cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radničke novine
Kraljevina Srbija
Na suprot istrebljivanju, socijaldemokrati traže mir i slobodu Staroj Srbiji i Makedoniji.
Početkom marta 1909. godine, tadašnji prestolonaslednik Đorđe Karađorđević je prebio na smrt svog poslužitelja Stevana Kolakovića. Režimska štampa je pokušala da zataška zločin nazivajući ga „tajanstveno ubistvo", ali su Dimitrije Tucović i srpski socijaldemokrati preko Radničkih novina započeli upornu kampanju, zahtevajući da se zločin kazni. Ovaj događaj je izazvao veliku buru, pa je Đorđe 27. marta 1909. godine bio primoran da se odrekne prestola u korist mlađeg brata Aleksandra. U Srbiji se govorilo da „Radničke novine" izazvaše pad prestolonaslednikov.
Balkanski ratovi
Radničke novine su otvoreno kritikovale huškačku ulogu "Politike" i drugih buržoaskih medija u balkanskim ratovima 1912-1913. godine:
Bréau
Breo je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Radničke novine
Balkanski ratovi
Radničke novine su posebno osuđivale ulogu četnika ili komita u balkanskim ratovima:
Bréau
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 301, a gustina naseljenosti je iznosila 223 stanovnika/km².
Šibensko puce
mini|Najpoznatiji oblik puceta, kao masivna toka s „kljunom” Šibensko puce (šibenski botun, toka; osim jedine riječ puca je također i stariji oblik množine za čitav prsni ukras kakav se izvodi iz arhaične jednine puc - npr. u Tanzlingherovom rječniku ) je okruglo srebrno puce napravljeno tehnikom filigrana.
Opis
Srebrne ukrase muške nošnje je narodnim riječima za JAZU (današnju HAZU) opisao njen etnografski suradnik iz Đevrsaka Vladimir Ardalić. Fragmenti iz šireg neobjavljenog gradiva:
Puca koja su povelika da ih ima kao jaja od pilice (mlade kokoši) koja su od saljevenog srebra okrugla i zasukata pa i pletena od srebrene žice koja stoje prišivena niz kaporan s jedne i s druge strane na prsije.
Toke od srebrene žice nasukati v[i]jenci koje sto[j]e sa sponama utvrđene na prsijem jačerme ispod džeba [srebrnih pločica] po ilicim[a].
Po riječima ravnateljice zagrebačkog Etnografskog muzeja Marijane Gušić u vodiču kroz stalni izložbeni postav 1955. godine, „imenom toke zove se kojiput sam kovni nakit koji se stavlja na prsluk (...), to su ilike, puceta, ploče i koluti, no češće se imenom toke zove čitav takav prsluk zajedno s kovom”.
Rasprostranjenost masivnog muškog srebrnog nakita
''Sasvim jednostavne su toke Ličanina. U ovoj istoj varijanti dosiže ovaj predmet do najsjevernije granice dinarske kulturne oblasti, na Kordunu, oko Slunja i PLaškoga. Tamnomodri krožet iz Ravnih Kotara također je ukrašen srebrnim kovom na način toka. No najgizdavije su toke iz Cetinske i Sinjske Krajine, gdje služe kao stalan pribor uz svečano muško odijelo. (...) Srebrne toke služe u svečanom ruhu sinjskog alkara, koji pokazuje i druge jake oznake feudalne vlasteoske odjeće.''
Veće toke bez filigrana čuvene su u narodnim nošnjama povijesne Hercegovine (kićeni primjerci prsluka fermena u Zavičajnim muzejima u Mostaru i Foči, te primjerak iz Pljevalja u sarajevskom Zemaljskom muzeju), kao i kod Crnogoraca („kod najbogatijih odielah ima toliko srebrenih gumbovah, da svi skupa s daleka nalikuju srebrenu oklopu” ).
Povijest
mini|Inačice puceta iz likovne mape 1911. godine Usporedivi oblici nakita arheološki su utvrđeni u prethistorijskim i ranosrednjovjekovnim grobovima. Na srednjovjekovnim likovnim prikazima dalmatinskih pučana (npr. na sceni rada u vinogradu s Radovanovog portala trogirske katedrale sv. Lovre, ili u prizoru ceremonijalnog oranja pod ukrašenom kapom na fresci crkvice Gospe Srimske kod Šibenika) nema ovako istaknuto kićenih puceta.
Važan utjecaj iz vremena Novog vijeka su imale i orijentalne radionice s druge strane granice Osmanskog Carstva, koje su radile i po uzoru na skupocjenosti iz ratnog plijena bosanskih vojnika iz turskih ratova u Siriji, Iraku itd.
Za široko usvajanje u narodnim tradicijama najvažniju ulogu je odigralo vojno organiziranje pograničnog pojasa prema Turcima, naročito od vremena Kandijskog rata (1645.–1669.) kojim je okončano razdoblje pasivnog vojnog držanja Mletačke republike spram Osmanskog Carstva a dalmatinsko zaleđe prometnuto u dugotrajno poprište vojnih navala, četovanja, vrbovanja i migracija. Puce (po mletačkom izrazu „toka”; u Parčićevom talijansko-hrvatskom rječniku je zabilježena riječ „tokalija” u značenju tako kićenoga muškarca ) je bilo dijelom darova kakve su junaci i zapovjednici dobijali od providura u Zadru. Krupna puceta i kovinski okovi u odjeći ovih teritorijalnih oružnika su imali i pancirni učinak, pa ih je estetski i funkcionalni efekt učinio priželjkivanim dijelom ukupne pojave muškarca.
Budući da su mletačke vlasti iz same Venecije za nagrađivanja i potplaćivanja vojskovođa, postrojbi, uhoda i ukupne vojne organizacije teritorija dobijale novac, ovi su se predmeti izrađivali kod domaćih gradskih obrtnika. Zato je važan teritorijalni obuhvat istočnojadranskih mletačkih akvizicija, jer su se u filigranskom umijeću izrade izvještile generacije obrtnika sve od skadarskog područja (sa svojim zaleđem uključivo do Metohije tj. Dukađinske Ravni) do sjeverne Dalmacije, ali ne i sjevernije uz obalu. Krupna filigranska puceta su do konca XVIII. st. već čvrsto u narodnoj tradiciji, kada u svojem neobjavljenom rječniku fra Josip Jurin koristi hrvatski izraz „speti puca oko sebe”, tj. okititi se pucetima. Ovako uvriježene proizvode obrtnici su, osim u gradskim dućanima, prodavali i po sajmovima.
