cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Državni udar u Grčkoj 1967.
Puč
Istog jutra, cela je Grčka bila pod kontrolom grupe pukovnika. Suspendovano je 11 članaka grčkog ustava, zahvaljujući čemu je svako mogao da bude izveden pred vojni sud bez prethodnog iznošenja sudskog naloga.
Tadašnji američki senator Li Metkelf kritikovao je Džonsonovu administraciju što je pružila potporu „vojnom režimu kolaboracionista i nacističkih simpatizera“. Američki ambasador u Atini, Filips Talbot, osudio je puč rečima da je to „silovanje demokratije“.
Posledice
Iako se isprva nije suprotstavio puču, kralj Konstantin II je pokušao naredne godine da izvede kontra-puč, što mu nije pošlo za rukom. Zato je bio prinuđen da napusti zemlju. Hunta je 1973. organizovala referendum nakon kojeg je ukinuta monarhija i proglašena republika. Vladavina vojne hunte potrajala je do 1974. godine, kada je predala vlast u ruke civilne vlade. Naknadno otkriveni dokumenti pokazali su umešanost CIA-e u organizaciji puča, zbog čega se američki predsednik Bil Klinton izvinio grčkoj vladi 1994. godine.
Parada (film, 2011)
Produkcija
Prema jednoj od njegovih producenata Biljani Prvanović (Delirium Films), izrada filma Parade koštala je 1,3 miliona evra, a finansirali su ga Eurimages fond Evropskog saveta, Hrvatski audiovizualni centar (HAVC), Ministarstvo kulture Srbije, Ministarstvo kulture Slovenije, Ministarstvo kulture Makedonije, i ambasade Nemačke, Holandije i Francuske u Beogradu kao i srpske kompanije Dunav osiguranje, Prva srpska televizija i Serbia Broadband. Dragojević se u intervjuima žalio da ga je više od sto kompanija u Srbiji odbilo za finansiranje jer nisu želeli da budu asocirani sa gej projektom.
Kao producenti filma navedeni su: Biljana Prvanović iz Delirium Films iz Srbije, Igor Nola iz Hrvatskog audiovizualnog centra (HAVC), Eva Rohrman iz slovenačkog Forum filma, Vladimir Anastasov iz makedonskog Sektor filma i Mike Downey iz britanskog Film & Music Entertainment (F&ME).
Univerzitet Versailles Saint-Quentin-en-Yvelines
Univerzitet Versailles Saint-Quentin-en-Yvelines (Université de Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines), znan i pod kolokvijalnim nazivom UVSQ, osnovana je 1991. godine. Institucija je od originalnog univerziteta naslijedila i razvila primarno programe prirodnih i inženjerskih nauka.
Poduri, Corbi
Poduri je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Corbi.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Male Srakane
Male Srakane (talijanski: Canidole Piccola) je otok u Jadranskom moru u Hrvatskoj, koji administrativno podpada pod grad Mali Lošinj u Primorsko-goranskoj županiji.
Karakteristike
Male Srakane su geološki nastavak otoka Vele Srakane od kojeg ga dijeli plitki tjesnac Žaplić, a obadvije Srakane su prudužetak otoka Unije.
Male Srakane imaju svega 1,18 km², a dužina njegove obale iznosi 3,92 km. .
Otočić je prosječno visok 2 m a najviša točka ima 30 metara.
Pratarioni, Rieti
Pratarioni je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 795 m.
Miguel Apolinar, León
Miguel Apolinar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1866 m.
La Primavera, Tecpatán
La Primavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Felegara, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2702 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
La Haciendita, Ayutla de los Libres
La Haciendita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Picokijada - Legenda o picokima
Picokijada je tradicionalna kulturno-turistička manifestacija koja se održava od 1968. godine krajem lipnja u podravskom mjestu Đurđevcu kao spomen na legendarnu obranu Đurđevčana od napada Turaka pod nazivom "Legenda o Picokima".
U tri dana trajanja ovdje se tka vez izvorne narodne kulture i umijeća u likovnom izrazu, pisanoj riječi, podravskom melosu u zanatsko-obrtničkom iskazu, folkloristici i pučkim običajima.
Središnja priredba je jedinstveno scensko uprizorenje Legende o picokima kojom se i danas Đurđevčani prisjećaju svoje junačke slobodarske prošlosti.
mini|lijevo|220px|"Legenda o picokima" Prema scenariju radnja je smještena u vrijeme napada turske vojske na đurđevačku utvrdu. Kako je Ulama-beg naišao na neočekivani otpor i vojnički nije uspio poraziti đurđevačke branitelje, odlučio se na dugotrajnu opsadu, s ciljem izgladnjivanja vojske i skonjenog pučanstva. Možda bi u tome i uspio da nije bilo mudrosti i lukavosti Đurđevčana.
Legenda kaže da je u okruženoj utvrdi hrane doista nestalo. Ostao je samo jedan mali pijetao (u đurđevačkom govoru pevčec, picek, picok). Ovaj preostali "zalogaj" nije dakako mogao nahraniti ljude. U takvoj gotovo bezizlaznoj situaciji, jedna starica predlaže kapetanu grada da se pjetlić stavi u top i ispali u turski tabor, što je i učinjeno.
Misleći da u utvrdi ima još toliko hrane da se njome oni iz grada mogu i razbacivati i na taj način izrugivati, Ulama-beg odustaje od opsade i napušta bojište. Kao neku vrstu kletve, Ulama-beg Đurđevčane naziva "Picokima". Tako i završava ova scenska igra:
"A vi tamo, pernati junaci, što picekima bojeve bijete, ime PICOKA dovijeka nosili! PICOKIMA vas djeca zvala, a unuci vaši ostat će PICOKI!"
Scenski prikaz Legende o Picokima, pučka lipanjska kazališna igra na otvorenom, na mjestu gdje se i stvarno dogodila legenda, sa stotinama statista, kulturnih amatera, konjanika, te raskošnom pirotehnikom, zvučnim i svjetlosnim efektima, pod preventivnom je zaštitom Ministarstva kulture RH kao prvo nematerijalno kulturno dobro RH i godinama je najveća turistička atrakcija Podravine.
Legenda govori o hrabrosti i domišljatosti Đurđevčana ponosnih na svoju povijest, na svoj nadimak i svojeg pijetla koji je danas najzastupljenije heraldičko obilježje ovog kraja.
Marion, North Carolina
Marion je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.838, što je 2.895 (58,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aguaje de Rosa Morada, Mocorito
Aguaje de Rosa Morada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Paul Keres
Paul Keres (Narva, 7. siječnja 1916. — Helsinki, 5. lipnja 1975.) bio je estonski i sovjetski šahist. Godine 1935. postaje šahovski prvak Estonije po prvi put. Od 1936. do 1940. godine, Keres je uređivao časopis Estonski šah. Paul Keres prvi je put stupio na međunarodnu šahovsku scenu sredinom 1930. i ostao značajna figura i godinama kasnije. Zbog neuspjeha u pokušajima da odigra partije za titulu prvaka svijeta, prozvan je "neokrunjenim kraljem šaha". Umro je od srčanog udara 5. lipnja 1975. u Helsinkiju.
Mladost
Keres je rođen 1916. godine u Narvi, a prvu poduku u šahu dobio je od od svog oca i starijeg brata. Zbog nedostatka šahovske literature u njegovom rodnom mjestu, učio je šah rješavajući šahovske probleme iz novina. Imao je kolekciju od preko 1,000 partija koje je sam zapisao. Ovo mu je kasnije pomagalo da u partijama lakše rješava nastale probleme. U mladosti je imao napadački stil igre. Tri je puta bio školski prvak Estonije u šahu. Njegovo sazrijevanje odvijalo se kroz igranje dopisnog šaha dok je bio u srednjoj školi. Od 1937. do 1941. godine studira matematiku na Univerzitetu u Tartuu. Bio je univerzitetski predstavnik u nekoliko međufakultetskih mečeva.
Predratni period
Nešto kasnije, Keres je igrao na prvoj tabli za reprezentaciju Estonije na Šestoj šahovskoj olimpijadi u Varšavi 1935. i postao nova zvijezda. Tako je stekao samopouzdanje da se upusti u međunarodne vode. Njegov šahovski uspon počinje u Helsinkiju 1935. godine, kada je zauzeo drugo mjesto iza Friedemanna. Pobjeđuje u Tallinnu 1936. godine s rezultatom 9/10. Prvi značajniji uspjeh na međunarodnoj sceni postiže u Bad Nauheimu 1936. godine, gdje je podijelio prvo mjesto s Aleksandrom Aljehinom (6½/9). U Dresdenu iste godine podbacuje, osvojivši 9./10. mesto (2 pobjede, 3 remija i 4 poraza), ali je kasnije zapisao da je ovo bila značajna lekcija za njega. Keres se vraća turnirom u Zandvoortu 1936. godine i dieli 3. mesto (3 pobjede, 1 remi i 3 poraza). Zatim je obranio titulu estonskog prvaka igrajući neriješeno s Paulopm Felixom Schmidtom (3 pobjede, 1 remi i 3 poraza).
Keres je imao uspješnu 1937. godinu. Pobjeđuje u Tallinnu (7½/9), a zatim dijeli prvo mjesto u Margateu s Reubenom Fineom (7½/9), imajući 1½ poena više od Aljehina. U Ostendu se plasirao od prvog do trećeg mjesta sa Fineom i Henrijem Grobom, ostvarivši omjer 6/9. Keres dominira u Pragu pobjeđujući turnir s omjerom 10/11. Zatim pobjeđuje na tematskom turniru u Beču (4½/6); sve su partije počinjale s 1.d4 Sf6 2.Sf3 Se4, taktikom poznatom kao Döryjeva obrana. U Ķemeriju dijeli 4./5. mjesto, na turniru gdje su pobjede odnijeli Salo Flohr, Vladimirs Petrovs i Szmul Rzeszewski. Na turniru u Pärnuu plasirao se od 2. do 4. mjesta s omjerom 4½/7. Svi ovi uspjesi utjecali su na to da dobije poziv za veoma jak turnir u Semmering 1937. godine, gdje pobjeđuje (9/14), ispred Finea, Capablance, Rzeszewskog i Eliskasesa. U Hastingsu je tokom 1937. i 1938. godine osvojio drugo mjesto (6½/9). Keres igra neriješeno u egzibicijskom meču sa švedskim velemajstorom Gideonom Ståhlbergom (2 pobjede i 2 poraza uz 4 remija).
Keres nastavlja seriju uspješnih nastupa za Estoniju na Olimpijadama, uključujući i neslužbenu olimpijadu u Münchenu 1936. godine, gdje osvaja zlatnu medalju igrajući na prvoj tabli. Na Sedmoj šahovskoj olimpijadi u Stockholmu 1937. godine osvaja srebrnu medalju (prva tabla), a na Osmoj olimpijadi u Buenos Airesu 1939. godine Estonija osvaja brončanu medalju. Godine 1938. bio je izjednačen sa Fineom na turniru AVRO u Amsterdamu, a ispred šahovskih legendi Mihaila Botvinjika, Maxa Euwea, Szmula Rzeszewskog, Aleksandra Aljehina, Joséa Raúla Capablance i Sala Flohra. Keres je pobijedio jer je u međusobnom susretu bio bolji od Finea s 1½:½. Očekivalo se da pobjednik ovog turnira bude izazivač za svjetsku titulu, ali Drugi svjetski rat odgodio je planirani meč. Nakon što je Sovjetski Savez okupirao Estoniju 1940. godine, pregovori s tadašnjim pravkom Aljehinom bili su prekinuti. Keres je na turniru Lenjingrad-Moskva 1939. godine podbacio plasiravši se na 12./13. mjesto. Brzo se oporavio i pobijedio u Margateu (7½/9), ispred Capablance i Flohra.
Drugi svjetski rat
Početak Drugog svjetskog rata Keresa je zatekao u Buenos Airesu na šahovskoj Olimpijadi. Poslije Olimpijade, ostao je na međunarodnom turniru i podijelio je prvo mjesto sa Miguelom Najdorfom (8½/11).
Njegov idući meč bio je s bivšim svjetskim prvakom Maxom Euweom u Nizozemskoj, a igrao se od prosinca 1939. do siječnja 1940. godine. Keres je pobeijeddio (7½:6½) sa 6 pobjeda, 5 poraza te uz 3 remija. Ovo je bio sjajan uspjeh, ne zato što je Euwe bio bivši prvak, već zato što je imao ogromno iskustvo u ovakvim mečevima, za razliku od Keresa.
Estonija je 1940. godine okupirana od strane Sovjetskog Saveza, što je bio dio dogovora između Hitlera i Staljina. Keres iste godine sudjeluje na svom prvom prvenstvu Sovjetskog Saveza (12. po edu) i zauzima četvrto mesto (9 pobjeda, 4 poraza uz 6 remija). Sovjetska šahovska federacija organizirala je 1941. turnir na kojem je sudjelovalo prvih šest šahista iz prethodne godine, a koji se održavao u Moskvi i Lenjingradu. Botvinjik je pobijedio (13½/20) na ovom superjakom turniru, koji je bio jedan od najjačih turnira ikada organiziranih. Keres je bio drugi (11/20) ispred Vasilija Smislova, Isaka Boleslavskog, Andora Lilienthala i Igora Bondarevskog.
Nakon što je Treći Reich izvršio invaziju Sovjetskog Saveza u lipnju 1941. godine, Estonija je ubrzo potpala pod njemačku okupaciju. Tokom 1942. i 1943. godine, Keres i Aljehin igrali su na četiri turnira organizirana od strane Njemačke šahovske federacije. Aljehin je pobijedio u Salzburgu u lipnju 1942., u Münchenu (prvo neslužbeno europsko prvenstvu u šahu) u rujnu 1942. i u Pragu (međunarodni turnir) u travnju 1943. godine, uvijek ispred Keresa, koji je bio drugi na tri turnira. Podijelio je prvo mjesto na turniru u Salzburgu u lipnju 1943. s rezultatom 7½/10.
Za vrijeme Drugog svjetskog rata, Keres je igrao na nekoliko turnira. Pobijedio je svih 15 partija u Tallinnu 1942. godine, i svih pet u Pozenu 1943. godine. Također je pobijedio u Tallinnu 1943. godine i u Madridu 1944. (13/14) godine. Bio je drugi u Lidköpingu 1944. godine. Godine 1944. u Stockholmu igrao je s Folkeom Ekströmom i pobijedio rezultatom 5:1.
Politička (ne)podobnost
Završetkom Drugog svjetskog rata Keres je bio u neugodnoj situaciji. Za vrijeme rata, njegova domovina Estonija bila je okupirana od strane Sovjeta, Nijemaca i ponovo Sovjeta. Keres je sudjelovao na nekoliko turnira u Europi pod njemačkom okupacijom, i kada su Sovjeti ponovo okupirali Estoniju 1944. navodno je u nekoliko navrata pokušao pobjeći na Zapad, ali bez uspjeha. Isto tako, nacisti su jedan njegov intervju iz 1942. godine iskoristili u svrhu poticanja antisovjetske propagande, zbog čega je Keres nakon rata optužen za kolaboracionizam te je bio ispitan od strane sovjetskih vlasti. Keres je uspio izbjeći deportaciju ili težu kaznu (kao u, primjerice, slučaju kolege Vladimirsa Petrovsa, koji je umro 1943. godine u zatvoru), ali je moguće da je bio pritvoren; precizne detalje jako je teško utvrditi. Sve ovo dovelo je do toga da je njegov povratak na međunarodnu šahovsku scenu kasnio, iako je on sam bio u izvrsnoj formi. Već je 1945. godine pobijedio u Rigi (10½/11), međutim je nešto kasnije, vjerojatno iz političkih razloga, isključen je iz sovjetske reprezentacije u radio meču sa Sjedinjenim Državama te je odlučio ne sudjelovati na prvom velikom poslijeratnom turniru u Groningenu 1946. godine, na kom je Botivnjik pobijedio ispred Euwea i Smislova.
Borba za naslov svjetskog prvaka i vrhunac karijere
Godine 1946., tadašnji svjetski prvak Aleksandar Aljehin iznenada je preminuo u Portugalu te je dvije godine kasnije održano svjetsko prvenstvo kako bi se odredio njegov nasljedni. Prvenstvo su zajednički organizirali Den Haag i Moskva, a broj natjecatelja bio je ograničen na pet: Mihail Botvinjik, Vasilij Smislov, Paul Keres, Samuel Reshevsky i Max Euwe (Reuben Fine je također pozvan, ali je odbio sudjelovati). Igrači su međusobno igrali po pet partija. Keres, koji je bio daleko od svojih najboljih partija, završio je kao trećeplasiranih; u svojim individualnim mečevima protiv Botvinjika, Keres je izgubio četiri od pet partija, a pobijedio je samo u posljednjoj, kada je konačni rezultat već bio poznat.
S obzirom na ishod njihovih međusobnih okršaja, postojale su teorije kako je Keres morao namjerno izgubiti protiv Botvinjika, koji je bio politički podobniji kandidat od njega. Detaljan izveštaj prezentirao je šahovski historičar Taylor Kingston 1998. godine, koji je istražio sve dostupne dokaze i svjedočanstva, zaključivši sljedeće: sovjetski su dužnosnici Keresu jasno natuknuli kako ne bi trebao spriječiti Botvinjika u osvajanju svjetske titule; sam Botvinjik je za to navodno saznao usred turnira te je bio toliko bijesan da je ozbiljno naljutio sovjetske čelnike. Prema američkom šahovskom historičaru Jamesu Schroederu, Botvinjik je ovu rekordnu pobjedu ostvario zato što je sovjetska šahovska birokracija odlučila da svjetski prvak bude Rus, a ne Estonac Keres. Kingston je bio veoma kritičan prema Schroederom izveštaju, nazvavši ga glupošću. Kingston je 2002. godine razgovarao sa šahistom Jurijem Averbahom, koji je opisao Keresa kao zamišljenog čovjeka pod političkim pritiskom, koji je bez ustručavanja dopustio da Botvinjik pobijedi. Ipak, danas se smatra kako Keres najvjerojatnije nije namjerno izgubio ni od Botvinjika, ni od ikog drugog na turniru.
Međutim, Keres je dominirao u nekolicini drugih poslijeratnih rutnira, ostvarivši čak tri pobjede na iznimno jakim prvenstvima Sovjetskog Saveza. Godine 1947. pobjeđuje u Lenjingradu (15. prvenstvo Sovjetskog Saveza) s rezultatom 14/19; na tom su prvenstvu sudjelovali svi najjači sovjetski šahisti izuzev Botvinjika. Tri godine kasnije, 1950. u Moskvi, na osamnaestom prvenstvu Sovjetskog Saveza ponovo postaje prvak s rezultatom 11½/17, a titulu brani i naredne godine u Moskvi, na devetnaestom prvenstvu Sovjetskog Saveza (12/17), na kojem su sudjelovali: Efim Geler, Tigran Petrosjan, Vasilij Smislov, Mihail Botvinjik, Jurij Averbah, David Bronštejn, Mark Tajmanov, Lav Aronjin, Salo Flohr, Igor Bondarevski i Aleksandar Kotov.
Botiz, Botiz
Botiz je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Botiz.
Paul Keres
Borba za naslov svjetskog prvaka i vrhunac karijere
Nadalje pobjeđuje na turnirima u Pärnuu (s rezultatom 9½/13), u Szczawno-Zdróju 1950. godine (s rezultatom 14½/18) i Budimpešti 1952. godine (s rezultatom 12½/17), ispred svjetskog prvaka Botvinjika te Gelera, Smislova, Ståhlberga, Szabóa i Petrosjana. Prema nekim kasnijim analizima, pobjeda na jakom turniru u Budimpešti bila je vrhunac Keresove karijere; mađarski majstor i šahovski pisac Egon Varnusz napisao je kako je u to doba Keres bio najbolji igrač na svijetu.
U ovom i narednom periodu, Keres je sudjelovao i na šest turnira na kojima se birao izazivač za titulu svjetskog prvaka. Ostvario je sljedeće plasmane:
S obzirom na činjenicu da je Keres čak četiri puta uzastopno bio drugoplasirani na kandidacijskim turnirima, ušao je u historijske knjige kao šahist s najviše osvojenih drugih mjesta na kandidacijskim turnirima za titulu prvaka svijeta, zbog čega je neslužbeno nazivan i "Paul II". Ova četiri uzastopna druga mjesta također su bila tema teorija zavjera koje su sugerirale da je Keres bio prisiljen izgubiti na svakom od navedenih turnira; ipak, Kingston zaključuje kako od 1954. pa nadalje Keres vjerojatno više nije trpio pritisak sovjetskih vlasti (jer je bio rehabilitiran, a Botvinjik više nije bio miljenik države). Na turniru 1962. godine postojala je "neslužbena" zavjera koju su organizirali Keres, Petrosjan i Geler, a koja je u konačnici završila na štetu Keresa, s obzirom da je u tom trenutku vjerojatno bio nešto bolji kandidat i od Petrosjana i od Gelera. Bronštejn je također doprinio ovim teorijama zavjere u svojoj posljednjoj knjizi, objavljenoj posthumno, u kojoj je tvrdio da su sovjetske vlasti htjele da Smislov pobijedi 1953. godine u Zürichu, vršeći u tu svrhu pritisak na nekolicinu drugih vrhunskih sovjetskih šahista da to i omoguće. Keresu je navodno naređeno da remizira u drugoj partiji sa Smislovim kako bi Smislov sačuvao svoju kondiciju; Keres se bio nadao da bi mogao pobijediti na tom turniru te je pokušao pobijediti, ali je u konačnici izgubio zbog Smislovljeve izvrsne igre.
Iako se Keres mučio na individualnom planu, u istom je ovom priodu imao nenadmašne uspjehe na reprezentativnom nivou. Pošto je postao sovjetski državljanin, Keres je predstavljao Sovjetski Savez na sedam uzastopnih šahovskih olimpijada (Helsinki 1952., Amsterdam 1954., Moskva 1956., München 1958., Leipzig 1960., Varna 1962. i Tel Aviv 1964.) i na svima je sovjetski tim osvojio zlatnu medalju. U Helsinkiju je igrao na prvoj tabli i imao rezultat od 6.5/12; u Amsterdamu je igrao četvrtu tablu (13.5/14); u Moskvi je bio na trećoj tabli (9.5/12); u Münchenu je još jednom bio na trećoj tabli (9.5/12); u Leipzigu također na trećoj tabli, s rezultatom od 10.5/13; u Varni je bio na četvrtoj tabli (9.5/13); a u Tel Avivu je opet bio na četvrtoj tabli (10/12). Sve zajedno, na ukupno 11 Olimpijada (uključujući i neslužbenu minhensku Olimpijadu iz 1936. godine), igrajući za Estoniju i Sovjetski Savez, Keres je odigrao ukupno 161 partiju, ostvarivši 97 pobjeda, 13 poraza i 51 remi, što je nevjerojatnih 76.7% uspješnosti. Osvojio je sedam momčadskih zlatnih medalja, pet individualnih zlatnih medalja i brončanu medalju predstavljajući Sovjetski Savez. Ovaj broj osvojenih medalja apsolutni je rekord u historiji Šahovskih olimpijada.
Pahuatitán, Huitzilan de Serdán
Pahuatitán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huitzilan de Serdán.
Paul Keres
Borba za naslov svjetskog prvaka i vrhunac karijere
Keres je bio u reprezentaciji Sovjetskog Saveza tri puta i na Europskom prvenstvu. U Beču 1957. godine igrao je na drugoj tabli i imao rezultat od 3/5, za što je dobi0 zlatnu medalju kao najbolja druga tabla. Zatim je u Oberhausenu 1961. godine bio je na trećoj tabli s rezultatom 6/8 i ponovo dobio zlatnu medalju, za najbolju treću tablu. U Hamburgu 1965. godine nije bio dio reprezentacije. Na koncu, u Kapfenbergu 1970. godine bio je na osmoj tabli s rezultatom 5/5 i opet dobio zlatnu medalju. U ovim europskim mečevima imao je impresivan rezultat od 14/18, bez poraza.
Kasnija karijera i smrt
Unatoč problemima u jednoj fazi svoje karijere, Keres je nastavio igrati na međunarodnim turnirima te je imao priličnog uspjeha. Dijeli prvo mjesto u Hastingsu 1954./1955. sa Smislovim 7/9 (+6 =2 -1). Dominirao je i na turniru u Pärnuu 1955. (9.5/10). U egzibicijskom meču u Hamburgu 1956. godine pobjeđuje Wolfganga Unzickera sa 6:2 (4 pobjede i 4 remija). Nadalje, dijeli drugo i treće mjesto na prvenstvu Sovjetskog Saveza u Moskvi 1957. s Bronštejnom, a iza Mihaila Talja. Keres pobjeđuje u Mar del Plati 1957. godine (15/17, ispred Miguela Najdorfa) i u Santiagu 1957. (6/7), ispred Aleksandra Kotova. Ponovo pobjeđuje u Hastingsu 1957./1958. godine (7½/9, ispred Svetozara Gligorića). Podijelio je treće i četvrto mjesto s Fischerom na turniru u Zürichu 1959., a iza Talja i Gligorića. Bio je treći u Stockholmu 1959./1960. s rezultatom 7/9. Ponovo pobjeđuje u Pärnuu 1960. i u Zürichu 1961. godine (9/11, ispred Petrosjana). Keres je podijelio prvo mjesto s Petrosjanom na turniru u Los Angelesu (8½/14).
Tokom 60-ih godina sudjelovao je i na nizu drugih turnira među kojima su bili i onaj u Beverwijku 1964. godine (rezultat 11½/15, dijeli prvo mjesto sa sunarodnjakom Iivom Neijem), u Bambergu 1968. godine (gdje je imao dva poena više od prvaka Petrosjana), u Budimpešti 1970. (rezultat 10/15, prvo mjesto ispred Szabóa) i Tallinnu 1971. (rezultat 11½/15, dijeli prvo i drugo mjesto s Taljom). Keres je pobijedio Borislava Ivkova s 3:1 u njegovom posljednjem timskom meču tijekom turnira "Sovjetski Savez protiv ostatka svijeta", održanog 1970. godine u Beogradu. Igrao je i na turniru u Sarajevu 1972. godine, podijelivši treće do petog mjesta.
Keresovo zdravlje naglo se pogoršalo 1974. godine, tako da te godine nije sudjelovao ni na jednom velikom turniru. Njegov posljednji veliki turnir bio je onaj u Tallinnu 1975. godine, kada je pobijedio ispred Spaskog i Friðrika Ólafssona; taj je turnir organiziran samo par mjeseci prije njegove smrti. Preminuo je 1975. godine u Helsinkiju od posljedica srčanog udara dok se vraćao s turnira u Vancouveru na kojem je pobijedio (iz tog se razloga često pogrešno navodi da je umro u Vancouveru). Pokopan je na groblju Metsakalmistu u Tallinnu, a na njegovom sprovodu bilo je više od 100,000 ljudi (među njima i njegov dobri prijatelj i rival, Max Euwe).
Ostavština i doprinos šahovskoj teoriji
Paul Keres je bio rangiran među 10 najjačih igrača na svijetu punih trideset godina, između 1936. i 1965. godine, s jednim od najvećih postotaka pobjeda od svih velemajstora u historiji šaha. Jedan je od rijetkih šahista koji ima pozitivan omjer protiv svjetskih prvaka Capablance, Euwea i Talja te izjednačen protiv Smislova, Petrosjana i Karpova. Pozitivan omjer imao je i protiv jakih igrača kao što su bili Fine, Flohr, Korčnoj, Geler, Tartakower, Tajmanov, Vidmar, Gligorić, Boleslavskij, Bogoljubov i Larsen.
Bio je i plodan šahovski pisac, a napisao je i objavio sljedeće knjige:
Sve su knjige su cijenjene među šahovskim stručnjacima. Također je napisao i nekolicinu turnirskih knjiga, uključujući i izvještaj sa svjetskog prvenstva 1948. godine.
Napisao je i nekoliko knjiga otvaranja, mahom na njemačkom jeziku, pri čemu se ističu Spanisch bis Franzosisch, gore spomenuta Dreispringerspiel bis Königsgambit, i Vierspringer bis Spanisch. Dao je i svom prilog prvom izdanju toma C Enciklopedije šahovskih otvaranja, koja je 1974. godine objavljena u SFR Jugoslaviji. Bio je i urednik šahovskog častopisa u Rigi.
Keres je dao i značajan doprinos teoriji otvaranja. Možda najpoznatiji među njima je Keresov napad protiv scheveningenske varijacije sicilijanske odbrane (1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cxd4 4.Sxd4 Sf6 5.Sc3 e6 6.g4), koji je uspješno izveo protiv Bogoljubova u Salzburgu 1943. godine, a koji je i danas aktualan. Osmislio je i originalnu varijantu otvaranja Ruy Lopez (1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Lb5 a6 4.La4 Sf6 5.0-0 Le7 6.Te1 b5 7.Lb3 d6 8.c3 0-0 9.h3 Sa5 10.Lc2 c5 11.d4 Sd7), koju je igrao 1962. godine u meču kandidata i bila je popularna nekoliko godina. Također je popularizorao Keresovu obranu (1.d4 e6 2.c4 Lb4+). Osmislio je i neka poboljšanja engleskog otvaranja (1.c4 e5 2.Nc3 Nf6 3.g3 c6).
Napisao je i 180 problema i 30 studija, među kojima je varijanta završetka s kulom koja je 1947. godine dobila prvu nagradu.
Počasti
Keres je zbog svoje uloga u historiji šaha komemoriran na niz načina, kako u Estoniji, tako i van nje. Njegov se lik nalazio na novčanici od pet estonskih kruna sve do uvođenja eura u toj zemlji 2011. godine. Nekoliko statua s njegovim likom postavljeno je u Estoniji, uključujući i onu na brdu Tõnismägi u Tallinnu te onu u njegovoj rodnoj Narvi, izrađenu od bronce, koja je otkrivena povodom stote obljetnice njegova rođenja. Ulica u tallinnskoj četvrti Nõmme također nosi njegovo ime.
Po pitanju šaha, Svjetska šahovska federacija je 2016. godinu proglasila "godinom Paula Keresa". U Tallinnu se od 1969. godine svake druge godine održavao poseban šahovski turnir na kojemu je Keres pobijedio 1971. i 1975. godine; od 1976. godine, u njegovu čast, nativa se Memorijalni turnir Paul Keres. Turnir istoga naziva održava se svake godine u Vancouveru. U Keresovu čast nazvan je i niz šahovskih festivala i klubova.
Godine 2000., Paul Keres imenovan je estonskim sportašem stoljeća.
Āl Mayrān, Ma'rib
Āl Mayrān je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1035 m.
Barlete
Barlete su gradsko naselje Gospića, u u Ličko-senjskoj županiji, 8 km udaljeno od Gospića.
Povijest
Pod Turcima su bile muslimansko naselje, koje se razvilo pod starom utvrdom. U turskom rasapu ono je napustilo svoje selo, a ostale su samo dvije kuće koje su primile katoličku vjeru.
Domovinski rat
Za vrijeme Domovinskog rata, Barlete su jedno od prvih mjesta u županiji koja su bila napadnuta od četničke agresije. Dana 22. srpnja 1991. četničke snage su počele granatirati selo iz kojeg je većina stanovništva bila protjerana, a nekolicina starih i nemoćnih ljudi koji su ostali u svom domu su mučki ubijeni, a njihovi posmrtni ostatci nađeni i identificirani tek poslije vojno-redarstvene operacije Oluja, kad su Barlete konačno i oslobođene.
Las Palomas, Cotaxtla
Las Palomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Privadas Bosques del Venado, Mineral de la Reforma
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 324 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2352 m.
Zona Pip-Località Fornaci, Siena
Zona Pip-Località Fornaci je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 458 m.
La Curva, Galeana
La Curva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Gamera vs. Jiger
Gamera vs. Jiger (ガメラ対大魔獣ジャイガ)}} je japanski science fiction (kaiju) film snimljen 1970. godine u režiji Noriakija Yuase, a koji predstavlja šesti film iz ciklusa Gamera. Radnja prikazuje kako ekspedicija na jednom pacifičkom brodu pronađe drevnu statuu koju namjerava odnijeti u Japan i prikazati na izložbi Expo '70, a što izazove dolazak orijaškog leptira po imenu Jiger, a kome se na kraju namjerava mora suprostaviti Gamera.
La Curva, Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1879 m.
Casimiro Leco, Cherán
Casimiro Leco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Cherán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 512 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2459 m.
Marieluise Fleißer
Marieluise Fleiße (23. novembar 1901 - 2. februar 1974) je bila njemačka književnica, najpoznatija po komediji Pioniri u Ingolstadtu, čija je premijera 1929. godine izazvala jedan od najvećih teatarskih skandala u historiji Weimarske Republike.
Commezzadura, Trento
Commezzadura je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 906 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 812 m.
Vallone, Cuneo
Vallone je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 361 m.
Državni arhiv u Gospiću
Državni arhiv u Gospiću ustanova je kulture, osnovana u rujnu 1999. godine sa zadaćom da skrbi, prikuplja i čuva, stručno obrađuje i daje na korištenje arhivsko gradivo. Nadležan je na području Ličko-senjske županije, osim gradova Senja i Novalje, te na području Zadarske županije i to za Općinu Gračac i naselje Srb.
Osnutkom Arhiva Lika je po prvi put u povijesti dobila arhivsku ustanovu na svom području što označava početak organizirane skrbi o arhivskom gradivu koje je, nažalost kao i najveći dio kulturne baštine izgubljeno i slabo proučeno. Arhiv skrbi o gradivu iz područja uprave, pravosuđa, gospodarstva, prosvjete, kulture, o osobnim fondovima i zbirkama koje svjedoče povijest Like te o registraturnom i arhivskom gradivu koje se nalazi izvan arhiva u pismohranama stvaratelja i imatelja kojih na svom području nadležnosti ima 123.
Arhiv razvija i izdavačku i kulturno prosvjetnu djelatnost u okviru koje je do sad organizirao niz izložaba i predavanja posvećenih popularizaciji arhivske struke i povijesti Like. Pokrenuo je ediciju Prilozi za povijest Like u kojoj je do sad objavljena knjiga Ratni dnevnik Josipa Hubla iz 1943.godine.
El Mezquital, Nuevo Casas Grandes
El Mezquital je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Nuevo Casas Grandes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1384 m.
Bilaj
Bilaj je naselje u Hrvatskoj, u Ličko-senjskoj županiji.
Zemljopis
U sastavu je grada Gospića i nalazi se 6,5 km jugoistočno od Gospića. Ovo hrvatsko naselje je poznato po jedinstvenoj rimokatoličkoj crkvi-špilji.
Povijest
Tomo Tvrtković predaje ga 1451. banu Petru Talovcu. A 1509. u vlasti je Ivana Karlovića. Pod osmanskom vlašću je grad od 1528. do 1689. godine.
Izvor
ভিলাই নগর ভিলাই নগর Bhilai Bhilai Bhilai Bhilai fa:بالای Bhilai Bhilai भिलाई Bhilai Nagar ビライ 빌라이 भिलाई Bhilai Nagar भिलाई भिलै नगर Bhilai Bhilai Bhilai Bhilaj Nagar pnb:بھیلائ Bhilai Бхилаи Билај Bhilai Nagar பிலாய் Bhilai Nagar Bhilai 比萊 (印度)
El Encuentro, Pijijiapan
El Encuentro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 327 m.
Diktatura pukovnika
Vojna hunta bila je odraz preko 30 godina podeljenosti Grka i politike u državi. Iako su je tokom Drugog svetskog rata nacisti okupirali, od 1944. do 1949. trajao je građanski rat između monarhističkih snaga (pristalica kralja i diktature) s jedne strane, te komunističkih gerilaca s druge strane. Na Grčku je snažno uticala i Trumanova doktrina.
Rano ujutru, 21. aprila 1967. samo nekoliko nedelja pre izbora za novu vladu, tenkovi su izašli na ulice Atine. Vođa puča bio je brigadir Stilijanos Patakos, a uz njega su bili i pukovnici Jorgos Papadopulos i Nikolaos Makerezos. Članova hunte na kraju je bilo pet. Valja naglasiti da je tokom vladavine hunte preko 10.000 ljudi uhapšeno. Ljudi su zatvarani po sumnjom za levičarsku političku ideologiju. Pravoslavlje je široko isticano i slavljeno. Kako su godine prolazile, vojska je postajala sve omraženija. Kralj je pokušao da sruši huntu, ali nije uspeo pa je pobegao 1967, a nakon pada hunte, monarhija je ukinuta referendumom iz 1973. godine. Huntu je tokom vladavine obilato finansirala vlada SAD kako bi bila efikasan „bedem zaštite protiv širenja komunizma“.
Januara 1975. godine, članovi hunte su uhapšeni i protiv njih je pokrenut sudski proces u avgustu. Isprva su Papadopulos, Makarezos i Joanides osuđeni na smrt, ali je kazna preinačena na doživotnu robiju. Pokušaj amnestije 1990. nije uspeo zbog masovnih demonstracija konzervativaca, socijalista i komunista.
Izano, Cremona
Izano je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1972 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Āl al Ḩudhayfī, Ma'rib
Āl al Ḩudhayfī je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1032 m.
San Roberto, León
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1777 m.
Filips van Montmorency
Filips van Montmorency Grof od Horna (Nevele, 1524. - Bruxelles, 5. jun 1568.) bio je admiral, stadtholder i član Državnog savjeta Habsburške Nizozemske, koji je nastojao očuvati tradicionalna nizozemska prava i privilegije i ukinuti španjolsku inkviziciju.
Coșești, Coșești
Coșești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Coșești.
Barranca Tecoani, Ayutla de los Libres
Barranca Tecoani je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Coșești, Coșești
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5416 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 366 m.
Filips van Montmorency
Biografija
Kao član Regentskog državnog savjeta Habsburške Nizozemske (1561.-65.), Filips se pridružio Willemu Oranskom i Lamoraalu grofu od Egmonda, u suprotstavljanju vjerskoj i političkoj represiji predsjednika savjeta kardinala Antoine de Granvella, i prisilio kralja Felipea II da ga ukloni 1564. Kraljev kontinuirani progon protestanata rezultirao je formiranjem Kompromisa ili Plemićke Lige, sastavljene od 400 članova nižeg plemstva koja je zahtjevala ukidanje inkvizicije, suda koji je osnovan da otkrije i kazni herezu. Ta liga bila je poprilično odgovorna za progone katolika 1566.-67. i daljnju represiju vlasti, nakon što je kralj odbio i regentov zahtjev za vjerskom tolerancijom.
Barranca Tecoani, Ayutla de los Libres
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1077 m.
Filips van Montmorency
Biografija
Iako se Filips pridružio kalvinistima u Tournaiju 1566., ipak je u oktobru 1566. poslušao regentovu naredbu da se vrati u Bruxelles. Na sastanku održanom u januaru 1566.) sa Willemom Oranskim i grofom Lamoraalom od Egmonta, Filips je zajedno sa Lamoraalom, odbio podržati plan Willemev plan za pobunu protiv kralja. Nakon tog se povukao u svoju rezidenciju u Weertu u Nizozemskoj, gdje je živio u izolaciji.
Namamljen himbenim pozivom Vojvode od Albe da preuzme kontrolu nad Državnim savjetom, zaputio se u Bruxelles u koji je stigao u augustu 1567. Tamo je zajedno s Lamoralalom uhapšen i osuđen 9. septembra 1567. na smrt zbog veleizdaje i hereze od strane albinog Savjeta za nevolje (posprdno nazvanog Savjet krvi).
Glava mu je odrubljena u Bruxellesu 5. juna 1568.
NK Graničar Đurđevac
NK Graničar je nogometni klub iz Đurđevca.
Acuitapilco, Huitzilan de Serdán
Acuitapilco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huitzilan de Serdán.
NK Graničar Đurđevac
Trenutačno se natječe u 1. ŽNL Koprivničko-križevačkoj
Acuitapilco, Huitzilan de Serdán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1330 m.
NK Vinogradar Čepelovac
NK Vinogradar je nogometni klub iz Čepelovca, naselja u gradu Đurđevcu.
Povijest
Nogometni klub Vinogradar Čepelovac osnovan je 15. lipnja 2005. godine.
Klub se trenutačno natječe u 4. ŽNL koprivničko-križevačkoj.
NK Mičetinac
Povijest
Nogometni klub Mičetinac osnovan je 1976. godine.
Klub se trenutačno natječe u 2. ŽNL Koprivničko-križevačkoj.
Potrero de los Guerrero, Mocorito
Potrero de los Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Walnuttown, Pennsylvania
Volnataun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 484.
Kilómetro 57, Tecpatán
Kilómetro 57 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
La Victoria, Galeana
La Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Ilovik
Ilovik (prethodno Sveti Petar Ilovik), otok u Jadranskom moru u Hrvatskoj, koji administrativno podpada pod grad Mali Lošinj u Primorsko-goranskoj županiji.
Karakteristike
Ilovik je najjužniji naseljeni otok lošinjskog arhipelaga.
Otok ima površinu od 5,51 km², a dužina njegove obale iznosi 14,091 km. .
Između Ilovika i Sv. Petra - leži kanal dug nekih 2,5 km i širok oko 300 metara, kog lokalni ribari odavnina koriste kao sigurnu luku, jer je zaštićen od vjetrova sa svih strana.
Otok Ilovik je vrlo razveden, sa puno uvala od kojih je najpoznatija Paržine sa pješčanom plažom na jugoistočnoj obali otoka.
Ilovik je obrastao mediteranskom vegetacijom - crnikom i alepskim borom.
Ime
Otok Ilovik i obližnji otočić sv. Petar za antike su bili poznati po imenu Neumae (od grčkog neuma = znak), a od 13. vijeka kao Sanctus Petrus de Nimbis, u kasnijoj venecijanskoj varijanti je to ispalo - San Pietro dei Nembi. Najstarije dokumentirano hrvatsko ime za veći otok bilo je Tovarnjak - magarac (talijanski: asinello), a danas se zove Ilovik po tlu koje ga karakterizira, dok je manji otok bio i ostao Sv. Petar.
Znamenitosti
Najstariji arheološki nalazi su ostatci liburnskih gradina na lokalitetima Vela Straža (Ilovik) i Strižine (Sv. Petar). Iz vremena rimskih vremena pronađeno je dosta kovanica, sarkofag i ostatci zidova Ville Rustice na Sv. Petru.
Na otočiću Sv. Petar, na mjestu gdje se danas nalazi groblje, je između 1071. - 1280. stajao benediktinski samostan, od kog su danas vidljivi tragovi apside. Prije tog se tu vjerojatno nalazila bizantska fortifikacija. Zidovi koji opasuju današnje groblje podignuti su tokom 11. vijeka.
Transport
Otok je povezan dnevnom brodskom linijom sa Malim Lošinjem i katamaranom sa Rijekom.
El Roblito, Cotaxtla
El Roblito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Villabroggia, Verona
Villabroggia je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Pioniere in Ingolstadt
Pioniere in Ingolstadt je komedija njemiačke književnice Mariluise Fleisser napisana 1928. godine i premijerno izvedena sljedeće godine. Inspirirana je stvarnim događajima koji su se dvije godine ranije zbile u Fleisserinom rodnom gradu Ingolstadtu, kada su inženjerijske jedinice Reichswehra tokom manevara gradile improvizirani drveni most. Protagonistica je mlada sluškinja po imenu Berta, koja je zaljubljena u vojnika po imenu Korl, dok je ona sama predmet žudnje gospodarevog sina Unertla. Premijera Pioniere in Ingolstadt je sadržavala scenu u kojoj se sluškinja deflorira, a što je izazvalo jedan od najvećih teatarskih skandala u historiji Weimarske Republike. Tekst je nekoliko puta bio prerađivan, a jednu od posljednjih verzija je režirao Rainer Werner Fassbinder, a što je kasnije postalo predloškom za istoimeni TV-film.
Retenago, Mantova
Retenago je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Los Arbolitos, Pijijiapan
Los Arbolitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Āl al Kutaynī, Ma'rib
Āl al Kutaynī je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1029 m.
San Pedro, Tres Valles
San Pedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tres Valles.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Leicești, Coșești
Leicești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Coșești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1028 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 418 m.
Rinconada los Álamos, Mineral de la Reforma
Rinconada los Álamos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2456 m.
Roermond
Roermond je općina od 59,184 stanovnika i grad od 47,070 stanovnika, na jugu Nizozemske u Provinciji Limburg.
Geografske karakteristike
Roermond se prostire duž obala rijeka Ruhr, Meuse i Swalm, udaljen samo 15 km od granica sa Njemačkom i Belgijom.
Samo nekoliko koraka od centra grada nalazi se veliki kompleks jezera "Maasplassen", velik 3000 hektara, odlično mjesto za  rekreaciju i sportove na vodi.
Historija
thumb|left|240px| Dio grada na [[rijeka|rijeci Meuse]] thumb|left|240px| Designer Outlet
Călinești-Oaș, Călinești-Oaș
Călinești-Oaș je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Călinești-Oaș.
Roermond
Historija
Prvi grad na terenu Roermonda, čiji se ostatci nalaze u predgrađu Voorstad Sint Jacob i most (današnji Steene Brök/Kameni most) podigli su Rimljani.
Pipestone, Minnesota
Pajpston je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Roermond
Historija
Roermond je brzo rastao tako da je gradska prava dobio 1232. godine. Zahvaljujući transportu po rijeci Meuse - 1441. je postao član Hanzeatskog saveza i izrastao u snažan centar trgovine. Po gradu se još uvijek može vidjeti tragove iz tog vremena, po imenima ulica u kojima se u to vrijeme obavljala specifična djelatnost; Postolarska (Schoenmakersstraat), Pekarska (Bakkerstraat) i Mesarski trg (Varkensmarkt).
Roermond je bio jedna od prijestolnica Grofovije Gelre, o čemu svjedoči raskošna grofofska palača - Prinsenhof. To je bio do 1543. kad je grofovija ustupljena Svetorimskom caru Karlu V. Od 1559. je sjedište istoimene dijeceze (jedne od sedam u Nizozemskoj), koja se teritorijalno poklapa sa Provincijom Limburg.
Călinești-Oaș, Călinești-Oaș
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4654 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Roermond
Historija
Kao pretežno katolički ostao je pod vlašću Habsburgovaca i kad je Nizozemska postala nezavisna. Okupirali su ga Francuzi u vrijeme Revolucionarnih i Napoleononskih ratova i Belgijanci od 1830. do 1839.
Tokom 19. vijeka izrastao u industrijski grad, u kom se proizvodilo svašta; od tekstila, kemikalija, papira, cigara do namještaja i električnih aparata.
Teško je oštećen u Drugom svjetskom ratu.
Znamenitosti
Od historijskih znamenitosti Roermond ima kasnoromaničku crkvu Munster (posvećena 1224., više puta restaurirana) i katedralu sv. Kristofora iz 1410. Nedaleko od nje nalazi se redemptoristička kapelica sa svetištem Gospe od pijeska.
Također vrijedi pogledati gradsku vijećnicu (Stadhuis) iz 1700. godine i franjevačkaCrkva|crkvu]] - Minderbroederskerk.
Veliki trag ostavio je daleko najpoznatiji građanin Roermonda arhitekt Pierre Cypers; muzički paviljon na Munsterpleinu i Munsterkerk i Cuypershuis.
Privreda
Roermond je danas pretežno trgovačko- uslužni centar, ali još uvijek i grad papirne, prehrambene, elektro i kemijske industrije.
Od 21. vijeka Roermond se sve više okreće trgovini i uslugama, i ulaže u infrastrukturu (autoput A73 i autoput A52 do Düsseldorfa).
Pioniere in Ingolstadt (film)
Pioniere in Ingolstadt je zapadnonjemački televizijski film snimljen 1971. godine u režiji Rainera Wernera Fassbindera. Po žanru je komedija, a predstavlja adaptaciju Pioniere in Ingolstadt istoimenog teatarskog komada Marieluise Fleißer. Radnja prikazuje kako grupa vojnika dolazi na manevre u jedno malo mjesto gdje će izgraditi drveni most, te kako se u jednog od njih zaljubi lokalna sluškinja (čiji lik tumači Hanna Schygulla).
Tres Cadenas, Nuevo Casas Grandes
Tres Cadenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Nuevo Casas Grandes.
Āl ‘Ujyān, Ma'rib
Āl ‘Ujyān je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Tres Cadenas, Nuevo Casas Grandes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1439 m.
Āl ‘Ujyān, Ma'rib
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1090 m.
Prato, Rieti
Prato je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 958 m.
Felino, Parma
Felino je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Atocutla, Ayutla de los Libres
Atocutla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Xoloango, Huitzilan de Serdán
Xoloango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Huitzilan de Serdán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1306 m.