cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henry, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 464, što je 56 (-10,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bisbee, Arizona
Bisbee je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.575 stanovnika.
Tittling
Titling je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Pasau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.656 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9275152.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Pasau Titling se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pasau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 540 metara. Površina opštine iznosi 20,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.656 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 176 stanovnika/km².
Ivan Albertal
Ivan Albertal (Roveredo, Švicarska, oko 1575. – Zagreb, 1648.), švicarski arhitekt i graditelj.
Ivan Albertal (Johann, Hans, Alberthaler), graditelj švicarskog porijekla. Djelovao je krajem 16. i početkom 17. stoljeća. Gradio je u Dillingenu, Haunsteinu i Innsbrucku. Početkom 17. stoljeća spominje se kao građanin Trebinja kod Novog Mesta u Sloveniji. U Zagrebu se prvi pisani podatak o njemu javlja 21. lipnja 1628. godine kada mu je i isplaćeno „stotinu rajnskih forinti“ za radove na katedrali. Naime nakon požara 1624. godine srušio se svod svetišta katedrale, te ga je trebalo ponovo izgraditi. U tu svrhu angažiran je kao majstor graditelj Ivan Albertal. U dokumentima ga se naziva „knez Hanž Albertal paumešter“. Izgradnju svoda Albertal izvodi u suradnji s talijanskim graditeljem Juliom Portom. Mrežasti svod, koji je dovršen 1632. godine, bio je izgrađen u kasnogotičkom duhu.
Od 1633. do 1641. godine Albertal gradi južni toranj katedrale u prijelaznom renesansno – baroknom stilu. Zvonik je imao i funkciju kule-promatračnice zbog opasnosti od Turaka. Nešto kasnije Albertal izvodi i kapu zvonika.
Većina Albertalovih zahvata nestala je tijekom obnove katedrale krajem 19. stoljeća koji su vođeni prema projektu arhitekta Hermanna Bolléa.
Ivan Albertal umire u Zagrebu 1648. godine.
Raška
Raška je naziv za geografsku oblast i za jednu od srpskih župa u jugozapadnoj Srbiji koja je ime dobila po istoimenoj rijeci. U njoj su župani od početka 12. vijeka počeli predvoditi srpske pohode protiv Bizanta umjesto crnogorske kraljevine Zete, da bi njen veliki župan Stevan Nemanja u drugoj polovini 12 stoljeća postao najmoćniji među srpskim vladarima stvorivši državu čiji je glavni grad bio Stari Ras, koji se nalazio nedaleko od današnjeg Novog Pazara. Iz njegove države razvila se potom pod njegovim potomcima Nemanjićima Kraljevina Srbija, a u 14. vijeku i Srpsko carstvo.
Samo ime Rasija (Raška) prvi put se pominje 1189. godine. Od tada Mlečani, Nijemci i Mađari do 18. stoljeća Srbiju nazivaju Rascija, a Srbe Racima, Rascijanima, Raicenima i slično.Ime Raška je danas sačuvano u imenu Raškog okruga u Srbiji, a teritorija nekadašnje Raške je danas poznata pod geografskim imenima Raška oblast.
Vizantija je priznala nezavisnost Raške 1190. godine.
Norbornadien
Norbornadien je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 92,138 Da.
Ken Follett
Ken Follett (5. jun 1949 -) je velški pisac, najpoznatiji po trilerima i historijskim romanima kao što su Eye of the Needle, The Key to Rebecca, Pillars of the Earth i World without End, a koji su poslužili kao predložak za uspješne filmove i mini-serije.
Odrastao je u porodici sljedbenika Plimutske braće, te su mu roditelji zabranjivali da gleda filmove i televiziju. Zbog toga se okrenuo čitanju, te je nakon studija na londonskom University Collegeu postao novinar. Godine 1978. je njegov roman Eye of the Needle postao međunarodni bestseler te se nakon toga mogao u potpunosti okrenuti pisanju. Od studija je bio aktivan u politici, te je poznat kao simpatizer Laburističke stranke; sudjelujući u njenim aktivnostima je upoznao svoju drugu suprugu Barbaru, koja je od 1997. do 2010. bila laburistički član Parlamenta. Poznat je kao pristaša tzv. blairitske frakcije. Godine 2010. je potpisao otvoreno pismo kojim je iskazano protivljenje službenoj posjeti pape Benedikta XVI Britaniji.
Bibliografija
Serija Apples Carstairs (pod pseudonimom Simon Myles)
Serija Piers Roper
Okruzi Delavera
thumb|right|Okruzi Delavera|140px Američka država Delaver ima tri okruga, što je najmanji broj okruga od svih američkih država.
Ken Follett
Bibliografija
Serija Pillars of the Earth
Okruzi Delavera
Poreklo granica okruga datira od vremena bivših sudskih okruga. Ovlašćenja zakonodavnih tela okruga su ograničeni na pitanja kao što su zoniranje i razvoj.
Ken Follett
Bibliografija
The Century Trilogy
Samostalni romani
Publicistika
Gan Ji
Gan Ji (? -200) bio je kineski taoistički svećenik koji je živio i djelovao u posljednjim decenijama dinastije Han. Prema Knjizi Kasnijeg Hana je jedan od njegovih učenika bio Gong Chong, poznat po tome što je caru Shunu (125 – 144), predstavio Taiping Qingling Shu.
Prema nekim historijskim tekstovima Gan Ji je pogubljen od strane gospodara rata Sun Cea. Jiangbiao Zhuan tvrdi da je Sun Ce to učinio kao vatreni konfucijanac, uvjeren da Gan Ji sa svojim propovijedima "zbunjuje" i vara narod.
U Romansi Tri kraljevstva se pojavljuje lik taoističkog propovjednika po imenu Yu Ji (于吉) za koga dio historičara vjeruje da je temeljen na Gan Jiju. U romanu je Sun Ce dao pogubiti Gan Jija zbog bogohulništva, ali ga je Gan Jijev duh nakon toga počeo opsjedati i natjerao da umre od šoka.
Columbia Pictures
Studio je osnovan 1919. godine pod imenom Cohn-Brandt-Cohn Film Sales, a 1924. godine promjenio je ime u Columbia Pictures. Godine 1982. studio je kupila Coca-Cola kompanija, a pet godina kasnije Columbia Pictures udružuje se s TriStar Picturesom u Columbia Pictures Entertaiment. Godine 1989. japanska korporacija Sony kupuje Columbia Pictures grupaciju.
Juraj Augustin
Juraj Augustin (Zagreb, 1883. - Zagreb, 4. siječnja 1917.), hrvatski arhitekt.
Kingsland, Georgia
Kingsland je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.946 stanovnika.
Juraj Augustin
Juraj pl. Augustin rodio se 1883. godine u Zagrebu. Školovao se na Tehničkoj školi u Beču. Istakao se u javnoj tehničkoj službi u Hrvatskoj i Slavoniji. Od 1854. – 1857. djeluje u Zemaljskom građevnom ravnateljstvu u Zagrebu; od 1857.- 1865. kod gradnje austrijskih i istočne željeznice; 1865. - 1867. županijski je inženjer u Križevcima; 1867.- 1876. građevni je savjetnik kod ugarskog ministarstva za komunikacije, gdje je vodio vrhovni nadzor nad gradnjom željezničke pruge od Karlovca do Rijeke. Od 1876. do smrti predstojnik je Građevnog ureda Hrvatsko slavonske dalmatinske zemaljske vlade u Zagrebu.
Kingsland, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 15.946 stanovnika, što je 5.440 (51,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Juraj Augustin
Godine 1877. pristupio je prvoj reformi javne tehničke službe u Hrvatskoj, kojoj je osigurao ravnopravni položaj u zemaljskoj upravi. Godine 1894. provodi reformu tehničkih službi, digavši ugled inženjera uvođenjem službenog naslova „ovlaštenog civilnog inžinira“. Pod njegovom upravom izvedene su u Hrvatskoj brojne: ceste, mostovi, regulacije rijeka, uređenja obala i vodovodi. U Zagrebu, izrađena je prva regulatorna osnova za grad Zagreb, i čitav niz javnih građevina.
Na poziv vlade kraljevine Srbije izradio je 1879. generalni projekt za izgradnju željezničke mreže u Srbiji. Bio je prvi predsjednik Hrvatskog društva inžinjira i arhitekta. Umirovljen je 1909. kao dvorski savjetnik.
Union, Missouri
Junion je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.204, što je 2.447 (31,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wu Daozi
thumb|right|Portret [[Konfucije|Konfucija čiji je autor Wu Daozi.]]
Wu Daozi (ili Wu Tao-tzu) (680–740) bio je kineski slikar iz doba dinastije Tang.
Rive, Vercelli
Rive je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 467 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Gino Gardassanich
Gino Gardassanich, kasnije Gino Gard (Rijeka, 26. studenog 1923. - Chicago, 12. siječnja 2010.), američki nogometaš i reprezentativac, hrvatskog podrijetla. Uz nogomet se u mladosti bavio još atletikom i vaterpolom.
Klupska nogometna karijera
Nogometom se počeo baviti prije drugog svjetskog rata za vrijeme svog školovanja u Zagrebu. Bio je vratar zagrebačkog Građanskog. Po završetku školovanja vraća se u Rijeku gdje je branio za riječke (fiumanske) klubove Magazzini Generali, Todt, Silurficio Whitehead i Kvarner. Bio je prvi vratar novoosnovanog kluba Kvarner. Nakon sezone 1946./47. brani za talijanske klubove Fiorentinu, Marsalu i Regginu. 1949. godine odlazi u Sjedinjene Američke Države gdje deset godina brani za Slovak club iz Chicaga. Sa Slovak clubom bio je prvak SAD-a 1951., 1952. i 1953. godine te osvajač Peel cupa 1951. godine. Odlaskom u SAD mijenja prezime u Gard.
Reprezentativna nogometna karijera
Za reprezentaciju SAD-a igrao je 6 puta. Bio je sudionikom Svjetskog prvenstva 1950. godine.
Nagrade
Proglašen je najboljim nogometnim vratarom SAD-a 1950. godine. Primljen je u američku nogometnu kuću slavnih (Soccer Hall of Fame) 1992. godine.
Norbornen
Norbornen je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 94,154 Da.
Vinjak
mini|desno|200px|[[Rubin Kruševac|Rubinov Vinjak V.S.]] Vinjak je alkoholno piće proizvedeno mešanjem vinskih destilata. Sadrži oko 40% alkohola.
Nakon fermentacije grožđa i destilacije dobijenog sadržaja, dobija se vinjak u vidu prozirne rakije od vina ("rakija od vina" je domaća klasifikacija da bi bi bilo jasno da je reč o specifičnom destilatu dobijenom od vina od grožđa), a boju i aromu razvija sazrevanjem u hrastovim buradima i to:
Prvi vinjak napravio je Dragoljub Marković iz Aleksandrovca (Srbija), 1933. godine po povratku iz Pariza nakon završetka studija u Francuskoj, 1932. godine. Njegova proizvodnja je umalo ukinuta tokom Drugog svetskog rata kada su komunisti nacionalizovali njegovu imovinu.
Hunter, New York
Hanter je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Vinjak
Posebna odlika vinjaka je da se u njemu nalazi glukoza, a ne fruktoza (nalazi se u voću, izuzev grožđa, kao i u medu).
Hunter, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 502, što je 12 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bitter Springs, Arizona
Bitter Springs je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 452 stanovnika.
Condat-sur-Trincou
Konda sir Trinku je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Nonron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 407 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 143 metara (maksimalnoj 208 m, a minimalnoj 104 m).
Politička filozofija
Politička filozofija je grana filozofije koja u svom najapstraktnijem obliku razmatra koncepte i argumente preko kojih se formira politička misao. Debata o značenju riječi „političko“ je jedan od najvećih problema političke filozofije. U širem shvatanju, pod ovim pojmom se podrazumjeva politička praksa i institucije od kojih se sastoji vlast svake države.
Bitionol
Bitionol je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 356,052 Da.
Smiljko Ašperger
Smiljko Ašperger  (Zagreb, 25. siječnja 1921. - Zagreb, 3. svibnja 2014.) hrvatski kemičar, akademik
Masakr u kafiću Panda
Masakr u kafiću Panda je bio teroristički napad na srpske mladiće u jednom kafiću u Peći, na Kosovu i Metohiji 1998. godine.
