cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Du soleil plein les yeux
Du soleil plein les yeux je francuska filmska komedija snimljena u režiji Michela Boisronda i premijerno prikazana 1970. Protagonist, čiji lik tumači Renaud Varley je mladić koji zajedno sa djevojkom (čiji lik tumači Florence Lafuma) odlazi u Maroko posjetiti oca koji je bio napustio porodicu zbog mlađe žene, a što mu nikako ne može oprostiti. Radnja prikazuje kako tamo upozna mladu ženu (čiji lik tumači Janet Agren) koja će njega samog staviti pred iskušenja.
San José de las Flores, Santiago Amoltepec
San José de las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Amoltepec.
Robert Wise
Životopis
Rođen u Winchesteru, Indiana, Wise je svoju filmsku karijeru počeo u studiju RKO kao montažer zvuka i glazbe, ali je ubrzo zaradio nominaciju za montažu filma Građanin Kane, 1941. Wise je bio zadnji preživjeli član filmske ekipe.
Spiesen-Elversberg
Špisen-Elversberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Sarland. Jedno je od 7 opštinskih središta okruga Nojnkirhen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 13.881 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 10043117.
Robert Wise
Životopis
Wise je pohađao srednju školu u Connersvilleu, Indiana, a školski auditorij je dobio ime po njemu, Robert E. Wise Center for Performing Arts.
Dorothea Douglass Lambert Chambers
Dorothea Douglass Lambert Chambers (London, Engleska, UK, 3. rujna 1878. - London, Engleska, UK, 7. siječnja 1960.) je bivša engleska tenisačica, olimpijska pobjednica te sedmerostruka osvajačica Wimbledona.
Robert Wise
Životopis
U ožujku 1987. je preuzeo Oscara za najboljeg glumca umjesto odsutnog Paula Newmana, koji je nagradu dobio za film Boja novca.
Dorothea Douglass Lambert Chambers
Karijera
Dorothea Katherine Douglass je na Wimbledonu debitirala 1900. da bi nakon tri godine osvojila svoj prvi turnir u singlu. Već sljedeće godine uspjela je obraniti naslov wimbledonske prvakinje. 1907. godine udala se za Roberta Lamberta Chambersa zbog čega je promijenila prezime u Lambert Chambers.
Robert Wise
Redateljska karijera
Prvi redateljski posao bilo mu je snimanje dodatnih scena za Wellesov film The Magnificent Ambersons, a onda je debitirao s hororom The Course of the Cat People iz 1944., zajedno s holivudskim producentom i redateljem horora, Valom Lewtonom. Suradnja će uroditi s još nekoliko poznatih horor filmova.
Dorothea Douglass Lambert Chambers
Karijera
Na Olimpijadi 1908. u Londonu, održavala su se dva teniska turnira za žene. Oba su bila u singlu s time da se jedan održavao na otvorenom a drugi u dvorani. U dvoranskom tenisu natjecale su se samo britanske tenisčice a pobijedila je Dorothea porazivši u finalu Doru Boothby sa 6–1, 7–5.
Štićenik (film, 1966)
Štićenik je jugoslovenski film snimljen 1966. godine u režiji Vladana Slijepčevića i po scenariju Jovana Ćirilova.
Robert Wise
Redateljska karijera
1947. je režirao klasik noira Rođen da ubija, s Lawrenceom Tierneyjem,a dvije godine poslije boksački film The Set-Up. Wiseovo nelinearno korištenje vremena izvršit će utjecaj na kasnije noir filmove kao što su Pljačka Stanleyja Kubricka i Pakleni šund Quentina Tarantina.
Štićenik (film, 1966)
Radnja
Glavni junak je Ivan, mlad i ambicioznan čovek koji želi da se popne na vrh društvene lestvice. On ne bira sredstva da bi došao do cilja. Ivan dolazi u izdavačku kuću kod Vojina koji je zadužen za otkrivanje mladih talenata ali njega ne interesuju previše pesnici. Ivan upoznaje pesnikinju Kaću koja mu pomaže da se zaposli na televiziji, zatim počinje da vodi paralelni ljubavni život sa Draganom i Božicom. Postaje bezobrazniji prema ljudima iz svoje okoline i dolazi do svađe između njega i pesnikinje Kaće i zbog toga daje otkaz na televiziji.
Robert Wise
Redateljska karijera
U pedesetima je Wise dokazao kako se snalazi u mnogim žanrovima, od SF-a u filmu Dan kad je Zemlja stala, preko melodramatskog So Big, do filma Želim živjeti!, za kojeg je nominiran za Oscara za režiju.
Dorothea Douglass Lambert Chambers
Karijera
Tenisačica je 1911. godine osvojila svoj peti Wimbledon. U finalu je ponovo svladala sunarodnjakinju Doru Boothby bez izgubljenog gema, odnosno sa 6–0, 6–0. Jedina tenisačica kojoj je kasnije uspjelo osvojiti Grand Slam turnir bez izgubljenog gema bila je Steffi Graf. Ona je 1988. godine u finalu Roland Garrosa pobijedila Natašu Zverevu također sa 6–0, 6–0.
Robert Wise
Redateljska karijera
1961. se udružio s Jeromeom Robbinsom kako bi snimio  Priču sa zapadne strane, mjuzikl za koji je nagrađen Oscarima za režiju i najbolji film. Ponovio je ovo dostignuće s filmom iz 1965., Moje pjesme, moje snovi.
Dorothea Douglass Lambert Chambers
Karijera
Protiv Francuskinje Suzanne Lenglen, Lambert Chambers je 1919. godine igrala tada najduže wibledonsko finale u kojem je poražena s 8–10, 6–4 i 7–9. U igrama parova, Dorothea je nastupala u četiri finala, ali niti u jednom nije uspjela trijumfirati.
Umrla je 7. siječnja 1960. u londonskoj zapadnoj četvrti Kensington. Danas se je uvrštena u Međunarodnu tenisku kuću slavnih.
Robert Wise
Redateljska karijera
Moje pjesme, moji snovi je bio film koji je Wise snimio kako bi smirio studio jer je pripremao tešku produkciju filma Misija u Kini, sa Steveom McQueenom,  Richardom Attenboroughom i Candice Bergen. Iako radnjom smješten na kraj dvadesetih godina u Kini, teme su se odnosile na tada aktualni Vijetnamski rat pa su se činile bezvremenskima.
U sedamdesetima je režirao filmove kao što su The Andromeda Strain, Hindenburg, horor Audrey Rose i prvi film  Zvjezdane staze. 1989. je režirao svoj posljednji dugometražni film, Rooftops.
