cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Francisco
Godine 1776, španski kolonisti su izgradili utvrđenje na Golden Gateu i misiju nazvanu po Franji Asiškom na istom mjestu. Zlatna groznica iz 1848. dovela je do brzog rasta broja stanovnika i razvoja grada. Broj stanovnika je u samo jednoj godini narastao sa 1.000 na 25.000, čime je San Francisko postao najveći grad na zapadnoj obali u to vrijeme. Nakon što je tri četvrtine grada bilo uništeno u zemljotresu i požaru iz 1906, San Francisco je brzo obnovljen, i bio je domaćin Panama-Pacific International izložbe devet godina kasnije. Tokom Drugog svjetskog rata, San Francisco je bio luka iz koje su američki vojnici prevoženi na Pacifički front. Poslije rata, uticaj povratka vojnika, brojna imigracija, liberalizacija stavova i drugi faktori doveli su do Leta ljubavi i pokreta za gej prava, cementiranjući poziciju San Francisca kao centra liberalnog aktivizma u Sjedinjenim Američkim Državama.
Danas je San Francisco popularna međunarodna turistička destinacija, poznat po svojoj hladnoj ljetnjoj magli, strmim valovitim brežuljcima, miksu viktorijanske i moderne arhitekture, i brojnim znamenitostima koje uključuju most Golden Gate, Chinatown, Alcatraz, Transamerica Pyramid i druge. Grad je takođe bankarski i finansijski centar i sjedište više od 30 međunarodnih finansijskih institucija. San francisko je 18. grad u svijetu po bruto domaćem proizvodu, a zauzima i 13. mjesto na listi dvadeset najvećih globalnih finansijskih centara.
Istorija
thumb|left|[[Misija San Francisco de Asís (Misija Dolores)]] Najraniji arheološki dokazi ljudskih naselja na području grada San Francisca datiraju još od 3000 godine prije nove ere. Pripadnici plemena Yelamu koji su pripadali grupi Ohlone naroda živjeli su u malim selima neposredno prije dolaska španske istraživčke misije, na čelu s don Gasparom de Portolom 2. novembra 1769, što je prva dokumentovana posjeta europljana Zalivu San Francisco.[25] Sedam godina kasnije, 28. marta 1776, španci su uspostavili utvrđenje Presidio of San Francisco, a nakon toga i misiju San Francisco de Asís (Misija Dolores).
Nakon sticanja nezavisnosti od Španije 1821, područje je postalo dio Meksika. Pod meksičkom upravom, misija se vremenom ugasila a njena zemlja se počela privatizovati. Godine 1835, Englez William Richardson podignuo je prvu samostalnu farmu, u blizini sidrišta za brodove, na mjestu gdje je danas trg Portsmouth. Zajedno sa lokalnim upravnikom Franciscom de Harom, on je napravio plan ulica za prošireno naselje, i grad, pod nazivom Yerba Buena, i počeo privlačiti američke doseljenike. Komodor John D. Sloat zauzeo je Kaliforniju za SAD, 7. jula 1846, za vrijeme Meksičko-američkog rata, a kapetan John B. Montgomery stigao je dva dana kasnije u Yerba Buenu. Yerba Buena je preimenovana u San Francisco 30. januara sljedeće godine, a Meksiko je službeno predao teritoriju Sjedinjenim Državama na kraju Meksičko-američkog rata. Uprkos atraktivnom položaju koji je imao kao luka i pomorska baza, San Francisco je još uvijek bio malo naselje s negostoljubivom geografijom. thumb|left|Trg Portsmouth 1851. godine Kalifornijska zlatna groznica dovela je do prave najezde lovaca na blago. Naseljenici su dolazili u San Francisko iz rivalskog grada Benicie, podižući broj stanovnika sa 1.000 koliko ih je bilo 1848, na 25.000 u decembru 1849. Obećanje basnoslovnog bogatstva je bilo toliko jako da su posade po dolasku u luku napuštale plovila i žurile na zlatna polja, ostavljajući iza šume jarbola u luci San Francisca. Kalifornija je brzo dobila status države, a američka vojska je izgradila utvrđenje na Golden Gateu i još jedno na ostrvu Alcatraz kako bi osigurali Zaliv San Francisco. Otkriće srebra, uključujući i Comstock Lode 1859. godine, dovelo je do novog porasta broja stanovnika. Sa hordama lovaca na sreću koje su se slivale u grad, bezakonje je bilo često, a dio grada Barbary Coast postao je poznat kao raj za kriminalce, prostituciju i kockanje.
Poduzetnici su nastojali da se okoriste bogatstvom koje je bilo generisano Zlatnom groznicom. Rani dobitnik je bila bankarska industrija, sa osnivanjem banaka Wells Fargo 1852, i Bank of California 1864. godine. Razvoj luke San Francisca i uspostavljanje potpune kopnene veze sa istočnim željezničkim sistemom SAD od 1869, preko Pacifičke pruge (grad je izgradnju pruge nevoljko pomogao) pomoglo je da Zalivska oblast postane centar za trgovinu. Vodeći se potrebama i ukusima rastuće populacije, Levi Strauss je počeo poslove sa odećom a Domingo Ghirardelli je počeo sa proizvodnjom čokolade. Radnici doseljenici doprineli su raznovrsnosti kulture grada, a kineski radnici koji su radili na izgradnji željeznice formirali su gradsku kinesku četvrt. Prvi tramvaji vozili su već 1873. godine stanovnike San Franciska kroz ulicu Clay. More viktorijanskih kuća počelo je da daje oblik gradu, a gradske vođe vodile su kampanju za izgradnju prostranog javnog parka, što je rezultiralo planovima za Golden Gate park. Izgrađene su škole, crkve, pozorišta, i sva druga obilježja građanskog života. Presidio of San Francisco je posrtalo najvažnije utvrđenje američke vojske na pacifičkoj obali. Na prelazu stoljeća, San Francisco je bio veliki grad poznat po svom blistavom stilu, veličanstvenim hotelima, raskošnim vilama na Nob Hillu i uspješnoj umjetničkoj sceni.
U 05:12, 18. aprila 1906, San Francisco i sjevernu Kaliforniju je pogodio veliki potres. Kako su se zgrade rušile, prekinuti plinovodi su izazvali požare koji su se proširili širom grada i nekoliko dana bili van kontrole. Pošto vodovod nije radio, Artiljerijski korpus iz Presidia pokušao je da zadrži vatru rušeći blokove zgrada dinamitom kako bi napravili prepreku. Više od tri četvrtine grada ležalo je u ruševinama, uključujući gotovo cijelo gradsko jezgro. Prema tadašnjim izvještajima poginulo je 498 osoba, iako moderne procjene govore o nekoliko hiljada poginulih. Više od polovice stanovništva grada koji je tada imao 400.000 stanovnika je ostalo bez krova nad glavom. Izbjeglice su se privremeno naselile u improviziranim šatorskim naseljima u Golden Gate Parku, Presidiu, na plažama, i drugim mjestima. Mnogi su trajno pobjegli prema Istočnom zalivu.
thumb|left|[[Palace of fine Arts na međunarodnoj izložbi Panama-Pacific 1915.]]
