cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Morača
Već na prvoj stanici počinje tako duboko da ponire u uske useke među stenama, da se njena plava pruga samo naslućuje u provalijama. Neke su duboke i do 1000 metara. To je tek početak veličanstvenog predela u kome se smenjuju tama i svetlost, kamen i nebo. Borba surovo lepe prirode i čoveka koji bi da je ukroti i pokori kao da ovde neprestano traje. Ona se ogleda u 32 tunela, od kojih neki prolaze kilometrima kroz kamenu utrobu planina, dok su drugi tek lukovi prosečeni kroz stene.
U masivu u koji se useca reka, na samoj ivici kanjona, ugnjezdila se zaravan u čijem se bujnom zelenilu beli manastir Morača. Sagradio ga je u 13. veku Stefan Nemanjić, sin kralja Vukana. Saborna crkva posvećena je Uspenju Bogorodice, a manastir građen u raškom stilu poznat je po freskama iz života proroka Ilije i kao mesto brojnih istorijskih sabora.
Mostovi i bučni vodopadi prate Moraču na putu do Maganika, planine sa nepristupačnim vencem vrhova koji oštro streme ka nebu. Tu je i reka Mrtvica, čuvena po Mrtvičkim gredama, stazi koju je kroz stenu probio general Danilo Janković kako bi spojio dva sela. U tom kontrastu strmih litica, u igri sunčevih zraka i tame, zelenih šuma i plave reke, pogled se otvara prema belim vrhovima Bjelasice. Kanjon se malo sužava ispod visoke Prekornice koja omeđuje obale nazubljenim rebrastim vrhovima i dubokim vrtačama, a završava se kod sela Dromira. Tu se Morača smiruje.
Kada se pod ruševinama Duklje spoji sa svojom najvećom pritokom Zetom, ulazi u Zetsku dolinu i postaje prava ravničarska reka, široka i spora. Prolazi Podgoricom punom mostova, starih kamenih, ali i onih najmodernijih, koji kao da prkose vremenu koje neumitno teče. Baš kao i Morača pod njima, dok se sprema da uđe u deltu i svoje bistre vode donese Skadarskom jezeru.
Kalija II
Kalija (Καλλίας) je bio poglavar bogate atenske porodice, poznat po tome što se u maratonskoj bitci (490. pne.) borio odjeven u svećeničke halje. Njegov sin Hiponik je također poznat kao vojni komandant. Često se za njega koristi ime Kalija II kako bi ga se razlikovalo od istoimenog djeda - Kalije I - i istoimenog unuka - Kalije III.
Najpoznatiji je po sudjelovanju u dvije važne diplomatske misije sredinom 5. vijeka pne. Nakon Kimonove smrti je iza 450. pne. poslan u Susu na dvor perzijskog kralja Artakserksa kako bi s njim utanačio mir između Perzije i starogrčkih država. Rezultat njegovih napora je bio tzv. Kalijin mir kojim su okončani višedecenijski grčko-perzijski ratovi. Iako je Atena tim ugovorom postala dominantna sila na Egeju i Grčkoj, Atenjani nisu bili zadovoljni, te su Kaliju optužili za veleizdaju i oglobili ga s 50 talanata.
Kalija je nekoliko godina kasnije poslan od Perikla u Spartu gdje je sklopio tzv. Tridesetogodišnji mir kojim je okončan prvi peloponeski rat.
Dio historičara sumnja u postojanje Kalijinog mira, ali su manje skeptični prema njegovom sudjelovanju u završetku prvog peloponeskog rata.
Olla de Piedra, Milpa Alta
Olla de Piedra je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2329 m.
Tay (reka)
Tay je reka u Ujedinjenom Kraljevstvu, u Škotskoj. Duga je 188 km. Uliva se u Severno more.
Vanjske veze
River Tay
Gornăcel, Schela
Gornăcel je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Schela.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 749 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 356 m.
Ranchos de Taos, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.518, što je 128 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tolteci
Tolteci (sing. Toltek) (ostali nazivi: Toltec, Tolteca, Tolteca-Chichimeca) su stari indijanski narod, vjerojatno iz grupe Chichimec, koji je središnjim Meksikom dominirao između 10. i 12. stoljeća.
Jezično su bili srodni Nahuatlan Indijancima, odnosno bijahu srodni Aztecima. Točno vrijeme njihova doseljenja sa sjevera, još je prilično mutno, međutim predaja tvrdi da su se doselili u 7. stoljeću pod vodstvom Mixcoatla.
Bili su majstori arhitekture, vješti u kultiviranju kukuruza, graha, pamuka i drugih kultura. Odjeća im je bila pamučna, sastojala se od pregača, vjerojatno istih onih koje su Azteci nazivali maxtatl, ex u Maya ili taparabo kod Quiché Indijanaca, a na nogama sandale od enekena (henequen). Žene su imale bezrukavni huipil, i enaguas, haljine od pamuka. Ratnik Toltek nosio je zaštitni oklop punjen pamukom, a od oružja sulice i ratne kijače sa vršcima od opsidijana. Palače i kuće bijahu od kamena, a poznavali su i parne kupelji (temascal).
Zacoalco, Zacoalco de Torres
Zacoalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zacoalco de Torres.
Tolteci
Ime
Njihovo ime proizlazi od njihovog urbanog centra Tollán koje označava mjesto /gdje raste/ trska ("junto ó cerca del tule ó del tular; “Place of the Reeds” ili “reed people”). Drugi njihovo ime prevode kao master builders, u značenju "vrsni graditelji".
Zacoalco, Zacoalco de Torres
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1465 m.
Tolteci
Povijest
Najranija povijest Tolteka spominje se negdje od ranog 5. stoljeća, a današnji autori osporavaju Valliantovu tvrdnju iz "The Aztecs of Mexico" da su Tolteci vladali Teotihuacanom. Prema Ixtlilxochitlu Period Tollána je od 503.-510. Od onda počinje vladavina poglavica Chalchiuhtlanetzin 510.-562., Ixtlilcuechahauac 562.-614., Huetzin I 614.-666., Totepeuh I 666.-718., Nacoxoc 718.-770., Mitl-tlacomihua 770.-829., kraljica Xihuiquenitzan 829.-833., Iztaccaltzin (Izaccaltzin) 833.-885., Topiltzin I 885.-959.