Od XVII. st. nadalje postoje i arhivski spomeni ovakvih puceta, najčešće kao dio svečanih muških ogrtača ili prsluka. Ovakva je statusna i ceremonijalna odjeća bila crvena, tj. „skerletna” po opisima iz narodnih junačkih pjesama.
Društveni značaj
Puce je kroz povijest imalo značaj poput oružja ili vojničkog ordenja, jer su ga u odjeći imali samo muškarci - i to oni sposobni za oružje i nagrađeni zbog vojnih zasluga. U tom je smislu krupno filigransko puce bilo simbol društvenog statusa, kako spram žena i nedoraslih muškaraca, tako i u odnosu na muškarce koji nisu imali dopuštenje nošenja oružja što je bilo dijelom pogranične vojne službe. Ovakve statusne slobode (koje su značile npr. izuzetost svojih sredina od obveze veslanja na galijama) su bile plaćene krvlju.
Natalija Bruck-Auffenberg u svojoj likovnoj mapi „Dalmacija i njena narodna umjetnost” (hrvatski prijevod iz 1911.) značaj ovakvog statusnog simbola dotiče opisujući statusno uznapredovalog pučanina iz Bribirskih Mostina koji je u preuveličanom pucetu, nošenom oko vrata, držao rakiju, ili kada konstatira da takav nakit u Mađarskoj nose samo velikaši, a u Dalmaciji svaki seljak. Iz takvih opisa je jasno kako je statusno kićenje ovakvim nakitom imalo značaj kakav je inače imalo npr. pravo nošenja mača ili sablje - ceremonijalnog obilježja velikaša i časnika.
Porijeklo
Slično kao i s niskom crvenom kapom kakva je među pukom gradova sjevernodalmatinske obale bila poznata i u Zadru i u Šibeniku, zbog migracija i demografskih promjena ova je višestoljetna rukotvorna tradicija namijenjena širokom pučkom nošenju po narodnom ukusu ostala dulje asocirana Šibeniku. Primjerice, Jelica Belović-Bernadzikowska u svojem tekstilnom rječniku iz 1898. godine hvali „toku zadarkinju”, no kasnije se takav naziv više ne može zateći.
Umijeće izrade šibenskog puceta i danas je živo u zlatarskim radionicama, a puce slovi kao jedan od autentičnih šibenskih suvenira. Među čuvenijim odjevnim cjelinama temeljenima na narodnoj tradiciji šibensko je puce sastavni dio „dalmatinskog veštita” kakav se kroji u Trogiru. I u nizu drugih situacija, poput protokolarnih darivanja stranih gostiju, šibensko puce kao narodna tradicija ovog dijela Hrvatske poprima obilježja nacionalnog čuvenja.
Radničke novine
Balkanski ratovi
Po završetku balkanskih ratova, Radničke novine su konstatovale:
Parisi Vecchia, Bari
Parisi Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Бари, u regiji Apulija.
Radničke novine
Prvi svetski rat
thumb|Radničke novine od 28. aprila 1920. godine iz kojih je cenzura izbrisala izveštaje o generalnom štrajku železničara. thumb|Naslovnica Radničkih novina od 24. avgusta 1920. godine sa rezultatima opštinskih izbora u Srbiji i Makedoniji.
Parisi Vecchia, Bari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Radničke novine
Prvi svetski rat
Uoči prvog svetskog rata 1914. godine, kada je izvršen atentat na Franca Ferdinanda u Sarajevu, socijaldemokrati su smatrali da nas je u rat gurnulo "bezumlje neodgovornih šovinista u mundiru i civilu":
Radničke novine su protestovale protiv ponašanja komita prema sopstvenom stanovništvu nakon povlačenja srpske vojske iz Beograda u toku I svetskog rata:
Kraljevina Jugoslavija
Nakon stvaranja Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, Radničke novine su obnovljene, kao organ novonastale Komunističke partije Jugoslavije, u koju se SSDS utopila. Njihov prvi posleratni urednik bio je Filip Filipović.
Resena
Resena (Raesena) bio je antički grad, koji je danas poznat kao Ra's al-'Ayn u sjevernoj Siriji. Od 2. do 4. vijeka se nalazio na granici Rimskog i Partskog, kasnije Perzijskog Carstva, te su se oko njega često vodile borbe. Najpoznatija od svih bila je Bitka kod Resene 244. koja je završila rimskom pobjedom.
Dubrava kod Šibenika
Dubrava kod Šibenika je naselje u sastavu Grada Šibenika, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 7 kilometara istočno od Šibenika, uz autocestu A1.
Utrka za Afriku
Utrka za Afriku je proces kolonijalne ekspanzije kojim su u drugoj polovini 19. veka zapadnoevropske sile ustanovile svoju vlast nad gotovo cjelokupnim afričkim kontinentom.
Dubrava kod Šibenika
Povijest
Naselje je do 1961. iskazivano kao Dubrava.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 1.185 stanovnika.
Utrka za Afriku
Iako su evropske sile, počevši od Portugala, ustanovile svoja prva uporišta na obalama Afrike još u 15. vijeku, ekspanzija u unutrašnjost je bila ograničena zbog cijelog niza klimatskih, političkih i vojnih razloga. Kolonizatori, za razliku od afričkih domorodaca, nisu razvili imunitet na razne tropske bolesti, odnosno nisu raspolagali dovoljnim snagama da suzbiju svaki malo žešći otpor domorodačkih plemana i država. Umjesto toga je kontrola nad afričkim obalama vršena posredno, pomoću obalnih tvrđava i mornaricom, odnosno prijateljskih raspoloženih plemena i država kojima su oružje i druga zapadna roba davala prednost u odnosu na suparnike. Unutrašnjost kontinenta je ostala neistražena.
Tek je industrijska revolucija, a s njom razvitak modernog oružja i medicine omogućio prvo zapadnim istraživačima, potom misionarima, a na kraju i vojskama da prodru u unutrašnjost afričkog kontinenta. Otkriće prostranog teritorija, velikih prirodnih bogatstava i stanovništva koje je bilo relativno lako pokoriti dalo je veliki poticaj za ekspanziju, pogotovo državama koje su bile inferiorne Britanskom Imperiju i koje je mamila mogućnost stvaranja velikog tržišta za proizvode domaće industrije. Taj je proces još u prvoj polovici 19. vijeka započela Francuska sa osvajanjem Alžira, iz čega se nastavilo širenje prema jugu kontinenta.
