cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jardines de la Soledad, Unidad Habitacional, Soledad de Doblado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Reich (Hunsrück)
Rajh je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 370 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140123.
El Zalate, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1864 m.
Encino Solo, General Canuto A. Neri
Encino Solo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Canuto A. Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1319 m.
Masseria Lombardi, Benevento
Masseria Lombardi je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Kendrick, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 139, što je 1 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Veliki buk (Lisine)
Veliki Buk ili Lisine je vodopad u istočnoj Srbiji, na padinama Beljanice. Vodopad se nalazi na rečici Vrelu, desnoj pritoci reke Resave. Smešten je na oko 380 metara nadmorske visine, u blizini Resavske pećine. Prema tipu nastanka spada u akumulacione vodopade, nastale akumulacijom bigra. U podnožju je formirano jezerce male dubine, okruženo bigrenim blokovima. Zajedno sa izvorom rečice Vrelo pod zaštitom je države, kao spomenik prirode „Vodopad Lisine“ i kao objekat geonasleđa Srbije. Vrelo sakuplja vode sa širokih kraških predela Beljanice, a direktna hidrografska veza ustanovljena je sa rekama ponornicama iz uvala Rečke i Busovate.
Vodopad Lisine dugo je smatran najvišim vodopadom u zemlji, sa visinom od 25 metara, dok tokom 1990-ih nisu otkriveni vodopadi na Staroj planini.
mini|desno|180px|Vodopad Veliki buk (stari izgled)
Belvézet (Gar)
Belveze je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Nim.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 210 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 329 m, a minimalnoj 150 m).
Campi, Brescia
Campi je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 691 m.
Vodonoša iz Seville
Vodonoša iz Seville, slavno ulje na platnu koje je Diego Velázquez naslikao oko 1619. godine, kao dvadesetogodišnji slikar pod izravnim utjecajem Jusepea de Ribere. Postoje još dvije, gotovo identične, verzije, jedna u galeriji Uffizi u Firenci i druga, naslikana par godina kasnije, u Muzeju Walters u Baltimoru.
Velázquez je tijekom svojih godina slikanja u Sevilli slikao u duhu karavađizma, uglavnom žanr prizore ljudi koji jedu ili piju, izbjegavajući vjersku tematiku. Ovi figuralni prikazi iz krčmi, tržnica i kuhinja, poznate kao bodegónes, evoluirale su iz flandrijskih žanr slika s prepunim stolovima iz 17. vijeka koje su Španjolci opsesivno skupljali. mini|lijevo| Detalj slike s pocakljenim vrčem i kristalnom čašom Velázquezova sposobnost prikaza individualnog karaktera i ponosa daje ovoj slici uzvišeni duh obreda. Prizor je povezan s jednim od Kristovih Sedam djela milosrđa, Dajte žednima piti, a koja je bila jako popularna među karavađistima tog doba. Velázquez koristi usmjereno svjetlo koje čini da oblici, teksture i površine budu gotovo čudesno oblikovani. U toploj klimi Seville, gdje je ova slika naslikana, vodonoše su na ulicama prodavale hladnu osvježavajuću vodu iz velikih glinenih vrčeva, kao što je ovaj prikazan u prvom planu slike. Vodonoše su često ponosno predstavljale čistoću i prozirnost vode nudeći mušterijama da ju probaju iz staklenih pehara. Voda u vrču je često bila aromatizirana dodavanjem svježeg voća ili aromatičnih biljaka.
Poput Sáncheza Cotána, Velázquez je gotovo matematički poredao elemente u ovoj kompoziciji. Predmeti i figure dopuštaju umjetniku da pokaže svoju vještinu u prikazivanju plastičnosti volumena i kontrasnih tekstura osvjetljenih dramatičnim prirodnim svjetlom. Naime, svjetlo reagira s površinama te se odražava na pocakljenom vrču s lijeve strane, te prolazi i blješti kroz prozirnu čašu i kapi vode na vrču, dok matiran, neglaziran vrč u prvom planu kao da je progutan grubom vunom i gustim baršunom odora.
Sam slikar je vjerovao u izvrsnost ove slike jer ju je darovao svom pokrovitelju, kraljevskom kapelanu iz Seville, ne dvojeći kako će mu ona priskrbiti kraljevsku pozornost .Upravo je zahvaljujući ovoj slici Velázquez privukao pozornost španjolskog dvora, čiji je naposljetku postao dvorski slikar.
Pod
Pod ili patos (od grčkog πάθους) je element građevinske konstrukcije, koji dijeli građevinu na katove, i najniži nivo neke prostorije. Kod višekatnih građevina - pod je dno, ali i baza (početak) najviše točke prostorije - stropa.
U pod se ubrajaju svi slojevi iznad nosive stropne konstrukcije ili iznad tla.
Historija
U najstarijim ljudskim nastambama pod je bio obični dio zemlje omeđen zidom, vremenom se zbog želje i potrebe da bude suh razvio do današnje strukture od više slojeva, koja osiguravaju zvučnu, hidro i toplinsku izolaciju.
Yahuitare, Urique
Yahuitare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
2,3-Dihidrotiepin
2,3-Dihidrotiepin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 112,193 Da.
Predești, Predești
Predești je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Predești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3433 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Janus kinaza 1
JAK1 je ljudski tirozinsko kinazni protein koji je esencijalan za signalizaciju pojedinih citokina tipa I i tipa II. On formira interakcije sa zajedničkim gama lancem (γc) citokinskih receptora tipa I, i prenosi signale IL-2 receptorske familije (e.g. IL-2R, IL-7R, IL-9R i IL-15R), IL-4 receptorske familije (e.g. IL-4R i IL-13R), gp130 receptorske familije (e.g. IL-6R, IL-11R, LIF-R, OSM-R, kardiotrofin-1 receptor (CT-1R), receptor cilijarnog neurotrofinskog factora (CNTF-R), receptor neurotrofina 1 (NNT-1R) i Leptina R). On je takođe važan za prenos signala posredstvom interferona tipa I (IFN-α/β) i tipa II (IFN-γ), i članova IL-10 familije putem citokinskih receptora tipa II. Jak1 igra kritičnu ulogu u inicijaciji responsa više citokinskih receptorskih familija. Gubitak Jak1 kinaze je letalan kod neonatalnih miševa. Izražavanje JAK1 u ćelijama kancera omogućava pojedinačnim ćelijama da dođu u kontakt, te da se potencijalno odvoje od tumora i metastaziraju u druge delove tela.
Interakcije
Janus kinaza 1 formira interakcije sa:
Santomenna, Salerno
Santomenna je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 473 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 602 m.
Acid test
mini|260x260piksel|Acid test Acid test je naziv za seriju zabava koje su tokom 1960-ih organizovali Ken Kizi i Vesele šaljivdžije, a na kojima se probavao acid, odnosno LSD.
Ken Kizi je bio veliki promoter LSD-a na području San Franciska. Početkom 1960-ih preselio se u La Hondu, posjed pedeset milja južno od San Francisca, gdje je razvio pravu psihodeličnu komunu. La Honda je postala okupljalište umjetnika, pjesnika i muzičara.
Tu je Kesey počeo s praksom tzv. acid testova, tj. okupljanja istomišljenika radi zajedničke konzumacije halucinogenih sredstava i rasprava o učincima. Oni koji su htjeli sudjelovati na njegovim acid-testovima bili su obavezni obući se što luđe i platiti simboličan doprinos u iznosu od jednog dolara, pri čemu je svatko mogao konzumirati količinu halucinogenih sredstava koliko je mogao podnijeti. Oni kojima je LSD poticao kreativnost imali su na raspolaganju muzičke instrumente. Svatko je s tim instrumentima mogao raditi što je htio, a najčešce ih je upotrebljavala grupa The Warlocks, koja je kasnije postala slavna pod imenom Grateful Dead.
Glavni opskrbljivač acid-testova drogama bio je Augustus Owsley Stanley III, koji je bio i svojevrstan pokrovitelj grupe Grateful Dead.
Courcelles-Chaussy
Kursel Šosi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Mec Kampanj.
Crimora, Virginia
Krajmora je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.209, što je 413 (23,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ustavna demokratska partija (Japan)
Rikken Minseitō (立憲民政党) je bila liberalna politička stranka u Japanu koja je igrala važnu ulogu u političkom životu predratnog Japana. Osnovana je 1927. godine spajanjem liberalne stranke Kenseikai sa disidentima iz konzervativne stranke Rikken Seiyukai, koja će Ustavnoj demokratskoj partiji biti glavni suparnik. Rikken Minseito je podršku uglavnom imala u srednjoj klasi, ali i dijelu poslovnih krugova, prije svega zaibatsuima kao što je Mistubishi. Osim zalaganja za liberalne političke reforme, kao što je proširenje prava glasa na žene, isticala se i zalaganjem za miroljubivu vanjsku politiku, a zbog čega su njeni istaknuti čelnici bili čestom metom nasilja od strane ultranacionalističkih krugova u vojsci. Iako je na izborima 1930. godine osvojila apsolutnu većinu i sastavila vladu, njena je politika bila paralizirana kako posljedicama Velike ekonomske krize, tako i nemogućnošću da kontrolira vojsku koja je na svoju ruku okupirala Mandžuriju te pokrenula događaje koji će 1937. godine eskalirati u Drugi japansko-kineski rat. Do 1936. godine njeno je vodstvo prihvatilo pro-militarističku politiku i podržavalo vojne akcije u Kini. Na izborima 1937., posljednjim održanim pred rat, osvojila je najviše glasova, ali je, kao i sve druge stranke i civilni političari, bila marginalizirana. Godine 1940. se zajedno sa Rikken Seiyukai i Partijom socijalističkih masa pristala spojiti u Udruženje za pomoć carskoj vladavini, frontovsku organizaciju koja će nominalno djelovati kao vladajuća stranka u de facto jednopartijskom režimu za vrijeme Drugog svjetskog rata. Poslije rata se većina njenih članova priključila strankama od kojih će 1955. nastati danas vladajuća Liberalna demokratska partija.
Muircheartach Ua Briain
thumb|right|Politička podjela Irske slična onoj u Muircheartachovo doba
Ugo Tognazzi
Ugo Tognazzi (23. mart 1922 - 27. oktobar 1990) bio je italijanski filmski i televizijski glumac, scenarist i režiser, najpoznatiji po komičnim ulogama, odnosno seriji velikih hitova 1960-ih zahvaljujući kojima je postao jedna od ikona italijanske kinematografije, a posebno filmova u stilu commedia all'italiana.
Muircheartach Ua Briain
Muircheartach Ua Briain (stariji ispis: Muirchertach Ua Briain) (o. 1050 – o. 10. marta 1119), bio je kralj Munstera i samoproglašeni veliki kralj Irske.
Bio je sin Toirdelbach Ua Briaina i praunuk znamenitog vladara Briana Borume. Na prijestolje Munstera je došao nakon očeve smrti 1086. Odmah je protjerao dva brata kako bi otklonio eventualne suparnike. 1089. se proglasio kraljem Leinstera, a potom sklopio savez sa nordijskim Kraljevstvom Dublin. Njegovu dugu vladavinu je obilježila i ambiciozna diplomatska aktivnost izvan irskih granica. Prihvatio je poziv pobunjenih anglo-normanskih feudalaca Arnulfa od Montgomeryja i Geralda de Windsora da im ljudstvom pomogne protiv engleskog kralja Henryja I; kada je ustanak propao, pružio im je utočište, mada ih je poslije morao protjerati kada su pokušali ustanak protiv njega samog. Godine 1101. se osjetio dovoljno snažnim da sebe proglasi velikim kraljem. Također je nastojao stvoriti čvrst savez sa ratobornim norveškim kraljem Magnusom Bosonogim; godine 1102. je nakon Magnusovog dolaska u Irsku dao ruku svoje kćeri Blathmin Ní Briain za Magnusovog sina Sigurda. Magnusova pogibija u sukobu sa Ulaidima 1103. je međutim okončala i brak i taj savez. Taj diplomatski neuspjeh je bitno oslabio Muircheartachov autoritet među Ircima, a još više bolest zbog koje je, prema navodima, kroničara 1114. postao "živi skelet". To je iskoristio njegov prognani brat Diarmait da ga svrgne, ali je već sljedeće godine Muircvheartach ozdravio i povratio prijestolje. Iako nije uspio u planovima da od Irske učini jedinstvenu političku cjelinu po uzoru na kontinentalne monarhije, Muircheartach je među kasnijim generacijama zbog svojih ambicija pozitivno prikazivan kao irski patriot.
Efraín Balderrama, Ascensión
Efraín Balderrama je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ascensión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1308 m.
Dolores Primera Sección, Santa María Chilchotla
Dolores Primera Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Corte Bertolotti, Lucca
Corte Bertolotti je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
La Cal, Tototlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1566 m.
Potrero los Gallos, Santa María del Río
Potrero los Gallos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1636 m.
Pata de Venado, General Canuto A. Neri
Pata de Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Canuto A. Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1176 m.
Puppinato, Treviso
Puppinato je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Poppo od Tiringije
Poppo II ili Boppo II, poznat i kao Poppo od Tiringije (Poppo von Thüringen; ? - iza 906) bio je vojvoda Tiringije od 880. do svog smjenjivanja 892. Pripadao je plemićkoj porodici Babenberg i bio mlađi brat Heinricha od Frankonije, odnosno stariji brat Eginoa, koji je i sam kasnije postao tirinški vojvoda. Sva trojica su vjerojatno bila sinovi ili unuci franačkog grofa Poppoa od Grapfelda.
Puppinato, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Poppo od Tiringije
Smijenio ga je Arnulf Karantanski iz nikada razjašnjenih razloga. Dio historičara špekulira da je iza svega stajao spor Babenberga sa Konradinima, a povod bio neuspjeli pohod vircburškog biskupa Arna na Slavene, poduzet na Poppov podstrek. Arna je nakon pogibije na mjestu biskupa zamijenio Rudolf, a Poppoa je zamijenio Konrad - obojica iz porodice Konradina.
Godine 899. je rehabilitiran i vraćene su mu oduzete zemlje. Godine 903. je postao grof Bavarskog Nordgaua, a 906. grof Volkfelda. Pretpostavlja se da je nedugo nakon toga umro.
Leuven
Leuven (francuski: Louvain, njemački: Löwen) je grad i općina od 101,032 stanovnika u sredini Belgije u flandrijskoj Provinciji Flamanski Brabant. On je i administrativni centar Arondismana Leuven
Geografske karakteristike
Leuven se prostire duž rijeke Dijle i kanalu do Scheldte, udaljen 25 km istočno od Bruxellesa
Historija
thumb|left|240px| [[Panorama novog dijela grada]] thumb|left|240px| [[Luka]] Leuven je niknuo u 9. vijeku pored utvrde koju je izgradio njemački car Arnulf Karantanski protiv Normana. Prvi put je dokumentiran 891 kad se u septembru kod njega odvila Bitka kod Leuvena.
Na važnosti je dobio u 11. vijeku kad je postao rezidencija grofova od Leuvena, a nakon 1190. brabantskih vojvoda. Za srednjeg vijeka prosperirao je kao poznati tkalački centar, tako da je u 14. vijeku izrastao u jedan od najvećih evropskih gradova. thumb|right|300px| Centralni (stari) [[trg -Oude Markt]] Tad su započeli sukobi između građana-zanatlija i plemstva koji su kulminirali 1379.kad je 17 plemića pobijeno u gradskoj vijećnici
To je ponukalo vojvodu na osvetu, sukob je završio 1383. porazom i predajom građana. Ubrzo nakon toga grad je propao, jer su brojni tkalci pobjegli u Flandriju i Englesku. Vojvoda je preselio svoju rezidenciju u Vilvoorde, a Bruxelles je zamijenio Leuven kao prijestolnica Brabantskog vojvodstva. Ono što je izgubio u trgovini, Leuven je djelomično povratio kao obrazovni centar, kad je 1425. osnovan Katolički univerzitet, kao prvi u Niskim Zemljama. thumb|left|240px| [[Biblioteka Katoličkog univerziteta]] Leuven je pretrpio znatnu štetu i za Prvog i Drugog svjetskog rata. Za vrijeme njemačke invazije 1914. izgorjela je slavna univerzitetska biblioteka i palača tkalačkog ceha 1193.
Nakon uvođenja francuskog jezika u nastavu na Katoličkom univerzitetu, došlo je do niza studentskih demonstracija što je 1970. dovelo je do pravne podjele univerziteta na flamanski i francuski dio. Tokom sljedeće dekade francuski dio univeziteta preselilo se u obližnji, novo osnovani grad Louvain-la-Neuve.
El Rodeo de Soledad Grande, Tuzantla
El Rodeo de Soledad Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Leuven
Historija
Počevši od kraja 20. vijeka Leuven se sve više pretvara u spavaonicu brojnih ljudi koji rade u Bruxellesu. Ali je još uvijek snažan centar kulture i obrazovanja.
El Rodeo de Soledad Grande, Tuzantla
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1152 m.
Leuven
Znamenitosti
Trokatna gradska vijećnica jedan je od najbogatijih i najdetaljnijih primjera gotičke arhitekture, koju je između 1448. - 1463. podigao arhitekt Matthijs de Layens. Crkva sv. Petra, podignuta početkom 11. vijeka, dva puta je rušena prije nego što je obnovljena kao gotička građevina]] (1425.-97), ponovno je oštećena u oba svjetska rata. U enterijeru crkve nalaze se dvije lijepe slike Dierica Boutsa i brojni predmeti za euharistiju (kaleži, svjećnaci) rad Quentina Massysa.
Ostale značajne srednjovjekovne građevine su; nekadašnja palača ceha trgovaca, crkve; sv. Gertrude, sv. Kvintina, sv. Mihaela i sv. Jakova, dva samostana i beginaž (azil za redovnice laikinje) sa crkvom iz 1305. U nedalekom Heverleeu nalazi se dvorac Arenberg iz 16. vijeka.
Privreda
Leuven je grad kemijske, prehrambene, mašinske i industrije kože i obuće. Poznat je po pivu, Stella Artois koje proizvodi istoimena pivovara i malim livnicama koje proizvode zvona za crkve.
Okolica je bogat poljoprivredni kraj pa je poznat kao veliko tržište za poljoprivredne proizvode.
Pobratimski gradovi
Leuven ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima ;
Reichenbach-Steegen
Rajhenbah-Štegen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kajzerslautern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.460 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7335501.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kajzerslautern Rajhenbah-Štegen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kajzerslautern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 280 metara. Površina opštine iznosi 15,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.460 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Toci
Toci (čit. Tosi, dosl. "naša baka", zvana i Teteo Inan, Tlalli Iyollo, Yoaltícitl ili Temazcalteci), božica je iz astečke mitologije, majka bogova. Smatrana je za prastaro božanstvo.
Povezana je s liječenjem. Prema jednoj priči, Tosi je zapravo bila djevojka koju su žrtvovali.
Popis biskupa Skálholta
Biskup Skálholta je titula koju danas nosi luteranski biskup biskupije koja je sufraganska biskupiji Reykjavik na Islandu. Prije toga su je nosili biskupi Islanda, a ime je dobila po Skálholtu, imanju Isleifra Gizurarsona, prvog biskupa Islanda koji je 1056. na njemu podigao svoje sjedište. Njegov sin i nasljednik Gizurr je imanje učinio svojim sjedištem. Godine 1801. je pripojeno novostvorenoj Biskupiji Reykjavik.
Merry Pranksters
Vesele šaljivdžije ili vesela spadala (en. Merry Pranksters) su bili skupina ljudi okupljena oko američkog pisca Ken Kizija. Oni su tokom 1960-ih putovali Amerikom, zadružno živeli u njegovom domu u Kaliforniji i promovisali upotrebu halucinogenih droga.
Povest
Ken Kizi se početkom 1960-ih preselio se u La Hondu, posjed pedeset milja južno od San Franciska, gdje je razvio pravu psihodeličnu komunu. La Honda je postala okupljalište umjetnika, pjesnika i muzičara. Tu je Kizi počeo s praksom tzv. "-{acid}- testova", tj. okupljanja istomišljenika radi zajedničke konzumacije halucinogenih sredstava i rasprava o učincima. Oni koji su htjeli da učestvuju u njegovim -{acid}--testovima bili su obavezni da se obuku što luđe i da plate simboličan doprinos u iznosu od jednog dolara, pri čemu je svako mogao da konzumira količinu halucinogenih sredstava koliko je mogao da podnese. Oni kojima je LSD podsticao kreativnost imali su na raspolaganju muzičke instrumente. Svako je sa tim instrumentima mogao raditi šta je htio, a najčešce ih je upotrebljavala grupa -{The Warlocks}-, koja je kasnije postala slavna pod imenom -{Grateful Dead}-.
thumb|Čuveni autobus Merry Prankstersa.
Tu, u La Hondi se izdvojila skupina mladih zagovomika LSD-a koji su sebe prozvali Vesele šaljivdžije (Merry Pranksters) i odlučili animirati cijelu zemlju s učincima ove droge. 1964. godine putovali su Amerikom u jednom starom, veselo obojenom autobusu. Svi su nosili šarenu odjeću i bili stalno drogirani. U svojem misionarskom krstarenju Amerikom Prankstersi su se uputili i na Istočnu obalu u želji da se susretnu s Timoti Lirijem i bitnicima. Ali susret je pokazao da je i među njima generacijski jaz nepremostiv. Beatnici su u LSD-u gledali sredstvo koje omogućuje uranjanje u Apsolut, a Prankstersi su više težili zabavi. Njima su meditacije o prirodi psihodeličnih iskustava bile dosadne, pa su svoj odlazak u Milbruk nazvali "izletom u grobnicu". Tako su beat-pjesnici, prvi radikalni buntovnici pedesetih, postali žrtve mentaliteta za koji su se sami zauzimali. Oni kojima su utirali put proglasili su ih ostarjelim, konzervativnim i banalnim.
Izgled i način života Merry Prankstersa poslužili kao uzor kasnijem hipi pokretu.
Tres Hermanos, San Carlos
Tres Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Bok van Blerk
Bok van Blerk (rođen kao Louis Andreas Pepler; 30. ožujka 1978. godine) je južnoafrički afrikanerski glazbenik. Postao je poznat 2006. godine po pjesmi De la Rey, koju su napisali Sean Else i Johan Vorster.
Rani život i karijera
Van Blerk je pohađao Laerskool Menlopark (osnovna škola), a potom Hoërskool Die Wilgers (srednja škola) u Pretoriji. Nakon Die Wilgers igrao je 9 mjeseci ragbi u Rotterdamu i studirao građevinarstvo na Hogeschool Rotterdam. Nakon studija građevinarstva, neko vrijeme je radio u inozemstvu. Paralelno je započeo svoju glazbenu karijeru.
U ožujku 2005. godine Bok van Blerk i Mossies su izdali album Jy praat nog steeds my taal ("Još uvijek govoriš moj jezik"). Isti album je ponovno objavljen u listopadu 2006. godine pod imenom De La Rey, a kao izvođač je naveden samo Bok van Blerk. Prema Van Blerku "i Mossies" je uklonjeno zato što je njegova kolegica, pjevačica Tanya van Graan, bila previše zauzeta poslom modela. Van Blerka prate Jaco Mans (a ponekad Manie van Niekerk) na vodećoj gitari, Francois Coetzee na bass gitari i Natan Smit na bubnjevima.
U baladi De la Rey se odaje počast generalu iz Drugog burskog rata, Koosu de la Reyu. Tekst, koji su napisali Sean Else i Johan Vorster, među ostalim podsjeća na burske žene i djecu, koji su nastradali u britanskim koncentracijskim logorima. Pjesma je brzo postala popularna među omladinom koja govori afrikaans. Pjesma poziva na obnovu nacionalne svijesti među Afrikanerima u postapartheidskoj Južnoj Africi, gdje je afrikaans marginaliziran. Album se toliko dobro prodavao, da je na kraju dobio platinum status.
Dana 6. veljače 2007. godine, odjel južnoafričke vlade za umjetnost i kulturu je dobio prigovor na pjesmu De la Rey. Ovo se dogodilo nakon što je nastala kontroverza oko pjesme, kao posljedica njene popularnosti u desnim krugovima, gdje su je interpretirali kao poziv na oružanu borbu. Na Van Blerkovim koncertima vijorile su se u publici kako stara zastava Južne Afrike, tako i transvaalski Vierkleur. U članku u Huisgenoot magazinu zatražio je magazin od ministra Palloa Jordana komentar o pjesmi i poruci koja se u njoj nalazi. U priopćenju, ministarstvo izražava žaljenje što se pjesma može protumačiti desničarskim elementima, ali da pjevaču iskreno žele uspjeh s pjesmom.
Sam Van Blerk je rekao da se ne identifikuje sa starom zastavom zemlje i da ne želi da ga se s time asocira. On se mnogo zalaže za afrikaans, a jednom prilikom je odbio da nastupa na glazbenom koncertu radio postaje 94.7 Highveld zbog njihove politike nepuštanja afrikaans glazbe. Također je naglasio da se ne slaže s pokretom Boeremag i da ne vjeruje da je nasilje rješenje za probleme Afrikanera, te primjećuje da je general De la Rey bio za mir. Koos Kombuis je također istakao da se u Van Blerkovoj ragbi pjesmi sa prvog albuma govori o obojanom ragbijašu, Bryanu Habani. Bok je morao objaviti na omotu svog narednog albuma, Afrikanerhart, sljedeće:
I u drugim pjesmama, koje su uslijedile nakon De la Rey, dotiče se Bok van Blerk pojedinih povijesnih tema. Tako naslovna pjesma njegovog albuma Ons vir Jou Suid-Afrika spominje burske pionire, Voortrekkere. Pjesma Afrikanerhart (sa istoimenog albuma) govori o Bitci kod Magersfonteina, gdje su Buri pobijedili. Druga pjesma, imena Die Kaplyn (Pogranična linija - odnosi se na nekadašnju neutvrđenu granicu sa Angolom), govori o upotrebi Južnoafričkih obrambenih snaga u Južnoafričkom graničnom ratu.
Dana 19. veljače 2007. godine dobio je Van Blerk nagradu za najbolji glazbeni spot za De La Rey na prvim MK nagradama.
Gaj Atilije Regul
Gaj Atilije Regul može biti:
Sanza, Salerno
Sanza je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2247 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Niko Bellic
Niko Belić (u originalu napisano kao Niko Bellic) je glavni lik Rokstarove igre Grand Theft Auto IV.
Niko je odrastao u ratom razorenoj Bosni, ali je rođen u Srbiji. Njegov otac je bio siledžija i pijanac koji nikad nije verovao da će njegov sin uspeti u životu. Ipak Nikova majka, Milica, verovala je da će Niko postati dobra ličnost. Kao „gnevni“ adolescent, učestvovao je u ratovima na tlu bivše Jugoslavije, gde je video i počinio mnoga zverstva, koja su ga duboko pogodila i učinila da Niko život posmatra cinično, a takođe i da ima snažne osećaje kajanja i depresije. Mnogi Nikovi prijatelji su poginuli. Niko je tako postao „žilav“ i stekao je mnogo iskustva tokom rata.
Nakon završetka rata, njegov rođak Roman Belić emigirao je u Sjedinjene Države u grad Liberti siti, koja je parodija Njujorka. Odatle je stalno Niku pričao kako se obogatio i postao slavan. Tako je Niko doputovao u Liberti siti. Po svom dolasku u Ameriku, on opisuje svoju mračnu prošlost rečenicom: ''„Život je komplikovan, ubijao sam ljude... krijumčario sam ljude... prodavao ljude. Možda će ovde stvari ipak biti drugačije.“'' Drugi razlog Nikovog dolaska u Liberti Siti jeste potraga za Darkom Brevićem, čovekom koji je za vreme rata u Srbiji izdao jedinicu u kojoj se Niko borio. Ali situacija nije bila onakva kako mu je to prikazao njegov rođak. Roman je zapao u kockarske dugove i u velike opasnosti. Imao je nezavršenih poslova sa nekim mafijašima. Niko je morao da se upusti u kriminalni život da bi spasao svoga rođaka. Zbog svog ratnog iskustva mogao je lako da barata oružjem.
Tokom igre, Nikovo prezime je pogrešno spelovano "Bellic", a izgovarano Belik. Pošto su prezimena drugih Srba (Darka Brevića i Florijana Kravića) izgovarana pravilno, postoji mogućnost da je ime Bellic jednostavno engleska „verzija“ prezimena Belić.
Gabbs, Nevada
Gabs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 269, što je 49 (-15,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Paredes, Calvillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1958 m.
Brouy (Eson)
Bru je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson koja pripada prefekturi Etan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 112 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 126 metara (maksimalnoj 147 m, a minimalnoj 114 m).
Gissur Ísleifsson
Gissur Ísleifsson (1042–1118) bio je islandski kršćanski svećenik, poznat kao drugi biskup Islanda. Mjesto biskupa je dobio 1082. nakon smrti oca Ísleifur Gissurarsona, prvog biskupa koji je 1056. biskupsko sjedište postavio na svom porodičnom imanju Skálholt. Gissur je imanje ostavio Crkvi, pa se otada koristio izraz biskup Skálholta. Gissur je na mjestu biskupa služio punih 36 godina.
Saobraćaj u Rumuniji
Republika Rumunija je velika evropska zemlja, koja se proteže kroz nekoliko prometno veoma važnih oblasti (srednja Evropa, Podunavlje, Panonska nizija, Balkan, oblast Crnog mora). Zbog toga postoje izvanredne mogućnosti za razvoj saobraćaja i saobraćajne mreže, ali zbog teške skorašnje istorije pravi razvoj ove oblasti tek predstoji.
Rumunija ima razvijen drumski, železnički, vazdušni i vodni saobraćaj. Najveći saobraćajni čvor je glavni grad, Bukurešt, ali zbog prostranstva države i postojanja jakih oblasnih središta, važni saobraćani čvorovi su i Temišvar, Kluž, Konstanca, Brašov, Krajova, Jaši.
Železnički saobraćaj
mini|280px|desno|Železnička karta Rumunije
Po najnovijim podacima iz 2004. godine ukupna dužina železničke mreže u Rumuniji je 22.298 km, od čega je 36% elektrifikovano, a 27% su pruge sa dva koloseka. Po ovim pokazateljima Rumunija je četvrta zemlja u Evropi po razvijenosti železničke mreže. Zbog toga i prevoz svim vrstama železnice zauzima visoko mesto u ukupnom saobraćaju u zemlji - pretpostavlja se da je 2004. godine 45% svih putnika u Rumuniji prevezeno upravo železnicom. Međutim, i pored dužoine pruga i značaja za zemlju železnička mreža je u veoma lošem stanju i intenzivno se obnavlja.
Jedini grad sa metroom je Bukurešt, koji je razvijen spram veličine grada i ima 4 linije (pogledati: Bukureški metro). Bukurešt poseduje i železnički prsten oko sebe.
Železnička veza sa susednim zemljama:
Drumski saobraćaj
mini|280px|desno|Karta glavnih drumskih pravaca Rumunije mini|280px|desno|Autoput A2
Ukupna dužina puteva u Rumuniji u 2004. godini je 198.817 km (od čega je sa čvrstom podlogom 60.043 km). Od toga je dužina važnih državnih puteva 14500 km. Dužina savremenih autoputeva trenutno iznosi svega 280 km, ali se u narednim godinama očekuje brza izgradnja novih deonica. Nacionalni autoputevi nose dvoznačnu oznaku "A+broj".
Nacionalni autoputevi koji su delovi Evropskih koridora su:
Pored autoputeva postojei veoma važni magistralni putevi sa četiri trake, koji su takođe delovi Evropskih koridora:
Vodeni saobraćaj
mini|280px|desno|[[Kanal Černavoda-Negru Voda]] Rumunija je primorska zemlja, ali je morska obala kratka i severnom polovinom močvarna. Zbog toga je razvijena samo jedna luka, Konstanca. Ovaj grad je po pripajanju Rumuniji od beznačajnog naselja postao velika morska luka, jedna od najznačajnijih u Evropi, budući da je to crnomorska luka najbliža srednjoj Evropi. Takođe ovaj grad je i jedno od glavnih središta u državi.
Sa druge strane, rečni saobraćaj je razvijen i međunarodnog je značaja i u osnovi se oslanja na značaj Dunava, koji donjom dužinom toka protiče kroz Rumuniju. Dužina rečnih vodenih puteva u zemlji je preko 1000 km. Najvažnije luke na Dunavu su: Drobeta Turnu Severin, Kalafat, Oltenica, Đurđu, Braila, Galac, Tulćea. Pored Dunava, značajan je i promet kanalom Černavoda-Negru Voda, dužine 67 km.
Gasovodi i naftovodi
Gasovod: Dužina tokova je 3.508 km (2006. godine) uz napomenu da se gasovodna mreža veoma brzo razvija, a postoje i planovi za uspostavljanje magistralne gasovodne veze od luke Konstanca do granice sa Srbijom i dalje na zapad.
Naftovod: Dužina tokova je 2.427 km (2006. godine).
Vazdušni transport
mini|280px|desno|Avioni na aerodromu "Henri Koanda" Budući da Rumunija prostrana zemlja u Evropi, vazdušni saobraćaj ima veći značaja nego u drugim zemljama. U Rumuniji postoji nekoliko avio-kompanija, od kojih je najpoznatija i najveća TAROM, a druge manje su Romavia, Karpater, Blu Er, Akvila Er, Jon Ćiriak Er.
U zemlji postoji 61 zvanično upisanih aerodroma (pogledati: Aerodromi u Rumuniji), ali samo je 7 od njih uvršteno na listu međunarodnih aerodroma sa IATA kodom (IATA Airport Code):
U toku je izgradnja novog međunarodnog aerodroma u Brašovu.
Najveći i najvažniji aerodrom u zemlji je bukureški Aerodrom "Henri Koanda", i danas poznat kao Otopeni. Međutim, najveći porast prometa imao je aerodrom Aerodrom "Trajan Vuja" u Temišvaru zbog udaljenosti grada od drugih većih gradova u zemlji.
U Rumuniji su zvanično upisana i 1 helidrom (2006. godine).
Podbožur
Podbožur je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 17 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 61 stanovnika).
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Žena s vagom
Od nešto manje od 40 platana koji su zasigurno atribuirani Vermeeru, većina prikazuje smirene prizore u interijeru, niskih tonova boja, te asimetričnom ali snažnom geometrijskom kompozicijom. Vermeer je uspio ostvariti svoj izričaj kroz jasno arhitektonsko oblikovanje prostora u kojemu svaki predmet ima svoju ulogu u značenju i ravnoteži kompozicije. Blago svjetlo koje prodire kroz prozor često daje čvrstoću figurama i predmetima u prostoriji. Sve emocije su obuzdane dok Vermeer priziva mirnoću meditacije. Čak su i potezi kistom tako kontrolirani da postaju gotovo nevidljivi, osim kada slika refleksiju svjetla sitnim mrljama boje.
Na slici „Žena s vagom“, savršena ravnoteža stvara monumentalnu kompoziciju u trenutku vrhunske mirnoće. Bezvremenski prizor „svijeta mrtve prirode“, koji kao da je zamrznut čarolijom. Mlada trudna žena, odjevena u raskošnu ali svakodnevnu odjeću, udubljena je u misli iznad prazne vage zahtjevajući od nas da se zamislimo o samom činu vaganja i suda. Prije se mislilo kako tragovi svjetlosti na tanjurima vage predstavljaju bisere, ali je naučnom analizom potvrđeno kako su tanjuri prazni. Njezina ruka i vaga se nalaze u središtu slike, ali odmah iznad nje, na zidu prostorije, visi velika slika „Posljednjeg suda“ na kojoj Krist sudi i važe duše. Stoga, Vermeerova slika postaje metaforom vječnog suđenja. Ženin trenutak tihe introspekcije prije dodirivanja zlata ili bisera također priziva motiv vanitasa, prolaznosti života, dozvoljavajući slikaru da komentira nepostojanu kvalitetu materijalnih stvari.
Nadalje, ovaj trenutak je možda povezan s trudničinom zabrinutošću nad dušom i budućnosti njezina nerođenog djeteta. Također, ova slika je svjedočanstvo umjetnikove vjere. Naime, Vermeer je bio katolik koji je živio u većinski protestantskoj Nizozemskoj, gdje je njegova vjera službeno bila zabranjena, iako se njezino prakticiranje u privatnosti doma toleriralo.
Carrodano Inferiore, La Spezia
Carrodano Inferiore je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
2,3-Dihidrotiofen
2,3-Dihidrotiofen je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 86,155 Da.
Pukovnikovica
Pukovnikovica  je jugoslovenski igrani film snimljen 1972. godine u režiji Đorđa Kadijevića.
Radnja
Pred kraj Prvog svetskog rata, austrougarskom pukovniku desetkovanog puka smeštenog na napuštenom salašu, koji uzaludno pokušava da uspostavi vezu sa pretpostavljenima, stiže neočekivana vest da mu u posetu dolazi supruga.Umesto toliko željenog sastanka sa mužem, pukovnikovica se susreće sa neslućenim prizorima raspadanja i propasti Austrougarske monarhije, čiji duh i stanje kao da sažimaju u sebi dvojica njenih pratilaca, vojnika njenog muža.
Santa Cruz, Soledad de Doblado
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 312 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Campiani, Brescia
Campiani je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
San José, Mezquitic
San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1881 m.
Reichsthal
Rajhstal je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 106 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333202.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Rajhstal se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 347 metara. Površina opštine iznosi 2,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 106 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Predeștii Mici, Predești
Predeștii Mici je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Predești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Pisachi, Urique
Pisachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2172 m.
Cascine Vergani, Alessandria
Cascine Vergani je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
San José del Monte, Tototlán
San José del Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tototlán.
San Luis, Ascensión
San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ascensión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1303 m.
El Cuajilote, Tuzantla
El Cuajilote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
Locadi, Messina
Locadi je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Caribou, Maine
Karibu je grad u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.189, što je 123 (-1,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Piedra Ancha, Santa María Chilchotla
Piedra Ancha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1410 m.
Billie Piper
Bili Pol Pajper, rođena kao Lejan Dejv Pajper ; 22. septembra 1982 ) britanska je pevačica i glumica.
Sa 15 godina potpisala je muzički ugovor i izdala svoj prvi singl Because We Want To koji je dospeo na prvo mesto liste singlova u Ujedinjenom kraljevstvu, čime je Pajperova postala najmlađi izvođač čiji je debi došao na vrh liste.
Sa prelazom u glumačke vode krenula je od 2004. godine. Najpoznatija je po ulozi Rouz Tajler, Doktorove saputnice u naučnofantastičnoj seriji Doktor Hu u kojoj se redovno pojavljivala u prve dve sezone. Od 2007. do 2011. igrala je Bel de Žur u seriji Secret Diary of a Call Girl.
Derramadero, Santa María del Río
Derramadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1785 m.
Barokno slikarstvo
mini|250px|[[Caravaggio, Pozivanje Svetog Mateja, oko 1600., ulje na platnu, Kapela Contarelli u crkvi San Luigi dei Francesi u Rimu.  Ova slika se smatra prvom baroknom slikom i ujedno prvim baroknim djelom uopće.]] U baroknom slikarstvu su karakteristične jake boje, snažni svjetlosni kontrasti i iluzija dubokog prostora koja se dobiva primjenom radikalnih perspektivnih rješenja. Tematski prevladavaju sakralne i mitološke kompozicije u kojima se isprepliću religiozno patetični zanos i senzualnost putenih golih aktova. Krajolici i mrtve prirode postaju samostalne slikarske teme, a u nekim se grafikama postiže savršenstvo likovnog izraza.
