cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pitekuse
thumb|320px|Ostrvo Ishija u Napuljskom zalivu Pitsekuse (Πιθηκούσσαι / Pithēkoússai, latinski: Pithecusae, doslovno: "majmunovske" ili "nastanjene majmunima") bile su drevna grčka kolonija na Ishiji, najvećem ostrvu u Napuljskom zalivu. To je bila prva i najsevernija naseobina koju su Grci osnovali na zapadu. Akropolj ― na mestu današnjeg sela Lacco Ameno ― bio je kontinuirano u upotrebi između polovine 8. veka pne. i 1. veka pne. Tragovi života ranijeg domorodačkog stanovništva iz apeninske kulture bronzanog doba otkriveni su i na tom lokalitetu i na drugim mestima na ostrvu, a naročito na susednom ostrvcetu Vivari, gde je vidljivo i značajno prisustvo mikenske kulture. Pitsekuse su oko 770. pne. osnovala dva grada s Eubeje, Halkida i Eretrija, i to ne kao uobičajenu koloniju (apoikia), nego kao emporium, tj. trgovište, odnosno isturenu tačku za trgovinu sa zapadom. Tokom druge polovine 8. veka pne. Pitekuse su bile veliko i značajno istureno mesto, sa nekoliko hiljada žitelja, na zapadnom kraju trgovačkog puta koji je na istoku kretao od Egejskog mora. Na lokalitetu Mazzola ili Mezzavia otkriveni su obilni dokazi o metalurškoj proizvodnji (gvožđa i zlata). Masovno su se proizvodile lokalne verzije poznogeometrijskih vaza eubejskog stila, a bilo je i doseljenika iz Korinta koji su izrađivali vaze protokorintskog stila.
Chulavista (razvrstavanje)
Chulavista ima više značenja:
Pitekuse
Tokom iskopavanja koja je od 1952. organizovao Giorgio Buchner pronađeni su u dolini San Montano (Valle di San Montano) grobovi, za koje se vidi da su od samog početka bili raspoređeni po porodičnim parcelama. U tim su grobovima, pored predmeta lokalne izrade, pronađene i vaze i drugi artefakti koji su pre 700. pne. uvezeni s Eubeje, iz Korinta, Atine, severne Sirije ili Kilikije, Fenikije, Egipta i Etrurije. Jedna posuda s Rodosa (kotyle) iz poznog geometrijskog perioda ima urezan natpis, na halkidskoj varijanti grčkog alfabeta, koji se sastoji od tri stiha s duhovitom aluzijom na Nestorov pehar, koji je opisan u Ilijadi. Na jednom krateru lokalne izrade predstavljena je scena brodoloma, i to je najstariji primer figurativnog slikarstva u Italiji.
Pitekuse su izvršile značajan uticaj i na širenje orijentalizirajućeg stila na italskom kopnu. Zahvaljujući takvom preovlađujućem ukusu, i Demarat iz Korinta stekao je veliko bogatstvo trgujući s etrurskim gradovima, pre nego što se 657. pne. preselio u Tarkvinije. Uticaj Pitekusa slabi već od 7. veka pne., nakon što su Eubejani na obližnjem italskom kopnu, u Kampaniji, osnovali grad Kume.
Hagada
thumb|200px|Jevrejski [[kantor iz Al-Andaluza čita priče iz hagade (14. vek)]] Hagada (jev./heb.; doslovno: "priča") je knjiga u kojoj je zapisan tekst porodičnog obreda za Seder-veče, za Pesah, zasnovana na biblijskoj priči o izlasku Jevreja iz Egipta. Ona sadrži odgovarajuće stihove iz Biblije i dosta midraša o njima, kao i blagoslove za hranu, psalme, himne, tradicionalne molitve i uputstva za sprovođenje samog obreda.
Hagada je mešavina mnogih raznolikih elemenata, proizvod spontanog organskog razvoja pre nego nekog definitivnog priređivanja ili redakcije. Mada veliki deo njenog osnovnog sadržaja najverovatnije datira iz vremena palestinskih mudraca zvanih tanaim ili još od ranije, ona sadrži materijal iz svake faze jevrejske istorije i ostaje jezgro liturgijskih inovacija i kreativnosti i danas.
Sudbury Bazen
Sudbury Bazen je drugi po veličini meteorski krater na Zemlji koji predstavlja veliku geološku strukturu u provinciji Ontario u Kanadi.
Bazen se nalazi na Kanadskom štitu u gradu Greater Sudbury, Ontario. U njemu se nalaze i bivše općine Rayside-Balfour i Valley East, a sam bazen se među domaćim stanovništvom naziva "Dolina". Središte bivšeg grada Sudburyja nalazi se na južnim granicama Bazena.
Bazen je dug 60 km, 30 km širok i 15 km dubok. Smatra se da je nastao udarom 10 km širokog bolida koji se zbio prije oko 1,8 milijarde godina, u paleoproterozojskoj eri.
Zbog erozije i drugih geoloških procesa, krater je s vremenom dobio ovalni oblik.
Bazen se nakon udara počeo puniti magmom koja je sadržavala nikal, bakar, paladijum, platinu i zlato, te danas predstavlja jedno od najvažnijih rudarskih područja Kanade.
Chuljá (razvrstavanje)
Chuljá ima više značenja:
Bristol, Wisconsin
Bristol je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.584.
Paracho (razvrstavanje)
Paracho ima više značenja:
El Limón, Granja, La Barca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1537 m.
Joya de Charapio, Tacámbaro
Joya de Charapio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2075 m.
Magliano, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 372 m.
Davis Cup
Davis Cup je glavno i najprestižnije natjecanje u muškom tenisu. U njemu se umjesto pojedinačnih igrača natječu nacionalni timovi.
Nacionalni timovi nastoje ući u elitnu Svjetsku grupu 16 država čiji se predstavnici natječu u kup-sistemu igrajući tokom četiri vikenda svake godine. Natjecanje između timova se sastoji od 3-5 mečeva, s time da se prvi dan (petak) igraju dva singl, a drugi dan meč parova, da bi treći dan ponovno bila (po potrebi) dva singl meča. Tim koji osvoji tri meča se smatra pobjednikom.
Mečevi se igraju na pet setova.
