cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brtva
Brtva ima zadatak da spriječava da između dva funkcionalno razdvojena prostora dođe do toka medija (fluid) iz jednog prostora u drugi. Brtve moraju ograničiti gubitke zbog propusnosti u takvoj mjeri da budu u potpunosti zadovoljeni zahtjevi u pogledu sigurnosti, a da pri tome omogućuju ekonomski povoljna konstruktivna rješenja. Prema namjeni brtve moraju ispunjavati sljedeće zahtjeve i svojstva: nepropusnost (radi smanjenja eventualnih gubitaka); pogonska sigurnost (greškama nastaju gubici prekidom rada); vijek trajanja; rastavljivost; gubitak snage (gubitkom medija ili trenjem); utjecaj na medij (medij neizložen promjenama); mehanička svojstva; propusnost plinova; toplinska vodljivost.
Nueve Hermanos, San Fernando
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Brtva
Za materijale iz kojih se izrađuju brtve važna su sljedeća svojstva: mehanička, tarna, otpornost na kemijske utjecaje, nepropusnost, toplinska rastezljivost, postojanost na određene temperature, obradivost, otpornost na eroziju. Brtve se izrađuju iz slijedećih materijala: papir i karton, koža, kudelja, juta, pamuk, biljna vlakna, vlakna drveta, pluto, klobučina, vulkanfiber, vuna od troske, azbest, guma, umjetne smole, grafit, umjetni ugljen, metali, sinterirani i umjetni materijali. Možemo razlikovati brtvljenje nerastavljivih, uvjetno rastavljivih i rastavljivih spojeva. Kod brtvljenja nerastavljivih spojeva, rastavljanje se može postići samo razaranjem spoja, dok kod uvjetno rastavljivih spojeva rastavljanje se postiže samo pomoću jednog od dijelova u spoju.
Brtvljenje zavarivanjem
Zavareni spojevi kod kojih zavari prenose sile su različiti oblici zavara cijevi i zavarenih spojeva, koje najčešće ne ubrajamo u brtvljenje nego u nerastavljivo spajanje.
Brtvljenje poprečnim prešanjem
Brtvljenje uvaljivanjem nerastavljivo je poprečno uprešavanje. Brtvi se tako da se proširivanjem cijevi uvaljivanjem dobivaju visoki pritisci na naležnim površinama i dobro nalijeganje koje brtvi.
Brtvljenje uzdužnim prešanjem
Brtvljenje uzdužnim prešanjem ostvaruje se uprešavanjem čahure od čelika u dijelove koji se brtve. Ova vrsta brtvljenja upotrebljava se za brtvljenje visokotlačnih turbina.
Brtvljenje pomoću masa za brtvljenje
Brtvljenje možemo izvesti i pomoću masa (kit) za brtvljenje, koji nanesen na naležne površine stvara neku vrstu plosnate brtve. Najčešće se upotrebljava manganski kit, silikonski kaučuk u obliku paste ili umjetni lakovi, koji se koriste za brtvljenje dijelova kućišta.
Statičke brtve li rastavljivo brtvljenje dijelova koji miruju
U ovu skupinu brtvi spadaju plosnate i profilne brtve koje mogu biti meke, izrađene od više materijala, tvrde, a može se brtviti i bez brtvi s nalijeganjem brtvljenih površina koje naliježu jedna na drugu.
Plosnate brtve
Plosnate brtve su male, ali jednake debljine i moraju imati svojstvo da se prešanjem deformiraju i opružno djeluju na površine tlačenja. Možemo razlikovati tzv. meke brtve koje se izrađuju od papira, kartona, azbesta, gume, te tzv. tvrde brtve koje se ugrađuju iz metala kao što su: olovo, aluminij, meki bakar, čelik.
Profilne brtve
Za razliku od plosnatih brtvi kod kojih tlak djeluje na određenu površinu, kod profilnih brtvi tlak se koncentrira na relativno malu površinu, zavisno od opterećenja. Ovu vrstu brtvi možemo podijeliti na brtve s pretežno elastičnim deformacijama i brtve s pretežno plastičnim deformacijama. Brtve s pretežno elastičnim deformacijama možemo podijeliti na meke profilne brtve, koje se izrađuju od gume ili azbesta, te tvrdoprofilne brtve (s utorom u prirubnici), kao što je na primjer O-prsten.
Dinamičke brtve
Dinamičke brtve vrše dodirno brtvljenje strojnih dijelova koji se okreću ili se kreću linijski. U odnosu na glavne putove mogućeg prolaza medija, zavisno od relativnog gibanja između cilindričnih radijalnih površina, brtve možemo podijeliti na: Primarno brtvljenje mora osigurati nepropusnost između površina velike relativne brzine, a sekundarno djeluje gotovo mirno.
Brtvenice s mekim brtvilom
Pritezanjem vijaka dobivamo na prirubnici silu koja dovodi do aksijalnog naprezanja, pa se deformabilnošću, odnosno plastičnom deformacijom brtvila dobiva radijalni tlak brtvljenja, koji smanjuje zračnost između brtvila i prirubnice, i brtvila i kućišta, na mjeru potrebnu za brtvljenje. Da brtveni medij ne bi izlazio potrebno je da tlak brtvljenja bude veći od tlaka medija koji se brtvi. Meka brtvila izrađuju se od pletenog ili motanog konopca, prstenova kvadratnog ili okruglog presjeka, kudelje, pamuka, azbesta, klobučine, pluta, kože, gume ili umjetnih materijala ili mogu biti izrađena u kombinaciji metalnih i nemetalnih materijala.
Brtve s automatskim djelovanjem (hidraulik brtve)
Prilikom ugradnje brtve, daje se određeno predopterećenje. Pogonskim tlakom dolazi do nalijeganja brtve na vratilo ili prirubnicu. Primjer su manšete za brtvljenje koje mogu biti: u obliku šešira, u obliku lonca, manšete za brtvljenje vratila, manšete s utorom, manšete u obliku strehe ili manšete s usnicama. Primjer su i O-prsten, te OV-prsten.
Brtvila postojanog oblika
Brtvila postojanog oblika sastoje se ili od prorezanih prstena s opružnim djelovanjem prema unutra, bilo od opružnih, djelovanjem prema vani (klipni prstenovi) ili od višedijelnih oprugom držanih segmenata. Upotrebljavamo ih kod teških uvjeta rada, odnosno kod visokih temperatura i tlaka, te velikih brzina.
Brtvljenje kliznim prstenom
Kod ove vrste brtvi, brtvena površina je u ravnini okomitoj na os vrtnje, a ne na okomitoj površini vratila. Namijenjene su isključivo rotirajućim strojnim dijelovima, pretežno za brtvljenje tekućine na temperaturama do 200 ºC. Upotrebljavaju se kod centrifugalnih pumpi, zupčastih pumpi, bubnjeva za sušenje, mješalica.
Bezdodirne brtve
Kod ovih brtvi u pogonskom stanju ne dolazi do dodira između brtvenih površina, koje se okreću i onih koji stoje, a pri tome postoji određena zračnost. Ove brtve upotrebljavaju se tamo gdje se javljaju velike relativne brzine, koje bi kod primjene dodirnih brtvi izazvale veliko trenje i trošenje. Bezdodirne brtve sa zračnošću možemo podijeliti na aksijalne i radijalne bezdodirne brtve sa zračnošću, a razlikuju se samo položajem ravnine zračnosti. Primjer su aksijalna i radijalna labirintna brtva.
Brtvljenje pomoću vodenog prstena
Za potpuno brtvljenje (posebno brtvljenje otrovnih medija) upotrebljava se tekućina kao sredstvo za zatvaranje prolaza medija koji se brtvi. Za brtvljenje pomoću vodenog prstena upotrebljava se za stvaranje potrebnog tlaka centrifugalna sila. Razina tekućine postavlja se u zavisnosti od razine tlaka. Zračnost može biti relativno velika. U stanju mirovanja potrebne su pomoćne brtve.
Membranske brtve
Prema obliku membranske brtve možemo podijeliti na:
Crystal Bay, Nevada
Kristl Bej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 305.
Magliano, Lucca
Magliano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 866 m.
Case Ratti, La Spezia
Case Ratti je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Volframit
Volframit ili volframat željeza i mangana, (Fe,Mn)WO4 je mineralna sirovina ili ruda iz kojeg se uglavnom dobiva metal volfram, uz ostale minerale kao što su šelit (kalcijev volframat (CaWO4), ferberit (FeWO4) i huebnerit (MnWO4). Volframit je u obliku sivog praha, koji se grijanjem pod tlakom na temperaturi ispod tališta, može pretvoriti u kompaktni rastezljivi metal volfram. Volframit se obično nalazi u žilama kvarca ili mineralu pegmatitu, koji je povezan s podzemnim nalazištima granita. Minerali koji su obično povezani s volframitom su: kasiterit, šelit, bizmut, pirit, olovni sjajnik (galenit), sfalerit i arsenopirit.
U povijesti se volframit vadio u Bohemiji (Češka), Saskoj (Njemačka) i Cornwallu (Ujedinjeno Kraljevstvo). Kina je proizvela 51 000 tona volframovog koncentrata u 2009., što je bilo 83% svjetske proizvodnje te godine (61 000 tona). Ostali veći proizvođači volframa su: Rusija (2 500 tona), Kanada (1 964 tone), Bolivija (1 023 tone), Austrija (900 tona), Portugal (900 tona), Tajland (600 tona), Brazil (500 tona), Peru (500 tona) i Ruanda (500 tona). U Demokratskoj Republici Kongo je primjećeno neetičko rudarenje volframa.
Naziv volframit je nastao je od njemačkog prijevoda latinskog naziva volframove rude "lupi spuma" (Wolf + Rahm), što znači "vučja pjena".
Primjena
Oko pola proizvedenog volframa se koristi za dobivanje tvrdih metala, posebno volframovog karbida. mini|desno|250px|Žareća nit od volframa za [[Električna žarulja|električne žarulje se dobiva metalurgijom praha.]] mini|desno|250px|[[Mineralne sirovine|Ruda volframit iz Portugala.]]
Tvrdi metal
Tvrdi metal ili tvrda legura se upotrebljava za izradu visokokvalitetnih reznih alata, kod kojih mogu da se primijene velike brzine rezanja i dobije visok kvalitet površine koja se obrađuje. Zbog visokih temperatura koje se pri postupcima rezanja razvijaju (> 700 °C), zahtijev u svojstvima se prije svega odnosi na veliku tvrdoću, otpornost na trošenje i stabilnost osobina na povišenim temperaturama (puzanje). Rezni alati izrađeni od tvrdih metala imaju bolja svojstva od alata izrađenih od brzoreznih čelika, posebno bolja svojstva rezanja na povišenim temperaturama. Izrađuju se postupkom sinterovanja (metalurgija praha) kao na primjer tvrde legure na osnovi volframovog karbida, titanijevog karbida, titanijevog nitrida (kompozitni materijal) i postupkom lijevanja kao što su steliti, za brzine do 500 m/min i temperature do 1000 ºC. Zbog načina dobijanja, ali i velike tvrdoće, tvrdi metali ne mogu da se oblikuju plastičnim deformiranjem, niti da se toplinski obrađuju.
Volframov karbid WC dobiven metalurgijom praha (sinterovanje) je prvi prikazao 1927. Friedrich Krupp iz Njemačke, pod nazivom Widia (njem. wie Diamant - u prijevodu poput dijamanta).
Žarne niti električnih žarulja
Važna je upotreba volframa za žarne niti električnih žarulja i katoda elektronskih cijevi. Žarne niti se proizvode ili iz štapića volframa ciklusima: kovanje - zagrijavanje - hlađenje, dok ne postane rastezljiv metal da se može izvlačiti u tanke niti promjera oko 0,01 mm. Druga metoda je propuštanje niti napravljenih od smjese praha volframa, 1 - 4% ThO2 i veziva kroz peći zagrijane na temperaturu 2200 - 2400 °C. U tom prolazu praškasta smjesa se sinterira, a ThO2 pospješuje proces sinteriranja i kontrolira rast kristalnog zrna, a time i mikrokristalnu morfologiju. Volfram za žarne niti mora imati izdužene mikrokristale. Ovako dobivene volframove niti upotrebljavaju se za proizvodnju žarnih niti u elektronskim i katodnim cijevima, te električnim žaruljama.
