cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ilijaš
Stanovništvo
Alića Gaj, Balbegovići, Bandijera, Banjer, Barice, Bibići, Bijambare, Bioča, Bjelotina, Bokšići, Brdo (Dusin Brdo), Brdo Džamija, Buljetovina, Crkvice, Crna Rijeka, Čemernica, Čemerno, Čepiljače, Četojevići, Čevljanovići, Čifluk, Desava, Divljača, Doca, Donja Bioča, Donja Karaula, Donja Luka, Donja Misoča, Donje Selo, Donji Čevljanovići, Donji Ivančići, Dragoradi, Draževići, Drinčići, Duboki Potok, Duševine, Gaj, Gajevi, Elezovići, Gajine, Gnionica, Gojanovići, Gomionica, Gora, Gornja Bioča, Gornja Karaula, Gornja Korita, Gornja Luka, Gornja Misoča, Gornji Čevljanovići, Gornji Ivančići, Gornji Kadarići, Gornji Ljubnići, Gornji Malešići, Glavica, Gradača, Gradina, Grebenac, Hadžići, Haluge, Han Karaula, Han Šići, Homar, Ilijaš, Ivančići, Ivanjski brijeg, Kadarići, Kamenica, Kamenjače, Karašnica, Karaula, Katane, Kaurlaš, Kitoševići, Klek, Kopošići (Kopošić), Korita, Košare, Kožlje, Krč, Krivače, Krčevine, Krivajevići, Krš, Kunosići, Kuta, Lađevići, Lijepa luka (Lepa Luka), Lipnik, Luka, Luka kod Stublina, Lješevo, Ljubina, Ljubnići (Ljubinići), Malešići, Malinovac, Malo Mramorje, Mandra, Marina, Medojevići, Milavac, Milovac, Misoča, Moševići, Mrakovo, Mramor, Mramorje, Mrezga, Nanići, Nišići, Njive, Odžak, Ozren, Paljevo, Podlipa, Podlipnik, Podlugovi, Popovići, Povoča, Prijava, Prijement, Rakov Kamen, Rakova Noga, Rakovica, Ravan, Ribarići, Rudin Brijeg, Rudnik Čevljanovići, Sabanci, Salkanov Han, Sedraž, Sela, Sirovine, Sokolina, Solakovići, Sovrle, Srednje, Stari Drum, Stari Ilijaš, Stomorine, Stričevina, Stubline, Stupe, Sudići, Šabanci, Šehovići, Široka Luka, Šljeme, Taračin Do, Travnjak, Tisovik, Trlica Donja, Ulištovići, Velika Njiva, Veliko Mramorje, Vidakovići, Vidotina, Vilić (Vilići), Vinište, Visojevica, Višnjica, Vladojevići, Vlasenice, Vlaškovo, Vonjača, Vratuša, Vrutci, Vukasovići, Vukinjača, Vuknići, Zakutnica, Založnica, Zlotege, Zukići i Žerovanj.
Prema podacima iz 2002. godine, u općini je živjelo 15.277 stanovnika. Prema nacionalnosti bilo je 13.401 Bošnjaka (87.8%), 1.072 Srba (7%), 644 Hrvata (4.2%), i 160 stanovnika se izjasnilo kao ostali.
Gospodarstvo
D.P.Željezara Ilijaš ,poduzeće osnovano 1954 sa oko 3,500 uposlenih do 1992,sa 11 organizacionih jedinica;Tvornica Radijatora po italijanskoj licenci od 1979, Livnica Kokila i Valjaka,..
Spomenici i znamenitosti
Dana 26. lipnja 2015. godine u nekropoli u Kopošiću blizu Ilijaša kraj Sarajeva pronađen je kostur s brokatnim plaštom od teške svile protkane nitima zlata i srebra, za koji se pretpostavlja da je pripadao Mirku Radojeviću, ocu Velikog kneza bosanskog Batića, koji je bio knez bosanskog kralja Tvrtka I. Nađeni su i raskošni kneževski stećci od kojih su dva opljačkana još 1891.
Stari bosanski grad Dubrovnik
O postanku ilijaškog Dubrovnika postoje dvije inačice priče, ali obje podrazumijevaju rudnike i Dubrovčane. Po jednoj, sagradila su ga dva Dubrovčanina koji su uzeli u zakup bosanske rudnike od Kulina bana, a po drugoj je kralj Grubeša nagovorio neke Dubrovčane tu sagraditi grad. Po nekim izvorima Dubrovčani su od Kulina bana uzeli u zakup sve rudnike, a u ovom je gradu bila njihova kolonija gdje su talili srebrnu i željeznu rudu. Obje inačice priče iznosi dr. Milenko Filipović pozivajući se na Jirečeka i fra Jukića. Više pojedinosti o osnutku grada nalazi Filipović u nedovršenoj Povijesti Bosne muvekita Saliha efendije, gdje se spominje da je "Kulin ban (1197./98. godine); našao srebrne majdane u planini Jagotinu, pa je, nemajući vještih rudara, dao majdane pod zakup Dubrovčanima koji su tu napravili tvrđavu te u njoj čuvali oruđe i iskopanu rudu. Po ovom istraživaču logično je da je "grad" i dobio ime Dubrovnik po svojim osnivačima, iako se u narodu a i drugim izvorima spominju imena Dabronik ili Dobronik, te Tisovik ili Nabožić. Bilo je tvrdnji da se ovaj Dubrovnik ne spominje u dubrovačkim arhivima. M. Dinić je 1937. u Jugoslovenskom istorijskom časopisu objavio podatak iz dubrovačkih arhiva koji spominju bosanski Dubrovnik 1404. godine.
S obzirom na vrijeme njegovoga nastanka, blizinu Kopošića s nekropolom kneza Batića, te da je bio politički centar župe, a zatim nahije Dubrovnik, ovaj grad je vjerojatno pripadao rodu Mirkovića kome je pripadao i knez Batić.
Nema preciznih podataka o nastanku grada. Fra Ivan Jukić također spominje Dubrovčane koji su ovdje topili srebrnu i željeznu rudu i podigli grad uz odobrenje Kulina bana. (Filipović, 1924., 103.) Stari grad Dubrovnik je sagrađen na strmom, uskom i krševitom izdanku brda Huma, iznad Sastavaka, tj. ušća potoka Zenika u rijeku Misoču. Grad se nalazi na prirodno terasastom terenu koji se pruža od sjeveroistoka, tj. brda Huma prema jugozapadu i završava se strminom koja pada ka Sastavcima, gdje se već od 1972. godine vadi kamen u kamenolomu na 9. km rijeke Misoče. Lakši pristup gradu je iz sela Kopošić udaljenog 1 km, lijepim kaldrmisanim putem koji vodi između podnožja brda Nabožića i Tisovika. U Kopošiću je nekropola kneza Batića. Danas je taj put zarastao, a njim je vodila crta razdvajanja u ratu 1992.-1995. godine i to područje je još pod minama. Drugi pristup gradu moguć je velikom strminom od 10-og kilometra od korita rijeke Misoče ili sa kamenoloma na Sastavcima. Od Ilijaša je udaljen oko 10 km. Ljudi kazuju da je i Dubrovnik, kao i Bobovac, pao varkom. ”Navali neki paša na grad, ali džabe... I pet je paša sultan iz Stambula promijenio, dok je grad pridobio. Dugo je tukao grad strijelama i topovima i pobio sve vojnike po planinama, ali grada nije posvojio. Nu belaja, nađe se jedna baba pa veli paši: grad ti bio da bio, osvojiti nećeš, dok mu izvir vodu ne zatvoriš. Paša joj obeća kesu dukata, a ona njemu veli: tri dana svog konja hrani i timari, a vode mu nedaj, a onda ga pusti, nek sam traži vodu. Tako i bi. Paša konja hranio i timario, ali već treći dan konj ne može jesti, jer se pusto žito u njemu upalilo i on ga pusti, a konj trkom na Čemersku planinu pa nađe vrelo i čunkove. Paša potrga čunkove, a kad u gradu ponesta vode, onda kraljica – predade grad, ama da ona ode slobodna i njeni podajnici da ne izginu”. Po ovoj priči zove se ovaj grad u narodu i ”Kraljičin grad”. Priča se da je u gradu boravila i Marija Terezija i imala posebnu sobu. Zove ga narod i ”Dubravnik”, a to je ime obronku Brezovaša. Zovu ga i “Tisov-grad”. Nedaleko od grada, na južnoj strani, nalazi se selo Tisovik, prozvano valjda po dragocjenom ”tisovom” drvetu, kojeg danas nema ni u selu ni u okolici, ali starci pričaju da ga je bilo prije kojih sto pedeset ljeta.
Kultura
Kulturno Sportski Centar izgrađen 1985,u sklopu kojeg je Radio Ilijaš,Kino dvorana,Muzička škola.
Sport
FK Sloga (Ilijaš), Karate klub Monom( Rašid Buća ),KK..,
Vanjske veze
🇧🇦 bosnia and herzegovina
El Encinal Dos, Acajete
El Encinal Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2428 m.
Tanuševci
Tanuševci su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Tanuševci su naselje u okviru opštine Čučer-Sandevo, koja obuhvata severna predgrađa Skoplja.
Prirodni uslovi
Selo Brest se nalazi u istorijskoj oblasti Crnogorje, na visovima u središnjem delu Skopske Crne gore, na približno 1.030 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su Albanci (98%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Alzheimerova bolest
thumb|desno|150px|Alchajmerova bolest thumb|desno|150px|Augusta Deter, pacijentkinja kod koje je prvi put ustanovljena Alchajmerova bolest
Alchajmerova bolest (AD) je degenerativni moždani poremećaj srednjeg ili poznog životnog doba koji uništava neurone i veze u moždanoj kori što dovodi do značajnog gubitka moždane mase. Danas se smatra glavnim uzrokom senilne demencije (60% do 70% slučajeva) koja se nekad smatrala normalnim stanjem u starosti. Alchajmerova bolest je hronična neurodegenerativna bolest koja uzrokuje postepeno i nepovratno gubljenje pamćenja, sposobnosti govora,  svesti o vremenu i prostoru, i eventualno sposobnost da se brinu sami o sebi. Najčešći rani simptom su poteškoće sa pamćenjem nedavnih događaja (gubitak kratkotrajne memorije). Sa razvojem bolesti, pojavljuje se niz drugih simptom: problemi sa govorom, disorijentacija (uključujući lako gubljenje), promene raspoženja, gubitak motivacije, nebriga o sebi, i problematično ponašanje. Sa pogoršanjem stanja, dolazi do povlačenja osobe iz porodice i društva. Postepeno se gube telesne funkcije, što ultimativno dovodi do smrti. Mada brzina progresije može da varira, prosečni životni vek nakon dijagnoze je tri do devet godina.
Uzrok Alchajmerove bolest je nedovoljno izučen. Smatra se da je oko 70% rizika nasledno i da u tome učestvuje mnoštvo gena. Drugi faktori rizika su: istorija povreda glave, depresija ili hipertenzija. Razvoj bolesti je vezan za plakove i zaplete u mozgu. Dijagnoza se uspostavlja na osnovu istorije bolesti i kognitivnog testiranja uz pomoć medicinske vizuelizacije i krvnih testova da bi se eliminisali drugi mogući uzroci. Inicijalni simptomi se ćesto mogu pogrešno smatrati posledicom normalnog starenja. Pregle moždanog tkiva je neophodan za uspostavljanje definitivne dijagnoze. Mentalno i fizičko vežbanje, i izbegavanje gojaznosti mogu da umanje rizik od pojave Alchajmerove bolesti. Ne postoje lekovi ili suplementi sa evidencijom da su delotvorni u suzbijanju bolesti.
Ne postoje tretmani za zaustavljanje ili revertovanje progresije bolesti, mada neki mogu privremeno da poboljšaju simptome. Pogođene osobe su vremenom sve više zavisne od pomoći drugih, što je često znatno opterećenje za pružaoce nege; zahtevi obuhvataju socijalne, psihološke, fizičke, i ekonomske elemente. Program vežbanja su korisni u pogledu dnevnih aktivnosti i potencialno mogu da poboljšaju ishod. Treatman bihevioralnih problema Sundowning can also appear. ili psihoze uzrokovane demencijom sa antipsihoticima se često primenjuje ali se obično ne preporučuje jer od obični pruža malu korist i povećava rizik od prerane smrti.
Godine 2010, bilo je između 21 i 35 miliona sa obolelih od Alchajmerove bolesti širom sveta. Boles se najčešće javlja kod ljudi sa više od 65 godina, mada su 4% do 5% slučajevi rane pojave u kojima se bolest javlja znatno ranije. It affects about 6% of people 65 years and older. Godine 2010, demencija je uzrokovala oko 486,000 smrtnih slučajeva. U razvijenim zemljama, AD je jedna od financijski najskupljih bolesti.
Iako Alchajmerova bolest nije prirodi deo starenja, rizik dobijanja ove bolesti raste sa godinama. Neki pacijenti koji boluju od ove bolesti se suočavaju sa ogromnim strahom i frustracijama dok se bore sa nekad svojim najjednostavnijim zadacima i dok polako gube svoju nezavisnost. Porodica, prijatelji, i posebno oni koji se brinu o pacijentima, pate od ogromne duševne boli i stresa dok svedoče kako bolest polako uzima njihove voljene.
Simptomi
Alchajmerova bolest se pojavljuje postepeno. U ranim fazama, pacijent ima relativno male probleme učeći nove informacije i sećajući se gde su ostavili svoje stvari, kao što su ključevi ili novčanik. Tada počinju imati problema u prepričavanju ranijih događaja, ili u pronalaženju reči da bi se izrazili. Kako bolest napreduje, pacijent može imati poteškoća da se seti koji je dan ili mesec, ili da pronađu put kroz poznato okruženje. To može da izazove sklonost ka tome da odlutaju negde, i da se kasnije ne mogu vratiti nazad. Pacijent često postaje razdražljiv ili odsutan dok se bori sa strahom i frustracijom kad nekada poznata mesta postanu strana i nepoznata. Promene u ponašanju se manifestuju tako što pacijent postaje paranoičan i nesposoban da učestvuje u razgovoru.
Na kraju, pacijent postaje potpuno nesposoban za obavljanje osnovnih životnih funkcija, kao što su hranjenje i korišćenja toaleta. Pacijenti koji boluju od Alchajmerove bolesti mogu da žive dugo sa bolešću, i umiru od poremećaja, kao što je pneumonija. Vreme od dijagnoze do smrti pacijenta je od oko sedam do deset godina, ali postoje razne varijacije od tri do dvadeset godina do smrti, što zavisi od starosti pacijenta, od zdravstvenog stanja pacijenta, kao i od brige koju pacijent prima.
Deformiteti mozga
Mozak pacijenta koji boluje o Alchajmerove bolesti ima karakterističan oblik-abnormalno oblikovane proteine plakove i fibrile. Ovaj oblik nemaju svi delovi mozga i najčešće su zahvaćeni delovi mozga zaduženi za pamćenje.
Plakovi su manje ili više sverničaste tvorevine srebrne boje, koje se pojavljuju u svim slojevima moždane kore. Svaki plak ima prsten i jezgru okruženu prstenom. Jezgro se sastoji od jako argentofilne amforne ili granularne mase. Oko jezgra poređane su mikrogliozne stanice, često izobličenih forma. Amforna centralna masa sastavljena je od glikoidnog i amiloidnog materijala. Naročito mnogo plakova nalazi se i kod drugih duševnih bolesti, na primer senilne demencije. Patogeneza i histogeneza senilnih plakova još uvek nije jasna. Dok ih neki naučnici smatraju produktom abnormalnog metabolizma, dok ih drugi svode na gliozne faktore. Druga mikroskopska osebujnost Alchajmerove bolesti su fibrili. To su skvrčene, isprepletane i postaju vitičaste. Oni se sastoje od kontamiranog proteina tau, koji sliži kao spojnica strukturi nalik na prugu koja provodi hranjive materije i druge važne molekule kroz tela neurona. Tau-protein u fibrilima nekako postaje hiperfosforilaran-iskvaren suvišnim molekulima fosfora. Bez spojnica fibrili se razilaze, savijaju i isprepliću do neprepoznatljivosti. Sve što ostaje mala nakupina nečega što neuropatolozi nazivaju „sablasni čvorić“.
Naučnici su otkrili da fibrili i plakovi uzrokuju da se neuroni u mozgu pacijenta smanjuju i postepeno umiru, prvo centar zadužen za memoriju, zatim za jezičke sposobnosti, i na kraju svi ostali centri. Ova raširena deformacija mozga ostavlja rupu u centru za primanje poruka koji remeti komunikaciju između ćelija, što uzrokuje neke od simptoma Alchajmerove bolesti. Pacijenti koji boluju od ove bolesti imaju smanjenu koncentraciju neurotransmiera, kemikalija koje prenose informacije u mozgu. Na primer, Alchajmerova bolest prouzrokuje smanjenje neurotransmiera acetilholina, koji utiče na memoriju. Nedostatak drugih neurotransmitera u mozgu, kao što su somatostatin i, kod mlađih pacijenata, serotonin i norepinefrin, takođe ometaju normalnu komunikaciju između nervnih ćelija.
Mike Pence
Michael Richard "Mike" Pence (7. jun 1959 - ) je američki republikanski političar koji je od 2017. do 2021. vrši0 dužnost potpredsjednika SAD.
Prije toga je služio kao guverner države Indiana, a prije toga zastupao državu Indiana (2., a potom 6. okrug) u Predstavničkom domu Kongresa, a od 2008. i kao predsjednik Republikanske konferencije, odnosno trećerangirani republikanac u tom tijelu. Pence sebe opisuje kao "kršćanina, konzervativca i republikanca" te pripada desnom, konzervativnom krilu stranke. Prije bavljenja politikom je radio kao voditelj radijskog talk-showa, te je blizak sa svojim nekadašnjim, a sada uticajnim kolegama kao što su Rush Limbaugh i Glenn Beck.
Khumbu (ledenjak)
Khumbu lednik se nalazi u istoimenom području sjeveroistočnog Nepala, između Mount Everesta i grebena Lhotse-Nuptse. Na svome kraju je na nadmorskoj visini 4.900 dok mu je izvor na visini 7600 m, pa tako predstavlja najviši lednik na svijetu. Dug je 17 km. i istovremeno je najširi ledopad U Nepalu.
Alzheimerova bolest
Uzroci
Neka od najboljih istraživanja ove bolesti vođena su u polju genetike, da bi se otkrila uloga istorije bolesti u porodici. Naučnici su otkrili da ljudi koji u sebi nose posebnu verziju apolioproteina E gena(apoE gen), koji se nalazi na 19. hromozomu, imaju veću da se kod njih razvije ova bolest nego oni ljudi koji u sebi nose neku drugu verziju ovog gena. Najčešća verzija ovog gena u čitavoj populaciji je apoE3. skoro pola osoba koje boluju od kasne Alchajmerove bolesti nose u sebi apoE4 gen, a istraživanja su dokazala da ovaj gen ima ulogu u nastanku Alchajmerove bolesti. Naučnici su okrili da neke varijacije gena na hromozomima 1, 10 i 14 mogu povećati rizik od nastanka ove bolesti. Takođe su indetificirali da ove varijacije na hromozomima 1 i 14, i otkrili da ovi geni uzrokuju mutacije na proteinima koji se zovu presenilins.
Khumbu (ledenjak)
Početak lednika je u Dolini tišine ispod samog vrha Everesta, u vidu jednog širokog ledopada, (Khumbu ledopad), na zapadnom kraju Doline tišine.
Alzheimerova bolest
Uzroci
Naučnici napravili nekoliko koraka u istrazi rane Alchajmerove bolesti. Serije genetskih mutacija su povezane sa stvaranjem amiloidnih proteina, proteina u plakovima koji su umešani u uništavanje neurona. Jedna mutacija je posebno interesantna jer se javlja na genu koji je umešan u genetski poremećaj kod Daunovog sindroma. Ljudi koji boluju od Daunovog sindroma obično razviju plakove i fibrile dok stare, i naučnici veruju da bi proučavanje sličnosti Daunovog sindroma i Alchajmerove bolesti mogu proširiti naše razumevanje genetskih elemenata bolesti.
Khumbu (ledenjak)
Khumbu lednik predstavlja završni dio pješačenja do južnog Baznog kampa, postavljenog uz sami lednik na mjestu velike okuke. Ovaj ledopad predstavlja prvu glavnu opasnost na standardnoj alpinističkoj ruti preko Južnog prevoja.
Alzheimerova bolest
Uzroci
Jedna studija pokazuje da je okolina jedna od uzročnica Alchajmerove bolesti, na primer, visoka koncetracija aluminijuma u mozgu može da bude rizičan faktor. Nekoliko naučnika su započeli projekat istraživanja ove veze, ali nemaju konkretne dokaze da je koncentracija aluminijuma u mozgu jedan od rizičnih faktora nastanka Alchajmerove bolesti.
Neke studije pokazuju da povrede glave igraju ulogu u nastanku ove bolesti. Jedna studija analizom medicinskih kartona veterana Drugog svetskog rata, povezuje ozbiljne povrede glave u mladosti sa Alchajmerovom bolesti u kasnijem životu. Ova studija je istražila druge faktore koji utiču na razvoj bolesti među veteranima, kao što je prisustvo apoE gena, ali nisu pronašli neki drugi faktor.
Dijagnoza
Alchajmerova bolest se može potpuno utvrditi tek nakon što se nervno tkivo pregleda pod mikroskopom, što je moguće tek posle smrti. Zbog toga, doktori se oslanjaju na druge tehnike da bi dijagnosticirali Alchajmerovu bolest. Dijagnoza počinje time što se uklanjaju svi mogući uzroci gubitka pamćenja kao što su šlog, depresija, alkoholizam, i upotreba droga. Pacijent se zatim podvrgava pregledima, uključujući i specijalno skeniranje mozga, da bi se kao uzrok otklonili i drugi poremećaji. Tada se bolesnik podvrgava detaljnijem pregledu koji se zove neuropsihološki pregled, koji je dizajniran tako da proceni njegove sposobnosti da izvrši određene mentalne zadatke. Ovo pomaže doktoru da odredi da li on pokazuje znakove Alchajmerove bolesti-postepeno gubljenje memorije, poteškoće u izražavanju, i gubitak svesti o vremenu i prostoru. Doktori se takođe raspituju o medicinskoj prošlosti obolelog da saznaju više o nekim težim bolestima u porodici, što može da pomogne u dijagnosticiranju bolesti.
Lečenje
Ne postoji lek protiv Alchajmerove bolesti, i lečenje se oslanja na smanjivanje simptoma, i usporavanje toka bolesti. Lekovi koji povećavaju koncentraciju acetilholina su odobreni od strane United States Food and Drug Administration (FDA), za lečenje Alchajmerove bolesti. Bolesnici primaju inhibitore holinesteraze (Arisept, Ekselon i drugi), ovi lekovi imaju skroman, ali pozitivan efekat na simptome bolesti. Ovi lekovi koriste pacijentima u svim fazama bolesti, ali su posebno efektni u srednjoj fazi. Ovo otkriće odgovara novim dokazima da nizak nivo acetilholina nije prisutan u naj ranijoj fazi bolesti.
Briga za pacijente
Ogroman teret sa kojim se suočavaju porodice donosi sa sobom i veliku napetost i život onoga ko se brine se često može nazvati život sa 36 sati dnevno. Ljudi koji se brinu o pacijentima često razviju psihološke i zdravstvene problema samim sebi, zbog ogromnog stresa. Udruženje za Alchajmerovu bolest, nacionalna organizacija sa lokalnim društvima širom SAD, je obrazovana 1980. da u velikoj meri pomaže onima koji se staraju o pacijentima koji boluju od Alchajmerovoj bolesti. Danas su nacionalna i lokalna društva vredan izvor informacija i saveta.
Trapčin Dol
Trapčin Dol je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Trapčin Dol pripada opštini Kičevo.
Prirodni uslovi
Naselje Trapčin Dol je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 8 km severno.
Trapčin Dol se nalazi u istorijskoj oblasti Kičevija, oko grada Kičeva. Selo se smestilo u središnjem delu Kičevskog polja, dok se na zapadu izdiže planina Bistra. Nadmorska visina naselja je približno 660 metara.
Istorija
Albanci su naselili selo u 19. veku. Prema podacima Vasila Knčova iz 1900. godine, u naselju je živelo 105 Albanaca islamske veroispovesti. Na etničkoj karti Severozapadne Makedonije izrađenoj 1929. godine Afanasij Seliščev je prikazao Trapčin Dol kao albansko selo.
Stanovništvo
Trapčin Dol je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 914 stanovnika,.
Većinsko stanovništvo u naselju čine Albanci (99%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Kalesija
Geografija
Općina Kalesija smještena je u sjeveroistočnoj Bosni na području gornjeg toka rijeke Spreče, odnosno u njenoj aluvijalnoj ravni i južnim obroncima planine Majevice te sjevernim rubnim dijelovima Javornika. Opcinsko područje danas ima površinu od 201 km² i čini 0,39 % teritorije Bosne i Hercegovine. Ima povoljan prirodnogeografski položaj. Preko njene teritorije prolazi magistralna putna saobracajnica Tuzla - Zvornik, koja je naslijedila ulogu povezivanja spomenutog prostora još iz antičkog perioda. Također, preko kalesijske teritorije prolazi željeznička pruga Tuzla - Živinice - Kalesija - Zvornik. Zahvaljujući spomenutim komunikacijama područje Kalesije ima kvalitetniju vezu s regijom i ostalim dijelovima Bosne i Hercegovine.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Kalesija imala je 41.795 stanovnika, raspoređenih u 40 naselja.
Nacionalni sastav:
Nacionalni sastav 1971. godine, bio je sljedeći:
ukupno: 32.577
Povijest
Povijest općine Kalesije je veoma burna na ovom području su se desili neki veoma važni događaji za cijelu BIH kao što je sastanak na stolicama.
Poznate osobe
Na području općine Kalesije u njenoj historiji su se rodile mnoge poznate ličnosti na nivou BIH.
Spomenici i znamenitosti
Na više lokacija postoje i ostaci tvrđava – gradina iz najstarijih vremena, a najpoznatije su: Gojčin, Zolje – Jajići, te ispod Pješavice. Od vjerskih objekata najpoznatiji su: stare džamije u Hemlijašima i Lipovicama izgrađene na tzv. "Pašinom putu" iz perioda turske vladavine, a u Dubnici je pravoslavna crkva izgrađena u 16. vijeku.
Aleksandar Tomašević
Aleksandar Tomašević se može odnositi na:
Celastrol
Celastrol je organsko jedinjenje, koje sadrži 29 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 450,610 Da.
Talamona, Sondrio
Talamona je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4766 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Castel Baldo, Reggio Emilia
Castel Baldo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Božica (razvrstavanje)
Božica može označavati:
El Zapote, Zaragoza
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
Ruj
Ruj (latinski: Rhus) ili sumak ) je biljka penjačica iz porodice vonjača (Anacardiaceae). Sam rod ruj (Rhus) obuhvaća oko 150 vrsta manjeg listopadnog drveća i grmlja koje raste u pojasu umjerene i suptropske klime, po Euroaziji i Sjevernoj Americi.
Karakteristike
Po Balkanu raste obični ruj (Cotinus coggygria), nisko drvo ili grm raširen po Južnoj i Centralnoj. Europi, Centralnoj Aziji i centralnoj Kini. Eliptoidno lišće dugo do 8 cm, na rubovima s donje strane je plavo-zeleno, za razliku od tog u proljeće (kad lista) i u jesen (kad opada) ima jarko crvenu (rujnu) boju pa se zato tako i zove. Rujevi imaju brojne male cvjetove koji su uglavnom sterilni, pa se brojne vrste bespolno razmnožavaju rizom.
Otrovni ruj (Toxicodendron vernix) je grmoliko stablo koje raste po močvarnom kiselom tlu na istoku Sjeverne Amerike, njen bezbojni vrlo toksični fluid potamni kad se izloži zraku. Američki ruj (Cotinus americanus), sličan običnom ruju, je nisko drvo (grm) koji raste po jugu Sjedinjenih Američkih Država.
Opština Bocicoiu Mare, Maramureș
Bocicoiu Mare je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Mönkloh
Menkloh je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 249 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060056.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Menkloh se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 12,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 249 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 20 stanovnika/km².
Calchera-Frontale, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 848 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 643 m.
Vrbovo (Ilirska Bistrica, Slovenija)
Vrbovo je naselje u slovenskoj Općini Ilirskoj Bistrici. Vrbovo se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 315 stanovnika.
Reno, Nevada
Rino je treći po veličini grad američke savezne države Nevada. Po popisu iz 2000. godine ima 180.480 stanovnika.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 225.221, što je 44.741 (24,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aleksandar Tomašević (fudbaler)
Aleksandar Tomašević (19. novembar 1908. Beograd, Kraljevina Srbija — 21. februar 1988. Beograd, Jugoslavija) je bio fudbaler FK BASKA i fudbalske reprezentacije Kraljevine Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 19. novembra 1908. u Beogradu. Spadao je među najbolje navalne igrače u Beogradu do Drugog svetskog rata, bio je zvezda beogradskog amaterskog sport kluba (BASK), fudbalski reprezentativac Kraljevine Jugoslavije i istaknuti trener.
Počeo je da igra 1925. godine u podmlatku beogradskog Jedinstva, prešao je 1928. u Soko, kasnije BASK, i dres ovog kluba sa velikim uspehom nosio 11 godina, sve do 1940, kad je karijeru završio zbog teže povrede meniskusa. Kao odličan tehničar, bio je i vrlo efikasan strelac.
Uz 23 utakmice za reprezentaciju Beograda, odigrao je jednu utakmicu za „B“ tim (1934) i 12 utakmica za najbolju selekciju Kraljevine Jugoslavije, za koju je postigao osam golova, najčešće kao leva polutka i vođa navale. Debitovao je 15. marta 1931. protiv Grčke (4:1) u Beogradu, na kojoj utakmici je postigao čak tri gola. Kada 4. oktobra 1931. na utakmici protiv Bugarske (2:3) za Balkanski kup u Sofiji nije realizovao jedanaesterac, tri godine nije bio pozivan u reprezentaciju. Tek 1935, na takmičenju za Balkanski kup u Atini, zaigrao je ponovo u odličnoj formi i sa tri gola na dve utakmice mnogo doprineo da Kraljevina Jugoslavija prvi put osvoji ovaj trofej. Od reprezentacije se oprostio 22. maja 1938. na prijateljskoj utakmici protiv Italije (0:4) u Đenovi.
Kad je prestao da igra, ostao je u fudbalu i postigao zapažene uspehe kao trener sarajevskog Željezničara, NK Krima (Ljubljana), beogradske Crvene zvezde (dve pobede u Kupu), ljubljanskog Odreda, skopskog Vardara, splitskog Hajduka (osvojio prvenstvo 1951), beogradskog Partizana, a takođe i beogradskog Radničkog koga je uveo u Prvu ligu. Bio je jedno vreme i trener u Grčkoj.
Svetislav Glišović
Svetislav Glišović (17. septembra 1913. u Beogradu — 10. marta 1988. u -{Oissel}-, kraj Pariza (Francuska).
Bio je standardni igrač najbolje navale koju je Beogradski sport klub (BSK) ikad imao: Aleksandar Tirnanić, Đorđe Vujadinović, Blagoje Marjanović, Božović, Svetislav Glišović.
U prvoj ekipi beogradskih "plavih" pojavio se u prvenstvu 1931/32. godine, a u sezoni 1939/40. bio je najbolji ligaški strelac sa 10 pogodaka (na 10 utakmica). U dresu BSK-a osvajao je četiri titule prvaka Jugoslavije: 1933, 1935, 1936. i 1939. godine. Igrao je na mestu oba krila, a isticao se brzinom i jakim udarcem na gol.
Uz 15 utakmica za selekciju Beograda i tri susreta za,, B" ekipu (1934-1937), odigrao je 21 utakmicu i postigao devet golova za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 5. juna 1932. protiv reprezentacije Francuke (2:1) u Beogradu, postigavši oba gola za Jugoslaviju, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 14. aprila 1940. u susretu sa reprezentacije Nemačke (2:1) u Beču, u kome je postigao vodeći gol za Jugoslaviju.
Na prvom posleratnom državnom prvenstvu, 1945, bio je rukovodilac pobedničke ekipe SR Srbije, a dve sezone bio je prvi trener beogradske Crvene zvezde (1946-1948). Kao trener radio je i u Grčkoj i Švajcarskoj. Kada se rastao od fudbala, preselio se u SAD.
El Peral, Tetipac
El Peral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tetipac.
Monroe, Utah
Monro je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
El Peral, Tetipac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2217 m.
Monroe, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.256, što je 411 (22,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vizzaneta, Pistoia
Vizzaneta je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
Château-d'Almenêches
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 182 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 175 metara (maksimalnoj 193 m, a minimalnoj 160 m).
Dunja (kratki film)
Dunja je jugoslovenski kratki partizanski film snimljen 1980. godine u režiji Krese Sidika, a po scenariju Mihajla Sekulića. Radnja se događa za vrijeme bitke na Sutjesci i prikazuje grupu ranjenih partizana koji su povjereni čoveku po imenu Dunja, koji se o njima mora brinuti neposredno pred proboj partizana iz nemačkog obruča.
Ardentown, Delaver
Ardentown je selo u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 264 stanovnika.
The Victors (film)
The Victors je britansko-američki crno-bijeli ratni film snimljen 1963. godine u režiji Carla Foremana, poznat kao jedno od prvih hollywoodskih ostvarenja koje je Drugi svjetski rat prikazivalo iz eksplicitno antiratne i pacifističke perspektive.
Predstavlja adaptaciju romana The Human Kind Alexandera Barona. Protagonisti su pripadnici američke vojne jedinice, a radnja, koja se sastoji u obliku niza vinjeta, prati nekoliko godina koje su proveli na italijanskom i zapadnoevropskom bojištu. Film se isticao u tome što je, uz američke, prikazivao i aktivnosti drugih savezničkih vojnika, ali i naličje savezničkog ratnog napora - bilo kroz rasističko zlostavljanje crnih američkih vojnika, sudjelovanje u crnoj burzi te silovanju i zlostavljanje civila u okupiranoj Njemačkoj. Završna scena, u kojoj jedan od protagonista u okupiranom Berlinu započne tučnjavu sa sovjetskim vojnikom u kojoj će obojica poginuti je često navođena kao prilično eksplicitna kritika Hladnog rata, koji je upravo tada bio na vrhuncu i nedugo nakon kubanske raketne krize se smatrao najvećom opasnošću po opstanak čovječanstva.
The Victors je originalno zamišljen kao biografski film posvećen Eddieju Sloviku, američkom vojniku koji je za vrijeme rata zbog odbijanja da se bori bio osuđen za kukavičluk i pogubljen. Njega je trebao producirati Frank Sinatra, ali je pred izbore 1960. godine, pod pritiskom porodice Kennedy, odustao od projekta kako ga ne bi optužili za komunističke simpatije i tako ugrozili izborne šanse njegovog tada bliskog prijatelja Johna F. Kennedyja. Umjesto toga se projekta dohvatio Carl Foreman, jedan od najuglednijih i najnagrađivanijih hollywoodskih scenarista, koji je nekoliko godina ranije bio skinut sa zloglasne crne liste na koju je bio došao tokom makartističke histerije. Carl Foreman ga je zamislio kao ep u kome bi iznio vlastiti stav kako "u ratu nema pobjednika, odnosno da i pobjednici na kraju postaju poraženi". Epizoda sa Slovikom se, pak, u filmu pojavljuje u sceni u kojoj neimenovanog dezertera strijeljaju uz zvuke vesele božićne pjesme White Christmas; korištenje zabavnih pjesama kao pratnje zastrašujućih prizora u ironične svrhe je postupak koji je godinu dana kasnije primijenio Stanley Kubrick u Dr. Strangeloveu.
Film je, sa druge strane, reklamiran kao epski spektakl, a tome je trebala pridonijeti ne samo izuzetna dužina, nego i impresivna glumačka postava koja je sadržavala neke od najvećih hollywoodskih i evropskih filmskih zvijezda. U tome je kao model poslužio The Longest Day, ratni spektakl koji je prethodne godine postigao veliki uspjeh. Originalna verzija je, pak, skraćena za 20 minuta, a već prilikom pisanja scenarija su izbačene određene scene koje su proglašene nespojive sa tada još uvijek važećim hollywoodskim cenzorskim kodeksom.
