cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Howe, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 802, što je 105 (15,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sottovernassino, Udine
Sottovernassino je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Pierre Charles
Prije bavljenja politikom je bio učitelj i lokalni aktivist. Godine 1985. je kao kandidat Dominičke laburističke partije izabran u Dom skupštine Dominike|parlament te do smrti zastupao Grand Bay.
Arnouville
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 12.223, a gustina naseljenosti je iznosila 4,304 stanovnika/km².
Pierre Charles
Na mjesto premijera je stupio 1. oktobra 2000. nakon iznenadne smrti njegovog prethodnika Rosieja Douglasa. U jesen 2003. se razbolio i bio prisiljen podvrći se kirurškoj operaciji srca, prilikom čega ga je privremeno zamjenjivao Osborne Riviere. Nedugo nakon povratka iz bolnice Charles je tokom vožnje sa sastanka kabineta doživio srčani udar i umro. Privremeno ga je zamijenio Osborne Riviere, dok formalno dužnost nije preuzeo Roosevelt Skerritt.
Osborne Riviere
Osborne Riviere (1932 - ) je dominički političar koji je u dva navrata privremeno vršio dužnost premijera Dominike. Kao član Dominičke laburističke partije se 2001. priključio vladi Pierrea Charlesa postavši ministar vanjskih poslova. Krajem 2003. je preuzeo dužnost od premijera koji se tada liječio. Charles se početkom 2004. vratio na mjesto premijera, ali je 6. januara umro od srčanog udara. Riviere je ponovno preuzeo dužnost premijera i držao je dva dana, sve dok dužnost nije preuzeo sadašnji premijer Roosevelt Skerritt. Riviere se iz vlade povukao nakon parlamentarnih izbora 2005.
992
Godina 992. (CMXCII) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
Jake Gyllenhaal
Džejk Jilenhol (jil-ən-hawl; ) je američki glumac, rođen 19. decembra 1980. godine u Los Anđelesu (Kalifornija). Nominovan je za Oskar za najbolju sporednu mušku ulogu u filmu Planina Broukbek.
Detinjstvo
Džejk je sin režisera Stivena Jilenhola i scenaristkinje Naomi Foner, i brat glumice Megi Jilenhol. Njegov otac je potomak švedske plemićke porodice, a majka je Njujorčanka jevrejskog porekla. Džejkova Bar Micva je proslavljena u domu za beskućnike, zato što su njegovi roditelji time hteli da mu usade osećaj odgovornosti za njegov privilegovan život. Zato ne čudi što je Džejk kasnije radio kao obezbeđenje i vozač autobusa, kako bi se izdržavao.
Prvi susret sa filmom imao je sa svega 11 godina, kada se našao u maloj ulozi u komediji City Slickers, iz 1991. godine. Sledeće godine su mu roditelji zabranili da glumi u filmu The Mighty Ducks, zato što bi ga snimanje dva meseca odvojilo od kuće.
1990 - 2004: Prvi filmovi i „Doni Darko“
Nakon filma City Slickers Džejk se prijavljuje na razne audicije i kastinge te stoga dobija uloge u filmovima A Dangerous Woman (zajedno sa sestrom Megi), 1998. u komediji Homegrown, zatim zajedno sa majkom, u kulinarskoj predstavi Molto Mario... Sve filmove u kojima je glumio do upisa na Kolumbija Univerzitet, režirali su njegovi roditelji. Na Kolumbiji bira smer „Istočnjačke religije i filozofija“, ali ga napušta posle dve godine studiranja.
Prvi film u kome dobija glavnu ulogu je October Sky iz 1999. godine, koji je zaradio 32 miliona dolara. Džejk je tada dobio prve kritike.
Film Doni Darko, iz 2001. godine, je drugi veliki Džejkov film. Priča je smeštena u 1988. godinu, kada problematični tinejdžer, nakon bliskog susreta sa smrću, upoznaje zeca Frenka, koji mu govori o kraju sveta koji se bliži. Nakon uloge u tom, sada kultnom filmu, Džilenhol postaje zapažen, kako od kritike, tako i od strane medija.
Nakon Donija usledio je niz uloga u komercijalnim, niskobudžetnim filmovima: Highway iz 2002., The Good Girl sa Dženifer Eniston, Bubble Boy... 2002. godine dobija ulogu Džoa u filmu Moonlight Mile, zajedno sa Dastinom Hofmanom i Suzan Sarandon. Džejk je 2002., takođe trebao da bude u ulozi Spajdermena u filmu Spajedermen 2, ali tu ulogu ipak dobija Tobi Megvajer. Pre nego što dobije jednu od svojih najboljih uloga u karijeri, Džek će se na platnu naći sa Denisom Kvejdom, u blokbasteru iz 2004., Dan posle sutra.
2005 - 2009: Planina Broukbek
Uloga Džeka Tvista u filmu Planina Broukbek, smatra se najuspešnijom Džejkovom ulogom. Planina Broukbek krije priču o dva mladića koji se, čuvajući ovce na Broukbeku '63., zaljubljuju jedan u drugog, i tu seksualnu i emotivnu vezu održavaju godinama, uprkos svim porodičnim, ekonomskim ili emotivnim problemima sa kojima se sukobljavaju. Zbog homoseksualne potke film je bio medijski praćen i pre nego što je premijerno prikazan, a često je nazivan kaubojski gej-film. Pored, Džilenhola, glavne uloge još tumače i Hit Ledžer i En Hatavej, a dramu je režirao Ang Li. Planina Broukbek je dobio veliki broj nagrada, od kojih su najprestižnije Zlatni lav na Filmskom festivalu u Veneciji, četiri Zlatna globusa, četiri BAFTA nagrade, i tri Oskara. Džejk Džilenhol je bio nominovan za najbolju sporednu mušku ulogu, ali je izgubio od Džordža Klunija. Ipak, bio je nagrađen BAFTA nagradom za najboljeg glumca u sporednoj ulozi kao i MTV nagradom za najbolji poljubac, koju je deli sa Hitom Ledžerom. Na glasine o njegovoj seksualnoj orjentaciji koje su kružile te godine Džejk je rekao da ga nikad nije muškarac seksualno privlačio, ali da ne bi bio iznenađen ukoliko bi se to jednog dana desilo.
Nakon Planine Broukbek, sada već afirmisan glumac Džejk Jilenhol, dobija uloge u filmovima Proof, sa Gvinet Paltrou i Entonijem Hopkinsom, Jarhead, The Man Who Walked Between the Towers, a dobio je ponudu za film Betmen počinje, koju mu je preoteo Kristijan Bejl. 2007. godine dobija ulogu u trileru Zodijak, kao i u filmu Rendition, u kojem su mu partneri Meril Strip i Ris Viderspun, sa kojom je kasnije bio u vezi.
