cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meryl Streep
1971 - 1980: „Lovac na jelene“ i „Kramer protiv Kramera“
Nakon diplomiranja na Jejlu, nastupila je u nekoliko njujorških predstava kao što su „Henri Peti“ i „Ukroćena goropad“, gde joj je partner bio Raul Hulija. U predstavi „Mera za meru“ igrala je pored Džona Kazalea sa kojim se ubrzo verila. Nastupila je i na Brodveju u komediji „Srećan kraj“ po delu Bertolta Brehta. Godine 1976. počela je da se interesuje za dobijanje filmskih uloga. Na kastingu za film „King Kong“ reditelj filma je, ugledavši Stripovu, na italijanskom rekao: ''„Zašto ste mi doveli ovo stvorenje? Ružna je!“'', ali je bio vrlo iznenađen kada mu je Meril odgovorila na tečnom italijanskom. thumb|desno|200px|Meril Strip, Džek Mičel Njena prva filmska uloga bila je u drami „Džulija“ Freda Zinemana. Radilo se o maloj ulozi, ali za nju vrlo značajnoj. Tada je živela u Njujorku sa Džonom Kazaleom kome su iste godine lekari dijagnostikovali rak kostiju. Kazale je sledeće godine dobio ulogu u filmu „Lovac na jelene“ Majkla Čimina. Iako nije bila previše zainteresovana za taj film, prihvatila je sporednu ulogu kako bi na snimanju bila sa verenikom. Filmski kritičari su visoko ocenili njenu izvedbu: nominovana je za nagradu BAFTA i nagradu Zlatni globus, kao i za prvi Oskar u karijeri. Iste godine je, zbog finansijskih poteškoća, prihvatila ulogu arijevke udate za jevrejina u TV-filmu „Holokaust“. Zbog snimanja se preselila u Evropu, dok je Kazale ostao u Njujorku. U to vreme bolest se naglo pogoršala i Džon Kazale je preminuo 12. marta 1978. - samo nekoliko dana po povratku Stripove u SAD. Tada je izjavila da jedino rad može olakšati njenu patnju. Tako je prihvatila uloge u filmu „Zavođenje Džoa Tinana“ i u predstavi „Ukroćena goropad“.
Iste godina dobija sporednu ulogu u romantičnoj drami „Menhetn“ sa Vudijem Alenom i Dajanom Kiton. Kasnije je izjavila da joj je Alen strogo zabranio svaku improvizaciju tokom snimanja, makar to bila jedna reč. Ubrzo je prihvatila i glavnu žensku ulogu u filmu „Kramer protiv Kramera“. Smatrala je da je lik Džoane Kramer previše zao, pa je reditelj Robert Benton prepravio scenario, davši njenom liku humanije karakteristike. Dastin Hofman, koji je tumačio lik Teda Kramera, rekao je o Meril Strip: ''„Izuzetno je vredna, skoro opsesivno! Ne misli ni na šta drugo sem na posao!“''.
Za uloge u oba filma bila je nominovana za nagradu BAFTA, dok je za ulogu u Krameru protiv Kramera dobila prve nagrade u karijeri: Zlatni globus i Oskar za najbolju sporednu glumicu.
1981. godina: „Žena francuskog poručnika“
Nakon dve nominacije za Oskara, Meril Strip je počela dobijati sve kvalitetnije uloge. Prva od takvih uloga bila je u filmu „Žena francuskog poručnika“ reditelja Karela Rajša iz 1981. U tom filmu Stripova je glumila dve ličnosti - Saru i Anu. Sara je žena iz doba kraljice Viktorije, a Ana - mlada glumica koja će 1980. glumiti Saru. Ljubavne priče dveju žena su skoro identične i odvijaju se paralelno, s tom razlikom što će se jedna od njih završiti tragično. Ovom ulogom Stripova je zaslužila treću nominaciju za Oskara, kao i nominaciju za Zlatni globus. Iako nije osvojila nijednu od nagrada za koje je bila nominovana, Meril Strip je svojim nastupom u Ženi francuskog poručnika skrenula na sebe pažnju britanskih filmskih kritičara i javnosti, što je materijalizovano nagradom BAFTA za najbolju glavnu ulogu koju je glumica dobila 1982. Ispostaviće se da je to jedina britanska filmska nagrada koju je Meril Strip dobila u toku cele svoje glumačke karijere.
1981 - 1990: „Sofijin izbor“ i „Moja Afrika“
left|thumb|150px| Meril Strip 1989. godine Drugog Oskara u karijeri, a prvog za glavnu ulogu, Stripova je dobila 1982. za ulogu Sofi Zavistovski u drami Alana Pakule „Sofijin izbor“. Sofi je mlada Poljakinja koja je u Drugom svetskom ratu preživela genocid. Uloga je prvobitno bila nuđena Ursuli Andres, ali je Stripova nekako nabavila kopiju scenarija, detaljno proučila lik Sofije i onda otišla do Alana Pakule, reditelja filma i preklinjala ga da joj dodeli ulogu. Scene izbora snimala je samo jedanput i nije želela ponavljanja, jer su joj te scene, kako je rekla, bile „izuzetno bolne i emocionalno iscrpljujuće“. I kritika i publika su hvalili njenu izvedbu, a pored Oskara, glumica je dobila još i Zlatni globus za najbolju glavnu ulogu, dok je nagrada BAFTA, za koju je bila nominovana, ipak otišla u ruke Džuli Volters.
Njena karijera i nakon Sofijinog izbora ide uzlaznom putanjom, da bi tako, za ulogu u drami „Silkvud“, po peti put bila nominovana za Oskara. Radilo se o prvom filmu biografskog žanra u njenoj karijeri i u njemu tumači lik političke aktivistkinje Karen Silkvud. Usledile su uloge u romantičnom „Zaljubljivanju“, gde joj je partner bio Robert de Niro, zatim u britanskoj drami „Obilje“, da bi 1985. tumačila lik Karen Bliksen u romantičnoj drami „Moja Afrika“ sa Robertom Redfordom u sporednoj ulozi. Film je komercijalno bio izuzetno uspešan zaradivši 128.500.000 dolara. Sudeći po povoljnim reakcijama filmskih kritičara, kao i po nagradama za koje je bila nominovana, radi se o jednom od najboljih filmova koje je snimila. Po šesti put je bila nominovana za Oskara, a filmsku romansu između nje i Redforda Američki filmski institut je proglasio za trinaestu najlepšu romansu svih vremena.
