cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lauenburg/Elbe
Lauenburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 11.436 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053083, NUTS (DEF06) i LOCODE (DE LNU) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Lauenburg se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 49 metara. Površina opštine iznosi 9,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.436 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.199 stanovnika/km².
Satnija
mini|desno|200px|Standardni NATO simbol za satnija.
Četa ili satnija je naziv za osnovnu taktičku jedinicu mnogih rodova kopnene vojske. Najčešće broji između 75 i 200 pripadnika, s time da je u prošlosti znala brojati oko 100 ljudi (odatle i dolazi naziv satnija koji se koristi u hrvatskoj vojnoj terminologiji, odnosno od arhaičkog izraza sat (sto) ljudi).
U artiljeriji se izraz umjesto izraza četa/satnija koristi baterija/bitnica. U konjici se pak koristio izraz eskadron.
2-4 čete obično čine bataljon.
Certine, Ancona
Certine je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 340 m.
Santa Rosa, Granjas Ejidales, Tecate
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 804 m.
Tecolutla, Veracruz
Tecolutla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3879 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Vinji Vrh pri Semiču
Vinji Vrh pri Semiču je naselje u slovenskoj Općini Semiču. Vinji Vrh pri Semiču se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 47 stanovnika.
Cerrè Sologno, Reggio Emilia
Cerrè Sologno je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 849 m.
Baterija (vojna jedinica)
Baterija ili bitnica je u artiljeriji isto što i četa u ostalim rodovima vojske.Najčešće je sačinjava 50-60 ljudi. Baterija se organizuje od vodova i odeljenja, i to tako što više odeljenja ( najčešće tri sa ljudstvom od 10 vojnika ) čine jedan vod, a više vodova ( najčešće tri i to jedan izviđački i dva vatrena ) čine bateriju. Više baterija dalje čine divizion, više diviziona brigadu, više brigada diviziju, više divizija korpus i više korpusa armiju.
Tenexcontitlán, Tetipac
Tenexcontitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tetipac.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 536 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
Velika čistka
Velika čistka je niz kampanja političke represije i progona koji su se dešavali u Sovjetskom Savezu u periodu 1936-1938. Ovu kampanju je zamislio i njome upravljao Josif Staljin.
Počela je čišćenjem Komunističke partije i vladinih zvaničnika, represijom seljaka, a nastavljeno sa vođstvom Crvene armije, i progon nepodobnih lica. Obeležile su je jak policijski nadzor, rasprostranjena paranoja od „diverzanata“, zatvora, i pogubljenja. U ruskoj istoriografiji se period najintenzivnije čistke, 1937-1938, naziva Ježovščina po Nikolaju Ježovu, šefu sovjetske tajne policije, NKVD. U nekim zapadnim izvorima se ti događaji ponekad nazivaju i Veliki teror (Great Terror) odnosno prema naslovu knjige The Great Terror britanskog istoričara Roberta Konkvesta iz 1968. godine koja je dugo vremena bila njihov najpotpuniji prikaz na Zapadu.
Streljani su mnogi istaknuti pojedinci međunarodnog komunističkog pokreta, a neke partije poput KP Poljske i KP Koreje, bile su raspuštene. Staljinističke čistke su posebno teško pogodile Komunističku partiju Jugoslavije. Poubijan je skoro sav stari partijski kadar KPJ. Streljano je 5 generalnih sekretara KPJ, tri sekretara SKOJ-a, i veliki broj članova CK i Politbiroa.
Čistke
Početak Velike čistke se obično vezuje uz leto i jesen 1936. kada je održano prvo od tzv. moskovskih suđenja, odnosno spektakularnih sudskih procesa na kojima su nekadašnji rukovodioci Partije i vođe Oktobarske revolucije proglašeni krivima za zaveru sa ciljem uništenja sovjetske države. Posle tog suđenja je reorganizovan sovjetski represivni aparat, a NKVD-u date gotovo neograničene ovlasti, koje je koristio kako bi se obračunao sa širokom mrežom "neprijatelja naroda" koja je uključivala niže rukovodioce Partije, državne službenike, NKVD, Crvenu armiju, potencijalno subverzivne društvene grupe i etničke manjine, a na kraju najšire slojeve stanovništva. Čistka se vršila i izvan sovjetskih granica, odnosno na teritorijama pod posrednom sovjetskom kontrolom kao što su NR Mongolija, Republika Tanu-Tuva, pro-sovjetski Xinjiang i republikanska Španija za vreme građanskog rata. Njen završetak se tradicionalno smešta na kraj 1938. godine kada je novi šef NKVD postao Lavrentij Berija pod čijim je vodstvom kampanja represije delimično ublažena, mada se u određenim oblicima nastavila sve do Staljinove smrti 1953.
Broj žrtava Velike čistke je predmet spora među istoričarima s obzirom na različite kriterije i odnos prema zvaničnim podacima iz sovjetskih arhiva, ali se obično smešta između 700.000 i 2,5 miliona pogubljenih, dok je broj osuđenih, od kojih su mnogi proveli decenije u udaljenim gulazima daleko veći. Ona je takođe imala posredne, ali dalekosežne posledice po istoriju Sovjetskog Saveza; njena masovnost i stihijnost je izazvala haos u sovjetskom društvu, a zbog kadrovskog slabljenja Crvene armije pred sam početak drugog svetskog rata, čak dovela u pitanje sam opstanak sovjetske države. Iako su priroda i razmere tih događaja tek postepeno postale poznate, Velika čistka je u značajnoj meri kompromitovala ne samo Sovjetski Savez nego i komunističku ideologiju u međunarodnoj javnosti, uključujući i neke istaknute komuniste koji su posle nje postali zagriženi antikomunisti. I Staljinov nekadašnji bliski suradnik, Grigorij Ordžonikidze, protivio se čistki te je izvršio samoubojstvo 1937. Od Velike čistke se na kraju morala ograditi i sama sovjetska Partija, koja je nakon svog XX kongresa 1956. pod započela proces destaljinizacije, koji je uključivao rehabilitaciju žrtava.
Sovjetski komunisti žrtve čistki
Od 139 članova i kandidata za članove Centralnog komiteta SKP(b), biranih 1934. godine na Sedamnaestom kongresu SKP(b), 98 osoba, odnosno 70%, bilo je uhapšeno i streljano, i to samo za dvije godine. Od 1.966 delegata tog istog kongresa, 1.108 bilo je uhapšeno zbog navodnih »zločina protiv revolucije«. Većina delegata, odnosno čak njih 80% bili su članovi Partije još od prije oktobarske revolucije i ruskog građanskog rata.
Jugosloveni žrtve staljinskih čistki
minijatura|185px|Filip Filipović, ubijeni osnivač i prvi sekretar KPJ. minijatura|185px|[[Milan Gorkić, generalni sekretar CK KPJ, Titov prethodnik i jedna od brojnih žrtava Staljinovih čistki.]]
U staljinističkim čistkama stradali su svi generalni sekretari KPJ do Tita.
Postoji teorija da je Josip Broz cinkario svoje partijske drugove NKVD-u da su trockisti, frakcionaši i sl, kako bi preuzeo vodstvo u KPJ. Titova negativna karakteristika za neke od njih je bila svojevrsna presuda. U maju 1937. Tito je formirao u zemlji privremeno rukovodstvo, likvidirao "žarišta frakcionaštva" među komunistima u emigraciji i na robiji, i po dolasku u Moskvu u jesen 1938. uspeo da priznaju njegovo novo rukovodstvo. Uz Tita su bili Milovan Đilas, Josip Kraš, Edvard Kardelj, Franc Leskošek i Ivo Lola Ribar. Kad je u ožujku 1939. Tito isključio Markovića i Miljuša iz KPJ, čim je javio Kominterni da je to učinio, oni su strijeljani 19. travnja 1939. Toga dana strijeljani su Sima Marković, Simo Miljuš, Kosta Novaković i drugi istaknuti članovi KPJ - Vladimir Ćopić, Akif Šeremet, Jovan Mališić, Radomir Vujović.
Jedna od žrtava čistki je bio i Karlo Štajner, jugoslovenski komunist austrijskog porekla je 1937. lažno optužen i osuđen na višegodišnju robiju te je sledeće nepune dve decenije proveo u gulazima. Godine 1956. je služebno rehabilitovan te mu je dozvoljeno da se vrati u Jugoslaviju gde je godine 1972. izdao knjigu 7000 dana u Sibiru u kojoj opisuje svoja iskustva, a koja je postala bestseler.
Prve kritike
Živojin Pavlović je bio jugoslovenski komunista i novinar koji je među prvima pisao o staljinističkim čistkama u Sovjetskom Savezu. On je 1940. godine u Beogradu objavio knjigu "Bilans sovjetskog termidora: Prikaz i otkrića o delatnosti i organizaciji Staljinskog terora", u sopstvenom izdanju. Knjiga govori o Staljinovim čistkama krajem 1930-ih godina u SSSR-u, u kojima su nestali mnogi njegovi prijatelji, kao što je generalni sekretar KPJ Milan Gorkić.
Kovanica „sovjetski termidor“ ukazuje na terminološku povezanost sa Francuskom revolucijom, i kontrarevolucionarni preokret koji se odigrao pod Staljinom. Knjiga je odmah zabranjena i još u štampariji zaplenjena, a Pavlović je uspeo izvući desetak primeraka. U "Komunistu", organu KPJ, knjiga je dočekana na nož nepotpisanog kritičara kao "zbirka provokacija i kleveta protiv naše Partije, KI i SKP(b), Sovjetske vlade i druga Staljina". Godinama kasnije je Milovan Đilas priznao da je upravo on napisao citiranu kritiku. Naredne godine, Pavlovića su tokom kratkotrajnog postojanja Užičke republike 1941. godine streljali partizani. Tek 60 godina kasnije jedini sačuvani primerak Pavlovićeve knjige je pronađen i objavljen.
Tumačenja
Zvanična opravdanja kremaljskih diktatora svode se, uglavnom, na jedno: svi streljani ili pohapšeni su „špijuni“ ili „izdajnici“ i „trockisti“. Pavlović smatra da je pravi razlog ovom nezapamćenom krvavljenju tvoraca ruske revolucije, definitivno i otvoreno zavođenje lične diktature Staljinove, što je bilo moguće samo likvidacijom starih boljševika, koji nisu ni po koju cenu hteli da se odreknu prvobitnih principa boljševizma – demokratije u partiji i državi i prava kritike. Jer čitav rad Staljinov od smrti Lenjina se svodio na postepeno odstranjivanje sa funkcija u partiji i državi najbližih i najboljih Lenjinovih saradnika u cilju prigrabljivanja sveukupne vlasti u svoje ruke.
Sticlăria, Scobinți
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1625 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Opština Vitina
Opština Vitina je opština u Kosovskopomoravskom okrugu u Srbiji, koja se nalazi na južnom delu AP Kosovo i Metohija. U opštini prema procenama UNMIKa živi 59.810 stanovnika.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 1961. godine opština Vitina je imala 33.642 stanovnika: Albanci - 20.496 (60,92%), Srbi - 10.442 (31,03%), Hrvati - 2.077 (6,17%) i ostali - 627 (1,86%).
Po popisu iz 1971. godine opština Vitina je imala 39.780 stanovnika: Albanci - 26.927 (67,68%), Srbi - 9.649 (24,25%), Hrvati - 2.613 (6,56%) i ostali - 591 (1,48%).
Grmovo, Gušica, Drobeš, Žitinje, Novo Selo, Ravnište i Radivojce postala su većinski albanska naselja (iznad 50%), a Binač je postao naselje sa relativnom albanskom većinom.
Po popisu iz 1981. godine, opština Vitina je imala 47.839 stanovnika: Albanci - 35.105 (73,38%), Srbi - 8.369 (17,49%), Hrvati - 3.722 (7,78%) i ostali - 643 (1,34%).
Binač je postao naselje sa apsolutnom albanskom većinom (iznad 50%), a Podgorce naselje sa relativnom srpskom većinom (ispod 50%).
Zanimljivo je da je na popisu iz 1961. godine u selu Buzovik živelo 126 Crnogoraca (33,24%), na popisu 1971. godine ih je bilo 13, a 1981. godine u selu nije živeo nijedan Crnogorac.
La Tinaja, Zaragoza
La Tinaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2043 m.
She Loves You
She Loves You je pjesma koju su 1963. napisali John Lennon i Paul McCartney na osnovu McCartneyjeve zamisli, te je snimili sa svojim bendom The Beatles i izdali kao singlicu iste godine. Pjesma je postala ogroman hit, postavivši i razbivši niz rekorda popularnosti te od Beatlesa učinila pop ikone svog vremena. Nakon što je izdana u SAD, postala je jedna od pet pjesama koje su istovremeno držale prvo mjesto Billboardove liste Top 40. Godine 1963. je postala najprodavanija singlica u Ujedinjenom Kraljevstvu, odnosno najprodavanija singlica u historiji Beatlesa.
Tani, Pistoia
Tani je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
Opština Hărmănești, Iași
Hărmănești je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Otilio Montaño, Tlaltizapán de Zapata
Otilio Montaño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlaltizapán de Zapata.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 950 m.
La Reforma, Tenampa
La Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tenampa.
Manco, Cosenza
Manco je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Streževo
Prirodni uslovi
Naselje Streževo je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 22 km zapadno.
Barenton-Bugny
Baranton Binji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 533 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 68 metara (maksimalnoj 96 m, a minimalnoj 64 m).
La Reforma, Tenampa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1198 m.
Manco, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Cefalosporin C
Cefalosporin C je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 416,426 Da.
Streževo
Prirodni uslovi
Streževo se nalazi u oblasti Đavatkol, planinske oblasti između Pelagonije i basena Prespanskog jezera. Naselje je smešteno u okviru Streževske klisure, koju gradi rečica Šemnica. Klisura je pregrađena, pa je tu obrazovano veštačko Streževsko jezero. Istočno od sela izdiže se Oblakovska planina. Nadmorska visina naselja je približno 760 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Streževo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bilo bez stanovnika. Selo je planski iseljeno prilikom stvaranja veštačkog Streževskog jezera tokom 1980-ih godina.
Većinska veroispovest bilo je pravoslavlje.
Sadržaji u selu
Kod sela se nalaze dve pravoslavne crkve, Crkva Svete Ane (pod branom) i Crkva Svetog Jovana (u šumi iznad sela).
mini|250p|c|Napuštene kuće (posledica pečelbe) i vikend kućica
1674
Godina 1674 (MDCLXXIV) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u četvrtak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Certopiano, Ancona
Certopiano je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
Mallory, West Virginia
Malori je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.654, što je 511 (44,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lebrade
Lebrade je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 601 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Lebrade se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 41 metra. Površina opštine iznosi 18,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 601 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
Divizion
Divizion (franc. division > lat. divisio: razdioba), naziv za artiljerijsku jedinicu koja odgovara bataljonu, a koja se sastoji od nekoliko baterija.
Bataljon
Bataljon ili bataljun (tal. battaglione), odn. bojna, taktička vojna jedinica u mnogim kopnenim vojskama. Obično se sastoji od 3-5 četa, a komanduje mu major ili potpukovnik. Ima između 300 i 1000 vojnika.
U artiljeriji se odgovarajuća jedinica naziva divizion.
Deila-Donno, Biella
Deila-Donno je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
El Gato, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
El Gato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1961 m.
Santa Elena, Chihuahua
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1582 m.
El Valante, Ixmiquilpan
El Valante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Opština San Miguel Tulancingo, Oaxaca
San Miguel Tulancingo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2200 m.
Jatvjagi
Jatvjagi (litvanski: Jotvingiai, Sūduviai, letonski: Jātvingi, poljski: Jaćwingowie, beloruski: Яцвягі, njemački: Sudauer) bili su jedno od najutjecajnijih plemena koja su živjela u blizini Baltičkog mora.
Historija
Ni danas se nezna kad su se i od kud Jatvjagi prvi put pojavili. Prema Herodotu koji ih zove Neuri, oni su bili pleme koje je živjelo izvan Skitskog kulturnog kruga, duž rijeke - Hypanis (današnji Južni Bug).
Za Klaudija Ptolomeja (2. vijek n.e.) oni su Galindai kai Soudinoi (Σουδινοί) - Galindi ili Sudinoi, sugerirajući time vezu sa drugim tajanstvenim plemenom Galindima. Poznati srednjovjekovnom kroničar Peter od Dusburga, navodi ih kao Galindite ili Suduvite.
Regija u kojoj su živjeli bila je poznata kao Jatvingija, kraj uz rijeku Narew, jugoistočno od Prusa i južno od Litvanaca. To je kraj u današnjoj Belorusiji, Litvaniji i sjeveroistočnoj Poljskoj, preciznije u poljskom Podlaskom vojvodstvu, beloruskoj Grodnjenskoj oblasti i dijelu Litvaniji.
Jatvjagi su još od Antičkih vremena bili poznati kao snažni ratnici, pa su ih rado angažirali kao najamnike. Dokumentirano je da ih je 944. unajmio kijevski knez Igor, a 983. i Vladimir I iz Kijeva.
Jatvjagi su bili pagani sve do 1009. kad je Bruno od Querfurta krstio njihova vladara Netimerasa. Ipak to službeno primanje religije, nije promijenilo njihov borbeni karakter, pa su za srednjeg vijeka napadali Volinj, Lublin, Mazoviju i brojne druge krajeve, što je za branioce bio težak izazov.
Za vrijeme vojne kampanje koju je protiv njih organizirao krakovski vojvoda Boleslav Stidljivi, 23. juna 1264. odigrala se jedna od najpoznatijih bitaka protiv Jatvjaga. U Bitci kod Brańska koja je počela 23. juna 1264. - ubijen je njihov vođa Komata, a oni su nakon dva dana poraženi. Dvadeset godina nakon te bitke napali su ih Teutonski vitezi i nanjeli im velike gubitke, od kojih se nisu oporavili.
Njihovu zemlju su 1422. podijelili između sebe; Teutonski viteški red, Velika Kneževina Litvanija i Kraljevina Poljska.
Jezik kojim su govorili bio je jedan od baltičkih jezika, blizak staropruskom.
Duga historija Jatvjaga završila je krajem 19. vijeka, prema popisu stanovništva koji su proveli beloruski svećenici 1860. u okolici Grodna živjelo je 30.929 stanovnika koji su se izjasnili kao Jatvjagi. Međutim nakon Prvog svjetskog rata više nije bilo nikog tko se deklarirao kao Jatvjag.
Tibužde
Tibužde je naseljeno mesto grada Vranja u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 1243 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1291 stanovnika).
Ahualulco, Tetipac
Ahualulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tetipac.
Tibužde
Demografija
U naselju Tibužde živi 930 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,1 godina (34,2 kod muškaraca i 36,1 kod žena). U naselju ima 342 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,63.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Ahualulco, Tetipac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 592 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1704 m.
Večje Brdo
Večje Brdo je naselje u slovenskoj Općini Dobju. Večje Brdo se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 65 stanovnika.
Vinska Gorica
Vinska Gorica je naselje u slovenskoj Općini Dobrni. Vinska Gorica se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 154 stanovnika.
West City, Illinois
Vest Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 661, što je 55 (-7,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nagrada Kočićevo pero
Nagrada "Kočićevo pero" je srpska i bosanskohercegovačka književna nagrada Zadužbine "Petar Kočić" Banja Luka - Beograd. Nagradu "Kočićevo pero" ispred Zadužbine dodjeljuju Zadužbina Petar Kočić ili Ministarstva kulture Republike Srpske i Srbije.
El Orusos, Tecate
El Orusos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Nagrada Kočićevo pero
Nagradu je 1995. ustanovio Nikola Vukolić, predsjednik i osnivač Zadužbine "Petar Kočić" Banjaluka-Beograd, i ona se dodjeljuje četiri puta godišnje. Na kraju svake godine, jedan od četiri dobitnika Nagrade "Kočićevo pero" dobija Nagradu "Kočićeva knjiga". Nagrada se dodjeljuje književnicima koji nastavljaju "pričavinu i učevinu" srpskog i bosanskohercegovačkog književnika Petra Kočića (1877-1916).
El Orusos, Tecate
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 831 m.
The Barbra Streisand Album
The Barbara Streisand Album je debitantski studijski album američke pjevačice Barbre Streisand snimljen 1963. za kuću Columbia Records. Iako je u to vrijeme Streisand već bila etablirana zvijezda noćnih klubova, imala je problema prije potpisivanja ugovora, s obzirom da je Goddard Lieberson, predsjednik diskografske kuće, sumnjao u njene mogućnosti. Kada je na kraju pristao, za album - čiji se repertoar sastojao od evergrinova - se ispostavilo da predstavlja veliki hit, a 1964. je nagrađen Grammyjem za album godine.
Eskadron
Eskadron je naziv koji se koristi za jedinicu konjice, a koja - ovisno o pojedinoj vojsci - odgovara satniji ili bataljonu u pješadiji. Države koje danas nemaju konjicu ponekad koriste taj izraz u oklopnim jedinicama.
Od izraza eskadron dolazi izraz za eskadru u ratnoj mornarici, odnosno eskadrila u ratnom zrakoplovstvu
V. također
Eskadre Geschwader Μοίρα (αεροπορική) Squadron טייסת Squadriglia Eskader Eskadra
Cañada las Flores, Santos Reyes Nopala
Cañada las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santos Reyes Nopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1251 m.
Staro Nagoričane
Staro Nagoričane (makedonski: Старо Нагоричане) ili Staro Nagoričino (Старо Нагоричано) kako ga sami stanovnici zovu, je selo u Republici Makedoniji, od 555 stanovnika
Ono je i administrativni centar istoimene Opštine Staro Nagoričano. Ta opština postojala je do 1965., a tada je ukinuta, ponovno je osnovana 1996. nakon usvajanja novog zakona o teritorijalnoj organizaciji Republike Makedonije.
Staro Nagoričano ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, jer su Srbi većinsko stanovništvo.
Geografske karakteristike
Staro Nagoričane leži udaljeno oko 15 km sjeveroistočno od grada Kumanova, blizu granice sa Srbijom. To prilično raštrkano naselje leži u brdovitom kraju, na obroncima planine Kozjak, istočno od sela protiče rijeka Pčinja.
Selo Nagoričine pored općine od javnih institucija ima još samo policijsku stanicu, poštu i osnovnu školu. Uz to mjesto ima jednu trgovinu, ali nema javnu ambulantu a niti apoteku. U mjestu djeluje i nevladina organizacija Ujedinjena zajednica Srba u Makedoniji (Обединета Српска Заедницаво Македонија) oko koje se prije petnaestak godina podizalo dosta galame.
Historija
Staro Nagoričane je naseljeno već od prahistorije, dokaz za to je megalitska opservatorija pronađena 2001. na lokalitetu „Tatićev kamen“, kod sela Kokino.
Sve tamo do kraja Srednjeg vijeka Nagoričane je bilo puno značajnije naselje, jer se nelazilo na magistralnom putu od juga prema sjeveru prema Vranju i Nišu, a i na starom putu za Velbazd. Čak je i na početku osmanske vladavine imalo je neki značaj - pa se po njemu zvala i istoimena nahija - Nagorič nahija.
Znamenitosti i atrakcije
left|thumb|240px| Crkva sv.Georgi Najveća znamenitost mjesta je Crkva Sv. Georgi izvaredan primjer bizantske i srbijanske arhitekture, koju je između 1313. - 1318. podigao srpski kralj Stefan Uroš II na mjestu starije razrušene bazilike, podignute 1071 za vladavine bizantskog cara Romana IV Diogena (1068. - 1071.).
U samom centru sela nalazi se mala kamena kućica, koja je po legendi bila isposnička ćelija svetog Prohora Pčinjskog. Po istoj legendi on je odgovorio tadašnjeg vojskovođu Romana Diogena, koji je došao u Nagoričino da brani taj kraj od Pečeneza, da ne ubije ranjenu srnu koju je upravo lovio, a koja se sklonila kod njega.
On mu je istovremeno predskazao da će postati car, ukoliko ga posluša. Roman ga je doista poslušao i nakon toga postao car (1068.-1071.), pa mu se kasnije odužio tako što je neposredno pored njegove ćelije podigao prvu Crkvu Sv. Georgi.
Pored toga znamenitost je i Memorijalni centar ASNOM-a, koji se nalazi u selu Pelince, posvećen ASNOM-u (Antifašističkom saboru narodnog oslobođenja Makedonije).
San Antonio, San Juan de Sabinas
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Juan de Sabinas.
Borgo di Terzo, Bergamo
Borgo di Terzo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Stinik
Stinik je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Stinik je u sastavu opštine Novo Selo.
Prirodni uslovi
Stinik je smešten u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 45 kilometra istočno.
Naselje Stinik se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno u brdskom kraju, na visovima planine Ogražden. Nadmorska visina naselja je približno 790 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Stinik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 58 stanovnika. Po popisu iz 1961. godine, selo je imalo 450 žitelja.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Вича (Лучани)
Вича је насеље у Србији у општини Лучани у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 1225 становника (према попису из 1991. било је 1389 становника).
Демографија
У насељу Вича живи 1037 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,3 година (44,2 код мушкараца и 48,3 код жена). У насељу има 428 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,86.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Bitka kod Vučjeg dola
thumb|desno|Crnogorska zastava iz bitke, oštećena od turskih metaka. Vučji do, zaravan oko 6 km istočno od Bileće, na kojoj se 1876. vodila odlučujuća bitka između Turaka i Crnogoraca.
Pukovnija
Pukovnija, regimenta ili puk (lat. regimen; njem. Regiment; engl. regiment) je združena taktička vojna jedinica rodova kopnene vojske. Srednje je veličine od oko 2000 do 3000 vojnika, ovisno o zemlji i njezinim oružanim snagama. Načelno se sastoji od dva do pet bataljona ili od više četa, dok se u konjici obično sastoji od pet eskadrona. Pukovnijom obično komandira oficir s činom pukovnika ili brigadira.
Bitka kod Vučjeg dola
U crnogorsko-turskom ratu 1876-78, crnogorski Severni odred jačine 17 crnogorskih i 11 hercegovačkih bataljona i 4 topa, posle neuspeha na Bišini, povukao se iz rejona Nevesinja i prikupio 27. jula uveče u selu Vrbici s predstražama između Vučjeg dola i Bileće. Toga dana knjaz Nikola je rasporedio sve snage u 4 brigade, a rezervu od 6 bataljona zadržao pod svojom neposrednom komandom.
Pukovnija
Viša vojna jedinica od pukovnije je brigada, odnosno divizija.
Bitka kod Vučjeg dola
Turske snage (24 bataljona i 12 topa) pod Muhtar-pašom nastupile su za Severnim odredom i stigle u Bileću 27. jula 1876.
Turci su 18. jula sa 16 bataljona i 12 topova krenuli pravcem Bileća - Vučji do – Ubli; u prethodnici su se nalazila 4 bataljona i 2 topa pod Selim-pašom; za njima su nastupali 5 bataljona i 3 topa pod Osman-pašom, sa zadatkom da pre Vučjeg dola skrenu ka Golom brdu (kota 1049) i Vardaru (kota 1129) radi zaštite levog boka glavnine; glavnina jačine 9 bataljona i 7 topova nastupala je pod neposrednom komandom Muhtar-paše, a ispred nje bašibozuk (oko 1000 ljudi).
U bici su Turci imali 4000 poginulih i ranjenih; među poginulim sem Selim-paše nalazila su se 3 miralaja (pukovnika), 3 potpukovnika i 168 nižih oficira; zaplenjeno je oko 3000 pušaka, 21 zastava, i dr. Severni odred imao je 70 poginulih i 118 ranjenih.
Lehmrade
Lemrade je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 465 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053084.
1554
Godina 1554 (MDLIV) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Milica Pavlović Dara
mini|Spomen bista u [[Park Vide Jocić|Parku Vide Jocić u Valjevu]] Milica Pavlović Dara (Čačak, 8. mart 1915. – Lelić, kod Valjeva, 8. jun 1944), učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođena je 8. marta 1915. godine u Čačku. Njeni roditelji Filip i Vinka, pored Milice, koja je bila najmlađa, imali su još četvoro dece – tri ćerke i sina. Miličin otac Filip umro je 1930. godine, kada je ona bila učenica petog razreda gimnazije. Osnovnu školu i gimnaziju je završila 1933. godine u Čačku. Iste godine upisala se na Filozofski fakultet u Beogradu, gde je studirala srpskohrvatski jezik i jugoslovensku književnost.
Još kao učenica Čačanske gimnazije, počela je da čita revolucionrnu literaturu i štampu. Posebno su na nju imala iticaj dela Maksima Gorkog i Nikolaja Ostrovskog. Tada se opredelila za revolucionarni omladinski i radnički pokret i postala članica Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Dolaskom na Beogradski univerzitet uključila se u rad tamošnje studentske revolucionarne organizacije i 1934. godine postala član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Učestvovala je u demonstracijama i štrajkovima, koje je Partija organizovala na Univerzitetu, kao i van njega.
Godine 1939. je diplomirala i dobila svoju prvu službu u Srednjoj tehničkoj školi u Leskovcu, gde je predavala srpskohrvatski jezik i geografiju. Pored rada u školi, bila je aktivna u mesnoj partijskoj organizaciji i u kulturno-prosvetnom životu Leskovca. Septembra 1940. godine premeštena je u Valjevo, gde je takođe radila u Srednjoj tehničkoj školi. I tamo se uključila u rad partijske organizacije i bila članica Mesnog komiteta KPJ.
Posle Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije 1941. godine, aktivno je učestvovala u pripremama oružanog ustanka u Valjevu i okolini. Radila je na sakupljanju oružja, municije i drugog ratnog materijala, kao i na organizovanju Valjevskog partizanskog odreda jula 1941. godine, u kom se nalazila izvesno vreme. Po direktivi Okružnog komiteta KPJ za Valjevo, vratila se u grad, gde je organizovala nazakoniti partijski rad. Održavala je veze sa Odredom; prikupljala hranu, odeću i ostali materijal za borce; obilazila partijske organizacije; obilazila sela i u razgovoru s narodom prikupljala nove borce za Odred. Septembra 1941. godine, morala je da napusti Valjevo, jer je postojala opasnost da bude uhapšena. Tada je ponovo došla u Valjevski odred, gde se zajedno sa ostalim članovima Okružnog komiteta, u toku Prve neprijateljske ofanzive i zime 1941/42. godine kretala padinama Povlena, Maljena, Suvobora i Medvednika.
Aprila 1942. godine postavljena je za sekretara Okružnog komiteta KPJ za Valjevo. Radila je na promovisanju i širenju Narodnooslobodilačkog pokreta; obanavljanju partijskih i skojevskih organizacija, koje su se pod naletom neprijatelja i stalnim poterama i provalama, raspadale; osnivanju Narodnooslobodilačkih odbora i drugom. Septembra 1943. godine organizovala je petnaestodnevni kurs za članove Partije i simpatizere.
U šumi Rezina, 5. juna 1944. godine, Milica je u prisustvovala sednici prvog Narodnooslobodilačkog odbora sela Joševa. Tada ju je prepoznao jedan bivši nedićevac i odmah o tome obavestio lokalnu četničku jedinicu. Četnici su u rano jutro 6. juna, opkolili kuću Živana Andrića, člana NO odbora, kod kog je Milica zanoćila. Kada je uvidela da je opkoljena, Milica je odlučila da se preda, jer je znala da bi pružanjem otpora dovela u opasnost svog domaćina i njegove ukućane. Prilikom predaje četnici su odmah zaklali Živana, a Milicu su vezanu poveli u svoj štab u selu Lelić kod Valjeva.
U četničkom štabu, Milica je dva dana mučena, kako bi otkrila druge članove i simpatizere KPJ i NOP-a, ali je ona uporno ćutala. U noći 7/8. juna pokušala je da pobegne, ali je ranjena. Teško ranjenu, četnici su nastavili da je muče, a pošto i dalje ništa nije odgovarala, zaklali su je.
Posle oslobođenja zemlje, njeni posmrtni ostaci su preneti u Čačak, gde su uz prisustvo velikog broja građana sahranjeni na čačanskom groblju. Milica je svoje ilegalno partijsko ime „Dara” uzela po imenu svoje najstarije sestre, koju je neizmerno volela. Jedna osnovna škola u rodnom joj Čačku nosi njeno ime.
Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije od 14. decembra 1949. godine proglašena je za narodnog heroja.
Taviano, Pistoia
Taviano je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
Den hvide slavehandel
right|thumb|250px|Novinski oglas kompanije Fotorama iz 1910. u kome se tvrdi da je Nordisk Film plagirao njihov film Den hvide slavehandel.
Den hvide slavehandel je danski nijemi film snimljen 1910. u režiji Augusta Bloma. Napravljen je u produkciji studija Nordisk Film i predstavlja neovlašteni remake istoimenog filma koga je nekoliko mjeseci ranije snimio suparnički studio Fotorama. Po žanru je kombinacija trilera i drame i prikazuje kako mlada ali siromašna danska djevojka (čiji lik tumači Ellen Diedrich) odgovara na oglas za "dobro plaćeni" posao u Londonu, ne znajući da će postati žrtva trgovaca ljudima i prisiljena na prostituciju. Nordisk je bio motiviran izuzetnim uspjehom suparničkog filma, pa je kopirao mnoge njegove detalje, uključujući imena likova, kompoziciju kadrova i sl. Da bi se izbjegla tužba zbog kršenja autorskih prava, bila je planirana distribucija isključivo izvan danskih granica. Fotorama je svejedno pokrenula sudski proces, ali je on završen vansudskom nagodbom. Nordiskova verzija je također postigla veliki uspjeh, te je sljedeće godine potakla snimanje nastavka Den hvide slavehandels sidste offer.
Cerredolo, Reggio Emilia
Cerredolo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Vera Jocić
Olivera Vera Jocić (1923 — 1944), učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođena je 21. avgusta 1923. godine u selu Sinđelić, kod Skoplja, u srednje imućnoj zemljoradničkoj porodici. Osnovnu školu i tri razreda gimnazije učila je u Skoplju. Rano je stupila u redove revolucionarne omladine Skoplja. Čitala je marksističku literaturu, prisustvovala omladinskim sastancima i izvršavala zadane zadatke.
Početkom 1941. godine primljena je u članstvo Saveza komunističke omladine Jugoslavije. Međutim, iz straha od rata koji se približavao, roditelji su je poslali, zajedno sa sestrom Vidom, kod rođaka u Valjevo. Vera se tamo povezala sa naprednim pokretom, gde je primljena u članstvo Komunističke partije Jugoslavije.
levo|mini|200p|[[Bista Vere Jocić u Skoplju, rad njene sestre Vidosave Jocić]] mini|200p|BistaStatua Vere Jocić u [[Makedonska Kamenica|Makedonskoj Kamenici]] Do jeseni 1941. godine radila je u partijskoj organizaciji u Valjevu, a onda je, po partijskoj direktivi, stupila u Jastrebački partizanski odred. U zimu 1942. godine upućena je kao partijski radnik u Niš, sa zadatkom da radi na rasplamsavanju Narodnooslobodilačke borbe. Vera je tražila da ode u partizanske jedinice i u drugoj polovini 1942. godine našla se u partizanskom odredu koji je operisao na južnomoravskom terenu.
Godine 1943. otišla je u Makedoniju, gde je postala zamenica političkog komesara u Kumanovskom partizanskom odredu. Prilikom formiranja partizanskog odreda „Orce Nikolov“ postala je zamenica političkog komesara Trećeg bataljona. Tada se istakla u borbama kod Drenovika, Pelinaca, Ristovca i ostalih mesta.
Na dan 20. maja 1944. godine, brigada je vodila tešku borbu na Liscu, na Osogovskoj planini. Verin Treći bataljon izvršio je juriš da probije put kroz redove bugarske vojske ka planini Ograždenu. U tom jurišu Vera je bila teško ranjena. Posle tri dana, nošena na rukama partizana, podlegla je ranama.
Neka od njenih spomen-obeležja su bista u Skoplju, rad njene sestre vajarke Vide Jocić, i spomenik u Makedonskoj Kamenici, rad vajara Tome Serafimovskog.
Staro Konjarevo
Staro Konjarevo je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje jugoistočnom delu države. Staro Konjarevo je u sastavu opštine Novo Selo.
Prirodni uslovi
Staro Konjarevo je smešteno u krajnje jugoistočnom delu Republike Makedonije, na državnoj tromeđi sa Grčkom i Bugarskom. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 30 kilometra istočno.
Naselje Staro Konjarevo se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na jugoistočnom obodu Strumičkog polja, na mestu gde se ono izdiže u prva brda, koja ka jugu prelaze u planinu Belasicu. Nadmorska visina naselja je približno 360 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Dollot (Jon)
Dolo je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Sans.
Staro Konjarevo
Stanovništvo
Staro Konjarevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 611 stanovnika. Po popisu iz 1991. godine, selo je imalo 900 žitelja. Smanjivanje na je vezano za iseljavanje stanovništva u zapadnoevropske zemlje.
Dollot (Jon)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 307 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 164 metara (maksimalnoj 169 m, a minimalnoj 122 m).
Colonia Ejidal Benito Juárez, Tenampa
Colonia Ejidal Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tenampa.
Staro Konjarevo
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Colonia Ejidal Benito Juárez, Tenampa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 939 m.
Staro Konjarevo
Stanovništvo
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
San Martín Pie del Cerro, Santos Reyes Nopala
San Martín Pie del Cerro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santos Reyes Nopala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 857 m.
Stojakovo
Stojakovo je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje južnom delu države. Stojakovo je naselje u okviru opštine Bogdanci.
Prirodni uslovi
Selo Stojakovo se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je položeno u dolini Vardara, na približno 70 metara nadmorske visine. Okolina naselja je na ravničarska i plodno poljoprivredno područje,
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Stojakovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.931 stanovnika.
Nacionalni sastav:
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Puerta de las Andanas, Zaragoza
Puerta de las Andanas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1869 m.
Vetrnik
Vetrnik je naselje u slovenskoj Općini Kozju. Vetrnik se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 153 stanovnika.
Robert Moog
Robert Artur „Bob“ Mug (Robert Arthur "Bob" Moog; 23. maj 1934 — 21. avgust 2005), osnivač kompanije Moog Music, bio je američki pionir elektronske muzike. Najpoznatiji je kao izumitelj Mug sintisajzera. Mug sintisajzeri bili su jedni od prvih široko rasprostranjenih elektronskih muzičkih instrumenata.
Omealca, Veracruz
Omealca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3818 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Butilbenzen
Butilbenzen je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 134,218 Da.
Bădeni, Scobinți
Bădeni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Scobinți.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1313 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Kreditni rejting
thumb|S&P's rejtinzi evropskih zemalja (jun 2011). {{legend|#00008b|AAA}} {{legend|#1874cd|AA}} {{legend|#00bfff|A}} {{legend|#8ee5ee|BBB}} {{legend|#ee7621|BB}} {{legend|#cd2626|B}} {{legend|#FF0066|CCC}} {{legend|#c0c0c0|nema rejtinga}}
Brigada
Brigada je u mnogim vojskama najveća taktička jedinica kopnene vojske. Sastoji se od 3-6 bataljona (rjeđe 2 puka), a obično joj komandira oficir s činom brigadira ili brigadnog generala. Ima između 3000 i 7000 vojnika.
Može djelovati samostalno odnosno biti dio divizije ili korpusa.
Partizanska brigada
Partizanska brigada je tipična pokretna partizanska formacija namenjena pre svega za ofanzivna dejstva protiv agresorovih snaga na privremeno okupiranoj teritoriji, kako u uslovima sadejstva sa svojim frontom, tako i u uslovima isključivo partizanskog oblika oružane borbe. To je tak­tička združena jedinica, s drugom istorijskom tradicijom. U NOR-u se u sastavu 253 brigade borilo se preko 500 hiljada parti­zana. Kao borbena formacija postojala je i u drugim par­tizanskim ratovima 20. veka veka.
Organizacijski sastav, naoružanje i oprema partizanske brigade prilagođeni su dejstvima u partizanskom obliku oružane borbe, u svim zemljišnim, vremenskim i taktičkim uslovima. S obzirom na znatnu vatrenu moć, veliku manevarsku sposobnost, kao i moguć­nost da u području dejstva koristi podršku teritorijalnih oružanih i neoružanih organizacija i raznih oblika otpora agresoru, brigada može da izvršava sve zadatke u oružanoj borbi.
Partizanske brigade kao jezgro služe u formiranju većih opera­tivnih združenih sastava.
Mihailo Grujić
Mihailo (svetovno Miloš Grujić; Kraljevčani (Banija), 29. jul/11. avgust 1861 — Plaški (Lika), 21. februar/6. mart 1914) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Svetovni život
Mihailo (u svetu Miloš Grujić) rođen je 11. avgusta 1861. godine u Kraljevčanima od oca Petra, učitelja, i majke Milke. Osnovnu školu završio je u Petrinji, gimnaziju u Zagrebu i posle položenog prvog državnog ispita na pravnom fakultetu u Zagrebu, upisao se u Karlovačku bogosloviju i završio je 1886. godine. Rukopoložen je kao đakon i prezviter u celibatu 1887. godine i postavljen za administratora parohije u Mečenčanima. Početkom 1889. godine postavljen je za činovnika pri eparhijskoj upravi u Plaškom, ali je ubrzo morao napustiti to mesto.
Monaški život
Pošto se zamonašio u manastiru Gomirju, dobivši ime Mihailo, administrirao je manastirskom parohijom Marindol-Bojanci, gde je bio i učitelj. Iznenada 1890. godine postaje profesor Bogoslovije u Sremskim Karlovcima, a 15. oktobra 1891. godine biva izabran za episkopa gornjokarlovačkog.
Episkopsko zvanje
Kao arhimandrit krušedolski posvećen je za episkopa u karlovačkoj Sabornoj crkvi 27. decembra 1891. od patrijarha srpskog Georgija i episkopa vršačkog Nektarija i pakračkog Mirona.
Kao eparhijski episkop bio je vrlo strog, energičan i radan i na svakom koraku je branio potrebe Srpske pravoslavne crkve. Za života na episkopa Mihaila gledalo se kao na čoveka barona Kuena Hedervarija. Tako je posle njegove iznenadne smrti pronađeno preko hiljadu kopija pisama kojima je posredovao u Beču i Zagrebu za sve one Srbe koji su bili u nekoj nevolji. Da su ta pisma, kojom srećom, bila objavljena pre Drugog svetskog rata, episkop Mihailo bi bio predstavljen u sasvim drugom svetlu.
Posle nasilne smrti patrijarha srpskog Lukijana 1913. godine, episkop Mihailo je bio postavljen za administratora Karlovačke mitropolije 14. oktobra 1913. godine, a posle smenjivanja sa te dužnosti od strane austrougarskih vlasti data dužnost pripala je najstarijem po posvećenju episkopu pakračkom Mironu.
Umro je u najboljim godinama, 6. marta 1914. godine u Plaškom i sahranjen u Sabornoj crkvi u Plaškom.
Richfield, Utah
Ričfild je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.551, što je 704 (10,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Chiaravalle, Ancona
Chiaravalle je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13465 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Opština Răchițeni, Iași
Răchițeni je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.