cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jacques Tati
Njegov prvi film "Veliki dan" (fra. "Jour de fête") osvojio je nagradu na Venecijanskom filmskom festivalu. Trebao je biti prvi francuski film u boji, ali tehnika još nije bila dovoljno dobra pa je ipak bio crno-bijeli. Njegov slijedeći film "Ljetovanje gospodina Hulota" (fra. "Monsieur Hulot's Holiday") bio je nominiran za Oscara u kategoriji najboljeg originalnog scenarija, 1955. godine. Jedan je od najpopularnijih francuskih filmova iz tog razdoblja. Po uzoru na taj film nastao je film "Mr. Bean na praznicima" 2007. godine. Njegov slijedeći film "Moj ujak" (fra. "Mon Oncle") smatra se njegovim najboljim filmom. Dobio je Oscara za najbolji strani film, Grad Prix nagradu na festivalu u Cannesu i druge nagrade. Slijedeći film "Vrijeme igre" (eng. "Play Time") komercijalni je skupi film, kritika hladnog, robotiziranog svijeta. Snimio je još dva ambiciozna filma "Promet" (eng. "Traffic" i "Parada" (eng. "Parade").
Alto Lucero, Sayula de Alemán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Jacques Tati
Snimao je i dokumentarni film o nogometnom klubu Bastia s Korzike, ali nije ga dovršio prije smrti. Dovršila ga je njegova kćer, koja se također bavila filmom.
U Anicheu, u Nord-Pas de Calaisu nalazi se L'Idéal Cinéma - Jacques Tati, jedna od najstarijih kinodvorana u svijetu koja je još u funkciji.
Mudershausen
Mudershauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 456 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141089.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Mudershauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 265 metara. Površina opštine iznosi 4,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 456 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Braloștița, Braloștița
Braloștița je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Braloștița.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3840 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Marija Aleksić
Marija Aleksić (1923. - Zagreb, 22. listopada 1998.) je bila hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica.
Mokri Do
Mokri Do je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 40 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 37 stanovnika).
Demografija
U naselju Mokri Do živi 25 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,6 godina (33,4 kod muškaraca i 37,9 kod žena). U naselju ima 8 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 5,00.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Tierra Blanca, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2091 m.
Nucleo Faelli, Treviso
Nucleo Faelli je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Uridin difosfo-N-acetilglukozamin:polipeptid beta-N-acetilglukozaminiltransferaza
Termin Uridin difosfo-N-acetilglukozamin:polipeptid beta-N-acetilglukozaminiltransferaza ima više značenja.
Pile
Pile je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Zona Industriale, Livorno
Zona Industriale je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Los Pitahayos, Mezquitic
Los Pitahayos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Zona Industriale, Livorno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Los Pitahayos, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1121 m.
Smethport, Pennsylvania
Smetport je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.655, što je 29 (-1,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
TRS
ima više značenja.
Bidos
Bido je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 194 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 878 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 228 metara (maksimalnoj 267 m, a minimalnoj 213 m).
Port Murray, New Jersey
Port Mari je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Dos de Enero, Río Bravo
Dos de Enero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Port Murray, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 129.
Dos de Enero, Río Bravo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Fiumaretta di Ameglia, La Spezia
Fiumaretta di Ameglia je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 806 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Spotiswoode Aitken
Frank Spottiswoode Aitken (16. april 1868 – 26 . februar 1933) bio je škotski kazališni i filmski glumac, poznat po nastupima u američkim nijemim filmoima. Filmsku karijeru je započeo u kompaniji Biograph Film, gdje je postao jedan od najčešćih suradnika D. W. Griffitha. Poznat je i kao jedan od prvih glumaca koji se trajno naselio u Hollywoodu investiravši svoju zaradu u tamošnje nekretnine. Karijeru je okončao zbog slabog zdravlja.
Robert E. Lee
Robert Edward Lee (Stratford, Virginia, 19. siječnja 1807. – Lexington, Virginia, 12. listopada 1870.), američki vojskovođa. Do 1861. bio je uspješan časnik Vojske Sjedinjenih Država da bi tijekom Američkog građanskog rata bio najuspješniji general na strani pobunjene Konfederacije. Leejeva predaja kod mjesta Appomattox, 9. travnja 1865. godine uglavnom se označava kao kraj građanskog rata. Premda je bio na strani poraženih, Lee se općenito smatra najvećim vojskovođom Američkog građanskog rata.
Mladost
Robert Edward Lee rođen je u Stratford Hallu, domu obitelji Lee u okrugu Westmoreland, Virginia, kao četvrto dijete generala Henryja Leeja, junaka Američkog rata za nezavisnost, i Ann Hill Carter. Imao je šestoro braće i sestara. 1818. otac mu je umro, ostavivši njega, majku, te braću i sestre sa slabim financijskim prihodima. Lee je upisao akademiju Alexandria, gdje je bio izvrstan student, pogotovo u matematici, ali si nije mogao priuštiti sveučilišno obrazovanje, te mu je jedina mogućnost za postizanje nećega u životu bila Vojna akademija West Point. 1824. od obiteljskog prijatelja Williama H. Fitzhugha dobio je pismo preporuke te ga je osobno predao ministru obrane Johnu C. Calhounu. Lee je 1825. primljen na akademiju. Diplomirao je 1829. godine kao drugi u klasi od 46 kadeta.
Rana karijera
Nakon diplomiranja, dodijeljen mu je čin potporučnika, te je izabrao vojni rod inženjeriju, tada elitnu granu američke vojske. Prve dužnosti su mu bile gradnje odvodnih kanala na otoku Cockspur, Georgia, na ušću rijeke Savannah. To će sve postati dio utvrde Fort Pulaski.
