cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bernardo Bertolucci
Politika
Bertolucci vjerojatno nije žalio zbog ove dezintegracije: politički je aktivan te je priznati marksist. Kao i Visconti, koji je angažirao mnogo stranih umjetnika krajem šezdesetih, Bertolucci koristi svoje filmove kako bi izrazio svoje političke poglede; oni su često autobiografski, kao što su i jako kontroverzni. Konformist (1970.) je kritizirao fašističku ideologiju, dodirnuo vezu između nacionalnosti i nacionalizma, kao i neke stvari iz kolektivne memorije, a sve to unutar međunarodne Mussolinijeve zavjere da se ubije profesor politike u Parizu. Dvadeseto stoljeće je također analiziralo razliku između lijevog i desnog. Epski Posljednji kineski car iz 1987. omogućio je Bertolucciju da izrazi svoja uvjerenja i kroz likove i kroz sami čin snimanja filma. Dobio je dozvolu da snima u Zabranjenom gradu u Pekingu (što je bilo bez presedana), a centralni lik Pu Yi podvrgnut je desetljetnoj komunističkoj re-edukaciji pod Maom koja ga odvodi od šarene palače do sivog odijela u kojem mora provesti ostatak života kao vrtlar.
Evaluacija
Mnogi kritičari smatraju kako Bertoluccijeve filmove karakteriziraju seks i politika. Posljednji tango istražuje seks na iznimno bludan i poremećen način. Smatra se kako je film otvorio vrata erotici u mainstream filmovima. Konformist je temeljen na političkim temama, točnije fašizmu i odnosu između osobnog konformizma i ideala. Film koji se bavi fašističkom Italijom može se gledati kao umjetnički i intelektualni. Film je trebao demonstrirati njegovu redateljsku izvrsnost. Dok je režirao, pisao scenarije ili na neki način bio povezan s desecima filmova u više od pet desetjeća, ove teme su nedvojbeno igrale veliku ulogu u njegovim radovima, pogotovo u onim najcjenjenijima i onim nedavnim. Zavodljiva ljepota nudi malo heterogenosti, dok se Sanjari bave samo tim dvjema temama. Bez obzira na tematsku ograničenost, za što ga optužuju neki kritičari, Bertolucci je iskoristio neke kontroverze oko svojih filmova kako bi ohrabrio ljude da preispitaju sebe i svoje društvo; često se navodi kako uspješno širi granice utvrđenih društvenih normi. Bertoluccijevi obožavatelji će primijetiti sličnosti između likova u filmovima, posebno u ona dva nedavno objavljena (Zavodljiva ljepota, 1996., i Sanjari, 2003.). Na primjer, dvije glavne junakinje u oba filma (Liv Tyler i Eva Green) imaju svijetao ten, vitke su, tamnokose i plavooke. Obje junakinje su dosta pušile tijekom mladosti, a obje se prikazuju kako gube nevinost u 19. godini. I Tyler i Green se pojavljuju potpuno gole prikazane sprijeda. U oba filma Bertolucci govori o "snazi ljubavi", koristeći gotovo iste rečenice oba puta.
Duhovnost, sigurnost i sumnja u sebe
Bertolucci posjeduje vještinu stavljanja ljudske duše pod mikroskop. Psihoanaliza igra veliku u ulogu u njegovim filmovima, kao i u onim Woodyja Allena. Marlon Brando je tvrdio kako mu je redatelj na setu Posljednjeg tanga u Parizu pričao o psihoanalizi, što mu je pomoglo u njegovoj izvedbi, koju mnogi smatraju njegovom najboljom. Bertolucci je sam poznat po velikom broju psihijatara koji su ga pratili svugdje, čak interpretirali njegove snove, kao predmet dizertacija i istraživanja kreativnog umjetnika. Njegov interes za razumijevanje ljudskog stanja dovelo je do mnogih eksplicitnih scena u njegovim filmovima.
Posljednji tango u Parizu prikazuje lik Marlona Branda, Paula, kako se upušta u anonimnu aferu nakon smrti svoje žene pod nasilnim okolnostima. Film je izazvao kontroverze u Italiji zbog sodomističke scene, koju je odbor za cenzuru izbacio, a sve kopije su morale biti uništene. Talijanski sud ukinuo je Bertoluccijeva građanska prava na pet godina i osudio ga na uvjetnu četveromjesečnu kaznu zatvora. Mnogo godina kasnije, kad su se mnoge odrednice cenzure promijenile, a cenzorski odbor ukinut, film se ponovno pojavio (jer je Bertolucci sačuvao jedan primjerak) te je prikazan u neznatno cenzuriranoj verziji.
U ovom i drugim filmovima, Bertolucci istražuje snagu seksualnih odnosa u životima ljudi. Zavodljiva ljepota daje vizualni prikaz djevojke koja postaje ženom tijekom ljeta u inozemstvu. Njegov posljednji rad, Sanjari bio je kritiziran ne samo zbog proširene scene seksa, nego i prikaza muške masturbacije. U njemu, seksualni odnosi troje glavnih junaka služe kao izraz njihovih misli. Na primjer, kad je Theo prikazan kako masturbira, to je u kontekstu da ona koju voli najviše, njegova sestra, odlazi od njega dok on gleda razvoj veze između došljaka i njegove sestre koji isključuje njega. Film sugerira neprirodnu vezu između brata i sestre, vezu na rubu incesta. Kaos u vezama uređene obitelji je odraz kaosa na ulicama dok Francuska proživljava turbulentni svibanj 1968. kad su se dogodili studentski nemiri.
Sector 3 Benito Juárez, Jesús María
Sector 3 Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
2,4,6-Trihidroksiacetofenon
2,4,6-Trihidroksiacetofenon je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 168,147 Da.
Rincón del Limón, Urique
Rincón del Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1582 m.
Bernardo Bertolucci
Oscar
Bertolucci je 1987. snimio epski film Posljednji kineski car, biografsku priču o Aisinu-Gioro Puyiu, posljednjem caru Kine. Bertolucci je osvojio Oscara za najbolju režiju. U filmu su nastupili John Lone, Joan Chen, Peter O'Toole, Ruocheng Ying, Victor Wong, Dennis Dun, Ryuichi Sakamoto, Maggie Han, Ric Young, Vivian Wu i Chen Kaige. Scenarij su napisali Mark People i Bertolucci. Posljednji kineski car koristi Pu Yiov život kao odraz kineskog prijelaza iz feudalizma kroz revoluciju do sadašnjeg stanja.
Film je osvojio osam Oscara - za koliko ih je bio i nominiran - najbolji film, najbolja scenografija, fotografija, dizajn kostima, najbolji redatelj, montaža, glazba i adaptirani scenarij.
Posljednji kineski car bio je prvi dugometražni film za koji je vlada Narodne Republike Kine izdala dozvolu da se može snimati u Zabranjenom gradu. Bertoluccijev film je bio jedan od dva predložena filma. Drugi je bio "La Condition Humaine" Andrea Malrauxa. Kineska vlada preferirala je Posljednjeg kineskog cara te nije bilo nikakvih zahtjeva prema filmu. Postao je prvi zapadni film snimljen u Kini i prvi koji je snimljen uz potporu kineske vlade još od 1949.
Kosti (grad)
Kosti (arapski: كوستي/ Kūstī) je grad od 213,080 stanovnika na jugu Sudana u Vilajetu Bijeli Nil.
Gardiner, Maine
Gardiner je grad u američkoj saveznoj državi Mejn.
Ciklični adenozin monofosfat
Ciklični adenozin monofosfat (cAMP, cAMP, ciklični AMP ili 3'-5'-ciklični adenozin monofosfat) je molekul važan u mnogim biološkim procesima; izveden je iz adenozin trifosfata (ARP). cAMP je drugi prenosilac, i koristi se u unutarćelijskoj signalnoj transdukciji, kao što je prenošenje efekata hormona kao što su glukagon i adrenalin, koji ne mogu da prođu kroz ćelijsku membranu. Njegova glavna uloga je aktivacija proteinska kinaza; takođe se koristi da reguliše protok Ca2+ kroz jonski kanale.
Gardiner, Maine
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.800, što je 398 (-6,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kosti (grad)
Geografske karakteristike
Kosti leži na zapadnoj obali Bijelog Nila, udaljen 105 km južno od Ed Dueima. Na suprotnoj istočnoj obali, leži administrativni centar Vilajeta Rabak (9 km) sa kojim je povezan cestovnim i željezničkim mostom.
Ciklični adenozin monofosfat
Sinteza i raspad cAMP
cAMP se sintetiše od ATP-a preko adenilat ciklaze. Adenilat ciklaza se nalazi u ćelijskoj membrani. Aktiviraju je hormoni glukagon i adrenalin, kao i G protein. Adenilat ciklaza u jetri odgovara jače na glukagon, a mišićna adenilat ciklaza odgovara jače na adrenalin.
Rancho el Lagartero, Florencio Villarreal
Rancho el Lagartero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Florencio Villarreal.
Eden Phillpotts
Eden Phillpotts (4. novembar 1862 – 29. decembar 1960) je bio engleski književnik, koji se isticao izuzetno plodnim i raznovrsnom opusom, temom vezanom uz seoski život u Devonu. Preko kćeri Adelaide se upoznao sa susjedom Agathom Miller, kasnije poznatom kao Agatha Christie, te joj pomogao započeti uspješnu spisateljsku karijeru.
Ciklični adenozin monofosfat
Sinteza i raspad cAMP
Raspad cAMP-a u AMP katalizuje enzim fosfodiesteraza. Dejstvo ovog enzima koče velike koncentracije kafeina, tako da je moguće da je stimulatorni efekat ove droge rezultat povećanih cAMP nivoa koje on uzrokuje. (Međutim, čini se da je potrebna koncentracija kafeina da on bude efektivan veoma velika i više verovatno objašnjenje za efekte kafe uključuje molekul adenozina.)
Aktivacija proteinskih kinaza
thumb|right|cAMP predstavljen na tri načina: sa štapićima, strukturnom formulom i grafički. Crveno = [[kiseonik, svetlo plavo = ugljenik, belo = vodonik, tamno plavo = azot i ljubičasto = fosfor]] Ciklična AMP je uključena u neke proteinske kinaze. Na primer, PKA (proteinska kinaza A, takođe poznata kao cAMP-zavisna proteinska kinaza) je u normalnom slučaju neaktivna kao tetramerni holoenzim koji se sastoji od 2 katalitičke i 2 regulatorne jedinice (C2R2), gde regulatorne jedinice blokiraju katalitičke centre katalitičkih jedinica.
Kosti (grad)
Geografske karakteristike
Kosti je važno cestovno raskršće i luka, povezan željezničkom prugom sa El Obeidom.
Rancho el Lagartero, Florencio Villarreal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Ciklični adenozin monofosfat
Aktivacija proteinskih kinaza
Ciklična AMP se vezuje za specifično mesto na regulatornim jedinicama proteinskih kinaza i izaziva disocijaciju između regulatornih i katalitičkih podjedinica, aktivirajući tako katalitičke jedinice i omogućavajući im da izvrše fosforilaciju proteina.
Kosti (grad)
Historija
thumb|left|240px| [[Džamija na Mahdijevom otoku Aba]] Kosti je nastao krajem 19. vijeka, nakon poraza Mahdija, u vrijeme anglo - egipatskog kondominijuma Sudan, kad se tu naselio grčki trgovac Konstantinos Kostas Murikis. Uz njegov dućan izrastao je današnji grad.
Ciklični adenozin monofosfat
Regulacija raspada glikogena
cAMP kontroliše mnoge biološke procese, uključujući raspad glikogena na glukozu (glikogenoliza), i lipolizu.
Uloga cAMP u bakterijama
Kod bakterija, cAMP se produkuje kada je nivo glukoze u ćeliji nizak; on aktivira stvaranje enzima koji omogućavaju energiju nezavisnu od glukoze.
Kosti (grad)
Privreda i obrazovanje
Kosti je trgovački centar poljoprivrednog kraja, i grad lake industrije.
Ciklični adenozin monofosfat
Uloga cAMP kod Dictyostelium discoideum
Hemotaksički pokreti ćelija su organizovani po periodičnim talasima cAMP-a koji se šire po ćeliji. Talasi su rezultat regulisanog stvaranja i sekrecije vanćelijskog cAMP-a i spontanog biološkog oscilatora koji započinje talase u centrima teritorija.
