cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pussy Riot
21. februara 2012. su tri članice benda, nastojeći protestirati protiv predstojećeg izbora Putina za predsjednika Rusije, u Hramu Hrista Spasitelja u Moskvi izvele performans tokom koga su se popele na oltar i izvele pjesmu, odnosno performans u kojoj su napale rusku vladu, predsednika i rusku pravoslavnu crkvu. U zapadnim medijama taj performans je prikazan riječma da su one tražile od Bogorodice da "odnese Putina", a moskovskog patrijarha Kirila, poglavara Ruske pravoslavne crkve, optužile da "vjeruje u Putina umjesto u Boga" te pogrdnim riječima zatražile smrt pripadnika ruske vlade i njeno nasilno rušenje.
3. marta 2012. su dvije sudionice akcije - Marija Aljohina i Nadežda Tolonikova - uhapšene i optužene za "huliganizam". 16. marta je uhapšena i treća članica Jekaterina Samuševič. Formalna optužnica protiv tri žene je podnesena 4. juna, a suđenje otpočelo 30. jula. Sve tri optuženice su za vrijeme suđenja ostale u pritvoru. 17. augusta su proglašene krivima i osuđene na po dvije godine zatvora.
Rusku javnost je verovala u poštenost suđenja i njihovu krivicu (44 % naprema 17 %), a samo manje od 10 % stanovnika veruje da je njima suđeno na zahtev Putina ili ruskog patrijarha. U međunarodnoj, a pogotovo zapadnoj javnosti su hapšenje, suđenje i presuda izazvale u pravilu negativne reakcije.
Nobitz
Nobic je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altenburger Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.640 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16077036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenburger Land Nobic se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 179 metara. Površina opštine iznosi 27,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.640 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 130 stanovnika/km².
Vărmaga, Certeju de Sus
Vărmaga je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Certeju de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 473 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Giussago, Pavia
Giussago je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1427 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Brezovica (Ub)
Brezovica je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Ub u Kolubarskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 668 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 726 stanovnika).
Demografija
U naselju Brezovica živi 553 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,4 godina (41,1 kod muškaraca i 43,8 kod žena). U naselju ima 172 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,88.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
{| width="50%" style="background:transparent; "
Benče (Makedonski Brod)
Benče je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Benče pripada opštini Makedonski Brod.
Prirodni uslovi
Naselje Benče je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od sedišta opštine, gradića Makedonski Brod, naselje je udaljeno 45 km severno.
Reljef: Benče se nalazi u oblasti Poreče, koja obuhvata središnji deo slika reke Treske. Dato područje je izrazito planinsko. Naselje je položeno visoko, na istočnim visijama Suve Gore. Nadmorska visina naselja je približno 1.110 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Istorija
Početkom 20. veka, kao i Poreče, stanovništvo Benča je bilo naklonjeno srpskoj narodnoj zamisli, pa se mesno stanovništvo u izjašnjavalo Srbima.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Benče je imalo 43 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100% prema poslednjem popisu).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Fontenay-de-Bossery
Fontne de Boseri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Nožan sir Sen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 78 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 72 metara.
Treći put
thumb|right|250px|[[Bill Clinton i Tony Blair, najpoznatiji sljedbenici "Trećeg puta".]]
Treći put je izraz koji u najširem smislu predstavlja sve ideologije ili političke platforme koje nastoje prevladati tradicionalne podjele između ljevice i desnice karakteristične za 20. vijek, odnosno vezane uz kapitalizam i socijalizam. U užem smislu se pod time podrazumijeva ideologija, tradicionalno vezana uz koncept tzv. radikalnog centra, koja se razvila u zapadnom svijetu na kraju 20. vijeka, a koju karakterizira kompromis između neoliberalne ekonomske politike deregulacije i slobodnog tržišta s jedne, te očuvanja i proširenja uloge države blagostanja s druge strane. Iako je sam naziv svoju popularnost najviše stekao zahvaljujući knjizi The Third Way: The Renewal of Social Democracy britanskog politologa Anthonyja Giddensa, ideologija Trećeg puta se najviše vezuje uz administraciju američkog predsjednika Billa Clintona (1993 - 2001) kao i vladu britanskog premijera Tonyja Blaira (1997 - 2007); oba političara su svoje stranke - američke demokrate i britanske laburiste - nastojali skrenuti udesno, odnosno približiti političkom centru te ih tako učiniti prihvatljivim za najširi mogući spektar birača. Ekonomski uspjesi, karizma i globalna popularnost koju su Clinton i Blair uživali krajem 1990-ih su i ideologiju Trećeg puta učinili izuzetno privlačnom mnogim drugim strankama i političarima socijaldemokratskog i socijalističkog usmjerenja, te su politiku Trećeg puta u manjem i većem opsegu prihvatile sve vodeće lijeve strane na Zapadu, kao i reformirane komunističke partije u Istočnoj Evropi.
Od sredine 2000-ih je ideologija Trećeg puta, sve više pod udarom kritika, najviše od strane tradicionalnih ljevičara koji je smatraju ťek "kozmetičkim" uljepšavanjem desnog liberalizma, odnosno oduzimanjem suvisle i konkretne alternative neoliberalnoj ekonomskoj politici. Tim je kritikama izuzetan poticaj dalo izbijanje globalne recesije pred kraj 2000-ih koja je dotadašnji model države blagostanja učinila neodrživim.
Playa Paraíso, Tecolutla
Playa Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Sekani
Sekani /Tsek'ehne ili Tθek'ehne, people of the rocks; Isto i Rocky Mountain Indians).- Pleme ili grupa plemena Athapaskan Indijanaca sa sjevera i sjeveroistoka Britanske Kolumbije, Kanada, na području Stjenjaka i rijeka Peace i Liard. Prema Jennesu (1937) sastojali su se od 4 glavne skupine: Sasuchan ili Sasuten, u bazenu Finlay Rivera; Tsekani na jezeru McLeod i južno; Tseloni, na platou između Finlaya i Liarda; i Yutuwichan, sjeverni kraj jezera McLeod i niz Parsnip i Peace River do Rocky Mountainsa. Pre-kontaktni Sekani bili su lovci i ribari, napose na veliku divljač. Pojavom bijelih trgovaca krznom 1820.-tih oni se okreću lovu na malene krznaše. Nakon 1861. kada dolazi do zlatne groznice, Sekanima broj počinje opadati. U vrijeme kada rudari počinju odlaziti (1916) njihov broj spao je na 70. Kasnije se ipak oporavljaju. Do promijene dolazi gradnjom Bennettove brane i nastankom umjetnog jezera Williston Reservoir, koje potapa zemlju, a oni su preseljeni na nove lokacije. Godine 1999. ima ih 685 podijeljenih na nekoliko lokalnih zajednica i bandi, to su : McLeod Lake (prije Yutuwichan), Fort Ware (ranije Finlay River) i Tsay Keh Dene (Ingenika).
Sadorus, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 416, što je 10 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Escondida, Manuel Doblado
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1729 m.
Familia Robles, Mexicali
Familia Robles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Opština Costinești, Constanța
Costinești je opština u Rumuniji u okrugu Konstanca.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Soprarivo, Piacenza
Soprarivo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Novine (TV serija)
Novine su hrvatska dramska TV serija koja se od 2016. emitira na programu Hrvatske radiotelevizije. Scenario za nju je napisao Ivica Đikić, novinar koji je nekoliko godina ranije služio kao glavni urednik riječkog Novog lista. Radnja se događa u Rijeci, odnosno opisuje život i rad novinara i urednika fiktivnog lista Novine, koji se smatra posljednjim nezavisnim i "ozbiljnim" listom u Hrvatskoj, odnosno iskušenja koja pred njih dovodi preuzimanje od strane "sirovog", ali s vlašću povezanog, građevinskog tajkuna, čiji lik tumači Aleksandar Cvjetković. Seriju, koja je također najvećim dijelom snimana u Rijeci, je režirao Dalibor Matanić. Kritičari su zapazili snažan utjecaj tzv. nordic noir televizijskih trilera, kao i popularne američke TV-serije Žica kojoj se odaje homage brojnim detaljima.
Ampelio Rodríguez Banda, Vanegas
Ampelio Rodríguez Banda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Vanegas.
Novine (TV serija)
Godine 2018. je postala druga TV-serija na slavenskom jeziku koja je otkupljena za prikazivanje na popularnom web-servisu Netflix, posle ruske Silver Spoon.
Ampelio Rodríguez Banda, Vanegas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1704 m.
Benito Juárez, Yajalón
Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1383 m.
Hinakaimauliawa
Hinakaimauliʻawa (Hina = božica Mjeseca; Hina-kai-mauli-ʻawa) bila je havajska plemkinja, poglavarka (ili princeza) Koʻolaua na havajskom otoku Oahuu.
Bila je kćerka poglavice Kalehenuija i njegove supruge, plemkinje Kahinalu te tako unuka poglavice Mawekea sa Tahitija; također, bila je rodica poglavice Kumuhonue i poglavarke Nuakeje od Molokaija.
Nakon očeve je smrti Hinakaimauliawa zavladala jednim dijelom Oʻahua.
Udala se za poglavicu Kahiwakaʻapua (Ka-hiwa-ka-ʻapu). Njihova se kći zvala Mualani, od koje je potekao kralj Kaulaulaokalani.
Gradiški Dol
Gradiški Dol je naselje u slovenskoj Općini Rogaškoj Slatini. Gradiški Dol se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Grobelno (Šentjur, Slovenija)
Grobelno je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Grobelno se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 218 stanovnika.
Costenaro, Venezia
Costenaro je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
El Poblano, Cuencamé
El Poblano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
El Recodo, Zirándaro
El Recodo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
El Poblano, Cuencamé
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1593 m.
Antipain
Antipain je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 604,702 Da.
Blackboard Jungle
Blackboard Jungle (u bivšoj Jugoslaviji poznat pod naslovom Džungla na školskoj ploči) je američki igrani film snimljen 1955. u režiji Richarda Brooksa. Po žanru je socijalna drama, a scenario je napisao Brooks prema istoimenom romanu Evana Huntera. Radnja je smještena u srednju školu u "problematičnoj" gradskoj četvrti, a protagonist (čiji lik tumači Glenn Ford) je Richard Dadier, novopridošli nastavnik, koji suočen sa asocijalnim ponašanjem, pokušava različitim nekonvencionalnim metodama među učenicima potaknuti interes za obrazovanje, izazivajući neprijateljstvo kako među konzervativnim osobljem tako i među mladim nasilnicima.
Film je imao veliki uspjeh, te bio nominiran za nekoliko Oscara. Kasnije je poslužio kao model, odnosno uzor za brojne hollywoodske filmove o nastavnicima u "problematičnim" srednjim školama.
Danas je, ipak, daleko poznatiji po svojoj ulozi u historiji popularne muzike nego historiji filma. Kao muziku za naslovnu špicu je poslužila Rock Around the Clock grupe Bill Haley & His Comets, rock and roll kompozicija izdana godinu dana ranije. Ona je odabrana na sugestiju Glenna Forda, koji je pronašao u kolekciji ploča svog sina Petera, i smatrao da predstavlja "autentičnu" muziku koju slušaju tadašnji američki adolescenti. Uspjeh filma je potakao da se ploča ponovno izda i probije na prvo mjesto top lista, čime je rock and roll počeo postajati dio kulturnog mainstreama.
Ehidna
Etimologija
Ehidnino se ime na grčkom piše Ἔχιδνα, a znači „ženska ljutica“. Zvana je i „Majka Svih Čudovišta“.
Karakteristike
Ehidna je „pola brzogledna nimfa svijetlih obraza, a pola čudovišna zmija, golema i zastrašujuća, koja se svija u dubinama posvećene zemlje gdje ždere posvećeno meso.“ Slične su joj Kampa i Delfina.
Potomstvo
Ehidna s Tifonom, koji je nakazan kao i ona, ima brojnu djecu:
Kad je Zeus ubio Tifona, pustio je Ehidnu i njenu djecu na miru kako bi ih poslije ubili grčki junaci.
Tagish
Tagishi su bili lovci i ribari, koji su se sezonski pokretali za izvorima hrane, organizirani po malenim obiteljskim grupama. Skookum Jim Mason (c. 1855. umro 1916), i Tagish Chief Charley, pripadnici ovog plemena prvi su otkrili zlato u području Klondikea, što je izazvalo poznatu zlatnu griznicu na Aljaski. Zbilo se to 1896., i veći dio plemena će uskoro (1900) će biti preseljen na Carcross. Na Aljasku te će godine nahrupiti 40.000 ljudi u potrazi za bogatstvom i srećom.
Tagishi su 1700. (NAHDB) brojali svega 100 duša, najmanje ih je bilo 1977 (87, prema Dawsonu). Broj im je počeo rasti tek u novije doba; 400 (2000) i 428 (2005). Danas su organizirani u dva plemena Carcross/Tagish First Nation, sa sjedištem u Carsrossu i Kwanlin Dun First Nation, sa sjedištem u Whitehorse.
Mualani
140px|mini|Plemkinja Mualani je bila vladarica Koʻolaua na Oʻahuu. Mualani (Muolani; lani = "nebo") bila je havajska plemkinja, poglavarka ili princeza Koʻolaua na otoku Oahuu.
Njeni roditelji su bili poglavica Kahiwakaʻapu i njegova supruga, princeza Koʻolaua zvana Hinakaimauliawa, koju je Mualani naslijedila, a preko koje je bila unuka poglavice Kalehenuija od Koʻolaua.
Brak
Suprug Mualani bio je čovjek zvan Kaomealani I (Kaʻomea). Mualani i njezin muž imali su sina i kćer. Sin im je bio Kua-o-Mua, koji je oženio svoju sestru, koja je znana kao Kapua-a-Mua. Njihov je brak smatran svetim. Sin brata i sestre bio je Kawalewaleoku, koji je smatran bogom. Njegov "sveti rang" bio je niau piʻo. Njegova je supruga bila Unaʻula. Unaʻula i Kawalewaleoku su bili roditelji Kaulaulaokalanija.
Montagnais
Montagnais, zbirno ime algonkvinskim indijanskim bandama nastanjenih na poluotoku Labradoru u Kanadi, veoma srodni sa Naskapima. Evan T. Pritchard, ekspert za Algonkinska plemena, navodi da im pripadaju bande Tadoussacien (Tadousac kod Swantona i Hodgea), Kakouchak (Kakouchaki; Hodge), Chekoutimien (Chicoutimi kod Swantona), Nekoubaniste, Chomonchouaniste, Oumatachinrini i možda Oupapinachiouek (kod Swantona Papinachois). Prema Sultzmanu populacija labradorskih plemena Montagnais, Naskapi i Atikamekw mogla je iznositi oko 10 000 u domorodačko doba, dok ih danas svih zajedno ima 20 000, od čega 13 000 Montagnaisa.
Ime
Ime Montagnais dolazi od francuske riječi u značenju "Mountain People", pisana na razne načine, kao Montagnar, Moatagne, Montagnie i Montainier. Čest naziv kojim su oslovljavani je i Kebik, što je došlo možda po riječi Quebec, a u irokeškom (po nekima algonkinskom) označava 'uski prolaz' ili "where the waters narrow" kod Cape Diamonda (vidi slike) blizu današnjeg grada Quebeca. ostali nazivi su Shoudamunk, ili "good Indians", kako su ih zvali Indijanci Beothuk, Ussaghenick, kod plemena Malecite ili Ussagene'wi, kod Penobscota, što znači "people of the outlet". Sami sebe Montagnaisi su nazivali i Tshe-tsi-uetin-euerno, "people of the north-northeast" i Ne-e-no-il-no, ili "perfect people". Danas se i Naskapi i Montagnaisi izjašnjavaju pod imenom Innu ili (ljudi) u njihovom jeziku.
Etnografija
Montagnaise nalazi još 1603 Samuel de Champlain u prostranstvima sjeverno od rijeke St. Lawrence i razni autori opisuju ih redovito zajedno sa Naskapima, koji se od njih razlikuju upravo svojim kulturnim etnografskim osobenostima. Populacija obiju grupa je malena na golemom labradorskom području, a Montagnaisi su locirani uz sjevernu obalu zaljeva St. Lawrencea, u šumovitim krajevima čiji je dom wigwam od brezove kore. Los, losos, jegulja i tuljan njihova su glavna lovina. Susjedi im Naskapi naprotiv žive u tundri, mnogo sjevernije. Kultura Naskapija je kultura karibua, od kojega dobivaju hranu, obuću, odjeću i šatore. Odjeća Montagnaisa su pregače,  'leggings' -i (nogavice), i mokasine, i mnogo su sličniji svojim južnim susjedima, Indijancima Iroquois i Micmac. U suprotnosti njima Naskapi -odjeća krojena je kao i kod njihovih susjeda Eskima, njihovih jedinih tradicionalnih neprijatelja. Karakteristike koje su značajne kod obje grupe su izazvane tek geografsko-klimatskim uslovima, to je kanu, transportno sredstvo kojima se Indijanci kreću riječnim vodenim tokovima preko ljeta, dok se zimi služe krpljama i tobogganom. Vjera u Manitua postoji i kod Montagnaisa, a tipična je za Algonquian plemena koja žive južno od njih. Montagnaisi nemaju prave plemenske organizacije, nego su podijeljeni po malenim bandama srodnih obitelji, koje lutaju svojim lovnim područjima. U novije vrijeme Montagnaisi su i dalje uglavnom nastavili lutati šumama i vrijeme provoditi u lovu tokom zime, dolazeći u ljetno doba na obalne trgovačke postaje radi trgovine krznom i nabavke vatrenog oružja. Kod Montagnaisa, kaže Eva Lips, skalpove koje bi muškarci donesli sa ratnog pohoda, predavali bi ženama kao dar, a nešto slično bilo je i kod južnoameričkih plemena Toba i Pilaga, plemena koja su pripadala porodici Guaycuruan.
Suvremene bande
Hodge navodi popis sela i skupina Montagnaisa ranog 20. stoljeća: Appeelatat, Assuapmushan, Attikamegue, Bonne Espérance, Chicoutimi, Esquimaux Point, Godbout, Ile Percee (misija), Itamameou (misija), Islets de Jeremie (misija), Kapiminakouetiik, Mauthaepi, Mingan, Moisie, Mushkoniatawee, Musquarro, Nabisippi, Natashquan, Pashasheebo, Romaine i St Augustine.
Batinci
Prirodni uslovi
Batinci su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 15 km južno.
Naselje Batinci je u okviru istorijske oblasti Torbešija, koja obuhvata južni obod Skopskog polja. Naselje je smešteno na prelazu iz polja na severu u brdski predeo ka jugu. Pored sela protiče Markova reka. Jugo-istočno od naselja izdiže se planina Kitka, a severo-zapadno planina Vodno.
Nadmorska visina naselja je približno 280 metara.
Stanovništvo
Batinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 5.364 stanovnika.
Etnički sastav:
Većinska veroispovest je islam.
Polietilentereftalat
Polietilentereftalat ili Dacron (koje je je zaštićeno ime umjetnog poliesterskoga vlakna) koji je početkom 1950-ih počela proizvoditi američka tvrtka Du Pont. Nastaje polikondenzacijom etilenglikola i tereftalatne kiseline. PET je homopolimer kojeg svrstavamo u grupu plastomera jer mu se staklište nalazi iznad sobne temperature. Posjeduje kristalastu nadmolekulnu strukturu.
Lukan
Marko Anej Lukan (Marcus Anneus Lucanus, 3. novembar 39 - 30. april 65) bio je rimski pjesnik, poznat kao jedan od najboljih pisaca tzv. Srebrnog doba rimske književnosti.
Lukan se rodio u Kordubi (današnja Cordoba u Španiji) u tadašnjoj provinciji Hispania Baetica. Djed mu je bio znameniti orator Seneka Stariji, koji mu je također omogućio da pod paskom strica Seneke Mlađeg dobije izvrsno obrazovanje. U doba cara Nerona je stekao veliku slavu te 60. dobio nagrade za nekoliko svojih djela izvedenih na festivalu Kvinkvinalija Neronija. U to je vrijeme počeo pisati svoje znamenito djelo - ep Pharsalia koji opisuje Cezarov građanski rat. Međutim, kasnije je došao u Neronovu nemilost - prema Tacitu zbog Neronove ljubomore na njegov pjesnički talent, a prema Svetoniju zbog toga što ga je Neron počeo ignorirati, a bijesni Lukan počeo pisati pjesme u kojima kritizira cara. Dio historičara vjeruje da je Lukanovom padu u nemilost doprinio i republikanski sadržaj Pharsalie, odnosno simpatije za poražene pristaše stare Republike nasuprot Cezara kao začetnika vladajuće, odnosno Neronove dinastije.
U svakom slučaju, Lukan je nastavio pisati pjesme protiv cara, uključujući De Incendio Urbis u kojoj se Neron posredno optužuje za požar u Rimu godine 64. Sljedeće godine se priključio Pizonovskoj zavjeri. Kada je ona razotkrivena, Neron ga je dao osuditi na smrt. Lukan je tada izvršio samoubistvo rezanjem žila, a dok mu je isticala krv recitirao je pjesmu o vojniku koji je umro istom smrću.
Corte Ciani, Pisa
Corte Ciani je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Legio XXII Primigenia
thumb|300px|Ovaj [[denar koji je godine 193. iskovao Septimije Sever, slavi XXII Primigenia kao jednu od legija koja ga je kao komandanta snaga u Panoniji podržala u borbi za prijestolje ]]
Legio XXII Primigenia (Dvadeset druga "Prvorođena" legija) je rimska legija koju je godine 39. formirao car Kaligula u svrhu operacija u Germaniji. Ime je dobila po boginji Fortuni Primigeniji. Bila je smještena u Moguntiacumu (današnji Mainz). U Godini četiri cara|Godini četiri cara je podržala Vitelija u borbi za carsko prijestolje. Sljedeće godine je bila jedina rimska legija koja je uspjela izbjeći uništenje u Batavskoj pobuni i obraniti Moguntiacum. Tamo je ostala do 3. vijeka, iako su neki njeni vexillationes (kontingenti) sudjelovali u gradnji Antoninovog zida u Britaniji i operacijama protiv Sasanidskog Carstva na Istoku.
Godine 235. su njeni vojnici imali ulogu u linčovanju Aleksandra Severa i postavljanju Maksimin Traks|Maksimina Traksa za cara. Godine 268. su njeni kontingenti vjerojatno sudjelovali u bitci kod Niša. Njen komandant Lelijan je poslije postao car kratkotrajnog Galskog Carstva.
Residencial la Cantera, Ayala
Residencial la Cantera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1266 m.
Nohra (bei Weimar)
Nora je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.886 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071067.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Nora se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 315 metara. Površina opštine iznosi 19,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.886 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 96 stanovnika/km².
Goshen, Indiana
Gošen je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 31.719, što je 2.336 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Motillas, Santiago Pinotepa Nacional
Motillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Pinotepa Nacional.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Ceresa, Asti
Ceresa je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Baza filma
Izraz baza u kontekstu fotografije označava transparentni supstrat koji služi kao medij na koga se nanosi fotosenzitivna emulzija. Bez obzira na brojne slojeve i različite vrste emulzija, baza predstavlja glavni dio mase fotografskog filma ili kino-vrpce. Postoje tri glavne vrste filmske baze - temeljene na nitrocelulozi, na acetatnim vlaknima i poliesteru.
Julija Druzila (kćer Kaligule)
Julija Druzila (klasični latinski: IVLIA•DRVSILLA ) (39-41) bila je kćer jedinica rimskog cara Gaja (Kaligula) i njegove četvrte supruge Milonije Cezonije.
Druzila se rodila nedugo nakon što je Kaligula oženio Cezoniju, a neki izvori navode na isti dan. Svetonije, pak, tvrdi da je kao dijete pokušavala napasti drugu djecu i iskopati im oči, a što je oduševilo Kaligulu, koji je to shvatio dokaz da je uistinu njegova kćer. Oduševljen sa svojom kćerkom, car je cijelom carstvu povećao poreze kako bi je "nahranio" i "obukao".
Kada je 24. januara 41. Kaligula ubijen, Kasijevi pretorijanci su u palači pronašli i ubili Cezoniju i Druzilu. Prema predaji, Druzila je ubijena tako što joj je glava razbijena o zid, i to nakon što je ugrizla pretorijanca koji je uzeo za ruke.
Saulteaux
Saulteaux, (Baawitigowininiwag, Saulteurs, Salteaux) Značajna skupina Chippewa ili Ojibwa Indijanaca u graničnom području Michigana i Ontarija, uz jezera Superior i Winnipeg, a osobito oko Sault Ste. Marie, odakle su se raširili po drugim krajevima Kanade. Svoje zajednice danas imaju u Ontariju, Michiganu, Manitobi, Saskatchewanu i Alberti, i jednu u Britanskoj Kolumbiji.
Ime
Ime Saulteaux došlo je po lokaciji na kojoj su prvotno živjeli pod imenom Bawating (Pauwetiig, Bahweting) i imali istoimeno selo koje su Francuzi nazvali Sault Ste. Marie. Danas su poznati kao Sault Ste. Marie Tribe of Chippewa Indians.
Podjela
Glavna geografska podjela je na Istočne u Ontariju oko jezera Rainy Lake i Lake of the Woods, te dijelom u jugoistočnoj Manitobi. Njihove današnje skupine su Big Island, Big Grassy, Couchiching, Eagle Lake, Grassy Narrows, Iskutewisakaygun (Shoal Lake 39), Islington, Lac des Mille Lacs, Lac La Croix, Lac Seul (s Northern Ojibwa), Naicatchewenin, Nicickousemenecaning, Ochiichagwe’babigo’ining (Dalles), Onegaming, Pikangikum, Rainy River, Rat Portage, Seine River, Shoal Lake, Stanjikoming, Wabasemoong, Wabauskang, Wabigoon, Washagamis i Whitefish Bay. U Manitobi su poznati kao Manitoba Saulteaux, to su odnosno Centralni Saulteaux. Zajednice su im Berens River, Bloodvein (s Cree), Brokenhead, Fairford, Fort Alexander, God’s Lake (s Cree), Hole River, Island Lake (s Cree), Jackhead, Lake Saint Martin, Little Black River, Little Grand Rapids, Pauingassi, Peguis, Poplar River, Roseau River, Sandy Bay. Zapadni Saulteaux sebe zovu Nahkawiyiniw a žive u Saskatchewanu na Fishing Lake i Nut Lake, i još nekim zajednicama, te dijelom u središnjoj Alberti i Britanskoj Kolumbiji.
Bardovci
Bardovci su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Bardovci pripadaju gradskoj opštini Karpoš grada Skoplja. Naselje je severno predgrađe glavnog grada.
Prirodni uslovi
Naselje Bardovci je u zapadnom delu istorijske oblasti Skopsko polje. Područje oko naselja je ravničarsko i pod poljoprivredom. Južno od naselja protiče Vardar, a zapadno Lepenac. Nadmorska visina naselja je približno 270 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne klime usled slabog uticaja Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Bardovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 1.472 stanovnika.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Savo Zatezalo
Savo Zatezalo (Savino Selo, 1. 9. 1945. – ), jugoslovenski i srpski rvač.
Biografija
Rođen je u Savinom Selu od oca Race i majke Dragice (rođene Mamula). Sportom je počeo da se bavi još kao pionir igrajući tenis u TK "ŽAK" Sombor, kao i alpinizmom (osvojio tri najviša vrha na Balkanu: Rilu, Olimp, Triglav), ali je značajnije sportske rezultate počeo da postiže kao junior u rvanju grčko-rimskim stilom, kada je postao prvak AP Vojvodine i Srbije posle samo godinu dana treninga. Kao senior osvojio je sve što se moglo osvojiti u SFR Jugoslaviji, uključujući: Osvojio je pregršt medalja na državnim prvenstvima i šampionatima SFRJ, kao i na nekoliko međunarodnih turnira (Rumunija, Mađarska, Poljska, Austrija, Nemačka i dr.). Imao je više od 50 nastupa za seniorsku reprezentaciju SFRJ.
Nakon završetka aktivne sportske karijere, pored svog posla aktivno se bavi društveno-sportskim radom: I pored svih svojih obaveza, svoje vreme i dalje posvećuje sportu, odnosno rvanju gde se ponovo aktivirao i redovno trenira i takmiči se, bez obzira što je zašao u sedmu deceniju života. Uspeh nije izostao, 2007. osvojio je srebrnu medalju na seniorskom prvenstvu države u rvanju slobodnim stilom do 120 kg, gde je pobeđivao takmičare koji bi mu mogli biti unuci (tri pobede tušem i poraz u finalu na bodove). Do sada je učestvovao na pet Svetskih prvenstava gde je osvojio dve bronzane medalje i dva puta je bio peti u svojoj kategoriji do 97 kg. Pripremao se za Svetsko prvensvo u Poljskoj grčko-rimskim stilom i za Svetsko prvenstvo veterana u slobodnom stilu u Albaniji. U Poljskoj i Abaniji, Savo je osvojio zlatna odličja i stekao titulu Svetskog prvaka u oba stila. U slobodnom stilu to je jedina i prva svetska medalja za Srbiju bez obzira na kategoriju. U martu 2012. Savo Zatezalo je je odlikovan srebrnim ordenom RSS u okviru obeležavanja 100 godina rvanja u Srbiji na Evropskom prvenstvu u rvanju koje je održano u Beogradu.
1968. na filmu
1968. godina je za svjetsku kinematografiju bila značajna prije svega zbog toga što su se, kao rijetko kad prije i poslije, na nju odrazili burni politički događaji koji su obilježili gotovo sve zemlje tadašnjeg svijeta, a u mnogim, pogotovo zapadnim zemljama na filmu pronašli odraz i promjene morala i društvenih vrijednosti izazvani dramatičnim raskorakom između starijih i novijih generacija.
Usprkos, a možda upravo zahvaljujući tome, ista je godina proizvela niz filmskih klasika kao što su 2001: Odiseja u svemiru, Žuta podmornica, Bilo jednom za Divljem zapadu, Meta, Ako..., Noć živih mrtvaca, Producenti, Rosemaryna beba, Ukradeni poljubci, Bullitt, Lica, Oliver!, Sajat-Nova, Sjećanja podrazvoja, Petulia, Planet majmuna, Crna mačka, Teorema, Knjiga od kamena, Mlada je bila u crnini i Nevjerna žena.
Na području Jugoslavije, značajniji filmovi bili su Imam dvije mame i dva tate, Gravitacija ili fantastična mladost činovnika Borisa Horvata, Tri sata za ljubav, Biće skoro propast sveta i U raskoraku.
Nagrade
Zlatna palma, Cannes:
Zlatna arena, Pula:
Zlatni medvjed, Berlin:
Beli (Makedonija)
Prirodni uslovi
Beli su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 5 km severozapadno.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Beli su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 466 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Poliester
230px|desno|thumb|Poliester pod [[elektronski mikroskop|elektronskim mikroskopom]] Poliester je vrsta polimera, koji sadrži estere u glavnom lancu. Iako postoje mnoge vrste poliestera, pojam se obično koristi za vrstu sintetičke tkanine te za specifičan materijal polietilentereftalat (PET). Poliesteri mogu biti i razne kemikalije. Prirodni poliester i nekoliko sintetičkih poliestera su biorazgradivi, ali većina sintetskih poliestera nije biorazgradiva.
Poliester kao tkanina koristi se za proizvodnju raznih vrsta odjeće kao što su: košulje, hlače, jakne, kape te za izradu plahti, deka, tapeciranog namještaja, podloga za kompjuterske miševe i dr. Koristi se i za izradu sigurnosnih pojaseva u automobilima, užadi, tranportnih traka, za pojačanje izdržljivosti gume i plastike, za amortizaciju i kao izolacijski materijal.
Dok se sintetička odjeća često smatra manje prirodnom u usporedbi s tkaninama od prirodnih vlakana kao što su pamuk i vuna, poliesterske tkanine mogu pružiti određene prednosti u odnosu na prirodne tkanine, kao što su poboljšana otpornost, trajnost i zadržavanje boje. Kao rezultat toga, poliesterska vlakna ponekad se koriste zajedno s prirodnim vlaknima za proizvodnju tkanine s poboljšanim svojstva i većom otpornošću na vodu, vjetar i sl.
Poliesteri također služe za proizvodnju: PET boca, traka za filmove, cerada, kanua, zaslona s tekućim kristalima, holograma, filtera, izolacijskih traka i dr.
Tahltan
Tahltan, nastalo od Tha-sćlhthan," iz tha ili thu, "water," i saelhthan, od "thalla-a, point (Swanton); Prema Tahltanima, “something heavy in the water”, odnosi se zapravo na losose koji plivaju uzvodno prema mjestu svoga rođenja, gdje će se mrijestiti i nakon toga uginuti./ Pleme Athapaskan Indijanaca u bazenu Stikine pa do ušća Iskut Rivera, jezera Dease, sjeverna im je granica izvori Nasse i južni pritoci Taku Rivera u Aljaski i Britanskoj Kolumbiji. Zemlja Tahltana je dijelom šumovita, dijelom obrasla travom ili kamenita. Lov na karibua, losa, medvjeda i razne krznaše dio je kulture njihovog nomadskog načina života. Uz ovo Tahltani poznaju i 25 vrsta raznih bobica koje koriste u prehrani. Organizirani su po nomadskim bandama, a postojala je i podjela na dvije polutke, Raven (ili Crow koji važi za svetu pticu u njihovoj kulturi ; u njihovom jeziku Tsesk'iya Cho) i Wolf sa recipročnim funkcijama, od kojih se svaka sastojala od 3 klana. Kod Tahltana, za koje se tvrdilo da je svaki klan imao svoje izdvojene lovačke teritorije, došlo je do kulturne promjene koja se očitava u tome da je danas zajednički dijele. Njihove nastambe bile su privremena skloništa, 'lean-tos' s kosturom od motki, prekrivene korom ili granjem, a gradili su i četvrtaste konstrukcije od istog materijala. Središnjim dijelom sela dominira ceremonijalna i stambena konstrukcija za sve glavne klanske obitelji. Formalno je socijalna organizacija posuđena od susjeda sa Pacifičke obale, sa društvenom stratifikacijom (slojevitošću) na plemiće, običan puk i robove. Druga posuđenica sa obale je potlatch.
Poliester
Poliesteri se naširoko koriste pri završetku proizvodnje visoko kvalitetnih proizvoda od drva, kao što su gitare, klaviri i unutrašnji interijer vozila i plovila.
Tahltan
Tahltani danas
Danas (2005) Tahltani broje 2,189. prije je stanje iznosilo znatno manje: 2,000 (2000); 700 (1970); 503 (1959); 240 (1934); 250 (1900); 300 (1850); 1,000 (1700 i 1800). -U današnje vrijeme rade kao traperi, vodiči i uopće radnici. U Britanskoj Kolumbiji sada se dijele na dva plemena, to su: Iskut First Nation (sjedište Iskut) i Tahltal Indian Band, sa plemenskim sjedištem u Telegraph Creeku.
Bande i sela
Izvorno Tahltani su bili podijeljeni na bande:
Fontette
Fontet je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 176 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara.
Asilo de Ancianos San Judas Tadeo, Españita
Asilo de Ancianos San Judas Tadeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Españita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2535 m.
Nojag, Certeju de Sus
Nojag je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Certeju de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Albert od Sachsen-Coburga i Gothe
Princ Albert od Sachsen-Coburga i Gothe (Franc Avgust Karlo Albert Emanuel;, ; posle princ pratilac; 26. avgust 1819 – 14. decembar 1861) bio je suprug kraljice Viktorije Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Irske.
Rođen je u saksonskom vojvodstvu porodice Sachsen-Coburga i Salfelda povezanoj sa mnogim evropskim vladarima. U 20. godini oženio je svoju prvu rođaku, kraljicu Viktoriju, sa kojom je imao devetoro dece. U prvim mesecima braka Albert nije učestvovao u političkom i javnom životu monarhije. Parlament mu je odbio davanje bilo kakve titule, jer bi kao plemić mogao učestvovati u Domu lordovo, što nije bilo poželjno. Iako lišen upletanja u politiku, Albert je ubrzo počeo javno da se zalaže za reforme u obrazovanju i ukidanju ropstva. Kasnije je upravljao kraljičinim domom, imanjima i kancelarijom. Bio je jedan od organizatora Svetske izložbe 1851. godine. Albert je pomogao razvoju britanske ustavne monarhije ubedivši svoju suprugu da pokaže manje pristrasnosti u njenim odnosima sa Parlamentom, iako je podržavao intervencionističku spoljnu politiku ministra lorda Palmerstona.
Zaražen tifusom, umro je u 42. godini. Njegova smrt duboko je pogodila kraljicu, koja je narednih 40 godina nosila crninu. Nakon Viktorijine smrti 1901. godine, njihov sin Edvard VII postao je prvi monarh iz dinastije Sachsen-Coburga i Gothe što je ujedno predstavljao i kraj vladavine Dinastije Hanover.
Mladost
Smrt Albertovog ujaka Frederika IV 1825. godine donela je preraspodelu saksonskih vojvodstava. Već sledeće godine Albertov otac postao je vladajući vojvoda dinastije Sachsen-Coburga i Gothe.
Albert je bio u bliskim odnosima sa svojim starijim bratom Ernestom. Njihovo detinjstvo proteklo je u turbulenim roditeljskim prepirkama koji su kulminirali razvodom. Pošto je 1824. bila proterana iz vojvodstva, Luiza, Albertova majka, udala se za svog ljubavnika Aleksandara fon Hanštajna, grofa od Polciga i Bajersdorf. Najverovatnije je da više nikad nije videla svoju decu. Umrla je sedam godina kasnije od raka u tridesetoj godini života. Naredne godine, njihov otac oženio se svojom nećakom, bratovljevom kćerkom, Marijom od Virtemberga. Marija je tako postala maćeha svojim rođacima, braći od strica. Međutim ni ovaj brak nije imao uspeha. Odnosi meću supružnicima bili su hladni, a nova supruga nije imala uticaj na život svojih pastorčadi.
Braća su imala privatno obrazovanje u svom domu. U početku časove je držao Kristof Floršic. Odlaskom u Brisel, njihov lični tutor postaje Belgijanac Adolf Kvetele. Kao i mnogi drugi nemački prinčevi, Albert je studirao na Univerzitetu u Bonu. Njegov izbor bila su prava, politička ekonomija, filozofija i istorija umetnosti. Istakao se u muzici, gimnastici, jahanju i mačevanju. Njegovi učitelji su bili filozof Fihte i pesnik Šlegel.
Ženidba
levo|mini|upright|Rukom obojena [[dagerotipija princa Alberta iz 1848.]] Ideja o braku između Alberta i njegove rođake Viktorije javila se 1836. godine kao ambicija strica Leopolda, prvog kralja Belgije. U to vreme Viktorija je bila naslednica britanske krune i brak sa Albertom pomogao bi u ostvarenju Leopoldovih političkih ciljeva. Viktorijin otac, Edvard Avgust, četvrti sin kralja Džordža III, umro je dok je ona još bila beba, a nen stric Vilijam IV postao je novi kralj. Njena majka vojvotkinja od Kenta, Viktorija od Sachsen-Coburga i Salfelda bila je sestra Albertovog oca i strica.
Leopold je uspedo da ubedi sestru Viktoriju da pozove u goste njihovog brata vojvodu Sachsen-Coburga i Gothe i njegova dva sina, kako bi ih zbližila sa svojom kćerkom. Međutim, Vilijamu IV nije se svidela ova ideja. Znajući da poseta najavljena za maj 1836, ima za cilj odabir budućeg princezinog supruga, on je pokušao da nametne princa Aleksandra. Vilijam nije želeo da se njgova naslednica uda za Nemca, te je u Aleksandru, koji je bio drugi sin holandskog kralja Vilijama II video dobru priliku. Viktorija je bila svesna da će od njenog braka zavisiti koja će dinastija naslediti dinastiju Hanover, te je razmatrala razne evropske prinčeve.
U pismima upućenim stricu, pisala je o Albertu. „Albert je izuzetno lep; njegova kosa iste je boje kao i moja; njegove oči su krupne i plave, i on ima prelep nos i slatka usta sa sitnim zubima; ali šarm njegovog držanja je njegov izraz, koji je uglavnom prijatan.“ S druge strane, Aleksandar je za nju bio „veoma običan“. Viktorija se zahvaljivala Leopoldu na angažovanju oko sastanka. Iz njenih rečenica jasno je bilo da će novi princ Velike Britanije biti Albert od Sachsen-Coburga i Gothe.
Porodica
Albert je imao pet kćeri i četiri sina. Najstarija među njima bila je princeza Viktorija kojoj je bilo nepunih sedamnaest godina kada je dobila najmlađu sestru Beatris.
Unuci Alberta i Viktorije
Princ Albert je imao četrdeset unučadi od kojih su četvorica bili vladajući monarsi. Mnogobrojni plamići današnjice vode poreklo od princa Alberta i njegove supruge kraljice Viktorije.
Grušce
Grušce je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Grušce se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 31 stanovnika.
Paso de Hidalgo, Tecolutla
Paso de Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
San Pietro in Amantea, Cosenza
San Pietro in Amantea je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 206 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Opština San Martín de Bolaños, Jalisco
San Martín de Bolaños je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 765 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 894 m.
Blackhawk, South Dakota
Blekhok je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.892, što je 460 (18,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Estancia, Lagos de Moreno
La Estancia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2000 m.
Nottleben
Notleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Gota. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 438 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16067052.
Hafizullah Amin
Hafizula Amin (-{حفيظ الله امين}-; Pagman, 1. avgust 1929 — Kabul, 27. decembar 1979) bio je avganistanski političar, sekretar Narodne demokratske partije Avganistana, te predsednik i premijer Avganistana u veoma kratkom periodu tokom 1979. godine. Njegova vladavina bila je obeležena kontroverzama poput ubistva njegovog prethodnika Tarakija i napetostima u državi koje su dovele do pobune protiv vlasti i sovjetske intervencije, u kojoj je Amin poginuo.
Biografija
Nakon osnivanja Narodne demokratske partije Avganistana 1965, Amin je 1966. postao član njenog Centralnog komiteta. Nakon podele partije na dve frakcije, Amin se opredeilo za radikalniji Halk (frakciju Parčam predvodio je Babrak Karmal). Nakon hapšenja nekoliko istaknutijih vođa NDPA 1969, Amin je postao jedan od vođa partije.
Nakon proglašenja Republike Avganistan 1973, Amin je u Halku bio drugi po uticaju nakon Tarakija. Napetost u odnosima između NDPA i predsednika Dauda kulminisala je državnim udarom 27. aprila 1978. godine. Nakon revolucije, Taraki je bio predsednik i premijer DR Avganistana i sekretar NDPA, Karmal je bio zamenik predsednika, dok je Amin postao ministar spoljnih poslova.
Vođa Avganistana
Nakon Tarakijevog uklanjanja u septembru 1979, Amin je postao novi vođa Avganistana, postavši sekretar NDPA i predsednik republike. Usporio je socijalističke reforme kako bi stišao pobunu i pokazao narodu da njegova vlada nije anti-islamski raspoložena. Tarakijevo ubistvo iskoristio je kao opravdanje da uhapsi i naredi smaknuće 18.000 ljudi koje je smatrao pravim ili potencijalnim protivnicima svoje vlade. Ovo je uzrokovalo dodatne nemire širom zemlje, te centralna vlada uskoro nije mogla da kontroliše ruralne predele Avganistana.
Slabljenje Aminove pozicije i razbuktavanje ustanka u građanski rat, zabrinuli su Sovjete da bi se islamski radikalizam mogao proširiti na centralnoazijske sovjetske republike. Zbog toga je sovjetsko rukovodstvo rešilo da ukloni s vlasti radikala Amina. Sovjetska intervencija započela je 25. decembra 1979. godine. Nakon ulaska u Kabul, sovjetski vojnici su napali predsedničku palatu u koju se sklonio Amin i tamo ga ubili. Nepoznato je da li je Amin stradao od zalutalog metka ili je ubijen s namerom. Nakon Aminove smrti, na čelo države postavljen je umereniji Babrak Karmal, a sovjetska intervencija potrajala je narednih 10 godina.
Ješci
Ješci (Tachyglossidae) su porodica životinja iz reda jednootvornih. Četiri vrste iz ovog reda su, uz čudnovatog kljunaša, jedine preostale vrste iz reda jednootvornih, te jedini preostali sisavci koji legu jaja. Prehrana im se uglavnom sastoji od mrava i termita. Žive u Australiji i Papui Novoj Gvineji.
Nazvani su "Echidna" prema Majci čudovišta iz grčke mitologije. Riječ također može potjecati od  echinus , latinske riječi za "jež", zbog zapanjujuće sličnosti s izgledom bodlji na tijelu, posebno kada je sklupčana u lopta kad se prijeti.
Vladimir Jagarić
Vladimir Jagarić (Zagreb, 29. kolovoza 1925. – Zagreb, 26. srpnja 2011.), hrvatski glumac i redatelj dječjih predstava i priredaba, istaknuti planinar, pisac i veliki ljubitelj Žumberka, njegove prirodne i kulturne baštine, jedan od najplodnijih hrvatskih planinarskih pisaca. Suprug hrvatske kazališne, televizijske i filmske glumice Smiljke Bencet Jagarić.
Životopis
Istaknut u planinarstvu. Član PD Zagreb, počasni član PD Trešnjevka – Monter te 17 godina član BTC Ivan Vazov u Sofiji. U vodstvu Hrvatskog planinarskog saveza od 1971.-1987. godine. Dužnosnik planinarskih tijela: Komisije za povijest planinarstva te pročelnik Komisije za propagandu i Komisije za planinarske putove. Plodan kao planinarski pisac. Skupljao planinarske pjesme. Predavač, fotograf i istraživač prošlosti hrvatskog planinarstva.
Propagirao je Žumberačku goru i njezinu zaštitu. Organizirao Planinarski put Žumberkom. Objavio planinarski vodič Žumberački planinarski put. Trasirao je taj planinarski put, prekrasno opisao, dao pritom pažnju kulturnoj povijesti Žumberka, a vodič je ilustriran povijesno vrijednim fotografijama iz svoje fototeke.