cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zhuang Zhou
Društvo
Ljudi, putem zakona, morala i institucija, pokušavaju da uspostave jednoobraznost i ukinu prirodne razlike. Čuang Ce se žestoko suprotstavlja upravljanju ljudima i smatra da je najbolji način upravljanja neupravljanje. On kaže:
Stvarnost
Za Čuang Cea, ono što se obično smatra ljudskom stvarnošću predstavlja samo veliki san.
Iza velikog sna postoji istinska zbilja u koju se stupa nakon velikog buđenja.
Preobražaj stvari
thumb|Čuang Ce sanja da je [[leptir ili leptir sanja da je Čuang Ce]]
Preobražaj stvari (wu hua) predstavlja jedan od ključnih termina Čuang Ceove filozofije. On smatra da ništa ne poseduje neki nepromenljiv kvalitet ili suštinu. Sve predstavlja samo pojavni oblik jedne jedinstvene stvarnosti koja se odvija poprimajući različite oblike samo-ispoljavanja. Ko razume preobražaj stvari uviđa da sve stvari jesu večno jedno, izvan vremena i prostora.
Shvatanje smrti
Za Čuang Cea, smrt je jedan od pojavnih oblika večne stvarnosti. Čuang Ceovo shvatanje ljudskog postojanja neki nazivaju "optimističkim" jer ukida i samu razliku između života i smrti. A upravo je smrt problem koji najviše uznemiruje ljudski um. Međutim, kada čovek prevaziđe egzistencijalni strah od sopstvenog uništenja, to je znak da je dospeo do stupnja „istinskog čoveka“ odnosno mudraca. Budući jedno sa stvarnošću, um mudraca nikada ne biva uznemiren.
Čuang Ce onima koji strahuju od smrti upućuje sledeće utešne reči: "Gde god da odemo, sve će biti u redu. Spokojno ćemo zaspati, i odjednom ćemo se naći budni".
Delo
Glavni izvor učenja Čuang Cea predstavlja knjiga Čuang Ce, nazvana po njemu, napisana nakon njegove smrti. Knjiga je zbirka taoističkih spisa, iz različitih faza razvoja taoizma. Nije utvrđeno šta je pisao sam Čuang Ce, ali se uglavnom smatra da poglavlja koja predstavljaju misao treće faze taoizma, autentična filosofija samog Čuang Cea.
Proizvod rastvorljivosti
Proizvod rastvorljivosti je tip dinamičke ravnoteže. On postoji kad je čvrsto hemijsko jedinjenje u hemijskoj ravnoteži sa rastvorom tog jedinjenja. Čvrsta materija se može rastvoriti nepromenjena, uz disocijaciju ili putem hemijske reakcije sa nekim od sastojaka rastvarača, kao što su kiseline ili baze. Svaki tip ekvilibrijuma ima karakterističnu konstantom ravnoteže koja je zavisna od temperature. Proizvodi rastvorljivosti su važni farmaceutskim, ekološkim i mnogim drugim scenarijima.
Definicije
Do ravnotežne rastvorljivosti dolazi kad je hemijsko jedinjenje u čvrstom stanju u hemijskoj ravnoteži sa rastvorom tog jedinjenja. Ova ravnoteža je primer dinamičke ravnoteže u smislu da individualni molekuli migriraju između čvrste i tečne faze tako da su brzine sovatacije i precipitacije međusobno jednake. Kad se ravnoteža uspostavi za rastvor se kaže da je zasićen. Koncentracija rastvorka u zasićenom rastvoru je poznata kao rastvorljivost. Jedinice rastvorljivosti mogu da budu molarne (mol dm−3) ili izražene kao masa po jedinici zapremine, kao što je μg ml−1. Rastvorljivost je zavisna od temperature. Rastvor koji sadrži veću koncentraciju rastvorka od njegove rastvorljivosti se naziva superzasićenim. Superzasićeni rastvor se može indukovati da pređe u ravnotežu dodatkom "semena", što mogu da budu mali kristal rastvorka, ili nekog drugog praha, čime se inicira precipitacija.
Postoje tri glavna tipa ravnoteže rastvorljivosti.
U svakom od ovih slučaja konstanta ravnoteže se može definisati kao odnos aktivnosti. Ova konstanta ravnoteže nema dimenzije. Međutim, upotreba aktivnosti je veoma nepodesna, tako da se konstanta ravnoteže obično deli količnikom koeficijenata aktivnosti, da postane količnik koncentracija. Koncentracija rastvarača se obično uzima da je konstantna, tako da se ona uključuje u konstantu ravnoteže. Iz tih razloga konstanta proizvoda rastvorljivosti ima dimenzije koje se odnose na razmere u kojima su koncentracije merene. Proizvod rastvorljivosti se definiše u smislu koncentracija koje su ne samo zavisne od temperature, nego isto tako zavise i od sastava rastvarača, posebno u slučajevima kad rastvarač sadrži dodatne sastojke.
Fazni efekat
Ravnoteža se definiše za for specifičnu kristalnu fazu. Stoga se očekuje da proizvod rastvorljivosti bude različit u zavisnosti od faze čvrste materije. Na primer, aragonit i kalcit imaju različite proizvode rastvorljivosti mada oni imaju istu hemijsku strukturu (kalcijum karbonat). Ipak, pod datim uslovima, najverovatnije je da je samo jedna faza je termodinamički stabilna, i zbog toga ta fazi formira pravu ravnotežu.
Uticaj veličine čestica
Konstanta termodinamičke rastvorljivosti se definiše za velike monokristale. Rastvorljivost će porasti sa smanjenjem veličine čestica rastvorka (ili kapljica) zbog dodatne površinske energije. Ovaj uticaj je generalno mali osim ako su čestice veoma male, tipično manje od 1 μm. Uticaj veličine čestica na konstantu rastvorljivosti se može kvantifikovati na sledeći način:
Uticaj soli
Uticaj soli se odnosi na činjenicu da prisustvo soli koje nemaju zajednički jon sa rastvorkom utiče na jonsku jačinu rastvora i otuda na koeficijent aktivnosti, tako da se konstanta ravnoteže, izražena kao količnik koncentracija, menja.
Uticaj temperature
thumb|300px|Zavisnost rastvorljivosti od temperature Rastvorljivost je senzitivna na promene temperature. Na primer, šećer je rastvorniji u toploj vodi nego u hladnoj. Do toga dolazi zato što su konstante rastvorljivosti, poput drugih tipova ravnotežnih konstanti, su funkcije temperature. U skladu sa Le Šateljeovim principom, kad je solvatacioni proces endoterman (toplota se apsorbuje), rastvorljivost raste sa porastom temperature, dok kad je proces egzoterman (toplota se oslobađa) rastvorljivost opada sa povišenjem temperature. Uticaj temperature je osnova procesa rekristalizacije, koji se koriste za prečišćavanje hemijskih jedinjenja.