Iako na zalasku karijere, Wise je ostao aktivan u produkciji DVD verzija svojih filmova, čak se pojavljujući na promocijama tih filmova.
Wise je bio predsjednik Udruženja redatelja Amerike i Akademije filmskih umjetnosti i znanosti.
Nakon srčanog udara u svojem domu, odveden je u kalifornijsku sveučilišnu bolnicu, gdje je umro od zatajenja srca. Umro je 14. rujna 2005., četiri dana nakon svog rođendana.
Gornje Kusce
Gornje Kusce je naselje u opštini Gnjilane, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1929. godine)
Srpski rodovi:
Albanski muhadžirski rodovi:
Ekalaka, Montana
je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 332, što je 78 (-19,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
St. Wendel
Sankt Vendel je opština u njemačkoj saveznoj državi Sarland. Jedno je od 8 opštinskih središta okruga Sankt Vendel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 26.582 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 10046117.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Sankt Vendel Sankt Vendel se nalazi u saveznoj državi Sarland u okrugu Sankt Vendel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260–400 metara. Površina opštine iznosi 113,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 26.582 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 234 stanovnika/km².
Tambur
mini|200px| Skica cilindričnog tambura. mini|200px| [[Kupola na stijeni – presjek. Tambur je raščlanjen nizom prozora. ]] mini|200px| [[Katedrala sv. Pavla u Londonu|Katedrala sv. Pavla, London. Kupola na tamburu / rotondi. ]] Tambur (od franc. tambour) je naziv za cilindrični arhitektonski element kružnog ili poligonalnog tlocrta, koja nosi kupolu.
Izvorno se javlja u crkvenoj arhitekturi Istoka. Osim konstruktivne funkcije, tambur služi pojačavanju dojma visine unutarnjeg prostora, te omogućavanju rasvjetljavanja unutrašnjosti kroz prozore kojima je rastvoren njegov zid.
Tambur reprezentativnih dimenzija i plastičke dekoracije (stupovi, kolonade), ponekad se naziva rotonda.
Tambur je također naziv za pojedinačni dio tijela stupa, ukoliko ovaj nije monolitan.
Kravarica
Kravarica je naselje u opštini Gnjilane, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Acetoksiacetilaminofluoren
Acetoksiacetilaminofluoren je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 281,306 Da.
Newton Minow
Newton Norman Minow (17. januar 1926 -) je američki pravnik, najpoznatiji kao bivši predsjednik Federalne komisije za komunikacije, odnosno po govoru koga je održao na početku svog mandata u maju 1961. godine, a u kome je tada vodeće TV-mreže optužio da lošom kvalitetom programa stvaraju "prostranu pustoš".
Minow je prije studija prava služio u jedinicama veze američke vojske u Drugom svjetskom ratu. Osim pravom, bavio se politikom kao atkivist Demokratske stranke, te je na izborima 1960. sudjelovao u kampanji Johna Fitzegeralda Kennedyja. Novoizabrani predsjednik ga je imenovao na čelo FCC kojeg je vodio tokom sljedećih nekoliko godina. Kritike koje je uputio američkim komercijalnim TV-mrežama su, pak, pronašle odraz u tome da su tvorci popularnog sitkoma Gilligan's Island odlučili nasukani brod, oko koga se vrti radnja prozvati S. S. Minow. Minowljev mandat u FCC je, pak, obilježilo donošenje Zakona o prijemnicima za sve kanale koji je naložio da svi novi televizori moraju biti u stanju primati UHF signale (što je pogodovalo malim lokalnim stanicama nasuprot velikih mreža), međunarodna suradnja i stvaranje organizacije Intelsat koja je utrla put satelitskoj televiziji te poticanje javne, odnosno ne-komercijalne televizije.
Minow je kasnije radio u upravnim odborima javnih TV-mreža Public Broadcasting Television (PBS) i National Educational Television. Minow je partner u uglednoj advokatskoj firmi Sidley Austin, a godine 1988. je lično u nju regrutirao budućeg predsjednika Baracka Obamu koga je 2008. javno podržao u predsjedničkoj kampanji.
Minow ima troje kćeri, koje su sve pravnice: Mary Minow; Nell Minow, koja je također poznata kao filmska kritičarka i Martha L. Minow, bivša dekanica Pravnog fakulteta na Harvardu.
Merlinka festival
Međunarodni festival kvir filma MERLINKA ili Merlinka festival je LGBT filmski festival koji se jednom godišnje organizuje u Domu omladine Beograda početkom decembra i traje pet dana. Festival je osnovan 2009. godine od strane Gej lezbejskog info centra i Doma omladine Beograda. Festival prikazuje kratke, igrane i dokumentarne filmove iz svih zemalja sveta koji se bave gej, lezbijskim, biseksualnim, transseksualnim, transrodnim i queer temama.
Festival je dobio ime u čast Vjerana Miladinovića Merlinke, transrodne osobe koja je poznata po ulozi u filmu Želimira Žilnika Dupe od mramora, a koja je ubijena 2003. godine. Festival je osnovan sa ciljem da promoviše LGBT filmsku umetnost. Festival su do sada podržali Ministarstvo kulture i informisanja, Skupština grada Beograda, Kancelarija za ljudska i manjinska prava i mnogi kulturni centri, ambasade i fondacije koje su aktivne u Srbiji.
Nagrade
Festival dodeljuje nagrade za najbolji igrani, najbolji kratki i najbolji dokumentarni film. Nagrada nosi naziv Dorotina cipelica.
Selva Inferiore, Alessandria
Selva Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Заостро
Заостро је село у општини Прибој у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 88 становника (према попису из 1991. било је 121 становника).
Демографија
У насељу Заостро живи 74 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 45,2 година (43,2 код мушкараца и 47,9 код жена). У насељу има 32 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,75.
Ово село је у потпуно насељено Србима (према попису из 2002. године).
Село се налази на самој граници са општином Пљевља у Црној Гори.
Opština Cireșu, Brăila
Cireșu je opština u Rumuniji u okrugu Braila.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
El Jabalí, Tampamolón Corona
El Jabalí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampamolón Corona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Korilje
Korilje je naselje u opštini Zvečan, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Al-Najrizi
Abū’l-‘Abbās al-Faḍl ibn Ḥātim al-Nairīzī (, Anaritius, Nazirius, 865–922) bio je perzijski matematičar i astronom rodom iz grada Najriza u iranskoj pokrajini Fars (po kome je dobio nadimak). Djelovao je za vrijeme abasidskog kalifa al-Mu'tadida kome je napisao knjigu posvećenu atmosferskim fenomenima. Napisao je komentar Ptolomeja i Euklida; matematička djela mu je kasnije preveo Gerard iz Cremone.
Pri komentarisanju Euklidovih Postulata, Najrizi je ponajviše koristio njegov arapski prijevod koje je sačinio Hadžadž ibn Jusuf ibn Matar. Taj komentar sadrži brojne inovativne rezultate Fadlovog briljantnog truda koje će znatno uticati na cjelokupan proces procvata matematičkih nauka u istoriji islamske civilizacije. Upravo je to razlog što je njegov komentar kasnije preveden i na latinski jezik kako bi ga lakše koristili i evropski naučnici i istraživači istorije matematike. Naučno i istorijsko bogatstvo ovog grandioznog dijela znatno je zapaženije i zbog toga što Fadl u njemu prenosi neke drevne spise Herona Aleksandrijskog i Antemija iz Trala. Ovaj komentar nije jedino Fadlovo dijelo. Između ostalih spisa, ovdje treba spomenuti njegove bilješke o Euklidovim inovacijama u geometriji. Najrizi je o njima pisao u traktatu koji je nazvao Risalatun fi bajan al-musadira al-mašhura li Uklidus [Poslanica u kojoj se obrazlažu čuveni Euklidovi izvori].
Papalotepec, Eduardo Neri
Papalotepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Eduardo Neri.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 414 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1166 m.
Cazaux-Debat
Kazo Deba je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Visoki Pirineji, koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 12 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 800 metara (maksimalnoj 1.106 m, a minimalnoj 753 m).
Lightning Over Water
Lightning Over Water, također poznat i kao Nick's Film je švedsko-zapadnonjemački dokumentarni film snimljen u režiji Nicholasa Raya i Wima Wendersa i premijerno prikazan 1980. godine. Snimanje je otpočelo nedugo nakon što je Ray doznao da je smrtno bolestan te odlučio snimiti svoj posljednji film, zamišljen kao igrano ostvarenje o smrtno bolesnom slikaru koji odlazi na putovanje u Kinu. Doznavši za to, Wenders je Rayu, koji je bio veliki uzor, došao pomoći, odnosno dokumentirati njegov projekt. Tokom snimanja se Rayu njegovo zdravstveno stanje toliko pogoršalo, da je postao svjestan kako neće moći dovršiti projekt, te se Lightning Over Water pretvorio u evociranje njegovog života, odnosno prikaz Rayevih razmišljanja o predstojećoj smrti.
Las Margaritas, Villaflores
Las Margaritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 868 m.
La Soledad, Villagrán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Capu Corbului, Corbu
Capu Corbului je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Corbu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 723 m.
Opština Cuauhtémoc, Chihuahua
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 12241 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1986 m.
Camino del Medio, Mulegé
Camino del Medio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
NGC 2244
NGC 2244 (NGC 2239, OCL 515) je otvoreni skup unutar maglice Rozeta, u zviježđu Jednoroga.
Skup ima nekoliko zvijezda tipa O, supervrućih zvijezda koje generiraju veliku količinu zračenja i zvjezdanih vjetrova.
Koriša
Koriša je naselje u opštini Prizren na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Koriša površine 1478 ha. Selo se nalazi u Prizrenskom podgoru i prvi put se pominje 1348. godine, u Arhanđelovskoj povelji. U selu postoje ostaci nekoliko sakralnih objekata.
Crkvu Sv. Petra podigao je hilandarski starac Grigorije, ekonom jednog hilandarskog metoha. Po završetku gradnje, crkvu je 19. maja 1343. godine darovao kralju i caru Stefanu Dušanu za privremeno sedište mitropolita koji će rukovoditi gradnjom Dušanove zadužbine - manastira Sv. Arhanđela kod Prizrena. Godine 1885. Turci su porušili crkvu i od njenog materijala napravili džamiju i tursku školu u Koriši. Crkva je obnovljena nakon Prvog balkanskog rata i oslobođenja 1912. godine, ali je već u Prvom svetskom ratu ponovo srušena. Drugi put je obnovljena 1930. godine, ali su je Albanci konačno srušili 1941. godine. šezdesetih godina otkopani su i konzervirani njeni temelji, i tom prilikom su pronađeni delovi fresaka izuzetne umetničke vrednosti.
U selu postoje ostaci crkve Sv. Nikole, u kojoj je 1860. godine pronađena povelja cara Stefana Dušana kojom osniva manastir Sv. Arhanđela kod Prizrena.
U Koriši stoje i ostaci crkve Sv. Đorđa, kao i crkve Pokrova Presvete Bogorodice u kojoj su očuvani delovi živopisa iz 16. ili 17. veka.
Najznačajniji sakralni objekat u Koriši je manastir Sv. Marko Koriški. Prema sačuvanom zapisu, manastirska crkva je sagrađena 1467. godine. Za sve vreme turske vladavine manastir je ostao nerazrušen, a sa zvonika manastirske crkve oglasila su se prva zvona po oslobođenju prizrenskog kraja od Turaka. Jedno vreme manastir je bio zapusteo. Godine 1858. ruski konzul u Prizrenu zapisao je da manastir već godinama služi „kao staja za koze susednih Albanaca“. Zna se da je u 18. veku manastir bio obnovljen i naseljen, i da se u njegovoj biblioteci nalazila znatna zbirka starih knjiga i rukopisa. Tu se čuvao i prepis Dušanovog zakonika, tzv. prizrenski prepis, koji se smatra najpotpunijim i najbližim originalu iz 1349. godine. Danas se ovaj prepis nalazi u Narodnom muzeju u Beogradu. Za vreme Prvog svetskog rata manastir je bio razoren, njegovi konaci spaljeni i opljačkani, a duhovnici poubijani i rasterani. Ove zločine počinili su Albanci na čelu sa poznatim progoniteljem Srba Rustem Kabašem. Oni su u manastiru bili zatekli jednu jedinicu sa šezdeset vojnika srpske vojske i nekoliko oficira, kojima su dali „besu“ (obećanje koje se ne sme pogaziti) da će im poštedeti živote ukoliko dopuste da budu razoružani. Ali umesto toga, sve su ih poubijali. Dva svedoka ovog nečuvenog pokolja- osamdesetogodišnju duhovnicu i šezdesetogodišnjeg manastirskog zidara - strmoglavice su bacili niz manastirsku liticu, dok su trećeg svedoka - sreskog načelnika koji se sa sinom i kćerkom sklonio u manastir - ubili. Posle Prvog svetskog rata manastir je obnovljen, ali su ga 1941. godine Albanci ponovo opljačkali, manastirsku stoku su oteli, a monahe razjurili; sa crkve su iščupali zvona i bacili ih niz stenu ili odneli. Zločini Albanaca nastavljeni su i posle Drugog svetskog rata. U mnogo navrata su skrnavili manastir, razbijali vrata i prozore, podmetali požare, bacali ikone niz stene, lomili nadgrobne ploče monaha koji su pohranjeni na manastirskom groblju. Na brdu iznad manastira nalazi se Isposnica Sv. Marka Koriškog koja je teško pristupačna.
Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
NGC 2221
NGC 2221 je galaksija u zviježđu Slikarskom stalku.
Pescegallo, Sondrio
Pescegallo je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1466 m.
Worthington, Indiana
Vortington je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.463, što je 18 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Desi Arnaz Jr.
Desi Arnaz, Jr. (punim imenom Desiderio Alberto Arnaz IV; 19. januar 1953 -) je američki glumac i muzičar, najpoznatiji po ulozi Waltera Nebichera u televizijskoj SF-seriji Automan. Arnaz Jr. je postao poznat još prije rođenja, odnosno zahvaljujući tome što su mu roditelji - popularni zabavljači Lucille Ball i Desi Arnaz - majčinu trudnoću učinili dijelom zapleta popularne TV-serije I Love Lucy. Desi Arnaz Jr. je vlastitog oca tumačio u igranom filmu The Mambo Kings iz 1992. godine.
El Nogal, Jesús María
El Nogal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2088 m.
Breza (Kolašin)
Breza je naselje u opštini Kolašin u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 339 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 300 stanovnika).
Demografija
U naselju Breza živi 241 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 32,3 godina (30,7 kod muškaraca i 34,0 kod žena). U naselju ima 103 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,29.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Trompa
mini|200px|Trompa [[Sasanidska Monarhija|sasanidske Ardaširove palače, Iran, 3. vijek]] mini|200px|[[Kupola na trompama bazikike u Odzunu, Armenija, 8. v.]] mini|200px|Kupola na trompama [[katedrala|katedrale u Valenciji, 15. v.]] Trompa (od franc. riječi trompe, u značenju varka ili lovački rog ) je naziv za konstruktivno rješenje prijelaza s kvadratičnog tlocrta u poligonalni ili kružni, čime se dobiva osnova za izgradnju kupole.
Trompa ima oblik konične (ljevkaste) niše: ona smanjuje raspon između kvadratične osnove ziđa i stvara osnovu za uravnoteženo preuzimanje sila potiska tambura i kupole.
Trompe se u previlu upotrebljavaju pri kupolnome presvođivanju manjih kvadratičnih prostora a javljaju se u graditeljstvu Istoka i europskom graditeljstvu srednjega vijeka.
Nešto mlađi, te tehnički i estetski savršeniji prijelaz s kvadratične osnove ziđa na kružnu osnovu kupole je onaj izveden pomoću pandantiva.
Muri, Cosenza
Muri je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 191 m.
Patuán, Ziracuaretiro
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1373 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1272 m.
Pussycat, Pussycat, I Love You
Pussycat, Pussycat, I Love You je američka filmska komedija snimljena 1970. godine u režiji Roda Amateua. Protagonist, čiji lik tumači Ian McShane, je neurotični američki dramski pisac koji živi u Rimu. Radnja prikazuje kako angažira šarlatanskog psihijatra kako bi se riješio strahova od ćelavljenja i pokušao spasiti svoj klimavi brak. Film je originalno bio zamišljen kao nastavak velikog hita What's New Pussycat? iz 1965. godine, ali je na kraju doživio potpuni neuspjeh i kod publike i kod kritike.
Algiers (film)
Algiers je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1938. u režiji Johna Cromwella. Po žanru je mješavina gangsterskog filma i melodrame, a predstavlja remake popularnog francuskog filma Pépé le Moko snimljenog prethodne godine. Protagonist, čiji lik tumači Charles Boyer, je francuski kriminalac koji je pronašao sigurno utočište u gradu Alžiru, odnosno uličicama tamošnje Kazbe. Radnja prikazuje kako će se na kraju zaljubiti u turistkinju (čiji lik tumači Hedy Lamarr), a što koristi policija kako bi mu pripremila klopku.
Algiers se prilično vjerno držao francuskog predloška, pa je čak i "reciklirao" neke scene iz originalnog filma. Usprkos toga, doživio je veliki uspjeh, a od Hedy Lamarr je napravio hollywoodsku zvijezdu. Njegov značaj se pokazao i po tome što je u nekoliko godina inspiririrao autore Casablance, koji su upravo Lamarr zamislili u glavnoj ulozi. Lik koji tumači Boyer je, pak, poslužio kao inspiracija za Pépé le Pewa, zaljubljivog tvora koji je postao jedan od najpopularnijih likovima u animiranim filmovima iz serije Looney Tunes.
Cucharas, Tantoyuca
Cucharas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Slavko Kodrnja
Slavko Kodrnja (Zagreb, 12. travnja 1911. - Zagreb, 23. studenog 1970.), hrvatski nogometni reprezentativac.
Klupska karijera
Slavko Kodrnja je u karijeri nastupao za jedan hrvatski (HŠK Concordia Zagreb), jedan švicarski (BSC Young Boys), tri francuska (AS Saint-Étienne, FC Antibes i FC Sochaux-Montbéliard), te jedan portugalski klub (FC Porto).
Molina, Salerno
Molina je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 885 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Slavko Kodrnja
Klupska karijera
Za vrijeme nastupa za FC Porto, zajedno s portugalskim reprezentativcem Fernandom Peyroteom osvojio je Bola de Prata, trofej za najboljeg strijelca portugalske Primeira Lige.
Reprezentativna karijera
Za jugoslavensku reprezentaciju odigrao je 4 utakmice i postigao 4 zgoditka.
Za hrvatsku reprezentaciju odigrao je dvije utakmice, 11. listopada 1942. u Bukureštu protiv Rumunjske (2:2), te u Zagrebu, 10. travnja 1943. protiv Slovačke (1:0).
Nastupio je i šest puta za reprezentaciju zagrebačkog nogometnog podsaveza.
Trenerska karijera
Nakon završetka igračke karijere Kodrnja je bio nogometni trener u Concordiji, ljubljanskoj Olimpiji, Mariboru, zagrebačkoj Lokomotivi, Rijeci, banjalučkom Borcu, u norveškom Raufossu, a vodio je i etiopsku nogometnu reprezentaciju.
Cucharas, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Acetil bromid
Acetil bromid je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 122,949 Da.
Westwerk
mini| Westwerk [[Opatija Corvey|opatije Corvey]] Westwerk ili vestverk (njemački za zapadni stil) je monumentalni oblik zapadnog pročelja crkve u srednjovjekovnoj arhitekturi predromanike (starohrvatska umjetnost) i romanike. Fasada se sastoji od nekoliko katova iznad centralnog portala, obično između dva tornja, dok se unutra nalazi vestibul, kapela, i nekoliko galerija koje gledaju na centralni brod. Ovakav način gradnje pročelja služio je za pokazivanje moći vladara, a vjeruje se da je na njega utjecalo mnogo kultura.
Najstariji primjeri ovih pročelja bili su na sirijskim ranokršćanskim crkvama, ali i onima u Španjolskoj. Dvorska kapela Karla Velikog u Aachenu je bio prvi primjer koji su slijedili mnogi, no taj westwerk je kasnijim nadgradnjama uklonjen. Tako je westwerk opatije u Corveyu (873–885, Njemačka) najstariji primjer koji i dan danas stoji. Njemački kraljevi, kasnije i carevi, imali su običaj prespavati u ovom westwerku za vrijeme svog obilaska zemlje. Kod nas najstariji primitivni primjer je starohrvatska crkva sv. Spasa na vrelu Cetine iz 9. vijeka.
U 11. vijeku westwerk se počeo primjenjivati u normanskoj gradnji, od kojih je možda prva bila crkva opatije u Jumiègesu, koja je posvećena 1067. god. Ovaj obrazac je nastavljen u mnogim gotičkim građevinama.
Il Gattopardo
Il Gattopardo je roman italijanskog književnika Giuseppea Tomasija di Lampeduse objavljen 1958. godine, a koji se smatra jednim od najvažnijih djela italijanske književnosti 20. vijeka.
Esmeralda Pimentel
Maria Esmeralda Pimentel Murguia poznatija samo kao Esmeralda Pimentel rodjena je 8. septembra 1989. u Nju Jorku, Americi i meksička je glumica, manekenka i voditeljica
Il Gattopardo
Radnja je smještena na Siciliju u doba Risorgimenta 1860. godine te prikazuje kako je pohod Garibaldijevih crvenokošuljaša oborio dotadašnji režim Kraljevine Dviju Sicilija i utro put njenom pripajanju ujedinjenoj Italiji te izazvao dramatične političke, ekonomske i socijalne promjene. Protagonist romana je Fabrizio Cabrera, princ od Saline, plemić i pripadnik aristokracije koja je generacijama dominirala političkim životom otoka i koji svjedoči kako pripadnike njegove klase na tom mjestu mijenja "vulgarna" i pohlepna buržoazija.
Esmeralda Pimentel
Karijeru je započela kao manekenka pojavljujući se u brojnim reklama za televiziju, da bi nakon učešća na Nuestra Belleza Mexico, gdje je završila kao druga pratilja, upisala Televisinu Glumačku Akademiju kako bi se oformila kao glumica. Kao glumica debitovala je manjom ulogom negativke u telenoveli Verano de amor (2009) nakon koje su uslijedile takodje uloge mladih negativki u telenovelama Abismo de Pasion (2012), Cachito de cielo (2012) i "De que te quiero, te quiero" (2013-2014).
Il Gattopardo
Di Lampedusa je bio posljednji izdanak porodice sicilijanskih prinčeva, a na pisanje romana - koji mu je bio jedini u životu - ga je velikim dijelom nagnala depresija od koje je patio nakon što mu je palača razorena u Drugom svjetskom ratu. Roman, za koga se smatra da je velikim dijelom bio inspiriran vlastitim iskustvima, je pisao nekoliko godina. Rukopis odbili ugledni izdavači Mondadori i Einaudi prije nego što je roman posthumno objavila izdavačka kuća Fertrinelli.
Esmeralda Pimentel
2014. zahvaljujući producentu Robertu Gomezu Fernandezu dobija svoju prvu protagonističku ulogu u telenoveli "El color de la pasion" koja joj 2015. donosi nominaciju Najbolja Glumica dodjele "Premios TVyNovelas". Tokom 2015-2016 producentica Lucero Suarez joj povjerava glavnu ulogu u svojoj "La vecina" telenoveli koja joj takodje donosi nominaciju Najbolja Glumica na dodjeli "Premios TVyNovelas"(2016).
Il Gattopardo
Il Gattopardo je nakon objavljivanja doživio žestoke kritike iz gotovo svih krugova tadašnjeg italijanskog političkog i kulturnog establishmenta. Desničari i konzervativci su bili nezadovoljni prikazom dekadencije plemstva, ali i katoličkog klera; liberalima se nije svidio u tadašnjoj Italiji "heretički" prikaz negativnih strana procesa ujedinjenja, a isto tako žestoke kritike je Il Gattopardo primio od strane komunista zbog ne-marksističkog, odnosno negativnog prikaza sicilijanske radničke klase i seljaka. Sa druge strane, roman se izuzetno dopao dijelu intelektualaca, a među prvima koji ga je pohvalio je bio ugledni engleski pisac E. M. Forster. Godine 1959. je dobio uglednu književnu nagradu Premio Strega. Sa vremenom je reputacija romana sve više i više rasla i danas se tome je pomogla i rečenica "Stvari se moraju mijenjati, ako želimo da ostanu iste", koje izgovara protagonistov nećak Tancredi, a koje su kasnije često korištene kao ironični opis stanja u modernoj Italiji.
Godine 1963. je prema romanu snimljen istoimeni film u režiji Luchina Viscontija.
Esmeralda Pimentel
Biografija
Maria Esmeralda Pimentel Murguia, poznatija samo kao Esmeralda Pimentel,  rodjena je 8. septembra 1989. u Nju Jorku, ali je sa četiri godine emigrilala sa porodicom u meksički gradić Ciudad de Guzman pokrajine Halisko. Tu je odrasla, završila školu i upoznala mnoge od svojih najboljih prijatelja koji su je nagovorili da 2007. učestvuje na nacionalnom izboru ljepote Nuestra Belleza Halisko na kojem je predstavljala Zapotlan i završila takmičenje kao treća. Pomenuto takmičenje dovelo ju je do naticanja na Nuestra Belleza Mexico gdje je predstavljala Guadalaharu i završila kao druga pratilja. Nakon toga, upisala je Televisinu Dramsku Akademiju.
Dositej Motika
Dositej (svetovno Despo Motika; selo Zagoni, Olovo kod Sarajeva, 14. oktobar 1949) je episkop britansko-skandinavski.
Ahmed ibn Fadlan
Ahmed ibn Fadlān ibn al-Abbās ibn Rāšid ibn Hammād (‎) je bio arapski hroničar i putopisac iz 10. veka. Bio je ambasador Abasidskog kalifata (koji je svoj centar imao u Bagdadu) među Prabugarima na Volgi. Njegov rad je poznat po opisu sahrane za koje do danas postoje spekulacije da li se radi o Slovenima ili Vikinzima (Varjazima).
Dositej Motika
Životopis
Vladika Dositej (Despo Motika) je rođen na praznik Pokrova Presvete Bogorodice, 14. oktobra 1949. godine u selu Zagoni, Opština Olovo kod Sarajeva. Njegove blagočestive roditelje, oca Neđu i majku Rosu, Bog je obdario brojnim porodom. Zahvalni Bogu za taj bescen dar oni su, verni predačkom nasleđu, svoju decu odmalena vaspitali u snažnom duhu pripadnosti i vjernosti Pravoslavnoj crkvi. Od rane mladosti vezan za Crkvu i Sveto Bogosluženje, mladi Despot, sadašnji vladika, odazvao se prizivu Gospodnjem i odmah po završetku osnovne škole, stupa u službu Svete Crkve Hristove kao učenik prve generacije Monaške škole u manastiru Ostrogu.
Esmeralda Pimentel
Karijera
Prva prilika da dokaže svoj glumački talentat došla joj je 2009. kada je dobila ulogu sporedne negativke "Adalberte" u telenoveli Verano de Amor producenta Pedra Damian.
Ahmed ibn Fadlan
Manuskript
Dugo je rad Ahmeda ibn Fadlana bio poznat samo u fragmentima. Tek 1923. godine manuskript je pronašao turski naučnik Zeki Velidi Togan. Manuskript MS 5229 potiče iz 13. veka i sadrži 420 stranica.
Dositej Motika
Životopis
Ovaj prvi stepen bogoslovskog obrazovanja završava kao jedan od najboljih učenika u svojoj generaciji (1967—1969). Bogosloviju Svetog Arsenija Sremca završava u Sremskim Karlovcima, a Bogoslovski fakultet u Beogradu. Zbog pokazanog visokog uspjeha u dotadašnjem bogoslovskom obrazovanju, poslat je na postdiplomske studije iz teologije (specijalizacija iz oblasti pastoralne psihologije) koje je tokom tri godine pohađao na Bogoslovskim fakultetima u Regensburgu (Njemačka) i Bernu (Švajcarska). Monaške zavjete položio je u manastiru Svetog Nikole na Ozrenu 1970. godine. U čin jerođakona i jeromonaha, iste godine rukopoložio ga je episkop zvorničko-tuzlanski g. Longin (Tomić) u manastiru Tavna, u kome je vršio dužnost duhovnika, uporedo sa studiranjem na Bogoslovskom fakultetu.
Esmeralda Pimentel
Karijera
2011. se manjom ulogom "Sandre" pojavila u epizodi Mas vale solo que mas acompanado serijala Como dice el dicho.
Ahmed ibn Fadlan
Diplomatska misija
Ahmed ibn Fadlan otišao je iz Bagdada 21. juna 921. godine da služi kao sekretar ambasadora u vazalskom kraljevstvu Prabugara Volge. Diplomatska misija trebala je da obezbedi plaćanje poreza Abasidskom kalifatu od strane Prabugara Volge. Na ovoj misiji je Fadlan zapisivao događaje, način razmene između Prabugara i finskih i slovenskih plemena Kijevske Rusije.
Dositej Motika
Životopis
Po potrebi zadovoljenja duhovnih potreba srpskog naroda u Južnoj Americi, poslat je od strane vrhovne crkvene uprave u Argentinu, gde je tokom 1985—1988. organizovao Srpsku pravoslavnu misiju sa tri bogoslužbena mjesta. Sa vjernim narodom podigao je crkvu Rođenja Presvete Bogorodice u Buenos Ajresu. Do izbora za episkopa, vršio je dužnost sekretara Eparhijskog upravnog odbora Eparhije kanadske u Torontu. Za vikarnog episkopa patrijarha srpskog sa titulom episkopa marčanskog, izabran je 1989. godine. Od Svetog arhijerejskog sabora opredijeljena mu je dužnost da ispomaže dotadašnjem episkopu zapadnoevropskom g. Lavrentiju (Trifunoviću) u crkvenim potrebama te eparhije.
Esmeralda Pimentel
Karijera
2012. je dobila ulogu "Kenie" sporedne negativke u Televisinoj u udarnom terminu telenoveli Abismo de Pasion producentice Angelli Nesma, koja joj je donijela priznanje kritike i 2013. nagradu Otkriće godine dodjele Premios Bravo, te nominaciju Otkriće godine dodjele Premios TVyNovelas. Taj projekat je napustila kako bi, iste godine, tumačila "Maru" glavnu negativku u telenoveli Cachito de cielo producenata Roberta Gomez Fernandez i Giselle Gonzales koja joj je donijela nominaciju Najbolja Mlada Glumica na dodjeli Premios TVyNovelas 2013. Godine 2012. je i učestvovala manjom ulogom "Sare" u serijalu Clorofomo, te debitovala u pozorištu glavnom ulogom u predstavi Palomita Pop,  kao i na velikom platnu, igrajući sama sebe u filmu Viaje de Generacion.
Ahmed ibn Fadlan
Rus
Dobar deo Ibn Fadlanovog rada odnosi se na narod koji on naziva Rus (روس) ili Rūsiyyah. Još uvek u nauci se spore oko toga ko je zapravo ovaj narod. Postoji normanska škola koja tvrdi da su narod koji je Ibn Fadlan opisao zapravo Vikinzi ili finska plemena. Druga škola govori u prilog tome da se radi o Slovenima, odnosno Rusima. Narod koji je on opisao pripadao je državi koja se danas naziva Kijevska Rusija i koja je predstavljala savez slovenskih i vikinških (varjaških) plemena.
Dositej Motika
Episkop
U čin episkopa hirotonisan je pod svodovima drevne Pećke patrijaršije, tokom zasjedanja Svetog arhijerejskog sabora na praznik ljetnjeg Svetog Nikole, 22. maja 1990. godine. Krajem decembra iste godine, na istorijskom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora u Beogradu, tokom kojeg je izabran novi patrijarh srpski Pavle, formirana je Eparhija britansko-skandinavska i za njenog prvog episkopa izabran je Vladika Dositej.
