cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tatjana Jambrišak
Životopis
Objavljuje od 1989. u časopisima Futura i Alef, podlistku Jutarnjeg lista, fanzinu Parsek te u zbirkama priča hrvatskih autora u izdanju SFere i Nove stvarnosti. Aktivna je članica SFere od 1987. godine, te redovna recenzentica i urednica godišnjih zbirki najboljih priča hrvatskih autora u izdanju SFere. Osim pisanja i uređivanja, bavi se i podučavanjem jezika te prevođenjem za razne izdavačke kuće. Radi i 3D kompjuterske ilustracije, za koje je također nagrađena SFEROM. Svoju prozu i poeziju piše i na blogovima, te je 2007. objavljeno troknjižje tih zapisa.
Dvije priče su joj prevedene na španjolski i objavljene u Argentini.
Bibliografija
Urednica
San Pedro Amuzgos, San Juan Cotzocón
San Pedro Amuzgos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Cotzocón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
King Arthur (film)
King Arthur (naslov preveden kao Kralj Arthur) je američki historijski film snimljen 2004. godine u režiji Antoinea Fuque. Temelji se na scenariju Davida Franzonija čija je namjera, prema tvrdnjama producenata, trebala prikazati stvarne historijske ličnosti i događaje od kojih su kasnije nastali mitovi i legende o kralju Arthuru. Radnja je smještena u Britaniju u 5. vijeku, nedugo prije nego što će je napustiti rimska vlast i vojska. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Clive Owen, je rimski komandant koji odlučuje ostati i sada nezavisnu Britaniju obraniti od Saksonaca koji dolaze preko mora kako bi je osvojili.
Film je imao solidan uspjeh na kino-blagajnama, ali većina kritika je uglavnom bila negativna. Najveće zamjerke su dolazile iz krugova historičara, koji su pronašli brojne historijske nepreciznosti i anakronizme, a što je posebno upadalo u oči s obzirom da se film reklamirao kao "istinita priča o kralju Arthuru".
Evanđelje po Tomi
Evanđelje po Tomi (koptski: peuaggelion pkata Thomas) je zbirka Isusovih izreka.
Ovaj ranohrišćanski spis se ne nalazi u kanonu Novog zaveta. Jevanđelje po Tomi na koptskom jeziku je pronađeno tek u 20. veku zajedno sa ostalim spisima biblioteke Nag Hamadi.
Rukopis sadrži 114 izreka koje se pripisuju Isusu, od kojih se oko polovina nalazi i u kanonskim jevanđeljima Novog zaveta, dok su ostale izreke bile nepoznate pre otkrića. Uvod u pojedinu izreku u većini slučajeva glasi: "Isus reče". Iako je u Nag Hamadiju pronađeno zajedno sa nekim gnostičkim spisima, Jevanđelje po Tomi se ne može pripisati nekoj posebnoj gnostičkoj školi ili sledbi. Kakogod, rani crkveni episkopi, poput Evsevija, su smatrali Tomino jevanđelje za jeretički spis.
Autorstvo se pripisuje apostolu Tomi, poznatom kao Toma Blizanac. Neki naučnici osporavaju Tomino autorstvo i smatraju da je pravi autor nepoznat.
Postoje različite procene o datumu nastanka Tominog jevanđelja koje se kreću u rasponu od 60. do 140. godine posle Hrista.
Nastanak
Barem jedan od tih grčkih fragmenata proizlazi iz rukopisa napisanog pre 200. godine po Hristu, što znači da je grčka verzija toga evanđelja bila u upotrebi u Egiptu već u 2. veku. Autorstvo evanđelja pripisuje se Judi Tomi Didimosu, poznatom kao apostol Toma. U Sirijskoj crkvi, Toma je poznat kao Isusov brat koji je utemeljio crkve na Istoku. Evanđelje po Tomi je najverovatnije napisano u Siriji. Dvojbeno je li izvorno sastavljeno na aramejskom, a potom prevedeno na grčki, jer su mnoge najstarije Isusove izreke, poput onih iz kanonskih evanđelja, najpre bile u opticaju na aramejskom, Isusovom jeziku.
U svom najizvornijem obliku, jevanđelje po Tomi verovatno potiče iz 1. veka. Kester smatra da ako najranije evanđelje Novog Zaveta, Evanđelje po Marku, potiče iz 70. godine n.e., Evanđelje po Tomi verovatno potiče iz prethodne generacije. Mnogi stručnjaci osporavaju Kesterovo datiranje Evanđelja po Tomi i datiraju ga u 2. vek.
Povest
Među prvima ga spominje Origen. Početkom III stoleća Hipolit piše protiv Evanđelje po Tomi, pripisujući ga gnosticima naasencima, te u IV stoleću Kiril Jerusalimski pripisujući ga manihejcima , a kao autora, Tomu, vidi nekog Manijevog učenika. Filip iz Side (oko 430. g.) ga svrstava u heretički korpus. Pominje ga i Decretum Gelasianum kao krivoverničko: Evangelium nomine Thomae quibus Manichei utuntur.
Fragmenti Tominog evanđelja u izvornoj, grčkoj verziji, pronađeni su u papirusima Oksirinhus 1, 654 i 655, koji su otkriveni i objavljeni početkom 20. stoleća, no kao delovi Tomina jevanđelja identifikovani su tek posle otkrića knjižnice Nag Hamadi. Celokupno Evanđelje po Tomo je pronađeno u biblioteci u Nag-Hammadi, na koptskom jeziku. Pretpostavlja se da je koptsko evanđelje prevod starijeg grčkog spisa.
Sadržaj
Evanđelje po Tomi počinje napomenom da ono sadrži „tajne reči koje je živi Isus govorio, a koje je njegov blizanac, Juda Toma, zapisao". Za razliku od novozavetnih evanđelja, ovaj tekst sebe označava kao tajno evanđelje. Prva izreka predstavlja uputstvo da razumevanje Isusovih izreka vodi pronalaženju vječnoga života:
Postoji više vrsta izreka sačuvanih u Evanđelju po Tomi: mudre izreke (poslovice), parabole, eshatološke izreke (proročanstva), te pravila namenjena zajednici. Izreke se u dokumentu pojavljuju redosledom koji ne otkriva nikakav poseban sistem, ali su ponekad manje skupine izreka grupisane zajedno, zbog međusobne sličnosti.
