cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agropoli, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Supersaur
Supersaur je bio ogroman sauropod dug preko 30 metara i težak stotinu tona. Živio je u razdoblju jure i hranio se golemim količinama bilja. Kao odrasli mogao se lako zaštiti od svakog grabežljivca, ali mladi su bili izloženi mnogim grabežljivcima pa su se morali izlijegati istovremeno na isto mjestu kako bi ih manje stradalo od grabežljivaca. Supersaur je izumro kad je krajem jure klima postala suša te više nije imao dovoljno hrane.
La Cruz del Alamito, Rioverde
La Cruz del Alamito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1238 m.
Los Guerrero, Tepalcatepec
Los Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tepalcatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Cazaubon
Kozobon je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Kondom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1545 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 55,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 124 metara (maksimalnoj 183 m, a minimalnoj 92 m).
Cenei (razvrstavanje)
Cenei ima više značenja:
El Tule, Matamoros
El Tule je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Nasolino, Bergamo
Nasolino je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 732 m.
Cenade (razvrstavanje)
Cenade ima više značenja:
Healy Lake, Alaska
Hili Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13, što je 24 (-64,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Pajita (razvrstavanje)
La Pajita ima više značenja:
San José el Recreo (razvrstavanje)
San José el Recreo ima više značenja:
Cenad (razvrstavanje)
Cenad ima više značenja:
Vera (razvrstavanje)
Vera se može odnositi na:
Brenk
Brenk je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 186 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131201.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Brenk se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 3,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 186 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 60 stanovnika/km².
Rujići
Rujići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kladanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 258 stanovnika.
Rancho Morán, Cihuatlán
Rancho Morán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Бучинце
Бучинце је насеље у Србији у општини Прокупље у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 12 становника (према попису из 1991. било је 25 становника).
Демографија
У насељу Бучинце живи 11 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 55,0 година (57,5 код мушкараца и 51,5 код жена). У насељу има 7 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,71.
Picacho, Club de Golf, Aguascalientes
Picacho, Club de Golf je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1878 m.
La Palapa (razvrstavanje)
La Palapa ima više značenja:
Celaru (razvrstavanje)
Celaru ima više značenja:
NO2
Molekulska formula NO2 se može odnositi na:
Ceica (razvrstavanje)
Ceica ima više značenja:
San José el Retiro (razvrstavanje)
San José el Retiro ima više značenja:
Maugeri, Catania
Maugeri je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 348 m.
Desana
Desana (Desaña, Desána, Desano, Deçana, Dessano, Winá, Wira, Paporiuara), pleme američkih Indijanaca porodice Tucanoan, naseljeni duž rijeka Papuri i Abiyu pritok Vaupésa i Pacá i Macú Parana, pritoke Papurija, u južnoj Kolumbiji i sjevernom Brazilu. U brazilu žive na rezervatima Terra Indígena Alto Rio Negro u općinama Japura i São Gabriel da Cachoeira; Balaio (općina São Gabriel da Cachoeira); Baixo Rio Negro (općina Humaitá); Médio Rio Negro I (općine São Gabriel da Cachoeira i Santa Isabel do Rio Negro); Médio Rio Negro II 8iste općine); Rio Apaporis (općina Japura); i Rio Tea (općine Santa Isabel do Rio Negro i São Gabriel da Cachoeira) . Populacija 2.204 (Dsei/Foirn - 2005)
Mannlicher M1888
Repetirajuća puška M.1888, poznatija kao Mannlicher M1888 bila je brzometna puška koja je od 1888. do 1893. služila kao standardna puška Austro-ugarske vojske. Dizajnirao ju je Ferdinand Mannlicher i predstavljala je novu verziju prije dvije godine uvedene puške Mannlicher M1886. Kao i ona, za punjenje je koristila okvir od pet metaka koji bi se automatski izbacivao iz puške nakon opaljenja posljednjeg metka. Osnovna razlika u odnosu na prethodni model je bila u municiji, odnosno metku 8 mm naboja koji je zamijenio raniji kalibar od 11mm, a u čijoj se čahuri umjesto crnog nalazio tzv. "polu-bezdimni barut". Takvi su meci pušci davali veći domet.
Mannlicher je nastavio rad na poboljšavanju puške, tako da je 1895. kao stanardno naoružeanje uvedena verzija poznata kao Mannlicher M1895, koja će ostati u upotrebi sve do završetka Prvog svjetskog rata i raspada Austro-Ugarske. Usprkos toga, računa se da je na samom početku rata 66% vojnika bilo naoružano upravo sa verzijom M18888.
Vanjske veze
Karabiny Mannlicher M1886, M1888, M1890
Cubeo
Cubeo (Kubéwa, Kobéua, Cobewa, Cobéua, Corôa, Kubéu, Kobewa, Kobewána, Kubéo; sami sebe nazivaju Pamíwa, u značenju ljudi), jedno od najznačajnijih Tucanoan plemena nastanjenih u Kolumbiji i susjednim područjima Brazila i Venezuele. Teritorij Cubeo Indijanaca nalazi se uz rijeku río Querarý, gornja Aiarý (pritoka Içane) i Hähänaua ili pravih Cubea na río Cuduiarý. Cubeo broje peko 6.000 duša (1994 SIL) od čega 6.000 u Kolumbiji i oko 150 kod São Gabriela na sjeverozapadu brazilske države Amazonas na rijeci Uaupés.
Najbrojniji kolumbijski Cubeo, žive u 4 departmana: a) Vaupés, 663 u općini Caruru i 1.929 u općini Acaricuara, (Arango & Sánchez 1998); b) u departmanu Amazonas na općinama Leticia i Mirití-Parana; c) departman Guainía, na općini Puerto Inírida sa plemenima Kurripako, Guanano, Desana, Piratapuyo, Tucano i Puinave; d) departman Vichada u općini Puerto Carreño, sa plemenima Kurripako i Puinave.
