cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Colonia Reconstrucția, Feldioara
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 696 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Adenozin-fosfatna deaminaza
Adenozin-fosfatna deaminaza (, adenilat deaminaza, adenin nukleotidna deaminaza, adenozin (fosfat) deaminaza) je enzim sa sistematskim imenom adenozin-fosfat aminohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje na AMP, ADP, ATP, NAD+ i adenozin.
Pešćenica Vinička
Pešćenica Vinička je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Vinica, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 150 stanovnika te 52 obiteljskih kućanstava.
Zavala (Ravno)
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Istorija
Zavala se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazila u sastavu opštine Trebinje.
Amazonke
thumb|200px|Amazonka se priprema za borbu, [[Pjer Ežen Emil Eber, Nacionalna galerija umetnosti, Vašington, SAD]]
Amazonke su u grčkoj mitologiji pripadnice drevnog naroda žena ratnika. Herodot smešta njihovu postojbinu u region koji se graniči za zemljama koje su naseljavali Skiti i Sarmati. Pretpostavke zasnovane na arheološkim nalazima da su možda neke sarmatske žene učestvovale u nekim bitkama navele su naučnike da dođu do zaključka da je grčki mit o Amazonkama najverovatnije bio inspirisan stvarnim ženama ratnicama.
Etimologija imena
Reč je verovatno proizašla od iranskog etnonima „*ha-mazan-“ čije je prvobitno značenje bilo „ratnici“. Veznik je verovatno glosa Hesihija iz Aleksandrije ἁμαζακάραν· πολεμεῖν. Πέρσαι (hamazakaran — voditi rat (persijski), sa indoiranskim korenom kar- — „voditi“ koji se takođe pojavljuje u reči „karma“).
Operacija Osterglocke
Operacija Uskršnja zvona (nem. Osterglocke ili Osterglocken, Ostergloke ili Ostergloken - doslovno Uskršnja zvona, preneseno Žuti narcis) je bila zajednička vojna operacija Vermahta i snaga NDH protiv Jugoslovenske armije u oblasti Tuzle. Vođena je od 24. do 31. marta 1945. godine.
Amazonke
Etimologija imena
Narodna etimologija je grčku varijantu ovog imena povezivala sa prefiksom a- (privatno) + mazos, što znači „bez dojke“, što se opet odnosilo na tradicionalno verovanje da su Amazonke sekle ili spaljivale desnu dojku kako bi mogle da koriste luk sa više slobode i da odapinju strele bez fizičkih ograničenja i ometanja. Međutim, u umetničkim delima nema svedočanstva o ovoj praksi, to jest, svuda su Amazonke prikazane sa obe dojke iako je desna vrlo često pokrivena. Druge predložene derivacije su: a- (intenzivno) + mazos, što znači „pune grudi“; a- + maso, što znači „ne dira“ (muškarce); maza, kavkaska reč koja znači „Mesec“ i koja ukazuje na vezu sa obožavanjem mesečeve boginje, možda neke vrste azijske Artemide (nešto poput Chang'e iz kineske mitologije ili Tsukuyomi iz japanske mitologije). Prema Džonu Kolarusu, čerkeška reč a-maz(ə)-áh-na, izgovorena sa naglaskom na poslednjem slogu, znači „majka šume“, ali se takođe može tumačiti i kao „majka Meseca“.
Operacija Osterglocke
Tok operacije
Radi izvođenja poduhvata »Osterglocke«, 7. SS divizija je krenula iz Vareša preko Olova da udarom u bok 2. jugoslovenskoj armiji i u sadejstvu sa glavnim snagama 34. armijskog korpusa zauzme Tuzlu. Ona je 26. marta počela transportovanje svojih trupa radi napada ka Tuzli, i to glavnim snagama preko Doboja, a pomoćnim preko Vareša. Međutim, zbog prodora 4. i 10. divizije NOVJ na desnu obalu Bosne, 7. SS divizija »Princ Eugen« morala biti upućena u susret 4. i 10. diviziji kako bi onemogućila njihov napad na Sarajevo.
Do sudara je došlo 1. aprila kada je nemački 13. SS puk napao 10. diviziju i 6. brigadu 4. divizije NOVJ i, u ogorčenoj borbi, uspeo da potisne jugoslovenske jedinice. Potom, one su u žestokom protivnapadu uspele da delimično razbiju neprijatelja i da ga odbace. No, i pored toga, 4. i 10. divizija izgubile su određeno vreme te zakasnile sa posedanjem polaznog položaja i napadom na Sarajevo.
Lawrence County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 38.634, što je 3.43 (9,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 6199
NGC 6199 je pojedinaÄna zvezda u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 36° 3' 34" a rektascenzija 16h 39m 28,9s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6199 iznosi 13,9 a fotografska magnituda 14,8.
Amazonke
Amazonke u grčkoj mitologiji
thumb|left|250px|[[Amazonomakija (bitka između Amazonki i Grka), reljef sa sarkofaga koji datira iz 180. godine pne., nađen u Solunu 1836.]]
Prema narodnom verovanju, Amazonke su živele u oblasti Pont kraj Crnog mora, gde su osnovale kraljevstvo pod vođstvom kraljice po imenu Hipolita („ona koja pušta svoje konje na slobodu“). Prema verovanju, osnovale su mnoge gradove, između ostalih Smirnu, Efes, Sinop i Pafos. Prema Eshilu, u davnoj prošlosti živele su u zemlji Skita, pored Azovskog mora, ali su se kasnije preselile u Temiskru, na reku Termodon (danas reka Terma u severnoj Turskoj). Herodot ih je nazivao Androktonama — ubicama muškaraca — i tvrdio je da su se na skitskom jeziku zvale Oiorpate i da je to skitsko ime imalo isto značenje. Prema nekim verzijama narodnih verovanja, muškarcima nije bilo dozvoljeno da borave i da imaju seksualne odnose u zemlji Amazonki, ali jednom godišnje, u cilju održanja vrste, Amazonke su posećivale Gargareance, susedno pleme sastavljeno samo od muškaraca. Muška deca koja bi se rodila nakon tog susreta bila su ili ubijana, ili slana njihovim očevima ili napuštena u divljini na milost i nemilost divljim zverima, a ženska deca su se zadržavala, te su ih njihove majke učile kako da obrađuju zemlju, love i ratuju (Strabon, XI str. 503).
U Ilijadi, Homer ih spominje pod imenom Antianeira („one koje se bore kao muškarci“)
Amazonke se takođe pojavljuju u epizodi sa Argonautima, koji su nabasali na ostrvo Lemnos na svom putu ka zemlji Kolhidi. Argonauti su na ostrvu našli samo žene, kojima je vladala kraljica Hipsipila. Ostvu su dali ime Ginaikokratumena, što znači "vladavina žena". Apolonije s Rodosa piše da su žene Jasona i njegove saborce dočekale s pričom o tome kako je u prošlosti ostvo bilo napadnuto i kako su u borbi svi muškarci izginuli. Amazonke su zatim ponudile Argonautima da zauzmu mesta njihovih poginulih muževa, međutim, Argonauti su odbili ponudu i nastavili svojim putem, ne znajući da su u stvari muškarci ostrva poginuli od ruke sopstvenih supruga.
Amazonke se takođe pojavljuju u grčkoj umetnosti drevnog perioda vezane za nekoliko grčkih legendi. U Ilijadi se pominje da su Amazonke napale Likiju ali su bile pobeđene. Pobedio ih je Belerofont koga je u taj rat poslao Jobat, kralj Likije, u nadi da će u tom boju izgubiti život (Ilijada, VI str. 186.) Ilijada pominje grob kraljice libijskih Amazonki, Mirine, koja je, prema Diodoru, povela svoje Amazonke u rat protiv Libije i Gorgona.
Napale su Frigijce, kojima je pomogao Prijam, kralj Troje, tada još uvek veoma mlad (Ilijada, III, str. 189). Međutim, mnogo kasnije, njegove protivnice, Amazonke, staće na njegovu stranu u Trojanskom ratu protiv Grka pod vođstvom kraljice Pentesileje, „rođene Tračanke“ (Kvint Smirnjanin), koja je poginula od Ahilove ruke, kako se to tvrdi u Etiopidi koja nastavlja Ilijadu (Kvint Smirnjanin, I; Justin, II; Virgilije, Eneida, I, str. 490).
Jedan od zadataka koje je Evristej dao Heraklu bio je da se domogne pojasa amazonske kraljice Hipolite (Apolidor, II, 5). Herakla je pratio Tezej, koji je zarobio princezu Antiopu, Hipolitinu sestru, što je dovelo do napada na Atiku u kom je Antiopa poginula boreći se na Tezejevoj strani. U drugim verzijama, Tezej se ili ženi Hipolitom, a u drugim Antiopom koja ostaje u životu. Borba između Atinjana i Amazonki je dosta obrađivana u umetnosti, čak postoji ceo jedan umetnički rod — amazonomakija — mermerni bareljefi kao što je onaj sa Partenona ili skulpture mauzoleja u Halikarnasusu.
Takođe se veruje da su Amazonke preduzele ratni pohod protiv ostrva Leukos (danas Zmijsko ostrvo u Crnom moru) na ušću Dunava, gde je Tetida rasula Ahilov prah. Duh mrtvog heroja se pojavio i preplašio konje te su se dali u trk i pregazili napadače koji su morali da se povuku.
Takođe su bile poznate i u vreme Aleksandra Velikog. Neki od Aleksandrovih biografa pominju amazonsku kraljicu Talestridu koja je posetila Aleksandra i potom rodila njegovo dete. Međutim, nekoliko drugih Aleksandrovih biografa poriču ovu tvrdnju, uključujući i veoma cenjeni sekundarni izvor, Plutarha. U svojim spisima, Plutarh pominje trenutak kada Aleksandrov pomorski komandant, Onesikrije, čita epizodu sa Amazonkom kralju Trakije, Lizimahu koji je bio član te ekspedicije. Lizimah se nasmešio i upitao: „A gde sam onda ja bio?“.
Kvint Smirnjanin navodi spisak amazonskih kraljica:
Zemlja Skita i Sarmata
thumb|250px|Amazonke. Detalj iz Nirnberških hronika (1493)
Herodot tvrdi da su Sarmati bili potomci Amazonki i Skita i da su njihove žene „nastavile da od tog dana do sada (to jest, do 440. godine pre n. e.) da neguju drevne amazonske običaje tako što su često išle u lov na konjima sa svojim muževima; učestvovale su u bitkama i nosile iste haljine kao i muškarci“. Dalje, Herodot kaže da „ni jedna devojka se nije udavala dok prethodno ne bi ubila muškarca u nekoj bici“. U Herodotovoj priči, grupa Amazonki je prešla Azovsko more i došla u zemlju Skita blizu jugoistočnog dela Krima. Kad su naučile skitski jezik, pristale su da se udaju za skitske muškarce pod uslovom da ne budu prisiljavane da poštuju običaje skitskih žena. Prema Herodotu, ova grupa se preselila na severoistok i naselila se oko reke Don od koje su kasnije nastali Sarmati. Prema Herodotu, Sarmati su se borili na strani Skita protiv Darija Velikog, persijskog kralja, u 5. veku pre nove ere.
Hipokrat ih opisuje kao žene bez desne dojke i objašnjava proces koji se primenjivao kako bi se sprečio rast dojke i sva snaga usmerila na desno rame i ruku. Kaže da su imale bronzani instrument koje su grejale do usijanja pa ga onda prijanjale na desni deo grudi devojčica. Ali, stručnjaci se slažu da Amazonke nisu imale dovoljno medicinskog znanja da bi mogle da izbegnu obilno krvarenje ili infekciju da je stvarno dolazilo do takve vrste ablacije dojke. Drugi tvrde da je odstranjivanje dojke moglo da se izvodi uz pomoć instrumenata naročito dizajniranih za tu svrhu. thumb|levo|200px|Amazonka na konju u skitskoj odeći. [[Crvene figure na crnoj pozadini|Grnčarija sa crvenim figurama sa Atike]] Kako Herodotovi, tako i Hipokratovi spisi svedoče o tome da su Sarmati želeli da svoje žene pretvore u snažne ratnice i lovce. Arheološki nalazi izgleda da potvrđuju postojanje žena ratnika kao i aktivnu ulogu sarmatskih žena u vojnim operacijama i društvenom životu. Grobovi naoružanih sarmatskih žena čine oko 25% od ukupnog broja nađenih grobova sarmatskih ratnika. Obično su bile sahranjivane sa lukom.
