cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Svetlost
Valna teorija
Newtonov autoritet zasjenio je gotovo istodobnu teoriju C. Huygensa koja je svjetlosne pojave opisala s pomoću valnoga gibanja hipotetičnoga savršeno elastičnoga sredstva. Ole Rømer je bio danski astronom koji je 1676. prvi izmjerio brzinu svjetlosti. Početkom 19. stoljeća otkrivene su interferencija i ogib (difrakcija) svjetlosti (T. Young; A. J. Fresnel), a valna je teorija svjetlosti u nešto izmijenjenom obliku opet vraćena jer su se te pojave mogle objasniti samo pretpostavkom o valnoj naravi svjetlosti. Mjerenjem brzine širenja svjetlosti u različitim prozirnim sredstvima (1849.) ustanovljeno da se brzina svetlosti mijenja suprotno Newtonovim predviđanjima. Jedino je ostalo otvoreno pitanje hipotetičnoga sredstva, etera, kojim se valovi svjetlosti šire. Eter je morao biti bez mase, a ipak imati savršena elastična svojstva.
Elektromagnetni val
Otkriće polarizacije svjetlosti uputilo je na vezu između svjetlosti i elektromagnetskih pojava. Elektromagnetska teorija svjetlosti J. C. Maxwella (1873.) objasnila je sve do tada poznate pojave. Po toj teoriji, svjetlost je elektromagnetski val vrlo visoke frekvencije, koji titra okomito na smjer vlastitoga širenja. Pokusi H. R. Hertza (1886.) pokazali su ispravnost Maxwellove teorije. Elektromagnetno zračenje možemo predstaviti kao roj čestica koje se nazivaju fotoni. Svaki foton nosi određenu količinu energije. Spektar elektromagnetnog zračenja uključuje: radiovalove, mikrovalove, infracrveno zračenje, vidljivo zračenje (svjetlost), ultraljubičasto zračenje, rendgensko zračenje (X-zrake) i gama zračenje (γ-zrake).
Elektromagnetna zračenja se razlikuju jedino frekvencijom. Svjetlost manje energije ima manju frekvenciju i veću valnu dužinu, a ona s više energije veću frekvenciju i manju valnu dužinu. Valna dužina svetlosti je povezana sa frekvencijom preko konstante brzine:
Pri čemu su:
1887. godine Michelson–Morleyjev eksperiment je obesnažio stoljetnu teoriju o postojanju etera i pridonio spoznaji kako je brzina svjetlosti univerzalna konstanta.
Valno-čestični dualizam
W. Hallwachs (1888.) otkrio je da svjetlost, kada pada na metal, izbacuje elektrone iz njihovih stacionarnih stanja na površini metala. P. Lenard ustanovio je da se zakoni fotoelektričnog učinka ne mogu uskladiti s načelima valne teorije. Suprotno valnoj teoriji, energija izbačenih elektrona bila je neovisna o svjetlosnoj jakosti, a razmjerna frekvenciji svjetlosti. A. Einstein (1905.) ponovno je postavio teoriju svjetlosti na korpuskularne temelje. Prema Einsteinu, svjetlost je roj čestica, fotona, kojih je energija dana Planckovim izrazom:
gdje je: h - Planckova konstanta, a ν - frekvencija. Fotoni su čestice svjetlosti kojima je masa mirovanja nula, a šire se brzinom svjetlosti.
Kvantna teorija objašnjava dualističku valno-čestičnu narav svjetlosti, koja se nedvojbeno pokazuje u pojavama interferencije i fotoelektričnog učinka. Po toj teoriji, svjetlost nastaje kvantnim prijelazima elektrona iz jednog energetskoga stanja u atomu (ili u kristalnoj rešetki) u drugo. Elektroni su u atomima raspoređeni po stanjima određene energije (kvantna stanja) i dok se nalaze u tim stanjima, ne emitiraju energiju. Pri prijelazu elektrona u kvantno stanje niže energije, razlika u energiji emitira se kao kvant elektromagnetskoga zračenja.
Vrsta emitiranoga zračenja ovisi o razlici energije početnog i konačnoga stanja. Ako je razlika tolika da se frekvencija zračenja nalazi između 4∙1014 i 8∙1014 Hz, emitirana energija ima oblik vidljive svjetlosti. Na isti način objašnjava se i apsorpcija svjetlosti: kvant svjetlosti, predajući svoju energiju elektronu, prebacuje ga iz stanja niže u stanje više energije. Kako su samo neka energetska stanja u atomu moguća, jasno je da će svako tijelo apsorbirati upravo one frekvencije koje i samo emitira. Tako emitirani kvant energije širi se prostorom u obliku elektromagnetskoga vala. U kvantnoj teoriji svjetlosti procesi emisije i apsorpcije svjetlosti tumače se korpuskularno, dok se širenje svjetlosti i pojave povezane s time tumače valnom teorijom svjetlosti. Valno-čestični dualizam proširen je i na tvar i temelj je shvaćanja prirode.
Svetlost u filozofiji
U srednjevekovnoj filozofiji, svetlost je često poistovećivana sa bogom. Za Avgustina, bog je "inteligibilna svetlost", koja osvetljava ljudsku dušu. Kao što sunčeva svetlost čini predmete vidljivim za oko, tako božanska svetlost čini večne istine vidljivim za duh. Po njemu, prirodna svetlost razuma znači učestvovati u toj božanskoj svetlosti. Prema pseudo-Dionisiju, bog "jeste preobilan izvor i konačna svrha stvaranja", iz kojeg "dolazi svetlost koja je lik dobra". Stoga se dobro opisuje imenom svetlost, budući praoblik onog što se otkriva u liku.
U filozofiji Roberta Grossetestea središnja je ideja svetlosti. Po njemu je svetlost prva telesna forma. Ona se spaja sa materijom (aristotelskom prvom materijom) i konstituiše jednostavnu supstanciju bez dimenzija. Po njemu, svetlost jeste prva telesna forma, usled svoje prirode da se rasprostore, budući da bi za prvu telesnu formu ne bi bilo moguće da preko druge forme dovede do prostiranja. Štaviše, svetlost je najuzvišenija od svih formi i najviše slična umu. Svetlost se rasprostire u svim pravcima, "sferično", formirajući najudaljeniju sveru, nebeski svod na najudaljenijoj tački svog prostiranja, i ta sfera se prosto sastoji iz svetlosti i prve materije. To rasprostiranje se dešava samoumnožavanjem i rađanjem svetlosti.
Roger Bacon u IV tomu svog kapitalnog dela Opus Majus posvećuje značajnu pažnju prirodnim naukama, te piše o fizičkim svojstvima svetlosti i njenom širenju, odbijanju i prelamanju. U petom tomu piše o optici, strukturi oka, te osnovnim zakonima viđenja.
Edgewater Estates, Texas
Edgewater Estates je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 72 stanovnika.
Wrens, Georgia
Rens je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.187 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.187 stanovnika, što je 127 (5,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Eisenach
Ajzenah je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16056000.
Osnovan je 1180. godine. Poznat je kao rodno mesto Johana Sebastijana Baha.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 215 metara. Površina opštine iznosi 103,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 43.051 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 415 stanovnika/km².
Eksoribonukleaza H
Eksoribonukleaza H (, Exoribonuclease H) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Izocitratna epimeraza
(1R,2S)-1-hidroksipropan-1,2,3-trikarboksilat je čest izomer izocitrata.
Eksoribonukleaza H
Ovo je sekundarna reakcija pri RNK 5'-usmerenom odvajanju 13-19 nukleotida od RNK koje posreduje enzim EC 3.1.26.13 (retroviralna ribonukleaza H).
Staraja Rusa
Staraja Rusa je grad i sedište istoimenog reona i gradske opštine u severo-zapadnom delu Rusije. Nalazi se u Novgorodskoj oblasti, na ušću reka Porusja i Polist, oko 99 kilometara južno od Velikog Novgoroda. Ovde se nalazi železnička stanica na liniji Bologoe - Dno.
Prema podacima iz januara 2008. grad je imao 33.335 stanovnika.
Grad se prvi put spominje u hronici iz 1167. i jedan je od najstarijih ruskih gradova. Godine 1941. okupirala ga je Nemačka, a oslobođen je 1944.
Forcellette, L'Aquila
Forcellette je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 861 m.
Panika
Panika predstavlja iznenadan i jak strah jedinke ili cijele grupe, koji najčešće nastaje kada je život jedinke ili grupe doveden u pitanje (na primjer pri oružanoj pljački, padanju aviona, požaru, itd). Panika se često javlja i kod osoba koje boluju od anksioznosti.
Porijeklo riječi
Sama riječ „panika“ potiče od grčke riječi „panikon“, koja označava povezanost sa Panom, bogom šuma i livada koji je mogao da proizvodi neobične zvuke koji izazivaju smrtni strah kod stada ovaca i koza, ljudi itd.
Posljedice
Panika grupe obično izaziva haotično ponašanje i gubitak svakog oblika samokontrole. Praistorijski ljudi su vješto koristili paniku životinja — one bi se u susretu sa vatrom ili prejakim zvukom tako uspaničile da su nerijetko u same padale u provalije i tako ginule.
U izgradnji današnjih zgrada, stadiona, ulica itd. arhitekte i građevinski inženjeri nerijetko vode računa o eventualnim paničnim kretanjima grupa. Na primjer, arapske vlasti su značajno izmijenile izgled Meke u cilju smanjivanja broja žrtava u stampedima koji se dešavaju svake godine na hodočašću.
Sudske vlasti mnogih zemalja svijeta su ograničile slobodu govora u korist smanjivanja mogućnosti žrtava paničnih reakcija grupa ljudi. To obuhvata uzvikivanje „Vatra!“ ili „Požar!“ u bioskopskim i pozorišnim halama kad nigdje ništa ne gori, ili uzvikivanje poruka mržnje u situacijama kada su prisutne dvije ili više neprijateljskih grupa i postoji opasnost od masovnog sukoba (npr. fudbalska utakmica, susret protestnih grupa itd.). Mnogi kriminalci su se na suđenjima pravdali osjećajem panike koji ih je navodno natjerao da počine određena krivična djela.
Sumuel
Sumuel ili Sumu-El bio je vladar post-sumerskog grada-države Larsa od 1830. do 1801. pne. Bio je amoritskog porijekla. Nastavio je rat protiv Isina započet od strane njegovog prethodnika Gungunuma te tom gradu zapriječio prilaz kanalima.
Rujevac (Ljubovija)
Rujevac je naselje u Srbiji, koje administrativno pripada opštini Ljubovija u Mačvanskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 522 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 646 stanovnika).
Demografija
U naselju Rujevac živi 426 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,4 godina (40,7 kod muškaraca i 44,2 kod žena). U naselju ima 159 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,28.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
309 Fraternitas
309 Fraternitas je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 45,32 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,665 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 3,722 stepeni, a orbitalni period iznosi 1589,745 dana (4,352 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,115. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,40 a geometrijski albedo 0,059.
Asteroid je otkriven 6. aprila 1891. godine.
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju:Popis optuženih osoba
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju:Popis optuženih osoba tekst sadrži popis osoba koje je ovaj sud optužio za ratne zločine
Altenburg
Altenburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altenburger Land. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 35.965 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16077001.
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju:Popis optuženih osoba
==Osobe optužene od suda su: ==
Altenburg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Altenburger Land Altenburg se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 202 metra. Površina opštine iznosi 45,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 35.965 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 789 stanovnika/km².
Brezovac Žumberački
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 27 stanovnika te 8 obiteljskih kućanstava.
Dunsmuir, California
Dunsmuir je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.650 stanovnika.
Nur-Adad
Nur-Adad je bio vladar post-sumerskog grada države Larsa, koji je vladao od 1801. do 1785. pne. Bio je suvremenik kralja Sumu-la-Ela od Babilona. Naslijedio ga je sin Sid-Iddinam.
Autarijati
Historija
Etnogenetski proces  nastanka  ilirskog  etničkog  kompleksa  otpočeo  je  sa migracijom  Indoevropljana krajem  III i  početkom  II milenija pne. Prodirući na zapadni i sredinji Balkan i srednje Podunavlje, doseljenici su uništavali ili u sebe apsorbovali postojeće starosjedilačke  neolitske  i  eneolitske  etnokulturne  forme. Time se formirao formirao  jedan  kompleks (substrat - prema Alojzu Bencu), kulturno,  etnički  i  po  porijeklu  srodnih  zajednica  koji  se  pružao  od  Jadranskog  mora  do srednjeg Podunavlja a koji je na ovom području, u bronzanom dobu, održavao dominaciju u trajanju od jednog milenija.
Seobe naroda kulture polja sa urnama(žara) (en.: urnfield people, njem. Urnenfelderkultur) oko 1300. god pne, su značajno izmijenile etničku i kulturnu strukturu Podunavlja ali njihove seobe nisu u značajnoj mjeri uticale na područje glasinačke kulture u kasnom bronzanom dobu. Stabilizacija koja je uslijedila nakon seoba pokrenula je brzi etnički, kulturni i politički razvoj zajednice Autarijata. Kao posljedica toga, njihova društvena i politička struktura postala je složenija; plemenska organizacija je prerasla u principate-kneževine sa utvrđenim teritorijama oko VIII stoljeća pne. U tumulusima napravljenim između VII i VI stoljeća pronađeni su veoma bogati kneževski grobovi u kojima su sahranjivani pripadnici mjesnih dinastija.
Zbog brojnih vanjskih političkih i ekonomskih faktora, zajednice Autarijata su se u kasnom VI stoljeću pne. ujedinile u jedno političko biće. Nakon ujedinjenja, Autarijati se počinju širiti; pretežno na istok, na teritorije plemena Tribali. Osim toga, proširili su se i na jug gdje su nadvladali Ardijejce, njihove stare suparnike s kojima su se dugo vremena borili za kontrolu nad pašnjacima i slanim izvorima. Historičar i arheolog J.J. Wilkes navodi da se jedan od slanih izvora oko koga su se ova dva ilirska plemena sukubljavala nalazio u blizini Orahovice, mjesta u gornjem toku rijeke Neretve, kod Konjica. Djelovanje Autarijata na prelazu između VI i V stoljeća pne. ostavilo je dubok uticaj na susjede koje su bili pogođeni njihovom ekspanzijom. Ardijejci su se pomjerili ka obali Jadranskog mora, a Tribali dalje na istok. Ekspanzija Autarijata omogućila im je uspostavljanja hegemonističke kontrole nad datim dijelom balkanskog poluostrva.
Nestanak
Vladajuća klasa dostigla je vrhunac svog političkog i ekonomskog razvoja u V stoljeću pne. što se može zaključiti iz velikog broja bogatih kraljevskih tumulusa i grobova iz tog vremena. Nakon dostizanja ovog vrhunca kod Autarijata počinje faza postepenog opadanja.
Prije pohoda na Persiju, Aleksandar Makedonski je u cilju učvršćivanja sjevernih granica carstva, 334. god. pokorio Tračane, Gete i Tribali, a Autarijatima nanio poraz i opustošio im zemlju.
Svojim dolaskom  u  Donju  Panoniju,  Kelti  su  podčinili  panonske  (sjevernoilirske)  narode,  posebno  one  u  istočnoj Slavoniji  i  Sremu. Oko 320. god, Kelti su prodrli dolinama Drine, Kolubare i Morave na autarijatsku teritoriju. Pisani izvori govore da su se Autarijati 311/310. god pne, našli u masovnoj seobi. Diodor (grčki historičar iz I stoljeća) kaže da ih je grčki vladar Kasandar (vladao Makedonijom od 305-297. godine pne.) raselio oko planina Orbela (Belasica). Nedugo zatim tu su ih asimilirali Dardanci.
Antički historičari o Autarijatima
Historičar Apijan (oko 95.-165. godine p.n.e) navodi grčku legendu da su Iliri dоbili imе pо mitskom Ilirijonu koji je imao sinove Еnhеlеja, Autarija, Dardana, Mеda, Taulanta i Pеrеba, a kćеrke Partu, Daоrtu, Dasaru i drugе, i svi oni su bili rodonačelnici plemena; redom: Enhilejaca, Autarijata, Dardanaca, Meda, Taulanata, Pereba, Partina, Daorsa i Desareta. Autarijеj jе imaо sina Panоnija ili Pajоna, a Pajоn sinоvе Skоrdiska i Tribala i po njima su dobili svoja imena Skordisci i Tribali.
Pseudo-Skilaks (Skilaks iz Karijande, grčki istraživač iz VI stoljeća pne.) smješta Autarijate sjeverno od "velikog jezera", moguće Skadarskog jezera (ili možda Hutovog blata). Strabon navodi da ih je bilo i u donjem Pomoravlju.
Pseudo-Aristotel je pisao o sukobu Ardijejaca i Autarijata za slana vrela: ''Kažu da  kod  Ilira  koji  se  zovu  Ardijejci,  na  granici  njihovoj  prema  Autarijatima (Αὐταριατῶν), postoji velika planina, i kraj nje stijena iz koje izbija voda, ne uvijek, u proljeće, i to vrlo obilna. Tu vodu hvataju i čuvaju je tokom dana pod krovom, a noću pod vedrim nebom. To rade pet do šest dana i voda se isuši i dobiva se odlična sol, koju čuvaju za stoku''.
Diodor Sikulski o najezdi žaba, nakon migracija: a takozvane Autarijate primorale su žabe koje su se izlegle u oblacima i padale mjesto obične kiše da napuste domovinu i da bježe u onaj kraj u kome i danas žive.
Grčki historičar, geograf i filozof Strabon (oko 64. pne. 24. godine n.e.) napisao je u Geografiji o Autarijatima: ''nekada su bili najveći i najjači među Ilirima... Među onima koji su bili najmoćniji u ranijim vremenima a (sada) su sasvim  smireni ili bili  uništeni,  na  primjer  imamo  među  Galima  Boje  i  Skordiske,  među  Ilirima  Autarijate, Ardijejce, i Dardance, i među Traćanima Tribale. Oni su se u početku istrebljivali u međusobnim ratovima, a kasnije pokoreni od Makedonaca i Rimljana.''
Teopomp (grčki historičar, oko 380-300. godine pne.) zabilježio je priču koja govori o tome kako su Kelti, budući da nisu mogli nadjačati Autarijate, pribjegli lukavstvu; znajući da im je neprijatelj sklon piću, priredili su gozbu i potrudili se da Autarijati saznaju za nju. Autarijati su napali a Kelti se odmah povukli pa su Autarijati navalili na hranu i piće i toliko se opili da su ih Kelti lako savladali.