Kulturno pripadaju plemenima Kišne šume. Organizirani su u tri egzogamne fratrije koje obuhvaćaju 38 klanova. Tradicionalna kuća (nastamba) je kolektivna maloca. Ekonomska aktivnost počiva na zemljoradnji posijeci-i-spali, sa gorkom (otrovnom) maniokom, kao osnovnom prehrambenom biljkom, uz koju uzgajaj i drugo korijenje i voće. od zanata poznaju košaraštvo i drvorezbarstvo, izrada kanua, vesala; ribarske zamke. tekstil proizvode od vlakana cumare-palme (Astrocaryum chambira)
Običaji
Najkompleksnije i najvažnije ceremonije kod Cubea su ceremonije oplakivanja pokojnika, poznate pod kolektivnim imenom óyne, što Irving Goldman prevodi sa eng. riječju weeping. posao je u sdruštvu podijeljen po dobnim granicama i spolu, muški i ženski.
Prva Ivanova poslanica
Ova Poslanica pokazuje srodnost sa Jovanovim Jevanđeljem jezički, stilski, idejno pa se tradicionalno smatra da im je isti autor.
Književna vrsta
Ovaj spis nema nijednu od uobičajenih poslaničkih formula. Prva Ivanova poslanica počinje naglo, bez uobičajene uvodne formule ili pozdrava. Može ga se smatrati homilijom koja je namijenjena cijeloj Crkvi ili enciklikom koja je upućena Crkvama Azije. Opažaju se oznake pisma.
Autor
Najstariji crkveni pisac koji spominje Prvu Ivanovu jest Polikarp, koji citira 1Iv 4,2-3. Euzebije spominje da je Papija Hierapolski poznavao ovu poslanicu, a znao je za nju i Justin Mučenik. Da ju je napisao Ivan, svjedoče Irenej Lionski, Klement Aleksandrijski, Origen i Dionizije Aleksandrijski. Ona stoji na popisu Muratorijevih kanona, a Sveti Jeronim je zapisao da je Prva Ivanova prihvaćena posvuda. Stoga se u prvoj Crkvi ova poslanica, kao i Evanđelje po Ivanu, pripisivala Sveti Ivan Evanđelist. Neki današnji istraživači ipak niječu da je isti autor četvrtog evanđelja i Prve Ivanove zbog toga što osim sličnosti postoje i mnoge razlike između ova dva spisa. Sljedeća je pretpostavka da je poslanicu napisao neki tajnik. Upotreba tajnika je čest običaj u starini. U ovom slučaju vjerojatno je da je tajnik bio učenik autora poslanice, koji je usvojio njegove misli.
Naslovnici
Može se opaziti da u ovom spisu pronalazimo oznake pisma, tj. dokumenta koji je sastavljen nekom određenom prigodom te upućen određenoj osobi ili grupi osoba. Autor se obraća naslovnicima kao „dječici“ ( 2,1.18.28; 3,7.18; 4,4; 5,21) i “ljubljenima“ (2,7; 3,2.21; 4,1.7.11). Dobro mu je poznato njihovo moralno i duhovno stanje i osjeća se odgovornim za njih. Dovoljno je sigurno da se obraća određenoj grupi čitalaca, iako je među njima moglo biti uključeno nekoliko kršćanskih zajednica.
Vrijeme nastanka
Najvjerojatnije je da je ovaj tekst nastao u Africi ili Španjolskoj kao alegorijska egzegeza triju svjedoka koje spominje Ivan (duh, voda i krv). Bio je najprije napisan sa strane kao bilješka ili glosa u nekom latinskom rukopisu Prve Ivanove, te je s vremenom ušao u sam tekst. Ne pojavljuje se u rukopisima Vulgate prije 800. godine. Dok se čini da je četvrto evanđelje (koje je usko povezano sa ovom poslanicom) u svojoj konačnoj formi nastalo poslije poslanice, poslanica nije nastala mnogo prije. Tako je opravdano pretpostaviti da je nastala potkraj zadnjeg desetljeća prvog stoljeća.
Struktura
thumb|Jovan piše crkvama [[Sarda i Filadelfije.]]
Sadržaj
Kratki uvod 1,1-4 podsjeća na uvod u četvrto evanđelje. Autor je svjestan svoga zajedništva s Bog Otac i Isus. Budući da je vidio, čuo i dotaknuo utjelovljenu Riječ, želi da i vjernici prihvaćajući njegovo svjedočanstvo, uzmognu ući u zajedništvo s Ocem i njegovim Sinom, Isusom Kristom. Zatim pisac nastavlja u obliku diptih paralelno razvijati četiri teme, o grijehu, bratskoj ljubavi, bježanju od svijeta, antikrist. U prvoj je slici (1,5-2,28) Bog prikazan kao svijetlo, sasvim Bezgrešni, Sveti. Stoga se i kršćanin mora otarasiti grijeha te živjeti dostojno toga Svjetla. Samo tako može postići i zadržati zajedništvo s Bogom i njegovim Sinom. U drugoj je slici prikazan (2,29-4,6) Bog Otac, koji ljubi i čija djeca trebaju hodati njegovim putevima. Ovdje se naglašava i razrađuje Božansko sinovstvo kršćana. Treći dio (4,7-5,12) dopunjuje prva dva time što pobliže tumači kršćansku dužnost krjepost ljubavi i krjepost vjere te otkriva izvor te ljubavi i vjere. Trebamo ljubiti jer je Bog ljubav. Trebamo vjerovati jer sam Bog svjedoči za svoga Sina. Redak 5,13 podsjeća na zaključak evanđelja (Iv 20,31) i očito znači završetak ove poslanice predstavljajući ujedno njezinu svrhu. Stoga bi 5,14-17 bio dodatak u kojem se preporučuje molitva za grešnike i ukratko iznosi sažetak cijele poslanice.
Teologija/ Poruka knjige
Povod je poslanici djelovanje lažnih učitelja pa Ivan piše da im se suprotstavi. On zna da njegovi čitaoci poznaju istinu i ustvari su odbacili lažne proroke (2,20.27; 4,4) pa je njegova poruka u poslanici pozitivna. Raskrinkava lažne učitelje (2,18.28; 4,1.6) kao ljude koji su nekoć pripadali kršćanskoj zajednici, iako nikada nisu poznavali njen duh (2,19.22-23; 4,1). Na kraju jasno pokazuje što mu je bio cilj: „ To napisah vama koji vjerujete u Ime Sina Božjega da znate da imate život vječni.“ (5,13). Svjedok je koji svjedoči pa je poslanica njegova oporuka učenicima. Pokazujući na izvjesne opasnosti i unoseći u svoju poslanicu elemente nagovora pisac pokazuje da je jedini uspješni način suprotstavljanja zabludi iznošenje ideala po kojem će ljudi živjeti, podsjećanje na lik utjelovljenog Sina Božjeg.
La Palestina (razvrstavanje)
La Palestina ima više značenja:
Staurikosaurus
Otkriće
thumb|left|Staurikosaurus sa rinhosaurom. Prvi primjerak Staurikosaurusa je bio otkriven na paleontološkom lokalitetu Jazigo Cinco na jugu Brazila. Naziv ovog roda se odnosi na sazviježđe Južni križ koji je prikazan na grbu Brazila i vidljiv samo na južnoj hemisferi (kada je Staurikosaurus opisan 1970. godine, bilo je neobično nalaziti dinosaure na južnoj hemisferi). Drugi dio znanstvenog naziva mu je dat u čast brazilskog paleontologa Llewellyna Ivora Pricea. Opisao ga je Edwin Harris Colbert. Rijetkost ostataka Staurikosaurusa je možda rezultat rijetkosti dok je postojao, ili možda zato što je živio u staništu poput šume, gdje se ostaci rijetko fosiliziraju.
Opis
thumb|left|Odnos veličine Staurikosaurusa i čovjeka. thumb|left|Staurikosaurus pricei. Staurikosaurus je bio maleni teropod iz perioda kasnog trijasa, prije 225 milijuna godina. To je jedan od prvih dinosaura. Dug samo 2 metra, visok 80 cm i težak samo oko 30 kilograma, Staurikosaurus je bio sićušan u odnosu na kasnije teropode poput Megalosaurusa. Nova istraživanja potvrđuju da su Staurikosaurus i njegovi srodnici Eoraptor i Herrerasaurus pravi teropodi koji su evoluirali nakon što su se sauropodi odvojili od teropoda.
Postoje samo nepotpuni ostaci Staurikosaurusa, koji se sastoje od većine kralješnice, nogu i velike donje vilice. Međutim, budući da potiče iz tako ranog perioda povijesti dinosaura i budući da je primitivan, većina Staurikosaurusovih osobina se može predvidjeti i rekonstruirati. Na primjer, Staurikosaurusa se obično prikazuje sa pet prstiju i na rukama i nogama - vrlo jednostavnim osobinama nespecijaliziranog dinosaura. Međutim, kako je pronađena i noga, može se vidjeti da je brzo trčao za svoju veličinu. Također je imao samo dva kralješka koji su povezivali zdjelicu sa kralješnicom, što je upadljivo primitivno. Rep bi bio dug i tanak da bi održavao ravnotežu prednjem dijelu tijela.
Cehal (razvrstavanje)
Cehal ima više značenja:
Bretthausen
Bretauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 185 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143214.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Bretauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 575 metara. Površina opštine iznosi 3,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 185 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 55 stanovnika/km².
Sakrament
Sakrament (od latinskog: sacramentum=zakletva, obaveza ) je ime za kršćanske obrede kao što su krštenje, euharistija za koje se vjeruje da potječu od samog Isusa Krista, kao znaci Božanske milosti ili simboli duhovne stvarnosti.
Sakramenti su zapravo obredi u kojima se vjernike simboličkim radnjama veže uz crkvu, a samo oni mogu računati na spasenje. Ili rečeno jezikom crkve - vidljive svete radnje koje vjernicima pružaju blagodat Svetog Duha i konkretiziraju duhovnu stvarnost.
Karakteristike i historija
Sakrament je zapravo običaj nastao u antičkome Rimu u kom je sacramentum bio jamčevina (dakle nešto vrijedno i sveto) koja se morala dati kao polog dok se suđenje ne dovrši. Kasnije je to postalo i ime za zakletvu koju su legionari davali kod potpisivanja ugovora.
Katolička crkva
Za Katoličku crkvu - sakramenti su dio katekizma, a svaki se sastoji od dva bitna dijela; materije (gesti i tvari) i forme (riječi koje se pritom izgovaraju). Od 11. vijeka ustanovljen je red od sedam sakramenata, koje vjernici primaju u različitim periodima svog života, a to su;
Pravoslavna crkva
U pravoslavlju, u kom se nakon nekadašnjih kontroverza, također ustalilo sedam sakramenata koji po svemu odgovaraju katoličkim osim po imenu, jer se zovu - Svete tajne (grčki; Ιερά Μυστήρια) su to;
Colfax, Louisiana
Kolfaks je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.558, što je 101 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Casabianca, Udine
Casabianca je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 493 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Cañada de Lobo, San Sebastián Tecomaxtlahuaca
Cañada de Lobo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Sebastián Tecomaxtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2330 m.
Virle, Firenze
Virle je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Costinești, Costinești
Costinești je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Costinești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2500 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
San José Guadalupe (razvrstavanje)
San José Guadalupe ima više značenja:
Tepotzotlán, México
Tepotzotlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 44517 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2312 m.
Pedro Prieto, Ocampo
Pedro Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1352 m.
Tiranosaur
Tiranosaur (lat. Tyrannosaurus rex, "gušter tiranin") je prapovijesni dinosauri mesožderi. Nastali su u doba krede i postojali do nestanka dinosaura prije 65 milijuna godina.
Opis
Bili su dugi oko 15 metara, a u uspravnom stavu dostizali su 12 metara visine. Imali su male i nerazvijene prednje udove. Međutim, na snažnom i razvijenom vratu nalazila se ogromna glava s čeljustima punim oštrih zuba. Dostizali su dužinu od 20 centimetara, a zajedno sa kandžama na zadnjim udovima činili su ubojito oružje ovog mesoždera. Vid im je bio slabo razvijen i nisu vidjeli životinje koje se nisu kretale, a za otkrivanje lovine mahom su se služili čulom mirisa. Smatra se da nisu mogli potrčati brže od 35 km/h. Općeprihvaćeno je da su bili lovci, koji su napadali biljoždere mnogo veće od sebe. Neki pak tvrde da su bili spori i nespretni, te u mogućnosti uloviti samo vrlo spore životinje, dok drugi smatraju da je riječ o strvinarima.
Pitti, Campobasso
Pitti je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Tiranosaur
U popularnoj kulturi
Sama pojava tiranosaura izaziva veliki strah, a kada se na to sve dodaju razne informacije o njegovoj agresivnosti dobija se savršen lik za horor film. Upravo to je iskorišteno u filmu Jurski park, gdje tiranosaur predstavlja krvoločnu zvijer koja je dospjela na slobodu. U filmu ga nazivaju Tiranosaurus reks, pa je iz toga proizašao nadimak T-reks (T-rex).
Pitti, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Buros
Biro je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 416 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 103 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 283 metara (maksimalnoj 345 m, a minimalnoj 205 m).
Cefa (razvrstavanje)
Cefa ima više značenja:
Blythipicus
Obuhvaća dvije vrste:
La Paleta (razvrstavanje)
La Paleta ima više značenja:
Los Potreritos, Rioverde
Los Potreritos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1670 m.
Ceatalchioi (razvrstavanje)
Ceatalchioi ima više značenja:
Višnjića Do
Višnjića Do je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 49 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 69 stanovnika).
Okrug Qafl Shamer, Hajjah
Qafl Shamer je okrug u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 660 m.
Višnjića Do
Demografija
U naselju Višnjića Do živi 48 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 53,0 godina (47,9 kod muškaraca i 59,0 kod žena). U naselju ima 15 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,27.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Ethriel
Ethriel, sin Íriel Fáida, je prema srednjovjekovnim irskim legendama i tradiciji bio veliki kralj Irske. Na prijestolje je došao naslijedivši svog oca. Za vrijeme vladavine od dvadeset godina je raskrčio šest ravnica. U bitci kod Rairiua ga je ubio Conmáel, osvetivši na taj način oca Éber Finna, koga je prije pedeset godina bio ubio Ethrielov djed Érimón. Bio je posljednji od irskih poglavica koji su Irsku došli prilikom invazije sinova Míla.
Baillonius
Baillonius je rod ptica unutar porodice tukana. Postoje dvojbe glede klasifikacije jedine vrste u rodu, Baillonius bailloni, jedna skupina znanstvenika smatra da ta vrsta pripada navedenom rodu Baillonius, dok Kimura et al. (2004.) smatraju da ona pripada rodu Pteroglossus.
Nastanjuje atlantske šume na sjeveroistoku Argentine, jugoistoku Brazila, i istoku Paragvaja.
Znanstveno ime dobila je u čast francuskog prirodoslovca Louisa Antoinea Françoisa Baillona.
Opis
Baillonius bailloni je tukan relativno dugog repa i ukupne dužine od 35 do 40 cm. Jedini je u skupini tukana s perjem žute boje. Stražnji dio tijela i rep su mu tamniji, sivo maslinaste boje. Stražnjica, predio oko očiju i bazalna polovica inače zelenkastog kljuna su crvene boje. Očna šarenica je blijedožuta.
Zaštita
Vrsta je u opasnosti zbog gubitka staništa i trenutno je BirdLife International klasificira kao vrstu sa smanjenim rizikom (eng. Near Threatened). Nastanjuje više zaštičenih područja kao Nacionalni park Itatiaia i Parque Estadual Intervales, oba u jugoistočnom Brazilu.
San José la Cuchilla (razvrstavanje)
San José la Cuchilla ima više značenja:
Triceratops
Devet metara dugačak, Triceratops je bio najveći pripadnik porodice Ceratopsidae i jedan od posljednjih izumrlih ceratopsa.
Triceratops je bio oklopljeni dinosaur, a pripadao je skupini ceratopsa i bio pticokuki dinosaur. Dugačak je 9 metara i težak 7 tona. Živio je u Sjevernoj Americi krajem krede. Hranio se biljem. Budući da je živio u isto doba kad i T-rex, morao se moći braniti. Gornja polovica glave bila je zaštićena koštanom pločom iz koje su virila 2 roga dugačka više od metra. Imao je još i jedan mali nosni rog. S tim oružjem mogao je zadati teške ozljede grabežljivcu ili suparničkom mužjaku, ali mu je stražnji dio bio nezaštićen. Proširio se na velika područja prije masovnog pomora dinosaura.
thumb|left|240px|Rekonstrukcija
Triceratops je imao jednu, kratku nazalnu bodlju i nešto duže bodlje koje su izrastale iznad njegovih očiju. Njegova glava, često veća i od tri metra, bila je najveća koju je ikada neka kopnena životinja posjedovala. Imao je veliku glavu i relativno velik mozak.
Triceratops je vrlo vjerojatno bio ratoborna životinja. Dosta pripadnika te vrste ima kosti oštećene u borbama s rivalima ili ostalim predatorima.
Triceratopsovi ostaci prvi put su otkriveni pokraj Denvera, Colorado, 1887. godine. U početku su bili identificirani kao ostaci nedavno izumrlog bika.
Starić
Starič je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kladanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 536 stanovnika.
Demokratska Kampućija
Država Kampućija (kmerski: កម្ពុជា Kâmpŭchéa), službeno Demokratska Kampućija (kmerski: កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ Kâmpŭchéa Prâcheathippadey) bila je komunistička država na teritoriju moderne Kambodže, koja je postojala od 1975. do 1979. godine. Demokratska Kampućija nastala je nakon što su snage Crvenih Kmera, predvođene Pol Potom, svladale Lon Nolovu Kmersku Republiku u sklopu građanskog rata 1975. godine. Ubrzo nakon smjene režima, uspostavljena je diktatura pod kojom su praktički sve aktivnosti i djelatnosti u državi stavljene pod kontrolu vladajuće Komunističke partije Kampućije, koja je jedno vrijeme samu sebe nazivala Angkar (sh. Organizacija). U četiri godine postojanja, država je počinila niz zločina nad vlastitim stanovništvom (ubojstva, masakri, pogubljenja, etnički i vjerski progoni, deprivacije svih vrsta te generalno korištenje torture) što je dovelo do nestanka gotovo četvrtine tadašnje populacije, odnosno između jednog i dva milijuna ljudi.
Demokratska Kampućija je de facto prestala postojati 1979. godine, nakon što je Vijetnam izvršio invaziju zemlje i uspostavio sebi lojalnu NR Kampućiju. Vijetnamska invazija bila je reakcija na masakr što ga je Pol Potov režim izvršio nad Vijetnamcima, ali i na napade Crvenih Kmera na vijetnamska sela. Crveni Kmeri su nakon ovog napada pobjegli na sjever, uz granicu s Tajlandom, gdje su se regrupirali i održavali Demokratsku Kampućiju postojanom na teritoriju što su ga kontrolirali. Provijetnamska NR Kampućija nikada nije bila u cijelosti međunarodno priznata tako da je predstavnik Crvenih Kmera i dalje sjedio u Ujedinjenim nacijama, a većina stranih država je i dalje nastavila priznavati Demokratsku Kampućiju kao jedinu legitimnu državu na području Kambodže.
Režim Crvenih Kmera u egzilu u konačnici je prestao postojati 1991. godine potpisivanjem Pariškog mirovnog sporazuma, s tim da su njihovi gerilci i dalje kontrolirali dijelove zemlje sve do 1998. godine.
Pad Phnom Penha i pobjeda Crvenih Kmera
Kada je 1970. godine premijer Lon Nol svrgnuo princa Sihanouka s vlasti, Kambodžanski građanski rat, koji se od 1967. godine vodio paralelno s Vijetnamskim ratom, došao je do prekretnice. Dotadašnja monarhija je ukinuta, a na njenom mjestu je formirana Kmerska Republika. Crveni Kmeri, koji su dotad kao gerilci ratovali protiv monarhije, dobili su novog oponenta, koji je još oštrije reagirao na komunističke pobunjenike. S druge strane, svrgnuti Sihanouk je u Pekingu formirao vladu u egzilu (GRUNK) te je osnovao jedinstveni front (FUNK) sa svojim dotadašnjim protivnicima, Crvenim Kmerima. U cilju da svrgnu Lon Nola, komunisti su tako dobili novog saveznika, međutim politički ciljevi unutar FUNK-a nisu se poklapali. Lon Nolov režim je nastavio žestoku borbu protiv komunističkih gerilaca, a podršku su mu pružile i Sjedinjene Države, koje su u dvije serije zračnih bombardiranja (operacije Menu i Freedom Deal) ciljale lokacije Crvenih Kmera.
Ipak, s vremenom se pokazalo kako je Kmerska Republika bila u rasulu te kako takva nije bila dorasla sve organiziranijim i sve brojnijim gerilcima Crvenih Kmera. Do 1973. godine, Crveni Kmeri su kontrolirali gotovo dvije trećine zemlje i na tom su području već započeli s procesom radikalne kolektivizacije. U razgovoru s novinarkom Elizabeth Becker iz 1978. godine, Pol Pot je objasnio razloge ovakve odluke:
Kako je vrijeme odmicalo, Crveni Kmeri su imali sve više uspjeha, dok je Lonov režim postepeno krahirao. Jačanjem svoje pozicije, Crveni Kmeri su postajali sve više neovisni u odnosu na svoje saveznike iz Sjevernog Vijetnama. Nakon osvajanja Neak Luonga 1. travnja 1975. godine, Crveni Kmeri su imali otvoren put prema Phnom Penhu. Uvidjevši neizbježnost poraza, Lon Nol je istoga dana napustio zemlju i pobjegao za Sjedinjene Države; otpor pobjedonosnom ulasku Crvenih Kmera je nestao. Trijumfalni ulazak u Phnom Penh uslijedio je 17. travnja iste godine, što je označilo konačni krah Kmerske Republike i uspostavi države Kampućije, koja će početkom 1976. godine promijeniti ime u Demokratska Kampućija.
Izgradnja i konsolidacija režima
Kada su Crveni Kmeri došli na vlast, narod mahom nije znao ništa o identitetima stvarnih vođa pokreta koji je preuzeo kontrolu nad zemljom; Khieu Samphan, Hu Nim i Hou Yuon (s tim da je potonji vjerojatno eliminiran tokom travnja 1975. godine) bili su eksponirane ličnosti pokreta u javnosti, dok je Saloth Sar, koji se tada još uvijek nije zvao Pol Pot, preferirao djelovati iz sjene. Uz to, Norodom Sihanouk je na samom početku vladavine Crvenih Kmera još uvijek figururao kao načelni šef države (ono što će kasnije postati predsjednik Državnog prezidija), tako da je narod ostao u priličnom neznanju. Činjenica da vladajuću strukturu sačinjava kadar Komunističke partije Kampućije bila je poznata samo uskom krugu vođa Crvenih Kmera, dok javnost i članovi tih organizacija te činjenice nisu bili svjesni. Crveni Kmeri su se kambodžanskom narodu predstavili kao da djeluju u ime Angkara (kmerski: អង្ការ; sh. Organizacija), što je bilo ime iza kojega se skrivala Partija.
Istoga dana nakon što su pobjedonosno ušli u Phnom Penh, Crveni Kmeri su naredili prisilnu evakuaciju cjelokupnog stanovništva glavog grada (oko 2,500,000 ljudi) pod izlikom navodnog američkog bombardiranja, a kasnije ju pravdajući time da nova vlast ne bi bila u mogućnosti osigurati dovoljno hrane za cjelokupnu urbanu populaciju; trebalo je narod dovesti do namirnica, a ne namirnice do naroda. Grad je ubrzo bio gotovo u potpunosti prazan, međutim evakuacija je provedena u katastrofalnim uvjetima zahvaljujući kojima je umrlo vjerojatno više od 10,000 ljudi. U praznom Phnom Penhu, Partija je od 20. do 24. svibnja održala tajnu konferenciju na kojoj su prisustvovali svi partijski službenici iz zemlje te časnici oružanih snaga. Pol Pot i Nuon Chea su na toj konferenciji iznijeli svoj plan za purifikaciju stanovništva preko evakuacije i brisanja gradova – proces koji je u narednim tjednima proveden u Battambangu, Kampong Chamu, Siem Reapu, Kampong Thomu i drugim urbanim centrima – eradikacije budizma i ukidanja svih oblika trgovina. Crveni Kmeri su željeli stvoriti zemlju seljaka u kojoj bi korupcija i "parazitizam gradskog života" bili potpuno izbrisani, a sve s ciljem realizacije ideje o stadiju potpunog komunizma. Inicijalni plan Crvenih Kmera bio je zamijeniti dotadašnju valutu novom, revolucionarnom valutom, koja bi bila tiskana u NR Kini, međutim vrh organizacije, posebice Ta Mok, zalagao se za potpuno ukidanje novca i povratak sustava robne razmjene. Pol Pot se dao uvjeriti tako da je 19. rujna objavljeno potpuno ukidanje novca u Kambodži; riel je stavljen izvan snage, a preostale rezerve su uskladištene u Phnom Penhu. Čini se, doduše, kako je ideja o ukidanju novca članovima partije objavljena još na tajnom sastanku iz svibnja, ali je u međuvremenu, tokom ljeta, donesena kontradiktorna odluka temeljem koje su određene količine novca privremeno distribuirane po većim dijelovima zemlje, ali su nakon odluke iz rujna nanovo povučene. Ubrzo je provedena i administrativna reforma temeljem koje je država podijeljena na šest zona (sedma je dodana kasnije), kojima su upravljali tročlani odbori sastavljeni od članova Partije.
Nekoliko mjeseci nakon što su Crveni Kmeri preuzeli kontrolu nad državom, nikakva formalna vlada nije uspostavljena na teritoriju Kambodže. Norodom Sihanouk je, kao što je ranije rečeno, formalno bio šef države, dok je njegov bliski suradnik, Penn Nouth, bio premijer. Međutim, boraveći u egzilu u Pekingu, njih dvojica nisu imali nikakvu stvarnu vlast te su Crveni Kmeri nesmetano organizirali državu prema svojim idejama. Tokom tih mjeseci, stvarna priroda vlasti u Kambodži bila je prilično nejasna; naime, formalnu vlast u zemlji držala je koalicijska vlada GRUNK, ali zbog odsutnosti njezinih čelnika, ista nije imala faktičnu vlast. S druge strane, Crveni Kmeri jesu držali faktičnu vlast u zemlji te su naveliko provodili njima prikladne reforme, ali isti nisu bili formalni čelnici zemlje, niti su imali uspostavljenu vladu. U kolovozu 1975., Vorn Vet, Ieng Sary i Son Sen su postali vice-premijeri s ministarskim funkcijama, što je bio prvi korak ka uspostavi stvarne vlade na teritoriju Kambodže. Ipak, proces je zaustavljen upravo zato što uloga Sihanouka u novoj vlasti nije bila jasno definirana.
Dana 9. rujna 1975. godine, Sihanouk je, u pratnji Penna Noutha, posjetio Kambodžu, vrativši se tako po prvi put u zemlju nakon pet godina egzila. Po dolasku na aerodrom u Phnom Penhu, Sihanouka je dočekala skupina redovnika i mladih militanata Crvenih Kmera. Tokom tri tjedna, koliko je posjet trajao, Sihanouk je dobio najbolji mogući tretman, a društvo mu je većinu vremena pravio Khieu Samphan. S druge strane, Pol Pot i Nuon Chea, glavni vođe Crvenih Kmera, nisu se susreli sa Sihanoukom tokom navedenog perioda. Princ je zadovoljan napustio zemlju te je u listopadu, pred Generalnom skupštinom UN-a, održao govor u kojemu je pohvalio Crvene Kmere i stao u obranu Sjedinjenih Država. Nakon toga je otišao na međunarodnu turneju te se nije vražao u Kambodžu sve do prosinca. Prije povratka, ponudio je svojim pratiocima mogućnost da odbiju povratak – na koncu je polovica prinčeve pratnje odlučila ostati u egzilu. U međuvremenu, dok princ Sihanouk putuje po svijetu, Crveni Kmeri nastavljaju s uspostavom vlastitog sustava vlasti. Dana 9. listopada, Stalni komitet KPK na sastanku dodjeljuje zadatke partijskim čelnicima; Pol Pot je zadužen za pitanja vojske i ekonomije, Nuon Chea za pitanje rada partije, propagande i obrazovanja, Ieng Sary za vanjske poslove, Khieu Samphan za rad vlade, Vorn Vet za industriju, Son Sen za sigurnost, Koy Thuon za vanjsku trgovinu, a Ieng Thirith za kulturu i "dobar život", mada je dijelila i resor vanjskih poslova sa svojim suprugom, Iengom Saryjem. Ova interna podjela poslova poslužit će kao osnova za formiranje prve vlade Demokratske Kampućije početkom 1976. godine.
Encabellado
Encabellado / =Dugokosi/, pleme ili plemena Tucanoan Indijanaca iz Ekvadora Kolumbije i Perua. Peruanski Secoya Indijanci, ukupno oko 500, obuhvaćaju jezično srodne skupine Piojé, Angotero ili Ankutere i Siona-Secoya. Pleme Siona, njih oko 250 živi u Kolumbiji, a oko 200 u Ekvadoru duž rijeka Shushufindi, Aguarico i Cuyabeno i ne govore istim jezicima. Sami sebe nazivaju Aido pã« ("gente del monte"), Pai (=ljudi).
Demokratska Kampućija
Državni teror
Tokom 1975. godine, diktatura Crvenih Kmera se postepeno proširila na cijelu zemlju; narod je raspodijeljen po seoskim zajednicama, koje su također morale primiti bivše stanovnike gradova. Prema novoj ideološkoj osnovi, narod je podijeljen u nekoliko kategorija:
Encabellado
Kontakti između jezuita i Encabellado Indijanaca datiraju još iz 1599. Misije niću naročito u prvoj polovici 18. stoljeća, od 1709. koje napuštaju nakon ustanka 1744., i tek se dvije održaše do 1769. godine. Koncem 19. stoljeća dolazi do velike potražnje gume, što je poticalo trgovce da iskorištavaju Indijance kao  'seringueiros' -e. Konfliktom koji izbija 1941. između Perua i Ekvadora počinje njihovo povlačenje u nepristupačne krajeve.
Demokratska Kampućija
Državni teror
Isključivo su "stari ljudi" uživali puna građanska prava. "Svrgnuti" su praktički bili obespravljeni, dok su "novi ljudi" mahom korišteni kao robovska radna snaga. Politička opozicija Angkaru nije bila dozvoljena, a režim Crvenih Kmera bio je obilježen naglašenim nasiljem i arbitrarnošću. Velik broj aspekata privatnog života (ljubavni odnosi, obiteljski odnosi, privatni život, individualno ponašanje) potpao je pod cenzuru režima, koji je provodio radikalni puritanizam i egalitarizam. Bilo koji oblik stvarnog ili navodnog neposluha, ili pak presumirana lijenost u obavljanju obveznog rada, bili su osnova za smrtu kaznu. Mete režima postali su i malobrojni preostali budisti, ali i različite društvene kategorije poput "intelektualaca", koji su bili mete progona i istrebljenja. Slične sudbine doživjele su i etničke te nacionalne manjine.
Encabellado
Encabelladosi su organizirani u egzogamne lokalizirane patrilinearne loze. Kuće su kolektivne (multi-obiteljske). Obitelji su proširene, patrilinearne i patrilokalne s poglavicom yagé unkuki. terminologija srodstva je dravidskog tipa (Casanova), međutim na ekvadorskoj strani Vickers nalazi terminologiju tipa Omaha.
Demokratska Kampućija
Državni teror
Službena politika Demokratske Kampućije prošla je kroz nekoliko razvojnih faza. Pobjedan iz travnja 1975. godine smatrana je dijelom "nacionalne revolucije", nakon koje su "lakeji američkog imperijalizma" bili eliminirani. U siječnju 1976. godine dolazi do proklamacije sljedeće faze, tzv. "demokratske revolucije", koja se poklapa s eliminacijom tzv. "potkapitalista", odnosno osoba koje su posjedovale financijski ili intelektualni kapital. "Socijalistička revolucija" iz 1977. godine trebala je dovesti do potpune kolektivizacije zemlje, pri čemu bi među narodom ostali samo "seljaci iz niže srednje klase" te najniže klase. Svaka faza bila je obilježena od strane države organiziranim progonom onih skupina koje je tadašnja faza smatrala nepodobnima. Došlo je do uspostave opće politike špijuniranja građana i to preko uspostave mreže Angkarovih doušnika, koji su trebali sve nadgledati i sve znati.
Encabellado
Secoye danas žive od hortikulture na malenim farmama na kojima uzgajaju yuccu, banane, grah, frijol, duhan, slatki krumpir i drugo, ali u prehrani također velik značaj zauzimaju lov i ribolov.
Demokratska Kampućija
Državni teror
U svrhu održavanja državnog terora, posebna "sigurnosna policija", Santebal, postala je dio državnog aparata 1975. godine (iako je ona postojala još i prije uspostave režima Crvenih Kmera). Nedugo nakon uspostave režima, središte Santebala, zloglasni S-21, preselio je svoju administraciju iz Phnom Penha u zgradu bivše srednje škole u Tuol Slengu. U periodu od 1975. do 1975. godine, tamo će biti pogubljeno preko 20,000 ljudi, čime je S-21 postao najzloglasniji i najsmrtonosniji zatvor u Kampućiji. Međutim, država službeno nije imala zatvore, već je koristila termin "centri za preodgoj", koji su bili uspostavljeni diljem zemlje i u kojima je primjena torture bila svakodnevna; kako nije bilo sudova, primjena sankcija (hapšenja, tortura, egzekucije) bila je arbitrarna i bez ikakve kontrole, a pogubljenja su se odvijala u nizu centara i lokacija diljem zemlje. Dodatni udar na narod bila je i glad, koja je zemlju pogodila 1977. godine. Naime, vladina četveroljetka iz 1976. godine predviđala je masivna ulaganja u poljoprivredu, ali se u kratkom roku pretvorila u potpunu katastrofu, mahom zbog opće nesposobnosti kampućijske administracije. Istovremeno dok je velik dio stanovništva gladovao, vlasti su zabranile berbu voća, smatrajući istu krađom kolektivne imovine kojom je upravljao Angkar.
Encabellado
Popisom iz 1993. ima ih 678.
Demokratska Kampućija
Državni teror
Potpuna arbitrarnost sankcija, nepostojanje sudbene vlasti, razina okrutnosti kod egzekucija i torture – sve je to navelo francuskog historičara, Jean-Louisa Margolina, da govori o "ubojstvu kao metodi vladavine". O detaljima državnog genocida nad populacijom Kambodže više će biti govoreno niže u tekstu.
Reorganizacija režima i interne čistke
Unatoč rastućoj brizi oko političke situacije u zemlji te njegove vlastite uloge u cjelokupnom procesu, Norodom Sihanouk se 31. prosinca 1975. godine ipak vratio u Phnom Penh. Ovoga puta, princa je dočekala ožalošćena masa, koja je klicala slogane u čast Angkara. Još uvijek formalno državni poglavar, mada zapravo zatvorenik, Sihanouk od tog trenutka više nije mogao sumnjati u ozbiljnost situacije. No, tokom narednih tjedana je svejedno ostao u glavnom gradu te je udovoljavao željama Crvenih Kmera te je, 5. siječnja 1976. godine, predsjedao sjednicom Vijeća ministara na kojoj je izglasan Ustav Demokratske Kampućije. Ustavom je definirano novo državno i društveno uređenje, koje se uvelike razlikovalo od ijednog dotadašnjeg; Kambodža je po prvi puta u svojoj historiji postala socijalistička država.
Izbori za Predstavničku skupštinu, koje je stipulirao Ustav, najavljeni su za 20. ožujka iste godine. Sihanouk je tada, ne želeći više podržavati Crvene Kmere, dao ostavku na sve pozicije, međutim Pol Pot ju je odbio te ga je prisilio da sačeka ishod glasovanja. Izbori su održani bez ikakve kampanje, a 250 predstavnika nije izabrano, već je određeno od strane Partije. Deset dana nakon izbora, 30. ožujka, vrh Komunističke partije Kampućije se odlučio na formiranje stvarne vlade (tzv. Administracije) na čelu s Pol Potom, čiji su potpredsjednici bili Ieng Sary, Vorn Vet i Son Sen. Sihanoukova ostavka javno je objavljena 2. travnja, nakon što su Crveni Kmeri odlučili prihvatiti istu, istovremeno odbacujući dotadašnju iluziju o postojanju zajedničkog fronta; GRUNK i FUNK su službeno prestali postojati. Vršitelj dužnosti premijera postao je Khieu Samphân, koji je nakratko preuzeo funkciju od Penna Noutha. Iako su neki članovi kraljevske obitelji nestali, Sihanouk i njegova obitelj (supruga i dvojica sinova) su zadržani u zemlji u kućnom pritvoru; njihov diplomatski značaj je bio prevelik da bi ih režim tek tako likvidirao.
U travnju 1976. godine, bivši vojni upravitelj Istočne zone, Chan Chakrey, pokušao je izvesti državni udar pomoću oružane pobune u Phnom Penhu. Država se brzo i efikasno obračunala s ustanicima, a njihov vođa je uhapšen i zatvoren u Tuol Sleng (S-21), gdje je ubrzo umro. Tokom ispitivanja pod torturom, Chan je priznao svoje članstvo u špijunskoj organizaciji koju su organizirali Vijetnamci, CIA i Sovjeti.
Kampućijski parlament, Predstavnička skupština kampućijskog naroda, započeo je svoju prvu (i jedinu) sjednicu 10. travnja 1976. godine na području bivšeg stadiona; prva točka dnevnog reda bio je izbor deseteročlanog Stalnog komiteta. Skupštinom je predsjedao Nuon Chea, dok su njegovi zamjenici bili Ta Mok i Khek Penn; zbog Chanovog ranijeg pokušaja državnog udara, vrh Partije je bio nepovjerljiv prema Istočnoj zoni, što je dovelo do toga da Predstavnička skupština smijeni njezinog tadašnjeg upravitelja, So Phima, s mjesta potpredsjednika Skupštine u korist Ta Moka. Četiri dana kasnije, Pol Pot je službeno potvrđen kao predsjednik vlade. Khieu Samphan je zamijenio princa Sihanouka kao državni poglavar s titulom predsjednika Državnog prezidija. Prema Ustavu, Državni prezidij trebao je predstavljati egzekutivnu vlast u Kampućiji, međutim nema nikakvih dokaza o tome da se to kolektivno tijelo ikada sastalo. Nakon izbora svih izvršnih organa, Predstavnička skupština je raspuštena; do pada režima 1979. godine, više se nikada neće sastati.
Nakon što je potvrđen kao premijer, Saloth Sar, odnosno Pol Pot, po prvi puta je, nakon desetljeća skrivanja, javno preuzeo svoju funkciju stvarnog vođe Crvenih Kmera, mada i dalje pod pseudonimom i s lažnom biografijom. Režim je u fabriciranoj biografiji tvrdio da je Pol Pot bio "radnik na plantaži kaučuka" te da je bio pripadnik pokreta Khmer Issarak. Pol Pot je i dalje nastavio s diskretnim djelovanjem te se vrlo rijetko pojavljivao u javnosti. Nijedan službeni portret nije pušten u javnost tako da se jedino usporedbom starih fotografija Pol Pota i podataka dobivenih od strane zapadnih obavještajnih službi moglo utvrditi da su komunistički gerilac Saloth Sar, za kojega se vjerovalo da je mrtav, i Pol Pot jedna te ista osoba. U širem kontekstu, cjelokupna je državna politika Demokratske Kampućije bila prekrivena velom tajne; zvanične državne institucije mahom su bile fiktivne u svom karakteru, dok je stvarna priroda vladajućeg Angkara, čije se ime nije spominjalo u ustavu, ostala je skrivena. Takvo je stanje vladalo sve do 27. rujna 1977. godine, kada je Pol Pot, tokom posjeta Pekingu, u radijskom obraćanju objavio kako je Angkar zapravo Komunistička partija Kampućije, što je bila prva javna i službena potvrda te činjenice.
Tog istog dana, Pol Pot se, navodeći zdravstvene razloge, povukao s mjesta premijera; naslijedio ga je Nuon Chea, ali samo kao vršitelj dužnosti, koji se i sam povukao 19. listopada iste godine, nakon čega se Pol Pot vratio na poziciju (25. listopada). Pol Potovo privremeno povlačenje bilo je, čini se, motivirano internim borbama frakcija unutar Crvenih Kmera, ali i pokušaj da se ugodi Vijetnamu, odnosi s kojim su se već bili pogoršali, i, do jedne mjere, Sovjetskom Savezu. Izgleda, doduše, da su Vijetnamci doista povjerovali u tu Pol Potovu igru, nadajući se da će Nuon Chea biti znatno bolji suradnik. Istina je, ipak, bila ta da se Pol Pot nikada nije stvarno namjeravao odreći vlasti i da je sve to bila samo interna igra kako bi se provela čistka u redovima Crvenih Kmera. Vijetnamci uopće neće dobiti priliku pomoći svojim pobornicima u redovima Crvenih Kmera, s obzirom da će Pol Pot i Ieng Sary provesti brzu eliminaciju svojih oponenata.
Interni život kampućijskog režima bio je obilježen trajnim i fatalnim progonima, odnosno čistkama. Pobornici princa Sihanouka su ekspresno eliminirani, a ista sudbina zadesila je i bivše pripadnike pokreta Khmer Issarak, koji su optuženi za preveliku bliskost s Vijetnamom. Međutim, mete režimskih progona ubrzo su postali i sami Crveni Kmeri. Tadašnji "brat broj 6", Keo Meas, uhapšen je je u rujnu 1976. godine te je umro u Tuol Slengu, isto kao i Hu Nim, bivši Sihanoukov ministar i prebjeg među Crvene Kmere, koji je bio jedan od glavnih ekonomskih ideologa pokreta. Tokom 1977. i 1978. godine, atmosfera internog terora bila je samo dodatno pojačana pogoršanjem odnosa između Kampućije i Vijetnama. Tvrdolinijski članovi Angkara, predvođeni Pol Potom, Iengom Saryjem i Ta Mokom, ubrzo su eliminirali sve stvarne i navodne provijetnamske kadrove u svojim redovima; ironično, ali dobar dio žrtava u zloglasnom zatvoru S-21 sačinjavali su upravo kadrovi Crvenih Kmera. U travnju i svibnju 1978. godine, trupe predvođene Ke Paukom i Son Senom napadaju Istočnu zonu zemlje, kojom upravlja So Phim, gdje je ranije došlo do pobune. Potpuno izgubljen, So Phim si oduzima život, a brojni Crveni Kmeri s tog područja, među kojima su bili Heng Samrin te mladi Hun Sen, mogli su svoje živote dugovati isključivo činjenici da su uspjeli pobjeći u susjedni Vijetnam.