cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sedamnaest trenutaka proljeća
Sedamnaest trenutaka proljeća je sovjetska crno-bijela špijunska televizijska miniserija koja se originalno emitirala 1973. godine na programu Sovjetske centralne televizije. Sastojala se od dvanaest epizoda i predstavljala adaptaciju istoimenog romana Julijana Semjonova objavljenog tri godine ranije. Protagonist, koga tumači Vjačeslav Tihonov, je Maksim Isajev, sovjetski obavještajac koji se pod pseudonimom "Otto Max von Stierlitz" i lažnim identitetom esesovskog oficira uspio infiltrirati u vodstvo njemačke tajne službe SD. Radnja se događa pred kraj Drugog svjetskog rata u februaru i martu 1945. i prikazuje kako "Stierlitz" koristi svoj položaj kako bi sabotirao nacistička nastojanja da sklope separatni mir sa zapadnim Saveznicima, te to iskoriste kako bi preokrenuli ishod rata sa Sovjetima. Serija je prilikom prikazivanja postigla izuzetnu gledanost te od Tihonova učinila veliku zvijezdu. Sam Stierlitz je postao jednom od ikona sovjetske popularne kulture, a njegova hladnokrvnost i vještina inspiracija za subverzivne i ironične viceve nalik na kasnije aforizme o Chucku Norrisu.
Fender Stratocaster
Gitara Fender Stratocaster, popularno zvana samo Strat, je vrlo znani model električne gitare, konstruirana od strane; Georga Fullertona, Leo Fendera i Freddie Tavaresa 1954. za tvrtku Fender Electric Instrument Manufacturing Company. godine. Gitara se od onda proizvodi do danas. Na Fender Stratocasteru svirali su mnogi poznati rock and roll, country i pop music gitaristi, i postala je pojam u svijetu popularne glazbe XX st., uz modele električnih gitara; Gibson Les Paul, Gibson SG, i Fender Telecastera, jedan od najupotrebljavanijih glazbenih instrumenata. Danas ovaj glazbeni instrument, ima - kultni status, tako da pojedini rano proizvedeni primjerci, predmeti su žudnje mnogih kolekcionara i muzejskih zbirki širom svijeta. Zajedno s modelima električnih gitara Gibson Les Pol, Gibson SG i Fender Telecaster, predstavlja jedan od najprepoznatljivijih modela općenito za pojam električna gitara. Dizajn stratokastera danas se smatra pravim klasikom u industrijskom dizajnu gitara svih vremena.
San Nicola Arcella, Cosenza
San Nicola Arcella je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Fender Stratocaster
Fender 1985. – 1998. godine
Vlasništvo nad Fender kompanijom 1985. godine preuzeo je Bill Schultz, nakon čega je počela nova era izrade Fender gitara, koje svojim kvalitetom vraćaju stari sjaj imenu Fender. Kupovinom Fendera nije bio obuhvaćen pogon za proizvodnju gitara u Fullertonu, pa je proizvodnja novih gitara započela u novoj tvornici u Coroni (32km od Fullertona.) U toku ovog perioda nije se prekidalo s proizvodnjom u ostalim tvornicama izvan SAD-a. U novoj tvornici je u početku radilo 10. zaposlenika, i proizvodili su 5. gitara na dan. Dok je u tvornici u Fullertonu radilo 135. ljudi i dnevno su proizvodili više od 200. gitara. U tom trenutku čelnici kompanije odlučili su da krenu s proizvodnjom reizdanja Stratocastera iz 1957. s javorovim vratom, nešto prije, točnije 1952. godine je bio model Telecastera s vratom od javora, te reizdanje modela Stratocaster gitare iz 1962. godine s hvataljkom od palisandera. Dalje vidimo Fender Precision Bass već 1957. s javorovim vratom, a nedugo 1962. i s vratom od palisandera. Iste godine takve promjene nalazimo i na vratu Fender Jazz Bass-a. Ovakvi projekti bili su presudni za opstanak tvornice. Tih prvih godina (1982-1984) izašla je serija poznata kao American Vintage Reissues i smatrala se najboljim Fenderovim proizvodom do 1984. godine. Danas prve gitare iz post CBS ere su vrlo tražene, i dostižu izuzetno visoku cijenu. U svojoj originaloj formi do 1957. godine, Stratocaster je ponuđen na tržištu u: dvobojnoj 'sanburst' obradi, zajedno s duboko izrezanim tijelom od jasena, vratom od javora s 21. pragom, naljepljenim crnim točkama na hvataljci i Clason mašinicama. Nedugo potom Fender je počeo da izrađuje tijela i od johe. U ponudi su bile potpuno drugačije boje (tzv. Dupontove auto boje) koje nisu bile standardizirane sve do 1960. godine. Gitare u takvim bojama bile su rađene po posebnom zahtjevu naručitelja, za što su isti plaćali 5% više na ukupnu cijenu gitare. Stratocaster gitare su često kopirane, tako da se termin 'Strat', iako zaštitno ime Fendera, koristi kao opći pojam za opisivanje tipa gitara sličnog oblika i karakteristika.
San Nicola Arcella, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
18 de Marzo, Cuerámaro
18 de Marzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Cuerámaro.
Fender Stratocaster
Vrijeme CBS-a
1965. godine kompaniju Fender kupuje CBS korporacija. Kupovinom Fendera od strane CBS korporacije izvršene su određene izmjene na gitari radi smanjivanja troškova proizvodnje, što je utjecalo na samu kvalitetu gitara. Samim opadanjem kvaliteta gitara, opala je i popularnost ovih Fenderovih gitara iz tog perioda i povećana je tražnja polovnih i starijih modela koji su se proizvodili prije 1965., godine. Čak i danas ti modeli od prije CBS ere, i u periodu od 1954. do 1958. godine dostižu astronomske cijene, a neki su prodavani i po cijeni od 175.000 USD, uglavnom kolekcionarima iz Japana. Krajem 1984. godine nakon velikih gubitaka CBS je donio odluku o prodaji tvrtke, a u ožujku 1985. godine i prodao ju je grupi investitora na čelu s Bill Schultzom.
18 de Marzo, Cuerámaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1694 m.
Fender Stratocaster
Squier modeli
mini|lijevo|Squier Stratocaster U ranim 1980im godinama rodila se ideja da se izađe u susuret i ljudima manje platežne moći, i da se svima koji bi se htjeli baviti glazbom, to i omogući. Povodom te ideje stvoren je Squier Stratocaster, izvorno napravljen u Meksiku, ali neduogo 1982. godine Fender proizvodnju ovih modela seli u Japan. Općenito, Skvajer modeli su znatno jeftiniji i prvenstveno su namenjeni glazbenim početnicima i amaterima. Smatra se da je u periodu od 1984. do 1986. čak 80% Fenderovih gitara proizvedeno u Japanu. I danas postoji proizvodnja Fenderovih gitara u Japanu, ali uglavnom za japansko tržište izuzimajući par modela koji su dostupni i na drugim tržištima. Squier modeli su se izrađivali u određenim periodima i u: SAD, Južnoj Koreji, dok se danas Squier modeli proizvode u Kini.
Trenutni modeli
Od 2007. Fender nudi širok izbor Stratocaster gitara zajedno sa reizdanjima čuvenih serija, a preko Fender Custom Shopa moguće je naručiti gitare i po posebnom zahtijevu. Tko želi može naručiti i originalne replike starih modela gitara. Korištenjem posebne tehnologije razvijene od strane kompanije Fender, čak postoji mogućnost opremanja originalnom elektronikom i nanošenja vještačke hrđe, i patine, kako bi se dobio poseban stariji izgled gitara. Fender danas svoje modele proizvodi u tvornicama u SAD (Corona, California), (Ensenada Baja California) u Meksiku, u Japanu, i Južnoj Koreji. Modeli koji se proizvode u SAD, u svom nazivu imaju riječ 'američki', i većina glazbenika ih smatra kvalitetnijim u odnosu na ostale modele.
Deluxe Series
mini|desno|150px|American Deluxe Series Fender American Deluxe Series stratokastera dolazi s raznolikim suvremenim opcijama kao što su: Fender DH-1 s dvostrukim magnetom na poziciji bliže mostu, američkim 2-point vibrato mostom (Fender / Flojd Rose) i s LSR role gornjom kobilicom, zaključavajućim mašinicama i na nekim modelima Samarijum Cobalt Noiseless bešumnim magnetima s S-1 preklopnikom. Gitare proizvedene prije 2004. godine opremane su s Vintage Noiseless bešumnim magnetima.
Highway-1 Series
Prvi put je predstavljena 2002. godine i redizajnirana 2007., godine. Konceputalno je bazirna u cjenovnom rangu između Standard i Američke serije instramenata. Ona predstavlja reizdanje gitara iz vremena CBS-a, iz 60-ih i 70-ih godina. Ovi instrumenti se prave u SAD-u, obojani su s nitroceluloznim lakom u satenskom finišu. Oprema je slična Američkoj seriji. U redizajnu iz 2007. izmenjena je glava gitare, koja sada veća u odnosu na ostale modele, i više podsjeća na modele iz vremena CBS-a.
Vintage Hot-Rod Series
lijevo|mini|Fender gitare napravljene između 1957. i 1972. godine Serija ima izgled starih gitara ali s modernim detaljima i opremom, kako bi se postigao što kvalitetniji zvuk. Izgledom modeli podsjećaju na gitare iz 50-ih i 60-ih godina, ali s nešto ravnijom hvataljkom, većim pragovima kako bi bolje zvučala s modernom elektronikom.
American Special Series
Ova serija modela Stratocastera se proizvodi isključivo u SAD-u, i ova serija predstavlja kombinaciju modernih i klasičnih tehnologija u izradi ovih vrhunskih gitara. U ovim serijama koriste se atipični materijali za proizvodnju modela, kao na primjer: mahagonij pri izradi tijela, 'floyd rose' mehanizmi, dvostruki Atomik 2 magneti, P-90 magneti i sl.
VG Stratocaster
Fender je ovaj model dizajnirao zajedno s japanskom kompanijom Roland. Predstavljena je 2007. godine i ima dva dodatna potenciometra, kojim se u nekim modelima omugućava automatska promjena štima, kao i mogućnost promjene tona gitare. Gitara ima mogućnost emulacije tonova od standardnog stratokastera do tona telekastera, ugradbu dvostrukog magneta i asimilaciju tona akustične gitare. 1. travnja 2009. godine prestala je proizvodnja ovog modela.
Road Worn Series
To su reizdanja modela Stratocastera iz 60-ih godina (s hvataljkom od palisandera) i 50-ih godina (s hvataljkom od javora), 'Tex-Mex' magnetimaima, tijelom od javora i obojane s nitroceluloznim lakom. Ove gitare su obrađene posebnom tehnikom, tako da izgledaju i deluju pohabano čime se stvara utisak starih instrumenata.
Artist modeli
Fender u svojoj ponodi ima veliki izbor artist modela, koji svojim specifikacijama odgovaraju gitarama koje sviraju potpisani umjetnici. Postoje posebne artist gitare koje se proizvode samo u 'Custom shopu', i one se razlikuju od istih produkcionih modela. Po praksi su ti modeli urađeni konstrukcijski pouno bolje i od boljih materijala, što ih čini znatno skupljim. Iznimnu čast da Stratokaster gitare nose njihove ime dobili su: Jeff Beck, Ritchie Blackmore, Eric Clapton, Billy Corgan, Dick Dale, Tom Delonge, Dejvid Gilmor, Buddy Guy, Eric Johnson, Dave Murray, John Mayer, Mark Knopfler, Yngwie Malmsteen, Stevie Ray Vaughan, Kenny Wayne Shepherd, Jimmie Vaughan.
Fender Telecaster
Fender Telecaster, među gitaristima zvan samo Tele, je najstariji model električne gitare punog tijela (solid-body), s dva magneta dostupan na tržištu u jesen 1948. godine od strane tvrtke Fender.
Konstrukcija
Fenderov prosti modularni dizajn omogućio je široku proizvodnju, i laku popravku oštećenih gitara. Komponente su izrađene brzo i jeftino, u velikim serijama, i spajane na proizvodnoj liniji. Tijela gitare su sječena na tračnoj pili od plača, što je bio totalno drugačiji koncept u izradi gitara tog vremena. Leo Fender nije koristio tradiconalno ljepljenje vrata u tijelo, nego je to uradio zavrtanjem vijaka. Ovo ne samo što je omogućilo bržu i jednostavniju proizvodnju već je dozvolilo da se vrat gitare lako demontira, servisira ili zamijeni. Čak se vrat izrađivao od jednog komada javora bez korištenja posebnog komada drveta za hvataljku, što je značilo da su se pragovi direktno ugrađivali u vrat gitare. Ovo je bilo potpuno drugačije u odnosu na tadašnji način, gdje su se za hvataljku koristili posebni komadi drveta od palisandra ili ebana, koji su ljepljeni na vrat od mahagonija. Elektronika gitare je bila smještena ispod ugradbenog panela i moglo joj se lako pristupiti, što je dalo veliku prednost u odnosu na klasičnu konstrukciju, kod koje je elektronika smještena u zvučnim rupama (kao u slučaju poluakustičnih gitara). Klasična forma gitare je izuzetno jednostavna, vrat i hvataljka su izrađivani od jednog komada javora i uz pomoć navrtanja vijaka spojani su s prostim ravnim tijelom od jasena ili johe. Elektronika se sastojala od dva magneta s jednim namotajem, koji su kontrolirani s trostepenim prekidačem, i s još dodatna dva potenciometra, za ton i glasnoću zvuka. Ploča je u početku bila izrađivana od bakelita, a kasnije od celulloida i plastike, direktno je ugrađen u tijelo gitare i pričvršćen s pet vijaka. Originalni prekidač koji je bio korišten u periodu od 1950. - 1952. godine, dozvoljavao je odabir magneta pri vratu s uklonjenim visokim tonovima u prvoj poziciji (za dublji zvuk), te odabir magneta pri vratu s normalnim zvukom u drugoj poziciji. Treća pozicija prekidača predstavljala je kombinaciju oba magneta, a odnos te kombinacije je zavisio od položaja potenciometra tona. U suštini nije postojala prava kontrola tona. Drugi potenciometar je služio za podešavanje glasnoće zvuka. Gitara je ubrzo postala popularna, i mnogi drugi renomirani proizvođači gitara počinju razvoj elktričnih gitara punog tijela, kao što je Gibson, sa svojim Gibson Les Paul modelom iz 1952., godine. Tu su još: Gretz, Rickenbacker, i ostali. Tipični moderni Telekasteri izrađuju se sa nekoliko detalja koji su različiti u odnosu na klasičnu formu. Moderni Telekasteri imaju 22. praga (klasični je imao 21.) mada postoje varijante i s dvije oktave 24. praga. Most s tri sedla kod klasičnih modela zamjenjen je s varijantom od 6. sedla. Također postoje i razlike u sistemu kontrole zvuka uz pomoć prekidača i potenciometara. Tokom CBS (CBS) ere 70-ih godina, došlo je i do promjene u dizajnu tijela. Novi oblik je imao izraženiji usijek na tijelu gitare. Proizvodnja gitare s ovakvim oblikom tijela prestaje 1982. godine.
Zvuk Telekaster gitare
Zvuk Telekaster gitare može se opisati kao čist i bogat zvuk. Jedna od tajni njegovog zvuka leži u magnetu iznad mosta (bridge), koji ima više namotaja od magneta bliže vratu, i stvara mnogo jači izlaz, ponekad čak i duplo jači u odnosu na magnet bliži vratu gitare. U isto vrijeme, kondenzator smješten između potenciometara, pojačava više tonove, dok su niži i srednji tonovi prigušeni. Čvrsto i puno tijelo gitare omogućava čist i pojačan zvuk žica, za razliku od poluakustičnih gitara kod kojih se javlja neželjeni povratni ton. Ovaj dizajn je omogućio zvuk sličan zvuku akustičnih 'western gitara' s metalnim žicama, zbog čega je ova gitara bila vrlo popularna u country glazbi.
Ostali modeli
Telekaster gitare su oduvijek bile interesantne za maštovita dorađivanja. S vremena na vrijeme pojavljivale su se razne varijante ove gitare, s različitim izborom magneta, kao što su: hambukeri (humbucker) bliže vratu, zatim po tri magneta, dva hambukera s posebnom shemom spajanja. Fender je u prodaji nudio i takozvane hot rod Telce (hot-rodded Teles) s takvim odabirom magneta, kao što su US Fat Fender US Fat i Fender American Nashville B-Bender Telecaster Telekaster Deluks Blokout Fender Deluxe Blackout Telecaster s tri magneta i sl. Jedna od varijanta je Telekaster Tinlajn Telecaster Thinline poluakustična gitara, s dva standardna magneta. minijatura|lijevo|30px U pitanju je poluakustična gitara koja je prvi put predstavljena u periodu 1968/1969. godine. Dizajnirao ju je njemački konstruktor gitara Roger Rossmeisl. Danas su ovi modeli dostupni u dvije varijante. Prva varijanta iz '69. s dva standardna Telekaster magneta i tijelom od mahagonije, i druga varijanta iz '72., koja je bazirana po Fender Deluxe Blackout Telecaster verziji. minijatura|desno|130px Ovaj model gitare postao je popularan zahvaljujući gitaristi Rolling Stonesa Keith Richardsu, koji ga je predstavio 1970. godine. Gitara je bila je opremljena s Fenderovim humbucker magnetom bliže vratu, i standardnim magnetom s jednim namotajem bliže mostu gitare. Tržištu je predstavljen kao model 1972 Custom.
Nazivi modela
Da bi se modeli Telekastera razlikovali po mjestu proizvodnje, Fender ima jedinstveni sustav imenovanja modela. Modeli Standard i Clasic proizvode se u pogonima izvan SAD-a, dok se modeli pod nazivom: Američki, Specijalne edicije i Hajvej modeli proizvode isključivo u SAD-u. Modeli koji se proizvode izvan SAD-a npr., u Meksiku, Japanu i Južnoj Koreji su jeftiniji i dostupniji modeli. Dalje, postoje modeli gitara po imenima glazbenika koji na njima sviraju, i to su takozvani 'Artist modeli'. Glazbenici čije ime nose ovi posebni modeli Telkaster gitara su: James Burton, John 5, Muddy Waters, Jim Root, Joe Strummer i Jim Adkins. Artist modeli su kvalitetnije konstrukcije i izrade, i njihova cijena je znatno viša od ostalih modela.