Volfram za legiranje
Iz volframa se izrađuje ferovolfram, legura koja se upotrebljava u metalurgiji za dobivanje čvrstih volframovih čelika, koji se odlikuju izuzetnom antikorozivnošću na visokim temperaturama. Koriste se za izradu oplata visokotemperaturnih peći, električnih grijača i brojnih raketnih elemenata, posebno mlaznica u svemirskoj tehnologiji. Poznati čelici za brzorezne alate, Haselloy i Stellit, legirani su volframom. Volframov karbid (WC), jedna je od najtvrđih tvari i glavnih proizvoda na bazi volframa, a koristi se za izradu brzoreznih alata ili kao nanos na alatima iz tvrdih sinterovanih metala, te za alate koji se upotrebljavaju u naftnoj industriji i rudarstvu - za najkritičnije dijelove (vrhove bušilica i rudarskih drobilica). Karbid ima tvrdoću 9,5 na Mohsovoj ljestvici od 10 (za dijamant) i talište pri 2860°C.
Volfram se legira i s drugim metalima kao što su srebro, bakar i nikal. Ove se legure koriste za električne kontakte, štitove za ionizirajuća zračenja, izradu teških strojnih dijelova (žiroskopskih rotora, zrakoplovnih protuutega i sl.). Legure s kobaltom i kromom također se koriste za izradu reznih alata i raznih ekstruzijskih elemenata.
Tantal se najviše koristi legiran s volframom i niobijem, te nešto manje s hafnijem i molibdenom. Volfram u kristalu tantala stvara čvrstu, malo prednapregnutu otopinu, čime mu povećava čvrstoću (efekt očvršćavanja čvrste otopine), a vrlo malo utječe na antikorozivnost tantala. Ove su legure izuzetno antikorozivne (mogu im parirati jedino stakla), pa se koriste za izradu dijelova u kemijskim postrojenjima koji su izloženi jakim korozivnim sredstvima (najčešće za prevlačanje reakcijskih kotlova). Koriste se u proizvodnji klorovodične kiseline i vodikovog peroksida, za izradu kada za kromiranje, kao dodaci kromovih grijača i čelika ili za proizvodnju samih visokotemperaturnih grijača. Legure na bazi tantala, uz visoku antikorozivnost, vrlo su čvrste pa se koriste i u svemirskoj tehnologiji. Dodaci cirkonija omogućuju zadržavanje visoke čvrstoće i do temperature od 1200 °C, ali cirkonij smanjuje antikorozivna svojstva legure.
Kinetički penetrator
Legure volframa, nikla i željeza (ili kobalta) se koriste za izradu kinetičkog penetratora. Kinetički penetrator (znan kao KE penetrator) je tip municije, koja poput metka ne eksplodira, a za proboj (penetraciju) mete koristi kinetičku energiju. Ovaj naziv može se koristiti za svu municiju koja koja koristi kinetičku energiju kako bi probila neko sredstvo ili metu, ali obično se misli na protuoklopna oružja, kao APFSDS (engl. Armor-Piercing Fin-Stabilized Discarding Sabot) ili LRP (engl. Long-Rod Penetrator), a ne na metke.
Blue Bloods
Blue Bloods je američka policijska TV-serija koja se od 2010. emitira na programu TV-mreže CBS. Protagonisti serije su pripadnici porodice Reagan, čiji su sinovi generacijama radili kao pripadnici njujorške policije, koju vodi Frank Reagan (čiji lik tumači Tom Selleck). Serija uživa veliku gledanost, te se na programu zadržala šest sezona, ne računajući sedmu čij je početak najavljen za jesen 2016. Također je dobila brojne pohvale kako zbog korištenja autentičnih njujorških lokacija, tako i zbog Selleckove uloge koja je nagrađena Emmyjem.
Na prostoru bivše Jugoslavije je dostupna preko kablovskog kanala Universal Channel.
Güicho Lanche, Soteapan
Güicho Lanche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soteapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
Telesna duplja
Telesna duplja je prostor između telesnog zida i creva ili unutrašnjih organa.
Višećelijske životinje koje nemaju telesnu duplju nazivaju se acelomata i pripadaju im:
Kod svih ostalih višećelijskih životinja dolazi do obrazovanja, pored crevne duplje, još i telesne duplje koja omogućava da unutrašnji organi budu manje ili više odvojeni od telesnog zida što omogućava evolutivni razvoj životinja.
Razlikuju se dva osnovna tipa telesnih duplji:
Telesna duplja kičmenjaka
Kičmenjaci imaju celom koji je na različite načine, zavisno od tipa životinje i telesnog regiona, razvijen:
Spoljašnje poveznice
Acelomat Celoma Acoelomata Celoma Celoma Acoelomater
Cerțești, Cerțești
Cerțești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Cerțești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2506 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Sjenice (Podgorica)
Sjenice je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 34 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 26 stanovnika).
Demografija
U naselju Sjenice živi 22 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 33,9 godina (33,3 kod muškaraca i 34,6 kod žena). U naselju ima 12 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,83.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Fohren-Linden
Foren-Linden je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 355 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Foren-Linden se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 6,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 355 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Autorsko pravo u SAD
Američki zakon o autorskom pravu proizlazi iz američkog ustava, članka 8. koji glasi
Opština Stremț, Alba
Stremț je opština u Rumuniji u okrugu Alba.
Autorsko pravo u SAD
Slobodno prevedeno: "Kongres ima vlast da... promiče napredak znanosti...tako da omogući na ograničeno vrijeme autorima ... isključivo pravo za svoja pisanja ..."
Opština Stremț, Alba
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
Pseudocelom
Pseudocelom ili lažni celom je primarna telesna duplja koja se obrazuje kao ostatak blastuline duplje, blastocela.
Autorsko pravo u SAD
Ključni američki zakoni o autorskim pravima:
Cyrix III
Cyrix III je ime dva potpuno različito dizajnirana intel kompaktibilna mikroprocesora koje je izdala VIA Technologies.
Pseudocelom
U toku embrionalnog razvića u loptastoj blastuli se obrazuje šupljina blastocel, primarna telesna duplja. Ako kod odrasle jedinke zaostane blastocel onda se označava kao pseudocelom.
Cyrix III
Cyrix III Joshua
Kupovinom kompanije Cyrix VIA Technologies je dobila vlasništvo nad mikroprocesorima te kompanije i početkom 2000. godine ona izdaje Cyrix III koji je dizajniran od njegovih stručnjaka. Osnovni problem ovog mikroprocesora od 22 miliona transistora je bio kasni izlazak na tržište i kooprocesorska jedinica preuzeta iz razdoblja prije Intel Pentiuma. Rezultat ovih problema je bio spori mikroprocesor koji pored ostalog niti nije bio 100 % kompaktibilan s konkurencijom što dovodi do njegove propasti na tržištu.
