cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juvenilne spondiloartropatije
Istorijat
Anatom i hirurg Realdo Kolombo (Reald Colombo) 1559. a prvi patološke promjene na skeletu povezane sa ankilozirajućim spondilitisom opisao je 1691. Bernard Konor. Lekar Kolins Brodi je 1818. je prvi opisao da sponiloartropatije prati iritis (oboljenje šarenice oka).
Tačno postavljanje dijagnoze bilo je moguće tek krajem 19. veka, kada su adekvatne opise bolesti simptoma kod spondiloartropatija dali neurofiziolog Vladimir Behterev u Rusiji 1893, Adolf Štrimpel u Nemačkoj 1897.
Wright i Moll 1976. prvi su objavili koncept grupe bolesti sa zajedničkim kliničkim i epidemiološkim i genetskim obeležjima nazvane (seronegativne) spondiloartropatije, koje se odlikuju pojavom zapaljenja sinovije i enteza na kičmenom stubu i perifernim zglobovima uglavnom kod genetički predisponiranih, HLA-B27 pozitivnih osoba.
Vrste
U juvenilne spondiloartropatije spadaju iste bolesti koje pripadaju grupi spondiloartropatija odraslih, (nazvane seronegativne spondiloartropatije), koje se odlikuju pojavom zapaljenja sinovija i enteza na kičmenom stubu i perifernim zglobovima uglavnom kod genetički predisponiranih, HLA-B27 pozitivnih osoba.
Epidemiologija
Bolest nije smrtna. Bez obzira na nasledne faktore nema razloga da obolele osobe ne razmišljaju o potomstvu. Čak i ako genetički činioci mogu da se naslede, braća i sestre imaju mnogo više šanse da ne dobiju neki oblik spondiloartropatije nego da ga dobiju.
Nusenna, Siena
Nusenna je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Juvenilne spondiloartropatije
Etiologija
Uzrok i mehanizmi koji dovode do pojave i razvoja juvenilne spondiloartropatije nisu poznati. Kao i kod nekih drugih oblika hroničnog artritisa u dečjem uzrastu, mehanizmi koji mogu biti od uticaja na pojavu bolesti uključuju više komponenti imunskog sistema. Spondilartropatije su najčešće povezane i sa drugim vrstama hroničnih zapaljenja kao što su zapaljenje debelog creva, mokraćno-polnog sistema ili kože. Infekcije mikroorganizmima kao što su; Salmonela, Šigela, Jersinija, Kampilobakter i Hlamidija, mogu imati značaja u etiologiji razvoja artritisa kod neke dece, kao što je npr.reaktivni artritis. Učestalost nekih kliničkih odlika bolesti na početku i njihova težina tokom bolesti mogu da se razlikuju kod dece od onih kod odraslih osoba. Ipak juvenilne spondiloartropatije mogu da liče na početak spondiloartropatija kod odraslih.
Nusenna, Siena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 560 m.
Juvenilne spondiloartropatije
Klinička slika
Klinička slika bolesti se razlikuje od jednog do drugog bolesnika. Kod nekih bolesnika artritis se brzo smiruje uz male količine lekova u toku jednog meseca. Kod drugih se odlikuje periodima smirenja (remisije) i ponovnog aktiviranja simptoma i zato kod ovih bolesnika artritis može da ima hroničan, dugotrajni tok. Kod najvećeg broja bolesnika na početku bolesti simptomi su ograničeni na periferne zglobove i pripoje tetiva. Sa napredovanjem bolesti neki od bolesnika mogu da razviju promene na sakroilijačnim zglobovima i na kičmi. Ovi bolesnici i oni sa trajnim perifernim artritisom imaju najveći rizik od razvoja oštećenja zglobova u odraslom dobu. Na početku bolesti na osnovu kliničke slike nije moguće predvideti ishod (trajanje) bolesti.
Juvenilne spondiloartropatije imaju zajedničku kliničku sliku koja se karakteriše;
Zapaljenje pripoja mišića i tetiva (entezitis)
Entezitis, (zapaljenje mesta na kome se tetiva ili ligament pripaja za kost (enteze)) je dosta česta pojava kod dece sa spondiloartropatijama. Najčešće su zahvaćeni pripoji na peti, srednišnjem delu stopala i oko kolenog zgloba. Simptomi su bol u peti, otok srednjeg dela stopala i bol oko kolena. Hronični entezitis može da dovede do stvaranja koštanih trnova (prekomerni rast kosti), posebno na peti koji izaziva jak bol pete pri pokretima.
Zapaljenje sedalne kosti (sakroiliitis)
To je zapaljenje u sakroilijačnom zglobu, lokalizovano u zadnjem delu karlice. Retko se javlja na početku bolesti. Najčešće nastaje nakon 5-10 godina od početka upale zglobova. Najčešći simptomi su naizmenični bol u zadnjici.
Slabinski bol (spondilitis)
Promene na kičmi, vrlo retko se javljaju na početku, već nastaju kasnije tokom bolesti kod jedne podgrupe dece. Najčeši simptomi su bol u donjem delu leđa, jutarnja ukočenost i smanjena pokretljivost. Bol u donjem delu leđa (krsta), često je udružen sa bolom u vratu i grudnom košu. Dugotrajno trajanje bolesti na kičmi može da izazove formiranje mostova između pršljenova te kičma dobija oblik bambusovog štapa. Ovo se događa samo kod nekih bolesnika i posle dugog trajanja bolesti. Zato se ovo stanje skoro nikada ne sreće kod dece.
Oboljenje creva
Kod pojedine dece sa zapaljenskim oboljenjem creva može se razviti spondiloartropatija. Ova oboljenja su Kronova bolest (Crohn) ili ulcerozni kolitis.
Promene na očima
Akutni prednji uveitis (zapaljenje dužice oka), na svu sreću nije često. Karakteriše se crvenilom i bolovima u oku. Zahteva obavezan pregled i lečenje od strane specijaliste za očne bolesti.
Promene na koži
Kod malog broj dece sa spondiloartropatijama može se javiti psorijaza, najčešće lokalizovanu na laktovima i kolenima. Bolest kože može godinama da prethodi pojavi artritisa. Kod drugih bolesnika artritis može da prethodi i nekoliko godina psorijaznim promenama.
Dijagnoza
Da bi se neka spondiloartropatija proglasila juvenilnom ona mora da ispunja sledeće medicinske karakteristike;
Dijagnoza specifične spondiloartropatije (npr. ankiozirajući spondilitis, reaktivni artritis itd.) se zasniva na;
Lečenje
Lečenje juvenilne spondiloartropatije zasniva na; lekovima i fizikalnoj terapiji i rehabilitacionim postupcima koji održavaju funkciju zglobova i sprečavaju nastanak deformiteta.
Lekovi
U grupu ovih lekova spadaju simptomatski antizapaljenski, antipiretski lekovi, među kojima se najviše upotrebljavaju naproksen i ibuprofen, aspirin (mada je efikasan, danas se mnogo ređe koristi, uglavnom zbog rizika od toksičnosti).
Deca ove lekove vrlo dobro podnose, a tegobe od strane želuca, koje su njihov najčešći neželjeni nusefekat kod dece, nisu uobičajene. Ne preporučuje se istovremena primena više NSAIL. Ponekad primena jednog NSAIL može biti efikasnija od drugog.
Lek se daje deci koja imaju hronični tok bolesti i pored dugotrajne primene NSAIL i/ili injekcija steroida. Njima se dopunjuje prethodna terapija NSAIL (koja treba da bude nastavljena), a njegov učinak postaje vidljiv posle nekoliko nedelja ili meseci lečenja.
Hormonski lekovi imaju ulogu u kratkotrajnom lečenju ovih bolesnikasa sa težim oblikom bolesti. Lokalno steroidi se koriste u lečenju akutnog prednjeg uveitisa (kapi za oči). U najtežim slučajevima mogu biti potrebne injekcije steroida peribulbarno ili njihova sistemska primena.
Iskustva sa drugim lekovima, uključujući i metotreksat, su ograničena. Poslenjih nekoliko godina otvorene su nove perspektive u lečenju juvenilnih spondiloartropatija, uvođenjem takozvanih TNF lekova (biološki agensi), koji selektivno blokiraju faktor nekroze tumora.
Još uvek nisu poznati podaci o učincima i riziku ove vrste lečenja kod bolesnika sa juvenilnim spondiloartropatijama.
Fizikalna terapija
Fizikalna terapija kod dece je osnovna komponenta lečenja. Zato sa ovom vrstom terapije treba započeti što ranije, a ona mora da se sprovodi stalno kako bi se održao pun obim pokreta, masa i snaga mišića, sprečila, ograničila ili korigovala deformacija zglobova. Ako je u većoj meri zahvaćen kičmeni stub, primenom fizikalne terapije trba da se mobiliše kičma i sprovode stalne vežbe disanja.
Redovna primena kinezterapije ima centralno mesto u lečenju ove bolesti. Vežbe trebaju biti prilagođene uzrastu i težini promena kod svakog bolesnika. Zavisno od usrasta i prirode oštećenja zglobova neke vežbe može raditi bolesnik sam, ili uz pomoć roditelja. Kineziterapija se sprovodi u centrima za rehabilitaciju ili zdravstvenim ustanova ma, a naučene vežbe se u daljem toku lečenja mogu nastaviti kod kuće. Vežbe se izvode jednom ili dva puta denvno u trajanju od 15 do 20 minute a. Cilj vežbi je očuvanje pravilnog položaja, posebno karlice, kao i popravljanje funkcija pojedinih zglob ova, najviše udova i kičmene. Vežbe se izvode u položaju na leđima, „četveronoške“ i sedećem stavu a prema potrebi izvodi se i trakcija (istezanje) na specijalnim stolovima ili manuelno (ručno).
Balneoterapija je izvrsna dopuna osnovnom farmakološkom, fizikalnom ili hirurškom lečenju reumatskih bolesti. Ova vrsta lečenja obuhvata više prirodnih činilaca, od kojih su najznačajniji: termalne i mineralne vode, mikroklima, lekovito blato (peloid). Srbija je kao retko koja zemlja, bogata ovim prirodnim činiocima koji se nažalost još uvek nedovoljno koriste u lečenju reumatičkih bolesti dece.
Korekcija deformiteta
Najnačajnija indikacija kod juvenilne spondiloartropatije je zamena zglobova u slučaju njihovih teških oštećenja, naročito kukova. Korekcije već nastalih deformiteta mogu se vršiti u ranoj fazi bolesti konzervativnim procedurama (fizikalna terapija i rehabilitacija i serijskom primenom gipseva). U poznoj fazi fizikalna terapija ne može da otkloni sve posledice promena, pa se najčešće pristupa hirurškim korekcijama deformiteta.
Psihoneuroimunologija
Psihoneuroimunologija (PNI) ili  psihoneuroendokrinoimunologija (PNE) je nova medicinska disciplina, osnovane s kraja 20. veka, koja se bavi proučavanjem fizičkog i psihičkog integriteta organizma, zasnovanog na održavanju dinamičke ravnoteže, homeostaze, i dejstvu složenog skupa reakcija nervnog, endokrinog i imunološkog sistema.
Bilo polazeći od telesnog aspekta, bilo od psihološkog ili duševnog, u medicini sve više je uvrežen stav koliko su usko ta dva područja međusobno povezana. Dugo vremena stručnjaci su nastojali otkriti šta je uzrok, a što posledica, ili da li prvenstveno procesi u našem umu utiču na telesne procese, ili da fizička/telesne promene nastaju kao rezultat odgovarajućimhemocionalnih i mentalnih stanja. Za oba pristupa moguće je naći mnoštvo dokaza, što postaje razumljivo u novije vreme kada sve više postaje jasno da je istina – i jedno i drugo - da psiha i telo čine neodvojivu celinu i da se procesi u njemu odvijaju istovremeno. Jedna od novijih nauka koja već i u svom nazivu ukazuje na vezu izumeđu uma i tela je psihoneuroimunologija.
Juvenilne spondiloartropatije
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Psihoneuroimunologija
Istorija
Sve doskoro nismo bili u stanju da shvatimo šta je naš um niti kako funkcioniše. Stari Egipćani su, pored svih svojih slavnih dostignuća u umetnosti i nauci, verovali da je mozak beskoristan organ i bacali su ga prilikom balsamovanja svojih faraona. Aristotel je bio ubeđen da duša prebiva u srcu, ne u mozgu čija je jedina uloga bila da ohladi kardiovaskularni sistem. Dekart, je smatrao da duša ulazi u telo kroz majušnu moždanu žlezdu, epifizu. Ali bez ikakvih čvrstih dokaza, nijedna od ovih teorija nije se mogla potvrditi, u mnogim oblastima neuronauke pa i psihoneurologiji.
Klod Bernar francuski fiziolog daje, oko 1860. godine osnovne postavke homeostaze (mehanizma uspostavljanja narušenog sklada u organizmu) i prvi put navodi ulogu vegetativnog nervnog sistema u njenoj regulaciji.
Pionir u oblasti istraživanja povezanosti uma i tela, ili psihoneuroimunologije, je naučnica dr Candace Pert, profesor-istraživač iz Georgetown Medical center u Washingtonu. Dr Pert je u svojim istraživanjima otkrila uverljive odgovore na pitanja o povezanosti emocija i zdravlja/bolesti, i opisala ih u svojoj knjizi „Molekule emocija, nauka uma i tela” (Molecules of Emotion, the Science behind mind and body). Kao rezultat svojih istraživanja ona je prestala da govoriti o telu i umu kao odvojenim celinama i uvela je novi pojam – „Teloum”.
El Consuelo, Guadalupe
El Consuelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1535 m.
Psihoneuroimunologija
Istorija
Međutim istraživanja Milesa Herkenhama, Candace Pert i brojnih drugih istraživača dokazano je da se najveći deo informacija koje kruže u mozgu ne regulišu sinaptičkim vezama između moždanih ćelija, već specifičnim receptorima — ili sposobnošču receptora da se veže samo sa jednim ligandom i procenjuje se da se manje 2% neuralne komunikacija zaista odvija na nivou sinapsi.
Frances Schmitt je potom uveo novi naziv „informacijske supstance” kako bi opisao niz transmitera, peptida, hormona i proteinskih liganada koji putuju kroz ekstracelularne fluide kako bi došli do svojih specifičnih ciljnih receptora.
Nakon ovih istraživanja razvila se hipoteza je da su peptidi (neuropešptidi) i ostale informacijske supstance biohemikalije emocija – i da je telo neka vrsta nesvesnog uma. Naime po ovoj hipotezi peptidi cirkulišu telom pronalazeći svoje ciljne receptore u područjima koja su mnogo udaljenija nego što se ikada ranije smatralo mogućim i po taki moždani sistem čine sličnim endokrinom sistemu. Otrkriveno je da se neuropeptide ne nalazi samo među redovima nervnih ganglija na svakoj strani kičme, već i u samim organima. Nove grupe neuronalnih ćelija tela koje sadrže peptide, u mozgu nazvane su „NUCLEI”, i oni su izvori najvećeg dela povezivanja na nivou mozak—telo i telo—mozak.
Opšta razmatranja
Savremena medicina, iako efikasna u mnogim područjima, često nailazi na prepreke jer ne uzima dovoljno u obzir povezanost tela i uma. Postoji čitav niz oboljenja koja se teško leče, kao što su reumatoidni artritis, lupus, alergije, u kojima sopstveni imuni sistem umesto da brani napada telo kome pripada. Pirstalice psihoneuroimunologije brojna autoimuna oboljenja opisuju kao rezultat zaustavljanja ili iskrivljenja protoka informacijskih supstanci — protoka emocija, i smatraju da dodatni tretmani, koji se odnose na promenu funkcionisanja uma mogu dati važan doprinos lečenju. A taj protok informacija zbog njihove ogromne količine koje moraju da teku nagore, prema mozgu (kao centralnom kompjuteru) ili nadole, prema tehničkoj podršci, moraju se urediti u složene nizove ugnežđenih mreža s mnogo grana. Iz navedenih razmišljanja razvila su se psihoneuroimunoloških istraživanja koja trebaju otkriti koji se mehanizmi nalaze u osnovi delovanja stresnih doživljaja na funkciju imunološkoga sistema. Psihoneuroimunološka istraživanja metodološki su zahtevna jer terba da utvrde uzročno-posledične veze između psihičkih faktora i pojedinih pokazatelja funkcije imunološkoga sistema (npr. stresni doživljaji najčešće dovode do promena u ponašanju (promene u ishrani, nespavanju itd.), koje mogu utiecati na imunološke funkcije. Zbog toga je u psihoneuroimunološkim istraživanjima potrebno kontrolisati sve relevantne činioce.
Korelacija između imunog i centralnog nervnog sistema
Decenijama unazad istraživanja veza između pojedinih delova ili funkcija organizma, utvrdila su da postoji orkestrirana dvosmerna komunikacija koja se javlja između centralnog nervnog sistema (CNS) i imunološkog sistema, koja značajno utiče na fizičko i psihičko zdravlje i blagostanje. CNS, zajedno sa simpatičkim nervnim sistemom (SNS), obezbeđuju signale imunološkom sistemu kao važnom aspektu u mreži za nadgledanje pojedinih funkcija koje čuvaju zdravlje u organizmu nakon infektivnog ili antigenog izazova.
Odgovor CNS-a na stresore javlja se uglavnom putem dva puta, Kao odgovor na stresore, hipotalamus luči kortikotropin-release hormom (CRH) i arginin vazopresin (AVP) u sistem hipofize. Porast CRH rezultuje nishodno oslobađanjem peptida iz hipofize koji su proizvedeni diferencijalnim cepanjem pro-opiomelanokortina (POMC), sa najrelevantnijim peptidom koji odgovara stresu kao adrenokortikotropni hormon (ACTH). ACTH se izlučuje u cirkulišuću krv i izaziva otpuštanje glukokortikoida (GC), koji reguliše metabolizam glukoze, iz kore nadbubrežne žlezde. CRH takođe stimuliše noradrenergičke neurone u CNS. Aktivacija noradrenergičnih puteva od strane CRH rezultuje sekrecijom norepinefrina (NE) od strane perifernog simpatičnog nervnog sistema i indukuje oslobađanje nruroepinefrina i epinefrina (EPI) iz nadbubrežne medule. Kada se doživi stres, telo se sprema za brzo reagovanje putem povećanja srčane frekvencije i krvnog pritiska uz pomoć kateholamina i promena metabolizma glukokortikoidom - kao što je to slučaj u klasičnom odgovoru "boj-let" koji je prvi predložio Valter Cannon.
Kao dnevni odgovori na stres tokom dana, nastaju fluktuacijski perifernih nivoa CRH, ACTH, GC, NE i Epi, kao i drugih neurohormoni emiteri koji se javljaju u funkcija promena prirodnih ritmova i stimulusi koji se registruju na nivou CNS-a. Ne samo da su ovi hormoni važni za regulisanje metaboličkog odgovora na stres, već i deluju kao glasnici ćelijama imunog sistema.
Pored dostupnosti ovih neurohormona ćelijama imunog sistema, praktično svaki hormon koji se tradicionalno smatra neuroendokrinim u prirodi pokazao je da utiče na T i / ili B limfocite i monocite, regulišući proliferaciju, proizvodnju citokina i / ili domaćin efektorskih funkcija.
Ćelije imunog sistema eksprimiraju receptore za širok spektar hormona, uključujući hormon rasta, kateholamine, glukokortikoide, prolaktin, opioide i hormone štitne žlezde (da imenujemo samo nekoliko). Takođe smatra se da se neurilni derivatima, kao što je CRH, mogu sami proizvesti u ćelijama imunog sistema, 5 a poznato je već duže vreme da T ćelije i mozak poznaju i reaguju i na neke druge molekule.
Dakle, s obzirom na sličnosti između CNS-a i imunološkog sistema, nije iznenađujuće što isti signali koji privlače pažnju mozga – npr. stresor, takođe izazva promene u imunitetu. Takve sličnosti između sistema često su uticale na istraživanja i razmišljaja o imunološkom sistemu kao „lutajućem mozgu” roving brain.
Fiziološki aspekti emocija
„Emocije“ su munjevite odluke koje se nezavisno donose na nižem nivou. Kako formiranje racionalne misli potraje mnogo sekundi, često je nemoguće promišljeno reagovati na kriznu situaciju – zato oblasti mozga nižeg nivoa moraju munjevito da procene situaciju i donesu odluku, emociju, bez dozvole s vrha. Prema tome emocije su informacije koje putuju između dve „stepenice” — uma i tela – kao peptidi i njihovi receptori na fizičkom nivou, i na taj način nastaju osećaji koje nazivamo emocije na nematerijalnom nivou.
Sa aspekta fiziologije emocije možemo smatrati hemijskim ligandima koji se vezuju uz receptore u telu. Emocije deluju kao unutrašnji ligandi i reaktiviraju sećanja na ista stanja kakva smo već doživeli. Prema tome emocije su informacijski sadržaj koji se razmenjuju putem psihosomatske mreže sa mnogim sistemima, organima i ćelijama uključenim u taj proces, a neuropeptidi i njihovi receptori su biohemikalije mozga.
Dakle, emocije (strah, bes, užas itd.) trenutni su alarmi koji se aktiviraju na nižem nivou, nastali evolucijom, sa svrhom da upozore komandni centar na potencijalno opasnu ili ozbiljnu situaciju. Ćovek nema mnogo svesne kontrole nad emocijama, i npr. koliko god vežbao držanje govora pred brojnom publikom, i dalje oseća nervoznu ili tremu pred nastup
Potisnute traume uzrokovane opterećujućim emocijama mogu se sačuvati u raznim delovima tela, i uticati na našu sposobnost da osećamo taj deo ili čak na pokretljivost. Postoji gotovo beskonačan broj puteva za naš nesvesni um da stupi u dodir i izmeni funkcionisanje tela.
Rita Karter, autor knjige Mapiranje uma, o emocijama piše:
Fiziološki aspekti stresa
Stanje narušene homeostaze nazivamo stresom, a nadražaj koji je izazvao stres – stresorom. Stresori mogu biti spoljsšnjii ili unutarašnji, fizički ili psihološki.
Stresni doživljaji povezani su s pojačanom aktivnošću simpatičkoga dela vegetativnoga nervnog sistema, ali i sa promenama u izlučivanju nekih hormona, što može izazvati značajno smanjenje funkcije imunološkog sistema (kroz izmenjeno ponašanje).
Reakcije na stres, koliko god bile zahtevne zbog povišene aktivnosti više sistema organizma, po svojoj suštini su korisne i poželjne jer omogućavaju ponovno uspostavljanje narušene ravnoteže. Međutim, ako su stresne reakcije učestale ili dugotrajne, predstavljaju opterećenje za organizam. Ukoliko se organizam ne uspe odupreti i vratiti homeostazu, dolazi u stanje distresa koje može organizam učiniti podložnim bolestima.
Autonomni nervni i endokrini sistem imaju najveću ulogu u delovanju stresa. Oba sistema su vrlo blisko povezana sa korom mozga, odnosno delom mozga u kome svesno doživljavamo kao emotivnu uzbuđenost u uslovima stresa.
Buceava-Șoimuș, Brazii
Buceava-Șoimuș je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Brazii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Ca' d'Andrea, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Zakrivljenost
mini|250p|Prikaz zakrivljenosti [[prostor-vremena.]]
U matematici, zakrivljenost se odnosi brojne u maloj meri povezane koncepte iz različitih oblasti geometrije. Intuitivno, zakrivljenost je mera odstupanja geometrijskog objekta od ravni, ili prave u slučaju linije, ali se to definiše na različite načine u zavisnosti od konteksta.
Svaka neprekidna kriva može se aproksimirati krugom određenog poluprečnika u okolini date tačke. Pretpostavimo da je kriva data u ravni. Poluprečnik kruga koji je dodiruje u tački (x, y) i ima isti prvi i drugi izvod kao i data kriva u toj tački predstavlja zakrivljenost krive. Krenimo od jednačine kruga sa centrom u tački (p, q)
gde je r poluprečnik kruga.
Diferenciranjem ove jednačine dobijamo
a još jednim diferenciranjem
Iz (3) dobijamo da je
a vraćanjem ovog rezultata u (2) sledi
Uvrštavanjem (4) i (5) u (1), dobijamo da je poluprečnik (krivine) kruga dat sa:
uz napomenu da je r uvek pozitivan.
Za sve tačke na krugu, pa tako i tačke dela krive koju krug aproksimira (dodirna tačka i beskonačno mala okolina) veza poluprečnika kruga (zakrivljenosti) i prvog i drugog izvoda krive u toj tački data je jednačinom (6).
Ukoliko pomerimo koordinatni početak u dodirnu tačku kruga i krive i još postavimo x osu da se poklopi sa tangentom krive u toj tački, prvi izvod postaje nula i jednačina poluprečnika krivine (zakrivljenosti krive) se svodi na:
Iz jednačina (4) i (5) mogu se za svaku tačku krive odrediti koordinate centra kruga zakrivljenosti p i q. Te tačke definišu novu krivu koja se naziva centroida.
La Cuchilla, Guasave
La Cuchilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Ibotenska kiselina
Ibotenska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 158,112 Da.
Univerzitet u St Andrewsu
Univerzitet u St Andrewsu je škotski i britanski javni istraživački univerzitet u malom gradu St Andrewsu u okrugu Fife na istoku Škotske. Univerzitet se kolokvijalno naziva i samo St Andrews. Osnovan 1413. godine, najstariji je među četiri takozvana drevna škotska univerziteta, stariji od Univerziteta u Glasgowu (1451), Univerziteta u Aberdeen (1495/1593, 1860 objedinjen) i Univerziteta u Edinburghu (1583). Univerzitet je također i treći najstariji na cijelom engleskom govornom području u svijetu, odmah iza engleskih Univerziteta u Oxfordu i Univerziteta u Cambridgeu. St Andrews je osnovan u periodu od 1410. do 1413. godine kada je avinjonski papa Benedikt XIII maloj osnivačkoj grupi augustinaca izdao papinsku bulu.
Los Fresnos, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1726 m.
La Primavera, Pijijiapan
La Primavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Cheshire East
Cheshire East (prevedeno: Istočni Cheshir) je unitarna jedinica sa statusom borougha od 370,127 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Cheshire.
Geografske karakteristike
Cheshire East leži na istoku Grofovije Cheshire, po istočnom dijelu se prostiru brda masiva Pennines a tu se jednim dijelom nalazi Nacionalni park Peak District.
Istočni Cheshir sa sjevera graniči sa Grofovijom Greater Manchester, sa sjeveroistoka sa Grofovijom Derbyshire, sa istoka sa Grofovijom Staffordshire, sa juga sa Grofovijom Shropshire, sa zapada sa unitarnom jedinicom Cheshire West and Chester i sa sjeverozapada sa unitarnom jedinicom Warrington.
Administrativni centar je grad Sandbach.
Za privredu Istočnog Cheshira važna je proizvodnja automobila, lijekova i papira, uz to je važno istraživanje i razvoj. Nekoliko gradova u nekadašnjem boroughu Macclesfield kao što su Poynton, Wilmslow i Knutsford, danas su postali stambena predgrađa Manchestera.
S druge strane velik dio Istočnog Cheshira je još uvijek ruralni u kom prevladavaju velike mliječne farme. U ponekima od njih se još uvijek proizvodi Češirski sir, iako se on danas većinom pravi po tvornicama.
Sela Istočnog Cheshira poznata su po kućama građenim u crno-bijelom fahverku, taj narodni stil je preživio i u nekoliko drevnih gradova, kao što je Nantwich.
Historija
Unitarna jedinica Istočni Cheshir formirana je 2009., kad je restrukturirana bivša administrativna grofovija Cheshire, od bivših distrikta Congleton, Crewe and Nantwich i Macclesfield.
Los Mangos, Tenejapa
Los Mangos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tenejapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 345 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1491 m.
Kontroverze oko vakcinacije
right|thumb|225px|Cijepljenje Kontroverze oko vakcinacije odnosi se na teoriju zavjere prema kojoj je cijepljenje ili vakcinacija navodno povezana sa raznim zdravstvenim problemima ili nuspojavama, kao što su pojave autizma, raka ili čak oslabljenog imuniteta. Protivnici vakcinacije su sumnjali u učinkovitost, sigurnost i neophodnost preporučenih vakcinacija, zbog tvrdnja da je pad bolesti i epidemija navodno povezano sa uvođenjem poboljšanje higijene širokom upotrebom sapuna i drugih sredstava, ili da se koristi prevelika količina cijepiva za djecu do dvije godine starosti koja je navodno štetna. Neki se protive i zbog religijskih razloga.
Znanstvenici odbacuju takve teorije i ukazuju da su cijepiva uvelike pomogla u iskorjenjivanju raznih bolesti 20. vijeka, poput ospica, zaušnjaka, hripavca ili difterije. Također ukazuju da su protivnici vakcinacije ili nedovoljno upućeni ili obrazovani da bi razumjeli sistem tog procesa. Velike kontroverze izazavalo je istraživanje britanskog doktora Andrewa Wakefielda koji je 1998. tvrdio da postoji veza između cijepljenja i pojave autizma. Međutim, istraživanje Britanskog medicinskog žurnala došlo je do zaključka da je Wakefield svjesno krivo interpretirao ili izmijenio medicinsku historiju svih 12 pacijenata čiji su slučajevi tvorili temelj njegovog istraživanja. Zbog toga mu je oduzeta medicinska dozvola, no šteta je već bila napravljena pošto su vijesti o tom neispravnom istraživanju dovele do masovnog bojkota cijepljenja neko vrijeme: tako je 2004. samo 80% djece cijepljeno u Britaniji. Jedna znanstvena studija je tako uzela puno veći uzorak, od 440.655 danske djece koja su cijepljena tzv. MMR vakcinom (morbili, zaušnjaci i rubeola). Od tog broja, 316 (0,07%) je imalo autistički poremećaj a 422 (0,1%) druge poremećaje. Prema tom uzorku, rezultat je da je relativni rizik za pojavu autizma u cijepljene djece 0,92 a drugih poremećaja 0,83. Nije bilo veze između starosti i vremena vakcinacije ili razvoja autističnog poremećaja, čime se daje snažan dokaz da nema uzročne veze između MMR vakcinacija i pojave autizma.
Druga istraživanja su potvrdila te rezultate: prema jednom, bio je ravnomjeran rast slučajeva autizma po godini rođenja bez iznenadnog "skoka" ili promjene u trendu nakon uvođenja MMR vakcinacije a isto tako nije bilo nikakve razlike u broju dijagnoza u djeci cijepljenom prije ili nakon 18 mjeseci starosti i one koja nisu nikada cijepljena.
Između 1955. i 1961. odigrao se skandal pošto su rane vakcine poliovirusom bile slučajno zagađene SV40 virusom, zbog čega su se pojavile optužbe da je ta vakcina uzrokovala rak. Međutim, na temelju broja slučajeva raka od 1943. do 1997. u Danskoj, otkriveno je da su djeca u spornom razdoblju od 1955. do 1961. imala čak manje slučajeva raka nego što je to običan prosjek. Nikakve veće nuspojave nisu uvtrđene niti prilikom cijepljenja američkih djevojčica protiv HPV-a u razdoblju od 2006. do 2013. a postoje naznake da je cijepljenje protiv hepatitisa B sigurno i tijekom trudnoće.
Jedna od potvrđenih studija u kojima vakcinacija nije imala učinka bila je vakcinacija protiv gripe provedena kod osoba starijih od 65 godina, a koja nije dovela do nikakvih uočljivih zdravstvenih dobrobiti od 1980.
Jaime Rodríguez
(17. januar 1959) je salvadorski nogometaš.
Brezzo, Varese
Brezzo je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 282 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Ely, Minnesota
Ili je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.460, što je 264 (-7,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Castillo, Zentla
El Castillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zentla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Anizometropska ambliopija
Anizometropska ambliopija je stanje u binokularnom vidu u kome je potisnuta slika sa većom refrakcione greškom jednog oka u odnosu na drugo, različite refrakcijske snagu, tako da se svetlosni zrak nejednako prelama na oba oka. Ambliopija kod anizomiopije je ređa nego kod anizohipermetropije jer miopno oko može služiti za gledanje na blizinu dok anizohipermetropno oko slabije vidi i na daljinu i na blizinu. Kod anizomiopije do 6 dioptrija retko nastaje ambliopija, naročito težeg stepena dok je kod anizohipermetropije dovoljna razlika u refrakcije od 1 dioptrije da bi se razvila ambliopija.
Teacalco de Dorantes, Huaquechula
Teacalco de Dorantes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huaquechula.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1520 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1684 m.
Buena Vista, El Carmen
Buena Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini El Carmen.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1833 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 516 m.
Anizometropska ambliopija
Terminologija
Je stanje u kojem oči imaju različitu refrakcijsku snagu, tako da se svetlosni zrak nejednako prelama na oba oka. Javlja se kod različitih stanja poput kratkovidosti, dalekovidosti ili antimetropije (gde je jedno oko kratkovido, a drugo dalekovidno). Različita refrakcijska stanja dovode do različitih smetnji kao što su dvoslike i astenopija. Slabovidost (ambliopija) predstavlja jednostrano ili, ređe, obostrano smanjenje vidne oštrine. U zavisnosti od vremena kada je započeto lečenje, slabovidost je u celosti ili delimično reverzibilna. Glavni uzorci koji onemogućavaju razvoj normalne vidne funkcije u najranijem detinjstvu i dovode do ambliopije su: strabizam, anizometropija i vizuelna deprivacija. Ambliopija je razvojni poremećaj, a ne organska bolest oka (iako organska bolest može podstaknuti razvoj ambliopije koja zaostaje i nakon njenog izlečenja). Deo mozga koji prima vidne infomacije od zahvaćenog oka nije adekvatno stimulisan što ima za posledicu njegov napravilan razvoj.
Značaj
Značaj anizometropska ambliopije se ogleda u tome što može naneti štetu samom razvoju binokularnog vida kod novorođenčadi i dece i time stvoriti velike razlike u samoj jasnoći vida. Kod slabovidnosti na jednom oku mozak suprimira vid na zamućenom oku, i nastaje stanje poznato kao „lenjo oko”.
Visina anizometropije u ovom poremećaju je od posebnog značaja i to više zbog razlike u refrakcije nego pojedinačna refrakcioneanomalije oba oka. Anizeikonija je uzrok nastanka smetnji binokularne funkcije zbog čega nastaje ambliopija i razne forme strabizma.
Takođe kod anizometropske ambliopije mora se imati u vidu da je pojava anizometropija kod nedonošene dece učestalija.
Epidemiologija
U jednoj studiji gotovo 6% dece od 6 do 18 godina imalo je anizometropiju. Incidenca ambliopije normalne populacije iznosi oko 2-6%.
Studija koju su sproveli Atebo i saradnici pokazuje da je ovaj poremećaj prisutan kod 3,2% odraslih osoba, zbog:
Patofiziologija
Kod anizometropske ambliopije (slabovidosti) jedno oko ima normalan ili malo smanjen vid, a drugo oko je ambliopno, ili što je ređi slučaj oba oka su ambliopna. Glavni uzorci koji onemogućavaju razvoj normalne vidne funkcije i dovode do ambliopije u najranijem detinjstvu su: strabizam, anizometropija i vizuelna deprivacija.
Reč ambliopija upotrebljava se u širem smislu, za svaku slabovidost pa i za onu usled organskih promena. Kada organske promene ne mogu da objasne ili nemogu dovoljno da objasne slabost oštrine vida govorimo o funkcionalnoj ambliopija.
Postoje organska i funkcionalna ambliopija. Organska ambliopija nastaje zbog oboljenja ili anomalije oka. Funkcionalna ambliopija je smanjen vid na oku bez vidljivih promena na samom oku (providnim optičkim medijima i očnom dnu). Pri tome ne postoji ni narušenost integriteta optičkih ili vidnih puteva. Optički put počinje od očne jabučice kao očni živac i pruža se do kore mozga u potiljačnom režnju.
Refrakcijska ambliopija može biti: Refrakcija je na oba oka hipermetropska ili miopska ali uvek je izraženija na jednom oku. Jedno oko može biti i emetropno, a drugo ametropno (hipermetropno, miopno). Na mrežnjači se stvara nejasna slika oka sa većom refrakcijskom anomalijom, tako da se slika predmeta u binokularnom vidu potiskuje. Ambliopjija je manje izražena kod miopije nego kod hipermetropije i astigmatizma.
Danas se tačnim ispitivanjem mogu razlikovati dva tipa anozimetropske ambliopije, i po Banksu to su tip A i tip B. '''Tipovi anizometropske ambliopije po Banksu. '''
Terapija
U lečenju anizometropske ambliopije ordiniraju se naočare ili kontaktna sočiva, tako da se vidna oštrina može postepeno poboljšavati nakon dužeg nošenja korektivnih sočiva. Naravno, ni jedan način korekcije ne „konstruiše” vid, već samo koriguje grešku u prelamanju. Ukoliko postoji očuvan vidni potencijal, slabovidost se može delom smanjiti.
U slučajevima anizomiopije koja često ostaje neprepoznata do polaska u školu, rezultati započetog lečenja su manje uspešni. U tom smislu rani odabir predškolske dece neophodan je za dobar ishod lečenja.
Prevencija i prognoza
S obzirom da je senzibilnost za nastanak anizometropske ambliopije najveća u periodu od rođenja do druge godine starosti deteta, neophodno je da se što ranije otkrije i leči. Zbog toga se preporučuje se selektivni skrinig rizične dečije populacije u periodu do dve godine starosti, a celokupne do četvrte godine starosti. Što se pre započne sa terapijom anizometropske ambliopije period lečenja je kraći, a vidna prognoza bolja.
Colonnetta la Memoria, Rieti
Colonnetta la Memoria je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Ranchos Nuevos, Arandas
Ranchos Nuevos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2234 m.
Buteni, Buteni
Buteni je naselje u Rumuniji u okrugu Arad u opštini Buteni.
Josip Smodlaka
Josip Smodlaka (Imotski, 9. studenoga 1869. – Split, 31. svibnja 1956.), hrvatski pravnik i političar te gradonačelnik Splita u dva mandata (1918. i 1943.).
Buteni, Buteni
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3424 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
25. venecijanski filmski festival
25. izdanje Međunarodne smotre filmske umjetnosti u Veneciji je bio filmski festival održan u Veneciji od 27. augusta do 10. septembra 1964. godine.
Na njemu je glavnu nagradu Zlatni lav osvojio italijanski dramski film Crvena pustinja. Kup Volpi je osvojilo britanski glumac Albert Finney za ulogu u filmu King & Country te švedska glumica Harriet Andersson za nastup u filmu Att älska.
Na zbivanja festivala je, pak, najviše uticaja imao japanski film Sanjarenje, čije je prikazivanje izvan konkurencije izazvalo veliki skandal. Eksplicitnost erotskog sadržaja je bila takva da je izazvala ne samo zgražanje na nju dotada nenaviknute publike, nego i reakciju vlasti, odnosno lokalno policije koja je nakratko bila zabranila prikazivanje filmova na festivalu.
Dejan Jakovic
(16. juli 1985.) je kanadski nogometaš.
Tri posleratna druga
Tri posleratna druga je šesti album novosadskog kantautora Đorđa Balaševića. Album sadrži 9 numera i sve su postale hitovi. Ovo je poslednji album prije prijelaska u Diskoton. Album je izašao decembra/prosinca 1989. godine u izdanju Jugotona.
O albumu
Ovim albumom se iskupio za neuspijeh prijethodnog albuma Panta rei. Snimanje je bilo u studiju Radio Novi Sad. Aranžmane je radio pijanista Aleksandar Dujin, dok na ovom albumu gitaru svira Elvis Stanić.
Zanimljivosti
Na dan izlaska albuma, emitovani su spotovi u vidu filma. Lokacije su bile u šećerani, Srpsko narodno pozorište u Novom Sadu…
La Madera, Coahuayutla de José María Izazaga
La Madera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coahuayutla de José María Izazaga.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
Neofit III Carigradski
Neofit III (Νεόφυτος Γ΄) bio je vaseljenski patrijarh Carigrada od 1636. do 1637.
Navodi se da je bio rodom sa otoka Hios. Prije izbora je služio kao mitropolit Herakliona na Kreti. Sredinom 1636. je izabran nakon smjene njegovog prethodnika Kirila II Kontaresa. 5. marta 1637. je podnio ostavku nakon što se ispostavilo da Carigradska patrijaršija ne može otplatiti dugove od 100.000 groša koji su nastali pozajmljivanjem od Turaka, Jevreja, Armenaca i zapadnih trgovaca. Na njegovo je mjesto izabran Kiril I Lukaris.
Neofit se povukao na manastir na Hiosu gdje je i umro.
Santo Stefano, Verona
Santo Stefano je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Jonathan Demme
Jonathan Demme (rođen 22. veljače 1944., umro 26. travnja 2017.), američki filmski redatelj, scenarist i producent, dobitnik Oscara za režiju.
Demme je počeo filmsku karijeru radeći za Rogera Cormana. Njegov prvi uspješniji film bio je Melvin i Howard, kojeg su primijetili u Hollywoodu te ga angažirali za režiju filma Swing Shift s Kurtom Russellom i Goldie Hawn. Kompromitirana produkcija udaljila je Demmea na neko vrijeme od dugometražnih filmova pa je snimio seriju "koncertnih filmova", kao što su Stop Making Sense i Swimming To Cambodia.
1991. je Demme osvojio Oscara za film Kad jaganjci utihnu - jedan od pet filmova koji je pobijedio u svih pet glavnih kategorija (najbolji film, redatelj, scenarij, glavni glumac i glavna glumica). Nakon toga je režirao još jednog pobjednika, film  Philadelphia, za kojeg je Tom Hanks dobio Oscara kao najbolji glavni glumac.
Waremme (arondisman)
Arondisman Waremme (francuski: Arrondissement de Waremme, nizozemski: Arrondissement Borgworm) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 4 u Provinciji Liège.
Sandbach
Sandbach je grad od 18,595 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Cheshire.
Jonathan Demme
Jedan od njegovih čestih redateljskih motiva je dopuštanje junacima da gledaju izravno u kameru.
Waremme (arondisman)
Karakteristike
Arondisman Waremme se prostire na istoku zemlje po Valoniji, na površini od 389,9 km² na kojoj živi 82,289 stanovnika.
Sandbach
On je administrativni centar Borougha Cheshire East.
Jonathan Demme
S producentima Edwardom Saxonom i Peterom Sarafom je osnovao produkcijsku kuću, Clinica Estetico, koja je 15 godina smještena u blizini New Yorka.
Waremme (arondisman)
Administrativna podjela
Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 14 općina, a administrativni centar arondismana je grad Waremme u kom je 2021. živjelo 15,255 stanovnika.
Sandbach
Geografske karakteristike
Najbliži veći grad pored Sandbacha je Crewe, koji leži udaljen 10 km jugozapadno. Pored grada prolazi autoput M6 koji omogućuje brzu vezu sa Manchesterom.
Jonathan Demme
Demme je imao troje djece, a diplomirao je na floridskom sveučilištu.
Sandbach
Historija
Kraljica Elizabeta I je svojom poveljom iz 1578. dodjelila Sandbachu status grada, već iduće 1579. dozvolila je održavanje sajma.
Izgradnjom prve predionice Wheelock 1809. startala je tekstilna industrija. Željeznica je stigla do grada 1840., a 4. maja 1842. Izgrađen je željeznički kolodvor. Prva predionica svile podiguta je 1850.
Krajem 19. vijeka Sandbach je bio poznat po proizvodnji svile, čizama i cipela, a njegovi trgovci kao brodari po rijekama Trent i Mersey i njihovim kanalima gdje su trgovali kukuruznim brašnom i solju.
Sandbach je 1664. imao 664 stanovnika, a 1801. -1844 da bi do 1901. njihov broj narastao na 5558.
Početkom 20. vijeka grad je postao poznat po proizvodnji teških kamiona pokretanih parom koje je proizvodila kompanija Foden. Ti kamioni su zbog svoje pouzdanosti uživali popriličan ugled. Od početka 1930-ih u Sandbachu se proizvode kamioni sa dizel-motorima i to u dvije tvornice, staroj Foden i novosnovaoj - ERF koja je izniknula iz Fodena.
Američka kompanija Paccar Inc. kupila je Foden 1980. i obustavila proizvodnju 2006., slična sudbina zadesila je i ERF u kojoj je proizvodnja obustavljena 2007.
Secăria, Secăria
Secăria je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Secăria.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 926 m.
Petar Katalinić
Petar Katalinić (Split, 1844. - Split, 13. veljače 1922.), hrvatski političar, narodnjak i poduzetnik. Bio je član i predsjednik splitske Trgovačko-obrtničke komore i splitski načelnik (1897.-1899.).
Rodio se u splitskom ogranku trogirske obitelji Katalinić. Njegov otac Vicko (1809.-1877.) doselio se početkom 19. stoljeća u Split, gdje je otvorio papučarsku radnju. Petrova majka bila je Jacinta ud. Bernardi. Imao je troje braće i sestra, od kojih je poznat narodnjak Anđeo Katalinić (1834.-1896.), čiji je sin Vinko (1857.-1917.) također bio načelnik Splita (1911.-1912. i 1913.-1914.). Bio je oženjen Luigiom Savo s kojom je imao osmero djece.
Kada je 1882. na općinskim izborima u Splitu pobjedila Narodna stranka, Petar Katalinić je izabran za vijećnika u prvoj hrvatskoj općinskoj upravi pod predsjedanjem načelnika Dujma pl. Rendića-Miočevića. Godine 1885. za mandata načelnika Gaje Bulata, postao je prvi prisjednik pa je vodio općinske poslove kad je načelnik bio odsutan.
Niz godina bio je član općinske sanitarne komisije, a dugo je godina bio i član Trgovačko-obrtničke komore. Godine 1889. imenovan je počasnim vicekonzulom kraljevina Švedske i Norveške, a nakon bratove smrti 1896., privremeno je vodio i grčku konzularnu agenciju.
Na općinskim izborima 1897. postavljen je za gradskog načelnika i na toj funkciji ostao je oko dvije godine. Kada je 1899. izabrana nova općinska uprava odbio je načelnički položaj zbog bolesti, pa je na tu funkciju izabran Vinko Milić.
El Ojo de Agua, Coalcomán de Vázquez Pallares
El Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1020 m.
Otoplastika
Otoplastika ili korekcija ušiju (od grčkih reči οὖς, — uvo + πλάσσειν — formiranje) estetski je hirurški zahvat kojim se rešava problem klempavih ušiju. U celoj hirurgiji ne postoji ni jedna operacija koja ima toliko metoda i toliko raznih modifikacija kao otoplastika. Iskusni hirurg će iz svake metode izdvojiti ono najbolje kako bi prilagodio tehniku operacije svakom individualnom pacijentu i njegovoj otopostazi. Ova korektnivna operacija može se izvesti već posle pete godine života. U najvećem broju slučajeva izvodi se kod dece starosti od 4-14 godina ali se radi i kod starijih.
Opšta razmatranja
Deformiteti ušne školjke, odnosno njen nepravilan položaj otopostaza, u donosu na glavu poznat je od davnina i popularno se u narodu naziva „klempave uši”.
Oblik ušne školjke upotpunjuje opšti izgled glave i lica, pa zato „klempave uši” mogu da budu uzrok nezadovoljstva sopstvenim izgledom i uzrokom nastajanja kompleksa manje vrednosti.
Stevagni, Cuneo
Stevagni je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Otoplastika
Opšta razmatranja
Otoplastika se prema konačnom cilju deli na:
Stevagni, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
Otoplastika
Način izvođenja
Sama operacija radi se u lokalnoj (eventualno na zahtev pacijenta u opštoj) anesteziji, u trajanju do jednog sata, u najvećem broju slučajeva.
Igor Burzanović
(25. august 1985.) je crnogorski nogometaš.
La Parrita, Guadalupe
La Parrita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1219 m.