cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akuzativ
Akuzativ izravnog objekta
Akuzativ izravnoga objekta dopunjuje prijelazne glagole, označava predmet koji je izravno uključen u neku radnju, stanje ili zbivanje:
Vremenski akuzativ
Vremenski akuzativ označava vrijeme radnje; ponekad je zamjenjiv genitivom:
A ponekad može doći samo genitiv:
Akuzativ mjere
Akuzativ mjere označava količinu; nije zamjenjiv genitivom:
Načinski akuzativ
Načinski akuzativ dolazi u frazemskim konstrukcijama u kojima je najčešće riječ o elipsi:
Akuzativ s infinitivom
Česta je u latinskome jeziku:
Akuzativ s prijedlozima
Prijedlozi uz akuzativ:
Prijedloge među, nad, pod, i pred, akuzativ dijeli s instrumentalom i oni u akuzativu označavaju gdje radnja završava, dok prijedloge u, na, o, i po dijeli s lokativom i u akuzativu su uvijek vezani za glagol kretanja:
Prijedlozi u i na mogu biti i prijedlozi vremena i načina:
Prijedlozi o i po u akuzativu označavaju cilj:
Često se javlja i skamenjeni akuzativ, uz brojeve:
Lonsdejl
Lonsdejl se može odnositi na
Louel
Louel se može odnositi na
Prilog (gramatika)
Prilog ili adverb (lat. adverbium: što stoji uz glagol), nepromjenjiva riječ koja obično stoji uz glagol određujući glagolsku radnju po mjestu, vremenu, načinu, uzroku ili količini. Može stajati i uz pridjev (jako drag), drugi prilog (vrlo rado) i imenicu (malo vode).
mini|295px|Iz [[Tortni grafikon|grafikona se vidi da su prilozi kad, gdje i kako među riječima koje najčešće uvode relativnu rečenicu]]Prilozi određuju glagolsku radnju po vremenu, mjestu, načinu, količini ili uzroku. Koriste se i za izražavanje pitanja. A mogu uvoditi i odnosne ili relativne rečenice. U rečenici imaju službu priloških (glagolskih) odredbi. Mogu imati komparaciju. To su najčešće prilozi za način koji imaju isti oblik kao i pridjevi srednjeg roda, npr. Lijepo (pridjev) dijete lijepo (prilog) pjeva.
Vremenski prilozi
Pitanja: '''kada? otkada? dokada?'''
Mjesni prilozi
Pitanja: '''gdje? kamo? kuda? odakle? dokle? otkuda? dokud?'''
Uzročni prilozi
Pitanja: '''zašto? zbog čega?'''
Posljedični prilozi
Pitanja: s kojom posljedicom/ishodom?
Količinski prilozi
Pitanja: '''koliko? koliko puta?'''
Načinski prilozi
Pitanja: '''kako? na koji način?'''
Načinski prilozi mogu nastati i od pridjeva: Za razliku od pridjeva, odgovaraju na pitanje kako?, a ne kakav?
Speculator, New York
Spekjulejtor je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Njuark
Njuark se može odnositi na
Ladue, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.521, što je 124 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Megolo di Cima, Verbano-Cusio-Ossola
Megolo di Cima je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
L-sistem
L-sustav ili Lindenmayerov sustav je formalna gramatika koja je najpoznatija po primjeni u modeliranju rasta procesa razvoja biljaka, ali i za modeliranje morfologije raznih organizama. L-sustavi se mogu rabiti za generiranje samosličnih fraktala kao što su sustavi iteriranih funkcija. L-sustave je uveo i razvio 1968. mađarski teoretski biolog i botaničar sa Sveučilišta u Utrechtu, Aristid Lindenmayer (1925.–1989.).
Struktura L-sustava
Rekurzivna priroda L-sustava vodi ka samosličnosti i stoga fraktalnim oblicima koji se lako opisuju L-sustavom. Modeli biljaka i izgledom prirodnih organskih oblika se slično lako definiraju, a kako se dubina rekruzije povećava, oblik polako 'raste' i postaje složeniji. Lindemayerovi sustavi su također popularni u generiranju umjetnog života.
Gramatike L-sustava su vrlo slične semi-Thue gramatici (vidi Chomskyjevu hijerarhiju). L-sustavi su danas uobičajeno poznati kao parametarski L sustavi definirani n-torkom:
gdje je
L-sustav je kontekstno neovisan ako se svako produkcijsko pravilo odnosi samo na pojedinačni simbol, ne i na njegove susjede. Kontekstno neovisni L-sustavi se toga specificiraju ili prefiksnom gramatikom ili regularnom gramatikom.
Ako pravilo ovisi ne samo o jednom simbolu već i o njegovim susjedima, tada je naslovljen kontekstno ovisnim L-sustavom.
Ako postoji točno jedna produkcija za svaki simbol, za L-sustav se kaže da je deterministički (deterministički kontekstno neovisni L-sustav se popularno zove DOL-sustav). Ako postoji nekoliko produkcija, i svaka je odabrana određenom vjerojatnošću pri svakoj iteraciji, tada se radi o stohastičkom L-sustavu.
Rabeći L-sustave za generiranje grafičkih slika zahtijeva da se simboli modela odnose na elemente slike računalnog zaslona. Primjerice, program FractInt (vidi vanjske poveznice dolje) koristi turtle grafiku (sličnu onoj u programskom jeziku Logo) za iscrtavanje slika na zaslonu. Interpretira svaku konstantu L-sustava kao naredbu za tzv. turtle (trokutasti kursor na zaslonu).
Primjer 1: Alge
Lindenmayerov izvorni L-sustav za modeliranje rasta algi.
što pak generira:
Primjer 2: Fibonaccijevi brojevi
Ako definiramo sljedeću jednostavnu gramatiku:
tada ovaj L-sustav generira sljedeći slijed stringova:
Ovo su zrcalne slike stringova prvog primjera, sa zamijenjenim A i B. Još jednom, svaki je string nadovezivanje prethodna dva, ali u obrnutom redoslijedu.
U bilo kojem od primjera, ako izračunamo duljnu svakog stringa, dobijemo poznati Fibonaccijev slijed brojeva:
Za n>0, ako brojimo k-tu poziciju od invarijantnog kraja stringa (lijevo u slučaju prvog primjera i desno u slučaju drugog primjera), vrijednost je određena time potpada li višekratnik zlatnog reza unutar intervala (k-1,k). Omjer A i B stoga konvergira ka zlatnom rezu.
Primjer 3: Cantorova prašina
450px|right
Neka A znači "crtaj naprijed" i B znači "pomakni naprijed".
Primjer 4: Kochova krivulja
Varijanta Kochove krivulje koja koristi samo prave kutove.
Ovdje, F znači "crtaj naprijed", + znači "zakreni ulijevo za 90°", i - znači "zakreni udesno za 90°"
"F"
"F+F-F-F+F"
Primjer 5: Penroseova popločanja
centre centre
Kao L-sustav ova se popločanja zovu Penroseovi rombovi i Penroseove ploče. Gornje slike su generirane za n = 6 kao L-sustav. Ako pravilno položimo Penroseove ploče kao L-sustav, dobijemo sljedeće popločanje:
centre
inače dobijemo uzorke koji ne pokrivaju u potpunosti beskonačnu površinu:
Primjer 6: Sierpinskijev trokut
Trokut Sierpińskog nacrtan koristeći L-sustav.
Ovdje, A i B znači "crtaj naprijed", + znači "zakreni ulijevo kutom", i - znači "zakreni udesno kutom". Kut mijenja predznak svake iteracije tako da su baze trokutastih oblika uvijek na dnu (inače bi bile na dnu i vrhu naizmjenice).
centre Evolucija za n = 2, n = 4, n = 6, n = 9
Primjer 7: Zmajolika krivulja
Ovdje, F znači "crtaj naprijed", - znači "zakreni ulijevo za 90°", i + znači "zakreni udesno za 90°". X i Y ne odgovaraju nijednoj akciiji crtanja i korišteni su samo za upravljanje evolucijom krivulje.
centre|400px Zmajolika krivulja za n = 10
Primjer 8: Fraktalna biljka
Ovdje, F znači "nacrtaj naprijed", - znači "zakreni ulijevo za 25º" i + znači "zakreni udesno za 25º". X ne odgovara nijednoj akciji crtanja i rabi se za upravljanje evolucijom krivulje. [ odgovara spremanju trenutnih vrijednosti za poziciju i kut, koje se vraćaju izvršavanjem odgovarajućeg ].
OR52I2
Olfaktorni receptor 52I2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR52I2 genom.
L-sistem
Primjer 9: Modificirani Kochov L-sustav
Fraktalna figura nacrtana uvođenjem periodičke promjene predznaka kuta u iteraciji običnog L-sustava Kochove krivulje.
centre|300px
OR52I2
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
L-sistem
Otvoreni problemi
Postoje mnogi otvoreni problemi koji uključuju proučavanje L-sustava. Na primjer:
Vrste L-sustava
L-sustavi na realnoj liniji R:
Darren Aronofsky
Daren Aronofski je američki režiser, scenarista i producent, rođen 12. februara 1969. godine. Pohađao je Harvard i Američki filmski institut. Karijeru je počeo 1998. godine filmom Pi. Bio je nominovan za Oskar za najboljeg režisera za film Crni labud iz 2010. godine.
Vokativ
Vokativ (lat. vocare = zvati) naziv je za padež u nekim jezicima (uključujući srpskohrvatski jezik) koji se koristi ako se riječ želi koristiti kao doziv. Zbog toga je vokativ izvan strukture rečenice i može se koristiti samostalno. Uz nominativ, vokativ je samostalan, nezavisan padež.
Vokativ u drugim jezicima
Povijesno, vokativ je postojao u indoeuropskom sustavu padeža i postojao je u latinskom, sanskrtu i starogrčkom jeziku. Iako je izgubljen u mnogim suvremenim jezicima, neki su ga sačuvali, npr. grčki jezik i slavenski jezici, suvremeni keltski jezici i među romanskim samo rumunjski.
Blanquefort-sur-Briolance
Blankfor sir Briolans je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Vilnev sir Lot.
Vokativ
Vokativ u drugim jezicima
Vokativ se također sreće kod nekih neindoeuropskih jezika, kao što su gruzijski, arapski, kineski i korejski jezik.
Blanquefort-sur-Briolance
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 492 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 41,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 274 m, a minimalnoj 104 m).
Vokativ
Vokativ u srpskohrvatskome jeziku
Vokativ je "peti" padež u srpskohrvatskom jeziku. Ne odgovara ni na kakvo pitanje. Nije dio rečenice pa se od rečenice s kojom dolazi u pisanju odvaja zarezom.
Uloga
Vokativ je padež:
Različiti osjećaji i osobni stav prema sugovorniku:
Zamjena vokativa i nominativa
Poseban je slučaj pojave vokativa na mjestu nominativa, najčešće u usmenome narodnom pjesništvu. Tada vokativ nema funkciju obraćanja, nego dolazi iz metričkih i stilskih razloga pa se i ne odvaja zarezom.
U kajkavskome narječju i zagrebačkome govoru česta je uporaba nominativa umjesto vokativa što je nepravilno u standardnom hrvatskom jeziku u kojem se za dozive mora koristiti vokativ.
Mauntin Vju
Mauntin Vju se može odnositi na
Nešvil (razvrstavanje)
Nešvil se može odnositi na
Murfrizboro
Murfrizboro se može odnositi na
Oden
Oden se može odnositi na
Okolona
Okolona se može odnositi na
Charles Darwin
Čarls Robert Darvin (Charles Robert Darwin, 1809 - 1882) je britanski naučnik koji je udario temelje modernoj teoriji evolucije pomoću koncepta razvijanja svih životnih oblika procesom prirodne selekcije.
Darvinova teorija
a) varijabilitet, a to će reći slučajnu promenjivost u razvoju živih bića;
b) hereditet, tj. nasleđivanje izvesnih stečenih oznaka;
c) selekcija boljih, tj. jačih, koja je posledica borbe za održavanje vrsta.
Biografija
Darvin je rođen u mestu Šruzberi (Schrewsbery) 12. februara 1809. godine kao peto dete dobrostojeće engleske porodice. Njegov pradeda s majčine strane bio je uspešni trgovac porculanskom i lončarskom robom Džosija Vedgvud, a pradeda s očeve strane bio je u 18. veku dobro znani psiholog i naučnik Erasmus Darvin. Nakon završetka školovanja u elitnoj školi u rodnom Šrevzburiju (1825) mladi Darvin je upisao medicinu na Univerzitetu u Edinburgu. Godine 1827. izbačen je sa studija medicine i upisao se na univerzitet Kembridž kako bi postao sveštenik engleske crkve. Tamo je sreo geologa Adama Sedžvika i naturalistu Džona Hensloua.
Henslou ne samo da je pomogao Darvinu da izgradi samopouzdanje nego je svog učenika podučio kako da bude pažljiv i savestan promatrač prirodnih fenomena i skupljač primeraka. Nakon završenih studija na Kembridžu 1831. godine u svojoj dvadesetdrugoj godini Darvin se, uglavnom na Henslouov nagovor, ukrcao na brod HMS Bigl i pridružio se ekipi naturalista na naučnom putovanju po svetu. Darvin je na tom putovanju dobio priliku da promatra geološke formacije koje su pronađene na različitim kontinentima i ostrvima kao i velik broj fosila i organizama. U svojim geološkim opservacijama Darvin je bio najimpresioniraniji učinkom koji su imale prirodne sile na zemljinu površinu. U to doba većina geologa zastupala je teoriju kako su pojedine vrste životinjskog i biljnog sveta nastajale nezavisno jedna od druge, te da je svaka prošla kreacija uništena iznenadnom katastrofom, kao što je npr. potres ili svijanje zemljine površine. Prema toj teoriji poslednja katastrofa bila je ona povezana s Nuhinom arkom koja je izbrisala sve životne oblike osim onih koji su se ukrcali u Nojevu barku. Ostali primerci životnih oblika postali su fosili. Prema tom gledištu vrste, kreirane nezavisno jedna od druge, nisu bile u mogućnosti mutirati što ih je činilo nepromenjivim za sva vremena.
Katastrofičnu tezu (ali ne i nemutaciju vrsta) izmienio je engleski geolog sir Čarls Liel u svojoj knjizi u dva sveska "Principi geologije" ( Principles of Geology ) (1830 - 1833). Liel je utvrdio kako zemljina površina prolazi kroz stalne promene što je rezultat delovanja prirodnih sila kroz duži vremenski period. Dok je boravio na HSM Biglu Darvin je zaključio kako mnoga Lielova zapažanja odgovaraju onome što je sam uočio. Iako je takođe primetio kako se neki nalazi na koje je naišao kose s jednim delom gledišta koja je Liel zastupao. Tako je, na primer, zapazio da na ostrvu Galapagos postoji jedinstvena vrsta kornjača, američkog drozda i zeba koje su, unatoč tome što su bliski povezane, različite u strukturi i prehrabenim navikama od ostrva do ostrva. Ta opažanja naterala su Darvina da postavi pitanje da li je moguće da postoje veze između različitih ali i sličnih vrsta.
Nakon što se 1836 vratio u Englesku svoje ideje o promenjivosti vrsta objavio je u delu "Beleške o transmutaciji vrsta" (Notebooks on the Transmutation of Species). Darvin se u svom stajalištu o razvijanju organizama još više učvrstio nakon što je pročitao "Esej o principima populacije" (An Essay on the Principle of Population) iz 1798. godine, delo britanskog ekonomiste Thomasa Roberta Malthusa. U tom delu Malthus objašnjava kako je ljudska populacija ostala uravnotežena, naime autor je tvrdio kako povećanje izvora hrane nije jednoznačno s geometrijskom rastom broja stanovnika. Kao ključne faktore naveo je oskudice i bolesti te društevna događanja poput rata. Darvin je odmah Malthusove argumente primenio na životinje i biljke i 1838. godine načinio nacrt teorije evolucije putem prirodne selekcija.
Naredne dve decenije radio je na ovoj teoriji i još nekim prirodno-istorijskim projektima (Darvin je bio prilično bogat i nikada nije imao potrebu za dodatnim prihodima). Godine 1839. oženio se svojom rođakinjom Emom Vedvud, a nešto kasnije preselio se malo imanje Daun Haus izvan Londona. Tamo je sa suprugom podizao desetoro dece, od koje je troje umrlo u ranom detinstvu. Darvin je svoju teoriju prvi put objavio 1858. godine u novinama, istovremeno kada je to učinio i Alfred Rasel Valas, mladi naturalista koji je nezavisno od Darvina došao do istog zaključka. Darvinova teorija je u celosti objavljenja 1859. godine pod naslovom O poreklu vrsta (On the Origin of Species). Knjiga koju su nazvali "knjigom koja je šokirala svet", prodala se u potpunosti već prvi dan te je naknadno štampano još šest izdanja (Darvin ju je pripremao pune 22 godine).
Reakcija na Darvinovu knjigu bila je veoma brza. Neki biolozi prigovarali su Darvinu kako ne može dokazati svoje hipoteze. Drugi su kritikovali Darvinovu koncepciju o razvijanju različitih vrsta iz jedne. Međutim najžešći napadi na Darvinovu teoriju nisu dolazili od naučnika već od strane crkvenih predstavnika. Oni su mu spočitavali da teorija o prirodnoj selekciji poriče uticaj Boga na stvaranje čoveka i stavlja čoveka na istu razinu sa životinjama.
Porijeklo
Darwin je rođen kao peto dijete dobrostojeće engleske obitelji, otac mu je bio uspješni i imućni liječnik Robert Waring Darwin. Njegov pradjed s majčine strane bio je uspješni trgovac porculanskom i lončarskom robom Josiah Wedgwood, a pradjed s očeve strane bio je u 18. stoljeću dobro znani psiholog i učenjak Erasmus Darwin. Njegov je djed, Erasmus Darwin, također liječnik, stekao svjetski ugled svojim poetičnim opisima prirodnog svijeta. Prvi je Erasmus Darwin progovorio o evoluciji u epu u stihovima Zoonomija ili zakoni organskog života Charlesova je majka bila kći Josie Wedgewooda, osnivača danas poznate tvornice porculana, aktivna sudionika intelektualnog života onog doba koji ga je povezao ne samo s Erasmusom Darwinom nego i sa Josephom Priestleyem, tadašnjim slavnim kemičarom.
Na sveučilištu
Nakon završetka školovanja u elitnoj školi u rodnom Shrewsburyu (1825.) mladi je Darwin upisao medicinu i teologiju na sveučilištu u Edinburghu. Godine 1827. izbačen je sa studija medicine i upisao se na sveučilište Cambridge, s ciljem da postane svećenik Engleske crkve. Tamo je susreo geologa Adama Sedgwicka i prirodoslovca Johna Henslowa.
Henslow ne samo da je pomogao Darwinu da izgradi samopouzdanje nego je svog učenika podučio kako da bude pažljiv i savjestan promatrač prirodnih fenomena i skupljač primjeraka. Nakon završenog studija na Cambridgeu 1831. godine u svojoj dvadesetdrugoj godini Darwin se, uglavnom na Henslow nagovor, ukrcao na brod HMS Beagle i pridružio se ekipi prirodoslovaca na znanstvenom putovanju po svijetu. Darwin je na tom putovanju dobio priliku da promatra geološke formacije koje su pronađene na različitim kontinentima i otocima kao i velik broj fosila i organizama. U svojim geološkim opservacijama Darwina je najviše impresionirao učinak koji su imale prirodne sile na zemljinu površinu. U to doba većina geologa zastupala je teoriju kako su pojedine vrste životinjskog i biljnog svijeta nastajale nezavisno jedna od druge, te da je svaka prošla kreacija uništena iznenadnom katastrofom, kao što je npr. potres ili svijanje zemljine površine. Prema toj teoriji posljednja katastrofa bila je ona povezana s Noinom arkom koja je izbrisala sve životne oblike osim onih koji su se ukrcali u Noinu arku. Ostali primjerci životnih oblika postali su fosili. Prema tom gledištu vrste, kreirane neovisno jedna od druge, nisu bile u mogućnosti mutirati što ih je činilo nepromjenjivim za sva vremena.
Katastrofičnu tezu (ali ne i nemutaciju vrsta) izmijenio je engleski geolog sir Charles Lyell u svojoj knjizi u dva sveska Principi geologije (Principles of Geology) (1830. - 1833.). Lyell je ustvrdio kako zemljina površina prolazi kroz stalne promjene što je rezultat djelovanja prirodnih sila kroz duži vremenski period. Dok je boravio na HSM Beagleu Darwin je zaključio kako mnoga Lyellova zapažanja odgovaraju onome što je sam uočio, iako je također zamijetio kako se neki nalazi na koje je naišao kose s jednim dijelom gledišta koja je Lyell zastupao. Tako je, na primjer, zapazio da na otočju Galápagos postoji jedinstvena vrsta kornjača, američkog drozda i zeba koje su, unatoč tome što su blisko povezane, različite u strukturi i prehrambenim navikama od otoka do otoka. Ta opažanja natjerala su Darwina da si postavi pitanje da li je moguće da postoje veze između različitih ali i sličnih vrsta.
lijevo|180px|mini|Karikatura iz 1870. na temu teorije o [[evolucija (biologija)|evoluciji, spajanjem majmunovog tijela sa Darwinovom glavom]]
Darwinova teorija
Nakon što se 1836. vratio u Englesku svoje ideje o promjenjivosti vrsta objavio je u djelu Bilješke o transmutaciji vrsta (Notebooks on the Transmutation of Species). Darwin se u svome stajalištu o razvijanju organizama još više učvrstio nakon što je pročitao Esej o principima stanovništva (An Essay on the Principle of Population) iz 1798. godine, djelo britanskog ekonomiste Thomasa Roberta Malthusa. U tom djelu Malthus objašnjava kako je ljudska populacija ostala uravnotežena, naime autor je tvrdio kako povećanje izvora hrane nije jednoznačno s geometrijskom rastom broja stanovnika. Kao ključne faktore naveo je oskudice i bolesti te društevna događanja poput rata. Darwin je odmah Malthusove argumente primijenio na životinje i biljke i 1838. godine načinio nacrt teorije evolucije putem prirodne selekcije.
Naredna dva desetljeća radio je na ovoj teoriji i još nekim prirodno-povijesnim projektima (Darwin je bio prilično bogat i nikada nije imao potrebu za dodatnim prihodima). Godine 1839. oženio se svojom rođakinjom Emmom Wedgwood, a nešto kasnije preselio se na malo imanje Down House izvan Londona. Tamo je sa suprugom podizao desetoro djece, od kojih je troje umrlo u ranom djetinstvu. Darwin je svoju teoriju prvi puta objavio 1858. godine u novinama, istovremeno kada je to učinio i Alfred Russel Wallace, mladi prirodoslovac koji je nezavisno od Darwina došao do istog zaključka. Darwinova teorija je u cjelosti objavljenja 1859. godine pod naslovom Postanak vrsta (The Origin of Species). Podnaslov knjige se naziva "The Origin of Species by Means of Natural Selection or the Preservation of Favoured Race in the Struggle for Life - Porijeklo vrsta uz pomoć prirodne selekcije ili preživljavanje povlaštenih rasa u borbi za opstanak". Bio je to uvod u rasnu teoriju i neizbježnost istrebljenja rasa (u eng. izvorniku On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life). Knjiga koju su nazvali knjigom koja je šokirala svijet, prodala se u potpunosti već prvi dan te je naknadno tiskano još šest izdanja (Darwin ju je pripremao pune 22 godine).
Kritika Darwinove knjige "Postanak vrsta"
mini|250px|desno| Naslovna strana knjige [[Postanak vrsta]] Reakcija na Darwinovu knjigu bila je veoma brza. Neki biolozi (Adam Sedgwick i John Stevens Henslow) spočitavali su Darwinu kako ne može dokazati svoje hipoteze. Drugi su kritizirali Darwinovu koncepciju o razvijanju različitih vrsta iz jedne. Međutim najžešći napadi na Darwinovu teoriju nisu dolazili od znanstvenika već od strane crkvenih predstavnika. Oni su mu spočitavali da teorija o prirodnoj selekciji poriče utjecaj Boga na stvaranje čovjeka i stavlja čovjeka na istu razinu sa životinjama.
Ostatak života Darwin je proveo proširujući različite aspekte problema koje je postavio u svom djelu. Stoga je kasnije objavio još nekoliko knjiga u kojima je te probleme nastojao obrazložiti: The Variation of Animals and Plants Under Domestication (1868.; Promjenjivost životinja i biljaka pod domaćim uvjetima), The Descent of Man (1871.; Podrijetlo čovjeka), The Expression of the Emotions in Animals and Man (1872.) i The Descent of Man and Selection in Relation to Sex (1872.). Važnost Darwinova rada prepoznali su njegovi suvremenici te je Darwin izabran u Kraljevsko društvo (Royal Society) 1839. godine i u Francusku akademiju znanosti (1878.). Odana mu je počast i mjestom pokopa u Westminster opatiji, nakon što je 19. travnja 1882. preminuo u mjestu Downe, grofovija Kent.
U biologiji se rabi oblik Darwin kad se citira botaničko ime.
Optužbe o plagijatu
Prilikom tiskanja prvog izdanja "Postanak vrsta" Charles Darwin je izostavio prvo poglavlje koje je je bilo uobičajeno u tom vremenu, gdje znastvenici davaju prizanje drugim znastvenicima i ostalima koji su utjecali na njihovo dijelo. Ovim izostankom Darwin je primio mnoge kritike, jer time je "posvojio" sve ideje koje je predstavio svojom djelu. Osobito ljutit bio je britanski fizičar i teolog Baden Powell, u kasnijim izdanjima "Postanka vrsta" Charles Darwin je bio dodao poglavlje u predgovoru, no u mnogim slučajevima je on je izostavio poneke znastvenike ili je naveo znastvenike koji nisu ništa značili. Špekulacije oko kašnjenja prvog izdanja knjige vrtile su se oko kontrovernosti ideja, atribucija ideja drugima i sebi, kao i nesposobnosti Charlesa Darwina da skupi i navede sve prijašnje utjecaje. .Postoji i legenda da Charles Darwin je nikada nije vratio posuđeno djelo Al-Jahiza "Knjiga o životinjama" iz knjižnice Britanskog muzeja. Dugo godina postojale i još postoje opužbe protiv Charlesa Darwina da je ideju o evoluciji "ukrao" od drugih i predstavio kao svoju ideju. Jedna od optužbi protiv Darwina bila je da je ideju o evoluciji "ukrao" od britanskog znastvenika Alfreda Wallacea. Prema nekim nagađanjima Wallace je 1858. godine poslao svoj esej Darwinu da on taj esej prosljedi britanskom geologu Charlesu Lyellu dok se on nalazio u na nekom indonežanskom otoku. U tom eseju bile su wallacove ideje o evoluciji, i navodno prema nekima Darwin je iskoristio ovu priliku i preradio svoje ideje o evoluciji. U nedavnim istraživanjima ova tvrdnja je pronađena da nije istinita, jer pretragom datuma na pismima, dnevnicima te obradom starih novina i arhiva lučkih kapetanija u Engleskoj datumi se nisu podudarali. .
Šmartno ob Paki (općina)
Općina Šmartno ob Paki (slovenski: Občina Šmartno ob Paki) je jedna od 212 slovenskih općina od 3.218 stanovnika. , administrativni centar općine je gradić Šmartno ob Paki.
Geografske karakteristike
Općina Šmartno ob Paki prostire se na sjeveru Slovenije, u slivu rijeke Pake, u gornjoj Savinjskoj dolini na površini od 18.2 km², na kojoj leži 10 naselja.
Naselja Općine Šmartno ob Paki
Gavce, Gorenje, Mali Vrh, Paška vas, Podgora, Rečica ob Paki, Skorno, Slatina, Šmartno ob Paki, Veliki Vrh
Prijedlog (gramatika)
Prijedlog (ijek.) ili predlog (ek.), odn. prepozicija (lat. praepositio), nepromjenjiva vrsta riječi koja izražava odnos između bića, stvari i pojava te utječe na padež riječi uz koju stoje. Najčešće se odnosi na imenice i imeničke zamjenice, ali se može odnositi i na pridjeve i brojeve.
Jedino su nominativ i vokativ samostalni padeži bez prijedloga, a svi se ostali padeži nazivaju nesamostalnim ili kosim padežima te uz njih dolaze prijedlozi.
I neki prijedlozi mogu dobiti navezak (s - sa, k - ka, pred - preda itd.).
Prijedlozi uz kose padeže
Dativ teži osamostaljenju od padeža. Neki padeži koji mogu doći i s genitivom, prvenstveno se koriste s dativom (nasuprot, unatoč, usprkos...).
Prilozi i prijedlozi
Neki se prilozi i prijedlozi razlikuju samo po kontekstu i po tome stoje li uz glagol ili imensku riječ:
Šmartno ob Paki
Šmartno ob Paki (njemački: St. Martin an den Pack) je selo u Sloveniji od 648 stanovnika, ono je i administrativni centar Občine Šmartno ob Paki.
Geografske karakteristike
Šmartno ob Paki leži oko 13 km jugozapadno od Velenja u Savinjskoj dolini, duž obala rijeke Pake.
Historija
Za historiju mjesta bila je bitna njegova gotička crkva sv. Martina (po kojoj je selo i dobilo ime Šmartno=sv. Martin). Ona se prvi put spominje 1256. a vremenom se oko nje oformilo današnje naselje.
Ola
Ola može biti:
Litijum tantalat
Litijum tantalat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 235,887 Da.
Zmajolika krivulja
Heighwayova zmajolika krivulja
thumb|150px|iteracije 1-5 i 9 Zmajolikom krivuljom (u užem smislu) obično se naziva ova krivulja. Prvi su je istraživali NASA-ini fizičari John Heighway, Bruce Banks i William Harter. Opisao ju je Martin Gardner u kolumni Matematičke igre (Mathematical Games) u časopisu Scientific American 1967. godine. Bila je nacrtana na naslovnim stranicama dijelova romana Michaela Crichtona Jurski park.
Konstrukcija
Najčešće se crta pomoću L-sustava:
Dakle,
Osim toga, moguće ju je prikazati i kao sustav rekurzivnih funkcija u kompleksnoj ravnini:
Svojstva
Unatoč čudnom obliku, zmajolika krivulja ima relativno jednostavne dimenzije:
500px
Površina se jednostavno može vidjeti iz njezina popločenja: površina slike gore jest pola kvadratne jedinice.
Samosličnost je jasno vidljiva: svaki "dio" je manji za \sqrt{2} i rotiran za 45˚.
350px
Davis-Knuthova zmajolika krivulja
thumb|Davis-Knuthova zmajolika krivulja Na engleskom poznatija pod nazivom twindragon ("zmajevi blizanci"). Dobije se postavljajući dvije zmajolike krivulje jednu do druge (leđa o leđa) ili sustavom iteriranih funkcija:
Omaho
Omaho se može odnositi na
Lago Azzurro, Latina
Lago Azzurro je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Mintern
Mintern se može odnositi na
Cambridge, Kansas
Kembridž je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 82, što je 21 (-20,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Frank Miller
thumb|Frenk Miler, godine [[1982.]] Frenk Miler (rođen 27. januara 1957) je američki strip-autor i filmski reditelj poznat po mračnom stilu stripova i grafičkih novela Ronin, Derdevil: Ponovo rođen, Betmen: Povratak mračnog viteza, Grad greha i 300.
Režirao je film Duh po stripu Vila Ajznera, sa Robertom Rodrigezom je režirao film Grad greha i bio je producent filma 300 - Bitka kod Termopila.
1856 Ruzena
1856 Ruzena je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,236 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
OR52K2
Olfaktorni receptor 52K2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR52K2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
West End (teatar)
thumb|250px|St Martin's u londonskom West Endu, kazalište poznato po tome što se u njemu od 1952. bez prekida prikazuje [[Mousetrap (drama)|Mišolovka Agathe Christie, najdugovječnija kazališna predstava na svijetu.]]
Westendski teatar (West End theatre), ili, jednostavno West End, je kolokvijalni izraz za kazališta i prateće objekte i institucije (glumačke agencije, kazališne trupe) sa sjedištem u četvrti West End u centralnom dijelu Londona. Zajedno sa broadwayskim kazalištima u New Yorku se smatraju najprestižnijim kazališnim institucijama na engleskom govornom području, a posjet tamošnjim predstavama predstavlja jednu od najpopularnijih turističkih aktivnosti u Londonu.
Oscar za najbolji originalni scenarij
Oscar za najbolji originalni scenarij (eng. Academy Award for Writing Original Screenplay) je Oscar za najbolji scenarij koji nije temeljen na prethodno objavljenom materijali. Prije 1940. postojao je Oscar za najbolju originalnu priču. Od iste godine te su dvije nagrade razdvojene u dvije kategorije. Počevši s dodjelom Oscara 1957., dvije su kategorije kombinirane kako bi se odala počast samo scenariju.
OR52K1
Olfaktorni receptor 52K1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR52K1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Dreta
Dreta je rijeka na sjeveru Slovenije duga 29 km, desna pritoka rijeke Savinje.
Chepachet, Rhode Island
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Roud Ajland.
Dreta
Geografske karakteristike
Dreta izvore kod prijevoja Črnivec u Kamniškim Alpama, na nadmorskoj visini od 1100 metara. Od izvora Dreta teče prema jugoistoku preko Zadrečke doline (dio gornje Savinjske doline nazvan po rijeci) do svog ušća u Savinju kod naselja Nazarje.
Sliv Drete velik je oko 126 km², i proteže se po obroncima Kamniških Alpa i Savinjskoj dolini.
Chepachet, Rhode Island
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.675.
Murfild
Murfild se može odnositi na
Monet
Monet se može odnositi na
Maknab
Maknab se može odnositi na
Lost in Translation (film)
Izgubljeni u prijevodu (eng. Lost in Translation) je hvaljeni film, spoj drame i komedije, iz 2003. godine. Riječ je o drugom filmu redateljice Sofie Coppole. Radnja se odvija oko dvoje usamljenih amerikanaca (Bill Murray, Scarlett Johansson) koji se sprijatelje u Japanu, gdje su se slučajno upoznali, primjete da su srodne duše te razviju duboku privrženost jedno prema drugom, koja ima tragove platonske ljubavi. Murray je za svoju ulogu osvojio BAFTA-u i Zlatni globus za najboljeg glumca u komediji, te nominaciju za Oscara za najboljeg glumca, dok je Johansson osvojila nagradu BAFTA za najbolju glumicu. Sofia Coppola je postala prva američka žena u povijesti koja je nominirana za Oscara za najbolju režiju, te tek treća žena uopće koja je nominirana za tu nagradu - prije nje su još jedino bile nominirane talijanka Lina Wertmüller i novozelanđanka Jane Campion.
Newser je 2008. kraj filma stavio na 8. mjesto na listi "10 najromantičnijih filmskih trenutaka". Quentin Tarantino je 2009. film uvrstio u svoju listu 20 najdražih filmova snimljenih od 1992. do 2009.
Radnja
Nekada slavni glumac Bob Harris stiže u Tokio na tjedan dana kako bi snimio reklamu za piće Suntory, no kako ne zna govoriti japanski jezik, osjeća se izoliranim i usamljenim. U njegovom hotelu nalazi se i američka djevojka Charlotte koja se osjeća isto kao i on, i usprkos dobnoj razlici oni se sprijatelje i počnu razgledavati Japansku metropolu. Charlotte je supruga mladog fotografa koja dane provodi između suprugovih odlazaka i povrataka u hotelsku sobu u kojoj žive.
Oboje su već u braku, što teško pada Bobu koji se je pomalo zaljubio u Charlotte, no ne želi to pokazati. Proživljava i tzv. krizu srednjih godina a Charlotte je melankolična i depresivna jer muža viđa veoma rijetko. Kako prolaze dani oni postaju sve bliži. Na kraju Bob napušta hotel te se oprosti od Charlotte. Na putu kroz grad ju ponovno sretne, izađe van iz limunzine, zagrli i šapne nešto u uho te se vrati i nastavi svoje putovanje prema aerodromu.
Eparhija kruševačka
Nadležni arhijerej je gospodin David.
Osnivanje
Eparhija je formirana 19. novembra 2010. godine odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve na redovnom jesenjem zasjedanju. Kruševačku eparhiju čine dijelovi Niške, Šumadijske, Braničevske i Žičke eparhije. Nakon osnivanja eparhije donesena je odluka da će prvi episkop biti izabran na redovnom proljećnom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora. Do tada je za administratora novoformirane eparhije postavljen gospodin Hrizostom. Dana 13. februara 2010, održana je osnivačka sjednica i zvanično je pročitan akt o osnivanju eparhije. Za novog administratora je postavljen episkop šumadijski g. Jovan. Na sjednici su izabrani članovi Eparhijskog crkvenog suda, Eparhijskog savjeta i Eparhijskog upravnog odbora.
Dana 26. maja 2011. godine na redovnom Svetom arhijerejskom saboru SPC, na mesto vladike u novoosnovnoj Kruševačkoj eparhiji postavljen je jerođakon David Perović, docent Bogoslovskog fakulteta u Beogradu.
Namjesništva
Novoformirana eparhija se sastoji od pet namjesništava: kruševačkog, ćićevačkog, trsteničkog, župskog i temnićkog.
U eparhiji se nalaze 88 parohija iz Brusa, Aleksandrovca, Trstenika, Varvarina, Ćićevca, Ražnja i Kruševca.
Maknil
Maknil se može odnositi na
Cublize
Kibliz je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Vilfranš sir Saon.
Makrej
Makrej se može odnositi na
Malberi
Malberi se može odnositi na
Neželjena dejstva hemoterapije
thumb|desno|250px|Nažalost [[hemoterapija ima i neželjena dejstva, i zato se u toko primene citostatika moraju dobro poznavati njihova toksična i neželjena dejstva, a u toku primene strogo poštovati propisani protokoli hemoterapije, čime se neželjena dejstva mogu izbeći ili minimizirati, i u najkraćem vremenu sanirati]] Neželjena dejstva hemoterapije je skup simptoma koji nastaju u organizmu osobe obolele od tumora nakon primene hemoterapeutika ili antitumorskih lekova. Primenu citostatika često prate i njihova neželjena dejstva. Oni ne deluju selektivno samo na maligni proces-tumor, već „uništavaju“ i veći ili manji deo zdravih ćelija što može rezultira pojavom brojnim neželjenih reakcijama. Zato se u toko upotrebe citostatika moraju dobro poznavati njihova toksična ili neželjena dejstva, i strogo poštovati propisani protokoli hemoterapije kako bi nepoželjne manifestacije i posledice bile minimalne.
Hemoterapija
Hemoterapija je sistemsko lečenje i kontrola, zloćudnih bolesti (tumora) hemijskim materijama prirodnog ili sintetičkog porekla, koje se još nazivaju antitumorski lekovi, citotoksični lekovi ili citostatici. Za ovu vrstu terapije prihvaćen je naziv hemoterapija, jer se ovom metodom lečenja rast zloćudnih ćelija i tumorskog tkiva kontroliše hemijskim putem. Prednost hemoterapije u odnosu na druge vreste lečenja je u tome što citostatici dospevaju i do metastaza tumora, na mnogim lokacijama u telu gde drugi lekovi ili postupci nemaju odgovarajući pristup. Mehanizam dejstva citostatika najčešće se ogleda u remećenju sinteze i funkcije makromolekula (DNK, RNK, belančevina) i funkcije ćelijskih organela, koje omogućavaju normalnu deobu ćelija (mitozu).
Vrste citostatika
Citostatici se dele u sledeće grupe; Kako bi se postigli što bolji rezultati lečenja i umanjila neželjena dejstva, hemoterapija u praksi primenjuje najčešće kombinaciju brojnih (različitih) lekova istovremeno. Lekovi se razlikuju u mehanizmu dejstva ali i prema neželjenim dejstvima, koji su mogući i nažalost dosta česti. Svi hemoterapijski režima zahtevaju da je bolesnik u stanju da podnese planirano lečenje. Vrsta obim i jačina doze hemoterapeutskih lekova usklađuje se individualno prema stanju svakog pojedinog bolesnik, čime se mogu redukovati neželjene posledice. Budući da nakon prve doze leka, umiru samo delovi ćelija tumora svaka, ponovljena doza mora da bude tolika da nastavi da smanjuje veličinu tumora (smanjuje broj tumorskih ćelija).
Način primene citostatika
Lekovi (citostatici) koji se koriste u hemoterapiji mogu se primeniti; Trenutni režimi hemoterapije primenjuju lekove u ciklusima, čija je učestalost i trajanje terapije ograničena toksičnim posledicama (neželjenim dejstvima) hemoterapeutskog leka po pacijenta.
Primena hemoterapije podrazumeva čitav niz mera, postuka i intervencija medicinskog i nemedicinskog osoblja (članova porodice itd.) koje se moraju sprovesti po tačno utvrđenom redosledu;
Dužina trajanja neželjenog dejstva
Većina neželjenih dejstava hemoterapije postepeno nestaje sa završetkom njene primene. Zdrave ćelije se tokom vremena oporavljaju. Vreme potrebno da se neka neželjena dejstva hemoterapije otklone i povrati normalna funcija organizma varira od osobe do osobe i zavisi od mnogih faktora, uključujući i opšte zdravstveno stanje bolesnika, vrstu primenjenih lekova itd.
Mnoga neželjena dejstva se povlače relativno brzo, ali neka mogu da potraju nekoliko meseci ili godina pre nego što potpuno nestanu. Ponekad neželjena dejstva mogu trajati i doživotno, ako na primer hemoterapija izazove trajno oštećenja srca, pluća, bubrega, reproduktivne organe itd. Određene vrste hemoterapija, ponekad mogu ispoljiti neželjena dejstva sa zakašnjenjem, koja se kod nekih oblika tumora mogu da pojave mnogo godina kasnije.
Najčešća neželjena dejstva i komplikacije
Hemoterapija je efikasan metod simptomatskog lečenja bolesnika sa postojećim, a ponekad i po život opasnim poremećajem homeostaze u organizmu osobe obolele od malignog tumora. Međutim, zbog sadržaja brojnih antigena i raznovrsnih bioaktivnih supstanci i mnogih drugih medijatora složenih procesa u organizmu, koji u svom sastavu sadrže citostaci, one mogu izaivati i brojne nepovoljne reakcije u toku hemoterapije. Neke od tih neželjenih dejstava i komplikacija su;, ,
Depresija imunog sistema
Narušena homeostaza imunog sistema može dovesti do potencijalno fatalnih infekcija. Iako bolesnici redovo peru svoje ruke, održavaju higijenu tela, izbegavaju bolesne ljude, i preduzmaju druge mere zaštite, oko 85% infekcija se spontano javlja i izazvan je mikroorganizamima iz stomaka ili kože bolesnika Ove infekcije se mogu manifestovati kao sistemske infekcije (poput sepse), ili kao lokalizovana infekcija (kao što je herpes zoster). Ponekad, se hemoterapija mora odložiti zbog toga što je imuni sistem potisnuti i na kritično niskom nivou.
Umor
Umor je jedan od najčešćih sporednih efekata hemoterapije tumora, i može da varira od blage latergije do osećaja potpune nesposobnosti. On se razlikuje od osećaja umora posle dugog i napornog dana i ne gubi se nakon odmora i spavanja. Svakodnevni (fiziološki) umor je najčešće kratkotrajan i prolazan, dok umor izazvan tumorom izaziva dugotrajne tegobe. Umor u toku hemoterapije ima tendenciju da bude najizraženiji na početku i na kraju ciklusa terapije, i kao i većina drugih sporednih efekata, hemoterapije, ona obično nestaje kada se hemopterapija završi. Umor može biti uzrokovan hemoterapijom ali i drugim faktorima, koji potiču od samog tumoroznog procesa. Kod nekih ljudi umor nakon hemoterapije može da izazove izraženije tegobe nego bol, mučnina, povraćanje, ili depresija. Na osnovu sprovedenih istraživanja, između 70% do 100% obolelih od tumora u toku terapije ispoljavaju znake umora a oko 30% do 50% obolelik koji su preživeli karcinom (vrsta tumora) navode da su imali znake umora mesecima ili čak godinama nakon završetka lečenja. , Najčešće karakteristike umora u toku hemoterapije su; , Umor u toku hemoterapije, terapije zračenjem, transplantacije koštane srži, i imunoterapije, najčešće je posledica nedostatka dovoljne količine energije u organizmu, što se može objasniti ovim mehanizmima;
Zato se paralelno sa hemoterapijom primenjuje i terapija koja ublažava anemiju uključuje terapiju koja povećava proizvodnju krvih ćelija kao što su, eritropoetin, preparati gvožđa, vitamini i transfuzija krvi. ,
Krvarenje
thumb|desno|250px|Krvarenje iz nosa u toku hemoterapije je najčešće posledica [[trombocitopenija|trombocitopenije]] Lekovi koji remete brzu podelu ćelija, čine to i sa krvnim ćelijama, što može izazvati, veoma često smanjenje broja trombocita u krvi, što može izazvati pojavu modrica i krvarenja u koži i sluzokoži. Manjak trombocita se naziva trombocitopenija, a u toku hemoterapije mogu se pojaviti sledeći znaci i simptomi; Ekstremno nizak broj trombocita (koji je ponekad i na kritično niskom nivou), može biti privremeno normalizovan primenom transfuzije trombocita, ili se hemoterapijski tretmani odložu, dok se broj trombocita ne popravi (poveća).
Izlivanje citostatika
Izlivanje ili ekstravazacija odnosno infiltracije je prodor citostatika u potkožno tkivo na mestu ili u okolinu uboda. Prema reakciji koju izazivaju na koži citostatike možemo podeliti na;
Ako se u toku primene citostatika pojavi bilo koji znak ekstravazacije sa daljom primenom leka se prekida i postupa po uputstvima koja se ističu na vidnom mestu u svakoj zdravstvenoj organizaciji koja leči bolesnike hemoterapijom, a koja u načelu predviđa;
Kako bi se smanjio rizik ekstravazacije leka (ako je to moguće) lek se ubrizgava u venu šireg lumena, uz proveru njene prohodnost i prethodnu proveru ubrizgavanjem fiziološkog rastvora pre hemoterapije. Kada se terapija daje u bolusu obavezno se proverava vraćanjem krvi na svaka 2 -{ml}- i vrši ispiranje vene fiziološkim rasvorom.
Prolazno crvenilo
Obim i intenzitet crvenila ili urtikarije (koprivnjače) uglavnom zavisi od vrste hemoterapije koja se koristi ali i od individualnih reakcija organizma. Promene u urtikariji mogu biti opšte (generalizovane) ili lokalne (na pojedinim delovima tela), i mogu ih pratiti sledeće reakcije; groznica, temperatura, hipotonija itd. Ako se radi o jako izraženoj urtikariji terapija se prekida. Urtikarije su obično slabijeg intenziteta i najčešće nakon nekog vremena postepeno nestaju.
Hiperpigmentacija
Ako se javi u toku hemoteraapije lokalizovana je na noktima, na sluzokoži usne šupljine i duž vena na kojima se primenjuje hemoterapija. Hiperpigmentacija može biti geenetralizovana (opšta) sa propratnim reakcijama kao što su umor, slabost, oslabljen apetit, mučnina i gubitak telesne težine. Hiperpigmentacija se obično javalja 2-3 nedelje nakon hemoterapije i traje oko 10-12 nedelja. Pacijenta kod koga se očekuje pojava hiperpigmentacije, treba upozoriti na njenu pojavu, kao i na činjenicu da će ona posle određenog vremena nestati.
Telangiektazija
Posledice hemoterapije koja se manifestuju proširenjem krajnjih grana kapilara krvnih sudova su teleangiektazije. Ova promena je obično trajna mada će konfiguracija vena vremenom postati manje izražena.
Foto-osetljivost
Promene na koži u vidu preplanulosti i akutnih opekotina javljaju se nakon kratke izlaganja suncu ili nakon primene hemoterapije neposredno nakon sunčanja. Kako bi se izbegle reakcije foto-osetljivosti potrebno je da se bolesnik koji dobijaju hemoterapiju (a sklon je ovakvim posledicama) pridržavaju sledećih mera;
Hiperkeratoza i akne
Pojava zadebljanja kože na rukama, stopalima, licu i mestima na kojima je oštećena koža. Promene slične aknama obično se javljaju nakon faze eritema i napreduju sve do prišta i promene koje podsećaj na akne. Bolesniku treba skrenuti pažnju na redovnu higijenu lica, koje uvek mora da bude čisto i suvo.