cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sahrana
Budistička sahrana
U budizmu, smrt se smatra prelaskom iz jednog života u drugi. Taj čin ima veliki religijski značaj i za pokojnika i za njegovu porodicu. Za pokojnika se smatra da smrću počinje novu egzistenciju i da se tada koncentriše sva njegova karmička energija iz prethodnog života koja određuje njegovo ponovno rođenje.
Ceremonije se razlikuju od zemlje do zemlje, ali kao zajedničko imaju period od 49 dana molitvi i rituala, i deljenje darova ili milostinje.
U budizmu se praktikuje i kremacija i skeletno sahranjivanje.
Hinduistička sahrana
Hinduističke pogrebne ceremonije su poznate pod imenom antješti. Postoje velike varijacije između pisanih opisa ovih rituala i načina na koji se oni praktikuju u raznim regijama i društvenim grupama.
Ove ceremonije imaju 4 komponente:
Telo pokojnika se uvek spaljuje na lomači, a njegov pepeo se posle dan-dva sakuplja u urnu koja se polaže u reku. Porodica preminulog posle sahrane obavlja ritual svog očišćenja i poštuje period od 13 dana žalosti.
Nagrada Saturn za najbolji međunarodni film
Slijedi popis dobitnika nagrade Saturn za najbolji međunarodni film:
Chenereilles (Gornja Loara)
Šenerej je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Isenžo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 242 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 850 metara (maksimalnoj 956 m, a minimalnoj 806 m).
Nogales, Arizona
Nogales je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 20.837 stanovnika.
Chittenango, New York
Čitenango je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.081, što je 226 (4,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Case Boschello, Padova
Case Boschello je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Dardanci
thumb|300px|Dardanija u Rimskoj Imperiji kao dio provincije Moesia Superior thumb|300px|Ilirska plemena Dardanci ili Dardani (lat. Dardani; antgrč. Δαρδάνιοι [Dardánioi], Δάρδανοι [Dárdanoi]), su bili pripadnici miješanog tračko-ilirskog plemena koje je u antičko vrijeme naseljavalo područje Balkana (dijelove teritorija današnjih država Srbije i Makedonije). Na Balkan su se naselili iz Male Azije tokom egejske seobe naroda. Njihova zemlja zvala se Dardanija. U I stoljeću pne. zabilježeni su njihovi upadi sa Scordiscima na teritorije tadašnje Makedonije. Početkom I stoljeća Rimljani su ih konačno apsorbirali te je Dardanija postala dio rimske provincije Moesia Superior (dio teritorije današnje Srbije južno od rijeke Dunav i sjeverna Bugarska). Prema historičaru Strabonu, Dardanci su bili podijeljeni u dvije pod-grupe; Galabri i Thunaki. Strabon inače nije pohvalno opisao Dardance kada je rekao da su divlji i prljavi, mada je dodao da vole muziku.
U grčkoj mitologiji, Dardanus (Δάρδανος), je bio jedan od sinova Ilirijusa, rodonačelnika svih Ilira. Dardanus je dakle, rodonačelnik Dardanoia (Δάρδανοι) (ostali sinovi su bili Enchelus, Autarieus, Maedus, Taulas i Perrhaebus, također rodonačelnici plemena i to redom: Enhilejaca, Autarijata, Meda, Taulanata i Perhaeba). HIstoričar J.J. Wilkes navodi da su važniji gradovi Dardanaca bili Ulpiana (Priština), Naissus (Niš), Therranda (Prizren), Vicianum (Vučitrn), Skopi, (Stoc, Skopje) a da im je glavni grad bio Damastioni (kod Ohridskog jezera).
Vladari
Prvi pomen dardanaca u istorijskim izvorima je iz doba makedonskog kralja Filipa II. (359 - 336), koji ih je pokorio. Oslobodili su se poslije smrti Aleksandra Makedonskog. U vrijeme keltske najezde 281 godine spominju se kao kraljevina, kojok su postali vjerovatno u doba Filipa II.
Prema historijskim zapisima Dardanci su imali nekoliko istaknutih vladara. Slijedi kratak spisak a više detalja o njima se može pronaći u odgovarajućim člancima:
Dolazak rimljana su dočekali kao priliku da poraze svoje protivnike Makedonce.
Nakon rimskih osvajanja na Balkanu, odnosno osvajanjem Ilirije, za razliku od ostalih ilira, Dardani nisu postali rimski podanici u okviru provincije Ilirikum, odnosno Panonije ili Dalmacije, već provincije Moesia u I stoljeću n.e. Kasnije, krajem III stoljeća, imperator Dioklecijan je Moesiju podijelio, iz nje izdvojio Dardaniju i uspostavio joj sjedište u Naissusu (Niš).
Etimologija
Ali posto Albanci nisu naseljavali ove prostore do 11.veka n.e. smatra se da je etimologija reci od srpske reci dar dan sto daje pcela med, tj. na tim prostorima kao i u dolini Neretve su se balvili pcelarstvom.
Reference
Dardanios Dardani
Daniela Romo
Teresa Presmanes Corona (27. kolovoza 1959. - Mexico City, Meksiko) poznata i kao Daniela Romo meksička je glumica, pjevačica i voditeljica.
Biografija
Daniela je rođena u gradu Mexico City. Kao djetetu idol joj je bio Rocio Durcal, koji ju je u njoj potaknuo ljubav prema glumi. Karijeru je započela vrlo mlada i to kao pjevačica u bandu Los Hermanos Zavala. Usporedno s glazbenom karijerom bavila se i glumom pa je tako u dobi od sedamnaest godina dobila ulogu u filmu La casa del pelícano.
NTV
NTV se može odnositi na:
Daniela Romo
Biografija
Prvu ulogu u telenoveli dobiva 1978. u El ardiente secreto. Tijekom televizijske karijere bila je i voditeljica. Tada upoznaje mladog producenta Chuca Ferrera koji u njoj prepoznaje golemi talent i snima njezin prvi debitantski album Tambien Yo.
