cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Léon Blum
Vođa Treće Republike
Sredinom 1937., Blumove socijalne reforme su ostale bez proračunske podrške i došlo je do financijske krize. Blum se obratio parlamentu kako bi dobio proračunske ovlasti za rješavanje iste, no konzervativna većina u Senatu ga je odbila te je podnio ostavku, 22. lipnja 1937. godine. Narodni front je ostao na vlasti, a Bluma je naslijedio Camille Chautemps, u čijoj je vladi Blum bio potpredsjednik. U ožujku 1938. došlo je do nove krize pa je Blum ponovo postao premijer, no taj je mandat trajao tek mjesec dana. U travnju 1938., na premijersku poziciju dolazi Édouard Daladier. Blum odbija ministarsko mjesto, a njegovi socijalisti ubrzo izlaze iz Narodnog fronta zbog Minhenskog sporazuma. Bio je to kraj Blumove političke karijere u Trećoj Republici, koja će ubrzo prestati postojati.
Drugi svjetski rat
Francusko-britanska politika popuštanja prema Hitleru pokazala se kao totalni fijasko tako da je u rujnu 1939. godine izbio Drugi svjetski rat. Francuska je ovoga puta spremno dočekala rat, ali ne i njemački prodor sa sjevera. Bitka za Francusku sprovedena je brzo i efikasno tako da je u lipnju 1940. došlo do okupacije Francuske, odnosno uspostave Višijevske Francuske. U srpnju iste godine, Blum je bio jedan od 80 delegata koji su glasovali protiv davanja ustavnih ovlasti Philippeu Pétainu.
Blum je kao Židov i socijalist bio savršena meta nacističke odmazde, no unatoč tome nije pokušao napustiti Francusku. Pobjegao je na jug zemlje, no vlada u Vichyju je naredila njegovo hapšenje, nakon čega je odveden u zatvor Fort du Portalet na Pirinejima. Uhapšen je u rujnu 1940. i držan u zatvoru do 1942., kada je optužen u sklopu montiranog Riomskog procesa za francuski poraz od Njemačke. Ipak, Blum i suoptuženici su bili toliko uspješni u svojoj obrani da se suđenje pretvorilo u sramotu za Višijevski režim pa je brzo prekinuto, a ubrzo i potpuno obustavljeno.
U travnju 1943., Reich je Bluma zatvorio u konc-logor Buchenwald, u odjeljenje za visoke dužnosnike. Njegova buduća supruga, Jeanne, dobrovodljno je pristala živjeti s njim u logoru. Kada su se Saveznici približili Buchenwaldu, premješten je u konc-logor Dachau, a 1945. u Tirol, zajedno s još nekim istaknutim imenima. Tokom 1945. je napisao svoje najpoznatije djelo, esej À l'échelle humaine. Oslobodili su ga Amerikanci, u svibnju 1945. godine.
Posljednje godine i smrt
Po završetku Drugog svjetskog rata, Blum se vratio u politiku kao iskusni veteran te je kratko bio posljednji predsjednik Privremene vlade tokom 1946. godine. U tom svojstvu, zagovarao je savez stranaka centra protiv golista i komunista. Iako je njegova posljednja vlada imala svojstvo privremene, Blum je donio seriju mjera kojima je olakšan standard života u Francuskoj.
Također, služio je kao ambasador francuske misije u Sjedinjenim Državama povodom pitanja poslijeratne obnove (te je ishodio zajam od čak $1,370,000,000 u proljeće 1946. godine) te šef francuske misije pri UNESCO-u. Nakon odlaska iz politike u siječnju 1947. (iako je bio potpredsjednik u vladi Andréa Mariea u kolovozu 1948.), povukao se u svoju kuću u mjestu Jouy-en-Josas, gdje je do smrti pisao članke za Le Populaire. Preminuo je 30. ožujka 1950. godine u svom domu od posljedica srčanog udara. Kibuc Kfar Blum u sjevernom Izraelu dobio je ime u njegovu čast.
Laserski žiroskop
Laserski žiroskop ukrajinske proizvodnje izložen na aeromitingu MAKS-2011. Rezonantna šupljina ima pravougaoni oblik.|desno|mini|200p Laserski žiroskop je optički uređaj (instrument) za merenje promena ugla. Svoj rad zasniva na Sanjakovom i efektu interferencije svetlosti. Najčešće je korišćen u inercijalnim navigacionim sistemima. Rad ovog žiroskopa je prvi put eksperimentalno demonstriran 1963. godine u SAD od strane Mačeka i Dejvisa:. Laserski žiroskopi imaju veliki broj prednosti u odnosu na konvencionalne žiroskope Određivanje rotacije u prostoru zahteva tri prstena, koji su raspoređeni u tri međusobno normalne ravni.
Princip rada žiroskopa sa pasivnim prstenom
Snop laserske svetlosti koji se emituje iz jednog izvora, pada na delimično refleksivnu planparalelnu ploču i deli se na dva dela (odbijeni i propušteni): jedan deo prolazi kroz ploču (ogledalo), a drugi se odbija. Svaki deo se usmerava u istu zatvorenu putanju, ali u suprotnim smerovima. Laserski žiroskop je konstruisan u obliku pravougaonika ili trogula, a snopovi se odbijaju od dobro uglačanih ogledala u temenima. U slučaju da nema rotacije sistema oko ose, onda oba snopa istovremeno dolaze na ulaz fotoprijemnika, jer prelaze isti put. Usled rotacije, snopovi svetlosti neće preći puteve istih dužina za isto vreme, tj. snop koja putuje u smeru rotacije će prevaliti veći put, a snop koja ide u suprotnom smeru manji. Javiće se fazni pomak na izlazu. Inerferometrijskim upoređivanjem oba snopa određuje se promena frekvencije koja je proporcionalna rotaciji. Ako se prvobitni pravac tačno odredi nekim drugim načinom, laserski žiroskop će tada registrovati svaku daljnju promenu kursa.
Celokupna struktura, sa izvorom svetlosti, prstenastim svetlovodom, ogledalima koji dele svetlost i detektorima svetlosti se naziva Sanjakov interferometar.
Princip rada žiroskopa sa aktivnim prstenom
Najznačajniji deo žiroskopa sa laserskim prstenom, predstavlja laser sa kružnim rezonatorom koji se nalazi unutar prstena. U rezonantnoj šupljini lasera se formiraju dva snopa, koji se prostiru u suprotnim smerovima. Uslov rezonancije (maksimalno pojačanje) koji treba zadovolji progresivni svetlosni talas je dat izrazom mL=λ, gde su λ — talasna dužina, L - dužina rezonantne šupljine i m — ceo broj. Otuda će svaka promena u dužini šupljine dovesti do promene uslova pojačanja, odnosno do promene talasne dužine na izlazu. Do promene dužine šupljine, dolazi pri rotiranju žiroskopa oko ose. Svetlosni snopovi koji se prostiru u suprotnim pravcima prelaze različite puteve (npr. ogledala u temenima trougla će se kretati u susret jednom snopu pa on prelazi manje rastojanje u odnosu na snop od kojeg se ogledala udaljuju). Frekvencija progresivnih talasa određena je brzinom rotacije kružnog rezonatora u inercijalnom prostoru. Za razliku od žiroskopa sa paivnim prstenom, ovde na izlazu imamo umesto fazne razlike, razliku u talasnim dužinama (odnosno u frekvencijama) dva snopa koje upoređujemo. Na osnovu frekvencijske razlike talasa koji se kreću u suprotnim smerovima, a koja je proporcionalna ugaonoj brzini, mogu se neposredno odrediti parametri rotacije.
Crnogorski komiti
Komiti (latinski comes, u prijevodu neregularni bojovnik, pripadnik neregularne vojne formacije) naziv je za crnogorske domoljube koji su se od 1916. do 1929. oružano borili za slobodu Crne Gore, najprije u Prvom svjetskom ratu protiv austro-ugarske, a od 1918. godine pod krilaticom Za Pravo, Čast i Slobodu Crne Gore i protiv srpske (Kraljevina SHS) okupacije Kraljevine Crne Gore.
Laserski žiroskop
Fiber-optički žiroskop
Srodan uređaj laserskom žiroskopu je fiber-optički žiroskop, koji takođe radi na osnovu Sanjakovog efekta, ali kod koga je prsten fiber-optičko vlakno. Laserski snop se ubacuje spolja, i deli se na dva kontra-propagirajuća dela. Kao u slučaju žiroskopa sa pasivnim prstenom, rotacija sistema izaziva relativni fazni pomeraj između snopova. Manje su osetljivi u odnosu na žiroskop sa aktivnim prstenom, međutim osetljivost se može povećati tako što će se optički kabl namotati u veći broj prstenova, usled čega će se multiplikovati Sanjakov efekat.
Crnogorski komiti
Općenito su crnogorski komiti poznati i po nazivu Zelenaši (po podjeli na "zelene" i "bijele" u povodu tzv. Podgoričke skupštine). Po istorijskim faktima, Zelenaši su svi do jednoga bili Srbi, ali su se zalagali za drugačije uređenje novonastale države. Krsto Popović, vođa Zelenaša, nekoliko puta je naglašavao da je srpske nacionalnosti, a tako je bilo nagoviješteno i u njegovoj putovnici.
Pojava komita
Početkom 1916. Kraljevina Crna Gora, saveznica sila Antante, pred snažnim naletom združenih austrougarsko-njemačkih trupa potpisala je kapitulaciju. Kraljevina Crna Gora je, po međunarodnom ratnom pravu, ostala u statusu zaraćene strane. Veliki dio crnogorskih časnika, te drugih uglednika, bio je po okupaciji od 1916. interniran u logore u Austriji i Madjarskoj. Represalije su povećane kada je general Radomir Vešović, crnogorski ministar obrane, nakon ubojstva austrijskoga časnika s oružjem odmetnuo u šumu.
Primjer generala vešovića slijedili su brojni drugi Crnogorci koji su dobili naziv - komiti. Oko 9500 crnogorskih časnika, dočasnika i uglednika uhićeno je i upućeno u zarobljeničke logore u Austriji i Madžarskoj, dok je u Crnoj Gori strijeljano oko 500 Crnogoraca. Sredinom 1918. u crnogorskim je planinama djelatno 800 komita, pa je austro-ugarska okupacijska vlast morala u Crnoj Gori koncentrirati jake snage od 27.000 bojovnika.
Pobuna
150px|mini|desno|[[Kraljevina Crna Gora|Grb Kraljevine Crne Gore]]
Elitni crnogorski časnici i narodni uglednici najvećeg ranga, njih nekoliko stotina pod prisegom Kraljevini Crnoj Gori, nakon Podgoričke skupštine pristizali su iz raspuštenih austrougarskih logora. Oni su, skupa s najvećim brojem crnogorskih komita, uz pomoć bivšeg ministra Jovana Plamenca, započeli pripreme oružanog ustanka radi izbacivanja Srba iz Crne Gore. Vojni odgovor na srpsku okupaciju, bez znanja i odobrenja monarha Nikole I. Petrovića (koji je od 1916. bio u egzilu, u Francuskoj) uslijedio je uoči pravoslavnoga Božića 1918. (u siječnju 1919. po gregorijanskom kalendaru) dobit će naziv Božićna pobuna.
Reorganiziranje
Ustanici se, suočeni s opcijom da francuske postrojbe, koncentrirane u Boki kotorskoj oružano podrže Srbe, odlučuju nakon Božićne pobune povući s položaja. Dijelom se evakuiraju u Italiji, gdje je formirana nova crnogorska vojska. Tijekom veljače i ožujka 1919. godine u Italiji su počele nicati vojarne u kojima su se koncentrirali izbjegli Crnogorci iz domovine, kao i časnici koji su još uvijek pristizali iz bivših austro-ugarskih logora. Njihov je broj bio u stalnom porastu pa je crnogorska vlada (orig. Ministarsko vijeće) u egzilu (sjedište također u Italiji), na čijem je čelu bio Jovan Plamenac a potom i general Milutin Vučinić (kao ministar vojni pa onda kao premijer), poduzela je diplomatske i financijske korake na njihovom organiziranju. Prva je crnogorska vojarna bila u Ferari te u okolici Rima (Kave), da bi koncentriranje bilo konačno obavljeno u Gaeti i Formiji nedaleko Napolija. Do sredine 1920. oformljena su četiri pješačka bataljuna, kao i pridružene topničke i mitraljeske postrojbe s 1559 uniformiranih i naoružanih crnogorskih vojnika i oformljenim zapovjednim lancem na čelu s Glavnim stožerom. Iz Italije su do 1922. stalno ubacivane manje postrojbe radi vođenja oružane borbe.
Joasaf II Carigradski
Joasaf II, također poznat i po nadimku "Veličanstveni" (Ιωάσαφ Β΄ ο Μεγαλοπρεπής), bio je vaseljenski patrijarh Carigrada od 1556. do 1565.
Crnogorski komiti
Borbe
U prosincu 1919. prema srpskim policijskim izvješćima u crnogorskim planinama djelovalo je ukupno 1796 crnogorskih komita i to: srez cetinjski 320, barski 400, kolašinski 400, nikšićki 100 i andrijevački srez 576 ustanika.
Joasaf II Carigradski
Život
Joasaf je rođen u Trakiji. Školovao se u Janjini a potom u Napfliju, naučivši arapski, perzijski i turski. Godine 1535. je posvećen za episkopa Hadrijanopolja (Jedrene) od patrijarha Jeremije I.
Nakon smrti patrijarha Dionisija II, izabran je na mjesto carigradskog patrijarha u julu ili augustu 1556. Uspio je smanjiti tarifu za imenovanje (pešteš) isplaćivanu osmanskom sultanu na 1000 écuja (zlatnika).
Rancho los Chetes, Soledad de Graciano Sánchez
Rancho los Chetes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Joasaf II Carigradski
Život
Joasaf je poticao obrazovanje među svećenstvom, reformirao upravljanje crkvenom imovinom te poboljšao financijsko stanje smanjivši dugove Patrijaršije na polovicu. Zahvaljujući tim dostignućima je dobio nadimak Veličanstveni (ὁ Μεγαλοπρεπής). Godine 1556. je u Carigradu osnovao Patrijaršijsku školu, preteču Velike škole nacije (Fener).
Hahnenbach
Hanenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 559 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133038.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Hanenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220 metara. Površina opštine iznosi 2,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 559 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 200 stanovnika/km².
Rancho los Chetes, Soledad de Graciano Sánchez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1844 m.
Crnogorski komiti
Borbe
Važniji zapovjednici komitskih postrojbi Crnogorske vojske u Crnoj Gori:
Zločin u Cucama
Žandarska postrojba, kojom su zapovijedali major Kecmanović i časnik Kolaković, 23. travnja 1923. došla je kod obiteljske kuće komita Zvicera u selu Rakoči (Cuce). Unutar kuće zavezali su Petrovu majku Anđu (bila je stara oko 60 godina), suprugu Zagorku (oko 23 godine), sestru Planu (20 godina), brata Vidaka (13 godina), te troje Petrove malodobne djece i zapalili ih.
Premda su o ovom zločinu u parlamentu Kraljevine SHS izvijestili poslanici Crnogorske stranke dr. Sekula Drljević i Savo Vuletić, protiv odgovornih srpskih časnika nije povedena istraga ili suđenje.
Pokolj kod Nikšića
U borbama kraj Nikšića 28. prosinca 1923. je izginula cijela skupina vojvode Raspopovića. Njihova su izmasakrirana tijela srpske vojne vlasti izložile na snijegu, pred crkvu Sv. Vasilija Ostroškoga u Nikšiću a okolo njih postrojili postrojbe, te se tako slikali; slika je objavljena u cijelom tisku tadašnje Kraljevine SHS. Skupa s Raspopovićem poginuli su:
Za Pravo, Čast i Slobodu Crne Gore
Borba komita protiv pripajanja njihove domovine Srbiji vodila se pod krilaticom Za Pravo, Čast i Slobodu Crne Gore.
Proglas Stjepana Radića
U Nikšiću je 1924. na izuzetno okrutan način ubijen časnik Šćepan Mijušković koji je bio pod paskom da je pomagao komite. U povodu toga ubojstva, hrvatski je političar Stjepan Radić 1. svibnja 1924. skupa sa 70 hrvatskih poslanika tiskao proglas sljedećeg sadržaja (citat iz beogradskog lista "Politika", str. 4, br. 5762, 10. svibnja 1924.g.):
Pasivni infracrveni senzor
Pasivni infracrveni senzor (en. passive infrared sensor, skraćeno PIR) je eletronski senzor koji meri infracrveno zračenje tela u vidnom polju. Ovi senzori se najčešće koriste u detektorima kretanja, koji imaju primenu u sigurnosnim alarmima, automatskoj rasveti i slično.
Crnogorski komiti
Proglas Stjepana Radića
U tome proglasu Radić poziva Crnogorce da '"ruše beogradski centralizam radi toga što svojim poganim rukama razvaljuje veličanstveni žrtvenik crnogorskog naroda i Crnu Goru pretvara u jedno strašno zgariste i grobnicu"'.
Pasivni infracrveni senzor
Princip rada
Unutrašnjost pasivnog infracrvenog senzora prilično je jednostavna. PIR senzori kretanja sadrže dva kristala, sočivo i malo elektronsko kolo. Kada infracrvena svetlost (u osnovi, toplota koju generiše neko telo) pogodi kristal, on generiše elektricitet. Svaka osoba, kao i sva druga živa bića, odaje toplotu, pa se detektor kretanja aktivira kada mu se približite.
Detektori kretanja najčešće imaju tri izvoda: uzemljenje, izvor pozitivnog napona i izlaz za senzor. Ako PIR detektor kretanja napaja se naponom od 5 volti, napon na izlazu će biti oko nula volti kada ne detektuje kretanje. Kada se neko pokrene u dometu detektora, napon na izlazu iznosi oko 5 volti.
Joasaf II Carigradski
Život
Pokazao je zanimanje za protestantsku Reformaciju, prije svega luteranstvo, te je godine 1558. u Wittenberg poslao đakona Demetriosa da o njemu prikuplja informacije. Godine 1559. mu je luteranski teolog Melanchthon poslao pismo zajedno sa grčkim prijevodom Augsburške konfesije, ali ono nije imalo nikakvog efekta. Neki od učenjaka vjeruju da pismo nikad nije ni stiglo do Carigrada.
Joasafova sklonost impresivnim građevinskim radovima, nadmeni stav prema svećenstvu kao i nezavisno vođenje financija je sa vremenom stvorilo brojne protivnike u grčkoj zajednici. Konačni uzrok njegovog svrgavanja je vezan uz zahtjev koji je 1557. ruski vladar Ivan Grozni poslao nastojeći formalno potvrditi svoju titulu cara. Umjesto da sazove sinod kako bi raspravio o tome, Joasaf je u Rusiju poslao krivotvoreni sinodski dokument te tako za sebe prikupio bogatu novčanu nagradu. Njegova prevara je otkrivena, te ga je sinod šezdeset episkopa 15. januara 1565. smijenio i prognao na Svetu goru.
Nešto kasnije mu je Sveti sinod omogućio da se vrati na čelo Eparhije hadrijanopoljske, gdje je ostao do smrti.
Opština Apateu, Arad
Apateu je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Crnogorski komiti
Proglas Stjepana Radića
"Zlikovci, koji su poslati da posrbljavaju Crnogorce nijesu Srbi no dahije, čiji zločini trijumfuju u Crnoj Gori blagodareći zaštiti onih koji su pozvati da štite javnu bezbjednost i zakonitost".
Robija
Između 250-300 crnogorskih komita osuđeno je pred sudovima Kraljevine SHS na robije do 20 godina. Poglavito su robijali u kaznionici Zenica (BiH). Medijsku je pozornost bio izazvao sudski proces na Cetinju u kojem su osudama od 25. studenog 1924. godine, 23 osuđeni na kazne od 4-20 godina robije a petorica na doživotnu robiju u lakim lancima. Na doživotnu robiju osuđen je i dr. Novica Radović, koji je nakon devet godina pomilovan.
Posljednji komiti
Oružani ustanak crnogorskog naroda trajao je, promjenjivim intezitetom, do 8. ožujka 1929. kada su u selu Ravni (Manastir Morača, Kolašin) ubijeni posljednji crnogorski komiti braća Radoš i Drago Bulatović.
Žrtve
Broj ubijenih, ranjenih, uhićenih, osuđenih i interniranih crnogorskih domoljuba 0d 1918. do 1929. dostigao je brojku od 5000, dok je veliki broj domova i matrijalnih dobara uništen.
El Pescador, Centro Turístico, Playas de Rosarito
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Crnogorski komiti
Politička borba
Najveći dio komita bili su od 1923. članovi Crnogorske stranke. Jedan dio njih se 1942. pridružio Lovćenskoj brigadi generala Krsta Popovića, a do 1944. su poglavito priješli u redove partizana. Rijetki su primjeri, poput Sava Vuletića koji se priključio četnicima.
Cavizzano, La Spezia
Cavizzano je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 558 m.
Las Margaritas, Ahumada
Las Margaritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1283 m.
Carreón, Unión de San Antonio
Carreón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de San Antonio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1804 m.
Detektor kretanja
Detektor kretanja je električni uređaj koji koristi senzor za detekciju pokreta u blizini. Detektor pokreta je osnovna komponenta bezbednosnih sistema, automatizovane rasvete, kontrole kuće, štednje energije i drugih korisnih sistema.
Na primer, kada kročite na nečiji trem a istog trenutka se upali svetio, to je primena detektora kretanja. U mnogim kućama, školama i prodavnicama, detektori kretanja koriste se za uključivanje svetla ili otkrivanje provalnika.
U većini detektora kretanja primenjuje se tehnika poznata pod nazivom pasivno infracrveno zračenje (PIR).
Pasivni infracrveni
Pasivni infracrveni senzor (PIR) kretanja sadrži dva kristala, sočivo i malo elektronsko kolo. Kada infracrvena svetlost (u osnovi toplota koju generiše neko telo) pogodi kristal, on generiše elektricitet. Svaka osoba, kao i sva druga živa bića, odaje toplotu, pa se detektor kretanja aktivira kada mu se približite. PIR senzori najčešće imaju tri izvoda: uzemljenje, izvor pozitivnog napona i izlaz za senzor. Ako PIR detektor kretanja napaja se naponom od 5 volti, napon na izlazu će biti oko nula volti kada ne detektuje kretanje. Kada se neko pokrene u dometu detektora, napon na izlazu iznosi oko 5 volti.
Aktivni infracrveni
Aktivni infracrveni senzor kretanja koristi jednu LED diodu koja emituje infracrvenu svetlost, i detektor - kao što je fototranzistor - koji generiše struju kada ga pogodi zrak infracrvene svetlosti. Kada neko prođe između LED diode i senzora, fototranzistor prestaje da generiše struju. Koristi se uglavnom u područjima sa stalnim saobraćajem, kao što su hodnici.
Ultrazvučni
Ultrazvučni detektor generiše ultrazvučne talase koji se odbijaju od svih predmeta u prostoriji. Ako se u njoj ništa ne pomera, ultrazvučni talasi se vraćaju neizmenjeni. Ukoliko se neko ili nešto kreće po prostoriji, ultrazvučni talasi se izobličuju, i to izobličenje pobuđuje alarm.
Cà d'Onofrio, Bologna
Cà d'Onofrio je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Plan de la Ilusión, General Heliodoro Castillo
Plan de la Ilusión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1978 m.
El Palmar de Rivera, Puerto Vallarta
El Palmar de Rivera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Ijdileni, Frumușița
Ijdileni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Frumușița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 911 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Luther, Oklahoma
Luter je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.221, što je 609 (99,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lucije Emilije Paul (konzul 1)
Lucije Emilije Paul (Lucius Aemilius Paullus, cca. 37. pne. - 14. n.e.) bio je rimski aristokrat i velikodostojnik iz doba cara Augusta. Bio je sin Emilija Lepida Paula (suffect konzula za 34. pne. i kasnijeg cenzora) te Kornelije, starije kćeri Skribonije. Preko nje je bio povezan sa Augustom, a kasnije se oženio za Vipsaniju Juliju, najstariju Augustovu unuku. Sa njom je imao kćer po imenu Emilija Lepida (4/3. pne. - 53. n.e.).
Paul je godine 1. postao rimski konzul. Oko godine 8. supruga Julija mu je protjerana zbog preljuba s rimskim senatorom. S vremenom je i sam Paul pao nemilost te oko 14. uhapšen i pogubljen zbog sudjelovanja u zavjeri za svrgavanje cara.
Emilija Lepida, koja je bila zaručena za budućeg cara Klaudija, se umjesto toga udala za Marka Junija Silana (konzula za 19. godinu), s kojim je imala nekoliko djece.
Pájaros, Puerto Rico
Paharos je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.122, što je 656 (6,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tvrdoća po Brinellu
mini|desno|300px|Prikaz ispitivanja [[tvrdoća po Brinellu|tvrdoće po Brinellu.]]
Tvrdoća po Brinellu (oznaka: HB) je otpor što ga materijal pruža prodiranju zakaljene čelične kuglice promjera D (mm), tlačene silom F (N). U ispitivanom materijalu nastaje otisak u obliku kuglične kalote promjera baze d i dubine h. Ispitivanje tvrdoće po Brinellu spada u grupu ispitivanja materijala bez razaranja (oštećenja površine su neznatna) i to je postupak utiskivanjem (penetracija). Ovaj postupak ispitivanja tvrdoće materijala predložio je švedski inženjer Johan August Brinell 1900., i to je bio prvi široko prihvaćeni i standardizirani postupak ispitivanja tvrdoće materijala u znanosti o materijalima.
Kod ispitivanja tvrdoće po Brinellu utiskivač je zakaljena čelična kuglica promjera 10; 5; 2,5; 2 i 1 mm, a sila se bira prema predviđenoj tvrdoći materijala. Sila se određuje iz formula: 294,2 D2 za tvrdi, 98,07 D2 za srednje tvrdi i 49,03 D2 za meki materijal. Mjerenje je valjano ako promjer utisnute kalote d iznosi od 0,25 do 0,5 promjera kuglice. Trajanje povećanja sile do konačne vrijednosti iznosi 15 sekundi, a njeno djelovanje traje 15, 30 ili 60 sekundi, da se omogući uspostava ravnoteže između utiskivača i plastično deformiranog uzorka. Što je materijal mekši to ispitivanje traje dulje.
Promjer kuglice (utiskivač) ovisi i o debljini uzorka koji se ispituje, pa tako za debljinu uzorka veću od 6 mm, koristi se kuglica promjera 10 mm; za debljinu uzorka od 3 do 6 mm, koristi se kuglica promjera 5 mm; za debljinu uzorka manju od 3 mm, koristi se kuglica promjera 2,5 mm. Osim toga mora vrijediti da debljina uzorka treba biti barem 8 puta veća od dubine utisnute kuglične kalote h. Ta su ograničenja potrebna da se na materijalima različitih tvrdoća i na uzorcima različitih debljina dobiju usporedivi rezultati, jer se može dogoditi da je udubljenje kuglice jedva vidljivo ili da kuglica sasvim probije uzorak. Tada su rezultati nepouzdani. Ako je promjer otiska d manji od 0,25 D znači da je primijenjena premala sila, odnosno ako je d > 0,5 D znači da je sila bila prevelika.
Tvrdoća po Brinellu (oznaka: HB) iskazuje se kao naprezanje na površini udubljenja: gdje je: h – dubina udubljenja kuglične kalote (mm), D – promjer zakaljene čelične kuglice (mm), F – tlačna sila utiskivanja (N). Dubinu udubljenja h teško je mjeriti. Jednostavnije i znatno se točnije mjeri promjer kalote udubljenja d, pa se tvrdoća po Brinellu dobija iz izraza:
Primjena tvrdoće po Brinellu
Tvrdoća po Brinellu se primjenjuje za sve metalne konstrukcijske materijale, čija tvrdoća ne prelazi 450 HB, ako se ispituje sa zakaljenom čeličnom kuglicom ili HBS (engl. Hardness Brinell Steel indenters), odnosno do 650 HB, ako se koristi kuglica od tvrdog materijala (volframov karbid) ili HBW (engl. Hardness Brinell Wolfram carbide). To znači da je Brinellovim postupkom moguće mjeriti tvrdoću elastoplastičnih materijala do 4500 N/mm2, jer je tvrdoća zakaljene čelične kuglice od 6500 do 7000 N/mm2.
Odnos između tvrdoće po Brinellu i vlačne čvrstoće
Poznato je da je omjer između vlačne čvrstoće čelika i tvrdoće po Brinellu skoro stalan, tako da se s priličnom sigurnošću može procijeniti vlačna čvrstoća čelika ako je poznata njegova tvrdoća: Slični omjeri poznati su i za druge metale.
Uobičajene vrijednosti
Uobičajene vrijednosti za neke materijale mogu se naći u tablici:
Usporedba raznih postupaka ispitivanja tvrdoće
Postoje razni postupci za ispitivanja tvrdoće, a ponekad i nije moguće sasvim točno usporediti rane postupke, tako da slijedeća tablica daje približne vrijednosti, da bi se vrijednosti mogle usporediti:
Hahnheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majnc-Bingen Hanhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majnc-Bingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 124 metra. Površina opštine iznosi 6,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.584 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 248 stanovnika/km².
Páramo, Tzitzio
Páramo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1910 m.
Kenneth Kaunda
Kenet Dejvid Kaunda (, poznat i kao KK) bio je prvi predsednik Zambije, od 1964. do 1991.
Rođen je 1924. u mestu Činsali, na severu Severne Rodezije (današnja Zambija) u porodici protestantskog misionara.
Bio je jedan od vođa u borbi za nezavisnost Zambije od Ujedinjenog Kraljevstva. Zalagao se za okončanje vlasti bele manjine, koja je tada imala samo 1,84% stanovništva. Bio je uhapšen 1955. i osuđen na dva meseca zatvora zbog deljenja za vlasti subverzivne literature. Ponovo je osuđen 1959. na devetomesečnu robiju. Tokom 1961. organizovao je kampanju građanske neposlušnosti. Predvodeći „Ujedinjenu nacionalnu partiju nezavisnosti“ pobedio je na izborima januara 1964. i postao predsednik vlade Dominiona Zambije. Posle sticanja nezavisnosti, 24. oktobra 1964. postao je prvi predsednik Zambije.
Kao političar, razvijao je nacionalni obrazovni sistem, otvorio Univerzitet u Lusaki, težio iskorenjivanju nepismenosti i modernizaciji zemlje. Nacionalizovao je velike državne kompanije što je značajno uvećalo državne prihode. Sprovodio je politiku afričkog socijalizma (poput Džulijusa Njererea i Kvame Nkrume). Zambija je postala jednopartijska država u kojoj je Kenet imao apsolutnu vlast i stvorio kult svoje ličnosti. Njegov ideološki program je bio pod imenom „Zambijski humanizam“. Zambija je u vreme sticanja nezavisnosti imala samo 109 ljudi sa završenim fakultetom. Kenet Kaunda je osnovao Zambijski Univerzitet, koji broji 10.000 studenata. Zambija je 1964 bila potpuno pod kontrolom stranih kompanija, a mineralni resursi su uglavnom bili pod kontrolom Britanske južnoafričke kompanije, koja je izvlačila svu dobit.
U spoljnoj politici bio je posrednik između režima aparthejda u Južnoj Africi i zemalja crne Afrike, zašta je kritikovan. Primao je u Zambiju disidente iz okolnih zemalja i naročito bio kritičan prema rukovodstvu Južne Rodezije (danas Zimbabve). Zambiju je uveo u Pokret nesvrstanosti, u kome je Zambija predsedavala 1970—1973. Bio je blizak prijatelj jugoslovenskog predsednika Josipa Broza Tita, na čijoj se sahrani 1980. rasplakao pored kovčega. Bili su toliko bliski da je Kaunda sagradio kuću u Lusaki posebno za Titove posete.
Njegov zaštitni znak je bila bela maramica koju je često nosio.
Posle napuštanja političkog života, povremenao se bavio humanitarnim radom.
Filip iz Opunta
Filip iz Opunta (Philippus), filozof i član Akademije tokom Platonovog života. Filip je bio urednik Platonovih Zakona. Ovaj Filip je verovatno identičan sa Filipom iz Medme (ili Mende), astronomom koji je takođe opisan kao Platonov učenik.
Kenneth Kaunda
Preminuo je 2021. godine.
Filip iz Opunta
Platonovi Zakoni i Epinomis
Prema Diogenu Laertiju, Filip iz Opunta je bio Platonov učenik, bio je odgovoran za prepisivanje "Zakona" u 12 knjiga, a trinaestu (Epinomis) napisao je sam: "Neki kažu da je Filip Opunćanin prepisao njegovo [Platonovo] delo, Zakone, koji su bili napisani u vosku [tj. na drvenim tablicama presvučenim voskom]. Oni takođe kažu da je Epinomis njegova."
Filip je u leksikonu Suda naveden anonimno pod naslovom philosophos ("filozof"), njegovo ime je izgubljeno sa početka odrednice: "Filozof koji je podelio Platonove zakone u 12 knjiga; za njega samog kažu da je dodao trinaestu. I bio je učenik Sokrata i samog Platona, zauzet proučavanjem neba. Živeo je u vreme Filipa Makedonskog, napisao je sledeće: O udaljenosti Sunca i Meseca; O bogovima; O vremenu; O mitovima; O slobodi; O gnevu; O uzajamnosti; O opuntskim Lokriđanima; O zadovoljstvu; O strasti; O prijateljima i prijateljstvu; O pisanju; O Platonu; O pomračenju Meseca; O veličini Sunca i Meseca i Zemlje; O munji; O planetama; Aritmetika; O plodnim brojevima; Optika; Enoptika; Kykliaka; Srednje vrednosti; itd."
Salento
Salento je poluotok i regija u Apuliji na jugoistoku Italije.
Filip iz Opunta
Platonovi Zakoni i Epinomis
Pošto se odrednica nalazi pod naslovom Philosophos, nedostatak je verovatno postojao u Sudinom izvoru. Tek je u 18. veku Ludolf Kuster, urednik Sude, identifikovao ovu anonimnu odrednicu sa Filipom iz Opunta kojeg je pomenuo Diogen Laertije.
Salento
Geografija
Salento je peta talijanske čizme, koja leži između Jadranskog i Jonskog mora, točno nasuprot Albanije. Ukupna površina mu iznosi oko 5800 km², a tu se nalaze i Otrantska vrata široka 64 km. Veća naselja na tom ravničarskom poluotoku su Lecce, Nardò, Galatina, Copertino, Casarano, Melendugno, Gallipoli, Lizzano, Porto Cesareo i Otranto.
Filip iz Opunta
Filip astronom
Pošto je u "Sudi" naveden kao astronom, uglavnom se pretpostavlja da je Filip iz Opunta ista osoba kao i Filip iz Medme (poznat i kao Filip iz Mende) koji je bio astronom i matematičar i Platonov učenik. Filipa iz Medme pominje nekoliko antičkih pisaca, poput Vitruvija, Plinija Starijeg , Plutarha (koji tvrdi da je Filip pokazao oblik Meseca), Prokla i Aleksandra iz Afrodizijasa. Astronomska osmatranja je vršio na Peloponezu i u Lokridi (čiji je Opunt bio glavni grad), koristili su ih drugi astronomi: Hiparh, Gemin i Ptolomej. Stefan Vizantijski kaže da je napisao traktat o vetrovima.
Sadići
Sadići je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 113 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 143 stanovnika).
Filip iz Opunta
Dalje čitanje
(na engleskom:)
Sadići
Demografija
U naselju Sadići živi 85 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,9 godina (38,4 kod muškaraca i 39,3 kod žena). U naselju ima 31 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,65.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Иланџа
Istorija
Tokom istorije Ilandža menja svoje ime nekoliko puta naziv:
Zna se, da je još 1385. godine, pominje se ilonačka crkva (Ilonch ). I da je Naselje podpadalo tada komitetu Kovin, a 1716. godine potpada pod Velikobečkerečkom Dištriktu. Godine 1717. bilo je u mestu 20, a 1727. samo 17 kuća. 1744. godine došlo je više porodica iz Srbije, a 1765. god. naselili se iz Pančeva Srbi i Rumuni (20 ) porodica, pa je tako broj domova povišen 1773.god. na 199 kuća. Od 1774.god. potpadala je Ilandža Ilirsko-graničarskoj regimenti, 1776. pod Nemačko-Banatsku Regimenti. Dojč-Banater (pa sve do 1845. godine kada je Ilandža dodeljena Srpskoj graničarskoj regimenti.
Kod Ilandže se 13. oktobra 1848. godine odigrala bitka između Mađarske revolucionarne vojske pod vođstvom kapetana Aranjija i srpkih kontrarevolucionara. Ova bitka se odigrala kao jedan od sukoba u događajima poznatih pod nazivom Mađarska revolucija iz 1848. U ovoj bici su malobrojne srpske snage potučene, i samom mestu je naneta velika šteta, crkva je takođe mnogo oštećena, a posle 4 godine 1852. je i obnovljena.
Crkva
Crkva je zidana u vizantijskom stilu 1793. godine, a na mestu gde je bila stara, sazidana je kapela sa ikonama: sv. Nikole, sv. Stevana, sv. Jovana i sv. Trojice.
Demografija
U naselju Ilandža živi 1414 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,1 godina (42,2 kod muškaraca i 46,0 kod žena). U naselju ima 617 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,80.
Beaulieu (Izer)
Bolije je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Grenobl.
Kvintilije Var
250px|thumb|Kvintilije Var u "Promptuarii Iconum Insigniorum "
Publije Kvintilije Var Mlađi (Publius Quinctilius Varus Minor, ? - 27. n.e.) bio je rimski aristokrat, rodbinski povezan sa carskom Julijevsko-Klaudijevskom dinastijom. Bio je sin Publija Kvintilija Vara i Klaudije Pulhre. Godine 9. otac mu je izvršio samoubistvo nakon što je poražen u Germana u u Teutoburškoj šumi.
Godine 26. mu je majka prognana pod optužbom za izdaju. Sljedeće godine je i sam optužen za izdaju od strane senatora Domicija Afera. Tada je osuđen i pogubljen, a car Tiberije nije učinio ništa kako bi spasio svog rođaka.
Llano Grande, Santa María Guienagati
Llano Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Guienagati.
Miglianello, Lucca
Miglianello je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Mastramici di Sotto, Benevento
Mastramici di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 873 m.
Austin Powers: The Spy Who Shagged Me
Austin Powers: The Spy Who Shagged Me je američka filmska komedija snimljena 1999. u režiji Jaya Roacha. Predstavlja nastavak filma Austin Powers: International Man of Mystery, odnosno drugi dio trilogije filmova o britanskom tajnom superagentu Austinu Powersu, čiji lik tumači kanadski komičar Mike Myers. Radnja prikazuje pokušaj kriminalnog genija Dr. Evila da ukloni Austina tako što će vremeplovom otići u prošlost i ukrasti njegov "mojo" (zavodničke sposobnosti), odnosno Austinove napore da to spriječi, pri čemu mu pomaže američka agentica Felicity Shagwell (čiji lik tumači Heather Graham).
U Hrvatskoj je prikazan pod podnaslovom Špijun koji me je hvatao, a u Srbiji sa podnaslovom Špijun koji me je kresnuo.
Ultrazvučni senzor
Ultrazvučni senzor generiše ultrazvučne talase koji se odbijaju od svih predmeta u prostoriji. Ako se u njoj ništa ne pomera, ultrazvučni talasi se vraćaju neizmenjeni. Ukoliko se neko ili nešto kreće po prostoriji, ultrazvučni talasi se izobličuju, i to izobličenje pobuđuje alarm.
Ultrazvučni senzori su pogodni za merenje rastojanja od 20mm do oko 10m. Ovi senzori imaju visoku tačnost, ali je potrebno dobro poznavati kojom se brzinom prostire zvuk u datoj sredini.
Princip rada
Ultrazvučni senzori rastojanja emituju periodične kratkotrajne visokofrekventne (učestanost veća od 20kHz) zvučne impulse. Ovi impulsi se prostiru kroz vazduh brzinom zvuka. Ukoliko prilikom propagacije pogode neki predmet, nastaje refleksija i senzor ih detektuje kao eho. Na osnovu vremena kada je senzor emitovao signal, do trenutka prijema reflektovanog signala vrši se izračunavnje rastojnje do objekta.
Primena
Ultrazvučni senzori imaju široku lepezu primene. Ultrazvučni senzori za podvodno lociranje – sonari se koriste za mapiranje dna. Manji senzori se koriste za kontrolu otvaranja automatskih vrata, merenje nivoa tečnosti u rezervoaru itd. Neki senzori protoka se realizuju korišćenjem ultrazvučnih senzora.
Ultrazvučni senzor HC-SR04, koji se često koristi za pravljenje Arduino robota, služi za beskontaktno merenje razdaljine u opsegu od 2cm do 400cm. Taj modul na sebi poseduje dva ultrazvučna senzora (predajnik i prijemnik) i kolo za kontrolu.
Krimski most
Krimski most, poznat i kao Kerčki most i most preko Kerčkog prolaza , je bio drumsko-železnički  most u Rusiji preko Kerčkog moreuza koji je spajao grad Kerč i Krim s kontinentalnim delom zemlje (Temrjučki rejon Krasnodarske pokrajine). Deo mosta prolazi preko ostrva Tuzle i Tuzlanske kose.
Odluka o gradnji je donesena 2014. godine nakon ruskog pripajanja Krima, gradnja je započeta u maju 2015. Most je otvoren za drumski saobraćaj 16. maja 2018. godine. Sam most i prilazni putevi ka njemu deo su ruskog autoputa A290 Kerč−Novorosijsk, odnosno R260 „Tavrida” Kerč−Simferopolj−Sevastopolj.
Most ima lučnu konstrukciju sa rasponom svakog pojedinačnog luka od 227 metara. Ukupna dužina mosta je 18,1 km, maksimalna visina konstrukcije je 80 metara, a visina saobraćajnih traka u odnosu na nivo mora je maksimalno 35 metara. Troškovi gradnje mosta procenjeni su na oko 300 milijardi rubalja.
Dorato, Alessandria
Dorato je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Mappsville, Virginia
Mapsvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 440.
Ferdinando I od Napulja
Ferdinando I Napuljski, zvan Ferrante (Valencia, 1423. – Napulj, 25. januar 1494.), bio je napuljski kralj od 1458. do 1494. i vojvoda dinastije Trastámara.
Biografija
Ferdinando je rođen kao vanbračni sin Alfonsa V, koji ga je nakon što je 1442. ustoličen za napuljskog kralja, priznao kao legitimnog prijestolonasljednika. Svog oca Alfonsa V naslijedio je 1458. i odmah se suočio s nevoljama jer je dio njegovih barona bio uz Renéa od Anjoua, kog su željeli na tronu pa su digli bunu. Ferdinando je tu pobunu ugušio 1464. godine, ali su tad njegovom kraljevstvu zaprijetile ekspanzionistički nastrojene Osmanlije, kao i teritorijalne aspiracije drugih apeninskih država. Također, morao se stalno hrvati s nezadovoljstvom vlastitih barona, zbog čega je bio politički oportunist.
Kad su u augustu 1480. Osmanlije zauzele jugoistočnu luku Otranto, Ferdinando ih je uz financijsku pomoć Republike Firence istjerao 1481. godine. Nakon tog je postao firentinski saveznik, pa se zajedno a njom borio protiv Mletačke Republike u Ferrarskom ratu od 1482. do 1484. godine.
Ferdinandovi pokušaji da se razbije moć svojih barona rezultirali su još jednom baronskom pobunomkoja je trajala od 1485. do 1487. godine. U toj su ga buni baruni pokušali skinuti s trona i umjesto njega instalirati vojvodu Renéa II od Lorraine, pa čak i njegova drugog sina Federica I. Čak je i papa Inocent VIII zaratio s Fernandom, ali je 1486. sklopio mir. Nakon tog je Ferdinando ugušio svaki oblik pobune, osudivši, pohapsivši i pobivši lidere bune, kojima je i konficirao imovinu.
Tespija
Tespija (grčki Θεσπιαι, Thespiai) je bio drevni grčki grad u Beotiji. Nalazio se na visoravni koja se pružala na istok od podnožja planine Helikon prema Tebi. Kroz historiju je bila poznata kao suparnik i neprijatelj Tebe.
Za vrijeme Kserksovog pohoda na Grčku 480. pne., odbio se pridružiti drugim beotskim gradovima koji su podržavali Perzijance, pa su umjesto toga tespijske snage sudjelovale u termopilskoj bitci. Perzijanci su grad zato spalili. Izbjeglice su godinu dana kasnije sudjelovale na strani Grka u bitci kod Plateje. Godine 424. pne. za vrijeme peloponeskog rata je tespijski kontingent je teško stradao u bitci kod Delija. Tebanci su to iskoristili da godinu dana kasnije grad, pod optužbom za šurovanje s Atenom, prisile na rušenje vlastitih zidova. Za vrijeme korintskog rata je Tespija bila na strani Sparte, a nedugo nakon bitka kod Leuktra|bitke kod Leuktre su Tebanci grad razorili i stanovništvo poslali u progonstvo. Tespija je nekoliko vijekova kasnije obnovljena, a spominje se kao slobodan grad u Plinijevim tekstovima.
Kleombrot (regent)
Kleombrot (Κλεόμβροτος) je bio regent Sparte između 480. pne. i 479. pne.. Bio je član porodice Agijada, sin Anaksandride II i brat Kleomena I i Leonide I. Kada je potonji poginuo u termopilskoj bitci postao je skrbnik svom nećaku Pleistarhu, sinu Leonide, te vođa grčke pješadije. Bio je otac Pauzanije.
Las Tunas, Ahumada
Las Tunas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1408 m.
Candelario Ochoa Cantú, San Fernando
Candelario Ochoa Cantú je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
William Luce
William Luce (16. oktobar 1931 -) je američki književnik, najpoznatiji kao autor biografskih monodrama posvećenih znamenitim ženama iz američke historije, a u čijim je glavnim ulogama nastupala ugledna glumica Julie Harris. Luce je također poznat i kao autor scenarija za nekoliko biografskih televizijskih filmova.
Crillon-le-Brave
Krijon le Brav je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Karpantras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 398 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 52 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 395 metara (maksimalnoj 443 m, a minimalnoj 208 m).
Opština Archiș, Arad
Archiș je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
San Michele di Piave, Treviso
San Michele di Piave je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Los Papalotes, Acuña
Los Papalotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1054 m.
Kilómetro Cuarenta, Tamalín
Kilómetro Cuarenta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Škotski ovčar
Dugodlaki Škotski ovčar (engl. Rough Collie) ili Škotski ovčar, Škot, Škotski Collie ili ponekad i samo Collie. Škotski Collie izvorno je uzgojen za ovčarenje u Škotskoj.
Popularnost
Ovo je danas jedna od najpoznatijih pasmina u svijetu, za to su zaslužni djela i rad Alberta Paysona Terhunea i mnoge novele, filmovi, serije s poznatim imenom Lassie. Lik Lassie je osmislio Eric Knight u kratkoj priči objavljenoj 1938. godine Lassie se vraća kući (objavio Saturday Evening Post) i 1940. godine kada je izdana kao novela. "Lassie" je prvi put ekraniziran 1943. godine u filmu Lassie se vraća kući s glumcima Roddy McDowall i Elizabeth Taylor. Prateći uspjeh filma, već 1945 godine objavljen je nastavak Lassiein sin s glumcima Peter Lawford i June Lockhart. Sljedeće godine, 1946, objavljen je treći nastavak Hrabrost Lassiea s Elizabeth Taylor. 1949. godine počela je s emitiranjem radio emisija "Lassie Radio Show". Između 1950-1990 godina emitirane su TV serije Lassie, njih ukupno tri (1954-1974 (s Tommy Rettig), 1980-ih-1990-ih, 1997-1999). 2006. godine u UK objavljeno je reizdanje prvotnog filma s naslovom Lassie s glumcima Peter O'Toole, Samantha Morton.
Lassie je jedna od samo troje životinja koja je dobila zvijezdu na Hollywoodskoj stazi slavnih. (ostali su Rin tin tin i Stronghead 2005. godine show business journal Variety je svrstao Lassie u 100 ikona svih vremena
Izgled
mini|230px|lijevo|Shetland Sheepdog (lijevo) i Rough Collie (Škotski ovčar)(desno) Vrsta Collie se javlja u četiri osnovne boje: sable i bijela, bijela, trikolor i srebrnoplava. Svi imaju bijele boje oko vrata, donjem dijelu noga i eventualno na vrhu repa. Neki mogu imati bijele mrlje po glavi, ili bijelu crtu po sredini glave do nosa. Na glavi su prepoznatljive bademaste oči, nos u obliku tupasto zaobljenog klina i uši s 2/3 gore i 1/3 poklopljene. Dlaka je gusta, ravna i dugačka, podlaka je mekana i čupava; na stražnjoj strani prednjih noga dlaka je malo duža nego kod zadnjih. Također kod prednjih nogu bijela boja seže do koljena, kod zadnjih do razine zgloba "šake". Držanje repa je uglavnom spušteno, moguće horizontalno ali ne i uvis.
Temperament
Pas je vrlo inteligentan i druželjubljiv, zahtijeva puno pažnje i pozitivnih emocija. Inače su smireni, ali se znaju dobro razigrati. Instinkt ovčara još uvijek je (neki put i snažno) prisutan. Škotski ovčar je vrlo odan vlasniku i ponaša se zaštitnički, s djecom je posebno pažljiv. Ne podnosi kazne i glasno vikanje, sklon je biti tvrdoglav, ali odgovara na pozitivnu namjeru i emociju.