cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fernando Verdasco
2009.
Počeo je sezonu na turniru u Brizbejnu, gdje je postavljen za trećeg nosioca. Stigao do finala, u kojem ga je u tri seta pobijedio osmi nosilac, Radek Štjepanek. Sa Mišom Zverevim je u konkurenciji parova stigao do finala gdje su izgubili od Marka Giskela i Žo-Vilfrida Conge 4:6, 3:6. Na otvorenom prvenstvu Australije je stigao do polufinala, u kojem ga je pobijedio Rafael Nadal. Meč se završio rezultatom 7:6(4), 4:6, 6:7(2), 7:6(1), 4:6. Trajao je pet sati i 14 minuta i tako postao najduži meč u istoriji Otvorenog prvenstva Australije. Verdascov ulazak u polufinale mu je omogućio da se po prvi put u karijeri nađe među 10 najboljih tenisera svijeta, na 9. mjestu. Nakon ovoga, povukao se sa turnira u Dubaiju zbog povrede lijevog stopala. Stigao je do četvrfinala mastersa u Indijan Velsu gdje ga je rezultatom 3:6, 4:6 pobijedio Rodžer Federer. Na mastersu u Majamiju je stigao do četvrtfinala, koje je izgubio od Endija Marija sa 1:6, 2:6. Nakon taga je došao do 8. mjesta na ATP listi. Na mastersu u Monte Karlu je treći put za redom dospeo do četvrfinala; ovaj put je izgubio od Novaka Đokovića, 2:6, 6:4, 3:6. Nakon ovog turnira dospeo je do najboljeg plasmana na ATP listi - 7. mjesta. Na mastersu u Rimu stigao je do četvrtfinala. Izgubio je od Nadala 3:6, 3:6 i tako nastavio niz poraza od Nadala (skor 0-8). Na mastersu u Madridu, u četvrtfinalu je po deveti put izgubio od Rafaela Nadala. Na Rolan Garosu prvi put u godini nije dospeo do četvrtfinala turnira ili dalje; porazio ga je Rus Nikolaj Davidenko u četvrtom kolu, rezultatom 2:6, 4:6, 4:6. Na dva naredna turnira izgubio je već u prvom kolu. Na Vimbldonu je došao do četvrtog kola u kome ga je savladao Hrvat Ivo Karlović rezultatom 6:7(5) 7:6(4) 3:6 6:7(9). Osvojio je treću titulu u karijeri na turniru u Nju Hejvenu. U finalu je savladao Sema Kverija sa 6:4, 7:6(6).
Na Otvorenom prvenstvu SAD je dospeo do četvrtfinala, u kome ga je porazio Novak Đoković, 6:7(2), 6:1, 5:7, 2:6. Na turniru u Kuala Lumpuru je stigao do finala ali je izgubio od Rusa Nikolaja Davidenka sa 4:6, 5:7. Na Otvorenom prvenstvu Kine je postavljen za petog nosioca. Stigao je do četvrtfinala u kome je izgubio od Novaka Đokovića sa 3:6, 6:1, 1:6. Na mastersu u Šangaju je bio postavljen za sedmog nosioca. U drugom kolu ga je porazio Hrvat Ivan Ljubičić sa 4:6, 6:7(6). Na turniru serije 500 u Valensiji, na kojem je postavljen za četvrtog nosioca, stigao je do polufinala u kom ga je savladao Škot Endi Mari sa 3:6, 6:2, 3:6. Na mastersu u Parizu je bio postavljen za sedmog nosioca. Izgubio je u trećem kolu od Hrvata Marina Čilića 6:3, 3:6, 4:6.
Ove godine se prvi put u karijeri kvalifikovao za završni turnir sezone, Tenis masters kup. Izgubio je sva tri meča u grupi: prvi meč, protiv Rodžera Federera, rezultatom 6:4, 5:7, 1:6, protiv Huana Martina del Potra, takođe u tri seta 4:6, 6:3, 6:7(1), i treći meč od Endija Marija 4:6, 7:6(4), 6:7(3). Godinu je prvi put u karijeri završio kao jedan od deset najboljih tenisera svijeta, na devetom mjestu.
2010.
mini|250px|desno|Verdasco na Otvorenom prvenstvu SAD 2010. Verdasco je počeo sezonu na egzibicionom turniru u predgrađu Melburna, Kojongu. Osvojio je turnir pobijedivši Fernanada Gonzaleza 7:5, 6:1, Novaka Đokovića 6:1, 6:2, i Žoa-Vilfrida Congu 7:5, 6:3. Na Na Otvorenom prvenstvu Australije bio je postavljen za devetog nosioca. Došao je do osmine finala, gdje je izgubio od šestog nosioca, Nikolaja Davidenka 2:6, 5:7, 6:4, 7:6(5), 3:6. Zbog lošeg rezultata na tom grend slemu pao je na dvanaesto mjesto na ATP listi.
Naredni turnir na kome je učestvovao bio je u San Hoseu. Odigrao je egzibicioni meč sa Pitom Samprasom i pobijedio ga 6:3, 7:6(2). U finalu je savladao Endija Rodika 3:6, 6:4, 6:4 i tako došao do svoje četvrte titule u karijeri. Na turniru ATP 500 serije u Memfisu izgubio je već u prvom kolu od Žeremija Šardija 6:7(4), 3:6. Bez obzira na tako loš rezultat, njegov plasman na ATP listi se poboljšao (10. mjesto). Zatim je učestvovao na još jednom turniru ATP 500 serije u Akapulku gdje je bio postavljen za prvog nosioca. U četvrtfinalu ga je porazio od Huan Monako 5:7, 3:6. Zbog lošeg rezultata na tom turniru pao je na 12. mjesto na ATP listi.
Na mastersu u Indijan Velsu je bio postavljen za desetog nosioca. Došao je do trećeg kola, u kome ga je savladao Tomaš Berdih 0:6, 3:6. Naredni turnir na kome je učestvovao bio je još jedan iz Masters 1000 serije, Majami masters. Dospio je do četvrtfinala, gdje ga je drugi put za redom porazio Tomaš Berdih, 6:4, 6:7(5), 4:6.
Sezonu na šljaci je počeo na turniru Masters 1000 serije u Monte Karlu. Dospio je do finala u kom je izgubio od Rafaela Nadala 0:6, 1:6. Plasman u njegovo prvo finale Masters 1000 serije donio mu je i napredak na ATP listi, 9. mjesto. Naredne sedmice je osvojio najveću titulu u svojoj karijeri, ATP 500 turnir u Barseloni, savladavši u finalu Robina Sederlinga 6–3, 4–6, 6–3. I naredne sedmice je bio u dobroj formi, stigao je do polufinala na mastersu u Rimu u kome ga je porazio David Ferer 5:7, 3:6. Na mastersu u Madridu je stigao do trećeg kola, u kom ga je porazio Jirgen Melcer. Naredne sedmice je stigao do finala na turniru u Nici, gdje je izgubio od Francuza Rišara Gaskea 3:6, 7:5, 6:7(5). Na Rolan Garosu je stigao do osmine finala, gdje ga je savladao sunarodnik Nikolas Almagro 1:6, 6:1, 1:6, 4:6. Na Vimbldonu je ispao već u prvom kolu od Fabija Fonjinija 6:7(9), 2:6, 7:6(6), 6:4.
Stigao je do četvrtfinala na turniru ATP 500 serije u Vašingtonu, u kome ga je porazio Markos Bagdatis, kasniji finalista tog turnira. Na mastersima u Torontu i Sinsinatiju izgubio je u drugom kolu. Na posljednjem grend slem turniru sezone, Otvorenom prvenstvu SAD, stigao je do četvrtfinala, u kome je izgubio od sunarodnika i prvog igrača svijeta, Rafaela Nadala, 5:7, 3:6, 4:6. Na turnirima u Aziji nije pobijedio ni u jednom meču. U Bangkoku je izgubio u drugom kolu, a na turnirima u Pekingu i Šangaju u prvom kolu.
Na turniru u Valensiji je izgubio u drugom kolu. Na posljenjem mastersu sezone, u Parizu, došao je do osmine finala, gdje ga je porazio Gael Monfis, 7:6(4), 6:7(2), 5:7. Zbog ranog poraza na ovom turniru, nije se kvalifikovao za završno prvenstvo sezone, Tenis masters kup.
2011.
Na početku sezone je Verdasco nastavio da niže loše rezultate. Na turniru ATP 250 serije u australijskom gradu Brizbejnu je kao treći nosilac ispao u prvom kolu. Poražen je od Nijemca Bendžamina Bekera sa 1:6,7:6(2),3:6. Sljedeći turnir mu je bio grend slem otvoreno prvenstvo Australije gdje je došao do osmine finala. U osmini finala je izgubio od Čeha Tomaša Berdiha sa 4:6,2:6,3:6. Na redu mu je bio turnir u San Hozeu, gdje je kao prvi nosilac i branilac titule došao do finala. U finalu je izgubio od Kanađanina Miloša Raonića sa 6:7(6),6:7(5). Na turniru ATP 500 serije u Memfisu je u prvom kolu izgubio od istog protivnika sa 4:6,6:3,6:7(5). Sljedeći turnir mu je bio u Akapulku, na šljaci, gdje je kao drugi nosilac u prvom kolu izgubio od Brazilca Tomaza Belućija sa 2:6,6:4,3:6.
Idući turnir mu je bio masters u Indijan Velsu gdje je kao deveti nosilac došao do trećeg kola. U trećem kolu je izgubio od Amerikanca Sema Kverija sa 5:7,4:6. Sljedeći turnir mu je bio masters u Majamiju gdje je kao deveti nosilac ispao u drugom kolu. U drugom kolu je izgubio od sunarodnika Pabla Anduhara sa 6:3,6:7(3),4:6.
Iako je na ovom turniru loše igrao, napredovao je na osmo mjesto na ATP listi. Na redu mu je bio masters u Monte Karlu, njegov prvi turnir ove sezone na šljaci. Kao šesti nosilac je ispao u drugom kolu. U drugom kolu je izgubio od sunarodnika Tomija Robreda sa 4:6,3:6. Zbog ranog ispadanja na ovom turniru ispao je iz TOP 10 i pao je na 12. mjesto na ATP listi. Sljedeći turnir mu je bio u Eštorilu gdje je došao do finala. U finalu je izgubio od osmog nosioca, Huan Martina del Potra sa 2:6,2:6. Iako je postigao zapažen rezultat, ipak je pao na 17. mjesto na ATP listi. Na redu mu je bio turnir u Madridu gdje je kao petnaesti nosilac ispao u prvom kolu od Jen-Sun Lua iz Tajpeha sa 6:7(7),5:7. Idući turnir mu je bio u Rimu gdje je u drugom kolu izgubio od petog nosioca, Šveđanina Robina Soderlinga sa 6:2,5:7,4:6. Na Rolan Garosu je kao šesnaesti nosilac došao do trećeg kola. U trećem kolu je izgubio od Hrvata Ivana Ljubičića sa 3:6,6:7(6),4:6. Tako je prvi put ispao iz Top 20 na svijetu još od 2008.
Na turniru u Kvinsu, u Velikoj Britaniji, je kao sedmi nosilac došao do četvrtfinala. U četvrtfinalu je ispao od trećeg nosioca Amerikanca Endija Rodika po setovima 2:6,2:6. Idući turnir mu je bio Vimbldon, gdje je kao dvadeset prvi nosilac došao do drugog kola. U drugom kolu je izgubio od Holanđanina Robina Hasea po setovima 3:6,4:6,6:4,2:6.
Sljedeći turnir mu je bio na šljaci u Hamburgu gdje je nastupao kao osmi nosilac i došao do polufinala. U polufinalu je izgubio od sunarodnika i trećeg nosioca takođe i finaliste tog turnira Nikolasa Almagra po setovima 4:6,1:6. Zahvaljujući dobrom nastupu na tom turniru probio se do dvadesetog mjesta na ATP listi. Na redu mu je bio turnir u Gštadu, takođe na šljaci gdje je kao četvrti nosilac došao do trećeg finala u ovoj sezoni. Poražen je od sunarodnika i osmog nosioca Marsela Granoljersa 4:6,6:3,3:6. To mu je donijelo napredak na devetnaesto mjesto na ATP listi.
Sljedeći turnir mu je bio u Vašingtonu, gdje je kao peti nosilac ponovio uspjeh iz prošle sezone. Izgubio je u četvrtfinalu od kasnijeg pobjednika turnira Radeka Štepaneka 4:6,4:6. Na redu mu je bio masters u Montrealu gdje je kao petnaesti nosilac došao do drugog kola. U drugom kolu je poražen od Srbina Janka Tipsarevića 4:6,7:6(5),3:6. Idući turnir mu je bio masters u Sinsinatiju gdje je došao do trećeg kola. U trećem kolu je poražen poslije velike borbe od sunarodnika i drugog nosioca Rafaela Nadala 6:7(5),7:6(4),7:6(9). Sljedeći turnir mu je bio posljednji grend slem sezone US open gdje je kao devetnaesti nosilac poražen od Francuza Žo-Vilfreda Conge, jedanaestog nosioca rezultatom 3:6,5:7,4:6.
Na turniru u Pekingu Verdasco je došao do četvrtfinala. U četvrtfinalu je poražen od trećeg nosioca i osvajača titule Čeha Tomaša Berdiha 6:1,6:0. Idući turnir mu je bio masters u Šangaju gdje je kao šesnaesti nosilac došao do drugog kola. U drugom kolu je izgubio od sunarodnika Huan Karlosa Ferera sa 6:4,3:6,2:6.
Na turniru u Valensiji je izgubio u prvom kolu od sunarodnika i prvog nosioca Davida Ferera sa 6:3,6:2. U trećem kolu Pariza je izgubio od petog nosioca Čeha Tomaša Berdiha sa 3:6,5:7.
