cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Srbi u Severnoj Makedoniji
Vidi još
mini|300p|Srpski [[četnici u Makedoniji (Srpska akcija u Makedoniji)]]
Cliousclat
Klijukla je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Valans.
VN1R1
Vomeronazalni tip-1 receptor 1 je protein koji je kod ljudi kodiran VN1R1 genom.
Cliousclat
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 641 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 66 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 213 metara (maksimalnoj 473 m, a minimalnoj 125 m).
Mineola, New York
Miniola je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.799, što je 435 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gradski zvonik u Dubrovniku
mini|desno|250px|Gradski zvonik u Dubrovniku Gradski zvonik nalazi se u središtu Dubrovnika.
Prvotni stari zvonik sa satom izgrađen je 1444. godine. Bio je visok 31 metar. Metalnu ploču, kazaljke za mjesečeve mijene i drvene figure, koje otkucavaju sate načinio je Luka Mihočin. Veliko zvono visine i promjera 130 cm je izradio majstor Ivan Rabljanin 1506. godine. Drvene figure zamijenjene su bakrenim zelencima (prozvani su Maro i Baro), čiji se izvornici danas čuvaju u palači Sponzi. Katastrofalan potres iz 1667. godine, oštetio je zvonik i prijetila je opasnost, da se sruši. Stoga je 1929. godine, izgrađen novi gradski zvonik po starim nacrtima. Kraj zvonika nalazi se stara zvonara Luža.
Na zvoniku je i kovana ploča sata iz 1444. godine, a ispod nje pokazivač mjesečevih mijena, djelo Luke, sina admirala Mihoča Žurkovića s Koločepa. Prvi zelenci koji su otkucavali sate bili su drveni. Sadašnje je izlio u bronci nepoznati majstor 1478. Sat je također obnovljen te godine. Zelenci su 19 godina stariji od venecijanskih mora izlivenih 1497. Sat iz 1389. služio je kao javni sat i nalazio se na jugoistočnoj kuli Kneževa dvora. Premješten je u novi zvonik 1444. godine. Godine 1780. Republika ponovo naručuje novi sat i to od franjevačkog laika Paska Baletina. I od Ruđera Boškovića bilo je zatraženo stručno mišljenje. Tvrtka Braća Solari iz Padove krajem stoljeća zamjenjuje ga novim. Prilikom obnove 1929. od iste tvrtke nabavljen je još suvremeniji sat. Prvo zvono izlio je Mihajlo iz Firence, dok je današnje, teško dvije tone, načinio Ivan Krstitelj Rabljanin 1506. Ovo je treće po redu zvono na zvoniku. Tokom rata 1990-ih zvonik je stradao nekoliko puta, jednom ga je granata probušila s obje strane pa se iz daljine kroz njega mogao vidjeti Stradun.
Nakon potresa 1979. obnovljen je prostor ispod zvonika koji se danas naziva Luža centar. U njemu je kino, izložbeno-prodajni prostor i kazalište.
VN1R2
Vomeronazalni tip-1 receptor 2 je protein koji je kod ljudi kodiran VN1R2 genom.
Pauers
Pauers se može odnositi na
Redford
Redford se može odnositi na
Hidra (mjesec)
Hidra je Plutonov mali prirodni satelit.
Šeperd
Šeperd se može odnositi na
Šorham
Šorham se može odnositi na
Trnovec Bartolovečki
Trnovec Bartolovečki je općina u sjevernoj Hrvatskoj.
Slavni ljudi
Slavnih ljudi ima puno kao npr. Davor Vugrinec,bivši nogometaš Dinama i hrvatske repke
Sport
Tu su NK Trnje, NK Mladost Šemovec i propali klub Drava štefanec i poznati klub stolnog tenisa MGK Drava Žabnik koji se natjeće u 2.hrvatski ligi
Sand Lejk
Sand Lejk se može odnositi na
VN1R3
Vomeronazalni tip-1 receptor 3 je protein koji je kod ljudi kodiran VN1R3 genom.
Avro Lancaster
Avro Lankaster je bio britanski bombarder iz perioda Drugog svjetskog rata. Smatra se najuspjelijim i najpoznatijim britanskim bombarderom svih vremena. Puno ime aviona sa brojem modela je Avro 683 Lancaster.
Zajedno sa avionima Šort Stirling i Hendli Pejdž Halifaks, bili su glavni nosioci noćnog bombardovanja Njemačke u Drugom svjetskom ratu, zamjenjujući avione Hendli Pejdž Hempden i Vikers Velington u ulozi bombardera. Na Njemačku su bacili ukupno oko 618 hiljada tona eksplozivnih bombi i 51 milion zapaljivih bombi u 156 hiljada misija.
Proizvodila ga je fabrika Avro (Avro) od 1942. do 1946. Proizvedeno je ukupno 7377 komada.
Razvoj
Razvoj je započet prema zahtevima iz specifikacije P13-36 (P.13/36), u kojoj je definisan dvomotorni bombarder s velikim radijusom, s motorima Rols-Rojs Vulčer (Rolls-Royce Vulture).
Rezultat, avion Avro Mančester, je imao problema s 2 motora velike snage koji su se stalno pregrijavali. Poslije 200 izrađenih primjeraka, avion je dobio 4 motora Merlin (Merlin) i veći raspon krila i preimenovan je u Avro Lankaster, uz još neka poboljšanja kao što je bila promjena trostrukog vertikalnog repa u dvostruki.
Prototip novog aviona je prvi put poletio 9. januara 1941.
Avioni su proizvođeni u fabrikama Avro, Metropoliten-Vikers (Metropolitan-Vickers), Armstrong Vitvort (Armstrong Whitworth), Ostin Motor Kompani (Austin Motor Company), Vikers-Armstrong (Vickers-Armstrong) i u Kanadi u fabrici Viktori Erkraft (Victory Aircraft), koja je izgradila 430 aviona.
Rouz Siti
Rouz Siti se može odnositi na
Avro Lancaster
U borbi
U RAF-u je skvadron broj 44 prvi dobio Lankastere početkom 1942. Tokom rata izveli su oko 156 hiljada misija i bacili oko 618 hiljada tona bombi. 3249 aviona je izgubljeno u akciji, a rekordni broj borbenih misija za jedan avion je 139.
Silba (Zadar)
Silba je najveće naselje na otoku Silbi. Sjedište je poštanskog ureda broja 23295.
Avro Lancaster
U borbi
Poznate akcije su uključivale napad na hidrocentrale u Rurskoj oblasti 1943. sa posebnim rotirajućim bombama, napad na njemački bojni brod Tirpic i druge.
Silba (Zadar)
Kao jedino naselje na otoku (izuzev uvale Paprenica na sjeverozapadu otoka koja broji 12-ak kuća) Silba mjesto, nalazi se na polovici otoka u najužem dijelu "osmice" (gledana iz zraka Silba, otok, ima oblik broja osam),tako da je mjesto okrenuto moru sa zapadne i istočne strane. Na zapadu se nalazi u uvali Žalić, a na istoku u uvali/lučici Silbi. Mjesto broji oko 270 stalnih stanovnika dok dolaskom gostiju u ljetnim mjesecima stanovništvo otoka naraste za nekoliko tisuća.
Avro Lancaster
Dalji razvoj
Dalji razvoj Lankastera su bili Avro Linkoln bombarder, putnički avion Lankastrian, transportni Avro Jork, i preko Linkolna, Avro Šakleton avion za rano upozoravanje.
Silba (Zadar)
Poznato je po brodovlasnicima i pomorcima. U 18. stoljeću Silba je imala vlastitu trgovačku flotu svih vrsta plovidaba (male i velike obalne, te duge).
Prà della Marta, Verbano-Cusio-Ossola
Prà della Marta je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Mangan diselenid
Mangan diselenid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 212,858 Da.
Avro Lancaster
Dalji razvoj
Preuređeni Lankasteri su prodavani i drugim zemljama poslije rata, pa su Lankasteri bili u službi Francuske od 1952. do sredine šezdesetih, Argentine, Kanade (u ratu i kasnije do 1963) i drugih zemalja.
mini|desno|300p|Projekcije aviona.
1750 Eckert
1750 Eckert je Marsov trojanski asteroid čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 1,926 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,15.
Harry Potter and the Chamber of Secrets (film)
Harry Potter and the Chamber of Secrets je fantastični film iz 2002. godine kojeg je režirao Chris Columbus prema istoimenom romanu J. K. Rowling. Ovo je drugi nastavak serijala o Harryju Potteru čiji scenarij potpisuje Steve Kloves, a produkciju David Heyman. Radnja filma prati Harryjevu drugu godinu u Hogwartsu, tijekom koje baštinik Salazara Slytherina otvara Odaju tajni i oslobađa čudovište koje skamenjuje ljude u školi. Naslovnog lika ponovo tumači Daniel Radcliffe, dok njegove najbolje prijatelje, Rona i Hermione, tumače Rupert Grint i Emma Watson. Ovaj film nastavak je filma Harry Potter and the Philosopher's Stone te prethodnik filma Harry Potter and the Prisoner of Azkaban.
Londonska premijera bila je 3. studenog 2002., dok je u kino distribuciju u SAD-u i Ujedinjenom Kraljevstvu pušten 15. studenog 2002. Film je ostvario velik uspjeh na box officeu, zaradivši gotovo $879 milijuna dolara na svjetskim blagajnama. Godine 2003., film je nominiran za 3 BAFTA nagrade.
Sinopsis
thumb|left|320px|Leteći automobil obitelji Weasley kojim su Harry i Ron došli do škole nakon što su zakasnili na vlak.thumb|320px|left|[[Gilderoy Lockhart (Kenneth Branagh) pred ulazom u Odaju tajni pokušava pobjeći od Harryja i Rona koji su ga napali štapićima i prisilili da pođe s njima.]] Harry provodi još jedne ljetne praznike kod Dursleyjevih. U Kalinin prilaz dolazi kućni vilenjak Dobby koji ga upozorava da će biti u smrtnoj opasnosti ako se vrati u Hogwarts. Harry je, unatoč Dobbyjevu upozorenju, odlučan u svojoj namjeri da se vrati, ali ga Dobby pokušava zaustaviti koristeći magiju (što Harryja dovodi u nevolju).
Dursleyjevi zaključavaju Harryjeve knjige i čarobni štapić, ali u pomoć dolaze braća Weasley (Fred, George i Ron) u letećem automobilu svog oca. Nakon ljeta provedenog u Jazbini Weasleyjevi i Harry odlaze na peron 9¾ kako bi se ukrcali na vlak za Hogwarts. Harry i Ron ne uspijevaju proći kroz zid koji vodi do perona pa u trenutku očaja uzimaju leteći automobil kojim dolaze do škole. Pri slijetanju je, zbog pada na Napadačku vrbu, pukao Ronov štapić, a polusvjesni je automobil pobjegao u Zabranjenu šumu.
U novoj je školskoj godini Harry u središtu pažnje troje ljudi: novog, nesposobnog, profesora Obrane od mračnih sila, Gilderoya Lockharta; mladog obožavatelja Colina Creeveyja; i Ronove mlađe sestre, Ginny Weasley kojoj se Harry sviđa. Sve kreće po zlu kada netko otvori Odaju tajni iz koje izlazi čudovište koje napada učenike bezjačkog podrijetla i skamenjuje ih. Prema legendi, Odaju je sagradio Salazar Slytherin i može ju otvoriti samo njegov pravi baštinik kako bi "očistio" Hogwarts od učenika koji nisu čistokrvni.
Tijekom godine povećava se broj napada i sve više skamenjenih osoba, uključujući i Hermionu, završava u bolničkom krilu. kao vrhunac, na jednom je od zidova osvanula poruka da je Ginny Weasley odvedena u Odaju gdje će "njezin leš dovijeka ležati". Uz Ronovu pomoć Harry pronalazi ulaz u Odaju tajni gdje saznaje da je Ginny otvorila Odaju pod utjecajem Lorda Voldemorta, odnosno sjećanja na njega koje je bilo pohranjeno u njegovom starom dnevniku.
Sjećanje na Voldemorta (Toma Riddlea) sve više jača dok krade životnu energiju od Ginny. Pokušava ubiti Harryja nahuškavanjem baziliska na njega, ali Dumbledore šalje Fawkesa, svog feniksa, da odnese Harryu Razredbeni klobuk u iz kojeg Harry izvlači mač Godrica Gryffindora. Fawkes osljepljuje baziliska i Harry ga ubija mačem. Riddleov je dnevnik uništen i Ginny se vraća u život. Skamenjeni se učenici također osvješćuju uz pomoć mandragora profesorice Sprout. Dnevnik je bio u posjedu Luciusa Malfoya, koji ga je uspio krišom podvaliti Ginny, ali za to nije bilo dokaza.
Harry ponovno susreće Dobbyja, koji mu otkriva da radi za obitelj Malfoy i da zna za njihovu podvalu. Harry se sažali nad Dobbyjem i sjeti se kako bi mu mogao pomoći - ostatke dnevnika zamata u jednu od svojih čarapa i daje ih Luciusu koji odmota dnevnik i čarapu baci na Dobbyja. Ta je čarapa zbog Luciusove nesmotrenosti postala dar odjeće koji je oslobodio Dobbyja. Dobby ostaje zahvalan Harryju i čak ga štiti od Luciusova ispada bijesa.
U međuvremenu su Harry i Ron razotkrili i prijevaru Gilderoya Lockharta koji je brisao pamćenje drugim ljudima i prisvajao njihova djela. Lockhart je završio u bolnici svetog Munga nakon što je na Harryju i Ronu pokušao izvesti čaroliju brisanja pamćenja pomoću Ronova slomljena štapića.
Nagrade
Dana 14. siječnja 2003. film je dobio nagradu Phoenix Film Critics Society Award u kategoriji Najboljeg obiteljskog filma. Nominiran je i za sedam nagrada Saturn, uključujući i najboljeg režisera, najbolji film i najbolju izvedbu mladog glumca (Daniel Radcliffe). Film je nominiran i za tri nagrada BAFTA (nije dobio nijednu) i jedan Grammy za glazbu Johna Williamsa.
Romulus
Romulus se može odnositi na
Kozorog
Terminologija
Kozorozi ne predstavljaju nikakav sistematski stupanj (vrstu ili rod) već obuhvaćaju šest ili sedam vrsta sličnih fizičkih karakteristika. U Evropi se termin kozorog koristi kao sinonim za alpskog kozoroga.
Vrste
Vrste kozoroga je vrlo komplicirano razdvojiti i sistematizirati, kao i odrediti veze sa drugim vrstama divljih koza. Neke vrste, kao što su alpski, nubijski i sibirski kozorog izgledaju vrlo slično tako da je smatrano da su tijesno povezane. Posljednje genetičke studije ukazuju na to da ove navedene vrste kozoroga, nemaju prirodnog srodstva. Ove studije pokazuju da postoji snažna veza između sibirskog kozoroga i sirijskog kozoroga, a da je Sibirski kozorog dobar predstavnik roda Capra. Veliki broj sličnosti alpskog kozoroga sa sirijskim ukazuje na blizak odnos. Alpski kozorog mu je sličan u genetičkom pogledu, dok je sasvim drugačiji od iberijskog kozoroga, koji je geografski najbliži. Zapadno-kavkaski kozorog se čini blisko povezan sa divljim kozama, a manje sa istočno-kavkaskim kozorogom. Opet, Markhor koji se vrlo razlikuje od svih ostalih tipova koze, mnogo manje se genetički razlikuje od ostalih vrsta nego što je prvobitno očekivano, tj. ne bi trebalo da potpadne pod posebnu grupu.
Alpski kozorog
Alpski kozorog - zastupljen je u oblasti planinskog masiva Alpa, u Francuskoj, Austriji, Švicarskoj, Italiji, Njemačkoj i Sloveniji. Iako je divlja životinja, uzgajaju se i na rančevima u Sjedinjenim Američkim Državama, Kanadi i Argentini. Ova vrsta naraste u visinu oko 90 cm, a dostiže i dužinu do 150 cm, a stariji mužjaci dostižu težinu i do 100 kg. Boja dlake mu je zimi zatvoreno siva, a ljeti crvenkasto siva. U zimskom razdoblju ima bradu, dugu oko 4 cm. Mužjak nosi stalne šuplje rogove koji imaju sabljast oblik, odnosno savijene u blagom luku prema nazad. Rogovi imaju četvrtast oblik, na prednjoj strani su im simetrično poređane izbočine, koje im daju naročito fin izgled. Rogovi mogu da budu teški do 15 kg, a mogu narasti do 100 cm. Kozorogova ženka je nešto manja od mužjaka i ima stalne rogove, koji su pravi i izrastu svega do 20 cm. Ova vrsta kozoroga se nalazi u kamenitim i nepristupačnim djelovima Alpa. Najviše ga ima u Švicarskoj oko Mont Blanca i Monte Rose. Na Balkanu nije prisutan, ali obitava u Sloveniji gdje je zbog svoje rijetkosti stavljen pod zaštitu države.
Nubijski kozorog
Nubijski kozorog - ova vrsta kozoroga je zastupljena na Bliskom Istoku, u brdima Sudana iznad Crvenog mora, kao i u visoravnima Egipta.
Iberijski kozorog
mini|desno|Iberijski kozorog
Iberijski kozorog - ili drugačije španski kozorog je danas zastupljen u ograničenim područjima Pirineja i drugih manjih planinskih enklava u Španiji i Francuskoj. Postoji oko 50.000 primjeraka španskog kozoroga na Pirinejskom polutotoku. Jedinka jedne od njenih izumrlih podvrsta, klonirana je 2009. godine.
Ova vrsta ima nekoliko podvrsta:
Sibirski kozorog
mini|desno|Sibirski kozorog
Sibirski kozorog - ili azijski kozorog je vrsta divlje koze koja naseljava planinske masive i pustinje Centralne Azije. Životinja ima visinu 80 − 100 cm u ramenima, a teška je u prosjeku oko 60 kg. Odrasli mužjaci imaju duge brade i duge krive rogove sa izraženim grebenima (grbama) na frontalnim površinama. Dlaka je tamno smeđa sa sivkastom leđnom prugom koja ide od vrata do repa. Odrasli mužjaci imaju sivo-sijede fleke na leđima. Kod ove vrste je izražen seksualni dimorfizam, odnosno ženke su dosta manje sa malim rogovima koji su ravni i široko razdvojeni iz korjena. Azijski kozorog je široko rasprostranjen od Hindukuša u Afganistanu do Sajanskih planina u Mongoliji. Životinje se nalaze najčešće na dijelovima planina u rasponu od 3000 do 5300 m nadmorske visine, ali se također znaju javiti i u područjima od 1000 m na Altaju. Uglavnom su na neravnom terenu, radi bolje zaštite od grabljivica.
Ova vrsta ima nekoliko podvrsta:
Valijev kozorog
Valijev kozorog ili etiopski kozorog, rasprostranjen je u oblasti Semienskih planina i Etiopske visoravni, gdje je odnedavno promjenio status iz ugroženih u kritično ugrožene vrste. Ponekad se smatra za podvrstu alpskog kozoroga. Ovaj kozorog se također nalazi na nacionalnom grbu drevne monarhije Aksum.
Kavkaski kozorog
mini|desno|Zapadno-kavkaski tur Postoje dve posebne vrste kavkaskih kozoroga:
Zapadnokavkaski kozorog danas se smatra vrstom divlje koze sa zapadnog Kavkaza. Zapadnokavkaski kozorog i istočnokavkaski kozorog se smatraju različitim vrstama, što je i potvrđeno genetičkim studijama. Pokazalo se da je zapadnokavkaski bliži vrsti Divljih koza (Capra aegagrus), nego istočnokavkaskom kozorogu. Sličnosti ove dve vrste potiču od njihovog međusobnog križanja, te je ova hipoteza podržana činjenicom da mitohondrijski genom pojedinih zapadnokavkaskih kozoroga u potpunosti odgovara istočnokavkaskim kozorozima.
Istočnokavkaski kozorog ili dagestanski tur je vrsta koja je zastupljena na istočnom dijelu Kavkaza. Kao i ostali kozorozi pripada rodu Koza. Po izgledu dosta je sličan zapadnokavkaskom kozorogu, istog su rasta i težine, razlikuje se od zapadnog prije svega po kraćoj bradi i dužim rogovima, koji nisu kao kod drugih vrsta u obliku kružnog luka, već su spiralno uvrnuti.
Perzijski kozorog
Perzijski kozorog je sinonim za divlju kozu s Iranske visoravni, Male i Centralne Azije, koja je predak današnje domaće koze. Danas se dijeli na sedam podvrsta među kojima se tri također nazivaju kozorozima: bezoarski kozorog (Capra aegagrus aegagrus), sindski kozorog (Capra aegagrus blythi) i čiltanski kozorog (Capra aegagrus chialtanensis). Ostale podvrste su C. a. cretica, C. a. hircus, C. a. pictus i C. a. turcmenica.
Kozorog u historiji
Podaci o kozorogu su široko prisutni u arheološkim zapisima, posebno na Bliskom istoku i regionu mediterana. Motivi sa Kozorogom su veoma česti na pečatima, grnčariji i reljefnim slikama. Arheološka nalazišta iz Minojskog perioda, Knosos na Kritu, su doneli uzorke iz oko 1800. godine pne., uključujući i jedan pečat na kojem je prikazan kozorog koji se brani od lovačkog psa. . Iz istog perioda pronađen je na lokalitetu Akrotiri, Santorini na području Grčke, zlatni nakit sa slikom kozoroga. . Na nekim nalazištima u Afganistanu, pronađeni su pak motivi lova i pripitomljavanja kozoroga.
Standiš
Standiš se može odnositi na
Chengde
Chengde (kineski: 承德, pinyin: Chéngdé) je grad-prefektura u sjevernoj provinciji Hebei, Kina. Nalazi se sjeverno od Pekinga i najpoznatiji je kao povijesni grad Jehol u kojemu je bilo sjedište planinskog ljetnikovca kineskih careva dinastije Qing.
Ljetnikovac (izgrađen od 1703.-92.) je veliki kompleks palača, ceremonijalnih i upravnih građevina, te hramova različitih arhitektonskih stilova i carskih vrtova; svi skladno uklopljeni u krajolik jezera, pašnjaka i šuma. Pored estetskih vrijednosti, Planinski ljetnikovac je rijedak povijesni primjer krajnje faze feudalnog društva u Kini. Zbog toga je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1994. god. . mini|lijevo| Knjižnica Wenjin planinskog ljetnikovca u Chengdeu
Povijest
mini|lijevo| Banket cara Qianlonga u vrtu Wanshuyuan 1755. god.
Kako bi ojačao kontrolu mongolskog područja i obranu sjeverne granice zemlje, vlada dinastije Qing je osnovala Lovno područje Mulan na mongolskim travnjacima, oko 350 km od Pekinga. Svake godine Car bi u lov u Mulan poveo svoje ministre i osam svojih standardnih carskih postrojbi, zajedno sa svojom obitelji i konkubinama. Da bi lovište odgovarao ovoj pratnji od nekoliko tisuća ljudi, izgrađene su 21 privremene palače, među njima Planinski ljetnikovac (poznat i kao "Privremena carska palača Rehe") i njegovi pripadajući hramovi. Izgradnja je započela 1703., a zadnji projekt je dovršen 1792. godine, za vrijeme vladavine triju uzastopna cara dinastije Qing (Kang Xi, Yong Zheng, i Qian Long). Rad je proveden u dvije faze:
Propašću dinastije Qing 1911. godine, napušten je i Planinski ljetnikovac u Chengdeu.
Znamenitosti
mini| Mala zlatna planina u području jezera Planinski ljetnikovac se sastoji od područja palače i krajolika koje obuhvaća 102.000 m², a nalazi se u južnom dijelu naselja. To je bilo područje gdje su Qing carevi živjeli, bavili se upravom i održavali ceremonije. Ono se izvorno sastojalo od četiri skupine zgrada u jednostavnom tradicionalnom kineskom stilu ali s carskim pečatom, uključujući glavnu dvoranu Songhe, palače Wanhe Songfeng i Istočnu palaču.
Područje jezera, koje obuhvaća 496.000 m² u jugoistočnom dijelu kompleksa, je planirano u skladu s tradicionalnim kineskim dizajnom vrtova, na temelju kineske mitologije. Postoji osam jezera i nekoliko skupina zgrada koji stvaraju pejzaž sličan onome u području južno od rijeke Yangtze.
Obično područje, sjeverno od naselja, obuhvaća 607.000 m² i podijeljeno je na dva dijela: zapadni travnjaci i istočne šume. Travnjaci su se koristili za utrke konja a šume (također poznate kao "Vrt deset tisuća drveća") su bile politički centar za primanje visokih gostiju. U zapadnom dijelu šume je Dvorana Wenjin, jedna od najvećih carskih knjižnica. Mnoge druge građevine su razbacane u krajoliku.
U Planinskom području, na sjevero-zapadu naselja, na prostoru više od 4 milijuna m², u prostoru četiri klanca (Zhengzi, Songlin, Lishu i Songyun) nekada je bilo 40 skupina dvorana, paviljona, hramova i samostana, od kojih su danas ostale samo ruševine. Ovi, tzv. "okolni hramovi", sagrađeni su kako bi dojmili etničke manjine u Kini (Mongoli, Tibetanci, i dr.), ali i za jačanje administracije pograničnih područja. Oni se sastoje od dvanaest paviljona u različitim arhitektonskim stilovima. Kombinacija Han i tibetanskih stilova arhitekture je glavna značajka mnogih hramova (Punin, Puyou, Anyuan i Pule), naime pročelja hramova su izgrađeni u Han stilu, a stražnji u tibetanskom stilu. Oni su posebno značajni za razumijevanje tehnološke i umjetničke vještine njihovih umjetnina, kao što su Buda u hramu Shanglewang Pule i božica milosrđa u hramu Puning.
Gradovi prijatelji
Chengde ima ugovore o partnerstvu sa sljedećim gradovima:
Votervlit
Votervlit se može odnositi na
Kahoka, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.078, što je 163 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
VN1R5
Vomeronazalni tip-1 receptor 5 je protein koji je kod ljudi kodiran VN1R5 genom.
Chanac
Šanak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer koja pripada prefekturi Mand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 153 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 71,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 635 metara (maksimalnoj 1.004 m, a minimalnoj 612 m).
Gornji Kneginec
Gornji Kneginec je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, a koje administrativno pripada Varaždinskoj županiji.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Gornji Kneginec imala je 5.259 stanovnika, raspoređenih u 5 naselja:
Povijest
Nakon što je Andrija II. Arpadović naslijedivši svog brata ipak postao hrvatsko – ugarski kralj, on 1209. godine gradu Varaždinu daje naslov slobodnog kraljevskog grada u kojoj spominje i kneginečku kulu pod nazivom «Kehne», od čega je i kasnije nastalo ime Kneginec. O tome kako se kneginečka kula našla u kraljevoj povelji i kako je on uopće bio upoznat s njenim postojanjem, svjedoče nam zanimljivi povijesni zapisi o događajima koji su se u 11. stoljeću odigrali na našem području.
Spomenici i znamenitosti
Popis građevina koje se nalaze na Listi preventivno zaštićenih kulturnih dobara (sve u Gornjem Knegincu):
Sakralna građevina:
Kula Kehne (Andrijina kula). Pretpostavlja se da na spomenutom mjestu nije postojala samo kula već da je Kehne bio utvrđeni kaštel odnosno grad. Na prijelazu iz 18.u 19. stoljeće u pisanom obliku se spominje postojeća kula, ostaci zidova, ostaci još dviju kula i zidane kuće na četvrtom uglu kaštela. Zaštićena je 1966. godine. Župni dvor, izgrađen 1797. godine, temeljito obnovljen 70-ih godina 20. stoljeća. Zaštićen je 1966. godine. Spomen ploča NOB-a koja se nalazi na zgradi stare škole (danas dječji vrtić).
arheološki lokalitet "Župna crkva Sv. Marije Magdalene" - gotički arhitektonski elementi (prozor) iz 15. stoljeća u sklopu barokne crkve. arheološki lokalitet "Andrijina kula" - srednjovjekovna kula na istaknutom brežuljku kao ostatak veće fortifikacije. arheološki lokalitet "Varaždin Breg" - otkriven 1960. godine prilikom iskopa današnjeg ribnjaka. Nađeni su kameni artefakti iz mlađeg kamenog ili bakrenog doba i naseobinska keramika iz mlađeg željeznog doba. arheološki lokalitet "Banjščina" - slučajni nalaz ostave srebrnog novca iz 1. stoljeća prije Krista, bez točnog mjesta nalaza. Ostale sakralne građevine:
Kapelica Sv. Trojstva na Haliću, izgrađena oko 1870. godine. U kapelici se nalazi slika Majke Božje Vinske - ulje na limu. Kapelica Srca Isusova u Donjem Knegincu, izgrađena 1940. godine. Kapelica Sv. Ivana Nepomuka u Šmičkovcu, Gornji Kneginec, izgrađena 1923. g. Kapelica Sv. Križa u Lužanu Biškupečkom, izgrađena 90-ih godina. Kip Sv. Ane na križanju Malog i Dugog Vrha. (Klesani rad u stilu baroka, koji treba restaurirati.) Kip Sv. Ivana Nepomuka na križanju Topličke i Knegingradske ulice u G. Knegincu. Stari kip je demoliran 1965. godine, a krajem 90-ih postavljen je novi. Kip Sv. Križa u Lužanu Biškupečkom. Poznatije vinogradarske kurije:
Mali Vrh:
Horvatova kurija, stara oko 150 godina, obnovljena. Južno od kurije nekada se prostirao veliki posjed s gospodarskim građevinama (sačuvan silos) i ribnjakom. "Beli fratri" (bivša vila Hercezi), nalazi se nasuprot Horvatove kurije. Građevina je stara oko 300 godina. Prilikom obnove u unutrašnjosti je restaurirana i kapelica. Grimsova kurija, veća građevina, početkom 19. stoljeća u vlasništvu grofova Bombelles. U podrumu se nalazi preša iz 1823. godine. Na posjedu je i obnovljena zgrada vincilira. Antunovićeva kurija, građevina je obnovljena, nalazi se na skretanju prema Valdecovoj hiži. Valdecova hiža, na padini između Pintarićeve grabe i Malog Vrha. Vjerojatno je jedini izvorno sačuvani seljački posjed s kućom za stanovanje. Građevina se nalazi na osami u voćnjaku, a u blizini nema novoizgrađenih objekata. Ispred kuće su preša i manje gospodarske građevine. Prije 70 godina u kući osnovano vatrogasno društvo. Bilo bi poželjno sačuvati posjed u cjelosti i ne parcelirati ga. Kettigova kurija. U podrumu je preša iz 1880. godine. Vidakovićeva vila – (“Solarovo”), nalazi se pri Horvatovoj vili na odvojku za Pintarićevu grabu. Građevina je ruševna i neodržavana, ali nije napuštena, već se u njoj stanuje. Vila "Naš mir" (Bijeli dvori). Kurija prije kipa Sv. Ane; veća građevina. Vila Kralj (nekadašnje "Vis"-ove gorice). Početkom stoljeća pregrađena je i podignut je kat. Uz građevinu manja zelena površina. Magdićeva vila (nekad zgrada Fodor, kasnije Petrović). Obnovljena je u izvornom obliku i zadržana je stara preša. Valentekovićeva kurija. Manja građevina, stara preko 100 godina. Uz kuriju raste velika platana. Zgrada vincilira i gospodarski objekti su srušeni. Nekada je u objektu boravila Ivana Brlić-Mažuranić. Banjščina:
Ljetnikovac Kussy (Varteksov vinograd), obnovljen. Vila "Moj mir" iz 19. stoljeća. Vinogradarska kurija grofova Valenteković, ulaz na posjed kroz kameni portal s lavovima. Koradovica:
Vinogradska kuća Markich-Bužan (Pust-Stančić). Velika građevina, sačuvan drveni trijem (balkon). Glavić:
Vila "Dora" (Milković), izgrađena je između dva rata. Na nekadašnjem posjedu vile Bauer nalazi se bunar cara [[Josipa II.]] Bunar je po nalogu cara Josipa II, a za potrebe ondašnje austro-ugarske vojske 1774. godine izgradila talijanska obitelj Zirzoni. Nalazi se na približno 300 m nadmorske visine. Dubina bunara je 137 m, visina vodenog stupa je 80 m, temperatura vode zimi i ljeti 13oC, a voda je pitka. Bunar je pod zaštitom Općine.
1747 Wright
1747 Wright je Marsov trojanski asteroid. Približan prečnik asteroida je 6,35 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 1,709 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 21,415 stepeni, a orbitalni period iznosi 816,088 dana (2,234 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,110. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 13,35 a geometrijski albedo 0,200.
Asteroid je otkriven 14. jula 1947. godine.
Casale Santa Maria, Latina
Casale Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Ripley, Ohio
Ripli je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.750, što je 5 (0,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Adelard od Spoleta
Adelard, Adalhard ili Adalard (? - august 824) bio je kratkotrajni vojvoda Spoleta u srednjovjekovnoj Italiji. Na to je mjesto imenovan u martu 824. od strane karolinškog cara Ludviga Pobožnog kao zamjena za preminulog Suppoa I. Međutim, i sam Adelard je preminuo nakon samo pet mjeseci. Naslijedio ga je Suppov sin Mauring, koji će i sam preminuti, ali samo nakon nekoliko dana.
Veliki Bukovec
Zemljopis
Selo Veliki Bukovec smješteno je na samom rubu Varaždinske i početku Koprivničko-križevačke županije. Okruženo je rijekama Plitvicom, Bednjom i Dravom, koja je najveća i na njoj je akumulacijsko jezero, koje strujom oskrbljuje V. Bukovec i njegovu okolicu. Akumulacijsko jezero je drugo najveće toga tipa u Hrvatskoj. Susjedna sela su: Kapela, Dubovica i Mali Bukovec.
Wudang
Wudang Shan (kineski: 武當山, pinyin: Wǔdāng Shān, odnosno planina Wudang) sveta je planina (zapravo maleno gorje) u kineskoj provinciji Hubei, južno od grada Shiyana, s koje, kako se smatra, potječu unutarnje borilačke vještine, poglavito Tai Chi.
Službeno najviši vrh Wudanga, tzv. "mjerodavni", ima visinu od 1612 metara, ali cijelo gorje na drugim mjestima ima i veću visinu. Ovaj vrh je okružen sa 72 manja vrha i 24 klanca na kojima su izgrađene brojne građevine. Sve u svemu na Wudangu postoji 72 hrama, 139 lučnih mostova, 36 samostana i 12 paviljona, zbog čega je nastala izreka: "Samostan svakih pola milje, a palača na svaku milju".
Drevni kompleksi građevina na planinama Wudang su upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1994. godine jer "predstavljaju vrhunac profane i sakralne arhitekture, ali i umjetničkih dostignuća kineskih dinastija Yuan, Ming i Qing, u razdoblju od skoro 1000 godina".
Povijest
Wudang planine su privukle pozornost kineskih careva još od dinastije Han (25. pr. Kr.-220.), a za vladavine dinastije Tang (618.-907.) podignuat prvataoistička Dvorana pet zmajeva (627.-49.), zbog čega se Wudang smatra kolijevkom taoizma. Ubrzo su uslijedili hramovi Taiyi i Yanchang, a 869. godine i Weiwu Gong. God. 1018., car dinastije Song, Zhenzong, je Dvoranu pet zmajeva pretvorio u hram Wulongci ("Hram pet predaka zmajeva"), a njegov nasljednik je dao izgraditi Dvoranu ljubičastog oblaka ispod vrha Zhanqi. Uslijedili su samostan Laojun i terasa Xianguan. God. 1304., planine Wudanga su postale poznate kao Yuan Wu ("Blagoslovljena zemlja"), i tada su izgrađena Vrata blagoslovljene zemlje, i hramovi na liticama: Yuxu, Yinxian i Špilja gromovitog boga, te palača Tianyi-Zhenqing.
Iako palače i hramovi na Wudangu datiraju još iz 7. stoljeća, najveća skupina kompleksa izgrađena za dinastije Ming (14.-17. st.). Najznamenitiji su Jindian ("Zlatna dvorana") iz 1416. god. koja jedna od najvećih bakrom i zlatom obloženih hramova u Kini; hram u stijenama - Nanyan gong ("Hram Nanyan") i Zixiaogong ("Hram ljubičastog oblaka") iz 1413. godine. Tijekom dinastije Ming preko 4000 ha zemljišta prekrivali su hramovi, tisuće taoista je živjelo u tom području, a izdana su 369 carska edikta o planini Wudang. Slava taoističkih redovnika iz Wudanga, kao što su Zhang Shouqing, Lu Dayou, i Wang Zhen, proširila se širom Kine.
Tijekom Kulturne revolucije (1966.-76.) neki od hramova su oštećeni, ali je zbog slikovitog krajolika i taoističkih hramova, ali i povezanosti s borilačkim vještinama, poraslo zanimanje stranih turista za ovo mjesto.
Borilačke vještina na Wudangu
Smatra se da je Chang San-feng (张三丰) stvorio 12 formi. Svaka od tih formi djeluje na 12 glavnih i 8 sporednih meridijana te svaka posebno na jedan određeni meridijan. Tih dvanaest formi postoji i danas na planini Wudang (većina unutarnjih stilova vjerojatno imaju korijene u ovih 12 formi) i nazivaju se Wudang Shan Qi Disruption ("sustav uništavanja protivnikove energije s planine Wudang"). Legenda kaže da je inspiraciju dobio gledajući bitku bijelog ždrala i zmije.
Od početka 20. stoljeća su se stilovi kung fua, Tai Chi Chuan, Xingyiquan i Baguazhang, smatraju Wudang stilom koji je 1928. godine Institut Zhongyang Guoshuguan odvojio od Shaolinskog.
Handley Page Hampden
Hendli Pejdž Hempden je bio britanski dvomotorni bombarder iz perioda Drugog svjetskog rata. Proizvodila ga je fabrika Hendli Pejdž (Handley Page Aircraft Company) od 1938. do 1942.
Razvoj
Dizajniran kao odgovor na specifikaciju B.9/32 prototip je bio uglast, ali sljedeći avion je bio boljeg oblika i narudžbe su date za veći broj aviona. Prvi let prototipa je izveden 21. juna 1936. godine, a avion je ušao u serijsku proizvodnju 1938. Proizvedeno je ukupno 1,430 aviona.
U borbi
Uprkos uskom trupu i skoroj nemogućnosti prelaska između borbenih pozicija, Hempdeni su uspješno korišteni za bombardovanje njemačkih priprema za napad na Veliku Britaniju 1940. (njem. operacija Morski Lav), polaganje morskih mina, bombardovanje Njemačke i finalno kao torpedni bombarderi iznad Sjevernog mora i sjeverne Rusije.
Karakteristike
mini|desno|300p|Projekcije aviona.
Vrsta aviona: bombarder, kasnije torpedni bombarder i polagač mina
Dimenzije
Mase
Pogonska grupa
The Virginian (TV serija)
The Virginian je američka western televizijska serija koja se originalno emitirala na programu mreže NBC od 1962. do 1971. Radnja joj je bila inspirirana istoimenim klasičnim western romanom Owena Wistera, a naslovni protagonist - koga je tumačio James Drury -predradnik na vajominškom ranču Shiloh znan jedino po nadimku Virdžinijac.
Radnja se bavila Virdžinijčevim pokušajima da očuva red i mir na i oko ranča. Tokom serije je ranč izmijenio četiri vlasnika - suca Gartha (koga je glumio Lee J. Cobb), braču Grainger (koje su glumili Charles Bickford i John McIntire) te pukovnik Alan Mackenzie (koga je tumačio Stewart Granger). Mackenzie se pojavio u 9. sezoni, kada je serija dobila novi naziv Men From Shiloh, isto kao i novi "izgled" - likovi su dobili drukčije, "egzotičnije" kostime. Međutim, to nije spasilo seriju od gašenja.
Serija je bila jedna od prvih koja je u potpunosti snimljena u boji. Od ostalih se razlikovala i po tome što je svaka epizoda trajala 90 minuta (75 bez reklama), što je, s obzirom na njihov broj i intenzitet snimanja, učinilo jednom od fizički najnapornijih za članove glumačke postave i ekipe.
Spin-offi
U aprilu 1965. je epizoda "We've Lost A Train" poslužila kao stražnji pilot za TV-seriju Laredo.
1951 Lick
1951 Lick je Marsov trojanski asteroid sa prečnikom od približno 5,57 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 1,476 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,304 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,061, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 39,093 stepeni, a orbitalni period iznosi 598,864 dana (1,639 godinu). Apsolutna magnituda asteroida je 14,51 a geometrijski albedo 0,089.
Asteroid je otkriven 26. jula 1949. godine.
Viksburg (razvrstavanje)
Viksburg se može odnositi na
NK Lučko
NK Lučko je nogometni klub iz Lučkog, naselja u sastavu grada Zagreba.
Historija
NK Lučko je osnovan 1931. godine pod imenom NK Velebit. Pod tim imenom nastupa sve do 1941. godine. Od 1946. do 1951. godine nosi ime NK Stupnik a od 1951. do 1957. godine nosi ime NK Sijač. 1957. godine NK Sijač se spaja s nogometnim klubom Tvornice mlinskih strojeva i uzima ime NK Mlinostroj. Na skupštini održanoj 23. srpnja 1960. odlučeno je o spajanju s NK Ventilatorom. Od 24. prosinca 1961. nosi ime NK Lučko. Još se zvao Lučko Kompresor ZG (1993.-1994.) i Lučko Kompresor (1994.-1996.)
Trenutačno se natječe u 1. HNL.
U sezoni 2011./12. Lučko ispada iz 1. HNL u 2.HNL.
Vestland
Vestland se može odnositi na
Breznica (rijeka u Crnoj Gori)
Breznica je jedna od dvije rijeke koje protiču kroz Pljevlja. Breznica se prostirala od okoline Pljevalja na istoku do Bukovice na sjeverozapadu. Breznica se prvi put pominje 1296. Po mnogima središte župe predstavljalo je naselje pod istim imenom Breznica, a koje je pretača kasnijeg naselja Pljevlja.
Srednjovjekovni utvrđeni gradovi pljevaljskog kraja predstavljaju manja utvrđenja koja se obično nalaze u središtima župa i skoro sva su na trasama puteva. Osnovna namjena im je odbrambene prirode. Nalaze se na stjenovitim uzvišenjima ili visoko na brdima – na teško pristupačnim mjestima. Sredinom 15. vijeka u Breznici se pominju dva grada – Kukanj i Ravanski grad. Dobro su očuvani ostaci grada Kuknja i podgrađa Potkukanja u selu Kukanju, na lijevoj obali Ćehotine, zapadno od Pljevalja.
U dijelu toka koji protiče kroz grad je veoma zagađena pa u tom dijelu nema brojnu floru i faunu. U njenom čistijem djelu izgrađen je ribnjak.
Vanderbilt
Vanderbilt se može odnositi na
Ilija
200px|thumb|Sveti Ilija sa učenikom. Ilija, ili Elaja ( [Eliyahu]), je bio prorok Izraela u 9. veku pne. Pominje se u Talmudu, hrišćanskoj Bibliji i Kuranu.
Bio je rodom iz Aronoba iz grada Tesvita. Po predanju, kada se Ilija rodio, njegov otac Sabah je video oko njega anđele koji ga povijaju ognjem i hrane plamenom, što je bilo znamenje njegovog plamenog karaktera i sile ognjene. Mladost je proveo u dubokom razmišljanju i molitvi, često sam u pustinji.
Tadašnji car Ahav, pod uticajem svoje žene Jezavelje, beše napustio veru Mojsijevu i umesto Jehove slavio tuđe bogove. Prorok Ilija suprotstavio se caru prebacivši mu otpadništvo i prorokovao sušu i glad zbog slavljenja tuđih bogova. Činio je čuda kroz koja je Bog pokazivao Izrailjcima svoju pravednost. Zbog nepravdi koju je car činio narodu i gramzivosti Ilija mu je prorekao da će njemu i njegovoj ženi psi lizati krv posle smrti, što se i obistinilo.
2035 Stearns
2035 Stearns je Marsov trojanski asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 1,884 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,61.
Ilija
Proroci nisu imali ničeg zajedničkog sa vračima. Oni nisu živeli od proricanja budućnosti i vračanja. To su bili mudraci, narodni učitelji, kako bi danas rekli - društveni i politički radnici. Oni su stvarali i propovedali više religiozne koncepcije zasnovane na ličnoj moralnoj odgovornosti čoveka pred Bogom. Proroci su isticali etičke vrednosti religije, u kojoj nisu važni ritual i ceremonija, a čija suština je u tome da ljudi budu u duši pravedni i bogobojni. Svojim radom proroci su utrli put nastanku hrišćanstva.
200px|thumb|Sveti Ilija kao Perun Gromovnik.
Srbi su prelaskom u hrišćanstvo mnoge osobine svog starog boga Peruna, koji je upravljao munjama i gromovima, preneli na Svetog Iliju. Po narodnoj tradiciji, Sveti Ilija se vozi na vatrenim kolima koja vuku četiri konja, iz čijih nozdrva izbija plamen. Grmljavina je tutnjava njegovih kola kojima se on vozi po nebu i oblacima. Na ikonama se Sveti Ilija predstavlja ili kako na vatrenim kolima ide na nebo, ili kako drži nož u ruci kao znak da je njime poklano 450 lažnih Valovih zreca na brdu Kamil ili kako sedi u pećini gde se sklonio od oholog cara Ahava, a gavran mu donosi hranu.
Dan Svetog proroka Ilije se obeležava 20. jula po julijanskom kalendaru (2. avgust po gregorijanskom kalendaru).
Mangan heptoksid
Mangan heptoksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 221,872 Da.
Vebervil
Vebervil se može odnositi na
Agoniera, Chieti
Agoniera je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 325 m.
Emei Shan
Planina Emei (kineski: 峨嵋山, pinyin: Éméi Shān, što znači "uzvišeno čelo") je planina u južnom dijelu kineske pokrajine Sečuan. Uzdiže se 2.800 m iznad zapadnog kraja Sečuanske kotline i zapadno od nje je Daxiangling, s kojim zajedno tvori "Veliko permijsko vulkansko područje" trap bazaltnih stijena (veliko područje lave nastalo velikim erupcijama vulkana). Sa svojih 3.099 metara visine, planina Emei je najviša od četiri budističke svete planine Kine
Upravno, planina Emei pripada istoimenom gradu i općini, te prefekturi čije je središte u gradu Leshanu.
Na slikovitom predjelu vrha planine Emei je u 1. stoljeću izgrađen prvi budistički hram u Kini. Tijekom stoljeća, izgradnjom drugih budističkih hramova cijela je planina postala jedno od najsvetijih mjesta budizma (dàochǎng, tj. "mjesto buđenja"), a kulturna bogatstva planine su se množila. Na planini Emei se nalazi ukupno 76 budističkih samostana, većinom izgrađeni u blizini vrha za vladavine kineskih dinastija Ming i Qing. Strogi planovi budističkih samostana iz ranijih razdoblja su promijenjeni ili potpuno ignorirani kako bi se skladnije uklopili u krajolik. Svi oni predstavljaju fleksibilni stil u arhitekturi jer su se prilagodili zahtjevnom krajoliku. Neke građevine, poput dvorane Baoguosi, su izgrađeni na terasama različitih visina, a neki poput harma Leiyinsi (na slici desno), su izgrađeni na visokim stupovima-štulama. Najekstremniji je kompleks građevina samostana Qingyin koje su poredane na uskom području između dvaju rijeka (Rijeke crnog zmaja i Rijeke bijelog zmaja), vijugavom i dugom 50 km, za koje je potrebno nekoliko dana kako bi se prošlo u cijelosti.
Planina se u 16. i 17. stoljeću spominje i kao mjesto gdje su se prakticirale i učile borilačke vještine, što ga čini najstarijim mjestom takve vrste pored samostana Shaolin na planini Wudang.
Pored toga, planina Emei ima i veoma raznoliku vegetaciju, od suptropske do podalpske šume borova, s drvećem koje je staro i do 1000 godina, te s velikim brojem endema. Od ugroZbog toga je njeno slikovito područje, zajedno s onim Velikog Bude u Leshanu, upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 1996. godine, kao jedinstven primjer svjetske baštine u kojoj se "opipljivo" (tj. prirodne ljepote) sjedinjuju s "nevidljivim" (kulturnim blagom).
Žičara vozi do dva hrama na litici Jinding (3.077 m), od koje treba nekoliko sati hoda kako bi se došlo do vrha planine.
Aussois
Osoa je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Sen Žan de Morjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 628 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 41,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1489 metara (maksimalnoj 3.600 m, a minimalnoj 1.120 m).
Molči, grust... molči
Molči, grust... molči (Молчи, грусть… молчи…) je ruski crno-bijeli nijemi film snimljen 1918. u režiji Pjotra Čardjinjina. Protagonistica (čiji lik tumači Vera Holodnaja) je lijepa cirkuska artistica prisiljena nakon muževe ozljede zarađivati uličnim sviranjem. Radnja prati kako postaje ljubavnica bogataša. Film je snimljen kako bi se obilježilo prvih deset godina ruske kinematografije, a scenario - koji je inzistirao na prikazu socijalnih razlika i izopočenosti među pripadnicima buržoazije - je napravljen kako bi se odobrovoljili novi boljševički vlastodršci. Sastojao se od dva dijela, od kojih je danas sačuvan samo prvi. Nekoliko mjeseci nakon premijere većina članova glumačke ekipe je, koristeći ratne prilike prebjegle na jug tadašnje Rusije, koji je bio pod kontrolom belogardejaca.
Stivensvil
Stivensvil se može odnositi na
Tri Ouks
Tri Ouks se može odnositi na
Tekamsi
Tekamsi se može odnositi na
Jacob City, Florida
Džejkob Siti je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 250 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 250 stanovnika, što je 31 (11,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mauring od Spoleta
Mauring ili Moringus (? - august/septembar 824) bio je kratkotrajni vojvoda Spoleta u srednjovjekovnoj Italiji. Rodio se kao sin franačkog plemića Suppoa I, koji je od 822. do 824. i sam bio vojvoda Spoleta. U to je vrijeme Mauring od oca preuzeo mjesto grofa Brescie. Nakon očeve smrti je mjesto vojvode preuzeo Adelard. On je umro nakon samo pet mjeseci, te je Mauring imenovao vojvodom. Međutim, već nakon pet dana je i Mauring umro. Vojvodom je postao njegov brat Adelchis.
Georgetown, Connecticut
Džordžtaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.805, što je 155 (9,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Alberta (razvrstavanje)
Alberta se može odnositi na
Vinica (Hrvatska)
Vinica je općina u Hrvatskoj, u Varaždinskoj županiji.
Zemljopis
Općina Vinica graniči s općinama Petrijanec, Maruševec, Cestica i Donjom Voćom. Općinsko središte Vinica prometno je dobro povezano s širom okolicom i županijskim centrom Varaždinom, od kojeg je udaljena oko 15 km.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine u općini živi 3747 stanovnika.
Suppo I
Suppo I (Suppone; ? - 5. mart 824) bio je franački plemić i velikodostojnik koji je vršio niz važnih dužnosti u Italijanskom Kraljevstvu (Regnum Italicum) početkom 9. vijeka.
Godine 817. je imenovan grofom gradova Brescia, Parma, Piacenza, Modena i Bergamo. Također je imenovan missusom dominicusom za Italiju, zajedno sa brescianskim biskupom Rataldom. Godine 818. se istakao kao jedna od ključnih ličnosti u gušenju ustanka koju je kralj Bernard podigao protiv karolinškog cara Ludviga Pobožnog. Zbog toga je 822. godine, nakon smrti, smjenjivanja ili abdikacije vojvode Winigesa od strane zahvalnog imenovan vojvodom Spoleta. Tada je Suppo preuzeo dužnost, a mjesto grofa Brescie predao svom sinu Mauringu. Prema Einhardu je umro 824. godine, a mjesto vojvode je, prema Einhardu, pripalo vojvodi Adelardu, koji je nakon nekoliko mjeseci također umro, pa je vojvodom postao Mauring.
Vjeruje se da je Suppo bio oženjen za Langobarđanku, s ozirom da mu je sin, koji će kasnije također postati vojvoda, nosio ime Adelchis.
Alvarejdo
Alvarejdo se može odnositi na
2055 Dvořák
2055 Dvořák je Marsov trojanski asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,311 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,5.
Anandejl
Anandejl se može odnositi na
Aplton
Aplton se može odnositi na
TAS2R7
Receptor ukusa tip 2 član 7 je protein koji je kod ljudi kodiran TAS2R7 genom.