cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krusenhagen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Kruzenhagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 11,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 563 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 50 stanovnika/km².
Клисура (Бела Паланка)
Клисура је насеље у Србији у општини Бела Паланка у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 222 становника (према попису из 1991. било је 336 становника).
Демографија
У насељу Клисура живи 202 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 53,6 година (50,8 код мушкараца и 56,7 код жена). У насељу има 104 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,13.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Măguri, Măguri-Răcătău
Măguri je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Măguri-Răcătău.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1033 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1278 m.
Zogno, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5694 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Agua Caliente, San Pedro Quiatoni
Agua Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Quiatoni.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 934 m.
Kublank
Kublank je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 53 opštinska središta okruga Meklenburg-Štrelic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 192 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13055039.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Meklenburg-Štrelic Kublank se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Meklenburg-Štrelic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 85 metara. Površina opštine iznosi 13,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 192 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 14 stanovnika/km².
Taxco de Alarcón (razvrstavanje)
Taxco de Alarcón ima više značenja:
Radu Vodă, Izvoarele
Radu Vodă je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Izvoarele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 385 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Javor (Kakanj)
Javor je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 149 stanovnika.
Marina di Puolo, Napoli
Marina di Puolo je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Bugambilias (razvrstavanje)
Bugambilias ima više značenja:
Vizze, Pordenone
Vizze je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Giuseppe Merlo
Giuseppe Merlo (Merano, 11. oktobra 1927. – Rim, 17. jula 2019) je bivši italijanski teniser. Godine 1960. je bio finalist teniskog turnira u Barceloni.
Kolbeinn Sigþórsson
Kolbeinn Sigþórsson (Reykjavík, 14. ožujka 1990.) je islandski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao napadač za FC Nantes u francuskoj Ligue 1.
Prije nego ga je na ljeto 2011. godine za €4,500,000 kupio Ajax, Sigþórsson se probio kroz omladinski pogon Víkingura i HK-a, a 2010. godine je potpisao za AZ Alkmaar. Godine 2015., nakon četiri sezone u Ajaxu, potpisao je za FC Nantes.
Prije nego je 2010. godine debitirao za seniorsku reprezentaciju Islanda, Sigþórsson je nastupao za U-17, U-19 i U-21 reprezentacije. S 21 reprezentativnim golom, Sigþórsson je trenutno drugi najbolji strijelac u historiji islandske reprezentacije, iza Eiðura Guðjohnsena.
Ragnar Sigurðsson
Ragnar Sigurðsson (Reykjavík, 19. lipnja 1986.) je islandski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao stoper za Fulham.
Klupsku karijeru je uglavnom proveo po Skandinaviji prije nego je 2014. godine potpisao za FK Krasnodar. Nakon nastupa za omladinske pogone, godine 2007. je debitirao za seniorsku reprezentaciju Islanda, za koju je nastupio i na Euru 2016. godine.
Weimarski klasicizam
Weimarski klasicizam (Weimarer Klassik) je njemački književni i kulturalni pokret, čiji su predstavnici afirmirali novi oblik humanizma iz sinteze ideja romantizma, klasicizma i prosvjetiteljstva.
Pokret Weimarer Klassik trajao je trideset tri godine, od 1772. do 1805. i pripadali su mu značajni intelektualci kao Johann Wolfgang Goethe, Johann Gottfried Herder, Friedrich Schiller i Christoph Martin Wieland. Tokom razdoblja od 1788. do 1805. pokretom su dominirali Goethe i Schiller.
Pozadina
Nemogućnost ovog zdravorazumskog gledišta da uvjerljivo spoji “osjećaje” i “razum”, “tijelo” i “um”, potaklo je Immanuela Kanta da razvije svoju epohalnu “kritičku” filozofiju. Drugi, iako ne tako apstraktni, pristup ovom problemu bila je prevladavajuća briga s problemima estetike. U svojem djelu Aesthetica iz 1750. (drugi svezak; 1758.) Alexander Baumgarten (1714.-1762.) je definirao “estetiku” kao “nauku nižih sposobnosti” (npr. osjećaja, dojmova, maše, sjećanja i dr.), koje su raniji mislioci prosvjetiteljstva zanemarivali. Pojam je međutim izazvao nerazumijevanje zbog Baumgartenovog pisanja na latinskom jeziku i kasnijih njemačkih prijevoda i to je posljedično često dovelo do lažnog umanjivanja njegovih dostignuća. ) To nije bilo istraživanje ukusa ni osjećaja kao takvog, već prije put u spoznaju. Baumgartenov naglasak na potrebu takovog “osjećajnog” znanja bio je značajni poticaj razvoju “predromantizma” poznat kao Sturm und Drang (1765.) čiji su najpoznatiji predstavnici neko vrijeme bili Johann Wolfgang von Goethe i Friedrich Schiller.
Kulturalni i historijski kontekst
Kao posljedica Goetheovogvrivalstva i udaljavanja od Wielanda i Herdera, često se navodi da je pokret Weimarskog klasicizma trajao od Goetheovog prvog boravka u Rimu (1786.) i Schillerove smrti (1805.), koji je bio njegov bliski prijatelj i suradnik, umanjujući tako pogotovo Wielandov utjecaj na njemački intelektualni i pjesnički život. Kao početak Weimarskog klasicizma se, dakle, može smatrati dolazak Wielanda (1772.), a njegov kraj se može produljiti preko Schillerove smrti sve do smrti Wielanda (1813.) ili čak Goethea (1832).
Goethe je u Italiji imao za cilj ponovo otkriti sebe kao pisca i postati likovnim umjetnikom, kroz formalnu obuku u rimskoj "Evropskoj školi umjetnosti". Iako je bio neuspješan kao slikar, izgleda da ga je Italija učinila boljim piscem.
Istovremeni i bujajući književni pokret njemačkog romantizma bio je u opreci s weimarskim njemačkim klasicizmom, pogotovo sa Schillerom. Goethe je uporno i oštro napadao taj pokret u mnogim svojim esejima kao npr. u eseju “O diletantizmu”, u umjetnosti i književnosti. Nakon Schillerove smrti, kontinuitet ovih kritika djelomično rasvjetljuje kontinuitet Goetheovih ideja u umjetnosti i kako se one također prožimaju sa naučnim razmišljanjem, što dokazuje dosljednost Goetheovog rada. Weimarski klasicizam se može promatrati kao pokušaj pomirenja u "binarnoj sintezi", živopisne osjećaje naglašene u pokretu Sturm und Drang s čistim razumom naglašenom u pokretu prosvjetiteljstva, što implicira da je weimarski klasicizam konzistentno neplatonski. Goethe je o tome napomenuo:
Središnja koncepcija njemačkog klasicizma bila je “harmonija” (također “totalitet” ili “cijelost”), ranije preuzata kao temeljni element grčke kulture i dubinski je prožela weimarski klasicizam, koji se razvio tokom razdoblja socijalnih nemira i previranja. Ona nije imala za cilj stremljenje platonskoj savršenosti, niti prema univerzalnosti kao što su to promicali njemački romantičari i kasnije sistematizirao Hegel. Zapravo, ona je isključiva ekspresija partikularnog nesavršenog integriteta. Slično tome, Goethe je tvrdio da ova dva pola, klasicizam i romantizam, mogu biti upotrebljene u umjetnosti s ciljem izvrsnosti i diskrecije i da naivna i sentimentalna forma poezije, koja je izražena redom u klasicizmu i romantizmu, ostaje unutar uzajamne međuovisnosti.
Weimarski pokret bio je značajan i zbog toga što je uključio mnoge pisce žene. Časopis Die Horen je objavio radove mnogih žena, uključujući roman u nastavcima, Agnes von Lilien, Schillerove šogorice Caroline von Wolzogen. Druge žene autorice čiji su radovi objavljeni u časopisu su Sophie Mereau, Friederike Brun, Amalie von Imhoff, Elisa von der Recke i Louise Brachmann.
Između 1786. i Schillerove smrti 1805. on i Goethe zalagali su se vrbuju što veću skupinu pisaca, filozofa, učenjaka i umjetnika u njihov pokret. Ova će mreža autora i mislioca kasnije postati poznata kao ‘weimarski klasicizam’ i postati će dio kulturnog i političkog pokreta Njemačke 19. vijeka koji će dovesti do ujedinjenja Njemačke.
Estetski i filozofski principi
Osnovne misli kojima su se koristili Goethe i Schiller su:
Johann Gottfried Herder
Godine 1776., godinu dana nakon svog dolaska, Goethe se pobrinuo da Herder bude pozvan u Weimar, pošto se cijenio njegovo djelo još od strasbourških godina.
Johann Wolfgang Goethe i Friedrich Schiller
Mada su napisana mnoga djela koja odišu razigranošću i obiluju turbolentnom ironijom (npr. Wilhelm Meister, Faust i West-östlicher Divan, do te mjere da se weimarski klasicizam kitilo dvostrukim ironičnim imenom “weimarski romantizam”, ipak se mora shvatiti da se Goethe dosledno distancirao od estetskih normi romantizma i nije uzimao u obzir ironiju kao estetski element. Slično onome što je Schiller napisao o poeziji Gottfrieda Augusta Bürgera, to može djelomično objasniti raznoliku prirodu književnih djela ovih pisaca što otežava jasnu kategorizaciju istih. Osim književnih djela, ovi su autori napisali niz naučnih i filozofskih diskusija, pogotovo o estetici u raznim časopisima.
Schiller je tokom tog perioda bio posebno plodan u svom književnom stvaralaštvu za vrijeme kojeg je napisao Wallenstein (1799.), Maria Stuart (1800.), Djevica orleanska (1801.), Mesinska nevjesta (1803.) i William Tell (1804.).
Utjecaj
Dva najistaknutija predstavnika Weimarskog klasicizma, Goethe i Schiller, posebno su utjecali na mnoge njemačke umjetnike. Njihova su djela proučavali mnogi pisci i filozofi kao Hegel, Schopenhauer i Nietzsche. Muzičari su bili inspirirani njihovim djelima u svom stvaralačkom radu kao npr. Ludwig van Beethoven, Paul Dukas, Wolfgang Amadeus Mozart i Carl Friedrich Zelter. Kroz prevoditeljski rad škotskog filozofa Thomasa Carlylea, koji je preveo neke od njihovih radova i napisao Schillerovu biografiju, ovi su njemački mislioci postali dostupni stanavništvu engleskog govornog područja sredinom 19. vijeka.
Neke od Goetheovih ideja iz Teorije boja imale su utjecaj na neke naučnike kao što je Charles Darwin. Goetheov spektar boja se još uvijek koristi.
Entrada a Zaragoza, Llera
Entrada a Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Teabo (razvrstavanje)
Teabo ima više značenja:
Onny Parun
Onny Parun (OBE) (Wellington, 15. april 1947 -) je bivši novozelandski teniser hrvatskog porijekla, koji je pet godina bio među prvih dvadeset tenisera svijheta. Godine 1971. i 1972. je došao u četvrtfinale Wimbledona, te finale Australian Opena 1973, kada je u četiri seta izgubio od John Newcombea; iste je godine bio četvrtfinalist U.S. Opena te četvrtfinalist Roland Garrosa 1975.
Parun je zajedno sa australijskim teniserom Dick Crealyjem u parovima osvojio Roland Garros 1974. Parun je nastupao u Davis Cup reprezentaciji od 1966. do 1982.
Parun je svoj najviši pojedinačni rang dosegao 3. maja 1975, kada je bio 18. teniser svijeta. Njegov brat Tony Parun je također bio profesionalni teniser.
Vjerni prijatelji
Vjernji prijatelji je sovjetska filmska komedija snimljena 1954. u režiji Mihaila Kalatozova. Naslovni protagonisti - koje tumače Vasilij Merkurjev, Boris Čirkov i Aleksandar Borisov - su trojica prijatelja koji su kao dječaci maštali o tome da na splavi zajedno plove rijekom. Radnja prikazuje kako se sreću nakon trideset godina te sticajem okolnosti dobiju priliku ostvariti svoj dječački san, pri čemu upadaju u razne komične pustolovine ali i odlučuju napraviti promjene u svom privatnom i profesionalnom životu. Vjerni prijatelji se ponekad tumače kao jedan od prvih primjera tzv. Hruščovljevog otapanja u sovjetskoj kinematografiji; scenario je originalno bio dostavljen Mosfiljmu 1952. godine, ali je za snimanje odobren tek nakon Staljinove smrti. Dio kritičara, pogotovo na Zapadu, je bio sklon scenario tumačiti kao svojevrsnu alegoriju na "otpuštanje kočnica" koje se u sovjetskom društvu počelo osjećati u to vrijeme. Vjerni prijatelji su, sa druge strane, postigli izuzetnu gledanost, a naslovna pjesma je postala veliki hit. Na festivalu u Karlovym Varyma su Vjerni prijatelji osvojili Kristalni globus. Popularnost filma se održala i u sljedećim decenijama; od 1970-ih je, međutim, sa špice filma izbrisano ime scenarista Aleksandra Galiča koji je kao disident prebjegao na Zapad.
Sesnando Davides
Sisnando (ili Sesnando) Davides (također Davídez, Davídiz ili Davidiz, ponekad jednostavno David; ? - 25. august 1091) bio je mozarapski plemić i vojskovođa Reconquiste. Bio je suvremenik i poznanik znamenitog El Cida, iako je većina njegovih aktivnosti bila na jugozapadu Iberije.
Nakon što je 1085. Alfonso zauzeo Toledo, upravo je Sisnando zbog svog mozarapskog porijekla imenovan prvim guvernerom. Tamo se istakao politikom tolerancije prema muslimanskom (mudejarskom) stanovništvu. Kasnije je pao u nemilost klike oko kraljice Constance od Burgundije, pa je smijenjen i poslan u Coimbru da joj upravlja kao grof. Tamo je umro i sahranjen je u Staroj katedrali u Coimbri. Nekoliko godina nakon smrti je njegova grofovija ukinuta i pripojena Grofoviji Portugal pod Henriqueom Burgundskim.
Teapa (razvrstavanje)
Teapa ima više značenja:
Panzacola, Ayotlán
Panzacola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ayotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1600 m.
Nacionalni spomenici u Kalesiji
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Kalesija nalaze se spomenici:
Bitka kod Lalakaona
Bitka kod Lalakaona ili Bitka kod Po(r)sona  se odograla 863. za vrijeme bizantsko-arapskih ratova u Paflagoniji (današnja sjeverna Turska) između bizantske vojske pod vodstvom Petronasa Patrikiosom, ujakom cara Mihaila III na jednoj, te arapske vojske pod Omarom al-Aktom, emirom Melitene (današnja Malatya) na drugoj strani. Do nje je došlo nakon što je Omar, poznat po nizu uspješnih pohoda protiv Bizantinaca u prethodnim decenijama, pokrenuo veliki pohod na bizantska područja na obali Crnog mora; dok je Omar uspio rastjerati manje bizantske trupe koje su ga nastojale zaustaviti, Bizantinci su tokom njegovog pohoda uspjeli mobilizirati tri velike vojske. One su se 2. septembra uspjele spojiti kod rijeke Lalakaon i Omaru zapriječiti put, te ga opkoliti. Dan kasnije se Omar pokušao probiti, ali je u bitci poginuo, a njegova vojska sasvim uništena, s izuzetkom malog kontingenta na čelu sa njegovim sinom koji je uspio pobjeći, ali je ubrzo nakon toga zarobljen.
Bizantinci su taj događaj shvatili kao veliku pobjedu, odnosno odmazdu za pljačku Amoriona 838. godine, pa je ona predstavljala značajnu inspiraciju za bizantsku književnost, uključujući Pjesmu Armorija. Kasniji događaji su opravdali taj stav, jer su Bizantinci pobjedu iskoristili kako bi prodrli u Armeniju i zauzeli niz dotadašnjih arapskih područja u Maloj Aziji; time je u značajnoj mjeri eliminirana dotadašnja prijetnja koju su Arapi sa istočnih granica predstavljali Carstvu, odnosno bizantsko-arapski ratovi ušli u novu višedecenijsku fazu, u kojoj će Bizant biti u ofanzivi. Eliminacija arapske opasnosti je Bizantu omogućila da se koncentrira na svog sjevernog susjeda Bugarsku, pa je nedugo nakon bitke pod pojačanim vojnim i diplomatskim pritiskom došlo do pokrštavanja Bugara koji će otada biti čvrsto vezani za pravoslavlje.
Geneva, Minnesota
Dženiva je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 555, što je 106 (23,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Alamito, Castaños
El Alamito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Castaños.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Jezero (Kakanj)
Jezero je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 159 stanovnika.
Hiperkinetički poremećaj
Hiperkinetički poremećaj ili poremećaj pažnje s hiperaktivnošću (Hiperaktivni poremećaj, ADHD,, AD/HD, ADD, neurorazvojni je poremećaj koji karakterišu problemi s koncentracijom , hiperaktivnost i impulsivno ponašanje. ADHD je uobičajeno stanje koje je uzrokovano razlikama u mozgu. Kod ljudi sa ovim poremećajem postoji potreba za stalnim kretanjem i fizičkim aktivnostima, a čest je pratilac stanja frustracije i nespretnosti. Ono može izazvati međusobne probleme i uopšte probleme u socijalnom funkcionisanju.
Acquevive, Campobasso
Acquevive je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Hiperkinetički poremećaj
Simptomi
1. Pretežno nepažljivi tip uključuje simptome:
- poteškoće u održavanju pažnje na zadacima koji ne pružaju visok nivo stimulacije ili zahtevaju trajni mentalni napor;
- nedostatak pažnje na detalje;
- pravljenje nepažljivih grešaka u školskim ili radnim zadacima;
- teškoće u planiranju i organizovanju vremena i aktivnosti;
- često se čini da ne sluša kada se sa njim/njom direktno razgovara i da sanjari ili je u mislima negde drugde;
- gubljenje stvari;
- zaboravnost u svakodnevnim aktivnostima;
- ima poteškoća da se seti da završi predstojeće dnevne zadatke.
2. Pretežno hiperaktivni/impulsivni tip, uključuje simptome:
- prekomerna motorna aktivnost koja ne odgovara uzrastu;
- često trči okolo, ima poteškoća da mirno sedi, a da se ne pomera (deca);
- osećaj fizičkog nemira, osećaj nelagodnosti zbog tišine ili mirnog sedenja (odrasli);
- vrpoljenje ili tapkanje rukama ili nogama;
- tendencija da se reaguje bez promišljanja ili razmatranja rizika i posledica (impulsivne odluke);
- preterano pričanje; poteškoće sa čekanjem na red u razgovoru i upadanje u reč sagovornicima.
3. Kombinovani tip uključuje simptome oba prethodna tipa s tim da ni jedan od njih jasno ne preovladava. Ovaj tip hiperkinetičkog poremećaja se smatra najčešćim.
Simptomi se mogu na menjati tokom vremena pa se tako i tipovi mogu menjati. Kada odrastu većina ljudi pokazuje manje simptoma ili nauče da se nose s njima, ali su kod većine ljudi još uvijek prisutni bar neki od simptoma.
Dijagnoza i terapija
Dijagnozu poremećaja pažnje može postaviti psiholog, psihijatar ili pedijatar. Za ADHD nema leka jer nije bolest, ali se osobi može pružiti medicinska i psihološka pomoć pri regulisanju simptoma. Najčešće se starijoj deci i odraslima propisuji stimulantski lekovi (npr concerta, adderall, ritalin i dr.), ali postoje i nestimulantske opcije koje su ređe propisuju.
Literatura
ADHD kod odraslih
Rancho Packard, Ensenada
Rancho Packard je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Tecali de Herrera (razvrstavanje)
Tecali de Herrera ima više značenja:
Sherlock (TV serija)
Sherlock je britanska kriminalistička TV-serija koja predstavlja savremenu verziju detektivskih priča o Sherlocku Holmesu čiji je autor Arthur Conan Doyle. Holmesa glumi Benedict Cumberbatch, dok njegovog vjernog prijatelja i kolegu, dr. Watsona, tumači Martin Freeman. Dosad je snimljeno devet 90-minutnih epizoda, od kojih su prve 3 prikazane 2010, druge tri 2012, a 3. sezona 2014. Upravo je 3. sezona postala najgledanija britanska dramska serija od 2001.
Seriju su koncipirali Steven Moffat i Mark Gatiss tokom putovanjâ vozom do produkcijske baze serije Doctor Who u Cardiffu i iz nje, na kojoj su oba radili kao scenaristi. Težili su da naprave modernu verziju Doyleovih priča u kojima se Holmes koristi savremenim tehnološkim dostignućima kako bi riješio zločine. Potpisani kao koautori, Moffat i Gatiss pišu scenarij za po 1 epizodu u sezoni, a preostalu piše Stephen Thompson. Kompanija Hartswood Films producira seriju za BBC, a koproducira je s WGBH-TV iz Bostona za njihovu TV-antologiju Masterpiece. Serija se uglavnom snima u Cardiffu, mada produkcija koristi i razne druge lokacije. Ulica North Gower u Londonu korištena je za vanjske kadrove Holmesovog i Watsonovog stana u ulici Baker 221B. U januaru 2014. izvršni producent Steven Moffat objavio je da je naručena 4. sezona i da su scenariji u procesu planiranja.
Serija prati "detektiva-savjetnika", Holmesa, koji pomaže Metropolitanskoj policijskoj službi, prvenstveno višem inspektoru Gregu Lestradeu (Rupert Graves), u rješavanju raznih zločina. Holmesu pomaže njegov sustanar, John Watson, koji se vratio iz vojne službe u Afganistanu. Iako serija prikazuje čitavu lepezu zločina i kriminalaca, Holmesov sukob s njegovim smrtnim neprijateljem, Jimom Moriartyjem (Andrew Scott) stalna je njena karakteristika.
Koncepcija i razvoj
Gatiss je kritizirao skorije adaptacije Doyleovih priča rekavši da su "previše smjerne i prespore" ciljajući umjesto toga na to da ne poštuju kanon u istoj mjeri u kolikoj su to isto radili filmovi iz 30-ih i 40-ih sa Basilom Rathboneom. Cumberbatchev Sherlock koristi se modernom tehnologijom, kao što su SMS-poruke, internet i GPS, da riješi zločine. Paul McGuigan, koji je režirao 2 epizode Sherlocka, kaže da je to u skladu sa Doyleovim likom ističući da bi se on "u knjigama koristio bilo čime mogućim i da je uvijek bio u laboratoriji radeći eksperimente. To je samo moderna verzija svega toga. Koristit će se danas dostupnim sredstvima kako bi otkrio stvari".
Sherlock je najavljen kao jednosatna dramska produkcija na Međunarodnom TV-festivalu u Edinburghu u augustu 2008, a emitiranje je bilo planirano za polovinu ili kraj 2009. Namjera je bila da se snimi serija od 6 jednosatnih epizoda u slučaju da pilot-epizoda bude uspješna. Međutim, prva verzija pilot-epizode (koja je, prema izvještajima The Guardiana, koštala 800.000 funti) dovela je do glasina unutar BBC-a i drugih medija da je Sherlock potencijalna katastrofa. BBC je odlučio ne prikazati pilot-epizodu zahtijevajući ponovno snimanje i tri 90-minutne epizode. Originalna pilot-epizoda uvrštena je na DVD prve sezone. U audiokomentaru kreativni tim rekao je da je BBC "bio zadovoljan" pilot-epizodom, ali da je tražio promjenu formata. Kad je ona objavljena na DVD-u, kritičar Mark Lawson primijetio je da je "značajno proširena i ponovo napisana i potpuno preporođena u izgledu, tempu i zvuku". U julu 2009. BBC-jev dramski odjel objavio je planove za tri 90-minutne epizode koje će biti prikazane 2010. Moffat je prethodno objavio da će, ako serija bude naručena, Gatiss preuzeti dužnosti izvršnog producenta kako bi se on mogao koncentrirati na produciranje Doctora Whoa.
Glumci i likovi
mini|lijevo|200px|Benedict Cumberbatch mini|lijevo|200px|Martin Freeman
Moffat i Vertue postali su zainteresirani da angažiraju Cumberbatcha za glavnu ulogu nakon što su vidjeli njegovu izvedbu u dramskom/ratnom filmu Okajanje iz 2007. Ovaj glumac dobio je ulogu nakon audicije pred kreativnim timom. "Cumberbatch", kaže The Guardian, "ima reputaciju da vrlo dobro glumi čudne, briljantne muškarce i njegov Holmes je hladan, tehno(loški), blago aspergerski". Cumberbatch je rekao: "Dobijete veliki naboj kad ga glumite zbog količine riječi u glavi i brzine misli - zaista morate povezivati stvari nevjerovatno brzo. On je korak ispred publike i bilo koga u njegovoj okolini s normalnim intelektom. Oni ne mogu baš dokučiti kamo ga njegovi koraci vode." Piers Wenger, šef Dramskog odjela BBC Walesa, rekao je da serija prikazuje Holmesa kao "dinamičnog superjunaka u modernom svijetu, arogantnog, genijalnog detektiva gonjenog željom da dokaže da je pametniji od kriminalaca i od policije - zapravo, od svakoga". Obraćajući pažnju na promjene u društvenim stavovima i pravilima prikazivanja na televiziji, Cumberbatchev Holmes zamijenio je lulu s više nikotinskih flastera. Scenaristi su vjerovali da Sherlock ne bi trebao govoriti kao "potpuno moderna osoba", kaže Moffat, ali je početna namjera bila da "nikad ne zvuči kao da drži lekciju". Međutim, Moffat je u 2. sezoni napravio lik "više viktorijanskim" kako bi iskoristio Cumberbatchev "lijepi glas" i učinio ga da zvuči kao da "drži lekciju".
U intervjuu za The Observer koautor Mark Gatiss rekao je da su više problema imali s pronalaskom pravog glumca za ulogu dr. Watsona nego za ulogu Holmesa. Vertue je rekla: "Benedict je bio jedina osoba koju smo zapravo vidjeli u ulozi Sherlocka... Kad je Benedict jednom bio tu, samo se radilo o tome da osiguramo pravu hemiju za Johna (Watsona) - i mislim da je uviđate čim uđu u sobu, možete vidjeti da oni dobro djeluju zajedno." Nekoliko glumaca došlo je na audiciju za ulogu Watsona i ulogu je na kraju dobio Martin Freeman. Moffat je rekao da je Matt Smith bio prvi čija je audicija bila neuspješna. Odbijen je jer je bio previše "nesređen", a producenti su željeli nekoga "normalnijeg" za Watsona. Nedugo nakon toga Moffat je angažirao Smitha kao Jedanaestog Doktora u Doctoru Whou.
Scenaristi su rekli da je angažiranje Freemana razvilo način na koji Cumberbatch glumi Holmesa. Tema "prijateljstva" bila je privlačna i Moffatu i Gatissu. Gatiss je istakao važnost postizanja pravog tona za lik. "Watson nije idiot, iako je istina da ga je Conan Doyle uvijek ismijavao", rekao je Gatiss. "Ali samo bi se idiot okružio idiotima." Moffat je rekao da je Freeman "neka vrsta Benedictove suprotnosti u svemu osim u količini talenta... Martin pronalazi vrstu poezije u običnom čovjeku. Volim njegov istančani realizam u svemu što radi. Freeman je opisao svoj lik kao Sherlockov "moralni kompas" jer naslovni lik ne razmišlja uvijek o moralnosti i etičnosti svojih postupaka.
Rupert Graves dobio je ulogu detektiva inspektora (DI) Grega Lestradea. Tokom razvoja scenaristi su lik zvali "inspektor Lestrade" dok Gatiss nije shvatio da bi u savremenoj Engleskoj njegova titula bila "detektiv inspektor". Moffat i Gatiss istakli su da se Lestrade ne pojavljuje često u pričama i da je u njima portretiran prilično nedosljedno. Odlučili su odabrati verziju koja se pojavila u priči "Šest Napoleona": čovjek koji je frustriran Holmesom, ali mu se divi i koga Holmes smatra najboljom osobom u Scotland Yardu. Nekoliko glumaca probalo je dodati komičan štih ovom liku na audiciji, ali se kreativnom timu više svidjela ozbiljnost koju je Graves unio u ulogu. U Baskervilskim psima otkriveno je da mu je ime Greg.
Andrew Scott prvi se put pojavio kao Moriarty u Velikoj igri. Moffat je rekao: "Znali smo da želimo ići s Moriartyjem od samog početka. Moriarty je obično dosta suhoparan, dosta otmjen negativac, pa smo razmišljali o nekome ko će biti istinski i adekvatno zastrašujući. Nekome ko je apsolutni luđak." Moffat i Gatiss u početku nisu namjeravali uključiti suočavanje između Moriartyja i Sherlocka u ove 3 epizode, ali su shvatili da "jednostavno moraju napisati scenu suočavanja. Morali smo uraditi verziju scene iz priče Posljednji problem u kojoj se ljuti protivnici suočavaju".
U ostatak redovne glumačke postave spadaju Una Stubbs kao Holmesova i Watsonova gazdarica gđa Hudson i Mark Gatiss kao Holmesov stariji brat Mycroft. Vinette Robinson, Jonathan Aris i Louise Brealey glume epizodne likove, i to redom: narednicu Sally Donovan, Andersona i patologinju Molly Hooper.
Od gostujućih glumaca pojavili su se Phil Davis kao Jeff, Paul Chequer kao DI Dimmock Zoe Telford kao Sarah Gemma Chan kao Soo Lin Yao John Sessions kao Kenny Prince Haydn Gwynne kao gđica Wenceslas Deborah Moore kao jedna od Moriartyjevih žrtava i Peter Davison kao glas u planetariju. U Skandalu u Belgraviji iz 2. sezone Lara Pulver gostuje u ulozi Irene Adler, dok u Baskervilskim psima gostuje Russell Tovey kao Henry Knight. U finalu sezone ulogu Maxa Bruhla tumači Edward Holtom.
Scenografija i snimanje
mini|200px|Ulica North Gower u Londonu korištena je za vanjske kadrove lokacije Holmesovog i Watsonovog stana u "ulici Baker" Seriju je za BBC Wales producirala kompanija Hartswood Films, a BBC Worldwide također je finansirao koprodukciju. Kompanija Masterpiece, koju finansira PBS, koproducirala je seriju. Snimanje pilot-epizode počelo je u januaru 2009; scenario je napisao Moffat, a režiju je preuzeo Coky Giedroyc. Snimanje prvog seta od 3 epizode počelo je u januaru 2010. Paul McGuigan režirao je 1. i 3. epizodu, a Euros Lyn drugu. Ove epizode snimljene su obrnutim redoslijedom u odnosu na njihovo emitiranje.
Gatiss kaže da su željeli "fetišisirati moderni London na način na koji originalna verzija fetišizira viktorijanski London". Produkcija je bila smještena u produkcijskoj jedinici Hartswood Filmsa u Cardiffu, Hartswood Films West, koja je otvorena krajem 2009. kako bi iskoristila "dramsko selo" koje je BBC planirao izgraditi u Kardifskom zaljevu. Produkcija prvih dviju sezona bila je bazirana u Upper Boat Studiosu, gdje je sniman Doctor Who. Cardiff je bio ekonomičniji za snimanje od Londona, uz neke lokacije koje su bile dobra zamjena za dijelove Londona. Međutim, nije sva arhitektura mogla biti imitirana tako da je bilo neophodno snimanje na lokacijama u glavnom gradu Engleske. Kadrovi Ulice Baker 221B snimljeni su u ulici North Gower 187 - ulica Baker bila je nepraktična zbog gustog saobraćaja i mnoštva stvari s natpisom "Sherlock Holmes", što je trebalo biti sakriveno. Izvršna producentica Beryl Vertue objasnila je kako je bilo važno dizajnirati kompletan Holmesov stan u savremenom duhu, a ipak prenijeti njegovu ekscentričnost. Po njenim riječima, on ne bi živio u nečemu "previše urbanom" ili "previše modernom".
Kostime za pilot-epizodu kreirao je dobitnik nagrade BAFTA Cymru, kostimograf Ray Holman. Cumberbatch je nosio Belstaffov ogrtač vrijedan 1.000 funti. Sarah Arthur, kostimografkinja serije, objasnila je kako je postigla da detektiv izgleda ovako: "Holmes ne bi imao nikakvog zanimanja za modu, pa sam posegnula za klasičnim odijelima s modernim štihom: pantalone uskih nogavica i pripijena jakna sa 2 dugmeta. Također sam upotrijebila i slične košulje i baloner za sve akcijske scene - to izgleda sjajno u odnosu na panoramu Londona."
Scenaristi su rekli da nisu željeli forsirati modernost u pričama. Bilo je nekih kreativnih izazova, kao što je odluka da se znak "221B" stavi na Holmesova vrata. Gatiss i Moffat mislili su da bi u modernom svijetu na vratima bio samo broj kuće i postojala bi zvona za svaki stan. Potpuni broj kuće toliko je ikonski da su osjećali da to ne mogu promijeniti. Scenaristi su također odlučili da će glavni likovi zvati jedan drugog po imenu, za razliku od tradicionalnog Holmesa i Watsona, koji su za to koristili prezimena. Ovo se odražava i u naslovu serije. Režiser McGuigan došao je na ideju da SMS-poruke stavlja na ekran umjesto da koristi kadrove s rukom u kojoj je mobitel.
Producenti su u 2. sezoni imali teškoća da koordiniraju rasporede glavnih glumaca s Moffatovim i Gatissovim. Cumberbatch i Freeman radili su na filmu Hobit: Neočekivano putovanje, a Moffat je nastavio raditi kao glavni scenarist Doctora Whoa. Kao odgovor na vremensku stisku, The Guardian je ustvrdio da će ova sezona "sadržavati prerade triju najprepoznatljivijih Doyleovih priča". Gatiss je rekao da je bilo rasprava oko produciranja ovih epizoda u periodu od 3 godine, ali Moffat je objasnio da su odbacili "odgođeni užitak". Odnos između Holmesa i Watsona razvio se tokom ove sezone; Watson je sad manje impresioniran Sherlockovim deduktivnim sposobnostima, a sam je bio glavni detektiv u 2. epizodi, Baskervilski psi. Glumačka i produkcijska ekipa bila je samopouzdanija tokom snimanja 2. sezone nakon pozitivne reakcije publike i kritike na 1. sezonu.
Muzika
Muzičku temu i scensku muziku komponirali su David Arnold i Michael Price. Arnold je objasnio da su on i Price radili s producentima "kako bi došli do centralne teme i lika" za seriju, a zatim otkrili ono "što će biti definirajući zvuk ove serije". Kompozicije su često rađene pomoću sintisajzera, ali one korištene u seriji snimljene su u izvođenju pravih muzičara, da bi se, kako Arnold kaže, "unio život u muziku". Slično tome, Price je komentirao da muzičari mogu prilagoditi svoje izvođenje filmske muzike odgovarajući na isječke iz serije.
Sezona 2
Osim ovih kompozicija, u 2. sezoni korištene su još 3 pjesme drugih izvođača (Staying Alive od Bee Geesa, uvertira iz Rossinijeve Kradljive svrake i Sinnerman od Nine Simone).
1. sezona (2010)
Scenario za 1. epizodu, Studija u ružičastom (A Study in Pink), zasnovanu na prvom romanu o Holmesu (Studija u grimizu), napisao je Moffat, a režirao ju je McGuigan. Epizoda opisuje upoznavanje Holmesa i Watsona i njihovo useljavanje u zajednički stan u ulici Baker, a zatim njihovu istragu niza smrtnih slučajeva, za koje se u početku vjerovalo da su samoubistva. Premijerno je prikazana istovremeno na BBC One i BBC HD-u 25. jula 2010.
Druga epizoda, Slijepi bankar (The Blind Banker), imala je premijeru 1. augusta 2010. Prema scenariju Stephena Thompsona i pod režiserskom palicom Eurosa Lyna, epizoda prati Holmesov angažman od strane starog prijatelja sa zadatkom da istraži tajanstvenu provalu u jednoj banci u Gradu Londonu.
1. sezonu zaključila je epizoda Velika igra (The Great Game) 8. augusta, koju je režirao McGuigan, a scenarist je bio Gatiss. U njoj se prvi put pojavljuje Moriarty, koji Holmesu postavlja rok da riješi niz na prvi pogled nepovezanih slučajeva. Epizoda završava tzv. cliffhangerom (napetom scenom čiji ishod ostane nepoznat), u kojem Holmes i Moriarty drže jedan drugog na nišanu nakon što je nekoliko sekundi prije toga Holmes skinuo s Watsona prsluk sa bombom.
2. sezona (2012)
Nakon visokog rejtinga Studije u ružičastom BBC je, navodno, imao veliku želju da producira još epizoda. 10. augusta 2010. potvrđeno je da će Sherlock imati i 2. sezonu. Na skupu Kapow! 2011. Gatiss je potvrdio koje će priče biti adaptirane i da će sva 3 scenarista 1. sezone napisati po 1 epizodu za 2. sezonu. Priznajući da su Skandal u Češkoj, Baskervilski pas i Posljednji problem među najpoznatijim pričama o Holmesu, Gatiss je objasnio: "Nakon uspješne 1. sezone znali smo da bi bilo po prirodnom redoslijedu da uradimo 3 najpoznatije priče." McGuigan je režirao prve 2 epizode, a režiser Doctora Whoa Toby Haynes posljednju. Prikazivanje sezone bilo je planirano za kraj 2011, ali je odgođeno do početka januara 2012.
Skandal u Belgraviji, za koju je scenario napisao Moffat, emitirana je 1. januara 2012. Zasnovana na Skandalu u Češkoj, epizoda opisuje Holmesovo nastojanje da dođe do kompromitirajućih fotografija maloljetne članice kraljevske porodice koje se nalaze na mobitelu Irene Adler (Lara Pulver), nemilosrdne i briljantne domine, koja također trguje povjerljivim informacijama izvučenim od njenih bogatih i moćnih mušterija.
Gatiss je napisao epizodu Baskervilski psi, koja istražuje čudne aktivnosti u vojnoj bazi. Svjestan da je Baskervilski pas, objavljen 1902, jedna od najslavnijih Doyleovih priča, Gatiss je osjećao veću odgovornost da uključi poznate elemente ove priče nego pri radu na manje poznatim pričama. Russell Tovey pojavio se kao Henry Knight, mladić čijeg je oca prije 20 godina rastrgao divovski pas u Dartmooru. Epizoda je prikazana 8. januara 2012. mini|lijevo|Razrješenje Sherlockovog insceniranog samoubistva skokom s krova [[Bolnica svetog Bartolomeja (London)|Bolnice sv. Bartolomeja u Londonu pokrenulo je špekulacije na društvenim mrežama i novinama.]] Sezonu je zaključila epizoda Vodopadi Reichenbach, koju je napisao Thompson, a prikazana je 15. januara 2012. Epizoda prati Moriartyjev plan da diskreditira i ubije Holmesa, završavajući scenom u kojoj Holmes lažira samoubistvo pred Watsonovim očima. Zasnovana je na Doyleovoj priči Posljednji problem na čijem se kraju Holmes i Moriarty sukobljavaju i tokom borbe padaju s vodopada Reichenbach u Švicarskoj, nakon čega se pretpostavlja(lo) da su obojica mrtvi. Moffat smatra da su on i Gatiss nadmašili Doyleovu verziju Holmesovog pada, dodavši da u sceni o kojoj se toliko raspravlja "postoji trag koji još uvijek promiče svakome".
3. sezona (2013)
Po završetku 2. sezone i Moffat i Gatiss objavili su na Twitteru da je 3. sezona naručena istovremeno kad i druga i da je dio rješenja završetka Vodopada Reichenbach sniman podudarno sa 2. sezonom. Početak produkcije prvobitno je bio zakazan za januar 2013, ali zbog "razloga dostupnosti" snimanje je pomjereno na mart. Freeman je u intervjuu rekao da će snimanje početi 18. marta. Gatiss je potvrdio da će on napisati 1. epizodu i da će biti "donekle zasnovana" na priči Prazna kuća, u kojoj je Doyle otkrio da je Holmes lažirao svoju smrt. Gatiss ima u planu da Watson reagira veoma drugačije nego u originalnoj priči kad oktrije da se Holmes vratio; "Uvijek mi je bilo ne baš vjerovatno da je jedina reakcija dr. Watsona bila kratki gubitak svijesti - u kontrastu prema mogućoj bujici užasnih riječi", rekao je. Moffat i Thompson ponovo će napisati ostale 2 epizode.
Moffat ima težnju da se pozabavi činjenicom da će na kraju Watson živjeti odvojeno od Holmesa, iako nije siguran da li će se Watson oženiti u ovoj adaptaciji. Moffat također želi koristiti i druge negativce i protivnike iz Doyleovih priča. Ne otkrivajući da li je Moriarty lažirao svoju smrt na kraju 2. sezone, Moffat je sugerirao da Moriarty neće često biti viđen u budućim sezonama serije.
Moffat i Gatiss objavili su 3 riječi koje aludiraju na sadržaj 3. sezone: "rat, wedding, bow". Govoreći na Međunarodnom filmskom festivalu u Edinburghu u augustu 2012, Moffat je rekao da ove riječi "mogu navesti na pogrešan trag, nisu naslovi, [da] jedino golicaju maštu ili su mogući tragovi, ali da su možda namjerno smišljene da vas učine nervoznima". Kasnije je otkriveno da su naslovi prvih dviju epizoda Prazan grob (Gatiss) i Znak trojice (Thompson).
Cumberbatcheva i Freemanova dostupnost diktirala je da će snimanje prvih dviju epizoda početi 18. marta. 23. maja završena je produkcija 2. epizode, a snimanje posljednje zakazano je krajem ljeta.
1. augusta 2013, nakon reprize finala 2. sezone na BBC-ju 1, prikazan je kratki foršpan za 3. sezonu u kojem je pisalo "Nastavlja se". Međutim, datum emitiranja nije objavljen.
1. septembra BBC je objavio da je snimanje 3. sezone završeno. 29. novembra BBC je objavio da će u Ujedinjenom Kraljevstvu 3. sezona početi 1. januara 2014. i to je otkriveno pomoću pogrebnih kola koja su vozila kroz London i na kojima je bio ispisan datum premijere. Ovo se odnosi na 1. epizodu 3. sezone, "The Empty Hearse" ("Prazna mrtvačka kola"). U SAD-u će premijera biti na PBS-u 19. januara.
Trubaduri
mini|Trubadur ([[Perdigon) sa vielom]] Trubadur je bio kompozitor i pesnik koji je izvodio provansilsku poeziju u toku srednjeg veka.
Sherlock (TV serija)
4. sezona
Moffat je potvrdio da je 4. sezona naručena, a scenariji su u procesu planiranja. Prethodno su glavni glumci, Cumberbatch i Freeman, medijima objavili svoju želju da se vrate za 4. sezonu, iako je Moffat u to vrijeme nagovijestio da šefovi BBC-a nisu formalno naručili nove epizode. Moffat je rekao The Telegraphu: "Svi želimo nastaviti", ali je teško uskladiti rasporede glavnih glumaca. Nastavio je: "I očito je da i ja i Mark (Gatiss) imamo i drugih obaveza, ali radi se samo o usklađivanju rasporeda." Moffat i Gatiss također su objavili da su razvili zaplete za 4. i 5. sezonu.
Trubaduri
Tradicija trubadura počela je u XI veku u Akvitaniji, ali se proširila i u Italiju i Španiju. Pod uticajem trubadura, nastali su i još neki izvođači u Evropi: Minezengeri u Nemačkoj, Truveri u severnoj Francuskoj, Minstreli u Engleskoj, Trovadorismi u Galiciji i Portugalu.
Dante Aligijeri navodi u svom delu De Vulgari Eloquentia definiciju trubadurske poezije fictio rethorica musicaque poita: govorna, pesnička i muzička fikcija. Posle klasičnog perioda u XIII veku, umetnost trubadura je opala u XIV veku i na kraju nestala, pred epidemiju Crne smrti (1348).
Sherlock (TV serija)
Reakcije kritike
Serija je naišla na odobravanje kritike, zadržavši pozitivne ocjene kroz obje sezone. Prva sezona ima rezultat 85/100 na Metacriticu, zasnovan na 17 kritika, a 2. sezona dobila je 91/100 na osnovu 24 kritike. Prva epizoda imala je visok rejting na Appreciation Indexu. The Observer piše kako je Sherlock križanac između filmova Withnail i ja i Bourneov ultimatum, a prisutan je i nagovještaj Doctora Whoa; to ne iznenađuje budući da su scenaristi i autori Mark Gatiss i Steven Moffat također scenaristi Doctora Whoa". Dan Martin iz The Guardiana rekao je: "Još je rano, ali prvi od tri 90-minutna filma, Studija u ružičastom, briljantno je obećavajući. Ima finesu Obavještajaca, ali je neosporno Sherlock Holmes. Scene dedukcije su genijalne, a zaplet je klasično mofatovski zamršen." Tom Sutcliffe napisao je za The Independent: "Sherlock je trijumf, duhovit i inteligentan, a da nikad ne umanjuje eleganciju i briljantnost originala. Serija shvata da fokus nije na zapletu, nego na harizmi... Uvredljivo nevjeran originalu u nekim aspektima, Sherlock mu je čudesno lojalan na svaki način koji je bitan." Glavni glumci dobili su pohvale. Kritičarka Victoria Thorpe rekla je: "Freemanov pouzdani, sposobni Watson otključava ovog modernog Holmesa, čovjeka koji sad opisuje sebe kao 'visokofunkcionalnog sociopata'." Nakon prve epizode 2. sezone, Sarah Crompton, pišući za The Telegraph, tvrdi da je "Cumberbatch sasvim vjerodostojan kao čovjek koji u potpunosti živi u svom mozgu bez puno obzira prema vanjskom svijetu, što seriju čini savršenim prikazom savremenog Holmesa".
Trubaduri
Trubadurski tekstovi nose se sa temama viteštva i dvorske ljubavi. Neki su metafizički, intelektualni i formulativni, neki humorni, satirični, pa i lascivni. Dele se u tri stila: trobar leu (laki), trobar ric (bogati), i trobar clus (zatvoreni). U mnoštvu žanrova, izdvajaju se kanso, sirventes i tenso, vrlo popularni u post-klasičnom periodu i Italiji.
Etimologija imena
Ime "troubadour", a zatim i njegove izvedenice u ostalim jezicima imaju poreklo iz provansilske reči trobar (odn. trobair) koja znači činiti. Postoje još neke ideje kako su trubaduri dobili svoje ime.
Sherlock (TV serija)
Gledanost
Druga sezona imala je veću publiku od prve. Prema podacima Broadcasters' Audience Research Boarda (BARB), najviše gledalaca u 1. sezoni privukla je 1. epizoda, Studija u ružičastom (7,5 miliona), dok je čitava 2. sezona u prosjeku imala 8 miliona gledalaca. Sve 3 epizode 2. sezone bile su najgledaniji program na BBC iPlayeru između januara i aprila 2012. Epizoda Skandal u Belgraviji izazvala je kontroverze u tabloidu Daily Mail koji je napisao da je scena na početku u kojoj se Irene Adler pojavljuje gola naišla na neodobravanje nekih gledalaca koji su bili zabrinuti zbog toga što je prikazana prije 21:00, što je donja granica prikazivanja scena primjerenih odrasloj publici u Britaniji. Neki kritičari također su smatrali uvredljivim način na koji je Moffat prikazao Irene Adler navodeći da je bila seksualizirana. Drugi su odbacili ovaj argument, uključujući i Moffata. Finale 2. sezone, Vodopadi Reichenbach, u kojem Holmes lažira svoje samoubistvo skokom sa Bolnice sv. Bartolomeja, dovelo je do špekulacija na internetskim forumima, društvenim mrežama i u novinskim člancima u vezi s njegovim razrješenjem.
Trubaduri
Latinski jezik
Provansilska reč trobar, došla je od latinskog glagola *tropāre, koja je opet došla od grčke reči τρόπος (tropos), koja znači "okret, način". Postoji i teorija da je došlo od korena latinskog glagola turbare, koji znači "pokrenuti, okrenuti". Trobar je kognitivno sa francuskom reči trouver, koja znači "naći". U latinskom, glagol invenire znači naći. Trubadur je sam sebi pisao muziku, a žongler je izvodio za njega, ili umesto njega.
Sherlock (TV serija)
Nagrade
Serija je dobila više nagrada i nominacija. Osvojila je BAFTA-u za najbolju dramsku seriju, Freeman je dobio nagradu Britanske TV-akademije u kategoriji najboljeg sporednog glumca dok je Cumberbatch bio nominiran u kategoriji najboljeg glavnog glumca. Andrew Scott dobio je istu nagradu kao i Freeman za izvedbu u 2. sezoni, koja je bila nominirana u drugim kategorijama. Prva sezona također je dobila nagradu Arqiva za "najbolju zemaljsku seriju" na TV-festivalu u Edinburghu 2011. Studija u ružičastom i Skandal u Belgraviji nominirani su za Emmy u više kategorija. Serija je osvojila i nekoliko BAFTA Cymru nagrada: "TV-drama", "Režija: fikcija" (Euros Lyn), "Snimatelj: fikcija" (Steve Lawes), "Umjetnički direktor" (Arwel Wyn Jones) i "Šminka i frizura" (Claire Pritchard-Jones). Charlie Phillips dobio je nagradu British Academy Television Craft Awards u kategoriji "Montaža: fikcija".
Trubaduri
Arapski jezik
Još jedna, manje popularna teorija o etimologiji reči trobar je teorija arapskog porekla. U arapskom reč tarab, znači "pevati", pa je kao takva koren za dati glagol.
Neki naučnici govore da su obe teorije validne, u zavisnosti od kulturnog miljea države.
Poreklo
Nikada nije utvrđeno tačno poreklo trubadura. Postoji mnoštvo teorija: