cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pećina Lednica
Pećina Lednica (Ledenica) u Resanovcima kod Bosanskog Grahova, je 1965. proglašena specijalnim rezervatom. Lednica je dobila ime po ledu, koji se u zimskom periodu formira u ulaznoj dvorani i zadržava do jula i avgusta. Vjerovatno najljepša i najbogatija pećina u Bosni i Hercegovini i jedna od poznatijih u široj regiji - Ledenica, koja se nalazi na padinama Stražbenice na rubu bosanskograhovskog sela Resanovci, udaljena 2,5 kilometra od magistralnog puta Bosansko Grahovo-Drvar, a od puta prema Ličkoj Kaldrmi oko 800 metara, prije rata bila je osvijetljena i propisno uređena za brojne posjetioce.
Pećina je dugačka 20 km a istraženo je 700 m. Njenih 14 dvorana po koncetraciji pećinskog nakita prevazilazi većinu dosad istraženih pećina u bivšoj državi. Raspolaže sa pećinskim nakitom velikih dimenzija i i različitih boja, sa svjetlucavim i iskričavim nakitom kakav se rijetko sreće u našim pećinama.
Osvjetljenja u pećini nestalo je tokom rata, vagon uz ulaz iz kojeg su naplaćivane ulaznice nestao je prije nekoliko godina pod naletom sakupljača sekundarnih sirovina a s njim i željezna rešetkasta vrata i svo željezo oko ulaza. Već na ulazu, počevši od najveće dvorane zvane Tamni vilajet, duge 186 metara, vidljivi su tragovi lomljenja i krađe nakita. Dovde se uz sigurno osvjetljenje nekako i može još uvijek očuvanim betonskim stepenicama. Dalje treba biti veoma oprezan zbog urušenih staza i potpunog mraka. Iz Tamnog vilajeta ulazi se u dvoranu Četvrte krajiške brigade, potom u Mramornu pa u Šarenu, da bi pećina završila sa Dvoranom stogova, Jezerskom i Visokom dvoranom. Ukupno je 13 dvorana čija je dužina 697,5 metara, a površina 8.477 kvadrata. Ovo prirodno bogatstvo vapi za zaštitom, rekonstrukcijom staza i ponovnim osvjetljavanjem, da bude turistička oaza kao i prije rata. Time bi se spriječila i pljačka nakita u kojoj nestaju stalaktiti, stalagmiti, pećinski stubovi, kalcitne kade, erozivne forme, odžaci, vigled, draperije, ponori...Valja istaći i jezerca u pećini i njen polulavirintski oblik pa se bez propisne opreme, osvjetljenja i vodiča i ne preporučuje ulazak.
Arheologija
Pored Ledenice u Resanovcima postoje još nekoliko pećina, a to su: Čađava, Skakića , Vodena pećina i ponor Struge. Prava dužina ovih pećina, sistema dvorana i hodnika ustvari nezna se jer nisu dovoljno istražene.Čađava pećina, ili kako još naziva se i Cigina pećina značajna je zbog pronalaska života praljudi u njoj. Godine 1971. u njenom predvorju zapaženi su tragovi prebivališta pračovjeka. Tada otkriveno je nekoliko kremenih izradjevina, među njima i jedan nožič, vrlo patiniran, što je bio neposredan dokaz za ovu pretpostavku. Čini se da je pračovjek posjećivao Ciginu pećinu prije 30.000 i 40.000 godina. To su za sada tek pretpostavke, a Zemaljski muzej iz Sarajeva ima u planu detaljnija arheološka istraživanja.
Usvojena je odluka od strane Skupštine Kantona 10 o proglašenju pećine Ledenica i Šatorskog jezera Eko zonama od posebnog interesa za Kanton. Napravljena i usvojena je Stručna studija od strane opštine Bosansko Grahovo, koja će se baviti zaštitom i preporukama o očuvanju Šatorskog jezera i pećina Ledenica.
79
thumb|Shema erupcije Vezuva
Godina 79. (LXXIX) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Augusta i Vespazijana ili, rjeđe, '''godina 832. Ab urbe condita'''. Oznaka "79." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Fair Haven (Star Trek: Voyager)
Fair Heaven je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 12. januara 2000. godine. Radnja prikazuje kako kod posade Voyagera postaje popularan holodeck program koji simulira šarmantni irski gradić na kraju 19. vijeka, te kako se kapetanica Janeway zaljubi u jednog tamošnjih holograma.
Fair Haven je imao nastavak u obliku epizode Spirit Folk.
Tampon država
Tampon država je naziv za državu koja svojom teritorijom priječi neposredni dodir dviju suparničkih ili neprijateljski nastrojenih velesila, te tako spriječava izbijanje oružanog sukoba među njima. Ukoliko tampon država nije satelitska, odnosno ukoliko posjeduje vlastitu samostalnost, u pravilu vodi striktno neutralnu vanjsku politiku. Koncept tampon države je u evropskoj diplomatskoj tradiciji stekao popularnost sa stvaranjem koncepta ravnoteže sila u 17. vijeku. Zahvaljujući tom konceptu je kroz historiju niz malih država uspio duže vrijeme, a neke i do danas, očuvati svoju nezavisnost.
Kao jedan od primjera tampon država se može navesti i Jugoslavija u doba hladnog rata, odnosno Srpska Despotovina u prvoj polovici 15. veka, okružena Bizantskim Carstvom, Osmanskim Carstvom i Kraljevinom Ugarskom.
Niedere Börde
Nidere Berde je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Berde. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.492 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15083390.
Abscisinski aldehid
Abscisinski aldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 248,317 Da.
Opština Ibănești, Botoșani
Ibănești je opština u Rumuniji u okrugu Botošani.
Palazzo Piana, Cosenza
Palazzo Piana je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Aiserey
Ezre je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1138 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 108 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 196 metara (maksimalnoj 199 m, a minimalnoj 187 m).
Anadolija
U prijevodu bi značilo "izlaz Sunca" ili "Istok" (usporedi sa Orijentom i Levantom). Po turskoj pučkoj etimologiji krivo povezivano sa Anadolu, u smislu ana ("mati") i dolu ("punjeno").
thumb|300px|Istoričke Anadolija (do grad [[Sivas)]]
Zbog svojeg strateškog smještaja na spoju Azije i Evrope, Anadolija je bila kolijevkom nekoliko ranih civilizacija još iz pretpovijesnog doba. Primjeri istih su naselbine iz mlađeg kamenog doba kao što su Catal Höyük, Cayönü, Nevali Cori, Hacilar, Göbekli Tepe i Mersin. Slavno povijesno naselje Troja je nastalo u mlađem kamenom dobu i nastavilo je postojati do u željezno doba.
Donja Dubnica (Podujevo)
Donja Dubnica je naselje u opštini Podujevo na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Donja Dubnica površine 2051 ha. Donja Dubnica kod Podujeva nekada je bila srpsko selo. Prvi put se pominje u turskom popisu iz 1455. godine, kada je u selu bilo 9 srpskih kuća, među kojima i dom pravoslavnog popa. Zna se da je u to vreme postojala i mala seoska crkva. Stariji albanski rodovi počeli su da se doseljavaju u Donju Dubnicu početkom druge polovine 18. veka, a mlađi nakon rata 1878. godine.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
Guayabo Grande, Tantoyuca
Guayabo Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 364 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Доње Лопиже
Доње Лопиже је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 123 становника (према попису из 1991. било је 136 становника).
Демографија
У насељу Доње Лопиже живи 108 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 52,3 година (51,3 код мушкараца и 53,4 код жена). У насељу има 46 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,67.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Josip Tabak
Josip Tabak (Sarajevo, 1. ožujka 1912. — Zagreb 4. srpnja 2007.) prevodilac, pisac, esejist, novinar i književni kritičar, znalac preko dvadeset jezika.
Stvaralaštvo
Kao stručnjak za književno prevođenje kojime se bavi od pedesetih godina dvadesetog stoljeća, Tabak je obogatio hrvatsku kuturu prevevši ili redigirajući preko osamdeset vrijednih proznih, klasičnih i modernih djela s niza germanskih i romanskih jezika (Melvilleov Moby Dick, Daudetova Pisma iz mog mlina, De Amicisovo Srce, Andersenove Priče i bajke, djela Francea, Perraulta i Londona), kao i djela iz portugalske, nizozemske, flamanske, norveške i brazilske književnosti, koja je Tabak velikim dijelom samostalno otkrivao.
Možda najpoznatiji po radu na Cervantesovu Don Quijoteu, djelu koje je na hrvatski preveo Iso Velikanović, a Tabak desetljećima redigirao kako bi ga doveo do savršenstva - danas se Tabakov Don Quijote smatra jednim od najboljih prijevoda na hrvatski uopće.
Također značajan prevoditeljski i urednički doprinos dao je na izdanju Biblije iz 1968. godine, radeći prema hebrejskom originalu.
Tabak je, ne samo zbog svog velikog opusa, nego i zbog predanog rada na leksičkom i sintaktičkom bogatstvu hrvatskog jezika, uspostavio visoki standard generacijama književnih prevoditelja. Mnogi njegovi prijevodi imaju književni dignitet ravan izvorniku, jer je Tabak jezičnom kreativnošću uspio prenijeti podjednako starinske, patinirane i stilizirane govore, a posebice mitske i arhetipske situacije. Osim što je preveo preko osamdeset djela klasične i svuremene književnosti, kao redaktor, lektor i nerijetko kao nepotpisani suprevoditelj surađivao je na još oko tri stotine knjiga. Sve svoje prijevode obavljao je ručno.
Montezuma II
thumb|right|Montezuma II Montezuma II (1466.-1520.), ili Motecuhzoma Xocoyotzin, bio je deveti i posljednji astečki vladar koji je 1503. godine izabran za vladara. Njegova vladavina je privedena kraju dolaskom španjolskih konkvistadora na čelu sa Hernanom Cortesom.
Quadrivio, Salerno
Quadrivio je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Montezuma II
Montezuma se rodio u Tenochtitlanu, današnjem Mexico Cityu. Njegovo ime na nahuatl jeziku znači "onaj koji se ljuti kao kralj". Tijekom njegove vladavine Astečko carstvo je dostiglo svoj vrhunac. Montezuma je ratovanjem proširio teritorij carstva i inkorporirao narode Yopi i Zapotec u carstvo.
Imao je osam kćeri i jedanaest sinova.
Prvi kontakt sa Španjolcima
Montezuma se prvi put susreo s europskim doseljenicima 1517. godine, kad je ekspedicija Juana de Grijalve dospijela na istočnu obalu Astečkog carstva. Montezuma je naredio da se budući dolasci stranaca pomno prate. Montezuma je bio informiran o dolasku Cortesa, te je poslao svoje delegate da pozdrave strance. Cortes se udružio s narodom Tlaxcalteca, koji su bili neprijatelji Astečkog carstva i zajedno su podizali ustanke protiv astečke vladavine. Montezuma je toga bio svjestan, a Španjolcima je slao darove (prema jednoj verziji zato jer se bojao španjolaca, a prema drugoj zato jer je u astečkoj kulturi to bio način pokazivanja superiornosti).
San Bernardo, Zinapécuaro
San Bernardo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zinapécuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 286 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1849 m.
22
Godina 22. (XXII) je bila redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Agripe i Galbe ili, rjeđe, '''godina 775. Ab urbe condita'''. Oznaka "22." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Walter Baade
Populacija zvijezda
Populacija zvijezda je zvjezdana skupina određena sukladno udjelu metala u kemijskom sastavu zvijezde i prostornom položaju u galaktici. Populaciju I čine mlade zvijezde s udjelom metala od 2 do 4%, smještene u spiralnim krakovima galaktike, koje se oko središta galaktike gibaju pravilnim eliptičnim putanjama. Sunce se ubraja u starije zvijezde te populacije. Populaciju II čine starije zvijezde s malim udjelom metala (0.1%), smještene u galaktičkom halou, koje se oko galaktičkoga središta gibaju eliptičnim stazama u svim ravninama. Njima pripadaju zvijezde kuglastih zvjezdanih skupova, RR-liride, W Virginis i dugoperiodične promjenljive zvijezde. Nastale su u prvoj milijardi godina postojanja svemira, kada još nije bio oblikovan galaktički disk. Populacijom III smatraju se velike iščezle zvijezde koje su nastale u doba kada u svemiru nije bilo metala. Metali su u njima stvoreni nuklearnim reakcijama i raspršeni u svemir eksplozijama. Populacija III danas može sadržavati samo neutronske zvijezde i crne rupe.
Cefeide
Cefeide (prema Delti Cefeja, prvoj otkrivenoj zvijezdi te vrste) su velike sjajne zvijezde (100 do 20 000 puta sjajnije od Sunca) kojima se sjaj pravilno periodično mijenja u skladu s promjenom obujma (volumena) i površinske temperature. Krivulja sjaja pokazuje brži porast nego pad. Otkriće Henriette Leavitt da sjajnije zvijezde sporije pulsiraju omogućilo je određivanje udaljenosti zvjezdanih skupova i galaktika s pomoću cefeida. Dijele se na klasične cefeide (cefeide I, prve populacije) i na cefeide II (druge populacije).
Watrous, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Walter Baade
Klasične cefeide
Klasične cefeide nalaze se u spiralnim krakovima galaktika, građene su od tvari bogate metalima (pripadaju zvjezdanoj populaciji I), masa im je 4 do 20 puta veća od Sunčeve, 400 do 100 000 puta su sjajnije, promjer im se tijekom pulsiranja mijenja za 25%, period pulsiranja može biti između 1 i 70 dana, a sjaj im se mijenja za 0.5 do 2 magnitude. Što su sjajnije, period pulsiranja im je dulji. U Mliječnoj stazi otkriveno je više od 700 klasičnih cefeida, a u drugim galaktikama nekoliko tisuća. Klasična cefeida najbliža Zemlji je Sjevernjača.
Cefeide II ili W Virginis
Cefeide II ili W Virginis nalaze se u središtima i haloima galaktika, građene su od tvari siromašne metalima (pripadaju zvjezdanoj populaciji II). Kao i klasične cefeide, što su sjajnije (100 do 5000 puta sjajnije od Sunca), period pulsiranja im je dulji (1 do 50 dana), međutim, za jednake periode sjaj im je u odnosu na klasične cefeide manji za 1.5 do 2 magnitude. mini|300px|desno|Putanja planetoida Hidalgo ([[944 Hidalgo).]]
Watrous, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 135.
Walter Baade
Supernove
Supernove su zvijezde u eksploziji, kojima se sjaj tijekom nekoliko tjedana poveća i za 20 magnituda, te u svemir velikom brzinom, bliskom brzini svjetlosti, odbacuju velik dio svoje tvari. Velika količina oslobođene energije (zračenje supernove neko je vrijeme usporedivo sa zračenjem cijele galaktike) omogućava sintezu elemenata masivnijih od željeza. U središtu nakon eksplozije ostaje, ovisno o preostaloj masi, neutronska zvijezda ili crna rupa. Prema vrsti spektra i uzroku eksplozije razlikuju se supernove prve vrste (tip I) i supernove druge vrste (tip II).
Supernove prve vrste
Supernove prve vrste su supernove kojima spektri ne sadrže linije vodika. Bilježe se u starim populacijama zvijezda, galaktičkom halou. Nastaju kad u bliskom dvojnom sustavu zvijezda, u kojem je jedna zvijezda bijeli patuljak, druga zvijezda dođe u fazu crvenoga diva i njezina se tvar počne prelijevati na bijeloga patuljka. Do eksplozije bijeloga patuljka dolazi kada njegova masa nadmaši Chandrasekharovu granicu (Subrahmanyan Chandrasekhar) ili, rjeđe, ako se dvije zvijezde približe i spoje i njihova zajednička masa nadmaši Chandrasekharovu granicu.
Supernove druge vrste
Supernove druge vrste su supernove kojima spektri sadrže linije vodika. Bilježe se u mlađim populacijama zvijezda, galaktičkom disku. Nastaju pri eksploziji zvijezda velikih masa (više od 8 Sunčevih masa) koje su iscrpile svoje nuklearno gorivo. Zvijezda kojoj je u jezgri preostalo samo željezo naglo se stišće i zagrijava (stvaranje atoma masivnijih od željeza apsorbira energiju pa se zvijezda ne može suprotstaviti djelovanju gravitacijske sile). Kada se jezgra zvijezde stisne na gustoću jezgre atoma, stiskanje se zaustavlja, stvara se val koji se počinje gibati prema vanjskim slojevima zvijezde te dolazi do sudara i eksplozije.
Prema obliku krivulje sjaja supernove prve vrste (tip I) mogu se podijeliti na tri podvrste (a, b i c), a supernove druge vrste (tip II) na četiri podvrste (b, L P i n).
Asteroidi ili planetoidi
Asteroidi ili planetoidi su kamena ili metalna nebeska tijela promjera većeg od 1 metar, koji samostalno ili u skupini sličnih tijela obilaze oko Sunca. Većina planetoida obilazi Sunce u glavnom planetoidnom pojasu (asteroidni pojas) između Marsa i Jupitera, dio prilazi Suncu bliže od Marsa (Amori) i Zemlje (Apoloni) i nazivaju se Zemlji bliski asteroidi, dio se giba u putanji Jupitera ili drugih planeta (Trojanci). U usporedbi s planetima mnogo su manji i najčešće nepravilnog oblika. Nastali su od ostataka protoplanetarne tvari koja se nije pripojila planetima za vrijeme stvaranja sustava iz protoplanetarnog diska. Najčešće kruže oko matične zvijezde vlastitom putanjom ili kao prirodni sateliti (mjeseci) većih planeta. Neke od njih nalazimo vezane gravitacijskim silama uz planete, u grupama koje orbitiraju u putanji planeta, ispred ili iza. Iako se donedavno mislilo drukčije, otkriveno je da asteroidi mogu imati vlastite mjesece kada je u orbiti oko asteroida 243 Ida pronađen satelit nazvan Dactyl. Do sada ih je otkriveno blizu 80 000, a oko 11 000 ih je dobilo službena imena - redni broj i ime. Procjenjuje se da bi ih u našem sustavu moglo biti nekoliko milijuna.
Prema spektralnoj analizi odrazne svjetlosti planetoidi se mogu podijeliti na ugljikove (C), kojih je oko 75% i sadrže tamne ugljikove spojeve, metalne (M), kojih je oko 8%, i silikatne (S), kojih je oko 17%. U Hrvatskoj, u Zvjezdarnici Višnjan, otkriveno je nekoliko tisuća planetoida. Teleskopom se ni najvećemu planetoidu ne vidi tijelo, pa im se promjeri mjere posredno, prilikom okultacija zvijezda ili iz sjaja uz procijenjeni albedo. S pomoću svemirskih letjelica snimljeni su 433 Eros, 951 Gaspra, 243 Ida, 25143 Itokawa, 253 Mathilde i drugi. Trans-neptunski objekti ili nebeska tijela koja su dalja od Neptuna obično se ne smatraju planetoidima.
Ganimed
Ganimed (1036 Ganymed), najveći planetoid iz skupine Amora, koji je 23. listopada 1924. otkrio Walter Baade. Po izduženoj putanji (perihel 1.233 AJ, afel 4.091 AJ) nagnutoj s obzirom na ekliptiku 26.644° obilazi Sunce za 4.34 godine. Promjer mu je oko 32 kilometra. Okreće se oko svoje osi s periodom od 10.29 sati. Nazvan je po Ganimedu, Zeusovu peharniku.
Hidalgo
Hidalgo (944 Hidalgo) je planetoid koji je 31. listopada 1920. otkrio Walter Baade. Po iznimno izduženoj putanji (perihel 1.951 AJ, afel 9.539 AJ) nagnutoj u odnosu na ekliptiku (inklinacija 42.567°) obilazi Sunce za 13.77 godina. Tradicionalno se smatra planetoidom iako bi po svojstvima putanje trebao biti u skupini Kentaura. Okreće se oko svoje osi s periodom od 0.419 dana. Promjer mu je oko 38 km. Površina mu je tamna (albedo 0.06). Nazvan je po meksičkom narodnom junaku Miguel Hidalgo y Costilla.
Ikar
Ikar (1566 Icarus) je planetoid koji pripada skupini Apolona; otkrio ga je Walter Baade 27. srpnja 1949. Po izduženoj putanji (perihel 0.186 AJ, afel 1.969 AJ) nagnutoj na ekliptiku (inklinacija 22.83°) obilazi Sunce za 408.76 dana. Promjer mu je oko 1.4 km. Nazvan je po Ikaru, letaču iz grčke mitologije koji se previše približio Suncu.
Cahuilote, Jilotlán de los Dolores
Cahuilote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jilotlán de los Dolores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1037 m.
Becherov
Becherov je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 280 stanovnika.
Mingo Junction, Ohio
je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
El Palo Verde, Mulegé
El Palo Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
NGC 1110
NGC 1110 je galaksija u zviježđu Eridan.
Australazija
thumb|right|Australazija Australazija je područje koje uključuje Australiju, Novi Zeland, Novu Gvineju, te mnoge okolne otočiće od kojih se većina nalazi u istočnom dijelu Indonezije. Charles de Brosses je u svojem djelu Histoire des navigations aux terres australes (1756) skovao riječ Australazija prema latinskim riječima koje znače "južno od Azije" i diferencirao je područje Australazije od Polinezije i jugoistočnog Pacifika (Magellanica). Australazija se ponekad koristi kao zaseban termin za Australiju i Novi Zeland zbog nedostatka druge riječi koja bi bila ograničena na te dvije zemlje.
Iz političke i kulturne perspektive riječ ima malenu uporabu iako su Australija i Novi Zeland relativno bogate, pretežno anglofone zemlje i u mnogo čemu dijele malo zajedničkoga s ostalim državama u području. Termin je nepopularan na Novom Zelandu jer u nazivu ističe Australiju i značajno implicira da je regija dio Azije. Umjesto njega se preferira termin Oceanija, koja ima različito značenje, a mnogi Novozelanđani često smatraju da Australija ne čini dio Oceanije.
Sa stajališta biologije, pak, Australazija je posebna regija sa zajedničkom evolucijskom poviješću i mnogim jedinstvenim biljkama i životinjama od kojih su neke zajedničke za čitavo područje, dok su ostale specifične za određene dijelove ali ipak dijele zajedničke pretke.
thumb|100px|Australazijska olimpijska zastava U prošlosti se Australazija koristila kao naziv za udruženi australski i novozelandski tim. Primjeri uključuju tenis između 1905. i 1913. godine kada su Australija i Novi Zeland udružili svoje najbolje igrače u natjecanju na međunarodnom turniru Davis Cup i olimpijskim igrama 1908. i 1912.
Nordharz
Nordharc je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 20 opštinskih središta okruga Harc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.475 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15085227.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Harc Nordharc se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Harc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 170 metara. Površina opštine iznosi 110,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.475 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 77 stanovnika/km².
Păuleni-Ciuc, Păuleni-Ciuc
Păuleni-Ciuc je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Păuleni-Ciuc.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1711 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 740 m.
Las Primaveras, Invernadero, San Gabriel
Las Primaveras, Invernadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Gabriel.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1023 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1145 m.
Valdichiesa, Messina
Valdichiesa je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
NGC 1086
NGC 1086 je galaksija u zviježđu Perzej.
San Antonio, Victoria
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Moissac
Moissac je općina i grad od 12,581 stanovnika na jugozapadu Francuske u Regiji Occitanie (Midi-Pyrénées) - Departman Tarn-et-Garonne.
Geografske karakteristike
Kroz sam grad prolazi kanal, spojen sa Kanalom Midi, tako da je Moissac spojen sa Atlantikom i Mediteranom.
Historija
Moissac je izrastao uz benediktinsku Opatiju Saint-Pierre, koju je po legendi osnovao kralj Klodvig I. left|thumb|240px| [[Luka na kanalu]] Tokom srednjeg vijeka bio je važna usputna stanica hodočasnika na putu za Santiago de Compostela.
U 15. vijeku - Moissac je izrastao u važan grad, njegova Tarnu, bila je puna brodova koji su prevozili do Bordeauxa, različite proizvode, naročito vino i brašno samljeveno u velikim lokalnim mlinovima. Tokom 18. vijeka brodski promet na rijeci trgovina dosegao je maksimum, većina velikih palača u centru podignuta je u tom periodu.
Za Francuske revolucije ukinuta je opatija, a mjesto je dobilo status općine. Krajem 19. vijeka desio se preokret u tradicionalnom vinogradarstvu tad se počelo uzgajati bijelo grožđe - Chasselas, koje od 1971. ima status zaštite (Appellation d’Origine Protégée).
Velike poplave oštetile su grad 1930., pa je nakon tog velik dio obnavljan. Šesdesetih godina prošlog vijeka podignut je novi kvart - Sarlac.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti su romanički portal opatijske crkve osnovane još u 7. vijeku, sa reljefom - posljednjeg suda.
I monumentalni opatijski klaustar okružen stupovima koje ukrašava 76 čipkasto isklesana kapitela.
919
Godina 919. (CMXIX) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
Corneda, Massa e Carrara
Corneda je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Scarecrow (film, 1973)
Scarecrow je američki igrani film snimljen 1973. godine u režiji Jerryja Schatzberga. Po žanru je drama, a protagonisti, koje tumače Gene Hackman i Al Pacino, su dvojica skitnica - temperamentni bivši robijaš Max i infantilni bivši mornar Lion. Radnja prikazuje kako se sreću u Kaliforniji i, usprkos razlika u karakteru, sprijatelje i odluče otići u Pittsburgh s namjerom da otvore praonicu automobila. Scarecrow je prikazan na Kanskom festivalu gdje je podijelio Zlatnu palmu s britanskim filmom The Hireling.
Nezavisni film
Nezavisni film je izraz koji se koristi za film, najčešće cjelovečernji, koji je produciran bez sudjelovanja države i/li etabliranih, odnosno velikih (tzv. major) studija u nekoj kinematografiji. Pod time se obično podrazumijevaju ostvarenja koja karakterizira niži budžet, ali daleko veća spremnost njegovih autora na rizike, odnosno ne-konvencionalnu formu ili "problematični" sadržaj. Nezavisni film se kao fenomen pojavio još od stvaranja velikih studija, ali je popularnost počeo sticati 1950-ih i 1960-ih u SAD, u doba kada se počeo raspadati sistem tzv. klasičnog Hollywooda, a nezavisni producenti (među kojima je najpoznatiji Roger Corman) publici davali sadržaje koje veliki studiji nisu htjeli ili mogli. Izraz nezavisni film se često povezuje za antiestablishmentskim sadržajima, odnosno ponekad se smatra svojevrsnim sinonimom za ne-komercijalni ili "umjetnički film"; s druge strane, mnoga nezavisna ostvarenja su komercijalne prirode, a najbolji primjer za to su eksploatacijski filmovi koji, gotovo u pravilu, nastaju u nezavisnoj produkciji.
San Giuseppe, Alessandria
San Giuseppe je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Trinitaria I, Villaflores
Trinitaria I je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Čovjek od važnosti
Čovjek od važnosti je jugoslavenska TV drama napravljena u produkciji TV Zagreb i premijerno prikazana 1961. godine. Režirao ju je Mario Faneli, a scenario je pisao Krešo Novosel.
Mazzo di Valtellina, Sondrio
Mazzo di Valtellina je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 729 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 553 m.
Giuseppe Zanardelli
Giuseppe Zanardelli, (Brescia, 29. listopada 1826 — 26. prosinca 1903.), bio je talijanski političar i nacionalist. Obnašao je dužnost premijera Italije od 15. veljače 1901. do 3. studenog 1903.
Zanardelli je postao pravnik 1859., a iste godine izabran je u parlament. Bio je kraljevski komesar 1866. u pokrajini Belluno. U vladi Agostina Depretisa bio je ministar javnih poslova 1876.–1877., u vladi Benedetta Cairolija bio je ministar unutarnjih poslova 1878.–1881. i ministar pravosuđa u Depretisovoj novoj vladi 1881.–83., u kojoj je imao zasluge za prihvatanje pravičnijeg izbornog zakona. Iz te vlade istupa, jer je bio liberalnih stajališta i anti-iredentist, kada se Depertis približio političkoj desnici i Silama Osovine.
Zanerdelli je zajedno s ostalim članova "pentarhije" (5 članova) (Francescom Crispijem, Benedettom Cairolijem, Giovannijem Nicoterom i Alfredom Baccarinijem) predstavljao jaku opoziciju protiv Depretisa. Kada je Depretis prekinuo veze s desnicom, Zanardelli ponovo ulazi u Depretisovu vladu kao ministar pravosuđa, a kasnije je tu dužnost obnašao i u Crispijevoj vladi sve do veljače 1891.
U periodu 1891.–94. bio je predsjedavajuči zastupničkog doma a kasnije ministar pravosuđa u vladi Antonia di Rudinìja 1897.–98. Kasnije je bio predsjednik vlade Italije od 1901. no tu dužnost napušta 1903. zbog bolesti.
Breuil-le-Vert
Brej le Ver je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Klermon.
Penny Johnson Jerald
Penny Johnson Jerald (14. mart 1961 -) je američka glumica najpoznatija po ulozi Prve dame Sherry Palmer u TV-seriji 24. Prije toga je bila poznata po ulozi Kasidy Yates u TV-seriji Star Trek: Deep Space Nine.
Breuil-le-Vert
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2819 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 382 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,37 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 51 metar (maksimalnoj 150 m, a minimalnoj 45 m).
Penny Johnson Jerald
Godine 2003. je tumačila lik Condoleeze Rice u TV-filmu DC 9/11: Time of Crisis, te je ponovila u miniseriji The Path to 9/11. Od 2011. u TV-seriji Castle tumači lik policijske kapetanice Victorije "Iron" Gates.
Provereno, nema mina
Provereno nema mina ) je sovjetsko-jugoslavenski crno-bijeli ratni film snimljen 1965. u režiji Jurija Lisenka i Zdravka Velimirovića. Radnja se događa pred kraj Drugog svjetskog rata, kada 1944. godine Crvena armija i jugoslavenski partizani zajedno oslobađaju Beograd, a potom zajedno deaktiviraju bombe i druge eksplozivne naprave ostavljene od Nijemaca.
Llano Chapultepec, Santa María Zacatepec
Llano Chapultepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Zacatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Santa Cruz, Zinapécuaro
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zinapécuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2008 m.
Luigi Luzzatti
Luigi Luzzatti (Venezia, 11. ožujka 1841. — Rim, 29. ožujka 1927.) bio je talijanski političar i ekonomista. U periodu od 1910. do 1911. obnašao je dužnost premijera italije. Luzzatti se između ostalog borio za jaku socijalnu politiku i za razvoj zadruga koje su mogle udovoljiti potrebama onih koji su bili u nepovoljnom položaju. Zalagao se za protekcionističku politiku Italije.
Luzzatti je rođen u zemljoradničkoj obitelji i studirao je ekonomiju u Padovi. Njegova predavanja o ekonomiji privukla su pozornost tadašnje austrijske vlade i bio je zamoljen da napusti zemlju. Profesor u Milanu postao je 1863. godine.
Njegova vladavina bila je kratkog vijeka i smatran je slabim premijerom. Luzzatti nije bio član ni jedne vlade tijekom Prvog svjetskog rata, no nastavio je raditi kao savjetnik u vladi cijelo vrijeme.
Opština Leorda, Botoșani
Leorda je opština u Rumuniji u okrugu Botošani.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Luigi Luzzatti
Luzzatti se zalagao za slobodu vjeroispovjesti i napisao je knjigu Dio nella libertà (Bog na slobodi).
Kvadi
thumb|350px|Rasprostiranje germanskih plemena u 1. stoljeću. Kvadi se nalaze u lijevom donjem kutu mape (narančasto).
Kvadi (latinski: Quadi, njemački: Quaden) je manje germansko pleme o kojemu se malo zna, i to samo iz zabilješki njihovih neprijatelja – Rimljana. Oni nisu ostavili nikakve materijalne ostatke po kojima bi se ralikovali od ostalih germanskih plemena.
Možda najranije spominjanje Kvada je u “Geografiji” grčkog autora Straboa (7.1.3) gdje spominje Suevsko pleme Koldouoi, na latinskom Coldui. Prema tom tekstu oni su se nalazili pod vlašću Maroboduusa u današnjoj Češkoj.
Rimljani su zabilježili da su se Kvadi u 1. vijek prne. selili uz brojnije Markomane, čije ime jednostavno znači “ljudi s granica”, sa rijeke Majne niz Dunav južno, tj. na područje koje je graničilo s Rimskim Carstvom. Kvadi i Markomani su se naselili u današnju Moravsku, zapadnu Slovačku i južnu Austriju odakle su potjerali Kelte (oko 8.-6. pne.). God. 6. pne. Markomanska konfederacija, zajedno s Kvadima, se borila protiv cara Tiberija.
Tacit u Germaniji spominje kako su Kvadi slični Markomanima u borbi, a vođe su im plemenitog roda iz loze Maroboduusa i Tudrusa, pretežito ovog drugog, a vođe su im često prihvaćale danak (ili mito) u obliku rimskog srebra.
Slijedećih 350 godina oni su graničili s Markomanima na zapadu, proto-Slavenima na sjeveru, sarmatskim Jazigima (kasnije i Vandalima) na istoku, te s Rimskim Carstvom na jugu.
Markomanski ratovi
Samo nekoliko godina kasnije konfederacija Markomana i Kvada je prešla Dunav svladavši rimske legije i dolinom uz Jadransko more došla do grada Akvileje u sjevernoj Italiji. Marko Aurelije ih je uspio nagovoriti na mir tek 171. god., ali već slijedeće godine je napao teritori Markomana, a odmah potom i Kvada koji su pomagali Markomanskim izbjeglicama.
Marko Aurelije je skoro izgubio ovaj rat, ali je iznenadna oluja omogućila trijumf nad Kvadima Kvadi su potpuno poraženi do 174. god., ali su već slijedeće, dok je Marko Aurelije bio zauzet pobunom u Rimu, ponovno navirali preko Dunava. Iako je Marko Aurelije uspješno svladao pobunu u Rimu, tek je 178. god. uspio odbiti Kvade preko Dunava u Češku.
Nestajanje Kvada
U 4. stoljeću, car Valentinijan je proveo većinu svoje vladavine braneći granicu na Rajni protiv horda Sarmata, Gota i Kvada pod vlašću kralja Gabiniusa. Njega je naposljetku ubio Marcelin, sin Maximinusa, prefekta Galije; i to za pregovaračkim stolom. Legenda kaže da je Valentinijan preminuo (375.) od srčanog napada koji je izazvala delagacija Kvada koja je pregovarala o miru.
Nakon 400. god. u Češkoj su nestali običaji spaljivanja koji su bili tipični za Suevske Germane kao što su bili Kvadi. Najvjerojatnije su se Kvadi pomiješali s drugim narodima tvoreći novi narod - Bavarce.
God. 409., jedna grupa Kvada, Markomana i Bura prešla je Pirineje i naselila se u rimskoj provinciji Galiciji (današnja Galicija u sjevernom Portugalu), gdje su osnovali Suevsko kraljevstvo Galiciju. Brakara Augusta, današnji grad Braga u Portugalu, postao je njihovom prijestolnicom. Tu se njihov vođa Hermerik zakleo na vjernost Caru 410. god.
El Maguey, Tampacán
El Maguey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampacán.
Alessandro Fortis
Alessandro Fortis, (Forlì, 16. rujna 1842. – Rim, 4. prosinca 1909.), bio je talijanski političar i pravnik.
Fortis je izabran 1880. u zastupnički dom, gdje uskoro postaje jedan od glavnih vođa krajnje lijevice. U vladi Agostina Depretisa imenovan je 1887. zamjenikom tajnika a istu službu obnaša i u vladi Francesca Crispija sve do lipnja 1890., kada daje ostavku na tu dužnost, nezadovoljan Crispijevom sve jasnijom antiradikalnom politikom. U periodu od lipnja 1989. do svibnja 1899. bio je ministar poljoprivrede i ministar privrede u vladi Luigia Pellouxa.
Kada Giovanni Giolitti u ožujku 1905., podnosi ostavku na mjesto premijera i kada Tommaso Tittoni poslije toga nije mogao osnovati vladu, Fortis je pozvan da osnuje novu vladu i 28. ožujka postaje premijer i ministar unutarnjih poslova, u vladi koja je politički bila slično obojena kao i Giolittijeva vlada. Nakon što je suzbio štrajk željezničara u travnju provodi nacionalizaciju željeznica, no njegova vlada bila je oslabljena već u srpnju tijekom pregovora o financijskoj izvedbi nacionalizacije. Vlada je dodatno uzdrmana optužbama javnosti o nedostacima prve pomoći poslije potresa u Kalabriji, ekonomskim suprotnostivma sjevera i juga Italije, što je izbilo upravo u tijeku pregovora sa Španjolskom o privremenom trgovinskom sporazumu.
Fortis je morao popustiti protestima južnotalijanskih vinogradara, žrtvujući trgovački sporazum sa Španjolskom i 24. prosinca je rekonstruirao svoju vladu, gdje je uz ministarstvo unutarnjih poslova preuzeo i ministarstvo poljoprivrede. Rekonstruirano ministarstvo su radikali politički doživljavali politički kao krajnju desnicu. Ne mogavši pridobiti podršku ni desničarskih vođa Sidneya Sonnina i Antonia di Rudinìa, zbog čega Fortis, koji je uzaludno pokušao dobiti povjerenje u zastupničkom domu, 8. veljače 1906. daje ostavku zajedno sa svojom vladom, a novu vladu je osnovao Sonnino.
Belfiore, Venezia
Belfiore je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 624 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Dobra Voda (Klina)
Dobra Voda stari naziv je Unjemir je naselje u opštini Klina na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Dobra Voda površine 331 ha. Nalazi se u Prekoruplju na levoj obali Kline, na pruzi Priština— Peć. Iznad Dobre Vode se na brdu Petrovica nalaze ruševine srednjovekovnog manastira Dobra Voda, koji se nalaze pod zaštitom Republike Srbije, kao spomenik kulture od izuzetnog značaja. Prvi sačuvani pisani pomen o Dobroj Vodi je iz 1330. godine, u povelji srpskog kralja Stefana Dečanskog kojom je ovo selo darovao svojoj zadužbini - manastiru Dečanima. Po turskom popisu iz 1455. u selu je bilo 12 srpskih kuća, uključujući i domaćinstvo seoskog popa. U Unjemiru je rođen Sveti Petar Koriški, poznati srpski pustinožitelj iz 13. veka. O životu i pustinožiću ovog svetitelja govore srednjovekovna dela Služba i Žitije Petra Koriškog, koja je napisao Teodosije Hilandarac. Oba dela se svrstavaju u red najuspešnijih i najlepših ostvarenja srpske književnosti srednjeg veka. Na brdu iznad Unjemira stoje ostaci crkve Sv. Apostola Petra i Pavla, poznatije kao Petrovica. Crkva je podignuta u 13. veku, verovatno u sklopu istoimenog manastirskog kompleksa. Sačuvani su temelji obimnih zidova ulazne kule i vratnica gradića-tvrđave u čijem se središtu nalazio hram. On je prezidan u 14. veku, a ponovo je obnovljen posle obnove manastira Pećke patrijaršije u 16. veku. U Unjemiru postoje i ostaci jednog crkvišta. Poslednja srpska porodica se odavde iselila 1968. godine, tako da je Dobra Voda danas etnički čisto albansko selo.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
Blink of an Eye (Star Trek: Voyager)
Blink of an Eye je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 19. januara 2000. godine. Radnja prikazuje kako Voyager nakratko završi u orbiti planete gdje vrijeme teče ubrzano, a čiji stanovnici njegovo prisustvo na nebu kroz vijekove koriste kao inspiraciju za tehnološki razvoj.
Blink of an Eye se često uspoređivala sa Wink of an Eye, epizodom originalne serije Zvjezdanih staza koja je koristila sličan koncept. Većina kritičara smatra, pak, da su autori epizode osnovni koncept daleko temeljitije iskoristili te se Blink of an Eye navodi kao jedna od najboljih epizoda serije.
Tommaso Tittoni
Tommaso Tittoni, (Rim, 16. studenog 1855. — Rim, 7. veljače 1931.), bio je talijanski političar i diplomat. Bio je sin Vincenza Tittonija.
Tittoni je studirao pravo u Rimu, Oxfordu i Liègeu. Od 1882. sudjeluje u političkom životu Rima, a bio je poslanik 1886.–1897. u talijanskom zastupničkom domu.
U periodu 1897.–1900. bio je prefekt u Perugi, 1900.–1902. u Napulju. U studenom 1902. postao je senator, a u vladi Giovannija Giolittija počinje obnašati dužnost ministra vanjskih poslova 1903. Istu dužnost obnašao je i u vladi Alessandra Fortisa, pošto je vrlo kratko 1905. bio premijer tijekom duge ministarske krize, koja je prethodila formiranju Fortisove vlade. U novoj vladi u prosincu iste godine ga je naslijedio Antonino Paternò-Castello di San Giuliano, ali ponovo je bio ministar vanjskih poslova od lipnja 1906. do ožujka 1910. u Giolittijevoj vladi. Bio je kratko i talijanski veleposlanik u Londonu.
Tittoni je kao ministar vanjskih poslova imao kontakte s Trojnim savezom, imajući nekoliko sastanaka s ministrom vanjskih poslova Austro-Ugarske, Aloisom Lexom von Aehrenthalom i njemačkim kancelarom Bernhardom von Bülowom. Njegova vanjska politika je težila pak ka približavanju Francuskoj. Upravo zbog toga imenovan je veleposlanikom u Parizu, što je bila važna dužnost tijekom Prvog svjetskog rata i na toj dužnosti ostaje do 1916.
Alista, San Gabriel
Alista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Gabriel.
Obhausen
Obhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Zale. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.457 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15088265.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale Obhauzen se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Zale. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 176 metara. Površina opštine iznosi 37,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.457 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 66 stanovnika/km².
NGC 1062
NGC 1062 je zvijezda u zviježđu Trokutu.
Donja Bitinja
Donja Bitinja je naselje u opštini Štrpce na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Donja Bitinja površine 652 ha. Prvi pisani pomen o Bitinji je u otomanskom popisu iz 1455. godine. Selo je tada imalo 47 srpskih domaćinstava i dva pravoslavna popa. U selu postoje dve crkve:
Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1938. godine)
Srpski rodovi:
Alista, San Gabriel
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1353 m.
Donja Bitinja
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu, sa oko 40% Albanaca.
Spoljašnje veze
__BEZSADRŽAJA__
Barrio Nuevo-Loma Macho, Acatepec
Barrio Nuevo-Loma Macho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1151 m.
Absintin
Absintin je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 496,635 Da.
Opština Tonalá, Chiapas
Tonalá je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 29668 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Queglia 1, Salerno
Queglia 1 je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 377 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Melanezija
mini|desno|300px|Karta Melanezije Melanezija (grč. μέλας crn, νῆσος otok), zajednički naziv za otočne skupine u srednjem i jugozapadnom dijelu Tihog oceana. Obuhvaća tri skupine otoka: Novu Gvineju i susjedne otoke; južnu Melaneziju, koja se sastoji od Solomonskih otoka, Novih Hebrida, Nove Kaledonije, otoka Loyauté i D'Entrecasteaux, arhipelaga Louisiade, otoka Banks, Torres i Santa Cruz; otočnu skupinu Fiji, na granici Polinezije i Mikronezije. Tropska i vlažna klima karakteristična je neznatnim kolebanjima temperature. Razvijene su tropske kišne šume. Trgovina koprom, kavom, pamukom. Izvoz kromove i niklene rude iz Nove Kaledonije.
Melanezija se, dakle, prostire od zapadne strane Istočnog Pacifika do Arafurskog mora, sjeverno i sjeveroistočno od Australije. Naziv Melanezija prvi je upotrijebio Jules Dumont d'Urville 1832. godine kako bi označio etničko i geografsko grupiranje otoka koji se razlikuju od Polinezije i Mikronezije. Današnja d'Urvilleova rasna klasifikacija smatra se nepouzdanom jer zasjenjuje melanezijsku kulturnu, lingvističku i genetičku raznolikost. Najvažnije je da ovaj termin spaja dvije prilično različite grupe, Austronezijance i Papuance (koji se međusobno sastoje od brojnih različitih grupa).
Narod Melanezije
Izvorni stanovnici Melanezije vjerojatno su bili pretci današnjih ljudi koji govore papuanski. Smatra se da su se ti ljudi naselili na Novoj Gvineji prije nekoliko desetaka tisuća godina, a na melanezijskim otocima najmanje prije 35,000 godina (prema radioaktivnom datiranju). Izgleda da su naselili Melaneziju istočno sve do glavnih otoka Solomonskih otoka (tj. uključujući San Cristobal), a možda čak i do nekih istočnijih otočića.
Upravo su u Melaneziji (posebice duž sjeverne obale Nove Gvineje i na otocima sjeverno i istočno od Nove Gvineje) austronezijski ljudi došli u kontakt s prethodno naseljenim stanovništvom, čiji potomci danas govore papuanski, vjerojatno prije četiri tisuće godina. Čini se da je ondje dugotrajna interakcija rezultirala u mnogim kompleksnim promjenama u genetici, jezicima i kulturi. Iz ovoga je područja vjerojatno vrlo malena grupa ljudi otputovala na istok gdje su postali osnivači polinezijskog naroda.
Smještaj
Sljedeći otoci i otočne skupine tradicionalno se smatraju dijelom Melanezije:
Otoci čiji su stanovnici miješanog podrijetla i koji se nužno ne samoidentificiraju kao melanezijski:
Neki otoci zapadno od Nove Gvineje poput Halmahere, Alora i Pantara ponekad se ubrajaju u definiciju Melanezije, iako ljudi u tom području ne koriste taj termin.
Sidney Sonnino
Sidney Sonnino (Pisa, 11. ožujka 1847. — Rim, 24. studenog 1922.), bio je talijanski barun i političar. Obnašao je dužnost premijera Italije u dva navrata i bio je talijanski ministar vanjskih poslova tijekom mirovne konferencije u Parizu 1919. godine. Sonnino i tadašnji predsjednik vlade Vittorio Orlando, vratili su se u Italiju s lošim rezultatima pregovora. Nisu uspjeli, između ostalog, zadržati grad Rijeku unutar talijanskih granica u Dalmaciji. Orlandova vlada, zajedno sa Sonninom kao ministrom vanjskih poslova, podnosi ostavku a Sonnino poslije toga nije više sudjelovao u političkom životu.
Dodeljena mu je Karađorđeva zvezda.
Subramanijan Čandrasekar
Karijera
U januaru 1937, Čandrasekar se zaposlio na univerzitetu u Čikagu kao asistent a kasnije je postao profesor teorijske astrofizike. Na univerzitetu je ostao ceo svoj život, i odbijao bilo kakve ponude drugih univerziteta. Radio je na opservatoriji pri univerzitetu, a posle izgradnje laboratorije za astrofiziku i svemirska istraživanja, prešao je tamo.
Za vreme Drugog svetskog rata radio je u Merilendu u centru za balistička istraživanja. Robert Openhajmer pozvao ga je da učestvuje u projektu Menhetn ali je Čandrasekar bio sprečen.