Nakon 17 mjeseci u Georgiji, 1831. godine premješten je u Fort Monroe, Virginia. Ubrzo se vratio u Alexandriju gdje je oženio Mary Ann Randolph Custis, koja je bila u rodu sa Marthom Washington. Taj brak mu je donio i pravo na imanje Arlington u blizini grada Washingtona. U braku su Robert i Mary imali sedmoro djece; tri sina i četiri kćeri.
Lee je služio u uredu glavnog zapovjedništva inžinjerije u Washingtonu, 1834. – 1837. godine. Prvo važnije zapovijedanje dobio je 1837. godine. Kao poručnik nadzirao je rad inženjerije u luci St. Louis, Missouri. Ubrzo je unaprijeđen u čin satnika. Godine 1841. premješten je u Fort Hamilton u luci New York, gdje je bio zadužen za izgradnju utvrde.
Rat s Meksikom
Lee se istaknuo u Američko-meksičkom ratu 1846. – 1848. godine. Bio je jedan od glavnih ljudi u stožeru generala Winfielda Scotta. Njegovo poznavanje inženjerije i učinkovito upravljanje topništvom uvelike je doprinjelo padu Veracruza u ruke Amerikanaca. Na maršu do Mexico Cityja, Lee je izabrao najprohodniji teren za prolaz američke vojske. U bitci kod Cerro Gorda, 18. travnja 1847. godine, Lee je predvodio jednu brigadu koja je Meksikancima odsjekla put za povlačenje. Prije završetka rata, Lee je dobio privremeni čin bojnika, a general Scott ga je nazvao:"najboljim vojnikom kojega je ikada vidio na bojištu".
Međuratno doba
mini|lijevo|Robert Edward Lee, pukovnik vojske Sjedinjenih država Nakon rata Lee je dobio privremeni čin potpukovnika i proveo je tri godine u luci Fort Carrol u Baltimoreu. Nadzornik na Vojnoj akademiji West Point postao je 1852. godine, te je mogao gledati svoga sina Georgea kako upisuje akademiju i završava ju kao najbolji u klasi.
1855. Lee je premješten na Teksašku granicu i zapovjedao konjicom. Kao pripadnik 2. konjičke istakao se braneći doseljenike od napada indijanskih plemena Apaši i Komanči. Služio je u pukovniji do 1857. kada ga je smrt punca natjerala na odsustvo iz vojske kako bi sredio poslove na naslijeđenom imanju Arlington.
1859. fanatični abolicionist John Brown sa grupom pristaša zauzeo je oružarnicu savezne vojske u Harpers Ferryju, nadajući se da će potaknuti masovnu pobunu crnih robova diljem južnih država. U trenutku izbijanja pobune Lee se nalazio u Washingtonu. Kao časniku sa najvišim činom u blizini, Leeju je povjereno zapovjedništvo na postrojbom marinaca kojima je povjereno gušenje pobune. Lee je ustanak ugušio u kratko vrijeme i vratio se svojim uobičajenim dužnostima u Teksas.
Početak rata
Kada se Teksas odvojio od Unije 1861. godine, Lee je pozvan u Washington i tamo čekao na nove zapovijedi. Abraham Lincoln je Leeju potvrdio čin pukovnika regularne vojske i dao mu zapovjedništvo nad 1. konjičkom kako bi ga privolio da ostane u vojsci Unije. Leejev stari zapovjednik, general Winfield Scott, ponudio mu je zapovjedništvo nad pješadijom u vojsci Unije sa činom general bojnika, ali kada se Leejeva rodna Virginia odvojila, Lee odbija ponudu. Lee je bio protiv odcjepljenja južnih država od Unije, ali Virginija mu je značila više nego Sjedinjene Države. Njegova ostavka iz 1. konjičke službeno je prihvaćena 25. travnja 1861. god.
23. travnja 1861. Lee odlazi guverneru Virginije Johnu Letcheru koji mu daje čin general-bojnika i povjerava zapovjedništvo nad cjelokupnim oružanim snagama Virginije, koje će uskoro biti uklopljene u novostvorenu vojsku Konfederacije. 14. svibnja dobiva čin brigadnog generala vojske Konfederacije.
1862.
mini|250px|Lee kod Fredericksburga Početkom 1862. Lee je pozvan u Richmond gdje postaje vojni savjetnik predsjednika Jeffersona Davisa. Sa tog položaja je imao određeni utjecaj nad vojnim operacijama, posebice onima Stonewalla Jacksona u dolini Shenandoah. Nakon što je general Joseph Eggleston Johnston ranjen u bitci kod Seven Pinesa, 31. svibnja – 1. lipnja 1862. godine, po predsjednikovoj naredbi Lee preuzima zapovjedništvo nad onim što će uskoro postati poznato kao Vojska Sjeverne Virginije.
Krenuo je u napad na Georgea McClellana u nizu bojeva u okolici Richmonda, poznatih kao Sedmodnevna bitka, 25. lipnja – 1. srpnja 1862. godine. Iako su Južnjaci u svim tim sukobima imali teške gubitke, McClellanova vojska je natjerana na povlačenje. Mišljenje o Leeju diljem Juga se mijenja i vojnici ga počinju zvati "Ujak Robert" i "Gazda Robert". Zatim je porazio Johna Popea u drugoj bitci kod Bull Runa, 29. – 30. kolovoza 1862. godine. Želeći iskoristiti tu pobjedu, krenuo je u invaziju na Maryland sa 40.000 ljudi. Nadao se da će uz pomoć tamošnjih južnjačkih simpatizera uspjeti odvojiti tu državu od Unije i prenijeti rat na neprijateljevo područje. No nesretnim slučajem Sjevernjaci su se domogli kopije njegovih naredbi sa detaljnim planovima za invaziju. Kod Antietama ga je napao McClellan sa 87.000 ljudi. U dva dana borbe kod Antietama Leejevo napredovanje na sjever je zaustavljeno, ali McClellan nije uspio uništiti Leejevu vojsku. U bitci je živote izgubilo 17.000 vojnika, što je ostalo upamćeno kao najkrvaviji dan u američkoj povijesti. Nakon te bitke, 17. rujna 1862. godine Lee se povukao nazad u Virginiju, a McClellan nije krenuo u potjeru za njim. Usprkos McClellanovom neuspjehu, Abraham Lincoln iskoristio je stratešku pobjedu Unije da najavi svoj proglas o emancipaciji koji je trebao okončati ropstvo na Jugu.
