cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kangchenjunga
Geografija
Radi svoje udaljene lokacije u Nepalu i teškog pristupa iz Indije, regija Kangchenjunge nije toliko istražena od strane trekera, te je uglavnom sačuvana netaknuta priroda. Također i u Sikkimu, treking je u području tek nedavno dozvoljen. Sve popularnija staza Goecha La, pruža se od istoimenog planinskog prelaza, lociranog ispred goleme jugoistočne strane Kangchenjunge. Još jedna straza za Green Lake Basin nedavno je otvorena za treking. Pruža se ka sjeveroistočnoj strani Kangchenjunge duž slavnog ledenjaka Zemu Glacier.
Povijest uspona
thumb|590px|center|Panorama masiva Kangchenjunge s Tiger Hilla, [[Darjeeling.]]
Prva istraživanja i pokušaji
thumb|180px|Karta Kangchenjunge (Edmund J. Garwood 1903.) thumb|180px|Karta Kangchenjunge (Jacot Guillarmod, 1914.) thumb|180px|Sjeverna strana iz Pang Peme. thumb|180px|Kangchenjunga s prelaza Goechala La, 4400 m. thumb|180px|Istočna strana Kangchenjunge, blizu ledenjaka Zemu.
Prvi uspon
1955., Britanci Joe Brown i George Band popeli su se na vrh 25. svibnja, te su idućeg dana to ponovili i Norman Hardie i Tony Streather. Tim je također uključivao i Johna Clegga (liječnik), Charlesa Evansa (lider), Johna Angela Jacksona, Neila Mathera i Toma Mackinnona.
Uspon je dokazao da je Crowleyjeva ruta iz 1905. (također istražena u ekspediciji 1954.) izvediva. Ruta započinje na ledenjaku Yalung jugozapadno od vrha, i penje se liticom Yalung, visokom 3000 m. Glavna karakteristika litice je "velika izbočina" ("Great Shelf"), široka nagnuta zaravan na oko 7500 m, prekrivena visećim ledenjakom. Put gotovo u potpunosti vodi preko snijega, ledenjaka, i jednog ledopada. Greben pri vrhu sadrži i manji dio puta po stijeni.
Ekspedicija prvog uspona postavila je šest logora iznad baznog kampa, dva ispod izbočine, dva na izbočini i dva iznad. Put ka vrhu započet je 18. travnja i do 28. svibnja svi su se vratili u bazni logor.
Relevantna bibliografija
thumb|180px|Južna strana.
Casalino, Alessandria
Casalino je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Olivet, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.408, što je 12 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Heliograf
mini|desno|250px|Campbell–Stokesov heliograf mini|desno|250px|Campbell-Stokesov heliograf prilagođen za polarne uvjete (desna kugla je usmjerena na jug) mini|desno|250px|Prikaz ljetne trake za Campbell-Stokesov heliograf Heliograf je uređaj koji bilježi količinu insolacije Sunca na određenom mjestu. Rezultati pružaju informacije o vremenu i klimi na geografskom području. Ova informacija je korisna u meteorologiji, znanosti, poljoprivredi, turizmu i drugih područjima.
Oblik praćenja Sunčevog zračenja koji se ipak zadržao u hrvatskoj meteorološkoj praksi je mjerenje trajanja sijanja Sunca, odnosno trajanje osunčavanja (insolacije) heliografom. Najstariji heliograf kod nas postavljen je u Zagrebu na Griču 1889. Do Drugog svjetskog rata postoje heliografi u Splitu (Marjan) od 1926., na Hvaru od 1931., Rabu, Šibeniku i Dubrovniku od 1936. i Veloj Luci od 1937., no većina prestaje s radom početkom Drugog svjetskog rata. Na drugim postajama heliografi rade samo kratko vrijeme (Rijeka 1902.-1912., Senj 1933.-1939., Kraljevica 1935.-1939.). Podatke o osunčavanju kao važnom elementu klime često sadrže analize klime većih ili manjih zemljopisnih područja.
Mjerna stanica za mjerenje Sunčevog zračenja, uspostavljena je na opservatoriju Zagreb-Maksimir 1969., a u Rijeci i Dubrovniku 1980. Međutim, iako je 1983. radilo osam mjernih postaja, od 1989. ukupno Sunčevo zračenje se ne mjeri ni na jednoj postaji iz mreže meteoroloških postaja Državnog hidrometeorološkog zavoda (DHMZ). Takva situacija značajno ograničava točno određivanje energetskog potencijala Sunčevog zračenja u Republici Hrvatskoj.
Campbell–Stokesov heliograf
U praksi je pojam praćenja Sunčevog zračenja prvotno definiran uz registraciju na Campbell-Stokesovom heliografu, instrumentu koji sijanje Sunca registrira izgaranjem posebne trake, smještene iza posebne staklene leće koja zrake koncentrira na traku koja se mora mijenjati svaki dan. Campbell-Stokesov heliograf je možda najstariji instrument koji se još uvijek zadržao u redovnim meteorološkim mjerenjima (uveden u redovnu meteorološku službu 1889. godine), a prema nekima jedan je od najljepših mjernih instrumenata. Instrument je 1853. razvio J. Campbell. Njegov instrument se sastojao do staklene kugle napunjene vodom koja je postavljena u sredini izdubljene drvene posude. Staklena kugla fokusira Sunčevo zračenje na unutrašnju površinu posude i ostavlja nagoreni trag na drvu.
G. Stokes je 1879. unaprijedio Campbellov instrument do izvedbe koja se koristi i danas. Stokesov instrument koristi staklenu kuglu (obično promjer 100 mm), od visokokvalitetnog stakla smještenu u sredini metalnog ležišta koje se može prilagođavati prema geografskoj širini. Papirna traka se stavlja iza kugle u smjeru istok zapad tako da se Sunčevo zračenje koncentrira kroz kuglu i progorijeva traku toplinskim djelovanjem. Na traci su označeni sati pa je moguće ustanoviti kad i koliko je Sunce sijalo. Traka se treba mijenjati svaki dan i obično je različita za ljeto, zimu i proljeće (jesen). Da bi traka počela registrirati potreban je određen intenzitet Sunčevog zračenja, ovisno o instrumentu između 80 i 280 W/m2. Ako je traka vlažna (česta situacija u zimskim jutrima) mora se prije nego započne registracija osušiti za što je potrebna određena količina topline, što znači da vlažna traka počinje kasnije registrirati od suhe. Krajevi metalne školjke zaklanjaju suprotnu stranu trake određeno vrijeme kod izlaza i zalaza Sunca. Često se trake ne postave dobro pa registracija nije točna.
Najvažnija prednost Campbell-Stokesova heliografa, mogućnost rada bez potrebe za električnom energijom, nije više presudna zbog dostupnosti električnog napajanja na sve većem broju meteoroloških postaja. Za točno očitanje mjerenja je potrebna vizualna procjena iskusnog osoblja. Sama konstrukcija instrumenta ne omogućava automatizirano prikupljane podataka pa Svjetska meteorološka organizacija preporučuje napuštanje mjerenja trajanja sijanja Sunca Campbell-Stokesovim heliografom.
Heliografi se trebaju postavljati na mjesta sa slobodnim obzorom bez ikakvih prepreka u smjeru izlaska i zalaska Sunca. Za naše zemljopisne širine to znači otvorenost obzora za izlaz od NE do SE (50°-140°) i zalaz od SW do NW (220°-310°). Ukoliko prepreke ipak postoje, one će skraćivati registraciju heliografa ako su veće od visine Sunca pri kojima heliograf počinje ili prestaje registraciju. Ako su prepreke manje njihov utjecaj će biti obuhvaćen instrumentalnom greškom heliografa pa se mogu zanemariti. Svjetska meteorološka organizacija preporučuje najvišu visinu prepreka do 3° pri čemu izgubljeni dio registracije neće biti značajan.
El Recreo, Soconusco
El Recreo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soconusco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
11-Ketotestosteron
11-Ketotestosteron je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 302,408 Da.
Magnetski monopol
U teorijskoj fizici, magnetski monopol je hipotetska čestica koja bi se laički dala opisati kao "magnet sa jednim polom", od kuda potječe i ime. Formalnije govoreći, magnetski monopol bi imao hipotetsko svojstvo slično električnom naboju, koje se naziva magnetski naboj, zbog kojeg bi magnetski tok kroz zatvorenu površinu oko čestice koja ga nosi bio različit od nule.
El Gavilán, San Carlos
El Gavilán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 246 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 571 m.
Shishapangma
Shishapangma (službeno Xixiabangma) je planina u Kini, s 8013 m nadmorske visine četrnaesta najviša planina na zemlji i najniža od svih planina viših od 8000 m. Radi svoje lokacije u Tibetu i Kini gdje su bile na snazi restrikcije za strane posjetitelje, Shishapangma je bio posljednji osvojeni vrhunac viši od 8000 metara.
Tibetanski naziv shi sha sbang ma znači "vrh iznad travnatih ravnica". Kineski naziv Xīxiàbāngmǎ Fēng 希夏幫馬峰 fonetska je adaptacija tibetanskog imena. Na Sanskrtu planina se naziva Gosainthan, što znači "mjesto sveca" ili "prebivalište boga". Još jedno tumačenje, temeljeno na sricanju Shisha-Pangma, je da ime doslovno znači "Šerpa žena."
Zemljopis
Shishapangma je locirana u srednje-južnom Tibetu, nekoliko kilometara od granice s Nepalom, kao jedina planina viša od 8000 metara u potpunosti na kineskom teritoriju. Najviša je planina lanca Jugal Himal, koji se često smatra dijelom dodirnog lanca Langtang Himal. Kombinirani Jugal/Langtang Himal prati kinesko-nepalsku granicu. Locirana na suhoj sjevernoj strani Himalaje, udaljena od nepalskih nizina, Shishapangma ima manje vertikalan reljef u odnosu na ostale najveće himalajske vrhunce.
Prvi uspon
Shishapangma je preko sjeverozapadne strane i sjeveroistočnog grebena 2. svibnja, 1964. prvi puta osvojila (Sjeverna ruta) kineska ekspedicija koju je predvodio Xǔ Jìng 许竞. Na vrh tada su se popeli i Zhāng Jùnyán 张俊岩, Wáng Fùzhōu 王富洲, Wū Zōngyuè 邬宗岳, Chén Sān 陈三, Soinam Dorjê 索南多吉, Chéng Tiānliàng 程天亮, Migmar Zhaxi 米马扎西, Dorjê 多吉 i Yún Dēng 云登.
Istaknuti pokušaji i usponi
Oko dvadesetak ljudi je poginulo na Shishapangmi, uključujući istaknute amerikance Alexa Lowea i Davea Bridgesa (1999.); te portugalskog veterana Bruna Carvalha. Unatoč tome, Shishapangma je jedan od najlakših planina viših od 8000 metara za uspon. Standardni put uspona vodi sa sjeverne strane, i kakakterizira ga relativno jednostavan prilaz, s vozilima koja mogu prići do baznog logora na 5000 m. Tehnički su zahtjevnije rute strmija jugozapadna strana, koja uključuje 2200 m uspona po 50-postotnoj padini, idealnoj za teži uspon u alpskom stilu.
Pogreb u Ornansu
Pogreb u Ornansu je slavno realističko ulje na platnu Gustavea Courbeta iz 1849.-50. godine koje se danas nalazi u muzeju d'Orsay u Parizu. Kada je izložena na pariškom "Salonu" 1851. godine izazvala je burne reakcije, ali i naposljetku donijela slavu umjetniku.
Historija
O svojoj slici Courbet je pisao svom prijatelju Castagnaryju: ''“Načelnik težak stotinu kila, župnik, komesar, notar, predsjednik Marlet, moji prijatelji, moj otac, klerici, grobar, dva starca iz revolucije 1793. godine u odjeći svog doba, jedan pas, mrtvac i njegovi nosači, moje sestre i druge žene, svi su već pozirali. Mislio sam da ću izbjeći dva pjevača u parohiji ali nisam mogao, došli su mi reći da su uvrijeđeni jer samo oni u cijeloj župi nisu portretirani ... Dovršavam pedeset figura, prirodne veličine, s pejzažom i nebom u pozadini ... Sigurno, nisam se uspavao.” ''
Odlike
mini|lijevo|350px| Shema kompozicije Courbetova kompozicija sastoji se od dva jednaka pravokutnika, a kad bismo nacrtali okomite linije preko središta kompozicije i kroz dva pravokutnika, mogli bismo dobiti osnovu zamišljenog trokuta čiji je vrh u grobu.
Preko cijele slike se proteže jedan neujednačen ritam koji se mijenja u zavisnosti od rasporeda likova i na to jesu li oni licem okrenuti prema grobu, jedni drugima, ili gledaju u promatrača. Izražajna lica pokazuju da ovdje nije riječ o slučajnom okupljanju, već o sastanku poznanika. Boja također iam važnu ulogu u određivanju ritma. Sve su iznimno bogate, guste i zemljane, nanesene u jednolikim tonovima. Lijevi likovi sa svijetlim detaljima i crvenom uokviruju svećenika koji čita, a desno tamna skupina uokviruje muškarca u modernoj odjeći s psom, čineći ih tako ključnim točkama u vodoravnom prostoru koji dijele sliku na gotovo jednaka tri dijela. Tlo u prednjem planu i brežuljci u pozadini uokviruju dugi red ljudi i naglašavaju ozbiljnost prizora.
Na slici se stječe dojam da je izvor svjetla s nekog mjesta ispred prizora, što gledatelju pruža osjećaj uključenosti u zbivanje.
Courbet je za ovaj obični pogreb u provinciji odabrao veličinu koja se odobravala za historijske ili mitološke teme. . Smatrao je da je to jednako važan događaj kao i pokop kralja. To se jasno vidi na detaljima kojima je prikazao mještane Ornansa i prekrasan raspon crnih, bijelih i crvenih tonova. Crni šeširi i crveni šeširići obilježavaju članove skupine znane po svom poštenju, odanosti i velikodušnosti.
Osobe
Svih 27 osoba koje su naslikane su stanovnici Ornana, koji su pozirali Gustavu Courbetu u njegovom ateljéu. Poredani su u tri grupe: službenici, muškarci i žene. Muškarci i žene su odvojeni kao u crkvi. Muškarci nose crna odijela i veliki broj njih nosi visoke šešire. Žene nose bijele šešire i crne ogrtače a u rukama nose crne maramice, oplakujući mrtve. 795px|center
Mesa Ojocalientillo, Calvillo
Mesa Ojocalientillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Calvillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1778 m.
Popis ličnosti proglašenih za Mesiju
Ovo je popis ličnosti za koje se govorilo da su mesija, bilo od strane njih samih, bilo od strane njihovih sljedbenika. Popis je podijeljen u kategorije, i naveden po redoslijedu datuma rođenja (kada je on poznat).
Jevrejske ličnosti proglašavane za Mesiju
Jevrejski Mesija je pojam koji je prvotno označavao od Boga postavljenog kralja; David, Kir Veliki, i Aleksandar Veliki su takvi primjeri. Kasnije, posebno nakon sloma Hasmonejskog Kraljevstva (37. pne.) i Jevrejsko-rimskih ratova (66-135. n.e.), mesija je postala ličnost koja će osloboditi Jevreje od ugnjetavanja i stvoriti novi svijet.
Muslimanske ličnosti proglašavane za Mesiju
Islamska tradicija sadrži proročanstvo o Mahdiju, koji će doći zajedno sa Isom (Isus).
Ostale ličnosti proglašavane za mesiju
Ovaj popis sadrži ličnosti koje su proglašavane, bilo same, bilo od strane sljedbenika, za neku vrstu mesije, a koje nije jednostavno kategorizirati unutar judaizma, kršćanstva i islama.
Nasso, La Spezia
Nasso je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
COR-TEN
thumb|right|Essen, Gradski arhiv, COR-TEN fasada
COR-TEN čelik - tržišni je naziv za nisko legiranu vrstu čelika, koja je  otporna na atmosfersku koroziju. Patentiran je 1926. u Njemačkoj (Vereingte Stahwerke, Duesseldorf), te ponovo otkriven u SAD-u početkom šezdesetih godina dvadesetog stoljeća.
Glavna primjena ovog čelika je oblaganje fasada, te u manjem opsegu izrada metalnih skulptura. Osnovna osobina COR-TEN čelika jest stabilan i dekorativno  prihvatljiv korozioni sloj. Danas se proizvode 2 vrste ovog čelika, COR-TEN A i COR-TEN B.
Dodatna literatura
Bardal, E.: Corrosion and Protection, London 2004.
Blanquefort (Žers)
Blankfor je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Oš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 44 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 183 m, a minimalnoj 137 m).
Joyitas, Santa María del Río
Joyitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Zora film
Zora film je bilo poduzeće koje se bavilo snimanjem filmova od 1953. do 1963. iz Zagreba.
Joyitas, Santa María del Río
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2206 m.
Zora film
Historija
Zora film je zapravo bio nastavljač starijeg poduzeća Nastavni film, poduzeće je nastavilo proizvoditi kratke namjenske filmove, ali se počelo baviti i crtanim i igranim filmovima.
Oberstedem
Oberstedem je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 75 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232097.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Oberstedem se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 298 metara. Površina opštine iznosi 4,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 75 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 17 stanovnika/km².
Concesio, Brescia
Concesio je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11262 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Death on the Nile (film, 1978)
Death on the Nile (u prijevodu Smrt na Nilu) je britanski kriminalistički film snimljen 1978. u režiji Johna Guillermina. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Agathe Christie. Radnja je smještena u međuratni Egipat gdje grupa pripadnika anglo-američkog otmjenog društva krstari parobrodom na Nilu; kada se na brodu dogodi ubistvo, počinitelja nastoji uhvatiti slavni detektiv Hercule Poirot (čiji lik tumači Peter Ustinov).
Film se odlikovao izuzetno uglednom glumačkom ekipom, a sniman je na autentičnim lokacijama u Egiptu, uključujući znamenite arheološke lokalitete kao što su Velike piramide, Hram u Karnaku i Abu Simbel. Jedna od članica ekipe, Bette Davis, se, međutim požalila na teške uvjete snimanja i usporedila film sa sličnim ostvarenjima u klasičnom Hollywoodu gdje bi se "Nil napravio u studiju". Usprkos svega, Smrt na Nilu je postigla veliki komercijalni uspjeh. Ustinov je ostavio posebno dobar dojam u ulozi Poirota, te je tu ulogu ponovio u još nekoliko televizijskih filmova 1980-ih.
Osojni Orah
Osojni Orah je naselje u opštini Plužine u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 65 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 77 stanovnika).
Demografija
U naselju Osojni Orah živi 49 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,7 godina (39,8 kod muškaraca i 41,7 kod žena). U naselju ima 17 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,82.
El Ocotillo, Tuxcacuesco
El Ocotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tuxcacuesco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1029 m.
San Mauro la Bruca, Salerno
San Mauro la Bruca je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 430 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 426 m.
Statički elektricitet
mini|Jedna od najćešće korišćenih demonstracija u kojoj se statički elektricitet stvara kada se balon napunjen vazduhom trlja o kosu.
Statički elektricitet je vrsta elektriciteta koji, za razliku od električne struje, miruje. To je nagomilano naelektrisanje uzrokovano neravnotežom elektrona na površini materijala. Ova neravnoteža proizvodi električno polje koje može biti mereno i uticati na druge predmete u okolini.
Statičko naelektrisanje se u većini slučajeva stvara dodirom i odvajanjem dva materijala. Razlog nastanka nalazi se u nejednakoj razmeri, odnosno neravnoteži elektrona među materijalima koji se dodiruju. Skoro svaki predmet može biti neka vrsta sakupljača statičkog elektriciteta. U svakodnevnom životu to su najčešće sintetička odeća, tepisi, zavese, nameštaj obložen plastikom, kućni aparati i drugi električni uređaji. Nekad je reč o struji koja ostaje zarobljena u nekom izolacionom telu, čak i kada se ukloni izvor napajanja.
Pri svakodnevnom elektrostatičkom pražnjenju javljaju se vrlo visoki naponi, uz ekstremno slabe struje. Češljajući kosu po veoma suvom vremenu, stvaramo nekoliko desetina hiljada volti statičkog elektriciteta, ali je jačina struje praktično zanemarljiva. Slaba struja sprečava da nas statičko pražnjenje povredi, pa osećamo samo neprijatno peckanje. Međutim, to može izazvati velika oštećenja elektronskih komponenti.
Statički elektricitet može biti opasan po ljude i električne uređaje.
Istorija
Još u antičko vreme zapažena je pojava da jantar, kada ga se trlja, dobija svojstvo privlačenja sitnih čestica. Stari Egipćani su otkrili statički elektricitet kada su mačku trljali uglačanim ćilibarom. Nakon trljanja, te materijale bi privlačila neka nevidljiva sila. Slično tome, dva komadića mačjeg krzna koja bi protrljati o ćilibar, odbijala bi se. lako Egipćani nisu znali o kojoj se misterioznoj sili radi, bili su svesni da ona postoji.
Iako su električni fenomeni poznati od antike, nije bilo teoretskog razumevanja. Godine 1600. engleski lekar Vilijam Gilbert, prema grčkom nazivu za jantar (grč. ἤλεϰτρον), nazvao je predmete sa takvim svojstvima električna tela (lat. corpora electrica). I pored toga, bilo je veoma malo praktičnih primena elektriciteta.
U 18. veku, Bendžamin Frenklin i drugi naučnici njegovog doba su dobro razumevali statički elektricitet. Jedan od mnogobrojnih Frenklinovih pronalazaka bio je motor koji je u potpunosti radio korišćenjem statičkog elektriciteta (elektrostatički motor). Iako taj motor danas predstavlja tek nešto više od naučne zanimljivosti, on dokazuje daje statički elektricitet jedan oblik struje, baš kao i naizmenična i jednosmerna.
Tek u 19. veku inženjeri su počeli nalaziti primenu struje u industiriji i svakodnevnom životu. Brza ekspanzija elektrotehnike u to vreme je transformisala je industriju i društvo. Izuzetna svestranost električne energije značila je da se mogao stvoriti gotovo neograničeno veliki skup primena koje obuhvataju transport, grejanje, električno osvetljenje, komunikacije, i računanje.
Električna energija je u današnje vreme stup modernog industrijskog društva.
Objašnjenje
Elektricitet se s jednoga tela može prenositi na drugo. Količina elektriciteta naziva se naelektrisanje ili električni naboj.
U atomu je pozitivno naelektrisanje atomskog jezgra jednako negativnomu naelektrisanju svih elektrona, odnosno broj protona jednak broju elektrona, pa se zato delovanja tih naelektrisanja prema spolja međusobno poništava ili neutrališe. Tek kada se u nekom telu odvoji deo elektrona od atoma, dolaze do izražaja privlačne sile između pozitivnih i negativnih čestica. Te sile nastoje da vrate elektrone na ona mesta u atomu na kojima su se pre nalazili. Zbog delovanja tih sila dolazi do kretanja naelektrisanih čestica ili električne struje. Odvajanje elektrona od pripadajućih atomskih jezgara čini osnov proizvodnje električne energije. U galvanskim elementima i akumulatorima razdvajanje elektriciteta izvode hemijske sile. Za dobijanje velike količine električne energije služe električni generatori.
Elektroni lako prolaze kroz dobre električne provodnike (npr metale), a teško kroz loše provodnike ili izolatore (npr vazduh, kaučuk, porculan). Ako se provodnik stavi u blizinu naelektrisanog tela, to će telo, već prema vrsti svog naelektrisanja, elektrone provodnika ili privući ili odbiti od sebe. Taj način razdvajanja elektriciteta u provodniku naziva se influencija.
Naelektrisanje je jedno od osnovnih svojstava elementarnih čestica. Pojave vezane za naelektrisanje u mirovanju (statičko ili elektrostatičko naelektrisanje) opisuju se granom fizike koja se naziva elektrostatika. Naelektrisanje u kretanju naziva se električnom strujom, a povezane pojave opisuje elektrodinamika. Postojanje elektriciteta zapaža se posredstvom elektromagnetskog polja koje nastaje oko naelektrisanja. Ako naelektrisanje miruje postoji samo električno polje, elektrostatičko polje. Naelektrisanje u pokretu stvara i magnetsku komponentu elektromagnetskog polja. Elektricitet je otkriven zapažanjem postojanja elektrostatičkog polja u blizini naelektriziranog štapića od jantara.
Način nastanka
Statički elektricitet može nastati na jedan od sledeća četiri načina:
Munja je jedan od najpoznatijih oblika statičkog elektriciteta. Ona nastaje kada oblaci postanu negativno naelektrisani, a kristali leda se u njima taru jedni o druge. U međuvremenu se površina zemlje sve više pozitivno elektriše (jer elektroni u oblacima odbijaju elektrone u zemlji). Kada oblaci postanu toliko jako naelektrisani da elektroni mogu preskočiti sa oblaka na zemlju, dolazi do nagloga električnoga pražnjenja atmosferskog naboja, povezanog s pojavom intenzivnoga bljeska i snažnoga zvučnog udara (grom).
Čovek i statički elektricitet
Kada su ljudi hodali bosi, i kad nisu postojali sintetički materijali, statički elektricitet se na prirodan način odvodio uzemljenjem. Međutim danas, gotovo svaki predmet u čovekovom okruženju može biti skupljač statičkog ektriciteta. Njegovo nakupljanje u ljudskom organizmu posebno je izraženo zimi zbog suvog vazduha i nošenja sintetičke zimske graderobe. Veštački materijali kao što su poliester, akril, najlon, kao i provođenje punog radnog vremena uz računar, najčešći su izvor statičkog elektriciteta.
Štetne posledice
Danas se čovekov direktan kontakt sa zemljom i udeo prirodnih materijala u odeći, obući, nameštaju, sveo na minimum. Sve to dovodi do povećanog stvaranja uslova za pojavu statičkog elektriciteta, koji može imati brojne negativne posledice na čovekovo zdravlje Ako se ova „struja“ duže zadrži zarobljena u telu ona može imati neke od ovih posledica:
Napon i struja su obično vrlo mali pa ne mogu da naškode ljudskom telu. No, to ne važi za elektronska kola. Statički elektricitet od samo nekoliko hiljada volti, što kod čoveka izaziva blago peckanje (jer je struja vrlo slaba), može da izazove velika oštećenja elektronskih komponenti.
Opasnost od strujnog udara
Do elektrostatičkih naelektrisanja dolazi u svakodnevnom životu i radu zbog električne influencije, a još češće zbog trenja dve različite materije (npr pri pretakanju benzina, nafte ili tokom izlaska gasova pod pritiskom iz cevi). Ako se naelektrisanje nagomila na nekoj relativno maloj površini može stvoriti vrlo visoke potencijale, koji mogu dostići vrednosti do 150.000 V.
Najveća opasnost od elektrostatičkih naelektrisanja nastaje kada ono izbijaja stvaranjem iskre u zapaljivoj ili eksplozivnoj atmosferi. Statički elektricitet je posebno opasan u radu sa osetljivim elektronskim komponentama, proizvodnji oružja i drugim zapaljivim sredstvima, kada jedna električna varnica može dovesti do velike štete i gubitaka ljudskih života.
Ljudi doživljavaju statički elektricitet kao strujni udar kada dodirnu npr. metalni okvir ili drugu osobu, ako napon na njihovom telu prelazi oko 4 kV (4.000 V).
Mere zaštite
Opasna elektrostička naelektrisanja javljaju se najčešće u elektroprivredi, termoelektranama pri pretakanju goriva, pri strujanju gasova i prašine, ili na svakom mestu gde se izvode radovi na visokonaponskim kablovima i kondenzatorima. Osim povreda ljudi, istraživanja su pokazala da neadekvatna zaštita na radu uzrokuje više od 70% oštećenja elektronskih komponenti. Kako bi se ove negativne posledice izbegle, neophodna je upotreba adekvatne ESD zaštitne opreme – rukavica, odeće i obuće.
Osnovno pravilo zaštite od statičkog elektriciteta je stvaranje takvih uslova da struja naelektrisanja nikada nema mogučnosst da se stvori. Drugim rečima, mora se stvoriti električno kolo koje može bezopasno prenositi bilo koje naelektrisanje. Danas se preventivno sprovode različite mere zaštite na radu, pre svega primenom anti-statičkih proizvoda, da na različite načine (fizičkim a ponekad i hemijskim metodama) spreče stvaranje statičkog elektriciteta.
Tim merama se prvenstveno nastoji sprečavanje stvaranja elektrostatičkog naelektrisanja ili ako to nije moguće, tako nastalo naelektrisanje se odvodi u zemlju:
Primena statičkog elektriciteta
Statički elektricitet može biti i koristan i mi ga koristimo na razne načine.
Fotoaparati
Kada snimite fotografiju sa fotoaparatom, na primer, morate sačekati nekoliko sekundi da se statički elektricitet nakupi u kondenzatoru (uređaj za skladištenje električne energije). Kada se kondenzator u vašem fotoaparatu potpuno napuni, pali se svetlo, a kada pritisnete okidač, kondenzator se brzo puni kroz snažnu ksenonsku žarulju, stvarajući kratki bljesak svetla i često iznenađujuće glasni pucanj, poput mini munje.
Fotokopirni aparati i laserski štampači
Statički elektricitet je taj na kome se zasniva rad fotokopir aparata i laserskih štampača, koji ne bi mogli da rade bez ovog efekta, odnosno naelektrisanja tonera jakom svetlošću (kao vrsti struje) koja potom ostavlja svoj trag na suprotno naelektrisanom papiru.
El Cuervo, Aldama
El Cuervo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Aldama.
Mariano Colón, Puerto Rico
Marijano Kolon je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.240, što je 147 (-6,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Paraje Camino a la Mina, Santa María Coyotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1560 m.
Call of Duty: Black Ops II
Call of Duty: Black Ops II je dolazeće deveto izdanje Call of Duty serijala. Razvojni tim igre je objavio da će igra biti puštena u prodaju 13. novembra 2012 godine. Na igri radi razvojni tim Trijarč, a izdavač je Aktivižn ( u Japanu je Skver Eniks). Kampanja nastavlja tematiku iz Call of Duty: Black Ops, delom stavivši radnju iz perioda Hladnog rata iz 1980-ih, delom u 2025. godinu.
Noviteti
Po prvi put, igrač ima mogućnost da sam odlučuje o delovima kampanje, tj. da odluči kako će se odvijati delovi priče. Novitet su tzv. Napadno-agresivne misije, koje igrač može vršiti tokom standarne kampanje. One se redom otključavaju ukoliko igrač pređe jednu, a pritom da ne nastavi odmah kampanju. Popularni Zombi mod, u ovom delu se osamostaljuje kao posebna kampanja. S druge strane, i dalje će postojati Ko-op mod, ali ovoga puta u timu mogu biti čak 8 igrača, za razliku od World at War-a i Black Ops-a, gde su bila dostupna samo 4 igrača.
Slovenska Bistrica (općina)
Općina Slovenska Bistrica (slovenski: Občina Slovenska Bistrica) je jedna od 212 slovenskih općina od 25 191 stanovnika, administrativni centar općine je istoimeni grad Slovenska Bistrica.
Geografske karakteristike
Slovenska Bistrica, leži na sjeveroistoku Slovenije, kod Pohorja između između Maribora i Celja. Općina ima površinu od 260.1 km² na kojoj leži stotinjak naselja.
Naselja Općine Slovenska Bistrica
Bojtina, Brezje pri Slovenski Bistrici, Bukovec, Cezlak, Cigonca, Devina, Dolgi Vrh, Drumlažno, Črešnjevec, Farovec, Fošt, Frajhajm, Gabernik, Gaj, Gladomes, Hošnica, Ješovec, Jurišna vas, Kalše, Kebelj, Klopce, Kočno ob Ložnici, Kočno pri Polskavi, Korplje, Kostanjevec, Kot na Pohorju, Kovača vas, Križni Vrh, Laporje, Leskovec, Levič, Lokanja vas, Lukanja, Malo Tinje, Modrič, Nadgrad, Ogljenšak, Ošelj, Planina pod Šumikom, Podgrad na Pohorju, Pokoše, Pragersko, Preloge, Prepuž, Pretrež, Razgor pri Žabljeku, Rep, Ritoznoj, Sele pri Polskavi, Sevec, Slovenska Bistrica, Smrečno, Spodnja Ložnica, Spodnja Nova vas, Spodnja Polskava, Spodnje Prebukovje, Stari Log, Šentovec, Tinjska Gora, Trnovec pri Slovenski Bistrici, Turiška vas na Pohorju, Urh, Veliko Tinje, Videž, Vinarje, Visole, Vrhloga, Vrhole pri Laporju, Vrhole pri Slovenskih Konjicah, Zgornja Bistrica, Zgornja Brežnica, Zgornja Ložnica, Zgornja Nova vas, Zgornja Polskava, Zgornje Prebukovje, Šmartno na Pohorju, Žabljek
Fumimaro Konoe
Princ Fumimaro Konoe (近衞 文麿) bio je japanski političar koji je u dva navrata - od 1937. do 1939. godine i od 1940. do 1941. godine - služio kao premijer Japana, te igrao važnu ulogu u događajima vezanim uz izbijanje rata sa Kinom i ulazak Japana u Drugi svjetski rat.
Rodio se u porodici Konoe, ogranku znamenitog klana Fujiwara koji se smatrao jednom od najuglednijih plemićkih porodica u Japanu. Njegov otac Atsumaro se u Meiji periodu istakao kao novinar i političar, a brat Hidemaro će kasnije postati poznat kao dirigent. Otac je 1903. godine iznenada umro, te je Fumimaro Konoe postao formalni poglavar porodice i po punoljetnosti preuzeo mjesto u gornjem domu japanske Dijete. Usprkos visokog porijekla, Konoe je odrastao u relativnom siromaštvu u odnosu na druge japanske plemiće. Na Carskom univerzitetu u Kjotu je studiraoe ekonomiju, te se neko vrijeme počeo zanimati za marksizam.
Konoe je pažnju javnosti prvi put privukao 1918. godine kada je, pred kraj Prvog svjetskog rata, napisao članak u kome se zalaže da predstojeći mirovni sporazum bude u interesu svih država, a ne samo SAD i Velike Britanije. Iako je članak izazvao polemiku sa uglednim državnikom Saoinjijem Kinmochijem, Konoe je uspio ishoditi članstvo u japanskoj delegaciji na Versajskoj mirovnoj konferenciji. Tamo je zajedno sa kolegama poslao prijedlog da se u tekst predstojećeg sporazuma unese prijedlog o jednakopravnosti rasa; iako je prijedlog dobio podršku većine delegacija, na kraju nije ušao u konačni tekst Versajskog sporazuma zbog protivljenja američkog predsjednika Woodrowa Wilsona. Konoe je time bio lično pogođen, te je do kraja života iskazivao nepovjerenje i neprijateljstvo prema Amerikancima. Kao član Doma perova se kasnije istakao podržavanjem liberalnih reformi, prije svega uvođenja općeg muškog prava glasa 1925. godine, a 1933. je izabran za predsjednika Doma perova.
Konoe je dužnost premijera u junu 1937. godine preuzeo nakon niza slabih i kratkotrajnih vlada koje je karakterizirao sve manji uticaj na vojsku, koja je, pak, bila razdirana sukobima unutrašnjih frakcija. Konoe, koji je bio relativno mlad i nekompromitiran korupcijskim i drugim skandalima te kao član carske porodice uživso poštovanje generala, smatrao se idealnim izborom za šefa vlade. Međutim, ubrzo nakon njegovog dolaska na vlast se u susjednoj Kini dogodio incident na Mostu Marka Pola, sitna čarka između japanskih i kineskih vojnika koja će vrlo brzo eskalirati u oružani sukob širokih razmjera. Konoe je pri tome operativno odlučivanje ostavio vojsci, koja je, pak, inzistiriala na proširivanju sukoba, pri čemu su joj na ruku išli spektakularni uspjesi kao osvajanje kineske prijestolnice Pekinga, te najvažnijih gradova kao što su Šangaj i Nanking, gdje je krajem godine počinjen strahoviti pokolj u kome je ubijeno najmanje 300.000 ljudi. Konoe je, smatrajući Kineze vojnički poraženima, ponudio mirovni sporazum prema kome se Kina morala odreći prethodno okupirane Mandžurije i sklopiti permanentni savez sa Japanom. Kada je vlada Chiang Kai-sheka to odbila, Konoe je početkom 1938. godine donio novi, iznenađujuće radikalan kurs japanske politike prema Kini, koji je odbacivao bilo kakve pregovore, odnosno zahtijevao potpuno uništenje Chiangovog režima i njegovu zamjenu "miroljubivijim i kooperativnijim". Japanska vojska je u skladu sa njim nastavila napredovanje u dubinu kineske teritorije, ali se ono usporilo, prije svega zbog logističkih razloga, te je Konoeva vlada, prvi put suočena sa modernim totalnim ratom, bila prisiljena prvi put donijeti zakon o obaveznom služenju vojnog roka i mobilizaciji radi popune ljudstva. Do kraja godine je Konoe, međutim, počeo sve više dolaziti u sukob sa vojnim vodstvom, te je početkom 1939. godine podnio ostavku, prepustivši vođenje vlade i rata Kiichiru Hiranumi.
U sljedećih godinu i pol dana su se na čelu japanske vlade izmijenila tri premijera čiji je mandat obilježilo izbijanje Drugog svjetskog rata u Evropi. Konoe je za premijera imenovan nedugo nakon pada Francuske, kada se smatralo da će Sile Osovine dobiti rat. Konoe je za ministra vanjskih poslova postavio pro-njemački nastrojenog Yasuokea Matsuoku koji se zalagao za savez sa Njemačkom i Italijom, te koji je u septemberu 1940. progurao Trojni pakt. Istovremeno je Japan poslao trupe u Francusku Indokinu, koja je tako postala bazom za eventualne operacije u drugim dijelovima Azije i Pacifiku. Sa SSSR-om je, pak, sklopljen sporazum o nenapadanju kojeg su se obje strane držale sve do samog kraja Drugog svjetskog rata, te je u ljeto 1941. smijenio Matsuoku kada se on javno založio za invaziju SSSR-a nakon početka operacije Barbarossa.
Najveći problem za Konoevu vladu bio je nastavak iscrpljujućeg rata u Kini, za koga je postalo izgledno da se, usprkos japanske kontrole nad najvažnijim dijelovima kineske teritorije, neće moći okončati konvencionalnom vojnom pobjedom. To je postalo još manje moguće kada je vlada američkog predsjednika Roosevelta Japanu uvela naftni embargo, nastojeći ishoditi japansko povlačenje iz Kine. S obzirom da je nafta za japansku vojsku i industriju gotovo u potpunosti dolazila iz američkih izvora, taj je potez Konoea doveo pred dilemu - da li prekinuti rat, čak i po cijenu ponižavajućih ustupaka, ili pokušati naftu pribaviti invazijom Nizozemske Istočne Indije. S obzirom da bi potonje automatski dovelo do rata sa Britanijom, a vrlo vjerojatno i SAD, Konoe se zalagao za diplomatsko rješenje, mada je istovremeno Mornarica počela raditi planove za preventivni udar, odnosno napad na Pearl Harbor. Konoevi pokušaji nisu dali rezultati, te su ojačali jastrebove na čelu sa ministrom rata Hidekijem Tojom. Uvjeren da su potonji odnijeli prevagu, odnosno da uživaju podršku cara Hirohita, Konoe je 16. oktobra 1941. podnio ostavku, a naslijedio ga je Tojo pod kojim je nekoliko tjedana kasnije Japan ušao u rat sa SAD.
Konoe je tri godine, kada se ratna sreća okrenula protiv Japana, sudjelovao u Tojovoj smjeni. Pokušaj da cara Hirohita u februaru 1945. godine uvjeri u nužnost započinanja mirovnih pregovora, međutim, nije uspio. Poslije kapitulacije je sudjelovao u kratkotrajnoj vladi princa Naruhika Higashikunija. Poslije toga je bio pozvan od američkih okupacijskih vlasti da svjedoči u predstojećem procesu za ratne zločine. Konoe je nakon toga izvršio samoubistvo progutavši cijankalij.
Koneov unuk Morihiro Hosokawa je pedeset godina kasnije postao premijer.
Guidomandri Marina, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1735 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
El Tambor, Tuxpan
El Tambor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
.pe
.pe je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Peru.
The Adventure of the Mazarin Stone
"The Adventure of the Mazarin Stone" (srpskohrvatski: Mazarinov dragulj) je jedna od 56 priča o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Priča je izvorno objavljena u Strandu 1921. godine, uz ilustracije Alfreda Gilberta, a kao prvi dio zbirke The Case-Book of Sherlock Holmes, posljednje zbirke priča o Sherlocku Holmesu.
Ova priča specifična je iz dva razloga. Prvo, ovo je samo jedna od ukupno dvije priče o Holmesu pisana u trećem licu (uz priču "His Last Bow") te samo jedna od ukupno šest priča koje nije prepričao dr. Watson. Razlog tomu je činjenica da je ova priča predstavljala adaptaciju kazališne predstave The Crown Diamond, u kojoj se Watson jedva pojavljuje. Ta činjenica ujedno je i razlog što je cijela radnja smještena u samo jednoj prostoriji. Druga zanimljiva činjenica je ta da je u izvornoj predstavi Holmesov protivnik bio ozloglašeni pukovnik Moran, koji se premijerno pojavio u priči "The Empty House".
Slučaj
Dr. Watson dolazi u 221B Baker Street u sedam sati samo kako bi Holmesa našao u krevetu. Dječak Billy govori mu kako je Holmes na tragu nestalog kraljevskog dragulja čija je vrijednost oko £100,000. Watson saznaje kako je Holmes morao primijeniti svoje sposobnosti prerušavanja (bespoleni radnik, starica) te kako se izgladnjivao, vjerujući da time jača um. U posjetu su mu bili premijer i ministar unutrašnjih poslova te Lord Cantlemere, koji evidentno nije fan Sherlocka Holmesa i sumnja u njegovu dedukciju. On se protivi angažiranju Holmesa u pronalasku dragulja.
Holmes napiše poruku te naredi Watsonu da ga odnese Youghalu u policiju te ga istjera kroz stražnji ulaz. Watson se dakako buni jer se Holmes izlaže opasnosti, ali detektiv mu još jednom ponavlja da ide i da se vrati s policijom. Njegov cilj je da sazna jedini podatak koji mu još uvijek nije dostupan - lokaciju ukradenog dragulja.
Kada grof uđe, Holmes nije u sobi. Vidjevši voštanu lutku, grof zamahne svojim štapom prema njoj, ali Holmes se tada pojavi i zaustavi ga. Njegove su namjere u tom trenutku bile jasne. Grof Sylvius zahtijeva da mu Holmes kaže zašto ga slijede njegovi agenti, ali Holmes objašnjava kako je to bio on, samo prerušen. Odmah prijeđe na stvar i zahtijeva od grofa da mu otkrije lokaciju Mazarinovog dragulja. Iako grof isprva poriče saznanje o dragulju, Holmes ga prevari da mu otkrije da je upoznat s njim, a onda mu iznese sve dokaze o njegovoj krivnji. Obojica su naoružani.
Holmes uspije natjerati Sylviusa da pozove Mertona u sobu te im ponudi dvije opcije - ako mu otkriju lokaciju dijamanta, odlaze kao slobodni ljudi; ako odbiju, idu u zatvor na 20 godina do doživotno. Tada se Holmes povuče u sobu i odakle se, na violini, čuju zvukovi "Barkarole" iz Hoffmanovih priča Jacquesa Offenbacha. Sami, Sylvius i Merton raspravljaju o Holmesovoj ponudi. Usred rasprave, Sylvius otkriva da dragulj drži u tajnom džepu te ga izvadi kako bi ga pokazao Mertonu. Odlaze do voštane lutke gdje je osvjetljenje boje, ali u tom trenutku ona poskoči, ugrabi dragulj i uperi pištolj u njih. Lutka je zapravo bio Holmes, koji je iskoristio tajni prolaz kako bi iz sobe došao do mjesta iza zavjese na kojemu je bila lutka i s njom zamijenio mjesto. U sobi još uvijek svira violina, što Holmes objasni pomoću gramofona.
Watson ubrzo dolazi s policijom, koja hapsi Sylviusa i Mertona. Ubrzo se pojavljuje i Cantlemere s kojim se Holmes odluči našaliti. Uspije ubaciti dragulj u njegov džep i tako sugerira kako je Cantlemere krivac. Cantlemereu se ne svidi detektivov smisao za humor, ali priznaje kako su njegove deduktivne sposobnosti izvanredne.
Tecomazúchitl Sur, General Heliodoro Castillo
Tecomazúchitl Sur je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 300 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1613 m.
.pf
.pf je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Francusku Polineziju.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Eutektik
Eutektoid
Eutektoidna reakcija je veoma je slična eutektičkoj reakciji. Eutektoidna mješavina ili eutektoid ima finu lamelarnu (listići) strukturu donekle sličnu eutektičkoj mješavina, pa se ove dvije strukture teško mogu razlikovati optičkim mikroskopom.
Peritektik
U peritektičnoj reakciji talina i jedna čvrsta faza reagiraju izotermički, pri čemu nastaje druga čvrsta faza. Nova faza obično je terminalna (rubna, marginalna) čvrsta otopina ili intermetalna faza.
Peritektoid
Peritektoidna reakcija je reakcija u čvrstom stanju, koja se javlja rjeđe od eutektoidne reakcije:
Măceșu de Jos, Măceșu de Jos
Măceșu de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Măceșu de Jos.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1650 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Kastamonu
Kastamonu je administrativni centar istoimene turske provincije Kastamonu od 96 217 stanovnika.
Geografske karakteristike
Kastamonu leži na sjeveru Turske, u regiji Crno More, u brdovitoj unutrašnjosti Anadolije, na nadmorskoj visini od 904 m. Grad je udaljen oko 115 km zapadno od industrijskog centra Karabüka i oko 100 km od crnomorske obale.
Kastamonu i njegova okolica poznati su po preradi duhana, proizvodnji cigaretnog papira i namještaja od drva. Od 2006. u gradu djeluje univerzitet - Kastamonu Üniversitesi.
Collinsville, Oklahoma
Kolinsvil je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
El Llano de los Toros, Mazamitla
El Llano de los Toros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mazamitla.
Obersteinebach
Oberštajnebah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 217 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132085.
El Llano de los Toros, Mazamitla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2139 m.
Obersteinebach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Oberštajnebah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 3,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 217 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Casone Carpinelli, Lucca
Casone Carpinelli je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Tetrarh
Tetrarh Τετράρχης, Tetrárchēs, "vladar četvrtine"; kasnije također Τέτραρχος, Tétrarchos) može se odnositi:
Tucači kamena
Tucači kamena (francuski:Les Casseurs de pierres), slavna slika Gustavea Courbeta koja ikonografski odražava socijalne ideje; najranije djelo čistog realizma.
Historija
Courbet je svjedočio radu dvojice ljudi uz cestu, i zamolio ih je da mu poziraju za sliku. Naslikao ih je u prirodnoj veličini i neobično čvrsto i bez emocija i patetike Francoisa Milleta. Slika je u februaru 1945. god. trebala biti spremljena u utvrdu Königstein, no konvoj su bombardirali saveznici i slika je, zajedno s 154 druge slike, uništena.
4. pne.
Godina '''4. pne.''' bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijnaskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Sabina i Rufa ili, rjeđe, '''godina 750. Ab urbe condita'''. Oznaka 4. pne. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Epitalamij
Epitalamij (τὸ ἐπιθαλάμιον μέλος, ) naziv je za svadbenu pesmu koju su mladići i devojke prve bračne noći pevali ispred bračne odaje ("ložnice", θάλαμος) mladoženje i neveste i koja je redovno bila praktikovana u antičkoj Grčkoj i u starom Rimu. Premda se, strogo govoreći, epitalamij razlikovao od opšte svadbene pesme (γαμήλιος) i od himeneja (pesme što se pevala u povorci koja je pratila mladoženju i nevestu do njihove kuće), ipak se u književnosti najčešće nalazi termin "epitalamij".
Tradicija pevanja epitalamija vrlo je stara. U grčkoj književnosti još je Sapfo sastavljala svadbene pesme, a sledili su Anakreont, Stesihor i Pindar; no od svih tih pesama sačuvani su tek oskudni fragmenti. Kasnije primere nalazimo u tragediji (npr. u Euripidovim Trojankama i Ifigeniji u Aulidi) i u komediji (npr. u Aristofanovim Pticama i Miru. Jedan književni epitalamij sreće se i kod helenističkog pesnika Teokrita (Idila 18), gde se opisuje venčanje Menelaja i Helene. Više primera ima u rimskoj književnosti, npr. Katulove pesme 61, 62 i 64 (svadba Peleja i Tetide) i Stacijeve Silvae (I, 2). Iz carskog razdoblja sačuvane su Klaudijanove pesme o svadbi Honorija i Marije te Paladija i Celerine, zatim pesme Auzonija, Paulina iz Nole, Sidonija Apolinara, Drakoncija, Enodija, Luksorija i Venancija Fortunata.