cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mađarska okupacija Bačke, Baranje, Prekomurja i Međimurja
Pozadina
Nakon završetka Prvog svetskog rata i raspada Austrougarske 1918. godine, na Pariskoj mirovnoj konferenciji, sile Antante su sklopile Trijanonski sporazum sa Mađarskom, koja je time priznata kao nezavisna država. Sporazum je, pored ostalih stvari, definisao granicu između Mađarske i susednih država (uključujući Kraljevinu SHS). Oblasti kojima je ranije upravljala habzburška Ugarska podeljene su između nezavisne Mađarske i susednih država. Od ovih oblasti, u sastav Kraljevine SHS ušla su područja bivše Kraljevine Hrvatske-Slavonije, a takođe i područja Banata, Bačke, Baranje, Prekomurja i Međimurja. Značajan broj Mađara je ostao da živi na teritorijama koje su ušle u sastav susednih država, uključujući i Kraljevinu SHS, ali su na ovim teritorijama Mađari bili manje brojni u odnosu na druge narode. Tokom međuratnog perioda Mađarska je tražila reviziju granica definisanih Trijanonskim sporazumom, pa su odnosi dve države bili zategnuti. Čehoslovačka, Rumunija i Jugoslavija su se 2. avgusta 1938. dogovorile o delimičnoj reviziji odredbi Trijanonskog sporazuma, kojom je Mađarskoj dozvoljeno da se ponovo naoružava.
Napad na Jugoslaviju
Aprilski rat u Kraljevini Jugoslaviji zvanično je počeo 6. aprila 1941. godine kada su sile Osovine izvršile invaziju na njenu teritoriju. Nacistička Nemačka izvršila je invaziju na Jugoslaviju ("Operacija Kazna"), 6. aprila 1941. bez objave rata. Bio je to prekršaj pravila i konvencija ratovanja. Šest stotina bombardera i borbenih aviona nemačke avijacije (Luftwaffe) bombardovalo je Beograd zapaljivim i rasprskavajućim projektilima. Beograd je bio otvoren grad, bez vazdušne zaštite i protivvazdušne odbrane. Uništena su čitava stambena naselja. Procenjuje se da je u Beogradu stradalo oko 17.000 srpskih civila tokom bombardovanja Luftwaffe-a. To je više civilnih žrtava nego u prethodnim nacističkim bombardovanjima Varšave, Koventrija i Roterdama zajedno. Taj varvarski akt je sam po sebi predstavljao ratni zločin i akt genocida jer su mete napada bili srpski civili i civilne strukture. Uništenje srpskog naroda i države bilo je cilj Adolfa Hitlera. Bio je to akt genocida. Nacistički napad na Beograd predstavlja do tada neviđen atak na živote civila. Tako je otpočelo stradanje Srba. Ogromnoj armadi koju je predvodila Hitlerova Nemačka, odlučila je da se priključi i Hortijeva Mađarska uvidevši priliku da poravna istorijske račune i promeni granice određene Trijanonskim sporazumom.
Ulazak mađarskih trupa u Bačku i Baranju
Kao saveznik Nemačke, u Drugom svetskom ratu učestvovala je i Mađarska na čelu sa Miklošem Hortijem, odanim saveznikom Hitlera. Hitler je planirao da izvrši invaziju na Sovjetski Savez i zbog toga je tražio dodatno vojno angažovanje Mađarske na ovom prostoru. Međutim u Jugoslaviji je izvršen prevrat, zbačena je vlada koja je potpisala Trojni pakt i Nemačka se odlučila da napadne Jugoslaviju. Izgovarajući se da ima neka nerešena pitanja Horti je poslao svoju vojsku u Bačku. Horti je bez znanja parlamenta kovao planove da zauzme Bačku. Međutim, pojedini zagovornici mađarsko-jugoslovenskog prijateljstva (o kojem je prethodno bio potpisan sporazum) nisu želeli da prihvate taj čin i kada je pronacistička vlada došla na vlast u Mađarskoj a taj sporazum postao mrtvo slovo na papiru, Horti je bez većih problema mogao da ostvari svoje planove. U okupaciji jugoslovenskih teritorija je učestvovalo oko 80.000 mađarskih vojnika. U saradnji sa predstavnicima Hitlerovog generalštaba, Mađarska do 30. marta izrađuje raspored mađarskih jedinica za upad u Jugoslaviju. Na dan proglašenja NDH, mađarska vlada zaseda 10. aprila 1941. godine, odobrava regentovu zapovest o ratnim operacijama u „Južnim krajevima“ i izdaje „Proklamaciju mađarskom narodu“ da je vojna intervencija neophodna zarad navodne zaštite mađarskog življa. Stvarajući privid da je Bačka osvojena herojskim bitkama, Hortijeve trupe su iscenirale sukobe pucajući po krovovima i optužujući lokalno stanovništvo da na tavanima krije četnike. Mađarske trupe okupirale su Novi Sad i odmah zavele svoju upravu. U sam grad je umarširala vojska i naoružani odredi Mađara, a prva meta im je bio spomenik Svetozara Miletića koji je uklonjen od strane mađarskih okupacionih vlasti. Posebno je stradalo civilno stanovništvo Sombora, Srbobrana, Subotice, Sente i Novog Sada. Regent Mađarske je prekršio član 23. Haške konvencije prinudno mobilišući stanovništvo okupirane teritorije, čime je prekršen i član 42. koji zabranjuje prisvajanje tuđeg suvereniteta za vreme trajanja okupacije. Nije poznat precizan broj Srba, drugih Slovena i Jevreja žrtvovanih na Istočnom frontu u okviru takozvanih radnih bataljona.
Ratni zločini
Preko 10.000 ljudi je opljačkano tokom aprilske okupacije. Vrednost opljačkane imovine iznosi 539.251.271 predratnih dinara. Tim činom je prekršena Haška konvencija (član 46, 47. i 48.) iz 1907. godine za šta niko nije odgovarao, kao ni za sve druge nečovečnosti u Hortijevoj takozvanoj Velikoj Mađarskoj. Ni u „užoj“ Mađarskoj nije pošteđena autohtona srpska zajednica. Telo sveštenika Miloša Apića iz Santova nađeno je 25. aprila 1941. godine u dunavskom rukavcu, izlomljenih udova i sa dva metka u glavi. Istražni sudija iz Mohača je naložio obdukciju i telo je potom pokopano u najvećoj tajnosti. Na stotine mađarskih Srba je zatvoreno, naročito inteligencija. Odlukom generalštaba i Ministarstva unutrašnjih poslova, od srpske i jevrejske inteligencije su sastavljeni takozvani radni bataljoni, a pojedini Srbi su strpani u logore. Aprila 1941. u Marcalu je osnovan logor 440 u koji su zatvoreni mnogi „nepoverljivi“ Srbi, starosedeoci u Mađarskoj. Državna komisija za utvrđivanje zločina okupatora nije mogla da navede precizan broj prisilno regrutovanih vojnika koji su kao „topovsko meso“ žrtvovani na Istočnom frontu, ali „utvrđuje“ da je bio „strahovit procenat“ poginulih.
Okupatorska podela Vojvodine
Podela Vojvodine između Mađarske, Nedićeve Srbije pod okupacijom Nemačke i NDH|mini|250px U kratkotrajnom Aprilskom ratu 1941. godine Vojvodinu su okupirale nemačke i mađarske fašističke snage. Banat je zauzeo nemački 41. motorizovani korpus, Bačku i Baranju mađarski 4. i 5. pešadijski i 1. oklopni korpus, a Srem nemačka 8. tenkovska i 16. motorizovana divizija 46. korpusa. Nakon Aprilskog rata Vojvodina je okupirana i podeljena u tri okupacione zone: Srem su Nemci predali tzv. Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, Bačku i Baranju je anektirala Hortijeva Mađarska, dok je Banat faktički potpao pod vlast domaćih Nemaca (folksdojčera), iako je zvanično pripadao Nedićevoj Srbiji.
Demografija
mini|250p|Mađarska okupacija Bačke i Baranje, 1941-1944. Područje okupacije je upoređeno sa područjem srezova u kojima su govornici mađarskog bili u većini prema popisu iz 1931. Stanovništvo kojem maternji jezik nije bio mađarski činilo je većinu u najvećem delu ove teritorije koju je okupirala Mađarska. Na svim jugoslovenskim teritorijama koje je 1941. okupirala Mađarska uzetim zajedno, bilo je tada oko milion stanovnika, od kojih 543.000 (54,3%) Srba, Hrvata i Slovenaca, 301.000 (30,1%) Mađara i 197.000 (19,7%) Nemaca.
Jedan od prvih poteza mađarske okupacione vlasti u Bačkoj odnosio se na deportaciju svih Srba, Jevreja i Roma koji su doseljeni posle 31. oktobra 1918. Ove mere najviše su pogodile srpsko stanovništvo, jer su među kolonistima posle Prvog svetskog rata ogromnu većinu činili upravo srpski ratni dobrovoljci. Na njihovo mesto, dovođene su mađarske porodice iz Bukovine i Moldavije. Od 11. maja do 20. juna, naseljeno je 13.200 Mađara iz Bukovine (3.279 porodica). Uz to, dovedene su i 53 mađarske porodice iz Moldavije (161 lice ukupno). U kuće proteranih Srba, useljeno je 3.325 Mađara (481 porodica). Uporedni rezultati popisa iz 1931. i 1941. godine pokazuju da je broj govornika mađarskog jezika u Bačkoj u tom periodu porastao za 80.000; u procentima, bio je to rast sa 34,2% na 45,4% govornika mađarskog u Bačkoj. U severnoj Bačkoj, govornici mađarskog su činili 74,7% stanovništva, dok je u Novom Sadu njihov procentualni udeo 1941. iznosio 50,4% (po popisu iz 1931. ih je bilo 27,1%). Ovi se podaci, ipak, moraju uzimati sa rezervom, s obzirom da je u govornike mađarskog jezika okupatorska statistika računala i jedan broj nemađara koji su govorili mađarski (Jevreje, Bunjevce, itd).
Okupatorska politika i ratni zločini
U Bačkoj i Baranji jedan od prvih poteza mađarske okupacione vlasti bila je podela stanovništva na dve grupe: one koji su bili na tim područjima u vreme primirja 1918. i one koji su ovamo došli tokom međuratnog razdoblja.
U Bačkoj i Baranji je zavedena okupatorska uprava, uklanjani su srpski nazivi na javnim mestima, proterivani Srbi i drugi ne-mađari a u škole je uveden mađarski jezik kao obavezan. Srpski viđeniji ljudi su ubijani a njihova imovina plenjena.
Gorenja Brezovica (Šentjernej, Slovenija)
Gorenja Brezovica je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Gorenja Brezovica se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 226 stanovnika.
Mađarska okupacija Bačke, Baranje, Prekomurja i Međimurja
Okupatorska politika i ratni zločini
U Bačkoj su u poterama mađarske vojske, policije i žandarmerije, razbijene mnoge partizanske grupe i desetine, kao i mnoge partijske organizacije. U nizu policijskih akcija i presuda mađarskih prekih sudova u Bačkoj je, od juna 1941. do oktobra 1942. godine, ubijeno oko 350 članova KPJ i oko 5.000 rodoljuba i antifašista. Okupator nikoga nije štedeo. Sve se radilo sa jasnim ciljem, da se pokaže da je okupirano područje Mađarska a ne Jugoslavija.
Pokrajinska komisija za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača u Bačkoj i Baranji, utvrdila je poimence 412 mučenika koji su izdahnuli usled zverskih mučenja u novosadskoj „Armiji“.
Prema ličnoj naredbi Adolfa Hitlera svojim komandantima, okrutnost i nemilosrdnost prema Srbima bili su glavna odrednica nemačke okupacione politike. Taj primer sledili su svi saveznici Sila Osovine, pa i Hortijevi Mađari.
Mađarska je poslala svoje jedinice i u invaziju Sovjetskog Saveza. Ove trupe su spalile oko 30 sela u svom pohodu. Štitile su bokove nemačkih armija, ali će taj pohod skupo platiti kada Crvena armija bude izvršila kontra-napad i porazila mađarsko-nemačke jedinice.
Da bi održale svoju vlast i zavele „red“ mađarske okupacione vlasti su vršile teror i kažnjavale svaki vid sabotaže. Segedinski zatvor "Čilag" (Zvezda) bio je najveće koncentraciono mesto za političke zatvorenike - aktiviste otpora fašizmu. U tom kazamatu je 752 zatočenika iz Bačke i Baranje izdržavalo kaznu. Jedno od najstrašnijih mučilišta bila je današnja kasarna kod novosadske Riblje pijace. U tom kazamatu je izdahnulo 412 mučenika. Saglasno antisemitskoj politici Mikloša Hortija, svi Jevreji od 18 do 48 godina su prisilno poslani na izgradnju puteva i magacina i obradu zemlje dodeljene mađarskim naseljenicima. Prve radne čete činili su isključivo Jevreji po naređenju generala Tereka komandanta Pečujske divizije. Ubrzo su pristigli Srbi i drugi Sloveni. Najmanje 21.671 osoba je oterana na prisilne radove.
Etnocid i genocid nad nemađarima
mini|250p|Mapa područja Bačke na kojem su mađarski fašisti počinili genocid nad Srbima, Jevrejima i Romima u toku Drugog svetskog rata. mini|250p|Mapa mesta zahvaćenih racijom u januaru 1942. godine u južnoj Bačkoj, u kojoj su mađarske okupacione snage ubile 3.809 civila uglavnom srpske, jevrejske i romske narodnosti (prema istoričaru Zvonimiru Goluboviću). mini|250p|Spomenik žrtvama racije u Novom Sadu. mini|250p|Spomenik žrtvama racije kod Žablja. mini|250p|Subotica za vreme okupacije (1941-44). Leševi na Senćanskom putu.
Januarska racija 1942. godine
Ledenog januara 1942. godine kada se temperatura spuštala do 30 ispod nule, u južnoj Bačkoj (Šajkaška: trougao između Dunava i Tise) pod izgovorom da traže partizane, hortijevske trupe su počinile stravične zločine koje ne pamti istorija Evrope. U pravom genocidu iskorenjeno je 30% stanovnika Čuruga, istrebljena cela glavna ulica u Žablju, utamanjene brojne srpske, rusinske i jevrejske porodice u Đurđevu. 21. januara 1942. godine u blokiranom Novom Sadu otpočelo je trodnevno „češljanje terena“ u kojem je pogubljeno preko 4.000 stanovnika. Osim što su posejali smrt po gradu, fašisti su iskoristili kupalište Štrand da na tom stratištu zatru cele porodice bacajući ih pod led. Šajkaško-novosadska racija je prema mađarskim vojnim izvorima odnela najmanje 12.736 osobe. Razmere zločina su neverovatne. Šokantna su zverstva i mržnja ispoljena tog januara 1942. godine, komšije koje su učestvovale u genocidu, hrabrost pojedinih koji su izgubili živote spasavajući druge i sudbina dva sela koja su spasena zahvaljujući lokalnim Nemcima i jednom okupatorskom žandaru.
Predsednik Društva za očuvanje sećanja na Holokaust Aleksandar Veljić tvrdi da je ideološki obojena posleratna istorija zataškala činjenicu da je u zloglasnoj "Raciji" iz 1942. godine, zločinačkoj akciji mađarske okupacione vojske na području Bačke, ubijeno 12.763 nedužnih ljudi.
Mađarski narodni poslanik iz tog vremena Endre Bajči Žilinski, došao je do nepobitnih saznanja da su u januaru 1942. godine pripadnici mađarske okupacione vojske pobili u Bačkoj 12.763 nedužnih ljudi.
Okupator je, prema navodima Žilinskog, koji se poziva na mađarske vojne izvore, te stravične zločine činio u trouglu Dunava i Tise u Bačkoj, kad je ubijao i pod led Dunava bacao nedužne ljude, starce, žene i decu. Ideološki obojena posleratna istorija zataškala je i znatno umanjila broj žrtava. Nažalost, otkrivena istina o zločinima njegovih sunarodnika u Bačkoj, Žilinskog je koštala života.
U nedavno otkrivenom članku Nilsa Horneja u švedskom listu „Socijaldemokrata“ (od 12. oktobra 1943) navodi se da je u „Raciji“ pogubljeno preko 10.000 Srba. Hornej je podatke dobavio od mađarskih zvaničnika i izbeglica iz Bačke. Ovih dana je otkriven i izvor o broju jevrejskih žrtava u knjizi "Jugosloveni u mađarskim zatvorima i logorima 1941—1945" iz pera bivšeg predsednika novosadske Jevrejske opštine Vladislava Rotbarta, koji spominje "... onih oko 2.000 Jevreja koji su ubijeni tokom takozvanih racija januara 1942. godine". Taj napis je podudaran sa podacima o 1.708 poimence identifikovanih Jevreja i saznanjem da je u Novom Sadu boravilo oko 300 jevrejskih emigranata iz drugih zemalja pod nacističkom okupacijom.
Njihov identitet uglavnom nije poznat, a kao stranci i Jevreji bili su na meti za odstrel.
Do sada je poimence identifikovano 545 drugih žrtava. Međutim, 83 identifikovane romske žrtve ne predstavlja konačan broj pogubljenih Roma pošto nažalost nema podataka o ubijenim novosadskim Romima, niti o većini žrtava iz 50 romskih porodica u Mošorinu. Identitet oko 150 pogubljenih kisačkih Slovaka takođe nije nepoznat. Ove brojke nas zbirno dovode do 12.763 i time je dokazana verodostojnost mađarskih izvora, istina koja je poslanika Endrea Bajči Žilinskog koštala života.
Bobaia, Boșorod
Bobaia je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Boșorod.
Diogenes (TV drama)
Diogenes je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju komedije Diogeneš ili sluga dveh zgubljeneh bratov hrvatskog pisca Tituša Brezovačkog. Režirao ju je Jovan Konjović, koji je takođe napiso scenario.
Fogliano Superiore, Pavia
Fogliano Superiore je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Eldgjá
Eldgjá je vulkanski kanjon na Islandu. Eldgjá i Katla pripadaju istom vulkanskom sistemu na jugu zemlje. Eldgjá znači "vatreni kanjon" na islandskom.
Fogliano Superiore, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Eldgjá
Smješten između Landmannalaugara i Kirkjubæjarklaustura, Eldgjá je najveći vulkanski kanjon na svijetu, na najširem mjestu dubok 270m i širok 600m. Otkrio ga je Þorvaldur Thoroddsen 1893.
La Cuerva, Jalostotitlán
La Cuerva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
San Francisco de la Sierra, Mulegé
San Francisco de la Sierra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
La Cuerva, Jalostotitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1733 m.
Mađarska okupacija Bačke, Baranje, Prekomurja i Međimurja
Januarska racija 1942. godine
Odmah po oslobođenju pojedinih delova Jugoslavije, počela su suđenja za ratne zločine, saradnju sa okupatorom i druge prestupe. Vojni sudovi su sudili po Uredbi o vojnim sudovima i nadležnošću vojnih sudova, donetoj 24. maja 1944. godine, a zatim vojni i civilni sudovi po Zakonu o krivičnim delima protiv naroda i države, donetom 15. avgusta 1945. godine. Ovaj zakon je menjan i dopunjavan 16. jula 1946. godine.
Eldgjá
Prva dokumentirana erupcija 934. predstavljala je najveću bazaltnu poplavu u pisanoj historiji. Tada je iz zemlje izašlo 18 km³ lave.
Mađarska okupacija Bačke, Baranje, Prekomurja i Međimurja
Januarska racija 1942. godine
Prva suđenja ratnim zločincima i narodnim neprijateljima počela su u Beogradu krajem oktobra 1944. godine. U Vojvodini suđenja su počela decembra 1944. godine, a završena su decembra 1947. godine. U tabeli "objavljene presude ratnim zločincima" prikazane su presude koje su do sada objavljene. Ova suđenja prikazana su u onovremenoj štampi.
Eldgjá
U kanjonu postoji vodopad po imenu Ófærufoss.
Mađarska okupacija Bačke, Baranje, Prekomurja i Međimurja
Januarska racija 1942. godine
Paralelno sa suđenjima, objavljivana su saopštenja Državne komisije za ratne zločine okupatora i njihovih pomagača. Dva saopštenja su se odnosila na zločine mađarske države. U Saopštenju br. 69 izneti su podaci o Zločinu prinudnog regrutovanja stanovništva Bačke i Baranje u jedinice mađarske vojske, a u saopštenju br. 90 o Zločinu uništavanja naroda Bačke i Baranje pomoću ropskog rada.
Relativno celovit pregled svih grupa masovnih zločina počinjenih u Vojvodini na teritoriji mađarske okupacije dat je u već pomenutoj knjizi Zločini okupatora i njihovih pomagača u Vojvodini, knj. 1 - Bačka i Baranja, koja je objavljena 1946. godine u 7.000 primeraka.
Mnogi odgovorni za zločine nisu suđeni, jer su bili nedostupni, kao npr. žandarmerijski kapetan Šandor Kepiro. Sa druge strane u vreme borbi za oslobođenje Bačke i Baranje, te u prvoj fazi postojanja Vojne uprave za Banat, Bačku i Baranju, vršeno je kažnjavanje odgovornih za ratne zločine i bez suđenja u režiji Ozne. Arhivska građa o tome ili ne postoji u potpunosti, ili nam još uvek nije dostupna.
Logor Šarvar
Za razliku od Srba starosedelaca, Mikloš Horti Srbe doseljene nakon 1918. godine, kada je 1941. godine uspostavio kontrolu nad Bačkom, nije priznao za državljane velike Mađarske. Pošto, prema tadašnjem mađarskom gledištu, oni nisu bili mađarski državljani, preživeli sužnji zloglasnog logora za internirce u Šarvar, mada su to u dva navrata pokušavali, nisu uspeli da od Mađarske dobiju makar i simboličnu odštetu za patnje koje su u njemu tokom Drugog svetskog rata preživeli.
Solunski dobrovoljci, mahom Ličani, Hercegovci i Crnogorci, na sever Bačke naseljeni su posle Prvog svetskog rata. Dobili su nešto obradive zemlje, da bi, u naredne dve decenije, sami podigli 32 potpuno nova naselja poput Malog Beograda, Mišićeva, Rastine, Karađorđeva, Vojvode Zimonjića, Alekse Šantića, Bačkog Sokolca. Kroz logor u Šarvar ih je, od 1941. do 1945, prošlo više od 10.000, od čega oko 4.300 dece.
Hongseong
Okrug Hongseong (Hongseong-gun) je okrug u južnokorejskoj provinciji Južni Chungcheong. U njemu je smješten Univerzitet Chungwoon.
Mađarska okupacija Bačke, Baranje, Prekomurja i Međimurja
Logor Šarvar
Pošto su ih isterali iz kuća, Mađari su preostale solunske dobrovoljce i njihovu decu najpre smestili u četrdesetak sabirnih logora u okolini Bačke, da bi usledio transport u Šarvar. Tu su ih dočekali stražari sa puškama i korbačima, hale bivše svilare sa na brzinu sklepanim drvenim krevetima na tri sprata, širokim jedva 40 santimetara i bez bilo kakve prostirke, i studen i glad koju, kako su izjavili, neće zaboraviti do kraja života. Još dok su ih žandarmi i vojnici izbacivali iz kuća u Sokolcu, Mađari iz susedne Stare Moravice su, na ulazu u selo čekali da u njih upadnu i opljačkaju ih. Kasnije su i kuće i imanja solunskih dobrovoljaca dodeljeni Mađarima doseljenim iz Bukovine i Erdelja.
La Escuelilla, Tatatila
La Escuelilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatatila.
Lengenfeld unterm Stein
Lengenfeld unterm Štajn je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Unstrut-Hajnih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.269 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16064042.
Mađarska okupacija Bačke, Baranje, Prekomurja i Međimurja
Proterivanje Srba i Bunjevaca
''„Pravoslavno srpstvo uvek bi bilo telo u telu nacije, koje zaražava ceo organizam i samo korenitim izrezivanjem toga može se doći do pravilnog lečenja. Među ove treba uvrstiti i Bunjevce koji nisu odani Mađarskoj. Zato njih zajedno sa ostalim nepoželjnim licima treba proterati preko Dunava i Drave. Napolje s njima!“''
La Escuelilla, Tatatila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1584 m.
Lengenfeld unterm Stein
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Unstrut-Hajnih Lengenfeld unterm Štajn se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Unstrut-Hajnih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 metara. Površina opštine iznosi 13,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.269 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 95 stanovnika/km².
Mađarska okupacija Bačke, Baranje, Prekomurja i Međimurja
Proterivanje Srba i Bunjevaca
Horti je naredio da se u Rati kod Subotice protera 1.500 Bunjevaca, dok je u Bajmoku ubijeno nekoliko desetina pripadnika te etničke zajednice.
Odgovornost za zločine
Mikloš Horti nikada nije odgovarao za izvršene ratne zločine. Nemci su ga uklonili sa vlasti i internirali u oktobru 1944. godine kada je izrazio spremnost za potpisivanje primirja na početku Bitke za Budimpeštu, kada je glavni grad Mađarske osvojila Crvena armija. Odveden je u Bavarsku gde je bio zatočen do kraja rata. Učestvovao je na Nirnberškom procesu posle Drugog svetskog rata. Nakon toga do kraja života, do 1957. godine, živeo je u Portugaliji. Mada brojna istorijska dokumenta svedoče o mađarskim zločinima, danas Javni park u Đemreu (nadomak Budimpešte) nosi ime po Miklošu Hortiju, 2010. godine otkrivena je prva njegova drvena bista u mestu Kereki, a na bogoslovnom fakultetu u Debrecinu nalazi se spomen-ploča u njegovu čast. Ustav Mađarske amnestirao je Mikloša Hortija za deportovanje 400.000 mađarskih Jevreja u koncentracione logore smrti, oslobođen je krivice za Raciju, dok se akcije u Vojvodini, prema ovom mađarskom gledištu, smatraju "akcijom regularne vojske u tadašnjoj državi".
Šandor Kepiro je umro pošto je na suđenju od maja do jula 2011. godine oslobođen optužbi da je u januaru 1942. godine kao žandarmerijski kapetan učestvovao u sprovođenju Novosadske racije u kojoj je, prema navodima optužnice, pobijeno najmanje 1.246 građana Novog Sada, najviše Jevreja, Srba i Roma, među kojima i 168 dece. Pojedini istraživači tvrde da je u raciji ubijeno više od 4.000 ljudi. Pred kraj rata i posle rata od strane mađarskih vlasti bio je dva puta osuđivan, na 14 i na 10 godina zatvora, zbog učešća u Raciji, ali kaznu nikada nije odslužio, jer je nakon rata pobegao u Austriju a potom u Argentinu. U Mađarsku se vratio 1996. godine i dobio penziju od države.
Suđenja za ratne zločine i Međunarodno krivično pravo
Antihitlerovska koalicija je najpre osnivanjem Komisije ujedinjenih nacija (KUN) za ratne zločine 20. X 1943. a potom „Moskovskom deklaracijom“ od 30. oktobra 1943. godine rešila da će posle završetka rata suditi ratnim zločincima jer je bilo evidentno da su već do tada izvršeni teški ratni zločini ("zverstva"), kažnjivi po Haškim konvencijama. Na osnovu zaključaka Moskovske deklaracije vlade savezničkih zemalja Antihitlerovske koalicije osnovale su posebne organe za istraživanje ratnih zločina i kažnjavanje ratnih zločinaca. U slučaju Jugoslavije, na Drugom zasedanju Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (Avnoja) 29. novembra 1943. godine u Jajcu doneta je odluka u tom smislu, a već sutradan je NKOJ osnovalo Državnu komisiju za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača, sa predsednikom dr Dušanom Nedeljkovićem, profesorom Univerziteta u Beogradu. Posle toga, u periodu od 19. februara do 18. novembra 1944. godine, formirano je 6 zemaljskih (republičkih), jedna pokrajinska (Vojvodina) i dve oblasne (Kosovo i Metohija i Sandžak) komisije. Zatim je oformljeno 65 okružnih, 299 sreskih (kotarskih) komisija i referenata, 1.210 opštinskih i mesnih komisija, povereništava i sabirača podataka i 28 posebnih anketnih komisija.
Prema nepotpunim podacima, Državna komisija, zemaljske i sve druge komisije i njihovi organi prikupili su oko 958.828 prijava o ratnim zločinima i zločincima; sačinili oko 550.000 zapisnika o saslušanjima svedoka i zapisnika o saslušanjima samih krivaca; pronađeno je oko 20.000 originalnih dokumenata iz neprijateljskih izvora; 5.816 fotografija o zločinima i njihovim izvršiocima i izrađeno je 170 obimnih elaborata o ratnim zločinima i zločincima.
Kada je reč o dokumentima iz neprijateljskih izvora, mnogi od njih su bili javni (oglasi o zabranama, streljanjima talaca itd., leci sa sličnom sadržinom, štampa), a drugi, nejavni dokumenti su zarobljeni, iako je neprijatelj nastojao da mnoge uništi, u čemu je u dobroj meri uspeo.
Na osnovu prikupljene građe i drugih saznanja, komisije su donele oko 120.000 odluka kojima je proglašeno preko 66.000 ratnih zločinaca, od kojih su 17.175 iz redova okupatora, a 49.245 iz redova domaćih izdajnika. U Državnoj komisiji registrovano je 14.618 zločinaca iz redova okupatora, i 11.521 ratni zločinac iz redova domaćih saradnika okupatora, što ukupno iznosi 26.136 ratnih zločinaca. Mnogi su sa liste ratnih zločinaca dospeli i na listu ratnih zločinaca Ujedinjenih nacija.
Pokrajinska komisija za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača u Vojvodini osnovana je odlukom Glavnog narodnooslobodilačkog odbora Vojvodine u Novom Sadu 17. septembra 1944. godine. Na čelu Pokrajinske komisije bio je pravnik Petar Mijačević, a ona je u svom sastavu imala referente za manje teritorijalne celine (okruge). Prikupljanjem podataka bavile su se Anketne komisije za pojedine oblati (za Srem, za Bačku i Baranju, za Banat) i tzv. veća statističara. Prikupljane su prijave o zločinima i zločincima od građana, policije, organa državne bezbednosti, a prikupljani su i dokumenti - javni (proglasi, oglasi, plakati, leci itd.) i tajni - neprijateljske provenijencije.
Stvoren je ogroman arhivski materijal na osnovu koga su donošene odluke o proglašenju ratnih zločinaca, pokretani krivični postupci, tražena izručenja onih koji su bili na tuđim državnim teritorijama, pisana saopštenja i izrađivani elaborati po grupama masovnih ratnih zločina. U Pokrajinskoj komisiji izrađeno je preko 20 opširnih elaborata o više grupa masovnih ratnih zločina, te dva posebna, koja nisu svrstani u ove grupe, a to su elaborat o stradanju Jevreja i elaborat o držanju domaćih Nemaca (foksdojčera) pre rata, za vreme rata i za vreme okupacije.
Jedan od tih elaborata odnosi se i na Raciju u južnoj Bačkoj 1942. Pokrajinska komisija je zločine počinjene tokom „racije“ svrstala u III grupu masovnih zločina. Elaborat je izrađen na osnovu velikog broja dokumenata, čije signature su označene. Takođe, izrađen je i Album fotografija „Racija“ (egzekucije, pojedinačni leševi i grupe leševa, bacanje leševa u Dunav, vađenje leševa iz Tise i Dunava u proleće 1942).
Честобродица (Пожега)
Честобродица је насеље у Србији у општини Пожега у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 327 становника (према попису из 1991. било је 396 становника).
Демографија
У насељу Честобродица живи 276 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,8 година (45,1 код мушкараца и 46,5 код жена). У насељу има 111 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,95.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Goodwill, South Dakota
Gudvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 513.
Courteranges
Kurtranž je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 425 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 65 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 122 metara.
Lengfeld
Lengfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Hildburghauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 461 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16069026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildburghauzen Lengfeld se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Hildburghauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 365 metara. Površina opštine iznosi 6,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 461 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Stratford-upon-Avon
Stratford-upon-Avon [ˈstrætfərd əˈpɒn ˈeɪvən], grad od 28,510 stanovnika u engleskom ceremonijalnom countyu Warwickshire.
Coyoacán, Zitlala
Coyoacán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zitlala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1605 m.
Stratford-upon-Avon
Historija
thumb|right|280px| Zgrada Šekspirova kraljevskog teatra
Stratford-upon-Avon leži na mjestu na kom je rimski put preko gaza prelazio rijeku Avon. Na istom mjestu se danas nalazi most iz 19. vijeka, a nedaleko od njega stoji kameni lučni most iz 15. vijeka. Stratford-upon-Avon je prvi put dobio status grada 1553. kraljevom poveljom.
William Shakespeare rođen je 1564. u poludrvenoj kući u ulici Henley. Pohađao je lokalnu gimnaziju, povezanu sa srednjovjekovnom kapelom Ceha Svetog Križa.
Shakespeare se 1597. vratio iz Londona i nastanio u kući poznatoj kao New Place, gdje je i umro 1616. Njegov grob nalazi se u parohijskoj crkvi Presvetog Trojstva. Nakon vijeka i pol od dramatičareve smrti, glumac i producent David Garrick organizirao je 1769. prvu proslavu njegova rođendana, koja se od tad organizira svake godine, kako bi se očuvala uspomena na njega i spomenici iz tog doba.
Uz samu rijeku leži skupina modernih zgrada poznatih kao Šekspirov centar, on ima biblioteku, umjetničku galeriju (otvorena 1881.) i teatar (otvoren 1932.). Kako je 23. april datum Shakespeareove smrti a najvjerojatnije i njegova rođenja, to se upravo na taj dan obilježavaju oba događaja. U Stratford-upon-Avonu se također svake godine od marta do oktobra održava festival sa predstavama koje izvodi Šekspirov kraljevski teatar (Royal Shakespeare Theatre).
Opština Ayotlán, Jalisco
Ayotlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Newtown, Indiana
Njutaun je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Čili
Naziv čili potiče od španske riječi chile za tu vrstu paprike, s ozirom da su je španci donijeli u Evropu za vrijeme Kolumbovih putovanja. Šarenilo naziva proizlazi iz doba kada se čili dopremao iz portugalskih i španskih kolonija u Južnoj Americi, Indiji i Africi, gdje se i danas uzgaja.
Čili je izvanredno oštrog okusa, pa je dvadesetak puta jači od obične ljute paprike. Okus mu je međutim, manje aromatičan i pikantan, boja mnogo bljeđa. Glavni sastojak koji mu daje specifičnu ljutinu je capsaicin, materija koja, pokazalo se, snižava razine holesterola i triglicerida u krvi, sprječava grušanje krvi, jača imunitet i ima afrodizijačka, antibakterijska i fungicidna svojstva.
Masseria d'Amari, Palermo
Masseria d'Amari je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Naga
Riječ je o zmijama-bogovima čiji kraljevi žive u nevjerojatno podvodnim palačama ukrašenim biserjem i dragocjenim kamenjem. Često se pojavljuju kao višeglave zmije,od kojih svaka nalikuje kobri; ponekad poprimajuu izgled čovijeka s ljudskom krunom ili su pakčovjekolike od struka na dolje. NJihove skulpture se često stavljaju ispod stabala, nakon čega se dopušta da se okolno tlo zatrese kako bi zmijama omogućilo sigurno utočište. Nage su izrazito moćne-jedino stvorenjje kojeg se boji divovska ptica Garuda. Hirovita su raspoloženja, opasne su kada ih se razbjesni, ali su velikodušne ako se čovijek prema njima odnosi prema poštovanjem.Ujedino su i gospodarice voda, a puno toga dijele sa zmajevima-nadziru kišne oblake,zaštićujući jezerca, jezera ite čuvaju blago. Mogu sklapati brakove s smrtnicima i navodno neke obitelji u Indiji vuku podrijetlo od njih.
Plan de Gallos, Tatatila
Plan de Gallos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatatila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1702 m.
ATC klasifikacija
Anatomsko-terapijsko-hemijska (ATC) klasifikacija je međunarodno prihvaćeni klasifikacioni sistem za medicinske proizvode, koji propisuje Svetska zdravstvena organizacija. Svakom nezaštićenom imenu leka (ili kombinaciji lekovitih supstanci) odovara šifra od sedam alfanumeričkih karaktera razvrstanih u 5 nivoa klasifikacije.
Za ATC klasifikaciju je zadužen Kolaborativni centar SZO za metodoligiju statistike lekova, čije je sedište u Norveškom institutu za javno zdravlje u Oslu. Gde god je moguće, koriste se međunarodna nezaštićena imena, a ako ne postoji međunarodni nezaštićeni naziv za neki lek (vakcine, insulin), kojisti se prihvaćeno ime leka u SAD-u i Velikoj Britaniji. Lekovi koje koristi alternativna medicina nisu uključeni u ATC sistem.
ATC oznaka svih novih lekova se revidira nakon 3 godine, a može doći i do revizije šifre lekova koji su i duže u upotrebi (npr. kod proširivanja ili promene terapijskih indikacija). Kada leku nije data konačna šifra, umesto poslednja dva broja koriste se dve tačkice (npr. C05CA.. – procijanolidni oligomeri, {H03CA.. – kalijum jodid).
Prolekovi i odgovarajući aktivni lekovi se obično označavaju istom ATC šifrom, kao i različite soli, estri, izomeri, smeše izomera i slični derivati aktivne supstance.
Klasifikacija po nivoima
ATK sustav dijeli sve kategorije lijekova na 5 nivoa.
Na primer, ibuprofen ima ATC oznaku M01AE01, što, razloženo po nivoima, znači:
Prvi nivo
Prvi nivo označuje anatomsku glavnu grupu na koju lijek dijeluje.
Drugi nivo
Drugi nivo se sastoji od dva broja i označava glavnu terapijsku grupu kojoj pripada dati lijek.
Primjer: C03 Diuretik
Treći nivo
Treći nivo je označen latiničnim slovom i bliže određuje farmakološko-terapijsku podgrupu.
Primjer: C03C High-ceiling diuretici
Četvrti nivo
Četvrti nivo je predstavljen latiničnim slovom i označava farmakološko-kemijsku podgrupu
Primjer: C03CA Sulfonamid
Peti nivo
Peti nivo se sastoji od dva broja i označava kemijsku substancu
Primjer: C03CA01 Furosemid
Ostali sistemi klasifikacije
Po analogiji sa ATC klasifikacijom humanih lekova, razvijeni su ATCvet za upotrebu u veterinarskoj medicini i ATC herbal za klasifikaciju biljnih preparata.
Evropska asocijacija za istraživanje farmaceutskog tržišta je razvila sopstveni sistem klasifikacije lekova, ali postoje intenzivni pregovori EPhMRA i Kolaborativnog centra SZO o harmonizaciji ATC i EPhMRA sistema.
Carmignano, Pisa
Carmignano je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Daddy & Papa
Radnja
Reditelj Symons i njegov partner William Rogers i njihov sin, Zachary su jedna od porodica koje se prate u filmu. Ovaj interrasni par nailazi na probleme tokom usvajanja deteta, koje im pravi hraniteljica koja se brine o Zacharyju. Kao radikalna hrišćanka, ona nije voljna da da Zacharyja gej paru, posebno kad joj prijatelji kažu da će oni "raditi svašta sa njim" i da će ga "napraviti gejem".
Kelly Wallace je samohrani otac koji živi u kvartu Castro Disctrict u San Francisku. Wallace usvaja dva brata stara 2 i 3 godine. Oni su tipična deca u američkom sistemu usvajanja: dečaci, braća i Afroamerikanci. Kroz proces privikavanja Kellyja i dečaka na novu situaciju prikazuju se poteškoće samohranog roditeljstva i izolacija u gej kvartu, koji je gotovo potpuno bez dece.
Treća priča prati Fanny Ballantine-Himberg, devetogodišnju devojčicu koju je Philipu Himbergu i Jimu Ballantineu rodila njihova prijateljica kao surogat majka. Deset godina kasnije oni su rastavljeni i obojica imaju nove partnere. Problem sa kojim se Fanny suočava nije to što su njeni očevi gej, već to što su razvedeni. "Fannyna priča istražuje radost gej roditeljstva, bol zbog dramatičnih promena u porodici, i konačno, snagu ljubavi."
Četvrta priča je o osmogodišnjem Oscaru Williamsu, koga je otac napustio i o kome se stara Doug Houghton kao zvanični staratelj. Zakon u Floridi onemogućuje Dougu da usvoji Oscara. Oscarovi baba i deda po ocu u potpunosti podržavaju Douga i smatraju ga pravim ocem deteta.
Nagrade
Dokumentarac je dobio brojna priznanja, među kojima su:
Campazzo, Ravenna
Campazzo je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
NGC 76
NGC 76 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Almolonca, Axochiapan
Almolonca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Axochiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1052 m.