Ostale značajke
Telekaster gitare su imale veliki značaj u razvoju country glazbe, bluesa, funka i rock glazbe, prvenstveno zbog svoje čvrste konstrukcije koja je dozvoljavala glasnije sviranje, veću trajnost zvuka i manje povratnih efekata koji su bili karakteristični za poluakustične gitare. Iako je model star više od pola stoljeća, sa njegovom proizvodnjom se nikada nije prestajalo i pored toga što su konstantno pojavljivali noviji suvremniji modeli, kao Stratokaster.
Poznati glazbenici koji su svirali na Fender Telecasteru
Obzirom da je Telecaster najstarija masovna električna gitara u povijesti glazbe, mnogi poznati gitaristi imali su u svojoj lepezi instrumenata i po loji - tele, pa tako i; Buck Owens, Waylon Jennings, James Burton, Danny Gatton, Eric Clapton, Roy Buchanan, Albert Collins, Muddy Waters, Mike Bloomfield, Steve Cropper, George Harrison, Keith Richards, Bruce Springsteen, Andy Summers, Jimmy Page, Jeff Beck, Albert Lee, Joe Strummer i mnogi drugi.
Fender Jaguar
Fender Jaguar je model električne gitare koji se pojavio u ljetu 1962. godine. Ovaj model gitare šezdesetih godina, bio je prvenstveno namjenjen 'surf rock' gitaristima. Zbog svog specifičnog 'lepršavog' tona popularizirali su ga u devedesetim godinama alternativni rock glazbenici. Po obliku Jaguar gitara zapravo ima identično tijelo kao Fender Jazzmaster model, s razlikom u magnetima i dužini skale vrata.
Povijest
Model gitare je osmišljeno predstavljen tržištu kao nasljednik Fender Jazzmaster modela, koji je tu bio prisutan još iz kasnih 50-tih godina. S novim dizajnom i kraćom dužinom vrata (prvi Fenderov model s 22. praga) i s puno krom dekoracije, u biti treabao je biti novi top model. Iako je modelu Fender Jaguar bilo namjenjeno mjesto u samom vrhu Fenderovih dostignuća, nikada se nije mogao nositi s popularnošću koju je uživao model Stratocaster i Telecaster. Unatoč pokušajima poboljšanja i nadogradnje izvornog modela (promjene na vratu, i u finišu gitare), gdje je cijela serija modela imala hvataljku od javora s obvezatnim 'dot inlay' crnim točkama, priozvodnja je ipak 1975. godine prekinuta. Da bi 1999. godine s reizdanjem modela iz 1962. opet bila pokrenuta.
Jaguar u glazbi
Nakon što je surf-val prestao biti hit, a 80-tih se i prestao proizvoditi, model Jaguar je sve do početka 90-tih pao u zaborav. Cijena na tržištu je drastično opala, pa se već za 100 do 200 USA dolara mogao naći dobro ušćuvani model gitare. Takav trend stanja na tržištu bio je prilika, i poticaj, za mlade i ambiciozne glazbenike, da dođu u posijed modela Fender Jaguar gitare. Preteča ovog trenda su, između ostalog glazbenici: Kurt Cobain i John Frusciante u spotu Under the Bridge sa sastavom Red Hot Chili Peppers. Ljevoruki glazbenik Cobain je bio veliki zaljubljenijk u Jazzmaster i Jaguar modele gitara, i upravo model fender Jaguar iz '65te koristio je kao svoj osnovni instrument. Tu su i alternativni rock sastavi Sonic Youth, My Bloody Valentine i Placebo s gitaristom Brian Molko koji prakticiraju svirati na Jaguar modelima. Dalje se ističu: Greg Camp na albumu Defector i Maids of Honor, Nick Salomon, Maurice Deebank, Chris Deja u The Yardbirds Gareth Liddiard u The Drones, i drugi.
Los Azules, Cuencamé
Los Azules je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2138 m.
Tržič
Tržič (njemački: Neumarktl) je grad u Sloveniji od 3.674 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Tržič na sjeveroistoku Slovenije.
Geografske karakteristike
Tržič leži u kotlini rijeke Tržiške Bistrice na mjestu gdje u nju uvire potok Mošenik. Udaljen oko 11 km austrijske granice i prijevoja Ljubelj i oko 18 km od Kranja.
Historija
Razvoj Tržiča je najtešnje povezan sa prijevojem preko Karavanki - Ljubej, koji je još od rimskih vremena povezivao Virunum iz Koruške sa Emonom. Uz njega je stajalo naselje Forum in Lubelino, kog su uništile lavine i klizišta, pa su se stanovnici preselili niže u dolinu i izgradili novo naselje. Zbog tog se prvi put u pisanim dokumentima navodi - 1261. pod imenom Forum in Lubelino. Za ranog srednjeg vijeka uglavnom su se bavili livenjem i obradom željeza. Car Svetog Rimskog Carstva Friedrich III. uzdigao je 12. decembra 1492. tadašnje selo Neumarktl u rang trgovišta. Za razvoj mjesta bila je značajna 1557. kad se je stala iskapati živa u rudniku Šentan. Teška nesreća pogodila je grad 1811. kad je u velikom požaru izgorjelo 150 kuća, 60 radnji i poginulo 75 ljudi. Velik događaj za Tržič bio je dolazak željeznice iz Kranja 1908. Tržič je status grada dobio od kralja Aleksandra I. - 1926.
Privreda
Tržič je danas poznat po velikoj tvornici tvornici- Peko, koja je najznačajnija za ekonomiju grada.
Fender Bronco
Fender Bronco je model električne gitare koju je Fender proizvodio od sredine 1967. - 1981. godine. Model je dizajniran tako da se sastojao od tijela i vrata modela Mustang, s time da je Bronco model zamišljen i proizveden samo s jednim magnetom. Za razliku od ostalih varijanti Mustang gitari s dužinom skale 571,5mm, Bronco model je bio dostupan samo s nešto dužoj 609,6mm skali, vratu s 22 praga izrađenom od javora, i keramičkim oznakama tonova na hvataljci vrata. Od Mustang modela razlikaju se i po nešto drugačijem dizajnu tremolo mehanizma.
