cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Supernova
Supernova je zvezdana eksplozija zvezde koja izbacuje ogromnu energiju za izuzetno kratak vremenski period. Sjaj supernove pre eksplozije se poveća više miliona puta u odnosu na sjaj tokom njenog života. Posle eksplozije sjaj postepeno opada tokom nedelja ili meseci. Supernova u jednom kratkom roku zasenjuje svojim sjajem celu svoju galaksiju. Suncu bi bilo potrebno oko 10 milijardi godina da proizvede energiju jedne prosečne supernove tipa II. Ali, Sunce je svakako isuviše malo da bi ikada moglo da postane supernova.
"Nova" je latinska reč koja znači "nov", ili još bolje "nova" (reč koja očigledno i na srpskom pored značenja ima i isti zapis) što upućuje da se radi o veoma sjajnoj novoj zvezdi na nebeskom svodu. Prefiks "super" odvaja ili razlikuje supernovu od obične nove, zvezde koja takođe naglo povećava svoju sjajnost, ali `nova` poveća sjaj u manjem obimu i putem drugačijeg mehanizma od `supernove`.
Podela
Postoji nekoliko različitih tipova "supernova".
Supernova tipa II je ekspozija masivne zvezde (masa preko 10 masa Sunca) koja tako završava svoju evoluciju. U poslednjim fazama proizvodnje energije nuklearnom fuzijom u svome jezgru zvezda postaje nestabilna, jer ne može da proizvede dovoljno energije da se suprotstavi svojoj sopstvenoj masi. Usled toga zvezda doživi kolaps pod uticajem sile sopstvene gravitacije. Posle eksplozije ostaje zvezdani ostatak u vidu neutronske zvezde (pulsar) ili crne rupe. Više od 90% ukupne izbačene energije pri eksploziji se izbaci preko neutrina, a samo mali deo ode kao svetlost i mehanička energija.
Drugačiji način nastanka supernove ima supernova tipa Ia. Mehanizam je da se beli patuljak nalazi u dvojnom sistemu sa zvezdom koja je u završnom fazama svog puta na HR dijagramu, u fazi crvenog džina. Kako zvezda kad uđe u fazu crvenog džina naglo poveća svoju zapreminu, materijal sa nje polako prelazi na belog patuljka koji na taj način povećava svoju masu. U jednom trenutku njegova masa dolazi do Čandrasekarove granice, i na njemu odjednom počinje nekontrolisana nuklearna fuzija vodonika koja će ga potpuno uništiti u ogromnoj eksploziji. Ovaj tip supernove je različit od površinske termonuklearne eksplozije na belim patuljcima, koja izaziva jednu podvrstu nova.
U oba slučaja supernova (tip II i tip Ia) rezultujuća eksplozija izbacuje većinu ili sav zvezdani materijal ogromnom silom. Supernova tipa Ia dostiže veću apsolutnu magnitudu od supernove tipa II.
Drugi tipovi supernovih su supernove tipa Ib i supernove tipa Ic.
Eksplozija šalje udarne talase u okolni međuzvezdani prostor u kome se raznosi zvezdana materija. Ova materija formira maglinu oko ostataka supernove.
Poznate supernove
Tokom istorije u našoj Galaksiji dokumentovane su najmanje tri pojave supernovih. Stari Kinezi su zapisali da su videli supernovu 1054. godine. Pojavila se sjajna zvezda koja se mogla uočiti čak i po dnevnom svetlu. Danas ostatke ove eksplozije poznajemo, i to je maglina Krab u sazvežđu Bika. Naredna supernova je zabeležena 1572. godine i poznata je kao Tiho Brahejeva zvezda. Naredna, Keplerova supernova, kako se naziva, pojavila se na nebu 1604. godine. U galaksiji veličine Mlečnog puta statistički trebalo bi da se dogodi prosečno jedna supernova svakih 100 godina. Ipak, poslednja supernova u Mlečnom putu za koju mi znamo se dogodila pre više od 4 veka. Veliki deo Galaksije mi ne možemo videti usled apsorpcije prašinom koje najviše ima u pravcu središta Mlečnog puta. Ali, ipak, astronomi već dugo čekaju da konačno vidimo eksploziju supernove u našoj Galaksiji.
1987. godine u satelitu Mlečnog puta, Velikom Magelanovom oblaku, dogodila se supernova koja nosi naziv Supernova 1987a. To je do sad najbliža supernova koju su naučnici mogli da posmatraju pomoću savremenih instrumenata.
Tokom jedne godine uoče se nekoliko desetina supernovih u drugim galaksijama.
Sepeltón, Aldama
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1537 m.
Los Chacuises, Tuzantla
Los Chacuises je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 712 m.
Brento, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Slušalice
Slušalice se sastoje iz dva, međusobno povezana, identična elektronska sklopa od kojih je svaki predviđen za postavljanje na po jedno uvo. Namena slušalica jeste da pretvaraju električnu u akustičku energiju. Razlika u odnosu na zvučnike je ta što proizvode daleko manju akustičnu snagu i omogućavaju korisniku samostalno slušanje željenog audio sadržaja. Upotreba slušalica je jednostavna jer ne treba voditi računa o akustici prostora u kojem se koriste. Mogu biti bežične, a one koje se povezuju kablom obično imaju konektor dužine 6.35 mm ili standarniji 3.5 mm. Tri osnovne oblasti primene slušalica su komunikacije, audiometrija i reprodukcija zvuka. mini|desno|300p|Slušalice
Delovi slušalica
mini|desno|200p|Elektro-akustički pretvarač
Istorija
mini|Model slušalica iz 1970. godine Slušalice su veoma važan uređaj za auditivni monitoring, uživanje u muzici, ali i kao modni detalj. Tokom gotovo stogodišnje istorije menjale su oblike, dizajn i veličine, razvile su se od vojnog uređaja do stvari bez koje se gotovo ne izlazi iz kuće. Prvi set slušalica je 1910. godine napravio Natanijel Boldvin. One su bile ručni izrađene i prodate Mornarici Sjedinjenih Američkih Država za korišćenje u vojne svrhe. Nemačka kompanija Beyerdynamic izumela je 1937. godine prve dinamičke slušalice, model pod nazivom DT-48, koji se i dan danas proizvodi. Godina 1958. značajna je po tome što je Džon Kos, džez muzičar iz Milvokija i osnivač Koss korporacije, izmislio prve stereo slušalice, dizajnirane za slušanje uz nove moderne stereo gramofonske ploče. Krajem osamdesetih godina kompanija Soni izdala je na tržište prvi Vokmen i učinila muziku mobilnom. To je prouzrokovalo i pojavu veoma lakih i manjih slušalica, pa se tada prvi put pojavljuju okoušne i slušalice koje se nose u ušnoj školjci. Početkom 21. veka veliku popularnost imale su kanalne slušalice, takozvane bubice, zbog bolje izolacije zvuka u odnosu na okolinu.
Faktor pretvaranja
Faktor pretvaranja, koji se još naziva reprodukcija ili odziv, predstavlja odnos pritiska koji stvaraju slušalice u odnosu na napon napajanja. Za razliku od zvučnika koji stvara zvučni pritisak u prostoru koji ga okružuje, slušalica stvara pritisak u maloj komori između membrane i bubne opne čovečjeg uha. Zato slušalica može da ima relativno malu membranu, a da pritisak koji stvara u komori dostigne nivo i preko 120 dB.
Frekvencijska karakteristika
Frekvencijska karakteristika je promena odziva, data u decibelima (dB), u zavisnosti od frekvencije. Frekvencijska karakteristika kvalitetnih slušalica, pri dobrom naleganju, pokriva ceo opseg audio frekvencija, od 20Hz do 20.000Hz.
Efikasnost
Efikasnost slušalica je reda 90 dB pri ulaznoj električnoj snazi od 1 mW. Maksimalna ulazna snaga slušalice iznosi nekoliko stotina mW.
Osetljivost
Ovaj podatak pokazuje koliko glasno neke slušalice mogu reprodukovati zvuk, u odnosu na snagu izvora. Izražava se u decibelima, odnosno glasnoći u mili-vatima (mW) snage uređaja. Snaga prenosnih uređaja kao što su telefon, mp3 plejer i drugi, je reda 10 mW, pa će dobro raditi svaka slušalica osetljivosti veće od 90 dB i otpornosti manje od 64 ohm-a.
Impedansa
Slušalice niskog otpora ili impedanse će uvek biti glasnije na uređajima niske voltaže, poput mp3 plejera i mobilnih telefona, pa zbog toga većina slušalica namenjenih za slušanje muzičkih sadržaja u pokretu ima otpor u najvećem broju slučajeva od 16 do 32 ohm-a, pa čak i do 64 ohm-a, što je karakteristično za slušalice namenjene za mešovitu upotrebu. Važno je naglasiti da otpor nije faktor koji određuje kvalitet slušalica, već jednostavno određuje za koji tip audio uređaja su one namenjene.
Podela prema tipu pretvarača
Postoji više različitih slušalica prema tipu pretvarača (slušnih uložaka) koji se u njima koriste, kao što su:
Elektromagnetne
Elektromagnetne slušalice se koriste, pre svega, u telefoniji i u drugim komunikacionim sistemima. Njen magnetni sklop čine stalni magnet i centralni polni nastavak. Membrana, kružnog oblika, od feromagnetnog lima, debljine oko 0.25 mm, uklještena je po svom obodu i ujedno predstavlja kotvu magnetnog kola. Namotaj cilindričnog oblika obuhvata centralni polni nastavak magnetnog sklopa.
Elektrodinamičke
Elektrodinamička slušalica po svim svojim detaljima konstrukcije liči na elektrodinamički mikrofon. Elektrodinamička slušalica mora da radi u režimu elastičnog kočenja, što je različito od režima rada elektrodinamičkog mikrofona. Rezonanca kretnog sistema slušalice je postavljena na relativno visokim frekvencijama. Iznad rezonance frekvencijska karakteristika ima tendenciju pada od 12 dB/okt. Ovaj pad se ublažava uticajem zaptivnog kola koje obrazuje kapica slušalice. Gubitak niskih frekvencija usled lošeg naleganja slušalice na komoru unutrašnjeg uha je sličan onom kod elektromagnetnih slušalica. Danas se izrađuju u različitim varijantama: od veoma kvalitetnih za profesionalnu upotrebu kod snimanja i reprodukcije muzike visokog kvaliteta, do minijaturnih slušalica, relativno dobrog kvaliteta reprodukcije, koje se koriste uz različite prenosne uređaje.
Kristalne
Ova vrsta slušalica je jako slična kristalnim mikrofonima. Električna otpornost je relativno velika da bi se dobilo povećanje korisnog pritiska na niskim frekvencijama i time kompenzovao pad frekvencijske karakteristike usled lošeg naleganja slušalice na uho. Pad frekvencijske karakteristike, koji zbog velike električne otpornosti nastaje na višim frekvencijama, popravlja se pravilnim izborom elemenata u akustičkom sklopu slušalice.
Podela prema obliku školjke
Pored toga, slušalice se dele i prema obliku školjke ili nosača slušnih uložaka, odnosno obliku i veličini jastučića kojima naležu na glavu korisnika.
mini|desno|200p|Primer okoušnih slušalica, model Sennheiser-HD555
La Fortuna, Unión de San Antonio
La Fortuna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de San Antonio.
Slušalice
Okoušne (circumaural)
Okoušne imaju kružne ili eliptične jastučiće koji obuhvataju uvo. Ovaj tip slušalica se najčešće koristi kod snimanja i slušanja muzike.
La Fortuna, Unión de San Antonio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1914 m.
Giovanni Castiglione
Giovanni Castiglione' se može odnositi:
Slušalice
Za nošenje na ušnoj školjci (supra-concha)
Slušalice manje veličine, koje se postavljaju direktno na ivice ušne školjke. Spoljašni prečnik jastučića kod ovih slušalica je između 25 i 45 mm. Ovo su jeftine, praktične, slušalice koje se koriste uz personalne muzičke uređaje.
Za nošenje u ušnoj školjci (intra-concha)
Još su manje veličine od prethodnih, i nose se u udubljenju ušne školjke, ali ne ulaze u ušni kanal. Spoljašnji prečnik jastučića je manji od 25 mm.
