cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Germanski jezici
Germanski jezici su podgrupa indoevropskih jezika iz Centum grupe jezika. Jedna su od najproširenijih podskupina indoeuropskih jezika, ponajviše zahvaljujući kolonijalnim širenjima Engleza, tj. njihova jezika i kulture.
Anjaam
Anjaam (Hindi: अंजाम, Urdu: انجام, Prevod: "Posledice") je Indija Bolivud film, ostvaren 22 aprila 1994 godine. Glavne uloge su pripale Madhuri Dixit i Shahrukh Khanu. Muziku je komponovao Anand Milind a tekstove je napisao Sameer.
Germanski jezici
Smatra se da svi današnji germanski jezici potječu od zajedničkog proto-germanskog jezika s područja Sjeverne Evrope iz 1. st. pne.
Najmnogoljudniji germanski jezici su engleski i njemački s 380, t.j. 120 milijuna govornika. Ostali veći germanski jezici su nizozemski jezik (s afrikaanskim) s 48 milijuna govornika i skandinavski jezici (danski, švedski, norveški, islandski i farski jezik) koji zajedno imaju oko 25 milijuna govornika.
Anjaam
Sadržaj
Sudbina ih ponovo spaja, i ovaj put on ne želi da je pusti. On nudi njenom mužu posao, jer se sprijateljio sa njim, ali ona zna pravi razlog tog drugarstva i ne prihvata to. Kada je njen muž napadne, Vijay ga prebije na mrtvo, i u bolnici mu skine oksigen masku, kako bi on izdahnuo. Što i biva. Pomoću prijateljstva inspektora Arjuna, on uspijeva da stvori sebi alibi i uprkos Shivanijinoj priči, njega ne terete za smrt njenog muža. Vijay dolazi kod Shivani, kako bi zatražio od nje da čuje da ga voli, ali kako ona ne želi da čuje za to, on je prebija, a nju krivi za pokušaj ubistva. Shivani odlazi u zatvor.
Petrella Liri, L'Aquila
Petrella Liri je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1081 m.
Anjaam
Sadržaj
Zahvaljujući podršci njenih koleginica iz zatvora, ona ubija nadzornicu. Kada izađe iz zatvora, ubija zeta, zbog njene kćerke i sestre. Arjun Singh, inspektor, sumnja u nju i sreće je, pokušavajući da je ubije, međutim dešava se suprotno.
Pošto nema đe da ode, ona odlučuje da se priključi bolinici, jer je i ranije pomagala mentalnim bolesnicima. Tu na njeno veliko iznenađene zatiče Vijaya, koji se tu nalazi posle auto nesreće. Ona odlučuje da sama vodi brigu o njemu, kako bi se on oporavio. Ona uspijeva u tome, i on misli da ga ona voli. Međutim ona je sve to radila, kako bi on bio psihički zdrav, kada ga bude ubijala. Film se završava na litici, đe se Vijay drži za nju, kako ne bi poginuo. On govori, ako on umre, onda i ona umire sa njim. Ona mu govori, da njen život više nije bitan, sve dok i on umire, tako oboje padaju u smrt zajedno.
Bonneville (Soma)
Bonvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 348 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 156 metara (maksimalnoj 166 m, a minimalnoj 78 m).
Glukokortikosteroid
thumb|right|250px|Hemijska struktura [[kortizola, glukokortikoida]] thumb|right|250px|[[Deksametazon se jače vezuje za glukokortikoidni receptor od kortizola. Deksametazon je baziran na strukturi kortizola, ali se razlikuje u tri pozicije (dodatna dvostruka veza u A-prstenu između ugljenika 1 i 2, adicija 9-α-fluoro grupe i 16-α-metil substituenta).]]
Glukokortikoidi (GC) su klasa steroidnih hormona koja se vezuje za glukokortikoidni receptor (GR), koji je prisutan u skoro svakoj ćeliji kičmenjaka. Ime glukokortikoid (glukoza + korteks) potiče od njegove uloge u regulaciji metabolizma glukoze, njegove sinteze u adrenalnom korteksu, i njegove steroidne strukture.
Glukokortikoidi su deo povratnog mehanizma imunskog sistema koji umanjuje imunsko dejstvo (zapaljenje). Oni se stoga koriste u medicini za tretman bolesti uzrokovanih prekomernom aktivnošću imunskog sistema, kao što su alergije, astma, autoimune bolesti i sepsa. GC molekuli imaju mnoštvo različitih (pleiotropnih) efekata, uključujući potencijalno štetne nuspojave, iz kog razloga su retko dostupni na slobodno. Oni takođe ometaju neke od abnormalnih mehanizama kancernih ćelija, te se koriste u visokim dozama za lečenje kancera. Ovaj vid primene se prvenstveno bazira na njihovom inhibitornom dejstvu na proliferaciju limfocita (u tretmana limfoma i leukemija) i na umanjenju nuspojava citostatika.
GC ligandi deluju putem vezivanja za glukokortikoidni receptor. Aktivirani GR kompleks, zatim povišava izražavanje antiinflamatornih proteina u jedru (proces poznat kao transaktivacija) i umanjuje izražavanje proinflamatornih proteina iz citosolu sprečavanjem translokacije drugih transkripcionih faktora iz citosola u jedro (transrepresija).
Glukokortikoidi se razlikuju od mineralokortikoida i seksualnih steroida u pogledu specifičnih receptora, ciljnih ćelija, i dejstava. U tehničkom smislu, termin "kortikosteroid" označava glukokortikoide i mineralokortikoide (jer su obe klase jedinjenja srodne sa hormonima koje se formiraju u adrenalnom korteksu), mada se termin često koristi kao sinonim za "glukokortikoid".
Kortizol (ili hidrokortizon) je najvažniji ljudski glukokortikoid. On je esencijalan za život, i reguliše ili podržava raznovrsne važne kardiovaskularne, metaboličke, imunološke, i homeostatičke funkcije. Razni sintetički glukokortikoidi su dostupni. Oni se koriste bilo kao zamenska terapija u slučaju glukokortikoidne deficijencije ili za supresiju imunskog sistema.