Magazin People je Džejka proglasio jednim od najlepših ljudi 2006. godine. Hiljade gej i bi ljudi, na sajtu afterElton.com, ga je proglasilo najzgodnijim muškarcem na planeti.
2010 - danas: Ljubav i drugi lekovi
Još jedan veoma uspešan film u Džejkovoj karijeri je Princ od Persije - pesak vremena iz 2010. godine, u kome on tumači glavnu ulogu. Sledeće godine igrao je glavnu ulogu u romantičnoj drami Ljubav i drugi lekovi, za koju je bio nominovan za Zlatni globus za najboljeg glavnog glumca. Princ od Persije... je bio veliki bioskopski hit 2010. godine, zaradivši preko 335.000.000 dolara u bioskopima širom sveta, ali i Ljubav i drugi lekovi ostvario je neznatan komercijalni uspeh sa 102.314.000 dolara zarade.
Privatni život
Džejk je upoznao Ris Viderspun na snimanju filma Rendition, kada su mediji i objavili njihovu vezu, ali je Ris kasnije rekla da se tada nisu zabavljali. Raskinuli su u novembru 2009. godine.
Jilenhol je još poznat i po tome što je član Demokratske stranke SAD i po tome što je aktivan borac za očuvanje životne sredine.
Detinjstvo
Džejk je sin režisera Stivena Džilenhola i scenaristkinje Naomi Foner, i brat glumice Megi Džilenhol. Njegov otac je potomak švedske plemićke porodice, a majka je Njujorčanka jevrejskog porekla. Džejkova Bar Micva je proslavljena u domu za beskućnike, zato što su njegovi roditelji time hteli da mu usade osećaj odgovornosti za njegov privilegovan život. Zato ne čudi što je Džejk kasnije radio kao obezbeđenje i vozač autobusa, kako bi se izdržavao.
2005 - 2009: Planina Broukbek
Uloga Džeka Tvista u filmu Planina Broukbek, smatra se najuspešnijom Džejkovom ulogom. Planina Broukbek krije priču o dva mladića koji se, čuvajući ovce na Broukbeku '63., zaljubljuju jedan u drugog, i tu seksualnu i emotivnu vezu održavaju godinama, uprkos svim porodičnim, ekonomskim ili emotivnim problemima sa kojima se sukobljavaju. Zbog homoseksualne potke film je bio medijski praćen i pre nego što je premijerno prikazan, a često je nazivan kaubojski gej-film. Pored, Džilenhola, glavne uloge još tumače i Hit Ledžer i En Hatavej, a dramu je režirao Ang Li. Planina Broukbek je dobio veliki broj nagrada, od kojih su najprestižnije Zlatni lav na Filmskom festivalu u Veneciji, četiri Zlatna globusa, četiri BAFTA nagrade, i tri Oskara. Džejk Džilenhol je bio nominovan za najbolju sporednu mušku ulogu, ali je izgubio od Džordža Klunija. Ipak, bio je nagrađen BAFTA nagradom za najboljeg glumca u sporednoj ulozi kao i MTV nagradom za najbolji poljubac, koju je deli sa Hitom Ledžerom. Na glasine o njegovoj seksualnoj orijentaciji koje su kružile te godine Džejk je rekao da ga nikad nije muškarac seksualno privlačio, ali da ne bi bio iznenađen ukoliko bi se to jednog dana desilo.
Nakon Planine Broukbek, sada već afirmisan glumac Džejk Džilenhol, dobija uloge u filmovima Proof, sa Gvinet Paltrou i Entonijem Hopkinsom, Jarhead, The Man Who Walked Between the Towers, a dobio je ponudu za film Betmen počinje, koju mu je preoteo Kristijan Bejl. 2007. godine dobija ulogu u trileru Zodijak, kao i u filmu Rendition, u kojem su mu partneri Meril Strip i Ris Viderspun, sa kojom je kasnije bio u vezi.
Privatni život
Džejk je upoznao Ris Viderspun na snimanju filma Rendition, kada su mediji i objavili njihovu vezu, ali je Ris kasnije rekla da se tada nisu zabavljali. Raskinuli su u novembru 2009. godine. Džilenhol je još poznat i po tome što je član Demokratske starnke SAD i po tome što je aktivan borac za očuvanje životne sredine.
Sigurd Snažni
Sigurd Hlodvisson (cca. 960–23. april 1014), poznat i po nadimku Sigurd Snažni bio je nordijski earl od Orkneya od 991. do smrti.
Glavni izvor podataka o njegovom životu je Orkneyinga Saga, tekst napisan dva vijeka poslije njegove smrti. Prema njemu, otac mu je bio Hlodvir, jedan od pet sinova Thorfinna Turf-Einarssona; majka mu se zvala Eithne, kćer Kjarvalra ili Cerballa macDunlaingea, kralja Osraigea u Irskoj. Sigurd je oca naslijedio nakon prirodne smrti. Oko 995. se po naredbi svog sizerena, norveškog kralja Olafa I, prisilno pokrstio. Godine 1014. je poginuo u bitci kod Clontarfa, gdje je također poginuo njegov protivnik, irski kralj Brian Boru.
Satus, Washington
Satus je grad u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 746.
MPRI
Termin MPRI ima više značenja.
Bitka kod Maldona
Bitka kod Maldona se odigrala 10. augusta 991. kraj grada Maldon kraj rijeke Blackwater u današnjoj engleskoj grofoviji Essex između anglosaksonske vojske pod Byrhtnothom i njegovim thegnovima na jednoj, te Vikinga (kojima je, prema nekim izvorima komandirao budući norveški kralj Olaf Tryggvason). Do nje je došlo za vrijeme vikinške najezde na istočne obale Engleske, a završila je vikinškom pobjedom i pogibijom Byrthnotha. Nakon bitke je kenterberijski nadbiskup Sigeric savjetovao engleskog kralja Ethelreda Nespremnog da se Vikinzima ne suprotstavi oružjem, nego da ih isplatom 10.000 rimskih funti (3300 kg) srebra odvrati od daljih napada. Taj je događaj bio prvo plaćanje danegelda u engleskoj historiji.
Bitka je predmet staroengleskog epa The Battle of Maldon, a vijekovima kasnije je inspirirala J. R. R. Tolkiena da napiše pjesmu The Homecoming of Beorhtnoth Beorhthelm's Son. Također je opisana i u znamenitom švedskom historijskom romanu Röde Orm.
Reliktno jezero
thumb|150px|right|[[Aralsko jezero, 1985. godine]]
Ragbi klub Sinj
Klupsko sjedište je na Putu Odrine 16 u Sinju.
Klub dugo nije imao svoje igralište, tako da je svoje utakmice igrao po tuđim igralištima u Sinju, Splitu, Glavicama ili drugdje u sinjskoj okolici.
19. travnja 2009 g. tadašnji gradonačelnik grada Sinja, dr. Ivan Nasić predaje klubu na korištenje igralište i prostorije na "Trnovači" u okviru budućeg Sportskog centra "Ivica Poljak-Solol i Andrija Alčić", čime ragbi klub napokon dobija igralište.
Povijest
Klub je osnovan 1978. godine. Inicijatori osnivanja su bili Marko Protega i Jakov Dukić.
Treneri (studeni 2009.) su Renato Mladina, Ivica Dinarina-Šimić, Ivica Vučemilo.
Klub je za svog postojanja davao i igrače za hrvatsku reprezentaciju.
Dresovi
Plava majica (žuti brojevi). Plave ili tamonomodre hlačice. Plave čarape.
Vaterpolski klub Omiš
Vaterpolski klub Omiš je vaterpolski klub iz Omiša.
Klupsko sjedište je na adresi Poljička cesta, Dočine 59, Omiš.
Bitka kod Vlaardingena
Bitka je kasnije među nizozemskim historičarima dobila na važnosti kao primjer uspješnog otpora carskoj i njemačkoj vlasti. odnosno početak stvaranja zasebnog političkog entiteta Holandije, a potom i Nizozemske općenito.
Jo-Wilfried Tsonga
Žo-Vilfrid Conga (Jo-Wilfried Tsonga; rođen 17. aprila 1985.) je francuski profesionalni teniser, kongoansko-francuskog porekla. Otac mu je iz Republike Kongo. Nadimak mu je Muhamed Ali zbog izuzetne fizičke sličnosti i ponašanja sa bokserskim šampionom. Trenutno zauzima 18. mesto na ATP rang listi najboljih tenisera sveta. U finalu Otvorenog prvenstva Australije 2008. izgubio je od Novaka Đokovića. Od 2004. godine profesionalno se bavi tenisom i do sada ima dve titule u igri parova.
Pobede u finalu pojedinačno (0)
Nijedna
Porazi u finalu pojedinačno (0)
Nijedan
Porazi u finalu u igri parova (0)
Nijedan
Adam Bajalić
Adam Bajalić (njem.: Adam Bajalich von Bajaháza) (Segedin, 1734. - Karlovac, 5. juna 1800.), hrvatski barun i feldmarschalleutnant (podmaršal) u Vojsci Habsburške Monarhije.
Životopis
Barun podmaršal Adam Bajalić je rođen 1734. u Segedinu, Mađarska. Sa 16 godina je postao kadet u "Linijskoj pješačkoj pukovniji vojske Habsburške Monarhije" nadvojvode Ferdinanda. Nakon četiri godine napustio je vojnu službu i postao sudac u Virovitičkoj županiji. 1758. godine kao pravnik priključio se "Varaždinsko-križevačkoj krajiškoj pješačkoj pukovniji", sa kojom je 1760. već kao leutnant-a (poručnik) sudjelovao u Sedmogodišnjem ratu. Zbog umješnosti i ratne vještine ubrzano je nakon rata promaknut u čin hauptmann - leutnant-a (satnik-poručnik) 1768. godine, čin hauptmann-a (satnik) 1773. i tijekom posljednjeg pohoda protiv Prusa u Ratu za bavarsko naslijeđe (1778.-1779.), nakon okršaja kod Jetrichovicea, u čin major-a (bojnik). U činu bojnika se istaknuo 30. jula 1778. kada je sa svojom bojnom zarobio prusku posadu na položaju Ober-Kezelsdorf. 1779. barun Bajalić se hrabro ponio kod Rückertsa i 20. februara odbio neprijateljski napad. Godine 1783. postao je oberstleutnant-a (potpukovnik) u "Slunjskoj krajiškoj pješačkoj pukovniji", a 1787. tijekom podizanja "Zemaljskih obrambenih divizija" (Landes-Defensiv-Divisionen) postavljen je u "2. diviziju slunjskog okruga". U Austrijsko-turskom ratu (1788.-1790.) koji je uslijedio, barun Bajalić se posebno isticao kod obrane postaje kod Široke Rijeke 1788. godine, Dermoljeva 1789. i Velike Kladuše, gdje je natjerao u bijeg brojčano nadmoćniju tursku vojsku od 6.000 Turaka pod vodstvom Ibrahim-bega Beširevića. U veljači 1789. promaknut je u čin oberst-a (pukovnik) i imenovan zapovjednikom "Slunjske krajiške pješačke pukovnije". Iste je godine sa dvije bojne držao okolicu Krstinje prema Turcima, a u jednom okršaju kod Dermoljeva je lakše ranjen. 1790. godine car Leopold II. ga je uzdigao zbog zasluga na čast baruna.
Tokom Francuskih revolucionarnih ratova, 1793. godine, barun Bajalić je promaknut u čin generalmajor-a (general bojnik). Barun Bajalić je iste godine zapovijedao brigadom u vojsci pod zapovjedništvom baruna podmaršala Petra Vida Gvozdanovića na rijeci Rajni, gdje se istaknuo u bitci kod Handschuhsheima nedaleko od Heidelsberga 24. septembra 1795. godine. Sa četiri bojne, dvije satnije pješaštva i šest eskadrona konjaništva, barun Bajalić je sa dijelom pješaštva držao na desnoj obali rijeke Neckar gradove Neunheim i Handschuhsheim, dok je drugi dio pješaštva i čitavo konjaništvo bilo kod Heidelberga. Francuzi su napali Handschuhsheim, ali su ih četiri satnije iz brigade baruna Bajalića zadržale dovoljno dugo, dok ih pet satnija i dva topa pod zapovjedništvom baruna Bajalića nije napala sa desnog boka i odbacili prema Dosenheimu. Odmah zatim barun Bajalić je poslao jednu bojnu kao pojačanje u Handschuhsheim, te je potom sve postrojbe usmjerio prema Dosenheimu i Schriesheimu. Barun Bajalić je na juriš je zauzeo oba mjesta natjeravši Francuze na povlačenje i bijeg, te na kraju izvoljevao pobjedu. Za svoj izniman pothvat kod Handschuhsheima, barun Bajalić je odlikovan Viteškim križem Reda Marije Terezije koji mu je dodijeljen na 36. promociji 11. oktobra 1795. godine. 1796. godine je barun Bajalić zajedno sa barunom Gvozdanovićem premješten u Italiju, te je tamo 1797. pao u francusko zarobljeništvo. Po povratku u Hrvatsku, 1797. godine, je umirovljen u činu feldmarschalleutnant-a (podmaršal). Barun Bajalić je umro nakon tri godine mirovine, 5. juna 1800. u Karlovcu.
Meteoritsko jezero
thumb|180px|Meteoritsko jezero Bosumtvi u [[Gana|Gani]]
Meteoritsko jezero je tip jezera koji je nastao delovanjem kosmičkih uticaja, tj. udarom meteorita površinu Zemlje. Tom prilikom je nastalo ulegnuće - meteoritski krater, koji je kasnije ispuljeno vodavodom. Takva jezera nisu česta, a jedno od najpoznatijih je Čab na severu Labradora u Kanadi.