Pseudocelom
Pseudocelom je ispunjen tečnošću i nije odvojen sopstvenim omotačem od creva i telesnog zida tako da se crevo kupa u toj pseudocelomskoj tečnosti, a samo je kod usnog i analnog otvora spojeno za telesni zid. Na taj način su omogućene nezavisne kontrakcije telesnog zida i creva (osim na delovima gde se spajaju).
Cyrix III
Cyrix III Samuel
Također u istom razdoblju kada VIA Technologies preuzima Cyrix ona je kupila i Centaur Technology koje je proizvodila WinChip mikroprocesore. Osnovna ideja iza WinChipa dizajnerskog tima je bila proizvodnja jeftinog i štedljivog mikroprocesora, pa je nakon tržišne propasti Cyrix III Joshua donesena odluka da se krenu u proizvodnju i prodaju Cyrix III Samuel (WinChip 4) koji se sastojao od 11 miliona transistora. Završni proizvod je bio kritiziran zbog svoje sporosti u odnosu na intelove i AMDove mikroprocesore iste brzine dok se činjenica da je bio mnogo energetski štedljiviji redovno preskakala.
Pseudocelom
Uloge pseudocelomske tečnosti, odnosno, same duplje su:
Životinje koje imaju pseudocelom, kao telesnu duplju, svrstavaju se u zajedničku grupu nazvanu pseudocelomata. To je veoma raznovrsna grupa životinja koje imaju jako malo zajedničkih karakteristika tako da su razdvojene u zasebne filume.
Pseudocelomatama pripadaju sledeći filumi:
Spoljašnje poveznice
Acelomat Body cavity Celoma Acoelomata Celoma 体腔 Wtórna jama ciała Celoma Acoelomater
Monte Grande, Puerto Rico
Monte Grande je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.800, što je 983 (54,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Miguel Residencial, Rancho, Jesús María
San Miguel Residencial, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
Santa Cruz, Aldama
Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1736 m.
El Tecolote, Villa Purificación
El Tecolote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Purificación.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 415 m.
Michael Urie
Karijera
Michael Urie je studirao glumu na Julliardu, gde je diplomirao 2003. godine. Dok je još bio student nastupao je u predstavi Love and Happiness (2001).
Urie je dobitnik nagrade "John Houseman" za izvrsnost u klasicnom pozorištu 2002. godine.
Urie je igrao glavni lik u predstavi WTC View, kao i u njenoj filmskoj adaptaciji.
Vreteno
Predenje pomoću vretena i preslice najstarija je tehnika predenja, koje se kod predenja vune ponegdje zadržalo i do današnjih dana.
Michael Urie
Karijera
Caln je odbora kuce Plum Productions, gde radi i kasting. Za istu kompaniju radio je produkciju za Prachtoberfest i lowbrow (and a little bit tacky). Kao slobodni producent radio je Like The Mountains i The Fantasticks (za ovu predstavu je radio i režiju).
Vreteno
Karakteristike
Vreteno je obli drveni štapić dug oko 40 cm, najvećeg promjera oko 1 cm koji se prema krajevima konusno sužuje u dva oštra vrha.
Mitch Richmond
Mitch Richmond (Fort Lauderdale, Florida, SAD, 30. jun 1965) je bivši američki košarkaš.
Studirao je na univerzitetu Kansas State.
Vreteno
Karakteristike
Vretenom se mogu upresti kratka vlakna vune, lana, kudelje i pamuka) u čvrstu dugačku nit - pređu.
Michael Urie
Karijera
Za svoju ulogu "Marca St. Jamesa" u seriji Ugly Betty dobio je nominaciju za nagradu Emmy za najboljeg sporednog glumca u humoristicnoj seriji, 2009.
Vreteno
Karakteristike
Kod predenja se očišćena i poravnana (paralelizirana) vlakna najprije privežu na preslicu, koja zatim prelja / prelac prede, tako da postepeno prstima izvlači vlakna iz preslice te ih okretanjem vretena uvija u kontinuiranu nit i namata na njega.
Michael Urie
Karijera
Godine 2009. Urie je igrao Rudi Gernreicha u off-broadwayskoj predstavi The Temperamentals, o osnivacima prvog LGBT pokreta i organizacije Mattachine Society. Za tu ulogu Urie je dobio Lucille Lortel Award za najboljeg glavnog glumca.
Vreteno
Karakteristike
thumb|left|220px| Vreteno iz [[Antički Egipat|Antičkog Egipta]]
Michael Urie
Privatni život
Juna, 2009. Urie je na svom sajtu pisao o sebi kao o "članu LGBT zajednice". U intervjuu za The Advocate, februara, 2010. identifikovao se kao queer. U istom intervjuu je rekao da se zabavlja sa glumcem Ryanon Spahnom više od godinu dana.
Vreteno
Karakteristike
Vretenom se nazivaju i svi oni alati, koji imaju formu vretena, i okreću se oko svoje osi, kao oni elementi iz mašnstva koji pretvaraju rotacijsko kretanje u translacijsko.
Proteinogena aminokiselina
Proteinogene aminokiseline su aminokiseline koje ulaze u sastav proteina i koje su neophodne za formiranje proteina ćelijskim mehanizmom dekodiranja genetičkog koda. Postoje 22 standardne aminokiseline. Kod eukariota je nađena 21 kiselina iz te grupe. Od 22 standardne kiseline, 20 su direktno kodirane univerzalnim genetičkim kodom. Ljudi mogu da sintetišu 11 od tih 20, jednu iz druge ili iz drugih molekula intermedijarnog metabolizma. Drugih 9 se mora uneti hranom, te se stoga nazivaju esencijalnim aminokiselinama. One su histidin, izoleucin, leucin, lizin, metionin, fenilalanin, treonin, triptofan, i valin. Ostale dve, selenocistein i pirolizin, se inkorporiraju u proteine putem jedinstvenih sintetičkih mehanizama.
Masakr u Škabrnji
Masakr u Škabrnji bio je ratni zločin kojeg su izvršile srpske paravojne formacije tijekom Rata u Hrvatskoj. 18.11. 1991. srpske postrojbe, uz potporu JNA, zauzeli su selo Škabrnje te potom ubili sedam ratnih zarobljenika i 62 civila do ožujka 1992. Nekoliko je ljudi poginulo i od nagaznih mina. Sveukupno, do ožujka 1992. je poginulo sveukupno 86 osoba, većinom žena i starijih osoba. Paralelno uz Škabrnju, zauzeto je i obližnje selo Nadin. Oba mjesta su etnički očišćena od nesrpskog stanovništva te pripojena Republiici Srpskoj Krajini, gdje su ostale sve do reintegracije pod hrvatsku vlast 1995.
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) okarakterizirao je ubojstva kao zločin protiv čovječnosti te osudio dva srpska dužnosnika: Milana Martića i Milana Babića. Dva daljnja optuženika, Jovica Stanišić i Franko Simatović, oslobođeni su optužbi.
Barraux (Izer)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 474 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 132 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 360 metara (maksimalnoj 950 m, a minimalnoj 241 m).
Masakr u Škabrnji
Uvod
Škabrnja je selo sa oko 2.000 stanovnika od kojih su veliku većinu činili Hrvati. Nadin se nalazi oko 3 kilometra jugoistočno od Škabrnje, i u njemu su također veliku većinu stanovništva činili Hrvati, te imala između 300 i 660 stanovnika razmještenih u 120 do 150 kuća.
U blizini se nalazio aerodrom Zemunik. U kolovozu 1991., pitka voda i električna struja za Nadin je isključeno sa područja Republike Srpske Krajine. U rujnu 1991., 240 članova hrvatske rezervne policije i dobrovoljaca bilo je prisutno u Škabrnji. Tog mjeseca, JNA je bombardirala oba sela i koristila kasetne bombe. Nakon što su poginula tri stanovnika, odlučeno je da će se civili evakuirati iz Škabrnje. Policija i dobrovoljci su ostali čuvati selo. JNA je 2.10. napala obližnji Nadin, da bi deblokirala cestu između Benkovca i aerodroma Zemunik, te su pritom poginula dva mještana sela. Dana 9.10. postignut je sporazum o prekidu vatre između predstavnika općine Zadar i komande 9. korpusa JNA, koja je bila smještena u Kninu. Sljedećeg dana, za zapovjednika hrvatskih snaga u Škabrnji, Nadinu i nekoliko okolnih sela imenovan je Marko Miljanić. Njegove snage brojale su oko 730 ljudi (mahom rezervnih policajaca i dobrovoljaca iz okolnih sela). Evakuirani mještani vratili su se u svoje domove u Škabrnji.
Napad na Škabrnju i Nadin
Pješadijski vod JNA koji je brojao između 80 i 200 vojnika uz podršku 9 oklopnih transportera i tri tenka krenula je iz pravca Smilčića prema Škabrnji u 6 ujutro 18.11. 1991. Zapovjednik JNA bio je pukovnik Momčilo Bogunović.
U borbama je sudjelovala i jedinica Teritorijalne obrane (TO) iz Benkovca, ali pod zapovjedništvom JNA. Obje strane raspolagale su sa artiljerijom i minobacačima. Borbe su počele artiljerijskim napadom na Nadin i Škabrnju iz pravca sela Biljane i Lišane, koji je trajao nekoliko sati. Dok je trajao artiljerijski napad, prema Škabrnji su se kretale jedinice JNA i TO i to iz dva pravca: Biljana i Zemunika Gornjeg. U borbama su najpre poginuli jedan poručnik i jedan vojnik JNA, koji su napustili oklopni transporter. Hrvatske snage pucale su na jedinice JNA, između ostalog i iz nekih kuća u Škabrnji, a također su ispaljivali rakete na kolonu JNA iz pravca Ražovljeve Glavice. JNA je koristila helikoptere kako bi rasporedila snage u blizini Škabrnje, dok su avioni JNA u napadu koristili i kasetne bombe. Do 14:00 sati, pola Škabrnje je bilo pod kontrolom srpskih snaga. Do večeri, cijelo selo je bilo pod potpunom srpskom kontrolom a svaki hrvatski policajac se povukao. Hrvatska strana je imala 15 poginulih, a srpska strana dvoje. Oko 1.500 civila je pobjeglo - većinom za Zadar - dok je još stotinjak pobjeglo u obližnju šumu. Ukupno je spaljeno 450 kuća i tri katoličke crkve.
Ubojstva u kući Slavka Šegarića
Dana 18.11. 1991. ujutru, oko 10 vojnika JNA došlo je pred kuću Slavka Šegarića u Ambaru. U podrumu kuće su se krili Neven Šegarić, Ivica Bilaver, Lucija Šegarić, Krsto Šegarić, Maja Grgica Šegarić, Željko Šegarić, Josip Miljanić i Stana Vicković. Vojnici su došli do vrata podruma i glasno zatražili od onih koji su se nalazili unutra da otvore vrata, što su oni i učinili. Vojnici su u kući pronašli jednu pušku i pištolj, a nekoliko vojnika JNA je potom otišlo. Ubrzo nakon njihovog odlaska došlo je pet ili šest pripadnika srpskih paravojnih snaga iz okolnih sela. Naredili su svima koji su bili u podrumu da izađu napolje. Svi su izašli osim Lucije Šegarić. Nakon što su izašli, Neven Šegarić je čuo pucnjeve u podrumu. Pet minuta kasnije, Nevenu i Željku Šegariću je naređeno da se vrate u podrum i da traže oružje. Neven Šegarić je tada vidio mrtvu Luciju Šegarić. Po izlasku iz podruma, Šegarić je vidio Stanu Vicković i Josipa Miljanića kojima je naređeno da kleknu, nakon čega im je jedan vojnik koji je nosio oznaku SAO Krajine pucao u glavu. Drugi vojnik je hicem u glavu ubio Krstu Šegarića. Nevena i Željku Šegarića je spasio oficir JNA, nakon čega su prebačeni u Smilčić.
Ubojstva ispred kuće Petra Pavičića
Između 25 i 30 civila, među kojima su bili žene, djeca i stariji ljudi, sklonili su se u podrum u kući Petra „Peše“ Pavičića u Škabrnji. Među njima je bio i Tomislav Šegarić. Dvadeset minuta nakon što je artiljerijska paljba prestala, Eva Šegarić je izašla iz podruma. Tomislav Šegarić je tada čuo ljude koji su vikali da svi izađu iz podruma ili će baciti ručne bombe unutra. Ljudi su počeli izlaziti sa podignutim rukama. Ispred je čekalo više od 10 naoružanih pripadnika paravojnih snaga, koji su ubijali ljude koji su izlazili iz podruma. Ispred kuće Petra Pavičića su ubijeni: Jozo Brkić, Jozo Miljanić, Slavka Miljanić, Mile Pavičić, Petar Pavičić, Ilija Ražov, Kata „Soka“ Rogić, Ivica Šegarić, Rade Šegarić i Vice Šegarić. Žene i djeca su prisiljeni da hodaju prema Ambaru, a oficiri JNA su spriječili paravojne snage da počine još ubojstava.
Ubojstva u kući Pere Sopića
Dana 19.11. vojnici koji su nosili uniforme JNA došli su u kuću Pere Sopića u Nadinu. Izveli su Novicu Atelja i ubili ga ispred kuće, dok su u kući ubili Stoju Brkić, Danku Brzoju, Iku Čirjaka, Mašu Čirjak, Jakova Šestana i Mariju Šestan.
Druga ubojstva
Starica Grgica „Maja“ Šegarić je ubijena u kući Mile Šegarića u Ambaru 18.11. Istog dana su ubijeni hrvatski vojnici Ante Ražov, Slavko Miljanić, Bude Šegarić i Šime Šegarić. Ante Ražov je ubijen ispred majke i odsječeno mu je jedno uho. Postoje dokazi da su još 23 osobe ubijene u Škabrnji i Nadinu 18. i 19.11. 1991.
Jednu ženu je pregazio tenk. Nepokretna starica, u dobi između 80 i 96 godina, je ubijena u kući Mile Šegarića.
Ubijanja u Škabrnji su nastavljena i poslije. Između 18.11. 1991. i 11.3. 1992., 14 civila je ubijeno od pripadnika JNA a četiri daljnja su ubijena 11.3. 1992.
Svaukupno je 86 osoba poginulo u Škabrnji 1991. i 1992.
Prosvjedi u Srbiji
Nakon odsluženog vojnog roka, oko 200 srpskih rezervista koji su proveli dva mjeseca na ratnom frontu u Dalmaciji, je javno prosvjedovalo u Beogradu protiv zločina srpskih paravojnih postrojbi, među njima i one počinjene u Škarbnji. Prema njima, nakon što bi JNA osvojila neko naselje, paravojne snage bi slijedile i "pljačkale, silovale i ubijale".
Mjesna suđenja
Zorana Banić, medicinska sestra koja je 1998. osuđena u odsustvu za pomaganje ubojstva 43 hrvatskih civila u Škabrnji te da je osobno ubila jednu osobu nožem, godine 2001. uhapšena je u Švicarskoj te izručena Hrvatskoj. Isprva je osuđena na 10 godina zatvora, zatim na 13, da bi ju Vrhovni sud osudio na šest godina.
Sud u Zadru je podignuo optužnice protiv 18 osoba, a 16 od njih osudio u odsutnosti za ratne zločine. Među njima su i: Goran Opačić, Boško Dražić, Zoran Janković, Đuro Kosović, Mirko Drača, Nada Pupovac, Zorana Banić, Vojin Lakić, Petar Radmanović, Milenko Bjelanović, Iso Bjelanović, Špiro Bjelanović, Renato Petrov, Desimir Ivaneža, Miroslav Mlinar, Marinko Pozder.
Dvije osobe, Momčilo Drača i Jovan Badžoka, su služili zatvorske kazne.
Celom
Celom (sekundarna telesna duplja) se razvija u toku embrionalnog razvića u mezodermu, kao potpuno nov prostor; nije ostatak blastocela kao pseudocelom. Obavijen je mezodermalnim epitelom – peritoneumom. Celom je ispunjen tečnošću, ali u njemu, za razliku od pseudoceloma, nema organa. Celomska tečnost ne dolazi u dodir ni sa telesnim zidom ni sa crevom jer je od njih odvojena peritoneumom.
Na peritoneumu se razlikuju dva sloja :
Ova dva sloja se sustiču na dorzalnoj i ventralnoj strani obrazujući dorzalnu i ventralnu mezenteru. Kroz ove mezentere prolaze krvni sudovi, mišići i dr.
Vreteno
Historija
Najstariji dokazi o predenju, datirani su na oko 5000 godina pne..
Celom
Načini postanka celoma
Celom postaje uglavnom na dva načina :
Olecenello, Benevento
Olecenello je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 621 m.
Celom
Načini postanka celoma
Pri šizocelnom načinu dolazi do razmicanja ćelija mezoderma, a pri enterocelnom celom nastaje kao izbočina creva.
Goodings Grove, Illinois
Gudings Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Celom
Značaj i uloge celoma
Pojava celoma uslovila je mnoge pogodnosti i preimućstva, kao što su poboljšanje metabolizma, bolja pokretljivost i time prilagođavanje različitim uslovima spoljašnje sredine, koje su dovele do razvoja velikog broja sve složenijih tipova životinja.
Uloge celoma su :
Pravci razvoja celomata
Životinje koje imaju celom nazvane su celomata i pripadaju im:
Vreteno
Historija
Kolovrat, koji je izumljen u Indiji, dospio je do Evrope u srednjem vijeku, on je omogućio mehaničko ubrzanje procesa, jer je kolo zamjenilo vreteno, pa se time dobijala ravnomjernija pređa.
Celom
Pravci razvoja celomata
Među celomskim životinjama razlikuju se dve linije (grupe) :
Celomske protostomije (grč. protos = prvi; stoma = usta) obuhvataju sledeće tipove životinja : Celomske deuterostomije (grč. deutesros= drugi po redu) obuhvataju sledeće tipove : Razlike između ove dve grupe celomata date su u narednoj tabeli :
Prečkasta spiralna galaksija
mini|350px|desno|[[NGC 1300, viđena gotovo iz smjera osi rotacije. Snimka Svemirskog teleskopa Hubble.]] Prečkasta spiralna galaksija je spiralna galaksija koja posjeduje središnju strukturu u obliku prečke koja se sastoji od zvijezda. Otprilike 50% svih spiralnih galaktika otpada na prečkaste spiralne galaksije.
Promatranja sa Svemirskog teleskopa Spitzera dokazala su da je Mliječni put prečkasta spiralna galaksija.
Resolutions (Star Trek: Voyager)
Resolutions je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 13. maja 1996. godine. Radnja prikazuje kako su kapetanica Janeway i Chakotay zaraženi neizlječivom bolešću od koje se mogu spasiti jedino ako ostanu živjeti na usamljenjoj planeti, a što je odluka sa kojom se teško miri ostatak posade Voyagera te počne razmišljati o tome da lijek potraži čak i od neprijateljskih Vidiijanaca.
Calderina, Bologna
Calderina je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Steve Smith (košarkaš)
Steve Smith (Highland Park, Michigan, SAD, 31. mart 1969) je bivši američki košarkaš.
Studirao je na univerzitetu Michigan State.
