cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Milikanov eksperiment
Atomizam elektriciteta
Faradej je eksperimentalnim ispitivanjima 1832. godine utvrdio osnovne zakone elektrolize, koji objašnjeni preko atoma, kažu da isti broj atoma jednovalentnih elemenata nosi sa sobom jednaku količinu elektriciteta. Potrebna je ista količina elektriciteta da se iz rastvora izluči 1 gram vodonika (H), 23 grama natrijuma (Na), 35,5 grama hlora (Cl) i 197,2 grama zlata (Au). Međutim te se količine odnose zaista kao atomske težine tih hemijskih elemenata. Faradajeva konstanta, to jest količina elektriciteta koju prenosi Avogadrov broj atoma, jednaka je:
Taj se rezultat eksperimenta može najbolje protumačiti pretpostavkom da na svaki atom dolazi jedinična količina elektriciteta. Ta temeljna količina elektriciteta pomnožena Avogadrovim brojem NA jednaka je tada Faradajevoj konstanti:
Odatle se dobija da je najmanji električni naboj jednak e = 1,602 176 634 × 10−19 C. Tu osnovnu količinu elektriciteta prvi je uveo Džordž Stoni. Ona je osnovna konstanta fizike i elektrohemije.
Joni mogu biti pozitivno i negativno nelektrisani. Njihov najmanji električni naboj može biti + e ili - e. Međutim pored toga mogu joni često imati i naboj 2∙e, 3∙e, i tako dalje. Elektricitet se pojavljuje uvek kao celi broj Stonijeve elementarne količine naboja. Elektricitet se uočava po silama koja vladaju između naelektrisanih tela. Trenje je najpoznatiji način naelektrisavanja. Analiza sila koje vladaju između tela u takvom stanju neposredno dovodi do pretpostavke o električnom naboju i električnom polju.
Ako se stavi naboj e jednak 1, tad je iznos sile jednak polju E. Električno polje, prema tome, jednako je sili na jedinicu pozitivnog električnog naboja. U kondenzatoru koji stoji vodoravno, električno polje ima smer prema gore ili prema dole, već prema tome da li gornja ploča kondenzatora ima negativan ili pozitivan naboj. Smer električnog polja daje sila na pozitivnom naboju. Kao pozitivan naboj uzet je naboj natrljanog staklenog štapa, kojim se na primer može naelektrisati gornja ploča kondenzatora.
Da se kapljicama ulja mora pripisati pozitivan ili negativan naboj, vidi se iz toga što neke bivaju u kondenzatoru ubrzane prema gore, neke prema dolje. Ako je gornja ploča kondenzatora naelektrisana pozitivno, a donja negativno, tada električno polje ima smer prema dole. Ono, dakle, pozitivno naelektrisane kapljice ulja ubrzava prema dole, a negativno naelektisane kapljice diže prema gore.
Milikanov eksperiment služi za tačno određivanje naboja. Ako se posmatra neka naelektrisana kapljica između ploča kondenzatora. Pod uticajem sile teže ona pada dole. Električni naboj se može tako menjati da električna sila drži ravnotežu sili teži. Polje kondenzatora vuče kapljicu silom e∙E prema gore, a sila m∙g prema dole. U slučaju da kapljica lebdi slobodno, važi jednačina ravnoteže:
Masa kapljica ulja je poznata jer se zna gustina ulja i prečnik kapljica, a električno polje se može lako meriti. Iz gornje jednačine se može izračunati električni naboj kapljica ulja. Milikan je našao da je električni naboj kapljice uvek jednak celom broju Stonijevog elementarnog naboja. Obasjavajući zracima, može se sasvim malo menjati naboj. Tada se opaža da takva promena iznosi uvek najmanje jednu elementarnu količinu naboja, ili dve, tri, i tako dalje. Time su Milikanovi eksperimenti nedvosmisleno utvrdili atomsku strukturu elektriciteta.
Analiza električnih sila dovodi do zaključka da u električnim pojavama postoje dva različita činioca: električni naboj i električno polje. Električni naboj javlja se kao svojstvo čestica, a električno polje se uočava u prostoru oko električnih tela, dakle, oko električnih naboja. Ako neki električni naboj dođe u prostor, gde vlada neko električno polje, on biva ubrzan ili usporen. Sila se može prikazati kao umnožak električnog naboja i spoljašnjeg električnog polja. Veza između naboja i polja je jednostavna.
Pored električnih polja potrebno je uvesti i električni napon U. Kad se pokreće neki električni naboj u električnom polju, vrši se mehanički rad. Ako se uzme na primer da se pozitivni naboj pomera od negativne do pozitivne ploče kondenzatora. Na naboj deluje sila e∙E, pa se pri pomaku d vrši rad e∙E∙d. Električni napon kondenzatora U jednak je radu jediničnog naboja na putu od jedne ploče do druge:
U praksi se obično zna električni napon između ploča kondenzatora. Električno polje se može tada proračunati:
Pri datom naponu, na primer napona električnih vodova mreže, električno polje je to jače, što su ploče kondenzatora bliže.
Podesno je uvesti i električni napon između bilo koje dve tačke u prostoru gde vlada električno polje. Električni napon između dve tačke jednak je generalno radu koji se vrši kad se jedinični pozitivni naboj pomeri od jedne tačke do druge. Ako se uzme specijalno jedna tačku ili neka površina kao stalna (na primer tlo ili neka metalnu ploča ili beskrajno daleka tačka), to je električni napon funkcija od druge tačke prostora. Tako shvaćen električni napon zvaće se električnim potencijalom i tom potencijalu može se dodeliti vrednost nula u čvrstoj tačci ili na čvrstoj ploči. Potencijal se označva slovom V. U svakoj tački prostora električni naboj e ima potencijalnu energiju e∙V. Merna jedinica električnog napona je 1 volt (V).
Savezna Republika Jugoslavija
Savezna Republika Jugoslavija (skraćeno SR Jugoslavija ili SRJ) je bila država koja je stvorena 27. aprila, 1992, odlukom Saveznog veća SFRJ, kao zajednička država Republike Srbije i Republike Crne Gore.
James Whitcomb Riley
Odrastao je u relativno skromnoj porodici i nije imao gotovo nikakvog formalnog obrazovanja, ali je relativno brzo otkrio talent za poeziju pišući reklame. Njega je, između ostalih, zapazio i ugledni pjesnik Henry Wadsworth Longfellow, zahvaljujući čijim preporukama su njegove pjesme počele objavljivati novine u Indiani, a kasnije i u ostatku SAD. 1880-ih je već postao nacionalna zvijezda, te uz autorske honorare zarađivao javnim čitanjem svojih djela. Usprkos negativnog publiciteta koje je izazivala njegova višegodišnja borba s alkoholizmom, 1890-ih je njegova zbirka dječjih pjesama Rhymes of Childhood, koju je ilustrirao Howard Chandler Christy postala bestseler i učinila ga bogatim. S vremenom je postao jedan od najpopularnijih pjesnika svog vremena, a pisati je nastavio sve dok mu moždani udar 1910. nije paralizirao desnu ruku. Moderna kritika ga uglavnom smatra minornim pjesnikom, navodeći preveliku sentimentalnost i trivijalni sadržaj pjesama, ali se dan-danas slavi u rodnoj Indiani kao jedan od najvećih pjesnika te države.
Savezna Republika Jugoslavija
14. marta, 2002, zvaničnici SR Jugoslavije, Republike Srbije i Republike Crne Gore, uz prisustvo Visokog predstavnika Evropske unije, potpisali su Polazne osnove za preuređenje odnosa Srbije i Crne Gore, kojima je predviđeno da SRJ ubuduće nosi naziv Srbija i Crna Gora (SCG). 2006. godine Crna Gora je proglasila nezavisnost posle uspešnog referenduma o razdvajanju od Srbije. Srbija je tada postala pravni naslednik SRJ odnosno SCG.
SR Jugoslavija
Vlast na nivou SR Jugoslaviji se deli na : - veće Naroda, - veće Republika, - Vrhovni sud SRJ
- Vrhovni vojni sud SRJ
REPUBLIKA SRBIJA
Vlast na nivou Republike Srbije se deli na : - Vrhovni sud Srbije,
- Sudovi ( Opštinski i Okružni )
- Javno Tužilaštvo,
- Javno Pravobranilaštvo i Advokatura
Vlast na nivou Autonomnih pokrajina unutar Srbije se deli na :
CRNA GORA
Vlast na nivou Republike Crne Gore se deli na : - Vrhovni sud Crne Gore,
- Sudovi ( Opštinski i Okružni ) - Javno Tužilaštvo, - Javno Pravobranilaštvo i Advokatura
Овсињинац
Овсињинац је насеље у Србији у општини Гаџин Хан у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 237 становника (према попису из 1991. било је 337 становника).
Према турском попису нахије Ниш из 1516. године, место је било једно од 111 села нахије и носило је назив Опсиница, а имало је 30 кућа, 1 удовичко домаћинство, 5 самачка домаћинства.
Демографија
У насељу Овсињинац живи 214 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 54,5 година (53,1 код мушкараца и 55,8 код жена). У насељу има 108 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,19.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Lav XI
Lav XI. (Firenca, 2. jun 1535. – Rim, 27. april 1605) bio je 232. papa, od 1. aprila 1605. do 27. aprila 1605. Pravim imenom Alessandro Ottaviano de' Medici, bio je četvrti papa iz dinastije Medici, nakon Lava X, Klementa VII i Pija IV.
Biografija
Alessandro Medici rođen je od oca Ottaviana de' Medicija (1484–1546) i majke Francesce Salviati (1504–?) koja je po majčinoj strani također bila Medici (njen brat bio je papa Lav X). Nakon što je kasno zaređen za svećenika, Cosimo I. de' Medici, nadvojvoda Velikog Vojvodstva Toskana, poslao ga je 1569. kao svog ambasadora kod pape Pija V u Vatikan. U Rimu je Alessandro ostao petnaest godina. Papa Grgur XIII postavio ga je 1573. za biskupa Pistoje, te 1574. za nadbiskupa Firence i kardinala 1583. Papa Klement VIII poslao ga je 1596. kao svog legata u Francusku na dvor Marije de' Medici koja je vladala kao regentica. U Francuskoj je Alessandro postao veliki prijatelj i slijedbenik propovjednika sv. Filipa Nerija (1515–1595).
Pontifikat
Alessandro Medici izabran je za papu 14. marta 1605. na konklavi održanoj jedanest dana nakon smrti pape Klementa VIII. Na konklavi je sudjelovalo 62 kardinala, a favoriti među kandidatima za papu bili su veliki historičar Baronius i slavni kontraverzni isusovac Robert Bellarmine. Međutim, lider talijanskih kardinala Aldobrandini, uz podršku francuskih kardinala, uspio da za papu bude izabran Alessandro Medici protiv želje španjolskog kralja Filipa III, ali po ukusu francuskog kralja Henrika IV koji je potrošio ondašnjih 300.000 zlatnih ekija za promociju Alessandrove kandidature. Za papu je ustoličen 1. aprila 1605. pod imenom Lav XI. Star gotovo 70 godina i teško bolestan, umro je nakon svega 27 dana pontifikata. Njegov pontifikat bio je toliko kratak da su ga nazvali Papa Lampo (Munjeviti papa).
Thomas J. Pickard
mini|desno|200px|Thomas J. Pickard Thomas J. Pickard (New York, 6. 1. 1950. – ) je visoki službenik FBI koji je godine 2001. nakon ostavke Louisa Freeha imenovan za vršitelja dužnosti direktora FBI.
FBI-ju se pridružio godine 1975. i kao prikriveni agent je sudjelovao u Operaciji Abscam, kojom je početkom 1980-ih na desetine kongresmena uhvaćeno kako primaju mito. Od 1996. je služio kao pomoćnik, a od 1999. kao zamjenik direktora FBI.
El Cascabel, Reynosa
El Cascabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Nicholas and Alexandra
Nicholas and Alexandra je britanski biografski film snimljen 1971. godine u režiji Franklina J. Schaffnera. Temelji se na istoimenoj knjizi Roberta K. Massieja i prikazuje život posljednjeg ruskog cara Nikolaja II i njegove supruge Aleksandre. Poznat je po izuzetno raskošnoj scenografiji i kostimografiji, koja je bila nagrađena Oscarima.
El Cascabel, Reynosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Boureni, Afumați
Boureni je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Afumați.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1372 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Little Orphant Annie (film, 1918)
Little Orphant Annie je američki nijemi igrani film snimljen 1918. u režiji Colina Campbella. Temelji se na popularnoj pjesmi Jamesa Whitcomba Rileya, a naslovna protagonistica, koju tumači Colleen Moore, je djevojčica koju iz sirotišta šalju njenom zlom ujaku; radnja, između ostalog, opisuje i fantastične priče kojima Annie zabavlja djecu svojih udomitelja. Film, između ostalog, sadrži i arhivske snimke Rileya koji je umro dvije godine prije premijere. Filmski historičari vjeruju da je bio mnogo puta dorađivan, kao i da su neki njegovi dijelovi izgubljeni.
Moore je iste godine nastupila u još jednoj adaptaciji Rileyevog djela, pod naslovom A Hoosier Romance.
Yun Gyeong-shin
Yun Gyeong-shin (korejski: 윤경신; Seoul, 7. srpnja 1973.) je umirovljeni južnokorejski rukometaš i reprezentativac koji je igrao na poziciji desnog vanjskog. Yun je, uz Gang Jae-wona, daleko najpoznatiji i najbolji južnokorejski rukometaš, a profesionalna karijera trajala mu je više od 15 godina.
Rukometom se počeo baviti kao dvanaestogodišnjak, u školi, da bi profesionalnu karijeru započeo u sveučilišnom klubu. Od 1996. do 2008. igrao je u Njemačkoj, promijenivši dva kluba, da bi se vratio u Južnu Koreju, gdje je tri godine igrao za Doosan Bearse, te se umirovio 2011. godine. Tijekom boravka u Njemačkoj, postavio je tadašnji rekord za najboljeg strijelca rukometne Bundeslige svih vremena sa 2908 postignutih pogodaka.
Za reprezentaciju nastupa više od 15 godina te je sudjelovao na nekoliko svjetskih i azijskih prvenstava, te je bio u olimpijskim sastavima svoje reprezentacije. Za reprezentaciju je skupio više od 263 nastupa te drži rekord kao reprezentativac s najviše nastupa za Južnu Koreju. Sa 39 godina, pozvan je iz mirovine u olimpijski sastav svoje zemlje za Olimpijadu 2012., gdje je nosio i zastavu svoje zemlje.
Godine 2001., izabran je za igrača godine IHF-a, postavši tako drugi Koreanac, nakon Ganga, koji je ušao u tu elitnu kategoriju.
Parturition
Parturition je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 9. oktobra 1995. godine. Radnja prikazuje kako Neelix postaje bolesno ljubomoran zbog sve veće bliskosti Toma Parisa sa Kes, te kako sa njim dolazi u sukob, ali su ga na kraju dva muškarca prisiljeni riješiti kad odu na opasnu misiju traženja hrane na usamljenoj planeti.
Familia Ríos (razvrstavanje)
Familia Ríos ima više značenja:
Louis Freeh
Freeh je odrastao u katoličkoj familiji, a godine 1971. je diplomirao na Univerzitetu Rutgers. Godine 1975. se priključio FBI-ju i služio kao agent u njujorškom uredu. Godine 1981. je postao federalni tužitelj, a 1991. i federalni sudac. Godine 1993. Bill Clinton ga je imenovao, a Senat potvrdio na mjesto direktora FBI.
Na početku mandata FBI je bio pod žestokim kritkama američke javnosti zbog krvavih incidenata u Ruby Ridgeu i Wacou. Freeh je kao tehnokrat pokušao popraviti taj utisak, iako su se kritike nastavile, prvenstevno zbog neuspjeha da se spriječi eksplozija u Oklahoma Cityju.
Godine 2005. objavio je knjigu memoara u kojoj se prilično kritički odnosi prema predsjedniku Clintonu.
Lechuguilla, Urique
Lechuguilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1600 m.
Pollinapan, Santiago Tuxtla
Pollinapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Mertesdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Mertesdorf se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 300 metara. Površina opštine iznosi 6,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.661 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 257 stanovnika/km².
Campton Hills, Illinois
Kampton Hil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Међународни празници
Међународни празници (такође пoзнато и као међународне годишњице) обележавају дан, недељу, годину, декаду или неки други временски период према Грегоријанском календару који служе да се привуче пажња светске јавности на неке важне међународне интересе или проблеме, да обележе или промовишу. Многе од ових празника је установила Генерална скупштина Уједињених нација, Економски и социјални савет или УНЕСКО. У том случају, водећа агенција за одређени празник користи симболику Уједињених нација (УН) или УНЕСКО, специјално дизајниран лого за године, и њихову инфраструктуру како би координисала догађаје широм света. Такође подноси и писани извештај о догађајима који су се десили широм света под покровитељством међународног празника, и даје препоруке за будуће.
Contrada Battifoglia, Messina
Contrada Battifoglia je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 291 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Bandita, Alessandria
Bandita je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Gilberto Mijares, Mezquitic
Gilberto Mijares je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2147 m.
Revolto, Brescia
Revolto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Racija
250px|right|thumb|Njemačka policija nakon racije u kojoj su uhapšeni ilegalni imigranti. Racija, rjeđe policijski prepad, je naziv za akciju tokom koje policija ili odgovarajući državni organ vrši masovno hapšenje osoba, odnosno pretresanje kuća, vozila i drugih objekata koje za svrhu ima pribavljanje dokaza o ili zaustavljanje protuzakonite djelatnosti. Racije se u pravilu provode iznenada, kako bi se njome obuhvaćenim osobama spriječio bijeg ili uništavanje kompromitirajućih dokaza.
Filippo Juvarra
Biografija
Juvarra je arhitekturu studirao u Rimu od 1703. do 1714. kod arhitekta Carla Fontane. Ispočetka radi kao scenograf u teatru kardinala Pietra Ottobonija u palači Cancelleriji. Također je radio scenografiju za poljsku kraljicu Mariju Casimiru d’Arquien u njenom teatru u rimskoj palači Zuccari i za cara Svetog Rimskog Carstva Josepha II za izvedbu Scarlattijeve opere Giunio Bruto. mini|lijevo|250px| [[Lovački dvorac Stupinigi]] Juvarra je 1714. imenovan dvorskim arhitektom Kraljevine Sicilije, pa se preselio u Torino, prijestolnicu savojske dinastije. Tamo je preuzeo posao treće restauracije i proširenja grada Torina. U Savoji je realizirao svoja dva najveća remek-djela: kraljevski lovački dvorac u Stupinigi (započet 1729) i crkvu Madona od Carmina u Torinu (1732). To su njegova najveća djela na Apeninskom poluotoku. Također je projektirao i tokom 1719. i 1720. podigao palaču Mafri za portugalskog kralja Joãa V. Sudjelovao je i na velikom natječaju za rekonstrukciju sakristije Bazilike sv. Petra, na kom je pobijedio.
Od 1719. do 1720. boravi u Portugalu, gdje je projektira palaču lisabonske patrijarhije i radi na sanaciji katedrale. Po povratku u Torino radi na fasadi palače Madame (1718–1721), na dekoraciji palače Venarije, zamka Rivolija i izgradnji teatra Stupinigija (1730–1731). U Madrid je pozvan 1735. gdje radi na projektima za kraljevske palače Real, La Granju i Aranjuez.
Bassillon-Vauzé
Basijon Voze je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 72 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 211 metar (maksimalnoj 303 m, a minimalnoj 190 m).
John McLaughlin
John McLaughlin je ime koje nosi:
Profilni projektor
Profilni projektor je mjerni instrument koji služi za provjeru točnosti malih i složenih oblika proizvoda, na primjer u alatničarstvu pri izradi profilnih tokarskih noževa. Profilni projektor projicira uvećanu sliku (sjenu) proizvoda na projekcionu plohu i uspoređuje s uvećanim crtežom na transparentnom papiru (paus papir). Povećanje se kreće od 10 do 100 puta.
Santa Ana Jilotzingo, México
Santa Ana Jilotzingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5065 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2777 m.
USS Saratoga (CV-3)
USS Saratoga (CV-3) bio je drugi američki nosač aviona u sastavu Američke ratne mornarice i peti brod u sastavu američke ratne mornarice koji nosi ime Saratoga. Služio je od 1927. do 1946. godine. Drugi je brod u klasi Lexington. Sestrinski brod mu je USS Lexington (CV-2). Brod je 25. 7. 1946. potopljen u svrhu testiranja atomske bombe.
Stern-Gerlachov pokus
mini|desno|250px|Stern-Gerlachov pokus: [[atomi srebra koji putuju kroz nehomogeno magnetsko polje i odbijaju se prema gore ili dolje, ovisno o svom okretanju; (1) peć, (2) snop atoma srebra, (3) nehomogeno magnetsko polje, (4) klasično očekivani rezultat, (5) uočeni rezultat.]]
mini|desno|250px|[[Magnetski moment μ je umnožak jakosti električne struje I i ploštine petlje S.]]
mini|desno|250px|Skica [[kvantna mehanika|kvantnomehaničkog orbitalnog kutnog impulsa. Konusi i ravnina predstavljaju moguće orijentacije vektora kutne količine gibanja za \ell=2 i . Čak i za ekstremne vrijednosti m, z komponenta ovog vektora je manja od njegove ukupne veličine.]]
mini|desno|250px|[[Kutna količina gibanja, kutni impuls ili zamah vektorska je fizikalna veličina koja opisuje vrtnju čestice ili fizikalnog tijela koja postoji kod kružnog gibanja.]]
Stern-Gerlachov pokus je pokus iz 1924., kojim su O. Stern i Walther Gerlach utvrdili da se magnetski momenti atoma mogu u magnetskom polju orijentirati samo u određenim smjerovima, dakle kvantizirano (diskretno). Na osnovu tog pokusa otkriven je spin, ispitujući utjecaj nehomogenoga magnetskoga polja na snop atoma. Ako atomi imaju vlastiti magnetski moment, nehomogeno magnetsko polje djeluje na njih tako da otklanja snop od početnoga smjera. Stern i Gerlach opazili su da se snop atoma srebra rastavlja na dva snopa simetrična s obzirom na upadni smjer, iako se u atomu srebra nalazi samo jedan elektron u vanjskoj ljusci. G. E. Uhlenbeck i S. A. Goudsmit razjasnili su Stern-Gerlachov pokus 1925. uvođenjem spina elektrona. Elektron se ponaša kao mali magnet, tako da se njegov spinski magnetski moment ili pribraja ili oduzima orbitalnome magnetskom momentu. Odatle razlika između magnetskih momenata identičnih atoma i razdvajanje snopa atoma srebra. Općenito, za dani spin s vektor impulsa vrtnje precesira oko smjera magnetskoga polja tako da su dopušteni samo oni smjerovi koji odgovaraju projekciji s 2∙s + 1 vrijednosti magnetnoga kvantnog broja, m = s, s – 1, …, –s. Ta se pojava naziva prostornom kvantizacijom. Kvantni broj spina poprima samo cijele ili polucijele vrijednosti, a pripadajuće čestice zadovoljavaju Bose-Einsteinovu, odnosno Fermi-Diracovu statistiku i nazivaju se bozonima, odnosno fermionima.
Objašnjenje
Stern i Gerlach pronašli su direktnu metodu da izmjere atomske magnete i njihove orijentacije u prostoru. Pokusni uređaj je općenito vrlo jednostavan. Stern i Gerlach su stavili u isisanu (evakuiranu) cijev kuglicu srebra i ugrijali je. Kuglica se tad "isparava". Atomi srebra jure od kuglice na sve strane. Pomoću uzastopnih zastora, na kojima se nalaze otvori, može se dobiti određeni snop atomskih staza. Struja atoma pusti se zatim kroz nehomogeno magnetsko polje. To je bitni dio Stern-Gerlachovog pokusa. U konstantnom, homogenom magnetskom polju atomski bi magnetići bili samo zakretani oko svog središta, ali ne bi bili pomaknuti na stranu. Drugim riječima, snop brzih atoma kretao bi se u prvobitnom smjeru. Drukčije je, ako je magnetsko polje nehomogeno. Pomislimo da magnetsko polje raste odozdo prema gore, recimo u smjeru osi z. Tad na donji negativni pol magneta djeluje sila - m∙H∙(z'), a na gornji pozitivni pol magneta + m∙H∙(z"). Polje koje ovisi o koordinati z možemo razviti po udaljenosti z" - z' . Dobivamo:
gdje je: z" - z'  projekcija duljine d na os z. Dakle je z" - z'  = d∙cos (d, z). Gornju jednadžbu možemo pisati:
Lijeva strana predstavlja upravo silu na dipol. Nehomogeno megnetsko polje djeluje na magnet silom:
Magnetsko polje određeno je pokusnim uređajem. Prema tome, dH/dz je poznata konstanta, a μ je atomska konstanta. Promjenjiva veličina je samo kut između magnetskog polja i atomskog magneta. Sila F određuje otklon magneta od prvobitnog smjera. Uzmimo da magnetski moment nekog atoma srebra stoji okomito na smjer magnetskog polja. Kosinus kuta tada je jednak nuli. Sila iščezava. Taj atom kretat će se, dakle, nesmetano u prvobitnom smjeru. Uzmimo zatim drugi slučaj da je magnetski moment atoma paralelan ili antiparalelan s poljem. Atom tjera tada sila μ∙dH/dz prema gore ili prema dolje. U oba ta slučaja odvojile bi se dvije staze, od kojih jedna zavija prema gore, a druga prema dolje. To bi bili i najveći otkloni. Kad bi atomski magneti stajali koso prema polju, bila bi sila manja, pa i otklon manji. Prema klasičnoj teoriji, moguće su sve orijentacije magneta, pa sila na atom može poprimiti kontinuum vrijednosti od - μ∙dH/dz do + μ∙dH/dz. U nehomogenom magnetskom polju snop staza atom raspršio bi se na kontinuum staza različite zakrivljenosti. Prema klasičnoj teoriji očekivali bismo da će se na ploči pojaviti pruga kojoj jakost (intenzitet) opada prema krajevima. U sredini pruge završili bi atomi koji su nesmetano prošli kroz magnetsko polje. Krajevi pruge nastali bi pogocima atoma kojima su magnetski momenti stajali paralelno sa smjerom polja. Prema statističkim zakonima, broj pogodaka bi kontinuirano opadao od sredine prema krajevima, nalik na poznatu Maxwellovu krivulju.
Međutim, što je pokazao pokus? Stern i Gerlach su našli da nema govora o kontinuiranoj raspodjeli. U sredini, u smjeru prvobitnog snopa, nisu našli pogotke. Magnetski momenti atoma srebra ne mogu se, dakle, postaviti okomito na smjer magnetskog polja. Mjesto kontinuirane pruge na ploči dobili su Stern i Gerlach svega dvije uske pruge. Jednu crtu ostavili su atomi srebra, koji su stajali paralelno sa svojim magnetskim momentima prema polju, a drugu su crtu ostavili atomi srebra, kojima su magnetski momenti bili antiparalelni sa smjerom polja. Drugi položaji nisu mogući. Smjerovi magnetskih momenata u vanjskom su polju oštro kvantizirani. Kad atomi srebra stupe u magnetsko polje, oni se tako orijentiraju da njihovi momenti impulsa ili magnetski momenti stoje paralelno ili antiparalelno prema polju.
Ukoliko Stern-Gerlachovi pokusi potvrđuju diskretnost orijentacije atoma, oni nas s druge strane iznenađuju. Pretpostavimo da atom srebra ima u stabilnom stanju impuls vrtnje nφ = 1. Tad bi bila moguća 3 smjera magnetskog momenta: paralelni, antiparalelni i okomiti. No pokus očito pokazuje, da okomiti položaj ne dolazi. Kako da to shvatimo? Rezultat je moguće ovako uskladiti: pretpostavit ćemo da kvantni broj, koji pomnožen sa h/2∙π daje moment impulsa atoma, može poprimiti i polovične brojeve 1/2, 3/2, 5/2, 7/2, … Označimo taj kvantni broj sa j. Neka je najprije j = 1/2. Tad projekcija momenta impulsa u smjeru polja može dati + 1/2 i - 1/2. Jedanput stoji moment impulsa paralelno, drugi put antiparalelno. Kako se vidi, razlika između oba suprotna impulsa vrtnje iznosi opet 1. Ako je j jednak 3/2, tad se moment impulsa može tako postaviti da njegova projekcija na polje daje + 3/2, + 1/2, - 1/2, - 3/2. Osim paralelnog i antiparalelnog položaja mogući su još smjerovi kod kojih je kosinus kuta jednak + 1/3, ili - 1/3. Za j = 5/2 moguće su projekcije + 5/2, + 3/2, + 1/2, - 1/2, - 3/2, - 5/2. Općenito možemo reći: Moment impulsa opet se postavlja tako prema vanjskom magnetskom polju, da se njegove projekcije na smjer polja razlikuju za veličinu h/2∙π. To vrijedi u oba slučaja, za cijele i polucijele kvantne brojeve j.
Hipoteza da moment impulsa može pored vrijednosti:
poprimiti i polucijele vrijednosti:
Goudsmit i Uhlenbeck predočili su ovu hipotezu jednostavnom slikom. Dosad smo smatrali da momenti impulsa atoma nastaju kretanjem elektrona oko atomske jezgre. Goudsmit i Uhlenbeck ustvrdili su da tome pridolazi još vrtnja elektrona oko vlastite osi. Elektron se ne kreće samo oko jezgre nego i oko samog sebe. Ta hipoteza postavila je punu analogiju sa Sunčevim planetnim sustavom. Poput planeta elektron izvodi dvostruku vrtnju: oko središnjeg tijela i oko svoje osi. Ukupni moment impulsa nastaje zbrojem obiju vrtnja. Moment impulsa samog elektrona zove se vlastiti moment ili kraće spin. Prema hipotezi Goudsmita i Uhlenbecka spin elektrona iznosi:
Spin elektrona jednak je polovini Bohrove jedinice.
Električno tijelo, koje se okreće oko svoje unutarnje osi, proizvodi određeni magnetski moment. Goudsmit i Uhlenbeck su pretpostavili da je vlastiti magnetski moment elektrona jednak Bohrovu magnetonu. Stern-Gerlachovi pokusi potpuno potvrđuju ovu hipotezu. Sumarno možemo reći da elektronu zbog unutarnje vrtnje pripada mehanički moment:
i magnetski moment jednak Bohrovu magnetonu:
Kako vidimo, ovdje više ne vrijedi klasični odnos između mehaničkog i magnetskog momenta. Vlastiti magnetski moment elektrona dvaput je veći od one vrijednosti koja bi po klasičnoj fizici proizlazila iz vrtnje elektrona.
Magnetski momenti elektrona, vezani sa spinom, najočitije se javljaju kad ispitujemo emisiju atoma pod djelovanjem magneta. Mjesto normalnog tripleta vidimo tad uistinu vrlo zamršen kompleks linija, koji nastaje različitim orijentacijama vlastitih magnetskih momenata elektrona i magnetskih momenata elektronskih staza. Ako iščezava impuls vrtnje elektrona oko jezgre, pa preostaje samo spin jednog elektrona, tad se spektralni term u magnetskom polju cijepa na dvije komponente. Jedna odgovara paralelnoj orijentaciji spina, a druga antiparalelnoj:
Cijepanje terma je simetrično s obzirom na nesmetani term. Na mjestu prvotnog spektralnog terma nema komponente. Spin 1/2 ne može se postaviti okomito! Ako djeluje istodobno magnetski moment staze i spina, cijepanje postaje mnogo složenije. Broj linija može biti vrlo velik. Ovaj anomalni Zeemanov učinak treba objasniti posebno.
1,2,4-Butanetriol
1,2,4-Butanetriol je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 106,120 Da.
John Mayall & the Bluesbreakers
Mayall se koristio ovim nazivom za sastav u razdoblju 1963-1967, ali ga onda odbacio i svirao pod drugim imenima punih petnaest godina. Međutim se1982 godine vratio imenu Bluesbreakers i otada do danas sastav djeluje pod tim imenom. Imena Bluesbreakers i John Mayall su se toliko vezala jedno uz drugo u svijetu bluesa, da se više ne zna jasna razlika, o čemu se govori, dali o vođi sastava ili o sastavu. Sastav je bio tokom svog dugogodišnjeg djelovanja bio rasadnik velikih muzičara, u Bluesbreakersima su svirale slijedeće britanske blues i rock zvijezde;
Historija sastava
Bluesbreakersi su osnovani u siječnju 1963 godine, od samog početka su neobični po tome što su bili nešto poput prolazne stanice za više od 100 muzičara, koji su kraće ili duže vrijeme svirali u sastavu. Eric Clapton se pridružio sastavu 1965 samo nekoliko mjeseci nakon objavljivanja svog prvog albuma. Claptonu su Bluesbreakersi bili samo usputna stanica nakon Yardbirdsa, i sastav u kojem može svirati blues.
Izdavačka kuća Decca, je te iste godine poništila ugovor koji je imala s Bluesbreakersima, no nakon obnove ugovora 1966 godine objavila im je singl ploču I'm Your Witchdoctor (producent Jimmy Page). Album Bluesbreakers with Eric Clapton (poznat kao Beano jer na ovitku albuma Clapton, čita strip Beano) Decca je objavila pri kraju te godine, album se popeo na top liste u Velikoj Britaniji.
Clapton i Jack Bruce i napustili su sastav te iste godine i osnovali svoj sastav Cream. Claptona je zamijenio Peter Green, s njim su Bluesbreakersi snimili album A Hard Road, odmah nakon toga i on je otišao iz sastava u novi sastav Fleetwood Mac. 1969 i treći Bluesbreakerov gitarist Mick Taylor je napustio sastav i priključio se Rolling Stonesima.
Pri kraju 1960-ih su Bluesbreakersi konačno postigli i to da su ih počeli cijeniti i slušati i u Americi
Uz neke prekide u radu Bluesbreakersi su nastavili raditi, snimati i koncertrirati (snimili su preko 50 albuma do danas), međutim više nikad nisu uspjeli povratiti onu popularnost iz 1960-ih na sebe. 2003. Eric Clapton, Mick Taylor i Chris Barber pridružili su se sastavu Bluesbreakers u povodu koncerta u čast 70. rođendana Johna Mayalla održenog u Liverpoolu (taj koncert je kasniji objavljen na CD-u i DVD-u). 2004 u Bluesbreakersima su svirali Buddy Whittington, Joe Yuele, Hank Van Sickle i Tom Canning, uz vođu John Mayalla, te godine sastav je bio na turneji po Velikoj Britaniji s Mick Taylorom kao gostom.
U novembru 2008 Mayall je najavio na svojim web stranicama raspuštanje Bluesbreakersa, jer da mu je dosta toga i da želi raditi s drugim muzičarima. Međutim već 2009 na istim stranicama reklamira turneju s Rocky Athosomom (bivši članom Black Oak Arkansasa).
Bitka kod Sekigahare
Bitka kod Sekigahare bila je presudna bitka održana u Japanu 21. listopada 1600. (prema modernom kalendaru, a 15. rujna prema starom kineskom kalendaru), kojom je Tokugava Iejasu osigurao šogunat. Iako su Iejasuu trebale još tri godine da osigura vlast u odnosu na klan Tojotomi i mjesne vladare (daimyo), Sekigahara se općenito smatra neslužbenim početkom šogunata Tokugava, zadnjeg šogunata koji je vladao Japanom.
Tamo gdje je danas naselje Sekigahara, u prefekturi Gifu, Tokugavina se vojska sukobila s vojskom Išide Micunarija, koji je bio odan Hidejoriju, sinu i nasljedniku Tojotomija Hidejošija. Ishod bitke je presudio Išidin vojskovođa Kobajakava Hidejaki, koji je usred borbe izdao svoje saveznike. Iako je isprva Kobajakava samo stajao sa strane i nije sudjelovao u bitki, Tokugava je zapovjedio svojim vojnicima da otvore vatru na Kobajakavine snage, nakon čega se Kobajakava počeo boriti na Tokugavinoj strani. To je dovelo do Tokugavine pobjede i završetka sukoba unutar Vijeća pet regenata.
Krvava košulja
Krvava košulja je jugoslovenski film iz 1957. godine. Režirao ga je Žorž Skrigin, a scenario je pisao Aleksije Obradović.
Pergaminho Sharrer
Pergaminho Sharrer (Pergamiño Sharrer;, Sharrerov pergament) naziv je koji se koristi za srednjovjekovni fragment pergamenta koji sadrži sedam pjesama kralja Dinisa I od Portugala, sa lirikom na galicijsko-portugalskom jeziku i muzičkom notacijom.
Fragment je 1990. otkrio američki naučnik Harvey L. Sharrer Univerziteta u Kaliforniji, Santa Barbara. Sharrer je analizirao dokumente u arhivu Torre do Tombo u Lisabonu, kada je pronašao taj list u uvezu knjige iz 16. vijeka. Prije Sharrerovog otkrića, jedini poznati galicijsko-portugalski srednjovjekovni rukopis sa ljubavnim (nereligijskim) pjesmama i muzičkom notacijom bio je Vindelski pergament, koji sadrži sedam pjesama trubadura Martima Codaxa. Postoji nekoliko zbirki pjesama koje pokrivaju taj period, ali svima im nedostaje muzička notacija izuzevši Cantigas de Santa Maria, koje su religijskog tona.
Tekst i muzička notacija Sharrerovog pergamenta su fragmentarni zbog oštećenja nanesenih listu tokom nekoliko vijekova; međutim, dodatna šteta nanesena je katastrofalnom "restauracijom" od strane portugalskih vlasti. Pergament je napisan gotičkim pismom i sadrži sedam ljubavnih pjesama (cantigas de amor). Iako ime autora nije dato, sve se pjesme javljaju istim redom kao i u drugimm pjesmaricama (cancioneiros) galicijsko-portugalske poezije (Cancioneiro da Biblioteca Nacional i Cancioneiro da Vaticana), gdje su one pripisane kralju Dinisu I od Portugala (vladavina 1279-1325), poznatom po svojoj ljubavi prema umjetnosti. List je vjerojatno pripadao većoj zbirci pjesama iz 14. vijeka koja je izgubljena.
Pjesme Sharrerovog pergamenta su:
Od vremena njihovog otkrića, te je pjesme snimilo nekoliko grupa posvećenih ranoj muzici, kao što je Theatre of Voices.
Teano, Caserta
Teano je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
The Shoes of the Fisherman
The Shoes of Fisherman je roman australskog književnika Morrisa Westa, adaptiran u istoimeni igrani film 1968. u režiji Michaela Andersona. Radnja romana je bila inspirirana stvarnim događajima vezanim uz pontifikat pape Ivana XXIII, odnosno slučaj Josifa Slipjia, poglavara Ukrajinske grkokatoličke crkve, koji je nepune dvije decenije godina proveo u sovjetskom zatvoru. U romanu i filmu (gdje njegov lik tumači Anthony Quinn) je glavni protagonist Kiril Lakota, rimokatolički nadbiskup Lavova, koji je nakon dvije decenije iznenada pušten iz gulaga te dolazi u Rim i postaje glavni kandidat za novog papu.
Robert Mueller
right|thumb|Robert Mueller Robert Swan Mueller III (New York, 7. 8. 1944. – ), američki političar i pravnik, od 2001. do 2013. direktor FBI.
Rođen u New Yorku, a odrastao u Philadelphiji, Robert Mueller je diplomirao međunarodne odnose na Univerzitetu New York. Godinu dana kasnije se priključio marincima i kao komandir voda sudjelovao u vijetnamskom ratu, za što je nekoliko puta odlikovan. Nakon toga je diplomirao pravo i njime se poslije bavio kao privatni advokat i federalni tužilac.
18 de Marzo, Colonia, Rincón de Romos
18 de Marzo, Colonia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1910 m.
Sugar Hill, Georgia
Šugar Hil (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18.522 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 18.522 stanovnika, što je 7.123 (62,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Cerro la Cruz, Turicato
Cerro la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Familia Sandoval (razvrstavanje)
Familia Sandoval ima više značenja:
Via San Francesco, Avellino
Via San Francesco je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 502 m.
Joya del Gavilán, Santa Catarina
Joya del Gavilán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Rapovine
Rapovine je naselje u opštini Livno,  Bosna i Hercegovina.
Joya del Gavilán, Santa Catarina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 819 m.
Rapovine
Geografija
Selo Rapovine se nalazi 3 km jugozapadno od Livna, na putnom pravcu Livno – Split.
Istorija
Livanjsko i susjedna polja jugozapadne Bosne i Dalmacije, bila su matična područja ilirskog plemena Delmati. Nakon Batonovog ustanka (6.–9. godine p.n.e. i poraza Delmata od Rimljana započinje proces romanizacije.
Kultura i arheologija
Arheološko područje Rapovine, koje se nalazi u katoličkom groblju, na nadmorskoj visini 767 m, proglašeno je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik čine ostaci ranosrednjovjekovne crkve iz 9. stoljeća, stećak, nadgrobni spomenici od početka 18-19 stoljeća i pokretno naslijeđe koje se nalazi u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine u Sarajevu (ulomak grede oltarne pregrade crkve iz 9. stoljeća) i Franjevačkom muzeju i galeriji Gorica u Livnu (ulomci pluteja oltarne pregrade s pleternom ornamentikom).
Lutovo
Lutovo je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 7 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 14 stanovnika).
Demografija
U naselju Lutovo živi 7 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 70,4 godina (72,0 kod muškaraca i 68,2 kod žena). U naselju ima 4 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,75.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Elizejska palača
Važni strani gosti dočekuju se u obližnjem Hôtel de Marignyju. Palača ima svoje vrtove, u kojima su se do 2010. godine održavale zabave povodom Dana Bastille. Tadašnji predsjednik, Nicolas Sarkozy, odlučio je prekinuti tu tradiciju zbog loše gospodarske situacije u zemlji. Aktualni stanovnik palače je François Hollande.
Hamadi Jebali
Hamadi Džebali (Hamadi Jebali; حمادي الجبالي, Ḥammādī al-Jibālī; 12. januar 1949) je tuniški inženjer, novinar i islamistički političar koji se od decembra 2011. nalazi na mjestu premijera Tunisa. Također je poznat i kao generalni sekretar Ennahda pokret, umjerene islamističke stranke koja je od 2011. na vlasti u Tunisu.
Cañada del Curtidor, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Cañada del Curtidor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 221 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2118 m.
Slobodan Milošević
Biografija
Milošević, po struci pravnik, bavio se privrednim poslovima - bio je generalni direktor beogradskog preduzeća "Tehnogas" 1973 - 1978 i direktor Beobanke 1978 - 1983. Politikom počinje da se bavi intenzivnije 1983. godine, kada je izabran za člana Predsjedništva Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije. Godinu kasnije, 1984, izabran je za predsjednika Gradskog komiteta Saveza komunista Beograda. Maja 1986. godine, uprkos jakim otporima, izabran je za predsjednika Saveza komunista Srbije. Aprila 1987. godine, posjetio je Kosovo Polje gdje je dao podršku Srbima koji su se žalili na albanski teror i nasilje. Septembra iste godine je na Osmoj sjednici CK SKS njegova frakcija, koristeći srpski nacionalizam, pobijedila njegovog bivšeg mentora i prijatelja Ivana Stambolića. Miloševićeve pristaše su, kasnije tzv. antibirokratskim revolucijama, srušile partijska čelništva u Vojvodini i Crnoj Gori. Ti događaji su s vremenom izazvali raspad tadašnjeg Saveza komunista Jugoslavije, a nakon toga i raspad jugoslavenske federacije.
U događajima neposredno, i za vrijeme samog raspada SFRJ, Milošević je organizovao prve višestranačke izbore u Srbiji koji su održani decembra 1990.godine. Tada je ubjedljivom većinom izabran za predsjednika Srbije,i imao je ključnu ulogu u događajima koji su uslijedili. On je pokušao zavladati čitavo Jugoslavijom, ali kada to nije uspeo, pokušao je iz Jugoslavije stvoriti novi entitet, proširenu Srbiju, kojom će vladati. Pod njegovom vlašću je Srbija podržavala Republiku Srpsku Krajinu, odnosno Republiku Srpsku sve do Operacije oluja, odnosno do Dejtonskog sporazuma kojima su završeni ratovi na prostoru Hrvatske i BiH. Tom prilikom je poginulo oko 140.000 ljudi, a milijuni ljudi protjerani sa svojih domova. Mnogi u svijetu Miloševića smatraju direktno odgovornim za ta stradanja, isto kao i veliki broj ratnih zločina koji su počinjeni u tom periodu.
Dijelom zahvaljujući i toj reputaciji, eskalacija oružanih sukoba na Kosovu je u proljeće 1999. godine rezultirala NATO-vim bombardiranjem Srbije. U isto vrijeme je Milošević, koji je 1997. izabran za predsjednika SRJ, formalno optužen od Haškog suda. U junu 1999, bombardovanje prestaje, a srpske vojne i policijske snage povlače se sa Kosova i pokrajina postaje protektorat NATO-a.
Na izborima za predsjednika SRJ, 24. septembra 2000. godine pobijedio je Vojislav Koštunica, ali je Milošević to odbio priznati i izazvao seriju uličnih demonstracija kojim je njegov režim srušen 5.10. 2000.
Suđenje Miloševiću
Maja 1999., MKSJ je podignuo optužnicu protiv Miloševića za ratne zločine počinjene tijekom rata na Kosovu. Human Rights Watch je pozdravio podizanje optužnice. Nekoliko mjeseci nakon pada sa vlasti, Milošević je uhapšen, a u 28. juna 2001. pod pritiskom zapadnih diplomata izručen haškom sudu. Milošević je bio prvi šef države u istoriji koji je izveden pred međunarodni sud za ratne zločine.
Milošević je odbio priznati autoritet suda, što je, uz njegove zdravstvene probleme, proces započet 12.2. 2002. oteglo na nekoliko godina. Tužiteljstvu je trebalo dve godine da iznese optužnicu, a proces je izazvao veliko zanimanje, ali i kontroverze u javnosti bivše Jugoslavije.
Richard Holbrooke je zapisao sljdeće o suđenju:
O Miloševiću na drugim suđenjima
Na suđenju za ubistvo bivšeg predsednika Srbije Ivana Stambolića je utvrđeno da je njega u augustu 2000. godine kidnapovala i ubila specijalna policija (na čelu sa Miloradom Ulemekom Legijom) po Miloševićevom naređenju.
Secchetto, Livorno
Secchetto je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Mertesheim
Merteshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 48 opštinskih središta okruga Bad Dirkhajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 396 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7332036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Dirkhajm Merteshajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Dirkhajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 201 metra. Površina opštine iznosi 2,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 396 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 180 stanovnika/km².
Bébing
Bebing je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Sarbur.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 167 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 230 metara (maksimalnoj 324 m, a minimalnoj 258 m).
John E. McLaughlin
John E. McLaughlin, v.d. direktora CIA-e (2004)|right|200px
John Edward McLaughlin (15.6. 1942.-) je bivši zamjenik direktora i bivši vršilac dužnosti direktora CIA-e.
Na položaj zamjenika direktora CIA-e je imenovan 19.10. 2000., a na mjesto vršioca dužnosti direktora CIA-e je stupio 11.7. 2004. nakon ostavke svog šefa Georgea Teneta. 22.9. 2004. se s tog položaja vratio na mjesto zamjenika direktora nakon što je Senat potvrdio Bushovo imenovanje Portera J. Gossa na mjesto novog direktora CIA-e. S tog položaja je umirovljen 12.11. 2004.
Flor María, Santiago Tuxtla
Flor María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
UMAN, Deportivo, Reynosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.