cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brazdeni kitovi
Svi brazdeni kitovi su bili žestoko izlovljavani zbog njihovog ribljeg ulja i mesa. Istina, bili su manje cijenjeni od glatkih kitova jer imaju tanji sloj sala, ali nakon što su glatki kitovi bili uglavnom istrijebljeni, prešlo se i na izlovljavanje brazdenih kitova. Na taj način su prije svega velike vrste, plavi, bubuljičasti, grbavi i Rudolfijev kit, bili dovedeni na rub izumiranja. Od 1986. su zaštićeni, ali patuljaste kitove se i dalje izlovljava.
Brazdeni kitovi su oduvijek imali važnu ekološku ulogu u svom okolišu. Samo u području Antarktika su pojeli godišnje više od 100 milijuna tona račića, odnosno krila. Izostankom najvećeg dijela kitova, masa krila je značajno narasla što je omogućilo ogroman porast populacije drugih životinja koje se hrane krilom. Tako je, primjerice, populacija rakojeda doživjela pravu populacijsku "eksploziju".
Soyatlán de Adentro, Tamazula de Gordiano
Soyatlán de Adentro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1291 m.
Ocotlamanic (razvrstavanje)
Ocotlamanic ima više značenja:
Damm
Dam je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 531 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Parhim Dam se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 42 metra. Površina opštine iznosi 17,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 531 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Spagnuolo, Napoli
Spagnuolo je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 221 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Zapotengo, San Pedro Pochutla
Zapotengo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Chiconcuac (razvrstavanje)
Chiconcuac ima više značenja:
Gamal Abdel Nasser
Gamal Abdel Nasser (arapski جمال عبد الناصر , Jamāl ‘Abd an-Nāṣir, masri جمال عبد الناصر, Gamāl ‘Abd el-Nāṣir, često trensliterirano kao i Jamal Abd al-Naser, Jamal Abd an-Nasser) (Aleksandrija, 15. siječnja 1918. - Kairo, 28. rujna 1970.), drugi predsjednik Egipta od 14. studenog 1954. do smrti 1970. godine.
Interes za politiku i akativizam stekao je još u školskoj dobi, a vrlo brzo se pridružio vojsci. Iako nije vidio previše borbe, bio je jedan od glavnih urotnika za ideju eliminiranja britanske vlasti u Egiptu uz pomoć Sila Osovine. Nakon rata je postao predavač na vojnoj akademiji, iako nije imao ni dana borbe.
Bio je vođa Egipatske revolucije 1952. godine kojom je svrgnut kralj Faruk I. i koja je nagovijestila novo razdoblje egipatske industrijalizacija, zajedno s napretkom arapskog nacionalizma. Uz Muhammada Nadžiba bio je jedan od idejnih vođa revolucije, a kasnije je iskoristio svoje govorničke i političke sposobnosti kako bi istog svrgnuo s vlasti i stavio u kućni pritvor. Zajedno s Titom i Nehruom odigrao je važnu ulogu u osnivanju Pokreta nesvrstanih 1955. (potpisivanjem Brijunske deklaracije), kao i Palestinske oslobodilačke organizacije 1964. Uvelike je poboljšao unutarnje stanje u Egiptu, započeo industrijalizaciju, a i važan je zbog izgradnje Asuanske brane.
Naser se smatra jednom od ključnih osoba moderne arapske povijesti, kao i pokreta nesvrstanih. Poznat je po svojoj arapsko-nacionalističkoj i antikolonijalističkoj vanjskoj politici. Panarapska ideologija nazvana po njemu, naserizam, dobila je puno sljedbenika u Arapskome svijetu tijekom 1950-ih i 1960-ih. Nasera mnogi i dalje u arapskom svijetu gledaju kao simbol arapske slobode i digniteta.
Rani život
thumb|left|Mladi Naser Gamal Abdel Naser rođen je 15. siječnja 1918. u egipatskom gradu Aleksandriji kao sin poštara, sa Asyutskim korijenima. Za politiku se prvi put interesirao sa 11 godina kada je pohađao aleksandrijsku sekundarnu školu Ras el Tin. Na svoju prvu političku demontraciju išao je dok je još bio "školarac". Tijekom demontracije, Naser je "udaren policijskom palicom poslije lica". Nakon toga je uhićen i odveden u zatvor.
Naserov politički angažman trajao je kroz njegovo cijelo školovanje, a tijekom njegove zadnje godine u sekundarnoj školi, Naser je "u školi ukupno proveo samo 45 dana". U tom istom periodu, 1935. - 1936., Naser je izabran za predsjednika Komiteta učenika Kaira zainteresiranih za političku reformu. Tada je, u ožujku 1937., Naser primljen na Egipatsku vojnu akademiju, te je privremeno odgodio svoj politički život kako bi postao vojni časnik.
Drugi svjetski rat
Godine 1939., nakon što je diplomirao na akademiji i regrutiran u vojsku, Naser je sa svojim prijateljem dobovoljno otišao u Siriju, te je tamo stigao malo prije početka Drugog svjetskog rata. Naser i Anvar el-Sadat, još jedan prijatelj i politički saveznik, su kontaktirali agente Sila Osovine, naročito talijanske agente, kako bi paralelno sa taljanskom ofenzivom na Egipat izveli puč u kojem bi protjerali britansku vlast iz Egipta, no taj plan nikad nije izveden. Tijekom rata, Naser je počeo osnivati grupu mladih vojnika koji su dijelili isto mišljenje kao i on kako bi ga podržali u nekom obliku revolucije.
Santa Colomba II, Benevento
Santa Colomba II je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 567 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Gamal Abdel Nasser
Drugi svjetski rat
thumb|left|180px|Naser nosi zastavu tijekom Drugog svjetskog rata
Po završetku Drugog svjetskog rata, Naser nije imao nikakvog borbenog iskustva, te nikad nije bio stacioniran na pravom bojištu. Naser je borbeno iskustvo dobio tijekom Prvog Arapsko-izraelskog rata 1948., Fallujskog džepa i na drugim bojištima. Nakon Drugog svjetskog rata, osigurao je sebi poziciju instruktora na Vojnoj akademiji u Kairu. U sljedećih nekoliko godina, Naser je okupljao vojnike željne političkih reformi i skupljao nove članove. Nakon 1949., grupa je adaptirala ime "Slobodni časnici" i "govorila je o... slobodi i restauraciji slobode i digniteta njihove države".
Revolucija
Do 1952. "Egipat je bio spreman za revoluciju". Naser i Slobdni časnici su iskoristili tu situaciju kako bi 23. lipnja 1952. izveli puč. Te noći, Slobodni časnici su preuzeli sve vladine zgrade, radio postaje, policijske stanice i vojna središta u Kairu pod svoju kontrolu. Puč je postavio generala Muhammada Nadžiba, heroja iz Arapsko-izraelskog rata 1948., za predsjednika. U jednom jako dobrom potezu, novopostavljena vlada je osigurala Britaniji da će poštovati britanske državljane i posjede u Egiptu, time umanjivši prilike za intervenciju tijekom puča. Naser i njegovi sljedbenici su se poklonili američkom pritisku te su svrgnutom kralju Faruku I. i njegovoj obitelji dopustili da "napuste Egipat neozlijeđeni i 'časno'"
Nakon osvajanja moći, Naser i Slobodni časnici nisu bili zainteresirani za obavljanje dnevnih administrativnih poslova vlade. No, Slobodni časnici su svu moć dali Aliju Maheru, dugogodišnjem političkom špijunu, koga su postavili za premijera. Slobodni časnici su tada osnovali Egipatsko revolucionarno zapovjedno vijeće, koja je držalo pravu moć u Egiptu, a na čelu mu je bio Nadžib, dok je Naser bio potpredsjednik. No, Revolucionarno vijeće ja zapravo imalo snažne ideološke ideje, te je Maher bio prisiljen dati ostavku 7. rujna 1952. jer nije želio prihvatiti zakone o agrarnoj reformi koje je predložilo Vijeće. U to vrijeme, Nadžib je preuzeo potpuno vodstvo kao novi premijer.
Sukob sa Nadžibom
U lipnju 1953., sa reformom zemlje u punom tijeku, Muhammad Nadžib je proglasio službeno ukidanje monarhije te se proglasio prvim predsjednikom Republike Egipat. Nakon uspostavljanja republike, Naser i Nadžib su sve češće dolazili u sukobe. Ti sukobi su kulminirali Nadžibovom ostavkom 23. veljače 1954. i sa mjesta predsjednika i mjesta premijera. Revolucionarno vijeće je tada "s veseljem... postavilo Nasera za premijera", no tada nisu postavili nikoga na mjesto predsjednika. Idući potez koje je vijeće napravilo bilo je stavljanje Nadžiba u kućni pritvor, kako bi se osigurali od njegova ponovna dolaska do moći.
thumb|220px|Naser sa Abdelom Latifom, Abdelom Hakimom Amerom i Salahom Salemom, članovima Slobodnih časnika.
Vođa Egipta
Iako mu to nije davalo nikakvu permanentnu poziciju, Naser je svoje kratko vrijeme kao premijer iskoristio kako bi "iskorijenio... pronaguibne elemente u vojci", te je tijekom sljedećih 8 mjeseci postepenu skinuo Nadžiba s vlasti. Konačnu, u listopadu 1954., Naser je formalno skinuo Nadžiba sa moći i sebe postavio za efektivnog vođu Egipta. Naser je ostao na vlasti u Egiptu sljedećih 15 godina bez ikakvih većih protesta protiv njegove vlasti unutar Egipta.
Naserovo mjesto na egipatskoj sceni je osigurano nakon neuspjelog pokušaja atentata na njega 26. listopada 1954. i njegovog odbijajućeg odgovora odmah nakon događaja. Tijekom govora na Trgu Manshia u Aleksandriji na Nasera je započeta paljba. Neozlijeđen, Naser je vičući počeo odbijati vrisku publike. Ovaj događaj označio je kraj Nadžibove ere jer je optužen za suradnju sa muslimanskim bratstvom koje je optuženo za neuspjeli pokušaj atentata. Ubrzo nakon toga, mnogi članovi bratstva su okupljeni, Mahmud Abdul Latif je proglašen krivim, a bratstvo je sasvim razbijeno. Kasnije je bilo špekulacija da su Naser i njegovi pomoćnici inscnenirali pokušaj atentata kako bi došli na vlast. Neki tvrde da je Naser držao Nadžiba u kućnom pritvoru godinama jer je sumnjao u njegovu lojalnost prema njemu i njegovim pomoćnicima. Zbog sumnji da bi se mogao ujediniti sa Britancima, Nadžib je u kućnom pritvoru proboravio i tijekom Sadatovog režima, a pušten je tek na početku Mubarakovog režima.
Nova konstitucija
thumb|200px|Naser daje posao jednom Egipćaninu
Priča o novoj egipatskoj konstituciji potvrdila je ovaj pogled. Nova povelja koja je najavljena 16. siječnja je bio vladin drugi pokušaj da zamjeni arbitarsku vladu sa konstitucionalnom vladom. Prijašnja preliminarna konstitucija, koja je bila podržana od strane iskusnih pravnika i drugih stručnjaka, je bila odbijena od strane vlade. Zamjenska verzija tiskana u siječnju uvelike jača moć predsjednika države i cijenu legislature. Navodno, vrhovni izvršitelj se birano na period od 6 godina i mogao se ponovno izabrati. Nominiran bi bio jednostavno ako dobije većinu u Nacionalnoj skupštini, a izabran glasovanjem građana. Kao dio svoje izvršne moći, ima moć da raspusti Skupštinu, kao i da predlaže, prihvaća i stavlja veto na nove zakone. Njegov veto može biti pobijen samo dvotrećinskom većinom legislature.
Nova konstitucija predviđa slobodne demokratske izbore. No, stare političke stranke su raspuštene, a osnivanje novih je zabranjeno. Kandidati za prvi petogodišnji mandat u Nacionalnoj skupštini su birani ekskluzivno sa liste jedine stranke, Liberacijskog skupa, danas znana kao Nacionalna unija, koju su kontrolirali Naserovi službenici. Konstitucija nominalno štiti građana od arbitarnog uhićenja, no 1956., ministar unutarnjih poslova dobio je ovlasti da u desetogodišnjem periodu uhiti bilo koga tko je uptužen za kontrarevolucionarne aktivnosti te da naredi njegovu zabranu na administrativnoj diskreciji. Sloboda govora i tiska je zagarantirana novom poveljom, a 19. lipnja Naser je objavio da je stanje ženidbenog zakona koje je postavljeno na početku revolucije završilo, te da je skinuta cenzura sa novina. No, egipatske publikacije su i dalje bile strogo kontrolirane od strane vlade. Novinske veze slane izvan države morale su proći kroz ured za cenzuru te su pregledavane za nepovoljne vijesti. Nova egipatska konstitucija je u svojim uvodnim objavama kao svoje ciljeve postavila "eradikaciju imperijalizma, izumiranje feudalizma, uništenje kapitalističkog utjecaja, osnivanje snažne državne vojske, društvene pravde, te čvrstog demokratskog društva". Ona deklarira Egipat kao neovisnu arapsku državu sa islamom kao svojom vjerom i arapskim kao svojim jezikom.
Dana 24. lipnja, održani su izbori o usvajanju nove konstitucije, te je ona uvelike prihvaćena. Od oko 22,000,000 stanovnika, njih 5,697,467 su registrirani glasači, a od njih 5,488,225 ili 99,8% je glasalo u korist nove povelje. Samo je 10,045 glasača bilo protiv nje. U to isto vrijeme, premijer Naser je većinom izabran za predsjednika. Za njega je glasovalo 5,496,965 ili 99,9% glasača, te je time (još uvjerljivije nego povelja) došao na poziciju predsjednika. Oni koji su svoj glasački listić označili crvenim krugom su bili za Naserovo postavljanje za predsjednika. Novi glasački zakon, donesen u ožujku, učinio je glasovanje za sve muškarce obaveznim, dok je ženama dao izbor hoće li glasovati ili ne. No, samo je 150,000 Egipćanki izašlo na birališta. Novi glasački zakon je time jako malo poboljšao situaciju žena u javnom i privatnom životu, do danas, je njihov status bio malo vrijedniji od statusa pokretnina.
Par dana nakon izbora za predsjednika Naser je obnovio svoj kabinet te je nekoliko vojnih vođa zamijenio civilnim. Tom prilikom je on svojih 8 najbližih vonijh suradnika nagradio Velikom lentom Reda Nila, najvišom egipatskom nagradom.
Rastuća opozicija
Opozicija Naserovom režimu unutar Egipta najveća je bila tijekom perioda između 1962. i 1967. Ekonomski pad tijekom Naserovih zadnjih godina na vlasti te suzbijanje političke opozicije učinilo ga je nepopularnim među učenima i učenicima Al-Azhar sveučilišta. Naser je državu pretvorio u policijsku državu. Mnogi opozicionari su ili zatvoreni ili ubijeni. Ni danas se ne zna točan broj žrtava koje su ubile državne službe tijekom Naserovih 16 godina na vlasti. Tisuće Egipćana je bilo prisiljeno pobjeći iz zemlje kako bi pobjeglo od njegova režima. Dva velika imama Al-Azhara su bila prisiljena dati ostavku zbog opozicije režimu. Naser je 1961. izdao novi Al-Azhar zakon, kojim je ograničio moć imama sa Al-Azhara i vladi dao moć da bira velike imame na sveučilištu, a ne učenicima.
Godine 1969., nakon što je grupa reformatora i kritičara autoritativnog režima pobijedila na izborima za Egipatski klub sudaca, direkti izazov koji je postavio sudski sistem pokazao se netolerantnim za Naserov režim. Naser je napravio niz mjera koje su danas poznate kao "masakar sudstva", uključujući i otpuštanje stotine sudaca.
Ekonomija
Egipatska industrija je tijekom Naserova mandata napravila velik napredak. Kapitalne investicije u industriji i rudarstvu su se znatno povećale. Nacionalno produkcijsko vijeće je ekvivalent od 36,700,000 dolara u 1954/55. i 55,100,000 dolara u 1955/56. odvojilo za električnu energiju, industriju i rudarstvo. Privatne lokalne investicije, kako govore izvještaji Federacije egipatskih industrija, su se povećale sa 8,500,000 dolara 1953., na 18,000,000 dolara 1954. Strane investicije su dosegnule svotu od 2,000,000 dolara 1954., uključujući i 1,800,000 dolara iz petrolejske industrije.
Dogodio se znatan rast u industrijskoj produkciji. Iskorištavanje električne energije povečalo se sa 978,000,000kW 1952. na 1,339,000,000kW 1954. Proizvodnja pamučnih pređa povećala se sa 49,200 na 64,400 tona, a prozivodnja pamučnog materijala sa 157,800,000 na 240,900,000 metara. Proizvodnja cementa dosegla je rekordnu količinu od 1,500,000 tona.
Tijekom 1950-ih, nekoliko projekta za energiju su bili u izgradnji. Ukupna cijena tih projekata pricijenjena je na 166,000,000 dolara. Elektrana Talkha ima kapacitet od 42,500kW i opskrbljava sjevernu regiju. Elektrana Sjeverni Kairo imala je kapacitet od 60,000kW. Elektrana Južni Kairo bi po planu trebala imati kapacitet od 120,000kW. Termoelektrana u El Tabinneu je planirana, sa kapacitetom od 45,000kW. Nastavljena je i konstrukcija hidroelektričnog projeka koji bi kapacitet Ausanske brane povečao na 345,000kW.
Reforma zemlje
Financijski problemi su znatno odužili mnogo publiciziranu reformu zemlje koja je bila glavni dio društvenog programa predsjednika Nasera. Reforma zemlje, kako je službeno objavilo Revolucionarno vijeće 1952., je predlagala dvije osnovne točke za poboljšanje prihoda egipatskog seljaka:
Pokret nesvrstanih
Jedan jako važan potez u Naserovoj vanjskoj politici, ali i za svjetski mir, je stvaranje Pokreta nesvrstanih. Naser se 1956. godina na Brijunima sastao sa Josipom Brozom Titom, predsjednikom Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije i Džavaharlalom Nehruom, indijskim premijerom. Troje svjetskih vođa dogovarali su i finalizirali ideju o nastanku trećeg "bloka" (uz Varšavski pakt i NATO), koja je već 1955. dogovorena uz prisutnost još dvaju svjetskih vođa - Sukarna, predsjednika Indonezije i Kwamea Nkrumaha, predsjednika Gane.
