cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prirodan broj
Algebarske operacije
Grupoid može biti asocijativan i komutativan. Asocijativan grupoid nazivamo polugrupa.Polugrupa može imati inverzni element. Grupa je polugrupa koja ima neutralni i inverzni ewlement.
Polugrupa (S, *) s dvostrukim inverznim elementom ima najviše jedan inverzni element
Dokaz x1= x1 * e = x1 (a * x0) = (x1 * a )* = x0
Dezertifikacija
thumb|300px|Brod nasukan na pijesku nakon povlačenja [[Aralsko more|Aralskog mora]]
Dezertifikacija je degradacija tla u područjima suhe, polushe i suhe pod-vlažne klime koja je rezultat različitih faktora, uključujući klimatske promjene i ljudsku aktivnost. Moderna dezertifikacija je posljedica zahtjeva koje prema okolini postavlja povećan broj stanovnika, koji se naseljava na određena područja kako bi uzgajao poljoprivredne kulture i dao životinjama ispašu.
Definicija izraza i uzroci dezertifikacije su predmetom velikih kontroverzi. Pokušaji da se dezertifikacija definira ili da se na karti označe oblasti pretvorene u pustinju su predmetom oštrih kritika.
Ono što je manje kontroverzno je činjenica da se u oblastima pogođene dezertifikacijom bilježi pad bio-raznolikosti, kao i pad proizvodnih kapaciteta, te tranzicija od travnjaka kojima dominiraju višegodišnje trave prema travnjacima kojima dominira višegodišnje grmlje.
Caquetá (departman)
Caquetá (španjolski: Departamento de Caquetá) je jedan od 33 departmana na koji je Kolumbija od 1991. administrativno podjeljena. Departman je osnovan 1981.
Karakteristike
Caquetá se prostire na jugu zemlje po planinama Kolumbijskih Istočnih Kordiljera i po aluvijalnoj od ravnici sliva Amazone.
Sa sjevera graniči sa departmanima Cauca i Meta, sa sjeveroistoka sa Departmanom Guaviare, sa istoka sa Departmanom Vaupés i sa juga sa departmanima Amazonas i Putumayo.
Departman ima površinu od 90,103 km², na kojoj je 2020. živilo 410,521 stanovnika.
Administrativni centar departmana je grad Florencia.
Administrativna podjela
Caquetá je podjeljena na 16 općina (španjolski: municipalities);
Ketogena aminokiselina
Ketogena aminokiselina je aminokiselina koja se može konvertovati u ketonska tela putem ketogeneze. To je u kontrastu sa glukogenim aminokiselinama, koje se mogu konvertovati u glukozu. Ketogene aminokiseline se ne konvertuju do glukoze, jer se oba atoma ugljenika u ketonu degradiraju do ugljen-dioksida tokom ciklusa limunske kiseline.
Kod ljudi su dve aminokiseline ekskluzivno ketogene:
Pet aminokiselina mogu da budu ketogene i glukogene kod ljudi:
Indijum arsenid
Indijum arsenid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 192,763 Da.
Gunga Din (film)
Gunga Din je američki crno-bijeli pustolovni film snimljen 1939. u režiji Georgea Stevensa. Radnja je inspirirana istoimenom pjesmom britanskog pisca Rudyarda Kiplinga i smještena na Sjeverozapadnu granicu Britanske Indije 1880-ih. Protagonisti, koji tumače Victor McLaglen, Cary Grant i Douglas Fairbanks, Jr. su pripadnici male jedinice britanskih kolonijalnih trupa koji će se zajedno sa svojim domorodačkim vodonošom (koga glumi Sam Jaffee) suprostaviti ubilačkoj sekti Thugeeja. Film, koji se isticao za tadašnje standarde izuzetno visokim budžetom i u kome se vješto kombinirala akcija i humor, dobio je povoljne kritike i veliku gledanost, iako mu je zbog visokog budžeta trebalo dosta vremena da producentima donese profit. Sljedeće godine je osvojio Oscar za najbolju fotografiju, a veliki dio kritičara ga danas smatra klasikom hollywoodskog pustolovnog filma. Godine 1962. je snimljen western remake pod naslovom Sergeants 3 sa pripadnicima Rat packa u glavnim ulogama, a 1983. je Steven Spielberg u scenariju za vlastiti Indiana Jones and the Temple of Doom iskoristio brojne elemente njegovog zapleta.
Chapelle-Pouilloux
Šapel Puju je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 203 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 164 m, a minimalnoj 144 m).
Salino, Udine
Salino je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 650 m.
Ujedinjena bermudska partija
Ujedinjena bermudska partija (United Bermuda Party, UBP) je bivša politička stranka na Bermudima. Sebe opisuje kao centrističku stranku.
Osnovana je godine 1964. godine, a njen prvi vođa je bio Sir Henry Tucker, koji je 1968. postao prvi premijer Bermuda. UBP je dobila prve izbore za parlament Bermuda nakon stjecanja autonomije 1968. godine, kao i sedam izbora nakon toga. Pod njenom vladavinom je godine 1995. proveden neuspio referendum o nezavisnosti od Ujedinjenog Kraljevstva. Godine 1998. je izgubila izbore od ljevičarske Progresivne laburističke partije (PLP) i otada se nalazi u opoziciji. Stranka je ugašena 2011. nakon što je većina članova prešla u novoosnovani savez Jedni Bermudi.
Klinasto pismo
right|thumbnail|250px|Ploča s klinastim pismom
Klinasto pismo ili klinopis je jedan od najranijih pisama. Stvorili su ga Sumerani u kasnom 4. milenijumu pne., kao sustav piktograma. Vremenom, piktogrami su pojednostavljeni i postali apstraktnima.
Bonneau, South Carolina
je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 487, što je 133 (37,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Biševo (Komiža)
Biševo je naselje u sastavu Grada Komiže, u Splitsko-dalmatinskoj županiji. Nalazi se na otočiću Biševu.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 15 stanovnika.
Sisebut
thumb|left|Sisebut, [[Toledo.]] Sisebut, Sisebur ili Sisebod je bio vizigotski kralj u Hispaniji između 612. i 621. godine.
Uspešno je ratovao protiv ostataka vizantijske vlasti na tlu Iberijskog poluostrva, ojačao je vizigotsku kontrolu nad Baskima i Kantabrima, razvio prijateljske odnose sa Lombardima u Italiji i ojačao flotu koju je stvorio njegov prethodnik, Leovigild.
Godine 616. naredio je da se svi Jevreji pokrste, i da se izbičuju oni koji to odbiju. Tesno je sarađivao sa Isidorom Seviljskim, a često se spominje i kao autor pesme o astronomiji na latinskom, posvećenoj kako se smatra, Isidoru Seviljskom.
Keton
Ketoni su organska jedinjenja sa kiseonikom koja sadrže karbolnilnu - keto - grupu. Za ugljenikov atom karbonilne grupe vezane su dve akil-grupe. Ketoni nastaju oksidacijom sekudarnih alkohola. Opšta ketona formula je: R1(CO)R2.
Nomenklatura i etimologija
Reč keton je izvedena iz Aketon, stare nemačke reči za aceton.
Po IUPAC nomenklaturi, ketoni se imenjuju promenom sufiksa -an na početnom alkanu u -anon. Za važnije ketone se koriste tradicionalna nesistematska imena, na primer aceton i benzofenon. Ta nesistematska imena se smatraju zadržanim IUPAC imenima, mada pojedini udžbenici koriste imena poput 2-propanon ili propan-2-on umesto acetona, najjednostavnijeg ketona (C H3-CO-CH3). Pozicija karbonilne grupe se obično označava brojem.
Glukogena aminokiselina
Proizvodnja glukoze iz glukogenih aminokiselina obuhvata pretvaranje ovih aminokiselina u alfa ketokiseline i zatim u glukozu. Ovi procesi se odvijaju u jetri. Ovaj mehanizam je predominatan tokom katabolize.
Kod ljudi glukogene aminokiseline su: • 4 Aminokiseline koje su glukogene i ketogene: • 4 Jedino leucin i lizin nisu glukogeni.
DNK nanotehnologija
thumb|240px|DNK nanotehnologija se bavi formiranjem veštačkih, [[Dizajn nukleinskih kiselina|dizajniranih nanostruktura od nukleinskih kiselina, kao što je ovaj DNK tetraedar. Svaka ivica tetraedra sadrži 20 baznih parova DNK dvostrukog heliksa, svaki ugao je spoj tri ivice.]]
Fagatogo
mini|desno|275px|Fagatogo Fagatogo je glavni grad Američke Samoe (zvanično), a lociran je na ostrvu Tutuila, u luci Pago Pago. Stanovništvo (2000): 2.096.
DNK nanotehnologija
Konceptualnu ostnovu DNK nanotehnologije je postavio Nadrijan Siman tokom ranih 1980-tih, i polje je počelo da privlači širok interest sredinom 2000-tih. Istraživači u ovom polju su kreirali statičke strukture kao što su dvo- i tridimenzionalne kristalne rešetke, nanocevi, poliedri, i arbitrarne oblike formirane putem DNK origami metoda; kao i funkcionalne strukture kao što su molekulske mašine i DNK računare. Ovo polje počinje da se koristi kao oruđe u rešavanju problema baznih nauka u strukturnoj biologiji i biofiziki, uključujući primene kristalografije i spektroskopije za određivanje strukture proteina. Potencijalne primene u elektronici molekularne skale i nanomedicini se isto tako istražuju.
Pentagon
thumb|right|Pentagon Pentagon je sjedište ministarstva odbrane Sjedinjenih Američkih Država. Zgrada je otvorena za upotrebu 15.1. 1943. godine i jedna je od najvećih zgrada na svijetu u pogledu prostora. Nalazi se u Arlington-u državi Virginia te radno je mjesto za oko 23,000 vojnih i civilnih radnika i oko 3,000 radnika koji nisu dio ministarstva odbrane. Zgrada ima pet stranica organizovanih u pet prstenova i na pet spratova (i dva podruma). Iako zgrada ima oko 28 km hodnika potrebno je manje od 7 minuta hoda između bilo koja dva mjesta u zgradi.
Bracquetuit
Brakti je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 304 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 168 metara (maksimalnoj 167 m, a minimalnoj 133 m).
Svjetski trgovački centar
thumb|right|WTC Svjetski Trgovački Centar u New Yorku (STC), (engleski:World Trade Center ili WTC), (Twin Towers ili Tornjevi Blizanci) je bio kompleks od 7 zgrada koje je, uglavnom, dizajnirao japansko-američki arhitekta Minoru Yamasaki finansiran od strane Port Authority New York i New Jersey. Kompleks se nalazio u samom srcu Njujorškog takozvanog finansijskog distrikta a imao je više od 1.24 miliona m² poslovnog prostora tj. oko 4% ukupnog poslovnog prostora na Manhattanu. Centar je najpoznatiji po profetičnim Tornjevima Blizancima koji su imali po 110 spratova. Centar je preživio prvo bombardovanje 26. februara 1993. godine. U napadima 11. septembra 2001. godine cjelokupan kompleks je bio uništen. Zgrade WTC-1, WTC-2 (sjeverni i južni tornjevi) i WTC-7 su se srušili u samom napadu, WTC-3 (Marriott hotel) je bio zatrpan ruševinama tornjeva dok su WTC-4, WTC-5 i WTC-7 bili oštećeni bez mogućnosti opravke te su naknadno srušeni.
Uručki period
Uručki period je protohistorijsko doba u historiji Mezopotamije koje je počelo 4100. pne. a završilo 3100. pne. Nazvan po gradu Uruku, ovaj period je karakterizirala pojava gradskog načina života u Mezopotamiji. Slijedila ga je Sumerska civilizacija. Kasni uručki period (34 - 32. vijek pne.) je karakterizirala postupna pojava klinastog pisma.
Pavliš
Pavliš je naselje u Srbiji u opštini Vršac u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 2237 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1999 stanovnika).
Selo ima osnovnu školu (Đura Jakšić), pet prehrambenih prodavnica (dućana), a takođe je i infrastruktura sela poslednjih godina poboljšana, sve ulice su asfaltirane a dvadesetak bunara obskrbljuju mesni vodovod sa kristalno čistom vodom.
4. novembra 1942. godine u selu je u borbi sa nemačkim okupatorom poginuo narodni heroj Žarko Zrenjanin.
Kultura
Selo je poznato po plesu banatskom mađarcu, što je varijanta mađarca koji obično dobijaju imena po mestu nastanka, te se ovaj zove i Pavliški mađarac.
Poljoprivreda
Obradivo zemljište se nalazi u okolini sela, oko 6000 lanaca, a ta okolna mesta su poznata po nazivima: Brest, Duvanište, Mlaka, Redun, Srednje duži, Kratke livade i međubegejsko zemljište.
Od kultura koje se uzgajaju najrasprostranije su žito, kukuruz i suncokret.
Životinjski svet
Takođe je poznata i Pavliška bara koja se prostire od reke Karaš (reka) pa do sela. Ova bara je veoma bogata ribom, najviše su zastupljeni Barski karaš, bela riba, šaran i banatski keder.
Od ptica, na livadama i u ritu se mogu videti bela čaplja, crna čaplja i divlja patka.
Demografija
U naselju Pavliš živi 1750 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,5 godina (37,2 kod muškaraca i 39,8 kod žena). U naselju ima 677 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,30.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Milorad Pavić
Milorad Pavić (15. oktobar 1929, Beograd – 30. novembar 2009, Beograd) bio je poznati srpski prozni pisac, historičar srpske književnosti 17-19. vijeka, stručnjak za barok i simbolizam, prevodilac Puškina i Bajrona, profesor univerziteta i član Srpske akademije nauka i umjetnosti od 1991. godine.
Pavić je bio romansijer, pripovjedač, pjesnik i dramski pisac. Pavićeva djela imaju preko 80 prijevoda u zasebnim knjigama na različite jezike širom svijeta. Od strane stručnjaka iz Evrope, SAD-a i Brazila, Milorad Pavić je nominovan za Nobelovu nagradu za književnost. Bio je oženjen Jasminom Mihajlović, koja je pisac i književni kritičar. Živjeli su u Beogradu.
Zanimljivo je pripomenuti da je na početku svoje književničke i profesorkse karijere Pavić objavio knjigu pjesama Palimpsesti 1967. godine, pa Istoriju srpske književnosti baroknog doba 1970, zatim Vojislav Ilić i evropsko pjesništvo 1971. godine. Drugu knjigu pjesama Mjesečev kamen objavljuje 1971, a prvu zbirku priča Gvozdena zavjesa 1973. Slijede knjige priča: Konji svetoga Marka (1976), Ruski hrt (1979), Nove beogradske priče (1981), Duše se kupaju posljednji put (1982).
Pavić je domaću i svjetsku slavu stekao romanom Hazarski rječnik, koji je objavio 1984. godine. Ovaj svojevrsni leksikon u 100.000 riječi kritičari i publika brzo su proglasili nezaobilaznim štivom novoga vijeka. Mnogi kritičari zabilježili su da je Pavić pisac čudesne imaginacije i predvodnik evropske postmoderne. U drugom romanu Predeo slikan čajem (1988) autor nudi uzbudljivo djelo za ljubitelje ukrštenih riječi. Godine 1991. objavljuje treći roman Unutrašnja strana vjetra, pa Posljednju ljubav u Carigradu (priručnik za gatanje) 1994.
Pored ovog kvarteta romana koji su ključni za sagledavanje svestranog Pavićevog stvaralaštva, pojavljuje se Šešir od riblje kože (ljubavna priča) 1996, Stakleni puž (priče sa Interneta) 1998, Kutija za pisanje 1999, i romani Zvjezdani plašt (astrološki vodič za neupućene) 2000. i Unikat 2004. godine.
Molekulski modeli DNK
Savršeniji računarski molekularni modeli DNK obuhvataju molekularno dinamičke simulacije kao i kvantno mehaničke proračune vibro-rotacija, delokalizovanih molekulskih orbitala, električnih dipolnih momenata, vodoničnog vezivanja, itd. Modelovanje molekularne dinamike DNK obuhvata simulacije promena molekularne geometrije i topologije DNK tokom vremena kao rezultat intra- i inter- molekularnih interakcija. Dok su fizički modeli (npr. konstrukcije od plastičnih sfera) korisne reprezentacije statičkih DNK struktura, računarsko molekulsko modelovanje omogućava dinamičke simulacije, koje su veoma važne za razumevanje DNK funkcija in vivo.
Medicinska sestra
thumb|250px|Medicinske sestre i bolesnik Medicinska sestra je izraz koji se koristi za žensku osobu koja obavlja pomoćne poslove na području zadravstva. Opis posla uključuje skrb, praćenje, nadzor i savjetovanje pacijenata i bolesnika te dokumentacija i njega. Opis posla može obuhvaćati i prevenciju, rehabilitaciju, zdravstveni odgoj i promicanje zdravlja.
Može biti primjerice u bolnici, staračkim domu ili ambulanti.
Postoje razlike u zadacima sestara na različitim zadatcima ovisno o mjestu zaposlenja i ustanovama.
Službeni nazim za mušku osobu koja obavlja poslove medicinske sestre jest medicinski tehničar.
Indijum nitrid
Indijum nitrid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 131,849 Da.
Miljenko i Dobrila
mini|250px|[[Kaštel Vitturi|dvorac Dobrile Vitturi]] mini|250px|[[Kaštel dvorac Rušinac (Miljenkov dvorac)|dvorac Miljenka Rušinića]] mini|250px|crkva sv. Ivana u Rušincu Miljenko i Dobrila su tragični ljubavnici iz Kaštel Lukšića.
Legenda o ljubavnicima
Trogirske plemićke obitelji Vitturi i Rosani imali su posjede i kaštele (utvrde) u Kaštel Lukšiću. Plemička obitelj Vitturi imala je kći Dobrilu, a plemić Rušinić (Rosani) sina Miljenka. Među njima se razvila ljubav, ali obiteljska svađa prisilila ih je da se potajno vole i sastaju. Nakon što prekida vjenčanje Dobrile i Dražimira, koje je dogovorio Dobrlin otac. Miljenko je prognan u samostan Visovac. Dobrila bježi od kuće i sastaje se s Miljenkom. Saznavši za bijeg roditelji se pomire i pošalju glasnike ljubavnicima s porukom da se vrate kući i vjenčaju. Dobrilin otac obuzet mržnjom ubije zeta. Ubojstvo se dogodilo poslije vjenčanja na pokretnom mostu ispred Vitturijeva dvorca. Dobrila od velike tuge izgubi razum i nakon kratkog vremena umre. Zajedno su pokopani u crkvici sv. Ivana u Rušincu, umjesto imena nad grobom im stoji natpis u kamenu "Pokoj ljubovnikom".
Obrade legende
Iako je sačuvano malo podataka koji bi osvijetlili aktere i tragičan događaj, narod Kaštela je usmenom predajom prenosio legendu o Miljenku i Dobrili. Trogirski posjednik vinograda u Kaštelanskom polju Marko pl. Kažotić u predgovoru svog romana „Miljenko i Dobrila“ navodi: ...Namjerio sam se na jednu legendu bezimenog pisca, napisanu ilirskim (hrvatskim) jezikom oko 1679. godine, po kojoj sam poduzeo da ispripovjedim događaj... U Zadru na talijanskom jeziku objavljuje roman „Miljenko i Dobrila“, iako pisan na talijanskom roman se smatra hrvatsko romantičarsko djelo. Prvi pokušaj prevoda Kažotićeva romana započeo je hrvatski pisac i državnik Ivan Mažuranić, u tijeku rada Mažuranić umire, ostavivši 25 strana prijevoda (danas se u rukopisu čuva u sveučilišnoj knjižnici biblioteci u Zagrebu pod br.R-5864). Najveću popularnost roman je doživio u Dalmaciji, kada je Kažotićev roman „Miljenko i Dobrila“, preveden na hrvatski jezik, zaslugom Bartula Matijace, učitelja iz Kaštel Lukšića. Prvu dramsku obradu napisao je Matija Ban i to u dvije verzije „Miljenko i Dobrila“ i „Smrt kneza Radoslava“. Arturo Porlitz u Trstu objavljuje lirsku dramu „Miljenko“. Libretist iz Padove Antonio Ghislanzoni (napisao je libreto Verdijeve opere „Aida“) i skladatelj Salvatore Strino Napolitanac stvorili su prvu operu „Miljenko i Dobrila“. Grgo Zarbani 1909. na talijanskom objavljuje melodramu „Milenko i Dobrila“. Slikar Paško Vučetić Paskoje napravio je sliku na temu kaštelanski ljubavnici. Na hrvatskom jeziku Milivoj Koludrović skladao je operu „Miljenko i Dobrila“, na preporuku skladatelja Jakova Gotovca izvedena prvi put u HNK u Splitu. Filmski scenarij na temu kaštelanskih ljubavnika napisao je Tomislav Antunović. Crtač stripova Baker i tekstopisac Eterović u nastavcima su tijekom 1968. u listu „Vjesnik“ iz Zagreba, izdaju strip po romanu „Miljenko i Dobrila". Godine 1964. Na Splitskom festivalu „Melodije Jadrana“ izveden je šlager Zdenka Runjića u izvedbi Tereze Kesovije pod nazivom „Legenda o Miljenku i Dobrili“.
Klapa Sveti Juraj HRM snimila je na temu tragične ljubavi Miljenka i Dobrile video spot za pjesmu „Ružo crvena”. Video je snimljen na povijesnim lokalitetima dvorca Vitturi u Kaštel Lukšiću, dvorca Kaštilac u Kaštel Gomilici i pored starohrvatske crkvice Svetog Juraja iz Raduna u Kaštel Starom Unutrašnje scene Dobrile su snimane u Palače Derossi u Trogiru.
Izvori
Neven Bućan, Biranj (periodično izdanje), Pet stoljeća župe Kaštel Lukšić, Kaštel Lukšić, 1982.
Palagruža (Komiža)
Palagruža je naselje u sastavu Grada Komiže, u Splitsko-dalmatinskoj županiji. Nalazi se na otočiću Palagruži.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je bilo nenaseljeno.
Poggiofiorito, Chieti
Poggiofiorito je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 687 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Tutuila
Tutuila je glavno i najveće ostrvo u Američkoj Samoi, a treće po veličini u arhipelagu Samoa (posle ostrva Upolu i Savai). Ostrvo je poznato po svojoj velikoj luci Pago Pago.
Tutuila ima 135 km² i preko 45.000 stanovnika.
Le jour se lève
Scenario je napisao Jacques Prevert, a po žanru je kombinacija kriminalističkog filma i melodrame. Naslovni protagonist, koga tumači Jean Gabin, je tvornički radnik koji ulazi u ljubavne veze sa dvije žene - koje tumače Arletty i Jacqueline Laurent. Radnja započinje kada u jednom stanu bude opkoljen od policije te se kroz flashbackove prisjeća kako su ga te veze dovele do ubistva podlog vodviljskog zabavljača koga tumači Jules Berry.
Iako nije bio prvi film koji je koristio pretapanje kao sredstvo za prikazivanje flashbacka, Carne se prilikom snimanja filma morao boriti s producentima koji su, nenaviknuti na tu narativnu tehniku, zahtijevali da koristi međutitl. Nakon premijere se za film daleko problematičnijim pokazao njegov depresivni ugođaj, kao i protagonist koji otvoreno iskazuje beznađe i nedostatak bilo kakve perspektive. Kada je godinu dana kasnije Francuska poražena od Nijemaca, vichyjske vlasti su ga službeno zabranile tvrdeći da je njegov defetistički sadržaj doprinio nacionalnoj katastrofi. U Francuskoj je prikazan tek nakon drugog svjetskog rata, ali je prije toga ostvario značajan uticaj na Hollywood, čiji su filmaši upravo po njemu stvarali filmove koji će kasnije postati poznati kao zaseban žanr film noira.
Godine 1946. je američka kompanija RKO Pictures otkupila prava na remake, koji je sljedeće godine snimljen pod naslovom The Long Night. RKO je pokušao otkupiti i uništiti sve kopije originala, te se neko vrijeme smatralo da je izgubljen sve dok 1950-ih nisu pronađene sačuvane kopije.
1952. mu je ukazana čast da u prvoj anketi britanskog časopisa Sight and Sound bude proglašen za jedan od 12 najboljih filmova ikada snimljenih.
Struja zapadnih vjetrova
Antarktička cirkumpolarna struja ili Struja zapadnih vjetrova je hladna morska struja na južnoj polutki. Povezuje Atlantski, Indijski i Tihi ocean, što ju čini najvažnijim elementom globalne termohalinske cirkulacije. Struji južno od vrlo prostranih suptropskih kruženja. Nastala je kad su se prije oko 41 milijun godina razdvojili Antarktika i Južna Amerika što je otvorilo Drakeov prolaz i uzrokovalo je zaleđivanje ovog novog najjužnijeg kontinenta, koji je do tada imao umjereno hladnu klimu.
Pod utjecajem zapadnih vjetrova ova struja je jedina koja obilazi oko cijelog globusa. Zbog svog utjecaja na svjetska mora ima vrlo veliki utjecaj na vrijeme na cijeloj Zemlji. Zbog toga, ovu struju nazivaju i "kuhinjom vremena ovog svijeta". Struji ukupnom količinom vode, od morske površine pa sve do dna na više od 4000 metara dubine. Od Antarktike do toplijih oceana donosi vrlo slanu, hladnu morsku vodu. Ova struja transportira najveću količinu vode na Zemlji, oko 140 Sverdupa (1 Sv = 1 milijun m³/s). Neprekidno pokreće vodene mase u smjeru istoka, dakle u smjeru kazaljke na satu, nešto brže od Zemljine rotacije, oko čitavog kontinenta.
Između glavnog toka struje i kontinenta stvaraju se i dva vrtloga, jedan u Rossovom i drugi u Weddellovom moru
Duboka (Komiža)
Duboka je naselje u sastavu Grada Komiže, na otoku Visu, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 13 stanovnika.
Princ Hisahito od Akishina
Njegovo carsko visočanstvo princ Hisahito od Akishina (秋篠宮悠仁親王殿下) je treće dijete princa i princeze Akishino, te njihov prvi sin.