Miloševićevi mediji su za napad odmah okrivili Albance. Danas postoje indicije da je napad organizovala Služba državne bezbednosti (SDB) Srbije.
Napad
Uveče 14. decembra 1998. godine, tokom sukoba na Kosovu i Metohiji, dvojica maskiranih napadača upali su u kafić Panda u Peći i otvorili rafal iz automatskog oružja po prisutnima. Prilikom napada 6 mladića je ubijeno a 15 ranjeno. Stradali su: Ivan Obradović (14), Vukota Gvozdenović (16), Svetislav Ristić (17), Zoran Stanojević (17), Dragan Trifković (17) i Ivan Radević (25). Svi ubijeni mladići su bili srednjoškolci, osim Radevića koji je bio student.
Posledice
Prilikom sahrane ubijenih mladića, dugačka kolona Srba, predvođena patrijarhom Pavlom, prošla je kroz Peć i ispratila ubijene dečake do gradskog groblja.
Pripadnici MUP-a Srbije pokrenuli su opsežnu potragu za izvršiocima terorističkog napada. Dana 17. decembra u pećkom kvartu Kapišnica policija je uhapsila Agrona Kolčakua (1972). Rezultat policijske akcije bio je još desetoro uhapšenih. Pre toga uhapšeno je još trojica osumnjičenih: Gazmenda Bajramiji, Dževdet Bajrami i Verđeđa Vlaznimi. Objavljeno je da postoji i četvri pomagač. U potrazi u selu Glođane došlo je sukoba, pri čemu su ubijena dva pripadnika OVK. Otkriven je štab OVK u kome je nađena veća količina oružja, municije i uniformi. Ukupno je u Peći i Glođanima uhapšeno 34 osobe koje su navodno bile povezane sa napadom na kafić.
Počinioci
Za masakr u baru “Panda“ srpski mediji odmah su proglasili odgovornima pripadnike OVK. Ubistvo 6 srpskih mladića smartalo se osvetom za ubistvo 34 članova OVK nekoliko dana ranije kada su na granici sa Albanijom upali u zasedu VJ.
Tek šesnaest godina kasnije, 17. januara 2014. godine, dnevne novine Kurir su objavile, pozivajući se na izvore bliske srpskoj vladi, da postoje konkretni dokazi da je zločin naredio Radomir Marković, šef Službe državne bezbednosti Srbije, a izvršio ga je komandant Jedinice za specijalne operacije (JSO) Milorad Ulemek Legija. Izvor Kurira prenosi da je cilj akcije SDB-a bio "da se u očima međunarodne javnosti OVK prikaže kao teroristička organizacija i opravdaju akcije srpskih snaga na području Kosova". Slične tvrdnje je izneo i Aleksandar Vučić, izjavljujući da ne postoje dokazi da su ubistva počinili Albanci, kako se prethodno verovalo.
Rotarelle, Frosinone
Rotarelle je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Cranesville, Pennsylvania
Krejnsvil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 638, što je 38 (6,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Emil Perška
Emil Perška (Stara Pazova, 20. lipnja 1896. - nepoznato, 1945.), nogometaš, i jugoslavenski reprezentativac, te novinar, karikaturist i povjesničar športa, podrijetlom Slovak.
Nogometaš
Kao nogometaš počeo je igrati u HAŠK-u. Za vrijeme Prvog svjetskog rata kao vojnik je poslan u Ugarsku gdje je u slobodno vrijeme igrao za Györ. Nakon rata vraća se nakratko u HAŠK. Kao vojni bjegunac bježi u Beč gdje igra za Wiener AC. 1919. i 1920. godine igra za zagrebački Građanski s kojim u tom razdoblju osvaja Novogodišnji pokal, Uskrsni pokal, Pokal hrvatskog radiše i prvenstvo Zagreba. Od 34 utakmice Građanskog Perška je odigrao 22. 1920. godine nakratko igra za francuski FC Generaux. Prvu utakmicu po povratku u Građanski odigrao je 6. ožujka 1921. godine protiv Šparte. U Građanskom je ostao do 1931. godine i osvojio tri državna prvenstva: 1923., 1926., 1928., te sedam naslova prvaka Zagrebačkog nogometnog podsaveza. Za reprezentaciju Zagrebačkog nogometnog podsaveza od 1920. do 1929. odigrao je 32 utakmice. Za reprezentaciju Kraljevine SHS odigrao je 14 utakmica i postigao 2 pogotka. Kao reprezentativac nastupio je na Olimpijskim igrama 1920. i 1924. godine.
Vojnik
Kao jednogodišnji hrvatski domobranski desetnik bio je 5. prosinca 1918. godine sudionikom prosvjeda na Trgu bana Jelačića. Kao vojni bjegunac pobjegao je u Beč. U Beču 1919. godine potpisuje za zagrebački nogometni klub Građanski, te zahvaljujući dužnosnicima kluba biva pomilovan i vraća se u Zagreb. Za vrijeme drugog svjetskog rata bio je policijski službenik u NDH. Nakon završetka rata ne zna se njegova sudbina. Najvjerojatnije je do zadnjeg dana branio svoj dom na zagrebačkom Ksaveru, te bio žrtva Narodnooslobodilačke vojske.
Izvori
Tokom 2019. godine jedna ulica u Beogradu, ponela je ime ovog fudbalskog reprezentativca Kraljevine SHS i Hrvatskog šoviniste.
MNK Sokoli
MNK "Sokoli" registriran je 1991. godine i postao je sudionikom u Zagrebačkom malonogometnom prvenstvu u sezoni 1991/92., a prvi registrirani igrači su bili Renato Hohnjec, Dalibor Bilić, Milan Gaćeša, Ivica Kuzmić, Zvonko Pavec, Zdenko Trupec, Marinko Mavrović, Zdravko Mavrović, Ivan Kos, Miro Krstanović, Goran Varičak, Jadranko Bartolić i Neven Požgajčić. Osvajanjem 1. mjesta u Zagrebačkom prvenstvu stekli su uvjete za natjecanje u Regionalnoj ligi. U sezoni 1992/93. osvojili su 1. mjesto i otišli na kvalifikacije za ulazak u Prvu HMNL (Prvu hrvatsku malonogometnu ligu) u Novom Marofu. Bez izgubljenog boda osvojili su 1. mjesto i ušli u Prvu ligu.
Iste godine, igrajući na neslužbenom prvenstvu Zagreba, postali su i prvaci Zagreba.
MNK "Sokoli" uspio je u sezoni 1996/97. sačuvati prvoligaški status, da bi sezonu 1997/98. dočekao u sredini prvoligaške ljestvice. Nakon toga nastoje se vratiti u vrh hrvatskog malog nogometa s mladim igračkim kadrom: Dean Kovačević, Davorin Kablar, Hrvoje Štrok te Sebastijan Burić. Oni su ujedno bili i mladi reprezentativci Hrvatske u malom nogometu.
Tittmoning
Titmoning je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Traunštajn. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.073 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9189152.
MNK Sokoli
U sezoni 2005/06. MNK “Sokoli” nastupaju u slijedećem sastavu: Kovačević, Bastalić, Sitar, Ba. Morina, Vrkić, Smolčić, Krnić, Tironi, Kovač, Marković, Grcić.
Tittmoning
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Traunštajn Titmoning se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Traunštajn. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 388 metara. Površina opštine iznosi 72,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.073 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 84 stanovnika/km².
MNK Sokoli
MNK "Sokoli" dao je mnogo igrača reprezentaciji Hrvatske: Marinko i Zdravko Mavrović, Damir Kajba, Nenad Bičak, Dinko Huskić, Edin Dervišagić, Zvjezdan Brlek, Mario Jozić i drugi.
Od prvih dana MNK "Sokoli" vodi Marijan Lenard, koji je i sportski direktor kluba, predsjednik kluba je Dean Šparavec, službeni predstavnik je Nenad Žitković, a u radu kluba pomaže i Marijan Jandrečić. Trener kluba je Vladimir Čerkez.
Töging am Inn
Teging na Inu je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Alteting. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.212 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9171132.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Alteting Teging na Inu se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Alteting. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 398 metara. Površina opštine iznosi 13,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.212 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 675 stanovnika/km².
Rancho Viejo, Starr County, Texas
Rančo Vijeho je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Teksas.
Neil Gaiman
Neil Richard Gaiman (Portchester, Hampshire, 10. studenog 1960.) engleski je pisac, autor brojnih znanstvenofantastičnih i fantastičnih djela, uključujući i brojne stripove.
Od 2006. živi u američkom gradu Minneapolisu. Oženjen je s Mary T. McGrath i ima dvije kćeri, Holly i Maddy te sina Michaela.
Rane godine
Gaiman je odrastao čitajući djela C. S. Lewisa, J. R. R. Tolkiena, Michaela Moorcocka i G. K. Chestertona. Kasnije je postao fan znanstvene fantastike, čitajući djela raznolikih autora poput Samuela R. Delanyja, Rogera Zelaznyja, H. P. Lovecrafta, a posebno Genea Wolfea. Gaiman je također čitao i uživao u djelima Thornea Smitha, čijemu je luckastom nadnaravnom smislu za dosjetljivosti pripisao djelomičnu inspiraciju za svoju knjigu Anansi Boys (Anansijevi klinci).
Iako židovskog porijekla, školovao se u nekoliko anglikanskih škola. Tamo je učio standardne školske predmete, kao i religijske. To poučavanje omogućilo mu je široko poznavanje židovske i kršćanske teologije i apokrifa, koje često primjenjuje u svojim djelima, možda najočitije u strip-serijalu The Sandman.
Novinarstvo i počeci pisanja
U ranim 1980-ima Gaiman se bavio novinarstvom, obavljajući razgovore i pišući recenzije knjiga, u svrhu spoznavanja svijeta i stvaranja veza za koje se nadao da će mu u budućnosti pomoći pri izdavanju knjige. Godine 1984. napisao je svoju prvu knjigu, biografiju sastava Duran Duran, a s Kimom Newmanom i knjigu citata Ghastly Beyond Belief (Šokirajuće da ne povjeruješ). Također je pisao članke za mnoge engleske magazine, uključujući Knave. Kasnih 1980-ih napisao je Don't Panic: The Official Hitchhiker's Guide to the Galaxy Companion (Bez panike: Službeni priručnik za vodič kroz galaksiju za autostopere) u stilu koji naziva "klasični engleski humor". Potom je napisao uvod u ono što će kasnije postati suradnja s Terryjem Pratchettom na humorističnom romanu Dobri predznaci, priči o neminovnoj apokalipsi.
Stripovi
Nakon što se sprijateljio s poznatim strip-scenaristom Alanom Mooreom, Gaiman je započeo pisati scenarije za stripove, nastavivši se na Mooreovog Miraclemana kada je ovaj napustio serijal. Gaiman i crtač Mark Buckingham surađivali su na nekoliko izdanja dok izdavač, Eclipse Comics, nije propao, ostavljajući serijal nedovršenim. Radio je na dva stripa sa svojim omiljenim suradnikom i dugogodišnjim prijateljem Daveom McKeanom (Violent Cases i Signal to Noise). Kasnije je dobio posao za DC Comics, gdje je prvo radio na stripu Black Orchid.
Gaiman je pisao brojne scenarije za stripove raznih izdavača. Najpoznatiji mu je rad na serijalu The Sandman, kronici priča o Morfeju, antropomorfnoj personifikaciji Sna (iz obitelji sedmero Beskrajnih). Serijal je već u početku pridobio oblik kultne senzacije, okupljajući vjerno čitateljstvo i predstavljajući medij stripa široj publici od uobičajene. Serijal je započet 1987. i završen 1996. kada je Gaiman zaključio priču onako kako je i namjeravao, što je bio presedan u domeni skoro-pa-mainstream stripa. Svih 75 brojeva serijala (zajedno s jednim specijalnim) skupljeno je u 10 albuma koji se do danas tiskaju i dobro prodaju.
Godine 1989. Gaiman je izdao The Books of Magic (Knjige o magiji), četverodjelni serijal koji nudi putovanje kroz mitološke i magične dijelove DC svemira (zajedničkog mjesta radnje za većinu izdanja DC Comicsa) u priči o engleskom tinejdžeru koji otkrije da mu je sudbina biti veliki čarobnjak. Miniserijal se pokazao popularnim te je priču nastavio pisati John Ney Reiber. Mnogi su uočili sličnost između protagonista, Tima Huntera, i kasnijeg i poznatijeg Harryja Pottera; kada govori o ovoj sličnosti, Gaiman upućuje da arhetip mladog čarobnjaka ima mnogo presedana u književnosti.
Gaiman je napisao poluautobiografsku priču o fascinaciji jednog dječaka s antijunakom Elricom za antologiju Tales of the White Wolf Eda Kramera. Godine 1996. Gaiman i Ed Kramer zajedno su uredili The Sandman: Book of Dreams (Sandman: Knjiga snova). Nominirana za Britansku nagradu za fantastiku, originalna je antologija fikcije sadržavala priče i pridonose Tori Amos, Clivea Barkera, Genea Wolfea, Tada Williamsa i drugih.
Romani i filmovi
Gaiman također piše poeziju i romane, a 1997. je napisao i scenarij za BBC-jevu seriju Neverwhere, koji je kasnije pretvorio u roman. Također je napisao scenarij za film MirrorMask sa starim prijateljem Daveom McKeanom, koji je film i režirao. Uz to, napisao je i engleski scenarij za anime film Princeza Mononoke prema prijevodu iz japanskog scenarija. Nekoliko je njegovih djela odabrano za filmsku adaptaciju, a trenutačno se ističe Zvjezdana prašina gdje glavne uloge imaju Robert DeNiro i Michelle Pfeiffer, između ostalih. Coraline (Koralina) je trenutačno u produkciji kao stop-animirani film u režiji Henryja Selicka.
U veljači 2001., kada je Gaiman završio na romanu American Gods (Američki bogovi), njegovi su izdavači pokrenuli promotivnu web stranicu sa blogom (neko vrijeme prije nego što su postali popularni kao što su danas) u kojemu je Gaiman redovito opisivao proces lekture, izdavanja i reklamiranja romana. Kada je roman objavljen, stranica se razvila u službeni Gaimanov website, gdje on od 2006. i dalje opisuje rad na svojim trenutačnim projektima.
Početkom 2007. je na Gaimanovoj stranici objavljeno da će se snimati filmska adaptacija stripa Death: The High Cost of Living (Smrt: Visoka cijena života, specijalni broj sa likovima iz Sandmana) te da će Gaiman sjesti u redateljski stolac. Film će producirati Don Murphy i Susan Montford, a izvršni će producent biti Guillermo del Toro.
Gaiman je također napisao najmanje tri skice scenarija za adaptaciju romana The Fermata Nicholsona Bakera za redatelja Roberta Zemeckisa, ali projekt je zadržan dok Zemeckis ne završi sa adaptacijom Beowulfa u 2007.
Gaiman je jedini pisac koji je osim J. Michaela Straczynskog, tvorca televizijske serije Babylon 5, dao svoj doprinos u zadnje tri sezone; napisao je epizodu iz 5. sezone, Dan mrtvih.
U 2005. njegov je roman Anansi Boys (Anansijevi klinci) objavljen istodobno diljem svijeta. Knjiga se bavi Anansijem ("gospodin Nancy"), sporednim likom iz prethodnog romana, American Gods (Američki bogovi). Točnije, opisuje odnos njegovih dvaju sinova, od kojih je jedan naslijedio božanske moći, a drugi je nesvjestan svojeg porijekla. Knjiga je dostigla prvo mjesto na bestseller listi New York Timesa.
Nagrade
Gaiman je osvojio "World Fantasy" nagradu za kratku fikciju u 1991. za priču "San ivanjske noći" iz serijala Sandman. Kako je kasnijom promjenom pravila strip diskvalificiran za nagradu iz te kategorije, Gaiman je jedini pisac koji je osvojio "World Fantasy" nagradu za strip.
Kratka priča A Study in Emerald (Istraga u smaragdnom) osvojila je nagradu "Hugo" (Gaiman ju je sam sebi dodjelio, jer je volontirao za sudjelovanje i prije nego je priča bila nominirana).
Roman Anansijevi klinci osvojio je "Mythopoetic Fantasy" nagradu za starije čitatelje u 2006.
Uz to, osvojio je 14 "Eisner" nagrada za svoj rad na stripu.
Black Canyon City, Arizona
Black Canyon City je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,837 stanovnika.
Eastlake, Ohio
Istlejk je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.577, što je 1.678 (-8,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Beaudignies
Bodinji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Avne sir Elp.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 537 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 67 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 99 metara (maksimalnoj 131 m, a minimalnoj 65 m).
Nordihidrokapsaicin
Nordihidrokapsaicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 293,401 Da.
Ržana
Ržana može značiti:
Robert Alviž
Robert Alviž (Primošten, 6. rujna 1984.) je hrvatski nogometaš.
Cadeasse, Padova
Cadeasse je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Robert Alviž
Trenutačno igra za SC Knauf Liezen Austrija.
Teófilo Gutiérrez
Teófilo Antonio Gutiérrez Roncancio (Barranquilla, 17. svibnja 1985.) je kolumbijski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Rosario Central, odakle je na posudbi iz Sportinga. Poznatiji po svom nadimku, Teó, Gutiérrez slovi za jednog od najtalentiranijih kolumbijskih napadača te u rodnoj zemlji uživa gotovo kultni status.
Endemsko ratovanje
Endemsko ratovanje u najširem smislu označava stanje rata, odnosno oružanih sukoba koje karakterizira njegova trajnost ili učestalo izbijanje na nekom području. U svom užem smislu se pod time podrazumijevaju oružani sukobi ili organizirano nasilje karakteristično za rodovske, odnosno plemenske zajednice, najčešće one čija kultura i običaji sadrže instituciju ratnika, odnosno tzv. ratničku kulturu.
Kao primjeri naroda i etničkih grupa koje prakticiraju ili su u bliskoj prošlosti prakticirali endemsko ratovanje se navode Nuer u Sudanu, Maori na Novom Zelandu, Dugum Dani na Novoj Gvineji, i Yanomamö u Amazoniji,.
Piano del Ciero, Pescara
Piano del Ciero je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
Watson, Louisiana
Votson je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.047.
Blackwater, Arizona
Blackwater je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,062 stanovnika.
Kornelije Sula
Mladost
Sula je poticao iz ugledne patricijske porodice Kornelija, koja je međutim do njegovog rođenja bila već osiromašila. Kako mu je nedostajalo gotovine, Sula je svoju mladost proveo u društvu s pripadnicima nižih slojeva rimskog društva – s komičkim glumcima, sviračima flaute, plesačima, heterama. S takvim će ljudima ostati blizak tokom čitavog svog života. Upravo je u to vreme upoznao perspektivnog rimskog glumca Metrobija – "tumača ženskih likova", kako ga opisuje Plutarh – s kojim će otada ostati veoma blizak: čak i kad su obojica već prilično ostarili, Sula nikada nije skrivao tu emotivnu vezu. Bez obzira na sve to, Sula je izgleda dobio dobro obrazovanje: tečno je govorio grčki jezik, što je u Rimu bio siguran znak koji je odavao "obrazovanog čoveka". Sula je stekao svoje bogatstvo, koje će mu kasnije omogućiti da se uspne lestvicom državne karijere,(cursus honorum). tako što je ubio svoju maćehu-ljubavnicu Klitumnu, koja je bila bogata, a njegova oslobođenica-ljubavnica Nikopola, na tako bogata, umrla od teške upale bubrega. Premda Plutarh pominje dva nasledstva: jedno od njegove maćehe, a drugo – pomalo skandalozno – od neke bogate ali neplemenite neudate dame.
thumb|right|450px|Mapa Mauretanije, Numidije i [[Afrika (rimska provincija)|provincije Afrike]]
Afrika i Jugurtin rat
Godine 107. st. e. Sula je postavljen za kvestora Gaja Marija, znamenitog rimskog vojskovođe i državnika, koji je bio izabran za konzula za tu godinu. Marije je predvodio rimsku vojsku u ratu koji su Rimljani vodili protiv numidijskog kralja Jugurte. Jugurtin rat, koji je opisao rimski istoričar Salustije, bio je započeo još 112. st. e., ali je rimskim legijama pod vodstvom Kvinta Cecilija Metela izgleda trebalo mnogo vremena da taj rat privedu kraju. Gaj Marije, koji je u to doba bio podređen Metelu, iskoristio je priliku i počeo da širi glasine o nesposobnosti svog zapovednika, te je uspeo da isposluje Metelovu smenu, svoj izbor za konzula i komandu u Jugurtinom ratu. Pod Marijevim zapovedništvom Rimljani su se borili po planu koji je bio veoma sličan Metelovom, i najzad su 106. st. e. porazili Numiđane, velikim delom zahvaljujući Sulinoj akciji zarobljavanja samoga Jugurte. Sula je ubedio Bokha, kralja susedne Mauretanije, da izda Jugurtu, koji je prethodno u Mauretaniji potražio utočište. Zarobljavanje Jugurte privuklo je u Rimu veliku pažnju i značajno pomoglo Sulinoj političkoj karijeri. I pored Marijevog nezadovoljstva, na Rimskom forumu tada je podignuta konjanička statua Sule, koju je darovao kralj Bokho, a koja je obeležavala njegov uspeh u Jugurtinom ratu.
thumb|left|300px|Migracija Kimbra i Teutonaca
Kimbri i Teutonci
Sledeća pretnja Rimu pokazala se ozbiljnijom. Godine 104. st. e. činilo se da germanska plemena Kimbra i Teutonaca kreću prema Italiji. Tokom rata koji je pokrenut Sula je nastavio da služi pod Marijevim zapovedništvom. Zbog neposredne pretnje gradu Rimu, Marije je u tom periodu pet puta uzastopno bio biran za konzula, što je bio čin bez presedana. Konačno, zajedno sa svojim kolegom Kvintom Lutacijem Katulom, Marije se 101. st. e. sukobio s neprijateljskim plemenima u bici kod Vercele. Do tada je Sula već prešao u deo vojske koja je bila pod Katulovom komandom. Sula se uglavnom smatra najzaslužnijim za poraz koji su Kimbri i Teutonci tada pretrpeli, s obzirom da je Katul bio slab vojskovođa i sasvim nesposoban da ostvari koordinaciju s Marijem i njegovim trupama. Rimski senat je nakon bitke obojici konzula – i Mariju i Katulu – dodelio trijumf.
Pretura i Kilikija
Vrativši se u Rim, Sula je bio izabran za gradskog pretora za 97. godinu st. e., što je – prema nekim glasinama – navodno postigao putem masovnog podmićivanja. Sledeće je godine bio postavljen za prokonzula rimske provincije Kilikije (u današnjoj Turskoj). Dok je boravio na istoku, Sula je bio prvi rimski magistrat koji se susreo s nekim parćanskim izaslanikom. Upravo mu je tom prilikom neki haldejski prorok rekao da će umreti na vrhuncu slave i sreće. Ovo će proročanstvo imati snažan uticaj na Sulu do kraja njegovog života. Godine 92. st. e. Sula je odvratio napad armenskog kralja Tigrana Velikog, koji je upao u Kapadokiju. Kasnije iste godine Sula se vratio u Rim, gde se svrstao uz optimate i tako se našao u opoziciji prema Gaju Mariju.
Saveznički rat
Saveznički rat (91-87. st. e.), vođen između Rima i njegovih "saveznika" (socii) u Italiji, izbio je kao rezultat rimskog gledišta da su građanska prava rimskih građana bila iznad prava građana ostatka Italije. Kao podanici Rimske republike, Italici su bili obavezni da se odazovu rimskom pozivu na regrtutaciju, ponekad su plaćali vanredne poreze, ali nisu imali pravo glasa prilikom odlučivanja o trošenju poreskih sredstava niti o upotrebi rimskih trupa. Povod za saveznički rat delom je bilo i ubistvo Marka Livija Druza Mlađeg, koji je kao narodni tribun predložio zakon o dodeljivanju imskog građanskog prava svim Italicima, čime bi Italici dobili mogućnost da utiču na rimsku unutrašnju i spoljnu politiku. Nakon Druzovog ubistva većina njegovih zakona proglašeno je nevažećim, što je kod Italika izazvalo veliko nezadovoljstvo, pa se većina njih udružila protiv Rima.
Konzulat i prvi pohod na Rim
thumb|right|250px|Područje pontske kraljevine
Nakon što je 89. godine st. e. dobijen rat u srednjoj Italiji, pažnja se 88. st. e. okrenula ka istoku, gde je Mitridat VI Eupator, kralj crnomorske kraljevine Ponta, iskoristio nevolje Rima da protera kraljeve Kapadokije i Bitinije koji su bili lojalni Rimu. Jedno rimsko izaslanstvo je te kraljeve ponovo dovelo na presto, a Mitridat se povukao. Međutim, kada su izaslanici naveli Bitinijce da upadnu na njegovu teritoriju, Mitridat je pokrenuo veliku ofanzivu: zauzeo je ta dva kraljevstva i upao u rimsku teritoriju, gde je zadobio naklonost lokalnog stanovništva tako što je dao da se pogube tisuće Italika i tako što je porazio i zarobio rimske zapovjednike u toj oblasti.
U Rimu su se razni ljudi, uključujući Marija, nadali da će dobiti pobjedu u ovom ratu. Ali, ona je dodjeljena Suli, koji je izabran za konzula u 88. godini, poslije istaknute uloge u savezničkom ratu. Publije Sulpicije, narodni tribun za tu godinu i stari Druzov prijatelj, pokušao je da nastavi Druzovu politiku u korist Italika tako što bi se ukinula tadašnja izborna politika koja je nove građane zapravo odriješavala efektivnog glasačkog prava. Naišavši na čvrst otpor oligarhije, dobio je podršku Marija (koji je još uvek uživao dosta popularnosti) za svoje planove, tako što je isposlovao da se Mariju dodeli vođenje rata na Istoku. Posle mnogo uličnih borbi, oba su konzula pobegla iz Rima, a Sulpicijevi su zakoni bili usvojeni.
Diktatura i smrt
thumb|Sulin portret na [[denariju koji je kovao njegov unuk]]
Dok je vladao teror, Sula je iskoristio svoju moć da sprovede sveobuhvatan program reformi (81). Mada je dvaput zauzeo Rim uz pomoć privatne proleterske vojske, ranije je sklopio veze s najvišim krugovima oligarhije, a posle Cinine smrti neki istaknuti ljudi koji su odbili da sarađuju sa Cinom prišli su Suli. Do vremena kada je Sulin uspeh izgledao siguran, čak je i većina onih koji su ranije sarađivali s Cinom bila na njegovoj strani, a Sula je proglašen braniocem nobiliteta koji je porazio jedan nezakoniti revolucionarni režim. Suline su reforme pre svega bile usmerene na stabilizaciju vlasti senata uklanjanjem altrnativnih centara moći. Narodni tribunat je bio sasvim oslabljen; ovlašćenja cenzora su bila smanjena; provincijski su namesnici došli pod strožu kontrolu senata; a vitezovi, koji su proskripcijama bili očišćeni od Sulinih protivnika, bili su lišeni nekih simbola dostojanstva i obezglavljeni uključivanjem 300 glavnih Sulinih pristalica u senat. Sudska reforma Gaja Grakha, koju su neki vodeći senatori smatrali glavnim uzrokom političke dezintegracije, sada se mogla poništiti, pa su krivični sudovi ponovo postali monopol senatora.
Suline mere nikako nisu bile samo reakcionarne. Njegov je program u osnovi bio program Marka Livija Druza. Njegov glavni cilj bilo je uspostavljanje stabilne vlade, a to je mogao postići samo senat, kojim su upravljali principes (bivši konzuli i oni sa kojima su oni izabrali da se savetuju). Sula je prihvatio pa čak i proširio nedavne promene tamo gde su one izgledale korisne: Italici su zadržali puno građansko pravo, dobijeno nakon savezničkog rata; sistem stalnih krivičnih sudova bio je proširen; praksa po kojoj su pretori provodili godinu dana u Rimu a zatim odlazili u provincije bila je proširena na konzule i postala je integralni deo njegovog sistema. Da bi sprečio da neko u previše dugom vremnskom periodu komanduje jednom vojskom (što bi moglo voditi karijerama sličnim njegovoj), Sula je povećao broj pretora tako da je, po pravilu i u normalnim okolnostima, svaka provincija mogla svake godine imati novog pretora. Što se tiče gorućeg problema siromaštva, Sula se nadao da će ga rešiti naseljavanjem desetina hiljada svojih veterana na zemlju konfiskovanu njegovim neprijateljima u Italiji. Nakon što su postali posednici zemlje, ti su veterani bili spremni da brane nov socijalni poredak, u kome su oni sada imali udela, a protiv onih koji su ostali bez zemlje.
Početkom 80. godine stare ere Sula se odrekao diktatorskog položaja i postao samo konzul, sa starijim Metelom (Kvintom Metelom Pijem), rođakom svoje žene, kao kolegom. Vanredno se stanje zvanično završilo. Na kraju godine, pošto se postarao da za konzule budu izabrana dva pouzdana čoveka, Sula se povukao u Kampaniju kao običan građanin. Nadao se da će obnovljena oligarhija naučiti da upravlja državom koju im je on predao. Za 78. godinu st. e. za konzula je izabran Marko Lepid, ambiciozni patricije koga Sula nije voleo i u koga nije imao poverenja. Ipak, Sula nije intervenisao. Posle nekoliko meseci Sula je umro. Lepid je odmah napao njegov sistem, oslanjajući se na ogorčenje ljudi kojima je oduzeta imovina i na Galiju kao svoju bazu. Ali, njega je lako pobedio njegov bivši kolega Kvint Katul, kome je pomogao mladi Gnej Pompej.
Train
Trajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Kelhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.805 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9273177.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kelhajm Trajn se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kelhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 422 metra. Površina opštine iznosi 10,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.805 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 178 stanovnika/km².
Lynn, Arkansas
Lin je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Bourg-d'Iré
Bur d'Ire je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Segre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 724 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 64 metara (maksimalnoj 96 m, a minimalnoj 27 m).
Prvenstvo Hrvatske i Slavonije u nogometu 1912./13.
Prvenstvo Hrvatske i Slavonije 1912./13. je prvo službeno nogometno natjecanje u Hrvatskoj koje je organizirao Nogometni pododbor Hrvatskog športskog saveza. Natjecanje je započelo 26. rujna 1912. godine odigravanjem prve prvenstvene utakmice između Croatie i Zagreba.
Sustav natjecanja
Momčadi su međusobno igrale dvokružni liga sustav. Prvak je momčad koja je sakupila najviše bodova (pobjednik utakmice je osvojio 2 boda, neodlučeni ishod utakmice je svakoj momčadi donio po 1 bod, a poražena momčad u utakmici nije osvojila ništa).
Sudionici natjecanja
HŠK Ilirija Zagreb se priključila natjecanju u proljetnom dijelu uz obvezu odigravanja i utakmica iz jesenskog dijela natjecanja.
Rezultati
Napomena: * Utakmica prekinuta
Proljetni dio
Ljestvica u trenutku prekida prvenstva
Sastav momčadi
HAŠK (jesenski prvak 1912.): Vladimir Šuput, Hugo Kuderna, Ivan Banfić, Oto Behrman, Ivan Lipovšćak, Leo Gollob, Mihajlo Mujdrica, Dragan Kastl, Dragutin Štancl, Janko Justin, Tomo Hombauer
Suci
Hinko Würth, Dragutin Albrecht, Branko Gavella, František Koželuh
Manastir Mileševa
thumb|desno|250px|Manastir Mileševa thumb|right|[[Beli Anđeo,freska iz manastira Mileševa]] Manastir Mileševa je srpski srednjevekovni manastir.
U priprati, koju je kralj Vladislav dogradio 1235. godine, položio je mošti svog strica svetog Save. Njih su Turci 1594. godine prilikom osvajanja preneli na Vračar (Beograd) i spalili, u pokušaju da slome srpski duh.
Manastir je nastao u vreme Latinskog carstva, kada i nastaje takozvani "plastični stil" koji se odlikuje monumentalnošću, izbegava dekorativnost i naginje formama klasične antike. U manastirskoj crkvi se 1377. godine za kralja Srbljem i primorjem krunisan je Tvrtko I Kotromanić, sestrić Cara Dušana. Stefan Vukčić Kosača se u njoj 1446. godine proglasio „hercegom od svetog Save“, po čemu je Hercegovina dobila ime.
Manastir je danas sedište episkopije Srpske pravoslavne crkve na čijem je čelu episkop Filaret Mićević, pod čijim su rukovodstvom okruženje manastira i manastrski konaci dobili izuzetno sređen izgled.
Freske
Freske Mileševe se ubrajaju među najbolja evropska ostvarenja 13. veka, a od njih najpoznatiji je Beli Anđeo, koja je u sklopu freske ( Mironosnice na Hristovom grobu.) Pored Belog Anđela druga remek dela su Bogorodica iz Blagovesti i Ktitorska kompozicija sa portretom kralja Vladimira. Ova dela takođe predstavljaju i najveće domete slikarstva tog doba u Evropi. Istorijski portreti: Ikonografija Nemanjića, na južnom zidu kraljević Vladislav, a na severoistočnom likovi Nemanje, Svetog Save, Stefana Prvovenčanog, Radoslava i Dragoslava i Tihomira Tihog.
Iranska Pro Liga 2013./14.
Iranska Pro Liga 2013./14. bila je 13. sezona Iranske Pro Lige odnosno prve iranske nogometne lige koja je započela 24. 7. 2013. i završila 11. 4. 2014. godine.
Ljestvica
Konačna ljestvica Iranske Pro Lige za sezonu 2013./14.
1) Napomena: Jedan bod oduzet zbog navijačkih izgreda.
Nordihidrogvajaretinska kiselina
Nordihidrogvajaretinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 302,365 Da.
Bluewater, Arizona
Bluewater je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 725 stanovnika.
Roasio, Vercelli
Roasio je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2462 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Hepler, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132, što je 22 (-14,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Westhampton, New York
Vesthampton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Hickory Valley, Tennessee
Hikori Vali je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 99, što je 37 (-27,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Carica Genshō
Carica Genshō (元正天皇) bila je 44. car Japana, prema tradicionalnom popisu, koja je vladala od 715. do 724.
Rodila se kao kćer princa Kusakabea i njegove supruge princeze Abe, kasnije poznate kao Carica Gemmei. Prije dolaska na prijestolje joj je službena titula princeza Hidaka.
Nije imala ni muža ni djece. Njena majka, koja je vladala je 715. nakon osmogodišnje vladavine zbog vlastite starosti abdicirala u njenu korist. Gensho je preuzela prijestolje kao privremeno rješenje, odnosno zato što je njen nećak i krunski princ Obito, bio premlad. Njenim dvorom je dominirao Fujiwara no Fuhito, pod čijom je upravom doneseno niz reformi, uglavnom vezanih uz japansko pravo, odnosno sistem poznat kao ritsuryo. Važan događaj je bio i dovršetak službene historije Nihonshoki, koja predstavlja dragocjen izvor za ranu japansku historiju. Godine 724. je abdicirala u korist Obito koji je preuzeo vlast kao Car Shommu. Nakon toga je živjela 25 godina.
D. W. Griffith - filmografija
Dolje je naveden popis filmova koje je režirao američki filmski pionir i režiser D. W. Griffith (1875–1948). Prema navodima Internet Movie Database, režirao je 532 filmova od 1908. do 1931.
Stadion NŠC Stjepan Spajić
NŠC Stjepan Spajić je nogometni stadion u Zagrebu, u dijelu grada zvanom Siget. Izgrađen je 2000. i na njemu svoje domaće utakmice igra NK Hrvatski dragovoljac. Kapaciteta je oko 5.000 gledatelja.
Stadion nosi naziv Stjepana Spajića, jednog od osnivača i tadašnjeg vlasnika kluba. Stjepan Spajić preminuo je 21. kolovoza 2004. u samim prostorijama kluba.
Rotondoli, Frosinone
Rotondoli je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Bopindolol
Bopindolol je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 380,480 Da.
Trappstadt
Trapštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Ren-Grabfeld. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.010 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9673174.
Comberanche-et-Epeluche
Komberanš et Epeliš je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.