cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tanis (Egipat)
Historija
Ramzes II. iz 19. dinastije osnovao je veličanstven grad, Pi-Ramzes, na istočnom dijelu delte Nila. Međutim, do kraja Nove države Nil se zamuljio i grad je ostao bez zalihe vode.
Kraljevi 21. dinastije uspostavili su zamijenski grad u obližnjem Tanisu i preselili mnoge impresivne spomenike iz Pi-Ramzesa u njega, te ih tako uključili u svoj novi grad. Zbog toga su mnogi kipovi i ispisani blokovi znatno stariji od zgrada u Tanisu od kojih niti jedna nije sagrađena prije trećeg prijelaznog razdoblja. Danas je ovo nalazište velik humak koji se još uvijek iskapa. Većina dosadašnjeg arheološkog posla bila je koncentrirana oko mjesta hrama.
Otkrića
mini|200px|Psusenova zlatna maska Treći prijelazni kraljevi, koji su odbacili i piramidalne oblike i Dolinu kraljeva, izabrali su zonu oko gradskog hrama u Tanisu kao mjesto svojih grobnica.Tu će, nadali su se, mijesto pokopa biti neuznemiravano i štitit će ga svećenici iz hrama.
RAR-srodni orfan receptor beta
RAR-srodni orfan receptor beta (ROR-beta), ili NR1F2 (nuklearni receptor potfamilije 1, grupe F, član 2), je nuklearni receptor kodiran genom.
Interakcije
Za '''RAR-srodni orfan receptor beta pokazano da uspostavlja interakciju sa NME1.
Tanis (Egipat)
Otkrića
Najimpresivniji je bio netaknuti grob Psusena I.: unutar ružičastog granitnog sarkofaga ležao je crni granitni sarkofag u obliku mumije, a u njemu je bio srebrni lijes. Psusen I. na tijelu je nosio nakit, amajlije i zlatnu masku na licu. Pogrebne posude s njegovim organima stajale su pokraj sarkofaga.
U popularnoj kulturi
U filmu Otimači izgubljenog kovčega, Tanis je pogrešno naveden kao mjesto gdje se nalazio Zavjetni kovčeg, skriven u tajnoj komori. Tanis je pogrešno prikazan kao izgubljen grad, uništen u pješčanoj oluji i zakopan u pijesku do 1936. godine kada ga je otkrila njemačka ekspedicija izvan Kaira.
Sheppton, Pennsylvania
Šepton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 239, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Isola Bella, Latina
Isola Bella je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Pitersburg
Pitersburg se može odnositi na
Cieurac
Sjerak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Kaor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 287 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 247 metara (maksimalnoj 292 m, a minimalnoj 189 m).
Anđelko Igrec
Anđelko Igrec (Heidelberg, 1968.) je hrvatski skladatelj, dirigent, katedralni orguljaš i voditelj Ureda za crkvenu glazbu Varaždinske biskupije.
Leon Benko
Leon Benko (Varaždin, 11. studenoga 1983.), hrvatski je nogometaš koji trenutačno igra za bosansko FK Sarajevo.
Anđelko Igrec
Životopis
Anđelko Igrec rođen je 1968. godine u Heidelbergu, osnovnu školu pohađao je u Prelogu (Međimurje), a gimnaziju, te studij filozofije i teologije u Zagrebu. Nakon školovanja u Hrvatskoj, završio je Studij orgulja i improvizacije u klasi prof. Hansa Haselböcka na Sveučilištu za glazbu u Beču, te na istom sveučilištu crkvenu kompoziciju u klasi prof. Wolfganga Sausenga, te kompoziciju u klasi prof. Klausa P. Sattlera.
Leon Benko
Varteks Varaždin
Započeo je karijeru 2003. godine u rodnom gradu, igrajući za Varteks. Na početku često je korišten kao desno krilo, i tu su teško do izražaja dolazile njegove golgeterske sposobnosti. Kasnije ga je trener Zlatko Dalić prebacio na mjesto centarfora i, kao takav, Benko je s 14 pogodaka u sezoni 2005./06. bio najbolji strijelac momčadi koja je završila treća u ligi, i u finalu nacionalnoga kupa. Prije početka iste sezone, u Intertoto kupu, postigao je 4 pogotka u pobjedi Varteksa od 4:1 nad Dinamom iz Tirane. Također postigao je i pobjednički pogodak za 4:3 protiv finskoga Intera iz Turka.
Anđelko Igrec
Životopis
Živi i djeluje u Varaždinu kao orguljaš i zborovođa katedralnog zbora "Chorus Angelicus" varaždinske katedrale. Član je Hrvatskog društva skladatelja i Hrvatskog društva crkvenih glazbenika. Voditelj je Ureda za crkvenu glazbu Varaždinske biskupije. Predaje na Institutu za crkvenu glazbu "Albe Vidaković" Sveučilišta u Zagrebu. Na Orguljaškoj ljetnoj školi u Šibeniku voditelj je klase za improvizaciju i gregorijaniku. Glazbeni je urednik časopisa za duhovnu glazbu "Sveta Cecilija" i mjesečnika crkvenih glazbenika "Naviještati glazbom". Orguljaške koncerte održavao je diljem Hrvatske, kao i u susjednim zemljama. Za skladateljski i orguljaški rad primio je više priznanja i nagrada.
Leon Benko
Nürnberg
Već tijekom svoje najuspješnije sezone, potpisao je 4-godišnji ugovor sa bundesligašem iz Nürnberga. Na ljetnim pripremama postigao je 10 pogodaka i puno najavio, no, nakon toga se ozlijedio čime mu je promaklo mjesto u momčadi. Debi je zabilježio 12. kolovoza protiv Stuttgarta (tek 5 minuta). Nakon toga uglavnom je ulazio s klupe, sve do početka 2007. godine od kada nije zabilježio ni jednu bundesligašku minutu.
Litijum metaborat
Litijum metaborat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 49,751 Da.
Anđelko Igrec
Skladateljski rad
Anđelko Igrec do sada je objavio 70-ak djela orkestralne, komorne, scenske i filmske, te vokalne i vokalno-instrumentalne glazbe. U skladateljskom radu najveće nadahnuće nalazi u Svetom pismu, odnosno biblijskim motivima.
Leon Benko
Standard Liege
Nakon neuspješnoga dvogodišnjeg probijanja do veće minutaže u Nürnbergu, raskinuo je ugovor i vratio se u Hrvatsku, ali na probu u Hajduk. Iako se na probi iskazao kao dobar strijelac, trener Vučević nije u njemu pronašao hitrog napadača kakav mu je bio potreban. Iako mu je kasnije ponuđen ugovor, nije došlo do dogovora, te je Benko napustio Split i potpisao (na 1+1 godinu) za belgijskoga prvaka Standarda iz Liegea.
Anđelko Igrec
Nagrade
Dobitnik je više nagrada i priznaja od kojih su najznačajnije:
Leon Benko
Rijeka
U ljetnom prijelaznom roku 2012. godine Benko je potpisao za Rijeku.
Jedan od najbitnijih pogodaka u karijeri, Leon je zabio 22. kolovoza 2013. godine na utakmici Rijeke protiv njemačkog Stuttgarta koja je igrana u sklopu play-off faze za ulazak u Europa ligu kada je u 74. minuti zabio za 1:0 da bi potom Zoran Kvržić u 87. minuti zabio za 2:0. U 89. minuti rezultat je smanjio Vedad Ibišević na 2:1. Leon je bio strijelac i u uzvratnoj utakmici koja se igrala u njemačkoj, pogodak je postigao u 30. minuti, a za prolazak dalje Goran Mujanović je postigao zgoditak za konačni rezultat 2:2 u 94. minuti susreta tako je Rijeka osigurala grupnu fazu Europske lige.
Reprezentativna karijera
Za mlađe dobne uzraste ima nastupe u reprezentacijama do 20 godina i do 21 godine. Izbornik A reprezentacije Zlatko Kranjčar pozvao ga je na međunarodni nogometni turnir Carlsberg Cup u Hong Kongu, 2006. godine gdje je odigrao 2 utakmice, s Južnom Korejom i Hong Kongom. Nakon više od 6 godina izbivanja izbornik Igor Štimac pozvao ga je u reprezentaciju za prijateljsku utakmicu protiv reprezentacije Južne Koreje. Utakmica je odigrana 10. rujna 2013. godine u Jeonjuu i Benko je ušao u igru u 58. minuti, a u 65. minuti asistirao je Vidi za vodstvo Hrvatske od 1:0. Dne 31. listopada 2013. izbornik A reprezentacije Niko Kovač je objavio popis igrača za utakmicu sa Islandom na koju je pozvao Leona.
OR51I1
Olfaktorni receptor 51I1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR51I1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Patrick Macnee
Patrick Macnee (6. februar 1922 - 25. jun 2015) je engleski glumac, najpoznatiji po ulozi tajnog agenta Johna Steeda u popularnoj TV-seriji The Avengers.
Piketon, Ohio
Pajkton je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.181, što je 274 (14,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Makgrat
Makgrat se može odnositi na
Pravoslavna crkva sv. Đorđa u Varaždinu
thumb|250px|Crkva sv. Đorđa '''Crkva sv. Đorđa''' je crkva koja pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi i nalazi se na Trgu bana Jelačića 19 u Varaždinu. Sagradio ju je 1884. godine graditelj Radoslav Atzinger. Vrijedan inventar (ikonos, klupe i ikone) prenesene su iz pravoslavne crkve u Zagrebu.
OR51I2
Olfaktorni receptor 51I2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR51I2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Acorn Archimed
Koristio je ARM-2 32 bit RISC (ARM-3 u A500 seriji) kao mikroprocesor. RAM memorija računara je imala kapacitet od 512 KB (do 16 MB). Kao operativni sistem korišten je ARTHUR (i RISC OS kasnije).
Marko Culej
Marko Culej (Repno kraj Belca, 19. siječnja 1938. - Varaždin, 19. kolovoza 2006.) - katolički svećenik, prvi varaždinski biskup
Životopis
Rodio se 1938. u selu Repnu kraj Belca u Hrvatskom zagorju. Odrastao je u obitelji s šestero djece. Njegova sestra Greta postala je časna sestra milosrdnica. Četiri razreda osnovne završio je u Belcu. Bio je ministrant u prekrasnoj crkvi sv. Marije Snježne. Završio je sjemenište u Zagrebu. Po završetku studija na Katoličko-bogoslovnom fakultetu u Zagrebu, zaređen je za svećenika 1964. Mladu misu služio je u Belcu. Bio je kapelan u Samoboru i Desiniću. Župnik u Desiniću bio je od 1965. do 1981. Obnovio je crkvene objekte, doveo časne sestre dominikanke. Jedanaest njegovih župljanja postali su svećenici. Bio je dekan Taborskog dekanata i delegat u Svećeničkom vijeću Zagrebačke nadbiskupije od 1970. do 1977.
Nadbiskup Franjo Kuharić, imenovao ga je 1981. vicerektorom u Bogoslovnom sjemeništu u Zagrebu, a 1986. kanonikom Prvostolnog kaptola u Zagrebu i voditeljem Centra za duhovna zvanja u Zagrebačkoj nadbiskupiji te 1987. arhiđakonom Vrbovečkog arhiđakonata. Papa Ivan Pavao II. imenovao ga je 7. siječnja 1992., pomoćnim zagrebačkim biskupom, a 22. veljače 1992. zaređen je za biskupa u zagrebačkoj katedrali. Prvi je biskup zaređen u samostalnoj Hrvatskoj. Bio je rektor Bogoslovnog sjemeništa u Zagrebu 1992./'93. Kardinal Kuharić imenovao ga je 18. kolovoza 1993. generalnim vikarom. Bio je predsjednik crkvenog Odbora za pripremu posjeta pape Ivana Pavla II., 1994. godine.
Kada je osnovana Varaždinska biskupija 5. srpnja 1997. papa ga je imenovao prvim varaždinskim biskupom. Geslo mu je bilo „Život i mir”. U Hrvatskoj biskupskoj konferenciji (HBK), bio je predsjednik Vijeća za ustanove posvećenog života, i udruge apostolskog života., predsjednik Odbora za sredstva javnog priopćavanja HBK-a te Komisije „Justitia et Pax”, predsjednik Odbora HBK za pastoral Roma, predsjednik Odbora HBK za pastoral osoba lišenih slobode. Bio je i predsjednik Hrvatskog ogranka Svjetske konferencije religija za mir (WCRP). Umro je u Varaždinu 19. kolovoza 2006.
Muflon
Mufloni su grupa divljih koza.
Opis
Muflon ima crveno-smeđu kratku dlaku s tamnim prugama i leđnim svijetnim pramenovima. Mužjaci su s rogovima, a kod ženki stanje može varirati. Rogovi odraslih jedinki su zakrivljeni i do 85 cm. Muflon ima ramena visine od oko 0,9 m i teži od 35 kg (ženke) do 50 kg (mužjaci).
Raspon
Staništa muflona su jugozapadna Azija i južna Evropa. Kroz historiju su obitavali i na Balkanu i Krimu gdje su iščezli prije 3000 godina.
Pescul, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1497 m.
Mauntin Vilidž
Mauntin Vilidž se može odnositi na
Pajlot Pojnt
Pajlot Pojnt se može odnositi na
Franjo Losert
Po školovanju je bio "murarius", odnosno zidarski majstor. Radio je projektne nacrte, te vodio izgradnju, popravke i procjene zgrada. U Varaždin je došao prije 1783. te je u početku radio kao zidarski pomoćnik. Kao graditelj se afirmirao na obnovi varaždinske gradske vijećnice (1789.-92.), za koju je projektirao i izveo novo pročelje s tornjem. To bi bilo i njegovo najznačajnije djelo. Od ostalih značajnih radova, ističe se nadogradnja kapele sv. Fabijana i Sebastijana kojoj je oblikovao novo pročelje (1796.) i toranj (1799.-1800.). Izvan Varaždina, gradio je župni dvor u Knegincu (1796.) te projekt za župni dvor u selu Žabnik (1802.).
Od manjih projekata ističe se Czinderyjeva streljana (1793.), javna streljana u parku Prater (danas Graberje u Varaždinu, 1793.), mala ciglana (1795.), mrtvačnica na groblju sv. Florijana (1797.), te gradska gostionica kod Dravskog mosta (1796.). Radio je i privatne kuće, među kojima i vlastitu u Ulici V. Lisinskog (1791.).
Godine 1804. bio je angažiran na izmjeri zemljišta za izgradnju palače Erdödy-Oršić, no umro je iste godine. Zasad nije poznato je li napravio i projekt za ovu veliku i reprezentativnu zgradu.
U Losertovoj se arhitekturi vidi pomak od razvijenog baroknog stila na gradskoj vijećnici, pa sve do posve jednostavnog kasnobaroknog oblikovanja kapele sv. Fabijana i Sebastijana.
Matija Mayerhoffer
Matija Mayerhoffer (u spisima: Matthias Mayerhoffer) (Ptuj, ? - Varaždin, 19. svibnja 1758.), varaždinski graditelj.
Podrijetlom iz Ptuja, došao je 1748. godine u Varaždin, gdje je 1753. postao građaninom. Iste godine povjerena mu je obnova župne crkve sv. Nikole, prema nacrtu Šimuna Ignaca Wagnera. Tijekom gradnje crkve, dogodila se teška nesreća. Dana 13. kolovoza 1756. urušio se svod, pri čemu je poginulo sedam zidara. Mayerhoffer je umro dvije godine kasnije. Od drugih radova, izveo je adaptaciju gradske pivovare (1753.).
Castelbajac
Kastelbažak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 130 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 520 metara (maksimalnoj 546 m, a minimalnoj 362 m).
Avondejl
Avondejl se može odnositi na
1826 Miller
1826 Miller je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 24,41 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,997 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 9,230 stepeni, a orbitalni period iznosi 1895,124 dana (5,188 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,082. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,90 a geometrijski albedo 0,129.
Asteroid je otkriven 14. septembra 1955. godine.
OR51L1
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Perzijski kulan
Perzijski kulan (lat. Equus hemionus onager) je podvrsta kulana endemska za Iran. Sinonim za ovu podvrstu je onager, ali termin se može odnositi i za sve kulane.
Opis
Visina do ramena kreće se oko 110 cm. Boja dlake se kreće od žutih ili svijetlo-narančastih tonova na leđima, te bijelih i sivih na donjem dijelu tijela i preponama. Od drevnih vremena korišten je za transport tereta, a njegovo meso se smatra delikatesom u iranskom svijetu.
Stanište
Perzijski kulan historijski je obitavao u Horasanu, regiji koja danas obuhvaća sjeveroistočni Iran, zapadni Afganistan i južni Turkmenistan. Danas je kritično ugrožena vrsta i prevladava uglavnom u dva iranska zaštićena područja: 471 jedinki nalazi se u Nacionalnom parku Turan u Semnanskoj pokrajini, te 96 jedinki u Bahram-e Guru u Farsu.
1828 Kashirina
1828 Kashirina je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 27,85 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,060 astronomskih jedinica (AJ).
Kasina (Plaut)
Kasina je komedija rimskog književnika Tita Makcija Plauta, sastavljena od prologa i pet činova. Hronološki je to poslednja Plautova komedija od onih koje su nam se sačuvale, a kako je napisana oko 185. pne., dakle nepune dve godine pre autorove smrti (184. pne.), to je verovatno ovo bila i poslednja komedija koju je Plaut uopšte napisao. Sam Plaut kaže u prologu da ova komedija predstavlja preradu Difilovih Kockara (grč. Κληρούμενοι, doslovno: "oni koji žrebaju", lat. "Sortientes").
Zaplet
Zaplet se u ovoj komediji gradi oko lepe devojke Kasine, koja je kao beba ostavljena pred kućom Lisidama i njegove žene Kleostrate, koji su je odgojili kao robinju. Eutinik, sin Lisidamov, zaljubi se u Kasinu i želi se njom oženiti, ali u nju se zaljubi i sam Lisidam, već starac, te ovaj iskuje plan da Eutinika pošalje van Atine, a da Kasinu u međuvremenu uda za roba Olimpiona, nadzornika njegova imanja. Na taj će način, računa pohotni Lisidam, on sam moći imati seksualni odnos s Kasinom kad god poželi, jer će ona samo formalno biti žena njegovog roba, a zapravo će biti Lisidamova ljubavnica, za šta Lisidamova supruga Kleostrata nikada neće saznati. No u taj se plan umeša Kleostrata, koja želi da se Kasina oženi mladim robom Kalinom, koji bi isto bio samo njen titularni suprug, a zapravo bi je čuvao za Eutinika dok se ovaj ne vrati u Atinu.
1828 Kashirina
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 14,317 stepeni, a orbitalni period iznosi 1955,506 dana (5,353 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,108. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,90 a geometrijski albedo 0,099.
Asteroid je otkriven 14. avgusta 1966. godine.
Kasina (Plaut)
Zaplet
Suparništvo između oca i sina tako se pretvara u sukob između muža i žene. Da bi razrešila situaciju, Kleoatrata predlaže da se odluka donese žrebom (zato je Difilova izvorna grčka komedija nosila naslov Kockari, tj. doslovno: "oni koji žrebaju"). Nažalost, žreb određuje Lisidama kao pobednika, tj. Kasinu dodeljuje njegovom kandidatu Olimpionu. Kleostrata i njena posluga stanu sad smišljati jedan plan za drugim kako bi sprečile Lisidama da realizuje svoj cilj. Kleostrata sazna za muževljevu nameru da spava s Kasinom pre no što je Olimpion odvede kući. Zato Kleostrata obuče svog roba u žensku odeću i podmetne ga kao Kasinu te tako ponizi i Olimpiona i Lisidama. Naime, kad se Olimpion i "Kasina" nađu u mračnoj sobi, Olimpion zavuče ruku ispod "Kasinine" odeće, a kasnije priča šta se onda dogodilo:
Tako je Kleostrata "smestila" Lisidamu i nadmudrila ga, otkrivši sve njegove grehe. No ona ga prima natrag i život se vraća u normalu. U kratkom epilogu objašnjava se da se za Kasinu otkrilo da je rođena kao slobodna Atinjanka, da se Eutinik vratio u Atinu i da će se oženiti Kasinom, koja se, kao i on, uopšte nije pojavila za pozornici.
Argument
U sačuvanim rukopisima Kasina počinje argumentom, tj. kratkim sažetkom drame, kao i ostale Plautove komedije. Te argumente nije pisao Plaut, već su dodati kasnije, nakon Plautove smrti. U njima se daje kratak pregled sadržaja drame, s posebnom osvrtom na opšte okolnosti, razvoj zapleta i njegov epilog. U nekim komedijama argument je dat u obliku akrostiha, a takav je slučaj i u ovom komadu:
Prolog
Na početku komedije nalazi se prolog, koji izgleda kao monolog koji stoji izvan same radnje komedije. Prema nekim mišljenima, ovaj je prolog zapravo napisan mnogo godina nakon Plautove smrti i, s tačke gledišta hermeneutike teksta, može se zaključiti da je sastavljen u doba koje je bliže Avgustovoj vladavini no vremenu Plautova života; no sudeći prema 14. redu i u to kasnije doba još uvek su bili u životu neki koji su prisustvovali prvoj izvedbi ovog komada (comoediam, quam vos probastis, qui estis in senioribus = "komediju, koja se svidela vama koji ste među starijama"). Po tome i po stihovima 9–17 može se zaključiti da je prolog napisan za neku kasniju izvedbu, a ne premijernu.
Prolog ima uobičajenu strukturu: s jedne strane, direktno se obraća publici i moli je za pažnju, a s druge strane, daje se kratak sažetak komedije i pregled glavnih likova koji se u njoj pojavljuju. Govornik prologa je boginja Vera (Fides), koja se uopšte ne pojavljuje u samom komadu.
Nejasno je da li se sintagma "s lajavim imenom" (cum latranti nomine) odnosi na Plauta ili na Kasinu kao ime komedije. Sekst Pompej Fest, gramatičar iz 2. veka, obaveštava nas da je plautus navodno bio naziv neke vrste psa s dugim opuštenim ušima. Drugi komentatori odbacuju ovo objašnjenje i smatraju da se ideja laveža odnosi na slog au u Plautus. Postoji i teorija da je na tom mestu tekst korumpiran, pa je kao ispravno čitanje umesto latranti predloženo fragranti, tj. "s mirišljavim imenom", a to bi se odnosilo na to da Casina potiče od casia (= "cimet"), isto kao što ime jednog drugog lika u ovom komadu, Myrrhina, potiče od myrrha (= "mira").
Prvi čin
Dva roba, Olimpion i Kalin, nalaze se u sred žestoke rasprave jer Olimpion želi primorati Kalina da preuzme njegove dužnosti u polju, pošto se plaši da će inače Kalin uz pomoć Klesotrate, gospodarice kuće, uzeti za sebe lepu devojku Kasinu. Sledi razmena duhovitih i uvredljivih replika, a zatim obojica ulaze u kuću.
Drugi čin
Kleostrata izlazi iz kuće i priča sa svojom služavkom Pardaliskom, govoreći joj da nije trbalo da ikada pripremi bilo kakvo jelo za svog nepoštenog i nevernog muža te da će otići svojoj prijateljici Mirini i njoj ispričati celu situaciju. U tom trenutku Mirina izlazi iz svoje kuće i savetuje Kleostratu da se potčini svome muže i njegovoj volji, jer inače postoji opasnost da će je izbaciti iz kuće. Njihov razgovor prekida se dolaskom Lisidama, koji se pokušava umiliti svojoj supruzi izveštačenim laskanjem i ulagivanjem. No ona se ne peca na taj mamac i ponavlja da ima pravo da sama za robinju koju je odgojila od malena odabere budućnost i uda je za Kalina. Tu Lisidam pokušava da nagovori Kalina da odustane od venčanja obećavajući mu i slobodu, no Kalin to odbija iz ljubavi prema devojci. Stoga se svi dogovore da odluku povere sudbini, no žreb dedvojku dodeli Olimpionu, a preko njega Lisidamu. Njih dvojica stoga mogu nastaviti sa svojim planom te otvoreno pričaju o nedelu koje će počiniti zahvaljujući tome što je Lisidamov prijatelj Alkesim ponudio vlastitu kuću prvu bračnu noć. No Kalin čuje za ovaj plan i sve ispriča Kleostrati.
Treći čin
Lisidam, radostan zbog toga što se približava Kasinina svadba, a time i njegova prva noć sa njom, uputi se Alkesimovoj kući da bi se uverio da su sve pripreme obavljene, a zatim ― kako bi oslobodio prijateljevu kuću za sebe ― uverava Kleostratu da pozove k sebi u goste Mirinu, suprugu Alkesimovu. Zatim odlazi na trg, a u tom trenutku iz kuće izlazi Kleostrata, besna zbog onoga što joj je rekao Kalin, i upućuje se Alkesimovoj kući, kako bi rekla Mirini da ne treba da se odazove njenom pozivu u goste i da ne napušta svoju kuću.
Četvrti čin
Lisidam ulazi u kuću i naizlazi na opštu zbrku i strku, jer kuvari ― koji su u dosluhu s Kleostratom ― namerno usporavaju venčanje stalno razbijajući posuđe i prevrćući namirnice. U svakom slučaju, prevagu odnosi nestrpljenje Lisidama, koji ― uz izgovor da želi mladence otpratiti na selo, Olimpionovoj kolibi ― objavljuje da će tu noć provesti van kuće, dok uistinu namerava biti s Kasinom u Alkesimovoj kući. U međuvremenu žene su, da bi se narugale pohotnom starcu, već na Kasinino mesto podmetnule roba Kalina, koga su za tu priliku preodenule u ženske haljine.
Peti čin
thumb|225px|[[Pozorišne masle karakteristične za rimsku komediju]] Kleostrata, Mirnina i Pardaliska nalaze se ispred Alkesimove kuće, presreću Olimpiona koji izlazi iz te kuće i teraju ga da im ispriča šta se dogodilo. On priznaje da se u spavaćoj sobi, u kojoj je vladao mrkli mrak, zapravo našao s Kalinom, koji ga je pri tom premlatio i naterao u bekstvo, ali da Lisidamu ništa nije rekao. Ubrzo izlazi i Lisidam, preplašen i sav u modricama, pošto je Kalin i njega pretukao, a i dalje juri za njim s palicom. U tom trenutku Kleostrata, zadovoljna osvetom, odlučuje da oprosti mužu i svi se sakupljaju u Lisidamovoj kući.
Odlike komedije
Za ovu komediju misli se da je napisana oko 185. pne. Naime, pretpostavlja se da se stih "nema sad nikakvih Bakhantkinja" ''(nam ecastor nunc Bacchae nullae ludunt) odnosi na poznatu Senatsku odluku o Bahanalijama iz 186. pne., kojom je zabranjen ovaj ritual, koji se dotada održavao u čast boga Bakha i stekao veliku popularnost, možda upravo zbog toga što je orgijastički element dobijao sve više mesta, zbog čega je i došlo do zabrane.
Kasina ima dosta jednostavnu kompoziciju, tipičnu za Plautova dela, pri čemu njeni komički elementi prositiču kako iz zamene društvenog položaja, u kome robovi i žene izdaju naređenja svom ocu porodice (pater familias), tako i iz samih trikova i šala na račun pohotnog starca. Vrhunac komičnosti dostiže se na samom kraju komedije, u navodnom muško-muškom venčanju: Kalin se preobuče u Kasinu uz pomoć Kleostrate i Pardaliske i zatim odlazi u Alkesimovu kuću, kamo je već stigao Lisidam da uživa u devojčinim čarima; u tom trenutku dolazi do lakrdijaške i groteskne scene, koja se završava tako da Olimpiona i Lisidama premlati prerušeni Kalin.
Contrada Rizzacorno, Chieti
Contrada Rizzacorno je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Uvid
Uviđanje je proces kojim se iznenada, sagledavanjem bitnih odnosa među pojavama, dolazi do traženog rešenja u problem situaciji. Zato se ovaj doživljaj popularno naziva „aha doživljaj”. Sinonim iluminacija. U terapiji, to je proces sagledavanja vlastitih, do tada potisnutih sadržaja. Uviđanje je težak i spor proces, jer ga ometaju iste one snage koje su dovele do potiskivanja u vidu raznolikih otpora. Zato terapeut nastoji da svojim interpretacijama snova, simptoma i ponašanja nesvesno prevede u svesno, odnosno da klijentu omogući dolaženje do uvida. Uviđanje u terapiji podrazumeva da klijent, ne samo intelektualno razume svoje nesvesne motive i komplekse, nego i da ih emocionalno doživi i prihvati, što vodi restrukturaciji i suštinskom preobražaju ponašanja ličnosti.
Mount Crawford, Virginia
Maunt Kroford je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 433 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 433 stanovnika, što je 179 (70,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Dupnica
Dupnica (Bugarski: Дупница ) je grad na zapadu Bugarske, u Oblasti Ćustendil, u podnožju planine Rila, udaljen oko 65 km južno od glavnog grada Sofije.
Povijest i zemljopisne osobine, gospodarstvo
Na mjestu današnje Dupnice postojalo je ljudsko naselje još od antike. Naselje je kroz historiju mijenjalo ime, od Tobinica do Dupla i Dubnica, posljednje ime zadržalo se sve do oslobođenja od otomanske vlasti, tad je ime grada promjenjeno u Dupnica. 1948 godine, po ustoličenju komunističke vlasti grad je prezvan u Stanke Dimitrov, ali je ubrzo nakon toga već 1949 godine, prezvan je u Marek, da bi već slijedeću godinu - 1950 ime grada bilo ponovno Stanke Dimitrov. Nakon demokratskih promjena u Bugarskoj i restauracije građanskog društva, vraćeno je staro ime grada Dupnica. thumb|levo|220px|Crkva Sv. Đorđa iz Dupnice Dupnica se nalazi u dolini na 500 m nadmorske visine okružena planinama. Grad gledan sa okolnih planiskih visova, izgleda poput neke rupe (bugarski se rupa kažeдупка/dupka), otuda i ime grada - Dupnica. Čak pet rijeka teče pored grada. Zbog svog izuzetno lijepog položaja u podnožju Rilskih planina, Dupnica postaje sve više ladanjski grad u kojem mnogi imućniji Bugari imaju kuće za odmor.
Na brdu iznad grada nalaze se ruševine srednjovijekovne utvrde i veliki križ podignut u počast poginulim sugrađanima u Balkanskim ratovima i Prvom svjetskom ratu.
Dupnicu Bugari zovu Zeleni i sjenoviti grad, zbog ugodne svježine u vrijeme ljetnih žega, jer je grad prepun drveća. Dupnicu također i zovu Mala Italija Bugarske, zbog toga jer mnogi Dupničani rade u Italiji a u rodni grad vraćaju se tijekom ljeta. Drugi razlog je trgovina polovnim automobilima, od kojih je većina porijeklom iz Italije. U Dupnici djeluje veliki pogon farmaceutske tvrtke Actavis, za socijalizma znanog kao poduzeće HeFeKa (bugarski: ХФК), u kojem je zaposleno 30-40 % svih radno sposobnih stanovnika.
1829 Dawson
1829 Dawson je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,251 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,5.
Segundo, Colorado
Segando je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 98.
Freimarkt
thumb|Bremen Freimarkt
Freimarkt (na njemačkom "Slobodni sajam") je naziv za festival/sajam koji se od 1035. održava u njemačkom gradu Bremenu, i predstavlja najstariju do danas održanu manifestaciju tog tipa. Održava se 17 dana u posljednja dva tjedna oktobra, pri čemu se nekada produžava od petka od nedjelje. Područje sajma je podijeljeno na tzv. "Kleiner Freimarkt" (Mali slobodni sajam) na glavnom gradskom trgu, kao i glavno područje "Bürgerweide" u blizini željezničkog kolodvora i Izložbenog centra. Najvažniji događaj sama je "Freimarktsumzug" (Procesija slobodnog sajma) koja se održava druge nedjelje i koja predstavlja turističku atrakciju. Svake godine Freimarkt posjeti oko 4 miliona ljudi te se smatra jednom od najvećih sajmova u Sjevernoj Njemačkoj.
Chazay-d'Azergues
Šazej d'Azerg je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Vilfranš sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3903 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 657 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 311 m, a minimalnoj 179 m).
Costa Smeralda
Costa Smeralda (prevedeno Smaragdna obala) je rivijera u Sassarijskoj provinciji na sjeverozapadu Sardinije.
Geografija
Costa Smeralda leži duž 55 km obale Tirenskog mora, na površini od 30 km². To je prostor u kom se izmjenjuje 80 uvala s pješčanim plažama, hotelima, golf igralištima i privatnim helidromima. Costa Smeralda je još 1970-ih došla na glas kao luksuzna destinacija slavnih i bogatih, u kojoj hoteli za jednu noć na vrhuncu sezone koštaju od 2000 do 3000 dolara.
Historija
Costa Smeralda je projekt istoimenog konzorcija Costa Smeralda, iza kojeg je kao najveći financijer stajao ismailitski lider Aga Kan Karim. Izgradnja prvih luksuznih hotela i turističkih naselja startala je 1961. godine, a na projektiranju i izgradnji sudjelovali su arhitekti Busiri Vici, Jacques Couëlle, Savin Couëlle i Vietti. Po urbanističkom planu podignuta su naselja Porto Cervo, Liscia di Vacca, Capriccioli i Romazzino. Unutar rivijere nalazi se i arheološko nalazište Tomba dei Giganti (sardinska nuragha).
Atrakcije
Svakog septembra održava se jedriličarska regata Sardinia Cup, a od aprila do oktobra polo utakmice, reli utrka oldtimera i na otočiću Tavolari filmski festival.
OR51S1
Olfaktorni receptor 51S1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR51S1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Klarkdejl
Klarkdejl se može odnositi na
Kristofor Kolumbo
Kristofor Kolumbo (1451 - 20.5. 1506.) je bio talijanski istraživač i trgovac koji je preplovio Atlantski okean i doplovio do Amerike 1492. godine pod zastavom Kastilijanske Španije. Čvrsto je vjerovao da je zemlja okrugla (iako nije znao koliko velika), i da će ploveći na zapad doploviti do Indije.
Mnogi sumnjaju (iako za to nema puno dokaza) da Kolumbo nije bio prvi Evropljanin koji je doplovio do Amerike. Tako postoji jedna hipoteza, da su Vikinzi iz sjeverne Evrope doplovili do Amerike u 11. vijeku i osnovali malo naselje kod L'Anse aux Meadows (od kog nema ni traga). Neki historičari smatraju da je nepoznati moroplovac preplovio Atlantski okean prije Kolumba i da je njegova informacija bila osnova Kolumbovih tvrdnja. Postoje mnoge druge teorije o ekspedicijama raznih ljudi i naroda do Amerika prije Kolumba; vidite članak o prakolumbijskim preko-okeanskim susretima.
Giovanni Caboto, venecijanski pomorac u službi Engleza, bio je prvi tadašnji Evropljanin koji je doista doplovio do glavnog kopna Američkih kontinenata (Kolumbo je uspio ovo uraditi tek u svom trećem putovanju 1498. godine). Caboto je poznat kao John Cabot zbog njegovih putovanja pod Engleskom zastavom. 1497. godine on je plovio od Bristola na brodu Matthew, tražeći morski put do Azije. Stigao je do sjeverne amerike i on i njegova posada su postali prvi Evropljani od Vikinga da to urade. Pretpostavlja se da je upotrjebio informaciju od Britanskih mornara koji su dobro znali ribolovna područja u blizini Newfoundlanda da bi počeo ekspediciju.
Kolumbo se iskrcao u Bahami i kasnije je istraživao većinu karipskog mora, uključujući Kubu i Hispaniolu, kao i obalu srednje i južne Amerike. Nikad nije došao do današnjih Sjedinjenih Američkih Država, ali mnogi Amerikanci smatraju da je on bio prvi Evropljanin koji je stupio na američki kontinent i slave "Kolumbov dan", državni praznik 12. oktobra.
Za razliku od putovanja Vikinga, rezultati Kolumbovih putovanja su bili brzo i trajno priznanje postojanja novog svijeta od strane Evropljanja, Kolumbovska razmjena vrsta, i prva značajna Evropska kolonizacija Amerika.
Kolumbo je i dan danas kontroverzan historijski lik. Neki (uključujući mnoge indijanace) smatraju da je bio odgovoran, izravno ili neizravno, za smrt mnogo miliona starosjedilačkih naroda, Evropsko izkorištavanje Amerika, i ropstvo u karipskom moru. Drugi smatraju da je bio izuzetno važan i pozitivan lik koji je dao ogromni doprinos Evropskoj ekspanziji i kulturi. Talijanski amerikanci ga slave kao ikonu njihovog porijekla.
Historijski se smatralo da je Kolumbo bio Talijan, ali postoje i razne teorije za Grčko, Jevrejsko, Kastilijansko, Portugalsko, i Špansko porijeklo.
Poreklo i lik pronalazača
200px|mini|Dijego Kolumbo, Kolumbov sin Istoričari najvećim delom smatraju da je rođen u Republici Đenovi, u delu današnje Italije, mada postoje razna nagađanja o njegovom rodnom mestu. Neki smatraju da je katalonskog, galicijskog ili portugalskog porekla. Otac mu je bio Domeniko Kolumbo, tkač i trgovac, pripadnik srednje klase, a majka Suzana Fontanarosa. Deo dokumentovane istorije o njegovom životu kreće od 1476. godine, kada je stigao na portugalsku obalu kao žrtva brodoloma u pomorskoj borbi. Godine 1479. ili 1480. rodio mu se sin Dijego Kolumbo.
300px|mini|levo|Ernando Kolumbo, Kolumbov sin Kolumba savremenici opisuju u tri crte: tajanstven, ponosan i uveren da je oruđe Božanstva. I dela fra Bartolomea de Las Kasasa pružaju neke značajne crte njegovog lika. Govori nam da je bio: „Visokog tela, višeg od prosečnog; lica dugog i moćnog, nos orlovski, oči plave, belog tena koji je išao ka upaljeno crvenoj, brada i kosa, kada je bio momak, plavi, ali su mu zbog ranog rada brzo postali sedi“. Las Kasas takođe beleži da je bio „duhovit i veseo, dobar govornik, i kako kaže zvanična portugalska istorija, elokventan i uspešan u svojim poslovima. Imao je izgled poštovane osobe velike moći i autoriteta, i dostojne svake naklonosti“. Sveštenik tvrdi da je Kolumbo bio krajnje marljiv prema božanskoj časti, da je poštovao sve najstrože postove, ispovedao se i pričešćivao. Brzo je naučio da čita i piše, a bio je ekspert za latinski jezik.
Felipa Monis Perestrelo, plemkinja iz Portugalije, bila mu je supruga. Njen otac, prvi guverner ostrva Porto Santo, nedaleko od Madere, ostavio je nakon smrti određene nacrte o putovanju preko Atlantskog okeana u koje se Kolumbo predano udubio. I u Lisabonu, kao i na Maderi, gde je živeo izvesno vreme, obuzela ga je groznica za pomorskim otkrićima, koja se širila iz Portugalije. Kasnije, u manastiru La Rabida osluškivao je razgovore iskusnih pomoraca o znacima i o samoj zemlji koju su ugledali zapadno od Irske. Na nekim mapama su čak bila ucrtana i ostrva koja su ležala daleko na zapadu u neispitanom okeanu.
Kristofor Kolumbo - gusar
Između svoje dvadesete i dvadesetpete godine, zbog velikog rivalstva i ratova među susedima, Kolumbo je postao gusar. U to vreme, gusarenje je bila legalna forma rata. Jedan grad ili država su dozvoljavali borbu protiv neprijatelja, ali pri tome je moralo da se drži određenih pravila i morao je biti ostvaren dogovor između napadača i žrtve. Kolumba mnogi nisu mogli da zamisle kao gusara, već su ga optuživali da je varalica, a on bi se u situacijama opasnim po život, obratio Katoličkim kraljevima, podsećajući ih na svoje pomorske podvige. Godine 1501. je izjavio :
On je čovek čiji je boravak u Portugaliji od 1476. do 1485. bio odlučujući za plovidbu po Atlantiku. Savršeno je poznavao Mediteran i komercijalnu rutu između Iberijskog poluostrva i Italije. Na Mediteranu je ispekao zanat. Između 1470. i 1473. je pronađeno pet dokumenata koji su pripadali Kolumbu. U njima piše o svojim dugovima prema italijanskim trgovcima, potpisivanju testamenta svog prijatelja i prodaji kuće u korist svoje žene. Zahvaljujući ovim podacima, jasna su nam sva Kolumbova kretanja.
Izmišljene zemlje i mesta u Kolumbovom projektu
Kolumbo je sa sigurnošću u novoj zemlji lokalizovao nove biblijske predele, zemlje iz mašte, sela i ljude okružene mitovima i legendama. Govorio je o Magičnim kraljevima i njihovom putu u Vitlejem, skrivenom potomstvu Amazonki iz Antike i planinama zlata kralja Solomona. Da bi se razumelo ovakvo Kolumbovo razmišljanje, potrebno ga je sagledati iz dva različita ugla.
Prvi govori o srednjovekovnom čoveku sa maštom i verovanjima, dok ga drugi predstavlja kao apostola Novog sveta. Kolumbo je za sebe izjavio da je grešnik kome se dogodilo čudo, i Bog mu je dao inteligenciju da može da plovi, ide iz Španije u Indiju, prelazeći okeane na zapadu. Ovim uverenjem, on se poistovećuje sa filozofima, astrolozima, mudracima i teolozima i gradi svoj svet iz mašte.
Najviše su ga zabrinjavale Amazonke iz Indija, žene ratnice koje su živele na ostrvu organizovanom kao ženska republika. Radile su sve muške poslove, a sa muškarcima se sastajale samo zbog potomstva. Kolumbo je bio uveren da su bile povezane sa Amazonkama iz Antike i želeo je to da dokaže.
Otkrio je ostrvo Hispanjolu i rudnike zlata i razuverio narod o postojanju čudovišta i zmajeva na tim prostorima, jer on na njih nije naišao. Govorio je o Solomonu i pronašao mesto za kraljevinu Sibe. Srednjovekovni pisci su dosta pisali o Zemaljskom raju. Mislili su da se nalazi na nejasnom i nepoznatom Istoku, između visokih planina, da iz njegovog izvora izbija voda iz koje nastaju četiri velike reke. Po povratku iz Indije, Kolumbo potvrđuje da je Zemaljski raj na istoku, jer je to mirno mesto na kome ga nije zadesila nijedna oluja.
Na svom prvom putovanju, odredio je tačku ili liniju okeana koja mu je bila granica, a na svom trećem putovanju iz 1498. godine je rekao da zemlja nije okrugla kako je opisuju, već da je u obliku kruške, i da postoji jedna „bradavica” koja je najbliža nebu i na kojoj se nalazi Zemaljski raj.
Događaji koji su prethodili ekspediciji
Velikoj Kolumbovoj ekspediciji su prethodili događaji koji su neposredno uticali na nju. To je Kolumbov dogovor sa Katoličkim kraljevima i ugovor iz Santa Fea, koji je sklopio sa sekretarom u njihovo ime.
Valdiz
Valdiz se može odnositi na
Kristofor Kolumbo
Dogovor sa Katoličkim kraljevima
Pred sam početak 1492. godine, Kolumba je izjedala pomisao da zbog oklevanja Katoličkih kraljeva i kašnjenja, neko drugi može preuzeti njegov trijumf. Odlučio je da napusti Kastilju i potraži drugu zemlju i druge vladare. Zaustavio se u konventu La Ribalda. Fra Huan Peres, koji je bio kraljičin blagajnik i ispovednik, otvorio mu je vrata. Posle dugog razgovora, odlučio je da napiše pismo kraljici Isabeli i zadrži Kolumba u manastiru dok ne dobije odgovor. U poslednjem tromesečju 1491. godine i pred sam kraj rata za oslobođenje Granade, naređeno mu je da se obuče pristojno, kupi konja i pojavi se pred njenim Visočanstvom. U januaru 1492. raspravljano je o njegovom projektu. Okupili su se uticajni ljudi. Bilo je neslaganja i mnogo različitih mišljenja. Opet su mu rekli da „ode u dobri čas“. Nije se mnogo udaljio od Granade, kada ga je stigao oficir sa dvora, rekavši da je dobio naređenje da mu kaže da se vrati. Veliku zaslugu u tome imao je Luis de Santanhel, koji je čak i pozajmio dve hiljade petsto eskudosa fondu Krune kako bi se isplatila flota. U svom delu „Knjiga o predskazanjima“ iz 1502. Kolumbo kaže: „Svi oni koji su znali za moj poduhvat, sa smehom su ga negirali i osporavali“.
Ugovor iz Santa Fea
Ugovor iz Santa Fea je bio najbitniji pisani akt u istoriji otkrića Amerike. Napisali su ga aragonski sekretar Huan de Koloma, u ime Kraljeva, i fra Huan Perec, zastupnik Kolumba. Neki naučnici smatraju da je ovaj ugovor bio samo čin kraljevske milosti.
Kruna se obavezala da će nagraditi Kolumba na sledeći način:
Dali su mu pravo da učestvuje u osmini troškova bilo koje trgovačke flote i samim tim dobije osmi deo dobiti koju ona ostvari. Drugi dokumenti koji su bili izdati pred putovanje su: Uspeo je čak i da ubedi kraljicu da njegovog sina Dijega imenuje za paža svom sinu, princu Huanu, sa dohotkom od 9,400 maravedija godišnje.
Prvo Kolumbovo putovanje
300px|mini|desno|Prvo Kolumbovo putovanje
„I krenuh ja iz grada Granade, dvanaestog dana meseca maja iste godine, 1492, u subotu, i dođoh u grad Palos, luku na moru, gde pripremih tri broda veoma pogodna za ovakav poduhvat.“
Trošak oko pripremanja pronalazačke flote bio je približno dva miliona maravedija. Taj trošak nije pao samo na krunu, već i na grad Palos i na samog pronalazača. Katolički kraljevi su dali 1 140.000 maravedija. Oni su tu sumu pozajmili od svog pisara. Od toga je milion otišao na kupovinu karavela, a ostalo je unapred dato kao plata Kolumbu. Sam Kolumbo je prema ugovoru iz Santa Fea trebalo da uloži osminu troška flote. Taj novac mu je najverovatnije pozajmio trgovac robovima, Firentinac Huanoto Berardi. Građani Palosa su se, na do sada neutvrđen način, zamerili monarsima. Zbog toga su dobili naredbu da o svom trošku opreme tri karavele koje će u korist Kolumba ploviti dva meseca. Ipak, malo ljudi je bilo upoznato sa pomorskim darom Kolumba, i malo njih mu je verovalo. Samo četiri dobrovoljca su se u početku prijavila i četiri kriminalca osuđena na smrt, koji bi se na taj način spasili. Veliki pomorac iz Palosa, Martin Alonso Pinzon, bio je čovek koga je trebalo privući. Kada je on pristao da pođe sa Kolumbom, poveo je i mnoge druge, uključujući dvojicu braće. Na dan Gospe od La Rabide, 2. avgusta 1492, Kolumbo je naredio ukrcavanje. Isplovile su dve karavele, Pinta i Ninja, i jedna lađa, Santa Marija. Ova poslednja je nosila oko 150 tona, Pinta oko 100, a Ninja nešto manje. Do danas nije dat tačan broj Kolumbovih saputnika, ali se smatra da ih je bilo oko 100.
Ova posada nije se ni po čemu bitno razlikovala od ostalih. Jedino što je bilo drugačije bio je strah od nepoznatog. Luis Tores bio je preobraćeni Jevrej. Govorio je hebrejski, haldejski i nešto arapskog, pa je kapetan mislio da mu zatraži pomoć prilikom prevođenja. Kao osnovne namirnice poneli su brodski dvopek, vino, maslinovo ulje, pasulj, bob, slaninu, usoljeno meso itd. Bilo je i velikih rezervi drva i vode.
Prvo kapetanovo naređenje bilo je da se krene prema Kanarskim ostrvima, gde bi dopunili rezerve vode i hrane. Tri broda su se 2. septembra okupila na Gomeri. Dva dana kasnije, nastavili su svoje putovanje. Dana 9. septembra, ostrvo Jero je nestalo sa vidika i započeta je njihova avantura. Tog dana je Kolumbo rešio da vodi dva računa o daljini koju su brodovi preplovili, jedan tačan i tajni, i jedan koji je svakoga dana objavljivao. U noći između šestog i sedmog oktobra, došlo je do prve pobune.
Baskijski i kantabrijski mornari otvoreno su se sukobili sa Kolumbom. Uticajna braća Pinzon su pak stala na njegovu stranu i zapretila da će pogubiti svakoga ko se pobuni. Onda je u noći između devetog i desetog oktobra došlo do opšte pobune, u koju su bila uključena i braća Pinzon. Tada je Kolumbu rečeno da će u pravcu zapada ploviti još tri dana. Ako do tada ne nađu kopno, vratiće se u Španiju. Gvanahani ili San Salvador, ugledali su 11. oktobra 1492. oko dva sata posle ponoći. Huan Rodriges Bermeho prvi je uzviknuo: „Zemlja!“. Kolumbo je svečano zauzeo tu zemlju u ime njihovih Visočanstava.
OR51M1
Olfaktorni receptor 51M1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR51M1 genom.
Jakov Erber
Jakov Erber (u spisima: Jacobus Erber) (Austrija, oko 1716. - Varaždin, 7. lipnja 1776.), varaždinski graditelj.
Najznačajniji je domaći graditelj u doba baroka u sjeverozapadnoj Hrvatskoj. Po školovanju je bio "murarius", odnosno zidarski majstor. Radio je projektne nacrte i vodio izgradnju zgrada. Podrijetlom je bio iz Štajerske, ali je 1766. postao građaninom Varaždina.
Godine 1767. sudjelovao je u procjeni radova na obnovi palače Patačić-Puttar. Godine 1769.-70. prema vlastitim projektima izveo je palaču Varaždinske županije, a vjerojatno i palaču Keglević čiju je adaptaciju vodio 1774.-75. godine. To su mu ujedno najvažnija arhitektonska djela. Njegova arhitektura nosi obilježja kasnobaroknog stila, uz značajan doprinos elemenata rokokoa.