cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gušteran sićušni
Rasprostranjenost
Gušteran sićušni živi u svim oceanima, uglavnom na južnim dijelovima. U Atlantiku je prisutan po cijeloj njegovoj širini, počevši nešto južnije od Islanda i Grenlanda pa sve do 45°južno. Do iste južne zemljopisne širine živi i u Indijskom oceanu, a u Tihom oceanu živi u području južnog umjerenog pojasa, s izuzetkom peruanske struje s kojom dolazi i 10°N. Raširen je i po cijelom Mediteranu.
Piano Croce-Piano Valle, Chieti
Piano Croce-Piano Valle je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
James Franco
Džejms Franko je američki glumac, rođen 19. aprila 1978. godine u Palo Altou (Kalifornija). Proslavio se ulogama u filmovima Džejms Din i Milk, a nominovan je za Oskar za najboljeg glavnog glumca u avanturističkoj drami 127 sati iz 2010. godine. Iste godine bio je domaćin dodele Oskara, zajedno sa En Hatavej.
__SADRŽAJ__
Kratka biografija
Džejmsova majka je književnica jevrejskog porekla, a njegov otac - biznismen švedsko-portugalskog porekla.
Džejms Franko je odrastao u Kaliforniji, zajedno sa svoja dva mlađa brata (Dejv Franko je kasnije takođe postao glumac). Oduvek je bio odličan učenik, posebno zainteresovan za matematiku i prirodne nauke. Upisuje Univerzitet u Kaliforniji ali ga ne završava jer se prebacuje na glumu na Univerzitetu Kolumbija. Pored tog, Džejms je završio ili trenutno pohađa još nekoliko fakulteta: fakultet za režiranje, fakultet za dizajn, Bruklin koledž, Jejl, Voren Vilson - koledž za pisanje... Važi za veoma obrazovanu i informisanu osobu. Poznat je po tome što na snimanju čita između setova. 2010. je objavio svoju knjigu priča Palo Alto koja je naišla na izuzetno pozitivne kritike. Smatra se jednim od najzgodnijih muškaraca na planeti (najseksipilniji muškarac 2009. godine), kao i jednom od najvećih gej-ikona današnjice.
Počeci
Džejmsove prve zapažene uloge bile su u tv seriji Čudaci i štreberi iz 1999, i u filmu Džejms Din iz 2002. godine. Za interpretaciju Džejmsa Dina osvojio je Zlatni globus za najboljeg glumca u mini-seriji, a bio je još nominovan i za Nagradu Udruženja glumaca, Nagradu filmske kritike kao i za Emi za najboljeg glavnog glumca u tv filmu.
Period od 2000. do 2010. godine u Džejmsovoj karijeri obeležen je ulogom Harija Ozborna u filmovima Spajdermen, Spajdermen 2 i Spajdermen 3. Godine 2008. dobija glavnu ulogu u filmu Ananas ekspres za koju dobija nominaciju za Zlatni globus za najboljeg glumca u igranom filmu (mjuzikl ili komedija) kao i nominaciju za MTV nagradu za najboljeg glavnog glumca, i iste godine sporednu ulogu u filmu Milk. Džejms u ovoj biografskoj drami tumači lik Skota Smita, ljubavnika čuvenog Harvija Milka, u čijoj je ulozi Šon Pen. Ovom ulogom, za koju je nominovan za Nagradu filmske kritike za najboljeg sporednog glumca, Franko ulazi među holivudske zvezde A liste.
Najuspešniju ulogu u dotadašnjoj karijeri ostvario je u filmu 127 sati iz 2010. godine. Džejms je u ovoj avanturističkoj drami alpinista Aron Ralston, koji je zaglavljen u jednom tesnacu u kanjonu u Juti. Jedini način da se oslobodi jeste da odseče ruku, što i čini. Za ovu ulogu dobio je nekoliko značajnih nagrada, a nominovan je i za BAFTA nagradu za najboljeg glavnog glumca, Nagradu Udruženja filmskih glumaca za najboljeg glumca u glavnoj ulozi, Zlatni globus za najboljeg glavnog glumca u igranom filmu (drama), kao i za prvi Oskar za najboljeg glavnog glumca u svojoj karijeri.
Apije Anije Trebonije Gal (konzul 108)
Apije Anije Trebonije Gal (Appius Annius Trebonius Gallus, druga polovica 1. i prva polovica 2. vijeka) bio je rimski vojskovođa i političar iz doba Flavijevske dinastije i Pet dobrih careva. Dio historičara vjeruje da je bio sin Apija Trebonija Gala, jednog od suffect konzula za godinu 67. Sam Gal je u Godini četiri cara bio pristaša Otona, te je početkom 69. pomogao u ubistvu cara Galbe. Poslije je organizirao otpor Vitelijevima snagama u Sjevernoj Italiji; Oton pak nije prihvatio njegov savjet da izbjegne odlučujuću bitku s Vitelijevcima, što je dovelo do poraza kod Bedrijakuma, a na kraju i do Otonovog samoubistva. Nakon toga se Gal nakratko povukao iz javnog života, ali ga je godine 69. novi car Vespazijan angažirao da zajedno sa Kvintom Petilijem Cerijalisom uguši Batavsku pobunu. Uspješno obavljeni zadatak mu je pribavio naklonost Flavijevske dinastije, ali i budućih vlastodržaca. Godine 108., tada već u dubokoj starosti, je služio kao rimski konzul za vrijeme cara Trajana.
Njegov istoimeni sin je služio kao konzul godine 139.
Klosterneuburg
Klosterneuburg (prevedeno Samostanski grad) je grad na istoku Austrije od 26.463 stanovnika, koji administrativno podpada pod Okrug Wien-Umgebung u Saveznoj zemlji Donja Austrija.
Geografija
Klosterneuburg leži sjeverozapadno od Beča, na južnoj obali Dunava. Od susjednog Korneuburga dijeli ga Dunav, koji je u srednjem vijeku promijenio svoj tok, a od Beča brda Kahlenberg i Leopoldsberg.
Historija
Ostatci najstarijeg naselja iz neolitika iskopani su na mjestu gdje se danas nalazi samostan Klosterneuburg. Tu su iskopani i ostatci rimske citadele za koju se nezna kako se zvala, a na istom mjestu se između nalazila i nekropola u kojoj se pokapalo između 1. do 5. vijeka. Danas su svi ti nalazi smješeni u lokalnom muzeju i samostanskoj riznici.
Današnji Klosterneuburg je prvi put dokumentiran 1108. kao rezidencija Babenbergovca. Prvi je podigao svoj zamak Leopold III a nakon njega i Leopold VI, oni su ga uzdigli do grada, pa je 1289. dobio status grada. Klosterneuburg je djelomično razoren od strane Osmanlija za Prve (1529.) i Druge opsade Beča (1683.). Između 1938. i 1954. Klosterneuburg je bio 26 bečki okrug (bezirk).
