cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
German (planina)
Karakteristike
Centralni dio planine građen je od gnajseva, mikašista i amfibolitskih škriljavaca iz Prekambrija, a jugoistočni dio od škriljavaca iz Kambrija.
Popis stanovništva u Hrvatskoj 1991.: Metković
Nacionalni sastav po naseljenim mjestima, 1991.
Apsolutna etnička većina:
Relativna etnička većina:
bez stanovništva: (2)
Ninguno, Torno y Taller, Jaral del Progreso
Ninguno, Torno y Taller je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jaral del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1723 m.
Tecampo, Cadereyta Jiménez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 387 m.
Dom mladih Split
Dom mladih Split je objekt u vlasništvu Grada Splita kojim upravlja Multimedijalni kulturni centar, javne gradske ustanove u kulturi, koja zajednički upravlja odgovornim korištenjem i upravljanjem prostora s PDM-om, odnosno udrugama korisnicama prostora. Nalazi se u nedovršenom Domu socijalističke omladine nastalom početkom 1980-ih. Dijelovi prostora koriste se za kulturno-umjetničke programe, a prepoznati su kao mjesto suvremene umjetnosti i kulture urbanog karaktera, odmaknutih od komercijalnog mainstreama.
Prostor Doma mladih zadnjih trideset godina koristi se po principu parcijalnog osvajanja i uređenja prostora. Od 2010-ih godina radi se planski na uređivanju prostora i izgradnji lokalne kulturne scene. Model centra oslanja se na brojne inicijative koje u različitim režimima provode svoje programe, koriste prostor i preuzimaju odgovornost za funkcioniranje centra ili njegovih dijelova uz podršku Grada Splita, te sudjelovanje korisnika zgrade, gdje posebno mjesto zauzima mreža organizacija Platforma Doma mladih (PDM).
Povijest
Sljedećih petnaest godina deset tisuća metara kvadratnih prostora zgrade je bilo prazno i bez sadržaja. Dom 1994. godine zauzimaju alternativni umjetnici projektom Art Squat, nakon akcije čišćenja kojoj se priključilo pedesetoro mladih. Umjetnici i mladi su nakon tri dana istjerani iz zgrade Doma. Grad Split 1996. godine osniva Kulturno središte mladih, javnu ustanovu za stvaralaštvo i reproduktivno izvođenje u kulturi, tehničkoj kulturi i umjetnosti, koja je djelovala kao upravljačko tijelo Doma sve do 2004. godine. Naziv ustanove ukazivao je na institucionalnu formalizaciju i nesklad s izvornim programskim i samoupravljačkim ambicijama Art Squata.
Samoorganizirani proces osvajanja prostora za djelatnosti nezavisne scene je i dalje trajao pa je 2001. godine osnovana Koalicija udruga mladih (KUM), prva takve vrste u Hrvatskoj. Nakon tromjesečne medijske građanske kampanje Dom mladih – mladima, Gradsko poglavarstvo Splita dodijelilo je iste godine KUM‑u na korištenje neuređeni betonski podrum objekta, staru kotlovnicu zgrade bez instalacija i infrastrukture. Samostalnim naporima KUM-ovih udruga, vlastitim sredstvima i donacijama prostor je postupno očišćen i opremljen prvo za koncertnu, a kasnije za izložbeno-performersku, radioničku i čitateljsku djelatnost te je nastavio djelovati do danas kao Klub Kocka i Galerija Praktika. Kasnije je u prostoru uređen i skate park, a uz KUM prostor su naselile i druge kulturne organizacije i inicijative mladih. Od 2005. godine zgradom upravlja Multimedijalni kulturni centar (MKC).
Prostori
mini|Sudionici [[Savez udruga Klubtura|Clubture Foruma 2020.,
u obilasku zgrade Doma mladih Split uz vodstvo Mirande Veljačić]] Prostore Doma mladih su korisnici samostalno ili posredstvom MKC-a i grada Splita selektivno sređivali sukladno svojim programima i potrebama, pa je tako Dom dobio galerijski prostor i prostor za projekcije Beton kino.
Na inicijativu Platforme 9,81 i pod vodstvom MKC‑a pokrenut je program uređenja zgrade, transformacija u multimedijalni kulturni centar s hibridnim upravljanjem i stalni angažman na povezivanju postojećih inicijativa te poticanje i jačanje drugih programa u prostorima Doma. Zapušteni i nedovršeni Dom mladih počeo je ispunjavati funkciju sličnu prvobitnoj namijeni, no na drugačijoj upravljačkoj, programskoj i prostornoj osnovi.
Prostore u zgradi koriste različite nezavisne udruge i umjetničke organizacije s ciljem uređivanja prostora u zgradi, a istodobno i osmišljavanje sadržaja pod sloganom građenje nije potrebno ako nemaš za koga, tj. udruge tijekom procesa preuređenja prostora svojim programima istodobno privlače i stvaraju nove korisnike.
Prostore Doma mladih, osim udruga članica PDM-a, koriste i druge umjetničke organizacije, institucije, kolektivi i pojedinci čiji su programi u skladu sa strategijom MKC-a i koji s upraviteljem Doma mladih dogovaraju uvjete za korištenje. Situacija s korištenjem prostora je kompleksna jer je veliki dio prostora neadekvatan, a neki od korisnika imaju status stalnog korištenja kojega ne dijele s drugim korisnicima.
Razvoj Doma mladih dio je strategije MKC-a, kulturne strategije i strategije razvoja grada Splita, uglavnom na infrastrukturnim projektima. Projektom Gradimo Dom zajedno iz 2018. godine kroz razdoblje od dvije godine u Domu je otvoren prostor Skateboard kluba Kolo unutar Doma mladih te je prema projektu Dinka Peračića i Mirande Veljačić obnovljena polivalentna co-working prostorija s kulturno-javnom svrhom (Razred) za diskusijske i edukativne aktivnosti te udruge koje ne djeluju u Domu, a imaju potrebu za povremenim uredskim prostorima.
Santiago Salcedo
(6. septembar 1981.) je paragvajski nogometaš.
Isa Čelebija
Isa Čelebija (oko 1380—posle 1403) je bio sin sultana Bajazita I (1389—1403) i vladar dela Osmanske imperije (1402—1403), tokom građanskog rata koji usledio nakon Angorske bitke 1402. godine.
On je posle bitke zavladao Bursom i okolinom 1402. godine, ali ga je brat Musa, u ime njihovog brata Mehmeda potisnuo sa tih poseda. Isa je potom pobegao prvo kod Vizantinaca u Carigrad, a zatim kod svog preostalog brata Sulejmana, koji je vladao evropskim delom Bajazitove države. Oni su mu pružili vojnu podršku i on je 1404. godine na čelu velike vojske prešao u Malu Aziju. Njegov cilj je bio da potisne Mehmeda i povrati Bursu, ali je poražen u borbi sa njim. Njegova dalja sudbina nije poznata, a smatra se da je tokom te ili narednih godina izgubio život
Paton, Iowa
Pejton je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 236 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 236 stanovnika, što je 29 (10,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Juanes, Francisco Z. Mena
Los Juanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Francisco Z. Mena.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Antun Vujić
Antun Vujić (Dubrovnik, 14. srpnja 1945.), hrvatski političar i leksikograf. Ministar kulture od 2000. do 2003. godine.
Pulske fortifikacije
mini|desno|250px|Pogled iz zraka na [[Pula|Pulu. Pri dnu slike vidi se utvrda sv. Juraj na Monte Ghiru]] Pulske fortifikacije ili fortifikacijski sustav Pule nastao je radi zaštite središnje ratne luke austro-ugarske ratne mornarice. Ovaj se jedinstveni sustav obrane započeo graditi već od prve polovice 19. vijeka, a razvijan je kroz sljedećih stotinu godina. Obrambeni sustav zauzimao je, naravno, puno veću površinu od samog grada te je strateški razmješten unutar Obalnog sektora Pula (njem. Küstenabschnitt Pola), koji je obuhvaćao čitavu južnu Istru, odnosno područje Puljštine.
Antun Vujić
Životopis
Završio je Filozofski fakultet u Zagrebu (profesor filozofije i sociologije). Sudionik Hrvatskog proljeća 1971. godine. Doktorirao je 1985. iz filozofije znanosti. Utemeljitelj je i predsjednik Socijaldemokratske stranke Hrvatske (1989.), kasnije ujedinjene sa SDP-om (1994.). Bio je kandidat za predsjednika Republike na predsjedničkim izborima 1992. godine. U četvrtom sazivu Hrvatskog sabora bio je saborski je zastupnik (1995. - 2011.). U Vladi premijera Ivice Račana obnašao je dužnost ministra kulture (2000. - 2003.).
Pulske fortifikacije
Sam obalni sektor bio je podijeljen u 16 obrambenih okruga (njem. Verteidigungsbezirk) koji su se od centra pulske luke spiralno udesno širili na ovom području. Okruzi su pratili obrambene fortifikacijske prstenove oko Pule koja je sa svojim zaljevom, pretvorenim početkom 20. vijeka u prostranu luku, te izgrađenim snažnim sustavom modernih fortifikacija, tijekom 1. svjetskog rata postala utvrđeni grad, jedan od najbolje branjenih gradova Europe.
Antun Vujić
Životopis
Autor je više stotina enciklopedijskih članaka te desetaka preglednih radova iz filozofije, društvenih i humanističkih znanosti.
Pulske fortifikacije
Od tri glavna obrambena fortifikacijska prstena Pule, dva su se nalazila na području samog grada dok se treći prostirao širom okolicom. Prvi, unutarnji obrambeni fortifikacijski prsten branio je najjužnije područje pulske luke (Obrambeni okrug I), a nalazio se istočno od centra grada na granici Obrambenog okruga I te (od sjevera prema jugu) okrugova IIIa, IV, V i VI. Drugi, srednji obrambeni fortifikacijski prsten pokrivao je unutarnji prsten i njegovo zaleđe prateći otprilike današnju administrativnu granicu Grada Pule. Nalazio se u i na granicama okrugova II, IIIa, IV, V, Va i Vb. Najveći treći, vanjski obrambeni fortifikacijski prsten polazio je od Malog Brijuna (tal. Brioni Minor) na zapadu preko Vodnjana na sjeveru sve do Valture na istoku, obuhvaćajući okrugove (od zapada prema istoku) VIII, XI, XII, XIII, XIV, XV i XVI. Ovaj vanjski prsten pulskih fortifikacija obuhvaća površinu od 40 tisuća hektara.
Antun Vujić
Djela
Enciklopedijska djela
Pulske fortifikacije
Uz ove obrambene okrugove i prstenove nalazio se i izdvojeni Obrambeni okrug IX koji je na sjeverozapadu obuhvaćao širi prostor Barbarige, štiteći ulaz u Fažanski kanal.
Antun Vujić
Privatno
Oženjen je suprugom Mirjanom, otac je troje djece: Iva, Lucija i Ana.
Pulske fortifikacije
Obrambeni okrug I
mini|desno|[[Mletačka utvrda u Puli|Mletačka utvrda iz 17. vijeka]] mini|desno|[[Fort San Giorgio]] mini|desno|[[Fort Monvidal]] Središte Obrambenog okruga I nalazilo se na mletačkoj utvrdi na središnjem pulskom brežuljku te je obuhvaćalo kružno područje u kojem se nalazio čitav grad, polovica pulskog zaljeva i najjuže gradsko zaleđe. Na ovom su se području nalazila najvažnija ratna postrojenja uglavnom smještena u Arsenalu. Od važnijih fortifikacija na ovom području sačuvani su Fort San Giorgio, Fort Monvidal, Fort San Michele, Fort Casoni Vecchi (Monte Paradiso).