Tololote, San Pedro Pochutla
Tololote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Davis Cup
Natjecanje je ime dobilo po Dwightu F. Davisu, studentu s Harvarda koji je 1899. organizirao međunarodni susret između harvardskih i britanskih igrača. To je poslužilo kao model za prvi susret između SAD i Britanije godine 1900. Kasnije su u natjecanje ušle druge zemlje.
Morquecho, San Miguel el Alto
Morquecho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Davis Cup
Danas se u Davis Cupu natječe 133 nacionalnih timova. Natjecanje organizira i nadzire IFF.
Morquecho, San Miguel el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1987 m.
Davis Cup
Ženski ekvivalent Davis Cupa je Fed Cup.
Tololote, San Pedro Pochutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Groß Kelle
Gros Kele je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Miric. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 131 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13056018.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Miric Gros Kele se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Miric. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 80 metara. Površina opštine iznosi 6,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 131 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 20 stanovnika/km².
Tamburiello, Napoli
Tamburiello je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Vijena
Vijena se može odnositi na:
Mars Reconnaissance Orbiter
Mars Reconnaissance Orbiter ili skraćeno MRO je svemirska sonda svemirske agencija NASA napravljena da vrši izviđanje i istraživanje Mars a iz orbite. Kada je ušla u Marsovu orbitu postala je šesta operativna sonda u orbiti planeta, čime je oboren rekord u broju sondi koje se nalaze u orbiti oko Marsa. Ovu svemirsku sondu vrijednu 720 milijuna dolara napravila je tvrtka Lockheed Martin uz nadzor laboratorija za svemirsku propulziju (dijela kalifornijskog instituta za tehnologiju). Lansiranje je izvršeno 12.kolovoz a 2005. godine, a 10.ožujka a 2006. sonda je ušla u orbitu Marsa. U studenom 2006. Nakon pet mjeseci usporavanja pomoću gornje atmosfere Marsa, MRO je ušao u konačnu nisku orbitu i otpočeo znanstvena istraživanja.
MRO ima veliki broj znanstvenih instrumenata kao što su kamere, spektrometar i radar, koji se koriste za izučavanje topografije, minerala u tlu i led a na Marsu. Ova misija olakšava dolazak drugih tako što dnevno prati vremenske uvjete, proučava moguća mjesta za slijetanje i omogućuje brz transfer velike količine podataka s površine ka Zemlji. Komunikacijski sustav MRO će prenijeti više podataka od svih svemirskih sondi lansiranih ka drugim planetima do danas.
Prije lansiranja
MRO je jedna od dvije misije razmatrane za lansiranje ka Marsu 2003. Godine, međutim, tijekom selekcije orbiter je ustupio mjesto misiji tada poznatoj kao MER (Mars eksplorejšn rovers - Roveri za istraživanje Marsa). Misija orbitera je zakazana za naredni mogući lansirni prozor ka Marsu 2005. Godine i dat joj je konačan naziv. MRO je konstruiran na temelju vrlo uspješne misije Mars global survejor da obavi nadzor Mars a iz orbite. U ranoj fazi konstrukcije bilo je poznato samo da će letjelica imati kameru velike rezolucije.
U listopadu 2001. Godine NASA je izabrala Lockheed Martin za izradu letjelice, a do kraja te godine izabrani su i svi instrumenti koji će biti ugrađeni. Tijekom faze izrade nije bilo kašnjenja niti zastoja bilo kakve prirode.
Ciljevi misije
Po planu misije, znanstvene operacije trebalo je da traju dvije Zemaljske godine, od studenog 2006. do studenog 2008. Jedan od glavnih ciljeva je da se mapira krajolik Marsa pomoću kamere visoke rezolucije kako bi mogla da se izaberu mjesta za slijetanje budućih misija. MRO je igrao ključnu ulogu u odabiru mjesta za slijetanje misije Feniks koja je istražila polarni regiji Marsa.Prvobitno mjesto slijetanja je fotografirano kamerom visoke rezolucije i pomoću tih fotografija je otkriveno da je to mjesto puno velikih stijena. Rover Marsova naučna laboratorija, koja je lansirana u studenom 2011, Sletjet ćemo u Gale krater, koji je također prvo ispitao MRO.
mini|Instrumenti koji su ugrađeni na MRO
MRO koristi svoje instrumente i za izučavanje klime Marsa, vremenskih uvjeta, atmosfere i geologije, kao i za potragu za tečnom vodom u polarnim kapama i ispod površine. Također, jedan od zadataka misije jeste i da proba da nađe ostatke neuspjelih misija iz prošlosti uključujući Marsov polarni lender i Beagle 2 koji su se srušili negdje blizu polarnih kapa. Nakon završetka primarnih znanstvenih istraživanja, zadatak produžene misije bit će služiti kao potpora drugim misijama tijekom ulaska u atmosferu, za navigaciju i podatkovnog površine ka Zemlji.
Lansiranje i ulazak u orbitu
MRO je krstario međuplanetarnim prostorom sedam i pol mjeseci prije nego što je stigao do Marsa. Tijekom tog puta većina znanstvenih eksperimenata i instrumenata je ispitana i kalibrirana. Da bi se osigurao pravilan ulazak u orbitu po dolasku do Marsa, planirana su četiri manevra za korekciju putanje, a razmišljalo se io petom. Međutim, samo tri manevra za korekciju su bila potrebna tako da se uštedjelo gorivo koje se može kasnije iskoristiti za produženje misije.
mini|levo|Aerokočenje kroz atmosferu
MRO je započeo ulazak u orbitu prilaskom Marsu 10. ožujka 2006. i preletom iznad njegove južne polulopte na visini od 370 do 400 - {km} -. Svih šest glavnih motora upaljeni su tijekom 27 minuta da bi usporili letjelicu s ~ 2.900 - {m / s} - na ~ 1.900 - {m / s} -. Rezervoar helija je bio hladniji od očekivanog, što je smanjilo pritisak u spremniku za oko 21 - { kPa} -. Ovo smanjenje tlaka je utjecalo da potisak motora padne za 2%, ali je MRO automatski kompenzirao i produžio rad motora za 33 sekunde. Nakon ovog procesa MRO je ušao u izduženu eliptičnu polarnu orbitu s periodom rotacije od oko 35,5 sati. MRO je 30. ožujka a 2006. godine započeo proces aerokočenja, postupak iz tri etape koji duplo smanjuje količinu goriva potrebnu da se postigne niža, kružna orbita s kraćim periodom rotacije. U rujnu su se motori još jednom upalili da se dotjera orbita u skoro kružnu, 250 sa 316 - {km} - iznad površine planeta.