The Victors se na kraju pretvorio u veliki komercijalni promašaj. Kao glavni razlog se navodi to da mu je premijera koincidirala sa atentatom na Johna Kennedyja, pa ožalošćena i deprimirana publika nije imala volje prihvatiti tamni i depresivni prikaz rata. Glumac George Hamilton je izjavio da je The Victors prikazan nekoliko godina prerano, odnosno da bi imao daleko više uspjeha da je prikazan za vrijeme nepopularnog vijetnamskog rata za vrijeme koga je publika bila daleko sklonija njegovim antiratnim stavovima.
Cast
zvijezde po abecednom redu
sporedne uloge With
The Squad [Članovi streljačkog stroja]
Fraccionamiento Huertos de Agua Linda, Tlaltizapán de Zapata
Fraccionamiento Huertos de Agua Linda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlaltizapán de Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1020 m.
Tres Estrellas, Tecate
Tres Estrellas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Los Juárez, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Los Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2028 m.
Toplica (Vrapčište)
Toplica je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Toplica pripada opštini Vrapčište.
Prirodni uslovi
Naselje Toplica je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara 8 km severno.
Klima u Toplici je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Toplica je prema poslednjem popisu iz 2017. godine imala 1690 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest je islam.
De Rubio, Frigorífico, Cuauhtémoc
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2012 m.
Frazione Centro, Biella
Frazione Centro je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 518 m.
Lucky Diamond Rich
mini|Lucky Diamond Rich na Montrealskom umjetničkom tetoviranju 2008. Lucky Diamond Rich ili tek Lucky Rich (rođeno ime Gregory Paul McLaren; 1971.), »najtetoviranija osoba na svijetu«. Titulu je prethodno nosio Tom Leppard. Tetovaže mu prekrivaju čitavo tijelo, uključujući unutarnju stranu vjeđa, usta, ušiju i prepucija. Od 2006. drži Guinnessov svjetski rekord u 100-postotnoj istetoviranosti.
Rich je performansni umjetnik, ulični performer i međunarodni umjetnički festivalski performer čija djela uključuju gutanje mačeva i žongliranje različitim predmetima dok je na monociklu.
Inspiracija i prva tetovaža
Rich se rodio na Novom Zelandu. Kao mlad dječak čitao je sa zanimanjem o najtetoviranijim ljudima. U mislima nije išao dalje od toga sve dok nije dobio svoju prvu tetovažu, malen žonglerski čunj na svojem boku.
Počeo je tetovirati svaki dio svojeg tijela, uključujući svaku pukotinu i intimno područje. Tetovirao je i nešto bijeloga preko svojih crnih tetovaža te također dodao boje. Za njegove je tetovaže bilo potrebno preko hiljadu sati bojenja, a na tome su radile stotine tetovažnih umjetnika.
San Giorgio II, Siracusa
San Giorgio II je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Monokl
mini|desno Monokl je vrsta okruglog optičkog stakla koje se stavlja na jedno oko. Sastoji se od optičkog sočiva oivičenog u obliku kruga i kanapa ili žice za koji je zakačeno. Najpopularniji je bio krajem 19. i početkom 20. veka kada su ga uglavnom nosili imućniji ljudi.
Rafsandžan
Rafsandžan (perz. رفسنجان) je grad u Kermanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Nalazi se 100 km zapadno od pokrajinskog sjedišta Kermana, 110 km sjeverno od Sirdžana, te 70 km jugozapadno od Zaranda. Grad je poznat po proizvodnji pistacije. Kroz Rafsandžan prolazi državna cesta 82 koja ga povezuje sa Zarandom na sjeveroistoku i Surijanom na zapadu, dok ga cesta 84 spaja s Anarom na sjeverozapadu i Kermanom na istoku. Južno od grada nalazi se i Aerodrom Rafsandžan koji se koristi za domaće i regionalne letove. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Rafsandžanu je živjelo 139.219 ljudi.
La Puerta, Huautla
La Puerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Celivaron
Celivaron je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 533,741 Da.
Michigan City, Indiana
Mičigen Siti je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Tartano, Sondrio
Tartano je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1157 m.
Moordiek
Mordik je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 123 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061068.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Mordik se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 6,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 123 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 20 stanovnika/km².
Behbahan
Behbahan (perz. بهبهان) je grad u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Behbahanu je živjelo 101.178 ljudi.
Geografija
Behbahan je geografski smješten u dolini rijeke Marun, oko 170 km jugoistočno od pokrajinskog sjedišta Ahvaza, 100 km istočno od Mahšahera, te 50 km sjeveroistočno od obale Perzijskog zaljeva. Plodna dolina se usporedno s masivom Zagros proteže duljinom od 30-ak km u smjeru sjeverozapad – jugoistok, a poprečna širina joj je najviše 10 km. Područjem oko grada prevladava vruća pustinjska klima (<tt>BWh</tt>) i temperature se kreću od 0° do 50°C.
Historija
Behbahan se ne spominje u niti jednom historijskom tekstu prije vladavine Timura odnosno 14. vijeka. Prvotno se razvijao kao ruralno naselje 10-ak km južno od Aradžana, važnog historijskog grada čije se ruševine danas prostiru uz Marun na oko 4,0 km². Nakon razarajućih mongolskih prodora, Aradžanovi stanovnici naselili su obližnji Behbahan čime započinje njegov urbani razvoj. U dolini oko grada pronađen je niz arheoloških lokaliteta koja se datiraju od posljednjeg perioda Elama nadalje. Za vrijeme vladavine Mozafaradin-šaha oko Behbahana su izgrađeni kanati i kanali za vodoopskrbu, a 1949. izgrađen je i veliki tunel za dovod vode iz Maruna koji služi za navodnjavanje. Oko 15 km sjeveroistočno od Behbahana podignuta je i Marunska brana.
Kvartovi
Kvartovi starog dijela grada su Masdžid-e Bardi, Pahlavanan, Karvansara, Gačpazan, Šah-Fazl, Sadat, Lab-e Ab, Darviš, Sabzpušan, Tahtkašan, Mohseniha, Memarha, Malahan, Govd-e Čahak, Govd-e Bakal, Mejdan, Horasaniha, Aga Pir Hajdar, Bazar-e Nov, Mahal-e Pir, Ahangarha, Bu-Aliha i Darvišha, a novi kvartovi uključuju Čamanak, Šaher-e Nov, Dul-Fekari, Falaka-je Bid-e Boland i Pol-e Kaem.
Ekonomija
Tokom 1980-ih godina približno 60% stanovnika Behbahanskog okruga bilo je zaposleno u poljoprivredi, a ostatak od 40% u industrijskom i uslužnom sektoru. U okolici grada postojalo je 45.000 ha poljoprivrednih površina od čega je 15.000 ha navodnjavano. Godišnja proizvodnja 1985. uključivala je 52.500 tona pšenice i ječma, 28.000 tona datulja, 1220 tona riže i 250 tona sezama. Na zapadu okruga aktivna je industrija nafte i prirodnog plina, dok se u samom gradu nalazi velika cementara. Stanovništvo je tradicionalno bavi i proizvodnjom kvalitetnih tepiha koji se u velikim količinama izvoze u Kuvajt i UAE. Izvoz dobara dugo se vremena vršio preko Ahvaza, no izgradnjom prometnica danas se industrijski i poljoprivredni proizvodi uglavnom izvoze preko luka u Bandar-e Dejlamu i Bušeheru.
Promet
Kroz Behbahan prolaze dvije državne prometnice: cesta 45 koja ga povezuje s Ramhormuzom na sjeverozapadu i lučkim Bandar-e Dejlamom odnosno obalom Perzijskog zaljeva na jugu, te cesta 86 s Omidijom i Ahvazom na sjeverozapadu odnosno Gačsaranom i Širazom na jugoistoku. Manjim lokalnim cestama povezan je i s ruralnim naseljima na sjeveroistoku. Najbliži aerodromi Behbahanu su Bahregan i Mahšaher.
August Schmidhuber
August Šmidhuber (Augsburg, 8. maj 1901 — Beograd, 19. februar 1947) je bio SS-brigadefirer 7. SS divizija Princ Eugen od 20. januara 1945. do 8. maja 1945. i 21. SS divizije Skenderbeg od maja 1944. Poslije rata, od strane jugoslovenskih vlasti je osuđen na kaznu smrti vješanjem 1947. u Beogradu.
Parajillos, Acajete
Parajillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2018 m.
Vrh (Loška dolina, Slovenija)
Vrh je naselje u slovenskoj Općini Loškoj dolini. Nalazi se u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj, 33 km jugoistočno od Postojne i 8 km sjeverozapadno od granice s Hrvatskom.
Mjesna crkva posvećena je Tomi Apostolu i pripada župi Stari trg.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 36 stanovnika.
Chișcăreni, Șipote
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1687 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Драгољ
Драгољ је насеље у Србији у општини Горњи Милановац у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 364 становника (према попису из 1991. било је 512 становника).
Драгољ је једно од најпознатијих села некадашње Качерске капетаније. Није ни чудо, јер је у Драгољу живео Арсеније Лома, учесник Првог и Другог српског устанка који се налазио на челу Качерске кнежине чије је седиште било у Драгољу.
Територијална припадност
Драгољ је данас једно од 62 сеоска насеља на територији општине Горњи Милановац и простире се на 1166 хектара. Драгољ је мењао своју територијално-политичку припадност. Припадао је Белановици, Љигу, Руднику, кратко време Лазаревцу, да би почетком друге половине 20.века коначно припао општини Горњи Милановац. Драгољ је периферно село своје општине, и делом своје територије граничи се са општином Љиг а делом се граничи са општином Аранђеловац.
Туризам и географија
Драгољ је слабо насељено и незагађено село, а у њему се може наћи и туристички смештај. Драгољ се налази близу варошице Белановице, а на 6 километара од села је врх Острвица.
Село лежи у басену Качера, са леве стране реке је село, а са десне сеоски атар. Село је са источне стране од Босуте одвојено реком Расловом.
Село је разбијеног типа, али су куће збијеније него у осталим селима, те чини као неку средину између старовлашког и шумадијског типа села. Особито су куће ублизу по појединим засеоцима, а нарочито су збијене на сеоском атару.
У селу има шест заселака: Раковац, Селиште, Подгорје, Равниште, Под-Перишиним Брдом и Сеоски Атар.
У селу има 117 кућа, од којих је у Раковцу 19, Селишту 28, Подгорју 11, Равништу 22, Под-Перишиним Брдом 22 и на Сеоскома Атару 15 кућа.
Клима
У Драгољу је, као у целом Качеру и Шумадији континентална клима. Зимски период је исте дужине као у селима горњег Качера (Босуте, Заграђа, Трудеља и Драгоља) и нешто је дужи од зима у равничарским крајевима Шумадије. Кишни период је од раног пролећа па до касне јесени. Мештани се још сећају 1952. године када су пресушили сви потоци, а веће реке се свеле само на вирове. За разлику од те године, 1969. године је била велика поплава када су се сви потоци и реке излили из својих корита и направили непроцењиву штету. Магле су веома честе у јесен, али најчешће прекривају већа узвишења. У Драгољу најчешће дува северац, који некада својом снагом руши дрвеће. Температурне разлике су у селишту поред реке и до 8 степени ниже од осталих крајева.
Рељеф
По конфигурацију терена село Драгољ већим делом спада у брдско-планинско подручје, док сеоски атар припада равничарском подручју где преовладавају површине подесне за обраду.
Ако се погледа карта ширег подручја долине Качера види се да Драгољ представља положај са средњом висином у односу на села горњег Качера — Босуте, Варница, Заграђа, Трудеља, која су знатно виша, и села доњег Качера чије су висинске коте знатно ниже.
Историја
Тек 1718. у аустријским мапама налазимо Драгољ и Калановац (Калањевци). Овде се Козељ јавља као Кожељ, а Шутци као Штулци, Трудељ као Тврдин, Поњанице као Пољани, Варнице као Сијавица....
На сеоском атару постоји место Старо Село, близу кога је мађарско гробље. Друго мађарско гробље је у Равништу, а треће близу садашњег гробља. Два последња су са леве стране Качера. И овде се, као и у Босути, налазе исти онакви стари новци.
Демографија
У насељу Драгољ живи 321 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 50,0 година (48,7 код мушкараца и 51,5 код жена). У насељу има 133 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,74.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Легенда о називу села
Професор Миодраг Јаћимовић забележио и објавио у збирци "Качерске легенде" 1978. године....