cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
SUBNOR
Historija
Nakon raspada Jugoslavije 1991. godine i SUBNOR je prestao postojati u dotadašnjem obliku. U novonastalim državama dotadašnje republičke organizacije SUBNOR-a nastavile su djelovati ili pod istim nazivom (npr. u Srbiji) ili su promijenile naziv i organizacijski oblik.
Lutz Graf Schwerin von Krosigk
Johann Ludwig (Lutz) Graf Schwerin von Krosigk (Rathmannsdorf, 22. kolovoza 1887. - Essen, 4. ožujka 1977.) je bio njemački političar.
Rođen je u mjestu Rathmannsdorf u Saskoj. Studirao je pravo i političke znanosti u Halleu, Lausannei na Oxfordu. Za vrijeme Prvog svjetskog rata služio je njemačkoj vojsci i nagrađen je Željeznim križom. Godine 1918. von Krosigk se oženio barunicom Ehrengard von Plettenberg, s kojom je imao pet kćeri i četiri sina.
Nestranački konzervativac, Schwerin von Krosigk je postavljen na mjesto ministra financija od Franza von Papena 1932. i na molbu predsjednika von Hindenburga ostao na tom mjestu i za von Schleicherove vladavine, a i za vrijeme nacističkog režima.
Nekoliko članova njegove obitelji sudjelovalo je u pokušaju atentata na Adolfa Hitlera. Schwerin von Krosigk je rijetko viđan u javnim nastupima, a kako Hitler nije imao redovite sjednice kabineta, Schwerin von Krosigk je bio više apolitički ministar u svom ministarstvu.
Dana 1. svibnja 1945., tadašnji predsjednik Karl Dönitz postavio je von Krosigka na mjesto kancelara. Dönitz i Schwerin von Krosigk vodili su pregovore sa Zapadnim silama o privremenom primirju, dok su u isto vrijeme na istoku bili prisiljeni odbijati snažne sovjetske napade. No Dönitzova vlada nije priznata od strane Saveznika i ukinuta je kada su njezini članovi uhićeni od strane Britanaca 23. svibnja 1945. u Flensburgu. Schwerin von Krosigk držan je u pritvoru sve do njegova pomilovanja 1951.
Schwerin von Krosigk umro je u Essenu u 89. godini života.
Los Gutiérrez (razvrstavanje)
Los Gutiérrez ima više značenja:
Helgolandski zaljev
desno|mini|Satelitska slika u [[lažne boje|lažnim bojama Helgolandskog zaljeva: Helgoland i Düne su dva mala otoka u gornjoj lijevoj četvrtini slike]] Helgolandski zaljev (njemački: Helgoländer Bucht, engleski: Heligoland Bight) je južni dio Njemačkog zaljeva, bivajući sam zaljevom Sjevernog mora, smještenog na ušću rijeke Labe. Ime je dobio po otoku Helgolandu. Poznat je u historiji kao poprište Helgolandske bitke.
Al Ḩaşab, Taiz
Al Ḩaşab je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 677 m.
Trnavac, Gospić
Trnavac je selo u Ličko-senjskoj županiji.
Zemljopis
Selo Trnavac nalazi se na području današnje općine Plitvička Jezera, i udaljeno je 15 km od Korenice prema Vrhovinama.
Povijest
Prije Drugog svjetskog rata u Trnavcu je živjelo oko 950 obitelji. U Trnovcu je osnovana "Prvi antifašisticki front žena", partizanska postrojba u kojoj su samo bile žene.
Selo nije stradalo u Domovinskom ratu ali je napušteno.
Rabuiese, Trieste
Rabuiese je naselje u Italiji u provinciji Trieste, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Colacu, Valea Sării
Colacu je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Valea Sării.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 799 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Rock County, Wisconsin
je okrug u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 160.331, što je 8.024 (5,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
East Port Orchard, Washington
Ist Port Orčard je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.919, što je 803 (15,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Redd Foxx
John Elroy Sanford (9. decembar 1922 – 11. oktobar 1991), bolje poznat po umjetničkom pseudonimu Redd Foxx, bio je američki komičar i glumac, najpoznatiji po naslovnoj ulozi u popularnom televizijskom sitkomu Sanford and Son.
Nabesna, Alaska
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.
El Casco (razvrstavanje)
El Casco ima više značenja:
La Ordeña, Huejuquilla el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1397 m.
Gary Cooper
Frank James Cooper (Helena, Montana, SAD, 7. maj 1901. - Beverly Hills, 13. maj 1961.), poznatiji kao Gary Cooper, američki glumac. Karijera mu se protegla od 1924. do 1961., kad je umro. U tom je razdoblju snimio sto filmova. Bio je poznat po svom tihom, nenametljivom glumačkom stilu koji je posebno odgovarao vesternima u kojima je nastupio.
Cooper je pet puta bio nominiran za Oscara za najboljeg glumca, a osvojio ih je dva. 1961. mu je dodijeljena počasna nagrada. 1999. se našao na 11. mjestu popisa najvećih muških filmskih zvijezda Američkog filmskog instituta.
Djetinjstvo
Cooper je rođen kao Frank James Cooper u Heleni, Montana, kao sin bivšeg engleskog farmera i kasnijeg odvjetnika i suca, Charlesa Henryja Coopera i Alice Cooper, rođene u Kentu, u Engleskoj. Majka se nadala da će dva sina steći bolje obrazovanje od onog koje je bilo dostupno u priprostoj Montani te je sredila da dvojica dječaka od 1910. do 1913. pohađaju Dunstable School u Engleskoj. Po izbijanju Prvog svjetskog rata, gđa. Cooper je vratila sinove kući i upisala mladog Franka u srednju školu Bozeman u Montani.
Kad mu je bilo 13 godina, Cooper je u prometnoj nesreći ozlijedio kuk. Vratio se na ranč roditeljima pokraj Helene kako bi se oporavio jašući konje, po preporuci liječnika. Počeo je pohađati koledž u Heleni, a zatim se preselio u Grinnell College i Iowi, gdje se neuspješno okušao u dramskoj sekciji. Pohađao je koledž do proljeća 1924., ali nije diplomirao. Vratio se u Helenu, vodeći ranč i crtajući ilustracije za lokalne novine. Cooperov otac je iste godine napustio Vrhovni sud u Montani i sa suprugom se preselio u Los Angeles. Sin im se pridružio budući da se nije mogao izdržavati kao ilustrator u Heleni, objasnivši to riječima da će "radije umrijeti od gladi ondje gdje je toplo, nego ondje gdje će umrijeti od gladi i smrznuti se".
