cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mrkonjić Grad
Geologija i reljef
U tektonskom pogledu, područje opštine pripada unutrašnjim Dinaridima i zoni paleozojskih škriljaca i mezozojskih krečnjaka. Tektonski pokreti su se na ovom području javljali već u mlađem paleozoiku. Početkom trijasa nastupilo je spuštanje i ova oblast je preplavljena trijaskim morem. Proces naizmjeničnog izdizanja i spuštanja kopna nastavljen je kroz duge geološke periode (kredu, oligomiocen), da bi tokom alpske orogeneze došlo do konačnog nastanka kopna i spuštanja kotline u kojoj se danas nalazi Mrkonjić Grad.
Osnovni oblici reljefa ovog područja su kraški i fluvijalni, a osnovna strukturna osobina terena je pružanje naslaga u pravcu sjeverozapad-jugoistok.
Klima
Područje opštine karakteriše umjereno-kontinentalna klima sa mikroklimatskim karakteristikama planinskog područja. Karakteristične su hladne zime, umjereno topla ljeta, jasno izražena prelazna godišnja doba i redovna pojava snijega u zimskim mjesecima. U gradu je 6. decembra 2007. otvorena jedna od savremena meteorološka stanica.
Hidrologija
thumb|thumb|200px|Jezero Bočac Ovaj kraj je ispresijecan brojnim, manjim i većim vodenim tokovima. Uopšteno, razlikuju se dvije glavne hidrografske cjeline: prva, čije vode pripadaju vodotoku rijeke Vrbas (oko 85 %) i druga, čije vode pripadaju vodotoku Sane (oko 15 %). Manji vodotoci, naročito brojni na padinama Dimitora i Lisine, predstavljaju značajne vodene resurse u lokalnim okvirima.
Opštini Mrkonjić Grad pripada dio toka Vrbasa od Dabračkog zavoja do ulaza u kanjon Tijesno, dužine 15 km. Na ovom potezu se nalazi hidroelektrana Bočac i istoimeno akumulaciono jezero. Crna rijeka je otoka jezera Balkana i lijeva pritoka Vrbasa. Dužina njenog toka je 17 km, a teče u pravcu jug-sjever. Rječica Ponor predstavlja jedinstvenu hidrološko-geomorfološku pojavu. Ona izvire kod sela Podbrdo, a ponire ispod jugozapadne padine Manjače, da bi se opet pojavila u mjestu Krupa na Vrbasu i pod imenom Krupa se uliva u Vrbas.
U Donjoj Peckoj se nalazi izvor Sane, koja nekoliko kilometara teče kroz mrkonjićku opštinu i poslije ukupnog toka od preko 140 kilometara se uliva u Unu kod Novog Grada. U istom selu izvire i Korana, dok u obližnjoj Mednoj izvire Medljanka i obje rijeke se ulivaju u Sanu.
Na padinama Lisine izvire Sokočnica, koja prolazi između Gerzova i Trnova i u opštini Šipovo se uliva u Plivu. Na zapadnom obronku iste planine izvire potok Zelenkovac koji protiče kroz istoimeno planinsko izletište.
Biljni i životinjski svijet
Mrkonjić Grad karakteriše veliko bogatstvo i raznovrsnost biljnog i životinjskog svijeta.
U biljnom pokrivaču ovog područja zastupljena su tri vegetaciona tipa: šumski, travni i agrokulturni.
Od šumskog drveća najviše ima bukve, graba, hrasta, jele, smrče, bora, javora, klena, jasena i drugih manje zastupljenih vrsta. Na ovom području javljaju se i grmolike biljke: lijeska, drijen, glog, zova, kupina, šipak, borovnica i sl. Travnati pokrivač čine: paprat, mlječika, repuh, bujad, kukurijek, jagorčevina, jagoda, mrtva kopriva, čičak, kopriva i hajdučka trava. Na području opštine je pronađeno više od 1.500 vrsta gljiva, od kojih se pedesetak preporučuje za ljudsku ishranu.
Među divljim životinjama najbrojnije su: srna, divlja svinja, lisica, zec, jazavac, jastreb, orao, jarebica, te druge koje variraju po svojoj brojnosti jer su često na meti lovaca (vuk, medvjed, ris, kuna bjelica i zlatica, vidra)pa su ovdje postale izuzetno rijetke. Od ribljih vrsta ima pastrmke, lipljena, mladice, klena, amura i šarana.
Istorija
Dosta je tragova koji svjedoče da se čovjek ovdje nastanio još prije 2.500 godina - prvenstveno zbog iskopavanja rude bakra i gvožđa. U doba Ilira ovdje je živjelo pleme Mezeja, u čijem su susjedstvu bili Dalmati i Desidijati. O njihovom prisustvu svjedoče ostaci ilirske keramike (pronađeni ispod Kurbasan kamena kod izvora Suljinovac) i brojne gradine nastale krajem bronzanog doba. thumb|thumb|200px|Stećak u Baljvinama Za vrijeme Rimskog carstva ovuda je prolazio važan put koji je povezivao Dalmaciju sa Panonijom. Počinjao je kod Mliništa i išao do Bočca, a zatim rijekom Vrbas prema sjeveru. Postojalo je još nekoliko važnih puteva - ka Kotoru, Šipovu, Jezeru itd. S obzirom na saobraćajnu i rudarsku važnost kraja još iz predrimskih vremena, ovdje se u antici stvorio splet naselja i priključnih puteva. Prema rezultatima arheoloških istraživanja stjecište i raskršće tih puteva je bilo naselje Leusaba (srednjovjekovno Varcarevo), smješteno ispod Grabeža oko izvora Vrćenac. Tragovi i dijelovi naselja su otkriveni u Starom Selu (rimski žrtvenik), Bjelajcu (nadgrobni spomenik sa tekstom), Majdanu (antička bazilika), Peckoj (rimska tvrđava), Trijebovu (bronzana glava Meduze) i sl.
U srednjem vijeku, ovo je bio dio župe Donji Kraji, koja je pripadala feudalcima Stipanićima-Hrvatinićima. O tom periodu svjedoči 29 nekropola i 500-600 pronađenih stećaka (nadgrobnih spomenika), koji su razasuti svuda po opštini. Naročito lijepo su obrađeni (arhitektonski i likovno) oni u Baljvinama, Šehovcima, Gustovari i Liskovici. Na tri mjesta u mrkonjićkoj opštini postoje i danas ostaci tri srednjovjekovna grada-tvrđave:
Naselje Mrkonjić Grad je na sadašnjem mjestu nastalo 1593. godine, kada je tu podigao svoj vakuf (zadužbinu) kizlar-aga Đukanović (u narodu poznat kao Krzlar-aga) porijeklom iz obližnjih Kotlina. On je uzet kao „danak u krvi“, a kada je odvođen u Carigrad ovdje su vojnici ubili njegovog oca. Krzlar-aga je sagradio džamiju, 24 dućana, musafirhanu (pansion) sa 20 dimnjaka, hamam, pekaru, mekteb i vodovod, za koji je voda dovedena sa planine Lisine. Posebnom vakufnamom (koji se čuvao u Zemaljskom muzeju u Sarajevu) ostavio je 690.000 akči za unapređenje trgovine i zanatstva i za izdržavanje musafirhane u kojoj je svaki putnik (i njegov konj) besplatno mogao biti gost 24 časa.
Grad spominje u svojim zapisima i poznati turski putopisac Evlija Čelebija 1660. godine, navodeći da su ga spalili uskoci Stojana Jankovića.
Mjesto je kasnije nazvano Jenidže Jajce (Novo Jajce). Zatim je dobilo ime Varcarev Vakuf, pa Varcar Vakuf, a 1924. ili 1925. godine ime je promijenjeno u Mrkonjić Grad, u znak sjećanja na srpskog vladara Petra I Karađorđevića koji je kao Petar Mrkonjić učestvovao u bosansko-hercegovačkom ustanku 1875. godine.
Od 1849. do 1851. godine u Varcaru je služio fra Ivan Franjo Jukić (1818-1857). On je ovdje osnovao i vodio prvu svetovnu školu i pokrenuo prvi bosanski književni časopis „Bosanski prijatelj“. Iz nešto kasnijeg perioda je ostao zabilježen veliki požar koji se odigrao 3. septembra 1883. kada je izgorilo 98 kuća, 120 dućana, pravoslavna crkva i katolička kapela. Još jedan požar u naselju Rika se desio 1925. godine.
Vrijeme narodnih ustanaka 1875. i 1878. godine, kao i Prvi i Drugi svjetski rat, ostavili su traga i na ovdašnjem stanovništvu. U ustancima je učestvovao znatan broj žitelja, posebno iz medljanskog okruga. O tome svjedoči i književnik Eugen Kumičić u svojoj dnevničkoj prozi „Pod puškom“.
Drugi svjetski rat
Sa područja opštine, učešće u NOB je uzeo veliki broj stanovnika u sastavu VII Krajiške brigade, a neki su proglašeni i narodnim herojima. Istaknute ličnosti NOP-a su bili: Milja Đukanović, Pavle Džever, Akif Bešlić i dr. Partizani su oslobodili Mrkonjić Grad prvi put 28. avgusta 1941, ali su ga držali pod kontrolom samo nekoliko dana. Partizanske jedinice su grad oslobađale 39 puta u toku Drugog svjetskog rata, što je jedinstveno u čitavoj bivšoj Jugoslaviji. Grad je, 25. novembra 1943. godine, bio domaćin Prvog zasjedanja Zemaljskog antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Bosne i Hercegovine (ZAVNOBiH). I danas postoji kuća-muzej u kojoj je održano zasjedanje.
Rat u BiH
Mrkonjić Grad je tokom rata u više navrata bio granatiran i tom prilikom je poginula nekolicina civilnog stanovništva. Nedaleko od grada pripadnici VRS su 2. juna 1995. oborili avion NATO snaga, a njegovog pilota su američki marinci spasili šest dana kasnije. U mjestu Oborci kod Donjeg Vakufa su 13. septembra 1995. streljana 24 Muslimana i 4 Hrvata sa područja mrkonjićke opštine, koji su bili na radnoj obavezi. Ovo se dogodilo u zoni odgovornosti 1. krajiškog korpusa VRS, ali nije dokazano ko je neposredni izvršilac.
U samom gradu se nisu odvijale borbe sve do operacije Južni potez, kada su 10. oktobra 1995. godine Hrvatska vojska i Hrvatsko vijeće odbrane zauzeli Mrkonjić Grad. Gotovo cijelo stanovništvo je tada krenulo prema Banjoj Luci. Oni koji su ostali su uglavnom pobijeni i sahranjeni u masovnoj grobnici na pravoslavnom groblju. Iz ove grobnice je ekshumirano 181 tijelo, od čega 42 civila, 136 pripadnika Vojske Republike Srpske i 3 policajca srpske nacionalnosti. Na području čitave opštine su evidentirane ukupno 364 žrtve, od čega 210 sa područja opštine. U jesen i zimu 1995. i početkom 1996. je uništen i veliki dio industrije i privrede uopšte. Prema podacima Opštinske komisije za procjenu ratne štete, uništene su i 3.644 kuće i 700 stanova, a oštećeno je još 6.017 stambenih objekata.
Po Dejtonskom mirovnom sporazumu Mrkonjić Grad je vraćen Republici Srpskoj 4. februara 1996. Od tada se ovaj datum proslavlja kao Dan opštine.
Privreda
U privredno-administrativnoj podjeli Republike Srpske, opština Mrkonjić Grad pripada banjalučkoj regiji. U poređenju sa ostalim privrednim regijama, banjalučka je prostorno i populaciono najveća i ekonomski narazvijenija, a ima obilježje visokog stepena urbanizacije i industrijalizacije.
Prvu radnu organizaciju u svojoj istoriji Mrkonjić Grad je dobio 1947. godine, kada su zanatlije (kovači, mutafdžije i stolari) osnovali zajedničku radionicu. Iz te male kombinovane radionice, iznikla je do 1973. godine fabrika vijaka, jedna od najmodernijih te vrste u zemlji. Zapošljavala je oko 400 radnika i poslovala je u sastavu Rudarsko-metalurškog kombinata Zenica.
Jelašnica
Jelašnica može biti:
Mrkonjić Grad
Privreda
Pored toga, postojao je i niz drugih društvenih preduzeća: „Lisina“, „Manjača“, „Udarnik“, „Mladost“, „Zadružna trgovina“, „Krajina“, „Park“, „Mrkonjić putevi“, HE „Bočac“ i dr. Većina njih posluje i danas u manjem obimu, ali je kapital pretežno privatnog karaktera.
Melanie Safka
Godine 1970. se udala za muzičkog producenta Petera Schekeryka, s kojim je imala troje djece. Od 1973. se postepeno počela povlačiti sa pozornice kako se posvetila porodici, iako povremeno nastupa do današnjih dana. U političkom smislu se izjašnjava kao libertarijanka.
Archon
Aršon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Opština Orșova, Mehedinți
Orșova je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Melanie Safka
Literatura
Melanie: The First Lady of Woodstock (2011); a biography by John Lambo
Mrkonjić Grad
Privreda
Fabrika vode „Voda Kruna“ je otvorena 19. marta 2008. godine. Voda potiče sa izvora „Orlov kamen“, koji se nalazi na planini Lisini na nadmorskoj visini od 870 metara. Ukupna investicija je vrijedila 10 miliona konvertibilnih maraka i spada u najveće investicije mrkonjićke opštine u poslijeratnom periodu.
Više od polovine stanovnika se bavi ratarstvom, stočarstvom, voćarstvom i živinarstvom. Jaka migraciona kretanja sposobne radne snage u druge krajeve zemlje i u inostranstvo naročito su izražena posljednjih godina i najviše se osjećaju u seoskim područjima.
Archon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 83 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,37 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 180 metara (maksimalnoj 225 m, a minimalnoj 146 m).
Mrkonjić Grad
Privreda
Na području opštine ima oko 24.000 hektara obradive zemlje, koja je većinom rasprostranjena do 700 metara nadmorske visine. Poljoprivredna zemljišta zauzimaju 54 % od ukupne površine, a 80 % obradivog zemljišta je u posjedu individualnih poljoprivrednih proizvođača. Na njemu uspijevaju gotovo sve vrste žitarica, a najviše se gaji pšenica, kukuruz i ječam. U krajevima iznad 700 metara nadmorske visine stanovništvo se pretežno bavi stočarstvom i gajenjem onih poljoprivrednih kultura koje uspijevaju na toj visini.
Veoma značajan prirodni resurs predstavljaju šume u državnom i privatnom vlasništvu. One prekrivaju 44 % ukupne površine opštine (30.139 hektara). Područje Mrkonjić Grada je osobeno po mnogim rudnim i mineralnim bogatstvima, ali sa vrlo niskim stepenom iskorišćenosti. Od rudnog bogatstva eksploatišu se boksit, kvarc, bentonit i mermer.
Petrov novčić
Novac se i danas formalno prikuplja za papu, kao dokaz vjerničke solidarnosti, ali je namjenjen crkvi da bi mogla obavljati svoj posao, i priskočiti pojedinim crkvama u pomoć kad im to zatreba (ratovi, elementarne katastrofe).
Mrkonjić Grad
Stari zanati
Kovački zanat je na ovim prostorima duga i stara tradicija, koja vuče korijene još iz srednjeg vijeka. Prema podacima sačuvanim iz doba Austro-Ugarske, godišnje se u Mrkonjić Gradu izrađivalo 8.000 kosa, 15.000 noževa, 12.000 mutafa (pokrivač od kostrijeti), 20.000 zemljanih lonaca i znatan broj drugih predmeta.
Petrov novčić
Sam Vatikan to obrazlaže činjenicom da je praksa pružanja materijalne podrške onima koji propovijedaju evanđelje, da im se omogući da se potpuno posvete svom apostolskom poslanju i da se brinu za one kojima je pomoć najpotrebnija, stara koliko i samo kršćanstvo.
Mrkonjić Grad
Stari zanati
I danas u Mrkonjić Gradu radi nekoliko kovačnica.
Petrov novčić
Tako je 2013. prikupljeno 78 milijuna dolara (2012. 65,9) što je pad u odnosu na 2009. kad je prikupljeno 82,5 $.
Mrkonjić Grad
Obrazovanje
Prva škola u mrkonjićkoj opštini (i jedna od najstarijih u Bosni i Hercegovini) osnovana je 1857. godine u selu Gerzovo. Dozvolu za otvaranje škole dao je turski sultan Abdul Medžid, o čemu postoji pisani dokument - ferman, koji se čuva u gerzovačkoj crkvi. Ovaj kulturno-istorijski spomenik je u velikoj mjeri oštećen u ratu 1995. godine.
Petrov novčić
Historija
Običaj je pokrenut za ranog srednjeg vijeka po Engleskoj, kao godišnji porez od novčića koji su plaćali zemljoposjednici a odlazio je papinskoj riznici u Rim.
Mrkonjić Grad
Obrazovanje
Prema austrougarskom popisu stanovništva iz 1885, u opštini Mrkonjić Grad radila su samo dva učitelja, od kojih jedan u Gerzovu a drugi u tadašnjem Varcar Vakufu.
Godine 1947. osnovan je „Narodni univerzitet“ čija je aktivnost bila vezana za unapređenje kulturnog života na području opštine. Isti je djelovao sve do 1990. godine, kada njegovu ulogu preuzeo Kulturno-informaciono-obrazovni centar „Petar Kočić“.
Petrov novčić
Historija
Običaj je ozakonio engleski kralj Edgar I (959. - 975.) Nazvan je Petrov novčić (Peter pence) jer se prikupljao 1. augusta na svetkovinu oslobođenja sv. Petra iz lanaca (St. Peter ad Vincula). Običaj se iz Engleske s vremenom proširio po gotovo čitavoj Evropi.
Mrkonjić Grad
Obrazovanje
Na području opštine danas postoje četiri centralne osnovne škole i četrnaest područnih, u kojima nastavu pohađa blizu 2.000 učenika. U sastavu OŠ „Petar Kočić“ rade područne škole: Oćune, Majdan i Kopljevići, u OŠ „Ivan Goran Kovačić“ rade područne škole Šehovci i Surjan, u OŠ „Vuk Karadžić“ Baraći rade devetorazredna škola Podrašnica, petorazredne škole u Podbrdu, Gracima, Orahovljanima, Mednoj i Gerzovu i u OŠ „Branko Ćopić“ u Bjelajcu rade područne škole u Baljvinama, Magaljdolu i Gustovari.
Petrov novčić
Historija
Prikupljanje Petrovog novčića po Engleskoj i anglosaksonskim zemljama potrajalo je do 16. vijeka i reformacije.
Mrkonjić Grad
Obrazovanje
U Mrkonjić Gradu postoje i dvije srednje škole: Gimnazija (osnovana 1961.) i Mašinska škola, a smještene su u zajedničkom srednjoškolskom centru.
Petrov novčić
Historija
Poput drugih praksi takve vrste, i taj običaj doživio je tokom vijekova brojne promjene, sve dok ga 5. augusta 1871. nije papa Pio IX. formalizirao i odobrio u svojoj enciklici Saepe Venerabilis.
Mrkonjić Grad
Nacionalni spomenici
Vidi: Nacionalni spomenici u Mrkonjić Gradu Srpsko-pravoslavno crkveno-pjevačko društvo „Nikolajević“ je osnovano 9. februara 1900. godine i njegov prvi predsjednik je bio proto Jovan Pećanac. Društvo je njegovalo pravoslavne crkvene pjesme, bavilo se podučavanjem pjevanja pjesama svetovnog karaktera, organizovalo besjede i zabave humanitarnog karaktera.
Kulturni centar „Petar Kočić“ se bavi organizacijom pozorišnih i kino predstava, koncerata, javnih predavanja, seminara, kurseva, izložbi različitog sadržaja, književnih večeri, promocija knjiga i sl.
Rekontruisani Dom kulture (nekadašnji Dom ZAVNOBiH-a), koji važi za središte kulturnih dešavanja opštine, otvoren je 27. februara 2008. godine.
Folklor
U gradskim nošnjama, koje su bile raširene sve do početka 20. vijeka (odnosno do Prvog svjetskog rata), bez obzira na nacionalnu pripadnost uočava se jak orijentalni uticaj. Tu se izdvaja odjeća muslimanskih žena, koja im je služila za izlazak van kuće. Čine je feredža, a od kraja 19. vijeka i „zar“. U ovim haljinama žene su bile sasvim pokrivene, što je i bio pravi cilj ove vrste odjeće (istočnjački uticaj).
Kulturna dešavanja
Svakog ljeta se u Turističkom centru Balkana tradicionalno održava manifestacija „Dani kosidbe - Memorijal Lazar Laketa“. Centralni dio manifestacije čini takmičenje domaćih i inostranih kosaca (u brzini košenja, količini pokošenog sijena i sl), a pored toga održavaju se smotre folklora, takmičenje u plivanju i druga sportska i kulturna dešavanja. Događaj je posvećen očuvanju tradicije ovog kraja, odnosno sjećanju na mrkonjićke kosce i kose „varcarke“, običaje itd.
Azzate, Varese
Azzate je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Montepulciano, Ancona
Montepulciano je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Mrkonjić Grad
Religija
Jedan od najpoznatijih objekata srednjovjekovne arhitekture ovog kraja je bila Krzlar-agina džamija. Ona je sagrađena u periodu od 1591. do 1595. godine, a dozidana 1873. po ugledu na Ali-pašinu džamiju u Sarajevu. U nju je iz Carigrada donesen veliki ćilim, težak 200–300 kg. Tokom pljačke 1878. godine, austrougarski vojnici su ga rasjekli na četiri dijela, od kojih se jedan i danas čuva u bečkom Umjetničkom muzeju. U džamiji je Krzlar-aga osnovao biblioteku u kojoj je do rušenja čuvano 50-ak starih knjiga i rukopisa. Džamiju je srpska vojska srušila 5. novembra 1992. godine. Mjesto i ostaci arhitektonske cjeline ovog vjerskog objekta su u maju 2005. proglašeni nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine, ali je ona i ranije rješenjima iz 1951. i 1962. bila stavljena pod zaštitu države i upisana u Registar nepokretnih spomenika kulture. U naselju Rika se nalazi džamija Hamidija. Na njenom mjestu je do 1992. bila džamija podignuta 1906. godine (mada postoje podaci da je na istom mjestu postojala džamija preko 250 godina). . Ona je srušena u ratu ubrzo poslije Krzlar-agine džamije, a obnova je započeta u junu 2003. Obnovljeni objekat je svečano otvoren 29. jula 2007. Prethodno su u martu 2003. mjesto i ostaci graditeljske cjeline džamije proglašeni nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.
Montepulciano, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Mrkonjić Grad
Religija
Najstarija pravoslavna crkva na području opštine potiče iz 18. vijeka i nalazi se u Gerzovu. U gradu je 1892. podignut Parohijski hram Rođenja Presvete Bogorodice, a na mjestu nekadašnje drvene crkve izgorjele u požaru 1883. godine. Pored hrama se nalazi Parohijski dom i crkvena sala. Hrvatska vojska je oštetila i opljačkala ove objekte u oktobru 1995. godine, kao i ostale pravoslavne vjerske objekte na području opštine.
Katolička crkva je izgrađena u periodu 1881-1883, a toranj je podignut 1889. godine. Župu u Mrkonjić Gradu je osnovao fra Avgustin Miletić 18. maja 1821. Župom su do 1899. godine upravljali franjevci, a nakon toga upravljanje su preuzeli dijecezanski sveštenici. Župa je imala i kapelana od 1845. do 1890. U crkvi je službovao, između ostalih, fra Ivan Franjo Jukić, fra Antun Knežević i dr. Ona je u velikoj mjeri oštećena u požaru koji su podmetnuli pripadnici srpske vojske 1992. godine. Nakon povratka stanovništva, crkva je postepeno popravljana, a zvonik je konačno obnovljen u maju 2007. godine. Takođe su obnovljeni grobovi sedmorice nekadašnjih župnika iz grada i iz sela Liskovica i Majdan.
Zdravstvo
thumb|thumb|200px|Dom zdravlja Dom zdravlja „Dr Jovan Rašković“ je centralna zdravstvena ustanova, koja zapošnjava oko 100 zdravstvenih radnika. Terenske ambulante postoje u Baraćima, Podrašnjici, Baljvinama i Bjelajcu. Osim toga, postoji i određeni broj privatnih ordinacija, ambulanti i laboratorija.
U Domu zdravlja se organizuje primarna i dio sekundarne zdravstvene zaštite stanovništva, kao i konsultativno-specijalistička zdravstvena zaštita iz određenih medicinskih specijalnosti.
Pružanje usluga se odvija kroz sledeće službe:
Sport
Na području opštine postoji više sportskih klubova: fudbalski klub „Sloboda“ koji igra u Prvoj ligi Republike Srpske, košarkaški klub „Mladost“ koji igra u Premijer ligi BiH, muški i ženski odbojkaški klub, stonoteniski klub „Mimoza“, šahovski klub „An pasan“, planinarsko društvo „Vidik“ itd.
Među sportistima se posebno izdvaja atletičar Đuro Kodžo, koji je u disciplini maraton učestvovao na Olimpijskim igrama u Sidneju 2000, Svjetskom prvenstvu u atletici u Edmontonu 2001. godine i na brojnim drugim takmičenjima.
U gradu je 12. decembra 2006. otvorena nova sportska dvorana.
Turizam
U mrkonjićkoj opštini postoje dobri prirodni uslovi za razvoj brdsko-planinskog i seoskog turizma. Sa turističkog aspekta, najinteresantnija je planina Lisina i jezero Balkana u njenom podnožju, dok se u gradu nalazi većina kulturnih objekata i hotel „Krajina“, izgrađen 1973. godine.
Izletišta
thumb|thumb|200px|Balkana
Jezero Balkana, udaljeno 4 kilometra od grada, najatraktivnije je izletište u ovom kraju. Okruženo je pašnjacima i gustim četinarskim i listopadnim šumama. Jezerski dio kompleksa čine dva ovalna vještačka jezera: malo i veliko, ukupne površine 56.000 m2. Jezera su izgrađena 70-tih godina 20. vijeka, a napaju se iz planinskih potoka Cjepalo i Skakavac i iz sublakustrijskih izvora ispod Velikog jezera.
Turistička infrastruktura Balkane namjenjena je ljetnoj i zimskoj rekreaciji i odmoru. Tokom čitave godine ovo mjesto posjećuje veliki broj domaćih i inostranih turista.
Zelenkovac je planinsko izletište smješteno pored sela Podrašnica. Sačinjeno je od doline istoimenog potoka koji teče kroz borovu šumu. Na potoku je prije nekoliko vijekova izgrađeno petnaestak vodenica, a jednu od njih je 1985. proširio i preuredio u svoj atelje likovni umjetnik Borislav Janković.
Osim toga mjesta za šetnje i izlete su: planina Lisina, Ponor, obale Crne rijeke, stari gradovi Bočac, Sokol i Prizrenac, izvor rijeke [[Sana (rijeka u BiH), Dvostruki točkovi itd.
Lov i ribolov
Mrkonjić Grad se nalazi na području jednog od najbogatijih i najvećih lovišta u Bosni i Hercegovini - „Mliništa - Lisina - Klekovača“, površine preko 40.000 hektara. Od divljači se mogu naći: srna, divlja svinja, medvjed, tetrijeb, lještarka, zec i sl.
Uslovi za ribolov su takođe dobri. Od riba najviše ima pastrmki i lipljena. Peca se na jezeru Balkana i na rijekama Sana, Ponor, Vrbas i Crna rijeka.
Saobraćaj
Opština se nalazi na raskršću veoma značajnih putnih pravaca. Ovuda prolazi: magistralni put M-15 (Mrkonjić Grad (Rogolji) - Glamoč - Split), magistralni put M-5 odnosno nekadašnji put AVNOJ-a (Jajce - Mrkonjić Grad - Bihać), magistralni put M-16 (Banja Luka - Crna Rijeka - Jajce - Sarajevo). U planu je i izgradnja auto-puta u dužini od 110 km na relaciji Glamočani-Kupres (do granice sa Federacijom BiH), koji bi išao preko mrkonjićke opštine.
Napomene
<references group="lower-alpha"/>
Los Tigres, Tepetzintla
Los Tigres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tepetzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Balata di Baida, Trapani
Balata di Baida je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Mazza, Biella
Mazza je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
La Granja, Villa de Arista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1613 m.
Češnjica pri Kropi
Češnjica pri Kropi je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Češnjica pri Kropi se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 118 stanovnika.
Прељина
Прељина је насеље у Шумадији које припада Моравичком округу, односно општини Чачак. Налази се уз саму ибарску магистралу, на месту где се пут раздваја на три дела: Чачак (6 km) (E761/763), Горњи Милановац (16 km), Београд (145 km) (E763) и за Краљево (33 km) и Крагујевац (E761)(50 km). Број становника је 1830 (према попису становништва 2011.), према попису из 2002. било је 1801 становника (према попису из 1991. било је 1744 становника).
Географија
Прељина је са свих страна окружена планинама: Овчар, Каблар и Јелица (на југу и западу), Мали и Велики Вујан (на северу) и Буковик и Острвица (на истоку). Кроз село протиче река Чемерница која се улива у Западну Мораву.
Економија
Село почиње нарочито да се развија средином деведесетих, када се у Прељини отвара неколико фабрика. Прва је почела са радом фабрика папира „Папирпак – Дива - Чачак”, на месту где је некада радила текстилне конфекције „1. октобар”. Затим, се отвара фабрика сунђера „Вапекс”, тренутно једно од најпрофитабилнијих предузећа у Србији. Убрзо затим са радом почиње и цементара „Прељина”, као и дрвна индустрија „Делта-матик”. Предузеће „Унипласт” бави се произдодњом фармацеутске и козметичке амбалаже.
Религија
У селу се налазе три цркве, свака јединствена и посебна на свој начин:
При цркви Св. Јоакима и Ане и прељинске парохије већ дужи низ година активно делује хуманитарни фонд црквене општине Прељина, који окупља на стотине чланова у земљи и иностранству.
Култура
У селу се налази хиподром у власништву коњичког клуба „Миленко Никшић - Чачак”. До почетка деведесетих на хиподрому су се редовно одржавале коњичке трке у склопу првенства СФРЈ, а касније СРЈ. Онда следи економски крах клуба и престанак свих активности, да би се 2004. године кренуло у обнављање хиподрома, што је резултовало трком одржаној 2006. године у званичном шампионату Србије и Црне Горе.
У непосредној близини хиподрома се налази и спортски аеродром „Раван” са травнатом пистом дужине 600 метара и ширине 60 метара, на коме се сваке године одржавају аеро-митинзи.
Централно место у селу заузима хотел са три звездице „Мотел Ливаде“. У власништву хотела је и фудбалски стадион, који већ годинама привлачи фудбалске клубове из целе земље који овде долазе ради препрема. Непосредно око хотела, смештено је неколико салона аутомобила (Опел, Форд, Крајслер, и др.)
У селу се налази и осмогодишња основна школа, која је до 2004. године носила назив Херој Радован Јовановић, да би од тада проманила назив у Прељина.
Прељина је позната по томе што је у марту 2002. године почела изградња фабрике дувана. Кипарска фирма Еуропеан Тобако, у споразуму постигнутим са тадашњим председником општине Чачак Велимиром Илићем, је требало да уложи у изградњу и опрему око 50 милиона евра. Међутим, до данас се са реализацијом плана није ни почело.
Од јавних личности који су потекли из Прељине су Милош Минић дугогодишњи високи функционер СФРЈ и Добривоје Топаловић познати певач народне музике.
Од знаменитијих места која се налазе у близини Прељине треба поменути бању Горња Трепча специјализовану за лечење обољења костију и манастир Вујан, у коме је Гојко Стојчевић, некадашњи патријарх српски Павле, био искушеник.
Демографија
У насељу Прељина живи 1440 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,7 година (38,5 код мушкараца и 40,9 код жена). У насељу има 522 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,45.
Vrpolje Zagora
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Sławomir Mrożek
Sławomir Mrożek (29. jun 1930 – 15. august 2013) je bio poljski književnik, najpoznatiji kao autor nekih od najpoznatijih dramskih tekstova u drugoj polovici 20. vijeka. U mladosti je bio vatreni staljinist i u svojim tekstovima podržavao vladajuću Poljsku ujedinjenu radničku partiju u NR Poljskoj, prije nego što je 1963. godine za vrijeme putovanja u Italiji prebjegao na Zapad i počeo pisati kritičke drame o komunističkom režimu u domovini, a od kojih su mnoge postale klasična djela Teatra apsurda.
Ne-ličnost
Ne-ličnost ili ne-osoba (Unperson) u najširem smislu označava osobu koja postoji ili postojala, ali koju se u nekom društvu ili državi tretira kao da ne postoji ili nije postojala. U još širem smislu se pod time podrazumijevaju osobe kojima se iz različitih razloga niječe status ljudskog bića, odnosno smatraju se životinjama ili "bezvrijednom gamadi" čije eksploatiranje ili uklanjanje nije suprotno zakonima, moralu ili običajima.
Klasičan primjer takve prakse pruža Orwellov roman 1984 čijem protagonist Winston Smith radi u odjelu Ministarstva istine zaduženom za uklanjanje "problematičnih" pojedinaca iz javnih spisa. Za njih se koristi izraz novogovorska riječ unperson.
David Stefanutti
David Stefanutti, hrvatski violončelist i skladatelj.
Violončelist je orkestra Opere Hrvatskog narodnog kazališta Ivana pl. Zajca u Rijeci. Umjetnički je voditelj Riječkog komornog orkestra i ansambla Collegium musicum Fluminense, s kojima uspješno koncertira. S oba je ansambla snimio nosače zvuka. Na područnom odsjeku Muzičke akademije Zagreb u Rijeci predaje komornu glazbu. Bavi se i skladanjem te je za svoje radove nagrađivan.
Rukometna reprezentacija Novog Zelanda
Rukometna reprezentacija Novog Zelanda predstavlja Novi Zeland na međunarodnim rukometnim natjecanjima. Aktualni izbornik reprezentacije je Ludovic Galliegue.
Novozelandksa reprezentacija nikada nije imala većeg uspjega na međunarodnim natjecanjima, ne uspjevši se kvalificirati ni na svjetsko prvenstvo ni na olimpijski turnir. Na kontinentalnoj razini, reprezentacija je s godinama došla do drugog mjesta, odmah iza Australije, koja joj je najveći rival. Na kupu nacija, najbolji plasman im je drugo mjesto, ostvareno 1994., 1996., 2004., 2006., 2010., 2012. i 2014. godine.
Čumovo
Čumovo je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Čumovo pripada opštini Prilep.
Prirodni uslovi
Naselje Čumovo je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 10 km južno.
Čumovo se nalazi na istočnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Selo je smešteno na severoistočnim padinama Selečke planine. nadmorska visina naselja je približno 790 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Čumovo je imalo 17 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Položaj LGBT osoba u Africi
thumb|250px|Zaonski status istopolnih odnosa u Africi Homoseksualnost legalna {{legend|#002255|Istopolni brak}} {{legend|#0066FF|Istopolna partnerstva ili neregistrovane zajednice}} {{legend|#5599FF|Priznati brakovi sklopljeni u inostranstvu}} {{legend|#cccccc|Istopolne zajednice nisu priznate}} Homoseksualnost ilegalna {{legend|#ec8028|Kažnjivo globom ili zatvorom}} {{legend|#e73e21|Doživotna zatvorska kazna}} {{legend|#8c201f|Smrtna kazna}}
Prava gejeva, lezbejki, biseksualnih i transrodnih osoba u Africi su prilično ograničena u poređenju sa ostatkom sveta. Prema izveštaju BBC-a, homoseksualnost je zakonski zabranjena u 38 država, dok svega u 13 zemalja je legalna ili ne postoje zakoni koji se odnose na to pitanje.
U Mauritaniji, Sudanu i Nigeriji homoseksualnost, po šerijatskom zakonu, može biti kažnjena smrću. U Ugandi osoba može biti osuđena na doživotnu kaznu zatvora zbog homoseksualnog odnosa.
Južnoafrička Republika ima daleko liberalnije stavove prema LGBT osobama, garantujući prava gejeva i lezbejki ustavom i priznajući istopolne brakove, što je čini jednom od 7 zemalja u svetu u kojima se mogu sklopiti brakovi između osoba istog pola/roda.
West Mountain, Utah
Vest Mauntin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.186, što je 348 (41,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jelašnica (Surdulica)
Jelašnica je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1173 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1319 stanovnika).
Demografija
U naselju Jelašnica živi 883 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,2 godina (35,5 kod muškaraca i 39,1 kod žena). U naselju ima 341 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,44.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Campo Número Ciento Siete, Cuauhtémoc
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2022 m.
Corinto, Técpan de Galeana
Corinto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Zagora (Trebinje)
Zagora je naseljeno mjesto u opštini Trebinje, Republika Srpska, BiH.
Stanovništvo 1991.
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, mjesto je imalo 17 stanovnika.
La Mixtepec, Tlayacapan
La Mixtepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlayacapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1671 m.
Cikloheksanon
Cikloheksanon je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 98,143 Da.
Zgornji Otok
Zgornji Otok je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Zgornji Otok se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 55 stanovnika.
Sitio de Xitlapehua, Sitio de Xitlapehua
Sitio de Xitlapehua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Sitio de Xitlapehua.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 522 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1554 m.
Ham-sur-Meuse
Am sir Mez je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Šarlvil Mezjer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 246 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara.
Marengo, Indiana
Marengo je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 828, što je 1 (-0,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rastorf
Rastorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 857 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057066.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Rastorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 20,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 857 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Policja
Godine 1973. je u Jugoslaviji adaptirana u TV-dramu Policajci u produkciji RTV Beograd i režiji Ljubiše Ristića.
8. 12.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
Lungani, Voinești
Lungani je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Voinești.
8. 12.
8. prosinca/decembra (8. 12) je 342. dan godine po gregorijanskom kalendaru (343. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 23 dana.
Vernio, Prato
Vernio je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
8. 12.
Događaji
.
Lungani, Voinești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 491 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Vernio, Prato
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5535 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
8. 12.
Rođenja
.
Blagdani
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: godišnji kalendar - dnevni kalendar
Opština Vrnjačka Banja
Opština Vrnjačka Banja je opština u Republici Srbiji u Raškom okrugu. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 239 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 10273 ha, a na šumsku 12090 ha).
Naseljena mesta
U opštini Vrnjačka Banja ima jedno gradsko naselje
i 13 seoskih
Stanovništvo
thumb|left|300px|Položaj opštine Vrnjačke Banje u Raškom okrugu
San Lorenzo, Bologna
San Lorenzo je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Policajci (TV drama)
Policajci je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju pozorišnog komada Policija poljskog pisca Slavomira Mrožeka. Režirao ju je Ljubiša Ristić.
Colonia Francisco Villa, Francisco I. Madero
Colonia Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Francisco I. Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2102 m.
Luis Romo Gutiérrez, San Buenaventura
Luis Romo Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Buenaventura.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 518 m.
Štavica (Makedonija)
Štavica je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Štavica pripada opštini Prilep.
Prirodni uslovi
Naselje Štavica je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 12 km južno.
Štavica se nalazi na istočnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Istočno od sela izdiže se Selečka planina. nadmorska visina naselja je približno 820 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Štavica je imala 84 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Opština Santa Catarina Juquila, Oaxaca
Santa Catarina Juquila je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3480 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1132 m.
August II Jaki
August II Jaki (poljski: August II Mocny, njemački: August der Starke, Drezden, 12. maj 1670. - Varšava, 1. februar 1733.) bio je kralj Poljsko-Litvanske Unije koji je vladao u turbulentna vremena u dva navrata od 1697. do 1706. i od 1709. do 1733.
Biografija
August je kao Friedrich August I od 1694. bio saksonski knez izbornik,- moćne zemlje Svetog Rimskog Carstva rivala Brandenburg-Pruske. Vjerojatno je to bio razlog što ga je sejm izabrao za kralja - 1697.
August je bio tipični vladar doba apsolutizma koji je proveo brojne dobre političke i ekonomske reforme u Saksoniji, ali je isto tako brzopleto 1700. uvukao zemlju u Veliki sjeverni rat sa Švedskom.
Nakon vojnog poraza i invazije švedske vojske na Poljsko Litvansku Uniju i Saksoniju, njegovi poljski protivnici okupljeni u Varšavskoj konfederaciji, 1704. zatražili su njegovu smjenu a umjesto njega predložili poznańskog vojvodu Stanisława Leszczyńskog. Na pritisak švedskog kralja Karla XII morao je potpisati abdikaciju u Altranstädtu i odstupiti sa trona.
Nakon poraza švedskog kralja u Bitci kod Poltave 1709. od ruske vojske i uz pomoć cara Petra Velikog ponovno se vratio na tron.
Njegov drugi mandat protekao je u podršci koje mu je davalo plemstvo okupljeno oko Sandomjerske konfederacije. S druge strane plemstvo koje se bojalo njegova apsolutizma i represalija saksonske vojske okupilo se oko Tarnogródske konfederacije (1715.-17.). Taj sukob završio je ruskim posredovanjem sklapanjem kompromisnog Varšavskog pakta i ušutkavanjem sejma.
August je ipak rezolutno odbio prijedlog Kraljevine Pruske za Podjelu Poljske.
Za njegove vladavine Saksonija je doživjela ekonomski i kulturni procvat, dok se to za Poljsko Litvansku Uniju nije moglo reći jer je osiromašila, što zbog švedske invazije što zbog zapostavljanja. U Drezdenu koji je koristio za rezidenciju podigao je čitav niz raskošnih palača, a u Meissenu 1710. pomogao osnivanje prve manufakture porcelana, koji je kasnije postao svjetski poznat.
August je bio je poznat po svojim brojnim ljubavnicama (Cosel, Lubomirska, Denhoffowa). , a nasljedio ga je sin August III.
Commenda, Reggio Emilia
Commenda je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Granville, Illinois
Granvil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.427, što je 13 (0,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pucanj u glavu
Pucanj u glavu je jugoslovenski crno-beli kratki igrani film snimljen 1969. godine u režiji i po scenariju Marije Blagojević.
Momena II, Cosenza
Momena II je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Schitu Stavnic, Voinești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 438 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Opština Strehaia, Mehedinți
Strehaia je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Zagora (Krapina)
Zagora je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Krapine, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 107 stanovnika te 26 obiteljskih kućanstava.
Ampliación Cieneguita, San Miguel de Allende
Ampliación Cieneguita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1939 m.
Zgoša
Zgoša je naselje u slovenskoj Općini Radovljici. Zgoša se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 313 stanovnika.
Azzio, Varese
Azzio je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 764 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Bajus
Baži je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 273 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 92 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 158 m, a minimalnoj 87 m).
Raúl Castro
thumb|right|250px|Raul Castro Raúl Castro Ruz (Birán, Kuba, 3. 6. 1931. –) je kubanski komunistički političar koji je od 2006. do 2018. služio kao predsjednik Kube. Poznat je kao najmlađi brat predsjednika Fidela Castra, te je bio imenovan na funkcije potpredsjednika Vijeća ministara, prvog potpredsjednika Državnog savjeta Kube, podsekretara Politbiroa i Centralnog komiteta Komunističke partije Kube (PCC), te vrhovnog generala oružanih snaga (kopnene vojske, mornarice i avijacije), drugi po rangu iza vrhovnog komandanta Fidela Castra. Prema čl. 94 kubanskog Ustava, prvi potpredsjednik Državnog savjeta preuzima predsjedničke dužnosti u slučaju bolesti ili smrti predsjednika.
What's Eating Gilbert Grape
Što muči Gilberta Grapea je američki dramski film iz 1993. godine kojeg je režirao Lasse Hallström. Glavni glumci su Johnny Depp, Juliette Lewis i Leonardo DiCaprio. Peter Hedges je napisao scenarij, preuzeto iz njegovog istoimenog romana. Film se snimao u Texasu, u gradovima Manor, Elgin i Lockhart. Dobio je izuzetno dobre kritike, a često se navodi da je mladom DiCapriju, koji se pojavljuje u sporednoj ulozi, pomogao da postane velika hollywoodska zvijezda.
Raúl Castro
Dana 31. 7. 2006. Raúl Castro je privremeno preuzeo dužnost predsjednika Državnog savjeta zbog bolesti Fidela Castra. Dana 24. 2. 2008. ga je Nacionalna skupština narodne vlasti Kube jednoglasno proglasila predsjednikom. Za vrijeme njegovog mandata je došlo do prve ozbiljnije normalizacije odnosa sa SAD. Godine 2018. ga je po isteku mandata naslijedio dotadašnji potpredsjednik Miguel Diaz-Canel.
Njegova kći Mariela je vodeći aktivist za prava LGBT osoba na Kubi. Raul ima još dvije kćeri (Déborah i Nilsa) i jednog sina (Alejandro Castro Espín).
Los Valdivia, Mexicali
Los Valdivia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
What's Eating Gilbert Grape
Objavljivanje filma
Film je objavljen 17. prosinca 1993., a u svijetu je izašao 4. ožujka 1994. godine. Svijetska zarada je bila 2.104.938 dolara tijekom prvog vikenda. Sveukupna zarada bila je 10.032.765 dolara.
Los Valdivia, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
What's Eating Gilbert Grape
Nagrade
Nominacije: Osvojene:
Kampo Mamula
Kampo Mamula je jugoslovenski crno-beli ratni film snimljen 1959. godine u režiji Velimira Stojanovića, a po scenariju Ratka Đurovića.
Radnja
Posle kapitulacije Italije politički zatvorenici na ostrvu Mamula su se našli u gorem položaju jer su Italijane zamenili Nemci. Oni primoravaju zatvorenike da demontiraju mine, obećavši da za deset demontiranih mina oslobađaju jednog zatvorenika. Dvojica oslobođenih omogućavaju bekstvo velikom broju zatvorenika.
Monterado, Ancona
Monterado je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 525 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Orem, Utah
Orem je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 88.328, što je 4.004 (4,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.