Case Salvadori, Arezzo
Case Salvadori je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Vista Hermosa Lázaro Cárdenas, San Marcos Arteaga
Vista Hermosa Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Marcos Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 379 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1664 m.
Case Salvadori, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
Amazonke
Zemlja Skita i Sarmata
Pre nego što je moderna arheologija otkrila neke skitske grobove žena ratnika sahranjenih pod kurganima u oblasti Altajskih planina i Sarmatije i napokon dala konačnu formu grčkom mitu, poreklo priča o Amazonkama je bilo predmet raznoraznih pretpostavki među stručnjacima. Enciklopedija „Britanika“ iz 1911. godine, piše:
thumb|350px|Polazak Amazonki. Klod Dere
Prema Vurthajmu (De Ajacis origine, 1907), Amazonke su bile grčkog porekla: „Sve Amazonke su bile Dijane, a sama Dijana je takođe bila Amazonka“. Pretpostavlja se da sama činjenica da je pokoravanje Amazonki bilo dato u zadatak dvojici poznatih junaka grčke mitologije, Heraklu i Tezeju (koji su uglavnom slati da se sukobe i potčine čudovišta i nemani koji sami po sebi ilustruju stalne i velike opasnosti) govori da su ih Grci smatrali velikom i stalnom opasnošću na obali Male Azije. Takođe, jedno od tumačenja nastanka ovog mita je da one predstavljaju sukob između grčke kulture kolonija na Crnom moru i primitivizma autohtonih stanovnika. Veoma je moguće da su time Grci pokušali da predstave svoju kulturu kao civilizacijski centar a urođeničko stanovništvo na oblastima koje su ih okruživale, kao divljake.
Fjodor I., car Rusije
thumb|right|Fjodor I., Zvonar Fjodor I., Zvonar ( 31. svibnja 1557. - 7. siječanj 1598. ), car Rusije i velike knez Moskve od 18. ožujka 1584. godine.
Mladost
Otac Fjodora I., je bio cara svih Rusa Ivan IV. Grozni. Kako je bio tek trećerođeni sin i ograničenih mentalnih sposobnosti nikada se nisu polagale nada u njegovo vladanje. Ta njegova dinastijska nevažnost je poslužila 1580. godine kao nagrada Ivana IV. Borisu Godunovu za vjernu službu pošto je tada zaključeno vjenčanje ovog ograničenog princa i njegove kćerke. Ubojstvo prestolonasljednika Ivana 1581. godine je tu utješnu nagradu pretvorilo u stvarnu pošto tada Fjodor postaje po zakonu nasljeđivanja najstarijeg preživjelog carevog djeteta prestolonasljednik. U slučaju normalne dugotrajne bolesti stari car bi možda bio promijenio red naslijeđivanja u korist malenog princa Dimitrija, ali to se nije dogodilo pošto on umire velikom brzinom od posljedice trovanja.
Car
Takvim razvojem događaja maloumni Fjodor I. postaje u trenutku očeve smrti 18. ožujka 1584. godine novi car. Zbog psihičke nesposobnosti kao i nezainteresiranosti novoga cara vlast preuzima njegov tast Borisa Godunova koji od tada obavlja sve državničke poslove. Fjodor I. tako dobiveno slobodno vrijeme provodi u molitvama i putovanjima Rusijom gdje obavezno posjećuje crkve i zvoni njihovim zvonima.
Bez obzira na očekivanja dvora i prije toga njegova oca kako on ne može imati djecu čudo se uspjelo dogoditi rođenjem njegove kćerke. Njena kasnija smrt u ranoj životnoj dobi postaje događaj koji car ne može preboliti. Nikada pretjerano sposoban ili zdrav on tada počinje ubrzano propadati u očekivanju vlastite smrti.
Car Fjodor I. umire prirodnom smrću 7. siječnja 1598. Kako mu je brat Dimitrije navodno pao na vlastiti nož 15. svibnja 1591. godine on je bio posljednji muški potomak Ivana I. što otvara problem nasljeđivanja o čemu će na kraju odlučiti parlament.
Zgonjevo
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Ebenweiler
Ebenvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ravensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.171 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8436024.
Pretkamid
Pretkamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 466,657 Da.
Al Ma‘ālī, Hajjah
Al Ma‘ālī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1229 m.
Montepetra, Forlì-Cesena
Montepetra je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Ebenweiler
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ravensburg Ebenvajler se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ravensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 592 metra. Površina opštine iznosi 10,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.171 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 116 stanovnika/km².
NGC 1792
NGC 1792 je galaksija u zviježđu Golubu.
Rancho la Campana, Tlajomulco de Zúñiga
Rancho la Campana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1592 m.
Agua Nueva, Aquismón
Agua Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Aquismón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1212 m.
Algolagnija
Algolagnija (od grčkih riječi άλγος, algos, "bol", and λαγνεία, lagnia, "strast") je naziv za seksualne sklonosti koje se očituju u postizanju seksualnog zadovoljstva i stimulacije kroz bol, često povezanih uz erogene zone.
NGC 1793
NGC 1793 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
ATC kod M05
M05B Lekovi koji utiču na strukturu kostiju i mineralizaciju
{{Columns-list|2|
Akrotomofilija
Akrotomofilija (od grčkih riječi akron [ud], tomein [sjeći] i philein [voljeti]) je naziv za seksualna privlačnost prema osobama s amputiranim udom ili udovima. Smatra se kao suprotnost apotemnofiliji, seksualnim fantazijama o amputaciji dijelova vlastitog tijela.
QGIS
Kvantum GIS (QGIS) je slobodan softver, računarska GIS (Geografski informacioni sistem) aplikacija koja omogućava pregled, uređivanje, i analizu geopodataka.
Razvoj
Geri Šerman je otpočeo razvoj Kvantum GIS-a početkom 2002, kao programa za pregled GIS podataka za Linuks. Razvoj je nastavljen 2004-e, i postao inkubatorski projekat za OSGeo Fondaciju. Verzija 1.0 je izdata u januaru 2009.
Program je razvijen korištenjem C++, i njegovo Grafičko korisničko okruženje (GUI) koristi Qt biblioteke, takođe korištene u KDE-u. Kvantum GIS dozvoljava integraciju dodataka razvijenih korištenjem C++ ili Pitona. Kao dodatak Qt-u, zahtijevane međuzavisnosti Kvantum GIS-a uključuju GEOS i SQLite. GDAL, GRASS GIS, PostGIS, i PostgreSQL su takođe preporučeni.
Kvantum GIS je višeplatformna aplikacij i radi na različitim operativnim sistemima uključujući Mac OS X, Linuks, UNIX, and Majkrosoft vindouz. Kvantum GIS takođe može biti korisničko sučelje za GRASS. Kvantum GIS stvara fajlove manje veličine u poređenju sa ostalim GIS-ovima i zahtijeva manje RAM-a i procesorske snage; tako da može biti korišćen na starijim mašinama ili pokrenut simultano sa drugim hardverski zahtjevnim aplikacijama.
Kvantum GIS je trenutno održavan od strane grupe volontera koji redovno izdaju unapređenja i popravke. za sada je Kvantum GIS preveden u 14 jezika a aplikacija je korišćena u međunarodnim akademskim i profesionalnim okruženjima.
Licenciranje
Pošto je djeljen kao Slobodan softver pod GNU-ova opšta javna licenca, Kvantum GIS može biti reprogramiran da izvodi razne specijaizovane zadatke. Takođe postoje priključci sposobni da prošire upotrebljivost i kompatibilnost.
formati
Kvantum GIS omogućava upotrebu ESRI-jevog šejpfajl formata i kaveridž podataka, kao i personalne geobazepodataka. MapInfo, PostGIS, i mnoštvo drugih formata je podržano u Kvantum GIS-u. Mrežni servisi, uključujući Web Map Service i Web Feature Service, su takođe podržani da omoguće upotrebu vanjskih izvora podataka.
Funkcionalnost
Kvantum GIS omogućava integraciju sa ostalim GIS-ovima otvorenog koda, uključujući PostGIS, GRASS GIS, i MapServer da bi se dobila proširena upotrebljivost.
Paradise Heights, Florida
Paradajs Hajts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.215, što je 95 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Corinth, Kentucky
Korint je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 232, što je 51 (28,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Apotemnofilija
Apotemnofilija je naziv za neurološki poremećaj uslijed koga inače zdrava osoba razvija želju za amputaciju jednog ili više vlastitih udova.
Pod time se podrazumijeva i seksualne fantazije u kojima osoba mašta da su joj amputirani udovi. Suprotnost joj predstavlja akrotomofilija, seksualna privlačnost prema drugim osobama amputiranih udova.
Verderio Inferiore, Lecco
Verderio Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2691 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Le Voyage dans la Lune
Kritičar Damir Radić je napisao kako je Putovanje na Mjesec "prvi poznati znanstvenofantastični film, ujedno je i satira žanra te, po nekim tumačenjima, i klasne strukture ljudskoga društva koja se odražava u istovrsnoj klasnoj strukturi Selenitanaca".
Власотинце
Историја
По турским изворима 1516. године било је културно и пољопривредно седиште. Насеље се помиње под турским називом „Влашотинац“ и у саставу је Софијског санџака. (Опширније о овоме у чланку Легенде о настанку Власотинца) У шеснестом веку има око 600 становника и 66 кућа. 1879. године у Власотинцу је било 519 кућа и око 2626 становника. По закону од 14. маја 1878. године припадало је Власинском срезу. Године 1879. је уместо Власинског створен Власотиначки срез.
За варошицу је проглашено 1878. године. О њему су писали многи путописци и књижевници. Милан Ракић каже:" Ја сам мислио да је Власотинце село, или, ако не то, а оно каква мала јадна Касабица. Али, како сам се изненадио када сам ушао у варош, која је тако чиста, бела, уљудна и уређена, као да је 30 година под Србијом, била (ради се о опису Власотинца 1880., године)''. Овде нема турских зидова него су куће на улици. Куће су лепе и чисте; многе на два боја, изгледају као какве виле..." ''
Основна школа Синиша Јанић је основана 1866. године.
Ренесанса између ратова
Између два светска рата Власотинце доживљава ренесансу. Виноградари се удружују у виноградарску задругу. Појављује се први број листа „Власина“, оснива се фудбалски клуб „Власина“, отварају се прве банке. Следи отварање Књижнице и читаонице. Ничу хидроцентрале на Власини и оснива се Соколско друштво.
Други светски рат
Немци су заузели Власотинце 10. априла 1941. године. Током Другог светског рата су на територији и у околини Власотинца деловале разне војне групације: партизани, четници, квислинзи, љотићевци, недићевци, Немци и Бугари. Опширније о деловању четничких формација на територији Власотинца се може прочитати у чланку Четништво у Власотиначком крају- приступ историји. Деловања власотиначког партизанског покрета су детаљније описана у чланку Партизански покрет у Власотиначком крају. Дана 10. октобра 1944. је Власотинце ослобођено улазом Прве власотиначке бригаде (партизани) у град. Нова историја Власотинца почиње после Другог светског рата.
Демографија
У насељу Власотинце живи 12504 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 36,8 година (36,1 код мушкараца и 37,4 код жена). У насељу има 4902 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,31.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Обичаји: Народна кола и весеља у Власотиначком крају
Свако весеље у породици, селима, завршавало се народним колом. Народна кола, тада звана ора, су била посебан ритуал на весељима; чачак-стари и нови, власинка, бела рада, заврзлама, дрдавка, у шест, бугарка, жикино коло, моравац. Некада се на свадбама, испраћајима у војску, крацајима, пресељења у нову кућу, вашарима и саборима на верским празницима, играло и певало уз музичке инструменте: дудук, гајде, тупан, фрулу (дудуче), хармонику и плех музику са трубачима.