Hollywood
Kako u Los Angelesu nije uspio kao prodavač električnih znakova i kazališnih zastora, kao promotor za lokalnog fotografa i kandidat za rad u novinama, 190 centimetara visoki Cooper je shvatio kako će lakše namaknuti novac kao "statist" u filmskoj industriji, obično kao kauboj; poznato je da je nastupio nepotpisan u westernu Toma Mixa iz 1925., Dick Turpin. Godinu dana poslije, nastupio je u kratkom filmu Lightnin' Wins, s glumicom Eileen Sedgewick. Nakon objavljivanja ovog filma, prihvatio je dugoročni ugovor s Paramountom. 1925. je promijenio ime u Gary, na savjet casting redatelja Nana Collinsa.
"Coop", kako su ga zvali kolege, nakon toga je nastupio u preko 100 filmova. 1929. je s filmom Virginijac postao velika zvijezda. Glavna uloga u ekranizaciji Zbogom oružje (1932.) i naslovna uloga u Gospodin Deeds ide u grad iz 1936. samo su potvrdili taj status. Cooper je bio prvi izbor producenta Davida O. Selznicka za ulogu Rhetta Butlera za film Zameo ih vjetar. Nakon što je Cooper odbio ulogu, podcijenio je film riječima "Zameo ih vjetar će biti najveći promašaj u holivudskoj povijesti. Drago mi je da će Clark Gable biti taj koji će pasti na nos, a ne ja." Alfred Hitchcock htio je da nastupi u Stranom dopisniku (1940.) i Saboteru (1942.). Cooper je kasnije priznao da je napravio "pogrešku" odbivši redatelja. Za potonji film, Hitchcock je uzeo Joela McCreu, koji je izgledom bio sličan Cooperu.
1942. je osvojio svog prvog Oscara za najboljeg glumca, za portret naslovnog junaka u Naredniku Yorku. Alvin York je odbio autorizirati film ako Cooper ga ne utjelovi Cooper. 1953. je osvojio drugog Oscara, ovaj put za ulogu šerifa Willa Kanea u vesternu Točno u podne. Bolovao je od čira pa se nije pojavio na dodjeli u veljači 1953. Zamolio je Johna Waynea da primi nagradu u njegovo ime, što je pomalo ironično jer je Wayne izjavio da mu se ne sviđa film.
Cooper se nastavio pojavljivati u filmovima gotovo do kraja karijere. Jedna od najuspješnijih uloga bila je ona farmera kvekera tijekom Građanskog rata u filmu Williama Wylera, Prijateljsko uvjeravanje iz 1956. Njegov posljednji film bio je britanski film, The Naked Edge (1961.), redatelja Michaela Andersona.
Privatni život
Cooper je za makartičkih progona u listopadu 1947. svjedočio pred Odborom za protuameričke aktivnosti. Nije odao ničije ime, ali je smatran prijateljskim svjedokom. Iako je Cooper bio konzervativac, njegovi neodređeni, dvosmisleni odgovori su pojačali sumnje o njegovoj umiješanosti u procese.
15. prosinca 1933. se oženio s Veronicom Balfe (1913.-2000.). Balfe je bila njujorška aristokratkinja katolkinja koja je imala kratku glumačku karijeru pod imenom Sandra Shaw. Najpoznatija uloga bila joj je ona iz filma King Kong, žene koju Kong baca. Dobili su jedno dijete, Mariju.
Supruga je nagovorila Coopera da se preobrati na katoličanstvo, što je on 1958. i učinio. Nakon što se oženio, ali prije preobraćenja, imao je veze s mnogim slavnim glumicama, uključujući Marlene Dietrich, Grace Kelly i Patriciju O'Neal. Između 1951. i 1954. je bio rastavljen od žene.
Bio je prijatelj s Ernestom Hemingwayom, s kojim je proveo mnoge odmore u zimovalištu Sun Valley, Idaho.
Cooper je umro 1961. od raka prostate, šest dana poslije 60. rođendana. Podvrgnuo se operaciji raka prostate koji se proširio na debelo crijevo, ali tada nije bilo uređaja za praćenje napretka raka koji se proširio na pluća, a na kraju i na kosti. Cooper je bio prebolestan da bi se pojavio na dodjeli Oscara u travnju 1961., pa je počasnog Oscara u njegovo ime preuzeo prijatelj James Stewart. Stewartov emocionalni govor nagovijestio je kako se radi o nečem ozbiljnom, a sutradan su novine širom svijeta objavile "Gary Cooper ima rak". Mjesec dana poslije Cooper je umro.
Čanak
Čanak je selo u Ličko-senjskoj županiji.
Ime
Ime Čanak dobilo je po turskom nazivu za izgledu polja, nalik zdjeli (turski: "čanak"). Budući da su dva polja (dvije zdjele) pravi naziv bi bio Čanci.
Zemljopis
Selo Čanak nalazi se na području današnje općine Plitvička Jezera. Površine je 34,48 km2 i u njemu živi 91 stanovnik. Nalazi se na 44.73639°N, 15.51694°W.
Stanovništvo
Broj stanovnika prema predhodnim popisima:
Povijest
Prodorom osmanlijskih osvajača Krbava i dio Like bili su potpuno uništeni i spaljeni, narod izbjegao a tko nije pogubljeno. Sumnjati je da su se Osmanlije krvnički osvetili nad tim dijelom nezaštićenog hrvatskog puka za dotadašnje velike gubitke iz prethodnih bitaka na Krbavi. Istu sudbinu doživio je hrvatski puk Vrhbosne i radi istog, nešto ranije. Dodavši da su hrvatski upravni centri Krupa i Bihać (preko brda) još uvijek za njih neosvojivi daje nam za pravo na ovakve zaključke.
Kako bilo da bilo zemlja je spaljena, dokumenti također. Pusta zemlja bijaše 70-tak godina, zarasla bujadi i korovom. Nestalo hrane. Osmanlijske hadžije zatražiše pomoć u hrani od svojih iz Bosne. No doprema je bila vrlo otežana radi toga što su putevi dopreme još uvijek pod hrvatskom kontrolom. Radi tako slabe logistike dobivali su samo kukuruz te iz toga perioda je nastala uzrečica: «Aoj Liko šta si dočekala da te Bosna kukuruzom hrani.»
Protjerivanjem osmanlijskih osvajača (Petar Frankopan, pop Mesić) ponovo se naseljava Krbava i taj dio Like koje počinje oko 1700-tih godina katolicima iz Gorskog kotara i Hrvatskog primorja a na prijedlog povjerenika ratnog vijeća Rajmunda grofa Attemsa i Josipa pl. Libenega, izvještaj kralju Karlu III. od 7. svibnja 1713. godine.
Ime Čanak dobilo je po turskom nazivu tj. izgledu polja, nalik zdjeli (turski čanak). Budući da su dva polja (dvije zdjele) pravi naziv bi bio Čanci. Nazivi polja su: Lug, Jaža, Mlinice, Bare. (Stjepan Naglić dipl. iur.). Kroz Kozjan i Čanke proteže se Krbava prema Ramljanima. Kozjan je bio stari grad, što svjedoče stari ostaci – ruševine.
Iz knjige prof. Rudolfa Horvata, izdane 1941. godine, citira se: «I zaista se u Čanke uskoro doseliše katolici, za koje je godine 1719. godine utemeljena posebna župa, a godine 1728. sagrađena posebna župna crkva Blažene Djevice Marije (presvete krunice)».
Da su i prije na tom području živjeli Hrvati svjedoči zapis iz knjige Naselja Like i Krbave: « U dotursko vrijeme bila su dva naselja. Jedno u Velikom Čanku, jedno u Malom Čanku i Koritu». Kakav je bio njihov tadašnji naziv ne zna se. Još jedan dokaz o ovome je citat iz knjige prof. R. Horvata: «Na ruševinama pak stare katoličke crkve u Buniću, sagrađena je godine 1745. nova crkva Rođenja Bl. Djevice Marije, koja je 1807. godine pretvorena u katoličku župnu crkvu».
El Roble, Güémez
El Roble je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Čanak
Povijest
Opći šematizam katoličke Crkve kaže: «Otočki dekanat – pod 2. – Čanak – Crkva Bl. Dj. Marije od presvetog ružarija; sagrađena 1728. godine; župa osnovana 1719. godine; duša 1.261; odselilo 200; centar Korenica; mjesni ured, pošta, telefon Bunić; osnovna škola; upravnik župski Alojzije Stantić rođen 1910. godine u Subotici». Knjiga tiskana 1939. godine u Sarajevu, autor dr. Krunoslav Draganović.
El Roble, Güémez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 482 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Čanak
Povijest
U Drugom svjetskom ratu Čanak doživljava taкođer pogrom. Bilo je oko 150 poginulih i nestalih. Dolaze u selo partizani, pokupili narod i na likvidaciju iznad pećine (vidila im se kokarda ispod petokrake). Tuda su prolazili drugi partizani. Izbija vrlo žestok verbalni sukob, te ovi drugi partizani pustiše narod kućama.
Upgant-Schott
Upgant-Šot je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Aurih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.874 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3452024.
Čanak
Povijest
Vrlo brzo dolaze treći partizani, pale dio sela, odvode taj dio naroda u logor u Gospić (pretežno žene i djecu) gdje na otvorenom logoru provode dvije godine. Streljanja, hajke i vješanja se nastavljaju i poslije završetka rata.
Upgant-Schott
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Aurih Upgant-Šot se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Aurih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 metara. Površina opštine iznosi 24,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.874 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 156 stanovnika/km².
Čanak
Povijest
Mnogi vidjevši da u Čancima, te u novonastaloj tazbini nema hljeba, odlaze na razne načine u tuđinu najviše  Australiju.
Poulsbo, Washington
Poulsbo je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.200 stanovnika.
Čanak
Povijest
U Čancima od 1.261 duša 1939. godine, ostalo je oko 300 duša koji su dočekali prve demokratske izbore i demokratski izabranu hrvatsku vlast 1990. godine.
No susjedi pravoslavci (rišćani) se ne slažu sa takvom «otadžbinom» i dižu bunu protiv Hrvatske državne vlasti. Čanak opet plaća ceh, ovaj put maksimalnu cijenu.
Za vrijeme Domovinskog rata uslijed srbijanske agresije i velikosrpske pobune, selo je teško stradalo. 10. prosinca 1991. su JNA i četnici zauzeli selo, a potom napravili pokolj, smaknuvši 7 civila, a nekim tijela do danas (travanj 2008.) se nije našlo. 12. prosinca 1991. su ga četnici zapalili i sravnili sa zemljom.
Spektakularno je izvršeno miniranje crkve. Najprije su ručnim bacačima uništili unikalni drveni oltar a poslije je unešena ogromna količina dinamita u crkvu i minirana. Drvene grede krovne konstrukcije i zvonika letjeli su preko stotinu metara po okolnim šljivarima a profesionalno razmješten eksploziv napravio je od kamenih zidova običnu hrpu kamenja.
Kosmos-2000
Kosmos-2000 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2000 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 10. februara 1989. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-2000 je bio satelit namijenjen za istraživanje prirodnih bogatstava Zemlje.
Čanak
Povijest
Danas nakon uspjelih akcija Čančani su se ponovno vratili u svoje domove.
Dakle njih ukupno - petnaestak.
Usmena predaja govori da je jedna od prvih ličkih osnovnih škola nastala u Čanku. General Luka je uživao velike privilegije kod cara Franje Josipa. Kad se u Lici pojavio Zeleni kadar to jest ajdučija po selima, po čitavoj Lici ljudima se kralo blago iz torova. Ljudi su ostajali bez ičega. General Luka je zamolio cara da zaštiti stanovništvo od ajdučije. Car je odmah naredio da se napravi zgrada u koju je, kad je bila gotova poslao 12 žandara. Žandari su dugo držali straže i štitili stanovništvo. Za to vrijeme su ubili dva ajduka. Poslije toga je prestala ajdučija i krađa.
Nakon toga žandari napuštaju Čanak. Zgrada je dugo godina bila prazna. Unuk poznatog Luke Šnjarića Mate bio je starješina sela, pa je zamolio Bečki dvor da se zgrada dodijeli za školu. To im je dvor odobrio, ali je bio problem što nisu imali učitelja. Mate je prepoznao jednog bistrog dečka Matu Golić koji je znao čitati i pisati, te ga je poslao na učiteljski kurs u Karlovac gdje je stekao diplomu lera. Vratio se u Čanak i odmah je počeo učiti đake. Učitelj Mate Golić je bio oženjen Jelom, nisu imali djece. Poslije njega škola nikad nije prestajala raditi do 1991. kad su je Četnici zapalili. Od tada na žalost u Čanku nema škole, a nema ni djece.
Na Istočnoj strani polja nalazi se pećina. Za sušnih godina ljudi su nosili vodu iz pećine. Govorili su da se unutra nalaze jezera većih dimenzija. S vremenom se taj ulaz u pećinu zatrpao pa je taj fenomen ostao neistražen do danas. Također je zagonetan ponor ispod Šnjarića, ponor na Popovoj bari, ponor u Lugu, Bunari u Torinama, Izvor u Ilkanovom dolu, Živilja u Dumanu. Ljudi pričaju da je Pećina rigala vodu koja je poplavila polje te odnijela konoplje, koje je voda izbacila na izvoru Gacke.
Valea Răchitei, Șopotu Nou
Valea Răchitei je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Șopotu Nou.
Los Guzmanes (razvrstavanje)
Los Guzmanes ima više značenja:
Valea Răchitei, Șopotu Nou
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 549 m.
Cunj
Cunj (tal. Zugni), naselje koje pripada Gradu Buzetu u Istarskoj županiji. Nalazi se na pola puta između Buzeta i Roča.
El Castaño (razvrstavanje)
El Castaño ima više značenja:
San José Tierra Blanca, La Trinitaria
San José Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 611 m.
Nikolaj Jacobsen
Nikolaj Bredahl Jacobsen (Viborg, 22. studenog 1971.) je bivši danski rukometaš i reprezentativac, bivši trener njemačkog kluba Rhein-Neckar Löwen te aktualni izbornik reprezentacije Danske. Visok 1.84 m, Jacobsen je tokom karijere predominantno igrao kao lijevo krilo te je, tokom svog boravka u njemačkom THW Kielu, postao jedan od najboljih igrača na toj poziciji.
Igračka karijera
Istovremeno uz klupske uspjehe, Jacobsen je ostvarivao i dobre nastupe za reprezentaciju. U kvalifikacijskoj utakmici za Svjetsko prvenstvo 1999. godine protiv Grčke, održanoj 27. rujna 1998. godine, Jacobsen je postigao 15 golova, ostvarivši tako novi nacionalni rekord; dotadašnji rekord bio je 14 golova, a zajedno su ga držali Flemming Hansen (postavljen 1971.) i Lars Christiansen (izjednačen 1998.). Godine 1999. ponovo je imenovan danskim rukometašem godine.
Prekretnica u njegovoj karijeri bila je prva utakmica njemačke Bundeslige sezone 2001./2002. protiv SG Wallau/Massenheima, tokom koje Jacobsen ozlijedio koljeno nakon sudara s protivničkim golmanom. Ozljeda mu se konstano vraćala i to mu je onemogućilo kontinuitet dobrih igara; naredne tri sezone, Jacobsen je odigrao samo 72 utakmice i postigao 331 gol. Ipak, unatoč tomu je pomogao Kielu u osvajanju još jednog njemačkog prvenstva te dva EHF Kupa. Kako se nikada nije uspio potpuno oporaviti od ozljede, Jacobsen je 2004. godine napustio Kiel i vratio se u Dansku, gdje je u Viborgu i BSV-u bio trener-igrač.
Los Gómez (razvrstavanje)
Los Gómez ima više značenja:
Nikolaj Jacobsen
Trenerska karijera
Po povratku u Dansku, Jacobsen je nastavio aktivno igrati rukomet u Viborgu, mada se postepeno posvećivao trenerskom poslu te je bio pomoćni trener-igrač Sørenu Hildebrandu, koji je na klupi Viborga naslijedio Ulrika Wilbeka. Godine 2007. prelazi u Bjerringbro-Silkeborg, gdje će tokom pet godina također biti pomoćni trene-igrač. Iako je klub ostvarivao solidne rezultate, Jacobsen se često sukobljavao s upravom oko principa vođenja momčadi te je čak razmišljao o prekidu trenerske karijere.
Ipak, 2012. godine prelazi u Aalborg Håndbold, gdje postaje glavni trener i osvaja naslov danskog prvaka u svojoj prvoj sezoni. Nakon ostvarenog drugog mjesta u narednoj sezoni, Jacobsen je objavio kako napušta Aalborg i postaje trener njemačkog kluba Rhein-Neckar Löwen. Tu je naslijedio bivšeg islandskog izbornika, Guðmundura Guðmundssona, koji je tada preuzeo klupu reprezentacije Danske. U prvoj sezoni, Jacobsen je s klubom osvojio drugo mjesto, dok je naredne sezone postao prvak; bio je to prvi naslov prvaka za Löwen, a ujedno i prvi put da je neki danski trener postao njemački prvak s klubom kojega je trenirao. Löwen je sljedeće sezone uspješno obranio titulu prvaka. Klub je vodio do 2019. godine.
Nakon što je Guðmundur Guðmundsson napusio dansku klupu kako bi postao izbornik Bahreina, Jacobsen je u ožujku 2017. godine imenovan njegovim nasljednikom i novim danskim izbornikom, zadržavši pritom svoj klupski angažman. Prvo veliko natjecanje na kojemu je sudjelovao bio je EHF Euro 2018. godine u Hrvatskoj.
Privatni život
Jacobsen je od 1999. godine u braku. Sa suprugom ima dvije kćeri i jednog sina.
NGC 2134
NGC 2134 je otvoreni skup u zviježđu Stolu.