Krajem osamdesetih je igrala u dva ljubavna filma, „Ljubavna boljka“ i „Čelični korov“, oba sa Džekom Nikolsonom u glavnoj ulozi. Za uloge u Ljubavnoj boljci oboje glumaca je bilo nominovano za Oskara. U filmu „Plač u tami“ iz 1988. našla se u ulozi Lindi Čejmberlen, australijanke optužene za ubistvo svoje dvomesečne kćerke. Za ovu ulogu je na Kanskom festivalu nagrađena Zlatnom palmom za najbolju glumicu. Poslednji film u toj deceniji u kom je glumila bila je „Đavolica“ rediteljke Suzan Sajdelman, ujedno i prva komedija u njenoj karijeri. Za ulogu u tom filmu žiri stranih novinara nominovao je Meril Strip za Zlatni globus za najbolju glumicu u komediji.
1991 - 2000: „Mostovi okruga Madison“
Meril Strip je i devedesetih nastavila da bira veoma različite uloge. Najpre je dobila ulogu u drami „Razglednice iz pakla“, snimljenoj po romanu Kari Fišer. U sporednoj ulozi je bila Širli Maklejn. Stripova je 1991. glumila u filmu „U odbranu života svog“ - romantičnoj komediji sa elementima fantastičnog. Sledeće godine je na nagovor dugogodišnje prijateljice Goldi Hon, snimila crnu komediju „Smrt joj pristaje“. Pored njih dve, sporedne uloge u filmu tumače Brus Vilis i Izabela Roselini. Iako je film dobio generalno loše kritike, postao je veliki bioskopski hit zaradivši 150 miliona dolara u bioskopima. Dve godine kasnije igrala je Gejl u trileru „Divlja reka“. Za poslednja dva pomenuta filma nominovana je za Zlatni globus za najbolju glavnu glumicu. Biograf Karen Holinger je opisala ovaj deo karijere Meril Strip kao period kada su popularnost i kvalitet njenih filmova opali. Stripova je na to rekla da su se njene mogućnosti smanjile kada se preselila u Los Anđeles, kako bi bila sa porodicom.
Ipak, 1995. Meril je igrala u jednom od najuspešnijih filmova u njenoj karijeri. To je bila ljubavna drama „Mostovi okruga Madison“, gde joj je partner bio Klint Istvud, koji je ujedno bio i režiser filma. Film je zaradio 182 miliona dolara širom sveta te tako devetostruko premašio svoj budžet. Stripova je za ulogu Frančeske Džonson, devojke koja je sa čovekom svog života provela samo četiri dana, što je bilo dovoljno da u njega bude zaljubljena do kraja života, bila nominovana za Zlatni globus, Oskar i Nagradu Udruženja glumaca za najbolju glumicu.
Krajem devedestih, igrala je u dramama „Pre i posle“ i „Marvinova soba“, pored Dajane Kiton i Leonarda Dikaprija, zatim u filmu „Prava stvar“ i „Muzika srca“, za koji je morala da nauči da svira violinu. Za poslednja dva je bila nominovana za Oskara za najbolju glavnu glumicu.
2001 - 2010: „Đavo nosi Pradu“ i „Sumnja“
Stripova je 2001. godine pozajmila glas Plavoj vili u Spilbergovom naučnofantastičnom filmu „Veštačka inteligencija“. Zajedno sa Lijamom Nisonom bila je domaćin dodele Nobelove nagrade za mir u Oslu. Sledeće godine dobila je sporedne uloge u dva filma, i za obe nominovana za najprestižnije filmske nagrade. Prvi film je bio „Adaptacija“ - drama o životu američke novinarke Suzan Orlin, kolumnistkinje „Njujorkera“ i dopisnice „Roling stouna“. Iako je bilo očekivano da će dobiti Oskara za najbolju sporednu glumicu, pošto je dobila Zlatni globus, ta nagrada je otišla u ruke Ketrin Zite-Džouns za ulogu u mjuziklu „Čikago“. Druga je bila drama „Sati“. Film prati život tri žene različitih godina, koje žive u različitim vremenima. Jedino što ih povezuje jeste roman „Gospođa Dalovej“, ljubav prema istom polu i misao o promašenom životu. Druge dve glavne uloge tumače Nikol Kidman i Džulijana Mur - obe nominovane za Oskara za svoje izvedbe. Sve tri glumice su bile tadašnje dobitnice Srebrnog medveda za najbolju glumicu.
Meril je 2003. pored Al Paćina i Eme Tompson, tumačila glavnu ulogu u šestočasovnom tv-filmu „Anđeli u Americi“. Film govori o epidemiji side u SAD, i Reganovoj politici prema ugroženom delu stanovništva. Stripova je tada dobila svoj drugi Emi za najbolju glavnu glumicu u tv-filmu, kao i svoj peti Zlatni globus. Sledeće godine je od Američkog filmskog instituta, za obogaćivanje američke kulture, dobila Nagradu za životno delo.
thumb|desno|180px| Meril Strip u Sankt Peterburgu 2004. Njeni sledeći filmovi su bili „Mandžurski kandidat“ i crna komedija „Serija nesrećnih događaja Lemonija Sniketa“ pored Džima Kerija. Ovaj film je postao veliki hit u bisokopima širom sveta, gde je zaradio 209 miliona dolara. Godine 2005. prihvatila je ulogu u romantičnoj komediji „Tuđe je slađe“ sa Umom Terman, a 2006. ulogu u drami „Kućni prijatelj iz prerije“ - poslednjem filmu režisera Roberta Altmana. Iste godine dobila je glavnu ulogu u komediji „Đavo nosi Pradu“. Ovde glumi moćnu ali i zločestu Mirandu Pristli, glavnu urednicu njujorškog modnog časopisa. Njenom diktatorskom ponašanju će stati na kraj mlada i nesigurna Endi (En Hatavej), koja samo što je završila fakultet i došla u Njujork, u potragu za poslom. Ovo je jedan od najcenjenijih filmova u karijeri Stripove. Za njega je osvojila Zlatni globus za najbolju glavnu glumicu, a bila je nominovana za Oskar, BAFTA nagradu, Nagradu filmske kritike i za Nagradu Udruženja glumaca za najbolju glavnu glumicu. Pored svih ovih nagrada, Đavo nosi Pradu je zaradio 326 miliona dolara širom sveta, zbog čega je postao komercijalno najuspešniji film u dotadašnjoj karijeri Meril Strip. Krajem godine, pozajmila je glas za film „Lukas u svetu mrava“. Potom je igrala u čak četiri filma. To su drama „Tamna materija“, triler „Pod istragom“, zatim film „Glineni golubovi“ koji prikazuje rat sa više aspekata, a u kome su se pored Meril našli Tom Kruz i Robert Redford, kao i drama „Predvečerje“, sa Glen Klous, Kler Dejns i Vanesom Redgrejv.
Godine 2008. Stripova je snimila dva izuzetno uspešna filma. Prvi je bio mjuzikl „Mamma Mia!“, baziran na hitovima grupe ABBA. Zaradivši 610 miliona dolara u bisokopima širom sveta, ovo je treći najkomercijalniji mjuzikl svih vremena, i rekorder kada je u pitanju zarada filmova Meril Strip. Glumačku ekipu ovog ostvarenja činili su još i Kolin Fert i Pirs Brosnan. Drugi film je drama „Sumnja“, sa Filipom Simorom Hofmanom i Ejmi Adams u sporednim ulogama. Ovde Meril glumi konzervativnu i strogu kaluđericu Alojšis Buvije, koja je zahvaljujući svojoj pronicljivosti uspela da otkrije seksualno zlostavljanje u religioznoj školi, u kojoj radi kao direktor. Za svoj performans, dobila je Nagradu Udruženja glumaca i Nagradu filmske kritike, a bila je nominovana za Zlatni globus, BAFTA nagradu i jubilarni, petnaesti po redu Oskar, posle trideset godina na filmu.
Sledeće godine, igrala je glavnu ulogu u komediji „Džuli i Džulija“, za koju je dobila Zlatni globus za najbolju glavnu glumicu i Nagradu filmske kritike, koju je podelila sa Sandrom Bulok. Nominovana je i za Oskar za najbolju glavnu glumicu, ali je on otišao u ruke Bulokovoj. U komediji „Komplikovano je“, Meril je bila u ulozi Džejn Adler, žene koja želi novi život i novu ljubav, ali ne uspeva da zaboravi svog bivšeg supruga Džejka (Alek Boldvin), sa kojim održava burnu seksualnu vezu. Krajem 2009. godine, dobila je ulogu u animiranom filmu „Fantastični gospodin Lisac“.
2011. do danas: „Čelična dama“
U julu 2010, objavljeno je da će Meril igrati glavnu ulogu u filmu „Čelična dama“. Ova biografska drama će obuhvatiti period života britanske premijerke Margaret Tačer za vreme Foklandskog rata.
Pozorište
Stripova je debitovala u pozorištu predstavom „Seviljski plejboj“ 1971. godine, da bi 1976. godine nastupala u komadima Tenesija Vilijamsa „Dvadeset sedam vagona punih pamuka“ i Artura Milera „A Memory of Two Mondays“, za koju je bila nominovana za nagradu Toni za najbolju glavnu glumicu u predstavi. Igrala je i u dramama „Višnjik“ i „Galeb“, Antona Pavloviča Čehova, kao i u predstavi „Srećan kraj“ Bertolda Brehta. Pošto je njena filmska karijera krajem sedamdesetih doživela doživela bum, Meril je odlučila da prestane sa radom u pozorištu.
Godine 2001. vratila se predstavom Galeb, pored Kevina Klajna i Natali Portman, a 2006. je nastupala u drami „Majka hrabrost i njena deca“.
Pevanje
Nakon filma „Mamma Mia!“, pesma Mamma Mia grupe ABBA, ali u interpretaciji Meril Strip, ponovo je postala izuzetno popularna, pa je sledeće godine Stripova nominovana za Gremi za svoj rad u pomenutom mjuziklu. Ovo je bila njena peta nominacija za tu nagradu.
Akcenti i dijalekti
Stripova je poznata po svojoj sposobnosti da uspešno imitira govor drugih dijalekata. U filmu „Moja Afrika“ njen engleski je poprimio danski akcenat, a u drami „Sofijin izbor“, gde je glumila poljakinju, govorila je engleski i nemački, i u oba uspela da unese prizvuk slovenskog izgovora. Za film „Ples u Lughnasi“ izvežbala je irski, a za „Mostove okruga Medison“ - italijanski naglasak. Za ulogu novozelanđanke u filmu „Plač u tami“, preslušavala je snimke sa suđenja Lindi Čemberlejn, kako bi svoj govor što više približila njenom. Njen britanski engleski u filmovima „Obilje“ i „Žena francuskog poručnika“ bio je prominentan.
Privatni život
thumb|left| Meril Strip, Harvard 2010. Bila je verena sa glumcem Džonom Kazaleom, ali je on umro 1978. godine od raka kostiju. Iste godine, 15. septembra, udala se za Dona Gamera, sa kojim ima četvoro dece: Henrija Volfa, Meri Vilu, Grejs Džejn i Luizu Džejkobson.
Na pitanje koliku ulogu u njenom životu ima religija, Meril je odgovorila: ''„Ne pratim doktrine. Ne pripadam ni jednoj crkvi, hramu, sinagogi ili ašramu“.''
Nagrade i priznanja
Meril Strip je rekorder kada su u pitanju nominacije za Oskara - bila je nominovana šesnaest puta, od toga 13 puta za najbolju glavnu glumicu. Drži rekord i kada su u pitanju Zlatni globusi. Za ovu nagradu je bila nominovana dvadeset pet puta. Dobitnik je dva Emija za najbolju glumicu u seriji. Godine 1998, dobila je svoju zvezdu na Bulevaru slavnih, a 2004. - Nagradu za životno delo od Američkog filmskog instituta. Dobitnik je počasne filmske nagrade „Cezar“, koju dodeljuje francuska Akademija filmske umetnosti. Dobila je počasni doktorat Univerziteta Prinston 2009. godine, a već 2010-e za doktora umetnosti proglasio je i Harvard.
Nagrade
Streep drži rekord po broju nominacija za Oscara, njih 14. Prvi put je nominirana 1979. za film Lovac na jelene. 11 od 14 nominacija bilo je za najbolju glavnu glumicu, a 3 za sporednu.
Osim toga, drži rekord i sa 7 osvojenih Zlatnih globusa za film. Prva je po broju nominacija za Zlatni globus (25).
Roccaravindola, Isernia
Roccaravindola je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 417 m.
Ștubeie Tisa, Valea Lungă
Ștubeie Tisa je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Valea Lungă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 527 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Corral Blanco, Mezquitic
Corral Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2323 m.
Milutin Jasnić
Milutin Jasnić (Kraljevo, 22. oktobar 1912 – Beograd, 5. septembar 1994) je srpski glumac, reditelj i direktor nekoliko pozorišta.
Za ime Milutina Jasnića vezuje se osnivanje Pokrajinskog narodnog pozorišta u Prištini 1948. godine. Bio je direktor Narodnog pozorišta u Pančevu, kada su ga, sa grupom glumaca, poslali u Prištinu da organizuje rad profesionalnog teatra u tek sagrađenom domu kulture. Njemu se potom priključuje i poznati glumac i reditelj Dobrica Radenković i scenograf Petar Pašić.