Natrijum sulfat pokazuje povišenu rastvorljivost na temperaturama ispod 32.4 °C, a smanjenu rastvorljivost na višim temperaturama. Do toga dolazi zato što je čvrsta faza dekahidrat, Na2SO4.10H2O, ispod tačke tranzicije, a različiti hidrat iznad te temperature.
Uticaj pritiska
U kondenzovanim fazama (čvrstoj i tečnoj), zavisnost rastvorljivosti od pritiska je tipično neznatna, i obično se ne uzima u obzir. Pretpostavljajući postajanje idealnog rastvora, ova zavisnost se može kvantifikovati kao:
Jednostavno rastvaranje
Rastvaranje organskih jedinjenja se može opisati kao ravnoteža između supstance u čvrstom i rastvorenom stanju. Na primer, kad saharoza (stoni šećer) formira zasićeni rastvor
Jednačina ravnoteže ove reakcije se može napisati kao količnik koncentracija produkta i reaktanta:
gde se KDatoteka:StrikeO.png naziva termodinamička konstanta rastvorljivosti. Zagrade označavaju aktivnost. Aktivnost čiste čvrste materije je, po definiciji, jedinica. Stoga je
Aktivnost supstance, A, u rastvoru se može izraziti kao proizvod koncentracije, [A], i koeficijent aktivnosti, γ. Kad se KDatoteka:StrikeO.png podeli sa γ konstantom rastvorljivosti dobija se Ks,
Ova je ekvivalentno sa definisanjem standardnog stanja kao zasićeni rastvor, tako da je koeficijent aktivnosti jednak jedinici. Konstanta rastvorljivosti je zaista konstanta samo ako na koeficijent aktivnosti ne utiče prisustvo bilo kojeg drugog rastvorka. Jedinica konstante rastvorljivosti je ista sa jedinicom koncentracije rastvorka. Za saharozu K = 1.971 mol dm−3 na 25 °C. Ovim se pokazuje da je rastvorljivost suharoze na 25 °C skoro 2 mol dm−3 (540 g/l). Saharoza je neobična po tome što ne formira lako superzasićeni rastvor na višim koncentracijama, za razliku od drugih ugljenih hidrata.
Rastvaranje sa disocijacijom
Jonska jedinjenja se normalno disociraju u njihove konstituentne jone pri rastvaranju u vodi. Na primer, za kalcijum-sulfat važi:
Leeton, Missouri
Litona je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 566, što je 53 (-8,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Proizvod rastvorljivosti
Rastvaranje sa disocijacijom
Kao i u prethodnom primeru, jednačina ravnoteže je: gde je KDatoteka:StrikeO.png termodinamička ravnotežna konstanta, a zagrade označavaju aktivnost. Aktivnost čiste čvrste materije je po definiciji jednaka jedinici.
Kad je rastvorljivost soli veoma niska koeficijenti aktivnosti jona u rastvoru su skoro jednaki jedinici. Ako se uzme da je njihova vrednost jedan, jednačina postaje proizvod rastvorljivosti: Proizvod rastvorljivosti opšteg binarnog jedinjenja ApBq je Kad dođe do disocijacije, koncentracija B je jednaka q/p koncentracije A. Stoga je: Rastvorljivost, S je 1/p [A]. To se može uzeti u obzir:
Primeri:
Proizvodi rastvorljivosti se često izražavaju u logaritamskom obliku. Tako je za kalcijum sulfat, Ksp = 4.93-5, log Ksp = -4.32. Što je manja vrednost, ili što je negativnija log vrednost, to je niža rastvorljivost.
Neke soli nisu potpuno rastvorene u rastvoru. Primer takve soli je MgSO4. Njihova rastvorljivost se računa metodom za rastvaranje sa reakcijom.
Hidroksidi
Proizvod rastvorljivosti hidroksida se često daje u modifikovanom obliku, K*sp, koristeći koncentraciju vodonikovih jona umesto hidroksilnih jona. Ove dve koncentracije su povezane konstantom samo jonizacije vode, Kw. Na primer,
log Ksp za Ca(OH)2 je oko -5 na sobnoj temperaturi; log K*sp = -5 + 2 × 14 = 23, aproksimativno.
Uticaj zajedničkog jona
Uticaj zajedničkog jona je smanjenje rastvorljivosti jedne soli, kada je druga so koja ima zajednički jon, prisutna. Na primer, rastvorljivost srebro hlorida, AgCl, je niža kad se natrijum hlorid doda u suspensiju AgCl u vodi.
Rastvaranje sa reakcijom
thumb|180px|Kad se koncentrovani rastvor amonijaka doda u suspenziju srebro hlorida do rastvaranja dolazi usled formiranja Ag+ kompleksa
Tipična reakcija ove klase je rastvaranje slabe baze, B, u kiselom vodenom rastvoru. Ova reakcija je važna za farmaceutske proizvode. Rastvaranje slabih kiselina u alkalnoj sredini je takođe važno. Nenaelektrisani molekul obično ima nižu rastvorljivost od jonizovanog oblika, tako da rastvorljivost zavisi od pH i konstante disocijacije kiseline rastvorka. Termin „unutrašnja rastvorljivost“ se koristi za opisivanje rastvorljivosti nejonizovanog oblika u odsustvu kiseline ili baze.
Izdvajanje aluminijumskih soli iz stena i zemljišta kiselom kišom je još jedan primer solvatacije: aluminosilikati su baze koje reaguju sa kiselinom da formiraju rastvorne oblike, kao što je Al3+(aq).
Formiranje hemijskih kompleksa isto tako može da utiče na rastvorljivost. Dobro poznati primer je dodavanje koncentrovanog rastvora amonijaka u suspenziju srebro hlorida, pri čemu dolazi do rastvaranja usled formiranja aminskog kompleksa. Još jedan primer je dodavanje omekšivača vode u prašak za pranje da bi se inhibirala precipitacija soli magnezijuma i kalcijuma, koje su prisutne u tvrdoj vodi, putem formiranja kompleksa sa njima.
Za izračunavanje rastvorljivosti u ovim slučajevima neohodno je da se razmatraju dve ili više simultanih ravnoteža. Na primer,
Clisse (Francuska)
Klis je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 368, a gustina naseljenosti je iznosila 71 stanovnika/km².
Električni luk
thumb|right|150px|Električni luk između dve elektrode thumb|right|150px|Električni luk na koloseku voza thumb|right|150px|Električni luk između dve žice
Cambiasca, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Električni luk
Električni luk je električni proboj gasa, koji rezultuje u stvaranju plazme i električnoj provodljivosti gasa ili vazduha, koji su u normalnim uslovima izolatori. Za električni luk su potrebni manji naponi nego kod recimo “tinjanja” kod lampi i katodnih cevi.
Istorijske činjenice
Električni luk je prvi opisao 1802. ruski naučnik Vasilij V. Petrov. Britanac Humfri Dejvi je demonstrirao električni luk provođenjem električne struje kroz dve ugljenične elektrode, koje je primakao vrlo blizu.
Pregled
Električni luk se javlja između dve elektrode (obično napraljene od volframa ili ugljenika), između kojih se nalazi neki gas, pri čemu se stvaraju vrlo visoke temperature. Električni luk je stalno električno pražnjenje elektroda, dok se kod trenutog pražnjenja javlja iskrenje. Električni luk se može stvoriti kod jednosmerne i kod naizmenične električne struje. Kod naizmenične struje zapravo dolazi do pražnjenja svakih pola ciklusa. On se razlikuje od električnog pražnjenja kod lampi i katodnih cevi, zato što je gustina struje veoma velika, i pad napona na luku je relativno mali. Gustina struje na katodi može biti do 1 000 000 A po kvadratnom centimetru.
Električni luk nema linearan odnos između jačine struje i napona. Kada je jednom električni luk uspostavljen (sa izbijanjem elektrona ili sa dodirom elektroda), pojačana jačina struje rezultuje smanjenjem napona između elektroda. Budući da vlada negativan otpor, jačina struje postaje sve jača – to znači da u strujnom krugu treba postaviti dodatne otpore (električna impedansa), da bi se održao stabilan električni luk.
Primena
U praksi, električni luk se koristi kod zavarivanja, rezanja plazmom, elektrootpornih mašina, elektrolučnih lampi kod bioskopskih projektora, itd. Elektrolučne peći se koriste kod proizvodnje čelika. Slično tome on se koristi kod dobijanja kalcijevog karbida (CaC2), kod kojeg je potrebna velika količina energije (otprilike 2500 °C), jer je to endotermna reakcija.
Električni luk se koristi kod niskopritisnih svetiljki, kao što su fluorescentne lampe, ulične svetiljke sa natrijumom ili živom, i kod blica za kamere.
Nepoželjni električni luk
Nepoželjni električni luk se može pojaviti kod visokonaponskih razvodnih linija električne struje, sistema prenosa električne energije ili kod elektronske opreme. Može se pojaviti kod električnih sklopki, automatskih prekidača, rastalnih osigurača, releja ili kod slabih vodiča i razvoda. Kada isključimo prekidač, električna struja se ne može isključiti trenutno, zbog električnog induktiviteta strujnog kola, koji dovodi do iskrenja kontakata. Ako su jačina struje i napon jaki, to iskrenje može dovesti do oštećenja vodiča, izolacije ili drugih delova strujnog kruga. ‘’Električni bljesak’’ predstavlja eksplozivni električni dogadaj koji može biti opasan za ljude i opremu.
Nacionalni park Komodo
Nacionalni park Komodo je nacionalni park u Indoneziji; nalazi se u području Malih sundskih otoka, na granici dviju indonezijskih provincija, Nusa Tenggara Timur i Nusa Tengarra Barat.
Električni luk
Nepoželjni električni luk
Nepoželjno iskrenje na električnim kontaktima možemo sprečiti različitim uređajima, kao što su: Električni luk se može pojaviti u kanalima malog otpora (strani objekt, provodljiva prašina, vlaga..) između mesta sa različitim električnim potencijalom. Jonizovani vazduh ima vrlo visoku električnu provodljivost, i može stvoriti vrlo jake električne struje, uzrokujući ‘’kratki spoj’’, koji može oštetiti rastalne osigurače i prekidače struje.
Nacionalni park Komodo
Obuhvaća tri veća otoka, Komodo, Rinca i Padar, te 26 manjih otočića, ukupne površine od 603 km3, dok površina čitavog nacionalnog parka iznosi 1.817 km3. Otoci nacionalnog parka vulkanskog su porijekla, većinomih čine obla brda i imaju visinu do 735 m. Ispresjecani su padinama suhe savane i džepovima trnovitog zelenila u kontrastu s briljantno bijelim pješčanim plažama i plavim morem u kojem rastu koralji.
Park je osnovan 1980. i prvobitno je bio namijenjen samo zaštiti najvećeg guštera na svijetu, endemskog komodskog varana (Varanus komodoensis), kojih ima oko 5.700. Kako oni ne žive nigdje drugo na svijetu, jako su važni za proučavanje teorije evolucije. Kasnije je zaštita proširena na svu floru i faunu područja, pa tako i na pomorsko područje. God. 1991., Nacionalni park Komodo je uvršten na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Aziji.
U četiri naselja na Komodima živi oko 4.000 stanovnika koji se uglavnom bave ribolovom i turizmom. Turistima je jako popularno ronjenje, zglavnom zbog velike bioraznolikosti pomorskog života. Broj posjetitelja parka je porastao od 36.000 (2009.) na 45.000 (2010.), a park može primiti do 60.000 turista godišnje.
Električni luk
Nepoželjni električni luk
Električni luk može oštetiti plastiku, što može negativno delovati na njena izolirajuća svojstva. Testiranje materijala se vrši recimo po standardu ASTM D495. Neke plastike su otpornije na električni luk od drugih, tako recimo vrlo otporna plastika je politetrafluoretilen (PTFE) koja može izdržati oko 200 sekundi. Termootporne plastike, alkidi i melaminske smole su otpornije od fenolnih smola. Polietilen (PE) može izdržati električni luk oko 150 s, polistiren i polivinilhlorid (PVC) mogu izdržati tek 70 s.
Iskrenje kod nekih štampanih ploča se može pojaviti zbog malih pukotina na vodećim trakama, zbog greške na lemljenim spojevima, što može dovesti do oštećenja.
1341
Godina 1341 (MCCCXLI) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru (1. januar/siječnja).
April/Travanj – Jun/Lipanj
150px|mini|lijevo|Petrarka sa lovorom
NGC 676
NGC 676 je galaksija u zviježđu Ribe.
Izjaslav Vladimirovič
Izjaslav (Изяслав, Ізяслаў; 978 - 1001) je bio knez Polocka u današnjoj Bjelorusiji, koji je vladao od 989. do smrti. Bio je sin kijevskog ruskog kneza Vladimira I i njegove supruge, kneginje Rognede od Polocka. Kada je bio dječak, otac ga je, prema nordijskoj tradiciji, poslao da vlada supruginom kneževinom. Tamo je Izjaslav umro u dobi od 23 godina, nadživjevši svog oca. Imao je dva sina - Vseslava koji je umro kao dijete, i Brjačislava koji ga je naslijedio, i poslije postao jedan od protivnika Jaroslava Mudrog.
NGC 677
NGC 677 je galaksija u zviježđu Ovan.
Bitka kod Sentina
Bitka kod Sentina je predstavljala odlučujući okršaj trećeg samnitskog rata. Odigrala se godine 295. pne. kraj Sentina (u blizini Sassoferrata u istočnom dijelu centralne Italije) između rimskih snaga na jednoj i velike koalicije Samnita, Etruraca, Umbrijaca i njihovih galskih saveznika. Rezultat je bio odlučujuća rimska pobjeda nakon koje je cijela centralna Italija pala pod rimsku vlast.
Rimskom vojskom su komandirala dva konzula - Decije Mus i Fabije Maksim Rulijan, a sastojala se od 40.000 ljudi: 4 legije, snažan kontigent rimske konjice, 1.000 elitnih konjanika iz Kampanije, 4 savezničke i latinske legije zajedno s velikim kontingentom vlastite konjice.
Nakon poraza kod Tifernuma, Samniti su shvatili da sami ne mogu poraziti Rimljane, te su nagovoili Etrurce, Umbre i senonske Gale da im se priključe kako bi okončali rimsku dominaciju nad Italijom. Rimljani su pokušali spriječiti Samnite da odu na sjever kako bi se spojili s Galima, ali su poraženi kod kod Kamerina. Zahvaljujući tome je saveznička vojska narasla na 80.000 ljudi, opdnosno dva puta više nego što su ih imali Rimljani.
Nastojeći izjednačiti izglede, Rimljani su prije bitke manje kontingente poslali da počnu napadati Etruriju i Umbriju. Zbog toga su se etrurski i umbrijski kontingenti počeli povlačiti, te je saveznička snaga spala na 50.000 ljudi.
Vojske su se našle na ravnici Sentina te su dva dana čekale da otpočne borba. Na kraju su Rimljani, shvativši da ne mogu kontrolirati želju svojih vojnika za borbom, otpočeli napad. Fabije je na desnom krilu išao protiv Samnita, a Decije na lijevom protiv Gala. Njegova je linija, međutim, ubrzo probijena od galskih bojnih dvokolica. Vidjevši što se događa, Decije je odlučio žrtvovati svoj život za pobjedu - isto kao i njegov otac u bitci kod Vezuva - te se sam bacio među neprijateljske redove. Pri tome je ubijen, ali su njegovi vojnici potaknuti da ponovno zbiju redove.
Ova je pobjeda bila odlučujući događaj rata. Samniti su prisiljeni na predaju 290. pne. i nakon toga je Rim ostvario punu hegemoniju nad centralnom Italijom.
Gera, Belluno
Gera je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 994 m.
Milan Dvornić
Milan Dvornić (Kozarac, (Lugarnica), 10. 11. 1947), slikar i etnograf.
Osnovnu školu pohađao u Markuševcu kraj Zagreba (1-7 razred) i Belom Manastiru (8 r.), a srednju ekonomsku i Višu ekonomsku školu u Novom Sadu, stekavši zvanje ekonomista. Radio kao bankarski službenik u Belom Manastiru od 1970. do 1997. Slikarstvom se bavi kao samouk. U svojim radovima prikazuje etnografske motive rodnog kraja, narodne običaje, graditeljstvo i nošnje baranjskih Srba, Šokaca i Mađara. Radi tehnikom ulja na platnu, tušem i olovkom. Za svoje crtačko umijeće, a naročito za dokumentarnu vrijednost slika, dobio veoma povoljne ocjene od likovnih kritičara (Bela Duranci, Mirko Hunjadi, Oto Švajcer). Samostalno izlagao u Adi (1991), Belom Manastiru (1980, 2003), Čepinu (1980), Dražu (1988), Mohaču (1978), Osijeku (1979, 2004, 2006), Subotici (1994) i Valpovu (1990), kao i na brojnim zajedničkim izložbama. Učesnik je i žiriranih izložbi: "Bijenale jugoslovenske naive" (Svetozarevo /Jagodina/, 1985, 1987, 1989), "Majski susreti" (Beograd, 1984), "Svibanjski salon naive" (Zagreb, 1982).
Bavi se i skupljanjem etnografske građe. Zapise narodnih običaja, priče, poslovice i vjerovanja iz Baranje objavljivao u časopisima: "Bunjevačke i šokačke novine" (Subotica, 1994-1995), "Glasnik Etnografskog instituta SANU" (Beograd), "Raskovnik" (Beograd, 1993-1996), "Srpska zora" (Knin, 1991), "Srpski glas" (Topusko, 1990-1991), "Vojska Krajine" (1993). Ilustrirao rebuse, križaljke i novinske članke te crtao slikovne zagonetke u brojnim novinama i časopisima: "Belomanastirski srpski glasnik", "Bravo-skandi" (Beograd), "Glas" (Zagreb), "Huper" (Beograd), "Marbo-megaukrštenica" (Loznica), "Minikviz" (Beograd), "Nedjeljni Glas Slavonije" (Osijek), "Neven" (Novi Sad), "Novosti sedam dana" (Zagreb), "Oglasnik" (Osijek), "Politika-ekspres" (Beograd), "Razbibriga" (Kikinda), "Skandifeniks" (Rijeka), "Skudov zvučnik" (B. Manastir), "Slova do krova" (Osijek), "Zagonetka" (Zvornik), "Zamko" (Sombor). Ilustrirao je knjige "Stihovani enigmatski bukvar" Branislava Obradovića (Beograd, 1997), "Umorne senke" Rajka Kneževića (B. Manastir, 2004) i S njive do akademije (B. Manastir, 2006). Šest njegovih slika objavljeno u bunjevačkom kalendaru za 1995. godinu u izdanju d.o.o. "Arh-veda" iz Subotice. Autor je logotipa SKUD-a "Jovan Lazić" iz Belog Manastira. Pripremio i vodio seriju emisija "Iz narodne tradicije Baranje" na Radiju Beli Manastir (Radio Banska kosa). (jn)
Sant Tukaram (film)
Sant Tukaram (संत तुकाराम, Sant Tukārām) također poznat i kao Saint Tukaram, je indijski crno-bijeli biografski film snimljen 1936. na marathi jeziku u režiji Vishnupant Govind Damlea i Sheikh Fattelala. Naslovni lik, koji tumači Vishupant Pagnis, je Tukaram, pjesnik i istaknut svetac hinduističke sekte Varkari, odnosno vođa Bhakti pokreta. Sant Tukaram se smatra jednim od najvažnijih ostvarenja u historiji indijske kinematografije ne samo zbog velikog komercijalnog uspjeha, kao i poticaja koji je dao pokretu za nezavisnost 1930-ih, nego i zbog toga što je bio jedan od prvih indijskih filmova koji je dobio međunarodno priznanje, s obzirom da je 1937. prikazan na venecijanskoj Mostri. Kasnije je služio kao model za religijska ostvarenja u indijskoj kinematografiji.
Hauteville-la-Guichard
Otvil la Gišar je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Kutans.
Kodein-6-glukuronid
Kodein-6-glukuronid je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 475,488 Da.
Olivet, Kansas
Olivet je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 67, što je 3 (4,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Torre Mucchia, Chieti
Torre Mucchia je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Bartolomeo Pagano
thumb|Bartolomeo Pagano u filmu [[Maciste e la figlia del re della Plata|Maciste e la figlia del re dell'argento (1922)]] Bartolomeo Pagano (27. septembar 1878 - 24. jun 1947) bio je italijanski filmski glumac, koji je slavu stekao godine 1914. ulogom orijaškog roba Macistea u historijskom spektaklu Cabiria, te je potom ponovio u nizu nijemih filmova, postavši tako jedna od prvih italijanskih filmskih zvijezda, odnosno zaštitni znak žanra mačeva i sandala. Na samom vrhuncu slave se povukao iz filma kako bi se posvetio porodici.
Spisak predsednika Srbije
U ovom članku su navedeni Predsednici Srbije kao i prethodni šefovi države Srbije od 1944 do danas.
Ustanička Srbija 1941-44
Dragojlo Dudić (1887 — 1941) je bio jedan od vođa ustanka u okupiranoj Srbiji 1941. i predsednik "Užičke vlade", prve revolucionarne vlade u Srbiji.
NGC 678
NGC 678 je galaksija u zviježđu Ovan.
Spisak predsednika Srbije
Federalna Srbija 1944-47
Srbija je od 1944. do 1991/92. bila deo druge Jugoslavije (DFJ, FNRJ, SFRJ), u kojoj je monopol na vlast (naročito od 1945.) imala Komunistička partija Jugoslavije odn. Srbije; od 1952. preimenovani u Savez komunista Jugoslavije odn. Srbije. Josip Broz Tito je imao faktički vrhovni autoritet u Jugoslaviji i Srbiji u periodu 1944/45 do 1980.
Predsednik ASNOS-a
thumb|80px|Grb do 2004 thumb|100px|Zastava do 1991. Nakon oslobođenja Beograda 20. okt. 1944., u njemu se od 9. do 12. novembra sastala Velika antifašistička skupština narodnog oslobođenja Srbije (VASNOS). Trećeg dana zasedanja (11. nov.) donesena je odluka o konstituisanju Antifašističke skupštine narodnog oslobođenja Srbije (ASNOS) kao vrhovnog zakonodavnog i izvršnog organa Srbije. Sutradan je izabran Siniša Stanković za predsednika skupštine, 251 poslanik i Predsedništvo (35 članova) za izvršne funkcije ASNOS-a (privremena vlada).
Predsednik Predsedništva Narodne Skupštine Srbije
Prvo zasedanje ASNOS-a je zakazano za 7. april 1945. Drugog dana zasedanja (8.4.) ASNOS je preimenovan u Narodnu skupštinu Srbije, a Predsedništvo ASNOS-a u Predsedništvo Narodne skupštine Srbije.
Predsednik Prezidijuma Narodne skupštine NR Srbije
Prema ustavu Narodne Republike Srbije od 17.1.1947: Narodna skupština NRS bira svoj Prezidijum (kolektivni šef države) i Vladu NR Srbije.
Predsednici Narodne skupštine
Ustavnim zakonom NR Srbije od 5.2.1953. ukinut je Prezidijum. Po ustavu od 9. aprila 1963. naziv republike je promenjen u Socijalistička Republika Srbija.
Predsednici Predsedništva
Ustavom SR Srbije od 25. februara 1974. uvedeno je kolektivno Predsedništvo.
Republika Srbija od 1990.
thumb|100px|Zastava do 2004. thumb|80px|Veliki grb, od 2006. thumb|100px|Državna zastava, od 2006. Ustav Republike Srbije ("Miloševićev") usvojen je 28. septembra 1990., na čelu joj je Predsednik Republike. Prvi višestranački izbori, parlamentarni i predsednički, sprovedeni su 9. i 23. dec. 1990., nova skupština se sastala 11. januara 1991.
Nakon raspada druge Jugoslavije proglašena je SRJ 27.4.1992. Posle NATO bombardovanja, Kosmet je stavljen pod upravu UN juna 1999. Milošević (tada predsednik SRJ) zbačen 5. okt. 2000. SRJ je zamenjena Državnom zajednicom SCG 4. feb. 2003., raspuštenom 3. juna 2006., kada je Crna Gora proglasila nezavisnost. Kosovo je proglasilo nezavisnost 17. feb. 2008, što Srbija ne priznaje.
Aleksandar Hemon
Aleksandar Hemon je bosanskohercegovački prozaist i novinski kolumnist. Rođen u Sarajevu, 1964. godine, gdje je i odrastao i počeo se baviti književnošću na Filozofskom Fakultetu u Sarajevu. Početak rata u Bosni i Hercegovini ga je zatekao na boravku u Sjedinjenim Američkim Državama, gdje je odlučio da ostane, nastani se u Chicagu i pokuša pisati na engleskom jeziku. Iz tih pokušaja nastale su priče koje su činile njegovu prvu zbirku, The Question of Bruno (Pitanje Bruna). Nakon tog vrlo zapaženog debija, Hemon je napisao roman Čovjek bez prošlosti (The Nowhere Man) i time u potpunosti potvrdio svoj novostečeni status mladog i izrazito talentovanog pisca.
O svojoj poziciji pisca između dva jezika i dvije kulture, Hemon kaže: ''„Moja pozicija, tako, nije definisana nacionalnim kulturnim sistemima, koji vole da imaju čvrste i nepremostive granice. Ja sam između kultura, što nije prazan prostor, nego prostor preklapanja, gdje se dešavaju čudne i nepredvidive stvari, gdje se miješaju udaljena iskustva i stvaraju novi, fluidniji identiteti. Moja odgovornost nije odgovornost nacionalnog književnika, nego odgovornost javne ličnosti koja učestvuje u demokratskoj, nehijerarhiskoj razmjeni mišljenja i informacija. Prostor te razmjene je globalan i uključuje kako bosansku tako i američku javnost. Kao profesionalni pisac mogu biti most između različitih kultura, dok bih kao nacionalni književnik bio samo taraba.“''
Njegova kratka pripovjetka „Lik i djelo Alphonsea Kaudersa“ iz zbirke „Pitanje Bruna“, kao i druge reference u njegovim djelima na mitsku ličnost poznatu kao „ljubitelj pčela, mrzitelj konja, Alphonse Kauders“, su danas dio bosanskohercegovačke urbane subkulture.
Aleksandar Hemon trenutno živi u Chicagu.
Huntingdonshire
Huntingdonshire ( ili ; skračeno Hunts) je lokalno područje uprave unutar administrativnog područja Cambridgeshire, u Engleskoj koje pokriva teritoriju oko Huntingdona. Kroz historiju je bila jedna od administrativnih grofovija Engleske do 1974. Uključuje mjesta kao što su St Ives, Godmanchester, St Neots i Ramsey.
Calone, Frosinone
Calone je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 402 m.
Leonard Smith (direktor fotografije)
Leonard Smith (19. april 1894 - 20. oktobar 1947) bio je američki direktor fotografije, poznat po Oscaru osvojenom za film The Yearling. Od 1943. do smrti je bio predsjednik Američkog društva direktora fotografije.
Stanley, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.689 stanovnika, što je 363 (27,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
CALCRL
Kalcitoninskom receptoru sličan receptor (CALCRL, CRLR) je ljudski protein.
Funkcija
Ovaj protein je G protein spregnuti receptor, koji je srodan sa kalcitoninskim receptorom. CALCRL je vezan za jedan od tri jednoprolazna transmembranska domena modifikujućeg protena receptorske aktivnosti (RAMP) koji su esencijalni ja njegovo dejstvo.
Asocijacija CALCRL sa različitim RAMP proteinima proizvodi različite receptore:
Ti receptori formiraju interakcije sa G proteinom Gs, koji aktivira adenilat ciklazu posledica čega je formiranje intracelularnog cikličnog adenozin monofosfata (cAMP).
Baekdu
mini|desno|300px|Pogled na planinu iz svemira Baekdu je vulkanska planina koja se nalazi na granici Kine i Sjeverne Koreje. Baekdu je najveća planina u planinskom lancu Čanbajšanj na sjeveru i Baekdudaegan lancu na jugu. Baekdu je također najviša planina u Koreji. Visoka je 2.744 m.
Naziv Baekdu u prevodu znači "planina bijele glave".
Na vrhu planine se nalazi kratersko jezero koje se zove Rajsko jezero.
Kozji sir
thumb|Goat's Cheese Sir od kozjeg mlijeka, kozji sir ili chèvre je sir napravljen od kozjeg mlijeka (chèvre je francuska riječ za kozu).
Harry Carey (glumac)
Harry Carey (16. januar 1878 – 21. septembar 1947) bio je američki filmski glumac, poznat kao jedna od prvih zvijezda vesterna.
Odrastao je u uglednoj pravničkoj porodici, ali se tokom studija okrenuo pisanju drama i glumi. Na film je došao zahvaljujući prijatelju Henryju B. Walthallu, koji ga je upoznao sa Davidom W. Griffithom. Njegov "grubi" izgled, ali jahačke i druge kaubojske vještine mu je omogućio nastup u filmskom serijalu o dobroćudnom odmetniku Cheyenne Harryju, koji će se snimati skoro dvije decenije, odnosno preživjeti tranziciju sa nijemog na zvučni film. Pred kraj karijere se specijalizirao za karakterne uloge.
Carey se ženio dva (a prema nekim izvorima tri puta), i imao dvoje djece, od kojih je sin Harry Carey, Jr. također postao etablirani glumac specijaliziran za vesterne.
Camblione, Verbano-Cusio-Ossola
Camblione je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 572 m.
Zapadni Gati
Sahyādri (hindski jezik: सह्याद्री, što znači "Dobronamjerne planine") ili Zapadni Gati (engl: Western Ghats, tj. "Zapadne klisure") je gorje koje se proteže od sjevera 1600 km prema jugu duž zapadnog ruba visoravni Dekan u zapadnom dijelu Indije, prosječne širine od oko 100 km. mini|lijevo| Karta Indijskih planina sa Sahyādri gorjem duž zapadne obale potkontinenta
Odlike
mini| Vrh [[Anamudi u Nacionalnom parku Eravikulam, Tamil Nadu]] Planine započinju je u sjevernom dijelu granice država Gujarat i Maharashtra (gdje ih zovu "Sahyadhri planine"), potom je 60% Sahyādrija u državi Karnataka (gdje ga zovu gorje Ombattu Gudda), te se pružaju južno preko Kerala (Sahya Parvatam) sve do kraja Indije u državi Tamil Nadu (gdje ih zovu Nilagiri malai, tj. "Nilgiri planine", povezane s Anaimalai ili "Slonovom planinom"). Najviši vrh je Anamudi (2695 m) na Anaimalai planini, koji je ujedno i najviši vrh u Indiji južno od Himalaja.
Sahyādri planine nisu tipične i predstavljaju prilično samostojeći dio visoravni Dekan, a nastale su prije 150 milijuna godina tijekom raspada superkontinenta Gondvane. Planinski masiv Sahyādri, uglavnom od bazalta, stariji je od Himalaja, te predstavlja geomorfološke odlike iznimne važnosti s jedinstvenim biofizičkim i ekološkim procesima. Zbog toga je 2012. godine 795.315 ha 'Sahyādrija upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji
Klima
mini|150px| Karta količine padalina na gorju Sahyādri Klima Sahyādrija varira u odnosu na visinu i udaljenosti od ekvatora. U donjim dijelovima bližima moru, klima je tropska i vlažna, dok područja na visinama iznad 1500 m na jugu, i 2000 m na sjeveru gorja, imaju više umjerenu klimu. Prosječna godišnja temperatura je oko 15° C, a u nekim dijelovima je čest mraz i temperature dosežu točku ledišta tijekom zimskih mjeseci. Najviša temperatura je u rasponu od 20° C na jugu do 24° C na sjeveru. Također je zamjetno kako se najhladnije razdoblje u jugozapadnom Sahyādriju podudara s najvlažnijim. Ovdje je prosječna količina padalina oko 3000-4000 mm s lokalnim krajnostima od 9.000 mm. To je zato što su tijekom sezone monsuna (od lipnja do rujna) teški oblaci s istoka prisiljeni da ispuste većinu svoje kiše na istočnoj strani (privjetrini) Sahyādrija. Zapravo, visokoplaninski šumski ekosustav Sahyādrija predstavlja jedan od najboljih primjera monsunskog sustava na svijetu i znatno utječe na indijsko vrijeme općenito.
Bioraznolikost
mini| Shola travnjaci u Nacionalnom parku Kudremukh, Karnataka mini| Varandha prijelaz (Karnataka) s brojnim [[slapovima]] Sahyādri također ima izuzetnu bioraznolikost i visoku razinu endemizma, te je priznat kao jedan od osam vodećih svjetskih "najvrućih mjesta" biološke raznolikosti. Šume ovog gorja uključuju neke od najboljih predstavnika ne-ekvatorske tropske zimzelene šume koje su i dom globalno ugrožene flore i faune. Tu obitava više od 5000 biljnih vrsta, 139 vrsta sisavaca (azijski slon, tigar, leopard, crna pantera, usnati medvjed, divlja svinja, gaur (Bos gaurus), sambar (Rusa unicolor), indijski muntjak (Muntiacus muntjak), lavlji makaki (Macaca silenus), Nilgiri lengur (Trachypithecus johnii), Wroughtonov šišmiš (Otomops wroughtoni) i dr.), 508 vrsta ptica, 179 vrsta vodozemaca (više od 80% endema), 102 vrste riba (kao što su napuhače Tetraodon travancoricus i Carinotetraodon imitator), te 258 vrsta puževa iz 57 rodova i 24 obitelji. Većina od njih su endemske vrste, a najmanje 325 ih je kritično ugrožena vrsta. Također, štitorepe zmije (Uropeltidae) su gotovo potpuno ograničene na ovo gorje.
Tu se nalazi više zaštićenih područja od kojih su najpoznatiji:
HNK Hajduk Split - sezona 1971./72.
U sezoni 1971./72. je najveći uspjeh Hajduka bilo osvajanje kupa, kojim je započeo niz od pet uzastopnih osvajanja tog natjecanja. U prvenstvu je sezonu završio na desetom mjestu, dok je kao aktualni prvak prvi put sudjelovao u Kup prvaka, ali je odmah ispao od španjolske Valencije. Treneri momčadi su bili Slavko Luštica i Tomislav Ivić.
NGC 680
NGC 680 je galaksija u zviježđu Ovan.
Dan Sleigh
Dr. Dan Sleigh je južnoafrički historičar i književnik. Proučavao je historiju Nizozemske istočnoindijske kompanije (VOC). Tako skupljena građa mu je poslužila kao podloga za hvaljeni roman Islands, posvećen prvim godinama naseljavanja Nizozemaca na područje današnje Južne Afrike.
Barbara Radziwiłłówna (film)
Barbara Radziwiłłówna je poljski crno-bijeli historijski film snimljen 1936. u režiji Josepha Lejtesa. Radnja je smještena u 16. vijek i prikazuje ljubavnu vezu i brak naslovne protaghoistice, litvanske plemkinje Barbare Radziwill (koju tumači Jadwiga Smosarska) sa poljskim kraljem Zygmuntom II Augustom (koga glumi Witold Zacharewicz). Barbara Radziwiłłówna je prikazana na venecijanskoj Mostri 1937. gdje je dobila počasnu nagradu.
26. augusta 1939. godine je postala prvi poljski cjelovečernji film prikazan na televiziji, kada je Telewizja Polska emitirala svoj eksperimentalni program koji će samo nekoliko dana kasnije prekinuti drugi svjetski rat.
Catch Me If You Can
Iako u filmu stoji da je inspiriran stvarnom životnom pričom o Abagnaleu, on ipak ne prati prave događaje koji su opisani u knjizi o Abagnaleovim prijevarama.
Postigao je kritički i komercijalni uspjeh, a najpoznatiji je po glazbi Johna Williamsa i uvodnoj špici. Williams je nominiran za Oscar za najbolju originalnu muziku, a Christopher Walken za najboljeg sporednog glumca.
Radnja
Film počinje u 1969., s agentom FBI-ja, Carlom Hanrattyjem (Tom Hanks), kako stiže u francuski zatvor kako bi se sastao s bolesnim Frankom Abagnaleom mlađim, koji pokušava pobjeći. Priča se vraća šest godina unatrag. Frankov otac, Frank stariji, prevari ženu koja mu daje odijelo za Franka mlađeg, koji kasnije glumi vozača za oca u pokušaju prijevare da dobiju zajam u banci. Nakon što je zajam odbijen (zbog niza poreznih malverzacija koje je počinio Frank stariji), obitelj je prisiljena preseliti se iz svog luksuznog doma u mali stan, dok se tenzije u obitelji pojačavaju.
Frank ubrzo shvaća kako mu majka vara oca s agentom u banci. Frank mlađi se, osjećajući kako se neće uklopiti u novu školu, predstavi kao novi nastavnik francuskog. Odnos između oca i majke se sve više pogoršava, a Frankova majka podnosi zahtjev za razvod i kaže sinu da se odluči s kim želi živjeti. Užasnut, on pobjegne od kuće, koristeći se čekovima koje mu je dao otac. Nakon što je ostao bez novca, počinje se služiti prijevarama na povjerenje. Prijevare se s vremenom sve manje isplate pa se Frank počinje predstavljati kao pilot. Krivotvori platne čekove Pan Americana i uspijeva ukrasti više od 2,8 milijuna dolara.
U međuvremenu Carl Hanratty, uštogljeni agent FBI-ja, počinje pratiti Franka iako njegovi nadređeni ne obraćaju puno pozornosti na slučaj, jer nitko od njih prijevare u bankama ne uzima za ozbiljno. Slijedeći Franka u hotel, Carl na svoje iznenađenje otkriva da je on još u hotelu i potrči u njegovu sobu kako bi ga uhitio. Ne znajući tko je uopće Carl, Frank mu kaže da je on agent Barry Allen iz Tajne službe SAD-a, dodavši kako je upravo uhvatio počinitelja. Frank odlazi, a Carl tek nakon toga shvaća da je prevaren.
Kasnije, na Božić, Carl i dalje radi, sam po noći. Naziva ga Frank i ispriča mu se što ga je prevario. Carl mu kaže da to ne ide na taj način i, na Frankov užas, shvaća razlog poziva. Frank nema s kime razgovarati. Frank poklapa slušalicu, a Carl nastavlja istraživati, otkrivši da je ime "Barry Allen" iz stripova o Flashu te da je Frank zapravo maloljetni tinejdžer.
Frank u međuvremenu ne samo da je zamijenio identitet te se sada predstavlja kao liječnik u Georgiji, nego se upušta u vezu sa medicinskom sestrom, Brendom Strong (Amy Adams), južnjačkom ljepoticom koja u bolnici radi kao sestra. On je zaprosi i oni otputuju njezinim roditeljima u Louisianu. Rekavši im kako ima diplomu iz prava, Frank se nakon polaganja pravosudnog ispita (vjerojatno varanjem) pridružuje njenom ocu (Martin Sheen) kao javni tužitelj.
Nakon što ga je pronašao, Hanratty stiže na njihove zaruke kako bi ga uhitio, a Frank priznaje Brendi istinu i upita je želi li pobjeći s njim. Iako šokirana, ona pristaje i planira kako će se naći s njim na aerodromu. Međutim, nakon što je stigla, on ugleda očajnu Brendu koju nadziru agenti FBI-ja, koji su okružili područje. Shvativši kako ga Carl progoni, Frank letom bježi u Europu.
Šest mjeseci kasnije, Carl bijesno kaže svojem šefu da je Frank krivotvorio čekove širom cijele istočne hemisfere. Rekavši da je Frank izvan kontrole, zatraži dopuštenje da ga slijedi u Europu. Nakon što mu šef odbije dati dopuštenje, Carl odnosi Frankove čekove profesionalcima koji mu kažu da su čekovi tiskani u Francuskoj. Sjetivši se iz razgovora s Paulom, Frankovom majkom, da je rođena u Francuskoj, Carl odlazi u njeno rodno mjesto Montrichard. Pronalazi Franka u golemoj tvornici za krivotvorenje. Kaže mu da će ga francuska policija ubiti ako se ne preda mirno. Frank isprva posumnja da se ovaj šali, ali Carl mu se zakune da mu nikad ne bi lagao. Frank sam sebi stavlja lisice i Carl ga izvodi vani gdje, vidjevši kako ondje uopće nema policajaca, čestita Carlu na sposobnosti da ga prevari. Međutim, nakon toga stiže francuska policija i odvodi ga u zatvor.
U avionu u kojem se Frank vraća u Sjedinjene Države, Carl mu kaže da mu je umro otac. Shrvan, Frank uspijeva pobjeći i vraća se u svoj stari dom, gdje pronalazi majku s drugim mužem s malom djevojčicom za koju shvaća da mu je polusestra. Frank odustaje i biva osuđen na zatvorsku kaznu, dok mu s vremena na vrijeme u posjet dolazi Carl. Tijekom jednog posjeta, Frank s lakoćom otkriva identitet krivotvoritelja po svjetlucavosti čekova koje Carl nosi kao dokaz. Impresioniran, Carl sređuje da Frank odsluži ostatak kazne radeći za odjel za krivotvorenje čekova FBI-ja pod Carlovim nadzorom, što Frank prihvaća. Iako je izašao iz zatvora, prikovan je za uredski stol; Franku nedostaje uzbuđenje njegova starog života i čak ponovno pokušava odglumiti pilota. Carl ga pronalazi i inzistira na tome da će se Frank vratiti na kraju tjedna, budući da ga nitko ne progoni.
U ponedjeljak, Carl je nervozan jer se Frank nije pojavio na poslu te je zabrinut da je pobjegao i uništio živote obojici. No, Frank se ubrzo pojavljuje i upita Carla za sljedeći slučaj. Nakostriješen, Carl ga upita kako je varao na pravosudnom ispitu u Louisiani, na što Frank odgovara da nije - učio je sam dva tjedna i uistinu položio ispit. Zapanjen, Carl ga upita "Je li to istina, Frank?", na što se Frank samo osmjehne. Carl uzvraća osmijeh i dvojica nastavljaju istraživati sljedeći slučaj.
Nagrade
Film je bio nominiran za Oscar za najbolju originalnu muziku (John Williams) i najboljeg sporednog glumca (Christopher Walken).
Zarada
BoxOfficeMojo.com: Budžet filma je procijenjen na 52 milijuna dolara; na američkom tržištu je zaradio 35, a u ostatku svijeta 164 milijuna dolara.
Kritike
Kritike su bile vrlo pozitivne, a na filmskom portalu Rotten Tomatoes stoji kako je 96% recenzija bilo pozitivno. Roger Ebert ocijenio je film s tri od četiri zvjezdice dodavši "iako ne spada među Spielbergova najbolja djela, bez sumnje je film u kojem se može uživati".
Usporedbe s knjigom
Kad se usporedi sa stvarnim događajima opisanima u Abagnaleovoj knjizi Uhvati me ako možeš, može se zaključiti kako je film samo "djelomično temeljen" na stvarnim događajima. Sama knjiga je "djelomično temeljena" na stvarnim događajima zbog dramatskih efekata. Sam Abagnale je pohvalio film rekavši da je 80% točan naglasivši (kako mu je savjetovao Spielberg) kako bi bilo nemoguće staviti pet godina nečijeg života u film bez izbacivanja ili izmjene detalja. Tako su mnogi pothvati iz knjige u filmu izostavljeni, spojeni ili poredani kronološki.
U filmu, Abagnale svojevoljno napušta bolnicu gdje je glumio liječnika. U stvarnom životu se bojao otići nakon što je umalo dopustio da dijete umre od gubitka kisika (Abagnale nije imao pojma što je sestra mislila kad je rekla da je "dijete poplavilo").
U knjizi, Abagnale, koji se predstavlja kao liječnik, se upušta u vezu sa medicinskom sestrom koja je dosta starija od njega. U filmu, djevojka koju zavodi je mlada, te možda i volonterka, a ne sestra. U filmu, on priznaje sve djevojci i upita je hoće li pobjeći s njim, ali na spoju shvaća da su došli i nepozvani gosti koje je ona pozvala, agenti FBI-ja. U knjizi ga prijavljuje djevojka stjuardesa, a njega umalo uhićuje policija nakon što joj je sve priznao.
Jedna od njegovih prijevara opisanih u filmu, lažiranje čekova u Francuskoj, pokazuje Abagnalea kako sam tiska čekove. Zapravo mu je čekove tiskao otac jedne od njegovih djevojaka. Otac, koji je posjedovao tiskaru, nije imao pojma da tiska neautorizirane dokumente; Abagnale mu je dao (pravi) primjerak platnog čeka Pan Americana koji je poslužio kao originalni primjerak. 10 000 čekova koje je ovaj otiskao bilo je puno više nego što je Abagnale trebao.
Film dramatizira i Abagnaleovo zarobljavanje u rodnom gradu njegove majke, Montrichardu, Francuska (ispred gore spomenute tiskare), s desecima policajaca i patrolnih vozila. Abagnalea su zapravo uhitila dva naoružana i uniformirana policajca u trgovini u Montpellieru.
Početak filma prikazuje Franka na kraju njegove šestomjesečne kazne koju je odslužio pod drakonskim uvjetima u Francuskoj s dugom kosom i pogoršanim zdravljem, odakle biva izravno prebačen u Sjedinjene Države. On je zapravo deportiran u Švedsku kako bi odslužio šestomjesečnu kaznu u mnogo humanijim uvjetima i tako izbjegao da ga pošalju u Italiju gdje bi se suočio sa zatvaranjem u uvjetima puno sličnijima onima koje je iskusio u Francuskoj prije nego što je poslan u Sjedinjene Države.
Na letu za SAD, lik Toma Hanksa, Carl Hanratty, otkriva Franku kako mu je otac umro prije skoro dvije godine, nakon čega Frank pobjegne iz aviona. U stvarnosti je Frankov otac bio živ, ali je umro ubrzo nakon njegova puštanja na slobodu, dok Franku nije bilo dopušteno da prisustvuje sprovodu jer je postojala opasnost novog bijega.