cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chiapue Soprano, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 955 m.
Sântu, Lunca
Sântu je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Lunca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Cimabue
Cimabue [tʃimaˈbuːe] (pravo ime Cenni di Pepo, Bencivieni di Pepo; Firenca, oko 1240. – Pisa, 1302.), talijanski slikar. Prvi majstor talijanskog slikarstva koji se pokušao osloboditi formalizma bizantskog slikarstva i likovima dati individualna obilježja te ih prikazati u pokretu. Utemeljitelj ideja ranoga trecenta i prethodnik mlađeg suvremenika Giotta.
U ono vrijeme bio je najveći slikar oltarnih slika. Trudio se životnijem prikazu ljudi i objekata. Svete Cimabueove slike imaju veliku izražajnu snagu, a u njima se osjeća bizantinski utjecaj, kako to odaje način prikazivanja draperije i likova. Crtež prevladava nad plastičnim oblikom, a svjetlucavost zlata (svjetlosni učinak) podsjeća na blještavilo mozaika.
Cimabue je slikao freske u objema crkvama sv. Franje u Assisiu (Majka Božja s Djetetom, anđelima i sv. Franjom; Raspeće i dr.).
U mozaiku je izradio Sv. Ivana Krstitelja u apsidi pizanske prvostolnice.
Tehnikom tempere na dasci na zlatnoj pozadini naslikao je nekoliko kompozicija Majke Božje s Djetetom.
Majka Božja s Djetetom koja se čuva u firentinskoj galeriji Uffizi ima mnogo detalja koji svoje korijene vuku iz bizantske umjetnosti – zlatna pozadina, zlatni detalji na Gospinoj haljini i njihove duge, tanke figure. Bogato ukrašeni tron nema vidljive potpore straga nego nam se doima kako se cijeli uzdiže u vis, potpuno poništavajući svoju stvarnost i težinu. Poput prizora Krista u bizantskoj i romaničkoj umjetnosti i ovaj je naslikan s gestama i proporcijama odrasla čovjeka.
Ateokracija
Ateokracija ili ateokratija je hipotetski oblik vladavine temeljen na ateističkim ili agnostičkim načelima. Često se opisuje i kao suprotnost teokraciji.
Gerontokracija
Gerontokracija ili gerontokratija (grč. γεροντοϰρατία, od γέρων: starac + κρατείν: vladati), oblik oligarhijske vladavine u kojoj je vlast ograničena na grupu ljudi koji se od ostalih razlikuju većom životnom dobi.
Obično se stvara tako da osobe koje dožive određenu starost akumuliraju daleko veću političku moć od onih mlađih.
Također se smatra kako je gerontokracija jedan od najstarijih oblika vladavine, s obzirom da su starije osobe, samim time što su imale veće životno iskustvo od svih ostalih, imale i najveću sposobnost rješavanja određenih problema, a samim time i autoritet.
Gerontokracija je u 20. vijeku stekla pejorativno značenje, s obzirom da se vrlo često shvaćala kao sinonim za konzervativizam, odnosno vladavinu osoba nesklonih novih idejama i sa smanjenim mentalnim sposobnostima. To se osobito koristilo za SSSR i druge komunističke države.
Tirinška šuma
Tirinška šuma ili Tiringijska šuma (Thüringer Wald) jest planinski lanac u južnim dijelovima Tiringije. Proteže se, dužinom 70 km i širinom 15–20 km, od sjeverozapada ka jugoistoku. U blizini je dolina Vera, kao i Sjevernonjemačka zaravan i Tirinški basen u kojem leži grad Erfurt. Južni i jugozapadni nastavak lanca je visija koja se naziva Tirinško-vogtlandskim slejt planinama.
Los Yisqueros, Guadalupe y Calvo
Los Yisqueros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1734 m.
Tirinška šuma
Među razbacanim podnožjima kod njenog sjevernog donjeg dijela su gradići Ajzenah, Gota, Arnštat i Ilmenau. Gradić Zul smješten je u manjoj padini samog lanca.
Najviši vrh je Groser Berberg [983 m (3.225 ft)]. Šuma se dijeli na više regiona (u Tambah-Oberhofu ističe se više rijeka i jezera). Tirinška šuma je poželjna za organizovane posjete zahvaljujući pogodnoj klimi (prosječna godišnja temperatura za Tirinški basen iznosi 8,5 °C) i drugim geografskim karakteristikama, kao i za zimske sportove i planinarenje.
Fagarè Basso, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
San Gabriel, Concordia
San Gabriel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
DOTA (helator)
DOTA (helator) je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 404,416 Da.
Hrom(VI) oksid peroksid
Hrom(VI) oksid peroksid (Hrom(VI) peroksid, CrO5) je nestabilno jedinjenje koje se formira adicijom zakišeljenih rastvora vodonik peroksida u rastvore hromat, kao što je natrijum hromat. Ovaj generalno žuti hromat postaje tamno plav-braon tokom formiranja hrom(VI) peroksida. Metal hromata reaguje sa vodonik peroksidom i kiselinom da bi se formirao hrom peroksid, voda, i metalna so kiseline.
Nakon nekoliko sekundi, CrO5 se razlaže do zelenog hrom(III) jedinjenja. Da bi se izbegla ova dekompozicija, moguće je stabilizovati hrom(VI) oksid peroksid u dietil etru dodatkom sloja etra iznad (bi)hromatnog rastvora i mešanjem fluida tokom adicije vodonik peroksida, tako da se hrom(VI) peroksid (koji je nestabilan u vodenoj fazi) rastvori u etru. Pod tim uslovima on se može očuvati tokom znatno dužeg perioda.
Ovo jedinjenje sadrži jedan okso ligand i dva perokso liganda, tako da ima totalno pet atoma kiseonika po atomu hroma.
Derivati
thumb|right|100px|Struktura kompleksa CrO5 sa [[piridinom]] CrO5 u obliku stabilizovanih kompleksa etra, i piridina je efektivan oksidans u organskoj hemiji. Struktura piridilnog kompleksa je bila kristalografski određena.
Cinco Señores, Ajalpan
Cinco Señores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 972 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2285 m.
Authezat
Uteza je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Klermon Feran.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 499 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 86 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 370 metara (maksimalnoj 452 m, a minimalnoj 337 m).
Tri-City, Oregon
Tri-Siti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.931, što je 412 (11,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Antonio el Chico, Villagrán
San Antonio el Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1731 m.
Yōji Enokido
Yōji Enokido (榎戸 洋司) japanski je scenarist. Napisao je scenarije za anime filmove i serije poput Ouran High School Host Club, Revolutionary Girl Utena, Sailor Moon, FLCL, Neon Genesis Evangelion, RahXephon, Melody of Oblivion i Star Driver. Nadzirao je strukturu i pisanje radnje za anime Captain Earth 2014.
San Isidro, Bocoyna
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2450 m.
Kilómetro Once, Amatlán de los Reyes
Kilómetro Once je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
Ermil i Stratonik
Ermil i Stratonik (gr. Ἕρμυλος καὶ Στρατόνικος; lat. Hermylus et Stratonicus; ? - 314/315) su bili rani hrišćani koji su živeli u tada rimskom gradu Singidunumu (današnji Beograd) i koji se smatraju jednim od prvih hrišćanskih mučenika sa područja današnje Srbije.
Prema zvaničnim hagiografijama, Ermil je bio đakon u Singidunumu, i kao hrišćanin postao metom progona od strane cara Licinija koji je vladao istočnim delom Carstva i koji, za razliku od cara Konstantina] u zapadnom delu Carstva nije prihvatio [[Milanski edikt kojim je godine 313. u Carstvu legalizovano ispovedanje hriščanske vere. Ermil je bio uhapšen, mučen navodno isleđivan od samog cara, koji ga je bez uspeha nastojao nagovoriti da se odrekne hriščanske vere. Za vreme tih događaja se ispostavilo da je jedan od čuvara tamnice, vojnik po imenu Statonik, također hrišćanin, te se on odlučio pridružiti Ermilu u njegovom mučeništvu. Obojica su zatvoreni u isti kovčeg i bačeni u Dunav; posle tri dana voda je izbacila njihova tela na desnu obalu Dunava, na 18 stadijaa nizvodno od Singidunuma. Hrišćani su našli njihova tela, svečano sahranili, a kasnije je na njihovom grobu sagrađena crkva.
Srpska pravoslavna crkva obeležava spomen Sv. Ermila i Stratonika je 26. (13) januar. Na ikoni se slikaju zajedno kako drže krst u ruci kao znamenje patnje koju su pretrpeli.
Polumutant
Polumutant je  mutant – u kompleku heterozigota koji su nastali ukršranjem  vrsta Oenothera lamarckiana  i  O.  rubrinervis,  koje rtezultira u pojavi modificiranog neletalnog  genoma, skupa sa nemodificiranim  genomom i muških i ženskih gameta. Svaka generacija takvih jedinki generira  tzv. Potpune mutante mutanate koji sadrže modificirani nesmrtonosni genom u dvostrukoj dozi. mini|thumb|220px|[[Oenothera lamarckiana]] mini|thumb|220px|[[Oenothera rubinervis (Hugo de Vries, 1919)]]
Mala Mača
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 582 stanovnika.
Polumutant
Pregled
Polumutanti proizvode dvije genetički različite vrste spolnih ćelija, što rezultira u pojavi i letalnih i neletalnih zigota. Imaju stoga neuravnotežen letalni genom. Kao rezultat toga, polumutanti, kada se razmnožavaju samooplodnjom, proizvode potomstvo koje se sastoji od 2/3 polumutanata i 1/3 čistih homozigotnih jedinki, sa nesmrtonosnim kompleksom u duploj dozi. To je primjer kako polumutant O. lamarckiana može biti formiran s djelomičnom razmjenom između krajeva uparenih hromosomskih kompleksa. Tokom dijakineze dolazi do djelimične razmjene segmenata ne-letalnog i polumutantnog kompleksa, tako da ne može nastati isti hromosomski sadržaj u dijakinezi koji sadrži oba kompleksa roditeljskih vrsta.
Ako se primjeni ciklus (krug) ukrštanja polumutanata, od njih 6 sa prvim iz prve generacije, daje ciklus od 8, kao i sa drugim; također, ako se uzme iz 4. ciklusa sa jednim hibridnim kompleksom, dobije se ciklus od 10 sa drugim; ako daje kompleksnih 7 parova sa jednim, dat će ciklus od 12 sa drugim. Od kada je taj rad poslan za publikovanje, pojavio se rad na S. emersonii, Emersona (1930), u kom je istaknuto da neletalni kompleks O. rubricalixa, u kombinaciji sa dva kompleksa O. lamarckiana, O velans i O. gaudens, daje ciklus od 8 i 3 para svojstava od obje. Pod pretpostavkom da su Emersonovi podaci tačni, neophodno je razjasniti ovo ponašanje O. rubricalyx na osnovu razmjena hromosomskih segmenata, ako se teorija još uvijek smatra mogućom osnovom polumutantnog nastanka Oenothera. Ovo zadovoljavajuće objašnjenje je indicirano slijedećim podacima.
Ukoliko je kompleks O lamarckiana hipotetično uređen na takoav način da se uparuju slični krajevi hromosoma, ciklus od 12 ukrštanja sa jednim parom postaje karakteristika ove vrste, ostvarena kako slijedi:
Prema Darlingtonu (1331),  polumutanti nastaju  nakon rijetkih  krosing-overa između homolognih sekvenci  sparenog nehomolognog  hromosoma, koji rezultiraju u pojavi efektivne razmjene  između dva novoformirana „kompleksa“.
Rearing Conventions
"Rearing Conventions" (japanski: 飼育の作法 Shīku no Sahō) je treća epizoda prve sezone animea Psycho-Pass, premijerno emitirana 26. listopada 2012. u sklopu Fujijevog bloka noitaminA. Epizodu je režirao Naoyoshi Shiotani, dok je direktor animacije za ovu epizodu bio Toshiyuki Kôno. Scenaristički dvojac za ovu epizodu bili su, kao i za cijelu sezonu, Makoto Fukami i Gen Urobuchi.
Treća epizoda je bila samostalna cjelina u odnosu na prethodne, odnosno nije se direktno nadovezivala na radnju prethodnih. Radnja prati slučaj neobičnih smrti u tvornici za proizvodnju dronova koje upravitelj pripisuje slučajnoj grešci u radu dronova, međutim članovima PSB-a je cijeli slučaj sumnjiv. Epizoda je otkrila dodatne pojedinosti o funkcioniranju sustava pod Sibylom te odnos pojedinih javnih tijela, ali i neke detalje iz osobnih prošlosti likova. Također, ova je epizoda prikazala početak Akaneinog očvršćivanja, točnije njezine karakterne promjene, koja će biti jedna od glavnih tema cijelog serijala. U proširenom izdanju dodana je scena na samom početku, gdje vidimo kako je Shōgo Makishima orkestirao cijeli slučaj uz pomoću diskete.
Sinopsis
Na nepoznatoj lokaciji, Shōgo Makishima i njegov najbliži suradnik, Choe Gu-sung, raspravljaju o planu koji uključuje disketu na kojoj piše "Johnny Mnemonic", a koji treba smatrati kao kamenčić koji će potaknuti brojne promjene. Dok Makishima ne zna razmjere tih promjena i objašnjava kako će ih zasigurno pokrenuti netko sličan njima, scena prelazi na Kōgamija, koji trenira nakon oporavka na vreći za udaranje. Nakon vježbe, Kōgami vadi cigaretu i odlazi u svoju sobu, gdje se nalaze podaci i fotografije o slučaju iz njegove prošlosti, a koji, sudeći prema fotografijama, uključuje upravo Makishimu. Gledajući Makishiminu mutnu fotografiju, Kōgami u šaci ugasi upaljenu cigaretu.
Nedugo nakon, Ginoza i Akane se voze prema tvornici za dronove u Hachiōjiju, gdje je ubijen radnik po imenu Daisuke Shioyama. Njegovo tijelo je pronađeno u 04:00 sata, raskomadano od strane drona kojega je testirao. I dok Akane sumnja da se radi o nesreći, Ginoza je suzdržan, iako napominje da je sumnjivo što se radi o već trećoj takvoj smrti u toj tvornici tokom posljednjih godinu dana. Tvornica broji 50 ljudskih zaposlenika, dok je ostatak produkcije automatiziran. S obzirom na mali broj zaposlenika, Akane sugerira da jednostavno skeniraju svačiji Psycho-Pass i riješe problem, međutim Ginoza odgovara kako stvari nisu tako jednostavne.
Prije ulaska u tvornicu, Akane vedro ustvrdi kako vjeruje da će se moći dobro slagati s Enforcerima, na što ju Ginoza skeptično upitala misli li to kao njihova kolegica ili nadređena. Kada vidi njezin zbunjeni izraz lica, napominje joj da mudri uče iz povijesti, a budale iz iskustva te kako se nada da ona ne spada u potonje.
Voditelj tvornice Goda dočeka članove PSB-a te ih na Ginozin zahtjev odvodi do mjesta gdje su pronašli Shioyamin leš. Na Akanein upit o količini stresa koja postoji među radnicima, voditelj objašnjava kako postao doista jest stresan te kako radnici, zbog nemogućnosti spajanja na mrežu, nemaju previše ispušnih ventila. Nemogućnost spajanja je posljedica arhitekture - tvornica je tako izgrađena da blokira svaki signal i onemogućava pristup bilo kojoj mreži. Na taj je način onemogućeno hakiranje izvana. Na lokaciji leša, voditelj im objašnjava kako je dron već odnio tijelo, međutim pruža im holografski zapis scene koji prikazuje Shioyamin raskomadani leš. Prema voditeljevom iskazu, Shioyama je bio uzoran radnik i nije bio u konfliktu ni sa kim, a njegov Psycho-Pass je pri svakom mjerenju bio uredan; sukladno tomu, incident je morao biti nesretan slučaj. Na Masaokin upit o činjenici da je u pitanju treća smrt u godinu dana, voditelj ponavlja kako se radi o opasnoj radnoj okolini, što kod Masaoke izaziva skepsu. Akane je tada upitala Ginozu što je s dronom koji je ubio Shioyamu, na što je ovaj odgovorio da ga je poslao kod Shion na analizu, međutim ne očekuje puno jer su mu i glavna i zamjenska memorija potpuno pobrisane.
Ginoza, Yayoi i Kōgami odlaze do Godina ureda, gdje im ovaj daje podatke o svojim radnicima - rezultate periodičnih mjerenja Psycho-Passa i procjene Huea temeljem skenera instaliranih u tvornici. Goda se opravdava kako su svi radnici uredni te da, sve i da PSB sumnja u ubojstvo, nemaju koga osumnjičiti. Ginoza hladno replicira kako će to procijeniti Sibyl, no taj je proces dugotrajan pa predlaže Godi da izvede svoje radnike iz tvornice kako bi ih oni brzinski skenirali. Goda eksplicitno odbija tu mogućnost jer bi poremetila proizvodnju, dodavši kako to neće učiniti bez čvrstih dokaza o ubojstvu ili naloga Ministarstva gospodarstva. Dotad, Goda će slučaj smartati nesrećom.
U društvu Akane i Kagarija, Masaoka objašnjava situaciju u kojoj se nalaze i problem koji imaju zbog činjenice da se ne mogu spojiti sa Sibylom. Kako demonstrira, Dominatori su u takvoj situaciji samo koristan komad željeza ili prevelik držač za papir. Kada se Akane zapita postoji li mogućnost da su smrti doista nesretni slučajevi, Masaoka i Kagari se nasmiju, a prvi joj napominje da bi joj intuicija trebala odgovoriti na ta pitanja, a ako to nije tako da onda nije detektiv. Masaoka dalje zaključuje kako je, temeljem stanja leša, najvjerojatniji motiv osveta.
Akane zamoli Ginozu za razgovor u kojem mu navodi kako podržava Kōgamijevu ideju, što Ginozu razočara, ali kako je Akane inspektorica kao i on, nema načina da odbije njezinu ideju. U jednom trenutku ga upita je li se što dogodilo između Masaoke i njega, na što joj on uputi bijesan pogled, a ona se vrati na izvornu temu.
Ispred tvornice, Akane, Kōgami, Kagari i Yayoi pripremaju provedbu plana, kada Akane upita prisutne da li se nešto dogodilo između Ginoze i Masaoke. Kagari se glasno nasmije, ne vjerujući kako ga je Akane to pitala u lice, a Yayoi samo nadoda kako je rekla nešto što nije smjela. Kōgami brzo promijeni temu i navodi kako imaju 200 metara kabla, što znači da Kaneharu moraju dovesti do hodnika s dizalima na drugom katu.
Kanehara objeduje u zahodu kada dolazi Kōgami i napada ga fizički i verbalo, na Akaneino zgražanje. On se prema njemu ponaša kao i njegovi kolege, a sve s ciljem provociranja reakcije. Ako je njegova teorija točna, Kanehara će ih odmah pokušati ubiti. Dok oni čekaju, Kanehara odlazi do sobe s dronovima i u sustav ubaci Makishiminu disketu s naslovom "Johnny Mnemonic", koja mu omogući kontrolu nad dva drona. Kanehara, potpuno lud, napada Akane i Kōgamija s dronovima, međutim oni mu uspiju pobjeći preko stubišta i doći do drugog kata. Kanehara iskoristi dronove kako bi napravio rupe u podu i tako pratio svoje žrtve. Ovime je Kōgamijeva teorija potvrđena.
Yayoi i Kagari dovoze Dominatore do Kōgamija, dok Masaoka upravlja sustavom. Dominatori stignu u pravo vrijeme i Kōgami uspije skenirati Kaneharu te ga paralizirati, dok Kagari zadržava jednog od dronova. Ipak, pokazuje se da su dronovi progamirani da sami napadaju i bez Kanehare tako da Kōgami mora iskoristiti posebnu funkciju Dominatora (Destroy Decomposer) kako bi ih uništio.
Podaci o Psycho-Passu
Koncept Psycho-Passa je izrazito važan za cjelokupno razumijevanje animea i njegove radnje. Sukladno tomu, likovima se kroz epizode redovito mjeri razina Psycho-Passa, a te se brojke prikazuju ne Dominatoru kao i na službenim evidencijama koje dostavlja Sibyl. Kroz treću epizodu, prezentirane su sljedeće brojke:
Reference na popularnu kulturu
Psycho-Pass je kao anime u cjelini imao karakteristiku da često vrši reference na zapadnu filozofiju i pop-kulturu. Taj je trend započeo upravo u trećoj epizodi i to s Makishimom, koji je najčešće bio protagonist u ovaksim situacijama. Na samom početku produženog izdanja treće epizode, Makishima u razgovoru sa Choe Gu-sungom spominje Carla von Clausewitza, pruskog generala i vojnog teoretičara, autora kapitalnog djela Vom Kriege. Referirajući na njegovu vojnu teoriju, Makishima govori kako na bojnom polju, neovisno o razini i stupnju planiranja, čak i najsitniji detalji mogu stvoriti pomutnju; sukladno tomu, taktiziranje iz naslonjača funkcionira samo u teoriji i nemoguće je predvidjeti koji će faktori i na koji način utjecati na konačni ishod plana. Makishimin govor bio je poveznica na njegov plan da iskoristi Kaneharu kako bi izazvao kaos, odnosno na činjenicu da ne zna kako će i tko omogućiti najadekvatnije provođenje njegova plana.
Dio tog plana bila je i disketa na kojoj je pisalo "Johnny Mnemonic", što je referenca na istoimenu kratku priču Williama Gibsona iz 1981., odnosno istoimeni cyberpunk film s Keanuom Reevesom iz 1995. godine. Uz to, Makishima se u svom objašnjavanju referirao i na domino efekt, odnosno efekt leptira, a ljude je kao cjelinu nazvao ovcama, referirajući tako na filozofiju Friedricha Nietzschea.
Glazba
Uvodna pjesma korištena tokom prve polovice prve sezone bila je "abnormalize" benda Ling Tosite Sigure. Glazbu i tekst uvodne pjesme potpisuje frontmen benda TK. Tokom ove epizode nije prikazana i uvodna špica koja će kasnije biti prisutna, već je uvodna pjesma pratila radnju same epizode. Odjavna pjesma, uz prisutnu odvajnu špicu, bila je "Namae no Nai Kaibutsu" u izvedbi dua EGOIST. Glazbu, tekst i aranžman za pjesmu potpisuje ryo, instrumentalist benda.
Ostalu glazbu potpisuje kompozitor Yūgo Kanno, koji je potpisao glazbu za cjelokupni anime.
Kritike
Thomas Zoth, pišući za portal The Fandom Post, dao je epizodi ocjenu "B", ističući njezine pozitivne strane. Naglasio je sličnosti s filmom Minority Report te istaknuo Urobuchijev osjećaj za društvenu kritiku kroz njegov scenaristički rad. U tom se segmentu posebno osvrnuo na japansko pravosuđe, čije je funkcioniranje usporedio sa zlostavljanjem Kanehare od strane njegovih kolega.
Trivia
Novelizacija treće epizode se uvelike razlikuje od samog animea. Naime, Yuji Kanehara je u pisanoj adaptaciji diler halucinogenim drogama koje mu osobno daje Shōgo Makishima, čime je veza između njih dvojice eksplicitno potvrđena. Uz to, PSB se morao suočiti s cijelom serijom opasnih kriminalaca kako bi u cijelosti riješio slučaj.
Pratone-Belvedere, Roma
Pratone-Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
La Travesía, Del Nayar
La Travesía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Opština Trivalea-Moșteni, Teleorman
Trivalea-Moșteni je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Vasì, Reggio Calabria
Vasì je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Peoria, Oklahoma
Piorija je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132, što je 9 (-6,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Paso Carrizo, Ocozocoautla de Espinosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 789 m.
Mirko Vlahović
Mirko Vlahović (1963, Berane Crna Gora) je crnogorski glumac.
Život
Rođen je 26. jula 1963. godine u Beranama. Akademiju dramskih umjetnosti završio je u 1992. godine u Sarajevu, u klasi profesora Miralema Zupčevića. Još kao student postigao je svoj prvi glumački uspjeh sa predstavom Mladena Materića Tetovirano pozorište scene Obala iz Sarajeva. Nakon toga, Vlahović igra u Long pleju, Kuli Vavilonskoj, Kamenu za pod glavu, Divljem mesu.
Nakon povratka u Podgoricu, u Crnogorskom narodnom pozorištu, čiji je i član od 1996. godine, bilježi zapažene uloge u predstavama: Izvanjac (rd. Jovica Pavić), Tigar (rd. Draško Đurović), Happy end (rd. Ivana Vujić), Lažni car Šćepan Mali (rd. Dejan Mijač), Montenegrini (rd. Radmila Vojvodić), Zločin i kazna (rd. Egon Savin), Oblomov (rd. Egon Savin), Electra (rd. Egon Savin), Party time (rd. Eduard Miler), Tigar (rd. Draško Đurović) Malograđani (rd. Paolo Mađeli), Joneskomanija (rd. Eduard Miler), Otpad (rd. Nick Upper), Galeb (rd. Paolo Mađeli), Poludjela lokomotiva (rd. Eduard Miler), Lažni car (rd. Branislav Mićunović), Montenegro blues (rd. Radmila Vojvodić), Jakov grli trnje (rd. Blagota Eraković), San o svetom Petru Cetinjskom (rd. Branislav Mićunović), Danilo (rd. Radmila Vojvodić), Večera budala (rd. Božidar Đurović), Imitacija života (rd. Lidija Dedović), Alegretto Albanija (rd. Idriz Đokaj), Šćeri Moja (rd. Ana Vukotić), Bura (rd. Dejan Projkovski), Učene Žene (rd. Jagoš Marković), Zimska Bajka (rd. Dino Mustafić), Ekvinocijo (rd. Ivica Kunčević), Bure Baruta (rd. Dejan Projkovski) i u mnogim drugim predstavama.
Pored angažmana u Crnogorskom narodnom pozorištu, aktivan je i u projektima ostalih teatara u Crnoj Gori, samo neke su: Naš čovjek, u produkciji Hercegnovskog pozorišta, Nije čovjek ko ne umre, u produkciji Zetskog doma, te produkciji KIC-a „Budo Tomović” i slovenačkog Exponta, Žabe. U Nikšićkom pozorištu igra u predstavama: Iz ničega u ništa, Siroti mali hrčki, Srčana kap, Tramvaj zvani želja.
Sarađivao je sa najboljim balkanskim filmskim i pozorišnim reditelja i dobitnik je mnogobrojnih regionalnih internacionalnih nagrada. Glumio je u mnogim pozorištima u regionu, neka od njih su : Crnogorsko Narodno Pozorište, Zetski Dom, Atelje 212, Hercegnovsko Pozorište, Nikšićko Pozorište, Budva Grad Teatar, „Budo Tomović”, Ex Ponto Ljubljana, Scena Obala Sarajevo i mnoga druga. Prvak je Crnogorskog Narodnog Pozorišta i jedan od njihovih najaktivnijih glumaca. Glumio je u skoro 50 filmova i serija. Živi u Podgorici.
Istaknute uloge u pozorištu
i još mnogo drugih...
Istaknute Nagrade
i mnoge druge
Malje Ljednjice
Malje Ljednjice je naseljeno mjesto u okrugu Povaška Bistrica, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Opština Huamantla, Tlaxcala
Huamantla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Malje Ljednjice
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 509 stanovnika.
Opština Huamantla, Tlaxcala
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4346 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2468 m.
Laguna del Puerco, Almoloya
Laguna del Puerco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Almoloya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2724 m.
Naskanska ploča
Naskanska ploča (ili Nazca) je jedna od manjih litosfernih ploča na Zemlji, površine od 15,630.000 km². Ime nosi po istoimenoj regiji oko grada Nazca u južnom Peruu.
Karakteristike
Naskanska ploča leži ispod dijela Tihog oceana duž obale Južne Amerike nekih 7000 km od Paname do južnog Čilea. Njena površina iznosi 0,39669 steradijana.
Naskanska ploča se subducira (podvlači) pod kontinentalnu Južnoameričku ploču brzinom od 80 do 100 milimetara na godinu. Zbog te geološke aktivnosti konvergentne granice, uzdignule su se Ande, u kojima duž čitave Južne Amerike postoji lanac vulkana, među kojima je i Ojos del Salado, najviši vulkan na svijetu visok 6893 metara.
La Esperanza, Apaseo el Grande
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1783 m.
Meritokracija
Začeci ideje i razvoj pojma
Meritokracija (engl. meritocracy, od lat. meritum: zasluga; vrijednost + -kracija), stvaranje upravljačke elite prema sposobnostima; vladavina ljudi od znanja, vrijednih, mjerodavnih intelektualaca i poslovnih ljudi koji su stručni u donošenju bitnih odluka. Platon je u djelu Država postavio temelje teorije o vladavini meritokracije tezom da za državu nema lijeka sve dok se politička vlast i filozofija ne spoje, dok filozofi ne budu kraljevi, a kraljevi i vladari filozofi. Termin meritokracija stvorio je britanski sociolog Michael Young u djelu Uspon meritokracije (The Rise of the Meritocracy, 1958). Teoriju meritokracije obrazložio je formulom IQ + uloženi napor = vrijednost. Meritokracija kao tip vladavine uvjetovana je: sustavom školovanja svih, a ne samo bogatih, sposobnih mladih ljudi; obaveznim javnim natječajima za javne službe; uspostavom formalnog i stvarnoga sustava upravljanja u kojem neće biti ometan dolazak najsposobnijih ljudi na najodgovornija mjesta.
Dimitrije Mitrinović
Dimitrije Mitrinović (Poplat, 21 oktobar 1887. — Richmond, 28. avgust 1953) je bio srpski avangardni kritičar, esejist, filozof, pjesnik, prevodilac i teoretičar.
Biografija
Rođen je u Poplatu, u današnjoj Opštini Stolac, gimnaziju je završio u Mostaru, a filozofiju, psihologiju i logiku studirao u Zagrebu, Beogradu, Beču i Minhenu. Apsolvirao je u Tibingenu 1914. godine. Radio je u uredništvu Bosanske vile (1910-1914).
Ideje
Mitrinović je među ostalim zagovarao teoriju o ujedinjenoj Evropi.
Градска општина Нови Сад
thumb|280px|Mapa Gradske opštine Novi Sad thumb|280px|Mapa Gradske opštine Novi Sad Градска општина Нови Сад је део Града Новог Сада. Формирана је 14. junа 2002. године од делова града са леве, бачке, обале Дунава.
Насеља која чине ову градску општину су:
Послови који су у надлежности општине су одређени Статутом града. Савет градске општине је орган управе на територији градске општине.
Arheološko područje Okolište
Arheološko područje Okolište nalazi se na području opštine Visoko, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 4. do 11. septembra 2006. godine je donijela odluku da se Arheološko područje proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.
Istorija
U riječnim tokovima Bosne i Neretve nalazi se 36 lokaliteta Butmirske kulture. U sarajevskoj kotlini najveće naselje se nalazi u samom Butmiru. U visočkoj kotlini najveće naselje tog tipa je u Okolištu, sa površinom od oko 7-5 hektara. Po tome je jedno od najvećih naselja tog tipa u jugoistočnoj Evropi. Još četiri naselja butmirske kulturne skupine razvila su se oko ovog naselja.
Istraživanja
U suradnji sa Rimsko-germanskom komisijom Njemačkog arheološkog instituta u Frankfurtu i Univerziteta u Bambergu i Kilu, te Gradskog muzeja u Visokom, vršena su istraživanja i u Okolištu.
Na udaljenosti od 1 km nalazi se arheološki lokalitet Donje Moštre, u kojem su pored neolitskih nalaza, pronađeni i nalazi iz eneolita, iz perioda Vučedolske kulture.
Geniokracija
Geniokracija ili geniokratija je hipotetski oblik oligarhijske vladavine u kome bi vlast bila ograničena na osobe koje se od stanovništva razlikuju većom razinom inteligencije. Taj izraz su prvi koristili pristaše raelijanskog pokreta.
San Martino, Modena
San Martino je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
Zacatlamanic, Ajalpan
Zacatlamanic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 867 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2505 m.
Orkestar
mini|desno|300px|Nizozemski klasični orkestar O&U u Eindhovenu Orkestar je instrumentalni glazbeni ansambl koji je obično prilično velik, najčešće sa sekcijama gudača, limenih glazbala, drvenih puhačkih glazbala, uglavnom i s udaraljkama. Izraz orkestar dolazi od naziva za mjesto ispred starogrčkih kazališnih pozornica rezerviranih za kor. Orkestar je kroz 17. i 18. stoljeće prolazio kroz razdoblje rasta u broju članova, ali se u sastavu tijekom 20. stoljeća promijenio jako malo.
Puni orkestar (od oko 100 članova) ponekad se može nazivati simfonijskim ili filharmonijskim orkestrom; ti prefiksi ne označavaju nikakvu strogu razliku bilo u instrumentalnom sastavu ili ulozi orkestra, ali mogu biti u razlikovanju različitih ansambala koji se nalaze u istom gradu (primjerice, Londonski simfonijski orkestar i Londonski filharmonijski orkestar). Simfonijski orkestar obično u sastavu ima preko 80 glazbenika, u nekim slučajevima i iznad stotinu, ali stvaran broj glazbenika angažiranih u izvođenju određenog glazbenog djela može se razlikovati prema tome što izvode i veličini prostora na kojem izvode. Vodeći komorni orkestar može imati preko 50 članova, dok su drugi puno manji od toga.
Instrumentacija
Tipičan simfonijski orkestar ima četiri proporcionalne skupine sličnih instrumenata, koji se u notnom zapisu u pravilu pojavljuju ovim redom (brojevi su navedeni samo radi proporcionalnosti):
Orkestar povremeno sadrži i značajnije puhačke instrumente, kao što su eufonij, alt saksofon, alt klarinet i bariton rog.
Instrumenti označeni zvjezdicom smatraju se "jezgrom" simfonijskih orkestara i samo se u najrjeđim slučajevima, u većini simfonijske literature, ne koriste. Druga navedena glazbala smatraju se "pomoćnima" i manje često su potrebna, ali još uvijek ih se smatra "standardnima". Simfonijski radovi iz kasnog 19. stoljeća koji zahtijevalu sve pomoćne instrumente, kao i velik broj gudača, obično u svom punom naslovu uključuju frazu "za veliki orkestar". Primjerice, Ein Heldenleben Richarda Straussa.
Danas glazbenici obično sviraju pod palicom dirigenta, ali nekada orkestri nisu imali dirigenta nego su slijedili prvu violinu ili harfista koji je radi toga svirao basso continuo. I neki moderni orkestri sviraju bez dirigenta, pogotovo ako nisu veliki ili ako žele povijesno točno izvesti baroknu glazbu i glazbu ranijih razdoblja.
Simfonijski orkestri na svom repertoaru najčešće imaju zapadnu klasičnu glazbu ili operu. Ipak, koriste se i za popularnu glazbu.
Beethovenov utjecaj
mini|300px|Orkestar sa zborom (chorus) Tzv. "standardni dodatak" dvostrukih puhača i limenih instrumenata u orkestru iz prve polovice 19. stoljeća obično se smatra zaslugom Ludwiga van Beethovena. S iznimkom njegove Četvrte simfonije i Koncerta za violinu i orkestar (koja specificira jednu flautu), skladateljeva instrumentacija gotovo je uvijek u djelo stavljala parove flauta, oboa, klarineta, fagota, rogova i truba. Proširenje ove pojedinačne "palete boje zvuka" u Trećoj, Petoj, Šestoj i Devetoj simfoniji Beethoven je pažljivo proračunao radi inovativnog efekta. Treći rog u Trećoj simfoniji "Eroica" služi ne samo harmonijskoj fleksibilnosti, nego i za efekt "zbornog" limenog instrumenta u Triju. Pikolo, kontrafagot i tromboni dodaju se u trijumfalnom finalu njegove Pete simfonije. Pikolo i par trombona pomaču prikazati oluju i sjaj sunca u Šestoj simfoniji, a Deveta simfonija zahtijeva drugi par rogova zbog razloga sličnih onim u Eroici (od tada su četiri roga postala standard); Beethovenovo korištenje pikola, kontrafagota, trombona i ritamskih udaraljki zajedno sa zborom i vokalnim solistima - u finalu Devete simfonije najranija su naznaka da se timbralne granice simfonije trebaju proširiti. Ali nekoliko desetljeća nakon njegove smrti, simfonijska instrumentacija ostala je vjerna Beethovenovu utvrđenu modelu, sa samo nekoliko iznimki.
Proširena instrumentacija
Dodatni instrumenti ne smatraju se standardnima, ali se povremeno koriste. Najčešći primjer za to su saksofon, flugelhorn, kornet, eufonij, čembalo, Wagnerova tuba, harmonika, mandolina, gitara, sitara, orgulje i harmonij. Saksofoni se primjerice koriste u dijelu repertoara 19. i 20. stoljeća. U nekim radovima, npr. u orkestraciji Mauricea Ravela i Modesta Musorgskog kao solo instrument, a u Rahmanjinovljevim Slavenskim plesovima i Ravelovom Boleru kao dio orkestralnog ansambla. Na sličan način se eufonij pojavljuje u nekoliko romantičnih skladbi, kao i u klasičnoj glazbi 20. stoljeća, a korneti u baletu Labuđe jezero Čajkovskog, Debussyjevoj skladbi La Mer, i nekoliko orkestralnih djela Hectora Berlioza. Za te uloge orkestri zovu slobodne umjetnike izvođače, osim ako određeni nestandardan instrument također svira neki drugi član orkestra (npr. trombonist može u raznim odlomcima prijeći na sviranje dionice za eufonij).
Dvorovi i kazališta
Orkestar je u početku bio luksuz za aristokrate. Izvodio je privatne koncerte na dvorovima talijanskih kraljeva i plemića. Stanje se promijenilo u 17. stoljeću, kad su počele orkestralne izvedbe u kazalištima Italije i zatim Njemačke. Dresden, München i Hamburg sagradili su opere, dok je Henry Purcell donio procvat engleske opere. Francuskom je drmao Lully, koji je uz pomoć Molierea znatno podigao ugled baletu, uz instrumentalnu i vokalnu glazbu.
Za orkestre u 17. stoljeću i na početku 18. stoljeća ljudi su se prikupljali odasvud. Skladatelj kao što je Johann Sebastian Bach imao je na raspolaganju gotovo sve gradske glazbenike, dok je Georg Friedrich Händel unajmljivao najbolje glazbenike do kojih je mogao doći. Zato se u to doba cijenila sposobnost skladatelja da preradi svoja djela kako bi najbolje iskoristio kvalitetne pjevače ili glazbenike koji su bili pri ruci. Tako bi Händel gotovo svake godine skladao novu verziju svog slavnog oratorija Mesija.
Dakle, umjesto građanskog skladatelja koji je na raspolaganju imao određeno vrijeme i kontrolu nad glazbenicima, pojavili su se dvorski kompozitori i genijalni izvođači. Zbog toga se javila potreba za glazbom koju je lako naučiti i koja se ne mora mnogo vježbati. To je opet dovelo do promjene u glazbenom stilu i naglaska na novim umijećima.
Uspon simfonije
Mannheim je imao jedan od najslavnijih orkestara tog doba, koji je u svojim notnim zapisima imao oznake dinamike i fraziranja, što je dotad bilo vrlo rijetko. Osim toga, umjesto složenog kontrapunkta razdoblja baroka, počela se radije koristiti čista melodija, koja će kasnije dovesti do klasičnog stila.
Tijekom cijele druge polovice 18. stoljeća, skladatelji su bili prisiljeni okupljati glazbenike za izvedbu, koja se nazivala "akademija" i izvodila (naravno) njihove skladbe. Ipak, 1781. godine, koncertna udruga trgovaca osnovala je orkestar Leipzig Gewandhaus, što je bio prvi korak prema građanskim orkestrima koji će se namnožiti u 19. stoljeću. U Bostonu je 1818. godine osnovano društvo "Handel and Haydn Society", Njujorška je filharmonija stvorena 1842. godine, a Bečka filharmonija i engleski orkestar Hallé 1848. godine. Iako su operne kuće i prije imale stalne družine glazbenika, oni nisu svirali koncertnu glazbu. Novi su orkestri potakli skladanje simfonija i drugih čisto instrumentalnih oblika. To su ohrabrivali skladatelji/kritičari kao što je bio E. T. A. Hoffmann, koji je izjavio kako instrumentalna glazba predstavlja "najčistiji oblik" glazbe.
Revolucija puhača
Istodobno je došlo do brze standardizacije instrumenata. Kad su Stolzel i Blilmel, obojica iz Šleske, izumili ventil za puhačke instrumente 1815. godine, to je bila prva u nizu novosti: Theobald Boehm je uveo ventile za flautu, a Adolphe Sax je unaprijedio drvene puhačke instrumente. Zbog toga je Hector Berlioz napisao slavni esej o "instrumentaciji" (korištenju instrumentalnog zvuka kao ekspresivnog elementa glazbe).
Odmah su se osjetile posljedice tih izuma: graditelji instrumenata u svim zemljama pomagali su jedni drugima da iskoriste i usavrše te novosti; ubrzo je orkestar dobio novu granu instrumenata s ventilima, koji su poznati kao tuba, eufonij i trombon, te koji imaju kromatsku ljestvicu i zvučan ton velike ljepote i goleme snage, čime se dobiva veličanstven bas. To je omogućilo i skladnije sviranje nota ili intonaciju, što je opet dovelo do sve "glađeg" orkestralnog zvuka, koji je dosegao vrhunac 1950-ih godina (Eugene Ormandy i Filadelfijski simfoničari, dirigent Herbert von Karajan).
Tijekom prijelaznog razdoblja s novim instrumentima, koji su olakšali izvođenje teških djela, mnogi su skladatelji (a među njima i Wagner i Berlioz) zahtijevali da se za njihove skladbe koriste "prirodne" kromatske stanke umjesto ventila. Ipak, instrumenti s ventilima su malo-pomalo postali standardni, te su se koristili posvuda, sve do ponovnog buđenja starih instrumenata u suvremenoj težnji za autentičnom izvedbom ili "historijski svjesnom izvedbom".
Kad su uvedeni stalni orkestri, kao i nova lepeza puhačkih instrumenata, te njihova nova sposobnost da se usklade međusobno, puhači su se mogli lakše okupiti. Osim toga, stvoren je profesionalni okvir u kojem su glazbenici mogli stalno vježbati i izvoditi ista djela, pa je mogao nastati repertoar instrumentalne glazbe.
Izbirljiva publika
Pomalo je ironično što je sljedeće veliko proširenje simfonijske prakse poteklo iz Wagnerova orkestra u Bayreuthu, koji je osnovan da izvodi njegove glazbene drame. Wagner je morao imati cijelu vojsku skladatelja i pisara za svoje složene partiture, te je imao posebnu ulogu za dirigenta, koju je opisao u svom utjecajnom eseju "O dirigiranju". To je izazvalo revoluciju u orkestru i postavilo stil orkestralnih izvedaba za sljedećih osamdeset godina. Wagnerove su teorije promijenile tempo, dinamiku, svirku gudača i ulogu prve violine u orkestru. Dirigenti koji su proučavali njegove metode i sami su postali utjecajni.
Početkom 20. stoljeća, simfonijski su orkestri bili veći, bolje financirani i bolje uvježbani nego ikad prije, pa su kompozitori mogli skladati veća i ambicioznija djela za njih. Kad je počelo doba snimljene glazbe, standard izvedaba dosegao je vrhunac, a vrijeme kad je bilo dovoljno što bolje "progurati" glazbu postalo je prošlost. S obzirom da su snimke otkrivale i najmanje greške u studijskoj izvedbi, te kako su ih slušali ljudi koji inače nikad ne bi mogli doći do dalekog grada gdje se izvedba održala, slušatelji su mogli uspoređivati izvedbe iz raznih desetljeća. Zbog toga se sve veća pozornost obraćala na dirigente i kvalitetne orkestre.
Kad je krenuo pokret ljubitelja stare glazbe, pojavili su se mnogi orkestri gdje su glazbenici za sviranje koristili stilove koje su naučili iz proučavanja starih priručnika.
Kamo iz krize?
Krajem 20. stoljeća došlo je do krize financiranja i potpore za orkestre u Sjedinjenim Državama i (nešto manje) u Europi. Veličina i trošak simfonijskog orkestra, u usporedbi s veličinom publike, postali su problem koji je udario u samu srž te institucije. Kako su prihodi od snimanja klasične glazbe drastično pali, što je uvelike posljedica promjena u samom snimanju, počelo je razdoblje promjena kojem se još ne vidi kraj. Kritičari kao što je Norman Lebrecht tvrde da problem leži u "jet-setu", orkestralnom repertoaru i upravi, dok drugi glazbeni stručnjaci, kao što su Michael Tilson Thomas i Essa-Pekka Salonen, kažu da nova glazba, novi načini izvođenja i nov odnos prema zajednici mogu ponovo oživjeti simfonijski orkestar.
Denis Zakaria
Denis Lemi Zakaria Lako Lado (Ženeva, 20. studenog 1996.), švicarski nogometaš i reprezentativac koji igra kao defenzivni vezni. Od 2023. godine igra za Monaco. Za reprezentaciju Švicarske debitirao je 2016. godine, sudjelujući na nekoliko međunarodnih natjecanja. Na UEFA Euru 2020. godine postigao je autogol u utakmici četvrtfinala protiv Španjolske, što je bio jubilarni, deseti autogol na turniru, čime je ujedno oboren i rekord natjecanja, s obzirom da je time Euro 2020. godine imao više postignutih autogolova nego što ih je postignuto na svim prijašnjim izdanjima turnira zajedno.
Zakarijin otac je Sudanac, a majka Kongoanka.
Faldi, Vicenza
Faldi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 624 m.
Bastide-sur-l'Hers
Bastide sir l'Er je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Pamje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 674 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 141 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 438 metara (maksimalnoj 721 m, a minimalnoj 428 m).
Huslia, Alaska
Haslija je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 275, što je 18 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tehnokracija
Tehnokracija ili tehnokratija (grč. τεχνοϰρατία, od τέχνη: umijeće, vještina + κρατείν: vladati), oblik oligarhijske vladavine ili sistem organizacije gdje sve odluke donose visoko obučeni profesionalni stručnjaci. Tehnokracija se stoga prevodi kao "vladavina stručnjaka".
Tehnokracija, međutim, ima i pejorativno značenje i često se koristi za stručnjake i političare koji određenom problemu prilaze samo sa stajališta svoje struke, zanemarujući ekonomske, političke, kulturne i druge naučne obzire.
Izraz tehnokrat se u SFRJ koristio za stručnjake koji su u vođenju poduzeća i drugih organizacija odbacivali načela samoupravnog socijalizma. Uz taj pojam je vezan i izraz tehno-menadžer.
Ligatta, Savona
Ligatta je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Mnjihova Ljehota
Mnjihova Ljehota je naseljeno mjesto u okrugu Trenčin, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.229 stanovnika.
Casa Blanca, Tihuatlán
Casa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Panarhizam
Panarhizam je politička filozofija koja se zalaže za miroljubivu koegzistenciju svih političkih sistema, odnosno oblika vladavine, te svakom pojedincu ostavlja slobodu da odabere kome će se od njih potčiniti.
Javier Fernández Aguado
Javier Fernandez Aguado (Madrid, 1961) je doktor ekonomije, pisac i ekspert na polju menadzmenta.
Rodjen je u Madridu. Diktorirao je ekonomske i poslovne nauke na Univerzitetu Complutense u Madridu (1996). Medju njegovim brojnim nagradama treba posebno istaci Nacionalno priznanje J.A. Artigas koje mu je dodeljeno kao najuspesnijem za izvrseno istrazivanje na polju drustvenih nauka (1997). Istovremeno je i jedini spanski drzavljanin kome je uruceno priznanje Peter Drucker za inovacije na polju menadzmenta (SAD, 2008). Trenutno je predsednik organizacije Mind Value.
Autor je trideset i tri dela medju kojima su brojna uvrscena u zbirku, koju je LID Editorial izdao pod njegovim imenom. Uspostavio je dva modela organizacione dijagnoze ( "Upravljanje nesavrsenim" i "Organizacione patologije" ) i nekoliko metoda transformisanja ("Feelings Management", " Will Management" y "Direccion por Habitos".
Napisano je tri stotine knjiga i eseja koji se bave analizom njegove misli. Dvadesetak od tih mnogobrojnih dela, ciji autori poticu iz sest evropskih i americkih zemalja, prikupljena su i objedinjena od strane britanca Kristofera Smita u knjizi "Menadzment XXI veka - Reflxiones sobre el pensamiento de Javier". Izmedju ostalih, u ovoj knjizi uzimaju ucesce i Eduardo Punset, Marcos Urarte i Nuria Chinchilla.
Godine 2010. odrzan je Simpozijum kome je analiziran njegov metod i misao. Ucestvovalo je sest stotina poznavalaca iz dvanaest evropskih i americkih zemalja. Nekoliko meseci nakon zavrsetka Simpozijuma objavljena je knjiga sa izlaganjima ucesnika.