Jasnić još u početku planira stvaranje ansambala na srpskom i albanskom jeziku. Problema je bilo pogotovu što nije bilo profesionalnih glumaca Albanaca na Kosovu i Metohiji, pa ni u Jugoslaviji. Jasnić u Prištinu dovodi talentovane amatere iz diletantskih pozorišta, od kojih će stvoriti jaku Albansku dramu. Zahvaljujući njemu, u teatarske vode uplovili su Šani Palaska, Abdurahman Šalja, Muharem Ćena, Katarina Josipi, Melihat Šabani, Nedžmije Pagaruša, Meribane Šalja, Istref Begoli, Melihat Ćena i mnogi drugi. Oranizovao je kurseve za glumce, a odabrao one koji su pohađali tečaj režije u Beogradu, pa su tako u pozorištu, po povratku, počeli da režiraju Abdurahman Šalja i Muharem Ćena. Ćena će docnije napraviti najpoznatiju predstavu ovog pozorišta „Erveheju“, po tekstu Ahmeta Ćirezija.
Jasnić napušta Pokrajinsko narodno pozorište po završetku sezone 1958/59. godine, da bi preuzeo Teatar u Kragujevcu. No, kroz dve godine ponovo se vraća u Prištinu. Za sve to vreme uspeo je da formira dva jaka pozorišna ansambla na srpskom i albanskom jeziku koji su se ispomagali u svakom pogledu: glumački, rediteljski, scenografski.
Reli Obala Slonovače
Reli Obala Slonovače je reli utrka koja se održava svake godine u afričkoj državi Obala Slonovače. Utrka je bila u kalendaru Svjetskog prvenstva u reliju za vozače i momčadi od 1978. do 1981., dok se samo za vozače bodovala 1977., te u vremenu od 1982. do 1992.
Partholón
Partholón je prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji bio vođa druge grupe ljudi koja se naselila u Irskoj, odnosno prve nakon biblijskog Potopa. Ona je došla 2680. pne. prema kronologiji Annals of the Four Masters, 2061. pne. prema Keatingovoj kronologiji, odnosno u doba Abrahama prema drugim irskim historičarima. Vjeruje se da je u pitanju izum iz kršćanskog doba, odnosno da je ime posuđeno od ličnosti 'Bartholomaeus' koji se pojavljuje u kršćanskim historijskim tekstovima sv. Jeronima i Izidora Seviljskog.
Najstariji spomen Partholónovog naseljavanja je u Historia Brittonum, britanskoj latinskoj zbirci tekstova iz 9. vijeka koja se pripisuje Neniju. U njoj se navodi kako je "Partolomus" došao u Irsku sa hiljadu sljedbenika, te su se namnožili sve dok ih nije bilo četiri hiljade; tada su u jednom tjednu svi pomrli od kuge.
Irski tekst Lebor Gabála Érenn (Knjiga invazija Irske), sačinjena u 11. vikeku, je detaljnije. Prema njoj je Partholón bio sin Sere, sin Srua, potomka Magoga sina Jafeta sina Noe. U Irsku je došao sa Bilskog istoka putujući preko Anadolije, Grčke, Sicilije i Iberije te došli u Irsku 300 ili 312 godina iza Potopa. To se dogodilo u utorka 14. maja, kada su se iskrcali u Inber Scéneu (Kenmare u Južnom Kerryju). To iskrcavanje se navodno dogodilo u šezdesetoj Abrahamovoj godini. Zajedno sa Partholonom su bila supruga Dalgnat i tri sina - Sláine, Rudraige i Laiglinne - sa suprugama po imenu Nerba, Cichba iCerbnad, te hiljadu sljedbenika.
Seathrún Céitinn u zbirci Foras Feasa ar Érinn iz 17. vijeka opisuje Partholóna na nešto drukčiji način. Prema njemu je Partholon bio sin Sere, kralja Grčke, koji je iz domovine pobjegao ubivši oca i majku. U napadu na roditelje je ostao bez lijevog oka. On i sljedbenici su otplovili iz Grčke, te su preko Sicilije i Španije došli u Irsku nakon sedam godina plovidbe.
U vrijeme Partholónovog odlaska su u Irskoj postojala samo tri jezera, devet rijeka i jedna ravnica. On je raskrčio još četiri ravnica, a još sedam jezera je izviralo iz tla. Tri godine nakon dolaska Partholón je porazio Fomorijance na čelu sa Cíocalom kod Magh Ithea u prvoj bitci koja se ikada vodila u Irskoj.
Pjesma u Lebor Gabáli, koji proširuje Céitinn, navodi kako su Partholón i supruga živjeli na otočiću u estuariju rijeke Erne. Kada je Partholón putovao svojom domenom, supruga Delgnat je zavela slugu po imenu Topa. Poslije su oboje pili Partholónov ale (pivo), koje se moglo piti samo kroz zlatnu cijev. Vrativši se kući Partholón je otkrio nevjeru prepoznavši okus Delgnatinih i Topinih ustiju na cijevi. Razbješnjen je ubio Topu i ženinog psa. Ali Delgnat se odbila pokajati i optužila Partholóna da je kriv, rekavši da je ostaviti samu istoi što i ostaviti med pred ženom, mlijekom pred mačkom, alat pred zanatlijom, meso pred djetetom i očekivati da nitko neće iskoristiti priliku. To se navodi kao prvi preljub i prva ljubomora u Irskoj. Otok na kome su živjeli se nazvao Inis Saimera po Saimeru, Dalgnatinom psu.
Prema Lebor Gabáli Partholón i njegovi sljedbenici - pet hiljada muškaraca i četiri hiljade žena - umrli su od kuge u jednom tjednu, na Senmagu, "straoj ravnici", kraj modernog Tallaghta. Kasniji izvori navode da je Partholón umro tamo nakon trideset godina boravka u Irskoj, a ostatak naroda 120 godina kasnije, u mjesecu maju. Jedan čovjek je preživio: Tuan, sin Partholónovog brata Starna. Kroz niz životinjskih transformacija je živio vijekovima prije nego što se ponovno rodio kao sin poglavice po imenu Cairell u doba Colm Cillea (6. vijek). On je upamtio sve što je vidio, i Partholónova priča je tako sačuvana.
Partholonov brat Tait je bio pradjed Nemeda.
El Uvalano (razvrstavanje)
El Uvalano ima više značenja:
Chaudeney-sur-Moselle
Šodne sir Mozel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Tul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 661 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 212 metara (maksimalnoj 311 m, a minimalnoj 202 m).
