučilišta. Gostujući je profesor i gost predavač na Harvard Medical School, na Medicinskom fakultetu u Münchenu i na Kentucky Diabetes Foundation, te savjetnik Svjetske zdravstvene organizacije.
Politička karijera
Granić je značajniju političku karijeru započeo za vrijeme rata u Hrvatskoj, postavši 31.7. 1991. potpredsjednik Vlade Republike Hrvatske, odnosno Vlade demokratskog jedinstva Franje Gregurića. Iste je godine osnovao Ured za prognanike i izbjeglice zadužen za zbrinjavanje ratnih izbjeglice, a bio je i na čelu pregovarača koji su sa predstavnicima JNA dogovarali njeno povlačenje s područja Hrvatske. Dana 1.6. 1993. je imenovan ministrom vanjskih poslova, i na tom će mjestu ostati sljedećih sedam godina.
Tokom svoje diplomatske karijere je njegov glavni zadatak bilo diplomatski pripremiti uspješno okončanje rata u Hrvatskoj, odnosno spriječiti da Hrvatska dođe pod udar sankcija zbog svoje politike u BiH. Ti napori, koji su okončani potpisivanjem Erdutskog i Daytonskog sporazuma su bili uspješni. Zahvaljujući tome, kao i brižljivo njegovanom imidžu nenametljivog i blagog čovjeka, stekao je popularnost, ali i reputaciju neslužbenog vođe umjerene frakcije u HDZ-u, odnosno Tuđmanovim suradnicima. Zbog toga se krajem 1999. nakon Tuđmanove smrti nametnuo kao najizgledniji kandidat na predsjedničkim izborima 2000. Na njima je, međutim, doživio težak poraz, završivši na trećem mjestu i prepustivši drugi krug opozicijskim kandidatima Stipi Mesiću i Draženu Budiši.
Granić je zaključio kako je njegov poraz posljedica toga što je HDZ-om dominira desnica, odnosno ljudi kompromitirani sa korupcijskim aferama, te da ta stranka nema budućnost. Zato je sa Vesnom Škare-Ožbolt iste godine osnovao novu stranku pod imenom Demokratski centar. Ta je stranka bila u opoziciji prema Trećesiječanjskoj vlasti, a zajedno sa Budišinim HSLS-om je stvorila zajedničku listu pred izbore 2003. Koalicije te dvije stranke je, međutim, doživjela debakl te je Granić, preuzevši političku odgovornost, podnio ostavku na čelništvo stranke i formalno napustio politiku.
Nakon toga je otpočeo karijeru političkog savjetnika i osnovao poduzeće MAGRA d.o.o. Iste je godine postao predmetom kriminalističke istrage zbog financijskih malverzacija; tajne audio-snimke kojima su se nastojale dokazati optužbe su objavljene u medijima, ali iz proceduralnih razloga se nisu mogle koristiti na sudu, pa su optužbe na kraju odbačene. Granić je nakon toga neko vrijeme bio politički savjetnik Ante Đapića, vođe Hrvatske stranke prava te mu uz pomoć svojih međunarodnih veza nastojao "omekšati" imidž vezan uz radikalno desnu reputaciju njegove stranke.
Goran Granić, brat Mate Granića, je bio političar liberalne orijentacije i kao član HSLS-a dugo vremena njegov politički nistomišljenik. Njegov nećak Mislav Bago, je, pak, popularni TV-voditelj i politički komentator.
Casale Bellisari-Giardinari, Chieti
Casale Bellisari-Giardinari je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 906 m.
Festival Opatija
Festival Opatija bio je jedan od prvih i svakako jedan od najvažnijih muzičkih događaja u Jugoslaviji tokom 1950-ih, 1960-ih i 1970-ih.
