cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deep Throat (film)
Tokom nekoliko godina nakon premijere su glavna glumica Linda Lovelace i, u manjoj mjeri, njen partner Harry Reems stekli status celebrityja. Sam je film postao predmetom brojnih tužbi za opscenost, odnosno kaznenih progona i sudskih sporova koji su, temeljem ranijih godina uspostavljene prakse i standarda slobode izražavanja, uglavnom završavali u korist producenata. Film je postigao i izuzetnu gledanost, a samim time i veliki komercijalni uspjeh; tvrdnje o tome da je tokom kino-distribucije uspio zaraditi 600 miliona dolara su, međutim, danas odbačene kao ne-realistične te se obično tumače nastojanjem porodice Colombo i drugih grupa organiziranog kriminala da preko njega peru novac stečen ilegalnim aktivnostima.
Tokom kasnijih godina je snimljeno nekoliko pornografskih filmova koji su kao naslov, u raznim varijantama, koristili izraz Duboko grlo, odnosno za glavni motiv imalo felacio, iako sa originalom nisu imali nikakve neposredne veze.
La Mojonera, San Nicolás Tolentino
La Mojonera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Nicolás Tolentino.
Deep Throat (film)
Radnja
Radnja filma se vrti oko seksualno frustrirane žene koja ne može da doživi orgazam. Ona pita svoju iskusniju drugaricu šta da radi, pa kad ni orgije ne pomažu odlazi kod doktora. Nakon pregleda doktor otkriva da je njen klitoris duboko u grlu i od tada počinje radnja filma „Duboko grlo“.
Kilis (provincija)
Provincija Kilis (turski: Kilis ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na jugoistoku Turske.
Zijemlje (polje)
Zijemlje je kraško polje sjeveroistočno od Mostara, na području opština Mostar i Istočni Mostar, Bosna i Hercegovina. Polje je morfološki podijeljeno na Gornje Zijemlje ili Hansko polje i Donje Zijemlje, sa naseljima na obodu.
Kilis (provincija)
Provincija nosi ime po istoimenom glavnom gradu provincije - Kilisu.
Zijemlje (polje)
Gornje Zijemlje ili Hansko polje administrativno pripada Mostaru i obuhvata površinu od 1,47 km², na nadmorskoj visini od 835 m. Polje je suho, a jedino južni dio može potencijalno da plavi. Donje Zijemlje administrativno pripada Istočnom Mostaru i obuhvata površinu od 4,57 km². na nadmorskoj visini od 807 m. Polje je suho, ali ima određeni potencijal za plavljenje u manjem centralnom dijelu. Nekada je bilo konačište, odnosno mjesto na kojem su karavandžije, razapinjali šatore da se odmore, pa je nazvano Hansko polje.
Yosobee, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Yosobee je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Emilio Portes Gil, Reynosa
Emilio Portes Gil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Kilis (provincija)
Geografske karakteristike
Kilis je površinom jedna od manjih provincija sa svojih 1 642 km², prostire se po unutrašnjosti jugoistočne Anadolije, duž južnih padina masiva Taurus uz granicu sa granicu.
Zijemlje (polje)
Polje se većim dijelom koristi za ispašu stoke, a manje za proizvodnju povrća. Nema posebnih pritisaka na ekosisteme polja.
Yosobee, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 802 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2054 m.
Kilis (provincija)
Administrativna podjela
Provincija Kilis u kojoj živi 123 135 stanovnika, administrativno je podjeljena na 4 okruga (ilçeler);
Zijemlje (polje)
Ptice u polju
U periodu 2006.-2015 izvršena je registracija i snimanje ptica i zabilježene su 63 vrste.
Među zabilježenim vrstama izdvajaju se svračci (Lanius spp.): rusi svračak (Lanius collurio), sivi svračak (Lanius minor) i riđoglavi svračak (Lanius senator) se sigurno gnijezde na ovom području, dok je veliki svračak (Lanius excubitor) prisutan u vrijeme migracija (a vjerovatno i zimovanja). S obzirom na to da na području Zijemlja dominiraju otvorena staništa sa raštrkanim grmljem, može se reći da ovo polje predstavljaju idealna staništa za pomenute vrste. Brojnošću se izdvaja rusi svračak.
Od značaja je izdvojiti i prisustvo jarebice kamenjarke (Alectoris graeca), drozda ogrličara (Turdus torquatus) ili planinskog kosa, koji se vjerovatno gnijezdi u okolnim planinskim područjima, žute pčelarice (Meropos apiaster), lastavice (Hirundo rustica) od 200 do 500 jedinki bilježena su u vrijeme početka seobe i bijele čiope (Apus melba).
Drugi japansko-kineski rat
1939.
Vojne operacije japanske vojske u 1939. godini svode se na pokušaje da se zauzimanjem priobalnog dijela Kine i većih otoka Kina odvoji od Francuske Indokine i Burme, te se time onemogući doprema vojnog materijala i oružja (Operacija Hainan u martu 1939. godine). Polovinom marta do maja vodile su se borbe za Nánchāng, i to je ujedno bila prva veća bitka između japanske vojske i Nacionalne revolucionarne armije Kine, nakon poraza u bici kod Wuhana. Cilj je bio osvojiti područja koja su bila pod kontrolom Kuomintanga i time obezbijediti neometano transportovanje materijala i vojne opreme prema jugoistočnim provincijama. Zauzimanjem Nánchānga Japanci su isključili kinesku avijaciju koja je u tom dijelu imala značajnu vojnu bazu. U borbama je učestvovalo preko 200.000 japanskih vojnika, podržanih avijacijom, artiljerijom i tenkovima. Kineska se vojska sa oko 120.000 vojnika povukla preko rijeke Xiushui, te je nakon prvog poraza, ponovo u aprilu, pokušala bez uspjeha zauzeti Nánchāng. Time je put prema Indokini Japanu bio otvoren. Daljom ofanzivom japanska vojska zauzima gradove Suizhou i Shantou. U septembru Japanci prodiru prema središtu južnokineske provincije Hunan, napadajući grad Changsha. Bitke za Changsha su trajale do oktobra i kineska se vojska morala povući sjeverno od grada. Reorganizacijom trupa Kinezi se uspijevaju vratiti i grad gotovo zauzeti, ali upotrebom bojnih otrova japanska vojska nanosi im velike žrtve, međutim grad ne uspijevaju zauzeti. Usljed velikih gubitaka japanska se vojska povlači prema sjeveru.
1941.
Zajednički front između Kuomintanga i komunista raspada se 1941. godine, a Japanci ne uspijevaju odsjeći Chongqing osvajanjem Burme, te pomoć Kini dolazi iz pravca Indije preko Assama. SAD su na početku rata bile neutralne, ali nakon izvještaja o ratnim zločinima u Nankingu i potapanja američkog broda topovnjače Panay, američka vlada uvodi embargo na izvoz željeza i nafte u Japan, a vojsku Kuomintanga potpomaže sa Flying Tigers, dobrovoljačkom eskadrilom američke avijacije. Mjere su za SAD bile veoma važne, jer je prijetila opasnost potpunog preuzimanja vlasti Japana u Aziji, slabljenje pozicija evropskih kolonijalnih sila Velike Britanije, Francuske i Holandije, te ugrožavanje američkih interesa na Filipinima, koji su tada bili pod vlašću SAD. Embargo je gotovo onemogućio dalje napredovanje Japana u Kini, ali je japansku vladu usmjerio u pravcu otvorenog rata sa SAD-om i napada na Pearl Harbor 7. decembra 1941. godine. Nakon napada, Kina službeno objavljuje rat Japanu, a rat se širi na čitavo područje Tihog okeana, zbog potreba Japana za sirovinama.
Borbe manjeg intenziteta vode se uglavnom u središnjoj Kini u provincijama Henan, Hubei, Jiangxi i Shanxi. Veća ofanziva bila je u septembru i oktobru u bici za Changsha, pokušaja japanske vojske da ponovo zauzme grad Changsha u provinciji Hunan. Japanci nisu uspjeli zauzeti grad, te su izgubili oko 10.000 vojnika. Zbog poraza japanska se vojska povukla sa svih obližnjih položaja.
1942.
Stanje na frontu 1944. godine|mini|desno
1945.
8. augusta Sovjetski Savez, na osnovu dogovora na Jalti, objavljuje rat Japanu i ulazi u Mandžukuo sa preko milion vojnika. Operacijom Augustovska oluja sovjetska Crvena Armija preko Mongolije napada nepripremljene japanske vojnike, koji su sovjetsku invaziju očekivali u oktobru. Istovremeno Crvena Armija osigurava pozadinski opskrbne punktove za zračnu podršku trupa, te nezadrživo napada na relativno ogromnom prostranstvu. Nakon kapitulacije Japana 15. augusta japanski car proglašava primirje, ali sovjetske trupe prodiru sve do središta Mandžukoa i zauzimaju gradove Mukden, Hsinking i Qiqihar. U isto vrijeme jedinice mongolske vojske zauzimaju Mengjiang i Guihua. 18. augusta sovjetske trupe se iskrcavaju na sjever Koreje, na poluotok Sahalin i na Kurilske otoke. Prisustvo na sjeveru Koreje dovodi kasnije do sukoba i korejskog rata, a Sahalin i Kurilski otoci prelaze u suverenitet Sovjetskog Saveza.
Yao (azijski narod)
Pripadnici naroda Yao govore različitim jezicima koji pripadaju Hmnog-Mien jezičkoj grupi, Hmong jezikom, dijalektima iz Tai-Kadai jezične porodice, dok ih se dio koristi kineskim u svakodnevnom životu.
Yao su po vjeri uglavnom taoisti, iako ih je dio prešao na budizam i kršćanstvo.
Kantabri
right|thumb|400px|Područje Kantabra za vrijeme [[Kantabrijski ratovi|Kantabrijskih ratova]] Kantabri (latinski: Cantabri, grčki: Kantabroi) su bili drevni keltski narod koji je u antici živio na sjevernoj obali Hispanije. Uživali su reputaciju divljih i "neukrotivih" gorštaka, a njihove borbene sposobnosti je prepoznao i Hanibal, iskoristivši ih kao najamnike u drugom punskom ratu. Zahvaljujući svojoj borbenosti i nepristupačnosti terena, uspjeli su očuvati samostalnost nakon što su skoro svi ostali hispanski narodi pali pod vlast Rima. Međutim, godine 29. pne. je car August protiv njih pokrenuo pohod kojima će započeti kantabrijski ratovi. Kantabri su za deset godina pokoreni, ali su s povremenim ustancima nastavljali još nekoliko godina. Njihova romanizacija je teže išla nego u drugim krajevima Hispanije, tako da su dio svog keltskog identiteta očuvali i u vrijeme dolaska pod vizigotsku vlast. U potpunosti su romanizirani tek u 8. vijeku, zahvaljujući i pokrštavanju, kada se počinju stapati u novi španski etnički korpus.
Marstijepovići
Marstijepovići je naselje u opštini Bar u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 0 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 16 stanovnika).
Demografija
U naselju Marstijepovići živi 0 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 0 godina (0 kod muškaraca i 0 kod žena). U naselju ima 0 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 0.
Ovo naselje nema više stanovnika (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Breza (Klana)
Breza je naselje na Krasu u općini Klani. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverno je Škalnica, sjeveroistočno je Klana, istočno je Studena, jugozapadno su Permani.
Las Juntas, Mezquitic
Las Juntas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1685 m.
Totogal, Santiago Tuxtla
Totogal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 253 m.
I mostri
I mostri je italijansko-francuska crno-bijela omnibus filmska komedija snimljena 1963. godine u režiji Dina Risija. Sastoji se od 20 skečeva u kojima u različitim glavnim ulogama nastupaju Ugo Tognazzi i/li Vittorio Gassman i u kojima se na satiričan, a često i na groteskan način, prikazuje Italija na vrhuncu ekonomskog buma i njegove posljedice na tadašnje društvo. I mostri se često navodi kao jedan od klasika tzv. komedije na italijanski način. Godine 1977. je Risi režirao svojevrsni nastavak pod naslovom I nuovi mostri u kojima na sličan način obrađuje italijansko društvo suočeno sa ekonomskim nedaćama i nasiljem karakterističnim za olovne godine.
