cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enol
Reči enol i alkenol su formirane od reči "alken" (ili samo -en, sufiks jedinjenja sa C=C dvostrukom vezom) i "alkohol" (koja predstavlja enolsku hidroksilnu grupu).
Tautomerizam
center|thumb|[[keto-enol tautomerizam|Keto-enolni tautomeri Levo je keto forma]]
Enoli se inter-konvertuju sa karbonilnim jedinjenjima koja imaju α-vodonik, kao što su ketoni i aldehidi. Jedinjenje je deprotonisano na jednoj strani i protonisano na drugoj strani, dok se jednostruka i dvostruka veza zamenjuju. To se zove keto-enolni tautomerizam.
Tautomerizam kod multi-karbonilnih jedinjenja
center|thumb|upright= 1.5|[[Vodonična veza između karbonila]] center|thumb|upright=0.8|[[Propandial, 1,3-dikarbonil]]
Kod 1,3-dikarbonil i 1,3,5-trikarbonil jedinjenja (mono-)enolni oblik je predominantan. To je prouzrokovano intra-molekularnom vodoničnim vezivanjem i mogućnošću lakog internog protonskog transfera.
Iz tog razloga u ekvilibrijumu preko 99% propandial (OHCCH2CHO) molekula postoji kao mono-enol. Procenat je niži kod 1,3-aldehid ketona i diketona (acetilaceton, na primer, je 80 % u enolnoj formi).
Enolati
Kad dođe do keto-enolnog tautomerizma keto ili enol su deprotonisani i anjon (enolat) se formira kao intermedijar. Kod enolata anjonski naboj je delokalizovan preko kiseonika i ugljenika. To je fenomen poznat kao rezonanca. Enolati su u određenoj meri stabilizovani rezonancom. Enolati mogu da postoje u kvantitativnim količinama u striktnom odsustvu Brenstedovih kiselinskih uslova, pošto su oni generalno veoma bazni. thumb|left|upright=2.8|Kretanje elektronskih parova kod deprotonacije [[askorbinska kiselina|askorbinske kiseline (vitamin C), konvertovanje endiola (levo) u enolat (desno)]]
Selektivna deprotonacija kod formiranja enolata
Kod ketona (tipa karbonila) sa kiselim α-vodonikom na bilo kojoj strani karbonilnog ugljenika, selektivnost deprotonacije se može postići stvaranjem enolata iz ketona. Na niskim temperaturama (-78 °C, npr. u kupatilu sa suvim ledom), u aprotičnim solventima, i sa glomaznim ne-uravnotežavajućim bazama (npr. LDA) "kinetički" proton se može odstraniti. "Kinetički" proton onaj koji je sterički najpristupačniji. Pod termodinamičkim uslovima (više temperature, slaba baza, i protički rastvarač) ekvilibrijum je uspostavljen između ketona i dva moguća enolata. Povlašćeni enolat se naziva "termodinamički" enolat i on je povlašćen zato što on ima niži energetski nivo nego drugi mogući enolat. Na taj način, birajući optimalne uslove za stvaranje enolata, moguće je povećati prinos željenog produkta dok se minimizuje formacija neželjenog produkta. center|750px
Edison, Georgia
Edison (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.531 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.531 stanovnika, što je 191 (14,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Apple III
thumb|Apple III Apple III je profesionalni kompjuter kompanije Apple koji je počeo da se proizvodi u Sjedinjenim Američkim Državama tokom 1980. godine.
Enol
Endioli
Endioli su alkeni sa hidroksilnom grupom sa obe strane C=C dvostruke veze. Endioli su reakcioni intermedijari Lobry-de Bruyn-van Ekenstein transformacije.
Apple III
Koristio je MOS 6502A mikroprocesorsku jedinicu a RAM memorija računara je imala kapacitet od 128 KB proširiv do 512 KB. Kao operativni sistem korišten je SOS.
Enol
Reduktoni
Endioli sa karbonilnom grupom susednom endiolnoj grupi se nazivaju reduktoni. Endiolna struktura je stabilizovana rezonancom, koja rezultira iz tautomerizma sa susednim karbonilom. In tog razloga, hemijski ekvilibrijum proizvodi uglavnom endiolnu formu umesto keto forme. Reduktoni su jako redukujući agenti, efikasni antioksidanti, i prilično jake kiseline.
Primeri reduktona su tartronaldehid, reduktonska kiselina i askorbinska kiselina.
Apple III
Bio je predviđen kao nasljednik Apple II serije računara, ali je zbog niza pogrešnih odluka prilikom dizajna i enormne cene završio kao neuspjeh. Razvoj računara je počeo 1978. godine pod kodnim imenom Sara, po kćerki doktora Vendela Sandera. Prvi put je predstavljen 1980, ali je morao biti povučen zbog raznih problema. Njegova proizvodnja je prestala 1984.
Kastellaun
Kastelaun je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.174 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140064.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Hunsrik Kastelaun se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 8,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.174 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 611 stanovnika/km².
Giltner, Nebraska
Giltner je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 352 stanovnika.
Santopadre, Frosinone
Santopadre je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 728 m.
Born Yesterday (film, 1950)
Born Yesterday (naslov preveden kao Jučer rođena) je američki igrani film snimljen 1950. u režiji Georgea Cukora. Po žanru je romantična komedija, a temelji se na istoimenom kazališnom komadu Garsona Kanina. Protagonistica je mlada i neuka plesačica (čiji lik tumači Judy Holiday) koju njen ljubavnik, naftni tajkun (čiji lik tumači Broderick Crawford) sa sobom vodi u Washington kako bi potkupljivao tamošnje političare. Radnja prati napore mladog novinara (čiji lik tumači William Holden) da na brzinu obrazuje mladu ženu čiji je nedostatak obrazovanja izvor neugodnosti njenom bogatom "sponzoru". Film je doživio veliki uspjeh, a Holiday je za svoj nastup nagrađena Oscarom. Holiday je zahvaljujući toj ulozi stvorila imidž "praznoglave plavuše" koji joj je dobro došao i spasio neugodnosti pred kongresnim odborom za vrijeme makartističkih progona. Danas se smatra jednim od najvažnijih filmova klasičnog Hollywooda.
Godine 1993. je snimljen daleko neuspješniji remake sa Melanie Griffith u glavnoj ulozi.
Case Merluzzo, Teramo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
South Whitley, Indiana
Saut Vitli je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.751, što je 31 (-1,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pirantel
Pirantel je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 206,307 Da.
Tetrahloroeten reduktivna dehalogenaza
Tetrahloroeten reduktivna dehalogenaza (, tetrahloroeten reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom akceptor:trihloroeten oksidoreduktaza (hlorinacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Ovaj enzim omogućava zagađivaču tetrahloroetenu da podržava bakterijski rast i odgovoran je za uklanjanje brojnih hlorinisanih ugljovodonika posredstvom tog organizma.
Dutasterid
Dutasterid je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 528,530 Da.
Ruska Imperija
Ruska Imperija bilo je službeno ime ruske države od 1721. do 1917. godine.
Ruski car Petar Veliki je po završetku Velikog severnog rata (1721) uzeo titulu imperatora i preobrazio Rusko carstvo u Rusku Imperiju, a nju je nakon Februarske revolucije (1917) nasledila Ruska republika, odnosno Savez Sovjetskih Socijalističkih Republika.
Istoriju ruske države u ovom periodu obeležila je namera Petra Velikog da Rusiju reformiše po zapadnom uzoru.
Glava države, ruski imperator, imao je neograničenu, apsolutnu vlast do 1905. godine. Rusija je proglašena republikom 14. septembra 1917. godine.
18. vek
Car Petar Veliki (1672—1725) učvrstio je samodržavlje (autokratiju) u Rusiji i odigrao je glavnu ulogu u uvođenju svoje države u evropski sistem država. Od skromnih početaka u 14. veku kao Velika moskovska kneževina, Rusija je postala najveća država na svetu u vreme cara Petra Velikog. Tri puta veća od Evrope, stigla je do evroazijskih zemalja od Baltičkog mora do Tihog okeana.
Rusija se najviše proširila u 17. veku, kada je sredinom 17. veka osnovano prvo rusko naselje na Pacifiku, osvojen je Kijev i potčinjena su sibirska plemena. Međutim, uprkos ogromnoj veličini carstva, ono je imalo samo 14 miliona stanovnika. Proizvodnja žita je značajno zaostajala za produktivnošću na zapadu, zbog čega je većina stanovništva morala da radi u poljoprivredi. Mali deo stanovništva je živeo u gradovima.
Petar Veliki zvanično je proglasio postojanje Ruske Imperije 1721. godine. Bio je impresioniran raznovrsnošću i razvijenošću tehnologije, načina ratovanja i taktikama zapada. Učio je savremenu vojnu taktiku i napravio jaku armiju koju je činilo 300.000 vojnika. Od 1697. do 1698. godine bio je prvi ruski princ koji je ikada posetio Zapad.
mini|250p|[[Petar Veliki]]
Prvi Petrovi vojni pohodi bili su protiv Osmanskog carstva. Nakon toga krenuo je na zapad. Međutim, nedostajala mu je luka na zapadu, jer je luka Arhangelsk na Belom moru bila devet meseci godišnje zamrznuta.
Pristup Baltiku je blokirala Švedska čija je teritorija bila ograđena na tri strane. Petrova ambicija za izlazom na more dovela ga je 1699. godine do sklapanja tajnog saveza sa Poljsko-litvanskom unijom i Danskom protiv Švedske, što je izazvalo Veliki severni rat.
Rat se završio 1721. godine kada je iscrpljena Švedska potpisala mir sa Rusijom. Petar je osvojio četiri provincije na jugu i istoku Finskog zaliva, što je Rusiji obezbedilo pristup moru. Tamo je izgradio novu prestonicu, Sankt Peterburg, „kao prozor ka Evropi“. Ova prestonica je zamenila Moskvu koja je dugo bila ruski kulturni centar.
Petar je reorganizovao svoju vladu po uzoru na zapadne uzore, što je pretvorilo Rusiju u apsolutističku državu. Zamenio je staru Boljarsku dumu (veće plemića) devetočlanim Senatom. U carstvu je postavio nove gubernije i okruge. Petar je naredio Senatu da sakuplja poreze, koji su bili trostruko uvećani za vreme njegove vladavine. Kao deo reformi koje je sproveo, Ruska pravoslavna crkva je postala deo administrativne strukture države. Petar je Patrijaršiju zamenio kolegijalnim organom, Svetim sinodom, koga su predvodili zvaničnici vlade. Za to vreme, ostatak lokalnih organa samouprave je ukinut, a Petar je ispunio zahteve svojih prethodnika da svi plemići budu u službi države.
250p|levo|mini|Glavni grad Ruske Imperije bio je [[Sankt Peterburg]]
Katarina Velika proširila je rusku političku kontrolu nad Poljsko-litvanskom unijom, akcijama kao što su Trgovička konfederacija. NJene skupe političke ambicije zasnivale su se na društvenom sistemu koji je bio veoma ugnjetavajući. Sluga su provodile skoro sve vreme radeći na zemlji svojih gospodara. Kada je Katarina odobrila prodaju seljaka koji pobegnu sa zemlje svog gospodara, to je izazvalo pobunu seljaka 1773. godine. Predvođeni kozakom Pugačovom, pobunjenici su zapretili da osvoje Moskvu. Katarina je zarobila Pugačova i rasčerečila ga na Crvenom trgu, ali su brojne revolucije nastavila da je prate, kao i njene naslednike.
Dok je ugnjetavala ruske seljake, Katarina je uspešno vodila rat protiv Osmanskog carstva i napredovala je do Crnog mora. Onda je, kovanjem zavere sa vladarima Austrije i Pruske uključila ukrajinske i beloruske teritorije Poljsko-litvanske unije za vreme podele Poljske, pomerajući rusku granicu na zapad u srednju Evropu. Do njene smrti 1796. godine, Katarinina ekspanzionistička politika je napravila od Rusije važnu silu u Evropi. Ovo se nastavilo u doba Aleksandra I koji je oteo Finsku od oslabljene Švedske kraljevine 1809. godine i Besarabiju od Osmanskog carstva 1812. godine.