Obnova je bila brza i velikih razmjera. Odbacujući pozive da u potpunosti izmijene uličnu mrežu, stanovnici su se opredijelili za brzinu. Bank of Italy (kasnije Bank of America) čiji je vlasnik bio Amadeo Giannini obezbijedila je kredite za mnoge čiji su domovi bili devastirani. Uništene palače u Nob Hillu postale su Grand hoteli. Gradska vijećnica obnovljena je u Beaux Arts stilu. Grad je svoje ponovno rođenje slavio na međunarodnoj izložbi Panama-Pacific 1915 godine.
U nadolazećim godinama grad je učvrstio svoj položaj finansijske prestonice. Kada je došlo do kraha berze 1929, nijedna banka u San Franciscu nije bankrotirala. Štaviše, na vrhuncu Velike depresije, San Francisco je istovremeno krenuo u dva velika građevinska projekta - izgradnju Mosta Oakland Bay i Mosta Golden Gate, završavajući ih 1936. i 1937. godine. U tom razdoblju je otok Alcatraz, bivši vojni zatvor, promijenio namjenu i postao federalni zatvor maksimalne sigurnosti, u kojem su kaznu služili zloglasni zatvorenici, kao što su Al Capone i Robert Franklin Stroud. San Francisco je kasnije proslavio svoju ponovnu raskoš organizujući Svjetski sajam, Međunarodnu izložbu Golden Gate 1939. i 1940. godine, i stvarajući Otok s blagom (Treasure Island) u sred zaliva gdje se izložba odvijala.
Geografija
San Francisco se nalazi na zapadnoj obali SAD-a na sjevernom kraju istoimenog poluostrva i dobro je povezan s Tihim okeanom i zalivom San Franciska. Nekoliko slikovitih ostrva poput Alcatraza, Treasure otoka i susjednog otoka Yerba Buena, kao i malih djelova Alameda otoka, Red Rock otoka i Angel otoka dio su grada. Dio grada su takođe nenastanjeni Farallon otoci, 43 km u blizini obale Tihog okeana. Kopneno područje grada pravi kvadrat od 11 x 11 km, iako je cijelo područje, uključujući vodu, skoro 600 km2.
mini|upright|lijevo|Automobili putuju [[Ulica Lombard (San Francisco)|ulicom Lombard kako bi se spustili niz Russian Hill.]]
Obližnje planine San Andreas i Hayward Faults su odgovorne za dobar dio zemljotresa, iako nijedna fizički ne prolazi kroz grad. San Andreas Fault je prouzrokovao zemljotrese 1906. i 1989. godine. Manji zemljotresi se redovno dešavaju. Strepnja od udara većeg zemljotresa je dio gradske infrastrukture. Grad je izgradio pričuvni vodovodni sistem i nekoliko puta je nadogradio svoje kodekse za građenje, zahtjevajući prepravljanje postrojenja za starije zgrade i više inženjerske standarde za novo-izgrađene objekte. Uprkos ovome, i dalje je preko hiljadu manjih zgrada podložno brzoj šteti u slučaju zemljotresa.
Obala San Franciska se proširila izvan svojih prirodnih ograničenja. Cijela susjedstva Marina, Mission Bay, Hunters Point, kao i veći dijelovi Embarcaderoa se nalaze na područjima deponija. Treasure otok je izgrađen od materijala refuliranog iz zaljeva kao i materijala nastalog tuneliranjem kroz Yerba Buena otok tokom pravljenja Bay mosta. Takva zemlja zna biti nestabilna tokom zemljotresa. Nastalo rastapanje stvara znatnu štetu imovini koja je izgrađena na ovom području kao što je to dokazao Marina distrikt tokom Loma Prieta zemljotresa 1989. godine. Većina prirodnih vodotoka grada poput vodotoka Islais Creek i Mission Creek su pretvoreni u odvodne kanale i sagradilo se preko njih, iako komisija za komunalije razmatra prijedloge za obnavljanje nekih vodotoka.
Susjedstva
Zapadno od centra grada, preko Van Ness avenije, se nalazi veliko susjedstvo Western Addition, koji je postao naseljen velikim brojem afroameričkog stanovništva nakon Drugog svjetskog rata. Western Addition je uobičajeno podjeljen u nekoliko manjih susjedstva uključujući Hayes Valley, the Fillmore i Japantown, koji je prije bio najveće nastanište japanaca u Sjevernoj Americi ali je izgubio tu titulu nakon što je dosta japanaca nasilno uklonjeno tokom Drugog svjetskog rata. Western Addition je preživio zemljotres 1906. godine sa većinom Viktorijskih građevina potpuno čitavih, uključujući zgrade sagrađene u poznatom stilu za San Francisco pod nazivom "Painted Ladies" koje se nalaze na Alamo trgu. Južno blizu geografskog centra grada se nalazi distrkt Haight-Ashbury, koji je poznat po hippie kulturi 1960ih godina. Haight sada sadrži jedne od najskupljih prodavnica i nekoliko kontroverzalnih maloprodajnih lanaca iako i dalje nastavlja sa svojim boemskim stilom. Sjeverno od Western Additions se nalazi Pacific Heights, bogato susjedstvo koji sadrži vile koje su sagradili bogataši nakon zemljotresa 1906. godine. Izravno sjeverno od Pacific Heightsa se nalazi Marina, susjedstvo popularan za mlađe stručnjake koji je većinom izgrađen na vraćenoj zemlji zaljeva.
Sagradnja tunela Twin Peaks 1918. godine je povezala jugozapadna susjedstva sa centrom grada preko tramvaja, ubrzavajući izgradnju West Portala i obližnjeg Forest Hilla i St. Francis Wooda. Idući dalje ka zapadu, sjeverno od Golden Gate parka i dodirujući Tihi okean se nalazi Sunset District koji je većinom dom mnogim azijatima radne klase. Sjeverozapadni kvadrant grada sadrži Richmond, takođe većinom nastanjen sa ljudima srednje klasa, ali sadrži i poneke ruske i ukrajinske imigrante. Ova područja se zajedno nazivaju The Avenues. Oba distrikta se ponekad mogu podjeliti u dva regiona: Vanjski Richmond i Vanjski Sunset i mogu se odnositi na zapadne dijelove oba distrikta dok se Unutrašnji Richmond i Unutrašnji Sunset regioni odnose na istočne dijelove oba distrikta.
