cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektronika
Istorijski razvoj
U oktobru 1745. u Nemačkoj Evald Georg fon Klajst je izumeo kondenzator. Sastojao se iz tegle koja je bila napunjena vodom, i žice koja je kroz čep bila povezana sa vodom. Tegla je bila napravljena tako, da se držeći u jednoj ruci spoljašnji deo žice dovede u kontakt sa električnim uređajem. Ako se dodirne drugom rukom nastaje pražnjenje, koje izaziva bolan šok. Današnja Lajdenska tegla je obložena aluminijumskom folijom, spolja i iznutra. Električni kontakt ostvaruje se sa štapom koji probije čep i spojen je lancem sa unutrašnjim slojem metala. Kompletno pražnjenje se događa kada su dve aluminijumske folije povezane međusobno provodnikom. Njom su se mogli postići naponi i do 25.000 V. Lajdenska tegla se često koristi u laboratorijama za demonstraciju i u eksperimentalne svrhe.
Bendžamin Frenklin je sistemom od dve Lajdenske tegle ubijao ćurane, a jednom je skoro ubio i sebe. Inače je Frenklin otkrio fudamentalnu činjenicu da se umesto tegle mogu koristiti metalne ploče razdvojene nekim izolatorom. Tako je Frenklin načinio prvi pločasti kondenzator.
Razvoj elektronike počinje tek krajem 19. i početkom 20. veka i vezan je za razvoj vakuumskih cevi, koje su bile među najranijim elektronskim komponentama. One su skoro samostalno odgovorne za nastanak elektronske revolucije prve polovine dvadesetog veka. Elektronske cevi su izdigle elektroniku iz stanja zabavnih trikova i omogućile razvoj radija, televizije, gramofona, radara, telefonije na duga rastojanja i mnogo čega drugog. One su odigrale vodeću ulogu u polju mikrotalasa i transmisije velike snage, kao i televizijskim prijemnicima do sredine 1980-ih. Od tog vremena, uređaji čvrstog stanja su skoro u potpunosti preuzeli ulogu elektronskih cevi. One se još uvek koriste za neke specijalizovane primene kao što su visokonaponski RF pojačivači, katodne cevi, specijalizovana audio oprema, gitarska pojačala i neki mikrotalasni uređaji.
Džon Ambrouz Fleming je 1904. razvio kenotron, kasnije poznat kao dioda koja dozvoljava električnoj struji da teče samo u jednom pravcu. Li De Forest je 1906. postavio tzv. rešetku, treću elektrodu kojom je kontrolisao jačinu struju koja protiče između anode i katode. On je svoj uređaj nazvao audion, a kasnije je postao poznat kao trioda. Ovu komponentu je upotrebio da bi napravio pojačavač signala kod radio prijemnika i predajnika, što se može smatrati za prvim elektronskim uređajem.
Sledeći važan događaj u razvoju elektronike je razvoj integrisanih kola. Prvo integrisano kolo patentirao je Džek Kilbi 1959. godine. Ono se praktično sastojalo od dva tranzistora na jednom kristalu germanijuma. Složenost integrisanih kola je u narednim godinama munjevito rasla da bi od dva integrisna tranzistora 1959. godine danas 50 godina posle, dostigli integrisana kola sa više od milion tranzistora. Ovaj trend se i dalje nastavlja. Elektronika u današnjem svetu je ušla u sva polja ljudske delatnosti od zabave, preko proizvodnje do medicine.
U najnovije vreme vrše se velika istraživanja u cilju upotrebe sintetičkih materijala sa specijalnim svojstvima za izradu elektronskih komponenti, kao što su neki polimeri (plastika) koji imaju poluprovodna svojstva, a takođe se vrše istraživanja u cilju povezivanja elektronike sa takozvanim biočipovima.
Grane elektronike
Grane elektronike su:
Postoje još neke podvrste kao što su optička elektronika ili optoelektronika, mikrotalasna elektronika itd.
Elektronske komponente
mini|[[Electronics Technician|Elektronski tehničar vrši proveru napona na kartici energetskog kola u prostoriji vazdušno navigacione opreme na nosaču aviona Abraham Linkoln (CVN-72).]]
Elektronska komponenta je nedeljivi gradivni blok elektronskog kola koji se nalazi u svom kućištu iz koga izlaze najmanje dva pristupna kraja za povezivanje sa ostalim elektronskim komponentama. Elektronska komponenta je svaki fizički entitet unutar elektronskog sistema koja se koristi za vršenje uticaja na elektrone ili njihova asocirana polja u maniru koji je konzistentan sa unutrašnjom funkcijom elektronskog sistema. Povezivanjem najmanje dve elektronske komponente nastaje elektronsko kolo. Komponenete su generalno namenjene međusobnom povezivanju, obično putem lemljenja za štampanu ploču, da bi se kreiralo elektronsko kolo sa datom funkcijom (na primer pojačavač snage, radio-prijemnik, ili oscilator). Komponente mogu da budu pojedinačno smeštene, ili korištene u vidu kompleksnih grupa kao što je obično slučaj u integrisanim kolima. Primeri elektronskih komponenti su kondenzatori, induktori, otpornici, diode, tranzistori, itd.
Dvoprilazne poluprovodničke komponente:
Troprilazne poluprovodničke komponente:
Digitalna integrisana kola gde postoje, standardni gejtovi (kapije), koderi, multipleksori, brojači itd.
Pasivne komponente su:
Elektronska kola
Elektronsko kolo čine međusobno povezane elektronske komonente. Najčešće su elektronske komponente zalemljene na štampanu ploču.
Podela
Prema signalima sa kojima operiše elektronika i elektronska kola mogu da se podele na:
Rekreacija
Rekreacija je korišćenje vremena na neprofitabilan način, a na mnogo načina predstavlja i terapeutsko osveženje za telo i duh. Rekreacija se često razlikuje od dokolice. Dok se za dokolicu smatra da je, ili bi trebala biti, odmarajuća, rekreacija je osvežavajuća i zabavna. Kako sve više i više vodimo sedeći način života, potreba za rekreacijom se povećava. To pokazuje i rast popularnosti takozvanih aktivnih odmora.
Elektronika
Podela
Na osnovu ove podele postoje i analogna elektronska kola, digitalna elektronska kola i hibridna kola koja rade i sa analognim i sa digitalnim signalima ili pak prevode signal iz jednog oblika u drugi.
