cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
New York
Geografski položaj
New York leži na istočnoj obali SAD-a u saveznoj državi New York, na ušću reke Hudson i na East Riveru, prosečno šest metara iznad visine mora. Na suprotnoj, zapadnoj obali Hudsona nalazi se Jersey City u susednoj državi New Jersey. Geografske koordinate su 40,46 stepeni severne širine i 73,54 stepeni zapadne dužine.
Podela
Gradsko je područje podeljeno na pet četvrti (boroughs) koje su istovremeno okruzi države New York. Prema podacima od 1. jula 2003. u njima je živelo:
thumb|200px|Pet četvrti (boroughs) New Yorka
Klima
Grad se nalazi u zoni umerene klime. Prosečna godišnja temperatura je 12,5 °C, a godišnja količina padavina prosečno iznosi 1.071 mm.
Najviše padavina padne u julu, prosječno 104 mm, a najmanje u januaru, 81 mm.
17. vek
Holandska istočnoindijska kompanija je 1615. osnovala svoju kolonijalnu stanicu na južnom kraju otoka Manhattan. Trgovina krznima s Indijancima pokazala se iznimno unosnom, pa je 1621. utemeljena Holandska zapadnoindijska kompanija. Godine 1625. ovdje se naselilo tridesetak valonskih porodica, a naselje je dobilo ime Novi Amsterdam i postalo glavni grad kolonije Nove Holandije. U novoutemeljenom naselju vladao je gotovo potpuni haos. Pod upravom korumpiranih guvernera uvelike je porastao kriminal.
Godine 1647. Holandska zapadnoindijska kompanija odlučila je u koloniji uspostaviti red i poverila taj zadatak Peteru Stuyvesantu. Tokom njegovog 17-godišnjeg mandata na mestu guvernera izgrađena je prva bolnica, zatvor i škola. Za zaštitu kolonije izgrađen je obrambeni zid na njenom južnom rubu koji je kasnije porušen, ali je ostavio trag u imenu ulice koja danas prolazi tim mestom – Wall Street. Godine 1664. grad je osvojila Engleska i u čast kraljevog brata, vojvode od Yorka, preimenovala ga u New York.
18. vek
Godine 1776. za vreme američkog rata za neovisnost u gradu se kratko vreme nalazio štab Georgea Washingtona. Nešto kasnije zauzeli su ga Britanci, pod čijom je vlašću bio sve do 1783. i britanskog priznanja američke nezavisnosti. Od 1788. do 1790. New York je bio glavni grad SAD-a, a George Washington je ovdje 1789. položio zakletvu kao prvi predsjednik. U ekonomski teškom posleratnom vremenu utemeljena je 1792. Newyorška burza.
19. vek
Početkom 19. veka grad sve brže raste, tako da godine 1811. gradski urbanisti odlučuju celi otok Manhattan, koji je tada bio izgrađen samo na svom južnom kraju, prekriti pravouglom mrežom ulica. Jedini je izuzetak bio i ostao čuveni Broadway.
Prekretnica u povesti grada bila je izgradnja kanala Erie godine 1825. Njime je New York povezan sa severnoameričkim Velikim jezerima, a time i sa Srednjim zapadom i preko noći pretvorio se u najveću luku američke istočne obale. Sredinom 19. veka započelo se s planiranjem velikog gradskog parka, nazvanog Central Park. Radovi su započeli 1858. i uglavnom završeni do 1866.
U drugoj polovini 19. veka stalno raste i broj doseljenika. Međutim, većina ih puno godina ostaje u sirotinjskim kvartovima poput Five Pointsa ili Boweryja. Svadje među doseljenicima povremeno prerastaju u nasilne sukobe,kao na primer pobuni oko regrutiranja, najgorim nemirima u istoriji grada.
Snažan rast izazvao je i promene u upravljanju gradom: godine 1898. pet se kvartova (five boroughs) – Manhattan, Brooklyn, Richmond (Staten Island), Queens i Bronx – dogovorilo o ujedinjenju u Veliki New York. Bronx je delimično pripadao gradskom području New Yorka već od 1874., a Brooklyn je do ujedinjenja bio jedan od najvećih gradova u SAD-u. Ovih pet kvartova imaju i danas određeni stepen samouprave, a njihovi stanovnici osećaju pripadnost svom dielu grada, često povezanu s etničkim poreklom.
20. vek
thumb|200px|[[Manhattan godine 1942.]]
U prvoj polovini 20. veka grad je postao svetska industrijska i trgovačka sredina. Veliki burzovni bum tokom "divljih dvadesetih" naglo je završio krahom burze na "crni utorak", 24. oktobra 1929. Svetska kriza tridesetih godina teško je pogodila New York, a nesposobna i korumpirana gradska uprava pod vodstvom gradonačelnika Jimmyja Walkera nije se, unatoč velikom zaduživanju, mogla nositi s problemima.
Stopa nezaposlenosti prešla je 25 posto, a ljudi su gubili ne samo radna mesta nego i stanove pa su širom grada iznikla naselja straćara. Prekretnica je bio izbor gradonačelnika Fiorella LaGuardije koji je pokrenuo programe pomoći i javnih radova. U ovom su vremenu izgrađeni i neki od poznatih newyorških nebodera, npr. Empire State Building i Chrysler Building.
Posle drugog svetskog rata i kratkog vremena optimizma stvari su ubrzo opet krenule nizbrdo. Pripadnici srednje klase iseljavali su se u predgrađa, a i industrija je napuštala grad. Tokom 1960-ih New York su, kao i mnoge druge američke gradove, potresali rasni nemiri. U sedamdesetima je došlo do eksplozije kriminala, a 1975. je zbog loše fiskalne politike grad morao proglasiti stečaj. Gradonačelnik Edward I. Koch uspeo je za vreme svog mandata (1978. – 1989) sanirati gradske financije. Wall Street je tokom ekonomskog uzleta u osamdesetima povratio vodeću ulogu u financijskom svetu. Novi newyorški gradonačelnik Rudolph Giuliani je 1990-ih politikom nulte tolerancije i jačanja policijskih snaga uspeo drastično smanjiti stopu kriminala i vratiti gradu auru poželjnog mjesta za život.
21. vek
U kasno leto 2001. doživeo je New York svoj najcrnji dan: najviši gradski neboderi, blizanci World Trade Centera srušeni su u terorističkim napadima 11. septembra 2001.. Na mestu srušenih nebodera predviđena je izgradnja "Tornja slobode" (Freedom Tower) koji će ujediniti poslovne funkcije sa spomenikom za oko 2800 poginulih ljudi.
Arhitektura
Izgled Njujorka je jedan od najprepoznatljivijih u svetu. On zapravo ima tri odvojena, podjednako poznata, izgleda: Srednji Menhetn, Donji Menhetn i centar Bruklina. Njujork poseduje arhitektonski značajne zgrade, izgrađene u različitim stilovima: stil drugog francuskog carstva (The Kings County Savings Bank Building), gotički (Vulvort bilding), Art Deko (Empajer stejt i Krajsler bilding), internacionalni stil (Nju skul i Lever haus) i post-modernu (AT&T Building).
Stambeni delovi grada imaju prepoznatljiv izgled i razlikuju se od solitera i poslovnih četvrti. Čine ih elegantne kuće od opeke i stambene zgrade građene tokom naglog proširenja grada od 1870. do 1930. Kamenje i cigle su postale glavni građevinski materijal pošto su drvene konstrukcije zabranjene nakon Velikog požara 1835. godine. Za razliku od Pariza, koji je vekovima koristio sopstvenu kamenu podlogu, Njujork je uvek morao da dovlači građevinski materijal sa velikih udaljenosti. Zahvaljujući tome, njujorške stambene zgrade obiluju različitim teksturama kamena.
Gradske oblasti
right|250p|mini|Pet njujorških opština: [[menhetn| 1: Menhetn   2: Bruklin   3: Kvins   4: Bronks   5: Stejten Ajland ]] Njujork se sastoji od pet gradskih opština. Svaka opština pripada odgovarajućem okrugu države Njujork kao na slici ispod. U samim opštinama postoje na stotine gradskih četvrti i mnoge od njih poseduju značajnu istoriju. Ako bi opštine Bruklin, Kvins, Menhetn i Bronks bile nezavisni gradovi, svaka od njih bi mogla biti među deset najmnogoljudnijih gradova u Sjedinjenim Državama.
Demografija
Na području obuhvaćenom administrativnim granicama grada New Yorka živi oko 8,1 miliona ljudi, a cela gradska aglomeracija ima 22,3 miliona ljudi. Broj stanovnika se od početka 20. veka udvostručio. Od 1825. grad je, zbog svog položaja na Atlantiku i plovnom putu reke Hudson bio ulazno mjesto za imigrante iz celog sveta. Daljnjim razvojem postao je najveći industrijski centar i financijska metropola.
Rasporedom stanovništva prouzrokovan je socio-ekonomskom klasom. Pripadnici viših klasa žive uglavnom podalje od gradskog središta i u skupljim delovima Manhattana. Imovinski najslabiji stanovnici često iznajmljuju stanove u derutnim zgradama koje njihovi vlasnici više ne obnavljaju (slumovima). Za New York je značajan i velik broj kvartova naseljenih gotovo isključivo ljudima određene etničke, rasne ili verske pripadnosti (China Town, Little Italy, Harlem i druge).
Sledeći pregled pokazuje broj stanovnika New Yorka u granicama današnjeg gradskog područja. Podaci do 1775. su procene, od 1790. do 2000. rezultati popisa stanovništva, a za 2005. izračun.
thumb|200px|Satelitska snimka New Yorka
Politika
thumb|200px|Središnji deo Manhattana (Midtown) thumb|200px|Chinatown na Manhattanu
Od 1. januara 2002. gradonačelnik New Yorka je Michael Bloomberg (108. po redu). Pre nego što je postao gradonačelnik Bloomberg je već bio poznat kao milijarder i postavi je temelje firme za financijske informacije Bloomberg. Godine 2001. pobedio je na izborima za gradonačelnika, nasedivši Rudolfa Giulianija koji se nije mogao kandidovati za treći mandat. Kako bi izbjegao konkurentne demokratske predizbore (primaries) Bloomberg je promijenio stranačku pripadnost i postao republikanac.
Rudolph Giuliani, 107. gradonačelnik New Yorka od 1. januara 1994. do 31. decembra 2001., istakao se svojim odvažnim ponašanjem u vrijeme Terorističkih napada 11. septembra 2001. Republikanac po stranačkoj pripadnosti, Giuliani se prvi put kandidirao za gradonačelnika 1989., ali je izgubio od demokrata Davida Dinkinsa, prvog crnog gradonačelnika New Yorka.
Četiri godine kasnije Giuliani je ponovo imao Dinkinsa za protiv kandidasta, ali ovaj je put bio uspešniji, a izbore je karakterisal po rasnim linijama. Dinkinsu nije pomogla ni podrška tadašnjeg američkog predsjednika Billa Clintona. U prvom se mandatu (1994. – 1997.) usresredio na smanjenje kriminaliteta te je povećanjem broja policajaca i politikom "nulte tolerancije", unatoč prigovorima o kršenju ljudskih prava, uspeo postići smanjenje broja gotovo svih vrsta krivičnih dela. Godine 1997. ponovno je izabran s još većim brojem glasova.
Zahvaljujući ovoj uspešnoj politici nestala je pređašnja predodžba o New Yorku kao gradu zločina. New York je danas među sigurnijim američkim velegradovima, na vagonima podzemne željeznice je manje grafita, a noćni izlazak u grad više nije izvor opasnosti, što je pogodovalo i ekonomiji.
Pregled
U New Yorku se nalaze brojne arhitekturne znamenitosti, 500 galerija, oko 150 muzeja, više od 100 pozorišta, brojne robne kuće i oko 17.000 restorana. Na južnom i središnjem delu Manhattana prevladavaju neboderi; godine 1902. izgrađena trouglasta zgrada Flatiron je među najstarijim neboderima na svetu. Poznati su i zgrada Woolworth iz 1915., Chrysler Building iz 1930. u stilu art-decoa, te 1939. završeni kompleks zgrada Rockefellerovog centra u kojem se nalaze studiji TV-mreže NBC. Najviši neboder u gradu i jedna od najposjećenijih svetskih znamenitosti s 3,5 miliona posetilaca godišnje je Empire State Building, dovršen 1931.
Najpoznatiji verski objekti u gradu su: katolička Katedrala svetog Patrika dovršena 1879., tada najviša gradska građevina, zatim episkopalna (anglikanska) Katedrala svetog Ivana apostola (St. John the Divine) započeta 1892., Crkva svetog Trojstva u srcu Wall Streeta, Ujedinjena sinagoga konzervativnog Judaizma, i Katedrala Armenske apostolske crkve.
Zaštitni znak New Yorka je Kip slobode izgrađen 1886. na Otoku Liberty, službeno deo države New Jersey) južno od Manhattana. Poznate građevne su i glavni newyorški put, godine 1913. otvoreni Grand Central Terminal, Brooklynski most (Brooklyn Bridge) koji povezuje Manhattan s Brooklynom, poznata sportska hala Madison Square Garden, i koncertna dvorana Carnegie Hall. Na obali East Rivera nalazi se kompleks zgrada u kojem je sedište Ujedinjenih naroda.
Cergy
Serži je naselje i opština u Francuskoj u Pariskom regionu, u departmanu Dolina Oaze koja pripada prefekturi Pontoaz.
Po podacima iz 2006. godine broj stanovnika u mestu je bio 56.873. Opština se prostire na površini od 11,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 25 metara (maksimalnoj 121 m, a minimalnoj 21 m).
New York
Pregled
U znamenitosti grada ubrajaju se i stari stambeni kvart Brooklyn Heights, umetnički Greenwich Village u kojem se nalazi Gradsko sveučilište New Yorka (Sveučilište Columbia nalazi se na severu Manhattana) i slavoluk u spomen na Georgea Washingtona, te Ground Zero, mesto na krajnjem južnom delu Manhattana na kojem su stajali tornjevi-blizanci Svetskog trgovačkog centra. U newyorškoj luci nalazi se i Otok Elis, ulazna kontrolna tačka za brojne imigrante krajem 19. i početkom 20. veka, danas muzej.
Feba (đakonesa)
thumb|Antička [[Kenhreja se nalazila u Grčkoj, u blizini Korinta.]]
New York
Pregled
Poznati hoteli New Yorka su Plaza na raskrsnici 5. avenije i južnog kraja Central Parka (otvorena 1907.), Waldorf-Astoria na Park aveniji (otvoren 1930.), Carlyle na 76. ulici (otvoren 1931.) i Four Seasons na 57. ulici (otvoren 1993.)
Feba (đakonesa)
Feba (ili Fiva) je bila rana hrišćanka koja se pominje u Novom zavetu. Bila je đakonica crkve u Konhreji. Preporučuje je Pavle iz Tarsa u svojoj poslanici Rimljanima:
New York
Turizam
Turizam je jedna od najvažnijih industrijskih grana u Njujorku sa više od 40 miliona domaćih i stranih turista koji posete grad svake godine (ovaj statistički podatak važi za prethodnih pet godina). Glavne turističke atrakcije su Empajer stejt bilding, Kip slobode, Ostrvo Elis; Brodvejska pozorišta, muzeji kao što je Metropoliten, zelene površine kao što su Sentral park i Vašington Skver park, Rokfeler centar, Tajms skver, luksuzni šoping centri duž Pete i Medison avenije i događajima kao što su parada za Noć veštica u Grinvič Vilidžu, Mejsi parada za Dan zahvalnosti i parada na dan Svetog Patrika. Tu su još i sezonske aktivnosti poput klizanja u Sentral parku, zimi na Trajbeka filmskom festivalu, kao i niz besplatnih predstava. Pored glavnih turističkih područja, posetioce privlače još i zoološki vrt u Bronksu, Koni Ajland i Njujorška botanička bašta.
U 2010. godini, Njujork je posetilo skoro 49 miliona turista, a taj broj je prevaziđen sa rekordnih 50 miliona turista u 2011. godini.
Mediji
Njujork je centar televizijske, marketinške, muzičke, i izdavačke (novine i knjige) industrije, a takođe je najveće medijsko tržište u Severnoj Americi (posle njega slede Los Anđeles, Čikago i Toronto). Neki od gradskih medijskih konglomerata uključuju Tajm Vorner, Tomson Rojters korporaciju, Njuz korporaciju, kompaniju Njujork tajms, NBS juniverzal, Herst korporacija i Viakom. Sedam od osam najvećih svetskih agencija za reklamiranje imaju svoja sedišta u gradu. Dve muzičke izdavačke kuće iz Velike četvorke se nalaze u Njujorku, Sony Music Entertainment i Warner Music Group. Universal Music Group i EMI takođe imaju velike kancelarije ovde. Jedna trećina svih nezavisnih američkih filmova je proizvedena u Njujorku.
Više od 200 dnevnih i nedeljnih listova, kao i 350 časopisa imaju svoja predstavništva u gradu. Izdavači knjiga zapošljavaju 25.000 ljudi. Dve od tri nacionalne dnevne novine u Sjedinjenim Državama su iz Njujorka: The Wall Street Journal i Njujork tajms, koji je osvojio najviše Pulicerovih nagrada za novinarstvo. Glavni tabloidi u gradu su: Njujork dejli njuz i Njujork post. U gradu se izdaje 270 novina i časopisa na više od 40 jezika, što je rezultat velike etničke izmešanosti.
Televizijska industrija koja je veoma razvijena u Njujorku zapošljava značajan broj radnika. Četiri glavne američke televizijske mreže imaju sedište u Njujorku: Ej-Bi-Si, Si-Bi-Es, Foks i En-Bi-Si. Mnogi kablovski kanali se takođe nalaze u ovom gradu, uključujući MTV, Foks njuz, HBO i Komedi sentral. Godine 2005, više od 100 televizijskih emisija se snimalo u Njujorku. Departman za informacionu tehnologiju i telekomunikacije grada Njujorka upravlja javnim radiodifuznim servisom nyctv, koji je proizveo nekoliko emisija koji su osvojili Emi nagradu.
Njujork je i glavni centar u nekomercijalnih obrazovnih medija. Najstariji televizijski kanal sa javnim pristupom u Sjedinjenim Državama je Manhattan Neighborhood Network, osnovan 1971. godine. WNYC je javna radio-stanica koja je bila u vlasništvu grada do 1997. godine i ona ima najveću slušanost među javnim stanicama u SAD.
Privreda
mini|desno|250p|[[Njujorška berza]] Njujork je globalni centar međunarodnog biznisa i trgovine, i zajedno sa Londonom i Tokijom, najznačajniji je centar svetske privrede. Središte je bankarstva i finansija, trgovine, saobraćaja, turizma, nekretnina, novih i tradicionalnih medija, oglašavanja, pravnih usluga, računovodstva, osiguranja, pozorišta, mode, i umetnosti u Sjedinjenim Državama. Njujorška gradska oblast je 2010. imala bruto društveni proizvod od 1,28 biliona dolara, što predstavlja najveću regionalnu ekonomiju u SAD i, prema IT Week, drugu po veličini jačinu gradske privrede iza japanske prestonice. Prema Cinco Dias, Njujork je kontrolisao 40 % svetskih finansija, čineći ga najvećim finansijskim centrom u svetu.
Mnoge velike korporacije imaju sedište u Njujorku, uključujući i njih sa 45 liste Fortune 500. Njujork je takođe, jedinstven među američkim gradovima po velikoj broju stranih korporacija. Jedno od deset radnih mesta u privatnom sektoru grada je u inostranoj kompaniji. Srednji Menhetn je najveći centralni poslovni distrikt u Sjedinjenim Državama. Donji Menhetn je treći po veličini centralni poslovni distrikt u Sjedinjenim Državama i dom Njujorške berze, koja se nalazi na Volstritu, a Nazdak, predstavlja prvu i drugu berzu po veličini u svetu, kada se meri prosečan obim dnevnog trgovanja ukupna tržišna kapitalizacija. Finansijske usluge donose više od 35% prihoda zaposlenima u gradu.
Televizija i filmska industrija grada je druga po veličini u zemlji, posle Holivuda. Kreativne industrije poput novih medija, oglašavanja, mode, dizajna i arhitekture računaju na zapošljavanje novih radnika, jer je velika konkurencija u ovim privrednim granama u Njujorku.
Gradovi prijatelji
New York ima ugovore o prijateljstvu i partnerstvu sa sljedećim gradovima:
Lappeto, Chieti
Lappeto je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Plat (Župa dubrovačka)
Plat je naselje u općini Župa dubrovačka u Dubrovačko-neretvanskoj županiji.
Zemljopisni položaj
Plat je smješten na sjeveroistočnim obalama Župskog zaljeva, 13 km jugoistočno od Dubrovnika i 6 km zapadno od Cavtata, pored Jadranske turističke ceste.
Gospodarstvo
Glavna grana privrede kojom se bavi stanovništvo Plata je turizam. U samom mjestu postoje dva hotela. Osim turizma stanovnici Plata se u manjoj mjeri još bave poljodjelstvom i ribarstvom.
Plat je također poznat po jedinstvenoj hidroelektrani koja je ukopana duboko u brdo Malaštica. HE Dubrovnik u Platu spada u grupu hidroelektrana sliva rijeke Trebišnjice. HE Dubrovnik koristi vodu rijeke Trebišnjice iz akumulacijskog jezera Bileća, nastalog izgradnjom brane Grančarevo. Zahvat vode za HE Dubrovnik ostvaren je izgradnjom brane Gorica, koja stvara kompenzacijski bazen. Elektrana je planirana u dvije faze. Prva je izgrađena, a gotovi su i neki objekti druge faze. Ukupna instalirana snaga HE Dubrovnik je 216 MW (2x108 MW) a sa nje se električnom energijom napajaju Dubrovačko-neretvanska županija i grad Trebinje.
Stanovništvo
U Platu prema popisu stanovništva iz 2011. godine žive 302 stanovnika, uglavnom Hrvata katoličke vjeroispovjesti.
Arapovac
Arapovac može da se odnosi na:
Plat (Župa dubrovačka)
Promet
Plat je Jadranskom turističkom cestom povezan sa Dubrovnikom na sjeverozapadu i Cavtatom te zračnom lukom Dubrovnik na istoku. Iz mjesta voze redovne autobusne linije 10 (Dubrovnik-Cavtat) i 16 (Dubrovnik-Plat) prometnog poduzeća Libertas.
Natrijum perrenat
Natrijum perrenat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 273,194 Da.
Courgains
Kurgen je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 513, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km².
Twin, Alabama
Twin je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 399 stanovnika.
Leutershausen
Lojtershauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 58 opštinskih središta okruga Ansbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.597 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9571174.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ansbah Lojtershauzen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ansbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 426 metara. Površina opštine iznosi 84,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.597 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 67 stanovnika/km².
Douglas Coupland
Douglas Coupland (čit. Daglas Koupland; 30. XII. 1961) kanadski je pisac i umjetnik.
Odlike romana
Prepoznatljiva odlika njegovih romana je sinteza postmoderne religije, Web 2.0 tehnologije, ljudske seksualnosti i pop-kulture, a upotpunjeni su također prepoznatljivim dizajnom i slikama.
Njegov prvi roman Generation X: Tales for an Accelerated Culture, koji je međunarodni bestseler, popularizovao je termine kao što su McJob i Generacija X.
Privatni život
Coupland živi u West Vancouveru sa svojim partnerom Davidom Weirom.
Crescent City, Florida
Kresent Siti je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.577 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.577 stanovnika, što je 199 (11,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Lazarevac
Opština Lazarevac je beogradska opština. Zauzima površinu od 38.351 ha, na kojoj živi oko 62.000 stanovnika.
Naselje Lazarevac nastalo je iz sela Šopića (danas predgrađa Lazarevca) koje je 1882. proglašeno za varošicu i središte sreza, a 1889. naraslo naselje dobija ime Lazarevac. Opština je osnovana 1957. kao opština u sastavu sreza Valjevo, a u sastavu beogradskih opština je od 1971.
Dan opštine je slava Vidovdan, 28. jun.
Naselja
thumb|left|300px|Gradska opština Lazarevac Opština ima 34 naselja:
Ograničena pretraga u dubinu
U računarstvu ograničena pretraga u dubinu (, DLS) je algoritam za obilazak čvorova u grafu. To je modifikacija algoritma pretrage u dubinu. DLS se koristi kod algoritma pretrage u dubinu iterativnim produbljivanjem
O algoritmu
DLS radi potpuno isto kao i uobičajeni DFS algoritam, ali prevazilazi problem kompletnosti uvođenjem granice dubine pretrage. Zbog toga se i u slučaju kada bi algoritam mogao da proširi (proširiti – pogledati decu čvora) čvor izvan granice dubine to neće desiti, pa stoga ne može doći do beskonačne pretrage, ili do zaglavljivanja u ciklusu. Tako će DLS naći rešenje ako se ono nalazi u zadatoj granici dubine.
Prostorna složenost
Pošto DLS interno koristi DFS algoritam za pretragu, prostorna složenost DLS-a je ista kao i kod običnog DFS algoritma.
Vremenska složenost
Iz istog razloga kao i kod prostorne složenosti, i vremenska složenost DLS algoritma jednaka je vremenskoj složenosti DFS-a i iznosi is O gde je broj čvorova u grafu a  broj pretraženih grana. Primetite da DLS ne pretražuje ceo graf već samo onaj deo koji leži u okviru zadate granice.
Kompletnost
Iako DLS ne može da pretražuje beskonačno duge putanje, niti može ostati zaglavljen u petlji, uopšteno gledano algoritam nije kompletan pošto ne nalazi ni jedno rešenje koje se nalazi van zadate granice dubine pretrage, ali ukoliko se granica dubine pretrage postavi tako da bude veća od dubine na kojoj se nalazi rešenje algoritam postaje kompletan.
Optimalnost
DLS algoritam nije optimalan. On i dalje poseduje problem DFS algoritma a to je prvo istražuje jednu putanju do samog kraja, zbog čega se može desiti da se nađe rešenje koje je skuplje od nekog drugog rešenja koje se nalazi na drugoj putanji.
Nijemci u Hrvatskoj
Nijemci u Hrvatskoj ili Podunavske Švabe (njemački:Donauschwaben) su jedna od 22 priznate nacionalne manjine Hrvatske. Prema posljednjemu popisu stanovništva u Hrvatskoj živi 2.902 Nijemaca, od čega najviše u Osječko-baranjskoj županiji. Podunavske Švabe se odnosi na Nijemce iz Vojvodine, Baranje i Slavonije
Drugi svjetski rat
Godine 1944. je AVNOJ zaključio da njemačku manjinu, paušalno optuženu za suradnju s okupacijskim vlastima, treba izvlastiti. U jugoslavenskim je logorima umrlo 51.000 žena, djece i staraca od sveukupnih 64.000 njemačkih civilnih žrtava, a više od 40.000 njih registrirano je imenom i prezimenom. Logori bili su zapravo logori za likvidaciju, a bilo ih je ukupno osam, u Bačkoj: Bački Jarak, Gakovo i Kruševlje, u Hrvatskoj u Krndiji i Valpovu, u Banatu Knićanin i Molin i u Srijemu u Srijemskoj Mitrovici.
Prema popisu pučanstva iz 1931. u Jugoslaviji je živjelo 497.000 Nijemaca. Na popisu iz 1948. godine Nijemaca je svega 54.000. Na području Hrvatske živjelo je 1948. godine samo 10.000 Nijemaca umjesto očekivanih 109.000 (prema procijenjenom prirastu) u odnosu na 99.000 iz 1931. godine. Do 1961. taj se broj Nijemaca u Hrvatskoj smanjio na 4200 osoba. Egzodusom Nijemaca u Hrvatskoj je Evangelička crkva izgubila i većinu svojih vjernika. Zagrebački evangelički biskup Philipp Popp je 1945. godine bio optužen od komunističkih vlasti za kolaboraciju i pogubljen.
Verušić
Verušić je selo na sjeveru Bačke.
Povijest
Posle smrti Mátyásá, posednik pustare je postao njegov sin Korvin János, koji je 1501.godine pustaru Veresegyház poklonio Tõrõk Imre-u.Protiv njega je 1519.godine pokrenula sudski proces Katarina supruga ugarskog feudalca Újlaki Lõricza, u nameri da dokaže da je njen otac bio posednik Veresegyház-a, ali nije uspela u tome, pa je pustara ostala u posedu Tõrõk-a.
U popisu naselja koja pripadaju katoličkoj nadbiskupiji iz 1543.godine spominje se slovensko ime pustare Verušić. Stanovnici tadašnjeg Verušića plaćali su 18 denara crkvenog poreza.
Turski popisi stanovništva daju nam obilje podataka o veličini Verušića.Popis iz 1578.godine navodi 38 muških glava, sa isključivo slovenskim imenima. 1582.godine popisano je ukupno 25 kuća, a 8 godina kasnije Verušić ima 39 kuća.
Posle proterivanja Turaka sa ovih prostora, krajem XVII veka, Verušić je jedina od 12 pustara koje su pripale teritoriji Subotice. Isti status zadržala je prilikom izdavanja privilegije o proglašenju Subotice za komorsku varošicu 1743.godine, kao i prilikom davanja privilegije o proglašenju Subotice za slobodni kraljevski grad 1779.godine.
Ovako stanje ostalo je do današnjih dana. Do danas nije utvrđeno kad je nastala podela na Donji i Gornji Verušić, ali zatičemo u dokumentu iz 1926.godine, kada je Donji imao 235 kuća i 7135 kj. oranica, a Gornji 205 salaša i 6180 kj. zemlje.
Posle II svetskog rata ostala je pomenuta podela. Prema podacima iz 1953.godine Donji Verušić je pripadao Žedniku. Imao je 329 domaćinstava sa 1213 stanovnika. Gornji Verušić je pripadao Bikovu i u njemu je u 189 domaćinstava živelo 816 žitelja.
Ukupno je dakle u Verušiću 1953.godine živelo 518 salaša i 2029 stanovnika.
U 18. stoljeću, izvori ju bilježe kao pustaru.
Tako je, kad je Marija Terezija 7. svibnja 1743. potpisala privilegiju, kojom je Subotica postala povlaštenim kameralnim gradom, i tad je zabilježeno da je pustara Verušić, pored ostalih, pripadala novom kameralnom gradu imena "Szent Maria".
U Verušiću je 2007., Demokratski savez Hrvata Vojvodine je na izborima za članove skupština mjesnih zajednica izborio, u koaliciji sa drugim strankama, mjesto predsjednika skupštine
Zemljopisni položaj
Nalazi se južno od Subotice, Palića i Ludaša, jugoistočno od Sebešića, sjeverno od Čantavira, istočno od Bajmoka, Vanteleka, Tavankuta i sjeveroistočno od Đurđina.
Kultura
Salaš na Verušiću (Gornjem Verušiću) iz 1911. je proglašen spomenikom spomenik kulture.
Na Verušiću se ljeti održava manifestacija Natjecanje risara u sklopu žetvene manifestacije Bunjevaca, Dužijance.
Gospodarstvo
Najpoznatiji gospodarski subjekt je "¸Agrokombinat.
Dugo godina je na Verušiću djelovala i Azotara, inače veliki zagađivač.
Stanovništvo se bavi poljodjelstvom, tako da su brojne kvalitetne oranice na Verušiću.
Pored poljodjelskih objekata, selo Verušić ima i uvjete za lovstvo.
Stanovništvo
Na Verušiću žive Bunjevci.
Amir Taheri
Karijera
Časopisi za koje je pisao kao kolumnist još 1990-ih i 2000-ih uključuju saudijski Asharq Al-Awsat i Arab News, američki International Herald Tribune, The Wall Street Journal, The New York Times, The Los Angeles Times, Newsday, The Washington Post, New York Post i National Review, njemački Die Welt, Der Spiegel i Focus, francuski L'Express, Politique internationale i Le Nouvel Observateur, španski El Mundo, te italijanska La Repubblica. Taheri je radio i kao komentator za CNN, BBC i RFI, a potpisuje i nekoliko TV-dokumentaraca s temama Bliskog Istoka. Intervjuirao je više svjetskih lidera među kojima su američki predsjednici Richard Nixon, Gerald Ford, Jimmy Carter, Ronald Reagan i Bill Clinton, saudijski kralj Fahd, sovjetski vođa Mihail Gorbačov, egipatski predsjednik Anwar Sadat, kineski premijer Zhou Enlai, indijska premijerka Indira Gandhi i njemački kancelar Helmut Kohl.
Knjiga Nest of Spies
Šaul Bahaš, iransko-jevrejski historičar za blistoistočne studije sa američkog univerziteta George Mason, napisao je 1989. recenziju knjige Nest of Spies (sh. „Gnijezdo špijuna“) u kojoj navodi da se Taheri koristi teorijama zavjere i da se opetovano referencira na knjige i dokumente u kojima slične informacije jednostavno ne postoje. Bahaš navodi da je Nest of Spies knjiga koja „modernu historiju dovodi na loš glas“.
Homeinijevi citati
U prijevodu:
Ovaj citat kojim je Taheri Homeinijevoj politici pokušao pripisati totalni anacionalni i radikalni panislamski karakter redovito je ponavljan u američkim i drugim medijima (npr. Norman Podhoretz u PBS NewsHouru i Michael Ledeen u National Reviewu), a aktivno je korišten i prilikom američke predsjedničke kampanje Rudyja Giulianija iz 2008. godine. Historičar Šaul Bahaš navodi da se Taheri za navedenu izjavu poziva na knjigu koja ne postoji ni u američkim bibliotekama, ni izvornim kolekcijama Homeinijevih govora na perzijskom jeziku.
Optužbe protiv Džavada Zarifa
Godine 2005. Taheri je u New York Postu iranskog ambasadora pri UN-u Džavada Zarifa identificirao kao jednog od aktera talačke krize iz 1979. prilikom koje je zauzeta američka ambasada u Teheranu. Ove prozivke negirao je američki profesor Dwight Simpson koji je objasnio da je Džavad Zarif u to vrijeme bio jedan od njegovih studenata i asistenata na Državnom univerzitetu u San Franciscu. Politolog Kaveh L. Afrasiabi s prebivalištem u SAD-u tražio je od glavne urednice Eliane Benador da se lažne prozivke povuku iz medija, no to nije učinjeno.
Optužbe protiv Muhameda Hatamija
Prilikom turneje Muhameda Hatamija po Sjedinjenim Državama u septembru 2006. godine, Taheri je u New York Postu oštro napao bivšeg iranskog predsjednika optuživši ga za represiju, netoleranciju i lažno predstavljanje. U recenziji njegovog medijskog članka politolog Kaveh L. Afrasiabi pronalazi niz netočnosti, iskrivljenih prijevoda i objašnjava da je Hatami liberalni političar što je i stav svih zapadnjačkih autora moderne iranske historije.
Komesar
thumb|thumb|340px|K. S. Petrov-Vodkin Smrt komesara (1928.) Komesar (od latinski: commissarius  = povjerenik, zastupnik, od glagola: commissare  = slati , povjeriti ) je naziv za službenu osobu sa posebnim punomoćima, kojoj je povjeren neki zadatak (obično privremen). Današnje značenje se najčešće veže uz političkog komesara u vojskama socijalističkih zemalja od ruskog: комиссар, koji je označavao visokog časnika - povjerenika za ideologiju.
No naziv komesar je puno stariji i postoji i u drugim jezicima poput francuskog: Commissaire, njemačkog: Kommissar, talijanskog: Commissario.
Amir Taheri
Navodni sumptuarni zakon
Najveća kontroverza koju je izazvao Taheri dogodila se 18./19. 5. 2006. kada je u kanadskom časopisu National Post objavio članak A colour code for Iran's 'infidels' (sh. „Obojeni dres-kod za iranske 'nevjernike'“) u kojem je tvrdio da je „iranski parlament prihvatio sumptuarni zakon o pravilima odijevanja za nemuslimane“ prema kojem će „Jevreji nositi žute značke, kršćani crvene i zoroastrijci svjetloplave“, s ciljem vizualne distinkcije odnosno „ograničavanja utjecaja nevjernika na iransku mladež“. Taherijev članak ubrzo su prenijeli mediji širom svijeta, često uz analogije s nacizmom kao što su retorička pitanja „Pretvara li se Iran u nacističku Njemačku?“. Istog dana kanadski premijer Stephen Harper osudio je Iran na temelju navedenih vijesti, a američko-jevrejska organizacija Simon Wiesenthal podnijela je pritužbu UN-ovom generalnom sekretaru Kofiju Annanu.
Komesar
U anglosaksonskom svijetu postoje dvije riječi za termin komesar ; Commissar (koji bi odgovarao ruskom značenju te riječi -komesar politički povjerenik) i Commissioner (koja pak označava člana neke komisije ili visokog vladinog dužnosnika kome je povjeren neki poseban zadatak, oni tim izrazom prevode i njemačke, francuske i talijanske komesare (koji su obično policijski dužnosnici) U zemljama Commonwealtha Visoki komesar je ekvivalent za veleposlanika. U nekim britanskim kolonijalnim posjedima Visoki komesar bio je mandator krune koji je upravljao povjerenim mu područjem
Amir Taheri
Navodni sumptuarni zakon
Konačno, dana 24. 5. 2006. glavni urednik National Posta Douglas Kelly objavio je ispriku čitateljima zbog lažne vijesti i naveo da je „sada sigurno da priča nije istinita“. Usprkos svim negiranjima Taheri je stao iza svog članka i nastavio tvrditi da je vijest „istinita“, a u obrani mu se pridružila i njegova nadređena Eliana Benador koja je ustvrdila da „predočena šira slika nije pogrešna“ odnosno da je „pogrešno stati na stranu terorista“.
Komesar
Komesar je titula koja se ponekad daje visokim dužnosnicima u privatnom sektoru, na primjer to je čest naziv u mnogim sjevernoameričkim sportskim ligama.
Amir Taheri
Navodno vješanje gej dječaka
U julu 2015. godine, nekoliko dana nakon što je potpisan sporazum između Irana i velesila, Taheri je na Twitteru objavio da je "14-godišnji Akbar Zargarzade obješen nakon što ga je lokalni mula iz isfahanskog kampa optužio da je gej". Slučaj je istražio američki LGBT aktivist Scott Long i nakon informiranja kod iranskih queer organizacija uspostavljeno je da se radi o obmani.
Komesar
Povijest
Prvi komesari pojavili su se u 18. st. u vojskama talijanskih republika. To su bile najamničke vojske, a komesari ( povjerenici) su imali zadatak da provjeravaju vjernost vojnika i njihovih zapovjednika prema poslodavcu. Kasnije su se komesari - kao povjerenici za posebne zadatke, počeli pojavljivati najčešće u kriznim situacijama, u pravilu za revolucija i građanskih ratova, poput Francuske revolucije u revolucionarnoj vojsci. Komesari su postajali i u američkoj vojsci za vrijeme Američkog rata za neovisnost komesari su nadzirali lojalnost zapovjednika vojnih jedinica američkih kolonista, kao i politički i borbeni moral vojnika. Komesare je prvi u Rusiju uveo car Petar I. kao carske namjesnike sa posebim ovlastima.
Narodni komesar
Narodni komesar  (koje su Rusi skraćeno zvali narkom) bio je visoki vladin dužnosnik iz Savjeta narodnih komesara (Совет народных коммиссаров СССР). Oni su se pri put pojavili u vladi RSSR kao zamjena za omraženi buržoaski izraz ministar, a nakon toga su i ostale sovjetske republike usvojile tu praksu. Narodni komesari i Narodni komesarijati su prezvani (ukinuti) u stara imena ministar i ministarstvo 1946. ukazom Vrhovnog sovjeta SSSR-a.
Politički komesar
Prvi koji su uveli političke komesare  (povjerenike za politička pitanja) bili su francuski revolucionari za Francuske revolucije (1789.-1799.), koji su na taj način htjeli suzbiti protu-revolucionarne pokrete i ideologije unutar vlastite vojske, - i tako osigurati pobjedu Republikanaca.
Politički komesar je bio visoko rangirani časnik u stožeru veće vojne jedinice, - koji je zajedno sa zapovjednikom rukovodio jedinicom. Oni su postavljeni od strane komunističke partije zbog političke i ideološke kontrole, nijedna zapovijed formalno nije mogla biti provedena dok je predhodno nisu odobrili; zapovjednik i komesar. Za komesare su često postavljani ljudi koji nisu imali nikakvu vojnu izobrazbu, ali su oni i pored toga zauzimali izuzetno visoke vojne i posebno političke položaje. Komesar je zapravo imao veće ovlasti i od svog zapovjednika, - ukoliko je posumnjao u njegovu lojalnost - mogao ga je smijeniti i po potrebi uhititi.
No nakon velikih i teških poraza koja je trpjela Crvena armija 1942., ova politička zapovjedna linija je ukinuta, politički komesari su ostali jedino po pukovima i to kao povjerenici za politička pitanja i na razini armija koje su imale Vojne savjete u koje su delegirani i politički komesari zajedno s najvišim časnicima.
Vojni komesar
Vojni komesar  ili voenkom (ruski военком), bio je službenik na čelu vojnog komesarijata - područnih ureda koji su se bavili pitanjima novačenja.
Komesari u NKVD
Sve do kraja 1930-ih, pripadnici Narodne Milicije i Unutrašnje vojske ministarstva unutrašnjih poslova - NKVDa nisu imali nikakvih službenih činova, i služili su se nekim internim pravilima - namjesto uobičajene hijerahijske strukture. Od 1935. Milicija je utemeljila svoj posebni sustav činova, koji je u mnogočemu bio preslik vojnih. Taj sustav je primjenila i novoutemeljena tajna policija Glavna uprava državne sigurnosti - GUGB (Главное управление государственной безопасности) od 1934. - 1943., iako su oni za najviše časnike primijenili komesarske činove umjesto milicijskih naziva inspektor i direktor.
Od 1943. Milicija je prešla na novi sustav činova po uzoru na Crvenu armiju. Umjesto dotadašnjih generalskih činova, počelo se upotrebljavati nazive Komesar Milicije 3, 2, i 1 reda, iako su oni po uzoru na vojsku imali standarne činove general bojnik, general-lajtnant i general pukovnik sa pripadajućim oznakama na uniformi (epoletama). Ti komesarski činovi zamjenjeni su standardnim generalskim 1975.
Politički komesari u Jugoslaviji (NOVJ)
Odluka o uvođenju političkih komesara u stožere partizanskih jedinica donesena je, istovremeno kad i odluka o podizanju ustanka, 4. srpnja 1941. godine.
U Biltenu Glavnog štaba Narodnooslobodilačkih partizanskih odreda Jugoslavije od 10. kolovoza 1941. godine, pod točkom 15. kaže se da je potrebno da se stožeri i zapovjednici partizanskih odreda pobrinu za provjerene i dobre zapovjednike i političke komesare. Na savjetovanju u Stolicama, u rujnu 1941. godine utvrđena je struktura i organizacija Glavnih stožera, Stožera partizanskih odreda i nižih zapovjedništva. Politički komesari od tada su postali obavezni od Glavnog stožera do stožera svih nižih postrojbi - do satnije. Na taj način je uvedeno kolektivno rukovodstvo, tako da su stožeri od tada uglavnom imali sastav od četiri osobe: komandant, politički komesar, zamjenik komandanta i pomoćnik političkog komesara.
Politički komesari i njihovi pomoćnici sve do 24. travnja 1944. godine nisu imali časničke činove. Tada je Vrhovni štab NOV i POJ doneo Uredbu o zvanjima političkih komesara i njihovih pomoćnika, koji su dobili odgovarajuće rangove ravne činovima zapovjednika i njihovih zamjenika.
Politički komesari, zadržani su u organizaciji Jugoslovenske armije i nakon završetaka Drugog svjetskog rata, sve do 1. lipnja 1953. godine, tad su ukinuti naredbom Vrhovnog komandanta JNA maršala Josipa Broza Tita.
Komesari u ostalim zemljama
Komesari su postojali i u mađarskoj Crvenoj armiji za vrijeme socijalističke revolucije 1919. godine, kao i za kineske revolucije. Oni su postojali i u španjolskoj republikanskoj armiji. Tijekom Drugog svjetskog rata funkcije komesara uvedene su u partizanskim postrojbama; Albanije, Bugarske, Italije, a kasnije i u Grčkoj (ELAS), Koreji i Alžiru.
Ostala značenja
Naziv Commissary (Komesar) postoji i danas u Britanskim oružanim snagama i Vojsci Sjedinjenih Američkih Država to je časnik zadužen za logistiku i potporu vojske koji opskrbljuje komesarijat (komesariat). Visoki komesar (francuski Haut commissaire) bio je povjerenik Lige naroda za Danzing između dva rata. I danas međunarodne organizacije poput UNa imaju taj naziv za svoje povjerenike za posebne zadatke.
Zanimljivost
Od osoba koje su obavljale dužnost komesara na području bivše Jugoslavije neupitno najpoznatiji će krajem 20 veka postati prvi predsednik Hrvatske Franjo Tuđman koji je bio komesar tijekom Drugog svetskog rata
Hitler iz našeg sokaka
Hitler iz našeg sokaka hrvatsko/jugoslavenska je humorna ratna drama iz 1975. godine koju je režirao Vladimir Tadej. Glavne uloge tumače Nikola Simić, Boris Dvornik, Ružica Sokić i Dušan Bulajić. Radnja se odvija oko Volksdeutschera, gubitnika Leksija, koji slučajno postane značajan prilikom njemačke invazije Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu kada ga zavojače, te to iskorištava kako bi iskazivao svoj položaj zastrašivanjem lokalnog stanovništva. Film je izvezen u nekoliko država: Bugarska, Rumunjska, Poljska, Sovjetski Savez, DR Njemačka, Čehoslovačka i Mađarska.
Radnja
Banat, Jugoslavija, 1941. Leksi je Volksdeutscher, pijanica i neugledan seljak u nekom selu. Slaveni i Nijemci žive skladnim životima, ali se neki Nijemci počinju ponašati čudno otkad se sve češće spominje Hitlera i njegov uspon u Trećem Reichu. Iznenada, dolazi do invazija sila Osovine na Jugoslaviju, nakon čega lokalni Nijemci pristupaju Wehrmachtu, a među njima i Leksi, koji tako dobije priliku postati netko i nešto. Pošto vlada zakon da se za svakog ubijenog Nijemca strijelja 50 mještana, Leksi iskorištava strah mještana kako bi se pravio važan i strašan. Ipak, supruga Anika mu se i dalje ruga jer nije uspio dobiti bolje imanje za razliku od drugih Nijemaca. Mještanin Marko ima aferu s Anikom, te smišlja plan kako se napokon riješiti Leksijeve strahovlade: pošto se Leksi boji da će biti unovačen za rat u istočnom frontu, želi se samoraniti kako bi ispao privremeno nesposoban za rat. Marko mu ponudi da sve ispadne kao nezgoda, kako Wehrmacht ne bi kaznio nijednog mještanina. Ipak, Marko mu odbija platiti išta za to. Leksi iz bijesa otvori vatru i ubije Aniku, a Marko njega. Za kaznu, Wehrmacht okuplja 50 mještana te ih odvodi na strijeljanje.
Kvantitativni odnos strukture i aktivnosti
Na primer, biološka aktivnost se može kvantitativno izraziti kao koncentracija supstance neophodna da se proizvede dati biološki respons. Dodatno, kad su fizikohemijska svojstva ili strukture numerički izražene, moguće je utvrditi matematičku relaciju, ili kvantitativni odnos strukture i aktivnost, između njih. Matematički izraz se, ako je pažljivo testiran,  može zatim koristiti za predviđanje modelovanog responsa drugih hemijskih struktura, uz pažljivu proveru domena primenljivosti.
QSAR ima formu matematičkog modela:
Greška sadrži grešku modela (bajas) i eksperimentalnu varijabilnost, drugim rečima, varijabilnost merenja nezavisnu od ispravnosti modela.
Faktor lokalnih neobičnih vrednosti
Faktor lokalnih neobičnih vrednosti (, LOF, faktor lokalnih autlajera) je algoritam detekcija anomalija prezentovan u "LOF: Identifying Density-based Local Outliers" by Markus M. Breunig, Hans-Peter Kriegel, Raymond T. Ng and Jörg Sander. Ideja LOF-a je poređenje lokalne gustine tačke komšiluka sa lokalnom gustinom svojih komšija. LOF deli deo koncepta sa DBSCAN i OPTICS kao sto je koncept „daljina jezgra“ i „dostižnost distance“, koji se koriste za procenu lokalne gustine.
Glavna ideja
thumb|right|250px|Glavna ideja LOF: poređenje lokalne gustine jedne tačke sa gustinama svojih komšija. A ima dosta manju gustinu nego njegove komšije. Kao što je navedeno u naslovu lokalni outlier faktor je baziran na konceptu lokalne gustine, gde je lokalitet zadan sa k najbližih komšija čija je distanca korišćena da se proceni gustina. Poređenjem lokalne gustine objekta sa lokalnim gustinama svojih komšija moze identifikovati regiju sličnih gustina i tačke koje imaju bitno manju gustinu nego komšije. One se smatraju outlier-ima. Lokalna gustina se procenjuje distancom sa koje jedna tačka moze biti „dohvaćena“ od svog komšije.
Formalno
Ako je distanca objekta A od k najbližeg komšije. Zapazite da komplet „K“ najbližih komšija uključuje sve objekte na ovoj distanci, koji mogu biti više od „K“ objekata. Označavamo ovaj komplet „K“ najbližim komšijama kao N_k(A).
thumb|right|250px| Ilustracija dostizanja distance. Objekti „B“ i „C“ imaju istu dostižnu distancu (k=3), dok „D“ ne postane „k“ najbliži komsija Ova distanca je korišćena da se definiše „dostiznost distance“:
U rečima, „dostiznost distance“ objekta A ’’iz’’ B jeste prava distanca dva objekta, ali najmanje iz B. Objekti koji pripadaju k najbližem komšiji iz B (jezgro B, vidi DBSCAN cluster analiza) su uzete u razmatranje da budu jednako udaljene. Razlog za ovu distancu je da se dobiju stabilniji rezultati. Zapazite da ovo nije distanca u matematičkoj definiciji jer nije simetrična.
Dostiznost lokalne gustine objekta A je definisano sa
Koji je količnik prosečne dostiznosti distance objekta A „od“ svojih komšija. Zapazite da to nije prosečna dostiznost komšija od A (koji po definiciji su ), ali distanca na kojoj mogu biti „dostignuti“ „od“ svojih komšija. Lokalne dostizne gustine se onda upoređuju sa onima koje komšije koriste
Koji je „prosek lokalnih gustina svojih komšija“ podeljen sa objektom lokalne gustine. Vrednost približno 1 indicira da je objekat uporediv sa svojim komšijama. Vrednost ispod 1 indicira gušću regiju a vrednost znacajno veca od 1 indicira autlajer.
Prednosti
Dok je geometrijska intuicija LOF-a primenljiva samo na vektorske prostore malih dimenzija, algoritam se može primeniti u bilo kom kontekstu različitosti funkcije. Eksperimentalno je pokazano da radi veoma dobro, često pobeđujuci oponente kao npr. network intrusion detection.
Nedostaci
Rezultujuće vrednosti su kolicničke vrednosti i teške za interpretaciju. Vrednost od 1 ili manje indicira čisti inlajer, ali nema pravila kada je tačka autlajer. U jednom setu podataka, vrednost 1.1 moze vec biti autlajer, u drugom setu podataka i parametara vrednost 2 moze biti inlajer. Ove razlike se mogu desiti u setu podataka zbog lokalne metode. Postoji produženje LOF-a koje može poboljšati LOF u ovim aspektima:
Pankracije Barać
Pankracije Barać (Pula, 4. studenog 1981.) hrvatski je profesionalni košarkaš. Igra na poziciji niskog krila, a trenutačno je član BK Kijeva.
Počeci
Barać je karijeru započeo u rodnom Pazinu, gdje uspješno nastupa za mlađe kategorije tadašnje Istraplastike, danas Purisa. Nakon završetka srednje škole, u Zagrebu upisuje studij elektrotehnike na FER-u, a košarkašku karijeru nastavlja u KK Zrinjevac, čije juniore 2000. predvodi do finala Prvenstva hrvatske za juniore.
KK Hiron
Uoči početka sezone 2000./01., Barać postaje članom KK Hiron, u čijim će redovima provesti tri godine, a posljednje je sezone (2003./04.) klub iz Botinca predvodio i u izlasku na europsku scenu (FIBA-in europski kup).