Trojica vođa su 19. srpnja 1956., tijekom sastanka, potpisali dokument znan kao Brijunska izjava, kojim je službenmo nastao Pokret nesvrstanih. Pokret danas broji 118 zemalja članica, uglavnom iz tzv. Trećeg svijeta, no slomom komunizma 1990-ih godina, te priključenjem nekih eurupskih država Europskoj Uniji, Pokret je izgubio nekoliko članica.
Naser je, nakon Tita, odslužio poziciju vođe Pokreta, tzv. Generalnog tajnika Pokreta nesvrstanih koju je obnašao od 1964. do 1970. Tijekom Naserovog mandata kao Glavni tajnik, u Kairu je od 5. i 10. listopada 1964. održana druga konferencija zemalja Pokreta nesvsranih.
Odnos sa Sovjetskim Savezom
thumb|200px|Naser sa sovjetskim vođom [[Nikita Hruščov|Nikitom Hruščovom u svibnju 1964. godine]] Sueska kriza je Egipat dovela u bolje osnose sa Sovjetskim Savezom. Kao znak dobrih odnosa, SSSR je obećao platiti oko trećinu cijene za gradnju Asuanske visoke brane i poslati 400 radnika koji bi pomogli u gradnji. Izgradnja brane zapčeta je 1. siječnja 1960., a dovršena je 1970. Njezin rezervoar nazvan je jezero Naser, u čast predsjednika. Kako se i pretposavljalo, brana je proizvodila znantu količinu energije, 2,1 gigavata, te i danas stoji.
Asuanska brana nije bila jedini rezultat dobrih odnosa SSSR-a i Egipta. Zbog utjecaja SSSR-a i domaćih faktora, Naser je počeo voditi Egipat u socijalistički ekonomski sistem, sličan onom koji je opisivao marksizam-lenjinizam. Do 1962., taj prelazak oveo je do toga da vlada posjeduje minimalno 51% svakog biznisa u zemlji. Tijekom svog službenog posjeta Egiptu koji je trajao od 9. do 26. svibnja 1964., Nikita Hruščov je Nasera odlikovao medaljama Lenjnovog reda i Heroja Sovjetskog Saveza.
Većina povjesničara slaže se da Egipat pod Naserovim režimom nikad nije u potpunoti dosegao socijalizam, a pod Naserovim nasljednikom, Anwarom el-Sadatom, Egipat se vraćao prema čvršćem kapitalističkom sistemu.
Sueski kanal
Malo prije potpunog preuzimanja vlasti, Naser je potpisao sporazum sa Britanijom koji je osigurao povlačenje britanskih trupa iz zone Sueskog kanala, no mala skupina civilnih časnika mogla je ostati. Sporazum je konačno dao Egiptu potpunu neovisnost, te je prekinuo tenzije između Britanije i Egipta. Nedugo nakon sporazuma s Britancima, Naser je dobio 40 milijuna dolara financijske pomoći za ekonomski razvoj od Britanaca i Amerikanaca.
Sljedeće, 1955., godine Amerikanci su obećali još 56 milijuna, te 200 milijuna kroz World Bank, dolara za izgradnju Asuanske visoke brane, koju su Naser i njegovi saveznici planirali odmah nakon revolucije. Planirana brana stvorila bi najveće jezero stvoreno ljudskim rukama, generirala bi električnu energiju za velik dio Egipta, davala bi vodu za navodnjavanje i kontorlirala bi plavljenje rijeke Nil. U rujnu 1955., Naser je šokirao zapad potpisavši oružani pakt sa Čehoslovačkom, državom Istočnog bloka. No, u srpnju 1956. Zapadne snage povlače svoju financijsku pomoć, zbog ugovora sa ČSSR, te tako prisiljavaju Nasera da traži alternativne metode kako bi financirao gradnju brane. Dana 26. srpnja, kao dio plana za dobivanje novca za izgradnju brane, kao moćni podsjetnik Zapadu da će Egipat učiniti kako su željeli, Naser započinje nacionalizaciju Sueskog kanala.
Naser je znao da će nacionalizacija kanala uvelike isprovocirati Zapad, naročito Britaniju i Francusku koje su imale veliki udio u kanalu. No, Naser je vjerovao da Britanija neće moći vojno intervenirati barem 2 mjeseca nakon objave, a izraelsku intervenciju proglasio je "nemogućom". Na početku listopada, Vijeće sigurnosti UN-a sastalo se po pitanju Sueskog kanala i donijelo rezoluciju kojom je priznalo egipatsku kontrolu kanala, ali samo dok on dopušta plovidbu stranim brodovima kroz njega. Nakon sporazuma, "Naser je procijenio da se opasnost od invazije spustila na 10%".
Francuska je tajno pristupila Britaniji i Izraelu sa planom o osvajanju kanala. Plan je bio da Izrael konačno uzvrati napadima što ih je naređivao Egipat preko pojasa Gaze. Izraelci su trebali osvojiti poluotok Sinaj, a onda bi britanske i francuske snage krenule u intervenciju kao neutralne i ponovo zauzele kanal. Dana 29. listopada, izraelske snage došle su na Sinaj, a 31. listopada, Britanci i Francuzi su ušli u zonu kanala. No, predsjednik Eisenhower, koji je bio ljut jer nije ništao znao o tajnom planu, zahtjevao je od tri zemlje da povuku svoje vojne snage. Dana 5. studenog 1956., Sovjetski Savez je izdao ultimatum u kojem zehtjeva povlačenje svih stranih jedinica iz Egipta. Sve tri zemlje su pristale, i to nakon što je SAD "stjerao Britaniju u kut" zaprijetivši destabilizacijom britanske ekonomije i postpunim odstranjivanjem njezinih sila, time završivši događaj koji je znan kao Sueska kriza. Naser je proglašen herojem i pobjednikom, te je time uzdigao svoj status kao vođa Arapskog svijeta.
Jemenski rat i Šestodnevni rat
thumb|left|200px|[[Hafez al-Assad, predsjednik Sirije i jedan od zapovjednika u Šestodnevnom ratu]]
Naser je promjenu režima u Jemenu tražio još od 1957. Vidjevši priliku, privi korak ka ostvarivanju svog cilja napravio je u siječnju 1962. davši Pokretu slobodnog Jemena uredski prostor, financijsku potporu i termin za radio emisiju. Naser je vidio prilike u Jemenu da izgladi račune sa plemićkom obitelji Saudi, za koju je Naser mislio da je omalovažavala egipatsku uniju sa Sirijom. Veleposlanik Ahmed Abu-Zeid, koji je obnašao dužnost egipatskog veleposlanika u Jemenu od 1957. do 1961., upozorio je egipatske dužnosnike da su jemenska plemena teško zadovoljiva i da nemaju nikakav osjećaj lojalnosti i nacionalizma. Veleposlanik je bio protiv slanja vojne potpore, nego je govorio da se Pokretu slobonog Jemena šalje samo novac i oprema. Abu-Zeid je također upozorio da će Saudijevi poplaviti Jemen novcem kako bi se borili protiv egipaskog prisustva i preokrenuli revoluciju u korist Saudijske Arabije. Naser je odbacio Abu-Zeidove ideje te je čvrsto stajao pri ideji da arapski nacionalistički pokret u Jemenu treba zaštititi egipatskom vojnom silom.
Naser je bio uvjeren da će regiment egipatskih specijalnih postrojbi i krilo bombaša osigurati jemenskim republikancima coup d'état. Već u roku od tri mjeseca nakon slanja trupa u Jemen, Naser je shvatio da će kod ove situacije trebati veći angažman. Na početku 1963., Naser je započeo četverogodišnju zadatak izvođenja egipatskih trupa u Jemen, koristeći neuspješni mehanizam, samo kako bi pridobio više trupa. Nešto manje od 5,000 trupa je preseljeno u listopadu 1962. Samo dva mjeseca kasnije, Egipat je imao već 15,000 redovitih trupa u Jemenu. Do kraja 1963. broj je narastao do 36,000, a već 1964. bilo je 50,000 egipatskih trupa u Jemenu. Sredina 1965. bila je vrhunac, u Jemenu se tada nalazilo 55,000 egipatskih trupa. Egipat je u Jemenskom ratu platio veliku cijenu, te je pretrpio jako velike gubitke.
Tijekom tog perioda, Naser je kontinuirano iznosio svoju namjeru da napadne Izrael, te je izjavio da bi ga ostale arapske zemlje trebale poduprijeti. Izrael je na iminintni napad odgovorio prije svih i to događajem koji je znan kao Šestodnevni rat. Prvi val izraelskog napada uništio je većinu egipatskih zračnih snaga na zemlji. Abdel Hakim Amer, ministar obrane Egipta, izdao je odredbu o povlačenju, što je bila katastrofa za egipatske trupe. Većina egipatskih gubitaka bilo je baš tijekom tog povlačenja. Poraz u Šestodnevnom ratu predstavljao je jedan od najsramotinijih političkih poraza u egipatskoj povijesti i tada najveću sramotu za egipatsko vodstvo i narod. Abdel Hakim Amer je pokušao svrgnuti Nasera sa vlasti u puču nekoliko dana nakon poraza u ratu, no nije mu uspjelo te je bio prisiljen počiniti samoubojstvo trovanjem.
Arapski vođa
frame|Naser i [[Mūsā al-Sadr]]
Sa svojom retorikom i sueskim uspjehom, Naser je postao jedan od vođa Arapskog svijeta, inspirirajući naserističke političke stranke posvećene afričkom jedinstvu. Mnogi su Nasera vidjeli kao vođu Arapskog svijeta, koji predstavlja novu, prkosnu eru u arapskoj politici. thumb|left|250px|Zastava Ujedinjene Arapske Republike Naserova politika često je povezivana sa panarabizmom, koji je promovirao agresivne postupke arapskih zemalja protiv "imperijalističkog" Zapada, te je nalagao da se resursi arapskih zemalja iskorištavaju za boljitak Arapskog svijeta, a ne Zapada. Naser je 1967., u jednom govoru, rekao:
Godine 1958., sirijski vojni i civilni vođe su zahtjevali spajanje država Sirije i Egipta. Uvelike iznenađen ponudom i nesiguran u to je li pravo vrijeme, Naser je ipak pristao te je stvorena država znana kao Ujedinjena Arapska Republika. Mnogi su na to gledali kao prvi korak u stvaranju jedne panarapske države. Bilo je i pokušaja da se u zajednicu uključi i Jemen. No, UAR nije bila uspjeh. U Siriji, egpatski birokrati i časnici su se ponašali dikatorski, a brzo razvijena tajna policija je suzbijala svaki oblik opozicije uključujući i Muslimansko bratstvo i SKP. U međuvremenu, sirijska buržoazija nije dobila pristup egipatskom tržištu kojem se nadala. Nezadovoljstvo među sirijskom buržoazijom i časnicima dovelo je do sekcesionističkog zauzimanja Damaska i raspada UAR-a 1961., iako je Egipat nastavio sa korištenjem tog imena do 1971. Egipatska intervencija u Jemenu dovela je do krvavog građanskog rata u toj državi.
Ostavka i posljedice
Sramotni poraz u Šestodnevnom ratu je bio toliko uznemirujuć da je izazvao domaću političku reakciju. Popodne 9. lipnja 1967., Naserova izjava o ostavci uživo je prenošena na egipatskoj televiziji i radiju, a Naser je u njoj poziciju predsjednika prepustio tadašnjem potpredsjedniku Zakariji Mohiedinu:
Nedugo nakon emitiranja izjave, na ulicama diljem Egipta, ali i cijelog Arapskog svijeta, pojavili su se milijuni ljudi koji su demonstrirali protiv ostavke. Njihovo odbijanje Naserove ostavke izraženo je pomoću uzvika: „Borit ćemo se.“. Kao posljedica toga, Naser je vodio Egipat kroz Rat iscrpljivanja (1968. - 1970.).
Godine 1969., nakon što je grupa reformatora i kritičara autoritativnog režima pobijedila na izborima za Egipatski klub sudaca, direktni izazov koji je postavio sudski sustav pokazao se netolerantnim za Naserov režim. Naser je napravio niz mjera koje su danas poznate kao „masakar sudstva“, uključujući i otpuštanje stotine sudaca.
Smrt i pogreb
Gamal Abdel Naser preminuo je 28. rujna 1970. od posljedica srčanog udara, po završetku sastanka arapskih vođa u Kairu po pitanju Izraela i Crnog rujna u Jordanu. Bolovao je od hemokromatoze, ili brončanog dijabetesa, nasljedne bolesti uzrokovane viškom željeza u organizmu.thumb|left|200px|[[Anwar el-Sadat, nasljednik Nasera na poziciji predsjednika Egipta]]
Zbog svojih sposobnosti da pobudi nacionalističke strasti, kao dokaz onoga što neki zovu budućnost njegova utjecaja, "muškarci, žene i djeca su plakali i tugovali na ulicama" nakon što su saznali za njegovu smrt. Njegov pogreb, koji je održan 1. listopada, bio je jedan od najvećih u povijesti, sa oko 5,000,000 ljudi. Procesija do njegova mjesta pokopa, koja je bila duga 6 milja, započela je od Revolucionarnog zapovjednog vijeća sa avionima tipa MIG-21 koji su letljeli iznad procesije. Emocije, koje su uključivale i plakanje reportera koji su uživo prenosili procesiju, su ključale na temperaturi od 80°, te su tisuće ljudi skorz sakrili vojnike koji su nosili lijes pokojnog predsjednika. Taj događaj znan je i kao "ljudska procesija". Anwar el-Sadat, koji je bio međumandatni predsjednik nakon Naserove smrti, službeno je na dužnost predsjednika postavljen 5. listopada.
Naserizam
Naserova ostavština je i danas debatirana, čak i u Arapskom svijetu. Za mnoge, on je vođa koji je obnovio svoju državu i ponovo uspostavio arapski ponos unutar i izvan nje. Uz to, mnogi se slažu da je Naser oslobodio Egipat od europskog utjecaja, obnovio ekonomiju kroz svoje agrarne reforme, projekte kao što su Asuanska visoka brana, te svojim pokretima za veću ekonomsku upletenost. No manjina gleda njegovu politiku kao prisilni militarizam koji je Egipat doveo do mnogih poraza, prije nego do mira i stabilnosti. U dodatak tome, Naserovo suzbijanje poltičke opozicije i masivno proširenje policije i sigurnosnih službi rezultiralo je ostavštinom političke represije koju njegovi nasljednici koriste i danas. Naserova uloga u Šestodnevnom ratu, koja je nanijela velike štete arapskim zemljama, malo je umanjila njegovu ostavštinu i umanjila njegov utjecaj na Bliskom Istoku. U posljednim godinama vladavine, Naser se uvelike oslanjao na pomoći SSSR-a.
No, u drugu ruku, Naserova modernizacija egipatskog posvjetnog sistema - kojom je omogućio obrazovanje svim duštenim slojevima, e njegoo podržavanje umjetnosti, kao što su kazalište, film i glazba, pa i književnost, je viđena kao pozitivan utjecaj na arapske zemlje u cjelini.
La Pola, Matamoros
La Pola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Matamoros.
Gamal Abdel Nasser
Naserizam
Untoč svim nedostacima za vrijeme njegove vladavine, generalno mišljenje o Naseru je pozitivno te se smatra dobrim vođom koji je uvelike doprinio u razvoju i stabilnosti svoje zemlje i naroda.
La Pola, Matamoros
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1152 m.
Gamal Abdel Nasser
Asuanska brana
thumb|250px||Satelitska snimka [[Asuanska brana|Asuanske brane]]
Obitelj
Naser je bio oženjen Tahiom Kazem, kćeri skormnog Iranca. Zajedno su imali petoro djece (3 sina i 2 kćeri): Halid, Abdel Hakeem, Abdel Hameed, Hoda i Mona.
Njegova starija kći, Hoda Abdel Naser, postala je politički istraživać i profesorica na sveučilištu u Kairu. Uz njezinu pomoć, mnogi rijetki dokumenti su skupljeni, zabilježeni i izloženi u Bibliotheci Alexandrini, ali i na internetu.
Djela
Predsjednik Naser je tijekomsvog života izdano nekoliko knjiga:
Ocotlán (razvrstavanje)
Ocotlán ima više značenja:
Lungo, Firenze
Lungo je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
The Imitation Game
The Imitation Game istorijski je film iz 2014. u režiji Mortena Tilduma, snimljen po scenariju Grejama Mura koji je delimično zasnovan na knjizi Alan Tjuring: Enigma Endrua Hodžiza.
Al Hadāshīyah, Taiz
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 824 m.
The Imitation Game
Radnja prati matematičara, logičara, kriptografa i pionira modernog računarstva Alana Tjuringa koji za vreme Drugog svetskog rata uspeo da dešifruje nemačku Enigmu što je pomoglo Saveznicima da pobede u ratu, ali je kasnije osuđen za delo „velike nepristojnosti“ zbog svoje homoseksualnosti. Ulogu Alana Tjuringa tumači Benedikt Kamberbač, dok pored njega u filmu nastupaju Kira Najtli, Metju Gud, Mark Strong i Čarls Dans.
Igra kodova ostvarila je dobru zaradu na bioskopskim blagajnama, naišla na pozitivne reakcije kritičara i našla se na listi deset najboljih filmova 2014. po izboru Američkog filmskog instituta. Takođe je nominovana za brojna prestižna priznanja uključujući osam Oskara, devet nagrada BAFTA, pet Zlatnih globusa i tri Nagrade Udruženja glumaca.
Huejotitlán, Ayutla
Huejotitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ayutla.
The Imitation Game
U Srbiji je prikazan pod naslovom Igra kodova.
Huejotitlán, Ayutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1422 m.
Boyd, Wisconsin
Bojd je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 552, što je 128 (-18,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The American Quartet
Isti pjevači su za Edison Records snimali pod imenom Premier Quartet. Od 1912. do 1914. je zajedno s njima snimao i kontratenor Will Oakland, te su bili poznati kao Heidelberg Quintet.
Gallinitas, Jaumave
Gallinitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jaumave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 839 m.
Chicxulub Pueblo (razvrstavanje)
Chicxulub Pueblo ima više značenja:
Šarlotina mreža
Termin Šarlotina mreža ima više značenja.
The Imitation Game (TV drama)
The Imitation Game je britanska TV-drama premijerno prikazana na programu BBC One 1980. godine kao dio antologije Play for Today. Scenario je napisao ugledni pisac Ian McEwan inspiriran stvarnim događajima za vrijeme Drugog svjetskog rata, odnosno radom britanskih kriptografa u Bletchley Parku. Protagonistica, čiji lik tumači Harriet Walter, je mlada djevojka koja se zaposli u kriptografskom centru, ali je frustrirana time što joj muški kolege kao ženi ne ukazuju nikakvo povjerenje. Radnja prikazuje njenu vezu sa briljantnim kriptografom (čiji lik tumači Nicholas LePrevost, i koji se temelji na stvarnom liku Alana Turinga), ali koja će loše završiti.
Breda Caterina, Brescia
Breda Caterina je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Pubertet
Pubertet (lat. pubertas, pubes: zrelost, stidne dlake ) je vremensko razdoblje (proces) u čovjekovu životu, u kojem do tada spolno nedozreli dječaci i djevojčice prolaze kroz promjene čiji je rezultat tijelo spolno sposobno za reprodukciju, te fizičko sazrijevanje.
Kod ženskog spola dolazi do prvih menstruacija i ovulacija. Na fizičkom planu, promjene su zaobljivanje bokova, rast grudi, rast cijelog tijela, rast dlačica, produbljenje glasa (mutacija) i dr.
Kod muških, penis postaje sposoban za erekciju i ejakulaciju, a pojavljuju se i polucije. Na fizičkom planu, promjene su širenje ramena, rast cijelog tijela, rast dlačica itd.
Osim tjelesnih promjena, dolazi i do psihičkog sazrijevanja - taj proces zovemo adolescencija, koja se ne događa potpuno istovremeno s tjelesnim sazrijevanjem, nego obično pubertet završi prije 20. godine, a psihičko sazrijevanje rijetko završi prije 20. godine.
Domangart Réti
Domangart Réti, poznat i kao Domangart I (? - 507) bio je kralj države Dál Riata, odnosno nasljednik svog oca Fergusa Mora.
Imao je najmanje dva sina - Comgalla i Gabrána, od kojih su obojica postali kasniji kraljevi. Prema tekstu Vita tripartita Sancti Patricii bio je prisutan kada je oko 493 umro Sveti Patrik. Domangarta je nakon smrti naslijedio Comgall.
Peerless Quartet
Peerless Quartet je bio američki vokalni sastav koji je djelovao od 1904. godine - kada je osnovan pod naslovom Columbia Quartet - do 1928. godine. Tokom svog postojanja je izmijenila mnoge članove, a jedini stalni član bio je Henry Burr. Grupa je bila zaslužna za mnoge od najvećih pop hitova u prvim decenijama 20. vijeka, a američki muzičari je smatraju devetim najuspješnijim izvođačem prije ere rock'n'rolla.
Među njegovim hitovima se, između ostalih, nalazi I Didn't Raise My Son to Be a Soldier iz jeseni 1914. godine, protestna pjesma protiv prvog svjetskog rata.
Ocoyoacac (razvrstavanje)
Ocoyoacac ima više značenja:
Zoja (film)
Zoja je sovjetski crno-bijeli ratni film snimljen 1944. u režiji Lea Arnštama. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Galina Vodjanickaja, je Zoja Kosmodemjanskaja, mlada komsomolka koja se nakon početka njemačke invazije na SSSR kao dobrovoljac priključila partizanima, te bila uhvaćena, mučena i pogubljena od njemačkih okupatora. Radnja prikazuje njen život prije rata, kao i mučeničku smrt. Zoja, koja je snimljena za vrijeme samog rata, te kao takva imala snažan propagandni naboj, imala je izuzetnu gledanost u SSSR-u. U njemu je, između ostalog, svoj debi imao Aleksej Batalov, koji će kasnije postati velika sovjetska filmska zvijezda. Godine 1946. je Zoja prikazana na prvom kanskom festivalu gdje je dobio nagradu za scenario.
Insert iz filma Zoja predstavlja dio jugoslavenskog filma Desant na Drvar iz 1963. godine, odnosno prikazan je u sceni u kojoj stanovnici Drvara u lokalnoj kino-dvorani gledaju film koji su sa sobom donijeli pripadnici sovjetske misije pri Titovom Vrhovnom štabu.
Northwest Stanwood, Washington
Nortvest Stanvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Barika
Barika (arapski: الخروب) je grad i općina od 98,141 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Batna.
Geografske karakteristike
Barika leži udaljena 85 kilometara zapadno od svog administrativnog centra Batne i nekih 345 km jugoistočno od glavnog grada Alžira.
Historija
Barika je nastala za Francuske kolonijalne uprave kao garnizon od 65 vojnika, i to je bila sve 1874. kad je postala jedno od naselja općine Batna. Sporo je rasla zbog nedostatka pitke vode, pa je 1891. imala je svega 404 stanovnika, a 1901. - 803. Samostalna općina ograničenih prava postala je 1907., tek tad su vlast u naselju preuzeli su civilni administratori.
Barika je status punopravne općine dobila dekretom 1957.
La torre de los siete jorobados
La torre de los siete jorobados je španski crno-bijeli film snimljen 1944. godine. Temelji se na romanu Emilija Carrerea, a po žanru je fantastični triler. Radnja se događa u Madridu u 19. vijeku i počinje kada mladiću nepoznati starac pomaže dobivati na ruletu, prije nego što se ispostavi da je riječ o duhu koji želi da mu mladić zaštiti kćer. La Torre, koji je zbog korištenja natprirodnih elemenata imao problema s frankističkom cenzurom, se navodi kao ostvarenje na koje je značajan uticaj imao njemački filmski ekspresionizam.
Chietla (razvrstavanje)
Chietla ima više značenja:
La Hai-Roi, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Dărăști-Vlașca, Adunații-Copăceni
Dărăști-Vlașca je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Adunații-Copăceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Deyelsdorf
Dajelsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 534 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057021.
Kópavogur
Kópavogur je drugi po veličini grad na Islandu od 31 719 stanovnika.
Ocuilapa (razvrstavanje)
Ocuilapa ima više značenja:
Kópavogur
Geografske karakteristike
Kópavogur leži u zaljevu Faxaflói, udaljen samo 5 km južno od glavnog grada Reykjavíka, pa je u neku ruku njegovo industrijsko stambeno predgrađe.
Historija
Njegovo ime znači zaljev tuljanskih mladunaca, njihov lik je i na gradskom grbu, a mogu se još uvijek vidjeti u zaljevu grada. Upravo je u gradskoj crkvi Kópavogura u 17. vijeku potpisan dokument, kojim je suverenitet nad Islandom dan Norveškoj i Danskoj. Dokument je potpisan uz prisutnost biskupa i drugih prominentnih Islanđana.
U gradu se nalazi najviša zgrada na Islandu - Smáratorg, 20-katni neboder visok 78 metara.
Gaffe, Agrigento
Gaffe je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
O Palácio dos Anjos
O Palácio dos Anjos je brazilsko-francuski igrani film snimljen 1970. godine u režiji Waltera Huga Khourija. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Geneviève Grad, je Francuskinja zaposlena u investicijskoj kompaniji u Sao Paulu. Radnja prikazuje kako izgubi posao i nakon toga, odlučna da zadrži svoj životni stil, odlučuje vlastiti stan preurediti u luksuzni bordel gdje će zajedno sa dvije poznanice pružati usluge elitnoj klijenteli.
Chignahuapan (razvrstavanje)
Chignahuapan ima više značenja:
Beleš
Белеш је насеље у Србији у општини Димитровград у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 830 становника (према попису из 1991. било је 784 становника).
Демографија
У насељу Белеш живи 653 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,9 година (38,7 код мушкараца и 39,2 код жена). У насељу има 285 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,91.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Strada di Mezzo, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Ocuituco (razvrstavanje)
Ocuituco ima više značenja:
Lākimah, Taiz
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 804 m.
El Guayabo, Tamazula de Gordiano
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1229 m.
Barrio Anclero, San Pedro Pochutla
Barrio Anclero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
El Coco, Lagunillas
El Coco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Lagunillas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 688 m.
Barrio Anclero, San Pedro Pochutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Enklava
desno|thumb|C je enklava od A, odnosno eksklava od B Enklava, odnosno eksklava (grč. en — u, unutra, grč. eks — van, i lat. clavis — ključ) u političkoj geografiji predstavlja neku teritoriju, oblast, regiju ili pak državu, koja je sa svih strana okružena nekom drugom teritorijom ili državom.
Na svijetu postoje samo tri države koje su potpune enklave:
Chihuirabo (razvrstavanje)
Chihuirabo ima više značenja:
Zona Industriale, Pordenone
Zona Industriale je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Morelos Siete, Matamoros
Morelos Siete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Matamoros.
Ojital (razvrstavanje)
Ojital ima više značenja:
Morelos Siete, Matamoros
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1112 m.
Chihuahuita (razvrstavanje)
Chihuahuita ima više značenja:
Breda Libera, Brescia
Breda Libera je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Chihuivo (razvrstavanje)
Chihuivo ima više značenja:
Fordville, North Dakota
Fordvil je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Drie weken huisknecht
Drie Weken Huisknecht  je nizozemski crno-bijeli film snimljen 1944. u režiji Waltera Smitha, poznat kao jedino cjelovečernje ostvarenje nizozemske kinematografije napravljeno u doba njemačke okupacije u drugom svjetskom ratu. Temelji se na kazališnom komadu Adel in Livrei Henka Bakkera, koji je također napisao scenario i producirao film. Protagonist, kogaglumi Paul Steenbergen je aristokrat koji se našao u financijskim problemima te, u nastojanju da očuva vlastiti zamak, odlučuje početi zarađivati za život kao batler.
Fordville, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 212, što je 54 (-20,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aeroklub Sarajevo
Aeroklub Sarajevo osnovan je 1946. godine, osnivačka sjednica održana je u tadašnjem kinu Apolo (kasnije kino Partizan), baza je bila na aerodromu u naselju Butmir.
Spartimento, Napoli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Aeroklub Sarajevo
Aktivnosti aerokluba prestale su u proljeće 1992. godine.
Grammendorf
Gramendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 609 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057031.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordforpomern Gramendorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 36,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 609 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 17 stanovnika/km².
El Baradal, Ensenada
El Baradal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 661 m.
Granja de Readaptación Social, Jaumave
Granja de Readaptación Social je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jaumave.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 961 m.
Măgoaja, Chiuiești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 452 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Copán
Copán je bio veliki pretkolumbovski grad Maya iz vremena klasičnog razdoblja, poznat po originalnim stelama; danas ruševine u zapadnom Hondurasu, departman Copán.
Historija
Stanovnici Copana nisu bili samo astronomi i kipari. Copanski astronomi izračunali su dotada najtočniji mayanski solarni kalendar. Na popločenom dvorištu igrali su igru loptom, a iz rezultata igre svećenici bi čitali budućnost.
Građevine u Copanu su raspoređene po statusu građana. Vladari su sa svojom obitelji živjeli u raskošnim palačama u centru grada i imali su na raspolaganju mnoštvo soba, te sluge. Bogati trgovci i obrtnici živjeli su u kamenim kućama, dok su poljoprivrednici živjeli u predgrađu u drvenim kolibama. Prisutnost fragmenata školjaka, igala, raznog oruđa upućuje na mogućnost da se to društvo specijaliziralo u proizvodnji ornamenata iz školjki, u izrađivanju tekstila i kože, te košara od pruća. U rezidencijalnim građevinama ostalo je mnoštvo keramičkog posuđa, čaša, lonaca, te oruđe koje su koristili u pripravi hrane.
Grad se tokom stoljeća širio, te se pretpostavlja kako je u okolici Copana u 7. st. živjelo oko 27.500 stanovnika, te je Copan bio najveći i najutjecajniji grad južnog i istočnog područja kulture Maya.