cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka za Staljingrad
Sovjetski kontranapad
Sovjetske snage su u međuvremenu mogle da konsoliduju svoje položaje oko Staljingrada, i žestoke borbe za sužavanje džepova su otpočele. Napad nemačke borbene grupe formirane da pomogne zarobljenim armijama sa juga, Operacija Vintergeviter ("Zimska oluja") je uspešno odbijen u decembru. Obruč oko Staljingrada je ostao neprobijen. U isto vreme je nastupio pun udar oštre ruske zime. Volga se zamrzla, olakšavajući Sovjetima snabdevanje snaga unutar grada. Zarobljeni nemački vojnici su ubrzano ostajali bez goriva za grejanje i medicinskih zaliha, i hiljade su počele da umiru od promrzlina, slabe ishrane i bolesti.
U januaru su Sovjeti lansirali drugu ofanzivu, Operaciju Neptun, pokušavajući da se probiju kroz italijansku armiju na Donu, i zauzmu Rostov. Ovo bi zarobilo ostatak Armijske grupe Jug na Kavkazu, što bi bila potpuna katastrofa. Nemci su, ipak, postavili "mobilnu odbranu" u kojoj su male jedinice držale gradove, dok oklopne jedinice ne bi pristigle da pomognu. Iako Sovjeti nisu uspeli da priđu Rostovu, borbe su ipak primorale fon Manštajna da izvuče svoje snage sa Kavkaza i restabilizuje liniju front na nekih 250 kilometara od grada, što je značilo da je 6. armija definitivno ostavljena na milost i nemilost. Ovo nije rečeno nemačkim trupama u Staljingradu, i oni su nastavili da veruju da su pojačanja na putu. Neki od Paulusovih oficira su tražili od njega da prekrši Hitlerova naređenja, i pokuša proboj iz Staljingrada. Paulus je bio posvećen vojnik, i pomisao na nepoštovanje naređenja mu se gadila.
Kraj bitke
Uskoro su se opkoljeni Nemci povukli iz predgrađa Staljingrada u sam grad. Gubitak dva aerodroma kod Pitomnika i Gurmaka je značio kraj vazdušnom doturanju namirnica i evakuaciji ranjenih. Nemci su sada doslovno umirali od gladi, i počelo je da im nedostaje municije. Uprkos svemu, su nastavili sa tvrdoglavim otporom, delom jer su verovali da će Sovjeti da streljaju one koji se predaju. Sovjeti su na početku bili iznenađeni brojem nemačkih vojnika koje su opkolili, i morali su da ojačaju svoje snage na obruču da bi zauzeli teritoriju. Ponovo su počele krvave gradske borbe u Staljingradu, ali ovaj put su Nemci bili pritisnuti na obale Volge.
Hitler je 30. januara, 1943. unapredio Paulusa u čin Generalfeldmaršala. Kako nijedan nemački oficir ovog ranga nikada nije živ zarobljen, Hitler je pretpostavio da će Paulus nastaviti da se bori, ili oduzeti sebi život. Bilo-kako-bilo, kada su sovjetski vojnici prišli Paulusovom štabu, on se predao. Ostatci nemačkih snaga u Staljingradu su se predali 2. februara, 1943. 91 000 umornih i gladnih Nemaca je zarobljeno. Na radost Sovjetskih snaga, i užas Rajha, u zarobljeništvo su pala i 22 generala.
Samo 6 000 od 91 000 nemačkih zarobljenika je preživelo zarobljeništvo i vratilo se kući. Već oslabljeni bolešću, glađu i nedostatkom medicinske nege dok su bili u okruženju, oni su poslati u radničke logore po celom Sovjetskom Savezu, gde je većina od njih umrla od preteranog rada i slabe ishrane. Nekolicina viših oficira je odvedena u Moskvu gde su korišćeni u propagandne svrhe. Neki, uključujući Paulusa, su potpisali antihitlerovske izjave u svrhu njihovog objavljivanja nemačkim vojnicima. General Valter fon Sejdlic Kurcbah je ponudio da oformi antihitlerovsku armiju od preživelih iz Staljingrada, ali Sovjeti nisu prihvatili ovu ponudu. Tek se 1955. zadnja nekolicina zarobljenika vratila u otadžbinu.
Nemačkoj javnosti nije zvanično rečeno ništa o katastrofi do 3. februara 1943. Ipak, već nedeljama pre objavljivanja su prestali pozitivni raporti o bici u nemačkoj propagandi. Iako ovo nije bio prvi veliki neuspeh nemačke vojske, poraz na Staljingradu je bio do tada nemerljivo najveći. 18. februara, ministar propagande, Jozef Gebels, je održao svoj čuveni govor u palati sportova u Berlinu, ohrabrujući Nemce da prihvate totalni rat koji bi zahtevao sve resurse i napore celog stanovništva.
Po bilo kom merilu, Staljingradska bitka je bila jedna od najkrvavijih, a možda i najveća pojedinačna bitka u ljudskoj istoriji. Besnela je 200 dana. Sovjetski branioci su pretrpeli gubitke u visini od 1 000 000 mrtvih, ranjenih i nestalih za vreme odbrane Staljingrada, kontra-ofanzive odbrane obruča i čišćenja džepa. Više od 100 000 sovjetskih civila je umrlo ili poginulo u Staljingradu i njegovim predgrađima. Sa druge strane, oko 40 000 nemačkih i vojnika sila Osovine je umrlo samo za vreme prvih 100 dana bitke u 1942. Više od 100 000 Rumuna, i 87 000 Italijana je izginulo kada su Sovjeti započeli kontra-ofanzivu. Posle toga, između 160 000 i 170 000 Nemaca je poginulo ili bilo zarobljeno kada su Sovjeti zapečatili obruč oko grada. Na hiljade je poginulo u pokušaju da se pomogne 6. armiji. Od 500 000 Nemačkih i vojnika sila Osovine koji su učestvovali u bici, samo 92 000 je zarobljeno. Ostali su ili nestali u akciji, ili poginuli u akciji, umrli od gladi, hladnoće ili bolesti.
Zbog heroizma sovjetskih branilaca Staljingrada, gradu je dodeljena titula Grad heroj, 1945. Posle rata, za vreme 1960-ih, kolosalni spomenik, "Majci Rusiji" je podignut na Mamajev Kurganu, brdu nad gradom. Statua je deo memorijalnog kompleksa koji uključuje srušene zidove, namerno ostavljene u stanju zatečenom posle bitke. Žitni lift, kao i Pavlovljeva kuća, stambena zgrada, čiji branioci su je branili dva meseca, dok nisu stigla pojačanja, i danas može da se poseti. I danas mogu da se vide kosti i zarđali metal na Mamajev Kurganu, simbolu ljudske patnje tokom bitke, kao i uspešnog iako skupog otpora nemačkoj invaziji.
Bilans žrtava
Po bilo kom merilu Staljingradska bitka je bila jedna od najkrvavijih, a možda i najveća pojedinačna bitka u ljudskoj istoriji. Besnela je 200 dana, počev od 17. jula 1942. godine.
U istorijskim publikacijama pojavljuju se različiti podaci o broju žrtava zaraćenih strana.
Crvena armija tvrdi da je u ovoj bici imala 1 129 619 žrtava. Od njih, 478 741 se smatraju nepovratnim gubicima (ubijeni u borbi, umrli od rana i bolesti, nestali i zarobljeni), dok su 650 878 ranjeni, oboleli ili smrznuti. U ovim brojkama se ne računaju civilne žrtve, čiji broj nije tačno poznat. Pre rata broj stanovnika Staljingrada je bio blizu pola miliona, a neposredno pred bitku je uvećan za desetine hiljada ukrajinskih izbeglica. Usledila je delimična evakuacija grada (100 000 ljudi do avgusta 1942). Na kraju ratnih dejstava u gradu je ostalo 32 000 civila.
Istoričari su procenili gubitke Sila osovine u Bici za Staljingrad na 850 000 – 1 000 000 (mrtvi, ranjeni, zarobljeni) među svim rodovima Vermahta i njegovih saveznika. Po državama porekla, to su: 585 000 Nemaca, 110 000 Italijana, 160 000 Rumuna, 143 000 Mađara. U široj oblasti Staljingrada poginulo je, ranjeno ili zarobljeno 1 500 000 agresora, pod pretpostavkom da je ukupan broj nemačkih vojnika i vojnika njihovih saveznika na istočnom frontu novembra 1942. bio 6,2 miliona. Oko 50 000 ruskih dobrovoljaca koji su sarađivali sa nemačkom armijom su ubijeni ili zarobljeni.
Oko 40.000 nemačkih i vojnika Sila osovine je umrlo samo za vreme prvih 100 dana bitke 1942. godine. Više od 100.000 Rumuna, i 87.000 Italijana izginulo je kada su Sovjeti započeli kontraofanzivu. Posle toga, oko 250.000 hiljada Nemaca i desetine hiljada Rumuna i zarobljenih Rusa je ostalo unutar obruča. Od njih, nekih 30.000 ranjenika je avionima izbavljeno iz obruča; oko 150.000 Nemaca u obruču je poginulo ili umrlo od hladnoće, gladi i rana. Na hiljade je poginulo u pokušaju da pomogne 6. armiji.
Griziljevci
Prirodni uslovi
Griziljevci su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Probištipa, naselje je udaljeno 6 kilometara severno.
Bitka za Staljingrad
Posleratna istorija
Zbog heroizma sovjetskih branilaca Staljingrada, gradu je 1945. dodeljena titula Grad heroj. Posle rata, tokom šezdesetih godina, na brdu Mamajev Kurgan podignut je memorijalni kompleks i kolosalni spomenik visok 85 metara pod imenom „Domovina-majka zove“. Memorijalni kompleks obuhvata srušene zidove, namerno ostavljene u stanju zatečenom posle bitke. Tu mogu da se posete žitni silos i Pavlovljeva kuća, stambena zgrada čiji su branioci izdržali dva meseca dok nisu stigla pojačanja. I danas mogu da se vide kosti i zarđali metal na Mamajev Kurganu, simbolu, kako ljudske patnje tokom bitke, tako i uspešnog iako skupo plaćenog otpora nemačkoj invaziji.
Griziljevci
Prirodni uslovi
Naselje Griziljevci se nalazi u istorijskoj oblasti Zletovo, na južnim padinama Osogovskih planina. Nadmorska visina naselja je približno 810 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Griziljevci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 22 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Ospedaletto-Expopisa, Pisa
Ospedaletto-Expopisa je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Llanos de Navarrete, Técpan de Galeana
Llanos de Navarrete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Lipa pri Frankolovem
Lipa pri Frankolovem je naselje u slovenskoj Općini Vojniku. Lipa pri Frankolovem se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Connie Mack (bejzbol)
Cornelius Alexander Mack (22.12. 1862 – 8.2. 1956), rođen kao Cornelius Alexander McGillicuddy, bio je američki profesionalni igrač bejzbola, te menadžer i vlasnik bejzbol kluba. Smatra se jednim od najvećih menadžera u historiji Major League Baseballa, te drži rekord po broju pobjeda, poraza i odigranih utakmica. Vodio je Philadelphia Athletics punih 50 sezona. Uz pet titula World Series i devet titula prvaka American Leaguea, Mackovi klubovi su 17 puta završili na posljednjem mjestu.ž
Rođen je u mjestu East Brookfield u Massachusettsu. Bejzbolom se počeo baviti kao mladić, debitiravši kao catcher u MLB timu Washington Nationals. Sljedećih 11 sezona je igrao u National Leagueu, od toga tri sezone kao igrač-menadžer za Pittsburgh Pirates (1894-96). Godine 1901. je u novoj ligi American League postao menadžer kluba pod imenom Philadelphia Athletics.
Klub je u to vrijeme bio tako slab da ga je vlasnik New York Giantsa John McGraw nazvao bijelim slonom koga nitko ne želi. Mack je na to odlučio bijelog slona učiniti dijelom klupskog grba.
Cabrespine
Kabrepen je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Попадић
Попадић је насеље у Србији у општини Мионица у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 694 становника.
Connie Mack (bejzbol)
Mack je zbog svoje dugovječnosti i uspjeha na terenu postao legenda. Njegov sin Earle Mack je kraće vrijeme bio igrač, a unuk Connie Mack III postao republikanski senator. Njegov praunuk Connie Mack IV je republikanski kongresnik iz Floride.
Cabrespine
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 196 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 309 metara (maksimalnoj 943 m, a minimalnoj 275 m).
Попадић
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Verdi I, Palermo
Verdi I je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 788 m.
Palant
Palant (Πάλλας, Pallas) ime je više ličnosti u grčkoj mitologiji:
Opština Pátzcuaro, Michoacán
Pátzcuaro je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 15505 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2329 m.
San Martín Ajahuayo, Huitzilac
San Martín Ajahuayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2312 m.
El Hueso, Santa María del Oro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 903 m.
Mogliotti, Asti
Mogliotti je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Regina, New Mexico
Ridžajna je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 105, što je 6 (6,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Francisco Tenexyecac, Natívitas
San Francisco Tenexyecac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Natívitas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 815 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2229 m.
Valley View, Ohio
Vali Vju je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.034, što je 145 (-6,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lomas de Vinazco, Álamo Temapache
Lomas de Vinazco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 800 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Enologija
Enologija (grč. οινος „vino“, λογος „riječ, govor“) znanost je o kultiviranju vinove loze, proizvodnje i čuvanja vina.
Enologija je istraživanje vina i njihove izrade od trenutka sadnje grožđa do arhiviranja vina. Sličan izraz enologu je "enofil", to je osoba koja je posvećena najviše procesu izrade vina. Vještina izrade vina seže još u doba starih Grka i do danas nije mnogo promijenjena, dok su najveće promjene došle su u smislu osuvremenjivanja tehnologije.
<!-- interwiki Kako poslužiti vino:
Evo u kratko par pravila kako poslužiti vino za stolom na pravi način.
sekvencija vina za stolom - krenuti od bijelih vina, zatim rose’, pa prijeći na crvena vina - poslužiti prije mlada, lagana vina, pa kasnije starena vina sa jačom strukturom - poslužiti prije suha vina, pa zatim prijeći na aromatična, poluslatka i slatka vina
· temperatura serviranja vina - svako vino ima svoju optimalnu temperaturu posluživanja, koja omogućuje degustatoru percepciju njegovih najboljih karateristika. Previsoka temperatura povećava osjećaj slatkoće, dok preniska izražava astringenciju i osjećaj gorčine u vinu. - za sobnu temperaturu podrazumijevamo temperaturu od 16/18 °C, jer se ista odnosila na prošlost kada kuće nisu bile zagrijane kao u današnje doba - da biste na brzinu ohladili vino stavite butelju u malu kanticu s ledom, vodom i   pregršt grube kuhinjske soli. Izbjegavajte korištenje zamrzivača ili hladnjaka na   duže vrijeme. - da biste na brzinu zagrijali vino, stavite butelju u kanticu s mlačnom vodom. Ne   približavajte je radiatoru ili kaminu. - tablica optimalne temperature serviranja prikazana je u nastavku: o bijela i rose’ suha vina 	10°C o bijela i rose’ plusuha vina 	12°C o crvena vina, malo tanična i svijetlije boje 	14°C o crvena vina, srednje taničnosti i srednje obojenosti 	16°C o crvena vina, tanična i intenzivne, jake boje 	18°C o predikatna i likerska vina 	8-18°C o pjenušci 	8°C prezentacija butelje i vađenje čepa - predstaviti butelju svojim gostima sa etiketom uvijek okrenutom prema njima, prilikom serviranja, najaviti vino, područje proizvodnje, proizvođača, godinu berbe i postotak alkohola - koristiti pravi vinski vadičep, koji ima nož s jedne strane i svrdlo s druge strane. Nožićem prerezati kapicu ispod zuba kojeg boca     ima na samom vrhu odnosno grlu boce najprije sve oko zuba pa dijagonalno prema gore pazeći da se ne zarežete. Odstraniti kapicu. Salvetom ili drugom krpom obrisati vrh butelje, da bi se uklonila moguća prašina ili pljesan. Svrdlo uroniti u čep ali pazite da ga ne perforirate. Nakon izvlačenja čepa, pomirisati isti da bi se utvrdila kvaliteta istoga jer čep koji je bio u dodiru sa vinom, NE smije “imati po čepu”. U slučaju pjenušaca izbjegavajte klasičan “bum”. - istočiti vino u odgovarajuću čašu za isto vino do 1/3 čaše, pazeći da pritom rukom ne zaklonite etiketu, koja mora uvijek biti vidljiva Vašem gostu. - popijene a prazne boce ne smijete maknuti sa stola ispred gosta -->
Limovce
Limovce je naselje u slovenskoj Općini Vranskom. Limovce se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 77 stanovnika.
Schmorda
Šmorda je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Zale-Orla. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 86 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16075101.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Šmorda se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 510 metara. Površina opštine iznosi 4,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 86 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Historija Biskaje
Biskaja (baskijski: Bizkaia, španjolski :Vizcaya) je historijska baskijska pokrajina u Španjolskoj, koja se danas nalazi u sastavu Provincije Biskaja u Autonomnoj Zajednici Baskija.
Etimologija
U suvremenoj linvistici prihvaćena je hipoteza (Koldo Mitxelena, itd.) da je ime Bizkaia srodno baskijskoj riječi bizkar (usp. Biscarrosse u Akvitaniji), s oba toponima zabilježena kako u Baskiji tako i izvan nje. u značenju 'niski greben' ili 'značaj' (Iheldo bizchaya je zabilježeno godine 1141. za brdo Igeldo u Donostiji).
Nazivi
"Bizkaia" je baskijski naziv koji preporučuje Kraljevska akademija baskijskog jezika, a to se obično koristi na službenim dokumentima na tom jeziku. Također se koristi na dokumentima na španjolskom, i to je najviše koristi od strane medija na španjolskom jeziku u Baskiji. To je također naziv u baskijskom prijevodu španjolskog ustava i baskijske varijante Statuta Autonomije Baskije.
Bizkaia je jedini službeni naziv odobren za historijski teritorij od strane Juntas Generales ove pokrajine.
Vizcaya je naziv na španjolskom, preporučen od Kraljevske španjolske akademije. Koristi se u neslužbenim dokumentima i, općenito, među španjolskim govornicima. Također, to je naziv koji se koristi u španjolskoj inačici Ustava i u španjolskoj inačici Statuta Autonomije Baskije.
Historija
Biskaja je naseljena još od srednjega paleolitika, što potvrđuju i arheološki ostaci i slikarije pronađene u brojnim spiljama. Rimska prisutnost imala je malo utjecaja u regiji, pa su baskijski jezik i tradicija preživjeli su do današnjih dana. Biskaja je u ranom srednjem vijeku dokumentirana kao vazalna domena Kraljevine Pamplone (11. vijek). Vremenom se osamostalila kao vazalna grofovija Krune Kastilje. Prvi spomen imena Biskaje zabilježen je u donaciji samostanu Bickaga, koji se nalazi na RIA od Mundaka. Prema Antonu Erkoreki, Vikinzi su imali trgovačku bazu tamo odakle su protjerani 825. godine. U moderno doba, pokrajina postala veliki trgovački i industrijski prostor. Njegova glavna luka Bilbao uskoro je postala glavna Kastiljska vrata prema Evropi. Kasnije, u 19. i 20. vijeku, obilje željezne rude visoke kvalitete uz nepostojanje feudalnih ograničenja ubrzali su industrijalizaciju.
Srednji Paleolitik
Prvi dokazi o ljudskim naseljima (neandertalci) u Biskaji se javljaju u ovom periodu prahistorije. Musterijensko artefakti pronađeni su u tri mjesta u Biskaji : Benta Laperra (Karrantza), Kurtzia (Getxo) i Murua (Durangoaldea).
Kasni paleolitik
minijatura|ulaz u špilju Santimamiñe, u Busturialdeu. Chatelperronian kultura (obično se povezuje i s neandertalcima) može se naći u Santimamiñe špilji (Kortezubi). Najvažnijim naseljima modernih ljudi (Homo sapiens) iz ovog razdoblja smatraju se:
Paleolitska umjetnost je također prisutna. Špilja Benta Laperra ima najstarije slike, možda iz Aurignacian ili Solutrean razdoblja. Bizoni i medvjedi su životinje prikazane na slikama, zajedno s apstraktnim znakovima. Zidne slike iz Arenaze (Sodupe) i Santimamiñe nastale su u kasnijim razdobljima (magdalenijsko razdoblje). U Arenazi ženke jelena su dominantni motiv; Santimamiñe ima bizone, konje, koze i jelene.
Epi-paleolitik
U tom periodu kog ponekad zovu i mezolitski u Biskaji dominira Azilijanska kultura. Alati postaju manji i precizniji, dok je lov, ribarstvo i skupljanje morskih plodova postaju sve važniji; postoje dokazi i o potrošnji šumskog voća. Santimamiñe je jedno od najvažnijih mjesta u tom razdoblju. Druge su Arenaza, Atxeta ( nedaleko od Santimamiñe ), Lumentxa au blizini Urtiaga i Santa Catalina , zajedno s Bolinkoba i susjedna Silibranka.
Neolitik
Dok se prvi dokazi neolitske kulture u Baskiji mogu datirati u 4 milenij pne., tek je početkom 3 milenija usvojen, postupno i bez radikalnih promjena, napredak u poljoprivredi - pripitomljavanjem ovaca. Biskaja nije bila osobito pogođena ovim promjenama, iz ovog perioda se mogu naći samo tri nalazišta: Arenaza, Santimamiñe i Kobeaga (Ea) i napredak usvojeni čini ograničen u početku ovaca, koza domaćih i vrlo oskudnom keramikom. Zajedno s neolitskim tehnologijama, pojavili su se i megaliti. Oni će postati najčešći oblici ukopa ( jednostavna dolmena ) do oko 1500 pne.
Kalkolitsko i brončano doba
Dok naselja na otvorenom postaju česta kako je broj stanovnika rastao, oni su i dalje koristili špilje i prirodna skloništa u Biskaji u kalkolitsko i brončanog doba. Lov postaje manje važan kao izvor proteina, budući da su se ljudi oslanjali na ovce, koze i goveda. Metalni alati postaju sve češći, ali se koriste i oni kameni.
Nalazišta iz ovog perioda sada pokrivaju cijelo područje Biskaje, mnogo od njih koji su otvorena naselja, ali najvažnije pećine paleolitika još uvijek koriste.
Željezno doba
Malo je nalazišta iz ovog perioda, većina spilja je napušteno, ali po nekima još uvijek ima života. Glavne spilje [[prahistorija (Arenaza, Santimamiñe, Lumentxa) i dalje su naseljene.
Rimsko razdoblje
Rimski geografi identificiraju dva plemena u području sada poznatom kao Biskaja : Caristii i Autrigones. Caristii su bili nastanjeni u nuklearnoj Biskaji, istočno od estuarija Bilbao, protežući se na sjevernu Arabu i neka područja Gipuzkoe, do rijeke Deba. Autrigones su bili nastanjeni u najzapadnijem dijelu Biskaje i Arabe, šireći se na područja Kantabrije, Burgosa i La Rioje. Na osnovu toponimije, historijskih i arheoloških dokaza, smatra se da su ova plemena govorila baskijski jezik. Granice biskajskog dijalekta baskijskog izlgeda se poklapaju s Caristianskim teritorijem, uz iznimku područja koja su izgubila stari jezik.
Nema naznaka o otporu rimskoj okupaciji u svim baskijskom području (osim Akvitanije) do kasnog razdoblja kad se počeo stvarati feudalizam. Rimski izvori spominju nekoliko gradova u tom području: Flaviobriga i Portus Amanus iako nije spomenuta njihova lokacija. Mjesto Forua, u blizini Gernike, otkrilo je arheološki dokazi rimske prisutnosti U kasnom rimskom razdoblju, zajedno s ostatkom Baskije, Biskaja se izgleda pobunila protiv rimske dominacije i rastućeg feudalizma.
Srednji vijek
U ranom srednjem vijeku, historija Biskaje se ne može odvojiti od Baskije u cjelini. Područje je bilo de facto samostalno iako su i Vizigoti i Franci pokušali, s vremena na vrijeme, nametnuti svoju vlast. Kontakti između Vizigota i Baska obično su doveli do poraza za potonje. Vizigoti su uspostavili osnove kasnijeg grada Vitoria-Gazteiz kako bi spriječavali upade i migracije Baska iz obalnih područja na sjeveru. Godine 905., Leoneske kronike definiraju po prvi put Kraljevinu Pamplonu koja uključuje svu zapadnu Baskijiu kao i regiju La Rioja. Područja koja će kasnije činiti Biskaju su bila uključeni u tu državu. minijatura|spomenik [[Lope García de Salazar|Lopea Garcíje de Salazara (1399.-1476.) ispred njegove kuće-tornja u Portugaleteu]]
Regija se ubrzo vratila Navari, ostajući tako sve do kastilijanske invazije 1199.-1200.
Naslov kneza nasljeđuju potomci Iñiga Lopeza sve dok nije, nasljeđivanjem godine 1370. je prošao u ruke Ivana I. od Kastilije. Ta je titula postala jedan od naslova kralja Kastilije. Od tada je ostao povezan s krunom, prvo s onom Kastilije, a potom, od Carlosa I., krunom Španjolske. On je uvjetovan polaganjem prisege kneza i održavanjem fuerosa, kojom se potvrđuje da su posjednici suverenosti Biskajci i da mogu, barem u teoriji, svrgnuti kneza.
Kneževi, a kasnije i kraljevi dolazili su polagati prisegu Statutu kod hrasta u Gerniki, gdje je zasjedala skupština kneževa.
Suvremeno doba
U suvremeno doba trgovina je preuzela veliku važnost, posebno za luku Bilbao, kojoj su kraljevi odobriti povlastice godine 1511. za trgovinu s lukama španjolskog carstva. Bilbao je već bio glavna luka Kastilije, odakle sevuna dostavljala u Flandriju, a uvožena druga roba.
Godine 1628., zasebni teritorij Durango je uključen u Biskaju. U istom stoljeću takozvane općine s poveljom zapadno od Biskaje također su uklopljene u različita razdoblja, postavši još jedne podcjelina Biskaje: Encartaciones (Enkarterriak).
thumb|Kuća u kojoj je ozlijeđen karlistički general Tomás de Zumalacárregui, i bazilika Begoña 1846., nakon opsade Bilbaa Obalni gradovi su imali poveliku vlastitu flotu, uglavnom posvećenu ribolovu i trgovini. Zajedno s drugim baskijskim gradovima Gipuskoe i Lapurdije, oni su u velikoj mjeri bili odgovorni za djelomično eliminaciju sjevernoatlantskih pravih kitova (Eubalaena glacialis  ) u Biskajskom zaljevu i prvim privremenim naseljima Evropljana u Newfoundlandu. Oni su potpisivali zasebne ugovore s drugim silama, osobito u Engleskom.
Nakon Napoleonskih ratova, Biskaja, zajedno s drugim baskijskim pokrajinama, bila je ugrožena da će izgubiti svoju samoupravu od sada liberalne španjolske skupštine. Zajedno sa suprotstavljenim strankama koje su podržavale različite pretendente za prijestolje, ta želja za zadržvanje prava dopridonijeli su karlističkim ratovima. Biskajska Vlada i ostale baskijske pokrajine podržale su Carlosa V, koji je predstavljao autokratskog monarha koji će očuvati tradiciju.
Mnogi od gradova prije svega Bilbao, bili su usklađeni s liberalnom vladom u Madridu. Na kraju, s pobjedom anti-karlista, ratovi su rezultirali uzastopnim dokidanjima autonomije Biskaje i drugih pokrajina.
Velika nalazišta kvalitetne željezne rude, otkrivena su u u Biskaji 1850. To je doprinjelo do povećanja stranih ulaganja, uglavnom iz Engleske i Francuske. Razvoj rudarstva doveo je do ubrzane industrijalizacije, koja je pretvorila Biskaju u jednu od najbogatijih španjolskih provincija. Usporedo sa industrijalizacijom, izrasle su moćne kapitalističke porodice; kao što su Ybarra, Chávarri i Lezama- Leguizamón. Stvorene su velike industrijske (Iberdrola, Altos Hornos de Vizcaya) i financijske grupacije (Banco Bilbao Vizcaya Argentaria - BBVA)
Dvadeseti vijek
Tokom Druge španjolske republike, Baskijska nacionalistička stranka (EAJ-PNV) upravljala je provincijom. Kad je godine 1936. izbio Španjolski građanski rat, Biskaja je stajala na republikanskoj strani protiv vojske rancisca Franca i njegove fašističke ideologije.
Ubrzo nakon toga, Republika priznao statut autonomije Baskiji. Zbog fašističke kontrole velikog dijela njena teritorija, prva kratkotrajna baskijska autonomna zajednica imala je kontrolu samo nad Biskajom i nekoliko okolnih sela.
Pod diktaturom Franca, Biskaja i Gipuzkoa (isključivo) su proglašene "izdajničkim provincija" zbog njihovog protivljenja i oduzeta im je bilo kakve samouprava. Tek nakon Francove smrti 1975, obnovljena je demokracija u Španjolskoj. Ustavom 1978. prihvaćeni su određeni baskijski zakoni (fuerosi) Statut Guernice odobren je 1979. a Biskaja, Araba i Gipuskoa formirale su autonomnu zajednicu Baskiju koja danas ima svoj vlastiti parlament.
Tokom nedavnog demokratskog perioda kandidati baskijske nacionalističke partije su redovno pobjeđivali na izborima u Biskaji. Nedavni foralni zakon je izmijenjen da se proširi i na grad Urduinu, koji je uvijek koristio opći Španjolski građanski zakon.
Padana, Pavia
Padana je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Adikavi Pampa
Pampa (ಪಂಪ, 902 -975 ), poznat i po tituli Ādikavi (ಆದಿಕವಿ "Originalni pjesnik") je bio indijski kannada pjesnik koji se smatra jednim od najvećih kannada pjesnika. Poznat je i po svojim filozofskim učenjima. Služio je kao dvorski pjesnik Chalukya kralja Arikesarija II, Rashtrakuta vazala, a najpoznatija djela su mu epovi Vikramārjuna Vijaya ili Pampa Bharata te Adipurana, oba napisana u Champu stilu koji je sam razvio i koja su korištena od strane kasnijih kannada pisaca.
Rollo, Savona
Rollo je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Lipa (Zreče, Slovenija)
Lipa je naselje u slovenskoj Općini Zreču. Lipa se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Opština Carpen, Dolj
Carpen je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Paraje el Negro, Tlalpan
Paraje el Negro je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2762 m.
La Lobera, Santiago Tlazoyaltepec
La Lobera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Baikalin
Baikalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 446,361 Da.
La Loma, Villa de Guadalupe
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1326 m.
Gujnovci
Gujnovci su naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Gujnovci su u sastavu opštine Probištip.
Prirodni uslovi
Gujnovci su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Probištipa, naselje je udaljeno 13 kilometara južno.
Naselje Gujnovci se nalazi u istorijskoj oblasti Zletovo, na južnom obodu Zletovske kotline. Zapadno od naselja izdižu se prva brda planine Mangovice. Nadmorska visina naselja je približno 350 metara. Istočno od naselja teče Zletovska reka donjim delom svog toka.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Gujnovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 33 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
SSD Soko
Srpsko sokolsko društvo SOKO djeluje pod okriljem Manastira u Dobrunu. Trenutno broji oko 150 članova rasporedjenih u četiri grupe. KUD je osnovan 2001. godine, kao sljedbenik Sokolskog društva u Višegradu koje se ugasilo početkom 1941. godine. Društvo ima veoma zapažene rezultate kako na nacionalnom tako i na internacionalnom planu.
San Jerónimo, Comonfort
San Jerónimo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1805 m.
Sterling Heights, Michigan
Sterling Hajts je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 129.699 stanovnika.
Losson della Battaglia, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 813 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Etrepigney
Etrpinje je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Dole.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 357 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 215 metara (maksimalnoj 262 m, a minimalnoj 207 m).
Paduletto, Pisa
Paduletto je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Schöngleina
Šenglajna je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 510 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074086.
Paduletto, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Schöngleina
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Šenglajna se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 280 metara. Površina opštine iznosi 6,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 510 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 75 stanovnika/km².
Robotika
thumb|right|Robotska ruka Robotika je nauka o robotima, njihovom dizajnu, izradi i primeni. Obuhvata polja informatike (posebno veštačku inteligenciju), elektrotehnike i mašinstva.
Termin robotike je prvi uveo Ajzak Asimov, u svojoj kratkoj priči Runaround objavljenoj u martu 1942. godine.
Istorija
Prvi pokušaji pravljenja automata su zabeleženi još u antičkom dobu. Poznati su delimično automatizovana pozorišta i muzičke mašine, koje je izmislio Heron Aleksandrijski, ili leteće ptice Arhite Tarentske.
Po završetku antičke kulture, privremeno su sa scene nestala i njena dostignuća, znanja i praksa. Tek nakon srednjeg veka su pronalazaštvo i tehnologija opet počele da se više vrednuju. Tako su npr. poznati planovi i skice Androida iz 15. veka od Leonarda da Vinčija. Nažalost, tadašnje znanje je još uvek bilo nedovoljno da bi se većina ovih planova realizovala. Oko 1740. je Jacques de Vaucanson konstruisao i napravio jedan automat koji svira flautu, jednu automatsku patku, kao i prvu programabilnu i potpuno automatizovanu predilicu.
Krajem 19. veka načinjeni su veliki napori na polju vojne tehnike (čamci i brodovi sa daljinskim upravljanjem, upravljano torpedo). Žil Vern takođe objavljuje priču o čoveku-mašini, a 1920. pisac Karel Čapek uvodi pojam robota. Nakon Drugog svetskog rata robotika počinje da pravi svoje prve značajne korake. Jako značajan za njen razvoj bio je pronalazak Tranzistora i integrisanih kola.
Godine 1954. George C. Devol prijavljuje patent programabilnog manipulatora, što je bio početak primene robota u industriji, a od 1955. u slobodnoj prodaji su se pojavile prve NC-mašine (, numerički kontrolisana mašina). Devol je bio takođe saosivač firme Unimacija (Unimation), koja je 1960. predstavila prvog industrijskog robota sa hidrauličkim pogonom. Godine 1968. na MIT razvijen je prvi pokretni robot.
Godine 1970. razvijen je prvi autonomni pokretni roboj Šejki, na istraživačkom institutu u Stanfordu.
Godine 1974. ASEA je predstavila prvog robota, IRb6, koji je u potpunosti radio na električnu energiju.
Godine 1986. Honda počinje program istraživanja i razvoja humanoidnih robota. Rezultat su bili humanoidni roboti sa oznakama verzija od P1 do P3. Dalji razvoj 2001. godine dovodi do humanoidnog robota ASIMO.
Godine 1997. se na Mars spustio prvi pokretni robot, Mars Pathfinder.
Razvoj robotike je takođe uticao na industriju igračaka. Kao današnji primeri se mogu navesti Lego Mindstorms, Robonova ili robot-pas Aibo forme Soni.
La Vinata, Técpan de Galeana
La Vinata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Urocyon
Otočna siva lisica živi na otočju Channel Islands pred kalifornijskom obalom i izgleda kao patuljasti oblik sive lisice i najmanja je u Sjevernoj Americi. Težina ove lisice iznosi oko dva kilograma za odraslog mužjaka, a ženke su nešto lakše. Siva lisica Urocyon cinereoargenteus rasprostranjena je od Kanade do Venezuele i Kolumbije, sključujući dijelove Velikih ravnica (prerije), planinska područja Sjeverozapadnog SAD-a i istočnu obalu Srednje Amerike.
Treća, neopisana vrsta je cozumelska lisica, gotovo istrebljena, a živi na meksičkom otoku Cozumel. Posljednji puta viđena je 2001 godine.
Ciregna, Piacenza
Ciregna je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1130 m.
Delisinci
Delisinci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Delisinci su selo u sastavu opštine Sveti Nikola.
Prirodni uslovi
Delisinci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 30 kilometara severozapadno.
Naselje Delisinci se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Selo je smešteno u središnjem delu polja, a južno se uzdiže omanje gorje, koje deli polje od reke Bregalnice. Nadmorska visina naselja je približno 260 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Delisinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 9 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su Vlasi (88%). Do početka 20. veka stanovništvo u selu je bilo mešovito, podeljeno između Vlaha i Turaka.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Levec
Levec je naselje u slovenskoj Općini Žalecu. Levec se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo stanovnika.
Teochalco, Huitzilac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2562 m.
Canaán, Yajalón
Canaán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1317 m.
Agua Clara del Valle, Mexicali
Agua Clara del Valle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Holocenski kalendar
Holocenski kalendar je zapravo popularni naziv za Holocensku Eru ili Ljudsku Eru (Human Era), ako se smatra da je Holocen počeo kasnije. Koristi sistem datiranja sličan astronomskom brojanju godina ali dodaje 10.000 i stavlja nulu na početak Ljudske ere (HE, početak ljudske civilizacije), aproksimaciju epohe Holocena (period posle Ledenog doba) radi lakšeg geološkog, arheološkog, dendrohronološkog i istoriografskog datiranja. Tekuća gregorijanska godina se može transformisati prostim dopisivanjem broja 1 ispred (npr. 2008. postaje 12008.). Ovu eru je prvi put predložio Cesare Emiliani 11993. HE.
Motivacija
Emilijanijev predlog za reformu kalendara je zamišljen da spreči neke probleme sadašnjeg gregorijanskog kalendara, koji je danas opšte prihvaćen svetski kalendar. Radi se o sledećem: Zato HE. postavlja početak tekuće ere na 10000. pne. Ovo je prva aproksimacija početka tekuće geološke epohe koja je odgovarajuće nazvana Holocen ("potpuno odskora"). Ovim bi bilo obuhvaćeno moderno geološko doba (posle kraja ledenog doba) i obuhvaćena manje-više sva dostignuća civilizacije (prva stalna naselja, poljoprivreda, pripitomljavanja životinja i biljaka...). Tako bi svi ključni datumi ljudske istorije bili navedeni jednostavnom skalom rastućih brojeva, gde bi veći broj uvek označavao kasniji datum.
Pretvaranje u Gregorijanski kalendar
Prelaz iz gregorijanske ("naše" ili "nove") ere u holocensku se postiže dodavanjem 10000, kako je gore navedeno. Godine pre naše ere treba oduzeti od 10001. Što se stoleća tiče, tokom nove ere treba dodati 100 (21. vek n.e. = 121. vek H.E.), odn. tokom stare ere od 101 oduzeti vek stare ere (5. stol. pne. = 96. stol. H.E.). U nekim približnim datumima, godina po H.E. je možda data zaokruženo (što može izgledati protivno datom pravilu).
Forest Junction, Wisconsin
Forist Džankšon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 616.
Idwal Foel
Idwal je prijestolje Gwynedda naslijedio nakon smrti svog oca Anarawd ap Rhodria 916. Obavezao se priznati engleskog kralja Athelstana kao sizerena. Nakon Athelstanove smrti su Idwal i njegov brat Elisedd digli ustanak protiv Engleza, ali su obojica poginuli u bitci 942. Vlast nad Gwyneddom je trebala prijeći njegovim sinovima Iago ab Idwalu i Idwalu, poznatom kao Ieuaf ab Idwal. Međutim, Hywel Dda od Deheubartha, pro-engleski vladar južnog Walesa, napao je Gwynedd i prognao ih je, pripojivši Gwynedd svom kraljevstvu. Nakon Hywelove smrti 950, Idwalovi sinovi su konačno preuzeli vlast nad svojim kraljevstvom.
Chiquiadora, Santa María del Oro
Chiquiadora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 893 m.
Dvorac Eltz
mini|right|250px|Dvorac Eltz, obnovljen 2011. Dvorac Eltz je barokni dvorac smješten na obali Dunava u gradu Vukovaru. Dvorac je jedno od najznačajnijih djela barokno-klasicističke arhitekture kontinentalne Hrvatske. Od 1968. u dvorcu je smješten Gradski muzej Vukovar.
Povijest
Filip Karlo Eltz, pripadnik njemačke plemićke obitelji Eltz čije ime dvorac nosi, nadbiskup u Mainzu i njemački knez izbornik, 1736. godine kupuje ogroman posjed s 35 naseljenih mjesta na kojemu će biti sagrađen dvorac. Gradnju dvorca počeo je 1749. vlasnik vukovarskog feuda grof Anzelmo Kazimir Eltz. U početku je bio sagrađen samo središnji dio, a kasnije je dvorac više puta dograđivan. 1781. izvršeno je prvo veće proširenje dvorca, a konačan izgled dvorac je dobio početkom 20. stoljeća po nacrtima bečkog arhitekta Siedeka. Tijekom Rata u Hrvatskoj 1991., JNA je dvorac Eltz uzela kao metu u Vukovaru tijekom bombardiranja iz zraka. Do konca rata dvorac je najvećim dijelom posve razoren i opljačkan. Vlada Republike Hrvatske i Razvojna banka Vijeća Europe financirali su obnovu dvorca koja je započela 2008. i trajala do listopada 2011.
Ancey (selo)
Onsi je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Albers, Illinois
Albers je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.190, što je 312 (35,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Sofia d'Epiro, Cosenza
Santa Sofia d'Epiro je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Miraflores, Comonfort
Miraflores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 427 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Opština Castranova, Dolj
Castranova je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Liboje
Liboje je naselje u slovenskoj Općini Žalecu. Liboje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 439 stanovnika.
Novij Guliver
Novi Guliver je sovjetski crno-bijeli igrano-animirani film za djecu snimljen 1935. u režiji Aleksandra Ptuška, poznat kao jedno od prvih cjelovečernjih ostvarenja te vrste.
Nayarit, Yajalón
Nayarit je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Novij Guliver
Predstavlja slobodnu adaptaciju Guliverovih putovanja engleskog pisca Jonathana Swifta. Protagonist, koga tumači Vladimir Konstaninovič Konstantinov, je mladi sovjetski pionir koji sanja kako dolazi u Liliput, zemlju patuljaka, u kojoj otkriva kako kapitalisti tlače radničku klasu, te im odlučuje pomoći. Ptuško, koji je godinama prije eksperimentirao s kombiniranjem filmske animacije i igranih scena, za film je koristio preko 3000 lutaka. Ptuškov film, koji su mnogi kasnije uspoređivali s radovima njegovom suvremenika Willisa O'Briena radovima u King Kongu, je doživio veliki uspjeh, kako u domovini, tako i u inozemstvu, gdje je dobio brojne pohvale. Ptuško je od poduzeća Mosfilm dobio vlastiti studio koji je prozvan "Ptuškov kolektiv", gdje je sljedećih godina radio brojna zapažena ostvarenja.
Mladom Konstantinovu je uloga Gulivera bila jedina u životu. Devet godina kasnije je za vrijeme drugog svjetskog rata poginuo kao pripadnik Crvene armije u borbama kod Talina.
Gorušica
Blaga bijela gorušica (Sinapis hirta) raste divlje u Sjevernoj Africi, na Bliskom istoku i na europskom dijelu mediterana, od kuda se kultivacijom proširila po cijelom planetu.
Mola-Francia, Asti
Mola-Francia je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Gorušica
Smeđa ili Indijska gorušica (Brassica juncea), koja izvorno potječe iz podnožja Himalaje, se komercijalno sadi u Ujedinjenom Kraljevstvu, Kanadi i SAD-u.
Mola-Francia, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Gorušica
Crna gorušica (Brassica nigra) se u komercijalne svrhe sadi u Argentini, Čileu, SAD-u i nekim europskim zemljama.
U Kanadi se uzgaja 90% sveg gorušičinog sjemenja za međunarodno tržište. Kanadska provincija Saskatchewan proizvodi za gotovo polovicu svjetske potrebe za gorušičinim sjemenjem.
Osim gorušice, u rod Brassica također se ubraja kupus (zelje), kelj, cvjetača (karfiol, kaul), uljana repica i repa.
Divlji oblici gorušice i njezinih srodnika rotkve, rotkvica i repe mogu se pronaći u cijeloj zapadnoj Aziji i Europi, što nam govori da je njezina domestizacija odigrala negdje u tom području.
Nedavno je bilo nekoliko istraživanja u različitosti gorušica koje imaju visoki sadržaj ulja za upotrebu u proizvodnji biodizela, tj. obnovljivog tekućeg goriva sličnog dizelu. Biodizel napravljen iz gorušičina ulja ima dobra svojstva hladnog toka i ketanove brojčane podatke, tj. ketanove brojeve. Ostatak mesa gorušice koji je ostao iz istiskanja ulja za biodizel se također pokazao korisnim pesticidom.
Do sada je promatrana jedna zanimljiva genetska veza između mnogih vrsta gorušice i ostalih biljaka iz roda Brassica koja je nazvana trokut u-a.
Vidi još
חרדל カラシナ Mostarda 芥末
Rancho Santísima Trinidad, Tlalpan
Rancho Santísima Trinidad je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2825 m.
Schönhagen
Šenhagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 152 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061084.