cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uskršnji otok
Kultura izrade moai
Danas je otok poprilično pust, s biljem koje rijetko formira čak i nisko raslinje ili višu travu. Prije, otok je sadržavao mnogobrojne šume palmi te je osnovna pretpostavka da su urođenici iskoristili sve šume na otoku kako bi izradili kipove. Arheološka istraživanja pokazuju da su za izradu kipova korišteni drveni kalupi te da ih se donosilo na trenutne lokacije pomoću drvenih okvira za vrijeme obreda (Rapanuiska se tradicija metaforički odnosila na duhovnu snagu).
Još jedna činjenica je da su klimatski uvijeti za vrijeme manjeg ledenog doba (od oko 1650. do 1850.) vjerojatno još doprinjeli nestajanju šuma na otoku kao i drugim promjenama.
Kontakt s Europom
Prvi kontakt s Europom Uskrsni otok ostvario je 5. aprila 1722. (na Uskrsnu nedjelju) kada je Nizozemski moreplovac Jakob Roggeveen pronašao otok na kom je tad živjelo njegdje između 2,000 do 3,000 domorodaca - Rapanui, iako bi da je došao par vijekova prije vjerojatno pronašao 10,000 do 15,000 stanovnika.
Pretpostavlja se da je civilizacija Uskršnjeg otoka doživjela drastičan slom nekih 100 godina prije dolaska Nizozemaca, kao rezultat prevelike populacije, deforestacije te iskorištavanja ograničenih prirodnih resursa.
Francuski istraživač Jean François de Galaup La Pérouse posjetio je otok u 1786. doplovivši sa Rta Horn, u Čileu. Za vrijeme svog boravka na Uskršnjem otoku izradio je detaljnu kartu otoka. Kasnije, nastavio je putovanje prema Havajskim otocima, Japanu i ostatku Azije.
Ropstvo i Čileanska aneksija
Čile je 1888. anektirao Uskršnji otok, na temelju Ugovora o aneksiji - Policarpo Toru (Tratado de Anexión de la isla) koji je vlada čileanska vlada sklopila sa Rapanuima.
Otok danas
thumb|320px|Sedam moai-ja kod [[Ahu Akivi]]
Jedna od kontroverznih činjenica oko stanovnika otoka jest porijeklo moai skulpture. Brojni evropski istraživači nisu mogli prihvatiti činjenicu da su te skulpture izradili Rapanui (za koje su mislili da su suviše "divlji"). 1960-ih, Erich von Däniken objavio je teoriju da su bića sa drugih planeta, koja su nekako završila na otoku, izgradila kipove sa ultramodernim alatom. Njihovo nepostojanje danas objašnjava drugom teorijom o tome kako su u međuvremenu spašeni.
Rapa Nui zapravo nije izvorno ime otoka; skovali su ga doseljeni radnici iz Rape u Bassovom otočju, kojima je bio nalik na njihov zavičajni otok. Rapanujansko ime za Rapa Nui bilo je Te pito o te henua ("Pupak Svijeta") zbog svoje izolacije, no izgleda da i to vjerojatno proizlazi sa druge lokacije. Drugo domorodačko ime za otok je Mata ki te rangi ("Oči koje gledaju nebo").
Nedavna događanja pokazuju golem porast turizma na otoku; popraćen velikim dotokom ljudi evropskog porijekla iz Čilea koji prijete narušavanju polinezijskog porijekla otoka. Prepirke na kopnu stvorile su političke trzavice od 1980-e, gdje se dio domorodaca Rapanui protivi privatnom vlasništvu u korist tradicionalnom vlasništvu zajednice.
Internacionalni aerodrom Mataveri (IATA: IPC, ICAO: SCIP) je jedini na otoku; s pistom dugom 2903 metara procijenjena je i kao alternativna slijetna pista svemirskog programa Sjedinjenih Američkih Država u slučaju nesreće ili hitnog slučaja.
Ekologija
thumb|[[Satelitska snimka uskršnjeg otoka iz 2001.]]
Zajedno sa svojim najbližim susjedom, sitnim otočićem Sala-y-Gomez 400 km istočnije, Uskršnji otok ekolozi smatraju odvojenom ekoregijom, zvanom Rapa Nui podtropske velikolisne šume. Malo kiše na otoku pridonjelo je uništavanju šuma. Orginalne tropske šume na otoku više ne postoje, ali paleontološka istraživanja fosila i ostataka koji su ostali ispod slojeva gdje je tekla magma ukazuju na činjenicu da je otok nekad bio obrastao drvećem, travama, šikarama i papratima. Velika palma (koja je u rodu sa Čileanskom vinskom palmom) Jubaea chilensis, bila je jedno od dominantnih drveća na otoku, zajedno sa toromiro drvetom (Sophora toromiro). Palma je do danas istrijebljena kao i toromiro (ali samo u prirodi), tako da danas cijeli otok većinom prekrivaju travnata područja (livade). Ipak, grupe naučnika i ekologa iz Kraljevskih botaničkih vrtova u Kewu i geteburških botaničkih vrtova trude se ponovo pošumiti toromiro po otoku.
La Ciénega, Cabo Corrientes
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
Marano, Caserta
Marano je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Seelen
Zelen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 164 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333203.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Zelen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 383 metra. Površina opštine iznosi 3,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 164 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Prostaglandin H2
Prostaglandin H2 je tip prostaglandina izveden iz arahidonske kiseline. On je prekurzor mnogih drugih biološki značajnih molekula.
Na njega deluje:
center|thumb|400px|Figure 1: Synthetic pathways from PGH2 (the parent compound) to prostaglandins, prostacyclin and thromboxanes
Santa Elena, Aguascalientes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1821 m.
El Platanar, Tocumbo
El Platanar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tocumbo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1271 m.
Madison, Wisconsin
Madison je glavni i drugi po veličini grad (posle Milwaukeea) u američkoj saveznoj državi Wisconsin, u sredini Sjedinjenih Američkih Država od 233 209 stanovnika.
Geografske karakteristike
Madison leži u centru Wisconsina, udaljen 124 km zapadno od Milwaukeea i 196 km sjevero istočno od Chicaga. Madison zovu i Grad četiri jezera, jer se na gradskom prostoru nalaze 4 jezera; Mendota, Monona, Waubesa i Kegonsa.
Historija
Historija Madisona počinje 1829. kad je bivši fedaralni sudac James Doty kupio 4 km² močvarne zemlje na teritoriju 4 jezera, namjeravavši podići grad. Kad je 1836. oformljena Teritorija Wisconsin -, sastala se komisija koja je trebala odlučiti o lokaciji budućeg glavnog grada. Doty je snažno lobirao za svoju lokaciju - odnosno grad (koji je u međuvremenu nazvao Medison po imenu 4 predsjednika - Jamesa Madisona, a njegove ulice po 36 potpisnika ustava), iako je tad imao samo grad na papiru, Doty je uspio pobjediti konkurenciju.
Kamen temeljac za izgradnju zgrade parlamenta (Capitol) položen je 1837. a delegati su prvi put zasjedali u njemu 1838. Kad je Wisconsin proglašen državom 1848., Madison je ostao glavni grad, te iste godine osnovan je i Univezitet Wisconsin.
Željeznica je došla do Madisona - 1854., a 1856. dobio je status grada, tad je imao 6 863 stanovnika. Prva zgrada parlamenta je napuštena 1863. u korist novoizgrađene, koja je izgorjela 1904., pa je treća Palača parlamenta podignuta 1906. - 1917.
Keyauwee
Keyauwee (Keyawee, Kewawee, Keiauwee, Keeowee, Keeowaw, Keeawawe), pleme Siouan Indijanaca sa rijeke Uwharrie oko sadašnjeg High Pointa, odnosno na područjima današnjih okruga Guilford, Davidson i Randolph u Sjevernoj Karolini i uz rijeku Pee Dee u Južnoj Karolini. U drugoj polovici 18 stoljeća vjerojatno su sa još nekoliko manjih plemena apsorbirani od Catawba. Dijelom su se pretopili i u Croatane.
Ime
Značenje imena nije poznato.
Povijest
Pleme Keyauwee prvi puta se spominju 1701. kada ih susreće John Lawson u ograđenom naselju oko 30 milja sjeveroistočno od rijeke Yadkin blizu High Pointa u sadašnjem okrugu Guilford. Izvještaji govore da su se tada pripremali zajedno sa Saponima i Tutelima za obranu od neprijatelja, a uskoro zatim kako sa plemenima Occaneechi i Shakori kreću prema naseljima na Albemarle Soundu. Jedno su vrijeme smješteni u Enotown sa Eno i Cheraw Indijancima, a kasnije odlaze na rijeku Pee Dee u Južnu Karolinu gdje su se po svoj prilici ujedinili sa Catawbama, a dio u okrugu Robeson u Sjevernoj Karolini otopio u Croatanima. Populacija Keyauweea nije bila veće od 500 (1600), kako je procijenio Mooney, dok ih 1700. moguće ima oko 300.
Etnografija
O plemenu je malo poznato. Njihove kuće bile su oblika kupole, napravljene od kore drveta a naselja zaštićena palisadama. Obrađivali su velika polja kukuruza i lovili ribu, dok je lov bio primarni izvor hrane. Keyauwee su poznati po tome što su imali nosili brkove, što je neuobičajeno za Indijance.
Skupština Crne Gore
Skupština Crne Gore je najviši zakonodavni organ u Crnoj Gori. Sastoji se od 81 poslanika, koji se po Ustavu biraju na slobodnim i tajnim izborima na mandat od četiri godine.
Poslanici
Poslanik se bira na mandat od četiri godine. Jedan poslanik dolazi na 6.000 glasača, što znači da broj poslanika u Skupštini nije fiksan (trenutno ih ima 81 u usporedbi s ranijih 74). Trenutni predsjednik Skupštine je Ivan Brajović.
Zalomka
Zalomka je rijeka u južnom dijelu Bosne i Hercegovine. Izvire u Gatačkom polju, a u gornjem toku, od Rašćelice do Fojnice naziva se i Đerope. Kroz Nevesinjsko polje, je zovu Kolješka rijeka. Ponire u mnogobrojnim ponorima od kojih je najveći u Biogradu u Nevesinjskom polju, gdje je i najniže mjesto polja - 799 m n.v. S kapacitetom gutanja od 110 m3/s jedan je od najvećih ponora u dinarskom kršu. Direktno je povezan s izvorom Bunice (37 m n.v.), pa se ta silna razlika u visini ogleda u brzini tečenja podzemne vode koja iznosi do 33,67 cm/s, što je čini najbržim podzemnim tokom u dinarskom kršu.
Tokom sušnog perioda Zalomka presuši, ostavljajući virove bogate ribom i pogodne za kupanje. U kišnom periodu, ona je bogatija vodom. Teče u prosjeku nešto više od 200 dana. Njezine pritoke su Zovidolska rijeka, Bukovik, Vučine i druge.
Bez obzira na sve te prirodne vrijednost, stvarane milionima godina, elektroprivreda započinje projekt Gornji horizonti gradnjom akumulacije na Zalomki za potrebe buduće hidroelektrane Dabar u Dabarskom polju.
Osnovni koncept projekta Gornji horizonati sastoji se u prevođenju dijela gatačkih voda u Zalomku. Zatim je planirana izgradnja brane kod Pošćenja, tri km uzvodno od ponorske zone Biograd. Potopit će se dio polja, a ponor Biograd ostaviti na suhom. Ta voda će se koristila na HE “Nevesinje”. Od brane će voditi tunel do vrela Vrijeke u Dabarskom polju, gdje će biti mašinsko postrojenje HE “Dabar”. Iz Dabarskog polja te vode odlaziće kanalima i tunelom između Dabarskog i Fatničkog polja u tunel Fatničko polje - Bileća. HE “Dabar” i “Nevesinje” su praktično ključni objekti projekta. Kasnije će uslijedilo podizanje HE “Bileća”. Sve bi to trebalo imati pozitivni uticaj na postojeći sistem Donji horizonti na rijeci Trebišnjici.
Pored uobičajeno višestrukih negativnih djelovanja brana u kršu, koje se uglavnom odnose na uništavanja nepreglednih podzemnih ekosistema njihovim isušivanjem ili potapanjem, te uništenja endemičnog biljnog i životinjskog svijeta, Gornji horizonti će preko Bune, Bunice i Bregave oduzeti Neretvi oko 15 m3/s, što je prosječna jedna Bregava. O uticaju na postojeći sistem ocjene su različite.
Lokacijska dozvola za gradnju je već izdata.
Predsjednik Hrvatske
mini|190px|[[Zoran Milanović, aktualni predsjednik Republike Hrvatske]] Predsjednik Republike Hrvatske je državni poglavar Republike Hrvatske. Ovlasti i dužnosti su mu ograničeni Ustavom Republike Hrvatske. Mandat predsjedniku Republike traje pet godina i na tu dužnost može biti izabran najviše dva puta.
Predsjednička dužnost nespojiva je s bilo kojom javnom ili profesionalnom dužnosti. Predsjednik Republike također ne smije biti članom političke stranke, odnosno po stupanju na dužnost, podnosi ostavku na stranačke dužnosti te o tomu obavještava Hrvatski sabor. Predsjednik Republike u skladu s Ustavnim ovlastima, dodjeljuje odlikovanja i priznanja Republike Hrvatske.
Aktualni predsjednik Republike Hrvatske je Zoran Milanović.
Izbor i mandat
Predsjednik Republike bira se većinom svih birača koji su glasovali. Ako ni jedan od kandidata ne dobije takvu većinu, izbor se ponavlja nakon 14 dana (drugi krug). U drugi krug izbora idu dva kandidata koji su u prvom krugu dobili najveći broj glasova.
Prije preuzimanja dužnosti, Predsjednik Republike pred predsjednikom i sucima Ustavnog suda Republike Hrvatske polaže svečanu prisegu kojom se obvezuje na vjernost Ustavu. Tekst svečane prisege utvrđen je Zakonom 1997. godine:
Ovlasti, dužnosti i odgovornost predsjednika Republike
Ovlasti predsjednika Republike su:
Ovlasti u provođenju vanjske politike
Predsjednik Republike i Vlada Republike Hrvatske surađuju u oblikovanju i provođenju vanjske politike. Predsjednik Republike, na prijedlog Vlade i uz supotpis predsjednika Vlade, odlučuje o osnivanju diplomatskih misija i konzularnih ureda Republike Hrvatske u inozemstvu. Također, na prijedlog Vlade i uz mišljenje nadležnog odbora Hrvatskoga sabora, donosi odluku o postavljanju i opozivu šefova diplomatskih misija Republike Hrvatske u inozemstvu, uz prethodni supotpis predsjednika Vlade Republike Hrvatske. Predsjednik Republike prima vjerodajnice i opozivna pisma inozemnih šefova diplomatskih misija.
Ovlasti u području obrane i nacionalne sigurnosti
Predsjednik Republike je Vrhovni zapovjednik Oružanih snaga Republike Hrvatske. Zapovijedanje Oružanim snagama u miru, vrhovni zapovjednik ostvaruje preko ministra obrane, koji odgovara vrhovnom zapovjedniku za provedbu zapovijedi i izvješćuje ga o provedbi. U stanju neposredne ugroženosti i ratnom stanju vrhovni zapovjednik izravno izdaje zapovijedi načelniku Glavnog stožera te istodobno obavješćuje ministra obrane o izdanim zapovijedima. Načelnik Glavnog stožera u tom slučaju za provedbu zapovijedi odgovara vrhovnom zapovjedniku. Ako ministar obrane ne provodi zapovijedi vrhovnog zapovjednika, vrhovni zapovjednik može ostvarivati zapovijedanje Oružanim snagama neposredno preko načelnika Glavnog stožera.
Predsjednik Republike imenuje i razrješuje načelnika Glavnog stožera OSRH te ostale vojne zapovjednike.
Na temelju odluke Hrvatskoga sabora Predsjednik Republike objavljuje rat i zaključuje mir. U slučaju neposredne ugroženosti neovisnosti, jedinstvenosti i opstojnosti države predsjednik Republike može, uz supotpis pred­sjednika Vlade, narediti uporabu oružanih snaga iako nije proglašeno ratno stanje.
mini|200px|desno|Predsjednik Republike Mesić vrši smotru vojnih postrojbi tijekom obilježavanja [[Dan državnosti (Hrvatska)|Dana državnosti (2007.)]]Za vrijeme trajanja ratnog stanja Predsjednik Republike može donositi uredbe sa zakonskom snagom na temelju i u okviru ovlasti koje je dobio od Hrvatskoga sabora. Ako Hrvatski sabor nije u zasjedanju, predsjednik Republike ima ovlast da uredbama sa zakonskom snagom uređuje sva pitanja koja zahtijeva ratno stanje. U slučaju neposredne ugroženosti neovisnosti, jedinstvenosti i opstojnosti države, ili kad su tijela državne vlasti onemogućena da redovito obavljaju svoje ustavne dužnosti, Predsjednik Republike može, na prijedlog predsjednika Vlade i uz njegov supotpis, donositi uredbe sa zakonskom snagom. Predsjednik Republike dužan je podnijeti uredbe sa zakonskom snagom na potvrdu Hrvatskom saboru čim se bude mogao sastati.
U suradnji s Vladom RH, predsjednik Republike sudjeluje u usmjeravanju rada sigurnosnih službi. Za poslove ostvarivanja te suradnje osnovano je Vijeća za nacionalnu sigurnost, kojim predsjedava predsjednik Republike, a odluke Vijeća supotpisuje zajedno s predsjednikom Vlade. Imenovanje čelnika sigurnosno-obavještajnih službi (SOA-e i VSOA-e), uz prethodno pribavljeno mišljenje nadležnog odbora Hrvatskoga sabora, supotpisuju predsjednik Republike i predsjednik Vlade.
Raspuštanje Hrvatskoga sabora
Predsjednik Republike, na prijedlog Vlade i uz supotpis predsjednika Vlade, a nakon savjetovanja s predstavnicima klubova zastupnika parlamentarnih stranaka može raspustiti Hrvatski sabor ako na zahtjev Vlade da se izglasa povjerenje, Hrvatski sabor Vladi izglasa nepovjerenje ili u roku od 120 dana od dana predlaganja ne donese državni proračun. Predsjednik Republike ne može na prijedlog Vlade raspustiti Hrvatski sabor dok traje postupak za utvrđivanje njegove odgovornosti za povredu Ustava.
Crévéchamps
Krevešan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Nansi.
Predsjednik Hrvatske
Odgovornost
Predsjednik Republike odgovoran je za povredu Ustava koju počini u obavljanju svojih dužnosti.
M/T Bartol Kašić
M/T Bartol Kašić, trajekt za lokalne linije u vlasništvu hrvatskog brodara Jadrolinije izgrađen 1989. u Kraljevici. Trenutno plovi na trajektnoj liniji Zadar-Ist-Olib-Silba-Premuda-Mali Lošinj. Kapaciteta je oko 500 osoba i 54 automobila.
Historija
Trajekt je izgrađen 1989. u Brodogradilištu Kraljevica, koje je tada nosilo naziv Brodogradilište Titovo. Izgrađen je pod nazivom Vuk Karadžić.
1991. se raspala Jugoslavija, što prati i promjena Jadrolinijinog znakovlja, čime i na ovom trajektu crvene petokrake (simbol socijalizma) se prvo mijenjaju u plave, a potom Jadrolinija počinje koristiti logo koji je i danas u upotrebi. U isto je vrijeme i trajekt promijenio ime, čime se više nije nazivao Vuk Karadžić nego Bartol Kašić.
Predsjednik Hrvatske
Odgovornost
Postupak za utvrđivanje posebne odgovornosti predsjednika Republike može pokrenuti Hrvatski sabor dvotrećinskom većinom svih zastupnika. O odgovornosti predsjednika Republike odlučuje Ustavni sud Republike Hrvatske dvotrećinskom većinom svih sudaca.
Crévéchamps
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 304 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 62 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara (maksimalnoj 337 m, a minimalnoj 235 m).
M/T Bartol Kašić
Historija
15. novembra iste godine JNA je uz okolna ostrva napala i Split, pri čemu su u gradskoj trajektnoj luci pogođeni Jadrolinijini trajekti Bartol Kašić i Vladimir Nazor. Na Bartolu Kašiću nije bilo poginulih. Trajekt je ubrzo popravljen i osposobljen za daljnu plovidbu.
Nezgode
U augustu 2006. godine trajektu su otkazali motori pri čemu je udario u splitsku obalu. Nekoliko osoba je bilo ozlijeđeno i nekoliko vozila u trajektu oštećeno, kao i sama obala. U julu i oktobru 2009. godine trajekt je dva puta udario u lukobran u luci Žalić na ostrvu Silbi, pri čemu nije došlo do nadiranja vode i onečišćenja mora.
Predsjednik Hrvatske
Odgovornost
Ako Ustavni sud Republike Hrvatske utvrdi njegovu odgovornost, Predsjedniku Republike prestaje dužnost po sili Ustava.
Nepovredivost
Predsjednik Republike ima imunitet nepovredivosti. Ne može biti pritvoren niti se protiv njega može pokrenuti kazneni postupak bez prethodnog odobrenja Ustavnog suda, osim ako je zatečen da čini kazneno djelo za koje je propisana zatvorska kazna u trajanju dužem od pet godina. U takvom slučaju državno tijelo koje je Predsjednika Republike pritvorilo, dužno je o tome odmah obavijestiti predsjednika Ustavnog suda.
Privremena spriječenost i izvanredni prestanak mandata
U slučaju duže spriječenosti uslijed bolesti ili nesposobnosti, a posebno ako predsjednik Republike nije u stanju odlučiti o povjeravanju dužnosti privremenom zamjeniku, predsjednik Hrvatskoga sabora preuzima dužnost privremenog predsjednika Republike na temelju odluke Ustavnog suda. Ustavni sud o tome odlučuje na prijedlog Vlade RH.
Predsjednk Republike podnosi ostavku predsjedniku Ustavnog suda. O ostavci predsjednika Republike obavještava se predsjednik Sabora koji po sili Ustava preuzima dužnost privremenog predsjednika Republike. Predsjednik Hrvatsko sabora preuzima dužnost privremenog predsjednika Republike i u slučaju smrti predsjednka Republike ili kada Ustavni sud utvrdi razloge za prestanak mandata Predsjednika Republike (npr. u slučaju utvrđivanja odgovornosti, gubitka poslovne sposobnosti).
Kada predsjednik Hrvatskoga sabora kao privremeni predsjednik Republike donosi akt o proglašenju zakona, akt supotpisuje predsjednik Vlade Republike Hrvatske. Izbori za novog Predsjednika Republike moraju se održati u roku od 60 dana od dana preuzimanja dužnosti privremenog predsjednika Republike.
Simboli predsjednika Republike
mini|lijevo|Zastava Predsjednika Republike Hrvatske Zastava predsjednika Republike ističe se na zgradi u kojoj su službene prostorije i stan predsjednika kada on tamo boravi, na prometnom sredstvu (automobilu, zrakoplovu, brodu) te u drugim svečanim prilikama.
Predsjednik Republike nosi lentu u posebnim svečanim prilikama koje su vezane uz predstavljanje Republike Hrvatske:
Lenta, kao znak predsjedničke časti, uobičajena je u zemljama Latinske Amerike i nekim zemljama Afrike. Lenta predsjednika Republike nije viđena u upotrebi od 2000. godine iako je njena uporaba propisana u zakonom određenim prilikama. Prema tvrdnji predsjednika Josipovića: "desetogodišnjom neprimjenom, Zakon se, kako kaže teorija prava, izobičajio i time izgubio na značaju i važnosti" te da "u današnjim uvjetima, nošenje lente ne bi imalo učinak jačanja digniteta države, već upravo suprotno. To je i razlog zašto predsjednik Republike, pa i ja koji odnedavno obavljam tu dužnost, ne nosim lentu."
Pravilnikom o vojnim odorama propisan je izgled znaka vrhovnog zapovjednika Oružanih snaga Republike Hrvatske.
Ured predsjednika Republike
mini|200px|Glavno predvorje u Predsjedničkim dvorima Ured obnaša savjetodavne, administrativne, stručne i druge poslove u pripremi i skrbi oko priprema i provođe­nja odluka i akata koje donosi predsjednik Republike.
Predsjednik Republike imenuje savjetnike predsjednika Republike i pomoćnike savjetnika predsjednika Republike. Savjetnici i pomoćnici savjetnika, sukladno odluci o imenova­nju, odgovaraju predsjedniku Republike za praće­nje sta­nja i izradu prijedloga djelova­nja u određenom im području.
Radom Ureda uprav­lja predstojnik Ureda koje­ga imenuje i razrješava dužnosti predsjednik Republike. Predstojnik Ureda ima položaj visokoga državnog dužnosnika, a prema zaposlenima u Uredu i ovlasti čelnika tijela državne uprave.
Nisu dopuštena imenovanja u Uredu predsjednika Republike koja su u suprotnosti s načelom diobe vlasti.
Ured predsjednika Republike smješten je u kompleksu Predsjedničkih dvora u Zagrebu, na Pantovčaku.
Dosadašnji predsjednici Republike
Franjo Tuđman je bio posljednji predsjednik Predsjedništva Socijalističke Republike Hrvatske, kojeg je na taj položaj izabrao Sabor Republike Hrvatske nakon provedenih parlamentarnih izbora 1990. godine. Ustavnim promjenama u srpnju 1990. postao je Predsjednik Republike Hrvatske. Ustavnim zakonom za provedbu novog Ustava Republike Hrvatske iz prosinca 1990., Franjo Tuđman preuzeo je ovlasti Predsjednika Republike Hrvatske u smislu novog Ustava. Na istu dužnost ponovno je izabran na predsjedničkim izborima 1992. i 1997. godine.
Vlatko Pavletić je privremeno bio na dužnosti predsjednika Republike. U prosincu 1999. godine na temelju Ustavnog zakon o privremenoj spriječenosti Predsjednika Republike Hrvatske za obavljanje svojih dužnostipostaje vršiteljem dužnosti za vrijeme dok se predsjednik Tuđman nalazio u bolnici. Nakon Tuđmanove smrti po Ustavu preuzima dužnost predsjednika Republike, kao predsjednik Sabora.
Zlatko Tomčić je privremeno bio na dužnosti predsjednika Republike. Konstituiranjem novog saziva Sabora, nakon trećesiječanjskih izbora (2000.), izabran je za novog predsjednika Sabora, te je automatski preuzeo dužnost privremenog predsjednika Republike.
Stjepan Mesić je na izborima za predsjednika u veljači 2000. godine pobijedio u drugom krugu i tako postao drugi predsjednik Republike Hrvatske. Na predsjedničkim izborima 2005. godine Stjepan Mesić osvaja drugi mandat koji mu je istekao u veljači 2010. godine.
Kolinda Grabar-Kitarović izabrana je za četvrtu predsjednicu Republike Hrvatske u drugom krugu izbora, 11. siječnja 2015. godine.
Zoran Milanović izabran je za petog predsjednika Republike Hrvatske u drugom krugu izbora, 5. siječnja 2020. godine.
Al Pacino
Rani život
Pacino je rođen 25. travnja 1940. u New Yorku, na Manhattanu, u obitelji Salvatorea Pacina, Talijana i Rose Gerard, Amerikanke. Roditelji su mu se razveli kad imao dvije godine, nakon čega se Al preselio s majkom u Bronx, živjeti s djedom i bakom, koji su podrijetlom bili sa Sicilije. Njegov otac Salvatore preselio se u Kaliforniju, radeći kao prodavač osiguranja i vlasnik restorana.
Pacino je pohađao glumačku školu na Manhattanu.
Zbog teških vremena, otac mu je morao zatvoriti restoran početkom devedesetih. Salvatore Pacino umro je 1. siječnja 2005. s 82 godine.
1960-te
1966. je pohađao klasu legendarnog glumačkog učitelja Leeja Strasberga (s kojim će se pojaviti 1974. u filmu Kum II). Gluma je bila talent koji je posjedovao od djetinjstva, iako je ostao bez novca i krova nad glavom. Krajem desetljeća, osvojio je nagradu Obie za predstavu The Indian Wants the Bronx i nagradu Tony za najboljeg sporednog glumca u predstavi koja je igrala na Broadwayu, Does the Tiger Wear a Necktie?. Na ekranu se prvi put pojavio u televizijskoj seriji N.Y.P.D. 1968., i nezapaženom debiju na filmu, Me, Natalie iste godine.
1970-te
U filmu iz 1971. The Panic in Needle Park, u kojem je glumio ovisnika o heroinu, privukao je pozornost redatelja Francisa Forda Coppole.
Pacinov put do slave počeo je nakon uloga Michaela Corleonea u Coppolinu blockbusteru iz 1972., mafijaškom filmu Kum, i Franka Serpica u filmu Serpico 1973.
Iako je nekoliko poznatih glumaca, između ostalih Robert Redford, Warren Beatty, i malo poznati Robert De Niro, pretendiralo na ulogu Michaela Corleonea, redatelj Coppola odabrao je relativno nepoznatog Pacina, što je izazvalo konsternaciju među šefovima studija. Uloga mu je donijela prvu nominaciju za Oscara za najboljeg sporednog glumca. 1973. Pacino je nastupio u vrlo uspješnom Serpicu.
1974. Pacino je reprizirao ulogu Michaela Corleonea u vrlo uspješnom nastavku Kum II, koji je proglašen ravnim originalu. 1975. požnjeo je novi uspjeh filmom Pasje poslijepodne, temeljenom na istinitoj priči o pljačkašu banaka, Johnu Wojtowiczu.
Tijekom sedamdesetih, Pacino je imao četiri nominacije za Oscara za najboljeg glumca za uloge u filmovima Serpico, Kum II, Pasje poslijepodne i ...I pravda za sve.
Pacino je nastavio glumiti u kazalištu, što mu je donijelo drugu nagradu Tony, za ulogu u predstavi The Basic Training of Pavlo Hummel. Nastupio je u glavnoj ulozi u predstavi Richard III., unatoč slabom odazivu kritike.
1980-te
Kasnije je, u intervjuu, Barbari Walters priznao da je Tony Montana njegova najbolja uloga u karijeri.
Revolucija iz 1985. bila je neuspjeh na komercijalnom planu, a i kritičari nisu imali lijepe riječi za film, što je rezultiralo četverogodišnjom Pacinovom apstinencijom od filma, a u međuvremenu se vratio kazalištu. Vratio se filmu 1989. s filmom More ljubavi.
1990-te
Pacino je zaradio novu nominaciju za Oscara za ulogu Big Boy Capricea u kino hitu Dick Tracy (1990.), a nakon toga slijedila je njegova najslavnija uloga, ona Michaela Corleonea, u  Kumu III. Konačno je osvojio Oscara za najbolju glavnu ulogu, za portret depresivnog, razdražljivog i umirovljenog slijepog pukovnika Franka Sladea u filmu Martina Bresta Miris žene (1992.). Iste godine bio je nominiran i za najbolju sporednu ulogu za film Glengarry Glen Ross, što je Pacina učinilo prvim glumcem u povijesti koji je zaradio dvije nominacije za uloge u dva različita filma iste godine, te koji je osvojio Oscara za glavnu ulogu (kao i Jamie Foxx 2005.). Tijekom te godine, Pacinu je ponuđena uloga Batmanova neprijatelja Two-Facea u vrlo uspješnoj animiranoj seriji o Batmanu, ali ju je odbio. Okrenuo se ulogama u uspješnim kriminalističkim dramama kao što su Carlitov način (1993.), Donnie Brasco (1997.), Probuđena savjest (1999.) i Nesanica (2002.).
1995. Pacino je nastupio u filmu Michaela Manna,  Vrućina, u kojem se on i druga filmska ikona, Robert De Niro, pojavljuju zajedno na filmu prvi put. (Iako su obojica glumili u Kumu II, nisu se pojavili u istoj sceni. Ovo pojavljivanje izazvalo je mnogo pozornosti jer su ih tijekom godina dosta uspoređivali). 1997. Pacino je zaradio odlične kritike glumeći Sotonu u nadrealnoj drami Đavolji odvjetnik.
Od Mirisa žene nije bio zaradio nijednu novu nominaciju za Oscara, ali je osvojio dva Zlatna globusa poslije 2000., prvo nagradu Cecil B. DeMille za životno djelo na filmu, a drugu za ulogu za hvaljenoj miniseriji HBO-a, Anđeli u Americi.
Pacino je odbio mnoge velike uloge u svojoj karijeri, kao što su one Han Sola u  Ratovima zvijezda, satnika Willarda u  Apokalipsi danas, Jimmyja Conwaya u  Dobrim momcima, Richarda Shermana u nikada snimljenom remakeu The Seven Year Itch, i Edwarda Lewisa u filmu Zgodna žena. 1996. je bio kandidat za ulogu generala Manuela Noriege u biografskom filmu Olivera Stonea, sve dok se Stone nije odlučio da će ipak snimati film Nixon. Pacino je dobio i svoju zvijezdu na Stazi slavnih u Hollywoodu.
2000-te
Pacino je nedavno odbio ponudu da posudi glas Michaelu Corleoneu u igrici Kum, jer mu se glas promijenio otkad je početkom sedamdesetih glumio Michaela u prva dva nastavka Kuma. Kao rezultat svega, tvrtki Electronic Arts nije bilo dopušteno upotrebljavanje Pacinova lika ili glasa u igri, iako se lik Corleonea pojavio u njoj.
Pacino je 2003. nastupio u HBO-ovoj miniseriji Anđeli u Americi u ulozi odvjetnika Roya Cohna. Pacino još glumi u kazalištu, a okušao se i u režiranju filmova. Iako The Local Stigmatic još nije objavljen, njegov film prikazan na festivalu, Chinese Coffee zaradio je dobre recenzije. Na AFI-jevoj listi 100 najboljih pozitivaca i negativaca u zadnjih 100 godina, on je drugi glumac koji se pojavio na obje liste: na "listi pozitivaca" s ulogom Franka Serpica, a na "listi negativaca" s ulogom Michaela Corleonea.
U listopadu 1997., Pacino je stavljen na četvrto mjesto 100 najvećih filmskih zvijezda svih vremena u izboru časopisa Empire, a kasnije se pojavio i na prvom mjestu u izboru britanskog Channel 4.
Troina, Enna
Troina je naselje u Italiji u provinciji Enna, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9081 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1055 m.
Fontana di Trevi
Fontana Trevi je ime monumentalne fontane u centru Rima, u rionu Trevi.
Karakteristike i historija
Fontana Trevi jedan je od najpoznatiji primjer kasnobarokne umjetnosti, u kom se spretno kombinira velika snaga prirode s genijalnom teatarskom scenografijom, tako da masivni kameni blokovi te konstrukcije gotovo nestaju u dinamičnoj interakciji sa vodom koja se kaskadno slijeva do bazena fontane. U centru fontane nalazi se kočija u obliku školjke koju vuku tritoni i konji (morski konjići). Na vrhu kočije u centralnoj niši koči se autoritativna i svečana skulptura boga Okeana, a u bočnim nišama stoje skulpture boginja zdravlja i obilja.
Fontanu posvećenu moru podigao je Nicolo Salvi krajem 18. vijeka, ispred centralne fasade Palače Poli za pontifikata pape Klementa XII. Trg na kojem je izgrađena bio je od velikog značaja za Rima jer voda sve dok nije August podigao akvadukt Aqua Virgo bila od krucijalne važnosti za Trevi. O tome svjedoče arheološke iskopine vile iz neronovskih vremena sa velikom cisternom.
Fontana di Trevi danas je globalno slavna jer je bila scenografija brojnih poznatih filmova, od kojih je vjerojatno najpoznatiji La dolce vita od Federica Fellinija, sa scenom kad se sisata Anita Ekberg okupa u fontani. Fontana je poznata i po hodočasničkom običaju bacanja novčića preko ramena u bazen, kao njihov zalog za sreću da će se jednog dana vratiti u Rim. Svojevremeno su te kovanice skupljali rimski derani, uz silnu galamu i nepodopštine, a danas humanitarne organizacije.
Peter Pokorny
Peter Pokorny (Graz, 25. jul 1940 - ) je bivši austrijski profesionalni teniser koji je nastupao 1960-ih i 1970-ih. Najveći uspjeh u karijeri mu je bilo osvajanje turnira German Indoors u Bremenu 1973. Od 1963. do 1973. je bio član austrijske Davis Cup reprezentacije. Od 1981. do 1982. je bio kapetan austrijske Davis Cup reprezentacije.
Pokorny trenutno živi u Grazu sa ženom i dva sina. U slobodno vrijeme igra golf.
Los Corrales, Nuevo Morelos
Los Corrales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Nuevo Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Селиште (Прокупље)
Селиште је насеље у Србији у општини Прокупље у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 16 становника (према попису из 1991. било је 8 становника).
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Boswell, Oklahoma
Bozvel je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 709, što je 6 (0,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Manahoac (konfederacija)
Manahoac (Mahock, Mahoc)/Tookerov (1895) prijevod "They are very merry," nije vjerojatan/, konfederacija danas izumrlih plemena američkih Indijanaca porodice Siouan koja prvih godina 17. stoljeća naseljavaju područja gornjeg toka rijeke Rappahannock i rijeci Rapidan u Virginiji, na mjestima današnjih okruga Stafford, Spottsylvania, Orange, Fauquier i Culpeper. Prema Swantonu njihov rani dom mogla bi biti dolina rijeke Ohio, ali ih 1608. John Smith nalazi u susjedstvu Monacana, i u ratu sa Powhatanima i Susquehanna Indijancima. Dolaskom Smitha ovi Indijanci su zaratili sa njim, jer su čuli da im je on došao oduzeti zemlju. Nakon dva poduzeta napada ipak su se sprijateljili, i Indijanci su njima u čast priredili svečani doček. U narednih nekoliko desetljeća oni će ipak brzo nestati iz povijesti. Sredinom 17. stoljeća (1654 ili 1656) u blizini slapova na rijeci James, izgleda da je jedno njihovo pleme, vjerojatno pravi Manahoaci ili Mahock potukli su kombinirane snage bijelaca i obalnih Indijanaca. Kasnije ih Lederer (1670.) nalazi na James riveru u blizini Monacana i naziva ih Mahock. Pleme Mahoc ili Mahock, kaže W. J. McGee, pripadalo je konfederaciji Monacan, a Bushnell njihovo stanište identificira sa starim Monacan selom Massinacack. Godine 1700 Stegarakije guverner Virginije, Spotswood, šalje ih u Fort Christanna, gdje su i Meipontsky (drugo Monacan pleme), Stegaraki i po svoj prilici Ontponea. O njima se još čuje do 1723. Postoji dobri razlozi da se vjeruje kako su se ovi njihovi ostaci pomiješali sa Tutelima i Saponima sa kojima dijele kasniju sudbinu putovanja u New York i konačni nestanak. Izvorna populacija, prema Mooneyu bila je oko 1,500 (1600).
Etnografija
Arheološki nalazi pokazuju da su Manahoaci dugi period boravili u pordučjima uz rijeke Rappahannock i Rapidan. Na lokalitetima njihovih sela i kampova pronađeni su vrškovi strijela i klomljeni komadi keramike. Poput Powhatana prakticirali su uz agrar i sakupljanje voća i oraha i lov i ribolov. Kultura Manahoaca bila je kultura kamenog doba. Među kamenim artefaktima pronađene su kamene sjekire, strugači, glave za lule i drugo. Njihovo jedino selo poznato po imenu bilo je ribarsko naselje Mahaskahod.
Geoff Masters
Geoff Masters (Brisbane, 19. septembar 1950 - ) je bivši australijski profesionalni teniser koji je nastupao 1970-ih. Tokom karijere je najviše uspjeha imao u parovima, osvojivši ukupno 23 titule, te tri Grand Slam naslova - godine 1974. u kategoriji miješanih parova na US Openu sa Pam Teeguarden, te dvije titule u muškim parovima sa Rossom Caseom - na Australian Openu 1974. i Wimbledonu 1977.
Scansano, Grosseto
Scansano je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1447 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Rancho Alegre, San Andrés Tuxtla
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Ojo de Agua, Santa Cruz Nundaco
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Nundaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 670 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2753 m.
Ronald Brooks Kitaj
Ronald Brooks Kitaj (, 29. listopada 1932. -, 21. listopada 2007.), bio je britansko – američki slikar.
Život i djelo
Kitajev otac, Mađar Sigmund Benway je napustio Kitajevu majku Jeanne Brooks, Amerikanku židovskog porijekla, dvije godine nakon sinovljeva rođenja. Sedam godina kasnije, 1941. ona se udaje za austrijskog židova Waltera Kitaja, koji je emigrirao u SAD, bježeći pred nacističkim progonima. Kitaj je studirao na bečkoj Akademiji i na Cooper Union u New Yorku, te potom u Oxfordu i na Royal College of Art u Londonu, gdje upoznaje Davida Hockneya, Petera Philipsa i Allena Jonesa koji će već nekoliko godina kasnije postati vodeća imena britanskog pop arta. To je zacijelo glavni razlog zbog kojeg se i Kitaja obično svrstava među umjetnike istog pravca, premda se taj pojam može primijeniti samo za izričajna sredstva Kitajevih slika, ali ne i za njihov sadržaj, jer je Kitaj bio zacijelo jedini pravi intelektualac među pop tj. pučkim umjetnicima.
Kitajev opus, nastao najvećim dijelom u Britaniji gdje je umjetnik boravio više od četiri desetljeća uglavnom je kolažistički, umnogome blizak literaturi (ponekad i doslovno uključenoj u njegove radove stranicama knjiga ili dokumenata), koju je odlično poznavao. Jednom prilikom o svojem slikarstvu je rekao : „U nekim knjigama nalaze se slike, a u nekim slikama, nalaze se knjige.“, aludirajući očito na njihovu složenost. Bio je odličan crtač, te asketski kolorist. Osobito ga je zanimala ikonografija kao znanost, te je bio vjeran čitatelj godišnjaka Warburgova instituta. Katalozi njegovih izložbi obično su vrvjeli bilješkama koje su trebala protumačiti elemente prikazane teme i izvore kojima se autor tijekom rada na slici služio. Premda zahtjevna, Kitajeva djela su u pravilu otvorena promatraču, često implicitno zahtijevajući njegovu koncentraciju, iskustvo i nadasve prisutnost.
Godine 1989. Kitaj objavljuje Prvi diasporistički manifest, u kojem raščlanjuje vlastito otuđenje (kao Amerikanca u Britaniji, te k tome Židova) i način na koji je ono utjecalo na njegov rad. Na koncu je zaključio: „Ne morate biti Židov da biste bili dijasporist.“
Početkom devedesetih postao je članom britanske Kraljevske akademije, što nije uspjelo nijednom Amerikancu još od Johna Singera Sergenta. Godine 1994. londonska Tate Galery mu je priredila veliku retrospektivu. Kritike su uglavnom bile vrlo negativne. Malo nakon završetka izložbe Kitajeva druga supruga, Sandra Fischer je umrla od izljeva krvi u mozak. Ova tragična epizoda jako je pogodila umjetnika, koji nakon toga seli u Los Angeles. Mnogi Kitajevi radovi nastali nakon 1997. prikazuju njegovu pokojnu suprugu, a ponekad i njega, okružene anđelima.
21. listopada 2007. Kitaj je nađen u mrtav u svojem stanu u Los Angelesu. Obdukcijom je utvrđeno da je razlog smrti bilo samoubojstvo.
Premda u Kitajevu životu tragičnih epizoda nije nedostajalo, ili možda upravo zbog toga, on je zacijelo jedan od najvećih i najzanimljivijih slikara dvadesetog stoljeća.
Mike Estep
Mike Estep (Dallas, 19. jul 1949 -) je bivši američki profesionalni teniser. Tokom karijere je osvojio 2 pojedinačne i 7 titula u parovima. Na pojedinačnoj ljestvici mu je najviši rang bio br. 59 godine 1973. a na ljestvici parova br. 123 godine 1983.
Trenutno živi u mjestu Hurst u državi Teksas.
Nicola Salvi
Nicola Salvi (Rim, 6. august 1697. - Rim, 8. februar 1751.) bio je talijanski barokni arhitekt, poznat po Fontani di Trevi koju je podigao krajem 18. vijeka.
Biografija
Salvi je bio učenik Antonia Valerija i Antonia Canevarija, sa kojim je 1727. otišao u Portugal i radio sa njim kao njegov suradnik. Istakao se kao scenograf za vatromet organiziran 1728. na rimskoj Piazzi di Spagna. Nakon tog je 1732. sudjelovao na natječajima za fasadu Bazilike San Giovanni in Laterano i Fontanu di Trevi, na kom je pobjedio. Kod te fontane došao je na vidjelo njegov talent za teatarsku scenografiju, on se sjajno poigrao kontrastom između statičnog kamena i nezauztavljive dinamike vode. Dok je radio na fontani istovremeno se bavio i projektiranjem, negdje oko 1738. napravio je projekt za rekonstrukciju enterijera crkve Santa Maria in Gradi u Viterbu i za kapelu sv. Ivana Krstitelja za lisabonsku crkvu São Roque i za proširenje palače Chigi-Odescalchi u Rimu 1745.
U svakom slučaju Fontana di Trevi ispala je njegov amblematski rad, kog nije uspio vidjeti jer su skulpture za fontanu isklesane tek nakon njegove smrti.
San Miguel, Ocampo
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 922 m.
El Minguinero, San Luis Potosí
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1830 m.
Lancenigo-Villorba, Treviso
Lancenigo-Villorba je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Seesbach
Zesbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 585 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133094.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Zesbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 375 metara. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 585 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Iranistika
Iranistika ili iranologija (, Iranšenasi) je naučna disciplina koja se bavi proučavanjem iranskih naroda, jezika i kulture tzv. Velikog Irana, kulturne regije koja obuhvaća dijelove Jugozapadne, Centralne i Južne Azije. Iranistika je izuzetno slojevita disciplina jer se ovisno o etno-jezičnim, historijskim, geografskim, religijskim i drugim parametrima preklapa s više različitih naučnih polja. Primjerice, prahistorija i starovjekovna historija iranskih naroda usko je vezana uz indoevropeistiku koja proučava i druge indoevropske narode odnosno jezike, dok se drevnom elamskom civilizacijom bavi asirologija. Također, budući da se historiografija starovjekovne iranske historije u uvelike temelji na grčko-rimskim djelima, iranistika se u velikoj mjeri isprepliće i s klasičnom filologijom. Zbog izmijenjenih vjersko-političkih okolnosti i kulturne difuzije od ranog srednjeg vijeka, iranistika je usko vezana i s islamistikom odnosno arabistikom i turkologijom, a zbog srodnih uvjeta tokom novog vijeka i s indologijom. U Evropi se početkom izdvajanja iranistike iz tradicionalne domene orijentalistike smatra 1771. godina kada je A. H. Anquetil-Duperron preveo Avestu s perzijskog na francuski jezik. Interes za iranistiku na evropskom kontinentu javlja se u različitim državama iz raznoraznih razloga – Britanci su iskazivali zanimanje za perzijski jezik s obzirom da je bio lingua franca u Indiji gdje su imali velike ekonomske apetite, Francuzi zbog jačanja diplomatskih odnosa s iranskom safavidskom i kadžarskom dinastijom, Nijemci zbog (danas zastarjelih) teorija o zajedničkom rasnom porijeklu, itd. Istaknute evropske obrazovne institucije s iranskim studijama su Slobodni univerzitet u Berlinu, Univerzitet u Beču, Sorbonne Nouvelle u Parizu, te britanski Cambridge i Oxford. U Sjedinjenim Državama bitnije odjele iranistike pokrenuli su A. V. W. Jackson na Univerzitetu Columbia i R. N. Frye na Univerzitetu Harvard, a važni istraživački centar predstavlja i Orijentalni institut pri Univerzitetu u Chicagu.
Fragnete, Isernia
Fragnete je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 356 m.
Cambes, Gironde
Kan je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Bordo.
Algijski jezici
Algijski jezici (algonquian-ritwan, algic), naziv za porodicu ili porodice indijanskih jezika koja obuhvaća jezika Indijanaca Algonquian i Ritwan ili Wiyot-Yurok. Porodica algonquian obuhvaća 42 jezika i tri glavnwe skupine, centralnu, istočnu i prerijsku.
Cambes, Gironde
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1145 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 214 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 23 metara (maksimalnoj 86 m, a minimalnoj 2 m).
Algijski jezici
Jezik wiyot pripada porodici wishoskan a zajedno sa jezikom yurok, koji pripada porodici weitspekan čini širu porodicu ritwan.
Santi Apostoli (Rim)
Historija
Prva crkva na tom mestu podignuta je još za pontifikata pape Pelagija I., ali je nakon potresa 1348. razorena i napuštena. Obnovio ju je papa Martin V. 1417. i potpuno restaurirao papa Klement XI. početkom 18. vijeka.
Michelangelo Buonarroti je 1564. pokopan u klaustru crkve, ali nije dugo ostao, jer mu je jedne noći njegov leš ukraden i prebačen u Firencu.
Hidatsa
mini|Long Time Dog, pripadnik plemena Hidatsa. Hidatsa (Minnetaree, Minitari, Gros Ventres of the Missouri, Big Belly of the Missouri; Veliki Trbuh Missourija).- Pleme Siouan Indijanaca iz grupe Hidatsa u 19. stoljeću nastanjeno na različitim točkama između rijeka Heart i Little Missouri. Hidatse su najbliži srodnici Vranama, plemenu koje se odvojilo od matice Hidatsa i nastanilo u području Yellowstowna. Danas žive sa Arikara i Mandan Indijancima na rezervatu Fort Berthold u Sjevernoj Dakoti.