cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Mesa Grande, Quitupan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1311 m.
San Juan de la Cruz, Comondú
San Juan de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
Konstantin Dragaš
Konstantin Dragaš Dejanović je bio srpski srednjevekovni velmoža koji je u drugoj polovini XIV veka vladao delovima današnje severoistočne Makedonije, jugoistočne Srbije i jugozapadne Bugarske.
Bio je sin sevastokratora Dejana i Teodore Nemanjić, a vlast je delio sa bratom Jovanom, do njegove smrti 1378. ili 1379. godine. Braća su posle Maričke bitke 1371. godine postali otomanski vazali. Konstantin Dejanović je i ugostio tursku vojsku koja je preko njegove oblasti polazila u Kosovski boj i dao joj je i svoje pomoćne čete.
Ladislav Sokolovački
Ladislav Sokolovački je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Sokolovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Bugarin je galantan
Bugarin je galantan je bugarski crno-bijeli nijemi film snimljen u režiji Vasila Gendova i prikazan početkom 1915. godine poznat kao prvi bugarski igrani, odnosno kao cjelovečernji film. Po žanru je komedija, a naslovni protagonist, koga tumači sam Gendov, je mladić koji na ulici pokušava očijukati sa jednom mladom damom (čiji lik tumači Mara Mijateva-Lipina). Radnja prikazuje kako ona odluči da mu očita lekciju i to tako da ga natjera da joj financijski i na druge načine pomogne pri šopingu prije nego što će se vratiti kući mužu. Kopija filma je bila uništena za vrijeme bombardiranja Sofije u Drugom svjetskom ratu te se danas smatra izgubljenim.
Ladislav Sokolovački
Zemljopis
Jugozapadno su Većeslavec i Ruševac, zapadno su Velike Sesvete i Trnovac Sokolovački, sjeverozapadno su Velika Branjska, Mala Branjska, sjeverno je Srijem, sjeverno je Mala Mučna, sjeverozapadno su Gornji Maslarac, Brđani Sokolovački, Donji Maslarac, Peščenik i Rovištanci, istočno je Široko Selo, jugoistočno su Križ Gornji i Zrinski Topolovac.
Konstantin Dragaš
Sam Konstantin je poginuo 1395. godine, predvodeći vazalne odrede u bici na Rovinama. Ženio se dva puta, a njegova ćerka Jelena se 1392. godine udala za vizantijskog cara Manojla II (1391 — 1425) i bila je majka poslednjih vizantijskih careva Jovana VIII (1425 — 1448) i Konstantina XI (1449 — 1453).
Grad Ćustendil u današnjoj Bugarskoj, nazvan je po njemu.
Poreklo i porodica
Konstantin je sin Dušanovog velmože Dejana (rodonačelnika Dejanovića) i Teodore (Evdokije) Nemanjić, ćerke kralja Stefana Dečanskog (1322 — 1331) i Marije Paleolog. Konstantin je imao i starijeg brata Jovana Dragaša, sa kojim je delio vlast.
Oženio se nepoznatom plemkinjom sa kojom je najverovatnije imao dvoje dece:
Drugi put se oženio Evdokijom iz porodice Velikih Komnina, sa kojom nije imao dece. Ona je bila ćerka trapezuntskog cara Aleksija III (1349 — 1380) i Teodore Kantakuzin, iz bočne linije Kantakuzina.
Život i vladavina
minijatura|[[Velbuždsko despotstvo]] Nakon smrti sevastokratora Dejana, sredinom XIV veka, vladavinu njegovim posedima preuzeli su njegovi sinovi Jovan i Konstantin. Oni su, zajedno sa svojom majkom Teodorom (Evdokijom), bogato darivali svetogorske manastire, pogotovo Hilandar, Pantelejmon i Vatoped.
Na čelu svojih snaga, učestvovao je, kao otomanski vazal, u bici na Rovinama 17.03.1395. godine. Pored njega, kao otomanski vazali, protiv vlaškog vojvode Mirče (1386 — 1418) borili su se i knez Stefan Lazarević i kralj Marko Mrnjavčević. Vlaške snage su odnele pobedu u bici, tokom koje su poginuli i Marko i Konstantin. Nakon bitke, njegov sin Jakov (Jakub) je nasledio njegovu državu, ali su Osmanlije, tokom narednih godina, preuzele sve njegove posede.
U istorijskim izvorima na srpskom jeziku, Konstantin se pominje sa titulom gospodin, dok se u onima na grčkom jeziku pominje kao kir i autentes, dok neki autori smatraju da je nosio titulu despota. Grad Velbužd, kod koga su srpske snage predvođene njegovim dedom (Stefanom Dečanskim) potukle u bici Bugare 1330. godine, bio je prestonica njegove države. Osmanlije su grad po njemu nazivali Konstantinova Banja odnosno Köstendil, a taj naziv se održao do danas, kao Ćustendil.
John Kay (inovator)
John Kay (Bury (Manchester), 17. jun 1704. - Francuska oko 1779.), bio je engleski poduzetnik i inovator, poznat po letećem čunku koji je bio važna karika u automatizaciji tkanja.
Biografija
Kao sin proizvođača vunenih tkanina, Kay je još kao mlad bio zadužen za očevu tkaonicu, u kojoj je napravio brojna poboljšanja u proizvodnji. Kayu je 26. maja 1733., odobren patent za novu mašinu za tkanje vune u koju je ugradio svoj leteći čunak.
U dotadašnjim razbojima, čunak se morao rukom prepletati, tako da niti potke pređu preko niti osnove. Pa je za tkanje široke tkanine bilo potrebno dva tkalca. Oni su sjedili uz razboj, rame uz rame da mogu provući čunak slijeva na desno (i onda obrnutim redom), sve dok nebi došli do dna tkanine, što je bilo sporo i skupo.
Yorkshirski proizvođači vunenih tkanina vrlo brzo su prihvatili Kayov izum, ali su organizirani zaštitni klub kako bi izbjegli da Kayu plate tantijeme.
Nakon što je potrošio velik dio svog novca na parnice kako bi zaštitio svoj patent, Kay se odselio u Francusku, u kojoj je kako se govori umro u bijedi zaboravljavljen od svih. Kayov izum je znatno povećao potrošnju pređe a to je opet potaknulo unapređenje i izum novih mašina za predenje, što je dovelo do industrijske revoluce, ali prvi značaj njegove inovacije ipak je bio i ostao vezan uz razboj.
Louis-Ernest Barrias
thumb|Louis-Ernest Barrias u svom pariškom studiju. Louis-Ernest Barrias (13. april 1841 – 4. februar 1905) je francuski kipar, poznat kao predstavnik Beaux-Arts škole. Jedno od njegovih najpoznatijih djela je La Défense ("Obrana"), brončani spomenik podignut godine 1881. u znak počasti braniteljima Pariza u francusko-pruskom ratu. Po njemu je ime dobila istoimena pariška četvrt, danas najveće poslovno središte u Evropi.
Schiesheim
Šishajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 261 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141125.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Šishajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 160 metara. Površina opštine iznosi 1,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 261 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 181 stanovnika/km².
Nistorești, Alimpești
Nistorești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Alimpești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
La Esperanza, Totatiche
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Totatiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1861 m.
Mala Branjska
Mala Branjska je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Sokolovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno su Mali Poganac, Lepavina, Donjara i Mali Grabičani, sjeveroistočno su Sokolovac i Miličani, istočno je Srijem, jugoistočno su Mala Mučna i Ladislav Sokolovački, južno je Trnovac Sokolovački, jugozapadno su Velika Branjska, Velike Sesvete, Male Sesvete i Carevdar.
On the Beach (roman)
On the Beach je roman britansko-australijskog književnika Nevila Shutea, objavljen 1957. godine. Radnja je smještena u tada blisku budućnost, odnosno 1963. godinu, nedugo nakon Trećeg svjetskog rata, i prikazuje kako je Australija, sticajem okolnosti, ostala pošteđena sveopćeg razaranja izazvanog nuklearnim oružjem na sjevernoj hemisferi, ali kako se mora suočiti sa time da će vjetrovi i zračne struje neumitno donijeti radijaciju i njeno cjelokupno stanovništvo izložiti smrtonosnom trovanju radijacijom. Protagonisti su grupa likova koji se, svaki na svoj način, nastoje suočiti sa time da odjednom nemaju nikakve budućnosti, a među kojima se ističe komandant kapetan fregate Towers, zapovjednik američke podmornice koja je sticajem okolnosti izbjegla uništenje, te mlada Australka po imenu Moira, koja se sa njim upoznala.
Roman je napisan u jeku hladnog rata, kada je strah od uništenja čovječanstva izazvanog nuklearnim oružjem, odnosno radioaktivnim padavinama nalik na one proizvedene tada aktualnim nuklearnim testovima, bio na vrhuncu. Shute je u romanu prikazao kako se likovi, pogotovo oni u njegovoj novoj domovini Australiji, sa beznandnom situacijom nastoje nositi uz stoicizam, te nedostatak patetike i samosažaljenja. Knjiga je postigla izuzetan uspjeh i doživjela niz povoljnih kritika, a česti su navodi da je, više nego ijedno drugo djelo, u zapadnoj javnosti promovirala koncept trećeg svjetskog rata kao sukoba bez pobjednika, odnosno potakla antinuklearni i antiratni pokret. Roman je jedine ozbiljnije kritike dobio od strane službenih predstavnika tadašnje američke vlade koji su tvrdili da nuklearno oružje u njenom arsenalu jednostavno nema potencijal izazvati tako pogubne posljedice poput onih opisanih u romanu.
Roman je izazvao zanimanje američkog sineasta Stanleya Kramera koji je dvije godine kasnije po njemu snimio istoimeni igrani film, koji je, usprkos određenog otklona od predloška (i time izazvanog Shuteovog negodovanja) postigao veliki uspjeh. Godine 2000. je snimljena nova verzija u televizijskoj produkciji.
Alfred Sisley
Alfred Sisley (30. listopada, 1839. – 29. siječnja, 1899.) bio je britanski impresionistički slikar pejzaža koji je živio i slikao u Francuskoj.
Život i djelo
Sisley je rođen u Parizu od engleskih roditelja, Williama Sisleya i Felicije Sel. Sisleyevi studentski radovi su nažalost svi izgubljeni, a za njegov trenutno najraniji rad, Lane near a Small Town veruje se da je naslikan oko 1864. god. Ranih 1860-ih studira slikarstvo u ateljeu Charlesa Glera, gdje se upoznaje sa slikarima kao što su Frederic Basille, Claude Monet i Auguste Renoir. Zajedno su slikali pejzaže na otvorenom kako bi što bolje realizirali pad sunčeve svjetlosti na ostale objekte u prirodi. Zahvaljujući ovom pristupu sa življim tonovima i jačim bojama, koja je tada bila inovativna, Sisleyova platna su pružala nešto što je tadašnja publika prvi put vidjela. Za razliku od njegovih impresionističkih kolega kojima je loše išlo, Sisleyu je otac pomagao i slao mu je novaca kad god bi mu zatrebalo.
Kasnijih 1860-ih ulazu u vezu sa Eugenie Lescouezec, s kojom će imati dvoje dece. Ta veza će potrajati 30 godina sve do njene smrti, tri mjeseca pre samog Sisleya 1899. godine. Sisley se nalazio u Londonu s Claudeom Monetom 1871. godine, kad je otkrio slike Williama Turnera i najverovatnije Johna Constablea. Ovo otkriće veoma je utjealo na njega kao impresionističkog slikara, i na sljedećim slikama se može videti utjecaj ovih engleskih slikara. Među impresionistima Sisley je bio u sjeni Moneta, čiji su radovi bili mnogo traženiji, unatoč tomu što je Sisley bio manje eksperimentalni slikar od samog Moneta. Do kraja života živio je u siromaštvu i preminuo je u Moret-sur-Loing napunivši 59 godina.
Reggio Calabria
Reggio di Calabria (italijanski izgovor: ; kalabrijski dijalekt: Rìggiu, grčko-kalabrijski: Righi, grčki: - Rhegion), kolokvijalno poznat kao Reggio Calabria ili Reggio, je grad u južnoj Italiji, glavni grad metropolitanskskog područja Reggio Calabrije te najveći i najstariji grad u Kalabriji. Grad je star preko 2700 godina i bio je glavni grad Kalabrije, sve dok se glavni grad nije premjestio Catanzaro, s time da je u Reggiu ostalo sjedište kalabrijske regionalne skupštine.
Osnovali su ga drevni Grci pod nazivom Rhegion, što znači otcjepljuje se, a kasnije je postao jedno od najznačajnijih naselja Velike Grčke. Kasnije je postao dio Rimske Republike i Bizanstkog Carstva. Nadalje je sjedište Vojvodstva Kalabrija, prije nego što je uključen u Kraljevinu Siciliju. Kasnije je postao dio Napuljskog Kraljevstva, kasnije poznatog kao Dvije Sicilije, od 1282. do 1860. godine, kada je izvršeno ujedinjenje Italije.
Općina Reggio Calabria sadrži frazioni (podopćine, uglavnom sela i zaselke) Catona, Gallico, Archi, Pentimele, Gallina, Mosorrofa (Messorofè), Ortì (Orthioi), Pellaro (Pèllaros) i Saracinello.
Molly Quinn
Molly Caitlyn Quinn (8. oktobar 1993 -) je američka glumica najpoznatija po ulozi Alexis Castle, kćerke naslovnog protagonista u TV-seriji Castle.
Mala Mučna
Mala Mučna je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Sokolovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Zapadno je Velika Branjska, sjeverozapadno su Mala Branjska, Srijem i Miličani, sjeveroistočno je Peščenik, istočno su Brđani Sokolovački, Gornji Maslarac i Hudovljani, jugoistočno je Donji Maslarac i Rovištanci, južno je Široko Selo, jugozapadno su Ladislav Sokolovački i Trnovac Sokolovački.
Pojačanje
thumb|Grafikon ulaznog v_i(t)  (plavo)  i izlaznog napona v_o(t)  (crveno)  idealnog linearnog [[amplifier|pojačavača sa naponskim pojačanjem od 3 sa arbitrarnim ulaznim signalom. U svakom trenutku izlazni napon je tri puta veći od ulaznog napona.]]
U elektronici, pojačanje je mera sposobnosti kola sa dva priključka (često zvanog pojačavač) da poveća snagu ili amplitudu signala sa ulaznog na izlazni port   dodavanjem energije signalu konvertovane sa nekog izvora napajanja. Ono se obično definiše kao srednji odnos amplitude signala ili snage na izlaznom portu i amplitude ili snage na ulaznom portu. Pojačanje se obično izražava koristeći logaritamske decibelske (dB) jedinice („dB pojačanje”). Pojačanje veće od jedan (veće od nula dB), amplifikacija, definišuće je svojstvo aktivne komponente ili kola, dok pasivno kolo ima pojačanje manje od jedan.
Sam termin pojačanje je dvosmislen, i može se odnositi na odnos izlaza i ulaza napona (naponsko pojačanje), struje (pojačanje struje) ili električne snage (pojačanje snage). U polju audio i opštenamenskih pojačavača, a posebno operacionih pojačavača, termin se obično odnosi na naponsko pojačanje, dok se kod radio frekventnih pojačavača on obično odnosi na pojačanje snage. Osim toga, termin pojačanje se isto tako primenjuje u sistemima kao što su senzori, gde ulaz i izlaz imaju različite jedinice; u takvim slučajevima jedinica pojačanja mora biti navedena, kao u „5 mikrovolti po fotonu” za responzivnost fotosenzora. „Pojačanje” bipolarnog tranzistora se normalno odnosi na prenosni odnos struje, bilo hFE („beta”, statički odnos od Ic podeljen sa Ib u nekoj operativnoj tački), ili ponekad hfe (pojačanje struje slabog signala, nagib grafika zavisnosti Ic od Ib u datoj tački).
Pojačanje elektronskog uređaja ili kola generalno varira sa frekvencijom primenjenog signala. Osim ukoliko je drugačije navedeno, termin se odnosi na pojačanje za frekvencije u prolaznom opsegu, predviđenom radnom frekventnom opsegu opreme. Termin pojačanje ima različita značenja u antenskom dizajnu; antensko pojačanje je odnos intenziteta zračenja sa usmerene antene na (srednji intenzitet radijacije iz antene bez gubitaka).
Definicija
Pojačanje nekog aktivnog elektronskog elementa ili elektroničkog sklopa može se generalno definisati kao odnos promene veličine izlaznog električnog napona ili struje u odnosu na promenu veličine ulaznog napona ili struje. U tom se smislu razlikuje više mogućnosti gde se aktivni elementi, odnosno elektronski sklopovi mogu zamisliti kao naponski ili strujno upravljani izvore električnog napona ili struje. Pojačanje elektronskih sklopova kao celine odnosi se u pravilu na odnos veličine izlaznog i ulaznog napona sklopa:
Pojačanje elektronske cevi
Elektronska cev pojačava naizmenični električni signal pomoću naponski upravljanog strujnog električnog izvora unutrašnjeg otpora R_i i struje
te je naponsko pojačanje pojačala s elektronskom cevi određeno prema jednakosti
Naponsko pojačanje elektroničkog sklopa s elektronskom cevi određeno je, dakle, strminom elektronske cevi i međusobnim odnosom opteretnog otpora i unutarnjeg otpora izvora, a gde se strmina elektronske cevi određuje na temelju prenosne I_a/U_g karakteristike. Pojačanje ima negativan predznak jer povećanje ulaznog naizmeničnog napona ima za posledicu smanjenje anodnog napona na izlazu.
Pojačanje bipolarnog tranzistora
Bipolarni tranzistor predstavlja za naizmenični električni signal strujno upravljan električni izvor struje i predstavlja s nadomestnim izvorom unutarnjeg otpora R_i i struje
gde je h_{FE} dinamički faktor strujnog pojačanja, a i_{ul}\, pobudna struja koja teče kroz bazu bipolarnog tranzistora. Međutim, u realnim okolnostima gde je dinamički električni otpor između baze i emitera bipolarnog tranzistora znatno veći od unutarnjeg otpora električnog izvora koji se priključuje između baze i emitera tranzistora, ova jednakost se može prikazati u nešto drukčijem obliku
gde je u_{ul}\, ulazni napon koji dolazi iz naponskog izvora, a R_{ul} dinamički otpor na ulazu tranzistora. Pad napona u_R\, na opteretnom otporu biće zavisan od međusobnog odnosa opteretnog otpora i unutarnjeg otpora izvora
te je naponsko pojačanje pojačala s bipolarnim tranzistorom određeno prema jednakosti
Naponsko pojačanje elektronskog sklopa sa bipolarnim tranzistorima određeno je, dakle, prvenstveno faktorom dinamičkog strujnog pojačanja i dinamičkom ulaznom impedansom bipolarnog tranzistora te međusobnim odnosom opteretnog otpora i unutarnjeg otpora izvora. Pojačanje ima negativan predznak jer povećanje ulaznog naizmeničnog napona na bazi tranzistora ima za posledicu smanjenje kolektorskog napona na izlazu.
Pojačanje unipolarnog tranzistora
Unipolarni tranzistor se prikazuje za naizmenični električni signal kao nadomesni naponski upravljan strujni električni izvor unutrašnjeg otpora R_i i struje
gde je K strmina unipolarnog tranzistora u radnoj tački izražena u mA/V, a u_{ul} \, naizmenični napon koji se pojavljuje na vratima (gate) unipolarnog tranzistora. Pad napona u_R\, na opteretnom otporu biće zavisan od međusobnog odnosa opteretnog otpora R_t i unutarnjeg otpora izvora
te je naponsko pojačanje pojačala s unipolarnim tranzistorom određeno prema jednačini
Naponsko pojačanje elektronskog sklopa s unipolarnim tranzistorom određeno je, dakle, strminom unipolarnog tranzistora i međusobnim odnosom opteretnog otpora i unutrašnjeg otpora izvora, a gde se strmina unipolarnog tranzistora određuje na temelju prenosne I_S/U_G karakteristike, odn. karakteristike koja pokazuje zavisnost struje izvora i napona vrata.
Pojačanje operacijskog pojačala
Integrisani operacioni pojačavač može se smatrati u širem smislu jedinstvenom, premda složenom elektronskom komponentom. Pri razmatranju svojstava operacijskog pojačala redovno se govori isključivo o njegovu naponskom pojačanju koje može biti pozitivno, ako se razmatra neinvertirajući ulaz, odn. negativno ako se razmatra invertirajući ulaz. Pojačanje operacijskog pojačala je neuporedivo veće u odnosu na naponsko pojačanje sklopa s pojedinačnim tranzistorom ili elektronskom cevi.
Pojačanje i frekvencijska amplitudna karakteristika
Na dovoljno niskim frekvencijama pojačanje aktivnih elektronskih elemenata i drugi parametri mogu se smatrati nezavisnim od frekvencije. Međutim, na višim frekvencijama valja uzeti u obzir različite međuelektrodne parazitne električne kapacitete (pre svega kapacitet između anode i rešetke kod elektronske cevi, između kolektora i baze bipolarnog tranzistora ili između izvora i vrata unipolarnog tranzistora). Uticajem niza činilaca pojačanje niskofrekventnih elektronskih sklopova opada za frekvencije više od nekoliko stotina, nekoliko desetina ili čak nekoliko kHz, što sve naravno zavisi od vrste i karakteristikama aktivnog elektroničkog elemenata.
Prilike su u tom smislu specifične kod operacionih pojačala gde se pojačanje operacijskog pojačala unutar petlje negativne reakcije počinje smanjivati već za frekvencije više od oko 50 Hz (slika desno), a iz razloga osiguranja sklopa od samooscilacija.
Akademija dramske umjetnosti u Zagrebu
thumb|250px|Akademija dramske umjetnosti Akademija dramske umjetnosti u Zagrebu dio je Sveučilišta u Zagrebu.
Povijest ustanove
Hrvatski sabor je 1861. godine donio odluku "O kazalištu jugoslavenskom trojedne kraljevine" - ...kako Kazališni odbor ima utemeljiti u Zagrebu učilište za osoblje kazališno, zatim imenovati i plaćati vješta učitelja.
Prvo glumačko učilište u Hrvata ute­meljio je 35 godina kasnije, 1896. intendanta zagrebačkoga kazališta dr. Stjepan Miletić. Među brojnim Miletićevim reformatorskim zahvatima kojima je obilježio svoju povijesnu, prekretničku i nadasve uspješnu intendanturu (1894. - 1898.), ističe se osnutak Hrvatske dramatske škole koja je djelovala u suradnji s Glazbenim zavodom. Navedena se 1896. godina računa kao početak službenoga rada ADU, prvobitno Hrvatske dramatske škole, koja kasnije više puta mijenja svoj naziv te nadopunjava svoj program i odsjeke kako bi naposlijetku postala Akademija dramske umjetnosti.
Akademija kazališne umjetnosti slijednik je svih glumačkih škola koje su do 1950. godine djelovale. Akademija kazališne umjetnosti je utemeljena kao visokoškolska ustanova 1950. godine, a tijekom svog razvoja mijenjala je naziv u Akademija kazališne i filmske umjetnosti, Akademija za kazalište, film i televiziju i Akademija dramske umjetnosti.
Dan škole obilježava se 3. svibnja, na datum kada je 1995. u raketnom napadu na Zagreb pogođena ADU, pri čemu je zgrada bitno oštećena, 5 djelatnika i studenata Akademije je ozlijeđeno, a student prve godine filmske režije Luka Skračić je preminuo.
Odsjeci ADU
Odsjeci akademije su:
Fraine, Brescia
Fraine je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 815 m.
Snooker
Snooker je sport preciznosti u kojem se igra odvija na stolu oblika pravokutnika prekrivenim zelenom podlogom. Mjere stola su, izražene u SI sustavu, 3.66x1.83m, a rupe se nalaze u sva četiri kuta stola, dok su još dvije smještene u sredini stola, svaka s jedne strane. Za natjecateljsku igru potrebna su dva (pojedinačno natjecanje) ili četiri igrača (parovi), štap, bijela kugla (cueball), petnaest crvenih kugli (svaka vrijedi jedan bod) i šest boja čija je vrijednost od 2 do 7, ovisno koja je kugla ubačena. Igrač (ili momčad) osvaja frame nakon što postigne veći broj bodova od suparnika koristeći isključivo vrh štapa sa svrhom ubacivanja crvenih i ostalih kugli po unaprijed određenim pravilima. Svaki dvoboj (meč, match) sastoji se od unaprijed dogovorenoga broja frameova, a pobjeđuje igrač ili momčad s većim brojem osvojenih frameova.
Igra je iznimno popularna u mnogim državama engleskoga govornoga područja, državama Commonwealtha i Dalekoga istoka (ponajviše u Kini). Najbolji profesionalni igrači tijekom karijere zarade višemilijunske iznose izražene u britanskim funtama samo od nagradnih fondova na turnirima.
[[Datoteka:Snooker table drawing 2.svg|thumb|300px|Standardni stol za snooker; kugle su prikazane u pravilnome odnosu na veličinu stola prije početnoga udarca (break-off), a bijela kugla (cueball) nalazi se unutar polukruga poznatog i kao D ili baulk unutar čijih se granica početni udarac izvodi. Vrijednosti kugli su:
Povijest
Povijest i porijeklo igre veže se za drugu polovicu 19. stoljeća. Biljar kakav se i danas igra diljem svijeta bio je iznimno popularan u to vrijeme među britanskim vojnicima u Indiji, a časnici su 1874. godine u Jabalpuru došli na ideju dodavanja obojanih kugli. Porijeklo izraza "snooker" također se veže uz vojsku jer se upravo taj izraz koristio za kadete na prvoj godini ili neiskusno osoblje. Općeprihvaćen je podatak da je Sir Neville Chamberlain nazvao mladoga vojnika snookerom nakon što je potonji promašio kuglu za vrijeme igranja snookera (koji tada još nije imao ime) protiv Chamberlaina. Tako je snooker postao sinonim za novu igru, a ustvari označava neiskusnoga igrača.
Popularnost igre porasla je u zadnjim godinama devetnaestoga te početkom dvadesetoga stoljeća, a 1927. godine održano je i prvo Svjetsko prvenstvo u snookeru. Organizator je bio Joe Davis, profesionalni igrač engleskoga biljara i snookera, a ujedno je zaslužan za prijelaz sportova preciznosti iz zabave u profesionalnu eru. Joe je osvojio svako svjetsko prvenstvo od prvoga izdanja 1927. do 1946. kada je otišao u mirovinu. Snooker je nedugo poslije Drugoga svjetskoga rata doživio pad popularnosti, što traje sve do 1969. godine kada BBC odlučuje prikazati turnir Pot Black uživo na televiziji u želji da prikaže čitavoj Europi mogućnosti televizije u boji. Upravo je zeleni stol u kombinaciji s mnogobrojnim različito obojanim kuglama bio idealna prilika za takvo što. Začudo, turnir je za vrijeme prikazivanja uživo bio pri vrhu gledanosti iza nekoliko televizijskih serija.
Snooker je doživio ponovni procvat sedamdesetih godina što je kulminiralo prenošenjem svih dvoboja uživo za vrijeme Svjetskoga prvenstva 1978. godine. Već godinu prije, 1977., osmislio se novi način osvjetljenja koji je omogućio gledateljima na televiziji da vide igrače, a da oni nisu zaklonjeni u mraku. Dolaskom brojnih novih profesionalaca, snooker postaje iznimno popularan, a od devedesetih godina igra se proširuje izvan Ujedinjenoga Kraljevstva na čitavu Europu i Daleki istok. Novi talenti su pronađeni, a od onih izvan Europe najpoznatiji su Ding Junhui iz Kine te James Wattana iz Tajlanda. Igra je pretrpjela gubitak nekoliko profesionalnih natjecanja zbog zabrane reklamiranja duhanskih proizvoda, no novi bogati sponzori ubrzo su pronađeni što osigurava svijetlu budućnost sporta.
Igra
Cilj igre je postići više bodova od protivnika poštivajući pravilima određen redoslijed ubacivanja kugli. Na početku svakoga framea kugle su postavljene na način prikazan na gornjoj slici, a igrači igraju naizmjenično dok neki od igrača ubaci crvenu kuglu i postigne jedan bod (dozvoljeno je ubacivanje neograničenoga broja crvenih kugli od kojih svaka ubačena vrijedi jedan bod). Nakon uspješno ubačene crvene kugle, isti igrač nastavlja s igrom pokušavajući ubaciti neku od boja (colours), od kojih svaka vrijedi različit broj bodova (žuta vrijedi 2 boda, zelena 3, smeđa 4, plava 5, roza 6, a crna 7). Ako je i colour uspješno ubačen igrač dobiva onoliko bodova koliko uspješno ubačeni colour bodovno vrijedi. Nakon što se colour ubaci u rupu, sudac ju vraća na svoje mjesto ukoliko na stolu ima neubačenih crvenih kugli. Ako su sve crvene ubačene, boje ostaju u rupi (izuzetak je zadnja ubačena crvena i eventualno potom ubačena boja koja se vraća na svoje mjesto).
Nakon ubačenoga coloura, igrač nastavlja s igrom nastojeći ubaciti crvenu kuglu, a ako je ubaci nastavlja nastojeći ubaciti colour i tim redoslijedom nastavlja. Kada igrač ne ubaci nominiranu kuglu ili napravi prekršaj (faul, foul), igru nastavlja njegov protivnik koji ponavlja isti proces. Igra se nastavlja na isti način dok na stolu ostanu samo boje (colours); tada igrači ubacuju kugle po vrijednosnom redoslijedu, počevši od žute (koja vrijedi 2 boda) završivši s crnom kuglom (koja vrijedi 7 bodova). Kada se posljednja kugla ubaci, frame je gotov, a pobjednik je igrač s većim brojem bodova u tom frameu. Bilo koji igrač može u bilo kojem trenutku predati frame, a to se najčešće događa nakon što je protivnikova prednost prevelika da bi se makar prekršajima tijek framea mogao preokrenuti.
thumb|300px|Igrač je udario bijelu kuglu koristeći spider pomoćni štap (rest) jer mu je crvena kugla otežavala ciljanje.
Igrači neće svaki put pokušati ubaciti kuglu; radije će odigrati sigurno (safety shot, safety play, safety) i nastojati zadati suparniku problem te se nadati pogrešci suparnika iz koje će nastati znatno povoljnija prilika za početak ubacivanja. Najbolji safety je onaj u kojemu igrač sakrije kuglu koju protivnik mora pogoditi (object ball) na način da ne postoji ravna putanja do takve kugle, već suparnik mora tražiti zaobilazni put do njenoga udaranja. Takva situacija naziva se snooker, a za igrača koji se zatekao u takvoj situaciji kaže se da je snookered.
Bodovi se osim ubacivanjem kugli mogu ostvarivati tjerajući protivnika na prekršaje. Prekršaj može nastati zbog bezbrojnih razloga, od kojih su najčešći ubacivanje bijele kugle u rupu (in off), ubacivanje ili dodirivanje pogrešne kugle, promašaj svih kugli na stolu ili pak push shot, tj. guranje kugle koje nastaje neprestanim kontaktom vrha štapa i bijele kugle (kontakt vrha štapa i bijele kugle mora biti što je moguće finiji i kraći). Bodovi zarađeni od prekršaja suparnika variraju od 4 do 7, ovisno na kojoj je kugli prekršaj nastao. Valja napomenuti kako su prekršaji u profesionalnom snookeru rijetki zbog vrlo visoke kvalitete igre.
Jedna igra koja se sastoji od kugli postavljenih na početnu poziciju pa do zadnje ubačene kugle naziva se frame. Dvoboj se sastoji od unaprijed određenoga broja frameova, a pobjednik je igrač ili momčad koja ostvari veći broj frameova tijekom jednoga dvoboja. Većina se amaterskih dvoboja igra na mali broj frameova, dok profesionalci na najjačim turnirima igraju i do više desetaka frameova. Finale Svjetskoga prvenstva sastoji se od maksimalno 35 frameova (best of 35), što znači da je pobjednik igrač koji prvi ostvari 18 frameova.
Ostala terminologija vezana uz snooker je break koji označava broj bodova koji je igrač skupio tijekom jednoga posjeta stolu (u break ne ulaze prekršaji protivnika). Sudac je zadužen za glasno izgovaranje trenutnoga breaka nakon svake ubačene kugle. Najteže je ostvariti maksimalan break od 147 bodova koji se postiže da se naizmjenično petnaest puta ubacuju crvena pa crna kugla, a na kraju sve boje po već poznatom redoslijedu. Break od 147 bodova popularno se naziva maximum ili one-four-seven.
Uobičajena oprema potrebna igračima i sucu za neometanu igru sastoji se od štapa, krede koja se koristi za vrh štapa, pomoćnih štapova (restova, koji se koriste zbog veličine stolova), trokuta za slaganje crvenih kugli te semafora koji označava stanje u frameovima, trenutačan broj bodova u frameu te iznos trenutačnoga breaka. Minimalan prostor potreban za odigravanje snookera je onaj mjera 22x16 stopa (približno 7x5 metara). Takva dimenzija prostora u kojemu je smješten stol omogućuje igračima neometanu igru, a suci imaju dovoljno prostora za kretanje. To znatno sužava broj lokacija na kojemu se snooker može neometano igrati; dok stolova za klasični biljar ima u gotovo svakom kafiću, stolovi za snooker nalaze se u više privatnom okruženju ili dvoranama isključivo posvećenima sportovima preciznosti, među kojima postoje i sale za snooker.
Izvršna tijela i turniri
WPBSA (World Professional Billiards and Snooker Association), osnovan 1968. godine kao Professional Billiard Players' Association, najviše je tijelo u snookeru, a podružnica WPBSA-a, World Snooker, smješten u engleskom Bristolu, organizira i nadgleda apsolutno sva događadnja u profesionalnom snookeru. Od osnivanja, vodstvo WPBSA-a se prisilno mijenjalo. Sva amaterska događanja nadgleda International Billiards and Snooker Federation (IBSF).
Profesionalnim igračima dozvoljeno je natjecati se na natjecanjima koja organizira World Snooker. Bodovi zarađeni na turnirima u posljednje dvije godine određuju plasman igrača na službenoj ljestvici koju World Snooker obnavlja nakon svakoga natjecanja pod njegovim okriljem. Najbolji igrači snookera nalaze se gotovo uvijek unutar šesnaest najboljih igrača, što se naziva Top 16 (top sixteen). Najvažnije natjecanje u profesionalnom snookeru je Svjetsko prvenstvo koje se održava svake godine od 1927. izuzevši prekide tijekom Drugoga svjetskoga rata te od 1958. do 1963. godine. Natjecanje se održava u kazalištu Crucible u engleskom Sheffieldu od 1977. godine, a glavni sponzor je od 1976. pa sve do zabrane reklamiranja duhanskih proizvoda 2005. bio Imperial Tobacco (Embassy). Novi sponzor postao je online kasino 888.com, a sponzorski ugovor traje do 2010. godine. Osim ogromnoga ugleda stečenoga osvajanjem Svjetskoga prvenstva, pobjednik biva nagrađen i nagradom od 200.000 funti. Za televizijsko prenošenje natjecanja pobrinuli su se BBC koji ga prenosi diljem Velike Britanije te Eurosport za ostatak Europe i Daleki istok.
Skupina turnira čija je važnost odmah do Svjetskoga prvenstva nazivaju se ranking tournaments, a označavaju turnire u kojima igrači nastoje ostvariti što više ranking bodova koji im osiguravaju bolje mjesto na svjetskoj ljestvici (ranking), kvalifikaciju za turnire koji se održavaju dogodine (automatsku kvalifikaciju na većini turnira ostvaruju igrači unutar 16 najboljih) i bolji ždrijeb na turniru, odnosno lakšega protivnika. Treći po važnosti su turniri na koji igrači dolaze samo s pozivnicom organizatora (invitational tournaments), a nju dobivaju redom najbolje plasirani igrači na svjetskoj ljestvici; najpriznatiji takav turnir je Masters.
U pokušaju odgovoranja kritičarima koji se žale na predugu i dosadnu izmjenu safetyja prilikom mečeva pokrivenih televizijskim prijenosom što uzrokuje probleme sponzorima, predsjednik Matchroom Sportsa, Barry Hearn, pokrenuo je alternativne turnire koji su uveli vremensko ograničenje udaraca. Najpoznatije natjecanje s vremenskim ograničenjem je Betfredov Premier League u kojem se natječe osmero najboljih igrača koji dobivaju pozivnice. Igrači imaju točno 25 sekundi za udarac uz ograničeni broj mogućnosti pozivanja time-outa kada se igrač suočava s iznimno teškim udarcem. No, ovakav sustav natjecanja nije popularan kao i natjecanja za ranking.
Najpoznatiji igrači
U profesionalnom dobu snookera koje je započelo s Joeom Davisom tridesetih godina dvadesetoga stoljeća i traje sve do danas, relativno malen broj igrača dogurao je do samoga vrha. Najpriznatiji igrači su oni koji osvajaju natjecanja i konstantno igraju na visokoj razini. Važan je i financijski aspekt; nagrade su se višestruko povećale pronalaskom bogatih sponzora, a najbolji zarade višemilijunske iznose izražene u britanskim funtama samo od novčanih nagrada zarađenih igranjem na turniru. Put do vrha je težak, a igra po svojoj prirodi zahtijeva godine posvećivanja i vježbe, uz prijeko potrebni talent.
El Mogote, Soto la Marina
El Mogote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Sve radi osmeha
Sve radi osmeha je jugoslavenski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. godine u režiji Josipa Novaka. Napravljen je u reklamne svrhe po narudžbi osječke tvornice Saponia, a svrha mu je bila promocija zubne paste Kaladont. Radnja se događa za vrijeme ljeta u Beogradu i prikazuje dvije djevojke od kojih jedna, Milica, ne može privlačiti muškarce na plaži sve dok je prijateljica Natalija, uspješna zavodnica, ne savjetuje da počne koristiti zubnu pastu.
Get Smart
Get Smart je američka humoristička TV serija koja je parodirala špijunski žanr. Emitirala se na mreži NBC od 18.9. 1965. do 12.4. 1969., nakon čega se preselila na CBS u svojoj posljednjoj sezoni, koja je tekla od 26.9. 1969. do 11.9. 1970. Ukupno je emitirano 138 epizoda. Serija je u svojoj originalnoj verziji sredinom 1960-ih bila prilično popularna te dan-danas uživa svojevrrni kult-status.
Radnja serija se bavila CONTROL, supertajnom obavještajnom agencijom američke vlade, odnosno njenim nespretnim agentom Maxwellom Smartom (Don Adams), poznatijim pod kodnim imenom "Agent 86". Smartu je glavna pomoćnica bila "agent 99" (Barbarda Feldon), koja je kasnije postala njegovom suprugom. Glavni neprijatelj CONTROL-a bila je tajna organizacija KAOS. Čest izvor humora su bile razne bizarne naprave, poput telefona skrivenog u cipeli, što je kasnije u stvarnom životu poslužilo kao žargonski izraz za mobitele.
Serija, koju su stvorili Mel Brooks i Buck Henry, osvojila je sedam nagrada Emmy, a bila nominirana za njih četrnaest, kao i za dva Zlatna globusa.
Tri filmske verzije su snimljene nakon završetka orginalne TV serije:
Relativni uspjeh Get Smart, Again! je godine 1995. potakao FOX da počnu snimati nove nastavke Get Smart, s Donom Adamsom i Barbarom Feldon koji ponavljaju glavne uloge, a kojima je pridodan lik Zacha (Andy Dick). Serija je vrlo brzo ugašena.
Iako je nova postava na FOXu bila kratkotrajna, Get Smart je tako postao prva TV-franšiza je bila u kojoj su novi nastavci bili premijerno prikazivani na četiri vodeće, odnosno danas postojeće američke TV-mreže. Prije toga je to uspjelo samo nekim TV-serijama koje su se 1940-ih i 1950-ih emitirale na NBC-ju, CBS-u, ABC-ju i 1955. godine ugašenom DuMontu.
El Tabadío, Santa María Ozolotepec
El Tabadío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Ozolotepec.
Hedžet
Hedžet (staroegipatski: ḥḏt ) je bila tradicionalna bijela kruna faraona Gornjeg Egipta.
Karakteristike
To je bilo visoko bijelo konusno pokrivalo za glavu. Pretpostavlja se da je hedžet pravljen od trske i da je zapravo bio zelen.
Jedan od najranijih prikaza hedžeta nalazi se na Narmerovoj paleti, koja je pronađena u Hierakonpolisu, za iskapanja 1897./98.
Bog Oziris često je prikazivan kako nosi Hedžet Gornjeg Egipta koji je isto tako često postajao - Atef kruna s dodatkom perja.
Kroz dugu historiju Egipta insignije faraona sasvim jasno pokazuju koncept dviju različitih i odvojenih nacija ujedinjenih pod jednim vladarom. Već se krajem Predinastičkog perioda (Kultura Nakada II) faraoni Gornjeg i Donjeg Egipta mogu se prepoznati po njihovim prepoznatljivim krunama koje su u kasnijim periodima činile važan dio vladarske simbolike.
Guanajuatito, Tzitzio
Guanajuatito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1588 m.
Andouillé-Neuville
Anduje Nevil je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Ren.
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 626 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 60 metara (maksimalnoj 111 m, a minimalnoj 52 m).
Litta Parodi-Cascinagrossa, Alessandria
Litta Parodi-Cascinagrossa je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1839 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
3-Acetiloksimorfon
3-Acetiloksimorfon je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 343,374 Da.
El Mamey, Tamiahua
El Mamey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
San Bernardino, Genoa
San Bernardino je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Bibo, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 140.
Televizijske stanice u Hrvatskoj
U Hrvatskoj djeluju zemaljske televizijske stanica sa nacionalnom, regionalnom i lokalnom pokrivenošću (od prije nekoliko godina sve na digitalnom principu, a dostupni su i "lokalizirani" televizijski kanali iz drugih država, najčešće preko satelita i kablovskih operatera.
Povijest
Probni program započinje 15. maja 1956. kada se obilježavala 30. godišnjica Radio Zagreba reemitiranjem programa talijanske stanice RAI 1. Prvi živi prijenos 7. septembra 1956. bio je otvorenje Zagrebačkog velesajma. Eksperimentalni program započinje s emitiranjem za Dan Republike 29. novembra 1956. Prvi TV odašiljač bio je postavljen na hotelu Tomislavov dom na Sljemenu.
Više o povijesti televizije u Hrvatskoj pročitajte na: Počeci emitiranja televizije
Javni kanali
Hrvatska radiotelevizija je javna televizija u Hrvatskoj sa četiri televizijska programa u zemaljskoj mreži, ali sa dva prekida emitiranja Trećeg programa u razdoblju od 1991.-1994. i od 28. III. 2004 . do 15. IX. 2012.
Privatni komercijalni opći i specijalizirani kanali
Nova TV d.d. prvi je privatni TV konzorcij u Hrvatskoj s nacionalnom pokrivenošću. Emitira program općeg sadržaja Nova TV od maja 2000. godine. U januaru 2011. pokrenut drugi sestrinski kanal serijskog sadržaja pod imenom Doma TV. Bila je pod vlasništvom CME grupe, ali ju 2018. preuzima United grupa.
RTL Hrvatska d.o.o. drugi je privatni TV konzorcij u Hrvatskoj. Emitira tri kanala, RTL program općeg sadržaja od 30. IV. 2004., RTL 2 program zabavnog karaktera od 2. I. 2011. , te dječji program RTL Kockica. RTL Hrvatska dio je luksemburškog konzorcija RTL Grupa koji je 99%-tni vlasnik.
Autor d.o.o. odnosno Croatia Records vlasnik je prvog specijaliziranog kanala u Hrvatskoj za muziku. Isprva je emitirao samo preko satelita i to od lipnja 2005. a digitalizacijom zemaljske mreže u listopadu 2010. dobiva nacionalnu koncesiju za emitiranje.
HOO TV d.o.o. odnosno Hrvatski olimpijski odbor je vlasnik prve sportske televizije u Hrvatskoj. Emitira od 4. IV. 2011.
Naplatna televizija (paytv)
U hrvatskoj emitira nekoliko satelitskih, kabelskih i IPTV operatera koji emitiraju cijelu paletu svih žanrova televizijskoga programa koji se može pratiti plačanjem usluge dotičnom operateru. Najpoznatiji operateri su Hrvatski Telekom i A1 Hrvatska koji nude satelitsku i IPTV uslugu preko svojih komercijalnih brandova MAXtv i A1 SAT TV. Također, tu je još i Hrvatska pošta koja nudi svoju paytv uslugu evotv koja se emitira i distributira klasičnim načinom preko zemaljskih odašiljača.
Dolje u popisu su hrvatski kanali koji se mogu gledati isključivo preko naplatne televizije
Napomene o mjerenju
Svi podaci o gledanosti TV programa dobiveni su elektronskim mjerenjem gledanosti na panelu televizijskih gledatelja koji je nacionalno reprezentativan. Ova mjerenja svakodnevno se obavljaju uz pomoć 1150 posebnih mjerača gledanosti (peoplemeter) koji su ugrađeni u ukupno 810 kućanstava širom Hrvatske. Svako kućanstvo pažljivo je izabrano kako bi predstavljalo sva kućanstva sličnih karakteristika u cijeloj državi.
Podaci o gledanosti izraženi su kroz:
Beaman, Iowa
Biman je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 191 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 191 stanovnika, što je 19 (9,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Патичево
Патичево је насељено место у Војводини, Србији. Налази се у близини града Шапца.
La Panza, Tamasopo
La Panza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Piktogram
Piktogram (sintagma od picto + gram, picto od latinskog pictus=slika + gram, od grčkog γράμμα / gramma =pismo, zapisati, zabilježiti ) je slika nekog objekta, živog bića reducirana na simbol određenoga pojma ili riječi. Piktogram se isčitava i shvaća doslovno, jer je on jednostavan slikovni znak (ilustracija stabla znači samo stablo - piktograf).
Piktogram je isto što i ideogram ili kompjuterska ikona - grafički simbol koji predstavlja ideju umjesto grupe slova koja prikazuje foneme govornog jezika u alfabetskim pismima.
Piktogramom se može izreći neka radnja, događaj pa čak i cijela rečenica. Komunikacija piktogramima počela je još u paleolitu, kada su ljudi po stijenama pećina počeli crtati scene iz lova.
Recanapuchi, Batopilas
Recanapuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1819 m.
Перлез
Перлез је насеље града Зрењанина у Средњобанатском округу. Према попису из 2011. било је 3383 становника. До 1965, године је ово насеље седиште Општине Перлез коју су чинила насељена места: Ботош, Книћанин, Орловат, Перлез, Томашевац, Фаркаждин и Чента. После укидања статуса општине у целини припојена територија општини Зрењанин.
Историја
На месту продручја данашњег Перлеза, постојало је насеље још у доба глачаног камена. На месту Перлеза, 1717. године налазило се село Сига са 30 кућа. Неколико година касније, поред Сиге подигнуто је утврђење које се звало Шанац. Године 1752. гроф Перлас, председник државне благајне за покрајину Темишвар, подигао је ново село, испод Шанци које по њему добија име Перлас. Први становници су били Срби са потиске и Моришки границе.
Према статистичким подацима које помиње (С. Пецињачки) 1773. год. Сига је имала 137 српских, а Перлез-варош 66 српских и 36 римокатоличких домаћинстава. Године 1777. у већ спојеном Перлезу регистровано је 203 српске, а 1778/1779. 345 граничарских кућа укупно, а 1811. 364 домаћинстава. Највећи број несрба отпада на Немце, а знатно мање на Шокце и Хрвате. Могуће да је у селу већ у то време постојала и која мађарска фамилија. По неким статистичким подацима перлеско домаћинство је 1791. у просеку имало скоро 9, 1797. око 6, а 1802/1803. нешто мање од 5,8 чланова. То је просечна величина српске, али се ни остале породице у том погледу нису разликовале.
Не зна се тачно како су изгледале граничарске куће Перлеза у то време, али се може претпоставити да су у већини биле саграђене од набоја и плетера, а покривене рогозом и трском. Боље нису изгледала ни јавна здања-према једном опису из 1758. год. црква у Шанцу је била саграђена од бусења, а покривена трском, а у Перлез-вароши од ћерпића, покривена чамове шиндром. Прва је била ограђена кољем, а друга прућем. Године 1797. Перлеска црква - сад већ једна била је „худа, мала и слаба, украј села“.
Године 1789. Перлез је имао 345 граничарских кућа, а од јавних здања само православну и католичку цркву. Парк, који постоји и данас, имао површину од 2 кј и 1129 квадратних хетара. Колико је засад познато у Перлезу су постојале две школе: српско - православна и четни - тривијалан, али је старија она прва која је с почетка припадала Сиги. Неизвесно је када је отворена српска школа, али се зна да је постојала 1768. године. У Сиги је она постојала и 1772. али није имала своју зграду већ је била смештена или у црквеној или каквој изнајмљеној кући.