cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guitar
Guitar u originalnom izdanju izlazi kao dvostruki album na kojem se nalazi 19 pjesama a izlazi iz Zappine izdavačke kuće "Barking Pumpkin Records". Proširena verzija sa 32 pjesme izlazi u reizdanju 1995. od izdavačke kuće "Rykodisc". Zappa je sa originalnom verzijom imao 6 Grammy nominacija u kategoriji za najbolju instrumentalnu rock izvedbu.
Popis pjesama
Sve pjesme komponirao je Frank Zappa, osim gdje je drugačije naznačeno.
Carfagnoi, Belluno
Carfagnoi je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Blizanac
desno|mini|300p|Italijanski blizanci Blizanci predstavljaju dva embriona koji se u telu majke istovremeno razvijaju i rode se neposredno jedan posle drugog. Ako se radi o tri, četiri ili više embriona onda su u pitanju trojke, četvorke, petorke itd.
Kod čoveka, a i ostalih sisara, razlikuju se:
Dvojajčani blizanci
Dvojajni blizanci su oni blizanci koji se razvijaju iz iz dve jajne ćelije od kojih je svaka oplođena drugim spermatozoidom. Mogu da budu istog ili različitih polova, a po genetskom sastavu su različiti onoliko koliko su različita i braća/sestre koja nisu blizanci.
Razlikuju se dva tipa ovih blizanaca:
Pored dvojajnih mogu se javiti i višejajni blizanci. Postoji određeno pravilo da što su blizanci brojniji time se ređe javljaju u ljudskim populacijama. Dakle, najbrojniji su dvojajni, dok procenat opada kada se radi o trojkama, četvorkama itd.
Procenat javljanja blizanaca varira kod različitih naroda. Dvojajni blizanci su najbrojniji u Belgiji, Finskoj, Danskoj, Švedskoj i Norveškoj, dok se najređe javljaju kod Kineza (0,3%) i Vijetnamaca (samo 0,01%).
Kod dvojajnih blizanaca može se dogoditi da jajne ćelije budu oplođene spermatozoidima dva muškarca. To dokazuje slučaj kada su rođeni blizanci od kojih je jedan bio belac, a drugi mešanac belca i crnca.
Jednojajčani blizanci
Jednojajni blizanci nastaju oplođenjem jedne jajne ćelije jednim spermatozoidom, a neposredno posle oplođenja dolazi do podele oplođenog jajeta na dva jednaka dela. Pošto se oplođeno jaje podeli mitozom (vidi brazdanje) oni su genetički potpuno identični pa su usled toga i istog pola. Jednojajni blizanci se smatraju prirodnim klonovima. Slično dvojajnim blizancima i jednojajni mogu biti trojke, četvorke i petorke.
Ako se oplođena jajna ćelija ne podeli potpuno, već nekim delom embrioni ostaju spojeni onda mogu nastati tzv. sijamski blizanci ili dvojne nakaze Sijamski blizanci su često jedan prema drugome simetrični kao lik u ogledalu (vidi sliku). Učestalost jednojajnih blizanaca kod svih naroda je skoro jednaka tj. iznosi oko 0,2% za dvojke.
Atrejeva riznica
thumb|levo|250px|Ulaz u Atrejevu riznicu. thumb|200px|Presjek Atrejeve grobnice. thumb|200px|Unutrašnjost. Atrejeva riznica (Atrejeva grobnica) je grobni tolos u Mikeni iz oko 1300. pne. koja je pripisana mitskom kralju Atreju, Agamemnonovu ocu.
Riznica se sastoji od dromosa, centralne dvorane i bočne prostorije. Kompleks je izgrađen u brdu, tako da se s vanjske strane vidi samo ulazni dio – dromos (prilaz širok 5, a dug 36 metara) koji završava ulazom (visokim 5 metara) koji je nadsvođen gredom iznad koje je ostavljen trokutast otvor kako bi se olakšao pritisak na gredu (poput Lavljih vrata na Mikeni). Jedan od nadvratnika je bio unutrašnji, dug oko 9 m a širok preko 5 m, visine oko 1.20 m a težak oko 12 tona. Taj je prostor prvobitno bio nevidljiv izvana jer je bio pokriven nizom crvenih i zelenih kamenih ploča, sa spiralnim i drugim ornamentima izrađenim u tehnici reljefa. Sam je ulaz bio flankiran bogato rezbarenim, zelenim polustupovima, koji se danas nalaze u Britanskom muzeju. Cijelu je dekoraciju 1810. Uništio Turčin Veli – paša. Dromos se na svom kraju spušta, a od ulaza vodi kratki hodnik do glavne kružne prostorije.
Glavni kružni prostor natkriven je lažnom kupolom, što znači da su redovi kamena postepeno ispuštaju tvoreći jedinstven zakrivljeni zid koji se sužava do vrha s krunskim kamenom. Svaki vodoravni kamen zaobljen je s unutarnje vidljive strane prilagođavajući se kružnom obliku tlocrta, a gornje strane su izbočene te tako nastaje kupola u obliku košnice. Zidovi su prvotno bili ukrašeni brončanim pločama, možda rozetama čiji se brončani prikivci još vide. Prostorija je služila da se u njoj okupe članovi porodice i održe običaje u čast pokojnika. Kružna prostorija sagrađena je u jednom usjeku u stijeni, ali je njen gornji dio, tj. kupola, ipak nadvisivao okolno tlo. Zato je vrh kupole bio pokriven humkom, koji je možda bio obložen bijelom ilovačom, dok je osnovica humka bila opasana potpornim zidom kamena. Vretenasta kupola je visoka 13.6, a promjera 14.5 metara i iz nje se ulazi u manji četverokutni prostor, vjerojatno riznicu (ili po nekima kriptu).
Atrejevu riznicu gradio je vjerojatno isti arhitekt koji je kreirao i kupolni grob u Orhomenu i Lavlja vrata u Mikeni. U tim je grobovima usavršio stari tip gradnje do veličanstvene monumentalnosti. Mogao je to postići zahvaljujući tome što se tehnika obrade kamena uzdigla do zavidnog stupnja.
Nagrada OFCS za najboljeg glumca
Nagrada Društva online filmskih kritičara za najboljeg glumca (Online Film Critics Society Award for Best Actor) je godišnja filmska nagrada koju dodjeljuje Društvo online filmskih kritičara u znak priznanja za najbolju glavnu mušku ulogu u filmu.
Popis faraona
U ovom popisu kronološki su navedeni makroperiodi slavne egipatske povijesti, od ujedinjenja Gornjeg i Donjeg Egipta, pa do pada pod vlast Rimskog imperija, povijesti starog Egipta, države koja je trajala kao nijedna prije ni poslije nje – preko 3100 godina! Tu su, nadalje, kronološki navedene sve dinastije egipatskih faraona, s (za one za koje su Egiptolozi znanstveno ustanovili) razdobljem vladavine, imenima roditelja i potomaka, imena pod kojima su rođeni, nadimaka-epiteta, imena pod kojima su nam uglavnom poznati, mjesta gdje su sahranjeni i poznatih građevina koje su (neki) dali izgraditi. Treba također napomenuti da su mnoga imena skraćena na razumljivu mjeru jer su gotovo svi faraoni uzimali nebulozno dugačka i zvučna opisna imena da time, vjerojatno, pokažu svoju moć i bliskost s bogovima. Tako je npr. puno kraljevsko ime, famoznog a u stvari povijesno beznačajnog i ranoumrlog faraona Tutankhamona, glasilo: "Hor Ka-nakht tut-mesut, Nebti Nefer-hepu Segereh-tawy, Sehetep-netjeru Nebu, Neb Hor Wetjes-khau Sehetep-netjeru, Nesut Bit Nebkheperure, Sa re Tutankhamun Heqaiunushema".
Veliki svećenici iz Tebe: 1080. – 945.
(Razdoblje u kojem je kler, uz faraone, imao imao jednaku, a pokadkad i veću vlast)
XXII Dinastija: 945. – 860.
(Libijsko-Bubastitska dinastija iz Tanisa)
XXIII Dinastija: 818. – 715.
(Libijska dinastija iz Leontopolisa, razdoblje anarhije)
XXIV Dinastija: 727. – 715.
(Libijska dinastija iz Saisa)
XXV Dinastija: 747. – 656.
(Nubijsko – Kushitska dinastija)
XXVII Dinastija: 525. – 359.
Prvi perzijski period
XXXI Dinastija: 343. – 332.
Drugi Perzijski period
Bacqueville
Bakvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Andelys.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 404 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 159 m, a minimalnoj 69 m).
Bonanza, Oregon
Bonanza je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 415, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kualapuu, Hawaii
Kualapu'u je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.027 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.027 stanovnika, što je 91 (4,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Sedekion od Vizantijuma
Sedekion ((grčki: Σεδεκίων, ? - 114?) kasnije poznat kao Sedek Carigradski, bio je episkop Vizantijuma. Godine 105. je došao na to mjesto naslijedivši Plutarha. Služio je devet godina, a godine 114. ga je naslijedio Diogen.
La Plata (Argentina)
thumb|right|270px|Grad La Plata. La Plata je grad u Argentini u pokrajini Buenos Aires. Prema proceni iz 2005. u gradu je živelo 568.445 stanovnika.
Etiopsko Carstvo
Etiopsko carstvo, nekoć znano i kao Abesinija, danas je uglavnom Etiopija i Eritreja. Na vrhuncu svoje moći obuhvaćalo je dijelove južnog Egipta, istočnog Sudana, Jemena i zapad Saudijske Arabije. To carstvo trajalo je od 1137 godine (ako se početak računa od prvih vladara iz Dinastije Zagaj) sve do 1974, kad je svrgnut posljednji car Haile Selasije u vojnom udaru. Svojevremeno je slovilo za najstarije carstvo na svijetu, i bilo je jedina izvorna afrička politička tvorevina koja je odolila udarcima kolonijalizma u 19. vijeku.
Rana povijest Etiopskog carstva
Etiopija je po svemu sudeći bila pradomovina ljudske vrste, u njoj su pronađeni najstariji fosilni ostatci hominida na svijetu. Zajedno s Eritrejom i jugoistočnom obalom Sudana na Crvenom moru tvorila je ono što su drevni Egipćani zvali Punt, o njemu prvi zapisi sežu do 25. vijeka pne.
Osnutak prve države na tlu Etiopije seže do 980-e pne. i vrijeme cara Menelika I
Vrijeme Aksuma
Oko 400. pne., osnovano je Kraljevstvo Aksum koje je kontroliralo obalni pomorski promet mirodijama za Indiju. Aksum je razvio žive trgovačke veze s Egiptom i Rimom. Negdje oko 300 godine Kraljevstvo Aksum prihvatilo je kršćanstvo, i zauzelo Kraljevstvo Kuš u susjednom Sudanu. Tad se počelo upotrebljavati prvi put i ime Etiopija. Aksum se je proširio i na zapadnu obalu Arapskog poluotoka. To je bio vrhunac tog kraljevstva kad je cvjetala trgovina s Bizantom. Nakon što su muslimani zauzeli Egipat, otpočinje propast Aksumskog kraljevstva i bijeg sa obala Crvenog mora na sigurniju Etiopsku visoravan u unutrašnjosti zemlje. Posljednjeg Aksumskog kralja ubila je misteriozna kraljica Gudit oko 960 godine.
Etiopsko mračno doba
Od kraljice Gudit (ili Jodit), počinje mračno doba Etiopije. Po etiopskim legendama ona je vladala nad ostatcima Kraljevstva Aksum preko 40 godina. Potom su vladali njezini nasljednici nad sve bijednijim ostatcima nekoć moćnog Aksuma.
Dinastija Zagaj
Vlast nasljednika kraljice Gudit dokinuo je Mara Takla Hajmanot, osnivač Dinastije Zagaj 1137, Sjedište njihova carstva bio je grad Adafa, pored slavne Lalibele u planinama Lasta. Vladari Dinastije Zagaj nastavili su sa kršćanskim tradicijama Kraljevstva Aksum i podigli brojne veličanstvene crkve poput onih u Lalibeli.
Salomonska dinastija
thumb|right|300px|Etiopsko carstvo i okolne države oko 1750. godine Dinastiju Zagaj su s trona zbacili vladari Salomonske dinastije 1270 Oni su vladali Etiopijom uz mali prekid od 1270 sve do 1974 uz njihovu vladavinu veže se suvremena povijest Etiopije i Eritreje. Oni su se uspješno nosili sa brojnim napadima na svoje carstvo koje su na njih vršili Arapi i Otomansko carstvo i ostali praktički izolirani otok u islamskom svijetu.
Doba prinčeva
Od 1769 pa sve do 1855, Etiopija je bila u dobu kojeg historičari zovu Doba prinčeva (Zemene Mesafint). Taj period Etiopskog carstva obilježili su brojni međusobni sukobi još brojnijih lokalnih moćnika. Carstvo je svedeno na grad Gondar i njegovu neposrednu oklicu, to je bilo doba velike stagnacije i osiromašenja društva u cjelini. To doba okončao je car Tevodros II za čije vladavine je okončana vlast lokalnih neguša.