И данас се у селу Преданце и другим планинским селима власотиначког краја, може чути народна изрека око вођења кола: „Баба давала банку да се ухвати, а две да се пусти из кола“. Мирослав Младеновић, локални етнолог из Власотинца, је као момак негде седамдесетих година, присуствовао догађајима када се на Петровдан у селу Лопушња, Трновци у Свођу, Свети Илији на Чобанцу, Светог Јована (Седми Јули) у Златићеву, Првом Мају у Дејану и другим саборима, играла сва народна кола и како се нико није смео пустити из кола кад се ухвати у њега, јер је после тога обавезна била туча.
Локални становници такмичили су се чије ће коло бити веће, боље и међу собом и међу селима. У колу је био најглавнији онај на челу, коловођа, а на зачељу (на „кец") момак који је био задужен да се коло не кида. Онај ко је прекидао коло више није био пуштан да игра, па зато нико није смео да се пусти док се коло не изигра.
Господин Младеновић је забележио од старијих људи, негде седамдесетих година двадесетог века, да су се пре Првог светског рата, играла народна кола и у самом Власотинцу, код „Крста“ за време вашара летњег Горешњака и јесењег Пејчиндана и Крстовдана, где су биле опасне туче међу играча коловођа око девојака из различитих села. Чак су „севали“ и ножеви. Играла се кола на саборима на верским празницима око цркве крушевачке и конопничке, у селима Крушевица и Конопница, нарочито у време летњих и јесењих вашара.
Данас, по причама старијих, млади људи не обраћају томе пажњу као да нема сеоских сабора и вашарских окупљања уз народно коло. Сви који су одрасли уз (ора) кола, често се жале што млади нису прихватали њихове народне игре. Ипак, последњих година, народ се поново окреће традицији. Игра уз народно коло, нарочито на свадбеним и другим породичним весељима, а све је више и фолклорних група по школама, које негују народне игре уз народна кола из власотиначког краја.
Власотинчани се чешће и називају Росуљци. Разлог за то је биљка Росуља, која расте на пространствима околине Власотинца. Drosos је грчка реч и значи роса.
Pešćenica
Pešćenica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Lekenik, Sisačko-moslavačka županija.
Grisciotti, Macerata
Grisciotti je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Arrivée d'un train gare de Vincennes
Arrivée d'un train gare de Vincennes je kratki nijemi dokumentarni film snimljen 1896. godine kao režiserski debi Georgesa Mélièsa. Danas ne postoji nijedna očuvana kopija filma, te se smatra izgubljenim.
ATP deaminaza
ATP deaminaza (, adenozin trifosfatna deaminaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP aminohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
NGC 6201
NGC 6201 je eliptična galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 23° 45' 55" a rektascenzija 16h 40m 14,4s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6201 iznosi 14,5 a fotografska magnituda 15,5. NGC 6201 je još poznat i pod oznakama CGCG 138-53, PGC 58727.
Fantini, Rovigo
Fantini je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Naratofilija
Naratofilija je izraz kojim se opisuje seksualni fetiš, odnosno postizanje seksualnog uzbuđenja ili zadovoljstva govorenjem opscenih riječi svom seksualnom partneru. . Pod time se podrazumijeva i sklonost slušanju opscenih riječi ili priča.
Горња Јајина
Горња Јајина је насељено место града Лесковца.
Своје име је добила по дрвету јови којег су први становници звали јаја. У селу се налази основна школа Никола Скобаљић, истурено одељење школе у Великом Трњану. Становници се претежно баве пољопривредом а мањи број и сточарством. Село лежи на реци Ветерници. Западно од села се уздиже брдо, па се може рећи да Горња Јајина спада у котлинско-долинска села.
Parovi
Parovi se može odnositi na:
Горња Јајина
Демографија
Према попису из 2002. било је 637 становника (према попису из 1991. било је 635 становника).
У насељу Горња Јајина живи 502 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,0 година (41,2 код мушкараца и 40,9 код жена). У насељу има 197 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,23.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Brzina hemijske reakcije
Dimenzija brzine hemijske reakcije je mol/dm3s.
U najopštijem slučaju, kada imamo reakciju u kojoj α molova supstance A reaguje sa β molova supstance B i daje γ molova supstance C i δ molova supstance D, brzine nestanka reaktanata i nastanka produkata izražavaju se kao gde su α, β, γ i δ stehiometrijski koeficijenti.
Uvod
Hemijska reakcija se odigrava kada se reaktanti (molekuli) sudare. Pri tome dolazi do odgovarajućih interakcija koje dovode do raskidanja postojećih i/ili uspostavljanja novih veza između reaktanata. Minimalna energija koju treba da ima jedan mol reaktanta da bi sudar bio uspešan odnosno da bi došlo do hemijske reakcije, predstavnja energiju aktivacije (E_a). Što je energija aktivacije veća, broj reaktanata koji je poseduju je manji, a samim tim manji je i broj uspešnih sudara u jedinici vremena, pa je manja i brzina hemijske reakcije. Za hemijsku reakciju prikazanu jednačinom gde je R oznaka za reaktante a P za produkte reakcije, a \nu_R i \nu_P stehiometrijski koeficijenti za reaktant i produkt respektivno, srednja brzina priraštaja koncentracije reaktanata v_R predstavlja priraštaj koncentracije reaktanata (\Delta c_R) u odabranom intervalu vremena odigravanja reakcije (\Delta t). Srednja brzina se može predstaviti relacijom
Identična relacija važi i za srednju brzinu priraštaja koncentracije proizvoda reakcije v_P gde \Delta c_P predstavlja priraštaj koncentracije proizvoda u datom intervalu vremena \Delta t. S obzirom na to da se tokom reakcije smanjuju koncentracije reaktanata a rastu koncentracije proizvoda, priraštaj koncentracije reaktanata će biti negativan a produkata pozitivan. Srednja brzina reakcije v u datom intervalu \Delta t proporcionalna je srednjoj brzini priraštaja koncentracije bilo kog reaktanta ili proizvoda reakcije. Faktor proporcionalnosti je stehiometrijski koeficijent posmatranog reaktanta ili proizvoda reakcije. Iz gornje jednačine sledi da će srednja brzina biti
Srednja brzina hemijske reakcije nije veličina koja se može eksperimentalno direktno meriti. Ona se izračunava tako što se u određenim intervalima vremena određuje koncentracija (c) reaktanta ili nastalog proizvoda. Na osnovu tih eksperimentalnih podataka crta se kriva koja pokazuje kako sa vremenom (t) opada koncentracija reaktanata i raste koncentracija proizvoda reakcije. U odabranim intervalima vremena zatim se iz dijagrama određuje priraštaj koncentracije i izračunava srednja brzina reakcije u posmatranom intervalu vremena.
Ako se interval vremena u kome se određuje priraštaj koncentracije odabere tako da bude jako mali, da se može smatrati da teži nuli, i ako i priraštaj koncentracije teži nuli, tada će količnik predstavljati brzinu hemijske reakcije u trenutku t odnosno trenutnu brzinu reakcije. Na krivoj, na dijagramu c = f(t), ovaj količnik odgovara nagibu tangente u određenoj tački dc/dt, pa je trenutna brzina je brzina za datu koncentraciju reaktanta
Srednja brzina reakcije opada sa vremenom zbog smanjenja koncentracije reaktanta. Najveća je na početku reakcije i sve je manja što je proteklo više vremena od početka reakcije.
Reakcija odigrava se u dva stupnja:
Brzine po stupnjevima će biti:
Brzine po reaktantima su:
Svaki stupanj ima svoju energiju aktivacije, svoju konstantu brzine i svoju brzinu.
Ovi stupnjevi predstavljaju mehanizam reakcije. Iz mehanizma reakcije vidi se da se odvija u tri stupnja i da ima intermedijere Y i Z. Reaktanti su A i B a produkti reakcije C i D.
Stehiometrija može biti zavisna ili nezavisna od vremena. Ukoliko je stehiometrija zavisna od vremena koncentracije intermedijera nisu zanemarljive. U toku reakcije intermedijeri nastaju, njihova koncentracija raste a zatim se tokom vremena troše. Zbir koncentracije reaktanata nije u svakom trenutku jednak zbiru koncentracija produkata. U ravnoteži kada se reakcija završi, koncentracija intermedijera je bliska nuli pa važi stehiometrijska relacija Ukoliko je stehiometrija vremenski nezavisna koncentracije intermedijera su jako male, tako da se mogu zanemariti.
Brzina složene reakcije
Gotovo svaka hemijska promena odvija se preko nekoliko elementarnih stupnjeva. Sveukupnost stupnjeva kojima se predstavlja jedan hemijski proces naziva se mehanizam ili kinetička shema hemijskog procesa. Tako hemijska reakcija ima mehanizam od tri elementarna stupnja:
Ako se proces odvija preko niza stupnjeva koji slede jedan za drugim, ukupnu brzinu procesa određuje onaj koji se odvija najmanjom brzinom, najsporiji stupanj. Ako se proces odvija tako da ima više stupnjeva koji se odvijaju paralelno tada najbrži stupanj određuje ukupnu brzinu procesa: ali pošto je tada je pa je ukupna brzina procesa
Ukupna brzina procesa zavisiće od koncentracije reaktanata i međusobnog odnosa konstanti brzina k_1, k_2, k_3 reakcija u kojima učestvuje intermedijer, jer će njegova trenutna koncentracija zavisiti od svih reakcija u kojima učestvuje. Najveći broj hemijskih procesa ima vremenski promenjivu stehiometriju.
Zakon brzine reakcije
U opštem slučaju u kome u nekom procesu učestvuje više reaktanata, a proces se odvija po mehanizmu koji se ne zna a koji se može prikazati sledećom stehiometrijskom jednačinom
Brzina hemijske reakcije može se izraziti empirijskom jednačinom gde je k konstanta brzine reakcije, n=l+m red reakcije, l je red reakcije za reaktant A, a m je red reakcije za reaktant V. Red reakcije može biti ceo broj n=0,1,2 ili razlomak 1/2, 3/2,... U najopštijem slučaju stehiometrijski koeficijenti ne predstavljaju red reakcije u odnosu na pojedinačni reaktant.
Zakon brzine predstavlja opšti matematički model pomoću koga se opisuje ishod odigravanja neke hemijske reakcije na osnovu promena koncentracije reaktanata i proizvoda reakcije u određenim intervalima vremena. Zakon brzine se eksperimentalno određuje. On ne pruža informacije o promenama koje se dešavaju između pojedinačnih reaktanata, već o ukupnom ishodu svih pojedinačnih interakcija koji se manifestuje odigravanjem posmatrane hemijske reakcije. Svaka pojedinačna promena do koje dolazi usled interakcije reaktanata predstavlja stupanj hemijske reakcije. Retko se događa da se hemijska reakcija prikazana odgovarajućom hemijskom jednačinom, odigrava u jednom stupnju, tako da se samo jednom elementarnom reakcijom reaktanti direktno prevode u proizvod. Većina hemijskih reakcija se odigrava u više stupnjeva. Stupanj u kome nema intermedijera naziva se elementarni stupanj.
Kinetički uslov jednakosti brzina reagovanja
Postoje uslovi kada se brzine utroška reaktanata mogu izjednačiti: Brzina reakcije može se posmatrati u dva, za kinetiku jako važna granična slučaja.
Prvi kinetički uslov — jednakost početnih koncentracija:. Izraz za brzinu reakcije kada su početne koncentracije reaktanata jednake je gde je n=l+m ukupan red reakcije. Drugi kinetički uslov — jedan od reaktanata je u velikom višku: A_0 \ll B_0. Brzina reakcije je data izrazom gde je k'=k[B]^{m}. Reakcija je pseudo l-tog reda u odnosu na reaktant A.
Empirijska kinetička jednačina ovog oblika je polazna jednačina u razmatranju nepoznatog kinetičkog sistema. Prateći zavisnost koncentracija sa vremenom prvo se određuje red reakcije (l) u odnosu na jednu komponentu reakcionog sistema, a zatim i ukupan red reakcije n=l+m.
Faktori koji utiču na brzinu reakcije
Brzina hemijske reakcije zavisi od prirode reaktanata, koncentracije reaktanata, temperature, prisustva katalizatora, površine čvrstog reaktanta i u nekim slučajevima od svetlosti ili drugih vrsta zračenja koje deluju na reaktivni sistem.
Uticaj koncentracije na brzinu reakcije
Brzina hemijske reakcije uvek zavisi od trenutne koncentracije reaktanata. Koncentracija reaktanta opada sa vremenom, tako da se i brzina menja, najveća je na početku reakcije, a kako reakcija teče brzina je sve manja. Na osnovu praćenja promene koncentracije reaktanta tokom vremena, može se nacrtati grafik zavistosti c = f(t) pomoću koga se određuje početna brzina reaktanta v_0, tj. brzina u trenutku započinjanja reakcije. Određivanjem početnih brzina reakcije za različite početne koncentracije datog reaktanta, može se zaključiti da početne brzine reakcije, pa prema tome i brzine reakcije u ma kom trenutku vremena na različit način zavise od koncentracija reaktanata. Za svaku hemijsku reakciju mora se eksperimentalno odrediti jednačina koja opisuje zavisnost brzine reakcije od koncentracije reaktanata. Brzina reakcije može biti proporcionalna koncentraciji, kvadratu koncentracije, kvadratnom korenu koncentracije reaktanata.
Brzina reakcije je proporciona trenutnoj koncentraciji rektanta.
Brzina hemijske reakcije je proporcionalna kvadratu trenutnih koncentracija reaktanata.
Uticaj temperature na brzinu hemijske reakcije
Eksperimentalno je utvrđeno da brzina hemijske reakcije zavisi od temperature. U zakonu brzine hemijske reakcije, ta zavisnost je izražena preko konstante brzine reakcije čija vrednost zavisi od temperature. Zavisnost konstante brzine od temperature data je Arenijusovom jednačinom gde je
Logaritmovanjem Arenijusove jednačine dobija se izraz
Crtanjem dijagrama na kome se na ordinatu nanose vrednosti \ln k a na apscisu vrednosti 1/T određuje se nagib prave i vrednost energije aktivacije iz nje.
Pošto je zavisnost \ln k od 1/T linearna, energija aktivacije je konstantna i na zavisi od temperature. Na osnovu Arenijusove jednačine može se zaključiti da vrednost konstante brzine raste eksponencijalno sa porastom temperature. Prema tome, sa porastom temperature raste i brzina hemijske reakcije.
Uticaj katalizatora na brzinu reakcije
Brzina neke hemijske reakcije može se povećati ako se u reakcioni sistem unese pogodan katalizator. Katalizatori su supstance koje menjaju mehanizam odigravanja reakcija. Jedan od načina da dođe do promene mehanizma neke hemijske reakcije je da katalizator stupi u reakciju sa reaktantom i da tako nastane međuproizvod. Međuproizvod se dalje može raspasti na katalizator i proizvod reakcije ili reagovati sa drugim reaktantom dajući finalni proizvod hemijske reakcije. U prisustvu katalizatora najsporija elementarna reakcija ima manju energiju aktivacije od elementarne reakcije koja određuje brzinu reakcije u odsustvu katalizatora. Na taj način se povećava brzina reakcije, jer veći broj čestica poseduje energiju koja je jednaka ili veća od ove niže vrednosti energije aktivacije potrebne za odigravanje reakcije u prisustvu katalizatora. Katalizator se tokom reakcije ne menja, a dovoljne su jako male količine katalizatora da bi se ubrzala reakcija. S obzirom na to da katalizator utiče na mehanizam reakcije, ne postoje univerzalni katalizatori, već za svaku hemijsku reakciju, ili za tip reakcije, postoji specifičan katalizator.
Kada se katalizator nalazi u istoj fazi kao i reaktanti reč je o homogenoj katalizi. Ako je katalizator čvrstoj, a reaktanti u tečnoj ili gasivotoj fazi, onda je reč o heterogenoj katalizi. Supstance koje intenzivno adsorbuju na površini čvrstih katalizatora ili nepovratno reaguju sa katalizatorom i na taj način onemogućiju njegovo kataličko dejstvo, nazivaju se kataličkim otrovima.
Uticaj površine čvrstih reaktanata na brzinu reakcije
Hemijska reakcija se može odigrati samo ako se čestice reaktanata sudare. Haotično kretanje ogromnog broja čestica u gasovitoj fazi i rastvorima omogućuje veliki broj sudara u jedinici vremena, tako da su reakcije u većini slučajeva brze. Ako se reakcija odigrava između čestica na granici faza, takva reakcija se naziva heterogena reakcija. Broj sudara između čestica, a samim tim i brzina heterogene reakcije, u ovom slučaju zavisi od površine dodira granice faza. Površina čvrste supstance raste sa porastom stepena usitnjenosti (disperznosti). Zato se smanjenjem dimenzija makroskopskih čestica čvrste supstance, zbog porasta površine dodira između različitih faza može povećati brzina reakcije.
Hemijska ravnoteža
Po zakonu o dejstvu masa, koji su dali Guldberg i Vag, brzina homogene hemijske reakcije srazmerna je aktivnim masama reagujućih supstanci, odnosno koncentraciji svake vrste podignutoj na stepen broja molekula koji učestvuju u reakciji, pri čemu se uzima da je koncentracija supstance u rastvoru ili u gasnoj fazi merilo njene aktivne mase. Koeficijent srazmernosti, koji su Guldberg i Vag nazvali koeficijentom brzine, je konstanta brzine hemijske reakcije.
U najopštijem slučaju povratnu jednačinu možemo napisati u kao
Brzina prve reakcije će biti data izrazom a brzina druge, povratne reakcije je gde su trenutne koncentracije komponenata ovog sistema, a k_1,\ k_2 su konstante brzine date reakcije.
U momentu uspostavljanja ravnoteže brzine će biti jednake (v_1=v_2), pa je gde predstavljaju ravnotežne koncentracije komponenata.
