cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bandar-e Dejlam
Bandar-e Dejlam (perz. بندر دیلم) je grad i luka u Bušeherskoj pokrajini na jugu Irana. Geografski je smješten na obali Dejlamskog zaljeva, krajnjeg sjeveroistočnog dijela većeg Perzijskog zaljeva, oko 10 km sjeverno od rta Ras-e Tonub. Od pokrajinskog sjedišta Bušehera udaljen je 140 km prema sjeverozapadu, od Bandar-e Ganave 60 km, te od Mahšahera 100 km prema jugoistoku. Područjem oko grada prevladava vruća pustinjska klima (<tt>BWh</tt>) s vrućim ljetima i blagim zimama, te visokom vlažnosti zraka. Iako se nalazi u blizini ruševina srednjovjekovnih gradova Siniza i Mahrubana, o Bandar-e Dejlamu postoji vrlo malo referenci u historijskim tekstovima. Perzijski putopisac u vrijeme vladavine Muhamed-šaha (vl. 1834. – 1848.) opisao ga je kao gradić sa stotinu domaćinstava, kućama od kamena i cigle, te kvadratičnom tvrđavom dimenzija 100 x 100 dara (1 dar = 1,04 m). U ovo doba grad je bio naseljen prvenstveno Arapima i Lurima. Ruševine drevnog Mahrubana nalaze se desetak kilometara od Bandar-e Dejlama na području duljine 4,3 km odnosno širine 1,0 km i sadrže ostatke tri karavan-saraja i saborne džamije. Na rtu Ras-e Tonub nalaze se ostaci nizozemske tvrđave i drugih objekata. Ekonomija grada i okolice temelji se primarno na ribarstvu, stočarstvu, lovu, šumarstvu i ratarstvu (žitarice i datulje). Manji dio stanovnika zaposlen je u industriji i građevinarstvu. Kroz Bandar-e Dejlam prolazi obalna državna cesta 96 kojom je povezan s Bandar-e Ganavom, Borazdžanom i Bušeherom na jugoistoku odnosno Mahšaherom i Abadanom na sjeverozapadu, cesta 45 koja ga spaja s Behbahanom na sjeveru, te lokalna cesta koja vodi k ruralnim naseljima na istoku. Oko 25 km jugoistočno, pokraj gradića Bahregana, nalazi se Aerodrom Bahregan koji se koristi za domaće letove. Dominantna religija u Bandar-e Dejlamu je šijitizam, a jezik perzijski. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u gradu je živjelo 19.829 ljudi.
Hargnies (Ardeni)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 514 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 42,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 312 metara.
Ehsan Jaršater
Ehsan Jaršater (Hamadan, 3. 4. 1920. – Fresno, 2. 9. 2018), iranski historičar, lingvist, iranist i profesor.
Opština Valea Chioarului, Maramureș
Valea Chioarului je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Ehsan Jaršater
Biografija
Godine 1948. dobiva britansku stipendiju i upisuje Školu orijentalnih i afričkih studija (SOAS) Univerziteta u Londonu, gdje je kod profesora W. B. Henninga studirao staroiranske i srednjoiranske jezike. Henningova asistentica M. Boyce podučavala ga je manihejsko pismo i srednjoperzijski jezik, a zajedno su slušali Henningova predavanja o pajkulijskim natpisima. Nakon stjecanja magisterija 1953. vratio se u Iran i radio kao asistent na katedri perzijske književnosti Univerziteta u Teheranu, te iste godine osnovao Institut za prevođenje i izdavaštvo (Bongah-e Tardžome va Našr-e Ketab, akr. BTNK) koji je do revolucije 1979. izdao oko 500 naslova. Tokom 1956. i 1958. boravio je u Sjedinjenim Državama i predavao indoiranske jezike na Univerzitetu Columbia u New Yorku, a upravljanje BTNK-om u to vrijeme preuzeo je I. Afšar. Svoj drugi doktorat Jaršater je obranio 1960. na Univerzitetu u Londonu, s disertacijom o južnotatijskim narječjima.
Pelagićevo
Pelagićevo je općina u BiH formirana nakon Daytonskog sporazuma od jednog dijela prijeratne općine Gradačac (koja i danas postoji pod starim imenom). Nalazi se u Bosanskoj Posavini. Općina se sastoji od osam mjesnih zajednica, a površina je 178 km². Prema posljednjim podacima u općini živi 7.865 stanovnika.
Ehsan Jaršater
Biografija
Akademsku karijeru nastavio je u rodnoj zemlji, zamijenivši 1960. I. Purdavuda na poziciji profesora drevne iranske kulture na Univerzitetu u Teheranu, a sljedeće godine vjenčao se s Latifom Alvije i ponovo otišao u Sjedinjene Države. Na Univerzitetu Columbia preuzeo je novoosnovanu Kevorkianovu profesuru iranistike, sponzoriranu od strane zaklade kolekcionara H. Kevorkiana s ciljem razvoja iranskih studija. Godine 1968. Jaršater je na univerzitetu osnovao Centar za iranske studije i radio je kao njegov direktor sve do 2016. godine. Od 1968. do 1973. obnašao je i dužnost čelnika katedre za bliskoistočne jezike i kulture. Njegov cjeloživotni naučni projekt je uredništvo Encyclopædia Iranica, sveobuhvatne enciklopedije na engleskom jeziku o historiji i kulturi Velikog Irana od prahistorije do danas. Jaršater je projekt inicirao tokom ranih 1970-ih, a prvi od 45 planirana toma izdan je 1985. godine. Njegovi ostali veliki projekti su uređivanje dvodjelnog trećeg toma The Cambridge History of Iran (1983) na temu seleukidskog, partskog i sasanidskog perioda, zatim komentiranog izdanja al-Tabarijeve Historije u 40 tomova (2007), te serijala A History of Persian Literature o perzijskoj književnosti u 22 toma (od 2008).
Pelagićevo
Stanovništvo
U opštini Pelagićevo,većinsko stanovništvo su Srbi. Manjine su Hrvati i Bošnjaci.
Пелагићево година пописа	1991. 1981.	1971.	1961. Срби	2.973	3.103	3.340	3.213 Југословени [н 1]	46	47		21 Хрвати	17	22	36	1 Муслимани [н 2]	4	5	6	5 Македонци		4	2 Албанци		2 Црногорци			1 Словенци				1 Мађари				1 остали и непознато	26	31	13	2 укупно	3.066	3.214	3.398	3.244
Spomenici i znamenitosti
Васа Пелагић 1838 – 1851. Рано дјетинство у селу Горњи Жабар и основна школа у родном крају.
Живица (Лучани)
Живица је насеље у Србији у општини Лучани у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 300 становника (према попису из 1991. било је 333 становника).
Pelagićevo
Spomenici i znamenitosti
1851 – 1860. У Београду учи гимназију и боголсовију.
Живица (Лучани)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Pelagićevo
Spomenici i znamenitosti
1863 – 1865. Слуша предавања на Московском универзитету и упознаје се са напредном руском литературом, а посебно се надахњује из дјела Херцена, Черњишевског и других.
1866 – 1869. У Бања Луци оснива богословију и читаоницу, држи предавања и популарише напредне идеје. Ту долази у прве сукобе са противницима.
1869. Затвор у Сарајеву и прогонство у Малу Азију на сто и једну годину робије.
1870 – 1971 Србија, Црна Гора, Војводина. Учествује у Скупштини уједињене омладине у Вршцу. Због његовог иступања Мађари растурају Скупштину.
1872 – 1874. Трст, Грац, Беч, Цирих, Београд; баца мантију, даје оставку на архимандритски чин, учи социологију, одриче се наслијеђа у корист ђака из Босне, полемише са непријатељем итд.
1875 – 1878. У устанку у Босанској крајини пише прогласе, одржава састанке, супроставља се разним назадним струјама у устанку, бодри устанике итд.
1878 – 1882. Војводина, Београд и нека мјеста у Србији. Пише историју босанско – херцеговачке буне; полемише са разним непријатељима; два пута протјеран – једном из Војводине, други пут из Србије; више пута затваран.
1882 – 1888. Румунија, Бугарска, Грчка, Македонија и још неки крајеви. Успоставља везе и сарадњу с напредним људима ових земаља и крајева, полемише са старим противницима и стиче нове пријатеље и присталице.
1889 – 1890. У Београду. Издаје књигу "Народна права или наше неодложне потребе." Књига јавно спаљена, Пелагић осуђен и протјеран из Србије.
1891 – 1894. Поново у Београду. Издаје брошуру "Шта је социјализам;" шест хиљада примјерака конфисковано и спаљено. Организује прву прославу Првог маја у Београду; проглашен лудим и насилно стрпан у лудницу, одакле га ослобађа разјарена маса народа предвођена високошколском омладином.
1895 – 1898. Насилно доведен у Саборну цркву и ту рашчињен. Издаје књигу "Ко је преступник и бунтовник и ко руши ред и мир, имање и морал." Поново суђење и поново затвор.
1899. У јануару умро у затвору у Пожаревцу и потајно сахрањен, да не би сазнали његови пријатељи.
Sport
Prvaci Republike Srpske u odbojci. Пелагићево је сједиште истоименог фудбалског клуба Пелагићево.
Zgornja Sorica
Zgornja Sorica je naselje u slovenskoj Općini Železniku. Zgornja Sorica se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 173 stanovnika.
Opština San Simón Almolongas, Oaxaca
San Simón Almolongas je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1454 m.
Rajko Dujmić
Rajko Dujmić (Zagreb, 7. august 1954 - ) je hrvatski muzičar i kompozitor, poznat po nastupu u popularnoj grupi Novi fosili te kao autor brojnih hitova hrvatske zabavne muzike u posljednjim decenijama 20. vijeka.
Sveto ulje
Sveto ulje pomazanja (ili sveta pomast) se opisuje u Starom zavetu.
Biblija navodi da sveto ulje pomazanja (sveta pomast) sadrži sledeće sastojke :
Maja i vanzemaljac
Maja in vesoljček, također poznat i kao Maja i vanzemaljac, je jugoslavenski science fiction film za djecu snimljen na slovenskom jeziku 1988. godine u režiji Janeta Kavčiča po scenariju koji je Kavčič napisao zajedno sa Emilom Filipčičem. Radnja prikazuje kako na Zemlju dolazi svemirski brod sa razredom djece-vanzemaljaca te kako jednog od njih ugleda zemaljska djevojčica po imenu Maja.
Maghetto, Biella
Maghetto je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Victoria, Victoria, Iași
Victoria je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Ana Nikolić
Ана Николић (Paraćin 27. 9. 1978.) је српска поп певачица.
Биографија
Рођена је у Параћину 27. 9. 1978. Завршила је језичку гимназију у Параћину, а затим је уписала вишу политехничку школу у Београду, на одсек за дизајн. Своју каријеру је започела са 22 године певајући по београдским сплавовима. Са песмом „Јануар“ је на Беовизији 2003. освојила награду за најбољи дебитантски наступ, а песма је постала велики хит. Ана је током лета исте године издала свој први студијски албум Јануар на коме је најдоминантнији ауторски рад композитора Александра Милића Милија и текстописца Марина Туцаковић. Објавила га је у издању Сити рекордса. Албум првенац са неколико хитова као што су: ”Хоћу да те гледам”, ”Птица скитница”, ”Ватра”, ”Атина”, ”Мој клуб” и са два високобуџетна спота за песме: ”Ватра” и ”Хоћу да те гледам”. Ана је 2003. године добила и оскар за поп певацицу, за хит године и албум године. На Беовизији 2004. је добила награду за откриће године.
После албума ”Јануар” уследила је подужа пауза од три године. На музичку сцену се вратила на Беовизији 2006. са песмом ”Ромале Ромали” заузевши тако друго место, односно четврто место у финалном избору. Песма је постала велики хит.
Годину дана после, тачније 2007., Ана издаје свој други албум под називом ”Девојка од чоколаде” који су потписале две издавачке куће, Сити рекордс и Милиграмусиц. Албум који је надмашио претходни са убедљивом продајом носи хитове попут: ”Девојка од цоколаде”, ”Дум један коњак”, ”Плакаћете за мном обоје”, ”Кловн” и за многе најлепша Анина балада ”Ипак се окреће”. Ана је 2007. по први пут одржала велику турнеју под називом ”Чоколада”.
Mata Redonda, Tepetzintla
Mata Redonda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tepetzintla.
German Concentration Camps Factual Survey
German Concentration Camps Factual Survey je britanski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1945. u nominalnoj režiji Alfreda Hitchcocka, a koji se smatra jednim od prvih filmova posvećenih Holokaustu.
Ana Nikolić
Биографија
У децембру 2008. излази ЦД Тхе платинум цоллецтион са највећим Аниним хитовима и две нове нумере ”Екстаза” и ”Шизофренија”. Поћиње и сарадња певачице и два млада аутора Милошем Рогановићем и Филипом Алексићем.
Mata Redonda, Tepetzintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
German Concentration Camps Factual Survey
Počeo se snimati na samom kraju Drugog svjetskog rata, odnosno nakon što su britanske trupe oslobodile njemački koncentracioni logor Bergen-Belsen. Tome je svjedočio filmski producent Sidney Bernstein, tada zaposlen u britanskom ministarstvu Ministarstvu informacija, koji je postao uvjeren kako bi strahote koje je vidio u logoru morale biti ovjekovečene. Projektu su se preko savezničkog vojnog zapovjedništva za Evropu priključili i Amerikanci, a također i Sovjeti, koji su prikupili dokumentarne snimke iz Auschwitza i drugih logora koje su oslobodili. Bernstein je inzistirao da film osim snimaka leševa i tragova zločina uključi i intervjue sa preživjelim logorašima, ali i zarobljenim esesovskim čuvarima; u Bergen-Belsenu se među njima našao i logorski ljekar Fritz Klein; snimke napravljene za film su kasnije korištene na suđenju protiv njega i zapovjednika Josefa Kramera na kome su obojica osuđena na smrt zbog ratnih zločina.
Ana Nikolić
Биографија
На Беовизији 2009. Ана Николић је отпевала песму ”Били смо најлепши”, где у полуфиналној већери није прошла даље, затим је надкадним пребројавањем гласова установљено да је прошла у финале, као и њена колегиница Ивана Селаков. Ипак, Ана је одбила да се такмичи у финалу.
У јуну 2010, Ана је објавила песму ”Џукело”, која је представља сингл за нови албум који је изашао у јулу 2010.
German Concentration Camps Factual Survey
Godine 2014. je snimljen dokumentarni film Night Will Fall posvećen snimanju originalnog filma.
Ana Nikolić
Биографија
Године 2013. издаје албум Милион долара.
Milkaual, Huautla
Milkaual je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 496 m.
Colonia Puente Pantitlán, Tlayacapan
Colonia Puente Pantitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlayacapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 531 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1350 m.
Zgornje Danje
Zgornje Danje je naselje u slovenskoj Općini Železniku. Zgornje Danje se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
Familia Franco, Mexicali
Familia Franco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Cinqueterre, Reggio Emilia
Cinqueterre je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 553 m.
Familia Franco, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Baglio Messina, Trapani
Baglio Messina je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Las Lagunas, Acayucan
Las Lagunas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 405 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Mulberry, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 138.
Baccoli, Verona
Baccoli je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Homero Martínez Valdez, San Juan de Sabinas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 397 m.
Ponte A Tigliano, Prato
Ponte A Tigliano je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Slaughter Beach, Delaver
Slaughter Beach je gradić u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 207 stanovnika.
The Stowaway (film, 1958)
The Stowaway je australijsko-francuski pustolovni film snimljen 1958. godine u režiji Leeja Robinsona i Ralpha Habiba. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana belgijskog pisca Georgesa Simenona. Radnja se događa na Tahitima gdje grupa pustolova pokušava pronaći bogatog nasljednika. Predstavljao je nastavak suradnje Leeja Robinsona sa francuskim koproducentima uspostavljen filmom Walk Into Paradise dvije godine ranije. Film se snimao na autentičnim lokacijama na Tahitima i Društvenim otocima. Napravljen je u dvije verzije - na engleskom i francuskom. Za razliku od prethodnog ostvarenja, nije ostvario veći komercijalni uspjeh.
Crno Boci
Crno Boci su naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Crno Boci pripadaju opštini Centar Župa.
Prirodni uslovi
Naselje Crno Boci je smešteno u krajnjem zapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (6 km zapadno). Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 20 km južno.
Reljef: Crno Boci se nalaze u oblasti Župa, na zapadnim padinama planine Stogovo. Istočno od naselja se nalazi glavno bilo planine, dok se zapadno tlo spušta u dolinu Crnog Drima, koja je u ovo delu pregrađena, pa je tu obrazovano veštačko Debarsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 850 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Crno Boci su imali 40 stanovnika.
Sartorano, Bologna
Sartorano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Crno Boci
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Turci (Torbeši) (100%).
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Sartorano, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Kućni gost i moja majka
Kućni gost i moja majka je južnokorejski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Shin Sang-oka. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Chu Yo-Supa. Radnja prikazuje kako umjetnik odlazi posjetiti udovicu svog nekadašnjeg prijatelja, te kako se u domaćinstvu gdje žive žene tradicionalno odvojene od muškaraca mora prilagoditi konvencijama.
San Antonio, Villa de Arista
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Bailleul-Sir-Berthoult
Bajel sir Bertu je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1148 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 122 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 114 m, a minimalnoj 58 m).
San Antonio, Villa de Arista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1600 m.
Cihorinska kiselina
Cihorinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 474,371 Da.
Monroe, Indiana
Monro je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 842, što je 108 (14,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Severoistočna oblast (Severna Makedonija)
thumb|300 px|right|Karta statističkih oblasti Republike Makedonije Severoistočna statistička oblast jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.
Položaj
Severoistočna statistička oblast se nalazi u severoistočnom delu zemlje i ima državnu granicu na severu sa Srbijom i na istoku sa Bugarskom.
Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:
Stanovništvo
Severoistočna statistička oblast imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 173.814 stanovnika, od čega u samom gradu Kumanovu 65.233 st.
Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:
Zavrh (Bloke, Slovenija)
Zavrh je naselje u slovenskoj Općini Bloki. Zavrh se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 16 stanovnika.
Peissen
Pajsen je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 305 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061084.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Pajsen se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 16 metara. Površina opštine iznosi 10,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 305 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Huerta José Guinto, Técpan de Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Emiliano Zapata, Tlayacapan
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlayacapan.
Agra, Varese
Agra je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Emiliano Zapata, Tlayacapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 454 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1860 m.
Agra, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 651 m.
Campo Número Ciento Seis, Cuauhtémoc
Campo Número Ciento Seis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2007 m.
Statističke oblasti Severne Makedonije
thumb|300 px|right|Karta statističkih oblasti Republike Makedonije Republika Makedonija podeljena je na 8 regiona ili oblasti, koje postoje isključivo zbog zakonskih i statističkih razloga.
Oblasti su:
Oblasti se dalje dele na opštine.
Po izdvajanju iz Jugoslavije Makedonija se sastojala od 34 opštine, da bi se 1996. godine njihov broj povećao na 123.
Novim sistemom iz avgusta 2004. godine broj opština je smanjen na 85.
Poblado de Don Diego, San Miguel de Allende
Poblado de Don Diego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1885 m.
San Sebastián, Silacayoápam
San Sebastián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Silacayoápam.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 215 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1703 m.
Ferragosto
thumb|thumb|Igre na plaži tijekom ferragosta Ferragosto (od lat. Feriae Augusti = Blagdan Augusta) je blagdan drevnog rimskog porijekla koji se slavi svakog 15. kolovoza u Italiji. Katolička crkva na taj dan slavi blagdan Velike Gospe. Smatra se jednim od najvažnijih vjerskih i obiteljskih blagdana. U to doba brojni Talijani odlaze na godišnji ​​odmor kojeg provode uglavnom u vlastitoj zemlji.
Povijest ferragosta seže daleko u prošlost: 15. kolovoz u Italiji slovi kao najtopliji dana ljeta i time označava "prekretnicu ljeta". Stoga je svojedobno car August odredio da ovaj dan bude neradni dan za slobodne Rimljane kao i za robove. Stoga je vjerojatno najstariji neradni dan.
Brojni Talijani podrazumjevaju pod pojmom ferragosto i cijeli godišnji odmor. U tom razdoblju se u Italiji mora računati s pretrpanim plažama, prometnim gužvama, popunjenim hotelima, restoranima i autokampovima. Vrhunac je turističke sezone. U tom razdoblju cijene turističkh usluga u Italiji su više nego u ostatku godine.
Pellworm
Pelvorm je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.089 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054103, NUTS (DEF07) i LOCODE (DE PEL) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Pelvorm se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 37,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.089 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 29 stanovnika/km².
Bobija (Cetinje)
Bobija je naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 39 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 65 stanovnika).
Demografija
U naselju Bobija živi 36 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 62,7 godina (63,8 kod muškaraca i 62,2 kod žena). U naselju ima 26 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,50.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Under Capricorn
Godine 1984. je u Australiji po istom predlošku snimljena istoimena televizijska miniserija.
Ptolemej (gnostik)
Ptolemej ili Ptolomej (Ptolemaios; umro oko 180.) je bio ranohrišćanski teolog iz 2. vijeka. Pripadao je zapadnoj (italskoj) školi valentinskog gnosticizma.
Irenej je Ptolemejevoj gnozi posvetio značajan dio svoga djela protiv gnostika (Adversus haereses). Ptolemej je najvjerojatnije bio direktan učenik Valentinov, a djelovao je po svoj prilici u Rimu. Irenej spominje Ptolemejev komentar Prologu Ivanova Evanđelja, i iznosi njegov sadržaj. Taj se Ptolemejev spis inače nije sačuvao. Irenej je smatrao Ptolemeja jednim od najvažnijih Valentinovih učenika.
Epifanije Salaminski nam je sačuvao u cjelini Ptolemejev spis »Pismo Flori« (Pros Phloran), nekoj nepoznatoj obrazovanoj kršćanki. Ovo delo je veoma značajno jer je jedini u grčkom izvorniku sačuvani gnostički spis. Ptolemej je Flori saopćio samo opće crte gnostičke nauke, ostavljajući za kasnije, kad bude ocijenjena »dostojnom da primi apostolsku predaju« (7, 9), saopćavanje dubljeg kozmogonijskog nauka.
Godišnji odmor
Koncept godišnjeg odmora u modernom smislu potiče iz 20. vijeka kada su industrijalizacija, urbanizacija omogućili stvaranje moderne srednje i radničke klase koja je sebi mogla priuštiti godišnji odmor, dotada isključivo u domeni najimućnijih dijelova društva. On se obično koristi za izlete i turistička putovanja, a u Evropi se uvriježio običaj da se na godišnji odmor odlazi u julu i augustu koji su najtopliji mjeseci godine, te kada se u većini zemalja održava ljetni raspust za djecu, što omogućava korisnicima godišnjeg odmora da ih provode sa svojim porodicama.
Radna zakonodavstva većine modernih država poslodavcima nameću obavezu da svojim redovnim zaposlenicima daju određeni broj dana u godini za godišnji odmor. Opseg tih prava i način korištenja, pak, varira u odnosu na određene države, poduzeća i pojedince.
Stanisław Leszczyński
Stanisław Leszczyński (Lavov, 20. oktobar 1677. - Lunéville, 23. februar 1766.) bio je kralj Poljsko-Litvanske Unije koji je vladao u turbulentna vremena u dva navrata od 1704. do 1709. i od 1733. do 1736.
Terrero, Huautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 183 m.
Stanisław Leszczyński
Biografija
Rođen je sin poznańskog vojvode Rafala i Ane Jabłonowske. Bio je poznat kao otac Marije Leszczyńske, francuske kraljice. U vrijeme interregnuma nakon smrti Jana III. Sobieskog, bio je član izbornog sejma i peharnik na dvoru, što je u ono vrijeme bio visok položaj.
Prvi mandat
Prije Velikog sjevernog rata - 1699. postao je poznański vojvoda, jedan od vođa velikopoljske opozicije protiv Augusta II i inicijator Varšavske konfederacije 1704. Zahvaljujući pritiscima švedskog kralja Karla XII izabran je za kralja - Poljsko-Litvanske Unije 2. jula 1704. Nakon tog ga je 4. oktobra 1705. u varšavskoj crkvi sv. Jana okrunio nadbiskup iz Lavova, usprkos papinoj zabrani. U novembru 1705. je sklopio savez sa Švedskom i pristao na vazalni odnos prema švedskom monarhu.
Zahvaljujući prisilnoj abdikaciji Augusta II u Altranstädtu Stanisław Leszczyński je stekao međunarodno priznanje svog kraljevstva.
Nakon poraza švedskog kralja u Bitci kod Poltave 1709., morao je napustiti zemlju, pa je pobjegao u Tursku, a odatle - na poziv Karla XII u Švedsku. Nakon tog je sljedeće dvije godine lutao Evropom, ponajviše po zemljama Svetog Rimskog Carstva.
Povratak na tron
Vjenčanje njegove kćeri Marije sa francuskim kraljem Louisom XIV ojačalo je šanse Stanisława Leszczyńskog, da se nakon što je umro August II, uz podršku francuske ponovno vrati na tron.
U Varšavu se vratio početkom septembra 1733., a već je 12. septembra izabran za kralja i isti dan okrunjen. Sve se to događalo uoči intervencije ruske i saksonske vojske. Stanisław se pred tom ofenzivom sklonio u Gdańsk, koji se nakon višemjesečne opsade predao u maju 1734. Nakon tog je pobjegao u Königsberg i pokušao dobiti podršku od Kraljevine Pruske. Njima je predložio plan stvaranja švedsko-pruskog saveza, po njemu su je između ostalog Pruska kao kompenzaciju, trebala dobiti od Poljske - Warmiju.
Stanisław je i inače često svoj vlastiti interes stavljao iznad interesa Poljsko-Litvanske Unije, pa je nudio teritorije samo da se vrati na tron. U tom mu nije pomoglo niti osnivanje vojne organizacije Dzikowske Konfederacije 1734. a niti kasniji Rat za poljsko naslijeđe.
Nakon poraza morao je abdicirati i otići u Kraljevinu Francusku, gdje je dobio na doživotno uživanje domenu Lorenu. U Francuskoj se pokazao kao dobar domaćin, mecena nauke i umjetnosti, i pouzdan podanik dvora i kralja. Uredno je prikupljao porez, provodio regrutacije i radio sve ostalo u interesu Francuske, što je izazvalo nezadovoljstvo među stanovnicima vojvodstva. Oni su međutim mislili da je za takvu politiku kriva lokalna administracija i predstavnici francuskog monarha, a ne Stanisław Leszczyński.
Umro je 23. februara 1766. u Lunévilleu.
Ostavština
Stanisław Leszczyński bio je autor reformističkog političkog traktata - Izbori garancija slobode (Głos wolny wolność ubezpieczający) 1743. U njemu je na bazi trenutnog stanja, iznio plan reforme političkog sistema Poljsko-Litvanske Unije. On je bio kompromis između neophodnih reformi i tradicionalne dominacije plemstva. Predložio je smanjenje kraljevskih prerogativa na račun sejma, održavanje izbora za kralja, uz zabranu strancima da se kandidiraju i ograničenje prava vojvodama u sejmu na liberum veto, koji su oni dotad često koristili i tako blokirali donošenje odluka. Predložio je i da se dvorski ministri biraju u sejmu na mandat od 6 godina, povećanje redovne vojske, reformu porez]]nog sistema radi osiguranja stalnih državnih prihoda, više sloboda za kmetove i njihovu pravnu zaštitu.
Iskazao se i kao autor filozofskih i moralističkih eseja.
Cerovo (Mavrovo i Rostuša)
Cerovo je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Cerovo pripada opštini Mavrovo i Rostuša.
Geografski položaj
mini|levo|200px|Dokument seoske opštine Cerovo 1916. godine Naselje Cerovo je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 16 km južno.
Klima u naselju je planinska.
Istorija
Početkom 20. veka meštani Cerova su bili vernici Srpske pravoslavne crkve.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Cerovo je imalo 19 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Vukašin Brajić
Vukašin Brajić je bosanskohercegovački pjevač. Rođen je 9.2. 1984. u Sanskom Mostu, ali zbog rata u Bosni preselio se sa porodicom u Srbiju i sada živi u Beogradu. Bio je učesnik muzičkog reality show-a Operacija Trijumf, koji se emitovao preko šest nacionalnih televizijskih mreža u pet balkanskih zemalja (Bosna i Hercegovina, Makedonija, Srbija, Hrvatska i Crna Gora), gdje je zauzeo drugo mjesto.
Affect
lijevo|150 px|thumb|Affect Dok je bio na trećoj godini fakulteta odlazi iz Negotina u Beograd. Naime, 2003. godine u Negotinu je upoznao Darka Nikodijevića i Nemanju Anđelkovića koji su iste godine snimili nekoliko pjesama koje pripadaju melodičnom metal-rock žanru i odlučili napraviti grupu koji su nazvali Affect. Kako nisu imali vokal, uvidjevši da Vukašin dobro pjeva, voli muziku, te uz to svira gitaru, pozvali su njega. U ljeto 2004. Vukašin je snimio s njima četiri pjesme. Vukašinu su se pjesme svidjele i brzo se pronašao u njima. Početkom 2005. godine Affect dobiva stalnu postavu kada mu se priključuju basist Nikola Dimitrijević i bubnjar Željko Despić. Zbog ograničenih uslova do 2006. godine radili su na snimanju 10 pjesama za album. U ljeto 2006. godine stupili su u kontakt s Ognjenom Uzelcem, direktorom PGP RTS-a koji im je pružio mogućnost da PGP izda Affectu promotivni cd-singl sa dvije pjesme. U jesen iste godine su u studiju 5 PGP RTS-a snimili svoje dvije pjesme "Ništa više ne ostaje" (u engleskom originalu "Read from my eyes") i instrumentalnu obradu tradicionalne srpske pjesme "Ajde Jano", koju su oni svirali u heavy-metal žanru. U aprilu 2007. godine izdali su taj promotivni singl objavljen u 150 primjeraka. Uživo su nastupali po Beogradu na mjestima na kojima se svira rock'n'roll, a uz pomoć ekipe radija Beograd 202 su nastupali i van Beograda. Zbog mnogo razloga, od kojih je jedan taj da se samo Vukašin od svih članova benda želio baviti muzikom profesionalno, projekt je krajem iste godine stavljen na pauzu, ali Darko Nikodijević i Nemanja Anđelković i dalje su uz Vukašina kao dio tima koji će raditi s njim i na projektima koji slijede.
Operacija Trijumf
lijevo|thumb|150 px|Vukašin Brajić - finale OT-a
Karijera poslije Operacije Trijumf
thumb|desno|150 px|Vukašin Brajić na koncertu Operacije Trijumf u Beogradu Vukašin je 23.2.2009. godine nastupio sa članovima OT Benda i Sonjom Bakić kao predgrupa svjetskoj zvijezdi Jamesu Bluntu na njegovom koncertu u Beogradu pred nekoliko hiljada gledatelja.
Tijekom ljeta 2009. godine takmičari prve Operacije Trijumf su napravili turneju po Crnoj Gori, čija je kruna bio koncert na punom Stadionu malih sportova u Podgorici.
lijevo|thumb|150 px|Vukašin Brajić - predstavnik BiH na Eurosongu 2010
Solo singlovi
Vukašin Brajić - "Thunder and lightning" / "Munja i grom" Vukašin Brajić i Alogia - "Od svega umoran"
Do No Harm (Lost)
"Do No Harm" je dvadeseta epizoda prve sezone televizijske serije Izgubljeni. Režirao ju je Stephen Williams, a napisala Janet Tamaro. Prvi puta emitirana je 6. travnja 2005. godine na televizijskoj mreži ABC. Glavni lik radnje ove epizode je Jack Shephard (Matthew Fox).
Prije otoka
U radnji koja se događa prije dolaska na otok pratimo događaje netom prije Jackovog vjenčanja sa Sarah, njegove bivše pacijentice koju je "popravio" nakon prometne nesreće. Jack je u problemima, jer ne može napisati zavjete ljubavi, a dodatno ga šokira iznenadni dolazak njegovog oca Christiana (John Terry) koji mu daje savjet o zavjetima pored bazena. Njegov mu otac govori da je Jackova snaga u odanosti, a da je jedini problem koji ima taj da ne može pustiti stvari na miru. Nakon kratkog razmišljanja o svemu što mu je otac rekao, Jack uspijeva napisati zavjete prije početka ceremonije u kojima će reći Sarah kako ga je ona "popravila".
Na otoku
Boone se nalazi u kritičnom stanju nakon pada malog aviona iz prethodne epizode. Izgubio je dosta krvi, jedno pluće mu ne radi, a desna noga mu je zdrobljena. Jack šalje Kate Austen (Evangeline Lilly) da od Jamesa "Sawyera" Forda (Josh Holloway) donese alkohola. Na putu natrag Kate susreće Claire Littleton (Emilie de Ravin) koja se upravo nalazi u neočekivanim trudovima. Sayid Jarrah (Naveen Andrews) iznenađuje Shannon Rutherford (Maggie Grace) s romantičnom večerom. Shannon govori Sayidu da joj je Boone brat po maćehi i da je on na neki način zaljubljen u nju. Booneu je potrebna transfuzija krvi tipa -A. Jack šalje Charlieja Pacea (Dominic Monaghan) da pronađe nekoga od preživjelih s tom krvnom grupom. Charlie se vraća s informacijom da nije mogao naći nikoga (samo četvero ljudi je uopće znalo svoju krvnu grupu) pa Jack odlučuje da će mu dati svoju koja je 0-negativna. S bambusovom grančicom Jack pokušava napraviti iglu, ali ne uspijeva. Sun-Hwa Kwon (Yunjin Kim) riješi problem donoseći morskog ježa. Koristeći njegove bodlje, Jack uspije dati Booneu svoju krv.
Tijekom rada na splavi, Jin-Soo Kwon (Daniel Dae Kim) čuje Katein poziv u pomoć i požuri se do nje i Claire. Unatoč tome što se međusobno ne razumiju, Kate uspijeva reći Jinu da ode po Jacka. Jin dolazi do pećina, ali Jack je preokupiran krvnom transfuzijom. Jack kaže Jinu (uz pomoć Sun koja prevodi) da uzme sa sobom Charlieja i da odu do Kate i Claire te daje Charlieju upute za Kate o tome kako se ispravno izvodi porođaj.
Sun primijeti da je Jack počeo blijediti pa zaustavlja transfuziju, jer se krv počela nakupljati u Booneovoj mrtvoj desnoj nozi. Jack pokuša spasiti Booneovu nogu, ali uskoro shvaća da ne može i da će Boone umrijeti ako ovaj ne napravi amputaciju. Jack upita Michaela Dawsona (Harold Perrineau) da pronađe nešto s čim će odrezati Booneovu nogu, ali u tom trenutku Boone dolazi k svijesti i zamoli Jacka da ga samo pusti. Boone otkriva Jacku da su on i John Locke (Terry O'Quinn) otkrili tajanstveno okno i da ga je Locke zamolio da nikome drugome ne kaže. Nakon toga Boone umire, a u isto vrijeme Kate porodi Claire. Jack govori Shannon da je Boone mrtav te ona plače nad njegovim tijelom. Ljutit i razočaran raspletom, Jack krene u potragu za Lockeom uvjeren u to da je ovaj ubio Boonea.
Produkcija
U prvoj verziji scenarija za jedanaestu epizodu, Lockea su u potrazi za otetom Claire trebala pratiti dva gostujuća lika s kojima bi otkrio okno. Međutim, kasnije je odlučeno da će ga pratiti Boone - izbor koji je doveo do njegove smrti. Premda su izvršni producenti izjavili da je glumac Ian Somerhalder vijesti o smrti svog lika primio profesionalno, sam glumac izjavio je da je bio "poprilično tužan". Booneova smrt značajna je po tome što je to bila prva smrt jednog od glavnih likova u seriji. Prema riječima izvršnih producenata Damona Lindelofa i Carltona Cusea Booneova smrt je imala smisla iz perspektive same priče zbog toga što je dodatno "zapalila" rivalstvo između Jacka i Lockea koje će kulminirati u finalu sezone.
Nakon što je Somerhalder otišao iz serije, televizijska mreža ABC potpisala je s njim jednogodišnji ugovor. Somerhalder je izjavio da je to što je bio dijelom serije Izgubljeni bilo "najbolje iskustvo" i "najbolja godina njegovog života".
Gledanost i kritike
Epizodu Do No Harm gledalo je 17.12 milijuna Amerikanaca. IGN je rangirao Booneovu smrt na četvrto mjesto najboljih 10 smrti u seriji Izgubljeni.
Herman Melville
thumb|Herman Melville Herman Melville (New York, 1.8. 1819. – New York, 28.9. 1891.), američki romanopisac, pripovjedač i pjesnik.
Moby-Dick
Pravi Melville, auktor djela mitske snage, izranja u "romanci", ili vizionarnom spoju romana i anatomije (ekscentričnoga proznoga žanra njegovanoga u engleskoj književnosti 17. stoljeća, napose kod Melvilleovih omiljenih pisaca Roberta Burtona, sir Thomasa Brownea i Isaaca Waltona), "Moby-Dick ili Bijeli kit" (1851.). To djelo, posvećeno Nathanielu Hawthorneu, obuhvaća više razina: realističko-pripovijednu i tehničko-opisnu, simboličku i mitsku. Pojednostavljeno, moglo bi se reći da je radnja romana lov na bijeloga kita Moby Dicka, a glavni ljudski protagonist kapetan Ahab, te da je scena zbivanja postavljena tako da lov, sukob i propast uključuju cijeli univerzum- ispričano kroz usta jedinoga preživjeloga člana posade, Ishmaela.
Kasnija je kritika ustanovila da je, uza svu različitost u duhovnom miljeu, Melville jedini devetnaestostoljetni romanopisac, uz Dostojevskog, kojemu je spiritualna dimenzija djela dominantna i kojega je središnji opus utjelovljenje pjesničke metafizike s centralnim temama opstojnosti Zla i smislenosti univerzuma promatranoga u kategorijama teodiceje. No, dok je ruski autor tvorac uzbudljivih likova koji utjelovljuju veličajnost života, i to u vizuri kršćanskoga mita, Melville ostvaruje snažne dramsko-pjesničke slike izuzetno bogatoga arhaiziranoga jezika, no, bez psihološke obradbe (za što i nije bio zainteresiran) ili nijansi u razvijanju međuljudskih odnosa. Tema "Moby Dicka" je sukob Dobra i Zla, ili dvaju nepomirljivih Zala (Ahab i Moby Dick), no intenzitet te "romance" i njen utjecaj potječu najviše iz poetskoga zamaha i filozofema visoke retorike integrirane u djelo koje je više nalik drevnim spjevovima nego romanu bilo kojega razdoblja. Također, piščev svjetonazor u tom je djelu, kao i kasnijima, rastrgan između kalvinističkoga] protestantizma, manihejsko-gnostičkih i [[ateizam|ateističkih vidozora. Roman "Moby-Dick" smatra se najboljim u kanonu američke književnosti XIX. stoljeća.
Kasnija djela
Zbog neodgovarajuće recepcije čitateljstva koje je očekivalo avanturistički roman, a u "Moby-Dicku" dobilo neobičnu mitsku dramu pomiješanih žanrova piščeva je karijera krenula silaznom putanjom. Sljedeći roman "Pierre ili dvoznačnosti" (1852.) neuspio je pokušaj problematiziranja provokativne teme incesta. Melville je u idućem razdoblju objavio još nekoliko pripovjednih proza, među kojima se ističu povijesni roman "Israel Potter" (1855.) s temom iz američke revolucije; priče "The Piazza Tales" (1856.), nazvane po trijemu piščeve farme, s ponajboljim pripovijestima "Pisar Bartleby", protoegzistencijalističkom pričom o otuđenju i putu u ludilo njujorškoga činovnika, koja očito puno duguje Dickensu, no suvremenoga čitatelja asocira više na Gogolja i Dostojevskog; te "Benito Cereno", prozom koja problematizira rasne odnose. Godine 1857. objavljuje alegorijski roman "Sljepar", o prijevarama i ljudskoj naivnosti. Melvilleov neuspjeh kod čitateljstva pojačava i autorovu osobnu krizu (sukob vjerovanja i nevjere, što je rezultiralo nekim oblikom živčanoga sloma), te pisac traži duhovnu okrjepu u putu u Svetu zemlju i Evropu, što rezultira filozofskom poemom "Clarel", objavljenom u privatnoj nakladi 1876. Nedovršena je ostala dulja pripovijest (ili kraći roman) "Billy Budd" (objavljena tek 1924.) - posljednja manifestacija Melvilleova mitotvoračkoga genija, u kojoj je evocirana pobuna na britanskom brodu u doba Napoleonskih ratova; sotonski lik Claggarta, bogootački kapetana Verea, i kristoliki Billya Budda, osim što iniciraju mnoštvo alegorijskih interpretacija, testamentarni su ostvaraj američkoga pisca za koga do konca nije jasno je li našao utjehu u prihvaćanju kršćanstva ili se pomirio sa sudbinom bez ikakve religijske vjere. Nakon I. svjetskoga rata naglo se javilo zanimanje za "Moby Dicka ", ubrzo i za ostala djela, pa Melville od zaboravljena pisca postao središnjim američkim prozaikom 19. stoljeća.
Na hrvatskosrpski je do sada (2005.) prevedena većina najpoznatijih Melvilleovih djela (Moby Dick, Taipi, Sljepar, Bartleby), osim Billy Budda.
Gornje Romanovce
Gornje Romanovce je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 50 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 93 stanovnika).
Selo je razbijenog tipa, sa tkz. mahalama medju kojima su najveće: Strahinjini,Lazarovi, Bojkovi, Kusini, Dzonini, Trajkovi i druge. Naseljavanje sela je pocelo sredinom 19. veka, kada su se stvorile i ove mahale. Prve dve mahale koje su ujedno i najstarije su Strahinjini i Lazarovi, naime njihovi preci su se doselili iz tadašnje Bugarske, sadašnje Srbije selo Božica (Surdulica) iz mahale Novkovi.
Selo ima dosta izvora pitke vode, a što se tice nekih mesta u selu pored navedenih mahala su i : Golemo ravniste, Bobik, Preslop, Gramada, Kaladziska, Tasina dolina, Strahinjina dolina, Berkova livada...
Više o selu na seoskoj Facebook stranici: https://www.facebook.com/g.rromanovce/?ref=settings
Demografija
U naselju Gornje Romanovce živi 46 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 59,3 godina (59,3 kod muškaraca i 59,3 kod žena). U naselju ima 21 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,38.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
{| width="50%" style="background:transparent; "
Miniere, Cosenza
Miniere je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
Opština Vima Mică, Maramureș
Vima Mică je opština u Rumuniji u okrugu Maramureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Maglioli, Biella
Maglioli je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 429 m.
Sasso Marconi, Bologna
Sasso Marconi je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Državni udar u Egiptu 1952.
300px|mini|Muhamed Nagib i Gamal Abdel Naser, vođe revolucije Državni udar u Egiptu 1952. (poznat i kao revolucija 23. jula) izvršili su članovi društva Slobodnih oficira 23. jula 1952. godine. Završena je porazom i svrgavanjem egipatskog kralja Faruka. Republika je proglašena godinu dana kasnije.
Revolucija
Nakon 1945. godine Egipat zapada u tešku ekonomsku krizu. Sve veći otpor egipatskog naroda primorao je Britance da 1946. godine povuče svoje trupe iz Kaira, Aleksandrije i iz delte Nila. Izraelsko-arapski rat izbio je 1948. godine. Egipat je učestvovao na strani arapske koalicije protiv Izraela. Egipatska vojska tučena je zbog zastarelog naoružanja i brojčane slabosti. Sve to je izazivalo veliko nezadovoljstvo kod naroda. To je dovelo do stvaranja revolucionarnih trupa. Tokom ili uskoro nakon Drugog svetskog rata, formirano je društvo Slobodnih oficira. Činili su ga najvažniji protagonisti buduće istorije Egipta: Gamal Abdel Naser, Anvar el Sadat, Abdulhakim Amer i drugi. Društvo Slobodnih oficira je 23. jula 1952. godine izvršilo uspešan državni udar. Vladar je prinuđen na izgnanstvo iako je republika proglašena godinu dana kasnije. Za prvog predsednika Republike proglašen je Muhamed Nagib. Potpomognuti Nagibom, vojnici preuzimaju vlast. Republikanski Egipat je postao vodeća država u arapskom svetu.