cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Domenico II Contarini
Biografija
Domenico Contarini čitav svoj život živio je u sjeni svog starijeg brata Angela koji je bio porodični favorit za velike uloge i u kog je porodica polagala nade. Kad mu je brat propao na izborima za dužda 1646. počeo se i on pojavljivati na javnoj sceni, kao podrška bratu, pa je tako i izabran u Savjet desetorice, i tri puta za savjetnika u Velikom vijeću a na izborima za dužda 1655. čak je bio i protukandidat Carla Contarinija. Nakon smrti - Angela - 1657. postao je jedina nada porodice pa su ga oni svesrdno podržali na izborima 1659.
Mnogi osobito mlađi venecijanski plemići nisu bili zadovoljni izborom Contarinija, kojima se on činio prestar da nastavi i vodi Kandijski rat (1645. - 1669.) koji je trajao već punih devet godina - oni su htjeli nekog mlađeg i energičnijeg. S druge strane mletačka politička elita 17. vijeka namjerno je uvijek birala starije, bojeći se da bi mlađi borbeniji duždevi ubrzo pretvorili republiku u svoju monarhiju.
Na kraju se 6. septembra 1669. ipak desio neminovni poraz, tad je generalni providur Kandije - Francesco Morosini (kojeg je upravo Contarini postavio 1661. i to potvrdio 1667.) potpisao predaju. Jer je konačno bilo jasno da se Mletačka Republika nemože nositi sa Osmanskim Carstvom. Morosini se je u povratku u Veneciju morao suočiti sa optužbama za kukavičluk, zbog čeg i je i suđen 1670., ali je na kraju oslobođen. To suđenje bila je posljednja neugodnost koju je Contarini doživio za svoje vladavine.
Sve u svemu Kandijski rat koštao je Mletačku Republiku oko 134 milijuna dukata i oko 30 000 poginulih, s druge strane Osmanlije su imali više od 80 000 poginulih i isto su tako potrošili milijune dukata na taj rat, za koji se u početku mislilo da će trajati par mjeseci.
Alcázar u Sevilli
Alcázar u Sevilli (španski "Alcázares Reales de Sevilla" ili "Kraljevski Alkazari Seville") je kraljevska palača u Sevilli u Španiji. Prvotno je bila maurska tvrđava, odnosno alcázar (od arapskog القصر, al-kasr, što znači "palača"). Almohadi su je prvi preinačili u palaču pod nazivom al-Muvarak. Smatra se jednim od najboljih preostalih primjeraka mudéjarske arhitekture. Kasniji vladari su nadograđivali Alcázar. Gornje katove Alcázara još uvijek koristi španska kraljevska porodica kao svoju službenu seviljsku rezidenciju, dok su donji pod upravom državne agencije Patrimonio Nacional.
Flagler
Flagler se može odnositi na
Pasoš Bosne i Hercegovine
mini|150px|Novi biometrijski pasoš Bosne i Hercegovine mini|Stari pasoš Bosne i Hercegovine
Pasoš Bosne i Hercegovine je javna putna isprava koja se državljaninu Bosne i Hercegovine izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Bosne i Hercegovine. Pasoš Bosne i Hercegovine se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Bosne i Hercegovine nije potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju, Republiku Tursku, Republiku Albaniju, Republiku Hrvatsku, kao i zemlje potpisnice Šengenskog sporazuma.
Jezici
Pasoš je ispisan srpskim, hrvatskim, bosanskim i engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Tillatoba, Mississippi
Tilatoba je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 91, što je 30 (-24,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Catteville
Katvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Šerbur-Oktevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 105 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara.
Pluton (mitologija)
mini|Rad nepoznatog umjetnika oko 1700.: Pluton otima Prozerpinu. Pluton je u rimskoj mitologiji bog podzemlja. On u mnogom odgovara grčkom bogu Hadu.
Otmica Prozerpine
U rimskoj mitologiji bog podzemnog svijeta, sin Saturnov i Opin, brat Jupiterov i Neptunov, muž Prozerpinin. Nakon što je Jupiter oteo njihovom zajedničkom ocu Saturnu vladavinu svijetom, podijelio ju je sa svojom starijom braćom, Neptunom i Plutonom. Kad niti jedna božica nije htjela kao supruga podijeliti podzemlje s Plutonom, on otima Prozerpinu. Oteo ju je na Siciliji, a došao je iz vulkana Etna. Kad je oteo Prozerpinu, odveo ju je u podzemlje (Had). Tamo je pojela zrnje šipka. Merkur je došao potražiti Prozerpinu te se dogovorio s Plutonom da će neko vrijeme Prozerpina biti kod njega, a drugo doba godine kod svoje majke, Cerere, božice žita.
Plutos
S njim se kasnije poistovjećuje bog Plutos (grčki "bogatstvo", "obilje"). Prema grčkoj mitologiji Plutos je bio bog bogatstava koja dolaze iz zemlje, žitarica, rudnog blaga i svog korisnog bilja, sin Demetre i Iazoa. Druga imena pod kojim se pojavljuje su Pluto, Dis Pater i Ojbulej.
Deimos (mjesec)
Fobos i Deimos su jedini Marsovi sateliti. Otkrio ih je astronom Asaph Hall 12. kolovoza 1877. godine. Pretpostavlja se da su po svom postanku asteroidi nastali u vanjskim dijelovima sunčeva sustava i zarobljeni Marsovim gravitacijskim poljem.
Prema grčkoj mitologiji Fobos (grč. strah) i Deimos (grč. užas) su pratioci boga Aresa.
Deimos ima samo 12.6 km srednjeg promjera. O promjeru je zapravo teško i govoriti kada se radi o gromadi dimenzija 15 × 12,2 × 11 km. Njegova je putanja udaljena 23 459 km od središta Marsa. Masa mu je 1.8 × 1015 kg (6 puta manje od Fobosa).
Kao i Fobos, Deimos je prekriven udarnim kraterima. Krateri na Deimosu su uglavnom manji od 2.5 km u promjeru. Deimosova gravitacija je tako slabašna da krhotine koje se stvaraju udarom meteorita skoro nikad ne padaju nazad na satelit, već odlaze u svemir. Zbog toga Deimosovi krateri nisu okruženi radijalnim lancima kraterčića kao što je to slučaj kod Fobosa. Unatoč maloj gravitaciji, zabilježeno je klizanje materijala nizbrdo.
Deimosovu površinu čini sloj regolita debljine oko 100 metara.
Deimos je prvi put fotografirala letjelica Viking 1 (1977).
Pasoš Nemačke
mini|desno|Novi biometrijski pasoš Savezne Republike Nemačke. Pasoš Savezne Republike Nemačke je javna putna isprava koja se nemačkom državljaninu izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju. Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o nemačkom državljanstvu. Pasoš Nemačke se izdaje za neograničen broj putovanja.
Hernando
Hernando se može odnositi na:
Pasoš Nemačke
Savezna Republika Nemačka je potpisnica Šengena, i prema tome građani Nemačke mogu da putuju na teritoriji Evropske unije samo sa ličnom kartom.
Građanima Savezne Republike Nemačke nije potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju.
Jezici
Pasoš je ispisan nemačkim, engleskim i francuskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Početak izdavanja
Od 1. novembra 2005. godine su predstavljeni novi biometrijski pasoši Savezne Republike Nemačke.
Palm Bič
Palm Bič se može odnositi na
Kvant
mini|desno|Prikaz [[fotoelektrični učinak|fotoelektričnog učinka.]]
mini|desno|U pojednostavljenom [[Bohrov model atoma|Bohrovom modelu atoma vodika, Balmerova serija nastaje skokom elektrona na drugu energetsku razinu (n=2). Prikazana je emisija svjetlosti. Prijelaz elektrona prestavlja H-alfa, prvu liniju Balmerove serije, valne duljine 656 nm.]]
U fizici, kvant (od lat. quantum - koliko) je najmanja količina neke fizičke veličine uključena u interakciju. Na primer, najmanji iznos energije koji se može prenijeti elektromagnetskim zračenjem jest foton ili svjetlosni kvant. Kvant energije titranja u čvrstom tijelu je fonon.
Pojam je uveo Max Planck 1900. izbjegavajući ultraljubičastu katastrofu u objašnjenju raspodjele energije zračenja crnoga tijela. Pretpostavio je da energija harmoničkog oscilatora može poprimiti samo diskretne (određene) iznose:
Lantan(III) hlorid
Lantan(III) hlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 245,265 Da.
Kvant
gdje je: n = 0, 1, 2 …, h - Planckova konstanta, ν - frekvencija, h∙ν - minimalni iznos energije za koji se energija oscilatora može promijeniti. Albert Einstein je 1905. pretpostavkom o kvantu energije protumačio fotoelektrični učinak, a Niels Bohr je 1913. objasnio opažene vodikove spektre.
Kvant energije
Kvant energije najmanja je, nedjeljiva količina energije koju može emitirati ili apsorbirati neki kvantni sustav, to jest neka atomska jezgra, atom ili molekula.
Prije se smatralo da u svim fizičkim pojavama energija prelazi s jednog tijela na drugo kontinuirano, dakle u kojim malim količinama. No dokle god je postojalo to mišljenje, bilo je nemoguće iz zračenja nekog crnog tijela izračunati raspodjelu energije zračenja po pojedinim valnim duljinama. Godine 1900. Max Planck je postavio teoriju kvanta energije. Po toj teoriji, koju su iskustva potpuno potvrdila, atom ne može emitirati odnosno apsorbirati bilo koju količinu energije, već samo točno određeni kvant energije ili višekratnike toga kvanta. Veličinu jednog kvanta energije određena je frekvencijom ν i konstantom h, koju je odredio Planck, pa se zove Planckova konstanta. Ona iznosi:
Kvanti energije jedne određene svjetlosti, to jest svjetlosti određene duljine vala, svi su međusobno jednaki, ali kvanti energije svjetlosti različitih valjnih duljina međusobno su različiti. Kvant energije je to veći što je manja valna duljina, odnosno veća frekvencija svjetlosti. Iz toga proizlazi da su kvanti energije ljubičaste svjetlosti dvaput veći ili snažniji od kvanta energije crvene svjetlosti.
Kvant električnog naboja
Kvant električnog naboja je elementarni električni naboj. Elementarni električni naboj (oznaka e) je fizikalna konstanta koja je apsolutna vrijednost električnoga naboja elektrona, odnosno protona. Električni naboj elektrona prvi je izmjerio R. A. Millikan 1909. Prema suvremenim mjerenjima iznosi 1,602 176 565 · 10–19 C. Električni naboj u prirodi je kvantiziran, to jest može se pojaviti samo u višekratnicima (…, –1, 0, 1, …) od e. Iznimka su kvarkovi, elementarne čestice trećinskih naboja, no oni ne mogu biti slobodni.
Bogdan Radica
Bogdan Radica (Split, 26. kolovoza 1904. - New York, 5. prosinca 1993.), hrvatski povjesničar (sveučilišni profesor), publicist, diplomat, književnik i prevoditelj.
Životopis
Bogdan Radica rodio se 1904. godine u Splitu od oca Lovre i majke Pavice rođ. Čulić. Osnovnu školu završava u rodnom gradu gdje zatim polazi klasičnu gimnaziju. U Ljubljani studira samo jednu godinu, između 1923. do 1924. godine. Tijekom studija u Ljubljani slao je dopise u Hrvatsku prosvjetu i Vijenac. Godine 1924. odlazi u Firencu i na tamošnjem sveučilištu sluša predavanja. Tijekom studija u Firenci uz slanje dopisa i izvješća u Hrvatsku prosvjetu postaje dopisnikom Hrvatske riječi te kasnije i Obzora. 1928. godine odlazi za dopisnika u Pariz a u Ateni živi od 1929. do 1933. godine i dopisnik je Avale te ujedno izaslanik za tisak pri jugoslavenskom poslanstvu. Jedno vrijeme provodi u Turskoj a od 1933. pa sve do 1939. godine radio je kao diplomat, član jugoslavenske delegacije u Ligi naroda u Ženevi. Godine 1935. oženio je Ninu Ferrero, kćer Guglielma Ferrera. Nakon sporazuma Cvetković-Maček 1939. godine radi u uredu za vanjski tisak u Beogradu. Godine 1940. biva premješten u Washington a padom Jugoslavije 1941. godine radi u tiskovnom uredu u New Yorku. Od 1943. zajedno s Louisom Adamičem radi u kampanji protiv jugoslavenske vlade u Londonu a za priznanje Tita i njegovog pokreta. Louis Adamič, američki književnik slovenskog podrijetla, bio je najviše pridonio da se Amerika okrenula Titu svojim brojnim brošurama, knjigama, novinskim člancima i govorima. U listopadu 1944. godine Radica odlazi u London gdje je Ivan Šubašić radio na stvaranju nove jugoslavenske vlade. Godine 1945. kratko je radio u Ministarstvu informacija u Beogradu. Iz knjige Hrvatska 1945.:
Nakon povratka u Beograd radi na dobijanju vize za odlazak u inozemstvo i oko Božića 1945. godine odlazi za Bari, odakle šalje brzojav ženi Nini: "Zauvijek izišao iz Titova raja". Nakon povratka u Ameriku, u New York, 1946. godine, napisao je svoj poznati članak za Reader's Digest, Yugoslavia's Tragic Lesson to the World (Tragična lekcija Jugoslavije svijetu). U njemu je nabrojio sve razloge svojih razočaranja u Titovu Jugoslaviju i zaklinje Amerikance da ne nasjedaju lažnim parolama. Od svog povratka u Ameriku piše o Hrvatskoj i u američkim novinama te osobno svjedoči u njenu korist u Kongresu u Washingtonu. Od 1950. do 1974. godine predaje povijest na Sveučilištu Fairleigh Dickinson.
Umro je u New Yorku, 1993. godine, u bolnici St. Luke's-Roosevelt Hospital Center. Radičini posmrtni ostaci preneseni su iz New Yorka u mjesto Strada in Chianti pored Firence, a njegova biblioteka i arhiv pohranjeni su u Hrvatskom državnom arhivu u Zagrebu.
Članci u Hrvatskoj reviji
Dio članaka objavljenih u Hrvatskoj reviji između 1955. i 1990. godine :
Davor Runtić
Davor Runtić rođen je 1941. u Splitu i od djetinjstva živi u Slavoniji. Profesor je povijesti i zemljopisa. Sudionik je Domovinskog rata i slikar sa statusom slobodnog umjetnika.
Davor Runtić je autor preko trideset knjiga o Domovinskom ratu. Jedan od najplodnijih pisaca i kroničara Domovinskog rata.
Među njima su najpoznatije:
Runtić primječuje, da u dijelu domaćeg tiska postoje novinari koji šire propagandu koja namjerno ruši vrijednosti Domovinskog rata.
Sent Džons
Sent Džons se može odnositi na
Pasoš Ujedinjenog Kraljevstva
Pasoš Ujedinjenog Kraljevstva je javna putna isprava koja se engleskome državljaninu izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu. Pasoš Ujedinjenog Kraljevtsva se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Ujedinjenog Kraljevtsva nije potrebna viza za ulazak u mnoge zemlje, između ostalih i u Republiku Srbiju, ali građanima Republike Srbije je potrebna viza za ulazak u Ujedinjeno Kraljevstvo.
Jezici
Pasoš je ispisan engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Vizni režim za građane Ujedinjenog Kraljevstva
mini|centar|750px|Vizni režim za građanstvo UK-a
Genestredo, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 369 m.
Pasoš Turske
thumb|Pasoš Turske
Pasoš Turske je javna putna isprava koja se turskom državljaninu izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u državu. Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Turske. Pasoš Republike Turske se izdaje za neograničen broj putovanja.
Jezici
Pasoš je ispisan turskim i engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Sent Lusi
Sent Lusi se može odnositi na
North La Junta, Colorado
Nort La Džanta je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 512.
The Asphalt Jungle
The Asphalt Jungle je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1950. godine, poznat kao jedan od klasika žanra film noir, ali i najuticajnijih kriminalističkih filmova svih vremena.
Temelji se na istoimenom romanu W. R. Burnetta. Protagonisti su grupa profesionalnih kriminalaca koje je organizirao iz zatvora nedavno pušteni "Doc" Riedenschneider (čiji lik tumači Sam Jaffe) kako bi za račun korumpiranog advokata Alonza Emmericha (čiji lik tumači Louis Calhern) obavili pljačku draguljarnice. Radnja prikazuje kako pljačka uspijeva, ali je pri tome jedan od članova bande ranjen, a što pokreće slijed događaja koji će dovesti do njihovog hvatanja. The Asphalt Jungle se odlikovao izuzetnim realizmom i detaljnim prikazom likova kriminalaca koji su, bez obzira na razlike u obrazovanju i društvenom položaju, prikazani kao gubitnici. The Asphalt Jungle je također poznat i po tome što se u njemu u maloj, ali prilično zapaženoj ulozi Emmerichove "nećake", odnosno ljubavnice, pojavila Marilyn Monroe, koja će ubrzo nakon toga postati velika zvijezda.
U literaturi se često navodi kako je The Asphalt Jungle jedan od prvih primjera, odnosno preteča specifičnog podžanra filma pljačke. Neki izvori, pak, navode da je poslužio kao uzor francuskom klasičnom filmu Rififi iz 1955. godine.
Santa Rosa (razvrstavanje)
Santa Rosa se može odnositi na
Sarasota (razvrstavanje)
Sarasota se može odnositi na
Caussade-Rivière
Kosad Rivjer je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 104 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 159 metara (maksimalnoj 164 m, a minimalnoj 151 m).
Buseoksa
Buseoksa je hram, odnosno kompleks budističkih hramova smještenih u gradu Yeongju u Južnoj Koreji. U 7. vijeku ga je osnovao znameniti korejski budistički misionar Uisang.
Honolulu (razvrstavanje)
Honolulu se može odnositi na
OR1E2
Olfaktorni receptor 1E2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR1E2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Tedi Spalato
Tedi Spalato (rodnim imenom Tadija Bajić) je splitski kantautor dalmatinske zabavne glazbe, skladatelj, instrumentalist, glazbeni producent i dobitnik Porina. Prepoznatljiv je po tihim dalmatinskim šansonama s intimnim poetskim tekstovima. Kritičari njegovu glazbu opisuju kao spretan spoj klasične dalmatinske pjesme, šansone, jazza i world music elemenata.
Karijera
Rođen je u Splitu u obitelji glazbenika amatera, a podrijetlom je iz Potpoletnice u općini Zadvarje, kao i državni odvjetnik Mladen Bajić. Prve glazbene poduke stječe u obitelji, kao i od profesora Marinka Katunarića i Ljube Stipišića.
Tedi Spalato do 18. godine svira i pjeva u lokalnim klapama i grupama, kada pristupa sastavu "Anima", gdje proučava soul i jazz glazbu. Do 1982. je bio studijski glazbenik, kada postaje gitarist sastava More. More je poznato po tome da su njegovi članovi bili brojni kasnije poznati glazbenici, uz Spalata i Oliver Dragojević, Meri Cetinić, Jasmin Stavros, Doris Dragović i Remi Kazinoti.
Godine 1985. započinje solističku karijeru, a paralelno u HNK Split nastupa u operetama, dramskim i baletnim predstavama.
Pasoš Austrije
200px|mini|desno|Novi biometrijski pasoš Austrije
Pasoš Austrije je javna putna isprava koja se državljaninu Austrije izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju. Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Austrije. Austrijski pasoš se izdaje za neograničen broj putovanja.
Austrija je potpisnica Šengena, pa građani Austrije mogu da putuju na teritoriji Evropske unije samo sa ličnom kartom.
Građanima Austrije nije potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju.
Jezici
Pasoš je ispisan nemačkim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Hebron, Pennsylvania
Hibron je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.305.
Cornell Woolrich
Cornell George Hopley-Woolrich (Kornel Vulrič; 4. decembar, 1903. – 25. septembar, 1968.) bio je američki pisac. Woolrich je ponekad objavljivao pod pseudonimima William Irish i George Hopley.
Njegov biograf, Francis Nevins Jr., ga naziva jednim od najboljih pisaca kriminalističkih romana svog vremena. Mnogi noir filmovi su snimljeni prema njegovim romanima, a tokom 1940-ih su brojne njegove priče priređivane za kriminalističke radio drame.
Woolrich je bi gej i prilično se promiskuitetno ponašao u svojoj mladosti. Godine 1930. oženio se Violetom Virginijom Blackton (1910-65), ali su se rastavili tri meseca kasnije, a brak im je poništen 1933.
Vedran Vukušić
Vedran Vukušić (Split, 18. prosinca 1982.) hrvatski je profesionalni košarkaš. Visok 2,06 m i težak 98 kg. Igra na poziciji krila, a nije mu strano igrati ni krilnog centra. Trenutno igra u Cedeviti.
Amerika
Svoju karijeru je započeo u mlađim uzrastima KK Splita. Split mu je nudio 7-godišnji ugovor, koji je odbio. Sa samo 17 godina, odlazi živjeti u Ameriku. Upao je na sveučilište Northwestern, gdje je postao član Wildcatsa. U svojoj prvoj sezoni u Americi već na početku je odigrao 7 uzastopnih susreta, ali je zaradio neugodnu ozljedu ramena. Morao je pauzirati 5 mjeseci, ali je usprkos ozljedi uspio sakupiti 25 nastupa. U samo 17.4 minute u prosjeku provedene na parketu sakupio je respektbilnih 5,1 poena i 1,9 skoka. Sljedeću sezonu je preskočio, jer je ponovo ozljedio isto rame. U drugoj sezoni je odigrao nešto više i u samo 36.9 minuta u prosjeku provedenih na parketu sakupio je 14.3 poena, 4.3 skoka. U trećoj sezoni igrao je nešto manje minuta provedenih na parketu, ali to ga nije omelo da odigra slabiju sezonu. Ukupno je u 35 minuta zabijao 16.8 poena i sakupio 4 skoka. U zadnjoj sezoni provedenoj na sveučilištu postao je najbolji igrač momčadi, a i statistika mu se je popravila. Imao je prosjek od 19 poena i 3 skoka po susretu.
Cibona
Odlazi u Europu, točnije u izraelski Ironi Nahariya. Tu je proveo samo jednu sezonu i nije se naigrao. Dočekao je poziv iz zagrebačke Cibone, koja ga je dovela kao pojačanje za Euroligu.
San Francisko (razvrstavanje)
San Francisko se može odnositi na
Qutb Minar
Qutab Minar (također poznat i kao Qutb ili Qutub, Urdu: قطب منار), je toranj u Delhiju u Indiji koji s 72,5 m visine predstavlja najviši minaret od opeke na svijetu. Smješten je u kompleksu Qutb, među ruševinama drevnih hinduističkih hramova koji su uništeni kako bi se njihovo kamenje iskoristilo za izgradnju kompleksa, kao i samog minareta. Izgradnja je započela godine 1193. po naredbi Qutb-ud-din Aibaka, prvog muslimanskog vladara Indije, a najviši kat minareta je godine 1386. dovršen pod vladavinom Firuz Shah Tughluqa. Qutb Minar je poznat kao jedan od najranijih i najimpresivnijih primjera indo-islamske arhitekture.
Okružen je s nekoliko drevnih i srednjovjekovnih građevina i ruševina, koji se zajedno nazivaju kompleks Qutb. Kompleks se navodi na UNESCO-ovom popisu lokaliteta Svjetske baštine te se smatra najpopularnijom turističkom atrakcijom Delhija.
Kutab Minar, toranj od pješčanika visok 71 m, koji noću obasjava svjetlost reflektora, nije samo najstariji zaštitni znak Delhia već ujedno i simbol jasno suprotstavljenih svjetova. Muslimani su podigli tu građevinu nalik minaretu kao spomenik pobjedi kako bi označili dolazak Delhia pod islamsku vlast 1206. godine. Taj toranj podsjeća hinduiste na posljednjeg hinduskoga kralja Phrithviraja, koji je pao u borbi s muslimanima. Impozantni ostaci prve džamije u Delhiu nalaze se blizu Kutab Minara, koja je prema natpisu na njezinu istočnom portalu, izgrađena od kamena od 27 hramova hinduističkih i džinskih religija koji su uništeni. Ostala vjerska mjesta koja su preživjela to vrijeme bila su konačno sravnjena sa zemljom 1389. kad je mongolski ratnik Timur opljačkao ovaj grad i, prema predaji, ubio 100 000 ljudi.
Denver (razvrstavanje)
Denver se može odnositi na
Muda-Maè, Belluno
Muda-Maè je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Klifton
Klifton se može odnositi na
Ana Zaninović
Ana Zaninović (Split, 26. lipnja 1987.) hrvatska je tekvandoašica i bivša europska i svjetska prvakinja.
Sportska karijera
mini|lijevo|Ana i [[Lucija Zaninović 2012.]] Najveći uspjeh u karijeri joj je osvajanje naslova svjetske prvakinje 2011. godine u južnokorejskom Gyeongjuu, također osvojila je i srebrnu medalju na Svjetskom prvenstvu u Pekingu 2007. godine. Njezina sestra blizanka Lucija Zaninović aktualna je Europska prvakinja, obje su članice Taekwondo kluba Marjan.
Chaunac
Šonak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Žonzak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 56 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 48 metara (maksimalnoj 56 m, a minimalnoj 42 m).
Colwich, Kansas
Kolvič je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Snježana Sinovčić-Šiškov
Snježana Sinovčić-Šiškov (Split) je hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica.
Pasoš Francuske
Pasoš Francuske je javna putna isprava koja se državljaninu Francuske izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju. Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Francuske. Pasoš Francuske se izdaje za neograničen broj putovanja.
Francuska je država potpisnica Šengena, i prema tome građani Francuske mogu da putuju na teritoriji Evropske unije samo sa ličnom kartom.
Građanima Francuske nije potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju.
Jezici
Pasoš je ispisan engleskim i francuskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Pasoš Belgije
mini|desno|Novi biometrijski pasoš Belgije. Pasoš Belgije je javna putna isprava koja se državljaninu Belgije izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju. Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Belgije. Pasoš Belgije se izdaje za neograničen broj putovanja.
Belgija je država potpisnica Šengena, i prema tome građani Belgije mogu da putuju na teritoriji Evropske unije samo sa ličnom kartom.
Građanima Belgije nije potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju.
Jezici
Pasoš je ispisan nemačkim, nizozemskim i francuskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Superstogodišnjaci
Superstogodišnjak (Supercentenarian) je izraz koji se koristi za svako ljudsko biće čiji životni vijek iznosi dulje od 110 godina. Takve ličnosti su izuzetno rijetke; pretpostavlja se da superstogodišnjakom u prosjeku postaje samo jedan od 1000 stogodišnjaka. Ličnost koja ima takav životni vijek je živjela 40.178 dana. Ukoliko uspije dosegnuti dob od 114 godina, 28 dana i 4 sata.
Prema nekim procjenama u današnjem svijetu živi oko 200-350 superstogodišnjaka, ali se samo njih 60 smatra potvrđenim.
Najstariji superstogodišnjaci koji se danas smatraju potvrđenima datiraju iz kraja 19. vijeka. Sve do 1980-ih je maksimalni životni vijek potvrđenih superstogodišnjaka iznosio 115 godina, ali je on danas premašen. Najstarija potvrđena ličnost ikada je Jeanne Calment, koja je 1997. godine umrla u dobi od 122 godine i 164 dana.
Franko Strmotić
Franko Strmotić (Split, 1944. - Split, 15. listopada 2011.) je bio hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Swayambhunath
Swayambhunath (Devnagari: स्वयम्भूनाथ स्तुप; ponekad latinizirano kao Swoyambhunath) je drevni vjerski kompleks na vrh brda u dolini Kathmandua zapadno od Kathmandua, glavnog grada Nepala. Također je poznat i kao Majmunski hram jer u sjeverozapadnom dijelu kompleksa žive sveti majmuni. Tibetansko ime za kompleks je 'Uzvišeno drveće' (Wylie:Phags.pa Shing.kun), s obzirom da se na brdu mogu naći različita stabla. Međutim, Shing.kun može biti iskvareno newarsko ime za kompleks, jer Singgu znači 'samonikao'. Kompleks predstavlja najvažnije mjesto hodočašća za budističke Neware. Za Tibetance i sljedbenike tibetanskog budizma je drugo po važnosti svetište iza Boudhanatha.
Kompleks Swayambhunath se sastoji od stupe, različitih oltara i hramova, a od kojih neki datiraju iz perioda Licchavi. Nedavno su dograđeni tibetanski samostan, muzej i biblioteka. Na stupi su oslikane Buddhine oči i obrve. Između njih se nalazi nešto nalik nosu - ali je to zapravo nepalski simbol za 'jedinstvo' na glavnom nepalskom dijalektu. Tamo također postoje trgovine, restorani i hosteli. Do kompleksa se dolazi na dva načina: dugim stepeništem, koje ima 365 stepenica i koja vodi do glavne razine hrama; te cestom kojom se vozilima dolazi do jugoistočnog ulaza. Na vrhu stepenica je Vajra.
Pasoš Finske
mini|Novi biometrijski pasoš Finske Pasoš Finske je javna putna isprava koja se državljaninu Finske izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju. Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Finske. Pasoš Finske se izdaje za neograničen broj putovanja.
Finska je država potpisnica Šengena i članica Evropske Unije, i prema tome građani Francuske mogu da putuju na teritoriji te iste samo sa ličnom kartom.
Građanima Finske nije potrebna viza za ulazak u Republiku Srbiju. Građanima Finske takođe nije potrebna viza za ulazak u Kanadu, Ukrajinu i mnoge zemlje Severne i Južne Amerike.
Toma Niger
Toma Niger (lat. Thomas Niger), (Split, o.1450. - Split, o.1532. ), hrvatski biskup, diplomat i humanist.
Životopis
Podrijetlom je iz splitske građanske obitelji, vjerojatno hrvatskih korijena. Nedostaju podaci o njegovu djetinjstvu i obrazovanju, no vjeruje se da je prvo obrazovanje primio u rodnom gradu, a nastavak školovanja u Padovi. Bio je učitelj gramatike na Hvaru i u Splitu (1491.-1494.).
Pred kraj života povukao se u samostan na Poljudu gdje je i pokopan.
Dejton (razvrstavanje)
Dejton se može odnositi na
Giovanni Pesaro
Biografija
Giovanni je prije nego što je bio izabran za dužda napravio kratku karijeru u mletačkoj administraciji, nekoliko puta bio je izabran u u Savjet desetorice i kao duždev savjetnik. Ali je isto tako bio predmet afera za malverzacije i utaju poreza.
Njegova kratka jednogodišnja vladavina ostala je upaćena po dugotrajnom i skupom - Kandijskom ratu (1645. - 1669.).
Pokopan je u Bazilici Frari u Veneciji u veličanstvenoj grobnici koju je izveo Longhena.
OR1F1
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Dover (razvrstavanje)
Dover se može odnositi na
Dauni
Dauni se može odnositi na
Colle Case, Chieti
Colle Case je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Sniježničko-trusinska operacija
Operacija Sunčanica (, Zonenštih), poznata u jugoslovenskoj istoriografiji kao Sniježničko-trusinska operacija, jedna je od niza operacija koje je tokom leta 1944. preduzela Druga oklopna armija u cilju sprečavanja koncentracije snaga NOVJ za prodor u Srbiju. Operacija je imala za cilj da razbije snage i položaje 29. hercegovačke divizije NOVJ u istočnoj Hercegovini, čime bi se omogućilo aktivno angažovanje jačih delova 369. legionarske divizije u predstojećoj ključnoj operaciji Ribecal.
Operacija je prema zamisli štaba 5. SS korpusa trebalo da bude izvedena u četiri faze, i da traje od 13. do 24. jula 1944. Međutim, razvoj situacije na terenu nije se odvijao prema ovim planovima. Osovinske snage pretrpele su neuspehe na svim pravcima, pa je operacija okončana 31. jula povlačenjem svih osovinskih snaga u polazne garnizone.
Time je praktično onemogućeno jače angažovanje 369. legionarske divizije u avgustovskoj fazi bitke za Srbiju.
Opšti okvir
Operacija Zonenštih predstavljala je pripremnu operaciju u opštem planu Komande Jugoistoka da koncentričnim udarom razbije koncentraciju NOVJ u Sandžaku i Crnoj Gori i spreči njihov prelazak u Srbiju. 29. hercegovačka divizija NOVJ predstavljala je smetnju ovom planu (Operacija Ribecal), jer su se njeni delovi nalazili u blizini zone predviđenih operacija, na boku i u neposrednoj pozadinilinija planiranog nastupanja. Stoga je Komanda Jugoistoka odlučila da jednom prethodnom operacijom ukloni ovu prepreku.
Prema planu, razbije 29. diviziju, a njene ostatke nabaci na masiv planine Durmitor. Operacijom je komandovao štab 5. SS korpusa, a nastupanje iz svih uporišta trebalo je da počne 13. jula 1944.
Operacijska zamisao
Prema sačuvanoj nemačkoj zapovesti, operaciju je trebalo izvršiti u sledeće četiri etape:
Plan snaga NOVJ
Snage 29. divizije NOVJ u prvoj fazi prihvatile su nametnute borbe na pravcima nadiranja osovinskih snaga. Njihov raspored i koncentracija bili su diktirani razvojem situacije na terenu.
Olakšavajuća okolnost za Štab 29. divizije predstavljao je uvid u nemačke planove. Naime, već drugog dana napada, 14. jula, pronađena je kod ubijenog komandanta 369. dopunskog bataljona divizijska zapovest za celu operaciju „Zonenštih“.
Na osnovu ove zapovesti i ispoljenih dejstava, kao i svog zadatka, štab 29. divizije je doneo svoj plan, izražen u zapovesti od 16. jula. Ova zapovest dopunjena je novom od 18. jula.
Plan se sastojao u sledećem: po jednom brigadom trebalo je čvrsto vezati neprijateljeve garnizone na bokovima (Bileća i Gacko) i time sprečiti presecanje svojih snaga i odsecanje od glavnine 2. korpusa. Drugim dvema brigadama trebalo je zaustaviti glavne napadne kolone od Nevesinja i Blagaja. To je trebalo izvesti aktivnom odbranom, vršeći udare u bokove i pozadinu Od ovih brigada štab Divizije tražio je da se, pogodnim manevrima, održe na planinama Trusini i Sniježnici. Južnohercegovački NOP odred dobio je zadatak da „partizanskim načinom dejstva“ tuče neprijateljeve kolone i da se održi na svojoj teritoriji. U svojoj rezervi štab Divizije je ostavio jedan bataljon iz 12. brigade.
Ovaj raspored nije zahtevao značajne početne manevre, jer je položaj jedinica uglavnom odgovarao zapovesti.
Osovinske snage
Sve osovinske snage u istočnoj i srednjoj Hercegovini, te južnoj Dalmaciji, bile su objedinjene pod komandom komandanta 369. legionarske divizije generala Frica Najdholda.
Za neposredno izvršenje operacije angažovane su ove jedinice na sledećim polaznim položajima:
Ukupno: 7 nemačkih bataljona, jedna specijalna četa i najmanje dve alarmne, te 3 - 4 baterije topova i sa drugim ojačanjima, oko 3.800 vojnika, 6 četničkih brigada, oko 3.200 vojnika, i 500 milicionara, svega oko 8.000. Taj broj se u toku operacije povećao sa novih oko 2.000 - 2.500 vojnika izvučenih iz posada svojih garnizona, Od toga je 1.500 izdvojeno za borbu protiv Primorske operativne grupe). Ove snage su bile raspoređene u garnizonima: Gacko, Kifino Selo, Nevesinje, Bišina, Blagaj, Buna, Aladinići, Stolac, Dračevo. D. Hrasno, Slano, Trebinje i Bileća. To im je davalo povoljan početni raspored, jer su oko teritorije koju su držale jedinice NOVJ sačinjavali gotovo zatvoren krug sa osiguranim glavnim komunikacijama.
Ove osovinske angažovane snage, u odnosu na ukupne snage 29. divizije imale su trostruku brojčanu prednost u odnosu na snage NOVJ, dok je odnos snaga na težištu (nevesinjski pravac) dostizao i 4:1. Vatrenom nadmoć bila je još izrazitija, usled bolje opremljenosti artiljerijom i minobacačima.
Lantionin
Lantionin je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 208,235 Da.
Sniježničko-trusinska operacija
Snage NOVJ
13. jula jedinice 29. divizije bile su u sledećem rasporedu:
Haron (mjesec)
250p|desno|mini|Pluton i Haron (umetnička vizija). Haron je najveći od 5 poznata Plutonova mjeseca, otkriven 22. lipnja 1978. Orbita mu je udaljena 19,640 km od Plutonovog središta, promjer mu je 1206 +/- 16 km, gustoća 1.71 g/cm³, a masa oko 7 puta manja od Plutonove. Haron je otkrio astronom Džejms Kristi koji je, posmatrajući fotografije Plutona, prvo uočio da postoji ispupčenje na planeti, a zatim je, analizom fotografija iz različitih perioda, utvrđeno da je u pitanju satelit. Ime je predložio upravo Džejms Kristi, po Haronu, iz grčke mitologije, starcu koji je u svom čamcu prevozio duše mrtvih u Hadovo carstvo. Godine 1985. ovo ime je i zvanično prihvaćeno od Međunarodne astronomske unije.
Sniježničko-trusinska operacija
Snage NOVJ
Saveznici su, u nekoliko mahova, sa po 4 - 8 lovaca-bombardera bombardovali neke osovinske garnizone i saobraćaj između njih, ali to je imalo sasvim mali, uglavnom moralni efekat. Od ovih napada poginulo je 6, a ranjeno 36 vojnika, ali i gotovo isto toliko i civila - 5 mrtvih i 34 ranjena.
Haron (mjesec)
Sve do kraja 2005. godine smatran je jedinim Plutonovim satelitom, kada teleskop Habl otkriva još dva manja satelita u Plutonovom sistemu (S/2005 P1 i S/2005 P2). Pretpostavka je da je Haron nastao na isti način na koji je nastao i Mesec – udarom velikog tela u Pluton, što je u njegovu orbitu izbacilo dovoljno materijala za formiranje satelita.
Aberdin (razvrstavanje)
Aberdin se može odnositi na
Prva liga Jugoslavije u košarci 1981/82.
Tabela
Legenda:
Sniježničko-trusinska operacija
Tok operacije
Stvarni tok operacije se može podeliti u tri etape. Ni jedna od njih, ni po vremenu, ni po dejstvima, ne odgovara u potpunosti planiranim. Prvu od njih predstavlja pokušaj osovinskih snaga da ovladaju Trusinom, Sniježnicom i Hrgudom. Ova faza trajala je 7 dana. Pokušaj napadača da u drugoj etapi, od 21. jula do 26. jula, preseče borbeni poredak 29. divizije, nametnuo je ovoj frontalnu odbranu glavnih pravaca, koji, od Nevesinja, Bileće i Gacka, vode prema centru slobodne teritorije. Treća, odlučujuća etapa, sastoji se iz obilaznog manevra operativne grupe brigada, izvedenog od 27. jula do 29. jula, koji je neprijatelja naterao da se do 31. jula potpuno povuče u polazne garnizone.
Gubici obeju strana
U toku operacije, od 13. jula do 29. jula, prema podacima štaba 29. divizije, koji su, kako piše u izveštaju, „tačni“ i „naknadno provjereni“ gubici neprijatelja su bili: 511 mrtvih (od toga 433 iz 369. legionarske divizije, a iz Nevesinjskog i Trebinjskog četničkog korpusa - bez Trebinjske i Konjičke brigade - 78 četnika). Osim poginulih, bilo je, prema istom izveštaju, i 38 zarobljenih i preko 800 ranjenih. Sedam zarobljenih vojnika nemačke narodnosti zamenjeno je za jednog oficira britanske vojne misije, dok su ostali, uglavnom Jugosloveni, Poljaci i Česi, „dobrovoljno stupili u jedinice 29. divizije". . Zaplenjeno je: 3 brdska topa 75 -{mm}-, 4 minobacača 81 -{mm}-, 3 minobacača 46 i 60 -{mm}-, 20 puškomitraljeza, 17 automata, 120 pušaka,74 8 radio-stanica, preko 50.000 metaka, 320 mina 81 -{mm}-, 140 mina 60 -{mm}- i 120 granata 75 -{mm}-, jedna kino-kamera, 1 puškarska radionica, 300 -{kg}- sanitetskog materijala i 7 tona ratne vojne opreme.
Prema istim podacima, "naši gubici su iznosili: 37 poginulih i 104 ranjena (od kojih 18 teže), a nestalo je, takođe, oko 100 boraca". Ovde nisu evidentirani gubici teritorijalnih jedinica, jer nisu bili dostupni u vreme pisanja izveštaja. Prema piscima monografije o 29. diviziji, „broj poginulih u operaciji mogao biti i veći od 50", a iz dokumenata nije u potpunosti vidljiva ni sudbina „nestalih“. Nema ni podataka o zarobljavanju boraca Divizije. Zna se da je dio teških ranjenika podlegao povredama, da su i teritorijalne jedinice imale osjetne gubitke, ali i da se većina „nestalih“ uskoro vratila u jedinice. To sve ukazuje da je broj poginulih u operaciji mogao biti i veći od 50.
Izveštaj o gubicima protivnika u velikoj meri predstavlja procenu. Ovakvi izveštaji su u pravilu preterani.
Chenac-Saint-Seurin-d'Uzet
Šenak Sen Seren d'Ize je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant.
Prva liga Jugoslavije u košarci 1981/82.
Vanjske veze
KOŠARKAŠI
Chenac-Saint-Seurin-d'Uzet
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 599, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km².
Prva liga Jugoslavije u košarci 1981/82.
Abecedno po prezimenima
Izvori:
Historija Australije
mini|250px|Povijesna karta Australije Najveći dio proteklih 40.000 godina Australija je bila naseljena pripadnicima naroda Aboridžina. Aboridžini su podrijetlom Azijci i stvorili su bogatu kulturu utemeljenu na lovu i skupljanju plodova. Njihov miran život uništio je dolazak Europljana krajem 18. stoljeća. Prvi doseljenici bili su zatvorenici iz pretrpanih britanskih zatvora, a kasnije su im se pridružili poljoprivednici i rudari privučeni bogatstvima ove zemlje. Godine 1901. Australija je postala nezavisna država koja se svojim snagama pridružila bitkama u oba svjetska rata. Danas je to multikulturna zemlja s bogatom ekonomijom i blisko povezana s Azijom, Amerikom i Europom.
Prva opažanja
lijevo|mini|200px|Abel Tasman U 17. stoljeću španjolski moreplovac Luis Vaez de Torres i Nizozemec Willem Jansz istraživali su otoke u Aziji i Tihom oceanu. Došlo je do neplaniranog pristajanja budući da su brodovi skrenuli s kursa. Godine 1642-43. Nizozemac Abel Tasman plovio je oko Australije, a da je nije niti zamjetio. Pristao je na otok koji je nazvao Van Diemenova zemlja, a koji se danas naziva Tasmanija. Godine 1770. britanski istraživač kapetan James Cook uplovio je u jednu uvalu na jugoistoku Australije. To mjesto nazvao je Botany i cijelu istočnu obalu Australije proglasio britanskim vlasništvom. Joseph Banks, jedan od britanskih prirodoslovaca, skicirao je i prikupio stotine biljaka koje Europljani dotada još nisu vidjeli. Godine 1787. Britanci su odlučili brodovima u Australiju prevesti zatvorenike. Prva skupina od 759 zatvorenika stigla je u Zaljev Botany 1788. godine. Podignuto je kažnjeničko naselje nedaleko od Sydney Cova u Port Jacksonu. Prijevoz zatvorenika okončan je 1868. godine.
Dolazak zatvorenika u Botany Bay
mini|220px|Dolazak zatvorenika u Port Jackson Ideja o prijevozu kriminalaca i političkih nepoželjnika pojavila se gotovo odmah pošto je Britanija stekla zemlju u koju ih je mogla poslati. Gotovo 200 je godina na desetke tisuća osuđenika zapravo poslano u Amerike i Zapadnu Indiju poput robova. Taj se običaj raširio tijekom 18. stoljeća. Zatvori su bili prenapučeni: prijevoz je bio rješenje toga problema, a opskrba jeftinom radnom snagom ubrzala je napredak kolonija. Džepari, zvjerokradice. Pobunjeni jakobinci, irski nezadovoljnici i kradljivci ovaca bili su među prvim britanskim prekomorskim naseljenicima. Američka je neovisnost uzrokovala krizu. Nova republika više nije željela britanske robijaše, pa su zatvorenici osuđeni na prijevoz umjesto toga bili zatvarani u stare ratne brodove. U tim okolnostima, Cookova su otkrića bila dar providnosti. Banks je predložio parlamentu da naseli zaljev Botany, istaknuvši da bi Britanija istodobno mogla riješiti svoj problem napučenih zatvora ako ondje pošalje robijaše. Ta je ideja bila privlačna iz još jednoga razloga: borovi i lan s toga područja mogli bi se koristiti za izradu jarbola i jedara za brodove koji trguju na Tihom oceanu. Tako je 1786 Britanija prisvojila zaljev Botany kao prvu australsku robijašku koloniju.
Kako se Australija razvila
mini|lijevo|200px|[[Aboridžini]] Prva je flota od 9 brodova s robijašima stigla u zaljev Botany 18. siječnja 1788. Sve ih je, poput guvernera, kapetana Arthura Phillipa, vodio zapis kapetana Cooka o mjestu na kojemu treba očekivati lijepu luku okruženu plodnim pašnjacima. No umjesto toga oni su ugledali samo šikaru prošaranu eukaliptusom koji se pružao prema obzoru. Prvih godina žetve nisu bile rodne i bilo je malo hrane. Godine 1790. stiglo je još robijaša, od kojih je polovica bila previše bolesna da bi radila. Kako bi ublažio sve veću potištenost osuđenika, Phillip je njihovo dobro vladanje počeo nagrađivati zemljom. Godine 1791. jedan je farmer objavio da je samodostatan i Phillip mu je dao još zemlje. Potkraj 1792. stanovništvo se povećalo na oko 3500. Iste je godine 62 ljudi dobilo zemlju od Phillipa, pa je nakon toga bito 700 obrađenih hektara. Činilo se da će mlada kolonija poživjeti.
19. stoljeće
mini|James Cook Nekih 90 godina nakon dolaska Cooka, uz obalu su se nalazila glavna naselja, a u unutrašnjost je odlazilo vrlo malo ljudi. Prvi istraživači ucrtali su u karte rijeke Murray i Darling na jugoistoku, dok su ostali pokušali stići do samog središta Australije. Kraljevsko društvo Viktorija odlučilo je poslati ekspediciju koja će prijeći kontinent od juga prema sjeveru. Irac Robert O´Hara Burke i Englez William J. Wills dovršili su to putovanje 1861. godine, no umrli su na povratku. U srpnju 1862. godine njihov suparnik John Stuart dovršio je slično putovanje ne znajući da su ga u tome potukli Burke i Wills. Umro je u tom pokušaju. No, i samo otkriće zlata izazvalo je pravu najezdu lovaca na sreću. Godine 1860. stanovništvo je s 200.000 naraslo na 1,1 milijun, a u Australiji je iskopano 39 posto od ukupnog svjetskog iskopa. Kolonije su brzo napredovale krajem 19. stoljeća. Naglo se razvijala industrija, osobito u područjima kao što su građevinarstvo i proizvodnja. Mjere socijalne politike bile su vrlo napredne: naprimjer, jedan od prvih ciljeva bio je svima dostupno obrazovanje; u mnogim područjima organizirana su trgovačka udruženja.
Tijekom cijelog 19. stoljeća dijelovima Australije vladalo je bezakonje. Jedan od najpoznatijih odmetnika, ili razbojnika, bio je Ned Kelly (1855-80), koji je predvodio razbojničku bandu. Ta je banda 1878. godine ubila tri policajca i opljačkala nekoliko banaka, a potom je Kelly uhićen i obješen u Melbourneu 1880. godine. Njegova borba protiv vlasti učinila je Kellya narodnim junakom.
Nezavisna nacija
U početku se Australija sastojala od šest odvojenih kolonija. Svaka je imala svoju administraciju, no potpadala je pod vrhovnu britansku vlast. Kako su jačale poljoprivreda i industrija, tih šest kolonija počelo je tješnje surađivati. Godine 1901. Australija je stekla nezavisnost od Britanije i u glavnom gradu Melbourneu utemeljena je federalna vlada. Danas je glavni grad Federacije Canberra.
Dana 25. travnja 1915. sile ANZAC-a pristale su u Galipolju na ulazu u Crno more nedaleko Turske. Nadali su se zauzeti Konstantinopol (današnji Istanbul) i istisnuti iz rata Tursku, njemačkog saveznika u I. svjetskom ratu. Ljudi su pokazali izuzetnu hrabrost i vjeru, no pohod je katastrofalno okončan. Nije postignuto ništa važno, a život je izgubilo više od 11.400 pripadnika ANZAC-a.