Argine, Forlì-Cesena
Argine je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Rusk County, Wisconsin
je okrug u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 14.755, što je 592 (-3,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kolo (ansambl)
thumb|200px|Ansambl Kolo 2011 Kolo, ansambl narodnih igara i pesama Srbije, osnovan 15. V. 1948. u Beogradu (naziv Kolo dobio 1953), sastavljen je od profesionalnih igrača i muzičara. Svoj zadatak, umjetnički interpretirati nekad jugoslovenske, a danas uglavnom srpske narodne igre u zemlji i inostranstvu, ansambl vrlo uspješno ostvaruje na brojnim koncertima u Srbiji i u mnogim gradovima svih kontinenata. To mu je donijelo svjetski ugled, mnogobrojna priznanja i nagrade, među kojima su 3 prve nagrade na svjetskom takmičenju u Llangollenu (Velika Britanija, 1951), Orden za zasluge za narod sa zlatnom zvijezom (1968), Nagradu za najbolje muzičko-scensko ostvarenje u Beogradu (1978), Vukovu nagradu (1979) i dr. Danas je ansambl Kolo jedina ustanova u Srbiji u oblasti scensko-muzičkih djelatnosti koja čuva, njeguje i prezentira tradicionalnu umjetnost kroz igru, pjesmu, muziku i običaje.
Osnivač, prvi direktor, umjetnički rukovodilac i najplodniji koreograf bila je od 1948. do 1965. Olga Skovran, a nju su naslijedili 1966-1969. Dobrivoje Putnik, Dragomir Vuković od 1970. ..., sve do današnjeg direktora Radojice Kuzmanovića.
Među saradnicima istaknuli su se ugledni kompozitori Krešimir Baranović, Ljubomir Bošnjaković, Stevan Hristić, Mihovil Logar, Stanojlo Rajičić, Josip Slavenski, Mihailo Vukdragović, Milenko Živković i dr., a među koreografima Milica Ilijin, Ivan Ivančan, Iko Otrin, Mira Sanjina, A. Žic i dr.
Repertoar
Od osnivanja do danas ansambl Kolo istrajao je u nastojanju da narodnu igru podigne na nivo visoke umjetničke interpretacije. Programi ansambla Kolo u mnogome predstavljaju uzor, model scenskog etnoprikazivanja, objedinjujući osnovne vrijednosti tradicionalne kulture. U radi se uvijek polazilo od autentičnog stvaralaštva i izdvajalo se ono što je srž i jezgra narodne umjetnosti. Djela se obrađuju uz punu odgovornost prema narodnom stvaraocu i prilagođavaju scenskim uvjetima.
Kolo ima 80 zaposlenih s umjetničkim korpusom koji čini 65 umjetnika-izvođača U 55 godina rada repertoar ansambla Kolo obuhvatio je više od 120 koreografija, dok danas repertoar Kola obuhvata preko 40 koreografskih djela svih etnokoreoloških oblasti Srbije i Crne Gore, kao i oblasti s područja bivše Jugoslavije u kojima živi ili je živio srpski živalj (npr. Ciganska igra iz Vojvodine, Čobansko nadigravanje - trojno, Igre iz Kninske krajine, Igre iz Podgrmečja, Igre sa Stare planine, Splet igara iz Srbije, Srpske igre iz Prizrena, Svadbeni običaji iz sela Koretište, Šta se sjaji u Jovinom dvoru, Vesele šopske igre, ...). thumb|200px|Ansambl Kolo 2011 Repertoar obuhvaća:
Ansambl Kolo predstavlja i pokretni muzej. Oko 2.000 originalnih kostima neprocjenjive vrijednosti, od kojih pojedini datiraju iz 19. stoljeća, predstavljaju nacionalno blago.
Godine 2003. koncertima u zemlji i 20-odnevnim gostovanjem u Australiji (četvrtom po redu) obilježena je jubilarna, 55. umjetnička sezona (9 koncerata u Adelaideu, Canberri, Melbourneu Perthu i Sydneyu - u Sidnejskoj operi). Te godine ustanovljena je i "Nagrada za životno delo Ansambla Kolo". Prvi dobitnik te nagrade bila je živa legenda Kola, gospođa Živka Đurić. Ona je u Kolo došla 1949. godine i krupnim se slovima upisala u stranice bogate umjetničke tradicije Ansambla. Bila je solist-igrač i solist-pjevač, prva Srpkinja s prostora bivše Jugoslavije koja je pjevala na engleskoj televiziji BBC. U svojoj bogatoj karijeri izvela je više od 2.500 koncerata. Godine 1968. odlikovana je Ordenom zasluga za narod sa zlatnim vijence. centar|800px
Izvori:
Eksterni linkovi
Službene stranice Ansambla Kolo
Demond Wilson
Grady Demond Wilson (13. oktobar 1946 -) je američki glumac, književnik i pastor, najpoznatiji po ulozi mladog Lamonta Sanforda u popularnom televizijskom sitkomu Sanford and Son.
NGC 2135
NGC 2135 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
El Castillo (razvrstavanje)
El Castillo ima više značenja:
Caminada, Treviso
Caminada je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Al ‘Uqaydah as Suflá, Taiz
Al ‘Uqaydah as Suflá je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 683 m.
Hondroitin ABC lijaza
Termin  ima više značenja.
Cerro Prieto, Charcas
Cerro Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
El Gato 3ra. Sección, Tepezalá
'''El Gato 3ra. Sección''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Tepezalá.
Cerro Prieto, Charcas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2032 m.
El Gato 3ra. Sección, Tepezalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1956 m.
Tagliata, Bergamo
Tagliata je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Niall McGinn
Niall McGinn (Dungannon, 20. srpnja 1987.) je sjevernoirski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao krilo za škotski Aberdeen. Za reprezentaciju je debitirao 2008. godine, a sudjelovao je i na Euru 2016. godine.
Los Halcones (razvrstavanje)
Los Halcones ima više značenja:
The Time Trap
The Time Trap je 12. epizoda američke science fiction animirane TV-serije Zvjezdane staze premijerno prikazana 24. novembra 1973. Radnja prikazuje kako Enterprise prilikom istraživanja oblasti poznate po nestanku brodova završi u paralelnom univerzumu odakle se mora izvući uz pomoć Klingonaca čiji je brod u istoj nevolji.
Kenija
Kenija je država u istočnoj Africi. Na jugoistoku izlazi na Indijski ocean, na jugozapadu graniči s Tanzanijom, na zapadu s Ugandom, na sjeverozapadu sa Sudanom, na sjeveru s Etiopijom i na istoku sa Somalijom.
Geografija
Sever i istok Kenije zauzimaju sušne i polusušne zone ravnica i brežuljaka. Mala i nepravilno raspoređena količina oborina u ovoj rijetko naseljenoj regiji ne dozvoljava razvoj poljoprivrede.
