cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frontera de San Juan, Carácuaro
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 821 m.
Tehueco, El Fuerte
Tehueco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 859 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Prandi, Verona
Prandi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Ai no Corrida
Carstvo čula (jap. Ai no corrida) je kontroverzna japansko-francuska erotska drama iz 1976. koju je režirao Nagisa Oshima. Film je snimljen po navodno istinitim događajima o mladom japanskom paru koji je cijele dane provodio u strastvenoj erotskoj vezi pa je digao puno bure nakon premijere zbog eksplicitnih scena spolnog odnosa te je i danas zabranjen u nekim zemljama.
Radnja
Japan, 1936. Abe Sada je bivša prostitutka koja se je zaposlila kao služavka u hotelu. Jedne noći jedan starac ju prepozna i zamoli za spolni odnos, na što ona pristaje, ali ovaj ne uspijeva dobiti erekciju. Vlasnica lokala je Toku čiji je suprug potentni Kichizo. On ubrzo započne aferu sa Abeom te se čak i uda za nju. Mladi par po cijele dane provodi u krevetu, isprobavajući stalno nove načine strasti, ali s vremenom počinje gubiti zanos. Konačno, Kichizo zamoli Abe da ga počne daviti tijekom spolnog odnosa. Nakon par pokušaja, ona doživi orgazam još jednom, ali ga zadavi te odreže njegov penis.
Heksazinon
Heksazinon je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 252,313 Da.
Ai no Corrida
Kritike
Nezadovoljni kritičar Jeremy Heilman je napisao: "Većina onoga što vidimo na filmu nije ni prosvjetljujuće, ni zanimljivo, ni erotično. Film, na kraju, završi kao povijesni dokument u filmskoj povijesti. Njegova fascinacija seksualnom opsesijom je jednodimenzionalna. Likovi su potpuno "zgnječeni" od svoje strasti i kao rezultat toga rad glumaca se doima kao zbirka nepostojećeg nastupa. Ne znamo ništa o njima izvan spavaće sobe. Njihova strast proždire ne samo jedno drugo, nego i cijeli svijet ovog filma. Ja nemam ništa protiv seksualno provokativnih filmova. Dapače, vjerujem da je to zanimljiva tema. No ovdje se doima kao da je redatelj bio hrabar pozabaviti se tom temom jer nije imao ništa za reći."
Pećančevi četnici
Četnici Koste Pećanca, takođe poznati i kao „crni“ četnici, „legalni četnici“ ili „vladini četnici“ su bile formacije koje su bile aktivne u Nedićevoj Srbiji. Bile su lojalne marionetskom režimu i nemačkoj vojnoj administraciji, a borili su se prevashodno protiv partizana.
Kosta Pećanac
U vreme invazije na Jugoslaviju, Pećanac se nalazio u južnoj Srbiji. Pre Drugog svetskog rata, zajedno sa svojim rivalom Ilijom Trifunovićem-Birčaninom, bio je jedan od poznatijih lidera jedne o organizacije koja je sebe nazivala „četnicima“, godinama pre nego što je Draža Mihailović i Ravnogorski pokret počeo da koristi to ime. Između dva rata autoritet Pećanca se veštački gradi za potrebe monarhije, pa je i čitavo njegovo držanje, ponašanje i posebno odevanje tome podešeno.
Brojno stanje
Prema podacima četničkog pokreta Draže Mihailovića brojno stanje u junu 1941. četnika pod komandom Koste Pećanca bilo je oko 6500 a u aprilu 1942. oko 8500, da bi do kraja 1942. prestali da postoje.
Prema njemačkim podacima od 17. januara 1942. godine, na platnom spisku žandarmerijske komande nalazilo se 72 četnička oficira i 7963 vojnika.
Ai no Corrida
Kritike
James Berardinelli je pak hvalio film: "U svojoj nakani da pokaže ponore ljudske opsjednutosti strašću, film je uspio - čak i predobro".
Pećančevi četnici
Saradnja sa okupatorom
mini|levo|180px|Proklamacija Koste Pećanca kojom poziva Srbe na borbu protiv partizana Još pre rata, postojali su kontakti nemačkih agenata sa Kostom Pećancem. Vera Pešić je ponudila Kosti Pećancu da mu se isplati 200.000 rajhs maraka još 1940. godine. Susret Pećanca sa nemačkim predstavnicima dogodio se tek februara 1941. godine i to u Sofiji. Nemački predstavnik sa kojim se Kosta Pećanac sastao u Bugarskoj, bio je lično rajhsmaršal Herman Gering. Sastanak izmeću Pećanca i Geringa održan je u dvoru bugarskog kralja Borisa, kod koga se Gering nalazio u poseti. Herman Gering je posle razgovora u Sofiji prokomentarisao: „Čini mi se da smo ovoga platili više no što vredi.“
Ai no Corrida
Kritike
Rumsey Taylor je zaključio: "Postoji trenutačni impuls da aplaudiramo Carstvu čula - vjerojatno najiskrenijoj upotrebi eksplicitnog seksa na filmu. Glavni je zadatak mjeriti film po njegovoj estetici, kao što je i donekle prethodno spomenuti seks - koji je prikazan u takvom strpljivom detalju da nikada ne bi bio upitan u stvarnosti...Voljeli vi to ili ne, ovaj film ima bezvremensku moć. Prigovori da se radi o pornografiji - doduše, opravdani s obzirom na temu - su ultimativno neutemeljeni. Pojedine scene između neobičnog para traju predugo, iako, istovremeno, ne sadrže jednoličnu erotičnost kako bi se opisali kao obična pornografija. Carstvo čula je vjerojatno najčišći spoj između narativnog filma i pornografije".