Prva polovina 19. veka
mini|levo|250p|Vojna galerija u muzeju Ermitaž sa portretima ruskih vojskovođa iz vremena Napoleonovih ratova.
Coaldale, Schuylkill County, Pennsylvania
Kouldejl je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.281, što je 14 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ruska Imperija
Prva polovina 19. veka
Napoleon je napravio odsudnu grešku kada je napao Rusiju zbog svađe sa carom Aleksandrom -{I}- i kada je pokrenuo invaziju na njegovu carevinu 1812. godine. Kampanja se završila katastrofalnim posledicama po Francuze. Iako je Napoleonova vojska stigla do Moskve, ruska strategija je sprečila Napoleona da sakuplja zalihe na spaljenoj zemlji. Po hladnoj ruskoj zimi hiljade francuskih vojnika bili su izloženi ruskim zasedama i gerilskim napadima seljaka. Dok se Napoleonova vojska povlačila, ruska armija je napredovala preko Centralne i zapadne Evrope, sve do Pariza. Kada je Rusija sa saveznicima pobedila Napoleona, Aleksandar -{I}- je postao poznat kao spasilac Evrope i predsedavao je Bečkim kongresom na kom su ucrtane nove granice u Evropi. Na ovom kongresu postao je monarh Kongresne Poljske.
Iako je Ruska Imperija igrala ključnu ulogu u politici 19. veka, zadržavanje kmetstva usporilo je njen ekonomski razvoj. Dok su ekonomije država zapadne Evrope jačale zbog industrijske revolucije započete u drugoj polovini 18. veka, Rusija je počela da ekonomski sve više zaostaje, što je izazvalo probleme u carstvu. Status Rusije kao velike sile pomračila je neuspešnost njene vlade, izolacija njenog naroda, i nazadovanje ruske ekonomije. Posle Napoleonovog poraza, Aleksandar -{I}- je bio spreman za raspravu o ustavnim reformama, ali se stalo na skromnim promenama.
Relativno liberalnog cara zamenio je njegov mlađi brat, Nikolaj I (1825—1855), koji se na samom početku vladavine suočio sa ustankom. Pozadina ovog ustanka ležala je u Napoleonskim ratovima kada je broj dobro obrazovanih ruskih oficira putovao Evropom tokom vojnih kampanja. Tu su bili izloženi liberalistikim idejama zapadne Evrope, što ih je ohrabrilo da traže promene u Rusiji. Rezultat je bio ustanak dekabrista (decembra 1825) u kom je mali krug liberalnih plemića i oficira želeo su da postavi Nikolajevog brata kao ustavnog monarha. Međutim, ustanak je lako ugušen, što je dovelo do toga da Nikolaj -{I}- prestane da se ugleda na zapad i da postane pobornik politike pravoslavlja, samodržavlja i narodnjaštva.
Kada je ruska vojska zauzela savezničku Gruziju 1802. godine, sukobila se sa Persijom u vezi sa kontrolom nad Azerbejdžanom i bila uvučena u Kavkaski rat sa gorštacima. Ovaj rat će trajati oko pola veka. Ruski imperatori su morali da se sukobe sa dva ustanka u novoosvojenim teritorijama Poljsko-litvanske unije: Novembarski ustanak 1860, i Januarski ustanak 1863. godine.
Kako bi sprečili buduće pobune, vlasti su stavile škole i univerzitete pod stalnu prismotru, a učenicima su davani zvanični udžbenici. Policijski špijuni su svuda ubacivani. Potencijalne revolucionare su slali u Sibir; pod carem Nikolajem -{I}- stotine hiljada ljudi je poslato u katorge.
Druga polovina 19. veka
Car Nikolaj I umro je 1855, a njegova politika je ostala kontroverzna. Od 1853. do 1856. godine Rusija je učestvovala u Krimskom ratu, koji je vođen prevashodno na poluostrvu Krim. Pošto je igrala glavnu ulogu u pobedi nad Napoleonom, Rusija se smatrala nepobedivom. Suočena sa savezom velikih evropskih sila i porazima koje je doživela na kopnu i moru, slabosti Nikolajeve vladavine su postale očigledne.
mini|250p|Spomen oslobodilačkom caru ([[Sofija, Bugarska)]]
Kada je Aleksandar II došao na vlast 1855, želja za reformama bila je sveprisutna. Rastući humanitaristički pokreti su zahtevali ukidanje kmetstva. Godine 1859. u Rusiji je živelo više od 23 miliona kmetova. Uslovi njihovog života bili su često gori od onih u kojima su živeli seljaci u Zapadnoj Evropi u 16. veku. Akeksandar -{II}- je odlučio da sam ukine kmetstvo, umesto da čeka da ono bude ukinuto revolucijom.
Ukidanje kmetstva 1861. godine bio je najznačajniji događaja u ruskoj istoriji u 19. veku. Ono je bilo početak kraja monopola velikih zemljoposednika u vlasti. Ukidanje kmetstva je dovelo do dolaska sveže radne snage u gradove, industrija se razvijala, a brojnost i uticaj srednje klase je porastao. Međutim, umesto da dobiju zemlju u vlasništvo, oslobođeni kmetovi su morali da plaćaju vladi specijalni porez tokom celog života. Ta sredstva je vlada davala zemljoposednicima kao velikodušnu odštetu za zemlju koju su izgubili. Seljaci sa najjalovijom zemljom su se često bunili. Svi posedi koji su dodeljeni seljacima bili su u kolektivnom vlasništvu mira (seoske opštine) koja je delila zemlju seljacima i nadgledala razne posede. Iako je kmetstvo bilo ukinuto, uslovi pod kojima je ono ukinuto nisu odgovarali seljacima, pa revolucionarne tenzije nisu opale, uprkos namerama Aleksandra -{II}-.
