cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The General (film, 1926)
Filmska ekipa
Glume: Buster Keaton (Johnny Gray), Marion Mack (Annabelle Lee), Charles Henry Smith (Annabellin otac), Glen Cavender (Kapetan Anderson) i dr.
Radnja
lijevo|mini|250px|Slavna scena raspada mosta sa vlakom 19. stoljeće. Američki građanski rat bijesni a svi se muškarci dobrovoljno javljaju kako bi se prijavili vojsci i pridružili borbi. Kako bi zadivio svoju djevojku Annabelle Lee i njenog oca, mladi Johnny Gray, vozač lokomotive se također odluči prijaviti. No biva odbijen od odbora jer je za državu puno važniji kao vozač lokomotive a Annabelle mu ne vjeruje nego pomisli da je kukavica koja je sve to izmislila kako se ne bi prijavila u vojsku. Jednog dana špijun Unionista otme Johnnyev omiljeni vlak “General” u kojem se ujedno našla i Annabelle. Kako bi ih spasio, Johnny krene za njima u potjeru sa drugim vlakom, "Texasom", naoružan samo sa jednim topom. Unionisti pak bježe jer ne znaju da je Johnny jedini u vlaku tko ih progoni, nego misle da se sa njim nalazi cijela vojska. To shvate tek nakon što su uzaludno bježali kilometrima od njega, na što se ovaj sakrije u šumu. Tamo prečuje za tajni plan o predstojećem napadu Unionista. Johnny oslobodi Annabelle te sa njom pobjegne u vlaku. Unioinisti ih počnu slijediti sa drugim vlakom. Ipak, izgube a Johnny čak i uspije uhvatiti jednog generala kao taoca, za što dobiva priznanja,
Kritike
Skoro svi kritičari su hvalili "Generala". Roger Ebert u svojoj je recenziji napisao: "Keatonovi filmovi imaju takvo dostojanstveno savršenstvo, takvu svježinu spjanja priče, likova i epizoda, da se odvijaju poput glazbe" a Tim Dirks: "Maštovito remek-djelo komedije komičara "kamenog lica", Bustera Keatona, "General" je nijemi epski klasik". Steven D. Greydanus je zaključio: "Film počinje sa jednostavnim, briljantno suzdržanim konceptom i pretvori ga u angažiranu priču koja vas drži na rubu sjedala zbog svojeg uzbuđenja i nevjerojatno koreografiranih kaskaderskih i vizualnih šala". Bob Bloom je samo utvrdio: "Jedna od najboljih komedija svih vremena. To je Keaton u najboljem izdanju".
Biknel
Biknel se može odnositi na
Kiparski univerzitet
Ciparski univerzitet (Kıbrıs Üniversitesi; University of Cyprus) je javni univerzitet u glavnom gradu Cipra, Nikoziji koji je osnovala 1989. godine Republika Cipar. Trenutno (2010/2011) univerzitet pohađa oko 6000 studenata.
Istorija
Ciparski univerzitet osnovan je 1989. godine, a prvi su studenti upisani 1992. godine. Studenti sa Cipra na univerzitet se upisuju putem centralizovanog sistema prijemnih ispita koje organizuje nacionalno ministarstvo obrazovanja. Pre osnivanja Ciparskog univerziteta, studenti sa grčkih delova ostrva na jugu ovisili su primarno o univerzitetima u Grčkoj i univerzitetima u Ujedinjenom Kraljevstvu. Prva generacija studenata iz 1992. godine sastojala se od 486 osoba.
Orasso, Verbano-Cusio-Ossola
Orasso je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 700 m.
Friendsville, Tennessee
Frendsvil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 913, što je 23 (2,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Витковац
Витковац може бити:
Bozvel
Bozvel se može odnositi na
Father of the Bride (film, 1950)
Father of the Bride je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1950. u režiji Vincentea Minellija. Predstavlja ekranizaciju istoimenog romana Edwarda Streetera. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Spencer Tracy, je advokat kome njegova kćer (čiji lik tumači Elizabeth Taylor) saopći kako se namjerava udati za svog momka. Radnja prikazuje protagonistove pripreme za vjenčanje, ali i za značajne promjene u njegovom životu. Father of the Bride je postigao veliki uspjeh na kino-blagajnama; Tracy je za svoju ulogu nominiran za Oscara, a Taylor je postala velika hollywoodska zvijezda. Uspjeh filma je sljedeće godine potakao snimanje nastavka pod naslovom Father's Little Dividend.
Roman je također ekraniziran 1961. godine kao kratkotrajna TV-serija, a 1991. godine i kao još jedan uspješan film, ovaj put sa Steveom Martinom u glavnoj ulozi.
Univerzitet u Helsinkiju
Od osnivanja pa do preseljenja u Helsinki, sedište univerziteta nalazilo se u gradu Turku u jugoistočnoj Finskoj. Od 1. avgusta 2005. univerzitet je uskladio svoj rad sa pravilima Bolonjskog procesa. Univerzitet se u nedavnoj prošlosti našao na listama 100 najboljih univerziteta na svetu i to prema listi 2012 QS i Academic Rankings of World Universities.
Kraljevska akademija u Åbou 1640–1828
Najstarija institucija na čijim se tradicijama bazira rad univerziteta jeste Katedralna škola u Åbou koja je osnovana još 1276. godine kao škola za obrazovanje dječaka za službu u crkvi. Univerzitet je osnovan 1640. odlukom kraljice Hristine od Švedske. Bio je to u tom trenutku treći univerzitet u okviru Švedske imperije, nakon što su pre njega osnovani Univerzitet u Uppsali i Univerzitet u Tartuu u današnjoj Estoniji.
Bern (razvrstavanje)
Bern se može odnositi na
Univerzitet u Helsinkiju
Imperijalni Aleksandrov univerzitet u Finskoj
Univerzitet je u ovome periodu postao sledbenik ideja Wilhelma von Humboldta kao i mnogi drugi univerziteti koji su sledili primer prvog modernog univerziteta toga doba. Konkretno, današnji Humboldtov univerzitet u Berlinu. Aleksandrov univerzitet je vremenom postao i centar stvaranja finskih nacionalnih ideja kao i centar kulturnih pokreta, političkih aktivnosti i studentskoga organizovanja.
Savremena historija nakon 1919. godine
Danas je univerzitet sastavljen od 11 univerziteta, 500 profesora i gotovo 40,000 studenata. Univerzitet si je za cilj postavio da osnaži svoju poziciju na mestu jednih od najprestižnijih evropskih univerziteta na kojima se provode multi-disciplinska istraživanja.
U martu 2014. dve osobe su uhapšene, a u junu iste godine i osuđene na tri godine zatvora zbog planiranja masakra na univerzitetu.
Мали Извор
Мали Извор може бити:
Borgo San Michele, Latina
Borgo San Michele je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Panađurište
Panađurište (bugarski: Панагюрище) je grad na zapadu Bugarske, u Oblasti Pazardžik.
Grad leži u maloj kotlini riječice Panađurska Luda Jana u masivu Srednja Gora, udaljen 91km istočno od Sofije i oko 43 km sjeverno od Pazardžika. Ime je dobio od bugarske riječi za svetkovinu - "panađur" koja dolazi od grčke: πανηγύρι, istog značenja. Po popisu iz 2005 godine, imao je 20 938 stanovnika.
Historija
Za srednjeg vijeka postojalo je naselje pored današnjeg grada. Za vrijeme turskog prodora u Bugarsku u 14. st. velik dio stanovništva je pobijen, a ostatak se morao preseliti na novu lokaciju.
Kada su Turci zauzeli selo Asenevci pored Slivena koje je branilo prilaz do tadašnjeg glavnog grada Velikog Trnova, stanovnici su izbjegli u Panađurište. Drugi val izbjeglica došao je krajem 15. stoljeća, nakon pobune u Albaniji i Makedoniji (Debar, Prilep, Kostur). Čak i danas stanovništvo govori narečjem koje je blisko makedonskom a koje su Turci zvali "Otlukköy".
Panađurište je u Bugarskoj prvenstveno znano po tome što je bilo središte neuspjelog Aprilskog ustanka protiv turske vlasti 1876. Ustanak je nakon 10 dana ugušen ugušen u krvi, a grad je spaljen i gotovo potpuno uništen od strane otomanske vojske. left|thumb|250px|Saborna crkva sv. Đorđa iz Panađurišta
Privreda
Nakon Drugog svjetskog rata Panađurište je izraslo u veliki industrijski centar, kad je podignut rudnik i topionica bakra "Asarel Medet" koji i danas zapošljava 2.500 radnika. U gradu je podignuta i tvornica "Opticoelectron" za proizvodnju optičkih uređaja, na zapošljava 740 radnika. Nedavno je pokrenut sličan pogon "Optix" koji zapošljava 370 radnika. U Panađurištu rade i dvije velike tekstilne tvornice: "Ryton" (880 zaposlenih) i "Bultex" (680 zaposlenih), uz njih djeluje i mala tvornica plastičnih masa "Bunai" sa 190 radnika, te više manjih poduzeća. thumb|right|260px|Narodna čitaonica "Videlina"
Blago iz Panađurišta
right|thumb|260px|[[Blago iz Panađurišta]] Tri brata Deikov; Pavel, Petko i Mihajlo, slučajno su pronašli to blago, kopajući glinu na lokaciji “Merul” kod Panađurišta, jednog hladnog jutra 8. decembra 1949. Oko deset ujutro, otkopavajući novi sloj gline naišli su na neobično sjajne predmete. To je bio veličanstveni komplet zlatnog tračkog posuđa. Kada je nalaz očišćen, ustanovljeno je da se sastoji od dvije zdjele i osam ritona, jedan u obliku amfore a ostali u obliku glave žene ili životinja. Senzacionalni nalaz više od 6,146 kg od čistoga zlata, nije bio vrijedan samo zbog toga već i zbog svoje ljepote i starosti, - nalaz je datiran na prijelazu iz 4. milenija pne. u 3. milenij pne..
Angola (razvrstavanje)
Angola se može odnositi na
Srbofobija
thumb|250px|Srbija mora umreti!, karikatura nakon [[Sarajevski atentat|Sarajevskog atentata 1914. koja prikazuje austrijska pesnicu koja udara Srbina teroristu.]]
Srbofobija (ili anti-srpsko osećanje) predstavlja osećaj neprijateljstva ili mržnje prema Srbima ili Srbiji. Srbofobija se ispoljava u negativnim stereotipima, predrasudama i diskriminaciji prema pripadnicima srpskog naroda.
Oblici
Kao i kod raznih drugih oblika ksenofobije, srbofobija se može ogledati u širokom rasponu ponašanja. Najčešće se ogledaju i u korišćenju uvredljivih imena za Srbe ili nastojanju da se termin Srbin etimološki izvede od neke uvredljive reči (npr. od latinske reči servius što znači "sluga"). Uz to se omalovažava srpska istorija i kultura, odnosno Srbija i Srbi opisuju isključivo kroz negativne etničke stereotipe obično vezanih uz nasilništvo, lenjost, bahatost, podmuklost, odnosno primitivizam zbog koga se Srbi i Srbija smatraju "nedostojnim" zajedničkog života s "civilizovanim", "poštenim" ili "normalnim" pojedincima, zajednicama i državama.
M-Ksilen
m-Ksilen je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 106,165 Da.
Srbofobija
Oblici
U svojim ekstremnijim oblicima srbofobija se iskazuje kroz akte koji za cilj imaju uklanjanje Srba iz neke zajednice. To može uključivati bojkot pojedinaca, preduzeća i institucija, odnosno otpuštanje i sprečavanje zapošljavanja lica srpske nacionalnosti iz državne uprave, školstva ili medija. U još ekstremnijim slučajevima srbofobija se iskazuje kroz pretnje, sabotaže, fizičke napade, uznemiravanje, prisilno raseljavanje a na kraju eskalira i u sistematsko etničko čišćenje, odnosno genocid.
Kraći istorijski pregled
Sam izraz srbofobija je relativno nov, a prvi ga je početkom 20. veka koristio hrvatski pisac Antun Gustav Matoš kako bi opisao široko rasprostranjene stavove u javnom životu tadašnje Austro-Ugarske. Međutim, fenomeni koji bi se nazvali srbofobijom su postojali i ranije, odnosno datiraju od 19. veka, odnosno od vremena kada su se Srbi počeli formirati u naciju u modernom smislu. Srbofobija se tada počela odvajati od ranijih, širih oblika diskriminacije/netolerancije - prema hrišćanima (karakterističnim za Otomansko Carstvo), pravoslavcima (karakterističnim za Habsburško Carstvo), slavofobije, odnosno raznih regionalnih i plemenskih rivaliteta.
Srbofobiju u 19. veku je poticala nedovršenost formiranja srpske nacionalne države, odnosno iredentistički karakter srpskog nacionalizma koji je dovodio do konflikta sa suparničkim nacionalističkim i iredentističkim projektima kod susednih naroda (Mađari, Bugari, Albanci, Hrvati, Crnogorci, Makedonci) kod kojih se javljaju razni oblici srbofobije. Kao jedan od primera iz tog perioda se navode spisi hrvatskog nacionalističkog vođe Ante Starčevića u kojima se za Srbe koriste životinjski izrazi.
Postoje nastojanja da se ime „Srbi“ izvede iz nekih reči koje bi omalovažavale ime naroda, a time i sam narod. Srbija se u nekim istorijskim dokumentima, poput vizantijskih isl, pisala kao Servija, a ime Srbi latinizovano Servs , izvodeći ime srpskog naroda i njegove države od latinske reči servijus što znači „sluga“. Time se htelo srpskom narodu pripisati ropski karakter, kao naroda nedostojnog da živi u slobodi već predodređenog da nad njim vladaju stranci. Aleksandar Fjodorovič Giljferding, u svojoj knjizi „O srodstvu slavenskih jezika sa sanskritskim“ (Sp. 1853), ime Srbin proizvodi od sanskritske reči „-{savara}-“, kojom se označava „niski“, „podli“, „rđavi“, „nevaljali“, „grešni“, „crni“ čovek.
Srbofobija je od regionalnog postala globalni fenomen sa majskim prevratom 1903. godine koji je širom Evrope stvorio utisak o Srbima kao "divljacima". U širenju takvog utisak se istakla Austro-Ugarska koja je razvila propagandnu aktivnost, smatrajući kako nezavisna srpska država predstavlja trajnu opasnost po njen teritorijalni integritet. Cilj je bio uveriti sopstvenu i svetsku javnost kako se Srbi mogu "dovesti u red" jedino pod vlašću "normalne evropske" države, odnosno Austro-Ugarske. Tom utisku je godine 1914. nakratko pomogao i sarajevski atentat, ali i novinski izveštaji o ratnim zločinima u balkanskim ratovima. Za vreme rata su Srbi bili izloženi diskriminaciji, zatvaranju i pogubljenjima od strane austro-ugarskih vlasti.
Borba Srbije na strani pobedničke Antante u prvom svetskom ratu je na duže vreme utišala srbofobiju na međunarodnom planu, kao što je institucionalna srbofobija nestala na područjima novostvorene Kraljevine SHS. Međutim, dominacija Srba u upravnim i vlastodržačkim kadrovima nove države, kao i zatiranje hrvatskog i drugih nacionalnih identiteta je izazvalo reakciju u obliku skrivene srbofobije. Ona će svoje najekstremnije oblike dobiti u drugom svetskom ratu kada su Srbi bili izloženi dotada nezapamćenim zlostavljanjima, progonima, masovnim ubistvima, a u tome se najviše istakla NDH gde je genocid Srba bio deo zvanične državne politike.
Titova Jugoslavija, pak, kroz zvaničnu politiku bratstva-jedinstva zabranjuje i nastoje suzbiti iskazivanje srbofobije. Ona se, pak, počinje javljati krajem 1980-ih kao reakcija na antibirokratsku revoluciju da bi ponovno eskalirala kroz etničko čišćenje u jugoslovenskim ratovima 1990-im. U istom periodu je karakteristično da je zahvaljujući svetskim masovnim medijima i njihovom beleženju srpskih ratnih zločina srbofobija opet postala globalni fenomen, odnosno odražava se kroz negativne stereotipove koji su se, pogotovo na Zapadu, održali dan-danas.
Balkanski ratovi
Srpski socijalista Dimitrije Tucović smatra da je mržnja albanskog naroda prema Srbiji, uzrokovana zavojevačkom politikom srpske vlade. Kritikujući srpsku okupaciju Albanije u Balkanskim ratovima, Tucović ocenjuje da je Srbija rđavom politikom odgurnula albanski narod u mržnju prema svemu srpskom.
On podseća da je Srbija htela izlazak na more i jednu svoju koloniju, ali je ostala bez izlaska na more a od zamišljene kolonije stvorila je krvnoga neprijatelja.
Sarajevski atentat
Do porasta anti-srpskih osećanje među stanovnicima tadašnje Austro-Ugarske došlo je nakon Sarajevskog atentata 28.6. 1914. u kome je bosanski Srbin Gavrilo Princip, uz pomoć oficirskih krugova iz Srbije, ubio austrougarskog prestolonaslednika i nadvojvodu Franca Ferdinanda i njegovu suprugu Sofiju. Njegovo ubistvo je dovelo do nasilnih antisrpskih demonstracija u Sarajevu tokom 28. i 29. juna u kojima su uništavane srpske radnje. Antisrpskih nemira je bilo i u drugim delovima Bosne, u Beču i drugim austrijskim gradovima. U danima nakon sarajevskog atentata antisrpska osećanja su se veoma proširila Habsburškim carstvom.
U karikaturama tadašnje austrijske štampe je stvorena slika Srbina kao teroriste. Međunarodno zgražavanje nad ovim "terorističkim aktom srpskih nacionalista" je Austro-Ugarska iskoristila da objavi Srbiji rat.
Jugoslovenski ratovi
thumb|Srpska [[Operacija Potkovica viđena očima albanskog deteta.]]
Srbofobija je znatno narasla tokom perioda jugoslovenskih ratova 1990-ih. Jednih od glavnih uzroka tome je srpska ratna propaganda, koja je izazivala strah i mržnju kod drugih jugoslovenskih naroda, kao i ratni zločini koje su počinile srpske snage.
Za vreme rata u Bosni, tokom dugotrajne opsade Sarajeva, francuski predsednik Žak Širak je na sastanku šefova vlada EU rekao: „Srbi su narod bez zakona i vere, to je narod razbojnika i terorista“. U istom razdoblju, Piter Justinov, britanski glumac i ambasador UNESKO-a je napisao: „Srbi su dvodimenzionalni narod sa žudnjom za prostorom i ideologijom tako bazičnom da se može razumeti bez napora. Životinje svoje resurse koriste mnogo pametnije od ovih naopakih stvorenja koji su ljudskoj rasi pripali sa velikim zakašnjenjem“.
Izveštaji koji su stizali iz kosovskog rata i negativna medijska slika Srba, izazvali su odbojnost sredine usled čega su mnoga srpska deca u Kanadi pretrpela negativne posledice po mentalno zdravlje.
Kriticizam
Kritičari smatraju da je upotreba termina srbofobija povezana sa srpskom nacionalističkom ideologijom viktimizacije, koja kroz istoriju Srbe uvek predstavlja kao žrtve, a nikada kao agresore. Christopher Bennett smatra da se srpski nacionalisti pozivaju na "mučeništvo" kako bi opravdali srpsku politiku 1980-ih i 1990-ih godina. Tako je npr. krajem 1988. godine Slobodan Milošević optužio njegove kritičare, poput slovenačkog lidera Milana Kučana, da šire "strah od Srbije."