Hemijska sinteza
Jedan od mogućih sintetičkih puteva je:
Schildau
Šildau je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Sjeverna Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.592 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14730260.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Sjeverna Saksonija Šildau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Sjeverna Saksonija. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 127 metara. Površina opštine iznosi 74,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.592 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Lizin 6-dehidrogenaza
Lizin 6-dehidrogenaza (, L-lizin epsilon-dehidrogenaza, L-lizin 6-dehidrogenaza, LysDH) je enzim sa sistematskim imenom L-lizin:NAD+ 6-oksidoreduktaza (deaminacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je visoko specifična za L-lizin kao supstrat. On takođe može da koristi S-(2-aminoetil)-L-cistein, mada sporije.
Schirgiswalde
Širgisvalde je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.958 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625520.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Baucen Širgisvalde se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 342 metra. Površina opštine iznosi 8,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.958 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 349 stanovnika/km².
Rore
Rore su selo u opštini Glamoč, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.
Geografija
Iza zapadnog kraja Glamočkog polja, iza blagog hrbata Velikog i Malog Vranjaka, u jednom "polju" smješteno je naselje Rore. Na zapadu su Orlovac, Kozarica i Veliki Kik. Na jugu je uzvišica koja kao da čini neki most između Orlovca i Vranjaka. Prema sjeveru su Rore više otvorene te svojim sjeveroistočnim okrajkom udaraju u podnožje Crnog Vrha, a sjeverozapadnim se proteže u žljebasto izduženje Ušiće sa mnoštvom livada. Kuće su razmještene po obodu tog polja, u devet grupica. Postoji i podjela na sjeverni Gornji Kraj i južni Donji Kraj. Selo obiluje različitim geografskim oblicima: oranice, pašnjaci, šuma, ali je zemlja prilično neplodna. Žive vode nema nigdje u selu. Na jugozapadu je planina Šator, u proljeće dugo pod snijegom, ali njegove vode idu prema Drvaru
Istorija
Od starina treba spomenuti Gradić među Jardolima. Još mu se raspoznaju temelji i vidi se da je zauzimao veću površinu. Zid mu je građen krečom. Na Gredaru je groblje sa pločama i krstovima, ali se zaključuje da nije iz novog doba. Sadašnje stanovništvo se ovdje doselilo prije 250-300 godina na zemljište koje je bilo "pustolovina", ili na zemljište koje je nekad bilo naseljeno pa jedno vrijeme bilo pusto. Sve se opet svodi na zaključak da su ovi krajevi naseljeni nakon što su Turci izgubili Liku i Dalmaciju, a Una postala granica.
Nekada je u krševitom području Rora sa zaseocima živjelo oko 250 stanovnika. Sa posnih i kamenitih površina otimali su plodnu zamlju - crnicu, zidajući brojne vrtače. U njima se uzgajao nadaleko čuveni glamočki brend - krompir. Rore su bile poznate po velikom broju intelektualaca. U predratnoj BiH se vodila statistika i odnos diplomaca prema broju stanovnika. Po stečenom znanju samo je Foča bila ispred Glamoča. 28. jula 1995. nakon agresije hrvatske vojske iz Rora su se stanovnici rasuli na razne strane.Sada se u selo vratilo svega dvadesetak ostarjelih stanovnika. Čuveno gluvo glamočko kolo, kraj crkve u Rorama, odigra se samo jednom godišnje - 2. avgusta za Ilindan.
Velika nesreća zadesila je ovo selo 2007 i to, kakva slučajnost, 28. jula, kada je izbio veliki požar i napravio nenadoknadiv gubitak.
Privreda
Mještani se bave stočarstvom, uzgajaju se krave i ovce. Problem su nedostatak vode i solidna saobraćajnica.
Ballard, California
Ballard je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 467 stanovnika.
Triptofan dehidrogenaza
Ovaj enzim aktivira Ca2+.
Bishop Hills, Texas
Bishop Hills je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 193 stanovnika.
Gadobutrol
Gadobutrol je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 604,710 Da.
Hromozom 22 (čovek)
Hromozom 22 je autozomni hromozom u humanom kariotipu. Prema položaju centromere pripada akrocentričnim hromozomima. Prema Denverskoj konferenciji iz 1960. godine. svrstan je u G grupu. Izgrađen je od 56 miliona parova baza DNK što predstavlja oko 2% ukupne količine DNK u ćeliji.
Aberacije hromozoma 22
Delecija dugog kraka, 22q- (G delecija sindrom II) se manifestuje :
Mapirani geni i bolesti/poremećaji
Geni mapirani na ovom hromozomu uzrokuju sledeće bolesti i poremećaje: • 2
Lizolecitinska acilmutaza
Lizolecitinska acilmutaza (, lizolecitinska migrataza) je enzim sa sistematskim imenom lizolecitin 2,3-acilmutaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
S-Metilmetionin
S-Metilmetionin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 164,246 Da.
Kasije Longin (filozof)
Kasije Longin (Κάσσιος Λογγῖνος,, oko 213–273. podine) bio je helenistički retoričar i filozof, za koga dio historičara vjeruje da je poticao iz Emese u Siriji. Studirao je u Aleksandriji pod Amonijem Sakom i Origenom, te trideset godina podučavao filozofiju u Ateni, pri čemu je jedan od njegovih učenika bio Porfirije. Za razliku od Porfirija i drugih neoplatonista, Longin je ostao vjeran klasičnom platonizmu. Prilikom putovanja na Istok je postao učitelj, a potom glavni savjetnik Zenobije, kraljice grada Palmira koja je, koristeći krizu 3. vijeka stekla vlast nad istočnim provincijama Rimskog Carstva. Upravo je Longin savjetovao Zenobiju da formalno prekine sve državnopravne veze sa Rimom i proglasi novo Palmirsko Carstvo. Kada je Zenobiju porazio rimski car Aurelijan, Kasije Longin je zbog toga zarobljen i pogubljen.