Lee je porazio Ambrosea Eweretta Burnsidea, koji je zamijenio McClellana, u bitci kod Fredericksburga, 13. prosinca 1862. godine. Lee je pustio protivnika da prijeđe rijeku Potomac te mu priredio zasjedu na uzvisinama iznad grada. Sjevernjačke postrojbe su morale preko otvorenog polja jurišati na Južnjake koji su dobro zaklonjeni iza kamenog zida slobodno pucali po njima. Pretrpjevši goleme gubitke, Sjevernjaci su se morali povući natrag preko rijeke. Nakon bitke, Lee je rekao:"Dobro je da je rat tako užasan, inače bismo se previše naviknuli na njega."
1863.
mini|250px|lijevo|General Lee Najveću pobjedu u karijeri Lee je ostvario u bitci kod Chancellorsvillea, 1. – 5. svibnja 1863. godine nad dvostruko jačim snagama Unije kojima je zapovjedao Joseph Hooker. Lee je postavio pred Sjevernjake oko 10.000 ljudi a ostatak poslao u obuhvat na krilima. U savršeno koordiniranoj akciji opkolio je brojčano dvostruko jače snage i potpuno ih razbio. No u toj bitci je smrtno ranjen Stonewall Jackson, čime Lee gubi jednog od svojih najsposobnijih zapovjednika.
Situacija na zapadnom bojištu za Konfederaciju je postajala kritična. Nekoliko nepovezanih konfederalnih vojski nije uspijevalo zaustaviti nadiranje Unionista. Vojni savjetnici su govorili predsjedniku Davisu da treba spasiti Vicksburg, no Lee je nagovorio Davisa da mu dopusti poduzeti drugu invaziju na sjever. Ta će odluka imati dalekosežne posljedice. Lee kreće sa oko 75.000 vojnika želeći zadati Sjevernjacima konačni udarac kojim bi ih prisilio na mirovne pregovore. Lee je također namjeravao u Pensilvaniji pronaći hranu, oružje i opremu za svoju loše opskrbljenu vojsku. U trodnevnoj bitci kod Gettysburga, Lee se sukobio sa 83.000 Sjevernjaka pod zapovjedništvom Georgea Gordona Meadea. 1. i 2. srpnja Južnjaci su postigli polovične uspjehe. Trećeg dana bitke, Lee je počinio svoju najveću pogrešku u ratu. Poslao je diviziju generala Georgea Picketta u pješački napad preko otvorenog polja na dobro utvrđene sjevernjačke položaje na Cemetery Hill. Napad nije uspio i Južnjaci su pretrpjeli strahovite gubitke. U cjelokupnoj bitci, Lee je izgubio oko 20.000 ljudi (mrtvih, ranjenih i zarobljenih), i ponovno je prisiljen na povlačenje. General Meade, kao i McClellan, nije krenuo u potjeru za njim. Nakon bitke Lee je preuzeo punu odgovornost za poraz i poslao pismenu ostavku Jeffersonu Davisu, ali ga je ovaj odbio.
1864.
Ulysses S. Grant, novi glavni zapovjednik vojske Unije, krenuo je 1864. godine s velikom vojskom prema Leeju želeći zauzeti glavni grad Konfederacije Richmond. Lee je s brojčano manjom i slabije naoružanom vojskom pružao žestok otpor. Grant je forsirao napade pa je došlo do nekoliko krvavih bitaka: kod Wildernessa 5. – 7. svibnja, Spotsylvania Court Housea, 8. – 19. svibnja i Cold Harbora, 3. – 12. lipnja 1864. godine. U tim bitkama Grantove su snage pretrpjele puno veće gubitke nego Leejeve, čak toliko velike da su ga novine na Sjeveru prozvale "Mesar Grant". Ipak, vrijeme je radilo za Granta. Grant je uvijek mogao nadomjestiti izgubljene vojnike dok Lee to nije mogao. Lee je uspio spriječiti da unionisti zauzmu strateški ključni grad Petersburg. Preostale snage Lee je rasporedio u rovovima na fronti između Richmonda i Petersburga, čime započinje višemjesečna opsada.
Kraj rata
mini|250px|Lee krajem travnja 1865., nedugo nakon završetka rata. Dana 23. siječnja 1865. godine Lee je imenovan glavnim zapovjednikom svih snaga Konfederacije, ali je bio previše zauzet borbama u Virginiji da bi mogao rukovoditi operacije ostalih južnjačkih vojski. Vidjevši da vojska Konfederacije strašno pati od nedostatka ljudstva, Lee je iznio prijedlog o obučavanju i naoružavanju crnih robova kojima bi bila obećana sloboda ukoliko pristanu služiti u vojsci. Ta praksa je korištena i u Američkom ratu za neovisnost. Lee je svoje mišljenje objasnio:"Trebali bismo ih zaposliti bez odgađanja... uz voljnu i opću emancipaciju." Kongres Konfederacije je prihvatio prijedlog i započeto je ustrojavanje i uvježbavanje postrojbi formiranih od crnaca, ali inicijativa je stigla prekasno da bi mogla pomoći spasu Konfederacije.
Nakon gotovo deset mjeseci opsade, 2. travnja 1865. godine Lee s preostalom vojskom odustaje od obrane Petersburga, koji je evakuiran, te se povlači prema Richmondu. Njegova vojska je bila pregladnjela i bez vojnog morala. Želio je krenuti na sjever i spojiti se s vojskom generala Johnstona, ali je bio opkoljen sa svih strana. Nakon neuspješnog pokušaja proboja kod Appomattoxa, Lee je vidio da je predaja neizbježna. Odlučno je odbio prijedlog generala Edwarda Portera Alexandera da se Vojska Sjeverne Virginije rasprši po šumama i započne sa gerilskom borbom protiv Sjevernjaka.
