cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Паљина
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Granja Candelaria, Rincón de Romos
Granja Candelaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1932 m.
617 Patroclus
mini|617 Patroclus 617 Patroklo (eng. 617 Patroclus) je Jupiterov trojanski asteroid. Približan prečnik asteroida je 140,92 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 5,221 astronomskih jedinica (AJ).
Avio-kompanija
Aviokompanija je preduzeće koji pruža avio transportne usluge za prenos putnika i tereta. Aviokompanije iznajmljuju ili poseduju avione kojima pružaju usluge. One imaju tendenciju formiranja partnerstva ili alijansi sa drugim aviokompanijama radi ostvarivanja uzajamne koristi. Generalno se aviokompanije su formalno priznaju putem operatorskih certifikata ili licenci koji izdaju vladina avijaciona tela.
617 Patroclus
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 22,049 stepeni, a orbitalni period iznosi 4358,175 dana (11,932 godinu). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,139. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 8,19 a geometrijski albedo 0,047.
Avio-kompanija
Aviokompanije variraju u širokom opsegu, od onih sa jednim avionom koje prenose poštu ili teret, do međunarodnih kompanija koje pružaju kompletne usluge koristeći stotine aviona. Usluge aviokompanija se mogu kategorisati kao interkontinentalne, domaće, regionalne, ili internacionalne. One mogu da operišu po redu vožnje ili da vrše čarter usluge.
617 Patroclus
Asteroid je otkriven 17. oktobra 1906. godine.
Avio-kompanija
Istorija
DELAG,  Deutsche Luftschiffahrts-Aktiengesellschaft je bila prva svetska aviokompanija. Ona je osnovana 16 novembra, 1909. uz pomoć vlade, i koristila je avione prozvedene u Zepelin korporaciji. Njeno sedište je bilo u Frankfurtu. Prvi fiksni servis po redosledu vožnje je počeo 1. januara 1914. od St. Petersburg, Florida do Tampa, Florida. Četiri najstarije aviokompnanije, koje još uvek postoje su: holandska KLM, kolumbijska Avianca , Australijski Qantas , i češki Czech Airlines. Ovde se ne računaju kompanije koje su koristile dirižable. KLM je imao prvi let maja 1920, dok je Qantas (čije ime je izvedeno iz Queensland and Northern Territory Aerial Services Limited) osnovana u Kvinslandu, Australija, krajem 1920.
Sumatranski oblačasti leopard
Sumatranski oblačasti leopard (Neofelis diardi diardi), jedna od dviju podvrsta sundskih oblačastih leoparda. Populacija mu je u opadanju, a živi na indonezijskom otoku Sumatri, te je u engleskom jeziku nazivan sumatranski oblačasti leopard.
Tek je nedavno ustanovljeno da čini zasebnu podvrstu oblačastih leoparda. Podaci se temelje na genetskoj analizi (Wilting et al., 2007b), po kojoj su ustanovljrene dvije podvrste sundskog oblačastog leoparda, bornejski (N. d. borneensis) i sumatranski (N. d. diardi).
Demokratska stranka (Jugoslavija)
Stranka je osnovana spajanjem nekoliko stranaka iz različitih dijelova novonastale države - Samostalne radikalne stranke iz Srbije, Hrvatsko-srpske koalicije iz Hrvatske, te Napredne stranke iz Slovenije to još nekih manjih grupa.
Osnivanje
Ubrzo nakon osnivanja Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, u januaru1919., Svetozar Pribićević (tada ministar unutrašnjih poslova i jedan od najmoćnijih ljudi u državi) najavljuje osnivanje nove stranke, koja će zastupati ideju integralnog jugoslavenstva. Na njegovu inicijativu je već u februaru održan veliki zbor u Sarajevu, uz sudjelovanje predstavnika predratne Hrvatsko-srpske koalicije i još desetak jugoslavenski orijentiranih stranaka i grupa iz prečanskih krajeva, tj. pokrajina bivše Austro-Ugarske (Hrvatska, Dalmacija, Bosna i Hercegovina, Slovenija i Vojvodina). Većina njih prihvatila je ujedinjenje u novu stranku pod imenom Demokratska stranka.
Ubrzo su se toj inicijativi pridružile tri stranke iz Srbije: Samostalna radikalna stranka (predsjednik Ljubo Davidović), Naprednjačka (Vojo Marinković) i Liberalna (Vojo Veljković). Konferencija ujedinjenja održana je u Sarajevu u svibnju 1919. Iako je Pribićević dao inicijativu za osnivanje nove stranke, on kao prečanin nije bio pogodna osoba za osvajanje glasova u Srbiji, pa je za predsjednika nove stranke izabran Ljubo Davidović.
Izbori 1920.
Stranka je na izborima za ustavotvornu skupštinu Kraljevine SHS 28.11. 1920. godine snažnim promoviranjem integralnog jugoslavenstva osvojila većinu glasova Srba prečana te znatan dio glasova Hrvata, koji su težili snažnoj državi da ih zaštiti od Italije (na dijelu teritorija Dalmacije koji je Italija zaposjela izbori nisu bili održani). Također osvaja glasove malobrojnih slovenskih liberala (većinu glasova u Slovenija osvojila je klerikalna Slovenska ljudska stranka). Osvojila je najveći broj glasova (319.448, odnosno 19,9%) i 92 mandata (Narodna radikalna stranka osvojila je 284.575 glasova i 91 mandat). Uz komuniste (198.756 glasova i 58 mandata), DS je jedina stranka kadra osvajati glasove u svim dijelovima nove države; većinu su međutim (od osam područja) osvojili jedino na području Južne Srbije (područje koje je Srbija osvojila u Balkanskim ratovima 1912.–1913.). Na području Hrvatske i Slavonije osvojili su 19 mandata (od 93), a Dalmacije jedan (od 11). U sjevernoj Srbiji 32 (radikali 41), južnoj Srbiji 24 (slijede komunisti sa 18).