Obrambeni okrug II
mini|desno|[[Fort Punta Christo]] Obrambeni okrug II sa sjeverozapada je graničio s Obrambenim okrugom I. Južna granica okruga spajala je rt Kumpar na Muzilu i otok Sv. Andrija, istočna granica spajala je otok sv. Andriju i Gürtelmunitionsmagazin, während der Ausrüstung hergestellt na području Vallelunge, a od te točke do uvale Salbuni (sjeverozapadno od Štinjana) prolazila je sjeverna granica. Zapadna granica bila je otvorena prema moru na kojem je dodirivala Obrambeni okrug VIII (otočje Brijuni). U ovom se okrugu nalazio ulaz u Pulsku luku (njem. Hafen von Pola) koji je sužen dugačkim lukobranom. Najvažnija fortifikacija na ovom području je ogromni Fort Punta Christo, dok su ostali važni objekti bili Fort Kaiser Franz (otok sv. Andrija), te Fort Munida i Fort Zonchi.
Obrambeni okrug III
Obrambeni okrug III nalazio se sjeverno od Obrambenog okruga II obuhvaćajući sjeverna područja Štinjana, dijelove Velog Vrha i Paganora. Tu se nalazio najzapadni dio srednjeg obrambenog fortifikacijskog prstena oko Pule. Uz dvije bitnice ovdje se nalazi i Fort Castelliere (Kaštelir).
Obrambeni okrug IV
Obrambeni okrug IV nalazio se južno od Obrambenog okruga III i istočno od Obrambenog okruga I, na području Šijane, Komunala i Monte Turka. Na istoku je obuhvaćao Valtursko polje, a na ovom se području nalazio Fort San Daniele i jedna bitnica smještena južnije.
Obrambeni okrug V
Spiralno se prema jugu dalje nalazio Obrambeni okrug V koji je obuhvaćao široko područje Šikića, Škatara, Valdebeka i Vinkurana, odnosno jugoistočno pulsko zaleđe. Tu se nalazio jugoistočni segment srednjeg obrambenog fortifikacijskog prstena u kojem su najvažniji objekti bili Fort Turtian i Fort Castiun pored kojeg se nalazila i jedna obalna bitnica.
Obrambeni okrug Va
Obrambeni okrug Va nalazio se južno od obrambenih okrugova V i Vb. Sjeverozapadna granica prolazila je Verudskim kanalom, a jugoistočna Medulinskim zaljevom. Obuhvaćao je najjužniji dio istarskog poluotoka, rt Kamenjak, a od većih naselja tu su se nalazili Pomer i Premantura. Na sjeverozapadnom dijelu završavao je srednji obrambeni fortifikacijski prsten, a južno od njega nalazila se Fort Gradina. Na vrhu Kope na poluotoku nasuprot Banjolama nalazile su se dvije baterije.
Obrambeni okrug Vb
Obrambeni okrug Vb nalazio se sjeverno od Obrambenog okruga Vb, istočno od Obrambenog okruga V i južno od Obrambenog okruga IV. Obuhvaćao je prostrano područje Medulina i Šišana sve do Kvarnera. Iako nije imao previše fortifikacijskih objekata, tu se nalazila važna točka za nadzor nad istočnim obalama južne Istre. Na ovom je mjestu nakon Drugog svjetskog rata JNA podigla ispod umjetnog brda, ispresijecanog složenim sustavom kanala, minijaturnu, ali funkcionalnu vojnu bazu sa spavaonicom za 24 vojnika, ambulantom, računalno-komandnim odjeljenjem, reflektorskom stanicom čiji je snop mogao dosegnuti pola Kvarnerskog zaljeva, s četiri topničke bitnice, ventilatorskom stanicom i spiralnim stepenicama koje su vodile 20-ak metara iznad - u osmatračnicu i komandni bunker.
Obrambeni okrug VI
mini|desno|[[Fort Bourguignon]] mini|desno|[[Fort Verudella]] Obrambeni okrug VI obuhvaćao je južni dio gradskih područja Monsival, Saccorgiana i Verudella. Ovdje se nalaze vjerojatno najpoznatije utvrde budući da se nalaze u samom turističkom naselju, pa se relativno lako mogu dosegnuti. Na Monsivalu se nalazi utvrda koja se prvotno zvala Fort Monsival, ali je kasnije promijenila naziv u Fort Bourguignon, prema imenu jednog austrijskog časnika. Ipak, najvažniji fortifikacijski objekt na ovom području je Fort Verudella koji se nalazi na samom kraju istoimenog poluotoka. Danas se u njemu nalazi gradski akvarij. Uz ova dva važna objekta na ovom se području nalazi i 6 obalnih bitnica.
Obrambeni okrug VII
Obrambeni okrug VII obuhvaćao je zapadna gradska područja Musil, Vergarolu, Barake, Valkane, Valovine i Stoju. Ovo je područje tek 2007. godine napustila vojska nakon više od 150 godina vladavine na ovom području. Strateški važan uzdignut poluotok Muzil nadgledao je istovremeno čitav Pulski zaljev na sjeveru te zaljev Brankoras na jugu. Na rtu Kumpar započinje više od 1000 metara dug lukobran koji suzuje prirodni ulaz u pulsku luku. Na ovom se području nalaze Fort Stoja, Fort Musil, Fort Maria Luisa, te Fort Maximilian (nije sačuvan). Uz samu obalu u stijenama su uklesane brojne bitnice.
Obrambeni okrug IX
Ovaj izdvojeni obrambeni okrug obuhvaća priobalje Barbarige na kojem se nalaze tri velike utvrde od kojih je najpoznatija Fort Forno. U neposrednoj okolici utvrda nalazi se sedam obalnih bitnica. Obrambeni okrug IX je najsjeverniji dio obrambenog sustava grada Pule.
Obrambeni okrug XI
Obrambeni okrug XI nalazi se nasuprot Obrambenog okruga VIII koji se nalazi s druge strane Fažanskog kanala. Područje obuhvaća prostor sjeverno od Fažane sve do granice s Obrambenim okrugom XII zapadno od Vodnjana. Tu započinje najzapadniji kopneni dio trećeg, vanjskog pulskog obrambenog fortifikacijskog sustava Pule. Na najzapadnijoj točki, rtu Mrtulin, nalazi se obalna bitnica koja je uz Fort Brioni Minor štitila ulaz u Fažanski kanal.
Obrambeni okrug XII
Obrambeni okrug XII nastavlja se istočno na Obrambeni okrug XI, a obuhvaća područje Vodnjana. Na ovom području nalazili su se brojni utvrđeni položaji koji su činili vanjski prsten oko Pule. Tu se nalazila vojna bolnica do izgradnje Mornaričke bolnice u Puli zajedno s garnizonom u samom Vodnjanu.