Netačno (logika)
U logici, lažno ili netačno je istinitosna vrednost ili nularni logički veznik. U sistemu iskazne logike zasnovanom na funkciji istine postoje dve pretpostavljene istinitosne vrednosti, a to su negacija i istina. Uobičajene oznake za netačno su 0 (naročito u Bulovoj logici i informatici), O (kao prefiks, npr Opq), i kao ne Te simbol ⊥.
Postoji još jedan pristup koji se koristi u nekoliko formalnih teorija (na primer, u iskaznom računu zasnovanom na intuicionizmu)gde je netačno iskazna konstanta (tj. nularni veznik)⊥, koja je kao istinitosna vrednost uvek netačna.
Kyllburgweiler
Kilburgvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 95 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232071.
Netačno (logika)
U klasičnoj logici i Bulovoj logici
Bulova logika definiše netačno u oba smisla navedena gore: "0" je iskazna konstantna, čija je vrednost po definiciji 0. U klasičnom iskaznom računu, u zavisnosti od odabranih skupova osnovnih veznika, netačno može ali i ne mora imati namenski simbol. Kao kod formula
p ∧ ¬p
¬(p → p)
U oba sistema negacija tačnog daje netačno. Negacija netačnog je ekvivalentno sa tačnim i to ne samo u klasičnoj i Bulovoj logici već i u većini drugih logičkih sistemima, kao što je objašnjeno ispod.
Netačno, negacija, kontradikcija
U većini logičkih sistemima, negacija, implikacija i netačno se odnose kao:
¬p ⇔ (p → ⊥)
Ovo je definicija negacije u nekim sistemima, kao u intuicionoj logici, i može se dokazati u iskaznom računu gde je negacija osnovni veznik. Zato što je
obično teorema ili aksiom, posledica je da je negiranje netačnog (
) tačno.
Kontradikcija je izjava koja podrazumeva lažno, odnosno
φ ⊢ ⊥
. Koristeći gornju ekvivalenciju, činjenica da je φ kontradikcija može da se izvede, na primer, iz
. Kontradikcija i lažno se ponekad ne razlikuju, posebno zbog toga jer latinski izraz falsum označava oba. Kontradikcije znači da treba da se dokaže da je iskaz netačan, ali samo netačno je iskaz koji je definisan kao suprotnost istini.
Logički sistemi mogu ili i ne moraju da sadrže princip eksplozije (na latinskom, ex falso quodlibet),
⊥ ⊢ φ
.
Neprotivrečnost
Formalna teorija koja koristi veznik "⊥" je neprotivrečna ako i samo ako netačno nije u njenoj teoremi. U odsustvu iskaznih konstanti neke zamene, kao one koje su već pomenute gore se mogu koristiti umesto dokazivanja protivrečnosti.
Cardillo, Benevento
Cardillo je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 352 m.
Wiyot
Wiyot (Weeyot, Weott, Humboldt Bay Indijanci, Wishosk).- Najjužnija grupa američkih Indijanaca Sjeverozapadnih obalnih Indijanaca nastanjena na donjem toku Mad Rivera (Indijanci Batawat ili Patawat), Humboldt Baya (Wiki ili Wishosk) i donjeg toka Eel Rivera (Weeyot ili Weiyot), Kalifornija. Kulturno i lingvistički Wishoskan Indijanci (kolektivni naziv) srodni su plemenima Weitspekan ili Yurok i klasificirani su u takozvanu porodicu Ritwan, koja smatrala za ogranak Algonquianaca. Naselja Wiyota nalazila su se više uz potoke i zaljeve nego uz obalu oceana. Ova sela sastojala su se od 4 do 12 kuća, prosječno 30 ljudi. Bilo je i razbijenih zaselaka od jedne ili dvije kuće. Sela bi uobičajeno imala i parne kupelji, veoma raširen običaj među ovim plemenima. Osim za kupanje i 'ritualno čišćenje', Indijancima (muškarcima) bi služile i da odspavaju u njima. Prema današnjoj procjeni računa se da ih je ranog 19. stoljeća bilo 3,500
Wiyoti bijahu ribari. Ribu su lovili i na rijekama i obali oceana. Putovanje oceanom ipak su izbjegavali. Uz obalu su sakupljali mekušce, napose školjke. Kuće i kanui Wiyota izrađivali su se od cedrovog drveta. Bogatstvo se kod Wiyota računalo školjklama-dentalium, crvenim žuninim skalpovima i bijelim krznima. Institucije poglavice ili pojedinaca sa političkim autoritetom nisu imali, kao savjetnik mogao je poslužiti osobnim utjecajem neki bogati pojedinac. Kazne, na primjer za ubojstvo, određivale su se u dentalium-školjkama.
Šamani Wiyota u većini slučajeva su bile žene. Šamanska moć stjecala se noći na planinskim vrhovima. Neki Wiyot-šamani samo su mogli dijagnosticirati bolesti, drugi pak bijahu u stanju izliječiti isisavanjem bolesnog objekta i krvi. Wiyoti su nazivani i imenima Dilwishne od Sinkyone Indijanaca, Sulatelik, što je isprva označavalo naziv njihova jezika, pa se kasnije proširilo i na pleme. Postoji i naziv Humboldt Bay Indians prema lokaciji na kojoj su živjeli Wiki. -Naziv Wishosk, čini se, koristili su Wiyoti za susjedne Atapaske, ali je greškom kasnijem ostao njima. Američka Enciklopedija imenom Wishosk označava Indijance Wiki i ne odnosi se na skupine Batawat i Wiyot. Wiyoti danas broje oko 450 pripadnika u sjevernoj Kaliforniji, većina ih je van rezervata i nekih 50 na njima, viz.: Blue Lake, Rohnerville, Table Bluff, i Trinidad.
Bande i Sela
Bimire, Dakduwaka, ili Hiluwitl (?), Dulawat, na otoku u Humboldt Bayu. Kotsir (?), Kumaidada, na Freshwater Creek. Legetku (?), Potitlik, Tabayat ili Witki (?), Tokelomigimitl (?), Yachwanawach,.
Dakwagerawakw, Hakitege (?), na utoci Eel i Van Duzen Rivera. Ho'ket (?), kod ušća Eel River. Watsayeriditl (?), Wuktlakw (?),.
Kachewinach (?), Ma'awor, Yurok naziv; na ušću Mad River. Osok, Yurok naziv; Tabagaukwa (?), We'tso (?), na južnoj strani Mad River.
Mali rječnik
Engleski (Francuski)	Wiyot ...Hrvatski
Templo Viejo, Santa Cruz Zenzontepec
Templo Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Zenzontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 827 m.
San José Toxi, Atlacomulco
San José Toxi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atlacomulco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1735 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2476 m.
Simrishamn
Simrishamn je lučki grad od 6,527 stanovnika na krajnjem jugu Švedske, on je i administrativni centar Općine Simrishamn od 19,297 stanovnika.
Geografske karakteristike
Simrishamn leži u Grofoviji Skåne, na obali Baltičkog mora; udaljen oko 40 km sjeveroistočno od Ystada.
Historija
Simrishamn se prvi put spominje 1161., a kao grad 1361.; koji je podignut početkom 13. vijeka. Najnoviji arheološki nalazi ukazuju na to da je Simrishamn izrastao, povezan sa ekspanzijom hanzeatske trgovine i ribolovom na haringe krajem srednjeg vijeka.
Nakon pada tih aktivnosti - tokom 16. vijeka Simrishamn je stagnirao, tako je 1658 postao tipičan švedski gradić, bez prava na trgovinu sa stranim brodarima, pa je u 18. vijeku imao jedva nekih 700 stanovnika.
I današnji Simrishamn karakteriziraju ribolov i transport, uz voćarstvo u okolici grada, na čijoj bazi radi i nekoliko industrijskih pogona.
IHF Svjetsko rukometno prvenstvo 2015.
Svjetsko prvenstvo u rukometu 2015. bilo je 24. izdanje IHF Svjetskog prvenstva koje se od 15. siječnja do 1. veljače 2015. godine održalo u Kataru. Bilo je to drugi put u historiji svjetskih prvenstava da je jedno izdanje održano u Aziji (nakon Japana 1997. godine) te treći put da je održano u arapskoj zemlji (nakon Egipta 1999. i Tunisa 2005.). Katar je domaćinstvo dobio 27. siječnja 2011. godine nakon sastanka Vijeća IHF-a. Turnir se igrao u tri dvorane u Lusailu (1) i Dohi (2), što je najmanji broj kako gradova tako i dvorana otkako je IHF, kao krovna organizacija profesionalaca, zadužen za organizaciju prvenstava.
Nakon odigranih 88 utakmica, prvak je po peti puta u povijesti postala Francuska, koja je s 25:22 porazila Katar. Katar je tako postao prva neeuropska i prva azijska zemlja koja je osvojila medalju na svjetskom prvenstvu, pretekavši tako četvrta mjesta Egipta i Tunisa, što su bili najbolji uspjesi neeuropskih zemalja do ove godine. Osvajanjem ovog prvenstva, Francuska je postala rekorder po broju osvojenih svjetskih prvenstava te, po drugi puta u historiji, istovremeno bila i svjetski i europski i olimpijski prvak, što nikome osim nje nije pošlo za rukom. Isto tako, osigurala je direktan nastup na Olimpijadi 2016. godine u Brazilu. U utakmici za treće mjesto, Poljska je nakon dva produžetka, s rezultatom 29:28, porazila branitelje naslova, Španjolsku. Dok je Francuska izborila nastup na Olimpijadi, momčadi od drugog do sedmog mjesta su izborile nastup na kvalifikacijskom turniru za Olimpijske igre.
Najbolji strijelac turnira bio je slovenski igrač Dragan Gajić, sa 71 golom, koji je ujedno proglašen i za najbolje desno krilo turnira. Najbolji igrač (MVP) turnira je legendarni francuski golman Thierry Omeyer, koji je ujedno proglašen za najboljeg golmana turnira.
Izbor domaćina
IHF je zaprimio ukupno četiri kandidature za domaćinstvo prvenstva 2015. godine. Tri su kandidature došle iz Europe i jedna iz Azije. Na sastanku Vijeća IHF-a u Malmöu 27. siječnja 2011. godine, sljedeće su zemlje ušle u uži izbor:
Živa(I) hlorid
Živa(I) hlorid je neorganski metalni hlorid koji se zabeležava formulom Hg2Cl2. Takođe je znan kao mineral kalomel. Otrovan je doduše manje od drugih hlorida. Nastaje pri redukciji živinih(II) jedinjenja u vodi.
IHF Svjetsko rukometno prvenstvo 2015.
Izbor domaćina
Na istom sastanku, IHF je odlučio kako je Katar domaćin prvenstva 2015. godine. Francuska će biti izabrana za domaćina prvenstva 2017. godine. Bio je to drugi put da je jedna azijska zemlja izabrana za domaćina Svjetskog prvenstva, nakon Japana.
El Uvalán (razvrstavanje)
El Uvalán ima više značenja:
IHF Svjetsko rukometno prvenstvo 2015.
Dvorane
Prvenstvo se igratlo u ukupno tri dvorane u dva grada. Sve tri dvorane su novoizgrađene, dvije u Dohi i jedna u Lusailu, gdje su se igrala polufinala i finale. Ovo je prvi put u povijesti profesionalnog rukometa da je ovako malo gradova i dvorana bilo domaćinom jednog svjetskog prvenstva. Jedino je prvenstvo 1938. imalo manje, ono se igralo samo u Berlinu, no tu se radilo o amaterskom natjecanju održanom prije osnivanja IHF-a.
Pregled momčadi i kvalifikacija
Na prvenstvu je sudjelovalo ukupno 24 momčadi. Katar, kao domaćin, i Španjolska, kao branitelj naslova, imali su direktan plasman što je značilo da su 22 mjesta ostala otvorena za kvalifikacije, odnosno pobjednike kontinentalnih prvenstava koja su se sva održala tokom 2014. godine.
Ovo prvenstvo obilježeno je jednom od najvećih kontroverzi u povijesti svjetskih prvenstava. Naime, na sastanku u Zagrebu u srpnju 2014., IHF je odlučio oduzeti mjesto koje je pripadalo Oceaniji jer ista nema priznatu kontinentalnu konfederaciju. Tako je Australija, koja je bila prvak Oceanije te godine i višegodišnji predstavnik OCHF-a na ovom natjecanju, izgubila svoje mjesto na prvenstvu unatoč kvalificiranju. Ono što je u ovoj odluci bilo posebno čudno je činjenica da je Australija već godinama nastupala na svjetskim prvenstvima iako OCHF još od 2009. nije međunarodno priznata kontinentalna federacija. Zašto se IHF tako naglo odlučio zabraniti nastup Australiji nije potpuno jasno, no cijela afera je izazvala brojne polemike. Australski savez je objavio službeni odgovor i, kasnije, jednu ispravku netočnih navoda, no bez uspjeha.
Upražnjeno mjesto popunilo se pozivnicom, za koju je odlučeno da će se uručiti najbolje plasiranoj reprezentaciji s prethodnog prvenstva koja nije izborila nastup na ovome. Tako je umjesto Australije na turnir uskočila Njemačka. Dakako, izbor upravo Njemačke, odnosno odabir takvog kriterija koji bi išao na ruku Njemačkoj, također je izazvao polemike oko regularnosti ove odluke. Nova kontroverza dogodila se 7. studenog 2014. godine kada su reprezentacije Bahreina i Ujedinjenih Arapskih Emirata iznenada i bez objašnjenja odustale od nastupa na prvenstvu. Ipak, 18. studenog 2014. godine, savezi Bahreina i Ujedinjenih Arapskih Emirata izjasnili su se kako žele povuči svoje odustajanje i ipak nastupiti na prvenstvu. Odluka IHF-a o donesena je na sastanku 21. studenog 2014. godine. IHF je zaključio kako su prva pisma, ona o odustanku, konačna te je ignorirao svu kasniju korespondenciju, odlučivši tako da Bahrein i Ujedinjeni Arapski Emirati ne sudjeluju na prvenstvu (također, izrečena im je novčana kazna). Slobodna mjesta dodijeljena su Europi i Aziji, a kao predstavnici su odabrani Island i Saudijska Arabija.
Ždrijeb
Dana 11. srpnja 2014., IHF je objavio skupine za ždrijeb. Kvalificirane reprezentacije su podijeljene u šest grupa po četiri ekipe, sukladno organizaciji grupne faze natjecanja. Ždrijeb skupina održan je 20. srpnja 2014. godine u Dohi.
Suci
Dana 2. siječnja 2015., IHF je odabrao ukupno 18 sudačkih parova koji će suditi na prvenstvu:
Preliminarna faza
Raspored je objavljen 21. kolovoza 2014.
Dvadeset i četiri reprezentacije raspoređene su u četiri skupine po šest ekipa. Nakon što odigraju svaka protiv svake, najbolje četiri ekipe prolaze u osminu finala. Dvije posljednjeplasirane ekipe odlaze u President's Cup.
Kriterij rangiranja
Ukoliko se u fazi po grupama dogodi da dvije ili više momčadi imaju jednak broj bodova nakon svih odigranih utakmicama, njihovo rangiranje odvijet će se prema sljedećem redoslijedu kriterija:
Individualna postignuća
{| style="background-color: transparent; width: "
Evangelisti, Livorno
Evangelisti je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Carpentersville, Illinois
Karpintersvil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 37.691, što je 7.105 (23,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Besmrtna mladost
Besmrtna mladost je jugoslovenski ratni film iz 1948. godine.
Kratak sadržaj
Za vreme okupacije Beograda, grupa mladih ilegalaca organizuje sakupljanje oružja u nameri da pomogne partizanima. I uprkos proganjanju, zatvaranju i mučenju od strane okupatora, mladi ilegalci uspevaju da uspostave kontakt sa partizanskim odredom na Kosmaju.
Tiou
Tiou.- Pleme američkih Indijanaca porodice Tonikan nastanjeno u kasnom 17. stoljeću na gornjem toku rijeke Yazoo u Mississippiju, a kasnije (1699) malaze se dijelom naseljavaju među Natcheze. Ime Tiou, kaže Swanton, nepoznatog je značenja, i nije u vezi sa imenom Sioux. Diron d'Artaguiette (1916) dokazuje da jezično pripadaju porodici Tonikan. Ime Tioua pojavljuje se prvi puta na mapi iz 1697. godine, a ubilježena su dva njihova 'grada'. Godine 1699. naseljavaju su među Natchezima, jer su, kaže Antoine-Simon Le Page du Pratz (1758), protjerani od moćnih Chickasawa. Kao posvojeno pleme među Natchezima oni su, po svoj prilici, izgradili naselje poznato kao Tougoulas. Do 2. polovice 18. stoljeća o njima se više ništa ne čuje.
Rexburg, Idaho
Reksberg je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 25.484, što je 8.227 (47,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Atempa Primero, San Martín Chalchicuautla
Atempa Primero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Las Parotas, Tumbiscatío
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 778 m.
Calanovella, Messina
Calanovella je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Balista
mini|Rekonstrukcija omanje baliste Balista (ballista, pl. ballistae, od grčki βαλλίστρα - ballistra odnosno od - βάλλω ballō, "baciti"), je bilo antičko artiljerijsko oruđe, koje je, koristeći mehanizam dvije poluge s uvrtanjem, ispaljivalo projektile u obliku teških kopalja ili kamenja. Od njega se razvio rimski scorpio, odnosno polybolos.
Calanovella, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Нов начин слагања текста
У дигиталној типографији, нови начин слагања текста (NTS) је реимплементација TeX начина слагања система у Јави. Специфични циљеви пројекта су да наставе традицију Доналовог TeX  пружањем прве класе слагања софтвера који је и преносиви и доступнан бесплатно. Али, док је TeX сада замрзнут због максималне стабилности, NTS би требало да остане флексибилан и проширив.
NTS је писан у Јави. То је алфа софтвер (објављен 2000. године) и у стању је да генерише DVI.
Историја
НТС пројекат је инаугурисан под покровитељством Данте е. В. (Deutschsprachige Anwendervereinigung TeX) 1992. године. Кодирање је почело 1998. године, након донације у укупном износу од 30 000 марака, а финансирано је до завршетка. Јоаким Ламарс, Рајнер Скопф, Јоаким Срод, Бернд Рајхл, Карел Скупју, Јири Златушка, Филип Тејлор, Питер Брејтенлохнер, Фриделм Сова и Ханс Хаген, између осталог, су сви били укључени у овај пројекат, али нису од почетка, а ни до краја.
У децембру 2002. године, група људи је започела реимплементацију TeX пројекта на основу NTS: Пројекат ExTeX. ExTeX је спајање NTS са eTeX, pdfTeX и Omega и никада није напустила пре-алфа стање. Aleph је исто спајање eTeX и Omega, и после LuaTeX интеграцише већину функционално обезбеђења Aleph са pdfTeX, што се може сматрати реализација NTS и ExTeX идеја.
XeTeX нуди сличну функционалност, али на другачији начин.
Fir Bolg
U irskoj mitologiji Fir Bolg (Fir Bholg, Firbolg) su bili jedna od rasa koja je živjela u Irskoj prije dolaska naroda Tuatha Dé Danann.
Kada su se Tuatha Dé Danann iskrcali na irske obale, njihov kralj Nuada je tražio pola otoka, ali su Fir Bolg odbili. Umjesto toga je došlo u prijevoju Balgatan, došlo do četverodnevne bitke kod Mag Tuireda. U njoj je Sreng, prvak Fir Bolga, izazvao Nuadu na dvoboj i odrezao mu desnu ruku. Fir Bolg su međutim poraženi kada je njihov kralj po imenu Eochaidh ubijen od boginje Morrigan. Sreng ih je međutim spasio od uništenja. Tuatha Dé Danann su bili impresionirani njihovom hrabrošću i plemenitošću te su im dali četvrtinu otoka po vlastitom izboru. Fir Bolg su odabrali Connacht, nakon čega se rijetko spominju u kasnijim mitovima.
Fir Bolg su predmet špekulacije među historičarima o mogućoj historijskoj podlozi za mit. O'Rahilly navodi kako su Fir Bolg vezani uz Belge iz drevne Galije i Britanije, odnosno historijski narod Builg iz Munstera; njima srodni Fir Domnann su britsko pleme Dumnonii; a Gaileanga su Laigin, koji su osnovali Leinster. Prema O'Rahillyju te tri grupe predstavljaju ivernijske starosjedioce koji su živjeli u Irsku prije dolaska Gela.
Горње Власе
Горње Власе је насеље у Србији у општини Гаџин Хан у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 171 становника (према попису из 1991. било је 306 становника).
Демографија
У насељу Горње Власе живи 169 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 64,0 година (60,8 код мушкараца и 67,0 код жена). У насељу има 98 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,74.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Crispano, Napoli
Crispano je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
1562
Godina 1562 (MDLXII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Lav Landau
Lav Davidovič Landau (Baku, 22. siječnja 1908. – Moskva, 1. travnja 1968.), ruski fizičar. Od 1932. ravnatelj Instituta za fiziku u Harkovu; izgradio je takozvanu sovjetsku školu teorijske fizike, pa je Harkov postao središte teorijske fizike u bivšem Sovjetskom savezu. Od 1946. član Akademije znanosti SSSR-a, od 1947. profesor u Moskvi. Landau je istraživao gotovo cijelo područje teorijske fizike: teoriju polja, dijamagnetizam tvrdoga tijela, kvantnu elektrodinamiku, fiziku niskih temperatura (niskotemperaturna fizika), nuklearnu fiziku, probleme elementarnih čestica i kozmičke zrake. Smatra se jednim od najvećih fizičara 20 stoljeća. Za radove o superfluidnosti (supratekućina) helija dobio je 1962. Nobelovu nagradu za fiziku. Autor je niza knjiga. Posmrtno su mu izdani Sabrani radovi (rus. Sobranie trudov, I–II, 1969.).
Supratekućina ili suprafluidnost
mini|lijevo|250px|Suprafluidni [[helij koji se nalazi u gornjoj posudi će pomalo isticati iz nje, kap po kap, sve dok se ne isprazni.]] Suprafluidnost je stanje ukapljenoga helija koje se očituje gibanjem tekućine bez trenja na ekstremno niskoj temperaturi uz očuvana adhezijska svojstva. Otkrio ju je 1937. Pjotr Leonidovič Kapica, a neovisno o njem otkrili su ju iste godine Donald Misener i John Frank Allen proučavajući pojave do kojih dolazi kada se helij ohladi na temperaturu nižu od 2.17 K. Ako se na primjer u suprafluidni helij djelomično uroni prazna posuda, po njezinim će se stijenkama u tankom sloju (do 30 nm) helij penjati i spuštati u posudu sve dok se razina helija u posudi ne izjednači s razinom okolnoga helija; ako se kapilarna cjevčica jednim krajem uroni u suprafluidni helij i osvijetli, na njezinu će gornjem kraju istjecati helij poput vodoskoka visoka do 10 centimetara (takozvani učinak vodoskoka). Danska fizičarka Lena Hau uspjela je 1999. u suprafluidu usporiti svjetlost do brzine 17 m/s, a 2001. uspjela ju je zaustaviti.
Teorijski doprinos tumačenju suprafluidnosti helijeva izotopa 4He prvi su dali Laszlo Tisza i Lav Davidovič Landau 1941. u dvokomponentnom modelu s kvazičesticama fononima i rotonima, a kvantnomehanički ju je nadogradio Richard Feynman. Objašnjenje suprafluidnosti izotopa 3He uklopilo se u poopćenu BCS-teoriju (supravodljivost). Postizanje suprafluidnosti još je vrlo skupo zbog potrebnih izuzetno niskih temperatura i iznimne čistoće helija, pa se primjenjuje uglavnom u znanstvenim istraživanjima, na primjer pri proučavanju pojedinačnih molekula plina u suprafluidu, gdje se one zbog nedostatka trenja gibaju potpuno slobodno; za održavanje osjetljivih mjernih instrumenata ili dijelova instrumenata na niskoj temperaturi (u astronomskom satelitu za opažanje infracrvenoga zračenja, IRAS, koji je lansiran 1983., s pomoću 720 litara suprafluidnoga helija instrumenti se čuvaju na temperaturi 1.6 K). U širem smislu stanje elektrona u supravodiču također je suprafluidno.
Clapiers (Ero)
Klapje je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Monpelije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4631 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 602 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 25 metara (maksimalnoj 126 m, a minimalnoj 25 m).
Nemed
Nemed (moderni ispis: Nemedh, Nemhidh ili Neimhidh), što znači "sveti" ili "povlašteni" je ličnost iz irske mitologije koje ima značajnu ulogu u Knjizi invazija. Bio je vođa treće grupe doseljenika u Irsku, koji su po njemu dobili ime Nemedijanci.
Nemed je bio sin Agnomana od Skitije; Agnoman je bio sin Piampa sina Taita sina Sere sina Srua sina Esrua sina Bramenta sina Aitechta sina Magogovog.
U Irskoj nije živio nijedan čovjek trideset godina nakon smrti posljednjeg od Partholonovih sljedbenika. Tada je Nemed isplovio u Irsku sa četiri sina i poglavice - Starnom, Iarbonel Vidiocem, Annindom i Fergusom Crvenostranim. Isplovili su iz Kaspijskog mora sa flotom od 44 broda i nakon godinu i pol doplovilo do Irske. Na kraju je samo jedan brod uspio preživjeti putovanje. Supruga Macha mu je umrla dvanaest dana nakon dolaska te je sahranjena na mjestu poznatom kao Ard Macha (Armagh).
Njihov dolazak se smješta u godinu 2350. pne. prema kronologiji Annals of the Four Masters, odnosno 1731. prema kronologiji Seathrún Céitinna.