cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Campagna-de-Sault
Kampanja de So je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 15 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 900 metara (maksimalnoj 1.965 m, a minimalnoj 735 m).
Dealu Mic, Toplița
Dealu Mic je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Toplița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 453 m.
Dynasty (TV serija)
Dynasty je američka večernja televizijska sapunica koja se originalno emitirala na programu ABC-a od 12. januara 1981. do 11. maja 1989. godine. Radnja serije je pratila život Carringtonovih, bogate porodice naftnih tajkuna koji su živjeli u Denveru. Serija je imala ogromnu gledanost, kako u SAD, tako i u ostatku svijeta, postavši jednim od simbola popularna kulture 1980-ih. Od sredine 1984. godine ju je, s nekoliko prekida, pod naslovom Dinastija na programu JRT-a emitirala Radiotelevizija Beograd.
11. oktobra 2017. godine rimejk serije je počeo sa emitovanjem.
Nastanak
Tvorci likova i radnje su bili Richard i Ester Shapiro, bračni par holivudskih scenarista koji je iza sebe imao prilično iskustva sa scenarijima za B-filmove i sapunice, ali su bili gotovo nepoznati u Hollywoodu početkom 1980-ih. Njihovu ideju za seriju za denverskim naftnim tajkunima je prihvatio Aaron Spelling, televizijski producent koji je zahvaljujući nizu hit-serija 1970-tih već bio holivudska legenda. Poticaj za stvaranje serije je dao i uspjeh Dallasa, koji je imao sličnu premisu, ali i predstavljao prvu uspješnu primjenu novog televizijskog formata - večernje sapunice, odnosno kombinaciju visokobudžetne dramske serije koja se emitira jednom tjedno navečer, ali sa sadržajima dotada karakterističnim za sapunice.
Bračni par Shapiro je originalno zamislio da se glavni protagonisti zovu Parkhursti, a da njihovi suparnici budu Corbyjevi. Uloga glavnog protagonista, odnosno Blakea Carringtona, ispočetka je ponuđena Georgeu Peppardu. Međutim, Peppard je nakon određenog vremena shvatio da se ne može identificirati s moralno ambivalentnim likom kao što je Blake, te je ulogu na kraju preuzeo Forsythe, inače Spellingov stari suradnik, dotada poznat kao glas "Charlieja" iz popularne TV-serije Charliejevi anđeli.
Pilot-epizoda serije, odnosno trosatni TV-film pod naslovom "Oil" ("Nafta") je snimljen 1980. godine, ali je njegovo emitiranje - koje je trebalo započeti u jesen iste godine odgođeno zbog štrajka scenarističkog sindikata WGA. Serija je emitiranje počela tek u januaru 1981. godine, te je prva sezona imala samo 15 epizoda.
Prva sezona
Prva sezona Dinastije se često navodila kao bitno drukčija od ostatka serije, odnosno da se od nje razlikovala po sadržaju i općem tonu. Dijelom se to tumačilo eksperimentiranjem tvoraca serije, odnosno ustručavanjem da u potpunosti preuzmu formulu "sapunice", a dijelom nastojanjem da se seriji da svojevrsna "ozbiljnost" inzistiranjem na socijalnim i društveno angažiranim motivima zapleta. Kasniji kritičari su imali običaj tvrditi kako prva sezona izgleda kao "književna klasika" u usporedbi sa scenarijima koji su bili karakteristični za sljedećih osam.
Radnja je započela vjenčanjem Blakea Carringtona sa svojom bivšom sekretaricom Krystle Jennings, odnosno njenim nastojanjem da se prilagodi novom životu. Krystle je bila predmet prezira kako od strane osoblja, tako od strane Fallon Carrington (Pamela Sue Martin), Blakeove promiskuitetne kćeri iz prvog braka. Blakea je, pak, vlastiti mladi, uvereni sin Steven Carrington (Al Corley) kritizirao zbog kapitalističke bahatosti i nemoralnog poslovanja, da bi se na potom otkrilo kako je temelj sukoba oca i sina u tome što je Blake saznao da mu je potencijalni nasljednik homoseksualac. Nešto kasnije se u Denver s Bliskog Istoka vratio Matthew Blaisdel, vodeći geolog "Denver-Carringtona" i nekadašnji Krystlein ljubavnik; njegovi pokušaji da ponovno započne vezu su ga doveli u sukob s Blakeom, ali i zakomplicirali život njegove disfunkcionalne porodice koju uz buntovnu ćerku srednjoškolku Lindsay Blaisdel čini i Claudia (Pamela Belwood), supruga koja je tek puštena iz duševne bolnice. U međuvremenu je, pak, Carringtonov suparnik Cecil Colby (Lloyd Bochner) isposlovao brak Fallon sa svojim bratancem Jeffom kako bi tako stekao upravu nad "Denver-Carringtonom". Radnja serije je kulminaciju imala u trenutku kada Blakea spopada bijes kada Stevena uhvati u zagrljaju s njegovim bivšim ljubavnikom Tedom Dinardom, te dolazi do tučnjave u kojoj Dinard slučajno pogine. Završni kadar sezone je bio na suđenju Blakeu za ubistvo bez predumišljaja, odnosno trenutak kada u sudnicu kao svjedok ulazi njegova bivša supruga Alexis.
Ulazak Alexis i dolazak na vrh
Početak druge sezone (1981/82), odnosno epizoda pod naslovom "Ulazi Alexis" je po mnogima predstavljala prekretnicu serije. U međuvremenu je Spelling uz Shapirove kao scenariste angažirao još jedan bračni par - Eileen i Roberta Masona Pollocka, iskusne i uspješne pisce televizijskih sapunica koji su poslušali predlog da iz scenarija budućih epizoda izbace citate na naftni posao, odnosno stvarni život, a više naglaska daju na "sapunski" sadržaj. To je, između ostalog, uključivalo i sve besramnije korištenje "sapunskih" obrata kao što su dolasci dotada potpuno nepoznatih članova najuže rodbine protagonista na koje nije obraćana pažnja.
Alexis je za to bio najbolji i najuspješniji primjer. Njen lik glamurozne žene, ali i beskrupulozne prevarantkinje koja ne preza ni od čega da bi postigla svoj cilj je postao ikona cijele serije, zasjenivši sve ostale, a ugledna engleska glumica Joan Collins je dosegla vrhunac karijere. Alexis je užasavala, ali i očaravala publiku svojom zloćom, postavši jednim od likova "koje su voljeli mrziti".
Istovremeno se Krystle nametnula kao njena protivteza, a sukob dvije žene je bio jedan od glavnih povoda te serije. Taj se sukob prvo odvijao kroz brojne verbalne okršaje čim bi se njih dvoje našli jedno kraj drugog, a u nekim epizodama prerasli i u fizičke obračune, koji se smatraju jednim od najpoznatijih trenutaka cijele serije.
Dinastija je zahvaljujući Alexis i drugim "sapunskim" likovima vrlo brzo sticala veliku gledanost. Tome je dosta doprinosio i za tadašnje televizijske standarde neobično visok budžet, koji je uglavnom odlazio na raskošnu scenografiju, kostime i druge rekvizite koji su na najuvjerljiviji mogući način publici - ne samo u SAD, nego i širom svijeta - morali dočarati dotada nezamislivi život bogataške elite. "Glamur" vezan uz seriju je potvrđen kada su se godine 1983. u jednoj epizodi nastupili bivši američki predsjednik Gerald Ford i bivši ministar vanjskih poslova Henry Kissinger tumačeći sami sebe, a što je predstavljalo presedan za ličnosti takvog kalibra.
Vrhunac Dinastije je predstavljala peta sezona (1984/85) kada je serija na američkom tržištu došla na prvo mjesto gledanosti. U međuvremenu je uspjeh serije potakao i izdanja u drugim oblicima. Po motivima prve dvije sezone je Eileen Lottman napisala dva romana "Dynasty" (1982) i "Alexis Returns" (1983), a sljedeće godine je bračni par Shapiro izdao Dynasty: The Authorized Biography of the Carringtons, svojevrsnu "službenu" biografiju svih likova serije. U to doba je serija imala snažan utjecaj na svjetsku modu, a kostimi za likove Dinastije su poslužili za izradu visoke mode. Osim toga su slijedili dezodoransi Forever Krystle ("Zauvijek Krystle"), lutke, donje rublje, pa čak i zidni tapeti s motivima iz serije.
"Moldavijski masakr"
Godine 1985. Dinastija je dobila neželjeni dodatni publicitet zahvaljujući uvođenju Daniela Reecea, uzgajivača konja zaljubljenog u Krystle koji ju u jednoj sceni poljubio. Reecea je tumačio Rock Hudson, za koga se iste godine ispostavilo da boluje od AIDS-a, a od koga je nedugo potom i umro. S obzirom da se tada relativno malo znalo o prirodi i načinu prenošenja te bolesti, publika se ozbiljno zabrinula za budućnost serije.
Ipak, vjerojatno najdramatičniji trenutak sezone, a i cijele serije, je bila epizoda "Royal Wedding" ("Kraljevsko vjenčanje"), originalno emitirana 15. maja 1985. Zaplet se odvijao u fiktivnoj zemlji Moldaviji gdje se Blakeova mlađa kći Amanda Carrington treba udati za princa Michaela. Međutim, tokom vjenčanja - kome prisustvuju svi likovi - izbija državni udar i pučisti upadaju u crkvu te vatrom iz automatskog oružja kose sve uzvanike. Iako je Dinastija tada, po uzoru na Dallas, već bila uspostavila običaj da sezone završava cliffhangerima s potpuno neizvjesnom sudbinom protagonista, ovakav završetak sezone, koji su kritičari nazvali "moldavijskim masakrom" je šokirao publiku razmjerima krvoprolića, ali isto tako osigurao da se cijelo ljeto 1985. godine iščekuje početak nove sezone kako bi se vidjelo tko će, i da li će se itko od smaknutih uzvanika ponovno pojaviti na malim ekranima.
1980-ih, a i kasnije, se špekuliralo kako je ovako drastičan producentski potez bio motiviran nastojanjem da se izvrši pritisak na glumce koji su, svjesni svoje planetarne popularnosti, tražili sve veće honorare u zamjenu za nastavak angažmana u sljedećoj sezoni. U svakom slučaju, ti su pregovori urodili plodom. Na početku šeste sezone (1985/86) se ispostavilo kako su svi likovi, osim dvoje sporednih, preživjeli masakr usprkos kiši metaka kojoj su bili izloženi.
Publika, iako naviknuta na "sapunske" obrate, ovaj neočekivan, ali ne previše uvjerljiv, rezultat nije dočekala s velikim oduševljenjem. Kasniji kritičari su "moldavijski masakr", odnosno njegoo razrješenje, kasnije nazvali trenutkom kada je Dinastija "preskočila morskog psa".
Gašenje serije
Likovi Jeffa i Fallon su napustili šestu sezonu kako bi nastupili u Colbyjima, seriji koja će se snimati sljedeće dvije sezone. Iako su uvedeni novi likovi koji bi ih trebali zamijeniti, odnosno ubačeni novi zapleti, Dinastija je te sezone počela gubiti na popularnosti. U sedmoj sezoni (1986/87) je zabilježen dramatičan pad na 24. mjesto gledanosti u SAD, da bi osma sezona (1987/88) završila s gledanošću ispod 30. mjesta.
Zbog toga je za devetu sezonu (1988/89) dramatično srezan budžet, a to se odrazilo i na glavne glumce. Joan Collins i Linda Evans su pristale nastupiti u samo polovici svih epizoda, te su scenaristi bili prisiljeni smišljati izgovore za nestanak njihovih likova. Usprkos nastojanja da se serija očuva tako što je sezona završila s još jednim cliffhangerom koji sudbinu likova čini neizvjesnom, ABC je u proljeće 1989. godine donijela odluku da se Dinastija više neće snimati. Mnogi od kasnijih kritičara su trenutak u kome je postalo jasno da više neće biti serije koja je obilježila jednu epohu nazvali "danom kada su 1980-e završile".
Pod pritiskom fanova je godine 1991. snimljena mini-serija pod naslovom Dynasty: The Reunion, a čija je jedina svrha bila ponovno okupiti najvažnije likove te dati svojevrsni konačni kraj zapletu koji je ostao nejasan. Mini-serija je originalno emitirana u oktobru iste godine te bila relativno slabo primljena od publike, a odbijena od strane kritike.
Izvori
Planetarna popularnost Dinastije se odrazila kroz niz referenci u popularnoj kulturi svog vremena, od kojih je najpoznatija znamenita Princeova pjesma Kiss gdje jedan stih spominje seriju. Deceniju kasnije je TV-serija Buffy the Vampire Slayer koristila izraz "Joan Collins" sinonim za ženske likove koji se ponašaju zlobno prema ljudima oko sebe.
Godine 2005. je na programu ABC emitirana mini-serija Dynasty: The Making of a Guilty Pleasure čija je radnja prikazivala stvaranje serije, odnosno probleme između producenata, pisaca i glumaca.
Dinastija u bivšoj Jugoslaviji
Dinastija se na programu JRT-a počela emitirati u ljeto 1984. godine na tadašnjem drugom kanalu, u terminu ponedjeljkom navečer. Prvih pet sezona se kontinuirano emitiralo sve do jeseni 1986. godine, a ostatak serije je emitiran iza 1987. godine. Ona je i u bivšoj Jugoslaviji, kao i u ostatku svijeta, stekla enormnu popularnost te postala fenomen s velikim uticajem na tadašnju popularnu kulturu. Ponedjeljkom navečer, kada bi se serija emitirala, ulice bi opustile, a u nekim slučajevima su čak i teatarske kuće bile prisiljene mijenjati program upravo radi Dinastije.
Popularnost Dinastije se u slučaju SFRJ tada često tumačila, a to se čini i danas, specifičnim okolnostima ekonomske krize u kojoj se našla tadašnja država, a nasuprot čemu je stajao neviđeni glamur i raskoš koji je svakog ponedjeljka navečer prikazivan gledateljima. Dio kritičara drži kako je, između ostalog, i zahvaljujući Dinastiji, zapadni kapitalizam, a zajedno s njime i dotada zabranjene političke opcije, tada postao prihvatljiva alternativa tadašnjem samoupravno-socijalističkom poretku.
Dinastija je vrlo brzo našla put do popularne kulture, i to najčešće kroz brojne parodije. U pojedinim listovima su objavljivani stripovi i karikature u kojima su se likovi i situacije iz TV-serije nastojale staviti u kontekst tadašnje Jugoslavije. Jedna od najeskplicitnijih referenci je bila pjesma Din, din, dinastija grupe Rokeri s Moravu. Pored nje se serija parodila u i zabavnim TV-emisijama kao što su Sedmorica mladih i Top lista nadrealista. Najpoznatiji homage seriji ipak predstavlja sedmi film iz ciklusa komedija Lude godine, Zorana Čalića, a koji nosi ime Žikina dinastija.
Nakon raspada SFRJ Dinastija je bila ponovno emitirana u Hrvatskoj na programu Nove TV,ali je skinuta s programa nakon samo jedne sezone, a u Srbiji na programu BK Televizije i TV Palma. Ponovna repriza u Hrvatskoj krenula je 22. lipnja 2015. od pon-pet u popodnevnom terminu od 18.10 h na nacionalnojnalnoj Hrvatska radiotelevizija, HRT 1. Nakon prve sezone, serija se seli na HRT 2 u jutarnji termin s popodnevnom reprizom u 18:00 h. Treća sezona nastavlja s emitiranjem samo u jutarnjem terminu od 11:00 h, a s početkom četvrte sezone Hrvatska radiotelevizija emitira po dvije epizode dnevno u jutarnjem terminu, da bi napokon otkazali emitiranje, zaključno s posljednjom epizodom četvrte sezone, 29. rujna 2015.
Tecumseh, Michigan
Tekamsi je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.521 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 8.521 stanovnika, što je 53 (0,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ponte Nizza, Pavia
Ponte Nizza je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Staroverci
Staroverci, staroobrednici, ili drevnopravoslavni (rus. древлеправославие), su pravoslavni Rusi koji nisu prihvatili reforme koje je patrijarh Nikon (Minov; 1652-1666), uveo 1653. godine u Rusku pravoslavnu crkvu.
Mitropolit novgorodski Nikon je 1652. po ukazu cara Alekseja I postao patrijarh. Godine 1653. patrijarh počinje sa manjim reformama. Uvedene promene su usaglašavale liturgijsku praksu sa praksom drugih pravoslavnih zemalja. Izmene su podrazumevale da se ljudi krste sa tri prsta umesto sa dva, da tri puta izgovaraju „aliluja“ i slično. To dovodi do velikog bunta i raskola, na jednoj strani bili su patrijarh i njegove pristalice a na drugoj staroverci, protopop Avakum, episkop Pavle, protopop Danilo i drugi. Nikon napušta patrijaraški položaj i zbog toga na Saboru 1666. godine u Moskvi biva lišen arhijerejskog čina i osuđen na zatočenje. Sabor naredne godine donosi odluku kojom priznaje valjanost ispravki koje je Nikon načinio u bogoslužbenim knjigama a raskoloučitelje anatemiše.
Vođa staroveraca, protopop Avakum, nastavio je sa raskolništvom sve dok nije javno spaljen 1682. godine. Usled progona koji je usledio staroverci su se selili u severnu Rusiju, Sibir, baltičke države i u deltu Dunava.
Steroverci u 20. veku
Nakon oktobarske revolucije, tokom trajanja revolucionarnog teror a posebno Staljinovih progona, znatno je smanjen broj pristalica staroobredništva.
Danas, Ruska pravoslavna staroobrednička crkva (Belokrinicka jerarhija), na čijem se čelu nalazi mitropolit moskovski i sve Rusije, ima više od 250 parohija u Rusiji, Ukrajini, Belorusiji i Kazahstanu; Drevnopravoslavna crkva («beglopopovcы»), na čelu sa arhiepiskopom novozipkovskim, moskovskim i sve Rusije, ima oko 60 parohija u Rusiji, Rumuniji i više zemalja SND-a; Drevnopravoslavna pomorska crkva (bračni bespopovci) ima samostalne jedinice u Rusiji (više od 100 parohija objedinjenih u Savet DPC Rusije), Litvaniji, Letoniji; Hrišćani drevnopravoslavnog-katoličanskog veroispovedanja i blagočašća staropomorskog fedosejevskog smera (fedosejevci), čije se središte nalazi u moskovskoj Preobraženjskoj zajedinici, imaju veći broj parohija, ali bez jedinstvene organizacione povezanosti. Staroverske zajednice deluju, pored Rusije, i na prostorima bivših sovjetskih republika, u Rumuniji (gde postoji i autokefalna mitropolija Belokrinicke jerarhije), u Poljskoj, zemljama Severne i Južne Amerike i drugde. U poslednje vreme zabeležena je njihova pojačana aktivnost na izdavanju verske literature, stvaranju vlastitog vaspitno-obrazovnog sistema (škole za odrasle - buduće sveštenoslužitelje i laike, kursevi za versko vaspitanje dece), unapređivanju sistema informisanja. Postoji još dosta staroverskih frakcija koje deluju ilegalno, u «katakombnim uslovima», i koje su zatvorene za kontakte ne samo sa vlastima i širom društvenom javnošću, nego i sa istraživačima fenomena staroobredništva.
Povratak
U nastojanju da naseli sibirsku tajgu ruska vlada je 2007. pokrenula program u kome je Ruse iz celog sveta pozvala da se vrate u domovinu. Među njima nalaze se i progonjeni pripadnici pravoslavnih sekti, staroverci. Kod staroveraca se očuvao starinski ruski jezik koji je danas gotovo u potpunosti izbačen iz upotrebe.
Vara Alta, Álamo Temapache
Vara Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 622 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
12. berlinski filmski festival
Berlinski međunarodni filmski festival 1962. (Internationale Filmfestspiele Berlin 1962) je bilo dvanaesto po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), održano od 22. juna do 3. jula 1961. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu.
Na njemu je glavnu nagradu osvojio britanski film A Kind of Loving u režiji Johna Schlesingera.
U konkurenciji je bio prikazan i La steppa, film napravljen u italijansko-francusko-jugoslavenskoj koprodukciji.
Nagrade
Sljedeće nagrade su osvojene na temelju odluke žirija:
Zequentic, Zinacantán
Zequentic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Zinacantán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1854 m.
Log pri Žužemberku
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 9 stanovnika.
San José de la Punta, Villa de Guadalupe
San José de la Punta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1597 m.
Santicelli B, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Kao i obično
Kao i obično je jugoslovenski crno-beli kratki igrani film snimljen 1952. godine u režiji Božidara Rančića, koji je napisao i scenario zajedno sa Nenadom Jovičićem.
Stepfershausen
Štepfershauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 65 opštinskih središta okruga Šmalkalden-Majningen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 666 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16066071.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šmalkalden-Majningen Štepfershauzen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Šmalkalden-Majningen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 666 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
El Ocotal, Santiago Tlazoyaltepec
El Ocotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Billy O'Brien
William Smith O'Brien (Albany, New York, 14.3. 1860 - Kansas City, 26.5. 1911.) je bio američki profesionalni igrač bejzbola koji je nastupao na položaju prvog basemana.
O'Brien je igrao za St. Paul Apostles i Kansas City Cowboys, oba u Union Associationu godine 1884. Također je igrao za timove National Leaguea Washington Senators (1887-1889) i Brooklyn Gladiators (American Association) (1890). Najbolja sezona mu je bila 1887. kada je vodio National League s 19 home runova
O'Brien je u karijeri ukupno odigrao 356 odigranih utakmica te postigao 364 hitova, 32 home runa, 206 RBI i prosjek udaraca .256. Čak je zabilježio i pobjedu kao pitcher, uskočivši kao zamjena redovnom pitcheru White Capsa na početku karijere.
Zoo (film, 1962)
Zoo je nizozemski kratki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1962. u režiji Berta Henstree. U njemu se prikazuje zoološki vrt Natura Artis Magistra u Amsterdamu, odnosno način na koji tamošnje životinje vide ljudske posjetitelje. Henstraa je to postigao postavljajući skrivene kamere po kavezima. Sniman je oko 60 dana. Sljedeće godine je prikazan na berlinskom festivalu gdje je dobio priznanje kao najbolji kratki film za omladinu.
Monastero Bormida, Asti
Monastero Bormida je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 601 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Summertime Blues
Summertime Blues je hit iz 1958. američkog rock glazbenika Eddiea Cochrana o dilemama i problemima jednog tipičnog američkog adolescenta.
Pjesma je nastala krajem 1950-ih, napisao ju je Eddie Cochran u suradnji sa svojim menadžerom i skladateljem Jerry Capehartom. Izvorno je trebala biti B-strana singl ploče, vrlo brzo se popela na # 8 američke top ljestvice ( Billboard Hot 100 - 29. rujna 1958.), a dospjela je i # 18 britanske top ljestvice. Studijski bubnjar, koji je odradio taj dan snimanja bio je Earl Palmer, ritam je pljeskanjem ruku pojačao Sharon Sheeley, a duboki bariton na kraju svakog refrena pjesme je malo ismiksani Cochran.
Плужац
Плужац је насеље у Србији у општини Осечина у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 517 становника.
Демографија
У насељу Плужац живи 392 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,9 година (42,7 код мушкараца и 47,5 код жена). У насељу има 152 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,03.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Rebecca
Rebecca je film Alfreda Hitchcocka iz 1940. To je bio njegov prvi film iz "američkog projekta". Robert E. Sherwood i Joan Harrison adaptirali su istoimeni roman Daphne du Maurier (1938) pod produkcijom Davida Selznicka.
Radnja
U filmu su glavni likovi Maxim de Winter, njegova druga supruga i gospođa Danvers, sluškinja pokojne supruge. Radi se o sjećanjima koja kontroliraju de Wintera, njegovu sadašnju suprugu i gđu. Danvers.
Nagrade
thumb|220px|Gđa. Danvers pokušava nagovoriti gđu. de Winter da počini suicid.
Grnčari (selo)
Grnčari su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Grnčari pripadaju opštini Resan.
Prirodni uslovi
Naselje Grnčari je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 38 km zapadno, a od opštinskog središta 12 južno.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Grnčari su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 417 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (78%), a u manjini su etnički Makedonci (19%). Ostalo su mahom Turci.
Finca Trancas, Tlalpan
Finca Trancas je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2865 m.
Mr. & Mrs. Smith (film, 1941)
Gospodin i gospođa Smith je romantična komedija Alfreda Hitchcocka iz 1941 nadahnuta romanom Normana Krasne. Glavne uloge tumače Carole Lombard i Robert Montgomery. Njih dvoje glume vjenčani par koji nakon nekog vremena otkriva da nije vjenčan i dvoumi žele li ostati skupa.
Iako je Hitchcock rekao da je svoju jedinu komediju u Americi režirao kao uslugu Carole Lombard, podaci iz studija RKO Pictures govore da je sam Hitchcock imao želju snimiti film.
Nacionalni park Sequoia
Nacionalni park Sequoia (sh. Sekvoja) jedan je od 58 nacionalnih parkova smještenih na području Sjedinjenih Američkih Država.
Zemljopisni podaci
Nacionalni park Sequoia nalazi se u južnom dijelu gorja Sierra Nevada, istočno od kalifonijskog grada Visalia, u Sjedinjenim Američkim Državama. Park zauzima površinu od 1.635 km2, a obuhvaća gotovo 4.000 m visoke vertikalne reljefe. Najveća točka parka je planina Mount Whitney koja se izdiže 4.421 m iznad razine mora. Sjeverno od ovog parka nalazi se Nacionalni park Kings Canyon.
Naziv i posebnosti
Nacionalni park Sequioa svoj naziv nosi po vrlo visokim stablima sekvoje kojima park obiluje. Najpoznatije je stablo naziva General Sherman koje je po obujmu najveće svjetsko stablo. Osim njega u ovom parku se nalaze još četiri od deset najvećih svjetskih stabala. Krajolik u praku je očuvan i još uvijek podsjeća na krajolik Sierra Nevade prije dolaska europskih doseljenika.
Povijest
thumb|left|150px|Tharpova koliba u stablu sekvoje Područje koje danas obuhvaća nacionalni park Sequoia prvotni je dom indijanaca Monache, koji su tu boravili uglavnom uz rukavce rijeke Kaweah u donjem dijelu parka, iako postoje dokazi o povremenom boravku na višim područjima poput Giant Foresta. Tijekom ljeta ovi su indijanci zbog trgovine sa istočnim plemenima putovali preko visokih planinskih prolaza. Danas se kao svjedočanstvo njihovih aktivnosti u raznim dijelovima parka, posebno oko Hospital Rocka i Potwishe, mogu pronaći crteži (piktografi) i kamene podloge za mljevenje zrnja koje su koristili kao hranu.
U vrijeme dolaska prvih europskih doseljenika, podrujčem parka su se već proširile velike boginje koje su desetkovale populaciju indijanaca. Prvi poznati doseljenik koji se ovdje nastanio bio je Hale Tharp, koji je dom izdubio u oborenom stablu divovske sekvoje. Tharp je bio prvi borac protiv krčenja šume i rušenja stabala. Poznati istraživač John Muir bio je čest gost Halea Tharpa. Nekadašnja Tharpova koliba oluvana je i danas je jedna od atrakcija nacionalnog parka Sequoia.
Tharpova borba za očuvanje stabala divovskih sekvoja ispočetka je bila vrlo ograničena. Europski su doseljenici, koji ovo područje nastanili 1880-ih u namjeri da osnuju novu zajednicu, željeli su pokrenuti trgovinu građom od sekvoje, ali su, nakon što su već porušili tisuće stabala, ustanovili da je sekvoja lako lomljiva i nepodobna kao materijal za gradnju što ih je na koncu natjeralo da odustanu od rušenja stabala.
Napokon je 25. rujna 1890. godine ovo područje proglašeno nacionalnim parkom čime je osigurana njegova opstojnost. Područje nacionalnog parka se u nekoliko navrata širilo, a najnovije proširenje je doživjelo 1978. godine. To je područje danas omiljeno izletište.
Dlapkin Dol
Dlapkin Dol je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Dlapkin Dol pripada opštini Kičevo.
Prirodni uslovi
Naselje Dlapkin Dol je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 10 km severno.
Dlapkin Dol se nalazi u istorijskoj oblasti Kičevija, oko grada Kičeva. Selo se smestilo u središnjem delu Kičevskog polja, dok se na zapadu izdiže planina Bistra. Nadmorska visina naselja je približno 670 metara.
Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.
Stanovništvo
Dlapkin Dol je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 636 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju čine Albanci (99%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Allendale, Illinois
Alendejl je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 475, što je 53 (-10,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Van Wert, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.846, što je 156 (1,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Troja, Santa María del Oro
La Troja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Kičmeni pršljen
Kičmeni pršljen ili skraćeno pršljen − kao sastavni deo kičmenog stuba kičmenjaka, − je, nepravilna kompleksna koštana struktura, sastavljen od koštanog tkiva i hijaline hrskavice. Izgled i veličina pojedinih pršljenova je različit u zavisnosti od lokacije u pojedinim segmentima kičme i vrste kičmenjaka. Naziv je dobio po kičmenom stubu koji se sastoji od niza pršljenova.
Pršljenovi koji su međusobno spojeni zglobnim vazama u jedinstvenu celinu, čine kičmeni stub i telu kićmenjaka daju savitljivost i snagu. Oblik leđa i pokrete tela put napred, nazad i bočno određuje velićina međuzglobnih prostora i rastegljivosti zglobnih veza. Iako se po broju pršljenova kićmewaci međusobno razlikuju, strukturne karakteristike, pršljenova kod većine kičmenjaka su u suštini međusobno slične, sa najvećom razlikom između vodenih i drugih kičmenjaka.
Embriologija
Razvoj odgovarajućih oblika i pršljenskih tela regulišu geni HOX tipa. Najmanje gusti deo je odvojen od sklerotoma i tokom razvoja formira postavke međupršljenskog diska na notohordi gde se obrazuje nesklorotomni segment (telo pršljena), koji će u regiji diskova izrasti kao pulpozno jezgro (nucleus pulposus). Ovo jezgro i vlaknasti. prestenasti-sloj (anulusa fibrosus ) oblikuju međupršljenski disk.
Tokom fetalnog razvoja i u djetinjstvu, kod ljudi se formiraju 33 pršljena (7 vratnih, 12 grudnih, 5 slabinskih, 5 krstnih i 4 trtična). Kod odrasle osobe sa formiranim skleteom čovek ima samo 24, jer krstne kosti srastaju i formiraju trtičnu kost.
Za embrionalni razvoj kičmenog stuba vezano je nekoliko patoloških stanja:
Građa
Osnovna konfiguracija pršljena varira od njegove lokalizacije u kičmenom stubu i namene. Najveći deo pršljena je njegovo telo, ćiji centralni deo nosi naziv centrum. Gornja i donja površina tela pršljena omogućava vezu sa međupršljenskim diskovima.
U zadnjem delu pršljena formira se kičmeni luk, koji se sastoji od jedanaest delova; po dve drške, dve ploče (lamine) i sedam nastavak (procesusa). Ploče pršljenova omogućavaju njihovo poezivanja sa ligamentima kičmenog stuba.
Na svakom pršljenu postoje i pršljenski urezi u obliku pedikle, koji obrazuju međupršljenski otvor kada se pršljenovi međusobno zglobljavaju. Ovi otvori namenjeni su za izlaz živaca iz kičmene moždine.
Telo pršljena i njegov luk čine veliki centralni kičmeni otvor, koji u međusobnom nizu čine kičmeni kanal, koji ima za cilj da smesti i štiti kičmenu moždinu od spoljašnjih mehaničkih uticaja. 600px|centar|mini|Anatomija kičmenog pršljena
Svaki pršljen sastoji se od tela koje se može podeliti na; prednji, srednji (zvani centrum) i zadnji deo ili pršljenski luka (koji nosi naziv i neuronski luk).
Telo pršljena čini sunđerasto (spongiozno) koštano tkivo, koje je sa spoljašnje strane prepokriveno tankim slojem koštane kore (ili kompaktne kosti), sastavljene od čvrstog i gustog koštanog tkiva.
Pršljenski luk i nastavci (procesusi) za razliku od tela pršljena imaju deblju obloge od korteksne kosti. Kičmeni luk formiraju nastavci i ploče (lamine), koje sa oba starne tela pršljena polaze kao dva nastavka kaoja se međusobno spajaju u zajednički luk. Naime, iz svake peteljke ide široka ploča, a liske, sa projekcijom unazad, u sredini se prspajaju i završavaju u pršljenskom luku, i time čine zadnju granicu pršljenskog otvora, koji upotpunjuje njegov trougao.
Pršljenski luk sa gornje i donje površine tela pršljena je spljošten, što omogućava međusobno vezivanje pršljena sa međupršljenskim diskom. Ove površine, ili kičmene ploče u direktnom su kontaktu sa međupršljenskim diskom i na taj način formiraju zajedničku vezu. Priključne ploče se formiraju iz zadebljalog sloja sunđeraste kosti i pršljenskog tela, tako da je gornji sloj nešto gušći. Ove ploče funkcionišu tako da uz pomoć susednih diskova, omogućavaju ravnomerno širenje sila opterećenja u svim pravcima i ujedno obezbeđuju veze za kolagenska vlakna diska. One takođe služe i kao polupropusna sredina za razmenu vode i u njoj rastvorenih materija.
Pršljenski nastavci su kratki i debeli (procesusi) koji se protežu, po jedan sa svake strane pršljena, pružaju se put nazad, od raskrsnice u zadnjebočnoj površini centruma, na njenoj gornjoj površini.
Gornje površine lamine pršljena su grube kako bi omogućile vezanje pršljena za ligamente, koji povezuju ploče susednih pršljenova duž kičme od nivoa drugog vratnog pršljena pa do završnog dela kičme.
Iznad i ispod drške pršljena su plitke depresije koje se zovu pršljenski zarezi (viši i niži). Kada se pršljen zglobljava, zarezi se usklađuju sa onima na susednim pršljenovima čineči sa njima međupršljrnske otvore. Zglobljavanje pršljenova pruža snažan oslonac kičmenom stubu i daje izgled i statiku celom telu.
Međupršljenski otvori (foramina) omogućavaju ulaz i izlaz kičmenih nerava, zajedno sa pripadajućim krvnim sudovima, kroz svaki međupršljenski prostor.
Na pršljenu postoji sedam nastavaka; trnoliki nastavak, dva poprečna i četiri zglobna.
Pršljenovi su međusobno usklađene građe, tako da sa pršljenskim telom i nastavcima i njihovim zglobnim površinama čine jedinstvenu celinu. Između jezgara dva sussedna pršljena umetnuto je vezivno tkivo koje se zove međupršljenski disk.
Osim prvog i drugog vratnog pršljena, koji su međusobno spojeni, ostali pršljenovi su pokretni u sve tri regije (vratna, grudna i slabinska), i zajedničkih su karakteristike koje se najbolje uočavju posmatranjem pokreta pršljenova u srednjem delu ili grudnoj regiji. Ostali pršljenovai pokazuju sličnu strukturu: telo, dve pršljenske ploče, dve drške (pedikle), trnoliki nastavak, dva poprečna nastavka, dva poprečna nastavka i četiri zglobna nastavka (procesusa).
Vratni pršljenovi
250px|thumb|right|Tipski vratni pršljen Vratni pršljenovi su uglavnom mali i kompleksni. Njihova bodlje su male i dvovrhe (C7 je prvi pršljen čiji se trnoliki nastavak može napipati).
Razlikuju se po tome što imaju rupu u podnožju poprečnog nastavka (za prolaz pršljenske arterije). Pod brojevima od vrha do dna, C1 do C7 su pršljenovi koji dozvoljava rotaciju vrata.
Naime, prvi pršljen ili atlas (C1) omogućava pokretanje lobanje naviše i naniže, a oko ose vrata (C2) je odgovorna za pokrete u gornjem delu vrata, sa leva na desno. Sledi treći pršljen (C3), koji je standardni pršljen i kod svih kičmenjaka je gotovo identičan.
C6 pršljen ima izbočinu. Dok je C7 pršljen poznat kao "istaknuti pršljen". Takođe i on ima vrlo širok kičmeni kanal, jer se poklapa sa početkom kičmene moždine.
Međupršljenski diskovi vratne regije mogu se deformisati, i tada nastaje tzv. krivošijost ili vratna (cervikalna) lordoza (konkavna zakrivljenost leđne regije kičmenog stuba).
Grudni pršljenovi
250px|thumb|right|Tipski grudni pršljen Njihovi trnoliki nastavci od tela pršljena pružaju se prema dole gotovo vertikalno i manji su u odnosu na druge regije. Na bočnim stranama imaju zglobna udubljenja (rebarne jame), koja se zglobljavaju sa glavama rebara. Još jedna udubina u njihovim poprečnim nastavcima, podešena je za zglob sa izbočinom rebara.
Ovi pršljenovi imaju malu mogućnost međusobne rotacije, dok su zglobovi na grudnoj kosti gotovo potpuno nepokretni.
Međupršeljnski diskovi grudne regije mogu se deformisati i izazvati poremećaj zvani kifoza (konveksna zakrivljenost kičmenog stuba).
Slabinski pršljenovi
Ovi pršljenovi su mnogo robusniji od grudnih i vratnih i zato su veći i teži. Oni omogućavaju značajno savijanje i proširenje, bočno savijanje i umereni mali stepen rotacije (5º). Njihovi trnoliki nastavci su četverostrani i gotovo horizontalni.
Međupršljenski diskovi u slabinskom području mogu se deformisati i formirati iskrivljenje zvano slabinska (lumbalna) lordoza (konkavna zakrivljenost kičmenog stuba).
Krsna kost
250px|thumb|Krsna kost Na krsnoj kosti postoji pet krsnih pršljenova (S1-S5) koji su kod odraslih spojeni u jednu veliku kost (sacrum), i bez međupršljenskih su diskova.
Zato odrasle osobe ima manji broj kičmenih pršljenova nego fetusi i dete, kod koga ovi pršljenovi odmah po rođenju nisu spojeni u jednu celinu.
Krsna kost, sa ilijačnim kostima formira krstnoilijačni zglob, sa leve i desne strane karlice.
Bitka kod Sedana (1870)
Bitka kod Sedana bila je odlučujuća bitka Francusko pruskog rata, a odvila se 1. rujna 1870. godine. Francuski car Napoleon III završio je bitku kao pruski ratni zarobljenik, kao i gotovo 70% njegove vojske, a najvažnija posljedica toga bila je činjenica da je Pruska ovom bitkom de facto pobijedila u ratu, iako je nova vlast u Francuskoj još nekoliko mjeseci vodila bitke.
Ukupno 120,000 francuskih vojnika predvodio je proslavljeni general Patrice de Mac-Mahon u pratnji cara još tokom opsade Metza. Pokušaj da se opsada prekine završio je katastrofalnim francuskim porazom kod Beaumonta. Prusku vojsku predvodio je slavni Helmuth von Moltke u pratnji kralja Wilhelma I i kancelara Bismarcka, a nakon Beaumonta su Prusi okružili francusku vojsku kod Sedana. Tokom pruskih napada, Mac-Mahon je ranjen tako da je zapovjedništvo prešlo na generala Ducrota. Bitka je završena 1. rujna, istoga dana kada je i počela, odlučujućom pruskom pobjedom.
Saznavši za poraz kod Sedana i činjenicu da je car postao ratni zarobljenik, vlasti u Parizu su dokinule Drugo Carstvo i formirale Treću Republiku.
Dan Casey
Dan Casey (Binghamton, New York, 20.11. 1862 - Washington, 8.2. 1943) bio je američki igrač bejzbola. Igrao je kao pitcher u 7 sezona (1884-1890) s klubovima kao što su Wilmington Quicksteps, Detroit Wolverines, Philadelphia Quakers i Syracuse Stars. Bio je prvak National Leaguea u ERA u sezoni 1887. igrajući ua Philadelphiju. Tokom karijere je u 201 nastupu imao odnos pobjeda i poraza 96-90, s ERA 3.18 i 743 strikeouta.
Lukovek
Lukovek je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Lukovek se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 78 stanovnika.
Opština Dăneți, Dolj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Pochote, Técpan de Galeana
Pochote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Francesco Redi
Francesco Redi (Arezzo, 18. februar 1626. – Pisa, 1. mart 1697.), italijanski liječnik, prirodoslovac i pjesnik. Pobio je teoriju o spontanom nastanku tako što je prvi dokazao da ličinke potječu iz jajašaca muhe. Zbog svojih naučnih dopinosa prozvan je "ocem moderne parazitologije". Bio je akođer prvi koji je prepoznao i ispravno opisao pojedinosti mnogih važnih parazita, i iz tog razloga, mnogi ga historičari i naučnici ispravno nazivaju "ocem parazitologije", i osnivačem eksperimentalne biologije.
Biografija
Francesco Redi je rođen 19. februara 1626. godine u talijanskom gradiću Arezzu, od oca Gregoria Redija, istaknutog firentinskog liječnika. Nakon školovanja u isusovačkoj školi, pohađao je Univerzitet u Pisi na kojoj je 1647. diplomirao medicinu i filozofiju u 21. godini života. Živio je u više italijanskih gradova Rimu, Napulju, Bologni, Padovi i Veneciji, da bi se na poslijetku smjestio u Firenci 1648. Upisan je u firentinski Collegio Medico, te je služio na dvoru familije Medici kao glavni liječnik i kao čuvar dvorske apoteke za Ferdinanda II. de Medici i njegovog nasljednika Cosima III. U tom je razdoblju postigao najznačajnije akademske uspjehe, što mu je donijelo i članstvo u Akademiji dei Lincei. Bio je i član Accademia del Cimento (Akademije eksperimenata) od 1657. do 1667.
Umro je u snu 1. marta 1697. u Pisi i njegovi su posmrtni ostaci premješteni u Arezzo na pokop.
Zbirka njegovih pisama čuvana je u Nacionalnoj biblioteci medicine u Bethesdi u Marylandu.
Eksperimentalna toksikologija
Godine 1664. Redi je napisao svoje prvo kapitalno djelo Osservazioni intorno alle vipere ("Opažanja o zmijama") za svog prijatelja Lorenza Magalottija, sekretara Accademije del Cimento. Tu je počeo rušiti postojeće naučne mitove (što je on zvao "razotkrivanje neistina") kao da zmije piju vino i razbijaju naočale, da otrov djeluje ako ga se proguta, da je glava zmije protuotrov, da je zmijski otrov proizveden u žučnoj kesici i slično. Objasnio je kako je proizvodnja otrova u zmije nepovezana sa zmijskim ugrizom, što je bilo u suprotnosti s narodnim vjerovanjem. Izveo je niz eksperimenta o efektima ugriza zmije, i dokazao je da otrov djeluje samo ako uđe u krvnu cirkulaciju putem samog ugriza i da zubi otrovnica sadrže otrov u obliku žute tekućine. Dokazao je čak i da se čvrstim podvezivanjem prije same rane može spriječiti dotok otrova prema srcu. Ovo naučno djelo predstavlja početak eksperimentalne toksikologije/toksinologije.
Parazitologija
Redi je bio prvi koji je opisao ektoparazite u svom djelu Esperienze intorno alla generazione degli insetti. Njegove vrijedne ilustracije u knjizi su prikazi krpelja, uključujući krpelje jelena i tigra. Sadrži također i prvi opis parazitskih ličinki muha Cephenemyiinae, kao i ovčjeg metilja (Fasciola hepatica). U njegovom slijedećem traktatu iz 1684. Osservazioni intorno agli animali viventi che si trovano negli animali viventi (Opažanja živih životinja koji se nalaze unutar živih životinja) opisano je i ilustrirano više od stotinu parazita. U tom djelu od također razlikuje gujavice od ljudskih glista Ascaris lumbricoides. Važna inovacija u negovim djelima su farmakološki eksperimenti u kojima je koristio kontrolnu skupinu, temelj eksperimentiranja u modernom biološkom istraživanju. Poznat je po tome što je opisao ukupno 180 vrsta parazita. Vjerojatno je njegova najznačajnija opservacija bila da paraziti proizvode jajašca i razvijaju se iz njih, što je proturječilo uobičajenom mišljenju tog doba da se oni spontano stvaraju.
Književna karijera
U njegovom pjesničkom radu Redijevo napoznatije djelo je ditiramb, Bacco in Toscana, koji je posthumno objavljen i smatra se jednim od najznačajnijih književnih djela 17. vijeka. Ovaj bakanalijski spjev kojim se slave toskanska vina još se danas čita u Italiji. Bio je član dvaju književnih društava Akademija Arcadia i Accademia della Crusca. Bio je aktivni član Crusce i podržavao je pisanje toskanskog rječnika. Predavao je toskanski jezik kao lettore publio di lingua toscana u Firenci 1666. Napisao je i mnoga druga književna djela, uključujući i djela "Pisma" i "Arianna Inferma".
Priznanja
thumb|right| Kip Francesca Redija ispred galerije Uffizi (Piazzale degli Uffizi) u Firenci. Do njegovih nogu je kopija Bacco in Toscana.
Chermizy-Ailles
Šermizi Aj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 70 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 198 m, a minimalnoj 78 m).
Villaggio Tedeschi, Palermo
Villaggio Tedeschi je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Pikku Pietarin piha
Pikku Pietarin piha je finski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Jacka Wittike. Predstavlja ekranizaciju istoimenog romana Sime Puupponena. Radnja se događa 1920-ih u Finskoj, a protagonist, čiji lik tumači Tuuka Tanner, je dječak koji nakon smrti majke razgovara s Bogom (čiji glas posuđuje autor originalnog romana) i komentira zbivanja u svom susjedstvu. Pikku Pietarin piha je sljedeće godine prikazan na berlinskom festivalu gdje je dobio posebno priznanje u kategoriji filma za mlađe uzraste.
Colonia Bravo, Mexicali
Colonia Bravo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
El Rosario, Rancho, Natívitas
El Rosario, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Natívitas.
Colonia Bravo, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
El Rosario, Rancho, Natívitas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2233 m.
Množenje
thumb|3 · 4 = 12, pa 12 kuglica može biti složeno kao 3 vrste po 4 (ili 4 kolone po 3) kuglice Množenje je binarna operacija u matematici. Zapisuje se kao -{a · b}- ili -{a × b}-. [[Operandlli -{a}- i -{b}- se nazivaju činioci (faktori), a rezultat množenja proizvod.
Ako je jedan operand prirodan broj, onda množenje predstavlja skraćeni zapis sabiranja. Npr, ako je -{n}- ∈ ℕ, onda je
U algebri se oznaka za množenje podrazumeva i može se preskočiti, pa se 3 · -{a · b}- može zapisati i kao 3 -{a b}-
Inverzna operacija množenju je deljenje.
Osobine
Množenje ima prioritet nad sabiranjem. Množenje brojeva ima sledeće osobine (za množenje drugih objekata pogledati niže u tekstu):
5. Na skupu racionalnih, realnih i kompleksnih brojeva, svaki broj osim nule ima tačno jedan inverzan broj, takav da je njihov proizvod jedinica: Inverzan broj broja a se zapisuje kao. Inverzan broj inverznog broja je polazni broj:
Apas, Zinacantán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1485 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2124 m.
Množenje
Množenje celih brojeva
Prilikom množenja celih brojeva, ako su oba istog znaka (oba pozitivna ili negativna), rezultat je pozitivan. Proizvod pozitivnog i negativnog broja je negativan.
Racionalni činioci
Proizvod racionalnih brojeva je racionalan broj kome je brojilac proizvod brojilaca činilaca, a imenilac proizvod imenilaca činilaca: