cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bouchage (Izer)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 462 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 209 metara (maksimalnoj 210 m, a minimalnoj 207 m).
Wading River, New York
Vejding River je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.719, što je 1.051 (15,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Antonio Aguiñaga Piñón, Soledad de Graciano Sánchez
Antonio Aguiñaga Piñón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1847 m.
Anastacia
Anastacia Lynn Newkirk (Chicago, Illinois, 17. rujna 1968.), je američka pop-rok pjevačica kantautorica, muzički producent i modna dizajnerica.
Prodala je 85 milijuna albuma od svog debi albuma Not That Kind iz 1999. Osim po snažnom glasu, Anastacia je poznata i po svom zaštitnom znaku, naočalama.
Prvim pjesmama Forever Luv (godina 1993), One More Chance (goidna 1993) i Mi Negra, Tu Bombón (godina 1998) ne postiže znatni uspeh. Ogroman uspjeh je postigla hit singlovima Not That Kind (godina 1998) i I'm Outta Love ( godina 1999), a naslijedili su ih, Cowboys And Kisses (2001) i Made For Lovin' You (2001). Krajem 2001. godine objavljuje drugi album Freak Of Nature s kojeg izbacuje #1 hit Paid My Dues (2001), te još tri hita: One Day In Your Life (2002), Why'd You Lie To Me (2002) i You'll Never Be Alone (2002).
2002. godine njezina pjesma Boom je postala službenom pjesmom FIFA svijetskog nogometnog prvenstva.
2005. godine top-liste osvaja duetom s Ben Moodyjem (bivšim frontmenom grupe Evanescence) za pjesmu Everything Burns. Iste godine objavljuje i svoj prvi Greatest Hits album nazvan Pieces Of A Dream. Idući singl je bila naslovna pjesma tog albuma, a uslijedio je i duet s talijanskom zvijezdom Erosom Ramazzottijem, pjesma I Belong To You (Il Ritmo Della Passione).
Anastacia je dosada objavila 2 DVD-a; 2002. godine The Video Collection i 2006. Live At Last.
U jesen 2006. godine pustila je u prodaju svoj prvi parfem nazvan Ressurection.
U jesen 2008. je posjetila Beograd i nastupila kao specijalni gost u premijernoj epizodi televizijskog talent showa Operacija trijumf.
Opština Ghioroc, Arad
Ghioroc je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
La Granja, San Fernando
La Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
El Tepamal, Tzitzio
El Tepamal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1181 m.
Khond
Khondi ili Kandhi je naziv za domorodačko pleme u indijskoj državi Orissa, te okrugu Gandjam u državi Andra Pradesh.
Smatra se da su dravidskog porijekla, iako kod njih ima i arijskih primjesa.
Po vjeri su animisti, a panteon im ima 84 različitih božanstava.
Početkom britanske okupacije došli su na zao glas zbog sklonosti ljudskim žrtvama.
The Gravy Train Goes East
The Gravy Train Goes East je britanska humoristička miniserija originalno emitirana 1991. na programu Channel 4. Predstavlja nastavak prethodne godine emitirane miniserije The Gravy Train. Protagonist, koji tumači Christoph Waltz je Hans-Joachim Dorfmann, njemački diplomat koji se iz Indije vraća u Bruxelles kako bi radio u Evropskoj ekonomskoj zajednici i postane svjedokom mutnih poslova vezanih uz fiktivnu istočnoevropsku državu Slaku u kojoj je nedavno pao komunizam te koja želi postati članicom EEZ.
Heimweiler
Hajmvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 438 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133041.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Hajmvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 259 metara. Površina opštine iznosi 9,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 438 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Felizzano, Alessandria
Felizzano je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Zlatica (Banat)
Zlatica je selo udaljeno 15 km istočno od Zrenjanina na pruzi i magistralnom putu koji povezuje Zrenjanin i Vršac. Po svom broju stanovnika Zlatica spada u manje mesne zajednice. Ona je jedna od najurbanijih seoskih mesnih zajednica, jer već decenijama poseduje infrastrukturu, koja je u nekim drugim selima tek u planu ili se gradi, tu navodimo kanalizacionu i vodovodnu mrežu. Pored toga urađena je grafikacija, poboljšane su telekomunikacione veze i izgrađeno je 70% lokalnih puteva, kao i pešačke staze. U selu postoji i fudbaslki klub "Zlatica", koji se takmiči u seoskim ligama. Klub ima svoj moderni teren sa svlačionicama i klupskim prostorijama, a pored njega nalaze se i tereni za košarku, mali fudbal i odbojku, kao i pomoćni teren i dečije igralište. Naselje poseduje moderan park, u centralnom delu parka nalazi se osveštani zvonik, a u planu je i gradnja manje crkve na tom mestu. Pored ovog velikog postoji i takozvani Titov park sa 88 stabala, koliko je Josip Broz imao godina kada je umro. Preduzeće Zlatica oko kojeg je naselje i nastalo prodato je pre nekoliko godina firmi "Matijević" iz Novog Sada.
Zlatica nema status naseljenog mesta, već se vodi kao deo obližnjeg Lazareva (gde i deca idu u školu). Prvi put je pokrenuta inicijativa 2000. godine i dobijeni su razni odgovori. Očekivalo se da će doći do pozitivnog rešenju u vreme kada je Zrenjanin dobio status grada 2007. godine, ali do toga nije došlo. Ponovo su pokrenute inicijative na skupštini grada Zrenjanina 30. novembra 2009. i 20. decembra 2018. godine, ali bez uspeha.
Aktuelni predsednik mesne zajednice je Dragan Radičević.
Greenbelt, Maryland
Grinbelt je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.068, što je 1.612 (7,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vidra
Vidra, obična vidra, riječna vidra, europska ili euroazijska vidra (Lutra lutra), je vrsta iz porodice kuna prilagođena životu u slatkoj vodi i smatra se najboljim plivačem od svih kopnenih zvijeri. Točnije ime bi mu bilo, zapravo, vidra starog svijeta. Ima gipko tijelo, vrlo je pokretna, neumorna i zaigrana. Nekada su vidre bile vrlo rasprostranjene posvuda u Europi, dok ih danas vrlo rijetko srećemo. Vidru srećemo većinom u slatkovodnim staništima i uz morsku obalu. Nalazimo ih razasute po raznim krajevima Europe, a prije svega u Velikoj Britaniji, Skandinaviji i na sjeveru Rusije, Sibiru ali i na sjeveru Afrike. Ona živi ponajprije ondje gdje joj drveće i grmlje uz rijeke i kanale pruža dobru zaštitu. Onečišćenje voda, a u prošlosti lov sa psima tragačima te cestovni promet pridonijeli su smanjenju populacije vidre.
San Sebastiano, Treviso
San Sebastiano je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Vidra
Životni prostor
Europska je vidra iznimno plaha, suzdržljiva životinja koje živi samotnjački i pretežno je aktivna noću. Najviše lovi u bistrim, ne dubokim vodotocima koji moraju biti obrasli raslinjem, a poželjno je da uz vodotok postoje i poplavna područja. Najvažnije je da je voda bistra, i da obale pružaju dobre mogućnosti skrivanja. U potrazi za hranom prelazi velike udaljenosti i pritom se seli iz jednog u drugi riječni sustav. Tragove im najčešće nalazimo u blatu kraj potoka i rijeka. Na tim je mjestima posebno ranjiva i često ulijeće u zamke koje su zapravo bile postavljene za druge životinje. Razlog usamljeničkom načinu života vidre potreba je za velikim životnim prostorom. Ona ga redovito kontrolira i označuje svojim izmetom. Ženka s mladuncima posjeduje manji teritorij u sklopu velikog područja mužjaka.
Vidra i čovjek
Vidru su nekada lovili zbog krzna, ali i zato što su je ribari smatrali konkurencijom. Usprkos tome populacija vidre godinama se nije smanjivala. Međutim, krajem pedesetih godina došlo je do velikog smanjenja njihova broja zbog onečišćenja vode pesticidima. Ti su se otrovi nakupljali u slatkovodnim ribama kojima su se vidre hranile tako da je velik broj vidri zbog toga uginuo. Ozbiljnu prijetnju njezinoj populaciji predstavlja i cestovni promet. Mužjaci prilikom obilaska svog područja prolaze uhodanim starim stazama te prelaze prometnice na kojima često stradavaju.
Iako je vidra već odavno zaštićena zakonom, a uvedeni su i propisi koji zabranjuju upotrebu određenih pesticida, njezina se populacija još uvijek nije znatnije povećala.
Prehrana i način lova
Vidra se prvenstveno hrani ribom. U lovu nije izbirljiva i u pravilu lovi plijen koji najlakše može uhvatiti. Ipak, najomiljenija hrana su joj jegulje. Osim toga hrani se i rakovima, vodenim kukcima, žabama i pticama, a neće odbaciti niti mlade kuniće. Vidre koje žive u blizini mora hrane se rakovima i raznim morskim ribama.
Vidra je pod vodom vrlo okretna. Građa njezina tijela upravo je nenadmašivo osposobljava za plivanje i ronjenje. U vodi može izdržati vrlo dugo, a za hvatanje plijena služi joj oštro, izvrsno i snažno zubalo. Vidra pliva u svim smjerovima tako da joj progonjena riba samo uz krajnji napor može pobjeći.
Ribe nakon duge potjere često natjera u travom obrastao tjesnac, napada ih odozdo i zatim zgrabi snažnim čeljustima i oštrim zubima.
Mladunci nauče plivati u dobi od 12 tjedana kad im naraste krzno otporno na vodu.
Razmnožavanje
Nakon osam do devet mjeseci mlade će se vidre prvi put odvojiti od majke na kratko vrijeme. Potpuno samostalne postaju s dvanaest mjeseci.
Češalj
Češalj (od praslavenskog česati = češati ) je predmet, pljosnate nazubljene forme, koji se koristi za njegu kose, kao i za uređivanje drugih vlakana.
Karakteristike i historija
To je jedan od najstarijih alata kojim se Homo sapiens služi od prahistorije. Najstariji češljevi iskopani na području Perzije stari su oko 5000 godina pne., što se poklapa sa vremenom prvih indoevropskih migracija.
Češljevi se nisu koristi samo u kozmetičke svrhe, već i za higijenske, naročito za uklanjanje uši i sličnih parazita. left|thumb|200px| Moderni [[Plastika|plastični češalj]] Češljevi su univerzalni i nema kraja na svijetu bez njega, ali svaka kultura ima vlastiti stil izrade, i koristi specifičan materijal. Najčešći su oni ručno izrađeni od drva šimšira, trešnje i bora, kakvih se još uvijek može naći po soskim sajmovima u Aziji. Ali ima i puno onih napravljenih od stočnih rogova, pa su tako najstariji sačuvani oni izrađeni od slonovače ili nekih drugih kostiju.
Kasnije su izrađivani od zlata, srebra, kositra i mjedi, ali su ipak oni izrađeni od kornjačinog oklopa i rogova puno elastičniji i podatniji.
Veliki preokret u izradi češljeva dogodio se 1869. kad su Amerikanci braća Isaiah i John Hyatt, eksperimentirajući u svom laboratoriju sa celuloidom proizvela prvi plastični češalj.
Nakon tog započela je revolucija u načinu proizvodnje češljeva.
Monticello-Casetta, Lucca
Monticello-Casetta je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
Gospodin Foka
Gospodin foka je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine kao deo antologije Samci. Radnja prikazuje kako usamljena podstanarka (čiji lik glumi Neda Spasojević) pokušava zavesti svog gazdu (koga glumi Slobodan Cica Perović). Režirao ju je Aleksandar Đorđević, a scenario je napisao Gordan Mihić. Postoji bolest fokizam koja izaziva zijevanje.
Goiás
Gojas (portugalski: Goiás) je jedna od 26 brazilskih država, locirana u središtu države, unutar koje se nalazi federalni distrikt.
El Ocotillo, Tomatlán
El Ocotillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Rancho Lomas Pelonas, Playas de Rosarito
Rancho Lomas Pelonas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Gourhel
Gurel je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan koja pripada prefekturi Van.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 402 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 142 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 101 m, a minimalnoj 62 m).
Добринци
Добринци су насеље у Србији у општини Рума у Сремском округу. Према попису из 2011. било је 1549 становника.
Историја
Према историским подацима Добринци су најстарије насеље на подручју румске општине, а до почетка 19. века и једно од највећих места у Срему. Храброст и слободарки дух Добринчана и њихово учешће у Првом и Другом српском устанку су сачувани у записима Нићифора Нинковића рођеног у Добринцимам, директан сведок и хроничар тих времена. Опис ликова Карађорђа, Књаза Милоша, српских војвода и хајдука, захваљујући њему сачувани су као својеврсна историска грађа.
У историском контексту остало је запамћено учешће Добринчана 1848. године на Мајској скупштини војвођанских Срба у Сремским Карловцима.
Демографија
У насељу Добринци живи 1370 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,1 година (39,2 код мушкараца и 43,1 код жена). У насељу има 541 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,17.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
3
Godina 3. (III) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Lamije i Servilija ili, rjeđe, '''godina 756. Ab urbe condita'''. Oznaka "3." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Feriolo, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Monterrey las Mercedes, Montecristo de Guerrero
Monterrey las Mercedes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1345 m.
La Aleluya, Montecristo de Guerrero
La Aleluya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 975 m.
Chamacuero, Allende
Chamacuero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Jorăști, Jorăști
Jorăști je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Jorăști.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1944 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
900
thumb|Istočna hemisfera 900.
Godina 900. (CM) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru.
Lumezzane, Brescia
Lumezzane je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23712 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Los Caballos, San Fernando
Los Caballos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Las Higueritas, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Las Higueritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 586 m.
Stocas
Stocas (Στότζας, ? - 545), također poznat i kao Stutija, bio je istočnorimski vojnik koji je 536. digao ustanak protiv bizantske vlasti u novoosvojenoj prefekturi Africi. Ustanici, kojima se pridružio veliki broj u nedavnom ratu pokorenih Vandala, ali i bizantskih vojnika, ozbiljno su ugrozili Kartaginu, pa je vojskovođa Belizar bio prisiljen prekinuti pohod protiv Ostrogota u Italiji i osobno intervenirati. Ustanici su poraženi, ali su se pregrupirali. Kada su u proljeće 537. ponovno krenuli na Kartaginu, porazio ih je vojskovođa German. Stocas je pobjegao u Mauretaniju, gdje se oženio za lokalnu princezu i pomogao maurskom kralju Antali da napadne bizantske teritorije. Godine 545. je ubijen u bitci kod Tacije.
James Gillray
thumb|right|James Gillray
James Gillray (13. august 1756 ili 1757 – 1. jun 1815), bio je britanski karikaturist i grafičar poznat po svojim bakropisima na kojima je nemilosrdno ismijavao britansku političku i društvenu scenu između 1792. i 1810. Napravio je između 1000 i 1700 karikatura. Iako je u svojim djelima kao mete često imao britansku aristokraciju, uključujući kralja Georgea III i njegovog sina, princa Georgea, nakon francuske revolucije je zauzeo konzervativni stav i kao britanski patriot ismijavao francuske revolucionare, a kasnije i Napoleona. Godine 1806. mu je počeo slabiti vid, nakon čega se odao piću i duševno obolio; godine 1811. je bez uspjeha pokušao samoubistvo. Posljednje godine života je proveo pod skrbi svoje izdavačice (i nesuđene supruge) Hannah Humphrey.
Često se naziva ocem moderne političke karikature i uzorom za brojne karikaturiste sve do današnjeg vremena.
Nizza di Sicilia, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3615 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Mannford, Oklahoma
Manford je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.076, što je 981 (46,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Agua Hedionda, Santa María Huatulco
Agua Hedionda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
2-Metilheksan
2-Metilheksan je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 100,202 Da.
Dragutin Keserović
Dragutin Keserović (21. novembar 1896., Piroman kod Obrenovca, Kraljevina Srbija - 17. avgust 1945. kod Beograda, DF Jugoslavija) je bio major u vojsci Kraljevine Jugoslavije te četnički komandant Rasinskog korpusa tokom Drugog svetskog rata.
Za vreme ustanka u Srbiji 1941. godine komandovao je četničkim napadom na Nemce u Kruševcu. Sredinom 1942. godine proglašen je za vojvodu kopaoničkog. Nemci tokom oktobra 1942. godine sprovode operaciju Kopaonik sa ciljem uništenja četničkih snaga majora Keserovića u selu Kriva Reka.
Predratna biografija
Osnovnu školu Keserović je završio u rodnom Piromanu, kod Obrenovca, a zatim je upisan u podoficirsku školu u Beogradu. Iz te škole otišao je u Prvi svetski rat, zajedno sa još četiri svoja brata. Svi su preživeli rat i, ovenčani slavom Solunskog fronta, vratili se kući. Dragutin i njegov brat Milutin su iz rata izašli kao poručnici. Osim oficirskog čina, Dragutin Keserović je iz Prvog svetskog rata doneo i Medalju za hrabrost "Miloša Obilića".
Njega je služba odvela najpre u Nevesinje, a zatim u Mostar i Kotor. U Nevesinju, Dragutin se oženio Veselinkom, ćerkom trgovca Mirka Popovića. Veselinka i Dragutin su imali petoro dece: Vericu, Mladena, Đorđa, Nadu i Milenu. Sredinom tridesetih godina tražio je premeštaj u Srbiju. Tako se, 1936. godine, sa porodicom preselio u Kruševac. Bio je komandant 1. bataljona Dvanaestog pešadijskog puka "Car Lazar". Neposredno uoči Drugog svetskog rata položio je ispit za majorski čin. Keserovići su u Kruševcu bili podstanari i stanovali su u skromnoj kući u Pećkoj ulici.
Ustanak u Srbiji
U Aprilskom ratu 1941. godine, bataljon majora Dragutina Keserovića davao je odlučan otpor nemačkim motorizovanim jedinicama na bugarskoj granici. U borbi kod sela Sukovo 9. aprila 1941. godine Keserović je ranjen. Sa svojim pukom se povlači prema Nišu, izbegava zarobljavanje i vraća se svojoj porodici.
U četničku organizaciju Koste Pećanca pristupa zvanično 17. aprila i postaje Pećančev delegat za Rasinski kraj. U junu uspeva da okupi desetak oficira i podoficira, postavljajući svoj štab na mestu zvanom Piket, iznad sela Mali Kupci, nadomak Jastrepca. U to vreme, od vojvode Pećanca, Keserović je dobio titulu "vojvoda Rasinski". Narednih sedmica major Keserović obilazi kopaonička i župska sela, drži zborove, prikuplja mobilizacijske spiskove, kao i oružje zaostalo iza vojske poražene u Aprilskom ratu. Nemačka patrola ga hapsi na putu Aleksandrovac-Kruševac prilikom povratka iz štaba Koste Pećanca. Na saslušanju u Kruševcu, Keserović je rekao da je član Pećančeve organizacije, a da cilj njegovog rada nije dizanje ustanka, već zavođenje reda. Na insistiranje samog Pećanca, Nemci ga puštaju posle dva dana zatvora.
Sredinom septembra 1941, general Ljuba Novaković prenosi Keseroviću naređenje Draže Mihailovića da je otpočeo "opšti ustanak" u Šumadiji napadima na sve gradove u kojima su Nemci. Keserovićev zadatak bio je zauzimanje Kruševca, blokada Trstenika i zauzimanje Župe. On izdaje naređenje o mobilizaciji i 21. septembra prisustvuje zakletvi 6.000 regruta ispred manastira Strmci i na prostoru sela Batote kod Brusa.
Posle napada na Kruševac, Keserović se sa svojim Rasinskim četničkim odredom pridružio opsadi Kraljeva, gde se preko majora Radoslava Đurića bliže upoznao sa Mihailovićevom organizacijom. Tih dana je i prihvatio komandu pukovnika Mihailovića i zvanično pristupio Četničkim odredima Jugoslovenske vojske.
Operacija Kopaonik
Nakon propasti ustanka, Keserović se početkom novembra vraća u kopaonički kraj i nastavlja rad na organizaciji pokreta. Prvi Keserovićev zadatak sastojao se u formiranju Rasinskog korpusa. Korpus je zvanično formiran u periodu od 1. januara do početka jula 1942. godine. Kao komandant Rasinskog korpusa, Keserović je vodio borbe protiv Nemaca, Bugara, ljotićevaca i partizana.
Protiv njegovih jedinica je bila organizovana operacija Kopaonik, u oktobru 1942. godine, koju je vodila novoosnovana nemačka SS divizija "Princ Eugen". Za 7. SS diviziju Princ Eugen ovo je bila prva ratna operacija od njenog osnivanja, zamišljena kao "kao vežba sadejstva oružja pod ratnim uslovima". Tokom operacije je zarobljen jedan četnički kurir, a drugih kontakata sa četnicima nije bilo. Keserović se izvukao iz obruča.
7. decembra 1942. godine Draža Mihailović je naredio Keseroviću da bez milosti "progna sve komuniste" iz rasinskog sreza (Kruševac):
U pomoć Mihailoviću
Nakon poraza na Neretvi, aprila 1943. Vrhovna komanda JVuO, koja se nalazila u italijanskoj okupacionoj zoni, u Crnoj Gori, upućuje poziv nekim jedinicama sa prostora Nemačke okupacione zone Srbije da dođu u pojačanje. Među pozvanima je bio i Rasinski korpus majora Dragutina Keserovića. Komandant Keserović naređuje komandantima svojih brigada da odaberu 600 najboljih stalnih boraca sa dobrim oružjem i da se pripreme za pokret. Keserovićev Leteći korpus se prebacuje sa Kopaonika na planinu Goliju gde se spaja sa 2. Ravnogorskim korpusom pod komandom kapetana Predraga Rakovića. Ove snage se zatim usiljenim maršom preko pešterske visoravni upućuju prema planini Jadovnik, gde nalaze Vrhovnu komandu, i potom, početkom maja 1943. godine, kreću u probijanje na sever, prema Zlataru i Javoru, u prostoru koji je zaposela elitna nemačka 1. brdska pešadijska divizija. General Dragoljub Mihailović 9. maja 1943. godine javlja da je Keserović celu oblast na desnoj obali Lima "očistio" od simpatizera pokreta otpora:
Povratak u Srbiju
Tokom leta 1943. godine je bilo okršaja između četnika i ljotićevaca u okolini Kruševca. Pošto snage Srpskog dobrovoljačkog korpusa nisu imale uspeha, Nemci su isplanirali antigerilsku operaciju kojoj su dali šifrovan naziv "Štifelkneht". Komanda nemačke okupacione zone Srbije na čelu sa generalom Pauel Baderom naredila je izvođenje operacije za 7. avgust 1943. U akciji su učestvovala dva puka 297. nemačke divizije, jedan SS i četiri bugarska bataljona. Međutim, Rasinski korpus na čelu sa Keserovićem se uspešno izvlači iz obruča tokom ove nemačke operacije. Prema četničkim izvorima, krajem avgusta 1943. kod Stopanje dolazi do borbe između Rasinskog korpusa i Srpskog dobrovoljačkog korpusa, kojima pristižu u pomoć i bugarske jedinice.
Saradnja sa Nemcima
Nemački izaslanik za Balkan, Herman Nojbaher u svojim sećanjima navodi Keserovića kao četničkog vojvodu koji je, uz Kalabića, Lukačevića i druge, novembra 1943. zaključio pakt sa Nemcima:
Po naređenju generala Draže Mihailovića, Dragutin Keserović je 30. aprila 1944. godine unapređen u čin potpukovnika i postavljen za komandanta Rasinsko-topličke grupe korpusa. Ovu jedinicu činili su Rasinski, Toplički i Jastrebački korpus, sa zadatkom da se suprostave partizanskim snagama koje su se iz Bosne probijale u Srbiju, kao i sve jačim partizanima na jugu Srbije.
Maja 1944. godine četnici Dragutina Keserovića pronašli su na Jastrepcu partizansku bolnicu pa su streljali 24 ranjenika i 4 bolničarke.
Tokom jula i avgusta 1944. godine, Dragutin Keserović je zapovedao Rasinsko-topličkom grupom korpusa JVuO u nemačkoj ofanzivi protiv partizana na jugu Srbije. Avgusta 1944. godine se zvanično stavio pod komandu Wehrmachta radi borbe protiv partizana u operaciji Kehraus:
Radoslav Đurić je svedočio da je u Topličko-jablaničkoj operaciji Keserović izvršio napad "sa oko 6 hiljada ljudi i nekim topovima koje je uzeo iz kosovskog odreda Žika Markovića" protiv oko 800 partizana, ali je potpuno potučen, zarobljeni su mu topovi, i on se povukao na levu obalu Toplice. Đurić je Keserovićev poraz od višestruko slabijih partizana objašnjavao time što je moral njegovih jedinica bio nikakav, jer "narod nije hteo tu borbu".
Završne operacije
thumb|Keserovićevi četnici u Kruševcu oktobra 1944. godine čekaju Saveznike.
Nakon toga Keserovićeva grupacija učestvovala je u napadu JVuO prema Tuzli. Nakon poraza kod Tuzle, Keserovićeve jedinice učestvovale su u grupaciji koja je proterala snage NDH i zauzela Modriču. Nakon nedelju dana, sklopljen je sporazum sa snagama NDH u tom kraju. Nemci su imali instrukciju da se ne mešaju u ustaško-četničke sukobe. Ova oblast na komunikaciji Sarajevo - Bosanski Brod bila je od kritične važnosti za Nemce, i tu su tokom februara i marta 1945. vođenje teške borbe između Druge armije JA s jedne, i nemačkih, četničkih i ustaško-domobranskih snaga s druge strane.
Sredinom marta četnička grupacija pod komandom Mihailovića prelazi reku Bosnu, da bi narednih mesec dana ostala na Vučjaku. Sa ove planine, četnička glavnina je 13. aprila pošla u Srbiju, želeći da podigne ustanak protiv komunista. Jedinice za proboj do Srbije podeljene su u tri kolone. Pukovnik Dragutin Keserović je bio na čelu desne kolone. Posle tačno mesec dana proboja, 13. maja 1945. godine, do Srbije su stigle jedinice pod Keserovićevom komandom, na ušću Sutjeske u Drinu, ispod Zelengore.
Ostaci Keserovićevih jedinica pokušali su narednih dana da pređu Drinu i nastave borbu. Keserović se sa dvadesetak ljudi uputio preko Jahorine i Vokšanice, da bi 6. juna ponovo izbio na Drinu, naspram sela Jagoršnica. Na drugoj obali je uhapšen i sproveden u Beograd.
Suđenje i smrt
Suđenje pukovniku Keseroviću održano je od 2. jula do 8. avgusta 1945. godine u amfiteatru Pravnog fakultetu u Beogradu pred Vojnim sudom 1. Armije za zločin protiv naroda i države. Suđeno mu je sa još nekim čelnicima Ravnogorskog pokreta. Keserović se na suđenju uglavnom branio izgovorima da je radio protiv Nemaca i da se borio kao saveznik.
Posebno je bilo reči o njegovom učešću u Topličko-jablaničkoj operaciji.
Keserović je priznao da je ubijao pripadnike partizanskog pokreta otpora, ali isključivo kao vojnik, po naređenju generala Mihailovića:
Pukovnik Keserović je streljan 17. avgusta 1945. godine negde u Beogradu. Mesto streljanja nikada nije objavljeno.
Odlikovanja
Odlikovan je ordenom "Miloša Obilića" i ordenom "Albanske spomenice", dok ga je u Drugom svetskom ratu Kralj Petar II, na predlog Vrhovne Komande, odlikovao ordenom "Karađorđeve zvezde sa mačevima I reda".
Gilbert Stuart
Gilbert Charles Stuart (rođen kao Stewart) (3. decembar 1755 – 9. jul 1828) bio je američki slikar rodom iz Rhode Islanda, poznat prije svega po svojim portretima. Njegovo najpoznatije djelo je nezavršeni portret Georgea Washingtona iz 1796. godine, poznat kao The Athenaeum, koji je kasnije preradio u 130 kopija i koji je sljedeći vijek služio na novčanicama od jednog dolara i raznim američkim poštanskim markama u 19. i početkom 20. vijeka.
Gilbert Stuart je tokom karijere portretirao preko 1000 ličnosti, uključujući prvih predsjednika SAD. Njegovo djelo se danas može vidjeti u nizu muzeja u SAD i Britaniji, prije svega u Metropolitan Museum of Art i Zbirci Frick u New Yorku, Nacionalnoj galeriji umjetnosti u Washingtonu, Nacionalnoj galeriji portreta u Londonu, Worcesterskom muzeju umjetnosti u Massachussetsu i Muzeju lijepih umjetnosti u Bostonu.
Via Tempa delle Craste, Salerno
Via Tempa delle Craste je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Palmer, Puerto Rico
Palmer je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.032, što je 173 (-14,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Testerazo, Tamalín
El Testerazo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
El Rodeo, Tzitzio
El Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1028 m.
Prefektura Lezbos
Prefektura Lezbos ( - Nomos Lesbos) je oblast u periferiji Severni Egej na krajnjem istoku Grčke. Ona obuhvata dva značajna ostrva, veće i istoimeno Lezbos i manje Lemnos, kao i nekoliko manjih ostzrva u blizini (od njih jedino značajno Ajos Efstratios). Upravno središte i najvažnije mesto prefekture je grad Mitilena na Lezbosu.
Prirodne odlike
thumb|280 p|desno|Tipičan pejzaž unutrašnjeg [[Lezbosa]] thumb|280 p|desno|Naselje na [[Lemnosu]] Prefektura Lezbos je jedna od ostrvskih prefektura Grčke. Najveći deo prefekture (preko 95% površine) čine dva značajna ostrva - Lezbos i Lemnos. Oba ostrva pripadaju sevenoj grupi Egejskih ostrva. Ostrva su planinska.
Klima u celoj prefekturi je u primorskim delovima sredozemna sa toplim i dugim letima i blagim i kišovitim zimama. Na većim visinama u unutrašnjosti ostrva ona ima nešto oštriju varijantu.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Lesbos su Grci. Preko 80% stanivništva živi na Lezbosu, a ostatak najviše na Lemnosu.
Opština Grăniceri, Arad
Grăniceri je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Aramon (Gar)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3.773 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 121 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 10 metara (maksimalnoj 155 m, a minimalnoj 7 m).
Torzija
desno|mini|300px|Torzija tanke osovine, koja je na jednom kraju pročvršćena za nepokretni oslonac U mehanici čvrstih tijela, torzija predstavlja uvijanje tijela zbog djelovanja momenta. U kružnim presjecima, rezultanta napona smicanja je okomita na radijus.
Napon smicanja na nekom mjestu na osovini je:
Važno je napomenuti da je najveći napon smicanja na mjestu gdje je radijus maksimalan, tj. na površini osovine. Visoki naponi na površini mogu se izračunati pomoću koncentracija napona. Zbog toga, osovine koje su jako napregnute na torziju se poliraju do visoke finoće kako bi se smanjio maksimalni napon u osovini i time povećao vijek trajanja osovine.
Kut uvijanja se nalazi pomoću:
gdje je:
Polarni moment inercije
Polarni moment inercije za čvrstu osovinu je:
Polarni moment inercije za cijev je:
gdje su u i v (u indeksu) vanjski i unutrašnji radijus cijevi.
Za tanki cilindar:
gdje su R srednja vrijednost vanjskog i unutrašnjeg radijusa, a t debljina stijeke (zida) tankog cilindra.
Načini otkazivanja
Smicajni napon u osovini može se prikazati kao principalni napon preko Mohrovog kruga. Ako je osovina opterećena samo torzijom tada će jedan od napona biti istezanje, a drugi pritisak. Ovi naponi se orijentirani pod kutom od 45° po obimu osovine. Ako je osovina napravljena od krhkog materijala, tada će osovina otkazati zbog pukotine koja se pojavljuje na površini, a širi prema centru osovine pucajući pod kutom od 45°. Ovo se lako može pokazati uvijanjem školske krede prstima u dva suprotna smjera.
Heinzenbach
Hajncenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 411 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Hajncenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 360 metara. Površina opštine iznosi 3,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 411 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 120 stanovnika/km².
Somina (Nikšić)
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Bahia
Bahia je jedna od država u Brazilu, nalazi se na na sjeveroistoku, uz Atlantski ocean. Ime je dobila po arhaičnoj portugalskoj riječi koja znači zaljev. Prvobitni naziv je bio a baía de Todos os Santos, odnosno Zaljev Svih Svetih, jer je zaljev otkriven 1. studenog 1501. godine, na katolički praznik Svi Sveti.
Povijest
Pošto su portugalski moreplovci, ovu zemlju proglasili portugalskim područjem, nastao je i današnji glavni grad, Salvador na brežuljku koji nadvisuje zaljev Svih Svetih. Ovaj grad i ova regija je bila središnja portugalska regija i u trgovačkom i u administrativnom smislu, za sve portugalske kolonije u Amerikama, sljedećih 200 godina. Nakratko (1624 - 1625), ovim područjem su zavladali i Nizozemci. 1832. Bahiju je posjetio i Charles Darwin.
Bahia je bila posljednja država koja se priključila nezavisnoj konfederaciji Brazila, jer su pojedini članovi elite ove države i dalje bili lojalni portugalskoj kruni i po proglašenju nezavisnosti. Nezavisnost je proglašena 2. srpnja 1823. godine, što se i danas u Bahiji slavi kao Dan nezavisnosti Bahije. Skoro svi stanovnici Bahije, drže do toga da je ovo i stvarni dan nezavisnosti čitavog Brazila, a ne 7. rujan, kada je Imperator Pedro Prvi, proglasio nezavisnost.
Još od 16-og stoljeća Bahia je postala centar uzgoja šećera, od kada, zavhaljujući tome, nastaju mnogi gradovi u ovoj državi. Kako su od važnog značaja za plantaže šećera bili robovi, više od 37% svih robova iz Afrike je poslano u Brazil, a najveći broj ovih robova, je korišten za plantaže u Bahiji.
Geografija
Država je geografski podijeljena na sljedeće regije:
Rijeka São Francisco, druga po veličini u Brazilu, izvire u državi Minas Gerais, putujući sjeverno, prolazi kroz čitavu planalto regiju Bahije, i na sjeveru čini granicu između Bahije i Pernambucoa.
Gospodarstvo
Bahia je danas glavni proizvođač i izvoznik kakaa u Brazilu. Osim poljoprivrede, koja je ovdje na visokom nivou, država posjeduje i velike rezerve ruda i nafte, pa je tako i industrija prilično razvijena. Turizam, kao gospodarska aktivnost je također veoma razvijena u Bahiji, zbog obalnog pojasa sa prelijepim plažama i brojnih brazilskih karnevala.
Kultura
Kao glavna destinacija afričkih robova, Bahia nosi najizražajniji pečat Afričke kulture u Brazilu. Ovo podrazumjeva, religiju Candomblé, nastalu od afričke Yoruba religije, borilačku vještinu capoeira, razne glazbene pravce nastale od afričke glazbe kao što su samba, afoxé, axé i na kraju i kuhinju koja je čvrsto vezana za kulinarstvo zapadne Afrike.
U Bahiji su se rodili mnogi brazilski umjetnici, pisci i glazbenici. Među njima su svakako najpoznatiji osnivači glazbenog pokreta Tropicália (brazilski hipi glazbeni pokret iz 60-ih i 70-ih godina 20-og stoljeća), Gilberto Gil i Caetano Veloso, nove snage axé glazbe Daniela Mercury i Ivete Sangalo. Grad Salvador, ali i ostali gradovi u Bahiji su dom blocos-afros grupa.
Jedan od najvećih brazilskih pjesnika, Castro Alves, tvorac poeme Navio negreiro, koja se smatra remek-djelom brazilskog romantizma je bahianac. Bahia, sa svojim piscima je bila izvorište portugalskog jezika i najviše je sudjelovala u širenju portugalskog po ostalim brazilskim teritorijima. Među suvremenim piscima iz Bahije, najpoznatiji su Jorge Amado i João Ubaldo Ribeiro.
Domorodačka plemena
Kao i u cijelom Brazilu, i u Bahiji se nalaze domorodačka plemena. Na južnom dijelu atlantske obale i u unutrašnjosti države, nalazi se pleme Pataxó, dok se na sjeveru Bahije, uz rijeku São Francisco nalazi pleme Tuxá.
Popis plemena: Aimoré, Akroá, Amoipira, Arikosé (Aricobé), Baenã, Botocudo, Caimbé (Kaimbé), Gerén (Gueren), Huamói (Atikum), Imboré, Kamakan, Kamarú-Kariri (Camuru), Kanarín, Kantaruré, Kariri, Katrimbí (Catrimbi, Katembri), Kipeá (Kiriri), Krekmún, Manaxó, Maniân, Maraká, Masakará, Maxakali, Monoxó, Nokg-Nokg, Okrên, Orizes, Pankararé, Pankararu, Pankaru, Papaná, Pataxó, Pataxó Hãhãhãe, Payayá, Periá, Pontá, Rodelas, Sacracrinhas, Sapuya (Sabuja), Tobajara, Topín, Tukanusú, Tupiná, Tupinambá, Tupinikin, Tuxá, Xakriabá.
Matej II Carigradski
Matej II (Ματθαῖος Β΄) bio je vaseljenski patrijarh Carigrada u tri navrata - nakratko 1596, od 1598. do 1602. godine te na nekoliko dana 1603.
Život
Matej je poticao iz aromunske (vlaške) porodice, a rodio se u selu Kleinovo (današnja Kalabaka), te je kasnije postao mitropolit janjinski. Početkom 1596. je izabran za vaseljenskog patrijarha, ali nije bio priznat, s obzirom da Sveti sinod koji ga je bio izabrao nije imao sve članove; tako je nakon dvadeset dana Matej prisiljen odstupiti i povući se na Svetu goru.
U aprilu 1598. Matej je ponovno izabran te je na mjestu patrijarha ostao sve do januara 1602. godine, kada se vratio na Sveti goru. Za vrijeme njegovog stolovanja je patrijarhova stolica premještena iz crkve sv. Demetrija Ksioloportasa (korištene od 1597) u skromnu crkvu sv. Đorđa u Fanaru, gdje je ostala do današnjeg dana. Također je kanonizirao Filoteju Atinsku koja je nekoliko godina prije bila umrla u Ateni mučeničkom smrću.
Ponovno je na mjesto patrijarha došao u januaru 1603. godine, ali je tamo ostao samo sedamnaest dana kada je ili umro ili se, prema drugim izvorima, povukao na Svetu goru gdje je umro kasnije tokom iste godine.
Henry Raeburn
thumb|200px|Raeburnov atelje u edinburškom kvartu New Town
Filoteja Atinska
Filoteja Atinska je pravoslavna svetiteljka u liku prepodobnih iz 16. veka.
Rođena je 1522. godine u Atini. Roditelji su je udali u ranoj mladosti. Nakon smrti muža sagradila je ženski manastir, a potom se zamonašila. Vrlo brzo manastir je napredovao i ispunio se monaštvom. Podizala je bolnice i škole za hrišćansku decu. U manastir je sakrivala devojke hrišćanke koje su bežale od turskog zuluma. Kada su je otkrili Turci su je uhapsili i bacali u tamnicu. Tamo je mučena do smrti 1589. godine.
Njene mošti se čuvaju u oltaru mitropolijskog sabornog hrama u Atini.
Prefektura Samos
Prefektura Samos ( - Nomos Samos) je oblast u periferiji Severni Egej na krajnjem istoku Grčke. Ona obuhvata dva značajna ostrva, veće i istoimeno Samos i manje Ikarija, kao i nekoliko manjih ostrva u blizini (od njih značajno je ostrvlje Furni). Upravno središte i najvažnije mesto prefekture je grad Vati na Samosu.
