cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lea Deutsch
Progon u NDH i deportacija Auschwitz
mini|lijevo|120px|Poslijednja znana slika Lee Deutsch, snimljena nekoliko mjeseci prije deportacije u [[Logor Auschwitz|Auschwitz.]] Godine 1941 osnutkom Nezavisne Države Hrvatske (NDH) doneseni su rasni zakoni. U nadi da će izbjeći progon obitelj Deutsch je prešla na katoličanstvo. Lea je u jesen 1941 bila izbačena iz HNK, kao i ostali Židovi, a ubrzo i iz gimnazije. U to vrijeme njezin kolega Relja Bašić ju je nekoliko puta vidio kako nepomično sjedi na klupi preko puta kazališta u malenom kaputiću, uzorak riblja kost, sa žutom Davidovom zvijezdom na rukavu i satima bulji u zgradu u kojoj je nekada bila zvijezda, a sada nije mogla ni ući u zgradu. Misleći da se Lei i njenom mlađem bratu Saši neće ništa dogoditi, u to vrijeme se još naivno vjerovalo da ustaše neće dirati žene i djecu, Lea i Saša su s majkom ostali u stanu, dokle je Leina oca Stjepana sakrio ugledni liječnik Vilko Panac u Bolnici Sestara Milosrdnica sa lažnom dijagnozom trahoma. Kad bi ustaška policija došla u bolnicu na odjel zaraženih od trahoma, dr. Panac bi im rekao da mogu ući, ali na svoju odgovornost. Ustaše zbog tog upozorenja i bojazni zaraze nikad nisu ulazili. Za obitelj Deutsch angažirali su se mnogi poznati i nepoznati Zagrepčani, glumci Tito Strozzi, te par Vika Podgorska i Hinko Nučić, ali nisu je uspjeli spasiti. Leu je fiktivnim brakom pokušao spasiti i mladi ustaša, koji se uselio u dio njihova stana, ali njena majka nije na to htjela pristati, jer je Lea još bila maloljetna. Obitelj Deutsch pokušali su spasiti i "obični" ljudi organiziravši put do Karlovca gdje su se trebali spojiti s partizanima, ali na žalost morali su se vratiti u Zagreb jer se nisu uspjeli spojiti s "vezom". Gestapo i ustaše su u noći s 2. na 3. 5. 1943 godine uhapsili sve preostale Židove u Zagrebu, njih 1.700, a među njima nadrabina Miroslava Šaloma Freibergera, i Leu zajedno s majkom i bratom. Deportirali su ih u Auschwitz u stočnom vagonu. Lea je umrla (imala je slabo srce uslijed preboljene difterije u djetinjstvu) u vagonu, iz kojeg je od 75 ljudi njih 25 umrlo, prije nego što je stigla u logor. Imala je 16 godina. Svjedoci kažu da je Leino srce prepuklo od tuge, jer nije mogla izdržati bol i gorčinu, koja ju je zadesila. Leina majka i brat ubijeni su u plinskoj komori odmah po dolasku, dok je otac kraj rata dočekao u bolnici u kojoj se skrivao. Stjepan Deutsch umro je 1959 u Zagrebu, pokopan je na židovskom dijelu groblja na Mirogoju, a na nadgrobnoj ploči je i Leina slika.
Škola Lea Deutsch
U spomen na Leu Deutsch židovska osnovna škola u Zagrebu nosila je njezino ime Osnovna škola "Lauder - Lea Deutsch", ali je od 1. 9. 2006 u stanju mirovanja.
Vidi još
Porodica Deutsch Maceljski
Katarina Živković
Katarina Živković (2. jul 1989, Leskovac) je srpska pop-folk pevačica. Postala je poznata širokoj javnosti učešću u Zvezdama Granda 2007, a svoju popularnost stiče nakon pobede u trećoj sezoni rijaliti-šou programa Farma. U vezi je sa Branislavom Jankovićem koji je isto učestvovao na Farmi.
Guatomechi, Uruachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Palena od Mauija
Kralj Palena je bio kralj Mauija na drevnim Havajima. Spomenut je u drevnim pojanjima kojima su drevni Havajci prenosili usmeno svoju povijest.
Arroyo Gusano Sur, Xochistlahuaca
Arroyo Gusano Sur je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Palena od Mauija
Postojala je i plemkinja s istim imenom, koja je bila žena Panaikaiaikija i majka Ahulija.
Arroyo Gusano Sur, Xochistlahuaca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Pahuayo, Tamazunchale
Pahuayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 587 m.
Štedim (Nikšić)
Štedim je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 171 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 199 stanovnika).
Demografija
U naselju Štedim živi 115 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 31,9 godina (30,9 kod muškaraca i 32,8 kod žena). U naselju ima 41 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,17.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Boboiești, Ciuperceni
Boboiești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Ciuperceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 238 m.
Traversaghi, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Johann Christian Bach
Najmlađi je sin svog slavnog oca Johanna Sebastiana Bacha i njegove druge žene Anne Magdalene Bach. Rođen je kad mu je otac imao 50 godina, tako je da je uz njega mogao učiti svega 15 godina.
Pisao je opere i koncerte koji su jako utjecali na mladog Mozarta.
Rushmere, Virginia
Rašmir je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.018, što je 65 (-6,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bockelwitz
Bokelvic je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Srednja Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.716 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14522040.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Srednja Saksonija Bokelvic se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Srednja Saksonija. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 229 metara. Površina opštine iznosi 47,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.716 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Momperone, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Veza za jednu noć
Veza za jednu noć, rjeđe seks za jednu noć ili one night stand (na engleskom doslovno: "nastup za jednu noć" ) je izraz za intimni odnos između dvoje partnera čija je karakteristika njegova kratkotrajnost, odnosno koji prestaje nakon što su jedan ili dvoje partnera zadovoljili svoje seksualne potrebe. Pod time se može podrazumijevati i anonimni seks, ali i odnos osoba koji su poznanici, prijatelji, kolege s posla i sl. Predstavlja jedan od oblika tzv. neobaveznog seksa, odnosno promiskuitetnog životnog stila. U mnogim slučajevima do takvih veza dolazi pod uticajem alkohola i droga, a mogu poslije dovesti do osjećaja kajanja, češće kod žena nego kod muškaraca.
Paumakua od Mauija
Paumakua je ime drevnog havajskog poglavice koji je postao prvi znani kralj otoka Mauija na drevnim Havajima.
U pojanju zvanom Kumulipo, gdje je opisano i stvaranje svijeta, data je njegova genealogija.
Roditelji su mu bili plemić Huanuiʻikalailai i plemkinja Kapola (Kapoea).
Paumakua je imao brata Kuheailanija, čiji je sin bio poglavica Hakalanilea.
Paumakua je oženio svoju sestru Manokalililani, stvorivši „svetu uniju“ iz koje je rođen njegov nasljednik, kralj Haho od Mauija.
San José Pie del Cerro, Santa María Temaxcaltepec
San José Pie del Cerro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Temaxcaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 667 m.
Anonimni seks
Anonimni seks je naziv za seksualne aktivnosti, odnosno oblik tzv. neobaveznog seksa u kome partner ili oba partnera ne zna niti, u pravilu, nema namjeru saznati identitet drugog partnera. Kao takav predstavlja najesktremniji oblik promiskuitetnog životnog stila. Jedan od motiva za takve aktivnosti je nastojanje da se, što je moguće više, otklone moguće negativne posljedice - pravne ili moralne - koje bi imalo eventualno razotkrivanje seksualne aktivnosti neke osobe. Drugi motiv, koji se navodi u seksološkoj literaturi, jest dodatno uzbuđenje, odnosno osjećaj užitka koje proizvodi intimni odnos s potpunim strancima.
Anonimni seks se obično smatra jednim od najriskantnijih oblika ljudske seksualnosti, s obzirom da osoba koja se u nju upušta može od svog partnera daleko lakše primiti spolno prenosive bolesti, odnosno postati žrtvom krađe, razbojništva ili nasilja. Anonimni seks je posebno raširen u gej zajednici gdje su se razvili izrazi za to povezane aktivnosti kao što su cruising i cottaging, ali i ustanove kao što su gej sauna koje bi trebale omogućiti koliko-toliko sigurniji anonimni seks. Raširenosti anonimnog seksa je u posljednjim decenijama dosta pomogao Internet i za to specijalizirani online dating servisi.
Mihailo Dinić
Mihailo Dinić (23. april 1899, Lučica kod Požarevca — 12. maj 1970, Beograd) je bio srpski istoričar i akademik SANU. Najveći deo naučnog rada posvetio je istraživanju srpske srednjovekovne prošlosti.
Školovanje i rani radovi
Školovao se u rodnom mestu, Požarevcu i Beogradu. Prekinuo je škoovanje zbog Prvog svetskog rata. Sa srpskom vojskom povlači se preko Albanije a potom nastavlja školovanje u Francuskoj. Istoriju i geografiju studirao je na univerzitetu u Monpeljeu. Nakon povratka u Srbiju radio je kao gimnazijski profesor u Kruševcu, Vršcu, Knjaževcu, Vinkovcima, Zemunu i Beogradu. U periodu od 1928. do 1930. usavršavao se u Beču. Mentor mu je bio Karlo Pal. Tu je doktorirao sa disertacijom o srednjovekovnom Sremu. Dobio je mesto na učiteljskoj školi u Dubrovniku. Tu je imao priliku da istražuje u dubrovačkim arhivama. Piše prve naučne radove, studije o Nikoli Altomanoviću (1932), krunisanju Tvrtka I za kralja (1932) i o vatrenom oružju u Dubrovniku i okolnim zemljama.
Na Beogradskom univerzitetu
Njegov rad primetili su vodeći srpski istoričari tog vremena. Stanoje Stanojević ga poziva u Beograd. Dobio je 1934. mesto na Beogradskom univerzitetu. U Beogradu je imao povoljne uslove za naučni rad. Objavljuje radove o dubrovačkim tributima (1935), karavanskoj ttrgovini (1937), zemljama hercega od Svetog Save (1940). Godine 1937. boravi u Parizu gde se upoznaje sa novim izvorima. U ovom periodu ga posebno interesuje Kosovska bitka.
Drugi svetski rat prekinuo je Dinićev naučni rad. On je, kao rezervni oficir vojske Kraljevine Jugoslavije, zarobljen tokom Aprilskog rata. Do kraja rata boravio je u zarobljeničkim logorima gde mu je zdravlje narušeno.
Najplodniji period
Dobio je veliki broj naučnih priznanja. Bio je redovni profesor i dekan Filozofskog fakulteta u Beogradu. Za dopisnog člana SANU izabran je 1948. a za redovnog 1955. godine. Penzionisan je 1957. godine ali je nastavio svoja istraživanja u dubrovačkom arhivu dok god mu je zdravlje to dopuštalo. Umro je 12. maja 1970. U beogradu. Nakon smrti njegova biblioteka, rukopisi sa ispisima iz dubrovačke arhive preneti su u Narodnu biblioteku gde čine posebnu celinu. Neki njegovi rukopisi objavljeni su posthumno. Srpska književna zadruga objavila je u knjizi ''Srpske zemlje u srednjem veku. Istorijsko geografske studije'' 1978. godine njegove radove iz oblasti istorijske geografije.
Značaj
Njegov obiman naučni i pedagoški rad izvršio je snažan uticaj na istoriografiju o srpskoj srednjovekovnoj prošlosti. Nastavio je najbolje tradicije srpske kritičke istoriografije nastojeći da produži rad svog uzora Konstantina Jiričeka. Takođe je pratio dešavanja u svetskoj istoriografiji i u skladu s njima nastojao da razvije, obogati i unapredi srpsku istorijsku nauku. Značajno je što je istraživao teme koje su bile gotovo zapostavljene (karavanski saobraćaj, sitno plemstvo, vatreno oružje u srpskim zemljama srednjeg veka). Bio je veliki protivnik instrumentalizacije istorije čime je značajno doprineo kontinuitetu naučne istoriografije u srpskoj nauci.
Bibliografija
Bibliografija radova Mihaila Dinića objavljena je u Spomenici koju mu je posvetila Srpska akademija nauka i umetnosti (Bibliografija radova Mihaila Dinića, Spomenica posvećena preminulom akademiku Mihailu Diniću, Posebno izdanje SANU, Spomenice 48, Beograd 1971, 27-37). Delimične bibliografije njegovih radova objavljene su u sledećim publikacijama:
Opština Motoșeni, Bacău
Motoșeni je opština u Rumuniji u okrugu Bakau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Potrero de los Sandovales, Yahualica de González Gallo
Potrero de los Sandovales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Glencoe, Oklahoma
Glenko je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 601, što je 18 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sam Zimbalist
Sam Zimbalist (31. mart 1904 - 4. novembar 1958) bio je američki filmski producent, najpoznatiji po raskošnim hollywoodskim spektaklima 1950-ih. Karijeru je započeo kao montažer u studiju Metro-Goldwyn-Mayer te postepeno napredovao do mjesta producenta 1936. godine. Sa vremenom je snimao sve skuplje i skuplje filmove, koji su kulminirali sa biblijskim epom Ben-Hur. Njegov dovršetak nije dočekao, jer je za vrijeme snimanja u Italiji iznenada preminuo od srčanog udara. Godine 1960. je njegova udovica preuzela Oscar za najbolji film, a što je jedini slučaj da je itko posthumno dobio tu nagradu.
Zenevredo, Pavia
Zenevredo je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Mignanego, Genoa
Mignanego je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1603 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Los Fresnos, Mixtlán
Los Fresnos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mixtlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1529 m.
Anlezy
Onlezi je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Never.
Arroyo Jícaro, Xochistlahuaca
Arroyo Jícaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Faselis
thumb|Glavna cesta thumb|Akvedukt
Faselis (Phaselis) bio je drevni likijski grad koji se nalazio na mjestu današnje provincije Antalya u Turskoj. Smješten je između planina Bey i šuma nacionalnog parka Olympos, 16 km zapadno od turističkog mjesta Kemer i na 57. kilometru ceste Antalya–Kumluca. Faselis i drugi drevni gradovi se također mogu posjetiti i jahtama.
Historija
Grad su osnovali Rođani oko 700. pne. S obzirom da je smješten na prevlaci između dvije luke, postao je jedan od najvažnijih gradova zapadne Likije odnosno središte trgovine između Grčka, Azije, Egipta i Levanta, iako nije pripadao Likijskoj Ligi. Grad su osvojili Perzijanci zajedno s ostatkom Male Azije, a kasnije ga je osvojio Aleksandar Veliki.
San Miguel, Bachíniva
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bachíniva.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1979 m.
Lentiscosa, Salerno
Lentiscosa je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 892 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
3-Pentanon
3-Pentanon je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 86,132 Da.
Petrozavodsk
Petrozavodsk (, karel. i fin. Petroskoi) je glavni grad autonomne republike Karelije na severozapadu Rusije. Nalazi se 430 kilometara severoistočno od Sankt Peterburga.
Petrozavodsk ima 266.300 stanovnika (procena za 2007).
Istorija
Arheološki nalazi pokazuju da je na mestu Petrozavodska postojalo naselje pre 7000 godina. Današnji grad se nalazi na mestu sela koja su u Srednjem veku bila na obali jezera Onjega. Četvrt Solomenoje nastala je u 16. veku. Grad je osnovan 11. septembra 1703. pod imenom Petrovskij Zavod. Osnovao ga je knez Menjšikov u ime Petra Velikog, kome je trebala livnica za izradu topova i sidara za Severnu rusku flotu.
Do 1717. Petrovskij Zavod je postala najveće naselje u Kareliji sa 3500 stanovnika, utrvđenjem od balvana i pokrivenom pijacom. Najpoznatija znamenitost grada je bila drvena crkva Svetog Petra i Pavla, pregrađena 1772. i renovirana 1789. Crkveni ikonostas je uništen u požaru 30. oktobra 1924.
Posle smrti Petra Velikog značaj Petrovskoj Zavode je opadao, tako da je livnica zatvorena 1734. Katarina Velika je otvorila novu livnicu 1773. uzvodno od grada. Za vreme njene vladavine Petrovskaja Sloboda je 1777. dobila status grada i sadašnje ime - Petrozavodsk. Centar grada je izgrađen u neoklasičnom stilu oko centralnog kružnog trga. Od 1801. Petrozavodsk je bio centar gubernije.
Gradom su vladali Finci u periodu 1941-1944. i tu su osnovali koncentracioni logor. Crvena armija je bez borbe zauzela grad 28. juna 1944.
Petrozavodsk danas
Danas u Petrozavodsku postoji univerzitet i konervatorijum. Od industrije, značajna je drvna industrija, izrada nameštaja, i prerada ribe. Kroz Petrozavodsk prolazi pruga od Sankt Peterburga ka Murmansku.
Karel Kachyňa
Karel Kachyňa (1. maj 1924 – 12. mart 2004) bio je češki filmski režiser poznat po izuzetno dugoj i plodnoj karijeri, koja je uključivala i ostvarenja čehoslovačkog novog vala u drugoj polovici 1960-ih. Njegov film Ucho, snimljen 1970. godine, je zbog kritičkog stava prema komunističkom režimu Čehoslovačke gotovo dvije decenije proveo u bunkeru.
Miroslav Volf
Miroslav Volf (rođen u Osijeku 1956.) je protestantski teolog, hrvatskog porekla. Profesor je teologije na univerzitetu Jejl i direktor je Jejl centra za veru i kulturu (Yale Center for Faith and Culture). Poznat je po radu na poljima sistematske teologije, etike, rešavanja konflikata i pomirenja.
Studirao je na Evanđeoskom teološkom fakultetu u Osijeku, Fulerovom teološkom seminaru (Fuller Theological Seminary) u Pasadeni, Kalifornija i doktorirao je i habilitirao na Univerzitetu u Tibingenu, Nemačka, kod Jirgena Moltmana.
Njegovu knjigu Exclusion and Embrace američki časopis Christianity Today uvrstio je među 100. najboljih verskih knjiga 20. veka. Razveden je i ima dvoje usvojene dece.
Odrastao je u Srbiji, u Bačkoj Palanci i Novom Sadu.
Knjige
Na nemačkom:
Na engleskom:
Na hrvatskom:
Cistein
Cistein (Cys ili C) je α-aminokiselina sa hemijskom formulom HO2CCH(NH2)CH2SH. Ona je neesencijalna aminokiselina, što znači da se ona može biosintetisati u ljudskom telu. Njeni kodoni su UGU i UGC. Bočni lanac cisteina, tiol, je nepolaran i zato se cistein obično klasifikuje kao hidrofobna aminokiselina. Tiolni bočni lanac često učestvuje u enzimatskim reakcijama, služeći kao nukleofil. Tiol je podložan oksidaciji kojom se formira disulfidni derivat cistin, koji ima važnu strukturnu ulogu u mnogim proteinima. Cistein je dobio ime po cistinu.
Prehrambeni izvori
Mada je klasifikovana kao neesencijalna aminokiselina, u retkim slučajevima, cistein može da bude esencijalan za decu, starije osobe, i individue sa specifičnim metaboličkim bolestima, ili kod obolelih od sindroma malapsorpcije. Ljudsko telo obično može da sintetiše cistein pod normalnim fiziološkim uslovima, ako je dovoljna količina metionina dostupna. Cistein je podložan katabolizi u gastrointestinalnom traktu i krvnoj plazmi. Za razliku od reaktivnog cisteina, cistin neizmenjen prolazi kroz GI trakt i krvnu plazmu, a po ulasku u ćelije on se brzo redukuje u dva molekula cisteina.
Kao i druge aminokiseline, cistein ima amfoterni karakter. thumb|center|250px|(R)-Cistein (levo) i (S)-Cistein (desno) u zwitterjonskoj formi na neutralnom pH
Industrijski izvori
L-Cistein se nekad industrijski dobijao putem hidrolize kose i keratina. U današnje vreme glavni industrijski pristup je fermentacija uz upotrebu mutirane E. coli. Wacker Chemie je uveo način dobijanja is substituisanih tiazolina. U skladu sa tom tehnologijom, L-cistein se proizvodi hidrolizom racemiske 2-amino-Δ2-thiazolin-4-karboksilne kiseline koristeći Pseudomonas thiazolinophilum.
Biosinteza
thumb|150px|Slika 1. Cisteinska sinteza. [[Cistationin beta sintetaza katalizuje gornju reakciju i cistationin gama-lijaza katalizuje donju reakciju.]] Kod životinja, biosinteza počinje sa aminokiselinom serinom. Sumpor dolazi iz metionina, koji se konvertuje u homocistein kroz intermediar S-adenozil metionin. Cistationin beta-sintetaza nakon toga kombinuje homocistein i serin u formu asimetričnog tioetra cistationina. Enzim cistationin gama-lijaza konvertuje cistationin u cistein i alfa-keto butirat. U biljkama i bakterijama, biosinteza cisteina isto počinje od serina, koji se konvertuje u O-acetil serin enzimom serin transacetilaza. Enzim O-acetilserin (tiol)-lijaza, koristeći sulfidne izvore, konvertuje ovaj ester u cistein, oslobađajući acetat.
Biološke funkcije
Tiol grupa cisteina ima nukleofilni karakter, i lako se oksiduje. Reaktivnost je pojačana kad je tiol jonizovan. pKa vrednosti cisteinskih ostataka u proteinima su blizo neutralnosti, tako da su oni često u njihovom reaktivnom tiolatnom obliku unutar ćelije. Zbog visoke reaktivnosti tiol grupe, cistein ima brojne biološke funkcije.
Prekurzor antioksidanta glutationa
Kao posledica sklonosti tiola da podleže redoks reakcijama, cistein poseduje antioksidansne osobine. Cisteinske antioksidansne osobine dolaze do izražaja na primer u slučaju tripeptida glutationa, koji je prisutan u ljudskom telu, kao i kod niza drugih organizama. Sistemska dostupnost oralnog glutationa (GSH) je neznatna. Iz tog razloga on se mora biosintetizovati iz konstitutivnih aminokiselina: cisteina, glicina, i glutaminske kiseline. Glutaminska kiselina i glicin su lako dostupni iz hrane, dok je raspoloživost cisteina može biti ograničavajući faktor.
Disulfidne veze
Disulfidne veze igraju važnu ulogu u savijanju i stabilnosti nekih proteina, pogotovu proteina izlučenih u ekstracelularni medijum. Pošto većina ćelijskih kompartmana ima redukujuće okruženje, disulfidne veze su generalno nestabilne u citosolu.
thumb|right|150px|Cistin (prikazan u neutralnoj formi) je formiran iz dva molekula cisteina.
Disulfidne veze proteina se formiraju oksidacijom tiol grupe cisteinskih ostataka. Druga aminokiselina koja sadrži sumpor, metionin, ne može da formira disulfidne veze. Agresivniji oksidanti konvertuju cistein u korespondirajuću sulfinsku i sulfonsku kiselina. Cistein ostaci igraju važnu ulogu u umrežavanja proteina, što povećava krutost proteina i isto tako doprinosi stvaranju proteolitičke otpornosti. Unutar ćelije, disulfidni mostovi između cisteinskih ostataka unutar polipeptida podržavaju proteinsku sekundarnu strukturu. Insulin je primer proteina sa cistin umrežavanjem, gde su dva nezavisna peptidna lanca povezana parom disulfidnih veza.
Prekurzor gvožđe-sumpor klastera
Cistein je važan izvor sulfida u ljudskom metabolizmu. Sulfid u gvožđe-sumpor klasteru, i u nitrogenazi, je ekstrahovan iz cisteina, koji se istovremeno konvertuje u alanin.
Vezivanje za metalne jone
Sem proteina sa gvožđe-sumpornim motivom, mnogi drugi metalni kofaktori su u enzimima vezani za tiolat substituent cisteinil ostataka. Primeri takvih konstrakta su cink u cinkovom prstu i alkohol dehidrogenazi, bakar u plavim bakarnim proteinima, i nikl u [NiFe]-hidrogenazi. Tiolna grupa ima jak afinitet za teške metale, tako da se proteini koji sadrže cistein, kao što je metalotionein, čvrsto vezuju za metale kao što je živa, olovo, i kadmijum.
Post-translacione modifikacije
Pored oksidacije u cistin, cistein učestvuje u mnogim post-translacionim modifikacijama. Nukleofilna tiol grupa omogućava cisteinu da se konjuguje sa drugim grupama, npr., u prenilaciji. Ubikvitin ligaze transferiraju ubikvitin na njihove zavisne proteine i kaspaze, koji učestvuje u proteolizi u apoptotičnom krugu. Inteini često funkcionišu uz pomoć katalitičkog cisteina. Uloge su tipično ograničene na deo intracelularnog miljea, gde je okruženje redukujuće, i cistein nije oksidovan u cistin.
Primena
Cistein, prvenstveno L -enantiomer, je prekurzor u prehrambenoj, farmaceutskoj, i kozmetičkoj industriji. Jean od najobimnijih aplikacija je proizvodnja začina. Na primer, reakcija cisteina sa šećerima u Maillard reakciji proizvodi ukus mesa. L -cistein se koristi kao pomoćno sredstvo za pečenje hrane.
U polju kozmetike, cistein se koristi u formiranje trajnih frizura, uglavnom u Aziji. U ovoj vrsti primene cistein se koristi za raskidanje disulfidnih veza u keratinu kose.
Cistein je veoma popularan cilj za eksperimente usmerenog obeležavanja kojima se ispituje biomolekulska struktura i dinamika. Maleimidi se selektivno pričvršćuju na cistein putem kovalentnog Michael dodavanja. Položajem usmereno spinsko obeležavanje za EPR, ili para-magnetnom relaksacijom poboljšan NMR, takođe koristi cistein ekstenzivno.
Ovce
Cistein je neohodan u uzgoju ovaca da bi one mogle da proizvode vunu. To je esencijalna aminokiselina koja se mora uzimati kao hrana iz trave. Konsekventno, u toku suše, ovce prestanu da proizvode vunu. Transgenetske ovce koje mogu da stvaraju cistein su razvijene.
La Joya de los Chivos, Uruapan
La Joya de los Chivos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
Zorzila, Ciuperceni
Zorzila je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Ciuperceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Burjati
right|240px Burjati su mongolski narod, koji pretežno živi u Rusiji, odnosno u autonomnoj republici Burjatiji, u kojoj čini 24% stanovništva, i u kojoj predstavlja drugi narod po brojnosti, posle Rusa (70%), zatim u autonomnom okrugu Ust-Orda Burjatija, u kojem čini 37% stanovništva, i u kojem predstavlja drugi narod po brojnosti, posle Rusa (58%), i u autonomnom okrugu Aga Burjatija, u kojem čini etničku većinu (55%). Burjati su delom pravoslavne, a delom budističke veroispovesti. Govore burjatskim jezikom, koji spada u mongolsku grupu altajske porodice jezika.
Borsdorf
Borsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.359 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729060.
Burjati
Ukupno ih ima oko 476.000, od toga u Rusiji 404.000, a u Mongoliji 71.000.
Borsdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lajpcig Borsdorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 152 metra. Površina opštine iznosi 15,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.359 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 537 stanovnika/km².
Ranchito Mora, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Antoine-Jean Gros
Život i djelo
U rodnom Parizu, Gros je počeo slikati kao šestogodišnjag u studiju svoga oca, minijaturista. Koncem 1785. god. Gros je studirao na koledžu Mazarin, ali je samovoljno prišao u studio koji je vodio Jacques-Louis David. Nakon revolucije i smrti oca, Gros se od 1791. morao sam financirati, te je na preporuku Francuske akademije likovnih umjetnosti (École des Beaux-Arts) dobio posao portretiranja članova nacionalnog konventa, ali je uznemiren razvojem revolucije već 1793. god. otputovao u Italiju gdje je u Genovi upoznao Napoleona. Dana 15. studenog 1796. god., Gros je prisustvovao bitci kod Arcole kad je Bonaparte podigao francusku trobojnicu na mostu. Gros je iskoristio ovu priliku i pronašao svoj poziv. Napoleon mu je dao mjesto inspecteur aux revues, što je značilo da je imao ekskluzivno pravo praćenja francuske vojske, te da bira što će od vojnog plijena završiti u kolekciji Louvrea.
Nakon što je pobjegao iz opsjednute Genove, Gros se 1801. god. smjestio u kapucinskom samostanu u Parizu. Po povratku iz Egipta, Napoleon mu naručuje slike: Napoleon obilazi kužnu kuću u Jaffi (Les Pestiférés de Jaffa, 1804.), te Bitka kod Aboukira i Bitka za Eylau Zahvaljujući ovim slikama Napoleon je u javnosti oslikan kao heroj koji se ne boji kuge da obiđe svoje vojnike, a Gros je općeprihvaćen u umjetničkim krugovima. Također, od tada je Gros uvijek bio okupiran vojnom tematikom, koliko i francuska javnost, što je vitalno i energično utjecalo na njegovo slikarstvo. God. 1808., Napoleon mu je zbog njegovih zasluga dodijelio titulu „Baron Carstva“, a 1815. god. njegov učitelj J.-L. David mu je prepustio svoju školu, te je imao jako mnogo sljedbenika. Čak je i nakon Bourbonske restauracije postao član Francuskog instituta i profesor na Likovnoj Akademiji (École des Beaux Arts) te je primio viteški Orden sv. Mihovila. Iako je obrazovan kao neoklasicist, u svom realističkom tretmanu zbiljskih povijesnih događaja često je rabio piktoreskne efekte boja i tako se suprotstavljao klasicističkim metodama slikanja. Kako se vremenom vojska udaljila od naroda, tako se i on, koji je ovisio od njihovih narudžbi, našao bez sponzora i otpočeo je njegov pad.
U njegovim kasnijim slikama, poput Madrid i Napoleon kod piramida (1810.), vidi se gubitak kvalitete koju je uspio sačuvati u oslikavanju kupole crkve St. Genevieve (1811.-1824.). Kasnijim slikama je pokušao biti dio rastuće romantičarske scene, ali je izgubio svoju izvornu vitalnost i postao samo jedan od sljedbenika. Nakon oštrih kritika i konstantnog osjećaja neuspjeha, Gros je 25. lipnja 1835. god. izvršio samoubojstvo bacivši se u rijeku Seineu. Na papiru iz njegovog šešira pisalo je: „Umoran od života, i izdan od svojih kolega koji su ga ocijenili podnošljivim, odlučio sam okončati ga“.
Tullos, Louisiana
Talos je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 385, što je 34 (-8,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mortal Coil (Star Trek: Voyager)
Mortal Coil je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 17. decembra 1997. godine. Radnja prikazuje kako Neelix smrtno strada prilikom ekspedicije u nebuli da bi ga potom 7 od 9 oživjela koristeći borgovsku tehnologiju, ali i kako ga nedostatak iskustva sa zagrobnim životom izaziva krizu u njegovoj vjeri i duboku depresiju.
465. pne.
Godina '''465. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Vibulana i Barbata (ili, rjeđe, godina 289. Ab urbe condita). Oznaka 465. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Средњи Салаш
Средњи Салаш је насеље у Србији у општини Бачка Топола у Севернобачком округу. Према попису из 2011. било је 104 становника.
465. pne.
mini|Kserksov grob
Средњи Салаш
Демографија
У насељу Средњи Салаш живи 143 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,5 година (40,2 код мушкараца и 46,5 код жена). У насељу има 60 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,87.
Иначе, ово село је некада носило име Генерал Илићево.
Напомене
→ * - Подаци за површину и густину насељености дати су збирно за катастарску општину Бајша, на којој се налазе три насеља, Бајша, Панонија и Средњи Салаш.
El Barrunte, Soto la Marina
El Barrunte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Црвена река (разврставање)
Црвена река може да се односи на:
Tres Castillos, Bachíniva
Tres Castillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bachíniva.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1914 m.
Castelnau-Valence
Kastelno Valans je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Ales.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 261 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 196 m, a minimalnoj 89 m).
Colonia Flor de Zempazúchilt, Xochistlahuaca
Colonia Flor de Zempazúchilt je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
La Cueva, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 168.
Stabbiano, Lucca
Stabbiano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Pamfilija
U drevnoj geografiji je Pamfilija (antgrč. Παμφυλία [Pamphylía, moderno Pamfylía]) označavala oblast na jugu Male Azije, između Likije i Kilikije, a koja se prostirala od Mediterana do Taurskog masiva (suvremena provincija Antalya u Turskoj). Na sjeveru je graničila s Pisidijom te bila relativno mala, s obalom dužine 75 milja i zaleđem od 30 milja. Pod rimskom upravom je izraz Pamfilija počeo podrazumijevati i Pisidiju, odnosno sve oblasti do granice s Frigijom i Likaonijom, te ga kao takav koristi i Ptolemej.
Ime
Izraz /Pamphylia/ doslovno znači 'sva plemena' (/pan/ 'all' + /phylē/ 'tribe'), scil. 'Dorana', koji su je kolonizirali. Postoji legendarni lik (Pamfil, Pamphylos, sin Eigimija) koji je to personificirao.
Porijeklo Pamfilijaca
Malo je sumnje da su Pamfilijci i Pisidijci bili jedan te isti narod, ali je Pamfilija zahvaljujući kolonizaciji iz Grčke i drugih zemalja, te većoj plodnosti, postala civiliziranija od svog susjeda. Međutim, razlike između dvije ovlasti postoje od ranije. Herodot, koji ne spominje Pisidijce, navodi Pamfilijce kao narode Male Azije, dok Efor navodi oba naroda, praveći razliku između onog na obali i u zaleđu. Rani Pamfilijci, kao i Likijci, imali su vlastiti alfabet, djelomično pod grčkim utjecajem, djelomično pod azijskim, a od kojih je sačuvano nekoliko natpisa. Legenda koju citiraju Herodot i Strabon, porijeklo Pamfilijaca dovodi u vezu s Amfilohom i Kalhom nakon trojanskog rata. S druge strane historičari vjeruju da su Pamfilijci bili azijskog, odnosno miješanog porijekla.
Historija
thumbnail|right|250px|Karta koja pokazuje položaj Pamfilije u Rimskom Carstvu thumbnail|right|250px|Fotografija karte iz 15. vijeka koja pokazuje Pamfiliju.
Oblast Pamfilije se u historiji prvi put spominje u hetitskim dokumentima. U ugovoru između velikog hetitskog kralja Tuthalije IV i njegovog vazala, kralja Tahuntase, navodi se grad "Parha" (Perga), i "rijeka Kastaraya" (u klasično doba Kestros, u današnjoj Turskoj pod imenom Aksu Çayı).
Prvo navođenje "Pamfilijaca" ih spominje kao narod pokoren od strane Mermnadskih kraljeva Lidije; kasnije su bili podanici perzijskih i helenističkih monarha. Nakon poraza Antioha III godine 190. pne. Rimljani su ih prepustili Eumenu od Pergama; ali nešto nakon toga su postali partneri Pisidijcima i Kilikijcima u piratskim pothvatima, grad Side je postalo glavno piratsko središte. Pamfilija je kraće vrijeme bila pod vlašću Aminte, kralja Galatije, da bi nakon njegove smrti postala rimska provincija. Pamfilijci su u rimskodoba bili helenizirani, a iza sebe su ostavili impozante tragove civilizacije u Pergi, Aspendosu i Sideu.
Početkom 20. vijeka oblast se naselila izbjeglicama iz Grčke, Krete i ostatka Balkana, a pogotovo nakon grčko-turskog rata početkom 1920-ih.
Opština Negri, Bacău
Negri je opština u Rumuniji u okrugu Bakau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Chicharrón, Uruapan
Chicharrón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1469 m.
Las Estacas, Tamazunchale
Las Estacas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 434 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Štitari (Nikšić)
Štitari je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 21 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 19 stanovnika).
Demografija
U naselju Štitari živi 17 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,4 godina (34,9 kod muškaraca i 51,1 kod žena). U naselju ima 7 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Karakalpaci
Karakalpaci su turkijski narod koji najvećim svojim dijelom je nastanjen na području Uzbekistana, točnije u njegovoj autonomnoj republici Karakalpačkoj, u kojoj, zajedno sa srodnim Kazacima čine 60% stanovništva.
Karakalpaci su većinom islamske vjeroispovijedi, a govore karakalpačkim jezikom, koji spada u turkijsku skupinu altajske jezične porodice.
Stanley Donen
Stanley Donen (Columbia, Južna Karolina, 13. travnja 1924. – 21. veljače 2019.), američki redatelj i koreograf.
Životopis
Donen karijeru započinje kao plesač i koreograf. Godine 1941. u suradnji sa Geneom Kellyjem koreografira kazališni mjuzikl Najbolja noga naprijed (engl. Best Foot Forward). Nakon višegodišnjeg koreografskog asistiranja (Djevojka s naslovnice, 1944.), Donen započinje redateljsku suradnju s Kellyjem na filmovima Diži sidra! (1945.) i Povedi me na baseball (1949.). Priznanja ostvaruju najprije mjuziklom U grad! (1949.), a posebice filmom Pjevajmo na kiši (1952.).
Zbog privatnih nesuglasica Donen odlučuje raskinuti suradnju sa Kellyjem i okušati se u samostalnoj karijeri. Već svojim prvim samostalnim uratkom Sedam nevjesta za sedmoricu braće (1954.), moderniziranoj i koreografiranoj inačici legende o otmici Sabinjanki pokazuje vlastite redateljske sposobnosti u koje se dotada često sumnjalo i pretpostavljalo Kellyju ili Vincenteu Minnelliju. Iako se okušao i u drugim žanrovima poput trilera (Indiskrecija, 1958. i Šarada (1964.) i melodrame (Putovanje za dvoje, 1967. i Stubište 1969.), njegova se redateljska inovativnost najviše očitovala u mjuziklima Kraljevsko vjenčanje (1951.), Smiješno lice (1957.) i Film za groš (1978.).
La Soledad, Santa María Temaxcaltepec
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Temaxcaltepec.
Peleʻioholani
Biografija
Bio je brat kralja Kapiʻiohookalanija, koji je vladao Oahuom i princeze Kukuiaimakalani, koju je oženio i učinio kraljicom.
Monastero, Alessandria
Monastero je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
La Soledad, Santa María Temaxcaltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 865 m.
Peleʻioholani
Vladavina
Bio je vladar Oahua, Molokaija, Kauaija i Niihaua jer je pobijedio mnoge poglavice.
Monastero, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 424 m.
Peleʻioholani
Brakovi i djeca
Sa ženom zvanom Halakiʻi imao je sina Kūmahanu, a sa sestrom je dobio kćer Kalanipoʻo-a-Peleʻioholani. Imao je i kćer zvanu Keʻelaniʻihonuaiakama, a možda i kćer Kaʻapuwai, koja je bila majka kraljice Kamakahelei, vladarice Kauaija.
Borstendorf
Borstendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.414 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521100.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ercgebirge Borstendorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 454 metra. Površina opštine iznosi 14,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.414 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Mongoli
Pod pojmom Mongoli se, u užem smislu, podrazumijevaju pravi Mongoli, koji se jezično mogu grubo podijeliti na Istočne i Zapadne Mongole. U širem smislu, pod tim se nazivom podrazumijevaju i mongolski narodi, dakle, narodi koji govore nekim mongolskim jezikom. Oni pak, u pravilu, sami sebe nazivaju drugim imenima.
Porijeklo imena
Ime "Mongol" potiče iz tunguskih jezika i znači "nepobjedivi". Nekada se odnosilo na jedno malo, beznačajno pleme koje je živjelo u srednjem toku rijeke Onon. Kasnije se, za vrijeme Džingis Kana u 13. stoljeću uobičajilo kao skupni naziv za cijeli narod.
Današnje mongolske etničke skupine
U raznim državama u kojima žive pripadnici mongolskih naroda i etničkih skupina linije razgraničenja između "plemena" i "naroda" se jako razlikuju. U zemlji s najvećim brojem mongolskog stanovništva, Narodnoj Republici Kini Mongole smatraju jednim narodom. Timed-, Chahar-, Ordos-, Bargut-, Burjat- i Oirat- Mongoli se svi smatraju narodom Mongola. Uz njih, postoje i drugi narodi koji govore mongolskim jezicima, kao što su: Daur, Tu, Dongksiang, Bonar i dio naroda Jogur. Oni se, kao što je rečeno, ne smatraju po nacionalnosti Mongolima, nego su samostalne nacionalnosti.
U državi Mongoliji žive tri plemena istočnih Mongola i jedno zapadnih Mongola.
I u Rusiji živi nekoliko skupina koje pripadaju istočnim i zapadnim Mongolima.
Prema gore navedenom principu, u 2000 godini je u popisu stanovništva u Kini izbrojano 5,813.947 Mongola.
El Puerto, Yahualica de González Gallo
El Puerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2001 m.
Li Curti, Salerno
Li Curti je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Gugliete, Benevento
Gugliete je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
3-Piridilnikotinamid
3-Piridilnikotinamid je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 199,209 Da.
Cinco de Abril, Uruachi
Cinco de Abril je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1939 m.
Zerbi, Pavia
Zerbi je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Um Kultum
thumb|right|Umm Kulthum
Umm Kulthum (31. prosinca 1898. - 3. veljače 1975.), rođena Fatma Ebrahim Elbeltagi, bila je egipatska pjevačica, glumica i tekstopisac. Umm Kulthum se smatra u arapskom svijetu jednom od najpoznatijih i najslavnijih pjevačica 20. stoljeća, a dosegla je i svjetsku slavu. Različita pisanje njenog imena su: Om Koultoum, Om Kalthoum, Oumme Kalsoum i Umm Kolthoum. Na turskom njeno ime se piše Ümmü Gülsüm.
Umm Kulthum je rođena u selu Tamay ez-Zahayra, u blizina grada El Senbellawein, egipatski guvernorat Dakahlia, na delti rijeke Nil, u blizini Mediteranskog mora. Točna godina i datum rođenja su upitni, jer u egipatskoj upravi postoje podaci o 31. prosincu 1898. i 31. prosincu 1904. g.
Biografija
Umm Kulthum je rođena u Tamay-az-Zahayra, Ad Daqahliyah provinciji na sjeveru Egipta. Još kao djevojčica pokazivala je izuzetan pjevački talentat. Njen otac, seoski imam, naučio ju je da uči Kur'an i sa dvanaest godina, preobučena u dječaka, počela je nastupati na zabavama u okolnim mjestima. Kada je imala šesnaest godina, njen talenat primjetio ju je poznati muzičar Zakaria Ahmed. Sa njim je otputovala u Kairo i nastupala sve do svoje 23. godine kada je počela sa samostalnom karijerom.
Diego Velázquez
Diego Rodríguez de Silva y Velázquez poznatiji kao samo Diego Velázquez bio je španjolski slikar koji je bio vodeći umjetnik na dvoru kralja Filipa IV.. Bio je najvažniji portretist baroka i slikar scena od povijesnog I kulturnog značaja. Slikao je portrete španjolske kraljevske obitelji, značajne osobe iz cijele Europe, ali i običnog puka u brojnim genre scenama.
Um Kultum
Biografija
U Kairu je pažljivo izbjegavala privlačnosti bohemskog života kakvog je uživala tadašnja elita. Tokom cijelog života isticala je ponos zbog svog porijekla i konzervativnog odgoja, koji će joj umnogome pomoći da postane miljenica egipatskog naroda.
Diego Velázquez
Od prve polovice devetnaestog stoljeća, Velázquezova djela su primjer za realističke i impresionističke slikare, osobito na Maneta. Od tada sve više modernih umjetnika, kao Španjolci Pablo Picasso i Salvador Dalí, ali i irski slikar Francis Bacon, odaju svoju počast slikajući prema Velázquezovim slavnim djelima.
Um Kultum
Biografija
1925. upoznala je Ahmeda Ramija koji će za nju napisati 137 pjesama i upoznati je sa francuskom književnošću, kojoj se divio od svojih studija na Sorboni u Parizu.
Svoj prvi samostalni koncert Umm Kulthum će održati u Arabian Theatre Palace u Kairu. 1932, postala je dovoljno popualarna da krene na veliku turneju po Bliskom istoku i odrzi koncerte u Damasku, Bejrutu i Tripoliju.
Diego Velázquez
Rani dani
Ranih 1620tih već je osigurao svoje mjesto i reputaciju u Sevilji, čemu je pridonijela i ženidba s Juanom Pacheco (1602.-1660.), kćerkom njegova učitelja. Ona mu je rodila dvije kćeri, njegove jedine potomke. Mlađa - Ignacia de Silva Velázquez y Pacheco, je umrla veoma mlada, dok se starija - Francisca de Silva Velázquez y Pacheco (1619.-1658.), udala za slikara Del Maza u Madridu 21. kolovoza 1633.
Um Kultum
Slava
Do 1948, njena slava će doći do Gamal Abdel Nassera, koji će kasnije postati egipatski predsjednik. Par mjeseci nakon revolucije, udruženje egipatskih muzičara je zabranilo Umm Kulthum da nastupa zbog veza sa svrgnutim kraljem. Međutim, kada je Nasser saznao da joj je onemogućen rad, navodno je rekao: ""Ko su oni? Jesu li ludi? Žele da okrene Egipat protiv mene?". Nakon njegove intervencije, Kulthum je ponovo primljena u udruženje.
Umm Kulthum je, kao patriota, snažno podržavala Nasserove pan-Arapske ideje. Svakog prvog utorka u mjesecu, Kulthum je održavala čuvene koncerte preko državnog radija koji su bili toliko poularni da su ulice u Kairu, Damasku i Bejrutu bile poptpono puste jer su svi bili pored radio prijamnika. Poslije svakog koncerta, Nasser je držao govore. Njihova veza doprinjela je njenoj fenomenalnoj popularnosti širom arapskog svijeta.
Diego Velázquez
Madrid i Filip IV.
Velázquez je otišao u Madrid u travnju 1622. s pismima preporuke sugrađanina Don Juana de Fonseca, kraljevskog kapelana. Vrlo je vjerojatno da je Velázquez svratio u Toledo na svom putu za Madrid, te se pobliže upoznao s djelima El Greca.
Um Kultum
Slava
Njene pjesme su uglavnom pjevale o univerzalnoj temi ljubavi, nostalgiji i gubitku. Trajala su po 40 minuta, a ponekad i satima. Njen tipičan koncert sastojao se od samo jedne pjesme koja je podsjećala na zapadnu operu sa dugim vokalnim pasažima i kratkim orkestralnim interludijima.