Sala, Treviso
Sala je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Slušalice
Za nošenje u ušnoj školjci (intra-concha)
mini|desno|200p| Primer kanalnih slušalica
Sala, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 701 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Slušalice
Kanalne ili uušne (in-ear)
Kanalne slušalice se postavljaju direktno u ušni kanal. Praktične su za nošenje, a ujedno deluju i kao zaštitnici od buke. Postoje dva tipa ovih slušalica - univerzalne i napravljene po narudžbini.
Podela prema nosaču slušnih uložaka
Nosač slušnih uložaka može biti izrađen kao otvoren ili zatvoren, pa razlikujemo otvorene i zatvorene slušalice.
Otvorene slušalice
Open-air slušalice imaju otvorenu rešetku na zadnjoj strani školjke ili su im jastučići od zvučno propustljivog materijala. Ovakve slušalice ne obezbeđuju izolaciju korisnika od spoljašnjih zvukova, te ujedno zvuk slušalica mogu da čuju i drugi koji se nalaze u njihovoj neposrednoj blizini.
Prednosti i ograničenja
Jedna od pogodnosti slušalica je to što sprečavaju ljude iz okoline da čuju zvuk, kao i njihovo ometanje prilikom slušanja. Takođe mogu pružiti veći nivo zvuka od zvučnika slične cene, zbog toga što nije potrebno izvršiti akustičku obradu prostorije, kao što zahteva većina zvučnika. Kvalitetne slušalice imaju veoma dobru frekvencijsku karakteristiku na veoma niskim frekvencijama. Iako se za moderne slušalice govori da se koriste za slušanje stereo snimaka, postoji rasprava o prirodi njihovog reprodukovanja stereo signala. Stereo snimci karakterišu se postojanjem dubine signala u horizontali zvučne slike, odnosno treće dimenzije, i to pomoću jačine i faznih razlika između dva kanala. Prilikom mešanja ta dva kanala u zvučnicima stvara se fazna razlika koju mozak koristi za lociranje pravca u zvučnoj slici. Kod slušalica to nije slučaj, jer se iluzija postojanja centra u zvučnoj slici najčešće gubi.
Opasnosti velike jačine zvuka
Česta upotreba slušalica na dovoljno visokom nivou jačine zvuka može prouzrokovati privremeno ili trajno [Gluvoća|oštećenje sluha]. Jačina zvuka u slušalicama često mora da se nadjačava sa pozadinskom bukom, kao što je saobraćaj ili velika grupa ljudi. Neki proizvođači prenosivih muzičkih plejera su pokušali da uvedu sigurnosni sistem koji limitira jačinu zvuka na izlazu ili koji obaveštava korisnika kada pređe određenu granicu jačine zvuka, ali je taj koncept brzo odbačen. Na veoma visokim nivoima zvučnog pritiska mišići unutar uha zatežu bubnu opnu, što dovodi do malo promene u poziciji slušnih koščica i uzengije, a rezultat svega toga je lošiji akustički refleks. Još jedne studije su dokazale da postoji veći rizik za oštećenje sluha u slučaju slušanja muzike prilikom napornog vežbanja, nego kada korisnik miruje. Zato se preporučuje duplo manja jačina zvuka prilikom vežbanja od one kod dnevnog slušanja, i korišćenje u trajanju do pola sata.
Miguel Corona, San Vicente Tancuayalab
Miguel Corona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Vicente Tancuayalab.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Pahomije I Carigradski
Pahomije I (Παχώμιος Α΄) bio je vaseljenski patrijarh Carigrada u dva navrata - u kratkom periodu 1504. godine, te od 1503. do smrti.
Život
Prije izbora za patrijarha Carigrada, Pahomije je bio mitropolit Zihne u današnjoj Egejskoj Makedoniji. Kada je patrijarh Joakim I bio svrgnut 1502. godine, vlaški knezovi, koji su tada imali izuzetan uticaj na Vaseljensku patrijaršiju, potakli su izbor ostarjelog Nifonta II, koji je odbio preuzeti dužnost. Zbog toga su svoju podršku prenijeli na Pahomija, koji je izabran početkom 1503. Njegovo prvo stolovanje je potrajalo samo godinu dana, jer se početkom 1504. Joakim I vratio nakon isplate 3500 zlatnika sultanu.
Joakim je ubrzo nakon toga umro tokom putovanja u Vlaškoj, te je u jesen 1504. godine Pahomije, zahvaljujući stalnoj podršci vlaških knezova, vraćen na mjesto patrijarha. Drugo stolovanje Pahomija je potrajalo devet godina, što je bilo izuzetno dugo u usporedbi sa stolovanjima većine patrijarha u 15. vijeku.
Glavno pitanje za vrijeme Pahomijevog skolovanja je bilo vezano uz kritskog učenjaka Arsenija Apostoolija. Godine 1506. je rimska Kurija imenovala Arsenija za biskupa istočnog obreda u Monemvasiji, koja je u to vrijeme bila prekomorski posjed Mletačke Republike. Arsenije je sebe proglasio u opštenju i sa carigradskim patrijarhom i sa Katoličkom crkvom. Takav stav je za Patrijaršiju bio neprihvatljiv te je Pahomije pozvao Arsenija da odstupi sa svoje dužnosti. Debata je trajala dvije godine sve do juna 1509. kada je Pahomije izopćio Arsenija, koji se potom vratio u Veneciju.
U posljednjoj godini svog stolovanja, Pahomije je posjetio Vlašku i Moldaviju. Na povratku ga je u Selimbriji otrovao Teodol, monah u njegovoj službi. Pahomije je tako početkom 1513 umro.
Vanjske veze
i
Föhren
Feren je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.683 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Feren se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 205 metara. Površina opštine iznosi 9,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.683 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 274 stanovnika/km².
Moscu, Târgu Bujor
Moscu je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Târgu Bujor.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Tawaraya Sōtatsu
thumb|300px|right|風神雷神図（[[Fūjin i Raijin）]]
Tawaraya Sōtatsu (俵屋 宗達) bio je japanski likovni umjetnik poznat kao jedan od suosnivača Rimpa škole japanskog slikarstvo. Sōtatsu je počeo karijeru kao slikar lepeza u Kjotu. Kasnije je radio na dvoru kao proizvođač ukrašenog papira za kaligrafiju. Na dvoru je sreo znamenitog kaligrafa Hon’ami Koetsua i ilustrirao njegovu kaligrafiju. Popularizirao je tehniku tarashikomi, kojom je ubacivao drugu boju u prvu, dok se ova još nije osušila. Najpoznatije djelo su mu ilustracije na koricama Lotosove sutre.
Lubenica
Lubenica ili bostan je voće iz porodice tikvi. Procentualno najviše u svom sastavu ima vode. Lubenica je veoma zdravo voće, a posebno je dobra za bubrege. Veoma je slatka i ljudi je najčešće koriste kao poslasticu. Najpoznatije države u kojoj se uzgajaju lubenice u Evropi su Grčka i Makedonija.
Lubenica je klasifikovna kao bobičasto voće u botanici.
Reference
http://www.huffingtonpost.com/entry/watermelon-fruit-and-vegetable_us_57a9e2c6e4b0b770b1a4481f
https://www.gardeningchannel.com/watermelon-fruit-or-vegetable/
Argilliers
Aržije je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Nim.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 193 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 54 metara (maksimalnoj 200 m, a minimalnoj 37 m).
The Muse (Star Trek: Deep Space Nine)
The Muse je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 29. aprila 1996. godine. Radnja prikazuje kako trudna Lwxana Troi dolazi na DS9 tražiti od Oda pomoć da pobjegne od lošeg braka, dok istovremeno Jake Sisko prima pomoć od tajanstvene žene kako bi počeo pisati svoj prvi roman.
Scenario The Muse se temeljim na sinopsisu čiji je ko-autor Majel Barrett, glumica koja je zbog niza uloga u serijama i filmovima franšize, kao i braka sa tvorcem originalne serije stekla neslužbenu titulu "prve dame Zvjezdanih staza". Barrett u epizodi tumači lik Lwaxane Troi, a to je njen posljednji glumački nastup pred kamerama u serijama franšize, iako će kasnije nastaviti posuđivati glas kompjuterima.
The Muse se smatra jednom od najlošijih epizoda serije, a što se najčešće tumačom lošom kvalitetom podzapleta vezanog uz Jakea.
Pliocen
Pliocenska epoha (pleiocen u nekim starijim tekstovima) je period geološke kronologije od prije 5,3 miliona do prije 1,8 miliona godina.
Pliocen je druga epoha neogenskog perioda kenozojske ere. Pliocen slijedi miocensku epohu i prethodi pleistocenskoj epohi.
Pliocene je naziv dao Sir Charles Lyell. Ime dolazi od grčkih riječi pleion ("više") i ceno ("nov") i grubo se može prevesti kao "nastavak nedavnog" te se odnosi na faunu modernih morskih mekušaca.
Astronomi sumnjaju kako je velika supernova eksplodirala u blizini Zemlje te izazvala veliki poremećaj u ozonskom omotaču te izumiranje nekih oblika oceanskog života.
Pliocenska klima
Klima je postala hladnija, suša i određena godišnjim dobima, slično modernoj klimi. Antarktika je postala pokrivena ledom i trajnom glacijacijom na početku pliocena. Stvaranje arktičke polarne kape prije 3 miliona godina je označeno naglom promjenom razine izotopa kisika i ledom oblikovanog kamenja na dnu Sjevernog Atlantika i Sjevernog Pacifika (Van Andel 1994, str. 226). Glacijacija na srednjim geografskim širinama vjerojatno započela prije završetka epohe.
Pliocenska paleogeogragija
Kontinenti su se nastavili micati prema svojim današnjim pozicijama, pa se vjeruje da su period započeli udaljeni 250km od svojih današnjnih lokacija da bi ga završili 70 km od današnjih lokacija. Južna Amerika se spojila sa Sjevernom Amerikom preko Panamske prevlake za vrijeme pliocene, tako dovevši do gotovo potpunog istrebljenja specifične tobolčarske faune Južne Amerike. Stvaranje prevlake imalo je važan efekt na globalnu temperaturu, jer su tople ekvatorijalne struje bile presječene te tako započeo ciklus hlađenja izoliranog Atlantika preko hladnih arktičkih i antarktičkih vođa.
Sudar Afrike s Evropom je stvorio Sredozemno more, odsjekavši ostatke Oceana Tethys.
Smanjena razina mora je stvorela kopneni most između Aljaske i Azije.
Pliocenska flora
Promjena prema hladnijoj, sušoj i sezonskoj klimi je imala značajan efekt na pliocensku vegetaciju, smanjujući prisustvo tropskih vrsta širom svijeta. Bjelogorične šume su cvale, crnogorične šume i tundra su pokrivale veliki dio sjevera, a trava se proširila na sve kontinente (osim Antarktike). Tropske šume su bile ograničene na mali pojas oko ekvatora, a uz suhe savane, pustinje su se pojavile u Aziji i Africi.
Pliocenska fauna
thumb|200px|Spondylus I morske i kontinentalne faune su bile u suštini moderne, iako su kontinentalne faune bile vidljivo primitivnije nego danas. Prvi prepoznatljivi hominini, australopitecini, su se pojavili u pliocenu.
Sudari kopneni masa su doveli do velikih migracija i miješanja prethodno izoliranih vrsta. Biljožderi su postali veći, isto kao i specijalizirani grabežljivci.
Sisavci
U Sjevernoj Americi su se glodavci, veliki mastodonti i gomfoteriji te oposumi nastavili razvijati, dok su kopitari (ungulates) počeli nestajati, što uključuje populacije deva, jelena i konja. Nosorozi, tapiri i kalikoterijisu izumrli. Mesožderi iz proodice lasica su se razgranali, a psii trkajući medvjedi su prosperilirali. Kopneni ljenjivci, veliki gliptodonti i pasanci su došli na sjever sa stvaranjem Panamske prevlake.
U Euraziji su se glodavci dobro razvijali, dok je smanjena distribucija primata. Slonovi, gomfoteriji i stegodonti su bili prilično uspješni u Aziji, a damani su migrirali na sjever iz Afrike. Razgranatost konja se smanjila, dok su se tapiri i nosorozi dobro razvijali. goveda i antilope su bile uspješne, kao i neke vrste deva koje su bile migrirale u Aziju iz Sjeverne Amerike. Hijene i rane sabljozube mačke su se pojavile, pridruživši se drugim grabežljivcima kao što su psi, medvjedi i lasice.
Afrikom su dominirali kopitari, a primati su nastavili sa svojom evolucijom, s australopithecinima (jednim od prvih hominida) koji su se pojavili u kasnom pliocenu. Glodavci su bili uspješni, a povećale su se populacije slonova. Krave i antilope su se nastavile granati te zauzimati položaj svinja mešđu vrstama. Pojavile su se i rane žirafe, a deve su se doselile iz Sjeverne Amerike preko Azije. Pojavili su se konji i moderni nosorozi. Medvjedi, psi i lasice (iz Sjeverne Amerike) su se pridružili mačkama, hijenama i civetkama kao afrički grabežljivci, tjerajući hijene da se adaptiraju u ulogu specijaliziranih lešinara.
U Južnu Ameriku su se vrste iz Sjeverne Amerike prvi put doselile nakon krede, sa sjevernoameričkim glodavcima i primatima koji su se miješali s južnim oblicima. Litopterni i notoungulati, južnoamerički domoroci, dobro su se razvijali. Mali lasičasti grabežljivci - kune i coati su migrirali sa sjevera. Pasući gliptodonti, orijaški kopneni ljenjivcii manji pasanci su dobro napredovali.
Tobolčari su nastavili biti dominantnim australskim sisavcima, s biljožderima kao vombati i kenguri, te velikim diprotodontima. Tobolčari-grabežljivci su nastavili loviti u pliocenu, uključujući dasyuride, psolike thylacine i mačkolike Thylacoleo. Stigli su prvi glodavci, dok su šišmiši dobro napredovali, isto kao i oceanski kitovi. Moderni čudnovati kljunaš, iz reda kljunaša se također pojavio.
Pliocenski oceani
Oceani su nastavili biti relativno topli tokom pliocena, iako su se nastavili hladiti. Arktička ledena kapa se formirala te počela sušiti klimu i jačati hladne plitke struje u Sjevernom Atlantiku. Duboke hladne struje su tekle iz Antarktika.
Stvaranje Panamske prevlake prije 3,5 miliona godina je prekinulo posljednje ostatke nekadašnje cirkum-ekvatorskse struje koja je tekla od krede do ranog kenozoika. To je vjerojatno doprinijelo globalnom hlađenju oecanu.
Pliocenski oceani su imali dosta morskih krava, tuljana i morskih lavova.
Supernove
Godine 2002. astronomi su otkrili da su prije otprilike 2 miliona godina, pred kraj pliocenske epohe, grupa sjajnih O i B zvijezda zvanih Scorpius-Centaurus OB asocijacija prošli oko 150 svjetlosnih godina blizu Zemlje te da se jedna ili više supernova vjerojatno dogodila u toj grupi u to vrijeme. Tako velika eksplozija mogla je oštetiti Zemljin ozonski omotač i izazvati izumiranje dijela oceanskog života (treba uzeti u obzir da bi supernova te veličine u to vrijeme mogla izazvati apsolutnu magnitudu kao i cijela galaksija od 200 milijardi zvijezda). (Comins, Kaufmann str. 359)
Claude Lorrain
Claude Lorrain pravog imena Claude Gallé ili Claude Lotarinžanin (Champagne, 1600. - Rim, 23. studenog 1682.) bio je francuski slikar i grafičar baroka, koji je djelovao pretežito u Rimu.
Bio je učenik i suradnik rimskog slikara Augustina Tassija, s kojim je izveo dekoracije u Villi Medici u Firenci. Na njegovo slikarstvo snažno su, osobito u početnoj fazi,utjecali flamanski i nizozemski slikari koji su živjeli u Rimu.
Djela
Claude Lorrain stvara barokni tip krajolika, a motivima i detaljima iz prirode daje epsko obilježje. Slika velikekompozicije prigušenim tonovima smeđe, srebrne i zlaćane boje s jakim efektima. U krajolike uklapa mitološke pastoralne prizore i biblijske likove, te elemente rimske arhitekture. Lorrainov idealizirani način slikanja krajolika bio je i ostao glasovit, zbog formalnoga savršenstva i neprolazne kakvoće.
Brojni imitatori preuzeli su njegovu shemu herojskog krajolika, ali bez primjene nosivih elemenata njegova slikarstva. On je prethodnik francuskog slikarstva krajolika 19. stoljeća, od barbizonaca do impresionista. U tretmanu krajolika blizak mu je slikar Camille Corot.
Dračevo (Čapljina)
Dračevo je naseljeno mjesto na području opštine Čapljina u Bosni i Hercegovini u entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Nalaze se dva kilometra južno od Čapljine. Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, naseljeno mjesto Dračevo imalo je 630 stanovnika.
Judith Leyster
Judith Jans Leyster (također Leijster; 28. jul 1609. – 10. februar 1660) bila je slikarica Nizozemskog zlatnog doba. Bila je jedna od tri žene koje su se istakle u Zlatnom dobu nizozemskog slikarstva; druge dvije su bile Rachel Ruysch i Maria van Oosterwijk, specijalizirane za mrtvu prirodu. Leyster je, za razliku od njih, slikala žanr-scene i portrete. Smatra se da je sačuvano između 20 i 35 njenih radova. Slikanjem se prestala baviti nakon braka, u kome je rodila petoro djece.
Tres Marías, San Fernando
Tres Marías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Samur
Samur (Martes zibellina) je mali grabežljivac iz roda kuna. Živi u šumama Rusije, počevši od Uralskih planina pa širom Sibira, zatim u sjevernoj Mongoliji i Kini i na Hokkaidō, u Japanu Ova vrsta se, međutim, prvobitno rasprostirala na prostorima od današnjeg europskog dijela Rusije, preko Poljske do skandinavskih zemalja. Zbog visokokvalitetnog krzna, ove životinje su se tijekom povijesti mnogo lovile, a danas se uglavnom, osim u Rusiji u kojoj je lov još uvijek uobičajen, uglavnom uzgajajaju na specijaliziranim farmama.
Etimologija
Ime „samur“ je turskog porijekla, a u ruskom jeziku se kaže "sobolj" (соболь) i kao takvo je ušlo i u jezična područja današnje zapadne Europe i Amerike, vjerojatno kroz trgovinu ovim životinjama s istočnim zemljama poput Rusije. Tako se ruska riječ "sobolj" na engleskom jeziku počela izgovarati "Sejbl", na njemačkom "Zobel", na nizozemskom "Zabel", na francuskom "Zibelin", itd.
Opis
Mužjaci su nešto veći od ženki, i dosegnu dužinu od 38 do 56 centimetara, s od 880 do 1800 grama, dok su ženke duge od 35 do 51 centimetara, a teške od 700 do 1560 grama. Rep im je dug od 9 do 12 centimetara.
Krzno je srednje dužine, a zimi poraste znatno više nego ljeti. Ono je sivobijele boje, s mrljama žute ili sive boje, koje se uglavnom nalaze ispod vrata. Njihovo meko krzno često se zove "crni dijamant".
Ponašanje
Samuri su dnevni grabljivci koji u lovu koriste osjetila mirisa i sluha.
Erik I od Norveške
thumb|Kovanica Eirika Bloodaxea. Na legendi piše "ERIC REX" (kralj Eric). [[British Museum.]]
Eric Haraldsson (Eric, anglicizuirani oblik Eiríkr; died 954), nadimak Krvava sjekira’ (Bloodaxe; blóðøx), bio je skandinavski vladar iz 10. vijeka. Vjeruje se da je nakratko vladao kao kralj Norveške a možda bio i posljednji nezavisni vladar Kraljevine Northumbrija (cca. 947/8–948 i 952–5).
Glukozaminilna 3-O-sulfotransferaza
Termin glukozaminilna 3-O-sulfotransferaza ima više značenja.
Lorton, Virginia
Lorton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.610, što je 824 (4,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sector 1, Jesús María
Sector 1 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Colli, Alessandria
Colli je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
La Barca, Lucca
La Barca je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
The Amazing Spider-Man (TV serija)
The Amazing Spider-Man je američka science fiction-akcijsko-pustolovna igrana TV serija koja se originalno emitirala na programu mreže CBS od 1977. do 1979. godine, poznata kao prva igrana televizijska ekranizacija istoimenog stripa, odnosno stripa.
Naslovni protagonist, koga je tumačio Nicholas Hammond, bio je Peter Parker, fotograf njujorških novina Daily Bugle, koji je nakon ugriza radioaktivnog pauka stekao nadljudske moći, te ih poslije koristio kako bi se borio protiv zločina. Serija, koju je mreža bila odorbila nakon uspješne pilot epizode, se isticala za tadašnje standarde izuzetno malenim brojem epizoda u sezoni; dijelom je to bilo zbog potrebe da se u svakoj epizodi umjesto tada primitivnih ili nepostojećih specijalnih efekata kojim se dočaravalo Spider-Manovo kretanje među njujorškim neboderima, koriste komplicirane i opasne kaskade. Usprkos svega je imala dobru gledanost, ali su fanovi stripa prema njoj bili izuzetno kritični, smatrajući je "previše infantilnom". Zbog toga je nakon druge sezone njeno dalje snimanje otkazano.
Brevijar
Brevijar (lat. brevis: kratak) je naziv za crkvene knjige s tekstovima koji se svakoga dana u godini čitaju u crkvi. Kasnije knjige s tekstovima za čitanje poput odlomaka Staroga i Novoga zavjeta, legende, molitve, pjesme.
Brevijar zagrebačke stolne crkve potječe iz 1290. godine. Glagoljski brevijar nastao je u doba Ćirila i Metoda i ti brevijari predstavljaju dijelove Ćirilovih prijevoda Biblije. Većina hrvatskih brevijara potječu iz XIII. stoljeća i pisani su redakcijom staroslavenskoga jezika.
Opština Lunca Mureșului, Alba
Lunca Mureșului je opština u Rumuniji u okrugu Alba.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Los Sauces, Allende
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 366 m.
Nicholas Hammond
Karijeru je počeo kao dječak ulogom u filmu Lord of the Flies 1963. godine, a potom postao poznat zahvaljujući ulozi Friedricha von Trappa u popularnom mjuziklu Moje pjesme, moji snovi. 1980-ih se preselio u Australiju gdje se osim glumom bavio i pisanjem televizijskih scenarija.
Montorsi, Benevento
Montorsi je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
San José Fiu, Aldama
San José Fiu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Aldama.
Montorsi, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 418 m.
Whitney, Nevada
Vitni je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 38.585, što je 20.312 (111,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San José Fiu, Aldama
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2053 m.
Ržišta
Ržišta je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 5 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 15 stanovnika).
The Way of All Flesh
The Way of All Flesh se može odnositi na:
Ržišta
Demografija
U naselju Ržišta živi 5 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 75,9 godina (0 kod muškaraca i 75,9 kod žena). U naselju ima 4 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,25.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
José Félix Uriburu
mini|José Félix Uriburu
General pukovnik José Félix Benito Uriburu y Uriburu (1868.-1932.) predsjednik Argentine poslije vojnog udara 6. rujna 1930. do 20 veljače 1932.
Životopis
U rujnu 1930., predvodio je vojni udar protiv demokratski izabranog predsjednika Hipolita Yrigoyena, u kojem je sudjelovala ekstremno-desna Argentinska patriotska liga. Udar je označavao početak onoga što je kasnije nazvano neslavno desetljeće. Njegov režim bio je snažno podržavan od strane desničarskih intelektualaca, kao što su Rodolfo i Julio Irazusta te Juan Carulla.
Uriburu je ostao na čelu vlade do 1932., provevši nekoliko reformi, uključujući rezanje plaća državnih službenika za više od 10 posto.
Nakon što je mu je dijagnozom utvrđen rak želuca početkom 1932., nakratko se bezuspješno oporavljao prije nego što je umro u Parizu 29. travnja 1932. godine.
Minja Subota
Milan Subota Minja (Sarajevo, 8. novembra 1938), dipl. inž. elektrotehnike, srpski je kompozitor, muzičar, zabavljač i fotograf. Bio je autor i voditelj dugotrajne dečje serije „Muzički tobogan“ na RTS-u (ranije TV Novi Sad) i velikog broja drugih serija.
Biografija
Minja Subota je rođen u Sarajevu 8. novembra 1938 kao Milan Subota, od oca Ante i majke Desanke (rođ. Pilja). Familija Subota je srpska pravoslavna familija iz Petrovog polja u Dalmaciji, a Minjin otac Ante, poreklom iz Drniša u Petrovom polju, rođen je i živeo u Splitu. Nakon završenih studija elektrotehnike u Beogradu, Ante se venčao Desankom Pilja iz Sarajeva, gde su dobili sinove Aleksandra „Sašu“ (1935) i Milana „Minju“ (1938). Godine 1942. prelazi sa porodicom u Zagreb, kao inženjer Glavne pošte, gde bivaju pošteđeni od ustaša. Nakon rata, sele se u Beograd.
Osnovnu školu i gimnaziju, Minja je završio u Beogradu. Pohađao je nižu i srednju muzičku školu „Stanković“, a na Elektrotehničkom fakultetu u Beogradu stekao diplomu inženjera elektrotehnike. Što se tiče obrazovanja u oblasti fotografije poseduje diplome: „Famous Schools International“ i francusku diplomu „Evropske kuće fotografije iz Chalon-sur-Saône“.
Kao kompozitor, napisao je mnoge kompozicije zabavne muzike i šansona, a kao vokalni solista snimio veliki broj ploča iz ove oblasti u Jugoslaviji i Rusiji.
Kompozicije su mu izvođene na mnogim festivalima. Neke poznate kompozicije su: „Homo, homini“, „Čuvar parka“, „Budi dobar prema njoj“, „Čekaj me“, „Dok te ljubim“, „U jednom danu“, „Plava muzika“, itd.
U kompozitorskom opusu za decu, komponovao je na stihove naših najistaknutijih pesnika pesme, koje se danas pevaju u predškolskim ustanovama i školama i postale su deo dečje muzičke literature, a generacije su odrastale uz njih. Između ostalih to su pesme: „Deca su ukras sveta“, „Išli smo u Afriku“, „Rekao sam brezi i topoli“, „Telefonijada“, „Povrćijada“, „Kolo“, „Razbole se lisica“, itd.
Kao umetnik obavljao je funkcije predsednika Saveza estradnih umetnika Jugoslavije i Srbije, i niz godina bio je u upravnim odborima Udruženje kompozitor Srbije i Udruženja muzičara džeza, zabavne, pop i rok muzike Srbije. Bio je član programskog saveta „Zmajevih dečjih igara“. Učestvovao je u radu mnogih žirija na najvećim muzičkim manifestacijama u zemlji i inostranstvu. Održao je stotine dobrotvornih programa.
U Kruševcu je proglašen za počasnog građanina i dobio titulu „Viteza od Čarapanije“ za nesebično zalaganje u radu sa decom ovoga grada.
Napisao je knjigu „Kako smo zabavljali Tita“.
Knjige
„Kako smo zabavljali Tita“
La Cañada, Villa Purificación
La Cañada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Purificación.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 562 m.
Roberto María Ortiz
Životopis
Na predsjedničkim izborima 1937. godine bio je službeni kandidat vlade i pobijedio, iako ga je oporba optuživala za sudjelovanje u prijevari, budući da su nepravilnosti na izborima bile široko rasprostranjene. Ortiz nikada nije demantirao takve optužbe, ali nakon što je on preuzeo dužnost pokušao je napraviti argentinsku politiku otvorenijom i istinski demokratskom. Ubrzo nakon što je postao predsjednik, Ortiz je ozbiljno obolio od dijabetesa, a u kolovozu 1940, predao je svoje ovlasti na potpredsjednika Ramóna Castilla. On je bio pro-saveznički nastrojen, ali zbog protivljenja u vojsci nije prekidao odnose sa silama osovine. Podnio je ostavku nekoliko tjedana prije svoje smrti.
Corralitos, General Heliodoro Castillo
Corralitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2854 m.
896
Godina 896. (DCCCXCVI) bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru.
Uñas de Gato, Tuzantla
Uñas de Gato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1800 m.
Витојевци
Витојевци су насеље у Србији у општини Рума у Сремском округу. Према попису из 2011. било је 808 становника.
Демографија
У насељу Витојевци живи 702 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,2 година (36,9 код мушкараца и 39,6 код жена). У насељу има 263 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,47.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Arandon
Arandon je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi La Tur di Pen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 405 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,22 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 232 metara (maksimalnoj 292 m, a minimalnoj 212 m).
São Paulo
Sao Paulo Međunarodna fonetska abeceda, glavni grad istoimene federalne države u Brazilu. Grad ima više od 11 milijuna stanovnika (procjena IBGE-a 2006.) što ga čini najvećim gradom na južnoj polutci. Računajući šire područje grada, ovdje živi 19 milijuna stanovnika, što čini São Paulo drugim ili trećim najvećim gradom na svijetu. Geslo grada je „Non Ducor, Duco”, što u slobodnom prijevodu s latinskog znači: „Nisam vođen, nego vodim”. Nadimak grad je „Sampa”.
Historija
Selo Sao Paulo de Piratininga osnovali su jezuitski misionari Manuel da Nobrega i Jose de Anchieta 25.1. 1554. godine, te osnovali isusovačku misiju Colégio de São Paulo de Piratininga između rijeka Anhangabau i Tamanduateí. Svrha ove ustanove je bila pokrštavanje lokalnog Tupí-Guaraní stanovništva. Selo se nalazilo iza uzvisina Serra do Mar u blizini Santosa i rijeke Tiete, te je time bilo na putu između jugoistočne obale i prostranog i bogatog platoa na zapadu, koji je kasnije postao država São Paulo. Ime sela je dano po Pavlu iz Tarza, jer Katolička Crkva 25. siječnja slavi njegovo preobraćenje. 1560. godine, glavni guverner Mem de Sa, zahtijevao je od stanovništva sela Santo André da Borda do Campo preseljenje u područje koledža, čime je Sao Paulo službeno postao selo. Sao Paulo ostao je iduća dva veka izolirano selo u središtu kolonije kojeg je održavala poljoprivreda.
thumb|200px|left|thumb|[[Domingos Jorge Velho, jedan od prvih saupaulskih bandeirantesa]] U 17. veka javljaju se u ovom području bandeirantesi, tj. istraživači koji su istraživali nova područja, te lovili indijance i tražili zlato i dijamante. Oni se smatraju zaslužnim za teritorijalno proširenje Brazila, te za otkrivanje mnogih rudnika plemenitih metala i dragog kamenja. Otkriće zlata u području Minas Geraisa, privuklo je pozornost krune prema Sao Paulu, koji je 1711. godine postao grad. Kad se zlato iscrpilo krajem 18. stoljeća, počinje trgovina šećerom koja se širila iz unutrašnjosti provincije kroz grad prema luci u Santosu.