Krajem sedamdesetih godina 19. veka, Rusija i Osmansko carstvo opet su se sukobili na Balkanskom poluostrvu. Od 1875. do 1878. godine Istočno pitanje proizvelo je ustanke protiv otomanske vlasti među brojnim slovenskim narodima. Simpatije ruskih nacionalista postale su ozbiljan unutrašnji faktor u podršci Rusije oslobađanju balkanskih hrišćana od otomanske vlasti i priznavanju nezavisnosti Bugarske i Srbije. Početkom 1877. Rusija je intervenisala na strani srpskih i ruskih dobrovoljačkih odreda kada je objavila rat Osmanskom carstvu. U roku od jedne godine ruska vojska je stigla nadomak Istanbula, pa su se Turci predali. Ruske diplomate i generali su ubedili Aleksandra -{II}- da primora Osmansko carstvo da potpiše Sanstefanski mir u martu 1878. Po odredbama ovog ugovora uspostavila bi se nezavisna i proširena Bugarska sa teritorijom do jugozapada Balkanskog poluostrva. Kada je Ujedinjeno Kraljevstvo zapretila ratom zbog uslova San-Stefanskog mira, iscrpljena Rusija se povinovala. Na Berlinskom kongresu u julu 1878. godine Rusija je pristala na uspostavljanje mnogo manje Bugarske. Kao posledica toga, panslavistima je u zaveštanje ostalo ogorčenje protiv Austrougarske i Nemačke zbog ruskog odstupanja. Razočarenje ishodom rata pojačalo je revolucionarne napetosti u zemlji.
Kada je nihilistička teroristička organizacija Narodna volja ubila Aleksandra -{II}-, presto je nasledio njegov sin Aleksandar -{III}-, čvrsti reakcionar koji je oživeo politiku pravoslavlja, autokratije i narodnosti Nikolaja -{I}-. Kao posvećeni slavofil, Aleksandar -{III}- je verovao da Rusija može da bude spasena od haosa samoizolacijom od subverzivnih elemenata iz zapadne Evrope. Tokom njegove vladavine Rusija je napravila savez sa Francuskom da bi zadržala narastajuću moć Nemačke, završila osvajanje Centralne Azije i iznudila velike teritorijalne i ekonomske ustupke od Kine.
Najuticajniji carev savetnik bio je Konstantin Petrovič Pobjedonoscev, mentor Aleksandra -{II}- i njegovog sina Nikolaja, i upravitelj Svetog sinoda od 1880. do 1895. godine. On je naučio svoje carske đake da se pribojavaju slobode govora i štampe i da mrze demokratiju, ustave i parlamentarni sistem. Za vreme Pobjedonoceva revolucionari su progonjeni, dok je rusifikacija sprovođena u celoj imperiji.
20. vek
mini|250p|17. oktobar 1905, slika [[Ilja Rjepin|Ilje Rjepina]]
Aleksandra je nasledio njegov sin Nikolaj II Aleksandrovič (1894—1917). Industrijska revolucija je počela da jako utiče na Rusiju. Liberalni elementi među industrijskim kapitalistima i plemićima verovali su u mirnu društvenu reformu i ustavnu monarhiju, pa su osnovali stranku Ustavne demokrate (Kadeti). Socijalni revolucionari su prihvatili narodnjačku tradiciju i zagovarali su dodelu zemlje onima koji je i obrađuju — seljacima. Druga radikalna grupa bili su socijaldemokrate, zagovornici marksizma u Rusiji. Oslanjajući se na podršku radikalnih intelektualaca i gradske radničke klase, oni su tražili kompletnu socijalnu, ekonomsku i političku revoluciju.
Partija se 1903. godine podelila na menjševike, umereno krilo, i boljševike, radikalno krilo. Menjševici su verovali da bi ruski socijalizam nastajao postepeno, a da bi režim cara nasledila demokratska republika u kojoj bi socijalisti sarađivali sa drugim partijama. Boljševici, predvođeni Vladimirom Lenjinom, zastupali su osnivanje male elite profesionalnih revolucionara, podložnih jakoj partijskoj disciplini, koja bi se predvodila proletarijat u cilju da nasilnog preuzimanja vlasti.
Katastrofalni poraz ruske vojske u Rusko-japanskom ratu (1904—1905) bio je veliki udarac za Imperiju i povećao je mogućnost nemira. U januaru 1905. dogodio se incident poznat kao Krvava nedelja, kada je otac Gapon predvodio ogromnu grupu ljudi do Zimskog dvorca u Sankt Peterburgu da predstavi peticiju caru. Kada su stigli do dvorca, na njih su pucali kozaci i ubili na stotine ljudi. Vođe ruskog radništva bile su toliko užasnute masakrom da su objavile generalni štrajk čiji je zahtev bio demokratska republika. Ovo je značilo početak Ruske revolucije 1905. godine. Sovjeti (veća radnika) pojavili su se u većini gradova da upravljaju revolucijom. Rusija je bila paralizovana, vlada je bila očajna.
U oktobru 1905, car Nikolaj -{II}- je nevoljno objavio Oktobarski manifest, koji dozvolio osnivanje Državne dume, i proklamovao njeno bezodložno sazivanje. Pravo glasa je prošireno i nijedan zakon nije mogao stupiti na snagu bez saglasnosti Dume. Umerene grupe su bile zadovoljne, ali su socijalisti odbili ustupke kao nedovoljne i pokušali su da organizuju nove štrajkove. Do kraja 1905. pojavilo se nejedinstvo među reformatorima, pa je za to vreme položaj cara ojačao.
Car Nikolaj -{II}- ušao je u Prvi svetski rat sa entuzijazmom i patriotizmom da odbrani svoje pravoslavne saveznike, Srbe. Avgusta 1914. godine ruska vojska ulazi u Nemačku da podrži francusku vojsku. Nacionalizam je služio kao paravan za slabost ruske ekonomije i nesposobnost i korupciju vlade. Vojni neuspesi i antiratna propaganda izazivali su veliko nezadovoljstvo među narodom. Nemačka kontrola Baltičkog mora i nemačko-osmanlijska kontrola Crnog mora odvojili su Rusiju od većine zaliha i potencijalnih tržišta.
mini|levo|250p|[[Nikolaj II Aleksandrovič, poslednji imperator sveruski.]]