Osobitosti
Barokni način izražavanja najlakše je pojasniti u njegovoj suprotnosti s renesansom: za renesansu tipično jasno ocrtavanje linija (linearnost) zamjenjuje barokno otapanje mekih obrisa (slikovito), renesansno plošno oblikovanje zamjenjuje barokno dubinsko, zatvorene i mnogolike kompozicije zamjenjuju otvorene i jedinstvene, a jasno oblikovanje postaje nejasno.
mini|200px|[[Giovanni Battista Gaulli, Trijumf Isusovog imena, 1676.-79., freska sa štuko ukrasima, Il Gesu, Rim.]] Najpoznatiji predstavnici baroknog slikarstva su:
Barokno slikarstvo se razvilo najprije u Italiji, a za naglo širenje zidnog slikarstva najzaslužniji su bili Isusovci koji su, boreći se za pobjedu protureformacije, osnivali brojne samostane i gradili uz njih blistave i raskošne crkve po cijeloj Europi. Čak štoviše, Vatikan i katolička crkva su odredili stroga ikonografska pravila u slikarstvu i zahtijevali su da se na slikama izrazi snažan vjerski zanos ili skrušena pobožnost.
Iluzionizam
Vrhunac iluzionističkog slikarstva nalazimo u djelu Pietra de Cortone Veličanje vladavine Urbana VIII. u palači Barberini u Rimu. Naslikana i stvarna arhitektura se miješaju i sve je uznemireno vrtlogom likova koji se uzdižu u beskrajno nebo. Neki likovi se čak doimaju kao da lebde unutar dvorane. Da Cortonino slikarstvo je epska poezija pokreta, gesta i izraza koji se lako čitaju.
mini|200px|lijevo|[[Caravaggio, David s Golijatovom glavom, 1606., ulje na platnu, 125 × 100 cm, Galerija Borghese, Rim.]]
Intimnost
mini|200px|[[Georges de La Tour, Sveti Josip kao stolar, oko 1635.-1640., ulje na platnu, 137 × 101 cm, Louvre, Pariz.]] Umjetnik kojeg zovemo prvim baroknim slikarom, Michelangelo Merisi della Caravaggio, pristao je uz drugo načelo – skrušenu pobožnost. Caravaggio je unio krajnji realizam u slikarstvo - njegove likove na slikama ocrtava neobično svjetlo i tama intimne sjene u koju su uronjene. Svoje likove je slikao gledajući žive modele, i to obično ljude s ulice, pa i likove svetaca i samog Krista (Što je izazvalo zgražanje rimskih građana).
Takvi likovi su i na njegovim prvim religioznim radovima: Pozivanje Svetog Mateja (Caravaggio) i Sv. Matej i anđeo. Na prvoj slici su likovi Mateja i prijatelja čak prikazani u odjeći vremena kad je slika nastala, a svetost lika Krista postigao je prikazom svjetlosne trake koja kao da dolazi s nekog prozora pored slike. Upravo ta "ležerna" religioznost je odgovarala protu-reformatorskim težnjama (kao kod Francuza de la Toura), ali i protestantskim slikarima (kao što je bio Nizozemac Rembrandt). Slike su mu često bile i autobiografske (Golijat na slici David s Golijatovom glavom). Njegovi sljedbenici, Caravaggisti, su se pojavili još za njegova života u Italiji, Nizozemskoj i Francuskoj, a svojim slikama je unio svojevrsnu revoluciju u slikarstvo.
Individualnost
Dok Nizozemac Rembrandt van Rijn, najveći genij Nizozemskog slikarstva, istražuje unutrašnje duhovno bogatstvo, vječitu ljudsku dramu, podjednako u portretima i autoportretima, kao i u biblijskim prizorima, a njegovo glavno izražajno sredstvo su plemenite zlatno-smeđe boje i dramatičan odnos proboja zrake svjetlosti u pretežito mračan prostor slike. Jedan od najplodonosnijih slikara svih vremena oslikao je nebrojene teme iz Biblije, izradio mnoga grafička djela, a zanimljivi su i njegovi brojni autoportreti po kojima točno možemo vidjeti kako se čovjek mijenja od mladosti do najdublje starosti. Njegova najveća slika Noćna straža je jedno od najuspjelijih Baroknih djela s pokretom i svjetlošću koje mu daje nikad prije viđenu dramu. Upravo po toj tami i senzualnoj svjetlosti se uvelike razlikovao od svog suvremenika Rubensa kojeg je doživljavao kao rivala. Pred kraj života slika najdirljivije slike, kao što je Povratak razmetnoga sina koja je tako jaka u osjećaju nježne tišine da se promatrač spontano intimno veže sa skupinom na slici. U ovoj slici bogatstvo ljudskog razumijevanja kroz cjelokupno životno iskustvo slikara se pretače u jedinstven izraz tuge i oproštenja. Možda najintimnije djelo u povijesti umjetnosti do tada.
Samostalnost
mini|200px|lijevo|[[Jacob van Ruisdael, Pejzaž s mlinom, 1670., ulje na platnu, 83 × 101 cm, Rijksmuseum, Amsterdam.]] mini|200px|[[Diego Velazquez, Las Meninas (Autoportret s kraljevskom obitelji), 1656.-1657., ulje na platnu, 318 × 276 cm, Muzej Prado, Madrid.]] U baroku se osamostaljuju brojne slikarske teme, kao što su portret, akt, krajolik ili mrtva priroda. Čak se neki slikari opredjeljuju i specijaliziraju za samo jednu od tih tema, ili unutar njih još uže. Tako se Francuz Georges de la Tour bazirao na kontrastnu igru svjetlosti i sjene u noćnoj rasvjeti, Nizozemac Frans Hals je hvatao ljudske emocije na lepršavim portretima, a Jan Vermeer van Delft je opjevao ljepotu intimnosti ljudskog doma.
Najpoznatiji Španjolski slikar je Diego Velazquez. Njegove rane "žanr-scene" (npr. Vodonoša iz Seville) koja su prikazivala siromašne posjedovala su više duha i emocija od njegovih kasnih djela kada je postao kraljevskim slikarom u Madridu. Ipak je bio najbolji slikar svjetla, što se vidi na njegovim tečnim i bogatim slikama (npr. Las Meninas - Princeza i sluškinje).
Reichweiler
Rajhvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 555 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336084.