Toma sadrži čuvenu izreku "carstvo Božje je u vama" kojom ismeva poglede onih koji misle da je „carstvo Božje" događaj koji se dešava u istoriji ili neko određeno „mesto":
thumb|right|Spis je nazvan po [[toma Apostol|apostolu Tomi, poznatom kao Juda Toma Blizanac.]]
U Evanđelju po Tomi carstvo je stanje samospoznaje. Tema prepoznavanja sebe je opširnije razrađena u izrekama (npr. 50, 51) koje govore o spoznaji čovjekova božanskog porekla. Spasenje se postiže svlačenjem svega što je od ovoga sveta (npr. izreke 21, 37, 56). Učenici moraju "biti prolaznici" u sadašnjem pokvarljivom postojanju (npr. 42). Idealni učenik opisan je izrazom "samac", "samotnjak", koji za sobom ostavlja sve što ljudsko biće veže uz svet (npr. izreke 16, 23, 30 i 76). Čak i žene mogu postići taj cilj, ako načine sebe "čovekom" (izreka 114).
Neka kazivanja svojstvena Evanđelju po Tomi se upadljivo razlikuju od kanonskih - toliko su čudna i ubedljiva da podsećaju na koane zen budizma :
Mnogobrojne ranije nepoznate izreke govore o svetu koji je "leš", nedostojan živoga (56); da postoji mesto koje oni koji progone blažene ne mogu naći, jer je to mjesto istine (68, 69a); da dvoje moraju postati jedno: dvostrukost je veliko zlo. Vanjsko mora postati kao unutarnje, a donje kao gornje (22).
Čovjek koji želi ući u kraljevstvo, mora prema prolaznim stvarima imati stav opuštenog putnika koji sve uzima na znanje, ali preko toga prolazi kao neko ko je usmeren na veliki cilj (42). On je kao prostodušno dete, nezainteresovan za moć i veličinu, odan čudima "kraljevstva".
Analiza
Za razliku od kanonskih evanđelja koji sadrže značajne segmente narativnih materijala o životu i čudima Isusa Hrista, kod Tome tome nema tragova. Izreke koje se odnose na budući dolazak Sina Čovečjeg, karakteristične za sinoptička jevanđelja, kod Tome uopšte ne postoje. Dok sinoptička jevanđelja naglašavaju eshatološko očekivanje dolaska "Božjeg carstva", Evanđelje po Tomi naglašava otkrivanje "Očevog carstva" u spoznaji sebe (npr. izreka 3), vođenoj Isusovim izrekama. Takvo razumevanje spasenja slično je onome izraženo u mnogim odlomcima Evanđelja po Jovanu, u kojemu je otkrivanje istine i života vezano uz Isusove reči (Jv 6,63; 8,51).
Josip Vrana zastupa hipotezu da je spis, u onim dijelovima u kojima pokazuje srodnost s kanonskim evanđeljima (u 93 glave od njih 114), ovisan o nekoj aramejskoj verziji Matejeva pra-evanđelja.
Edvar Konz, britanski stručnjak za budizam, podseća da su Tomini hrišćani (koji su poznavali i upotrebljavali tekstove kao što je Evanđelje po Tomi) u Južnoj Indiji bili u dodiru s budistima, što je utjecalo na njihove spise.
Razlog crkvenog odbacivanja
Profesorica Elaine Pagels razmatra zašto je rana hrišćanska crkva odbacila tekstove kao što je Evanđelje po Tomi, a prihvatila druge, verovatno kasnijeg datuma, poput evanđelja po Mateju, Luki i Jovanu? Ona zaključuje da je crkva odobravala evanđelja koja podupiru institucionalizaciju hrišćanskog pokreta, dok je osudila kao jeres ona koja nisu služila institucionalizaciji, već su podsticala ljude da se direktno obraćaju Bogu, bez posredstva crkve ili sveštenstva. Evanđelje po Tomi kaže da nalasku Božjeg kraljevstva prethodi usamljenički proces samootkrivanja, dok kanonska evanđelja daju mnogo jednostavniju poruku: čovek dospeva do Boga ne duhovnom samospoznajom, već verom u Isusa Mesiju. Evanđelje po Tomi ne daje odgovore na praktična pitanja kao što su: Želiš li da postimo? Kako da se molimo? Treba li da dajemo milostinju? Po kojem propisu da se hranimo? Prema Tomi, kada učenici ovakva pitanja postavljaju Isusu, on odbija da im da određena uputstva, i odgovara samo: „Ne govorite laži, i ne činite ono što mrzite: jer nebo vidi sve". Ovaj odgovor prepušta svakoga svojoj savesti, jer ko bolje zna kad čovek laže, i šta mrzi? Isusov odgovor je ironičan, jer čoveku govori da se osloni na sebe. Za razliku od Evanđelja Novog Zaveta, ovde Isus ne daje nikakve programske smernice za grupno podučavanje i izgradnju religijske institucije.
Odnos sa drugim spisima
Evanđelje po Tomi podseća na tip izvora koje su koristili autori Mateja i Luke kada su sastavljali svoja evanđelja. Velik broj izreka iz Evanđelja po Tomi ima paralele u novozavetnim evanđeljima - u sinoptičkim jevanđeljima po Mateju, Marku i Luki, te u Evanđelju po Jovanu (ove sličnosti su posebno značajne; npr. izreke 13, 19, 24, 38, 49, 92). Neke izreke imaju paralele i u nekanonskim jevanđeljima, osobito u Evanđelju po Hebrejima (npr. izreka 2) i Evanđelju po Egipćanima (npr. izreka 22), koja su bila u opticaju u 2. stoleću.