Costabella, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Gavardo-Sopraponte, Brescia
Gavardo-Sopraponte je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Forst an der Weinstraße
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Dirkhajm Forst an der Vajnštrase se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Dirkhajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 110 metara. Površina opštine iznosi 3,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 839 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 234 stanovnika/km².
El Tigre, Tzintzuntzan
El Tigre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzintzuntzan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2272 m.
Cueva de Guerrero, General Heliodoro Castillo
Cueva de Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1722 m.
El Trapiche Guienagati, Santa María Guienagati
El Trapiche Guienagati je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Guienagati.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 774 m.
Chamagne
Šamanj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 416 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27,21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 293 metara (maksimalnoj 342 m, a minimalnoj 254 m).
A Portrait of the Artist as a Young Man
Portret umjetnika u mladosti (eng. A Portrait of the Artist as a Young Man) je roman Jamesa Joycea napisan 1916. godine. Objavljivan je u časopisiu The Egoist od 1914. do 1915., a prvi put izdan 1916. u New Yorku. Roman je zapravo piščev pokušaj da ponovno napiše svoj prvi roman "Junak Stephen" s kojim je bio nezadovoljan, te ga je uništio. Glavni lik romana je Stephen Dedalus, piščev alter-ego, kao i u Junaku Stephenu. Glavna tema "Portreta" je njegov intelektualni razvoj koji doživljava oslobađajući se od vjere, obitelji i malograđanskog shvaćanja irskog rodoljublja.
Radnja
Roman se sastoji od pet poglavlja od kojih svako govori o jednom periodu Stephenova života.
Prvo poglavlje govori o njegovom djetinjstvu u malograđanskoj obitelji, o kojoj je ovisan. Ono sadrži epizode svađe između njegove tetke Dante, zagrižene katolkinje i oca Simona, irskog nacionalista, i onu s nepravedno dobivenim batinama od oca Dolana u Clongowesu, koja pojačava njegovu odbojnost prema tom mjestu.
Drugo poglavlje govori o Stephenu kao dječaku u isusovačkom kolidžu, nakon preseljenja njegove obitelji u Dublin. Tu se zaljubljuje u djevojku Emu Clary ( koju naziva "ona" u romanu), te doživljava razočaranje kad shvati da ga ona ne primjećuje.
Treće poglavlje prati Stephena kao mladića kojeg proganja njegov grijeh bluda. Na duhovnim vježbama uoči praznika svetog Franje Ksaverskog, šokira ga propovjed oca Arnalla , njegovog učitelja iz Clongowesa, u kojoj mu predočuje svoju viziju smrti i pakla.
U četvrtom poglavlju Stephen doživljava preokret. Na početku je prikazan kao religiozni student koji se svojom pobožnošću pokušava iskupiti za svoja grijehe - zbog čega ga ravnatelj kolidža poziva da se zaredi. Do preokreta u njegovom razmišljanju dolazi kad razmatra taj poziv: dok s mosta gleda zalazak sunca, odbacuje religiju, školu i domovinu te se "okreće pozivu umjetniuka ka riječi.
Peto poglavlje prati Stephena kao studenta, koji pokušava postatiti umjetnik. Nalazi se u stalnom sukobu s malograđanskom okolinom, što je prikazano u jednom njegovom danu: gdje se sukobljava s nekoliko svojih kolega studenata (Templeom i irskim nacionalistom Davinom) oko potpisivanja peticije za svjetski mir. Zbog vjere se sukobljava čak i s majkom, za što doznajemo iz jednog njegovog razgovora sa prijateljem Cranlyjem, čemu je prethodilo nadmudrivanje na stepenicama dublinskog univerziteta. Zadnje stranice romana napisane su u obliku Stephenova dnevnika: on se priprema za put, te se oslobađa ovisnosti o bližnjima - obitelji, prijateljima (posebice Cranlyjem) i "njoj" (Emmi) - nakon čega odlazi u Pariz.
Književni značaj
Književna kritika drži "Portret" jednim od najvrijednijih Buildungsromana u književnosti, zbog njegove objektivnosti u gledanju na glavnog lika:
Moderna knjižnica ga je stavila na listu 100 najboljih romana na engleskom jeziku u XX. stoljeću, na kojoj je zauzeo 3. mjesto.
John William De Forest
John William De Forest (31. maj 1826 – 17. jul 1906) bio je američki književnik, historičar i oficir vojske Sjevera u američkom građanskom ratu. Ratna iskustva su ga potakla da uvede elemente realizma odnosno ne-romantičan prikaz ratovanja, a od kojih je najpoznatiji roman Miss Ravenel's Conversion from Secession to Loyalty. De Forest se za realizam u američkoj književnosti založio i u znamenitom eseju za časopis The Nation godine 1868. Naslov eseja - Veliki američki roman - je prvo korištenje izraza koji je kasnije postao ideal kome teže mnogi američki romanopisci.
Shawn Kemp
Shawn Kemp (Elkhart, Indiana, SAD, 26. novembar 1969) je bivši američki košarkaš.
Studirao je na univerzitetu Trinity Valley Community College.
Salto Zurita, Unión de San Antonio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1839 m.
Pečenezi
Pečenezi (Pacinaca(e); Peçenek(ler), srednjeturkijski: بَجَنَكْ [Bäčänäk]) bili su polunomadski narod Centralne Azije; govorili su pečeneškim jezikom, koji je pripadao oguskoj grani turkijske jezične porodice.
Etnonim
Pečenezi se u srednjovjekovnim arapskim i perzijskim tekstovima spominju kao Bjnak, Bjanak ili Bajanak, u klasičnim tibetanskim dokumentima kao kao Be-ča-nag, a u djelima napisanim na gruzijskom kao Pačanak-i. Ana Komnena i drugi bizantski autori nazivali su ih Patzinakoi ili Patzinakitai. U srednjovjekovnim latinskim tekstovima Pečenezi su se nazivali Pizenaci, Bisseni ili Bessi. Istočnoslavenski narodi koriste izraze "Pečenegi" ili "Pečenezi" (množina od "Pečeneg"), dok ih Poljaci spominju kao Pieczyngowie ili Piecinigi. Mađarska riječ za Pečenega jest besenyő; rumunjski izraz je Pecenegi.
Prema Maxu Vasmeru i nekim drugim istraživačima, taj je etnonim možda izveden iz staroturkijske riječi za "šogora" (baja, baja-naq ili bajinaq; kirgiški: baja, turkmenski: baja, turski: baja i bacanak), što bi impliciralo da se termin u početku odnosio na "klan ili pleme povezano tazbinom".
U djelu Dīwān Lughāt al-Turk Mahmuda al-Kašgarija iz 11. stoljeća, Pečenezi su opisani kao "turkijski narod koji živi oko zemlje Rum", gdje je Rum turkijska riječ za Istočno Rimsko Carstvo ili Anadoliju i "ogranak Oguza Turkijaca"; potom je za Oguze napisao da ih čine 22 ogranka, od kojih su Pečenezi bili devetnaesti.
mini|desno|350px|Istočna Europa i područje koje nastanjuju Pečenezi (plavom bojom) oko 1015.
Pečenege kao jedno od 24 drevna plemena Oguza spominje Rašid-al-Din, državnik i povjesničar ilhanidskog Irana iz 14. stoljeća, u svom djelu Jāmiʿ al-Tawārīkh ("Zbirka ljetopisa"), gdje je taj etnonim objašnjen kao "onaj koji pokazuje revnost". Abu al-Ghazi Bahadur, kan Hivanskog kanata, spominje Pečenege kao bechene među 24 drevna plemena Turkmena (ili Oguza) u svojoj knjizi Shajara-i Tarākima (Rodoslov Turkmena) i daje njegovo značenje kao "onaj koji pravi".
Tri od osam pečeneških "provincija" ili klanova bili su zajedno poznati kao Kangari. Prema Konstantinu VII Porfirogenetu, Kangari su primili ovu denominaciju jer su "hrabriji i plemenitiji od ostatka" naroda "i to je ono što naslov Kangar označava". Budući da nije poznata nijedna turkijska riječ sa sličnim značenjem, Ármin Vámbéry povezao je ovaj etnonim s kirgiškim riječima kangir ("okretan"), kangirmak ("izaći na jahanje") i kani-kara ("crnokrvan"), dok ga je Carlile Aylmer Macartney povezao s čagatajskom riječi gang ("kočija"). Omeljan Pritsak sugerirao je da je taj naziv u početku bio složeni pojam (Kängär As), koji je izveden od toharske riječi za "kamen" (kank) i iranskog etnonima As. Ako je ova pretpostavka valjana, etnonim Kangara sugerira da su iranski elementi doprinijeli formiranju naroda Pečenega.
Jezik
Mahmud al-Kašgari, pisac 11. stoljeća specijaliziran za turkijske dijalekte, tvrdio je da je jezik kojim su govorili Pečenezi varijanta kumanskog i oguskog idioma. Sugerirao je da su strani utjecaji na Pečenege doveli do fonetskih razlika između njihovog jezika i idioma kojim su govorili drugi turkijski narodi. Slično tome, navodi se da je Ana Komnena izjavila da su Pečenezi i Kumanci dijelili zajednički jezik. Iako je sam pečeneški jezik izumro prije mnogo stoljeća, imena pečeneških "provincija" koje je zabilježio Konstantin Porfirogenet dokazuju da su Pečenezi govorili nekim turkijskim jezikom. Smatra se da je pečeneški pripadao oguskoj grani turkijskih jezika, ali jezik Pečenega slabo je dokumentiran i stoga ga je teško dalje klasificirati.
Sastav
Bizantski car Konstantin VII Porfirogenet nabraja osam plemenskih grupa Pečenega, po četiri sa svake strane rijeke Dnjepra, što odražava bipartitnu lijevo-desnu turkijsku organizaciju. Ovih je osam plemena sa svoje strane bilo podijeljeno u 40 potplemena, vjerojatno klanova. Konstantin VII također bilježi imena osam bivših plemenskih vođa koji su vodili Pečenege kad su ih Hazari i Oguzi protjerali. Golden, slijedeći Németha i Ligetija, sugerira da se svako plemensko ime sastoji od dva dijela: prvi dio je boja konjske dlake, a drugi je plemenski naslov vladara.
Porijeklo i teritorij
Prema Omeljanu Pritsaku, Pečenezi su potomci drevnih Kangara koji potječu iz Taškenta. Natpisi iz Orhona navode Kangare među narodima koje je obuhvaćao Istočnoturkijski kaganat. Pritsak kaže da se domovina Pečenega nalazila između Aralskog mora i srednjeg toka Sir-Darje, duž važnih trgovačkih putova koji su povezivali Srednju Aziju s Istočnom Europom, i s njima povezuje Kangare.
Prema Konstantinu Porfirogenetu, koji je pisao oko 950. godine, Patzinakia, oblast Pečenega, protezala se na zapad sve do rijeke Sireta (ili čak do Istočnih Karpata), i bila je udaljena četiri dana od "Tourkiasa" (tj. Mađarske):
"Cijela je Patzinakia podijeljena u osam oblasti s isto toliko velikih kneževa. Oblasti su ove: ime prve oblasti je Irtim, druga je oblast Tzour, treća je Gyla, četvrta je Koulpeï, peta je Charaboï, šesta je Talmat, sedma je Chopon, osma je Tzopon. U vrijeme kad su Pečenezi bili protjerani iz svoje zemlje, njihovi su knezovi bili: u Irtimu – Baïtzas, u Tzouru – Kouel, u Gyli – Kourkoutai, u Koulpeïu – Ipaos, u Charaboïu – Kaïdoum, u Talmatu – Kostas, u Choponu – Giazis; u Tzoponu – Batas."
- Konstantin Porfirogenet: O upravljanu Carstvom.
thumb|240px|[[Pontsko-kaspijska stepa, oko 1015.]] Paul Pelliot iznio je prijedlog da je Knjiga Suija – kinesko djelo iz 7. stoljeća – sačuvala najraniji zapis o Pečenezima. U knjizi se spominje narod po imenu Bĕirù (北褥; LMC: *puǝ̌k-rjwk < srednjekineski: *pǝk-ŋuawk), koji se smjestio u blizini naroda Ēnqū (恩屈; LMC: *ʔən-kʰyt < EMC: *ʔən-kʰut < *On[o]gur) i *Alan (阿蘭; MC: *ʔa-lan), identificiranih kao Onoguri i Alani, istočno od zemlje Fulin (拂菻), tj. Istočnog Rimskog Carstva. Victor Spinei naglašava da je povezanost Pečenega s narodom Bĕirù "neizvjesna". On sugerira da izvještaj ujgurskog izaslanika iz 8. stoljeća, koji je sačuvan u tibetanskom prijevodu, sadrži prvi izvjestan spomen Pečenega. Taj je izvještaj zabilježio oružani sukob između naroda Be-ča-nag i naroda Hor (Ujgura ili Turaka Oguza) u području rijeke Sir-Darje.