cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skopsko polje
Skopsko polje, ili Skopsko kotlina , je prostrana kotlina u Severnoj Makedoniji, zagrađena na sjeveru sa Skopskom Crnom Gorom, na zapadu Šar-planinom, Žedenom i Suhom Gorom, a na jugu Vodnom i Jakupicom, na sjeveroistoku i jugoistoku široko otvorena prema Kumanovsko-preševskoj udolini i Ovčem polju.
Ko što je Skopsko polje s okolnim riječnim klisurama i visokim planinama veoma bogato prirodnim lijepotama, tako Skoplje i njegova neposredna okolina privlače i bogatstvom kulturnih spomenika vizantijskog i srpskog sredovječnog doba.
Opština Izbiceni, Olt
Izbiceni je opština u Rumuniji u okrugu Olt.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
San Isidro, Acultzingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1744 m.
El Tanque, Zaragoza
El Tanque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Arsenitna kiselina
Arsenitna kiselina je neorgansko jedinjenje sa formulom H3AsO3. Ona je javlja u vodenim rastvorima. Ona nije bila izdvojena kao čist materijal.
Toru Sano
(15. novembar 1963.) je bivši japanski nogometaš.
Arsenitna kiselina
Osobine
As(OH)3 je piramidalni molekul koji sadrži tri hidroksilne grupe vezane za arsen. 1H NMR spektar rastvora arsenitne kiseline potvrđuje simetriju molekula. U kontrastu s tim, srodna fosforna kiselina H3PO3 uglavnom poprima strukturu HPO(OH)2. P(OH)3 je manje zastupljena komponenta rastvora. Različito ponašanje jedinjenja As i P odražava trend da su viša oksidaciona stanja stabilnija za kod lakših elemenata grupe.
Reakcije
Priprema As(OH)3 se odvija putem spore hidrolize arsen trioksida u vodi. Dodatak baze konvertuje arsenitnu kiselinu u arsenitne jone [AsO(OH)2]-, [AsO2(OH)]2-, i [AsO3]3-. Prva pKa vrednost je 9.2. Reakcije vodenog arsenik trioksida su posledica prisustva arsenitne kiseline i njenih konjugovanih baza.
Toksikologija
Jedinjenja arsenika su visoko toksična i kancerogena. Anhidridna forma arsenitne kiseline, arsenik trioksid, se koristi kao herbicid i pesticid.
Albanelli, Vicenza
Albanelli je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Merced, California
Merced je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 78.958 stanovnika.
Falek
Falek je bio vladar starogrčke Fokide u 4. vijeku pne.. Nakon što je svrgnut, postao je najamnički vođa, te ga je angažirao Knosos na otoku Kreti. Kada je za račun Knososa opsjedao Likt, građani opsjednutog grada su u pomoć pozvali Sparta|Spartu, odnosno kralja Arhidama III koji je razbio opsadu. Godine 343. pne. Falek je opsjedao Kidoniju, ali je tada poražen i poginuo.
Pronuncij
Pronuncij je stalni diplomatski predstavnik Svete Stolice u državi primateljici koja papinskom predstavniku ne daje automatski status doajena diplomatskog zbora.
Osteria della Rosa, Ravenna
Osteria della Rosa je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Pronuncij
U prošlosti titulu pronuncija dobivao je apostolski nuncij koj bi stekao zvanje kardinala, ali bi nastavio obavljat nuncijsku funkciju.
Sveta Stolica imenovala je, primjerice, pronuncija u SFR Jugoslaviji.
Ambasador
Ambasador ili veleposlanik (franc. ambassadeur < tal. ambasciatore), šef diplomatske misije najvišeg razreda po Bečkoj konvenciji o diplomatskim odnosima.
Ambasador je najviši predstavnik države šiljateljice u državi primateljici, pa je u tom svojstvu nadređen svim službenim predstavnicima u toj zemlji (konzularnim, kulturnim i drugim). Ambasador predstavlja poglavara svoje zemlje i zastupa svoju državu pred vlastima države primateljice. On nužno i govori u ime svoje vlade. Budući da prima i prenosi priopćenja svoje vlade i budući da predstavlja službeni izvor informacija, on je stalni i sigurni posrednik u odnosima dviju država.
Rang ambasadora imaju i visoki povjerenici (prije i komesari) (High Commissioner) koje međusobno razmjenjuju zemlje Commonwealtha, te najviši predstavnici Svete Stolice.
Danas je uobičajno da svi veleposlanici imaju naslov ekscelencija i naziv "izvanredni i opunomoćeni ambasador". Zvanje ambasadora je i najviše zvanje u diplomatskoj karijeri.
La Primavera, Gran Morelos
La Primavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Gran Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1724 m.
Chuljá, Ocosingo
Chuljá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
Etsuko Shihomi
Etsuko Shihomi (志穂美 悦子), danas pod vjenčanim imenom Etsuko Nagabuchi (長渕 悦子) je bivša japanska glumica i pjevačica, najpoznatija po nastupima u filmovima borilačkih vještina 1970-ih. U mnogima od njih je nastupala zajedno sa Sonnyjem Chibom. Godine 1986. se na setu filma Tora-san's Bluebird Fantasy upoznala sa glumcem Tsuyoshijem Nagabuchijem za koga se sljedeče godine udala i rodila mu troje djece. Zbog porodice se povukla iz glume, iako je kasnijih decenija pažnju javnosti privlačila filantropskim radom.
Diskografija
Singlice:
Albumsi
Nienhagen (Landkreis Rostock)
Ninhagen je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.797 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Doberan Ninhagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 8 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.797 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 305 stanovnika/km².
Ambasada
Ambasada ili veleposlanstvo (franc. ambassade < tal. ambasciata, od srlat. ambactia: služba, od gal. ambactus: sluga), diplomatsko predstavništvo najvišeg ranga zemlje šiljateljice u zemlji primateljici. Također termin označava zgradu tog predstavništva. Veleposlanstvo se u pravilu otvara u glavnom gradu zemlje primateljice, a mogu se na temelju posebnog prethodnog odobrenja zemlje primateljice, pojedini odjeli kao sastavni dijelovi veleposlanstva, otvoriti i u nekom drugom gradu.