Stručnjak za Novi Zavet Helmut Kester tvrdi da Evanđelje po Tomi sadrži zbirku kazivanja koja prethodi evanđeljima Novog Zaveta. Upoređujući oblik i izražaj poznatih izreka s oblikom u kojemu su one sačuvane u Novom zavjetu, gotovo se uvek čini da "Jevanđelje po Tomi čuva izvorniji oblik tradicionalne izreke". Izvorniji i kraći oblici osobito su očiti u Isusovim parabolama (npr. izreke 8, 9, 57, 65, 96, 109). Pretpotavlja se da su mnoge izreke pronađene kod Tome takođe sadržane i u zajedničkom "Izvoru Q", koji su koristili Matej i Luka. S druge strane, Evanđelje po Tomi takođe sadrži neke izreke posve drugačije od zajedničkog sinoptičkog izvora, čije paralele nalazimo u Evanđelju po Jovanu, u Marku 4:21-25, pa čak i u Prvoj poslanici Korinćanima (up. izreku 17 i 1 Kor 2:9). Evanđelje po Tomi je, stoga, srodna, ali posve nezavisna zbirka Isusovih izreka. Neke od izreka, čak i one koje se ne mogu uporediti ni sa jednom izrekom iz novozavetnih evanđelja (osobito parabole 97 i 98), možda pripadaju najstarijem sloju predaje. Jevanđelje po Tomi donosi i neke prethodno nepoznate Isusove parabole poput priče o praznom ćupu i priče o ubici moćnika.
Dooly County, Georgia
je okrug u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Eyguières
Egijer je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Ušće Rone.
Dooly County, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 14.918, što je 3.393 (29,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Eyguières
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 4.481, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km².
2881 Meiden
2881 Meiden je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,247 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,4.
Titanijum disulfid
Titanijum disulfid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 116,029 Da.
Zona Montegrappa, Lecce
Zona Montegrappa je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
2882 Tedesco
2882 Tedesco je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,157 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,9.
Zona Montegrappa, Lecce
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Jeanne Crain
Jeanne Elizabeth Crain (25. maj 1925 – 14. decembar 2003) je američka glumica koja je nastupala od 1943. do 1975. godine. Najpoznatija joj je uloga u kontroverznom filmu Pinky iz 1949. godine, a za koju je nominirana za Oscara. U mladosti je bila zapažena i po svom talentu za umjetničko klizanje.
Knjižnica Nag Hamadi
thumb|300px|desno|[[Kodeksi zbirke Nag Hammadi, otkrivene u Egiptu 1945.]] Biblioteka Nag Hamadi je zbirka religioznih (uglavnom gnostičkih) spisa pronađenih u mestu Nag Hamadi, u Gornjem Egiptu, 1945. godine. Smatra se da je zbirka nastala u 4. veku, a pojedini tekstovi su mnogo stariji.
Spisi se se međusobno razlikuju po autorstvu, žanru, mestu i vremenu nastanka. Celokupan sadržaj kodeksa je napisan na koptskom jeziku, iako su svi radovi verovatno prevodi sa grčkog. Gotovo nam ništa nije poznato o ljudima koji su preveli rasprave na koptski, prepisali ih i zakopali. Osnovna obeležja zbirke je „otuđenje od čovečanstva u celini, uzdizanje idealnog poretka koji potpuno nadilazi život u smislu u kojem ga poznajemo, kao i način života koji se korenito suprotstavlja uobičajenoj praksi“. Taj način života uključuje odricanje od svih dobara za kojima ljudi obično žude, i žudnju za konačnim oslobođenjem.
Verovatno najpoznatije delo iz Nag Hamadija je Evanđelje po Tomi. Izvanredno otkriće skrivene biblioteke ranih hrišćanskih spisa veoma je poboljšalo razumevanje ranog hrišćanstva. Otkriće u Nag Hamadiju pokazuje da je rano hrišćanstvo daleko raznovrsnije no što se smatralo pre ovog otkrića. Hrišćani disidenti čije su spise biskupi suzbijali, sada, po prvi put u istoriji, mogu govoriti u svoje ime. Zbirka je značajna i zato što je sačuvala koptske prevode mnogih izgubljenih grčkih dela.
Skrivanje
Nakon što je hrišćanstvo postalo službena religija, hrišćanski biskupi su zapovedali policiji koja ih je dotada proganjala. Posedovanje heretičkih knjiga postalo je krivično delo, a primerci takvih knjiga bili su spaljivani i uništavani. Tih godina hrišćani, na čelu sa aleksandrijskim patrijarhom Teofilom, spaljuju Aleksandrijsku biblioteku.
Skrivanje u posudu i zakopavanje knjižnice Nag Hamadi je vjerojatno prethodilo približavanju predstavnika rimskih vlasti, koje su tada postale pravoverno hrišćanske. Zabranjene knjige su u ćupu ostale zakopane preko petnaest vekova.
Otkriće
U decembru 1945. u pećinama Gornjeg Egipta kod mesta Nag Hamadi jedan arapski seljak (Muhamed as-Saman) je slučajno pronašao rukopise danas poznate kao "Knjižnica Nag Hammadi". Ovo zapanjujuće arheološko otkriće zbilo se kod Džabal al-Tarifa, planine sa više od sto pedeset pećina. Muhamed as-Saman i njegova braća išli na Džabal da iskopaju zemlju kojom su đubrili useve. Kopajući oko ogromne stene, naišao je u crven, zemljani ćup visok skoro metar. Smrskavši ćup, Muhamed Ali je otkrio trinaest knjiga papirusa u kožnom povezu, razočaran shvativši da nije otkrio zlato. Njegova majka je narednih dana neke od papirusa izgorela u peći, upotrebljavajući ih za potpalu.
Iako su odmah izazvali veliku pažnju stručne javnosti, do prvih prevoda s koptskog jezika, prošlo je niz godina. Rukopisi su nakon otkrića ilegalnim kanalima prodavani na crno tržište, a neki uništeni. Službenici egipatske vlade su ubrzo saznali za rukopise te kupili jednu i konfiskovali deset i po, od trinaest, u kožu povezanih knjiga zvanih kodeksi, i predali ih Koptskom muzeju u Kairu. Veći deo trinaestog kodeksa, pak, prokrijumčaren je iz Egipta i kupljen je od strane Jungove fondacije u Cirihu, te se nekad naziva i Jungov kodeks.
Čim je 1952. utvrđeno gde se rukopisi nalaze — dvanaest kodeksa u Koptskom muzeju u Kairu, i veći deo trinaestog u ciriškom sefu — tekstovi su postali predmet rivalstva naučnika koji su se nadmetali da dođu do njih, jer je objavljivanje prvog izdanja za naučnika značilo međunarodnu slavu. Narednih godina, objavljivanje tekstova su pratile razne prepreke prouzrokovane, po rečima profesora Zarara Garita, »''ličnim surevnjivostima ... pretenzijama na monopolisanje dokumenata koji pripadaju samo nauci, što će reći svima''.«
De Tour Village, Michigan
De Tur Vilidž je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 325, što je 96 (-22,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Knjižnica Nag Hamadi
Otkriće
thumb|right|[[Koptski muzej u Kairu.]] Generalni direktor UNESCO-a tražio je 1961. godine da se svi rukopisi učine javnim i predložio osnivanje međunarodnog komiteta da to sredi. Pošto je objavljivanje u Egiptu nailazilo na mnoga odlaganja, profesor Džejms Robinson, član komiteta Uneska, je zajedno sa svojim saradnicima razaslao ovaj materijal naučnicima širom sveta, slomivši monopol nad otkrićem. Prvi tom fotografskog izdanja konačno se pojavio 1972. Devet ostalih tomova sledili su od 1972. do 1977, i tako su svih trinaest kodeksa pripali javnosti. 1975. godine svi preživeli spisi su objedinjeni u Koptskom muzeju u Kairu, čineći zbirku od preko 1000 rukopisnih strana. Prvo celokupno izdanje na engleskom, objavljeno u Sjedinjenim Državama 1977. Prvo izdanje biobliteke Nag Hamadi na srpskom jeziku pojavilo se 2005. godine.
Sadržaj
Biblioteka Nag Hamadi se sastoji od dvanaest kodeksa (rukopisnih knjiga), koji zajedno čine oko 1150 stranica. Svaki kodeks, osim desetog, sadrži zbirku kraćih dela, tako da ukupno ima ukupno 52 spisa. Dvanaest spisa je bilo poznato i pre otkrića, a 40 je novootkrivenih tekstova, odnosno 30 relativno celovitih i 9 fragmenata.
Veliki deo zbirke pronađene u Nag Hamadiju očigledno je hrišćanskog karaktera; međutim, jedan broj spisa uopšte ne sadrži hrišćanske elemente (npr. Tri Setove stele, Alogen, Marsan, Misao Noreje...). Manji broj tekstova je prevashodno zasnovan na paganskim izvorima; drugi se obilato služe jevrejskim idejama. Postoje i hermetički tekstovi koji se temelje na egipatskoj predaji, poput Rasprave o Osmom i Devetom, dijaloga između božanstva Hermesa Trismegistosa i njegova sina Tota.
Spisak dela
thumb|175px|Biblioteka Nag Hamadi, izdanje na srpskom jeziku.
Analiza
Pedeset i dva teksta pronađena u Nag Hamadiju pružaju nam samo letimičan uvid u složenost ranohrišćanskog pokreta. Profesorica religije Elejn Pejgels zaključuje da čitajući ove spise, nalazimo verovanja koja su "formulisali ljudi strasnog, radoznalog duha, koji su ispitivali razne puteve duhovnog razvoja". Ona primećuje da za razliku od kanonske predaje, gde je "čovek odeljen ambisom od svog tvorca", u gnostičkim evanđeljima je samospoznaja spoznaja Boga, a sopstvo i božansko su istovetni. Pored toga, »živi Isus« ovih tekstova je prikazan kao duhovni vodič koji uglavnom govori o prividu i prosvetljenju, a ne o grehu i kajanju kao Isus Novog zaveta.
Edvar Konz, britanski stručnjak za budizam, smatra da su na neke gnostičke spise uticale i istočnjačke religije, kao hinduizam i budizam. On podseća da su »budisti bili u dodiru s Tominim hrišćanima (to jest, hrišćanima koji su poznavali i upotrebljavali tekstove kao što je Evanđelje po Tomi) u Južnoj Indiji«.
Hrastovec Toplički
Hrastovec Toplički je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Varaždinskih Toplica, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 207 stanovnika te 62 obiteljskih kućanstava.
Mebrohalon
Mebrohalon je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 315,165 Da.
Metiltioadenozinska nukleozidaza
Metiltioadenozinska nukleozidaza (, 5'-metiltioadenozinska nukleozidaza, MTA nukleozidaza, MeSAdo nukleozidaza, metiltioadenozinska metiltioribohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom S-metil-5'-tioadenozinska adeninhirolase. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim ne deluje na S-adenozilhomocistein.
Zeaksantin epoksidaza
Zeaksantin epoksidaza (, Zea-epoksidaza) je enzim sa sistematskim imenom zeaksantin,NAD(P)H:kiseonik oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je flavoprotein (FAD). On je aktivan pri slabom svetlu.
Barbourville, Kentucky
Barborvil je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.165, što je 424 (-11,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Egling
Egling je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Bad Telc-Volfratshauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.228 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9173120.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Telc-Volfratshauzen Egling se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Bad Telc-Volfratshauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 609 metara. Površina opštine iznosi 74,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.228 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
Northlake, Texas
Northlake je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.724 stanovnika.
Pădureni, Victor Vlad Delamarina
Pădureni je naselje u Rumuniji u okrugu Timiš u opštini Victor Vlad Delamarina.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 291 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 199 m.
Luteranizam
mini|desno|200px|Martin Luter mini|200p|[[Luterova ruža, simbol luteranstva]] Luteranizam ili luteranstvo je deo zapadnog hrišćanstva koje se zasniva na učenju reformiste iz 16. veka Martina Lutera. Luterovi pokušaji reforme teologije i crkvene prakse doveli su do protestantske reformacije. Reakcije vlasti i crkve na širenje Luterovih ideja (95 teza) Evropom dovele su do vjerskih ratova i podjele hrišćanstva.
Za razliku od reformatorskih crkvi, luterani i dalje praktikuju mnoge sakramente i liturgijsku praksu iz pre-reformatorskih crkvi.
Naziv „luteranac“ je prvi put u pogrdnom smislu upotrebio Johan Ek tokom debate jula 1519. Ek i drugi rimokatolici su sledili uobičajenu praksu da se jeres naziva po svom vođi, tako da su svi pobornici teologije Martina Lutera označeni kao luteranci. Sam Martin Luter je odbacivao ovaj naziv i svoj reformatorski pokret je nazivao „jevanđeoski“ ( - dobre vesti, jevanđelje). Luteranci su i sami počeli da koriste ovaj naziv sredinom 16. veka da bi se razlikovali od ostalih reformističkih grupa (filipisti, kalvinisti). Teolozi sa Univerziteta u Vitenbergu su 1597. upotrebili za svoju crkvu naziv „luteranska“.
Veronauka
Luteranska veronauka detaljno je izložena u „Knjizi saglasja“ (Concordia). Luteranci veruju u Sveto Trojstvo i bogočovečiju prirodu Isusa Hrista raspetog na krstu, koji se spustio u ad, vaskrsao i vazneo se na nebo, da posle kraja sveta sudi živima i mrtvima. Važno mesto u doktrini zauzima koncepcija prvobitnog greha, koji može biti otkupljen isključivo dejstvom božje blagodati (Sola Gratia), koja je izražena u veri (Sola Fide). Stoga spasenje nije u prećenju crkvenih zapovesti, nego u verovanju. Oproštaj grehova daje samo božja milost (Sola Gratia). Glava crkve je Isus Hrist (Solus Christus), a ne neki ovozemaljaki posrednik. Iako poriču ulogu slobodne volje u spasenju, luterani na poriču slobodnu volju u svetovnom životu, i ne veruju u predestinaciju. Glavni kriterijum ispravnosti vere je Biblija (Sola Scriptura). Dopunska svedočanstva su predanja crkvenih otaca i drugi tradicionalni izvori, ne uvek luteranski, ali uvek uz opasku da su oni samo onoliko istiniti koliko su u saglasju sa Biblijom. Isti takav kritički pristup primenjuje se na sve teološke izvore, uključujući samoga Lutera, čije se delo poštuje, ali nema kultno značenje.
Luteranci priznaju dve svete tajne: krštenje i pričešće. Posredstvom krštenja ljudi postaju hrišćani. Oni se pričešćem učvršćuju u veri. Specifičnost luteranskog pričešća među crkvama zapadnog obreda je to što se vinom pričešćuju svi vernici, a ne samo sveštenici. To je u vezi sa crkvenim stavom da su sveštenici samo propovednici (pastori) u svojoj zajednici, i da se ničim ne razlikuju od običnih vernika. Luteranska crkva smatra da ima kontinuitet od apostolskih vremena. Ovo nasleđe se ne shvata kao direktno, kao na primer u pravoslavlju, već pre u duhovnom smislu.
Obožavanje svetaca i ikona nije primereno božjoj zapovedi: „Ne imaj drugih bogova“. Marija se poštuje kao Isusova majka, ali se ne slavi. Smatra se da celibat nije Isusovo pravilo, stoga se ne primenjuje.
Rasprostranjenost
Luteranske crkve širom sveta okupljaju preko 80 miliona vernika. Od toga ih u Nemačkoj ima 25,6 miliona, 19 miliona u Skandinaviji, 8,5 miliona u Kanadi i SAD. To je dominantna religija u: Švedskoj, Norveškoj, Danskoj, Finskoj, Islandu, Estoniji i Letoniji. Namibija je jedina neevropska većinski luteranska zemlja. Značajne luteranske zajednice postoje još u: Brazilu, Etiopiji, Indoneziji, Madagaskaru i Tanzaniji.
Status tradicionalne verske zajednice u Srbiji imaju: Slovačka Evangelička crkva i Evangelička hrišćanska crkva.
Hrišćanska eshatologija
Hrišćanska eshatologija (gr.το έσχατον - poslednji, konačni) je hrišćansko učenje o budućim događajima (spasenju i uspostavljanju Carstva Božijeg ili večnoga života) koje će se zbiti na svršetku istorije, kada će Hristos doći da sudi živima i mrtvima (Ef. 1,20-23; 1. Sol. 5,1-11). Mnogi hrišćani žive s čvrstom eshatološkom nadom u buduće spasenje.
Tokom istorije pravili su se razni proračuni u vezi sa Drugim dolaskom. Npr. po Irineju i Ipolitu, istorija sveta trajaće 6000 godina i završiće se sedmim milenijumom pod Hristovim Carstvom (Ps. 89,4; Jevr. 4,4). Ipak, prema Bibliji, Η Δευτέρα Παρουσία će biti veliko iznenađenje, jer "o danu tome i o času niko ne zna, ni anđeli na nebesima, do Otac moj sam" (Mt. 24,36).
Vidi još
Eschatologie
Hrastovljan
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 453 stanovnika te 128 obiteljskih kućanstava.
Mebutamat
Mebutamat je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 232,277 Da.
Darko Macan
Životopis
Diplomirao je povijest i arheologiju 1994. godine na zagrebačkom Filozofskom fakultetu, a pisanjem se profesionalno bavi od 1986. g. Stripom se počeo baviti u osnovnoj školi, a profesionalno za vrijeme studija: u siječnju 1988. objavljuje prve gegove "Bočka" i prve stranice licencnog "Toma i Jerrya". Slijede, uz brojne kraće stripove, "Kolumbo" u Večernjem listu, "Salomon" u sarajevskoj Nedjelji, "Walter Egg" u Patku i Kvadratu, "Volim TV" u Glasu Slavonije, "Pirati" (prekrštavani u "Surfere" i "Hakere") u nekoliko časopisa te, od 1992, "Borovnica" u Modroj lasti. Usporedo s crtanjem, počinje pisati strip scenarije za domaće i inozemne izdavače. Među potonjima ističu se za nagradu Eisner nominirani "Grendel Tales" (s crtežima Edvina Biukovića) te scenariji u okviru serija "Tarzan" (crteži Igora Kordeja), "Star Wars", "Hellblazer", "Sandman Presents", "Captain America", "Soldier X", "Donald Duck" i "Mickey Mouse". Od scenarija za hrvatsko tržište valja spomenuti serijale "Svebor i Plamena" (u Modroj lasti, crteži Gorana Sudžuke i Matije Pisačića), "Saša" (u Frci, crteži Gorana Sudžuke i Roberta Solanovića), "Komarac" (u Zvrku, crteži Štefa Bartolića), "Mister Mačak" (u Prvom izboru, crteži Roberta Solanovića) te "Dick Long" (U Playboyu, crteži Štefa Bartolića). Godine 1995. dobio je dvije nagrade vinkovačkog Salona stripa za scenarij, a 2001. g. je bio još jednom nominiran za Eisnera, za kratku priču "A Prayer to the Sun" (crteži Edvina Biukovića). Paralelno se baveći prozom, Macan je objavio četrdesetak priča (većinom žanra znanstvene fantastike), za koje je četiri puta nagrađen nagradom SFERA. S Tatjanom Jambrišak uredio je sedam zbirki hrvatske znanstvene fantastike. Piše romane za djecu od kojih je prvi, "Knjige lažu!" dobio državnu nagradu "Grigor Vitez" kao najbolja knjiga za djecu, a 2008. godine dobio je SFERU za roman "Dlakovuk". Urednik je strip časopisa Q strip.
Bibliografija
thumb|Bočko thumb|Dlakovuk i nagrada SFERA Stripovi
Scenarist i crtač
Scenarist
Proza
Urednik izdanja
Ca' Silvagni, Rimini
Ca' Silvagni je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
2883 Barabashov
2883 Barabashov je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,245 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,3.
Louis Quinn
Louis Quinn (23. mart 1915 – 14. septembar 1988) bio je američki filmski i televizijski glumac. Karijeru je započeo kao voditelj zabavnih emisija na radiju, a slavu je stekao krajem 1950-ih kao Roscoe, kladioničar koji protagonistima TV-serije 77 Sunset Strip daje "insajderske" informacije. Nakon toga je igrao sporedne uloge u nekoliko zapaženih filmova 1970-ih.
Ca' Silvagni, Rimini
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Bruce Almighty
Većina kritika je bila negativna, a korištenje Boga kao lika je izazvalo kontroverze među religioznom publikom. Usprkos tome, Bruce Almighty je bio izuzetan komercijalni uspjeh. Četiri godine kasnije je snimljen nastavak pod nazivom Evan Almighty.
Dougherty County, Georgia
je okrug u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 94.565, što je 1.5 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mebutizid
Mebutizid je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 381,899 Da.
Hrženica
Hrženica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sveti Đurđ, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 948 stanovnika te 263 obiteljskih kućanstava.
Priča o deset devojaka
thumb|250px|right|[[Vilijam Blejk, Parabola o mudrim i ludim devicama (1822).]]
Priča o deset devojaka (ili priča o deset devica, priča o mudrim i ludim devicama) je jedna od poznatih Isusovih alegorijskih priča, zabeležena u kanonskom jevanđelju po Mateju.
Parabola govori o deset devojaka (možda deveruše ) koje sa lampama ili bakljama čekaju na dolazak mladoženje, koji se očekuje tokom noći. Pet devojaka su mudre i ponele su dovoljno goriva za lampe. Pet su glupe i nisu. Mladoženja kasni, i glupim devojkama ponestane goriva u lampama. Kad mladoženja stigne, pet devojaka koje su bile spremne za njegov dolazak su nagrađene, a pet koje nisu spremne su isključene. Parabola ima eshatološku temu: biti spreman za sudnji dan. Sličan svršetak i slično naravoučenije ima i priča o stražaru.
Priča o deset devica je bila jedna od najpopularnijih parabola u srednjem veku, sa ogromnim uticajem na gotičku umetnost, skulpturu i arhitekturu nemačkih i francuskih katedrala.
Tumačenja
Ovu parabolu Isus daje kao jedan u nizu odgovora na pitanje njegovih učenika: "Kaži nam kad će to biti? I kakav je znak tvog dolaska i kraja veka?" (Matej, 24:3) Ostale parabole u ovom nizu su priča o cvetanju smokve i priča o stražaru. Sve one govore o neophodnosti da se uvek bude spreman jer je neizvestan čas dolaska Gospoda, odnosno drugi Hristov dolazak.
U ovoj paraboli, Hrist je predstavljen kao mladoženja, nadovezujući se na starozavetni prikaz Boga kao mladoženje (Jeremija 2:2 i drugde). Ričard Tomas Frans smatra da se ova priča „posebno obraća onima u crkvi, koji ne treba da pretpostavljaju da je njihova budućnost bezuslovno osigurana."
Taurohenodezoksiholat 6α-hidroksilaza
Taurohenodezoksiholat 6α-hidroksilaza (, CYP3A4, CYP4A21, taurohenodezoksiholat 6alfa-monooksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom taurohenodezoksiholat,NADPH:kiseonik oksidoreduktaza (6alfa-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je hem-tiolatni protein (P-450). Za maksimalnu aktivnost je neophodan citohrom b5.
Formiguères
Formiger je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Istočni Pirineji koja pripada prefekturi Prad.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 434 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 46,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1500 metara (maksimalnoj 2.808 m, a minimalnoj 1.428 m).
Futura
Futura (ISSN 1330-5115) je hrvatski časopis za spekulativnu fikciju, prvenstveno za znanstvenofantastičnu književnost.
Povijest
Časopis je počeo izlaziti u listopadu 1992. u nakladi poduzeća Bakal d.o.o. iz Zagreba, kao neslužbeni nasljednik Siriusa koji je izlazio od travnja 1976. do prosinca 1989. U početku objavljuje samo strane autore, ali s dolaskom novog urednika, Krste A. Mažuranića, urednička politika se mijenja i u gotovo svakom broju se pojavljuju jedna ili dvije priče domaćih autora, što doprinosi razvoju nove generacije hrvatskih SF književnika sredinom 90-ih, među kojima se posebno ističu Marina Jadrejčić, Tatjana Jambrišak, Darko Macan i Aleksandar Žiljak.
Tijekom 2000. i 2001. godine Futura prestaje držati dotad uglavnom redovan mjesečni ritam izlaženja, te počevši s brojem 94, u srpnju 2001. izdavanje Future preuzima poduzeće Strip-agent d.o.o. iz Zagreba. Časopis redovno izlazi tijekom do 2004., no u 2005. izlazi samo šest brojeva, u 2006. tri broja, a u 2007. samo jedan.
North Pearsall, Texas
North Pearsall je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 614 stanovnika.
La Flor, Othón P. Blanco
La Flor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Othón P. Blanco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Primera Ampliación del Ejido Palmar Prieto, Pánuco
Primera Ampliación del Ejido Palmar Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pánuco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
2884 Reddish
2884 Reddish je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 3,107 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8.
Naringenin 8-dimetilaliltransferaza
Naringenin 8-dimetilaliltransferaza (, N8DT) je enzim sa sistematskim imenom dimetilalil-difosfat:naringenin 8-dimetilaliltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima je neophodan Mg2+. Ovaj za membranu vezani protein je lociran u plastidima.
2885 Palva
2885 Palva je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,237 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,1.
Douglas County, Georgia
je okrug u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 132.403, što je 40.229 (43,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Eyragues
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3941 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 189 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 23 metara (maksimalnoj 99 m, a minimalnoj 11 m).
Whaleyville, Maryland
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 149, što je 25 (20,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sperona, Padova
Sperona je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Damir Mikuličić
Damir Mikuličić (Zagreb, 16. ožujka 1942.) je hrvatski pisac znanstvene fantastike, prevoditelj, urednik i vlasnik nakladničke kuće "Izvori".
Diplomirao je Elektrotehnički fakultet i apsolvirao eksperimentalnu fiziku na Prirodoslovno-matematičkom fakultetu u Zagrebu.
Mikuličićev znanstvenofantastični opus rijedak je primjer izrazite tvrde znanstvene fantastike (hard SF) u hrvatskoj književnosti. Njegove najbolje stranice (npr. novele "O", "Novo sjeme", i dr.) nastale su na tragu scijentizma Arthura C. Clarkea (čiji je roman 2001. svemirska odiseja preveo na hrvatski), u uspješnu spoju rigidne prirodoznanstvene (fizikalne) deskripcije i literarne obrade. Njegov pripovjedački stil uzoran je primjer postupka očuđenja u znanstvenoj fantastici.
Mikuličić je znanstvenofantastične novele i kratke priče objavljivao od ranih 1970-ih u Vjesnikovim izdanjima, pod pseudonimima Mike Dames i Dame McUllage. Svoje najbolje priče i kratki roman Morska zvijezda, nastao iz Mikuličićeva predloška za (parodijski) znanstvenofantastični film Gosti iz galaksije Dušana Vukotića (1981), okupio je u zbirci O (Beograd 1982), koja je tiskana i na esperantu (Zagreb 1988).
Godine 1976. predložio je osnivanje časopisa Sirius i dao mu ime, bio u prvim godištima jedan od njegovih recenzenata, zatim je bio stalni recenzent beogradske znanstvenofantastične biblioteke Polaris Zorana Živkovića, a od 1991. vlasnik je izdavačke kuće Izvori, jedne od vodećih nakladnika znanstvene fantastike u Hrvatskoj, gdje uređuje znanstvenofantastične nizove ZF biblioteka i Biblioteka Sirius. Od 1968. do 1990. radio je kao novinar i urednik u Vjesniku, a za mnoštvo časopisa, radio i televiziju pratio je događanja s područja znanosti i tehnike. Član je uredništva časopisa Čovjek i svemir Zvjezdarnice Zagreb, dobio Republičku nagradu Fran Tućan za popularizaciju znanosti (1986), objavio popularnoznanstvene knjige Svjedočanstva o budućnosti (1988) i Nuklearne elektrane (1988). U Izvorima uređuje i popularnoznanstveni niz Biblioteka Luč, za koji je preveo djela S. Hawkinga, C. Sagana, A. Einsteina, P. Daviesa, S. Weinberga i drugih. Godine 1999. dobio je Nagradu SFERA za životno djelo.
Deenwood, Georgia
Dinvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.146, što je 310 (16,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Titanijum etoksid
Titanijum etoksid je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 228,109 Da.
Rumor Has It...
Šuška se... je film iz 2005. koji je režirao Rob Rajner, dok glavne uloge igraju Dženifer Aniston, Kevin Kostner, Širli Meklejn, Mina Suvari, Keti Bejts i Mark Rafalo.
Priča u filmu se dešava u sadašnjosti, a prati događaje koji su se odigrali 1997. godine. Kako se naglašava na samom početku, sve je zasnovano "na istinitom traču". Prema filmu, Sarina baka, Katarina Rišelje (Širli Meklejn), imala je aferu sa znatno mlađim Boom Barouzom (Kevin Kostner), što je poslužilo kao inspiracija za vezu između Bendžamina Bredoka i gospođe Robinson (čije ime nije poznato) u filmu Diplomac.
Ipak, priča iz filma Diplomac i događaji iz ovog filma se ne slažu u nekim tačkama - dok su u Diplomcu Bendžamin Bredok i Ilejn Robinson prikazani kako zajedno odlaze autobusom, nakon što je Bendžamin prekinuo njeno venčanje sa Karlom Smitom, u ovom filmu, Džoslin Rišelje (igra je Dženifer Bini Tejlor) bira za svog supruga Erla Hatingera (Ričard Dženkins) nakon što je imala kratku vezu sa Boom. Međutim, u vreme kada se odvija priča filma Džoslin nije živa (umrla je kada je Sara imala devet godina).
Saiba de los Gallos, Madero
Saiba de los Gallos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1023 m.
Santa Amelia, Candelaria
Santa Amelia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Campeche, u opštini Candelaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Dezoksiribodipirimidinska endonukleozidaza
Dezoksiribodipirimidinska endonukleozidaza (, pirimidinska dimerna DNK-glikozilaza, endonukleaza V, dezoksiribonukleatna pirimidinsko dimerna glikozidaza, pirimidinska dimerna DNK glikozilaza, T4-indukovana UV endonukleaza, PD-DNK glikozilaza) je enzim sa sistematskim imenom dezoksi-D-ribociklobutadipirimidinska polinukleotidodezoksiribohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Senecionin N-oksigenaza
Ovaj enzim je flavoprotein. On može da koristi NADH umesto NADPH.
2886 Tinkaping
2886 Tinkaping je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,366 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,2.
Hrvatski Čuntić
Hrvatski Čuntić je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Petrinja, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 125 stanovnika te 48 obiteljskih kućanstava.
Montemarano, Avellino
Montemarano je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Wendy Hiller
Wendy Hiller (15. kolovoza 1912. – 14. svibnja 2003.), engleska kazališna, filmska i televizijska glumica, dobitnica Oscara za najbolju sporednu glumicu (1958. godine).
Medazepam
Medazepam je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 270,757 Da.
Wendy Hiller
Biografija
Wendy Hiller je, vlastitim izborom, bila uglavnom kazališna glumica. Počela je glumiti u kazalištu u Manchesteru ranih 1930-ih. Snimila je svega petnaestak filmova u razdoblju od 55 godina: prvi je bio Lancashire Luck iz 1937. godine, a posljednji Grofica Alice iz 1992. Značajne uloge ostvarila je u Pygmalionu (1938.), Major Barbari (1941.) i I Know Where I'm Going! (1945.)
Nakon 1945. Hiller je većinu uloga ostvarila u kazalištu, ali je upečatljivom ulogom u filmu Odvojeni stolovi (1958.) priskrbila sebi Oscara za najbolju sporednu glumicu. Značajnu ulogu je ostvarila uz Trevora Howarda u Sinovima i ljubavnicima (1960.) Pohvale je dobila i za ulogu u adaptaciji djela Agathe Christie, Ubojstvo u Orijent Expressu (1974.)
Kao nagradu za svoja izuzetna dostignuća na polju dramske umjetnosti, Hiller je 1971. godine primila britansku plemićku titulu. Premda krhkog zdravlja, doživjela je duboku starost. Umrla je u svom domu u Beaconsfieldu, 14. svibnja 2003.
2888 Hodgson
2888 Hodgson je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,257 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,1.
Egmating
Egmating je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Ebersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.117 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9175116.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ebersberg Egmating se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ebersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 620 metara. Površina opštine iznosi 19,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.117 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 110 stanovnika/km².
Egling an der Paar
Egling an der Par je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Landsberg am Leh. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.271 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9181116.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Landsberg am Leh Egling an der Par se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Landsberg am Leh. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 552 metra. Površina opštine iznosi 20,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.271 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 109 stanovnika/km².
Antarctopelta
Antarctopelta ("antarktički štit") bio je rod ankilosaura sa jednom poznatom vrstom, A. oliveroi, koja je nastanjivala današnji Antarktik tijekom perioda kasne krede. Bila je srednje velik ankilosaur i nije dostizala dužinu veću od 4 metra, a imala je osobine dvije različite porodice ankilosaura, što je zakompliciralo njezinu klasifikaciju. Jedini poznati primjerak otkriven je na otoku James Ross 1986. godine; to su bili prvi ostaci dinosaura otkriveni na Antarktiku, ali je Antarctopelta bila tek drugi antarktički dinosaur koji je dobio službeni naziv.
North Richland Hills, Texas
North Richland Hills je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 63.343 stanovnika.
Antarctopelta
Opis i klasifikacija
Antarctopelta ima nekoliko osobina zajedničkih za nodosauridima, uglavnom po pitanju zuba i oklopa, ali je njezin rep (koji je možda imao toljagu na kraju) mnogo sličniji repu ankilosaurida. Taj skup osobina otežava njezino svrstavanje u određenu porodicu. Svrstava se kao Ankylosauria incertae sedis, ali nikada nije podvrgnuta filogenetičkoj analizi. Nova filogenetička analiza koju su 2011. proveli Thompson et al. ukazuje na to da je Antarctopelta najprimitivniji nodosaurid.
Otkriće i naziv
Holotipni, tj. prvi otkriveni primjerak, ujedno je i jedini poznati primjer za ovaj rod i vrstu, a bio je i prvi fosil dinosaura pronađen na Antarktiku. Sastoji se od tri izolirana zuba, dijela donje čeljusti sa još jednim zubom in situ, nekoliko djelića lubanje, kralješci (iz predjela vrata, leđa, kukovlja i repa), nepotpune kosti udova (lopatica, os ilii i bedrena kost), kosti nožnih prstiju i razni dijelovi štita. Taj primjerak je u januaru 1986. lociran na otoku James Ross na antarktičkom poluotoku. Otkrili su ga argentinski geolozi Eduardo Olivero i Roberto Scasso, ali zbog zaleđenog tla i nepogodnih vremenskih okolnosti iskopavanje je završeno tek nakon jednog desetljeća. Ostaci su tijekom nekoliko sezona pronađeni na području od 6 kvadratnih metara, ali ipak se smatra da su pripadali jednoj jedinci. Većina skeleta je loše očuvana budući da su kosti najbliže površini više godina uništavane djelovanjem leda.
Mada su ostaci bili poznati već decenijama i napisane tri objave o njima, Antarctopelta oliveroi nije dobila naziv sve do 2006. godine, kad su joj naziv dali argentinski paleontolozi Leonardo Salgado i Zulma Gasparini. Iz tog razloga, ona je bila drugi imenovani rod dinosaura pronađen na Antarktiku, nakon Cryolophosaurusa (1993.), mada je otkrivena prije njega. Naziv roda odnosi se na lokaciju otkrića (tj. kontinent Antarktik) i na njen oklop. Antarktik je dobio naziv prema grčkom αντ/ant- ("suprotno od") i αρκτος/arktos ("medvjed", odnosi se na sazvježđe Veliki medvjed koje je usmjereno prema sjeveru). Grčka riječ πελτη/pelte ("štit") često se koristi u nazivima rodova ankilosaura (npr. Cedarpelta i Sauropelta). Jedina poznata vrsta, A. oliveroi, dobila je naziv prema Eduardu Oliverou koji je otkrio holotipni primjerak, prvi put ga spomenuo u pisanoj formi i radio na Antarktiku desetljećima.