Stjecanjem neovisnosti Brazila, São Paulo je dobio naslov carskog grada (Imperial Cidade), kojeg je dodijelio Pedro I., 1823. godine. 1827. godine, u Samostanu sv. Franje, osnovana je pravna škola (preteča današnjeg pravnog fakulteta u São Paulu), koja je prva akademska institucija u Brazilu. Škola je osnovana zbog sve veće potrebe za pravnicima i političarima koji su dotad išli na školovanje u Europu. Akademska funkcija grada privukla je brojne nove studente i profesore u grad, te je zbog toga i zbog rastuće proizvodnje kave u regijama Campinas, Rio Claro, Sao Carlos i Ribeirao Preto, grad dobio naslov Imperial Cidade e Burgo dos Estudantes de Sao Paulo de Piratininga. Od sredine do kraja ovog stoljeća traje razdoblje useljavanje velikog broja imigranata, većinom Talijana, koji su većinom radili na plantažama kave. U ovo vrijeme počinje se stvarati i prva industrija.
Sredinom 19. veka, grad se počinje brzo razvijati zahvaljujući željeznici koja je povezivala unutrašnjost države São Paulo s lukom u Santosu. Lakoća izvoza kave omogućuje veliki ekonomski rast i grada i države. Najveći ekonomski rast grada događa se padom Drugog kraljevstva, kada se događa i najveći rast stanovništva, čemu je pomogla i politika cafe-com-leite (kava s mlijekom).
thumb|thumb|Rua do Commercio, 1887. godine Vrhunac razdoblja dominacije kave predstavlja izgradnja drugog kolodvora Estação da Luz (današnja zgrada) krajem 19. veka. U ovom razdoblju, financijsko središte grada miče se iz povijesnog središta grada (područje znano kao Triângulo Histórico) više ka zapadu. Područje doline rijeke Anhangabaú postaje smatrano novim gradskim središtem. Upravitelji Joao Teodoro i Antonio Prado uvelike su pridonijeli razvoju Sao Paula, te se za njihovog upravljanja događa velika obnova grada. Industrijskim razvojem grada u 20. veku, povećava se gradsko urbanizirano područje, te se na mjestima starih posjeda javljaju stambene četvrti. Zbog situacije u industriji za vrijeme Drugog svjetskog rata, koja je uzrokovana krizom industrije kave i zabranama u međunarodnoj trgovini, događa se veliki rast poreza, koji ostaju visoki i do današnjih dana.
Danas je zbog velikog industrijskog razvoja u ostalim dijelovima Brazila, São Paulo napustio svoju industrijsku ulogu, te se okrenuo prema trgovini, tehnologiji i uslugama, u čemu se smatra najvažnijom metropolom u Latinskoj Americi.
Geografski položaj
thumb|thumb|Satelitska snimka Sao Paula Sao Paulo nalazi se na platou koji je dio Serra do Mar (portugalski za „planinski lanac mora”), koji je opet dio šireg područja Brazilskih Visoravni (Planalto Brasileiro) s prosječnom nadmorskom visinom od 800 m, te s udaljenošću od 70 km do Atlantskog oceana. Grad s oceanom povezuju dvije autoceste koje prevaljuju planinski lanac i vode do lučkog grada Santosa i turističkog mjesta Guaruja.
Urbaniziranom području Sao Paula dominira brežuljkasti teren, a sjeverno na Serra da Cantareira nadmorska se visina povećava, te se ovdje mogu vidjeti ostaci Atlantske prašume. Područje grada je vrlo tektonski stabilno, te ovdje nikad nisu zabilježene znatnije sezmičke aktivnosti.
Bubano, Bologna
Bubano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1450 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
São Paulo
Geografski položaj
Rijeka Tiete je nekad bila izvor slatke vode za grad, ali je u drugoj polovici 20. veka znatno zagađena kanalizacijom i industrijskom aktivnosti, kao i njezina pritoka Pinheiros. Trenutno na snazi je program čišćenja rijeka koji je ipak donekle maknuo posljedice zagađenja. Rijeka Tietê kroz grad nije plovna, ali promet njome je važniji nizvodno, jer je rijeka dio estuarija La Plata.
Izvorna flora se sastoji većinom od širokolisnih zimzelenih biljaka. Danas je vrlo uobičajeno razno raslinje, koje vrlo uspješno raste zahvaljujući blagoj klimi i čestim kišama. To omogućuje rast raznim biljkama iz tropskih, podtropskih i umjerenih krajeva, a najprisutniji je eukaliptus.
Geologija
thumb|thumb|Jardim Europa Istočna visoravan u kojoj se nalazi Sao Paulo proteže se od južne Bahije preko država Minas Gerais, Espírito Santo i Sao Paulo do sjevernog dijela savezne države Parane. Velike visinske razlike i raznolikost reljefa prikazuju se raznolikošću materijala u tlu. Odmah ispod površine starog brazilskog gorja mogu se naći škriljac, intruzivne stijene i kvarc.
Klima
Prema Koppenovoj klasifikaciji klime São Paulo ima vlažnu podtropsku klimu. Temperature rijetko kad dosežu 30°C u ljeti, dok je zimi mraz vrlo rijedak. Najviša zabilježena temperatura je 35.3 °C, 15.11. 1985., a najniža -2.1 °C, 2.8. 1995. Obije ove temperature zabilježene su na meteorološkoj stanici Mirante de Santana u sjevernoj zoni. U brdima oko grada (Horto Florestal), 2.8. 1955., neslužbeno je zabilježena temperatura od -3.9 °C. Naleti snijega službeno su zabilježeni samo jednom, i to 25.6. 1918. Kiša je vrlo obilna, pogotovo u toplijim mjesecima, ali rijeđa između lipnja i kolovoza. Ni São Paulo niti obližnju obalu nikad nisu pogodili uragani, a tornadske aktivnosti su vrlo neuobičajene.