Dizajn tremolo mehanizma je jedinstveni četvrti po redu uradak kojeg je Leo Fender dizajnirao, i ugradio samo u Bronco model gitaru. Ovakav dizajn tremola polučio je određene nedostatke, i kod gitarista nije bio popularan. Ponekad neslužbeno je nazivan "Fenderov čelični vibrato", ili "Bronco trem". U izvornoj zamisli Fender Bronco je trebao zamijeniti model Musicmaster. Na tržištu se prvotno pojavio kao predstavnik student modela gitare, koja je bila dostupna i u paketu s Fender Bronco pojačalom. Ovakav način proizvodnje, i prodaje, u Fenderu je bila praksa još od 1964. godine.
Model Bronco prepoznatljiv je i po nakošenom magnetu na poziciji bliže mostu (za razliku od Musicmastera kojemu je magnet bliži vratu gitare), ili u odnosu na modele Mustang i Duo-Sonic s konfiguracijom od dva magneta.
Bronco gitara je obično dizajnirana s hvataljkom od palisandera i u tamno crvenoj završnici, ali kasniji modeli bili su dostupni i u: crnoj, bijeloj, i paleti crvene (dakota i vina) boje. Modelu Bronco kao i modelima Musicmaster i Mustang proizvodnja je 1981. godine prekinuta, ali je s prestankom te ere pokrenuta nova Fender Lead serija, a općenito naziv Bronco dalje je nastavio živjeti u Squier brandu kroz model Fender Bronco Bass.
Satullujia, Santiago Nuyoó
Satullujia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Nuyoó.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1572 m.
Tauten
Tautin (Tauten) /Ltau'tenne =sturgeon people, / skupina Carrier Indijanaca na Fraser Riveru oko stare tvrđave Fort Alexander u Britanskoj Kolumbiji, nekad značajne postaje kompanije Hudson Bay, Kanada. Populacija im je iznosila nekoliko stotina, ali su pod utjecajem kulture bijelaca, zbog gubitka morala i alkohola, gotovo nestali do 20 stoljeća (15, 1902).
Ostali nazivi kojima su nazivani su: Alexandria Indijanci, Enta-otin, Ltaoten, Ltavten, Talkotin, Tolkotin, Taotin, Itoaten, Taw-wa-tin, Taūtin, Talkoaten, Talcotin, etc.
Opština Seimeni, Constanța
Seimeni je opština u Rumuniji u okrugu Konstanca.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Castello, Asti
Castello je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Teja
Teja je bio poslednji ostrogotski kralj Italije. Vladao je od kraja juna do oktobra 552. ili februara 553. godine, zavisno od datovanja bitke kod Mons Laktarija u kojoj je izgubio život u sudaru sa istočnočnorimskim (vizantijskom) vojskom pod komandom vojskovođe Narzesa.
Teja je bio sin izvesnog Fritigerna, a znamo da je imao i brata Aligerna koji je takođe bio sposoban vojskovođa. Samo ime Teja (Τειας kod Prokopija i Agatije) sreće se na latinskom u različitim oblicima na novcu koji je kovao kao Thila, Thela, Theia i Teia.
Teja nam je poznat kao ostrogotski vojskovođa neposredno pred veliku bitku kod Tagine. Gotski kralj Totila ga je 552. poslao u Veronu da okupi vojsku i spreči dolazak Justinijanove vojske predvođene evnuhom Narzesom. Narzes je ipak zaobišao gotske zasede i ušao u srednju Italiju, a Teja se pridružio Totili u Rimu. Nedugo zatim, kod Tagine, krajem juna 552. godine carska vojska je teško porazila Gote, a Totila je umro od zadobijenih rana. Ostatke gotske vojske je okupio Teja i odveo u Ticin gde je bio smešten jedan deo kraljevske riznice. Tu je Teja izabran za novog kralja Ostrogota. U severnoj Italiji dobio je pomoć Franaka i naredio pogubljenje oko 300 dečaka koje su ugledni stanovnici italskih gradova morali da predaju Totili kao taoce. Za to vreme, Narzes je opseo Kumu, važno gotsko uporište južno od Napulja. Gradom, koji je bio dobro utvrđen i snabdeven komandovao je kraljev brat Aligern. Pošto se u gradu nalazio veći deo ostrogotske kraljevske riznice Teja je naredio marš na jug preko Apenina. Izbegao je rimsku vojsku u Etruriji i pokušao da priđe Kumi sa južne strane Napuljskog zaliva. Narzes je pak utvrdio svoj logor i sprečio Teja da pređe reku Sarno. Oko dva meseca su dve vojske bile utaborene jedna nedaleko od druge, a Teja je uspešno snabdevao svoje ljude zahvaljujući gotskoj floti koja je operisala u vodama Napuljskog zaliva. Međutim, kada je stigla nadmoćnija vizantijska flota, gotski zapovednik flote se predao i Tejina vojska je i definitivno ostala bez mogućnosti da će preko zaliva preći u Kumu i osloboditi grad opsade. Bez hrane i stalno napadani rimskim opsadnim spravama, Goti su se povukli na jug u bespuća Mlečne planine (Mons Lactarius). Narzes je ubrzo opkolio prilaze planini i najzad je Teja odlučio da izvede napad na vizantijski logor. Najverovatnije 30. oktobra 552. (mada je vrlo moguće i datovanje bitke u period sve do februara 553.) izgladnela gotska vojska se spustila sa planine i iznenadila Rimljane. Teja je poveo svoje ratnike peške u gustom bojnom poretku na koji su zatečeni Vizantijci odgovorili istom merom. Bez velike taktike došlo je do teške bitke u kojoj su Narzesovi vojnici od samog početka napali Teja strelama i kopljima za bacanje. Gotski kralj se hrabro borio, ali mu je vremenom štit otežao od čak 12 zabijenih vrhova kopalja. Prilikom promene štita Teja je na kraju ubijen nakon što je pogođen kopljem u grudi. Rimljani su mu odrubili glavu i nabili je na koplje kako bi naterali Gote na predaju. Međutim, desilo se upravo suprotno. Razjareni Ostrogoti su se borili sve dok nije pao mrak a zatim i narednog dana sve dok Narzes grupici preostalih ratnika nije ponudio časnu predaju. Ostrogoti su se povukli van granica Carstva i poneli su telo svog poslednjeg kralja sa sobom.