Dana 3. marta 1917. organizovan je štrajk u prestonici Petrogradu (zbog antinemačkog raspoloženja grad se sada zvao Petrograd); u toku jedne nedelje skoro svi radnici u gradu nisu radili, a izbile su ulične borbe. Kada je car raspustio Dumu i naredio štrajkačima da se vrate na posao, njegova naređenja su pokrenula Februarsku revoluciju. Duma je odbila da se raspusti, štrajkači su držali masovna okupljanja u inat režimu, a vojska je otvoreno stala na stranu radnika. Par dana kasnije Duma je izabrala privremenu vladu na čelu sa knezom Lavovim, a sledećeg dana car je uhapšen i pučisti su objavili da je car abdicirao. U međuvremenu, socijalisti u Petrogradu su osnovali Sovjet (veće) radničkih i vojničkih deputata da bi sebi obezbedili vlast koju nisu imali u Dumi. To je bio kraj Ruske Imperije.
Granice
Administrativne granice evropskog dela Rusije, izuzev poseda u Finskoj i Poljskoj, poklapale su se sa prirodnim granicama Istočnoevropske nizije. Na severu granica je bio Severni ledeni okean; ostrva Nova Zemlja, Kolgujev i Vajgač su joj takođe pripadala. Na istoku, Ruska Imperija je vladala severnom i centralnom Azijom. Evropsku Rusiju je od Sibira i kirgizskih stepa prirodno delila planina i reka Ural i Kaspijsko jezero. Na jugu carstva je bilo Crno more i Kavkaz. Zapadna granica se prostirala od poluostrva Kola do Botničkog zaliva, preko Kurške lagune na jugu Baltičkog mora, do ušća Dunava, sa kružnom izbočinom koja je obuhvatala Poljsku. Ruska Imperija se na zapadu graničila sa Pruskom, austrijskom Galicijom i Rumunijom.
Posebno bi trebalo istaći da Rusija nije imala slobodan izlaz na otvoreno more sem ledenih obala Severnog ledenog okeana. Belo more je više zaliv tog okeana. Riški zaliv i Baltičko more pripadali su teritoriji koju nisu naseljavali Sloveni već Nemci, Finci i baltički narodi. Istočna obala Crnog mora pripadala je Transkavkaziji, koju je veliki lanac planina odvajao od Rusije. Čak i ovo more je bilo unutrašnje more, a Bosfor, jedini izlaz iz njega, je bio u stranim rukama. Plitko Kaspijsko jezero, okruženo pustinjama, imalo je veći značaj kao veza između Rusije i njenih azijskih poseda nego kao veza za kontakte sa drugim državama.
Geografija
Krajem 19. veka veličina Ruske Imperije je bila oko 21.799.825 -{km²}- (što je bila skoro jedna šestina kopna na Zemlji); jedini rival u veličini joj je bilo Britansko carstvo. Kakogod, većina stanovništva živela je u evropskom delu Rusije. Više od sto etničkih grupa živelo je Ruskoj imperiji, dok su Rusi činili oko 45% stanovništva.
U pravcu istok-zapad carstvo je bilo široko 10.000 kilometara (11 časovnih zona), a u pravcu sever-jug 5000.
Teritorijalno širenje
Ruska Imperija je 1917. godine uključivalo većinu Ukrajine (Dnjeparsku Ukrajinu i Krim), Belorusije, Moldavije (Besarabiju) Finske (Veliko Vojvodstvo Finske), Jermenije, Azerbejdžana, Gruzije, centralnoazijske države Kazahstan, Kirgistan, Tadžikistan, Turkmenistan i Uzbekistan (Ruski Turkestan), veći deo Litvanije, Estonije i Letonije (Baltičke provincije), kao velike delove Poljske (Kraljevine Poljske) delove današnje Turske (Ardahan, Artvin, Igdir i Kars). Između 1742. i 1867. godine Ruska Imperija je držala Aljasku kao svoju koloniju.
Švedski poraz u Finskom ratu i potpisivanje Fredriksanskog mira 17. septembra 1809, Finska je postala deo Ruske Imperije kao autonomna Velika kneževina Finska. Imperator je vladao Velikom kneževinom Finskom kao ustavni monarh preko svog general-gubernatora i domaćeg Senata kojeg je takođe on birao.
Spoljašnje teritorije
Prema prvom članku Osnovnih državnih zakona, Ruska Imperija je bila nedeljiva država. U 26. članu dalje piše: Nedeljivi delovi Ruske Imperije su Carstvo (kraljevstvo) Poljska i Velika kneževina Finska. Odnosi sa Velikom kneževinom Finskom su takođe regulisani u 2. članu: Velika kneževina Finska je konstituisana kao nedeljiv deo Ruske države, i spoljnim poslovima Velike kneževine Finske se upravlja specijalnim propisima na osnovu posebnih zakona.
Od 1744. do 1867. Imperija je kontrolisala takozvanu Rusku Ameriku. Čak i sa izuzetkom ove teritorije (na kojoj se danas nalazi Aljaska), Ruska Imperija je bila ogromna i prostirala se od Evrope do Azije na dva kontinenta. Razlikovala se od drugih kolonijalnih carstava. Dok su se Britansko i Francusko kolonijalno carstvo dekolonizovali u dvadesetom veku, Rusija je i dalje kontrolisala ogromnu teritoriju, prvo kao komunistički SSSR, a kasnije kao moderna Ruska Federacija.
Champfleury (Marna)
Šanfleri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Ruska Imperija
Spoljašnje teritorije
Carstvo je kontrolisalo i neke ustupljene teritorije, kao što je Kvantung u Kini.
Champfleury (Marna)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 454 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 112 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 86 metara.
Ruska Imperija
Ustrojstvo
Ruska Imperija je opisana u Gotskom almanahu iz 1910. godine kao ustavna monarhija pod autokratskim carem. Car se ponaša kao imperator i samodržac sveruski, ali u Osnovnim državnim zakonima i Oktobarskom manifestu predviđeno je i otvaranje prve Državne dume, 27. aprila 1906. godine. Vremenom je nestala neograničena vlast i moć cara. Nije da je režim u Rusiji postao u bilo kakvom pogledu ustavan, još manje parlamentaran, ali je neograničena autokratija postala vremenom ograničena autokratija. Ruski sistem vladanja bi najbolje bio opisan kao ograničena monarhija pod autokratskim carem.
Imperator
Moć imperatora pre Oktobarskog manifesta bila je ograničena na samo jednu obavezu: imperator je morao pripadati Ruskoj pravoslavnoj crkvi. Dana 17. oktobra 1905, situacija se promenila, car je dobrovoljno ograničio svoju moć.
mini|250p|Sedište moskovskog gubernatora
Državni savet
Državni savet je osnovan 1810. kao najviši savetodavni organ ruskog imperatora. Članove je imenovao imperator na doživotan mandat. Ministri su po zvanju bili njegovi članovi.
Izdavanjem nove redakcije Osnovnih državnih zakona Ruske Imperije (20. februar 1906), Državni savet je pretvoren u gornji dom narodnog predstavništva, ravan sa donjim domom Državnom dumom.
Državni savet, rekonstituisan u cilju služenja caru, sastojao se od 196 članova od kojih 98 imenuje car lično, dok su 98 birani na demokratski način. Ministre je takođe birao car.
Praviteljstvujušči senat
Praviteljstvujušči senat uspostavljen je za vreme reformi vlade (za vreme vladavine Petra Velikog) i sastojao se od članova koje je car lično izabrao. Bio je vrhovni sud kasacije; visoki sud pravde za sve političke uvrede. Praviteljstvujušči senat je imao i učešća u vladavini nad carstvom.
Religija
Državna religija Ruske Imperije bila je rusko pravoslavno hrišćanstvo. Na čelu Crkve bio je imperator sveruski, koji je svoju crkvenu vlast vršio posredstvom Svetog sinoda.
Donley County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.677.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 3.677 stanovnika, što je 151 (3,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Triggianello, Bari
Triggianello je naselje u Italiji u provinciji Бари, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 606 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Glenwood, Nebraska
Glenwood je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 466 stanovnika.
Kaub
Kaub je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 910 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141069.
Ekson
Ekson je sekvenca nukleinskih kiselina koja je predstavljena u zrelim obliku RNK molekula bilo nakon što su porcije RNK prekursora (introni) uklonjeni ili kad su dva ili više RNK prekusora spojeni putem trans-splajsovanja. Zreli RNK molekul može da bude informaciona RNK ili funktionalna forma nekodirajućeg RNK kao što su rRNK ili tRNK. U zavisnosti od konteksta, termin ekson se može odnositi na DNK sekvencu ili njen RNK transkript.
Kaub
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Lan Kaub se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 72 metra. Površina opštine iznosi 13,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 910 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
Ekson
Istorija
Termin ekson potiče od regiona ekspresije. Njega je formirao američki biohemičar Valter Gilbert 1978: „Pojam cistron … mora biti zamenjen transkripcinom jedinicom koja sadrži regione koji će biti izgubljeni u zrelom obliku - koje ja predlažem da nazivamo intronima (po intragenskim regionima) - naizmenično sa regionima koji će biti izraženi - eksonima.“
Ova definicije je originalno bila primenjena na protein-kodirajuće transkripte koji su splajsovani pre translacije. Termin je kasnije dobio značenje koje obuhvata sekvence uklonjene iz rRNK i tRNK, a isto tako se koristi za RNK molekule koji potiču sa različitih delova genoma koji se ligiraju trans-splajsovanjem.
Svetlana Kaljača
Prof. dr. Svetlana Kaljača (djevojački Bijelić; Beograd, 1966), vanredni profesor Fakulteta za specijalnu edukaciju i rehabilitaciju (Defektološkog fakulteta) Univerziteta u Beogradu.
Životopis
U Beogradu je završila osnovnu i srednju školu. Diplomirala je na Defektološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1990. godine s prosječnom ocjenom tokom studija 9,37.
Roditelji su joj rođeni u baranjskom selu Bolmanu pa je u djetinjstvu često dolazila u njihovo rodno selo i dosta vremena provela u njemu. Zato je emotivno vezana za njihov rodni kraj i smatra se Baranjkom.
Stručna biografija
Magistarsku tezu na temu "Odnos razvijenosti praktognostičkih sposobnosti, leksikona i ponašanja umereno mentalno retardirane dece" odbranila je na Defektološkom fakultetu 1999. godine. Zvanje doktora nauka stekla je 2003. godine odbranom doktorske disertacije na temu "Mogućnosti ovladavanja instrumentalnim veštinama kod dece sa umerenom mentalnom retardacijom". Kao istraživač saradnik od 2003. godine učestvuje na projektu Ministarstva za nauku i tehnologiju Republike Srbije pod nazivom "Fenomenologija smetnji i poremećaja u razvoju".
Od 1999. godine radi na Defektološkom fakultetu u zvanju asistenta, a od 2003. godine kao docent (od 2009. kao vanredni profesor) na predmetima "Metodika rada sa umereno, teže i teško mentalno retardiranim licima" i "Metodika vaspitnog rada sa mentalno retardiranom decom". Trenutno predaje na osnovnim studijama na smjeru za oligofrenologiju kao vanredni profesor na spomenutim predmetima. Predaje i na Pedagoškom fakultetu u Somboru.
Istraživačko interesovanja posebno je usmjereno na probleme tretmana i rehabilitacije djece i odraslih s umjerenom, teškom i dubokom retardacijom.
Viomicin kinaza
Viomicin kinaza (, viomicinska fosfotransferaza, kapreomicinska fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:viomicin O-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje na kapreomicine.
Der letzte Akt
Der letzte Akt je austrijsko-zapadonjemački crno-bijeli film snimljen 1955. u režiji Georga Wilhelma Pabsta, poznat kao prvo ostvarenje posvećeno posljednjim danima njemačkog nacističkog vođe Adolfa Hitlera. Radnja se temelji na knjizi The Last Ten Days, koju je napisao Michael A. Musmanno, američki pravnk i jedan od sudaca na poratnim procesima nacističkim ratnim zločincima. Protagonist, čiji lik tumači Oskar Werner, je odlikovani oficir Wehrmachta koji dobija mjesto u Führerovom bunkeru za vrijeme bitke za Berlin i iz prve ruke može vidjeti kako nacistički vođa gubi kontakt sa stvarnošću i nastavlja borbu koja se pretvara u bezrazložno krvoproliće. Pabst se prilikom snimanja trudio postići što veću autentičnost, te je u tu svrhu kao savjetnicu angažirao Hitlerovu privatnu sekretaricu Traudl Junge; ona ga je, međutim, zamolila da njen lik ne prikaže u filmu, bojeći se odmazde prema porodici i prijateljima. Film je bio jedan od rijetkih koji je razbio višedecenijski tabu prikazivanja Hitlerovog lika u filmovima poratne Zapadne Njemačke, te je brzo povučen iz kino-distribucije; nasuprot tome, izazvao je veliku pažnju u inozemstvu i pomogao Oskaru Werneru da postane međunarodna zvijezda. Pabst je nedugo potom snimio svojevrsni prequel pod naslovom Es geschah am 20. Juli posvećen Zavjeri 20. jula.
Kirchen
Kirhen je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.893 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132063.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Kirhen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 39,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.893 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 225 stanovnika/km².
Esnouveaux
Enuvo je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Šomon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 337 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 380 metara.
Capote (film)
Capote je biografski film iz 2005. godine o Trumanu Capoteu. Film prati događaje u periodu njegovog rada na romanu In Cold Blood. Sam film je sniman prema biografiji Capote Geralda Clarkea. Film je premijerno prikazan 30. septembra 2005. godine na 81. rođendan Capotea.
Radnja
U Kansasu se dešava ubistvo četvoročlane porodice Clutter. Capote o tome čita u New York Timesu i javlja Williamu Shawnu, tadašnjem uredniku The New Yorkera da će lično dokumentovati ovaj događaj.
Zajedno sa svojom prijateljicom iz detinjstva, spisateljicom Harper Lee, odlazi u Kansas. Lee u to vreme radi na svom romanu To Kill a Mockingbird. Capote intervjuiše ljude povezane sa ubistvom, dok Lee služi da bi premostila jaz između feminiziranog urbanog Capotea i ruralne mačo sredine. On uspeva da dođe do glavno-osumnjičenih i razvija jaku vezu sa Perryjem Smithom, jednim od dvojice osumnjičenih. Tokom suđenja, kao i narednih godina Capote redovno posećuje Perryja i saznaje dosta o njegovom životu. Onda odlazi u Maroko i Španiju sa svojim ljubavnikom, piscem Jackom Dunphyjem, gde piše prva tri dela svoje knjige.
Capote je prikazan kao emocionalno razapet između svojih simpatija prema Perryju i želje da se suđenja i žalbe okončaju kako bi mogao da završi svoje životno delo. Poslednja žalba je odbačena i Perry i Dick Hickock su obešeni. U narednoj sceni Truman se žali Harper Lee da nije mogao ništa da učini da bi ih spasio, na šta mu ona odgovara: "Možda, ali činjenica je da nisi ni želeo."
Duval County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.782.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 11.782 stanovnika, što je 1.338 (10,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Goehner, Nebraska
Goehner je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 154 stanovnika.
Pirantel pamoat
Pirantel pamoat je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 594,677 Da.
Konstanta brzine hemijske reakcije
U hemijskoj kinetici konstanta brzine hemijske reakcije k ili \lambda je kvantitativna mera brzine hemijske reakcije.
Za hemijsku reakciju gde supstance A i B reaguju i proizvode C, brzina reakcije ima oblik:
k(T) je konstanta brzine reakcije, koja je zavisna od temperature.
[C] je koncentracija supstance C u molovima po jedinici zapremine rastvora podrazumevajući da se reakcija odvija u celoj zapremini rastvora (za reakcije koje se odvijaju na graničnoj površini, konstanta bi bila definisana kao broj molova C po jedinici površine).
Eksponenti m i n se nazivaju redovima i zavisni su od mehanizma reakcije. Oni se mogu odrediti eksperimentalno.
Jednostepena reakcija se može zapisati kao
Arenijusova jednačina daje kvantitativnu osnovu odnosa između energije aktivacije i brzine reakcije.
Horse Cave, Kentucky
Hors Kejv je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Heparin-sulfatna lijaza
Heparin-sulfatna lijaza (, heparin-sulfatna eliminaza, heparitin-sulfatna lijaza, heparitinaza I, heparitinaza II) je enzim sa sistematskim imenom heparin-sulfat lijaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Alel
Aleli su različiti oblici jednog istog gena. Geni koji obrazuju alele nazivaju se polimorfni geni, za razliku od monomorfnih koji imaju samo jedan alelni oblik. Aleli jednog gena mogu biti u različitim međusobnim odnosima - interakcijama. Postoje recesivni i dominantni aleli.
Horse Cave, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.311, što je 59 (2,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Heparin-sulfatna lijaza
Ovaj enzim ne deluje na N,O-desulfatisane glukozamine.
Katzenelnbogen
Kacenelnbogen je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.151 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141068.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Lan Kacenelnbogen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 280 metara. Površina opštine iznosi 9,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.151 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 234 stanovnika/km².
Jednonukleotidni polimorfizam
mini|Primer zamene mesta nukleotidnih kiselina u lancu DNK. Dva uzorka DNK se razlikuju po mutaciji na jednoj lokaciji unutar DNK lanca i u ovom slučaju govorimo o jednonukleotindom polimorfizmu. U genetici se pod jednonukleotidnim polimorfizmom podrazumeva pojava zamene mesta jednog nukleotida sa nekim drugim nukleotidom. Na primer, ukoliko je posmatrana sekvenca na nekoj lokaciji gena u nekoj biološkoj vrsti sastavljena od niza nukleotida AAGCCTA i ukoliko je došlo do genetske modifikacije u recimo AAGCTTA, vidimo da se sekvence razlikuju u jenom nukleotidu i tada govorimo o pojavi jednonukleotidnog polimorfizma. Posledica toga je da se usled ove mutacije javlja različit oblik posmatranog genoma – alel.
Eastland County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.583.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 18.583 stanovnika, što je 286 (1,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Sardana, Frosinone
Sardana je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Champaubert
Šampober je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 111, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km².
Alaotra-Mangoro
Alaotra-Mangoro je jedna od 22 regije Madagaskara. Nalazi se u provinciji Toamasini i glavni grad regije je Ambatondrazaka.
Geografija
Regija Alaotra-Mangoro nalazi se na istoku Madagaskara, na sjeveru graniči s regijom Sofijom, na sjeveroistoku s regijom Analanjirofom, na istoku s regijom Atsinananom, na jugozapadu s regijom Vakinankaratrom, na zapada s regijom Analamangom i na sjeverozapadu s regijom Betsibokom. Broj stanovnika procjenjen je 2004. na 877.700, a ukupna površina na 31.948 km².
Administrativna podjela
Regija Alaotra-Mangoro podjeljena je na pet distrikata:
Baldwinsville, New York
Boldvinsvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
San Pedro de la Paz
San Pedro de la Paz je grad u Čileu. Po popisu iz 2002. godine imao je 80.447 stanovnika. Grad je osnovan godine 1995 kao općina.
Betsiboka (regija)
Betsiboka je jedna od 22 regije Madagaskara, smještena u provinciji Mahajangi. Glavni grad regije je Maevatanana.
Geografija
Regija Betsiboka nalazi se u sredini Madagaskara, na sjeveru graniči s regijom Boenijom, na sjeveroistoku s regijom Sofijom, na istoku s regijom Alaotra-Mangorom, na jugu s regijama Analamangom i Bongolavom, te na zapadu s regijom Melakijom. Broj stanovnika 2004. procjenjen je na 236.500, a ukupna površina na 30.025 km².
Administrativna podjela
Regija Betsiboka podjeljena je na tri distrikta:
Sekvenca nukleinskih kiselina
thumb|Serija kodona u delu [[iRNK molekula. Svaki kodon se sastoji od tri nukleotida i obično predstavlja jednu aminokiselinu.]] Sekvenca ili primarna struktura nukleinske kiseline je kompozicija atoma koji sačinjavaju nukleinsku kiselinu i hemijskih veza koje povezuju te atome. Nukleinske kiseline, kao što su DNK i RNK, su nerazgranati polimeri, te je ova specifikcija ekvivalentna sa navođenjem sekvence nukleotida koji sačinjavaju molekul. Sekvenca se piše kao niz slova koja označavaju realne ili hipotetične nukleinske kiseline. Po konvenciji, primarna struktura DNK ili RNK molekula se piše od 5' kraja ka 3' kraju.
Biološka DNK sekvenca sadrži informaciju koja usmerava funkcije živih bića. U tom kontekstu se koristi termin genetička sekvenca. Sekvence mogu da se čitaju iz biološkog sirovog materijala primenom metoda za sekvenciranje DNK.
Kirchheimbolanden
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Donersberg Kirhhajmbolanden se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 263 metra. Površina opštine iznosi 26,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.843 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 298 stanovnika/km².
Patria AMV
Patria AMV (Armored Modular Vehicle) je višenamjensko oklopno vozilo na kotačima konfiguracija 8x8 ili 6x6, koje proizvodi finski proizvođač Patria. Prototip je proizveden 2001. godine, a prva su vozila isporučena Finskoj vojsci 2003. godine. Serijska proizvodnja započela je 2004. godine. 300px|minijatura|desno|finski Patria AMV XA-360.
Glavna osobina Patrie AMV je modularni dizajn koji omogućava ugradnju različitih oružja, senzora ili komunikacijskih sustava na isto vozilo. Dizajni postoje za različite inačice oklopnih transportera i borbenih vozila pješaštva, komunikacijskih inačica, ambulantna inačica i različite inačice za vatrenu potporu s minobacačima velikog kalibra i topovskih sustava. Jedna od glavnih osobina je ta da Patria AMV ima zaštitu od mina do 10 kg TNT.
Karakteristike
Model Patrije AMV u verziji 8x8 teži od 16 do 24 tone. Maksimalni teret koji AMV može prevesti je 10 tona, a ukupan volumen slobodnog prostora unutar vozila je 13 m3.
U izvedbi 6x6 može prevesti do 6 tona tereta. Masa praznog vozila je 12, a punog 18 tona. Patria AMV 6x6 ima sličnu opremu kao i veća izvedba, ali je pokazala slabije terenske sposobnosti.
Pokretljivost
Patriju AMV pokreće DI 12 Scania dizel motor koji razvija 490 KS (360 kW) uz najveći okretni moment od 1974 Nm. Snaga se prenosi na svih 6 ili 8 kotača. AMV je konstruiran tako da se može u njega ugraditi i neki drugi dizelski motor kao što su Caterpillar, Cummins i MTU najveće snage 550 KS i 2090 Nm najvećeg okretnog momenta. Snaga se prenosi automatskim mjenjačem ZF Ecomat 7HP902 koji ima 7 stupnjeva prijenosa za kretanje naprijed i jedan za kretanje unatrag. Dimenzije guma su 14.00 R20. Gume su opremljene sa "run-flat" uređajem uz pomoć kojeg vozilo može nastaviti vožnju iako je guma pogođena. Uz "run-flat" uređaj dobra terenska svojstva pruža centralni sustav napuhavanja guma (CTIS) koji može povećati ili smanjiti tlak u svakoj gumi, ovisno o terenu. Ovijes je neovisan, hidro-pneumatski i omogućava mijenjanje udaljednosti vozila od tla. Najveća brzina AMV-a je preko 100 km/h, a domet s jednim punjenjem spremnika goriva je oko 800 km. Patria AMV može savladati prednji uspon uspon od 60% i bočni nagib od 30%.
Oklop
Osnovna zaštita AMV-a je oklop koji se sastoji od zavarenih čeličnih ploča. S ovim oklopom, AMV je otporan na metke kalibra 7,62 mm u bilo koji dio vozila. Ovaj oklop može se lako nadograditi sa oklopom za bolju minsku zaštitu. AMV može izdržati eksploziju do 10 kg TNT-a. Novi model Patrije AMV imaju višeslojni oklop koji pruža znatno veću zaštitu od homogenog čeličnog oklopa.
Na poljske KTO Rosomak predviđa se ugradnja Szerszen aktivni sustav zaštite. Ovaj sustav uz pomoć radara koji ima milimetarsku preciznost otkriva prijeteće projektile i uništava ih.