Na jugozapadu se nalaze gorska područja s nadmorskim visinama iznad 1000 m (najviši vrh zemlje je ugasli vulkan Mount Kenya s 5199 m, druga najviša planina Afrike iza Kilimanjara) u kojima se nalazi većina plodne zemlje i koja su svojom umjerenom klimom u kolonijalnom razdoblju privukla europske naseljenike. Ovu planinsku zonu u smjeru sjever-jug presijeca istočni ogranak Velikog tektonskog jarka (Great Rift Valley) čije je dno pokriveno lancem jezera.
Na krajnjem jugozapadu Kenija izlazi na jezero Viktorija, po površini drugo najveće slatkovodno jezero na svijetu.
Kosmos-2002
Kosmos-2002 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2002 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 14. februara 1989. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Kenija
Historija
Njemačka je 1885. uspostavila protektorat nad Kenijom u sklopu svog preuzimanja obalnih teritorija sultana od Zanzibara, ali je ubrzo prepustila posjed Ujedinjenom Kraljevstvu. Britanska je vlada isprva bila nezainteresirana za razvoj kolonije, a starosjedilačka plemena pružala su novim osvajačima otpor koji je ugušen u nekoliko vojnih ekspedicija. Važnost Kenije porasla je nakon dovršetka željeznice između Mombase na obali Indijskog oceana i Kisumua na jezeru Viktorija 1903. kada su Britanci u koloniju pozvali bijele farmere i podijelili im zemlju. Iako je podijeljena zemlja bila uglavnom nenaseljena, bilo je slučajeva zauzimanja područja koja su afrički narodi smatrali svojima, što je kasnije postalo kamen smutnje u odnosima bijele i crne zajednice. Glavna je kultura na plantažama Europljana bila unosna kava.
U 20. stoljeću, a osobito nakon drugog svjetskog rata jačale su težnje afričkog stanovništva predvođenog predstavnicima najvećeg naroda Kikuyu za većim udjelom u upravljanju kolonijom. Prvi Afrikanci imenovani su u Zakonodavno vijeće Kenije 1944. (po tome prva među istočnoafričkim kolonijama). Godine 1952. radikalni Kikuyui su nizom terorističkih napada započeli pobunu Mau Mau. Britanska je vlada vojnim akcijama i mjerama preseljenja uspjela u sljedećih nekoliko godina ugušiti pobunu, ali proces političke emancipacije Afrikanaca nije zaustavljen pa su 1957. prvi put sudjelovali u izborima, 1960. dobili većinu u Zakonodavnom vijeću, a 1963. Kenija je postala neovisna.
Prvi predsjednik Kenije bio je borac za neovisnost Jomo Kenyatta. Njegova stranka Kenijska afrička nacionalna unija (KANU) uskoro je ostvarila potpunu dominaciju u vlasti i Kenija je krajem šezdesetih postala de facto jednopartijska država. Kenyatta je vladao čvrstom rukom, ali njegova umjerena gospodarska politika i dobri odnosi s državama Zapada omogućili su zemlji značajan gospodarski rast. Nakon Kenyattine smrti 1978. na čelo zemlje došao je Daniel arap Moi. Iako je ispočetka nastavio politiku svog prethodnika, ubrzo je postao autoritarniji i odlučniji u gušenju svake oporbe. Godine 1992. u Keniji su pod pritiskom zapadnih donatora i kreditora održani prvi višestranački izbori, na kojima su pobijedili Moi i KANU, a sličan je bio i ishod izbora 1997. Gospodarsko stanje se tijekom devedesetih pogoršavalo zbog smanjenja međunarodne pomoći i političke nestabilnosti s međuetničkim sukobima najbrojnijih Kikuyua i manjih naroda.
7. kolovoza kenijski glavni grad Nairobi bio je poprište krvavog terorističkog napada. U eksploziji autobombe razoreno je američko veleposlanstvo i obližnja poslovna zgrada te je ubijeno preko 200 ljudi (gotovo simultano dogodila se i jedna eksplozija u Tanzaniji). Za napade je bila odgovorna teroristička organizacija al-Qaida Osame bin Ladena
Izbori za predsjednika i parlament 2002. donijeli su kraj gotovo četrdesetogodišnje vladavine KANU-a. Pobijedila je oporbena Nacionalna koalicija duge (NARC), a njen kandidat Mwai Kibaki postao je predsjednik.
Stanovništvo
U Keniji živi oko 40 etničkih skupina čiji jezici pripadaju dvjema većim grupama: Bantu (najveći narodi Kikuyu, 22%, Luhya, 14% i Kamba, 11%) te nilsko-saharskoj (najveći narodi Luo, 13% i Kalenjin, 12%). Osim jezika pojedinih naroda govore se i svahili i engleski. U devedesetim godinama pojačali su se sukobi među narodima oko zemljišnih posjeda i neravnopravnosti u zapošljavanju.
Gospodarstvo
Najrazvijenije grane kenijskog gospodarstva su poljoprivreda i turizam. Izvozi se kava i čaj, a najveći izvor strane valute su turistički posjeti nacionalnim parkovima i rezervatima (najpoznatiji je Masai Mara koji graniči sa Serengetijem u Tanzaniji). U Nairobiju, koji je prometno i gospodarsko središte istočnoafričke regije, razvijen je i uslužni sektor.
BDP je u 2004. bio 1100 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Turizam
Kenija ima 7 nacionalnih parkova. među njima Tsavo najveći, najstariji. Nacionalni park Najrobi, blizu istoimenog glavnog grada, lako je pristupačan i zanimljiv za razgledanje.Ima oko 14000 grla. Nacionalni park jezera Nakuru štiti višemilijunsku populaciju flamingosa. Mnoge ekskurzije idu u nacionalni park Kilimandžaro ("krov Afrike"). Plaže na obalama Indijskog okeana pogodne su za razvoj kupališta.
Političko uređenje
Kenija je podeljena na osam administrativnih provincija: thumb
Lokalne vladine probleme pješavaju provinijalni činovnici, čije članove bira predsjednik.
Gradovi
Popis gradova u Keniji
Najveći gradovi u zemlji su Nairobi (2.750.561 stanovnika 2005.), luka Mombasa (799.727), Nakuru (259.934), Eldoret (218.472) i Kisumu (216.479).
Kosmos-2001
Kosmos-2001 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2001 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 14. februara 1989. Raketa-nosač Molnija je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1900 kilograma. Kosmos-2001 je bio satelit za rano upozoravanje na pojavu interkontinentalnih balističkih raketa.