Rekreacija
Rekreacija, igra i zabava nisu svojstvene samo ljudima, već im se gotovo sva bića donekle prepuštaju. Igra je neophodna za razvoj raznih sposobnosti, uključujući i one najosnovnije kao što su motoričke sposobnosti kod mladih.
Elektronika
Analogna elektronska kola
desno|mini|Šasija diska Hitači J100 podesive frekvencije
Rekreacija
Vikend je tipično vreme za rekreaciju, možda (u judeo-hrišćanskoj i islamskoj kulturi) zbog toga što sabat pada na vikend, a sabat je "dan odmora". Praznici su takođe često vreme za rekreaciju.
Elektronika
Analogna elektronska kola
Većina analognih elektronskih uređaja, kao što su radio prijemnici, su konstruisani u vidu kombinacije dva tipa osnovnih kola. Analogna kola koriste neprekidan opseg napona ili struje, za razliku od diskretnih nivoa prisutnih u digitalnim kolima.
Rekreacija
Tradicionalno, muzika i ples su sredstvo rekreacije u mnogim kulturama, kao što su i sportovi, hobiji, igre i turizam. Gledanje televizije i slušanje muzike su česti oblici rekreacije, ili pre dokolice.
Elektronika
Analogna elektronska kola
Broj različitih analognih kola koja su do sada razvijena je ogroman, naročito zato što se kao 'kolo' može definisati sve od jedne komponente, do sistema koji sadrže hiljade komponenti. Analogni kola se ponekad nazivaju linearnim kolima mada se mnoštvo nelinearnih efekata koristi u njima, kao što su mikseri, modulatori, itd. Dobri primeri analognih kola su vakuumske cevi i tranzistorski pojačivači, operacioni pojačivači i oscilatori. Retko se mogu naći moderna kola koja su u potpunosti analogna. U današnje vreme analogna kola mogu da koriste digitalne ili čak miroprocesorske tehnike za poboljšanje performance. Ovaj tip kola se obično naziva „mešovitim signalom” pre nego analognim ili digitalnim.
Rekreacija
Mnoge aktivnosti mogu biti funkcionalne i/ili rekreacione:
Elektronika
Analogna elektronska kola
U osnovna analogna elektronska kola spadaju:
Rekreacija
U skorije vreme, neki 'uzbudljiviji' oblici rekreacije uključuju: skijanje, skijanje na dasci, bandži džamp, skakanje padobranom, zmajarstvo, peint bol, planinarenje, bekpeking, kanjoning, speleologija, BASE skakanje, avanturistički turizam.
Elektronika
Digitalna elektronska kola
Digitalna kola su električna kola koja su bazirana na ograničenom broju disktretnih naponskih nivoa. Digitalna kola su najčešća reprezentacija Bulove algebre, i ona su u osnovi svih digitalnih računara. Za većinu inženjera, termin „digitalno kolo”, „digitalni sistem” i „logika” su međusobno zamenljivi u kontekstu digitalnih kola.
Većina digitalnih kola koristi binarni sistem sa dva naponska nivoa označena sa „0” i „1”. Obično je logičko „0” niži napon i naziva se „nisko”, a logičko „1” se naziva „visoko”. Međutim, neki sistemi koriste reverznu definiciju („0” je „visoko”), ili su bazirani na jačini struje. Često dizajner logike može da preokrene ove definicije od jednog kola do drugog, kako god nađe za shodno, i u skladu sa potrebama datog dizajna. Definicija nivoa kao „0” ili „1” je proizvoljna.
Rekreacija
Pošto se u velikoj meri ocenjuje kao neproduktivna, ili čak trivijalna aktivnost, preterana rekreacija se ne smatra zdravom, i može biti označena kao bekstvo od stvarnosti.
Elektronika
Digitalna elektronska kola
Ternarna (sa tri stanja) logika je bila izučavana, i neki prototipni računari su napravljeni.
Računari, elektronski časovnici, i programabilni logički kontroleri (koji se koriste za kontrolu industrijskih procesa) se konstruišu od digitalnih kola. Digitalni procesori signala su još jedan primer.
U digitalna elektronska kola spadaju
Digitalna elektronska kola mogu biti realizovana u različitim tehnologijama tako da postoje: TTL kola, ECL kola, NMOS kola, PMOS kola, CMOS kola itd.
Hibridna elektronska kola
Kako bi bilo moguće povezivanje analognih i digitalih elektronskih postoje A/D konvertori i D/A konvertori. Praktičnno svako hibridno kolo mora da sadrži barem jedno od ova dva kola.
Fridel-Kraftsove reakcije
Fridel-Kraftsove reakcije su set reakcija koje su razvili Čarls Friedel i Džejms Krafts 1877. Postoje dva glavna tipa Fridel–Kraftsovih reakcija: alkilacija i acilacija. Ove reakcije su forma elektrofilne aromatične supstitucije. Opšta reakciona šema je:
Elektronika
Disipacija toplote i upravljanje toplotom
Toplota koju oslobađaju elektronska kola se mora rasipati kako bi se sprečili trenutni kvarevi i poboljšala dugoročna pouzdanost. Disipacija toplote se uglavnom postiže pasivnom kondukcijom/konvekcijom. Sredstva za postizanje veće disipacije obuhvataju toplotne izduve i ventilatore za hlađenje vazduha, i druge forme računarskog hlađenja, kao što je vodeno hlađenje. Ove tehnike koriste konvekciju, kondukciju, i radijaciju topolotne energije.
Fridel-Kraftsove reakcije
Više pregleda je objavljeno.
Fridel-Kraftsova alkilacija
Fridel-Kraftsova alkilacija je alkilacija aromatičnog prstena alkil halidima koristeći jaku Luisovu kiselinu kao katalizator. Sa bezvodnim feri hloridom kao katalizatorom, alkil grupa se vezuje za bivše mesto hloridnog jona.
Elektronika
Teorija elektronike
Matematičke metode su integralna komponenta studija elektronike. Sticanje stručnosti u oblasti elektronike podrazumveva visok stepen poznavanja matematičkih osnova analize elektronskih kola. Analiza kola je studija metoda za rešavanje generalno linearnih sistema sa nepoznatim promeljivim vrednostima kao što su naponi u datim čvorovima ili jačine struje kroz datu granu mreže. Jedan od alata u širokoj upotrebi pri ovakvim analizma je SPICE simulator kola.