9. travnja 1865. godine, Lee se predao Grantu. Prilikom predaje, ponudio je svoju sablju pobjedniku, ali ju je Grant odbio primiti, iz velikog poštovanja prema Leeju. Prema dogovoru o predaji, Leejeva čitava vojska je odmah bila amnestirana, te su im podjeljeni jednodnevni obroci hrane. Časnici su smjeli zadržati svoje osobno naoružanje a vojnici konje i mule kako bi se mogli vratiti kući i koristiti ih u zemljoradnji. Zbog te velikodušnosti, Lee poslije nikome u svojoj prisutnosti nije dopuštao da loše govori o Grantu.
Poslijeratni život
mini|lijevo|225px|Lee kao predsjednik sveučilišta 1869. god. Nakon rata Lee je predao zahtjev za amnestiju i američko državljanstvo. Zahtjev mu nikada nije odobren. Leejeva potpisana zakletva odanosti Sjedinjenim Državama je zagubljena. Njegov primjer traženja amnestije potaknuo je i druge istaknute vođe Konfederacije da učine isto. Njegova plantaža, na kojoj je živio sa suprugom prije rata, konfiscirana je te je u 58. godini života ostao bez prihoda za život. Nekoliko se mjeseci oporavljao od psihičke i fizičke iscrpljenosti uzrokovane ratom s ciljem da povrati svoje zdravlje. Velika porota u Norfolku je namjeravala prema njemu podići tužbu zbog izdaje, ali je to spriječio general Grant, koji je tražio od predsjednika Andrewa Johnsona da se poštuju svi uvjeti predaje koje je on dogovorio sa Leejem.
Lee je dobivao mnoge ponude od raznih tvrtki koje su ga pristajale financirati uz dozvolu korištenja njegovog imena. Lee ih je sve odbio. Krajem 1865. sudac John W. Brockenbroug je obavijestio Leeja da je jednoglasno imenovan za predsjednika sveučilišta Washington u Lexingtonu. Lee je posao prihvatio te ga je obnašao slijedećih pet godina. Učinio je mnogo za poboljšanje sveučilišta, te uspostavio kodeks časti među studentima, rekavši:"Imamo samo jedno pravilo ovdje, a to je da svaki učenik treba biti gospodin."
Lee je ohrabrivao pomirenje između Juga i Sjevera, i podržavao je predsjednika Andrewa Johnsona u njegovim naporima za rekonstrukciju SAD-a. Međutim, podupro je demokrate koji su bili protiv republikanskih namjera da se oslobođenim robovima da pravo glasa i oduzme pravo glasa bivšim vojnicima i državnim dužnosnicima Konfederacije. Na predsjedničkim izborima 1868. podupro je kandidaturu demokrata Horatia Seymoura protiv svog nekadašnjeg ratnog protivnika Granta.
Lee je umro na položaju predsjednika sveučilišta Washington 1870. godine. Njemu u čast, sveučilište je dva tjedna nakon njegove smrti promijenilo ime u sveučilište Washington i Lee. Poslije smrti, Lee je postao ikona južnjačkog "Izgubljenog cilja" te je mišljenje o njemu kao jednom od najvećih američkih vojnih stratega prošireno čitavim SAD-om. Američko državljanstvo vraćeno mu je posthumno odlukom Američkog senata 1975. godine.
Boustroff
Bustrof je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Forbaš.
Spinazzo, Salerno
Spinazzo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Boustroff
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 114 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 301 m, a minimalnoj 254 m).
Spoj (strojarstvo)
mini|desno|250px|Vijak spada u rastavljivi spoj mini|desno|250px|Rastavljivi svornjak i viljuška svornjaka osigurani rascjepkom mini|desno|250px|Zavar spada u nerastavljive spojeve
Familia Reyes, Sayula de Alemán
Familia Reyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Spoj (strojarstvo)
Spoj u strojarstvu može biti rastavljivi spoj ili nerastavljivi spoj. Rastavljivi spoj je takav spoj koji se može rastaviti bez razaranja ili oštećenja, a zatim ponovo sastaviti. Nerastavljiv spoj je takav spoj gdje se sastavljeni dijelovi ne mogu rastaviti bez razaranja ili oštećenja.
Familia Reyes, Sayula de Alemán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Spoj (strojarstvo)
Rastavljivi spojevi
U rastavljive spojeve spadaju:
Nerastavljivi spoj
U nerastavljive spojeve spadaju:
Dromo, Messina
Dromo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
1,3,3,3-Tetrafluoropropen
1,3,3,3-Tetrafluoropropen je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 114,042 Da.
Sfârcea, Braloștița
Sfârcea je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Braloștița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Doroteja Bugarska
Doroteja Vidinska Šišman poznata kao Doroteja Bdinska, Doroslava Bugarska ( Vidinski dvor 1355 - prije 1382. ili 23. august 1390.) je bila kćerka bugarskog cara Ivana Aleksandra Sracimira Šišmana i njegove supruge Ane Slave od Vlaške. Bila je princeza Vidnske despotovine i Bugarskog carstva, te brakom kraljica Bosne kao supruga Stjepana Tvrtka I Vladislavića Kotromanića.
Porijeklo i porodica
Doroteja je rođena 1355. godine u dvorcu Vidin, tadašnjem sjedištu Vidinske kneževine.Dorotejini roditelji su bili Ana Slava Vlaška i Sracimir, car Bugarske .Pored Doroteje Ana i Sracimir su imali još dvoje djece :
Djetinstvo u Ugarskoj
Bila je kćerka bugarskog cara Ivana Sracimira i njegove žene Ane, kćerke vlaškog kneza Nikole. Nakon što je njen otac vraćen na bugarsko carsko prijestolje, Doroteju i njenu sestru je na svom dvoru zadržao ugarski kralj Ludovik I Veliki, kojeg je Dorotejin otac bio prisiljen priznati za svog gospodara. Car Ivan Sracimir je ostavio svoje kćeri na ugarskom dvoru kao garanciju njegove vjernosti i odanosti ugarskom kralju.
Doroteja je na ugarskom dvoru živjela pod skrbništvom kraljice Elizabete, kraljeve majke, i kraljice Elizabete, kraljeve supruge. Dorotejina sestra je ubrzo umrla, dok je Doroteja došla u milost kralja Ludovika. Doroteja je služila kao dvorjanka Ludovikove majke Elizabete. Ludovik I ju je zaručio za Tvrtka, prvog rođaka njegove supruge Elizabete.
Brak
Doroteja se udala za Tvrtka 8. decembra 1374. godine i postala banica Bosne. Prema dubrovačkim zapisima, vjenčanje je bilo veliko i svečano. Godine 1377. njen muž se krunisao za kralja Bosne, te je ona time postala prva bosanska kraljica.
Prema nekim izvorima, Doroteja je rodila budućeg kralja Tvrtka II, dok drugi navode da je Tvrtko II, baš kao i Ostoja, vanbračni sin Dorotejinog muža. Smatra se da je kraljica Doroteja umrla 1390. godine, budući da te godine Tvrtko I ulazi pregovara s austrijskim vojvodom Albertom III o mogućem braku s nekom Habsburgovkom.
Müsch
Miš je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 212 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131052.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Miš se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 389 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 212 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
Müschenbach
Mišenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.005 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143269.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Mišenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 336 metara. Površina opštine iznosi 3,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.005 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 287 stanovnika/km².
Morakovo
Morakovo je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 374 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 393 stanovnika).
San Faustino, Brescia
San Faustino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Morakovo
Demografija
U naselju Morakovo živi 285 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,6 godina (36,8 kod muškaraca i 38,6 kod žena). U naselju ima 95 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,94.
San Faustino, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 468 m.
Morakovo
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Crazy, Stupid, Love.
Crazy, Stupid, Love. (naslov preveden kao Ta luda ljubav) je američki igrani film snimljen 2011. u režiji Glenna Ficarre i Johna Reque. Po žanru je dramedija koja se bavi ljubavnim problemima niza međusobno povezanih likova.
Radnja
Kal Viver saznaje da ga žena Emili vara sa kolegom i odlučuje da se razvede. Seli se u svoj stan i očajan, večeri provodi napijajući se u raznim barovima. Jedne večeri upoznaje Džejkoba, mladog ženskaroša koji mu obećava da će ga naučiti kako da osvoji žene i spava sa kojom god poželi. Ubrzo upoznaje Kejt, koja radi kao učiteljica i nakon njenog neuverljivog prenemaganja njih dvoje spavaju zajedno. Kalova situacija se popravlja i on shvata da zaista može da bude sa kojom hoće, sve dok jednog dana u školi ne sretne Emili...
Bicocca, Alessandria
Bicocca je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 381 m.
Julio Guillen Chávez, Rincón de Romos
Julio Guillen Chávez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1932 m.
El Limón de Paránguaro, Turicato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
Deerfield, Virginia
Dirfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132.
Agua Azul, Mezquitic
Agua Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2282 m.
La Viña del Milagro, Santa Catarina
La Viña del Milagro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 942 m.
Rascjepka
Rascjepka je jednostavni i jeftini strojni dio, koji se upotrebljava prvenstveno kao osigurač od ispadanja svornjaka i osigurači od odvijanja matice u vijčanim spojevima (obično s krunastom maticom). Standardizirane su prema DIN 94 (ISO 1234). Rascjepke se izrađuju prvenstveno od mekih konstrukcijskih čelika, a rjeđe od bakra, bronci i legura aluminija. Rascjepka ima manji promjer od promjera rupe u svornjaku ili vijku, što osigurava jednostavnu ugradnju. S obzirom da materijal rascjepke ima nisku granicu tečenja, oba njezina kraka mogu se nakon namještanja u svornjak ili vijak lako plastično deformirati i time spriječiti ispad rascjepke. Prilikom slidanja krakovi rascjepke ponovno se izravnaju i rascjepka se izvuče. U pravilu se pojedina rascjepka upotrebljava samo jednom.
San Pedro de la Hortaliza, Almoloya de Juárez
San Pedro de la Hortaliza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Juárez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2587 m.
Achille, Oklahoma
Akili je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 492, što je 14 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Asasini
Asasini (iz arapske reči hašišijin - predani hašišu) je izraz za atentatora koji su Evropom proširili Marko Polo i ljetopisci križarskih ratova. Prvenstveno označuje militantnu sektu, ismaelite nizaritske grane, koji su bili ukopani u svojim orlovskim gnijezdima u Siriji a naročito u neosvojivim tvrđavama u blizini Kaspijskog mora u Iranu. Najpoznatija je tvrđava Alamut.
Poznati alamutski asasini su bili vrlo opasne ubice, koji su pretili sunitskima vođama jer su bili prijetnja šijitima. Prema legendama, prije izvršenja atentata uzeli su kocku hašiša i tako omamljeni lakše sproveli atentat na važne osobe.
Među glavnim žrtvama ismaelitskih asasina su:
Čak je i Saladin bio nekoliko puta meta asasina.
Red asasina je na Alamutu 1090. ustanovio Hasan el Sabah. (poznat i kao „Starac sa gore“) 1256. godine red uništavaju Mongoli a 1273. od mameluškog sultana Bajbara pada i posljednje uporište ismailita.
El Yerbanís (razvrstavanje)
El Yerbanís ima više značenja:
Genzano di Sassa
Genzano di Sassa je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 456 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
Rancho Marcial, Urique
Rancho Marcial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2016 m.