Gorenja Gomila
Gorenja Gomila je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Gorenja Gomila se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 62 stanovnika.
Garuda
Indijska Garuda se prikazuje kao biće koje je napola ptica, a napola čovjek, iako je izvorno riječ o orlu. U budističkoj mitologiji predstavlja demona, u hinduističkim pričama pticu života i izvora znanja, istodobno stvaratelja i uništavatelja, a u indonezijskoj mitologiji vreba ljude. Neprijatelj je i zmija Naga. Čak je se i zmajevi boje. Može preplašiti istočnjačkog zmaja i natjerati se da se iz jezera digne uvis i donese kišu.
Alia Bhatt
Alia Bhatt je indijska glumica i pevačica.
Umetničke knjige
mini|Umetničke knjige Umetničke knjige su pojedinačna umetnička dela koja imaju knjigu kao medijum i objekat i gde se radi o originalnom radu ili o malim brojevima izdanja knjiga u autorskom broju izdanja koje se reprodukuju u umetničkim tehnikama ili u tehnici koja može da daje samo ograničen broj primeraka.
Opština Techirghiol, Constanța
Techirghiol je opština u Rumuniji u okrugu Konstanca.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Antikapitalizam
desno|mini|250px|Poster "Svetski industrijski radnici" ([[1911)]] Antikapitalizam opisuje mnoge političke pokrete, ideje (ideologije), kao i poglede na svet koji se protive kapitalizmu, tzv. neoliberalnom kapitalizmu, globalizaciji, novom svetskom poretku koji po njihovom shvatanju vode društvo u dekadenciju, destruktivnost, neproduktivnost, nehumanost, neljudskost i konačnom uništenju planete zemlje i populacije ljudi; te smatraju da je kapitalizam tzv. moderni oblik imperijalizma, robovlasništva i feudalizma. Antikapitalisti smatraju da kapitalizam i tzv. neoliberalni kapitalizam ne treba da bude krajno društveno-političko uređenje u razvoju čovečanstva i civilizacije na planeti zemlji. Antikapitalisti, u užem pogledu, su oni ljudi koji žele u potpunosti da zamene kapitalizam sa drugim sistemom. Takve "levo" naklonjene ideologije su: anarhokomunizam, anarhosindikalizam, komunizam, marksizam, religijski komunizam, hrišćanski komunizam, boljševički socijalizam (tzv. model ruskog komunizma iz 20. veka iz koga su nastali: lenjinizam, trockizam, marksizam-lenjinizam, staljinizam, maoizam, džuče, titoizam, evrokomunizam, nacionalkomunizam, neokomunizam, antifašizam, nacionalboljševizam itd), menjševizam, luksemburgizam, demokratski socijalizam, tzv. leva socijaldemokratija itd. Takođe, postoje ideologije koje se mogu okarakterisati kao delomično antikapitalističke ideje, u simslu da žele promeniti ili poništiti pojedine delove kapitalističkog društveno-političkog i vojnog sistema, ali ne i celi sistem takve "desno" naklonjene ideje su: fašizam, nacionalsocijalizam, neofašizam, neonacizam, nacionalizam, tzv. desna socijaldemokratija itd.
Santa Águeda, Mulegé
Santa Águeda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Gervat
Sveti Gervadije (poznat i po imenima Garnat, Garnet, Gerardin, Gerardine, Gernard, Gernardius, Gervardius ili Gervat; ? - cca. 934) bio je katolički (kršćanski) svetac rodom iz Irske. Datum slave je 8. novembar. Prema predaji je živio kao pustinjak u Škotskoj kraj Kenedora (današnji Kinneddar, Lossiemouth u Morayu).
Lenterode
Lenterode je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 307 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061065.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Lenterode se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 275 metara. Površina opštine iznosi 4,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 307 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 72 stanovnika/km².
El Rubí, Villa Corzo
El Rubí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 803 m.
Telegrafo, Cosenza
Telegrafo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
St. Charles, Michigan
Sent Čarls je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Milišićeva ciglana
Milišićeva ciglana je naziv jednog od četiri logora koji su radili na teritoriji Beograda u okupiranoj Srbiji tokom Drugog svetskog rata. U logoru je bilo smešteno nekoliko hiljada ljudi, najviše partizana iz Dalmacije i Bosne, a oko 500 njih je umrlo u logoru.
Coacoyul, Zitlala
Coacoyul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zitlala.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1318 m.
Lossiemouth
Lossiemouth (Inbhir Losaidh) je grad u škotskom Područnom vijeću - Moray. Prvotno je bio luka Elgin, a kasnije je postao važno ribarsko središte. Tragovi naselja datiraju 1000 godina, ali je današnje naselje osnovano prije 250 godina te se sastojalo od četiri zasebne zajednice koje su se kasnije udružile u jednu. Od 1890. do 1975. je bio tzv. police burgh pod imenom Lossiemouth and Branderburgh.
Stotfield, prvo značajnije naselje (ne računajući danas nestali Kinneddar), se nalazi sjeverozapadno od grada. Sljedeće je Seatown - područje između rijeke i kanala u kome se nalazi 52 kuća, od koje su 51 od historijskog značaja. U 18. vijeku je odlučeno da se sagradi luka na rijeka Lossie, pa je isplaniran grad Lossiemouth, izgrađen na ravnici ispod brda Coulard. Branderburgh je sagrađen u 19. vijeku.
Las Castillas, Tierra Nueva
Las Castillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tierra Nueva.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2055 m.
Bailly (Ivlen)
Baji je naselje i opština u severnom delu centralne Francuske u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Sen Žermen an Le.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4094 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 627| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 181 metar (maksimalnoj 182 m, a minimalnoj 92 m).
Fogliarina, Pavia
Fogliarina je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Gorenja Stara vas
Gorenja Stara vas je naselje u slovenskoj Općini Šentjerneju. Gorenja Stara vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 92 stanovnika.
Ursici, Boșorod
Ursici je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Boșorod.