Zbog daleko lošijih rezultata nego prošle sezone, Verdasco je završio sezonu van TOP 20, na 24. mjestu ATP liste. Ovo mu je prvi put nakon 2007. godine da sezonu nije završio među 20 najboljih.
2012.
Idući turnir mu je bio u Sao Paulu na šljaci gdje je kao treći nosilac došao do četvrtfinala. U četvrtfinalu je izgubio od sunarodnika i osmog nosioca Alberta Ramosa sa 6:7(3),3:6.
Stil igre i sponzori
Verdasco voli da igra ofanzivno sa osnovne linije. Dobro igra na svim podlogama,s tim što mu najbolje ide na brzim. Smatra da je njegov najbolji udarac forhend. Dobro je poznat po tome što pravi greške u najvažnijim trenucima u meču i što gubi koncentraciju. Njegovi sponzori su Adidas i proizvođač reketa Tehnifajber.
Amuré
Amire je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 322 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 20 metara (maksimalnoj 28 m, a minimalnoj 3 m).
Ciaffante, Chieti
Ciaffante je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Stanton
Stanton se može odnositi na
Samner
Samner se može odnositi na
Norton, Kansas
Norton je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.928, što je 84 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Heimat (film, 1938)
Heimat je njemački crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Carla Froelicha. Predstavlja adaptaciju drame Heimat Hermanna Sudermanna. Glavni lik, koji tumači Zarah Leander, je uspješna pjevačica koja se vraća u svoj rodni grad i dolazi u sukob s konzervativnim ocem koji želi da prekine karijeru i zasnuje porodicu. Film je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je Froelich dobio nagradu za režiju; kasnije je dobio i Državnu nagradu Reicha. Leander je kasnije tvrdila da joj je to najdraži film.
Trigo
Trigo se može odnositi na
TCP
Termin  ima više značenja.
Masiere, Belluno
Masiere je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Čejs
Čejs se može odnositi na
MRGPRE
__NOTC__
Mas-sličan G-protein spregnuti receptor, član E je protein koji je kod ljudi kodiran MRGPRE genom.
Elizabeth George
Susan Elizabeth George (26. februar 1950 -) je američka spisateljica kriminalističkih romana, poznata kao autor serije romana o britanskom policijskom inspektoru Lynleyu. Njega je kao lik prvi put koristila u svom romanu A Great Deliverance iz 1988. koji je dobio nekoliko nagrada; romani su kasnije adaptirani u BBC-jevu TV-seriju.
Šajen (razvrstavanje)
Šajen se može odnositi na
Dangy
Danži je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 604 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 60 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 115 metara (maksimalnoj 161 m, a minimalnoj 70 m).
Abu Musa al-Ašari
Abu-Musa Abd-Allah ibn Qays al-Ash'ari, poznatiji kao Abu Musa al-Ashari (أبو موسى الأشعري) bio je sljedbenik proroka Muhameda i jedna od važnih ličnosti rane historije islama. Za vrijeme muslimanskog osvajanja Perzije je služio kao guverner Kufe i Basre.
Melanin-koncentrirajući hormonski receptor 2
, takođe poznat kao MCH2, je ljudski gen, i receptor. MCH2 je nađen kod ljudi, pasa, feretki, i nekih drugih primata i mesojeda, ali nije nađen kod miševa i pacova. Ovo je usporilo istraživanja na upotrebi ovog receptora kao terapeutske mete, pošto se većina ranih farmaceutskih istraživanja obično izvodi na malim sisarima kao što su miševi, pacovi, ili zečevi.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Spisak svetitelja Srpske pravoslavne crkve
Sledi spisak svetitelja koje je kanonizovala Srpska pravoslavna crkva od svoje autokefalnosti 1219. godine do kraja XX veka.
Hafar Al-Batin
Hafar Al-Batin (ar:حفر الباطن) je grad u Saudijskoj Arabiji koji administrativno pripada Istočnoj provinciji. Smješten je na sjeveroistoku zemlje - oko 480 km sjeverno od Rijada, 90 km od kuvajtske i oko 70 from od iračke granice. Nalazi se u suhoj dolini Wadi al-Batin, dijelu veće doline kroiz koju je tekla duga, sada isušena rijeka Wadi Al-Rummah, koja danas teče prema Medini a ranije se ulijevala u Perzijski zaljev.
Harper
Harper se može odnositi na
Zlatna Obala (britanska kolonija)
Zlatna Obala je bila britanska kolonija na obalama Gvinejskog zaljeva u Zapadnoj Africi koja je 1957. godine postala, prvo krunska zemlja, a onda i nezavisna republika Gana.
Prvi Europljani koji su došli na područje Zlatne Obale bili su Portugalci 1471. godine. Tamo su susreli niz plemenskih kraljevstava od koji su neka raspolagala pozamašnim količinama zlata. Godine 1482., Portugalci su izgradili utvrdu Elmina, prvu europsku utvrdu na tom području, čime je započela kolonizacija. Zlatna Obala postala je važno trgovačko središte, a vijest se ubrzo proširila i ostatkom Europe. Ubrzo su stigli i britanski, danski, nizozemski, pruski i švedski trgovci. Dolazak Europljana pospiješio je izgradnju utvrda i dvoraca u narednom razdoblju. Zlatna Obala je u tom periodu i dobila ime, a ono je rezultat činjenice da je to područje bilo bogato zlatom. Glavna djelatnost je, tokom mnogih godina, bila trgovina robljem.
Britanska Zlatna Obala formalno je uspostavljena 1867. godine nakon što je Britanija već 1821. godine ukinula Afričku trgovačku kompaniju i preuzela cijeli niz privatnih posjeda uz obalu. Tokom godina su i pridobili posjede ostalih europskih sila, stekavši teritorij Danske Zlatne Obale 1850. godine te Nizozemske Zlatne Obale 1872. godine, uključujući i utvrdu Elmina. Postepeno, Britanci su se širili i na teritorij lokalnih kraljevstava, a najžešći sukobi vodili su se s Carstvom Ashanti, koje je kontroliralo veliki teritorij prije dolaska Europljana. Vođena su ukupno četiri sukoba s narodom Ashanti od 1821. do 1896. godine. Godine 1900., izbio je ustanak naroda Ashanti koji je završio britanskim osvajanjem Kumasija, a narod je 1902. godine postao dio britanskog protektorata.
Do kraja 1901. godine, cijela Zlatna Obala bila je britanska kolonija, a sva njezina kraljevstva i plemena smatrala su se jedinstvenom cjelinom unutar kolonije. Kolonija je postala važno trgovačko središte, a došlo je i do modernizacije prometne infrastrukture te izgradnje bolnica i škola.
Po završetku Drugog svjetskog rata, lokalno stanovništvo zahtijevalo je još veću autonomiju, što je označilo početak procesa dekolonizacije. Do kraja 1956. godine, Britanski Togoland i ostala lokalna kraljevstva pripojena su Zlatnoj Obali kako bi se stvorila jedinstvena cjelina. Godine 1957., tako ujedinjena kolonija postala je nezavisna krunska zemlja Commonwealtha, a 1960. i nezavisna republika.
Ante Zavoreo
Ante Zavoreo je bio istaknuti igrač splitskih klubova - preteča RNK Split. Igrao je tijekom 20-ih godina 20. stoljeća.
Igračka karijera
Bio je igrač u momčadi Juga koja je 1920. osvojila prvu titulu prvaka Splitskog nogometnog podsaveza. Ističe se zalaganjem i igrama na terenu. Nakon teškog obračuna splitskih radnika protiv orjunaša potpomognutih policijom, dolazi do zabrane Juga. Zavoreo prelazi 1921. sa ostalim suigračima i upravom u redove drugog splitskog kluba "Slavija", a poslije policijske zabrane djelovanja Slavije, prelazi u studentski klub "Split". Ni taj klub nije dugo trajao. Suočeni sa još jednom zabranom, Zavoreo sa svojim drugovima 1924. postaje član splitskog "Borca". U Borcu nastavlja sa aktivnim igranjem nogometa. Godine 1928., izborom nove uprave Borca izabran je za blagajnika kluba, ali na toj funkciji biva kratko - zbog još jedne policijske zabrane djelovanja kluba.
Sjećanja na događaje iz karijere
Članovi splitskog Juga i kasnijih klubova u koje su se članovi sklanjali imali su dugi niz godina vrlo prisne odnose sa sarajevskim Radničkim sportskim klubom Hajduk. Na pitanje koji mu je događaj tijekom karijere ostao u najljepšoj uspomeni, Zavereo je izdvojio gostovanje tadašnjeg Juga u Sarajevu na dvjema prijateljskim utakmicama u samom početku 20-ih godina. Jug je obje utakmice pobijedio sa 3:0. Srdačan prijem i ljubaznost Sarajlija trajno je upamtio.
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split 1972./73.
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split
U sezoni 1972./73. bilo je po jakosti u četvrtom rangu natjecanja.
Haskel
Haskel se može odnositi na
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split 1972./73.
Prvenstvo otoka Hvara
MRGPRF
__NOTC__
Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split 1972./73.
1. liga
2. liga
MRGPRF
MAS-sličan G-protein spregnuti receptor, član F je protein koji je kod ljudi kodiran MRGPRF genom.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Fouilloux
Fuju je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Žonzak.
Highland Park, Pennsylvania
Hajland Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.380, što je 66 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Donego, Verbano-Cusio-Ossola
Donego je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
MRGPRG
MRGPRG (ili MAS-sličan G-protein spregnuti receptor, član G) je ljudski gen (i asocirani protein), koji je orfan G protein spregnuti receptor.
The Drum (film, 1938)
The Drum je britanski pustolovni film snimljen 1938. u režiji Zoltana Korde, poznat kao prvi film u boji koji je producirao njegov brat Alexander Korda. Radnja, temeljena na istoimenom romanu A. E. W. Masona, je smještena na Sjeverozapadnu granicu Britanske Indije i prikazuje grupu britanskih vojnika koja, nastojeći zaustaviti krijumčarenje oružja, u fiktivnom vazalnom kraljevstvu otkriva zavjeru kojoj je cilj ustanak protiv britanske vlasti. The Drum, koji je bio jedan od prvih britanskih cjelovečernjih filmova u boji, je djelomično sniman na autentičnim lokacijama na današnjoj granici Afganistana i Pakistana. Ponekad se navodi kao drugi dio tzv. Imperijalne trilogije pustolovnih filmova (koje čine Sanders of the River i Four Feathers), kojom je Korda tada veličao Britanski Imperij kao garant civilizacije i progresa.
Laktaldehid
Laktaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 74,079 Da.
Loghill Village, Colorado
Loghil Vilidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Laktid
Laktid je ciklični di-estar mlečne kiseline, i.e., 2-hidroksipropionske kiseline. Mlečna kiselina ne može da formira lakton poput drugih hidroksilnih kiselina, jer je njena hidroksilna grupa suviše blizo karboksilne grupe. Umesto toga, mlečna kiselina prvo formira dimer, koji je sličan 5-hidroksi kiselini. Dimer sadrži hidroksi grupu na podesnom rastojanju da sa karboksilnom grupom formira lakton. Nastali šestočlani ciklični diestar je poznat kao laktid. Laktidi se mogu pripremiti zagrevanjem mlečne kiseline u prisustvu kiseline kao katalizatora.
Generalno, laktid je ciklični diestar, i.e., di-lakton dva molekula bilo koje 2-hidroksikarboksilne kiseline.
Stereoizomeri
Mlečna kiselina je hiralna. Postoje dva enantiomera, (R)-mlečna kiselina i (S)-mlečna kiselina. Laktid formiran iz dva ekvivalentna molekula mlečne kiseline se sastoji od dva stereocentera. Poznata su tri stereoizomera laktida:
Veneto
Veneto je regija na sjeveroistoku Italije. Sa sjevera graniči sa Austrijom i regijom Trentino-Južni Tirol, te sa talijanskim regijama Lombardija, Furlanija-Julijska krajina i Emilia-Romagna.
Splitski nogometni podsavez
Splitski nogometni podsavez bio je nogometna organizacija koja je djelovala na velikom teritoriju u Hrvatskoj i nekim susjednim državama. Osnovan je nakon Prvog svjetskog rata, 7. ožujka 1920. godine u Splitu i djelovao do početka Drugog svjetskog rata.
Veneto
Geografija
Na sjeveru pokrajine započinje planinski lanac Alpe, jugoistočnu granicu regije čini sjeverna obala Jadrana, a regiju presjecaju rijeke Po, Adige, Brenta i Piave. Glavni grad regije je Venecija, a ostali značajniji gradovi su Verona, Padova, Treviso, Belluno, Rovigo i Vicenza. Regija je vrlo bogata umjetničkim i kulturnim vrijednostima. Njeno arhitektonsko nasljeđe uključuje jedinstvene zgrade i mostove Venecije, i mnoge vile Andree Palladia. Arena u Veroni je antički rimski amfiteatar, tradicionalno namijenjen izvođenju opere. U mjestu Abano Terme nalazi se poznato termalno kupalište, a najpoznatija mjesta za odmor su Jesolo, Cortina d'Ampezzo i jezero Lago di Garda. Iz ove regije potječu mnoga poznata vina, od kojih su najpoznatija Soave i Valpolicella.
Furlanija-Julijska krajina
Furlanija-Julijska krajina (talijanski: Friuli-Venezia Giulia, frulijski: Friûl Vignesie Julie, slovenski: Furlanija-Julijska krajina, njemački: Friaul-Julisch-Venetien) je autonomna regija u sjeveroistočnij Italiji. Pojam Julijska krajina obuhvaća veću povijesnu regiju podijeljenu imeđu Italije, Slovenije i Hrvatske, a manji, zapadni dio Julije čini dio autonomne regije Friuli-Julijska krajina. Regija graniči sa Slovenijom, Austrijom, te s talijanskom regijom Veneto. Južna granica regija je sjeverna obala Jadrana. Sa sjevera je omeđena Alpama (le Alpi Carniche e le Alpi Giulie). Površina regije je 7844 km² u regiji živi 1.18 milijuna stanovnika, a najveći gradovi su Trst (tal. Trieste, njem.: Triest, 211 000 st.) i Udine (slo.: Videm, 97 000 st.).
Izvorni naziv ove regije je Friuli Venezia Giulia. Naziv dolazi od lat. 'gens Iulia' - obitelj kojoj je pripadao Gaj Cezar, friuli - 'Forum Julii' - ime trga. Regija je najnaseljenija u dolini i uz obalu pa se u dolini uzgajaju žitarice, duhan, šećerna repa. Razvijena je kemijska industrija, brodogradnja i industrija kućanskih aparata.
Splitski nogometni podsavez
SNP između dva svjetska rata
Odmah po osnutku saveza prišlo se ogranizaciji i održavanju prvog nogometnog prvenstva. Odlučeno je da se za godinu 1920. odigra Proljetno prvenstvo. Odigravanje je započelo 22. ožujka 1920, a završeno je krajem srpnja. Za natjecanje se prijavilo pet tadašnjih splitskih klubova: Hajduk, Jug, Split, Borac i Uskok.
Prvi osvajač prvenstva SNP bio je JSNK Jug, preteča današnjeg RNK Split, koji je odigrao sve utakmice bez poraza. Drugo podsavezno prvenstvo započelo je u jesen 1920, a dovršeno je u proljeće 1921. Novi prvak je bio Hajduk, a Jugu je pripalo drugo mjesto.
Do početka Drugog svetskog rata podsavez je često mijenjao formu natjecanja, a u njegovom djelokrugu natjecali su se klubovi iz tadašnje Splitske, Dubrovačke i Zetske oblasti (od 1931. osniva se Cetinjski podsavez). Podsavez u godini 1929. ima 22, a 1938. godine 28 verificiranih klubova i 10 nogometnih igrališta.
U ratnom kaosu 2. svjetskog rata zamire svaka športska aktivnost, tako se i sam Splitski nogometni podsavez gasi.
SNP iza Drugog svjetskog rata
Završetkom rata, obnavlja se djelovanje Podsaveza. Djeluje do kraja 1960-ih godina, kada ge novim natjecateljskim ustrojem zamjenjuje Nogometni savez Općine Split.
Historija Tibeta
Iako se Tibet nalazi između Kine i Indije, odnosno dvije civilizacije koje se smatraju među najstarijima na svetu, pouzdani podaci o njegovoj istoriji datiraju tek iz relativno novijeg datuma, odnosno o Tibetu je malo toga poznato sve do 7. veka. Taj period obavijen je mitovima i legendama i iz njega ne postoje pouzdani istorijski izvori.
Od VII do XX veka nove ere Tibet je bio snažna kraljevina. Kraljevi iz dinastije Jarlung uspevaju da sjedine veći deo centralnog Tibeta. Namri Songsten, vladar Jarlung dinastije uspeo je proširiti uticaj Tibeta ka centralnoj Aziji. Tokom sedmog veka uticaj Tibeta je rastao velikom brzinom. Kralj Songsten Gampo predvodio je osvajanja Nepala i severne Indije. Tibet je postao pretnja za dinastiju Tang u Kini. Da bi bio sprečen rat između Kine i Tibeta dogovoren je brak između tibetanskog kralja i kineske princeze, što je dovelo do saveza između dva kraljevstva. Budizam, koji je dominirao tim područjem više od 1.000 godina, postao je zvanična državna religija. Tokom vladavine Songsten Gampo-a izgrađeni su brojni hramovi u Lasi kao i kraljeva palata kasnije poznata kao Potala. Kontakt sa Kinom omogućio je razvoj medicine, astronomije i matematike. Stvoreno je tibetansko pismo po uzoru na indijsko što je omogućilo prevođenje budističkih zapisa, pojavu pisanih zakona, i pisane istorije države.
Tokom sledeća dva veka uticaj i granice Tibeta još više su se proširile. Kralj Trisong Detsen uspostavio je kontrolu nad severnim Pakistanom, Nepalom, Turkistanom, severnom Indijom. Došlo je do rata sa Kinom. 783. tibetanska vojska prodrla je u tada kinesku prijestonicu Čang'an (današnji Hi'an) prisilivši kineskog cara da prizna proširenje Tibeta. Nakon rata potpisan je sporazum prema kojem su Kina i Tibet definisane kao dve nezavisne države. U to doba budizam počinje da preuzima primat u upravljanju državom. 842. kralj Trisung Detsen Ralpachen, koji je podržavao budizam, ubijen je od strane svog brata Langdharmaa.
Langdharmaa je bio protivnik budističke religije i nastojao je da izbaci njen uticaj iz državnog aparata. Njegovi pokušaji su bili bezuspešni jer je naišao na žestok otpor budističkog sveštenstva. Nakon nekoliko godina vladavine ubijen je od strane budističkih monaha. Nakon toga dolazi do rasula tibetanske države, rastrojene unutrašnjim nemirima i spoljašnjim pretnjama Kineskog i Mongolskog carstva.
Godine 1239. Tibet je ušao u sastav Mongolskog carstva. Uticaj tibetanskog budizma postajao je sve veći tako da je budizam ubrzo postao zvanična religija Mongolskog carstva. Godan-kan, praunuk Džingis-kana uspostavio je zaštitnički stav prema budizmu štiteći tibetanske duhovne vođe. U četrnaestom veku dolazi do slabljenja Mongolskog carstva i Tibet ponovo dobija nezavisnost. Mongolija se meša u dinastičke sukobe nastojeći da duhovnom vođi Dalaj Lami dodeli i svetovnu vlast. Peti Dalaj Lama Ngavang Lobzang Giatso postao je duhovni i svetovni vladar Tibeta 1656. godine. Njegovom smrću 1682. odnos sa Mongolskim carstvom se promenio.
Mongolski vladari želeli su veću kontrolu nad Tibetom, tako da su početkom XVIII veka napali i osvojili glavni grad Lasu, stavljajući pod svoju kontrolu šestog Dalaj Lamu Tsang-Jang Giatsoa. Ponovno mongolsko osvajanje nije naišlo na potporu lokalnog stanovništva. To je iskoristio kineski car Kang Ksi koji je poveo vojnu kampanju s ciljem da oslobodi Lasu i protera Mongole. Kineska vojska dočekana je kao oslobodilačka. Pod zaštitom Kineza bio je sedmi Dalaj Lama koji je ranije proteran iz Lase od strane Mongola. Kineski car Kang Ksi proglasio je Tibet protektoratom kineske imperije. Tokom XVIII i XIX veka Tibet je ostao protektorat Kine sve do 1911.
