cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pokolj u Vraniću
Revizionizam
Po njegovom opisu, kolovođa pokolja je bio "ozloglašeni komandant četničke leteće brigade Zeka Drenjanin, omalen crnpurast čovek s provincijskog dna (kafedžija, a imao je u Obrenovcu i kupleraj)". Iako se Krstić distancira od masakra, priznajući "zaista su pobijene čitave porodice", on uvodi novo tumačenje događaja, po kojem su partizani sakriveni na tavanima, štalama i drugde u toku noći iznenada napali četnike, "raskomoćene i porasturane na noćištima". Krstić dovodi masakr u vezu sa nekim porazom jedinica Avalskog korpusa u borbi sa partizanima, pri čemu je masakr bio osvetnička nekontrolisana reakcija. Snage Avalskog korpusa jesu doživele poraz u borbi protiv partizana u susednom selu Baćevcu, ali gotovo dva meseca ranije, 31. oktobra 1943. godine. U vreme pokolja, u istorijskim izvorima i izjavama svedoka nema tragova o prisustvu partizana u blizini Vranića.
Za ovu knjigu Uglješa Krstić dobio je 1998. godine nagradu "Miloš Crnjanski" Udruženja književnika Srbije.
Vremenom je revizionistička verzija uznapredovala. 2014. godine Novica Stevanović piše da su partizanske porodice u Vraniću poklali sami partizani prerušeni u četnike, kako bi kompromitovali generala Mihailovića i Jugoslovensku vojsku u otadžbini.
Ivan Čolović
Ivan Čolović je srbijanski etnolog-antropolog i pisac. Posebno se bavi izučavanjem političkih mitova.
Život
Ivan Čolović, rođen 1938. u Beogradu. Na Filološkom fakultetu u Beogradu diplomirao opštu književnost (1961) i magistrirao (1972) romanistiku. Na Filozofskom fakultetu u Beogradu doktorirao etnologiju 1983. godine.
Između 1972. i 1989. godine bio je urednik u beogradskim izdavačkim kućama "Duga", BIGZ i Prosveta Od 1984. do 1988. bio je lektor za srpskohrbvatski jezik na Univerzitetu Gornje Bretanje (Universite de Haute Bretagne) u Rennesu. U Parizu je, zajedno sa Nikolom Milenkovićem, osnovao tromesečni časopis na francuskom jeziku za jugoslovenske književnosti "Migrations littéraires. Revue trimestrielle des lettres yougoslaves" i dve godine bio njegov glavni urednik. Jedan je od osnivača Udruženja nezavisnih intelektualaca Beogradski krug (februar 1992) i do kraja 1993. godine bio njegov kopredsednik (zajedno sa MIladinom Životićem i Filipom Davidom).
Dobitnik je Herderove nagrade (2000), nagrade Konstantin Obradović (2006). Godine 2001. odlikovan je francuskim ordenom viteza Legije časti. 2010. godine dodeljena mu je titula počasnog doktora honoris causa Varšavskog univerziteta. Nagradu "Vitez poziva" dobio je 2010, a 2012. odlikovan je medaljom "Konstanin Jiriček". Godine 2018. postao je inostrani član Poljske akademije umetnosti.
Dela
Među njegovim knjigama najpoznatije su:
Neke od njegovih knjiga prevedene su na nemački, engleski, francuski, italijanski, poljski, slovenski, makedonski i grčki jezik.
FK Radnički Niš
Nastanak
Prvi Sportski klub u Nišu je bio „Sinđelić", a nakon njega nastao je čitav niz ekipa, među kojima: „Niševac“, „Obilić“, „Jug Bogdan“, „Proleter“, (ekipa niške organizacije KPJ koja nije bila registrovana) „Polet“, „TAŠK“, (vojni tim teške artiljerije sa terenom i sedištem u niškoj Tvrđavi) kao i druge manje ekipe.
Prvo radničko sportsko društvo formirano je na inicijativu Miloša Markovića, tada člana KPJ. Klub se još 1921. godine počeo nazivati „Proleter“ i to je preteča kasnije nastalog „Radničkog“. U to vreme Niš nije imao svoj podsavez, već su niški timovi pripadali Beogradskom loptačkom podsavezu. Kad su pravila bila gotova i skupština održana klub je trebalo da bude osnovan. Grupa članova „Proleter“ otputovala je u Beograd da završi ovaj posao. U grupi se nalazio i jedan od poznatih igrača „Radničkog“ Mile Stamenković.
Vlast je optužila nišku ekipu „Proleter“ da je „prokomunistička“ i da kao takva ne može da razvija svoju sportsku aktivnost. Te optužbe stigle su i u Beogradski loptački podsavez pa se grupa iz ekipe niškog, „Proletera“ vratila ne obavljenog posla sa sledećim obrazloženjem: Beogradski podsavez ne želi i neće da verificira tim „Proleter“ pod ovim imenom, pozivajući se na Zakon o zaštiti države i druga akta kojima je ovaj naziv bio zabranjen.
Miloš Marković nije posustao. Po sećanju savremenika on je bio dosta gnevan na ovaj postupak podsaveza, ali se brzo dao na posao da je sva pravila kluba izmenio na taj način što je naziv „Proleter“ svuda zamenio sa „Radnički“. Tako je formirana fudbalska ekipa koja sa malim prekidima razvija svoju bogatu sportsku tradiciju skoro pola veka, sa manjim ili većim prekidima.
Kako je klub osnovan 24. aprila 1923. godine, ova se godina uzima kao godina nastanka sport kluba Radničkog iz Niša.
Radnički
Ekipa Radničkog u svom početku trenirala je u malom dvorištu Radničkog doma a nešto kasnije na starom vašarištu, odnosno na prostoru gde se danas nalazi stovarište preduzeća „Ogrev“ u blizini Mašinske industrije Niš. U početku ekipa nije imala trenera već je kapiten tima bio zadužen i za treniranje svojih igrača. Za vreme treninga obavezno je prisustvovao i jedan član uprave kluba.
Piccolo mondo antico
Piccolo mondo antico (na italijanskom doslovno: "Mali stari svijet") može označavati:
FK Radnički Niš
Radnički
Posrednik kluba je u početku bio Miloš Marković a po njegovom odlasku Dragiša Niketić, oba istaknuta radnička borca. Između ostalih, članova uprave bili su i Mladen Đorđević Madža i Raša Anđelković, ekonom. U ekipi Radničkog igrali su kao aktivni igrači poznati revolucionari Josip Kolumbo i Stanko Paunović Veljko.
U prvenstvu moravske župe, a posle jesenje sezone za 1927/28. godinu. Radnički je osvojio prvo mesto. Bilo je to počasno zvanje i sportska slava igrača Radničkog koji su ovo mesto zauzeli posle pobede nad mnogim timovima iz Niša, Leskovca i Prokuplja. Tim povodom pisao je jedan list: ''„Kao što se iz tabele vidi jesenji prvak Moravske župe je sport klub Radnički iz Niša. Ovaj mladi i napredni klub zaslužno je zauzeo prvo mesto. Iz tabele se vidi da je izgubio samo jednu utakmicu i to nezasluženo. Ostale je rešio u svoju korist, osim što je sa SK Sinđelićem igrao nerešeno.''
U danima zavođenja šestojanuarske diktature i naleta buržoazije na sve manifestacije radničkog pokreta zabranjen je 1929. godine i rad SK Radničkog, koji je skoro devet godina predstavljao zapaženu, po disciplini i po zalaganju, sportsku ekipu.
Radnički će posle nekoliko godina ponovo biti obnovljen.
Nakon Drugog svetskog rata
Početkom rata 1941. klub prestaje sa aktivnostima da bi ih obnovio 1945. Nakon toga Radnički je u stalnom usponu. Sezonu 1961/62. završio je na drugom mestu Druge savezne lige Zapad, čim je obezbedio kvalifikacije za ulazak u Prvu saveznu ligu. U baražu se sastao sa pretposlednjim timom iz Prve lige, skopskim Vardarom, prvi meč u Nišu je završen nerešeno 1:1, a u revanšu nakon regularnog dela i produžetaka nije bilo golova, pa je Radnički boljim izvođenjem penala (5:4) po prvi put u klupskoj istoriji izborio plasman u Prvu saveznu ligu. Već u prvoj sezoni u Prvoj ligi, Radnički je zauzeo odlično šesto mesto, a nakon toga je postao standardan prvoligaš. Radnički je prvih 11 sezona u prvoligaškom društvu završavao većinom u sredini tabele, a prvi problemi oko opstanka u Prvoj ligi su došli u sezoni 1973/74., kada je Radnički završio samo dva mesta iznad zone ispadanja.
Klub 1975. godine postaje pobednik Balkanskog kupa, pobedivši u finalnom dvomeču turski Eskišehirspor sa 1:0 i 2:1, čime je osvojio svoj prvi trofej od međunarodnog značaja. Radnički je 70-ih u ligi nastavio da igra promenljivo, tako da je u sezonama 1975/76. i 1977/78. bio na ivici ispadanja u niži rang.
U periodu posle Drugog svetskog rata istakli su se fudbaleri blizanci Petar i Pavle Mičić, koji su za ovaj klub odigrali rekordnih 654, odnosno 582 meča.
Novija istorija
Nakon rasformiranja Prve lige SFRJ, Radnički takmičenje nastavlja u Prvoj ligi SRJ od sezone 1992/93. Već u sezoni 1995/96. ispada iz Prve A u Prvu B ligu SRJ. Zbog proširenja lige, iako je sezonu završio kao petoplasirani u Prvoj B ligi, Radnički se u elitni rang vraća u sezoni 1998/99. Tu se zadržao samo tri sezone i već 2001. ispao u niži rang, naredne sezone osvaja prvo mesto u Drugoj ligi Istok i brzo se vraća u Prvu ligu, gde u prvoj sezoni 2002/03. završava na poslednjem mestu i ponovo ispada. Nakon toga klub se sledećih pet sezona takmičio u drugom rangu takmičenja, a u sezoni 2008/09. je stigao i do Srpske lige Istok, gde je postao prvak i brzo se vratio u viši rang.
U svojoj dugoj istoriji Radnički je dao nekoliko desetina reprezentativaca u svim republičkim i saveznim selekcijama. Pečat Radničkom je dao i veliki broj fudbalera koji su odigrali preko 200 utakmica, provodeći i više od 10 godina u klubu.
Uspesi
Nacionalni - 0 Nacionalni kup - 0 Međunarodni
Filantropija
mini|300px|„Der Philanthrop“, [[skulptura u njemačkom gradu Pinnebergu (1992)]] Filantropija ili čov(j)ekoljublje dobra je volja da se pomogne bližnjem svome. Dok se nekada pod filantropijom podrazumijevao religiozni zahtjev i vrlina, danas se podrazumijeva aktivan napor da se promoviše ljudska dobrobit.
FK Radnički Niš
FK Radnički Niš u Superligi Srbije
''Stanje na dan 26. maj 2013.
Filantropija
Osoba koja aktivno djeluje u skladu s takvim usmjerenjem naziva se filantrop ili čov(j)ekoljubac (zastarjelo: čov/j/ekoljub), žena filantropkinja ili čov(j)ekoljupka.
FK Radnički Niš
Treneri
Spisak trenera prvog tima Radničkog:
Filantropija
Pojam suprotnog značenja je mizantropija, tj. mržnja prema ljudima, čovjekomržnja.
Humanost
Čovječnost (u nekim krajevima čojstvo) ili humanost aktivan je odnos prema ljudskim vrijednostima, posebno prema drugim ljudima. Humanost posebno podrazumijeva brigu prema ljudima koji nisu u mogućnosti da zadovolje svoje osnovne ljudske potrebe. Odnos humanosti ne podrazumeva stvaranje zavisnosti slabijega, već naprotiv poštovanje ličnosti svake osobe i osnaživanje njenih potencijala.
Crkva Svetog Nikole u Ramaći
Crkva Svetog Nikole u Ramaći, nalazi se na padinama Rudnika, 25 kilometara zapadno od Kragujevca i pripada Eparhiji šumadijskoj Srpske pravoslavne crkve. Podigli su je krajem XIV veka (između 1389. i 1395) nepoznati ktitori (sveštenik sa sinom i bratom), a kneginja Milica ga je 1395. godine priložila svetogorskom manastiru Svetog Pantelejmona.
Radovi na otkrivanju i zaštiti živopisa u unutrašnjosti crkve su izvedeni u periodu od 1956. do 1958. godine, a crkva u Ramaći se danas nalazi pod zaštitom Republike Srbije, kao spomenik kulture od velikog značaja.
Živopis
Živopis u crkvi je nastao 1392. ili početkom 1393. godine i veoma oštećen, ali se i pored toga vidi da je veoma zanimljivog ikonografskog programa. Ktitorska kompozicija se nalazi na južnom zidu i sačinjavaju je sveštenik u belom, njegov brat i sin koji prinose crkvu (njen model drže sveštenik i brat) svetom Nikoli. Pored njih, na zapadnom zidu su bili naslikani tadašnji vladar Srbije, knez Stefan Lazarević (knez 1389—1402, despot 1402—1427) i jedan patrijarh (možda Spiridon (1379—1389) ), dok se figure muškarca i žene dvojako tumače, ili kao neposredni suveren ktitora, gospodar Rudničkog kraja vojvoda Nikola Zojić sa suprugom Vidoslavom ili kao knez Lazar i kneginja Milica.
U središnjem delu crkve, naslikani su Stradanja Hristova, scene iz života Bogorodice i svetog Nikole, Veliki praznici, kao i kamenovanje svetog prvomučenika Stefana, dok su u drugoj zoni (iznad stojećih figura u prvoj) prikazani poprsja svetaca u medaljonima. Pričešće apostola, Bogorodica sa anđelima, Povorka anđela i Poklonjenje arhijereja Hristu naslikano je u oltarskom delu crkve, dok su u kupoli predstavljeni biblijski proroci i Nebeska liturgija.
Vidi još
__BEZSADRŽAJA__
Morelos (razvrstavanje)
Morelos ima više značenja:
Robert fitz Martin
Robert fitz Martin (cca. 1085? - cca. 1159) bio je normanski vitez, poznat kao prvi lord Cemaisa u današnjem Walesu. Rodio se kao sin Geve de Burci, nasljednice normanskog barona Serla de Burcija i muškarca o kome se zna samo da se zvao Martin. Majka mu se udala još dva puta - za Williama de Falaisea i Williama fitz Humphreya. Sestra Emma mu se udala za Williama de Courcyja, uticajnog plemića na dvoru kralja Henryja I. Robert je naslijedio je zemlje od svojih poočima i djeda. Pod kraljem Henryjem I je sudjelovao u invaziji Walesa; od osvojenih zemalja je dobio Cemais. Godine 1136. je sudjelovao u bitci kod Crug Mawra u kojoj su pobunjeni Velšani teško porazili normanske vitezove; Robert je bitku preživio i poslije je uspješno pružao otpor pobunjenicima iz svog zamka, koji je tada postao normanski zamak u Walesu. Za vrijeme građanskog rata poznatog kao "Anarhija" podržavao je kraljicu Matildu i njenog sina Henryja II. Sa drugom suprugom Alix je imao troje djece i začeo vladarsku lozu koja je izumrla 1326. godine, iako njeni pobočni ogranci postoje dan-danas.
Azalea Park, Florida
Azejlija Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.556, što je 1.483 (13,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aguas Calientes (razvrstavanje)
Aguas Calientes ima više značenja:
We the Living
We the Living je debitantski roman rusko-američke spisateljice Ayn Rand originalno objavljen 1936. godine. Radnja, velikim dijelom inspirirana životnim iskustvima same autorice, smještena je u SSSR 1920-ih. Protagonistica je Kira Argunova, svojeglava i slobodoumna djevojka iz buržujske porodice koja započinje destruktivnu ljubavnu vezu sa crnoburzijancem Leom Kovaljenskim, ali također na fakultetu upoznaje idealističkog komunista i pripadnika GPU Andreja Taganova. We the Living, u kome je Rand na najeksplicitniji način iznijela svoje antikomunističke i antisovjetske stavove, je napisan 1934. godine, ali su je izdavači odbijali pune dvije godine. Kada je izdan, nije doživio veliki uspjeh. Tek je 1959. godine uspjeh Randinog bestselera Atlas Shrugged potakao novo izdanje, u kome je Rand napravila niz izmjena, uglavnom nastojeći ih uskladiti sa promjenama u svom pogledu na svijet.
We the Living je u svom originalnom obliku godine 1937. bio objavljen u fašističkoj Italiji. Tamo je, u jeku ratnog pohoda na Sovjetski Savez bez Randinog znanja i dozvole ekraniziran u dvodijelni film Noi vivi u kome je naslovnu junakinju tumačila Alida Valli, i koji je zbog svog antisovjetskog sadržaja trebao poslužiti u propagandne svrhe. Međutim, nakon što se ispostavilo da publika u filmu vidi alegorijsku kritiku fašističkog režima, njegovo je prikazivanje bilo zabranjeno, tek se prikazivao tek decenijama nakon rata.
U aprilu 2007. je prema romanu dobio ime američki alternativni rock bend We the Living.
San Rocco, Pesaro e Urbino
San Rocco je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Morenos (razvrstavanje)
Morenos ima više značenja:
Stara crkva (Kragujevac)
mini|desno|200px|Stara crkva Podignuta je 1818. godine na desnoj obali reke Lepenice u Kragujevcu kao zadužbina kneza Miloša. Posvećena je Silasku Svetog Duha. Njena arhitektura svedoči o kulturnim prilikama u doba kneza Miloša (kako je u vreme gradnje Srbija bila još uvek u vazalnim obavezama prema Turskoj, to su se morala poštovati pravila koja su određivala da hrišćanski hram ne može biti veći od džamije, ali je, uz svoje lukavstvo, knez uspeo da napravi hram daleko veći nego što je bilo predviđeno). U porti crkve su u Miloševo doba održavane Narodne skupštine od kojih je najznačajnija Sretenjska skupština iz 1835. godine na kojoj je donet prvi srpski Ustav.
Vlăiculești, Ileana
Vlăiculești je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Ileana.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 271 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Antonio Fogazzaro
mini|Antonio Fogazzaro Antonio Fogazzaro (Vicenza, 25. ožujka 1842. – Vicenza, 7. ožujka 1911), talijanski je književnik, pripovjedač neoromantičkog smjera, zaokupljen unutarnjim sukobima između razuma i vjera, duha i osjetila. U romanima Mali starinski svijet i Daniele Cortis dao je poetične opise krajolika sjeverne Italije i ocrtao mali provincijski svijet.
Bio je pristaša modernističkog smjera u katolicizmu. Zbog kritike vjerskog dogmatizma dospio je 1906. godine na Indeks.
Hinko Juhn
Hinko Juhn (Podgorač, 9. 6. 1891 – Zagreb, 5. 9. 1940), znameniti jugoslavenski skulptor i profesor.
Biografija
mini|lijevo|200px|Hinko Juhn uz svoju skulpturu. Hinko Juhn je rođen 9. 6. 1891 u slavonskom selu Podgorač blizu Našica u židovskoj porodici Mavra i Adele Juhn. Odrastao je uz sestru i osmero braće. Juhnovi su bili jedna od najimućnijih židovskih porodica u Podgoraču, imali su gostionicu i prodavaonicu mješovite robe. Nakon završene osnovne škole, Hinko se preselio u Osijek gdje je od 1902 do 1903 pohađao realnu gimnaziju. 1904 upisao je Državnu obrtnu školu u Zagrebu koju je završio 1907 godine, smjer "kiparija". Iste godine u jesen, u prvoj generaciji polaznika, upisao je Višu školu za umjetnost i umjetni obrt. Diplomirao je kiparstvo 1911 godine u klasi profesora Roberta Frangeša-Mihanovića i Rudolfa Valdeca. 1912 nastavio je školovanje na međunarodnoj akademiji u talijanskoj Firenci gdje je proučavao djela renesansnih majstora. U Firenci je priredio i svoju prvu samostalnu izložbu. Vrativši se iz Italije u Zagreb, počeo se baviti keramikom. U to vrijeme je radi i na restauraciji dvorske kapele u Brezovici. Zainteresiran za umjetnost keramike, 1918 započeo je studij keramike u čehoslovačkoj Stručnoj keramičkoj školi u mjestu Bechynĕ i u Obrtnoj školi za keramiku i umjetnički obrt u Teplicama. Specijalizaciju je nastavio u školama za umjetnički obrt u Dresdenu i Beču. Kao prvi jugoslavenski školovani keramičar, u Zagreb se vratio 1921, kada je imenovan pomoćnim učiteljem za keramiku na Višoj školi za umjetnost i umjetni obrt. Kao specijalista u keramici, profesorski zbor ga je prvotno pozvao sa zadatkom da u školi organizira keramički odjel. Dana 17. 9. 1924 godine, dekretom Ministarstva prosvjete Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, imenovan je stručnim učiteljem Državne obrtne škole u Zagrebu, gdje je do 1929 bio stručni, a potom do kraja života predmetni učitelj keramike gdje je podučava modeliranje u keramici Bio je moderan pedagog. Ukazivao je na primjere europskih keramičara koji su mu bili dostupni iz inozemnih časopisa. Najzaslužniji je za poticanje oduševljenja za novu umjetnost na prostoru Kraljevine Jugoslavije. Zahvaljujući Hinku Juhnu, keramika je postala popularna. Uz njegov pedagoški rad, značajan je i umjetnički, kiparski i keramički opus. Bio je majstor u sitnoj plastici, upotrebljavao je razne materijale poput gipsa, bronce i terakota. Oblikovao je skulpture keramičkim tehnikama (majolika, fajansa, porculan) u tradicionalnim kiparskim materijalima (terakota, gips, bronca, kamen i drvo), a glavna tema njegova opusa je bila ljudska figura, posebice ženski akt. Prve, gracilne skulpture nosile su obilježja secesijske stilizacije i talijanske renesanse, a na nekima je vidljiv i utjecaj bečkoga ekspresionizma. Iako kipar, Hinko Juhn bio je zaljubljenik u keramiku, radio je djela uporabne namjene poput: posude za šećer, duhan, vaze, zdjele, svijećnjake. Također je radio keramičke reljefe i druge lončarske i kiparske reljefe za unutrašnjost javnih prostora. Hinko Juhn istakao se i u aranžiranju izložbenih prostora na svjetskim izložbama, te suradnji s poznatim arhitektima na rješavanju interijera.
Uza sav ljudski, umjetnički i pedagoški angažman Hinko je često izlagao u zemlji i inozemstvu, posebno u sklopu "Proljetnog salona" na "Izložbi zagrebačkih umjetnika", na izložbama udruženja "Djelo" te na međunarodnoj izložbi suvremene dekorativne umjetnosti u Parizu. Hinko Juhn je bio istinski zaljubljenik u svoju profesiju. Predavao joj se snagom mogućnosti, radeći skulpturu, plakate, medalje, crteže, keramiku. Hinko Juhn je preminuo 5. 9. 1940 u Zagreb, te je pokopan na zagrebačkom groblju Mirogoj.
Njemu u spomen i čast postavljena je stalna spomen soba u Zavičajnom muzeju Našice. "Osnovna škola Hinka Juhna Podgorač" je dobila njegovo ime zbog toga što se on rodio u Podgoraču, kao i zbog toga što je njegova rodna kuća, nakon što su je njegovi roditelji prodali i odselili iz Podgorača, dugo vremena služila kao škola učenicima viših razreda. Ta je zgrada, nažalost, srušena osamdesetih godina 20. stoljeća kada je započela izgradnja nove sadašnje osnovne škole.
Aguascalientes (razvrstavanje)
Aguascalientes ima više značenja:
Krilo (Dugi Rat)
Krilo je primorsko mjesto u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Zemljopisni položaj
Nalazi se na 43° 27' 51" sjeverne zemljopisne širine i 16° 35' 48" istočne zemljopisne dužine, istočno od Bajnica, a zapadno od Jesenica koje se nadovezuju na ovo naselje.
Upravna organizacija
Nalazi se u općini Dugi Rat. U službenim ih se papirima piše kao Krilo-Jesenice, jer su naselja naslonjena jedno na drugo, ali povijesno se radi o dva naselja.
Promet
Nalazi se uz Jadransku magistralu.
Gospodarstvo
Turizam i brodarstvo.
San Quintín, Granja, Atotonilco el Alto
San Quintín, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atotonilco el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1951 m.
Aguilera (razvrstavanje)
Aguilera ima više značenja:
Sapenzie, Benevento
Sapenzie je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Călărași-Gară, Călărași
Călărași-Gară je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Călărași.
La Pagua, Hidalgo
La Pagua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
Bakar(I) sulfat
desno|bezokvira Bakar(I) sulfat je neorgansko hemijsko jedinjenje hemijske formule Cu2SO4, gde je oksidacioni broj bakra +1. Poznato je još i pod nazivom kuprosulfat.
Dobijanje
Može se dobiti u reakciji metil- ili etil-sulfata i kuprosulfida u odsustvu vlage i na povišenoj temperaturi. Moguće je da se gradi i u reakciji kuprisulfata sa elementarnim bakrom, ali je za to izgleda potrebna visoka temperatura.
Fizička i hemijska svojstva
Ovaj sulfat je svetlozeleni prah, koji se u vodi razlaže na bakar i bakar(II)-sulfat :
Los Naranjos Esquipulas, San Pedro Pochutla
Los Naranjos Esquipulas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1377 m.
El Milagro, Granja Avícola, General Cepeda
El Milagro, Granja Avícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini General Cepeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1195 m.
Al Qā‘idah, Taiz
Al Qā‘idah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1100 m.
Aguililla (razvrstavanje)
Aguililla ima više značenja:
Morterillos (razvrstavanje)
Morterillos ima više značenja:
Tahipneja
Tahipneja od je ubrzano plitko disanje, bez većeg povećanja respiratornog volumena.
Etiologija
Najčešće uzroci tahipneje su;
Patofiziologija
Tahipneja prema mehanizmu nastanka može biti fiziološka ili patološka. ! Parametar !! Normalno disanje !! Tahipneja
Moscú (razvrstavanje)
Moscú ima više značenja:
Crkva brvnara Svetog Ilije (Smederevska Palanka)
desno|mini|250px|Crkva brvnara Svetog Ilije Crkva brvnara Svetog Ilije u Smederevskoj Palanci je spomenik kulture od velikog značaja i najveća je sačuvana crkva brvnara u Srbiji. Podignuta je krajem treće decenije 19. veka i prvobitno se nalazila usred naselja, ali je 1906. godine premeštena na groblje gde je i danas u funkciji. Originalna ikonostasna pregrada nastala je 1830., a datovanje je izvršeno prema natpisu na carskim dverima gde su, pored uobičajenih predstava, pri dnu svakog krila naslikana tri arhijereja. Veliki broj ikona se pripisuje Jovanu Stergeviću, poznatijem kao Janja Moler.
Albanija (razvrstavanje)
Albanija se može odnositi na:
Albarello, Brescia
Albarello je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Grey Eagle, Minnesota
Grej Igl je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Jeremy
Jeremy (fonetski: Džeremi) je muško ime u zemljama engleski|engleskog govornog područja, koje predstavlja lokalnu varijantu imena Jeremija.
To također može predstavljati:
Abasolo (razvrstavanje)
Abasolo ima više značenja:
Dick Miller
Richard Miller (25. decembar 1928 – 30. januar 2019) bio je američki glumac, poznat prije svega po karakternim ulogama kao i plodnoj suradnji sa režiserom i producentom Rogerom Cormanom.
Marin Ivanović
Marin Ivanović (umjetničko ime Stoka; Zagreb, 24. lipnja 1981.), hrvatski reper. Poznat je po nekadašnjem surađivanju sa zagrebačkim bendom Nered.
Tijekom 2007. godine Stoka je proveo nekoliko mjeseci u komuni za odvikavanje od kokaina.
Jelovica
Демографија
У насељу Јеловица живи 108 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 62,9 година (61,7 код мушкараца и 64,2 код жена). У насељу има 56 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,02.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Položaj LGBT osoba u Gvineji Bisau
Istopolni odnosi su dekriminalizovani u Gvineji Bisao 1993. godine. Gvineja Bisao je jedna od potpisnica Deklaracije Ujedinjenih nacija o seksualnoj orijentaciji i rodnom identitetu Gvineja Bisao, u liniji sa drugim bivšim portugalskim kolonijama u Africi, jeste jedna od tolerantijih afričkih država prema LGBT osobama.
Jeremy (pjesma)
Jeremy je pesma američkog grandž benda Pearl Jam sa njihovog debitantskog albuma Ten iz 1992. godine .Ovo je jedna od najpoznatijih pesama ove grupe, a spot za ovu pesmu je ujedno bio i MTV-jev spot godine za 1992. godinu .Pesmu je napisao basista Džef Ejment, a tekst pevač Edi Veder. Vedera je inspirisao jedan članak u novinama u kome je pisalo da se petnaestogodišnji dečak po imenu Džeremi ubio pred svojim razredom.Pesma Jeremy predstavlja jedan od singlova sa albuma Ten uz pesme Black,Alive i Even Flow.
Motul (razvrstavanje)
Motul ima više značenja:
Bugewitz
Bugevic je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 315 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059013.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Bugevic se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 metara. Površina opštine iznosi 56,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 315 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 6 stanovnika/km².
Rufus Wainwright
Rufus McGarrigle Wainwright (22. jul 1973.-) je kanadsko-američki kantautor. Snimio je pet albuma originalne muzike, nekoliko EP-ova, te brojne pjesme koje se nalaze na kompilacijama i soundtrackovima za filmovima. On je sin Loudona Wainwrighta III i Kate McGarrigle, brat Marte Wainwright i polubrat Lucy Wainwright Roche.
Gornja Brela
Gornja Brela (ili povijesno ispravnije Brela Gornja) je jedno od dva naselja u općini Brela, u Splitsko-dalmatinskoj županiji. Brela Gornja su starije naselje općine, poznato još iz 950. godine pod imenom Berulia (grčki: Beroyllia - iz djela O upravljanju carstvom, bizantskog cara Konstantina Porfirogeneta). Novije naselje Brela (ranije Donja Brela) leži na obali i središte je općine.
U središtu mjesta se nalazi Prezentacijski centar Parka prirode Biokovo, kao i muzejska Zbirka breljanske baštine, lokalnog Društva prijatelja kulturne i prirodne baštine Breljana - "Brolanenses", koje djeluje na području općine Brela od 1994. godine.
Brela Gornja su ulaz iz unutrašnjosti na Makarsko primorje, a udaljena su samo 7 km od čvora autoceste Zagreb - Dubrovnik na Šestanovcu.
Povijest
O povijesti mjesta govore sljedeći dokazi najranije naseljenosti:
Mjesto se spominje u dokumentima kroz povijest:
Od sredine 20. stoljeća Brela se dijele na Gornja Brela u Zabiokovlju i Donja Brela u Primorju, da bi se konačno krajem 1980-ih Donja Brela preimenovala u Brela.
Uprava
Brela Gornja su u sastavu Općine Brela. U deveteročlanom Općinskom vijeću nemaju svog predstavnika. Mjesni odbor Brela Gornja formiran je u studenom 2002. godine na području bivše Mjesne zajednice Gornja Brela. U međuvremenu je ugašen i ponovno formiran u studenom 2007. godine. Vijeće mjesnog odbora Brela Gornja čini 5 članova Nezavisne liste mladih.
La Viña, Tacámbaro
La Viña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 813 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2005 m.
Pozo Colorado, Guadalcázar
Pozo Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Guadalcázar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1295 m.
Brutus, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 218.
Motzorongo (razvrstavanje)
Motzorongo ima više značenja:
Ivan Vilibor Sinčić
Ivan Vilibor Sinčić (Karlovac, 28. kolovoz 1990. - ) je hrvatski aktivist i političar, poznat kao jedan od osnivača i vođa nevladine udruge Živi zid, odnosno kao kandidat na predsjedničkim izborima 2014. godine. Sinčić je prilikom izborne kampanje izazvao veliku pažnju kao dosada najmlađi predsjednički kandidat u hrvatskoj povijesti, kao i po svojim ne-ortodoksnim stavovima i kritikom hrvatskog političkog establishmenta, koji su izazvali kako simpatije, tako i brojne kritike i kontroverze.
U prvom krugu izbora, održanim 28. prosinca 2014. godine, osvojio je 16,42 % glasova, daleko više od očekivanja, te ga se u dijelu hrvatske javnosti smatra svojevrsnim "moralnim pobjednikom" izbora.
San Gaetano, Pordenone
San Gaetano je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
La Escondida, Ensenada
La Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
San Gaetano, Pordenone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
La Escondida, Ensenada
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Abelardo L. Rodríguez (razvrstavanje)
Abelardo L. Rodríguez ima više značenja:
Aboreachi (razvrstavanje)
Aboreachi ima više značenja:
PostgreSQL
PostgreSQL je objektno-relacioni sistem za upravljanje bazama podataka, baziran na POSTGRES verziji 4.21, razvijenog na Univerzitetu Kalifornija u odeljenju za računarske nauke Berkli. POSTGRES je bio pionir u nekim konceptima koje su postale dostupne u komercijalnim bazama tek dosta kasnije. PostgreSQL je open-source izdanak originalnog berklijevog koda. Podržava veliki deo SQL standarda i obezbeđuje mnoge savremene karakteristike:
PostgreSQL može biti slobodno korišćen, modifikovan i distribuiran od strane svakog korisnika za bilo kakvu upotrebu, bila ona privatna, komercijalna ili akademska.
Istorija
1996 je bilo jasno da naziv Postgres95 neće izdržati test vremena. Odabrano je novo ime, PostgreSQL, koje ukazuje na povezanost originalnog POSTGRESA i mogućnosti korišćenja SQL–a.
Kardamonske planine
Kardamonske planine, znane i kao planine Krâvanh (kmerski: ជួរភ្នំក្រវាញ Chuor Phnom Krâvanh; tajlandski: ทิวเขาบรรทัด Thio Khao Banthat) su planinski lanac koji se proteže kroz jugozapadnu Kambodžu i istočni Tajland. Na jugoistoku se nadovezuju na Slonovske planine, drugi veliki planinski lanac u Kambodži. Najviši vrh je Phnom Aural (1,813 m), ujedno i najviši vrh Kambodže, dok su ostali važni vrhovi Phnom Samkos (1,717 m), Phnom Tumpor (1,516 m) i Phnom Kmoch (1,220 m).
Planina je naziv dobila po istoimenoj začinskoj biljci, čestoj na području Indijskog potkontinenta. Taj je naziv preuzet iz izvornog naziva na kmerskom jeziku, koji u prijevodu znači upravo to.
Na zapadnim obrincima lanca nalaze se guste kišne šume s oko 3,800–5,000 mm padalina na godišnjoj razini. S druge strane, istočni dio lanca, koji se nastavlja na Kambodžansku ravnicu, ima samo između 1,000 i 1,500 mm padalina na godišnjoj razini. Upravo se na tim obroncima još uvijek uzgajaju kardamon i papar.
Reginelle, Napoli
Reginelle je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
La Cruz, Tamazula de Gordiano
La Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1179 m.
Le Case di Risolaia, Firenze
Le Case di Risolaia je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Podari, Ileana
Podari je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Ileana.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Gachupines, General Cepeda
Gachupines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini General Cepeda.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1295 m.
The Big Goodbye
The Big Goodbye je 12/13. epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation premijerno prikazana 11. januara 1988. godine. Radnja prikazuje kako se nedugo prije početka delikatne diplomatske misije kapetan Picard namjerava relaksirati u holodecku preuzevši identitet Dixona Hilla, privatnog detektiva i junaka hard boiled kriminalističkih romana 1940-ih, ali i kako kvar na Enterpriseu iluziju učini stvarnom i opasnom po život.
Călățele, Călățele
Călățele je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Călățele.
The Big Goodbye
Epizoda, čiji je scenario zamišljen kao svojevrsni homage film noir klasicima starog Hollywooda, je predstavljala reference na klasični film Malteški sokol iz 1941. godine, a sam naslov je referenca na romane Raymonda Chandlera The Big Sleep i Long Goodbye. Iako je manji dio kritičara zamjerio sličnost sa A Pice of the Action, epizodom originalne serije, najveći dio joj je dao pohvale, posebno u slučaju Lawrencea Tierneya koji je u njoj tumačio glavnog negativca Cyrusa Redblocka. The Big Goodbye je bila prva epizoda serije čija se radnja događa u holodecku, i često se navodi kao najbolja. Kostimograf William Ware Theiss je osvojio nagradu Emmy za najbolje kostime, a što je bila prva takva nagrada u historiji ST:TNG.
Kokosovi otoci
Teritorija Kokosovih (Keelingovih) otoka, također poznatih kao Kokosovi otoci (engleski: Cocos Islands) i Keelingovi otoci (engleski: Keeling Islands), predstavljaju teritoriju Australije. Sastoje se od dva atola s 27 korlajnih otoka. Otoci se nalaze u Indijskom oceanu, negdje na pola puta između Australije i Šri Lanke, na 12° 30´00“S, 96° 50´00“E.
Godine 1914. napad njemačke krstarice Emden na britansku telegrafsku stanicu na otocima doveo je do bitke kod Kokosovih otoka - jednog od prvih pomorskih okršaja prvog svjestkog rata. Za vrijeme drugog svjetskog rata tamo se pobunio cejlonski garnizon.
Crkva brvnara u Brzanu
Crkva brvnara u Brzanu, nalazi se oko 10 kilometara od Batočine i oko 30 kilometara od Kragujevca i pripada Eparhiji šumadijskoj Srpske pravoslavne crkve.
Kokosovi otoci
Na Zapadnom otoku - koji je i glavni grad - postoji asfaltirana poletno-sletna staza te sidrište. Glavna privredna grana je uzgoj kokosa, a odnedavno i turizam. Otoci imaju vlastiti Internet nastavak - .cc.
Dama sa psetancetom (film)
Dama sa psetancetom je sovjetski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. u režiji Josifa Hejfica. Predstavlja adaptaciju istoimene novele Antona Čehova. Protagonisti, koje tumače Ija Savina i Aleksej Batalov, su žena i muškarac koji se početkom 20. vijeka slučajno sretnu u Jalti i započnu ljubavnu aferu. Radnja prikazuje kako se pri tome nastoje prilagoditi tome da se oboje nalaze u braku. Dama sa psetancetom je bila prikazana na Kanskom festivalu gdje je dobila nekoliko specijalnih nagrada.
Sha‘b Ḩamr, Taiz
Sha‘b Ḩamr je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Dama sa psetancetom (film)
Godine 1987. je isti predložak poslužio Nikiti Mihalkovu za sovjetsko-italijanski film Crne oči, koji je također dobio niz nagrada.
Sha‘b Ḩamr, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 947 m.
Crkva brvnara u Brzanu
Istorija
Crkva brvnara je sagrađena 1822. godine uz pomoć kneza Miloša Obrenovića i služila je sve do 1928. kada je sazidana današnja crkva. Nju je gradio majstor Jovan koji je takođe sagradio Manastir Pokajnicu.
Bogata je ikonama i freskama. Ikonostas je naslikao majstor Jovan Janja 1829-1830. godine sa velikom pozlatom.
Konzervatorski radovi čišćenja i zaštite su izvršeni 1951. i 1952. godine. Stara crkva brvnara je kao istorijski spomenik kulture pod zaštitom države.
Nalazi se u porti hrama Svetog Ilije. Kod crkve se nalazi i spomenik palim borcima iz Brzana u ratovima 1912-1918. godine.
Katedralskolan (Lund)
Katedralskolan (na švedskom: "Katedralna škola") je škola u švedskom gradu Lund. Godine 1085. ju je osnovao danski kralj Knut Sveti te predstavlja najstariju školu u Skandinaviji i jednu od najstarijih škola u Sjevernoj Evropi.
Ashmore i Cartier (otoci)
Otoci Ashmore i Cartier (engleski. Ashmore and Cartier Islands) službeno zvani Teritorij otoka Ashmore i Cartier (Territory of Ashmore and Cartier Islands) su vanjski australski teritoriji u Indijskom oceanu.
La Compuerta, Atotonilco el Alto
La Compuerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atotonilco el Alto.
Katedralskolan (Lund)
Prvih vijekova je uglavnom služila za obrazovanje lokalnih svećenika, i prvih 750 godina bila vezana uz Katedralu u Lundu. Međutim 1837. je premještena u nekadašnju kraljevsku rezidenciju Viffertska gården. Danas djeluje kao gimnazija sa oko 1400 učenika koji uče po pet različitih nastavnih programa. Među bivšim učenicima je i znameniti glumac Max von Sydow koji je u njoj 1945. osnovao i danas postojeću dramsku grupu.
La Compuerta, Atotonilco el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1563 m.
Ashmore i Cartier (otoci)
Geografske karakteristike
Otoci Ashmore i Cartier imaju ukupnu površinu od 199.45 km² i niti jednog stalnog stanovnika, osim povremenih čuvara parka prirode. Taj mali koralji arhipelag leži udaljen 320 km od Zapadne Australije, i oko 170 km jugozapadno od indonezijskog otoka Roti. Sastoji se od dva koraljna grebena - Ashmore i Cartier. Koraljni greben Ashmore je veći ima 155.40 km² ukupne površine (uključujući lagunu), to je u stvari mali arhipelag koji se sastoji od Zapadnog (51 km²), Srednjeg (21 km²) i Istočnog otoka (25 km²).
Oksimoron
Oksimoron (grč. oxýmōron: oxys = oštar + moros = tup) je jezična figura (posebna vrsta antiteze) u kojoj se spajaju dva nespojiva, kontradiktorna pojma (antonimi).
Buggenhagen
Bugenhagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 286 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059014.
Oksimoron
Primjeri
Klasičan primjer oksimorona logički je nezamislivo "drveno željezo".
Buggenhagen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Bugenhagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 27,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 286 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 11 stanovnika/km².
Oksimoron
Primjeri
Primjeri oksimorona (isticanje):
U svakodnevnome se govoru susrećemo s oksimoronima, a da ih nesvjesno rabimo kao fraze:
Oksimoroni u Shakespeareovom djelu "Romeo i Julija".
<i> "O sve na svijetu, stvoreno iz ništa! Lakoćo teška, zbiljska utvaro! O ružna zbrko stvari divotnih! O svijetli dime, perje olovno! O hladna vatro, zdravlje bolesno!" </i>
Ashmore i Cartier (otoci)
Geografske karakteristike
Koraljni greben Cartier je manji, ima ukupno 44.03 km² (uključujući lagunu) ali samo jedan otok Cartier velik 17 km², koji je pjeskovitiji po sastavu. thumb|260px|left| Otoci Ashmore i Cartier Na Zapadnom otoku postavljena je automatska meteorološka stanica.
Obližnji Greben Hibernia, velik 42 km² koji leži sjeveroistočno od Grebena Ashmore, nije dio Teritorija Ashmore i Cartier već pripada Zapadnoj Australiji, on je toliko nizak da izviruje iz vode samo za oseke.
Historija
Zna se da su otoke i njihove akvatorije posjećivali su indonezijski ribari negdje od početka 1700. Prvi evropljanin koji je 1800. dospio do Otoka Cartier, bio je britanski pomorski kapetan po imenu Nash na brodu Cartier. Geben Ashmore otkriven je u februaru 1811., do njega je doplovio kapetan Samuel Ashmore na brodu Hibernia (po brodu je nazvan obližnji greben). Američki kitolovci počeli su dolaziti na otoke od 1850, nakon tog su se Velika Britanija i Sjedinjene Američke Države počele sporiti oko prava na otoke. Zbog tog je Velika Britanija anektirala Greben Ashmore 1878. a nakon tog i Otok Cartier 1909.
Krajem 19. vijeka na Zapadnom otoku (Greben Ashmore) otkriveni su fosfati, pa je nakon tog ostrugana većina površinskog tla. Britanija je dala Ashmore i Cartier Australiji - 1933., a ona ga je administrativno uključila u svoje Sjeverne teritorije koji su upravljali otocima od 1938. do 1978., tad je uprava nad otocima probačena na federalnu vladu.
Nakon što su otočki prirodni resursi nemilice eksploatirani par vjekova, naučnici i ekolozi počeli su ukazivati na štetnost takve politike za biljni i životinjski svijet. Sredinom 20. vijeka Australija i Indonezija pregovarale su o ugovoru koji bi formalizirao prava tradicionalnih indonezijskih ribara na lov u tom akvatoriju. Tad se pregovaralo i o ugovorima o istraživanju nafte i zaštiti biološke raznolikosti. Inače Australija ekspoatira naftu iz podmorja u blizini Teritorija otoka Ashmore i Cartier.
Australska vlada je 1983. osnovala Park prirode greben Ashmore (Ashmore Reef National Nature Reserve) na površini od 583 km². Nakon tog je 2000. godine 50 km jugoistočno osnovan i Pomorski park prirode otok Cartier (Cartier Island Marine Reserve), na površini od oko 170 km². Velik dio Parka prirode greben Ashmore je zatvoren za posjetitelje, kao i čitav Pomorski park prirode otok Cartier.
74. pne.
Godina '''74. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Lukula i Kote (ili, rjeđe, godina 680. Ab urbe condita). Oznaka 74. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
thumb|Ratne operacije u Maloj Aziji 74. pne.
Abraham González (razvrstavanje)
Abraham González ima više značenja:
Bitka kod Kizika (74. pne.)
Bitka kod Kizika se odigrala za vrijeme trećeg mitridatskog rata godine 74. pne. između rimskih snaga pod Lucijem Lukulom na jednoj i pontske vojske pod Mitridatom VI na drugoj strani. Prije bitke je Mitridat opsjeo grad Kizik, koji se opredijelio za Rimljane. Lukul se s vojskom iskrcao u blizini grada, napao Mitridata i porazio ga.
Budikovany
Budikovany je naseljeno mjesto u okrugu Rimavska Sobota, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 53 stanovnika.
Moyotepec (razvrstavanje)
Moyotepec ima više značenja:
Case Dametto, Treviso
Case Dametto je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Moyotla (razvrstavanje)
Moyotla ima više značenja:
Methow, Washington
Metou je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 68.
Abrevadero (razvrstavanje)
Abrevadero ima više značenja:
Audrey Hepburn
Audrey Hepburn (Bruxelles, 4. 5. 1929. - Tolochenaz, Švicarska, 20. 1. 1993.), britanska filmska i teatarska glumica.
Puno ime: Audrey Kathleen Hepburn-Ruston (Edda van Heemstra nije legalno ime, nastalo je mijenjanjem papira njene majke Elle van Heemstre u II. sv. ratu).
Svoju glumu bazirala je na gracioznosti i senzibilnosti. Upoznala je književnicu Colete, koja je preporučuje za glavnu ulogu buduće broadwayske predstave svoje Gigi, koja postiže veliki uspjeh i donosi joj prvu glavnu ulogu u Prazniku u Rimu, za koju je 1953. godine dobila i Oscara. Bavila se i humanitarnim radom.
Život tijekom 2. svjetskog rata
Hepburn je pohađala privatne škole u Engleskoj i Nizozemskoj. Njezina je majka bila veoma stroga, a njezin otac prava suprotnost tome pa je zato više voljela njega. On je ostavio obitelj kad je Audrey bila mala. Kasnije je njegovo napuštanje nazvala najtraumatičnijim trenutkom u svom životu (kasnije je pronašla oca i slala mu je novac i pisma). Godine 1935., nakon razvoda njenih roditelja, živjela je s majkom u Arnheimu, u Nizozemskoj, kad je započela njemačka invazija i okupacija za vrijeme drugog svjetskog rata. Tada je uzela pseudonim Edda Van Heemstra zato što se ime koje "zvuči engleski" smatralo opasnim, ali to joj nikad nije bilo legalno ime. Ime Edda bilo je inačica imena njezine majke, Ella.
Nakon iskrcavanja saveznika na dan D stanje pod njemačkim okupatorom bilo je sve gore. Tokom nizozemske gladi u zimu 1944. Nijemci su zaplijenili ograničene količine hrane Nizozemaca za sebe. Bez grijanja u domovima i bez hrane, ljudi su u Nizozemskoj gladovali i umirali na ulicama od hladnoće. Zbog pothranjenosti je Audrey ozbiljno oboljela. Ostajala je u krevetu i čitala kako ne bi razmišljala o gladi i plesala je balet kako bi sakupila novac za pokret otpora. Ta su teška vremena utjecala na njezin život i vrijednosti.