Fridel-Kraftsove reakcije
Fridel-Kraftsova acilacija
Fridel-Kraftsova acilacija je acilacija aromatičnih prstena acil hloridom koristeći Luisove kiseline kao katalizator. Fridel-Kraftsova acilacija je isto tako moguća sa anhidridima kiselina.
Elektronika
Teorija elektronike
Za elektroniku je isto tako važno studiranje i razumevanje teorije elektromagnetskog polja.
Elektronska laboratorija
Zbog kompleksne prirode teorije elektronike, laboratorijsko eksperimentisanje je važan deo razvoja elektronskih uređaja. Ovi eksperimenti se koriste za testiranje ili verifikaciju dizajna inženjera i otkrivanje grešaka. Istorijski gledano, laboratorije za elektroniku su se sastojale od elektroničkih uređaja i opreme smeštenih u fizičkom prostoru, dok poslednjih godina postaje sve izraženiji trend korištenja softvera za simulaciju elektronske laboratorije, kao što su CircuitLogix, Multisim i OrCAD.
Metode pakovanja
Zdravstveni i ekološki aspekti montaže elektronike su poslednjih godina poprimili povećanu pažnju, naročito kod proizvoda namenjenih Evropskoj uniji, zbog njenih regulacija definisanih Direktivom ograničenja hazadrdnih supstanci (RoHS) i Direktivom o otpadu električne i elektroničke opreme (WEEE),  koje su stupile na snagu u julu 2006.
Dizajn elektronskih sistema
Dizajn elektronskih sistema se bavi multidisciplinarnom dizajnerskom problematikom složenih elektronskih uređaja, kao što su mobilni telefoni i računari. Ovaj predmet pokriva širok spektar, od dizajna i razvoja elektronskog sistema (razvoja novog proizvoda) do osiguravanje njegovog korektnog funkcionisanja, veka trajanja i odlaganja. Dizajn elektronskih sistema je stoga proces definisanja i razvoja kompleksnih elektronskih uređaja s ciljem zadovoljavanja specifičnih zahteva krajnjeg korisnika.
Dizajn
Dizajn je proces donošenja serije odluka koje imaju za cilj konstruisanje, oblikovanje ili kreiranje nečega. Dizajn se precizno definiše kao dosezanje cilja unutar ograničenja. Dizajn se obično odvija po unapred određenom planu, ideji ili zamisli. Svrha dizajna je realizacija plana ili ideje koji mogu biti uzrokovani potrebom da se reši određen problem. Zbog toga se proces dizajna često definiše i kao proces rešavanja problema.
Danas dizajn ne predstavlja specifičnu profesiju niti disciplinu jer je pojam preširok. Postoje mnogobrojne discipline dizajna. Neke od njih su: Razvojem tehnologije i shodno potrebama društva, nameću se nove oblasti dizajna koje su tek u začetku razvoja kao što su:
Pub
Pub (fonetski: pab; skraćeno od engleskih riječi public house odnosno javna kuća) je ugostiteljski objekt tipičan za Ujedinjeno Kraljevstvo, Irsku, Kanadu, Australiju, Novi Zeland i druge države na koje je utjecala britanska kultura.
Pubovi su mjesta gde se konzumira široka lepeza alkoholnih pića, pa ćemo u većini naći više vrsta piva, whiskeya, rakija itd. Pubovi su također vrlo važna okupljališta, pogotovo u manjim mjestima gdje su središta društvenog života, na neki način slična crkvama. Pubovi se kulturološki razlikuju od barova, caffea i pivnica. Svaki pub ima svoje stalne goste koji svoj pub nazivaju lokalnim i obično je u blizini njihovog doma ili posla.
Giraffidae
Giraffidae su porodica parnoprstaša koja ima samo dva roda u kojima su u svakom samo po jedna vrsta: žirafa i okapi.
Osobine
Iako na prvi pogled ove dvije vrste ne izgledaju jako slično, obje imaju niz zajedničkih osobina: dugačak jezik tamne boje, očnjake s urezima i rogove prevučene kožom. Jezik im je vrlo pokretljiv, može obuhvatiti grančicu punu trnja i bez ozljede skinuti lišće s nje. Na svijet dolaze s rogovima koji se sastoje od kosti što vremenom sraste s lubanjom. Iako im rogovi rastu čitav život veličina im je zanemariva.
Način života
Obe vrste se hrane lišćem i kako bi ga mogle lakše doseći, imaju duge vratove. Kod okapija, koji živi u šumama, to nije tako izraženo kao kod žirafe koja obitava na otvorenim travnatim prostorima gdje rastu samo pojedina stablja ili skupine. Okapi je manje specijaliziran za prehranu lišćem od žirafe.
Razvojna povijest
Giraffidae su nekada imale značajno veći broj vrsta nego danas. Pojavile su se u miocenu. Najranije vrste su oblikom tijela potsjećale na jelene i još nisu imali navedene specifičnosti. Sve do pleistocena giraffidae su nastanjivale i Europu i Aziju.
Lauffen am Neckar
Laufen na Nekaru je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Hajlbron. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.847 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125056.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hajlbron Laufen am Nekar se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 175 metara. Površina opštine iznosi 22,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.847 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 479 stanovnika/km².
Rafael del Riego
150px|thumb|Rafael del Riego; portret anonimnog autora iz 19. vijeka.
Rafael del Riego y Nuñez (9. april 1784 – 7. novembar 1823) bio je španski vojskovođa i liberalni političar, poznat kao jedna od ključnih ličnosti tzv. Liberalne tri godine (Trienio liberal), odnosno neuspjele liberalne revolucije u Španiji početkom 1820-ih.
Španskoj vojsci se priključio nakon studija te je sudjelovao u ratu protiv Francuza, kada je 1808. zarobljen. Pobjegao je, ali je opet zarobljen; Francuzi su ga pustili te je putovao po Britaniji i Njemačkoj. U zemlju se vratio 1814. kada je kralj Fernando VII ukinuo Ustav iz 1812. i ponovno zaveo apsolutnu monarhiju. Riego se tome protivio te se priključio masonima i sudjelovao u nizu zavjera s ciljem da se svrgne apsolutistička vlast i obnovi ustavna monarhija.
Priliku za to je pružilo izbijanje ustanaka u španskim latinoameričkim kolonijama; Riego je 1819. postavljen za komandanta trupa koje su ga trebale ići ugušiti. Umjesto toga je on 1. januara 1820. digao ustanak; on je u martu 1820. doveo do Fernandove odluke da vrati ustav. Revolucionari su mu dali čin feldmaršala. Godine 1821. je nakratko bio uhapšen zbog sumnje za sudjelovanje u neuspjelom republikanskom ustanku. Poslije je pušten i izabran u Cortes.
Godine 1822. su na Veronskom kongresu članice Svete alijanse donijele odluku da se španska revolucija uguši, nakon čega su špansku granicu u aprilu 1823. prešle francuske trupe. Riego je dobio komandu nad Trećom armijom koja se nastojala suprotstaviti kako Francuzima, tako i domaćim reakcionarima. 15. septembra je na prevaru zarobljen, te doveden u Madrid gdje je proglašen krivim za veleizdaju i osuđen na smrt. Obješen je nekoliko mjeseci kasnije.
Po njemu je nazvana Himno de Riego, revolucioarna pjesma koja je 1930-ih služila kao himna Španske republike.
S7
Termin S7 ima više značenja.
Hobi
Hobi je ime za aktivnost koja se obavlja zbog ličnog zadovoljstva, a ne zbog novčanih nagrada ili primanja. Kroz hobi osoba može proširiti znanje, veštinu i iskustvo te uspostaviti (brojne) kontakte s drugim ljudima koje zanima isti hobi. Za uspehe u hobiju osoba može dobiti i nagrade od kruga istomišljenika ili od šire zajednice (npr. za slikarstvo ili fotografiju), ali osnova hobija je lično zadovoljstvo.
Sve čime se ljudi bave može biti predmetom hobija: umetnost i muzika, ples, slikarstvo; tehnika kao i modelarstvo, programiranje; nauka i kao astronomija, matematika; sport; zanatskih poslova kao što su stolarstvo, šivenje; poljoprivrede kao što je vinogradarstvo, vrtlarstvo, pčelarstvo; ili aktivnosti poput uzgoja i dresure pasa, sakupljanja maraka, posmatranje ptica.
Ponekad hobi preraste u posao. Pioniri svojim novim hobijima ponekad započnu novu industriju (npr. Steve Jobs i Steve Wozniak industriju PC računara svojim Apple-om).
Електромотор
Latinična verzija
mini|400п|десно|Разни електромотори. Највећи је измјенични асинхрони мотор. Мотор у доњем десном углу је корачни мотор.
Електромотор је електрична машина која претвара електричну енергију у механичку енергију. Обрнути процес, претварање механичке енергије у електричну енергију, се врши генератором.
Принцип рада
Већина електромагнетних мотора је ротационог типа, а постоје и линеарни мотори. У ротационом мотору, обртни део се назива ротор, а непомични се назива статор. Намотаји на ротору су постављени аксијално, а магнетско поље је радијално. Стога механичка сила делује тангецијално, па се развија обртни момент на осовини ротора
mini|desno|300px|[[Обртно магнетско поље као сума вектора магнетних индукција три фазна намотаја. Ово је илустрација рада трофазног наизменичног мотора.]]
Електромотори на наизменичну струју
Могу бити једнофазни или трофазни:
Синхрони мотор
Машина са 2 пола (1 пар полова) ће се окретати брзином од 50 рот-сек односно 3000 о/мин(код мреже од 50 Hz), са четири пола 25 рот-сек онсоно 1500 о/мин итд. Потребан је посебан метод да се мотор из мировања доведе до близу синхроне брзине.
Електромотори на једносмерну струју
Разликују се по томе како су намотаји поља (статора) и арматуре (ротора) повезани, и по карактеристикама. Обично имају комутатор.
Мотор са независном побудом
Потребна су два извора напајања - мање снаге за намотај статора и номиналне (називне, назначене) снаге за намотај ротора. Релативно стабилна брзина при различитим оптерећењима, ако је напон непроменљив. Брзина се лако подешава, променом напона напајања.
Серијски мотор
Намотаји арматуре и поља су везани серијски. Врло велика брзина при малом оптерећењу, врло добар почетни обртни моменат. Радна брзина се регулише променом амплитуде напона напајања. Кориштени често за локомотиве, трамваје, покретач у возилима (анласер) и у ручним алатима са аку-батеријом.
Паралелни мотор
Намотаји арматуре и поља су везани паралелно. Релативно стабилна брзина при различитим оптерећењима, чак и при променама напона напајања (нестабилна мрежа). Користе се ретко, нпр. за покретне траке у рудницима.
Серијско-паралелни (компаунд) мотор
Три намотаја - два побудна на статору и главни на ротору. Комбинација радних карактеристика серијског и паралелног мотора једносмерне струје.
Универзални мотори
Универзални мотор је мотор с комутатором и четкицама, сличан једносмерном серијском мотору, који може да ради или на једносмерно или на наизмјенично напајање. Врло чести у усисивачима, кухињским алаткама, као и ручном алату (бушилице, брусилице и слично). Велика брзина ротације омогућује да мотор малих габарита развија релативно велику снагу.
S5
Termin S5 ima više značenja.
Bejrut
Bejrut (arapski: بيروت, Bayrūt) je glavni, najveći grad i najveća luka Libanona. Pored službenog naziva Beirut ili Bejrut, poznat je i kao Beyrouth, na francuskom jeziku. Grad ima 1,8 milijuna stanovnika u samom gradu, a sa prigradskim naseljima ima 2,1 milijuna stanovnika.
Beirut je komercijalni centar regije i smatra se Parizom Bliskog Istoka zbog svoje kosmopolitanske atmosfere, posebno prije početka Libanonskog građanskog rata. Posljednjih godina Beirut je značajno obnovljen i 2009. godine će biti domaćin Frankofonskih igara.
Tramonti II, Frosinone
Tramonti II je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Bejrut
Religija
thumb|left|240px|Luksuzni dio grada Ras Beirut
Beirut je jedan od najraznolikijih gradova Bliskog Istoka u pogledu religije i kulture. U Bejrutu se mogu naći krišćani (Maroniti, Pravoslavci, Armenski pravoslavci, Armenski katolici, rimokatolici, protestanti), muslimani (Suniti i Šiiti) i Druzi. Veliki broj Židova je emigrirao u SAD prije i tokom Libanonskog građanskog rata koji je počeo 1975. godine i trajao do ranih 90−tih.
Bejrut je bio potpuno razoren tokom građanskog rata i podijeljen na muslimanski, zapadni dio i krišćanski, istočni dio. Danas je grad ponovo ujedinjen i izgrađen i u pogledu moderne arhitekture i uopće načina života predstavlja ravnotežu krišćanstva i islama.
Obrazovanje
U današnjem Beirutu se nalazi 21 ustanova visokog obrazovanja, uključujući i Sveučilište Balamanda, Američko sveučilište Beiruta, Libanonsko−američko sveučilište (inače prvo sveučilište na Bliskom Istoku u kojem su žene mogle studirati), Sveučilište Svetog Josipa (Université de Saint-Joseph), Globalno sveučilište, Hajgazian sveučilište, Libanonsko sveučilište, Američko sveučilište znanosti i tehnologije, Sveučilište Bliskog Istoka, Arapsko sveučilište i Kanadska akademija tehnologije na Bliskom Istoku.
Zemljopis
Beirut se oslanja na lanac planina koje se zajedničkim imenom navivaju Planina Libanon i nalaze se na obali koja gleda na Mediteran. Bejrut se nalazi na 33°54′″N, 35°31′″E (33.90, 35.5333). Veći i poznati gradovi sjeverno od Bejruta su Biblos i Tripoli, a južno Sidon i Tajer.
Promet
Zračna luka, koja se nalazi u južnom dijelu grada, je nekada bila poznata kao Bejrutski međunarodni aerodrom, ali je 2005. godine ime promjenjeno u Rafik Hariri Međunarodni aerodrom na sjećanje na ubijenog bivšeg premijera. Kopneno, grad je povezan autobuskim linijama sa svim većim gradovima u Libanonu, kao i većim gradovima u obližnjoj Siriji. Autobusi koji putuju k sjeveru zemlje i Siriju polaze sa autobusne stanice harles Helou, blizu gradske luke, dok oni za sjeverni dio zemlje i dolinu Bekaa polaze sa Cola stanice u centru grada.
Međunarodni transport je omogućen brojnim autobusnim kao i taksi linijama, koji imaju određene rute, ali se također mogu iznajmiti i privatni autobusi. Kao i u svim velikim gradovima, u ranim jutarnjim i popodnevnim satima prometna gužva u gradu je velika.
U Beirutu postoje dvije transportne kompanije, jedna državnog vlasništva Office des Chemins de Fer et des Transports en Commun (OCFTC) i druga je privatnog vlasništva Kompanija Libanonskog Društva (LCC).
U posljednje vrijeme govori se i o ponovnom oživljavanju željeznice kojom bi ponovo proradila relacija Beirut-Damask (glavni grad Sirije).
Grad također ime najveću luku na istočnom Mediteranu. Namjera je da luka postane glavna poveznica za dalja putovanja usmerena ka Siriji, Jordanu, Iraku i zemljama Zaljeva.
Turizam
Prije početka građanskog rata, Beirut je bio popularan među stranim turistima i poznati kao Pariz Bliskog Istoka, sa velikim brojem lanaca stranih hotela i veoma živahnim noćnim provodom. Nakon završetka rata, grad je u velikoj mjeri izgrađen i jedan od ciljeva gradske vlade je da Beirut napravi ponovo poželjenim stranim turistima. Dok su unutrašnji gradovi i mjesta prilično konzervativna, zapadnjački način odjevanja je uobičajen u Beirutu, osim u crkvama i džamijama.
Za one koji su željni avanture i povijesti, blizu grada postoji veliki broj arheoloških iskopina, Balbek i Biblos, za koje se smatra da su najstarija naseljena mjesta u pogledu kontinuiteta na svijetu. Tokom zimskih mjeseci skijanje je jedan od glavnih sportova na Planini Libanon, na kojoj se nalazi prestižan rekreacijski centar Faraya Mzaar Kfardebian.
Povijest
thumb|right|Bejrut 1900. godine
Najstarije spominjanje Bejruta datira iz sredine 2. milenija pne. Grad je već za vrijeme Feničana važan centar, a kao polis (grad-država) Bejrut se javlja pod antičkim imenom Be'erot (sh. "Izvor").
Rimska vladavina je otpočela 64. pne.. Grad je u ovo vrijeme imao status kolonije i zvao se Berytus, a bio je zanimljiv po tome, što je davao velike pravnike tog vremena. Ovdje su primjerice rođeni Aemilius Papinianus i Domitius Ulpianus.
Godine 551. veliki zemljotres je potpuno porušio nekad blještavi grad na obali Mediterana, a veliki valovi i razorna snaga mora dovršili su ostalo.
U svom pohodu obalom istočnog Mediterana porušeni Bejrut 635. godine zauzimaju Arapi, koji ga drže do današnjih dana. Oni su mu dali ime Bayrut (sh. Bejrut), koje i danas nosi. Grad je ponovo obnovljen, a s prvim tragovima civilizacije na ulice se vratila i trgovina. Između 1110. i 1291. grad su držali Križari. Nakon oslobođenja od strane Arapa grad su uglavnom držali Druzi, čak i kad Bejrut od 1516. pripada Osmanskom carstvu. 1888. Bejrut postaje sirijski vilajet, koji se sastojao od sandžaka Latakija, Tripolis, Bejrut, Akkon i Bekaja.
Nakon raspada Osmanskog carstva poslije Prvog svjetskog rata Bejrut je potpao pod mandat Saveza naroda Francuskoj. Pošto je Libanon poslije Drugog svjetskog rata uspio izboriti svoju nezavisnost, Bejrut je postao glavni grad zemlje. Veoma liberalna politika slobodne trgovine prvih desetljeća nakon Drugog svjetskog rata bila je veoma atraktivna za strane investitore i banke, koji su u roku kratkog vremena od Bejruta stvorili veliki financijski centar u tom dijelu svijeta. Paralelno sa ekonomskim životom cvjetao je i kulturni život, praćen brojnim kazalištima, kabareima, kockarnicama i noćnim životom, tako da je Bejrut dobio ime "Pariz Orijenta".
Za vrijeme Libanonskog rata (1975-1990) grad je bio podijeljen na dva dijela i sastojao se od muslimanskog zapadnog i kršćanskog istočnog dijela. U srpnju 1982. Izrael je brutalnom akcijom upao u grad, bombardirajući nemilice zapadni, muslimanski dio grada preko deset tjedana, nakon čega u Bejrutu nije bilo niti jedne cijele zgrade. U listopadu 1990. službeno je završen građanski rat, čime službeno počinje naporno vrijeme obnove, praćeno političkim i nacionalnim trzavicama.
S1
__NOTC__ Termin S1 ima više značenja.
S4
Termin S4 ima više značenja.
Amherst Center, Massachusetts
Amerst Senter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.065, što je 2.015 (11,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Denton, Georgia
Denton (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 250 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 250 stanovnika, što je 19 (7,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sremska Rača
}} Sremska Rača je naselje u Srbiji u opštini Sremska Mitrovica u Sremskom okrugu i 35 km je udaljena od Sremske Mitrovice. Nalazi se na uskom pojasu između reka Save i Bosuta. Prema popisu iz 2002. bilo je 773 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 777 stanovnika).
Geografske odlike
Sremska rača je tipičan ravničarski kraj sa prosečnom nadmorskom visinom od 81m i maksimalnom visinskom razlikom od 2 m. Teren naselja je zato pod direktnim uticajem reka Save i Bosuta. Prostor Sremske rače ima nešto vlažniju umereno-kontinentalnu klimu. To je posledica sukobljavanja dva osnovna klimatska tipa - suvlje umereno kontinentalne klime Vojvodine i vlažnije klime iz planinskih predela Bosne. Odlike ove klime su umereno topla leta i hladne zime. Najhladniji mesec je Januar. Srednja godišnja vrednost vlažnosti je 78%. Maksimalna zasićenost vazduha vlagom je u decembru (88%), a minimalna u avgustu (73%). U ostalim mesecima zasićenost vazduha zavisi od količine padavina. Od vetrova najčešći je istočni - košava, a zatim zapadni i severozapadni vetar. Najmanju učestalost ima južni vetar.
Istorijski razvoj mesta
Sremska rača je naselje sa kratkim periodom razvoja. Kada se sagradio most prema Savi, Sremska rača je ostala unutar nasipa. Godine 1932. Rača je preživela katastrofalnu poplavu, zbog čega ju je država 1934. godine preselila izvan nasipa na naročit ravan teren na kome je ostala i dan danas. Sremska rača, stara udaljena oko 5 km od novije, ima bogatu istorijsku prošlost. Na lokalitetu Bela Crkva, oko 1 km udaljeljena južno od centra današnjeg sela, nalazi se poznato rimsko vojničko naselje iz prvog veka. Mnogi predmeti kao što su metalni kazani, oklopi i mačevi čuvaju se u muzeju Srema u Sremskoj Mitrovici. Rača je stekla važnost zbog svog povoljnog položaja na Savi u koju se sa Bosanske strane uliva Drina. Tu je od davnina bio glavni prelaz preko Rače i trgovačka raskrsnica. Na kraju rečne okuke nalazio se grad i tvrđava Rača, a selo Stara Rača ležalo je 2 km od grada na istočnoj i zapadnoj strani poluostrva na obalama Save.
U srednjem veku Rača je zabeležena u jednom dokumentu 1275. godine. Ovaj posed su najpre imali mađarski plemići iz porodice Ajnard, zatim Šomakoš Kukojevački, Ivan Morović i najzad Stefan Batory. U prvoj polovini 14. veka Elizabeta, žena mađarskog kralja Karla I, obnovila je opatiju sv. Nikole i predala je franjevcima za manastir. U drugoj polovini 14. veka posle smrti kralja Lajoša I (sina Karla I ) sačuvani su podaci o „Kraljevskoj varoši Rača na ušću Drine u Savu“. Prema jednom dokumentu građani su se žalili kraljici na činovnike, koji im ne dopuštaju da žive starim, slobodnim običajima. Na to je kraljica dala građanima slobodu da biraju između sebe načelnika i porotnike, koji će suditi zajedno sa njenim činovnikom. Kada je Bosna pala pod Turke, mađarski kralj Matija Korvin krenuo je u pohod na Turke i 1464. godine dva dana se zadržao u Rači. Godine 1529. Raču su verovatno osvojili Turci. Pored toga za Raču Evlija Čelebija piše: “To je bio divan grad na obali reke Save položen na visokom ravnom terenu obraslom u zelenilo. Sam grad ležao je na vrhu jednog rta. Imao je trougaoni oblik, a sazidan je od cigle...“ Opis Rače dao je i francuski putopisac Kikle.
Godine 1699. Rača je ušla u sastav Austrije. Već nakon dve godine u mestu je ustrojena kapetanija sa 100 pešaka, 50 konjanika i 100 graničara. Tada su selo naselili Srbi i 1733. godine imala je 14 domova i 62 stanovnika. Godine 1784. ponovo je izgrađena tvrđava Rača, jer je stara već bila trošna. Te godine Austrijski car Josip II lično je posetio Raču i za tu priliku je izgrađen drum od sela Rača do tvrđave.
Početkom 19. veka Rača je imala 58 kuća i 445 stanovnika. Krajem istog veka tvrđava je obnovljena i preudešena za kaznionu sa 300 mesta. U njoj je obično bilo oko 180 kažnjenika i 20 čuvara. Zbog nezdravog objekta i loše hrane svima je bilo loše. Nešto kasnije objekat je kupio trgovac iz Osijeka i podigao pivaru. Tvrđava je opet kasnije prodata i cigla odvučena. Godine 1911. izgrađena je pruga Šid-Rača. Između dva svetska rata u Rači je bila opština i tu se nalazila pošta, telegraf i telefon, kao i žandarmerijska stanica i finansijska kontrola.
Tokom Drugog svetskog rata, 19. jula 1943, u Sremskoj Rači je formiran II Sremski partizanski odred, dok se već 17. januara 1944. formira Šesta vojvođanska brigada. Tokom Drugog svetskog rata preko Rače su prošle hiljade boraca idući za Bosnu. Kasnije u sećanje na borbu je nastala pesma: „Kad su Sremci krenuli sa te Fruške gore“. U Sremskoj Rači boravio je i šef engleske vojne misije i u svojoj knjizi „Partizanske slike“ opisao stradanja stanovništva Sremske Rače.
Za vreme drugog svetskog rata kompletno selo je spaljeno a meštani surovo preklani od strane 13. SS brdske divizije Handžar koja je bila sačinjena od muslimana iz Bosne. Pokolj u Rači je izvršen kao odmazda za Partizanske napade na nemački transport.
Posle Drugog svetskog rata od 220 kuća samo tri nisu izgorele. 1953. godine podiže se mesna zajednica, pošta i veterinarska ambulanta. Od 1958. do 1960. selo je dobilo niskonaponsku mrežu. Od 1954. do 1960. selo je asfaltirano oko 7 km kroz selo. 1964. izgrađena je zdravstvena ambulanta, a 1975. izgrađen je lokalni vodovod.
Živan Milovanović - Ćata
Živan Milovanović zvani Ćata je narodni heroj (proglašen 2. oktobra 1953.) i u tu čast u Sremskoj rači je napravljena česma sa njegovom spomenicom.
Rođen je 25. maja 1919. godine u Sremskoj rači, a umro 15. maja 1969. Rastao je u siromašnoj zemljoradničkoj porodici. U trinestoj godini je ostao bez oca, a njegova majka sa četvoro dece i tri jutra zemlje je odgajala decu. Po završetku osnovne škole Živan se zaposlio kao pisar (ćata, kako je i dobio nadimak). Pošto je bio najstariji u porodici, kao hranilac nije služio vojsku ali početkom Drugog svetskog rata je postao partizan i 1943. komandir čete. Činio je razna herojska dela i posle rata postao nosilac Partizanske spomenice 1941.
Lovačko društvo „Srndać“
Lovačko društvo u Sremskoj rači osnovano je 1947. godine. Tada je imalo samo 12 članova. Do 1961. godine bilo je samostalno a onda se udružilo sa članovima lovačkog društva iz Bosuta. 1963. se opet podelilo i postalo samostalno, da bi se kasnije opet pripojilo lovačkom savezu Srema od kojeg se odvojilo 1966. Ostalo je samostalno ali tako da pripada opštinskom lovačkom savezu. Dobilo je naziv „Srndać“, koji se zadržao do danas.
FK „Srem“
FK „Srem“ je osnovan prvo pod nazivom „Sloga“ odmah po završetku Drugog svetskog rata. Fudbalsko igralište se u početku nalazilo tamo gde je sada zdravstvena stanica ali se ubrzo preselilo 1955. na mesto na kojem se nalazi i danas.
1967. naziv kluba se promenio tako što su slučajnim izborom između naziva „Sloga“, „Omladinac“ i „Srem“ odabrali naziv „Srem,“ koji je ostao do danas. Osim fudbalskog kluba u Sremskoj Rači 1973. osnovan je i stonoteniserski klub „Srem“ ali je posle dve godine zbog materijalnih problema prestao da postoji.
Sremska Rača danas
Zbog granice između Bosne i Srbije, koja se nalazi nedaleko od Sremske Rače, mesto danas nema perspektivu jer se na putu u Raču mora proći kroz carinski punkt. Tako da Sremska Rača izgleda kao da je u među zoni između dve države. U centru se nalazi i osnovna škola do 4.razreda, nakon kojih deca, zbog malobrojnosti, moraju pohađati nastavu u drugom selu, Zdravstveni centar i sportska hala u Domu kulture, koja je opremljena u aprilu 2008. godine. Tu se nalazi pravoslavna crkva koja je obnovljena u toku prethodne dve godine a u blizini nje je i pošta mesna kancelarija i mesna zajednica.
Demografija
U naselju Sremska Rača živi 587 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,2 godina (36,2 kod muškaraca i 40,1 kod žena). U naselju ima 286 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,70.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
R70
__NOTC__ Termin R70 ima više značenja.
R68
__NOTC__ Termin R68 ima više značenja.
R69
__NOTC__ Termin R69 ima više značenja.
Broyes (Marna)
Broa je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
R67
__NOTC__ Termin R67 ima više značenja.
Panaksatriol
Panaksatriol je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 476,731 Da.
Mooresburg, Tennessee
Mursberg je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 941.
R65
__NOTC__ Termin R65 ima više značenja.
Citalopram
Citalopram (Celeksa, Cipramil) je antidepresivni lek is klase selektivnih inhibitora preuzimanja serotonina (SSRI). On ima FDA odobrenje za lečenje kliničke depresije, a propisuje se i za brojna anksiozna oboljenja.
Medicinska upotreba
thumb|Citalopram HBr [[Tableta (farmacija)|tablete od 20 mg i 40 mg, i SAD peni (veličina 19.05 mm).]] Citalopram je odobren za lečenje simptoma kliničke depresije.
Doziranje
Citalopram je dostupan u obliku tableta od 10 mg, 20 mg, i 40 mg, kao i 10 mg/5 mL oralni rastvora sa ukusom peperminta. Preporučena početna doza je 20 mg/dan, sa punom dozom od 40 mg/dan. Nije utvrđeno da se efikasnost povećava sa daljim povećanjem doze, mada neki lekari povišavaju dozu na 60 mg/dan ili više. Preporučuje se povećanje doze ne prelazi 20 mg/dan nedeljno. Citalopram se tipično uzima u jednoj dozi, bilo ujutro ili uveče. Citalopram se može uzimati sa ili bez hrane. Apsorpcija citaloprama se ne povišava sa unosom hrane, ali hrana može da spreči mučninu. Do mučnine može da dođe kad 5HT3 receptori aktivno apsorbuju slobodni serotonin, pošto je taj receptor prisutan unutar digestivnog trakta. 5HT3 receptori stimulišu povraćanje. Ova nuspojava se obično izgubi vremenom, kad se telo privikne na lek.
Stereohemija
Citalopram ima jedan stereocenter, za koji se 4-floro fenilna grupa i N,N-dimetil-3-aminopropilna grupa vezuju. Usled hiralnosti, molekul postoji u dve enantiomerne forme. One se nazivaju S-(+)-citalopram i R-(–)-citalopram.
Citalopram se prodaje kao racemska smesa, koja se sastoji od 50% (R)-(−)-citaloprama i 50% (S)-(+)-citaloprama. Samo (S)-(+) enantiomer ima željeno antidepresantsko dejstvo. Lundbeck prodaje (S)-(+) enantiomer pod generičkim imenom escitalopram. Dok je citalopram na tržištu u obliku bromovodonika, escitalopram se prodaje kao oksalatna so (hidrooksalat). U oba slučaja, aminska so omogućava ovim lipofilnim molekulima da budu rastvorni u vodi.
R64
__NOTC__ Termin R64 ima više značenja.
R66
__NOTC__ Termin R66 ima više značenja.
R63
__NOTC__ Termin R63 ima više značenja.
Laupheim
Lauphajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Biberah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 19.543 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8426070.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Biberah Lauphajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Biberah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 528 metara. Površina opštine iznosi 61,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 19.543 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 316 stanovnika/km².
Case Gobbo, Padova
Case Gobbo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Gordana Turić
Gordana Turić (r. Sulić) (Zagreb, 15. veljače 1946.) je hrvatska političarka i spisateljica, rodom iz Imotske krajine.