Kolonijalizam i modernizacija
Od 1880 počinje doba evropske borbe za kolonije po Africi, i istovremeni proces modernizacije Etiopskog carstva. Za Prvog talijansko-abesinskog rata, svijet je šokirao rezultat Bitke kod Adve iz 1896 kad je vojska cara Menelika II pobjedila nadmoćnu vojsku Kraljevine Italije i tako očuvala nezavisnost Etiopije.
Za vrijeme svoje vladavine Menelik II uspio je ponovno proširiti svoje carstvo, u glavnim crtama je to i današnja Etiopija.
Uspon Derga
Nakon učestalih nemira u zemlji jedna radikalna grupa pro sovjetskih mladih oficira (Derg) na čelu s pukovnikom Mengistu Haile Mariamom, izvela je puč i svrgnula posljednjeg etiopskog cara Haile Selasija 1974. Taj događaj bio je i službeni kraj Etiopskog carstva.
Bolzano
Bolzano (latinski: Bauzanum, njemački: Bozen, ladino: Balsan / Bulsan) je glavni grad talijanske provincije Bolzano u regiji Trentino-Južni Tirol. Grad ima 102.575 stanovnika.
Geografija
Bolzano je biskupski grad na sjeveroistoku Italije, uz granicu austrijskog Tirola. Grad leži na ušću rijeka Talvera i Isarco, nešto sjeveroistočnije od njihovog ušća u Adige. Bolzano je sa tri strane okružen visokim planinama, jedino se prema jugu širi plodna dolina, tako da je zaštićen od hladnih vjetrova sa sjevera. Zahvaljujući tome iako je duboko u Alpama u toj dolini uspjeva grožđe, voće i povrće, a grad ima blagu klimu pa ga rado posjećuju turisti.
Historija
O Bolzanu se prije srednjeg vijeka nezna gotovo ništa. Zna se da je od 680 bio feudalni posjed bavarskih grofova. Car Svetog rimskog carstva Konrad II dao ga je kao feud - 1027. biskupima iz Trenta. Kako je Bolzano ležao na tada važnom trgovačkom putu između Verone odnosno Trenta i Austrije, postao je predmet spora i sukoba između biskupa iz Trenta i bavarskih grofova. Ti sukobi trajali su do 1531. kad je Bolzano konačno pripao grofovima. To je formalizirano 1805. kad je Bolzano zajedno s Tirolom pripojen Bavarskoj, koja se odmah zatim 1809. ujedinila sa Austrijskim Carstvom. thumb|left|240px| [[gotika|Gotička katedrala Maria Himmelfahrt]] Zbog bavarske aneksije, izbila je pobuna koju je vodio Andreas Hofer, ona je ugušena tek nakon ujedinjenja 1809. Austrijsko Carstvo vladalo je Bolzanom sve do kraja Prvog svjetskog rata kad je 1918. pripao Kraljevini Italiji. Dugotrajna austrijska vladavina, imala je za posljedicu da je većina stanovnika govorila njemački i osjećala se tako. Zbog tog je talijanska fašistička vlada, naselila po Bolzanu velik broj Talijana, što je s druge strane izazvalo otpor njemačkog stanovništva. On se osobito razbuktao nakon Drugog svjetskog rata, kad se tražilo da grad pripadne Austriji, ili da mu se da velik stupanj autonomije. Zbog tog je talijanska u dva navrata 1947. i 1969. donosila zakone o kulturnoj autonomiji Južnog Tirola. Grad je za vrijeme Drugog svjetskog rata u više navrata pretrpio teška bombardiranja od strane Savezničke avijacije, pa je historijski centar grada bio gadno razrušen. On je nakon rata potpuno restauriran i danas odiše austrijskom arhitekturom.
Znamenitosti i kultura
Historijskim centrom grada dominiraju gotička katedrala Maria Himmelfahrt (12. – 14. vijek), župna crkva Gries iz 14. i 15. vijeka, nekadašnji dominikanski samostan, sa freskama u klaustru i kapelama i franjevačka crkva iz 14. vijeka. Uz to je tu i Maretsch (Mareccio) dvorac iz 13. vijeka, kojem je naknadno dograđeno pet tornjeva (u njemu se danas nalazi gradski arhiv) i dvorac Runkelstein (Roncolo) oslikan muralima sa viteškim prizorima (oko 1400). Bolzano je i univerzitetski grad poznat po svom muzičkom konzervatoriju.
Privreda
Bolzano je industrijski grad u kom se proizvode vozila, metalurški, elektrotehnički i tekstilni proizvodi. Kako je centar poljoprivrednog kraja, proizvodi se i vino i ostali prehrambeni proizvodi, a za lokalnu ekonomiju važan je i turizam.
Caporcegli, Frosinone
Caporcegli je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Earl Pembrokea
Trenutni nositelj earlstva je William Herbert, 18. earl od Pembrokea, a njegova loza predstavlja 10. stvaranje titule. Posljednjih 400 godina je sjedište porodice bilo imanje Wilton House u Wiltshireu. Od 1605. su earlovi Pembrokea također nosili titulu earl Montgomeryja. Ona je stvorena za mlađeg sina Henryja Herberta, 2. earla prije nego što je naslijedio titulu kao 4. earl godine 1630. Trenutni earlovi također nose pomoćne titule: Baron Herbert od Cardiffa (grad Cardiff u Grofoviji Glamogran, od1551), Baron Herbert od Shurlanda (Shurland na otoku Isle of Sheppey u Grofoviji Kent, od 1605) i Baron Herbert od Lee (Lea u Grofoviji Wilts, od 1861). Sve titule pripadaju perstvu Engleske osim baronstva Herberta od Lee, koje pripada perstvu Ujedinjenog Kraljevstva.
1. septembra 1533. je kralj Henry VIII stvorio originalnu titulu markiza Pembrokea za buduću kraljicu Anne Boleyn. Ona je trebala odati počast kraljevom prastricu Jasperu Tudoru, koji je bio earl Pembrokea u 15. vijeku, te vlastitom ocu Henryju VII rođenom u Zamku Pembroke 1457.
Mesopotamska umetnost
thumb|300px|Mapa drevne Mesopotamije thumb|300px|Skulptura iz Uruka- Mesopotamijska umetnost
Mesopotamska umetnost razvija se paralelno sa razvojem Egipta, i ne zna se koja je kultura starija, druga istorijska civilizacija se rađala na Bliskom istoku, postepeno napuštajući neolitsko društvo. Između 4000. i 3500. g.pne. u dolini Tigra i Eufrata, na teritoriji današnjeg Iraka istočne Sirije i Irana nastala je Mesopotamija. Za razliku od Egipta, došlo do dugotrajnijeg ujedinjavanja plemena, te je njena istorija obeležena stalnim sukobima. Ipak, postoje osnove na kojima počiva čitava mesopotamska civilizacija, a to zajedničko nasleđe uspostavili su Sumeri.
Istorija i glavne karakteristike
Mesopotamija je reč grčkog porekla. Stanovnici su Sumeri- azijski narod na jugu, Akadi narod semitskog porekla na severu. U religiji veliku ulogu igra priča o potopu a koji svakako ima i istorijsku podlogu i zna se da je na kraju Džemedetnarskog perioda bio ceo red potopa i otuda priča i mit. Na ovom području su se razvijale kulture Sumerska, zatim Akadska pa Vavilonska i Asirska.
Sumersko Akadska kultura (2900.- 1950. pne.) javlja se rano s tim da su neki gradovi najpre u Sumeru imali prednosi i značaj od ostalih. Tako Ur u I Urskoj dinastiji od 2280.- 1600. pne. (a posle njega i Uruk i Lagaš) osnovana je država u Sumeru koja se prostirala sve do sredozemlja. Posle dvadesetak godina pod Saragonom nastala je prva monarhija koju su kasnije proširili Akadi od sredozemlja do Elama. Posle su vladale dinastije Ura i uspele da postave svoju vladavinu. Period Džemedetski traje od 2900. do 2600. pne. ranodinastički period Ura I od 2500.- 2400. pne. akadski period 2350.- 2170. pne. i period III dinastije Ura 2050.- 1950.pne.
Staro Vavilonska kultura (1955. pne.- 1725. pne.) i cvat vezan je za kralja, dotle manje poznatog Vavilona Hamurabija (1955.- 1725. pne.) ili prema novim podacima 1729.- 1686. pne. koji je postao glavni grad Elama. U srednjoj i južnoj Vaviloniji u periodu Isu- Larsa traje još tradicionalna Sumersko Akadska kultura. U Isuu su Semiti a u Larsi Elamske dinastije- Larsa je pobedila ali je kasnije izgubila rat sa Vavilonom. No ni Vavilonsko carstvo nije dugog veka i uništeno je najezdom armejskih beduina i zamenjuje je kultura Bašita i Hurita i najzad Hetita. Ovi poslednji su imali i veći značaj. Vavilonska kultura je postepeno propala a naročito je bio buran period iz najezde Hiksosa koji su indoeuropskog porekla i došli su u Malu Aziju i svrgli Kasitsku dinastiju koja je vladala od 1746.- 1171.pne.
Asirska kultura se datira u 1115.- 612. pne. i ako najstariji spomenici ove kulture sežu u III milenijum i pod uticajem su sumerske umetnosti a kasnije i Vavilona u vremenu njegovog procvata. U vreme političkog procvata Tiglatpilersa i (1115.- 1093. p.n. e.) i Asurbanipala (668.- 626. pne.) beleži se uspon kulture Asira. Vladari su se oslanjali na snažnu vojsku i vladali su osim međuriječijem i Sirijom, Palestinom, Kilikijom i Kiprom a i Egiptom jedno vreme a i ovo je carstvo završilo kao i prethodna invanzijom indoevropskih naroda koji su dolazili u valovima i nastanjivali se pod Kavkazom iz predela današnje Indije- Medi narod iz planina spojio se sa Perzijancima koji su iste rase 612. pne. je pala Niniva. Asirsku vladavinu su nasledili Novobabilonjani koji su vladali Mesopotamijom, Sirijom, Malom Azijom i Palestinom. Niniva je cvetala naročito u vreme Nabukadonesera kada su izgrađeni viseći vrtovi za Semiramidu, Perzijanci koji su pre toga pobedili Mede zavladali su Vavilonom 539. godine bez borbe.
Mesopotamska kultura je bila samonikla, jer nisu imali kontakata sa drugim kulturama i kontinutet nije tako jak kao kod Egipta. Na severu su bili Asirci, u planinski preselima, stočari i lovci. Kultura se sporo razvijala i bila je Kalifskog tipa. Na jugu su bili zemljoradnici - Ubaidska, Uručka i Džemdet-Naserska kultura, koje karakteriše brz ritam menjanja kulture. Sumeri su osnivači mesopotamske civilizacije i utemeljivači kulture. Došli su oko 4000 g.pne. it Persije u južnu Mesopotamiju i osnovali čitav niz gradova-država.
Karakteristike u umetnosti
Umetnost Mesopotamije ima izrazito oficijelni, profani karakter. Vezana je za viši sloj društva i vladajuću klasu. Dok egipatska umetnost ima zagrobni karakter, mesopotamska je namenjena gledanju. Daju prednost fizičkoj snazi. Ljudske figure imaju loše proporcije, zbijene su i snažne. Sve je sažeto u masi iz koje se izvlače delovi tela i glava koji su hipertrofirani (preuveličani). Prednost se daje muškoj figuri, koja nije individualizana, već prikazuje opšta etnička svojstva. Ženska figura se javlja samo u najranijem periodu, kao počast majci prirodi. Najzastupljeniji vidovi umetnosti su reljef i skulptura.
Zbog nedostatka drugih građevinskih materijala, Mesopotamci su razvili sistem serijske proizvodnje gleđosanih opeka pomoću kalupa. Opeke su reljefno obrađene i od određenog broja elemenata se obrazuje figura, koja se više puta ponavlja, varirajući u pojedinostima (boja, ritam, ornamenti, haljine ratnika, okreću se glave svakom trećem ratniku). Upotreba kalupa dovodi do serijske proizvodnje reljefa - reljef orijentalnog tipa. Gradili su palate i piramide stepenastog oblike t.zv. zigurate. Ljudska figura je prikazana u frontalitetu da bi se izbegla skraćenja. U predstavljanju prostora koriste princip superponiranja - niže je bliže.
Kralj Škorpion
Kralj Škorpion (ili kralj Serket), je vladar koji je živeo u Gornjem Egiptu za vreme Protodinastičkog perioda.
Kralj Škorpion je poslužio kao inspiracija za istoimeni film, koji je snimljen 2002. godine.
Pubbliconi, Chieti
Pubbliconi je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
Gerville
Žervil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 381 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 126 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 102 metara (maksimalnoj 125 m, a minimalnoj 90 m).
Belloy-en-France
Beloaj an Frans je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Oaze.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.540, a gustina naseljenosti je iznosila 162 stanovnika/km².
Tata (razvrstavanje)
TATA se može odnositi na:
Diogen od Vizantijuma
Diogen (grčki: Διογένης, ? - 129?) bio je episkop Vizantijuma u periodu od petnaest godina (114-129 A.D). Naslijedio je episkopa Sedekiona. Služio je za vrijeme rimskih careva Trajana i Hadrijan. O njegovom životu se vrlo malo zna.
The Guitar World According to Frank Zappa
The Guitar World According to Frank Zappa kompilacijski je album američkog glazbenika Franka Zappe, koji izlazi 1987.g. Album izlazi na kazeti i u znaku je gitarskih solo dionica koje izvodi Zappa. Ova kompilacija nije nikada izašla u drugom formatu (LP, CD), ali zato kazeta sadrži unikatni materijal, uključujući ne objavljena gitarska sola i isječke iz skladbe "Revised Music for Guitar and Low-Budget Orchestra" koja se nalazi na albumu Studio Tan.
Mothermania
Mothermania (podnaslov; The Best of the Mothers) kompilacijski je album američkog glazbenika Franka Zappe i glazbenog sastava The Mothers of Invention, koji izlazi u ožujku 1969.g.
Album sadrži skladbe koje je osobno izabrao Zappa sa prethodno snimljenih albuma Freak Out!, Absolutely Free i We're Only in It for the Money. Međutim skladbe su posebno miksane i obrađene kako bi bile specifične za ovaj album. Ovaj album nije nikada doživio reizdanje na CD-u ili nekom drugom formatu što su željeli kolekcionari.
Popis pjesama
Sve pjesme napisao je Frank Zappa.
Hazel Green, Kentucky
Hejzel Grin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 228.
Filopap
Gaj Julije Antioh Epifan Filopap (ὁ Γαίος Ιούλιος Αντίοχος Επιφανής Φιλόπαππος, Gaius Julius Antiochus Epiphanes Philopappos, 65 - 116) bio je komagenski princ, koji je nakon aneksije njegove domovine u Rimsko Carstvo služio na niz visokih položaja u Ateni, uključujući mjesto arhonta, a kasnije i u samom Rimu, gdje je služio kao oficir u Pretorijanskog gardi, a potom kao senator. Znameniti pisac Plutarh mu je bio osobni prijatelj. Poznat je po Filopapovom spomeniku podignutom u Ateni početkom 2. vijeka.
Maryville, Missouri
Merivil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.972, što je 1.391 (13,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vauda Canavese Inferiore, Torino
Vauda Canavese Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 251 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Carica Yuan Humo
Carica Yuan Humo (元胡摩) (? -616) bila je carica kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Zhou, odnosno supruga cara Xiaomina (Yuwen Jue).
Poticala je iz klana Tuoba/Yuan, odnosno vladajuće porodice države Sjeverni Wei, čiji je ogranak u doba njenog oca Yuan Baojua osnovao državu Zapadni Wei. Bila je peta po redu kćer cara Wena, odnosno sestra careva Feija i Gonga. Za budućeg cara se udala dok je bio sin i nasljednik Yuwen Taija, vrhovnog komandanta snaga Zapadnog Weija. Godine 557. je njen brat Gong svrgnut, a Yuwen Jue preuzeo dužnost kao car Xiaomin. Međutim, muž joj je iste godine ubijen nakon svađe sa uticajnim stricem Yuwen Huom, a Yuan Humo je prisilno zaređena u budističku redovnicu. Nakon Yuwen Huove smrti 572. je carica Yuan Humo vraćena u palaču, gdje je boravila sve do 581. i dolaska na vlast dinastije Sui.
TATA Kutija
TATA Kutija je sekvenca koja kodira za neophodan protein koji je bitan u formiranju mašinerije za inicijaciju kojom upravlja enzim RNK Polimeraza II. Međutim, enzim RNK polimeraza II ne može samostalno da prepozna TATA Kutiju, već su potrebni transkripcioni faktori koji pomažu pri tome.
Transkripcioni faktori koji prepoznaju TATA Kutiju su TFIIB, TFIID, TFIIF, TFIIE i TFIIH. Prema nomenklaturi, transkripcioni faktori se obeležavaju sa TF, što stoji za transkripcioni faktor, II za RNK polimerazu II, dok su B, D, F, E i H individualni faktori.
TATA Kutija se nalazi na molekulu DNK između -31 i -25.
115
Godina 115. (CXV) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Mesale i Vergilijana (ili, rjeđe, godina 868. Ab urbe condita). Oznaka 115. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Izosakuranetin
Izosakuranetin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 286,279 Da.
14. 6.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
..
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Bacquepuis
Bakpi je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 295 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 57 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 168 metara (maksimalnoj 149 m, a minimalnoj 129 m).
Carfon, Belluno
Carfon je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1152 m.
Čvor
frame|right|Vrste čvorova
Pseudogen
Pseudogeni su nefunkcionalni srodnici gena koji su izgubili sposobnost kodiranja proteina ili više ne bivaju izraženi u ćeliji. Mada neki od njih nemaju introne ili promotere (to su najčešće pseudogeni koji su kopirani sa iRNK i inkorporisani u hromozome, poznati kao obrađeni pseudogeni), većina poseduje genu slične osovine (kao što su promoteri, CpG ostrva, i splajsna mesta). Oni se smatraju nefunkcionalnim zbog njihovog nedostatka sposobnosti da kodiraju proteine, što je posledica raznih genetičkih oštećenja (prerani stop kodoni, pomeranja okvira čitanja, ili odsustva transkripcije), ili zbog njihove nesposobnosti da kodiraju RNK (kao kod rRNK pseudogena). .
Pseudogeni se generalno smatraju zadnjom stanicom genomskog materijala koja može biti uklonjena iz genoma, te se često obeležavaju kao DNK smeće. Uprkos takvog statusa, pseudogeni sadrže fascinantne biološke i evolucione istorije unutar svojih sekvenci. Razlog za to je zajednička istorija pseudogena i funkcionalnih gena. Na isti način na koji je Darvin posmatrao dve vrste za koje je moguće da su imale zajedničkog prethodnika čemu su sledili milioni godina evolucionog razilaženja, pseudogen i njegov asocirani funkcionalni gen takođe imaju zajedničkog prethodnika i razišli su se kao zasebni genetički entiteti tokom miliona godina.
Hoffman Estates, Illinois
Hofman Estejts je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 51.895, što je 2.4 (4,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Termoregulacija
Termoregulacija je sposobnost organizma da održava telesnu temperaturu u optimalnim granicama i jedan od aspekata procesa homeostaze. Mnoge fizičke osobine materije, od agregatnog stanja preko gustine, rastvorljivosti, napona pare, električne provodljivosti do indeksa prelamanja zavise od temperature. Slično, od temeperature zavisi kojom će se brzinom odvijati neka hemijska reakcija u složenom sistemu funkcionisanja ćelija i tkiva, i koje će reakcije u njima da se odigraju. To je jedan od razloga što kod životinja i čoveka postoji nekoliko vrlo složenih mehanizama za održavanje telesne temperature u optimalnim granicama, kako njeno značajnije odstupanje ne bi poremetilo funkcionisanje organizma. Ako telo nije u stanju da održava normalnu telesnu temperaturu ona značajno raste iznad normale. Takvo stanje je poznato kao hipertermije (pregrevanje). Za ljude, to se dešava kada je telo izloženo konstantnim temperaturama od oko 55 °C, duže vreme (više od nekoliko sati). Suprotno stanje, od hipertermije je hipotermija (rashlađivanje) kada telesna temperatura opada ispod normalnog nivoa.
Zato što promene telesne temperature utiču na različite vitalne procese u organizmu kao što je odvijanje enzimskih reakcija, metabolizam, (npr. povećanjem temperature za 10 °C, enzimske reakcije, stopa metabolizma i srčani rad se ubrzavaju se 2-3 puta), fizičke osobine ćelijske membrane, naročito njene lipidne komponente itd, termoregulacija ima poseban značaj u izučavanju fiziologije homeostaze u organizmu životinja i čoveka.
Determinante telesne toplote i temperature
Temperaturne varijacije u Zemljinoj biosferi
Živa bića u Zemljinoj biosferi izložena su temperaturnim varijacijama sredine koje se mogu kretati u sledećim rasponima;
Stepen promene telesne toplote zavisi od: Ukupni toplotni sadržaj organizma određen je metaboličkom produkcijom toplote i termelnom razmenom između organizma i spoljašnje sredine.
Termoregulacija kod ptica i sisara
U hladnim okruženjima, ptica i sisara koriste sledeće mehanizme adaptacije kako bi smanjili gubitak toplote. U toplim okruženjima, ptica i sisara koriste sledeće mehanizme adaptacije i kako bi povećale gubitak toplote:
Bonneuil-sur-Marne
Bonej na Marni je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Dolina Marne.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 13.626, a gustina naseljenosti je iznosila 2,473 stanovnika/km².
Termoregulacija
Termoregulacija kod čoveka
Kao i kod drugih sisara, termoregulacija je važan aspekt ljudske homeostaze. Telo čoveka toplotu najviše generiše u dubokim organima, posebno u jetri, mozgu i srcu, i zgrčenim skeletnim mišićima. LJudi kroz evolutivni razvoj bili su primorani da se adaptiraju na veliku raznovrsnost klime, uključujući tu i toplo-vlažnu i toplo-suvu, a i danas to čine. Koristeći moćne, savremene, tehničke sisteme i još moćnije ponašanje i znanje, čovek je uspeo da preživi i u ekstremnim uslovima boravka u kosmosu, dok je bio izložen širokom temperaturnom opsegu: od -110 °C (za vreme boravka na površini meseca) do +2.000 °C (vazduha oko Spejs šatla u toku njegovog povratka na zemlju kroz guste slojeve njene atmosfere). Visoke temperature predstavljaju ozbiljno naprezanje za ljudsko telo, stavljajući ga u veliku opasnost od ozleda pa čak i smrti. Za ljude, prilagođavanje različitim klimatskim uslovima uključuje ne samo fiziološke mehanizmime koje je on steko kroz evolutivni razvoj, već i svesno razvijene mehanizme kulturne adaptacije boravka u životnoj sredini. Normalna telesna temperatura čoveka se kreće u rasponu od 36,3 °C – 37,1 °C (+,- 1,95 standardna devijacija), stim što različiti delovi tela imaju različitu temperaturu, koja varira sa temperaturom okoline. Udovi su uglavnom hladniji od ostalih delova tela. Rektalna (čmarna) temperatura predstavlja unutrašnju temperaturu tela i najmanje varira zavisno od spoljašnje temperature. Normalno je oralna (ustna) temperatrura za 0,5 °C niža od rektalne, ali na nju mogu da utiču mnogi faktori, kao što su unošenje toplih i hladnih napitaka, žvakanje gume i disanje na usta.
Elfen Lied
Elfen Lied se odvija oko međusobnog odnosa između ljudi i izmišljenih Dicloniusa, mutantske rase koja je identična ljudima izuzev dva tupa „roga“ na glavi te „vektorima“, nevidljivim rukama upravljanim telekinezom koji su u stanju uništiti objekte na daljinu. Glavna je junakinja Diclonius djevojka koja je odbačena od ljudi te je zbog izloacije i rezigniranosti postala agresivna.
Priča obrađuje različite teme, kao što su otuđenje, identitet, osveta, zlostavljanje u djetinjstvu, transhumanizam, ljubomora, iskupljenje i dragocijenost čovječnosti. Iako sadrži iznimnu dozu nasilja i nije namijenjena gledateljima mlađim od 18 godina, serija je bila jako dobro prodavana kada ju je licencirala tvrtka ADV Films u SAD-u.
Yōḥānnis IV od Etiopije
Johanes IV Etiopski (oko 1831 – 10. mart 1889), rođen je kao Lij Kasaj Merča, bio je etiopski car od 1872 do svoje smrti 1889
Termoregulacija
Termoregulacija kod čoveka
Organizam čoveka koristi četiri osnovna načina (mehanizma) za gubitak toplote: konvekciju, kondukciju, zračenje i isparavanje. Ako je temperatura kože veća od okoline, telo može izgubiti toplotu zračenjem i provodljivošću. Ali, ako je temperatura okoline veća od kože, telo zapravo dobija toplotu zračenjem i provodljivošću. U takvim uslovima, jedino sredstvo kojim telo može da se oslobodi viška toplote je mehanizam isparavanja. Dakle, kada je temperatura viša od temperature kože, bilo šta da sprečava adekvatno isparavanje izazvaće porast unutrašnje telesne temperature. Tokom sportskih aktivnosti, isparavanje postaje glavni pravac gubitka toplote. Vlaga utiče na termoregulaciju tako što ograničava isparavanje znoja i na taj način smanjuje gubitka toplote.
Elfen Lied
Radnja
U jednom tajnom laboratoriju, gola djevojka Lucy, koja samo nosi šljem na glavi, upotrijebi svoju posebnu moć, telekinetički upravljane nevidljive ruke, tzv. „vektore“, kako bi masakrirala 30-ak stražara i pobjegla van u slobodu. Njeni „vektori“ ju štite čak i od metaka, tako da se čini nezaustavljivom, no jedan joj stražar uspije upucati u šljem pri čemu ona izgubi svijest i padne u more. Kamakura. Mladi par Yuka i Kohta pronalaze golu Lucy na obali, no ona kao da ima potpunu drugu ličnost od prijašnje jer je odjednom potpuno nježna i nedužna, te zna samo reči „Nyu“ pa ju ovi tako nazovu. Odvedu ju u Kohtinu kuću gdje joj daju hrane i piće. Međutim, poseban tajni odred dobije zadatak pronaći i ubiti Lucy. Sadistički vojnik Bando i njegov kolega ju uspiju locirati jedne noći na plaži, no svojim nasiljem i maltretiranjem izazovu njen bijes te se ona opet pretvori u svoj agresivni alter ego te ih zakolje svojim moćima. Ipak, Mayu, jedna 13-godišnja djevojka beskućnica, pozove policiju tako da poseban odjel uspije spasiti teško ranjenog Bandoa. U postrojenju, glavni voditelj istraživanja Kurama objasni Bandou da će ga morati sterilizirati jer je Lucy pripadnica Dicloniusa, vrste mutiranih ljudi sa posebnim moćima koji svojim virusom inficiraju svakog koga dotaknu svojim „vektorima“ te tako predstavljaju opasnost čovječanstvu. Jedino se prepoznaju po izbočinama, tzv. „rogovima“ na glavi.
Yōḥānnis IV od Etiopije
Biografija
Johanes je rođen u Pokrajini Enderta kao sin Merča, guvernera Pokrajine Tembien, i njegove žene Amate Selasije, kćeri lokalnog dejazmača Dimtsu Debaba od Enderte, nećaka moćnog rasa Volde Selasija od Enderte. Johanes je zbog svoje prabake Vorkevohe Kale Kristos od Adve mogao tvrditi da i u njemu teče salamonska krv, ona je bila unuka rasa Mikaela Sehula. Johanes IV smatrao se naslijednikom Salamonske dinastije i po očevoj liniji (takođe po ženskoj liniji), njegova majka bila je potomak vladarske familije iz Tigraj.
Elfen Lied
Radnja
Natrag u Kamakuri, Kohta odluči usvojiti i Mayu kada otkrije da su je odbacili roditelji – naime, njen očuh pedofil ju je silovao, a njena majka joj nije htjela vjerovati pa je pobjegla od kuće – što pak izazove još veću ljubomoru Yuke koja je tajno zaljubljena u njega a već je na trenutke pronašla „konkurenciju“ u Nyu. Kako bi pronašli Lucy, organizacija se odluči za riskantan potez puštanja „broja 7“, Diclonius djevojke Nane, kako bi ju locirala. Iako je i ona cijeli život bila zarobljena i podvrgnuta brutalnim eskperimentima u laboratoriju, nekako je sama sebe uvjerila da je voditelj istraživanja Kurama njen „otac“ te zbog privrženosti prema njemu sluša svaku zapovijed. Biva odbačena do Kamakure gdje jako brzo pronalazi (agresivnu) Lucy koja ne želi natrag u postrojenje, što dovodi do bitke na groblju između njih dvije. Zbog trenutka nepažnje, Lucy uspijeva masakrirati Nanu i pobjeći kada stigne posban odjel na čelu sa Kuramom. Pošto je Nana teško ranjena, ravnatelj organizacije Kakuzawa daje Kurami zadatak uspavati ju. Međutim, ovaj ga ne posluša nego ju potajno spasi, ugradi joj nove udove te ju pusti na slobodu. Istodobno, oporavljeni Bando van propisa i na vlastitu ruku kreće u potragu za Lucy kako bi joj se osvetio. Kohtin profesor, sin Kakuzawe, prepozna Lucy na nastavi te ju drogira i spolno opći s njom. Onda se opet probudi njena agresivna strana te ga ubije, iako on skine svoju periku te joj prizna da je i on Diclonius te da želi zamijeniti tu rasu sa ljudskom.
Termoregulacija
Termoregulacija kod čoveka
Kože pomaže u homeostazi organizma (održavanjem različitih faktora tela konstantnim npr. temperaturu). Ona to čini tako što reaguje drugačije u toplim i hladnim uslovima, tako da unutrašnja temperatura tela stalno ostaje manje-više konstantna. Vazodilatacija krvnih sudova i znojenje su primarni načina na koji ljudi pokušavaju da izgube višak toplote tela.
Yōḥānnis IV od Etiopije
Uspon do trona
Johanes Kasaj, skrenuo je pažnju na sebe kao dejazmač (komandant vojske), i zakleti neprijatelj cara Tevodrosa II. Na političku pozornicu uspeo se kad je dao svoju logističku i političku podršku britanskim snagama koje su upućene u Etiopiju da svrgnu cara Tevodrosa II 1868 Britanci su mu kao nagradu za njegovu pomoć, dali velik broj modernog naoružanja nakon svog povlačenja, poslije pobjede u Bitci kod Amba Mariama (znane i kao Magdala). Dobijeno oružje mu je pomoglo da stekne potpunu vlast nad Pokrajinom Tigraj. Tako je postao jedan od tri najmoćnija vladara Etiopije, druga dvojica bili su; Vagšum Gobeze vladar Laste i budući car Tekle Georgis II, te kralj Menelik vladar Šoe budući car Menelik II Sva trojica željela su postati carevi, a jednako tako tvrdili su da su direktni krvni naslijednici Salomonske dinastije. Rivalstvo s Vagšumom Gobezeom za Johanesa Kasaja bilo je osobito neugodno, jer je njegova sestra Dinkineš Merča, bila je udana za Vagšuma Gobezea.
Elfen Lied
Radnja
Nana je od Kurame dobila puno novca, no ne zna kako da ga upotrijebi u vanjskom svijetu sve dok ju Mayu ne odvede do Kohtine kuće. Tamo Nana napadne Lucy, što prouzroči da se ova sjeti svojeg djetinjstva i razloga zašto je uopće postala agresivna prema ljudima: dok je bila djevojčica, neki dječaci su joj se stalno rugali te ju maltretirali. Kada su joj ubili njenog malog psića, ona je poludjela, po prvi put upotrijebila svoje moći te ih zaklala. Tada je u djetinjstvu srela malog Kohtu sa kojim se sprijateljila i koji ju je prihvatio usprkos njenih rogova. Ganuta takvim tretmanom, razočarala se kad je otkrila da on već ima drugu curu i da se sestrom i ocem odlazi vlakom iz grada. Stoga je iz osvete ubila njegovu sestru i oca, sve dok ju on nije zaustavio preklinjanjem da prestane i završio u duševnoj bolnici na godinu dana. Natrag u sadašnjosti, organizacija po prvi put pušta najopasnijeg Dicloniusa, br. 35, Mariko, Kuraminu kćer, kako bi ona našla i ubila Nanu. Nana se dobrovoljno preda, no preživi skokom s mosta u more gdje ju nađe Kurama. Kada se pojavi Lucy i svojim moćima masakrira vojnike organizacije, Kohta se sjeti svega iz djetinjstva i prepozna ju. Nakon što Kurama pogiba sa Mariko od aktivirane bombe koja je bila ugrađena u nju, Lucy se ispriča Kohti zbog zla kojeg je nanijela njegovoj obitelji i moli ga za oprost te ga napušta. Dolazi do obračuna sa preostalim vojnicima organizacije, no ne prikaže se ishod borbe. Neko vrijeme kasnije, Nana, Mayu, Yuka i Kohta žive sretno kao jedna obitelj. Onda netko pozvoni na vratima a kada Kohta odluči otvoriti, čuje sat kojeg je prije popravila Lucy.
Termoregulacija
Termoregulacija kod čoveka
Mozak stvara višak toplote kroz bezbrojne reakcije koje se u njemu odigravaju. Čak i misaoni proces stvara toplotu. Zato mozak ima kompleksan sistem krvnih sudova, koji ga čuvaju od pregrejavanja, tako što povećavaju protok krvi kroz tanak sloj kože na glavi, omogućavajući toploti da lako napušta telo.
Yōḥānnis IV od Etiopije
Uspon do trona
Tekle Georgis II., nakon što je osigurao podršku Adala od Godžama i kralja Menelika od Šoe, napao je Tigraj 1871. želivši pokoriti Johanesa Kasaja. Kasaj ga je porazio i zarobio u bici kod Avde 11. jula 1871, oslanjajući se na brojno britansko naoružanje i dobru obuku svojih vojnika. Car Tekle Georgis II. umro je slijedeće godine u Kasajevom zarobljeništvu. Nakon njegove smrti njegova udovica, carica Dinkineš Merča (sestra Johanesa Kasaja), preselila se na dvor u Mek'ele i nastavila živjeti uz sve počasti carskog naslova.
Metropolitanski kaptol u Splitu
Metroplitanski kaptol u Splitu je katedralni kaptol (lat. capitulum cathedrale ), odnosno upravno crkveno tijelo u splitsko-makarskoj nadbiskupiji koje sačinjavaju kanonici.
Povijest
Ne zna se kada je točno osnovan splitski kaptol, ali smatra se da je nastao u 7. stoljeću kada je obnovljena salonitanska (nad)biskupija sa sjedištem u Splitu. Do polovice 11. stoljeća Prvostolni kaptol u Splitu nosio je naslov "Cenobij, samostan svetih mučenika Dujma, Anastazija, Kuzme i Damjana" (Coenobium SS Martyrum Doimi, Anastasii, Cosmae et Damiani). Tako je kaptol oslovljen u glasovitoj darovnici kneza Trpimira iz 852. godine.
Kaptol je upravljao katedralom pod vrhovnim nadzorom nadbiskupa. Već 1091. imao je svoj pečat, gotovo cijelo stoljeće prije splitskog nadbiskupa. Splitski kaptol imao je pravo izabirati splitskog nadbiskupa. To mu je pravo htio osporiti hrvatsko-ugarski kralj Bela III. krajem 13. stoljeća, ali ga je papa Aleksandar III. 1181. godine u tome spriječio, naglasivši da je to pravo splitskog kaptola od davnine. Za vrijeme sedisvakancije, Prvostolni kaptol je upravljao nadbiskupijom, isprva skupno, a kasnije je birao jednog od svojih članova za kaptolskog vikara, koji je upravljao nadbiskupijom u međurazdoblju.
U svim važnijim poslovima nadbiskup se morao savjetovati s kaptolom, zbog čega je, naročito tijekom 12. i 13. stoljeća znalo dolaziti do žestokih nesuglasica između nadbiskupa i kaptola.
Splitski je kaptol u drugoj polovici 14. stoljeća postao "vjerodostojno mjesto" (locus credibilis), odnosno dobio je povlasticu koja im je davala pravo da strankama izdaju isprave u privatno-pravnim poslovima, te da čuva originale takvih isprava i izrađuje autentične prijepise izvornih dokumenata (transumpta authentica).
U 16. stoljeću puni naziv kaptola glasi Spalatense metropolitanum necnon Dalmatiae et totius Chroatiae primatiale capitulum.
Godine 1832. provedbom papinske bule Locum beati Petri iz 1828. prestao je postojati drevni metroplitanski kaptol, a uveden je kaptol splitske biskupije. Godine 1969. bulom Pavla VI. Qui vicariam uspostavljena je splitsko-makarska nadbiskupija i metropolija i obnovljen metropolitanski kaptol.
Organizacija kaptola
Broj kanonika nije uvijek bio isti. U starini ih je bilo 12, u 13. stoljeću čak 20, a na početku 18. stoljeća osamnaest. Osim kanonika, katedralnom kleru pripadali su još mansionari i kantori, kojih je bilo više od dvadeset, te nekoliko nižih klerika. Tako je katedralni kler imao ukupno 50 članova.
Prvu čast u kaptolu imao je arhiđakon, a iza njega bio je arhiprezbiter ili kasnije "kaptolski arhiprezbiter" (archipresbyter in capitulo). Do ustanovljenja biskupskog vikara, arhiđakon i arhiprezbiter bili su središnje osobe u strukturi dijacezanskog reda.
I kroz čitavo razdoblje mletačke vladavine splitski se kaptol sastojao od tri dostojanstvenika i osamnaest kanonika. Arhiđakon je i dalje predstavnik kaptola, presjedatelj kapitula i nadstojnik kora. Puni naziv splitskog kaptola bio je u to vrijeme Spalatense metropolitanum necnon Dalmatiae et totius Chroatiae primatiale capitulum. Na temelju bule iz 1828., a kaptolskim statutom od 17. svibnja 1854. na čelu kaptola nalazi se prepozit, kao predsjednik kaptola. Obnovom metroplitanskog kaptola 1969. broji tri dostojanstvenika (prepozit, arhiđakon i dekan) i šest kanonika.
Yōḥānnis IV od Etiopije
Uspon do trona
Johanes Kasaj se dugo pripremao za svoje carsko ustoličenje, platio je koptskom patrijarhu Aleksandrije da pošalje novog Abunu Etiopske pravoslavne tevahedo crkve u zamjenu za umrlog Abunu Salama III. Patrijarh Kiril V. Aleksandrijski u junu 1869 poslao je novog Abunu Atatevosa.
Zatim je 12. januara 1872, Abuna Atatevos okrunio za Neguš negastija Etiopije Johanesa Kasaja u gradu Asumu, kao prvog nakon legendarnog cara Fasilidesa (1632-1667)