cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prvi rimski građanski rat
Sulin vojni pohod na Rim
Prvo je osvojio kapije i mostove, a zatim sa vojskom ušao u grad. Ulazak je kod stanovništva dočekan nepijateljski, a Marije i Sulpicije su na brzinu naoružali svoje pristalice i dočekali Sulu na trgu Eskvilin. “I nastade bitka između neprijatelja, prva te vrste u Rimu – ne više pod vidom pobune, nego otvoreno, s trubama i zastavama kao u ratu.” Sula je veštim manevrom podigao moral kod svoje vojske i osvežio trupe odmornim snagama i pobeđivao marijevce koji su počeli da pozivaju robove na oslobođenje ukoliko im se pridruže. Sve te mere su bile uzaludne Sulina vojska je imala primat na terenu, tako da su se marijevci i ugledni ljudi koji su im pomagali dali u beg iz grada. Sulpicije je ubijen, a Marije je otišao u Minturnu bez pratioca i roba, gde su starešine grada pokušale uz pomoć nekog Gala da ga ubiju, ali pošto nije uspeo Marije se čamcem prebacio do nekog ostrva odakle ga je pokupio brod i odvezao u Afriku. Posle nekog vremena sastao se sa svojim pristalicama i sinom koji su pobegli iz Rima bojeći se odmazde, jer ih je Sula proglasio za rimske neprijatelje i naredio da se ubiju ili odvedu konzulima. Pošto nisu imali vojsku, čekali su pogodnu priliku za novi napad na domovinu. Sulinom vojnom intervencijom na prostoru grada otpočela je nova etapa političke borbe u Rimu u kojoj su bez rezerve korišćene vojne snage.” Više ništa nije uzdržavalo nasilnike: ni stid, ni zakon, ni obzir prema državi i otadžbini.”
Suline reforme
Za to vreme u Rimu su po Sulinom nalogu ukinuti Sulpicijevi zakoni i sprovedeni novi koji su odgovarali optimatima. Proglašeno je vraćanje na snagu zakona Servija Tulija kojim su ojačane centurijatske komicije na račun tributskih i glasnje se sprovodilo po centurijama. Proširena je senatska vlast, a umanjene su ingerencije ključnih plebejskih magistrata - narodnih tribuna. Svaki predlog narodnih tribuna se prvo pretresao u senatu čiji se broj članova povećao za 300. Osnivane su nove kolonije u kojima je dodeljivana zemlja vojnim veteranima, pomoću čega je obnavljan sitni i srednju zemljoposed.
Sulin odlazak na istok i početak sukoba
Pre svog odlaska na istok, Sula je 87. godine pne. odredio za konzule, marijevca, Lucija Kornelija Cinu i optimata, Gneja Oktavija. Pristalice prognanih marijuevaca su odmah počele da agituju kod Cine da nove rimske građane razdeli po starim tribama, da ne bi gubili uticaj kada glasaju poslednji. Dolazi do jasne polarizacije koju Apijan smatra početkom povratka marijevaca. Na jednoj strani je Cinina podrška novim građanima, a na drugoj Oktavijevo konzerativnije držanje do tradicije preimućstva starog građanskog prava. Zanimljivo je Apijanovo isticanje Cininog karaktera, konkretno korumpiranosti, u navodima da je davao podršku novim građanima iz koristi od 300 talanata. Na jednom od gradskih trgova došlo je do oružanog sukoba između novog i starog građanstva u kome su brojniji bili novi građani. Takav odnos snaga dao je Cini krila za proglas oslobođenja robova koji je bio bezuspešan i naterao ga da ode u obližnje gradove sa novim rimskim pravom i pozove na ustanak prikupljajući usput i novac za ratne poduhvate. U međuvremenu, Senat ga je razeršio funkcije konzula zbog pokušaja oslobađanja robova i dovođenja grada u opasnost. Na negovo mesto je izabran Jupiterov visoki sveštenik, Flamin, Lujija Merul. Cina je došao iz Kapue, prethodno pridobivši starešine ondašnjih legija, pred Senat i teatralno bacio snopove odigravši svojevrstan performans kakav se i danas može videti u nekim parlamentima. Održao je govor, pocepao sve sa sebe i ležao dok se nisu smilovali da mu vrate konzulsko ovlašćenje. Kada je ponovo dobio podršku tribuna kao vojskovođa, tražio je pomoć u vojsci i novcu od ostalih gradova, a grupa optimata kojoj nije mir bio od koristi potpirivala je vatru. Oktavije sa Merulom je takođe bio zauzet ratnim pripremama utvrđujući grad jarkovima, popravljajući zidove i ratne mašine. Mobilisao je odane gradove, a vojne redove je popunjavao i iz Galije. Prokonzul Gnej Pompej je takođe opozvan sa vojinm snagama kojima je komandovao u oblasti Jadrana.
Početak vojnih operacija
Vreme kada su se suparničke vojske ulogoravale u bilizini Rima bilo je odlična prilika da Gaj Marije sa mnogobrojnim ljudstvom doplovi u Etruriju. Tamo je prikupio još šest hiljada ljudi na “staru slavu” u borbi sa Kimbrima i po mnogobrojnim konzulatima, stanovništvo Etrurije je takođe bilo oduševljeno zbog vesti o novom zakonu. Sa pozamašnim ljudstvom se pridružio Cini stvarajući mnogobrojnu vojsku. Njihova taktika je bila opsada grada odsecanjem svih komunikacija, Marije je cak razorio Ostiju i sprečavanjem vojne intervencije iz Galije. Rimski konzuli su u strahu od malobrojnosti, a grad je zahvatila glad i kuga, pozvali Celicija Metela koji je ratovao sa Samnitima da potpiše mir i vrati se sa vojskom, međutim Marije je u pregovorima diplomatski pridobio Samnite. Uz pomoć vojnog tribuna Apija Klaudija koji je bio na Janikulu, Marije sam uspeva da uđe u grad, ali biva odbijen od Oktavijea i Pompejea. U isčekivanju frontalnog sukoba, Cina je ponovo privukao stanovnike ka sebi, ovog puta neslobodne, propagirajući slobodu. Prišlo mu je i puno slobodnih ljudi u strahu od gladi. Marije i Cia su bili potpuno nadmoćniji pa je i sam senat odlučio da kapitulira u ovoj situaciji obavezujući Cinu zakletvom da neće praviti pokolj. Ukinuta je Sulina odluka o progonstvu i ušli su u grad, za to vreme se Oktavije sa svim konzulskim obeležjima ulogorio na Janikulu ne želeći da napusti grad. Tu je i ubijen, mirno čekajući egzekuciju, od strane Cenzorina, sa čim se u tradiciju političke borbe uvodi novi metod represije – izlaganje odsečenih glava na gradskom trgu koji će postati sve učestaliji i učestaliji. Trijumf marijevaca je pratila ogromna surovost, ubistva i revanšizam prema Sulinim simaptizerima su trajali danima nailazeći čak i na osudu kod pristalica.
Konačni obračun
Sledeća 86. godina bila je upamćena po poslednjem, sedmom, Marijevom konzulatu koji je posle nekoliko dana prekinut smrću. Konzulat je delio sa Cinom. Smrt tako bitnog aktera je mogla da ima razne posledice. U svrsi sprečavanja najgorih po sebe Cecina je naredio da se pobiju robovi kojima je obećana sloboda. Lucije Valerije Flak je nastavio Marijev konzulat, upućen je u borbu na istočnom Frontu umesto smenjenog Sule čiji su zakoni takođe bili ukinuti. Novo građanstvo je podeljeno u 35 triba, sprovedena je delimična kasacija dugova, organizovana je kolonija u Kapui, obećana plebsu još od strane Graha. Glavni finansijski oslonac marijevaca predstavljali su vitezovi, publikani kojoma je punovredna moneta išla na ruku.
El Sauz, Charcas
El Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prvi rimski građanski rat
Konačni obračun
Sulina struja u senatskim krugovima je i dalje postojala i trudila se da zagovara Sulin povratak u Italiju. Ne obraćajući pažnju na to, Cina je spremao vojsku za okršaj sa Sulom, ali je pao kao žrtva pobune vojnika. Sula je po poslanicima garantovao bezbednost Senatu i nije želeo da se odrekne vojne moći kojom je raspolagao. Kada je čuo da je suparnička vojska i politička frakcija obezglavljena sakupi vojsku i u 1600 lađa se preveze do Brindizija, gde je bio dobro dočekan. Počeo je da pivlači značajne ljude oko sebe. Celicije Metel Pobožni, prokonzul koji nezadovoljan političkom situacijom u Rimu ostao sa svojim trupama u Liguriji prišao je Suli. Uprkos očevom neslaganju sa Sulom, Gnej Pompej je sa svojim legijama takođe podržao Sulu i počeo sebi krčiti put cenjenog vojskovođe i komandanta, ističući se u Africi, Španiji, na Pontu. Sula mu je, iako nije imao godina za to dozvolio trijumf. Prišli su mu mnogi optimati, pa čak i najveći protivnik i prognanik Sule, Ceteg, prebegao je njemu spreman na svaki dokaz lojalnosti. Uplašeni Sulinom pojavom rimski konzuli su takođe ubrzali pripremanje za sukob znajući veličinu njegove mržnje i želje za osvetom. Gaj Narbom i Lucije Scipion su iz straha i mržnje krenuli protiv Sule sa vojskom iz Italije i Španije. Rat je po Apijanu trajao tri godine i dogodilo se mnogo bitaka, čarki i opasni. Dosta ljudi je iz straha od Sulinog terora prilazilo konzulskoj vojsci, ali je Sula ipak bio nadmoćniji. Vojska Lucija Scipiona, iscrpljena i bezvoljna, prišla je Suli, a konzul je stradao u zaveri. Ostale konzulske vojske su dobro stajale i prikupljale snagu, kao i Sula koji nije oklevao. Metel u bici pobeđuje Karinata Karbonovog legata, a Sula Marija, Gajevog sinovca, kod Peneste. Vreme za koje se Sula primicao Rim, konzul Marije je koristio da se obračuna sa svojim protivnicima. Sulinu vojsku su svi gradovi primali iz straha, a kada su stigli blizu kapije, građani izmoreni glađu im otvoriše. Došlo je do sukoba kod Kolonskih vrata gde su marijevci potpuno poraženi, padom Preneste Sula je definitivno imao potpunu vlast. Mali broj marijevaca je pobegao. Marijev sin je izvršio samoubistvio. Porazu su prkosili do 79. godine samo malobrojni italski gradovi, gradovi zapadnih provincija, Sicilije, Afrike.
El Sauz, Charcas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2088 m.
Prvi rimski građanski rat
Konačni obračun
Sulina pobeda je donela nastavak i intenziviranje surovosti kao političkog revanšizma. Marsovo polje napilo se krvi nekoliko hiljada Samnita u cilju zastrašivanja Senata. U Etruriju i Samnij slate su kaznene ekspedicije. U samom gradu odmah po ulazu na vlast počela je likvidacija protivnika po specijalnim spiskovima, tzv. Proskripcije. Glave ubijenih izlagane su na Forumu. Situacija se ponekad otimala kontroli, pa je mnogo pljačkano i ubijano iz koristoljublja. Iz čitavog sukoba bogat plen su izvlačili Sulini oslobođenici i veterani.
Kosmos-2155
Kosmos-2155 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2155 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 13. septembra 1991. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Wood County, West Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 86.956, što je 1.03 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Căianu Mic, Cluj
Căianu Mic je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2536 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Mi Ranchito, Güémez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Williams, Minnesota
Vilijams je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 191, što je 19 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cartiera Marsoni, Treviso
Cartiera Marsoni je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Vučipolje (Gračac)
Vučipolje je selo u Zadarskoj županiji.
Upravna organizacija
Upravno pripada općini Gračcu.
Promet
Nalazi se na duž državne ceste D1.
Heeslingen
Heslingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Rotenburg (Vime). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.788 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3357021.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotenburg (Vime) Heslingen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Rotenburg (Vime). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 82,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.788 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 58 stanovnika/km².
Vučipolje (Gračac)
Stanovništvo
Prema popisu 1991., Vučipolje je imalo 66 stanovnika, 2001. je bilo nenaseljeno, a 2011. imalo je 1 stanovnika.
Erotomanija
Erotomanska deluzija je deluzionalni poremećaj u kome pojedinac razvija osećaj idealizovane ljubavi ili seksualne privlačnosti prema drugoj osobi koja ne uzvraća. Obično je subjekt deluzije neka za određenu ličnost nedostupna osoba, npr. filmska zvezda, fudbaler, estradna zvezda ili političar i sl.
Brda (Drvar)
Brda je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Drvar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 45 stanovnika.
Geografija
Grupa sela: Podić, Šajinovac, Župa, Brda i Motike su nekad, u staroj Jugoslaviji bili jedna administrativna cjelina koja se zvala Veliki Štrbci. Mjesta su uistinu po obliku terena odvojena jedno od drugog sa udolinama i uzvišenjima, pa i ako nisu mnogo udaljena, treba dosta vremena da se iz jednog pređe u drugo. Župa je najniže, uz Unac. Ovo se podrušje nalazi između Preoca, Tičeva, Ljeskovice i druge grupe sela koja se nekad zvala Mali Štrbci. Kao vidnije granične tačke su Oštra Luka, Jelak i Borovnjača na zapadu, Kosa i Kozjak na jugu, potok Ljeskovica i Ilina Glavica na sjeveru. Na istoku nema prirodne granice nego se teren lagano uzdiže prema Crnom Vrhu
Istorija
Vidljivih i otkrivenih starina nema na ovom području. Sadašnje stanovništo se doselilo prije Karlovačkog mira 1699. god. i po tome je jedinstveno u području Unca.
Kosmos-2156
Kosmos-2156 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. septembra 1991. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-2156 je bio osmatrački satelit.
Al ‘Uhārif, Taiz
Al ‘Uhārif je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 532 m.
Bunčevac
Bunčevac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Drvar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 82 stanovnika.
Geografija
Prvo selo istočno od Prekaje je Bunčevac. Poljice, Bunčevac, Župica i Brda su nekada bili jedno selo pod imenom Štrbci Mali. Dobili su imena po zemljišnom obliku, izuzev Bunčevca. Leže istočno od Štrbaca Velikih, i prostiru se prema Crnom Vrhu i Prekaji. Sa istočne strane im je Klekovača sa vrhovima: Crni Vrh, Kuk, Ikovac, Javorova Kosa. Na drugim stranama nemaju prirodnih granica. Uz korito Unca je Župica, ostali na tavanastim zaravnima. Kuće su po običaju na malo uzdignutijim položajima da bi ravni dio ostao za obradu. Izuzev Unca nema druge žive vode.
Missouri
Missouri je jedna od 50 američkih saveznih država u središnjem dijelu Sjedinjenih Američkih Država.
Geografija
Missouri ima površinu od 180 516 km², i 4 920 000 stanovnika od kojih su 15 % Afroamerikanci. Glavni grad je Jefferson City, a najveći Kansas City (broj stanovnika oko 450 000, a s predgrađima oko 2,3 milijuna). Missouri je industrijsko-poljoprivredna država. Glavne industrijske grane: elektrotehnička, kemijska, kožna, prehrambena, tekstilna, drvna industrija. Također je razvijena proizvodnja prometnih sredstava, strojeva, celuloze, papira i dr. Rudno blago: olovo, cink, željezo, kameni ugljen i dr. Sjeverno od rijeke Missouri: plodne ravnice, prerije. Na jugu reljef brdovit. Klima kontinentalna. Glavni poljoprivredni artikli: soja, kukuruz, pšenica, pamuk i dr. Stočarstvo veoma razvijeno: goveda 5,4 mil., svinje 4,6 mil., ovce i dr. Razvijen turizam.
Historija
Missouri je u Uniju primljen 10. augusta 1821. kao 24 američka savezna država.
Possessione Signora, Ferrara
Possessione Signora je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Потписани
„Потписани“ је српска андерграунд телевизијска серија, снимљена у самосталној и независној продукцији МК Арт Студија 2007.,2008. и 2010. године. Премијерно је емитована на београдској АРТ телевизији почетком 2009. године. Серија представља пародију на култну југословенску серију „Отписани“ и као таква прати комичне авантуре младих илегалаца у окупираном Београду за време Другог светског рата. Серија је 2010. године добила и наставак - „Подбрадак потписаних“.
Сценарио и режију серије потписује Марко Ковач.
Списак епизода
Серија има 10 епизода од којих су само прве три снимљене и емитоване, док се за снимање осталих епизода чекају мало повољнији услови. Списак епизода и датум премијерног емитовања:
Gologanu, Gologanu
Gologanu je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Gologanu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 3439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Otrić
Otrić je selo u Zadarskoj županiji.
Upravna organizacija
Upravno pripada općini Gračcu.
Zemljopisni položaj
Nalazi se sjeverno od Zrmanje Vrela.
Elkhorn, Wisconsin
Elkhorn je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.084, što je 2.779 (38,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Al Atkinson (igrač bejzbola)
Poznat je kao jedan od rijetkih igrača u historiji MLB kome je uspjelo bacati dvije no-hitter utakmice.
Los Pocitos (razvrstavanje)
Los Pocitos ima više značenja:
Los Pollos (razvrstavanje)
Los Pollos ima više značenja:
Alexander, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 223, što je 6 (2,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Cubilete (razvrstavanje)
El Cubilete ima više značenja:
Tepamio, Salvador Escalante
Tepamio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Salvador Escalante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2112 m.
Kosmos-2157
Kosmos-2157 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2157 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 28. septembra 1991. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2157 je bio komunikacioni satelit.
El Cube (razvrstavanje)
El Cube ima više značenja:
Helpsen
Helpsen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Šaumburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.047 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3257013.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šaumburg Helpsen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Šaumburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 58 metara. Površina opštine iznosi 7,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.047 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 263 stanovnika/km².
Wyoming County, West Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 23.796, što je 1.912 (-7,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Marcelo, San Pedro Jicayán
Los Marcelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Jicayán.
Ed Morris
thumb|Bejzbol karta Eda Morrisa
Los Marcelo, San Pedro Jicayán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Ed Morris
Edward Morris, poznat pod nadimkom "Cannonball", (Brooklyn, 29.9. 1862 - Pittsburgh, 12.4., 1937.) bio je američki profesionalni igrač bejzbola. Imao je 167 cm visine i 67 kg tjelesne mase. Igra je kao pitcher.
Nastupao je za klubove Columbus Buckeyes (1884), Pittsburgh Alleghenys (1885-1889), i Pittsburgh Burghers (1890).
Ad Dukhayl, Taiz
Ad Dukhayl je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
Ed Morris
U 317 utakmica (od čega 311 kao pitcherm s 171 pobjedom i 122 porazom) imao je 297 potpunih igara, a ERA mu je bio 2.82. Kao udarač je imao prosjek .161) s 1 home runom, 63 runs batted in i 100 runova.
El Bramador, Talpa de Allende
El Bramador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Talpa de Allende.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 356 m.
Domenico Fontana
Domenico Fontana (selo Melide (Lugano), 1543.. - Napulj, 1607), bio je talijanski arhitekt i kasne renesanse i baroka.
Passo Sant'Andrea, Pesaro e Urbino
Passo Sant'Andrea je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Domenico Fontana
Biografija
Domenico je u Rim došao sa dvadesetak godina i isprva radio kao štukater, zatim ga je od 1570.) angažirao kardinal Felice Peretti, (budući papa Siksto V.), da razradi novi urbanistički plan Rima. Tim planom trebalo je probijanjem novih ulica povezati važne vjerske objekte; Baziliku sv. Marije Velike, Trinità dei Monti, Baziliku sv. Ivana Lateranskog, Baziliku sv.Križa Jeruzalemskog i Baziliku Sv. Lovre izvan zidina. thumb|left|240px| [[Kvirinalska palača sa obeliskom]] thumb|left|240px| [[Kraljevska palača Napulj]] Zatim ga je angažirao na velikim građevinskim i Inženjerskim podhvatima, kao što su premještanje i postavljanje velikih obeliska na Trgu sv. Petra 1586., kao i ispred bazilika Sv. Marije Velike (1587.), sv. Ivana Lateranskog (1588.) i na Piazza del Popolo (1589.) koji su trebali postati žarišne točke značajnih urbanih prostora. Nakon tog mu je povjerio izgradnju i uređenje vlastite kapele u Bazilici sv. Marije Velike.
Fontana je između 1585. i 1590. također bio angažiran na važnim arhitektonskim građevinama; Kvirinalska, Lateranska palača i Vatikanska biblioteka, a zajedno sa Giacomom della Porta radio je na završnim radovima na kupoli Bazilike sv. Petra.
Fontana je 1590. objavio knjigu o složenom Inženjerskim zahvatu premještanja vatikanskih obeliska, koja i danas oduševljava ingenioznim rješenjima, kojima se služio da riješi problem. Dok je radio u Rimu surađivao je sa bratom Giovannijem i nećakom Carlom Madernom.
Los Portales (razvrstavanje)
Los Portales ima više značenja:
Domenico Fontana
Biografija
Fontana se zbog tog preselio u Napulj, gdje je 1592. postavljen za glavnog Inženjera i arhitekta Napuljskog Kraljevstva. Tamo je izgradio ulice Chiaia i Santa Lucia, sagradio Neptunovu fontanu (Medina) i palaču Carafa della Spina. Svoje arhitektonsko remek-djelo - Kraljevsku palaču, započeo je graditi 1600., ona unatoč brojnih kasnijih restauracija još uvijek čuva i prezentira Fontanin veliki talent.
Domenico Fontana je u svom relativno dugom radnom vijeku, pokazao veliku sposobnost da organizira velike i složene građevinske radove, i tako trasirao put gradnje velikih građevina u Evropi tokom 18. vijeka.
Kosmos-2158
Kosmos-2158 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2158 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 28. septembra 1991. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2158 je bio komunikacioni satelit.
El Cucharal (razvrstavanje)
El Cucharal ima više značenja:
Krsto Popović
Krsto Zrnov Popović (1881 — 1947), brigadir crnogorske vojske i jedan od vođa Božićne pobune 1919. godine.
Biografija
Rođen je 14. septembra 1881. godine u selu Lipa u Cucama, od oca Todora (oficira crnogorske vojske) i majke Ćetne (rođene Krivokapić). Poslije završene osnovne škole, iz rodnog mjesta odlazi na Cetinje u Oficirsku školu. Godine 1905. se ženi, Marijom, kćerkom Jovana Radojevića, sa kojom je imao pet kćeri i dva sina.
Vojnik crnogorske vojske
Kao vojnik imao je sjajnu karijeru. Proizveden u čin potporučnika - 10. jula 1906. Unaprijeđen u čin poručnika - 1. jula 1909. Bio šef policije na Cetinju - postavljen 1910. Bio nastavnik u Podoficirskoj školi na Cetinju. Odlikovan Danilovim krstom petog reda. Učesnik Prvog balkanskog rata u borbama oko Skadra 1912 — 1913. Učesnik Drugog balkanskog rata u borbama na Bregalnici - 1913. Unaprijeđen u čin kapetana - 14. septembra 1913. Postavljen za pomoćnika Štaba Pete divizije u Pljevljima - maja 1914. Komandant podoficirske škole regrutske klase. Učesnik Prvog svjetskog rata kao komandant Boljanićkog odreda, gdje se ističe hrabrošću u bitkama od Bosne do Crne Gore, a učestvovao je i u čuvenoj Mojkovačkoj bici.
Godine 1916. je interniran je u Boldogason u Mađarskoj.
Borba za nezavisnost Crne Gore
Kapetan Krsto Zrnov Popović bio je jedan od vođa Božićne pobune 1919. godine, koju su protiv srbijanske dinastije Karađorđević podigli zelenaši, pristalice svrgnutog kralja Nikole i crnogorske dinastije Petrović Njegoš. Iz internacije se vraća 1918. godine i aktivno radi na poništenju odluka Podgoričke skupštine, zalažući se za ravnopravno ujedinjenje, s tim da o obliku vladavine odluči skupština svih Jugoslovena. Upućuje proglase stranim trupama i Izvršnom narodnom odboru, ali bez uspjeha. Uporedo sa pregovorima, kao jedan od vođa, pripremao je i ustanak. Izvještava generala Vanela, komandanta Savezničkih okupacionih trupa, "da su u ratnom sukobu".
Ustanici napadaju Cetinje noću, 5. na 6. januar 1919. godine. Dolazi do vatrenog obračuna i ustanici ne uspijevaju da uđu u grad. Uz posredovanje generala Vanela stanje se normalizuje. Dio pobunjenika se vratio kući, a dio pobjegao u mjesta koja su kontrolisali Italijani. Krsto se sklanja u Kotor, a odatle u Italiju. Iz Italije je nekoliko puta upadao u Crnu Goru, a jedan od upada je bio između Bara i Ulcinja, kada je predvodio 69 oficira iz Gaete. Jedno vrijeme je bio načelnik štaba Crnogorske vojske u Italiji. Desetog decembra 1919, u glasilu crnogorske vlade u izgnanstvu, „Glasu Crnogorca“, Krsto Popović je istakao važnost Crne Gore za Srbe napisavši da je: „Crna Gora ona zemlja đe se čuvala i sačuvala iskra slobode Srbinove“. U Italiji je u vojsci izbjegličke vlade Crne Gore dobio čin komandira, a kasnije i brigadira. Italijanske vlasti su ga hapsile zbog suprotstavljanja rasturanju crnogorske vojske poslije potpisivanja Rapalskog ugovora. Odbio je da se vrati u Kraljevinu SHS.
Izbjeglištvo
Početkom 1922. godine odlazi za Argentinu, sa Vaskom Marojevićem, Živkom Nikčevićem, Milom Matanovićem i drugima. U Argentini ih je dočekao crnogorski počasni konzul Žerve Kazo. Krsto u Argentini ostaje do kraja 1929. godine. Marko Vučeraković mu kao saborcu obezbjeđuje garanciju za boravak u Belgiji. Po dolasku u Belgiju, pridružuje mu se supruga Marija i djeca Savica, Bosiljka, Nikola i Radovan.
Godine 1929. uputio je iz Belgije molbu kralju Aleksandru Karađorđeviću da ga oslobodi odgovornosti za bratoubilačke sukobe u Crnoj Gori od decembra 1918. do smrti kralja Nikole, i u pismu mu iskazao vjernost. U Belgiji mu je 18. oktobra 1929. vlada provincije Lijež, odnosno policija za strance, izdala pasoš. U ličnim podacima unijetim u pasoš, Krsto Zrnov Popović nacionalno se izjasnio kao Srbin.
Tamo su živjeli do 1934. godine, pripremajući se za povratak u zavičaj. Iskoristio je smrt koja kralja Nikole ga je zvanično razriješila obaveze poštovanja date zakletve, pa zato i piše molbu kralju Aleksandru Karađorđeviću. Procedura povratka je bila pisanje molbe za povratak i u kojoj je napisao: "... da je prilikom sukoba dvije struje u Crnoj Gori 1918. godine ostao vjeran svetinji zakletve položene Vrhovnom Komandantu Njegovom veličanstvu Kralju Nikoli i stupio u borbu protiv onih elemenata, koje je moj Vrhovni Komandant označio kao neprijatelje Crne Gore...". U istoj iskorišćava priliku da se vrati u Crnu Goru (Jer ga drugačije ne bi puštili da se vrati)i u molbi iskazuje punu lojalnost kralju Aleksandru. Povratak mu je bio odobren i nastanio se u Nikšiću.
Pošto se vratio u Jugoslaviju, dobio je oficirsku penziju i živio kao penzioner do početka Drugog svjetskog rata. Bio je član Crnogorske (federalističke) stranke.
Drugi svjetski rat
Početkom Drugog svetskog rata osnovao je svoje zelenaške formacije, neku vrstu milicije u italijanskoj službi i stupio u borbu protiv crnogorskih komunista. Obilježja ove formacije su bile crveno-plavo-bijela boja. Pripadao je grupi crnogorskih federalista koja se protivila oduzimanju teritorija Crnoj Gori i Boki i teritorija pripojenih Velikoj Albaniji. Krstova grupa odbija italijansku rezoluciju o proglašenju suverene Crne Gore. Njihova politička platforma nije isključivala jugoslovensku državu u kojoj bi Crna Gora bila federalna jedinica. Osim Krsta u ovoj grupi su bili i Petar Plamenac, dr Novica Radović i drugi. Grupa je bila distancirana od grupacije oko Sekule Drljevića koja je negirala bilo kakvu jugoslovensku državu.
Krsto Popović je uz pomoć Italijana želio stvaranje Crnogorske vojske. U martu 1942. godine, Pircio Biroli uspijeva da napravi koaliciju između četnika i zelenaša. Pod patronatom okupatora Crna Gora je podijeljena na tri sektora od kojih jedan pripada zelenašima. Po povlačenju partizana za Bosnu, četnici su napali zelenaše i to je bio kraj koalicije. U ovom sukobu su Italijani uzeli zelenaše u zaštitu. Potpomognut Nemcima, ratovao je protiv partizana:
Lovćensku brigadu, čiji je komandant bio Krsto Popović, zahvatilo je rasulo usljed napada partizana. Nijemci su je rasformirali u novembru 1943. godine, a Krsta razoružali.
Partizani su ga više puta pozivali da im se priključi, ali on je odbijao, iako su mu dva sina (Radovan i Nikola) bila u partizanima. Njegovi sinovi bili su partizanski borci od 1941. godine. Radovan je poginuo u bici na Neretvi, a Nikola je proglašen za narodnog heroja.
Estanzuela, Guachinango
Estanzuela je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Guachinango.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1444 m.
Casale Monaci, Avellino
Casale Monaci je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
San Lorenzo, Sassari
San Lorenzo je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Neteka
Neteka je selo u Zadarskoj županiji.
Upravna organizacija
Upravno pripada općini Gračcu.
Promet
Nalazi se na državnoj cesti D218.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. Neteka je imala 87 stanovnika.
Fontanelle, Firenze
Fontanelle je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 485 m.
El Cucharillo (razvrstavanje)
El Cucharillo ima više značenja:
Tuluksak, Alaska
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 373, što je 55 (-12,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Potreritos (razvrstavanje)
Los Potreritos ima više značenja:
Kosmos-2159
Kosmos-2159 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2159 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 28. septembra 1991. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2159 je bio komunikacioni satelit.
Obrejița, Obrejița
Obrejița je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Obrejița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1351 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Hemsbünde
Hemsbinde je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Rotenburg (Vime). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.256 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3357024.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotenburg (Vime) Hemsbinde se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Rotenburg (Vime). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 28 metara. Površina opštine iznosi 22,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.256 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Bogdănești, Cluj
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2379 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1185 m.
Albany County, Wyoming
je okrug u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Los Potreros (razvrstavanje)
Los Potreros ima više značenja:
Prezbiterij
Prezbiterij (od latinskog: presbyterium, od starogrčkog: πρεσβυτέριον = starješina ) ili svetište, je povišeni prostor uz oltar (ili iza oltara), namjenjen svećenicima (prezbiterima).
Karakteristike i historija
Taj prostor se ponekad zove i sanktuarij (od latinskog sanctuarium=svetište). Prezbiterij se nadovezuje na centralni brod, a od prostora za vjernike odijeljen je pregradom. Njegovim produžavanjem prema istoku razvijen je kor, koji je veći i ima istu funkciju.
Prezbiterij je karakterističan za zapadnu crkvenu arhitekturu i to za katedrale i veće crkve.
U pravoslavnim crkvama se za taj prostor koristi izraz svetinja ili oltar, on je od broda odjeljen ikonostasom.
Passo, Pesaro e Urbino
Passo je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
El Membrillo, Salvador Escalante
El Membrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Salvador Escalante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2319 m.
Hemslingen
Hemslingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Rotenburg (Vime). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.535 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3357025.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotenburg (Vime) Hemslingen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Rotenburg (Vime). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 42 metra. Površina opštine iznosi 27,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.535 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Llano Grande, Guachinango
Llano Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Guachinango.
San Martín el Recuerdo, La Trinitaria
San Martín el Recuerdo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Гамзиград (Зајечар)
Демографија
У насељу Гамзиград живи 798 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,3 година (43,3 код мушкараца и 47,2 код жена). У насељу има 278 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,40.
Kosmos-2160
Kosmos-2160 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2160 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 28. septembra 1991. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2160 je bio komunikacioni satelit.
Гамзиград (Зајечар)
Демографија
Становништво у овом насељу веома је нехомогено.
Sha‘b al Maţḩan, Taiz
Sha‘b al Maţḩan je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 661 m.
San Martín el Recuerdo, La Trinitaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Llano Grande, Guachinango
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1391 m.
Lake Leelanau, Michigan
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 253.
Sikovo
Zemljopis
Sikovo je selo u Zadarskoj županiji.
Geografski, Sikovo je smješteno u Ravnim Kotarima. Područje Ravnih Kotara prostire se od Bukovice, Benkovca i Novigradskog mora na sjeveru do tankog priobalnog pojasa od Zadra do Skradina (ušće Krke) na jugu, odnosno od zaleđa Zadra na zapadu do zaleđa Skradina na istoku. Ravni Kotari čine najplodniji dio dalmatinskog primorja, ispresijecani su sa tri uzdužna uzvišenja koja slijede dinarsko pružanje od sjeverozapada prema jugoistoku i međusobno zatvaraju niz plodnih dolina bogatih vodom. Voda iz ravnokotarskih dolina putem kanala otječe u najveće prirodno jezero u Hrvatskoj (Vransko jezero) koje je zapravo krško polje ispunjeno vodom.
Pored Sikova, u sastavu općine Sv. Filip i Jakov nalaze se sljedeća naselja: Donje Raštane, Gornje Raštane, Sv. Filip i Jakov, Sv. Petar na Moru i Turanj. Sa svojom površinom od 12,48 km2 Sikovo je najveće naselje općine Sv. FIlip i Jakov, smješteno je u samom centru Općine zbog čega je ujedno i jedino mjesto koje ima direktnu povezanost sa svim ostalim naseljima Općine.
Stanovništvo
Iako površinski najveće, prema broju stanovnika i kućanstava Sikovo je najmanje mjesto u općini Sv. Filip i Jakov. Prema posljednjem popisu stanovništava (2011. godina) u ukupno 111 kućanstava Sikova živi 370 stanovnika. Od ukupnog broja stanovnika općine Sv. Filip i Jakov (4.426 stanovnika) broj stanovnika Sikova predstavlja oko 8 % ukupne populacije
Povijesno, najveći broj stanovnika Sikova zabilježen je u predratnom razdoblju (1991. godina) kada je isti dosegnu brojku od gotovo 500 stanovnika. Nakon toga uslijedio je pad broja stanovnika te se u posljednjem dvadesetogodišnjem razdoblju nije oporavio.
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine (podaci za 2011. nisu bili dostupni) u Sikovu živi nešto više muškaraca nego žena (196 naspram 181) dok je dobna struktura mjesta relativno mlada. Naime, više od 30 % mještana mlađe je od 20 godina dok je preko 60 % mještana mlađe od 40 godina.
Upravna organizacija
Upravnom organizacijom dijelom je općine Svetog Filipa i Jakova.
Promet
Nalazi se sjeveroistočno od Jadranske magistrale.
Povijest
Povijest Sikova slična je povijesti ostalih ravnokotarskih mjesta s tim da su na području Ravnih Kotara otkrivena važna povijesna nalazišta. Upravo s područja današnjih Ravnih Kotara potječe najstariji kameni pisani zapis hrvatskog imena. Naime, kod Šopota (nekoliko kilometara jugozapadno od Benkovca) je nađen kameni zabatni natpis iz 9. stoljeća u kojemu se spominje ime Hrvat (natpis sadrži ime hrvatskog kneza Branimira). Tako je teritorij od područja Zadra do područja Knina nosio naziv "Hrvati" sve do provala Turaka i nove izmjene stanovništva (16. stoljeće), kada je zadobio svoj  današnji naziv Ravni Kotari.
Razdoblje do početka 12. stoljeća obilježeno je vladavinom hrvatskih knezova i kraljeva. U doba feudalizma (od 9. do 11. stoljeća)  zemlja predstavlja osnovnu vrijednost i mjeru društvenog utjecaja njenog vlasnika stoga je i područje Sikova bilo jedno od posjeda velikaša. Tako se u spisima spominje ime posjeda koje se naziva Sichoua ("regalis terra in Sichoua" i "de regali terra in Sichoua") što svjedoči o starom porijeklu naziva današnjeg mjesta Sikovo. Na putu od Sikova prema Sv. Filip i Jakovu (pred ulaz u Sv. Filip i Jakov) nalaze se ostaci upravo iz tog vremena. Naime, nekad se je tu nalazilo naselje Rogovo u kojemu je bio znameniti benediktinski samostan Sv. Ivana koji se spominje u darovnici kralja Petra Krešimira IV. i od kojega je danas ostala crkva Sv. Roka (11. stoljeće).
Današnja crkva Sv. Roka nekada je bila posvećena Sv. Mihovilu ali se je narod zbog učestalih bolesti (močvarno područje i malarija) utjecao Sv. Roku (zaštitnik od kuge i zaraznih bolesti) stoga se i danas svake godine 16.08 slavi Sv. Roko na Rogovu. Također, blizu crkve Sv. Roka nalaze se ostaci kaštela zvanog Dvorine (Zidine) koji je za vrijeme turskog vladanja bio pretvoren u carinarnicu.
Provalom Turaka u 16. stoljeću prvi put su značajno opustošena ravnokotarska sela (1529. godine Turci su osvojili Vranu i prodrli do neposredne blizine Zadra). Osobito krvave bitke na području Ravnih Kotara bile su sredinom 17. stoljeća (Kandijski rat) nakon kojih je Mletačka Republika proširila svoju vlast nad područjem Dalmacije. Bitke između Turaka i Mletačke Republike trajale su su sve do konačnog odlaska Turaka sa ovih prostora (18. stoljeće).
Nakon ratova zemlja je bila opustošena, sela razorena a stanovništvo razbježalo i izginulo. U tom razdoblju ravnokotarsku zemlju naseljavaju novi stanovnici iz kršne Bukovice (krševiti kraj u trokutu između Benkovca, Obrovca i Knina). Bukovica je nekad bila šumovit kraj (pretpostavlja se da je ime dobila po nekadašnjem obilju bukove šume) koji je pružao dobre uvjete za stočarstvo, posebice ovčarstvo pa čak i govedarstvo. Zbog svoje krševitosti zemlju je na okupu mogla zadržati samo šuma koja je ujedno osiguravala veće oborine tijekom ljetnih mjeseci (dobar urod i ispaša). Povećanjem broja stanovnika Bukovice i nestankom šuma (ispaša, poljodjelstvo i intenzivna sječa) dolazi do selidbe stanovništva prema pustim ravnokotarskim mjestima (zaleđe Biograda i Vransko polje). Ravnokotarski kraj bio je močvaran i zbog legla malaričnog komarca (Kotorska groznica) selidbe su bile usporene. Zimi su ljudi sa svojim blagom (stoka) dolazili na ispašu a onda su se s obiteljima na proljeće i u ljeto  povlačili u suha i zdrava brda. Nakon prestanka turskih provala, izgradnjom odvodnih kanala i isušivanjem močvarnih područja smanjuje se prisutnost zaraznih bolesti te se prostor Ravnih Kotara sve više naseljava, a stanovništvo se bavi intenzivnom zemljoradnjom i stočarstvom.
Sikovo u Domovinskom ratu
U novije vrijeme prostor Sikova je konstantno naseljen s tim da je u jednom trenutku, tijekom Domovinskog rata stanovništvo bilo evakuirano, a  unatoč svakodnevnom granatiranju Sikovo srećom nikad nije palo pod okupaciju.