Pećančevi četnici
Saradnja sa okupatorom
Pećanac je bio rigorozan svakog svog četnika ili vojvodu koji je u bilo kome vidu sarađivao sa NOP ili odbio da puca u svoju braću, kakvih je slučajeva bilo 1941. godine. Zbog zalaganja Graničnog vojvode Ace Popovića da se povede borba protiv okupatora smenio ga je i osudio na smrt. Slično je prošao i vojvoda Marko Kilibarda iz Prokuplja zbog saradnje sa partizanima. Njega je izručio Nemcima pa je interniran. Četovođu Petka Jovanovića iz Trmke kod Kuršumlije, koji je svojim odredom obezbeđivao granicu prema Kosovu, izručio je Bugarima kada je odbio da pođu u borbu protiv partizana. Četovođa je potom streljan 1942. godine na Bubnju. Pećanac je često upozoravao svoje ljude na odnos prema Nemcima, pa je u tom smislu karakteristično upozorenje koje im je uputio 29. oktobra 1941. godine: „Uopšte zabranjujem da vojvode izdaju narećenja koja nisu u skladu sa današnjicom, pošto ih neumeju stilizovati niti složiti sa duhom i interesom naroda, koji se u današnje vreme nameće… Naročito neka naređenja o poretku o kome oni pojma nemaju. To se dalje ne sme dešavati dok se prethodno ne dogovore sa Nemcima!“
Pored saradnje sa Nemcima, imali su sastanke sa albanskim predstavnicima oko zajedničke saradnje oko borbe protiv otpora u „pograničnoj zoni“.
La Virginia, Ocosingo
La Virginia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 983 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1429 m.
Pećančevi četnici
Saradnja sa okupatorom
Nakon što su se u borbi pokazali kao gubitnici, a Kosta Pećanac se razboleo, Nemci su ih u martu 1943. godine, rasformirali.
Sukobi
Na samom početku, nakon aprilskog sloma, pećančevi odredi nalazili su se na granicama sa Kosovom, tada Velikom Albanijom, gde je ratovao sa Balistima štiteći srpska naselja, međutim brzo se odlučio da ne ulazi u sukobe sa Nemcima.
Tokom sukoba na prostoru južne Srbije, četnici Koste Pećanca su uglavnom učestvovali kao pomoćne jedinice nemačkoj ili bugarskoj vojsci u suzbijanju otpora.
Prvi sukob sa partizanima desio se 16. septembra 1941. kada su izveli neuspešan napad na deo partizanskog odreda u selu Gornja Draguša kod Blaca.
Nekoliko odreda Koste Pećanca učestvovalo je u zajedničkom četničko-partizanskom napadu na Kruševac 22. septembra 1941, ali je nakon toga Kosta Pećanac izdao naređenje da se „na Italijane i Nemce ne sme udariti“.
Početkom 1942. godine partizanski toplički i resavski odred uspevaju da oslobode Kuršumliju. Kosta Pećanac uspeva 22. februara da povrati vlast nad Kuršumijom, nakon čega vrši masovna streljanja. Nedelju dana posle borbi u Kuršumliji, 28. februara 1942. godine, četnici vojvode Vidoječakog Nike Kuštrimovića opkoljavaju već desetkovanu Kosaničku partizansku četu na kosi iznad sela Svarča kod Blaca, pri čemu, kada je partizanima nestala municija, zarobljavaju 16 boraca i na licu mesta ih streljaju.
Tokom Drugog svetskog rata jedinice Koste Pećanca sukobljavale su se sa Albancima na tadašnjim pograničnim područjima nedićeve Srbije sa italijanskom okupacijonom zonom. Optuženi su za zločine nad albanskom populacijom.
Valea Holhorii, Lupșa
Valea Holhorii je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Lupșa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 707 m.
Argilit
mini|desno|250px|Argilit Argilit je kompaktna stena postala od glinaca i glinovitih škriljaca izloženih daljem očvršćavanju, pri čemu je došlo do gubljenja laminacije.
Kaarina
Kaarina (švedski: S:t Karins) je grad i općina na jugozapadu Finske od 32,148 stanovnika.
Geografske karakteristike
Kaarina leži u Regiji Prava Finska na rijeci Aurajoki, južno od administrativnog centra Turkua, pa je zapravo samo predgrađe toga grada.
Historija
Kaarina se prvi put spominje 1309. Za ruske vlasti (Veliko Vojvodstvo Finska) - 1867. postala je nezavisna općina.
Nakon Drugog svjetskog rata - 1946. pripojena joj je Općina Kuusisto, pa je 1993. dobila status grada. U novije vrijeme 2009. pripojena joj je i Općina Piikkiö.
Inocent XIII.
Inocent XIII., rođen kao Michelangelo dei Conti bio je 244 papa, od 8. maja 1721. do 7. marta 1724. godine.
Cumbres del Ciprés, Coacoatzintla
Cumbres del Ciprés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coacoatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1977 m.
Đurđa Adlešič
Đurđa Adlešič (Bjelovar, 18. travnja 1960.), hrvatska političarka, potpredsjednica Vlade Republike Hrvatske, bivša predsjednica HSLS-a, bivša gradonačelnica grada Bjelovara.
U ranoj mladosti, živjela je u obližnjem mjestu Tomaš. Nakon srednje škole (Gimnazija Bjelovar, pedagoški smjer) studira komparativnu književnost i filozofiju na Filozofskom fakultetu u Zagrebu), te hrvatski jezik. Radila je u I. osnovnoj školi u Bjelovaru kao nastavnica hrvatskog jezika i knjižničarka. U politici je od 1990. godine, suosnivačica je HSLS-a u Bjelovaru.
Na izborima 1995. je izabrana je za zastupnicu u Zastupnički dom Hrvatskoga sabora i aktivno je radila u Odboru za obitelj, mladež, i šport i Odboru za ratne veterane, te je bila potpredsjednica Komisije za utvrđivanje žrtava rata i poraća. Od veljače 1998., predsjednica je Kluba zastupnika HSLS-a u Zastupničkom domu Hrvatskoga sabora.
Godine 2000. na izborima je izabrana za zastupnicu u Zastupnički dom po drugi put. Izabrana je za potpredsjednicu HSLS-a i zamjenicu predsjednika 20. svibnja 2000. na 9. saboru HSLS-a. Na lokalnim izborima 2001. izabrana je za gradonačelnicu grada Bjelovara. Godine 2003. izabrana je po treći put za zastupnicu u Hrvatskom saboru te za potpredsjednicu Hrvatskoga sabora i članicu Odbora za informiranje, informatizaciju i medije.
Sudjelovala je na predsjedničkim izborima 2005. kao kandidatkinja. Po drugi put, izabrana je za gradonačelnicu Bjelovara 2005. Krajem kolovoza 2006., dijagnosticiran joj je tumor na mozgu, operirana je i uspješno se oporavlja.
Na parlamentarnim izborima 2007. izborila je zastupničko mjesto na koalicijskoj listi HSS-HSLS. Nakon pregovora s HDZ-om, njezina stranka zajedno s koalicijskim partnerom HSS-om ulazi u Vladu premijera Sanadera, a Đurđa Adlešič dobiva mjesto potpredsjednice Vlade.
Udana je i majka jednog djeteta. Bavila se novinarstvom i jedan je od pokretača prvoga nezavisnog tjednika Bjelovarsko- bilogorske županije "Naše vrijeme".
El Reparo, Chignahuapan
El Reparo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2751 m.
M25 (Engleska)
Autoput M25 (engleski: M25 motorway je kružni (obilazni) autoput oko Londona u Engleskoj.
Karakteristike i historija gradnje
Autoput M25 je sa svojih 188 km druga po veličini evropska obilaznica. Njegov radijus varira od 21 do 35 km od Charing Crossa. Iako većinom londonskih cesta upravlja kompanija Londonski transport, ali sa M25 koja je dio mreže engleskih strateških puteva upravlja Agencija za autoputove.
Posljednu dionicu na tom autoputu u dužini od 21 km, koja je dovršena prije roka u oktobru 1986., otvorila je tadašnja premijerka Margaret Thatcher.
Na autoputu M25 ima 33 čvorrišta i 234 mostova i nadvožnjaka.
Za njegovu gradnju potrošeno je više od 2 miliona tona betona i 3,5 miliona tona asfalta, i zasađeno više od 2,1 miliona stabala i grmlja.
Ukupni troškovi gradnje iznosili su tadašnjih 1.000 miliona £, od tog iznosa Evropska zajednica dala je 5,8 miliona £.
Roccaforte Mondovì, Cuneo
Roccaforte Mondovì je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 975 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Palmillas, San Luis de la Paz
Palmillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1688 m.
Tesimo, Bolzano
Tesimo je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 628 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
General Felipe Ángeles, Tolcayuca
General Felipe Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tolcayuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3776 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2342 m.
Edie, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 83.
El Mentidero, Allende
El Mentidero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Allende.
Klement XI.
Klement XI., rođen kao Giovanni Francesco Albani bio je 243 papa, od 23. novembra 1700. do 19. marta 1721. godine.
El Mentidero, Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 434 m.
Pajonal Porte Baja, Tapilula
Pajonal Porte Baja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Klement XI.
Kineske misije
Klementova nastojanja za mir među narodima i crkvena prava u Europi su doživjela potpuni neuspjeh; ishod rata za špansko nasljeđe je pak značio za Papinsku Državu pravu katastrofu in poniženje.
Pajonal Porte Baja, Tapilula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1007 m.
Klement XI.
Kineske misije
Više uspjeha je požnjeo svojim misijskim nastojanjima. Ustanavljao je misijske škole diljem Europe; poticao pak je misijski rad u inostranstvu, naročito u Indiji, na Filipinima i u Kini. Ali baš u vezi sa Kineskim misijama doživio je još veći poraz odnosno nanio je širenju vjere nepopravljivu štetu. »Njegova odredba o zabrani takozvanih kineskih obreda, kojima su Riči i njegovi isusovci prilagodili kršćansku praksu kineskoj kulturi, je ustvari uništila cvatuće krščanstvo u Kini (Duffy).
Takva uska usmjerenost je važila više od 200 godina, dok je nije papa Pio XII. tek godine 1939 opozvao.
Zacatempa, Chignahuapan
Zacatempa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2320 m.
Nefrektomija
Nefrektomija jedan je od hirurških zahvata u urologiji kojim se vrši parcijalno ili totalno vađenje obolelog bubrega sa okolnim masnim tkivom i pripadajućim ovojnicama, sa ili bez odstranjenja nadbubrežne žlezde i okolnih zahvaćenih struktura. Radikalna nefrektomija je tretman izbora kod malignih bolesti bubrega.
Istorija
150px|mini|levo|Gustav Simon, izveo je prvu nefrektomiju [[1869.]]
Vrste nefrektomije prema metodi izvođenja
300px|mini|Položaj bolesnika i lokalizacija pristupa bubregu kroz otvor načinjen na trbušnom zidu ispod rebarnog luka zahvaćene strane (ili zavisno o veličini i lokalizaciji procesa, između donja 2 rebra (rebra su označena sivom bojom)
Klasična nefrektomija na otvorenom trbuhu
Intervencija se provodi se pod opštom anestezijom bolesnika. Sama intervencija počinje nakon što se pristupi bubregu kroz otvor načinjen na trbušnom zidu ispod rebarnog luka zahvaćene strane (ili zavisno o veličini i lokalizaciji procesa, između donja 2 rebra).
Sledeći akt je podvezivanje i odstranjivanje uretera (cevi koja odvodi mokraću iz bubrega u mokraćnu bešiku).
Svako krvarenje se zaustavlja a rana na trbuhu se zatvara (ušiva).
Laparoskopska nefrektomija
Laparoskopska nefrektomija je operativni zahvat na bubregu koji se izvodi uz pomoć specijalnog insstrumenta, laparoskopa, koji se kroz male otvore na trbuhu uvodi u trbušnu duplju. Takva intervencija nosi manju smrtnost od klasične, otvorene operacije, i može biti - prosta nefrektomija, nefroureterektomija, radikalna nefrektomija, parcijalna nefrektomija.
Prosta nefrektomija
Izvodi se kod benignih oboljenja bubrega, kao što su terminalni pijelonefritis, tuberkuloza bubrega, afunkcija bubrega različitog porekla.
Radikalna nefrektomija
Ova nefrektomija je kompleksna procedura u kojoj se bubreg vadi sa okolnim strukturama (masno tkivo, limfne žlezde, nadbubrežna žlezda ...). Izvodi se kod bubrežnih tumora.
