cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Francisco, Candela
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 400 m.
Berghahn Books
Berghahn Books je američki akademski nakladnik sa sjedištem u New Yorku i podružnicom u engleskom gradu Oxfordu. Osnovan je 1994. od strane M. Berghahn i bavi se izdavanjem djela humanističke i društvene tematike, s fokusom na antropologiju, evropsku historiju, politologiju, te filmske studije. Ranih 2010-ih Berghahn Books izdavao je približno 100 knjiga godišnje i surađivao je s distributerima u Sjedinjenim Državama, Ujedinjenom Kraljevstvu, Irskoj, Indiji, Australiji, Novom Zelandu i Južnoafričkoj Republici.
Naučni časopisi
Berghahn Books izdaje dvadesetak naučnih časopisa:
Leopoldshagen
Leopoldshagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Iker-Randov. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 764 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13062031.
Trgovina ljudskim organima na Kosovu
Trgovina ljudskim organima na Kosovu i Metohiji (ili slučaj Žuta kuća) je naziv koji se u javnosti koristi za istragu o trgovini ljudskim organima u Albaniji i na Kosovu tokom 1999. godine. Prva je tvrdnje o trgovini ljudskim organima iznela u javnost bivša tužiteljka Haškog tribunala Karla del Ponte, u svojoj knjizi „Lov: Ja i ratni zločinci”, koju je objavila po odlasku sa dužnosti. U svojoj knjizi, Karla del Ponte je iznela podatke da je 1999. godine saznala od novinara da je oko 300 Srba i drugih nealbanaca bilo oteto i transportovano u Albaniju, gde su im vađeni organi, koji su zatim slani u Italiju, odakle su distribuisani u klinike širom Evrope. U knjizi ona spominje nasenje Burel u Albaniji, gde su žrtvama vađeni organi u kući koju ona u knjizi naziva žuta kuća.
Leopoldshagen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Iker-Randov Leopoldshagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Iker-Randov. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 6 metara. Površina opštine iznosi 19,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 764 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Trgovina ljudskim organima na Kosovu
Srpsko Tužilaštvo, ali i međunarodna organizacija za zaštitu ljudskih prava Human Rights Watch tražili su od Albanije da pokrene istragu o navodima o trgovini organima otetih Srba.
Prema izveštaju Saveta Evrope od 12. decembra 2010. godine organizator otimanja ljudi i trgovine ljudskim organima bio je Hašim Tači i Drenička grupa.
Žuta kuća
„Žuta kuća“ se nalazi u selu Ribe, nedaleko od grada Burela na severu Albanije. Kuća je danas bele boje, i u njoj žive članovi porodice Katuči. Porodica negira da je njihova kuća ikada bila mesto na kome su zarobljenicima vađeni organi. U početku su članovi porodice Katuči negirali i da je kuća bila žute boje, međutim nakon što su istražioci ispod sadašnje bele fasade pronašli tragove žute boje, porodica je promenila priču, tvrdeći da je kuća ofarbana u žuto pred jednu svadbu.
U blizini kuće pronađene su prazne flaše od infuzione tečnosti, sa sredstvima za opuštanje mišića, zavoji i igle.
Istraga Haškog tribunala
Haški Tribunal pokrenuo je 13. januara 2005. godine istragu o trgovini organima, na osnovu predmeta koji su pronađeni u žutoj kući. Istraga je nosila naziv Don Kihot. Istražioci Haškog tribunala pronašli su u žutoj kući razne predmete, za koje je postojala osnovana sumnja da su korišćeni za vađenje organa otetim Srbima i nealbancima. Među predmetima koji su pronađeni, nalazili su plastične posude, prazne boce sa nazivima lekova koji se koriste pri hiruškim intervencijama (-{tranxene, chlooraphemical, cinarizine, biscopean, biscopean}-), i metalne krhotine koje su podsećale na ostatke hiruških instrumenata.
Istraga srpskog tužilaštva za ratne zločine
Prema istrazi koju je sprovelo srpsko tužilaštvo za ratne zločine, hiruški zahvati nad žrtvama trgovne organima izvođeni su u domovima zdravlja ili bolnicama koji su tokom rata korišćeni za lečenje vojnika OVK. Za te potrebe korišćeni su deo bolnice u kasarni „Bajram Curi”, dom zdravlja u fabrici „Koka-Kole” u Tirani, neuropsihijatrijska bolnica u zatvoru broj 320 u mestu Burelj i privatna kuća adaptirana u bolnicu u blizini mesta Tropoja, takozvana žuta kuća. Pored tih lokacija, srpsko tužilaštvo raspolaže podacima da je postojao i ilegalni zatvor u rudniku Deva koji se nalazi u pograničnom delu između Kosova i Albanije, jedan kraj tunela je na Kosovu, a drugi u Albaniji.
Izveštaj Saveta Evrope
Dana 12. decembra 2010. Dik Marti podneo je izvetaj Savetu Evrope gde je Hašima Tačija označio kao vođu mafijaške grupe odgovornu za trgovinu oružjem, droge i ljudskih organa.
Kao odgovor, EU i Euleks su izjavili da oni smatraju da je izveštaj veoma ozbiljan i da traže dokaze.
Tači je opovrgao sve optužbe i najavio tužbu protiv Dika Martija.
Dana 11. januara 2011. godine uhapšen je Istanbulu doktor Jusuf Sonmez, „glavni hirurg“ u operacijama vađenja organa na Kosovu.
Euleksov proces protiv trgovaca ljudskim organima
Euleks je 4. marta 2011. doneo odluku o pokretanju krivičnog procesa protiv optuženih za trgovinu ljudskim organima na Kosovu i Metohiji. Optužnice su podnete protiv Luftija Dervišija, Dritona Džilte, Sokola Hajdinija i Ilira Rečaja vezano za njihove aktivnosti u prištinskoj klinici „Medikus“. Među osumnjičenima su i bivši sekretar za zdravstvo Rečaj koji je protivzakonito izdao licencu prištinskoj klinici „Medikus“ za transplantaciju ljudskih organa. Jedan od osumnjičenih je i Turčin Jusuf Sonmez.
Humajunova grobnica
Humajunova grobnica (hindski: हुमायूँ का मक़बरा, urdu: ہمایون کا مقبره, Humayun ka Maqbara) je mauzolej mogulskog cara Humajuna iz 1562. godine, smješten u Nizamuddinu, istočnom dijelu grada Delhija (Indija), u neposrednoj blizini utvrde Dina-Panah (Purana Qila) koju je izgradio Humajun 1533. godine.
To je bila prva vrt-grobnica na indijskom poluotoku, i također prva građevina te veličine od crvenog pješčenjaka. Zbog toga je 1993. godine grobnica upisana na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji, i tada su započeti opsežni radovi njene obnove, koji su još uvijek u tijeku. mini|lijevo| Humajunov mauzolej
Odlike
mini|240px| Mauzolej Isa Khana Niyaza mini| Nila Gumbad (1625.) koji je podigao dvorjanin Abdul Rahim Khani Khana za svoju služkinju Fahim Khan Kompleks Humajunove grobnice obuhvaća mauzolej cara Humajuna, u kojemu se nalaze grobnice njegovih supruga Hamide Begum i Dara Shikoh, sina kasnijeg cara Šaha Džahana, kao i brojne druge Mogule, uključujući i cara Šaha Džahandara, Faruksijara, Rafi ul-Darjata, Rafi UD-Daulata i Alamgira II. Njihove građevine predstavljaju veliki napredak mogulske arhitekture, a povezuje ih vrt Charbagh, tipični perzijski vrt koji se nikada do tada nije vidio prije u Indiji, a koji je postao presedan za sve kasnije mogulske arhitekture. Na Humajunovoj grobnici se može prepoznati jasno odstupanje od prilično skromnog mauzoleja njegova oca, prvog mogulskog cara Babura, Bagh-e Babur ("Baburov vrt") u Kabulu (Afganistan). Iako je Baburov vrt bio početak tradicije pokopanja u "rajskom vrtu", Hamujanova grobnica je korak dalje od Gur-e Amira, grobnice njegovog pretka i osvajača Azije, Timura Velikog u Samarkandu. Ona je bila presedan za buduću mogulsku arhitekturu kraljevskih mauzoleja koja je dostigla svoj vrhunac s Tadž Mahalom u Agri.
Sam mauzolej ima ispred platformu s nizom arkada koji ga vizualno proširuju i naglašavaju središnju platformu s visokim ajvanom (lučni portal) iznad kojeg se uzdiže kupola. Ispod kupole se nalazi osmerokutni središnji prostor s dva kenotafa Humajuna i njegove supruge (stvarni grobovi se nalaze ispod poda). U kutovima se nalazi po jedan mali paviljon s kupolom (chattris), koji su bili uobičajeno u to vrijeme u domovini perzijskog arhitekta, baš kao i prečka s loptom na vrhu (jamur), koja je povećavala kupolu u sredini. Središnja glavna zgrada ima četiri manje u kutovima u kojima se nalaze kenotafi članova vladarske obitelji. Vidljiva građevina se sastoji od crvenog pješčenjaka, samo su zid kupole i neke aplikacije izrađene od bijelog mramora. Oko grobnice nalazi se utjelovljenje "rajskog vrta" kako je opisan u Kur'anu - Chahar Bagh vrt, prvi takve vrste u Indiji.
Osim glavne zgrade Humajunove grobnice, tu se nalazi i nekoliko manjih spomenika, uključujući glavni ulaz na zapadu, te dvadeset godina stariju grobnicu Isa Khan Niyazija, afganistanskog plemića na dvoru Šer Šah Surija (vladara Suri dinastije koji su se borili protiv Mogula) iz 1547. godine.
Camargo (razvrstavanje)
Camargo ima više značenja:
Devol (Albanija)
Devol je važan srednjovjekovni grad u Bugarskoj još od vremena bizantske vladavine Bugarske. Administrativno je, crkveno i kulturno središte okruga Kutmičevica, a nalazilo se na Via Egnatia.
Njeno se mjesto još uvijek osporava je li se nalazilo u gornjem toku istoimene rijeke oko današnjeg grada Korče ili u donjem toku rijeke južno od Elbasana.
Ptolemej XIII Teos Filopator
Ptolemej XIII Teos Filopator (Πτολεμαῖος Θεός Φιλοπάτωρ, Ptolemaĩos Theós Philopátōr, 62/61. pne. – 13. januar 47. pne.?) bio je jedan od posljednjih kraljeva drevnog Egipta, poznat kao mlađi brat i suparnik Kleopatre.
Biografija
Ptolemej je bio sin kralja Ptolemeja XII, a na prijestolje je došao nakon njegove smrti u proljeće godine 51. pne. Suvladarica mu je bila starija sestra Kleopatra VII, s kojom se, u skladu s tadašnjim egipatskim običajima, i oženio. Glavni pomoćnik, odnosno siva eminencija na dvoru mu je bio eunuh po imenu Potin.
Kleopatra se pokazala kao daleko sposobnija i popularnija vladarica od njih dvojice, te su je u proljeće 48. pne. pokušali svrgnuti. Kleopatra je bila prisiljena bježati iz kraljevske palače u Aleksandriji, ali je u Siriji skupila vojsku te otpočela građanski rat. Situaciju je dodatno zakompliciralo i to što se protiv Ptolemeja dignula i druga sestra Arsinoja, proglasivši se kraljicom.
Istovremeno je i u Rimu bjesnio građanski rat, te je nakon poraza u bitci kod Farsala na Ptolemejevom dvoru utočište pokušao pronaći rimski vojskovođa Pompej. Ptolemej i Potin su se pravili da će uslišati njegov zahtjev, ali su ga na prevaru 29. septembra 48. pne. ubili. Kada je nedugo potom Julije Cezar došao u Aleksandriju tražiti Pompejevo izručenje, Potin mu je na poklon dao Pompejevu odrezanu glavu, što je kod Cezara izazvalo zgražanje. Kleopatra je, pak, potajice ušla u Cezarove odaje i zavela ga, stekavši tako vrijednog saveznika.
Ne čekajući da Cezar u sporu presudi na Kleopatrinu stranu, Potin i Ptolemej su sklopili savez sa Arsinojom i započeli operacije protiv Cezara poznate kao aleksandrijski rat. Usprkos teških gubitaka, Cezar se uspio održati do dolaska pojačanja i na kraju je odnio pobjedu. Ptolemej i Arsinoja su prisiljeni napustiti grad, a Ptolemej se kasnije utopio pokušavajući prijeći Nil. Kleopatra je nakon toga sama zavladala Egiptom.
Preci
Preci Ptolemeja XIII od Egipta
Tepatlaxco de Hidalgo (razvrstavanje)
Tepatlaxco de Hidalgo ima više značenja:
Ribera, Agrigento
Ribera je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17664 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Louis Feuillade
Louis Feuillade (19. februar 1873 - 25. februar 1925) bio je francuski filmski režiser iz ere nijemog filma, najpoznatiji kao autor niza popularnih filmskih serijala 1910-ih koji se smatraju važnim za kasniji razvoj trilera kao filmskog žanra.
Al Ma‘nānah, Taiz
Al Ma‘nānah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1177 m.
Black Hammock, Florida
Blek Hamok je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.144.
Coplan ouvre le feu à Mexico
Coplan ouvre le feu à Mexico je francusko-italijansko-španski špijunski film snimljen 1967. godine u režiji Riccarda Frede (pod pseudonimom "Robert Hampton"). Predstavlja adaptaciju romana  Coplan fait peau neuve tandema "Paul Kenny'' iz ciklusa o francuskom obavještajcu Francisu Coplanu. Naslovni protagonist, koga tumači američki glumac Lang Jeffries, nastoji pronaći vrijedne slike koje su Nijemci bili ukrali u Drugom svjetskom ratu.
Zona Industriale, Bergamo
Zona Industriale je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Ingeniero Cuauhtémoc Cárdenas Solórzano, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Glavni Grad Podgorica
Opština Podgorica se nalazi u centru Crne Gore, na granici sa Albanijom. Sjedište opštine je grad Podgorica, koji je i glavni grad Crne Gore. Opština ima dve podopštine Golubovci i Tuzi.
Javorova
Javorova je naselje u opštini Petnjica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 117 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 193 stanovnika).
Demografija
U naselju Javorova živi 76 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 29,2 godina (26,2 kod muškaraca i 33,1 kod žena). U naselju ima 26 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,50.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Camarones (razvrstavanje)
Camarones ima više značenja:
Tepatlaxco (razvrstavanje)
Tepatlaxco ima više značenja:
San Jerónimo, Arandas
San Jerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Boždarevići
Boždarevići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 168 stanovnika.
San Jerónimo, Arandas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2176 m.
Popești, Mihăilești
Popești je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Mihăilești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Boso Stariji
Boso ili Boson Stariji (Boso l'Ancien), poznat i kao Boso iz Arlesa (cca. 800 - prije 855) bio je franački plemić iz roda Bosonioda. Bio je oženjen za Engeltrude i umro oko 855. Njegova porodica je poznata po velikom broju grofova, vojvoda, opata i biskupa u karloinško doba. Njegova kćer Teutberga se udala za Lotara II a unuka Richildis za zapadnofranačkog kralja Karla Ćelavog. Boso je imao još jednu kćer, koja se možda zvala Richildis, a koja se udala za Bivina od Gorzea. Imao je dva sina - starijeg po imenu Boso (Mlađi) i mlađeg, po imenu Hucbert.
Camino a la Mina (razvrstavanje)
Camino a la Mina ima više značenja:
Tomo Vinković
Tomo Vinković, je bila jugoslavenska ljevaonica, tvornica strojeva i traktora sa sjedištem u Bjelovaru.
Povijest
Rješenjem Narodnog odbora općine Bjelovar, 12. 3. 1953 je osnovano poduzeće "Metal" ljevaonica, strojobravarija i kovačnica. Na dan osnivanja poduzeće je imalo 26 radnika i službenika. Do kraja 1953 godine poduzeće je već imalo 35 zaposlenih. 1956 dolazi do radikalne promjene u poslovanju, stvara se novi i kvalitetniji proizvodni program koji uključuje bagere, transportere, ciglarska kolica i reduktore. 1958 proizvodnja se proširuje na kotlove za centralno grijanje i stezni alat. 1959 godine je usvojena proizvodnja dizel lokomotiva od 10 do 100 Ks. U tom periodu je izgrađena nova upravna zgrada, uglavnom kroz dobrovoljni rad zaposlenika tvornice koji su uložili 65.000 dobrovoljnih radnih sati. Poduzeće je između 1958 i 1959 osiguralo 10 stanova za svoje radnike, a od 1960 osiguran je topli obrok za sve zaposlenike.
Na prijedlog radničkog savjeta i osnovne organizacije SK, "Metal" je 17. 1. 1960 godine promijenio ime u Tomo Vinković - tvornica strojeva i ljevaonica. Tvornica je nazvana po narodnom heroju Jugoslavije Tomi Vinkoviću (10. 12. 1909 - 14. 1. 1942). 1961 godine radničko vijeće je donijelo odluku novim strateškim ulaganjima i uvozu proizvodne opreme iz Poljske. Sredinom 1964 u tvornici su formirana dva proizvodna pogona: ljevaonica željeza i izrada strojeva. Svaki pogon je izabrao svoj radnički savjet uz koje je postojao centralni radnički savjet. 1965 Tomo Vinković je započeo inicijalne pregovore o proizvodnji motokultivatora i jednoosovinskih traktora pod licencom talijanske tvrtke Pasquali iz Milana. Proizvodnja po licenci je započeta iduće godine, te je Tomo Vinković istovremeno napustio raniji široki asortiman proizvodnje. Od tada prioritet u proizvodnom programu dobiva proizvodnja poljoprivrednih strojeva i priključaka. U proizvodnom programu su dominirali motokultivatori P.E.-14 (14Ks), te nešto kasnije P.E.-15 (15Ks) i zglobni traktore TV-15 (15Ks) i TV-18 (18Ks). Konstrukcija TV-15 i TV-18 se temeljila na nadogradnji motokultivatora. Prvi traktor Tomo Vinković je proizveden 1968 uz suradnju nekoliko jugoslavenskih tvrtki. Većina dijelova je nabavljano od beogradskog DMB-a, kočanskog Ruena i Prve Petoletke Trstenik, dok je sam Tomo Vinković izrađivao manji dio rezervnih dijelova i vršio finalizaciju proizvoda. Osnovni problemi i poteškoće sa kojima je Tomo Vinković u to razdoblju bio suočen su bili: nedovoljni radni prostor, nedovoljna kadrovska ekipiranost, nedovoljna stručnost radnika, pronalaženje potrebnog broja kooperanata, pomanjkanje obrtnih sredstava, neusklađeni odnos između cijene repromaterijala i cijene finalnih proizvoda, usvajanje novog proizvodnog programa, osigurano tržište, zastoji u proizvodnji zbog redukcije električne energije i drugo. Unatoč svemu tome, Tomo Vinković je iz godine u godinu bilježio rast prihoda.
1972 pristupljeno je vlastitoj samostalnoj konstrukciji i proizvodnji zglobnih traktora. 1973 izvrešena je reorganizacija poslovanja po ustavnim načelima. Formirane su dvije osnovne organizacije: OOUR Ljevaonica i OOUR Tvornica traktora, te radna zajednica Zajedničke službe. Centralni radnički savjet je promijenio naziv u Radnička konferencija. Nakon ovih promjena, Radnička konferencije je donijela odluku o izgradnji nove tvornice. Kamen temeljac za novu Tomo Vinković tvornicu je položen 9. 5. 1974 godine. Dvije godine kasnije, 9. 5. 1976, novu tvornicu je u rad pustio predsjednik Sabora SR Hrvatske dr. Ivo Perišin. U novoj tvornici su kroz godine zapošljavani dodatni radnici. Od 1976 do 1980 Tomo Vinković je proizvodio traktore: TV-418 (18 Ks), TV-521 (21 Ks) i TV-730 (30 Ks). Navedeni tipovi traktora su 1981 modernizirani. U istom razdoblju Tomo Vinković je proizvodio dopunski program proizvodnje strojeva za specifične namjene i to: samoistovarivač TV-600, transporter TV-1518/1521 i rotokos TV-1218. Proizvodnje je bila dodatno proširena na rotokopačice (freze) TV-95/120, drljače TV-250/2/3, prikolice TV-PPK 1500 i PPK-2/5, te centrifugalne pumpe. Od značajnijih kooperanata Tome Vinkovića iz toga doba pojavljuju se: beogradski Dvadesetprvi maj, Prvomajska iz Zagreba, Prva Petoletka iz Trstenika, IMP Panonija iz Murske Sobote, Agis iz Ptuja i drugi. Na svome vrhuncu 80'-tih Tomo Vinković je zapošljavao preko 1.100 radnika, te proizvodio godišnje preko 4.600 traktora. Tomo Vinković je svoje proizvode distribuirao diljem Europe, Azije i Afrike.
1990 godine, izdvajanjem iz Tomo Vinković stvoreno je poduzeće Tvornica traktora Bjelovar. Vrijednost Tome Vinkovića odn. Tvornice traktora Bjelovar je 1992 godine procijenjena na 11 milijuna DEM, bez društvenih nekretnina koje su bile u vlasništvu poduzeća.
Zanimljivosti
Predsjednik Jugoslavije Josip Broz Tito je prilikom posjete tvornici na dar dobio zglobni traktor TV-18, a koji se kasnije upotrebljavao na Brijunima.
Ilie Năstase
Ilie Năstase (Bukurešt, 19. jul 1946 -) je bivši rumunjski profesionalni teniser, poznat kao jedan od najvećih igrača 1970-ih. Năstase je bio najbolje rangirani teniser na svijetu između 23. augusta 1973. i 24. juna 1974. Predstavlja jednog od pet tenisera u historiji koji je osvojio više 100 ATP profesionalnih titula (57 pojedinačno i 45 u parovima). Članom Međunarodne teniske kuće slavnih je postao 1991. Năstase je osvojio sedam Grand Slam titula: dvije pojedinačno, dvije u muškim i dvije u mješovitim parovima. Osvojio je i četiri ATP World Tour završna prvenstva. Poznat je kao drugi muški igrač koji je osvojio Grand Slam bez izgubljenog seta i prvi kome je to uspjelo na Roland Garrosu (1973).
Nastase je u svoje vrijeme bio poznat po raznim gestama i dokočicama s kojima je zabavljao publiku. Nakon završetka teniske karijere se u Francuskoj 1980-ih posvetio književnosti i napisao nekoliko romana. Godine 1990. se u rodnoj Rumunjskoj bavio politikom, i 1996. bez uspjeha natjecao za gradonačelnika Bukurešta. Od 1997. do 2008. je bio predsjednik Rumunjskog teniskog saveza.
Poznat je i po burnom privatnom životu, odnosno stekao je reputaciju velikog zavodnika. Tvrdnje časopisa Maxim, prema kome je spavao sa 2500 žena i zbog kojih je došao na 6. mjesto njegove liste "živućih seks legendi", sam Nastase je demantirao, rekavši da je brojka mnogo manja, odnosno da iznosi 800-900, te da ju je namjerno "frizirao" urednik njegove autobiografije. Ženio se tri puta, a njegov posljednji brak, prodavačicom cigareta po imenu Amalia koju je upoznao na Stingovom koncertu 2004. godine, je završio 2010. godine.
Masseria Castellana, Napoli
Masseria Castellana je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Araparícuaro, Tancítaro
Araparícuaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 630 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2049 m.
Bociu, Mărgău
Bociu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mărgău.
La Pimienta, San Miguel el Alto
La Pimienta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Bociu, Mărgău
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 711 m.
La Pimienta, San Miguel el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1855 m.
Leussow
Lojsov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 288 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054064.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Lojsov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 21 metra. Površina opštine iznosi 19,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 288 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 14 stanovnika/km².
Hucbert
Hucbert (820 - 864/866) bio je franački velmoža iz dinastije Bosonida. Bio je sin Bosoa Starijeg. Sestra Theutberga mu se udala za Lotara II od Lotaringije, a on sam je proglašen grofom od transjuranske Burgundije. Bio je poznat po raskalašenom životu. Međutim, kada se Lotar nastojao razvesti od Theutberge 857. kako bi se oženio za ljubavnicu Waldradu, Hucbert je zaratio kako bi obranio sestrinu čast. Višegodišnji Lotarovi napori da uguši ustanak nisu uspjeli sve dok mu u pomoć nije stigao njegov stric, istočnofranački kralj Ludvig Njemački; njemu je kao nagradu obećao Helvetiju, odnosno Hucbertova područja. Hucbert je ubijen 864. ili 866. Imao je sina poznatog kao Theobald od Arlesa.
Most na Zalomki u selu Bratač
Most Ovčiji brod u selu Bratač, nalazi se u općini Nevesinje, Bosna i Hercegovina. Naziv su dali stočari koji su preko njega prevodili svoja stada na ispašu, sa druge strane rijeke Zalomke. Ovaj most posjeduje značajnu historijsku vrijednost s obzirom na to da je jedan od rijetkih sačuvanih kamenih mostova, te mu je sačuvana izvorna forma, lokacija kao i namjena. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 6. novembra 2018. godine, donijela je odluku da se most proglasi za Nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić (predsjedavajući), Goran Milojević i Radoje Vidović.
Historija
Most nalazi se na rijeci Zalomki koja većim dijelom svog toka u ljetnim mjesecima teče kao podzemna rijeka. Vrijeme izgradnje mosta nije poznato, jer pisanih tragova o njegovom nastanku nema. Na osnovi karakterističnih elemenata konstrukcije može se datirati u vrijeme osmanske uprave, najvjerovatnije u XVI stoljeću ili kasnije. Na mostu je postavljena isklesаnа ploča na kojoj stoji 1883. godinа, kаdа je vršenа obnovа jednog njegovog lukа.
U toku Drugog svjetskog rata most je pretrpio nasilno rušenje srednjeg svoda. Da bi se objekat osposobio za saobraćaj, preko porušenog dijela postavljena je provizorna drvena konstrukcija. Tokom 1968. godine restauriran je porušeni dio svoda. Do mosta vodi makadamski put iz pravca sela Bratač koji se upravo završava kod mosta i nema svoj nastavak na drugoj strani rijeke. Nizozemska je zajedno sa Općinom Nevesinje, tokom 2011. godine izgradila dva kilometra neasfaltiranog lokalnog puta koji vodi ka mostu, čime je omogućen brži i lakši pristup.
Ispod mosta pronađena je oštećena ploča sa natpisom na arapskom jeziku koja je nekad stajala na mostu. Natpis je zbog dugogodišnjeg djelovanja vode dosta nejasan. Uz saradnju sa stručnjacima iz Zemaljskog muzeja u Sarajevu pročitane su dvije riječi ”HAJRAT“ i ”MAHMUD“.
Zbog dugogodišnje izloženosti nepovoljnim atmosferskim utjecajima i neodržavanju most je danas u lošem stanju.
Opis
Izveden je kao mostovna konstrukcija sa tri otvora, zasvedena polukružnim lukovima. Most je znatnih dimenzije da bi propusni kapaciteti zadovoljili proljetne bujice. Ima tri polukružna otvora, od kojih je prvi svod uz lijevu obalu nešto manji, sa rasponom od 7,0 metara, dok su srednji i desni jednaki i široki po 9,0 metara. Stubovi između otvora su široki po 2,4 metra, a ukupna dužina mosta sa priobalnim navozima iznosi 35,50 metara.
Korito rijeke je najdublje pod svodom uz desnu obalu gdje protječe minimalna ljetna voda, kada ispod preostala dva svoda potpuno presuši. Visinska razlika od dna korita do najviše tačke intradosa svoda uz desnu obalu iznosi preko 8,50 metara. Ukupna širina mosta iznosi 3,20 metara. Ova mjera odgovara stazi na mostu, dubini svodova i razmaku čeonih zidova jer na mostu nema nikakve plastike, kao što su vijenci, prepusti čeonih zidova preko lukova i sl.
Na mostu nema traga završnom vijencu i korkaluku, kao na tipičnim mostovima osmanskih graditelja, a vjerovatno da nije imao niti nadozidanu ogradu kao neki stolački mostovi. Ako je uopće ikada staza na ovome mostu bila ograđena, onda je ta ograda bila izvedena od drveta i već davno bez traga propala.
Niveleta mosta diže se od obala prema sredini, a prelom nivelete je nad stubom koji je bliži desnoj obali pa su tako srednji i desni lučni otvor ne samo jednaki po rasponu luka već i po njegovoj visini.
Stubovi mosta ispadaju prema uzvodnoj strani u vidu uobičajenih trouglastih branika, čija je baza širina stuba 2,40 metara, a visina 1,80 metara. Osnova branika je približno istostraničan trougao. Sa nizvodne strane stubovi završavaju ovalnom formom čija je osnovica opet ravna širini stuba, a istak od ravnine čeonog zida 0,90 metara. Vertikalni dio stuba se diže od proširene temeljne baze koja djelimično viri iz nanosa u koritu kod stuba bližeg desnoj obali, do visine od oko 2,70 metara, da bi bez uobičajeno naglašenog vijenca prešao u neku vrstu piramidalnog završetka. Na nizvodnoj strani završetak ima oblik kupe koja se pri vrhu zaobljava.
U izgledu mosta vertikalni dijelovi stubova vidljivo se izdvajaju od ostale konstrukcije svojom bjelinom. Primjena otpornijeg bijelog krečnjaka za dijelove koji su veliki dio vremena u vodi povezuje ovaj objekat sa načinom primjene materijala kod mnogih naših poznatih mostova (Konjic, sarajevski mostovi itd). Svodovi mosta su zidani od dosta dobro obrađenog kamena sa radijalnim spojnicama u horizontalnim nizovima po dubini svoda. Imajući u vidu da graditelj nije težio plastici lukova, svodni kamen nije iste visine već se uklapa sa klesancima u čeonim zidovima. Tako je debljina svodova neprecizirana, a iznosi oko 35 cm. Na većem sačuvanom svodu, zaključni kamen čeonog luka posebno je plastično naglašen. Čeoni zidovi su rađeni od horizontalnih slojeva grublje obrađenog kamena. Visina čeonog zida iznad najviših tačaka na čeonom lukovima svodova iznosi 20–35 cm.
Danas je most u veoma lošem stanju, a nekada je to bio jedini most na rijeci Zalomki i jedini put u pravcu Gacka.
Rajpur
Rajpur je gradić i nagar panchayat u distriktu Barwani u indijskoj državi Madhya Pradesh.
Geografija
Rajpur se nalazi 21.93°N, 75.13°W. Ima prosječnu nadmorsku visinu od 225 meatra (738 stopa).
Demografija
Prema indijskom popisu stanovništva iz 2001. godine, Rajpur je imao 17.913. stanovnika. Muškaraca je bilo 51%, a žena 49%. Rajpur ima prosječnu razinu pismenosti od 59%, nižu od nacionalnog prosjeka koji iznosi 59,5%: muška pismenost je 68%, a ženska pismenost 49%. U Rajpuru je 17% stanovništva ispod 6 godina starosti.
Reference
Rajpur राजपुर Rajpur Rajpur Rajpur
Camino a la Presa (razvrstavanje)
Camino a la Presa ima više značenja:
Case di Via Fredda, Udine
Case di Via Fredda je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Kleopatra IV od Egipta
Kleopatra IV (grč: Κλεοπάτρα Δ', ubijena 112. god. pne.) bila je kraljica helenističkog Egipta iz dinastije Ptolemejida. Egiptom je kratko vladala 116.-115. pne. kao savladarka supruga Ptolemeja IX Latira, a kasnije je postala supruga seleukidskog kralja Antioha IX Kizičkog
Bila je ćerka Ptolemeja VIII Fiskona i Kleopatre III, a za rođenog brata Ptolemeja IX Latira se udala 116. god. pne. kada je počela da vlada kao njegova savladarka. Savladarstvo je potrajalo svega nekoliko meseci pošto se, pod majčinim pritiskom, Ptolemej Latir rastao od Kleopatre i oženio mlađom sestrom Kleopatrom Selenom I.
Kleopatra IV se potom povukla na Kipar kojim je u to vreme upravljao njen brat Ptolemej X Aleksandar I. Uspela je da na svoju stranu privuče vojsku Ptolemeja Aleksandra i zatim je ponudila brak Antiohu IX Kizičkom iz dinastije Seleukida. Antioh IX je prihvatio bračnu ponudu pošto mu je Kleopatra obećala vojsku sa Kipra kao miraz. Zatim se prebacila u Siriju i udala za Antioha Kizičkog. Nakon toga Antioh je nevestinu vojsku upotrebio u građanskom ratu protiv brata Antioha VIII Gripa. Pohod je bio uspešan i Kleopatra je sa svojim suprugom zauzela Antiohiju. Međutim, već 112. god. pne. Antiohiju je ponovo osvojio Antioh Grip. Kleopatra IV je potražila pribežište u jednom od gradskih hramova, ali je izvučena odatle i uhapšena. Antioh VIII Grip je oklevao da je pogubi iz verskih i rođačkih obzira, ali ga je njegova supruga, Kleopatra Trifaina, Kleopatrina rođena sestra, ubedila da usmrti zarobljenicu. Naredne, 111. god. pne. Antioh IX Kizički je ponovo zadobio Antiohiju i potom je naredio da se Kleopatra Trifaina pogubi posle torture.
U popularnoj kulturi
U BBC-jevoj TV-seriji The Cleopatras njen lik je tumačila glumica Sue Holderness.
Prambanan
Prambanan je najveći hinduistički hramski kompleks u Indoneziji. Nalazi se oko 18 km istočno od Yogyakarte na otoku Javi. Sagrađen je oko 850. u vrijeme vladavine Rakaija Pikatane, kralja druge dinastije Mataram ili pod vlašću Balitunga Mahe Sambue za vrijeme dinastije Sanjaya. Ubrzo nakon što je dovršen, hram je napušten i počeo je propadati.
Obnova kompleksa otpočela je 1918. i još nije dovršena. Glavna zgrada dovršena je tek 1953. Najveći problem bio je pronalaženje i točno smještanje prvobitnog građevnog materijala na odgovarajuće mjesto gdje je bilo prije propadanja. Često je materijal bio korišten za gradnju vrlo udaljenih građevina. Tako su ponovo građeni samo oni objekti, za koje je postojalo najmanje 75% prvobitno korištenog kamena, a od mnogih ranijih svetišta danas se ne može vidjeti puno više od temelja.
Kompleks je jedno od najvećih hinduističkih hramova u jugoistočnoj Aziji. Uvršten je 1991. na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Aziji. Osobitost im je visoka i šiljasta gradnja, koja je jedna od odlika hinduističkih hramova, kao i strog raspored brojnih pojedinačnih svetišta oko 47 m visoke središnje građevine.
Cijeli kompleks sastoji se od osam glavnih hramova, kao i više od 250 pojedinačnih, manjih hramova koji okružuju glavne. Tri najveća hrama, nazvana Trisakti ("tri sveta mjesta"), posvećena su bogovima Šivi, bogu-razaraču, Višni, bogu-čuvaru i Brahmi, bogu-stvoritelju. To odgovara hinduističkom božanskom trojstvu koje se nalazi u mnogim hinduističkim svetištima, i u Indoneziji.
U krugu od samo nekoliko kilometara od Prambanana nalaze se i drugi hinduistički hramovi koji većim dijelom nisu obnovljeni. Kompleks je bio teško oštećen u snažnom potresu 27. svibnja 2006. Kompleks je bio zatvoren nekoliko tjedana radi točne procjene oštećenja. U kolovozu 2006. Prambanan je ponovo otvoren, ali je iz sigurnosnih razloga neposredna okolina glavnih hramova i dalje zatvorena za posjetitelje.
Scrophulariaceae
thumb|Melampyrum nemorosum thumb|200px|Veronica chamaedrys thumb|200px|Lathraea squamaria Scrophulariaceae ili zijevalice su porodica cvjetnica iz razreda pravih dikotiledona (eudikotiledona). Obuhvata jednogodišnje zeljaste bilke, kao i jedan rod grmova. Imaju bilateralne (zigomorfne) ili radijano (aktinomorfno) simetrične.
Opis
Zijevalice maju naizmjenične ili nasuprotne listove bez zalistaka (palistića). Porodica se odlikuje dvospolnim cvjetovimna, ponekad nejasno jednosimetrični, pojedinačni ili u cvastima. U čašici je 4 do 5 međusobno sraslih lapova, a u krunici 5 latica, koje su srasle u cijev. Latice su peterokrpaste, četverokrpaste ili sa dvousnatim rubom. Muški dio cvijeta sadrži 4, rjeđe 5 (Verbascum) prašnika, ili 2, kao u rodu Veronica. Prirasli su na krunicu. Tučak je superioran (tj. pozicioniran iznad priključne tačke drugih dijelova cvijeta) i obično dva jednodijelna. Plodnica je nadrasla, dvogradna (dvokomorna), rijetko jednogradne nadrasle, dvogradne (rijetko jednogradne). Cvijetna formula je:
Plod je |tobolac, koji sadrži mnogo, rjeđe malo sjemenki ili samo s jednu, kao npr. Tozzia alpina. Mnoge strupnikovice imaju lijepe cvjetove, pa se uzgajaju kao ukrasne biljke (npr. Paulownia, Verbascum, Veronica, Antirrhinum, Linaria, Scrophularia), neke su otrovne i (ili) ljekovite (npr. Digitalis, Euphrasia, Verbascum, Veronica). Neke su poluparaziti, kao u rodovima Euphrasia, Melampyrum, Rhinanthus, Odontites, Bartsia, Tozzia, rijetko pravi paraziti (Lathraea). mini|200px|[[Cvjetni dijagram roda Verbascum]]
Postoje uglavnom biljke e, ali tu su i Woody vrste. U ostavlja uglavnom protiv stalno.
Cvjetovi su često u traubigen | zajedno [cvasti] [inflorescence]. U četiri ili pet puta cvijet e su obično zygomorph. Četiri ili pet po calyx i latice su obično međusobno ujedinjeni. U neke vrste prednjem latica je "maskirani" ili se to dogodi nektar potaknuti ili jedan luk na ulazu u Corolla cijev; Okarakterisan su jaki insekata, na primjer, bumbari da uđe u stanje na polen. To je samo stamen krug prisutan, a broj prašnika je obično četiri ili pet. U jajnika je gornja konstanta.
Al Dawlil, Taiz
Al Dawlil je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1006 m.
Scrophulariaceae
Upotreba
Mnoge zijevalice imaju dekortativne cvjetove, pa se uzgajaju kao ukrasne biljke, kao u rodovima Paulownia, Verbascum, Veronica, Antirrhinum, Linaria, Scrophularia). Neke su poluparaziti; Euphrasia, Melampyrum, Rhinanthus, Odontites, Bartsia, Tozzia, a rijetko pravi paraziti, kao u rodu Lathraea.
Tepeapulco (razvrstavanje)
Tepeapulco ima više značenja:
Umihana Čuvidina
Umihana Čuvidina (Sarajevo, o. 1794. – Sarajevo, o. 1870.), prva poznata bošnjačka pjesnikinja i jedna od prvih pjesnikinja na bosanskom jeziku.
Umihana je bila zaručena s Mujom Čamdži-bajraktarom, Sarajlijom, koji je 1813. godine, za srpskog ustanka, poginuo pod Loznicom u vojsci Alipaše Derendelije. Od velike žalosti Umihana se nije htjela nikada udavati, pak je počela pjevati pjesme o svom junački poginulom zaručniku. Jedina njena, izgleda u izvornom obliku, sačuvana pjesma je epos od 79 stihova u osmercu i desetercu pod naslovom "Sarajlije iđu na vojsku protiv Srbije", što ju je pjesnikinja spjevala prije nego joj je poginuo zaručnik (...)
Umrla u Sarajevu oko 1870. Grob joj je »pod gajem na Hridu«.
Scrophulariaceae
Rodovi
Digitalis L.
Diplacus Nutt.
Arnold od Gaskonje
Arnold (također Arnaut ili Arnaud; ? - 864) bio je grof od Fézensaca i nakratko vojvoda Gaskonje 864. Bio je sin perigordskog grofa Emenona i Sanche, kćeri Sancha Sancheza od Gaskonje. Vlast nad Gaskonjom je pokušao steći nakon smrti ujaka.
Godine 863. ga je zapadnofranački kralj Karlo Ćelavi nominirao za grofa od Angoulemea i Bordeauxa. Sljedeće godine je postao gaskonjski vojvoda, ali je nakon samo nekoliko mjeseci poginuo u borbi sa Vikinzima.
Scrophulariaceae
Rodovi
i oko 130-200 i više.
Camino a los Pirules (razvrstavanje)
Camino a los Pirules ima više značenja:
Columbus, North Dakota
Kolambus je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 133, što je 18 (-11,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Unión Francesa, San Pedro Sochiápam
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1102 m.
Tepechitlán (razvrstavanje)
Tepechitlán ima više značenja:
Sporazum iz Pertha
Sporazum iz Pertha, (2. srpnja 1266.), bio je mirovni sporazum kojim je završio vojni sukob između Norveške, pod kraljem Magnusom VI. od Norveške i Škotske, pod kraljem Aleksandrom III., oko suvereniteta na Hebridima i otoka Mana.
Hebridi i otok Man su postali norveški teritorij tijekom stoljeća kada su i Škotska i Norveška još uvijek se formirali kao koherentne nacije-države, a norveška kontrola je formalizirana godine 1098, kada je Edgar od Škotske potpisao ustupanje otoka Magnusu III. Od Norveške. Za Norvežane otoci su bili Sudreys, što znači Južni otoci.
Sporazum je potpisan tri godine nakon bitke kod Largsa godine 1263. Michael Lynch je usporedio važnost ovog sporazuma sa Sporazumom o Yorku od 1237. Sporazum iz Yorka odredio je granicu između Škotske i Engleske koja je gotovo identična modernim granicama.
Largs su često promatrali kao veliku škotsku pobjedu, ali norveške snage pod vodstvom kralja Håkona IV, nisu bile u potpunosti opredijeljena za borbu i rezultat je bio neuvjerljiv. Håkon je planirao obnoviti vojnu akciju sljedećeg ljeta, ali je umro na Orkneyju tijekom zime. Njegov nasljednik, kralj Magnus VI, tražio je mir i osigurao Sporazum u Perthu. Po sporazumu Norveška je priznala škotski suverenitet nad spornim područjima u zamjenu za paušal od 4.000 maraka i anuitetom od 100 maraka. Renta zapravo je isplaćena tijekom narednih desetljeća. Škotska je također potvrdio norveški suverenitet nad Shetlandom i Orkneyjem.
Brđani (Konjic)
Brđani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 436 stanovnika.
Ontaneto, Firenze
Ontaneto je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Camino a San Miguel (razvrstavanje)
Camino a San Miguel ima više značenja:
Slobodan Dimitrijević
Slobodan Dimitrijević (Niš, 20. april 1941 — Zagreb, 4. decembar 1999) je bio jugoslavenski glumac, poznat po nastupima u stranim koprodukcijama.
Filmografija
<div id="GlumacDugometražni_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! style="width: 16em;" |Uloga ! 1961 ! 1962 ! 1964 ! 1965 ! 1965 ! 1965 ! 1965 ! 1965 ! 1966 ! 1966 ! 1967 ! 1967 ! 1967 ! 1968 ! 1968 ! 1969 ! 1969 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1970-te ▲ ! 1972 ! 1972 ! 1972 ! 1973 ! 1973 ! 1973 ! 1974 ! 1976 ! 1977 ! 1977 ! 1978 ! 1978 ! 1979 ! 1979 ! 1979 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1980-te ▲ ! 1981 ! 1984 ! 1985 ! 1985 ! 1985 ! 1989 ! 1989 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1990-te ▲ ! 1990 ! 1990 ! 1991 ! 1995 ! 1997 ! 1997 ! 1997 ! 1998 ! 1999 <div id="GlumacTV_film"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! style="width: 16em;" |Uloga ! 1965 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1970-te ▲ ! 1976 ! 1979 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1980-te ▲ ! 1982 ! 1985 ! 1988 ! 1988 ! colspan = "3" style = "text-align:center;" | 1990-te ▲ ! 1990 ! 1992 ! 1995 <div id="GlumacTV_serija"> <div id="GlumacTV_mini_serija">
Troglobionti
mini|desno|180px|pećinski puž Antrobia culveri Troglobionti su organizmi koji naseljavaju pećinske ekosisteme i adaptirani su za život u odsustvu svetlosti. Adaptacije obuhvataju veoma osetljiva i razvijena hemijska čula (čulo mirisa i čulo ukusa), čulo sluha, kao i paralelno smanjenje ili potpuni gubitak struktura čije prisustvo ne povećava verovatnoću preživljavanja (pigmentacija, čulo vida). Poznat primer troglobionta je čovečja ribica.
Slobodan Dimitrijević
Filmografija
<div id="HronikaVideo_dokumentarni"> ! style="width: 3em;" | ! style="width: 21em;" |Naziv ! 1997
Tepecoacuilco de Trujano (razvrstavanje)
Tepecoacuilco de Trujano ima više značenja:
Chhatrapati Shivaji Terminus
Chhatrapati Shivaji Terminus (marathi: छत्रपती शिवाजी टर्मिनस), skraćeno CST Mumbai ili Bombajska VT, ranije poznat kao Victoria Terminus, a prije toga i Kolodvor Bori Bunder, je povijesni željeznički kolodvor u Mumbaiju koja služi kao stože Indijske središnje željeznice, ali i Podzemne željeznice Mumbaija. Ona je jedna od najzaposlenijih u Indiji, a zbog originalne neogotičke arhitekture s indijskim tradicionalnim ukrasima koji nisu narušili njezinu funkcionalnost, upisana je na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 2004. godine.
mini|450px|lijevo| Chhatrapati Shivaji Terminus mini| Chhatrapati Shivaji Terminus danju mini| Chhatrapati Shivaji Terminus noću
Povijest
Natječaj za izgradnju kolodvora je 1878. godine osvojio arhitekt Frederick William Stevens zbog akvarela primijenjenog umjetnika Axela Haiga, koji se inspirirao željezničkom postajom St Pancras u Londonu, ali i planovima G.G. Scotta za Bundestag u Berlinu
Odlike
Zgrada CST-a je primjer moderne arhitekture 19. stoljeća željeznih konstrukcija s inovativnim načinom gradnje i tehnološkim rješenjima, dok je izvana oblikovana i ukrašena u tradicionalnim stilovima. Iako je izvana oblikovana u europskom neogotičkom stilu, njezini ukrasi, poput rezbarija u drvetu, pločica, ukrasa od kovanog željeza i mjedi, te pregrada od kioska za karte i balustrade stubišta, su inspirirani tradicionalnim indijskim motivima i djelo su studenata lokalne umjetničke škole "Sir Jamsetjee Jeejebhoy". Građevina je izvanredan primjer miješanja dviju kultura, pri čemu je nastao tzv. "bombajski stil" koji je značajno utjecao na arhitekturu grada i šire.
Izvorno je glavna dvorana kolodvora bila oslikana zlatnim i crvenim bojama na plavoj pozadini sa zlatnim zvijezdama, a zidovi su bili obloženi keramičkim pločicama iz britanske tvornice Maw & Co. Izvana su postavljene skulpture simbolizirale trgovinu, poljoprivredu, inženjerstvo i znanost, dok figura na središnjoj kupoli simbolizira Napredak. Nakon osamostaljenja Indije s manje kupole uklonjena je skulptura kraljice Viktorije.
La contrebasse
La contrebasse je francuska kratka crno-bijela filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Mauricea Fasquela. Predstavlja adaptaciju novele Roman s kontrabasom ruskog pisca Antona Čehova.
NAMA (Narodni Magazin)
NAMA (Narodni Magazin), jedan od bivših najvećih lanaca robnih kuća u vrijeme SFR Jugoslavije, te kasnije u Hrvatskoj i Sloveniji.
NAMA u Zagrebu 1879. do 1945. godine
mini|lijevo|220px|Od 1903. NAMA glavna trgovina u Ilici, Zagreb. Nakon što je uspješno zadržala svoje poslovanje tijekom Prvog svjetskog rata, trgovačka kuća "Kastner i Öhler" uspjela se 1928 proširiti na na cijelu zgradu tj. sva četiri kata zgrade i potpuno preurediti pročelje, a nedugo potom proširili su se i na susjedni "Hotel Grand". Nekoliko su godina bili u najmu, a potom su Carl Kastner i Herman Öhler otkupili cijelu zgradu. 1929. godine "Kastner i Öhler" otvara kreditni odjel. Kastner i Ohler imali su svoju politiku poslovanja koja je privlačila kupce jer nisu bili prisiljeni kupiti ako uđu u trgovinu. Vrata su bila otvorena svima, a razgledavanje se smatralo normalnim i poželjnim. U njihovoj ponudi uvijek je bilo robe po privlačnim cijenama koje su morale biti istaknute ispod svakog proizvoda, a osoblje je dobilo stroge naputke kako se odnositi prema kupcima. Nije bilo potrebno uznemiravati ih u njihovom razgledavanju, nego im priskočiti u pomoć samo i kada je to bilo potrebno. Taj način poslovanja, te mogućnost samoizbora i samoposluge u velikom i privlačnom prostoru bio je opće prihvaćen i obožavan među kupcima koje su upravo time osvojili. Izlozi prodaju robu i oni su „mamci“ za kupce, a Kastner i Ohler su to znali prije svih. Trgovačka kuća "Kastner i Öhler" je bila poznata po raskošnim i prostranim izlozima, a asortimanom i uslugom znatno je unaprijedila zagrebačku i hrvatsku trgovačku praksu, te je prva pokrenula katalošku prodaju i otvorili prvu samoposlugu. Odjel za prodaju robe poštom je 4 puta godišnje izdavao katalog ponuđene robe. U tom periodu Franjo Öhler je u poslovanju naslijedio svojeg oca Hermana Öhlera.
Za vrijeme Drugog svjetskog rata ponuda na policama "Kastner i Öhler" se drastično smanjila. Novo uspostavljeni režim Nezavisne Države Hrvatske (NDH) je prisilno razvlastio Franju Öhlera kao suvlasnika trgovačke kuće "Kastner i Öhler". Franjo Öhler i njegova supruga Gertruda su ubrzo nakon toga, kao Židovi, deportirani u jedan od koncentracijskih logora gdje su ubijeni 1943. godine. Po nalogu NDH režima Franju Öhlera je naslijedio izvjesni Grgić, te je trgovačka kuća "Kastner i Öhler" promijenila ime u trgovačka kuća "Kastner i Grgić". Tvrtka je kraj rata dočekala pod imenom “Kastner i Grgić”.