Spomenici i znamenitosti
U Sikovu se nalazi župna Crkva svetog Nikole Tavelića, posvećena prvom hrvatskom svecu. Kao mjesto rođenja sveca navodi se Šibenik, ali neki izvori spominju Velim kod Stankovaca. Podignuti su i spomenici za hrvatske vitezove Domovinskog rata Ivici Erstiću, Nevenu Mikuliću i Nikici Mikuliću, koji su u 23 godini života poginuli 1991. i 1993. godine. A spomenik bojovnicima koji su utkali svoje živote u temelje Lijepe naše podignut je u neposrednoj blizini obnovljenog spomenika u spomen 16 mještana Sikova poginulih u Drugom svjetskom ratu.
Spomen obilježje, koje je projektirao projektant Tomislav Škara i geodet Krsto Turčinov, a u klesarskoj radionici u Zadru izradio Marinko Katuša, svojim hrvatskim vitezovima u znak sjećanja podigli su mještani Sikova, a uredili djelatnici Općine Sveti Filip i Jakov.
Sport
Sikovo ima svoju ekipu futsala koja je došla do finala u Biogradu 2015. godine, 2013. su bili u polufinalu s Pakoštanima, a nastupali su i u malonogometnom kupu Grada Biograda 2010., 2015. i 2016. godine. Igrači futsal ekipe Sikovo: Bukvić, Prtenjača, Jakovljević, Colić, Mitrović , Kapetanović, Miljanić, Zrilić.
Sikovo danas
"Danas je Sikovo, sa svojim zaselcima (Prtenjače, Deme, Mikulići, Birkići, Skadar, Šarići, Glavičica, Zubčići, Erstići, Colići, Mrkići, Mitrovići, Zrilći itd.), mjesto koje se u dužini od 2 km proteže uz lokalnu cestu. Pored obiteljskih kuća u Sikovu je izgrađena župna crkva, groblje, osnovna škola do 4. razreda, dućan, igralište, park te boćalište koje je omiljeno okupljanje starijih. U mjestu se slavi Sveti Ivan, Sveti Roko, Velika Gospa i Sveti Nikola. Razlog što se u Sikovu slave četiri fešte godišnje je što su prilikom doseljavanja ljudi donosili svoje običaje pa tako i slavljenje svetaca zaštitnika. Kao što je uvijek bilo na ovim prostorima tako su i danas ljudi dijelom ili potpuno okrenuti prema zemlji. Na zemlji se radi i od zemlje se živi, a uz mnogobrojne vinograde i maslinike koje posjeduje gotovo svaka obitelj, polja su uzorana i obrađena. Iako sve rjeđe, na livadama se još mogu vidjeti pastiri i njihovo 'blago'..."
Vanjske poveznice
http://www.inet.hr/~stmikuli/
Pozo Yutatoma, San Pedro Jicayán
Pozo Yutatoma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Jicayán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Mi Esperanza, Ensenada
Mi Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
El Cucurucho (razvrstavanje)
El Cucurucho ima više značenja:
Frank Mountain
Frank Henry Mountain (Fort Edward, New York, 17.5. 1860 - Schenectady, New York, 19.11. 1939.) bio je američki profesionalni igrač bejzbola iz 19. vijeka. Imao je 178 cm visine i 76 kg tjelesne mase.
Nastupao je za Troy Trojans (1880), Detroit Wolverines (1881), Worcester Ruby Legs (1882), Philadelphia Athletics (American Association) (1882), Columbus Buckeyes (1883-1884) i Pittsburgh Alleghenys (1885-1886).
Najbolja sezona mu je bila 1884. kada je 5.6. zabilježio a no-hitter protiv Washington Nationals i pobijedio s 12-0.
Ukupno je odigrao 194 utakmica (143 kao pitcher, s 58 pobjeda i 83 poraza). Imao je 141 potpunih igara i 9 shutova, te ERA 3.47. Kao udarač je imao prosjek .220 s 9 9 home runova i 84 runova.
Beano, Udine
Beano je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 380 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Los Jaboncillos, Charcas
Los Jaboncillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
1834
Godina 1834. (MDCCCXXXIV) bila je redovna godina koja počinje u srijedu po gregorijanskom, odn. redovna godina koja počinje u ponedjeljak po 12 dana zaostajućem julijanskom kalendaru (linkovi pokazuju godišnje kalendare).
Januar/Siječanj – Mart/Ožujak
mini|180px|left|[[Nemački carinski savez (plavo)]]
April/Travanj – Jun/Lipanj
mini|220px|Izgrađena [[Topčiderska crkva Svetih apostola Petra i Pavla]]
Kosmos-2161
Kosmos-2161 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Santa Victorina de las Palmas, Güémez
Santa Victorina de las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Kingsgate, Washington
Kingsgejt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Gornji Tiškovac
Gornji Tiškovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bihać koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 141 stanovnika. I ovo je mjesto pripadalo drvarskom području.
Kingsgate, Washington
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.065, što je 843 (6,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gornji Tiškovac
Geografija
Gornji Tiškovac se nalazi južno od Trubara, na samom jugu drvarskog područja, prema Grahovu. Da bi stanovnici ovog mjesta došli u svoju opštinu moraju proći kroz Drvar.
Istorija
Tiškovac se pominje u dokumentima koji govore o Ustanku u Bosni 1875-1878 kada je ovo područje tri godine bilo poprište borbi srpskih ustanika i turske vojske. Pred kraj ustanka, na ustaničkoj Skupštini održanoj u Tiškovcu, za delegata na Berlinskom kongresu (1878) izabran je Golub Babić zajedno sa Vasom Vidovićem, ali ne odlazi u Berlin zbog nastojanja Kneževine Srbije da se ničim ne zamjeri Austrougarskoj monarhiji.
Los Potrillos (razvrstavanje)
Los Potrillos ima više značenja:
Nicholas Young (direktor)
thumb|right|Nicholas Young (direktor)