Confessions of a Nazi Spy
Film je snimljen nedugo prije izbijanja drugog svjetskog rata, u kome su SAD prvih godina bile neutralne. Jack Warner, šef studija Warner Bros., je, s druge strane, inzistirao da se film snimi zbog vlastitih antifašističkih uvjerenja, a nasuprot šefova drugih studija koji su se brinuli da otvoreno suprotstavljanje nacističkoj Njemačkoj riskira njihov pristup lukrativnim evropskim tržištima. Kao glumce i članove ekipe je angažirao veliki broj Jevreja i antifašista, koji su, poput režisera Litvaka, bili prisiljeni napustiti Njemačku poslije Hitlerovog dolaska na vlast 1939. godine.
Iako je Confessions prošao cenzuru hollywoodskog Breenovog ureda, tradicionalno sklonog priječiti eksplicitno političke sadržaje u filmovima, izazvao je kontroverze, s obzirom na široko rasprostranjeni izolacionizam u američkoj javnosti. Nacistička Njemačka ga je odmah zabranila, kao i niz fašističkih država, ali je također zabranjivan u brojnim neutralnim zemljama Latinske Amerike i Evrope čije su vlade nastojale održati dobre odnose sa Trećim rajhom. 1940. je izdana verzija sa dodatnim scenama, koje su opisivale pad Francuske te sugerirale kako je to posljedica rada njemačke odnosno nacističke pete kolone. Godine 1945. je dijelove filma Frank Capra umontirao u War Comes to America, posljednji film iz svoje znamenite dokumentarne serije Why We Fight.
Urnisko jezero
thumb|150px|right|[[Saresko jezero]]
Urnisko jezero, takođe i urvinsko, je tip tektonskog jezera koje nastaje pri jačim zemljotresima ili pod uticajem čoveka, kada dolazi do kliženja velike mase zemlje i kamenja, koje pri tom pregradi rečni tok. Voda nema kud da otiče pa se ujezerava. Takva jezera su se formirala na Savi 1737. i na Zapadnoj Moravi kod Ovčara 1896. godine. Najpoznatije jezero ovog tipa na svetu je Saresko koje se nalazi u dolini reke Murgab na Pamiru i nastalo je između 8. i 9. februara 1911. godine nakon katastrofalnog zemljotresa i urnisa.
Translacija (genetika)
Translacija je drugi korak u procesu sinteze proteina, koji je ujedno deo svoukupnog procesa ispoljavanje gena. U translaciji informativna RNK (i-RNK) se dekodira kako bi se proizveo specifičan polipeptid na osnovu pravila koje specifikuje genetički kod. Translaciji uvek mora da prethodi transkripcija. Slično transkripciji, translacija se odvija u tri faze:
Svojstvo nekih antibiotika, ujedno i njihova moć, je da utiču na proces translacije tako što je ili ometaju, ili potpuno terminuju. Antibiotici koji deluju na ovom principu su anisomicin, cikloheksimid, hloramfenikol i tetraciklin.
Osnovni mehanizam
Informativna RNK (i-RNK) je molekul koji nosi poruku, odnosno genetički kod, to jest genetičku šifru iz hromozoma do ribozoma. Genetička informacija koju i-RNK nosi se pomoću vodoničnih veza identifikuje i vezuje za tačno određene transportne RNK, odnosno t-RNK, koje prenose specifične amino kiseline na rastući polinukleotidni lanac na mesto ribozomalne sinteze proteina. Genetička informacija se prenosi u grupi od tri jedinice, odnosno tri nukleotida. Svaka od ovih tri nukleotidnih grupa predstavlja jednu amino kiselinu. Svaka od tri i-RNK nukleotida se zove kodon, i njihova tri komplementarna t-RNK nukleotida se nazivaju anti kodon. Aminoacil t-RNK sintetaza je enzim koji upravlja vezivanje tačno određenih amino kiselina na odgovarajuću t-RNK kako bi se formirala aminoacil-t-RNK.
Prokariotska translacija
Glavni članak: Prokariotska translacija
Inicijacija
Inicijacija translacije zahteva prisustvo male ribozomalne jedinice koja se vezuje za start kodon na i-RNK, što zauzvrat indikuje gde i-RNK počinje da kodira određeni protein. U 98 % slučajeva ovaj kodon je AUG, ali alternativni start kodoni kod prokariota su česti. Na primer, kod bakterija start kodon je modifikovana amino kiselina N-formil metionin, skr. f-Met. Kod f-Met, amino grupa je blokirana od strane formil grupe kako bi se stvorio amid, tako da ova amino grupa ne može da formira peptidnu vezu. Ovo ne predstavlja problem, jer se f-Met nalazi na terminalnom kraju proteina. Kod prokariota vezivanje male ribozomalne jedinice na tačno mesto na iRNK je moguće zahvaljujući postojanju sekvence, poznatoj kao Šajn-Dalgarno sekvenca i nalazi se između -8 i -13 regionu RNK molekula.
Elongacija
Velike 50S podgrupe subjedinice formiraju kompleks sa manjim 30S podgrupama, i elongacija započinje. Novoaktivirana transportna RNK (t-RNK) ulazi na A region ribozoma i na osnovu komplementarnosti baza se vezuje sa i-RNK. Enzim peptidil transferaza formira peptidnu vezu između susednih amino kiselina.
Terminacija
Proces elongacije traje sve dok ribozom ne naiđe na jedan od tri moguća stop kodona, kada se translacija terminuje. Kada ribozom naiđe na stop kodon, sinteza polipetidnog lanca se zaustavnja, i faktori koji imitiraju t-RNK ulaze na A region, stopiraju sintezu polipetidnog lanza i ispuštaju protein u citoplazmu.
Eukariotska translacija
Glavni članak: Eukariotska translacija
Kod eukariota, transkripcija se odvija u nukleusu, zatim i-RNK se premešta u citoplazmu kako bi se translacija započela. i-RNK se seče sa 5'kapom i 3' poli-A-repom i onda transportuje. Inicijacija je opisana, dok su elongacija i terminacija slične onima kod prokarioteprokariota.
Brahmaputra
Brahmaputra (bengalski: Jamuna) je jedna od najvećih rijeka u Aziji duga 2 900 km.
Hidrografija
Izvor Brahmaputre je ledenjak Chemayungdung koji leži na obroncima Himalaje oko 100 km jugoistočno od Jezera Manasarovar u Tibetu. Brahmaputra se probija kroz Tibet u Kini, dubokim kanjonima, te prelazi Himalaju, u svom srednjem toku teče kroz Indiju. U svom donjem dijelu, rijeka teče kroz Bangladeš, tu se spaja sa Gangesom. Zajednička rijeka se zove Padma, kod glavnog grada Bangladeše Dhake prima veliku pritoku Meghnu (odatle se rijeka i zove Meghna) i počinje formirati najveću deltu na svijetu – deltu Gangesa, sa kojom utječe u Indijski ocean u Bengalskom zaljevu.
Brahmaputra sa svojim pritokama ima porječje veliko oko 670.000 km², a to je površina gotovo jednaka kao Francuska. thumb|left|240px|Karta [[porječje (razvrstavanje)|porječja Gangesa i Brahmaputre]] Za hinduse je Brahmaputra jedna od svetih rijeka, koja za razliku od većine indijskih i bangladeških rijeka ima muško ime (ostale imaju ženska imena), Brahmaputra u prijevodu znači Sin Brahme.
Piana Mozzone, Chieti
Piana Mozzone je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Naklice
Naklice su selo u Splitsko-dalmatinskoj županiji, administrativno pripadaju gradu Omišu. Prema popisu iz 2001. godine, imaju 224 stanovnika.
Kultura
Soparnik je posno autohtono poljičko jelo napravljeno iz jednostavnih pripravaka (brašno, blitva, kapula i luk začinjeno uljem i solju) ispečeno prastarim načinom na ujarenom kominu u žeravi s lugom. Pripremao se težacima, za posnih dana i u iznimnim prigodama.
Njegova tradicijska priprema ima svojstvo nematerijalnog kulturnog dobra Republike Hrvatske.
Povijest
Naklice na ovom predjelu, na uzvisini od 235 m nad. visine, postoje od Kandijskih ratova, od sredine 17. stoljeća. Do tada su bile smještene na stjeljnjaku Babnjača, iznad naselja Priko u Omišu a nazivaju se Nacle ili/i Nakle, što je starohrvatski naziv za područje koje oborinske vode naplavljuju. Zbog stradanja građevina i stanovništva sela, prolaskom europskih vojski prema Kandiji (otok Kreta), Nakličani (Naclani) se premještaju u današnji prostor, uz brdo Komorjak, oko već izgrađene crkve sv. Ante, svoga zaštitnika (patrona). Na prvobitnom prostoru sela Nacle, ostala je samo velika gromača (hrpa kamenja), koja se planira istražiti. Od tadašnjih obiteljskih plemena, do danas su u Naklicama ostala, Jakovčić (prije Jakovičić), Pavešković (prije Paveškov) i Pirić. Pleme Antičević najvjerojatnije vuče postojanje od tamošnjeg prezimena Perić, koje nije zabilježeno na današnjem prostoru Naklica. Između ta dva predjela, Babnjače i Komorjaka, proteže se predivan klanac Lisičina s potokom Lisičina, koji se strmo spuštajući ka moru, ulijeva u rijeku Cetinu u Omišu. U samom kanjonu Lisičina, na strani Babnjače, na nadmorskoj visini od 200 m, nalazi se čudesna velika otvorena špilja, "Đorđuk Stipana špilja", kao sklonište i obrana od neprijatelja žiteljima Nacla. Za izletnike napomenut, da s Omiškog mosta, do centra Naklice, ima oko 2350 koraka odraslog čovjeka ili oko 1800 metara, pa su tako Naklice najbliže selo Omišu.
Šport
U Naklicama djeluje boćarski klub Naklice, hrvatski prvoligaš u 2006. godini. U 2009. godini natječu se u III. hrvatskoj boćarskoj ligi - Srednja Dalmacija.
Od 2008. godine postoji i drugi boćarski klub u Naklicama pod imenom BK "Sveti Ante". BK "Sv. Ante" je dio "Udruge mladih za promicanje športa i kulture Sv. Ante - Naklice" i broji 17 članova (Djece i mladih iz Naklica). Natječe se u prvoj županijskoj ligi gdje gostuje po raznim mjestima županije S-D (Sinj, Brač, Vis, Baška Voda, Imotski, Solin, Split).
Beaumontel
Bomontel je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Berne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 715 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 61 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 160 m, a minimalnoj 79 m).
Dopaminski receptor D1
Dopaminski receptor D1 (DRD1) je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Funkcija
Ovaj gen kodira D1 podtip dopaminskog receptora. D1 podtip je najzastupljeniji dopaminski receptor u centralnom nervnom sistemu. Ovaj G protein spregnuti receptor stimuliše adenilil ciklazu i aktivira cikličnu AMP-zavisnu proteinsku kinazu. D1 receptori regulišu neuronski rast i razvoj, utiču na pojedine forme ponašanja, i moduliraju dopaminskim receptorom D2 posredovana dejstva. Alternativna mesta inicijacije transkripcije proizvode dve transkriptne varijante ovog gena.
Julian McMahon
Julian Dana William McMahon (Sydney, New South Wales, 27. srpnja 1968.), australski glumac.
Životopis
Makman se rodio u Sidneju, Novi Južni Vels, Australija. Pohađao je Sidnejsku gimnaziju, privatnu školu za dečake. Na kratko je studirao prava na Univerzitetu u Sidneju i ekonomiju na Univerzitetu u Vulongongu. Oženio se i razveo po dva puta, prvo na kratko sa australijskom pevačicom Deni Minog, a kasnije sa američkom glumicom Bruk Berns sa kojom ima ćerku Medison.
Paralelno sa karijerom modela, Makman je rano počeo sa glumačkom karijerom u sapunici Home and Away. Pojavio se u spotu Deni Minog za pesmu This is It. Njegova prva uloga na američkoj televiziji bila je u sapunici Another World gde je tumačio lik Ijana Rejna od 1993. do 1995.
Nominovan je za Zlatni globus u kategoriji "Najbolji glumac u televizijskoj seriji - drami" 2005. za ulogu Kristijana Troja u seriji Reži me (Nip/Tuck). Takođe je igrao doktora Majkla Volša u filmu Magenta 1996, Mika Dulija u "Wet and Wild Summer!" odnosno "Exchange Lifeguards" 1992, šerifa Hejsa u "In Quiet Night" odnosno "You Belong to Me Forever" 1998, Džordža Simijana u filmu "Chasing Sleep" 2000,, Dejvida Kamerona u TV-filmu "Another World" 2001. i superzlikovca Doktora Duma u filmu Fantastična četvorka, adaptaciji istoimene serije stripova snimljenoj 2005.
Od 1996. do 2000. glumio je u sve četiri sezone NBC-ove dramske serije Profajler kao agent Džon Grant. Tumačio je i lik Kola Tarnera u seriji američke TV stanice WB, Čari.
Dopaminski receptor D1
Agonisti
thumbnail|right|320px|Hemijske strukture selektivnih agonista D1 receptora.
Interakcije
Za dopaminski receptor D1 je pokazano da formira interakcije sa COPG, DNAJC14 i COPG2.
Iproheptin
Iproheptin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 171,323 Da.
Tugare
Tugare je mjesto u Srednjim Poljicima, administrativno u sastavu grada Omiša. Čine ga zaselci: Ume (Hume), Podume (Podhume), Račnik, Čažin Dolac, Krabanj, Truša, Dočine, Orebić, Osić, Zastinje, Gajine, Vodiško i Prokop. Od navedenih zaseoka napušteni su Ume, Zastinje, Osić i Orebić.
Tugare su smještene između dva ogranka Mosora: Mošnice na jugu i Očura na sjeveru. Zapadno se pogled proteže preko Peruna, a na istoku se otvara vidik prema omiškoj Dinari i Biokovu.
Mjesto je povezano sa Splitom redovnom gradskom autobusnom linijom 29.
Stanovništvo
Prema popisu stanovnika iz 2001. Tugare ima 781 stanovnika. Hrvati su autohtoni i većinski stanovnici ovog mjesta.
Uprava
Tugare su administrativno podijeljene na tri jedinice lokalne samouprave: Čažin Dolac, Dočine i Podume. Uzroci podjele čest su razlog rasprava i prepirki, a u novije vrijeme se javljaju ideje o ponovnom ujedinjavanju.
Društvo
Na području Tugara djeluju dvije udruge za očuvanje baštine: "Sveti Frane" iz Čažina Doca i "Sveti Roko" iz Poduma. Imena su dobile po zaštitnicima zaseoka iz kojih dolaze a osnovni cilj im je provođenje projekta županije "Etno-eko selo", kojim se nastoje obnoviti matični zaseoci u svrhu seoskog turizma.
Također postoji i udruga "Lasta" koja se bavi problematikom djece predškolske i školske dobi.
Znamenitosti
Glavna župna crkva je crkva Porođenja Blažene Djevice Marije, i nalazi se na povijesnom lokalitetu koji također nosi naziv Tugare, tako da mještani za odlazak u crkvu često kažu: "idem na Tugare". Za cijeli lokalitet, koji uključuje i dva arheološka nalazišta, izrađen je izvedbeni projekt koji uključuje proširenje groblja, izgradnju mrtvačnice i uređenje cjelokupnog prostora.
Na Dočinama se nalazi zgrada bivšeg Zadružnog doma. Ispred nje se nalazi lijepi park sa spomenikom palim borcima iz II. svjetskog rata, te bistom poznatog hrvatskog glumca Karla Bulića (porijeklom iz Tugara).
Od ostalih znamenitosti vrijedno je spomenuti izvore pitke vode na Učinju u zaseoku Ošić i Polaču u Trušima.
Na Dočinama se, u sklopu parka ispred spomenutog Doma, nalazi tzv. Vuntana i stoljetni dub ispod kojega se Tugarani, posebno mladi, rado okupljaju, osobito ljeti u večernjim satima. Nedavno je, nakon mukotrpne borbe napravljena i nova autobusna čekaonica, te su postavljeni znakovi zabrane parkiranja u okružju Doma kako bi se autobus mogao okrenuti bez problema.
Rekreacija
Tugare imaju osvijetljena igrališta za nogomet i košarku u Podumima i Dočinama, kao i brojne zogove za balote po svim zaseocima. Također je čitavo područje pogodno za planinarenje,a u novije vrijeme stijene iznad tugarskih zaseoka nezaobilazno je športsko penjalište, jedno od većih u županiji u disciplini bouldering.
Zanimljivosti
Tugare su bile poznate po trešnjama koje su u 20. stoljeću bile glavni poljoprivredni proizvod u mjestu. Krajem prošlog stoljeća dogodilo se neobjašnjivo propadanje stabala pa je cjelokupna proizvodnja propala. Ta sorta trešanja se i danas zove "Tugarka" a drugi nazivi su joj "Vladina trišnja" i "Volovsko oko".
Postoje teorije po kojima su Tugare dobile ime po Tugi, jednoj od mitskih sedmero vođa hrvatskih plemena koja su dovela Hrvate iz Zakarpatja i sa Tatra u današnju Hrvatsku.
Tugare se prvi put spominju u Trpimirovoj darovnici 852. godine kad je prvi put spomenuto ime Hrvat u pisanom obliku.
Treći korejsko-kitanski rat
Treći korejsko-kitanski rat se vodio od 1018. do 1019. između korejske države/dinastije Goryeo na jednoj, te Kitanskog Carstva pod dinastijom Liao na drugoj strani. Predstavljao je treći i posljednji pokušaj Kitanaca da pod svoju vlast stave Korejski poluotok. Nekoliko godina nakon drugog korejsko-kitanskog rata, koji je završio kitanskim povlačenjem iz Koreje zbog logističkih razloga, Kitani su organizirali još jednu veliku vojsku i izgradili most preko rijeke Yalu. Nju su prešli 1018. čime je otpočela invazija. Korejske snage, koje je vodio vojnički neiskusni, ali daroviti dvorski učenjak Gang Gam-chan, pružale su im žestoki otpor, te su Kitani, zbog toga, kao i teških zimskih uvjeta, pretrpili velike gubitke prije nego što su stigli u blizinu današnjeg Kaesonga. Kada su se počeli povlačiti, Gang Gam-chan ih je iznenada napao i zadao im katastrofalan poraz u bitci kod Gujua tokom koga je kitanska vojska gotovo potpuno uništena. Nakon toga je sklopljen mirovni sporazum poslije koga je rijeka Yalu postala trajna granica, a Kitani više napadali Koreju sve do propasti vlastite države 1125.
Trausella, Torino
Trausella je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 661 m.
Kapolei, Hawaii
Kapolej je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.186 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 15.186 stanovnika.
Glacijalno jezero
thumb|200px|Plavsko jezero
Glacijalno jezero (takođe i glečersko ili ledničko) je tip jezera koji se javlja najčešće u visokoplaninskim predelima. Njihov nastanak je vezan prethodni erozivni ili akumulativni rad lednika. Obrazuje se pregrađivanjem prirodnog vodotoka ledničkim jezikom ili samim lednikom. Ovakava jezera karakteristična su za postglacijalne predele, doline lednika i visoke planine koje su bile ili su zahvaćeme glacijacijom. U našem regionu glacijalnih jezera ima na Šari, Durmitoru, Prokeltijama i dr.
Podela
Glacijalna jezera prema mestu nastanka mogu biti:
Kratersko jezero
thumb|200px|[[Kratersko jezero (Oregon)|Kratersko jezero, Oregon, zimi]] thumb|200px|Cuicocha, Ekvador
Kratersko jezero ili vulkansko je tektonsko jezero koje se formira u vulkanskom krateru ili kalderi. Atmosferske padavine ispunjavaju krater vulkana i formiraju jezero, sve dok se ne dostigne ravnoteža između kapaciteta vode koji dospeva i kapaciteta vode koji se gubi kao posledica isparavanja, podzemne drenaže, a takođe je moguće i površinsko isticanje ako jezero ispuni krater do najniže tačke litice. Kratersko jezero prekriva aktivno grotlo vulkana i često se nazivaju vulkanska jezera. Voda u njima je tipično kisela, zasićena sa vulkanskim gasovima i mutna sa jako zelenom bojom. Jezera locirana u ugašenim vulkanima imaju slatku i bistru vodu. Bistrina vode je izrazita zbog toga što ta jezera nemaju potoke koji u njih utiču i donose taložne naslage.
Svetski poznato kratersko jezero je Kratersko jezero u Oregonu, Sjedinjene Američke Države. Ono se nalazi u krateru planine Mazama, i to je najdublje jezero u SAD sa dubinom od 594 m. Kratersko jezero se puni kišom i snegom, nema drugih priliva vode, a takođe ni isticanje sa površine, i iz tog razloga ima najbistriju vodu od bilo kog jezera na svetu.
Najviši vulkan na svetu 6893 m. Ojos del Saldo, ima stalno kratersko jezero oko 100 m. u prečniku na visini od 6390 m. na istočnoj strani. Ovo je najverovatnije najvišlje kratersko jezero u svetu.
Usled njihove nestabilne okoline, neka kraterska jezera postoje samo povremeno, dok druga kraterska jezera mogu biti sasvim suprotno, velika i dugotrajna; na primer Toba jezero formiralo se posle erupcije pre više od 70.000 godina i ima površinu od preko 1000 kvadratnih kilometara.
Dok je većina kraterskih jezera slikovita i živopisna, neka takođe mogu biti i smrtonosna. Isticanje gasa iz Njos jezera ugušilo je 1986. godine 1800 ljudi.
Suspiria
Suspiria je talijanski horror film iz 1977. kojeg je režirao Dario Argento, a koji je prvi dio njegove neslužbene triologije o zlim silama koje žele doći na zemlju—drugi je film Inferno iz 1980., a treći Treća majka iz 2007. Glavne uloge tumače Jessica Harper, Stefania Casini i Joan Bennett. Radnja se vrti oko mlade djevojke koja pohađa školu za balet u kojoj se počinju događati sablasni događaji.
The Village Voice je Suspiriu stavio na 100. mjesto na listi 100 najboljih filmova 20. stoljeća. Časopis Empire ju je rangirao na 312. mjesto na popisu 500 najboljih filmova svih vremena te na 45. mjesto na popisu '100 najboljih filmova svjetske kinematografije'. AllMovie je film opisao kao "zapanjujući napad na osjetila" i "najbliže što je jedan redatelj došao u prikazu noćne more na filmu". Entertainment Weekly je Suspiriu rangirala na 18. mjesto na listi "25 najstrašnijih filmova ikada". U jednoj anketi kritičara Total Filma završila je na trećem mjestu na popisu "50 najboljih filmova strave". Jedna sekvenca iz filma je rangirana na 24. mjestu na programu Bravo prilikom emisije 100 najstrašnijih filmskih trenutaka. IGN ga je proglasio 20. najboljim od mogućih 25 najboljih filmova strave.
Godine 2018. je snimljen istoimeni remake u režiji Luce Guadagnina.
Radnja
Freiburg, Njemačka. Mlada američka djevojka Suzy je stigla na aerodrom letom iz SAD-a. Pada kiša i ona odluči pozvati taksi. Stigne do plesne akademije u koju se upisala te pozvoni na ulazna vrata, ali joj nitko ne otvori. Pošto pada kiša odluči vratiti se u taksi te prenoćiti u hotelu. No pri odlasku u šumi nakratko ugleda siluetu neke djevojke koja svjetli u mraku. Jedna druga djevojka, studentica u toj školi, te noći ugleda svjetleće oči u mraku te biva brutalno ubijena od nekoga. Sutradan se Suzy vrati u akademiju. Ovog puta joj profesorice i Madame Blanc otvore vrata te se ispričaju jer joj prethodni dan nisu otvorile.
Suzy se smjesti u jednoj sobi u školi te se sprijatelji sa djevojkom Sarom. No ubrzo se počinju događati čudne stvari u zgradi. Djevojke otkriju na katu iznad sebe leglo crva. Suzy jednog dana u hodniku sretne neku spodobu koja ju zabljesne nečim, te nakon toga postane anemična i tijekom plesa padne u nesvijest. Slijepac, koji je svirao na klaviru škole, biva ubijen od vlastitog psa vodiča. Kada i Sara tajnovito nestane, Suzy postaje sumnjičava te otkrije da je školu davno osnovala jedna vještica zvana Helena. Otkrivši tajni prolaz, Suzy uđe u tajne prostorije te primjeti da su profesorice vještice koje se bave crnom magijom. Ubije glavnu vješticu te pobjegne van, a cijela škola se zapali.
Kritike
Većina kritičara je hvalila "Suspiriju". Ed Gonzalez je pisao samo pohvale: "Postoje horor filmovi koji straše i postoje horor filmovi koji uzdrmaju osjetila; "Suspiria" ih još uvijek trese i 25 godina nakon nastanka...Svaki, baš svaki kadar je neopisivo lijep, kao da gledate "Tajnu iza vrata" u Techicoloru!", a Rumsey Taylor: "Strani horori su dobrodošao odmak od konvencija i njegovanja inovacija. U pogledu tehničke moči kralj talijanske horor kinematografije je Dario Argento. Njegovo remek-djelo je neobična "Suspiria", koja ima najbolji slogan za bilo koji film strave...Ono što straši ljude nije prizor čudovišta nego nelagoda neizvjesnosti koja ju prethodi. Argento iskorištava tu paranoju kroz cijeli film. Njegovo čudovište se toliko iščekuje da kada se konačno pojavi na kraju njegova klišejizrana funkcija biva zaboravljena". Jeremy Heilman je napisao: "Sve je barokno i pretjerano, uključujuči i očito lažno nasilje, ali to daje filmu oučljiv stil koji ga čini uzbudljivim". S druge strane, David Nusair nije bio zadovoljan: "Suspiria" redatelja Darija Argenta je takozvani "klasik" horora kojega su hvalili i poštivali čak i kritičari koji inače ne vole taj žanr (Leonard Maltin, na primjer). Ali ja se ne mogu načuditi zbog čega se stvorila tolika fama, pošto je film dosadan i zastario...Ne može se osporiti da je "Suspiria" režirana sa stilom. Argento, iako još početnik, zna kako uokviriti kadar. No sav vizualni stil svijeta ne može nadoknaditi slab scenarij".
Borgonuovo, Belluno
Borgonuovo je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Marble Hill, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.477, što je 25 (-1,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Naftna industrija Srbije
thumb|250px|[[Zgrada NISa|Sedište NIS-a u Novom Sadu]] Naftna industrija Srbije (NIS), najveća srpska naftna kompanija.
Osnovna delatnost ove kompanije je eksploatacija gasa i nafte u Srbiji (pretežno u Vojvodini). Sedište je u Novom Sadu.
Istorijat
Odlukom vlade FNRJ, 10.02.1949. osnovan je Naftagas kao preduzeće za istraživanje i proizvodnju nafte i gasa.
Javno preduzeće Naftne industrije Srbije (JP NIS) se osniva 31.12.1991. U okviru JP NIS posluju:
Odlukom Vlade Republike Srbije od 01.10.2005, JP NIS se transformiše u Akcionarsko društvo za istraživanje, proizvodnju, preradu, distribuciju i promet nafte i naftnih derivata i istraživanje i proizvodnju prirodnog gasa NIS a.d. Novi Sad. Ovom odlukom NIS a.d. je sastavljen od četiri ogranka.
Privatizacija
Prvi korak u restruktuiranju i pripremi za privatizaciju naftne industrije u Republici Srbiji bilo je osnivanje JP NIS, kao i transformacija u akcionarsko društvo. NIS je trenutno transformisan u akcionarsko društvo sa 51% akcija u vlasništvu Gasproma, 30% u vlasništvu države i 19% u vlasništvu građana.
Derchigny
Deršinji je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Sinjska krajina
Sinjska krajina je zemljopisno područje u Zagori, istočno od Drniške krajine, nizvodno Cetinom od Vrličke krajine, zapadno od Imotske krajine i Omiške krajine, sjeverno od Poljica i Dugopolja (splitske i kaštelanske Zagore).
Obuhvaća područje upravnih jedinica općina Dicmo, Otoka, Hrvaca, zatim Grada Sinja i Grada Trilja.
Dijelom je Cetinske krajine.
McRoberts, Kentucky
Makroberts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 784, što je 137 (-14,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cirkno jezero
thumb|desno|150px|[[Crno jezero na Durmitoru]]
Cirkno jezero je tip glacijalnog jezera koje nastaje erozivnim radom lednika. Cirkna jezera su karakteristična za visoke planinske predele i kao što im i samo ime kaže nastaju u cirkovima nekadašnjih lednika. Njihove razmere su male, okruglastog su ili sočivastog oblika, obala je slabo razuđena a dubina je ne veća od 10-ak metara (najčešće 1–5 metara). U narodu su dobila naziv „gorske oči” zbog svoje izuzetne lepote i modro plave boje.
Na Balkanu su ovakava jezera zastupljena na Durmitoru, Šar-planini, Prokletijama i drugim visokim planinama. Najčešće nemaju ni pritoku ni otoku, a isključivo se htane kišnicom.
Valovsko jezero
Valovsko jezero je tip glacijalnog jezera koje nastaje erozivnim radom lednika. Valovska jezera su karakteristična za visoke planinske predele i kao što im i samo ime kaže nastaju u valovima, tj. koritima nekadašnjih lednika. Nastaju selektivnom erozijom na mestu gde je lednik napravio sekundarno udubljenje, a ono se kasnije ispunilo vodom.
Najpoznatija jezera ovog tipa formirala su se u Dolini Triglavskih jezera u Sloveniji (Zeleno, Crno, Veliko, Dvojno i dr).
Spagnut, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Bitka kod Gujua
Bitka kod Gujua se zbila krajem 1018. za vrijeme Trećeg korejsko-kitanskog rata između kitanskih (Liao) trupa na jednoj, i trupa korejske države Goryeo na drugoj strani. Do nje je došlo nakon invazije kitanskih snaga preko rijeke Yalu, koju je slijedila odluka o povlačenju izazvana teškim gubicima uslijed zime i vješte gerilske strategije koju je osmislio korejski dvorski učenjak Gang Gam-chan. Korejske snage su iscrpljenog neprijatelja počele goniti te ga konačno dovele u klopku i potpuno uništile njihove snage. Bitka kod Gujua je odlučila rat i dovela do mirovnog sporazuma koji će državi Goryeo osigurati sjevernu granicu gotovo cijelo jedno stoljeće. Gang Gam-chan se zbog uloge u njoj slavi kao korejski nacionalni heroj i jedan od najvećih ličnosti u korejskoj vojnoj historiji.
Pisak
Pisak je malo turističko mjesto na krajnjem istoku Omiške rivijere, udaljeno 18 km od Omiša, a 40 km od Splita.
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, Pisak je imao 208 stanovnika, koji se većinom bave iznajmljivanjem smještajnih kapaciteta u turističkoj sezoni. Stvarni je broj stanovnika veći jer u naselju postoje brojne vikendice, čiji vlasnici imaju prijavljeno prebivalište negdje drugdje.
Zemljopis
Naselje Pisak nalazi se gotovo u cijelosti ispod Jadranske magistrale. Između Piska i Brela, ispod prijevoja Dubci, izvorište je biokovske Vrulje. Plaže su šljunčane, a samo djelomično pješčane i kamenite.
Svetilište Artemide Ortije
thumb|340px|Svetilište Artemide Ortije kod Sparte na [[Peloponezu]]
Svetilište Artemide Ortijske, nastalo u arhajskom periodu stare Grčke, bilo je u klasično doba posvećeno boginji Artemidi i predstavljalo je jedno od najvažnijih religijskih mesta u antičkoj Sparti.
Svetilište
Kult Ortije (grčki: Ὀρθία = Uspravna) bio je zajednički za četiri sela čijim je spajanjem nastala najstarija Sparta: Limnu, Pitanu, Kinosuru i Mesanu. Hronološki posmatrano, ovaj se kult verovatno razvio posle kulta Atene kao Polioũkhos (Πολιοῦχος = "zaštitnice grada") ili kao Khalkíoikos (Χαλκίοικος = "iz bronzane kuće"). Pored pisanja Orthia, nailazi se i na grafiju Orthesia kao i na epiklese Lygodesma i Korythalia.
Drugi hram je podignut 570. pne. tokom vladavine spartanskih kraljeva Leona i Agasikla, pošto su ratni uspesi osigurali potrebna sredstva. Zemljište je podignuto i učvršćeno, bez sumnje zbog erozije koju je uzrokovala Eurota. Na podlozi od peska iz reke izgrađen su žrtvenik i hram od krečnjaka (vapnenca), okrenuti prema istom smeru kao i starije građevine. Ovaj drugi hram u potpunosti je obnovljen u 2. veku pne., dok je žrtvenik zamenjen tek u 3. veku nove ere, kad su Rimljani tu sagradili amfiteatar za "turiste" koji su dolazili na ritual bičevanja (diamastigosis).
Primitivni elementi u kultu
thumb|200px|Arhajska predstava boginje na [[Votivni dar|votivnom daru od slonovače možda odslikava njen kultni lik ((Atinski nacionalni arheološki muzej))]]