Rođen je u privatnoj klinici u Tokiju. Prema trenutnom ustavnom pravu Japana, on je treći po redu nasljednik japanskog cara. Smatra se da je kao prvo muško dijete rođeno u japanskoj carskoj porodici u 45 godina, s dnevnog reda skinuo moguću ustavnu krizu izazvanu nemogućnošću žena da naslijeđuju Prijestolje krizantema.
Chapelle-Gaudin
Šapel Goden je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Bresir.
Shady Grove, Pawnee County, Oklahoma
Šejdi Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Chapelle-Gaudin
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 250 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1600 metara (maksimalnoj 166 m, a minimalnoj 101 m).
Shady Grove, Pawnee County, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2, što je 42 (-95,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Demokratska partija socijalista Crne Gore
Demokratska partija socijalista Crne Gore je politička stranka u Crnoj Gori koja je osnovana godine 1990. preimenovanjem tadašnjeg Saveza komunista Crne Gore, odnosno od frakcije koja je došla na vlast u antibirokratskoj revoluciji 1989. godine pod te pod vodstvom Mile Đukanovića i Momira Bulatovića podržavala politiku Slobodana Miloševića tokom raspada Jugoslavije.
DPSCG je lako dobila prve višestranačke izbore u Crnoj Gori u decembru 1990. godine, te ostala na vlasti - bilo samostalno, bilo u koalicijama - sve do današnjeg dana, što nije uspjelo nijednoj drugoj stranci na području bivše Jugoslavije.
Sankcije protiv SRJ i globalna nepopularnost Miloševića i Srbije su sredinom 1990-ih dovelo do raskola u DPSCG. Dok se Bulatović zalagao za nastavak saveza s Miloševićem, dotle se Đukanović zalagao za sve veće distanciranje, odnosno sve samostalniju politiku Crne Gore u odnosu na tadašnju SRJ. Nakon što je u borbi za vlast u stranci pobjedu odnijela Đukanovićeva frakcija, pristaše Bulatovića su formirale opozicijsku Socijalističku narodnu partiju.
Đukanovićeva DPSCG je od 1997. godine, kada je dobila parlamentarne izbore, nastavila proces sve većeg osamostaljivanja Crne Gore, ali je 2002. ipak odustala od referenduma o nezavisnosti koji je bio predviđen Sporazumom sa Liberalnim savezom Crne Gore. Godinu dana kasnije, Đukanović potpisuje Beogradski sporazum kojim se Savezna republika Jugoslavija transformisala u Državnu zajednicu Srbije i Crne Gore. Državna zajednica je prestala da postoji nakon referenduma 2006. godine kojim je Crna Gora postala nezavisnom državom.
Huron (jezero)
Jezero Huron (francuski: Lac Huron) je drugo po veličini jezero iz grupe Velikih jezera na svjeveroistoku Sjeverne Amerike, koje leži između Kanade (Ontario) i Sjedinjenih Američkih Država (Michigan).
Geografske karakteristike
thumb|left|240px|Karta [[Velika jezera|Velikih jezera sa pozicijom Hurona]] Porječje Jezera Huron ima površinu od oko 133 900 km², najviše voda jezero dobija iz Jezera Superior, preko Rijeke Saint Marys, i iz Jezera Michigan preko tjesnaca Mackinac, ali i od brojnih manjih pritoka koje uviru u jezero. Vode jezera otječu na njegovom južnom kraju u Jezero Erie preko rijeka Saint Clair i Detroit.
José Saramago
José de Sousa Saramago (16. 11. 1922. – 18. 6. 2010) bio je portugalski književnik, poznat po tome što je godine 1998. dobio Nobelovu nagradu za književnost.
Biografija
José Saramago (Žoze Saramago) je rođen 16. novembra 1922. godine, Azinjaga (Portugal), u siromašnoj seljačkoj porodici. Teška materijalna situacija ga prinuđuje da promjeni niz zanimanja, da bi se tek 1976. godine posvetio isključivo književnosti. Saramago se smatra najvećim živim portugalskim i jednim od najuticajnijih evropskih pisaca današnjice. Njegova djela prevedena su na preko trideset jezika. Dobio je Nobelovu nagradu za književnost 1998. godine za roman "Sedam Sunaca i Sedam Luna".
Sedam Sunaca i Sedam Luna (Sjećanje na samostan)
Uzbudljiva priča, protkana suptilnom ironijom, problemi koji su vječno ljudski, slika portugalskog društva s početka 18. stoljeća – neodgovoran kralj Žoao V., pobožna kraljica Marija Ana dugo ne može da podari kralju tako željenog nasljednika, sveti oci skloni grijehu, revnosna Inkvizicija, siromašni seljaci koji nesretno stradaju dok s Bogom na usnama grade veliki manastir za franjevce koji im je kralj obećao pošto su mu prorekli da će imati poroda – sve to kao u kakvoj renesansnoj igri oživljava Saramago u svom djelu. Tu je i drugi tok romana, u kojem je pisac sa toplinom progovorio i o nekim drugim ljudskim stremljenjima, osim onim zemaljskim, o čovjekovoj potrebi da se povremeno vine u njemu nedostupne prostore i da u njima potraži radost, utjehu i smisao za svoj život. Kao mitski Dedal i otac Bartolomeo Lorenzo (ličnost koja je stvarno postojala i preteča je savremenih vazduhoplovaca) sanja o poduhvatu koji do tad ni jedan čovjek nije ostvario, da konstruiše mašinu (vazduhoplov) koja će ga odnijeti do sunca.
U tome mu pomaže u ratu osakaćeni Baltazar, zvani Sedam Sunaca i njegova Bilmunda, zvana Sedam mjesečina, koja ima dar da vidi dušu svakog čovjeka. I dok se inkvizicija pedantno bavi ljudskom dušom, pročišćavajući je spaljivanjem na lomačama, dotle se ovo troje Božijih ljudi, uz kraljevsku pomoć, priprema za veliki poduhvat. Jednog dana zaista će poletjeti, ali ne uz pomoć duše nego uz pomoć ljudske volje, hiljadu volja koje je svojim neobičnim moćima sakupila Belmunda. Velinčastvena priča o običnim i neobičnim stvarima, o ljubavi, i o padu, o čovjekovoj potrebi da se približi božanskom i makar za trenutak da se osjeti njemu ravnim.
Evanđelje po Isusu Kristu
Roman koji je podigao nečuvenu buru u čitavom katoličkom svijetu, kritikovan i anatemisan od Vatikana i klera kao antievanđelje, dok za druge od predstavlja prekršćansku priču o ljubavi i ljudskoj žrtvi i o dvadeset stoljeća netolerentnosti i patnji koje su usljedili. Sam pisac je ovu knjigu predstavio na svoj skromni način kao "tek još jedno Evanđelje koje pokušava da, uz nešto slobodne interpretacije popuni prazan prostor između epizoda Isusovog života onakvih, kakve su ispropovjedane u drugim Evanđeljima". U knjizi se prepliću sumračni realizam, grotesne fantazije i oštrog humora.
Smrt i njeni hirovi
Roman o odsustvu umiranja u jednoj državi, silnim neprilikama koje je donelo ostvarenje praiskonske ljudske želje za večnim životom. Preispitivanje osnovnih postulata hrišćanstva, ljudskog karaktera, materijalističkog i duhovnog u njemu, uz karaterističan humor i ironiju.
Brionne (Er)
Brion je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Berne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4449 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 265 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 52 metara (maksimalnoj 145 m, a minimalnoj 47 m).
Dishman, Washington
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 10.031.
Tornetti, Torino
Tornetti je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1160 m.
Indijum trihidrid
Indijum trihidrid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 117,842 Da.
Mletački kolonat
Mletački kolonat u Dalmaciji
Kolonat u Dalmaciji za vrijeme Mletačke vlasti ima temelj na antičkom kolonatu i bizantskoj emfiteuzi. Posjednici teže uspostavi feudalizma zapadno europskog tipa na svojim posjedima, uvodi se “zla petina“ (težaku pripada 2/5 uroda a gospodaru 3/5).Splitski nadbiskup u Dilatu dobiva privilegij da sudi svojoj posluzi i težacima u civilnim i kriminalnim parnicama,iako je na crkvenim posjedima dominikal iznosio ¼, za razliku od privatnih posjeda gdje on iznosi 1/3. Gradovi statutima određuju kolonatske odnose. Trogirski statut iz 1322. posebnu pažnja posvetio je kolonatskim obnosima; poljodjelske radnje su vremenski određene kao i visina dnevnica. Veliko vijeće donijelo je odluku 1396. godine da najveći dominikal može biti 1/3 uroda. Sve nagodbe koje nisu bile usklađene sa statutom smatrane su nevažećim. Mletačko pravo t.j. kolonat, u Dalmaciji je uz manje izmjene na snazi do agrarne reforme u prvoj Jugoslaviji. .
Težačka nagodba
mini|Težačka nagodba iz 1919. godine između težaka Srećka Peran i posjednika obitelji [[Vitturi]] Težačka nagodba je ugovor koji se sklapao između kolona (težaka) koji je uzimao u najam zemljište i vlasnika zemljišta. U praksi, gospodar je sklapao ugovor s težakom, gospodari zemalja često su zadržavali istog težaka i nakon isteka ugovora, te su zemlje generacijama obrađivale iste težačke obitelji (emifiteuza). Težak je smatrao da svoj dio vlasništva na tuđoj zemlji može prodati, dati u miraz, ili otuđiti na drugi način, to pravo nazivamo je težašćina. Težak je mogao razvrći ugovor samo u ođređenom djelu godine a vlasnik uvjek. Težak je mogao sklopiti nekoliko nagodbi s različitim vlasnicima. Vlasnik odlučuje o kulturi koja če se uzgajati na zemljištu, uz rubove zemljišta sadnja maslina je bila obavezna. Težak se obavezuje da če obrađivati zemljište, davati 1/3 svih plodova za dominikal, ne smije početi berbu bez dozvole gospodara ili zakupnika, ne smije dijeliti zemlju već mora biti u jednoj cjelini. Kod oranicu dominikal je ½, masline su obrađivane na ½ ulja. Poboljšice, težačka prava, mogu otkupljuju i seljaci i vlasnici. Vinogradi se nisu smjeli saditi bez odobrenja vlasnika, kada bi došlo do iscrpljivanja vinograda (ne bi imao propisani rod, tj ½ badnja po vretenu) vlasnik je vinograd mogao dati drugom težaku. Pudarinu plača težak. Stoka se također davala na čuvanje na temelju ugovora. Pastir je preuzimao rizik da će vlasniku nakon određenog roka vratiti svu preuzetu stoku. Dominkal je 1/3 od sira, vune i ostalih proizvoda.
Kolonat na području Splita i Trogira
Nakon pada Bosne u Turske ruke 1463. godine, mletačka vlast nije mogla zaštiti teritorij Podmorja i Dilata od pljačkaških upada, te dolazi do iseljavanja stanovništva u susjedne gradove, na otoke i Italiju. Zbog zaštite svojih posjeda i da bi spriječili odlazak kolona, plemići i Crkva traže i dobivaju dozvolu za izgradnju utvrda (kaštela) i utvrđenih naselja duž obale Kaštelanskog zaljeva. Izgradnja kaštela i blizina nemirne granice za posljedicu imaju  poseban kolonatski sistem,. Kaštelanski težaci i posjednici imali su prava i obaveze jedinstvena u tom vremenu.
Život u utvrđenim naseljima (kaštelima)
Dolaskom u utvrđeno selo (kaštel) težak je od gospodara kaštela dobio mjesto za izgradnju kuće unutar zidina i vrt. Kuće su prizemnice, dimenzija 2 x 4 paša, izgrađene su tehnikom suhozida, i bile su pokrivene slamom ili kamenim pločama. Godišnji najam iznosio je 1 moceningo ili jedna kokoš. Vlasnik kuće morao je gospodaru davati minel i plaćati pandure (u iznosu 2 lire). Težaci su jednom godišnje morali raditi nekoliko dana, na gospodarevom imanju, za dnevnicu od 8 soldi dnevno. Ako su posjedovali volove za oranje morali su kod gospodara raditi tri dana na godinu za 24 sold dnevno. Težaci su dužni davati počasti (onorancije), i darove (regalije). Gospodari kaštela su jedini imali pravo da drže tijesak za masline u selu i njihovi težaci su morali mljeti masline samo na tom tijesku i davati im petnaestinu ulja koja se dijelila gospodaru tijeska i cariniku za tjeskove za masline. Ovo pravo u Mletačkoj Republici imali su samo kaštelanski plemići, taj privilegij su dobili u ime naknadu za izgradnju kaštela. Svaki kaštel (naselje) mogao je imati samo dva ručna žrvnja, ostalo žito se moralo mljeti u mlinovima na Pantani. Gospodari kaštela biraju gaštalda, ako je više gospodara kaštela bira se ovisno o udjelu u vlasništvu. Gospodaru kaštela pripadao je jezik od svakog ubivenog goveda, glava i dio vrata od svake ubivene svinje. Mesari i ostali trgovci prvo moraju s robom ponuditi gospodara kaštela. Iz seoskog zdenca prva voda se nosila gospodaru kaštela.
Vrtovi
Svakom naseljeniku u utvrđeno naselje, vlasnik kaštela bi dodijelio vrt do ½ vretena u najam za 2-6 soldi. Vrtovi su se iznamljivali u najam (affitto) za određenu cijenu ili trajni najam (livelo perpetuo) za određeni iznos. Kod trajnog najma težak je bio dužan jednom godišnje naći radnike za branje maslina, koje je vlasnik plaćao i mazge ili konje za prenos maslina. Ne ispunjavanjem obaveze, težak plača sve troškove branja i gubi pravo na vrt.
Javni radovi i vojna obaveza
U Mletačkoj Republici nije se plaćao porez, već su postojali javni radovi, fašine (tal. fazioni). Javni radovi su bili obavezni za sve zdrave muškarce, o tome se vodio popis „uomim di fatti“. Obavljanje fašine bili su oslobođeni: plemići, arambaše, alfiri, serženti, desetnici i čauši, seoski suci, nadglednik trgovine (giustrziere) i članovi njihovih obitelji. Od muškarca sposobnih za vojnu službu, regrutirala se redovita vojska i veslači na galijama (galijoti, veslači su se birali kockom). Svi ostali su vojna obavezu služili u teritorijalnim jedinicama (černide). U slučaju potrebe organizirane su „seksane“, prenošenje vojne oprema na mazgama. Svako selo ima svoju četu kojom zapovijeda arambaša, svaki seljak ima svoje oružje koje mu vjerovnik nije mogao zaplijeniti.
Prava gospodara u crkvi
Crkvenjak (remeta) nije smio zvoniti za misu bez dozvole gospodara,u procesijama članovi gospodareve porodice bi nosili štitnicu (nebo), a ostali članovi porodice išli su odmah iza svećenika. Imali su svoje klupe u crkvi koje se nisu smjele pomicati čak i kod radova u crkvi bez pristanka gospodara.
Sudbena vlast
Vlasnici i gospodari kaštela nisu imali neposrednu sudačku vlast nad težacima, sporove je rješavao općinski sud (prvo stupanjski sud). Na presude se moglo žaliti pokrajinskom sudu u Zadru i državnim organima u Veneciji. Zbog velikh troškova, pojedinaćno,  težaci se nisu odlućivali na žalbe. Kaštelani braneći svoja prava često su nastupali zajednički u parnicama protiv gospodara. Otpor težaka gospodarima ćinili su okosnicu kaštelanske povjesti  za vrijeme Mletačke Republike. Razmirice među težacima rješavao je sud „dobrih ljudi“.
Savai'i
thumb|right|300px|Ostrva Savai'i i Upolu
Savai'i (duša Samoe) je najveće ostrvo u sklopu samoanskih ostrva. Vulkanskog je porijekla i danas je aktivan vulkan sa zadnjom erupcijom 1911. godine. Na ostrvu živi oko 50,000 ljudi, i manje je razvijeno od ostrva Upolu. Na ostrvu se nalaze luke Salelologa i Asau.
Upolu
Ostrvo Upolu je vulkanskog porekla, ali je taj vulkan ugašen. Ovo ostrvo ima 1.125 km² i najviše stanovnika od svih Samoa ostrva. Međunarodni aerodrom je na zapadu, a grad Apia na severu ostrva.
Po Polinežanskoj mitologiji, Upolu je prva stanovnica istoimenog ostrva u arhipelagu Samoa.
Princ Akishino
250px|right|thumb|Princ i princeza Akishino
Princ Akishino (Fumihito) od Japana (秋篠宮文仁親王殿下 Akishino-no-miya Fumihito shinnō denka) isto tako poznat kao Princ Fumihito (文仁親王 Fumihito shinnō) (30.11. 1965.-) ke član japanske carske porodice. On je drugi sin cara Akihita i carice Michiko te trenutno drugi po redu nasljednik Prijestolja krizantema. Od svog vjenčanja u junu 1990, nosio je titulu Akishino-no-miya (prevedeno kao Princ Akishino) i vodio svoju granu carske porodice.
Princ and princeza Akishino imaju dvije kćeri i jednog sina:
Selenocistein
Selenocistein (Se-Cys) je aminokiselina koja je prisutna u više enzima (na primer: glutationske peroksidaze, tetrajodotironin 5' dejodinaze, tioredoksin reduktaze, format dehidrogenaze, glicin reduktaze, i pojedine hidrogenaze).
Nomenklatura
IUPAC/IUBMB su zvanično preporučili simbole Sec i U za selenocistein.
Struktura
Selenocistein je strukturno sličan sa cisteinom. Jedan atom selena zauzima mesto sumpora, formirajući selenol grupu. Proteini koji sadrže jedan ili više selenocisteinskih ostataka se nazivaju selenoproteinima.
Biologija
Selenocistein ima nižu pKa vrednost (5.47) i viši redukcioni potencijal od cisteina. Te osobine ga čine veoma podobnim za proteine koji učestvuju u antioksidantskim aktivnostima.
Paralelnost (geometrija)
Paralelnost u geometriji predstavlja odnos između dva geometrijska objekta. Primeri definisanja paralelnosti u euklidskoj geometriji su:
U trodimenzionom prostoru treba razlikovati pojam paralelnosti i mimoilaženja. Ukoliko dve prave ne leže u istoj ravni i ne seku se, onda su iste mimoilazne a ne paralelne. Po sličnom konceptu postoji i pojam mimoilaznih ravni u euklidskim prostorima većih dimenzija.
U euklidskom prostoru Rn, za dva afina potprostora a1 + V1 i a2 + V2 kaže se da su paralelni ako je jedan od odgovarajućih vektorskih potprostora V1 i V2 potprostor drugog.
U geometrijskom prostoru tačaka u kojem je uveden pojam beskonačno dalekih tačaka, dva geometrijska objekta su paralelna ukoliko se seku u beskonačno dalekoj tački.
Georgije Ostrogorski
Georgije Aleksandrovič Ostrogorski (Георгий Александрович Острого́рский; Sankt Peterburg, 19. januar 1902 – Beograd, 24. oktobar 1976) bio je dugogodišnji profesor vizantijske istorije na Beogradskom univerzitetu i osnivač Vizantološkog instituta SANU, jedan od najvećih vizantologa dvadesetog veka i dobitnik mnogih domaćih i stranih naučnih priznanja.
Biografija
Rođen je u Sankt Peterburgu, školovao se u velikim univerzitetskim centrima Nemačke i Francuske. Georgije Ostrogorski se 1933. godine, posle odbranjene doktorske disertacije 1927. i nekoliko godina profesure na univerzitetu u Vroclavu, doselio u tadašnju Jugoslaviju. Dobio je mesto na Beogradskom univerzitetu, na Filozofskom fakultetu, Odeljenje za istoriju, gde je na predmetu Istorija Vizantije radio čitavog života. Osnovao je Vizantološki institut SANU, koji je, zahvaljujući njegovom ugledu, postao važna institucija svetske vizantologije.
Georgije Ostrogorski je napisao Istoriju Vizantije (I izdanje Beograd 1947.) koja je na nemačkom jeziku izašla u čuvenoj Milerovoj seriji „-{Handbuch der Altertumswissenschaft}-“ 1965. godine. Ovo delo ima sedam srpskih izdanja, a prevedeno je i na sve svetske jezike i danas se još uvek smatra jednim od najsveobuhvatnijih jednotomnih pregleda vizantijske istorije. U svojim mnogobrojnim delima proučavao je gotovo sve vidove života Vizantije: političku istoriju, socijalno-ekonomsku istoriju, istoriju ideja, odnose sa slovenskim svetom.
Oključna
Oključna je naselje u sastavu Grada Komiže, na otoku Visu, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Transportna RNK
Transportne RNK (tRNK; ranije rastvorljive RNK (rRNK)) prenose aminokiseline do ribozoma. One obezbeđuju da se svaka aminokiselina ugradi na tačno određeno mesto u polipeptidnom lancu. Jedna tRNK može samo jednu aminokiselinu da transportuje. Pošto ima dvadeset aminokiselina koje se nalaze u prirodnim proteinima, dvadeset tRNK učestvuju na zadatku prenosa.
G-kvadrupleks
thumb|250px|right|DNK kvadrupleks formiran od [[telomera|telomernih ponavljanja. Konformacija DNK osnove se znatno razlikuje od tipičnog DNK heliksa. ]] thumb|right|250px|3D struktura intramolekularnong ljudskog telemernog G-kvadrupleksa u kalijumskom rastvoru . Osnova je prikazana kao cev. Centar strukture sadrži tri nivoa G-tetrada. Vodonične veze u tim slojevima su predstavljene kao plave isprekidane linije.
U molekularnoj biologiji, G-kvadrupleks (takođe poznat kao G-tetrade ili G4-DNA) je sekvenca nukleinske kiseline koja je bogata u guaninu i ima sposobnost formiranja četvorolančane strukture. Ćetiri guaninske baze se mogu vezati putem Hugstinove vodonične veze da formiraju četvrtastu planarnu strukturu guaninske tetrade, i dve ili više guaninskih tetrada mogu da formiraju stekove, ili G-kvadrupleks. Kvadrupleksna struktura je dalje stabilizovana prisustvom katjona, posebno kalijuma, koji su smešteni u centralnom kanalu između svakog para tetrada. Oni mogu da budu formirani od DNK, RNK, LNA, i PNA, i mogu da budu intramolekularni, bimolekularni, ili tetramolekularni. U zavisnosti od pravca lanaca ili delova lanaca koje formiraju tetrade, strukture se mogu opisati kao paralelne ili antiparalelne.
Josif Pančić
Josif Pančić (Ugrini kraj Bribira, 5. aprila 1814. – Beograd, 25. februara (8. marta) 1888.), srpski botaničar. Poznat je po otkriću omorike iz porodice Pinaceae koja je po njemu i dobila svoje narodno ime. Pančićeva omorika koju je otkrio 1876. godine na Tari, danas se nalazi u botaničkoj bašti Danijela Vinceka.
Željko Rohatinski
Željko Rohatinski (Zagreb, 3. siječnja 1951. – 12. prosinca 2019.), hrvatski ekonomist i četvrti guverner Hrvatske narodne banke. Njegov mandat započeo je 2000. godine što ga čini guvernerom sa najdužim mandatom na čelu središnje banke. Od 2006. služi drugi šestogodišnji mandat. Godine 2012. je premijer Zoran Milanović najavio kako će ga nakon isteka mandata zamijeniti Boris Vujčić.
Obrazovanje
Osnovnu i srednju školu završio je u Zagrebu. Diplomirao je na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu 1974. godine, gdje je i doktorirao 1988. godine na temu "Uloga, ciljevi i metode ekonomske politike i problem ročnosti".
Poslovna karijera
Poslovnu karijeru započeo je kao pripravnik u Republičkom zavodu za društveno planiranje 1974. godine, da bi 1989. godine bio imenovan generalnim direktorom Zavoda. Godine 1990. postao je voditeljem Odjela za makroekonomsku analizu i politiku Ekonomskog instituta u Zagrebu, kojim je rukovodio do 1998. godine, kada je prešao na mjesto glavnog ekonomista Privredne banke Zagreb.
Nagrade i objavljenje knjige
Guverner Rohatinski je dobitnik nekoliko međunarodnih stipendija, među kojima i Fulbrightove, autor je više znanstvenih i stručnih članaka, knjige "Vremenska dimenzija ekonomske aktivnosti društva" te suautor knjige "A Road to Low Inflation".
Bradiancourt
Bradjankur je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Željko Rohatinski
Nagrade i objavljenje knjige
Dobitnik je nagrade udruženja guvernera europskih nacionalnih banaka kao najbolji guverner (Central European Annual Awards for Excellence).
Bradiancourt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 138 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 231 m, a minimalnoj 189 m).
Željko Rohatinski
Nagrade i objavljenje knjige
Godine 2007. tvrtka Lex Info u kategoriji za najuglednijeg financijskog stručnjaka je proglasila dr. Rohatinskog.
Godine 2008. Hrvatska udruga za odnose s javnošću dodjeljuje dr. Rohatinskom nagradu najbolji komunikator među osobama iz hrvatskog javnog života.
Hrvatski tiskani dnevnik Jutarnji list proglasio je Rohatinskog za osobu 2008. godine jer je poduzetim mjerama za vrijeme globalne gospodarske krize spasio hrvatski financijski sustav od sloma te postao jedan od ljudi s najvišim stupnjem vjerodostojnosti i integriteta na hrvatskoj javnoj sceni.
Mjesečnik The Banker, koji pripada publikacijama grupe najutjecajnijih europskih financijskih novina Financial Times, dodijelio je dr. Željku Rohatinskom dva priznanja za 2008. godinu - priznanje najboljeg guvernera Europe i najboljeg centralnog bankara godine 2008. u globalnim razmjerima.
Privatni život
Željko Rohatinski imao je suprugu i dva punoljetna djeteta. U slobodno vrijeme rado je igrao šah i tenis. Bio je ljubitelj stripa Alan Ford i grupe Rolling Stones, a omiljeni film mu je bio Lovac na jelene.
Belvedere, Belluno
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.