Nakon pravljenja prostora korišćenjem ugljen-dioksida, kroz male otvore na koži ubacuj se kamera i instrumenti. Na glavne krvne sudove bubrega se stavljaju specijalni plastični klipsevi sa bravom, i nakon toga presecaju. Bubreg sa tumorom se izvlači napolje u specijalnoj kesi, kroz otvor na koži promera nekoliko santimetara, nastao spajanjem dva već napravljena mala otvora.
Operacije prosečno traje 120-150 min. Pacijent izlazi iz bolnice nakon 3-4 dana.
Parcijalna nefrektomija
Izvodi se kad je tumor bubrega malih dimenzija (manji od 4 santimetra). Laparoskopskom operacijom uklanja se samo tumor, a preostali deo bubrega je sačuvan. Na uspešan ishod operacije pored veličine tumora utiče i njegova lokalizacija. Protok krvi kroz bubreg se privremeno prekida na 20-30 minuta. Moguća su operativna oštećenja funkcije preostalog dela bubrega. Gubitak krvi je veći nego kod radikalne laparoskopske nefrektomije. Prosečno trajanje operacije 150-180 min. Pacijent ide kući 4-5 dana nakon operacije.
Crkva svetog Ilije u Ilijašu
Crkva svetog Ilije u Ilijašu , Bosna i Hercegovina, pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi i Mitropoliji dabrobosanskoj.
Benedikt XIII.
Benedikt XIII., rođen kao Pietro Francesco Orsini bio je 245 papa, od 29. maja 1724. do 21. februara 1730. godine.
Crkva svetog Ilije u Ilijašu
Crkva svetog Ilije u Ilijašu je jedna od prvih crkava u ovom periodu. Građena je u periodu od 1889 do 1891. god. Sagrađena je od priloga pravoslavnog stanovništva Ilijaša i Zemaljske vlade u Sarajevu.
Crkva je koncipirana kao jednobrodna bazilika, skromnih dimenzija, sa zvonikom na zapadnoj strani. Jednostavne je konstrukcije i prostornih rješenja, koju su izveli domaći graditelji, sa nižim troškovima izgradnje. Oblikovanje poligonalnog kubeta sadrži elemente srpske srednjovjekovne crkvene arhitekture, bez obzira na stil crkve. Predpostavlja se da djelo narodnog neimara Riste Vulešića, što se zaključuje po izradi fasadnih elemenata. Zbog nedostatka sredstava, zvonik je dograđen tek 1909. god.
Valea Orlei, Bucov
Valea Orlei je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Bucov.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 175 m.
Pakrački sandžak
thumb|250px|Pakrački sandžak 1606. godine Pakrački sandžak (Sandžak Začasna, Sandžak Čazma, Sandžak Cernik) je naziv za administrativnu jedinicu (sandžak) Osmanskog carstva, koja se nalazila na području današnje Slavonije i čiji su administrativni centri bili Čazma, Pakrac (od 1559.) i Cernik (od 1592.). Pakrački sandžak je formiran 1557. i postojao je sve do 1699. godine. Sandžak je u početku bio dio Rumelijskog ejaleta, a zatim dio Bosanskog ejaleta (od 1580.). Nakon Karlovačkog mira iz 1699. godine, teritorija ovog sandžaka je pripala Habsburškoj monarhiji.
Tejería, Vega de Alatorre
Tejería je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Rancho Güero, Romita
Rancho Güero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1752 m.
Caspak
mini|desno|250px|Karta Capronije (Caspaka) koju je Edgar Rice Burroughs nacrtao 1917. godine Caprona (fonetski: Kaprona), Capronia (fonetski: Kapronija) ili (endonimski Caspak) je izmišljeni otok koji predstavlja poprište radnje science fiction romana američkog pisca romana Edgara Ricea Burroughsa, odnosno istoimenog ciklusa, prvi put objavljenog 1918. godine.
Sant'Andrea, Parma
Sant'Andrea je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Kilómetro 26, El Fuerte
Kilómetro 26 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 842 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Caspak
Caprona je opisana kao otok smješten na Južnom Atlantiku, u blizini obale Antarktika, te se navodi kako je ime dobila po italijanskom moreplovcu i istraživaču Caproniju koji ga je otkrio za vrijeme svojih putovanja 1721. godine, ali potom izgubio njegovu preciznu lokaciju. Caprona ima neobičan reljef i oblik, odnosno njena obala se u potpunosti sastoji od visokih, nepristupačnih planina, dok se u unutrašnjosti nalazi veliko jezero i rijeke, odnosno aktivni vulkan koji omogućava tropsku i umjerenu klimu; to je, sa druge strane, također omogućilo da se na Caproni mogu pronaći primjerci prahistorijske flore i faune, uključujući dinosaure ali i pećinske ljude. Burroughs je u svojim romanima to nastojao objasniti specifičnim lokalnim konceptom gdje se evolucija umjesto kroz generacije odvija kroz metamorfozu pojejedinačnih organizama.
Caprona je opisana u romanima The Land That Time Forgot, The People That Time Forgot i Out of Time's Abyss. Poslije je prikazana u filmovima The Land That Time Forgot (1975) i The People That Time Forgot.
Godine 2009. je prikazana i u novom filmu The Land That Time Forgot, iako je tamo lokacija zamijenjena Bermudskim trokutom.
Cuitemochi, Guachochi
Cuitemochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2228 m.
Požeški sandžak
thumb|250px|Požeški sandžak 1606. godine Požeški sandžak je naziv za administrativnu jedinicu (sandžak) Osmanskog carstva, koja se nalazila na području današnje Slavonije i čiji je administrativni centar bila Požega. Požeški sandžak je formiran 1537/38. i postojao je sve do 1699. godine. Sandžak je u početku bio dio Rumelijskog ejaleta, a zatim dio Budimskog (od 1541.), Bosanskog (od 1580.), Sigetvarskog (od 1596.) i Kanjiškog ejaleta (od 1600.). U Požegi je 1611. izbila pobuna, izazvana posljednjim upravnim izmjenama, a pobunjenici su tražili da se sandžak vrati pod jurisdikciju Bosanskog ejaleta. Zbog ovoga je status sandžaka izmijenjen, pa je on u narednom periodu činio kondominijum, koji je pripadao i Kanjiškom i Bosanskom ejaletu. Nakon Karlovačkog mira iz 1699. godine, teritorija ovog sandžaka je pripala Habsburškoj monarhiji.
Klement XII.
Klement XII., rođen kao Lorenzo Corsini bio je 246 papa, od 12. jula 1730. do 6. februara 1740. godine.
Edith Ewing Bouvier Beale
Phelan se godine 1931. godine od nje rastavio, a pokušajima da se nametne kao kabaretska zabavljačica i ekscentričnim ispadima toliko udaljila oca da ju je 1942. godine izbacio iz oporuke, ostavivši joj tek skromni džeparac. Edith je dodatni udarac dobila kada joj je muž 1946. godine poslao obavijest o razvodu iz Meksika.
Edith je sve vrijeme odbijala prijedloge da proda Grey Gardens, a godine 1952. se tamo, nakon bezuspješnih pokušaja da napravi karijeru u industriji zabave, trajno uselila i kćer Edith, koja će zbog života sa majkom zvanom "Velika Edie" dobiti nadimak "Mala Edie". Dvjema ženama su jedino društvo činili sluge George "Gould" Strong i Tom Logan. Sa vremenom su sve manje napuštale imanje, a 1968. to potpuno prestale činiti nakon što je prilikom kraćeg odsutstva bilo predmetom provale.
Javnost se za Bouvier i njenu kćer početkom 1970-ih zainteresirala nakon članka u tabloidu National Enquirer, koji je otkrio kako im vlasti Okruga Suffolk prijete prisilnim iseljenjem nakon što je sanitarna inspekcija otkrila da uvjeti na imanju, koje je bilo potpuno zapušteno, i u kome su se nakotile divlje mačke, nisu pogodni na život. To je koincidiralo sa planovima braće Maysles, uglednih američkih sineasta da snime dokumentarni film o Jacqueline Kennedy. Pripremajući materijal za scene koje su trebale prikazati njeno odrastanje u East Hampton, posjetili su Grey Gardens i na kraju zaključili kako bi majka i kćer Bouvier bili mnogo bolja tema za film. Rezultat je bilo ostvarenje koje je izazvalo senzaciju ne samo brutalnom iskrenošću kojom opisuju svoju prošlost i odnose, nego i njihovu svakodnevnicu u kojoj nekadašnji pripadnici američke elite žive u prljavštini i siromaštvu. Edith je za film dobila honorar od 5000 dolara. Dvije godine kasnije je preminula u lokalnoj bolnici od komplikacija nakon pada u kući.
"Velika Edie" se pojavljuje kao lik u broadwayskom mjuziklu Grey Gardens te u istoimenom televizijskom filmu iz 2009. godine gdje je njen lik tumačila Jessica Lange.
Heksil acetat
Heksil acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 144,211 Da.
La Palmita, Carácuaro
La Palmita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 823 m.
Grotti, Rieti
Grotti je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 622 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 682 m.
Lacandón, Ocosingo
Lacandón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1062 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 803 m.
Șasa, Lupșa
Șasa je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Lupșa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 676 m.
Ejido Grande, Tlaxcoapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2086 m.
Benedikt XIV
Benedikt XIV. (rođen kao Prospero Lorenzo Lambertini) bio je 247. papa, od 17. augusta 1740. do 3. maja 1758. godine.
La Trinidad de Palo Alto, San Luis de la Paz
La Trinidad de Palo Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1990 m.
Midnight Cowboy
Ponoćni kauboj (eng. Midnight Cowboy) je drama Johna Schlesingera iz 1969. snimljena prema istoimenom romanu Jamesa Lea Herlihyja, s Dustinom Hoffmanom i Jonom Voightom. Radnja se odvija oko naivnog kauboja koji planira živjeti u skupom New Yorku kao muška prostitutka za žene. Do danas je jedini film sa oznakom X (nije najmijenjen publici mlađoj od 18 godina zbog eksplicitnih tema ili sadržaja) koji je osvojio Oscara i BAFTA nagradu za najbolji film.
Metlapiles, Coacoatzintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2120 m.
Midnight Cowboy
Radnja
Film govori o mladom Teksašaninu zvanom Joe Buck (Jon Voight), koji radi perući suđe u otrcanom restoranu. Želi napustiti restoran, rekavši kolegi s posla, "Zašto ja dovraga sjedim ovdje?". Kako film počinje, Joe se odijeva kao rodeo kauboj, pakira kofer i napušta posao. Odlazi u New York City u nadi da će voditi život kao muška prostitutka. Ljudima koje susreće kaže, "Nisam ja pravi kauboj, ali sam vraški pastuh!"
Joeova naivnost dolazi do izražaja po dolasku u New York gdje ubrzo izgubi svoj novac. Njegovi neuspješni pokušaji da postane angažiran kao "pastuh" za bogate žene postaju komični, ali i u isto vrijeme tužni. Naivni Joe upoznaje bogalja Enrica "Ratsa" Rizzoa (Dustin Hoffman), trećerazrednog varalicu koji s lakoćom prevari Joea za dvadeset dolara rekavši mu da će ga upoznati s poznatim svodnikom, za kojeg se na kraju ispostavlja da je religijski fanatik. Joe se daje u potjeru za Ratsom, ali ovaj je odavno pobjegao. Dok Joeov novac brzo nestaje, on u očaju pokuša spavati s drugim muškarcem, ali i taj se plan izjalovi.
Nakon što se Joe i Rizzo susreću drugi put, Joe je postao beskućnik, a spava u ponoćnim kinima i autobusnim postajama. Joe pretrese Ratsa i uzima mu svaki novčić koji ima, a ovaj mu iznenada ponudi pomoć, dijeleći s njim svoju "gajbu", stan u oskudnoj zgradi. Joe ga podiže i njih dvojica počinju "poslovnu" vezu, pomažući jedan drugom džeparenjem, krađom i daljnjim pokušajima da Joea unajme kao "pastuha".
Događaji iz Joeova života prepričavaju se kronološki, razasuti u flashbackovima. Kao dječak je bio u crkvi gdje je i kršten, od čega ima zastrašujuće uspomene, pa religiju povezuje s razočarenjem. Jedino dvoje ljudi koje je Joe volio bili su njegova baka Sally i njegova djevojka "Luda Annie". Baka ga je odgojila nakon što ga je napustila majka, ali ga je često ostavljala samog kako bi otišla sa svojim muškim prijateljima. (Jedan od njih, govedar zvan Woodsy Niles, bio je Joeova jedina očinska figura). Sally je umrla dok je Joe služio vojsku. Annie je bila promiskuitetna djevojka koja se promijenila kad je upoznala Joea, što nije dobro sjelo muškarcima iz njihovog rodnog grada. Nakon što su uhvaćeni kako vode ljubav u autu, Annie poslana u umobolnicu. Ostaje prisutna u Joeovim sjećanjima.
Ratsova priča dolazi većinom kroz stvari koje priča Joeu. Njegov otac bio je neuki čistač cipela koji je radio u podzemnoj željeznici, iskrivio kralježnicu i "iskašljao pluća udišući taj vosak svaki dan!" Ratso je od oca naučio laštiti cipele, ali je odbio slijediti njegov primjer iako mu je dječja paraliza obogaljila jednu nogu.
U jednom trenutku bizarno odjeven par prilazi Joeu i Ratsou u zalogajnici i daju Joeu letak pozivajući ga na zabavu. Dvojica odlaze zajedno i ulaze na warholovsku zabavu (s nekim od Warholovih superzvijezda u cameo ulogama). Naivni Joe popuši cijeli joint misleći da je cigareta, nakon čega uzima ponuđenu tabletu i počinje halucinirati. Odlazi sa zabave sa otmjenom djevojkom (Vaccaro), dok ih prati Ratso koji pada niz stepenice, ali uvjeri ih da je u redu i odlazi sam.
Joe i djevojka pokušaju voditi ljubav, ali njega pogađa privremena impotencija. Nakon kratkog sna, počinju sastavljati slagalicu. Ona mu kaže da bi mogao biti homoseksualac, a zatim ga nastavlja dražiti. Joe konačno postiže erekciju i dvoje se upuštaju u grubi seks.
Nakon što se Joe vratio kući, Ratso je u krevetu, znojan i u groznici. Priznaje Joeu da ne može hodati. Joe želi odvesti Ratsoa liječniku, ali Ratso to čvrsto odbija, rekavši da ne želi završiti u bolnici Bellevue ili nekom još gorem mjestu. U međuvremenu, stanje mu se pogoršava. Prestrašeni Joe je odlučan u nakani da pomogne prijatelju i odlazi iz stana.
Joe uzima mušku mušteriju (Barnard Hughes), koji ga u zadnji čas pokušava odbiti s krivnjom. Joe se razjari nakon što mu mušterija umjesto novca da religijski medaljon, iako je rekao da mu treba novac. Pretuče i opljačka čovjeka, gurnuvši mu telefon u usta nakon što je pokušao pozvati pomoć.
Odlazeći u autobusu za Floridu, Joe se zaustavlja kako bi kupio novu odjeću za Ratsa i sebe i odbacuje svoju kaubojsku odjeću. Ratsovo stanje je očito ozbiljno. U jednom trenutku ugleda kako se pomokrio sam na sebe. Nakon što to kaže Joeu, ovaj se našali i oni se zajedno nasmiju. Po dolasku na Floridu, blizu Miamija, Joe počne pričati o njihovim planovima, samo kako bi shvatio da je Ratso umro sjedeći do njega.
Nakon što je rekao vozaču autobusa, vozač mu odvraća kako ne preostaje ništa drugo nego da ga ostavi tako dok ne dođu u Miami. U posljednjoj sceni zgroženi Joe sjeda pokraj svog mrtvog prijatelja, stavivši ruku oko njega, dok se nekoliko putnika ustaje i okreće u svojim sjedalima kako bi zurili.
Produkcija
Za rečenicu "Hodam ovuda", koja se nalazi na 27. mjestu 100 najboljih filmskih citata Američkog filmskog instituta, često se kaže da je bila improvizirana, ali producent Jerome Hellman je to demantirao na dodacima na DVD izdanju filma. Taksi je vozio unajmljeni glumac tijekom snimanja, a produkcijski tim je to snimio tako da izgleda kao improvizacija. No, Hoffman je u emisiji Inside the Actors Studio rekao nešto drugo. Rekao je kako se scena snimala nekoliko puta jer se nisu mogli uskladiti sa semaforom kako se ne bi morali zaustavljati dok hodaju. U tom pokušaju tempiranje je bilo savršeno tako da se taksi pojavio niotkuda i umalo ih udario. Hoffman je htio reći "Snimamo film ovdje!" Ali od mozga od usta, izletjela je slavna rečenica.
Prije nego se javio na audiciju za ovaj film, Hoffman je znao da bi ga njegov sveamerički izgled mogao stajati posla. Kako bi to dokazao, zamolio je direktora castinga da se nađe s njim na uglu ulice na Manhattanu. U međuvremenu se odjenuo kao beskućnik. Direktor je stigao na dogovoreni ugao i čekao, gotovo ne primijetivši "prosjaka" par metara od sebe koji je molio ljude za sitniš. Na kraju, prosjak mu je prišao i otkrio svoj pravi identitet.
Schlesinger je kao temu odabrao pjesmu "Everybody Talkin'" (koju je napisao Fred Neil, a izveo Harry Nilsson), a ona se javlja tijekom cijelog filma. (Od drugih pjesama koje su razmatrane, bila je tu Nilssonova vlastita "I Guess the Lord Must Be in New York City", "Cowboy" Randyja Newmana i navodno "Lay Lady Lay" Boba Dylana. Pjesma "He Quit Me" također se našla na soundtracku, a napisao ju je Warren Zevon.
Kontroverze
Scene seksa u ovom filmu 1969. su smatrane šokantnima. Prikazane su bile samo grudi i stražnjica, ali i zastrašujuće scene grupnog silovanja "Lude Annie" i Joea. Dok je Odbor za filmsku cenzuru bio spreman dati rejting R (mlađi od 17 godina samo uz pratnju roditelja ili odraslih), supredsjedatelj United Artistsa, Arthur Krim, inzistirao je na rejtingu X na nagovor psihijatra Aarona Sterna, koji je poslije postao službeni savjetnik Odbora. Ubrzo je postao prvi film koji je osvojio Oscara s rejtingom X. U to vrijeme rejting X još nije bio povezan s pornografskom industrijom.
Kasnije 1970. United Artists je spustio rejting na R, što je povećalo broj prikazivanja u kinima po ponovnom objavljivanju jer mnoga kina nisu htjela prikazivati filmove za odrasle, a novine ih nisu htjele reklamirati.
Neki moderni kritičari pretpostavljaju homoseksualni odnos između glavnih junaka, a domaćin dodjele Oscara 2006. Jon Stewart se našalio kako je Planina Brokeback natjecatelj za Oscara unatoč svojoj tematici, rekavši "Prošlo je 35 godina od kada su ljudi gledali Ponoćnog kauboja i pitali se 'O čemu se tu dovraga radi?' A sada imamo potpuno prihvaćen novi filmski žanr: gay vesterne!"
Nagrade
Film je osvojio šest BAFTA nagrada.
Roccasparvera, Cuneo
Roccasparvera je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 410 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 674 m.
Andrea Dandolo
Andrea Dandolo (1306., Venecija - 1354., Venecija), bio je 54. mletački dužd koji je vladao punih 11 godina, od 1343. do svoje smrti.
Biografija
Andrea je bio iz poznate i uticajne aristokratske porodice Dandolo iz koje su već bila tri dužda.
Političku karijeru počeo je graditi kao 22-godišnji mladić, kad je 1328. izabran za prokuratora Bazilike sv. Marka, institucije iz koje su se birali najviši funkcioneri Mletačke Republike. Nakon tog je izabran za podestu Trsta 1333., a od 1336. bio je izabran za providura (visokog administratora Mletačke Republike). Za dužda je izabran 4. januara 1343.
Izgleda da se u svom vladanju inspirirao primjerom Enrica Dandola, osnivača njihove porodične dinastije, pa se i on pored politike, nije ustručavao akcija u bitkama, ali se pored toga bavio i pisanjem, te u svemu tome pokazao i talent. Njegovu vladavinu obilježio je dugi i krvavi rat sa rivalskom Republikom Genovom, u kom je pasionirano sudjelovao i beskonačno ga produžujući, čak i onda kad se mogao sklopiti mir.
Andrea Dandolo je bio osobito zaslužan za reorganizaciju mletačkog pravosuđa, ali i za prikupljanje najstarijih mletačkih dokumenata i osnivanje venecijanskog arhiva (Liber Albus i Liber Blancus). On se također bavio i historijom, napisao je romansiranu i ne baš osobito pouzdanu historiju Venecije do 1280. – Cronaca.
Contrada Liso, Reggio Calabria
Contrada Liso je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 694 m.
Lobotomija
Lobotomija je procedura kojom se pacijentu na krajnje invazivan način (specijalnim iglama) uklanja prednji deo mozga, koji je zadužen za ponašanje i koji definiše ličnost kod čoveka. Lobotomija se mnogo češće primenjivala ranije, kada nije bilo trenutno poznatih lekova za duševne bolesti. Procenjuje se da se čak i danas u nekim delovima sveta sprovode lobotomije, ali su njihova praktikovanja toliko kritikovana da se istinitost prethodnog navoda dovodi u pitanje. Lobotomijom su tretirani samo najagresivniji pacijenti, oni koji se ni na koji drugi način nisu mogli kontrolisati.
Păulești, Păulești, Prahova
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5069 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
San Agustín, Romita
San Agustín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1748 m.
San Isidro, Tapilula
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1154 m.
Camajoa, El Fuerte
Camajoa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 755 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Klement XIII.
Klement XIII., rođen kao Carlo della Torre Rezzonico bio je 248. papa, od 6. jula 1758. do 2. februara 1769. godine.
La Orquídea Blanca, Allende
La Orquídea Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 485 m.
Sant'Antonio, Parma
Sant'Antonio je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 649 m.
La Ruleta, Chignahuapan
La Ruleta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2496 m.
La Carolina, Vega de Alatorre
La Carolina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Klement XIV.
Klement XIV., rođen kao Gian Vincenzo (Lorenzo) Ganganelli bio je 249 papa, od 19. maja 1769. do 22. septembra 1774. godine.
Mihailo Petrović (hirurg)
Mihailo Petrović (Karlovac, 9. 11. 1863 — Beograd, 4. 8. 1934) je bio sanitetski brigadni general jugoslovenske vojske, prvi srpski hirurg, profesor univerziteta, osnivač hirurškog odeljenja Vojne bolnice u Nišu, šef hirurškog odeljenja Prve poljske bolnice u Dragomancima na Solunskom frontu od 1916 — 1918, u kojoj se istako kao ratni hirurg i neumorni operator. Pisac brojnih zapaženih naučnih radova iz oblasti hirurgije, profesor medicinskog fakulteta, u dva navrata predsednik Srpskog lekarskog društva.
Koliko je Petrović bio posvećen hirurškom radu govori činjenica da je posle smrti njegovo srce ugrađeno u zid hirurške sale Glavne vojne bolnice u Beogradu, u Pasterovoj ulici, poznatijoj kao stara Vojnomedicinska akademija. Na njegovoj urni zapisano je: ,
Život i delo
Rođen je 9. 11. 1863. u Karlovcu, Hrvatska, tada pod Austrougarskom vlašću, u srpskoj porodici uglednog trgovca Vasilija Petrovića. Još kao dete prešao je u oslobođenu Kneževinu Srbiju i u Beogradu, u okolini Vidin kapije, rastao, i vaspitavao se u srpskom duhu. Gimnaziju je završio u Beogradu, a medicinu u Beču. Specijalizovao je hirurgiju kod slavnog profesora Teodora Bilrota u Beču i profesora Vojislav Subotića u Beogradu.
Kao strani podanik, sa godišnjom platom od 1.500 dinara, 1890. stupio je na rad u Opštu državnu bolnicu u Beogradu kao sreski lekar i lekarski pomoćnik na hirurškom odeljenju kojim je rukovodio dr Vojislav Subotić srpski hirurg svetske slave u oblasti hirurgije povreda krvnih sudova i cisti pankreasa.. Primajući Petrovića na svoje odeljenje, Subotić ga je dočekao ovim rečima:
U Srpsku vojsku stupio je 1893. godine. Godine 1896., pod nedovoljno razjašnjenim okolnostima, Mihajlo Petrović je u činu sanitetskog kapetana, otišao u Niš za načelnika hirurgije Moravske stalne vojne bolnice u Nišu, gde je postao jedini hirurg u gradu Nišu.
Stanje koje je 1869. u niškoj vojnoj bolnici zatekao, Petrović je u svom dnevniku ovako opisao;
U isto vreme (1897.) kada je osnivao hirurško odeljenje Moravske stalne vojne bolnice Niš, na inicijativu upravnika Okružne bolnice Niš, dr Dimitrija Milićevića, Mihailo Petrović, istovremeno je otvarao i hirurško odeljenje niške Okružne bolnice.
Tih godina Petrović je radio paralelno u dve bolnice, danju i noću, što je za njegov organizam bilo izuzetno naporno. O ovome svedoči dr Leon Koen jedan od kasnije velikih profesora;
Godine 1898. Petrović je podneo zahtev za „otpust na austrougarsko podaništvo“, položio zakletvu i dobio srpsko državljanstvo.
Najvećim delom zahvaljujući Petroviću razvoj vojne hirurgije u Moravskoj stalnoj vojnoj bolnici u Nišu bio je, i pored teških početaka, veoma brz. Tako je na Prvom kongresu srpskih lekara i prirodnjaka, održanom u Beogradu 1904. godine u prisustvu pedeset lekara iz inostranstva, a potom i na Prvom sastanku srpskih hirurga 1907. učestvovao i major dr Mihajlo Petrovića sa još tri lekara iz ove bolnice. Na tim skupovima Petrović je izneo sopstvena iskustva o devetogodišnjem izvođenju zahvata herniotomije (lečenje kile, bruha) u Moravskoj stalnoj vojnoj bolnici kod 4.328 regruta nesposobnih za vojsku. Tim operativnim zahvatom kako je istako Petrović značajno je povećan broj za vojsku sposobnih građana.
Na dužnosti u Nišu bio je od 1986. do 1912. godine. Sanitetski kapetan prve klase postao je 1897. godine, major 1901, potpukovnik 1908. godine. Pukovnik je postao 1913. godine po završetku Drugog balkanskog rata, iako je 1912. godine prešao u civilnu službu, i obavljao dužnost načelnika Hirurškog odeljenja Okružne bolnice u Nišu.
Pred Prvi svetski rat, bio je upravnik Moravske stalne vojne bolnice (8. 1913.—7. 1914.), ali i inspektor sanitetskih ustanova u Nišu i i predsednik supervizorne komisije u Marselju.
Boravak Petrovića u Nišu, koji je zahvatao četvrt veka, ostaće zapamćen kako po stručnim radovima tako i u dušama celog niškog kraja...„s kojim je Petrović ostao prisno vezan do kraja života“.
U Balkanskim ratovima i Prvom svetskom ratu Petrović je postao vrhunski hirurg. Iako visokog čina on nije ratovao kao štabni oficir u nekoj od komandi srpske vojske, već je uvek bio u prvim borbenim redovima, u rovovima među ranjenim vojnicima. A između dve bitke aktivno je svojim pomoćnicima (studentima medicine, koje je u studiranju omeo rat) držao predavanja i uvodio ih u veštine hirurgije.
I pored velikog otpora saveznika i kadrovskih problema srpskog saniteta pred proboj Solunskog fronta Srpska Vrhovna komanda formirala je bolnicu u Dragomancima (Prvu poljsku hirušku bolnicu) na čelu sa dr Đorđem Nešićem i dr Mihailom Petrovićem,
Kada je, i pored naređenja saveznika da Srbi ne formiraju bolnicu i kadrovskih problema saniteta pred proboj Solunskog fronta, Srpska Vrhovna komanda formirala je bolnicu u Vasiliki (Prvu poljsku hirušku bolnicu) na Solunskom frontu. Za glavnog hirurga postavljen je sanitetski pukovnik dr Mihailo Petrović. Tokom 8. meseca 1916. godine posle žestoke ofanzive neprijatelja, i kontraofanzive savezničkih i srpskih trupa, u borbi za Kajmakčalan, ranjenika je bilo na više hiljada. Nažalost oni nisu stizali do Vasilika, u kojoj je Petrović (po naređenju generalštaba) operisao kilave (osobe sa bruhom). 250px|mini|Dr Mihailo Petrović (sa šajkačom na glavi) za vreme operacije u Prva poljskoj bolnici u Dragomancima Petrović je iako nerado stisnutih zuba, morao je da ispuni taj zadatak. A kada ga je ispunio, odlučio je, na svoju odgovornost, da Prvu hiruršku poljsku bolnicu primakne bliže frontu, iako mu to nije bilo dopušteno. Ova mudra i smela Petrovićeva odluka spasila je živote mnogim ranjenicima, a naljutila Francuske saveznike, jer je:
Hirurgija, se u Srbiji, po Petrovićevom dubokom uverenju, nije negovala kako treba, sve do poslednje decenije 19. veka. Na to je uticao mali brojem lekara, i činjenica da je Srbija za nepunih deset godina prošla kroz tri rata. Za izlazak iz ovakvog stanja u hirurgiji Srbije, uz Subotića i Sondermajera u Beogradu i Živote Jankovića u Kragujevcu, Petrović je kao četvrti hirurg, najmlađi među njima, na posebno isturenom položaju u Nišu, u koji su gravitirale, iz još neoslobođenih delova Južne Srbije, veće grupe bolesnika na lečenje u nišku Okružnu bolnicu, nosilac velikih zasluge za razvoj hirurgije u Srbiji s kraja 19. veka i u prvim decenijama 20. veka.