Water for Elephants (film)
Voda za slonove je romantična drama iz 2011. snimljena po istoimenom romanu kanadske spisateljice Sare Gruen.
SST
Termin SST ima više značenja.
Loma del Venado, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Loma del Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2383 m.
Encanto Número Dos, Sayula de Alemán
Encanto Número Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Guadalupe, Río Bravo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Pokretna traka
mini|desno|250px|Pokretna traka se u osnovi sastoji od beskrajne gumene ili plastične trake i dva bubnja,od kojih je jedan pogonski a drugi služi za zatezanje trake. mini|desno|250px|Pokretne trake za prijenos [[sumpora od željezničkih vagona do nasipa, a zatim od nasipa do broda.]] mini|desno|250px|Fordova [[montažna traka (1913.)]]
Danas se u proizvodnji pokretnih traka uobičajeno koriste: pamuk, tkanina, koža, neopren, najlon, poliester, poliuretan, uretan, PVC, guma, silikon i čelik. Izbor materijala uvjetovan je stvarnom primjenom pokretne trake. Pokretna traka ima isto veliku primjenu u unutrašnjem prijevozu. Odlikuje se povoljnim svojstvima, kao što su jednostavna konstrukcija, vrlo mala potrošnja energije u odnosu na masu prevezene robe, miran rad, i drugo.
Pokretne trake mogu biti:
Povijest pokretne trake
Ljudi se koriste načelima pokretnih traka tisućama godina. Drevni narodi su, koristeći balvane kao valjke, prevozili teške terete, poput velikih kamenih blokova za gradnju palača i hramova. Prve pokretne trake bili su podosta jednostavne. Imale su drvene valjke i traku koja je putovala preko njih. Najranije pokretne trake bile su izrađene od kože, kanvasa ili gume. U početku pokretne trake su se koristile samo za prijevoz vreća žita na kratke udaljenosti, ali njihova se konstrukcija polako poboljšavala, tako da su se počele koristiti i za prenošenje težih tereta.
Zahvaljujući razvoju tehnologije, umjesto drva počeo se koristiti metal, posebice čelik, za upotrebu na višim temperaturama i u svrhu povećanja trajnosti. U tvrtki Sandvik (Švedska) 1901. izumljena je i počela se proizvoditi čelična pokretna traka. Otada se istražuju novi, lakši i jeftiniji materijali, pa su stoga mnogi dijelovi danas izrađeni od plastike. Međutim upotreba plastike nije uvijek moguća, npr. kod visokih temperature i kod traka s teškim uvjetima rada, pa se i dalje koristi čelik.
Jedna od prekretnica u povijesti razvoja pokretnih traka bila je uvođenje sintetičkih materijala za trake. To je počelo tijekom Drugoga svjetskog rata, ponajviše zbog nestašice prirodnih materijala poput pamuka, gume i platna.
Zanimljivosti
Najdulja pokretna traka na svijetu nalazi se u Zapadnoj Sahari. Duga je 98 kilometara, od rudnika fosfata Bucraa do obale Atlantskoga oceana u El Aaiúnu. Najdulja pojedinačna pokretna traka prevozi vapnenac i škriljevac od Meghalaye u Indiji do Sylheta u Bangladešu i duga je 17 kilometara.
Vrlo zanimljiva, praktična i zabavna primjena pokretne trake vidljiva je u suši (ili sushi) restoranu, gdje se tanjuri sa sušijem (raznolikom sirovom ribom) nalaze na okretnoj pokretnoj traci, koja putuje kroz restoran i prolazi pokraj svakog stola, tj. gosta, brzinom od 8 centimetara u sekundi. Gosti mogu naručiti jelo ili pak jednostavno uzeti što žele od svježe pripremljenog sušija s putujuće pokretne trake. Pokretnu traku za takvu vrstu restorana u Japanu je izumio Yoshiaki Shiraishi 1958., jer je imao problema s osobljem u svojemu malom restoranu i poteškoće pri njegovu samostalnom vođenju.
Pužni prijenos
mini|desno|200px|Pužni prijenosnik mini|desno|200px|Pužni vijak i pužno kolo čine pužni prijenos mini|desno|200px|Pužni prijenosnik na [[kontrabasu]]
Pužni prijenos je vijčanik s osima koje se sijeku najčešće pod kutem od 90º. Pogonski dio prijenosnika je puž ili pužni vijak, koji može biti jednovojni ili viševojni, valjkasta ili globoidna oblika, a gonjeni dio je pužno kolo. Oni imaju sposobnost ostvarivanja veoma velikog prijenosnog omjera u jednom stupnju (i do 100), ali im s porastom prijenosnog odnosa pada stupanj iskorištenja (kod i = 100 oko 45%). Za razliku od većine zupčastih prijenosa, pužni prijenosi veoma tiho rade, a imaju i sposobnost (donekle) prigušenja vibracija. Za veće prijenosne odnose neke izvedbe dosta su jeftinije od kombiniranih prijenosnika s čelnicima i stožnicima (do razmaka osi 100 mm). Rade se izvedbe snage do 1000 kW s izlaznim momentom do 2500 Nm, te do 30 000 okretaj/min i obodne brzine 70 m/s.
Vrste pužnog prijenosnika
Broj zuba puža je broj izrađenih zuba u ravnini okomitoj na os vrtnje. Puž može biti desnohodni i lijevohodni. Desnohodni je onaj kod kojeg zavojnica u vertikalnom položaju ima uspon slijeva na desno. Lijevohodni puž izvodi se samo iznimno.