Fotografski znanstveni eksperiment visoke rezolucije
Struktura kamere -{HiRISE}-]]
Kamera - {HiRISE} - je teleskop reflektirajućeg tipa promjera 0,5 - {m} -, najveći ikada poslan na misiju u duboki svemir i ima rezoluciju od 1 mikroradijana ili 0,3 - {m} - s visine od 300 - {km} -. U usporedbi, satelitski snimci Zemlje su dostupni u rezoluciji 0,5 - {m} -, a satelitski snimci u Google Zemlji su dostupni u rezoluciji od 1 - {m} -.
Crvene slike u boji su 20.264 piksel a (6 - {km} - široke), dok su P-Z i IC 4.048 piksela (1,2 - {km} - široke). - {HiRISE} - ov kompjuter čitati ove linije u skladu s brzinom u odnosu na površinu planeta tako da su slike u teoriji neograničene u dužinu. Praktično međutim, slike su ograničene memorijskim kapacitetom kompjutera od 28 gigabajta i nominalna maksimalna veličina je 20.000 × 40.000 piksela (800 megapiksela) i 4.000 × 40.000 piksela (160 megapiksela) za P-Z i IC slike. Svaka slika veličine 16,4 gigabajta se komprimira na 5 gigabajta prije slanja ka Zemlji. Da bi se olakšalo mapiranje potencijalnih mjesta za slijetanje budućih misija - {HiRISE} - može proizvesti stereo parove slika iz kojih se može izračunati visina pojedinih područja do ± 0,25 m.- {HiRISE} - instrument je konstruirala korporacija Bol erospejs end teknolodžiz.
Kamera konteksta
- {CTX} - pruža crno-bijele fotografije (500 do 1.000 - {nm} -) s rezolucijom piksel a do oko 6 - {m} -. - {CTX} - dizajnirana osigurati dodatne karte za detaljnija nadgledanja - {HiRISE} - a i - {Crism} - a, a također se koristi za izradu mozaika velikih područja površine Marsa, nadgledanje određenih područja tijekom vremena i praćenje promjena tih područja, kao i za stereo nadgledanje (- {3D} -) ključnih regije i potencijalnih mjesta za slijetanje.
Fotografiranje Marsa u boji
- {Marcu} - je širokokutna kamera niske rezolucije koja promatra Mars u pet vidljivih i dvije ultraljubičaste valne duljine.Svakog dana, - {Marcu} - uslika 84 fotografije i proizvede globalnu kartu s rezolucijom piksela od 1 do 10 - {km} -. Ova mapa osigurava dnevni vremenski izvještaj za Mars, pomaže u karakterizaciji sezonskih i godišnjih promjena i mapira prisustvo vodene pare i ozona u atmosferi.Kameru je napravio i njom upravlja Malin spejs sajens sistems.
Kompaktan spektrometar za izviđanje Marsa
- {Crism} - instrument je spektrometar vidljive i infracrvene (VIC) svjetlosti koji se koristi da napravi detaljne karte površinske mineralogije Marsa. Radi na rasponu od 370 do 3.920 - {nm} - valne duljine, mjeri spektar u 544 kanala (svaki 6,55 - {nm} - širok), i ima rezoluciju od 18 - {m} - s visine od 300 - {km } -. - {Crism} - se koristi za identifikaciju minerala i kemikalija koje ukazuju na trenutno ili prošlo postojanje vode na površini Marsa. U ove minerale spadaju željezo, oksid i, silikati i karbonat i, koji imaju karakteristične predloške svoje vidljive - infracrvene energije.
Izviđač Marsove klime
- {MCS} - je spektrometar s jednim vidljivim - infracrvenim kanalom (0,3 do 3,0 - {? M} -) i osam infracrvenih (12 do 50 - {? m} -) kanala. Ovi kanali su izabrani zbog mjerenja temperature, tlaka, vodene pare i razine prašine. - {MCS} - promatra atmosferu na horizontu Marsa (viđenu sa pozicije letjelice) razlažući je u vertikalne dijelove i izvršava mjerenja unutar svakog dijela u segmentima od po 5 - {km} -. Ova mjerenja se sklapaju u dnevni vremenski izvještaj da bi se pokazale osnovne varijable u atmosferi: temperatura, tlak, vlažnost i koncentracija prašine.
Potpovršinski radar plitkog prodora
mini|umjetnikov viđenje - MRO koristi - {Sharada} - da "zaviri" ispod površine - {Sharada} - je radar čije zračenje prodire plitko ispod površine Marsa. Konstruiran je tako da izuči unutrašnju strukturu Marsovih polarnih kapa. Također prikuplja podatke s cjelokupne površine planeta o podzemnim slojevima leda, stijena i potencijalno tekuće vode koja bi mogla biti dostupna s površine. - {Sharada} - koristi visokofrekventne radiovalove između 15 i 25 - {MHz} -, raspon koji omogućuje da se razaznaju slojevi od svega 7 - {m} - do maksimalne dubine od 1 - {km} -. Postiže horizontalnu rezoluciju od 0,3 do 3 - {km} -. - {Sharada} - je konstruiran da radi u suradnji s Marsis radarom, ugrađenim na sondu Mars ekspres Europske svemirske agencije, koji ima manju rezoluciju, ali prodire do mnogo veće dubine u tlo. Oba radara je konstruirala Talijanska svemirska agencija.
Tehnički instrumenti
Pored optičkih instrumenata, MRO posjeduje još dosta tehničkih instrumenata. Paket za istraživanje gravitacijskog polja detektira varijacije u magnetskom polju Marsa mjereći promjene u brzini kretanja letjelice. Te promjene brzine se otkrivaju pri mjerenju Doplerovog efekta kod radio-signala primljenih na Zemlji. Ovaj paket sadrži osjetljive akcelerometre koji se koriste za određivanje gustoće atmosfere planeta pri procesu aerokočenja.