Narednih godina upoznaje razne producente iz Španjolske i Italije te snima niz albuma kojima pridobiva sve veći broj obožavatelja. 1984. snima treći album na kojem se nalazi njezin najveći hit Yo No Te Pido La Luna. Pjesma je bila veliki međunarodni hit na Latinoameričkom kontinentu. Nakon šest godina odsutnosti s malih ekrana 1995. vraća se i glumi u TV seriji Si Dios me quita la vida u kojoj su joj partneri César Évora i Omar Fierro.
Glumi u raznim telenovelama i serijama, ali izdaje i manje uspješne glazbene albume, većinom balade.
Vianone, Vercelli
Vianone je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
NNS
NNS ima više značenja.
Waldenburg (Württemberg)
Valdenburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Hoenloe. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.016 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8126085.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hoenloe Valdenburg se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hoenloe. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 506 metara. Površina opštine iznosi 31,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.016 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 96 stanovnika/km².
Org 20599
Org 20599 je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 438,043 Da.
Nagrada Saturn za najbolji produkcijski dizajn
Slijedi popis dobitnika nagrade Saturn za najbolji produkcijski dizajn:
Celiprolol
Celiprolol (Cardem, Selectol, Celipres, Celipro, Celol, Cordiax, Dilanorm) je lek iz klase beta blokatora, koji se koristi za tretman visokog krvnog pristiska. On ima jedinstvenu farmakologiju: on je selektivan antagonist β1 receptora, i parcijalni agonist β2 receptora. On je takođe slab antagonist α2 receptora.
East Cleveland, Tennessee
Ist Klivland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.608, što je 121 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dobitnici Porina 2002.
Porin je najuglednija diskografska nagrada u Republici Hrvatskoj. Ustanovljen je 1993. godine od Hrvatske diskografske udruge, Hrvatske glazbene unije, Hrvatskog društva skladatelja i Hrvatske radio televizije, a redovito se godišnje dodjeljuje od 1994. godine.
Popis dobitnika
Dobitnici diskografske nagrade Porin u 2002. godini. Porin je dodijeljen u 44 kategorija, a nagradu za životno djelo dobili su Anđelko Klobučar, Ansambl narodnih plesova i pjesama Hrvatske LADO i Siniša Škarica.
El rostro de la venganza
Sinopsis
Nakon što je veći deo života proveo u zatvoru, plaćajući kaznu za zločin koji nije počinio, tridesetogodišnji Dijego Mersedes Karasko izlazi na slobodu. Kako bi se zaštitio od opasne prošlosti, pod novim identitetom pokušava da započne novi život. Uz pomoć svoje psihološkinje Antonije Viljaroel i zaštitnika Esekijela Alvarada, u kome vidi očinsku figuru, Dijego dobija novu šansu i postaje Martin Mendes.
Antonija i Martin započinju vezu, i ona ga uči životu i ljubavi. Kako njena ljubav prema Martinu postaje sve jača, Antonija se upušta u potragu za istinom koja se skriva iza onoga što se dogodilo pre 20 godina. Odlučna da dokaže Martinovu nevinost, saznaje i više nego što bi smela, zbog čega će biti prunuđena da plati visoku cenu. Martin pokušava da prikupi dokaze, povrati sećanje i sazna pravi uzrok kobne tragedije koja je ostavila bolne tragove na njegov život. Dodatni podsticaj za osvetom pridodaje i osveta njegove voljene.
Caullery
Koleri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 448 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 179 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 107 metara (maksimalnoj 144 m, a minimalnoj 105 m).
Case Cocciagrassa, Pescara
Case Cocciagrassa je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Cynthia Olavarría
Cynthia Enid Olavarría Rivera (Santurce, San Juan, Portoriko, 28. januar 1982 -) je portorikanska manekenka i glumica. Najpoznatija je po tome što je 2003. osvojila titulu Miss Portoriko (Miss Universe) te se natjecala za Miss Universe 2005.
HTR3A
5-hidroksitriptaminski receptor 3A je protein koji je kod čoveka kodiran HTR3A genom.
Crestline, Ohio
Krestlajn je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.630, što je 458 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Waldkirch
Valdkirh je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Emendingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 20.638 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8316056.
Marietta, Georgia
Marijeta je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 56.579 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 56.579 stanovnika, što je 2.169 (3,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Matej Meštrović
Matej Meštrović (Zagreb, 16. lipnja 1969.), hrvatski pijanist i skladatelj. Sin je pijanistice Sretne Meštrović.
Životopis
Matej Meštrović jedan je od najsvestranijih hrvatskih umjetnika. Rođen je 16.06.1969. u Zagrebu u umjetničkoj obitelji. Nakon završene srednje Funkcionalne muzičke škole, smjer klavir u klasi prof. Ljerke Čavić – Tomčik, upisuje Muzičku Akademiju u Novom Sadu u klasi prof. Arbo Valdma. Godine 1988. prelazi na Muzičku akademiju u Zagrebu u klasu prof. Pavice Gvozdić te apsolvira godine 2000. Prvi veći nastup održava kao šestogodišnjak u Hrvatskom glazbenom zavodu. Od 1982. do 1990. godine osvaja prve nagrade na bijenalnim natjecanjima učenika i studenata Hrvatske i bivše Jugoslavije. Na Danima hrvatske glazbe sudjeluje kao najmlađi kompozitor (1985). U siječnju 1990. godine "spašava" praizvedbu baleta "KRALJEVO" Borisa Papandopula pročitavši i naučivši za tri dana kompletan rukopis ovog opsežnog glazbenog djela, dva tjedna prije premijere. Nakon "KRALJEVA" godinu dana radi u zagrebačkom Hrvatskom narodnom kazalištu kao korepetitor. Iste godine vodi zbor dječačkog sjemeništa u Zagrebu. Uspješan je glazbenik i skladatelj, a ogledao se i kao redatelj u domeni dokumentarnog i putopisnog filma, za što je dobio niz nagrada u Hrvatskoj i inozemstvu.
Nastupio je na festivalu nove umjetničke glazbe Muzičkom biennalu u Zagrebu s američkom harfisticom Georgiom Kelly.
U Amsterdamu je dvije godine skladao operu “Gypsy Girl” za talijanskog dirigenta i producenta operne glazbe Giuseppea Raffu.
Gunnar Hedes saga
Gunnar Hedes saga je švedski crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Mauritza Stillera. Predstavlja adaptaciju romana En herrgårdssägen švedske nobelovke Selme Lagerlöf. Zaplet govori o osjećajnom mladiću koji zapada u duševnu bolest, od koje ga pokušava izliječiti djevojka koja je u njega zaljubljena. Roman se originalno trebao ekranizirati još 1915. godine po scenariju Gustafa Molandera, ali je projekt otkazan. Nekoliko godina kasnije su ga adaptirali Stiller i Alma Söderhjelm, koji su 1919. bili radili na još jednoj ekranizaciji Lagerlöfine proze Herr Arnes pengar. Nova verzija se, međutim, nije svidjela književnici, te ju je studio AB Svensk Filminspelning morao nagovarati da se javno ne odriče filma. Glavna uloga je bila namijenjena Larsu Hansonu, ali je preuzeo Einar Hanson koji će brzo postati velika zvijezda. Gunnar Hedes saga je predstavljao komercijalni podbačaj u odnosu na ranije Stillerove filmove. Danas je sačuvano samo dvije trećine originalnog filma, dok se ostatak smatra izgubljenim.
Matej Meštrović
Životopis
Dobitnik je Nagrade Grada Zagreba za izvanrednu realizaciju hrvatskog paviljona i izložbe na Svjetskoj izložbi EXPO ’98. u Lisabonu.
Često surađuje s redateljem i putopiscem Stipom Božićem. Njegova glazba skladana za Božićeve dokumentarne filmove “Dubine”, “Sjeverni Pol”, “Dhalaugiri” i “Reticent Wall”, koji je osvojio prvu nagradu na “Međunarodnom festivalu” u Trentu u Italiji nalazi se i na nosačima zvuka "Svete Planine Svijeta" te "Pustinje Svijeta".
Skladao je glazbu za film redatelja Tomislava Rukavine “Dreamscape”, prikazan na EXPO 2000 u Hannoveru.
Od 2001. do danas surađuje sa redateljem Zdravkom Mustaćem, te sklada glazbu za njegove filmove "Sjeti se Sali", "Rat za Harmagedon", "Zramanja i Po", "Morena", ˝Sinaj˝, te "Bastion".
Ponte Tapino, Frosinone
Ponte Tapino je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Matej Meštrović
Životopis
U listopadu 2001. osvaja specijalnu nagradu Međunarodnog udruženja turističkih novinara FIJET na “Međunarodnom festivalu turističkog filma” u Splitu za autorski film “Croatian Dream”, a 2004. za "Croatian Dream Dubrovnik", kao i Posebnu nagradu gradonačelnika Karlovyh Vary (Češka).
Ponte Tapino, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Matej Meštrović
Životopis
Meštrovićev autorski CD pod naslovom "Zvuci Velebita" distribuiran je u nakladi od 45.000 primjeraka uz ugledni časopis "National Geographic".
U listopadu 2005. osvaja nagradu za najbolji turistički film u svim kategorijama na međunarodnom festivalu "Tourfilm" u Poznanu.
Kao skladatelj i redatelj, ostvaruje projekt promocije hrvatske spomeničke baštine pri UNESCO-u.
Surađuje kao klavirski aranžer na gotovo svim albumima crossover pijaniste Maksima Mrvice.
Godina 2010. posebno je bogata za Meštrovića. Muzički Informativni Centar objavljuje njegov notni materijal za dva klavira "Twenty Fingers" , dok on završava autorsku glazbu za serijal Stipe Božića "Pustinje Svijeta", dobija nagradu "Oktavijan" na "Danima hrvatskog filma" za film "Hercegovina - Zemlja Svjetlosti", za EXPO u Shangaju sklada glazbu za hrvatski paviljon, Aquarius Records objavljuje mu autorski CD "Deserts Of The World" nominiran za Porina 2011. te osvaja nagradu "Baldo Čupić" za najbolji nacionalni turistički film “Zagreb Zagreb” koja uključuje i prikazivanje filma u 50 država širom svijeta.
Potkraj 2012. godine počinje suradnju s ansamblom "Sudar Percussion", gdje osim kao pijanist sudjeluje i kao autor. Nakon odličnih zajedničkih koncerata Sudara i Mateja, u travnju 2013. započinje zajedničko snimanje autorskog albuma radnog naziva "CROATIAN EAT SUITE".
U srpnju 2013. vlastitom skladbom "Neka Uđu" - pisanom za udaraljkaški ansambl Sudar Percussion, Simfonijski orkestar Muzičke akademije iz Zagreba, Zbor Libertas i ansambl Linđo - otvara 64. Dubrovačke ljetne igre.
Orientin
Orientin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 448,377 Da.
Chaise-Dieu
Šez Dje je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Brijud.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 772 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 56 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1083 metara (maksimalnoj 1.120 m, a minimalnoj 916 m).
Marklesburg, Pennsylvania
Marklsberg je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 204, što je 12 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Das unbekannte Morgen
Das unbekannte Morgen je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Alexandera Korde. Protagonistica je žena koju je, uvjeren u njenu nevjeru, napustio suprug. Radnja prati njene napore da mu se vrati, dok istovremeno njen bivši udvarač spletkari da bi je u tome spriječio. Das unbekannte Morgen je predstavljao prvi film koga je Korda snimio u Njemačkoj, gdje se preselio nakon neuspjeha prethodnog filma Samson und Delila. Film je doživio uspjeh, i omogućio Kordi da otkupi udio u distributerskoj kući FIHAG.
Elluz Peraza
Elus Peraza (1958 -) je venecuelanska glumica i bivša manekenka. Godine 1976. je osvojila titulu Miss Venezuela, ali je se morala odreći posle samo dva dana zbog udaje. Kasnije
Bravar i kancelar
Bravar i kancelar (Слесарь и Канцлер) je sovjetski crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Vladimira Gardina i Olge Preobraženskaje. Temelji se na pjesmi Kancelar i bravar ruskog književnika i sovjetskog političara Anatolija Lunačarskog. Radnja predstavlja alegoriju na zbivanja u prvom svjetskom ratu i smještena je u fiktivnu zemlju nalik na Njemačku čija vlada izaziva napada susjednu zemlju i gubi rat, da bi je smijenio socijaldemokratski puč. Protagonist je bravar koji diže ustanak protiv socijaldemokrata kada se ispostavi da će izdati radnike i nastaviti rat.
Jugoslovenska vojska u otadžbini
Jugoslovenska vojska u otadžbini (skraćeno JVO ili JVuO) je bila zasnovana vojna formacija pod zapovjedništvom Draže Mihailovića, oformljena povezivanjem četničkih jedinica diljem okupirane Jugoslavije. Nastala je ukazom kralja Petra II 10. juna 1942. godine, a raspuštena ukazom od 29. avgusta 1944. godine.
Jugoslovenska vojska u otadžbini je osnovana kao pro-srpska rojalistička gerilska organizacija u svrhu borbe protiv okupatorskih snaga Osovine. Prve četničke odrede su na Ravnoj Gori maja 1941. organizovali vojnici i oficiri koji su izbegli zarobljavanje, i neki pripadnici predratnog četničkog pokreta. U novembru 1941. vlada Jugoslavije u izbeglištvu dala je legitimitet grupi četnika pod vodstvom pukovnika Mihailovića, koji je u januaru 1942. postavljen i za ministra u vladi. Vlada Jugoslavije u izbeglištvu bila je podržana od Saveznika, te su četnici Draže Mihailovića formalno postali deo savezničke koalicije. Vojske Velike Britanije i Sjedinjenih Država sa četnicima su uspostavile zvanične odnose.
David Chocarro
David Čokaro je argentinski glumac, maneken i bivši igrač bejzbola.
Jugoslovenska vojska u otadžbini
JvuO je delovala poput zavereničke organizacije. Iako su mnogi četnici bili legalizovani kod okupatora, oni su istovremeno održavali veze sa generalom Mihailovićem, primali od njega naređenja i podnosili mu izveštaje.
I pored savezničke podrške, otpor Osovini u je jako opao, a mnogi delovi JVuO su počeli surađivati sa osovinskim snagama protiv rivalske Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije. Prema podacima samog Momčila Đujića, sredinom 1942. je među četnicima u NDH bilo 12.240 »antikomunističkih dobrovoljaca« u službi fašističke Italije. Nakon niza upozorenja tokom 1943, Saveznici su u decembru 1943. doneli odluku o raskidu saradnje. Izbeglička vlada u kojoj je Mihailović bio ministar raspuštena je maja 1944, a kralj Petar II je ukinuo njegov štab u avgustu 1944. i u septembru pozvao sve pripadnike da se priključe Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije.
1944. godine Mihailović otkazuje poslušnost jugoslovenskom kralju Petru koji naređuje stavljanje JVuO pod komandu NOVJ, a tokom savezničke bitke bitke za Srbiju 1944. se bori na strani Wehrmachta. Nakon povlačenja Nemaca, Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije ubrzo uspjeva poraziti ostatke Jugoslovenske vojske u otadžbini 1945. godine.
Nastanak
thumb|Četnička zastava Nakon njemačkog napada na Kraljevinu Jugoslaviju i kratkotrajnog rata, Kraljevska jugoslavenska vojska je bila razbijena i poražena. Jugoslavenski pukovnik Draža Mihailović i grupa njegovih vojnika i oficira su se povukli na Ravnu Goru u Srbiji te ondje 13. maja 1941. utemeljili Komandu četničkih odreda jugoslavenske vojske, kao snagu odanu jugoslovenskoj kraljevskoj vladi u izbeglištvu. Cilj organizacije je bio pripremiti narod na ustanak i otpor okupatorima.
Četnički pokret se u NDH (Dalmaciji, Lici i Hercegovini kao i u delu Bosne) razvijao u posebnim okolnostima, odnosno ne nastaje inicijativom ravnogorskog štaba, već ga organiziraju talijanski štabovi kao formacijski potčinjene jedinice Antikomunističke dobrovoljačke milicije. Četnici u Hrvatskoj nastaju izdvajanjem iz ustaničkih snaga, da bi od samog početka, od Talijana bili naoružavani, opremljeni, hranjeni, plaćani i korišteni. Deklarativno su ove jedinice bile pod komandom Vrhovne komande JVuO na čelu sa Dragoljubom Mihailovićem, iako su mnoge od njih bile direktno podređene italijanskoj komandi, kao "Dobrovoljačka antikomunistička milicija".
Četnici su tokom prve polovine 1942. putem pučeva preuzeli od komunista rukovođenje ustaničkim odredima u centralnoj i istočnoj Bosni. Ovi odredi sklopili su ugovore o saradnji sa vojnim vlastima NDH tokom aprila, maja i juna 1942. Prvi je sporazum sa NDH potpisao Uroš Drenović u ime svog odreda 27. aprila 1942. Zatim su slične sporazume potpisali Lazo Tešanović, Rade Radić, Savo Božić, Cvijetin Todić, Radivoje Kerović i drugi.
Radi koordinacije, obrazovan je Glavni štab bosanskih četničkih odreda na čelu sa Radom Radićem. Ovi odredi s početka nisu bili u odnosu neposredne subordinacije Mihailovićem, ali su ga priznavali za komandanta. Tokom druge polovine 1942. Mihailović uspostavlja neposredniju kontrolu nad bosanskim četnicima preko svog "delegata Vrhovne komande za zapadnu Bosnu", kapetana Bore Mitranovića i žandarmerijskog majora Slavoljuba Vranješevića.
Brojno stanje
Britanska SOE je oktobra 1943. snage NOVJ procenila na oko 180.000 naoružanih boraca, a Mihailovićeve na oko 20.000.
Nemačka Komanda Jugoistoka procenila je Mihailovićeve snage u decembru 1943. na 31 hiljadu ljudi (Slovenija 500, severna Dalmacija i Lika 2.000, zapadna Bosna 1.500, istočna Bosna 3.000, Hercegovina 3.000, Crna Gora 5.000, jugozapadna Srbija 2.500, severozapadna Srbija 3.000, srednja Srbija 3.000, Kopaonika 1.500, jugoistočna Srbija 3-4.000 i severoistočna Srbija oko 2.000). U julu 1944. Nemci su procenjivali Mihailovićeve snage u Srbiji na 25.000 (severozapadna Srbija 2.500; jugozapadna Srbija 3.000; jugoistočna Srbija 1.500; severoistočna Srbija 5.500 i srednja Srbija 12.500).
Delovanje
Mihailović je vodio politiku da treba štedeti snage. U svom programu poslatom emigrantskoj vladi septembra 1941, piše:
Velika Britanija je u novembru 1941. obećala punu podršku Mihailoviću, pod uslovom da postigne sporazum sa "drugim elementima otpora". Nakon početnog učešća u ustanku, Mihailović je već 1941. smatrao da su oružane akcije protiv okupatora bez izgleda na uspeh, da mogu izazvati represalije, da su stoga štetne, pa ih treba izbegavati. Nemci su za gušenje ustanka u Srbiji 1941. angažovali dodatne trupe i sproveli drastične represalije nad stanovništvom, što je Mihailovića navelo da se povuče iz ustanka, napadne partizane i zatraži kontakt sa nemačkom upravom radi prekida neprijateljstva.
thumb|Kolaboracija u Crnoj Gori predstavljena kao "Mihailovićevo ostrvo slobode" u magazinu "[[Time" 25 maja 1942. "U trenutku kada je Mihailović u velikom stepenu igrao ulogu kvislinga bio je nagrađen najjačom britanskom propagandom." Britanski kapetan Bil Hadson 1942.]]
thumb|Zone odgovornosti četničkih komandanata u okupiranoj Srbiji, prema sporazumu sa Nemcima 1943. [[Jevrem Simić i Nikola Kalabić (roze), Vojislav Lukačević (plavo), Ljuba Jovanović Patak (zeleno) i Mihailo Čačić (sivo).]]
thumb|right|Kretanje snaga JVuO 1945. godine. Mihailović je izjavljivao Nemcima lojalnost i tražio da mu daju municiju da nastavi borbu protiv partizana. Uprkos svim njegovim predlozima, Nemci mu nisu ostavili drugu mogućnost do da položi oružje. Za njim je raspisana poternica i nekoliko meseci je bio u bekstvu. U junu 1942. Mihailović je prešao u Crnu Goru, italijansku okupacionu zonu, na teritoriju koju su držali crnogorski četnici. Četnički odredi u Srbiji su delom raspustuili regrute kućama i ostali u ilegali na kadrovskom sastavu, a delom se legalizovali kao pripadnici zvaničnih formacija Milana Nedića.
Aktivnosti četničkih odreda u Srbiji 1942. svedene su na najmanju meru da se ne bi izazivao okupator, i uglavnom su ograničene na organizacionu i obaveštajnu delatnost i sitnije diverzije. Uprkos tome, nemački okupator je veoma ozbiljno shvatao četničku aktivnost i povremeno organizovao racije protiv preostalih Mihailovićevih odreda, koji su se trudili da izbegnu dodir sa neprijateljem. Težište aktivnosti obeju strana preneto je na teritoriju NDH.
Odstustvo četničke oružane borbe protiv Nemaca 1942. godine je bilo dobro poznato Britancima, ali su ga još neko vreme podržavali. Već je u srpnju 1942. Glenconner pisao Južnom odjelu Foreign Officea:
Mihailovićevu pasivnost i izbegavanje otvorenih borbi primetila je i nemačka komanda:
U nemačkom izveštaju za mart 1943. godine stoji da Mihailovićeve snage izbjegavaju bilo kakav sudar sa njemačkom vojskom. "Oni čak javljaju Nijemcima o komunističkim pokretima kako bi se izbjele sabotaže i mjere odmazde".
Na osnovu ovakvog viđenja situacije, saveznički Komandant Sredozemlja je u maju 1943 poslao Mihailoviću čuveni "ibarski telegram", koji je poslat oficiru za vezu, pukovniku Bejliju, da ga uruči Mihailoviću, što je ovaj učinio 29. maja 1943:
Ovaj zahtev, potekao od nadležne vojne komande, povučen je na zahtev britanske vlade. Nastupio je period odmeravanja i pregovaranja. U međuvremenu je Mihailović poveo akciju protiv nemačkih snaga i snaga NDH koja je "potrajala šest nedelja".
Takođe je došlo do sitnijih lokalnih sukoba sa Nemcima u Srbiji. Pukovnik Jevrem Simić u naređenju za napad na partizane Rudnika 10. oktobra 1943. kaže:
Istovremeno se na visokom nivou vode pregovori četničkih vođa sa Nemcima:
Saveznički Komandant Sredozemlja je za četničke antiosovinske akcije ocenio da se radi o sporednim i kratkotrajnim aktivnostima, uz izbegavanje da se preduzme nešto na komunikacijama značajnim za Saveznike i za Nemce. Stoga je 9. decembra 1943. poslao Mihailoviću telegram kojim zahteva izvršenje specifikovanih napada na komunikaciji, a koja počinje rečima:
Od kraja 1943. Saveznici su promenili stav prema Mihailovićevim snagama, a prioritet njihove politike u Jugoslaviji postala je pomoć jačanju snaga NOVJ u Srbiji. Premijer Velike Britanije Vinston Čerčil doneo je formalnu odluku o povlačenju podrške Mihailoviću 17. februara 1944. Iste godine, 12. septembra 1944. jugoslovenski kralj Petar II Karađorđević je javno pozvao sve borce da pristupe Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije, a one koji to odbiju osudio kao izdajnike koji "zloupotrebljavaju ime kralja i autoritet krune" radi pravdanja saradnje sa neprijateljem:
Stvaranje Velike Srbije
thumb|Granice buduće Jugoslavije i Srbije prema zamislima Stevana Moljevića Četnici su pod osovinskom okupacijom pokušali da stvore neku vrstu velike Srbije. Početkom 1942. godine četnici Crne Gore, Bosne, Hercegovine, Dalmacije i Like snuju stvaranje »nacionalnog koridora«, potaknuti prijedlozima Birčanina o »srpskom koridoru« Crna Gora—Dalmacija. General Mihailović ide dalje od Birčanina: računa s mogućnošću povezivanja četničkih snaga od Srbije i Crne Gore do Slovenije. Od juna 1942. to je stalna tema razgovora četničkih komandanata. S tim u vezi, Birčanin piše Draži Mihailoviću 31. augusta 1942:
Talijani tada to nisu odobrili, budući da komandant VI armijskog korpusa italijanske vojske nije dozvolio odlazak četnika iz Hercegovine. U oktobru je Birčanin zamolio generala Roattu da odobri prikupljanje hercegovačkih četnika (oko 3000) u kninskom rajonu. Kad su zaredali napadi proleterskih i dalmatinskih brigada na Talijane i četnike, Dobroslav Jevđević je »ekselenciju Roattu« ponovo upozorio »kakve gubitke i neprilike« zbog neuspostavljenog »srpskog koridora« od Crne Gore do sjevernog Jadrana »nanose i nama i italijanskoj armiji skoncentrisane partizanske bande u zoni Like i Severne Dalmacije, te Primorja«.
Jevđević je 30. novembra obaviješten da može iz Hercegovine »povesti brodovima 3000 ljudi u Knin«. Obaviješten da Talijani odobravaju pokret hercegovačkih četnika na »Đujićev teren«, general Mihailović je odmah pozvao majora Baćovića, komandanta istočnobosanskih i hercegovačkih četnika. Decembra 1942. godine, zahuktavaju se četničke pripreme za stvaranje »srpskog koridora« i koncentraciju četnika u cilju uništenja Bihaćke republike. Tada je razrađen plan »velike operacije« protiv »Sovjetske Republike«, to jest protiv slobodnog teritorija koji se protezao od Karlovca do Livna sa središtem u Bihaću. General Mihailović je preambiciozno, računajući na podršku okupatora, računao da će tući glavninu NOVJ.
U pismu iz decembra 1942. godine, koje je major Zaharije Ostojić poslao Mitru Trivunčiću, komandantu četničkog »Gvozdenog bataljona« iz Bosanske krajine, između ostalog, stoji:
Početkom 1943. četničke snage bivaju poražene od partizana u bici na Neretvi, čime planovi o zauzimanju partizanske teritorije padaju u vodu.
Četnička ideologija
Političko jedinstvo zasnivalo se na ravnogorskoj ideologiji čije su osnovne karakteristike bile rojalizam, velikosrpski ekspanzionizam i antikomunizam. Formulisali su je četnički ideolozi, među kojima se ističu Dragiša Vasić i Stevan Moljević.
Četnički pokret se zalagao za društvenu i nacionalnu reformu koja treba da bude provedena u trenutku pobede nad Nemačkom. Međutim, kako se u međuvremenu u zemlji proširio partizanski pokret vođen od Komunističke partije Jugoslavije, pristalice ravnogorske ideologije prepoznale su u njemu glavnu opasnost za svoje ideje, vrednosti i za svoj projekt. Ovo neprijateljstvo vrlo brzo naraslo je do ekstremnog intenziteta i postalo dominanti činilac četničkih aktivnosti. Tako je, na osnovu borbe protiv zajedničkog neprijatelja, stvoren prostor za saradnju između četnika i raznih osovinskih i kvislinških formacija.
Rehabilitacija četništva
Buđenje nacionalizma u Jugoslaviji 1980-ih pratilo je i buđenje zanimanja za zabranjenu temu četništva u Drugom svjetskom ratu. Noel Malcolm smatra da baš kao što su komunisti osudivali sve četnike odreda kao fašističke kolaboracioniste, tako je i sad reakcija srpskih nacionalista bila da ih podjednako nekritički hvale. On dalje navodi da je režim imao razloga požaliti što je predugo branio objektivno historijsko proučavanje ratnih zbivanja. Godine 1985. objavio je Dobrica Ćosić roman u kojem je suosjećajno portretirao četnickog ideologa Dragišu Vasića. Iste je godine knjiga povjesničara Veselina Duretića o četništvu predstavljena na promociji koju je priredila Srpska akademija nauka. Taj dogadaj Malcolm smatra važnom prekretnicom, signal da kulturne vlasti u Beogradu mogu sada otvoreno iskazivati srpski nacionalizam.
S porastom nacionalističke retorike, javljaju prvi glasovi koji nastoje revidirati službenu historiju odnosno proglasiti Mihailovića antifašistom i prvim gerilcom Evrope. Te su se tendencije profilirale kroz Srpski četnički pokret, kasnije razdvojen na Srpsku radikalnu stranku i Srpski pokret obnove, koji se zalagao za rehabilitaciju Draže Mihailovića. Ti su stavovi dobili podršku države zakonom kojim su 2004. izjednačena prava nekadašnjih partizana i četnika. Taj je zakon izazvao burne reakcije javnosti Hrvatske i Bosne i Hercegovine, gdje se Mihailović smatra ratnim zločincem odgovornim za stradanja brojnih Hrvata i Bošnjaka, odnosno praocem pokreta čiji su pripadnici za vrijeme raspada Jugoslavije počinili brojne ratne zločine.
Tokom 2012. godine u Srbiji je počeo proces s ciljem sudski rehabilitacije Dragoljuba Mihailovića. Tomislav Nikolić, sadašnji predsednik Srbije je takođe četnički vojvoda, a imenovao ga je Vojislav Šešelj u ratu 1992. godine.
Ocene i tumačenja
B. H. Liddell Hart, poznati britanski vojni strateg, smatra da gerila "mora biti dinamična i mora održavati zamah" da bi uspela. Statični intervali su štetni jer imaju tendenciju da umanje inpuls stanovništva da se pridruži ili pomogne gerilu. Mihailovićevi četnici nisu postupali po ovom osnovnom principu gerilskog ratovanja. Rezultat njihove pasivne strategije otpora postao je očit u svetlu britanske ratne politike, čvrsto zasnovane na načelu aktivnog gerilskog ratovanja kao najefikasnijeg protiv-oružja u okupiranim zemljama. Stoga, Mihailovićeva strategija odlaganja oružanog otpora i ograničavanja anti-osovinskih akcija do "savezničkog iskrcavanja" predstavljala je fatalnu pogrešku četničkog pokreta.
Istoričar Branko Petranović kao bitne razloge Mihailovićevog poraza navodi sledeće:
Bignicourt-sur-Marne
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 374 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 132 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 105 metara.
CGS-15943
CGS-15943 je lek koji deluje kao potentan i selektivan antagonist adenozinskih receptora A1 i A2A, sa Ki od 3,3 nM na A2A i 21 nM na A1. On je bio jedan od prvih antagonista adenozinskog receptora koji nije derivat ksantina, već je triazolohinazolin. Konsekventno CGS-15943 ima prednost u odnosu na većinu derivata ksantina da nije inhibitor fosfodiesteraze, tako da ima specifičniji farmakološki profil. On proizvodi slične efekte sa kofeinom u životinjskim studijama, mada se većom potencijom.
Walsh, Colorado
Volš je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 546, što je 177 (-24,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nolic, Arizona
Nolic je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 37 stanovnika.
Das alte Gesetz
Das alte Gesetz je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji E.A. Duponta. Radnja, djelomično inspiririrana memoarima njemačkog književnika Heinricha Laubea, je smještena u sredinu 19. vijeka. Protagonist, koga tumači Ernst Deutsch je sin ortodoksnog jevrejskog rabina u Galiciji, koji, usprkos žestokom očevom protivljenju započinje "nečasnu" karijeru glumca, i, djelomično zahvaljujući ljubavnoj vezi sa austrijskom natvojvotkinjom, postaje intednat prestižnog Burgtheatera. Kasniji kritičari su pronašli dosta sličnosti u zapletu ovog filma sa znamenitim Pjevačem jazza snimljenim četiri godine kasnije.
Nenad Moačanin
Nenad Moačanin (Zagreb, 1. ožujka 1949.), hrvatski je povjesničar (specijalist za područje hrvatske povijesti za osmanske vladavine) i prevoditelj.
Životopis
Nenad Moačanin rodio se u Zagrebu 1949. godine. 1968. godine završio je Klasičnu gimnaziju, 1973. godine na Filozofskom fakultetu u Zagrebu diplomirao je jednopredmetnu povijest a na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, 1979. godine, orijentalistiku. Magistrirao je 1983. godine na Filozofskom fakultetu u Zagrebu s temom Upravna podjela i stanovništvo Požeškog sandžaka te doktorirao, 1990. godine, s temom Gradovi u turskoj Slavoniji i Srijemu. Od 1978. do 1992. zaposlen je u Zavodu za povijesne znanosti JAZU/HAZU, potom kao znanstveni suradnik u Zavodu za hrvatsku povijest Filozofskog fakulteta u Zagrebu, od 1993. do 1998. godine radi kao docent, od 1998. kao izvanredni profesor, a danas je redoviti profesor na Odsjeku za povijest Filozofskog fakulteta u Zagrebu (katedra za hrvatsku povijest, predmet Hrvatska povijest u ranom novom vijeku).
North Fork, Arizona
North Fork je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,417 stanovnika.
Nenad Moačanin
Životopis
Od 10. svibnja 2012. godine član je suradnik Razreda za društvene znanosti HAZU.
Govori engleski, njemački, francuski i turski jezik.
Djela
i oko četrdeset studija.
Afton, Wyoming
Aftan je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.911, što je 93 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Viganallo, Vercelli
Viganallo je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 667 m.
St. Rose, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.122, što je 1.582 (24,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Case Brognara, Padova
Case Brognara je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Prizrak brodit po Evrope
Prizrak brodit po Evrope je sovjetski crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Vladimira Gardina. Predstavlja slobodnu obradu priče Maska crvene smrti američkog književnika Edgara Allana Poea. Radnja je smještena u fiktivnu monarhiju koju je zahvatila komunistička revolucija, a protagonist je monarh koji se pred revolucionarima pokušava sakriti u izoliran zamak.
Branford, Florida
Branford je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 712 stanovnika.
Aprilski rat
right|thumb|240px|Predaja jugoslovenskih oficira prije njihove deportacije u Njemačku Aprilski rat ili travanjski rat (službeni naziv Operacija 25) je naziv koji se koristi za invaziju Kraljevine Jugoslavije koju su za vrijeme Drugog svjetskog rata u aprilu 1941. izvele Sile Osovine. Kao povod za invaziju je poslužio puč kojim je 27.3. 1941. u Beogradu srušena pro-osovinska vlada Cvetković-Maček i zamijenjena vladom pro-britanskih oficira na čelu s generalom Dušanom Simovićem. Njemačke snage su, brzo modificiravši planove načinjene za Operaciju Marita, 6.4. započele napad i koristeći tehnološku nadmoć, povoljan strateški položaj, kao i doktrinu blitzkriega, lako porazile demoralizirane i dezorganizirane jugoslavenske snage, prisilivši ih 17.4. na kapitulaciju. Dok su kralj i vlada pobjegli u emigraciju, pobjedničke osovinske sile su Jugoslaviju odlučile raskomadati, preuzevši dio njenog teritorija i formiravši satelitske države kao NDH i Nedićevu Srbiju.
6. april: Bombardovanje Beograda
Jugoslovenska vojska nije bila ni do kraja mobilisana kada je rat počeo. Unutar vojske bilo je vidljivih podela. Proosovinski oficiri nisu bili nimalo motivisani za rat. Neki od njih su u toku rata javno prebacivali antihitlerovski orjentisanim oficirima: "Vi ste u manifestacijama vikali ’bolje rat nego pakt’, pa sada ratujte".
