cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sumrak (roman)
Korice (naslovna stranica)
Stefeni Majer je napomenula da jabuka predstvlja zabranjeno voće iz Knjige postanja. Ona takođe predstavlja Belinu spoznaju dobra i zla.
Film
Film je snimljen u produkciji Samit. Film je svoju premijeru u Srbiji doživeo 14. januara 2008, u Domu Sindikata.
Antički Sikul
Antički Sikul (Sicum, Siculi, Sicilis, Siculum, ) naselje Kaligulinih veterana. mini|Itinerij: Tabula Peutingeriana
Položaj
Na zapadnom djelu Kaštelanskog polja u Kaštel Štafiliću nalazi se lokalitet Resnik. U sjevernom djelu Resnika danas se nalazi aerodrom Split – Kaštela, a na južnom djelu Staklenici Kaštela i Turističko naselje Resnik. Na širem prostoru oko Resnika nalaze se obradive plodne površine. Plodno polje, dostupnost vode, strujanja vjetra (pristanište) i povoljan strateški položaj (komunikacija antički Tragurium (Trogir)- Salona (Solin), te put prema unutrašnjosti i preko Labinske drage,pružili su uvjete za intezivno naseljavanje kroz različita razdoblja.
Trogirski povjesničar Ivan Lucić (1604.-1697.) temeljem izvještaja rimskih pisaca Plinija....Tragurium  je grad rimskih građana poznat po mramoru.Sicium  je ono mjesta u koje je car Klaudije poslao veterane,kolonija Salona...., i Klaudija  Ptolomeja ......gradovi pak Dalmacije uz obalu jesu Sicinum, kolonija Salona..... , te itinerija  Tabula peutingeriana  pravilno  zaključuje  ... obojica postavljaju Sicum blizu Solina, a Plinije izričito između Trogira i Solina..... Arheolog don Frane Bulić ubicirao je Sikuli na područje Bijaća tj. oko nalazišta grobova veterana VII i IX legije. Kolonizacija Siculija je vezana uz vjernost VII i IX legije caru Klaudiju (41.-54. god.po.Kr.) za vrijeme Skribonijanove pobune u Dalmaciji 42.godine. Car ih je nagradio tako da je naselio njihove veterane na ovo područje.
Arheološka istraživanja
Prva arheološka istraživanja su provedena 1991.godine kada je istraženo oko 100 m². Godine 2007. provedena su najveća do sada istraživanja u Kaštelima, istraživao se rov dug 200 m, širok 5 m i prosječne dubine 2 metra. Pronađe mnoštvo ulomaka keramike, 262 novčića, 831 posebnih nalaza, oko 4 tone amorfnim ulomaka amfora, tegula i pitosa .Temeljem istraživanja Muzeja grada Kaštela utvrđeno je da se naselje Sikum razvijalo kroz dvije faze:
Urbanizam 1 faze
Naselje je planski građeno uz istočnu stranu potoka koji ima kratak, ali vodom bogat tok. Otkriveni raster pokazuje ortagonalni tlocrt s 10 ulica položenih u smjerom sjever – jug i ukupno 11 dijelova blokova širine oko 13 m. Život prve faze naselja prestaje sredinom ili krajem 1. st.pr.Kr. Najvjerovatnije je došlo do naglog prekida, o čemu govore ostaci urušenja, pronađeni u gotovo svim kućama. Ukupno je otkriveno 10 komunikacija (ulica) usmjeranih u pravcu sjever – jug. Centralna ulica imala je širinu 4 metra, dok su ostale bile široke oko 2,5 m. Uz istočni rub ulice nalazi se usko popločenje (nogostup), dok se u centralnom djelu nalazio manji jarak kojim je otjecala voda. Uz zapadni rub često se nalazi red kamena kojim je reguliran tok vode iz jarka. Sve komunikacije u naselju korištene su kao deponij otpada. Bedem je uglavnom očuvan u temelju, a širina iznosi 2,7 m, dok je najviše sačuvan u visini 1 m. Oba lica su građena od krupnih, grubo klesanih pravokutnih blokova, može se pratiti pravac u dužini od oko 80-ak metara. Značajan dio keramičkog materijala pronađen je pri istraživanjima prve faze naselja pripada amforama. Amfore su osnovni tip ambalaže za transport tekućina u antici, te su važne za proučavanje trgovačkih veza. Tkanje na primitivnom tkalačkom stanu imalo je velik značaj, s obzirom da su česti nalazi različitih vrsta utega. Žrvnjevi su čest inventar u unutrašnjosti istraženih kuća. Svi žrvnjevi su izgrađeni od kamena vulkanskog porjekla. Žrtvenici pronađeni u Resniku pripadaju tipu kućnih žrtvenika.
Urbanizam 2 faze
Na ruševinama starijeg naselja u 1.st.po.Kr. niče novo naselje. Ostaci arhitekture iz ove faze znatno su slabije očuvani, ponajviše zbog krčenja i odnošenja kamena. Zidovi objekata su uglavnom očuvani u temeljima usmjerenja kao i zidovi iz prve faze naselja. Novo naselje negira raster ranije faze naselja, večina ulica je prekinuta, a naseljava se i prostor van bedema. Pristanište ranijeg naselja se napušta i gradi se novo, veće pristaništa 100-ak metara istočnije. Naseljavanjem veterana na područje Sikula započinje nova epoha u kojoj se život iz utvrđenog areala širi i u polje. Počinju se graditi vile rustike. Do sada pronađene su dvije skupine grobova iz druge faze. Zajedničko im je vrijeme trajanja i način ukapanja (inhumacija) te vrsta grobova (zidani i u amforama). Keramičke uljanice, zdjele, fibule (siguronosna igla koja pridržava nešivanu odjeću na ramenu),  prstenje, narukvice,  perle,  naušnice i novčići činili su priloge u grobovima. Fina keramika koja se sastoji od tanjira, zdjela i plitica raznih veličina, služila je za posluživanje hrane. Finu keramiku možemo datirati od sredine 2.st.pr.Kr. do u kasno 4.st.po.Kr. kada naselje polako propada, da bi u nemirnim vremanima Seobe naroda u potpunosti zamrlo. Resničko oruđe može se svrstati u grupu alata za obradu drva te poljoprivredu. Nalaz tek dvaju primjeraka oružja može se povezati s mirnim razdobljem bez vojnih akcija.
Novac pronađeni na lokalitetu antičkog Sikulia
Brončani novac Isse (Vis), apuljskog grada Arapi iz 3.st pr. Kr., republikanski asi,  srebreni denari, carski novac  Augusta, Tiberija, Klaudija, Vespazijana, Trajana, Antonina, i Marka Aurelija iz 2.st. te Trajana Decija i Aurelijana iz 3 st., Proba, Licijana, Kostancija II iz 4.stoljeća.
Cantiga
thumb|450px|right| Stranice iz [[Martín Codax|Codaxovim Cantigas de amigo. ]] Cantiga, srednjovjekovna lirska kompozicija različite metričke strukture, uglavnom u obliku monofonske pjesme, valjda je bila praćena glazbom. Cantiga se smatra jedna tipična književna forma galicijsko-portugalske lirike između 12. i 14. vijeka.
Preko 400 sačuvanih cantiga se nalazi u Cantigas de Santa Maria, zbirka narativnih pjesama o čudima i himni u slavu Bogorodice, napisanih na galicijskom-portugalskom na dvoru kralja Alfonsa X Mudrog u drugoj polovini 13. vijeka, između 1270. 1282. Postoji skoro 1.700 sekularnih cantiga, ali muzika je preživjela samo u nekoliko slučajeva: u šest cantigas de amigo Martína Codaxa (fl. 13/14. vijek) i u sedam cantigas de amor od Denisa od Portugala ( 1261-1325 ).
Cantiga je takođe naziv jedne poetske i muzičke forme renesanse, koja se često veže za vrste zvanim villancico i canción.
Vrste pesama
Obje vrste pjesama imaju zajedničku vrstu strofe koja se koristi – obično u osmercima ili desetercima) i rabe konsonantske rime. I jedni i drugi često koriste figuru paralelizma.
Tematika
Što se tematike tiče, dijele se na:
Xim-Há, Chemax
Xim-Há je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Chemax.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Al ‘Awājī, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1649 m.
Oncești, Oncești, Bacău
Oncești je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Oncești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1686 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
El Papalote, Sinaloa
El Papalote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Huazamotita, Mezquital
Huazamotita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 987 m.
Bludenz
Bludenz je grad na zapadu Austrije od 14,015 stanovnika.
On je administrativni centar istoimenog Okruga Bludenz.
Geografske karakteristike
Bludenz leži u dolini rijeke Ill, udaljen oko 100 km jugoistočno od Züricha
Historija
Bludenz je prvi put dokumentiran 830., a utvrđen je u 13. vijeku. Status grada dobio je 1296., a 1394. potpao je pod austrijske Habsburge.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti Bludenza.su zamak Gayenhofen (1228. - 1245.), restauriran 1746., parohijska crkva sv. Lovre iz 1514. i bolnička crkva (Spitalskirche) iz 15. vijeka sa finim baroknim oltarom.
Privreda
Bludenz. je poznata turistička destinacija kako ljeti tako i zimi zbog skijanja. Bludenz od industrije ima tvornice tekstila, satova, čokolade, građevinskog materijala i kemikalija
Pored tog on je trgovačko servisni centar svoje poljoprivredne okolice.
Milan Ivkošić
Milan Ivkošić (Zmijavci, 23. srpnja 1947.) - hrvatski novinar, piše kolumne za Večernji list.
Rođen je u katoličkoj obitelji u mjestu Zmijavci kod Imotskog 23. srpnja 1947. Započeo je svoju karijeru novinara u omladinskom listu "Tlo".
Radio je kao pisac i urednik, a 1981. postaje kolumnist u časopisu Start. Puno puta nastupio je na televiziji i radiju kao povremeni i redovni komentator u emisijama (HRT, Nova TV). Bio je urednik Večernjeg lista, gdje i sad piše kolumne. Ivkošić je konzervativni novinar, piše uglavnom o političkim temama.
Odlikovan je Redom Danice hrvatske s likom Antuna Radića (1995.).
Șaru Dornei, Șaru Dornei
Șaru Dornei je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Șaru Dornei.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 864 m.
La Unión, Guerrero
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 3189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Mate Milas
Životopis
Rodio se je 1971. godine u Imotskome. Osnovnu je školu završio u Zmijavcima. U Imotskom je završio srednju školu. U Zagrebu je diplomirao kroatistiku. Radi kao profesor hrvatskoga jezika u osnovnoj školi u Zagrebu. Vodi novinarsku grupu u školi koja uređuje školski list Siget. U književnosti se okušao, po njegovim riječima, jer je učitelj hrvatskoga jezika pa time "nije čudo da pokušam štogod pisati u slobodno vrijeme". Književnost za djecu i mlade izabrao je jer ju puno bolje poznaje, budući da radi u osnovnoj školi te je po naravi posla svake godine prisiljen čitati iste knjige iz lektire.
Kukuljević Sakcinski
Kukuljević Sakcinski je hrvatska plemićka obitelj. Podrijetlom je iz Imotske krajine.
Povijest
Ondje se je jedan član obitelji oženio posljednjom pripadnicom stare senjske patricijske obitelji Bassani de Sacci, kojoj je plemstvo 1490. podijelio kralj Vladislav, prema usmenom kazivanju Ivana Kukuljevića, a koje je prenio Tadija Smičiklas. Otac joj je 1596. godine poginuo pod Klisom. Pretpostavlja se da je taj član Jakov. Kad je vladar izdao naredbu o raseljavanju uskoka 1622., sin mu se je Antun preselio u okolicu Novog Vinodolskog, u Bribir. 1649. je godine stekao hrvatsko-ugarsko plemstvo. Prema onom nastavku de Sacci, obitelj je pohrvatila to prezime u Sakcinski.
Obitelj se je granala. Neke su grane izumirle, a neke nove su se formirale. Novo odredište obitelji bilo je Međumurje. Od tamo se je u obližnji Varaždin preselio Toma Melkior Kukuljević Sakcinski koji je poslije postao gradonačelnikom i vrhovnim blagajnikom Varaždinske županije. Imao je dvojicu sinova Franju i Antuna koji su formirali nove grane: bakarsku i zagorsku.
Izvori
te prenesen u nešto sažetom obliku, da se ne bi doslovno prepisao cijeli sadržaj.
Monte Sinaí, Socoltenango
Monte Sinaí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Socoltenango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 623 m.
Pozo de Piedra, Oxchuc
Pozo de Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Oxchuc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2208 m.
X-Huech, Chemax
X-Huech je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Chemax.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Gotra, Parma
Gotra je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 452 m.
Rockwell, Iowa
Rokvel je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.039 stanovnika.
Cuatro Caminos, Tianguistengo
Cuatro Caminos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tianguistengo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1470 m.
La Joya, Restaurante, Satevó
La Joya, Restaurante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Satevó.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1525 m.
Alt al Lakwān, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2037 m.
Potrerillos de Rentería, La Huacana
Potrerillos de Rentería je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini La Huacana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 266 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Las Palmas, Chinampa de Gorostiza
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chinampa de Gorostiza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Cascina Beretta, Milano
Cascina Beretta je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Eclipse (roman, Meyer)
Pomrčina je romantično-fantastični roman Stephanie Meyer, treći iz serijala Sumrak. Objavljena je 2007. u tvrdom ukoričenju. Roman nastavlja priču o 18-godišnjoj Belli Swan i njezinoj ljubavi, vampiru Edwardu Cullenu. U trećem nastavku triologije Sumrak, vukodlaci (Quiletui) i vampiri (Cullenovi) udružuju se kako bi pobijedili novorođene vampire koji haraju i ubijaju Seattleom. Kasnije se Bella dosjeti da možda iza stvaranja novih vampira stoji vampirica Victorija, koja je nastoji naći i ubiti od Sumraka, kada su Cullenovi ubili njezinog dečka-vampira Jamesa.
Ovaj treći nastavak trilogije Sumrak doživio je i ekranizaciju u 2010. godini. Ova je knjiga također došla na vrh najčitanijih knjiga u Americi i Britaniji.
Alpoyeca, Guerrero
Alpoyeca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 3284 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 970 m.
Agua Negra, Pahuatlán
Agua Negra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Pahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1370 m.
Corralillo, Chinampa de Gorostiza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Las Carolinas, Linares
Las Carolinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Linares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Mottalunga, Novara
Mottalunga je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
La Vainillita, Sinaloa
La Vainillita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1084 m.
Tarnița, Oncești
Tarnița je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Oncești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 590 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Antun Karlo Bakotić
Antun Karlo Bakotić (Kaštel Gomilica, 4. studenog 1831. - Zadar, 13. siječnja 1887.), hrvatski fizičar i književnik
Studirao je matematiku i fiziku u Beču i Veneciji. Radio je kao profesor u Rijeci, bio ravnatelj Velike gimnazije u Splitu te školski nadzornik. Među prvima u Hrvatskoj objavljivao je prirodo-znanstvene knjige, a 1862. priredio je za tisak knjigu "Pojavi iz prirode za pouku prostoga naroda" prema talijansakom djelu A. Cime. Pisao je stručno-popularne članke u časopisu "Književnik". Surađivao je s Bogoslavom Šulekom i izradi "Riječnika znanstvenog nazivlja". Objavio je knjigu "Vinarstvo". Jedan je od prvaka narodnog preporoda u južnoj Hrvatskoj, zaslužan za uvođenje hrvatskog jezika u školsku nastavu, a bio je i među pokretačima "Narodnog lista". Njegov roman iz bosanskog života s nacionalno-oslobodilačkom tamatikom "Raja" objavljen je fragmentarno u "Iskri" i "Hrvatskoj" te u cijelosti u "Domu i svijetu".
Neagra Șarului, Șaru Dornei
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1639 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 940 m.
Los Sosa, Satevó
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1394 m.
Katedrala u Vicenzi
Katedrala u Vicenzi (pravim imenom Santa Maria Annunciata) je katedrala u sjevernotalijanskom gradu Vicenzi.
Historija
Historija crkve počela je još za ranokršćanstva u 5. vijeku. Nakon provale Huna, proširena je u brodnu trobaziliku. Početkom 7. vijeka, za pontifikata biskupa Oronzia, počela je prva restauracija i dogradnja koja je kasnije doživjela brojne izmjene, ali je građevina u globalu dobila današnje dimenzije.
Potres iz 1117. i pljačkaška kampanja trupa Friedricha II., cara Svetog Rimskog Carstva, pridonijeli su promjenama u izgledu crkve. Današnji izgled uglavnom je rezultat intervencija provedenih tokom 15. vijeka (1444–1467) od gradnje gotičke fasade, za koju se vjeruje da je djelo Domenica da Venezia, do uređenja kapela i apside iz 13. vijeka.
Gradnja apside katedrale započela je 1482. po projektu Lorenza da Bologna, ali ni 1531. još nije bila dovršena. Prvo privremeno stavljanje pod krov napravljeno je 1540. godine, nakon što se pojavila mogućnost da bi se u Vicenzi održao Ekumenski koncil (održan u Trentu kao tridentski). Na kraju je komuna Vicenza tek 1557. dobila dopuštenje od Mletačke Republike da može raspolagati sredstvima koja je još na početku tog vijeka dao biskup Zeno, za tu namjenu, te stoga i mogućnost da dovrši radove.
Slavni Andrea Palladio osmislio je glavni oltar, grobnicu za biskupa Girolama Bencuccija, sjeverni portal, tambur i kupolu. Nakon nekih neogotičkih intervencija provedenih sredinom 19. vijeka, za vrijeme Drugog svjetskog rata katedrala je bombardirana i djelomično razorena, tako da se njezina restauracija rastegla do 2002. godine.
Paladijeva kupola
Projekt za nju je najvjerojatnije djelo Andrea Palladija, a izvedena u dvije faze. U prvoj od 1558. do 1559. podignut je tambur iznad prozora i napravljen vijenac, a u drugoj od 1564. do januara 1566. i sama kupola. Karakteristična forma lanterne, pomalo apstraktne i lišene dekoracija, replika je onog što je napravio za venecijanski San Giorgio Maggiore. Palladio je do tog došao radivši na rekonstrukcijama antičkih hramova centralnog tlocrta, kao što je Romulov hram na Via Appia.
Paladijev portal
Paolo Almerico je 1560. zatražio dozvolu od katedralnog savjeta da o svom trošku podigne sjeverni portal katedrale, prema kapeli sv. Ivana Krstitelja. Isti Almerico je nekoliko godina kasnije angažirao Palladija da mu izgradi vilu Rotondu. Portal je dovršen i svečano otvoren 1565. godine, najvjerojatnije povodom inauguracije biskupa Mattea Priulija. Iako za taj portal nema nikakvih dokumenata, niti orginalnih paladijevih crteža, to djelo se na bazi stilskih analiza pripisuje njemu jer liči na bočni portal venecijanske bazilike San Pietro di Castello koji je Palladio izveo 1558. godine.
Suwayr, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1484 m.
El Astillero, Tianguistengo
El Astillero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tianguistengo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1484 m.
Crkva sv. Marte u Bijaćima
'''Crkva sv. Marte''' u Bijaćima je starohrvatska crkva.
Na ovom se je mjestu prvo nalazila starorimska villa rustica. Potom je ovdje bio sakralni objekt iz starokršćanskog razdoblja. Od nje je ostala polukružna apsida koja se nalazila neposredno iza pravokutne apside crkve sv. Marte. Ime sv. Marte nalazi se uklesano u natpisu na kruni ciborija.
U 9. su stoljeću Hrvati na mjestu ovog objekta sagradili crkvu koju su posvetili sv. Marti. Prema njoj se cijeli lokalitet zove Stombrate. Na ovom su lokalitetu hrvatski kraljevi iz dinastije Trpimirovića imali svoje posjede. Ovo im je bila druga lokacija gdje su stolovali, pored Klisa. Pretpostavlja se da su crkvu dali sagraditi knez Mislav ili Trpimir u prvoj polovini 9. stoljeća. Crkva je više puta bila rušena u borbama koje su se tijekom stoljeća vodile ovdje. Nova je crkva izgrađena u 17. stoljeću nedaleko od starih temelja. Don Frane Bulić 1908. je godine nakon završetka vlastitih arheoloških istraživanja ovdje dao sagraditi novu crkvu Sv. Marte. Crkva je i danas u upotrebi. Pripada župi Gospe od anđela u Trogiru.
Crkva je trobrodnu bazilika s pravokutnom apsidom. Bila je opremljena kamenim namještajem starohrvatskog crkvenog graditeljstva. Ukrašavali su ga pleteri, dominantni ukras crkvene unutrašnjosti, krstionica, kapiteli, ciboriji, kamenice i rustikalni kipovi. Crkva se spominje u prijepisima isprava hrvatskih vladara narodne krvi. Prijepisi su iz 16. stoljeća, a crkvu datiraju u sredinu i drugu polovinu 9. stoljeća. U blizini se nalazi starohrvatsko groblje. Pavuša Vežić pretpostavlja za novu crkvu koja je podignuta u opsegu stare bazilike da je ranoromanička građevina kojoj je toranj na pročelju naknadno prigrađen, kao i produbljena pravokutna apsida na začelju.
Arheološki su ovo područje istražili Društvo Bihać i don Frane Bulić 1902. - 1905. godine. Drugi val istraživanja bio je od 1967. do 1969., a istraživao ga je Muzej hrvatskih arheoloških spomenika. Godinu poslije konzerviran je.
2005. je bila gotova analiza natpisa croatorum s kamenog ulomka iz ove crkve. Analizu je radio Muzej hrvatskih arheoloških spomenika iz Splita. Zaključeno je da natpis datira s konca 8. stoljeća, čime je najstariji spomen imena Hrvat. Stariji je oko 80 godina od poznatog ulomka kneza Branimira. Prvotne analize akademika Nenada Cambija datirale su ovaj ulomak 12. odnosno 13. stoljeće. Hrvatski arheolozi Tonči Burića i Vedrana Delonga zanimali su se za ovaj ulomak te su stilskim usporedbama pokazali da vjerojatno pripada kraju 8. ili samom početku 9. stoljeća.
Nueva Esperanza, Socoltenango
Nueva Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Socoltenango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
Loggia Valmarana
Loggia Valmarana je građevina u sjevernotalijanskm gradu Vicenzi.
Historija i karakteristike
Leonardo Valmarana, vlasnik velikog terena izvan tadašnje Vicenze duž kanala Seriola, silno je želio pretvoriti taj teren u park. On je najvjerojatnije angažirao Palladija da mu projektira lođu s pogledom na park. Donji dio lođe leži na lukovima i masivnim pilastrima uronjenim u vodu kanala, a iznad se niže pet toskansko-dorskih stupova koji nose trokutasti zabat, ispod kojeg su tri centralne prostorije. Na stražnjoj strani također se nalaze tri prostorije, dozidane uz ostatke zidova iz vremena Scaligerija.
