cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kibela
Megalezije
thumb|upright|Ilustracija za mesec april temeljena na [[Kronografija 354|Filokalovom kalendaru (354. naše ere), na kojoj je možda predstavljen jedan od Gala (sveštenika) ili teatarski izvođač tokom Megalezija. ]] Megalezijska svetkovina priređivala se svake godine i počinjala je 4. aprila, na dan kad je, prema predaji, boginja i stigla u Rim. Festival je trajao šest dana, od 4. do 9. aprila, i njime je dominirala vesela atmosfera s puno zabave i gozbi. Bogati su Rimljani obično pozivali jedni druge na formalne večere i ekstravagantne navike i raskošan život tokom trajanja festivala verovatno su dostizali dosta visok stupanj. Iz tog razloga senat je 161. pne. utvrdio gornji limit za troškove na Megalezijama, koji pojedinac nije smeo prekoračiti. Precizna struktura festivala nije poznata, ali je svakako uključivala održavanje scenskih igara ludi scaenici, tj. teatarske predstave, koje su verovatno izvođene na stepenasto uređenom prilazu njenom hramu na Palatinu; zna se da su na Megalezijama premijerno prikazane i neke od Plautovih i Terencijevih komedija. Nakon samog festivala, 10. aprila kip boginje nošen je u javnoj povorci u Veliki cirk, gde je u njenu čast priređivana utrka dvokolica; jedan kip Velike majke stalno je stajao u Cirku i prikazivao je boginju kako sedi na leđima lava.
Rimljanima su se Megalezije verovatno činile "grčkim" ili frigijskim festivalom. U doba prelaza na carstvo grčki pisac Dionisije Halikarnašanin opisuje Kibelinu povorku kao punu "pantomime" i "neverovatne bombastičnosti", što stoji u suprotnosti sa verskim obredima i predstavama tokom Megalezija, koji su izvođeni na dostojanstveni i "tradicionalno rimski" način; Dionisije hvali i mudrost rimskih verskih zakona, koji je zabranjivao rimskim građanima učešće u Kibelinoj povorci i u njenim misterijama; Robovima je prisustvo bilo strogo zabranjeno. U doba pozne republike Lukrecije daje živi opis "ratničkog plesa" u sklopu Kibeline povorke, koji izvode ljudi s kacigama u koje su bila utaknuta tri pera, udarajući o svoje bronzane štitove, "ushićeni krvlju"; sveštenici Gali, duge kose, obučeni su u žutu odeću i vitlaju noževima, sve uz zvuk divlje i glasne muzike timpana i piskavih flauta. Dok se povorka kreće, bacaju se ružine latice i izdiže se oblak mirišljavog tamjana. Kip boginje, gde je prikazana s krunom u obliku kule na glave i kako sedi u kolima koje vuku lavovi, nosi se visoko uzdignutim nosilima. Rimska povorka u čast Kibele tokom Megalezijskog festivala, sa svojim egzotičnim elementima iznetim u javnost i ograničenosšću na rimsku elitu, značajno se razlikuje od onoga što je poznato o privatnim frigijsko-grčkim misterijama ove boginje, u koje su primani ljudi iz svih društvenih slojeva.
Martovske svetkovine
U doba principata uvedeno je održavanje jednog dugotrajnijeg festivala, tzv. "svete sedmice", u čast Kibele i Atisa tokom meseca marta; taj je festival trajao od martovskih ida (15. mart) pa skoro do kraja meseca. Građanima i oslobođenicima bilo je dozvoljeno ograničeno učešće u obredima vezanim za Atisa, putem njihova članstva u dva sveštenička kolegija, od kojih je svaki imao posebno zaduženje: jedan su činili "Kanofori" (Cannophores = "nosači trske"), a drugi "Dendrofori" (Dendrophores = "nosači drveta"). Na osnovu obaveštenja kod antičkih pisaca struktura festivala može se ovako rekonstruisati:
thumb|right|upright=1.3|Kibela i Atis (desno, s [[Frigijska kapa|frigijskom kapom na glavi i pastirskim štapom u ruci) u kolima koja vuku četiri lava, a oko njih plešu Koribanti (detalj s ploče iz Parabiaga; srebrni reljef, oko 200-400. naše ere, pronađen u Milanu, sad u Arheološkom muzeju u Milanu)]]
Naučnici se ne slažu oko toga da li je ceo ovaj niz bio više-manje formalizovan tokom Klaudijeve vladavine ili se festival razvijao tokom dužeg vremenskog perioda. Frigijski karakter ovog kulta mogao je biti privlačan Julijevsko-klaudijevskoj dinastiji kao izraz njihove tvrdnje o trojanskom poreklu. Klaudije je možda uveo obeležavanje Atisove smrti pre no što je on poprimio svoje puno značenje kao uskrsnulo božanstvo ponovnog rođenja, koje se kasnije slavilo u "Danu ulaska trske" i na Hilarijama. U svakom slučaju, smatra se da je ovaj potpuni niz festivalskih dana bio zvaničan u doba Antonina Pija (vl. 138-161), premda se među sačuvanim rimskim fastima on pojavuljuje samo u Filokalovom kalendaru iz 354. godine naše ere.
Manje svetkovine
Od početka su možda održavani manji lokalni ili privatni obredi u Ostiji, Rimu i kod hrama Viktorije kojima su obeležavane značajne godišnjice, događaji i učesnici u organizovanju Kibelina dolaska 204. pne., uključujući i brod kojim je preneta, a koji se verovatno smatrao svetim predmetom. Verovatno je postojao kult Klaudije Kvinte, posebno u carsko doba, koja je služila kao herojski primer rimske ženstvenosti. Čini se da je u Kibelinu rimsku ikonografiju uvedena zimzelena šišarka (bora ili jele), bar delimično utemeljena na rimskom mitu o trojanskom poreklu, u kome je boginja dala Eneji svoje sveto drvo za izgradnju brodova. Šišarle su se verovatno prvo pojavile kao simboli Atisove smrti i ponovnog rođenja, no premda arheološki nalazi ukazuju na to da je njegov kult već rano postojao u okviru Kibelina hrama na Palatinu, u rimskim književnim i epigrafskim izvorima njegovo se ime prvi put pojavljuje tek u Katulovoj pesmi 63, gde je on jasno smešten u okvir mita o Velikoj majcii prikazan kao nesrećni vođa i preteča Kibelinih sveštenika, Gala.
Taurobolij i Kriobolij
thumb|Erodirani natpis iz [[Lugdunum|Lugduna (današnjeg Lyona u Francuskoj), postavljen u čast taurobolija održanog za Majku bogovapod naslovom Augusta ]] Rimska zabrana kastracije i učesšća građana u kultu Velike majke ograničila je i brojnost i vrstu posvećenika u kult. Od 160-ih godina naše ere građani koji su želeli da budu posvećeni u njene misterije mogli su umesto kastracije ponuditi dva druga oblika krvne životinjske žrtve. Taurobolij je predstavljao žrtvovanje bika, najmoćnije i najskuplje žrtvene životinje u rimskoj religiji, dok je Kriobolij predstavljao žrtvovanje neke manje životinje, obično ovna. Jedan pozni prikaz, pun melodramatike i antagonizma, dao je hrišćanski apologet Prudencije; tu se opisuje kako jedan sveštenik stoji u jami ispod rešetkastog poda od drveta; njegovi pomoćnici ubijaju bika jednim svetim kopljem; sveštenik izlazi iz jame, natopljen bikovom krvlju, uz pljesak okupljenih gledalaca. Ako je ovaj opis tačan, to bi značilo da je Taurobolij bio izuzetak u odnosu na uobičajenu rimsku žrtvenu praksu; a možda se tu radilo jednostavno o žrtvovanju bika kod koga je krv bila pažljivo prikupljena i predata božanstvu, zajedno s bikovim testisima kao organima za reprodukciju.
Taurobolij i Kriobolij nisu bili vezani za neki određeni datum ili festival, ali verovatno su se temeljili na istim teološkim principima kao i ciklus života, smrti i ponovnog rođenja karakterističan za "svetu sedmicu" u martu. Prinositelj žrtve lično je simbolički zauzimao Atisovo mesto i, kao i Atis, bio je očišćen, obnovljen ili, kad je izlazio iz jame ili groba, "ponovo rođen". Smatralo se da ovi regenerativni efekti vremenom slabe, ali da se mogu obnoviti novim žrtovanjem. Na nekim zavetnim natpisima regenerativna moć ove žrtve prenosi se i na one koji joj nisu prisustvovali, uključujući cara, njegovu porodicu i celu rimsku državu; na nekim natpisima zabeležen je dies natalis (rođendan ili godišnjica) nekog posvećenika ili učesnika obreda. Posvećenici i učesnici mogli su biti i muškarci i žene.
Veliki troškovi koje je Taurobolij iziskivao značili su da su posvećenici dolazili iz najvišeg društvenog sloja, a čak je i manja žrtva u okviru Kriobolija bila nedostižna za siromašne ljude. Ima indicija da su među rimskom svetinom pojedinci poštovali Atisa, ali nema nikakvih indicija da su neki od njih bili zvanično posvećeni u kult Velike majke. U doba verske obnovo u doba kasnijeg Rimskog carstva mežu značajnim posvećenicima u kult Velike majke bili su duboko religiozni, bogati i obrazovani pretorijanski prefekt Vetije Agorije Pretekstat, quindecimvir Gaj Cejonije Rufije Voluzijan, koji je dvaput bio konzul, a možda i car Julijan. Taurobolijska posvećenja bila su, kako se čini, češća pojava u zapadnim provincijama Carstva nego bilo gde drugde, na šta ukazuju i natpisi pronađeni, pored drugih lokaliteta, u Rimu i Ostiji u Italiji, Lugdunu u Galiji, te u Kartagini u Africi.
Sveštenici
thumb|left|200px|Kip [[Gala (mitologija)|Gala, sveštenika boginje Kibele, 2‒3. vek naše ere, (Arheološki muzej u Cherchellu).]] "Atis" je možda bilo ime ili naslov Kibelinih sveštenika ili sveštenika-kraljeva u drevnoj Frigiji. U mitu je obogotvoreni Atis većinom predstavljen kao osnivač Kibelinog svešteničkog bratstva Galâ, no kod Servija, koji je pisao u doba Rimakog carstva, Atis je prikazan kako kastrira jednog kralja da bi izbegao njegove seksualne nasrtaje i kako potom kralj na samrti kastrira samog Atisa; Kibelini sveštenici pronalaze Atisa ispod jednog bora, on umire i oni ga pokopaju, zatim u njegovu čast i oni sebe kastriraju i slave ga u svojim obredima posvećenim boginji. Cilj ove Servijeve priče možda je bio da objasni prirodu, poreklo i strukturu vladajuće teokratije u Pesinuntu. Jedan helenistički pesnik opisuje Kibeline sveštenike u ženskom rodu, kao Gallai. Rimski pesnik Katul govori o Atisu koristeći muški rod sve dok ovaj sebe ne kastrira, nakon čega koristi ženski rod. Razni rimski izvori govore o sveštenicima Galima kao o "srednjem" ili "trećem rodu" (medium genus ili tertium sexus). Smatralo se da dobrovoljna kastracija kroz koju su Gali prolazili u službi boginje njima daje proročku moć.
Pesinunt, gde se nalazio hram iz koga je Velika majka preneta u Rim, bio je uređen kao teokratija u kojoj su vladajuću elitu čini sveštenici Gali, koji su se možda birali nekom vrstom usvojenja, da bi se osiguralo "dinastičko" nasleđivanje. Najviši položaj zauzimao je Gal koji je bio poznat kao "Atis", a ispod njega bio je sveštenik nazvan "Battakes". Pesinuntski Gali vršili su snažan uticaj na političke poslove; 189. pne. predvideli su rimsku pobedu (ili se molili za nju) u sukobu s Galaćanima. Narednih godina, možda i kao odgovor na taj gest dobre volje, rimski senat formalno je priznao Ilij kao predački zavičaj rimskog naroda i dodelio mu novu teritoriju i oslobođenje od poreza. Godine 103. pne., jedan Battakes otputovao je u Rim i obratio se senatu, bilo radi naknade štete za bezbožna dela počinjena u njegovom svetilištu, bilo da bi predvideo još jedan vojni uspeh Rima. On je svakako morao ostaviti značajan utisak, budući da je bio "obučen u šarenu odeću i na glavi nosio nešto nalik kruni, pri čemu među Rimljanima nisu bile dobrodošle bilo kakve asocijacije na kraljevsku vlast". Ipak, senat mu je dao svoju podršku; a kad je narodni tribun, koji se bio agresivno suprotstavio sveštenikovom pravu da se obrati senatu, umro od groznice (ili, prema drugoj verziji, kad se predskazana rimska pobeda zaista dogodila), moć Velike majke činila se dokazanom.
thumb|160px|Kip jednog Gala (Kibelinog sveštenika), pozni 2. vek naše ere ([[Kapitolski muzej).]] Gali i njihov kult bili su u Rimu pod vrhovnom kontrolom kolegija pontifika, koji su se obično birali među najistaknutijim i najbogatijim rimskim građanima. Sami Gali, predma uvedeni da u ime Rima obavljaju svakodnevne bogoslužne čini u okviru kulta svoje boginje, predstavljali su svojevrsnu inverziju rimske svešteničke tradicije, po kojoj su viši sveštenici bili građani, od kojih se očekivalo da imaju svoju porodicu i potomstvo te da lično budu odgovorni za troškove održavanja hramova, angažovanja pomoćnika i organizovanja festivala i obrednih čini. Budući da su bili evnusi i stoga nisu mogli imati potomke, Galima su bila uskraćena rimska građanska prava i pravo nasleđivanja; kao i njihovi orijentalni pandani, oni su tehnički bili prosjaci, njihov je život zavisio od pobožne darežljivosti drugih ljudi. Tokom nekoliko dana u godini, za Megalezije, Kibelini zakoni dopuštali su im da izađu iz okruga hrama, u okviru kojega su živeli, i da idu ulicama Rima proseći novac od građana. Gali su bili autsajderi, jasno obeleženi svojim ženstvenim ponašanjem, odećom i ukrasima, ali budući da se radilo o sveštenicima jednog zvaničnog državnog kulta, oni su istovremeno bili sveti i nepovredivi. Od samog početka izazivali su među Rimljanima fascinaciju, prezir i strahopoštovanje. Nijedan Rimljanin, pa ni rimski rob, nije mogao nekažnjeno sebe kastrirati "u čast Boginje"; 101. pne. jedan rob koji je to učinio oteran je u iznagnstvo. Avgust je među vlastitim oslobođenicima birao sveštenike da nadziru kult Velike majke, koji je stavio pod kontrolu cara. Klaudije je uveo višeg sveštenika s naslovom "Arhigala", koji nije bio evnuh i imao je puno pravo rimskog građanstva.
Ostaje nejasno kad je jedan Gal mogao izvršiti samokastraciju dopuštenu po verskim zakonima; možda su neki to činili na "Dan krvi" (Dies sanuinis) tokom martovskog festivala u čast Kibele i Atisa. Plinije Stariji kaže da je sama procedura samokastracije bila relativno bezbedna, ali nije poznato u kojem su je trenutku svoje karijere Gali vršili, koji deo genitalija je zapravo uklanjan, pa čak ni da li su je vršili svi Gali. Neki Gali proživeli bi veći deo života u službi boginje, održavali bi kontakt sa rođacima i partnerima sve vreme tokom svoje službe i naposletku bi se iz nje povukli. Gali su ostali prisutni u rimskim gradovima još dugo nakon početka hrišćanske ere. Nekoliko godina pošto je hrišćanstvo postalo jedina državne religija Avgustin je video Gale "kako šetaju trgovima i ulicama Kartagine, nauljene kose i napuderisanih lica, mlitavih udova i ženstvenog hoda, i kako čak i od trgovaca prose novac da bi mogli nastaviti svoj grešni život".
Hramovi
Hram Velike majke stajao je uzdignut visoko na padini Palatina, odakle je padao pogled na dolinu u kojoj je bio Veliki Cirk, a preko puta je stajao hram Cerere na padini Aventina. Hramu se prilazilo dugim stepenicama koje su počinjale od jedne ravne platforme ili proscenija, gde su se verovatno održavale festivalske igre i teatraske predstave u čast boginje. Na vrhu stepeništa stajala je statua boginje na prestolu, s vencem u obliku kule na glavi i s lavovima uz bokove. Njen žrtvenik nalazio se na dnu stepenica, u jednom uglu proscenija. Njen prvi hram oštećen je u požaru 111. pne., nakon čega je bio obnovljen ili ponovo izgrađen. Izgoreo početkom carskog doba i potom obnovljen po nalogu cara Avgusta; zatim je ponovo stradao u požaru, nakon čega ga je Avgust izgradio u još raskošnijem stilu; njegov zabat prikazan je na Žrtveniku pobožnosti (Ara pietatis). Boginja je predstavljena svojim upražnjenim tronom i krunom, koji su okruženi s dve figure Atisa koje se oslanjaju na timpanone; tu su i dva lava koja jedu iz zdele, kao da ih je ukrotila boginja koja se ne vidi ali se oseća njeno prisustvo. Ta scena verovatno predstavlja tzv. selisternij (sellisternium), tj. oblik gozbe koji je obično priređivan za boginje, u skladu s "grčkom praksom" (ritus Graecus) kakva se praktikovala u Rimu. Ta je gozba verovatno održana u samoj zgradi i prisustvovali su joj samo bogataši koji su finansirali Kibeline obrede; njihov obrok bilo je meso žrtvenih životinja.
Najkasnije od 139. godine naše ere u rimskoj luci u Ostiji, kuda je boginja nekad davno stigla u Italiju, postojalo je svetilište Velikoj majci i Atisu, u kojem su služili lokalni Arhigal i kolegij "dendrofora" (dendrophores = ritualni "nosači drveta" tokom martovske svetkovine).
Tokom priprema za izgradnju temelja bazilike sv. Petra na Vatikanskom brdu otkriveno je jedno svetilište, poznato kao "Frigijanum" (Phrygianum), i u njemu oko 24 posveta Velikoj majci i Atisu. Mnoge od tih posveta u međuvremenu su izgubljene, ali većinu sačuvanih predali su svetilištu Rimljani iz viših društvenih slojeva nakon što su prineli taurobolijsku žrtvu Velikoj majci. Nijedan od njih nije bio sveštenik Velike majke ili Atisa, no nekoliko njih bili su sveštenici u okviru nekih drugih kultova.
Blizu Setifa (u Mauretaniji) "dendofori" i vernici (religiosi) obnovili su hram Kibele i Atisa nakon katastrofalnog požara 288. godine naše ere. Među raskošnom novom opremom, plaćenom iz privatnih izvora, bila je srebrna statua Kibele na kočijama, koja su imala krov s resicama u obliku šišraki. Kibela je izazivala gnev hrišćana širom Carstva; kad je Teodoru iz Amaseje bilo dato vreme da se odrekne svog hrišćanskog uverenja, on je, umesto toga, zapalio jedan Kibelin hram.
Mitovi i kosmologija
Za Lukrecija, Velika majka "simbolizovala je svetski poredak". Njena visoko uzdignuta slika označava Zemlju, koja "visi u zraku". Ona je majka svega, a upregnuti lavovi koji vuku njenu kočiju znak su pokoravanja koje roditeljima duguju njihovi potomci. Ona sama je nestvorena i stoga suštinski odvojena i nezavisna od svojih tvorevina.
Предпорожни
Предпорожни (руски: Предпорожный; јакутски: Предпорожнай) је село у Ојмјаконском рејону, на истоку Републике Јакутије у Русији. Предпорожни се налази 75 км. северно од Уст-Нере, центра рејона.
Налази се на десној обали Индигирке, која утиче у Источносибирско море.
Становништво:
Предпорожни је основан 1950. , а је био укинут 2007. године због ликвидације комбината «Индигирзолото».
Medicine Bow, Wyoming
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 284, što je 10 (3,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cilobamin
Cilobamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 328,277 Da.
Case Favaretto, Padova
Case Favaretto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Campo, Colorado
Kampo je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 109, što je 41 (-27,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sanders, Arizona
Sanders je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 630 stanovnika.
Rođenje Venere
mini|250px|Za ovu zidnu sliku iz [[Pompeji|Pompeja s temom "Afrodita rođena iz pjene" se vjeruje da je rađena prema grčkom originalu slikara Apela.]]
Rođenje Venere je ikonografski motiv u likovnoj umjetnosti koji postoji još od antičkih vremena i grčkog helenističkog slikara Apela (Rođenje Afrodite), preko rimskih slika u Pompejima i Herkulaneju, te ponovno u renesansi (Boticelli), klasicizmu i akademizmu.
Prema antičkom mitu, božica Venera je rođena iz morske pjene kada su odrezane genitalije boga Cela bačene u more.
Slavne slike ovog naslova su:
Nika Turković
Nika Turković (Zagreb, 7. lipnja 1995.), mlada hrvatska pjevačica, koja je predstavljala Hrvatsku na Dječjoj pjesmi Eurovizije 2004. godine.
Životopis
Glazbom se Nika počela baviti sa četiri godine. Prije pojavljivanja na Dječjoj pjesmi Eurovizije, sudjelovala je u nekoliko poznatih TV emisija. Usprkos prehladi i blagom strahu, odvažnu Niku to nije pokolebalo, te je na Euroviziji s pjesmom "Hej, mali" zauzela treće mjesto.
Nika polazi osnovnu školu "Antun Gustav Matoš", koju je polazio i Dino Jelusić.
Diskografija
Nika je poslije uspjeha na Dječjoj pjesmi Eurovizije snimila CD "Stranac", na kojem se nalaze dueti s Tonyjem Cetinskim i Oliverom Dragojevićem.
Njezin album pod nazivom "Alien" (eng. izvanzemaljac, svemirac) sadrži 15 pjesama, među kojima su i "Putujem", "Hej, mali", "Alien", "I can see", "Ja mogu.. sve!" (brza verzija), "Ja mogu.. sve!" (spora verzija), pjesma na španjolskom s Oliverom Dragojevićem, "Sjaj, zvjezdani sjaj", "Zamisli", "Sve je u redu"... Pjesme "Hej, mali" i "Zamisli" su prevedene na engleski jezik i također se nalaze na tom albumu.
Renata Sopek
Renata Sopek (Zagreb, 6. svibnja 1979.) je hrvatska TV-voditeljica.
Svoju je popularnost stekla proglašenjem za najseksipilniju Hrvaticu. Na RTL Televiziji je prezentirala vremensku prognozu, radi kao domaćica magazinske emisije "Zvijezde Ekstra", te je suvoditelj u reality showu "Big Brother".
Osim angažmana na RTL Televiziji, studentica je Pravnog fakulteta u Osijeku, te vlasnica fitness centra.
Apel (slikar)
thumb|250px|Za ovu zidnu sliku iz [[Pompeji|Pompeja s temom "Afrodita rođena iz pjene" se vjeruje da je rađena prema grčkom originalu slikara Apela.]] Apel, grčki Apeles, (Kolofon, ? druga polovica 4. st. pne. – Koj, ?) je bio antički grčki slikar; dvorski slikar Aleksandra Velikog. Antički izvori smatraju ga najvećim antičkim slikarom.
Slikao je mitološke figure, alegorijske kompozicije (Afrodita rođena iz pjene), narativne scene, portrete (Aleksandar Veliki s munjom). Njegova umjetnost obilježava prijelaz od grčkog klasičnog slikarstva na helenizam. Njegova djela nisu sačuvana i poznat je samo iz rimskih kopija.
Carlos und Elisabeth
Carlos und Elisabeth je njemački crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1924. u režiji Richarda Oswalda. Predstavlja adaptaciju znamenite drame Don Karlos Friedricha Schillera. Radnja je smještena u Španiju u 16. vijeku, a naslovni protagonist, čiji lik tumači Conrad Veidt, je mladi prijestonasljednik Carlos od Asturije kome otac, kralj Filip II od Španije (čiji lik tumači Eugen Klöpfer, preotme zaručnicu Elisabeth od Valoisa (čiji lik tumači Dagny Servaes). Oswald je prilikom režije film modelirao prema kazališnoj verziji koju je postavio Max Reinhardt u Deutsches Theateru.
Kirtland, Ohio
Kirtland je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.866, što je 196 (2,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kandern
Kandern je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Lerah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.120 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8336045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lerah Kandern se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Lerah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 352 metra. Površina opštine iznosi 62,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.120 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 130 stanovnika/km².
Popis arhitekata
Dolje se nalazi popis slavnih arhitekata - dobro poznatih osoba sa značajknim radovima.
Bitritto, Bari
Bitritto je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10773 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Ciluprevir
Ciluprevir je organsko jedinjenje, koje sadrži 40 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 774,925 Da.
Lokalna zajednica
Lokalna zajednica je pojam koji uključuje određenu teritorijalnu cjelinu, u kojoj građani, posredstvom vlastitih i zajedničkih resursa, zadovoljavaju najveći dio svojih životnih potreba i rješavaju svoje životne probleme.
Mjesna zajednica uključuje i odgovarajuće institucije i mrežu institucija koje, u sprezi sa stanovništvom, čine manje ili više čvrstu i trajnu vezu međusobnih odnosa, uzajamnosti i raznolikosti oblika života. Na osnovu solidarnosti i uzajamnosti, mogu se razviti specifični načini života koji mjesnoj zajednici koji daju posebne kvalitete i mogu ih razlikovati od drugih.
Kao negativna posljedica može se javiti izolovanost i zatvorenost nekih mjesnih zajednica i stvaranjem „geta” kao suprotnosti osnovnim ciljevima obogaćivanja mreže kontakata i saradnje.
Industrija
Industrija je grana privrede koja zahteva veću količinu prirodnih resursa i izvora energije da bi se dobio krajnji proizvod. Industrija zahteva velike količine početnih ulaganja kapitala, pre nego što počne da se realizuje dobit.
Najuspešnija industrijska preduzeća u datom sektoru su najčešće ili preduzeća osnovana izrazito velikim kapitalom, ili preduzeća inovatori, koja su prva osvojila neku novu tehnologiju, proces ili tržište.
Industrija je postala ključni sektor proizvodnje u evropskim i severnoameričkim zemljama tokom industrijske revolucije, koja je izmenila pređašnje merkantilne i feudalne ekonomije kroz niz velikih tehnoloških napredaka kao što je izum parne mašine. Industrijske zemlje su zauzele kapitalistički ekonomski kurs. Železnica i parobrodi su omogućili jeftin prevoz roba do ranije praktično nedostupnih udaljenih tržišta, i omogućili privatnim firmama zgrtanje velikog bogatstva. Nakon industrijske revolucije, oko jedne trećine svetske ekonomske proizvodnje je dolazilo iz industrijskog sektora - što je veći udeo od udela poljoprivrednog sektora, ali danas je uslužni (takozvani tercijarni) sektor razvijeniji od industrijskog.
Ekrem Kryeziu
Ekrem Kryeziu (Peć, 1943 - ) je kosovski filmski i televizijski režiser. Karijeru je krajem 1960-ih započeo na Radioteleviziji Priština snimajući emisije na albanskom jeziku. Njegovo najpoznatije djelo je Kur pranvera monohet (Kad proljeće kasni), miniserija temeljena na istoimenoj knjizi Fadila Hohxe iz 1980. godine i emitirana sljedeće godine na programu tadašnjeg JRT-a. Nakon nemira na Kosovu 1981. godine je od strane jugoslavenskih vlasti prokazan kao albanski nacionalist, uhapšen i osuđen na višegodišnju zatvorsku kaznu. Od sredine 1990-ih radi u Albaniji, gdje je 1996. snimio Viktimat e Tivarit, TV-film posvećen masakru u Baru.
Bunche Park, Florida
Banč je grad u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 3.972.
San Jose, Arizona
San Jose je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 506 stanovnika.
Milko Valent
Milko Valent (Zagreb, 6. srpnja 1948.), hrvatski pisac
Milko Valent, prozaik, pjesnik, dramatičar, esejist, teoretičar i kazališni kritičar, rođen je 6. srpnja 1948. u Zagrebu, gdje je na Filozofskom fakultetu diplomirao filozofiju i komparativnu književnost. Nakon završenog studija počinje stvaralačku karijeru, te kao profesionalni pisac redovito piše i objavljuje od jeseni 1976. Valent je iznimno plodan pisac. Ovjenčan je Maslinovim vijencem na Croatia rediviva: Ča, Kaj, Što - baštinski dani, jezično-pjesničkoj smotri u Selcima na otoku Braču 2009. i tako postao poeta oliveatus.
Rođenje Venere (Botticelli)
Sandro Botticelli (1445.-1510.) je svoju sliku Rođenje Venere naslikao u seriji mitoloških slika za obitelj Medici koji su se zanimali za "pogansku" tematiku. To zanimanje je potaknuto obnovom Platonove filozofije (Neoplatonizam) koja je dovela do zanimanja za antičke teme i osnivanje Platonove Akademije u Firenci 1469. god.
Milko Valent
Suradnik je stotinjak časopisa, listova, magazina, novina i mnogih radijskih programa. Sudjelovao je na dvadesetak izložbi te u publikacijama konkretne i vizualne poezije. Nastupa diljem zemlje i u inozemstvu (do sada oko 200 nastupa) njegujući forme kao što su recital, performans, provokativni razgovor i predavanje. Zastupljen je u mnogobrojnim antologijama, panoramama i izborima poezije, proze, drame i eseja. Manji dijelovi iz njegova opusa prevedeni su na slovenski, mađarski, makedonski, slovački, rusinski, talijanski, poljski, njemački, esperanto i engleski jezik.
Rođenje Venere (Botticelli)
Boticellijeva naga Venera, poput Masacciove Eve, je inspirirana rimskom mramornom skulpturom Venera Medici iz 1. stoljeća. Za razliku od Masaccia, Boticellijeva Venera je elegantno izdužena, kao da je ošamućena, netom probuđena i bunovna. Venera pluta na ogromnoj školjci dok joj vjetar (muškarac) i lahor (žena) lagano pušu tjerajući je prema obali. S desna je žena, vjerojatno personifikacija Proljeća, koja juri da prekrije njenu nagost laganim ružičastim ogrtačem. Kao božica ljubavi i plodnosti, Venera je prigodno okružena cvijećem. Njena lepršava i valovita kosa ima odjek u gracioznim krivuljama haljina i prozirnih valova koji su uokvireni jasnim linijama, što je prepoznatljiva karakteristika Boticellijeva slikarstva.
Milko Valent
Za dramu Ground Zero Aleksandra dobio je 2002. prvu, a za dramu Gola Europa 2000. treću nagradu Marin Držić.
Jedan je od hrvatskih intelektualaca koji je kritički pisao o slijepom ulasku Hrvatske u EU (u Forumu 10-12, Odlagalište europskog otpada).
Contrada da Rigo, Pescara
Contrada da Rigo je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Aubazat
Ubaza je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Brijud.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 172 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 640 metara (maksimalnoj 848 m, a minimalnoj 464 m).
Dawsonville, Georgia
Dosonvil (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.536 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.536 stanovnika, što je 1.917 (309,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Der letzte Mann
Der letzte Mann je njemački crno-bijeli nijemi flm snimljen 1924. u režiji F. W. Murnaua. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Emil Jannings, je ostarjeli portir koga je uprava hotela degradirala u čuvara zahoda. Radnja prati njegovu reakciju na tragičan gubitak prestižnog posla i uniforme s kojom se nekada tako ponosio. Murnauu, koji je uživao status najuglednijeg njemačkog sineasta, je to bilo prvo ostvarenje snimljeno za veliki studio Universum Film AG (UFA). U njemu je primijenio dotada neviđene metode snimanja pokretnom kamerom, kao i veliku vještinu u stvaranju ugođaja. Film se također odlikuje izuzetno dojmljivom Janningsovom glumom, ali i time da se u filmu koristi samo jedan jedini međutitl (koji je dotada bio norma u nijemim filmovima). Der letzte Mann je postigao veliki uspjeh, i omogućio Murnauu da za UFA-u snimi još dva skupa, prestižna filma. Mnogo je važniji, međutim, po tome što je pokrenuo tzv. Kammerspielfilma, odnosno "komornih igranih filmova" koji su 1920-ih počeli imitirati njegov stil.
Pagodan
Pagodan je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 260,373 Da.
INHBA
Funkcija
Inhibin beta A subunit zajedno sa alfa podjedinicom formira hipofizni FSH sekretorni inhibitor. Inhibin negativno reguliše proliferaciju gonadalnih stromalnih ćelija i ima supresivno dejstvo na tumour. Serumski nivoi inhibina odražavaju veličinu granulosa-ćelija tumora i mogu se koristiti kao marker za primarnu kao i rekurentnu bolest. Kod kancera prostate, izražavanje gena inhibin alfa-podjedinice je potisnuto i ne može se detektovati kod slabo diferenciranih ćelija tumora.
Interakcije
INHBA formira interakcije sa ACVR2A.
Cimemoksin
Cimemoksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 128,215 Da.
San Luis, Arizona
San Luis je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 25.505 stanovnika.
Pignataro Interamna, Frosinone
Pignataro Interamna je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 626 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Shenandoah, Louisiana
Šenandoa je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.399, što je 1.329 (7,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kehl
Kel je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 51 opštinskog središta okruga Ortenau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 34.596 stanovnika. Nalazi se nasuprot francuskoga grada Strazbura.
Istorija
Po prvi put se 1038. pominje kao naselje, a 1338. je izgrađen prvi most između Kela i Strazbura. Francuska je zauzela Kel 1678. i otada je smatran obrambenom linijom samoga Strazbura. Čuveni francuski graditelj tvrđava Voban pretvorio ga je 1683. u tvrđavu. Francuska je anektirala Strazbur, ali 1697. je prepustila Kel da bi zauzvrat Strazbur bio priznat kao sastavni deo Francuske. Od tada je u sastavu markgrofovije Baden, a od 1771. u sastavu Baden-Durlaha.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ortenau Kel se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ortenau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 139 metara. Površina opštine iznosi 75,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 34.596 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 461 stanovnika/km². Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8317057.
Michael (film, 1924)
Michael (poznat i pod naslovom Mikäel) je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Carla Theodora Dreyera. Radnja se temelji na romanu Mikäel danskog književnika Hermana Banga. Protagonist, koga tumači Benjamin Christensen je uspješni i ugledni kipar koji živi sa svojim mladim muškim modelom; njihov odnos, međutim, poremeti osiromašena, ali lijepa grofica koja zavede mladića kako bi preko njega potkradala i iskorišataval umjetnika. Michael je bio mnogo vjerniji originalnom književnom predlošku od ranije švedske verzije Vingarne iz 1916. godine, kao i nešto eksplicitniji u prikazu homoseksualne prirode dva glavna muška lika, iako daleko implicitniji od današnjih standarda. Michael se zbog toga često naziva najvažnijim gej filmom iz nijeme ere.
The Cardigans
The Cardigans su švedski indie-pop sastav koji je karijeru započeo 1992. godine. Najpoznatiji su po albumima "Life" i "Gran Turismo", te iznimno popularnoj skladbi "Lovefool".
Povijest
Svensson i Sveningsson, obojica glazbenici heavy metal izričaja, osnovali su sastav 1992. u Jönköpingu, Švedska, a ubrzo su im se pridružili i ostali članovi sastava čija se postava poslije nije nijednom izmijenila. Stanovavši zajedno u istom stanu, The Cardigans su snimili demo snimku koju je zapazio producent Tore Johansson, koji im je potom ponudio snimanje u studiju u Malmöu. Rezultat tog rada, album "Emmerdale", izdan je u Švedskoj i Japanu 1994., a ponovno za svjetsko tržište 1997. Singl s tog albuma, "Rise & Shine", postao je veliki hit i u anketi glazbenog časopisa Slitz proglešen je najboljom snimkom 1994. godine.
Ostatak 1994. godine proveli su na europskoj turneji i snimajući album "Life", koji je izdan 1995. "Life" je postao međunarodno uspješan, prodan je u milijunskoj nakladi, a u Japanu je dosegao i platinasti status. 1996., "Life" je izdan i za američko tržište, no u izmijenjenom izdanju, kao kompilacija skladbi s oba dotad snimljena albuma.
1998. godine izlazi i mnogo mračniji album "Gran Turismo", koji je hvaljen od kritike, te smatran njihovim najzrelijim albumom. Izdavanje tog albuma slijedit će duga stanka u radu tijekom koje će članovi sastava raditi na svojim solo-karijerama.
Tijekom te stanke, Persson je izdala album pod imenom A Camp i otpjevala s Tomom Jonesom obradu skladbe "Burning Down the House" skupine Talking Heads, Svensson je radio na projektu "Paus", a Sveningsson je snimao materijale kao Righteous Boy. 2003., The Cardigans su se vratili s mnogo tišim i osobnijim albumom "Long Gone Before Daylight", s kojeg su potekla dva umjereno uspjela singla, "For What It's Worth", te "You're the Storm".
Nakon toga, sastav se okrenuo još mirnijem glazbenom izričaju vrlo sličnom country glazbi. Novi album, "Super Extra Gravity", dovršen je u svibnju 2005., i očekuje se da će do kraja godine biti i izdan; najavni singl I Need Some Fine Wine and You, You Need to Be Nicer izašao je krajem listopada.
Loretto, Pennsylvania
Loreto je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.302, što je 112 (9,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Palauamin
Palauamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 419,869 Da.
Kristijan Heinrich Vesteburg
Kristijan Heinrich Vesteburg (rođen 1771. – umro u Zagrebu, 20. svibnja 1816.), zagrebački graditelj. Bio je franjevac, vjerojatno podrijetlom iz Brežica. Poznat kao službeni graditelj zagrebačke biskupije, radio je za biskupa Maksimilijana Vrhovca. Najveće djelo mu je kupališni kompleks u Stubičkim Toplicama, koje su tada bile u vlasništvu biskupije. Projektirao je glavnu kupališnu zgradu, zvanu Maksimilijanovu kupelj, mali paviljon za parnu kupelj nazvan Dijanina kupelj, obje oko 1811.godine, a vjerojatno i obližnju kapelu. U Zagrebu je sagradio crkvu sv. Martina u Vlaškoj ulici. Njegova arhitektura nosi obilježja klasicističkog stila
Archie, Missouri
Arči je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.170, što je 280 (31,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Alpine, New Jersey
Alpajn je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.849, što je 334 (-15,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Geto
thumb|right|300px|Geto Rojston u [[Glazgovu]] Geto je deo grada koji nastanjuje određena etnička, rasna, socijalna ili klasna grupa, koja je tu izdvojena raznim oblicima društvenog, ekonomskog ili pravnog pritiska.
Poreklo reči
Reč „geto“ je prvi put upotrebljena za opis Venecijanskog geta („ghèto“), a posle i za jevrejska geta u Evropi. Etimološki, ta reč potiče od italijanske reči „getto“, što znači odbaciti, ili grčke reči „getonija“ (Γειτονία = naselje). Blizak joj je i italijanski izraz „borghetto“ za malu gradsku četvrt.
U nemačkom jeziku se koristi izraz „Judengasse“ (jevrejska uličica ili četvrt). U Maroku se jevrejska geta nazivaju „mela“.
Savremeno značenje
Danas se termin „geto“ koristi i za siromašna gradska područja, naročito u SAD. Tamo se pojavio izraz ruralni geto, koji opisuje zajednice izvan urbanih zona, poput naselja auto-prikolica, radničkih baraka i indijanskih rezervata. Naselja meksičkih imigranata se nazivaju „barios“ (izvorno: „barrios“) i slična su getima jer su u njima koncentrisane kulturno izolovane zajednice.
Geta nastaju na tri načina :
Estourmel
Eturmel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 419 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 77 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od | metara (maksimalnoj 96 m, a minimalnoj 59 m).
Antun Stiedl
Antun Stiedl, zagrebački graditelj. Djelovao je u prvoj polovici 19. stoljeća. Došao je u Zagreb iz Karlovca na poziv biskupa Aleksandara Alagovića, za kojega je radio više projekata. Među njima se ističu: proširenje istočnog krila biskupskog dvora (1834.), novo krilo sjemenišne zgrade u Zagrebu, plan obnove bivšeg isusovačkog kolegija u Požegi, župni dvor sv. Ivana u Novoj Vesi 55 (1834.), te vrtlareva kućica na Ribnjaku, obje u Zagrebu. Najvažnije mu je djelo zgrada vojarne u Vlaškoj 87 (kasnije vojna bolnica), velika dvokatna zgrada sa slijepim arkadama u prizemlju. Djela Antuna Stiedla nose obilježja klasicizma.
Cimetropijum bromid
Cimetropijum bromid je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 438,355 Da.
Case Ferretto, Padova
Case Ferretto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Kenzingen
Kencingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Emendingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.233 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8316020.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Emendingen Kencingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Emendingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 177 metara. Površina opštine iznosi 36,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.233 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 250 stanovnika/km².
Antun Branko Šimić
thumb|right|Antun Branko Šimić Antun Branko Šimić (Drinovci kod Gruda, 18. novembra 1898. - Zagreb, 2. maja 1925.), bosanskohercegovački pjesnik i esejist.
Rođen je u Hercegovini u Drinovcima i započeo je pjesmama koje oponašaju A. G. Matoša, ali je naglo napustio sedmi razred Zagrebačke gimnazije, pokrenuo časopis i "primio" ekavski izgovor, u čemu će ga ubrzo kratkotrajno slijediti i mnogi drugi hrvatski pisci, i nastupio kao novi pjesnik i kritičar, nadahnut bečkim ekspresionističkim časopisom "Der Sturm", pa je slijedio i njegov program s uporištem u posvemašnjem negiranju tradicije i osporavanju bilo kakve sveze izmedu književnosti i stvarnosti u kojoj ona nastaje. Prvim svojim časopisom ("Vijavica", 1917.), a zatim i drugim ("Juriš", 1919.), sažeto je označavao svoj književni smjer sadržan u (ekspresionističkom) uvjerenju, da je umjetnost najintenzivniji doživljaj svijeta i da zato ne smije, pa i ne može biti angažirana u službi bilo koje tendencije.
Жилинда
Налази се на левој обали Анабара, која утиче у Лаптевско море. У горњем току Анабар се зове Мала Куонамка (руски: Малая Куонамка).
Antun Branko Šimić
Bolovao je od rane mladosti i umro 2. maja 1925. Na poticaj mladoga pjesnika i studenta romanistike u Sarajevu Mileta Pešorde, pokrenuta je književna manifestacija "Šimićebi susreti", prvi puta održana u Grudama i Drinovcima, u subotu i nedjelju, 30. i 31. maja 1970, uz učešće pjesnika iz svih jugoslavenskih republika. Matica Hrvatska u Mostaru postavila je spomenik Antunu Branku Šimiću ispred svoje zgrade 2005. godine. Autor spomenika je hrvatski kipar Josip Ivanović.
Жилинда
Градоначалник је Јевдокија Давидовна Григорјева.
Жилинда је основана 1934. године.
Ivanovo
Ivanovo može biti:
Borgo dei Pini Mercadante, Bari
Borgo dei Pini Mercadante je naselje u Italiji u provinciji Bari, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Midwest, Wyoming
Midvest je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 404, što je 4 (-1,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bétheniville
Betenivil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 851 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara.
NPPA
__NOTC__ Termin NPPA ima više značenja.
Winx Club:The Secret of the lost Kingdom
Radnja
Winxice maturiraju.Blum sa ostalima odlazi na Domino i konačno pronalazi svoje prave roditelje,ali i oslobađa Drevne vještice.
Kirchberg an der Jagst
Kirhberg an der Jagst je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 30 opštinskih središta okruga Švebiš Hal. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.367 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8127046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Švebiš Hal Kirhberg an der Jagst se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Švebiš Hal. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 384 metra. Površina opštine iznosi 40,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.367 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 107 stanovnika/km².
Cimoksaton
Cimoksaton je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 338,357 Da.
Gem, Kansas
Džem je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 88, što je 8 (-8,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Miguel, Arizona
San Miguel je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 197 stanovnika.
Glasco, New York
Glazko je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.099, što je 407 (24,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Symphonie Diagonale
Symphonie diagonale ili Diagonal-Symphonie je njemački kratki crno-bijeli nijemi animirani film snimljen 1924. u režiji švedskog avangardnog likovnog umjetnika Vikinga Eggelinga. Film prikazuje kako neobična figura, odnosno figure u Art Deco stilu nastaju i nestaju. Symphonie diagonale je predstavljalo primjer tzv. apsolutnog filma, odnosno pravca koji je postao popularan u njemačkim avangardnim krugovima 1920-ih. Eggeling je umro nedugo nakon javne premijere filma.
Paladijum(II) acetat
Paladijum(II) acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 224,508 Da.
Izraelska naselja
right|thumb|250px|Karta izraelskih naselja (plave točke) na [[Zapadna obala|Zapadnoj Obali 2006.]]
Izraelska naselja na okupiranim područjima (hebrejski התנחלות), znana jednostavno i kao Izraelska naselja su židovske civilne nastambe i zajednice izgrađene na zemlji koje je Izrael osvojio od Jordana, Egipta i Sirije tijekom Šestodnevnog rata 1967. Takva naselja danas postoje na Zapadnoj Obali, istočnom Jeruzalemu i Golanskoj visoravni. Naselja na Zapadnoj Obali i istočnom Jeruzalemu su izgrađena na području predložene buduće palestinske države. Opća skupština Ujedinjenih naroda predložila je 1947. rezolucijom 181 podjelu britanskog mandata Palestine na dvije države, Izrael i arapsku Palestinu, ali to nikada nije provedeno pošto je cijelo područje 1967. zauzeo Izrael. Naselja su postojala i na Sinaju i Gazi sve dok ih Izrael nije evakuirao: 1979. iz Sinaja nakon mirovnog sporazuma sa Egiptom te jednostranim povlačenjem 7.000 židovskih doseljenika iz Gaze 2005. Izrael je rastavio 18 naselja na Sinaju do 1982., te svih 21 u Gazi i četiri na Zapadnoj Obali 2005., ali je nastavio širiti naselja na područjima Zapadne Obale usprkos sporazumu iz Osla, prema kojem nijedna strana neće poduzeti korake za mijenjanja statusa Zapadne Obale ili Gaze prije završetka pregovora.
Međunarodna zajednica smatra tu politiku naseljavanja okupiranih područja nezakonitom. Izraelska naselja u istočnom Jeruzalemu i Golanu, područja koja je Izrael i službeno anketirao, se također smatraju nezakonitima. Ujedinjeni narodi su u nekoliko navrata naveli kako je izraelska izgradnja židovskih naselja na palestinskim područjima kršenje četvrte Ženevske konvencije. Međunarodni sud pravde (MSP) također naziva naselja izvan Izraela nezakonitim, a nijedna strana vlada ne podupire takvu izraelsku politiku. U travnju 2012., Glavni tajnik UN-a Ban Ki-Moon, kao odgovor na izraelske najave o legalizaciji naselja izvan svojih granica, je ponovio da su ta doseljavanja nezakonita te da time krši načela prethodnih dogovora. Slične kritike su poslali i EU i SAD.
2010. godine, 327.750 izraelskih državljana je živjelo na 121 službeno priznatom naselju na Zapadnoj Obali, 192.000 je živjelo u istočnom Jeruzalemu a preko 20.000 je živjelo na Golanu. Ta naselja su različita, od običnih farmi i graničnih sela do proširenih urbanih četvrti. Tri najveća naselja - Modi'in Illit, Maale Adumim i Betar Illit - su stekla status grada, pošto svaka ima preko 30.000 žitelja. BBC navodi da je 2012. bilo preko pola milijuna izraelskih doseljenika na Zapadnoj Obali, koji, prema studiji Oxfam, iako čine tek 13 % stanovništva, kontroliraju 86 % zemlje, dok Palestinci kontroliraju tek 6 %.
Izraelska politika prema tim naseljima je promjenjiva: katkad ih je javno promovirala, a katkad uklanjala silom. Posljednje naselje na Zapadnoj Obali izraelska vlada odobrila je 1999. Nastavak širenja naselja i predstraža uz pomoć Izraela Palestinci često navode kao jednu od glavnih prepreka postizanja mirovnog sporazuma radi rješavanja Bliskoistočnog sukoba ali i treće strane, poput UN-a, Rusije, Britanije, EU-a, i SAD-a.
Salo
Pojam  može biti:
u osnovnom značenju: