cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nicolaes Tulp
Nikolas Tulp (Amsterdam, 9. oktobar 1593. – Hag, 12. septembar 1674.) bio je holandski hirurg i gradonačelnik Amsterdama. Bio je poznat po svojom moralnom karakteru i kao glavni akter Rembrantove poznate slike ,,Čas anatomije doktora Nikolasa Tulpa".
Rad
Tulpova karijera je rasla sa uspehom Amsterdama. Populacija od 30.000 ljudi u 1580. godini je porasla do 210.000 u 1650. godini, a sa tim i Tulpov uticaj u gradu i kao doktor i kao političar. Vozio se malom kočijom kroz grad kako bi posetio sve svoje pacijente. Zahvaljujući svojim vezama u gradskom veću, 1628. godine je za profesora anatomije u Amsterdamskom udruženju hirurga. Iste godine umire Tulpova žena ostavljajući ga sa petoro dece. Opet se ženi 1630. godine za ćerku gradonačelnika Auchorna i s njom dobija troje dece.
Nikolas Tulp je doktor koji je pregledao i potpisao izveštaje o fizičkoj spremnosti prvih holandskih doseljenika na ostrvu Menhetn. Njegov potpis pronađen je u arhivama holandskih naselja otkrivenih 1980. gofine u podrumu Javne biblioteke Njujorka.
Tulp je takođe bio odgovoran za inspekcije apoteka. Amsterdamski hemičari su imali pristup biljkama i začinima sa istoka zahvaljujući novom transportu. Ovo postaje uspešna trgovina i 1636. godine je u Amsterdamu bilo 66 apoteka. Cene lekova su bile paprene, specifično nedelotvornog leka protiv kuge, i Tulp je odlučio da uradi nešto povodom toga. Zato okuplja doktore i hemičare i oni zajedno pišu prvu farmakomeju Amsterdama 1636. godine. Udruženje apotekara je zahtevalo da se rade ispitivanja na osnovu Tulpove knjige pre nego što bi novim hemičarima bilo dozvoljeno da otvore svoje radnje u Amsterdamu. Ova farmakopeja postaje standard za rad i ubrzo postaje primer i za ostale gradove u Holandiji.
Knjiga čudovišta
levo|mini|300px|Orangutan, Nikolas Tulp 1641. Tulpovo najupečatljiviji medicinski rad bila je Observationes Medicae, koju objavljuje Lodevejk Elzefir 1642. i 1652. godine. Prvu verziju je napisao za svog sina nakon što je diplomirao, a drugu verziju mu posvećuje nakon njegove smrti. Ova kljiga sadrži najsitnije detalje Tulpovog rada, kao i 231 slučaj bolesti i smrti. Neki ovu kljigu nazivaju ,,Knjiga čudovišta", jer je crtao životinje donesene na brodovima Holandske istočnoindijske kompanije, ali i zbog fantastičnih priča koje prenosi.
Tulpov crtež orangutana predstavlja jedan od prvih crteža ove vrste. Ovu životinju su zvali indijski satir, jer se smatralo da je sav teret sa brodova iz Indonezije. Međutim, prateći tekst govori da je životinja iz Angole. Ovaj crtež je preslikavan mnogo puta i predstavlja osnovu mnogim teorijama o nastanku čoveka. Najbitniju kopiju Tulpovog dela i rad Jakoba de Bonta objavljuje Karl fon Line kako bi pokazao vezu uzmeđu čoveka i majmuna.
Jan de Dot, amsterdamski kovač, bio je u ogromnom bolu zbog kamenu u bešici, ali je odbijao da ode kod ,,kamenih noževa" tj. berberskih hirurga, koji su imali veliku stopu smrtnosti kod pacijenata. De Dot sam operiše na sebi i preživljava, a kamen koji vadi je navodno veličine jajeta. Ovu priču, osim Tulpove knjige, ilustruje slika u kolekciji Muzeja anatomije u Lajdenu.
Tulp detaljno opisuje stanja kao što je migrena, zatim efekat pušenja duvana na pluća i pokazuje razumevanje ljudske psihologije u opisu placebo efekta. Takođe otkriva ileocekalni ventil na spoju velikog i malog creva, koji je još uvek poznat kao ,,Tulpov ventil".
Iako je zapazio mnoge bolesti, lečenje se uglavnom nastavilo na tradicionalan način za to vreme. Na primer, njegov opis simptoma bolesti beriberi kod holandskih mornara ostao je neprimećen sve dok 200 godina kasnije Kristijan Ejkman nije otkrio uzrok ove bolesti. mini|300px|Čas anatomije doktora Nikolasa Tulpa, Rembrant 1632.
Čas anatomije doktora Nikolasa Tulpa
Rembrantova slika prikazuje Tulpa kako daje čas anatomije tako što secira čoveka. Ovo je bilo dozvoljeno jednom godišnje i to samo je ako telo pripada muškarcu osuđenom na smrt i ako on ne pripada crkvi. Časovima su prisustvovali razni učeni ljudi iz cele Evrope kako bi razmenjivali ideje o anatomiji i hemijskim procesima u ljudskom telu. Događaj na slici dešava se 16. januara 1632. godine. Ova slika nalazi se u Maurichejsu u Hagu.
Politička karijera
Delom zahvaljujući uspehu njegovih knjiga, Tulp postaje gradonačelnik Amsterdama 1654. godine i ostaje na toj poziciji četiri termina. Njegov sin Dirk ženi se Anom Burh, ćerkom Alberta Burha, koji je takođe bio gradonačelnik Amsterdama i koji je studirao medicinu u Lajdenu 1614. godine. Tulpova čerka Margareta udaje se za Jana Siksa, kom je Tulp pomogao da postane sudija za porodične poslove u Amsterdamu. Siks takođe postaje gradonačelnik nekoliko godina kasnije. Tulp poziva Paulusa Potera u Amsterdam, jer je bio impresioniran njegovim ponašanjem. Takođe mu traži da naslika njegovog sina Dirka.
Tulp umire 1674. godine u Hagu, a sahranjen je u Amsterdamu. Jost van den Fondel, holandski pesnik, napisao je nekoliko stihova o Tulpu. Pored Rembranta, postoji još slikara koji ga slikaju, na primer Jurijan Ovens i Artus Kvelejn.
Paragould, Arkansas
je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 26.113, što je 4.096 (18,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Naranjalito, Tuxpan
Naranjalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
El Círculo, Tapachula
El Círculo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Roccaferrara, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 906 m.
Tenancingo, Chignahuapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 313 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2693 m.
Biribeachi, Guachochi
Biribeachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2294 m.
Termičke povrede penisa
Termičke povrede penisa je poseban grupa povreda penisa koja nastaje kao posledica dejstva toplote, hladnoće ili hemijskih materija. U većem broju slučajeva ove povrede penisa smatraja se urološkim hitnim stanjem i najčešće zahtevaju hiruršku ili urološku intervencije. Ciljevi lečenja, ovih povreda penisa je univerzalni: očuvanje dužine penisa, očuvanje erektilne funkcije i održavanje sposobnosti da telo penisa pravilno stoji, po uzdužnoj osi.
Termičke povreda penisa mogu biti praćena i povredom uretre, ako su smrzavanjem ili plamenom zahvaćena oba kavernozna tela, i zahtevaju hitnu rekonstrukciju mokraćne cevi kako bi se otklonili poremećaji u mokrenju.
Etiopatogeneza
Termičke povreda penisa, prema uzroku nastanka mogu biti: promrzline i opekotine
Promrzline
Pod uticajem faktori koji doprinose smrzavanju penisa, ilu u uslovima opšte hipotermija, kao npr. kod mokrenje na velikoj hladnoći, ili u uslovima alkoholna intoksikacije mogu nastati promrzline penis. Promrzlinama je najčešće izložena kožica prepucijua, a u težim slučajevima i telo penisa.
Kao rezultat ove povrede izazvane hladnoćom u zahvaćenom području kož penisa postaje purpurno-crvena boja; a bolesnik se žali na, svrab, peckanje, paresteziju, otok penisa.
Kod blažih promrzlina stanje je reverzibilno i bolest nestaje spontano u roku od nekoliko dana. U težim slučajevima, pod uticajem hladnoće u koži se formira nekroza tkiva, koja prelazi u duboku gnojnu ranu, koja odlože izlečenje i do 3 meseca.
Opekotine
Termička povreda penisa javlja se kao rezultat prenosa energije od izvora toplote do tela i zato se na osnovu izvora energije, anatomskog nivoa povrede ili gradacije opekotine u stepenima (I, IIa, IIb, III), mada se u medicinskoj i drugoj literaturi koriste različita razvrstavanja opekotina.
Tremičke opekotine penisa može izazvati otvoreni plamen (vatra), para, kontakt sa vrućim predmetima, ili vrela tečnost. Ova vrsta opekotine npr. vrućim tečnostima ima najveći udeo u strukturi svih opekotina penisa kod dece i starijih osoba.
Karakteristike promena kod opekotina
Karakteristike promena kod termičkih opekotina penisa zavise od:
Terapija
Lečenje termičkih povrede penisa je dugotrajno i složeno, a ishod često neizvestan i sa brojnim funkcionalnim, estetskim i psihičkim posledicama. Poseban problem predstavljaju teške opekotine koje imaju veliki medicinski, socijalni i ekonomski značaj. Kompleksnost lečenja proističe iz brojnih poremećaja koji nastaju kako na nivou opekotinskih rana penisa, tako i na nivou sistemskih poremećaja.
Američko udruženje za opekotine i Američki koledž hirurga 1999. postavilo je kriterijume za razvrstavanje (trijažu), početno lečenje i bolničko lečenje opekotina, koji su danas opšte prihvaćeni u mnogim zemljama sveta:
El Toro, Purísima del Rincón
El Toro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 959 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1733 m.
Morelos, Ocosingo
Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 940 m.
Ricci, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Huerta Cano, Elota
Huerta Cano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
El Nopal, Buenavista
El Nopal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 751 m.
Vladimir Maksimov (rukometaš)
Trenutno je glavni trener Čehovskih medvjeda.
Igračka karijera
Rođen u Kantu u tadašnjoj Kirgiskoj SSR, Maksimov je igračku karijeru započeo u momčadi Univerziteta u Krasnodaru (današnji klub SKIF Krasnodar), s kojom je 1968. i 1971. godine bio univerzitetski prvak tadašnje države. Godine 1972. prelazi u MAI Moskvu, s kojom je 1972., 1974. i 1975. godine bio sovjetski prvak. Godine 1973. osvojio je i Ligu prvaka, a u svojoj pretposljednjoj aktivnoj sezoni, godine 1977. osvojio je i Kup pobjednika kupova. Umirovio se 1978. godine.
Maksimov je imao i prilično bogatu reprezentativnu karijeru, igrajući za sovjetsku reprezentaciju od početka 1970-ih pa do umirovljenja 1978. godine. Na Svjetskom prvenstvu 1970. godine u Francuskoj bio je najbolji strijelac s 31 golom, a najveći uspjeh s reprezentacijom bila mu je zlatna medalja s Olimpijskih igara 1976. godine u Montrealu. Uz to je i 1978. godine bio svjetski doprvak. Za reprezentaciju je ukupno nastupio 172 puta i postigao 690 golova.
Trenerska karijera
Nakon raspada Sovjetskog Saveza, Maksimov se aktivno posvetio trenerskom poslu, postavši izbornik reprezentacije Rusije već 1992. godine, nakon Olimpijade. Ranije je tokom iste godine sa Spartakom Mironovičem, kao pomoćnik, vodio Ujedinjeni tim na Olimpijskim igrama 1992. godine u Barceloni, osvojivši svoju prvu zlatnu medalju kao trener, iako je Mironovič bio izbornik te reprezentacije. U narednom će razdoblju, kao izbornik Rusije, postati tada najuspješniji trener u povijesti rukometa.