Odnos proizvoda ravnotežnih koncentracija produkata i reaktanata, podignut na odgovarajuće stepene, jednak je odnosu konstanti brzina k_1/k_2, odnosno konstanti ravnoteže K. Konstanta ravnoteže ne zavisi od koncentracije reaktanata, već samo od odnosa konstanti brzina k_1 i k_2. Povećanje koncentracije reaktanata će povećati samo brzinu odgovarajuće reakcije i njoj povratne reakcije, dok će konstante K, k_1 i k_2 ostati konstantne. Brzina svakog pojedinačnog stupnja je saglasno zakonu o dejstvu masa, srazmerna trenutnim koncentracijama reagujućih vrsta.
Fluorid
Fluorid je anjon F−. On je redukovani oblik fluora kad je on u obliku jona ili vezan za neki drugi element. Termin fluorid se koristi za organofluorna jedinjenja i neorganska jedinjenja fluora. Fluorid, poput drugih halida, je monovalentni jon (−1 naboj). Njegova jedinjenja često imaju osobine koje su znatno razlikuju od ostalih halida. Strukturno, i u nekoj meri hemijski, fluoridni jon podseća na jon vodonika. Jedinjenja koja sadrže fluor pokrivaju opseg od potentnih toksina kao što je sarin do lekova poput efavirenz, i od inertnih materijala kao što je ugljenik tetrafluorid do visoko reaktivnog sumpor tetrafluorida. Opseg jedinjenja flora je tako širok jer fluor ima sposobnost formiranja jedinjenja sa svim elementima izuzev helijuma i neona.
Zastupljenost
thumb|right|150px|[[Mineral fluorit, rasprostranjeni mineral i glavni izvor fluorida za komercijalne svrhe. ]] Rastvori neorganskih fluorida u vodi sadrže F− i bifluorid HF2−. Mali broj neorganskih fluorida je rastvoran u vodi bez podleganja znatnoj hidrolizi. Primeri neorganskih fluorida su fluorovodonična kiselina (HF), natrijum fluorid (NaF), i uranijum heksafluorid (UF6). U pogledu reaktivnosti, fluoridi se znatno razlikuju od hlorida i drugih halida, i znatno su jače solvatisani usled manjeg odnosa radijusa i naboja. Veza Si-F je jedna od najjačih jednostrukih veza. U kontrastu s tim, drugi silil halidi se lako hidrolizuju.
Mnogi fluoridni minerali su poznati. Među njima fluorit i fluorapatit imaju najveći komercijalni značaj. Fluorid se prirodno javlja u niskim koncentracijama u vodi za piće i hrani. Fluoridi se javljaju u vodi iz podzemnih izvora. Njihova koncentracija u morskoj vodi je u proseku 1.3 ppm.
Apiozna 1-reduktaza
U enzimologiji, apioza 1-reduktaza je enzim koji katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Dva supstrata ovog enzima su D-apiitol i NAD+, dok su njegova 3 proizvoda D-apioza, NADH, i H+.
El Brasil, Tonalá
El Brasil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Petrinjci
Petrinjci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sunja, Sisačko-moslavačka županija.
Lewis County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Petrinjci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 183 stanovnika te 67 obiteljskih kućanstava.
Lewis County, Missouri
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 10.211, što je 283 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ballarat
Ballarat je treći po veličini grad u australskoj državi Victoria od 85.936 stanovnika.
Geografija
Ballarat leži na zapadnim obroncima Velikog razvodnog masiva, u kotlini rijeke Yarrowee. Udaljen je oko 105 km sjeverozapadno od Melbournea.
Historija
Prvi naseljenici toga kraja bili su ovčari, koji su se tu počeli naseljavati 1838., oni su ga i nazvali Ballarat po aboridžinskom imenu za taj lokalitet balla arat, što znači mjesto za odmor.
Pravi boom naselje je doživjelo 1851. kad je počela Zlatna groznica, tad su naime otkrivene aluvijalne naslage zlata, pa je u svega par mjeseci broj stanovnika narastao na 20.000 ljudi. Dvije godine nakon osnivanja 1854. Ballarat je postao mjesto jedinog australskog oružanog ustanka Eureka, tad se pobunilo nekih 25 rudara, oni su uz zahtjeve za političkim reformama, tražili ukidanje prodaje licenci koje je prodavala regionalna vlada. Njihov ustanak u krvi je ugušila vojska, koja ih je sve pobila. Danas se čitava ta stvar oko kopanja zlata, i ustanka toliko iskomercijalizirala, da je komemoracija njihove pogibije jedna od najvećih atrakcija grada. Ballarat je postao općina 1855., a 1863. postao je dministrativni centar grofovije, a 1870. dobio je status grada.
Kako su vrlo brzo iscrpljeni svi površinski kopovi zlata, ono se nastavilo iskapati u klasičnom rudniku sve do 1918. kad je i on iscrpljen do kraja. U to vrijeme grad je bio jedan od najrazvijenijih australskih gradova, sa tramvajem i svim ostalim atributima razvijenog grada.
Znamenitosti i obrazovanje
thumb|left|260px| Ballarat kao [[šatorsko naselje za Zlatne groznice 1853.]] Historijski centar grada ima brojne zgrade podignute krajem 19. vijeka, tu su smještene i dvije katedrale, katolička i anglikanska i botanički vrt, koji je poznat po svom godišnjem festivalu begonija.
Jedna od atrakcija grada je Avenija premijera u botaničkom vrtu uz koju se nižu biste svih dosadašnjih australskih premijera, i Slavoluk pobjede na ulazu u Aveniju časti (Avenue of Honour), podignut u čast svih poginulih vojnika iz tog grada. Na brdu Sovereign, koje je uz jezero Wendouree, rekreaciona zona grada, izgrađena je replika nekadašnjeg orginalnog rudarskog naselja iz vremena zlatne groznice kad su grad zvali Zlatni grad. Umjetnička galerija u Ballaratu je najveća i najstarija regionalna galerija u Australiji.
U gradu od 1976. djeluje Univerzitet Ballarat, izrastao iz Rudarske škole osnovane još 1870. Pored tog u Ballaratu se nalazi i Kampus Aquinas koji je podružnica Australskog katoličkog univerziteta.