Historija festivala
Prva se festivalska priredba u Opatiji održala 1958., i to u Kristalnoj dvorani hotela "Kvarner", koji je upravo zbog festivala postao kultan. "Opatija" je bila smišljena kao nacionalni pandan sveprisutnom i vrlo popularnom Festivalu talijanske kancone Sanremo, a s vremenom je izrasla u smotru domaće zabavne muzike, na kojoj bi se tokom februara susretala krema domaće zabavne muzike od Vardara pa do Triglava. Na festivalu su tokom tridesetak godina nastupala najpopularnija imena jugoslavenske šlageristike, kao što su Ivo Robić, Dušan Jakšić, Vice Vukov,Zdenka Vučković, Anica Zubović, Đorđe Marjanović, Marko Novosel, Nada Knežević, Beti Jurković, Marjana Deržaj, Arsen Dedić, Milica Milisavljević Dugalić, Miki Jevremović, Gabi Novak, Ana Štefok, Tereza Kesovija, Lola Novaković, Nina Spirova, Zoran Georgiev, Bisera Veletanlić, Kemal Monteno, Lado Leskovar, Elda Viler, Majda Sepe. Sa festivalske pozornice u Opatiji ponikao je i Zdravko Čolić, koji je na nacionalnom Izboru za Pjesmu Eurovizije 1973. pobijedio sa pjesmom "Gori vatra" i otišao na Eurosong u Luksemburg. Od 1973. do 1976. upravo se na "Opatiji" birao jugoslavenski predstavnik na Euroviziji, a to su pored Zdravka Čolića bile grupe: "Korni grupa" (1974), "Pepel in Kri" (1975) i "Ambasadori" (1976). Zbog osrednjih ili loših plasmana od 1977. do 1981. JRT na Eurosong više nije slala svoje predstavnike, no Opatija je ipak preživjela kao festival, sve do sredine 1980-ih. Danas se na istoj sceni Kristalne dvorane hotela "Kvarner" održavaju uz povremene prekide i hrvatski izbori za Eurosong "Dora".
Picayune, Mississippi
Pikijun je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.878, što je 343 (3,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bridž Siti
Bridž Siti se može odnositi na
Kastrovil
Kastrovil se može odnositi na
2025
Događaji
@bossboy.flp
Veze
Godišnji kalendar
Mujhe Kucch Kehna Hai
Mujhe Kucch Kehna Hai je indijski (bollywoodski) ljubavni film snimljen 2001. u režiji Satisha Kaushika i produkviji Vashu Bhagnanija. Poznat je kao prva glavna uloga Tusshara Kappora kome je partnerica bila Kareena Kapoor. Predstavlja remake telugu filma Tholi prema iz 1998. godine. Nakon premijere je predstavljao iznenađujući hit na indijskom kino-tržištu.
Radnja
Priča se vrti oko mladića po imenu Karan ( Tusshar Kapoor ), koji se često bježi iz škole. Iako mu ne idu naučni predmeti, posjeduje muzički talent i svira u bendu. Njegov otac je u Karana razočaran i to rječito izražava zbog čega je Karan stalno ljut. Nakon što ugleda Pooju ( Kareena Kapoor ) na ulici u nju se zaljubljuje. Pokušava je pronaći, ali bez uspjeha te, nakon što izgubi nadu da će je pronaći, odluči prekinuti muzički karijeru i odlazi u drugi drugi kako bi živio sa stricem. Na putu mu se pokvari automobil, i kada nastoji autostopom doći do svog odredište automobil koji mu se zaustavi, na njegovo iznenađenje, vozi Pooja. Dok se međusobno predstavljaju, u njih udara kamion i gura automobil preko litice. Karan uspje spasiti Pooju od pada u provaliju, ali sam u nju pada.
Nakon što se Pooja osvijesti, smatra se odgovornom za njegovu smrt i počinje tražiti njegov leš. U stvarnosti je Karan preživio pad, ali je bez svijesti. Nakon što ga pronađe prolaznik i odvede u bolnicu, Karan ozdravi i vraća se porodici. Nakon što je razmislio o svom životu, odlučuje se posvetiti školovanju umjesto muzici. Kada ga Pooja posjeti kako bi mu se ispričala, Karan joj ponudi svoje prijateljstvo. Nakon nekog vremena mu kaže kako mora otići na školovanje u SAD, a Karan na kraju prizna da je voli. Pooja također priznaje da je u njega zaljubljena te obeća da će mu se vratiti nakon što diplomira.
Soundtrack
Anu Malik je komponirao pjesme, a Sameer napisao tekstove. Bonus pjesma KK-a je dodana 35 dana nakon izdanja originalnog albuma.
Ivan Santini
Ivan Santini (Zadar, 21. svibnja 1989.) je hrvatski nogometaš i reprezentativac koji trenutačno nastupa za belgijski Anderlecht. Igra na mjestu napadača.
Klupska karijera
Ivan Santini počeo je trenirati nogomet u NK Zadru da bi 2006. godine otišao u NK Inter Zaprešić a od 2007. do 2008. godine je bio u austrijskome Reb Bull Salzburgu te godinu dana u njemačkome klubu Ingolstadt 04 i onda se 2009. godine vratio u NK Zadar. U NK Zadru igrao je do kraja jesenskog dijela sezone 2011./12. kada je bio i najbolji strijelac jesenskog dijela Prve HNL a krajem siječnja 2012. godine odlazi na posudbu u njemački klub SC Freiburg.
Reprezentativna karijera
Odigrao je 2 utakmice za hrvatsku nogometnu do 17 reprezentaciju te 2 za reprezentaciju do 19 za koju je postigao jedan pogodak.
2026
Veze
Godišnji kalendar
Miklavž na Dravskom polju (općina)
Općina Miklavž na Dravskem polju (slovenski: Občina Miklavž na Dravskem polju) je jedna od 212 slovenskih općina od 6.402 stanovnika. , administrativni centar općine je grad Miklavž na Dravskom polju.
Geografske karakteristike
Općina Miklavž na Dravskem polju prostire se na sjeveroistoku Slovenije, na južnom ulazu u Maribor, na površini od 12.5 km², na kojoj leži 4 naselja.
Geyssans
Žesan je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Valans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 468 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,90 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 435 metara (maksimalnoj 475 m, a minimalnoj 242 m).
Supruga Xiao
Supruga Xiao, koja je nosila čin carske supruge  Shufei  (蕭淑妃, osobno ime nepoznato) (? - 655? ) je bila konkubina kineskog cara Gaozonga (Li Zhi) iz dinastije Tang. Ispočetka je bila njegova miljenica te mu je rodila sina Li Sujieja i dvije kćeri - Princezu Yiyang i Princezu Gao'an. Međutim, ubrzo ju je careva supruga carica Wang počela smatrati suparnicom, te je kao protutežu na dvor dovela novu konkubinu Suprugu Wu (kasnije poznatu kao Wu Zetian). Car Gaozong se, pak, odmah zaljubio u Suprugu Wu koja je stekla ogroman politički uticaj. Nekadašnje suparnice Supruga Xiao i Carica Wang su se odlučile udružiti kako bi je uklonile sa dvora. Supruga Wu se, međutim, pokazala daleko spretnijom u dvorskim spletkama te ih je obje optužila za čaranje, a što je car Gaozongu bilo razlogom da ih obje 655. smijeni, a Suprugu Wu učini caricom. Carica Wu ih je potom dala uhapsiti, te naredila da im se odrežu ruke i noge te ih se stavi u bačve s vinom; obje su žene nakon nekoliko dana umrle u najgorim mukama.
2027
Veze
Godišnji kalendar
2023
Januar/Siječanj
120px|mini|lijevo|Hrvatska eurokovanica
Februar/Veljača
mini|250px|Zemljotres u Turskoj i Siriji
Mart/Ožujak
mini|left|Protesti u Francuskoj mini|Protesti u Izraelu
April/Travanj
mini|lijevo|Panorama [[Kartuma]] 130px|mini|[[Dražen Kutleša]]
Maj/Svibanj
200px|mini|Ispred OŠ "Vladislav Ribnikar" mini|[[Bahmut]] 170px|mini|[[Jakov Milatović]]
Jul/Juli/Srpanj
mini|Temperature tla 17. 7. 2023.
Veze
Godišnji kalendar
Campodimele, Latina
Campodimele je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1031 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Pocahontas, Virginia
Pokahontas je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 389 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 389 stanovnika, što je 52 (11,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Göppingen
Gepingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Gepingen. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8117026. Ime je dobio po alemanskom vođi iz 3-4. veka naše ere - Gepu.
thumb|200px|Položaj grada u okrugu Gepingen.
Istorija
Grad je osnivan u 3. ili 4. veku naše ere od strane Alemana i njihove vođe Gepa. Za vreme drugog svetskog rata grad je imao vojni aerodrom Luftvafe. Nakon rata tamo je bio nastanjena američka mehanizovana divizija, sve do kraja hladnog rata 1991., kada je napustila grad. Posledica su još danas mnoge napuštene barake i zgrade a i dosta afro-američkih potomoca vojnika.
Industrija
Gepingen je sedište poznatog proizvođača igračka Merklin.
Melitic anhidrid
Melitic anhidrid je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 288,123 Da.
Matilda od Toskane
Matilda od Toskane (Italian: Matilde, latinski: Matilda, Mathilda) (1046 – 24. jul 1115) bila je italijanska srednjovjekovna plemkinja, poznata kao jedan od najvjernijih i najvažnijih saveznika pape Grgura VII za vrijeme spora o investituri. Poznata je također i kao jedna od rijetkih srednjovjekovnih žena koja se istakla kao uspješni vojskovođa. Ponekad se za nju koriste i nazivi la Gran Contessa ("velika grofica") ili Matilda od Canosse prema zamku Canossa, sjedištu grofovije odakle je poticala.
2029
Veze
Godišnji kalendar
San Gottardo, Belluno
San Gottardo je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Wauregan, Connecticut
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.205, što je 120 (11,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sidar Hil
Sidar Hil se može odnositi na
Sajam
Sajam (engleski: Fair, francuski: Foire, njemački: Messe, talijanski: Fiera) ili vašar (od mađarski vásár), pazar (od turski nedelja), kermes (od njemački Kirmes=crkveni sajam) ili panađur (od grčki panegyris=svečan zbor) je naziv za stalni organizirani skup prodavača i kupaca, taj termin se često koristi i za samo mjesto gdje se takav skup održava.
Karakteristika i historija sajmovanja
Sajmovi se razlikuju od uobičajene trgovine, po vremenskom okviru u kom se odvijaju, ali još više zbog kupaca kojima su namjenjeni, - oni se danas uobičajeno obraćaju veletrgovcima, a ne kupcima na malo. Današnji sajmovi su se rodili na valu procvata srednjovijekovne trgovine, procesu koji se poklapao sa procvatom vjerskih svetkovina i okupljanja, pa su se obično i održavali po crkvenim dvorištima, a tek kasnije su se počeli širiti izvan crkvenih dvorišta, a na kraju i izvan zidina grada. Sajmovi su odigrali veliku ulogu u razvitku i rastu brojnih ekonomija, naročito na kreditnu politiku i razmjenu valuta. Propadanje tradicionalnih crkvenih sajmova otpočelo je na razmeđi 18. i 19. vijeka, kad su brojni crkveni sajmovi ugašeni - ili su opstali jedino kao podsjetnik na bogatu tradiciju sajmovanja. Najveći i najpopularniji srednjovijekovni sajmovi bili su tokom 12. i 13. vijeka oni održavani po francuskoj Šampanji, a kasnije oni iz Antwerpena, Brugga, Frankfurta, Ženeve, Leipziga, Lyona, Pariza i Novgoroda.
lajpciški sajam je od 1850. postavio novi standard sajmovanja, takozvani - sajam uzoraka, u kom proizvođači više nisu izlagali robu za direktnu prodaju, već uzorke robe, koju su u stanju proizvesti - traživši na sajmu distributere koji su bili voljni da tu robu naruče za svoje kupce, taj koncept sajmovanja prihvati su gotovo svi današnji komercijalni sajmovi.
Današnji sajmovi su organizirani kao specifična poduzeća, većina njih je nastala uz pomoć državne administracije, s namjerom da unaprijede domaću ekonomiju, ali da posluju po strogo komercijalnim kriterijima. Kako imaju izuzetno veliku ulogu na razvoj čitavih regija, pa i država - lokalne i državne administracije daju im brojne pogodnosti i ​​razna izuzeća, kao što su manje stope poreza ili potpuna oslobođenja od poreza, za robu prodanu na sajmu.
Josip Plahuta
Josip Plahuta (Josef Plachutta) (Zadar, 13. svibnja 1827. - 22. srpnja 1883.) je bio hrvatski šahist, podrijetlom Slovenac.
Rješenje:'''
1. Qf3! (prijeti mat 2.d4 )
1...Nxc5 2. Rg7! (ovo je zapravo u stvarnoj Plahuti. Prijeti 3.Qg3 i 3.Bc7)
2...Rgxg7 3. Bc7+ Rxc7 4. Qg3#
2...Rhxg7 3. Qg3+ Rxg3 4. Bc7#
Goran Prpić
Goran Prpić (Zagreb, 4. svibnja 1964.) bivši je jugoslavenski i hrvatski profesionalni tenisač i trenutačni izbornik hrvatske muške i ženske teniske reprezentacije.
Sarah Connor
Sara Džanet Konor je izmišljeni lik, heroina iz prva dva filma o Terminatoru i TV serije Terminator: The Sarah Connor Chronicles. U filmovima ju je igrala američka glumica Linda Hamilton (Linda Hamilton), a u seriji britanska glumica Lina Hidi (Lena Headey).
Goran Prpić
Profesionalnu je karijeru počeo 1984. godine. Najbolji je bio na prvom Croatia Open turniru u Umagu 1991. godine, svladavši u finalu Gorana Ivaniševića, a to mu je ujedno i jedini ATP naslov. Najbolji plasman na ATP ljestvici mu je 16. mjesto (29. srpnja 1991.) Karijeru je okončao s omjerom pobjeda i poraza 125/120.
Sarah Connor
Terminator
U filmu Terminator, Sara Konor je mlada konobarica koju progoni Terminator (glumi ga Arnold Švarceneger (Arnold Schwarzenegger), iz njoj nepoznatih razloga. Spasava je vojnik iz budućnosti Kajl Ris (Kyle Reese), koga glumi Majkl Bin (Michael Biehn), koji joj objašnjava da će u budućnosti vojni pronalazači stvoriti veštačku inteligenciju zvanu Skajnet (Skynet), za donošenje strateških odluka. U jednom trenutku, program postaje svestan sebe, preuzima kontrolu nad većinom svetskog vojnog naoružanja (uključujući i razne napredne robote) i započinje sveopšti nuklearni napad na ljudska bića.
Međutim, čovek po imenu Džon Konor (John Connor) konačno dovodi ljudski pokret otpora pred samu pobedu, ali otkriva da je Skajnet otkrio putovanje kroz vreme i poslao robota ubicu u prošlost kako bi ubio njegovu majku i time sprečio njegovo rođenje. Saznavši za ovo, Džon Konor, Sarin budući sin, takođe u prošlost šalje poručnika Risa da zaštiti njegovu majku po svaku cenu. Tokom kratkog vremena provedenog zajedno, Sara i Ris ze zaljubljuju jedno u drugo. Ispostaviće se da je Ris zapravo otac Džona Konora. Naposletku, Ris gine, a Sara uništava Terminatora hidrauličnom presom.
Goran Prpić
Prpić je dobitnik Državne nagrade za šport "Franjo Bučar" za 1991. godinu.
Sarah Connor
Terminator
Iako ju je Risova smrt teško potresla, njegova iskrenost i hrabrost daće Sari snagu da nastavi i razvije neophodne veštine i sposobnosti kojima će podučavati svog sina Džona, budućeg vođu pokreta otpora. Radnja filma sažeta je u rečima koje Ris upućuje Sari:
Koledž Stejšon
Koledž Stejšon se može odnositi na
Sarah Connor
Terminator
Slušaj! I shvati! Terminator je negde tamo. S njim se ne može raspravljati! Ne može se urazumiti! On ne oseća žaljenje, kajanje ili strah. I apsolutno se neće zaustaviti, nikada, dok ti ne budeš mrtva!