The Bridges at Toko-Ri
The Bridges at Toko-Ri je snimljen nedugo nakon završetka rata, uz punu suradnju američke mornarice, koja je sineastima na raspolaganje kao lokacije stavila dva nosača aviona (USS Oriskany i USS Kearsarge), kao i najsuvremenije avione i helikoptere. Film, koji je, između ostalog, sadržavao neke od prvih scena helikopterskog spašavana ju historiji ratovanja, se odlikovao i dojmljivom završnom scenom zračnog napada, zbog koje je osvojio Oscar za specijalne efekte.
Kritičarima je, međutim, daleko više upao u oči zbog tada iznenađujuće mračnog i pesimističnog tona za takvu vrstu filmova, kao i toga da protagonist otvoreno iskazuje nezadovoljstvo i propituje vlastito sudjelovanje u ratu. Usprkos toga, The Bridges at Toko-Ri je doživio uspjeh kino-blagajnama.
Guercio-Carpione, La Spezia
Guercio-Carpione je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Alberghino, Alessandria
Alberghino je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 635 m.
Huamango, Acambay de Ruíz Castañeda
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2870 m.
El Jilotito Dos, Jesús María
El Jilotito Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Quercianella, Livorno
Quercianella je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
El Jilotito Dos, Jesús María
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1893 m.
Quercianella, Livorno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1039 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Lisac (Klana)
Lisac je pogranično naselje u Hrvatskoj u općini Klani. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji, uz granicu sa Slovenijom.
Zemljopis
Jugozapadno su Lipa, Škalnica, jugoistočno je Klana, sjeverno je Zabiče i izvor Reke, sjeverozapadno su Sušak i Novokračine.
Tekirdağ (provincija)
Provincija Tekirdağ (turski: Tekirdağ ili) čita se Tekirdag je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na sjeverozapadu Turske.
Provincija nosi ime po istoimenom glavnom gradu provincije - Tekirdağu.
Geografske karakteristike
Tekirdağ je površinom jedna od srednjih provincija sa svojih 6 218 km², prostire se u Trakiji duž obala Mramornog mora.
Administrativna podjela
Provincija Tekirdağ u kojoj živi 798 109 stanovnika, administrativno je podjeljena na 4 okruga (ilçeler);
Livezi, Podari
Livezi je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Podari.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 878 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Zoretići
Zoretići su naselje u Hrvatskoj u općini Jelenju. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se na sjevernoj obali rijeke Rječine. Sjeverozapadno su Kukuljani, južno preko rijeke Trnovica, jugoistočno su Milaši, Brnelići, Ratulje, Martinovo Selo, Lubarska, Jelenje i Baštijani. Zapadno preko rijeke su Marčelji, jugozapadno su Ronjgi i Saršoni.
Povijest
Početkom 20. stoljeća javile su se zamisli o iskorištavanju vodotoka Rječine radi proizvodnje električne energije. Nacionalno udruženje za razvoj elektrike iz Milana izradilo 1921. je studije i projekte o izgradnji akumulacije Zoretića. Obujam je trebao biti 16,5 mil m3. Akumulacija bi služila vodoopskrbi i za proizvodnju električne energije. Budući da bi taj zahvat značio potapanja pedesetak kuća u Kukuljanima, od ovog se projekta odustalo.
Hmong
Hmong, isto tako poznati pod nazivom Miao (koji neki smatraju uvredljivim) (kineski: 苗pinyin: Miáo; Vietnamese: Mèo ili H'Mông; Thai: แม้ว (Maew) ili ม้ง (Mong); burmanski: mun lumyo) predstavljaju azijsku etničku grupu koja govori Hmong jezikom i čija je pradomovina u planinskim predjelima južne Kine (posebno u Guizhouu), odnosno dijelovima Jugoistočne Azije (sjeverni Vijetnam, Laos, Mjanmar i Tajland). Danas predstavljaju petu po veličini od 56 etničkih grupa službeno priznatih od strane NR Kine, isto kao i jednu od 54 etničke grupe u Vijetnamu.
Hmong su danas najpoznatiji po tome što je dio njihove zajednice u Laosu za vrijeme vijetnamskog rata bio regrutiran od CIA-e da vodi tajne operacije protiv sjevernovijetnamske vojske. Nakon američkog poraza mnogi Hmnogi su prisiljeni bježati u druge zemlje, posebno Tajland.
Maxsain
Makszajn je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.138 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Makszajn se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 275 metara. Površina opštine iznosi 13,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.138 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 84 stanovnika/km².
En lektion i kärlek
En lektion i kärlek je švedska crno-bijela filmska komedija snimljena 1954. godine u režiji Ingmara Bergmana. Protagonisti - koje tumače Gunnar Björnstrand i Eva Dahlbeck - su ginekolog i njegova supruga, čiji je brak nakon petnaest godina došao u krizu nakon što je muž imao aferu sa pacijenticu, a žena sa muževim najboljim prijateljem. Radnja prikazuje kako se razdvojeni supružnici sticajem okolnosti sreću na putu do svojih ljubavnika, a što im daje priliku da preispitaju svoj odnos. En lektion i kärlek se smatra važnim u Bergmanovoj karijeri, ne samo zbog toga što je prvi put počeo eksperimentirati sa komedijom umjesto drame, nego i zato što je uspio vratiti naklonost kritičara izgubljenu nizom promašaja u prethodnim godinama.
Checotah, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.335, što je 146 (-4,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cagüinapachi, Urique
Cagüinapachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1578 m.
Westlake Corner, Virginia
Vestlejk Korner je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 976, što je 77 (8,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Gallo, San Nicolás Tolentino
El Gallo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Nicolás Tolentino.
Berlou
Berlu je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Bezje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 184 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 680 m, a minimalnoj 130 m).
Rincón de San Francisco Shaxni, Acambay de Ruíz Castañeda
Rincón de San Francisco Shaxni je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2945 m.
Škalnica
Škalnica - Scalniza (ital.) je naselje na Krasu u općini Klani. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Istočno je Klana, južno je Breza, jugozapadno su Permani, jugoistočno je Studena, sjeverno je Lisac.
Crash (film, 2004)
Fatalna nesreća je naziv za američki igrani film (originalni naziv Crash) koji je osvojio nagradu Oscar za 2005. godinu. Film je režirao Paul Haggis, koji je zajedno s Robertom Morescom napisao i scenario.
Snimljen je godine 2004. a premijeru je iste godine imao na Filmskom festivalu u Torontu. Godinu dana kasnije je pušten u redovnu distribuciju na teritoriji SAD, temeljem čega je stekao pravo da se natječe za Oscare.
Film prati isprepletene sudbine nekoliko stanovnika Los Angelesa, kroz koje se pokazuje loše stanje međurasnih odnosa u tom gradu i modernoj Americi.
Kratak sadržaj
Nekoliko naizgled slučajnih incidenata u Los Anđelesu, u periodu od dva dana, prepliću se u provokativnom završetku filma koji otkriva tamnu stranu ljudske prirode.
Lepo obučeni mladi par belaca šeta se veoma osvetljenim šetalištem. Žena na trenutak pogleda sa strane i onda se čvrsto pribije uz muškarca. Deluje dovoljno bezazleno… Ali ne i za mladog tamnoputog momka koji je pogledom susreo s njom. Nesporazum ili uvreda? Strah ili neznanje? Šta god da je uzrok, naizgled bezazleni gest ili komentar može dovesti do kobnih poslednica, dok se prepliću životi u filmu.
Među očajnicima u filmu je i detektiv, umoran od svega, koga igra Don Čidl. Policajca detektiva igra i Dženifer Espozito, koja je partner lika koji tumači Dona Čidl – kako na poslu, tako i u krevetu, a Rajan Filipi glumi mladog idealistu koji se suočava sa izborom kako i da li uopšte da svoja uverenja pretoči u akciju.
Kontroverze
Velika se prašina podigla kad je Fatalna nesreća na 78. dodjeli nagrade Oscar nagradu za najbolji film osvojila u konkurenciji sa favoritom Planina Brokeback, koja je najboljim filmom prozvana na svim bitnijim festivalima od Venecije do Zlatnih globusa.
Teorije o tome zašto se Akademija odlučila za Fatalnu nesreću različite su: neki tvrde kako je riječ o lokalpatriotizmu glasača, koji su mahom iz Los Angelesa, jer se ovaj film, kao i prošli dobitnik, Djevojka od milijun dolara, odvija u tom području. Ta je teorija ubrzo odbačena, jer prije ta dva filma niti jedan dobitnik Oscara za najbolji film nije bio smješten u L.A. Drugi, pak, tvrde da je riječ o homofobiji glasača - nekolicina njih javno je tijekom perioda glasanja izjavila kako ne žele pogledati Planinu Brokeback.
E. Annie Proulx, autorica kratke priče Planina Brokeback, po kojoj je nastao scenarij tog filma, žestoko je nakon dodjele napala Akademiju i Fatalnu nesreću, nazivajući je smećem, a izvor problema smjestila je u scijentološke redove, čiji su pripadnici mnogi glasači Akademije, baš kao i redatelj Fatalne nesreće Paul Haggis.
Tres de Mayo, Santiago Tuxtla
Tres de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Muş (provincija)
Provincija Muş (turski: Muş ili) čita se Muš je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na istoku Turske.
Provincija nosi ime po istoimenom glavnom gradu provincije - Muşu.
La Floreña, Mezquitic
La Floreña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Muş (provincija)
Administrativna podjela
Provincija Muş u kojoj živi 406 886 stanovnika, administrativno je podjeljena na 6 okruga (ilçeler);
Catutè, Messina
Catutè je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Oranje
Oranje (afrikaans: Oranjerivier, engleski: Orange River) je rijeka na jugu Afrike, jedna od najdužih afričkih, jedna od najdužih rijeka južno od ekvatora i najveća rijeka Južnoafričke Republike. Nakon izvora na Visoravni Lesoto, svega 200 km do Indijskog oceana, rijeka teče u pravcu zapada prema Atlantskom oceanu oko 2092 km, kroz južnoafričke savane sve do ušća u Atlanski ocean u zaljevu Aleksandar. Njen tok u gornjem dijelu označava istočnu granicu južnoafričke provincije Free State, a u donjem dijelu južnu granicu pustinje Kalahari i granicu između Namibije i Južne Afrike.
Rijeka Oranje zajedno s glavnom pritokom rijekom Vaal, ima porječje koje obuhvaća površinu od najmanje 855 000 km². Zapadni dio njenog sliva je većim dijelom suha ravnica, u kojoj ništa ne može uspjeti bez navodnjavanja. Rijeka Oranje ima vitalno ekonomsko značenje za regije kroz koje protječe. Dva velika irigaciona projekta; Projekt rijeka Oranje i Projekt Visoravan Lesoto, koji su u različitim fazama realizacije, osmišljeni su kako bi se zadovoljile potrebe za vodom za navodnjavanje, opskrbu stanovništva i ekonomski razvoj u središnjim industrijskim područjima Južne Afrike.
Hidrografija
Rijeka Oranje izvire na nadmorskoj visini od oko 3300 m, kao rijeka Senqu na istočnim obroncima planine Drakensberg pored granice Lesoto–Južna Afrika. Na svom toku kroz vulkansko tlo Lesota, rijeka nakuplja velike količine mulja, koji ostaju u vodi sve do njenog ušća. 300px|thumb|right| Gariep najveća brana na rijeci Nakon ulaska u Južnoafričku republiku jugozapadno od Lesota, rijeka teče u pravcu jugozapada kroz otvoreniji prostor, u brdovitom kraju preko vapnjenjačkih i sedimentnih stijena. Pored grada Aliwal North rijeka je izdubila kotlinu, široku oko 48 km, i duboku oko 305 m. Korito rijeke jako varira i po širini i dubini zbog doleritnih stijena koje ga ponekad sužuju na 914 i 1219 metara. Tu rijeka kod Brane Gariep prima pritoku Caledon.
Od brane Gariep Oranje skreće na sjeverozapad gdje prima svoju najveću pritoku, rijeku Vaal, koja izvire u istočnom Transvaalu. Vaal zatim teče prema zapadu kroz gusto naseljen kraj koji je industrijska jezgra Južne Afrike prije okretanja na jug i uvira u rijeku Oranje, pored grada Douglas. Oranje zatim skreće prema jugozapadu i teče preko glacijalnog depozita gline. Kod mjesta Prieske čini još jedan oštar zavoj prema sjeverozapadu, taj zavoj označava početak srednjeg toka rijeke. Sedimentne stijene kvarcita i željezita formiraju barijere kroz koje je rijeka izdubla duboke kanjone. Od mjesta Upington rijeka teče prema zapadu, preko granitnog terena. U ovom dijelu rijeka se račva na bezbrojne rukavce, između kojih su otoci različite dužine, tu rijeka dosiže svoju najveću širinu, koja na pojedinim dijelovima doseže do gotovo 6 km. Oko 64 km nizvodno od Upingtona, korito se naglo sužava na oko 610 metara. 260px|thumb|left| Karta sliva rijeke Oranje Oko 32 km ispod grada Kakamas rijeka Oranje, opet teče u nekoliko rukavaca koji se kasnije obrušavaju niz Slapove Augrabies. Nakon strmoglavog pada u nizu brzaka rijeka uranja u dubok bazen, i teče kroz gotovo okomit klanac dug oko 11 km, da bi nakon toga ušla u ravnicu. Donji tok rijeke, od Slapova Augrabies do mora, ponekad se naziva Predio klanaca. Tamo gdje je su površine stijena uz korito mekše, korito rijeke je uglavnom otvoreno, ali tamo gdje rijeka prolazi kroz čvrste magmatske stijene, korito je usko između gotovo okomitih stijena koje su ponekad više od 1000 m. Rijeka najviše krivuda u svom zadnjem dijelu pored Nacionalnog parka Richtersveld prije nego što skrene na zapad u namibijsku obalnu pustinju.
Rijeka Oranje uvire u Atlanski ocean, nekoliko kilometara sjeverno od malog zaljeva znanog kao Zaljev Aleksandar. Ušće rijeke je uže od 5 km i skoro zatvoreno pješčanim nanosima, koje rijeka poruši za velikih poplava.
Klima
Oborine u bazenu rijeke imaju izravan utjecaj na vodostaj rijeke, u Lesotu, iznad ušća rijeke Caledon pada prosječno od 700 do 800 mm kiše godišnje, to u kombinaciji s rastopljenim zimskim snijegom s planinskih vrhova, donosi oko 60% voda rijeke Oranje. Od Caledona do ušća Vaala količina oborina se smanjuje na oko 279 do 406 mm, a ispod ušća Vaala smanjuje se na prosječnih 228 mm, do manje od 50 mm u Namibiji.
Količina oborinskih voda koje se slijevaju u rijeku, smanjuje se s oko 16 % u Lesotu na svega 0,50 % u donjem toku rijeke. Potpuno je obrnuta stvar s temperaturom, koja se povećava od istoka prema prema zapadu, dok je broj dana s temperaturom iznad 30 °C, prosječno oko 5 u Lesotu, na krajnjem zapadu se penje na 150 dana. Zbog toga se količina isparavanja povećava kako se rijeka približava zapadu.
Ekonomsko značenje
Gornji tok rijeke Oranje je nenaseljen, iako pašnjake uz rijeku koriste domoroci iz plemena Basotho za ispašu svoje stoke. U kraju od granice s Lesotom do grada Aliwal North, uzgaja se kukuruz, a livade se koriste za ispašu stoke (goveda i ovce). Nizvodno je kraj suhih savana, pogodan jedino za ispašu. Ipak se na navodnjavanim dijelovima, kojih je najviše između grada Upington i Slapova Augrabies, zatim nizvodno od Brane Boegoeberg (na pola puta između Prieska i Upingtona), uzgaja pamuk, djetelina (lucerna), grožđe i datulje. Uz rijeku nema većih gradova, već samo rijetkih razbacanih farmi. Nakon irigacionog projekta Rijeka Oranje, dobar dio voda iz riječnih akomulacija preusmjerava se prema dolinama rijeka Fish i Sundays, i prema gradovima Port Elizabeth, Bloemfontein, i Kimberley.
Rijeka nije plovna zbog svoje nepravilnog toka, velikog pada, slapova i brzaka, i velike količine mulja i pijeska, koji mijenjaju korito rijeke. Preko rijeke su izgrađeni brojni mostovi, a najveći je onaj kod Upingtona.
Navoodnjavanje i hidroenergija
thumb|260px| Vodopad Augrabies (Twin Falls) Veliki problem za korištenje voda rijeke Oranje, bile su ogromne količine mulja koja je rijeka nosila, i tako vrlo brzo zatrpala akomulaciono jezero ispred brane, problem je riješen na Brani Boegoeberg koja je izgrađena 1931. ugradnjom gornje pomične ustave, tako je veći dio mulja mogao proći i oteći dalje nizvodno.
S ciljem potpune regulacije rijeke Oranje, osmišljen je projekt izgradnje brana i kanala u gornjem toku rijeke između rijeka Caledon i Vaal. Projekt je predviđao izgradnju niza brana i kanala, a radovi su započeli 1962. Do danas su izgrađene brane Gariep (1972. s velikim akomulacionim jezerom) i 145 km nizvodno Van der Kloof (1977. s vlastitim jezerom) te tunel Gariep dug oko 80 km (1975.) kojim se vode iz jezera Gariep prenose do rijeke Fish i kanal za navodnjavanje između rijeke Fish i rijeke Sundays. Projekt još uvijek nije dovršen, od 1990. gradi se kanal Van der Kloof za navodnjavanje terena ispod Brane Van der Kloof.
Te dvije brane su tako izgrađene i opremljene, da se mogu nositi s velikim količinama mulja koju donosi rijeka Oranje, koji se taloži u akomulacionim jezerima. Zbog tog one imaju duboke rezervne prostore, a njihove ustave se mehanički mogu podići ako je potrebno, za visokog vodostaja. Brana Gariep je centralni dio ovog projekta. Njezina glavna funkcija je akomulacija dovoljnih količina vode u jezeru za daljnju distribuciju preko brane Van der Kloof ili preko velikog tunela rijeka Oranje i Fish. Brana je visoka 77 m, a duga 948 m, akomulaciono jezero Gariep ima površinu od oko 362 km². Brana Van der Kloof visoka je 107 metara, a duga 765 m, njeno akomulaciono jezero ima površinu od 140 km². Obadvije brane imaju hidroelektrane, a na njihovim jezerima izgrađeni su i objekti za rekreaciju.
Postoje i projekti za povećanje voda rijeke Vaal, za to bi trebalo izgraditi nekoliko brana i akumulacija na pritoci Vaala u Lesotu na rijeci Senqu i njenim pritokama Malibamatso i Senqunyane.
Istraživanje toka
Prvi bijelac za kog se zna da je prošao na sjevernu obalu rijeke (tada zvane Groot), u blizini ušća, bio je afrikanerski lovac na slonove Jacobus Coetsee 1760. godine. Kasnije ekspedicije uz rijeku i njezin tok u 18. vijeku vodili su afrikanerski istraživač Hendrik Hop, holandski oficir Robert Gordon Jacob, engleski istraživač William Paterson i francuski istraživač François Le Vaillant. Oni su istraživali rijeku od srednjeg toka do ušća. Gordon je nazvao u čast holandske kraljevske kuće Oranje (Orange). Razni misionari uspostavili su svoje misije sjeverno od rijeke Oranje pri kraju 18. vijeka. John Campbell iz londonskog misionarskog društva istraživao je tok rijeke Hart od njezina uvira u rijeku Vaal sve do ušća u Oranje, i dalje uz Oranje do Slapova Augrabies 1813. Do izvora rijeke Oranje prvi su došli francuski protestantski misionari Thomas Arbousset i François Daumas 1836. godine.
Tokom 19. vijeka rijeka Oranje bila je sjeverna granica dokle se protezala britanska vlast u južnoj Africi. Početkom 1830-ih, Buri koji se nisu htjeli pomiriti s britanskom vlašću u prešli su rijeku Oranje u potrazi za zemljom i slobodom, svoju ​​prvu republiku nazvali su po rijeci – Oranje Vrijstaat.
Mali Dol
Mali Dol je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Kraljevice. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno su Križišće i Hreljin, jugozapadno je Šmrika, jugoistočno je Veli Dol, južno je Jadranovo.
Извор (Сврљиг)
Демографија
У насељу Извор живи 670 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 56,8 година (54,2 код мушкараца и 59,4 код жена). У насељу има 301 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,40.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Valle Agricola, Caserta
Valle Agricola je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 971 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 696 m.
Oscari
Oscar je popularno ime za Academy Award, odnosno Nagradu akademije, godišnju filmsku nagradu koju dodjeljuje američka Akademija filmskih umjetnosti i nauka (Academy of Motion Picture Arts and Sciences, AMPAS).
Sama ceremonija uručivanja nagrada predstavlja najpraćeniju dodjelu nagrada u svijetu. Ovo je također najstarija ceremonija dodjele nagrada iz oblasti medija, pa njeni ekvivalenti, Grammy Awards (za muziku), Emmy Awards (za televiziju) i Tony Awards (za teatar) su ustrojeni po ugledu na nju. Akademiju filmskih umjetnosti i nauka zasnovao je upravnik studija Metro-Goldwyn-Mayer, Louis B. Mayer.
Prva dodjela Nagrada akademije održana je 16. 5. 1929. godine u hotelu Roosevelt u Hollywoodu, i dodjeljivana je za sezonu 1927-1928. Voditelji su bili glumac Douglas Fairbanks i režiser William C. deMille. Zadnja dodjela, 92. po redu nagrada Oscar za filmsku sezonu 2019. održana je 9. 2. 2020. godine u Dolby Theatreu u Hollywoodu.
Historija
Kod prve dodjele, 16. 5. 1929, nije bilo neizvjesnosti jer su se pobjednici znali tri mjeseca unaprijed. U prvim godinama u natjecanje su ulazili filmovi koji su se prikazivali u zadnjih 12 mjeseci od 1. 7. do 30. 6. Od 1934. u natjecanje ulaze filmovi koji su prikazani u kinima u proteklih 12 mjeseci kalendarske godine. U godini 1932/1933. u kategoriju su ulazili filmovi prikazani u kinima u zadnjih 17 mjeseci. Danas, da bi film mogao ući u konkurenciju mora se prikazivati određeno vrijeme u nekoliko kina u Los Angelesu. Oscar se dodjeljuje za filmove iz protekle godine, npr. dobitnik Oscara 2000 je za film iz 1999. godine.
Prve dvije godine Oscar su dodjeljivali samo najutjecajniji članovi Akademije. 1929 i 1930 dodjeljuju ga svi članovi Akademije. 1937 je glasovalo oko 15.000 djelatnika u filmskoj industriji, ali su nominacije objavili članovi akademije. Od 1957 Akademija odlučuje o nominacijama i o nagradama. Od 1957. do danas način dodjele se nije puno promijenio: članovi akademije, svaki u svojoj kategoriji, odlučuju tajnim glasovanjem o pet nominiranih za Oscara a zatim biraju između nominiranih i pobjednika. Sva glasovanja su tajna. Obično se nominacije objavljuju oko mjesec dana prije objave dobitnika. Godine 2004. nominacije su se objavile krajem siječnja, a dodjela je bila krajem februara. U ranim dodjelama Ocara u pojedinim kategorijama je znalo biti i više od pet nominiranih za nagradu. S godinama broj filmskih kategorija za nagradu Oscar se povećavao.
Naziv
Kako je nagrada dobila ime Oscar ima više verzija. Prema jednoj, ime je smislila bibliotekarka i direktorka Akademije, Margaret Herrick. Ona je vidjela kipić i rekla: It looks just like my uncle Oscar! (Izgleda baš kao moj ujak Oscar!).
Pravila
Pravila u dodjeli Oscara mijenjaju se gotovo svake godine.Promjene pravila u zadnjih nekoliko godina uključuju:
Žišci
Žišci (Bruchidae) porodica su (prema drugoj podjeli potporodica, Bruchinae) sitnih (do 5 mm duljine) kukaca iz reda kornjaša koji većinu svog života provode u jednom zrnu mahunarki. U proljeće kao odrasli kukci izlaze iz tog zrna, hrane se dijelovima cvjetova mahunarki, čekaju da se na biljkama zametnu mlade mahune te na njima ženke polažu jaja. left|thumb|[[Grahov žižak (Acanthoscelides obtectus)]] thumb|left|Rupice na zrnima [[graha koje su izbušili žišci]]
Izgled
Tijelo im je zbijeno, najčešće smeđe ili crne boje, glava sitna, ticala srednje duljine.
Ličinke
Ličinke su najčešće bijele boje, savinuta tijela, bez nogu. Oštećuju ali ne uništavaju zrna kojima se hrane jer su jako sitne. Kad zrno dozrije i otvrdne, progrizu put prema van ali se u rupici u kojoj živjele do tada zakukulje.
Vrste
Poznato je oko 1350 vrsta. Najpoznatije vrste u Hrvatskoj: graškov žižak (Bruchus pisorum), grahov žižak (Acanthoscelides obtectus), Bruchus tristis, Bruchus viciae i dr.
La Lobera, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
La Lobera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Pregasio, Brescia
Pregasio je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
1956. na televiziji
250px|right|thumb|[[Helen Wagner kao Nancy Hughes, lik u As the World Turns, prvoj američkoj TV-sapunici čija je epizoda trajala 30 umjesto dotadašnjih 15 minuta.]]
Pregasio, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Il giovedì
Il giovedì je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Dina Risija i premijerno prikazan 1964. godine. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Walter Chiari, je muškarac koji se pet godina nakon razvoda prvi put sreće sa svojim 8-godišnjim sinom (koga tumači Roberto Ciccolini). Radnja prikazuje njihovo nastojanje da se zbliže tokom kratkotrajnog druženja. Il giovedì nije postigao veliki uspjeh, a što se obično tumači da je žanrovski odstupao i kvalitetom bio lošijih od Risijevih ostvarenja iz žanra commedia all'italiana koje su mu tada donijele vrhunac popularnosti.
Istočni Berlin
Istočni Berlin (Ost-Berlin) je sovjetski sektor Berlina, i bio je glavni grad Istočne Nemačke od 1949. do 1990. Od 13. avgusta 1961 do 9. novembra 1989, bio je odvojen od Zapadnog Berlina Berlinskim zidom. Istočni Nemci su Istočni Berlin nazivali samo Berlin, ili ponekad kao Berlin, glavni grad DRN (Berlin, Hauptstadt der DDR).
Istočni Berlin se sastojao od sledećih opština:
3. oktobra 1990, Zapadna Nemačka i Istočna Nemačka su se ujedinile. To je formalno označilo kraj postojanja Istočnog Berlina.
Mayschoß
Majšos je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 996 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Majšos se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 124 metra. Površina opštine iznosi 5,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 996 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 176 stanovnika/km².
Akacija
thumb|Acacia drepanolobium thumb|Acacia sp.
Akacija (Acacia), biljni rod sa više stotina tropskih i suptopskih vrsta.
Opis biljke
Akacije rastu kao drveće s visokom krošnjom, kao grmovi ili penjačice.
Cvjetići skupljeni u cvatove odlikuju se dugim, živo obojenim prašnicima, koji strše iz cvijeta dajući mu osnovnu boju.
Dvostruko perasto sastavljeni listovi imaju brojne sitne liske.
Kora i plodovi većine vrsta sadržavaju trijeslovine.
Hugo Strange
Profesor Hugo Strange je fiktivni superzlikovac koji se pojavljuje u stripovima kuće DC Comics, primarno kao protivnik superheroja Batmana i njegovih saveznika. Strangea su zajednički stvorili Bob Kane i Bill Finger, a debitirao je u stripu Detective Comics #36 (veljača 1940.) te je jedan od najstarijih Batmanovnih protivnika. Strange je uglavnom prezentiran kao ludi znanstvenik i/ili psihijatar te je često povezan s Arkhamom, gdje je poznat po svojim "neortodoksnim" metodama. Iako je najviše radio sa zlikovcima, Strange je ujedno opsjednut i samim Batmanom te je jedan od prvih zlikovaca koji je otkrio pravi identitet Viteza tame, iako mu to nije puno koristilo u pričama. Strange je u jednom navratu čak i preuzeo identitet Brucea Waynea i nosio Batmanov kostim.
Braniște, Podari
Braniște je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Podari.
Hugo Strange
Hugo Strange je, kao i većina Batmanovih zlikovaca, prošao značajne promjene kako su se stripovi razvijali. Isprva je bio tek običan kriminalac, da bi kasnije postajao sve opasniji i bizarniji zlikovac koji je često provodio neobične eksperimente nad svojim žrtvama, postajući sve mračniji kako je vrijeme odmicalo. Ipak, on je jedan od rijetkih zlikovaca bez ikakvih inherentnih supermoći ili nadljudskih sposobnosti (iako je znao eksperimentirati i na sebi), tako da je njegovo glavno oružje njegov intelekt. Uz to, Strange je izvanredan profiler te vrlo brzo i efikasno može pročitati svoje protivnike i otkriti njihove slabosti.
Braniște, Podari
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 668 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Hugo Strange
Kao jedan od "dugovječnijih" zlikovaca u serijalu, Hugo Strange se pojavio u nizu deriviranih materijala. Hugo Strange se u animiranoj formi pojavio u cijelom nizu serijal, među kojima je i slavna Batman: The Animated Series, gdje mu je glas posudio Ray Buktenica, kao i u nekoliko animiranih filmova. Svoj igrani debi imao je u seriji Gotham, gdje ga je tumačio B.D. Wong, a bio je i jedan od centralnih negativaca u igri Batman: Arkham City, gdje mu je glas posudio Corey Burton.
Barbechat
Barbša je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 905, a gustina naseljenosti je iznosila 77 stanovnika/km².
Los Chirapes, Turicato
Los Chirapes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 505 m.
Schleswig-Holstein
Schleswig-Holstein je najsjevernija od 16 Bundesländer u Njemačkoj. dansko ime je Slesvig-Holsten, donjenjemačko ime je Sleswig-Holsteen, a sjevernofrizijsko ime je Slaswik-Holstiinj. U historijskom smislu ovaj naziv se odnosi na širu oblast, koja sadrži današnji Schleswig-Holstein i okrug Južni Jylland u Danskoj.
Montello-Varago, Treviso
Montello-Varago je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Ciruelillo, Mezquitic
Ciruelillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1004 m.
Elogium
Elogium je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 18. septembra 1995. godine. Radnja prikazuje kako USS Voyager nailazi na svemirska stvorenja koja ga zamijene za svoga seksualnog partnera, a što kao posljedicu ima da Kes prerano sazrije i mora donijeti odluku želi li imati dijete.
Epizoda je nastala prema sinopsisu koji su napisali Jimmy Diggs i Steve J. Kay, a koji je bio inspiriran Diggsovim iskustvima u američkoj ratnoj mornarici, kada je primijetio da se golema jata riba okupljaju oko broda. U epizodi se prvi put pojavljuje lik članice posade Samanthe Widman, koji tumači Nancy Hower; lik je dobio ime prema stvarnoj ličnosti, odnosno donatorici organa koja je spasila život Diggsove supruge.
Il gaucho
Il gaucho ili Un italiano en la Argentina  je italijansko-argentinska crno-bijela filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Dina Risija. Protagonist, koga tumači Vittorio Gassman, je publicist jednog italijanskog filmskog studija, koji filmsku ekipu prati u Argentinu gdje trebaju promovirati jedan film. Radnja prikazuje kako zajedno sa svojim kolegama postaje opčaran novom zemljom, tako različitom od domovine, ali sve do trenutka kada sretne starog prijatelja (koga tumači Nino Manfredi) koji je u Italiju bio emigrirao, ali se u njoj nije najbolje snašao.
Veli Dol
Veli Dol je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Kraljevice. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno su Križišće, Hreljin i Mali Dol, zapadno je Šmrika, jugoistočno je Drivenik, južno je Jadranovo.
Rio Marina, Livorno
Rio Marina je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
El Orégano Número Uno, Reynosa
El Orégano Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Arenal, Santiago Tuxtla
Arenal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Gibsland, Louisiana
Gibsland je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Indianola, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 276, što je 69 (33,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jean Bruller
Jean Bruller (26. februar 1902 - 10. jun 1991), poznatiji pod pseudonimom Vercors, je bio francuski književnik i ilustrator, poznat kao autor fantastičnih i historijskih romana. Prije Drugog svjetskog rata se bavio ilustracijama, a spisateljsku karijeru je započeo kao pripadnik pokreta otpora, gdje je osnovao ilegalnu izdavačku kuću Les Éditions de Minuit i pod pseudonimom objavio svoj prvi roman Le Silence de la mer. 1960. godine je bio među potpisnicima Manifesta 121 kojim se od tadašnje francuske vlade tražilo da prekine rat u Alžiru.
Nevşehir (provincija)
Provincija Nevşehir (turski: Nevşehir ili) čita se Nevšehir je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi u sredini Turske.
Provincija nosi ime po istoimenom glavnom gradu provincije - Nevşehiru.
Geografske karakteristike
Nevşehir je površinom jedna od srednjih provincija sa svojih 6 570 km², prostire se po unutrašnjosti Anadolije, dobrim dijelom po terenu antičke - Kapadokije.
Administrativna podjela
Provincija Nevşehir u kojoj živi 280 058 stanovnika, administrativno je podjeljena na 8 okruga (ilçeler);
Laurita, Jesús María
Laurita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Las Palmas de Gran Canaria
Las Palmas de Gran Kanarija je administrativni centar špsnjolske provincije Las Palmas i najveći grad autonomne zajednice Kanarski otoci. Nalazi se na 150 kilometara od Afrike, na 135 kilometara od Iberijskog poluotoka i Evrope, i na samo 6 sati avionom od Amerike.
Geografija
Oblast zauzima površinu od 100,55 -{km²}- i na visini je od 8 -{m}-. Susedne oblasti su Santa Brihida na jugu i Arukas na zapadu. Po popisu od 2005. godine grad ima 378.628 stanovnika. Značaju grada doprinosi i luka koja je druga po veličini na Atlantskom okeanu.
Klima
U Las Palmasu je često veoma oblačno. Ovaj fenomen koji stanovnici zovu „Magarčev trbuh“ doveo je do toga da se turizam iz glavnog grada na jugu Gran Kanarijasa premestio i to isključivo na Maspalomas i Kosta Mogan. Kada na jugu sija sunce, može se desiti da u Las Palmasu pada kiša. Po statističkim podacima Las Palmas ima najviše padavina.
Arhitektura
|thumb|300px|left|Katedrala Santa Ana Poznate građevine u starom gradu, takozvanom „Vegeti“, su petobrodna katedrala Santa Ana iz 1497. godine, koja je i sedište biskupije Kanarskih ostrva i Kasa Kolon, raskošna građevina u kome je muzej Kolumbo.
Šetalište pored obale, Paseo de las Kanteras, se ubraja u najlepša šetališta na svetu. Na severnoj strani grada, na obali, nalazi se Auditorio Alfredo Kraus sagrađen 1997. godine. U gradu je rođen i poznati pisac Benito Peres Galdos, koga još nazivaju i španskim Balzakom, kao i slikar Manolo Miljares Salj.
Muzeji
thumb|300px|left|Plaža „de las Kanteras“ U gradu je poznat Museo Kanario sa kolekcijom starih predmeta sa kanarskih ostrva, Museo Nestor posvećen radovima kanarskih slikara, zatim Kasa Museo Peres Galdos sa radovima poznatih pisaca, naučni muzej Museo Edler na Parke Santa Katalina i centar za modernu umetnost Sentro Atlantiko de Arte Moderno gde se izlažu radovi umetnika iz čitavog sveta.