Znamenitosti
Najveća znamenitost Klosterneuburga je augustinski Samostan Klosterneuburg, kog je osnovao markgrof Leopold III u 11. vijeku. Pored samostana značajna je i njegova orginalno gotička parohijska crkva, koja je kasnije barokizirana, pored koje leže ostatci drvene karolinške crkve. Klosterneuburg je čuven i po memorijalnom muzeju. Franza Kafke koji je tu umro 1924. u sanatoriju Kierling u samostanu.
Privreda
Ekonomija Klosterneuburg bazira se na tercijarnom sektoru i turizmu. Godine 1991. oko 78% od 6744 zaposlenih radilo je na uslugama. U Klosterneuburgu imaju sjedišta kompanije bauMax AG i Schömer HG. U gradu djeluju i brojni instituti, između ostalog Austrijski institut za Istočnu i Južnu Evropu (Oesterreichisches Ost- und Suedosteuropa Institut), Austrijska akademija za industrijsku medicinu i državne agencije kao što je Agencija za osiguranje od nesreća (Allgemeine Unfallversicherungsanstalt).
Dionica
thumb|right|Akcija švedskog rudnika bakra [[Štora Koparberg, 1288.]]
Akcija ili dionica predstavlja jedno od sledeća dva značenja:
Osnovni kapital društva podijeljen je na akcije čija je najniža nominalna vrijednost određena zakonskim propisima. Maksimalna nominalna vrijednost se određuje statutom društva, odnosno ugovorom zaključenim između učesnika u društvu.
Pod pojmom akcija najčešće se podrazumijeva isprava koja se izdaje učesniku društva koji uplati svoj udio i na osnovu koje se stiče pravo, kako na učešće u organima upravljanja društva, tako i u raspodjeli njegove dobiti.
Akcije se izdaju, po pravilu, u obliku hartija od vrijednosti koje glase na ime ili na donosioca. Moguće je i izdavanje akcija po naredbi. Pravilo je da se akcije mogu prenositi bez obzira kako je vlasnik određen.
ANH
Termin ANH ima više značenja.
Dionica
Akcije se dijele: 1) u odnosu na vrijeme kada se izdaju, na:
2) u odnosu na sadržinu prava koje daju imaocima, na:
Akcije se međusobno razlikuju i po broju glasova koji pripadaju vlasnicima prilikom donošenja odluka u organima društva. Sa stanovišta vlasničkog rizika, akcije su rizičniji finansijski instrument od obveznica, jer akcionarsko društvo prvo mora da isplati kamate na izdate obveznice, pa tek onda da raspodjeljuje dividende. Međutim, u uslovima inflacije akcije su manje rizični finansijski instrumenti. Akcije imaju varijabilnu dividendu koja zavisi od visine dobiti preduzeća.
Tržišna cijena sigurnih akcija je njihova sadašnja vrijednost, koja je dobijena na osnovu diskontovanja budućih prihoda od akcija po odgovarajućoj stopi prinosa. Tržišna cijena rizičnih akcija sadrži pored sigurnih prinosa i premiju za rizik, koja raste sa povećanjem rizika. Slučajni ili nesigurni hod (eng. Random Walk) je naziv za kretanje tržišnih cijena akcija; dnevno kretanje cijena akcija deluje haotično i nepredvidljivo, ali opšti indeks cijena akcija (npr. Dou-Džons indeks) pokazuje uzlazno kretanje na dugi rok. Koeficijent koji mjeri stepen rizičnosti svake akcije naziva se beta-koeficijent; on predstavlja odnos između rizičnosti date akcije i opšteg nivoa rizičnosti cijelog tržišta akcija i procjenjuje se uobičajenim statističkim metodama.
Akcije mogu biti osnivačke i nove; nove akcije se emituju radi povećanja kapitala akcionarskog društva. Jednom izdate akcije nikada se ne povlače sa sekundarnog tržišta akcija tako da je obim novih dionica relativno mali u odnosu na njihov ukupan iznos.
1020
mini|200px|Balkan 1020
mini|200px|[[Ohridska arhiepiskopija]]
Godina 1020. (MXX) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
The Dickies
The Dickies, američki Punk sastav, osnovan 1977, sastoji se od Leonard Graves Phillips (vokal), Stan Lee (gitara), Little Dave Teague (gitara), Rick Dasher (bas) i Travis Johnson (bubnjevi). The Dickies su najstariji još aktivni punk sastav.
Delta Gangesa
Delta Gangesa (poznata i kao Delta Gangesa i Brahmaputre, Delta Sunderbans ili Bengalska delta) je najveća delta na svijetu, velika oko 80.000 km². Nalazi se na jugu Indijskog podkontinenta, uz obale Bengalskog zaljeva. Delta Gangesa prostire se najvećim dijelom po Bangladešu (2/3) i manjim dijelom po indijskoj državi Zapadni Bengal.
Geografija
Deltu Gangesa formiraju Ganges i Brahmaputra, dvije velike Indijske rijeke. U Bangladešu rijeka Brahmaputra prima pritoku Tistu, te se odatle do svog spoja s Gangesom zove Jamuna. Kad se spoje Ganges i Jamuna, zajednička rijeka zove se Padma. Padma kod bangladešog glavnog grada Dhake prima veliku pritoku Meghnu i odatle se rijeka zove Meghna, koja se razlijeva u brojne rukavce i izlijeva u Bengalski zaljev. Delta se proteže od krajnjeg zapadnog rukavca Hugli do krajnjeg istočnog Meghna, u dužini od oko 355 km duž Bengalskog zaljeva.
Mnogi manji rukavci u delti stvaraju veliku močvaru dugu oko 260 km duž obale Bengalskog zaljeva, poznatu kao Sundarbans. Deltu Gangesa je 1970. pogodio jedan od najrazornijih ciklona koji joj je nanio dosta štete. Delta Gangesa je jedno od najplodnijih područja na svijetu, zbog tog je i zovu Zelena Delta. Kolkata (nekadašnja Kalkuta) i Haldia u Indiji kao i Mongla i Chittagong u Bangladešu su glavne morske luke u delti.
Amerikanske barake u Splitu
Amerikanske barake je bio nekadašnji popularni naziv za dio gradskog kotara Bol, na predjelu Bol-Plokite u gradu Splitu.
Izoeugenol
Izoeugenol je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 164,201 Da.
Bluffton, South Carolina
Blafton je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.530, što je 11.255 (882,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Trucco Rossato, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Vrijednosni papir
Pod vrijednosnim papirima danas se smatraju dionice dioničkih društava, industrijske i državne obveznice, investicijski certifikati o sudjelovanju u investicijama, rudarski kuksi i druge vrijednosnice kojima posluje burza.
Vrijednosni papiri se kupuju i prodaju na burzovnom tržištu, a burze i državne ustanove (kao što su SEC u SAD) brinu se o njihovoj vrijednosti i valjanosti radi očuvanja svoga poslovnog ugleda i sigurnosti kupaca. Na burzama se ne mogu ili se ne bi smjeli pojaviti vrijednosni papiri tvrtki koji za njih nemaju pokriće u sredstvima i imovini. Vrijednosni papiri se kupuju da bi se zaradilo na temelju dividende i kamate ili na temelju njihove prodaje.
Catenay
Katne je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 651 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 110 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,88 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 176 metara (maksimalnoj 170 m, a minimalnoj 87 m).
Ocean Pointe, Hawaii
Oušan Pojnt je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.361 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 8.361 stanovnika.
Brodomerkur
Brodomerkur je hrvatska tvrtka koja ima sjedište u Splitu i koja je osnovana 30. rujna 1946. godine. Osnovna djelatnost tvrke je trgovina.
Varna
Varna (bugarski: Варна) je najveći bugarski grad na Crnom moru, treći je po veličini grad u Bugarskoj sa 349 031 stanovnika.
Ona je ljetni glavni grad Bugarske, jer se tad sve važne ličnosti presele u najveći grad na moru i najpoznatiju turističku destinaciju. Varna je i velika morska luka (druga po važnosti), sjedište bugarske ratne i trgovačke mornarice i veliki univerzitetski centar.
Geografske karakteristike
Metropolitanska Varna prostire se na čak 238 km2 na zelenoj terasi sa sjeverne strane Zaljeva Varna i duž sjevernih obala Varnenskog i nešto daljeg Beloslavskog jezera. Varna ima čitav niz satelitskih gradova; Beloslav, Strašimirovo, Ezerovo, Kazaško, Topoli, Ignatijevo, Slnčevo, Razdelna, Devnja, Aksakovo...rastegnutih na pojasu od 50-tak km. U sjevernoj zoni i duž oba dva izduljena jezera nalaze se glavna industrijska postrojenja i luka. Jezera su spojena sa Crnim morem sa dva umjetna kanala (1906. -1909.). Sjeveroistočno od luke nalazi se historijski centar grada (tzv. „Grčka mahala“) i rekreaciona zona sa plažama koja se produžuje na sjever do turističkog naselja Zlatni pjasci.
Uže gradsko područje rastegnuto je na više od 20 km uz duge pješčane plaže. Varna obiluje termalnim izvorima čija je temperatura između 35-55 ° C. Grad ima blagu klimu zbog uticaja mora, sličnu mediteranskoj ali ne toliko vrućoj. Uticaj vjetrova sa sjevera i sjeveroistoka je malen, jer se sa te strane dižu brda ( 356 m).
Gotovo svi industrijski objekti i skladišta preseljeni su u unutrašnjost, prema jezerima i kanalima, tako da je Zaljev Varna ostavljen kao zona za rekreaciju i turizam.
Transport
Varna je udaljena 470 km sjeveroistočno od Sofije, a najbliži veći gradovi su Dobrič (45 km prema sjeveru), Šumen (80 km prema zapadu) i Burgas (125 km prema jugozapadu). Varna ima međunarodni aerodrom, njena luka je dobro povezana sa svim crnomorskim gradovima. Do grada vode evropski cestovni prometni pravci E70 i E87, i dobra željeznička mreža.
Historija
Varna je jedan od najstarijih evropskih gradova. Grci iz grada Mileta iz maloazijske provincije Jonije osnovali su trgovačku koloniju (apoikia) - Odessos negdje oko 570-e pne. (u vrijeme Astiagesa) na mjestu ranijeg tračkog naselja. Ime Odessos, prvi put je naveo starogrčki historičar Strabon, ono je vjerojatno bilo karijanskog porijekla (Karijci su narod koji je živio prije doseljenja grčkih plemena na Balkan).
Prije Tračana koji su naselili ovaj kraj, postojalo je nekoliko prapovijesnih kultura, od kojih je najpoznatija Varna kultura. Na području samog grada 1972 godine otkrivena je Varnanska nekropola u kojoj je pronađeno mnoštvo predmeta od zlata. Radio karbonska analiza ugljikovim izotopom C14 pokazuje da je ta nekropola pripadala razdoblju eneolitika, točnije razdoblju od 3600. do 3200 god. pne. right|thumb|300px|Arheološki ostatci antičkog Odessusa Odessos je bio najznačajniji grad crnomorskog - Pontskog Pentapolisa i mjesto susreta između visoko razvijenih Jonjana s jedne strane i barbarskih tračkih plemena (Geta, Krobiza, Teriza) iz unutrašnjosti - jedna miješana grčko - tračka zajednica.
Makedonski kralj Filip II Makedonski, neusješno je opsjedao Odessos 339. pne., na kraju se grad predao Aleksandru Velikom 335. pne.. On je postavio svog diadochusa Lizimaha da vlada gradom. Rimski grad - Odessus je isprva bio dio - Praefectura orae maritimae, a zatim je 15. ne. pripojen Provinciji Meziji, kasnije Donja Mezija). To je bio grad na 47 hektara sa poznatim javnim kupalištem - Thermae, podignutim krajem 2. st. ne., danas je to najveće arheološko nalazište rimske kulture u Bugarskoj. Grad Odessus je vrlo rano kristijaniziran, o tome svjedoče ostatci desetak ranokršćanskih bazilika, samostana, i legenda da je jedan od 70 učenika sv. Andrije - Ampliatus, bio biskup u gradu oko 56 g. U Odessusu je 442. potpisan Mirovni ugovor između Flavija Teodozija i hunskog vođe Atile.
Car Justinijan I., uzdigao je Odessus 536 u vojni centar (Quaestura exercitus ) za; Meziju, Skitiju, Kariju, Egejske otoke i Cipar. Sv.Teofan Ispovijednik prvi put spominje ime Varna u 8. st., kada je grad podpao pod Slavene, koji su prodrli na Balkan u 6. - 7. st. Kan Asparuh, osnivač Prvog Bugarskog Carstva, imao je sjedište svog carstva pod imenom Varna blizu Odessosa 681. godine, prije premiještanja u Plisku.
Srednji vijek
U ranom srednjem vijeku (kraj 9. - 10. st.), kontrola nad gradom prelazila je iz bizantskih u bugarske ruke u više navrata. Varna je bila i važan ranosjednjovjekovni centar pismenosti, - tu je radila čuvena prepisivačka Preslavksa škola, u manastiru kojeg je osnovao prvi bugarski car Borisa I (852. - 889). Nakon tog je Varna bila u rukama Bizanta, da bi je ponovno zauzeo bugarski car Kalojan 1201. za Drugo Bugarsko carstvo.
Pri kraju 13. i tokom 14. st., grad je postao trgovačko čvorište za brodove Genove, Venecije i Dubrovnika, sve tri pomorske republike imale su svoje konzule u gradu, kao i vlastite kolonije. Neko su vrijeme u zajedničkom posjedu, držale i dvije utvrde sa malim lukama Kastricu i Galatu. Pored grada, na ušću rijeke Kamčije, razvila se brodogradnja. Na tadašnjim pomorskim kartama, Varna je označavana kao najvažnija luka između Konstatinopolisa i delte Dunava, i sjedište regije Zagora.
Amadeo VI iz Savoje je bezuspješno opsjedao grad 1366. i 1386. , zatim je nakratko postao sjedište Kneževine Karvune. Potom je zauzet od strane Turaka 1389., nakratko ga je ponovo držao Bizant (za Manojla II Paleologa 1413.-1444.), ali je 1414. opljačkan od Tatara, da bi ga 1444. ponovno zauzeli Turci.
Bitka kod Varne
Dana 10. novembra, 1444., dogodila se jedna od posljednjih velikih križarskih bitaka u evropskoj historiji, ispred zidina grada. Križarska vojska, se pod vodsvom poljskog kralja Vladislava III i Janoša Hunjadija (1443. -1444.) spremala se iz Varne otploviti za Konstatinopolis. Tad je napadnuta je od strane puno jačih otomanskih snaga (oko 55 000 do 60 000 ljudi) vođenih od sultana Murata II.. Vladislav III. je ubijen pri svom pokušaju da zarobi sultana, zbog toga ga je stekao nadimak Warneńczyk (poljski: od Varne, Varnski), a u Madžarskoj Várnai Ulászló, u literaturi na latinskom navodi se kao Ladislaus Varnensis). Ovaj poraz križarske vojske, rezultirao je kasnijim padom Konstatinopolisa u otomanske ruke 1453., kao i padom cijele Bugarske pod otomansku vlast za više od 400 godina.
Kasna Otomanska vlast
Pred kraj 18. st., Varna je uključena u otomanski Četverolist utvrda, zajedno sa gradovima; Ruse, Šumen, i Silistra) koje su trebale braniti Dobrudžu i ostalu Bugarsku od nadiruće ruske carske vojske za Rusko-turskih ratova. Ruska vojska je privremeno zauzela grad 1773., pa zatim ponovno 1828., nakon dugotrajne opsade grada - Opsada Varne. Nakon dvije godine oni su se povukli, ali su trajno razorili srednjovjekovnu utvrdu.
Za Krimskog rata (1854-1856), u kojem su Britanci i Francuzi ratovali protiv Carske Rusije, Varna je korištena kao vojni štab i pomorska baza britanske i francuske vojske. Mnogo vojnika je pomrlo u gradu od kolere, a sam grad nastradao je u velikom požaru. Za njih je podignuto memorijalno groblje. Varna je bila prvi bugarski grad do kojeg je 1866., stigla željeznička pruga barona Hirscha ona je vodila do grada Ruse na Dunavu. Ta pruga je nekoliko godina povezivala otomansku prijestolnicu Istanbul sa Centralnom Europom. Nakon toga ovom trasom išao je i slavni Orient Express. Grad je uskoro postao važan trgovački i prometni centar, u njemu su ubrzo otvorena 12 konzulata.
Oslobođenje Bugarske
Na valu nacionalnog oslobođenja balkanskih zemalja, tadašnja Varna koja je brojala oko 25 - 26 000 stanovnika, pripala je Bugarskoj Berlinskim mirovnim ugovorom 1878. ruska carska vojska ušla je u grad u 27. juna 1878., i tako prognala tursku vlast. left|thumb|240px|Secesijska zgrada na bulevaru Princa Borisa I Varna je bila prva linija fronte za Prvog balkanskog rata, kao i za Prvog svjetskog rata. Grad je ekonomski nazadovao, privremenim priključenjem svoje bogate agrarne okolice (Južna Dobrudža) Rumunjskoj (1913.-1916. i 1919.- 1940.). Za Drugog svjetskog rata u grad su oslobodile jedinice Crvene armije, u septembru 1944., i tako pomogle instaliranju socijalističke vlasti u Bugarskoj, za više desetljeća.
U prvim desetljećima nakon oslobođena 1878., grad su napustili mnogi etnički Turci i Grci, a u njega su došli mnogi Bugari iz okolice, sa sjevera zemlje; iz Dobrudže, Besarabije i Male Azije. A kasnije, bugarske izbjeglice iz Makedonije, Istočne Trakije i Grčke, osobito nakon Drugog balkanskog rata i Prvog svjetskog rata. Danas je to grad sa pretežitim bugarskim stanovništvom, ali sa značajnom manjinskim zajednicama Gagauza, Armenaca, i Sefardskih Židova.
Muzeji
Arheološki muzej je svakako najvredniji muzej iz Varne, jer se u njemu nalaze predmeti iz Kulture Varna, iskopani sa arheološkog nalazišta "Nekropola Varna" iz eneolitika.
Ivan Lovrić
Ivan Lovrić (Sinj, oko 1756. - Sinj, 1777.), bio je hrvatski književnik i etnograf, osobito poznat po knjizi Osservazioni sopra diversi pezzi del Viaggio in Dalmazia del signor abate Alberto Fortis (1776).
Varna
Školstvo
Varna je značajan univerzitetski grad, 2007 imala je 30.000 studenata koji su studirali na 2. 500 kolegija. Najstarija viša škola je Mornarička akademija Nikola Vapcarov, koja je nasljednik prve bugarske tehničke škole - Škole za brodske strojare iz 1881, koja je 1942 postala Kraljevska mornarička akademija. U gradu djeluje i Ekonomski fakultet Varna, osnovan 1920 kao drugi bugarski fakultet. Ostali fakulteti u Varni su; Medicinski, Tehnički i prvi privatni bugarski fakultet Crnorizac Hrabar. U Varni djeluju i dvije podružnice fakulteta iz drugih univerziteta. right|thumb|300px|Pomorski park U Varni djeluje ogranak Bugarske akademije nauka, koji ima pet istraživačkih insituta za; oceanologiju, ribarstvo, aerodinamiku, hidrodinamiku i metalografiju i državni institut za brodarstvo Akademija Varna-Evropa.
Konzulati
Varna je i danas grad u kojem konzulate imaju slijedeće države; Češka, Francuska, Njemačka, Mađarska, Italija, Malta, Poljska, Rusija, Slovačka, Švedska, Ukrajina i Ujedinjeno Kraljevstvo.
Klima
Varna ima subtropsku oceansku klimu po Köppenu, u kojoj veliki uticaj ima more ali i kopneno zaleđe.
Gušteran šiljoglavi
Gušteran šiljoglavi (lat. Lampanyctus crocodilus) riba je iz porodice Myctophidae. Ovo je riba dubokih voda koja naraste do 30,0 cm duljine, živi na dubinama do 1192 m, po danu na većim dubinama, između 700 i 1192 m, a po noći ide prema površini gdje se zadržava na dubinama do 250 m, s mlađim i manjim primjercima pri vrhu. Tijelo mu je oblika cigare, s velikom, kratkom tupastom glavom i velikim izbuljenim očima smještenima prema naprijed, te ustima koja dopiru iza očiju. Repna peraja je vrlo račvasta (dubokog V profila), a leđna peraja kratka. Svijetle je boje, smeđkasto-žućkaste s tamnom glavom. Hrani se zooplanktonom, najviše kopepodima, ostrakodima i euphausiidima, posebno tijekom noći, a sam je hrana brojnim grabežljivcima. Tijelo mu sadrži fotofore, odnosno organe koji proizvode svjetlo.
Rasprostranjenost
Gušteran šiljoglavi živi diljem sjevernog Atlantika, oko Grenlanda, Islanda, u Barentsovom moru, pa južno sve do Mauretanije. Prisutan je i po cijelom Mediteranu.
Padma (rijeka)
Padma je rijeka u Bangladešu duga 145 km, koju formiraju glavni rukavac Gangesa i Brahmaputra (u Bangldešu zvana Jamuna) u Delti Gangesa.
Geografske karakteristike
Od svog formiranja Padma teče u pravcu jugoistoka kroz središnji Bangladeš, kod glavnog grada Bangladeša Dhake prima veliku pritoku Meghnu - odatle se zajednička rijeka zove Meghna, koja se razlijeva u brojne rukavce i izlijeva u Bengalski zaljev.
Padma je poznata po teškim erozijama obala svog korita, i izlijevanju u brojne kanale, bare i močvare, ali i po bogatsvu riba.
Gušteran tupoglav
Gušteran tupoglav (lat. Lobianchia dofleini) riba je iz porodice Myctophidae. Ovo je mala riba dubokih voda koja naraste do 5,0 cm duljine, živi na dubinama između 20 i 700 m, po danu na većim dubinama, između 300 i 700 m, a po noći ide prema površini gdje se zadržava na dubinama između 20 i 300 m , s mlađim i manjim primjercima pri vrhu, a starijim i većim dublje. Tijelo mu je oblika cigare, s velikom, kratkom tupastom glavom i velikim izbuljenim očima smještenima prema naprijed, te ustima koja dopiru iza očiju. Repna peraja je vrlo račvasta (dubokog V profila), a leđna peraja kratka. Hrani se zooplanktonom, najviše kopepodima i ostrakodima, posebno tijekom noći, odnosno gibanja prema površini, a sam je hrana brojnim grabežljivcima. Tijelo mu sadrži fotofore, odnosno organe koji proizvode svjetlo.
Rasprostranjenost
Gušteran tupoglav živi po svim morima i oceanima svijeta između zemljopisnih širina 50° sjeverno i 40° južno, a unutar tog područja postoje pojedina mjesta na kojima nije zabilježen.
Bankrot
Bankrot, ili stečaj, je pravno regulisana situacija kada jedna firma nije u stanju da isplati svoje dospele obaveze prema poveriocima. Tada sud pokreće stečajni postupak čiji je cilj namirenje poverilaca, ali u novije vreme i reorganizacija firme dužnika.
Osnovni cilj bankrota/stečaja je zaštita ugovora, odnosno zaštita privatne svojine poverilaca. U ekonomskom smislu pretnja bankrotom je disciplinujuće sredstvo koje podstiče menadžment na što bolje vođenje firmi.
Nije jasno da li reč bankrot dolazi od latinskih reči bancus (sto) i ruptus (razbijen), od italijanske fraze Banco rotto (banko roto = trula klupa) ili od francuskih banque i route koje znače trag/otisak na stolu, a povezano sa praksom označavanja novčane propasti još u rimsko vreme.
U Srbiji je bankrot regulisan Zakonom o stečajnom postupku (2004), u kome postoje terminološke razlike u odnosu na uobičajeno značenje reči. Naime, po ovom zakonu pojam stečaja obuhvata i bankrot (prodaju imovine dužnika) i reorganizaciju dužnika.
Gušteran tupan
Gušteran tupan (lat. Lobianchia gemellarii) riba je iz porodice Myctophidae. Ovo je mala riba dubokih voda koja naraste do 6,0 cm duljine, živi na dubinama između 25 i 800 m, po danu na većim dubinama, između 300 i 800 m, a po noći ide prema površini gdje se zadržava na dubinama između 25 i 300 m, s mlađim i manjim primjercima pri vrhu, a starijim i većim dublje. Tijelo mu je oblika cigare, s velikom, kratkom tupastom glavom i velikim izbuljenim očima smještenima prema naprijed, te ustima koja dopiru iza očiju. Repna peraja je vrlo račvasta (dubokog V profila), a leđna peraja kratka. Hrani se zooplanktonom, najviše kopepodima,posebno tijekom noći, a sam je hrana brojnim grabežljivcima. Tijelo mu sadrži fotofore, odnosno organe koji proizvode svjetlo.
Rasprostranjenost
Gušteran tupan živi po svim morima i oceanima svijeta između zemljopisnih širina 60° sjeverno i 55° južno.
Tishomingo, Oklahoma
Tišomingo je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.034, što je 128 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Marin Srakić
Kard. Marin Srakić (Ivanovci, 6. srpnja 1937), nadbiskup đakovačko-osječki u miru.
Školovanje
Pohađao je Nadbiskupsku klasičnu gimnaziju na Šalati u Zagrebu, a ispit zrelosti položio na liceju Visoke bogoslovne škole u Đakovu. Studij teologije upisao je na Visokoj bogoslovnoj školi u Đakovu i nastavio na Katoličkom bogoslovnom fakultetu u Zagrebu, gdje je i diplomirao. Nakon poslijediplomskoga studija postigao je licencijat iz teologije na Katoličkom bogoslovnom fakultetu u Zagrebu, a na Papinskom lateranskom sveučilištu u Rimu postigao je doktorat iz moralne teologije.
Svećeničke i nastavničke službe
Za svećenika je zaređen 6. ožujka 1960. godine. Vršio je sljedeće službe:
Biskupska služba
Sveti otac Ivan Pavao II. imenovao ga je pomoćnim biskupom Đakovačke i srijemske biskupije 2. veljače 1990. godine. Za biskupa je zaređen 24. ožujka iste godine. Obavljao je službu generalnoga vikara i prepošta Stolnoga kaptola đakovačkog i srijemskog. Imenovan je biskupom koadjutorom Biskupije đakovačke i srijemske 10. veljače 1996. godine, a službu đakovačkoga i srijemskoga biskupa preuzeo je 6. veljače 1997. godine.
Na zasjedanju Hrvatske biskupske konferencije (HBK) u Gospiću 18. listopada 2007. godine izabran je za predsjednika HBK. 2008. papa Benedikt XVI. uzdigao je tadašnju biskupiju Đakovačku i srijemsku ili Bosansku u rang nadbiskupije i metropolitanskog sjedišta, a Marin Srakić je imenovan nadbiskupom i metropolitom. Papa Franjo prihvatio je njegovo odreknuće od službe dana 18. travnja 2013. zbog navršene kanonske dobi te je novim nadbiskupom/metropolitom imenovan mons. dr. Đuro Hranić, dotadašnji pomoćnik biskupa (koadjutor).
Izvori
Titule u Katoličkoj crkvi
Cadin di Sotto, Belluno
Cadin di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1280 m.
Tadija Anušić
Tadija je rođen 1896. godine u selu Glavice kod Sinja. Porijeklom je iz katoličke obitelji Anušića koji su najvjerovatnije došli u Sinj još 1699. godine iz Livna.
Za vrijeme Prvog svjetskog rata mobiliziran je u austro-ugarsku vojsku, kao mitraljezac, zbog zasluga u bici na Kobaridima unaprijeđen je u podoficira i odlikovan.
Prvi svjetski rat i pobuna u Boki Kotorskoj utijecali su da se Tadija vrlo rano opredijeli za radnički pokret. U članstvo Komunističke partije Jugoslavije stupa 1920. godine. Veoma aktivno je radio na razvijanju revolucionarne aktivnosti na području Sinjske krajine. Na izborima 1920. godine bio je poslanički kandidat na listi KPJ za Sinj. Poslije uvođenja šestosiječanjske diktature Tadija se ističe partijskim radom na selu.
Patent
right|thumb|300px|Isprava o patentu [[kolubarska metoda|sanacija klizišta neinvazivnim postupkom dr. Ljubinka Ilića]] Patent je isprava kojom se zaštićuje isključivo pravo iskorištavanja nekog izuma. Izum koji ima sve karakteristike patentibilnosti prolazi kroz proces prijave i priznanja patenta, te dobiva patentnu zaštitu. Patent osigurava vlasniku isključivo pravo na izradu, korištenje, stavljanje u promet ili prodaju izuma zaštićenog patentom.
Tadija Anušić
Zbog revolucionarnog rada, stalno je proganjan od policije a 1926. godine je uhićen i podvrgnut mučenju. Poslije izlaska iz zatvora nastavio je s revolucionarnim djelovanjem, iako u strogoj ilegalnosti uspjelo mu je da 1933. godine formira četiri partijska ogranka u Sinjskoj krajini. Bio je član Pokrajinskog komiteta KPH za Dalmaciju. 1938. godine postaje i prvi sekretar tek osnovanog Kotarskog komiteta KPH za Sinj. Planirao je odlazak grupe omladinaca u Španjolsku kako bi se priključili republikancima u građanskom ratu ali je to otkriveno i spriječeno.
Patent
Patent predstavlja vlasništvo čiju uporabu vlasnik može dopustiti drugim osobama na određeno vrijeme davanjem licencije, ili ga u potpunosti prenijeti na druge osobe. Drugim riječima, patentni sustav predstavlja neku vrstu razmjene u kojoj izumitelj pristaje otkriti društvu pojedinosti svog izuma na korist čitavog društva i u svrhu tehnološkog i gospodarskog razvitka i napretka, a u zamjenu za pravo isključivog raspolaganja tijekom određenog razdoblja.
Tadija Anušić
Bio je inicijator niza ekonomskih i političkih akcija, među kojima i štrajka radnika Tvornici opeke u Sinju te štrajka radnika na melioraciji Sinjskog polja, što je omogućilo da se Stranka radnog naroda, koju je organizirao 1938. godine osnaži, politički afirmira i da istupi samostalno na općinskim izborima 1940. godine na kojima je njena lista dobila većinu i preuzela vlast u općinu Sinj u svoje ruke. Time je Sinj bio jedina općiina u Kraljevini Jugoslaviji u kojoj su komunisti osvojili vlast. Tadija je u sinjskoj općini obavljao funkciju zamjenika gradonačelnika.
Patent
Povijest i razvoj patenta
Najstariji oblici zaštite patenata datiraju još u vrijeme grčkih gradova-država. Događali su se slučajevi u kojima bi osoba zaslužna za otkriće recepta za jelo dobivala osigurano ekskluzivno pravo na iskorištavanja tog recepta godinu dana, a slično se postupalo i u nekim gradovima antičkog Rima. Isto tako, i židovski Talmud u otprilike isto vrijeme osuđuje nešto zvano "Gnevat ha daat" ili krađa ideja. Patent kao isprava biva izdan po prvi put u Veneciji 1474.
Tadija Anušić
Travanjski rat i okupacija Kraljevine Jugoslavije zatkela ga je u vojsci. Odmah poslije kapitulacije Jugoslovenske kraljevske vojske, poveo akciju za izvlačenje i skrivanje oružja i ratne opreme. Poslije dolaska u Sinj radio je na pripremama oružanog ustanka i prvim ustaničkim akcijama, služeći se vojnim iskustvom iz Prvog svjetskog rata.
Već 10. kolovoza 1941. godine odlazi na Dinaru sa grupom od 65 naoružanih boraca. U prosincu iste godine formirana je Kamešnička partizanska četa u kojoj je Tadija postavljen za političkog komesara. Četa je izvršila niz uspješnih akcija i diverzija među kojima se posebno ističu: napad na žandarmerijsku stanicu na Panju 15. prosinca 1941. godine uz pomoć bosanskih partizana te napad na talijansku motoriziranu kolonu kod sela Čilaša, u blizini Sinja, u kojoj je bilo više od 1.500 talijanskih vojnika.
Patent
Povijest i razvoj patenta
U Engleskoj je propis znan pod nazivom Statute of Monopolies iz 1623. godine bio je prvi propis koji je regulirao zaštitu izumitelja. Do donošenja ovog propisa, engleska bi kruna odluku o zaštiti pojedinih dobara donosila od slučaja do slučaja upotrebljavajući posebna "patentna pisma". Patentna pisma sadržavala su kraljev nalog da se nosiocu omogući držanje monopola na tržišnu eksploataciju određenog izuma, odnosno u širem smislu svake vrste robe. Prvo takvo dao je kralj Henrik VI. 1449. godine jednom flamanskom obrtniku – staklaru. U godinama koje su uslijedile ovakva vrsta zaštite često je zloupotrebljavana. Patentna pisma dobivale su samo osobe od kraljevog povjerenja, kao i one koje su bile spremne platiti. Statute of monopolies je bio prvi patentni zakon u povijesti i određivao je uvjete pod kojima su se mogli izdavati patenti za nove izume. Uz kasnije dorade i izmjene Statute of Monopolies bio je u upotrebi sve do kraja 20. stoljeća kao dio britanskog common law sustava, a izvršio je i velik utjecaj na druga srodna zakonodavstva, pogotovo ona u okviru Commonwealtha. Prvi patent dodijeljen u SAD-u datira još iz 1970-te godine. Nova američka federacija vrlo je rano oformila Patentnu komisiju. Kasnije je tu komisiju zamijenio današnji Patentni ured, odnosno United States Patent Office ili USPTO.
Tadija Anušić
Zbog velike hladnoće 18. siječnja 1942. godine Tadijina četa se zadržala u selu Korita kod Sinja, ali su pred zoru talijani blokirali cijelo selo te je poslije kraće borbe Tadija je ranjen i zarobljen.