Klima
Popularni citat koji se često pogrešno navodi Marku Twainu je "Najhladnija zima koju sam ikad iskusio je bila ljeto u San Francisku". Klima San Franciska je karakteristična po hladnim ljetima mediteranske klime obale Kalifornije koja "uopšteno sadrži mokre blage zime i suha ljeta". Pošto je okružen sa tri strane sa vodom, struje Tihog okeana znatno utiču na vrijeme San Franciska sa umjerenim temperaturima i nevjerovatno blagu klimu cijele godine sa malo varijacije temperature po godišnjim dobima.
upright|mini|lijevo|[[Magla je česta pojava tokom ljeta u San Francisku.]]
San Francisco ima najhladnije prosječne, minimalne i maksimalne temperature za jun, jul i august od većih gradova u SAD-u. Tokom ljeta, vreo vazduh se diže u unutrašnjim dolinama Kalifornije i stvara područje niskog pritiska koje privlači vjetrove sa North Pacific Higha kroz Golden Gate, što stvara hladne vjetrove i maglu, po kojima je grad poznat. Magla ima vlastiti Twitter račun i znatan broj ljudi ju prati pod imeno @KarlTheFog. Magla se manje pojavljuje u istočnim susjedstvima i tokom poznog ljeta i rane jeseni, pošto su to najtoplija razdoblja godine.
Temperature dostignu ili prestignu 27 °C prosječno samo za 21 ili 23 dana godišnje po mjerenju u centru grada i međunarodnom aerodromu u San Francisku (poznat po skraćenici SFO). Sušno razdoblje od maja do oktobra može biti blago i toplo sa prosječnom dnevnom temperaturom od 7.1 °C u septembru. Kišovito razdoblje od novembra do aprila je malo hladnije sa najnižom prosječnom temperaturom od 10.7 °C u januaru. Prosječno je 73 kišovita dana u godini sa godišnjim prosječnim padavinama od 601 mm. Promjena u padavinama zavisi od godine. 2013. godine je palo svega 142 mm, što je namanje od 1849. godine u centru San Franciska. Te godine su postavljeni slični rekordi širom savezne države. Snijeg je rijetka pojava u gradu, te je pao samo 10 puta od 1852. godine sa najnovijim činom 1976. godine kada je palo 130 mm na Twin Peaksu.
Najviša izmjerena temperatura je bila 39 °C 17. jula 1988. godine i 14. juna 2000. godine. Najniža izmjerena temperatura je bila −3 °C 11. decembra 1932. godine. Državni meteorološki servis pruža grafike koji prikazuju informacije u tabeli ispod tako bi se vizualno mogao prikazati iznos tipičnih padavina i temperatura.
San Francisco, prema odjelu za poljoprivredu Sjedinjenih Američkih Država, spada pod zonu smjelosti.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. godine, San Francisco je imao 805.235 stanovnika. Bio je drugi veći grad u Sjedinjenim Američkim Državama po gustoći naseljenosti sa 6.632/km2 stanovnika (među gradovima sa više od 200.000 stanovnika).
San Francisco je inače fokusna tačka zaljevske oblasti San Franciska i formira dio metropolitanskog statističkog područja San Francisco–Oakland–Fremont koje sadrži 4,5 miliona ljudi. takođe se navodi u većem metropolitanskom statističkom području od 12 okruga, odnosno San Jose-San Francisco-Oakland, koje sadrži 8,4 miliona ljudi i peto je područje po veličini u SAD-u prema podacima iz 2013. godine. Najnovija procjena iz 2013. godine povećava broj stanovnika na 837.442 prema podacima iz jula 2013. godine.
Rase i etnicitet
Prema popisu iz 2010. godine, ethnička struktura San Franciska je bila sljedeća: 390.387 bijelaca (48,1%), 267.915 azijata (33,3%), 48.870 afroamerikanaca (6,1%), 4.024 domorodaca (0,5%), 3.359 pacifičkih otočana (0,4%), 53.021 drugih rasa (6,6%) i 37.659 ljudi sa dvije ili više rase (4,7%). Bilo je 121.744 latinoamerikanaca bilo koje race (15,1%).
Bijelci koji nisu latinoamerikanci sačinjavaju manje od pola stanovništva, odnosno 41,9% dok je taj broj iznosio 92,5% 1940. godine. Najčešće porijeklo latinoamerikanskih grupe ljudi su sačinjavali meksikanci (7,4%), salvadorci (2,0%), nikaragvanci (0,9%), gvatemalci (0,8%) i portorikanci (0,5%). Latinoameričko stanovništvo se nalazi najviše u distriktima Mission, Tenderloin i Excelsior. Afroamerikansko stanovništvo je u opadanju u novije vrijeme sa 13,4% stanovništva 1970. godine na 6,1%. Trenutan postotak afroamerikanaca u San Francisku je sličan postotku savezne države Kalifornije; dok je suprotno tome latinoameričko stanovništvo grada pola postotka savezne države. Većina afroamerikanaca su naseljeni u susjedstvima Bayview-Hunters Point i Visitacion Valley u jugoistočnom San Francisku i distriktu Fillmore u sjevernoistočnom dijelu grada.
Filipinska zajednica u gradu je doživila preporod nakon pada stanovništva 1970ih i 1980ih. Zaljevska oblast San Franciska je dom preko 382.950 američkih filipina, te je jedna od najvećih zajednica filipina izvan istoimene zemlje. Distrikt Tenderloin je dom velikom broju vijetnamskog stanovništva i sadrži velik broj različitih vrsta poslova i restorana, te je taj distrikt poznat pod imenom Little Saigon. Veliku prisutnost u Western Additionu imaju korejci i japanci, pošto se tu nalazi Japantown grada. Stanovništvo pacifičkih otočana sačinjava 0,4% (0,8% uključujući osobe sa djelimičnim porijeklom) stanovništva. Preko polovine stanovništva pacifičkih otočana je samoanskog porijekla, dok veći broj ovog stanovništva boravi u područjima Bayview-Hunters Point i Visitacion Valley; pacifički otočani sačinjavaju preko 3% stanovništva u obje zajednice.
Kalifornijski domoroci sačinjavaju relativno mali postotak gradskog stanovništa: samo je 37,7% stanovnika rođeno u Kaliforniji dok je 25,2% stanovnika rođeno u nekoj drugoj saveznoj državi. Više od trećine gradskih stanovnika (35,6%) je rođeno izvan Sjedinjenih Američkih Država.
Obrazovanje, domaćinstva i prihodi
Od svih glavnih gradova u SAD-u, San Francisco je drugi po najvećem broju stanovnika sa visokom stručnom spremom, odmah poslije grada Seattle. Preko 44% odraslih osoba su diplomirani studenti ili imaju veći nivo obrazovanja. Kompanija USA Today je izvjestila da je Rob Pitingolo, istraživač koji je mjerio fakultetlije po kvadratnom kilometru, uspostavio da San Francisco ima više od 344.000 fakultetlija u 121 km2 gradskog područja.
Popisni podaci su saopštili da 780.971 osoba (97,0% stanovništva) živi u domaćinstvima, 18.902 (2,3%) živi u neinstitucionaliziranim grupnim četvrtima i da je 5.362 (0,7%) bilo institucionalizovano. Bilo je 345.811 domaćinstava, od kojih je 63.577 (18,4%) sadržavalo djecu mlađu od 18 godina, 109.437 (31,6%) su bili parovi suprotnog spola koji žive zajedno, 28.677 (6,3%) su bile žene na čelu domaćinstva bez prisutnog supružnika, 12.748 (3,7%) su bili muškarci na čelu domaćinstva bez pristunog supružnika. Bilo je 21.677 (6,3%) nevjenčanih parova suprotnog spola i 10.384 (3,0%) vjenčanih parova ili u partnerstvu istog spola. 133.366 domaćinstava (38,6%) su bila domaćinstva od samo jedne osobe i 34.234 (9,9%) domaćinstava je sadržavalo osobu preko 65 godina koja živi sama. Prosječna veličina domaćinstva je bila 2,26. Bilo je 151.029 porodica (43,7% od svih domaćinstava) dok je prosječna veličina porodice bila 3,11. Bilo je 376.942 stambenih jedinica sa prosjećnom gustoćom od 627,6/km2 od čega je 123.646 (35,8%) bilo zauzeto od strane vlasnika i 222.165 (64,2%) od strane iznajmljivača. Upražnjenih mjesta je bilo 2,3%, dok je postotak upražnjenih mjesta bio 5,4% za iznajmljene objekte. 327.985 osoba (40,7% stanovništva) je živjelo u stambenim jedinicama koje su bile njihove dok je 452.986 osoba (56,3% stanovništva) živjelo u iznajmljenim stambenim jedinicama.
San Francisco je imao najveći postotak od 15,4% gay i lezbijskih pojedinaca od bilo kojeg drugog od 50 većih gradova u SAD-u prema društvenoj anketi iz 2005. godine. San Francisco takođe ima najveći postotak istospolnih domaćinstava od bilo kojeg američkog okruga, te zaljevska oblast San Franciska ima najveću koncentraciju istospolnih domaćinstava od bilo kojeg drugog metropolitanskog područja.
San Francisco je na trećem mjestu po prosječnom prihodu domaćinstava koji je 2007. godine. iznosio $65.519. Prosječan porodični prihod je iznosio $81.136 i San Francisco je na 8. mjestu od svih većih gradova međunarodno po broju milijardera koji žive unutar grada. Prateći državni trend, emigracija porodica srednje klase doprinosi nejednakosti prihoda i ostavilo je grad sa manjim brojem djece od bilo kojeg drugog većeg američkog grada sa postotkom od 14,5%.
Postotak siromaštva je 11,8% i broj porodica u siromaštvu je 7,4%, te su obe cifre ispod državnog prosjeka. Stopa nezaposlenosti je 5,3% prema podacima iz januara 2014. godine.
Jezici i starost
Prema podacima iz 2010. godine, 54,58% (411.728) stanovnika preko 5 godina starosti govori engleskim jezikom kao glavnim jezikom dok 18,60% (140.302) govori kineski, 11,68% (88.147) španski, 3,42% (25.767) tagaloški, 1,86% (14.017) ruski, 1,45% (10.939) vijetnamski, 1,05% (7.895) francuski, 0,90% (6.777) japanski, 0,88% (6.624) korejski, 0,56% (4.215) njemački, 0,53% (3.995) italijanski dok je jezicima pacifičkih otočana govorilo 0,47% (3.535) stanovništva preko pet godina starosti. Peko 45,42% (342.693) stanovništva, preko pet godina starosti, je govorilo maternji jezik koji nije bilo engleski.
Ekonomija
Kalifornijska zlatna groznica je pretvorila San Francisco u bankovni i finansijalni centar zapadne obale u ranom 20. vijeku. Montgomery Street i Financial District su postali poznati kao "Wall Street zapada" i sadržavaju federalnu rezervnu banku San Franciska, sjedište kompanije Wells Fargo i bile su sjedište dioničke berze pacifičke obale. Banka Amerike, pioner u pružanju bankovnih usluga dostupnim srednjoj klasi, je osnovana u San Francisku 1960ih, te je izgradila moderan neboder i izabrala 555 California Street kao svoje sjedište. Mnoge veće finansijske institucije, multinacionalne banke i firme preduzetničkog kapitala se nalaze ili imaju regijsko sjedište u gradu. Sa preko 30 međunarodnih finansijskih institucija šest kompanija iz Bogatih 500 i velike infrastrukture stručnih usluga—uključujući pravo, odnose sa javnošću, arhitekturu i dizajn—San Francisco je dizajniran kao "alpha" svjetski grad i na 10. je mjestu među najvećim međunarodnim finansijskim centrima.
Kultura i savremeni život
mini|desno|Butici širom ulice Fillmore u susjedstvu [[Pacific Heights (San Francisco)|Pacific Heights.]] Iako su finansijalni distrikt, Union trg i Fisherman's Wharf poznati širom svijeta, San Francisco je takođe poznat po nekolicini kulturno bogatih ulica koji sadržavaju susjedstva mješovite upotrebe okruženih sa centralnim komercijalnim hodnicima po kojima stanovnici kao i posjetitelji mogu hodati. Walkscore.com je, baš zbog ovoga, rangirao San Francisco na drugo mjesto kao "najbolji grad za hodanje" u Sjedinjenim Američkim Državama. Mnoga susjedstva sadrže mješavinu raznih poslova, restorana i prostora koji su potrebni stanovnicima i posjetiteljima. Poneka susjedstva sadrže butike, kafiće i noćni život poput Union ulice u Cow Hollowu, 24. ulice u Noe Valley, Valencia ulice u Missionu, i Irving ulice u unutrašnjem Sunsetu. Ovaj pristup je znatno uticao na ponovno razvijanje poslova i usluga u susjedstvima distrikta South of Market.
Počevši od 1990ih, potražnja za vještim radnicima u grani informatičke tehnologije za lokalne poslove u začetku u silicijskoj dolini je privukla mnoge radnike širom svijeta i uticala je na veći životni standard San Franciska. Mnoga susjedstva koja su se sastojala od srednje i niže klase su se počeli dizati na veće nivoe tokom renesanse San Franciska, uključujući susjedstva South Beach i Mission Bay. Vrijednost imovine i prihodi stanovnika su se popeli na jedne od najviših u SAD-u, pravivši veliku scenu za zabavu, restorane i maloprodaju. Prema istraživanju iz 2008. godine svih većih gradova, San Francisco je bio na drugom mjestu po kvalitetu života od bilo kojeg drugog grada u državi. Međutim, zbog nevjerovatnog rasta troškova života, mnoge porodice srednjih i nižih klasa su se preselili u vanjska pregrađa zaljevskog područja ili u centralnu dolinu Kalifornije.
Međunarodni ugled koji San Francisco i dalje ima je postajao od svog osnivanja pa sve do danas sa velikim brojem imigranata iz Azije i Južne Amerike. 39% stanovnika nije rođeno u SAD-u, te je značan broj susjedstva pretrpan sa poslovima i građanskim ustanovama koje su namijenjene novim građanima. Na primjer, od dolaska mnogih etničkih kineza, počevši od 1970ih, istorijski je pretvorilo Kinesku četvrt i paradu kineske nove godine u najveći događaj svoje vrste izvan Kine.
mini|upright| [[Zastava duginih boja, koja je simbol LGBT ponosa, je nastala u San Francisku; barjaci poput ovoga ukrašavaju Castro ulicu.]]
San Francisco ima dugu istoriju podržavanja LGBT prava. Dom je prvoj organizaciji za lezbjiska prava u SAD-u pod nazivom Daughters of Bilitis; prvoj javno gay osobi da se kandiduje za javne funkcije u SAD-u, José Sarriau; prvom javnog gay čovjeku da bude izabran za javnu funkciju u SAD-u, Harvey Milku; prvoj javno lezbijskog sutkinji Mary C. Morgan i prvom transrodnom policijskom komesaru, Theresi Sparks. Veliki broj gay građana je zadržao političku i kulturnu zajednicu kroz nekoliko decenija i samim time je stvorio moćnu prisutnost u gradskom životu San Franciska. Grad održava paradu San Francisco Pride, jednu od najvećih i najstarijih pride parada.
Zabava i scenska umjetnost
The Fillmore je muzička zgrada u Western Additionu. Druga je inkarnacija istorijske zgrade koja je dobila slavu tokom 1960ih pod izvođenjem Bill Grahama, tako što je bila dom poznatim muzičarima Grateful Dead, Janis Joplin, Led Zeppelin i Jefferson Airplane, napravivši zvuk San Franciska. Beach Blanket Babylon je avenija koja vrši izvođenja publici North Beacha od 1974. godine.
A.C.T. teatar je uticajan u zaljevskoj oblasti od 1967. godine. Redovno producira razne događaje i redovno vrši produkcije Broadway predstava.
Muzeji
Muzej moderne umjetnosti San Franciska (još poznat pod nazivom SFMOMA) sadrži moderna i djela iz 20. vijeka. Muzej je premješten u trenutnu zgradu u susjedstvu South of Market 1995. godine i sada privlači više od 600.000 posjetitelja godišnje. Palata legije časti uglavnom sadrži evropske antikvitete i umjetnička djela te se zgrada nalazi u Lincoln parku i njen eksterior je modeliran po istoimenoj zgradi u Parizu. Njime upravljaju Muzeji fine umjetnosti San Franciska, koji takođe upravljaju de Young muzejom u Golden Gate parku. Kolekcija de Younga sadrži američke dekorativne objekte i antropološka nalazišta iz Afrike, Okeanije i Amerikâ. Prije pravljenja trenutne građevine, koja se završila sa izgradnjom 2005. godine, de Young je takođe sadržavao muzej azijske umjetnosti koji je sadržavao azijske istorijske artefakte stare preko 6.000 godina te je 2003. godine premješten u nekadašnju javnu biblioteku pored civilnog centra.
Nasuprot muzičkom konkursu se nalazi Kalifornijska akademija nauka. To je prirodni istorijski muzej koji sadrži Morrison planetarij i Steinhart akvarij. Trenutna struktura građevine sa providnim plafornom je otvorena 2008. godine. Exploratorium je interaktivni naučni muzej koga je osnovao Frank Oppenheimer 1969. godine i nalazi se na 15. pristaništu Embarcadera. Dva muzejska broda su usidrena blizu Fisherman's Wharfa, SS Jeremiah O'Brien i podmornica USS Pampanito. Na Nob Hillu se nalazi žičarni muzej sa prikazom napojnog sistema koji pogoni žičare i skladišta automobila.
Sport i rekreacija
Vožnja biciklom postaje sve popularnija u San Francisku. Prema izvještaju agencije za opštinski prevoz (eng. Municipal Transportation Agency, odnosno skraćeno MTA) 2010. godine, broj biciklista je porastao u 33 lokacije za 58% u odnosu na prethodni izvještaj iz 2006. godine. MTA procjenjuje da se svaki dan u gradu obavi više od 128.000 vožnji biciklom, što bi bilo 6% od cjelokupnog saobraćaja grada. Poboljšanje infrastrukture vožnje bicikla građenjem dodanih mjesta za vožnju je omogućilo sigurniju i pristupačniju vožnju bicikla u San Francisku. Od 2006. godine, San Francisco ima zlatni biciklistički status od lige američkim biciklista.
Plaže i parkovi
mini|lijevo|[[Ocean plaža (San Francisco)|Ocean plaža San Franciska sa pogledom na litičnu kuću.]] mini|Konzervatorijum cvijeća u [[Golden Gate park|parku Golden Gate.]] Nacionalno rekreacijsko područje Golden Gatea (još poznato po engleskoj skraćenici GGNRA) sadrži veći dio parkova San Franciska i sve njegove plaže. Jedno je najposjećenijih područja u Sjedinjenim Američkim Državama u rekreacijonom pogledu sa preko 13 miliona godišnjih posjetioca. Unutar atrakcija grada se takođe nalazi Ocean plaža, koja se pruža duž obalne linije Tihog okeana i posjećuje ga surferska zajednica, kao i Baker plaža koja se nalazi na zapadnoj uvali Golden Gatea kao dio Presidia, prijašnje vojne bazne. Crissy polje se takođe nalazi unutar Presidia. GGNR takođe upravlja Fort Funstonom, Lands Endom, Fort Masonom i Alcatrazom. Služba nacionalnih parkova zasebno upravlja Maritime istorijski nacionalni park San Franciska koji se sadrži od čete istorijskih brodova i rive oko Aquatic parka.
Zakon i vlada
Zbog svog jedinstvenog statusa kao grad i okrug istovremeno, lokalna vlada ima nadležnost nad imovinom nad kojim inače ne bi trebala. Na primjer, međunarodni aerodrom San Franciska, koji se nalazi u okrugu San Mateo, je pod vlasništvom grada i okruga San Franciska. San Francisco ima gradski zatvor u okrugu San Mateo, u neinkorporiranom području pored San Bruna. San Francisco je takođe, Raker paktom iz 1913. godine, dobio stalni zakup nad Hetch Hetchy dolinom i marinom nacionalnog parka Yosemite.
Kriminal i javna sigurnost
mini|lijevo|Službenici patrole [[Kalifornija|Kalifornije sprovode Kalifornijski kôd vozila i progone osumljičena lica i budu na licu mjesta svih važnijih prepreka i nezgoda saobraćaja.]] 2011. godine, prijavljeno je 50 ubistava što je 6,1 na 100.000 ljudi. Bilo je oko 134 silovanja, 3.142 krađa i oko 2.139 napada. Bilo je oko 4.469 provala, 25.100 pljački i 4.210 krađa motornih vozila. Tenderloin područje San Franciska ima najveći postotak kriminala u San Francisku sa 70% nasilnog kriminala grada i oko jedne četvrtine gradskih ubistava se dogodi u ovom susjedstvu. Tenderloin područje takođe sadrži velike stope beskućništva, korištenja droga, nasilja bandi i prostitucije. Još jedno područje sa visokom stopom kriminala je Bayview-Hunters Point. Beskućništvo je takođe rasteći problem grada.
Gradom patrolira policija San Franciska. Ured šerifa San Franciska, BART policija (za javni prevoz), Armtrak policija i Kalifornijska patrola kao i mnoge druge lokalne, državne i federalne agencije sprovode zakon u gradu.
Fakulteti i univerziteti
mini|upright|desno|Studendski grad Lone Mountain univerziteta San Franciska. Univerzitet u Kaliforniji, San Francisco je jedini studenski grad sistema Univerziteta Kalifornije koji je posebno namjenjen zdravstvenom obrazovanju i biomedicinskim naukama. Jedna je od pet najboljih medicinskih škola u Sjedinjenim Američkim Državama i upravlja medicinskim centrom UCSF koji je jedan od 15 najboljih bolnica u zemlji. UCSF je znatno velik lokalni poslodavac koga premašuje jedino lokalna gradska i okružna vlada. Studenski grad od 170.000 m² u Mission Bayu je otvoren 2003. godine i nadovezuje se na originalnu zgradu u Parnassus Heightsu. Mjesto je zgrada za istraživanje u oblastima biotehnologije. U svim pogledima, UCSF upravlja preko 20 zgrada širom San Franciska. Hasting College of Law, koji je osnovan u civilnom centru 1878. godine, je najstariji pravni fakultet u Kaliforniji i ima najveći broj sudija u zakonodavnim organizacijama savezne države koji su ga pohađali.
Mediji
mini|Zgrada novina [[San Francisco Chronicle.]] Glavne dnevne novine San Franciska su San Francisco Chronicle, koje su trenutno najveće novine sjeverne Kalifornije po tiražu. Chronicle je poznat po svom, sada preminulom, kolumnistu Herbu Caenu koji je zaslužan za kritike i prestavljao je "glas San Franciska". Prijašnji kamen temeljac medijskog carstva Williama Randolpha Hearsta i Ambrosea Biercea The San Francisco Examiner, je opao u tiraži i sada se objavljuje kao besplatan dnevni tabloid pod novom upravom. Novine Sing Tao Daily navode da su najveće novine napisane na kineskom jeziku u zaljevnoj oblasti San Franciska. SF Weekly su alternativne gradske sedmične novine. San Francisco Magazine i 7x7 su glossy časopisi o San Francisku. Državne novine Mother Jones su takođe iz San Franciska.
Područje zaljevne oblasti San Franciska je treći po veličini televizijski market i četvrti po veličini radijski market u SAD-u. Najstarija gradska radijska stanica, KCBS (AM), je počela kao eksperimentalna stanica u San Joseu 1909. godine, prije nego što je počela sa komercijalnim emitiranjem. KALW je bila prva FM radijska stanica kada je počela sa radom 1941. godine. Prva televizijska stanica grada je bila KPIX i počela je sa emitiranjem 1948. godine.
Sve veće televizijske mreže u SAD-u imaju lokalne urede i stanice koje poslužuju područje i većina se nalazi u gradu. MSNBC, BBC, Al Jazeera America, Russia Today i CCTV America takođe imaju regionalne novinske agencije u San Francisku. Bloomberg West je počeo sa radom 2011. godine iz studija na Embarcaderu. ESPN koristi lokalni ABC studio za emitiranje. Sportske stanice San Franciska, Comcast SportsNet Bay Area i Comcast SportsNet California, se nalaze u San Francisku. Pac-12 mreža je isto tako iz San Franciska.
Autoputevi i ceste
lijevo|mini|[[Golden Gate most je jedina drumska veza sa North Bayom.]] Državna ruta 1 takođe ulazi u San Francisco sa sjevera preko Golden Gate mosta i kreće se južno od rute 101, prvo kroz Presidio Blvd park kroz park Golden Gate i tada se ukršta sa zapadnim dijelom grada sa magistralnim putem 19. avenije i priključuje se međudržavnom putu 280 na južnom dijelu grada. Međudržavni put 280 nastavlja se južno kroz centralne dijelove poluostrva ka San Joseu. 280 takođe skreće istočno blizu južnog dijela grada i zaustavlja se južno od Bay mosta u susjedstvu South of Market. Nakon Loma Prieta zemljotresa 1989. godine, gradska uprava je odlučila da sruši autoput Embarcadero te su glasači odobrili rušenje dijela centralnog autoputa kako bi se pretvorio u bulevare.
Državna ruta 35, koja prelazi većinu poluotoka po grebenu planina Santa Cruz, ulazi u grad sa zapada kao Skyline bulevar i slijedi ulice grada tok ne stane na ukrštanju sa autoputom 1. Državna ruta 82 ulazi u San Francisco sa juga kao ulica Mission i slijedi putanju istorijske ceste El Camino Real i malo poslije toga se prekida na raskrsnici sa rutom 280. Neki od većih magistralnih puteva su bulevar Geary, Lincoln Way/Koridor Fell Street i ulica Market/Portola Drive.
Zapadni terminal istorijskog transkontinentalnog Lincoln autoputa, prve ceste širom Amerike, se nalazi u parku Lincoln San Franciska.
Javna transportacija
mini|desno|upright|Žičara se penje na Hyde ulici. U pozadini se vidi otok [[Alcatraz.]] 32% građana San Franciska koriste javnu transportaciju kako bi otišli na posao, što čini San Francisco prvim gradom na zapadnoj obali u ovoj statistici i trećim u Sjedinjenim Američkim Državama. Opštinska željeznica San Franciska, još poznata kao Muni (zbog engleskog naziva The San Francisco Municipal Railway), je glavni sistem javnog prevoza San Franciska. Muni je sedmi po veličini sistem javnog prevoza u Sjedinjenim Američkim Državama sa 210.848.310 vožnji po podacima iz 2006. godine. Sistem se sastoji od kombiniranog sistema lake gradske željeznice i metroa Muni Metro i velike mreže autobusa. takođe sadrži istorijsku tramvajnu liniju koja se prostire na ulici Market od Castra do Fisherman's Wharfa. takođe sadrži poznate žičare, koje su dizajnirane kao nacionalni istorijski orijentir i znatna su turistička atrakcija.
Amtrak California Thruway Motorcoach pokreće lokalni autobus od San Franciska do svog željezničkog sistema preko zaljeva do Emeryvillea. Linije vožnje od stanice u Emeryvilleu su sljedeće: Capitol Corridor, San Joaquin, California Zephyr i Coast Starlight. Thruway servis takođe pruža prevoz do San Luis Obispoa u Kaliforniji sa vezom do Pacific Surflinera.
mini|lijevo|Trajekt Golden Gatea M/V Del Norte. Usidren kraj trajektne zgrade. Megabus je nedavno ponovo pokrenuo uslugu gradskih autobusa u Kaliforniji i Nevadi. Putnici iz San Franciska mogu izabrati tri rute (San Francisco-San Jose-Los Angeles, San Francisco-Oakland-Los Angeles i San Francisco-Sacramento-Reno). Stanica u San Francisku se nalazi na Caltrainu. BoltBus je počeo pružati usluge putnicima zaljevske oblasti do Los Angelesa u oktobru 2013. godine.
Trajekt San Franciska pruža prevoz od istoimene zgrade i pristaništa broj 39 do određenih mjesta u Oaklandu, Alamedi, otoku Bay Farm, južnom San Francisku i sjeverno do Vallejoa u okrugu Solano. The Golden Gate Ferry je jedan od najstarijih trajekta koji pružaju servis od San Franciska do okruga Marin. Soltrans se bavi naknadnim autobuskim prevozom između trajektne zgrade i Vallejoa.
Pješački saobraćaj je takođe popularan. Walk Score je, 2011. godine, ocijenio San Francisco za drugi najbolji grad za pješačenje u SAD-u.
San Francisco je jedan od najstarijih usvojitelja dijeljenja automobila u SAD-u. Bezprofitna organizacija City Carshare je otvorena 2001. godine. Zipcar se takođe naknadno otvorio.
Biciklistično dijeljenje zaljevske oblasti je pokrenuto u augustu 2013. godine sa 700 bicikala u centru San Franciska i nekoliko odabranih gradova južno od San Josea. Opštinska agencija za transport i Distrikt za kvalitet zraka zaljevske oblasti su odgovorni za upravljanje radnji Alta biciklističkog dijeljenog servisa. Sistem će se proširiti u budućnosti.
Aerodromi
mini|Međunarodni aerodrom San Franciska (nalazi se u okrugu San Mateo ali im upravlja San Francisco) je glavni aerodrom San Franciska i [[Zaljevska oblast San Franciska|zaljevske oblasti.]] Iako se međunarodni aerodrom San Franciska (još poznat po skraćenici SFO) nalazi 21 km južno od centra grada u neinkorporiranom dijelu okruga San Mateo, on je ipak pod upravom grada i okruga San Franciska. SFO je središte kompanija United Airlines i Virgin America. SFO pruža međunarodni pristup Aziji i Evropi sa najvećim međunarodnim terminalom u Sjevernoj Americi. SFO je 2011. godine bio 8. najprometniji aerodrom u Sjedinjenim Američkim Državama i 22. u svijetu sa preko 40.9 miliona putnika.
Međunarodni aerodrom u Oaklandu, koji se nalazi nasuprot zaljeva, je popularna jeftinija alternativa SFOu. Geografski gledano, aerodrom u Oaklandu je otprilike iste udaljenosti od centra grada kao i SFO, ali pošto se nalazi preko zaljeva, veće je udaljenosti kada se treba do njega doći automobilima iz San Franciska.
Morske luke
mini|desno|Trajektna zgrada uz susjedstvo [[The Embarcadero.]] Morska luka San Franciska je jednom bila najveća i naprometnija na zapadnoj obali. Sadržavala je nekoliko redova pristaništa okomitih sa obalom, gdje su mašinerija i ljudi prevozili teret iz usidrenih brodova u obližnja skladišta. Luka je rukovala teretoma sa odredišta preko Tihog i Atlantskog okeana i bila je središte trgovinom klada na zapadnoj obali. Važan čin američkog radnog pokreta je bio štrajk 1934. godine na zapadnoj obali koji je doveo većinu morskih luka do prestanka rada. Pojavom utovara kontejnerima, počela su se polako prestati koristiti pristaništa. Najkomercijalnijia pristaništa su premješteni u morsku luku Oaklanda i Richmonda. Nekoliko aktivnih pristaništa koja se bave razlomljenim rasutim teretom su i dalje prisutna kraj kanala Islais Creek.
Princess Cruises Grand Princess je 16. marta 2013. godine postao prvi godišnji brod San Franciska. Brod pruža krstarenja do Aljaske, obala Kalifornije, Havaja i Meksika. Brod Grand Princess je bio usidren u San Francisku sve do aprila 2014. godine. Princess je pružao pristup i korištenje drugih brodova tokom ljeta 2014. godine, omogućivši ovoj kompaniji da posjeduje jedinu krstarnu liniju sa uslugama cijele godine u San Francisku.
Gradska partnerstva
San Francisco učestvuje u Sister Cities International programu. Nalazi se 41 ured konzulata kao i 23 počasna ureda u zaljevskoj oblasti San Franciska.
Proteinski metabolizam
Proteinski metabolizam obuhvata brojne biohemijske procese odgovorne za sintezu proteina i aminokiselina, i razlaganje proteina (i drugih velikih molekula) putem katabolizma.
Proteinska sinteza
Proteinska biosinteza se sastoji od četiri procesa
Proteinski anabolizam je proces kojim se proteini formiraju iz aminokiselina (aka anabolička aminokiselinska sinteza).
ANK3
Funkcija
Protein kodiran ovim genom je imunološki različit genski proizvod od ankirina ANK1 i ANK2. On je originalno otkriven u aksonskom inicijalnom segmentu i Ranvijerovim čvorovima neurona u centralnom i perifernom nervnom sistemu. Alternativno spojene varijante mogu biti izražene u drugim tkivima. Mada su višestruke transkripcione varijante koje kodiraju nekoliko različitih izoformi nađene za ovaj gen, some su dve bile potpuno karakterisane.
U okviru nervnog sistema, ankirin G ja specifično lociran u neuromišićnom spoju i Ranvijerovim čvorovima. U Ranvijerovim čvorovima gde su akcioni potencijali aktivno prenošeni, za ankirin G se dugo mislilo da je posredni vezujući partner neurofaskinu i naponski-kontrolisanim natrijumskim kanalima. Genetičko brisanje ankirina G sa više neuronskih tipova ja pokazalo da je ankirin G neophodan za normalnu raspodelu naponski-kontrolisanih natrijumskih kanala na aksonskim humkama i za oslobađanje akcionih potencijala.
Povezanost bolesti
ANK3 protein se združuje sa srčanim natrijumskim kanalom Nav1.5. Oba proteina su visoko izražena na ventrikularnom umetnutom disku i membrani T-cevčice u kardiomiocitima. Mutacija na Nav1.5 proteinu blokira vezujuću interakciju sa ANK3 i na taj način poremećava površinsko izražavanje Nav1.5 na kardiomiocitima, što dovodi do Brugada sindroma, tipa srčane aritmije.
Pojedine mutacije na ANK3 genu su vezane za bipolarne poremećaje.
Ankirin familija
Protein koji kodira ANK3 gen je član ankirin familije of proteina koja povezuje integralne membrane proteina sa potpornim spektrin-aktin citoskeletonom. Ankirini igraju ključnu ulog u aktivnostima kao što su ćelijska pokretljivost, aktiviranje, proliferacija, kontakt i održavanje specijalizovanih membranskih domena. Većina ankirina se tipično sastoji of tri strukturna domena: amino-terminalni domen koji sadrži višestruka ankirin ponavljanja; centralin region sa visoko konzervisanim spektrin vezivajućim domenom; i karboksi-terminal regulatorni domen koji je najmanje konzerviran i koji je subjekat varijacije.
Jovan V Paleolog
Njegovu poluvekovnu vladavinu obeležili su unutrašnji sukobi, dalje raspadanje centralne vlasti u Vizantiji, gubitak velikih teritorija, prelazak Osmanlija na Balkansko poluostrvo zauzimanjem Galipolja 1354. godine i njihova vazalizacija Vizantijskog carstva 1371. godine. Bio je oženjen Jelenom Kantakuzin sa kojom je imao petoro dece, od kojih su najznačajniji carevi Manojlo II (savladar 1373—1391, car 1391—1425) i Andronik IV (1376 — 1379) i despot Teodor I (1382 — 1407).
Građanski rat u Vizantiji
Prvi deo njegove vladavine obeležio je građanski rat oko regenstva između njegove majke i njenih pristalica sa jedne i Kantanuzina (pretendent 1341—1347, car 1347—1354) koji je, kao blizak prijatelj i saradnik Andronika III, takođe polagao pravo na mesto regenta. Rat je vođen sa promenljivom srećom i vremenom je prerastao u dinastički sukob između Paleologa i Kantakuzina za vizantijski tron. Početkom leta 1342. godine Kantakuzen, primoran da beži iz Vizantije, dolazi u Srbiju kod kralja Stefana Dušana sa kojim stupa u savez sve do 1343. godine kada se Dušan okreće Jovanu V, a Kantakuzen Turcima Seldžucima i emiru Umiru. Posle toga Dušan ratuje za svoj račun uglavnom ka Albaniji i Makedoniji, a vizantijska carica Ana se obraća za pomoć velikim protivnicima Seldžuka - osmanlijskim Turcima i njihovom vođi Orhanu, koga kasnije Kantakuzen takođe uspeva da privoli na svoju stranu te zauzima celu Trakiju 1345. godine. Godinu dana kasnije Dušan, koji je u međuvremenu zauzeo sve zapadno od Hristopolja (današnje Kavale) osim Soluna, proglasio se za cara, pa se zbog toga i Kantakuzen u maju 1346. kruniše za cara Vizantije, kao Jovan VI, ulazi u Carigrad, preuzima vlast i postaje suvladar sa Jovanom V. Rat se i pored prividne pobede Kantakuzina 1347. godine, ipak okončao 1354. godine pobedom Paleologa koji je ušao u Carigrad i zahtevao abdikaciju Kantakuzena. Ovaj građanski rat je zarad ličnih interesa na mala vrata uveo Turke u Evropu što je kasnije imalo veliki značaj za dalji tok istorije kontinenta.
Prodor Osmanlija na Balkan i vazalstvo Vizantije
Iako je već naredne godine umro Stefan Dušan (kralj 1331 — 1346, car 1346—1355), Vizantija izmorena dugotrajnim građanski ratovima nije uspela da iskoristi početak raspada Srpskog carstva i bila je samo pasivni posmatrač širenja osmanlijskih poseda na Balkanskom poluostrvu. Jovan V je ta napredovanja pokušao da suzbije predlaganjem pregovora o crkvenoj uniji Papi, ali ta inicijativa nije realizovana. Njegov sledeći pokušaj bilo je pokretanje prve diplomatske misije na Zapad koju je lično predvodio 1366. godine u kraljevinu Mađarsku u pokušaju da Lajoša I Velikog (1342 — 1382) nagovori da pokrene krstaški pohod protiv Osmanlija. Međutim i ovaj pokušaj je ostao bez uspeha, a sam car je na povratku zadržan u Vidinu, najverovatnije u koordinaciji sa njegovim sinom i carskim regentom u to vreme Andronikom (IV) koji je iskazivao aspiracije da zbaci oca sa prestola. Jovan je uz pomoć Amadea VI Savojskog oslobođen i Vizantiji su pridodati neki posedi, ali je to pokrenulo novu priču o sklapanju unije i Jovan V je ponovo krenuo na Zapad i u oktobru 1369. godine je prešao u katoličanstvo, ali nije zaključio crkvenu uniju. No svi njegovi pokušaji da dobije pomoć sa Zapada nisu urodili plodom, a već 26.09.1371. godine Osmanlije su u Maričkoj bici potukle braću Mrnjavčeviće i postali su najmoćnija sila na poluostrvu, preuzevši kontrolu nad njihovim oblastima. Neposredno nakon toga, Vizantija, Vidinska i Trnovska Bugarska su postale osmanlijski vazali i obavezali su se na plaćanje danka i slanje pomoćnih vojnih odreda sultanu.
Pobune Andronika IV
Njegov najstariji sin Andronik IV je 1373. godine podigao pobunu protiv oca, koja je ugušena, ali je već 1376. godine uspeo da novom pobunom preuzme vlast. Međutim Jovan V i njegov mlađi sin i savladar Manojlo (II) su već 1379. godine, uz pomoć Osmanlija, uspeli da povrate vlast, ali je jedna od posledica sklapanja mira bila nova podela ostataka Vizantije na, praktično samostalne, udeone despotovine. Andronik je 1385. godine ponovo podigao oružje na oca, ali je još jednom pobeđen. Sam Jovan V je tom prilikom teško ranjen, a sam Andronik je neposredno posle toga u junu iste godine umro od posledica rana zadobijenih u borbi.
Pobuna Jovana VII i poslednje godine
Aktivnosti svog oca Andronika, nastavio je njegov sin Jovan (VII) (savladar 1376—1379, car 1390) koji je uz pomoć Bajazitovih (1389 — 1402) Osmanlija uspeo da 1390. godine zbaci dedu sa vlasti, ali ga je njegov stric i prestolonaslednik Manojlo (II) krajem godine suzbio i po četvrti put vratio Jovana V na presto. Svestan Bajazitovog neprijateljstva prema Vizantiji, Jovan je otpočeo sa obnavljanjem Carigradskih bedema i Zlatne kapije, ali je urađeno morao da poruši pošto je Bajazit zapretio da će ubiti njegovog srednjeg sina i Manojla (II) koji je bio njegov talac. Pretpostavlja se da je ovo poniženje dodatno potreslo ostarelog cara koji je već 16.02. 1391. godine umro, najverovatnije od srčane kapi.
Poreklo i porodica
Jovan je bio sin Andronika III i Ane Savojske, koji su pored njega imali još troje dece.
Bio je oženjen Jelenom Kantakuzin koja je bila ćerka Jovana VI Kantakuzina (1341 — 1354) i Irine Asen. Oni su imali petoro dece.