Ratovi sa Čičimecima javljaju se u vrijeme Topiltzina. On je prisiljen svoju vlast predati u ruke Ihuitimalu. I u paralelnom kraljevstvu vlada toltečka dinastija u Dolini Meksika, tu su Mixcoatl Mazatin 804.-869., Texcaltepocatl Huetzin 869.-897., Ihuitimal 897.-925., ili (887.-923.), Topiltzin I 925.-947. ili (923.-947.). Ni stari indijanski podaci se ne poklapaju. Govori se da je Ihuitinal naslijedio oca 897., međutim prema "Analima iz Kvauhtitlana" (Annals of Cuauhtitlan) on mijenja odbjeglog Topiltzina 887. Topiltzin se vraća 923. a Ihuitimal završava svoje kraljevanje dvije godine kasnije (925). Stoga je Topiltzin ostao na tronu do 959., a kako slijedi bio je smjenjen 947.
U Tollanu vladavinu nastavlja, kako kažu "Anali iz Kvauhtitlana", Matlacxochitl 947.-983., Nauhyotzin I 983.-997., kraljica Xiuhtlaltzin 997.-1001. (ovu damu Valliant ne spominje), Matlaccoatzin 1001.-1025. ili (997.-1025.), Tlilcoatzin 1025.-1046. i na koncu Huemac 1046.-1121., ovo je drugo ime, prema Bancroftu, za Quetzalcoatla.
Kultura, život i običaji Tolteka
Njihova arhitektura morala je inspirirati Azteke, posljednje pleme Nahuatlaka koje se doselilo u Meksiko. Toltečke zidove karakteriziraju zmije, lubanje i prikazi ležećeg Chacmoola (crvenog jaguara) i kolosalne statue Atlanata. Religijom dominiraju dva božanstva. Prvi je Quetzalcoatl (Pernata Zmija; Feathered Serpent), poznat kod Quiché Indijanaca kao Gucumatz, a kod Maya kao Kukulcan. On je učitelj i kulturni heroj, a rival mu je Tezcatlipoca (Dimno ogledalo' ili 'Ogledalo koje se dimi'; Smoked Mirror), njegova je suprotnost. U vremenu Tule, Tezcatlipocini sljedbenici otjerali su Topiltzina, negdje oko 1000. godine. Pobjegao je na jug u zemlju Maya. Njegovu prisutnost zabilježio je Popol Vuh kao Gucumatza. Riječ 'cumatz' kod njih znači 'zmija', a i ime je plemenu iz doba Popol Vuha, znači davno prije dolazaka Španjolaca. Topiltzin se kasnije vratio u Tulu. Tolteci su kao Maye i Quiché poznavali igru gumenom loptom u kojoj je izgubljena strana bila žrtvovana. Lopta se morala ubaciti u koš, ali igralo se samo bokovima.
Valle Lomellina, Pavia
Valle Lomellina je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2067 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Brut (Prizren)
Brut je naselje u opštini Prizren na Kosovu i Metohiji. Po zakonima privremenih institucija Kosova ovo naselje je u sastavu opštine Dragaš. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Brut površine 842 ha. Na mestu Vakuf sačuvano je staro srpsko groblje sa srušenom crkvom, što pokazuje da je Brut nekad bilo srpsko selo.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu.
Shaniko, Oregon
Šaniko je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 36, što je 10 (38,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Velika nagrada Malezije
Velika nagrada Malezije utrka je Formule 1.
Alpoyecancingo, Tlapa de Comonfort
Alpoyecancingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlapa de Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1156 m.
Arbitraža
Arbitraža je naziv za rješavanje sporova među pojedinim strankama van sudova, odnosno uz pomoć za to zakonom ili međusobnim dogovorom ovlaštenih presuditelja ili arbitara. Arbitraža se javlja kao institucija privatnog prava - prvenstveno u sporovima koji se tiču trgovine - ali i kao institucija međunarodnog prava.
Бродарево
Бродарево је насеље у Србији у општини Пријепоље у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 9000 становника (према попису из 1991. било је 10500 становника).
Географија
Бродарево се налази у југозападном делу Србије, на граници са Црном Гором, у централном делу Рашке, на реци Лим, на магистралном путу М-2л, и железничкој прузи Београд – Бар. Бродарево припада општини Пријепоље, удаљено је 24km од града Пријепоља.
Порекло имена
Пошто се Бродарево налазило на караванском путу, сасвим је извесно да је тај пут код Бродарева прелазио реку Лим, тј. ту се река на најплићем месту „бродила“, односно газила и ту улогу „осигурања“ брода (прелаза) имао је неки храбар човек који се звао „бродар“. Због повољних услова ту се развило насеље за које су говорили: То је Бродарево (по Бродару) тако да се озваничио назив Бродарево.
Насељена места
Баре, Балиће, Бориковац, Бојра, Бјелахова, Брвине, Буковик, Вртовска, Водице, Гојаковиће, Горњи Страњани, Гостун, Гробнице, Доњи Страњани, Ђурово Брдо, Завинограђе, Заступ, Ивезићи, Комаран, Комадине, Копривна, Крушево, Милаковићи, Мрчковина, Орашац, Оштра Стијена, Поток, Поткула, Поткрш, Првљене, Пријеворе, Пријесначе, Равче Поље, Рогујевац, Слатина, Тичје Поље, Точилово, Шћепаница
Демографија
Ово насеље је у углавном насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Nocetto, Genoa
Nocetto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
Piaggese, Salerno
Piaggese je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Aouze
Auz je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Nefšato.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 193 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17,22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 327 metara (maksimalnoj 479 m, a minimalnoj 310 m).
Istieja
thumbnail|200px|Pogled s brda Dexameni
Istieja (Ιστιαία) je općina na otoku Eubeja u Grčkoj, bivše sjedište prefekture Evia. Imala je 7.353 stanovnika (2001). Nalazi se na sjevernom dijelu otoka.
Istieja se spominje u Homerovoj Ilijadi kao mjesto poznato po bogatim vinogradima.
Opština Cuauhtémoc, Zacatecas
Cuauhtémoc je opština u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 10396 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2066 m.
El Peñasco, Santa María Tonameca
El Peñasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tonameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Legia Varšava
Legija Varšava u evropskim takmičenjima
thumb|250px|[[Stadion Wojska Polskiego]]
Poznati igrači
thumb|right|200px|[[Artur Boruc]]
Ausleben
Ausleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Berde. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.877 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15083035.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Berde Ausleben se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Berde. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 105 metara. Površina opštine iznosi 33,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.877 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Peć (uređaj)
thumb|Peć na Milletovoj slici
Peć je uređaj za proizvodnju topline koji se koristi za zagrijavanje, pečenje ili sušenje. Najčešće se koristi u domaćinstvu (za kuhanje i grijanje), grnčarstvu te u industriji.
Opština Lunca Ilvei, Bistrița-Năsăud
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
Toma Jovanović
Toma Jovanović (Valjevo, 21. avgust 1929 — Novi Sad, 9. jun 2012) je srpski pozorišni, televizijski i filmski glumac.
Biografija
Toma Jovanović je rođen u Valjevu, 21. avgusta 1929. godine. Pozorišnu karijeru započeo je 1950. godine u Valjevskom Gradskom narodnom pozorištu, a potom je igrao i u Narodnom pozorištu u Nišu, Narodnom pozorištu u Mostaru, i Srpskom Narodnom pozorištu u Novom Sadu.
U pozorištu je odigrao veliki broj uloga a popularnost je stekao ulogom Maneta u predstavi Zona Zamfirova koju je odigrao 786 puta. Preminuo je u Novom Sadu 9. juna 2012. a sahranjen je u Valjevu po sopstvenoj želji bez komemoracija.
Benito Juárez, Valle Hermoso
Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
San Carlos, Tamazunchale
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Ravino, Alessandria
Ravino je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Zahumlje
Zahumlje (kasnije Hum) je bila srpska srednjovekovna kneževina koja je obuhvatala južnu Dalmaciju i delove Bosne i Hercegovine do 10. veka.
Konstantin Porfirogenit piše da su Srbi u 7. veku naselili druge delove južne Dalmacije, Travuniju i Paganiju.
Car Konstantina Porfirogenit bio je savremenik Časlava Klonimirovića, koga Vizantija stalno pomaže. Stoga je Časlav uspio da znatno utvrdi svoju vlast i ojača Srbiju. Car i pisac je naveo i granice tadašnje srpske države. Srbija je tada obuhvatala današnju Bosnu do Plive, Cetine i Livna na zapadu; Travunija i Konavlje priznavali su srpsku vlast, a Zahumlje i Neretljanska oblast označavani su kao područje srpskog stanovništva i države. Na istoku je srpska granica dopirala do Rasa, a prema severu išla je do Rudnika. Na jugu se Časlav naslanjao na srpska plemena u Duklji. Središte i njegove države bilo je u današnjoj istočnoj Bosni, severoistočnoj Hercegovini i zapadnoj Srbiji. Prvi put se kod njega, sredinom X vijeka, za ovu čitavu Časlavovu tvorevinu, upotrebljava ime Srbija, ι Σερβλια. Pod srpskim imenom Porfirogenit obuhvata sva plemena, koja su ušla u obim Časlavove države, Bosance, Rašane, Trebinjce, Konavljane, Dukljane, Zahumce i Neretljane. Pod Časlavom se, vrši prvo srpsko plemensko grupisanje, i to kao reakcija na bugarsku osvajačku politiku Simeonova vremena. Dinastija Viševića gubi svoj značaj iako se Mihajlo u drugom dijelu svoje vladavine, pred kraj Simeonova života, približio Vizantiji i bio primljen od nje.
Srednjovjekovno Zahumlje je bilo u sastavu:Vizantijskog carstva, hrvatske kraljevine, Raške, Duklje, srpskog carstva i Mađarske kraljevine.
Mihajlo Višević
Najstariji poznati vladar Zahumlja bio je Mihajlo Višević (910-950). Bio je protivnik Petra Gojnikovića, koji ga je protjerao na ostrva, a saveznik cara Simeona. Posle pada Petrova dobio je natrag svoju zahumsku oblast. O njegovu držanju za vrijeme teškog ratovanja između Srba i Hrvata s jedne i Bugara s druge strane nema nikakva pomena. Spominje se 925. godine, uz kralja Tomislava, kao učesnik na splitskom crkvenom saboru, na kom se raspravljalo o slovenskom bogosluženju u Hrvatskoj i susjedstvu. Po svemu se čini, da je Mihajlo bio zavisan od Tomislava, a Split crkvena metropola ne samo hrvatske, nego i zahumske države. Mihajlo je uzeo italijanski grad Sipont. Nedugo iza toga ušao je u veze s Vizantijom i dobio je otud plemstvo i titulu "antipata", tj. namjesnika.
Samuilo
Godine 992. makedonski car Samuilo je u svom silovitom pohodu na istočnojadranski prostor dopro sve do Zadra i osvojio Duklju, Travuniju i Zahumlje. Zahumlje, zajedno sa Stonom, bilo je u sklopu Makedonskog carstva sve do godine 1018., kada je ponovno uspostavljeno bizantsko vrhovništvo nad tim prostorom. thumb|Zahumlje u Dukljanskom kraljevstvu za doba Bodina
Vladari Duklje
Na donatorskom natpisu crkve u Stonu dukljanski kralj Mihajlo 1080. godine sebe titulira: 700px|center| Michaelvs fortiter super rego pacifico c(i)vitates omnes Romanos Ja Mihailo snažno smirujem i vladam nad svim rimskim gradovima
Miroslav Zavidović
Od 1180. u Zahumlju je vladao "veliki knez" Miroslav Zavidović, brat Stefana Nemanje, za koga je bila udata sestra bosanskog bana Kulina. Stoni grad mu je bio Blagaj. Miroslav je navukao na se prijekore papske kurije i 1181. god. prokletstvo jednog papinog legata, jer je uzeo u zaštitu neretljanske Kačiće, koji su ubili splitskog biskupa Rajnerija, i što je zadržao za se biskupov novac. Sem toga, Miroslav je sprečavao da se urede odnosi i popune mjesta u nekadašnjim katedralnim sjedištima njegove oblasti.
Stefan Nemanja povjerio je upravljanje Zahumlja svom sinu Rastku od 1190-1192, nakon čega se Miroslav vraća.
Mađarski princ Andrija 1198 napada na humsku zemlju. Dajući izvjestan poklon manastiru Sv. Krševina u Zadru, 6. maja 1198. god, Andrija pominje svoju pobjedu "kako u Humu, tako i u Raškoj". Oko 1220 Sveti Sava smješta Humsku episkopiju u Ston, na periferiji kraljevine, ali očevidno sa ciljem da suzbije katoličku vjeru koja se širila sa područja kotorske i dubrovačke biskupije.
Naslednici kneza Miroslava
Naslednik kneza Miroslava, knez Petar (1198-1227.), bio je 1223. god. izabran za splitskog kneza i uveden u tu dužnost od splitskog građanstva i pored vrlo ogorčenog otpora od strane katoličnog sveštenstva. Kao splitetski knez on je dugo oštro vodio borbu sa hrvatskim brastvom Šubića. Poznat kao borben, ratovao je i sa kraljem Stevanom I Prvovenčanim i u tom ratovanju je rđavo prošao, izgubivši svu oblast na lijevoj obali Neretve.
Oko 1238. godine Mađari u borbama sa bosanskim banom Ninislavom postigoše izvesne uspjehe u Zahumlju i Zapadnim Stranama, ali prave, središnje Bosne nisu mogli osvojiti.
Petra je zamijenio knez Andrija koji se spominje, zajedno sa bosanskim banom Ninoslavom 1242. kao saveznik i knez Splićana, u sukobima hrvatske vlastele.
Andrijin sin knez Radoslav se 1254 pridružio savezu Bugara i Dubrovčana protiv Srbije. Mir je sklopljen 23. avgusta 1254. Po tom miru Dubrovnik je morao da plati jedan dio ratne štete. Dugogodišnji spor između njihove i barske crkve riješen je u korist ove druge, tako što je Barska arhiepiskopija postala otada neosporena katolička metropola Srbije. Župana Radoslava kralj Uroš je svrgao s vlasti i njegov dio Huma tješnje spojio sa svojom državom.
Humsku zemlju držao je čvrsto kralj Milutin od 1284. god., kad je Dragutin, dobivši sjeverne oblasti, ustupio trebinjski kraj majci kraljici Jeleni, i kad je Milutin zaposjeo ostale krajeve humske zemlje. U njima je on kao namesnika postavio svog sina Konstatina. Kralj Milutin je tokom 1303-4. pregovarao s banom Pavlom Šubićemi, imao s njim čak i jedan sastanak u Vrulji blizu Makarske. Prema Humu Šubići nisu ništa postigli, on je i dalje ostao neokrnjen u srpskoj vlasti.
Canova, Massa e Carrara
Canova je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Zahumlje
Naslednici kneza Miroslava
Od 10. aprila 1318. god. počeo je Mladen II Šubić da se zove, uz sve dotadašnje titule, još i "glavnim gospodarom humske zemlje". Srpski kralj Milutin se, u istom duhu borbe, prozvao "kraljem Hrvatske". U ratu koji se vodio 1318/9. god. ban Mladen II je rđavo prošao i dobio je mir tek posredstvom Dubrovčana, pošto je morao dati taoce i među njima i rođenog brata, omiškog kneza Grgura.
Stjepan II Kotromanić
Od 1324-1328. god. Srbija nije preduzimala ništa, da povrati izgubljeno humsko područje. Car Dušan je s toga 22. januara 1333. konačno prodao Ston Dubrovčanima. Dao im je i jedan dio primorja do dubrovačke međe i Posrednicu kako optječe Neretva do mora. Za episkopsku crkvu odredila je Republika već 22. avgusta 1335. god. katoličkog sveštenika, a 1349. dovela je franjevce u to mesto.
Dušan je bio voljan da se izmiri s banom, ali pod uslovom da mu ovaj vrati Hum. Nudio je i pravnu raspravu, što je prvi put u istoriji ovih krajeva da su vladari bili voljni jedan teritorijalni spor rješavati ne oružjem, nego pravnom raspravom. Kad je Stjepan II odbio, u jesen 1350. god., pored svih mletačkih nastojanja da se postigne sporazum, izbio je rat između Srbije i Bosne. Povod su dali Bosanci. Oni su češće pravili ispade na granici i vršili pljačke, od kojih je jedan upad u Konavlje, pred Božić 1349. god., bio većeg obima. Ban Stjepan II povukao se u planine, a Dušan je prodro do Bobovca. Zbog napada Vizantije, Dušan se povukao.
Kraljevina Bosna
. Početkom XV stoljeća Hrvoje Vukčić Hrvatinić upravlja zapadnim Humom, a veliki vojvodaSandalj Hranić Kosača upravlja istočnim, dok je Neretva granica njihovih posjeda.
"Vojvoda od Bosne", Stjepan Vukčić Kosača, koji je upravljao cijelim Zahumljem, 1448. Nosi titulu "Herceg Huma i Primorja". Slijedeće godine mijenja titulu u "Herceg Svetog Save". Njegova zemlja je bila poznata kao Hercegova zemlja, a Turci su je prozvali Hercegovina.
Vjera
Vjerska situacija u srednjem vijeku je nalikovala onoj u centralnim i istočnim područjima Bosne, gdje su bile zastupljene i Katolička crkva, s Franjevcima kao njenim jedinim predstavnicima, te Crkva bosanska, s tom razlikom da je u Zahumlju i Humskoj zemlji uz Crkvu bosansku pravoslavlje bilo druga denominacija, koja je najprije bila pod uticajem Carigradske patrijaršije, te one iz Ohrida, a poslije samostalne Srpske pravoslavne crkve. Veći dio stanovništva bili su Slaveni i Vlasi.
Vidi još
Lista humskih vladara
Kontejner
Kontejner (od engleskog: container) je za Engleze svaka vrsta spremnika, košara, boca, kutija i sve tome slično, ali se na našim prostorima pod tim podrazumjeva veliki metalni spremnik, namjenjen prvenstveno brodskom transportu a što oni zovu Intermodal container (višenamjenski kontejner).
Historija
Zahtjev za nekim višenamjenskim robusnim spremnikom, pogodnim za korištenje u raznim vrstama transporta, osjetio se nakon Drugog svjetskog rata u Sjedinjenim Američkim Državama, a prvi put je korišten kod transporta do Puerto Rica. Ideja o metalnom kontejneru rodila se u glavi američkog prijevoznika Malcolma McLeana 1956. godine, dok je beskonačno čekao na ukrcaj robe u svoj kamion, pa je pomislio nebi li bilo pametnije da umjesto tog polakog ukrcaja komad po komad tereta jednostavno nekako montiraju čitav stražnji dio kamiona sa svim potrebnim teretom.
Oblik i dimenzije
Najrašireniji tip kontejnera su oni po ISO standardu, To je metalni paralelepiped čije su mjere utvrđene na međunarodnoj razini 1967. Svi su široki 8 stopa (244 cm) i jednako visoki 8 stopa i 6 palaca (259 cm), a najčešće imaju dvije standardne dužine od 20 i 40 stopa (610 i 1220 cm).
Svaki standardni kontejner je tipski označen i registriran sa jedanaest brojčanih i slovnih znakova, u formi: 4 slova (od kojih su prva 3 odgovaraju inicijalima vlasnika firme) i 6 brojeva, nakon čega slijede posljednji kontrolni brojevi (zvani "check-digit"), koji se dobijaju računskim algoritmom od 10 predhodnih slova i brojki, tako da svako slovo ima odgovarajuću brojčanu vrijednost.
Pored ISO standarda ima i drugih, dolje je tablica sa najraširenijim tipovima kontejnera danas u svijetu. thumb|right|300px| Ukrcaj kontejnera na brod u [[luka|luci Copenhagena]]
Peć
Peć može biti:
Acquintanacsuak
Acquintanacsuak (Acquintanacksuak).- pleme Indijanaca porodice Algonquian nastanjeno u ranom 17. stoljeću na sa zapadnoj obali Patuxent Rivera u današnjem Marylandu, okrug St. Marys. John Smith nalazi ih prvih godina 17. stoljeća na spomenutoj rijeci i procjenjuje broj od 200 muškaraca kod njih i susjednih plemena Pawtuxunt i Mattapanient. Sva tri plemena pripadala su konfederaciji Conoy.
Colonia Rincón de San Miguel Segunda Sección, Zacapu
Colonia Rincón de San Miguel Segunda Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zacapu.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2020 m.
Kilómetro Noventa y Cuatro, Tantima
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
7-Nitroindazol
7-Nitroindazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 162,126 Da.
Axien
Aksin je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Vitenberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 557 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15091015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vitenberg Aksin se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Vitenberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 73 metra. Površina opštine iznosi 22,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 557 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 25 stanovnika/km².
Tlapalan, Milpa Alta
Tlapalan je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2550 m.
Serromaio, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 335 m.
Masakr u Varivodama
Ubojstva
Rat u Hrvatskoj privremeno je prekinut mirovnim sporazumom 1992., nakon čega je UNPROFOR razmiješten po području pod srpskom kontrolom kako bi nadzirao mirnu reintegraciju područja pod hrvatsku vlast i povratak izbjeglica. Usprkos primirju, javljali su se okršaji između Hrvatske vojske (HV) i Srpske vojske Krajine (SVK). 1995., nakon neuspjelih pokušaja o mirnom rješenju sukoba, Hrvatska je pokrenula dvije vojne operacije - Operaciju Bljesak i Operaciju Oluju - koje su vratile velik dio srpske paradržave Republike Srpske Krajine (RSK) natrag pod hrvatsku vlast. Ipak, pri tom su zabilježeni ratni zločini dok je oko 250.000 Srba pobjeglo s tog područja. S druge strane, time je omogućen povratak prognanih Hrvata koji su protjerani sa RSK 1991., tako da se već 1996. oko 85.000 Hrvata vratilo se svojim domovima
Operacija Oluja službeno je završila 7.8. Mjesec i pol kasnije, u noći 28.9. 1995., vojnici HV-a ušli su u selo Varivode, kraj Kistanja, u Šibensko-kninskoj županiji, te ubili devetero starijih srpskih civila, koji su preostali na tom području u svojim kućama. Ubijeni su Jovan Berić, Marko Berić, Milka Berić, Radivoje Berić, Marija Berić, Dušan Dukić, Jovo Berić, Špiro Berić i Mirko Pokrajac. Najmlađa žrtva imala je 60, a najstarija 85 godina. Nakon smaknuća, tijela su zakopana u groblju u blizini sela bez znanja obitelji žrtava. U blizini kuće, pronađen je trag krvi dug 15 metara. Samo je jedan muškarac preživio, koji je čuo pucnjavu ali nije ništa vidio jer je bio u drugoj kući.
Odjek
Nakon masakra, vlast Franje Tuđmana nijekala je izvještaje o zločinima protiv Srba te tvrdila da se radiu o propagandi. Vlada je kasnije krivila dijelove HV-a i hrvatske policije koji su "izmakli kontroli", ali je kasnije ipak uhitila stotinjak osoba zbog kršenja zakona. SAD je prosvjedovao zbog takvih događaja te optužila Vladu RH jer nije poduzela mjere koji su mogle spriječiti takve zločine. Izvještaj Ujedinjenih naroda iz 1996. navodi da je devet osoba ubijeno u Varivodama, koje je potom uništeno i opljačkano. Prema zaključku, sveukupno je najmanje 150 civila ubijeno dok je zabilježeno 5.000 slučajeva paleži i pljački u tom području tijekom cijelog ljeta 1995.
Tijela ubijenih Srba nisu ekshumirana, niti su provedene autopsije, što je umanjilo potencijalne dokaze koji su se mogli upotrijebiti na suđenjima. Srpsko nacionalno vijeće je 2004. postavilo spomen obilježje na ulazu u Varivode kako bi se odala počast žrtvama. 2010., ovo spomen obilježje je polomljeno od nepoznatih počinitelja, ali je ubrzo obnovljeno. Tadašnja hrvatska premijerka Jadranka Kosor osudila je uništavanje spomen-ploče te pozvala da se počinitelji kazne zbog vandalizma. Hrvatski predsjednik Ivo Josipović iste je godine posjetio to selo kako bi otkrio novo postavljenu spomen-ploču, te položio cvijeće. Pri tome je izjavio ispred publike od stotinjak osoba: "Oni su ubijeni kad više nije bilo ratnih operacija i oni su nevine žrtve osvete koja nije smjela biti proveden. Ne može se ničim oprati zločin i obrisati krv koja je ovdje prolivena. Ne može se oprati ni sramota koja je počinjena hrvatskom narodu ovim ubojstvom".
Sudski postupci
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) podignuo je 2001. optužnicu za ratne zločine zbog zločina u Kistanjima. Hrvatski zapovjednici Ante Gotovina, Mladen Markač i Ivan Čermak su optuženi za nedjela u nekoliko sela i gradova, a Kistanje je uključeno kao zločin progona, okrutnog postupanja, bezobzirnog razaranja, pljačke javne ili privatne imovine i ubojstva. Ipak, žalbenom presudom su oslobođeni svih optužbi.
Za taj zločin u dva navrata u Hrvatskoj je suđeno šestorici pripadnika Hrvatske vojske - Ivanu Jakovljeviću, Peri Perkoviću, Nedjeljku Mijiću, Zlatku Ladoviću, Ivici Petriću i Nikoli Rašiću, koji su krajem 2002. godine pušteni na slobodu zbog nedostatka dokaza.
Ipak, 2012. je Vrhovni sud Republike Hrvatske presudom zaključio da je vojska Hrvatske kriva za ubojstva te ih nazvala "činom terorizma" počinjenog "iz političkih pobuda s ciljem izazivanja straha, užasa i osjećaja osobne nesigurnosti građana". Iduće godine, županijski sud u Kninu je u presudi odredio da Vlada Republike Hrvatske mora isplatiti odštetu porodici osobama koje su smaknute. Obeštećenje iznosi 540.000 kuna (oko 70.000 eura) djeci žrtava srpske nacionalnosti, Radivoja i Marije Berić, ubijenih u selu Varivode.
Chaubunagungamaug Nipmuck
Druga grupa Nipmuca poznata je kao Grafton Indijanci ili Hassanamisco a živi na rezervatu Hassanamesit.
Chaubunagungamaug (jezero)
Chaubunagungamaug [ tʃəˌbʌnəˈɡʌŋɡəmɔːɡ ]  (obično Webster  [ ˈwɛbstər ] ), jezero kraj grada Webstera u Massachusettsu. Dom je plemena Chaubunagungamaug, danas članova plemenskog saveza Nipmuc od kojih je jezero Chaubunagungamaug dobilo svoje ime. Od 1921. jezero je poznato i po svojem puno dužem imenu sastavljenu od 45 slova raspoređenih u 14 slogova: Char­gogg­a­gogg­man­chaugg­a­gogg­chau­bun­a­gung­a­maugg. Većini Amerikanaca ovaj naziv je neizgovorljiv, i jedan je od najdužih zemljopisnih naziva na svijetu.
El Ojo de Agua del Colomito, Pihuamo
El Ojo de Agua del Colomito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Pihuamo.
Chaubunagungamaug (jezero)
Jezero Webster ili Chargoggagoggmanchauggagoggchaubunagungamaugg s površinom od 5,8 km2 nalazi se u okrugu Websteru, i sa nekoliko uskih prolaza gotovo podijeljeno na tri dijela.
El Ojo de Agua del Colomito, Pihuamo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1075 m.
Chaubunagungamaug (jezero)
Ime
thumb|lijevo|Tabla s neizgovorljivim imenom, skračenim na [[Chaubunagungamaug.]]
Jezikoslovci smatraju da bi mu ime moglo doći od Manchaug ili Monuhchogok (u značenju "Mjesto za loviti ribu na granici""), plemena Indijanaca i njihovog istoimenog sela koje je bilo locirano uz jezero. Ovo rano selo Nipmuca ipak postoji 1674. istovremeno kada i selo Chachaubunkkakowok ili Chaubunagungamaug, koje označava i ime druge bande Nipmuca, čiji su se potomci održali do danas i zadržali svoje staro ime. Značenje imena ove riječi je "You Fish on Your Side, I Fish on My Side, Nobody Fish in the Middle" ili Ti loviš ribu na svojoj strani, ja lovim na svojoj, na sredini ne lovi nitko.'
El Chivato, Zacoalco de Torres
El Chivato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zacoalco de Torres.
Păjiștele, Schela
Păjiștele je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Schela.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Braina
Braina je naselje u opštini Podujevo na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Braina površine 1738 ha. O selu Braina kod Podujeva postoji više pisanih pomena iz srednjeg veka. Najraniji pomen datira iz 1355. godine, kada je srpski car Stefan Uroš IV darovao metohiju Prečiste Brainase ruskom manastiru Sv. Pantelejmona na Svetoj gori. U turskim popisima iz 1455, 1477. i 1487. godine navodi se da u Braini ima 67 srpskih kuća. U 14. veku u selu su postojale tri crkve. Namesto njih, sada se u selu nalaze ostaci jedne crkve zarasle u šiblje i korov, temelji crkve koja je možda bila posvećena Svetom Nikoli i staro srpsko groblje, oskrnavljeno u Drugom svetskom ratu.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
Valle Muto, Pavia
Valle Muto je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Béhéricourt
Berikur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Kompjenj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 208 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 164 metara (maksimalnoj 178 m, a minimalnoj 37 m).
Canute, Oklahoma
Kanut je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 541, što je 17 (3,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ismail al-Mansur
Ismail al-Mansur (إسماعيل المنصور; Ismāʿīl al-Manṣūr; 913-953) bio je treći po redu kalif iz ismailitske dinastije Fatimida u Ifrikiji, koji je vladao od 946. do 953. Rođen je u Raqqadi kraj Kairuana kao sin kalifa kalifa Abu l-Kasima al-Kajima, koga je naslijedio 946. Vladavinu su mu obilježili ustanci, od kojih je najozbiljniji bio onaj pod Abu Yazidom. Njega je uspio ugušiti koristeći neslogu među ustaničkim vođama i podršku berberskog plemena Zirida. Nakon pobjede nad Abu Yazidom je 947. uzeo epitet al-Mansur i dao sagraditi palaču kraj Kairuana koja će biti poznata kao al-Manṣūriyyah. Al-Mansur se nakon toga posvetio borbi protiv suparničkog omejadskog kalifata u al-Andalusu, a uspio je pod vlast Fatimida vratiti i Siciliju gdje je postavio dinastiju odanih emira Kalbida. Umro je nakon teške bolesti 953. a naslijedio ga je sin al-Mu‘izz.
Nehemija
Služio je kao peharnik perzijskog kralja Artakserksa, te je oko 445. pne. postao guverner Judeja|Judeje gdje je nadgledao obnovu Jeruzalema.
Umro je oko godine 413. pne.
Monte Sinaí, Villaflores
Monte Sinaí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 721 m.
Piaggine, Salerno
Piaggine je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1298 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 625 m.
Lex Canuleia
Lex Canuleia je zakon koji je Rimska Republika donijela godine 445. pne. Nazvan je po tribunu Gaju Kanuleju, koji ga je predložio, nastojeći ukinuti odredbu Zakona Dvanaest tablica koji je zabranjivao brak između patricija i plebejaca. Osim što je dozvolio brak između pripadnika tih dviju klasa, Lex Canuleia je odredio da djeca iz takvih brakova nasljeđuju klasu svog oca.
Acuera
Acuera.- Acuera su jedno od plemena iz grupe Timucua, porodica Timuquanan, nastanjeno u 16. stoljeću u području gornje Ocklawahe ili Oklwawahe na Floridi. Prvi podaci o njima potječu od De Sota u pismima pisanim na Tampa Bayu. Acuera se spominje kao 'veliki grad' iz kojega su se Španjolci opskrbljivbali kukuruzom. Drugi puta spominju se u vrijeme druge francuske ekspedicije na Floridu 1564-65., kao pleme koje je bilo u savezu s Timucua (Utina) Indijancima. 1604. bilo je sukoba između njih i španjolskih trupa. Daljnji podaci isto nisu obilni, 1655. postojale su dvije misije za ove Indijance, to su San Luis i Santa Lucia, obje su iščezle 1680. Ostaci Acuera sakupili su se u "Pueblo de Timucua," koji se 1736. nalazio kod St. Augustine (na Floridi), otuda su Timucue (pa i Acuere) preseljeni na Mosquito Lagoonu i rijeku Halifax, današnji okrug Volusia. Poznato je da su kasnije ovi Indijanci bili prebačeni na Kubu gdje im se gubi trag. Vidi Taino i Timucua.
Zona Industriale S.P.Z., Treviso
Zona Industriale S.P.Z. je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Kriminalistička taktika
Kriminalisticka taktika je posebna grana kriminalistike koja proucava i usavrsava opsta kriminalisticka pravila u svrhu njihove prakticne primjene u suzbijanju kriminaliteta.Predmet njenog proucavanja su pojavni oblici krivicnih djela ,nacini njihovog izvrsenja, motiv,znanja , vjestine, nacin zivota i psihologija izvrsilaca krivicnih djela. zadatak kriminalisticke taktike je da doprinese usavrsavanju metoda kriminalistike i otkloni nedostatke koji se pojavljuju u prakticnom postupanju kriminalista.
San Marcos, Tlapa de Comonfort
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 339 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1717 m.
Fort Hunt, Virginia
Fort Hant je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 16.045, što je 3.122 (24,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Brod (Štrpce)
Brod je naselje u opštini Štrpce na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Brod površine 1664 ha. Prvi pisani pomen o selu Brodu datira iz 1455. godine. U otomanskom popisu, koji je tada urađen, pobrojano je 38 srpskih kuća, sa seoskim popom na čelu spiska. Pored sela su ruševine crkve Svetog Petra. U samom selu nalaze se ostaci srpskog groblja, koje je sačuvano zaslugom albanskog roda Smailaja, čiji su preci takođe tu sahranjeni.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu.
Villas Club, Albercas, Tijuana
Villas Club, Albercas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Bad Lauchstädt
Bad Lauhštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Zale. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 9.445 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15088025.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale Bad Lauhštet se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Zale. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 124 metra. Površina opštine iznosi 85,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.445 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 111 stanovnika/km².
Budva
thumb|right|200px|Budva thumb|right|200px|Stara Budva Budva je primorski grad na Jadranskom moru u Crnoj Gori. Grad ima oko 18.000 stanovnika i sjedište je opštine Budva. Područje oko grada, duž obale, poznato je i kao Budvanska rivijera. Rivijera je centar crnogorskog turizma, i poznata po pješčanim plažama, noćnom životu. Značajni turistički objekti se nalaze unutar mletačkih zidina iz 15. veka, koje okružuje budvanski Stari grad. Stari grad je bio teško oštećen u razornom zemljotresu 1979. godine, ali je potpuno obnovljen. U blizini Budve nalazi se turistički centar Bečići.
Budva je promenila mnoge osvajače, a najduže su se na području grada zadržali Mlečani i Austrijanci, koji su napustili grad 1918. godine.
Budva je stara oko 3.450 godina i jedan je od najstarijih gradova na Jadranskom moru
Istorija
150px|mini|levo|Ilirsko-grčki tip šlema iz Budve (4-ti vek stare ere) 265px|mini|Crkve: Sv. Save i Santa Marija in Punta 265px|mini|Ostrvo Sveti Nikola (Školj) kod Budve Utvrđeni grad na ovom prostoru je postojao još u doba antike. Istoričari vjeruju da je prvobitno bio ostrvo, koje se kasnije spojilo sa obalom i napravilo zemljouz.
Mada su Grci osnovali mnoge kolonije u Mediteranu, po svemu sudeći, u delu obale Jadranskog mora, na području današnje Crne Gore, nisu usjpeli u naseljavanju kolonista, iz razloga što im to nije dopuštalo domorodačko ilirsko stanovništvo. Umjesto toga, postojali su samo pojedini grčki tržišni centri - emporiji. Jedan od njih je, tokom VI. – V. vijeka prije nove ere, bio u Budvi (Butua). Prvi pomen ovog ilirskog grada nalazimo u V. vijeku prije nove ere, kod Sofokla, a Pseudo-Ksilaks navodi da se od njega do Drača putuje morem dan i noć, a kopnom tri dana. Zemlja ilirskog plemena Enhilejaca, na kojoj je osnovan grad Budva, pominje se još u mitovima vezanim za Kadmosa i Harmoniju, doseljenika iz grčke Tebe.
Kadmosov sin je po mitu imao ime Ilirios: eponim starih Ilira. Po jednom fragmentu Filona, koji navodi Stefan Vizantinac, Kadmos je došao među Enhilejce u grad Budvu, na volovskim kolima, da bi im (po podatku Apolodora) pomogao u ratu protiv drugih plemena Ilira ("Illyri proprie dicti"). Nakon ilirsko-rimskih ratova, Budva potpada pod vlast Rima. Konventi ili opida (oppida civium Romananorum) bila su naselja koloniziranih rimskih građana, doseljenih u Ilirik, odnosno kasniju provinciju Dalmaciju. Među takvim naseljima se pominje i Butua-Butuanum (Budva). Sem Italika, u ovim gradovima postoji i veći broj trgovaca, Grka i orijentalaca, a razvijeno zanatstvo utiče na formiranje zanatskih kolegija.
Razaranjem antičke Duklje od strane Avara i dolaskom Slovena, veliki broj romanizovanih starosjedioca se povukao u utvrđene primorske gradove. U ranom srednjem vijeku, Budva je vizantinski grad, sa grčkom vojnom posadom (garnizonom) i iliro-romanskim stanovništvom, a nastanjivali su je i grčki i italijanski trgovci. Sloveni žive po župama i bili su nekoliko vijekova podanici vizantijskog cara. Po osamostaljenju Dukljanske kneževine Budva ulazi u njen sastav, a kasnije i u sastav Kraljevine Duklje. Poslije 1181. u državi je Stefana Nemanje, Kraljevini Srbiji i Carstvu. Po uzoru na Dušanov zakonik, sačinjen je u vrijeme cara Stefana Uroša IV. Nemanjića – Statut grada Budve.
U kasnijem periodu, ovaj grad se nalazio pod vlašću Balšića, Crnojevića i Srpske despotovine. Koristeći prodore Turaka na Balkansko poluostrvo, Mlečani nijesu zauzimali velike posede odjednom. Dugim i strpljivim radom na terenu obećanjima su pridobijali "kuću po kuću".
Do 1435. godine srpskoj su despotovini, u primorju Zete, oduzeli sve, sem: Bara i Budve. Međutim, nakon prvog pada Srpske despotovine pod tursku vlast 1439., takvo stanje su iskoristili Mleci: preduhitivši Turke, do 1443. zauzimaju cio obalski pojas Donje Zete, od Bojane do Kotora. Tako su pod njihovu vlast pali i gradovi: Ulcinj, Bar i Budva. U predatim im mjestima, Mlečani su za rektore (načelnike) postavljali svoje plemstvo, u periodu od 1441. do 1797. godine Imena ovih rektora sačuvana su u mletačkom arhivu. Poslije pada Mletačke republike, Budva ulazi u sastav Austrougarske.
Stari Grad
Ime Stari Grad, Budva je nosila u srednjem vijeku. Većina arhitekture Starog Grada je venecijanskog porekla. Vrata, prozori, balkoni i mnoge druge stvari su rimskog stila Venecijanske Republike. Postoje četiri osnovne crkve u Starom Gradu. Prva je Svetog Ivana, koja je sagrađena u 7. vijeku i sve do ukidanja Budvanske biskupije bila je katedrala, druga Bogorodičina crkva (Santa Maria in Punta) koja datira iz 840., treća, Svete Trojice, koja je sagrađena 1804. godine i četvrta Svetog Save Osvećenoga. Venecijanski zidovi Starog Grada su zanimljiva turistička atrakcija.
Stari Grad je takođe poznat po zemljotresima koji su ga prilično oštetili 1979. godine. Pojedine kuće bile su potpuno srušene, a dio zidina napukao. Za kompletno saniranje kuća, ulica i bedema bilo je potrebno 8 godina (do 1987.).
Stanovništvo
Budva je administrativni centar opštine Budva, koja uključuje naselja Bečići i Petrovac.
Po posljednjem zvaničnom popisu stanovništva iz 2003. godine, općina Budva imala je 15.909 stanovnika, raspoređenih u 33 naseljena mjesta.
Nacionalni sastav:
Vjerski sastav:
Popis stanovništva 1991. - 11.710 stanovnika:
Nacionalnost (2004.) - 16.095 stanovnika:
Naseljena mjesta
Babilonija, Babin Do, Bečići, Blizikuće, Boreti, Brajići, Brda, Budva, Buljarica, Crvena Glavica, Čami Do, Čelobrdo, Čučuke, Drobnići, Dubovica, Đenaši, Ilino Brdo, Jaz, Kaluderac, Kamenovo, Katun Reževići, Košljun, Krapina, Krstac, Kuljače, Lapčići, Markovići, Miločer, Novoselje, Palestina, Petrovac na Moru, Perazića Dol (Perazić Dol - Perazića Do - Perazić Do), Ploče, Pobori, Podbabac, Podkošljun, Podostrog, Prijevor, Pržno, Rađenovići, Rafailovići, Rijeka Reževići, Sveti Stefan, Stanišići, Trsteno, Tudorovići, Viti Do, Zukovica.
Slavni ljudi
- Stjepan Mitrov Ljubiša, pisac
El Vaso, Valle Hermoso
El Vaso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Valle Hermoso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Buzz Aldrin
Edwin Eugene Aldrin, Jr., (Montclair, New Jersey, 20.1. 1930.), američki vojni pilot i astronaut.
Rođen je u gradiću Montclairu u američkoj državi New Jersey. Završio je Vojnu akademiju West Point. Kao vojni pilot sudjelovao je Korejskom ratu nakon čega je doktorirao astronautiku na Massachusettskom Tehnološkom institutu. U listopadu 1963. pridružio se astronautskoj ekipi NASA-e te 11.11. 1966. prvi puta poletio u svemir u misiji Gemini 12.
Gaj Kanulej
Gaj Kanulej (Gaius Canuleius) (5. vijek pne.), bio je starorimski političar koji je, prema Liviju, godine 445. pne. bio plebejski tribun. Predložio je da se donese novi zakon kojim bi se ukinula odredba nedavno donesenog Zakon Dvanaest tablica|Zakona Dvanaest tablica koja je priječila brak između patricija i plebejaca. Kanulej je također predložio da jedan od dvojice konzula izabranih svake godine bude plebejac.
Patriciji su tim prijedlozima dali žestok otpor, ali je prijetnja plebejaca da se više neće boriti zajedno s patricijama ako Rim bude napadnut, dovela da on na kraju ipak bude donesen. Po njemu je dobio ime Lex Canuleia ili Kanulejev zakon.
Opština Aldama, Tamaulipas
Aldama je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 6816 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.