U Zagrebu je završila gimnaziju i srednju glazbenu školu. Na Rudarsko-geološko-naftnom fakultetu diplomirala je geologiju te poslije na istoj ustanovi i magistrirala.
Politička karijera
U godinama kad se stvarala današnja samostalna Hrvatska, aktivirala se je u politici. Dva je puta ušla u Sabor kao zastupnica Hrvatske demokratske zajednice. Zastupnica Zastupničkog doma Hrvatskog sabora u 2. sazivu.
Djelovala je i u udruzi »Hrvatska žena«. Bila je članicom Komisije za istraživanje žrtava Drugoga svjetskog rata i poraća.
Bila je predsjednica Vijeća za utvrđivanje poratnih žrtava komunističkog sustava ubijenih u inozemstvu.
Autorica je Zakona o pravima hrvatskih branitelja iz Domovinskog rata.
Književna karijera
Autorica je koja je svojim pisanjem otela zaboravu brojne hrvatske branitelje.
Carticasi
Kartikazi je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 26 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 886 metara (maksimalnoj 1.697 m, a minimalnoj 652 m).
Hasbrouck Heights, New Jersey
je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.842, što je 180 (1,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
R62
__NOTC__ Termin R62 ima više značenja.
Grímsvötn
Grimsvetn ( - „mrgodne vode“) je vulkan na severozapadnoj strani glečera Vatnajökull na Islandu.
Geografske karakteristike
Nalazi se na platou nadmorske visine 1 725 metara ispod sistema glečerskih jezera. Vulkan je tokom 18. vijeka bio vrlo aktivan pa su erupcije bile učestale (1783, 1785). U novije doba, značajne aktivnosti zabeležene su 1998. godine kada je erupcija trajala nedelju dana i 2004. godine u istom vremenskom trajanju. U maju 2011. godine Grimsvetn je opet proradio izbacivši veliku količinu pepela u atmosferu, što je dovelo do obustave avio-saobraćaja na Islandu. Oblak pepela dostigao je visinu od oko 20 kilometara. Erupcija je bila praćena serijom potresa.
Glens Falls North, New York
Glens Fols Nort je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.443, što je 382 (4,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
R61
__NOTC__ Termin R61 ima više značenja.
Neven Valent
Neven Valent (Zagreb, 9. srpnja 1964. – Zagreb, 9. travnja 2012.), hrvatski operni i koncertni pjevač, bariton.
Životopis
Nakon završenoga srednjoškolskog općeg i umjetničkog obrazovanja, Neven Valent je studirao na Muzičkoj akademiji u Zagrebu, gdje je 1992. diplomirao na Odsjeku za pjevanje. U razdoblju od 1993. do 1998. usavršavao se kod Rudolfa Knolla, Marjane Lipovšek i Alfreda Burgstallera na Ljetnoj akademiji Mozarteum u Salzburgu te kod Glenys Linos na Kraljevskoj glazbenoj akademiji (Royal Academy of Music) u Londonu. Godine 1997. bio je sudionik završnice ''1. Međunarodnog pjevačkog natjecanja Carl Orff u Münchenu: uz diplomu i Srebrni lovorov list, bio je i dobitnik stipendije Instituta »Carl Orff« za sudjelovanje u majstorskoj klasi i koncertu pod umjetničkim vodstvom Rolanda Hermanna u okviru glazbenih festivala u njemačkoj pokrajini Schleswig-Holstein i regiji Rheingau (Schleswig-Holstein Musik Festival i Rheingau Musik Festival''). Kao solist je debitirao 1993. u scenskoj izvedbi oratorija Prikazanje duše i tijela (Rappresentatione di anima e di corpo) Emilia de’ Cavalieria: bio je članom kazališne skupine Dunje Vejzović »VeRo«, koja je tu izvedbu i priredila.
Od 1985. do 1987. bio je članom Zagrebačkih madrigalista. Godine 1988. obnovio je djelovanje Oratorijskog zbora Crkve sv. Marka, davši mu i ime Cantores Sancti Marci. Sve do svoje iznenadne i prerane smrti bio je prefekt toga zbora, uz kojega je često nastupao i kao koncertni solist. Bio je članom Opere HNK u Zagrebu, pjevao na Varaždinskim baroknim večerima i zadarskim Glazbenim večerima u sv. Donatu) te gostovao na brojnim inozemnim glazbenim festivalima u Austriji, Irskoj, Luksemburgu, Mađarskoj, Njemačkoj, Švedskoj i Velikoj Britaniji.
Neven Valent bio je predani promicatelj glazbene umjetnosti. Prigodom prvoga dolaska pape Ivana Pavla II. u Hrvatsku, u rujnu 1994. organizirao je i producirao izvedbu misterija Majka Božja Kamenitih vrata Božidara Širole. Kao glavni i umjetnički producent zaslužan je i za cjelovitu scensku izvedbu Božićne priče Rudolfa Matza o Božiću 1996. godine. Utemeljio je i sve do svoje smrti bio ravnateljem zagrebačkoga ''Festivala sv. Marka'', u okviru kojega su do danas na brojnim i zapaženim koncertima nastupili mnogi hrvatski i inozemni glazbeni umjetnici. Bio je i producent gostovanja Minhenske filharmonije s dirigentom Lorinom Maazelom 2006. u Zagrebu, a njegovom je zaslugom Hrvatska misa u d-molu op.86 Borisa Papandopula prvi puta izvedena u inozemstvu, u Krakovu, s inozemnim ansamblom i solistima: 16. siječnja 2011. izveo ju je Zbor Krakovske filharmonije pod ravnanjem Vladimira Kranjčevića.
R59
__NOTC__ Termin R59 ima više značenja.
Lautenbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ortenau Lautenbah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ortenau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 215 metara. Površina opštine iznosi 21,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.878 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 87 stanovnika/km².
R58
__NOTC__ Termin R58 ima više značenja.
CX717
CX717 je ampakinsko jedinjenje koje je razvila kompanija Korteks farmaceutikals. CX717 utiče na neurotransmiter glutamat. Ispitivanja su pokazala da ovaj lek poboljšava kognitivne funkcije i memoriju.
Bailly-Romainvilliers
Baji Romenvilije je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 609, a gustina naseljenosti je iznosila 76 stanovnika/km².
R60
__NOTC__ Termin R60 ima više značenja.
Panaksitriol
Panaksitriol je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 278,387 Da.