cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hasan ibn Ali
Porodica
Hasan je u Medini vjenčao i Hafsu, kćer Abdul-Rahmana ibn Abi Bakra. O njihovom braku primarni izvori spominju anegdotu koju W. Madelung smješta u kontekst nevjerodostojnih izvještaja o Hasanovim učestalim razvodima. Prema toj priči, u Hafsu je bio zaljubljen Munzir ibn Zubajr i ljubomoran je širio razne difamirajuće glasine, zbog čega se Hasan razveo. Hafsa se potom udala za Asima, sina Omara ibn al-Hataba, ali Munzir ju je nastavio optuživati pred novim mužem i brak je stoga završio na isti način. Poslije dvaju razvoda Munzir je neprestalno prosio Hafsu, no ona ga je odbijala s obrazloženjem da joj je pokušao uništiti reputaciju. Pošto je Munzir i dalje bio uporan, savjetovano joj je da se uda za njega kako bi svima postalo jasno da ju je lažno optužio, što je i napravila. Nakon što su laži time razotkrivene, Hasan je predložio Asimu da ju posjete i dvojac je zatražio od Munzira dopuštenje da razgovaraju s njom, a on je poslije konzultacija s bratom Abdulahom ibn Zubajrom to dozvolio uz uslov da bude prisutan. Hafsa je na sastanku više pozornosti pridavala Asimu i Hasan je stoga rekao Munziru da je uzme sebi. Isti izvještaj prenosi svjedočenje Hafsinog nećaka Abdulaha ibn Muhameda (poznat i kao ibn Abi Atik) prema kojem je Hasan više puta tražio da zajedno idu u al-Akik, vadi u kojem je živjela, gdje bi dugo vremena razgovarao s njom. Madelung izražava sumnju prema cjelokupnoj priči jer sugerira brzoplet razvod na temelju pukog ogovaranja.
Hmeljnicki
Geografske karakteristike
Hmeljnicki leži na sjeveru Hmeljničke oblasti, u kotlini rijeke Južni Bug, udaljen oko 340 km od glavnog grada Ukrajine Kijeva.
Historija
Proskuriv je podignut kao Utvrda Poljsko-Litavske unije u 15. vijeku. Nju su polovicom 17. vijeka, zauzeli ukrajinski Kozaci. thumb|left|260px| [[Trg u centru grada]] Nakon Druge podjele Poljske - 1793. grad je pripao Ruskom carstvu
Hasan ibn Ali
Porodica
Hasanova preostala djeca vjerojatno su rođena od strane konkubina. Određeni izvori sugeriraju da je Amrova majka bila sakifskog porijekla, dok se u djelima al-Zubajrija i al-Mufida izričito spominje kao konkubina. W. Madelung prednost daje potonjoj mogućnosti s objašnjenjem da bi njeno puno ime i genealoško stablo, u slučaju da je uistinu bila slobodna žena i pripadala Banu Sakifu, zasigurno bili sačuvani. Hasanov sin Amr opisan je kao pobožan čovjek i imao je dva sina i kćer. Prema al-Zubajriju, Hasanovi drugi sinovi bili su Kasim i Abu Bakr, oboje bez djece i ubijeni skupa s Huseinom kod Karbale, zatim Abdul-Rahman koji je isto umro bez potomstva, te Husein al-Asram čija se loza nastavila samo preko kćeri. Al-Balazuri navodi Abdulaha kao još jednog Hasanovog sina, međutim, ibn Inaba piše da su Abdulah i Abu Bakr ista osoba. Al-Mufid spominje samo Abdulaha, isto kao i al-Zubajri isključivo Abu Bakra, dok se na Abu Mihnafovoj listi žrtava karbalske bitke pojavljuju obojica kao različite ličnosti. Kasniji izvori među Hasanove sinove dodaju još tri imena, Hamzu, Ismaila i Jakuba, za koje ističu da nisu imali potomstvo. Madelung tvrdi da je Hasan gradio imidž po uzoru na djeda i da je stoga dvaput sinovima davao ime Muhamed, a nijednom Ali. Hasanove kćeri rođene od konkubina uključuju Um Abdulah, suprugu Alija ibn Huseina (Zajna al-Abidina) odnosno majku šijitskog imama Muhameda al-Bakira i još nekoliko sinova, zatim Fatimu koja se očito nije udavala, pa Um Salamu, suprugu Amra ibn Munzira i bez djece, te konačno Rukaju koja je poput Fatime vjerojatno ostala neudana. Nasuprot tome, šijitski genealog al-Omari tvrdi da je Um Salama bila udana za Omara ibn Alija, odnosno Rukaja za Amra ibn Munzira.
Analizirajući tvrdnje o Hasanovim učestalim razvodima, historičar W. Madelung u prvu grupu izdvaja anegdote vjerodostojnih izvještaja s imenovanim suprugama i dodaje da takve ni na koji način ne impliciraju pretjeranu želju za intimnim potrebama. Štoviše, Hasanov pristup prilikom rješavanja bračnih pitanja odražava brigu za obostrano dostojanstvo i duh pristojne pomirljivosti (hilm), inače važan aspekt za reputaciju istinskog sajeda. Neovisno o pravim razlozima raskida s unukom Abu Bakra, Hasan je posjetio Hafsu i Munzira u njihovom domu, oprostio je suparniku jer je lagao iz ljubavi, a kasnije je prema bivšoj ženi nastavio pokazivati poštovanje posjetama u pratnji njenog nećaka Abdulaha. O njegovoj obazrivosti svjedoče i prijekori na račun mlađeg brata Huseina jer se njegova izražajna ljubav i popustljivost prema beduinskoj djevojci Rabab vjerojatno smatrala neprikladnom za unuka poslanika. Manzurov ljutiti ispad Hasan je zasigurno doživio kao komičan, no posjetom s porodicom pokazao mu je poštovanje, kao i ozbiljnost prema braku s njegovom kćeri Havlom. Konačno, Hasan je spremnost na razvod s Hind pokazao nakon što je primijetio znakove obnovljene ljubavi kod njenog bivšeg supruga Abdulaha ibn Amira.
Hmeljnicki
Historija
Od 1795. Proskuriv ima status grada.
Za vrijeme hladnog rata Hmeljnicki je bio baza 19 divizijona 43 raketne armije sovjetskih strategijskih snaga, mjesto u kom su bili stacionirani brojni Interkontinentalni balistički projektili koji su nakon 1990e uništeni.
Farenzena, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 747 m.
Hasan ibn Ali
Porodica
U kontrastu spram navedenih relativno realističnih priča, Madelung ističe i drugu grupu izvještaja koja prikazuje Hasana u sasvim drugačijem svjetlu. Hasan se u njima pojavljuje s epitetom rastavljača (mitlak), navodno dobivenog na temelju frekventnih razvoda, a tvrde još da je tokom života imao od 70 do 90 supruga i harem s između 300 i 400 konkubina. Madelung ove brojke i tvrdnje naziva apsurdnima, naglašavajući da sve izvještaje tog tipa karakterizira nekonzistentnost, nejasnost i potpuna lišenost ličnih imena, konkretnih pojedinosti i provjerljivih detalja, odnosno da brojni sadrže evidentne klevetničke namjere. Nadalje ih stavlja u kontekst spora oko nasljedstva i ističe da vuku korijene iz omejadske propagande koja je konkurentsku Muhamedovu rodbinu nastojala prikazati kao dekadentne rasipnike i razvratnike. U svojoj analizi primarnih izvora, Madelung dolazi do zaključka da je Muhamed al-Kalbi prvi proširio glasinu o 90 Hasanovih supruga, kao i tvrdnju da je Ali zbog straha od slamanja plemenskih saveza upozoravao Kufljane da ne daju ruke svojih kćeri rastavljaču Hasanu. Al-Kalbijevu brojku kasnije je preuzeo al-Madaini u čijem djelu umjesto 90 stoji 70 žena, no Madelung tu razliku tumači kao čestu grešku u arapskom pismu. Al-Madaini je svejedno bio u stanju poimenice nabrojati svega 11 supruga, od čega pet nepouzdanih ili veoma sumnjivih imena, uključujući i anakronističku ličnost. U djelu istog autora pojavljuje se najveći broj anegdota o Hasanovim razvodima, najčešće s temama kratkotrajnih brakova uz naknade i prekidanja istih zbog trivijalnosti ili optužbi, ali bez ikakvog pokrića i historiografske vrijednosti. Al-Madainijeve priče i brojka od 90 žena vremenom su se pojavile i u djelima drugih historičara, poput al-Zahabija i al-Dijarbakrija, zajedno s tvrdnjama potonjeg da se brojka odnosi samo na brakove tokom Alijevog života. Uz historiografske probleme, Madelung kao dodatne argumente protiv tih priča navodi da su u suprotnosti s poznatim brojem imena supruga i djece, te da Hasan uopće ne bi mogao sklopiti tolike brakove bez očevog dopuštenja. Također, dodaje da pouzdane brojke nisu iznad prosjeka ondašnje kurejške elite, odnosno da su manje nego kod Osmana i Marvana.
Srpski građanski zakonik
Srpski građanski zakonik (SGZ) je naziv za zakonik, odnosno kodifikaciju građanskog prava koje se formalno primjenjivalo na području današnje Uže Srbije (a kasnije i Makedonije) od 1844. do 1946. Sastavio ga je Jovan Hadžić po nalogu knjaza Miloša Obrenovića kako bi služio kao izvor građanskog prava u Kneževini Srbiji. Napravljen je po uzoru na austrijski Opći građanski zakonik (OGZ) iz 1811. a koji je, pak, bio napravljen po uzoru na Napoleonov Code civil des français iz 1804. Tako se Srbija uvođenjem SGZ priključila tradiciji kontinentalnog, odnosno rimskog prava. Hadžić je, pak, austrijski original prilagodio prilikama tadašnje Srbije, odnosno dopunio ga elementima iz srednjovjekovnog Zakonopravila, odnosno tadašnjim srpskim običajima.
Hasan ibn Ali
Ostavština
mini|desno|225px|[[Arapska poezija|Poezija posvećena Hasanu]] Hasana kao Muhamedovog unuka cijene svi muslimani, posebno šijitski pravci koji ga smatraju imamom i legitimnim nasljednikom njegovog oca Alija. Prerogativi koje mu pripisuju jednaki su onima drugih imama, ovisno o specifičnoj šijitskoj grupi i njihovoj liniji imamata, a uključuju besprijekornost, nepogrešivost i slične vrline. Izvori opisuju Hasana kao fizički sličnog djedu Muhamedu, navodi se i njegova govorna mana, uz dodatak da je svejedno bio sjajan javni govornik. Hvali se i njegova staloženost, velikodušnost i pobožnost, te tvrdi da je mnogo puta pješke hodočastio u Meku. Kao što je to slučaj s ostalim imamima, šijitski tekstovi obiluju pričama o njegovim čudima, među koje spadaju sljedeće: prilikom vlastitog rođenja hvalio je Boga i recitirao Kuran; Džibril ga je ljuljao u kolijevci; anđeo je štitio njega i brata dok su spavali daleko od svog doma; kao dijete dozvao je palmu i stablo mu je došlo kao sinu ocu; u djetinjstvu je crpio med iz šljunka i Muhamed nije pokazivao nikakvo iznenađenje; pomladio je staru palmu i ponovo je davala plod; podigao je u zrak svetište u Meki; zatresao je kuće u Medini; odletio je u nebo, nestao i vratio se nakon tri dana; uzdigao je mjesto na kojem je boravio s drugim muslimanima kako bi mogli vidjeti hodočasnike na umri i zatim ga spustio na izvorno mjesto; zamolio je Boga da mu pošalje hranu za 70 suputnika, vrata raja su se otvorila i anđeli su se spustili noseći hranu; prouzročio je da voda procuri kad su je njegovi drugovi tražili; uzeo je zvijezde s neba i zatim ih vratio na njihova mjesta; oživio je mrtvaca; itd. L. Veccia Vaglieri ističe mogućnost da su priče o čudima posljedica deficita drugih vrlina u izvorima. Hasan je jedan od glavnih likova iranskih religijskih drama (tazija).
Hmeljnicki
Obrazovanje i kultura
Hmeljnicki je grad brojnih obrazovnih institucija, od 1962. u gradu djeluje univerzitet (Хмельницкий национальный университет) a još od prije tehnološki institut. Grad ima brojne kulturne institucije, teatre i filharmoniju.
Srpski građanski zakonik
SGZ je, slično kao i drugi građanski zakonici, nakon toga značajno noveliran nekoliko puta - godine 1864. su uvedeni propisi o paulijanskoj tužbi, godine 1874. propisi o testamentu, a godine 1911. odredbe o starateljstvu. Nakon Berlinskog kongresa 1878. se njegova primjena proširila na dotadašnja otomanska područja Jugoistočne Srbije, a nakon balkanskih ratova 1913. na Makedoniju i Kosovo. Nakon što je stvorena Kraljevina SHS 1918. godine, SGZ je ostao na snazi na tim područjima, dok su se u ostatku novostvorene države primjenjivali raniji građansko-pravni propisi - OGZ, crnogorski Opšti imovinski zakonik te mađarsko precendentno pravo.
SGZ je formalno prestao važiti kada je Skupština FNRJ donijela Zakon o nevažnosti pravnih propisa donijetih prije 6. aprila 1941. Njime je, s druge strane, kao i zbog nepostojanja novog građanskog zakonika, sudovima dozvoljeno da primjenjuju propise koji nisu u suprotnosti sa novim socijalističkim uređenjem. Takva je situacija trajala sve do 1955. kada je nasljedno pravo na saveznoj razini kodificirano ]]Zakon o nasljeđivanju FNRJ|Zakonom o nasljeđivanju]], te 1978. kada su kodificirani obligaciono pravo Zakonom o obligacionim odnosima (ZOO). Iste godine su, temeljem Ustava iz 1974. vlastita porodična prava kodificirale tadašnja SR Srbija i SR Makedonija, čime je SGZ u potpunosti nestao, osim kao dopunski izvor prava.
Hmeljnicki
Privreda
Hmeljnicki je razvijeni industrijski centar, sa tvornicama lakih strojeva, prehrambenih proizvoda i robe široke potrošnje.
Hmeljnicki je i važno željezničko čvorište, mjesto gdje se ukrštaju pruge Odesa - Lavov i Černivci - Korosten. Grad ima i međunarodni aerodrom (IATA: HMJ, ICAO: UKLH) udaljen 7 km od centra grada.
Srpski građanski zakonik
Donošenje Srpskog građanskog zakonika
Prvi zakonik u novovekovnoj Srbiji bio je Srpski građanski zakonik, koji je donet 25. marta 1844. godine. Njegovim donošenjem Srbija se svrstala u malobrojne evropske zemlje koje su usvojile građanski zakonik. To je bio najdugovečniji zakonik u istoriji Srbije i primenjivan je punih 100 godina, sve do 1946. godine.
Ustanak obespravljenog seljaštva Srbije protiv dahija je jedan u nizu ustanaka kmetova protiv feudalaca. Neprestani ustanci i oružane borbe polako prerastaju u buržoasko - demokratsku revoluciju. Ova revolucija dovodi do smanjenja feudalnih svojinskih odnosa i konačno stvara uslove za stvaranje i razvijanje buržoaskih društvenih odnosa i državnosti.
Srpska revolucija, koja je počela ustankom 1804. godine, je omogućila društveni preobražaj koji će uslediti u narednim decenijama. Sve do 1804. godine, srpsko društvo se razvijalo u nepovoljnim uslovima. U uslovima zaostalog osmanskog feudalizma koji je godinama sprečavao rađanje grašanske klase potrebne za revoluciju. Promene u društvenoj strukturi Srbije odstupaju od klasičnog puta izrastanja i ekonomskog jačanja građanstva u periodu razvijenog i kasnog feudalizma zapadnih evropskih zemalja. Gradovi su ostali centri turske feudalne vojne i upravne vlasti. Način života, navike i svest u gradovima će još decenijama ostati nepromenjeni. Međutim, promene u imovinskoj, proizvodnoj i socijalnoj strukturi srpskog seoskog naroda sve su izrazitije pred kraj XVIII veka. Sultan Selim III fermanima iz 1793, 1794 i 1796. godine potvrđuje i proširuje samoupravne povlastice stanovništva Beogradskog pašaluka. Veliki broj srpskih seoskih trgovaca počinje da se bogati zbog stočne trgovine na teritoriji Srbije i sa susedom Austrijom. Politička i ekonomska pozicija ovih trgovaca je znatno povoljnija nego ona od ostalog srpskog stanovništva koje je znatno siromašnije i potčinjenije. Prekomerno bogaćenje je sprečeno od strane turske vlasti i oblika feudalne eksploatacije. Turci su obezbedili knezove koji su u svojim selima prikupljali feudalne dažbine. Ova funkcija ih je određivala kao najvažnije fiskalne organe pomoću kojih je urska vlast vršila eksploataciju. Osim ovoga knezovi su imali nadležnost presuđivanja u manjim sporovima. Ova sudska funkcija je znatno uticala na stvaranje i razvijanje običajnog prava.
U toku oslobodilačkog rata, knezovi i vojvode se pretvaraju u državne organe nove vlasti, nosioce vojne i političke moći. Ovi novi organi viče ne mogu da se oslanjaju isključivo na običajno pravo. Istorijski i pravni izvori ustaničke Srbije, kao što je Karađorđev zakonih i Nacrt Praviteljstbujuđčeg sovjeta, sadrže niz građanskopravnih odredaba. U ovom periodu se znatno povećava broj normi vezanih za građansko pravo. Razvoj ovog novog, buržoaskog prava, ipak nailazi na prepreke, kakvo je staro feudalno pravo. Predstavnici ovih zastarelih, ali ne i iskorenjenih shvatanja nalaze se u redovima nekadašnjih pokretača revolucija, a sada predstavnika novih vlasti. Organizovan je jako veliki broj buna, u kojima su se čak sukobljavale i čitave vojske, dovele su do stagniranja razvitka novog prava u Srbiji. Načela koja su proklamovana Ustavima iz 1835. i 1838. godine su pravni izraz i i potvrda uspeha borbe srpskog naroda za uspostavljanje kapitalističkih svojinskih odnosa i snaga da se prebrodi sopstvena zaostalost.
Početak pripremnih radova za pisanje srpskog građanskog zakonika sastojao se u prevođenju Code Civi l-a. Prevod ovog dela uradio je učitelj zemunski i šabački Georgije Zaharijadesa. 1829. godine je Knez Miloš je imenovao komisiju koja je za posao imala pregled prevoda kao i izradu teksta građanskog zakonika i krivičnog zakonika. Neka od imena te komisije su: Matija Nenadović ( bivši predsednik Praviteljstvujuščeg sovjeta), Knez Vasilije Popović, Knez Pavle Radomirović, Dimitrije Davidović ( knežev sekretar i tvorac Ustava iz 1838. godine.), kao i Vuk Stefanović Karadžić, koji je sarađivao sa komisijom kao dobar poznavalac jezika i običaja.
Period između 1832. i 1834. godine je značajan za rad komisije. Code Civil više ne predstavlja jedini izvor, već se izučavaju i koriste francuski i austrijski civilni zakonici. Knez Miloš je iztazio svoje nezadovoljstvo zbog preobinosti zakonika, kao i zbog komplikovanosti prvobitnog teksta. 1837. godine, Knez Miloš je oformio novu komisiju, kada rad na ovom zakoniku ulazi u novu fazu. Knez dovodi novosadskog senatora Jovana Hadžića i zemunskog gradonačelnika Vasilija Lazarevića koji predlažu da se odustane od pisanja zakonika po ugledu na Code Civil, i da se umesto toga, kao uzor koristi Austrijski građanski zakonik. Kao razlog ovome navode činjenicu da su francuski zakoni Srbima strani, i da nisu bliski, niti se mogu koristiti među srpskim narodom. Predlog nove komisije je prihvaćen. Knez Miloš polako počinje da gubi moć. Ustavom iz 1835. označena je pobeda progresivnih snaga i ubrzano je slabljenje Kneza Milooša. Dinastijske promene u Srbiji ( dolazak na vlast Aleksandra Karađorševića) usporavaju i gotvovo zaustavljaju proces donošenja građanskog zakonika. Najzad, Posle petnaest godina rada na ovom zakoniku, on je donet 11. marta a stupio na snagu 25. marta 1844. godine.
U ovom Zakoniku je prihvaćen institucionalni sistem podele građanskog prava. Vide se odstupanja u odnosu na izvornik. Norme SGZ-a su drugačije raspoređene i pojednostavljene, u odnosu na iste ili slične norme koje sadrži Austrijski građanski zakonik. Ova dva zakonika se razlikuju i po spoljašnjem izgledu, pa se može zaključiti da Srpski građanski zakonik nije kopirana austrijska kodifikacija građanskog prava, već originalna tvorevina, koja je urađena po uzoru na njega.
950 članova SGZ-a razvrstano je u uvod i tri dela. Sadržao je : lična prava, stvarno, obligaciono, bračno, porodično i nasledno pravo.
U odnosu na Austrijski građanski zakonik Hadžić unosi na samom početku norme zasnovane na „pravdi i pravici“, koje se znatno razlikuju od svog uzora, pa tako SGZ počinje sa 35 članova, dok AGZ počinje sa samo 14 članova.
Uvodne norme Srpskog građanskog zakonika možemo podeliti u dva odeljka: 1) A odeljak koji čine prvih 14 članova, a koji se podudaraju sa uvodnim članovima Austrijskog građanskog zakonika i francuskim Code civile,
2) B odeljak, od 15-35 člana, koji je originalna srpska tvorevina, a govori o „pravu i pravdi“. Ovaj odeljak ima obeležja deklaracije o pravima i slobodama.
SGZ u svom drugom odeljku uvoda afirmiše liberalna načela i vrednosti, što nije bilo svojstveno tadašnjim građanskim kodifikacijama. Na taj način ove norme iako u načelu govore o građanskom pravu, u stvari dopunjuju ustavne norme Turskog ustava iz 1838. godine, u kome one nisu bile zastupljene. Tako on sadrži i elemente ustavnog karaktera. Njegove uvodne odredbe se razlikuju od njegovog uzora i po snažnom osloncu na običajno pravom.
Poetry (magazin)
Poetry (pokrenut pod naslovom Poetry: A Magazine of Verse) je američki mjesečni književni časopis specijaliziran za poeziju koji od 1912. izlazi u Chicagu. Pokrenula ga je Harriet Monroe, likovna kritičarka Chicago Tribunea. U njemu su tokom više od 100 godina objavljivali neki od najpoznatijih pjesnika sa engleskog govornog područja.
Srpski građanski zakonik
Donošenje Srpskog građanskog zakonika
U prvom delu su odredbe o ličnim pravima, propisi bračnog i porodičnog prava (utvrđuje prava i dužnosti roditelja i dece, predviđa samo crkveni brak, ograničava poslovnu sposobnost žena, itd.).
Drugi deo sadrži odredbe stvarnog prava. Ove odredbe daju pravu svojine karakter potpunog, apsolutnog i neograničenog prava. Takođe sadrži i propise naslednog prava. Norme o testamentu i pitanjima testamentarnog nasleđivanja smešta u više glava i u okviru njih ubacuje i glavu koja se bavi uređenjem odnosa u porodičnoj zadruzi. A u posebnom odeljku ovog dela nalaze se i propisi iz obligacionog prava.
Treći deo Zakonika govori o jemstvu, zalozi, izmeni, utvrđivanju i prestanku prava i obaveza, a sadrži i propise o zastarelosti.
Hadžić je neke članove skratio, ali je dodao i nove. On detaljno reguliše porodičnu zadrugu (507-529 čl.), kao i sticanje svojine na divljim životinjama, česte slučajeve zakupa određenih stvari i slične situacije koje nisu predviđene u austrijskoj kodifikaciji.
Srpski građanski zakonik je po svom obimu za trećinu kraći od Austrijskog građanskog zakonika (koji ima 1502 člana). Razlikuje se i način formulisanja pravnih normi. U Austrijskom građanskom zakoniku su norme kratke i koncizne, a u SGZ-u su one više opisne kako bi bile jasnije prosečnom čoveku. Za razliku od austrijske kodifikacije koja dopušta primenu običajnog prava samo u slučajevima kada je to zakonom propisano, Srpski građanski zakonik predviđa da u slučaju pravnih praznina važi običajno pravo.
Iako je za osnovu imao Austrijski građanski zakonik, u Srpskom građanskom zakoniku se vidi uticaj kako srpskog običajnog prava, tako i rimskog prava, Francuskog građanskog zakonika iz 1804. godine (Code civile), crkvenog i šerijatskog (osmanskog) prava.
Jedan deo normi francuskog Građanskog zakonika dospeva u Srpski građanski zakonik preko austrijske kodifikacije, uprkos činjenici da su Hadžić i Lazarević u pismu knezu Milošu, posle neuspelog pokušaja Georgija Zaharijadesa da načini zakonik po ugledu na francuski, naveli da Code civile nije adekvatan uzor. 1864. godine putem amandmana, pod uticajem Rajka Lešjanina i drugih mladih pravnika koji su studirali u Parizu, SGZ doživljava direktan uticaj francuskog prava.
Pored toga Zakonik se oslanja i na rimsko pravo, koje je putem crkvenog prava dospelo u pravni sistem srednjovekovne srpske države, a koje se i dalje primenjivalo pod tuđinskom vlašću. Neke norme koje se oslanjaju na rimsko pravo su direktno dospele u SGZ preko austrijske kodifikacije građanskog prava, kao što je na primer ugovor o poklonu u okviru obligacionog prava.
Vidljiv je uticaj crkvenog prava na Srpski građanski zakonik, najviše u oblasti bračnog i porodičnog prava. Hadžić se u članovima 93 i 94. poziva na Nomokanon Svetog Save iz 1219. godine. On predviđa predbračni ispit koga nema u AGZ-u, reguliše pravni status kumstva i pobratimstva, a u slučaju razvoda nadležan je crkveni sud. Sve ovo čini ga različitim od svog uzora.
S obzirom na vreme provedeno pod turskom vlašću, uočljiv je i uticaj šerijatskog (osmanskog) prava na Zakonik. Ono se najviše ogleda u pravnoj terminologiji. Tako su neki šerijatski pravni termini ušli u srpsku kodifikaciju poput svojine na nepokretnostima, ustanova tapije i „amaneta“, pravo preče kupovine, ustanova svojinskog prava miljak (od šerijatskog mulk), koji je bio jedan vid privatne svojine na nepokretnostima, itd. Brojne su i terminološke pozajmice iz turskog jezika poput kirije, hasna (kamata), espap (trgovačka marka) i drugih.
Srpski građanski zakonik ima specifičnu terminologiju i jezik. Hadžić je kritikovan zbog neadekvatne pravne terminologije koju je koristio u Srpskom građanskom zakoniku. On dispoziciju pravne norme ne definiše u trećem licu jednine što je uobičajeno za druge zakonike, već u drugom licu jednine, a sve to u cilju da bi pravnu terminologiju što više približio narodu. Koristio je i termine iz običajnog prava, a uvodi i latinske nazive za neke pravne institute u srpsku terminologiju, koristeći ih uporedo sa domaćim. Kako bi obogatio srpski pravni rečnik često je koristio sinonime za pojedine pojmove i odeljke (npr. „O testamentu ili zaveštanju“, „O ostavi ili amanetu“...). Na ovaj način on je modernizovao srpsku pravnu terminologiju. Njegov deskriptivni i kazuistički pristup se razlikovao od stila i jezika na kome je pisan Austrijski građanski zakonik.
Okrug Minhen
Okrug Minhen je okrug u nemačkoj državi Bavarska. Okrug pripada Gornjoj Bavarskoj. Ovaj okrug obuhvata severna, istočna i južna predgrađa grada Minhen. Kroz njega protiče reka Izar.
Površina okruga je 667,3 km². juna 2008. imao je 316.531 stanovnika. Ima 29 naselja, od kojih je sedište uprave u Minhenu, koji sam ne pripada ovom okrugu.
Okrug je nastao 1852. i otada je često menjao granice. Poslednja promena se zbila 1972. kada je proširen sa devet naselja bivšeg okruga Volfratshauzen.
Paško Viđak
Paško Viđak, hrvatski sportski djelatnik i bivši nogometni vratar.
Počeo je igrati 1954. kao junior Hajduka i nastavio kao vratar RNK Split, a ubilježio je sa Splitom i jedan nastup u prvoj saveznoj ligi. Od 1970. uključen je u radu Nogometnog saveza općine Split. Odmah je zapaženo njegovo angažiranje na značajnim projektima u razvoju nogometnog sporta, posebno mladeži. Postaje predsjednik Nogometnog saveza općine Split, član Izvršnog odbora Hrvatskog nogometnog saveza, a od 1988. do 1990. i njegov predsjednik. Bio je i član uprave HNK Hajduk i direktor RNK Split. Odlično organizirana instruktorska služba, organizirani ljetni i zimski kampovi za mlađe uzrasne kategorije, kao i za trenere i suce proširujući sustav natjecanja mladih i svekolika skrb za razvoj nogometa omogućili su mu da i u trećem mandatu ostane predsjednik Nogometnog saveza županije Splitsko-dalmatinske.
Dobitnik je najviše nagrade Hrvatskog nogometnog saveza, Trofej podmlatka, 2008. godine.
Tyler Run, Pennsylvania
Tajler Ran je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.901.
Zdenko Vukasović
Zdenko Vukasović (Split 19. rujna 1941), je bio vratar RNK Split u njegovoj drugoj prvoligaškoj sezoni (1960./1961.). Karijeru je nastavio u Hajduku. Za Hajduk je imao 50 nastupa, a prvi je bio 22. travnja 1964 kada Hajduk u Splitu gubi od Crvene Zvezde sa 4/1. Imao je 14 prvenstvenih nastupa i 3 za Kup.
Kasnje (od 1965) brani vrata u nekoliko belgijskih klubova sve do 1975.
NGC 617
NGC 617 je galaksija u zviježđu Kit.
The Diary of a Nobody
right|250px|thumb|Charles (lijevo) i Lupin Pooter na [[Broadstairsu, ilustracija VI poglavlja romana The Diary of a Nobody.]]
The Diary of a Nobody je humoristički roman britanskih književnika Georgea i Weedona Grossmitha, objavljen 1892. godine. Originalno je nastao kao serija kratkih priča objavljenih od 1888-89. u satiričkom časopisu Punch, koje je ilustrirao Weedon. Naslovni protagonist je Charles Pooter, sredovječni službenik koji sanja o tome da se probije u "pristojno društvo", a radnja, prikazana u obliku njegovih dnevničnih zapisa, prikazuje kako njegovi napori u tome smjeru izazivaju katastrofalne rezultate. Roman je doživio veliku popularnost, a u engleski je zbog nje ušla riječ "pooterizam" kojom se opisuju pojedinci koji imaju previsoko mišljenje o vlastitoj važnosti.
Châteauneuf-Villevieille
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 684 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 81 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 650 metara (maksimalnoj 901 m, a minimalnoj 234 m).
Lynn Fontanne
Lin Fontan je bila britanska glumica, rođena 6. decebra 1887. godine u Vudfordu (UK), a preminula 26. aprila 1986. godine u Dženesi Depotu (Viskonsin). Poznata je po dugoj i uspešnoj pozorišnoj karijeri, u kojoj joj je glavni partner bio muž Alfred Lunt, s kojim je zajedno osvojila nagrade Emmy i Tony.
Popis guvernera Sjevernih Marijanskih Otoka
Ove ličnosti su služile kao guverneri Sjevernih Marijanskih Otoka.
Umbrija
Umbrija je planinska regija u Centralnoj Italiji, u dolini rijeke Tiber. Umbrija graniči s regijama Toskana (na zapadu), Marke (na istoku) i Lacij (na jugu). Regija pokriva 8456 km² i dom je za 834,000 žitelja (po popisu iz 2003.).
Regija je dobila ime po plemenu Umbri, koji su se tu naselili u 6. stoljeće pne.. Njihov jezik je bio umbrijski, srodan latinskom.
Današnja Umbrija je, u osnovi, posve različita regija Italije od Rimske Umbrije, koja se u vrijeme rimskog imperija protezala preko većeg dijela današnje regije Marke, sve do Ravene, no bez zapadne obale rijeke Tiber
Glavni grad regije je Perugia. Regija je podijeljena u dvije provincije: Perugia, sa 59 komuna i Terni, sa 33 komune.
Važniji gradovi:
Madison, Kansas
Medison je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 701, što je 156 (-18,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Organ (anatomija)
Organ (od grčkog, organon, na latinskom, organum, "oruđe, instrument") je skupina tkiva koja vrši specifičnu funkciju ili grupu funkcija. Organi koji su zajednički životinjama su: srce, pluća, mozak, oči, stomak, slezena, gušterača (pankreas), bubrezi, jetra, crijeva, koža, materica, mokraćna bešika, kosti. Skupina povezanih organa čini organski sistem.
Luka Kaliterna
Luka Kaliterna (Split, 13. listopada 1893. - Split, 25. veljače 1984.), hrvatski nogometaš i trener, brat Fabjana Kaliterne, jednog od osnivača splitskog Hajduka.
"Barba Luka"
Luka Kaliterna je bio brat jednog od utemeljitelja Hajduka 1911. jedan od njegovih prvih vratara i legendarni trener kojeg se smatra "ocem baluna" u Splitu a poznat je kao Barba Luka Kaliterna. . Godine 1923. bio je prvi domaći trener (dotada su treneri dolazili iz Češke i Engleske). Zanimljivo je pripomenuti da je Luka Kaliterna još 1922. položio i ispit za nogometnog suca, na prvom sudačkom tečaju što ga je te godine organizirao Splitski nogometni podsavez. Ostat će zapisano da je bio trener mnogih hrvatskih nogometnih trenera, da je stvorio tisuće igrača mnogih generacija, da je bio akter mnogih najvećih športskih događanja, utakmica, turneja. Samouki stručnjak najvećeg autoriteta. Luka Kaliterna je još za života postao legenda u pravom smislu riječi, stvarao povijest nogometa, bio je vremeplov Hajduka, čovjek koji je od prvih dana nastanka "majstora s mora" bio neraskidivo vezan uz "bijele".
Igračka karijera
U prvim godinama poslije 1. svjetskog rata, Luka Kaliterna bio je najpoznatiji hrvatski vratar. On je kasnije postao još poznatiji kao vrlo uspješni i umješni trener, a prije svega nogometni učitelj i odgojitelj mlađih naraštaja. Odgojio je poslije 1. svjetskog rata vrlo poznate igrače, kao što su braća Šime i Veljko Poduje, Janko Rodin, braća Mirko i Ante Bonačić, Ljubo Benčić, braća Otmar i Renzo Gazzari, Miro Dešković, Marko Mikačić, Leo Lemešić, Vlado Kragić, braća Jozo i Frane Matošić kao i još brojni drugi, koji su kasnije redom bili vrsni reprezentativci, te su zajedno sa svojim barba Lukom proslavili nogometni Split i koji su svojom znalačkom igrom pribavili Hajduku ponosni naziv – "majstor s mora".
Njegov prvi službeni nastu za Hajduk bila je utakmica sa Borcem u Splitu koju je Hajduk dobio sa 8:0. na njoj su tada prvi puta zabilježili prve službene nastupe uz njega i Gazdić, Šitić, Dujmović, Prokeš, Tagliafero, Righi, Borovčić Kurir, Pilić, Hochmann i Machiedo. Gazdić je na njoj dao 4 gola, 2 je dao Mirko machiedo, i po jedan gol Pilić i Hochmann.
Kako je bio vratar nema zabilježenih golova za momčad. Na branku je stao 160 puta, i to 10 puta na službenim natjecanjima i 150 puta na prijateljskim utakmicama.
Trenerska karijera
U tadašnjoj momčadi Hajduka mnogi su se isticali kao graditelji igre, posebice Ljubo Benčić i Ante «Tonči» Bonačić. Njihov veliki učitelj, barba Luka, već ih je odavna uputio u sve tajne prevrtljivog "baluna". Vježbao ih je posebice u gađanju loptom, slično kao što streljački učitelji uče strijelce u gađanju cilja. Barba Luka je na kraju igrališta postavljao veliku drvenu ploču, koju su bijelim uzdušnim i poprečnim crtama razdijelili na četvorine. Svaka je četvorina bila označena svojim brojem. Prema Lukinoj zapovijedi učenici bi gađali broj. Kaliternine metodske postavke u obuci nogometaša od prije 80 godina i danas se primjenjuju. Posebice, zbog tehničke školovanosti i maštovitosti u samoj igri. Starije generacije nogometnih navijača često ističu kako je "Hajduk" u godinama kada ih je trenirao "Barba Luka" Kaliterna igrao nogomet ljepotom, kakvu naš nogomet ni prije ni poslije toga nije dostigao. I u kasnijim godinama "Barba Luka" je bio na čelu svog «Hajduka». Pod njegovim vodstvom i prije i poslije 2. svjetskog rata Hajduk je osvajao naslove prvaka. Kao prvi, najstariji i najzaslužniji nogometni učitelj u Hrvata, s ukupno više od 65 (!) godina radnog staža, Luka Kaliterna, zajedno s imenom svojeg starijeg brata ing. Fabjana Kaliterne, još jednog od utemeljitelja Hajduka, davno je već ušao u povijest ne samo splitskog, nego i ukupnog hrvatskog nogometnog športa.
Uzor ne samo naših trenera, nego i jedan od najstarijih naših športskih djelatnika uopće, Barba Luka počeo je kao «priučeni trener» bez posebne škole. Za to je rekao:
Luka Kaliterna je davno prije nego uspjeha Barcelonine popularizirane tika take izjavio postavke tog nogometa Jednom takni, drugom makni!
Zanimljivosti
Luka Kaliterna trenirao je kao juniora Davorin Rudolfa, koji je poslije postao poznati hrvatski pravni stručnjak.
Kad je na utakmici protiv Slavije iz Praga primio deset golova, Barba Luka je rekao:
A i danas u Hajduku često citiraju:
Luka Kaliterna se mogao pohvaliti rijetkim rekordima:
U vrijeme igranja za Hajduka "Barba Luka" je bio i veslač splitskog Gusara, s kojim je čak tri puta bio i prvak Jugoslavije, a nastupio je i u osmercu reprezentacije na europskom prvenstvu 1924. u Zürichu.
Zauzima posebno mjesto u Kući slave splitskog športa, gdje je uvršten prilikom samog njenog otvorenja.
Privatni život
Negov posljednji potomak danas mu je unuka Magda Kaliterna, nastanjena u Splitu na Bačvicama.
Vanjske veze
Slobodna Dalmacija: Hommage prosvjetitelju baluna Kuća slave splitskog športa Video:Prvi nastup za Hajduk
Chimmesyan
Chimmesyan je porodica sjevernoameričkih indijanskih jezika koji su se govorili, a i danas se govore u područjima oko rijeka Skeena i Nass u Britanskoj Kolumbiji, te (danas) i na otoku Annette u Aljaski. Porodica je dobila ime po Indijancima Chimmesyan ili Tsimshian, ostali članovi su Niska i Gitksan ili Kitksan. -Prodica Chimmesyan obuhvaćena je Velikom porodicom Penutian.
Kasugamicin
Kasugamicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 379,363 Da.
Martha Scott
Marta Skot je bila američka glumica, rođena 22. septembra 1912. u Džejmsportu (Misuri), a preminula 28. maja 2003. godine u Van Nujsu (Kalifornija). Vrhunac karijere je imala 1950-ih, iako je tumačila uglavnom sporedne uloge.
Zona Commerciale-Artigianale-Industriale, Udine
Zona Commerciale-Artigianale-Industriale je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Okrug Landsberg na Lehu
Površina okruga je 804,5 km². Sredinom 2007. imao je 112.499 stanovnika. Ima 31 naselje, od kojih je sedište uprave u mestu Landsberg na Lehu.
Kroz okrug protiče reka Leh. Na istoku je jezero Amerze. U Drugom svetskom ratu ovde je bilo locirano 11 manjih koncentracionih logora (logori Kaufering). U 10 meseci tu je umrlo 14.500 logoraša.
Copehan
thumb|Područje jezične porodice Copehan, Kalifornija.
Copehan je porodica indijanskih jezika iz sjeverne Kalifornije koja se drži dijelom Velike porodice Penutian. Jezici koji joj pripadaju gotovo su nestali a njima su se služila plemena Indijanaca Wintu, Nomlaki i Patwin, koji se dalje dijele na manja plemena i bande sa vlastitim dijalektima. Kolektivno su sva pva plemena nazivana Wintun.
NGC 621
NGC 621 je galaksija u zviježđu Trokut.
Penutian
thumb|200px|Velika porodica Penutian, Sjeverna Amerika. thumb|200px|Govorno područje jezika plemena Plateau Penutian
Penutian.- /Ime Penuti nastalo je po nazivu za brojku 2, na prijednog Roland B. Dixona i Alfred L. Kroebera, i to od pen (Maidu), pan- (Wintun); ōtta, ōtī (Miwok), uti-s (Costanoan), etc./ Velika porodica indijanskih jezika u zapadnim predjelima Sjeverne Amerike koju obuhvaća porodice: Chimmesyan, Copehan, Costanoan, Kalapooian, Kusan, Lutuamian, Mariposan, Moquelumnan, Pujunan, Shahaptian, Takilman, Waiilatpuan, Yakonan. -Jezici ove porodice govore se po državama Kalifornija, Oregon, Washington, otoku Annette u Aljaski i susjednom dijelu Britanske kolumbije u Kanadi.
NGC 622
NGC 622 je galaksija u zviježđu Kit.
Stanko Mrduljaš
Stanko Mrduljaš (Split, 25. kolovoza 1935.) nekadašnji vratar RNK Splita.
Juniorski uspon
U početku branio u nogometnom klubu Borac, koji se natjecao u tzv. Divljoj ligi koja se u to vrijeme odigravala u Splitu. Tu biva zapažen kao veliki talenat i biva pozvan u Hajduka. Kao juniorski vratar, stasao je skupa sa suigračima Ivom Begom, Antom Žanetićem i drugima.
U prvoj momčadi Hajduka
Stanko Mrduljaš službeno je branio na 7 Hajdukovih utakmica. Najpoznatija mu je bila u Firenzi 4. rujna 1955. Ušao je kao zamjena tadašnjem prvom vrataru Anti Vuliću kod rezultata 2:0 u korist Fiorentine i branio za ocjenu 10. Zapažen je od strane tadašnjeg velikog novinarskog pera Zvone Mornara kao velika nada. Ipak, u Hajduka se nije dugo zadržao. Na jednom sastanku sa Hajdukovim vratarima došlo je do razmimoilaženja sa Franom Matošićem, tadašnjim kapetanom momčadi. Mrduljaš iz ponosa nije htio ostati u momčadi.
U dresu RNK Splita
Kada je Luka Kaliterna postao trener RNK Splita, pozvao je Mrduljaša da prijeđe u redove budućeg prvoligaša. Stanko je to prihvatio i postao vratar drugog splitskog kluba. Branio je u Splitovoj prvoj prvoligaškoj sezoni i nastupio 18 puta.
Nastavak karijere
Nakon Splita, Stanko Mrduljaš odlazi u Zagreb i brani na vratima Trešnjevke. Potom brani i u dresu Vardara, Osijeka, odlazi u Njemačku i u Sjedinjene Američke Države. Karijeru okončava 1972. godine.
Honaker, Virginia
Honejker je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.449 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.449 stanovnika, što je 504 (53,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Banios
Banio je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 43 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 550 metara (maksimalnoj 1.145 m, a minimalnoj 468 m).
Marin Županov
Marin Županov bio je hrvatski nogometaš.
Igračka karijera
Sa aktivnom igračkom karijerom započeo je dosta kasno, tek sa 15 godina. Godinu i pol dana je igrao u juniorskoj sekciji sućuračkog Jadrana. Nakon staža provedenog u juniorima ulazi u prvu momčad, te igra za Jadrana godinu dana. Županov je bio izrazito lijevo krilo. Njegove igre zapazio je tadašnji trener RNK Split - proslavljeni nogometaš Frane Matošić te se Županov ubrzo našao u redovima splitskih Crvenih. Izborio sa Splitom prvoligaški status u sezoni 1959./60. Igrao je prvoligaškog Splita u sezoni 1960/61. U toj sezoni odigrao svih 22 utakmice i postigao 1 gol. Nakon ispadanja Splita iz prve lige i razilaska dotadašnje momčadi Županov je prešao u redove Hajduka. U redovima bijelih proveo je naredne tri godine.
Predstavnički dom Sjevernih Marijanskih Otoka
Predstavnički dom Sjevernih Marijanskih Otoka (Northern Mariana Islands House of Representatives) je donji dom Skupštine Zajednice Sjevernih Marijanskih Otoka.
Sastoji se od 20 zastupnika izabranih na mandat od dvije godine. Posljednji izbori su održani u novembru 2007. nakon što je broj zastupnika povećan s 18 na 20. Postoji sedam izbornih okruga.
Harriet Monroe
Harriet Monroe (23. decembar 1860 - 26. septembar 1936) bila je američka pjesnikinja i književna kritičarka, najpoznatija po osnivanju časopisa Poetry. Bila je mentor i pomagač kasnije uglednih pjesnika kao što su T. S. Eliot, H.D. i Ezra Pound. Umrla je od izliva krvi u mozak prilikom planinarske ekspedicije na Macchu Picchu.
Predstavnički dom Sjevernih Marijanskih Otoka
Na izborima je većinu dobila Republikanska stranka.
Mosfilm
Mosfilm, rus. Мосфильм, puni naziv Московская государственная киностудия ордена Ленина и ордена Октябрьской Революции "Мосфильм" - jedna od najvećih filmskih kompanija Rusije i Europe. Nastala je iz dvaju nacionaliziranih studija Aleksandra Hanžonkova i Josifa Jermoljeva u studenom 1923., kada je započet rad na filmu Na kryljah vvys redatelja Borisa Mihina, koji se pojavio na ekranima početkom siječnja 1924. Upravo se taj datum uzima kao službeni datum rođenja studija. Prvobitno se studio nazivao "Moskinokombinat". Svoj današnji naziv je dobio 1935.
Znak studija predstavlja skulptura "Radnik i kolhoznica" Vere Muhine. Skulptura se prvi put pojavila na ekranima 1947. u filmu Vesna redatelja Grigorija Aleksandrova.
U Mosfilmu je bilo snimljeno više od 1720 filmova, od kojih su mnogi ušli u zlatni fond svjetske filmske umjetnosti, osvojili mnogobrojne nagrade na različitim filmskim festivalima. Mosfilm, koji ima prava na kolekciju filmova samostalno, zaradio je na prodaji prava 2010. skoro 250 milijuna rubalja.
Danas je Mosfilm u državnom vlasništvu (tzv. FGUP), i radi kao koncern, nudeći svoje proizvodne kapacitete različitim filmskim kompanijama i stvaralačkim organizacijama, koji unajmljuju ne samo studije za snimanje, već i urede (tzv. "prostorije za radnu grupu"), a također različite specijalizirane usluge - od pirotehnike do prijevoza.
Osim produkcije filmova, studio Mosfilm se bavi sinkronizacijom umjetničkih filmova sa zapada po narudžbi različitih distributerskih kompanija.
1433
Godina 1433 (MCDXXXIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Skupština Zajednice Sjevernih Marijanskih Otoka
Zakonodavna skupština Sjevernih Marijanskih Otoka (Northern Mariana Islands Commonwealth Legislature) je dvodomno zakonodavno tijelo (parlament) američke teritorije (zajednice) Sjeverni Marijanski Otoci. Po uzoru na Kongres SAD, sastoji se od dva doma: donjeg, koji Predstavnički dom Sjevernih Marijanskih Otoka sa 20 zastupnika s mandatom od dvije godine i gornjeg koji čini Senat sa 9 senatora sa mandatom od četiri godine.
Scotland, South Dakota
Skotland je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Châtres-la-Forêt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 641 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 103 metara (maksimalnoj 129 m, a minimalnoj 82 m).
Scotland, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 841, što je 50 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Okrug Ajhštet
Okrug Ajhštet je okrug u centru nemačke države Bavarska. Pripada regiji Gornja Bavarska.
Površina okruga je 1.214,41 km². Juna 2008. imao je 124.376 stanovnika. Ima 30 naselja, a sedište uprave je u gradu Ajhštet.
Okrug se nalazi u južnom delu Franačke Jure. Oko 80 % površine okruga pripada parku prirode Altmiltal. Na jugoistoku reka Dunav čini mali deo granice okruga. Okrug ima snažnu privredu, pa je nezaposleno samo 1,8% stanovništva.
Vjeran Simunić
Vjeran Simunić je bivši nogometni vratar i trener. Rođen je u Donjem Dolcu pokraj Splita. Vjerovatno je hrvatski "trener - rekorder" po broju nogometnih klubova koje je vodio. Do 2014. je vodio više od 30 klubova.
Penutski narodi i jezici
Penutian.- /Ime Penuti nastalo je po nazivu za brojku 2, na prijednog Roland B. Dixona i Alfred L. Kroebera, i to od pen (Maidu), pan- (Wintun); ōtta, ōtī (Miwok), uti-s (Costanoan), etc./ Velika porodica indijanskih jezika u zapadnim predjelima Sjeverne Amerike koju obuhvaća porodice: Chimmesyan, Copehan, Costanoan, Kalapooian, Kusan, Lutuamian, Mariposan, Moquelumnan, Pujunan, Shahaptian, Takilman, Waiilatpuan, Yakonan. -Jezici ove porodice govore se po državama Kalifornija, Oregon, Washington, otoku Annette u Aljaski i susjednom dijelu Britanske kolumbije u Kanadi.
Klasifikacija
Jezičke porodice koje pripadaju Penutijskoj makro-porodici jezika:
Lopud (Dubrovnik)
thumb|mini|Lopud u prosincu Lopud je naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji u sastavu grada Dubrovnika.
Zemljopisni položaj
Lopud je smješten u uvali na zapadnoj strani istoimenog otoka, oko 7,5 Nm sjeverozapadno od dubrovačke luke Gruž. Jedino je naseljeno mjesto na otoku.
Naziv
Naziv naselja se povezuje s nazivom otoka na kojem je naselje smješteno.
Povijest
mini|lijevo|200px|Franjevački samostan na Lopudu Lopud je od 11. stoljeća u sastavu Dubrovačke Republike, a od 1457. godine postaje jedno od njenih regionalnih središta. U to vrijeme u naselju je živjelo preko 1000 stanovnika, a ekonomski uspon Republike odražavao se i na otok. Brodovlasnici iz Lopuda imali su vlastitu flotu od oko 80 brodova kao i brodogradilište. Na otoku se u doba Dubrovačke Republike nalazilo 19 mlinica, a uzgajano je 700 ovaca.
Mjesni perivoj je poznat kao bivši vrt vile iz 19. stoljeća. U vrtu raste nekoliko vrsta bilja, a predvladavaju bambusi i različite vrste kaktusa, sakupljane po cijelom svijetu.
Na Lopudu postoje 24 crkve, a Franjevci i Dominikanci sagradili su ovdje svoje samostane. Također tu postoji vidikovac Belvedere na kojem je smještena tipična starohrvatska Crkva sv. Ivana te španjolska utvrda Sutvrač iz 1563. koja se nalazi na najvišoj uzvisini i s koje se pruža odličan pogled. Kani ju obnoviti Društvo prijatelja dubrovačke starine.
Gospodarstvo
Gospodarstvo Mjesta se zasniva na turizmu, ugostiteljstvu, ribarstvu, poljodjelstvu i vinogradarstvu. U naselju postoji i hotel Lafodia te brojni restorani i kafići.
U mjestu djeluje i osnovna škola koju je dao izgraditi Ivo Kuljevan.
Početkom 20. stoljeća Lopud se od ribarskog mjesta počeo pretvarati u turističko. Godine 1925. kupljena je stara mlinica uz obalu za gradnju hotela koji je otvoren 1927. te zajedno sa starom kućom kao depandansom imao 70 postelja. Nazvan je Hotel Glavović. To je bio prvi hotel na Lopudu. Godine 1928. nabavljena je prva električna centrala koja je počela raditi 1928. za unutarnje potrebe hotela. Već iduće godine davala je privatnu i javnu rasvjetu Lopudu. 1930. godine obitelj Glavović kupuje zemlju za gradnju novog hotela kojeg izgradnja počinje četiri godine kasnije. Prihvaćena je za to doba revolucionarna i suvremena ponuda Nikole Dobrovića da se novi hotel gradi od armiranog betona. Dobio je ime Grand Hotel i počeo je raditi 1937. godine. Sa svojim pristupnim parkom i 160 fiksnih postelja u 80 soba na četiri kata bio je najsuvremeniji hotel na hrvatskoj obali.