cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Čeda Milosavljević
Biografija
Zajedno sa Rađevačkom četom učestvovao je 7. jula 1941. godine u Beloj Crkvi, kod Krupnja, u prvoj ustaničkoj akciji u Srbiji. U četi je najpre bio član vojno-političkog rukovodstva i sekretar partijske ćelije. Septembra 1941. godine postavljen je za političkog komesara Rađevačkog partizanskog bataljona, koji se takođe nalazio u sastavu Valjevskog partizanskog odreda.
U borbi protiv Nemaca, kod Ljubovije, bio je teško ranjen i prenesen u partizansku bolnicu u Užicu. Krajem novembra 1941. godine, dok su se Nemci nadirali ka Užicu, partizanska bolnica je evakuisana na Zlatibor. Pripadnici nemačke 342. pešadijske divizije, su 30. novembra zarobili oko 150 partizanskih ranjenika, među kojima se nalazio i Miša, i sve ih pobili.
Jula 1951. godine, povodom obeležavanja desetogdišnjice Dana ustanka naroda Srbije, u Beloj Crkvi mu je podignut spomenik, rad vajara Stevana Bodnarova.
Novo Selo (Kočani)
Novo Selo je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Novo Selo je u sastavu opštine Kočani.
Prirodni uslovi
Novo Selo je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 25 kilometara severno.
Naselje Novo Selo se nalazi u istorijskoj oblasti Osogovo, na južnim visovima Osogovske planina. Podno naselja teče Crna reka, sastavnica Orizarske reke. Nadmorska visina naselja je približno 1.060 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Novo Selo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 15 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Biohanin A
Biohanin A je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 284,263 Da.
San José de Cervera, Guanajuato
San José de Cervera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1629 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
Solent
Solent je tjesnac La Mancha između Britanskog kopna (Grofovija Hampshire) i sjeverozapadne obale Otoka Wight.
Geografske karakteristike
Tjesnac je dug nekih 24 km, proteže se od skupine kamenih hridi Needles koja leži zapadno od Otoka Wight do Estuarija Southampton na istoku. Solent je širok između 3 - 6 km
Estuarij Southampton koristi se kao luka grada Southamptona
Tjesnac je potopljena kotlina nekadašnjeg toka rijeke Frome, koja danas teče prema istoku u Poole Harbour.
Prije kraja posljednjeg Iedenog doba britansko kopno protezalo se je do Otoka Wight, pa je Frome, pokupljao sve veće rijeke u tom kraju od Stoura, Testa do Itchena i tekao sve do Otoka Wight gdje je imao ušće u La Manche.
Istočno od Solent leži dio tjesnaca - Spithead, to je potopljeni istočni dio iste kotline, koji pruža sigurniji pristup southamptonskoj luci većim brodovima. Jednoličnost niske obale kopna razbijaju je estuariji rijeka Beaulieu i Lym; dok puno strmije obale Otoka Wight, razbijaju estuariji rijeka Medine, Caul Bourne i Yar.
Nasuprot Needlesa duž kopna, proteže se u dužinu od nekih 3.2 km šljunčana obala, na čijem kraju stoji zamak Hurst iz 16. vijeka. Na samom ušću Estuarija Southampton leži tudorovska fortifikacija - Calshot.
Tjesnac Solent je poprište brojnih jedriličarskih regata, koje najčešće kreću iz luke Cowes na Otoku Wight, a i Spithead je poznat po brojnim pomorskim smotrama brodova.
Reteče
Reteče je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Reteče se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 368 stanovnika.
Il Ponte, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Gaushorn
Gaushorn je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 208 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051035.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Gaushorn se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 58 metara. Površina opštine iznosi 6,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 208 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
Coarnele Caprei, Coarnele Caprei
Coarnele Caprei je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Coarnele Caprei.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Ninguno, Deportivo Oxford, Puente de Ixtla
Ninguno, Deportivo Oxford je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Puente de Ixtla.
Bath
Bath je grad u županiji Somerset na jugozapadu Engleske. Nalazi se 156 km zapadno od Londona i 21 km jugoistočno od Bristola. Bath je glavno središte upravnog Unitarnog tijela (Unitary authority) oblasti Bath and East Somerset North (B & NES).
Ninguno, Deportivo Oxford, Puente de Ixtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 979 m.
Bath
Grad Bath je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi 1987. god. U gradu se nalaze razna kazališta, muzeji i ostale kulturne i sportske lokacije, koje su učinile da postane glavno središte za turizam s preko milijun noćenja i 3,8 milijuna posjetitelja svake godine. Grad ima dva sveučilišta i nekoliko škola i fakulteta. Tu je i veliki uslužni sektor, a raste i broj informacijskih i komunikacijskih tehnologija, kreativne industrije, te pružanje usluga zapošljavanja za stanovništvo Batha i okolnih područja. mini|lijevo| Rimsko kupatilo
La Cañada, San Miguel Totolapan
La Cañada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Bath
Povijest
mini|lijevo| Kraljevski polumjesec Grad je prvi put osnovan kao rimske toplice latinskog imena Aquae Sulis ("vode Sulisa") 43. god., iako usmena tradicija sugerira da su tplice postojale i prije toga. Rimljani su sagradili kupke i rimski hram na okolnim brdima Batha u dolini rijeke Avon oko toplih vrela, koje su jedini takav prirodni izvor Velikoj Britaniji. [4]. Edgar I. Miroljubivi je okrunjen za kralja Engleske u Opatiji Bath 973. god. Mnogo godina kasnije, Bath je postao popularan kao odmaralište s toplicama (Spa resort) u georgijanskom dobu što je dovelo do velike ekspanzije neoklasicističke arhitekture od plavog Bath kamena u paladijanskom stilu.
El Siloe, Chihuahua
El Siloe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1529 m.
Bath
Povijest
Kraljevskom poveljom mu je kraljica Elizabeta I. 1590. god. dodijelila status grada, a 1889. god. postao je središte općine čime je ostvario administrativnu neovisnost od županijskog središta, Somerseta. Grad je postao dijelom županije Avona po njenom osnutku 1974. god., ali je od 1996, kada je Avon ukinut, Bath je postao upravno središte pokrajine.
Znamenitosti
Sve značajne faze engleske povijesti su zastupljeni u gradu, od Rimskih termi (uključujući i stariju keltsku prisutnost), preko srednjovjekovne Opatije Bath i "Kraljesvkog polumjeseca" (Royal Crescent) iz 18. st., do terma Bath Spa iz 2000. god.
Rimski arheološki lokalitet se nalazi 6 m ispod nivoa današnjeg grada, a oko izvora toplica nalaze se ostaci rimskih termi, do vrha stupova, ostalo iznad je kasnija nadgradnja.
Opatija Bath je normanska crkva izgrađena na starijim temeljima i obnovljena u engleskom gotičkom stilu u 16. st. s lepezastim svodom.
Bath je postao vodeći centar mondenog života u Engleskoj tijekom 18. stoljeća. Tada je izgrađeno Kraljevsko kazalište u Bathu, kao i bitan arhitektonski razvoj, kao što su Lansdownov polumjesec, Kraljevski polumjesec (Royal Crescent), Circus i Pulteneyev most. Većina građevina je od posebnog plavog Bath kamena i u paladijevskom stilu neoklasicizma.
Od 2006. god., otvaranjem terma Bath Spa, grad je pokušao iskoristiti svoju povijesnu poziciju kao jedini grad u Velikoj Britaniji koji nudi posjetiteljima priliku da se okupaju u prirodno grijanoj izvorskoj vodi.
Kultura i turizam
U gradu se nalaze Umjetnička galerija Victoria, Muzej istočnoazijske umjetnosti, i Muzej umjetnosti Holburne, te brojne komercijalne umjetničke galerije i antikvarnice, kao i brojni muzeji, među kojima i Poštanski muzej, Modni muzej, Centar Jane Austen, Herschelov muzej astronomije i Rimske kupke.
Povijest grada je prikazana u Zgradi Bath zbirke koja se nalazi u zgradi koja je izgrađena 1765. god. kao Prezbiterijanska crkva sv. Trojstva.
Veličina turizma ogleda se u gotovo 300 mjesta smještaja, uključujući više od 80 hotela s više od 180 pansiona, od kojih se mnogi nalaze u georgijanskim zgradama. Dva hotela imaj ocjenu 5 zvjezdica. Grad također ima oko 100 restorana, te podjednak broj kafea i barova. Nekoliko tvrtki nude autobusne ture po gradu s otvorenim krovom, kao i izlete pješice na rijeku.
Gradovi prijatelji
Bath je zbratimljen s gradovima:
La Cañada, San Miguel Totolapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1359 m.
Acoyotipan, Huejutla de Reyes
Acoyotipan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
Doganica
Doganica (Доганица) je naselje u Srbiji u opštini Bosilegrad u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 50 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 80 stanovnika).
Demografija
U naselju Doganica živi 44 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,6 godina (44,0 kod muškaraca i 52,7 kod žena). U naselju ima 23 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,17.
Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Bugarima (prema popisu iz 2002. godine).
West Bridgford
West Bridgford (čita se Vest Bridžford) je grad od 43,395 stanovnika u sredini Engleske.
On je i administrativni centar (county town) Grofovije Nottinghamshire.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti grada su parohijska crkva iz 14. vijeka, i stadion za kriket - Trent Bridge.
Privreda
West Bridgford ima nešto lake industrije.
Yohl Ik'nal
Yohl Ik'nal, Ix Yohl Ik'nal ili Ol Ik'nal (? – 7. novembar 604) je bila vladarica majanskog grada Palenque, koja je vladala od 21. decembra 583 do smrti 604, u doba mezoameričkog klasičnog perioda. Ime joj znači Srce vjetrovitog mjesta, a poznata je kao baka K'inich Janaab' Pakala, najvećeg kralja Palenqeuea. Bila je potomak K'uk' B'alama I, osnivača vladarske dinastije Palenqeua a an prijestolje došla nekoliko mjeeci nakon smrti njenog prethodnika Kan B'alama I. Bila je prva žena-vladar u pisanoj historiji Maja i jedna od rijetkih vladarica u historiji Maja koja je nosila punu vladarsku titulu. Historičari pretpostavljaju da je na prijestolje došla u izvanrednim i neobičnim okolnostima, detalji o kojima, međutim, nisu sačuvani. Bila je jedina žena koja je vladala Palenqueom te najvjerojatnije bila sestra ili, vjerojatnije, kćer Kan B'alama, koji iza sebe nije ostavio muškog nasljednika.
Za vrijeme vladavine Ix Yohl Ik'nal, Palenque je teško poražen od Calakmula, jedne od dviju majanskih sila u klasičnom periodu. Bitka se odigrala 23. aprila 599. godine, ali je Ix Yohl Ik'nal vladala još nekoliko godina i umrla 604. Palenque je nakon poraza sačuvao političku nezavisnost, ali je Ix Yohl Ik'nal vjerojatno morala plaćati danak Calakmulu. Postoje indicije da su se ili Ix Yohl Ik'nal ili njen nasljednik uspješno pobunili protiv Calakmulove hegemonije prije 611.
Arheologinja Merle Greene Robertson je sugerirala da grob unutar Temple XX u Palenqueu pripada kraljici Ix Yohl Ik'nal. Bila je dovoljno važna da se dva puta prikazala na sarkofagu njenog unuka K'inich Janaab' Pakala i prikazana na štukou zida njegove grobnice.
Domovinski rat
Domovinski rat ima više značenja:
Neokazi
Neokazi su naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Neokazi su u sastavu opštine Probištip.
Prirodni uslovi
Neokazi su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Probištipa, naselje je udaljeno 3 kilometara južno.
Naselje Neokazi se nalazi u istorijskoj oblasti Zletovo, u središtu Zletovske kotline. Zapadno od naselja izdižu se prva brda planine Mangovice. Nadmorska visina naselja je približno 450 metara. Istočno od naselja teče Zletovska reka donjim delom svog toka.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Neokazi su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 95 stanovnika.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Kasnoantička bazilika u Vrbi, Glamoč
Kasnoantička bazilika u Vrbi, nalazi se na podrušju opštine Glamoč, Bosna i Hercegovina. Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 21. do 24. novembra 2011. godine, bazilika je proglašena za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući) i Ljiljana Ševo.
Današnje naselje Vrba leži na diluvijalnoj terasi Borak, na cesti Glamoč-Livno, nekih pet do šest kilometara jugoistočno od Glamoča. Na istom mjestu nalazilo se rimsko naselje Salvium, municipalni centar, po kojem se nazivao i njegov teritorij. Grad je postepeno prihvatao rimska obilježja (groblje, hram rimskim bogovima), a svakako i tabernu (gostionica) pored puta koji je prolazio zapadnom stranom puta.
Arheologija
Salvium je istraživao Ivo Bojanovski od 1974. do 1976. godine u tri kampanje. Svi fragmenti bili su predani u Centar za zaštitu spomen - obilježja „Ivo Lola Ribar “u Glamoču. Nakon istraživanja sve je bilo pripremljeno za konzervaciju, ali zbog imovinsko-pravnih odnosa do konzervacije nije došlo. O konzervaciji se vodilo računa i tokom arheoloških iskopavanja, tako da nisu obrušavani zidovi i podovi, osim najnužnijeg. Iz istih razloga iz zidova nisu vađeni manji arhitektonski fragmenti. Zbog istih razloga ostala je neistražena i masovna grobnica kod zapadnog ulaza u baziliku.
Stari bogovi propadaju sa hristijanizacijom koja ovdje počinje u 4. stoljeću, a prvi hramovi su podignuti u 5. i početkom 6. stoljeća. Na saboru u Saloni 533. ovo je područje priključeno biskupiji u Kninu.
Opis
Bazilika u Vrbi spada među veće objekte ove vrste na području BiH (28,50 x 19,10 m). Tipološki pripada tzv. bosanskom tipu crkvene građevine. Takvih crkava bilo je i na velikim zadinarskim (kraškim) poljima. Kasnoantičke bazilike u Bosni i Hercegovini imaju nekoliko zajedničkih osobina, koje se mogu smatrati i tipičnima. Sve su relativno manjih dimenzija, gotovo kvadratične, s nizom pobočnih prostorija, tako da je prostor za vjernike bio manji.
Građene su uglavnom neuredno, od spolija sa starijih građevina i poganskih nadgrobnih spomenika. Bile su obično orjentirane u pravcu istok-zapad. Tlocrti ovih bazilika niti u jednom slučaju ne pokazuju pravilnost.
Bazilika u Vrbi je bila dvoranska crkva, po dubini podijeljena u tri dijela: narteks, naos i prezbiterij, odnosno sanktuarij, koji se na istočnoj strani završavao polukružnom apsidom. Na sjevernoj strani bile su smještene pomoćne prostorije, među kojima i krstionica s izdignutom „kamenicom“ za krštavanje, dimenzija 1,60x1,20 m.
Po relativno skromnim ulomcima arhitektonske plastike, bazilika je bila siromašno opremljena kamenim namještajem. Iskopan je veći broj ulomaka od miljevine, za koje se može pretpostaviti da su pripadali opremi same bazilike. Među njima je osam fragmenata ukrašenih znakom latinskog križa (crux capitata), više većih i manjih segmenata od stubova raznih promjera (16,18 i 20 cm), ulomci pragova, konzola, doprozornika i drugih elemenata. Također, nađeno je sedam ulomaka oltarne menze i više fragmenata njenih nogara, među kojima su bile tri s neobičnim geometrijskim ornamentom po cijeloj površini.
Zidana grobnica nalazila se u jednoj od sjevernih prostorija. Raka je bila oblika sanduka, koji je sa sve četiri strane bio obložen dobro obrađenim pločama, debljine 9 cm. Na kraćim stranama ploče su bile utorene u one koje su pokrivale duže strane. Pod je također bio pokriven pločama, a pod glavom i nogama pokojnika nađeni su kameni „jastuci“ kao oslonac istih. Dužina grobnice iznosila je 2,00, širina 0,50 i dubina 0,735 metara. U njoj je bila pokopana samo jedna osoba. Uz skelet je nađena samo jedna fibula s povijenom nogom, i to u visini desnog ramena pokojnika.
Hindukuš
mini|250px| Karta Hindukuša Hindukuš (Hindu-Kuš, Hindu Kush, Hindu Kush, Hindoo Koosh ili Hindukush, perzijski: هندوکش) je planinski lanac u Afganistanu, djelomično i u sjevernoj regiji u Pakistanu. Nastavlja se na zapadne krajeve masiva Pamir, lanca Karakorum, te Himalaja. Planinski lanac razdvaja tokove rijeka Kabul i Helmand od rijeke Abudarja.
Planine
Planine Hindukuša snizuju se kako se protežu prema zapadu: središnji dio u blizini Kabula visok je od 4500 do 6000 metara; zapadnije visine su od 3500 do 4000 metara. Prosječna visina za Hindu Kush je 4500 metara.
Rijeke koje izviru u planinskom sustavu su Helmand, Hari-Rud i Kabul. Planine ispresjecaju visoki planinski prijelazi ("kotali"), strateški važna mreža za promet karavana. Najvažniji planinski prijelaz je Kotal-e Salang (3,878 m); povezuje Kabul i točke na sjeveru s južnim u Afganistanu.
Istočni Hindukuš
Istočni lanac Hindukuša, poznati kao i niski Hindukuš, nalazi se većim dijelom u sjevernom Pakistanu i manjim dijelom u Afganistanu. U distriktu Čitral u Pakistanu nalaze se najviši vrhovi Hindukuša (Tirič-Mir, Nošak, i Istoro-Nal), masivni ledenjaci i brojni prijelazi.
Yerba Santa, Santo Domingo Petapa
Yerba Santa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Petapa.
Serrapero II, Ragusa
Serrapero II je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Mathew St. Patrick
Mathew St. Patrick (17. mart 1968 -) je američki glumac, najpoznatiji po ulozi Keitha Charlesa u TV-seriji Six Feet Under.
Serrapero II, Ragusa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Yerba Santa, Santo Domingo Petapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 459 m.
Pamir
mini|desno|250px|Topografska karta Pamira mini|desno|250px|Administrativna podjela Pamira mini|desno|250px|Etnička karta Pamira mini|desno|250px|Zaštićena područja na Pamiru Pamir je planinski masiv koji se nalazi na sjecištu planinskih lanaca Tanšan, Karakorum, Kunlun i Hindukuš. Većina planina nalazi se u Tadžikistanu. Dijelovi Pamira prositiru se i u državama: Kirgistan, Afganistan i Pakistan. Wakhan koridor prolazi kroz Pamir.
Broadway, New Jersey
Brodvej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 244.
Pamir
Ekonomija
Ugljen se kopa na zapadnom dijelu, dok je u ostatku planinske regije glavni izvor zarade uzgajanje ovaca.
Prijevoz
Masivom prolazi Pamirski autoput, drugi najviši put svijeta, nakon Karakorumskog autoputa. Pamirski autoput povezuje Dušanbe u Tadžikistanu i Oš u Kirgistanu te predstavlja glavnu liniju snadbijevanja ove izolirane regije.
Valperosa, Asti
Valperosa je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
Cozumel, Tempoal
Cozumel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Corcelles
Korsel je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 207, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km².
Frassignoni, Pistoia
Frassignoni je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 748 m.
Rovte v Selški dolini
Rovte v Selški dolini je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Rovte v Selški dolini se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 54 stanovnika.
Pierceton, Indiana
Pirston je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.015, što je 320 (46,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mursko Središće
Mursko Središće (mađ.: Muraszerdahely) je grad u Hrvatskoj. Mursko Središće je povezano prometnicama prema Čakovcu, Podturnu i prema Sv. Martinu na Muri te graničnom prijelazu prema Sloveniji.
Gradska naselja
Grad se sastoji od 5 naselja (stanje 2006), a to su: Hlapičina, Križovec, Mursko Središće, Peklenica i Štrukovec.
Zemljopis
Mursko Središće je najsjeverniji grad u Hrvatskoj smješten na 46* 30' i 49 sjeverne zemljopisne širine i 16* 26' i 38 istočne zemljopisne dužine, na nadmorskoj visini od 160 m. Susjedne općine su Podturen, Sveti Martin na Muri, Selnica, Vratišinec i grad Čakovec u Republici Hrvatskoj te grad Lendava u Republici Sloveniji.
Promet
Mursko Središće je prometno jako opterećeno jer se u samom centru nalazi granica sa Slovenijom, time je i promet, pogotovo ljeti kad navale strani turisti, opterećen. Traži se već duže vrijeme rješenje koje bi promet kroz Mursko Središće reduciralo, a najbolje rješenje bi bilo još jedan granični prijelaz koji bi riješio problem Murskog Središća.
Podturen koji je udaljen 10 km bi bio idealan granični prijelaz po tome jer graniči sa Slovenijom i Mađarskom te se može lakše doći do dogovora sa Slovencima ili Mađarima. O toj se temi već raspravljala u Budimpešti i u Hrvatskoj Vladi. thumb|250px|Most na [[Mura|Muri i šetnica u Murskom Središću]]
Stanovništvo
Grad Mursko Središće zauzima površinu od 34 kvadratnih kilometara. Na njegovom području su još mjesta Štrukovec, Hlapičina, Peklenica i Križovec (također pripadaju Upravi Murskog Središća). Na tom području živi više od 7200 stanovnika. Gustoća stanovnika je 214 stanovnika na kilometar kvadratni.
Uprava
Mursko Središće postalo je grad 22. ožujka 1997. godine.
Povijest
Mursko Središće se već uz Prelog, Čakovec, Nedelišće, Štrigovu i Podturen već 1638.-1698. god. ubraja među 6 gradskih naselja u Međimurju.
Kao važno trgovište spominje se 1477. godine. Ne zna se kakvo je zlo zadesilo mjesto 1501. godine, jer se do tada još mjesto spominje kao župa, a kasnije se pripojava župi Selnica. Godine 1650. mjesto ima naziv Mura Zerdahel. U kanonskim vizitacijama 1660. godine spominje se da je u mjestu kapela svetog Martina, da bi se 1716. g. prvi put spominjala kapela sv. Ladislava. Veću obnovu ta je kapela doživjela 1820. godine, kao župna crkva Marije Kraljice i Svetog Ladislava. Isprva je to bila građevina u gotskom stilu, uz Muru, no stradala je u poplavi 1690., pa je izgrađena nova, na uzvisini (uz cestu prema Sv. Martinu).
Početkom prošlog stoljeća Mursko Središće se naglo razvija zahvaljujući cesti i željezničkoj pruzi Čakovec - Lendava, izgrađenoj 1889. godine, ali i eksploataciji nafte: već 1850. počinje eksploatacija u obližnjoj Selnici i Peklenici. To je pospješilo i izgradnju naftovoda Selnica - Mursko Središće 1901. godine, prvog u ovom dijelu Europe.
Nakon 1. svjetskog rata počinje eksploatacija ugljena. Isprva je to bilo u Peklenici, a onda i na području Murskog Središća. 1925. započeli su radovi na otvaranju prve jame u Međimurju - Hrastinka 1. Rudari su bili dovedeni iz Slovenije. Iskorištavanjem ugljena bavilo se poduzeće "Kraljić i Majhen" koje je 1946. godine prešlo pod državnu upravu kada su osnovani "Međimurski ugljenokopi". Od osnivanja do zatvaranja 1972. godine iskopano je 4.593.961 tona ugljena ili prosječno 157.626 tona godišnje. Tijekom svoga postojanja rudnici su bili nositelji gospodarskog razvitka ne samo Murskog Središća, nego i ovog dijela Međimurja. Danas su od rudnika ostali navozi jalovine - "halde", spomenik rudaru u centru mjesta, te ime nogometnom klubu - Rudar, dok se jedan noćni klub naziva upravo Jama.
Gospodarstvo
Od gospodarskih djelatnosti najznačajnija je industrija. Dominantne industrijske grane ovog područja su: tekstilna industrija, graditeljstvo i ugostiteljstvo. Najveći broj radno sposobnog stanovništva odlazi u Čakovec, koji je središte razvoja industrije i gospodarstva.
Prometni sustav našeg područja spada u dio glavne cestovne mreže Međimurja, a okosnica mu je državna cesta 209 Varaždin-Nedelišće-Čakovec-Šenkovec-Mursko Središće.
Sljedeća po važnosti je županijska cesta Ž2003 GP Bukovje-Sv. Martin na Muri-Mursko Središće-Podturen, tzv. "Murska magistrala", koja povezuje naselja Murskog područja. Spomenute ceste se u zadnjih nekoliko godina obnavljaju, proširuju i uređuju te se pokušava uspostaviti optimalni uvjeti prometa.
Opskrba plinom je na području Međimurja veoma razvijena. Zanimljiv je podatak da je prvo plinificirano naselje u Međimurju bio grad Mursko Središće koji je imao distribuciju plina za 600 domaćinstava još 1956 godine. Vodo-opskrbna i kanalizacijska mreža je razvijena u svim naseljima, s time da su u nekim naseljima mjesni vodoopskrbni sustavi. Postoji tendencija proširivanja i obnove dotrajalih vodova. Elektro-opskrba je također veoma razvijena. Opskrbna mreža je pretežno zračna a na dijelovima i podzemna. Odvoz otpada je riješen na razini lokalne samouprave, te svaka od općina ima uređenu sanitarnu deponiju na svom području, s time da je u planu zatvaranje istih te otvaranje centralne deponije za cijelu županiju.
Spomenici i znamenitosti
Župna crkva sv. Ladislava i Marije kraljice
Luftwaffe
Luftwaffe (Zračno oružje doslovno prevedeno sa njemačkog) bilo je ime za ratno zrakoplovnu granu Wehrmachta (oružane snage Nacističke Njemačke) od maja 1935. do 9. maja 1945.
Osnivanje Luftwaffe
Luftwaffe (ili Ratno zrakoplovstvo), službeno je osnovan u maju 1935., nakon donošenja Zakona o obnovi nacionalnih snaga obrane. Ovaj zakon omogućio je postojanje njemačke kopnene vojske, mornarice i Ratno zrakoplovstvo, ono što je u suštini bio zabranjeno nakon Prvog svjetskog rata.
Nakon poraza u Prvog svjetskog rata, Versajski sporazum iz 1919. nametnuo je stroga ograničenja Weimarskoj Republici nasljednici Njemačkog Carstva. On je dozvoljavao samo malu obrambenu armiju poznatu kao Reichswehr. Veličinu i sastav Reichswehra strogo su kontrolirali saveznici u nadi da će tako spriječiti mogući njemački revanš. Reichswehr je smio imati samo 100 000 vojnika, podijeljena između dva vida vojske, kopnene vojske - Reichsheer, i male mornarice - Reichsmarine. Versajski sporazum nije predviđao nikakvo Ratno zrakoplovstvo.
Kad je 1933., nacionalsocijalistička njemačka radnička partija (NSDAP) pobijedila na izborima, rođen je Treći reich. Dvije godine kasnije - 1935. Versajski sporazum je odbačen, pa je Reichswehr postao Wehrmacht, koji je imao tri vida vojske; Heer, Kriegsmarine i novorođenu - Luftwaffe.
Razvoj
thumb|left|260px|Komandant Luftwaffe [[Hermann Göring u vrijeme hapšenja 1945.]] Iako je službeno osnovana 1935., Luftwaffe je potajno postojala, praktički od dana kad je zabranjena Versajskim sporazumom. U početku su to bile Dobrovoljačke letačke jedinice koje su se koristile jedrilicama i balonima, koje su tražile svakojake načine da zaobiđu stroga ograničenja Versaillesa. Jedno vrijeme su njihovi piloti tajno odlazili u Sovjetski savez na letačku obuku. Istovremeno su se osnivale brojne organizacije (koje su se formalno bavile nečim benignim), a po tvornicama i univerzitetima tajni razvojni odjeli, koji su radili na razvoju i formiranju buduće avijacije.
Najveći dio Luftwaffe bile su letačke jedinice, pored njih postojale su i padobranske jedinice, kao i Luftwaffine pješadijske divizije, elitne göringove pješadijske formacije i na hiljade manjih jedinica protuavionske artiljerije, inženjerije, veze, radarista, kao i dobar broj ratnih brodova sa posadom.
Između 1939. - 1945. preko 3,4 milijuna ljudi služilo je Luftwaffe. Ona je imala više od 165 000 poginulih, uz preko155 000 nestalih i preko 192 000 ranjenih. Od 7 361 osoba koje su nagrađene najvišim njemačkim ordenom za ratne zasluge u Drugom svjetskom ratu, Viteškim željeznim križem, 1 785 je bilo iz Luftwaffe, a to je bilo 24% od ukupnog broja.
Na početku Drugog svjetskog rata Luftwaffe je suvereno vladala nebom, jer je tehnički i borbeno bila najbolja avijacija tog trenutka na svijetu. Ali kako je rat odmicao, istopila se prvobitna prednost pred masovnošću protivnika, pa je nastupio period iscrpljivanja, koji se u kombinaciji s kobnim greškama u proizvodnji aviona i korištenju raspoloživih resursa pretvorio u kolaps Luftwaffe. thumb|right|300px|[[Avioni Junkers Ju 87 (znani kao Štuke) polijeću sa aerodroma u Poljskoj]] I pored svih svojim mana Luftwaffe je napravila enormni iskorak u vrlo kratkom vremenu na polju aerodinamike i aeronautike. Ona je pokrenuta pravu revoluciju u avioindustriji (prvi mlazni motor Heinkel He 178, hlađenje komora za izgaranje vlastitim gorivom - tekućim stlačnim plinovima, nove legure, nova pogonska goriva, rakete V-1 i V-2, daljinsko navođenje, Helikopter Focke-Wulf Fw 61...).
Pored tehničkih novina Luftwaffe je bila i pokretač brojnih strategijsko taktičkih novina u korištenju avijacije, ona je izvela prvi padobranski desant u operaciji zauzimanja Krete 1941. Iako je ta riskantna operacija koštala mnoge padobrance života, tako da sličan masovni desant više nije ponovila do kraja rata. Luftwaffe je imala puno odličnih i neustašivih pilota, i pravu plejadu zračnih aseva.
Po mnogo čemu struktura Luftwaffe bila je u neku ruku ogledalo svog komandanta Hermanna Göringa. On je želio stvoriti svoju vlastitu vojsku, discipliraniju i odgovorniju od bilo kojeg vida armije i zbog tog vršio stalan pritisak na svoje podčinjene da učine i ono što je prelazilo granice njihovih mogućnosti. Djelomično i zbog tog je Wehrmacht u konačnici poražen, jer taj pritisak ljudi nisu mogli izdržati.
Luftwaffe je službeno raspušten u augustu 1946. od strane Savezničke kontrolne komisije.
Luftwaffe i Kriegsmarine
Za razliku od drugih suvremenih mornarica onog vremena - njemačka Kriegsmarine nije imala vlastitu mornaričku avijaciju već se morala oslanjati na Luftwaffe. Praktički svi avioni, bez obzira na to dali su bili stacionirani na kopnu ili brodovima, bili su pod komandom Luftwaffe.
Zbog tog su izbijali česti sukobi na relaciji Kriegsmarine - Luftwaffe, pa je zbog tog mornarički dio Luftwaffe bio manje efikasan od rivalskih avijacija savezničkih snaga.
Arama, Coarnele Caprei
Arama je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Coarnele Caprei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 685 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Novi Karaorman
Novi Karaorman je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Novi Karaorman je selo u sastavu opštine Karbinci.
Prirodni uslovi
Novi Karaorman je smešten u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 8 kilometara severno.
Naselje Novi Karaorman se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Naselje je položeno u dolini reke Bregalnice, na levoj obali reke. Jugoistočno od naselja uzdiže se pobrđe Jurukluk, najniži deo planine Plačkovice ka istoku. Nadmorska visina naselja je približno 280 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Novi Karaorman je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 67 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (96%), a ostalo su mahom Cigani.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Каменица (Лозница)
Каменица је насељено место града Лознице у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 170 становника.
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Loma Blanca, Zaragoza
Loma Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 648 m.
Antipater
Antipater (397. pne. — 319. pne. ) je bio general Aleksandra Makedonskog i jedan od dijadoha ("naslednika"). Postao je 320. pne. regent Aleksandrovog carstva.
Pod Filipom II
Prvi put se spominje 342. pne. kada Filip II kreće u trogodišnju tešku kampanju protiv tračkih i skitskih plemena. Filip postavlja Antipatera kao regenta Makedonije dok je on odsutan. Predvodi makedonske trupe 342. pne. da bi sprečio Atinu da preuzmu kontrolu Eubeje. Posle makedonske pobede kod Heroneje 338. pne. Antipater je pregovarač sa Atinjanima.
Bio je prijatelj Aleksandrove majke Olimpije. Čak su širili tračeve da je on Aleksandrov otac. Pomogao je Aleksandru da postane naslednik posle smrti Filipa II 336. pne..
Aleksandar ga tokom svojih osvajanja postavlja za čuvara evropskog dela Makedonije
Antipater i Parmenion su savetovali Aleksandra da ne ide u osvajanja po Aziji, dok ne dobije naslednika. Aleksandar ga imenuje glavnim generalom Evrope 334. pne., tako da on ostaje da čuva makedonske granice dok je Aleksandar Makedonski u velikim osvajanjima. On je slao pojačanja Aleksandru.
Persijska flota je pokušala da napada po Egeju, preteći da prenese rat u Evropu, dok je Aleksandar ratovao protiv Persije. Srećom posle bitke kod Isa 333. pne. persijska flota se raspala.
Persijanci pomažu Spartu
Veću opasnost su predstavljali bliski neprijatelji. Tračka plemena se bune 332. pne., a posle toga se buni Agis III, kralj Sparte. Spartanci nisu bili članovi korintskog saveza i nisu učestvovali u Aleksandrovom pohodu. Videli su svoju dugo čekanu priliku da preuzmu kontrolu, sad kad je Aleksandar sa vojskom daleko. Persijanci su dali velika financijska sredstva Sparti, pa je Agis formirao armiju od 20.000 vojnika. Pokušava stvoriti protumakedonski savez. Atina ostaje neutralna, a Ahaja, Arkadija i Elis postaju spartanski saveznici. Glavni grad Arkadije Megalopolis ostaje protiv Sparte, pa ga Spartanci opsedaju.
Antipater odustaje od smirivanja tračke pobune i pokoravanje Sparte smatra prioritetom. Aleksandar mu šalje veliku količinu novca. Uz pomoć mnogih plaćenika i Tesalije skuplja duplo veću vojsku od Sparte. Antipater predvodi pohod protiv Sparte 330. pne., pa blizu Megapolisa nanosi težak poraz Sparti. Agis i najbolji deo spartanske vojske su stradali, a Makedonci su imali malo žrtava.
Sparta traži mir, ali Antipater ih upućuje na Korintski savez da sa njim sklope sporazum. Spartanci su odabrali da direktno pregovaraju sa Aleksandrom. Sparti je nametnuto da plaća 120 talenata i da uđe u Korintski savez.
Antipater prestaje biti Aleksandrov regent
Antipatera su mrzili jer je podržavao tirane i oligarhe u Grčkoj. Radio je i sa korintskim savezom. Pokvario je i odnose sa Aleksandrovom majkom. Aleksandar ga poziva u Aziju da predvodi sveže snage 324. pne., a Kratera imenuje regentom Makedonije, ali nije uspio prenjeti vlast na Kratera, a Aleksandar Makedonski je umro.
Borba za nasleđe
Novi regent Perdika ostavlja Antipateru da kontroliše Grčku. Izbijaju pobune u Atini, Etoliji i Tesaliji. Nastaje Lamijski rat, u kome južna Grčka pokušava izboriti nezavisnost. Pobedili su Antipatera u bici, zatim su ga opsedali nekoliko meseci u Lamiji. Izvukao se iz Lamije, pa uz pomoć Kratera pobeđuje u bici kod Kranona 322. pne. i time slama pobunu.
Antipater uvodi oligarhiju u Atinu i zahteva predaju Demostena. Demosten je izvršio samoubojstvo, da bi izbegao zarobljavanje. Antipater i Krater su bili zauzeti ratom protiv Etolije. Taj sukob prekidaju kada saznaju od Antigona da Perdika želi biti neprikosnoveni vladar celog carstva. Sklapaju mir sa Etolijom, pa kreću u rat protiv Perdike. Antipater je krenuo u Aziju 321. pne., a u Siriji saznaje da su Perdiku ubili njegovi vojnici.
Regent carstva
Antipater postaje regent celog carstva, a Grčku on lično kontroliše kao čuvar Aleksandovog sina Aleksandra IV i maloumnog brata Filipa III. Šalje Antigona u rat protiv Eumena i protiv Perdikinih pristalica. Postaje bolestan i umire. Preskočio je svog vlastitog sina Kasandra i Poliperhona je imenovao regentom. Zato posle njegove smrti između ove dvojice izbijaju sukobi u koje se odmah mešaju drugi.
William Byrd
thumb|William Byrd William Byrd (1540? – 4.7 1623) bio je najpoznatiji engleski kompozitor renesanse. Bio je orguljaš I pjevač, od početka života vezan je za crkvu I horove, tako postaje I orguljaš I dirigent horova poznatih engleskih crkvi. Kad se preselio u Lodnon proveo je tamo dvadeset godina. 1593 preselio se sa porodicom u malo selo Stondon Massey u pokrajini Essex, I tu je proveo ostalih trideset godina, posvećujući se muzici Rimske liturgije (zbirka ‘’Gradualia’’ – najpoznatije djelo te vrste). Zbog toga je imao problema sa engleskom anglikanskom crkvom koju je ustanovio kralj Henri osmi, ali očito imao je zaštitu dvora, kraljice Elizabete, kao vrlo popularan I simpatisan skladatelj. Pisao je sakralna djela, mise, motete, himne, svjetovne madrigale, sonete, solo pjesme, kanone, plesove I instrumentalnu glazbu - pavane I galjarde, za orgulje I čembalo.
Göhl
Gel je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ostholštajn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.194 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1055014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostholštajn Gel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ostholštajn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 21,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.194 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Tecoaquillo, Emiliano Zapata
Tecoaquillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Emiliano Zapata.
Zapuyo, Xilitla
Zapuyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Opština San Antonio Sinicahua, Oaxaca
San Antonio Sinicahua je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 871 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2128 m.
Zapuyo, Xilitla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 495 m.
Buonvicino, Cosenza
Buonvicino je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 266 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 443 m.
Tecoaquillo, Emiliano Zapata
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2590 m.
Kabul
Kabul (perzijski:کابل - Kâb'l) je glavni grad Afganistana. Procenjeno je da ima između 2 i 4 miliona stanovnika.
Geografija
Grad leži u uskoj dolini rijeke Kabul, u visokim planinama blizu Kiberskog prolaza. Povezan je sa Tadžikistanom preko tunela koji prolazi kroz planinu Hindukuš. Industrija je slabo razvijena zbog čestih ratova od 1979. godine. Gradsko stanovništvo je multinacionalno i čine ga Afganistanci, Paštuni, Tadžici i Hazari. thumb|left|240px|Panorama grada Gradska infrastruktura je još uvek u veoma lošem stanju. U gradu saobraća samo 108 autobusa na višemilionsko stanovništvo. U planu je ponovna izgradnja mreže za elektrobuse a konačnu ocenu daće stručnjaci iz češke Škode. Ovaj projekat procenjen je na 23 miliona $. Takođe Indija, Iran i Japan obećali su donacije u vidu regularnih autobusa.
U gradu postoje samo tri banke. Većina hotela se trenutno renovira a za 2006. najavljeno je otvaranje više luksuznih hotela a najveći će biti iz lanaca Hajat i InterKontinental.
Znamenitosti, kultura i školstvo
U starom Kabulu nalazi se veliki broj bazara i uskih vijugavih ulica. Znamenitosti grada su:
Imbrecciata, Ancona
Imbrecciata je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 379 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
396. pne.
Godina '''396. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina tribunata Saka, Kapitolina, Eskvilina, Augurina, Kapitolina i Priska (ili, rjeđe, godina 358. Ab urbe condita). Oznaka 396. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Lewiston, Utah
Luiston je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Retnje
Retnje je naselje u slovenskoj Općini Tržiču. Retnje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 278 stanovnika.
Chambeugle
Šambegl je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 49 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 180 metara (maksimalnoj 203 m, a minimalnoj 156 m).
Cortemaggiore, Piacenza
Cortemaggiore je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Ejido Doctor Alberto Oviedo Mota, Mexicali
Ejido Doctor Alberto Oviedo Mota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Cortemaggiore, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3659 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Ročevnica
Ročevnica je naselje u slovenskoj Općini Tržiču. Ročevnica se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 557 stanovnika.
Loving, New Mexico
Laving je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.413, što je 87 (6,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Pescado, San Miguel Totolapan
El Pescado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 346 m.
Göldenitz
Geldenic je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 241 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053034.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Geldenic se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 5,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 241 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Opština Băița, Hunedoara
Băița je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Bogdan Lončar
250p|mini|Spomenici Bogdanu Lončaru i Milenku Brakoviću u porti crkve u Beloj Crkvi Bogdan Lončar (Jošani kod Udbine 1907 — Bela Crkva, 7. jul 1941), bio je žandarmerijski narednik, komandir stanice u Zavlaci.
Biografija
Rođen je u selu Jošani kod Udbine u Lici, od oca Koste Lončara i majke Milice. Bogdan je primljen u Vojnopodoficirsku školu u Sremskoj Kamenici, koju je uspešno završio, 1935. godine, kao prvi u rangu. Uoči rata nalazio se na dužnosti prvog kraljevog ađutanta u Starom dvoru, kao pripadnik dvorske žandarmerije.
Bogdan Lončar je bio oženjen Božicom — Bosom, ćerkom Rada Đukića, ličanina, koji se iz Amerike vratio brodom da kao dobrovoljac ratuje za Kraljevinu Srbiju protiv Austrougarske u Prvom svetskom ratu. Neposredno pred sam rat, Bogdan i Božica su dobili sina Zorana. Posle sloma Kraljevine Jugoslavije u Aprilskom ratu 1941. godine, Bogdan je sa porodicom izbegao u Mačvanski Pričinović kod Šapca.
Smrt
Na Ivanjdan, 7. jula 1941. godine u selu Bela Crkva, srez Rađevski održan je vašar. Kako je okupljenom narodu saopšteno da se zbog zbog vanrednih bezbednosnih prilika vašar zabranjuje, seljaci su počeli da se razilaze.
Oko 17 sati se pojavila jedna grupa od 15 naoružanih partizana, pripadnika novoformirane Rađevske čete Valjevskog NOP odreda. Okupljenom narodu obratio se najpre žitelj Bele Crkve, Bogoljub Rakić, opančar i borac Rađevske čete. Potom su se narodu obratili poznati valjevski lekar dr Miša Pantić, ujedno komandant čete i Žikica Jovanović Španac, nesvršeni student i novinar iz Valjeva. Među prispelim partizanima bio je i učitelj iz obližnje Pecke, Čedomir Milosavljević, takođe dobro poznat lokalnom stanovništvu. Posle toga partizani su se udaljili. Odmah nakon toga u selu se pojavila žandarmerijska patrola u kojoj su bili narednik Bogdan Lončar i kaplar Milenko Braković.
Odmah po prispeću dvojice žandarma, koji su započeli sa ispitivanjem seljaka o boravku partizana u selu, Vladan Bojanić, student iz Bele Crkve i borac Rađevske čete, koji je privremeno ostao u selu, otrčao je u obližnju šumu da obavesti partizane o dolasku žandarma i njihovim postupcima. Partizani su neposredno nakon toga požurili ka selu. Zatim je došlo do oružanog sukoba u kom su učestvovali žandarmi Bogdan Lončar i Milenko Braković, sa jedne strane, i Žikica Jovanović Španac i nepoznati partizanski borac (verovatno Dragiša Petrović, mladić iz susednog sela Bastava). U ovom oružanom sukobu ubijeni su žandarmi Lončar i Braković.
Izveštaj nemačke Krajskomandanture iz Šapca, nastao 10. jula 1941, hronološki prethodi navedenom izveštaju kvislinške žandarmerije.
Posle Drugog svetskog rata ovaj dan se obeležavao kao Dan ustanka naroda Srbije.
Rehabilitacija
Žandarmi Bogdan Lončar i Milenko Braković rehabilitovani su 11. decembra 2008. od strane Okružnog suda u Šapcu, na osnovu Zakona o rehabilitaciji. Odluka suda je naišla na odobravanja, ali i osporavanja u javnosti. Srpska pravoslavna crkva je 2000. omogućila podizanje spomenika Bogdanu Lončaru u porti crkve sv. Đorđa u Beloj Crkvi. Pokraj spomenika Lončaru 2002. podignut je i spomenik Milenku Brakoviću. Zemni ostaci dvojice žandarma nisu sahranjeni u Beloj Crkvi.
Cañada del Sauz, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Cañada del Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.