Obrambeni okrug XIII
Obrambeni okrug XIII nalazio se između Obrambenog okruga XII na zapadu i Obrambenog okruga XIV na istoku. Nema značajnijih fortifikacijskih objekata koji su se sačuvali.
Obrambeni okrug XIV
Na istoku od Obrambenog okruga XIII nalazio se Obrambeni okrug XIV koji je obuhvaćao područje Galižane. Prema jugu se nastavljao u Obrambeni okrug IIIa.
Obrambeni okrug XV
Obrambeni okrug XV, pretposljednji u nizu spiralno poredanih obrambenih okrugova, obuhvaćao je područje Muntića s manjim fortifikacijskim objektima koji su nadzirali ujedno i Kvarnerski zaljev. Obrambeni okrug XV nastavljao se na jugoistoku na Obrambeni okrug XVI.
El Tesoro, Tapachula
El Tesoro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Pulske fortifikacije
Budućnost pulskih fortifikacija
Na početku Domovinskog rata Hrvatska vojska preuzela je nadzor nad svim vojnim, pa tako i fortifikacijskim objektima na području Pule. Uvidjevši da joj za borbene svrhe nije potrebna većina vojnih objekata, Hrvatska vojska odlučila je prepustiti vlasništvo nad tim objektima gradu Puli. Vojska je prosperitetnom ocijenila jedino lučicu Vergarolu u kojoj će se formirati nova vojna luka i središte vojno-pomorskog sektora Sjever. Budući da grad Pula nije osigurao novostečenu imovinu, a zbog barbarskog ponašanja pretežito novopridošlica koji su se doseljavali tijekom druge polovice 20. vijeka, danas se većina vojnih objekata nalazi u derutnom stanju.
Velebni austrougarski fortovi nesumnjivo predstavljaju jedinstveno i moćno historijsko naslijeđe. S ciljem promicanja i i čuvanja napuštenih vojnih objekata osnovana je Nacionalna udruga za fortifikacije Pula koja okuplja 35 zaljubljenika u vojnu arhitekturu i fortifikacijsku baštinu na području čitave Hrvatske.
U kolovozu i rujnu 2011. održana je na Brijunima 10. Međunarodna radionica arhitekture fortifikacija koja je okupila studente arhitekture, krajobrazne arhitekture i građevinarstva iz Hrvatske, Italije, Slovenije, Poljske i Ukrajine. Naslov jubilarne, desete po redu teme bio je Stručna i znanstvena istraživanja i izrada koncepcije primjerene uporabe austrougarskih fortifikacija u svrhu razvoja, zaštite, sanacije i prilagodbe fortifikacijske arhitekture suvremenim potrebama. U sklopu Međunarodne radionice održan je međunarodni stručno-znanstveni skup Fortifikacijska arhitektura – europsko kulturno naslijeđe s ciljem razmjene iskustava sa stručnjacima drugih zemalja koji se bave problematikom fortifikacija, rehabilitacije, prezentacije te upravljanja tim specifičnim historijskim nasljeđem.
Zona Artigianale Santa Gertrude, Bolzano
Zona Artigianale Santa Gertrude je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
La Luz, Comapa
La Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Comapa.
Zona Artigianale Santa Gertrude, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 492 m.
La Luz, Comapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 427 m.
Coada Izvorului, Mănești
Coada Izvorului je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Mănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1086 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
El Churi, Coalcomán de Vázquez Pallares
El Churi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1414 m.
Ballerini, Piacenza
Ballerini je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Daniel Sanabria
(8. februar 1977.) je paragvajski nogometaš.
Monte Bueno, Zacualpan
Monte Bueno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zacualpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1417 m.
Davor Šalat
Davor Šalat (Dubrovnik, 1968.) hrvatski književnik, prevoditelj i novinar.
Životopis
Davor Šalat piše pjesme, književne kritike i eseje te prevodi sa španjolskoga jezika. Rođen je u Dubrovniku 1968. godine, a cijeli je život proveo u Zagrebu gdje je diplomirao na Filozofskom fakultetu, i to komparativnu književnost, španjolski jezik i književnost. Novinar je i urednik na Hrvatskome radiju - Radiju Sljeme. Uređuje vijesti i Zagrebački dnevnik, kao i emisiju "Poezija", te radi priloge o raznim gradskim i kulturnim temama. Godine 1991. dobio je nagradu "Goran" za mlade pjesnike u okviru pjesničke manifestacije "Goranovo proljeće", a kao nagrada sljedeće godine (1992.) u nakladi Studentskoga kulturno-umjetničkog društva "Ivan Goran Kovačić" u Zagrebu objavljena mu je prva zbirka pjesama "Unutarnji dodir". Dobio je i 3. nagradu za poeziju na 1. Susretu hrvatskoga duhovnoga književnoga stvaralaštva "Stjepan Kranjčić" u Križevcima 2009. godine te 2. nagradu za esej na spomenutom Susretu 2010., a rukopis i zbirka pjesama "Tumačenje zime" ušli su mu u najuži izbor za Književne nagrade "Tin Ujević" Društva hrvatskih književnika i "Drago Gervais" u Rijeci. Uz zbirku "Unutarnji dodir", objavio je još pet zbirka pjesama: "Sanjarije krhkog sunca", "Košulja tišine" (Zagreb,2002.), "Uspavanka pod pepelom" (Zagreb, 2005.), "Murmullo sobre el asfalto" (Šapat nad asfaltom) (Gudalajara, Meksiko, 2008.) i "Tumačenje zime" (Zagreb, 2009.)  Također, objavio je i tri knjige eseja i kritika o suvremenim hrvatskim pjesnicima "Odgođena šutnja" (Zagreb, 2007.),  "Posrtanje za alibijem" (Zagreb, 2011) i "U tigrovoj kući - ogledi o poeziji Tomislava Marijana Bilosnića" (Zadar, 2012). Šalat je preveo zbirku pjesama španjolskoga nobelovca Juana Ramóna Jiméneza "Vječnosti" (Zagreb, 2001.), napravio je i predgovorom popratio izbor iz poezije Željka Sabola "Lelek ispod ruševina" (Vinkovci, 2005.), Ante Stamaća "Your and my Signs" (Zagreb, 2008.), Branimira Bošnjaka "Worlds have ben reset by Death" (Zagreb, 2009.) i Dubravka Škurle "Sunce je zašlo ali još će pasti" (Zagreb, 2011.)) te, zajedno s Lanom Derkač, uredio antologiju Međunarodnog pjesničkog festivala u Zagrebu "Kairos u Zagrebu/ Kairos in Zagreb" (Zagreb, 2006.). Sudjelovao je na više hrvatskih i međunarodnih pjesničkih susreta i festivala te na nekim književno-znanstvenim skupovima. Bio je suvoditelj Međunarodnog pjesničkog festivala u Zagrebu 2006. godine, koji je organiziralo Društvo hrvatskih književnika. Objavljivao je poeziju, književnu kritiku i esejistiku u mnogim hrvatskim i inozemnim književnim časopisima, a pjesme, eseji i književne kritike prevođene su mu na engleski, njemački, španjolski, talijanski, francuski, poljski i litvanski jezik. Zastupan je u nekoliko antologija i panorama suvremene hrvatske poezije. Član je Društva hrvatskih književnika. Glavni je urednik časopisa za međunarodnu književnu suradnju MOST / The BRIDGE i član uredništva časopisa "Kolo" u nakladi Matice hrvatske.
Nurija Pozderac
Nurija Pozderac (Cazin, 15. januar 1892 — okolina Tjentišta, 12. jun 1943), učitelj i političar, učesnik Narodnooslobodilačke borbe i potpredsednik Izvršnog odbora AVNOJ-a.
Roberto Torres
(6. april 1972.) je paragvajski nogometaš.
Karl-Siegmund Litzmann
Karl-Siegmund Litzmann (Minden, 1. kolovoza 1893. – Kappeln, kolovoz 1945.), njemački političar i član NSDAP-a, najpoznatiji kao generalni upravitelj Generalbezirka Estland u sklopu Reichskommissariata Ostland, za vrijeme njemačka okupacije Estonije u Drugom svjetskom ratu.
Nurija Pozderac
Biografija
Nurija je najpre bio učitelj, a kasnije se počeo baviti politikom. Bio je član Jugoslovenske muslimanske organizacije (JMO). Godine 1935. je na listi udružene opozicije izabran za narodnog poslanika u skupštini Kraljevine Jugoslavije iz cazinskog sreza.
Posle okupacije Jugoslavije i stvaranja Nezavisne Države Hrvatske (NDH), 1941. godine, nije se mirio sa ustaškom politikom ubijanja i proterivanja Srba i Jevreja u Bosni i Hercegovini. Od strane Džafer-bega Kulenovića, predsednika JMO mu je bilo ponuđeno mesto ministra u Vladi NDH, ali je to odbio. Tokom 1941. godine povezao se sa partizanima i pruključio se Narodnooslobodilačkom pokretu (NOP). Kao veoma uticajna i poznata ličnost među narodom Cazinske krajine 1942. godine je bio izabran za predsednika Narodnooslobodilačkog odbora (NOO) u Cazinu. Bio je učesnik i na Prvom zasedanju Antifašističke skupštine narodnog oslobođenja Jugoslavije, održanom 26. i 27. novembra u Bihaću. Na ovom zasedanju je izabran za potpredsednika Izvršnog odbora AVNOJ-a.
Karl-Siegmund Litzmann
Krajem 1944. godine pristupio je u Waffen-SS te je sudjelovao u borbama, ali je nestao na proljeće 1945. dok se borio u Češkoj i Mađarskoj. Iznenada se pojavio u svibnju 1945. godine pod lažnim imenom u mjestu Kappeln, gdje je živjela njegova sestra. Tri mjeseca kasnije, u kolovozu, umro je u Kappelnu pod još uvijek nerazjašnjenim okolnostima.
Nurija Pozderac
Biografija
Bio je učesnik Četvrte neprijateljske ofanzive poznate kao bitka na Neretvi, marta 1943. godine. Tokom Pete neprijateljske ofanzive poznate kao bitka na Sutjesci, 8. juna 1943. godine bio je ranjen prilikom bombardovanja u šumi kod katuna Duži na planinskoj visoravni Vučevo, iznad Sutjeske. Nekoliko dana kasnije, 12. juna 1943. godine je od zadobijenih rana preminuo na Dragoš-Sedlu, za vreme pokreta za Tjentište.
Njegov grob na Dragoš sedlu, koji se nalazi u okviru memorijalnog kompleksa „Dolina heroja“ u nacionalnom parku Sutjeska, bio je veoma posećeno turističko mesto, tokom postojanja SFRJ, koje su posećivale brojne školske ekskurzije i drugi posetioci. Njegova porodična kuća u Cazinu je marta 2009. godine proglašena za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Memorijalna ustanova za žrtve i heroje holokausta „Jad Vašem“ iz Izraela je 2012. godine Nuriji i njegovoj supruzi Devleti posthumno dodelila nagradu medalju „Pravednik među narodima“ i Povelju časti jer su 1941. godine spasili grupu Jevreja, koja je uspela da pobegne iz transporta za ustaški koncentracioni logor Jasenovac.
Porodica
Nurija i njegova supruga Devleta, imali su osmoro dece - četiri sina i četiri kćeri. Zajedno sa Nurijom u trenutku smrti, bio je njegov sin Sead, koji je tada bio partizanski borac, a kasnije lekar. Unuk Nurijine ćerke Sadete je Vuk Jeremić, srpski političar i diplomata, bivši ministar inostranih poslova Republike Srbije i trenutni predsednik Generalne skupštine OUN. Takođe iz brojne porodice Pozerac, potekli su i braća Hamdija i Hakija, koji su obavljali visoke državne i partijske funkcije u SFRJ i SR BiH. Oni su bili deca Nurijinog rođenog brata Mehmeda Mehe.
Bajío Seco, Arandas
Bajío Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2037 m.
Santa Fe Chihuahua, Cadereyta Jiménez
Santa Fe Chihuahua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Cadereyta Jiménez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Mesa del Fresno, Guadalupe y Calvo
Mesa del Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2392 m.
Topovska završnica (TV drama)
Topovska završnica je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1977. godine. Režirao ju je Srboljub Stanković a scenario je napisao Aleksandar Popović.
Juan Carlos Villamayor
(5. mart 1969.) je paragvajski nogometaš.
Mereteu, Vințu de Jos
Mereteu je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Vințu de Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Casale, Rieti
Casale je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 956 m.
Campanas, Motozintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1521 m.
Maraton lađa
mini|250px|Predsjednik RH [[Ivo Josipović s lađarima na Trgu kralja Tomislava u Metkoviću uoči starta 14. maratona]] Maraton lađa je amatersko športsko natjecanje u utrci lađa, tradicijskih autohtonih plovila u dolini Neretve. Održava se jednom godišnje, druge subote u kolovozu, pod pokroviteljstvom predsjednika Republike, a u organizaciji Udruge lađara Neretve. Prvi maraton održan je 13. rujna 1998., u sklopu obilježavanja sedme godišnjice akcije Hrvatske vojske Operacija Zelena tabla - Male Bare.
Utrka
mini|250px|desno|Start maratona u Metkoviću
Po broju izravnih sudionika natjecanja jedno je od najmasovnijih natjecanja u Hrvatskoj. U prosjeku sudjeluje 35 posada s po 18 članova, što daje brojku od preko 600 natjecatelja svake godine. Po gledanosti, jedan je od najvećih događaja Hrvatskoj, a ujedno i turistički spektakl i atrakcija. Računa se da ga uživo gleda nekoliko desetaka tisuća gledatelja duž cijele rute, što uz obalu Neretve, što u turističkim i privatnim brodovima, kao i iz (za tu prigodu) posebno organiziranog vlaka.
Pobjednička posada dobiva zlatne medalje, prijelazni pobjednički štit kneza Domagoja težak 27 kilograma i mali štit u trajno vlasništvo, te novčanu nagradu. Drugoplasirana i trećeplasirana posada dobivaju medalje, te male štitove u trajno vlasništvo i novčane nagrade. Iznimno, ukoliko posada ostvari pobjede na tri uzastopna maratona, dobiva veliki pobjednički štit u trajno vlasništvo.
Kvalifikacije i natjecanje
Startne pozicije se određuju na brzinskim utrkama, tjedan dana prije maratona. Brzinske utrke (utrke za startne pozicije) održavaju se u Opuzenu, na Maloj Neretvi, na stazi dugoj 300 metara (s jednim okretajem). Sve posade veslaju u istoj lađi, s istim parićem i veslima. Najprije voze debitanti, a onda posade prošlog maratona, i to obrnutim redoslijedom od lanjskog poretka u maratonu. Najbrža posada prva bira poziciju za start, i tako redom do posljednje. Start maratona je ispod Lučkog mosta u Metkoviću, te dalje nizvodno rijekom Neretvom kroz Opuzen do Ploča. Dužina rute iznosi 22.500 metara.
Ruta
mini|250px|Lađari u Crnoj rijeci Početkom kolovoza 2011. je Upravni odbor odlučio predložiti promjenu rute, budući da se nekim dijelovima događao veliki broj problema u svezi s regularnošću natjecanja, ponajviše u Crnoj rijeci od Rogotina do Ploča, dužine oko 3,5 kilometra, zbog čega su odlučili ukinuti tu rutu. Problematični dio Crne rijeke je prolazio kroz Čeveljušu i Stablinu i bio je dosta je uzak. Na dionicama gdje je nekoliko mostića, zbivali su se zastoji, a zabilježeno je da su se lađari čak i fizički obračunavali. Situaciju je pogoršala izgradnja čvora Čeveljuša, čime je Crna rijeka na pojedinim mjestima postala još plića nego prije, tako da je postojao rizik da u slučaju oseke lađe neće moći proći. I prije se namjeravalo promijeniti rutu, ali su se organizatori bojali da će se lađe potopiti kad izađu na otvoreno more. Lađarska iskustva na La Mancheu te po Jadranu odagnala su te strahove te se odredila nova trasa, koja bi prolazila kroz Rogotin, jezerom Vlaškom i kanalom do mora. U pločko bi se pomorje ušlo iz pravca luke Ploče. Novom putanjom bi profitirali i gosti s pratećih brodova, koji bi tako mogli pratiti cijeli maraton. Prijedlog UO-a dao se na razmatranje Skupštini Maratona lađa. Prijedlog ipak nije usvojen te se maraton i dalje odvija rutom Metković - Kula Norinska - Krvavac - Opuzen - Komin - Banja - Šarić Struga - Rogotin - Čeveljuša - Stablina - Ploče.
Natjecateljska lađa i natjecatelji
mini|150px|lijevo|Lađa uoči starta ispod Lučkog mosta u Metkoviću Lađa mora biti tradicijskog oblika i prema dimenzijama propisanih pravilnikom s točno utvrđenim brojem i dimenzijama lukoća (rebara). Trup lađe mora biti od drveta, s točno određenom debljinom daske. Vesla su tradicijskog oblika, od drveta kao i parić (kormilo) koji je oblika dužeg vesla i ne može biti kraći od 3,8 m. Na lađi se mora nalaziti jarbol visine 3,5 m, na kojem se nalazi zastava posade, zastava sponzora, te zastava s rednim brojem na startu.
Obzirom da je tijekom godina bilo nedozvoljenih pokušaja da se lađa učini bržom, Udruga je lađara odlučila, uz pomoć sponzora, izgraditi standardizirane lađe koje zadovoljavaju pravilnik maratona. Te 33 lađe su u vlasništvu Udruge lađara Neretve, služe isključivo u svrhu natjecanja na maratonu, i na njima nisu dopuštene nikakve preinake. Ostale momčadi, koje se na utrkama za startne položaje plasiraju iza 33. mjesta, dužne su same osigurati lađu istih svojstava i veslaju izvan konkurencije.
Posadu lađe čine: 10 veslača, bubnjar i parićar (kormilar). Tijekom natjecanja dopuštena je zamjena (do) 6 novih veslača u Opuzenu, tako da momčad broji najmanje 12, a najviše 18 natjecatelja. Ukoliko posada ne napravi izmjene, dužna je proći kroz koridor predviđen za to. Mogu sudjelovati svi koji žele (muškarci, žene, djeca iznad 15 godina). Veslači sjede raspoređeni na rubu obje strane lađe, s tim da im noga ne smije prelaziti preko lađe (može biti ispružena po rubu). Zamjene se vrše na za to predviđenom mjestu kod rive u Opuzenu. Bubnjar se nalazi na provi (pramcu) ili sredini lađe i može zamijeniti bilo kojeg veslača po potrebi tijekom utrke. Tijekom utrke dopuštena je međusobna zamjena u lađi. Iako je prvotna ideja bila da na maratonu mogu sudjelovati samo oni koji su rođeni u dolini Neretve, te potomci naših iseljenika iz ovih krajeva, radi popularizacije ovog velikog natjecanja, od 2005. godine dopušten je nastup svima koji to žele. Do sada su nastupile tri posade Hrvata iz dijaspore, posada Sinovi Neretve, potomci naših iseljenika iz Australije (2000. i 2001. g.), posada Molise del communa croata hrvatske manjine u Italiji iz pokrajine Molise (čiji su predci iz Neretve) i Salašari Somborski, članovi HKUD-a Vladimir Nazor iz Sombora u Vojvodini. Također, nastupile su i tri momčadi s Neretve iz susjedne BiH: Čapljina, Čeljevo i Gabela.
Domagojevi gusari iz Vida u vlasništvu imaju najstariju ploveću lađu sagrađenu 1895. godine, a u njoj su sudjelovali na maratonu 2000. i 2003. godine. Iste te godine prvi put je nastupila i mješovita muško/ženska posada lađe Žabe i komari iz Metkovića, koja je veliki uspjeh polučila samim dolaskom na cilj u Pločama, a kao zanimljivost stoji i podatak da oni drže "rekord" najduže odveslanog maratona - 4h 2'. Nakon toga je na maratonu sudjelovalo i nekoliko ženskih posada, a od 2006. na maratonu grad Metković redovito predstavlja i ženska posada - Metkovke.
Natjecanja po sezonama
mini|250px|Ulazak pobjednika u cilj u [[Ploče|Pločama]]
Zbirna tablica osvajača odličja
Do 2013. godine sudjelovalo je ukupno 105 različitih posada, a najuspješnija u povijesti maratona je Udruga za očuvanje tradicijskih vrijednosti iz Rogotina, koja je 6 puta osvojila prvo mjesto, a uz to ima jedno srebro i tri bronce.
Posada Gusara iz Komina ostvarila je pet uzastopnih pobjeda od 2009. do 2013., a posada UOTV Rogotina je od 2005. do 2007. godine ostvarila tri uzastopne pobjede na maratonu, te im je oboma pripao veliki Štit kneza Domagoja u trajno vlasništvo.
Pozitivni utjecaj Maratona lađa
Kao rezultat ciljeva Maratona lađa da se revitalizira, očuva i promovira neretvanska lađa, mogu se ubrojati i još nekoliko tradicionalna natjecanja koja su nastala na ideji Maratona, a koji su svojevrsna uvertira Maratonu:
Cinco de Mayo, Guasave
Cinco de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 540 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Masakr u Buči
Masakr u Buči je mogući ratni zločin koji su prema ukrajinskoj vladi počinile Oružane snage Rusije u gradu Buči tokom bitke za Buču odnosno ruske invazije na Ukrajinu. Ukrajinske vlasti priopćile su da je ubijeno više od 300 stanovnika grada, opisale pokolj kao genocid i zatražile od Međunarodnog kaznenog suda (ICC) da istraži što se dogodilo u Buči. Ruske vlasti porekle su bilo kakva kršenja i opisale snimke i fotografije tijela kao "provokaciju" ili "scenski nastup" ukrajinskih vlasti.
Vladimir Andrić
Vladimir Andrić (Obrenovac, 25. oktobar 1944 — Beograd, 16. februar 2021 ) bio je srpski pisac, dramaturg, reditelj i dugogodišnji urednik Dečjeg i školskog programa Radio-televizije Beograd. Autor je televizijskih serijala za decu Laku noć, deco i Pustolov, šest pozorišnih drama, dvadesetak radio-drama i više filmskih scenarija. Režirao je prvu verziju filma Šešir profesora Koste Vujića. Dobitnik je brojnih nagrada za svoja književna dela (nagrada Politikinog zabavnika, Zmajevih dečjih igara, Neven, Zlatni ključić, i drugih.) Živi i radi u Obrenovcu.
Književni rad
Još kao gimnazijalac je objavljivao pesme u valjevskim novinama Napred, beogradskom Studentu i šabačkom časopisu Ustvari. Pesme i pripovetke je najčešće objavljivao u časopisima Mali Neven, Neven, Mons Aureus, Detinjstvo, Ulaznica i Politike. Objavio je trinaest knjiga poezije i proze, od kojih su neke doživele i više izdanja, a najpoznatije su: Daj mi krila jedan krug, Večernji slon, Srce na zidu, Zamalo da me popiju mačke, Napred plavi smeđi i crni, Pustolov i Kroz gudure Obrenovca. Napisao je dvadesetak radio-drama. Najpoznatije su: Veliko leto, Kuća sa verandom, Sveska nad sveskama, Zmaj Ognjen, Ima li brdskih slonova.
Bibliografija
mini|Laku noć, deco
Carrizal Chiflón, Zacualpan
Carrizal Chiflón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zacualpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1746 m.
Bez tebe mi nema života
Bez tebe mi nema života je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1977. godine. Režirao ju je Kamenko Kaluđerčić, a scenario je napisao Aleksandar Obrenović.
Cairate, Varese
Cairate je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3357 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Luis Espinoza, Tapachula
Luis Espinoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Karate klub Metković
Karate klub Metković osnovan je 13. ožujka 2002. Osnivači kluba su bivši članovi Karate kluba Razvitak koji je prestao djelovati 1991. Trenutno klub broji oko 100 polaznika u više sekcija: početnici, stariji početnici, napredni, te dvije natjecateljske sekcije. U svim dosadašnjim natjecanjima (što regionalnim, županijskim, turnirima i ostalim natjecanjima) osvojeno je više od 500 medalja.
Klub je punopravni član Hrvatskog karate saveza, Dalmatinskog odbora Hrvatskog karate saveza, te Županijskog dubrovačko-neretvanskog karate saveza.
Klub djeluje u suvremeno opremljenim prostorijama.
1420 Radcliffe
1420 Radcliffe je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,747 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,5 a geometrijski albedo 0,257.
La Fragua, San José Iturbide
La Fragua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2059 m.
Zalhanaua, Mănești
Zalhanaua je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Mănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 986 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Agua Zarca, Francisco Z. Mena
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Holesteril oleil karbonat
Holesteril oleil karbonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 46 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 681,126 Da.
Cambareri, Reggio Calabria
Cambareri je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Haynes, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23, što je 4 (21,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Gallero, La Ladrillera, Jaral del Progreso
El Gallero, La Ladrillera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jaral del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1730 m.
142 Polana
142 Polana je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 55,29 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,747 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,087 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,136, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 2,237 stepeni, a orbitalni period iznosi 1372,980 dana (3,759 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 10,27 a geometrijski albedo 0,045.
Asteroid je otkriven 28. januara 1875. godine.
Milan Kerac
Biografija
Osnovnu i srednju školu završio je u Novom Sadu, a slikanjem se počeo baviti za vrijeme Drugog svjetskog rata, zajedno s Boškom Petrovićem, Radmilom Graovac, Jovanom Soldatovićem, Stevanom Maksimovićem, Ivankom Acin i Božidarom Vučkovićem. Tada je radio uglavnom portrete, pejsaže i mrtvu prirodu u ulju, kao i akvarele na platnu i kartonu. Godine 1945. je primljen na Akademiju likovnih umjetnosti u Beogradu, gdje je tri godine bio student Nedeljka Gvozdenovića i jednu godinu kod Marka Čelebonovića. Nakon završetka studija, 1949. godine se vraća sa suprugom Ankicom Oprešnik u Novi Sad, gdje se zapošljava kao nastavnik likovnog vaspitanja u srednjoj školi, da bi nakon pet godina napustio pedagoški poziv i postao slobodni umjetnik. Član Udruženja likovnih umjetnika Vojvodine postaje 1950. godine, a 1951. član Udruženja likovnih umjetnika Srbije (ULUS), a iste godine priređuje prvu samostalnu izložbu u Novom Sadu. Usporedo sa slikarstvom, bavi se i grafikom, na poticaj profesora Mihajla Petrova i supruge Ankice Oprešnik. Nakon osnivanja umjetničke kolonije u Senti, boravi i slika, a nakon boravka u umjetničkoj koloniji u Bačkoj Topoli usvaja svoj slikarski stil s motivima rustične Vojvodine, i u svojim pejsažima prikazuje vojvođanske ravnice, koje se stapaju s nebom, a na slikama mu se pojavljuju volovi, obično s prikazom glava u gornjem dijelu, kao i prikazi vojvođanskih sela, koji su uklopljeni u slike volovskih glava s donje i gornje strane, a preovladavaju ekspresionistički prikazi sa zelenom, crvenom, žutom, oker i crnom bojom. Početkom 1950-ih crta pejsaže iz Viteza u tušu, grafike s portetima bosanskih seljaka, kao i crteže starog dijela Travnika i Jajca. Godine 1955. godine boravio je u Austriji, gdje se upoznao s radom Međunarodne ljetne akademije slikara Oskara Kokoschke u Salzburgu kada nastaju crteži u tušu s pejsažima Graza. Za vrijeme samostalne izložbe u Ljubljani 1957. godine upoznaje nizozemskog slikara i grafičara Toona Wegnera s kojim će u narednim godinama surađivati i zajedno izlagati u Nizozemskoj i Jugoslaviji. Nakon što su mu otkupljene grafike s izložbe "Moderna jugoslavenska grafika" u Lionu, te godine boravi mjesec dana u Parizu. Na poziv jednog izdavača 1962, ilustrovao je knjigu s pjesmom "Elegija napisana na seoskom groblju" Thomasa Graya i knjigu s esejem "Natur! : ein Fragment", koji se pripisuje Goetheu.
San Francisco, Arandas
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2097 m.
Inuri, Vințu de Jos
Inuri je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Vințu de Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 557 m.
San Marcello, Verona
San Marcello je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Lorenzo Staelens
(30. april 1964.) je belgijski nogometaš.
Popis gradonačelnika Visa
Dolje je nepotpuni popis ličnosti koje su služili kao gradonačelnici ili predsjednici gradskog vijeća ili skupštine grada Visa.
Los Flacos, Guadalupe y Calvo
Los Flacos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2420 m.
La Divina Providencia, Comapa
La Divina Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Comapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 976 m.
Zona Artigianale Sant'Antonio, Bolzano
Zona Artigianale Sant'Antonio je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 876 m.
Ivo Radica
Životopis
Živio je u Australiji do 1988. Sudionik je Domovinskog rata.
Politikom se počeo baviti po povratku iz rata kao član HDZ-a. Tri puta je izabran za gradonačelnika Visa.
Otac je sina, koji je u medijima zabilježen kao pasionirani navijač Hajduka i simpatizer nacizma.
Barrio Nuevo Chiapas, Motozintla
Barrio Nuevo Chiapas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1757 m.
Silo, Cuneo
Silo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
La Peña, Coalcomán de Vázquez Pallares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1169 m.
El Platanito, Guasave
El Platanito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 540 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
El Jaralillo, San José Iturbide
El Jaralillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2192 m.
Ivan Hašek
(6. septembar 1963.) je češki nogometaš.
Karate klub Knez Domagoj
KK Knez Domagoj je karate klub iz Metkovića.
Početak rada kluba je 1. siječnja 2007., a nastao je izdvajanjem iz Karate kluba Metković. Osnivač, voditelj i trener je Mijo Volarević. Slogan kluba je "Mali klub velikih rezultata". Trenutno broje oko 30 članova.