Oduvjek je bilo sumnji da je ta lođa Palladijevo djelo, jer nema nikakvih dokumenenata koji bi to potvrdili, a ni stilska analiza to ne potvrđuje. Ono što se sa sigurnošću zna je da su radovi u parku počeli 1556. godine, a 1563. dokumentirana je građevina iza lođe. Na temelju tih dokumenenata nedavno je došlo do hipoteze da je lođu dao sagraditi Paolo Antonio, sin Leonarda Valmarane, odnosno da je njen pravi graditelj bio Vincenzo Scamozzi. Prema tome, isklesan na trabeaciji (1592) s imenom Leonarda Valmarane vjerojatno se odnosi na godinu kad je park otvoren za javnost, a ne na godinu izgradnje lođe.
Loggia Valmarana je 1994. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
Cuautepec, Guerrero
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 3483 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Mukulwitz, Oxchuc
Mukulwitz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Oxchuc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1916 m.
Colgiordano, Perugia
Colgiordano je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Goris
Prema podacima statističkog zavoda Jermenije, u gradu je 2010. živelo 23.022 stanovnika što je za oko 240 stanovnika manje u odnosu na stanje iz 2001. godine.
Geografija
Januarski prosek temperatura je -1,3 °C, julski 19 °C, a prosečna količina padavina je oko 700 mm na godišnjem nivou. Tokom zime na ovom području su česti veoma jaki vetrovi, pa se za Goris često kaže da je najvetrovitiji grad u Jermeniji.
Na levoj obali reke Goris, u krtim vulkanskim stenama nalazi se pravi lavirint podzemnih prolaza i pećina, ali i kamenih piramida, i taj deo grada naziva se „pećinskim Gorisom“. Od najranijih vremena te pećine su korištene kao ljudske nastambe koje su u bronzanom dobu prerasle u pravo naselje.
Istorija
Srednjovekovno naselje bilo je smešteno istočno od današnjeg grada na levoj obali reke. Taj deo se danas nazica Starim Gorisom i poklapa se sa današnjim selima Goru i Goraik koje je spominjao i Stepanos Orbelijan u XIII veku u.
U blizini starog dela grada 1876. je osnovano novo naselje. Nakon propasti DR Jermenije 1920. godine, 26. aprila 1921. osnovana je republika Planinska Jermenija koju su činile tadašnje pokrajine Zangezur (danas Sjunik), Daralakjaz (danas Vajots Džor) i Artsak sa Gorisom kao glavnim gradom.
Demografija
Prema rezultatima popisa iz 1897. u naselju je živelo 1.450 stanovnika, od kojih su 1.082 bili Jermeni a 209 azerski Tatari.
Prema podacima statističkog zavoda Jermenije, u gradu je 2010. živelo 23.022 stanovnika što je za oko 240 stanovnika manje u odnosu na stanje iz 2001. godine. Celokupnu populaciju danas u gradu čine Jermeni, od kojih je jedan znatan deo izbeglice iz susednog Azerbejdžana.
Znamenitosti
mini|d|220p|Crkva svetog Grigorija Prosvetitelja U blizini grada nalazi se čuveni Tatevski manastir iz 10. veka, jedan od najlepših manastira Jermenske apostolske crkve. U samom gradu se nalazi kamena crkva Svetog Grigorija prosvetitelja.
Goris je i rodno mesto jednog od najvećih jermenskih prozaista Aksela Bakunca, a njegova kuća je pretvorena u muzej.
U gradu se trenutno gradi centar za kardio-vaskularne bolesti uz pomoć donacija iz Francuske.
Galerija
800px|mini|c| Panorama grada
El Zancudo Uno, Mezquital
El Zancudo Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1954 m.
San Antonio, Chemax
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Chemax.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Potrerito, Sinaloa
Potrerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 538 m.
Darko Ujević
Darko Ujević (Imotski, 28. lipnja 1955.), hrvatski znanstvenik, dekan Tekstilno-tehnološkog fakulteta u Zagrebu.
Životopis
Dr. sc. Darko Ujević, red. prof., rođen je u Imotskom 28. lipnja 1955. godine. Osnovnu školu završio je u Krivodolu, a srednju školu u Splitu. Diplomirao je na Tehnološkom fakultetu 27. lipnja 1977. godine i stekao zvanje diplomiranog inženjera tekstilnog inženjerstva, tekstilno-mehaničkog smjera, konfekcijsko-trikotažnog usmjerenja.
Ranija dob
Na poslijediplomski studij Tehnološkog fakulteta, smjer tekstilno inženjerstvo, upisao se 1977. godine. Magistarski rad pod naslovom „Utjecaj relativne vlažnosti u procesu šivanja pletene odjeće“ obranio je 28.11.1984. godine, pod mentorstvo prof. dr. sc. Blaža Kneza, i stekao naziv magistra znanosti iz tehničke znanstvene oblasti, područje kemijskog inženjerstva. Disertaciju pod naslovom „Utjecaj probodnih sila u procesu šivanja pletene odjeće“ obranio je 09.03.1998. godine na Tekstilno-tehnološkom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, pod mentorstvo prof. dr. sc. Blaža Kneza, i time stekao znanstveni stupanj doktora tehničkih znanosti iz polja tekstilne tehnologije.
Radno iskustvo stječe zapošljavanjem u poduzeću „Pionirka“ - danas „Trimot“ d.d. - iz Imotskog, gdje se zaposlio 22. rujna 1977. i radio do 31. prosinca 1989. godine, a obavljao je reizborne poslove tehničkog direktora u dva mandata, te u trećem mandatu dopredsjednika poslovodnog odbora za razvoj i tehničke poslove. Tijekom rada posebno se bavio poboljšanjem radnih uvjeta i kakvoće proizvoda, uz unaprjeđenje timskog rada i organizaciju proizvodnje rublja. Početkom 1980-ih izradio je idejni i izvedbeni tehnološki projekt novih proizvodnih pogona s direktnim ciljem povećanja sadržaja izvozne ponude i razvoja istog poduzeća.
Započeo je suradnju kao vanjski suradnik u nastavnom procesu Više tehničke škole u Bihaću od 1988. godine, a od 1996. godine surađuje i s Tehničkim fakultetom Univerziteta u Bihaću. Više godina bio je vanjski suradnik „Inženjerskog biroa“ d.d. iz Zagreba. Od strane Znanstveno-nastavnog vijeća Tehnološkog fakulteta u Zagrebu 1987. godine izabran je u znanstveno-istraživačko znanje: znanstveni asistent iz tehničke oblasti, područje kemijskog inženjerstva. Od 1987. godine upisan je u registar znanstvenih istraživača pod brojem 139605. Od 1. siječnja 1990. godine zaposlen je na Tehnološkom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu u svojstvu asistenta, područje kemijskog inženjerstva, za predmete „Procesi proizvodnje odjeće“ i „Konstrukcija odjeće“. U znanstveno-nastavno zvanje predavača iz predmeta „Tehnološke operacije proizvodnje odjeće“ i „Konstrukcija odjeće“, u znanstvenom području tekstilna tehnologija, izabran je 30. studenog 1992. godine. U zvanje docenta izabran je 9. studenoga 1998. godine. Dana 20. listopada 2003. godine izabran je u zvanje izvanrednog profesora.
Tehnološki fakultet Sveučilišta u Zagrebu
Na preddiplomskom i diplomskom studiju Tekstilnog i modnog dizajna nositelj je kolegija „Konstrukcija odjeće I“, „Konstrukcija odjeće II“, „Konstrukcija odjeće III“, „Modeliranje odjeće I“, „Modeliranje odjeće II“ i „Praktikum izrade odjeće“ za potrebe Tekstilno-tehnološkog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu. Na specijalističkom poslijediplomskom studiju – Dizajn i tehnologija modne odjeće nositelj je kolegija „Antropometrija i konstrukcija odjeće“ i „Projektiranje i organizacija procesa modne odjeće“. Na specijalističkom doktorskom studiju – Visoka moda nositelj je kolegija „Konstrukcija i šivanje u visokoj modi I“ i „Konstrukcija i šivanje u visokoj modi II“. Na znanstvenom doktorskom studiju – Tekstilna znanost i tehnologija nositelj je kolegija „Antropometrijski sustavi i odjevne veličine“ i „Terminsko trgovanje“. Prema starom programu nositelj je slijedećih kolegija: „Osnove konstrukcije odjeće“, „Konstrukcija odjeće“, „Modeliranje odjeće“, „Tehnološke operacije proizvodnje odjeće“, „Tehnologija proizvodnje odjeće“, „Konstrukcija odjeće I“ i „Tehnički parametri šavova u odjevnom inženjerstvu“.
U svojstvu mentora koordinira izradu brojnih diplomskih radova na stručnom i fakultetskom stupnju. Bio je mentor i voditelj magistarskih radova i član povjerenstava za ocjenu i obranu magistarskih radova te mentor i voditelj doktorskog rada i član povjerenstva za ocjenu i obranu doktorskog rada. Na stručnim usavršavanjima boravio je u Tübingenu, Denkendorfu (Njemačka), Lodzu (Poljska) i Knoxvilleu (SAD). Bio je glavni istraživač i voditelj na tehnologijsko istraživačko-razvojnom projektu „Uređaj za poboljšanje kvalitete šivanja odjeće“ (TP-02/0117-08).
Bio je voditelj i glavni istraživač na složenom tehnologijsko-istraživačko-razvojnom projektu „Hrvatski antropometrijski sustav“ (STIRP-37/2002:TP-03/0117-012). U okviru ovog projekta provedeno je opsežno i sustavno antropometrijsko mjerenje stanovništva u RH. Bio je glavni istraživač i voditelj na znanstveno istraživačkom projektu „Unaprjeđenje procesa proizvodnje odjeće“ (0117-013). Glavni je istraživač i voditelj znanstvenog projekta „Antropometrijska mjerenja i prilagodba sustava veličina odjeće“ (117-1171879-1887) u okviru programa „Antropometrija, pristalost i dizajn konvencionalne i inteligentne odjeće“.
Dostignuća
Objavio je 14 znanstvenih radova u CC časopisima, 14 znanstvenih radova u ostalim časopisima, 23 radova u ostalim časopisima, 86 radova u zbornicima skupova s međunarodnom recenzijom, 45 ostalih radova u zbornicima skupova, 21 sažetak u zbornicima skupova te ima 2 patenta i 1 patentnu prijavu. Objavio je 9 sveučilišnih udžbenika, 7 poglavlja u knjizi, 4 povijesno-športske knjige, 2 priručnika za antropometrijska mjerenja, 1 zbornik radova, 2 znanstveno-stručne knjige i 7 stručnih knjiga. Za potrebe tekstilne i odjevne industrije izradio je preko 100 stručnih studija, elaborata i informatičkih projekata, posebno na razvoju i unaprjeđenju postojeće organizacije proizvodnje. Ima jednu inovaciju, jedno tehničko unaprjeđenje. Glavni je urednik časopisa „Tekstil“ od br. 6/2004. do br. 12/2006. Predsjednik je Odbora za izdavačku djelatnost i član uredništva časopisa „Tekstil“. Član je Dan Collegium International (Budokai – karate šport) i član UO i IO Hrvatskog inženjerskog saveza tekstilaca (HIST). Od 9. ožujka 2007. je član suradnik Akademije tehničkih znanosti Hrvatske (Croatian Academy of Engineering). Od 4. travnja 2007. član je Znanstvenog vijeća za tehnološki razvoj Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti.
Popis najznačajnijih znanstvenih radova
New Anthropometric Instruments. // Collegium Antropologicum. 31 (2007), 4; 1031-1038 (članak, znanstveni).
Istraživačko-razvojna dostignuća
PATENTI
Fellsmere, Florida
Felsmir je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.197 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.197 stanovnika, što je 1.384 (36,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Kvantitativna lingvistika
Kvantitativna lingvistika (KL) je poddisciplina opće lingvistike ili, još konkretnije, računarske lingvistike. Kvantitativna lingvistika istražuje jezike koristeći prije svega statističke metode u cilju formuliranja jezičnih zakona, odnosno, opće teorije jezika u smislu skupa međusobno povezanih jezičnih zakona. Kvantitativna lingvistika je empirijski zasnovana na rezultatima jezične statistike, polja koja se može tumačiti kao statistika jezika ili kao statistika bilo kojeg jezičnog objekta.
Kraljevske palače u Abomeyju
Kraljevske palače u Abomeyju su kompleks od 12 vladarskih palača koje se protežu na 40 hektara terena u samom centru Abomeyja, u Beninu; Abomey je bio glavni grad historijskog Kraljevstva Dahomej i tu su stolovali tamošnji vladari. Još uvijek se redovito koriste za tradicionalne rituale i za kraljevske svečanosti. Zgrade palača su važne ne samo zbog prošlosti koje predstavljaju, nego i za tradiciju koju pomažu održati.
Kvantitativna lingvistika
Neki lingvistički zakoni
Postoji veliki broj predloženih lingvističkih zakona, među kojima su: mini|360px|Frekvencija [[glagola ima i nema]] Ostale jezične jedinice koje se takođe pridržavaju ovog zakona su na primjer, slova (karakteri) različite složenosti, dužine takozvanih hrebova, nazvanih po Ludeku Hrebičeku  i govornih akata. Isto važi i za distribuciju zvukova (fonova) različitog trajanja.
Kraljevske palače u Abomeyju
Na 9. sjednici Odbora, UNESCO je 1985. godine proglasio Kraljevske palače Svjetskom baštinom, čime su ove postale prvi takav spomenik u Beninu. Kakoje 1984. godine dobar dio kompleksa oštećen u tornadu, Kraljevske palače su se sve do obnove 2007. godine smatrale ugroženim spomenicima svjetske baštine.
Karakteristike
Tijekom stoljeća, kompleks palača se ispunio stanovima i zgradama te je na svom vrhuncu mogao udomiti čak 8,000 ljudi, ali i freskama, skulpturama, te nizom zamršenih bareljefa. Za društvo bez pisanih dokumenata, bareljefi, koji su se koristili kao ukras na palačama, služe kao jedinstveni zapisi prošlosti. Oni predstavljaju najznačajnije događaje u razvoju naroda Fon i njihova kraljevstva, slaveći vojne pobjede i moć svakog kralja, te dokumentiranjem mitova Fon ljudi, te njihovih običaja i rituala. Zidovi pokazuju kako se vojna moć Kraljevstva Dahomej djelomično temeljila na ratnicama koje su u potpunosti bile ravne svojim muškim kolegama u žestini i hrabrosti. Oni također prikazuju mitske životinje koje simboliziraju karakteristike kraljeva i njihovu moć kao vladara.
Kilómetro Dieciséis, Linares
Kilómetro Dieciséis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Linares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Martin Pavlović Zažabac
Martin Pavlović Zažabac, Martin Pavlović Žažabac (Glavina Gornja, Imotski, 1776. − Podbablje, studenoga 1809.), hajdučki harambaša, vođa ustanka protiv Napoleonove vojske, zapovjednik područja.
Životopis
Rodio se je u Glavini Gornjoj pored Imotskoga. Zažabac se istakao kao vođa ustanka protiv Napoleonove vlasti u Dalmaciji. Ustanak je potakla Austrija, a sve upravne i izvršne ovlasti dao mu je austrijski general Petar Knežević. Žažabac je zapovijedao cijelim područjem između Cetine i Neretve, te je sa svojim suradnicima uspješno proveo ustanak protiv francuske okupacije Dalmacije, boreći se na strani Austrijskoga Carstva. Oni su s ruskim vice-admiralom Dimitrijem Nikolajevičem Senjavinim digli ustanak 1807., pa opet 1809. godine. U Makarskoj je ustanovio vojsku, 800 vojnika iz Imotskoga, 300 iz Vrgorca, 200 iz Omiša i 600 iz Makarske.
Međutim, mirom u Schönbrunnu, potpisanim 14. listopada 1809., Austrija je predala Dalmaciju Francuzima što je bio izdajnički čin koji je ugrozio živote brojnih ustanika. Bijaše na stotine i tisuće junaka bez premca, od fra Dorotića do Zubana i imotskoga hajduka Zažapca, kojega naimenovaše gospodarom sve zemlje od Cetine do Neretve. Pomoćnikom mu bješe postavljen glasoviti pandurski harambaša Andrija Bartulović iz imotske Župe. Prema podacima iz Zadarskoga arhiva i istraživanjima dr. Mije Milasa, smatra se da su vođa ustanka Martin Pavlović Žažabac i njegov tajnik Frane Gudelj, obojica Imoćani, mučke ubijeni iz zasjede u Podbablju krajem studenoga 1809. godine. U narodu se za to mjesto uvriježio naziv Vrandukin greb. Nastojanjima dr. Mije Milasa, na tom je mjestu 2004. godine postavljena spomen-ploča sadržaja:
Clarksburg, Missouri
Klarksburg je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 334, što je 41 (-10,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Martin Pavlović Zažabac
Životopis
Nadnevka 12. prosinca 2009. obilježena je 200. obljetnica ustanka protiv Francuza. Na mjestu njihove pogibije održan je prigodan govor popraćen vjerskim obredom uz nazočnost rodbine i potomaka Martina Pavlovića Zažapca i Frane Gudelja (više o tome možete pročitati u 39. izdanju lista "Most" u nakladi župe Podbablje).
Poznati hrvatski književnik Ivan Aralica u svom je romanu Graditelji svratišta opisao povijesnu ulogu Martina Pavlovića Žažapca i njegova tajnika Frane Gudelja, kao i ostalih istaknutih Hrvata u političkom i vojnom kontekstu pobune protiv francuske okupacije i time udahnuo novi život tim istinskim junacima, na ponos Imotske krajine i čitave Hrvatske.
Suzaku (film)
Suzaku (萌の朱雀) je japanski igrani film snimljen u režiji Naomi Kawase i premijerno prikazan početkom 1997. godine. Po žanru je drama, a radnja prikazuje jednu porodicu u planinskom selu koja se usprkos siromaštva drži zajedno, ali se raspadne nakon iznenadne smrti oca. Suzaku je prvi cjelovečernji film u filmografiji Kawase, koja je dotada poznata po kratkim niskbodudžetnim filmovima snimljenih u Super 8 formatu, a u njemu su, sa izuzetkom Juna Kunimure koji tumači lik oca, svi glumci bili naturščici. Suzaku je prikazan na Kanskom festivalu gdje je osvojio nagradu za najbolju kameru.
Kaštelanski zaljev
mini|Kaštelanski zaljev
Kaštelanski zaljev je zaljev na obali Jadranskog mora. Za njega još postoji i naziv Lintar.
Izrazito je zatvoren zaljev. Sa sjevera i sjeveroistoka je zatvoren glavnim kopnom, s južne strane ga zatvara Splitski poluotok, a sa zapada i jugozapada ga omeđuje trogirski otok i otok Čiovo.
Na obalama ovog zaljeva se nalaze sedam Kaštela, Solin, Split, Trogir, Vranjic, Arbanija, Slatine, Mastrinka, Divulje, Bijaći i Sveti Kajo, a do 7. stoljeća se tu nalazio i rimski grad Salona čiji se ostaci i danas vide pokraj Solina.
Cascina Bergamina, Milano
Cascina Bergamina je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Kaštelanski zaljev
U zaljev se ulijeva rijeka Jadro (u Solinu) i potok Pantana (kod Trogira). U njemu se nalaze i brojni manji otoci, poput Školjića, Galere, Barbarinca te hridi Šilo.
Graffagnana, Parma
Graffagnana je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Cascina Bergamina, Milano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Saltillo Chiquito, Chinampa de Gorostiza
Saltillo Chiquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chinampa de Gorostiza.
La Zauda, La Huacana
La Zauda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini La Huacana.
Naranjastitla, Pahuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1302 m.
La Zauda, La Huacana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 912 m.
Saltillo Chiquito, Chinampa de Gorostiza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Breaking Dawn
Praskozorje  je četvrti i zadnji roman iz serijala Sumrak od Stephenie Meyer.
Radnja romana
Vječni tinejdžer Edward i Bella završili maturirali su te svoju dugogodišnju ljubavnu vezu odlučili okruniti brakom. No to će biti moguće jedino ako se ona preobrazi u vampiricu i zauvijek odrekne ljudskoga života.
Bez obzira na mukotrpne i dugotrajne posljedice koje će Belli donijeti ta vječna preobrazba, ona je zbog ljubavi spremna reći sudbonosno 'da' i ući u svijet hladnoće, mraka i besmrtnosti.
Obitelj Cullen oduvijek se borila za miran suživot svoga i ljudskog roda, no Bellina preobrazba ugrozit će stoljetni mir koji je stajao na, kako se čini, krhkim temeljima suživota.
Pojedini Quileutei poprimaju obličje vukodlaka u blizini vampirske ili neke druge prijetnje, a Bellina odluka najviše pogađa Jacoba Blacka, sina poglavice Quilleta, koji se i sam bezuvjetno zaljubio u Bellu i spreman je učiniti sve kako Bella ne bi postala vampirica i tako ju zauvjek izgubio.
Nakon vjenčanja Edward je obećao pretvoriti Bellu u vampiricu. Na medenom mjesecu Bella je zatrudnjela sa Edwardom. Iako se svi žele riješiti tok stvora, Bella ne dozvoljava da mu itko bilo što radi. Nakon mukotrpne i jako bolne trudnoće, nakon mjesec dana Bella rađa ljudsko-vampirsku djevojčicu Renesmee. Budući da je izgubila jako mnogo krvi, jedini način da preživi je da postane vampirica. Edward ju pretvara. Jacob je bio u blizini i prvi put vidi tog stvora kojeg je mrzio jer je uništavao Bellu. Otisnuo se na Renesmee.
Renesmee je narasla jako brzo, za 4 godine izgledala je kao da joj je 17. Renesmee i Jacob bili su zauvjek sretno zaljubljeni, kao i Bella i Edward i ostali Cullenovi.
Ekranizacija
Za razliku od prethodna tri romana, Breaking Dawn je bio ekraniziran u dva umjesto jednog filma, s obzirom da su producenti smatrali da se njegov sadržaj ne može adekvatno prikazati u cjelovečernjem formatu. Tako je 2011. snimljen Breaking Dawn Pt1, a 2012. i njegov nastavak Breaking Dawn Pt2, koji je predstavljao završni dio filmske serije.
Gura Haitii, Șaru Dornei
Gura Haitii je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Șaru Dornei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 621 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1040 m.
Al Jarahī, Sa'dah
Al Jarahī je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1787 m.
Rancho Bonito, Chemax
Rancho Bonito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Chemax.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
La Pahua, Tianguistengo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 914 m.
El Taraizal, Sinaloa
El Taraizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Xochistlahuaca, Guerrero
Xochistlahuaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 3566 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Sărișoru Mare, Șaru Dornei
Sărișoru Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Șaru Dornei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 921 m.
Dealu Perjului, Oncești
Dealu Perjului je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Oncești.
Vlado Kerošević
Vlado Kerošević (26. april 1955, Tuzla) je bosanskohercegovački glumac i režiser.
Dealu Perjului, Oncești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 260 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Vlado Kerošević
Vanjski linkovi
[[Kategorija:Biografije, Tuzla]
Landisville, Pennsylvania
Landisvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.893.
Ninguno, Satevó
Ninguno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Satevó.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1405 m.
Tepalcates, Mezquital
Tepalcates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1509 m.