Patent
Postupak za priznanje patenta u Republici Hrvatskoj
Postupak za priznanje patenta sastoji se od nekoliko faza u kojima se ispituju pojedini elementi prijave patenta. Postupak započinje podnošenjem prijave, a nakon postupka njezinog formalnog ispitivanja slijedi objava prijave u službenom glasilu Državnog zavoda za intelektualno vlasništvo. Objavljena prijava patenta postaje dostupna javnosti, čime ulazi u stanje tehnike, a svaka zainteresirana osoba ima pravo uvida u tekst prijave. Nakon objave prijave postupak se nastavlja samo pod uvjetom da podnositelj podnese jedan od zahtjeva za ispitivanje uvjeta za priznanje patenta. Ako u propisanom roku ne bude podnesen jedan od navedenih zahtjeva, i uplaćena odgovarajuća pristojba i naknada troškova postupka, prijava patenta smatrat će se povučenom, a Državni zavod za intelektualno vlasništvo će obustaviti postupak za priznanje patenta.
Nakon podnošenja jednog od navedenih zahtjeva za ispitivanje, Zavod provodi odgovarajući daljnji postupak ispitivanja sadržaja patentne prijave. Postupak može rezultirati ili priznavanjem patenta za predloženi izum, ukoliko su zadovoljeni propisani uvjeti, odnosno odbijanjem zahtjeva za priznanje patenta, ukoliko ti uvjeti nisu zadovoljeni. Važno je napomenuti da prije donošenja konačne odluke o odbijanju zahtjeva za priznanje patenta prijavitelj ima priliku eventualnim izmjenama patentnih zahtjeva ili podnošenjem dodatnih argumenata ishoditi povoljan rezultat postupka.
Tadija Anušić
Za narodnog heroja proglašen je 20. prosinca 1951. godine.
Patent
Međunarodna prijava patenta
Međunarodna prijava patenta može se izvršiti na dva načina: prijavom patenta Međunarodnom uredu u Ženevi (a prijava se isto tako može izvršiti i na Odsjeku za međunarodne prijave pri DZIV-u), ili prijavom patenta kod Europskog zavoda za patente. Od 1998. godine zaštita izuma u inozemstvu znatno je jednostavnija jer je od tada Republika Hrvatska postala članica Ugovora o suradnji na području patenata - Patent Cooperation Treaty (PCT). Naime, taj Ugovor omogućuje da se u roku od 12 mjeseci od datuma podnošenja prve prijave u Republici Hrvatskoj može podnijeti međunarodna prijava patenta, kojom se istovremeno započinje postupak zaštite izuma patentom u odabranom broju država, uz razumne početne troškove.
Europski zavod za patente nije ustanova Europske unije, već je institucionalno i financijski neovisna organizacija te se namiruje od pristojbi koje plaća svatko tko ispuni zahtjev za novi patent. Osigurava patentno pravo u 37 europskih zemalja. Cilj Europskog zavoda za patente jest podupirati inovaciju, konkurentnost i ekonomski napredak za dobro svih stanovnika Europe.
Domus Aurea
thumb|desno|250px|Statua muze u Domus Aurea Domus Aurea (na latinski|latinskom: "Zlatna kuća") je naziv za velebnu vilu, odnosno palaču koju je rimski car Neron podigao na rimskom brežuljku Eskvilinu, koristeći kao prigodu raskrčenje prostora, odnosno uništenje prethodno sagrađenih kuća i objekata u velikom požaru godine 64. Neron je kao građevinski materijal koristio opeke i beton, a kompleks je osim stambenih prostora sadržavao vrtove, umjetno jezero i divovsku statuu samog Nerona. Nakon Neronove smrti godine 68. i njegove osude na damnatio memoriae od strane novih vlastodržaca, Domus Aurea je zatrpana zemljom da bi se na njoj kasnije sagradili novi objekti, od kojih su najpoznatija Trajanova kupališta. Zatrpavanje palače je, pak, omogućilo da za razliku od objekata na površini, mnogi njeni detalji budu sačuvani i daju niz dragocjenih podataka budućim arheolozima i historičarima.
Izofraksidin
Izofraksidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 222,194 Da.
PND
Termin PND ima više značenja.
Hrvatska biskupska konferencija
Hrvatska biskupska konferencija je skupština biskupa Katoličke crkve sa sjedištem u Republici Hrvatskoj. Osnovana je od strane Svete stolice.
Istorija
Tokom 1991, nakon raspada SFRJ, Hrvatska je dobila državnu nezavisnost i samostalnost. Sveta stolica je priznala Republiku Hrvatsku kao samostalnu državu 13. januara 1992. godine. Nakon toga, hrvatski episkopat izradio je predlog za ustanovljenje Hrvatske biskupske konferencije.
Caudebec-en-Caux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2342 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 475 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 5 metara (maksimalnoj 116 m, a minimalnoj 1 m).
Hrvatska biskupska konferencija
Istorija
Sveta stolica je dekretom od 15. maja 1993. godine utemeljila za katoličke biskupije na području Hrvatske — Hrvatsku biskupsku konferenciju (HBK) odobrivši njen statut.
Status HBK obnovljen je 5. februara 2000. godine. Službu predsjednika Hrvatske biskupske konferencije u dva mandata (1997—2007) obavljao je kardinal Josip Bozanić, nadbiskup i metropolit zagrebački.
Na Plenarnom zasjedanju Hrvatske biskupske konferencije u Gospiću (oktobar 2007) za predsjednika HBK je izabran Marin Srakić, nadbiskup i metropolit đakovačko-osječki. Potpredsjednik je Marin Barišić, nadbiskup i metropolit splitsko-makarski.
Biskupi s područja Bosne i Hercegovine imaju svoju biskupsku konferenciju.
Hrvatska biskupska konferencija je punopravni član Savjeta biskupskih konferencija Evrope, a u Savjetu biskupskih konferencija Evropske unije ima status posmatrača.
Članovi
Umirovljeni hrvatski biskupi:
Opština Kosovo Polje
Opština Kosovo Polje je opština u Republici Srbiji u AP Kosovo i Metohija, koja pripada Kosovskom upravnom okrugu. Površina opštine je 89 km².
Trajanove terme
250px|right|thumb|Trajanove terme Trajanove terme (Thermae Traiani, Terme di Traiano) je naziv za kompleks javnih kupališta podignutih i svečano inauguriranih ljeti 109. u Rimu. Kupališta je Apolodor iz Damaska podigao na nalog rimskog cara Trajan na umjetnom brežuljku stvorenom zatrpavanjem Domus Aurea, velebne palače omraženog cara Nerona. Bile su smještene na južnom dijelu Mons Oppio, neposredno uz Servijev zid. U nekoliko sljedećih vijekova nakon Trajanove smrti su predstavljale jedno od najpopularnijih sastajališta Rimljana, a historijski izvori navode da su u upotrebi bili sve do početka 5. vijeka. Njihova upotreba je, pak, prestala u 6. vijeku nakon što su razoreni akvedukti koji su Rim opskrbljivali s vodom.
Weallup Lake, Washington
je grad u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 882.
Katoličnost
Katoličnost ( – "univerzalnost, opštost") ili sabornost predstavlja jedno od četiri obeležja Crkve ("jedna, sveta, saborna i apostolska Crkva" - Nikejski simvol vere).
Pojam katoličanska Crkva prvi put je upotrebio Ignjatije Bogonosac: „Gde je Hristos tamo je i saborna Crkva“ (Smirnjanima 8, 2).
Huj bradati
Huj bradati (lat. Ophidion rochei) riba je iz porodice hujki (lat. Ophidiidae). Kod nas se još naziva i huj mačinac. Hujke su zmijolike ribe, koje kao karakteristiku imaju četiri mekana pipka ispod usta i spojenu leđnu i trbušnu peraju. Huj bradati ima sva obilježja hujki, a boja mu je s gornje strane svijetlosmeđa a s donje bjelkasta. Ima sitne crne mrljice po tijelu i zlatne nijanse na škržnim otvorima. Tijelo mu je zmijoliko, duguljasto, bočno blago spljošteno, s tupom njuškom, širokim ustima i velikom očima. Naraste do 30 cm duljine ,a od huja bijelca se razlikuje u izgledu škržnog otvora, naime, huj bradati na stražnjem luku škržnog poklopca ima 4 duguljaste koštane izrasline (koje služe da odstrane krute tvari od škrga). Huj bradati živi na dubinama do 150 m, hrani se amfipodima, kopepodima i ostalim zooplanktonom.
Katoličnost
Katoličanski karakter Crkve
Crkva ima katoličanski karakter, u smislu vaseljenosti, budući da je "poslata" da objavljuje Jevanđelje Hristovo "do kraja zemlje" (Dela 1,8). Katoličnost najbolje ukazuje na "ekumensko" otvaranje i misionarsku dinamičnost Crkve, pozvane da obuhvati sva mesta i sva vremena, sve kulture i narode na zemlji. Crkva je katolična i u odnosu na istoriju Spasenja budući da čuva kontinuitet sa njenim apostolskim poreklom potpuno manifestovanim na dan Pedesetnice. Ona je katolična i u smislu osvećenja u istoriji Carstva Božijeg, zajednice koja opitno najavljuje eshatološku zajednicu.
Huj bradati
Rasprostranjenost
Huj bradati živi na sjevernom i zapadnom dijelu Mediterana, kao i u Crnom moru.
Bracciansko jezero
Na obalama jezera, u blizini La Marmotte, nalaze se ostaci neolitskog naselja koje je potiče od oko 5700. pne.
Kalende
Kalende (Kalendae) je u drevnom rimskom kalendaru označavao prvi dan u mjesecu. Zajedno sa idama i nonama su predstavljale srž rimskog označavanja dana. Tako je npr.
Kalendae predstavljaju jedno od rijetkih riječi u latinskom jeziku koja se pisala s prvim slovom K, a što su Rimljani preuzeli od Etruraca. Oblik calendae se počeo koristiti tek u srednjem vijeku. Od tog izraza potiče današnja riječ kalendar.
Huj bijelac
Huj bijelac (lat. Ophidion barbatum) riba je iz porodice hujki (lat. Ophidiidae). Hujke su zmijolike ribe, koje kao karakteristiku imaju četiri mekana pipka ispod usta i spojenu leđnu i trbušnu peraju. Huj bijelac ima sva obilježja hujki, a boja mu je s gornje strane svijetlosmeđa a s donje bjelkasta. Ima sitne crne mrljice po tijelu i zlatne nijanse na škržnim otvorima. Tijelo mu je zmijoliko, duguljasto, bočno blago spljošteno, s tupom njuškom, širokim ustima i velikom očima. Naraste do 25 cm duljine, živi na dubinama do 150 m, hrani se amfipodima, kopepoima i ostalim zooplanktonom.
Rasprostranjenost
Huj bijelac živi na istočnim obalama Atlantika od juga Engleske do Senegala kao i na sjevernom dijelu Mediterana.
Aqua Traiana
thumb|desno|250px|Ruta akvedukta označena crvenom bojom Aqua Traiana, kasnije poznata kao Aqua Paola, naziv je za akvedukt koji je grad Rim opskrbljivao vodom iz jezera Bracciano, udaljenog 40 km na sjeverozapadu. Ime je dobio po caru Trajanu koji ga je svečano inaugurirao 24. juna 109. godine. Glavna svrha akvedukta je bila da nosi vodu kojom su se pokretale vodenice u blizini Janikula. Akvedukt su oštetili Ostrogoti za vrijeme opsade Rima 537. godine. Obnovljen je od 1605. do 1612. po nalogu pape Pavla V, ali tako stvorena voda nije bila dobra za piće te se koristila isključivo u industrijske svrhe.
Stupizza, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Afrički kup nacija 2008.
Afrički kup nacija 2008. je bilo dvadeset i šesto izdanje Afričkog kupa nacija koje se od 20. siječnja do 10. veljače 2008. godine održalo u Gani. Bilo je to četvrto ukupno domaćinstvo za Ganu, a natjecanje se odigralo na 4 stadiona u 4 grada. Sudjelovalo je ukupno 16 momčadi raspodijeljenih u 4 grupa, nakon kojih je uslijedila faza na izbacivanje. Prvak je, po šesti put, postao Egipat, porazivši u finalu Kamerun s 1:0. S ukupno 99 postignutih golova, bilo je ovo izdanje Afričkog kupa nacija s najviše postignutih golova (igrale su se ukupno 32 utakmice).
Kvalificirane momčadi
Gana je, kao domaćin, imala osiguran plasman na završnicu turnira, dok je ostalih 15 ekipa prošlo kroz kvalifikacije. Ukupno je na turniru sudjelovalo 16 ekipa:
Izoglutamin
Izoglutamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 146,144 Da.
Huj mrkan
Huj mrkan (lat. Parophidion vassali) riba je iz porodice hujki (lat. Ophidiidae). Tijelo mu je zmijoliko, duguljasto, bočno blago spljošteno, s tupom njuškom, širokim ustima i velikom očima. Naraste do 25 cm duljine. Na vrhu i stranama glave ima ljuske, a boja tijela mu je slična ostalima, tek je koju nijansu crvenija, odnosno tamnije smeđe boje. Po danu miruje zakopan u pijesku, a noću izlazi u potrazi za hranom. Hrani se beskralježnjacima i sitnom ribom.
110-e
110-e je naziv za deceniju koja je počela 1. januara 110. a završila 31. decembra 119. Predstavljaju druguu deceniju 2. vijeka.
Huj mrkan
Rasprostranjenost
Huj mrkan živi u Mediteranu, kao i u sjeverozapadnom dijelu Atlantika.
110-e
250px|right|thumb|Rimsko Carstvo pod Trajanom 117.
Caudebec-lès-Elbeuf
Kodbek lez Elbef je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.