Kosti (grad)
Privreda i obrazovanje
Kosti od 1994. ima državni univerzitet Imam Mahdi sa 6 fakulteta. Od 2017. ima i privatni Univerzitet Bijeli Nil, koji je izrastao iz koledža osnovanog 1999.
Car Chongzong od Zapadne Xije
Car Xixia Chongzong od Zapadne Xije (西夏崇宗) (1084–1139), također poznat i kao Li Qianshun (李乾順), bio je tangutski car države Zapanda Xia, jednog od četiri državnopravna eniteta koji je početkom 12. vijeka postojao na području današnje Kine, a koji je vladao od 1086. do 1139. Chongzong mu je bilo hramsko a Li Qianshun lično ime, dok je Shèngwéndì (聖文帝) postalo njegovo posthumno ime.
Na prijestolje je došao poslije smrti svog oca Huizonga od Zapadne Xije. Tada mu je bilo tri godine, pa je kao regent vladala njegova majka Gospa Liang. Nju je 1099. otrovao izaslanik dinastije Liao, nakon čega je Chonzong počeo samostalno vladati.
Njegova relativno duga je bila obilježena nastavkom procesa sinizacije, iako je Chonzong nastojao da se budistički spisi prevode na tangutski jezik. Na unutrašnjem je planu nastojao centralizirati državnu upravu i slomiti moć tangutskih poglavica. Prve decenije vladavine su obilježili porazi u sukobima sa dinastijom Liao i kineskom dinastijom Song, pogotovo godine 1114. Kasnije je nastojao preurediti državnu upravu po konfucijanskim načelima.
El Ojo de Agua, Santa María del Río
El Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1323 m.
Rathskirchen
Ratskirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 201 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333201.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Ratskirhen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 201 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Corbreuse
Korbrez je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson koja pripada prefekturi Etan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1486 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 94 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 155 metara (maksimalnoj 160 m, a minimalnoj 104 m).
Siljvestr od Kijeva
Silvestr ili Siljvestr od Kijeva (Сильвестр; o. 1055 - 1123) bio je pravoslavni monah i hroničar u Kijevskoj Rusiji, poznat kao jedan od redaktora teksta Povest minulih leta. Bio je iguman Vidubičkog manastira, a od 1118. episkop Perajaslava. Bio je blizak knezu Vladimiru II Monomahu.
Catch-22
Kvaka 22 (eng. Catch 22) američki je satirični ratni roman pisca Josepha Hellera, prvi put objavljen 1961. Roman, smješten tijekom Drugog svjetskog rata od 1943. pa nadalje, se često spominje kao jedno od velikih djela književnosti 20. stoljeća Roman slijedi Yossariana, bombardera ratnog zrakoplovstva, te mnoge druge likove, koji su smješteni na otoku Pianosa kraj Italije i pokušavaju napustiti vojsku prije nego što poginu. Struktura romana se u nekim poglavljima vrti u krug, tako da jedan događaj nadopunjuje drugi.
Radnja
Drugi svjetski rat. Kapetan Yossarian, mladić Asirskog podrijetla, je smješten u bolnici i glumi bol u jetrima kako bi što dulje izbjegao povratak na bojišnicu. On je naime bombarder vojnog zrakoplovstva SAD-a smješten na otoku Pianosi kraj Italije koji se boji da ga svatko želi ubiti. No kada je u bolnicu došao neki Teksašanin, ispraznio je cijelu sobu za 10 dana svojim dosadnim pričama. Yossarianov je najveći problem „kvaka 22“ koja tvrdi da se samo luđaci mogu poslati kući, no onaj tko je lud ne može zatražiti povratak jer bi to značilo da je zapravo zdrav. Na Pianosi ima puno sporednih likova: doktor Daneeka koji se boji da će ga poslati na bojišnicu na Tihom oceanu; Poglavica Bijeli Halfoat koji je slučajno otkrio naftu gdje god je postavio šator; Gladni Joe koji je postao jedino nervozan i imao noćne more kada je trebao ići kući, ali bio smiren kada se norma za ratno letenje poveća; pilot McWatt koji uvijek ima naviku letjeti tako nisko sa avionom da je tek nekoliko desetaka metara iznad tla; potporučnik Scheisskopf koji jedino želi sudjelovati u paradama i pobijediti u njima; major Major koji liči previše na Henrya Fondu i koji ne želi nikoga primiti u svoj ured te koji se iz dosade počeo krivo potpisivati sa „Washington Irwing“ na službenim spisima, zbog čega je stigao vojni istražitelj kako bi to istražio; šef kantine Milo koji se stalno bavi krijumčarenjem hrane iz raznih zemalja kako bi ih preprodavao i zaradio na tome; mladić Nately koji se zaljubio u jednu prostitutku koja ne mari osobito za njega; general Dreedle i major –de Coverley koga je pogodio neki starac sa ružom u oko kada je bio na trijumfalnoj povorci u Rimu; Yossarianovi kolege Dunbar, Kid Sampson, Clevinger i Orr, te dobroćudni kapelan sa kojim nitko ne želi provoditi vrijeme.
Yossarian se spetljao sa medicinskom sestrom Duckett, no ona je prekinula s njim kada je upoznala nekog doktora. Kid Sampson je poginuo kada nad njim prenisko preletio avion McWatta i prepolovio ga. McWatt se zatim s avionom zaletio u brdo i poginuo – a službenici su na spis mrtvih stavili i doktora Daneeka koji je prema službenim dokumentima bio s njim, iako je ovaj ostao na tlu i preživio. Nately je u jednom pohodu spasio svoju prostitutku od napasnih generala koji su je držali u jednom hotelu, a ona se zauzvrat zaljubila u njega. To ga je učinilo toliko sretnim da je već počeo planirati njihov zajednički život i brak, a bio je spreman udomiti njenu malu sestru. No Nately je također ubrzo poginuo u jednom zadatku, a ona je ostala shrvana i za sve okrivila Yossariana, iako ovaj s tim nije imao nikakve veze. S vremenom se otkriva da je Yossarian bio svjedok mučne smrti kolege Snowdena kada je na njih pucano dok su bili u avionu – Snowdenova se utroba rasula na pod i Yossarian ga nije mogao spasiti. Od tada je, radi prosvjeda, bio gol na njegovom sprovodu i na dodjeli priznanja, što je kapelan protumačio kao neki znak. Zbog odbijanja daljnjeg letenja, potpukovnik Korn i Cathcart su mu predložili nagodbu – poslati će ga kući sa odlikovanjem, ali jedino ako samo govori dobre stvari o njima. Yossarian prihvati ali ga pri izlazu napadne Natelyjeva prostituka i rani. U bolnici ga posjeti major Danby koji mu savjetuje da prihvati ponudu, no baš tada Yossarian čuje da je Orr zapravo živ jer je samo odglumio smrt te se nekako domogao neutralne Švedske. Yossarian odluči također dezertirati i nekamo pobjeći, a Danby i kapelan ga radosno puste da ode.
Utjecaj
Hellerova vlastita iskustva kao bombarder tijekom Drugog svjetskog rata uvelike su utjecale na njegov koncept "Kvake 22". Tijekom Vijetnamskog rata, lik Yossariana je postao antiratna ikona i spominjao se u opoziciji sa ratom.
Češki pisac Arnošt Lustig spominje u svojoj knjizi "3x18" da mu je Joseph Heller osobno rekao da nikada ne bi napisao knjigu da nije prije pročitao slavni češki satirični roman Dobri vojnik Švejk Jaroslava Hašeka.
Međunarodni monetarni fond
270px|thumb|Sjedište MMF-a u [[Washingtonu]] Međunarodni Monetarni Fond (MMF; ) je međunarodna organizacija zadužena za nadzor globalnog finansijskog sistema nadziranjem kamatnih stopa i bilansi plaćanja, kao i za pružanje tehničke i finansijske pomoći. Trenutno MMF ima 189 zemlje članice.
Prvi period
Uskoro se javlja problem likvidnosti Fonda koji je nastao iz jednostavnog razloga tj. zbog prihvaćanja zlatno deviznog standarda kao osnovne poluge međunarodnih monetarnih relacija. Naime, američki dolar, zbog najsnažnije pozicije i najčvršćeg položaja u svjetskoj trgovini, postupno preuzima vodeću ulogu u brettonwoodskom monetarnom sistemu, te postaje glavnom rezervnom valutom zemalja članica. 60-ih godina 20. stoljeća, unatoč svom posebnom položaju dolar je sve više slabio. Opadanjem vrijednosti dolara, narušava se i mehanizam međunarodnih monetarnih odnosa, te problem likvidnosti dolazi do punog izražaja. Zbog toga 28. jula 1969. godine ustanovljena je šema kreiranja novih rezervnih sredstava Specijalna prava vučenja (SPV). Ta nova sredstva zapravo se kreiraju samo knjigovodstveno među zemljama članicama.
Drugi period
thumb|450px|right|Grafikon kretanja vrijednosti dolara Drugi period započinje i traje do danas kada MMF početkom 70-ih godina 20. stoljeća zapada u najveću krizu dotada. Odliv kratkoročnog dolarskog kapitala u inozemstvo, dalje održavanje visoke stope inflacijeu SAD-u izazvalo je brojne spekulacije na štetu američkog dolara. Predsjednik SAD-a je 15. augusta 1971. godine objavio ukidanje konvertibilnosti dolara u zlato i uvođenje dodatnog poreza na sav uvoz u SAD. Tim činom je prestao funkcionirati međunarodni monetarni sistem na principima ustanovljenim u Bretton-Woodsu. Krajem 1971. godine postignut je sporazum, gdje su SAD povećale cijenu zlata za 8,57%, SR Njemačka i Japan su smanjile cijenu marke za 5% i jena za 8,5% u odnosu na zlato, dok su Velika Brianija i Francuska zadržale cijene zlata istim. Nakon toga dolazilo je do još nekoliko korekcija cijena, sve do sastanka na Jamajci 1976. godine, gdje se MMF preobrazio u sistem valutnih područja, kao što su sistem europskog valutnog fluktuiranja ili europske zmije, zatim dolarsko područje, područje francuskog franka, područje britanske funte i područje SPV-a.
MMF danas
Kao i u prošlosti MMF i dalje predstavlja međudržavnu i monetarnu financijsku instituciju ali danas s gotovo univerzalnim članstvom. Njegoa se aktivnosti i politika provodi temeljem Sporazuma (Articles of Agrement) a izvršava se putem organiziranog vodstva u formi Odbora guvernera (A Board of Governors), zatim izvršnog odbora (An Executive Board) i Upravljačkog direktora (A Managing Director) s timom od oko 2000 zaposlenika.
Popis upravljačkih direktora MMF-a
Ovdje se nalazi popis svih upravljačkih direktora: 5. juli 2011. - Christine Lagarde Francuska
MMF i Stvarna situacija
Tijekom desetljeća unutrašnja organizacija MMF zbog ekonomskih promena u svijetu je postala anakronizam to jest odnos država i njihovih upravljačkih postotaka unutar MMF je izgubio dodirne točke s realnošću. Ova tablica prikazuje podjelu upravljačkih prava i stvarno stanje svetske ekonomije.
Dieterich, Illinois
Diterič je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 617, što je 26 (4,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Airola Inferiore, La Spezia
Airola Inferiore je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
Albert Nobbs
Albert Nobs je irska filmska drama iz 2011. godine, reditelja Rodriga Garsije. Nominovan je za tri Oskara, u kategorijama najbolja glavna glumica, najbolja sporedna glumica i najbolja šminka. Često je navođen kao kruna u plodnoj glumačkoj karijeri Glen Klous.
Isenheimski oltar
Isenheimski oltar, glavni oltar u Crkvi Svetog Antuna samostana antonita u Isenheimu kraj Colmara (Francuska), izrađen od 1510.-1515. godine. Potpuno je oslikan, a poliptih je remek-djelo renesansnog njemačkog slikara Matthiasa Grünewalda. Danas se nalazi u Muzeju Unterlinden (Musée d'Unterlinden) u Colmaru.
Albert Nobbs
O filmu
Albert Nobs je starija žena koja radi prerušena u batlera, u uglednom, otmenom dablinskom hotelu. Zbog brojnih životnih nedaća, bolnih sećanja na muški svet i teškog socijalnog položaja u kom su se nalazile žene devetnaestog veka, odlučna je da po svaku cenu sakrije svoj identitet i prikupi novac za ostvarenje svog životnog sna – otvaranje male trgovačke radnje.
Glen Klous je prvi put igrala Alberta Nobsa davne 1982. i od tada je punih petnaest godina radila na adaptiranju predstave u film, koji je trebalo da bude snimljen krajem devedesetih, u režiji Ištvana Saba. Napisala je scenario, finansirala snimanje i po mišljenju kritičara, maestralno, tiho i emotivno odigrala naslovnu ulogu.
Isenheimski oltar
Sklopivi oltari su bili jako popularni u njemačkoj između 1450. i 1525. godine. Obično su se sastojali od središnjeg korpusa (tijela) sa izrezbarenim skulpturama, koje su bile zatvorene s obje strane oslikanim ili izrezbarenim krilima oltara. Isenheimski oltar ima samo skulpture tri sveca zatvorenog s duplim oltarskim oslikanim krilima, dok su ostale skulpture na postolju. Rezbarene figuralne i dekorativne dijelove od pozlaćenog drva načinio je još jedan renesansni majstor, njemački drvorezbar Nicholas de Hagenauer. On je na tijelu zatvorenog oltara izrezbario okrunjenog Svetog Antuna na prijestolju okruženog s lijeva sv. Augustinom, a s desna sv. Jeronimom s lavom u rukama. Ispod njih, na postolju oltara prikazao je Krista i dvanaest apostola.
Poliptih
mini|350px| Isenheimski oltar (otvoren) Kako je oltar bio namjenjen monasima liječnicima, svaka slika na zatvorenoj strani Isenheimskog oltara podsjeća na rane, bolesti i iscjeljenje, aludirajući na iscjeljiteljsku moć vjere. Tako vanjske slike prikazuju Raspeće na središnjem retablu, na užima su, s lijeva Sveti Sebastijan (poznat kao “kužni svetac” zbog svojih rana od strijela koje su podsjećale na rane od kuge), a s desna Sveti Antun Padovanski (koji je bio poznat kao zacijeljitelj), dok je na plitkom retablu ispod njih oslikana Pieta (Oplakivanje Krista). Na Raspeću je naglasak na Kristovoj fizičkoj patnji i njegovim ranama (što se dovodi u vezu s monasima koji su bili liječnici za kožne bolesti). Grünwald je istaknuo rane svojom revolucionarnom uporabom boje, npr. zelenkasta boja tijela podsjeća na trovanje krvi (gangrenu), a tamno sivo nebo i crvene draperije su eko Isusove krvi, kao da želi uvećati dramatični dojam prikaza. Kraci križa su savijeni pod Kristovom težinom, a ekspresionistički prikaz Krista nije nimalo nalik dotadašnjem preovladavajućem idealiziranom prikazu.
Na Grünewaldov prikaz Krista je utjecao tajanstveni spis iz 14. stoljeća koji daje opis viđenja švedske svetice, Svete Brigite: ''“Kruna od trnja mu je bila čvrsto utisnuta odozgo na glavu do polovice čela, dok mu je krv liptala od rana njezina trnja ... Boja smrti se širila kroz njegovo tijelo ... koljena ukočena ... stopala zgrčena i uvrnuta ... Zgrčeni prsti na bolno ispruženim rukama.”''
S Kristove lijeve strane stoji Sveti Ivan Krstitelj pokazujući prstom na Krista, dok pored njega, u crnilu pozadine, stoji krvavi natpis na latinskom: “On se mora podići, a ja spustiti,” aluzija na Kristovu važniju ulogu. Pored Ivanovih nogu je žrtveno janje s križem u ustima, dok njegova krv kapa u pehar simbolizirajući Svetu Euharistiju. S Kristove desne strane Sveta Marija Magdalena sklapa ruke u tjeskobnoj molitvi, a krivulja njenih ruku se ponavlja u rukama Djevice Marije koju iznad nje pridržava Sveti Ivan. Tamno nebo je u skladu s opisom iz Biblije koji navodi pomračinu sunca koja je uslijedila, ali i simbolično predstavlja samu smrt kao nedostatak svjetla.
Ispod Raspeća, na zatvorenoj bazi (predella), Grünewald je prikazao Oplakivanje Krista na kojemu je Krist umotan u rasparane prljave plahte ispred snježnog alpskog pejzaža s ogoljenim drvećem. I snijeg i golo drveće su prirodne metafore koje odjekuju Kristovu smrt.
Oltar je obično držan zatvorenim i ovo su bile scene ispred kojih su bolesnici ispovijedali svoje grijehe i molili za ozdravljenje. No nedjeljama i za svetkovina oltar se otvarao i iznenađivao svojim sjajnim bojama i pozitivnim scenama. Na lijevom retablu prikazano je Navještenje smješteno u interijer gotičke katedrale, u sredini je Djevica s Djetetom i korom anđela ispred veličanstvenog pejzaža, a s desne strane je Uskrsnuće Kristovo. Na Uskrsnuću, Kristova duhovna preobrazba je prikazana u uznesenju njegova vijugavog i poluprozirnog tijela koje lebdi i kao da isijava svjetlost, poistovjećujući se s vatrenim sunčevim diskom koji se pojavljuje usred noći. U kontrastu s ovakvim Kristom su rimski vojnici koji zbog svoje grešne nezainteresiranosti padaju u kamenitu tamu.
Þorlákur Runólfsson
Þorlákur Runólfsson (1086–1133) bio je islandski katolički svećenik, koji je služio kao treći po redu biskup Islanda, od 1118. do smrti. Školovao se u Lundu u Švedskoj. Sjedište mu je bio Skálholt.
Pedikirka (TV drama)
Pedikirka je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1968. godine. Režirao ju je Ljubomir Draškić, a scenario je napisao Brana Crnčević
Coina Chico, Tototlán
Coina Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tototlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1543 m.
Scăești, Scăești
Scăești je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Scăești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Los Teteles, Soledad de Doblado
Los Teteles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Kako je počeo rat na mom otoku
Kako je počeo rat na mom otoku je hrvatski film iz 1996. godine. Film je nagrađen Zlatnom arenom.
Kratak sadržaj
Iako je bio jedan od prvih filmova koji su zauzeli humoristički stav prema nasilnom raspadu Jugoslavije, ovaj film je djelimično zasnovan na stvarnim događajima koji su se odvijali u septembru 1991. Nekoliko mjeseci pošto se Hrvatska odvojila od Jugoslavije, Federalne vojne ustanove su još uvijek prisutne, a prethodno regrutovani hrvatski vojnici su s njima. Jedna takva ustanova je garnizon na malom Dalmatinskom ostrvu, kojim komanduje major Aleksa Milosavljević. Opkoljen lokalnom milicijom, major Aleksa prijeti da raznese sklonište municije sa pola ostrva u slučaju bilo kakve neprijateljske aktivnosti. Tokom pat pozicije, istoričar umjetnosti Blaž Gajski dolazi iz Zagreba da izvuče svog sina iz kasarne.
Uloge
|-
Dalli Sopra, Lucca
Dalli Sopra je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1002 m.
Juana Gallo, Bachíniva
Juana Gallo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bachíniva.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1998 m.
Case Roggero, Alessandria
Case Roggero je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Skidanje s križa (Van der Weyden)
Skidanje s križa, ulje na dasci Rogiera van der Weydena iz oko 1435. godine; središnji dio trokrilnog oltara što se vidi i iz neobičnog formata.
Slika je komponirana u suprotnosti iluzije prostora što ga likovi zauzimaju svojom plastičnošću i iluzije prikazanog uskog prostora u koji su smješteni. Što opet pojačava tragičnost događaja jer odnosi svu pažnju sa pozadine na “scenu” skidanja s križa. Na slici Sveti Ivan (u crvenom) pridržava Bogorodicu koja u teškoj, uglatoj draperiji pada u nesvijest, dok Marija Magdalena isprepliće prste u bolnoj gesti ispod Kristovih nogu, a ispred nje, pridržavanući Kristovo tijelo, nalaze se lik u bogatom brokatnom ogrtaču i Josip iz Aremateje (svetac zaštitnik grobara) s crvenim dokoljenicama. Kristovo vijugavo tijelo ujedinjuje figure u ovom plitkom prostoru. Scena je prepuna boli i suza na ucviljenim licima, na kojima se zapaža i najmanja sitnica. Likovi, njihova put, odjeća, prikazani su u najsitnije detalje s potpunim iluzionizmom konkretne materijalnosti. A smionije sjevernjačko svjetlo oblikuje likove, kao da ih “kleše iz mramora”, tako da se čini da ih ništa ne može protresti iz njihove geste vječne žalosti. Oporo grandiozne linije, s osobito potresnom paralelom tijela Isusa i onesviještene Bogorodice (opuštene ruke), su osobito značajne za monumentalnu snagu kompozicije. Tako se stvara određena mirnoća u slici koja je savršeno usklađena sa dramatikom “kazališne scene”. Te sve istovremeno djeluje i uzbuđeno i mirno.
Marijina poza koja oponaša Kristovu ističe njihov povezanost i fizičku identifikaciju u patnji i smrti. Njeno suosjećanje odražava snagu tadašnjih vjerskih pokreta, osobito snažnih u sjeverozapadnoj Europi, koji su težili mističnoj vezi s Kristovim životom i porukom. Najutjecajniji zagovornik ovakvih osjećaja u ranom 15. stoljeću bio je njemački svećenik Thomas à Kempis (1380.-1471.). On se smatra autorom djela "Imitacija Krista" (oko 1414.) koje zagovara duhovno spajanje s Kristom putem samoodricanja i molitve.
Joyas de Vigas, Tuzantla
Joyas de Vigas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
The Problem of Thor Bridge
"The Problem of Thor Bridge" (srpskohrvatski: Problem mosta Thor) je jedna od 56 kratkih priča o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Priča je izvorno objavljena u Strandu 1922. godine, uz ilustracije Alfreda Gilberta, a čini sastavni dio zbirke The Case-Book of Sherlock Holmes.
Slučaj
Neil Gibson, "kralj zlata" i bivši senator "neke zapadne države", dolazi kod Sherlocka Holmesa kako bi dobio pomoć oko razjašnjenja misteriozne smrti svoje supruge, Marije, te kako bi oslobodio svoju guvernatu, Grace Dunbar, svih optužbi. Ubrzo se ispostavlja kako je brak Gibsonovnih bio prilično nesretan i kako se gospodin Gibson jako loše odnosio prema svojoj pokojnoj supruzi. Upoznali su se i zaljubili u Brazilu, ali Gibson je ubrzo shvatio kako nemaju ništa zajedničko. Ubrzo se zaljubio u gospođicu Dunbar, a kako se nije mogao vjenčati njome, pokušao joj se umiliti na druge načine, kao što je davanje novca siromašnima.
Menandar Retor
Menandar Retor (Μένανδρος Ῥήτωρ, 3. vek nove ere?), iz Laodikeje na Liku, bio je grčki retor i autor dva komentara na Retorsku veštinu Hermogena iz Tarsa i Progymnasmata Minucijana Starijeg.
The Problem of Thor Bridge
Slučaj
Maria Gibson pronađena je u lokvi krvi na mostu Thor, propucane glave. U ruci je imala poruku od guvernate, gospođice Dunbar, koja pristaje na susret na mostu. U ormaru gospođice Dunbar policija pronalazi revolver iz kojeg je nedavno ispaljen jedan metak. Unatoč svim, prilično jasnim, dokazima, Holmes pristaje istražiti slučaj.
Proučavajući ključne dokaze koje je pronašao na mostu, Holmes svojom dedukcijom uspijeva riješiti slučaj i, koristeći Watsonov revolver, uspijeva demonstrirati kako je sve izvedeno. Maria Gibson bila je ljubomorna i bijesna na gospođicu Dunbar zbog njezina odnosa s Gibsonom. U očaju, odlučila je okončati vlastiti život, a svoju protivnicu optužiti za ubojstvo. Nakon što je ugovorila sastanak s gospođicom Dunbar, od koje je zahtijevala da ostavi pismeni odgovor, Maria Gibson je za jedan kraj revolvera zavezala kamen i onda se ustrijelila. Kada je ova pala, revolver je završio u rijeci. Revolver pronađen u ormaru gospođice Dunbar bio je drugi dio tog para, a iz njega je ranije pucano u šumi. Revolver je, prilikom pada u vodu, ostavio trag na balustradi mosta, a Holmesova rekonstrukcija to je i dokazala. Polcija nakon toga iz rijeke izvuče oba revolvera.
Menandar Retor
Pod njegovim su imenom sačuvana dva spisa o epideiktičkom (prigodnom) govorništvu. Prvi, pod naslovom O epideiktičkim govorima (Περὶ Ἐπιδεικτικῶν) bavi se himnama, molitvama i enkomijima (pohvalama) pojedinih zemalja i gradova. Drugi spis, pod naslovom Podela epideiktičkih stilova (Διαίρεσις τῶν Ἐπιδεικτικῶν), manje doteran, ali zato živahniji, verovatno je delo drugog autora i daje pravila za ceremonijalna obraćanja caru i drugim zvaničnicima, kao i u svečanim prigodama kao što su rođendani, venčanja, raznovrsni pozivi, pogrebi i svetkovine. Oba dela svojom su formom i sadržinom daleko od govorništva koje se praktikovalo na sudovima i savetodavnim skupštinama i predstavljaju svojevrsnu zamenu za kultno pesništvo ili progodničarsku poeziju; zbog toga sadrže dosta materijala koji je koristan za proučavanje antičkog pesništva.
Jaša Prodanović
Jakov M. Prodanović – Jaša (Čačak, 23. april 1867 — Beograd, 1. jun 1948) je bio srpski političar, publicista i književnik.
Biografija
Bio je ministar prosvete u Vladi Kraljevine Srbije, kao član Samostalne stranke. Godine 1910. kao ministar narodne privrede sproveo kroz Narodnu skupštinu Zakon o radnjama, kojim su stvorene radničke i druge komore, i uvedeno zaštitno radničko zakonodavstvo. Godine 1919. bio je jedan od osnivača Demokratske stranke, a već iste godine zajedno sa Ljubom Stojanovićem, izdvaja iz nje Republikansku stranku, oko razlaza po pitanju državnog uređenja - demokrate su priznavale monarhiju kao faktičku realnost, dok su se republikanci čvrsto zalagali za promenu državnog uređenja u Republiku. Zalagao se za federalističko uređenje i suprotstavio se diktaturi kralja Aleksandra Karađorđevića.
Marta 1945. godine izabran je za ministra za Srbiju u Privremenoj vladi Demokratske Federativne Jugoslavije, a posle je bio potpredsednik Vlade Federativne Narodne Republike Jugoslavije.
Godine 1890. uređivao je „Narodnu misao“; od 1903. do 1912. „Odjek“, od 1921. do 1923. „Glasnik Profesorskog društva“; pisao je političke brošure, priredio dve antologije narodnih pesama i pripovedaka, celokupna dela Jovana Jovanovića Zmaja, Jovana Ilića, Svetislava Vulovića i Laze Lazarevića. Bio je član osnivačkog i redakcionog odbora „Dela“ i „Srpskog književnog glasnika“ i sarađivao u svim znatnijim književnim i političkim listovima.
Od februara 1936. bio je dopisni, a od 1948. godine redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti.
Umro je 1. juna 1948. godine. mini|desno|150p|Spomenik Jaši Prodanoviću na [[Kalemegdanu.]]
Liquidámbar, Santa María Chilchotla
Liquidámbar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Madonna del Lume, Messina
Madonna del Lume je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Milorad Mitrović
Milorad Mitrović se može odnositi na:
Potpeće (Pljevlja)
Potpeće je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 122 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 165 stanovnika).
Sekretarijat Ujedinjenih naroda
Sekretarijat Ujedinjenih nacija je jedan od primarnih ograna Ujedinjenih nacija i predvodi je Generalni sekretar, kome pomažu civilni volonteri širom sveta. Sekretarijat obezbeđuje studije, informacije, i sredstva potrebna agencijama za njihove potrebe. Takođe i izvršava zadatke prema direktivama Saveta bezbednosti, Generalne skupštine, the EKOSOC-a, i drugih tela UN-a. Prema povelji UN osoblje Sekretarijata se bira prema „najvišim standardima efikasnosti i stručnosti“, sa posebnim obraćanjem pažnje na značaj regrutovanja osoblja prema širokim geografskim osnovama.
Potpeće (Pljevlja)
Demografija
U naselju Potpeće živi 89 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,6 godina (35,2 kod muškaraca i 40,4 kod žena). U naselju ima 34 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,59.
Sekretarijat Ujedinjenih naroda
Prema povelji osoblje ne sme tražiti ili primati naređenja ni od koga osim UN-a. Sve članice Ujedinjenih nacija bi trebalo da poštuju međunarodnu povelju Sekretarijata i ne bi trebalo da vrše uticaj na njeno osoblje. Jedino je Generalni sekretar odgovoran za izbor osoblja.
Potpeće (Pljevlja)
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Sekretarijat Ujedinjenih naroda
Dužnosti Generalnog sekretara uključuju pomaganje u rešavanju međunarodnih razmirivca, upravljanjem nad mirovnim operacijama, organizovanje međunarodnih konferancija, prikupljanje informacija o primeni donešenih odluka Saveta bezbednosti, i konsultovanje sa vladama članica oko brojnih zajedničkih programa. Ključne kancelarije su Kancelarija Ujedinjenih nacija za saradnju na humanitarnim pitanjima i Odeljenje Ujedinjenih nacija za mirovne operacije.
Dana 21. marta 2005. godine, bivši generalni sekretar Kofi Anan je predložio nekoliko reformi koje se tiču Sekretarijata. Objavio je svoje namere da imenuje naučnog savetnika, formira kancelariju za podršku stvaranju mira, uspostavi kabinetski mehanizam odlučivanja, i ojača posredničku funkciju Sekretarijata. Takođe je zatražio od Generalne skupštine da odobri sredstva za restruktuiranje osoblja; da sarađuje sa njim u reviziji pravila o podeli budžetskih i ljudskih resursa; da omogući Generalnom sekretaru veću upravnu vlast i veću fleksibilnost pri odlučivanju; da ojača ulogu kancelarija za unutrašnje poslove; i da „preispita sve programe starije od pet godina kako bi se videlo da li je za njih i dalje potrebno izdvajati sredstva ili ta sredstva mogu biti iskorišćena za suočavanje sa novim izazovima“.
Pedikura
Pedikura je izraz kojim se opisuje procedura negovanja nogu u kozmetičke ili medicinske svrhe, pre svega stopala, a što se obavlja nokata na nogama, kao i sasecanjem žuljeva.
Instrumenti kojima se služi pedikir su makaze-kliješta za sečenje noktiju na nogama, turpija za nokte, turpija za zadebljalu kožu na tabanima.
Halstroff
Halštrof je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Tionvil Est.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 286 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 275 metara (maksimalnoj 313 m, a minimalnoj 248 m).
Rathsweiler
Ratsvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 98 opštinskih središta okruga Kuzel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 175 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7336081.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kuzel Ratsvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kuzel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 200 metara. Površina opštine iznosi 4,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 175 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
El Terco, Bachíniva
El Terco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bachíniva.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1989 m.
Ljubomir Stojanović
Ljubomir Stojanović (ponekad pominjan kao Ljuba Stojanović; Užice, 6/18. avgust 1860. – Prag, 16. jun 1930) bio je srpski državnik, političar i filolog, redovni član Srpske kraljevske akademije.
Biografija
Filolog i istoričar po obrazovanju, Ljubomir Stojanović je završio Filozofski fakultet Velike škole u Beogradu, a usavršavao se u Beču, Petrogradu i Lajpcigu. Najpre gimnazijski profesor, Stojanović je bio profesor na Velikoj školi u Beogradu od 1891. do 1899. godine. U politiku, Stojanović ušao 1897, kao član Narodne radikalne stranke. Kao osnivač i predsednik Samostalne radikalne stranke, proizašle iz izdvajanja mlađih radikala iz Narodne radikalne stranke, posle 1901. godine (stranka zvanično od 1905) bio je više puta ministar prosvete i crkvenih dela (1903, 1904, 1906, 1909) u Srbiji, pod demokratskom i ustavnom vladavinom kralja Petra I Karađorđevića. U dva navrata bio je i predsednik samostalske vlade (1905-1906). Izbori koje je sprovela samostalska vlada Ljubomira Stojanovića (23. jula 1905), ostali su zapamćeni kao naslobodniji u nizu parlamentarnih izbora sprovedenih po Ustavu od 1903. godine. državni savetnik, Stojanović je bio od 1910. do 1912. Tokom Prvog svetskog rata
Posle Prvog svetskog rata Stojanović je bio jedan je od osnivača Republikanske stranke i prvi predsednik njenog Glavnog odbora. Od 1913 do 1923. godine bio je sekretar Srpska kraljevske akademija nauka, buduće Srpske akademije nauka i umetnosti; vrlo aktivan na naučnom polju. Stojanović je objavio izdanja velikog broja starih spomenika, rukopisa, dokumenata, zapisa, natpisa, rodoslova i pisama: Miroslavljevo jevanđelje, Stari srpski natpisi i zapisi (6 knj.), Stari srpski rodoslovi i letopisi, kataloge rukopisa Srpske kraljevske akademije i Narodne biblioteke u Beogradu i drugo. Stojanović je objavljivao kritički priređena dela Vukova dela, ukupno 17 tomova, od kojih je najznačajnija Vukova prepiska. Pisao je i priređivao udžbenike gramatike za srednje škole, studije o starim srpskim štamparijama, srpskim crkvama od 15. do 16. veka, o arhiepiskopu Danilu, a najznačajnije mu je delo biografija Život i rad Vuka Stefanovića Karadžića.
Opisivan je kao moralista u politici: „Drugi jedan cenzor javnih naravi, Ljuba Stojanović, više se bunio na njih što su onakve kakve su, nego što je ispitivao zašto su takve. S njegovim u neku ruku totalitarnim shvatanjem demokratije, na lenjir izvedene, savršene u poretku i ljudima, on je u potcenjivanju svega današnjeg polazio od onoga što u dalekoj budućnosti jednog dana treba da bude. Zato je svoj sud o svemu sekao kao na panju. Prilaziti „neobrađenim masama“ sa težnjom da ih razume i strpljivo ih preobražava, on nije umeo. S tim krutim stavom Ljubi Stojanoviću nelagodno je bilo praviti blagovoljenje birača, i zato je prilikom postavljanja njegove kandidacione liste u okrugu, objašnjavanja sa narodom, mesto njega morao vršiti neko drugi. Nesavitljiv u svom moralnom asketizmu, nezavisan od svega i svakog i gotov na svako lično samopregorenje, Ljuba Stojanović nije mogao da pojmi da i svaki drugi nije u stanju da čini kao i on – u kakvim god prilikama bio, ličnim, porodičnim, s kakvom god glavom i opterećenjem u glavi...“
Objavio je monumentalno delo o srednjovekovnim srpskim izvorima „Stari srpski zapisi i natpisi“ u 6. tomova: 1. knjiga 1902. na 480 strana; 2. 1903. godine na 482 strane; 3. 1905. godine na 487 strana; 4. 1923. godine na 227 strana; 5. 1925. godine na 334 strane; 6. 1926. godine na 347 strana.
U Užicu je postojala njegova rodna kuća srušena aprila 2016. godine.
Caldwell, Idaho
Koldvel je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 46.237, što je 20.27 (78,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San José, San Carlos
San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Brozzo, Brescia
Brozzo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1041 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
San José, San Carlos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
2,2-Dinitroeten-1,1-diamin
2,2-Dinitroeten-1,1-diamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 148,078 Da.
Arroyo del Guayabo, Mezquitic
Arroyo del Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
San Teodoro, Salerno
San Teodoro je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Bedford Hills, New York
Bedford Hils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.001.
Popis kraljeva Déisi Mumana
Dolje je naveden popis kraljeva Déisi Mumana (ili Munsterskih Déisija) poglavara malog kraljevstva/klana na području današnjeg Munstera u Irskoj.
Aimée und Jaguar
Aimée und Jaguar je nemački film iz 1999. godine, po scenariju i u režiji Maxa Färberböcka, zasnovanom na knjizi Erice Fischer o životima Lilly Wust i Felice Schragenheim za vreme Drugog svetskog rata. Knjiga sadrži i snimke pisama koje su njih dve razmenjivale, kao i zvanične dokumentacije koja se odnosi na Felice. U filmu glume Maria Schrader, Juliane Köhler, Johanna Wokalek, Elisabeth Degen, Heike Makatsch, Detlev Buck, i drugi.
Radnja
Eine Liebe größser als Tod.