Terminator 2: Sudnji dan
U filmu Terminator 2: Sudnji dan, dva robota iz budućnosti se vraćaju nazad kroz vreme: jedan da ubije Sarinog sina, desetogodišnjeg Džona, koga glumi Edvard Ferlong (Edward Furlong), a drugi da ga zaštiti. Preokret je da ovoga puta Švarcenegerov lik (drugi T-800) spasitelj, jer ga je Džon Konor reprogramirao da ga zaštiti od naprednog protitipa T-1000, koga glumi Robert Patrik (Robert Patrick), koji je poslat da ga ubije.
Na neki način, Terminator 2 predstavlja psihološku studiju Sare Konor. Ona je potpuno drugačija osoba u odnosu na krhku devojku iz prvog dela; smisao njenog života neizbrisivo je promenjen nakon događaja iz prethodnog filma. Znanje koje poseduje vezano za sudbinu čovečanstva načinilo ju je isuviše opreznom, što su mnogi protumačili kao paranoju i psihozu. Na početku filma saznaje se da je Sara završila u duševnoj bolnici zbog neuspelog pokušaja da digne u vazduh zgradu kompanije Cyberdyne Systems koja je stvorila Skajnet. Znanje o tome šta će se dogoditi u budućnosti je uzrok neprestanih košmara i dobrim delom antagonizma, pa je doktori drže pod maksimalnim obezbeđenjem. Međutim, Sara ne dopušta da bude dugo zadržana i par puta pokušava da pobegne. Njen poslednji pokušaj bekstva poklapa se sa dolaskom Džona i Terminatora koji dolaze da je oslobode. Tokom ovog događaja Sarin glavni doktor je užasnut činjenicom da vidi oba terminatora i shvata da su Sarina predviđanja bila tačna.
Za Saru je gotovo nemoguće da prihvati činjenicu da je T-800 dobronameran; tokom filma ona ostaje neprijateljski nastrojena prema njemu, dok njen sin sa njim razvija odnos poput odnosa oca i sina. U režiserskoj verziji filma postoji scena u kojoj Sara ima priliku da uništi Terminatorov procesor i tako ga uništi. Zamalo to i čini, ali je Džon sprečava.
Do kraja filma Sara će na neki način prihvatiti Terminatora. Film se završava njenim rečima: Nepoznata budućnost ide ka nama. Po prvi put na nju gledam s nadom. Jer ako mašina, Terminator, može da shvati vrednost ljudskog života... možda možemo i mi.
U prvom filmu o Terminatoru, pomenuto je da je Sara bila legenda među članovima pokreta otpora, naučivši svog sina da se bori i organizuje dok su se oni krili zbog rata. U režiserskoj verziji Terminatora 2, Sara je prikazana kao baba. Ta verzija se međutim ne smatra za kanon jer se razlikuje od bioskopske.
Terminator 3: Pobuna mašina
U trećem delu filma Sara je već mrtva, umrevši od leukemije ubrzo nakon događaja iz prethodnog filma. Njen pepeo raspršen je u more dok se u kovčegu sa njenim imenom nalazila gomila oružja ostavljena da je Džon pronađe. Natpis na njenom "grobu" glasio je: Nema sudbine osim one koju sami stvaramo.
Terminator: The Sarah Connor Chronicles
U novembru 2005. najavljeno je da će 20th Century Fox producirati TV seriju pod nazivom Terminator: The Sarah Connor Chronicles koja će pratiti avanture nje i njenog sina u godinama nakon završetka drugog filma. Terminator 3: Pobuna mašina se ne nadovezuje na ovu seriju već prati drugačiji kontinuitet. U novembru 2006. najavljeno je da će Lina Hidi igrati novu Saru Konor.
Espenel
Epnel je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Di.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 119 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 291 metar (maksimalnoj 1.190 m, a minimalnoj 265 m).