Esmeralda Pimentel
Karijera
2013. producentica Lucero Suarez joj je dala ulogu glavne negativke "Diane" u telenoveli De que te quiero, te quiero koja joj je donijela nominaciju 2014. kao Najbolja negativka dodjele Premios TVyNovelas. Osim u telenoveli, te godine pojavila se u jednoj epizodi Televisinih serijala Nueva Vida i Casate conmigo, mi amor glavnim ulogama "Pilar" i "Bee",   te u je serijalu Gossip Girl Acapulco, iste godine, tumačila glavnu negativku "Francescu"  i učestvovala u pozorišnoj predstavi Cuatro XXXX  glavnom ulogom "Celine".
Ahmed ibn Fadlan
Opis sahrane
Ibn Fadlan priča da je i on prisustvovao sahrani jednog Slovena. Krek iznosi ceo taj dugi opis, u kojem se opisuje sva ceremonija pri pogrebu Slovena. Ovaj bi opis rezimiran glasio: "Sloveni su najpre nad odrom pokojnika stavljali neki krov, koji je nad njim stojao sve dotle dok se odelo za pokojnika ne sašije. Pokojnika stavljaju u čamac; ako je bogat, imanje mu podele na tri dela: jedan deo pripada familiji, sa drugim kupe za pokojnika mrtvačko odelo, a za treći deo nabave piće za ovu svečanost. U ovim zgodama se oni opijaju do besvesti, a po neki na ovim svečanostima od pića i umru." Fadlan zatim priča kako se i dete kakvog moćnika (obično devojčica) svojevoljno rešavalo da umre zajedno s ocem i toga dana kad je trebalo da bude spaljeno vrlo je mnogo pilo s ocem i bilo neobično veselo.
Dositej Motika
Episkop
U proteklih 16 godina, vladika se brinuo i uz pomoć sveštenstva i vjernog naroda zdušno radio i radi na unapređenju crkvenog života i misije Pravoslavne crkve na prostoru povjerene mu eparhije. Dosadašnji plodovi toga blagoslovenog rada jesu dobro uređene postojeće i novoformirane parohije sa bogoslužbenim prostorom i dovoljnim brojem sveštenoslužitelja. U toku je uređenje glavnog duhovnog centra Eparhije britansko-skandinavske — a to je manastir Pokrova Presvete Bogorodice u Erkeljungi, južna Švedska.
Esmeralda Pimentel
Karijera
2014. producent Roberto Gomez Fernandez joj je dao priliku da se okuša kao protagonistica telenovela dajući joj glavnu ulogu "Lucie" u svojoj El color de la Pasion za koju je 2015. ostvarila nominaciju Najbolja glumica dodjele Premios TVyNovelas, te imala za partnera Ericka Eliasa.
Ahmed ibn Fadlan
Opis sahrane
Na sam dan kad će se pokojnik spaliti zajedno sa devojčicom izvuku čamac, u kome će pokojnik biti spaljen, na obalu, pa ga zatim dignu na lomaču, a svet ide oko lomače i nešto govori. Jedna žena, koju zovu anđeo smrti, stara se o odelu pokojnika kao i o svemu drugom što je potrebno za ceremonijal ovog pogreba; ona i devojčicu ubija. Ibn Fadlan veli da je ta žena bila pravi đavo: ružna, podmukla, pakosna izgleda.
Kad je sve ovo gotovo, tek onda vade mrtvaca iz groba, u kojem je pod onom nadstrešnicom ležao, i oblače ga, zatim ga stave u čamac, a kraj njega stavljaju ponude; položivši ga u čamac, bacaju u nj jedno pseto, koje su prethodno presekli nadvoje, zatim dovode dva konja i teraju ih dok se ne zapene, pa ih onda njegovom sabljom ubiju, a meso im opet bacaju u čamac; isto učine sa dva vola, koja dovode odmah posle konja. Stanovnici tog kraja kazuju onoj devojčici: "Kaži tvome gospodaru: 'Samo iz ljubavi prema tebi činim to'." – Jednoj kokoški takođe odseku glavu i bacaju je u čamac. Devojčica triput ide na lomaču i s lomače: prvi put kaže: "Gle! Ovde su mi otac i majka"; drugi put kaže: "Gle! Sad vidim sve moje pokojnike gde zajedno sede"; treći put kaže: "Gle! Tamo je moj gospodar. On sedi u raju. Raj je tako lep i zelen, u njemu su ljudi i dečaci, on me zove; odvedite me k njemu". Ona se zatim svuče, popije nekoliko čaša pića opraštajući se od života, a i zato da bi mogla otići tamo gde joj je gospodar. Sad nastupa grozna smrt devojčice. Vežu joj konopac oko vrata i stežu dok ne umre, a "anđeo smrti" joj zarije nož između rebara. Zapale lomaču i svaki od prisutnih dodaje na lomaču po jedno upaljeno drvo; čamac zaplamti i pokojnik i devojčica i sve što je u njemu. Tada jedan Rus reče Fadlanu: "Vi, Arapi, vi ste jedan glup narod; vi zakopavate čoveka u zemlju, gde ga razdiru životinje i crvi, a mi, mi ga začas spalimo, da bi odmah otišao u raj". Za nepun sat sve se ovo pretvorilo u pepeo. Na mestu gde su izvukli čamac naprave humku, podignu spomenik od bukova drveta, beležeći pokojnikovo ime kraj careva.
Fikcija
Ibn Fadlanova putovanja privukla su pažnju mnogih pisaca. Majkl Krikton (Michael Crichton) u knjizi Jedači mrtvih (Eaters of the Dead) stavlja arapskog ambasadora u ulogu ratnika koji ide dalje na sever u avanture inspirisane britanskom legendom o Beovulfu. Ova knjiga kasnije je adaptirana u holivudskom filmu Trinaesti ratnik s Antoniom Banderasom kao Ibn Fadlanom.
Esmeralda Pimentel
Karijera
Tokom 2015-2016 ulogom "Sare" protagonizirala je svoju drugu telenovelu producentice Lucero Suarez naziva La Vecina i to kraj Juan Diega Covarrubiasa kao partnera  koja joj je 2016. donijela nominaciju Najbolja glumica dodjele  Premios TVyNovelas, te priznanje časopisa "TvyNovelas" kao jedno od Los +bellos. 2016. je glavnom ulogom "Elizabeth" učestvovala u predstavi La Dalia Negra zamjenjujući Ariadne Diaz koja je predstavu napustila zbog trudnoće.
2017 je protagonizirala ulogom "Fabiole" telenovelu Enamorandome de Ramon producentice Lucero Suarez imajući Jose Rona za partnera. Takođe, protagonizirala je ulogom "Amande" epizodu Televisinog serijala Las 13 esposas de Wilson Fernandez. Pored telenovele i serijala imala je premijeru filmova El que busca encuentra i Cuando los hijos regresan u kojima tumači manje uloge "Angelice" i "Violete".
Povolška Bugarska
Povolška ili Volška Bugarska (ruski: Волжская Булгария), odnosno Volško-Kamska Bugarska (ruski: Волжско-Камская Булгария), ili Itilska Bugarska (tatarski: Идел Болгар; čuvaški: Атӑлçи́ Пӑлха́р), bila je srednjovjekovna prabugarska država koja je od 7. do 13. vijeka postojala oko ušća rijeke Kame u Volgu u današnjoj Rusiji. Svojevrsni današnji nasljednici Povolške Bugarske su Tatarstan i Čuvašija, republike u sastavu današnje Ruske Federacije.
Esmeralda Pimentel
Privatni život i modne kampanje
Esmeralda Pimentel, osim svoje glumačke karijere, izrazila se i kao filantrop tako što je bila portparol kampanja tipa Habitat Mexico i Brigada Rosa čiji je glavni cilj okupljanje poznatih ličnosti iz različitih sektora umjetnosti i sporta kako bi privukli pažnju na problem koji predstavlja nemati i ne moći pruziti svojoj porodici odgovarajući krov nad glavom, bazirajući se pritom na samohrane žene, glave porodice i pozivajući sve koji mogu da se ukljuće u kampanju i pomognu iskorjenjivanju siromaštva.
Povolška Bugarska
Nastanak
Izvornih podataka o Povolškoj Bugarskoj je malo. Autentični prabugarski zapisi se nisu sačuvali, pa većina podataka potiče iz tadašnjih arapskih, perzijskih, indoarijskih i ruskih izvora. Nešto je podataka prikupljeno kasnijih arheološkim iskopavanjima.
Esmeralda Pimentel
Privatni život i modne kampanje
Takodje, dio je Caritas organizacije i to njihove kampanje koja se bavi pomoći djeci i odraslima sa nekim hronično-degenerativnim oboljenjiima, preko dobavljanja novca za njihovo liječenje i transfuzije krvi.
Dositej Motika
Episkop
Hirotonisan je 22. maja 1990. godine u Pećkoj patrijaršiji, a decembra iste godine izabran je za prvog episkopa novoosnovane Britansko-skandinavske eparhije. Episkop Dositej govori njemački i španski jezik.
Esmeralda Pimentel
Privatni život i modne kampanje
Sto se tiče njenog ljubavnog života, bila je u dugogodišnjoj vezi sa takodje glumcem Osvaldom de Leonom. Bila je u kratkoj vezi sa glumcem Alfredom Gaticom. A trenutno je u vezi sa glumcem Osvaldom Benavidesom.
Camino de la Amistad, Milpa Alta
Camino de la Amistad je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2632 m.
Povolška Bugarska
Nastanak
Područje Povolške Bugarske su ispočetka naseljavala ugro-finska plemena. Prabugari su se tamo preselili iz okolice današnjeg Azova oko godine 665. Vodio ih je Kotrag, sin prabugarskog kana Kubrata. U 8. vijeku su naselili područje Idel-Ural (Volga-Ural), te su krajem 9. vijeka postali dominantna populacija i ujedinili različita plemena koja su živjela na tom području. Dio prabugarskih plemena se, pak, naselio dalje na zapad, odnosno u Podunavlju u današnjoj Bugarskoj, stopivši se sa tamošnjim slavenskim stanovništvom, preuzevši južnoslavanski jezik i pravoslavnu vjeru te tako stvorivši bugarsku naciju.
Plemena na području Povolške Bugarske su se počela udruživati krajem 9. vijeka. Podigli su prijestolnicu Bolgar, smještenu oko 160 km južno od današnjega Kazanja. Većina historičara smatra da nisu bili posve nezaviusni od Hazara, barem do 965. kada je Hazare uništio Svjatoslav I. Kijevski.
Uspon
thumb|250px|left|Povolška Bugarska godine 1237. Najveći dio stanovništva Povolžja su činila turkijska plemena, među kojima su bili Prabugari, Suvari, Barsili, Bilari, Balandžari i dio Burtasa (prema ibn Rustahu). Potomci tog dijela Povolških Prabugara, s većim ili manjim premjesama ugro-finskih i kipčaških turkijskih naroda su današnji Čuvaši i kazanski Tatari. Manji dio stanovništva su činili ugro-finska plemena (Esegeli i Paskatiri) od kojih su vjerojatno nastali današnji Besermeni i Tatari.
Pod vladavinom Almiša je u 10. vijeku državna religija postao islam. U državu je godine 922/923. abasidski kalif al-Muktadir poslao Ibn Fadlana. Njegova misija je bila uspostaviti diplomatske odnose, obučiti suce (kadije) i učitelje šerijatskog prava te pomoći izgradnji tvrđava i džamija. Usprkos uvođenja islama, duže vremena se među Povolškim Prabugarima nastavio prakticirati tengriizam.
Druga veća naselja su bili Biljar (Bilär), Suvar (Suwar), Kašan (Qaşan) i Žukotin (Cükätaw). Današnji gradovi Kazan i Jelabuga su se razvili iz nekadašnjih povolškobugarskih tvrđava. Neka od povolškobugarskih naselja, spominjanih u ruskim ljetopisima, do danas nisu otkrivena. Među njih spadaju Ošelj, Tuhčin, Brjahimov i Tav Ile. Neke od njih su prilikom najezde potpuno uništili Mongoli.
Jedina vojnička sila koja je ugrožavala Povolšku Bugarsku su bile ruske kneževine na zapadu. Rusi su u 11. vijeku opustošili Povolšku Bugarsku, a na prijelazu iz 12. u 13. vijeka, vladari Vladimira na čelu sa Andrejem Pobožnim i Vsevolodom III, strahujući od povolškobugarskog napada sa istoka, preventivno napali povolškobugarska mjesta. Povolški Prabugari su zbog toga prijestolnicu premjestili iz Bolgara u Biljar.
Propast
thumb|200px|Crna palača u prijestolnici Bolgar thumb|right|200px|Đavolji toranj u Jalabugi
U septembru 1223. je prethodnica mongolske Džingiskanove vojske pod Subedejem kod Samare prva prešla granicu Povolške Bugarske, ali je poražena. Godine 1236. su se Mongoli vratili i u pet godina pokorili cijelu državu, koja je tada trpila unutrašnje sukobe. Povolška Bugarska je postala dio Džočijevog kanata, kasnije Zlatne Horde. Podijeljena je na nekoliko kneževina, koje su postali vazali Zlatne Horde, i imali nešto autonomije. Godine 1438. je od jedne od njih nastao Kazanski Kanat.