Predradnje za otvaranje veleposlanstva
Nakon uspostave diplomatskih odnosa i dogovora o otvaranju veleposlanstva ili poslanstva, uobičajno je da država imenovanja uputi, u glavni grad države primateljice, diplomatskog djelatnika niže razine koji će obaviti sve pripreme (prostor za ured, za stanovanje i dr.) te otvoriti veleposlanstvo i organizirati dolazak veleposlanika. Tom djelatniku ministar vanjskih poslova države primateljice daje "uvodno pismo" (fran. letre d'introduction) adresirano na ministra vanjskih poslova države primateljice u kojemu navodi svrhu akreditacije diplomatskog djelatnika. Do dolaska veleposlanika taj djelatnik obavlja dužnost privremenog otpravnika poslova (fran. charge d'affaires ad interim).
Nakon što je navedeni djelatnik dovršio povjerene mu poslove, obavješćuje svoje ministarstvo vanjskih poslova koje mu zatim javlja prijevozno sredstvo i točno vrijeme dolaska veleposlanika u glavni grad države primateljice. Otpravnik poslova o tome notom obavješćuje ministarstvo vanjskih poslova države primateljice.
Novodošlog veleposlanika dočekuje predstavnik protokola, a sve do predaje vjerodajnice drži se da je on u zemlji inkognito.
Dorothy Uhnak
Dorothy Uhnak (24. april 1930. – 8. jul 2006) bila je američka spisateljica kriminalističkih romana poznata po tome što su neka od njenih djela poslužila kao predložak za popularne TV-filmove i serije početkom 1970-ih. Uhnak se pisanjem počelka baviti sredinom 1960-ih, a prije toga je 16 godina služila kao pripadnica Tranzitne policije New Yorka te mnoga od svojih iskustava pretočila u romane čije su protagonistice bile žene-detektivi. Uhnak je za svoj roman The Bait godine 1968. dobila nagradu Edgar, a njen roman The Ledger iz 1970. je ekraniziran u obliku popularnog blaxploitation TV-filma Get Christie Love!. Usprkos književnog uspjeha, Uhnak nije bila zadovoljna televizijskim ekranizacijama svojih djela. Godine 2006. je počinila samoubistvo uzevši prekomjernu dozu lijekova.
Nuncij
Nuncij (lat. nuntius - glasnik, vjesnik), odnosno apostolski nuncij, papinski je poslanik pri nekoj vladi, odnosno stalni diplomatski predstavnik Svete Stolice pri nekoj državi s kojom Sveta Stolica ima regularne diplomatske odnose. Prema Bečkoj konvenciji o diplomatskim odnosima nuncij ima isti rang kao i veleposlanik (odnosno nalazi se u razredu zajedno s veleposlanicima i pronuncijima).
Diplomatsko predstavništvo na čijem čelu se nalazi nuncij naziva se nuncijatura, a tako se naziva i obavljanje službe nuncija.
Nunciji su u pravlu titularni nadbiskupi, ne pripadaju katoličkoj hijerarhiji u državi primateljici i osnovna im je zadaća razvijanje diplomatskih odnosa s državom primateljicom i skrb u svezi s Katoličkom crkvom u državi primateljici.
U mnogim pretežito katoličkim državama, nuncij je uvijek doajen diplomatskog zbora (tako i u Hrvatskoj), a ukoliko to nije, Sveta Stolica u takvim državama akreditira pronuncija (primjer je bivša SFRJ), koji se nalazi u istom razredu kao i nuncij.
Šef diplomatske misije
Šef diplomatske misije prema Bečkoj konvenciji o diplomatskim odnosima (1961.) je osoba koja je od strane države šiljateljice ovlaštena da djeluje u tom svojstvu. Ovaj pojam odnosi se na sve šefove misija bez obzira je li ga postavio šef države, ministar vanjskih poslova ili akreditirani veleposlanik.
Razredi šefova misije
U skladu s čl. 16. Bečke konvencije svaki šef misije dobije rang prvenstva u diplomatskom zboru ovisno o o datumu, pa i satu preuzimanja dužnosti. Za prva dva razreda to je datum predaja vjerodajnice šefu države ili pak vrijeme predaje kopije izvornika vjerodajnice ministru vanjskih poslova (to je na primjer praksa u Velikoj Britaniji). Za treći razred, odnosno za otpravnike poslove s pismima računa se vrijeme predaje tog pisma ministru vanjskih poslova.
U multilateralnoj diplomaciji pojam šefa misije odnosi se na šefa predstavništva pri nekoj međunarodnoj organizaciji. Konkretne titule variraju od jedne međunarodne organizacije do druge, npr. stalni predstavnik pri UN-u, rezidentni predstavnik pri IAEA, predstavnik pri Dunavskoj komisiji, itd.
Astatan
Astatan (vodonik astatid,astatovodonik) je hemijsko jedinjenje sa formulom HAt. Ono se sastoji od atoma astata kovalentnol vezanog za atom vodonika.
Ovo hemijsko jedinjenje manifestuje osobine koje su slične ostalim vodonik halidima. Astatan je zapravo najjača kiselina među njima. Međutim, to je od male koristi, jer se on lako razlaže u elementarni vodonik i astat. Osim toga polu-život raznih izotopa astata je kratak. Elektronegativnosti astata i vodonika su slične, te se At+ jon može formirati. Disocijacija može lako da proizvede negativno naelektrisani vodonik. Astatan je podložan sledećoj reakciji:
Turje (razvrstavanje)
Turje može biti:
Julska revolucija
Francuska revolucija 1830. godine, poznata i kao Julska revolucija, Druga francuska revolucija i, na francuskom, Trois Glorieuses, dovela je do pada kralja Charlesa X, vladara iz dinastije Bourbon te uspona njegovog rođaka, Louisa-Philippea I, vojvode od Orléansa, koji je kasnije, nakon 18 nestabilnih godina kraljevanja, i sam zbačen. Revolucija je rezultirala smjenom ustavnih monarhija – Bourbonske restauracije i Julske Monarhije – zatim prelaskom moći s dinastije Bourbon na njezinu bočnu lozu Orléans, kao i smjenom načela narodnog suvereniteta nauštrb nasljednog prava francuskih vladara.
Pozadina
Dana 16. rujna 1824., Charles X je stupio na francuski tron. On je bio mlađi brat Louisa XVIII koji je, nakon poraza Napoleona I i dogovora Koalicije, postavljen za kralja Francuske. Činjenica da su i Louis XVIII i Charles X na tron došli temeljem prava nasljeđivanja, a ne načela narodnog suvereniteta, bila je jedan od dva glavna za razloga za Les Trois Glorieuses (sh. Tri slavna dana) Julske revolucije.
Nakon Napoleonove abdikacije 1814. godine, Europa, a posebno Francuska, bila je u neredu i Bečki kongres je sazvan kako bi se iscrtale nove političke granice. Iako su kongresu prisustvovale mnoge zemlje, proces odlučivanja kontrolirale su njih četiri: Ujedinjeno Kraljevstvo koje je zastupao vikont Castlereagh, Austrijsko Carstvo, čiji je zastupnik bio Klemens von Metternich, Rusko Carstvo koje je zastupao car Aleksandar I i Pruska koju je zastupao kralj Friedrich Wilhelm III. Još jedna utjecajna osoba na Kongresu bio je Charles Maurice de Talleyrand, francuski diplomat pod Napoleonom. Premda je Francuska bila smatrana neprijateljskom državom, Talleyrandu je prisustvo bilo odobreno jer je tvrdio da je s Napoleonom surađivao pod prisilom.
Talleyrand je predložio da Europa bude vraćena unutar svojih "legitimnih" (tj. prednapoleonskih) granica i vlada, što je, uz neke izmjene, prihvaćeno od strane sudionikâ kongresa. Francuska je bila vraćena na granice iz 1789. godine dok je dinastija Bourbon, svrgnuta tokom Revolucije, bila je ponovo postavljena na tron. Prema mišljenju Kongresa, politička situacija u Francuskoj i ostatku Europe bila je vraćena u normalu. Međutim, novi kralj, Louis XVIII, znao je da su u njegovoj zemlji još uvek žive ideje nacionalizma i demokracije te je, stoga, objavio Ustavnu povelju, odnosno Ustav Francuske. Ovaj dokument, i liberalan i monarhistički, bio je drugi uzrok Julske revolucije.
Vladavina Charlesa X
Dana 16. rujna 1824., nakon višemesečne bolesti, 69-godišnji kralj Louis XVIII umire, ne ostavivši za sobom nasljednika. Stoga je francuski tron naslijedio njegov mlađi brat, 66-godišnji Charles. Dana 27. rujna, novi kralj Charles X ulazi u Pariz uz opće odobravanje naroda. Ali, već osam mjeseci kasnije, mišljenje glavnog grada o novome kralju se znatno pogoršalo. Uzroci ove nagle promjene javnog mnijenja bili su mnogi, ali dva glavna su bili:
Kritičari prve mjere optuživali su kralja i nove ministre za ulizivanje Crkvi i, time, kršenje garancija jednakosti vjerskog opredeljenja navedenih u Povelji.
Druga mjera je bila škakljivija utoliko što su, od restauracije monarhije, sve grupe bile tražile podmirenje vlasništva. Ali, liberalni protivnici, od kojih su mnogi bili frustrirani bonapartisti, počeli su govoriti kao Charles X tu mjeru nameće samo da bi osramotio one koji nisu emigrirali. Obje mjere su, tvrdili su oni, samo paravan za poništenje Povelje.
Kraljev odnos s elitama je do tada, zahvaljujući popularnosti Ustavne povelje i Doma zastupnika među Parižanima, bio čvrst. No, i to će se promijeniti. Dana 12. travnja, vođen i iskrenim uvjerenjem i duhom nezavisnosti, Dom zastupnika je glatko odbio vladin zahtjev za izmenu nasljednih zakona. Popularni ljevičarski list Constitutionnel nazvao je ovo odbijanje "pobjedom nad kontrarevolucionarnim i reakcioarskim snagama".
Popularnost oba doma parlamenta je skočila, a popularnost kralja i njegovog kabineta je opala. Ovo je postalo sasvim vidljivo kada je, 16. travnja 1827., postrojivši kraljevsku gardu na Marsovoj poljani, kralj bio dočekan ledenom tišinom, dok mnogi prisutni nisu niti skinuli kapu. Charles X je kasnije rekao (svom rođaku) Orléansu da "iako većina prisutnih nije bila premrsko raspoložena, neki od njih su imali grozne izraze lica".
Reagirajući na ono što je ona doživjela kao rastuće i uporno kritiziranje vlasti i Crkve, vlada je Domu zastupnika predložila zakon kojim se pooštrava cenzura, a naročito prema novinama. Dom se tome usprotivio toliko snažno da je vlada ubrzo morala povući prijedlog.
Dana 17. ožujka 1830., liberalna većina u Domu zastupnika izglasala je nepovjerenje (tzv. Obraćanje 221) kralju i vladi. Sutradan, Charles je raspustio parlament i uzbunio liberale time što je odložio izbore na dva mjeseca. U tom periodu, liberali su uživali popularnost zbog Obraćanja, dok se vlada borila za podršku širom zemlje premještanjem prefekta po departmanima. Na izborima, liberali su osvojili uvjerljivu većinu, a u međuvremenu je i kralj nenadano raspustio Nacionalnu gardu, dobrovoljnu grupu građana koja je predstavljala spoj između građana i monarhije. Misleći ljudi su bili šokirani time; čuvši za taj događaj, jedan plemić iz Rheinlanda zapisao je: "Radije bih dao da mi odsjeku glavu nego da uradim takvu stvar. Sada je jedina mjera koja nedostaje za podizanje revolucije – cenzura."
To se i dogodilo u srpnju 1830. kada je, u nedelju, 25. srpnja, Charles X potpisao Julske uredbe, poznate i kao Četiri uredbe iz Saint-Clouda. Uredbe su sutradan objavljene u vodećem konzervativnom listu, Le Moniteur. U utorak, 27. srpnja, počela je revolucija koja je proizvela Les trois journées de juillet i kraj dinastije Bourbon.
Ponedeljak, 26. srpnja 1830.
Ljeto 1830. godine bilo je vruće i sušno tako da je prisililo sve Parižane, koji su to mogli, da odu na selo. Većina poslodavaca to nije mogla, pa su oni bili među prvima koji su saznali za Julske uredbe. Oni ih nisu dobro prihvatili, možda i zato što su saznali da im je onemogućeno da budu kandidati za Dom zastupnika, što je bio sine qua non onih koji su tražili vrhunski prestiž u društvu. U znak protesta, djelatnici burze prestali su pozajmljivati novac, a poslodavci su pozatvarali tvornice, ostavivši radnike na ulicama. Nezaposlenost, koja je tokom ljeta rasla, sada je naglo skočila - "Veliki broj... radnika sada, dakle, nije imao šta drugo osim prosvjedovanja".
Ono malo liberalnih političara što je ostalo u Parizu okupilo se, više za sebe, da prosvjeduje, razmenjuje bilješke i okrivljuje, ali bez definiranog pravca djelovanja. Liberalni novinari su, međutim, stupili u akciju.
Dok su konzervativne novine, npr. Journal des débats, Le Moniteur i Le Constitutionnel već bile prestale s objavljivanjem, poštujući novouvedenu cenzuru, nekih 50-ak liberalnih i radikalnih novinara iz desetak novina okupilo se u sjedištu liberalnog Le Nationala. Tamo su potpisali zajedničku protestnu notu i odlučili da će nastaviti s izdavanjem.
Iste večeri, kada je policija zauzela novinsku tiskaru i zaplijenila nelegalne novine, susrela se s nezaposlenom ruljom i njenim povicima: À bas les Bourbons! (sh. "Dolje s Bourboncima!") i Vive la Charte! (sh. "Živjela Povelja!"). Republikanski novinar Armand Carrel napisao je za sutrašnje izdanje Le Nationala:
"Francuska se... vraća u revoluciju aktom same vlade... pravni poredak je sada narušen i na snagu je stupio poredak sile... u ovoj situaciji u kojoj se nalazimo poslušnost je prestala biti obavezom... Sada je na Francuskoj da prosudi dokle će njen otpor ići."
Kao da nije bio u istom gradu, prefekt pariške policije te je večeri zapisao: "...najsavršeniji mir i dalje vlada u svim dijelovima glavnog grada. U izveštajima koji su mi dostavljeni nema nijednog događaja vrijednog pažnje."
Quattro Vanelle, Trapani
Quattro Vanelle je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Julska revolucija
Utorak, 27. srpnja 1830. – prvi dan
Pariz se probudio preplavljen radikalnim novinama. Do podneva, buka i promet na ulicama utihnuli su, dok je okupljenog građanstva bivalo sve više. U 16:30, zapovjednicima Prve pariške vojne divizije i Kraljevske garde naređeno je da okupe svoje trupe i oružje na Place du Carrousel naspram palače Tuileries, zatim na Place Vendôme i Place de la Bastille. Kako bi se održao red i mir, a trgovine oružjem zaštitile od pljačke, širom grada su se pojavile vojne patrole, ali začudo, nikakve mjere nisu bile poduzete kako bi se zaštitila skladišta oružja i tvornice baruta. Oko 19:00, s dolaskom sumraka, počela je borba. "Parižani, a ne vojnici, napali su prvi. Kaldrma, crijep i pitari s gornjih prozora... sve je počelo padati po vojnicima na ulici." Vojnici su isprva pucali u zrak, ali do zore je 21 civil bio ubijen. Masa je tada u paradi prenijela leš jednog ubijenog uzvikujući: Mort aux Ministres! (sh. "Smrt ministrima!") i À bas les aristocrates! (sh. "Dolje s plemstvom!").
Quattro Vanelle, Trapani
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Julska revolucija
Utorak, 27. srpnja 1830. – prvi dan
Jedan svjedok je zapisao:
"[Vidio sam] grupu uznemirenih ljudi kako prolaze i zatim nestaju, a zatim konjički odred za njima... Iz svih pravaca pokatkad... Neodređene zvukove, pucnje, a onda bi sve utihnulo i reklo bi se da je u gradu sve u redu. Ali sve trgovine su bile pozatvarane, Pont Neuf je u potpunom mraku, nevjerica na svakom licu podsjeća nas s kakvom se krizom suočavamo..." Godine 1828., Pariz je montirao nekih 2,000 uličnih svjetiljki. Te lampe su visile na užadima između stupova, tj. nisu bile za njih fiksirane. Prve večeri nemira, uništene su skoro sve i do 22:00, rulja se morala razići.
Srijeda, 28. srpnja 1830. – drugi dan
Borbe u Parizu nastavile su se tokom noći i ranoga jutra. Jedan svjedok je napisao:
"Nema ni osam i petnaest, a već se čuju povici i pucnji. Trgovine ne rade... Rulja juri ulicama... zvuk topova i pušaka sve je glasniji... Čuju se povici Dole s kraljem!, Na giljotinu!..." ''À bas le roi !', 'À la guillotine!! ''" can be heard....
Marmontov plan bio je da rasporedi Kraljevsku gardu i srodne jedinice gradskog garnizona uz glavne prometnice i mostove, kao i da zaštiti važne zgrade, poput Palais Royal, Palais de Justice i Hôtel de Ville. Plan se pokazao nepromišljenim i preambicioznim - ne samo da nije bilo dovoljno ljudstva, nego, od metaka preko kruha do čiste pitke vode, sredstava nije bilo ni blizu dovoljnog. Kraljevska garda je još uvijek bila lojalna, ali ostale jedinice su se počele osipati.
U Parizu, odbor opozicionara, čiji su članovi bili bankar Jacques Laffitte, Casimir Perier, generali Étienne Gérard i Georges Mouton, napisao je peticiju kojom je zatražio da Julske uredbe budu opozvane. Ono što je bilo neočekivano jest da su oni kritizirali "ne kralja, nego njegove ministre", time pobijajući Charlesovu sumnju kako su oni zapravo protivnici njegove dinastije. Po potpisivanju te peticije, članovi odbora otišli su direktno do Marmonta da zatraže prekid krvoprolića i da ga zamole da postane medijator između Saint-Clouda i Pariza. Marmont je načelno prihvatio peticiju i zahtjev odbora, ali je naglasio kako će građani Pariza morati ostaviti oružje kako bi se mogli voditi efektivni pregovori. Donekle obeshrabreni, ali ne i potpuno poraženi, pregovarači odlaze do glavnog ministra de Polignaca. Od njega su dobili još nepovoljniji odgovor – odbio ih je primiti, možda znajući da bi to samo bilo gubljenje vremena. Kao i Marmont, de Polignac je znao da Charles X smatra Uredbe vitalnim po sigurnost i dostojanstvo trona i da ih, stoga, nema namjeru povući.
U 16:00, Charles X je primio pukovnika Komierowskog, jednog od glavnih Marmontovih savjetnika, koji mu je doneo generalovu poruku:
"Gospodine, ovo više nisu neredi, ovo je revolucija. Vaše Visočanstvo mora hitno poduzeti mjere za smirivanje situacije. Čast krune još može biti spašena. Sutra, možda, više neće biti vremena... Strpljivo iščekujem naređenja Vašeg Visočanstva."
Kralj je za savjet upitao de Polignaca koji ga je savjetovao da se nastavi s pružanjem otpora.
Četvrtak, 29. srpnja 1830. – treći dan
"Oni (kralj i ministri) nisu došli u Pariz", napisao je književnik Alfred de Vigny, "ljudi ginu za njih... Nijedan vladar se nije pojavio. Jadni gardisti, ostavljeni bez naređenja i kruha već dva dana, bore se i padaju posvuda."
Možda iz istog razloga, rojalista nije bilo nigdje; možda i zbog toga što su pobunjenici bili dobro organizirani i odlično naoružani. Za samo par dana, širom grada podignuto je preko 4,000 barikada. Gotovo svako iole debelo drvo bilo je posječeno radi gradnje barikada, a tako je čupana i kaldrma. Trobojna zastava revolucionara – narodna zastava – vijorila se sa zgrada, i to sa sve više važnih zgrada. Više se nigde nije videla bijelo-zlatna zastava Bourbona. Marmontu je nedostajalo ili inicijative ili prisebnosti da pozove pojačanja iz Saint-Denisa, Vincennesa, Lunévillea ili Saint-Omera, a nije tražio pomoć ni od rezervista, ni od Parižana koji su još uvijek bili lojalni Charlesu X. Opozicionari su krenuli u njegov štab da zatraže hapšenje de Polignaca i ostalih ministara, dok su pobornici režima tražili od njega da pohapsi pobunjenike i njihove vođe. Marmont ih je sve saslušao bez reakcije i nije poduzeo ništa, već je čekao kraljeva naređenja, kako mu je kralj i bio naredio.
Oko 13:30, pao je Tuileries. Što se nije moglo opljačkati, razbijano je i bacano na cestu kroz zatvorene prozore. "Neki čovjek, odjeven u haljinu vojvotkinje od Berryja, s perjem i cvijećem u kosi, vrištao je s prozora palače: Izvolite! Izvolite! Drugi su pili vino u podrumu." Još ranije istog dana, pao je i Louvre. Švicarska garda, vidjevši rulju kako joj prilazi i spriječena od strane Marmonta da prva otvori vatru, povukla se. Nije htjela doživjeti sudbinu sličnog odreda Garde koji se, 1792. godine, suprotstavio rulji i bio razderan. Do predvečeri, pobunjenici su ušli i u Hôtel de Ville, što je bila kruna revolucije. Treba spomenuti kako je količina pljačkanja bila prilično mala na svim lokacijama.
Par sati kasnije, opozicijski političari su ušli u oštećenu zgradu i započeli uspostavljanje privremene uprave. Premda je i u narednih par dana po gradu bilo sporadičnih borbi, revolucija je, u suštini, bila završena.
Ishod
Julska revolucija donijela je Francuskoj novu ustavnu monarhiju. Dana 2. kolovoza, Charles X i njegov sin Louis Antoine abdicirali su s trona i otišli za Veliku Britaniju. Iako je Charles namjeravao imenovati svog unuka, Henrija d'Artoisa, nasljednikom, liberali iz privremene uprave su na tron postavili njegovog daljeg rođaka, Louisa-Philippea, koji je pristao na ulogu ustavnog monarha. Naredni period poznat je kao Julska Monarhija.
Julski stup na Place de la Bastille komemorira događaje koji su se zbili tokom Tri slavna dana.
Utjecaj Julske revolucije nije bio ograničen samo na teritorij Francuske. Direktno je potaknula Augustovski ustanak u Bruxellesu i Južnim provincijama Ujedinjenog Kraljevstva Nizozemske, što je dovelo do uspostavljanja nezavisne Kraljevine Belgije. Julska revolucija je takođe nadahnula i neuspjele revolucije u Italiji i Poljskoj.
Dvije godine kasnije, pariški studenti, razočarani ishodom i motivima revolucije, digli su pobunu poznatu kao Junska pobuna. Premda je taj ustanak ugušen u manje od sedam dana, Julska Monarhija je ostala nepopularna te je konačno zbačena 1848. godine.
Bonnesvalyn
Bonvalin je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Šato Tjeri.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 199 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 115 metara (maksimalnoj 210 m, a minimalnoj 100 m).
Ca' Matte, Ferrara
Ca' Matte je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Dehidroretinal
Dehidroretinal je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 282,420 Da.
El Mexe Grande, La Misión
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1393 m.
Fairmont, Illinois
Fermont je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.459, što je 104 (-4,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Katsumi Oenoki
(3. april 1965.) je bivši japanski nogometaš.
Seliștiuța, Bâcleș
Seliștiuța je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Bâcleș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
Gornje Luge
Gornje Luge je naselje u opštini Andrijevica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 150 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 171 stanovnika).
Demografija
U naselju Gornje Luge živi 121 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,5 godina (38,2 kod muškaraca i 45,9 kod žena). U naselju ima 48 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,13.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Sestra ulični borac: Višenje na koncu
Sestra uličnio borac: Višenje na koncu (女必殺拳 危機一発) je japanski film borilačkih vještina snimljen 1974. godine u režiji Kazhikoa Yamaguchija. Predstavlja nastavak njegovog filma Sestra ulični borac, a u njemu Etsuko Shihomi ponavlja naslovnu ulogu majstorice borilačkih vještina. Radnja prikazuje kako je briga o sestri dovede u sukob sa bandom okrutnih kriminalaca koja krijumčari dragulje kirurški ih zašivajući u tijela djevojaka.
Yago, Nayarit
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4063 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
San Juan de los Durán, Silao de la Victoria
San Juan de los Durán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 215 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1762 m.
Trebište (razvrstavanje)
Pojam Trebište može značiti:
Izvorno:
Baylis, Illinois
Bejlis je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Trebište (razvrstavanje)
Ili:
Hello, Dolly!
Hello, Dolly! se može odnositi na:
Opština Atoyatempan, Puebla
Atoyatempan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1948 m.
Senato, La Spezia
Senato je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Književnost renesanse u Dalmaciji
Periodizacija
Teško je uspostaviti jasne vremenske podjele, mada se možemo služiti klasičnom periodizacijom koja nam daje ritam Europske povijesti u poznom Srednjem vijeku: Mletačka Republika dolazi na obalu Istre i Dalmacije od 13. stoljeća. Ratom za Zadar i Krk (1181 – 1202) je uspostavila prve baze a zahvaljući Četvrtom križarskom ratu (1202 – 1204) naglo je se širila na istočnom Jadranu, pa skroz do Dubrovnika. Venecijanska kolonija u Dalmaciji postala je stabilna oko 1420. i većina gradova i otoka su pod Venecijom: Zadar, Šibenik, otok Hvar, Split. Drač postaje venecijanski 1392. Osmansko Carstvo je se postepeno širilo po zemljama propale Vizantije. 1354. godine turska vojska je prešla Dardanele i ulašla u Balkansko poluostrvo. Do kraja 14. stoljeća će srušiti Bugarsko castvo i Srpsko carstvo (Bitka na Kosovu 1389). Mongolski vojvoda Timur će usporiti njezin uspon, ali od sultana Mehmeda II. krenuti novi osvajački val prema srednjoj Europi. 1453. osvojili su Konstantinopolj, 1459. pala je Srpska Despotovina nakon nestanka Đ. Brankovića, 1463. nestala je Kraljevina Bosna zadnjeg kralja Stjepana Tomaševića. Poslije dugog otpora, postepeno se predala Albanija (Kroja 1478 ; Drač 1501) pa pritom je nestala i vlast Crnojevića nad Zeti (1496 / 1530). Sa osmanskom pobjedom na Mohačkoj bitci (1526.) nestala je Kraljevina Ugarska i veliki dio Kraljevine Hrvatske. Turci su osvojili Panonsku ravnicu tako da 1527. stižu zapadno do Benkovca a 1541. sjeverno do Budima. Dubrovnik je se razvio za vrijeme Mletačke vlasti tj. između 13. i 14. stoljeća. Nastala je tako jedna gradska trgovačka vodeća elita koja će se postepeno osamostaliti i stvoriti Dubrovačku Republiku. 1358. godine Dubrovnik postaje mađarsko-hrvatski vazal, što će u stvari pretvoriti grad u samostalnu talasokratiju. Naravno, čuva dobre odnose sa Venecijom na političkoj i komercijalnoj razini pa također na ravni kulture. Ipak, osjeća u pozadini talas turske imperije. 1458. godine Dubrovnik postaje haračar Visoke Porte, sačuvat će svoju samostalnost, što će zajamčiti uostalom i razvoj književnosti, po cijeni da grad uplati svake godine harač sultanu. Stoga povijest Dubrovnika se razvija od 1458. do 1808. Ključno zbivanje se dešava međutim u 1667. kada je jedan snažan potres nanio velike štete Dubrovniku (6. april 1667.), od čega je grad strašno oslabio.
Druge umjetničke oblasti
Riječ je ovdje bila o književnosti ali to je samo jedna strana nešto većeg fenomena. U tom talijansko-slavenskom kulturnom prostoru su se razvile i brojne druge subdine, među kojima ćemo spomenuti arhitekta Vranjana, slikare kao što su Julije Klović, Schiavone, Blaž Jurjev, Federiko Benković ; bakrorezca Bonifazija, skladatelja Lukačića, isusovaca i teologa de Dominisa, vajara Radovana.
Friedland (Mecklenburg)
Fridland je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 53 opštinska središta okruga Meklenburg-Štrelic. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.772 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13055020.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Meklenburg-Štrelic Fridland se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Meklenburg-Štrelic. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 25 metara. Površina opštine iznosi 97,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.772 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Otpravnik poslova
Otpravnici poslova (fran. chargé d'affaires) najniži je razred šefova diplomatskih misija prema Bečkoj konvenciji o diplomatskim odnosima. Oni se akreditiraju kod ministra vanjskih poslova.
Treba razlikovati stalnog otpravnika poslova - fran. chargé d'affaires en pied od privremenog otpravnika poslova - fran. chargé d'affaires ad interim (a.i.).
Chargé d'affaires ad interim (a.i.)
Privremenog otpravnika poslova postavlja veleposlanik pred svoj odlazak iz zemlje primateljice, bilo privremeni (npr. zbog odlaska na konzultacije u svoju zemlju, korištenja godišnjeg odmora, ili bilo kojeg razlog izbivanja iz zemlje primateljice) ili definitivni (kada odlazi s dužnosti veleposlanika u zemlji primateljici, do dolaska novog veleposlanika). Privremeni otpavnik poslova ne može imenovati drugog otpravnika poslova. Ukoliko on iz bilo kojeg razloga (teška bolest, smrt i dr.) ne može dalje obavljati tu funkciju do povratka veleposlanika, ministar vanjskih poslova zemlje šiljateljice mora uputiti uvodno pismo kojim imenuje novog otpravnika poslova.
Albanigo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Meridian, California
Meridian je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 358 stanovnika.
Shiro Kikuhara
(7. jul 1969.) je bivši japanski nogometaš.
Липовица (Деспотовац)
Липовица је насеље у Србији у општини Деспотовац у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 502 становника.
Порекло становништва
Подаци датирају из 1926. г.
Село је старо у њему има староседеоца.
Родови су:
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
La Aurora, Acámbaro
La Aurora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Acámbaro.
Industrial Jiquilpan, Ahome
Industrial Jiquilpan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
La Aurora, Acámbaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1891 m.
Industrial Jiquilpan, Ahome
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Benz Prinz-Heinrich-Wagen
Benz Prinz-Heinrich-Wagen je trkaći automobil koga je 1908. proizvela njemačka tvrtka Benz & Cie. Predstavljao je modificiranu verziju modela Benz 50 PS, a bio je namijenjen za sudjelovanje na automobilskoj utrkama Prinz-Heinrich-Fahrt. Maksimalna brzina mu je iznosila 125-135 km/h.
Arta, Grčka
Arta je poznata i po svom Starom mostu preko rijeke Araktos, kao i po srednjovjekovnoj utvrdi iz 13. vijeka, koja spada u red najbolje očuvanih u cijeloj Grčkoj. Arta je grad prepun bizantskih historijskih građevina, ponajviše crkava, od kojih je najpoznatija Parigoritrija, izgrađena oko 1290. godine od strane despota Nikifora.
Arta u doba antike
Prvo naselje na tlu Arte, osnovali su doseljenici iz Korinta u 7. vijek pne., pod imenom Amvrakia (antičko ime Arte). 295. pne. Pir, epirski kralj Molosijanaca premjestio je sjedište svoje kraljevine u Ambrakiju, odakle je lakše mogao napadati na Rimljane. Pir je uspio izvojevati velike ali i vrlo skupe pobjede (uz puno žrtava) protiv Rimljana, zbog toga je njegovo ime ostalo trajno zapamćeno iz rimske uzrečice Pirova pobjeda, a to se prije svega odnosilo na događaje poslije bitke kod Askuluma. Od 146. pne. Amvrakia je u sastavu Rimskog Carstva, a provincija Epir, nazvana je Epirus Vetus, za razliku od novoustanovljene Epirus Nova koja je bila istočnije.
Grad se prvi put spominje pod imenom Arta, tek 1082 godine.
Za vrijeme Bizanta i Otomanskog Carstva
1204 godine nakon pada Konstantinopola u ruke križara, Arta je postala sjedište Epirske Despotovine koja se na vrhuncu svoje moći prostirala se od Drača te preko cijele sjeverozapadne Grčke, Tesalije i sjeverozapadne Makedonije. Nakon toga gradom kratkotrajno vlada talijanska feudalna obitelj Orsini (1318 -1337) Potom Artom upravlja Srpsko Carstvo (1337 - 1359), pa za njima albanski rodovski klan (1359 -1416) Potom gradom upravljaju talijanski feudalci iz familije Tocco; Carlo II Tocco i Leonardo III Tocco.
Zatim Turci zauzimaju 1449 godine Artu i mijenjaju joj ime u Narda. Zatim je Arta kratkotrajno pod vlašću Venecije od 1717 godine, potom Francuza od 1797 godine. Turci ponovno zauzimaju grad 1799 godine i drže ga pod svojom vlašću sve do 1881 kada je nakon odluke Berlinskog kongresa grad pripojen Kraljevini Grčkoj.
Antika
Današnja Arta leži na ostacima starog naselja Ambrakia. Od stare Ambrakije ostalo je malo; ostaci starih zidina, ostatci hrama bogu Apolonu, iskopine antičkog kazališta i ostatci jugozapadnog groblja stare Ambrakije.
Bizant
thumb|right|280px|Bizantinska crkva Paregoretisa (13. vijek) u kojoj se nalazi i mali arheološki muzej Arte Utvrdu Arta podigao je epirski despot Mihajlo II Komnen Dukas sredinom 13. vijeka, to je dobro očuvani primjer bizantske arhitekture. Najvažniji bizantski spomenik Arte je Crkva - Parigoritrija koju je podigao od 1285 do 1289 Nikifor I. Komnen Dukas i njegova žena Ana Palajologina Kantakuzina. Crkva Sv.Teodora još je jedan primjer fine bizantinske arhitekture. Ostali spomenici su crkva Sv. Bazilija (Hagios Vasilios) i manastir Kato Panagia.
Tehnološki edukacijski institut Epir
Tehnološki edukacijski institut Epir (T.E.I.) ima sjedište i glavni studentski kamp u Arti; a u ostalim gradovima Epira podružnice, a one se nalaze u ; Janjini, Igumenica i Preveza. T.E.I. danas ima (4) Fakulteta i (13) Odjela.
Geografske karakteristike i promet
Arta se nalazi sjeverozapadno od Antirija, Mesolongija i Agrinija, sjeveroistočno od Preveze, jugoistočno od Janjine i jugozapadno od Trikale.
Grad je povezan s ostalim grčkim gradovima magistralnim cestama; grčka nacionalna cesta GR-5 (Antirio - Janjina) i grčka nacionalna cesta GR-30 (Arta-Peta - Trikala). Rijeka Araktos teče zapadno od grada, veliko akomulaciono jezero na rijeci nalazi se sjeverno od Arte.
Calavena, Verona
Calavena je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Povratak sestre uličnog borca
Povratak sestre uličnog borca (帰ってきた女必殺拳) je japanski film borilačkih vještina snimljen 1975. godine u režiji Kazuhika Yamaguchija. Predstavlja nastavak filma Sister Street Fighter: Hanging by a Thread, a u njemu Etsuko Shihomi ponavlja ulogu majstorice borilačkih vještina. Radnja prikazuje kako dolazi u Kyoto kako bi zaštitila djevojčicu kojoj prijete beskrupulozni kriminalci.
Sljedeće godine je snimljen film pod naslovom Sestra uličnog borca - Pesnica pete razine koji se često navodi kao njegov nastavak, iako u njemu Shihomi tumači drugi lik.
Studio film
Studio film je filmska kompanija u SFR Jugoslaviji - Bosna i Hercegovina osnovana 1953. godine.
Bavili su se realizacijom kratkometražnih dokumentarnih filmova da bi se od 1955. godine prebacili i na delatnost realizacije dugometražnih igranih filmova.
Usled reorganizacije u kinematografiji 1976. godine donosi se odluka o gašenju preduzeća Studio film.
Pravni naslednik preduzeća je Filmski centar Sarajevo.
Shinichiro Tani
(13. novembar 1968.) je bivši japanski nogometaš.
Colonia 24 de Julio, Villa de Zaachila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 958 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1561 m.
Casalena, Ascoli Piceno
Casalena je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 461 m.
Opština Izvoarele, Olt
Izvoarele je opština u Rumuniji u okrugu Olt.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Little House on the Prairie
Little House (on the Prairie) (doslovno: Mala kuća u preriji) je naziv za seriju popularni knjiga za djecu koje je između 1932. i 1943. napisala i objavila američka spisateljica Laura Ingalls Wilder. Radnja romana je bila smještena na američki Srednji zapad krajem 19. vijeka te se temeljila na sjećanjima same autorice koja je tada odrastala u porodici doseljenika. Romani su doživjeli veliki uspjeh te smatraju jednim od klasika američke književnosti za djecu, te su prevedeni na brojne svjetske jezike. Mlađim generacijama su, pak, romani poznata prije svega po izuzetno popularnoj TV-seriji Mala kuća u preriji originalno emitiranoj u SAD između 1974. i 1984.
Eksterni linkovi
Unsere kleine Farm 大草原の小さな家
San Martín Buenavista, Ocosingo
San Martín Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 890 m.
Diplomatski protokol
Bečka konvencija o diplomatskim odnosima propisuje neka ustaljena pravila. To je minimum pravila, nepoštivanjem kojeg može izazvati ne samo diplomatske nesporazume, nego i ozbiljne sporove među državama. Mnoga pitanja iz diplomatskog protokola, međutim, nisu uređena međunarodnim ugovorima. To se ponajprije odnosi na pitanje ceremonijala, reda prvenstva i povlastica. Zbog toga se ta pitanja rješavaju na temelju međunarodnog običajnog prava, općeprihvaćene prakse, domaćim zakonodavstvom, te ustaljenim tradicijama i običajima država. Neka pravila, prije nekog zajedničkog događaj, države mogu međusobno dogovoriti posredstvom protokola.
Las Hermanas, Zaragoza
Las Hermanas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 731 m.
Ojo de Agua de Arriba, Acultzingo
Ojo de Agua de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acultzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2314 m.
Ajoux (Ardeš)
Ažu je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Priva.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 89 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 750 metara (maksimalnoj 1.068 m, a minimalnoj 393 m).
Adolfo López Mateos, Tezonapa
Adolfo López Mateos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tezonapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Brutijci
Brutijci (grčki:, latinski: Bruttii, italijanski: Bruzi), su bili drevni italički narod koji je u antičko doba nastanjivao krajnji jug Italije, od granica Lukanije do Mesinskog tjesnaca odnosno rta Leucopetra, područje koje uglavnom odgovara suvremenoj Kalabriji.
Osteria, Ravenna
Osteria je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Gravina, Cosenza
Gravina je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Osteria, Ravenna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Gravina, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Puertecito, La Misión
Puertecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini La Misión.
Bevena, Genoa
Bevena je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 697 m.
Agua Zarca, Gran Morelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1669 m.
Shinichi Morishita
(28. decembar 1960.) je bivši japanski nogometaš.
Guînes
Gin je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 5.105, a gustina naseljenosti je iznosila 193 stanovnika/km².
Schönberg (Mecklenburg)
Šenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.419 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058094.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordvestmeklenburg Šenberg se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 38,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.419 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 116 stanovnika/km².
Mellotron
minijatura|desno|250px|MellotronMellotron je glazbalo s tipkama kojim se postiže zvuk violine, flaute, puhača i gudača te raznih glasova. Mellotron je bio svojevrsna preteča sintisajzera.
O glazbalu
Mellotron je izgrađen ranih 1960-ih godina u Birminghamu, Velikoj Britaniji, a izumio ga je Harry Chamberlin kada je 1946. godine došao na ideju koristeći se magnetofonom.