Život
Porijeklo njegovog gentilskog imena Cassius nije poznato; može se samo nagađati da je on bio klijent nekog Kasija Longina ili da su njegovi preci primili rimsko građansko pravo zahvaljujući nekom Kasiju Longinu. Rođen je oko 213. godine, a pogubljen je 273. godine, u šezdesetoj godini života. Sugestija da mu je izvorno ime "Dionizije" nastala je samo zato što je retorička rasprava O uzvišenom iz 1. stoljeća pripisana "Dioniziju ili Longinu" u srednjovjekovnoj rukopisnoj tradiciji.
Nije poznato gdje se rodio; neki kažu da je Longin rođen u Palmiri, a drugi ga nazivaju Sirijcem ili misle da je rođen u Emesi. Uvjerenje da je bio sirijskog porijekla samo je zaključak iz činjenice da je njegova majka bila Sirijka i iz jednog nejasnog odlomka u Carskim povijestima (Historia Augusta), iz kojeg se može zaključiti da je mogao govoriti sirijski jezik. Možda je rođen u Ateni, jer bizantska enciklopedija Suda navodi da je Fronton iz Emese, ujak Longinov, predavao retoriku u Ateni, a nakon njegove smrti u Ateni iza sebe je ostavio Longina, sina njegove sestre Frontonide.
Čini se da se Fronton posebno brinuo o obrazovanju svog nećaka, a na samrti ga je učinio svojim nasljednikom. U predgovoru svom djelu O krajnostima [dobra i zla] (Περὶ τέλους), koje je sačuvano u Porfirijevom Plotinovom životu, sam Longin govori da je od ranih godina mnogo putovao sa svojim roditeljima, da je posjetio mnoge zemlje i upoznao se sa svima onima koji su u to vrijeme uživali veliku reputaciju filozofa, među kojima su najpoznatiji bili Amonije Saka, Origen, Plotin i Amelije. Prva dvojica su dugo bili Longinovi učitelji, ali Longin nije prihvatio neoplatonizam koji su tada razvili Amonije i Plotin, već je nastavio kao platonist starog tipa.
Longin se u svom proučavanju filozofije temeljito upoznao s Platonovim djelima; a da je i sam bio istinski platonist, vidljivo je iz još uvijek sačuvanih fragmenata, kao i iz komentara koje je napisao na nekoliko Platonovih dijaloga. Nekoliko fragmenata njegovih komentara koji su došli do nas pokazuju da je bio oslobođen alegorijskih predodžbi po kojima su njegovi suvremenici tvrdili da su otkrili mudrost starih. Njegovi komentari nisu objašnjavali samo teme o kojima je govorio Platon, već i njegov stil i dikciju. Za razliku od Plotina, Longin je podržavao shvaćanje po kojem platonske ideje postoje izvan božanskog uma (nous). Plotin je, pročitavši raspravu O prvim načelima, primijetio da je Longin možda filolog, ali da nije filozof.
Nakon što je Longin naučio sve što je mogao od Amonija u Aleksandriji i ostalih filozofa koje je upoznao na svojim putovanjima, vratio se u Atenu. Tamo se s toliko žara posvetio podučavanju svojih mnogobrojnih učenika da mu je jedva preostalo vremena za pisanje. Najugledniji od njegovih učenika bio je Porfirije Tirski. Čini se da je Longin u Ateni držao predavanja o filozofiji i kritici, kao i o retorici i gramatici, a opseg njegovog znanja bio je toliko velik da ga Eunapije naziva "živom knjižnicom" i "muzejom koji hoda". Ono po čemu se Longin najviše proslavio bila je njegova kritička vještina, koja je doista bila toliko velika da je izraz "suditi poput Longina" postao sinonim za "ispravno suditi".
Čini se da je Longin u svom privatnom životu bio ljubazan; jer iako ga je njegov učenik Porfirije napustio, izjavivši da će potražiti bolju filozofiju u Plotinovoj školi, Longin prema njemu nije iskazivao nikakvu nevoljnost, već ga je nastavio tretirati kao prijatelja i pozivao ga da dođe u Palmiru. Imao je gorljivu ljubav prema slobodi i veliku iskrenost kako u iznošenju vlastitog mišljenja tako i u otkrivanju pogrešaka i mana kod drugih.
Djela
Longin je napisao velik broj djela, za koja se čini da su bila vrelo cijenjena u antici, ali nam se nijedno nije sačuvalo. Nekada se njemu pripisivala sačuvana retorska rasprava O uzvišenom (Περὶ ὕψους), ali danas se smatra da ju je napisao nepoznati pisac iz 1. stoljeća. Bizantska enciklopedija Suda navodi ova Longinova djela: O životu prema prirodi (Περὶ τοῦ κατὰ φύσιν βίου), Teškoće u Homeru (Ἀπορήματα Ὁμηρικά), Je li Homer filozof (Εἰ φιλόσοφος Ὅμηρος), Homerski problemi i rješenja (Προβλήματα Ὁμήρου καὶ λύσεις, 2 knjige); Stvari suprotne povijesti koje gramatičari objašnjavaju kao povijesne (Τίνα παρὰ τὰς ἱστορίας οἱ γραμματικοὶ ὡς ἱστορικὰ ἐξηγοῦνται), O riječima kod Homera s višestrukim značenjima (Περὶ τῶν παρ' Ὁμήρῳ πολλὰ σημαινουσῶν λέξεων, 4 knjige), dvije knjige O atičkoj dikciji (Ἀττικῶν λέξεων ἐκδόσεις β#, poredane alfabetski), Leksikon Antimaha i Herakleona (Λέξεις Ἀντιμάχου καὶ Ἡρακλέωνος) te "mnoga druga".
U ovom je popisu izostavljeno najvažnije od Longinovih filoloških djela, Filološki razgovori (Οἱ φιλόλογοι), koje se sastojalo od najmanje 21 knjige i po kojem je dobio nadimak "filolog". Značajan ulomak iz njegova spisa O krajnostima [dobra i zla] (Περὶ τέλους) sačuvao je Porfirije Tirski. Pod njegovim su imenom sačuvani i uvodi (prolegomena) iz spisa Hefestionov priručnik, koji se bavi metrikom, kao i fragment rasprave o retorici, umetnut usred slične rasprave retora Apsina iz Gadare: tu se daju kratki praktični savjeti o iznalaženju tema, rasporedu građe, stilu, pamćenju i ostalim stvarima korisnim budućem govorniku.
Ostala Longinova djela čiji se spomeni nalaze kod drugih pisaca jesu: O [Demostenovom govoru] protiv Midije (Περὶ τοῦ κατὰ Μειδίου), O narodima (Περὶ ἐθνικῶν), O složenim riječima (Περὶ συνθέσεως λόγων), Retorička vještina (Τέχνη ῥητορική), O Hermogenovoj retorici (Εἰς τὴν ῥητορικὴν Ἑρμογένους, iz koje su sačuvani neki fragmenti), komentar na Platonovog Fedona, O prvim načelima [stvari] (Περὶ ἀρχῶν), O nagonu (Περὶ ὁρμῆς), Pismo Ameliju (Ἐπιοστολὴ πρὸς τὸν Ἀμέλιον, o Plotinovoj filozofiji), O pravdi za Platona (Περὶ τῆς κατὰ Πλάτωνα δικαιοσύνης, upereno protiv Amelija), O idejama (Περὶ τῶν ἰδεῶν; Longin je napisao dva djela pod ovim naslovom, jedno protiv Plotina, a drugo protiv Porfirija), O duši (Περὶ φυχῆς, jedan fragment navodi Euzebije), Odenat (Ὀδαίναθος, vjerojatno posljednje Longinovo djelo, koje predstavlja eulogiju za Odenata, supruga Zenobijinog).
Salicilhidroksaminska kiselina
Salicilhidroksaminska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 153,135 Da.
Ballico, California
Ballico je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 406 stanovnika.
Cambia
Kambija je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 79 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 765 metara (maksimalnoj 1.421 m, a minimalnoj 510 m).
Great Expectations
Great Expectations je bio Dickensov trinaesti i pretposljednji roman; iako nije bio najpopularniji, veliki dio kritičara i historičara književnosti ga smatra najzrelijim. Dok, s jedne strane po svojoj strukturi predstavlja primjer bildungsromana, u njemu Dickens koristi priliku da s velikom dozom društvene kritike, ali i za tadašnje standarde prilično eksplicitno, siromaštvo i druge aspekte društvene patologije u Engleskoj njegovog vremena. Čitatelje je, međutim, najviše osvojio prikazom niza neobičnih i ekscentričnih likova kao što je Estellina bogata starateljica Miss Havisham.
Great Expectations je u 20. vijeku postao predmetom brojnih televizijskih i filmskih ekranizacija, među kojima se najviše ističe istoimeni film Davida Leana iz 1946. godine.
Rosslyn Farms, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 427, što je 37 (-8,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Francis, Utah
Fransis je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.077, što je 379 (54,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Adrast (mitologija)
Adrast (Ἄδραστος; jonski: Adrest, Ἄδρηστος) ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji:
Ischia-Mezzana, Foggia
Ischia-Mezzana je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
Bonetti, Gorizia
Bonetti je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Gadofosveset
Gadofosveset je organsko jedinjenje, koje sadrži 33 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 975,870 Da.
Schkeuditz
Škojdic je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Sjeverna Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 17.908 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14730270.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Sjeverna Saksonija Škojdic se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Sjeverna Saksonija. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 91–148 metara. Površina opštine iznosi 80,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 17.908 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 221 stanovnika/km².
Bixby, Texas
Bixby je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 504 stanovnika.
Šibam
Šibam (arapski شبام ;Shibam) je grad od 7000 stanovnika u jemenskoj muhafazi Hadramaut u istočnom Jemenu. . Prvi pisani izvor o Šibamu, potječe iz 3. st. pne. tad je bio glavni grad Hadramautskog Kraljevstva.
Adrast (razvrstavanje)
Adrast (Ἄδραστος) grčki je pridev sa značenjem "koji nije spreman na bijeg" ili "koji ne bježi", te vlastito ime koje je nosilo nekoliko ličnosti iz grčke mitologije i istorije:
Bangor, California
Bangor je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 646 stanovnika.
Šibam
Šibam danas
thumb|270px|Pogled na [[minaret Velike džamije u Šibamu]] Stari grad Šibam uvršten je 1982 godine na UNESCOv popis Spomenika svjetske kulturne baštine. Od tada je Šibam postao turistička destinacija rijetkih turista koji su se osudili krenuti do njega, - njihov broj povećao se nakon 2000 kad je Jemen postao sigurnija destinacija,
Šibam je teško oštećen za monsunske oluje 2008. koja je uzrokovala poplavu tako da su temelji brojnih nebodera ugroženi, pa im prijeti rušenje. Šibam je dospio na naslovnice svjetskih novina 2009 kad su napadnuti turisti, za napad je optužena Al Kaida koja ima baze po Jemenu.
Svarfaðardalur
Svarfaðardalur je dolina na sjeveru Islanda, koja se prostire od zapadne obale fjorda Eyjafjörður u unutrašnjost otoka duž rijeke Svarfaðardalsá.
Karakteristike
To je morenska dolina formirana klizanjem glečera za Posljednjeg ledenog doba.
Inicijativom jedne grupe zemljoposjednika, močvarni teren duž obje obale rijeke na površini od 8 km², od ušća rijeke kod Dalvíka do lokaliteta Húsabakki u unutrašnjosti, proglašen je Rezervatom prirode - 1972. Kako je to stanište brojnih ptica selica, posjećuje ga sve veći broj turista.
Chameyrat
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1541 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 81 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 471 m, a minimalnoj 160 m).
Mutinski rat
Mutinski rat je naziv za sukob između Marka Antonija sa jedne, i rimske vojske koju su, po nalogu senata, vodili dvojica konzula, Aulije Hircije i Pansa, i mladi Oktavijan. Sukob je vođen u zimu/rano proleće 43. pne. u Cisalpinskoj Galiji (današnja Lombardija) u okolini grada Mutine (današnja Modena) u kojoj se utvrdio jedan od cezaroubica Decim Brut. Mutinskim ratom otpočeo je novi period građanskih ratova posle Cezarevog ubistva 15. marta 44. pne., koji će biti okončan tek nakon Oktavijanove pobede kod Akcija 31. pne.
Uzroci
Nakon ubistva Juluja Cezara na Martovske ide 44. pne. u Rimu je došlo je do oštre podele između vatrenih republikanaca, oličenih u cezaroubicama, i Cezarovih sledbenika. U ovom drugom taboru neposredno nakon diktatorovog ubistva glavnu ulogu je imao bivši narodni tribun i konzul za 43. pne. Marko Antonije. Neposredno nakon ubistva Antonije je bio za kompromisno rešenje: Cezarevi akti i zakoni su potvrđeni, a njegovim ubicama su namenjeni položaji van Italije. Jedan od vođa zavere, čovek koji je Cezara izmamio i doveo na kobnu sednicu senata, bio je Decim Junije Brut Albin. Po Cezarevoj odluci on je trebao da 44. pne. dobije namesništvo nad provincijom Cisalpinskom Galijom, a bio je i određen za konzula za 42. godinu pne. Cezarev testament je pokazao da je pokojnik bio vrlo darežljiv upravo prema onima koji su ga ubili: Kasiju i Marku Juniju Brutu, dvojici isto tako važnih urotnika, Cezar je namenio Siriju i Makedoniju. U međuvremenu, u Rim je pristigao i jedini Cezarev muški rođak, sada usvojeni sin Oktavijan, koji je odmah oko sebe okupio privatnu vojsku Cezarevih veterana i potisnuo Antonija u drugi plan. Između dvojice baštinika Cezarevog nasleđa u leto 44. pne. razvija se veliko rivalstvo, a Kasije i Brut odlaze na Istok i silom zauzimaju svoje položaje koji su im prethodno oduzeti.
Mutinski rat
Kao konzul Antonije je pokušavao da sebi za vreme mandata obezbedi neku od prokozularnih provincija iz koje bi radi ostvarenja svojih ambicija mogao da, poput Sule i Cezara, povede vojsku na Rim. Zbog toga je u senatu pokušao da sprovede oduzimanje Makedonije Marku Juniju Brutu kome je za utehu dodeljen Krit. U provinciji Makedoniji je bilo stacionirano 6 legija i Antonije je, ciljajući na dobijanje takve prednosti nad protivnicima, raširio lažne vesti da su Makedoniji zapretili Geti sa donjeg Dunava. Kada je otkrivena prevara, Antonije je u Brindiziju okupio četiri legije iz Makedonije i preko narodne skupštine osigurao sebi namesništvo nad Cisaplinskom Galijom. Sa jednom od legija Antonije je ušao u Rim, a Oktavijan okuplja privatnu vojsku od oko 3000 ljudi i glasno optužuje Antonija da je popustljiv prema ubicama svog dobrotvora. Na Oktavijanov podstrek dve legije, Marsova i Četvrta, napuštaju Antonija i prilaze Cezarovom posinku. Sa druge strane, senat tajno šalje poruke Decimu Brutu da ne napušta Cisaplpinu i prikuplja vojsku i sredstva za budući građanski rat. Antonije je sa svoje strane zahvaljujući veteranima i regrutima okupio četiri legije a mogao je računati na podršku cezarovaca u okolnima provincijama Lepida (Narbonska Galija i Bliža Španija sa ukupno 7 legija), Azinija Poloiona (Dalja Španija sa 2 legije) i Planka (Galija sa 3 legije). Decim Brut je odbio da napusti svoje mesto pravdajući se da će se pokoriti jedino zajedničkoj odluci senata i narodne skupštine i Antonije se krajem 44. pne. uputio da ga svrgne i preuzme njegovo mesto.
U samoj Italiji samo je Oktavijan raspolagao vojskom i to sa ukupno pet legija (Marsova i Četvrta, jedna legija regruta, dve legije veterana). Njegov položaj bio je potpuno nelegitiman, ali je čak i takav bio potreban senatu. U januaru 44. na dužnost su stupili novi konzuli, cezarovac Hircije i Pansa. Ciceron je pridobio senat na svoju stranu i oduzeo mu svaki pravni osnov da komanduje vojskom. Antonije je odbio da se povuče i odgovora da će kazniti Decima Bruta koji se utvrdio u Mutini sa tri legije. Položaj Oktavijana je legalizovan tako što mu je dat propretorski imperijum tj ovlašćenje da u provincijama može sprovoditi administrativnu, sudsku i vojnu vlast. I sam senat je time, pod izgovorom odbrane republike, prekršio postojeću tradiciju i Oktavijanu od 19. godina, koji još nije vršio ni jednu magistraturu, dodelio visoka ovlašćenja. Oktavijan je zatim sa konzulom Hircijem podelio komandu nad svoje četiri legije i krenuo u Lombardiju. Za to vreme, konzul Pansa je u Italiji sakupio pet kohorti pomoćnih odreda i u martu 43. krenuo u susret Oktavijanu i Hirciju. Pred Pansu su njegovi saborci poslali Marsovu legiju da ga bezbedno dovede do zbornog mesta. Međutim, Antonije je u močvarama u okolini Mutine uhvatio Pansu u zasedu i zahvaljujući brojnijoj vojsci je odneo pobedu u prvom sukobu. Pansa, ranjen u bedro, morao se povući u Bononiju (današnju Bolonju). Njegov kolega Hircije čuo je za bitku i u predveče sa Četvrtom legijom pohrlio u pomoć Pansi. Hircije je sa svežom vojskom naleteo na Antonijevu izmorenu, ali pobedonosnu vojsku. Posle kraće bitke koju je prekinuo mrak, ostaci obe Antonijeve legije su desetkovani i on se povukao u ravničarsko neutvrđeno selo zvano Galski Trg (Forum Gallorum).
Epilog
Senat je proslavio Antonijev poraz i smatrao je da će lako izaći na kraj sa mladim Oktavijanom. Njemu je naređeno da vojsku prepusti Decimu Brutu. U međuvremenu, ranjeni Pansa je umro, Oktavijan je preuzeo ukupno osam legija, i pošto su ga vojnici zbog ratnih uspeha izvikali za imperatora, zatražio je trijumf. Senat je odbio ovaj zahtev i dodatno ponizio Oktavijana ne dozvolivši mu da samostalno podeli plen vojnicima. Za taj zadatak zadužena je posebna senatorska komisija. Senat je sada proglasio Antonija za javnog neprijatelja. Antonije se u međuvremenu sastao sa Lepidom koji mu je pružio otvorenu podršku. Sada je i Lepid proglašen u Rimu za javnog neprijatelja. Senat je napravio i poslednju grešku i definitivno otuđio Oktavijana odbijajući da mu dopusti da se kandiduje za konzula. Senat je već prekršio niz pravila, ali je odbio Oktavijana navodno zbog njegovih godina pošto se konzulat mogao dobiti tek posle niza magistratura najranije u 43. godini života. Oktavijan je sada poveo vojsku na Rim i zajedno sa neznatnim rođakom Kvintom Pedijem se nametnuo za konzula. Kao konzul inicirao je pomirenje sa Antonijem i Lepidom, abolirao ih i osudio u odsustvu Cezarove ubice. U Rim su stigle vesti da su Brut i Kasije na Istoku okupili 19 legija i pripremaju se za rat, tako da je pomirenje sa istaknutim cezarovcima bilo neizbežno. Decim Brut više nije imao poverenja u snagu i lojalnost sopstvene vojske i rešio je da pobegne u Makedoniju Marku Juniju Brutu. Kada su njegove legije prešle Oktavijanu i Antoniju, Decim Brut u pratnji desetak ljudi i prerušen u galsku odeću pobeže u pravcu Akvileje. U toku puta zarobio ga je lokalni galski poglavar koji je tajno izvestio Antonija. Antonije je ubrzo zatražio i dobio glavu Decima Bruta, drugog u nizu cezaroubica (prvi je bio izvesni Trebonije) koji je posle samo godinu i po od ubistva Cezara kažnjen za svoje delo.
Mutinski rat je bio samo prva epizoda novih građanskih ratova. Sama kriza iz 44. pne. i 43. pne. pokazala je da senat nema realnu taktiku niti konkretnu snagu kojom bi obnovio republiku. Odlučujuća uloga i dalje je pripadala pojedincima koji su oko svoje lične harizme i bogatstva mogli da okupe vojsku, sada glavni faktor u borbi za vlast među različitim frakcijama u državi. Mutinski rat bio je prvi izazov koji je mladi, i samo na prvi pogled neiskusni, Oktavijan rešio sa zadivljujućim talentom za realnu politiku. Dugotrajni rivalitet između Antonija i Oktavijana samo će privremeno utihnuti i cezarovci će sklopiti Drugi trijumvirat, koji je i najznačajnija neposredna posledica Mutinskog rata.
1231 Auricula
1231 Auricula je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 22,52 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,670 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 11,492 stepeni, a orbitalni period iznosi 1593,674 dana (4,363 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,085. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,60 a geometrijski albedo 0,079.
Asteroid je otkriven 10. oktobra 1931. godine.
Great Expectations (film, 1946)
Great Expectations je britanski crno-bijeli film snimljen 1946. godine u režiji Davida Leana. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Charlesa Dickensa. Radnja se događa u Engleskoj u prvoj polovici 19. vijeka, a protagonist - koga kao dijete tumači Anthony Wager, a kao odralsog lika John Mills - je siroče koje će sticajem okolnosti, odnosno pomoći tajanstvenog dobročinitelja steći priliku da stekne obrazovanje i društveni ugled u Londonu.
Zoran Mušič
Zoran Mušič (* selo Bukovica u Goriškoj, Austro-Ugarska 12. februar 1909 - † Venecija, 25. maj 2005.), je slovenački slikar i grafičar, koji je radio i živio u Veneciji i Parizu; đak Zagrebačke likovne Akademije.
Biografija
Zoran Mušič (kršten je kao Anton Zoran Musič, u Italiji, Franciji i Španiji je upisivan kao Zoran Music) rođen je obitelji slovenskih učitelja, otac mu je bio upravitelj a majka učiteljica u selu Bukovica, kod Gorice. Kako je taj kraj uskoro postao prva linija fronta za Prvog svjetskog rata porodica je bila prisiljena pobjeći u selo Arnače kod Velenja, gdje je Zoran pohađao osnovnu školu.
Pri kraju rata vratili su se u Gorišku, ali su ubrzo protjerani od talijana, koji su taj kraj anektirali u Kraljevinu Italiju. Porodica se preselila u selo Grebinj u Korušku, ali ni tu se nisu uspjeli skrasiti za dugo, i odavdje su ih protjerali nakon provedenog referenduma u oktobru 1920. Ovaj put porodica se preselila pored Maribora, a Zoran u Maribor gdje je završio srednju školu 1928. Sve te silne selidbe u ranom djetinstvu izgleda da su ostavile dubokog traga na Zoranu, -čitav njegov život bio je stalno lutanje bez domovine.
Nakon diplome 1934. Mušić se iako bez dinara, otisnuo na putovanja i skitanja. Od kraja marta do juna 1935 proveo je u Španjolskoj (Madrid, Toledo) te vjerno kopirao slike El Greca i Goye i pisao svoje utiske za novine u Jugoslaviji. Prije razbuktavanja španjolskog građanskog rata, vraća se u Maribor, ali i od tamo svako ljeto posjeti obalu i slika po Dalmaciji (Korčula njegova ljubav i dragi motiv). U tom periodu izlaže s kolegama u Zagrebu, Osijeku i Beogradu. Seli se u Ljubljanu 1940., tokom tog perioda slika u crkvama (Drežnica, Gradno, Grahovo) i pejzaže rodne Goriške, zajedno sa svojim prijateljem Avgustom Černigojem. U oktobru 1943. seli u Trst, odakle često putuje za Veneciju u kojoj prodaje gvaše i radi ilustracije za venecijanske časopise, zapravo živi na relaciji Trst- Gorica- Venecija.
U oktobru 1944. uhapšen je zbog potpore IS, i poslan u koncentracioni logor - Dachau. Mušiča ni to ne lomi, i tamo crta, napravio je 200 skicoznih crteža života i patnji iz logora, u maju 1945. godine, kad su ga oslobodili Amerikanci. Nakon oslobođenja se u junu 1945 vraća u Ljubljanu. Njemu se međutim život u poslijeratnom siromaštvu novoustanovljene socijalističke Jugoslavije ne sviđa, te se seli već krajem jula 1945. prvo u talijansku Goricu, a ubrzo nakon toga u oktobru 1945. u Veneciju. 260px|thumb|left|Mušič s kolegama slikarima (s lijeva na desno): Zoran Mušič, Manessier i Eudaldo (oko 1960.) Tu upoznaje svoju životnu partnericu, venecijansku slikaricu Idu Cadorin - Barbarigo s kojom se ženi 1949. godine. U Veneciji radi svašta; akvarelne vedute Venecije, slika dalmatinske pejzaže, radi grafičke listove ali i reklamne prospekte. Intenzivno izlaže; Venecija, Trst, Rim.
1950. izlaže na Venecijanskom bijenalu s tadašnjom jugoslavenskom likovnom reprezentacijom; Vanjom Radaušem, Vojinom Bakićom, Kostom Angeli Radovanijem. 1956 dobija i svoj prvi Grand Prix za izložene grafike. Za vreme uspjeha na bijenalima dobija nagradu i u Cortini - Prix de Paris (zajedno s talijanskim slikarom Antonijom Corporom) 1951. U Pariz se seli 1952. i živi jedno vrijeme na relaciji Pariz, Venecija. U Parizu se upoznaje s francuskom lirskom apstrakcijom - informel, koja ga osvaja. Nakon toga ponovno izlaže na Bijenalu 1956. u jugoslavenskom paviljonu s Vojinom Bakićom. Nagradu dobije i na Grafičkom bienalu u Ljubljani (1957). Na Venecijanskom Bijenalu izlaže i 1960. i osvaja UNESCO-vu nagradu. Veliki uspjeh postigao je sa svojom serijom iz 1970e Noi non siamo gli ultimi (Mi nismo posljednji) u kojoj se ponovno vraća na patnje iz logora Dachaua ali ovaj put nastoji to dovesti do univerzalne tragedije.
U mladosti je volio slikati magarce i krajolike, pred kraj života od 1980e venecijanske oronule fasade, bogate bojama i finom teksturom i autoportrete.
Za svoj rad dobio je 1984. najviše francusko odlikovanje za doprinos u kulturi i književosti Ordre des Arts et des Lettres (Commandeur).
Mušić je rijetki slikar s prostora bivše Jugoslavije koji je uživao veliki ugled, i bio izuzetno cijenjen u svjetskim relacijama među likovnim kritičarima i kolekcionarima, 1995 priređena mu je velika retrospektivna izložba u pariškom Grand Palaisu (izložbu su otvorili predsjednici François Mitterrand i Milan Kučan).
U povodu stote godišnjice njegova rođenja njegova Venecija mu je priredila u decembru 2009. retrospektivnu izložu u Palači Franchetti, sjedištu Instituta za nauku, književnost i umjetnost (otvorena je bila do 3. marta 2010.). Slovenija je priredila veliku izložbu Mušiču u čast u Modernoj Galeriji Ljubljana (170 slika i crteža), izložba je bila otvorena do 28. marta 2010. Novu retrospektivu je priredio Museum Leopold u Beću.
Mušić je umro u dubokoj starosti (96. god) u Veneciji 2005. Pokopan je na venecijanskom groblju na otoku San Michele.
Mušičeva djela po muzejima i galerijima
Austrija
Hrvatska
Francuska
Njemačka
Italija
Izrael
Nizozemska
Slovenija
Španjolska
Švedska
Švicarska
Ujedinjeno Kraljevstvo
Sjedinjene Američke Države
Schlettau
Šletau je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.655 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521520.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ercgebirge Šletau se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 612 metara. Površina opštine iznosi 21,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.655 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 125 stanovnika/km².
Ellis, Kansas
Elis je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.062, što je 189 (10,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dakrifilija
Dakrifilija (također poznata pod nazivom dakrilagnija) je oblik parafilije u kojoj se seksualno uzbuđenje postiže zahvaljujući suzama ili jecanju. Dakrifilija se najčešće vezuje uz muškarce.
1232 Cortusa
1232 Cortusa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 33,13 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,193 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 10,274 stepeni, a orbitalni period iznosi 2084,662 dana (5,707 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,125. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,20 a geometrijski albedo 0,133.
Asteroid je otkriven 10. oktobra 1931. godine.
Madonna, Padova
Madonna je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
SIL International
SIL International [ɛs aɪ ɛl ɪntəˈnæʃənəl] (prethodno Summer Institute of Linguistics: Ljetni institut za lingvistiku), međunarodna neprofitna evangeličko-kršćanska organizacija čiji je glavni cilj proučavanje, razvijanje i dokumentiranje manje poznatih jezika u svrhu širenja lingvističkog znanja, širenja pismenosti i podrške razvoju manjinskih jezika.
SIL International je organizacija-sestra organizacije Wycliffe Bible Translators, koja je posvećena prevodu Biblije na manje jezike. Organizacija pruža bazu za istraživanja jezika kroz Ethnologue, bazu podataka o svjetskim jezicima.
Troslovni kodovi za označavanje jezika u Ethnologue se nazivaju skraćeno SIL-kodovi, prema nazivu organizacije.
Schöneck/Vogtl.
Šenek je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Fogtland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.524 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14523370.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Fogtland Šenek se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Fogtland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 707 metara. Površina opštine iznosi 54,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.524 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Y hromozom
desno|bezokvira Y hromozom je vrsta polnog hromozoma karakterističan za muški pol. Muškarci sadrže jedan Y hromozom, dok ga žene nemaju. Prema položaju centromere pripada akrocentričnim hromozomima. Prema Denverskoj konferenciji iz 1960. g. svrstan je u G grupu. Izgrađen je od 59 miliona parova baza DNK što predstavlja oko 3% ukupne količine DNK u ćeliji.
Aberacije Y hromozoma
Dvostruki Y sindrom ( kariotip 47,XYY) nije jasno fenotipski određen. Javlja se u 1:1000 muške novorođenčadi, koja se većinom ne razlikuju od dece sa normalnim kariotipom. Uz pojačan rast tokom puberteta zapažaju se psihičke smetnje u društvenom prilagođavanju i sklonost agresivnom ponašanju. Još je nerazjašnjeno da li su takve osobe genetički sklone kriminalnom ponašanju.
Muškarci sa kariotipom 48,XYYY i kariotipom 49,XYYYY se retko sreću. Visokog su rasta i smatra se da su agresivniji i znatno niže inteligencije od XYY muškaraca.
Mapirani geni
Geni mapirani na ovom hromozomu su:
Brévillers (Soma)
Brevile je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 87 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 156 metara (maksimalnoj 156 m, a minimalnoj 130 m).
Car Ōjin
Njegovoj vladavini i životu se ne mogu dati pouzdani datumi, ali se tradicionalno uzima da je živio i vladao u periodu 270-310.
Prema legendi je bio sin cara Chuaija i carice Jingu. Otac mu je umro prije rođenja, a majka ga je nosila u utrobi tri godine prije rođenja.
Banning, California
Banning je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 29.603 stanovnika.
Saharopin
Saharopin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 276,286 Da.
Pettorano sul Gizio, L'Aquila
Pettorano sul Gizio je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 515 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Dendrofilija (parafilija)
Dendrofilija doslovno znači "ljubav prema stablima". Izraz se koristi kako bi opisao parafiliju zahavljujući kojoj ljudi osjećaju seksualnu privlačnost ili ih uzbuđuju stabla. To može uključivati seksualni kontakt, obožavanje stabala kao falusnih simbola ili oboje.
Brenda Love tvrdi da su stabla bila drevni simbol plodnost te da su u nekim kultovima muškarci na točno određene dane znali ejakulirati na debla.
Vahidski Vilajet Bir Ali
Vahidski Vilajet Bir Ali (arapski: ولاية الواحدي بير علي ) ili samo Vahidi Bir Ali (engleski: Wahidi Bir Ali), prostirao se na istoku britanskog Protektorata Aden uz obale Indijskog oceana i unutrašnjost Istočnog Jemena. Danas je teritorij ovog bivšeg sultanata dio jemenske muhafaze Šabva.
Historija sultanata
Vahidski Vilajet Bir Ali nastao je kao rezultat podjele starog plemenskog Vahidskog sultanata (Wahidi sultanate) 1830 godine, u četiri sultanata; Vahidski sultanat Azan, Vahidski Vilajet Bir Ali, Vahidski Sultanat Haban i Vahidski Sultanat Balhaf.
Vahidski Vilajet Bir Ali potpisao je neformalni sporazum o zaštiti s Britanijom 1895 godine i postao dio Protektorata Aden. Sultan Abdulah Umar, koji je na čelo Vahidskog sultanata Balhaf, stupio 1881, uspio je iste godine 4. maja 1881 ujediniti Vahidske sultanate; Balhaf i Azan, nakon toga je Vahidskom sultanatu Balhaf pristupio i Vahidski Vilajet Bir Ali 1961 godine.
Potom su se sultanati; Balhaf i Haban ujedinili kao posljednji 29. oktobra 1962, tako je nastao novi ujedinjeni Vahidski sultanat u kome je sultan Bir Ali imao podređenu ulogu.
Posljednji sultan ovog sultanata bio je: Alawi ibn Salih ibn Ahmad Al Wahidi, koji je razvlašćen 1967 kad je ukinut Vahidski Vilajet Bir Ali, te osnovana Narodna Republika Južni Jemen, koja se ujedinila s Sjevernim Jemenom 22. maja 1990 u današnju državu Republiku Jemen.
Calvi (Francuska)
Kalvi je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kalvi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5177 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 165 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 81 metar (maksimalnoj 700 m, a minimalnoj 0 m).
Blanco, Texas
Blanco je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.739 stanovnika.
Schwarzenberg/Erzgeb.
Švarcenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Ercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 18.892 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14521550.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ercgebirge Švarcenberg se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Ercgebirge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 468 metara. Površina opštine iznosi 46,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18.892 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 408 stanovnika/km².
Fenilalanin dehidrogenaza
Fenilalanin dehidrogenaza (, L-fenilalaninska dehidrogenaza, PHD) je enzim sa sistematskim imenom L-fenilalanin:NAD+ oksidoreduktaza (deaminacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzimi iz Bacillus badius i Sporosarcina ureae su visoko specifični za L-fenilalanin; dok enzim iz Bacillus sphaericus takođe deluje na L-tirozin.
Tallulah Falls, Georgia
Talula Fols (Džordžija) je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 168 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 168 stanovnika, što je 4 (2,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Ischitella, Foggia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3531 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Kraljevska filmska izvedba
Kraljevska filmska izvedba je godišnja svečanost tokom koje se, uz prisutstvo članova britanske kraljevske porodice održava premijera, odnosno prikazuje neki značajni film u Velikoj Britaniji. Priređuje je filantropska zaklada The Cinema and Television Benevolent Fund, i na njoj se prikupljaju sredstva za pripadnike filmske i televizijske industrije koje je snašla nesreća, bolest, gubitak voljene osobe ili nezaposlenost.
Prvi put je održana 1. novembra 1946. godine kada je prikazan film A Matter of Life and Death. 5. decembra 2013. je na njoj održana premijera Mandela: Long Walk to Freedom, biografskog filma posvećenog Nelsonu Mandeli; upravo prilikom premijere je objavljena vijest o Mandelinoj smrti.
Gabapentin enakarbil
Gabapentin enakarbil (Horizant) prolek je gabapentina. On se koristi za lečenje sindroma nemirnih nogu (RLS) i posterpetske neuralgije (PHN) kod odraslih osoba.