Al-Dakak
Abu Ali al-Dakak (Abū ʿAlī al-Daqqāq), poznat kao asketa iz Nišapura, je bio iranski učitelj, pravnik, komentator Kurana i sufija, koji je živio tijekom 10. i 11. stoljeća. Prikupljao je Muhamedove izreke (hadise) od svojih savremenika. Bio je učitelj poznatog sufije Al-Qushayri-ja.
Garrison, Iowa
Garison je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 371 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 371 stanovnika, što je 42 (10,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Prescott, Washington
Prescott je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 318 stanovnika.
El Popoyote, San Pedro Huamelula
El Popoyote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Huamelula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Bay Port, Michigan
Bej Port je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 477.
Monte Grande, Salvador Escalante
Monte Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Salvador Escalante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1954 m.
El Catorce (razvrstavanje)
El Catorce ima više značenja:
Aljaški univerzitet u Anchorageu
Aljaški univerzitet u Anchorageu je jedan od tri četverogodišnja javna univerziteta u amerikčoj saveznoj državi Aljasci. Univerzitet je smješten u Anchorageu. Osnovan 1954., danas ga pohađa oko 16 500 studenata. Površina kampusa iznosi oko 140 hektara. Kada je osnovan 1954., današnji je univerzitet bio dvogodišnja institucija da bi 1976. konačno postao i četverogodišnja institucija nakon što je već 1969. počeo organizirati predavanja za više godine. 1987. godine univerzitet je spojen sa dvogodišnjim obrazovnim institucijama koji su postali izdvojeni kampusi čime je poprimio svoje današnje dimenzije. Od 2012. univerzitet je licenciran za dodjeljivanje doktorata.
Visuć
Visuć je selo udaljeno 7 km od Udbine, blizu Plitvičkih jezera i Zadra. Nalazi se na cca. 970 metara nadmorske visine, gdje se miješa više različitih klima. U selu se nalazi malo stanovnika, te su uglavnom starija populacija. Kraj obiluje gustim šumama hrasta, bukve i graba kao i nasadima lješnjaka. Selo je pogodno za uzgajanje malina, kupina, kupusa, mrkve i krumpira, a od stoke uzgajaju se koze, goveda i ovce.
NGC 2136
NGC 2136 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Farven
Farven je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Rotenburg (Vime). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 709 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3357014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotenburg (Vime) Farven se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Rotenburg (Vime). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 26 metara. Površina opštine iznosi 25,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 709 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 28 stanovnika/km².
Convento Bosco ai Frati, Firenze
Convento Bosco ai Frati je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Položaj LGBT osoba u Uzbekistanu
Istopolni odnosi između muškaraca su zabranjeni u Uzbekistanu članom 120 Krivičnog zakona 1994/95 (revidiran 2001), dok se ženska homoseksualnost ne pominje.
Convento Bosco ai Frati, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
Montemontanaro, Pesaro e Urbino
Montemontanaro je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
El Volantín, Talpa de Allende
El Volantín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Talpa de Allende.
Montemontanaro, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
El Volantín, Talpa de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1116 m.
Pedra Sciolta, Sassari
Pedra Sciolta je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Voksi
Vokalno-scenski sastav Voksi, sastav koji čine učenice Osnovne škole Tenja, poznat i izvan Hrvatske. Naziv ima množinski oblik i nastao je skraćivanjem izraza vokalno-scenski sastav.
U septembru 2005. "Voksi" su pretpremijerno izveli u Bujama za Dane grožđa novi mjuzikl Vrapci-gale.
Milan Nedić
Milan Nedić (Grocka, Beograd, 2. rujna 1878. – Beograd, 4. veljače 1946.) je bio srpski političar i general, bivši načelnik Generalštaba kraljevske Jugoslavenske vojske, najpoznatiji kao vođa marionetske vlade u Srbiji okupiranoj od strane Trećeg Reicha u Drugom svjetskom ratu.
General Nedić je služio Nemcima i svim snagama radio protiv ustanka u okupiranoj Srbiji. Zbog prekršaja zakletve i služenja okupatoru kralj ga je odbacio, a decembra 1941. je ražalovan.
Životopis
Nedić rođen je 2. septmbra 1878. godine u Grockoj od oca Đorđa, načelnika i majke Pelagije, učiteljice. Porijeklo obitelji Nedić je iz sela Zeoke kod Lazarevca, od braće Damjana i Gligorija Nedića. Majka Milana Nedića je unuka kneza Nikole Mihajlovića, Karađorđevog suborca. Gimnaziju je završio u Kragujevcu i 1895. upisao Nižu školu Vojne akademije. Godine 1904. je završio Višu školu Vojne Akademije, potom Generalštabnu pripremnu i stupio na dužnost u vojsci.
U čin majora je unaprijeđen 1910. Služio je tijekom Balkanskih ratova i primio je brojna odlikovanja i medalje za hrabrost. U čin potpukovnika je unaprijeđen 1913. godine.
Godine 1915., tijekom Prvog svjetskog rata je unaprijeđen u pukovnika i služio je u generalštabu kao najmlađi pukovnik u srpskoj vojsci. Tijekom srpskog povlačenja preko Crne Gore i Albanije od studenog 1915. do siječnja 1916., njegovi vojnici su čuvali odstupanje srpske vojske. Godine 1916. je imenovan za ordonans-časnika kralja Petra I. U rujnu 1918. zapovijedao je Pješačkom brigadom Timočke divizije prilikom proboja Solunskog fronta.
Jugoistočni aljaški univerzitet
Jugoistočni aljaški univerzitet je jedan od tri četverogodišnja javna univerziteta u amerikčoj saveznoj državi Aljasci. Univerzitet je smješten u Juneau, Ketchikanu i Sitki. Osnovan 1972., danas ga pohađa oko 2 800 studenata.
Milan Nedić
Životopis
Nakon rata, Nedić je nastavio služiti kao zapovjednik pješaštva, prije nego što je imenovan načelnikom štaba Četvrte i Treće vojne oblasti kao i zapovjednikom Dravske divizijske oblasti. U čin divizijskog generala je unaprijeđen 1923. i konačno u čin vojnog generala 1930. godine. Između 1934. i 1935. bio je načelnik Glavnog generalštaba jugoslavenske vojske.
Nedić je 1939. postavljen za Ministra vojske i mornarice Kraljevine Jugoslavije, ali ga je zbog otvorenog podržavanja Trećeg Reicha i Adolfa Hitlera, regent knez Pavle Karađorđević smijenio sa dužnosti 6. studenog 1940. godine.
Drugi svjetski rat
thumb|Nedićevi žandarmi vode Rome na pogubljenje.
Milan Nedić je u aprilskom ratu imao stotine hiljada vojnika kao komandant grupe armija, ali je kapitulirao prvog dana rata. Za vrijeme Travanjskog rata general Nedić zapovijedao je jedinicama Treće armije na prostoru Makedonije i pokušao je spriječiti dijelove 12. njemačke armije da prođu iz pravca Bugarske. Ta fronta je ubrzo probijena i Nedić se morao povući ka unutrašnjosti Srbije. U rasulu je bio jedan od rijetkih generala koji nije dospio u zarobljeništvo. Jugoslavenska vlada ga je 28. travnja 1941. proglasila odgovornim za raspad jugoslavenske odbrane u Makedoniji tijekom invazije sila Osovine.
Zapovjednik Wehrmachta Heinrich Danckelmann odlučio je povjeriti Nediću upravljanje okupiranom Srbijom, nakon što je Nedića predložila srpska aristokracija. Nedić je malo prije toga izgubio sina i trudnu snahu u eksploziji municije u Smedrevskoj tvrđavi, i nakon nekoliko odbijanja, prihvatio je mjesto predsjednika marionetske vlade, nazvane Vlada narodnoga spasa, 29. kolovoza 1941. Država nastala nakon tog događaja danas je poznata kao Nedićeva Srbija.
Do napada nacističke Njemačke na Sovjetski Savez u okupiranoj Srbiji je vladao mir, što je omogućilo primanje velikog broja izbjeglica, uglavnom srpskog porijekla, ali također i mnogo Slovenaca, koje su Nemci planski raseljavali na istok. Često se precenjuje uloga koju je Nedić imao u prihvatu izbeglica. Iz nemačkih izvora se vidi da su Nemci zahtevali da se prognani Srbi prihvate. Nemci su prihvatom izbeglica sprečavali razvoj ustanka u NDH, jer su Srbi, umesto bekstva u šume i planine, dolazili u Srbiju, pod kontrolu vlasti.
Dana 1. rujna 1941. Nedić je održao govor na Radio Beogradu, gdje je objavio svoju namjeru da "sačuva srž srpskog naroda", prihvaćajući okupaciju i radeći za Nijemce. Neposredno po stupanju na dužnost, Nedićeva vlada je donela prvu meru protiv komunista u vidu Uredbe o prekim sudovima kojom su po kratkom postupku osuđivani na smrt. Tim činom započela je Nedićeva strahovlada (uz pomoć Nijemaca) u Srbiji. Također je govorio protiv organiziranja otpora okupatorskim snagama. Nedićevu kolaboraciju osudili su partizani, kraljevska izbeglička vlada, pa i Draža Mihailović uprkos prikrivenoj saradnji sa njim.
Uz pomoć Wermachta, Nedić je pokraj 1941. uspio pacifikovati Srbiju i prisiliti na povlačenje komunističke partizanske odrede i one četnike koji se nisu složili da surađuju sa Nijemcima. Preostalim četničkim odredima u Srbiji je dozvolio legalizaciju, tj. stavljanje pod njegovu komandu. Krajem 1941. godine i Bugari su ušli u prostor Nedićeve Srbije, pod operativnim nadzorom Nemaca, iako se Nedić zaricao da će izvršiti samoubistvo ako do toga dođe.
right|thumb|Uhapšeni [[Jevreji u Beogradu, aprila 1941.]]
U provođenju holokausta u Srbiji je ključnu ulogu imala kvislinška Nedićeva vlada, čija je policija i žandarmerija svojski pomagala nacistima. U duhu nacionalsocijalizma, Nedićeva vlada je svojim dekretima prvo sprovela odluke okupacionih vlasti o gubljenju prava na rad Jevreja i Roma. Uredbama Nedićeve vlade je zabranjeno “Jevrejima i Ciganima” da rade u državnim službama, da budu studenti Univerziteta, da učestvuju u Nacionalnoj službi rada za obnovu Srbije, a sva njihova imovina proglašena je vlasništvom Srbije bez naknade. U kolovozu 1942. Nijemci su objavili da je Srbija očišćena od Židova. Šef okupacione vojne uprave dr Harald Turner je 28. marta 1942. zabeležio: „Gospodin Nedić će moći da prisvoji istorijsku zaslugu da je za vreme njegove vladavine jevrejsko pitanje u Srbiji u potpunosti rešeno”. Ukupan broj stradalih srpskih Jevreja bliži se procentu od devedeset odsto.
Tijekom rata više od 200.000 ljudi je umrlo u Srbiji zbog rata: 67.000 partizana, 70.000 ljudi u njemačkim koncentracionim logorima i odmazdama, koje su zahtijevale 100 ubijenih Srba za jednog ubijenog njemačkog vojnika. Prema Nikoli Živkoviću, tijekom Nedićeve uprave u Drugom svjetskom ratu, 6.478 biblioteka, 1.670 škola, 30 fakulteta, 19 muzeja, 7 kazališta, 52 pravoslavne crkve i manastira, 216 džamija, 63 sinagoge i više od 60 raznih naučnih institucija je uništeno ili opljačkano.
Posleratni period
Dana 4. listopada 1944., Nedićeva vlada je raspuštena, a on je 6. listopada, zajedno sa većinom svojih ministara, prebačen, po odluci Nijemaca, iz Beograda u austrijski grad Kitzbühel. Kitzbühel je bilo mjesto gdje su bile smještene sve vlade čije su zemlje Nijemci okupirali. Britanske snage su ga predale jugoslavenskim partizanskim snagama 1. siječnja 1946. godine.
Nedić je zatvoren u Beogradu, i redovno ga je saslušavao major Mile Milatović. Beogradske novine su 5. veljače 1946. objavile vijest da je Milan Nedić počinio samoubojstvo skočivši kroz prozor dok čuvari nisu pazili.
Dela
Milan Nedić je za života objavio svoje tri knjige:
Valea Sării, Valea Sării
Valea Sării je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Valea Sării.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 545 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Los Hernández (razvrstavanje)
Los Hernández ima više značenja: