cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konvoj
Pomorski konvoji
Prednost korištenja konvoja bila je u tom da trgovački brodovi, inače bespomoćni, od tada više nisu plovili morima sami i nezaštićeni, već u dovoljno velikim skupinama koje su opravdavale dodjelu razarača i drugih ratnih brodova na putu preko Atlantik]]a. Ti ratni brodovi, naoružani, torpedima i dubinskim bombama, bili su u stanju suprostaviti se podmornicama i stvoriti zaštitni kordon oko centralne jezgre trgovačkih brodova. Njemačke podmornice od tada su bile prisiljene prihvatiti rizik vlastitog uništenja, ukoliko su se željele približiti trgovačkim brodovima na dovoljnu udaljenost da ispale svoja torpeda. Treba reći da sistem konvoja praktički nije profunkcionirao sve do 1917. kad su katostrofalni gubitci brodova jasno ukazali da se drukčije nemože, ali je od te godine pokazao svu svoju efikasnost.
Tokom Drugog svjetskog rata, sistem konvoja razvijen je do najveće moguće mjere, i odigrao je presudnu ulogu u postizanju pobjede protiv moćne njemačke podmorničke flote. Novine su bile korištenje sonara, podrška avijacije, posebno dizajniranih spasilačkih brodova i radiokomunikacija koje su omogućavale konvojima da lakše koordiniraju svoje akcije i štite se protiv nove taktike kriegsmarine organiziranja podmornica u vučje čopore od 8 do čak 20 podmornica, koje su presretale konvoje i napadale ih noću u masovnom napadu. Efikasnost konvojskog sistema za vrijeme Drugog svjetskog rata, lako se da shvatiti preko činjenica, jer su odprilike 2700 savezničkih i neutralnih trgovačkih brodova potopile podmornice, od tog su manje od 30 % bili oni koji su torpedirani ploveći u konvoju, a 60 % ih je bilo bez pratnje a ostatak su bili zaostali brodovi iz konvoja. Od 1939. do 1942. 4435 savezničkih i neutralnih brodova je potopljeno od svih mogućih razloga, uključujući i podmornice. Od 1943. kada je konvojski sistem postao potpuno operativan, samo je 1452 savezničkih i neutralnih brodova potopljeno. S druge strane neuspjeh japanske carske mornarice da se razvije efikasan sistem konvoja doveo je do gotovo potpunog uništenja japanske trgovačke mornarice od strane američkih podmornica u razdoblju od 1943. do 1945.
Kad se već mislilo da su konvoji stvar daleke prošlosti, somalski pirati podsjetili su svijet krajem 20. vijeka da ponovno organizira konvoje koji plove Crvenim morem.
Cestovni konvoji
U suštini imaju potpuno isti princip kao i pomorski konvoji. Orgoniziraju se po nesigurnim krajevima, kao 1960-ih u turskoj Andaliji i Afganistanu, gdje su u to vrijeme harali hajduci. Konvoji su organizirani i za vrijeme najnovijih balkanskih ratova nakon raspada Jugoslavije, poznati su oni prema Sarajavu za vrijeme opsade.
Stozza, Benevento
Stozza je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 718 m.
Palazzuolo sul Senio, Firenze
Palazzuolo sul Senio je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 880 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 462 m.
Poipet
Izuzev trgovine, grad je poznat i kao kockarsko središte. Naime, kockanje je u Tajlandu ilegalno tako da tajlandski državljani dolaze u Poipet kako bi se kockali; kockanje je ilegalno i u Kambodži, ali samo za državljane, dok stranci mogu kockati bez ograničenja. Tokom godina je postao i prometno središte te je jedna od važnih željezničkih stanica koje vode do Tajlanda, a preko Siem Reapa.
Villa di Serio, Bergamo
Villa di Serio je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6404 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Barranca de Mineros, Arandas
Barranca de Mineros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1911 m.
Tizimín (razvrstavanje)
Tizimín ima više značenja:
Jabučno
Jabučno je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 104 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 91 stanovnika).
Demografija
U naselju Jabučno živi 79 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,8 godina (38,2 kod muškaraca i 43,3 kod žena). U naselju ima 36 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,89.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Night and the City
Night and the City je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1950. u režiji Julesa Dassina. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Geralda Kersha. Protagonist, čiji lik tumači Richard Widmark, je sitni, ali ambiciozni američki varalica koji pokušava steći bogatstvo na ulicama Londona. Radnja prikazuje kako mu priliku za to pruža susret sa timom profesionalnih hrvača, ali kako će njegov plan propasti i dovesti do krvoprolića. Night and the City je Dassin snimio nakon što je optužbi za pripadnost komunistima bio prognan iz Hollywooda. Film je u mnogo čemu predstavljao nastojanje da se u britansku kinematografiju uvedu stil i motivi film noira. Tadašnjim kritičarima je, pak, u oči zapao nedostatak protagonista sa kojima bi se publika mogla identificirati, te izuzetno mračan kraj. Film je snimljen u dvije verzije - za britansko i američko tržište; potonja je imala nešto drukčiju završnicu i drugu muziku, a Dassin je kasnije izjavio da mu je ona bliža originalnoj viziji. Night and the City nije imao uspjeha kod publike i kritike, ali je kasnije priznat kao jedan od klasika žanra.
Roy Emerson
Roy Stanley Emerson (3. novembar 1936 -) je bivši australijski teniser, poznat po tome što je osvojio 12 Grand Slam pojedinčanih i 16 Grand Slam titula u parovima. Te titule predstavljaju rekord, iako su većina njih osvojene prije početka tzv. Open ere, odnosno u vrijeme kada su Grand slam turniri bili otvoreni jedino amaterima. Usprkos toga, njegov rekord je ostao neoboren sve do 2000. kada je više Grand slam turnira osvojio Pete Sampras. Između 1959. i 1967. je bio član australijskih reprezentacija koje su osam puta osvojile Davis Cup. Nakon završetka profesionalne karijere se posvetio treniranju, a među njegovim učenicima je bio i Pat Cash.
Loomis, Michigan
Lumis je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 213.
Mociu, Mociu
Mociu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mociu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3454 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Cañada Verde (razvrstavanje)
Cañada Verde ima više značenja:
Džanići
Džanići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 51 stanovnika.
San Michele, Agrigento
San Michele je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Juana María González, Llera
Juana María González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
San Michele, Agrigento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Cerova (Krupanj)
Cerova je naselje u opštini Krupanj u Mačvanskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 965 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1070 stanovnika).
Sidney Paget
Sidney Edward Paget (London, 4. listopada 1860. - 28. siječnja 1908.) bio je engleski ilustrator iz viktorijanskog razdoblja, najpoznatiji kao prvi i danas najpopularniji ilustrator priča o Sherlocku Holmesu. Radeći kao ilustrator za časopis Strand (mada su njegove ilustracije tiskane i u drugim časopisima), Paget je ilustrirao Doyleove priče koje su periodično objavljivane u tom magazinu. Njegove su ilustracije pomogle u populaziraciji Sherlocka Holmesa i dr. Watsona i uvelike su utjecale na kasnije interpretacije lika. Zanimljivo je spomenuti kako je Paget prvi koji je Holmesa prikazao s deerstalkerom i Inverness plaštom, davši tako detektivu njegov ikonski izgled.
Cerova (Krupanj)
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
An Nārijī, Taiz
An Nārijī je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 680 m.
Buccaro, Campobasso
Buccaro je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Cañadas (razvrstavanje)
Cañadas ima više značenja:
Tlachichilco (razvrstavanje)
Tlachichilco ima više značenja:
Lütow
Litov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 362 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059059.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Litov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 16,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 362 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 22 stanovnika/km².
Un chien andalou
Un chien andalou je francuski nijemi nadrealistički film Luisa Buñuela i Salvadora Dalíja. Filmom su ušli u grupu pariških nadrealista. Film je financirala Buñuelova majka. Scenarij je nadahnut njihovim snovima. Tako je primjerice Buñuelovim snovima nadahnuta scena isprekidanog oblaka koji prolazi pored mjeseca ili glasovita scena ženinog oka koje je razrezano britvom. Dalí je sanjao ruku koja je vrvjela mravima i magarca koji se truleći raspadao i kakvog je nedavno naslikao. Cijeli film je preplavljen apsurdnim i nadrealnim scenama.
Ion Țiriac
Ion Țiriac (fonetski: Jon Cirjak; Brașov, 9. maj 1939 -) je rumunjski poduzetnik poznat i kao bivši teniser. Svjetskoj javnosti je prvo postao poznat kao igrač hokeja na ledu, nastupivši za rumunjsku reprezentaciju na Zimskoj olimpijadi 1964. Ubrzo nakon toga se preorijentirao na tenis te zajedno sa svojim zemljakom i prijateljem Ilieom Nastaseom osvojio titulu parova na Roland Garrosu 1970. Također je nekoliko puta kao član rumunjske reprezentacije došao do finala Davis Cupa. Nakon što se 1979. povukao iz igre, postao je teniski menadžer, te je, između ostalih vodio i Borisa Beckera i Gorana Ivaniševića. Nakon sloma komunizma u Rumunjskoj je 1990. osnovao Banca Ţiriac, prvu privatnu banku u Rumunjskoj. Nakon toga je slijedio niz ulaganja u druge djelatnosti (osiguranje, trgovački lanci, zrakoplovne linije) zahvaljujući kojima je došao na 783. mjesto Forbesove liste najbogatijih ličnosti na svijetu. Smatra se najbogatijim Rumunjem na svijetu. Današnjoj teniskoj javnosti je, pak, poznat kao vlasnik turnira Madrid Open.
Piridin nukleotidna transhidrogenaza
Termin piridin nukleotidna transhidrogenaza ima više značenja.
Transhidrogenaza
Termin transhidrogenaza ima više značenja.
Parcela Ciento Cincuenta y Tres, Ensenada
Parcela Ciento Cincuenta y Tres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
El Reparo, Tancítaro
El Reparo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1838 m.
Tlachichuca (razvrstavanje)
Tlachichuca ima više značenja:
Cañaditas (razvrstavanje)
Cañaditas ima više značenja:
Santo Domingo, Cuatro Ciénegas
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1246 m.
Tlacoachistlahuaca (razvrstavanje)
Tlacoachistlahuaca ima više značenja:
NAD(P)+ transhidrogenaza
Termin NAD(P)+ transhidrogenaza ima više značenja.
Cañas Viejas (razvrstavanje)
Cañas Viejas ima više značenja:
Lüttow-Valluhn
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Litov-Valun se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 44 metra. Površina opštine iznosi 24,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 823 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 34 stanovnika/km².
Palazzuolo, Firenze
Palazzuolo je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Džepi
Džepi su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 721 stanovnika.
Rockport, Washington
Rokport je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 109, što je 7 (6,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Huerta de Agronomía, Llera
Huerta de Agronomía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Az Zuraybah, Taiz
Az Zuraybah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1174 m.
Njarðvík
Njarðvík je lučki islandski grad od 4 400 stanovnika, danas u sastavu općine Reykjanesbær koja ima 14 153 stanovnika.
Geografske karakteristike
Njarðvík leži na jugozapadu Islanda, na početku poluotoka Reykjanesskagi, koji zatvara zaljev Faxaflói, udaljen 47 km zapadno od glavnog grada Rejkjavika.
Historija
Njarðvík je bio ribarsko mjesto sastavljen od dva naselja Innri Njarðvík (unutrašnji) i Ytri Njarðvík (vanjski) koja su se početkom 20. vijeka, spojila u jednu cjelinu.
Njarðvík se nakon glasanja građana - 1995. udružio sa gradom Keflavík i Hafnir u općinu Reykjanesbær, koja je tim postala peto urbano područje na Islandu.
Danas je poznat po svom košarkaškom i nogometnom klubu - Ungmennafélag Njarðvíkur.
Znamenitosti
Najveća znamenitost tog grada je kamena crkva Njarðvíkurkirkja Innri, podignuta 1886. Njarðvík je baza za posjet vulkanskom poluotoku Reykjanesskagi i njegovim brojnim termalnim i sumpornim izvorima i poznatoj atrakciji jezeru Bláa lónið (Plava laguna) koje se puni toplom i mineralnom vodom iz obližnje geotermalne elektrane.
Case Pighin, Udine
Case Pighin je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Tlacoapa (razvrstavanje)
Tlacoapa ima više značenja:
Fornaro, Napoli
Fornaro je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Villa d'Ogna, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1935 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Unec
Unec je gručasto naselje u podnožju brda Orljek (563 m), na sjeverozapadnom rubu Rakovške uvale, na cesti Planina (Postojna)–Rakek, od koje se u tom naselju odvaja nekada poznata cesta prema Postojni. Unec se nalazi u Općini Cerknica.
Naselju Unec pripada i zaselak Hribce. U blizini je 100 m duboka Unška koliševka. U okolici koliševke su italijanski granični vojni bunkeri iz vremena između Prvog i Drugog svjetskog rata. Podzemni hodnici, koji ih povezuju, imaju ulaze i iz koliševke.
Na brdu Stari grad zapadno od Unca vide se razvaline grada koji je bio prethodnik sadašnjega grada Hasberg na Planinskom polju.
Na fasadi upravne zgrade Kovinoplastike Lož (na nekadašnjoj mitnici) postavljena je spomen-ploča koja govori da je tu živio i godine 1934. umro slovenski general i pjesnik Rudolf Maister.
Stanovništvo
Etnički sastav 1991:
Sakralna baština
Župna crkva svetog Martina prvi put je spomenuta godine 1526. Nad ulaznim vratima uklesana je godine 1615. Na tom mjestu postojala je drvena crkva još oko godine 1100, prva zidana crkva izgrađena je sto godina kasnije, u 14. stoljeću podignuta je nešto veća gotička crkva, čije se vanjski arhitektonske elementi djelomično vide i danas. U crkvi je sačuvan kameni škropionik (slovenski: kropilnik) iz godine 1719, križni put T. Wissiaka iz godine 1856. i slike S. Kregara iz 20. stoljeća.
Pred crkvom se nalazi ogromna lipa, stara oko 370 godina, čiji obim je 650 cm.
Nikotinamid adenin dinukleotid (fosfat) transhidrogenaza
Termin nikotinamid adenin dinukleotid (fosfat) transhidrogenaza ima više značenja.
El Veintiocho, San Pedro Tapanatepec
El Veintiocho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Tapanatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
San Martín, Matehuala
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1549 m.
Hodivoaia, Putineiu
Hodivoaia je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Putineiu.
Shelbyville, Missouri
Šelbivil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 552, što je 130 (-19,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tlacojalpan (razvrstavanje)
Tlacojalpan ima više značenja:
NAD+ transhidrogenaza
Termin NAD+ transhidrogenaza ima više značenja.
Cañitas de Felipe Pescador (razvrstavanje)
Cañitas de Felipe Pescador ima više značenja:
Cañaveral (razvrstavanje)
Cañaveral ima više značenja:
El Cebadero, Arandas
El Cebadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2059 m.
Нашушковица
Нашушковица је насеље у Србији у општини Бабушница у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 295 становника (према попису из 1991. било је 428 становника).
Falanovo Brdo
Falanovo Brdo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 81 stanovnika.
Нашушковица
Демографија
Ово насеље је углавном насељено Бугарима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Savez logoraša Republike Srpske
Savez logoraša Republike Srpske (SLRS) je organizacija u Republici Srpskoj koja okuplja tamošnja udruženja logoraša - ratnih zarobljenika, pritvorenika, interniraca i drugih osoba sa područja RS koje su bile zatvorene u hrvatskim, odnosno bošnjačkim i bosanskohrvatskim logorima za vrijeme rata u BiH i Hrvatskoj. Glavna aktivnost SLRS je sakupljanje, istraživanje, dokumentovanje i objavljivanje zločina nad Srbima, kako za vrijeme jugoslovenskih ratova tako i za vrijeme drugog svjetskog rata. U tu svrhu je objavljeno nekoliko knjiga i dokumentarnih filmova.
Hrušovo
Hrušovo je naseljeno mjesto u okrugu Rimavska Sobota, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Savez logoraša Republike Srpske
Široj javnosti je SLRS u posljednje vrijeme poznat po protestnim izjavama vezanim uz imenovanje Ante Kotromanovića za novog ministra obrane Republike Hrvatske, kao i za film Angeline Jolie U zemlji krvi i meda, koji je optužen da promovira srbofobiju.
Hrušovo
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 199 stanovnika.
La Calera, Cuatro Ciénegas
La Calera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 755 m.
Case Pin, Treviso
Case Pin je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Keystone, Iowa
Kiston je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 622 stanovnika.
NADH transhidrogenaza
Termin NADH transhidrogenaza ima više značenja.
La Virgen, Matehuala
La Virgen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1526 m.
Lützow
Licov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.540 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058066.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Licov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 62 metra. Površina opštine iznosi 24,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.540 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Santa Clara, San Miguel el Alto
Santa Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1902 m.
Tlacolula de Matamoros (razvrstavanje)
Tlacolula de Matamoros ima više značenja:
Snježnoplaninska fazanka
Snježnoplaninska fazanka (Anurophasis monorthonyx), jedina vrsta roda Anurophasis iz porodice fazanki, koja živi u jugoistočnoj Aziji. Slično kao i kratkokljuna trčka, jedna je od najmanje poznatih ptica iz reda kokoški. Živi u snježnim planinama Nove Gvineje i Jave. Staništa su joj alpski travnjaci na sjevernim padinama i visoravnima nadmorske visine 3100-4200 metara.
Izgled
Duga je 25-28 centimetara, a teška oko 400 grama. Mužjaci su crvenkasto-kestenjaste boje, sa širokim crnim prugama na ušima, prsima i bokovima. Ženka je, međutim mnogo svjetlija i vodoravne pruge na perju nešto su manje izraženije nego kod mužjaka. Pilići imaju nepravilne, izlomljene pruge.
Životne navike
O životnim navikama ove ptice jako je malo poznato. Viđana je isključivo pojedinačno ili u paru. Međutim, samo jednom su viđene tri jedinke zajedno. Do sad je pronađeno samo jedno gnijezdo skriveno u travi, koje je sadržavalo tri blijedosmeđa jaja s tamnim pjegama. Ishrana joj se sastoji od sjemenki, lišća, cvijeća, gusjenica i drugih beskralježnjaka.
Proljetna ivančica
Višegodišnja je biljka, grmolikog oblika s malim cvjetovima, ne većim od 5 cm, bijelih latica, koje omeđuju žuto središte, a rastu na vitkoj, dugoj peteljci. Listovi su tamnozeleni na obje strane i nazubljeni, a gornji su kraći i rastu uz peteljku cvijeta. Cvjetovi proizvode veliki broj plosnatih sjemenki, a biljka se razmnožava i širenjem korijenom podzemnim putem. Živi na proplancima i otvorenim mjestima, vlažnom i propusnom tlu, a uzgaja se i kao vrtna ukrasna biljka. Cvate od travnja do rujna.
Danas je rasprostranjena i u Australiji, na Novom Zelandu, te u Sjevernoj Americi, gdje je sade uzduž autoputeva.
Uporaba
U biljnoj medicini koriste se suhi cvjetovi kao infuzija. Djeluje antispazmatski, umirujuće, stežuće,djelovanje joj je slično kamilici.
Mladi listovi su jestivi,pupoljci se mogu koristiti kao kapari.
Dodatna literatura
Putirskij,I.N.,Prohorov,V.N. Universalnaja enciklopedija lekarstvenih rastenij,Moskva 2000.
Panicaglia, Firenze
Panicaglia je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 563 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Cañitas (razvrstavanje)
Cañitas ima više značenja:
Lješnica (Bijelo Polje)
Lješnica je gradsko naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 1270 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1105 stanovnika).
Demografija
U naselju Lješnica živi 890 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 32,4 godina (31,8 kod muškaraca i 33,1 kod žena). U naselju ima 341 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,72. Ljesnica je po broju stanovnika peto naselje u opptini Bijelo Polje sa 1270 stanovnika. Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Bušija
Bušija (arap. بوشية) je vrsta poluprozirnog vela kojeg nose Arapkinje u obalnim zemljama uz Perzijski zaljev. Izrađuje se od tamne vune i najčešće je crne boje. Bušija je koprena, tanko i djelomično providno platno skrojeno da visi preko lica i lagano ga zakriva od pogleda. Time se razlikuje od nikaba koji prekriva donji dio lica, odnosno batule koja prekriva gornji. Najčešće se nosi uz abaju ili džilbab preko tijela, dok se na glavi može umotavati ispod ili preko raznih vrsta pokrivala za kosu (al-amira, šajla, kimar). Sličan odjevni predmet bušiji je peča, turska koprena koja se od 19. vijeka nosila u Osmanskom Carstvu uključujući i Balkan.
Die Büchse der Pandora (film)
Die Büchse der Pandora je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1929. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Radnja se temelji na motivima drama Erdgeist i Die Büchse der Pandora Franka Wedekinda. Protagonistica filma, čiji lik tumači Louise Brooks, je Lulu, lijepa plesačica čija konvencionalnim moralom nesputana seksualnost razara sve ljude koji s njom dolaze u dodir, tjerajući ih u siromaštvo, ludilo i zločin. Die Büchse der Pandora je bio jedan od posljednjih velikih nijemih hitova njemačke kinematografije, a od američke glumice Louise Brooks je učinio zvijezdu. Tadašnja kritika ga nije dobro prihvatila, ali je 1950-ih ponovno otkriven i proglašen najboljim filmom u Pabstovoj karijeri. Kasnijim generacijama je postao poznat i zbog lezbijskog lika Luluine obožavateljice koji je, prema svjedočenjima, prilično nevoljko tumačila Alice Roberts.
Tlacotalpan (razvrstavanje)
Tlacotalpan ima više značenja:
Bufalara, Campobasso
Bufalara je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Ford Motor Company
Ford Motor Kompani, koji se najčešće skraćeno naziva Ford, je američki automobilistički koncern kojeg je osnovao Henri Ford u gradu Detroitu u saveznoj državi Mičigen 16. juna 1903. godine.
Ford je proizvodnju započeo Modelom A, pokretanim motorom s 8 konjskih snaga. Kompanija je uvela veliki preokret u masovnu proizvodnju automobila koristeći ideje Eli Vitnija o proizvodnoj traci i zamjenskim dijelovima, što je omogućilo jeftinije sklapanje automobila i veću pouzdanost. U ranim godinama kompanija je proizvodila male količine automobila u fabrici koja se nalazila u u Detroitu, a dvoje ili troje ljudi radilo je na automobilima ugrađujući dijelove naručene od drugih proizvođača. left|thumb |200px|Model Ford T 1908. pojavio se poznati Model T, a 1913. razvijena je tehnika potrebna za pokretnu proizvodnu traku, te je Ford proizvodio 50% svih automobila u Sjedinjenim Državama. Do pojave Forda, automobili su većinom bili zanatski ili maloserijski proizvod, te je njihova cijena bila izvan dosega mnogih.
Fordov koncern je danas treći najveći svjetski proizvođač automobila, nakon Dženeral Motorsa i Tojote, a upošljava 350.000 radnika.
Koncern je dioničko društvo od 1955. godine, a trenutačno ima sjedište u Dearbornu u saveznoj državi Mičigen. 18. oktobar 2003. tamo je proizvedeno ukupno 300 milionito Fordovo vozilo, a bio je to tamnocrveni Ford Mustang u kabrioletskoj verziji.
Osim marke Ford, koncernu pripadaju i Aston Martin, Jaguar, Lend Rover, Linkoln, Merkuri i Volvo kao i 33.4-postotni udio kod Mazde.
Početak masovne proizvodnje
Do kraja 1913. godine, preduzeće Ford Motor Kompanu proizvodilo je polovinu svih automobila u Sjedinjenima američkim državama. Da bi zadovoljio potražnju, Ford je pokrenuo masovnu proizvodnju u fabrici. Razmišljao je da ukoliko svaki radnik ostane na jednom mestu sa jednim tačno određenim zadatkom, automobil će biti oblikovan znatno brže ukoliko se kreće od odelenja do odelenja i na taj način bi se uštedeli mnogi uloženi radni sati. right |thumb |200px|Pokretna traka ([[1913)]] Kako bi isprobao tu teoriju, u leto 1913. godine konopcem i vitlom vukli su šasiju po podu fabrike u Hajlend Parku, u Mičigenu. Moderna masovna proizvodnja bila je rođena! Model T izlazio je s pokretne trake svakih 10 sekundi svakog radnog dana. Henri Ford uzburkao je svet 5. januara 1914. godine najavivši minimalnu nadnicu od 5 $ dnevno – više nego dvostruko od postojeće minimalne nadnice. Ford je rezonovao da se sa sada mogućom velikom proizvodnjom jeftinijih automobila, može više prodati ukoliko ih i radnici mogu kupiti. Svoju odluku da radni dan od osam sati plati 5$ smatrao je najboljim potezom koji je ikada napravio. “Mogu da pronađem metod proizvodnje koji ce omogućiti visoke nadnice,” rekao je. Ako smanjite nadnice, upravo ste smanjili broj svojih kupaca. Model T počeo je ruralnu revoluciju. Dan za 5$ i filozofija koja se krila iza toga, počeli su i socijalnu revoluciju. Pokretna traka počela je industrijsku revoluciju. U svojih 19 godina proizvodnje, Model T doživeo je proizvodnju i prodaju 15.007,033 automobila samo u Sjedinjenim Državama. Preduzeće Ford Motor Kompanu čvrsto se ustoličilo kao gigantski industrijski kompleks koji se proširio širom sveta. Tokom tih godina intenzivnog širenja, preduzeće je doživelo:
Do 1927. godine, vreme je pregazilo Model T. Poboljšan, ali u osnovi nepromenjen toliko godina, gubio je tlo pred novim, moćnijim motorima koje je nudila konkurencija. 31. maja, Fordova postrojenja u celoj zemlji zatvorila su se na 6 meseci kako bi preoblikovali novi Model A. Model A bio je poboljašan automobil u svakom pogledu. Više od 4.500,000 automobila u nekoliko varijanti i boja, vozilo se nacionalnim putevima izmedu 1927 i 1931. godine. Međutim, Model A je konačno izbačen zbog potražnje za još luksuznijim i još jačim automobilima. Preduzeće Ford Motor Companu bilo je spremno za to svojim novitetom – prvim V-8 – koji je predstavljen javnosti 1. aprila 1932.godine. Ford je bilo prvo preduzeće u istoriji koje je uspešno proizvelo V-8 u jednom komadu. Stručnjaci su uveravali Forda da to nije moguće. Mnogo godina je proteklo pre nego što su Fordovi konkurenti naučili kako da proizvedu pouzdan V-8. U međuvremenu, Fordov automobil i njegov snažan motor postali su favoriti Amerikanaca svesnih sportskih performansi. Proizvodnja putničkih automobila iznenada je obustavljena 1942. godine kada je preduzeće bilo prisiljeno da sve svoje kapacitete stavi na raspolaganje ratnoj proizvodnji. Iniciran od strane Edsela Forda, veliki ratni program proizveo je 8.600 B-24 Liberator bombardera sa četiri motora, 57.000 avionskih motora i više od 250.000 tenkova, protivtenkovskih borbenih vozila i ostale ratne opreme za manje od tri godine.
La dolorosa (film)
La Dolorosa je španski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1934. u režiji francuskog sineasta Jeana Grémillona. Predstavlja adaptaciju istoimene zarzuele (opereta) Josea Serrana. Radnja prati ljubavne peripetije nekoliko likova, uključujući mladića (čiji lik tumači Agustín Godoy), koji se zbog nesretne ljubavi zaredio. La Dolorosa je predstavljala jedan od najambicioznijih španskih filmskih produkcija; sniman je na lokacijama u Aragonu sa preko 1500 statista. Predstavljala je hit. Smatra se dijelom trenda tzv. operetnih filmova koji su bili popularni u Evropi u prvim godinama zvučne ere.
Cebadilla (razvrstavanje)
Cebadilla ima više značenja:
Patrick Vieira
Patrick Vieira (Dakar, 23. lipnja 1976.) je bivši francuski nogometaš i reprezentativac, bivši trener francuskog kluba OGC Nice. Rođen je u Senegalu u zelenortskoj općini. Kad je imao 8 godina njegova obitelj preselila se u Pariz. Vieira se u rodnu državu nije vratio do 2003.
Maciste nella gabbia dei leoni
Maciste nella gabbia dei leoni je italijanski nijemi crno-bijeli pustolovni film snimljen 1926. u režiji Guida Brignonea. U naslovnoj ulozi je Bartolomeo Pagano koji ponovno tumači lik snagatora po imenu Maciste. Radnja je ovaj put smještena u moderno doba i prikazuje kako Macistea vlasnik cirkusa šalje u Afriku kako bi hvatao lavove. To je pretposljednji nijemi film o Macisteu, snimljen prije Il gigante delle Dolomiti sljedeće godine.
Colonia López Portillo, Ensenada
Colonia López Portillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Ojo Zarco, Tancítaro
Ojo Zarco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1496 m.
Bradley Junction, Florida
Bradli Džankšon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 686.
Taverna, Benevento
Taverna je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Antimaskirni zakoni
Antimaskirni zakoni obuhvaćaju niz regulativa u raznim državama svijeta kojima se pojedincima zabranjuje da iz političkih, religijskih ili drugih razloga prikrivaju lice na javnom mjestu. Početkom 21. vijeka, zabrane u više zapadnih zemalja izazvale su kontroverze i debate zbog prigovora imigrantskih zajednica iz arapskog svijeta i Indijskog potkontinenta među kojima je takva praksa dio tradicije.
Al Muqaz̧z̧az̧, Taiz
Al Muqaz̧z̧az̧ je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Antimaskirni zakoni
Belgija
Dana 24. 4. 2010. belgijske vlasti usvajaju zakon po kojem se zabranjuje nošenje bilo kakvog pokrivala na licu koje bi učinilo lice neprepoznatljivim.
Al Muqaz̧z̧az̧, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 496 m.
Antimaskirni zakoni
Danska
Nošenje maski na protestima ilegalno je u Danskoj.
Francuska
Dana 13. 7. 2010. francuski parlament uvodi zabranu nošenja pokrivala koje sakrivaju lice.
Jugoslavija
U bivšoj Jugoslaviji, nošenje zara ili prisiljavanje žena na nošenje istog bilo je zabranjeno, u cilju jednakosti između muškaraca i žena.
Njemačka
Od 1980-ih u Njemačkoj je zabranjeno sakrivati identitet na javnim mjestima odnosno onemogućavati policiji identifikaciju, kazne za nepridržavanje kreću se od novčanih kazni do godine dana zatvora.
Sjedinjene Države
Antimaskirni zakoni u Sjedinjenim Državama na snazi su od sredine 20. vijeka kada su određene savezne države ili okruzi usvojile takva pravila zbog grupa poput Ku Klux Klana
Španija
Prema španskom zakonu o sigurnosti, prosvjednici koji sakriju lice na javnim protestima mogu biti kažnjeni globom do 30.000 eura.
Švicarska
Švicarski kantoni koji su zabranili maske uključuju Basel-Stadt (1990.), Zurich (1995.), Bern (1999.), Lucerne (2004.), Thurgau (2004.), Solothurn (2006.) i St. Gallen (2009.).
Šume mediteransko-litoralnog pojasa Hrvatske
Mediteransko-litoralni pojas je dio Mediteranske regije u fitogeografskoj raspodjeli Hrvatske koji obuhvaća veći dio otoka, uski priobalni pojas, te srednju i južnu Dalmaciju.
La Colmena, Llera
La Colmena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Šume mediteransko-litoralnog pojasa Hrvatske
Za to područje karakteristične su vazdazelene šume hrasta crnike (Quercus ilex) i šume alepskog i crnog dalmatinskog bora (Pinus halepensis i Pinus nigra subsp. dalmatica) koje su razvijene u stenomediteranskoj i eumediteranskoj zoni. U priobalnom pojasu u kojem se mogu javljati kratkotrajni mrazevi ili je pod jakim utjecajem bure razvijaju se šume hrasta medunca (Quercus pubescens) koje pripadaju submediteranskoj zoni. Stenomediteranska i eumediteranska zona obuhvaćaju najtoplija područja Jadranske obale. Temperatura je barem 50 tjedana kroz godinu iznad 5oC. Zime su blage i kišovite, a ljeta suha i vruća. Submediteranska zona razlikuje se većom količinom padalina u zimskim mjesecima i znatno nižom temperaturom, zbog koje je vegetacija listopadna. Slično eumediteranskoj zoni, i ovdje su ljeta suha i vruća.
La Colmena, Llera
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
Šume mediteransko-litoralnog pojasa Hrvatske
U Sredozemlju ljudi žive već nekoliko tisuća godina, tu su se razvile i velike civilizacije antičke Grčke i Rima. Posljedice toliko duge ljudske djelatnosti vidljive su i na vegetaciji. Šume su stoljećima krčene kako bi se dobile oranice, pašnjaci, livade, prostor za sela i gradove. Zbog toga je šumska vegetacija opstala na vrlo malim površinama i najčešće nema znatan udio u ukupnoj vegetaciji. Znatno su češće makije (guste i niske šume panjače), garizi (prorijeđene svijetle šikare), kamenjari i kamenjarski pašnjaci, te male rascjepkane obradive površine. Proces kojim šumska vegetacija prelazi u razne degradacijske tipove vegetacije (makiju, garige, kamenjare) djelovanjem čovjeka naziva se regresivna sukcesija.
Šume alepskog bora (stenomediteranska zona)
Stenomediteranska zona obuhvaća najveći dio jadranskih otoka južno od Kornata, a na kopnu područje južnije od Splita. Najljepše šume alepskog bora nalaze se na otoku Mljetu, te u Makarskom primorju, zatim na Pelješcu, Hvaru, Korčuli i Lastovu.
Alepski bor je pionirska vrsta drveta koja može rasti u tlima s vrlo malo vode i dubokim svega nekoliko centimetara. Njegove sjemenke su vrlo lagane, imaju krilca, te se vrlo lako raznose vjetrom. Na taj način alepski bor može lako zaposjedati otvorene prostore. Područja na kojima raste često nalikuju na gole kamenite pustinje. Male količine tla skupljaju se u pukotinama stijena i ispod kamenite površine i one su dostatne da omoguće razvoj alepskog bora.
Šume hrasta crnike (eumediteranska zona)
Šume hrasta crnike zauzimaju uski obalni pojas Hrvatskog primorja, od južne i jugozapadne obale Istre, preko Lošinja, južnih dijelova Cresa, Raba i Paga, i kopnom od Zadra do Prevlake, te većinu južnojadranskih otoka. U sjevernom dijelu uz hrast crniku raste i crni jasen (Fraxinus ornus), koji južno od Splita počinje izostajati.
Šuma hrasta crnike je najstabilniji ekosistema Sredozemlja. Biljne vrste koje ga grade dobro su prilagođene na sušne uvjete. Imaju čvrsto kožasto lišće koje je često presvučeno tankom voštanom prevlakom, ima višeslojnu epidermu, sitne uvučene puči, a često i dlačice koje dodatno usporavaju hlapljenje vode. U prirodnom stanju takve šume su vrlo guste, tamne, sa specifičnom mikroklimom koja je vlažnija i hladnija od mikroklime otvorenih prostora. Zbog tame uzrokovane gustim sklopom krošanja, a koja je trajna budući da je šuma vazdazelena, sloj prizemnog raslinja je vrlo slabo razvijen, a nema niti proljetnica.
Ovaj tip šume, za razliku od šuma alepskog bora, razvija se na dubljim tlima, najčešće mediteranskim crvenicama, ali i drugim tipovima tla. Temperature su nešto niže, a količina padalina veća, s nešto povoljnijim rasporedom ljeti. Životni vijek ove šume vrlo je dug i ona značajno utječe na klimu, hidrološke prilike, stvaranje tla i sprečavanje erozije.
Uz hrast crniku ili česminu (Quercus ilex), čest je i crni jasen (Fraxinus ornus), osobito u sjevernijem području, zatim zelenika (Phillyrea latifolia), smrdljika (Pistacia terebinthus), mirta (Myrtus communis), planika (Arbutus unedo), lovor (Laurus nobilis), veliki vrijes (Erica arborea), kozokrvine (Caprifoliaceae) vrsta Lonicera implexa i L. etrusca i dr. Zbog male količine svjetla u prizemnom sloju, u ovim šumama raste razmjerno velik broj vrsta povijuša koje penjanjem uz drveće dolaze do svjetla. To su npr. bljušt (Tamus communis), tetivika (Smilax aspera), zimzeleni broć (Rubia peregrina) i oštrolisna šparoga (Asparagus acutifolius). Prisutnost velikog broja povijuša čini ovaj tip šuma teško prohodnim. Ukoliko je sklop drveća prorijeđen, može se razviti i prizemni sloj, u kojem su najčešće vrste uskolisna veprina (Ruscus aculeatus) i primorska ciklama (Cyclamen repandum).
Zbog stoljetnog utjecaja čovjeka, šume hrasta crnike do danas su očuvane na vrlo malim površinama. Najljepše sastojine očuvane su na Mljetu, Rabu (šuma Dundo) i na Brijunima. Najvećim dijelom prevedene su u degradacijske stadije makije, gariga i kamenjara.
Krajnji degradacijski stadij na području crnikove šume je kamenjara. Nastaje zbog snažne erozije nakon uništenja šuma, utjecaja vjetrova, ljetne suše, intenzivne ispaše i požara. Velike kamenjarske površine razvijene su na otoku Pagu, Kornatima, Golom otoku i na mnogim drugim mjestima. Tlo na kojem se razvija izuzetno je plitko i skeletno, s mnogo pokretnog i nepokretnog kamenja. Čine ga mediteranske crvenice ili smeđa karbonatna tla. Kamenjare se koriste kao pašnjaci. Prestankom ispaše zaraštavaju u šibljake u kojima se s godinama sve učestalije počinju pojavljivati drvenaste vrste. Vrste koje rastu na kamenjarama također imaju veliku količinu eteričnih ulja, često su prekrivene dlakama, ljepljive su i imaju trnove kako bi se obranile od životinja koje ih pasu i brste. Najčešće vrste u kamenjarama su ljekovita kadulja (Salvia officinalis), smilje (Helichrysum italicum), mekinjak (Drypis spinosa), dubačac (Teucrium polium), primorski vrijesak (Satureja montana), kovilje (Stipa eriocaulis) i dr.
Za duge ljetne suše dolazi do gotovo potpunog prekida vegetacije. Kamenjare ponovno oživljavaju nakon prvih jesenjih kiša. Kako su zime blage, život se odvija i zimi, a vrlo intenzivno nastavlja u proljeće, kada mnoge površine kamenjara izgledaju poput cvjetne livade. Vrstama su bogatije submediteranske kamenjare, na kojima ima više tla. Kamenjare su značajne za pčelarstvo budući da su mnoge vrste, poput kadulje i primorskog vrijeska, medonosne biljke.
Šume bijelog graba i hrasta medunca (submediteranska zona)
Listopadne šume i šikare bijeloga graba i hrasta medunca čine najznačajniju klimazonalnu zajednicu priobalnog pojasa sjevernog Hrvatskog primorja, većeg dijela Istre (krški dio Istre), otoka Krka, Cresa, sjevernog dijela Ravnih kotara i dijela Dalmacije. Visinski dopiru podno grebena Dinarida. Mjestimice uz tokove rijeka i na mjestima gdje reljef to dozvoljava, prodiru i u unutrašnjost kopna. To je npr. slučaj u jednom dijelu Like, uz Neretvu i drugdje. U visinskoj zonaciji ovaj tip šuma razvija se iznad crnikovih šuma na 400 metara nadmorske visine, a u obalnom dijelu može se naći i na visini od 900 metara. Razvijaju se na smeđim karbonatnim tlima, crvenici i posmeđenoj crvenici, u uvjetima umjereno tople i perhumidne klime. Temperature su, dakle, niže, a količine padalina veće nego u zoni crnikovih šuma. Velike površine razvijene su u obliku različitih degradacijskih stadija zbog stoljetnog iskorištavanja ovih šuma za ogrjev ili dobivanje pašnjačkih površina. U novije doba, na velikim, nekad degradiranim površinama, vidljiv je progresivni razvoj vegetacije u pravcu šikare te, konačno, prave šume, zbog napuštanja stočarstva i prestanka korištenja drva kao glavnog ogrijevnog sredstva.
Od drvenastih vrsta najznačajnije su bijeli grab (Carpinus orientalis), hrast medunac (Quercus pubescens), kojeg prema jugu smjenjuje hrast dub (Quercus virgiliana), zatim crni jasen (Fraxinus ornus), maklen (Acer monspessulanum), cer (Quercus cerris), te lokalno oko Karlobaga judić (Cercis siliquastrum).
U sloju grmlja česte su vrste grmoliki grašar (Coronilla emeroides), rujevina (Cotinus coggygria), drača (Paliurus spina-christi), pucalina (Colutea arborescens), rašeljka (Prunus mahaleb), drijen (Cornus mas), trnina (Prunus spinosa), pavitina (Clematis vitalba), brijestolisna kupina (Rubus ulmifolia) i dr.
U prizemnom sloju može se naći jasenak (Dictamnus albus), pčelinja ljubica (Melittis melissophyllum), crvena djetelina (Trifolium rubens), lastavičnjak (Cynanchum adriaticum), primorski vrijesak(Satureja montana), uskolisna veprina (Ruscus aculeatus), jesenska šašika (Sesleria autumnalis), oštrolisna šparoga (Asparagus acutifolius), tankolisna šparoga (Asparagus tenuifolius), crvena iglica (Geranium sanguineum) i mnoge druge.
Kako je već spomenuto, jugoistočno od Zrmanje hrast medunac se počinje postupno zamjenjivati hrastom dubom. Dub je kserotermniji od medunca (podnosi veću sušu) i jedna je od najotpornijih listopadnih vrsta drveća. Najveće površine zauzima u nižim područjima od Drniša prema Sinju i Imotskom, dalje do Vrgorca i Metkovića, te u dubrovačkom zaleđu.
Najrašireniji degradacijski stadij šuma bijelog graba i hrasta medunca je dračik ili trnjak drače (Paliurus spina-christi). Najveće sastojine ove zajednice nalaze se na južnim padinama Velebita, na području Bukovice, Istre, te sjevernog, srednjeg i južnog primorja. To je vrlo degradirani tip vegetacije u kojem je najčešće degradirano i tlo, koje je plitko i siromašno. Razlog takvoj degradaciji vegetacije i tla uglavnom je prevelika ispaša. Manje degradirane površine, pored drače, u svom sastavu imaju i niz drugih drvenastih vrsta, kao što su bijeli grab, crni jasen, pucalina, grmoliki grašar, smrdljika, šipak (Punica granatum), srednja krkavina (Rhamnus intermedia) i dr. Zbog napuštanja tradicionalnog oblika korištenja (paša i sječa), ove površine danas se nalaze u procesu progresivne sukcesije koja vodi obnovi šumske vegetacije.
U submediteranskom pojasu razvijene su također i kamenjare opisane u poglavlju o šumama crnike. O livadama ovog pojasa više u poglavlju o nešumskoj vegetaciji Hrvatske.
Lockwisch
Lokviš je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 406 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058060.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Lokviš se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 23 metra. Površina opštine iznosi 13,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 406 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 29 stanovnika/km².
Ojo de Agua, Arandas
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Chesău, Mociu
Chesău je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mociu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 333 m.