cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gottfried Leibniz
Filozofija
Lajbnic je nastojao da izmiri materijalizam i spiritualizam, ali je ostao spiritualist. Razumu je pridavao odlučnu prednost u odnosu na čula. Najpoznatije mu je učenje o monadama. Lajbnic daje uvid „da jedna supstanca uopšte ne može na prirodan način biti nedelatna“. Po njemu je neko saznanje ili tamno ili jasno, a jasno, opet, ili adekvatno ili neadekvatno, simboličko ili intuitivno; savršeno saznanje je istovremeno adekvatno i intuitivno. Lajbnic je kategorije omeđio na šest: supstancija, kvantitet, kvalitet, relacija, akcija i pasija (trpljenje).
Monade
Prostorno – vremenski svet materijalnih stvari i bića sastoji se iz monada, od kojih ne postoje dve apsolutno iste, ni dva ista trenutka u životu jedne monade (princip identiteta nerazlučivog). Monade su duhovne suštine, a izvor im je u Bogu kao najvišoj monadi. Bog je udesio da unutrašnja aktivnost svake monade bude u harmoniji sa aktivnošću svih ostalih (učenje o prestabiliranoj harmoniji), pa je svet savrešeno jedinstven iako ga čine individualne supstancije. Između monada ne postoje uzročno – posledični odnosi, iako je svako stanje monade uzrok njenom sledećem stanju, a istovremeno posledica prethodnog. Lajbnic naziva ljudsku dušu duhovnim automatom, jer ona sva svoja stanja razvija iz same sebe. On je pojam duše izrazio s idealističkog stanovišta, a njemu su se pridružili svi drugi noviji idealisti. Prema Lajbnicu se stvarnost sastoji iz jednog beskonačnog broja bestelesnih prostih pojedinačnih supstancija, čija je unutarnja suština snaga predstavljanja. Ali takve suštine su duše, a Lajbnic ih otuda naziva ames ili, na osnovu njihove jedinstvenosti, monade. Otuda kod Lajbnica samo duše čine stvarnost: sve monade je putem temeljnih razlika snage predstavljanja i manjeg i većeg savršenstva koje počiva na njoj tvorac doveo u jednom zauvek uspostavljenu harmoniju (prestabilizovana harmonija); svaka je stvorena s obzirom na drugu. Ako je u jednoj monadi toliko savršenstva koliko u drugima nesavršenosti, onda one sveukupno obrazuju agregat monada, od kojih prva funkcioniše kao centralna monada. Čulna predstava takvog agregata monada shvata takav agregat kao telo. Ljudska duša je posebno jedna takva centralna monada koja putem razmene svojih predstava stoji takođe u uzajamnim odnosima prema svom telu i u sebi uključuje razvoj putem oticanja i priticanja delova. Lajbnicu se priključuje Kristijan Vulf za koga je duša prosta supstanija sa snagom da sebi predstavlja svet (vis repraesentativa universi).
No Country for Old Men (film)
Nagrade i nominacije
Nema zemlje za starce bio je nominiran za osam Oscara, a osvojio je četiri, uključujući najbolji film. Osim toga, Javier Bardem je nagrađen kao najbolji sporedni glumac; braća Coen osvojila su Oscara za režiju te adaptirani scenarij. Film je bio nominiran i za najbolju montažu (braća Coen kao Roderick Jaynes), najbolju fotografiju (Roger Deakins), najbolju montažu zvuka i najbolji zvuk. "Roderick Jaynes" je pseudonim Coenovih koji montiraju svoje filmove. Da je film osvojio nagradu za montažu, nagradu ne bi nitko primio jer braća ne žele javno reći da su zapravo oni g. Jaynes.
Film je bio nominiran i za četiri Zlatna globusa, a osvojio je dva. Javier Bardem je osvojio nagradu za najboljeg sporednog glumca, a braća Coen za najbolji scenarij. Film je bio nominiran i za najbolji dramski film i najbolju režiju (braća Coen). Ranije te godine bio je nominiran za Zlatnu palmu na Filmskom festivalu u Cannesu. Ceh filmskih glumaca dodijelio je nagradu za najbolju glumačku postavu. Film je 26. siječnja 2008. osvojio nagradu za najbolje redatelje Ceha redatelja za braću Coen. Nominiran je i za devet BAFTA nagrada, a osvojio ih je tri: Coenovi za režiju, Roger Deakins za fotografiju te Javier Bardem za najboljeg sporednog glumca.
Gottfried Leibniz
Monade
Lajbnic naglašava da dve stvari nikada nisu potpuno jednake i da uvek postoje nesvesna čulna opažanja (percepcije) koja određuju delovanje. Njegov princip identiteta nerazlučivog tvrdi da su ličnost X i ličnost Y identične ako i samo ako dele ista suštinska nerelacijska svojstva. Njegova „Teodiceja“ (1710.) pokušava da pomiri dobrotu o Bogu sa postojanjem zla u svetu, pretpostavljajući da je samo Bog savršen i da je ovaj svet „najbolji od svih mogućih svetova“. Ovaj stav ismejan je u komičnom Volterovom romanu Kandid.
Logika
Lajbnic je verovao da se ljudsko razmišljanje, rezonovanje može svesti na račun vrsta, klasa i da takav račun može da razreši mnoga neslaganja, razlike u mišljenjima: „Jedini način da ispravimo naše mišljenje je da ga učinimo opipljivim, stvarnim poput matematičara, tako da kad otkrijemo našu grešku, i kada postoje sporovi, neslaganja među ljudima možemo prosto reći: Hajde da izračunamo (calculemus) bez dalje prepirke i da vidimo ko je u pravu“.
Formalna logika
Lajbnic je najvažniji logičar od vremena Aristotela pa do 1847. godine, kada su Džordž Bul i Augustus De Morgan izdali knjige koje ujedno predstavljaju početak moderne formalne logike. Lajbnic je izneo glavne karakteristike onoga što nazivamo konjunkcija, disjunkcija, negacija, identitet, podskupovi i prazni skupovi.
Osnovni principi Lajbnicove logike, i opravdano cele njegove filozofije mogu se svesti na dva osnovna principa: Lajbnic nije objavio ništa o formalnoj logici za života; većina onoga što je napisano na tu temu postoji u obliku radnih beleški.
Matematika
Iako se matematičko shvatanje funkcije implicitno koristilo u trigonometriji i logaritamskim tablicama, koje su postojale u to vreme, Lajbnic ih je prvi 1692. i 1694. godine primenio eksplicitno kako bi označio neki od više geometrijskih koncepata koji potiču od krive, kao što su apscisa, ordinata, tangenta, tetiva i vertikala. U XVIII veku „funkcija“ je izgubila ovakve geometrijske asocijacije.
Lajbnic je prvi uvideo da se koeficijenti sistema linearne jednakosti mogu predstaviti kao niz, poznatiji kao matrica, koji se može iskoristiti da bi se pronašlo rešenje sistema. Ovaj metod je kasnije nazvan Gausova eliminacija.
Nakon što je postavio svoju konstrukciju infinitezimalnog računa počela je njegova žestoka diskusija s Njutnom o pravu prvenstva. Lajbnic je svoj rad objavio posle Njutna, nakon 1665. godine, ali nezavisno od njega. Notaciju koju danas koristimo u infinitezimalnom računu dugujemo Lajbnicu. Manji deo njegovog rada bio je o beskonačnim nizovima, gde je 1674. godine otkrio relaciju između π i svih drugih nepernih brojeva: π / 4 = 1 – 1/3 + 1/5 – 1/7 + 1/9... koju je ranije pronašao Gregori.
U matematici Lajbnic je istraživao ideju o univerzalnom matematičko – logičkom jeziku zasnovanom na binarnom sistemu. Suprotno od Lajbnicove ideje, sve mašine za računanje koje su kasnije konstruisane koristile su dekadni sistem za računanje.
1672. godine Lajbnic je izumeo mašinu za računanje koja je bila daleko bolja od Paskalove koja je mogla samo da sabira i oduzima; Lajbnicova je mogla još i da množi, deli i računa kvadratni koren.
Lajbnic je 1697. godine prvi predstavio binarni sistem, onosno brojevni sistem u kojem se uz pomoć samo dve cifre 0 i 1 može prikazati svaki broj (dok se u običnom dekadnom sistemu koristi deset cifara 0 ..... 9). Dekadno 1 se pri tom u binarnom sistemu pojavljuje kao 1 (1x2°), 2 kao 10 (1x2¹ + 0x2°), 3 kao 11 (1x2¹ + + 1x2°), 4 kao 100 (1h2² + 0x2¹ + 0x2°) itd. U modernoj obradi podataka sprovodi se binarni sistem, stoga što se njegove cifre 0 i 1 lako pridružuju električnim stanjima UKLjUČENO i ISKLjUČENO, a time se svaki broj može predstaviti nekim nizom takvih stanja. Pojam diferencijal uveo je Lajbnic za označavanje lokalne (tačkaste) linearne aproksimacije: pri obrazovanju diferencijalnog količnika dy:dx = f(x); izrazi dy i dx označavaju se kao diferencijali.
Infinitezimalni račun
Lajbnic je zaslužan, zajedno sa Isakom Njutnom, za otkriće infinitezimalnog računa. Prema Lajbnicovim beleškama do presudnog otkrića došlo je 11. novembra 1675. godine kada je po prvi put primenio integralni račun kako bi pronašao domen funkcije y = x. Lajbnic je uveo neke notacije koje su se zadržale do danas, kao što su recimo znak ∫ (koji potiče od latinske reči summa) i d koje označava diferencijale (od latinske reči differentia). Lajbnic o svom infinitezimalnom računu nije objavio ništa sve do 1684. godine. Slobodno se koristio matematičkim entitetima nazivajući ih infinitezimalima, sugerišući da oni imaju paradoksalne osobine (kvalitete).
Fizika
Lajbnic je izumeo (stvorio) novu teoriju kretanja (dinamike) zasnovanu na kinetičkoj energiji i potencijalnoj energiji, a koja se zalaže za to da je prostor relativan, dok Njutn smatra da je prostor apsolutan.
Filologija
Lajbnic je bio zavidan student jezika, posebno zainteresovan za vokabular i gramatiku. Poricao je široko rasprostranjeno verovanje u hrišćanskom obrazovanju njegovog vremena, da je hebrejski prvobitni jezik ljudske rase. Bavio se poreklom slovenskih jezika, bio je svestan postojanja sanskrita kao i njegovog značaja, i fascinirao ga je klasičan kineski jezik.
Priroda
Prirodnonaučni pojam kontinuiteta prvi je odredio Aristotel. Do obuhvatnijeg značenja on dolazi kod Lajbnica u ubeđenju da priroda ne čini skokove (natura non facit saltus), da se sve upliće u celinu. Ovoj predstavi je dao izraz u takozvanom zakonu kontinuiteta (lex continui), pri čemu je primenom ovog zakona pobijao fiziku Dekarta i Malbranša.
Farnham, New York
Farnam je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Gottfried Leibniz
Priroda
Lajbnic je uveo pojam aktuelno beskonačnog koji je prihvatio i Imanuel Kant. Prvi je uveo pojam involucije (involution), što je po njemu razvoj prema smrti, nasuprot evoluciji, razvoj prema životu.
Pravo
Prema Lajbnicu celokupno pravo služi zajedničkom dobru, koje je on gledao kao održavanje i napredovanje univerzuma. U prvom redu samog božanskog svetskog poretka, u drugom redu ljudskog roda i u trećem redu države.
Na kraju životnog puta
Umro je zaboravljen, u Hanoveru 14. novembra 1716., savladan bolešću i usred spora oko svog pronalaska infinitezimalnog računa. Njegov grob obeležen je tek posle 50 godina, odnosno 1766.
Važnija dela
„Teodiceja“ i „Monadologija“ su mu kapitalna i najznačajnija dela. Prevedeni su:
Makrokarpamin
Makrokarpamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 41 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 642,829 Da.
Pasoš Maldiva
mini|Novi biometrijski pasoš Maldivskih ostrva.
Pasoš Maldivskih ostrva je javna putna isprava koja se državljaninu Maldivskih ostrva izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Pasoš Maldivskih ostrva se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Maldivskih ostrva je potrebna viza za ulazak u mnoge zemlje.
Jezici
Pasoš je ispisan divehskim i engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Мали Београд
Мали Београд може да означава:
Alvignac
Alvinjak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Gurdon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 573 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 43 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 860 metara (maksimalnoj 419 m, a minimalnoj 249 m).
Pozzale, Belluno
Pozzale je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 564 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1041 m.
Плочица
Плочица може бити:
или
East Dunseith, North Dakota
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 500, što je 281 (128,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Elmo
Elmo se može odnositi na
Relaksinski receptor
Sledeća lista sadrži ljudske relaksinske receptore, njihove endogene peptidne hormone, i nizvodne enzime koji ss aktiviraju ili inhibiraju dejstvom ovih receptora.
Ifram
Ifram se može odnositi na
Pallanzeno, Verbano-Cusio-Ossola
Pallanzeno je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Оборњача
Оборњача може бити:
Varjazi
mini|250px|Ključni trgovački putevi Vikinga
Pojam Varjazi (stnord. Væringjar; grč. Βάραγγοι [Várangoi], Βαριάγοι [Variágoi]; ukr./rus. Варяги [Varyagi/Varyahy]; bjlr. Варагі [Varahi]) podrazumijeva se kao naziv za srednjovjekovne germanske osvajače Vikinge na prostorima istočne Europe odnosno Rusije, Ukrajine, Bjelorusije i Bizanta. Riječ "Varjazi" ima staronordijsko porijeklo od osnove "var" (zakletva) što u konačnom smislu označava "družinu pod zakletvom".
Aktivnost Varjaga
Varjazi su bili germanske naoružane grupe ljudi, uglavnom sa prostora današnje Švedske i Norveške, međusobno povezane raznim oblicima zakletvi i prisega te trgovačkim interesima. Iste skupine ljudi posebno su bile aktivne između 8. i 12. stoljeća na Baltiku i u istočnoj Europi. Kao prijevozno sredstvo koristili su manje brodovlje koje se kretalo brzim rijekama istočnoeuropske nizine, kao što su Volhov, Neva, Volga, Dnjepar, Dnjestar i Don. Njihovo ključno središte od 9. stoljeća predstavljao je grad Kijev i bliža okolica poznatija kao Rus'ka zemlja odnosno stara Rus'.
Varjazi su bili uglavnom ratnici i trgovci, ali i poljodjelci, a na svojim trgovačkim putovanjima prelazili su preko rijeke Dnjepar kao glavnog trgovačkog puta ponajviše središnju Ukrajinu, Crno more sve do Carigrada. U Carigradu i Kijevu su bili osobna garda istočnorimskih careva i kijevskih kneževa, a preko Kaspijskog jezera su stizali sve do dalekog Bagdada. Generacije tjelesnih straža raznih staroruskih vladara već od 8. stoljeća su imale varjaško porijeklo, a takva je tradicija ostala uvriježena sve do 14. stoljeća.
Osnivanje države
Varjazi od 7. stoljeća naseljavaju prostore istočnih Slavena, prvo kao ratni plaćenici, a zatim kao plemići i vodeći sloj. U 9. stoljeću zajedno sa ukrajinskim plemenom Poljanima potakli su osnivanje prve istočnoslavenske države Kijevske Rusi. Do kraja 10. stoljeća ti su Skandinavci trajno naselili središnju Ukrajinu, a potom šire prostore Bjelorusije i Rusije. Iako je postojala svijest o germanskim korijenima, svi pridošli Varjazi do početka 11. stoljeća su bili slavenizirani. Varjazi su zajedno sa Poljanima u 10. stoljeću formirali naziv Rusiči odnosno Rusini, a taj je pojam kasnije u zapadnim izvorima transliteriran kao Russi i Ruteni.
Sve do 13. stoljeća Varjazi su nastavili dolaziti kao ratnici-plaćenici iz Skandinavije da bi zaradili u službi Kijevske Rusi. Njih su i dalje nazivali Varjazima, za razliku od onih integriranih, koji su postali poznati kao Rusiči-Rusini. Taj su naziv sve do 20. stoljeća zadržali Ukrajinci koji su u tom srednjovjekovnom razdoblju preuzeli mnoge kulturološke karakteristike Varjaga pa tako i sam naziv "Rus" čije porijeklo i značenje nije sasvim utvrđeno i predmet je rasprave između nekoliko povijesnih teorija. Najpoznatje teorije su "Normanska" i "Anti-normanska" odnosno ona koja tvrdi da je pojam "Rus" slavenskog porijekla.
Međukulturni utjecaji
Varjazi su ostavili najviše traga na ratnički odnosno buntovni mentalitet istočnoslavenskog puka, no na same Varjage i njihove potomke veliki su utjecaj također imali lokalni Slaveni obogaćeni bizantskim kulturnim utjecajem koji su mnoga kulturna bogatstva prenosili na prostore Skandinavije odnosno u prvom redu na prostore Švedske. Svi su ti postupci djelomično stvorili preduvjete da se Švedska razvije u jedno od najajačih europskih carstava početkom 17. stoljeća.
Ukrajinski kozaci odnosno Zaporošci u svojim su kulturološkim atributima imali mnoge germanske karakteristike stečene od Gota i potom Varjaga. Njihov avanturistički način ratovanja i plaćenička služba u izričitoj su mjeri nalikovali stilu života i mentalitetu Varjaga. Velikim ideologom slavne povijesti Kijevske Rusi u kojoj su Varjazi odigrali veliku ulogu postali su Rusi u 18. stoljeću kada je stvoreno Rusko Carstvo. Rusi, Ukrajinci i Bjelorusi do danas su zadržali neke kulturološke karakteristike koje se vežu za vikinško razdoblje.
Hrvatski dom u Vukovaru
Hrvatski dom je građevina u Vukovaru.
Nalazi se na adresi J. J. Strossmayera 20.
Namjena
Kao i svi drugi Hrvatski domovi, bio je nacionalne misije. Bio je predviđen biti mjestom njegovanja hrvatske narodne kulture, hrvatskog jezika, običaja, pismenosti. Trebao je biti središtem hrvatske svijesti. Po tome su bili slični sa Sokolskim domovima iz istog razdoblja i Prosvjetnim ognjištima iz doba NDH.
Smještaj
Nalazi se u glavnoj ulici Novoga Vukovara. Odmah do njega nalazi se barokno-klasicistička kapela sv. Roka i dvorac grofova Eltz. Perivoj ovog dvorca se sa zgradom oranžerije dvorca proteže do ove zgrade. Cjelinu se ovom zgradom činio je jednokatni hotel K lavu, s kojim je bio povezan. Prekoputa također su bile klasicističke građevine, kao rodna kuća Lavoslava Ružičke i kurije baruna Adamovića. U predvrtu je bio javni zdenac ("Minkičino vrelo"), koje je dao podići Milutin Tićak u spomen na svoje nesretno preminulo dijete (kćer); Tičak je 1945. bio nacionalno "nepodoban" te je bio prisiljen napustiti Vukovar, a prebjegao je u Kanadu. Kad je 1975. perivoj bio preuređivan, na mjesto tog zdenca stavljen je kip autora Vanje Radauša, koji je otuđen tijekom velikosrpske agresije na Hrvatsku.
Povijest
Izgradnju ovog projekta iniciralo je 1919. godine Hrvatsko pjevačko društvo Dunav. Smatra se da je ovo društvo na neki način angažiralo Freudenreicha neka nekako pripremi idejno rješenje. Mogućnost mjesta gradnje zgrade nije još bila sigurna, budući da je planirano mjesto gradnje bilo na zemljišnoj parceli koja je onda još bila vlasništvom grofa Eltza.
Zgrada je građena od 1922. do 1923. godine.
Već 1946. počele su stvari koje su najavile ono što će uslijediti manje od pola stoljeća poslije. Članice Antifašističke fronte žena uklonile su sa zastora taj natpis. To je bilo prigodom neke proslave 8. prosinca 1946. godine. Upravni odbor Hrvatskoga doma uzaludno je uputio prosvjed GO-u Narodne fronte.
Uništavanje hrvatskih atributa nije stalo na tome. Indikativno je da je prizemlje Hrvatskog doma 1960-ih srušeno kao i obližnji klasicistički hotel K lavu. Novonastali "trg" bio je zapravo čistina, te je proširen "Centar za kulturu" arhitektonski neprimjerenim aneksom.
Dom se danas obnavlja. Na ulaznoj je hali bista Renea Matoušeka, tajnika Društva Hrvatski dom ubijenog u Domovinskom ratu. Bistu je izradio akademski kipar Mladen Mikulin.
Pasoš Malezije
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Malezije. Pasoš Malezije se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Malezije je potrebna viza za ulazak u mnoge zemlje.
Građani Malezije ne mogu ući bez vize u Republiku Srbiju.
Jezici
Pasoš je na malajskom i englskom jeziku.
Jesse G. James
Jesse Gregory James (19. april 1969 -) je američki televizijski voditelj i generalni direktor West Coast Choppers, tvrtke za ručnu proizvodnju motocikala. James je postao slavan kao voditelj i zvijezda reality TV-serija Jesse James is a Dead Man i Monster Garage, a o njemu je snimljen i televizijski dokumentarac Motorcycle Mania. James se također pojavljuje kao lik u video-igri Tony Hawk's Underground 2.
Grin River
Grin River se može odnositi na
Равње
Равње може бити:
Salesville, Ohio
Sejlsvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 129, što je 25 (-16,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dženola
Dženola se može odnositi na
Hubei
Hubei ( - severno od jezera Dongting) je pokrajina Narodne republike Kine. Nalazi se u centralnom delu zemlje. Glavni grad je Vuhan. Površina pokrajine je 185.900 kilometara kvadratnih, gde je 2004. živelo 60.160.000 stanovnika.
Popularno nezvanično ime za Hubei je Ču (楚, Chǔ), koje potiče od imena nekadašnje moćne države Ču (8. do 3. vek p.n.e).
Bouclans
Buklan je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 853 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 433 metara (maksimalnoj 514 m, a minimalnoj 397 m).
Louisa, Virginia
Luiza je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.555 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.555 stanovnika, što je 154 (11,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Радичевић
Радичевић може да се односи на:
Ramiz Dreković
Ramiz Dreković je za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini bio komandant Petog korpusa Armije RBiH.Dužnost je primio od prvog komandanta 5.korpusa A R BiH Hajrudina Osmanagića. Na dužnosti je bio od 21. 10. 1992. do 1. 11. 1993. kada ga je zamijenio Atif Dudaković.
Po smjeni sa dužnosti komandanta 5.korpusa dat je na raspolaganje Vrhovnom Štabu OS A R BiH u Sarajevu. Pet mjeseci je bio neraspoređen a u martu mjesecu 2004.g. postavljen je na mjestu komandanta 4.korpusa A R BiH.
Koulvil
Koulvil se može odnositi na
Pasoš Mjanmara
mini|200px|Pasoš Mjanmara
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu.
Pasoš Mjanmara se izdaje za neograničen broj putovanja.
Građanima Mjanmara je potrebna viza za ulazak u mnoge zemlje.
Jezici
Pasoš je ispisan burmanskim i engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Korin
Korin se može odnositi na
Bistrica ob Sotli
Bistrica ob Sotli (njemački: St. Peter bei Königsberg) je selo u Sloveniji od 266 stanovnika, ono je i administrativni centar Občine Bistrica ob Sotli.
Mark Kermode
Mark Kermod (, rođen 2. jula 1963.) je britanski muzičar, filmski kritičar, kolumnista magazina „Sight & Sound“ i „The Observer“ i voditelj emisije o filmu na BBC Radio 5 Live.
Bistrica ob Sotli
Sve do 1952. naselje se zvalo Sveti Peter pod Svetimi Gorami.
Geografske karakteristike
Bistrica ob Sotli leži na istoku Slovenije, na rubu kotline rijeke Sutle, nedaleko od hrvatske granice.
Historija i znamenitosti
Najstarije srednjovjekovno naselje zvalo se Leskovec nakon izgradnje crkve sv. Petra, koja se pri put spominje 1257. kao župna crkva, naselju je promjenjeno ime u Sankt Peter bei Königsberg (odnosno Sv. Peter pod Sv. Gorami). To malo naselje oko utvrđene crkve, pokazalo se puno sigurnijim (i na boljem mjestu za širenje) od susjednog trgovišta Kunšperka (Königsberga) pa je u 16. vijeku preuzelo njegovu ulogu.
Historija Bistrice bila je više nego burna, kod nje se 1475. odigrala bitka, u kojoj su Osmanlije na povratku iz Koruške do nogu potukli vojsku štajerskog pukovnika Pohlheima. Tu se odigrala i velika bitka za Velike seljačke bune 1573. u kojoj je vojska feudalaca pod komandom Schrattenbacha, razbila seljačke snage Ilije Gregoriča.
Prva osnovna škola u selu otvorena je 1783., današnja je podignuta - 1970-ih, a osobno ju je otvorio 1979. Josip Broz Tito jer je nosila ime njegove majke Marije Broz (ona je rođena i odrasla u Bistrici). Tito je prema Bistrici imao posebnu empatiju (koju nije baš na sva usta pokazivao), ali mu se mjesto u kojem je proveo dobar dio svog djetinstva, duboko urezlo u srce. On je tu 1901. pohađao 5 razred, a kako je to blizu Kumrovca često je provodio ljeta.
Seljani su izgradili vodovod 1927., a struja je došla do sela 1947.
Стапар
Стапар може бити:
Bistrica ob Sotli
Historija i znamenitosti
Za Drugog svjetskog rata dobar dio seljana je raseljen, a na njihovo mjesto su doseljeni Nijemci - Gottscheri iz Kočevja i oni iz rumunjske Besarabije.
Pasoš Turske Republike Sjeverni Kipar
mini|desno|200px|Pasoš Turske Republike Sjeverni Kipar Pasoš Turske Republike Severni Kipar je javna putna isprava koja se državljaninu Turske Republike Severni Kipar izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju. Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Turske Republike Severni Kipar.
Nosioci pasoša imaju veoma ograničeno kretanje. Samo sedam država dozvoljava da državljani Severnog Kipra uđu na njihovu teritoriju. To su Australija, Pakistan, Francuska, Turska, SAD i Ujedinjeno Kraljevstvo. U Tursku mogu ući bez vize. Ostale države ne priznaju pasoš Severnog Kipra.
Pierre-Simon Laplace
Pierre-Simon, markiz od Laplacea (23.3. 1749. - 5.3. 1827.) je francuski matematičar i astronom poznat po tome što je cjelokupni doprinos svih svojih prethodnika na polju matematičke astronomije sažeo u kapitalno djelo Nebeska mehanika. Poznat je i kao tvorac matematičke fizike i Laplaceovih jednadžbi. Smatra se jednim od najuticajnih naučnika u historiji.
Biografija
Na studiju se našao pod pokroviteljstvom dvojice učitelja matematike (Christophe Gadbled i Pierre Le Canu) koji su pobudili zanimanje za matematiku. Laplace nikada nije diplomirao teologiju, no u Pariz se uputio s preporukama za tada, već poznatog matematičara Jean le Rond d'Alemberta.
Prema zapisima koji su ostali iz tog vremena, d'Alembert ga je primio ne s prevelikim entuzijazmom i riješio ga se dajući mu debelu matematičku knjigu uz napomenu da se vrati kada je bude pročitao. Kada se Laplace vratio nekoliko dana kasnije, d'Alembert nije mogao vjerovati da je Laplace pročitao i shvatio knjigu. No, ispitujući ga shvatio je da je Laplace zaista pročitao i shvatio knjigu i od tog trenutka uzeo ga je po svoje okrilje. Prema drugoj priči Laplace je preko noći riješio problem za koji mu je d'Alembert dao tjedan dana da ga riješi i nakon toga slijedeće noći je riješio još teži problem. D'Alembert je bio impresioniran i preporučio ga za mjesto predavača na École Militaire.
Sa sigurnim prihodom i ne previše zahtjevnim predavanjima, Laplace se sada mogao posvetiti originalnim istraživanjima i u slijedećih 17 godina, otprilike od 1771. do 1787. godine, napisao je većinu svojih radova iz područja astronomije. U kasnim tridesetima zasnovao je obitelj te imao dvoje djece. U vrijeme restauracije vlasti Bourbona nagrađen je titulom marquisa. Umro je u Parizu 5. ožujka 1827. godine.
Radovi
Premda je objavom svojih ranih radova otpočeo još 1771. godine uglavnom na temu diferencijalnih jednadžbi, već je tada počeo razmišljati o pojmovima kao što su vjerojatnost i statistika. Paralelno s radom na području matematike sistematski je radio na pitanjima iz gibanja nebeskih tijela te stabilnosti sunčeva sustava. Razmatrajući zapaženu nestabilnost Jupitera i Saturna prvi je istražio i objavio mogućnost da zakon gravitacije ne djeluje trenutno, zakoračivši na taj način intelektualno više od stotinu godina u budućnost. Razvio je i hipotezu nastanka sunčeva sustava i predvidio da su planeti udaljeniji od središta sustava stariji od onih bliže suncu. Laplace je, štoviše, došao vrlo blizu i do koncepta pojma crne rupe. Ukazao je da negdje može biti toliko masivna zvijezda čija je gravitacija toliko jaka da čak niti svjetlo ne može pobjeći s njene površine. Nagađao je i da neke maglice nisu dio galaksije Mliječni put, već da su i same galaksije.
Značajni su i njegovi radovi na uvođenju ideje skalarnog potencijala, skalarne funkcije koja opisuje ponašanje vektora te je operator iz tog područja nazvan Laplasov operator ili Laplasijan. Pojam potencijala se pojavljuje ne samo u gravitaciji, već i u dinamici fluida, elektromagnetizmu i drugim područjima. Štoviše i drugi pojmovi iz fizike i matematike nose njegovo ime, spomenimo samo Laplaceov broj, Young–Laplaceovu jednadžbu, Laplaceov limes, Laplaceovu jednadžbu, Laplaceov princip ili Laplaceovu distribuciju.
Premda je poduzeo mnoga istraživanja na području fizike (površinska napetost, adijabatski procesi pri kompresiji zraka,.. itd), tema njegovih radova bilo je i područje vjerojatnosti gdje je, između ostaloga, u svome radu Essai philosophique sur les probabilités (1814.) postavio matematičke principe vjerojatnosti zasnovane na vjerojatnosti mogućih ishoda događaja.
Makrocin
Makrocin je organsko jedinjenje, koje sadrži 45 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 902,073 Da.
Pasoš Honkonga
Pasoš Hong Konga je javna putna isprava koja se državljaninu Hong Konga izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.
Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu. Pasoš Hong Konga se izdaje za neograničen broj putovanja.
Imaoci ovog specifičnog pasoša mogu putovati bez vize u mnogim zemljama sveta.
Imaoci pasoša Hong Konga mogu dobiti vizu za ulazak u Republiku Srbiju na aerodromu, čim stignu u zemlju.
Jezici
Pasoš je ispisan kineskim i engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Villa Latina, Frosinone
Villa Latina je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 909 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 423 m.
Korniš
Korniš ima više značenja.
SREB
__NOTC__
SREB (super konzervirani receptor izražen u mozgu) su grupa srodnih G-protein spregnutih receptora. Pošto endogeni ligandi nisu još bili identifikovani za ove receptore, oni su klasifikovani kao orfanski receptori.
Opsada Rima (537–538)
Opsadu Rima (537-538) su izveli Ostrogoti pod vođstvom kralja Vitigesa. Branitelje je prevodio Velizar. Opsada je započela januara 537. godine
Najbolji opis opsade ostavio nam je Velizarov sekretar i pravni savetnik Prokopije iz Cezareje (lat. Prokopius), zasigurno očevidac opsade. Prokopije iz Cezareje nam je ostavio svedočanstvo da je Vitiges na početku opsade porušio pojedina mesta na akveduktima kako bi Rim ostao bez vode, i da ta voda iz akvadukta ne bi mogla da pokreće ni mlinove koji su u gradu mleli žito. Velizar je ovaj problem zaobišao tako što je mlinove, tj. vodenice okačio između brodova, tako da ih je sada okretala voda reke Tibar. Ostrogoti su onda puštali niz vodu leševe vizantijskih vojnika, ne bi li zaglavili mlinove, ali je Velizar i ovaj problem rešio tako što je preko Tibra postavio lanac, na kome su se leševi zustavljali, tako da nisu stizali do vodeničnih točkova. U reci je bilo i te kako dovoljno vode za branioce za piće, a u blizini Tibra bilo je i bunara u dovoljnom broju. Jedini potencijalni problem Velizaru mogla je biti kanalizacija, ali pošto se i ona praznila u reku, smatralo se da Ostrogoti neće moći kroz kanalizaciju da napadnu Rim.
Vitiges je oko Rima postavio sedam svojih vojnih logora, dobro branjenih, ali je obim zidina Rima bio tako veliki da se ispostavilo da sedam logora nije dovoljno – oko grada je ostalo puno prilaza, kroz koje su branioci prolazili, dovlačeći u grad zalihe, uglavnom noću. Za napad na grad, Vitiges je bio konstruisao drvene kule visoke isto kao i zidine Rima, koje su vukli volovi; pored toga, spremio je mnoštvo merdevina za penjanje, kao i četiri „ovna“, kojim je rukovalo po 50 ljudi. Potom je naredio da se pripremi veliki broj svežnjeva pruća i trske, i da se to pobaca u jarkove i kanale sa vodom oko Rima, ne bi li ove opsadne sprave mogle da priđu zidinama.
Velizar je, u gradu Rimu za odbranu imao samo 5000 carskih vojnika i gradsku miliciju. U svakom slučaju, znatno malobrojnije snage od Ostrogota. Ali to je želeo da nadoknadi udarnom snagom svojih katapulta, koji su bacali projektile od kamena i drugog materijala. Pored toga spremio je i jedno neobično odbrambeno oružje zvano „vuk“, u obliku ogromne drvene ploče nalik na vrata nekog gigantskog ambara, ali sa šiljcima tj. „kljunovima“ sa spoljašnje strane. Ovi „vukovi“ su mirovali prislonjeni uz gradske zidine ili kapije, a kada bi se masa ostrogotske pešadije nakupila u blizini, „vuk“ bi bio puštan da jednostavno padne na neprijatelja, naravno šiljcima nadole. Protivnici bi ostali zgnječeni i isprobadani ispod teškog „vuka“.
Velizar je pojačao svoje brojno stanje i tako što je u svoje jedinice uključio i građane Rima, čime je održavao borbeni moral u gradu. Najzad, da bi imao više hrane, naredio je da svi koji „jedu a nisu od koristi“ – žene, deca i svi drugi civili neuključeni u ratni napor – izađu tj. iskradu se iz Rima i provuku se u druge gradove Italije, pre svega u Napulj.
Osamnaestog dana opsade, Vitiges je udario svim snagama, na sve kapije i sva slaba mesta na zidinama. No, evidentno mu je nedostajalo iskustvo sa opsadama. Njegove opsadne kule, ionako malobrojne, na samo jednom ili dva mesta su uspele da se dovuku do bedema. Ostatak napada se sastojao samo od pokušaja sa ovnovima, merdevinama, pokušajem potkopavanja zidina, „kornjačom“ od spojenih štitova, i strelcima koji su imali zadatak da uklone branioce sa zidina.
Pljačka Rima (546)
'''Opsada Rima 546. godine''' je predstavljala drugi pokušaj Ostrogota da od Bizantinaca preotmu Rim, glavni grad Italije, koga su bili izgubili na samom početku gotskog rata. Do nje je došlo osam godina nakon prve neuspješne opsade. Ostrogotima je ovaj put komandirao novi i sposobni kralj Totila, dok je komandant gradskog garnizona bio Besas. Prema navodima Prokopija, Besas je uskladištio žito za dugu opsadu, ali je, za razliku od Belizara u prethodnoj opsadi, odbio dozvoliti civilima da napuste grad, zbog čega je zavladala masovna glad i kanibalizam. Pokušaj pape Vigilija, sklonjenog u Sirakuzu, da gradu dostavi žito iz Sicilije, spriječila je ostrogotska mornarica, isto kao i pokušaj pojačanja pod Belizarom da razbiju opsadu. Na kraju je grad pao 17. decembra 546. godine, a što se tumači izdajom izaurijskih vojnika, koji su pustili Ostrogote kroz kapiju Porta Asinaria. Većina branitelja i građana se uspjela izvući; 500 je pronašlo sigurno utočište u crkvama, dok su Ostrogoti, po Prokopiju, ubili 26 vojnika i 60 civila. Totila je nakon toga odlučio potpuno uništiti grad i "pretvoriti ga u pašnjak". Međutim, umjesto toga se zadovoljio time da sruši oko trećine bedema, te je sa vojskom krenuo na bizantske posjede u Apuliji. U proljeće 547. je Belizar ponovno zauzeo grad. Totila će Rim zauzeti tek nakon nešto duže opsade 550. godine.
Opsada Rima (537–538)
Prokopije iz Cezareje nam je ostavio opis nadiranja Ostrogota ka jednoj kapiji koja se zvala „Salarijanka“, a čijom odbranom je rukovodio lično Velizar: „''Velizar dade znak, i cela vojska odapinjati strele poče, a onima oko sebe reče da samo volove gađaju; pa volovi (koji su vukli opsadne kule) odmah mrtvi popadaše, tako da se neprijatelj nađe u čudu šta sada da radi u tim kulama, koje više nisu mogle ni napred ni nazad. Sada postade jasno zašto Velizar u svojoj mudrosti nije hteo neprijatelja na velikoj udaljenosti zaustavljati, i zašto se (ranije) smejao gluposti varvara, koji su mislili da će njihovi volovi stići živi do zidova tvrđave''“.
Velizar je tačno znao šta mu valja raditi. Zato je Vitig pokušao da ostvari svoje ciljeve diplomatijom i opštim prekidom neprijateljstava. To je Velizaru samo dalo priliku da dovede pojačanja i dopremi hranu. U jednom trenutku, kada je vizantijska vojska bila izvan zidina, na tzv. „Neronovoj ravnici“, Vitiges je krenuo u bitku tako što je u sredinu postavio masu pešadije i strelaca, a na oba krila zbijene mase konjice. Dobio je bitku, ali su se branioci povukli u grad. Prolazili su zimski meseci tokom kojih je vizantijska konjica dobila pojačanja, pa je napadala ostrogotsku pozadinu i najzad je tokom jednog napada, pohvatala i zarobila porodice ostrogotskih ratnika – žene i decu. Najzad su se Vazntinci primakli Vitigesovoj prestonici, Raveni. Zato je Vitiges, u martu 538. godine, odustao od opsade Rima i otišao. Prokopije iz Cezareje kaže da je neprijatelj imao 30000 mrtvih, ali verovatnija cifra je oko 3000.
Berardinelli, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Opsada Rima (549–550)
'''Opsada Rima 549. godine''' predstavljala je treći pokušaj Ostrogota da od Bizantinaca preotmu Rim, koga su bili izgubili na početku Gotskog rata. Na čelu Ostrogota je bio kralj Totila, koji je uspio zauzeti Rim tri godine ranije, ali je 547. prisiljen na povlačenje zbog bizantske protivofenzive pod Belizarom. Za treću opsadu se Totila daleko bolje pripremio, kao i iskoristio odsutstvo Belizara, koga je car Justinijan bio povukao u Carigrad. Totila je strpljivo čekao da branitelji, na čijem je čelu bio Diogen, potroše svoje zalihe, te je nakon skoro godinu dana vojnicima garnizona ponudio da mu u zamjenu za hranu otvore gradske kapije. Dio garnizona je to poslušao, te su Ostrogoti ušli u grad. Totila je naredio masakr bizantskih oficira i plemstva, ali je izričito naredio da se poštede žene. Dio gradskih plemića koji su izbjegli je pohvatao u unaprijed pripremljenim zasjedama, ali ne i Diogena. Za Totilu je ovaj uspjeh predstavljao Pirovu pobjedu, jer je Rim u prethodne dvije opsade bio razoren, opustošen i lišen najvećeg dijela stanovništva. Toga je i sam Totila bio svjestan, te je naredio da se u grad ponovno dovedu izbjegli stanovnici. Te je planove spriječio nastavak rata, u kome su Bizantinci nekoliko godina kasnije odnijeli konačnu pobjedu.
Stonegate, Colorado
Stongejt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.962, što je 2.678 (42,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bauche (Francuska)
Buš je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 224 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 520 metara (maksimalnoj 1.311 m, a minimalnoj 408 m).
Balići
Балићи могу бити:
Djuivil
Djuivil se može odnositi na
Богути
Богути може да се односи на:
Drejper
Drejper se može odnositi na
Pljačka Rima (1084)
'''Pljačka Rima 1084. godine''' (Sacco di Roma) je bio incident koji se zbio u Rimu za vrijeme Borbe za investituru, odnosno sukoba pape Grgura VII sa rimsko-njemačkim carem Heinrichom IV. Heinrich je prethodne godine, nakon što je u Njemačkoj bio porazio protivkralja i papinog pristašu Rudolfa od Rheinfeldena, odlučio sukob okončati vojnim putem. Sa svojim je trupama ušao u Rim i instalirao vlastitog antipapu Klementa III. Grgur se povukao u Anđeosku tvrđavu, što je dovelo do višemjesečne opsade i pregovora. U međuvremenu je, na Grgurov poziv, na Rim krenuo normanski vođa Robert Guiscard sa svojim vitezovima. To je Heinricha prisililo na povlačenje. Ulazak normanskih trupa u grad je 21. maja 1084. godine doveo do trodnevne pljačke, prilikom koje su opustošeni mnogi dijelovi grada. Nakon što su se Normani povukli, građani Rima su bili toliko bijesni na Grgura da su ga prisilili da pobjegne u Salerno, gdje je umro sljedeće godine.
Sweetwater, Tennessee
Svitvoter je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.764, što je 178 (3,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nagrada SAG za najbolju sporednu glumicu
Nagrada Ceha filmskih glumaca za najbolju izvedbu glumice u sporednoj ulozi (Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Female Actor in a Supporting Role) je godišnja nagrada koju američki glumački sindikat Screen Actors Guild daje za najbolju sporednu ulogu na filmu.
Igl Mauntin
Igl Mauntin se može odnositi na
Shou (okrug)
Okrug Shou (寿县) je okrug u provinciji Anhui u Narodnoj Republici Kini. Nalazi se pod nadležnošću Lu'ana. Ima oko 1,280.000 stanovnika, a površina mu iznosi 2986 kv. kilometara. Predstavlja Nacionalni kulturni i historijski grad.
Pod nadležnošću okruga se nalazi 17 gradova, 7 prigradskih i 1 etničko prigradsko naselje.
Historija
Shou je u prošlosti bio poznat po imenima Shouchun (壽春) i Shouyang (壽陽), odnosno mjesto gdje se nalazila treća po redu prijestolnica Kraljevine Chu, osnovana nakon što su staru prijestolnicu Ying uništile Qinove trupe. Od vremena dinastije Qin do perioda Tri Kraljevstva imao je status Jiujianga zapovjedništva (九江郡). U njemu se okrunio Yuan Shu za vrijeme perioda Tri Kraljevstva. Za vrijeme dinastije Jìn se u okrugu odigraaa bitka na rijeci Fei. Shou je za vrijeme dinastija Sui i Tang postao širom Kine poznat po svopjoj keramici. Iz okruga su također poticali mnogi znameniti funkcionari dinastije Song, uključujući premijere. Krajem dinastije Qing, u doba tajpinškog ustanka u Shou je uhvaćen Chen Yucheng.
Ekonomija
Okrug Shou County je ispresijecan rijekama, te je zbog toga u njemu razvijena poljoprivreda. Glavne kulture su riža, pšenica i pamujk. Trenutno je Okrug Shou u fokusu nacionalnog projekta s ciljem povećanja poljoprivredne proizvodnje. Prolaz Zhengyang, smješten na rijeci Wai je glavna prometna arterija Anhuija.
Ambatondrazaka
Ambatondrazaka je grad u sredini Madagaskara od 39 762 stanovnika u Provinciji Toamasina, administrativni centar Regije Alaotra-Mangoro i istoimenog Distinkta Ambatondrazaka.
Historija
Prema malgaškoj usmenoj predaji, grad je osnovao legendarni kralj Randriambololona osnivač Kraljevstva Merina sa svoja tri sina: Rasehenom, Ramiangalijem i Razakom koji su se naselili na tom mjestu krajem 18. vijeka. Naselje je dobio ime po Razaki, koji je nakon pobjede nad plemenom Vazimba - u radosti podigao kamen (malagaški: vato) iznad glave. Ambatondrazaka zapravo znači Ispod Razakovog kamena.
Pravi razvoj Ambatondrazake otpočeo je na početku 19. vijeka, kad je kralj Radama I. zauzeo zemlje plemena Sihanaka 1823., i odabrao Ambatondrazaku kao sjedište buduće pokrajine. Tad je izgrađena guvernerova palača (rova) na brežuljku Andohatanjona, danas je na njezinom mjestu lokalni zatvor. Andohatanjona je postao administrativni centar budućeg grada, koji se počeo graditi oko njega.
Ambatondrazaka je 21. maja 1959. postao sjedište katoličke biskupije. Grad ima nekoliko crkava, nekoliko hotela i restorana, stadion, stari željeznički kolodvor i poznatu tržnicu na kojoj se nude proizvode iz cijele regije.
Geografske i klimatske karakteristike
Kraj oko Ambatondrazaka je najplodniji dio Madagaskara, u kom se uzgaja najviše riže, koja je osnovni prehrambeni artikl Malgašana, zbog toga grad od milja zovu zdjela riže.
Dolina jezera Alaotra ima posebnu mikroklimu, - mješavinu tropsko - umjereno kontinentalne klime s prosječnom temperaturom od 21-22 °C i dva različita godišnja doba. Od aprila do septembra, vlada zima, tad je hladnije i suho, sa malo kiše. A od oktobra do marta je ljeto, odnosno vrući kišni period, tad u 100 dana monsunskih vjetrova sa istoka padne godišnja količina oborina od 1092 mm do 1200 mm.
Transport i privreda
Ambatondrazaka je grad u kome je većina aktivnosti vezana uz uzgoj, preradu i pakiranje riže i nešto malo stočarstva.
Grad ima mali Aerodrom Ambatondrazaka (IATA: WAM, ICAO: FMMZ) udaljen 2 km od centra, sa glavnim gradom Antananarivo povezan je nacionalnim putem 44, preko Moramanga na jugu, a sa željezničkom prugom Moramanga - Jezero Alaotra sa lukom Toamasina na istočnoj obali Indijskog oceana. Linija prema Antananarivu je ukinuta.
Retinalni pigment epitelnog homologa rodopsina
__NOTC__
RRH, ili peropsin, vizuelnom pigmentu-sličan receptor, je protein koji je kod čoveka kcodiran RRH genom.
Dodatna literatura
{{PBB_Further_reading {{refend}} {{-}} {{G protein spregnuti receptori-lat}}
Bačevci
Бачевци могу бити:
Pra de Luni, Belluno
Pra de Luni je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 684 m.
Harisvil
Harisvil se može odnositi na
Fransis
Fransis se može odnositi na
Makromerin
Makromerin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 225,284 Da.
Građanski rat
Građanski rat je naziv za rat u kome međusobno sukobljene strane okvirno pripadaju jednoj te istoj kulturi, društvu ili političkoj zajednici.
Historičari u posljednjih nekoliko vijekova imaju običaj pojedine građanske ratove nazivati revolucijama, ukoliko oni rezultiraju s dramatičnim promjenama društvenog, ekonomskog i političkog sistema u nekoj državi. Oružana pobuna, odnosno ustanak, se smatra građanskim ratom ukoliko zadovoljava određene kriterije, koji se obično vezuju uz to da su ustanici/pobunjenici čvrsto organizirani u vojne formacije i da koriste konvencionalni način ratovanja; u posljednje vrijeme je ta definicija izgubila na važnosti zbog popularnosti koncepta tzv. asimetričnog ratovanja.
U današnjem svijetu postoje različite definicije građanskog rata, odnosno pokušaji da se oni razdvoje od nekih drugih fenomena kao što su terorizam ili tzv. sukobi niskog intenziteta. One su vrlo često vezane uz određenu ideologiju, kao i političke posljedice koje bi određeni oružani sukob imao ukoliko se karakterizira kao građanski rat. Međunarodno pravo također nastoji precizirati uvjete pod kojima se određeni fenomeni mogu nazvati građanskim ratom, s obzirom da iz toga za njihove sudionike proizlaze određena prava i obaveze po Ženevskim konvencijama.
Uzroci i vrste građanskih ratova
O uzrocima građanskih ratova, kao i uzrocima rata općenito, postoje različite teorije, na koje najveći utjecaj imaju različite ideologije. Od njih je najpoznatiji primjer marksizam i njegova teorija rata koja građanske ratove shvaća kao krajnji izraz klasne borbe, koja predstavlja karakteristiku svakog klasnog društva.
Iako se, općenito govoreći, može reći da građanski ratovi imaju iste uzroke kao ratovi općenito, može se primijetiti kako se oni relativno rijetko imaju eksplicitno ekonomske motive, dok su daleko lakše mogu prepoznati oni politički - borba za vlast - i ideološki, koji su svoj najraniji oblik imali u vjerskim ratovima vođenim unutar jedne te iste države.
Okvirno govoreći, građanski ratovi su historiju najčešće imali sljedeće oblike:
Srđan Ćuk
Srđan Ćuk poznatiji kao General Woo (Vukovar, 17. studenog 1977.), hrvatski hip-hop/rap glazbenik.
Životopis
Pravo ime mu je Srđan Ćuk, a nadimak Woo (VU) je vezan uz njegov rodni grad Vukovar. Woo-ova hip-hop priča počinje se odvijati početkom devedesetih kada dolazi u Zagreb već potpuno "zaražen" hip-hopom i sudjeluje u par demo bendova koji se okupljaju oko kultne emisije Blackout Rap Show. 1996. sa Nenadom Šimunom (Target) osniva sastav Tram 11. Do raspada sastava 2003. objavili su tri studijska albuma i tri kompilacije. 2002. godina će biti godina njegovog samostalnog rada. Izašao je njegov album jednostavnog naziva "General Woo". Album je najavila izvrsna retro zezalica pod nazivom "Fix", koja predstavlja duhoviti osvrt na osamdesete i stvari koje su tada bile in. Na albumu gostuje čitav niz poznatih imena: Target, Bolesna braća, Ivana Kindl, Ivana Husar iz Divasica i mnogi drugi.
2005. u suradnji sa zagrebačkim raperom Neredom pod etiketom Menarta, izlazi album Baš je lijep ovaj svijet.