cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dukat
Historija
Vrlo rasprostranjeni bili su stari nizozemski dukati, sa likom oklopnika, njih su često krivotvorili. thumb|right|240px|Austrijski zlatni dukat sa likom [[cara Franje Josipa I. izdan oko 1910.]] Prema američkom websterovom rječniku iz 1913. zlatni dukat je vrijedio devet šilinga i četiri penija sterlinga, ili nešto više od dva dolara [to bi vrijedilo 2010. - 44 dolara], a srebrni dukat oko pola ove vrijednosti. Čak i danas neke države proizvode serije dukata po starim obrascima, a njihove nacionalne banke ih prodaju privatnim investitorima i kolekcionarima.
Milomir Minić
Milorad Minić (Dračić, 5. oktobar 1950) je bio bliski suradnik Slobodana Miloševića, visoki funkcioner Socijalističke partije Srbije i prelazni predsednik vlade Srbije između razdoblju od pada Miloševića i izbora Zorana Đinđića za premijera to jest između 25.10.2000 i 25.1.2001.
Les Visiteurs du soir
Les Visiteurs du soir je francuski crno-bijeli fantastični film snimljen 1942. u režiji Marcela Carnea. Radnja, inspirirana francuskom narodnom pričom, se događa krajem 15. vijeka i prikazuje kako Satana (koga glumi Jules Berry) pokušava osujetiti ljubav između jednog od njegovih izaslanika (koga glumi Alain Cuny) i lijepe plemkinje (koju glumi Marie Déa). Carne je film snimio za vrijeme njemačke okupacije i namjerno je za temu odabrao daleku prošlost i fantastični žanr, smatrajući da će se tako najlakše spriječiti probleme sa cenzurom. Film je postao izuzetno gledan, i smatra se komercijalno najuspješnijim od svih filmova snimljenih za vrijeme okupacije. Njegov uspjeh se tumačio time što je shvaćen kao alegorija na tadašnja zbivanja, odnosno da Satana predstavlja Hitlera. Sam Carne je do kraja života tvrdio da film nije imao nikakvih političkih konotacija.
Milomir Minić
Biografija
Milorad Minić je osnovnu i srednju školu završio u Valjevu. Diplomirao je na Pravnom fakultetu u Beogradu.
Kao omladinac bio je predsenik Okružnog komiteta Saveza socijalističke omladine Valjeva, predsednik konferencije SSO Srbije, sekretar Predsedništva Mesnog komitet Saveza komunista Šapca, član predsedništva RK SSRN Srbije pa zamenik predsednika CK SK Srbije za ONO i DSZ. U CK SKS, čiji je bio član, obavljao je i dužnost izvršnog sekretara, a u SPS-u bio je generalni sekretar.
Za predsednika Veća građana Skupštine SRJ izabran je 1994. godine. U oktobru 2000. godine posle pobede koalicije DOS na saveznim izborima imenovan je za prelaznog predsednika Vlade Srbije koju su činili sa po jednom trećinom ministri iz SPS, SPO i DOS. Predstavnici SRS su odbili da učestvuju u tromesečnom mandatu ove Vlade koja je na vlasti ostala do republičkih parlamentarnih izbora kada je za predsednika Vlade izabran Zoran Đinđić.
Doktorirao je na Dzon Nezbit univerzitetu. Trenutno je na funkciji rektora na istom Univerzitetu.
Kosmos-2220
Kosmos-2220 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2220 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 20. novembra 1992. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-2220 je bio osmatrački satelit.
El Cocoyul (razvrstavanje)
El Cocoyul ima više značenja:
Donja Previja
Donja Previja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ribnik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 386 stanovnika.
Istorija
Donja Previja se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazila u sastavu opštine Ključ.
Los Tejabanes (razvrstavanje)
Los Tejabanes ima više značenja:
Wadjmose
thumb|300px|Wadjmose na krilu svog učitelja Paherija
Wadjmose je bio staroegipatski princ iz 18. dinastije, sin faraona Thutmosea I.
Verovatno je rođen nekoliko godina pre no što mu je otac stupio na prestolje. Imao je brata po imenu Amenmose, no identitet njihove majke nije siguran. Ako je to bila kraljica Ahmosa, njih dvojica su bili i po ocu i po majci braća Hatšepsute i Nefrubite. S druge strane, Wadjmose je možda bio sin kraljice Mutnofrete, što bi značilo da mu je Thutmose II bio brat i po ocu i po majci.
Na grobnici u el-Kabu, u kojoj se sahranjen Anemnoseov i Wadjmoseov učitelj Paherija, dvojica braće predstavljena su kako sede u Paherijevom krilu. Veruje se da je Wadjmose umro pre svog oca. Wadjmose i jedan drugi princ po imenu Ramose spominju se u tebanskoj pogrebnoj kapeli Thutmosea I, gde je uključena i kraljica Mutnofret. Ta je kapela možda podignuta za vreme vladavine Thutmosea II između mesta na kojima su kasnije podignuti posmrtni hram za Thutmosea IV i Ramesseum. Tu je pronađen kip kraljice Mutnofret, što čini verovatnim tezu da je ona bila Wadjmoseova majka.
Wadjmoseovo ime nađeno je zapisano u jednom kartušu, što je dosta retko za prinčeve.
Лубница
Лубница је градско насеље у граду Зајечару у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 1052 становника (према попису из 1991. било је 1452 становника).
Демографија
У насељу Лубница живи 867 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,1 година (44,0 код мушкараца и 47,9 код жена). У насељу има 370 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,84.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Los Tejocotes (razvrstavanje)
Los Tejocotes ima više značenja:
Albana, Udine
Albana je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Međunarodna unija za zaštitu prirode
Međunarodna unija za zaštitu prirode (MUZP; ) je izdala Crvenu listu ugroženih životinjskih vrsta. Uniju su 1948. godine osnovale Ujedinjene nacije. Zadatak IUCN-a je da se stara o aktivnostima vezanih za zaštitu prirode. To obuhvata i pisanje i izrada Crvene liste, u kojoj se nalaze informacije o ugroženim vrstama koje su prikupili više od 10.000 naučnika.
El Cocuyo (razvrstavanje)
El Cocuyo ima više značenja:
Kosmos-2221
Kosmos-2221 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2221 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 24. novembra 1992. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 2000 kilograma. Kosmos-2221 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Geografija Vojvodine
thumb|300px|Mapa geografskih regija Vojvodine thumb|300px|Mapa geografskih regija i gradova Vojvodine Vojvodina se sastoji iz tri veće geografska regiona koje presecaju veće reke Tisa i Dunav: Vojvodina je autonomna pokrajina Republike Srbije i prostire se na 21.500 km² (24,3% Srbije). Nalazi u Panonskoj niziji, region u srednjoj Evropi. Graniči se na severu sa Mađarskom, na istoku sa Rumunijom, na zapadu sa Hrvatskom i na jugozapadu sa Bosnom i Hercegovinom (Republikom Srpskom). Južna granica Vojvodine je administrativna granica prema centralnoj Srbiji, koju većim delom čine reke Dunav i Sava.
Hidrografija
thumb|200px|left|Kanal Savino Selo-Novi Sad kod naselja [[Rumenka|Rumenke]] Najvažnija reka u Vojvodini, a i Srbiji i celom regionu je Dunav. Pored Dunava, važne su i njene pritoke Sava (206 km) i Tisa (168 km), i manje reke kao što su Bosut (u Sremu), Begej i Tamiš (u Banatu). Za navodnjavanje useva tokom decenija je prokopan sistem kanala u srednjem i južnom Banatu, kao i srednjoj i južnoj Bačkoj, kanal Dunav-Tisa-Dunav sa sveukupnom dužinom od 930 km. Ostale manje rečice u Vojvodini su: Karaš, Zlatica, Nera, Krivaja, Čik, Mostonga i Plazović. Veća jezera: Palić, Ludaško jezero, Ledinačko jezero i Obedska bara.
Los Tejones (razvrstavanje)
Los Tejones ima više značenja:
El Codo (razvrstavanje)
El Codo ima više značenja:
Sunnyside, Washington
Sunnyside je град u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.858 stanovnika.
Kosmos-2222
Kosmos-2222 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 25. novembra 1992. Raketa-nosač Molnija je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1900 kilograma. Kosmos-2222 je bio satelit za rano upozoravanje na pojavu interkontinentalnih balističkih raketa.
Los Telares (razvrstavanje)
Los Telares ima više značenja:
Donje Ratkovo
Donje Ratkovo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.068 stanovnika.
An Nawbah ash Shākrīyah, Taiz
An Nawbah ash Shākrīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 558 m.
El Verde, Tala
El Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tala.
Hoyershausen
Hojershauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Hildeshajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 501 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3254038.
Case Attemandi, Treviso
Case Attemandi je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
4 passi fra le nuvole
4 passi fra le nuvole ili Quattro passi fra le nuvole je italijanski crno-bijeli snimljen 1942. u režiji Alessandra Blasettija. Po žanru je drama, a protagonist, koga glumi Gino Cervi, je trgovački putnik koji tokom putovanja upozna trudnu djevojku (koju glumi Adriana Benetti) koju je ostavio momak i koja se vraća porodici. Radnja prikazuje kako joj nastoji pomoći, odnosno spasiti je od sramote i izbacivanja tako što će na nekoliko dana glumiti njenog muža. 4 passi fra le nuvole, koji je s radnjom bio smješten na italijansko selo, često se navodi kao svojevrsna preteča ili jedno od prvih ostvarenja neorealizma, te se zbog toga smatra jednim od najznačajnijih filmova u historiji italijanske kinematografije.
Pian dell'Abate, Pesaro e Urbino
Pian dell'Abate je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
4 passi fra le nuvole
Tokom godina je inspirirao niz drugih sineasta, odnosno bio obrađen u nekoliko remakeova u nekoliko zemalja, od kojih je najpoznatiji američki film A Walk in the Clouds iz 1995. godine sa Keanuom Reevesom u glavnoj ulozi.
Pian dell'Abate, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Case Attemandi, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Galliano, Firenze
Galliano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Hoyershausen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildeshajm Hojershauzen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Hildeshajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 139 metara. Površina opštine iznosi 15,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 501 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 33 stanovnika/km².
Galliano, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1041 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Umljanović
Umljanović je selo u općini Ružić, u Šibensko-kninskoj županiji.
Zemljopis
Umljanović se smjestio u podnožju brda Moseć u Zagori, u jugoistočnom djelu Petrova polja. U Umljanoviću se nalazi jezerce koje se zove Gabelino jezero, iznad kojeg je brdo Greda. Umljanović je selo površinom najveće u općini Ružić.Umljanović se sastoji od 20 zaselaka: Grizelji, Lovrinovići, Trive, Žeravice, Bačići, Lelići, Slančići, Delaši, Devići, Ikačići, Šimundžići, Božidarovi, Ivaniševići, Gabelini, Đereci, Relote, Ćulave, Pućo, Kaići i Mešini. Najveći vrh u Umljanoviću je Žeravičin Ošljar visok 586 metara. Umljanović je udaljen od Drniša 15.9km.
Tursko razdoblje i novija povijest
Turci su ovim krajem zavladali početkom 16. stoljeća i ostali sve do 1683. Iako je pred njima pobjeglo gotovo svo starosjedilačko stanovništvo, s vremenom je ipak uspostavljena određena administrativna vlast i veliki broj ljudi se vratio naravno plaćajući Turcima harač i ostale propisane namete. Područje Petrovog polja kao i Petrova gora – današnji Moseć bilo je nahija, a pripadalo je Kliškom sandžaku i bosanskom pašaluku. Unatoč islamskoj vladavini i prisilnom pokrštavanju u ovom je kraju ostao određeni broj franjevaca pa su starosjedioci ipak zadržali svoju vjeru i običaje. Mehmed II. čak je izdao i dokument (ahdnasmu) kojom je starosjediocima zajamčio slobodu vjere. Za vrijeme Domovinskog rata (1991.-1995.) Umljanović je bio pod hrvatskom kontrolom, u graničnoj zoni s Republikom Srpskom Krajinom. Tijekom rata nije bio okupiran. Na ovom području je djelovala 142. drniška brigada.
Familia Hidalgo, Ensenada
Familia Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Umljanović
Vjera
Stanovništvo je 100% rimokatoličko. Umljanović pripada šibenskoj biskupiji, župi sv. Ilije proroka. Zaštitnik župe je sv.Ilija prorok, a slavi se 20. srpnja. Župa ima jednu crkvu koja se nalazi u Kljacima. Crkva se zove sv. Ilija, a u današnji je oblik izgrađena 1871. godine. Okolo župne crkve se nalazi groblje, a 2009god. je dovršena i mrtvačnica. Župa je postala samostalna 1832. godine. U župu spadaju i Kljaci, Mirlović Polje i Čavoglave. Trenutni župnik je fra Ilija Mikulić. U groblju je kod župne crkve bila starohrvatska crkva iz IX. do X. stoljeća. Od nje su pronađeni ulomci oltarne pregrade s plutejima, bogato ukrašeni pleterom, križevima i palmetama. Kamen je domaći te je siguran dokaz da je kameni namještaj za crkvu nastao na tom tlu. Ulomci su bili smješteni u samostanskoj zbirci u Sinju ali su ustupljeni Muzeju hrvatskih starina u Splitu.
Stanovništvo
Stanovništvo je 100% hrvatsko.
Uprava
Umljanović je pod upravom općine Ružić, a središte joj je u naselju Gradac. Dan općine se slavi na Malu Gospu (8. rujna). Matični broj općine je 3778. U općinu još spadaju i Kljaci, Baljci, Gradac, Mirlović polje, Čavoglave, Ružić, Otavice i Moseć. Umljanović je za vrijeme SFRJ pripadao općini Drniš. Matični broj Umljanovića je 66796.
Gospodarstvo
Stanovništvo se bavi govedarstvom, peradarstvom, stočarstvom, te poljodjelstvom i voćarstvom.
Spomenici i znamenitosti
Ruševine rimskog naselja Municipium Magnum, rimska cesta Via Gabianina, delmatski grad-utvrda Sinodium te ruševine rimskog tabora VII. legije.
Kultura
Na području Umljanovića djeluje Etno udruga Petrovo polje koja održava stare običaje ovog kraja. Također djeluju i udruge Sv Ilija Kljaci i Udruga 4 sela.
Šport
U ožujku se igra malonogometna liga "Čikola" u kojoj sudjeluju svi predstavnici petropoljskih sela. MNL Čikola je registrirana kao niža malonogometna liga. Predstavnik Umljanovića je MNK Čikola Umljanović.Za ekipe pojedinih sela mogu igrati mladići koji žive tamo ili im roditelji potječu iz tog sela. Nekada je postojao NK Šenedija Umljanović. Boja dresova im je bila svijetlo-žuta, a igralište im se zvalo Velike livade.
Promet
Kroz Umljanović prolazi državna cesta D56.
Donje Sokolovo
Donje Sokolovo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 498 stanovnika.
Lake Ketchum, Washington
Lejk Kačam je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 930, što je 243 (-20,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Cojolite (razvrstavanje)
El Cojolite ima više značenja:
Los Temporales (razvrstavanje)
Los Temporales ima više značenja:
Julija Cezaris (kćer Julija Cezara)
[[Datoteka:Julia caesaris.jpg|thumb|200px|Julija u Promptuarii Iconum Insigniorum a Seculo Hominum. Natpis kaže: "Julija Cezaris; Cezarova kći; Pompejeva supruga."]]
Julija Cezaris (Julia Caesaris, klasični latinski: IVLIA•CAESARIS, 83. ili 82. pne. - 54. pne.) bila je rimska plemkinja iz doba kasne Republike, poznata kao najstarija kći Julija Cezara te supruga njegovog saveznika, a kasnije glavnog suparnika Pompeja. Antički izvori je opisuju kao ženu izuzetne ljepote i moralnih kvaliteta.
Rodila se kao kći Cezara i njegove prve supruge Kornelije Cinile. Otac ju je godine 59. pne. dao za suprugu Pompeju čime je cementiran Prvi trijumvirat. Iako je brak bio političke prirode, a muž od nje stariji 23 godine, antički izvori ga navode kao sretan, odnosno da su se obje supružnika iskreno voljeli. Pompej je navodno bio toliko zaljubljen u svoju suprugu da je razmišljao da se povuče iz politike kako bi što više vremena provodio s njom; time se objašnjava i njegova odluka da, usprkos toga što je imenovan za guvernera Hispanije, ostane u Rimu i upravne poslove obavlja preko posrednika.
Kada je godine 55. pne. prilikom izbora za edile došlo do nereda, Pompejeva odjeća je poprskana krvlju nekih od sudionika. Kada je Pompej preko roba poslao odjeću da se opere u kući, Julija je, tada trudna, pomislila da joj je muž mrtav i dobila spontani pobačaj. Od toga se nikada nije oporavila, a kada je sljedeće godine zatrudnila, umrla je pri porođaju. Pompej je bio shrvan bolom, ali su političke posljedice po Republiku bile još gore - Julijina smrt je prekinula vezu sa Cezarom, učinivši novi građanski rat gotovo neizbježnim.
Înfrățirea, Dor Mărunt
Înfrățirea je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Dor Mărunt.
Julija Cezaris (kćer Julija Cezara)
Portreti u fikciji
Julija se pojavljuje kao lik u Danteovoj Božanstvenoj komediji, gdje je smještena u Limbo, odnosno prvi krug Pakla, određen za kreposne pogane.
Înfrățirea, Dor Mărunt
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 437 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Portirone, Bergamo
Portirone je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Julija Cezaris (kćer Julija Cezara)
Portreti u fikciji
Osim toga se pojavila i kao lik u američkoj TV-miniseriji Julije Cezar iz 2002. godine gdje ju je tumačila italijanska glumica Nicole Grimaudo.
Portirone, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Julija Cezaris (kćer Julija Cezara)
Portreti u fikciji
Njen lik se također pojavljuje na samom početku anglo-američke serije Stari Rim, gdje je navedeno da je umrla 52. pne. - dvije godine kasnije nego u historiji.
Hacienda de San Antonio, Senguio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 382 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2347 m.
Istočnoazijska ekonomska kriza
Istočnoazijska ekonomska kriza je prva financijska kriza nakon Hladnog rata. Ona počinje 1997. godine u Tajlandu i potom se u svojim raznim oblicima širi po svijetu tokom sljedećih dvanaest mjeseci. Kriza će biti djelomično rješene tek američkom državnom intervencijom u spašavanju špekulativne financijske kompanije Long-Term Capital Management koja je proglašena "prevelikom" da bi bankrotirala.
Historija
thumb|Države najviše potresene ekonomskom krizom Tokom 1980-ih u financijskim ustanovama SADa dolazi do kreditne krize koja kao direktan rezultat ima veliki broj bankrota banaka i financijskih ustanova, ali što je mnogo važnije za kasniju krizu i drastičnog smanjivanja davanja kredita fizičkim osobama s 53% svih kredita 1975. godina na 30% 1990. godine. Tražeći u takvoj situaciji načine za ulaganje viška špekulativnog kapitala američke financijske institucije se okreću u ulaganja na području Dalekog Istoka što će tamo rezultirati ubrzanim porastom BDP po stopama između 8 i 12% krajem osamdesetih i u prvoj polovici 1990-ih. MMF i Svjetska banka gledajući taj fantastični rast BDP će početkom devedesetih početi govoriti o Azijskom ekonomskom čudu (kao što će 10 godina kasnije reći za Irsku) ne obazirujuči se na tiha upozorenja budućeg nobelovca iz ekonomije Paula Krugmana i drugih samostalnih ekonomista koji su bili u manjini da rast BDP-a može realno rasti samo povećajem produktivnosti, a nikako ne uvozom novca.
Razlozi za te visoke stope ulaganja osim čiste pohlepe postaju tečaj lokalne valute vezan za dolar i visoke lokalne bankovne kamate. Tako dobiven novac lokalne banke ulažu u kreditiranje raznih projekata ne obazirujući se na rizik, a niti na ekonomsku krizu koja dolazi u Aziji. Kako bi se kompenzirali unutrašnja ekonomska kriza države i njihove ekonomske institucije su se počele masovno zaduživati u inostranstvu što rezultira porastom državnog duga s 100 na 167% BDP samo između 1993. i 1996. dajući tako završni dodatak za financijsku "eksploziju" 1997. godine
Tajland
Krajem osamdesetih i početkom devedesetih slušajući uputstva MMFa Tajland provodi liberalizaciju svojih financijskih institucija u trenucima ukidanja vojne diktature i formiranja demokratski izabranih koalicijonih vlada. Financijski problemi koji će dovesti o državnog bankrota 1997. godine su bili očiti vladi, ali nemogućnost postizanja dogovora o reformama različitih političkih stranaka koje zajedno vladaju je rezultiralo potpunom političkom neaktivnošću i krahom sektora nekretnina koji je poslovao s prenapuhanim cjenama. Takva ekonomsko opasna situacija je bila registrirana i od strane MMF koji upozorava minimalno godinu dana ranije da se Tajland približava krizi zbog smanjenja izvoza, kraha nekretnina koji je oštetio banke i povećanog zaduživanja, ali vlada zadovoljna preživljavanjem Meksičke krize i zauzeta državnim izborima 26. 11. 1996. odlučuje ignorirati sve probleme.
Državni pokušaj da štampanjem novca to jest uz pomoć centralne banke pokriva dugove neuspješnih kompanija, a tečaj održava prodajom strane valute definitivno propada 2. 7. 1997. kada sada već bankrotirani Tajland odustaje od vezanja valute za dolara i proglašava tečaj slobodnim to jest proglašava devalvaciju. Definitivni bankrot i gubitak kakve takve financijske nezavisnosti biva priznat od tajlandske vlade tijekom jula kada ona s figom u džepu prihvaća zahtjeve MMF-a kako bi dobila kredite u visini 19 milijardi dolara. Tokom tajlandskog dijela azijske financijske krize koji je izazvan ortačkim kapitalizmom lokalna valute će devalvirati 50%.
Malezija
Jedini Tajlandski susjed s kapitalističkom sistemom je Malezija u koju se kriza brzo prelila. Savjeti zapadnih država da država podigne kamatne stope u ime zaštite tečaja, ukine budžetski minus, dopusti bankrotirati bankama i kompanijama nesposobnim za preživljavanje i slično će izazvati žestoku polemiku u tamošnjoj vladi. Na jednoj strani se našao dugogodišnji premijer Mahatir Mohammad koji je bio protiv "zapadnih savjeta", a na drugoj njegov zamjenik Anwar Ibrahim. Premijer je dobio političku bitku, smijenio zamjenika (službeno tek u drugoj polovici 1998.) i počeo voditi tradicionalnu ekonomsku politiku: vezao je lokalnu valutu za dolar uz početnu devalvaciju od gotovo 40% i svim financijskim institucijama iznošenje novca iz Malezije. Rezultat te ekonomske politike protivne zahtjevima MMF-a, svetske banke, zapadnih država i uz žestoke korporacijske proteste postaju mnogo bolji ekonomski podaci od ostalih država koje su je prihvatile tako da BDP pada 1998. godine 7,5%, ali već 1999. godine raste 5,8%, a sljedećoj godini 8%.
Zajedno s tom politikom Malezija mijenja dosadašnje navike života na dug to jest budžetskog deficita od 5% u budžetski suficit tako da su državne rezerve 2005. godine dostigle 75 milijardi USD. Malezijsko rešenje problema protivno zapadnim rješenjima koje će i sam Zapad odbit provest na sebi postaje ogledni primer za samostalni ekonomski put koji će potom mnogi ekonomisti i države proučavati.
El Coleadero (razvrstavanje)
El Coleadero ima više značenja:
Union Center, Wisconsin
Junion Senter je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 200, što je 14 (-6,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
KAE Panatinaikos
Panathinaikos Basketball Club ili Košarkaški klub Panathinaikos (grčki naziv: K.A.E. Panathinaikos A.O.) je naziv za košarkaški tim grčkog sportskog jkuba Panathinaikos sa sjedištem u Ateni. Vlasnici su mu farmaceutski magnati Paulos i Thanassis Giannakopoulos. Osnovan je godine 1922. te se razvio u najuspješniji košarkaški klub u Grčkoj i najbolji u Evropi. Osvojio je 34 nacionalna prvenstva, 15 grčkih kupova, 6 evropskih prvenstava i 1 Interkontinentalni kup.
Los Tenamastes (razvrstavanje)
Los Tenamastes ima više značenja:
Cerro de la Cruz, San Pedro Jocotipac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2077 m.
Kosmos-2223
Kosmos-2223 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2223 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 9. decembra 1992. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-2223 je bio osmatrački satelit.
Hüde
Hide je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Dipholc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.063 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3251020.
El Colegio (razvrstavanje)
El Colegio ima više značenja:
Hüde
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Dipholc Hide se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Dipholc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 24,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.063 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
El Carrizo, Hostotipaquillo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1395 m.
Ponte Botticino, Ferrara
Ponte Botticino je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Case Rossi, Avellino
Case Rossi je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Nireș, Mica
Nireș je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mica.
Donji Ramići
Donji Ramići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 212 stanovnika.
Nireș, Mica
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
La Misión, Guerrero
La Misión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
La Negrita, Charcas
La Negrita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2080 m.
Prix Goncourt
Prix Goncourt je prestižna francuska književna nagrada koja se dodjeljuje autoru najboljeg francuskog proznog djela objavljenog te godine.
Edmond de Goncourt, uspješni autor, kritičar i izdavač, oporučno je dao cijelo svoje imanje za osnivanje i održavanje Académie Goncourt. U čast njegovog brata i suradnika, Julesa Alfreda Huot de Goncourta, Akademija je svake godine, počevši od 1903., u prosincu dodjeljivala Prix Goncourt. O pobjedniku odlučuje žiri koji se sastaje svake godine u restoranu Drouant. Nagrada, iako simbolička, osigurava književniku status zvijezde i bolju prodaju djela.
Los Tepames (razvrstavanje)
Los Tepames ima više značenja:
Prix Goncourt
Godine 1987. pokrenuta je još jedna nagrada, Prix Goncourt des Lycéens, gdje u procesu izbora sudjeluju srednjoškolci.
Autor može nagradu dobiti samo jednom. To je prekršeno samo u jednom slučaju: Romain Gary ju je dobio 1956. godine, zatim opet 1975. pod pseudonimom Émile Ajar. Neki od poznatih književnika koji su dobili nagradu su: Marcel Proust, Simone de Beauvoir, André Malraux, Georges Duhamel, Alphonse de Châteaubriant, Antonine Maillet.
Al Ḩajfah, Taiz
Al Ḩajfah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 596 m.
Prix Goncourt
Kontroverze
Glasanje 1932. godine je također bilo kontroverzno. Te godine je nagrađen Guy Mazeline iako je favorit mnogih bio Louis-Ferdinand Céline s romanom Voyage au bout de la nuit. Među preskočenim autorima bili su i neki od majstora moderne francuske književnosti kao Guillaume Apollinaire i Colette. Sporno glasovanje je čak 60 godina kasnije postalo predmet knjige Goncourt 32 Eugènea Saccomanoa.
Lazar Hrebeljanović
thumb|300px|Srpsko carstvo 1360. godine, u vreme cara Uroša, sa teritorijama oblasnih gospodara Lazar Hrebeljanović (1329 - 1389) je bio srpski knez i oblasni gospodar iz 14. veka sa prestonicom u Kruševcu.
1375. godine Lazar Hrebeljanović je okončao crkvenu šizmu sa Carigradom iz vremena cara Dušana, i stekao priznanje za srpsku crkvu od strane Vizantije. On je postigao sporazum sa carigradskom patrijaršijom odričući se prava Srba na carsku titulu, a zauzvrat je Vizantija priznala srpsku patrijaršiju. 1378. godine crkva je izrazila snažnu podršku velmoži Lazaru Hrebeljanoviću i krunisala ga za kneza.
Knez Lazar je uspešno odbio nekoliko osmanlijskih upada u Srbiju tokom 1380-ih godina. Poginuo je u bici na Kosovu 1389 godine. Nakon bitke dolazi do dinastičke borbe za prevlast između njegovog zeta Vuka, koji je nastavio da se bori protiv Turaka, i udovice Milice i maloletnog sina Stefana, koji su se priklonili Turcima i učinili Srbiju vazalnom.
U narodnoj epici je postao jedna od vodećih ličnosti kosovskog kulta. Srpska pravoslavna crkva ga slavi kao svetog cara Lazara.
Mladost i porodica
Lazar Hrebljanović je rođen u Prilepcu kod Novog Brda, od oca Pripca, logoteta cara Dušana. Tokom 1360-ih Lazar je boravio na dvoru cara Uroša sa beznačajnom dvorskom titulom. On je bio u službi cara Dušana i cara Uroša kao stavilac.
Oženio se Milicom, kćerkom kneza Vratka koji, izgleda, vuče porijeklo od Nemanjića (od Vukana Nemanjića, preko Dmitra i Vratislava do Vratka). Lazar i Milica su imali tri sina (Dobrivoj, Stefan i Vuk) i pet kćeri (Jelena, Mara, Dragana, Teodora i Olivera). Ćerke su udavali za okolne gospodare, čime je jačao dinastički uticaj.
Od vremena Vukašinovog krunisanja 1365. godine on odlazi sa dvora i poput ostalih počinje da formira svoju oblast. Od tada nosi i titulu kneza.
Lazar Hrebeljanović se do četrdesete godine razvio u veštog političara koji je uspeo da se poveže sa mnogobrojnom sitnom vlastelom. Isticao je svoju povezanost sa Nemanjićima time što je izgleda njegova žena Milica bila iz Vukanove loze, a svoju ćerku Maru je udao za Vuka Brankovića. Odnosi sa zetom su mu bili veoma dobri i tesno su sarađivali.
Jedan od zetova kneza Lazara je bio i čelnik Musa.
Kosmos-2224
Kosmos-2224 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 17. decembra 1992. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Lazar Hrebeljanović
Povlačenje iz bitke na Kosovu (1369)
Bitka na Kosovu 1369. godine je bila bitka između starog srpskog plemstva iz Raške i novog plemstva koje držalo novoosvojene južne oblasti Dušanovog carstva. Novo plemstvo je postalo veoma moćno, a tokom vladavine cara Uroša braća Mrnjavčevići, Vukašin i Uglješa, su postali najjača kuća u Srpskom carstvu, jači čak od samog cara.
minijatura|Ostaci tvrđave [[Zvečan]] Kod tvrdog grada Zvečana, koji je držao Nikola Altomanović, je došlo do obračuna između dve sukobljene frakcije u borbi za Dušanovo nasleđe. Sa jedne strane su bili braća Mrnjavčevići, a sa druge car Uroš Nejaki i njemu lojalni vlastelini Lazar Hrebeljanović i Nikola Altomanović.
Nakon bitke o Nikoli Altomanoviću se jedno vreme nije čulo ništa pa se može pretpostaviti da je bio ranjen i da se u nekom od svojih zabitih zamaka lečio. Za to vreme, od njega se ocepljuju veliki delovi teritorija, kao i deo njegove vlastele. Ovu priliku da nešto zgrabi prvi je iskoristio Lazar Hrebeljanović oduzevši od Nikolinih teritorija Rudnik, koji je nesumnjivo najbogatije mesto koje je ovaj držao (1369).
Marička bitka i posledice
1371. godine dolazi do pogibije najuticajnijih Mrnjavčevića na Marici, i smrti cara Uroša. Propašću suparničkih gospodara Mrnjavčevića, Lazar je naglo ojačao. Nekadašnje Dušanovo carstvo se raspada na sastavne delove, među velmožama dolazi do borbe za nasleđe. Lazar i njegov zet Vuk su u ovom rasulu proširili svoje oblasti na račun Mrnjavčevića. "Jer im je knez Lazar uzeo Prištinu i Novo Brdo, kao i mnoga druga obližnja mesta" (Mavro Orbin). Najbogatiji rudnik na Balkanu Novo brdo je pripao knezu Lazaru Hrebeljanoviću, a Vuku Brankoviću Priština, gde je smestio svoju prestonicu. U vreme nakon maričke bitke, prema navodima Marka Orbinija, Nikola Altomanović je pokušao da ubije Lazara, ali je omanuo.
Rat protiv Nikole Altomanovića
Oko 1373. godine knez Lazar je postao ugarski vazal. Tokom 1373. godine udružena vojska kneza Lazara, Vuka Brankovića, bosanskog bana Tvrtka i ugarskog kralja Ludviga, napala je najmoćnijeg srpskog oblasnog gospodara, župana Nikolu Altomanovića i veoma brzo zaposela njegove zemlje. Altomanović se zatvorio u Užicu, i nakon opsade su ga ubedili da se preda. Kada se predao, Lazar ga je dao svojim ljudima, koji su ga oslepeli. Altomanović nakon toga navodno odlazi u manastir, i uskoro nestaje sa istorijske pozornice. Tvrtko i Lazar podelili su njegovu oblast - Tvrtko je uzeo zapadni, a Lazar istočni deo, sa bogatim Rudnikom i Užicem.
Jačanje Lazareve države
thumb|right|Država kneza Lazara Nakon pogibije Mrnjavčevića na Marici i likvidaciji Nikole Altomanovića, tri kuće su naglo ojačale: Brankovići, Balšići i Lazar. Izgleda da je Lazar postao najmoćniji među njima jer je držao Novo Brdo, najbogatiji Rudnik u Srbiji. Lazareva nadmoć je potvrđena i nešto kasnije kada je uz Vukovu pomoć preuzeo oblasti Radiča Brankovića (Braničevo).
1378. godine crkva je izrazila snažnu podršku Lazaru Hrebeljanoviću i krunisala ga za kneza, sa punom titulom "Gospodar Srba i Podunavlja Stefan knez Lazar, samodržac svih Srba." Iako nije proglašen kraljem ili carem, elementi njegove titule su sugerisali nasleđe države Nemanjića.
1381. godine u bici na Dubravici pogranična vlastela kneza Lazara je odbila otomanske pljačkaške odrede koji su prvi put napali njegovu državu. 1382. godine, kada je ugarski kraj Ludovik I. Veliki umro, knez Lazar Hrebeljanović je bio već dovoljno ojačao da prekine vazalstvo. Te godine je pokušao da osvojio Beograd i Golubac, dve glavne tvrđave na Dunavu od Ugara, ali nije uspeo.
Lazarevom snaženju je doprinelo što se njegova teritorija nalazila najsevernije od srpskih oblasti, što ga je do sredine 1380-ih poštedelo jačih turskih upada. U njegovu oblast su dolazile izbeglice sa juga, čime je dobio radnu snagu i vojnike. Do 1386. godine dvojica oblasnih gospodara, Vuk Branković i Đorđe II Balšić, su priznali Lazarevu vlast.
1386. godine sam knez Lazar je predvodio vojsku kada su Turci suzbijeni kod Toplica, u bici kod Pločnika. Postoji mogućnost da je iste godine nakon bitke prihvatio tursko vazalstvo. Nakon bitke kod Bileće 1388. godine, u kojoj je vojvoda Vlatko Vuković pobedio Turke koji su napali Bosnu, knez Lazar odbija (ili prekida) vazalstvo prema sultanu. Zbog ove nepokornosti sultan Murat pokreće veliku kampanju protiv njega, a Lazar se povezuje sa okolnim gospodarima Vlatkom Vukovićem i Vukom Brankovićem radi odbrane od Turaka.
Pogibija u bici na Kosovu (1389)
minijatura|[[Boj na Kosovu, ilustracija iz 19. veka.]]
Knez Lazar Hrebeljanović je vodio srpsku vojsku u bici na Kosovu polju 15. juna 1389. godine, u Zemlji Brankovića, kod Vukove prestonice Prištine.
Kosovska bitka je bila jedna od najvećih bitaka u 14. veku i jedina ikad u kojoj je pao sâm osmanski sultan. Nakon bitke, Srbi su poslali na zapad Evrope vest o potpunom porazu Turaka na Kosovu polju.
Knez Lazar je prvobitno sahranjen nedaleko od poprišta bitke, u Prištini.
Borba za nasleđe
Nakon kosovske bitke u Srbiji se postavilo pitanje ko će biti naslednik kneza Lazara. U to vreme sinovi kneza Lazara, Stefan i Vuk, bili su maloletni i nisu mogli nikako da naslede njegovo mesto. S druge strane, bilo je sasvim neoubičajeno da vlast vrši kneginja Milica. Stoga je bilo sasvim za očekivati da novi vođa Srbije postane njen najmoćniji velikaš, Vuk Branković.
Vuk Branković je iz kolosalne bitke sa Turcima izašao kao pobednik i najmoćniji srpski oblasni gospodar. Ovenčan slavom, Vuk je proširio svoju titulu, dodeljujući sebi vladarsko ime Stefan, koje je bilo simbol krune Nemanjića. Time je jasno izrazio pretenziju na nasleđe nemanjićke države. Njegov međunarodni ugled i status bio je nesporan, njega su i Dubrovčani i Mlečani primali kao glavnog među srpskom gospodom.
Slično je mislio i Ugarski kralj koji je samo tri nedelje nakon bitke, 7. jula iste godine, poslao svoga moćnog velikaša Nikolu Gorjanskog kod Vuka Brankovića na pregovore o stvarima koje su na korist vašu i raške zemlje, pri čemu je unapred aminovao svaki dogovor koji postignu. Bilo je očigledno da Ugari smatraju Vuka za novoga vladara u Srbiji. Sadržaj pregovora se ne zna, ali se može pretpostaviti da je ugarski kralj želeo da Srbiju zadrži kao vazala i da se o tome razgovaralo.
Naslednici
Ne želeći da prizna prevlast Brankovića, Lazareva udovica Milica je priznala osmansku vlast, a Moravska Srbija je postala vazalna zemlja. Njenu i Lazarevu namlađu ćerku Oliveru, poslali su u harem osmanskog sultana Bajazida I.
1393. godine kneginja Milica se zamonašila i uzela ime Jevgenija, ali je i nakon toga nastavila da se bavi državničkim poslovima.
Oko 1392. mošti kneza Lazara prenesene su iz mitropolitske crkve u Prištini u njegovu zadužbinu manastir Ravanicu, gdje su položene u hram Vaznesenja Hristova. Knez Lazar je proglašen za sveca, a tada nastaje i Žitije svetog kneza Lazara (između 1393 i 1398) nepoznatog autora. U vrijeme seobe Srba 1690. Lazareve mošti su prenesene do Sentandreje u Ugarsku, a kasnije u fruškogorski manastir Vrdnik (Nova Ravanica). Godine 1942. su prenešene u Sabornu crkvu u Beograd. Lazareve mošti su 1988. vraćene u Ravanicu.
Mit o caru Lazaru
thumb|Pravoslavna [[ikona svetog cara Lazara u manastiru Ljubostinja.]] Srpski patrijarh Danilo III (1390—1396) je nakon Lazareve pogibije svojim pisanjem radio na stvaranju kulta kneza Lazara i kosovskog mita.
U srpskom folkloru je knez Lazar poznat kao car Lazar. Ciklus epskih pjesama veliča njegovu legendarnu mučeničku smrt sa središtem u historijskoj jezgri stvarnog događaja Kosovske bitke. Sa razvojem kosovskog kulta, Lazar Hrebeljanović postaje uzor svetog vladara koji je kao mučenik dao svoj život u borbi za veru i tako postao žitelj nebeske Srbije.
Prema ovom mitu, bitka na Kosovu polju 1389. godine je bila stradanje, koje ima dublji duhovni uzrok: „Car Lazar“ se svesno opredelio za „nebesko“ umesto „zemaljskog“ carstva. Knez Lazar Hrebeljanović je u kosovskom boju svesno žrtvovao svoje "zemaljsko carstvo" da bi zadobio carstvo nebesko. Knez Lazar je time postao ovaploćenje svih onih koji su se borili za odbranu hrišćanstva i postao svetitelj, čiji primer treba slediti. Njegov izbor je Srbe učinio „nebeskim narodom“, narodom izabranim od Boga. U narodnoj pesmi Kneževa večera vrši se povezivanje kneza Lazara sa Isusom Hristom.
Literatura
Primarni izvori:
Naučni radovi:
Río Verdito, Güémez
Río Verdito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Guapilillas, Charcas
Guapilillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2074 m.
Pian di Balbano, Pesaro e Urbino
Pian di Balbano je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Kosmos-2225
Kosmos-2225 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2225 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 22. decembra 1992. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Hülsede
Hilsede je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Šaumburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.035 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3257017.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šaumburg Hilsede se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Šaumburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 103 metra. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.035 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Klopka za pionira
thumb|Klopka za pionira u studiju u [[Zgrada BIGZ-a|BIGZ-u]] Klopka za pionira je noise rock grupa iz Pančeva i Beograda. Osnovali su je 2003. godine Mileta Mijatović (glas, perkusije, autor tekstova) i Damjan Brkić (gitara, mašine, autor muzike).
Veliki doprinos razvoju grupe dali su povremeni član Vladimir Lenhart (bas gitara, trake) i Mark Šnajder, fotograf, vozač i dobrovoljni menadžer grupe. Vuk Palibrk (bubnjevi) i Zoran Jović Letač Đavo (bubnjevi) svirali su u "Klopki" tokom 2004. i 2005. godine. Na početku 2009. godine, grupi se priključio Đurađ Šimić na klavijaturama.
Od snimanja albuma "Dodole", bend nastupa kao četvorka (Mijatović - Brkić - Šimić - Lenhart). "Klopka za pionira" nastoji da iskorači iz okvira popularne muzike, te je razvila svojstven muzički izraz zasnovan na improvizaciji, primeni buke i "saradnji čoveka i mašine". Posebno važnu ulogu u njihovom zvuku imaju angažovani tekstovi. Muzika benda često je opisivana kao neprihvatljiva, pretežno zbog prevelike buke, disonantnosti, neprijatnog vokala, kao i neprijatnih tema o kojima govori.
Emiliano Zapata, Senguio
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Senguio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2170 m.
Malibú Beach, Ensenada
Malibú Beach je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
El Colgado (razvrstavanje)
El Colgado ima više značenja:
Gambassi Terme, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2061 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Santa Vittoria, Sassari
Santa Vittoria je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Kosmos-2226
Kosmos-2226 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Los Tepeguajes (razvrstavanje)
Los Tepeguajes ima više značenja:
Prairie Rose, North Dakota
Preri Rouz je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 73, što je 5 (7,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ives Estates, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.525, što je 1.939 (11,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Star Trek: The God Thing
Star Trek: The God Thing je scenario američkog science fiction pisca Genea Roddenberryja, napisan 1975. godine i zamišljen kao predložak za istoimeni cjelovečernji kino-film koji je trebao poslužiti kao nastavak originalne TV-serije Star Trek. Radnja prikazuje kako James T. Kirk, koji je postao admiral Zvjezdane flote, ponovno okuplja svoju bivšu posadu na Enterpriseu kako bi se suočio sa vanzemaljskim stvorenjem koje za sebe tvrdi je Bog. Roddenberry je ponudio scenario studiju Paramount Pictures, ali je odbijen, što je tumačio time da je šef studija Barry Diller bio uplašen od njegovih mogućih anti- religijskih konotacija. Umjesto toga je pokrenut novi projekt pod naslovom Star Trek: Planet of the Titans. Roddenberry je, međutim, dijelove scenarija iskoristio za In Thy Image, prvu epizodu TV-serije Star Trek: Phase II. Nijedan od tih projekata, međutim nije zaživio. In Thy Image je, pak, na kraju iskorišten kao podloga za scenarija filmaStar Trek: The Motion Picture konačno prikazanog 1979. godine. Roddenberry je u nekoliko navrata pokušao scenarij iskoristiti za novelizaciju, posljednji put nedugo pred smrt 1991. godine, kada je roman trebao napisati Michael Jan Friedman, ali on nikada nije objavljen.
Pelinu, Dor Mărunt
Pelinu je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Dor Mărunt.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Las Ciénegas, Hostotipaquillo
Las Ciénegas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1430 m.
Star Trek: Planet of the Titans
Star Trek: Planet of the Titans, također poznat i kao Star Trek: Planet of Titans, bio je planirani, ali nikada producirani američki science fiction film koji je trebao predstavljati nastavak originalne TV-serije Star Trek. Scenario, koji su bili napisali britanski pisci Chris Bryant i Allan Scott, imao je zaplet u kome posada Enterprisea istražuje planetu na kojoj žive Titani iz grčke mitologije te nakon prolaska kroz crnu rupu odlazi u prošlost i svjedoči kako Titani kromanjonce uče koristiti vatru. Studio Paramount Pictures je u julu 1976. godine načelno odobrio projekt, a kao režiser je angažiran Philip Kaufman, jedno od uglednih imena tadašnjeg Novog Hollywooda. Film je bio planiran za snimanje na lokacijama u Britaniji, a započela je i pred-produkcija, uključujući scenografiju koja će kasnije biti dijelom iskorištena za film Moonraker. U maju 1977. je projekt obustavljen, jer je vodstvo Paramount Picturesa odlučilo umjesto filma početi snimati novu TV-seriju pod naslovom Star Trek: Phase II.
Nežni Dalibor
thumb|Omot prvog albuma "Sredstva i veštine" ([[2008).]] Nežni Dalibor je srbijanski pop/rock sastav iz Vranja. Jedni su od predstavnika nove srpske scene.
Nežni Dalibor je kao srednjoškolski bend osnovan 1995. godine u Vranju. Prvu postavu činili su: Ivica, Bane, Ljuba, Peđa i Milica. Krajem 1998. Ivica, Bane i Ljuba odlaze na studije u Beograd, a bend sledeće godine ponovo počinje sa radom. Krajem 2000. grupi se priključuje gitarista Miomir. Posle nekoliko promena imena i više nastupa u Beogradu i Vranju, bend 2003. godine pravi pauzu u radu. Gitarista Miomir 2005. odlazi u London, a Nežni Dalibor iste godine počinje svoj novi život kao tročlani bend.