cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aslan Mashadov
Predsjednik Čečenije
Izbori su održani na temelju čečenskog ustava prihvaćenog u ožujku 1992. prema kojem je Čečenska Republika neovisna država. Na izborima su kao promatrači bili prisutni predstavnici iz više od 20 zemalja, kao i Ujedinjenih naroda i OSCE-a. Mashadov je osvojio 60 posto glasova te je primio čestitke od ruskog predsjednika Borisa Jeljcina, koji je i dalje odbijao priznati neovisnost Čečenije iako se obavezao na izgradnju dobrosusjedskih odnosa. Vrhunac Mashadovljeve političke karijere bilo je potpisivanje mirovsnog sporazuma s Jeljcinom u Kremlju 12. svibnja, 1997.
Između dva rata
Krajem 1996, kad je Mashadov preuzeo dužnost gotovo pola milijuna ljudi (40% predratnog stanovništva Čečenije) živjelo je u izbjegličkim logorima ili pretrpanim selima. Gospodarstvo je bilo u rasulu. U Čečeniji su ostale dvije ruske brigade, a ni ratni vođe nisu pokazivali namjere da razoružaju svoje militante. Pod takvim okolnostima Mashadovljev politički utjecaj je slabio. Izgubio je nadzor nad Basajevim i drugim vođama. Procvao je organizirani kriminal, zaredale su otmice i terorizam. Mashadov je u kolovozu 1997. uveo šerijatski zakon, te je nekoliko kriminalaca javno pogubljeno. Također je bez mnogo uspjeha nastojao suzbiti porast vahabitizma i drugih fundamentalističkih muslimanskih skupina koje je podržavao Basajev. Tako je u čečenskom separatističkom pokretu nastao raskol između islamskog fundamentalizma i svjetovnog nacionalizma. Izvedeno je nekoliko pokušaja atentata koje je vjerojatno organizirao Arbi Barajev ili drugi ozloglašeni kriminalci i vjerski ekstremisti, premda je službeno okrivljena ruska tajna služba.
Drugi čečenski rat
Basajevljev potez nastojanja širenja rata na susjednu rusku pokrajinu Dagestan u rujnu 1999. bio je kap koja je prelila čašu ruske tolerancije prema neovisnoj Čečeniji. Ruski premijer Vladimir Putin poslao je ruske snage natrag u Čečeniju u listopadu 1999. i stekao političke bodove da postane ruski predsjednik.
Dana 1. listopada 1999. Putin je vlast predsjednika Mashadova i njegova parlamenta proglasio nezakonitom. Deset dana poslije Mashadov je pripremio mirovni plan u kojem je predviđeno slamanje moći odmetnutih mjesnih vladara. Ponudu je ruska strana odbila te je predsjednik Mashadov objavio gazavat (sveti rat) protiv ruske vojske koja se približavala. U Ičkeriji je proglašeno ratno stanje i mobilizirani su vojni rezervisti.
Nakon povlačenja čečenskih snaga iz Groznog u veljači 2000. Mashadov je postao gerilski vođa i skrivao se, a na njegovu glavu Moskva je raspisala nagradu od 10 milijuna dolara. Mashadov je zagovarao oružani otpor ruskom okupatoru, ali je osuđivao napade na civile. Odbijao je preuzeti odgovornost za sve žešće terorističke napade na ruske civile od strane sljedbenika Basajeva i preko glasnogovornika kao što je Ahmed Zakajev u Londonu osuđivao takve incidente. Ruski su dužnosnici, međutim, jednako osuđivali Basajeva i Mashadova za teroristička djela.
Mashadovljevo pogubljenje
Dana 8. ožujka, 2005., šef FSB-a Nikolaj Patrušev objavio je da su posebne snage u sklopu FSB-a"danas izvršile djelovanje u naselju Tolstoj-Jurt, uslijed kojeg je međunarodni terorist i vođa oružanih skupina Mashadov poginuo, a njegovi najbliži drugovi po oružju uhićeni". Tvrdio je da ga je jedinica za posebne operacije htjela uhvatiti živog, ali su ga nehotice ubili granatom ubačenom u bunker u kojem se Mashadov krio. Mashadov je po svoj prilici tjelohraniteljima zapovjedio da odu prije te se sam suočio s ruskim posebnim snagama. Na ruskoj televiziji prikazano je tijelo. Ubrzo je prema odluci čečenskpg pobunjeničkog zbora novi predsjednik postao Abdul-Halim Sadulajev.
Okolnosti Mashadovljeve smrti ostaju nerazjašnjene te razni izvori navode mogućnost da su ga ubili vlastiti tjelohranitelji ili pak ljudi Ramzana Kadirova koji se zavjetovao da će osvetiti očevu smrt.
Neoznačen grob
Dana 24. travnja, 2006. ruske su vlasti službeno odbile predati tijelo Aslana Mashadova njegovoj obitelji. Otad njegova obitelj vodi kampanju kojom zahtijeva njegove ostatke ili objašnjenje o tome što se dogodilo.
Zéro de conduite (razvrstavanje)
Zéro de conduite je izraz koji na francuskom znači "nula iz vladanja", i može značiti:
Paderno, Treviso
Paderno je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Terzo di Mezzo, Salerno
Terzo di Mezzo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Paderno, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 765 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Terzo di Mezzo, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Velika nagrada Azerbejdžana
Velika nagrada Azerbajdžana utrka je Formule 1.
Reese Witherspoon
Laura Jeanne Reese Witherspoon ili Lora Džin Ris Viderspun, poznatija kao Ris Viderspun (, IPA: ) je američka glumica i filmski producent, rođena 22. marta 1976. u Nju Orleansu (SAD). Godine 1998. igrala je u tri visokobudžetna filma: „Dostava preko noći“, „Plezentvil“ i „Sumrak“. Sledeće godine je za ulogu u filmu „Izbor“, koji je pobrao pozitivne kritike, bila nominovana za Zlatni globus. Uloga El Vuds u filmu „Pravna plavuša“ predstavljala je prekretnicu u njenoj glumačkoj karijeri, jer je ovaj film bio jedan od najgledanijih u bioskopima širom sveta tokom 2001.
Usledila je glavna uloga u filmu „Alabama, slatki dome“, koji je postigao velik finansijski uspeh. Godinu dana kasnije bila je izvršni producent filma „Pravna plavuša 2“ u kojem je igrala i glavnu ulogu. Godine 2005. pobrala je kritičarske pohvale igrajući lik Džun Karter Keš u filmu „Hod po ivici“, za koji je osvojila Oskar, Zlatni globus, BAFTA nagradu i nagradu Udruženja filmskih glumaca za najbolju glumicu u glavnoj ulozi.
Godine 1999. udala se za glumca Rajana Filipija sa kojim je igrala u filmu „Okrutne namere“. Imaju dvoje dece: kćerku Ejvu i sina Dikona. Rastali su se 2006. a zvanično su se razveli u oktobru 2007. Viderspunova je vlasnik producentske kuće Type A Films. Aktivna je u organizacijama koje se bore za prava i zaštitu žena i dece. Predsednik je izvršnog odbora Fonda za zaštitu dece, a takođe je i globalni ambasador kompanije Ejvon. Godine 2007. izabrana je za počasnog predsednika Ejvon fondacije.
Neuhofen
Nojhofen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Rajna-Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.193 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7338020.
Reese Witherspoon
Detinjstvo, mladost i obrazovanje
Ris Viderspun je rođena 22. marta 1976. godine u Nju Orleansu u američkoj saveznoj državi Luizijani. Njen otac, Džon Viderspun, poreklom iz Džordžije, završio je medicinu na Univerzitetu Tulejn i specijalizovao je otorinolaringologiju. Nekoliko godine je kao poručnik proveo u američkoj vojsci. Majka Beti (devojačko prezime Ris) je pedijatar, a poreklom je iz Tenesija. Predavala je na Univerzitetu Vonderbilt. Smatralo se da Viderspunovi vodi poreklo od Džona Viderspuna, škotskog državljanina, šestog predsednika Univerziteta Prinston i jednog od potpisnika Deklaracije nezavisnosti Sjedinjenih Američkih Država. Ove tvrdnje, međutim, nikada nisu zvanično potvrđene. Ris Viderspun je nekoliko godina ranog detinjstva provela u nemačkom gradu Visbadenu, gde je njen otac služio kao poručnik u američkoj vojsci. Nakon povratka u Sjedinjene Američke Države, Viderspunova je detinjstvo provela u Nešvilu.
Viderspunova je sa samo sedam godina izabrana za zaštitno lice nekoliko cvećarnica, a reklame u kojima se ona pojavljivala bile su veoma popularne, pa je ubrzo odlučila da pohađa časove glume. U školi je bila odlikaš, volela je da čita, a sebe je smatrala „velikom bubalicom, koja čita vrlo mnogo knjiga“. Prisećajući se svoje ljubavi prema knjigama, jednom je prilikom izjavila: ''„Prosto poludim kada uđem u prodavnicu knjiga. Srce počinje naglo da mi lupa i ja želim da kupim sve knjige“''. Maturirala je u srednjoj školi za devojke „Harpet Hal“ u Nešvilu. Upisala je studije engleskog jezika i književnosti na Univerzitetu Stanford, ali je nakon položene prve godine napustila fakultet i potpuno se posvetila glumačkoj karijeri.
Ponosna je na to što je vaspitavana na „strogi, južnjački način“, što joj je omogućilo da razvije „potpun osećaj za porodicu i tradiciju“, da poštuje osećanja drugih ljudi, da bude ljubazna, odgovorna, ali uvek u potpunosti svesna svega što joj se događa u životu. Bila je uspešna na svim poljima, tako da su joj roditelji u šali dali nadimak Little Miss Type A. Osvrćući se na uspehe na početku glumačke karijere, jednom prilikom je u časopisu „Intervju“: izjavila: ''„Ja ne smatram da su moji uspesi posebni i veoma važni. Razlog možda leži u mom nastojanju da svaki uspeh sagledam iz više uglova i da uvek ostanem pribrana. Rasla sam u okruženju u kojem su žene postizale izuzetne uspehe. Ukoliko imndije bilo dozvoljeno da to postignu, oštro su se suprotstavljale društvu koje ih je u tome sprečavalo“''.
1990—1998: Glumački počeci
Godine 1990. učestvovala na audiciji za film „Čovek na mesecu“, nadajući se da će dobiti jednu od sporednih uloga. Na njeno veliko iznenađenje, dobila je ulogu glavne junakinje, Deni Trant, četrnaestogodišnje devojke sa sela koja se po prvi put u svom životu zaljubljuje i to u svog sedamnaeastogodišnjeg suseda. Časopis Varajeti ocenio je njen nastup „veoma upečatljivim“, a filmski kritičar Rodžer Ebert istakao je da „njen prvi poljubac u filmu predstavlja jednu od najboljih kratkih scena koje je on ikada video“. Za ulogu u ovom filmu nominovana je za nagradu „Najbolji mladi umetnik“, koju dodeljuje Udruženje filmskih glumaca Sjedinjenih Američkih Država. Krajem 1990. godine glumila je i u filmu „Divlji cvet“ u režiji Dajane Kiton u kome je jednu od glavnih uloga igrala Patriša Arket. Dve godine kasnije, pojavila se u filmu Desperate Choices: To Save My Child, u kome je igrala lik obolele devojke. Godine 1993. prvi put nastupa na televiziji i to u seriji „Povratak usamljene golubice“, a zatim je dobila glavnu ulogu u Diznijevom filmu A Farr Off Place, u kome je igrala lik Noni Parker, devojke iz Južnoafričke republike koja mora da prepešači 1.250 milja (2.000 kilometara) kroz pustinju Kalahari. Iste godine imala je sporednu ulogu u filmu Medved Džek. Godine 1994. nastupila je u glavnoj ulozi u filmu S.F.W., koji je režirao Džefri Livi.
Godine 1998. dobila je ponude za snimanje dva visokobudžetna filma. Najpre je sa Markom Volbergom i Alisom Milano igrala u filmu „Strah“ u kojem je tumačila ulogu Nikol Voker, tinejdžerke koja je u ljubavnoj vezi sa zgodnim momkom za kojeg će se kasnije ispostaviti da je nasilni psihopata. Potom je igrala glavnu ulogu ulogu u filmu „Auto-put“, a partneri su joj bili Kifer Saderland i Bruk Šilds. Njen lik, Vanesa Luc, siromašna je devojka koja, putujući do svoje bake u Stokton, nailazi na serijskog ubicu. Film je pobrao brojne pozitivne kritike. Među njima se posebno isticala kritika Mika Lasala, novinara časopisa „San Francisko kronikl“, u kojoj se navodi da je „Viderspunova, koja je u filmu govorila oštrim teksaškim akcentom, bila naprosto zadivljujuća i ubedljiva u zahtevnim scenama koje su se nizale jedna za drugom“. Za ulogu u ovom filmu osvojila je nagradu za najbolju glumicu na filmskom festivalu u francuskom gradu Konjaku, a većina kritičara je tvrdila da je Viderspunova „zvezda u usponu“.
Snimajući ovaj film, Viderspunova je stekla znatno glumačko iskustvo. Osvrćući se na ovu temu, jednom je prilikom izjavila: „Kada sam preskočila sve prepreke koje je nosio ovaj film, koji me je u više navrata preplašio na smrt, osećala sam da mogu da se okušam u bilo čemu“. Nakon filma „Auto-put“, odlučila je da se na godinu dana povuče iz filmske industrije. U to vreme je započela i ljubavnu vezu sa glumcem Rajanom Filipijem. Godine 1998. usledile su uloge u tri visokobudžetna filma: „Dostava preko noći“, „Plezentvil“ i „Sumrak“. U filmu „Plezentvil“, u kome je igrala zajedno sa Tobijem Magvajerom, igrala je mladu i ambicioznu Dženifer čiji su osnovni ciljevi u životu popularnost i ljubavne veze. Za ulogu u ovom filmu dobila je veoma pozitivne kritike, kao i nagradu za najbolji debitantski nastup koju joj je dodelilo Udruženja filmskih glumaca Sjedinjenih Američkih Država. Reditelj Gari Ros je tada izjavio da će „u budućnosti Viderspun biti prava glumačka zvezda“.
San José, Sayula de Alemán
San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Reese Witherspoon
1999—2000: Prvi uspesi i pohvale kritike
Godine 1999. igrala je u filmu Best Laid Plans zajedno sa Alesandrom Nivolom. Glumila je Lisu, devojku koja započinje ljubavnu vezu sa Nikom kako bi izbegla odlazak u mali, zabačeni grad. Iste godine je sa Sarom Mišel Gelar i Rajanom Filipijem igrala u filmu „Okrutne namere“, adaptaciji istoimenog francuskog romana iz osamnaestog veka. Časopis „San Francisko kronikl“ je njeno tumačenje Lika Anet Hargruv ocenio kao izuzetno: „Viderspun se veoma dobro snašla u toj manjoj ulozi, a kada je bilo potrebno da đavolskim grimasama učini scenu neobičnom, ona je i to uspevala da uradi“. Slučajno ili ne, našla se i u muzičkom spotu objavljenom na kompilaciji sa muzikom iz filma.
Sa Metjuom Broderikom je 1999. snimila film „Izbor“, koji je režirao Tom Perota. Tumačila je ulogu Trejsi Klik, veoma ambiciozne učenice koja se kandiduje za predsednicu učeničkog saveta. Za ulogu u ovom filmu dobila je nagradu za najbolju glumicu koju dodeljuje Nacionalni savet filmskih kritičara i Udruženje filmskih kritičara na internetu, a takođe je nominovana i za Zlatni globus. Časopis „Premijer“ je njenu ulogu u ovom filmu uvrstio u listu 100 najboljih filmskih ostvarenja svih vremena. Oskarom nagrađivani reditelj Aleksander Pejn pohvalio je Ris Viderspun rečima: ''„Ona poseduje kvalitet koji privlači muškarce, dok žene žele da budu njeni prijatelji. Ali, to je samo početak. Niko nije toliko zabavan i niko ne poseduje takav šarm kao ona. Ona može da uradi jednostavno sve.“''
Uprkos svim ovim uspesima u jednom je intervjuu navela da „nakon učestvovanja u filmu „Izbor“ nikako nije uspevala da pronađe novi angažman“. A jednom je prilikom prokomentarisala: ''„Milim da je jedan od razloga što nisam dobijala uloge u filmovima i taj što sam u poslednjem filmu igrala goropadnu osobu, sa veoma čudnim karakterom, a gledaoci su taj lik poistovetili sa mojom ličnošću. Ja sam se stalno pojavljivala na audicijama, ali sam uvek bila drugi izbor reditelja“''.
Godine 2000. igrala je sporedne uloge u filmu „Američki psiho“ i u šestoj sezoni američke televizijske serije „Prijatelji“, igrajući lik Džin Grin. Sledeće godine pozajmila je glas liku Serene u animiranom filmu „Svanova truba“.
2001—2004: Svetska slava
Godina 2001. predstavljala je prekretnicu u njenoj karijeri. Te godine je igrala glavnu ulogu u filmu „Pravna plavuša“, tumačeći lik El Vuds, vlasnice modne kuće, koja odlučuje da studira prava na Univerzitetu Harvard kako bi stalno bila uz bivšeg dečka. Govoreći o ulozi u ovom filmu, jednom je prilikom izjavila: ''„Kada sam pročitala scenario uvidela sam da je El Vuds veoma bogata devojka sa Beverli Hilsa koja ima savršenog dečka ali ipak prekida s njim. Ko za to mari? Ja je i dalje mrzim“''. Celokupna filmska ekipa je, prema njenim rečima, nastojala da lik El Vuds učini takvim da publika ne može da ga mrzi. Film „Pravna plavuša“ je postigao izvanredan finansijski uspeh, ostvarivši prihod od 96 miliona dolara tokom prve nedelje prikazivanja u bioskopima širom Sjedinjenih Američkih Država. Ulogom u ovom filmu Viderspunova je pobrala isključivo pozitivne kritike, a novinari su se prema njoj odnosili kao prema „novoj Meg Rajan“. Kritičar Rodžer Ebert je istakao: „Viderspun je svojim šarmom vrlo lako učinila scenario uverljivim“. Internet časopis Salon.com posebno je istakao da je „Viderspunova na ubedljiv način odslikala lepotu lika El Vuds“. Za ulogu u ovom filmu bila je nominovana za Zlatni globus u kategoriji najbolje glumice, kao i za MTV filmsku nagradu.
Burlioncourt
Birlionkur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Šato Salen.
Reese Witherspoon
2001—2004: Svetska slava
Nakon uloge u tom filmu, sledile su još neke uspešne uloge. Godine 2002. pozajmila je glas liku Grete Vulfkasl u jednoj epizodi animirane serije „Simpsonovi“. Iste godine igrala je lik Sesili u filmu „Važno je zvati se Ernest“, adaptaciji istoimenog romana irskog pisca Oskara Vajlda. Sledeći film je bio „Alabama, slatki dome“, koji je režirao Endi Tenant. U ovom filmu, u kome su između ostalih igrali i Džoš Lukas i Patrik Dempsi, Viderspunova je tumačila lik Melani Karmajkl, mlade modne kreatorke koja namerava da se uda za njujorškog političara, ali najpre mora da se vrati u rodnu Alabamu kako bi se razvela od supruga sa kojim nije bila u kontaktu šest godina. Ulogu u ovom filmu opisala je kao „veoma ličnu“ jer je podsećala na period kada je morala da se iz Nešvila preseli u Los Anđeles. Od svih filmova koje je u celoj glumačkoj karijeri snimila Ris Viderspun, film „Alabama, slatki dome“ je postigao najbolji finansijski uspeh ostvarivši prihod od 35 miliona dolara tokom prve nedelje prikazivanja u Sjedinjenim Američkim Državama, dok je ukupan prihod iznosio nešto više od 127 miliona dolara. Uprkos velikom finansijskom uspehu ovaj film je pobrao uglavnom negativne kritike. Većina filmskih kritičara je ovu komediju ocenila kao „besmislenu, dosadnu i predvidivu“, složivši se u mišljenju da je Ris Viderspun „bila jedini faktor koji je doprineo da velik broj gledalaca pogleda ovaj film u bioskopima“. Časopis Kristijan sajens monitor zaključio je da Viderspun „nije bila glavna, nego jedina atrakcija filma“.
Burlioncourt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 181 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 307 m, a minimalnoj 207 m).
Reese Witherspoon
2001—2004: Svetska slava
Godine 2003. snimila je film „Pravna plavuša 2: Crvena, Bela i Plava“, nastavak Pravne plavuše, njenog najuspešnijeg filma. U filmu je El Vuds diplomirala prava na Harvardu i angažuje se u borbi protiv farmaceutskih kompanija i kompanija koje se bave proizvodnjom kozmetičkih proizvoda kako bi sprečila da ove kompanije koriste životinje u istraživačke svrhe. Međutim, ovaj film nije ni približno ostvario finansijski uspeh kao prvi, a takođe je dobio mnogo negativnih kritika. Časopis Ju-Es-Ej tudej smatrao je ovaj film „nimalo smešnim, pomalo dosadnim i ni približno uspešnim kao prethodni“. U istom časopisu je istaknuto da je „Ris Viderspun ipak uložila velik napor da odličnom glumom učini ne baš najbolji scenario malo uverljivijim“. Internet časopis Salon.com istakao je da je „ovaj film poništio svet pozitivne emocije od gledanja prvog filma“. Uprkos brojnim lošim kritikama, film je zaradio 39 miliona dolara tokom prvih pet dana prikazivanja u Sjedinjenim Američkim Državama, dok je ukupni prihod iznosio nešto više od 90 miliona dolara. Za ulogu u ovom filmu Viderspunova je dobila honorar od 15 miliona dolara, pa je tako postala jedna od najplaćenijih holivudskih glumica od 2002. do danas.
Godine 2004. snimila je film Vašar taštine rediteljke Mire Nair, adaptaciju istoimenog romana Vilijama Tekerija iz sredine devetnaestog veka. Igrala je lik Beki Šarp, osobe koja je nakon siromašnog detinjstva izrasla u veoma ambicioznu ženu koja na sve načine pokušava da učvrsti svoju poziciju u društvu. Tokom snimanja ovog filma Viderspunova je bila trudna, tako da su kostimografi morali da pažljivo biraju kostime kako bi prikrili trudnoću. Trudnoća se nije odrazila na glumačke sposobnosti Viderspunove koja je izjavila da je trudnoća ''„samo još više istakla najvažnije osobine njenog lika“. „Ja volim taj sjaj i punoću koju trudnoća sa sobom nosi“'', izjavila je za vreme snimanja filma. Film i Viderspunova dobili su mnoštvo pozitivnih kritika. U časopisu Los Anđeles tajms istaknuto je da ''„je podela uloga koju je rediteljka Mira Nair napravila prosto veličanstvena. Ris je, dobivši ovu sočnu ulogu, svom liku dodala izvesnu dozu poleta i neposlušnosti“''. U istom magazinu je takođe zaključeno da je „uloga Beki Šarp upravo ona za koju je Ris Viderspun rođena“.
Od 2005: „Hod po ivici“ i ostali filmovi
Godine 2004. snimila je romantičnu komediju „Baš kao u raju“ u kojoj je glavnu mušku ulogu igrao Mark Rafalo. Igrala je lik Elizabet Masterson, mlade doktorke koja nakon teške saobraćajne nesreće pada u komu, a njen duh se vraća u njen stari stan i tamo pronalazi novu ljubav.
Nešto ranije iste godine, u filmu „Hod po ivici“ Viderspunova glumi Džun Karter Keš, drugu po redu suprugu čuvenog kantri muzičara Džonija Keša. Viderspunova nikada nije imala priliku da upozna Džun Karter Keš koja je umrla baš u vreme snimanja filma „Vašar taštine“. Ova uloga je bila veliki izazov za Viderspunovu jer je pred velikim brojem gledalaca morala da otpeva nekoliko pesama uživo. Kada je saznala da će u filmu morati da nastupa uživo, Viderspunova se toliko preplašila da je naložila menadžeru da raskine ugovor o snimanju filma. „To je bio najizazovniji deo moje uloge“, prisećala se kasnije Viderspunova. „Ja se nikada ranije nisam profesionalno bavila pevanjem“. Za tu ulogu Viderspunova je šest meseci išla na časove pevanja. Tumačenje lika Džun Karter Keš donelo je Viderspunovoj pregršt pohvalnih kritika, a kritičar Rodžer Ebert je istakao da je „njena uloga podarila bezgraničnu energiju ovom filmu“.
Ta uloga donela je Viderspunovoj mnoge značajne nagrade kao što su Oskar, Zlatni globus, BAFTA nagradu i nagradu Udruženja filmskih glumaca. Uprkos brojnim pozitivnim kritikama, Viderspunova i Hoakin Finiks, njen partner iz filma osvojili su samo CMT muzičku nagradu za zajednički video-snimak godine. Viderspun je na sledeći način izrazila svoju naklonost prema ovom filmu: „Najviše mi se sviđa to što je film potpuno realističan i što prikazuje stvaran brak, jednu stvarnu ljubavnu vezu u kojoj mnoge stvari nisu mogle javno da se izgovore“. Govorila je i o liku i delu Džun Karter Keš, ističući da je ona bila žena koja je bila ispred svog vremena: ''„Ono što zadivljuje kod Džun Karter Keš je činjenica da je ona potpuno normalno govorila i radila ono što je 50-ih godina dvadesetog veka bilo ptopuno zabranjeno. U to vreme nije bilo prihvatljivo da se žena dva puta udaje i dva puta razvede, da ima dvoje dece sa dva različita supruga i da putuje u atomobilu punom muzičara. Ona nije želela da se povinuje tadašnjim društvenim normama pa je zbog toga mnogi smatraju najmodernijom ženom tog perioda“''.
Prva uloga nakon osvojenog Oskara bila joj je u filmu „Penelopa“, u kojem je nastupila sa Kristinom Riči. Igrala je lik Eni, najbolje Penelopine drugarice, devojke koju u porodici niko ne poštuje. Film je producirala njena producentska kuća Type A Films, a premijera filma bila je na međunarodnom filmskom festivalu u Torontu, 2006. godine. Film je, nakon dva odlaganja, zvanično u prodaji od februara 2008.
U novembru 2006. Viderspunova je glumila u političkom trileru „Proganjanje“. Partneri su joj bili Meril Strip, Alan Arkin, Piter Sarsgard i Džejk Džilenhol. U filmu tumači lik Izabele el Ibrahimi, supruga čoveka koji je osumnjičen za terorizam. Film „Proganjanje“, koji je imao premijeru 2007, bio je prvi film Ris Viderspun nakon dvogodišnje pauze. Kritike filma su bile pretežno negativne, a prema ocenama gledalaca, predstavljao je najveće razočarenje filmskog festivala u Torontu 2007. I nastup Ris Viderspun je negativno ocenjen: „Lik koji glumi Ris Viderspun u ovom filmu potpuno je beživotan“. U časopisu „Ju-Es-Ej Tudej“ istaknuto je da „Viderspunova u svoje uloge obično ubrizgava dodatnu dozu energije i entuzijazma, ali ovoga puta toga nije bili ili se to na filmu naprosto nije videlo“. U decembru 2007. Viderspunova je započela snimanje porodične komedije „Četiri Božića“, filma u kome bračni par ide u božićnu posetu razvedenim roditeljima na raznim krajevima sveta. Glavnu mušku ulogu u ovom filmu igrao je Vins Von. Film je u bioskopima prvi put prikazan u novembru 2008. i dobro je prošao na blagajnama ostvarivši prihod od 120 miliona dolara.
Ostali projekti
Ris Viderspun je vlasnica producentske kuće Type A Films. Mediji su u početku smatrali da naziv producentske kuće potiče od nadimka koji je Viderspun dobila kao mala — „mala gospođica odlikašica“, ali ih je Viderspun ubrzo demantovala: „Mnogi misle da sam producentsku kuću nazvala po mom nadimku iz detinjstva. Ja sam zapravo htela da se našalim sa mojom porodicom, jer sam kao mala, sa samo šest godina, bila toliko radoznala da sam znala koja je razlika između osoba koje imaju krvnu grupu A i krvnu grupu B. Producentska kuća je samo zbog toga dobila ovakav naziv. Mogu samo da zamislim šta bi bilo da sam producentskoj kući dala ime „Hrana za pse“ ili „Svinjetina“. Posledice vaših nepromišljenih poteza prate vas ceo život“.
Dugogodišnji je član međunarodne nevladine organizacije „Spasimo decu“ koja se brine o zdravlju i obrazovanju dece iz siromašnih područja. Takođe je i predsednik Fonda za zaštitu dece, organizacije koja se bavi zaštitom prava dece. Godine 2006. Viderspunova je, zajedno sa grupom glumaca, bila jedna od prvih javnih ličnosti iz Sjedinjenih Američkih Država koja je posetila Nju Orleans, nakon što je uragan Katrina opustošio ovaj grad. Tom prilikom otvorila je „Školu slobode“ u Nju Orleansu. Kasnije je u jednom intervjuu istakla da je to bilo iskustvo koje će joj zauvek ostati u sećanju.
Godine 2007. potpisala je ugovor sa kompanijom Ejvon i postala službeni promoter svih „Ejvonovih“ kozmetičkih proizvoda. Takođe je i predsednik dobrotvorne „Ejvon fondacije“ koja se bavi istraživanjima vezanim za rak dojke, kao i na pomaganju ženama koje su bile žrtve nasilja u porodici. Viderspunova učestvuje i u kreiranju novih proizvoda, a često se pojavljuje i u reklamama za „Ejvonove“ proizvode. Objašnjavajući zašto se pridružila „Ejvon fondaciji“, Viderspunova je istakla: „Kao žena i kao majka mnogo brinem o zdravlju svih drugih žena i sve ostale dece i trudim se da im na bilo koji način pomognem da im život bude lepši i lakši“.
Pojavljivanje u medijima
Nakon uspeha filma „Pravna plavuša“, Viderspunova je 29. septembra 2001. bila voditelj emisije Saturday Night Live. Godine 2005. zauzela je peto mesto na listi od „100 najuspešnijih mladih holivudskih glumaca“ u izboru tinejdžerskog izdanja časopisa „Pipl“. Godine 2006. našla se na listi od „100 najuticajnijih ljudi u svetu“ u izboru časopisa „Tajm“. Iste godine, časopis za muškarce FHM uvrstio je Viderspunovu na listu od „100 najlepših žena na svetu“. Dva puta se našla na listi „100 najuspešnijih ljudi“ časopisa „Forbs“: 2006. na 75. mestu, a 2007. na 80. mestu. Časopis „Forbs“ je takođe uvrstio Viderspunova među „10 javnih ličnosti kojima se najviše može verovati“.
Godine 2006. časopis „Star“ je objavio članak u kome se navodi da je Ris Viderspun trudna i da očekuje treće dete. Ubrzo nakon toga, Viderspunova je podnela tužbu protiv kompanije u čijem je vlasništvu i pomenuti časopis, navodeći kao glavni razlog ugrožavanje privatnosti. Nastojala je da dokaže da joj je tekst tog članka naneo veliku materijalnu štetu navevši pdroducente na pomisao da je namerno sakrila trudnoću kako bi lakše dobijala uloge.
Četiri puta se našla u izboru „100 najlepših žena Holivuda“ koji sprovodi časopis „Pipl“. U izboru zabavnog programa Access Hollywood ušla je u grupu od nekoliko najbolje odevenih holivudskih glumica u 2007. godini. Iste je godine postala najbolje plaćena holivudska glumica budući da su joj se honorari kretali u rasponu od 15 do 20 miliona dolara.
Brak
Viderspun se sa američkim glumcem Rajanom Filipijem prvi put srela u martu 1997. na proslavi njenog dvadeset prvog rođendana kada mu se predstavila rečima: „Ti si moj najveći i najlepši rođendanski poklon“. Par se verio u decembru 1998, a venčanje je bilo 5. juna 1999. u Čarlstonu u američkoj saveznoj državi Južna Karolina. Imaju dvoje dece: kćerku Ejvu Elizabet, rođenu 9. septembra 1999. i sina Dikona Risa, rođenog 23. oktobra 2003. godine. Kako bi neko od njih mogao uvek da bude uz decu, dogovorili su se ubuduće ne snimaju zajedničke filmove.
Osvrćući se na navode pojedinih medija da je nekoliko puta sa suprugom viđena u savetovalištima za bračne parove, Viderspunova je izjavila: ''„Mi smo tamo odlazili i pre nego što smo se zvanično venčali. Meni ne smeta što mediji objavljuju tu informaciju, ali mi smeta što se ta informacija najčešće objavljuje u potpuno negativnom kontekstu“''. Gostujući u emisiji „Šou Opre Vinfri“, u decembru 2005, Viderspunova je istakla: ''„Da li situacija u kojoj sve činite kako biste poboljšali svoj brak uvek mora da bude protumačena u negativnom kontekstu? Zar brak ne predstavnja jedno dugo putovanje? ... Niko nije savršen ... Svi mi imamo svoje probleme“''! Istog meseca, Viderspunova je izjavila: „Mislim da su u velikoj nevolji svi oni koji misle da im je život savršen, da im je brak veličanstven pri čemu od javnosti sakrivaju ne odveć bajkovitu istinu.“
Rastanak i razvod
U oktobru 2006. par je, nakon sedam godina braka, najavio i zvaničan razvod. Sledećeg meseca Viderspunova je podnela zahtev za razvod, navodeći kao glavni uzrok nepremostive razlike između supružnika. Zatražila je da joj sud dodeli decu na odgajanje, ali tako da Filipi ima puno pravo da ih viđa kad god poželi. Bračni par, prema ranijem dogovoru, nije pristao na sudsko pomirenje a dogovoreno je da celokupnu imovinu (pokretnu i nepokretnu) koju su stekli tokom zajedničkog života podele na jednake delove. Viderspuova je u tužbi odustala od zahteva za alimentaciju. . U septembru 2007. Viderspunova je za časopis „El“ prvi put javno govorila o razvodu, ističući da je „celokupni proces razvoda za nju bio veoma težak i zastrašujući“. Viderspunova i Filipi su se i zvanično razveli 5. oktobra 2007. godine.
Spisak ministara inostranih poslova Jugoslavije
Na ovoj strani se nalazi spisak svih ministara inostranih poslova Jugoslavije od njenog osnivanja 1. decembra 1918. pod imenom Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca pa sve do njenog potpunog prestanka postojanja u toj veličini 1992. i kasnije do 2006. kada je Državna zajednica Srbija i Crna Gora formalno razdvojena na Republiku Srbiju i Republiku Crnu Goru.
Reese Witherspoon
Rastanak i razvod
Tokom 2007. kroz medije se stalno „provlačila“ informacija o tome da je Ris Viderspun započela ljubavnu vezu sa američkim glumcem Džejkom Džilenholom sa kojim je igrala u filmu „Proganjanje“. Tokom promotivne turneje za film „Proganjanje“, ovaj par je negirao ranije tvrdnje. Međutim, nakon što se u oktobru 2007. Viderspun i zvanično razvela od Rajana Filipija, u medijima su se pojavile zajedničke fotografije Viderspunove i Džilenhola snimljene za vreme njihovog boravka u Rimu. . Viderspunova je u martu 2008. konačno potvrdila da je u ljubavnoj vezi sa Džilenholom koja traje još od snimanja filma „Proganjanje“. U intervjuu američkom izdanju poznatog modnog časopisa „Vog“, u novembru 2008, Viderspun je izjavila da je „Džilenhol osoba koja je u svemu podržava“.
Spisak ministara inostranih poslova Jugoslavije
Sam naziv titule takođe je varirao, npr. u SFRJ bio je to „savezni sekretar za inostrane poslove“. Korišćeni su i nazivi „ministar inostranih dela“, „ministar spoljnih poslova“ kao i „šef diplomatije“.
Porum, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 727, što je 2 (0,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Žiga Hirschler
Žiga Hirschler (Žiga Jelenić) (Velika Trnovitica, 21. 3. 1894 - Koncentracijski logor Jasenovac, 1941), jugoslavenski skladatelj, publicist i jedan od najpoznatijih zagrebačkih glazbenih kritičara između dva svjetska rata.
Ekstaza (film)
Extase je čehoslovački crno-bijeli film snimljen 1933. u režiji Gustava Machatyja, koji se smatra najpoznatijim ostvarenjem međuratne čehoslovačke kinematografije, ali i po antologijskim scenama u kojima glavna glumica Hedy Lamar pliva gola, odnosno implicitno simulira spolni odnos, zbog čega se često navodi kao prvo mainstream erotsko ostvarenje u historiji filma.
Zaplet je relativno jednostavan i prikazuje kako mlada žena po imenu Eva (koju glumi Lamarr) nakon vjenčanja za pedantnog Emila (koga glumi hrvatski glumac Zvonimir Rogoz) shvaća kako brak neće biti konzumiran. Radnja prikazuje kako muža napušta i odlazi na selo gdje nakon slučajnog susreta počinje burnu vezu sa muževnim građevinskim radnikom Adamom (koga glumi Aribert Mog.
Ekstaza je nakon premijere imala problema sa cenzurom u nekoliko država, uključujući Njemačku gdje je prikazana tek 1935. u skraćenoj verziji (sa isječenim "problematičnim" scenama). U međuvremenu je film javno osudio papa Pio XI, isto kao i američka Katolička legija pristojnosti. Usprkos toga je prikazan na venecijanskoj Mostri 1934. godine.
Cioroiu Nou, Cioroiași
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 691 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
La Cumbre del Chiltepín, Urique
La Cumbre del Chiltepín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2327 m.
Deutschsprachige Anwendervereinigung TeX
Deutschsprachige Anwendervereinigung TeX e. V., или DANTE e. V., је највећа TeX корисничка група на немачком говорном подручју. Са око 2.000 чланова, то је највећа група TeX корисника широм света. DANTE је основан 14. априла 1989. године у немачком граду Хајделбергу од стране бројних TeX ентузијаста који су одраније упознати са његовим радом.
Према својим статутима, DANTE консултује TeX кориснике из свих земаља у којима се користи немачких језик и финансира пројекте везане за TeX. Он такође представља чланове према другим TeX корисничким групама.
DANTE се одржава на главном CTAN серверу <tt>dante.ctan.org</tt>, који је пресликан на друге.
Конференције са разговорима, упутствима и састанцима генералних чланова се одржавају двогодишње на разним локацијама у свим земљама немачког говорног подручја. Конференције су бесплатне за све заинтересоване за TeX.
Часопис Die TeXnische Komödie чланова удружења објављује се квартално.
DANTE међународни партнер је TeX Users Group (TUG) која је основана 1980. године.
Spinaker
mini|desno|Jedrilica s razvijenim spinakerom Spinaker je vrsta velikog jedra od laganog materijala, obično najlona, koja se koristi u jedrilicama za sportsko jedrenje. Spinaker je naročito koristan kada jedrilica plovi uz vjetar. Kada je razvijen, spinaker poprima oblik velikog polubalona.
Spinakeri mogu biti simetrični i asimetrični. Simetrični su bolji kada jedrilica plovi s vjetrom u leđa, dok su u ostalim okolnostima pogodniji asimetrični – jednostavniji, stabilniji i bolji za manevriranje. Jedrilice mogu da imaju i nekoliko spinakera.
Upravljanje spinakerom je osjetljiva vještina. Bitno je ne dopustiti da se on „ispuše“, jer to može dovesti do nestabilnosti jedrilice i prevrtanja.
Esmont, Virginia
Esmont je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
John Derbyshire
John Derbyshire (3. jun 1945 -) je američki književnik, novinar, publicist i politički komentator rodom iz Engleske, poznat po svojoj desničarskoj i konzervativnoj orijentaciji. Pažnju je 1996. godine privukao romanom Seeing Calvin Coolidge in a Dream, a 2004. godine dobio niz pohvala za knjigu Prime Obsession kojom je publici nastojao popularizirati, odnosno učiniti pristupačnim neke od temeljnih koncepata matematike. Bio je dugogodišnji suradnik američkog konzervativnog časopisa National Review, ali je iz njega 2012. godine odbačen nakon članka u kome su njegovi stavovi o Afroamerikancima bili protumačeni kao rasistički.
Esmont, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 528.
Castelpena, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Loma de San Miguel, Almoloya de Juárez
Loma de San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1676 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2719 m.
Pastine, La Spezia
Pastine je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Arzacq-Arraziguet
Arzak Arazig je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 889 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 58 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 224 metara (maksimalnoj 238 m, a minimalnoj 95 m).
Canal Grande, Rincón de Romos
Canal Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1939 m.
Angelina Jolie
Andželina Žoli (, rođena 4. juna 1975. u Los Anđelesu) je američka filmska glumica, bivša manekenka i ambasador dobre volje Visokog komesara za izbeglice UN. Popularni mediji često je proglašavaju za jednu od najlepših žena, i često izveštavaju o njenom životu van filmskog platna. Dobitnik je tri nagrade Zlatni globus, dve nagrade američkog Udruženja filmskih glumaca i jednog Oskara.
Zéro de conduite
Zéro de conduite je francuski crno-bijeli film snimljen 1933. u režiji Jeana Vigoa. Radnja, djelomično inspirirana Vigoovim životnim iskustvima, je smještena u internat za dječake i prikazuje kako njihove učeničke psine eskaliraju u otvorenu pobunu protiv opresivnih nastavnika i drugih institucija društva. Film, koji se često naziva jednim od najeksplicitnijih primjera promocije anarhizma u historiji filma je nakon premijere izazvao duboko podijeljene kritike, prije nego što ga je francuska vlada, pod obrazloženjem da je "antifrancuski", dala službeno zabraniti. Zabrana je skinuta tek 1946. godine, godinama iza Vigove smrti, te je nakon toga stekao veliki ugled među kritičarima.
Angelina Jolie
Bila je u braku sa glumcima Džonijem Lijem Milerom i Bilijem Bobom Torntonom, a trenutno živi sa glumcem Bredom Pitom, u vezi koja privlači pažnju svetskih medija. Žolijeva i Pit imaju troje usvojene (Madoksa, Paksa i Zaharu) i troje biološko dece (Šajlo i blizance Vivijen i Noks). Andželina Žoli promoviše humanitarne ciljeve širom sveta i poznata je po radu sa izbeglicama preko UNHCR-a.
Zéro de conduite
François Truffaut je navodio Zéro de conduite kao uzor za svoj znameniti film 400 udaraca, slično kao i britanski sineast Lindsay Anderson za svoj film If...
Angelina Jolie
Rani život i porodica
thumb|right|Angelina Jolie Rođena je u Los Anđelesu u Kaliforniji kao Andželina Žoli Vojt. Kćerka je glumaca Džona Vojta i Maršelin Bertran (1950-2007). Rođaka je Čipa Tejlora, sestra Džejmsa Hejvena i kumče Džeklin Biset i Maksimilijana Šela. Zbog imena, česta je zabluda da je njena majka bila Francuskinja, međutim Žolini baba i deda sa majčine strane su bili francusko-kanadskog porekla. Sa očeve strane je češkog porekla a francusko-kanadskog i irokeskog sa majčine.
Nakon što su se njeni roditelji razveli 1976, Andželina Žoli i njen brat su živeli kod majke koja je napustila glumu i preselila se sa njima u Palisejd, Njujork. Marselin Bertran je preminula 27. januara 2007. od raka jajnika.
Andželina je dugo bila udaljena od svog oca, kriveći ga za nevernost i razlaz njene porodice. Mada je pokušala da se pomire i čak se pojavio u njenom filmu Lara Kroft:Tumb Rejder (2002.), ali nešto kasnije je podenala zahtev za legalnu promenu imena u „Andželina Žoli“, obacila je Vojt kao srednje ime. Ime joj je promenjeno zvanično 12. septembra 2002. Vojt je tvrdio da njegova kćerka ima ozbiljne emocionalne probleme. Oktobra 2004. godine Andželina za Premijer Magazin izjavljuje: “Moj otac i ja ne govorimo. Nisam više besna na njega. Ne verujem da nečija porodica postaje i njihove krvi. Zato što je moj sin usvojen i porodica je osnovana“. Navela je da nije želela javno da iznosi razloge otuđivanja od oca, ali pošto je usvojila sina Medoksa, mislila je da nije zdravo za nju da se pomiri sa Vojtom.
Početak filmske karijere (1993—1997)
Žoli je počela da radi kao manekenka sa 14 godina. Potpisala je za „Fines model menadžment“ („Finesse Model Management“) i radila kao manekenka u SAD i Evropi, radeći uglavnom u Los Anđelesu, Njujorku i Londonu. Takođe se pojavljivala u mnogobrojnim muzičkim spotovima, uključujući one za Mit louf („Rock'n'Roll Dreams Come Trough“), Antonelo Venditi („Alta Marea“) i Lenija Kravica („Stand by My Woman“). Sa 16 godina Žoli se vratila u pozorište, i tamo je imala svoju prvu ulogu kao nemačka „dominatriks“.
Žolijeva se pojavila u 5 studentskih filmova svog brata, snimljenih dok je on pohađao Školu filmskih umetnosti kalifornijskog univerziteta, ali njena profesionalna filmska karijera počela je 1993. kada je odigrala prvu vodeću ulogu u niskobudžetnom filmu Kiborg 2, kao Kasela „Keš“ Ris, skoro ljudski robot, napravljena da zavođenjem prokrči sebi put u sedište suparničkog proizvođača i da se tamo samodetonira. Nakon nekoliko neuspešnih projekata zasijala je kao Kejt Libi u svom prvom holivudskom filmu, Hakeri (1995.), gde je upoznala svog prvog muža Džonija Li Milera. Njujork Tajms je pisao, „Kejt (Andželina Žoli) razbija. To je zato što se mršti još kiselije nego [drugi glumci] i ona je retka žena haker koja namerno sedi za tastaturom u providnoj majici. Uprkos njenom natmurenom stavu, koju ova uloga zahteva, gospođica Žoli ima istu slatku [heruvim]sku pojavu kao i njen otac, Džon Vojt.“ Film nije napravio neki profit, ali je nakon izdavanja za video stekao kultno sledbeništvo.
Godine 1996. se pojavila kao Đina Malačiči u komediji Ljubav je sve na svetu, modernoj slobodnoj adaptacija Romea i Julije, postavljenoj između dve suparničke italijanske porodice-vlasnike restorana u Bronksu u Njujorku. U filmu Pustinjski mesec bila je tinejdžerka po imenu Elenor Rigbi koja se zaljubila u Denija Ajela, koji je zavodi njenu majku, En Arčer. Takođe 1996. u filmu Divljakuše je odigrala ulogu Margaret „Legs“ Sadovski, jedne od pet tinejdžerki koje zasnivaju neočekivanu vezu nakon fizičkog obračuna sa profesorom koji ih je seksualno zlostavljao. O njenom izvođenju „Los Anđeles Tajms“ je napisao: „U razvoju ovog lika mnogo je besmislica; Žoli, prelepa ćerka Džona Vojta, ima dovoljno snage da prevaziđe stereotip. Mada je Medi pripovedač priče, Legs je njen subjekat i katalizator.“
Godine 1997. Žoli je glumila sa Dejvidom Duhovnijem u trileru Izigravajući boga, film oslikava poznatog hirurga iz Los Anđelesa kome je oduzeta medicinska dozvola i koji je umešan duboko u kriminalni svet gde upoznaje Andželinin lik, Klaru. Film nije dobro primljen od strane kritičara i Rodžer Ebert govori da „Andželina Žoli pronalazi određenu toplinu u ovakvoj ulozi koja je obično teška i agresivna; izgleda previše fino da bila devojka kriminalca, a možda i jeste.“ Onda se pojavila u filmu Prave žene, istorijskoj romantičnoj drami koja se odigrava na Divljem zapadu, i zasnovana je po knjizi Dženiz Vuds Vindl. Glumila je i striptizetu u muzičkom spotu Rolingstonsa za pesmu „Anybody Seen My Baby?“
Uspeh (1997—2000)
Godine 1998. Žolijeva je igrala glavnu ulogu u TV filmu Đija, snimljenom u produkciji kuće „HBO“; glumila je biseksualnu manekenku, Điju Karandži. Film opisuje svet seksa, droge i emocionalnih drama, prikazuje hronologiju propasti Karanđine karijere što je bio rezultat njene zavisnosti od droge, i njenu smrt uzrokovanu SIDOM. Drugu godinu za redom, Andželina osvaja „Zlatni globus“ i biva nominovana za nagradu Emi. Takođe osvaja svoju prvu nagradu Udruženja filmskih glumaca.
U skladu sa metodom glume Lija Strasberga, Andželina voli da ostane u liku koji glumi i između scena, za vreme snimanja filma, i kao rezultat dobija reputaciju glumice sa kojom se teško sarađuje. U vreme snimanja filma Đija, rekla je svom tadašnjem mužu, Džonu Liju Mileru, da neće moći da ga zove. „Rekla sam mu: Sama sam, umirem, ja sam gej. Neću te videti nekoliko nedelja.“
Nakon filma Đija, Žoli se preselila u Njujork i prestala da glumi u jednom kratkom vremenskom periodu zato što je osećala da „nema više ništa da pruži“. Upisala je studije režije na njujorškom univerzitetu i pohađala časove pisanja. U emisiji Inside the Actors Studio objasnila je da je dobro za nju da se sabere.
Vratila se na veliko platno 1998. ulogom Glorije Mekniri u gangsterskom filmu Đavolja kuhinja, a kasnije te godine je postala deo odabrane glumačke postave koja uključuje Šona Konerija, Džilijen Anderson, Rajana Filipa i Džona Stjuarta u filmu Igra srcem. Drama priča o nekoliko naizgled nepovezanih karaktera, a Žolijeva igra mladu posetiteljku noćnih klubova, Džoan. Film je dobio pretežno pozitivne kritike, a Žolijeva je bila posebno pohvaljena. Za ovu ulogu osvojila je nagradu Breakthrough Performance koju dodeljuje National Board of Review.
Žoli je zatim dobila sporednu ulogu Lize Rou, u filmu Neprilagođena, u kojem je glavnu ulogu tumačila Vinona Rajder. Film govori o lečenju Suzane Kejsen u bolnici za mentalne bolesti, a scenario predstavlja adaptirane originalne memoare Suzane Kejsen, izdate pod nazivom „Neprilagođena“. Iako je glavnu ulogu imao lik Vinone Rajder, a film je trebalo da predstavlja njen povratak na scenu, ispostavilo se da je bio „dobrodošlica u Holivud“ za Žoli. Osvojila je treći Zlatni globus, drugu nagradu Udruženja fimlskih glumaca i „Oskara“ za najbolju žensku sporednu ulogu.
Godine 2000. Žoli se pojavila u prvom letnjem blokbasteru Minut za beg, kao Sara „Svej“ Vejlend, bivša devojka kradljivca automobila koga glumi Nikolas Kejdž. Uloga je bila mala, a „Vašington Post“ je komentarisao „sve što radi u ovom filmu je da je prisutna, kulira, pokazuje te mesnate, pulsirajuće usne koje tako provokativno uokviruju njene zube.“ Kasnije je objasnila da joj je ovaj film bio dobrodošlo olakšanje nakon zahtevne uloge Lize Roj, a postao je film od koga je, do tada, najviše zaradila - 237 miliona dolara od projekcija širom sveta.