Elektra je radio ultravisoke frekvencije definiran softverom koji se koristi za komunikaciju s drugim letjelicama pri prilazu, slijetanju i operacijama na površini. Uz protokolom kontroliranu vezu između letjelica od 1 - {kbit / s} - do 2 - {Mbit / s} -, Elektra također pruža prikupljanje Doplerovih podataka, snimanje metodom otvorene petlje i usluge točnog vremena vrlo velike preciznosti. Dopler informacije kod letjelica koje su na putu ka Mars u mogu biti korištene za preciznije usmjeravanje pri ulasku u atmosferu ili za postavljanje putanje pri slijetanju na površinu. Dopler informacije o letjelicama koje su sletjele će također pomoći znanstvenicima da precizno odrede položaj Lenđera i rovera na površini Marsa. MER roveri koriste prethodnu generaciju UHF radio transmisije koja im pruža slične mogućnosti kroz Mars Odisej orbiter.
Elektra radio je korišten za transmisiju podataka s rovera Spirit i Opportunity ali je tek počeo raditi punim kapacitetom po dolasku misije Feniks. Pošto je Elektra radio definiran softverom do razine modema, nova modulacija, kodiranje ili funkcije protokola se mogu dodavati ili ažurirati dok je letjelica u orbiti oko Marsa.
Optička kamera za navigaciju fotografira mjesece Marsa, Fobos i Deimos, i njihovim kretanjem u odnosu na zvijezde u pozadini točno određuje orbitu MRO letjelice.Iako slikanje mjeseca nije kritično za misiju, uključeno je kao test tehnologije za buduće Orbiter i slijetanje Lenđera.
Struktura
mini|MRO u usporedbi s prethodnim Orbiter
Radnici Lockheed Martin spejs sistems au Denver u sklopili su strukturu letjelice i prikačili instrumente. Instrumenti su konstruirani u laboratoriju za mlaznu propulziju (JPL), lunarnoj i planetarnoj laboratoriju sveučilišta Arizone, Laboratoriji za primijenjenu fiziku John Hopkins sveučilišta, Talijanskoj svemirskoj agenciji u Rim u, i tvrtki Malin spejs sajens sistems u San Diegu. Ukupni troškovi letjelice iznosili su 720 milijuna dolara.
Struktura letjelice je većinom napravljena od ugljičnih kompozit a i aluminijskih ploča u obliku saća. Titanium ski spremnik zauzima većinu zamremine i mase letjelice i osigurava glavninu strukturnog integriteta. Ukupna masa letjelice je manje od 2.180 - {kg} -, dok je masa letjelice bez goriva 1.031 - {kg} -.
Sustavi napajanja
mini|Solarni paneli MRO MRO dobiva svu električnu energiju od dva solarna panela, svaki od njih se može okretati neovisno oko dvije osi (gore-dolje ili lijevo-desno). Svaki od panela je dimenzija 5,35 - {×} - 2,53 - {m} - i ima površinu od 9,5 - {m²} - prekrivenu sa 3.744 individualnih fotonaponskih ćelija. Ove solarne ćelije visoke učinkovitosti su u stanju pretvore više od 26% sunčeve energije u električnu i kada su povezane zajedno proizvode 32 volt a. Na Marsu, dva panela proizvode 1.000 vat i, dok bi u orbiti oko Zemlje proizvodili 3.000 vati jer je država bliža Suncu.
MRO ima dvije nikal-vodikove punjive baterije koje se koriste za napajanje letjelice u razdoblju kada nije izložena sunčevoj svjetlosti. Svaka baterija može pohraniti 50 amper-sati. Pun kapacitet baterija ne može biti iskorišten zbog naponske razine letjelice, ali omogućuje operatorima da produže život baterijama što je vrlo važno - uzrok većine neuspjeha kod misija u svemir je otkaz baterija. Inženjeri su predvidjeli da će samo 40% kapaciteta baterija biti potrebno tijekom misije.
Elektronički sustavi
Glavni kompjuter MRO je procesor RAD750 koji radi na 133 - {MHz} -, ima 10,4 milijuna tranzistor a i 32-bita. Ovaj procesor je radijacijsko kaljen (otporan na radijaciju) s posebno napravljenom matičnom pločom. RAD750 je nasljednik RAD6000 procesora koji su koristile mnoge prethodne misije. Ove karakteristike su možda slabašne u odnosu na računala koje ljudi danas koriste u svojim domovima, međutim on je ekstremno pouzdan, otporan i može raditi u dubokom svemiru gdje često divljaju solarne oluje.
Podaci se smještaju na flash memoriju kapaciteta 160 gigabajta koja se sastoji od 700 memorijskih čipova, svaki kapaciteta 256 megabajta. Ovaj kapacitet i nije tako veliki s obzirom na količinu podataka koja se prikuplja; primjerice, samo jedna slika - {HiRISE} - kamere može biti veličine 28 gigabajta.
Određivanje položaja
Da bi se odredila orbita letjelice i proračunali manevri, šesnaest solarnih senzora (osam primarnih i osam rezervnih) je smješteno na letjelici da bi se odredio položaj Sunca u odnosu na orijentaciju letjelice. Dvije digitalne kamere koje se koriste za mapiranje pozicije poznatih zvijezda, osiguravaju Nasi potpune podatke u tri osi o poziciji letjelice. Primarna i pomoćna Minijaturna unutarnja jedinica za inercijalno mjerenje, koju je osigurao Hanivel, mjeri promjene orijentacije letjelice kao i bilo kakve promjene u brzini koje nisu uzrokovane gravitacijom. Svaka - {Mimu} - je kombinacija tri akcelerometra i tri žiroskop a. Svi ovi sustavi su kritično važni za MRO, jer omogućuju da se kamere upere s vrlo velikom preciznošću kako bi se osigurale fotografije visoke rezolucije koje traži misija. Svi instrumenti su također posebno konstruirani tako da se minimiziraju vibracije letjelice, koje bi uzrokovale da snimci budu zamućeni i neupotrebljivi.
Telekomunikacijski sustav
mini|visokofrekventnim antena MRO Telekomunikacijski podsustav MRO-a je najbolji digitalni komunikacijski sustav poslan u duboki svemir do danas i po prvi put je korišten kapacitet koji je približan turbo kodu (najveća teoretska brzina prijenosa podataka u nekom komunikacijskom kanalu). Sastoji se od vrlo velike antene (promjera 3 - {m} -), koja se koristi za prijenos podataka kroz Mrežu dubokog svemira pomoću - {X} - valova frekvencije 8 - {GHz} -, i demonstrira korištenje - {K} - valnih duljina frekvencije 32 - {GHz} - za veći prijenos podataka. Maksimalna projektirana brzina prijenosa s Marsa je 6 - {Mbit / s} -, što je deset puta više od prethodnih orbitera oko Marsa. Do kraja 2011. godine MRO je ka Zemlji poslao više od 150 terabajta podataka. Letjelica sadrži dva pojačavač a od 100 vati za - {X} - valove, jedan pojačavač od 35 vati za K valove, i dva transponder a za duboki svemir. Podsustav za - {K} - valove se koristiti samo u demonstracijske svrhe. Zbog nedostatka slobodnog spektra na 8,41 - {GHz} - - {X} - valovima, buduće misije u duboki svemir će koristiti - {K} - valove na 32 - {GHz} -. Mreža dubokog svemira svemirske agencija NASA je ugradila prijemnike za ove valne duljine u sva tri svoja kompleksa (Goldstoune, Canberra i Madrid) sa antenama promjera 34- {m} -. Tijekom faze krstarenja ka Marsu, letjelica je 36 puta slala podatke preko nove frekvencije i sve je bilo u redu, tako da je njeno korištenje omogućilo da služi kao rezerva ukoliko se nešto dogodi s primarnim sustavom.
Pogon i kontrola
lijevo|mini|Grafikon usporedbe količine poslanih podataka ka Zemlji Letjelica koristi spremnik za gorivo kapaciteta 1.175 litar a koji je napunjen sa 1.187 - {kg} - pogonskog goriva hidrazin a. Tlak goriva se regulira dodavanjem helij a pod pritiskom iz vanjskog spremnika. 70% goriva je potrošeno tijekom ulaska u orbitu planete. MRO ima 20 ugrađenih raketnih potisnika. Šest većih potisnika zajedno proizvodi 1.020 - {N} - potiska za ulazak u primarnu orbitu oko Marsa. Ovi potisnici su prvotno bili namijenjeni za Mars Survejor lender 2001. Godine. Šest srednjih potisnika proizvode 132 - {N} - potiska za promjenu orbite i održavanje visine. Na kraju, osam malih potisnika proizvode ukupno 7,2 - {N} - potiska za orijentaciju letjelice tijekom prikupljanja znanstvenih podataka.
Izmjerena količina leda u polarnim kapama
mini|Sjeverna polarna kapa slikana Viking-1 Orbiter Rezultati istraživanja radar om sjeverne polarne kape objavljeni 2009. Pokazuju da je volumen leda 821.000 kubičnih kilometara, što je 30% ledenog pokrivača na Grenland u.
Led izložen u novim kraterima
Članak u časopisu Znanost u rujnu 2009. objavio je da su neki skoriji udarci meteorita stvorili nove kratere na Marsu i otkopali skoro čist led. Ove nove kratere je otkrila i datirala - {CTX} - kamera, a otkriće leda je potvrdio - {Crism} - spektrometar. Led je pronađen na ukupno 5 lokacija.
Led u geološkim odlikama
Rezultati skeniranja radarom - {Sharada} - sugeriraju da neke odlike terena nazvane LDE - Lobejt debri ejprons sadrže velike količine leda. Interesantne još od dana Viking orbitera, ove geološke odlike podsjećaju na pregače materijala koje okružuju litice. Pored toga, ove odlike pokazuju površinski raspored linija poput ledenjaka na Zemlji. - {Sharada} - je osigurao jake dokaze da su LDE u Hellas područja stvari ledenjaci prekriveni tankim slojem krhotina (kamenja i prašine); jaka refleksija s vrha i podnožja LDE sugerira da led čini većinu ove geološke formacije. Na temelju pokusa Feniks Lenđera i podataka prikupljenih pomoću Mars odisej letjelice iz orbite, zna se da led postoji odmah ispod površine tla na krajnjem sjeveru i jugu planeta.
Naslage klorida
Pomoću podataka prikupljenim od strane Mars global survejor, Mars odisej i MRO letjelica znanstvenici su otkrili rasprostranjene naslage minerala klorida. Dokazi sugeriraju da su ove naslage nastale isparavanjem vode bogate mineralima. Istraživanje ukazuje da su jezera možda bila raštrkana po cijeloj površini Marsa. Obično su kloridi posljednji minerali koji se rastvore. Karbonati, sulfati i silicij dioksid bi trebalo da se rastvore prije njih. Sulfati i silicij dioksid su pronađeni na površini planeta od strane MER. Mjesta s kloridnim mineralima su možda nekada u prošlosti podržavala razne oblike život a, što znači da takva mjesta možda čuvaju tragove o životu u prošlosti.
Drugi vodeni minerali
Skupina znanstvenika koja radi na instrumentu - {Crism} - je 2009. godine objavila da se 9 od 10 klasa mineral a formiralo u prisustvu vode. Različite vrste glina su pronađene na mnogim lokacijama. U ove gline se ubrajaju kaolinit, prehnit i hlorit. Stijene koje sadrže karbonat su pronađene oko sliva Isidin. Karbonati pripadaju klasi u kojoj se možda razvio život. Oblasti oko Marinerovih dolina sadrže hidratisani silicij dioksid i hidratisani sulfate. Drugi minerali koji su nađeni na Marsu uključuju džerosit, alunit, hematit, opal i gips. Dvije od pet mineralnih klasa su formirane s odgovarajućim - {pH} - vrijednostima i dovoljnom količinom vode za razvoj života.
Lavine
- {CTX} - i - {HiRISE} - kamere uspjele su fotografiraju određeni broj lavina blizu sjeverne polarne kape u trenutku dok su se dešavale.
Papratnica
Papratnica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Žepče koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.130 stanovnika.
Mars Reconnaissance Orbiter
40.000 orbita
Agencija NASA je u veljači 2015. godine objavila da je sonda  Mars Reconnaissance Orbiter  dostigla 40.000 orbita oko crvenog planeta. Sonda je ovu prekretnicu dostigla 7. veljače a 2015. u devetoj godini istraživanja iz orbite. Do tog trenutka sonda je na Zemlju poslala 247 TB podataka, različitih mjerenja i fotografija visoke rezolucije, što je više od bilo koje misije koja je poslana u duboki svemir. Sonda se nalazi u polarnoj orbiti oko Mars a, na orbitlanoj visini od oko 300 - {km} -, iz koje nastavlja prikupljati podatke o površini i atmosferi planeta. Sonda služi i kao relejna stanica koja prima podatke s rovera i Lenđera na površini planeta i zatim ih prosljeđuje ka Zemlji. Tijekom svojih 40.000 orbita oko planeta, sonda je prevalila skoro duplo veći put od onog koji je prešla u tranzitu između Zemlje i Marsa nakon lansiranja 2006. godine (oko 500.000.000 - {km} -).Nekoliko dana ranije, 4. veljače a 2015. godine, NASA je objavila fotografiju na kojoj se vidi rover  Kjuriositi  na površini Marsa, blizu podnožja planine  Sharp  u Gale krater u.
Galerija
Led oko kratera koji je nastao udarom između siječnja i rujna 2008. godine|150px 150px|Naslage klorida. 150px|Lavina na Marsu (- {HiRISE} - 2008.g.) 150px|Fotografija sa skalom koja ukazuje na veličinu lavine.
Vredefort krater
Vredefort krater (afrikaans: Vredefort-koepel) je najveći potvrđeni udarni krater (astrobleme) na svijetu. Ime je dobio po gradiću Vredefortu koji se nalazi u njegovom središtu, u Južnoafričkoj pokrajini Free State, oko 120 km jugozapadno od Johannesburga. mini|lijevo| Satelitska snimka Vredefort kratera s jasnim obrisima grada Vredeforta i rijeke Vaal Kupola Vredeforta, tj. brdoviti ostaci udara meteorita prije oko 2,023 milijuna godina (paleoproterozoik), su najstariji takve vrste (osim kratera jezera Suavjärvi u Kareliji (Rusija), koji je procijenjen na prije oko 2,4 milijuna godina), a promjerom od 190-270 km oni su ujedno i najveći i erozijom najprodubljeniji na svijetu. Veći od bazena Sudburyja u Kanadi (200 km) i kratera Chicxulub u Meksiku (180 km). Ovo područje je u trenutku udara bilo svjedokom najvećeg otpuštanja energije ikada, a koje je imalo strašne globalne posljedice, te prema nekim znanstvenicima i utjecaj na evoluciju. Naime, ovim udarom pokrenute su vulkanske aktivnosti u okolici koje su dovele do stvaranja obližnjeg Bushveld kompleksa (u kojemu se nalazi najveća svjetska koncentracija platinama) i Witwatersrand bazena (koji je poznat po bogatstvu zlatom).
Vredefort krater je također i veliki izvor za proučavanje geološke povijesti Zemlje, koji su presudni za razumijevanje njezine evolucije. Geološka aktivnost nakon udara meteorita je uvelike uništila dokaze samog udara svugdje na svijetu, osobito u slučaju višeprstenastih kratera kao što je Vredefortski, te je Vredefort krater jedini koji pruža puni geološki profil astrobleme ispod dna kratera, te je zbog toga njegovih 300 km² upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi 2005. godine.
Najprije se držalo kako je ovaj krater nastao erupcijom vulkana, ali je sredinom 1990-ih pronalaskom krhotina meteorita u dnu kratera, točnije u koritu obližnje rijeke Vaal, dokazano kako se radi o udarnom krateru.
El Conche, Lagunillas
El Conche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Lagunillas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1017 m.
Puls
mini mini|desno|200px|Karotidni puls Puls predstavlja odraz srčanog rada na perifernim arterijskim krvnim sudovima. Može da se palpira na osam arterija:
Peti krajiški partizanski odred
Peti krajiški partizanski odred formiran je izdvajanjem iz Prvog krajiškog partizanskog odreda jedinica sa područja Bosanskog Petrovca, Drvara i Bosanskog Grahova.
Puls
Kada srce potisne krv kroz aortu i manje arterije, dolazi do širenja elastičnih zidova krvnih sudova (što se oseća kao puls), nakon čega sledi njihovo skupljanje i novo potiskivanje krvi u periodu između dve srčane kontrakcije. Na ovaj način se postiže kontinuirani priliv krvi u tkiva i organe.
Peti krajiški partizanski odred
Formiranje Drvarsko-Grahovskog bataljona
Početkom januara 1942. godine, Ljubo Babić, dotadašnji komandant Prvog KNOP odreda, sa grupom komunista upućen je na drvarski i grahovski srez. Dobili su zadatak da rade na intenzivnijem obnavljanju partizanskih četa i bataljona i bržem otpočinjanju borbi protiv Italijana i četnika i na tom sektoru. Tokom januara-februara 1942. na drvarskom srezu su obnovljene partizanske čete i formiran novi partizanski bataljon, najprije u okviru Prvog, a kasnije Petog krajiškog odreda.
Puls
Kod većine zdravih odraslih osoba broj otkucaja srca se kreće između 60 i 80 u toku jednog minuta za vreme mirovanja. Tokom spavanja on može da padne na 40 otkucaja, dok se za vreme aktivnosti povećava. Kod novorođenčadi i dece je broj otkucaja viši.
Peti krajiški partizanski odred
Formiranje Drvarsko-Grahovskog bataljona
Četvrti bataljon (Drvarsko-grahovski, u sastavu Prvog krajiškog NOP odreda)): Štab bataljona: komandant Milutin Morača, političk komesar Ljubo Babić, a poslije njegovog odlaska - Simo Tadić, zamjenik komandanta Milan J. Bosnić, zamjenik političkog komesara Ilija Materić.
Puls
Broj srčanih otkucaja i kvalitet pulsa se često koristi kao jedan od pokazatelja stanja bolesnika, posebno u onim stanjima i oboljenjima koja su vezana za kardiovaskularni sistem. Na puls utiču i razni lekovi, stres itd.
Peti krajiški partizanski odred
Formiranje Petog KNOP odreda
Prilikom povratka sa savjetovanja iz Skender Vakufa, 23. februara 1942., veći broj delegata susreo se u Bočcu sa Lepom Perović, članom Povjerenstva PK KPJ za Bosansku krajinu, a sutradan i s Kostom Nađom, novoimenovanim komandantom Operativnog štaba za Bosansku Krajina. U Bočcu je tada donijeta odluka da se izdvajanjem iz Prvog krajiškog NOP odreda jedinica s područja petrovačkog, drvarskog i grahovskog sreza formira poseban - Peti krajiški NOP odred i imenovan njegov štab: komandant Slavko Rodić, politički komesar Ilija Došen, zamjenik komandanta Milutin Morača, zamjenik političkog komesara Nikola Kotle.
Odred se tada sastojao od Petrovačkog i novoformiranog Drvarsko-grahovskog bataljona. U vrijeme formiranja odred je raspolagao sa:
Na planini Jadovnik 27. marta 1942, formiran je i partizanski bataljon »Gavrilo Princip«, za čijeg komandanta je postavljen Rade Zorić, a za političkog komesara Ljubo Babić. Zamjenik komandanta bio je Simo Bajić, a zamjenik političkog komesara Obrad Banjac.
Bataljon - »Starac Vujadin«, koji je po odluci PK KPH za Dalmaciju, ušao u sastav 4. operativne zone Hrvatske i u njenom sastavu ostao do 20. avgusta 1942, po odluci VŠ NOV i POJ vraćen je sastav krajiških jedinica, odnosno u sastav Petog KNOP odreda. Štab bataljona bio je: komandant Cvijo Oreščić, politički komesar Miro Višić, zamjenik komandanta i operativni oficir Marko Mrvić, zamjenik političkog komesara Košta Pajčin.
Vojnopolitička situacija u Bosanskoj krajini sredinom 1942. godine
Na tim područjima su tada dejstvovale jake partizanske snage: Prvi krajiški partizanski odred u Podgrmeču, Drugi krajiški partizanski odred na Kozari, Peti KNOP odred na području Bosanski Petrovca, Drvara i Grahova, Treći krajiški partizanski odred u Janju i Plivi i Šesti krajiški partizanski odred na sektoru Ključa i Mrkonjić-Grada. Postojala je velika slobodna teritorija, a partizani su držali i gradove: Bosanski Petrovac, Drvar, Srb, Donji Lapac i Korenicu (u Hrvatskoj), zatim, od 20. jula Glamoč, a jedno vrijeme i Prijedor, Bosansku Krupu, Veliku Kladušu i Mrkonjić-Grad.
Istovremeno na Zelengori nalazila se grupa proleterskih brigada, odakle su izveli pohod u Bosansku krajinu. Zajedničkim djelovanjem doći će do stvaranja slobodne teritorije pod imenom Bihaćka republika.
Chumatlán (razvrstavanje)
Chumatlán ima više značenja:
Parras (razvrstavanje)
Parras ima više značenja:
Șutu, Ciurila
Șutu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Ciurila.
Chumayel (razvrstavanje)
Chumayel ima više značenja:
Plava voda u Travniku
Plava voda  je nacionalni spomenik u Travniku, Bosna i Hercegovina. Čine ga groblje na Derventi sa turbetom travničkog muftije Mehmed efendije i njegove supruge Ajiše i objekat Lutvine (Rudolfove) kahve.
Bagnoli Superiore, Trieste
Bagnoli Superiore je naselje u Italiji u provinciji Trieste, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Ernest Ball
Ernest Roland Ball (22. jul 1878 – 3. maj 1927) bio je američki pjevač i tekstopisac, najpoznatiji kao autor muzike za popularnu pjesmu "When Irish Eyes Are Smiling". Imao je formalno muzičko obrazovanje, ali su mu specijalnost bile sentimentalne balade s irskom tematikom. Karijeri mu je doprinijelo prijateljstvo s političarom Jimmyjem Walkerom koji je 1920-ih postao gradonačelnik New Yorka. Umro je na turneji svog benda.
Godine 1944. je o njegovom životu snimljen holivudski mjuzikl Irish Eyes Are Smiling, u kome su nastupali Dick Haymes i June Haver.
Njegov unuk je bio Ernie Ball, poznati muzički poduzetnik.
El Gato, Lagunillas
El Gato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Lagunillas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 686 m.
Las Letras, Jaumave
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1905 m.
Piedras Grandes, San Miguel el Alto
Piedras Grandes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1893 m.
Aleksandar Dragović
Aleksandar Dragović (srpski: Александар Драговић; Beč, 6. ožujka 1991.) je austrijski nogometaš i reprezentativac srpskog porijekla koji trenutno igra kao stoper za Crvenu zvezdu. Za austrijsku reprezentaciju debitirao je 2009. godine te je sudjelovao na Euru 2016. godine u Francuskoj; na tom je prvenstvu dobio crveni karton u prvoj utakmici protiv Mađarske te promašio jedanaesterac u odlučujućoj utakmici protiv Islanda, koju je Austrija izgubila 2:1.
Горња Невља
Горња Невља (буг. Горна Невля) је насеље у Србији у општини Димитровград у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 40 становника (према попису из 1991. било је 90 становника).
Al Hayjah, Taiz
Al Hayjah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Горња Невља
Демографија
Становништво у овом насељу веома је нехомогено.
Al Hayjah, Taiz
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
Parácuaro (razvrstavanje)
Parácuaro ima više značenja:
Ninguno, Ensenada
Ninguno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Berniga, Brescia
Berniga je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Groß Kiesow
Gros Kizov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.415 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059025.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Gros Kizov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 26 metara. Površina opštine iznosi 47,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.415 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Chupadero (razvrstavanje)
Chupadero ima više značenja:
Paso de Ovejas (razvrstavanje)
Paso de Ovejas ima više značenja:
Lake View, Iowa
Lejk Vju je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.142 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.142 stanovnika, što je 136 (10,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ravne Donje
Ravne Donje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Žepče koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 141 stanovnika.
Figa
Figa je naseljeno mjesto u okrugu Rimavska Sobota, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 411 stanovnika.
Neprijateljski vihori
Neprijateljski vihori je sovjetski biografsko-historijski film snimljen 1953. u režiji Mihaila Kalatozova. Radnja filma prikazuje prvih nekoliko godina postojanja sovjetske države, prije svega iskušenja vezana uz unutrašnjeg neprijatelja (ustanak lijevih esera), kriminal, obnovu i izgradnju željezničke mreže i borbu protiv "revizionističkih" frakcija u Partiji. Protagonist, koga tumači Vladimir Jemeljanov, je Feliks Dzeržinski, revolucionarni vođa koji će postati poznat kao osnivač sovjetske tajne policije Čeke. Kao i kod mnogih filmova na tu temu, godine 1956. su tokom procesa destaljinizacije isječene scene u kojima se pojavljuje Staljin (koga glumi Miheil Gelovani).