8. april
Već trećeg dana rata unutar vojske su širene glasine da su Nemci preko Novog Sada prodrli ka Beogradu, da je Beograd do temelja porušen, da će sa Nemcima biti sklopljeno primirje.
10. april
Profašistički elementi na području Hrvatske, tzv "frankovci" razoraužavali su pojedine grupe vojnika i pucali na kolone jugoslovenske vojske u rasulu.
17. april: Kapitulacija
Potpisivanjem bezuslovne kapitulacije prihvaćeno je da čitava Jugoslovenska vojska bude odvedena u zarobljeništvo. Za prikupljanje vojnika bili su odgovorni komandanti jedinica. Za vojnike koji bi pokušali da izbegnu odvođenje u Treći Rajh, propisana je smrtna kazna.
Organima žandarmerije i policije je naređeno da se "imaju smesta uputiti na svoju redovnu dužnost", osim u "krajeve slobodne Hrvatske" i krajeve okupirane od susednih država. Sva postrojenja privrede morala su se predati neoštećena.
Posledice
Brzi slom u aprilskom ratu izazvao je osećanje sramote i poniženja kod mnogih, što je pogodovalo raspoloženju za ustanak protiv okupatora:
Quenemo, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 388, što je 80 (-17,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Clary
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1094 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 110 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 123 metara (maksimalnoj 152 m, a minimalnoj 115 m).
Waldshut-Tiengen
Valdshut-Tingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Valdshut. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 22.729 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8337126.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Valdshut Valdshut-Tingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Valdshut. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 341 metra. Površina opštine iznosi 78,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 22.729 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 291 stanovnika/km².
mini|none|Gurtvajl
Dobitnici Porina 2003.
Porin je najuglednija diskografska nagrada u Republici Hrvatskoj. Ustanovljen je 1993. godine od Hrvatske diskografske udruge, Hrvatske glazbene unije, Hrvatskog društva skladatelja i Hrvatske radio televizije, a redovito se godišnje dodjeljuje od 1994. godine.
Popis dobitnika
Dobitnici diskografske nagrade Porin u 2003. godini. Porin je dodijeljen u 42 kategorija, a nagradu za životno djelo dobili su Boško Petrović, Ruža Pospiš-Baldani i Dražen Vrdoljak.
Marshallville, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.448 stanovnika, što je 113 (8,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Cetroreliks
{{Drugbox-lat
}} Cetroreliks je sintetički hormon koji blokira dejstvo gonadotropin oslobađajućeg hormon (GnRH). GnRH kontroliše luteinizirajući hormon (LH), koji inicira ovulaciju tokom menstrualnog ciklusa. Pri primeni hormonskog tretmana ponekad dolazi do prerane ovulacije, te se oslobađaju jajne ćelije koje nisu spremne za oplodnju. Cetroreliks sprečava oslobađanje tih ćelija.
MCR
MCR se može odnositi na:
Pamfil (mitologija)
Prema Pseudo-Apolodorovoj Biblioteci, Egimijevi sinovi, Pamfil i Dimant, izgubili su život u bici u kojoj su Heraklidi pobedili Tisamena, sina Orestovog.
Prema Pausaniji, Pamfil se oženio Orsobijom, kćerkom Dejfonta i Hirnete, koja je, pak, bila Temenova kći.
Šezdeset godina nakon smrti Klistena, sikionskog tiranina, Sikionjani su promenili imena svoja tri plemena (file) i jedno od njih nazvali su Pamfiljanima; druge dve file, Hileji i Dimanćani, takođe su ponele imena po dorskim osvajačima; ustanovili su i četvrtu filu, koju su nazvali Egijalejima, po Adrastovom sinu Egijaleju.
The Masque of the Red Death
The Masque of the Red Death ili The Mask of the Red Death je pripovjetka američkog književnika Edgara Allana Poea originalno objavljena 1842. u časopisu Graham's Magazine. Radnja je smještena u srednjovjekovnu ili renesansnu evropsku zemlju koju je pogodila smrtonosna zarazna bolest zvana "Crvena smrt". Protagonist je aristokrat po imenu Don Prospero koji se zajedno sa biranim uzvanicima povlači i zatvara u svoju opatiju i, uvjeren da je izbjegao smrti, organizira bal pod maskama na kome će se pojaviti tajanstveni lik pod maskom. The Masque je postala jedna od najpopularnijih i najpoznatijih Poeovih priča, kao i najčešće analiziranih; često se tumači kao alegorija na uzaludnost borbe protiv smrti, a nešto rjeđe kao odraz Poeovih iskustava sa tuberkulozom od koje mu je bolovala supruga, odnosno epidemijom kolere kojoj je svjedočio u Baltimoreu 1831. Bila je predmet nekoliko filmskih ekranizacija od kojih je vjerojatno najpoznatija verzija Rogera Cormana iz 1964. godine.
Case d'Amico, Pescara
Case d'Amico je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
GRL
GRL se može odnositi na:
Churchville, New York
Čerčvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.961, što je 74 (3,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bassuet
Basije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 347 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara.
Oripavin
Oripavin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 297,348 Da.
Nutrioso, Arizona
Nutrioso je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 26 stanovnika.
Cetirizin
Cetirizin je druga generacija antihistamina. On je glavni metabolit hidroksizina, i racemiski selectivni inverzni agonist H1 receptora koji se koristi za tretman alergija, alergijskog rinitisa, angioedema, i urtikarija.
Farmakologija
Cetirizin u manjoj meri prolazi kroz krvno moždanu barijeru, tako da proizvodi relativno neznatne sedacione nuspojave za razliku od starijih antihistamina. On takođe inhibira eozinofilnu hemotaksu i LTB4 oslobađanje. Doze od 20 mg inhibiraju VCAM-1 izražavanje kod pacijenata sa atopičkim dermatitisom.
Levorotarni enantiomer cetirizina, poznat kao levocetirizin, je aktivniji.
Sinteza
Sledeća sinteza ovog jedinjenja je objavljena 1985.:
Walldorf (Baden)
Valdorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Rajn-Nekar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 14.646 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8226095, NUTS (DE128) i LOCODE (DE WDF) kod.