Atika (razvrstavanje)
Atika se može odnositi na
Lindsborg, Kansas
Lindsborg je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.458, što je 137 (4,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kadis
Kadis se može odnositi na
Kambelsburg
Kambelsburg se može odnositi na
Klark Hil
Klark Hil se može odnositi na
Swansea
On ima status grofovije pa zajedno sa okolicom ima čak 405.947 stanovnika
Geografske karakteristike
Swanse leži na jugozapadu Walesa, na ušću rijeke Tawe u Bristolski kanal
Kosti zapešća
thumb|desno|Kosti zapešća thumb|desno|Rtg snimak višestrukog prijeloma kosti zapešća.
Swansea
Historija
Početkom 12. vijek normanski feudalac Henry de Newburgh podigao je zamak na tom mjestu, njega je nešto kasnije razorio velški pobunjenik Owain Glyndŵr.
Kosti zapešća
Kosti zapešća (lat. ossa metacarpalia I-V) ili metakarpalne kosti su pet kostiju u šaci čovjeka, smještenih između kostiju članaka prstiju i kosti pešća. Kosti zapešća čine zapešće (lat. Metacarpus).
Swansea
Historija
Sve do početka 18. vijek Swansea je bio malo trgovište i luka za transport ugljena. Nakon tog perioda izrastao je u industrijski centar, zahvaljujući korištenju lokalnih nalazišta ugljena za taljenje uvoznog bakra. Nakon 1717. ta industrija je toliko uznapredovala da je sredinom 19. vijeka njegova burza Swansea’s Metal Exchange bila centar svjetske trgovine bakrom. Posao sa bakrom je nešto kasnije doživio kolaps, zbog inozemne konkurencije.
I pored tog je Swansea prosperirao kao luka za transport antracita iz rudnika na zapadu Južnog Walesa. Kanal je prokopan duž doline Swansea - 1798. a željezničke pruge izgrađene su tokom 19. vijeka. One su povezale luku Swansea sa ugljenokopima, a novi dokovi izgrađeni nakon 1852. povećali su kapacitet luke. Izvoz ugljena iz Swansea koji je kulminirao oko 1913., gotovo je prestao tokom 1980-ih. Proizvodnja ostalih obojenih metala u samom gradu i njegovoj okolici, uključujući olovo, cink, nikl, i naročito kositrenog lima, dramatično se smanjila u 20. vijeku.
Privreda
Nakon Drugog svjetskog rata počeo se proizvoditi aluminij a razvila se i metalurgija Od kraja 20. vijeka počeli su se proizvoditi automobilski dijelovi, mašine, plastika iambalaža.
Fizika ekspres
thumb Fizika ekspres je projekt Studentske sekcije Hrvatskog fizikalnog društva (SSHFD) čiji je cilj popularizacija fizike i prirodnih znanosti uopće među mladima u cijeloj Hrvatskoj. Sudionici projekta su studenti fizike koji žele svoj interes podijeliti s mlađima od sebe, srednjoškolcima i osnovnoškolcima, iz cijele zemlje.
Kosti zapešća
Kosti pešća obilježavaju se rednim brojevima, tako da se kost koja se veže na proksimalan članak palca označava brojem jedan, i tako redom do pete kosti pešća koja se veže na peti "mali" prst. Kosti pešća služe kao polaziše i hvatiše mišića šake.
Fizika ekspres
Povijest projekta
Projekt je započeo kao jedna od akcija kojom je Hrvatsko fizikalno društvo obilježilo Svjetsku godinu fizike (2005.), a kasnije se nastavio kao samostalan projekt.
Instituto Politécnico Nacional
Instituto Politécnico Nacional je jedan od najvećih javnih univerziteta u Meksiku sa preko 171,000 studenata. Univerzitet je osnovan 1936. godine.
Fizika ekspres
Sudjelovanje u projektima
Projekti u kojima je Fizika ekspres sudjelovala:
Kosti zapešća
Zglobovi
Kod čovjeka, distalni dio svake metakarpalne (MC) kosti uzglobljen je se proksimalnim člankom odgovarajućeg prsta u metakarpofalangealnim zglobovima (I-V), dok je proksimalni dio:
Buckminster Fuller
Richard Buckminster "Bucky" Fuller (12. 7. 1895. — 1. 7. 1983.) je američki vizionar, dizajner, arhitekt i izumitelj, poznat kao veliki zagovornik geodezičkih kupola koje je smatrao rješenjem za urbanističke, ekološke i druge probleme budućeg svijeta.
Napisao je dvadeset i osam knjiga, u kojima je iznosio svoje ideje i poglede na svijet, te popularizirao pojmove kao što su „efemeralizacija” (ideja da tehnološki napredak omogućuje da se „čini sve više sa sve manje”) i „sinergetika” (empirijska metoda pručavanja naizgled nepovezanih znanosti). Bio je zaokupljen egzistencijalnim pitanjima i načinima poboljšanja kvalitete života. Mnogo je puta proputovao svijet i održao brojna predavanja. Njegovi izumi s područja arhitekture i dizajna, često su bili ispred svoga vremena. Poznat je kao veliki zagovornik geodezijskih kupola koje je smatrao rješenjem za urbanističke, ekološke i druge probleme budućeg svijeta. mini|lijevo| [[Dymaxion automobil iz 1933.]]
Život i djelo
mini|lijevo| [[Dymaxion kuća iz 1940-ih, sastavljena u Muzeju Henryja Forda, Dearborn, Michigan]] Fuller je bio jedan od četvero djece bogate obitelji trgovca kožnom, Richarda Buckminstera Fullera (čija tetka je bila Margaret Fuller, istaknuta aktivistica za ženska prava i predstavnica književnog transcendentalizma) i njegove supruge Caroline Wolcott Andrews. Njegov bratić je bio novinar i književnik John Phillips Marquand, koji je 1938. osvojio i Pulitzerovu nagradu za svoj roman „Pokojna Gđa. Apley”.
Swansea
Privreda
Na istočnoj periferiji grada Llandarcy podignuta je rafinerija nafte, do koje se nafta doprema naftovodom iz Milford Havena. Ona opskrbljuje derivatima petrokemijsku tvornicu Baglan, pored Neatha.
Današni Swansea je glavni trgovačkii i servisni centar jugozapadnog Walesa. On je i turistički grad zbog velikih plaža u svom zaljevu i po poluotoku Gower na zapadu.
Znamenitosti i obrazovanje
Kraljevski institut Južnog Walesa osnovan 1835. ima muzej sa arheološkim i prirodoslovnim zbirkama iz tog kraja. Umjetnička galerija Glynn Vivian otvorena je 1911., a 1934. podignuta je nova Gradska vijećnica (Guildhall), ukrašena sa 16 panela koje je oslikao Frank Brangwyn. Te slike bile su zapravo namjenjene britanskom Domu lordova, ali su nakraju završile u Swanseju.
Grad ima Univerzitet koji je naročito ugledan u inženjerstvu i metalurgiji.
U Swanseu je rođen pjesnik Dylan Thomas, koji u mnogim svojim pjesmama opjevao grad.
Sport
Grad je poznat po nogometnom klubu Swansea City A.F.C. osnovanom 1912.
Pankreasni polipeptidni receptor 1
Neuropeptidni Y receptor tip 4 je protein koji je kod čoveka kodiran genom.
Buckminster Fuller
Život i djelo
God. 1912. upisao se na Sveučilište Harvard, ali je dva puta izbačen; najprije jer je potrošio sav svoj novac u zabavi s vodviljskom skupinom, a poslije zbog „neodgovornosti i nezainteresiranosti”. Prema njegovom kasnijem pojašnjenju, Fuller je bio neprilagođeni nekonformist u okružju bratstava. Napustio je svoj posao mehaničara i postao marinac, te je služio kao radio operator u Prvom svjetskom ratu.
God. 1914. upoznao je Anne Hewlett (1896.-1983.), kćerku uglednog njujorškog arhitekta Jamesa Monroa Hewletta. Vjenčali su se u New Yorku 12. srpnja 1917., kada mu je bilo 22 godne. Imali su dvije kćeri, Alexandru (1918.-1923.) i Allegru (* 1927.). Alexandra je preminula s četiri godine od dječje paralize i leđnog meningitisa. Allegra Fuller Snyder je kasnije osnovala odbor direktora Instituta Buckminster Fuller i postala je njegova predsjednica.
God. 1927., u 32. godini, bio je blizu bankrota, bez posla, i na rubu samoubojstva. Tada je odlučio uzeti svoj život kao eksperiment u kojemu će saznati kako jedna osoba može promijeniti svijet za dobrobit čovječanstva. Počeo je pisati potpuno iskren dnevnik koji je vodio sljedećih pola stoljeća.
Fuller je ostvario svjetsku slavu svojim geodezijskim kupolama koje su podizane na izložbama, u znanstveno-fantastičnim filmovima ili kao dio vojne opreme (radarska kupola). Najpoznatija biosfera mu je bila izložbeni paviljon Sjedinjenih Američkih Država na Svjetskoj izložbi 1967. god. u Montrealu, tzv. Montrealska biosfera. Ovaj dizaj i način gradnje su kopirali brojni arhitekti i graditelji (npr. Eurosat u Rustu, ). Oni se temelje na razvoju jednostavnih geometrijskih primitiva (tetraedar kao trostrani simpleks, oktaedar i gusto pakiranje sfera), te su izuzetno stabilne tako da se mogu izgraditi uz minimalan napor materijala. Dizajn je načelno patentirao 1954. god. Fuller je također bio jedan od prvih koji je djelovanje prirode vidio kao kontinuirane sustavne interakcije među ekonomskim načelima (materijalna i energetska učinkovitost i povezana tendencija efemeralizacije). Drugi njegov važan aspekt je bilo otkriće iskoristive sinergije, termin koji je on oblikovao.
Radio je kao dizajner, znanstvenik, istraživač, programer i pisac, koji je širio svoje rane globalističke i kozmičke perspektive, kao npr. u „Priručniku za svemirski brod Zemlju” (Operating Manual for Spaceship Earth ). Uz pitanje „integralne funkcije čovjeka u svemiru”, on je postavio pitanje o značenju ljudskog života u modernom dobu. U svojim poznim godinamarazvio je metode i tehničke dizajne u pokušaju ostvarivanja ekonomskih načela u području tehnologije, kako bi se izbjegao "kozmički bankrot" ljudskih resursa za održivi razvoj, čime bi se očuvala civilizacija. U tu svrhu je promovirao „Svjetsku igru”, koja je za razliku od igara koje simuliraju sukobe (kao npr. Rizik (igra)), želio pokazati kako praktički spontano suradnja može poboljšati život svih ljudi na planetu.
John Maynard Keynes
John Maynard Keynes, baron Keynes od Tiltona (5. jun 1883 - 21. april 1946) je bio engleski ekonomista čije su radikalne ideje imale ogroman uticaj na modernu ekonomiju i političku teoriju. Posebno je zapamćen kao zagovarač vladine politike intervencionisanja, po kojoj bi vlada mogla koristiti fiskalne i monetarne mere da bi ciljano ublažila efekte ekonomske recesije, depresije i eksplozija. Mnogi ga smatraju osnivačem moderne makroekonomije. Njegove ideje su osnova škole mišljenja poznate kao Kejnsova ekonomja i njenih raznih ogranaka.
Kejnsov uticaj je opao tokom 1970-tih, delom kao posledica problema sa inflacijom koja je počela da se ispoljava u angloameričkim ekonomijama od početka dekade, a delom zbog kritika Miltona Fridmana i drugih ekonomista koji su bili pesimistični u pogledu sposobnosti vlada da regulišu ekonomske cikluse putem fiskalne politike. Međutim, nastup globalne finansijske krize iz 2007–08 je uzrokovao ponovni uspon Kejnsovog gledišta. Kejnsova ekonomija pruža teoretsku osnovu za ekonomsku politiku koju je Predsednik Barack Obama preduzeo u SAD u odgovoru na krizu, kao i premijer Gordon Brown u Ujedinjenom Kraljevstvu, i drugi državnici u njihovim zemljama.
Godine 1999, Time magazin je uvrstio Kejnsa u spisak 100 najvažnijih i najuticajnijih ljudi 20. veka, komentarušući da je to bila: „njegova radikalna ideja da vlade trebaju da potroše novac koji nemaju da bi spasle kapitalizam.“ Njega je žurnal The Economist opisao kao „najpoznatijeg britanskog ekonomistu 20. veka.“" Osim što je bio ekonomista, Kejns je takođe bio u državnoj službi, kao direktor Engleske banke, pripadnik Blumsburske grupe intelektualaca, patron i sakupljač umetnosti, direktor Britanskog eugenskog društva, savetnik nekoliko dobrotvornih družtava, uspešni privatni investitor, pisac, filozof, i farmer.
Obrazovanje
Džon Majnard Kejnz je bio sin Džona Nevila Kejnza, ekonomskog lektora pri Kembridž univerzitetu, uspešnog autora i socijalnog reformatora. Kejns se prvo obrazovanje dobio na Itonu, gde je pokazao talenat za skoro svaku oblast njegovih širokih interesa. Upisao je Kraljevski koledž pri Kembridžu da bi studirao matematiku, ali su ga njegova interesovanja prema politici odvela na polje ekonomije koju je studirao na Kembridžu.
Karijera
Da bi našao neki izvor prihoda, Kejnz je odložio pisanje disertacije na Kembridžu i, umesto toga, uzeo servis civilnog istraživanja, na kome je bio drugi. Interesantno, u ekonomskom delu je dobio najmanju ocenu, za koju je posle rekao: „Istraživači najverovatnije znaju manje od mene“. Najpoželjnije mesto u britanskom trezoru je bilo namenjeno prvoplasiranom, tako da je Kejnz prihvatio posao u kancelariji Indije. Za sve to vreme, radio je i na disertaciji, koja, na njegovu žalost, nije bila prihvaćena kada ju je predao što je značilo da ni doživotno mesto na Kembridžu nije, takođe. Umesto toga, prihvatio je lekturat iz ekonomije osnovan lično od strane Alfreda Maršala, sa koje pozicije je i počeo da gradi svoju reputaciju kao ekonomista. Uskoro je ukazan kraljevskoj komisiji za valutu i finansije Indije gde je mogao da iskaže svoj talenat primenjujući ekonomsku teoriju na praktične probleme. Pošto je to i uspeo, njegove usluge su tražene i posle Prvog svetskog rata. Posle rata je bio zadužen za kreiranje uslova kredita između Britanije i njenih kontinentalnih saveznika za vreme rata. Postigao je znatne uspehe koji su, na kraju, doveli do mesta finansijskog predstavnika blagajne na Pariskoj mirovnoj konferenciji 1919.
Kejnzova karijera se uzdigla mestom savetnika finansija Velike Britanije od 1915 do 1919 za vreme Prvog svetskog rata, i kao njihovog predstavnika na Pariskoj mirovnoj konferenciji 1919. Ta poseta je rezultovala u publikaciji Ekonomske posledice mira (The Economic Consequences of the Peace), iste godine praćena Revizijom ugovora (A Revision of the Treaty). Ova dela su predviđala da će popravke koje je Nemačka trebala da plati pobednicima rata biti toliko velike da će uništiti Nemačku ekonomiju. Ova predviđana su se i ostvarila 1923 kada se nemačka ekonomija urušila u hiperinflaciji, sa samo malim delom popravki ikada plaćenim.
Kejnz je više puta u svojim delima upozoravao na to da je Srbija proporcionalno najviše stradala u Prvom svetskom ratu. S obzirom na to da je Srbija siromašna poljoprivredna zemlja, osnov njene ekonomije je ljudska radna snaga. S obzirom na ogromne ljudske žrtve, Srbija je proporcionalno najviše izgubila u ratu, a posle nje Francuska. Sistem repracija zasnovan na uništenim materijalnim sredstvima koji su savezničke snage uvele ne može, po Kejnzu, adekvatno da nadoknati srpske gubitke.
Do 1942. godine, Kejnz je već bio ugledni ekonomista kada je dobio titulu baron Kejnz od Tiltona. Za vreme Drugog svetskog rata, Kejnz je raspravljao u Kako platiti rat (How to pay for the war) da bi se rat trebao finansirati većim taksama (pre nego trošenjem deficita), da bi se izbegla inflacija. Kada je pobeda saveznika već izgledala sigurno, Kejns je bio u pregovorima koji su ustanovili Bretonvudski sistem (Bretton Woods system), kao predstavnik britanske delegacije i predsedavajući komisije Svetske banke.
Investitor
Kejnzov briljantni rekord kao investitora je demonstriran preko javno dostupunih podataka fonda koji je on vodio za Kraljevski koledž pri Kembridžu.
Između 1928 i 1945, Kejnzov fond je doživeo prosečni rast od 13,2% u poređenju sa ukupnim tržištem Velike Britanije koje je opadalo 0,5% na godišnjem nivou.
Pristup koji je generalno Kejnz usvojio sa njegovim investicijama može se svesti na:
Ritchey, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 82, što je 6 (7,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
John Maynard Keynes
Dela
Najvažnije Kejnzovo delo je Opšta teorija zaposlenosti, kamate i novca (The General Theory of Employment, Interest and Money), 1936. U njemu je tvrdio i pokušao da dokaže da slobodan tržišni sistem ne teži ravnoteži, uključujući i punu zaposlenost, već baš neravnotežama izraženim krizama i privrednim ciklusima. Ovom knjigom Kejns je izvršio revoluciju u ekonomskoj nauci, budući da je doveo u pitanje centralnu propoziciju (do)tadašnje makroekonomske teorije. Iz Kejnzove teorije vrlo brzo je izvedena potreba široke državne intervencije, a fiskalne politike pre svega.
Kejnzijanizam je vladao makroekonomskim mišljenjem oko pola veka, da bi njegovu dominaciju ugrozila tzv. nova klasična ekonomija 1980-tih godina. Današnji neokejnsijanizam vrlo malo podseća na svog utemeljivača. • 2
Kritika
Rad Rasprava o novcu (Treatise on Money) u 2 toma je smatran Kejnsovim najboljim delom od njegovog čestog intelektualnog protivnika, Miltona Fridmana. Fridman i ostali monetaristi su raspravljali da kejnezijanski ekonomisti (Keynesian Economists) ne obraćaju dovoljno pažnje na stagflaciju i ostale probleme inflacije.
Fridrih Hajek je tako žestoko iskritikovao Raspravu o novcu (Treatise on Money) da je Kejnz odlučio da postavi Pjera Srafu da iskritikuje (ništa manje žestoko) Hajekovo konkurentsko delo. Kejns-Hajek konflikt je bila prava mala bitka na liniji Londonska ekonomska škola - Kembridž.
Селачка
Селачка може да буде:
HNK Vukovar '91
HNK Vukovar ´91 bio je nogometni klub iz hrvatskog grada Vukovara.
Селачка
или
HNK Vukovar '91
Povijest
Klub je osnovan godine 1946. godine pod imenom FD Sloga, iako je u razdoblju od 1926.-1928. godine u gradu djelovao klub sličnog imena Radnički športski klub Sloga. Početkom Domovinskoga rata prestaju s radom svi Vukovarski nogometni klubovi, a 1991. godine u progonstvu, u Zagrebu, se osniva NK Vukovar ´91 kao spomen na vukovarske žrtve i heroje. U srpnju 1992. godine se spajaju NK Vukovar ’91 i NK Sloga s ciljem da NK Vukovar ’91 dobije bolji rang natjecanja. Stoga se NK Vukovar ’91 uzima kao pravni sljednik NK Sloge. Od 1995. do 1998. klub zamrzava svoj status, a zatim obnavlja rad. Klub je u sezoni 1999./00. bio član 1. HNL.
Nastupi u 1. HNL
1999./2000. '''12. mjesto'''
Bartherans
Bartran je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Colli, Chieti
Colli je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Универзитет у Торонту
thumb Универзитет у Торонту (енглески: University of Toronto) је јавни истраживачки универзитет у канадскоме граду Торонту у држави Онтарио. Универзитет је под именом Краљевски коледж (енглески: King's College) основан краљевском даровницом 1827. године као прва високообразовна институција у колонији Горњој Канади. Универзитет је све до 1850. био под контролом Цркве Енглеске када постаје секуларна институција и мења име у данашње. Као високо децентрализована институција универзитет се састоји од дванаест колеџа са широком аутономијом на подручју финансија и унутаринституционалног уређења. Такођер, сваки колеџ има специфичан хисторијски развој. Институција је чланица престижне организације У15-група канадских истраживачких универзитета.
Klejpul
Klejpul se može odnositi na
Krupajsko vrelo
mini|desno|250p|Krupajsko vreloKrupajsko vrelo se nalazi u istočnoj Srbiji ispod zapadnog krečnjačkog odseka Beljanice na nadmorskoj visini od 220 m. Smešteno je u ataru sela Milanovca, udaljenom od Žagubice oko 35 km.
Položaj i karakteristike
Ovo vrelo spada u grupu kraških vrela, a temperatura vode kreće se od 9-11°-{S}-. Vrelo je pri dnu amfiteatralnog oblika strmih, mestimično vertikalnih strana. Potok vrela, odnosno vrelska otoka ukupne dužine 435 metara, prvo otiče prema severu na dužini od 130 metara, a zatim skreće prema zapadu i posle nekih 300 metara uliva se u Krupajsku reku. Zbog izgradnje brane na otoci vrela visoke oko 3 metara vrelo danas ima izgled izduženog jezerca dužine 40 i širine 17 metara čija se voda atraktivnim vodopadom preliva preko krune ove ustave.
Speleoronilačkim proučavanjima u 1998. godini, koja predstavljaju izvanredni istraživački poduhvat, otkriveno je postojanje preko 70 m dubokog inverznog kraka pećinskog sifona kojim vode vrela dospevaju iz krečnjačkog masiva Beljanice. Od brane do mlina, vrelski potok teče kroz krečnjačku sutjesku strmih strana i slapovitog korita. Hidrološki režim vrela i njegova izdašnost nisu dovoljno ispitani. Kao i većina kraških izvora, ovo vrelo se odlikuje velikim promenama izdašnosti u toku jedne godine, a pogotovu u višegodišnjem periodu. Kod zgrade mlina, nalazi se betonska česma sa pet metalnih cevi na kojima ističe topla voda temperature 26˙C i izdašnosti 6 - 10 lit/sek. Ova voda potiče iz prirodnog termalnog izvora koji je kaptiran i podzemno sproveden do česme. Desetak metara od česme je druga termalna pojava predstavljena izvorom u obliku minijaturnog vodoskoka koji je nastao na samoizlivnoj geološkoj bušotini.
Krupajsko vrelo i ambijent u okolini od 9 ha su zaštićeni kao spomenik prirode od nacionalnog značaja Republike Srbije. Spomenik prirode "Krupajsko vrelo", ustanovljen je uredbom Vlade Republike Srbije (Službeni glasnik RS, br. 9/95), a na osnovu Zakona o zaštiti životne sredine, za zaštićeno prirodno dobro od izuzetnog značaja predstavlja jedan od najjačih kraških izvora u Srbiji i po morfologiji svog izvorišta, hidrološkim funkcijama i pratećim prirodnim obeležjima pripada grupi najreprezentativnijih gravitacionih vrela.
Салаш
Салаш може бити:
Koutsvil
Koutsvil se može odnositi na
Smešno ćoše kod Đoše
Režirao ju je Aleksandar Marinkovic Japa. Scenario za ovu seriju radili su clanovi ekipe Aleksandar Marinkovic Japa, Jelena Jovanovic, Bogoljub Mitic Djosa, Ivan Ziza Ristic, Zlata Djurkovic i Neboja Vojnic Neba.
Serija je svoju premijeru imala na RTV Pink-u 25.juna 2012. godine. Zbog veoma dobre gledanosti dobila je prajm termin i emitovana je nedeljom uvece od 20h ( u pocetku je emitovana ponedeljkom od 22h).
Zaplet
Kroz komicne elemente, serija prati zivot Gazda Djoleta ( Bogoljub Mitic Djosa ), koji je okruzen svojom frustriranom zenom Sladjom, blesavim pomocnikom Tutom, klasicnom plavusicom Cvrletom ( koja je Tutina zena a doktorova ljubavnica), ekscentricnim Doktorom kao i prijateljima pijancima Zdravkom i Prketom.
The Flame and the Arrow
The Flame and the Arrow je američki pustolovni film snimljen 1950. u režiji Jacquesa Tourneura. Radnja je smještena u sjevernu Italiju u 11. vijeku, odnosno u vrijeme vladavine rimsko-njemačkog cara Friedricha I Barbarosse. Protagonist, čiji lik tumači Burt Lancaster, je Dardo, lokalni odmetnik koji koristi svoje streličarske i akrobatske vještine kako bi lokalno stanovništvo oslobodio od ugnjetavanja koje provode njemački feudalci. The Flame and the Arrow, gdje je uz Lancastera nastupao njegov bivši akrobatski partner Nick Cravat, je postigao veliki uspjeh, te dvije godine kasnije potakao snimanje sličnog filma The Crimson Pirate gdje će također nastupiti Lancaster i Cravat.
Kolambija Siti
Kolambija Siti se može odnositi na
Kloverdejl
Kloverdejl se može odnositi na
Korana
Korana se može odnositi na
M1G
M1G je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 187,158 Da.
Врело
Врело може да буде:
или
Carlos Saúl Menem
Carlos Saúl Menem (Karlos Saul Menem; Anillaco, 2. VII. 1930) je argentinski pravnik, političar i državnik, najpoznatiji po tome što je od 1989. do 1999. godine služio kao predsjednik Argentine.
Odrastao u porodici sirijskih useljenika, Menem je 1950-ih kao mladić u Beunos Airesu sreo tadašnjeg predsjednika Juana Perona i postao vatreni peronist, priključivši se njegovoj Justicijalističkoj partiji (PJ). Nakon završenog studija prava je radio kao sidnikalni advokat, a godine 1973. kao peronistički kandidat osvojio mjesto guvernera provincije La Rioje. Nakon vojnog puča kojim je 1976. godine uspostavljena vojna diktatura je uhapšen i neko vrijeme proveo u zatvoru. Po obnovi demokracije je 1983. ponovno izabran za guvernera, a sa vremenom je postao jedan od najistaknutijih članova PJ. Pod parolom tzv. velikog šatora i nacionalnog pomirenja je osvojio stranačke predizbore, a potom 1989. pobijedio predsjednika Raula Alfonsina, a nakon čega je slijedila prva mirna tranzicija predsjedničke vlasti u historiji Argentine od 1916. godine.
Menem, koji je izbor velikim dijelom dugovao ekonomskoj krizi, se na planu ekonomske politike iskazao kao zagovornik Washingtonskog konsenzusa i neoliberalizma, te je za njegovog mandata provedena masovna privatizacija javnih poduzeća. Na vanjskopolitičkom planu se čvrsto vezao uz SAD i Zapadni blok, napustivši Pokret nesvrstanih, a u tu je svrhu nastojao obnovite odnose sa UK, prekinute nakon Falklandskog rata. Na unutrašnjem planu se zalagao za niz ustavnih reformi, od kojih je najpoznatija ona kojom je omogućeno da se 1995. kandidira za drugi mandat i pobijedi. Kraj drugog mandata su obilježile ekonomske nedaće izazvane azijskom ekonomskom krizom. Pred predsjedničke izbore godine 2003. je na stranačkim predizborima poražen od Nestora Kirchnera.
Krandal
Krandal se može odnositi na
Dahlen, North Dakota
Dalen je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.
Howard, Colorado
Hauard je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 723.
Bourget-du-Lac
Burže di Lak je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3945 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 196 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 241 metar (maksimalnoj 1.496 m, a minimalnoj 226 m).
Ponte del Moro, Belluno
Ponte del Moro je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 983 m.
Ornavasso, Verbano-Cusio-Ossola
Ornavasso je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3056 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Kalver
Kalver se može odnositi na
Čarlstaun
Čarlstaun se može odnositi na
Бела
Bela može biti:
ili:
ili još, tradicionalno mađarsko muško ime:
Dilsboro
Dilsboro se može odnositi na
Sidar Grouv
Sidar Grouv se može odnositi na
Darmštat (razvrstavanje)
Darmštat se može odnositi na
Sigmund Freud
Sigmund Freud (6.5. 1856. - 23.9. 1939.) je austrijski psihijatar poznat kao osnivač psihoanalitičke škole. Smatra se jednim od najuticajnijih, ali i najkontroverznijih naučnika 20. veka.
Djetinjstvo
Sigmund Freud rođen je 6. svibnja 1856. godine u mjestu Freiberg u Moravskoj (mjesto se danas zove Příbor, a nalazi se u Češkoj) kao Sigismund Schlomo Freud. Freudov otac Jakob bio je duhovit i oštrouman trgovac vunom. Freudova majka Amalie bila je žena vedra duha, ujedno druga supruga svoga muža koja je uz to bila 20 godina mlađa od njega. U 21. godini rodila je svog prvog sina, njezinog dragog Sigmunda. Sigmund je imao dva polubrata i šestoro mlađe braće i sestara. Kada je Freudu bilo četiri godine s roditeljima se seli u Beč jer očev posao trgovine vunom više nije bio isplativ. Još dok je bio dijete roditelji su uočili kako je mali Sigmund izrazito bistro dijete te je stoga uživao i poseban status unutar obitelji. Iako su živjeli u malenom stanu sa sedmero djece Sigmund je imao vlastitu sobu i uljnu svjetiljku dok su ostala djeca u obitelji za rasvjetu pri učenju koristila svijeće. Kao dijete maštao je o tome da postane general ili ministar, ali kako je bio Židov nije mu bilo dopušteno baviti se bilo kakvim zanimanjem osim medicinskog i pravnog. To ga nije sprječavalo da nauči govoriti francuski, engleski, talijanski i španjolski jezik, te da se posveti proučavanju djela poznatih pisaca i filozofa posebice djela Nietzschea, Hegela, Shakespearea, Schopenhauera i Kanta.
Studije
Kao što je prethodno rečeno, kao Židov u Beču mogao je birati samo između medicine i prava i 1873. godine odlučio je studirati medicinu, iako je u prvi mah htio postati odvjetnikom, i shodno tome upisuje studij medicine na Bečkom sveučilištu. Tu će upoznati sestrinu prijateljicu Marthu Bernays s kojom će se kasnije oženiti. Godine 1877. promijenio je svoje ime Sigismund Schlomo Freud u Sigmund Freud. O njegovoj mladosti malo se zna jer je u dva navrata uništavao spise na osnovu kojih bi se moglo doznati više. Prvi put je to učinio 1885. godine, a 1907. po drugi puta. Spisi koji su nastali kasnije bili su pohranjeni i brižno čuvani u Freudovu arhivu koji je bio dostupan samo njegovu osobnom životopiscu Ernestu Jonesu te nekolicini psihoanalitičara koji su mu bili bliski.
Nakon završetka školovanja 1881. s 25 godina prihvaća radno mjesto u Institutu za cerebralnu anatomiju gdje radi istraživanja uspoređujući mozgove odraslih ljudi i fetusa. Nekoliko godina kasnije radi studiju o kokainu te 1884. godine otkriva njegova analgetska svojstva i iskušava ga na sebi. Naredna 1885. godina biva značajna za Freudovu karijeru. Tada je pozvan da proboravi četiri mjeseca u Parizu i radi s jednim od najpoznatijih neurologa toga vremena Jeanom Charcotom koji je istraživao uzroke i terapiju histerije putem hipnoze. Godine 1886. vraća se iz Pariza u Beč i otvara privatnu praksu. Otvorivši privatnu praksu Freud se posvećuje oboljelima od histerije koje - što je u to doba bilo uobičajeno - liječi elektroterapijom i hipnozom. Kasnije će odustati od hipnoze te primijeniti metodu slobodnih asocijacija i analize snova. Njegove teorije i tretman pacijenata bile su, a i danas ima dosta spora o tome, kontroverzne. Stoga su su njegove ideje često obrađivane u raznim djelima, kako stručnim tako i laičkim. Freudovi sljedbenici drže svog uzora ...velikim znanstvenikom na polju medicine koji je otkrio važne istine o ljudskoj psihologiji..., dok ga drugi vide (posebice na polju psihijatrije) kao filozofskog vizionara koji je preoblikivao sliku ljudske prirode i pomogao nam suprostaviti se tabuima, ali čije su teorije, koje je ponudio znanosti, posrnule u praksi.
Porodični čovjek
U listopadu 1886. Freud stupa u brak s Marthom Bernays s kojom će imati šestero djece. Između ostalog i kćerku Annu Freud koja će kasnije postati ugledna psihoanalitičarka na polju dječije psihologije. Iako različitih karaktera ljubav Sigmunda i Marhte bila je čvrsta. Tako Sigmund 1885. godine u ljubavnom zanosu piše svojoj zaručnici: Princezo, moja mala princezo, kako će to biti lijepo. Dolazim s novcem, ostajem dulje i donosim ti nešto lijepo. A onda ću u Pariz, da postanem velik, potom ću se oženiti tobom i liječiti neizlječive neurotične slučajeve, a uz tebe ću sam ostati zdrav i ljubiti te.