Case Garbuio-Piccolo, Treviso
Case Garbuio-Piccolo je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Magnale, Firenze
Magnale je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 555 m.
Dobrota (razvrstavanje)
Dobrota se može odnositi na:
Tombaccia, Pesaro e Urbino
Tombaccia je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Hafnarfjörður
Hafnarfjörður je općina i treći po veličini grad na Islandu od 26 808 stanovnika.
Tombaccia, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 902 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Hafnarfjörður
Geografske karakteristike
Hafnarfjörður leži na jugoistoku Islanda, duž obala istoimenog fjorda, udaljen 10 km južno od glavnog grada Reykjavíka.
Privreda
U Hafnarfjörðuru ima sjedište multinacionalna farmaceutska kompanija Actvis, a najveći industrijski pogon je topionica aluminija izgrađena 1969. u vlasništvu kanadske kompanije Alcan. Kad je kompanija htjela proširiti postrojenje i tako postati četvrta u Evropi, vlasti su joj izdale dozvolu, ali su protiv tog glasali građani 2008. i tako blokirali proširenje. Pored tog za grad je još uvijek značajno ribarstvo i trgovina.
Smilja Marjanović-Dušanić
Smilja Marjanović-Dušanić (Beograd, 29. mart 1963) je srpska istoričarka. Bavi se izučavanjem srednjeg veka i radi kao profesor na Filozofskom fakultetu u Beogradu.
Biografija
Smilja Marjanović-Dušanić rođena je 29. mart 1963. godine u Beograd, SR Srbija, FNRJ. Doktorirala je 1996. godine radom Vladarska ideologija Nemanjića: diplomatička studija, a sledeće 1997. godine počela da radi kao docent na odeljenju za istoriju na Filozofskom fakultetu u Beogradu.
Maravillas, Granja, La Barca
Maravillas, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Barca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1538 m.
Cacahuatal, San Pedro Pochutla
Cacahuatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
La Escondida, Matamoros
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Matamoros.
Crivina, Bolintin-Vale
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 928 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Chuparrosa (razvrstavanje)
Chuparrosa ima više značenja:
La Escondida, Matamoros
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1112 m.
Ivan Brihta
Biografija
Dr. sc. Ivan Brihta je rođen 14. 4. 1903 godine, u osječkoj židovskoj obitelji Oskara Brihte. Pučko i srednje školovanje završio je u rodnom Osijeku, a studij kemije na Fakultet kemijskog inženjerstva i tehnologije Sveučilišta u Zagrebu. Po uspostavi Nezavisne Države Hrvatske prebjegao je u Italiju, gdje je bio interniran u logoru u Kalabriji. Narodnooslobodilačkom pokretu u Jugoslaviji je pristupio u rujnu 1943 nakon kapitulacije Italije. Tokom Drugog svjetskog rata Ivan je bio nastavnik u partizanskoj gimnaziji u Glini, a zatim načelnik odjeljenja za industriju pri ZAVNOH-u. Oko 1940 sintetizirao je prvu umjetnu smolu u Jugoslaviji i utemeljio industriju umjetnih smola i polimernih materijala. Ivan je doktorirao 1958 godine, a 1960 postao je redoviti profesor na Tehničkom fakultetu u Skoplju. Među prvima se u Jugoslaviji bavio industrijskim istraživanjima na području organske sinteze, termodinamike i tehničke katalize. Objavio je više znanstvenih radova, knjiga i patenata. Ivan Brihta je umro u Zagrebu, 28. 11. 1960 godine. Pokopan je na židovskom dijelu zagrebačkog groblja Mirogoj.
Egon Berger
Biografija
Egon Berger je rođen u Novoj Gradišci, 1912 godine, u židovskoj obitelji. U Zagrebu je prije Drugog svjetskog rata radio kao tekstilni radnik. Od uspostave Nezavisne Države Hrvatske (NDH) bio je član Narodnooslobodilačkog pokreta u Jugoslaviji. Egona su kolovozu 1941 uhitila dva ustaška agenta, u Radišinoj ulici br. 3, ispred radnje u kojoj je radio. Sa najpotrebnijim stvarima, koliko je mogao skupiti na brzinu, odveden je u zatvor u Novu Ves, gdje su se već nalazili ostali zatočenici. Ondje je proveo tri dana, a zatim je odveden na Zavrtnicu gdje je sa ostalim zatočenicima smješten u magazin tvornice "Kristalum". Nakon jedanaest dana, 10. 9. 1941, Egon je sa četrdeset zatočenika deportiran u sabirni logor Jasenovac. U Jasenovcu je proveo 44 mjeseci, gdje je svjedočio brojnim likvidacijama logoraša i brutalnosti Miroslava Filipovića, osuđenog kasnije zbog ratnih zločina na njemačkom vojnom sudu i jugoslavenskom civilnom sudu. 23. 4. 1945 Egon je sudjelovao u proboju iz logora. Od 176 logoraša koji su sudjelovali u proboju uz Egona, spasilo ih se samo 10. Odmah potom pristupio je Četvrtoj srpskoj brigadi XXI. narodno-oslobodilačke udarne divizije vojske Jugoslavije. 1966 godine izdao je knjigu "44 mjeseca u Jasenovcu", u kojoj je opisao svoje zatočeništvu u Jasenovcu. Egon Berger umro je u Zagrebu, 26. 4. 1988 godine. Pokopan je na Mirogoju.
Peščar
200px|thumb|right|Crveni peščar u Donjem Antelop Kanjonu, Arizona 200px|thumb|right|Peščar sa velikom količinom kvarca Peščar (ek.) ili pješčar (ijek.), ili peščenjak (ek.) ili pješčenjak (ijek.), je vezana sedimentna stena (vezani sediment) koja po krupnoći vezanih zrna (granula) spada u psamite.
Vero Beach South, Florida
Vero Bič Saut je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Peščar
U pogledu mineralnog sastava peščari su obično izgrađeni dominantno od zrna kvarca, ljuspica muskovita i feldspata, a potom i cirkona, apatita, magnetita, granata, turmalina. Vezivo može biti kalcijumkarbonatno (vapnovito), laporovito, glinovito, dolomitsko, silicijsko, gvožđevito(limonit), bituminozno (organskog porekla) i dr.