Car je u Lasi postavio svog izaslanika, koji se nazivao amban. 1750. narod Tibeta se pobunio, zbacio carskog izaslanika i uspostavio samostalnu vlast. Uz pomoć carske vojske ustanak 1750. je ugušen.
1904. Britanska vojska iz Indije ušla je u Tibet, osvojila Lasu prisiljavajući Tibet da otvori granice prema „biseru“ britanskog kolonijalnog carstva - Indiji. 1906. potpisan je sporazum između Kine i Velike Britanije kojim je Tibet postao britanski protektorat. Godinu dana kasnije, 1907. potpisan je novi sporazum, ovaj put između Velike Britanije, Kine i Rusije. Velika Britanija i Rusija priznale su Kini pravo na Tibet. Direktna kineska vlast u Lasi uspostavljena je 1910, ali nije trajala dugo. 1911. izbila je revolucija u Kini, što je iskoristio Dalaj Lama preuzevši kontrolu nad Tibetom. 1913. Tibet i Mongolija proglasile su ocepljenje od Kine. 1914. Velika Britanija priznala je nezavisnost Tibeta i uspostavljena je granica između Tibeta i britanske Indije. Kina nije prihvatila nezavisnost Tibeta, smatrajući ga neodvojivim delom svoje teritorije.
Početak Prvog svetskog rata i građanski rat u Kini skrenule su pogled velikih sila sa Tibeta, omogućivši trinaestom Dalaj Lami da neometano vlada. Sve do 1950. Tibet se održavao kao nezavisna država. 1950. vojska Narodne Republike Kine ušla je u Lasu. 1951. pod pritiskom NR Kine potpisan je tibetansko-kineski sporazum koji je predviđao da Tibetom zajednički vladaju vlada NR Kine i vlada Tibeta na čelu sa Dalaj Lamom. 1956. izbio je ustanak Tibetanaca, podržan od strane Sjedinjenih Američkih Država. Ustanak je krvavo ugušen 1959, stotine hiljada Tibetanaca je ubijeno, spaljen je veliki broj budističkih hramova, a Dalaj Lama je prisiljen da napusti zemlju i prebegne u Darmsalu u Indiji, gde se i danas nalazi. Za vreme Mao Cedungove vladavine u Kini sprovođen je teror nad stanovništvom Tibeta. Došlo je do organizovanog uništavanja kulturnog nasleđa, budističkih manastira, svetilišta i do pokolja nad budističkim sveštenstvom i monasima. Neki izvori pominju da je u ovom periodu stradalo više od 1,2 miliona Tibetanaca. 1980-ih došlo je do liberalizacije režima, što je Tibetu vratilo određeni stepen religijske slobode. Dalaj Lama je iz emigracije uputio brojne pozive za pomoć u oslobađanju Tibeta.
1989. dobio je Nobelovu nagradu za mir zbog svojih nastojanja da nenasilnim putem povrati nezavisnost Tibeta.
Šerman
Šerman se može odnositi na
Balard
Balard se može odnositi na
Campidano
Campidano (sardinski: Campidanu) je najveća ravnica na Sardiniji.
Historija
Sve do 1946. Campidano je bio malarična močvara, ali se izgradnjom odvodnih kanala i melioracijom rijeke Flumini Mannu kraj pretvorio u plodno i zdravo područje za život. Najveća naselja te doline su provincijski centar Oristano i Terralba.
Pohod cara Taizonga protiv Tufana
Pohod cara Taizonga protiv Tufana je naziv za kratkotrajni oružani sukob koji se godine 638. odigrao između Kine pod dinastija Tang na jednoj, te Tibetanskog Carstva pod carem Songtsen Gampom na drugoj strani. Razlog za izbijanje rata je bila kineska ekspanzija na zapad koju je poduzeo car Taizong od Tanga, a koji je 635. rezultirao pokoravanjem kraljevstva Tuyuhun, koje se nalazilo sjeverno od područja na kome su živjeli Tibetanci. Sengsten Gampo, koji je uspio ujediniti tibetanska plemena u jedinstvenu državu (koju su Kinezi zvali "Tufan") tako je došao u kontakt s dinastijom Tang. Tibetanski car je nastojao sklopiti savez sa Kinezima te je od Taizonga tražio da mu jednu od svojih kćeri da za ženu. Kada su se pregovori o tome odužili, Sangsten je izgubio strpljenje i krenuo u vojni pohod na područja Tuyuhuna i prefekturu Song (današnja Ngawa Tibetanska i Qiang Autonomna Prefektura u provinciji Sečuan). Njegove su trupe, po kineskim izvorima, brojale preko 200.000 ljudi. Međutim, daroviti kineski vojskovođa Hou Jing im je pružio uspješan otpor i porazio ih. U međuvremenu je car Taizong pristao na brak, te je tako došlo do završetka neprijateljstava. Do vjenčanja sa princezom Wencheng je došlo 641. godine, a Tufan i Kina su ostali u miru sve do 662.
Pijemont
Pijemont (talijanski Piemonte [pjeˈmonte], pijemontski, okcitanski i frankoprovansalski Piemont [pjeˈmunt], valzerski [ˈpjemont], francuski Piémont [pjeˈmɔ̃]), regija u sjeverozapadnoj Italiji. Površina Pijemonta je 25 400 km², a broj stanovnika regije se procjenjuje na 4.3 milijuna. Glavni grad regije je Torino.
Na planini Monte Viso (Monviso) izvire rijeka Po, a od planina vrijedi spomenuti i Monte Rosa.
Godine 1046., grofovi Savojske dinastije pripojili su Pijemont Savoji. Savojska dinastija prerasla je 1416. u vojvodstvo, a vojvoda Emanuele Filiberto premjestio je 1563. svoje sjedište u Torino. Vojvode Savoje su, počevši od 1720., bili i kraljevi Kraljevine Sardinije. U Pijemontu je započet proces ujedinjenja Italije, u periodu 1869. - 1861., nakon neuspješnih ratova protiv Austrije 1820.-1821. i 1848-1849
"Pijemont" (tal.: piemonte, eng.: piedmont) znači "podnožje brda", pa je taj termin i u geografiji postao sinonim za područja podnožja planina.
Pijemont je jedno od najpoznatiji vinorodnih regija u Italiji. Od ukupno 700 km²; pod vinogradima, na više od polovice se proizvodi vino s "oznakom kontroliranog portijekla" (tal: Denominazione di Origine Controllata). Vina Pijemonta su nadaleko poznate dubine. Najznačajnija su Barbera, Barolo i Barbaresco, kao i pristupačniji Dolcetto.
Glavni gradovi provincija se zovu kao i pripadajuće provincije: Alessandria, Asti, Biella, Cuneo, Novara, Vercelli, Verbania, Torino, Moncalieri i Rivoli.
Materijal
mini|250px|desno|Užareni [[metal u kovačnici.]] 250px|mini|desno|[[Stijena|Stijene i minerali.]] 250px|mini|desno|Površina [[Drvo (materijal)|drveta obalne sekvoje izrazito crvene boje.]] 250px|mini|desno|[[Vuna dobivena suvremenim striženjem ovaca u Australiji.]] 250px|mini|desno|Odjeća od [[svila|svile.]] 250px|mini|desno|Kućanski predmeti izrađeni iz [[plastika|plastike.]] 250px|mini|desno|Tehnička [[keramika: klizni ležaj.]] 250px|mini|desno|Stakloplastika ([[kajak) je primjer kompozitnog materijala.]]
Materijal je čvrsta stvar koja ima masu i zauzima prostor. Uvjet da neka tvar bude materijal je taj da mora imati jedno ili više specifičnih svojstava koja ju čine materijalom (npr. električna vodljivost, otpornost na koroziju itd.). Materijali su čvrste tvari iz kojih su izrađeni proizvodi korisni za uporabu. Razumijevanje činjenice da se materijali ponašaju onako kako se ponašaju pod utjecajem okoline, te zašto imaju međusobno različita svojstva, bilo je moguće samo uz pomoć razumijevanja atomske građe tvari i prihvaćanja kvantne mehanike koja je definirala atome i čvrsta tijela negdje početkom tridesetih godina 20. stoljeća. Te su spoznaje omogućile odgovore na mnoga pitanja, pa i ona kako možemo promijeniti svojstva materijala, kako bismo dobili nešto bolje i jeftinije proizvode. Ili, kako novo uočena svojstva materijala korisno uporabiti, tj. pronaći im nova područja primjene.
Podela materijala
Materijali se mogu podijeliti prema podrijeklu, vrsti, građi, svojstvima, primjeni itd.
Podela materijala prema poreklu
Prema podrijeklu materijali se mogu podijeliti na:
Metali i legure
Metalni materijali i legure su anorganske tvari sastavljene od atoma kemijskih elemenata po karakteru metala povezanih međusobno metalnom vezom. Većina kemijskih elemenata u periodnom sustavu su metali. Primjer legura su mjed (legura bakra i cinka) i čelik (legura željeza i ugljika). Najviše ima legura kojima je osnovni element željezo.
Osnovna svojstva metala su:
Polimeri
Polimeri su velike molekule sastavljene od dijelova koji se ponavljaju (monomera) povezanih u dugačke lance. Iako se pojam polimer često koristi kao sinonim za plastiku, u polimere se u kemiji ubraja veliki broj prirodnih i umjetnih materijala s različitim svojstvima i namjenama. Najčešće se sastoje iz lanaca atoma ugljika, na kojima su vezani atomi vodika, kisika, dušika, sumpora, klora, itd.
Svojstva polimera su:
Keramički materijali
Keramički materijali su anorganski materijali kristalne građe (stakla su amorfne građe), sastavljeni od atoma metalnih i nemetalnih kemijskih elemenata, koji su međusobno spojeni uglavnom kemijskim vezama (kovalentnim i/ili ionskim vezama). Osnovne karakteristike tih materijala su:
Kompozitni materijali
Kompoziti su materijali sastavljeni iz drugih, već gotovih materijala, uglavnom kao njihova mješavina, kako bi zajedno imali nova svojstva, tj. ona svojstva koja svaki materijal sam ne bi imao. Sastavljeni su iz najmanje dva materijala (komponente), jedna je komponenta osnovni materijal, a druga je komponenta materijal za očvršćivanje (npr. vlakna ili čestice).
Poluvodiči
Poluvodič (engl. semiconductor) je materijal koji ima električnu vodljivost u sredini između izolatora i vodiča. Poluvodič postaje izolator na vrlo niskim temperaturama, a na sobnoj temperaturi postaje električki vodljiv, iako je ta vodljivost znatno manja nego što je vodljivost vodiča. Najčešće korišteni poluvodički materijali su silicij, germanij, galijev arsenid i indijev fosfid.
Biomaterijali
Biomaterijali se primjenjuju u komponentama koje se ugrađuju u ljudsko tijelo, zbog zamjene ozlijeđenog ili bolesnog dijela tijela (npr. umjetni kuk). Sve navedene vrste materijala: metali, keramike, polimeri, kompoziti i poluvodiči mogu se koristiti kao biomaterijali. Ti materijali moraju biti netoksični, ne smiju korodirati, niti na drugi način reagirati s okolnim tkivom.
Bel
Bel se može odnositi na
Dragaš
thumb|Dragaš iz vazduha Dragaš (albanski: Dragash ili Dragashi, ili Sharr ili Sharri) je grad koji se nalazi na jugu Kosova, te predstavlja administrativno središte istoimene opštine osnovane pod upravom UNMIK-a. Ona se sastoji od teritorija bivših opština Gora i Opolje. U ovoj nacionalno mješovitoj opštini Gora i Opolje živi oko 40.000 stanovnika, a većinu još iz doba Jugoslavije čine Albanci.
Teritorija opštine Dragaš se nalazi na sjevernim geografskim širinama od 41 52' 30" do 42 09' 03" i istočnim geografskim dužinama od 20 35' 39" do 20 48' 26".
Dragaš administrativno pripada Prizrenskom okrugu
Splitski dišpet
Splitski dišpet je redovita nagrada navijača Radničkog nogometnog kluba Split, Crvenih đavola, kojim oni nagrađuju onog klupskog igrača koji je tijekom sezone pokazao najborbeniju i najsrčaniju igru. Nagrada (skulptura nogometaša sa loptom) se dodijeluje od sezone 2008./09.
Povodom iznenadne i prerane smrti najžeščeg navijača Splita Milorada Bibića Mosora, a u sklopu obilježavanja stotog rođendana RNK Split, Crveni đavoli su dodijelili i "Izvanredni Splitski dišpet" (u obliku plakete), kao posebno i rijetko priznanje za izniman doprinos klubu.
Bojd
Bojd se može odnositi na
NK Slaven Belupo
Povijest
Prvi nogometni klub na području Koprivnice osnovan je u lipnju 1907. godine i zvao se Đački nogometni klub Koprivnica. Već u kolovozu iste godine odigrana je prva nogometna utakmica i to protiv zagrebačkog HAŠK-a. Utakmica je završila rezultatom 1:15.
Članovi poznate hrvatske obitelji Friedrich osnovali su 20. kolovoza 1912. godine Hrvatski športski klub Slaven koji 1920. godine osvaja pokrajinsko prvenstvo Hrvatske. Zbog financijskih teškoća i odlaska braće Friedrich u Zagreb, klub prestaje djelovati. Tradiciju kluba nastavlja HŠK Victorija do 1926. godine.
Od 1926. do 1930. godine Koprivnica nema nogometni klub. Od 1930. godine djeluju HŠK Koprivnica, HŠK Danica i radničko namještenički hrvatski športski klub Sloga.
Godine 1945. obnovljen je Slaven kao Fiskulturno društvo Slaven. Od 1953. do 1958. godine klub nosi naziv Sportsko društvo Podravka, a nakon toga Nogometni klub Slaven.
Koprivnička tvrtka Bilokalnik postaje sponzor kluba 1992. godine te se naziv kluba mijenja u NK Slaven Bilokalnik. Godine 1994. sponzor kluba postaje tvrtka Belupo i od tada, pa sve do danas, klub nosi naziv NK Slaven Belupo.
Bojl
Bojl se može odnositi na
Qin Shubao
thumb|Qin Shu-bao (lijevo) i [[Yuchi Jingde|Yu-chi Gong (desno) kao bogovi vrata]] Qin Shubao (秦叔寶) (? - 638), formnalno ime Qin Qiong (秦瓊), kurtoazno ime Shubao, formalno Vojvoda Zhuang od Hua (胡壯公), bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Tang, poznat po hrabrosti zbog koje je nakon smrti, zajedno sa Yuchji Jingdeom postao bog vrata u kineskoj narodnoj religiji.
Karijeru je započeo u službi dinastije Sui, istakavši se gušenjem seljačkih ustanaka pred kraj vladavine cara Yanga. Kada je 617. njegov pretpostavljeni Pei Renji (裴仁基) prebjegao na stranu ustaničkog vođe Li Mija, Qin Shubao mu se priključio. Li Miju je godine 618. u borbi sa Yuwen Huajijem spasio život. Nakon što je 619. Li Mi poražen u iznenadnom napadu Wang Shichonga, većina njegovih oficira, uključujući Qin Shubaoa, prebjegla je na njegovu stranu. Međutim, vrlo brzo je prešao na stranu Li Shimina, princa novosnovane dinastije Tang. Pod njegovom komandom se istakao u bitci kod Hulaoa 621.
Navlaka
mini|desno|300px| Navlaka u Kini; stariji (lijevi, plavi i crveni) rasjed iznad mlađeg (desni, smeđi) Navlake predstavljaju reversne rasjede, sa blagim, skoro horizontalnim padom rasedne površine i amplitudom kretanja stijena od više kilometara.
Za navlačenja od nekoliko desetina, pa do više od stotinu kilometara, koristi se naziv šarijaž.
MRGPRX1
__NOTC__
MAS-sličan G-protein spregnuti receptor, član X1 je protein koji je kod ljudi kodiran MRGPRX1 genom.
Dodatna literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Eliot
Eliot se može odnositi na
Kaledonska orogeneza
Kaledonska orogeneza je događaj kojim su nastale planine i brda sjeverne Škotske, Irske, Engleske, Walesa i zapadne Norveške. Ovaj događaj se desio tokom perioda silur i devon paleozojske ere, prije otprilike 444 do 416 mil. godina. Ova orogeneza je nazvana po Kaledoniji, latinskom imenu za Škotsku.
Era mezozoik je bila obilježena postojanjem jednog superkontinenta, Pangee, u kome je veći dio kopna bio spojen u jedan veliki kontinent okružen velikim oceanom, Pantalasom. Kaledonski masiv je već postojao i nalazio se uz pretka sadašnjih Apalačkih planina u Sjedinjenim Državama.
Nastanak Kaledonskog masiva dogodio se ranije, tokom nastajanja Pangee, konvergencijom još starijih ploča. U prethodnom periodu, ordoviciju, prije oko 488 do 444 miliona godina, najveći kontinent Gondvana koji se sastojao od ploča buduće Afrike, Južne Amerike i Antarktika, nalazio se između Južnog pola i ekvatora. Druga kopnena masa, Laurencija, koja se sastojala od budućeg sjeveroistočnog dijela Sjeverne Amerike, prostirala se oko ekvatora. Na sjeveroistoku je bio Sibirski štit s još jednim kontinentom, Sibirom, koji je bio odvojen od Gondvane Uralskim oceanom. Na jugoistoku, Baltički štit s kontinentom Baltikom je od Gondvane bio odvojen oceanom Japet. Mali kontinent poput arhipelaga, Avalonija (koji se sastojao od današnje Nove Engleske, Nove Škotske i dijela zapadne Evrope uključujući Britanski arhipelag), nalazio se zapadno od Baltike, odvojen od nje oceanom Tornkvist. Rejski ocean je ležao između Avalonije i Baltike na sjeveru, odnosno Gondvane na jugu.
U ordovicijumu, Rejski ocean se počeo otvarati gurajući Baltiku i Avaloniju u pravcu Laurencije širenjem morskog dna. Baltika i sjeverna Avalonija su se prve sudarile, izazvavši kaledonsku orogenezu silura. Krajem silura i u kasnijem devonu, sudario se i ostatak Avalonije, prouzrokujući Akadsku orogenezu Sjeverne Amerike, koja je izdigla rane Apalačke planine.
Couderay, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 88, što je 8 (-8,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Grinup
Grinup se može odnositi na
Estil
Estil se može odnositi na
Grčko-perzijski ratovi
Grčko-perzijski ratovi ili Perzijski ratovi su serija vojnih sukoba između grčkih polisa i Perzijske Monarhije koji počinju 499. pne. i traju punih 50 godina, sve do 449. pne. Termin Perzijski ratovi odnosi se na ekspedicije Darija Velikog (490. pne.) i njegova sina Kserksa I. (480.–479. pne.) koje su unatoč pojedinim uspješnim grčkim otporima završile razaranjem grada Atene što je bila odmazda za atensko poticanje Jonskog ustanka u Maloj Aziji. Glavni perzijski protivnici bili su Atena i Sparta, dok su brojni grčki polisi bili na strani Perzije; Tesalija, Beotija, Teba i Makedonija. Sukobi su se nastavili i nakon Kserksove ekspedicije i trajali su do 449. pne. kada je potpisan Kalijin mir.
Historiografija
thumb|175px|thumb|[[Herodot, glavni izvor o grčko-perzijskim ratovima]] Gotovo svi izvori o grčko-perzijskim ratovima su grčki, dok perzijskih zapisa ima jako malo budući kako ih je većina uništena u brojnim historijskim razaranjima. Najvažniji izvor o njihovim ratovima je svakako grčki historičar Herodot kojeg se često naziva „ocem historije“. Herodot je rođen 484. pne. u Halikarnasu, glavnom gradu tadašnje perzijske satrapije Karije. Između 440. i 430. pne. napisao je djelo „Historija“ (grč. Historia) koje prati korijene grčko-perzijskog sukoba, koji su završili 449. pne. Herodotovo djelo predstavlja svojevrsni roman i ima sasvim novi pristup, no u zapadnom svijetu prihvaćen je kao tvorac historije kakvu danas poznajemo.
Fouras
Fura je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Nova Akvitanija, u departmanu Primorski Šarant.
Grčko-perzijski ratovi
Historiografija
thumb|left|thumb|175px|[[Tukidid, koji je nastavio Herodotove priče]]