Ted McGinley
Theodore Martin McGinley (Newport Beach, Kalifornija, 30. svibnja 1958.) američki je glumac.
Demokratska stranka (Jugoslavija)
Suparništvo Davidovića i Pribićevića
Međutim, suparništvo Pribićevića i Davidovića, odnosno srbijanaca i prečana, od početka je dijelilo stranku u dva tabora. Dok je Pribićevića pokretala odanost idealu integralnog jugoslavenstva i unitarističkom uređenju države, za političare iz Srbije najvažnija je bila taktika u nastojanju da se potisne dominacija Radikalne stranke u Srbiji. Zato su oni bili spremni i na popuštanja i kompromise sa federalističkim koncepcijama koje zastupa prije svega Radićeva HRSS. To je dovelo do žestokog sukoba 1922., ali je raskol tada izbjegnut.
Ted McGinley
Studirao je na Sveučilištu Južne Kalifornije, gdje je bio članom bratstva Sigma Chi i kapetan vaterpolo momčadi te se trebao natjecati u američkom olimpijskom vaterpolo timu, ali su 1980. SAD bojkotirale Olimpijske igre u Moskvi.
Demokratska stranka (Jugoslavija)
Izbori 1923.
Na izborima za Narodnu skupštinu 18.3. 1923. stranka je povećala broj svojih glasova na 400.342, što zbog znatno većeg ukupnog broja glasača znači pad postotka sa 19,9 na 18,4%. Kako je i ukupni broj mandata u skupštini znatno smanjen (sa 419 na 312), te zbog osobina izbornog sustava (razmjerni izbori, ali u malim jedinicama, što daje prednost jačim strankama), broj mandata gotovo je prepolovljen: sa 92 na 51. Napredovali su s jedne strane radikali, s druge RSS. U sjevernoj Srbiji osvojili su 21 mandat (od 73; radikali 50), u južnoj Srbiji 12 (od 41; radikali 15 i Džemijet 14), Hrvatskoj i Slavoniji 10 (od 68), Vojvodini četiri (od 34), Crnoj Gori dva (od 7), Dalmaciji jedan (od 15), Sloveniji jedan (od 26), a u Bosni i Hercegovini ostali su bez mandata.
Ted McGinley
Prvo je glumio u seriji "Sretni dani" od 1980. do 1984., a te iste godine prelazi na film debitiravši u seriji filmova Osveta šmokljana kao glavni negativac. Od 1991. do 1997. glumio je Jeffersona D'Arcya u seriji "Bračne vode". Nakon toga iskustva, od 2003. do 2006. glumio je Charliea u seriji "Moja slavna sestra".
Demokratska stranka (Jugoslavija)
Raskol
U martu 1924. predsjednik stranke Ljubo Davidović pregovara sa Stjepanom Radićem i drugim oporbenim strankama o mogućoj koaliciji, koja bi mogla istisnuti s vlasti radikale. Za Pribićevića su pregovori sa "separatistima" iz HRSS neprihvatljivi. Sa grupom od 14 zastupnika on 26. ožujka 1924. istupa iz stranke kojoj je osnivač i osniva Samostalnu demokratsku stranku (SDS). Slijedećeg dana Pašić i Pribićević sastavljaju novu vladu.
Ted McGinley
Oženjen je i ima dvoje djece.
Demokratska stranka (Jugoslavija)
Izbori 1925. i 1927.
Na parlamentarnim izborima 8.2. 1925. Demokratska stranka spala je na 284.527 glasova (11,8 posto) i 37 mandata. (Režimskog terora i manipulacija bilo je na svim izborima, uz tendenciju jačanja; Demokratska stranka sada je u opoziciji.) Radikali i SDS, nastupajući u koaliciji kao Nacionalni blok, osvajaju većinu glasova Srba u Hrvatskoj, te dio glasova Hrvata i drugih. Tako je DS ostala bez ijednog mandata na području Hrvatske i Slavonije, a zadržala jedan mandat u Dalmaciji. Izgubila je i glasače u Sloveniji. Tako, nakon raskola, stranka gubi jugoslavenski karakter i ostaje vezana za Srbiju, Vojvodinu i Crnu Goru.
Na izborima održanim 11.9. 1927., stranka bilježi napredak: 381.784 glasova i 59 mandata. Teritorijalno je međutim ostala ograničena kao i 1925.
Nakon Šestojanuarske diktature: Udružena opozicija
U vrijeme Šestojanuarske diktature djelovanje Demokratske stranke je, kao i ostalih stranaka, zabranjeno. Pod pritiskom diktature približavaju se Seljačko-demokratskoj koaliciji i prihvaćaju federalizam kao rješenje nacionačnog pitanja u Kraljevini Jugoslaviji. