cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francuska revolucija
Odnos s Crkvom
Svećenstvo je došlo pod vlast države, a 1790. je u okviru zakona donijet ustavni zakon svećenstva. U njemu je definiran položaj svećenstva. Svećenstvo je bilo zaduženo za matične knjige i pokapanja mrtvih, za što su dobivali državnu plaću. Biskupi su trebali biti birani, a ne da ih izabire papa. Svećenici su trebali zaprisegnuti, inače bi ih država lišila moći (propovijedanja). Zajedno s Crkvom, zavisili su o državnoj plaći. To je dovelo do raskida s papinstvom – problem je bio odnos s papom. Država nije mogla "odrediti" svećenike jer su bili podređeni – to je bio kamen spoticanja.
Zakonodavna skupština
Prema ustavu iz 1791, Francuska je funkcionisala kao ustavna monarhija. Kralj je morao da deli vlast sa izabranom Zakonodavnom skupštinom, ali je zadržao pravo na veto i pravo da bira ministre.
Zakonodavna skupština se prvi put sastala 1. oktobra 1791. i izrodila se u haos nakon manje od godinu dana. Sastojala se od 165 feulitanaca (ustavnih monarhista) na desnici, oko 320 žirondinaca i jakobinaca na levici i oko 250 predstavnika koji nisu pripadali nijednoj stranci.
Odmah na početku, kralj je stavio veto na zakon koji je pretio smrću izbeglom plemstvu i nalagao da sve sveštenstvo mora u roku od 8 dana da položi zakletvu odanosti državi po „Aktu o civilnoj organizaciji sveštenstva“. Tokom godine, neslaganja poput ovih će dovesti do ustavne krize i dovešće Revoluciju na viši nivo.
Razvoj političkog života
thumb|thumb|200px|Klub kordiljera Od jeseni 1789. se počinju organizirati političke organizacije (stranke i klubovi):
Početak organiziranja političkog života i stranaka je omogućila aktivnost rada, što je omogućilo aktivizaciju velikoga broja gradskih stanovnika u političkom životu. Pojavljuju se brojne novine i brošure. Politički život buja na razini parlamenta – vrenje diskusija – javila se podjela na ljevicu i desnicu. Organizirali su se i protivnici revolucije. Veliki broj aristokrata i neki biskupi su napustili Francusku. Odlaze u Veliku Britaniju i Njemačku, gdje se organiziraju krugovi proturevolucionarne emigracije, koji se žele vojno organizirati protiv francuske revolucionarne vlasti. I u Francuskoj su postojali pristaše kralja i monarhije – rojalisti.
Konvent
thumb|right|350px|thumb|Pogubljenje Luja XVI
Zakonodavna vlast nove republike je prešla na Nacionalni konvent, dok je izvršna vlast pala na Komitete javne bezbednosti. Žirondinci su postali najuticajnija partija u Konventu i Komitetima.
U Brunsvikškom manifestu, austrijske i pruske vojske su pretile odmazdom nad stanovništvom Francuske ako se odupre njihovom napredovanju ili ponovnom uspostavljanju monarhije. Kao posledica toga, kralj Luj je viđen kako kuje zaveru sa neprijateljima Francuske. 17. januara 1793, kralj Luj XVI je osuđen na smrt zbog „zavere protiv javne slobodne i opšte bezbednosti“ od strane slabe većine u Konventu. Pogubljenje 21. januara 1793. je dovelo do još više ratova sa ostalim evropskim državama. Lujeva žena, Marija Antoaneta, je pogubljena na giljotini 16. oktobra.
Kada je rat krenuo loše po Francuze, cene su skočile i siromašni radnici i jakobinci su se pobunili; kontra-revolucionarne aktivnosti su počele u nekim regionima. Ovo je ohrabrilo jakobince da državnim udarom preuzmu vlast, mobilišući podršku javnosti protiv žirondinaca i uz podršku snaga siromašnih radnika. Savez jakobinaca i radnika je tako postao element koji je bio jezgro nove vlade. Politika je postala značajno radikalnija.
Komitet javne bezbednosti je došao pod kontrolu Maksimilijana Robespjera i jakobinci su pokrenuli Vladavinu terora (1793-1794). Najmanje 1.200 ljudi je ubijeno pod giljotinom ili na drugi način nakon optužbi za kontra-revolucionarne aktivnosti. Najmanji naznak kontra-revolucionarnih misli ili aktivnosti (ili u slučaju Žaka Hebera, revolucionarni fanatizam koji je nadmašivao one na vlasti) je mogao dovesti pod sumnju, a suđenja nisu vršena prema savesti.
1794, Robespjer je imao uklonjene ultra-radikale i umerene jakobince; međutim, kao posledica toga, njegova popularnost je dramatično opala. 27. jula 1794, narod Francuske se pobunio protiv Roberspjerovog terora u onome što će postati poznato kao „Termidorska reakcija“. Ona se završila tako što su umereni članovi Konventa smenili i pogubili Robespjera i nekoliko drugih vodećih članova Komitete javne bezbednosti. Nova vlada su uglavnom sastojala od žirondinaca koji su preživeli Teror, a nakon preuzimanja vlasti, oni su vršili osvetu čak i nad onim Jakobincima koji su im pomogli da zbace Robespjera, zabranivši klub jakobinaca i pogubljenjem mnogih njegovih bivših članova u onome što je poznato kao „Beli teror“.
Konvent je usvojio novi „Ustav godine treće“ 17. avgusta 1795; referendum ga je ratifikovao u septembru i stupio je na snagu 26. septembra 1795.
Direktorijum
Novi ustav je uveo Direktorijum i stvorio prvo dvodomno zakonodavno telo u istoriji Francuske. Skupština se sastojala od 500 poslanika (Savet pet stotina) i 250 starešina (Savet seniora). Izvršna vlast je prešla na pet direktora, koji su birani jednom godišnje od strane Saveta seniora iz liste koju je sastavio Savet pet stotina.
Novi režim se susreo sa otporom preostalih jakobinaca i rojalista. Armija je ugušila pobune i kontra-revolucionarne aktivnosti. Na ovaj način su vojska i njen uspešan general, Napoleon Bonaparta, stekli veliku moć.
9. novembra 1799, Napoleon je izvršio državni udar kojim je uveo Konzulat; ovo je efikasno dovelo do njegove diktature i na kraju (1804) njegovog proglašenja za cara, sa kojim je došao kraj republikanske faze Francuske revolucije.
Posledice
Ovakvo stanje u Francuskoj odražavalo se na rasploženje i shvatanje tadašnjeg francuskog društva. Sav obrazovani svet Francuske pred revoluciju protivio se svemu što je sputavalo čovečiju misao i akciju. Oformila se ideologija jednog društva koje je osetilo da ima dovoljno snage da se bori za napredak. Istupajući protiv starog shvatanja i zaostalog uređenja, pobornici novih ideja izvršili su duhovnu revoluciju i tako pripremili masu za borbu protiv apsolutizma i feudalizma. Pobornici novog pravca u filozofiji - racionalisti - snažno su pokrenuli misao koju preko enciklopedista i drugih snažnih ličnosti u oblasti nauke i umetnosti rađa u Evropi sjajno doba francuske prosvećenosti. Od tih velikih ideologa najznačajniji su: Monteskje, Volter i Ruso. Najstariji među ideolozima bio je Monteskje (1689 - 1755.) poreklom iz aristokratske porodice. Kao istaknuti pisac i pravnik kritikuje poredak u Francuskoj. U svom glavnom dijelu „Duh zakona“ daje predlog novog uređenja Francuske. Po njemu najbolje državno uređenje je ustavna monarhija engleskog tipa. Zakonodavnu vlast treba da ima narodna skupština, a izvršnu vlast vladar. Njegove ideje naišle su na odobravanje organizacije vlasti za vreme Francuske revolucije. On predlaže striktnu podelu vlasti prema njenim funkcijama na zakonodavnu, izvršnu i sudsku. Na javno mnjenje uticao je i Volter (1694 - 1778).
Francuskom revolucijom ukinut je feudalizam i uspostavljen kapitalizam u Francuskoj. Francuska revolucija je bitno uticala na razvoj kapitalističkih odnosa u celoj Evropi.
Clairfayts
Klerfet je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Avne sir Elp.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 338 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 249 metara (maksimalnoj 246 m, a minimalnoj 175 m).
Takamori Saigō
Takamori (Takanaga) Saigō (西郷 隆盛 (隆永)) je bio jedan od najutjecajnijih samuraja u povijesti Japana, čije je djelovanje obilježilo Edo i Meiji periode. Suvremena povijest pamti ga kao posljednjeg, pravog samuraja. Rođen je kao Kokichi Saigō (西郷 小吉), a ime Takamori dobio je u odrasloj dobi. Pisao je i poeziju pod pseudonimom Nanshū Saigō (西郷 南洲).
Saigō je imao ključnu ulogu u Restauraciji Meijija, služeći kao jedan od carevih zapovjednika u Boshin ratu, u kojem je ukinut šogunat. Nakon rata, Saigō je služio kao službenik u administraciji cara Meijija, pri čemu se ističe njegova uloga u poznatoj Seikanron debati, tokom koje je oštro zagovarao rat s Korejom. Nešto kasnije, Saigō je imao važnu ulogu u pobuni u Satsumi, pri čemu je zadobio tešku ozljedu kuka. Okolnosti njegove smrti su i danas nerazjašnjenje (postoje teze o tome da je počinio seppuku ili da je dobio pomoć pri tome kao i one da je podlegao ozljedama koje je zadobio, nakon čega mu je odrubljena glava, a njegovi suborci su objavili kako je počinio seppuku, u skladu s japanskom tradicijom), no poznato je kako je njegova smrt označila kraj pobune. Mnoge su legende kružile oko pronalaska njegove glave i njezine stvarne lokacije, no ona je na koncu pronađena i objedinjena s ostatkom trupla.
Podatak o njegovoj smrti je potaknuo brojne legende vezane uz Saigōa, mnoge od kojih su negirale samu činjenicu da je umro.
Sulejman I.
Сулејман Величенствениот Süleyman I Soliman I lo Magnific Sulejmani i I
Eva Luna
Eva Luna je roman čileanske književnice Isabel Allende iz 1987. godine. Naslovna protagonistica je siroče koja odrasta u neidentificiranoj zemlji Južne Amerike (koja po političkim okolnostima sliči autoričinom rodnom Čileu, a po geografiji i društvenim prilikama Venezueli, gdje je provela decenije u egzilu). Radnja kroz njene priče odražava društvene i političke Latinske Amerike od 1950-ih do 1980-ih. Kritika ga je često nazivala pikarskim romanom, ali i jednim od primjera magijskog realizma.
BME
BME ima više značenja.
Murat III.
Murad III III. Murat
Nelson, Arizona
Nelson je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 259 stanovnika.
Case Cesarie, Pescara
Case Cesarie je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 563 m.
Simfonija br. 3 (Beethoven)
|thumb|250px|right|Naslovna stranica simfonije Eroica '''Simfonija br. 3 u E duru (Op. 55) Ludwiga van Beethovena (poznata kao Eroica''', italijanski za "herojska") je djelo koje se ponekad smatra početkom muzičkogromantizizma i završetkom Klasične ere.
<!--Svoj prvi vrhunac u simfonijskom stvaranju dosegao je Beethoven u Trećoj simfoniji u Es-duru op. 55 (1803-1804), nazvanoj “Herojska simfonija” (Eroica). To je prvo od onih brojnih majstorovih djela iz drugoga stvaralačkog razdoblja, koja nose na sebi pečat herojstva, borbe, nepokornosti nesklonoj sudbini. Ali prvo i po tome, što se, baš zbog veličine umjetnikove stvaralačke snage i zamisli, nije moglo omeđiti okvirom ponešto skromnih dimenzija Haydnovih i Mozartovih simfonija. Samom prvom stavku Treće simfonije trebalo je oko sedamsto taktova! Već je rečeno da je Beethoven, stvarajući to monumentalno djelo, pomišljao na herojske pothvate mladog Bonaparta. Ali Eroica donosi svakako i mnogo autobiografskoga; u njoj se zrcali i snaga kojom je umjetnik smjelo i pobjedonosno poduzeo borbu s podmuklom bolešću, nakon heiligenstadtske krize. Herojeva drama ispunjava sav prvi stavak (na koji se, prije svega, i odnosi naziv simfonije). Odmah, s prvih taktova, kad dva odsječena akorda najave odlučnost junakove volje, u jednostavnu se temu uvlači disonanca, symbol neprijateljskih sila te je usmjeruje novim, drukčijim pravcem; iz završnih taktova kao da izbija ponos i prkos. Stavak se dalje odvija u znaku sukoba i savladavanja zapreka. U tom pogledu zanimljiv je srednji dio (provedba), koji je u Eroici dulji, opsežniji i napetiji nego u bilo kojem simfonijskom djelu predhodnih vremena. U njemu ima i zanimljivih polifoničkih ulomaka, a donosi i potpuno novu melodijsku zamisao. Nakon reprise stavak završava veoma opsežnom codom koja gotovo poprima obilježja druge provedbe. Heroj pobjeđuje. Ali sudbina je pojedinca, ma koliki heroji bili, da pogibaju. Tek je čovječanstvo besmrtno. Ono se duboko klanja pred junakovim ostacima i ne zaboravlja ga. Glasovita posmrtna koračnica (drugi stavak) nije drugo već akt pijeteta prema mrtvom heroju, čiji svijetli lik još jednom gledamo u srednjem dijelu stavka, koji uokviruju ulomci ispunjeni dubokom boli. U tom je stavku Beethoven, po prvi put u povijesti klasične simfonije, odijelio kontrabase od violončela i za te najdublje gudačke instrumente napisao samostalnu dionicu. Nakon čudesnog scherzo, u kojemu ima gotovo fantastičnih elemenata, slijedi finale. Taj opsežni stavak izgrađen u obliku velikih varijacija na jednu karakterističnu temu iz Beethovenove glazbe za balet “Prometejeva stvorenja”. Varijacije su veoma invencijozne i bogate kontrapunktičkom samostalnošću glasova; na nekim mjestima javlja se čak i novi, kontrastni tematski materijal. Kao da je skladatelj u toj šarolikosti i bujnosti želio dati svoju, tonsku viziju narodne razigranosti, kolektivnog trijumfa i veselja. Još je suvremenik ruske “Petorice”, poznati glazbeni pisac V. Stasov gledao u finalu Eroike narodni praznik, povorku u kojoj se skupine brojnih i raznovrsnih sudionika odmjenjuju. Sam Beethoven je, do pred nastanak Devete simfonije, među svim svojim simfonijskim radovima davao prednost Eroici. Danas Eroiku smatraju svi kao vrhunsko ostvarenje simfonijske muzičke literature. Čudno je zato čitati ondašnje kritike koje su tu simfoniju smatrale “opasno nemoralnom” -->
Mehmed III.
III. Mehmet
Orcinol
Orcinol je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 124,137 Da.
AIB
AIB ima više značenja.
Eva Luna (telenovela)
Eva Luna je američka telenovela produkcijske kuće Venevision, snimana tokom 2010. i 2011. godine u Majamiju. Predstavlja rimejk američke telenovele Aguamarina iz 1997.
Mustafa I.
Mustafa Ier
Eva Luna (telenovela)
Sinopsis
Sa druge strane, Leonardo je očaran Evinom lepotom i nudi joj posao - brinuće se o njegovom bolesnom očuhu, don Huliju Arismendiju. Danijel, koji je u vezi sa Leonardovom sestrom Viktorijom, postaje Evin zaštitnik u trenutku kada se Leonardo opkladi sa njim tvrdeći da će za manje od mesec dana odvesti Evu u krevet. Ne želeći to, Danijel se beznadežno zaljubljuje u lepu negovateljicu.
Međutim, odlučan u nameri da Evu zadrži samo za sebe, Leonardo će je ubediti da je Danijel kriv za smrt njenog oca. Dok radi u vili Arismendijevih, Evu maltretiraju Viktorija i njena zla majka, ali uživa veliku naklonost don Hulija. Kada starac iscenira svoju smrt, Eva odlazi iz kuće i uz njegovu pomoć stvara novi identitet.
Sada je manekenka Luna, za koju se ispostavlja da je naslednica ogromnog bogatstva don Hulija Arismendija. Eva Luna će saznati da Danijel ipak nije ubica njenog oca, ali moraće da se se bori sa proračunatom Viktorijom za njegovu ljubav, a tu je i Leonardo koji čini sve da zagorča život Danijelu...
Waiblingen
Vajblingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rems-Mur. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 52.845 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8119079.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rems-Mur Vajblingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rems-Mur. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 42,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 52.845 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.236 stanovnika/km².
TBP
TBP ima više značenja.
Ponte Odioso, Frosinone
Ponte Odioso je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Aminofenol
right|290px|thumb|Pozicioni [[izomeri aminofenola. Levo: 2-Aminofenol (o-aminofenol) Centar: 3-Aminofenol (m-aminofenol) Desno: 4-Aminofenol (p-aminofenol)]]
Криваја
или:
HDO
HDO ima više značenja.
Aminofenol
Aminofenol se može odnositi na:
Baudement
Bodman je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 111 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 84 metara.
Craig Beach, Ohio
Krejg Bič je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.180, što je 74 (-5,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Marion Heights, Pennsylvania
Marion Hajts je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 611, što je 124 (-16,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Дубоко
Дубоко може бити:
или
Murat IV.
Murad IV IV. Murat
Криваја (тврђава)
Криваја је тврђава источно од Шапца, код Добраве. Данас има остатака утврде.
WAD
WAD ima više značenja.
Костајник (тврђава)
Костајник је стара тврђава смештена 8 km северозападно од Крупња, код истоименог села. Тврђава се помиње у историјским списима из 1445. односно 1446. године. Данас има остатака града.
Dioksan (jedinjenje)
Dioksan je uobičajeno ime za 1,4-dioksan.
frame|right| Tri izomera dioksana
Dioksan se takođe može odnositi na:
Жабар (разврставање)
Жабар може да буде:
OKG
OKG se može odnositi na:
Kasna antika
Kasna antika (Spätantike) je izraz kojim se opisuje period historije Evrope i mediteranskog svijeta koji predstavlja završni dio starog vijeka, odnosno prijelaz od starog vijeka u (rani) srednji vijek. Kao njegov početak se obično uzima godina 284. kada je nad tadašnjim Rimskim Carstvom vlast preuzeo car Dioklecijan i uspostavio novi politički režim dominata. Kao kraj se tradicionalno uzima kraj Starog vijeka, odnosno godina 476. i pad Zapadnog Rimskog Carstva. Novije generacije historičara su, međutim, počele pojam kasne antike širiti i na kasnije periode, te se kao datumi konačnog kraja antike ponekad navode 529. godina - kada je bizantski car Justinijan zatvorio posljednje ne-kršćanske škole - odnosno sredina 7. vijeka i muslimanska osvajanja koja je dovela do trajne političke, kulturne i ekonomske podjele u antici dotada jedinstvenog prostora Mediterana.
Kasna antika je bila period velikih političkih, ekonomskih i kulturnih promjena, od kojih je najvažnije uvođenje kršćanstva kao službene, a na kraju i jedine dozvoljene religije na prostoru Rimskog Carstva, što je dovelo do postepenog nestanka dotadašnje grčko-rimske kulture, odnosno Velika seoba naroda koja je drastično izmijenila etnički sastav i kulturna obilježja velikih dijelova Evrope. U političkom smislu je najvažniji događaj bio pad Rimskog Carstva čijim je nestankom na Zapadu stvoren vakuum koji su ispunila tzv. barbarska kraljevstva koja će se postepeno transformirati u zametke današnjih nacionalnih država.
Evropska historiografija tradicionalno kasnu antiku opisuje kao arhetip slabljenja i propadanja civilizacije odnosno društvenog kolapsa. Izraz "kasna antika" se, dijelom i zbog toga, razvio u njemačkoj historiografiji kako bi ukazao da je taj proces prijelaza iz Starog u Srednji vijek bio mnogo postepeniji, složeniji; njime se, između ostalog, nastoji istisnuti i dotada popularni izraz Mračno doba koji se smatra neobjektivnim i "politički nekorektnim".
Mustafa II.
Mustafa II
Dobitnici Porina 2001.
Porin je najuglednija diskografska nagrada u Republici Hrvatskoj. Ustanovljen je 1993. godine od Hrvatske diskografske udruge, Hrvatske glazbene unije, Hrvatskog društva skladatelja i Hrvatske radio televizije, a redovito se godišnje dodjeljuje od 1994. godine.
Popis dobitnika
Dobitnici diskografske nagrade Porin u 2001. godini. Porin je dodijeljen u 44 kategorija, a nagradu za životno djelo dobili su Nikica Kalogjera i Vladimir Krpan.
Vanjske veze
Dobitnici 2001. - Službene stranice Hrvatske diskografske nagrade
Kœnigsmark (film, 1923)
Kœnigsmark je francuski nijemi film snimljen 1923. u režiji Léonce Perreta. Predstavlja ekranizaciju istoimenog romana Pierrea Benoita. Radnja je smještena u fiktivnu evropsku monarhiju neposredno pred prvi svjetski rat gdje se francuski učitelj zaljubi u udovicu vladara stradalog u sumnjivim okolnostima. Film, koji je sniman na lokacijama u Bavarskoj, je doživio dobre kritike. Nekoliko godina kasnije je Perret namjeravao snimiti zvučni remake, ali ga je u tome spriječila smrt. Umjesto toga je to 1935. godine učinio Maurice Tourneur.
OHA
OHA se može odnositi na:
Case Bortolato, Padova
Case Bortolato je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Ciklazocin
Ciklazocin je mešoviti opioidni agonist/antagonist. On je srodan sa dezocinom, pentazocinom i fenazocinom. Ova familija opioidnih lekova se naziva benzomorfanima ili benzazocinima.
Upotreba
Ispitivanja moguće upotrebe ciklazocina za lečenje bipolarnih pacijenta sa depresijom su pokazala da 8 od 10 pacijenata doživljava umereno poboljšanje.
Istraživanja tokom 1960-ih i 1970-ih za upotrebu ciklazocina za kontrolu bola, i kasnije kao deo lečenja narkotične zavisnosti su bila ozbiljno ometana disforičnim i halucinogenim svojstvima ovog leka.
Doziranje
Doze od 1–3 mg su korištene u testovima.
Waibstadt
Vajbštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Rajn-Nekar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.711 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8226091.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Nekar Vajbštat se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rajn-Nekar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 172 metra. Površina opštine iznosi 25,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.711 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 223 stanovnika/km².
New Kingman-Butler, Arizona
New Kingman-Butler je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 12,134 stanovnika.
Chilhac (Gornja Loara)
Šijak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Brijud.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 187 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 570 metara (maksimalnoj 780 m, a minimalnoj 468 m).
St. Maurice, Louisiana
Sent Moris je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 323.
ASHP
ASHP se može odnositi na:
Kava (usev)
Koreni biljke se koriste za produkciju pića sa sedativnim i anestetičkim svojstvima. Kava se konzumira širom kultura Tihog okeana: Polinezije, uključujući Havaje, Vanuatu, Melaneziju i delove Mikronezije. Kava je sedativna i prvenstveno se konzumira radi relaksacije bez ometanja mentalne jasnoće. Njeni aktivni sastojci su kavalaktoni.
SRA
SRA se može odnositi na:
Žutika
Žutika ili šimširika (lat. Berberis vulgaris) je grm podrijetlom iz središnje i južne Europe, sjeverozapadne Afrike i zapadne Azije. Rasprostranjena je sve do 1200 m nadmorske visine, pretežno po staništima gdje ima puno vapnenca, na osunčanim i stjenovitim prostorima, kao i u sloju grmlja.
Opis
Raste kao listopadni razgranati grm čije stablo može dosegnuti visinu od 3 m, pokriveno je trnovima i ispod kore je žuto. Trnovi mogu biti trokraki ili petokraki i nastali su preobražajem listova. Kad je drvo mlado, grane žutike su crvenkaste i nalik na šibe. Poslije odrvene i dobiju prljavosivu boju.
Listovi su elipsasti, kožasti, sakupljeni u svežnjeve, a po rubu nazubljeni. Dugi su 2-5 cm, a široki 1-2 cm. Mogu biti zelene ili crvene boje.
Ova biljka je jedna od domaćina gljivice crne rđe (Puccinia graminis) koja je ozbiljna gljivična bolest pšenice i srodnih žitarica. Iz tog razloga, gajenje šimširike je zabranjeno u mnogim područjima, a uvoz u SAD zabranjen. Ratari su optuživali šimširiku za širenje žitne rđe još od 1660., ali je to smatrano praznoverjem. Međutim naučno je dokazano 1865. godine. mini|lijevo|220px|[[Živica od žutike u rano proljeće]]
Upotreba
Bobice su jestive i bogate vitaminom C, ali su jako kisele i zbog trnja se teško mogu ubrati, pa se ne jedu previše. Hrana su mnogim manjim pticama koje svojim izmetom rasprostranjuju sjemenke.
Zerešk je perzijski naziv za sušene plodove žutike, koji se proizvode u Iranu. Zerešk se dosta koristi u kuhinji i najčešće se priprema s piletinom i rižom. To jelo se naziva zerešk-polo
Kava (usev)
Poznato je da deo ljudi koji koriste pojedine lekove i dijetarne proizvode bazirane na kavi oboli od oštećenja ili zatajenja jetre usled njene hepatotoksičnosti. Konsekventno, proizvodi bazirani na kavi su regulisani u znatnom broju zemalja.
Caudry
Kodri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Walsenburg, Colorado
Volsenberg je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.068, što je 1.114 (-26,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
New River, Arizona
New River je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14,952 stanovnika.
Bradenton Beach, Florida
Brejdenton Bič je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.171 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.171 stanovnika, što je 311 (21,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Orelanin
Orelanin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 252,180 Da.
CGP-7930
CGP-7930 je jedinjenje koje se koristi u naučnim istraživanjima kao pozitivni alosterni modulator GABAB receptor. On ima anksiolitičko dejstvo u životinjskim studijama, kao i sinergističke efekte sa GABAB agonistima, poput baklofena i GHB. On umanjuje samo-administraciju etanola i kokaina.
Viancino, Vercelli
Viancino je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
CI-988
CI-988 (PD-134,308) je lek koji deluje kao holecistokininski antagonist, selektivan za CCKB tip. U životinjskim studijama on je manifestovao anksiolitsko dejstvo kao i pojačanje analgetskog dejstva morfina i endogenih opioidnih peptida,  sprečavanje razvoja tolerancije na opioide  i umanjenje simptoma povlačenja. Konsekventno smatralo se da on možda može da nađe kliničku primenu u lečenju bola i anksioznosti kod ljudi, ali su rezultati kliničkih ispitivanja bili razočaravajući. Samo su minimalni terapeutski efekti primećeni čak i na visokim dozama. Razlozi za neuspeh CI-988-a i drugih CCKB antagonista na ljudima uprkos pozitivnih rezultata na životinjama nisu jasni. Slabe farmakokinetičke osobine su moguće objašnjenje, tako da se CCKB antagonisti još uvek istražuju kao mogući pomoćni lekovi za pojačanje dejstva drugih lekova.
Waldenbuch
Valdenbuh je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Beblingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.571 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8115048.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Beblingen Valdenbuh se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Beblingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 362 metra. Površina opštine iznosi 22,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.571 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 378 stanovnika/km².
Srđan Todorović
Srđan - Žika Todorović, (Beograd, 28. mart 1965) je srpski glumac i rok muzičar, sin glumca Bore Todorovića. Mlađa sestra Dana Todorović je takođe glumica.
Biografija
Završio je glumu na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, a jedno vreme se paralelno bavio glumom i muzikom. Kao bubnjar svirao je u beogradskim grupama Eks Radnička Kontrola, Centar, Bezobrazno zeleno, Disciplina kičme (1982—1986), Ekatarina Velika (1987—1990) i Kazna za uši. Kasnije se posvećuje isključivo glumi.
Gospođa ministarka (film)
Gospođa ministarka je jugoslovenski crno-beli igrani film 1958. u režiji Žorža Skrigina. Po žanru je komedija i predstavlja adaptaciju istoimenog popularnog pozorišnog komada Branislava Nušića. Radnja je smeštena u predratnu Jugoslaviju, a naslovna protagonistica je Živka Popović, supruga političara koji je postao ministar u vladi, i koja na brzinu nastoji usvojiti pravila ponašanja i način života "visokog društva".
Case Cipriani, Pescara
Case Cipriani je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Lav Mazzura
Lav Mazzura (Zagreb, 7. siječnja 1876. – Zagreb, 28. ožujka 1930.) je bio hrvatski odvjetnik i političar. Sin je hrvatskog političara, tiskara i publicista Šime Mazzure.
Životopis
Studirao je pravo u Zagrebu i Pragu. Nakon studija bio je jednim od čelnih osoba Hrvatske napredne omladine. Pisao je za Obzor, Riečki novi list i Hrvatski sokol.
1902. osnovao je i uređivao list Hrvatsku misao, smotru za narodno gospodarstvo, književnost i politiku. Također je bio osnovao i uređivao list Hrvatski pokret.
Nakon 1905. Lorković i Mazzura su kao Hrvati, a Pribićević i Jovan Banjanin isticali su se kao čelnici mladeških organizacija, a poslije kao vodeći ljudi Hrvatsko-srpske koalicije.
Uredio je izdanje ''Prvi hrvatski svesokolski slet u Zagrebu : dana 1., 2., 3. i 4. rujna god. 1906.''
Kao član Hrvatsko-srpske koalicije ušao je u Hrvatski sabor i u zajednički Hrvatsko-ugarski sabor gdje je bio zastupnik od 1910. do 1913. godine.
Radi oslobađanja Međumurja 1918., u Zagrebu je odvjetnik dr. Lav Mazzura organizirao "Dobrovoljačku sokolsku legiju" pod zapovjedništvom poručnika fregate Roberta Antića. Nju su činili hrvatski mornari bivše austro-ugarske ratne mornarice.
Na dužnosti državnog odvjetnika za grad Zagreb bio je od 1919. godine.
Penalosa, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17, što je 10 (-37,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Samson und Delila
Samson und Delila je austrijski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1922. u režiji Alexandera Korde. Radnja prikazuje starozavjetnu priču o hebrejskom junaku Samsonu i zavodnici Dalili. Kao i mnogi filmovi slične tematike s početka 1920-ih, biblijska priča je uokvirena zapletom smještenim u suvremeno doba gdje je ekvivalent Dalilinog lika operna pjevačica. Samson und Delila je predstavljao izuzetno skup projekt, s raskošnom scenografijom i impresivnim pirotehničkim efektima. Međutim, doživio je relativan neuspjeh, jer su kritičari smatrali da biblijska priča nije adekvatno spojena sa suvremenim zapletom.
Cijanopindolol
Cijanopindolol je lek koji je srodan sa pindololom i koji deluje kao antagonist β1 adrenoreceptora i antagonist 5-HT1A receptora. Njegov radio-obeleženi derivat jodocijanopindolol je u širokoj upotrebi u mapiranju distribucije beta adrenoreceptora u telu.
Elwood, New York
Elvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.177, što je 261 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bignicourt-sur-Saulx
Binjikur sir So je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 172 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 108 metara.
En herrgårdssägen
En herrgårdssägen je roman švedske književnice Selme Lagerlöf objavljen 1899. godine. Glavna junakinja je mlada žena koja svojom ljubavlju želi spasiti studenta po imenu Gunnar Hede koji pada u depresiju.
Godine 1923. je adaptiran u nijemi film Gunnar Hedes saga u režiji Mauritza Stillera.
Ponte Sette Archi, Frosinone
Ponte Sette Archi je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Nikola Pavić
220px|thumb|Poprsje Nikole Pavića u [[Čakovec|Čakovcu]]
Nikola Pavić (Zagreb, 22. srpnja 1898. - Zagreb, 16. prosinca 1976.), hrvatski pjesnik, prosvjetar i sudionik NOB-a.
Najpoznatija zbirka pjesama nosi naslov "Prsten zvenknul" u kojoj je tiskana i pjesma "Međimurska" koja se često citira u raznim knjigama vezanim uz Međimurje.
Sahrana
thumb|right|Sahrana u Japanu thumb|right|Pogrebna ceremonija u Peruu
Sahrana ili pogreb je proces odlaganja posmrtnih ljudskih ostataka - leševa (u pojedinim slučajevima leševa životinja) ili pepela pokojnika. Ako je taj proces praćen obrednim ili religijskim ritualom, naziva se. Pogreb je, dakle, naziv za ceremoniju u kojoj se slavi, posvećuje ili iznosi prisjećanje na osobu koja je umrla. Pogreb se sastoji od običaja koji svojim sadržajem razlikuju od jedne do druge kulture - a što uključuje različite metode sahrane, izgovaranja molitvi ili vršenja rituala, odnosno postavljanja nadgrobnih i sličnih spomenika.
Rosa diamante
Rosa Diamante (fonetski: Ružičasti Dijamant) je meksičko-američka telenovela, produkcijske kuće Telemundo, snimana u koprodukciji sa Argosom tokom 2012.
Sahrana
Vjeruje se da su pogrebi jedna od najstarijih aktivnosti ljudske kulture, odnosno da se prvi tragovi pogrebnih aktivnosti mogu datirati prije 300.000 godina. Na temelju artefakata pronađenih u pećini Shanidar u Iraku, pećini Pontnewydd u Walesu kao i drugim lokalitetima Evrope i Bliskog Istoka, a na kojima su neandertalski skeleti prekriveni polenom, paleontolozi su zaključili da su neandertalci svoje mrtve prekrivale cvijećem. To se tumači kao dokaz neandertalskog vjerovanja u zagrobni život.
Rosa diamante
Sinopsis
Rosaura je prefinjena supruga Eduarda Sotomajora, predsednika jedne od najvećih meksičkih kompanija. No ova naizgled bezgrešna dama ima ljubavnika, a iz veze sa njim potpuno neplanirano rađa se devojčica. Rosaura odlučuje da se reši deteta i plaća ogorčenoj i tajanstvenoj Rakel da ga se otarasi. Ona devojčicu ostavlja u prestižnom internatu za dame, zajedno sa 18 belih i jednim roze dijamantom. Svakim belim plaćena je jedna godina detetovog boravka u ustanovi (do punoletstva), dok roze treba da joj se preda kada bude punoletna. Direktorka internata Mis Helen i njen ljubavnik i saučesnik Ramon devojčici daju ime Rosa.
Sahrana
Tipovi sahranjivanja
Ovde navedeni oblici sahranjivanja se praktikuju danas u Evropi, Americi i Aziji.
Rosa diamante
Sinopsis
Godine prolaze i Rosa se od simpatičnog devojčurka pretvara u prelepu devojku. Svojim najvećim blagom smatra svoju maštu, te prijateljstvo sa Evom, koja je takođe štićenica internata. Kada Eva upozna Hosea Ignasia Altamirana, mladog predsednika firme koja je rival Sotomajorovima, zaljubljuje se u njega i ostaje trudna. Međutim, nakon što se porodi, strašna tragedija obeležiće i njen i Rosin život. Da bi ispunila zavet dat pokojnoj prijateljici, Rosa je primorana da započne novi život. Preuzimajući identitet tragično nastradale drugarice i brigu o njenom tek rođenom sinu, ona želi da se osveti Hoseu, ubeđena da je upravo on odgovoran za Evinu smrt. Međutim, igra osvete pretvara se u ljubav, a kada dobro skrivane tajne isplivaju na površinu, Rosa shvata da joj je život za koji je mislila da joj ne pripada zapravo vrlo blizak...
Sahrana
Pogrebni obredi
Ovi obredi se još nazivaju sepulkarni (od, grob).
New Hampton, Missouri
Nju Hapton je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Sahrana
Pogrebni obredi
Načini sahranjivanja kao i izgled nadgrobnog obeležja ili spomenika određeni su sepulkarnim zakonitostima zajednice ljudi i predstavljaju najintimniju karateristiku jedne kulture. Uglavnom su zasnovani na religijskim shvatanjima i shvatanju samog čina smrti i zagrobnog života. Ostali faktori koji ga određuju su mesto na kome se živi, geografski i klimatski uslovi, a takođe su važne i ekonomske prilike i položaj u društvu. Dirkem je zastupao stanovište da je teško prebrodivu misao o nestanku potiskivala ideja o životu posle smrti, pa je pojam besmrtne duše nastao kao posledica shvatanja da je moguća individualizacija supstance koja se posle smrti prenosi u novorođeno telo. Drevni ljudi nisu imali ideju o bogu, pa je verovanje u besmrtnost bilo objašnjenje duhovnog kontinuiteta.
Rosa diamante
Likovi
Rosa dijamante (Eva sotamor)
Sahrana
Pogrebni obredi
Obredi i verovanja se razvijaju kao deo zajedničke celine, a radnje vezane za njih su simbolički izrazi osećanja i utiču i određuju verovanja.
New Hampton, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 291, što je 58 (-16,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sahrana
Pogrebni obredi
U prvobitnim zajednicama religija nije bila sistem verovanja sa praktičnim primenama, nego skup utvrđenih postupaka kojih su se članovi pridržavali.
Osim ovih, primenjivane su i eksplikacija (i njoj slična dekarnacija), akvatičko sahranjivanje i sekundarno (odnosno parcijalno) sahranjivanje.
Inhumacija
Inhumacija ( — zemlja, tlo) najstariji i najrasprostranjeniji način sahranjivanja, koji se sreće od praistorijskih zajednica do danas, a podrazumeva ukopavanje ljudskog tela u tlo. Često se upotrebljava i sinonim skeletno sahranjivanje, koji nije preterno precizan, jer može asocirati na sekundarno sahranjivanje dekarniranog skeleta.
Inflamacija
Inflamacija je jedan od naziva za spaljivanje pokojnika, osim koga se upotrebljava i incineracija, kao i termini bustuarija i bustuarijalno sahranjivanje. Često se u savremenom govoru upotrebljava i termin kremacija.
Mumificiranje
thumb|right|200px|Prirodno mumificirano telo izloženo u Britanskom muzeju u Londonu
Paleolit
thumb|right|200px|Natufijenski grob O sahranjivanju tokom paleolita nemamo mnogo podataka. Šalozijenska, šelska i ašelska kultura, koje se datuju na prelaz između donjeu u srednji paleolit i koje odgovaraju geološkoj epohi dilivijuma, ne donose dokaze o organizovanim ljudskim zajednicama, a sahranjivanje se tumači kao nagonska radnja sklanjanja ili sakrivanja mrtvog saplemenika. Pretpostavlja se da u ovom periodu čovek nije imao ideju o zagrobnom životu.
Materijalni ostaci razvoja duhovne koncepcije javljaju se u Musterijerskoj kulturi tokom perioda srednjeg paleolita. Periodu srednjeg i gornjeg paleolita pripadaju skeleti pronađeni u francuskoj pećini La Ferasi. Ovde je pronađeno kamenje, koje je pokrivalo pokojnika, preko koga je poređano musterijersko oruđe, ostaci životinja i pepeo. Slična sahrana otkrivena je na lokalitetu Tešik Taš u Uzbekistanu, gde je lobanja neandertalskog dečaka bila okružena kostima kozoroga. Neandertalac menja tradicionalnu kulturu i uspostavlja kult mrtvih i verovanja o zagrobnom životu. Neandertalac je sahranjivao svoje mrtve i da je to, bar u nekim slučajevma, radio sa pietetom (primer je »Cvetna sahrana« u pećini Šanidar u Iraku, gde je pronađen polenov prah od cvetnog bilja koji ukazuje da je pokojnih bio prekriven cvećem). U bilizini La Šapel o Sena u Francuskoj otriven je sličan nalazU Regurduu (Francuska) pokojnik je položen na veliku gomilu kamena, pokraj koje je sagrađena kamena konstrukcija za skelet medveda. Jednostavnija ali slična konstrukcija otkrivena je u pećini Monte Čirčeo (Italija). U Krapini (Hrvatska) pronađene su plomljene kosti pokojnika, tragovi kanibalizma upućuju na ritualno konzumiranje mesa umrlih srodnika. Izuzetno je zanimljiva nekropola Grimaldi, gde je otriven skelet u potpunosti obojeno okerom.
Poštovanje mrtvih je izraženo kod homo sapiens sapiensa, otkriveni su grobovi iz mlađeg paleolita, u kojima su pokojnici sahranjeni sa bogatim prilozima, najčešće nakitom.
Mezolit
Tokom mezolit dešavale su se velike ekonomske i društvene promene, koje su se kao posledicu donele kontinuirano formalno sahranjivanje. Veoma značajne podatke donelo je istraživanje lokaliteta na Đerdapu. Pokojnici su bili sahranjivani u različitim položajima, grobovi su imali oblik rake sa kamenim platformama.
Neolit
U neolitu je inhumacija bila jedini oblik sahranjivanja, pretežno unutar naselja, mahom u pojedinačnim grobovima u zgrčenom položaju. Na teritoriji Balkana takođe se pretežno praktikovala inhumacija, iako se sreći i primeri incineracije. U oblasti Panonije se javljaju i prve nekropole. Tokom ovog perioda grobovi nisu obeleženi.
U oblasti Izraela i Jordana iz doba neolita većina grobova nije obeležena, u manjem broju mrtvi su sahranjivani ispot poda u kućama.
U Egiptu, tokom mlađeg neolita sačuvan je veliki broj grobova, koji se datuju u oko 3500. godinu pne. Prilog je bilo oružje, pribor za rad i posude sa jelom i pićem. U dolini Nila pronađeni su i mumificirani pokojnici.
Metalno doba
Na teritoriji Evrope, tokom brozanog doba, u Unjetičkoj kulturi prisutni su plitki ravni grobovi sa zgrčencima, u Mokrinu je otrivena Lalina humka sa preko 400 idividua. Tokom srednjeg bronzanog doba karakteristični su tumuli. Običaj da se ljudi posle smrti spaljuju je počeo da se praktikuje u ovom periodu. Pojedine kulture su čak imenovane načinom ovakvog sahranjivanja, poptu Kulture polja sa urnama. Tokom gvozdenog doba u oblastima naseljenim Ilirima uglavnom se praktikovala inhumacija, kod Tračana je prisutno i spaljivanje i ukopavanje, a kod Dardanaca i srodnih naroda, Tribala i Meza, karakteristične su nekropole sa spaljenim pokojnicima. Biritualno sahranjivanje karakteristično je za Halštatsku kulturu.
Antički period
U staroj Grčkoj praktikovana je uporedo inhumacija i incineracija (tokom arhajskog perioda manje je zastupljena inhumacija). U klasičnm periodu mrtvi se polažu u okna ili jame čiji su zidovi ponekad obloženi gipsom i prekrivani su pločama. Iz ovog perioda potiču i glineni ili kameni sarkofazi.
Drevni kralj Karije (u Maloj Aziji) Mauzol pokopan je sredinom 4. veka pne. u raskošnoj građevini, po njemu nazvanom mauzoleju u Halikarnasu. Ovaj spomenik je bio jedan od sedam svetskih čuda starog sveta. Od tada postoji tradicija da se značajne ličnosti sahranjuju u reprezentativnim mauzolejima.
Rimljani su takođe praktikovali biritualno sahranjivanje, način je zavisio od porodične ili regionalne tradicije. Oblici grobova su raznovrsni. U najstarijem periodu javljaju se sarkofazi ili izdubljeno deblo. Kasnije se nad grobom grade spomenici.
Sahranjivanje u novijem dobu
U kasnijim istorijskim epohama običaji se kodifikuju u skladu sa religijskom tradicijom.
Tokom Opsade Carigrada 626. godine nastali su zapisi da su stari Sloveni spaljivali svoje mrtve. Među pokrštenim Slovenima zadržale su se inflamacija i inhumacija duži vremenski period. Hrišćanska crkva je spaljivanje smatrala paganskim običajem, pa je tako Karlo Veliki 785. godine ovaj običaj zabranio.
Vikinzi su svoje umrle stavljali u čamce, koje bi spuštali u vodu ili bi ga zapalili na pučini. Za najvažnije članove zajednice bio bi napravljen izuzetno raskošni brod za »poslednje putovanje«.
U vreme Srednjeg veka u zapadnoj Evropi spaljivanje je bilo kazna za jeretike, a pošto su krupne kosti ipak ostajale cele, ostaci bi po sudskom nalogu bili usitnjavani i razbacivani.
Na američkom kontinentu otkriveni su najpoznatiji primeri eksplikacije pokojnika. Indijanci iz plemena Irokeza, umrle članove su izlagali na platformama, da bi posle 12 godina uklanjali ostatke tkiva i kosti u zajedničku grobnicu. Slični običaji zabeleženi su i u Australiji, među članovima plemena Varamunga, koji su pre sekundarnog sahranjivanja podizali telo umrlog na krošnje drveta. Dekarnacija se praktijuje i na Tibetu.
Hrišćanska sahrana
Uloga hrišćanske crkve kada je pojedinac na samrti je da njemu i njegovim najbližim pruži podršku i utehu.
Po pravilu se telo mrtvog čoveka izlaže u kovčegu jedan ili dva dana pre sahrane. Tu ga posećuju i od njega se opraštaju porodica i prijatelji. Na sam dan sahrane kovčeg je zatvoren, mada među pravoslavcima postoji praksa ponovnog opraštanja od pokojnika na samom groblju.
Muslimanska sahrana
Učenje islama, kao i drugih monoteističkih religija, kada je pojedinac na samrti je da njemu i njegovim najbližim pruži podršku i utehu. Kada se pojedinac upokoji, odnosno preseli na Ahiret (onozemaljski svet po islamskom verovanju) stvaraju se uslovi da porodica što bezbolnije, potpuno svesna onogo što se dogodilo može da nastavi normalan ovozemaljski život. U islamu postoje detaljna uputstva kako postupati sa umirućim, koje su prigodne molitve i kako treba oprati mrtvaca i pripremini sahranu. Između ostalog, kaže se da bi čovek na samrti trebao da ponavlja kredo:„ Vjerujem da nema drugog Boga osim Allaha i vjerujem da je Muhammed zadnji poslanik“. Ukoliko nije u stanju da recituje ovaj stih, to za njega radi rođak, lekar musliman ili imam. Međutim, muslimani su neformalniji po pitanju sahranjivanji i sahrane su daleko jednostavnije. Sahranu može obaviti bilo koji musliman koji uopšte ne mora biti hodža (svešteno lice). Telo umrle osobe se ne ostavlja usamljeno. Pre sahrane muškarca bi trebalo da opere muškarac, a ženu žena, i da ih potom zamota u čaršav. Telo se pokopava uglavnom bez kovčega, na desnom boku ili na leđima, sa očima usmerenim prema Meki. Sahrana bi trebalo da se obavi na isti dan kada je pokojnik preminuo, što se smatra činom pažnje prema njemu, odnosno pokazuje da nijedan drugi posao nije preči. Islamska vjera smatra da mrtvi trebaju da počivaju u miru, pa se zato zbog toga kaže-„neka mu je laka zemlja” ili “da mu Allah dragi podari džennet(raj)i bez poštovanja kulta ličnosti, tako da muslimani ne ukrašavaju i ne dekorišu grobna mesta. Religiozni muslimani ne praktikuju kremaciju smatrajući je protivnom religiji.
Jevrejska sahrana
Po jevrejskom običaju, čovek koji umire ne treba da je usamljen. Dva sata posle smrti, telo se stavlja na zemlju, sa nogama okrenutim ka vratima, a sveća se stavlja pored njegove glave ili nogu. Tada se obavlja ritual očišćenja (tahara), koji se sastoji od čitanja odlomaka iz Biblije. Posle toga, telo se prekriva lanenim pokrovom i smešta na slamu u kovčeg. Ako je pokojnik umro u dijaspori, običaj je da se u kovčeg sipa i šaka peska iz Izraela, jer će se po predanju odatle pojaviti mesija koji će vaskrsnuti mrtve. Zatim se kovčeg zatvara, a rođaci se simbolično opraštaju od pokojnika uz izvinjenja za svoje prestupe.
U Izraelu se praktikuje da se telo sahranjuje istog dana kada je izvršeno pročišćenje, dok van Izraela telo pokojnika ostaje preko noći uz nekoga ko nad njim bdije (obično neko ko nije blizak rod). Ta osoba provodi noć recitujući psalme o vaskrsenju. Ovo bdenje se naziva šemira.
Na dan sahrane rabin isčitava psalme iz Biblije u prisustvu porodice i prijatelja preminulog.
Sahrana (levaja) po jevrejskom verovanju nije sahrana, već ispraćaj. Na njoj nema cveća, venaca ni muzike. Rabin i drugi prisutni bacaju po tri lopate zemlje na kovčeg pokojnika. Molitve koje se isčitavaju govore o vaskrsnuću.