Standardni profil pužnih prijenosnika javlja se u aksijalnom presjeku puža. Zubi puža izrađuju se najčešće alatima s ravnim bokovima. To se može izvoditi na razne načine, pa na valjkastim puževima razlikujemo slijedeće oblike bokova:
Nedostatak pužnih prijenosnika
Jedan od nedostataka pužnih prijenosnika je njihova loša iskoristljivost. Ona se iskazuje velikim gubicima trenjem, koje se pretvara u toplinu i velikim trošenjem bokova. Prijenosnici s niskom brzinom vrtnje rade nepovoljnije nego brzohodni, jer oni prvi rade u području mješovitog trenja bokova.
Kada zub ulazi u zahvat ili izlazi iz zahvata javlja se tzv. udar zahvata. Kada dodirna točka prolazi kinematskim polom mijenja se smjer sile trenja i izaziva time određeni impuls sile. Ovi pogonski uvjeti izazivaju također vibracije.
Linearna jednačina
Linearna jednačina je algebrska jednačina u kojoj je svaki član bilo konstanta ili proizvod konstante i jedne promenljive prvog reda.
Tranzano, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 564 m.
Linearna jednačina
O pravcu se može razmišljati kao o najkraćoj udaljenosti između dviju točaka ili kao o krivulji s beskonačno velikim radijusom zakrivljenosti. Pojmovi kao što su točke i pravci te njihovi jednostavni i složeniji odnosi u prostoru jedan su od temelja Euklidske geometrije, a kasnije i analitičke geometrije kakvu je danas poznajemo.
Implicitna jednadžba pravca
Razmatramo li jednakost oblika
ustanovit ćemo da postoji beskonačan broj parova x,y koji udovoljavaju jednakosti. Kako svaki uređen par brojeva u kartezijanskom koordinatnom sustavu x0y određuje koordinate jedne točke, grafički prikaz svih točaka daje nam sliku pravca u ravnini, a gore prikazanu jednadžbu nazivamo implicitnom ili općom jednadžbom pravca.
Eksplicitna jednadžba pravca
Preuredimo li implicitnu jednadžbu pravca
u drugi oblik kako slijedi
Eddy Merckx
mini|Eddy Merckx na Svjetskom prvenstvu 1966. godine. Edouard Louis Joseph „Eddy“ Merckx (17. lipnja 1945., Meensel-Kiezegem, Belgija), bivši je belgijski profesionalni biciklist. Beskompromisni natjecatelj nadimka kanibal, jer je nastojao bez kalkulacija pobijediti u svakoj utrci u kojoj je sudjelovao, bez dogovora sa suparnicima. Višestruki je osvajač najvećih i najtežih biciklističkih utrka, od čega treba izdvojiti da je po pet puta osvajao Tour de France i Giro d'Italia, one dvije najteže, najznačajnije i najcjenjenije u svijetu biciklizma, te jednom Vueltu, utrku oko Španjolske. Uz to pobjednik je nebrojenih drugih utrka, te trostruki svjetski prvak i bivši svjetski rekorder u vožnji na 1 sat, kao i nositelj više dostignuća koja do danas nisu nadmašena.
Eddy Merckx je bio uzor mnogim sportašima i iz ostalih sportova. Ovaj je slavni Belgijac nazivan i Einstein na dva kotača, te Gigant. On je svakako najveći biciklista u povijesti toga sporta.
Linearna jednačina
Eksplicitna jednadžba pravca
gdje a i b ovise o A, B i C na način da je
Eddy Merckx
Iako je 1972 godine svih zasjenio i cijeli, ne samo sportski, svijet, s pravom zadivio Mark Spitz zbog neponovljivog uspjeha na Igrama u Münchenu, te iako je tada u medijima prevladavao "veliki brbljavac" Muhammad Ali, realno je ipak ocijeniti da je Eddy Merckx najdominantnija sportska figura s kraja 60-ih i prve polovice 70-ih godina 20. stoljeća. Bez ikakve sumnje spada u najuži krug najvećih sportaša svih vremena.
Linearna jednačina
Eksplicitna jednadžba pravca
Eksplicitna jednadžba pravca izravno prikazuje koficijent smjera pravca, odn. nagib pravca a te odsječak b koji pravac određuje na y-osi, odn. ordinati.
Puerto del Gallego, Urique
Puerto del Gallego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Linearna jednačina
Segmentna jednadžba pravca
Preuredimo li sada eksplicitnu jednadžbu pravca
Eddy Merckx
Popis najvažnijih pobjeda Eddyja Merckxa podugačak je i impresivan. Usporedba njega s ostalim najvećim velikanima biciklističog sporta je izlišna, pa je tako izlišna npr. usporedba s još jednim velikanom, Amerikancem Lanceom Armstrongom jer Armstrong je bio fokusiran gotovo isključivo na Tour de France, gdje je pobijedio sedam puta, a Merckx pet puta, i imao je pedesetak natjecateljskih dana godišnje, a Merckx je imao i do 200 (dvije stotine) natjecateljskih dana godišnje.
Linearna jednačina
Segmentna jednadžba pravca
u treći oblik kako slijedi
naći ćemo i jednadžbu pravca u segmentnom obliku gdje su b i -b/a segmenti ili odsječci na y, odn. x-osi. Segmentna jednadžba pravca može se zapisati i u sljedećem obliku
Puerto del Gallego, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2174 m.
Linearna jednačina
Segmentna jednadžba pravca
gdje su
Druge oznake
Ponekad se implicitna jednadžba pravca iskazuje u obliku
gdje se tada eksplicitna jednadžba pravca prikazuje kao
gdje je k koeficijent smjer pravca, a l odsječak na y-osi.
Određenost pravca
Pravac je u ravnini određen ili sa zadanom točkom kroz koju prolazi pravac i koeficijentom smjera ili s dvjema zadanim točkama kroz koje pravac prolazi.
Pravac određen točkom i koeficijentom smjera
Neka je pravac određen točkom i koeficijentom smjera a. Jednadžba pravca se u tom slučaju uobičajeno prikazuje u obliku
Pravac određen dvjema točkama
Pravac je po definiciji određen dvjema točkama koje nisu jednake, a jednadžba pravca koji prolazi kroz dvije točke i  prikazuje se uobičajeno u obliku
Značaj
Pravac, njegovu grafičku i matematičku interpretaciju nalazimo u brojnim područjima matematike i ne samo matematike. Naime, razmotrimo li eksplicitni oblik jednadžbe pravca
i ukoliko definiramo da je x slobodna promjenljiva veličina, odn. nezavisna varijabla, a y zavisna varijabla gdje će nezavisna varijabla poprimati vrijednosti iz domene realnih brojeva i gdje će se svakom elementu domene pridružiti jedan i samo jedan odgovarajući element kodomene, tada gore prikazani izraz možemo nazvati funkcijom gdje je
Kodomenu nazivamo i područjem vrijednosti funkcije, a u slučaju gdje je funkcija oblika: y= ax+b, funkciju nazivamo i linearnom funkcijom, a pravac grafom ili grafičkim prikazom takve funkcije. Linearna funkcija uključuje i proporcionalnu, odn. razmjernu funkciju oblika
Пасјача (Ниш)
Пасјача је насељено место у градској општини Пантелеј на подручју града Ниша у Нишавском округу. Налази се на североисточном рубу Нишке котлине, на око 17 км од центра Ниша. Према попису из 2002. било је 295 становника (према попису из 1991. било је 385 становника).
Историја
Оскудност преисторијских, античких и средњовековних налаза даје привид ненасељености сеоског простора у давној прошлости. Први писани податак датира из 1564. године када је уписана као село (Пасјач) с мање од 10 домова. Отада се скоро ништа не зна до 1877. године кад је била посед Белог Мемеда. Овај Турчин је држао земљу и чифчије и у данашњем сићевачком атару. Остаци његове куле могли су се видети до седамдесетих година 20. века.
По ослобођењу од Турака атарска земља је коначно прешла у руке месних већином задружних домаћинстава, али је било и заједничких (сеоских) терена под шумом и испашом. С распадом породичних задруга крајем 19. и почетком 20. века одвијао се процес уситњавања земљишта, а с постепеним укључивањем у тржишну привреду током прве половине 20. века почела је знатније слабити шумско-сточарска, а јачати ратарска, виноградарска и непољопривредна оријентација. Село је, међутим, и после Другог светског рата задржало преовлађујући пољопривредни карактер, премда је у приличној мери дошла до изражаја и компонента мешовитог привређивања, што се види из података за 1971. годину када је Пасјача имала 98 пољопривредних, 36 мешовитих и 2 непољопривредна домаћинства.
Eddy Merckx
Prvi uspjesi
Merckx se počeo natjecati 1961 godine. Za reprezentaciju svoje zemlje nastupio je na Olimpijskim igrama u Tokiju 1964., gdje u pojedinačnoj cestovnoj utrci zauzima 12. mjesto. Kasnije te godine postaje svjetski amaterski prvak u istoj disciplini, a iduće, 1965 godine, prelazi u profesionalce, i vozi za momčad Peugeota. 1966 godine prvi puta pobjeđuje na utrci Milano – Sanremo, na kojoj će kasnije, tijekom karijere, još šest puta pobjeđivati. A svoj pohod na osvajanje najvećih biciklističkih utrka počinje 1967 godine, nastupom na Giro d'Italia, gdje osvaja dvije etapne pobjede, a u generalnom poretku zauzima 7. mjesto. Te iste godine, u Nizozemskoj, postaje svjetski, sada profesionalni, prvak u cestovnoj vožnji.
Пасјача (Ниш)
Демографија
Крајем 19. века (1895. године) Пасјача је мање село од 55 домаћинстава и 469 становника, а године 1930. у њој је живело 86 домаћинстава и 629 становника.
У насељу Пасјача живи 263 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 52,8 година (50,5 код мушкараца и 54,8 код жена). У насељу има 118 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,50.
Eddy Merckx
Najveći uspjesi
Sezonu 1969-e,započinje pobjedom na utrci Pariz-Nica, na kojoj će pobijediti i iduće dvije godine, te nešto kasnije (opet) pobjeđuje na utrci Milano - San Remo. To mu je bilo "zagrijavanje" za Giro na kojem bi zacijelo opet pobijedio, jer je imao četiri etapne pobjede i, do 16. etape, ružičastu majicu (vodećeg u ukupnom poretku). Ali onda – opći šok. Merckx je diskvalificiran zbog dopinga. Okolnosti oko tog slučaja su ostale upitne, a on se je sam, plačući pred novinarima, kleo u svoju nedužnost. Mučnu situaciju prekinuo je belgijski princ koji je hitno poslao avion i slavnog sunarodnjaka vratio u domovinu.
Пасјача (Ниш)
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Саобраћај
До насеља се може доћи приградском аутобуском линијом ПАС Ниш—Ореовац (линија бр. 17).
Eddy Merckx
Najveći uspjesi
To kao da je dalo motiva Merckxu da dokaže svoju istinu i svoju vrijednost, pa te, 1969., godine on debitira na Tour de Franceu i postiže ono što na toj utrci nitko još nije postigao: pobjeđuje na Touru, te, uz šest etapnih pobjeda, osvaja žutu majicu (ukupni pobjednik), točkastu majicu (najbolji penjač) i zelenu majicu (najbolji sprinter). To ni kasnije nikome na Touru nije uspjelo! Da se je tada dodijeljivala i bijela majica (dodijeljuje se od 1975.), za najboljeg mladog vozača (ispod 25 godina), i nju bi osvojio jer je tek navršio 24 godine! Iduće 1970 godine, uz pobjede na niz "običnih utrka", te na utrci oko Belgije, Merckx postiže svoj prvi double. Osvaja i Giro d'Italia i Tour de France. Na Giru pobjeđuje na tri etape, a na Touru osvaja, uz osam etapa, i majicu za najboljeg penjača, a u poretku za najboljeg sprintera je drugi.