Peroksiazotna kiselina
Peroksiazotna kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 79,012 Da.
Utrka za Afriku
U drugoj polovici 19. vijeka su agresivno širenje započele novoujedinjene države Njemačka, Italija i Belgija. To je s vremenom natjeralo Britance, zabrinute za svoja dotadašanja uporišta u Južnoj Africi i moguće ugrožavanje strateških pomorskih ruta prema Indiji, također započnu s ubrzanom ekspanzijom, što je godine 1898. dovelo do spora s Francuskom koji umalo nije izazvao rat. Strah da bi burske republike mogle potpasti pod njemački uticaj je doveo do burskog rata čime je formalno završena Utrka za Afriku.
Time je cjelokupni afrički teritorij završio pod kontrolom zapadnih država, uz izuzetak Etiopije, koja će svoju nezavisnost izgubiti tek nakon abisinijskog rata 1935-36. godine.
Nezadovoljstvo Njemačke, a manjim dijelom i Italije, rezultatima Utrke za Afriku bilo je jednim od glavnih uzroka prvog, a kasnije i drugog svjetskog rata.
Izobutiraldoksim O-metiltransferaza
Izobutiraldoksim O-metiltransferaza (, aldoksimna metiltransferaza, S-adenozilmetionin:aldoksim O-metiltransferaza, aldoksimna O-metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:2-metilpropanal-oksim O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Oksimi C4 do C6 aldehida mogu da deluju kao akceptori. Najaktivniji supstrat je 2-metilbutiroaldoksim.
TTC
__NOTC__ Termin TTC ima više značenja.
Katedrala Naše Gospe (Antwerpen)
Katedrala Naše Gospe (Onze-Lieve-Vrouwekathedraal) je rimokatolička župna crkva u belgijskom gradu Antwerpenu. Također predstavlja i sjedište Antwerpenske dijeceze. Njena gradnjaje započeta godine 1352. a iako je prva faza dovršena 1521. goidine, nikada nije bila u potpunosti 'dovršena'. Predstavlja primjer gotičke arhitekture, a među njenim graditeljima su bili Jan i Pieter Appelmans. U njoj se nalaze brojna djela baroknog slikara Petera Paula Rubensa, kao slike umjetnika kao što su Otto van Veen, Jacob de Backer i Marten de Vos.
Katedrala se nalazi na popisu lokaliteta Svjetske baštine.
Megalezije
thumb|Kip Kibele iz [[Nikeja|Nikeje u Bitiniji. Da se radi o ovoj boginji vidi se po vencu u obliku kule na glavi (corona turrita) i po lavovima koji joj stoje uz noge.]] Megalezije ili Megalenzije (Megalensia) ili Megalezijske igre (Megalenses ludi) naziv je za festival koji se održavao u drevnom Rimu i čiji su deo činile i javne igre (ludi). Megalezije su priređivane od 4. do 9. aprila u čast Kibele, velike boginje (μϵγάλη ϑϵός, Magna Mater), izvorno frigijske boginje, po kojoj je ovaj festival i dobio ime.
Poreklo
Kultni kip Kibele prenet je 204. pne. u Rim iz maloazijskog grada Pesinunta, središta njenog kulta, po nalogu proročanstva iz Sibilskih knjiga kako bi se osiguralo spasenje Rima u drugom punskom ratu; dolazak kipa proslavljen je svečanom povorkom, tzv. lektisternijem, kao i igrama, a mnoštvo građana ostavljalo je boginji zavetne darove na Kapitoliju. Međutim, Megalezije su se kao redovni festival počele slaviti tek dvanaest godina kasnije (191. pne.), kad je završen hram ― koji je 203. pne. zavetovan boginji i čija je gradnja tad planirana; po završetku gradnje taj je hram Marko Junije Brut posvetio boginji i ta je prilika proslavljena priređivanjem festivala i javnih igara. Ipak, prema jednom drugom odlomku kod Tita Livija, moglo bi se zaključiti da su prve Megalezije održane dve godine ranije (193. pne.).
Festival
Festival je trajao šest dana, od 4. do 9. aprila, i njime je dominirala vesela atmosfera s puno zabave i gozbi. Bogati su Rimljani obično pozivali jedni druge na formalne večere i ekstravagantne navike i raskošan život tokom trajanja festivala verovatno su dostizali dosta visok stupanj. Iz tog razloga senat je 161. pne. utvrdio gornji limit za troškove na Megalezijama, koji pojedinac nije smeo prekoračiti.
TTT
__NOTC__ Termin TTT ima više značenja.
Hamameloza kinaza
Hamameloza kinaza (, hamamelozne kinaza (fosforilacija), hamamelosekinaza (ATP: hamameloza 2'-fosfotransferaza), ATP/hamameloza 2'-fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:D-hamamelozna 2'-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Takođe deluje u manjoj meri na D-hamamelitol.
Brownville, Nebraska
Brownville je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 132 stanovnika.
Marduk-zakir-shumi II
Marduk-zakir-shumi II bio je babilonski plemić koji je kao kralj Babilona vladao nekoliko mjeseci godine 703. pne., ubrzo nakon pobune protiv asirskog kralja Sanheriba. Vrlo brzo nakon toga je svrgnut i zamjenjen kaldejskim kraljem Marduk-apal-iddinom II.
Scarlet Street
Lang je, za razliku od Jeana Renoira prilikom snimanja francuske verzije, morao voditi računa o strogom hollywoodskom cenzorskom kodeksu, pa su iz filma izbačeni svi eventualno "problematični" detalji, ali i crnohumorni i ironični pristup. Usprkos toga, zbog završnice u kojoj počinitelj ne dobija konvencionalnu kaznu za svoj zločin, Scarlet Street je bio zabranjen od strane cenzora Države New York pod obrazloženjem da "širi nemoral". Današnji kritičari, iako Scarlet Street drže inferiornim u odnosu na original, smatraju Scarlet Street jednim od boljih film noira svog vremena.
Nacionalni mit
Nacionalni mitovi (također nacionalistički mitovi) su mitovi koje stvaraju i propagiraju nacionalni intelektualci kao sredstvo političke mobilizacije na etničkoj osnovi. Nacionalni mitovi su podvrsta političkih mitova.
Nacionalni mit često služi kao važan nacionalni simbol koji afirmiše skup nacionalnih vrednosti. Nacionalistički mitovi ponekad imaju tendenciju da stimulišu sukobe između nacija, da prenaglase karakteristična obeležja nacije i da preuveličavaju pretnju naciji od strane drugih grupa, ratoborno propagirajući ostvarenje svojih ciljeva.
Nacionalni mit može biti legenda ili izmišljeni narativ, uzdignut do ozbiljne mitološke, simboličke i vrednosne razine tako da bude istina za naciju. Može samo dramatizovati pravi događaj, izostavite važne historijske detalje, ili dodati detalje za koje nema dokaza; ili prosto može biti izmišljena priča koju niko ne uzima za doslovno istinitu, ali sadrži simboličko značenje za naciju.
U nekim slučajevima, značenje nacionalnog mita može postati sporno među različitim delovima stanovništva.
Osnovni nacionalni mitovi
Primarni nacionalni mitovi su uobičajenu među nacionalnim mitovima skoro svih nacija.
Mit o poreklu
U nekim slučajevima, nacionalni mit je religiozan, i odnosi se na priče o osnivanja nacije božijim rukama, ili o vođama favorizovanim od strane bogova i drugih natprirodnih bića.
Mit o večitosti nacije
Mit o večitosti nacije je veoma prisutan među nacionalistima raznih nacija. Njegova osnovna karakteristika je to što se nacija 19-og veka projektuje u nedoglednu prošlost te predstavlja kao večna kategorija koja postoji oduvek i koja će postojati uvek.
Viktimizacija
Viktimizacija je način da se sopstvena nacija predstavi žrtvom drugih koji nasrću na nju i njene kvalitete, pa je nacija prinuđena da se sama bori jer su ju svi izneverili.
Marduk-apal-iddina II
Marduk-apla-iddina II (biblijski Merodach-baladan, također poznat kao Marduk-baladan, Baladan andi Berodach-baladan. dosl. Marduk mi je dao nasljednika.) (vladao 722. pne. – 710. pne., 703. pne. – 702. pne.) bio je kaldejski princ koji je uzurpirao babilonsko prijestolje 721. pne. Marduk-apla iddina II je također bio poznat kao jedan od hrabrih kraljeva koji je deset godina uspio održao babilonsku nezavisnost prkoseći asirskoj vojnoj nadmoći.
Nacionalni mit
Nacija kao bedem
Mit o bedemu predstavlja naciju bedemom u odnosu na nešto drugo: komunizam, islam, terorizam, Ruse, Srbe, Albance, Turke.... Klasičan izraz koji se u europskim zemljama rabi je "bedem hrišćanstva", za nacije koje vrše stvarnu ili pretpostavljenu odbranu "hrišćanskih" vrednosti od drugih kulturnih uticaja.
Marduk-apal-iddina II
Sargon od Asirije je pokorio saveznike Marduk-apla-iddine II u Aramu i Izraela te Marduka konačno uspio (cca. 710. pne.) otjerati iz Babilona. Nakon Sargonove smrti Marduk-apla-iddina II je ponovno osvojio prijestolje. Njegova vladavina je trajala samo devet mjeseci (703. pne. – 702. pne.), ali je uspio obnoviti Kaldejsko Carstvo. Vratio se iz Elama i na ustanak digao sve Aramejceu Babiloniji. Tako je uspio ući u Babilon i proglasiti se kraljem. Devet mjeseci kasnije je poražen kraj Kiša, ali je uspio pobjeći u Elam sa statuama bogova. Umro je u izgnanstvu nekoliko godina kasnije.
Nacionalni mit
Hrvatski nacionalni mitovi
Hrvatski autor Nino Raspudić smatra da je okvirni hrvatski mit onaj o urođenoj civiliziranosti i naprednosti Hrvata i krivnji drugih koji ih priječe da pokažu pravu vrijednost. Raspudić također smatra da je u Hrvatskoj trenutno glavni politički mit o EU, čija su dva osnovna oblika eurofilski i eurofobni. Prvi vjeruje da ulazak u EU sam po sebi donosi rješenje svih problema. Drugi smatra da je EU osnovan isključivo zato da bi zagorčavao život našem narodu.
Srpski nacionalni mitovi
thumb|[[Kosovski mit, jedan od najopstojnijih srpskih nacionalnih mitova.]]
Jedan od najrasprostranjenijih srpskih nacionalnih mitova je kosovski mit, koji se temelji na mitologizaciji kosovske bitke iz 1389. godine, a kao osnovne elemente ima cara Lazara, Miloša Obilića, nebesku Srbiju i Dušanovo carstvo. Kosovski mit naročito neguje Srpska pravoslavna crkva.
Jedan od poznatijih antropologa u Srbiji koji se bavi političkim mitovima je Ivan Čolović.
Albanski nacionalni mitovi
Jedan od najrasprostranjenijih albanskih nacionalnih mitova je mit o Skenderbegu. Albanski nacionalistički pisci su transformisali lik i delo Skenderbega u mešavinu istorijskih činjenica, istina, poluistina, izmišljotina i folklora.
Funkcije nacionalnih mitova
Nacionalni mitovi imaju mnoge društvene i političke funkcije. U totalitarnim diktaturama, nacionalni mitovi često postoje samo u svrhu državno sponzorisane propagande. Vođi mogu biti dodeljene, na primer, mitske natprirodne sposobnosti da bi izgledao poput boga (vidi kult ličnosti). Međutim, nacionalni mitovi postoje u svakom društvu. U liberalnim režimima oni mogu da posluže u svrhu podsticanja građanske vrline i samopožrtvovanja, ili kao legitimizacija vladavine dominantne grupe.
Difemetoreks
Difemetoreks je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 295,419 Da.
Ceccato, Padova
Ceccato je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Gradina (Šibenik)
Gradina je naselje u sastavu Grada Šibenika, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 7 kilometara sjeveroistočno od Šibenika, na cesti Šibenik-Drniš.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 303 stanovnika.
Fountain City, Indiana
Fauntin Siti je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 796, što je 61 (8,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
ATG
__NOTC__ Termin ATG ima više značenja.
CTN
__NOTC__ Termin CTN ima više značenja.
Burcy (Sena i Marna)
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 144, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km².
GAT
__NOTC__ Termin GAT ima više značenja.
Kyritz
Kiric je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Ostprignic-Rupin. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.793 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12068264.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ostprignic-Rupin Kiric se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ostprignic-Rupin. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 42 metra. Površina opštine iznosi 156,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.793 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 63 stanovnika/km².
Villa Farnese
thumb|275px|Pogled na jugoistočnu stranu Ville Farnese Villa Farnese, također poznata kao Palazzo Farnese ili Villa Caprarola, je vila odnosno veleposjednička kuća smještena u italijanskom gradu Caprarola u Viterpskoj provinciji na sjeveru Lazija, oko 50 km sjeverozapadno od Rima. Ovu građevinu se ne smije miješati sa slično imenovanim građevinama Palazzo Farnese i Villa Farnesina u Rimu.
Villa Farnese je smještena neposredno iznad grada i dominira njegovom okolicom. Predstavlja masivnu renesansnu građevina naslonjenu na Monte Cimini, odnosno šumovite vulkanske brežuljke. Sagrađena je u obliku peterokuta na crvenoj stijeni; viši katovi se nalaze na potpornim lukovima. Dugo vremena je bila najvažnijim od svih posjeda porodice Farnese, te usprkos naziva, više služila kao izraz njihove moći nego za stanovanje i uživanje njenih članova.
Zgrada, koja također sadrži vrijedna umjetnička djela, danas služi kao jedna od službenih rezidencija italijanskog predsjednika.
Filmografija
TV serija Medici: Masters of Florence.
Anhidrosijalidaza
Anhidrosijalidaza (, anhidroneuraminidaza, sijalglikokonjugate N-acilneuraminilhidrolaza (2,7-ciklizacija), sijalidaza L) je enzim sa sistematskim imenom glikokonjugat sijalil-lijaza (2,7-ciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova enzim takođe deluje na N-glikolilneuraminatne glikozide.
Mircea Eliade
Mircea Eliade (fonetski: Mirča Elijade; Bukurešt, 9. 3. 1907. - Chicago, 22. 4. 1986), američki kulturni istoričar rumunskog porekla i rumunski književnik. Jedan od najvažnijih svetskih stručnjaka u oblasti komparativne analize religije. Studirao je filozofiju u Bukureštu, gde je diplomirao radom o filozofiji renesanse (1928.). Kada mu je bilo 21. godina, nakon diplomiranja, otišao je u Indiju, gde je u Kalkuti studirao sanskrtski jezik i jogu sa profesorom Dasguptom. Doktorirao je filozofiju u Bukureštu, tezom o metodama mišljenja i prakse u jogi (1933.). Između 1933. i 1940. istovremeno se bavi obimnim naučnim radom, beletristikom, publicistikom, kao i predavanjima iz filozofije i istorije religije u Univerzitetu u Bukureštu. Tokom rata bio je ataše za kulturu rumunske ambasade u Londonu (1940. i 1941.) i u Lisabonu (1941-1945.). Dolaskom komunizma, Elijade je nakon rata 1945. godine izbegao u Pariz, gde predaje istoriju religije, najpre na École pratique des hautes études(do 1948.), potom na Sorboni. Od 1957. godine sve do svoje smrti 1986. godine živeo je u Čikagu, gde je bio redovni profesor na Univerzitetu u Čikagu, i šef katedre za istoriju religije, koja je 1985. godine nosi n naziv Katedra Mirča Elijade. Proučavao je religiju primitivnih društava Australije, Polinezije i Afrike, kulture drevne Indije, Egipta, Grčke i Rima.
Detinjstvo
Rođen je u Bukureštu, bio je sin rumunskog oficira Gheorghe Eliade (Gheorghe Eliade )(čiji je originalni prezime je Ieremia) i Jeana rođene Vasilsku (Jeana née Vasilescu). Pravoslavni vernik, George Elijade registrovo je rođenje njegovog sina četiri dana pre nego što je stvarno rođen, da bi se poklopo sa liturgijskim kalendarnim praznikom Četrdeset mučenika Sevastijanskih (22. mart). Mirča Elijade je imao sestru, Korinu, majku semiologiste Sorina Alekandrescu ([[Sorin Alexandrescu). Njegova porodica se preselila iz Tekučia u Bukurešta, na kraju naseljavaju se u glavi grad 1914., gde je boravio do kasnih tinejdžerskih godina.
Elijade zadržao posebno količinu uspomena na svoje detinjstvo, i kasnije u životu, pisao je o uticaju raznih neobičnih epizode iz istog. U jednom trnutku tokom Prvog svetskog rata, kada mu je bilo desetak godina, bio je očevidac bombardovanja Bukurešta nemačkim cepelinima i patriotski zanos u okupiranoj glavnog grada.
Adolescencija
Nakon završetka osnovnog obrazovanja u školi na Mantuleasa ulici (Mântuleasa Stree), Elijade je prisustvovao Spiru Haret nacionalnom kolnjdžu u istoj generaciji kao Arsavir Acterian (Arșavir Acterian), Haig Acterian (Haig Acterian) i Petre Viforeanu (Petre Viforeanu). Među njegovim ostalim kolegama bio je i Konstantin Noic (Constantin Noica), istoričar umetnosti.
Univerzitetske studije i boravak u Indiji
left|thumb|Elijade 1933. godine Između 1925. i 1928., pohađao je filozofski fakultet na univerzitetu u Bukuruštu, diplomirao je na istom 1928. godine. Tokom svojih studenskih godina upoznao je Nea Ionescu (Nae Ionescu), koji je peredavao u logiku, postao je jedan od njegovih učenika i prijatelja. Bio je izuzetno zainteresovan za Ionesceove radikalne i religijske ideje.
Naučni radovi Elijade je počeli su posle dugog perioda studiranja u britanskoj Indiji, na univerzitetu u Kalkuti. Saznavši da je Maharadža od Kassimbazara sponzoriše evropske naučnike koji studiraju u Indiji, Elijade se prijavljuje i dobija stipendiju za četiri godine, koja je kasnije udvostručena od strane rumunske stipendija. U jesen 1928. godine, on je plovio za Kalkut da studira sanskrit i filozofiju pod Surendranath Dasgupta, na bengalskom Kembridžu i profesor na univerzitetu u Kalkuti, autor pet knjiga istorije indijske filozofije. Pre dolaska do indijskog potkontinenta, Elijade je napravio kratku posetu Egiptu. Kad su stigli, on je posetio velike u regionu, i proveo kratak period po himalajskim ashramom.
Studirao je osnove indijske filozofije, i, paralelno, naučio sanskritu Pali i bengalski po Dasgupta pravcu. U to vreme, on je postao zainteresovan za akcije Mahatma Gandi, koga je lično upoznao, i Satjagraha kao fenomena; Kasnije, Elijade adaptira gandijeve ideje u svom diskursu o duhovnosti i Rumunije.
Poslednje godine života i smrt
Mirča Elijade je preminuo na univerzitetskoj bolnici u Čikagu, aprila 1986. Osam dana pre smrti, on je pretrpeo moždani udar dok čitaše vežbe Emila Cioreca (Eugen Barbu), a kasnije iygubio je govorne funkcije. Četiri meseca ranije, požar je uništio deo njegovih kancelarija na Medvil Lombard bogosloviji (događaj koji će se tumačiti kao znak). Elijadin rumunski učenik Joan Petru Kulianu, koji je podsetio reakciju naučne zajednice, je na vestima, opisao Elijadinu smrt kao "parinirvana". Njegovo telo je kremirano u Čikagu, a ceremonija sahrane održana je u crkvi na kompusu univerziteta. Prisustvovalo je 1.200 ljudi, obuhvatajući javno čitanje Elijadinog teksta u kome je podsetio na otkrovenje o njegovom detinjstvu-predavanja je dao romanopisca Sol Belou, Elijadin je kolega na Univerzitetu. Njegov grob se nalazi u Oak Voods groblju (Oak Woods Cemetery).
Opšsta priroda religije
U svom radu na istoriji religije, Elijade je najviše cenjen zbog svojih spisa o alhemiji, šampanizmu, jogi i ono što je on nazvao mit o večnom povratku, navodno prisutan u religijskim mislima uopšte, da versko ponašanje ne samo imitira, ali i učestvuje u, svetim događajima, i na taj način obnavlja mitso vreme porekla. Na Elijadino razmišljanje utiču delimično Rudolf Oto (Rudolf Otto), Gerardus van der Leuv (Gerard van der Leeuw), Nae Ionescu (Nae Ionescu).
Vrhovni Bog
Međutim, Elijade se ne slaže sa Vilhelmom Šmidtom (Wilhelm Schmidt), koji je mislio da je najraniji oblik religije bio strogi monoteizam. Elijade odbacuje ovu teoriju "primordijalnog monoteizma” kao "krutu" i neizvodljivu. "U najboljem slučaju," piše on, "ova plan [Šmidtova teorija] čini nalog ljudskih [verskih] evolucija od paleolita."
Platonizam i primitivna ontologija
Prema Elijadi, tradicionalni čovek oseća da se stvari "stiču realno, svoj identitet, samo u onoj meri njihovog učešća u transcendentalnoj stvarnosti". U tradicionalnom čoveka, nečist svet je "besmisleno", a stvar se uzdiže se nečistog sveta samo u skladu sa idealnim, mitskim modelom.
On je tvrdio: Platon možemo smatrati izvanrednim filozofom "primitivnog mentaliteta ', to je, kao mislilac koji je uspeo da u davanju filozofske opticaje i validnost na načinima života i ponašanjaima arhaičnog čovečanstva.
Elijade je smatro da je Platonova teorija oblika "primitivna ontologija" istrajna u grčkoj filozofiji. On tvrdi da je platonizam "najpotpunije razrađena" verzija ove primitivne ontologije.
CTC
__NOTC__ Termin CTC ima više značenja.
YTR
__NOTC__ Termin YTR ima više značenja.
Caprarola
Caprarola je grad i općina (comune) u Italiji, koji administrativno pripada Viterpsku provinciju u Laciju. Naselje je smješteno kraj vulkanskih brda poznatih kao Monte Cimini. U svijetu je najpoznatiji po renesansnom dvorcu ili vili poznatoj kao Villa Farnese, koja je ime dobila po porodici Farnese.
Jadrtovac
Jadrtovac je naselje u sastavu Grada Šibenika, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 10 kilometara jugoistočno od Šibenika.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 171 stanovnika.
Brule, Nebraska
Brule je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 326 stanovnika.
Ksantotoksol O-metiltransferaza
Ksantotoksol O-metiltransferaza (, ksantotoksolna metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:ksantotoksol O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje na 5-hidroksiksantotoksin, formirajući izopimpinelin.
Hillsborough County, Florida
je okrug u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.229.226.
Mark Rutte
Mark Rutte (14. 2. 1967. – ) je nizozemski političar iz Narodne partije za slobodu i demokratiju (VVD), poznat po tome što od 14. 10. 2010. obavlja dužnost premijera Nizozemske.
Nakon što je diplomirao istoriju na Univerzitetu u Leidenu, Rutte se priključuje omladinskom ogranku VVD-a, kojim je predsedavao od 1988. do 1991. godine. Od 2002. do 2004. bio je državni sekretar za socijalnu politiku i zapošaljavanje u prvom kabinetu Jana Petera Balkenendea, a 2003. je izabran za člana nizozemskog parlamenta. Zatim je, 2004, postao ministar obrazovanja, kulture i nauke, ali je 27. 6. 2006. da bi se vratio u predstavnički dom i ubrzo postao parlamentarni lider VVD-a.
Na parlamentarnim izborima u Nizozemskoj, održanim 9. 6. 2010, VVD je dobio duplo više glasova nego na prethodnim izborima, što mu je dalo privilegovanu poziciju prilikom formiranja nove Vlade. 14. 10. 2010. je Rutteov kabinet, manjinska Vlada VVD i CDA, sa podrškom Wildersove Partije za slobodu (PVV) u parlamentu.
Krajem aprila 2012. je Wildersova stranka odbila podržati politiku rezova na kojoj inzistira Evropska Unija, te je Rutte podnio formalnu ostavku; kao premijer će voditi tzv. tehničku vladu sve do izvanrednih izbora u septembru 2012. godine.
Carrollton, Georgia
Karolton (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 24.388 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 24.388 stanovnika, što je 4.545 (22,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Difenpiramid
Difenpiramid je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 288,343 Da.
Glukoza-1,6-bisfosfat sintaza
Glukoza-1,6-bisfosfat sintaza (, glukoza 1,6-difosfatna sintaza, glukoza-1,6-bisfosfatna sintetaza, 3-fosfo-D-gliceroil-fosfat:D-glukoza-1-fosfat 6-fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom 3-fosfo-D-gliceroil-fosfat:alfa-D-glukoza-1-fosfat 6-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
D-glukoza 6-fosfat može da deluje kao akceptor, pri čemu se formira alfa-D-glukoza 1,6-bisfosfat.
Bitka kod Resene
Bitka kod Resene se odigrala godine 243. između rimske vojske pod pretorijanskim prefektom Timesitejem na jednoj, i perzijske vojske pod kraljem Šapurom I na drugoj strani. Predstavljala je dio pohoda rimskog cara Gordijana III poduzetog sa ciljem da se pod rimsku vlast vrate teritorije koje su njegovi prethodnici izgubili u sukobima sa Šapurovim ocem Ardaširom I. Bitka je završila rimskom pobjedom, te je Šapur prisiljen na povlačenje preko Eufrata. Timesitej se, međutim, ubrzo nakon pobjede razbolio i umro; zamijenio ga je Filip Arabljanin. Pohod je nastavljen, ali su Rimljani početkom sljedeće godine doživjeli poraz u bitci kod Misičea.
Lauchhammer
Lauhamer je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Oberšprevald-Lauzic. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 17.593 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12066176.
Villareia, Pescara
Villareia je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Peroksiazotasta kiselina
Peroksiazotasta kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 63,013 Da.
CTT
__NOTC__ Termin CTT ima više značenja.
TTG
__NOTC__ Termin TTG ima više značenja.
Kaprije (Šibenik)
Kaprije je naselje u sastavu Grada Šibenika, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se na otočiću Kaprije, oko 16 kilometara jugozapadno od Šibenika.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 189 stanovnika.
Bruning, Nebraska
Bruning je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 279 stanovnika.
Simpatomimetički lek
Simpatomimetički lek oponaša dejstvo neurotransmitera simpatičkog nervnog sistema kao što su kateholamini, epinefrin (adrenalin), norepinefrin (noradrenalin), dopamin, etc. Takvi lekovi se koriste za tretiranje srčanog zastoja i za nizak krvni pritisak. Oni imaju uticaja i na prevremeni porođaj, kao i na niz drugih efekata.
TTA
__NOTC__ Termin TTA ima više značenja.
Rezervat prirode Nosi Mangabe
Rezervat prirode Nosi Mangabe je dio Nacionalnog parka Masoala na sjeveroistoku Madagaskara, na otoku Nosi Mangabeu u provinciji Toamasini.
Geografija i priroda
Rezervat prirode Nosi Mangabe udaljen je 2 km od grada Maroantsetra u Antongilskom zaljevu, do njega je moguće doći jedino brodom. Rezervat prirode Nosi Mangabe osnovan je 1965., na čitavoj površini otoka Nosi Mangabe od 5,2 km² koja je pokrivena tropskom kišnom šumom. Rezervat prirode Nosi Mangabe ima specifičnu floru i faunu, od koje su najpoznatiji pet vrsta lemura, uključujući rijetkog noćnog madagaskarskog prstaša, bjeloglavog lemura, crno-bijelog lemura, mišjeg lemura i patuljastog lemura. Na otoku žive i brojni endemski gmazovi od kojih je najpoznatiji uroplatus (kamuflirajući gušter). Na vrhu otoka se nalazi antičko groblje naroda Betsimisaraka.
Turizam u rezervatu
Do parka je moguće doći iz grada Maroantsetra brodom, unutar rezervata može se i noćiti u kampu Nosi Mangabe. Informacije o posjetu parku moguće je dobiti u uredima parka u Maroantsetri.
Difetarzon
Difetarzon je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 460,146 Da.
Makrocin O-metiltransferaza
Makrocin O-metiltransferaza (, makrocinska metiltransferaza, S-adenozil-L-metionin-makrocinska O-metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:makrocin 3'-O-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
3-hidroksi grupa 2-O-metil-6-dezoksi-D-aloznog ostatka u makrolidnom antibiotiku makrozinu deluje kao metil akceptor. Ovaj enzim takođe konvertuje laktenozin u desmikocin.
GCT
__NOTC__ Termin GCT ima više značenja.
Bair
Bair je naselje u Republici Hrvatskoj u Sisačko-moslavačkoj županiji, u sastavu grada Novske.
Zemljopis
Bair se nalazi sjeverno od Novske na cesti prema Pakracu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Bair je imao 19 stanovnika.
Opština Lučani
Opština Lučani je opština sa sjedištem u mjestu Lučani koja se nalazi u Moravičkom okrugu u Srbiji. Prema podacima iz 2002. godine u opštini je živjelo 26.144 stanovnika.
Geografski položaj
U okolini Starovlaško-raške visoravni izdvaja se niskogeografska celina Dragačeva čiji najveći deo teritorije administrativno pripada opštini Lučani. Teritorija opštine Lučani prostire se između Ovčarsko-Kablarske klisure, planine Jelice i razvođa reke Bjelice prema Golijskoj Moravici. Opština Lučani ima izdužen oblik, pravac pružanja severozapad-jugoistok. Sastoji se od Donjeg i Gornjeg Dragačeva i zhvata površinu od 454 km².
Blanca, Colorado
Blanka je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Opština Lučani
Geografski položaj
Gornje Dragačevo je planinski kraj, a delom čini prilaz iz jako zatalasane u planinsku oblast. Planine se nalaze na granici oblasti. Na jugu je niska planina Čemerno, a na jugoistoku se strmo uzdiže planina Troglav. Veliki deo planine Jelice nalazi se na severoistočnoj granici oblasti. Planine su relativno srednje visine, ali su najviše one na južnoj i jugoistočnoj granici oblasti. Unutrašnja oblast je ispunjena kosama ovih planina, naročito Čemerna i Jelice. One su različite veličine i visinom se jače ističu gde su brda i vrhovi. Zemljište Gornjeg Dragačeva izbrazdano je dubokim i širokim dolinama Bjelice i njenih većih pritoka, između kojih se nalaze nešto zaravnjene kose, koje su takođe mnogim potocima izdeljene na manje površine.
Blanca, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 385, što je 6 (-1,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chalancey
Šalanse je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Langr.
Opština Lučani
Geografski položaj
U podgorini Jelice, Ovčara i Krstaca prostire se Donje Dragačevo, sa brdima i vrhovima čije su padine blažeg nagiba u odnosu na padine u Gornjem Dragačevu. Za nadmorsku visinu zemljišta u Donjem Dragačevu najkarakterističnija je izohipsa od 500 m. Ona čini granicu između dva visinska nivoa koji su gotovo podjednako zastupljeni.
Chalancey
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 132 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 476 metara.
Opština Lučani
Naselja
Naseljena mesta u opštini Lučani su:
Beskućništvo
thumb|desno|Beskućnik u [[Parizu.]] Beskućništvo je stanje u kome osobi nedostaje stalno mesto boravka i sredstva da se isto stekne. Često beskućnicima nedostaju socijalne veštine, znanje ili emocionalna stabilnost da bez tuđe pomoći promene položaj u kome se nalaze.
Beskućništvo može nastati zbog lokalne ili regionalne nezaposlenosti, rata, psihičke nestabilnosti (višegodišnji boravak u psihijatrijskim bolnicama) ili kao kombinacija navedenih faktora.
URA
__NOTC__ Termin URA ima više značenja.
Beskućništvo
Beskućništvo u Hrvatskoj
thumb|Beskućnik u Tkalčićevoj ulici u [[Zagrebu]] Beskućništvo u Hrvatskoj nije obuhvaćeno Zakonom o socijalnoj skrbi niti drugim zakonskim propisima, a većina beskućnika registrirani su kao korisnici usluga sustava socijalne skrbi. Smatra se da u Gradu Zagrebu ima oko 400 beskućnika.
U prvom riječkom prihvatilištu za beskućnike "Ruže sv. Franje", Franjevačkog svjetovnog reda s Trsata pokrenut je projekt po uzoru na slovenske udruge "Kraljevi ulice", prema kojem građani mogu od ovlaštenih beskućnika kupiti prvi časopis o beskućništvu i srodnim društvenim temama pod nazivom "Ulične svjetiljke".
GUN
__NOTC__ Termin GUN ima više značenja.
Holmes County, Florida
je okrug u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.927.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 19.927 stanovnika, što je 1.363 (7,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
AGA (razvrstavanje)
__NOTC__ Termin AGA ima više značenja.
Lebus
Lebus je grad u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.270 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064268.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Merkiš-Oderland Lebus se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Merkiš-Oderland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 54,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.270 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
New Square, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.944, što je 2.32 (50,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Levanska fruktotransferaza (DFA-IV)
Levanska fruktotransferaza (DFA-IV) (, 2,6-beta-D-fruktan D-fruktozil-D-fruktoziltransferaza (formira di-beta-D-fruktofuranoza 2,6':2',6-dianhidrid), levanska fruktotransferaza, 2,6-beta-D-fruktan lijaza (formira di-beta-D-fruktofuranoza-2,6':2',6-dianhidrid)) je enzim sa sistematskim imenom (2->6)-beta-D-fruktan lijaza (formira di-beta-D-fruktofuranoza-2,6':2',6-dianhidrid). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim, poput enzima EC 4.2.2.17 i EC 4.2.2.18, eliminiše fruktanski lanac sa terminalnog disaharida čime se formira difruktoza dianhidrid.
Krapanj (Šibenik)
Krapanj je naselje u sastavu Grada Šibenika, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se na otočiću Krapanj, oko 8 kilometara južno od Šibenika.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 170 stanovnika.
Via Latina, Frosinone
Via Latina je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
GUG
__NOTC__ Termin GUG ima više značenja.
Bruno, Nebraska
Bruno je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 99 stanovnika.
GUU
__NOTC__ Termin GUU ima više značenja.
Lepenica (Šibenik)
Lepenica je naselje u sastavu Grada Šibenika, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se 23 kilometra jugoistočno od Šibenika.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 68 stanovnika.
Higromicin-B kinaza
Higromicin-B kinaza (, higromicinska B fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:higromicin-B 7-O-fosfotransferaza''. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim fosforiliše antibiotike higromicin B, 1-N-higromicin B i destomicin.
Ancerville (Meza)
Anservil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Bar le Dik.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2726 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 126 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 251 m, a minimalnoj 147 m).
GUC
__NOTC__ Termin GUC ima više značenja.
Nacionalni muzej Damaska
mini|desno|275px|Nacionalni muzej Damaska Nacionalni muzej Damaska (المتحف الوطني بدمشق) je veliki muzej u središtu Damaska, glavnog grada Siriji. Najpopularniji od svih eksponata je replika sinagoge u Dura-Europosu, sagrađene u 2. vijeku.
Pescofalieri, Bari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
Harari
Harari se može odnositi na:
Bussières (Sena i Marna)
Bisjer je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 432, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km².
Brunswick, Nebraska
Brunswick je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 138 stanovnika.
Bair (Bitola)
Bair (Баир) je naselje grada Bitola u Makedoniji.
Prostire se od ulice Devejani i Crnog mosta na zapadu, ulice "Ilindenska" na jugu pa do COU "Todor Angelevski" na istoku.
U njemu ima 30 ulica, kao i dvije osnovne škole.
U Bairu živi oko 5.500 stanovnika, od čega većinu čine Makedonci i Romi.
244
Godina 244. (CCXLIV) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Armenija i Emilijana (ili, rjeđe, godina 997. Ab urbe condita). Oznaka 244. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
AUH
__NOTC__ Termin AUH ima više značenja.
Difloksacin
Difloksacin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 399,391 Da.
CAY
__NOTC__ Termin CAY ima više značenja.
Villa Barbaro
Villa Barbaro (također poznata i kao Villa di Maser) je velika vila smještena u gradu Maser u talijanskoj regiji Veneto.
Vilu je projektirao i sagradio talijanski arhitekt Andrea Palladio, freskama oslikao Paolo Veronese, a skulpture za nju isklesao je Alessandro Vittoria. Naručitelji vile bili su Daniele Barbaro, patrijarh Akvileje i mletački ambasador na dvoru engleske kraljice Elizabete I, te njegov brat Marcantonio koji je služio kao ambasador nma dvoru francuskog kralja Charlesa IX.