Prvi uspjeh na izborničkoj poziciji stigao je već 1993. godine, kada je Maksimov s Rusijom postao svjetski prvak, da bi naredne godine na Euru u Portugalu osvojio srebrnu medalju. Godine 1996. uspio je osvojiti i europsko zlato, a naredne je godine ponovio uspjeh iz 1993. i ponovo postao svjetski prvak s Rusijom. Kruna izborničke karijere uslijedila je osvajanjem zlatne medalje na Olimpijadi 2000. godine u Sydneyu, čime je Maksimov postao prvi trener koji je osvojio kontinentalno (europsko), svjetsko i olimpijsko zlato. Taj će pothvat ponoviti, ali i nadvisiti kasniji francuski izbornik Claude Onesta, koji će u čak dva navrata osvajati sva tri odličja, čime je nadvisio Maksimova. Maksimovljev posljednji veliki uspjeh bila je bronca na Olimpijskim igrama 2004. godine u Ateni.
Maksimov je 2001. godine, u međuvremenu, preuzeo i klupu Čehovskih medvjeda, zadržavajući tako dominantnu ulogu u ruskom rukometu. Pad ruske reprezentacije uslijedio je nakon 2004. godine, a Maksimov je nizao sve lošije rezultate. Unatoč osvojenom šestom mjestu, Maksimov je napustio klupu reprezentacije nakon Olimpijade 2008. godine u Pekingu. Nakon neuspjeha u kvalifikacijama za Svjetsko prvenstvo 2011. godine, Maksimov je 2010. godine ponovo preuzeo rusku klupu, ali je nakon razočaravajućeg rezultata na Euru 2012. godine podnio ostavku i otišao u reprezentativnu mirovinu, iako je i zadržao dominantnu ulogu u ruskom rukometu i danas.
Pontarola, Verona
Pontarola je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 629 m.
Hedemora (općina)
Općina Hedemora (švedski: Hedemora kommun) je jedna od švedskih općina od 15,164 stanovnika u sredini Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Hedemora od 7,273 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Hedemora prostire se po Grofoviji Dalarna, na površini od 839.92 km².
Zaljev Guantánamo
Temeljem Kubansko-američkog sporazuma iz 1903. godine, Sjedinjene Države su preuzele teritorijalnu kontrolu nad jugom otoka. Sjedinjene Države uživaju potpunu kontrolu i jurisdikciju nad ovim dijelom otoka, ipak priznajući da Kuba ultimativno ima suverenitet nad njim. Aktualne kubanske vlasti smatraju kako je američka prisutnost na otoku protuzakonita te kako je Kubansko-američki sporazum sklopljen pod prijetnjom uporabe sile te je, stoga, nevažeći prema pravilima međunarodnog prava. Neki pravnici smatraju kako bi ugovor doista mogao biti ništetan. Na tom se dijelu otoka nalazi i američki vojni zatvor.
Galeana, Nuevo León
Galeana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 6292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1641 m.
Vama Seacă, Hopârta
Vama Seacă je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Hopârta.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
El Lobón, Chignahuapan
El Lobón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2649 m.
Hedemora
Hedemora je grad od 7,273 stanovnika u sredini Švedske, ona je i administrativni centar Općine Hedemora od 15,164 stanovnika.
Geografske karakteristike
Hedemora leži u Grofoviji Dalarna, nedaleko od rijeke Dalälven udaljena oko 90 km sjeverno od Västeråsa.
La Esperanza, Elota
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Hedemora
Historija
U to vrijeme bila je poznata po svom godišnjem sajmu - sv. Pavla (Pålsmässomarknaden), posljednji takav održan je 1587.
La Esperanza, Elota
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Hedemora
Historija
U to vrijeme zanatsvo je bilo osnovni prihod njegovih malobrojnih stanovnika. Rast industrije zahvatio je Hedemoru tek početkom 20. vijeka, pa joj se broj stanovnika u svega tri dekade udvostručio (1900. imala je 1.800 stanovnika, a 1930. - 3.800).
Nakon toga se usporio rast stanovništva.
Privreda
Najveći pogon u gradu je Hedemora Diesel (veliki dizel-motori), a do 2002. kad je bankrotirao to je bio i Hedemora Verkstäder.
El Vergel, Cazones de Herrera
El Vergel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cazones de Herrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Colonia la Esperanza, San Luis de la Paz
Colonia la Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2043 m.
San Luis, Tapachula
San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Călui, Călui
Călui je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Călui.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Baumstown, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 422.
Los Cedros, Tuxpan
Los Cedros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Roccalanzona, Parma
Roccalanzona je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Genazzano, Roma
Genazzano je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Los Carrizos, Zimapán
Los Carrizos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1832 m.
Heksahidroksibenzen trisoksalat
Heksahidroksibenzen trisoksalat je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 336,121 Da.
Cittanova (Italija)
Cittanova je grad i općina od 9,970 stanovnika u Južnoj Italiji u kalabrijskoj metropoli Reggio Calabria.
Geografske karakteristike
Cittanova leži na visoravni Gioia koju oplakuje potok Razza, udaljena 64 km sjevernoistočno od centra Reggia di Calabriaa.
Historija
Cittanova (što prevedeno znači Novigrad) doista je novoosnovani grad kog je 1618. osnovao grof Grimaldi od Gerace. Teško je razoren za potrese 1638., ali se brzo oporavio i rastao, i pored čestih novih potresa.
Ekonomija se bazira na maslinarstvu, agrumima i šumarstvu.
San Caralampio, Ocosingo
San Caralampio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 939 m.
Terra em Transe
Terra em Transe je brazilski crno-bijeli igrani film snimljen 1967. godine u režiji Glaubera Roche. Po žanru je drama, s radnjom smještenom u fiktivnu latinoameričku zemlju Eldorado gdje se za vlast bore konzervativni predsjednik (čiji lik tumači Paulo Autran) i populistički guverner savezne države (koga glumi Jose Lewgoy). Protagonist (čiji lik tumači Jardel Filho) je ispočetka cinični novinar koji se uključi u sukob da bi potom shvatio kako je obojici cilj zadržati status quo.
Terra em Transe je snimljen dvije godine nakon što je vlast u Brazilu preuzela vojna diktatura. Iako se u filmu prikazivala fiktivna zemlja, režim ga je zabranio za prikazivanje, pod izgovorom da "vrijeđa dostojanstvo Brazila". Odluka je, međutim, povučena nakon što je prikazan na Kanskom festivalu, gdje je postigao veliki uspjeh. Tome je pridonio ne samo njegov eksplicitno politički naboj, nego i to da se Rocha vješto služio novovalovskim tehnikama, odnosno zbivanja prikazivao u flashbacku, odnosno kroz alegorijske vizije umirućeg protagonista. Terra em Transe, koji je na festivalu u Locarnu osvojio Zlatni leopard, se često navodi kao jedan od najznačajnijih brazilskih i latinoameričkih filmova svog vremena.
Srpska pravoslavna crkva u Hrvatskoj
Srpska pravoslavna crkva u Hrvatskoj je organski dio Srpske pravoslavne crkve.
Sačinjavaju je Mitropolija zagrebačko-ljubljanska i eparhije Dalmatinska, Gornjokarlovačka, Slavonska i Osječkopoljska i baranjska.
Episkopski savjet
Episkopski savjet se sastaje pod predsjedništvom mitropolita zagrebačko-ljubljanskog Porfirija (Perića), a sastavljaju ga još episkopi dalmatinski Fotije (Sladojević), gornjokarlovački Gerasim (Popović), pakračko- slavonski Jovan (Ćulibrk) i osječkopoljski i baranjski Lukijan (Vladulov).
Oni se sastaju radi savjetovanja i donošenja odluka iz nadležnosti Episkopskog savjeta.
Episkopski savjet razmatra aktuelna pitanja iz svoga rada, a posebno odnose između Srpske pravoslavne crkve i Republike Hrvatske. On analizira rezultate u sprovođenju zakonskih i drugih propisa, politiku i dinamiku obnove sakralnih objekata.
Strahovsky stadion
Strahovsky stadion (češki: Velký strahovský stadion) koji se nalazi na praškom brdu Strahov, u kog stane 9 običnih stadiona - najveći stadion na svijetu. Može primiti 250 000 gledaoca, od tog 56 000 sa sjedećim mjestima.
Karakteristike
thumb|left|240px| Sokolski [[slet u Pragu 1920.]] Stadion je podignut prema projektu arhitekta Ludvíka Čížeka - 1926. za potrebe ''VIII. Svesokolskog sleta''. Taj prvi stadion imao je drvene tribine, poduprte čeličnim i armiranobetonskim gredama i konzolama.
Početkom 1930-ih stadion je obnovljen i dograđen prema projektu arhitekta Aloisa Dryáka za održavanje IX. Svesokolskog sleta 1932., kog je iz predjedničke lože gledao Tomáš Masaryk, u čiju je čast stadion i dobio ime.
Iste godine arhitekti Balcárek i Kopp izgradili su susjedne stadione; atletski i vojni. Do 1938. dovršeni su zapadna tribina i dvije šesterokatne kule.
Na stadionu je 1939. održana velika vojna parada povodom 50. rođendana Adolfa Hitlera. Po završetku Drugog svjetskog rata vojnici Wehrmachta okupili na stadionu, čekajući transport za Njemačku.
Stadion je svoj konačni izgled dobio nakon Drugog svjetskog rata, na njemu su održavani sletovi Sokolskog pokreta, spartakijade, a u novije vrijeme koncerti i sajmovi.
Strahov je od druge polovice 20. vijeka bio domaćin nacionalne, a kasnije nekoliko čehoslovačkih Spartakijada.
Od 1990-ih se na Strahovu održavaju koncerti poznatih sastava, kao što su Rolling Stonesi 1990. koji su okupili oko 110.000 gledaoca.
Potrerillos, Purísima del Rincón
Potrerillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1976 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1793 m.
Bipartitna dimenzija
U matematičkim oblastima teorije grafova i kombinatorne optimizacije, bipartitna dimenzija ili biklikni pokrivač broja grafa G = (V, E) je minimalan broj biklika (to je kompletni bipartitni podgraf), koji bi trebalo da pokrije sve grane u E. Kolekcija bikliknih pokrivača koji pokrivaju sve grane u G se zove biklikni pokrivač grana, ili ponekad biklikni pokrivač. Bipartitna dimenzija u G je često označena simbolom d(G).
Primer
Primeri bikliknog pokrivača grana su dati u sledećim dijagramima:
Formule za bipartitne dimenzije za neki graf
Biklikna dimenzije za kompletan graf od n čvorova K_n je. Bipartitna dimenzija krunskog grafa sa 2n čvora jednak je \sigma(n) gde je inverzna funkcija centralnog binomnog koeficijenta. Fišburn i Hamer su definisali bipartitnu dimenziju za neke posebne grafove. Na primer, put P_n ima i ciklus C_n ima.
Izračunavanje bipartitne dimenzije
Zadatak izračunavanja bipartitne dimenzije za dati graf G je problem optimizacije. Problem rešavanja bipartitne dimenzije može se formulisati kao:
PRIMER: graf G=(V,E) i pozitivan ceo broj k. PITANJE: Da li G zaista ima biklikni prekrivač grana koji sadrži najviše k biklika?
Ovaj problem se javlja kao problem GT18 u knjizi Gerija i Džonsona o NP-kompletnosti, i dosta je direktna reformulacija drugog problema rešavanja porodice ograničenog skupa.
Bazni problem se pojavljuje kao problem SP7 u knjizi Gerija i Džonsona. Ovde, za porodicu podskupova ograničenog skupa \mathcal{U}, osnovni skup za \mathcal{S} je još jedna porodica podskupova  od \mathcal{U} tako da svaki skup S_i kao unija nekih osnovnih elemenata iz \mathcal{B}. Skup osnovnog problema se sada prikazuje ovako:
PRIMER: Ograničeni skup \mathcal{U}, porodica podskupova \mathcal{U} i pozitivan ceo broj k. PITANJE: Da li postoji osnovni skup ne veći od k za \mathcal{S}?
Ovaj problem je dokazan da je NP-kompletan od strane Orlina, čak i za bipartitne grafove. Stokmejer je ranije dokazao da je NP-kompletnost formula osnovnog baznog problema. Problem ostaje NP-težak, čak i ako ograničimo našu pažnju na bipartitne grafove čija je bipartitna dimenzija zagarantovana da bude najviše, gde n označava veličinu datog problema. Sa pozitivne strane, problem je rešiv u polinomijalnom vremenu na bipartitnom domino-slobodnim grafovima.
Što se tiče postojanja približnih algoritama, Simon je dokazao da problem ne može biti lepo objašnjen (ako se pretpostavi da je P ≠ NP). Zaista, bipartitnu dimenziju je NP-težak približio unutar za svako ustaljeno \epsilon>0, već za bipartitne grafove. U suprotnosti sa time, dokazuje da je problem prilagodljiv ustaljenim parametrima je vežba dizajniranja jezgrovitih algoritama, kako se pojavljuje u udžbeniku Daunija i Felousa. Flajšner, Mudžuni i Zajder takođe su obezbedili konkretnu granicu veličine rezultujećeg jezgra, što je u međuvremenu unapredio Nor et al. Zapravo, za dati bipartitni graf sa n čvorova, može se na vreme zaključiti da je O(f(k))+n^3 sa nebitno da li je njegova bipartitna dimenzija najviše k.
Aplikacije
Problem određivanja bipartitne dimenzije grafa se pojavljuje u raznim kontekstima računarstva. Na primer, u računarskim sistemima, različitim korisnicima sistema može biti dozvoljen ili odbijen pristup raznim resursima. U sistemu za kontrilu pristupa] zasnovanog na ulozi, uloga snabdeva pravo pristupa skupu resursa. Korisnik može da poseduje višestruke uloge i ima dozvolu da pristupi svim resursima koje mu odobravaju neke od njegovih uloga. Takođe, uloga može biti u vlasništvu više korisnika. Problem sa ulogama jeste naći minimalni skup resursa, tako da sve uloge svih korisnika pružaju pristup svim naznačenim resursima. Skup korisnika zajedno sa skupom resursa u sistemu prirodne indukcije bipartitni graf, čije grane predstavljaju dozvole. Svaki biklik u svom grafu je potencijalna uloga, a optimalno rešenje glavnog problema je upravo minimalni biklik pokrivača grana.
Drugačija aplikacija može se naći u biologiji, gde se minimalni broj bikliknih pokrivenosti grana koristi u matematičkim obrascima leukocitnog antigena kod ljudi (HLA).
San Felipe, Zimapán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1888 m.
Kovačevac (Mladenovac)
Kovačevac je naselje u opštini Mladenovac u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 4349 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 4693 stanovnika). Po rezultatima popisa iz 2011. Kovačevac ima 4208 stanovnika.
Istorija
Kovačevac se nalazi u neposrednoj blizini Mladenovca. Kovačevac sa zaseokom Granicama činilo jednu opštinu, i po popisu iz 1921. godine imao je 671 kuću sa 4048 stanovnika. lijevo|bezokvira Za ranija vremena nemamo pisanih podataka o ovome selu. Pominje se tek u aračkim spiskovima iz prvih desetina 19. veka i imao je 1818. g. 63, a 1822. g. 83 kuće. Godine 1846. u selu je bilo 113 kuća.
Po predanju Kovačevac je mlađe naselje od susednog Kusatka. Predanje veli da su Marinkovići, koji su stanovali u Kusatku. Kneževići i Karići došli pre ustanka, imali u Laševcu kovanluke, i tu se preselili osnovali Kovaćevac. Posle njih su se doselili Arambašići, čiji je predak došao sa Kosova, služiokod Marinkovića i primio njihovu slavu. U isto vreme su došli Grgići (Grčka familija) takođe sa Kosova. Ostale su porodice posle njih dolazile iz raznih krajeva: Soskići, Stankovići, Antonijevići i t. d. (podaci krajem 1921. godine).
Demografija
U naselju Kovačevac živi 3512 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,3 godina (39,8 kod muškaraca i 40,8 kod žena). U naselju ima 1221 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,56.
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Literatura
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine ,»Letopisi« i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.
Srpska pravoslavna crkva u Bosni i Hercegovini
Sačinjavaju je Mitropolija dabrobosanska i eparhije Zahumsko-hercegovačka i primorska, Bihaćko-petrovačka, Zvorničko-tuzlanska i Banjalučka.
Episkopski savjet
Episkopski savjet se sastaje pod predsjedništvom mitropolita dabrobosanskog Nikolaja, a sastavljaju ga još episkopi zahumsko-hercegovački i primorski Grigorije, bihaćko-petrovački Hrizostom, zvorničko-tuzlanski Vasilije i banjalučki Jefrem.
Oni se sastaju radi savjetovanja i donošenja odluka iz nadležnosti Episkopskog savjeta.
Episkopski savjet raspravlja o problemu vraćanja imovine Srpskoj pravoslavnoj crkvi u Federaciji Bosne i Hercegovine, posebno zgrade Bogoslovije u Sarajevu, pitanjima penzijskog i zdravstvenog osiguranja sveštenika i drugih lica na službi u Srpskoj pravoslavnoj crkvi u Republici Srpskoj i Bosni i Hercegovini, vjeronauci u osnovnim i srednjim školama, te položaju sveštenika vjeroučitelja.
O svome radu, Episkopski savjet izvještava Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve.
Katihetski odbor
Episkopski savjet Srpske pravoslavne crkve u Bosni i Hercegovini je na sjednici 2001. godine donio odluku o osnivanju Katihetskog odbora.
Katihetski odbor je, pored ostalog, dužan da brine o programu i udžbenicima za vjeronauku, kao i o polaganju stručnih ispita za vjeroučitelje na prostoru Bosne i Hercegovine.
Na čelu Katihetskog odbora Srpske pravoslavne crkve u Bosni i Hercegovini se nalazi jedan od vladika u sastavu Episkopskog savjeta, a njega postavlja i razrješava Episkopski savjet.
Bacherachi, Guachochi
Bacherachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2222 m.
Bjelice
Bjelice su jedno od devet plemena u Katunskoj nahiji (Crna Gora). Pleme Bjelice čine sledeća mjesta: Dub; Prediš; Lješev Stup; Malošin Do; Ublice; Dide; Tomići; Mikulići. Prepoznata je po brojnim junačkim bratstvima od kojih je prvo medju jednakima – bratstvo Milić. Bjelice se kao teritorija prvi put pominju 1430. godine. Taj podatak naveo je Konstantin Jirček (“de zenta Bielize”).
Prvo pominjanje Bjelica:
U isto vrijeme pominju se i u kotorskim spomenicima, 1431. godine (Bielice). U turskom defteru iz 1521. godine vode se kao selo sa 80 kuća i četiri zaseoka (Lješev Stup, Prediš, Resna i Slatković). Na raspoloživim kartama Crne Gore veoma često se može naći Dub, Rježna (Resna) a neke od njih su: Karta Krivošija Boke Kotorske i crnogorsko – hercegovačke oblasti iz 1882. godine, B III a 19-2 „Monteneg-herzegovinische Grenzgebeiet, Kurt Hussert, Predjeli Crne Gore, Gotha: Justus Perthes, 1894, Topografska karta Boke Kotorske i Crne Gore iz 1785, prema crtežu Ludovica Furlanettoa (Wien, Kriegsarchiv BIXa 463).
Planinski masivi oko Bjelica:
Bjelice se velikom duzinom granici na jugu i jugozapadu, Cucama, najprije na sjeveru, a Bjelička međa polazi od pomenute tromeđe Ćeklicke, Cucke i Bjeličke ka planini Kurjaniku,  pa preko visokih brda i glavica Vilinjaka, Ljubine Gomile, Strmoglavice, Milunove Borine i Siskovog Brijega. Granica se dalje proteze od prema Planiničkom ždrijelu, prema planini "Planiniku" gdje nastaje sjeverna granica prema plemenu Ozrinići. Na istoku se nastavlja preko visova Miakova osoja, Mrguda, Grujina Prisoja i izlazi na brdo Dos vise Kčeva i skreće na jugoistok i jug na vrh Potočine i Lisačke lake pa preko Čevskog lisca njegovom osojnom bandom i Pješivaca pored kosače na brdo Kosmaticu gdje počinje Lješanska nahija, Granica dalje se nastavlja istočnim vijencem Stavora preko Veljeg I Malog Točila i izlazi na veliku Gredu Crnijelji.
Juzna strana Crnijelji je na tromeđi Bjelica, Lješanske nahije i Riječke nahije prema kosijerima i ide cijelom dužinom preko visokih brda i glavica Šumerečkih ka Goloj Glavi, Malom Počivalu, Ceru i Suhopločama na planinu Sinsic…
Reference:
Sajt dijela porodice Milić
Riforno, Cuneo
Riforno je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 457 m.
Bjelice
Reference:
Montenegrina, digitalna biblioteka
Tivatska solila
Tivatska solila smještena su u obalnom pojasu Tivatskog zaljeva (Boka Kotorska), Crna Gora, između rijeka Odoljenatica i Koločunja, Obuhvata stoljetnu bivšu solanu i uključuje podmorje Jankove vode. Ovo područje nastalo je taloženjem sedimenta na slivu Široke rijeke i rijeke Koložun, kao i radom čovjeka koji je, uz pomoć sunca i vjetra, u bazenima sa morskom vodom dobijao so.
Polovina Solila pripada muljevitim bazenima sa nasipima maksimalne visine 15cm, koji se pune vodom iz mora, dok drugu polovinu čine uski bazeni i kanali sa močvarnom vegetacijom.
Istorija
Solila se prvi put navode u knjigama kotorskih notara 1333. godine kao jedno od 4 zakonita mjesta za prodaju soli. U drugoj polovini XVIII vijeka Mletačka republika je zabranila proizvodnju soli u manjim solanama na Jadranskoj obali. Za vrijeme Austro-ugarskog perioda solana nije funcionisala. Nova Solana, izgrađena za vrijeme Jugoslavije, radila je samo dvije sezone, 1963. i 1964. Na evropsko tržište počela je dolaziti so iz sjeverno-afričkih solana, gdje su troškovi proizvodnje soli puno manji nego na sjevernim obalama Mediterana. To je prouzrokovalo propadnje oko 200 manjih tradicionalnih solana, pa i solane na Solilima. U dijelu ispod glavnog nasipa prema moru su ostaci kristalizacionih bazena i I grupe bazena koncentracije. Sačuvani su čak i drveni kočići koji su služili za oplatu dovodnih kanala. Drugi dio bazena bio je predviđen i na lokaciji Poćećište, prema aerodromu.
Ptice
Od nekada brojnih obalnih močvarnih staništa na Mediteranu, danas su opstala samo rijetka. Većinu njih zamjenile su plaže, marine i hoteli. Na preostalim obalnim lagunama i vodenim staništima danas se okupljaju ptice močvarice na njihovom migracionom putu ka Africi i obratno.
Do danas je na Solilima registrovano oko 120 vrsta ptica od ukupno 330 vrsta koje se redovno mogu vidjeti u Crnoj Gori. Prisustvo 11 vrsta iz „Aneksa I“ EU Direktive o zaštiti divljih ptica, dovoljno govore o značaju ovog područja za ornitofaunu Evrope. Redovnim monitoringom bilježi se porast broja ptica koje se odmaraju i borave na Solilima, a samim tim broj novih vrsta se polako povećava. U plitkoj morskoj vodi ispred Solila česti su kormorani, gnjurci, galebovi, baljoške i pojedine vrste pataka. U plićacima redovno se hrane ptice šljukarice i više vrsta čaplji, od kojih siva, velika bijela i mala bijela čaplja se viđaju tokom cijele godine.
Zaštićeno područje
Solila su 2008. godine zaštićena kao poseban (specijalni) rezervat prirode, radi očuvanja rijetkih, prorijeđenih i ugroženih biljnih i životinjskih vrsta, prevashodno ornitofaune i biljnih zajednica. Ovaj florističko-faunistički rezervat, prvi je takve vrste na crnogorskoj obali i prvo zaštićeno područje na obali poslije 1968. godine kada je zaštićen veliki broj crnogorskih plaža.
Ovo područje predstavljaja jedno od posljednjih staništa halofitne vegetacije na istočnoj obali Jadrane, te jednu od ključnih tačaka na Jadranskom migratornom koridoru za ptice (Adriatic Flyway). Solila su od 2009. godine IBA područje - područje od međunarodnog značaja za boravak ptica, kao i Emerald staništa Bernske konvencije. Od 2013. godine rezervat Solila upisan je na listu močvara od međunarodnog značaja prema Ramsarskoj konvenciji.
Río Blanco, Chignahuapan
Río Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2353 m.
Stadt, Bolzano
Stadt je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1568 m.
Silivaș, Hopârta
Silivaș je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Hopârta.
Gimnastičko vratilo
Vratilo ili preča je gimnastičarska sprava koju je početkom 19. vijeka uveo Njemac Friedrich Ludwig Jahn, kog se smatra ocem gimnastike.
Silivaș, Hopârta
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Gimnastičko vratilo
Karakteristike
Riječ je o horizontalnoj poliranoj čeličnoj šipci dijametra 2,8 cm, dugoj 2,4 m, podignutoj od poda oko 2,8 m. Postavljenoj između dva stupa učvršćena za tlo čeličnim sajlama sa zatezačima.
Takmičari (samo muškarci) od opreme imaju samo štitnike za ruke i izvode svoju vježbu koja traje od 15 do 30 sekundi. Na vratilu se vježba isključivo zamasima velike amplitude, dok su statički elementi zabranjeni. Gimnastičar mora izvoditi kontinuirane pokrete i ne smije dodirivati šipku vratila svojim tijelom. Zadužen je da demonstrira promjenu hvatova, rotirajuće pokrete naprijed i nazad, uz povremeno puštanje sprave i ponovno hvatanje za šipku vratila. Odpuštanje sprave je izuzetno važan dio vježbe na vratilu jer je čini spektakularnom radi akrobatskih elemenata.
Vježba završava okretom oko šipke sa saltom prema naprijed (ili nazad) i visokim letom sa doskokom.
Historija
Vratilo je olimpijska disciplina u gimnastici još od prvih modernih Olimpijskih igara 1896.
La Gloria, Cazones de Herrera
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cazones de Herrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Gimnastički razboj
Gimnastički razboj je gimnastičarska sprava koju je početkom 19. vijeka uveo Njemac Friedrich Ludwig Jahn, kog se smatra ocem gimnastike. Ta sprava naročito je korisna za jačanje mišića torza.
Karakteristike
Orginalno to su bile dvije horizontalne paralelne drvene šipke eliptoidnog dijametra od 5 cm, duge 3,5 m. Postavljene pomoću četiri stupa na visinu od 2 m, međusobno razmaknute 42 cm. Visina i razmak između šipki je najčešće podesiv. Danas se izrađuje od čelika.
U tog discplini takmiče se samo muškarci, pokretima koji kombiniraju zamahe, preskoke, elemente leta, snagu i ravnotežu uz otpuštanje i ponovno hvatanje šipki. Na razboju se zahtjeva vježbanje zamasima, velikim amplitudama u uporu, potporu i visu, uz izvođenje elemenata koji zahtjevaju snagu i izdržljivost. Gimnastičar mora izvoditi vježbu cijelom dužinom razboja ispod i iznad šipki. U vježbi trebaju dominirati okreti oko uzdužne i poprečne osi. Kontrola tijela i pokreta trebaju biti harmonični i prirodni, svi elementi vježbe ujedinjeni u skladnu cijelinu, Vježba završava skokom sa sprave i kontroliranim doskokom.
Historija
Gimnastički razboj je olimpijska disciplina u gimnastici još od prvih modernih Olimpijskih igara 1896.
La Reforma, Nuevo León
La Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 6145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Colonia Benito Juárez, San Luis de la Paz
Colonia Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2077 m.
La Cuchilla, Buenavista
La Cuchilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
Dukla Prag
FK Dukla Prag (češ. Fotbalový klub Dukla Praha) češki je profesionalni nogometni klub sa sjedištem u Dejvicama u Pragu, osnovan 1948. godine. Prvotno, klub je bio vezan uz Čehoslovačku narodnu armiju, kao što je velik broj nogometnih klubova Istočnog Bloka bio vezan uz vojsku. Čehoslovački nogometaši pridružili su se momčadi u sklopu obavljanja vojne službe. Neki su već bili afirmirani igrači, a neki  talentirani mladići, kojima je rad u elitnoj momčadi pomogao u karijeri. Odvajanje od vojske dogodilo se nakon pada komunističkog režima. Ubrzo će nakon toga, 1996. prestati s radom i udružiti se s Pribramom. Jedan od najpopularnijih klubova za vrijeme komunističke vlasti, Dukla je kroz povijest osvojila 11 puta naslova prvaka Čehoslovačke te 9 puta Čehoslovački kup. Jedan od najznačajnijih uspjeha ovog kluba je doseg polufinala Kupa europskih prvaka 1966./67., polufinale Kupa pobjednika 1986./87. Međunarodnu slavu klub je postigao uspjesima u američkom kupu u New Yorku koji je osvajao od 1961. do 1964. godine. Status vojnog kluba olakšavao je dovođenje talentiranih igrača, a kao najpoznatiji svakako se ističe dobitnik Zlatne lopte, Josef Masopust. Dukla Prag nije uključivala samo nogometni klub, već i one druge (atletski, veslački, rukometni i dr.) koji su nakon 1989. se osamostalili ili ostali pod patronatom češke vojske.
El Solar, Elota
El Solar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Dukla Prag
Počeci
Klub je prvotno osnovan u prostorijama Čehoslovačke vojske 1948. godine pod nazivom ATK Praha (Armádní tělovýchovný klub). Odmah po osnutku nastupa u najvišem nogometnom rangu kada se u njega kvalificirao nakon pobjede nad pobjednikom sindikalne lige MZK Pardubice. U prvoligaškoj sezoni ATK je završio na 8. (od 14.) mjestu, a kao jedan od najvećih poraza ističe se onaj od tadašnjeg prvaka SK Slavije Prag 8:2. Ipak, za debitantsku sezonu krajnji plasman je bio dobar, štoviše najbolji rezultat kluba u prvim godinama postojanja. Na prvi trofej ATK Prag je čekao do 1952. kada osvaja Čehoslovački kup nakon pobjede od 4:3 nad Sokol Škodom Hradec Králové u finalu. Početkom sljedeće 1953. klub je preimenovan u ÚDA Prag (Ústřední dům armády). Iste će godine klub osvojiti ligu izgubivši samo jednu od 13 utakmica. Najznačajniji igrači ove generacije bili su Ota Hemele, Václav Pavlis, Karol Dobay, Ladislav Přáda, Ladislav Novák i drugi.
Zlatni period 1950-ih i 1960-ih
Svoje najpoznatije ime, Dukla Prag, klub će dobiti 1956. u spomen na bitke za Duklu u Drugom svjetskom ratu. Kao i prvi put, u godini promjene imena Dukla pobjeđuje u ligi s pet bodova prednosti ispred Slovana iz Bratislave, a treći je završio Spartak Prague Sokolovo (Sparta Prag). U narednoj sezoni 1957-58. klub je obranio naslov. Spartak je imao jednak broj bodova (40), ali je izgubio naslov zbog lošije gol razlike. Dukla je tada upisala i prvu pobjedu u Europskom kupu gdje je savladala Manchester United 1:0 nakon poraza u Engleskoj 3:0. Momčad je u narednim sezonama više puta zauzimala neka od prva tri mjesta u ligi. Pod palicom Karela Kolskýja Dukla je igrala do 1961. kada je momčad preuzeo Jaroslav Vejvoda. Pod njegovim vodstvom Dukla osvaja četvrtu titulu uz vodstvo od sedam bodova pred Slovanom i ostvaruje prvi „double“, kada su u finalu Kupa Čehoslovačke pobijedili Dynamo Žilinu 3:0. Time je započeo niz od četiri pobjede Dukle u Čehoslovačkom kupu od 1961. do 1964. godine. Dukla je naslov osvojila 1966. s 13 pobjeda, 7 remija i 6 poraza te gol razlikom +17 kao i druga Sparta (Slavia je imala isti broj bodova, ali lošiju gol razliku). Momčad je poboljšala svoj ugled kao pobjednik u sljedeće tri godine Kupa Čehoslovačke (1965., 1966. i 1969.). Dominaciju Duklje potkrijepili su i rezultati njezinih rezervi koje su 1965. osvojile drugu ligu i plasirali se u najviše natjecanje gdje nisu smjeli nastupati zbog zabrane nastupa dviju momčadi iz jednog kluba.
Kao prvak lige Dukla je sudjelovala u Kupu europskih prvaka 1962. i 1964. i u oba slučaja se plasirala u četvrtfinale, svladavši Servette iz Geneve i Górnik Zabrze iz Polsjke. Izgubila je od Tottenham Hotspursa, Benfice i Borussije Dortmund. U Kupu prvaka 1966-67 Dukla je eliminirala Esbjerg fB, RSC Anderlecht i Ajax Amsterdam i bez poraza se plasirala u polufinale, u kojem je izgubila 1:3 od kasnijeg pobjednika kupa Celtica.
Američki kup
Kao posebni internacionalni uspjeh smatra se osvajanje Američkog kupa. Godine 1961. Dukla je dobila poziv za sudjelovanje u drugoj godini Međunarodne nogometne lige u New Yorku, poznatoj kao Američki kup. Tu je startalo 16 elitnih nogometnih klubova iz cijelog svijeta. Dukla je cijelo ljeto provela u Sjedinjenim Državama, tijekom kojeg je odigrala devet mečeva, među kojima je trenirala u poznatom Central Parku.
Duklinih sedam utakmica u osnovnoj skupini turnira završilo je sljedećim rezultatima:
Dukla - Crvena zvezda 4:2
Dukla - Hapoel Petah Tikva 7:1
Dukla - Rapid Beč 6:0
Dukla - Concordia Montreal 2:2
Dukla - AS Monaco 2:0
Dukla - Barcelona 5:1
Dukla - Shamrock Rovers FC 4:3
Najveće oružje momčadi bio je dvojac Pluskal-Masopust, a Rudolf Kučera je bio najbolji strijelac turnira i miljenik njujorške publike. Početni sastav Dukle bio je: Kouba - Šafránek, Čadek, Novák - Pluskal, Masopust - Brumovský, Vacenovský, Borovička, Kučera, Josef Jelínek (trener Vejvoda).
U nastavku je Dukla igrala dvomeč protiv Evertona kojeg je u prvom meču pobijedila 7:2, a u uzvratu  2:0. Rezultat Dukle nakon završetka turnira bio je osam pobjeda iz devet utakmica i gol razlika 39:11.