Nakon uništenja ostrogotske vojske kod Mons Laktarija, Kuma se pod komandom Aligerna držala sve do kraja 553. godine. Aligern je zbog navale Franaka predao grad Narzesu i kasnije se borio na strani carske vojske. Što se Ostrogota tiče, tek je pad Verone 561. godine označio kraj njihovog otpora vizantijskoj vojsci.
Sa opisom poraza Ostrogota kod Mons Laktarija Prokopije iz Cezareje je završio svoju Istoriju Justinijanovih ratova. Teja je opisao kao darovitog vojskovođu a njegovu borbu u bici sa Narzesom kao herojsku.
Necosliwoten
Necosliwoten (danas Nak'azdli ili Nak'azdli Whuten; Nikozliautin u značenju "when arrows were flying"; ili people of the river covered with the enemy's arrows), jedna od bandi Carrier Indijanaca koje je obitavalo, prema Swantonu, na jezeru Stuart Lake u Britanskoj Kolumbiji, i na rijeci Pinchi Kanada. Imali su dva sela Nakraztli i Pintce. Populacija ime je 1906 iznosila 234; suvremena populacija oko 1.500.
Swanton ovu bandu naziva Nikozliautin, a poznati su i kao Necoslie band i Stuart Lake Band. Ime im dolazi po jednoj plemenskoj legendi u kojoj su patuljci napali njihovo selo u tolikom broju da je površina rijeke szuart bila prekrivena plutajućim strijelama.
Danas im je glavno naselje na rezervatu Necoslie I.R. No. 1, a i članovi su Carrier-Sekani Tribal Council (CSTC), koji uključuje i bande Burns Lake Band (Ts'il Kaz Koh First Nation), Nak'azdli Band, Nad’leh Whuten, Saik'uz First Nation, Takla Lake First Nation, Tl'azt'en Nation i Wet'suwet'en First Nation.
Pleme se danas bavi šumarskim poslovima, privatnim biznisom (konstrukcija kuća) i traperskim lovom.
Rezervati: Beaver Islands 8, Carrier Lake 15, Great Bear Lake 16, Inzana Lake 12, Mission Lands No. 17, Nak'azdli, Nehounlee Lake (Six Mile Lake) 13, Six Mile Meadow 6, Sowchea 3, Sowchea 3a, Stuart Lake (Dunah Island) 10, Stuart Lake (Hungry Island) 9, Tatsadah Lake 14, Tatselawas (Stuart River) 2, Uzta (Nahounli Creek) 4, Uzta (Nahounli Creek) 7a, Williams Prairie Meadow 1a
Gerenzago, Pavia
Gerenzago je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Mount Vernon, Oregon
Maunt Vernon je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 527, što je 68 (-11,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gradišče pri Raki
Gradišče pri Raki je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Gradišče pri Raki se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Georgios Sinas
Georgios Sinas (* Niš, 20. novembar, 1783. † Beč, 18. maj, 1856. ), ili Georg Simon Freiherr von Sina kako su ga zvali po Austriji bio je bankar i jedan od najbogatijih ljudi polovicom 19. vijeka u Austriji, konkurent po bogatstvu porodici Rothschild.
Biografija
Georgios Sinas je rođen u Nišu 1783. u porodici grčko-vlaškog porijekla, iz sjevernog Epira. Još kao malom umrla mu je majka, pa ga je odgojila tetka u Seresu (Grčka), gdje je živio do školske dobi. Od 1790. živi u Beču sa ocem - baronom Georgiosom Sinasom, u tom gradu se i školovao.
U dobi od 20 godina, počeo je raditi u očevoj firmi i uspješno preuzeo inicijativu i proširio trgovački posao. Ispočetka su mu na ruku išli napoleonski ratovi, pa je preko svojih grčkih veza po Osmanskom Carstvu uvozio svu robu koja je tad nedostajala kontinentalnoj Evropi. Zarađene novce investirao je u tada lukrativne poslove, osnovao je banku, kupovao velika imanja po Češkoj, Moravskoj i Donjoj Austriji, ulagao u izgradnju željezničkih pruga, riječnu flotu, gradnju prvih mostova preko Dunava (njegovi ime uklesano je u budimpeštanski most Széchenyi Lánchíd) i u industriju (tvornica papira pored Nežiderskog jezera, šećerana kod Liptovskog Mikuláša). thumb|left|260px| [[Atena|Atenski opservatorij]] Kao moćni poslovni čovjek postao je 10. februara 1825. direktor Austrijske banke, na toj poziciji ostao je punih 24 godina, sve do 1849., a nakon tog je bio viceguverner sve do svoje smrti 1856.
Luna, New Mexico
Luna je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 158.
Georgios Sinas
Biografija
Kad je 1832. Grčka postala nezavisna, njen prvi kralj Otto postavio je 1833. Sinasa za prvog ambasadora Kraljevine Grčke u Austrijskom Carstvu, taj položaj zadržao je do kraja života.
Antocijanon A
Antocijanon A je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 344,271 Da.
Georgios Sinas
Biografija
Sinas je i do tada održavao dobre odnose sa nevelikom grčkom zajednicom u Beču koju je financijski pomagao, a i sa rodbinom u Moskoplju, a od kad je postao ambasador - izrastao je u pravog mecenu novostvorene države, poklonio je velike novce i pomogao da se izgradi lanac škola Arsakeio, univezitet u Ateni, i osnuju prve medicinske i arheološke instituciji u Grčkoj.
Njegova najveća donacija svojoj staroj domovini bila je osnivanje i izgradnja Atenskog opservatorija 1845. po projektu arhitekta Theophila Hansena. Nakon njegove smrti, poslove je nastavi voditi njegov najstariji sin Simon Sinas.
Угао (Сјеница)
Угао је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 545 становника (према попису из 1991. било је 839 становника).
Демографија
У насељу Угао живи 372 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 31,9 година (31,1 код мушкараца и 32,5 код жена). У насељу има 97 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 5,62.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Lázaro Cárdenas, Tecolutla
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 379 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Neundorf (bei Lobenstein)
Nojndorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Zale-Orla. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 658 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16075071.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Nojndorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 650 metara. Površina opštine iznosi 11,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 658 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Gržeča vas
Gržeča vas je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Gržeča vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Gržeča vas je imala 102 stanovnika.
Petralia Sottana, Palermo
Petralia Sottana je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2738 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 965 m.
Badar
Badar je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Badar pripada opštini Petrovec, koja okuplja istočna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Badar je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 30 km istočno.
Naselje Badar je u okviru istorijske oblasti Blatija, koja se obuhvata istočni deo Skopskog polja. Naselje je smešteno na istočnom delu polja. Kroz naselje teče reka Pčinja, koja tu ulazi u Badarsku klisuru. Zapadno od naselja izdiže se brežuljkast kraj Kotorci. Nadmorska visina naselja je približno 240 metara.
Ampliación las Flores, Ayala
Ampliación las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1280 m.
Badar
Stanovništvo
Badar je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 15 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (60%), a manjina su Romi (33%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje, a manjinska islam.
Naskoten
Jezično srodne bande Naskotena su: Lhk'acho (Ulkacho), Lhoosk'uzt'en, Ndazkoh (Chuntezni’i, zvani i Nazko) i Lhtakoh (Quesnel, ili Red Bluff), svrstavaju se grupi Blackriver-govornika.
Hodge navodi dva njihova sela: Chentsithala i Nesietsha na rijeci Fraser, kod ušća Blackwatera. Populacija 90 (1890); 65 (1906)
Tachiwoten
Tachiwoten (Tatshiautin, Stuart-Trembleur Lake Band; danas poznati kao Tl'azt'en, u značenju "people by the edge of the bay").- Jedna od bandi Carrier Indijanaca koja je obitavala uz Stuart Lake, Tachi river, i jezera Thatlah, Tremblay, Tache i Connolly u Britanskoj Kolumbiji, Kanada. Hodge ih naziva tatshiautin (=people of the head of the lake), a službeno su bili poznati i kao Tatché band. Sela su im, bila Kezche, Sasthut, Tachy, Tsisli, Tsisthainli, Yucuche i Saikez.
Danas žive 50 km od Fort St. James, na 19 rezervi (‘reserves’), sa glavnim naseljima Tache, Binche, Dzitl’ainli i K’uzche. Tl'azt'en još žive od zemlje, odnosno lova na jelena, medvjeda, karibua, planinske koze i malene krznaše, ali i sa privatnim biznisom i drugim aktivnostima (Tanizul Timber Ltd.), a imaju udjela i u Sustut Holdings Ltd., u kojemu su jedan od 3 partnera. Populacija im je 1909. iznosila 65; danas ih ima oko 1,300.
Njihovog porijekla su bande Tachickwoten (Tatshikotin, Tachick), banda čije je selo bilo Kezche sa Taché River, Nulkiwoten, Saik'uz, Tl'azt'en i Yekooche.
Masakr u Padhvab-e Šani
Masakr u Padhvab-e Šani bio je ratni zločin koji su počinili pripadnici sovjetske vojske i pripadnika afganistanske komunističke partije kada su 13.9. 1982. izvršili masakr nad 105 osoba u selu Padhvab-e Šani, u Logarskoj pokrajini u Afganistanu, tijekom sovjetske invazije Afganistana. Izuzev strijeljanja tijekom racije, najveći zločin odigrao se kada su se djeca i stariji sakrili u podzemnom kanalu, korištenom za navodnjavanje, a da bi ih istjerali, sovjetske snage su ih ugušile i spalile žive bacivši neku bijelu tekućinu i prah na njih.
Oh, divljino (TV drama)
Oh, divljino je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1967. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Judžin O'Nila. Režirala ju je Ognjenka Milićević.
19. vijek na filmu
Ovaj članak predstavlja prikaz najvažnijih događaja vezanih za historiju filma, odnosno razvoj filmske tehnologije u 19. vijeku.
1894
''
1897
''
Opština Pihuamo, Jalisco
Pihuamo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2534 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 697 m.
Kagani Gok Turaka
Ovaj članak predstavlja popis kagana, odnosno vladara gokturskih država u Unutrašnjoj, odnosno Centralnoj Aziji u doba ranog srednjeg vijeka.
Cà Rondino, Ravenna
Cà Rondino je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Santa Fe Esperanza, Chiautempan
Santa Fe Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Chiautempan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2485 m.
Tanoten
Tanoten (Tanotenne; Lheit Lit'en Nation) /people a short distance to the north,/ banda Carrier ili Takulli Indijanaca kod utoke Stuarta u Fraser, u kanadskoj provinciji Britanska Kolumbija. Lovišta su im se protezala istočno od Frasera sve do Rocky i Caribou Mountainsa. Glavno naselje bilo im je Leitli, a drugo, Chinlak, uništili su Chilcotin Indijanci.
Tanotenne-populacija iznosila je 130 (1892); 124 (1909), a danas su poznati pod imenom Fort George band. Ostali nazivi: Tsatsuotin, Tsatsnótin, Aunghim.
Partija šaha s ocem
Partija šaha s ocem je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1966. godine. Režirao ga je Srboljub Stanković a scenario su napisali Mihajlo Kovač i Mirko Kovač.
Zaragoza, Vanegas
Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Vanegas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1884 m.
La Soledad, Comondú
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Nacer Chadli
Nacer Chadli (arapski: ناصر الشاذلي; Liège, 2. kolovoza 1989.) je belgijski nogometaš i reprezentativac marokanskog porijekla koji igra na poziciji ofenzivnog veznog. Od 2018. godine je član Monaca.
Collebrunacchi, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Nacer Chadli
Profesionalnu karijeru započeo je u nizozemskom drugoligašu AGOVV Apeldoornu, odakle je 2010. godine prešao u Twente, s kojim je u prvoj sezoni osvojio KNVB kup. Godine 2013. prelazi u Tottenham Hotspur, odakle je nakon tri sezone prešao u WBA za klupski rekord od £13,000,000. Godine 2018. potpisao je trogodišnji ugovor s Monacom.
Na međunarodnoj sceni, Chadli je 2010. godine debitirao za reprezentaciju Maroka, međutim već je sljedeće godine odlučio igrati za Belgiju. Za potonju je nastupio na Svjetskim prvenstvima 2014. i 2018.; na prvenstvu 2018. je u 94. minuti postigao gol kojim je Belgija svladala Japan (3:2) i izborila četvrtfinale.
Masakr u Kulčabatu, Bala-Karzu i Muškiziju
Masakr u Kulčabatu, Bala-Karzu i Muškiziju bio je ratni zločin koji su počinili pripadnici sovjetske vojske i pripadnika afganistanske komunističke partije kada su 12. 10. 1983. izvršili masakr nad 360 osoba u selima Kulčabat, Bala-Karz i Muškizi, u Kandaharskoj pokrajini u Afganistanu, tijekom sovjetske invazije Afganistana. Ljudi su okupljeni u centru sela i potom smaknuti strijeljanjem, a među njima je bilo i 20 djevojčica i 20 staraca.
Chanceaux
Šanso je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 212 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 461 metar (maksimalnoj 519 m, a minimalnoj 390 m).
Los Pinzanes, Zirándaro
Los Pinzanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 821 m.
Ntshaautin
Kod raznih autora nazivani su imenima Natcotetaina, Nazeteoten, Nechao-tin, Neguia Dinaia, Neotetain, Ntshaantin, Ntshaáutin, Nu-tcah-'tene i Nu-tca-'tenne
Loma Linda, Yajalón
Loma Linda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 811 m.
Vjačeslav Tihonov
Vjačeslav Tihonov (Pavlovski Posad, 8. februar 1928 — Moskva, 4. decembar 2009) je bio ruski pozorišni i filmski glumac. Njegovu karijeru su obeležile uloge sovjetskih špijuna i ruskih prinčeva. Tihonov je popularnost izvan Rusije stekao ulogom ruskog princa u filmu "Rat i mir" Sergeja Bondarčuka.
Dobitnik je brojnih sovjetskih nagrada među kojima je medalja KGB-a. Imao je zapaženu ulogu u TV seriji "17 trenutaka proleća". Njegova poslednja uloga je filmu "Varljivo Sunce 2".
mini|levo|220p|Sleva na desno: [[Ivan Ljubeznov, Valentina Tereškova, Vjačeslav Tihonov i Jurij Gagarin.]]
Vjačeslav Tihonov umro je 4. decembra 2009. u 82. godini od srčanog udara u jednoj bolnici u Moskvi.
Agino Selo (Makedonija)
Agino Selo je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Agino Selo pripada opštini Kumanovo.
Prirodni uslovi
Agino Selo je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 12 kilometara južno.
Selo Agino Selo se nalazi u istorijskoj oblasti Žegligovo, na približno 330 metara nadmorske visine. Područje oko naselja je ravničarsko, dok se na severozapadu izdiže Skopska Crna Gora.
Mesna klima je kontinentalna sa slabim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Agino Selo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 965 stanovnika.
Početkom 20. veka selo je bilo mešovito, podeljeno između pravoslavnih Slovena i muslimanskih Turaka. Posle toga Turci su se spontano iselili u maticu.
Savremeni etnički sastav:
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Džidimirci (Veles)
Džidimirci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Džidimirci su naselje u okviru opštine Veles.
Prirodni uslovi
Džidimirci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, selo je udaljeno 27 kilometara severno. Džidimirci se nalaze na krajnjem severoistoku opštine, a atar sela se graniči sa opštinama Sveti Nikola i Petrovec, odnosno dopire do kotline Ovče polje i Skopske kotline.
Selo Džidimirci se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje. Selo spada u planinska sela, nalazi se na 500 metara nadmorske visine, u podnožju Gradištanske planine, na izvoru reke Otovice. Seoske kuće raspoređene su na dva brda, na istoku i zapadu. . Atar sela se prostire na površini od 14,7 km², od čega 893 hektara otpada na šume, na pašnjake 367 hektara, a na obradivo zemljište 124 hektara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Džidimirci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 9 stanovnika.
Selo se trenutno nalazi u procesu raseljavanja. Prema popisu iz 1961. godine u naselju je živelo 266 stanovnika (od kojih su se svi izjasnili kao etnički Makedonci), da bi 1994. godine bilo svega 18 stanovnika. Ljudi se iz Džidimiraca iseljavaju u Skoplje, Veles, Svetog Nikolu i veća okolna sela (Novačani i Novo Selo). Neki od stanovnika sela su se kasnih pedesetih i ranih šezdesetih godina 20. veka iselili u susedno naselje Ivankovci, kupivši imanja iseljenih Turaka.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Selo ima 5 kuća u kojima živi stalno stanovništvo, kao i desetak vikendica. Zabeleženo je i da se ljudi vraćaju u selo, mada uglavnom privremeno, a ponekad i trajno.
Znamenitosti
U selu postoje čak tri crkve:
U selu postoji i zgrada nekadašnje osnovne škole, koja danas služi kao lovačka kuća lovačkog udruženja „Rujen“ iz Velesa.
Gradiška (Kungota, Slovenija)
Gradiška je naselje u slovenskoj Općini Kungoti. Gradiška se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Podravskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 737 stanovnika.
Petrești, Burjuc
Petrești je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Burjuc.
Džidimirci (Veles)
Politika i uprava
Džidimirci su mesna zajednica opštine Veles, a trenutni predsednik mesne zajednice je Toni Đorđievski.
Petrești, Burjuc
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Buenavista, Cuencamé
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1532 m.
Siromaštvo stimulusa
U lingvistici, siromaštvo stimulusa (eng. poverty of stimulus) je tvrdnja da je gramatika prirodnog jezika nenaučljiva s obzirom na relativno ograničenje podataka dostupnih deci koja uče jezik i stoga je ovo znanje dopunjeno nekom vrstom urođene jezičke sposobnosti.