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|Plaža na [[Samosu]] Prefektura Samos je jedna od ostrvskih prefektura Grčke. Najveći deo prefekture (oko 95% površine) čine dva značajna ostrva - Samos i Ikarija. Oba ostrva pripadaju sevenoj grupi Egejskih ostrva. Ostrva su planinska.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Samos su Grci. OKo 75% stanivništva živi na Samosu, a 20% na Ikariji.
Montigiano, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Thomas Rowlandson
thumb|Thomas Rowlandson, skica, olovkom; autor: [[George Henry Harlow, 1814.]]
Ponte di Savignone, Genoa
Ponte di Savignone je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 417 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 377 m.
Pico Etéreo, Acuña
Pico Etéreo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1126 m.
Vibonati, Salerno
Vibonati je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 904 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
Gourin
Guren je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 4.734, a gustina naseljenosti je iznosila 63 stanovnika/km².
Zărnești, Jorăști
Zărnești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Jorăști.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Yuri od Goguryeoa
Kralj Yuri (? - 18. n.e.) je bio drugi vladar Goguryeoa, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje, koji je vladao od oko 19. pne. do 18. n.e. Bio je najstariji sin kralja Dongmyeongseonga, osnivača kraljevstva. Kao i kod većine ranih korejskih vladara, podaci o njegovom životu se uglavnom temelje na korejskom tekstu Samguk Sagi.
Yuri se opisuje kao vojnički moćan i sposoban vladar. Godine 3. n.e. je prijestolnicu svoje države premjestio iz tvrđave Jolbon u tvrđavu Gungnae. Godine 9. je porazio Xiongnue. Tri godine kasnije mu je Wang Mang, kineski car iz novouspostavljene dinastije dinastije Xin, poslao izaslanstvo sa zahtjevom za trupama koje su trebale gušiti seljačke pobune. Yuri je umjesto toga zaratio s Kinezima.
Yuri je imao tri sina - Dojula, Hae-Myunga i Muhyula. Najstariji Dojul je umro u djetinjstvu, pa je Hae-Myung proglašen za prijestonasljednika. Međutim, ubrzo se ispostavilo da je Hae-Myung bahat i nediscipliran, pa je godine 14. Yuri prijestonasljednikom proglasio Muhyula. On je kasnije postao kralj Daemusin od Goguryeoa.
Yuri se pripisuje pjesma koju je napisao za svoju konkubinu Chihui, a koja nosi naziv Hwangjoga (황조가/黃鳥歌), što znači "Pjesma Žute ptice." Njen tekst se sačuvao do današnjih dana.
Soyamiche, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Soyamiche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Christoph Waltz
Kristof Valc (, rođen 4. oktobra 1956) je austrijsko-nemački glumac. Internacionalno je poznat po saradnji sa američkim filmskim režiserom Kventinom Tarantinom u filmovima Prokletnici i Đangova osveta. Uloga Hansa Lande filmu Prokletnici iz 2009. donela mu je nagrade na Kanskom filmskom festivalu, Oskara, Zlatnog globusa, BAFTU i Nagradu udruženja filmskih glumaca. 2012. pojavio se u Tarantinovom filmu Đangova osveta kao Dr. King Šulc i ova uloga donela mu je nagrade BAFTA i Zlatni globus i još jednu nominaciju za Oskara.
Detinjstvo
Valc je rođen u Beču, kao sin scenskih dizajnera Johanesa Valca i Elizabet Urbancic. Njegov deda bio je psiholog Rudolf von Urban, a baka Maria Majen takođe je bila glumica koja je nastupala u Burgteatru. Pradede i prababe takođe su mu radili u pozorištu.
Karijera u domovini
Valc je studirao glumu u školi Maks Rajnhart Seminar u Beču. Takođe je pohađao i čuveni Institut za film i pozorište Lija Strasberga u Njujorku. Karijeru je počeo kao pozorišni glumac, da bi nakon toga proveo godine pojavljujući se u nemačkim televizijskim filmovima i serijama.
Internacionalna karijera
2009. godine pojavio se u filmu Prokletnici Kventina Tarantina u ulozi, SS pukovnik Hansa Lande koja mu je donela internacionalnu slavu. Uloga je bila namenjena Leonardu Dikapriju pre nego što je Tarantino odlučio da Landu ipak treba da igra stariji nemački glumac (Dikaprio i Valc su se kasnije zajedno pojavili u sledećem Tarantinovom filmu - Đangova osveta).
thumb|left|180px|Kristof Valc na Kanskom festivalu 2009.
2011. Valc se pojavio u filmovima Zeleni stršljen Majkla Gondrija, Krvoproliće Romana Polanskog i adaptacijama knjiga Tri musketara i Voda za slonove (zbog koga je odustao od uloge Sigmunda Frojda u filmu Opasan metod).
2012. ponovo se udružio sa Tarantinom, ovog puta na filmu Đangova osveta sa Džejmijem Foksom, Leonardom Dikapriom, Samjuelom L. Džeksonom i Keri Vošington. Uloga dr. Kinga Šulca Valcu je donela još jednu BAFTU i Zlatnog globusa, kao i drugu nominaciju za Oskara za najboljeg glumca u sporednoj ulozi.
Privatni život
thumb| Valc sa suprugom Džudit Holst na dodeli [[Oscar|Oskara]] Valc tečno govori nemački, francuski i engleski i služio se ovim jezicima u filmovima Prokletnici i Đangova osveta. Iako je u ulozi Hansa Lande pričao i na italijanskom, Valc je izjavio da se inače ne služi ovim jezikom. Ima troje odrasle dece iz prethodnog braka i mlađu ćerku sa sadašnjom ženom, kostimografkinjom Džudit Holst.