Kulturni običaji
Autarijati su za sobom ostavili veliki broj tragova materijalne prirode. Do sada je otkriveno više od 100 ostataka gradina u kojima su Autarijati obitavali i nekoliko hiljada tumulusa u kojima su sahranjivani. Najveći broj nalaza je sa visoravni Glasinac, pored Sokolca. Po ovim nalazima čitav period je i nazvan Glasinačka kultura. Velika istraživanja i ispitivanja gromila (tumula) su rađena krajem 19. vijeka, od strane Zemaljskog muzeja u Sarajevu. Istraživanja su nastavljena u jugozapadnoj Srbiji, u neposrednoj blizini rijeke i planine Tare, po kojima je pleme dobilo ime. Manji predmeti poput nakita (npr. veoma lijepo izrađene i ukrašene narukvice) i oružja (koplja, mačevi, kacige) otkrivaju mnoge posebnosti originalne etno-kulture Autarijata. Autarijati su imali i kontinuiranu tradiciju proizvodnje metalnih i keramičkih predmeta. Pronađene metalne pločice na bogato ukrašenim zlatnim i srebrnim pojasevima tipa Mramorac ukazuju na vrijednost ove tradicije. Pojasevi, po arheologu Milutinu Garašaninu, objašnjavaju pojavu Autarijata u dolini Velike Morave kao znak seobe Autarijata na istok poslije pobjede nad Tribalima.
Ekonomija Autarijata bila je zasnovana na uzgoju stoke, obradi metala, rukotvorinama i trgovini. Ovo je ilirsko pleme izražavalo značajnu potražnju za dobrima koja su prizvodili Grci i Italici i to je bio razlog veoma razvijenoj trgovini koju su imali sa grčkim i italskim trgovcima u VII i VI stoljeću pne.
Religija Autarijata
Autarijati su tipičan primjer naroda "gorštaka" koji je sačuvao i sve karakteristike gorštačkog mentaliteta što je vidljivo iz njihovog pridržavanja uz stara vjerovanja. Dokaz za to su pogrebni običaji spaljivanja mrtvih u tumulima, običaji koji su ostali neizmijenjeni sve do kraja glasinačke kulture. Arheološki nalazi ukazuju da su Autarijati u svojim religioznim običajima poštovali kult predaka i kult boga sunca. Također se mogu pronaći brojni dokazi o postojanju kulta sunca na područjima koja su nekada bila pod kontrolom Autarijata.
U Zemaljskom muzeju u Sarajevu čuvaju se predmeti pronađeni u grobnim gomilama na Glasincu kao dio stalne postavke "Bosna i Hercegovina u prahistorijsko doba". Dobar dio predmeta je u muzejima Beča, među kojima su i čuvena Glasinačka kolica. U zavičejnim muzejima jugoistočne Srbije su predmeti sa tog područja.
Estrées-lès-Crécy
Etre le Kresi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Abevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 362 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 84 m, a minimalnoj 33 m).
Jena
Jena je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Nalazi se na reci Zale. Posle Erfurta to je drugi najveći grad Tiringije. U Jeni se nalazi slavni Univerzitet Fridrih Šiler, kao i čuvena fabrika optičkih instrumenata „Karl Cajs“ (Carl Zeiss Jena). U ovom gradu je i Vuk Stefanović Karadžić dobio svoj prvi počasni doktorat.
Istorija
Jena se po prvi put pominje 1182. godine. Jena je poznata po Univerzitetu Fridrih Šiler, koji pohađa više od 20.000 studenata. Univerzitet je osnovan 1558. Univerzitet je postao posebno poznat od kraja 18. veka i postao je centar idealističke flozofije, sa profesorima Hegelom, Fihteom, Šilerom i Šelingom. Jena je (1672–1690) bila centar vojvodstva Sakse-Jena, a onda je postala deo vojvodstva Sakse-Ajzenah, a od 1741 do 1918. je u sastavu je Velikoga vojvodstva Saksonija-Vajmar. Napoleon je 14. oktobra 1806. ostvario veliku pobedu u bici kod Jene nad pruskom vojskom i time je eliminisao Prusku iz antifrancuskih koalicija sve do 1813. Krajem 19. veka nakon gradnje železničke pruge Jena je postala centar precizne mehanike i optike i svetski poznate kompanije Karl Cajs.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 155 metara. Površina opštine iznosi 114,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 103.392 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 903 stanovnika/km². Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16053000.
Ardijejci
thumb|300px|Karta koja približno pokazuje razmještaj ilirskih plemena u Iliriji
Ardijejci (antgrč. Ἀρδιαῖοι [Ardiaei] — Ardijeji ili Οὐαρδαῖοι [Ouardiaei]; lat. Vardiaei — Vardeji), su ilirski narod koji je prvobitno nastanjivao područje doline kojom protiče rijeka Neretva (Narenta), dio uz jadransku obalu (pretežno područje koje danas zauzima južna Dalmacija) do Boke Kotorske, i po nekim izvorima bili su susjedi drevnim skadarskim Ilirima Labeatima (Labeatae) još dalje na jug, do rijeke Vojuše (Vjosa), u današnjoj Albaniji. Bili su vrsni brodograditelji i pomorci, a svoje vještine stekli su upravo na rijeci Neretvi. Gradili su male i brze brodice, slične onima po kojima su bili poznati Liburni, čiji je izum kasnije bio u širokoj upotrebi od strane Rimljana, kao uostalom i tuniku "Dalmatika" (vidjeti mozaik s prikazom Cara Justinijana u crkvi San Vitale u Ravenni).
Ardijejci su dijelili rijeku Neretvu koja se tada zvala Narenta/Naron/Narona sa ilirskim narodom po imenu Narensi; veza između imena Narensi i rijeke Neretve se čini očiglednom. Ardijejci su bili susjedi i Daorsima, čije ostatke grada Daorsona još uvijek možemo vidjeti u Ošanićima kod Stoca. Ardijejci, za razliku od Daorsa, nisu kovali svoj novac, ali su svakako bili značajna ilirska zajednica u drevnom svijetu i osnivači jednog od najuticajnijih kraljevstava drevnog Balkana-ilirskog kraljevstva kralja Agrona; stari Grci, a potom i stari Rimljani su ih smatrali jednim od najmoćnijih ilirskih naroda.
Zahvaljući neposrednom dodiru starih Rimljana sa Ardijejcima i sačuvanim zapisima njihovih historičara danas imamo o njima nešto više podataka u odnosu na ostale ilirske narode. Grčki historičar Strabon (oko 63. pne. – 24. n.e.) navodi Ardijejce kao jedan od tri najjača ilirska naroda, uz Autarijate i Dardance, i kaže da su se ilirske teritorije prostirale od Panonije preko bosanskih planina do zaliva Rhizon (Risan).
Prva postojbina
Autarijati i Ardijejci su bili dva susjedna ilirska plemena koji su se vijekovima sukobljavali na liniji planina: Treskavica-Bjelašnica-Visočica-Lelija-Zelengora-Maglić-Durmitor. Razlog sukoba su bogate zone za ispašu i slana vrela neophodna za brigu o stoci.
Dugotrajno sukobljavanje trajalo je sve do konačnog ujedinjena autarijatskih zajednica u jedinstveni politički entitet do kojeg je došlo krajem VI vijeka p.n.e. Nakon toga došlo je do ekspanzije Autarijata širokog obima.
Ardijejci su potisnuti od masiva Prenja, Zelengore i Maglića, i formiraju novi centar u Gatačkom polju. Većina istoričara smatra da su se nakon toga preselili u područje Delte Neretve. Poljski istoričar Pajakovski je mišljenja da su se Ardijejci, nakon sukoba sa Autarijatima, naselili na područje sjeveroistočne Crne Gore i oblast Metohije na Kosovu. Od kraja IV. st. p. n. e. presudno utiču na razvoj etničkih, narodnosnih i geopolitičkih procesa koji su se odvijali na prostoru između Neretve, Boko-kotorskog zaliva i sve do Skadarskog jezera. Iz jedne od ove dvije nove postojbine Ardijejci su se nametnuli za vladare Ilirske države, počevši od Pleurata II, oko 270, god pne. Svi slijedeći vladari Ilirije bili su iz ardijejske dinastije. Tek poslije poraza od Rima u Trećem ilirskom ratu, godine 155. su se povukli prema ušću Neretve.
Ilirska (ardijejska) kraljevina
Naslijedila ga je supruga Teuta, za vrijeme čije vladavine su počeli sukobi sa rimskom državom. Trajali su sa prekidima do 168. god.p.n.e. i završili se porazom Ardijejaca i nestankom kraljevstva.
Zadnji pokušaj otpora Rimljanima pokazuju Ardijejci i Plereji koji su tridesetak godina nakon završetka rata krenuli u gusarske pohode u krajeve koji su bili pod rimskom zaštitom. Rimljani im šalju poslanstvo i nude im da se predaju. Ardijejci i Plereji odbili su ponuđene uslove, pa je Rim 135. god. p.n.e, uputio vojsku od 10 000 pješaka i 600 konjanika koju je vodio Servije Fulvije Flak, te porazio Ardijejce u blizini poluostrva Pelješac. Raseljeni su u unutrašnjost, negdje oko planine Velež. Od kraja I. st. pne. više se ne spominju u izvorima
Drevni istoričari su također zabilježili da su Iliri "običavali oslobađati svoje ratne zarobljenike, a ovi potonji bi se zauzvrat brzo asimilirali u njihovo društvo" (Wise; Terence: "Armies of the 2nd Punic War", i Strabon, Geografica).
Etimologija
Strukturne jezičke sličnosti povezuju riječ Ardiaei sa riječima nekoliko indo-evropskih jezika. Tako na primjer postoji sličnost između naziva Ardiaei (Ardijeji, Ardijejci itd.) i albanske riječi "ardhja", što znači "dolazak", a koja je opet slična albanskoj riječi "(h)ardhija",(naziv za "lozu"), i predstavlja direktnu konotaciju na riječ "nasljednik".
S druge strane postoji i sličnost sa latinskim korijenom riječi "ard", iz kojeg je proizašlo niz riječi značenja "vatreno", "strasno" ili "žarko". Ipak, ono što je u jezičkom smislu najinteresantnije je veza između naziva Ardiaei, onako kako je zabilježeno u antičkim dokumentima i latinske riječi "Ardea", što doslovno znači "Čaplja". U prilog ovoj tezi ide i činjenica da se grad u dolini Neretve, što je upravo područje koje su nastanjivali starosjedioci Ardijejci zove "Čapljina". To otvara mogućnost da su Slaveni dolaskom na to područje preuzeli naziv mjesta od Rimljana, a upravo se jezikom ovih potonjih (Latinskim) može lako objasniti naziv ovog ilirskog naroda.S druge strane teoriju o latinskoj etimologiji naziva ovog ilirskog naroda (Ardiaei) podriva činjenica da se oni pominju, doduše u grčkoj formi, kao Ardiaioi, mnogo prije nego su Rimljani mogli uopšte izvršiti bilo kakav uticaj na jezik Ilira, tj. mnogo prije nego su Rimljani zvanično okupirali teritorij nastanjen Ilirima. Tako Teopomp, grčki istoričar koji je živio oko 380. god. pne. govori o sukobu izmedju Ardijejaca i Kelta (Kelti). Ardijejci se također pominju i u sukobu sa Filipom II (Filip II), ocem Aleksandra makedonskog (Aleksandar makedonski), koji ih nikada nije uspio pokoriti, uprkos mnogobrojnim napadima sa kojih bi se često vraćao nazad u Makedoniju sa priličnim plijenom. Dakle mnogo prije zvaničnog dolaska Rimljana na ilirsko tlo. Naravno, to je samo jedna teorija koja otvara mnoga druga pitanja na polju etno-jezičkog istraživanja.
Strabon, grčki historičar, geograf i filozof, navodi da su Ardijejce kasnije nazivali i Vardiaei (Geografija, knjiga VII.5). (Naziv Vardiaei možda se može dovesti u vezu sa nazivom rijeke Vardar, u Makedoniji što otvara još jednu mogućnost istraživanja u oblasti etimologije ovog imena.)
Lično ime Ardian ili Ardijan na području Balkana (prisutno gotovo isključivo među Albancima) potiče upravo od imena Ardijejaca.
Wiscasset, Maine
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.097, što je 106 (-8,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bračevci
Bračevci su naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u Osječko-baranjskoj županiji i nalaze se u sastavu općine Drenje.
Zemljopisni položaj
Bračevci se nalaze na 130 metara nadmorske visine (središte sela) u području gdje sjeverni obronci Krndije prelaze u nizinu istočnohrvatske ravnice, te nedaleko od rijeke Vuke. Selo se nalazi na državnoj cesti D515 Našice D2 - Đakovo D7. Susjedna naselja: jugoistočno su Potnjani, južno je naselje Paljevina, jugozapadno Slatinik Drenjski, te zapadno Bučje Gorjansko. Sjeverozapadno se nalaze Razbojište i Podgorač, te sjeveroistočno Budimci naselja u općine Podgorač. Istočno se nalaze Krndija, Punitovci i Josipovac Punitovački naselja u općini Punitovci. Pripadajući poštanski broj je 31423 Bračevci, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila DJ (Đakovo). Površina katastarske jedinice naselja Bračevci je 11,18 km2.
L-metionin (S)-S-oksid reduktaza
L-metionin (S)-S-oksid reduktaza (, fSMsr, metil sulfoksid reduktaza I i II, acetilmetionin sulfoksidna reduktaza, metionin sulfoksidna reduktaza, L-metionin:oksidovani-tioredoksin S-oksidoreduktaza, metionin-S-oksidna reduktaza, free-metionin (S)-S-oksidna reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom L-metionin:tioredoksin-disulfid S-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za rad ovog enzima je neophodan NADPH. Reakcija se odvija u reverznom smeru.
Sin-Eribam
Sin-Eribam je bio vladar post-sumerskog grada-države Larsa od 1778. do 1776. pne. Naslijedio ga je sin Sin-Iqisham.
Palù Basso, Padova
Palù Basso je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Sin-Iddinam
Sin-Iddinam je bio vladar post-sumerskog grada-države Larsa od 1785. pne. do 1778. pne. Bio je sin Nur-Adadov, i neki historičari vjeruju da mu je kraće vrijeme bio suvladar.
Spirodekanedion
Spirodekanedion je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 166,217 Da.
Ana Komnina
Ana Komnina (grč. Άννα Κομνηνή, 1083–1153) bila je članica vizantijske carske porodice Komnina, kćerka vizantijskog cara Aleksija I Komnina i jedna od prvih poznatih vizantijskih književnica.
Odmah po rođenju Ana je bila verena sa Konstantinom Dukom, sinom ranije zbačenog cara Mihaila VII Duke (1071–1078). Na taj način nova dinastija Komnina vezana je sa ranijom dinastijom Duka, čime je učvršćen njen položaj. Međutim, Konstantin Duka je umro mlad, pa se Ana 1097. godine udala za istaknutog člana vizantijske aristokratije Nikifora Vrijenija. Taj brak trajao je sve do 1138. Poznato je da je Ana 1118, prilikom smrti svog oca, cara Aleksija, pokušala da osigura carsku krunu za svog muža i da nije prezala ni od pokušaja atentata na svog brata Jovana da bi to postigla.
Neuspeh ovog pokušaja doveo je do povlačenja Ane i Vrijenija iz političkog života, a posle smrti muža Ana se potpuno posvetila književnom radu – pisanju Aleksijade (Άλεξιάδα). Ana je bila i dovoljno talentovana i dovoljno obrazovana da ovakvo delo napiše. Već u mladosti počela je sa velikim žarom da proučava antičku mitologiju i filozofiju, zatim književnost, poeziju, teologiju i istoriju, a bavljenje retorikom obogatilo je njen literarni stil i udarilo mu poseban pečat. Ana je bila dobar poznavalac klasične književnosti, pa su u njenom delu vidljivi uticaji Homera, Herodota, Tukidida, Aristofana i Polibija. Bila je, uz to, upućena u matematiku, medicinu, geografiju i druge prirodne nauke.
Nikifor Vrijenije
Nikifor Vrijenije ili Nikifor Brijenije (grč. Νικηφόρος Βρυέννιος, 1062–1137) bio je vizantijski vojskovođa, državnik i književnik, rođen u Hadrijanopolju.
Nikifor Vrijenije, zet cara Aleksija I Komnina nastavio je istorijsko delo Mihaila Atalijata. Na podstrek svoje tašte, carice Irine, napisao je istorijsko delo Ὕλη ἱστορίας (doslovno = Građa za istoriju). Vrijenije je pisao u vreme velikog procvata vizantijske književnosti. I za njega je karakterističan, mada u umerenijem obliku, onaj klasicizam čiji su veliki predstavnici bili Mihailo Psel, Mihailo Atalijat i sama Ana Komnina, koji, vaspitani u klasičnom duhu, pišu pomalo izveštačenim arhaičnim jezikom. Vrijenijev prikaz počinje sa Isakom I Komninom (1057–1059). Veličajući porodicu Komnina, on ni jednog trenutka ne zaboravlja ni rod Vrijenija, posebno svog dedu Nikifora (koji je 1078. digao ustanak protiv Mihaila VII Duke težeći za carskom krunom). Njegovim akcijama posvećuje naročitu pažnju, zapostavljajući događaje u kojima ovaj nije učestvovao. Njegovo delo iznenada se prekida na događajima oko 1079. godine. Njegov odličan, strog, uzdržljiv atički stil karakteriše izuzetna izražajnost i osećajnost. U ritmu rečenice prepoznaje se uticaj Ksenofontove Anabaze. Za pisanje svog dela Vrijenije se služio usmenim obaveštenjima, pri tom se oslanjajući na svoje intimno poznavanje ljudi i izbivanja.
Ana Komnina
Aleksijada je završena 1148. godine. Ana je u to doba bila starija žena, koja je već dugo živela usamljena u manastiru. Ona piše kao svedok jednog sasvim drugačijeg, prošlog vremena i sredine. Ako joj to, s jedne strane, daje mogućnost da se donekle superiorno, pomalo i ironično, odnosi prema mnogim ambicijama i ličnostima prošloga doba, od kojih nije ostalo ni traga, vremenska distanca je, s druge strane, ponekad navodi na hronološke i faktičke greške, koje otežavaju korišćenje njenog dela kao istorijskog izvora. I pored toga, ovo delo nesumnjivo predstavlja jedan od najznačajnijih književnih spomenika vizantijske epohe i jedan od najvažnijih izvora vizantijske istorije.
Naravno, Aleksijada je pisana pristrasno: ona teži da cara Aleksija uvek prikaže u što boljem svetlu. Sama Ana, doduše, na više mesta izjavljuje da će pisati objektivno, kako i treba da se piše istorija, zaboravljajući ljubav i mržnju. I jedno i drugo, međutim, dolaze do izražaja u njenom delu na mnogo mesta. Razumljivo je, pa čak i dobro, što je tako, jer na taj način dolazimo do malo bližeg saznanja o piscu kao ličnosti, i o shvatanjima njenog vremena. Ana je, inače, u Aleksijadi velikim delom sakrivena iza komplikovanog stila koji pati od pokazivanja učenosti, od neobičnih rečeničnih obrta i od pseudoklasicizma. To sve otežava čitanje i razumevanje dela.
Sve se to, međutim, nadoknađuje drugim vrlinama Aleksijade. Anino široko znanje, lično poznavanje ljudi i događaja o kojima govori, a ponekad i direktno učešće u tim zbivanjima, činjenica da se ona nalazila u centru zbivanja, na dvoru, u doba o kojem piše, i da je imala pristupa važnim dokumentima – sve to čini od ovog dela neobično interesantan i koristan materijal za istorijska proučavanja. Ana pruža mnoge žive opise ličnosti i događaja. Posebno su zanimljivi njeni prikazi Normana, novih neprijatelja carstva na zapadu.
Sin-Iqisham
Sin-Iqisham bio je vladar post-sumerskog grada države Larsa koji je vladao od 1776. do 1771. pne. Bio je sin prethodnog vladara Sin-Eribama i suvremenik Zambiye od Isina.
Brezari
Brezari su naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji. Administrativno su u sastavu Jastrebarskog. Naselje se proteže na površini od 1,08 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine Brezari broje 85 stanovnika koji žive u 21 kućanstvu. Gustoća naseljenosti iznosi 78,7 st./km².
Ljutnja
Ljutnja, srdžba, ili bijes ili gnjev (ijek.), odn. bes ili gnev (ek.), emocionalna reakcija, koja može biti izazvana objektivnim događajima, ali i iracionalna, nerazumna izazvana autosugestijom. Relativno je stabilna i trajna osobina koja usmjerava ponašanje u različitim društvenim situacijama, a očituje se u doživljaju srdžbe ili gnjeva, u nasilnom ponašanju, negativizmu prema autoritetima, namjeri da se nekoga fizički ili psihički povrijedi.
Ljutnja je emocija frustriranosti kada je osoba spriječena u postizanju cilja, onemogućena u onome što pokušava raditi ili nekim tko osobu sprječava, onemogućava ili pokazuje premalo obzira u onome što osoba pokušava postići. Ako se čini da se frustracija može ukloniti, barem u određenoj mjeri, ljutnja frustriranu osobu čini agresivnom i osvetoljubivom.
Centerport, New York
Senterport je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.508, što je 62 (1,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Selfridges
Selfridges, također poznat kao Selfridges & Co., je lanac luksuznih robnih kuća u Ujedinjenom Kraljevstvu. Osnovao ga je Harry Gordon Selfridge. Glavna trgovina, smještena u londonskoj ulici Oxford Street je druga najveća robna kuća u Ujedinjenom Kraljevstvu (iza Harrodsa), a otvorena je 15. marta 1909.
Silli-Adad
Silli-Adad je bio vladar post-sumerskog grada-države Larsa od 1771. do 1770. pne. Vladavina mu je trajala manje od godinu dana.
Dunja Ilić
Dunja Ilić (Beograd, 10. septembar 1991.) je srpska gotik folk pjevačica, tekstopisac, kompozitor, spisateljica i kolumnista.
Courcuire
Kurkir je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 129 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 282 metara (maksimalnoj 355 m, a minimalnoj 266 m).
Impromidin
{{Drugbox-lat
}} Impromidin (INN) je visoko potentan i specifičan agonist histaminskog H2 receptora.
312 Pierretta
312 Pierretta je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 49,96 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,229 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,334 AJ.
Impromidin
On se koristi u dijagnostici kao indikator gastričke sekrecije.
Breznik Plešivički
Breznik Plešivički je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji. Administrativno je u sastavu Jastrebarskog. Naselje se proteže na površini od 2,10 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine Breznik Plešivički broji 134 stanovnika koji žive u 41 kućanstvu. Gustoća naseljenosti iznosi 63,81 st./km².
EcoRV
EcoRV je tip II restrikciona endonukleaza izolovana iz pojedinih vrsta Escherichia coli. Njegov alternativno ime je Eco32I.
EcoRV je često korišteni restrikcioni enzim u molekulskoj biologiji. On formira tupe krajeve. Ovaj enzim prepoznaje palindromsku šestobaznu DNK sekvencu 5'-GAT|ATC-3' i preseca oba lanca na istom mestu. Komplementarna sekvenca je 3'-CTA|TAG-5'. Nastali tupi krajevi se mogu se lako ligirati mada sa manjom efikasnošću od lepljivih krajeva.
Struktura
Struktura ovog enzima, i nekoliko mutanta, u kompleksu sa DNK sekvencom koju preseca je kristalografski rešena.
Osnova enzima se sastoji od petolančene mešovite β-ravni flankirane α-heliksima. Osnova je konzervirana u svim drugim restrikcionim endonukleazama tipa II. Ovaj enzim sadrži N-terminalni dimerizacioni domen formiran od kratkog α-heliksa, dvolančane antiparalne ravni i dugačkog α-heliksa. Taj domen je prisutan samo u EcoRV i PvuII.
Spiropentadien
Spiropentadien je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 64,085 Da.
Apolda
Apolda je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 23.386 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vajmarer Land Apolda se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 205 metara. Površina opštine iznosi 46,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 23.386 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 507 stanovnika/km².
315 Constantia
315 Constantia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,241 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,2 a geometrijski albedo 0,078.
Gordana Ćulibrk
Gordana Ćulibrk (1952), srpska spisateljica koja živi i stvara u Beogradu. Prozu i poeziju objavljuje u periodici. Za pripovetku Vučica dobila je Nagradu Scene Crnjanski 1999. godine. Osnivač je i član redakcije književnog časopisa ‘’Pokus’’, kao i urednik u ID ’’Književna akademija’’, Beograd. Član je Društva književnika Beograda.
Objavila je:
Prevođena je na francuski, engleski i ruski jezik. Zastupljena je u više antologija.
314 Rosalia
314 Rosalia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 59,65 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,712 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,588 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,178, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 12,564 stepeni, a orbitalni period iznosi 2042,529 dana (5,592 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,50 a geometrijski albedo 0,078.
Asteroid je otkriven 1. septembra 1891. godine.
Ribuloza-fosfatna 3-epimeraza
Ribuloza-fosfatna 3-epimeraza (, fosforibulozna epimeraza, eritroza-4-fosfat izomeraza, fosfoketopentozna 3-epimeraza, ksiluloza fosfat 3-epimeraza, fosfoketopentozna epimeraza, ribuloza 5-fosfatna 3-epimeraza, D-ribulozna fosfat-3-epimeraza, D-ribuloza 5-fosfatna epimeraza, D-ribuloza-5-P 3-epimeraza, D-ksiluloza-5-fosfatna 3-epimeraza, pentoza-5-fosfatna 3-epimeraza) je enzim sa sistematskim imenom D-ribuloza-5-fosfat 3-epimeraza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe konvertuje D-eritroza 4-fosfat u D-eritrulozu 4-fosfat i D-treozu 4-fosfat.
Mostacins-Menis, Pordenone
Mostacins-Menis je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Rujevac (razvrstavanje)
Rujevac može označavati:
Jelena (ime)
Jelena je žensko ime grčkog porekla (od Helena). Potiče od grčkih reči „Elene“, „Helene“, izvorno „hele“ u značenju „sjajna, blistava“.
Wrightsville, Georgia
Rajtsvil (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.195 stanovnika.
Jelena (ime)
Često je u Srbiji, Hrvatskoj i Litvaniji, Rusiji i drugim zemljama.
Izvedena imena
Od ovog imena izvedena su imena Ela, Elena, Jeka, Jelenica, Jelica, Jelenka, Jeca, Jecka, Lela, Lena, Lenka, Lenče, a slično je ime Helena.
Istorijat
Prema grčkoj legendi to je bilo ime Lepe Jelene, najlepše žene sveta, kćerke vrhovnog boga Zevsa i Lede. Homer u svojoj Ilijadi lepotu ove žene krivi za dugi i krvavi Trojanski rat.
Jelena je ime koje se nalazi u kalendaru pravoslavne crkve, zbog majke rimskog cara Konstantina Velikog. Smatra se da je njena uloga bila ključna u zaustavljanju progona hrišćana i širenju hrišćanstva, pa je proglašena za sveticu. Od najstarijih pisanih izvora do danas, ime Jelena je veoma često kod svih hrišćanskih naroda.
Popularnost
U Srbiji je ovo ime od 2003. do 2005. bilo na desetom mestu po popularnosti. U južnoj Australiji je od 2004. do 2007. bilo među prvih 2.000, a od 1999. do 2003. među prvih osamsto.
Kudur-Mabuk
Kudur-Mabuk bio je vladar post-sumerskog grada-države Larsa od 1770. do 1754. pne. Sinovi Warad-Sin i Rim-Sin I su bili također vladari. Kći En-ane-du bila je visoka svećenica boga mjeseca u Uru.
Abilene, Kansas
Abilin je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.844, što je 301 (4,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Warad-Sin
Warad-Sin je bio vladar post-sumerskog grada-države Larsa od 1770. do 1758. pne. Postoje indicije da mu je otac Kudur-Mabuk bio suvladar ili barem siva eminencija na dvoru. Sestra En-ane-du je bila svećenica boga-mjeseca u Uru. Naslijedio ga je brat Rim-Sin I.
Sulica
thumb|Rekonstrukcija drevnog rimskog pilluma.
Sulica ili džilit je lagano koplje koje se koristi za bacanje. Sulica se gotovo uvijek baca iz ruke, iako postoje određeni mehanizmi koji pomažu bacaču da dobije duži domet.
Estrées-sur-Noye
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 255 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 112 metara (maksimalnoj 126 m, a minimalnoj 79 m).
Elbridge, New York
Elbridž je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.058, što je 45 (-4,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dustin Acres, California
Dustin Acres je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 652 stanovnika.
Arnesano, Lecce
Arnesano je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2552 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Arnstadt
Arnštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 44 opštinska središta okruga Ilm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 25.092 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16070004. Mecto se prvi put pominje u 704. godine. Tim Arnštadt je najstariji grad u Tiringiji.
City of Creede, Colorado
Siti ov Krid je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 290.
Oxford Street
Oxford Street je glavna cesta u Westminsteru, gradu koji pripada West Endu, odnosno zapadnoj oblasti Londona. Poznata je kao najprometnija od svih trgovačkih ulica u Evropi, a godine 2011. je na njenoj adresi bilo oko 11300 trgovačkih radnji. Ulica je prethodno bila dio ceste koja je spajala London sa Oxfordom, a koja je počinjala u Newgateu (londonski City) i također bila poznata pod imenom Oxford Road. Danas čini dio ceste A40, iako, kao i mnoge ulice u centralnom Londonu nema njene oznake.
Na pola put duž Oxford Streeta se nalazi Oxford Circus, prometno križanje sa Regent Streetom. Novo dijagonalno križanje otvoreno 2009. godine je jedino takve vrste u Londonu.
Gene C. McKinney
Gene McKinney je bio 10. po redu Vrhovni narednik (SMA) Vojske SAD, koji je na svom mjestu služio od jula 1995. do oktobra 1997. Za vrijeme svoje službe je bio predmetom optužbi za seksualno uznemiravanje bivših i tadašnjih potčinjenih ženskog spola. Vojska ga je udaljila s dužnosti SMA dok je trajao proces na vojnom sudu; u to vrijeme su dva komandna viša narednika— od kojih je jedan bio njegov brat-blizanac James McKinney — preuzela njegove dužnosti.
Narednik McKinney je bio oslobođen svih optužbi za seksualno uznemiravanje, ali je proglašen krivim za ometanja pravde te degradiran u čin glavnog narednika (E-8) i ukoren.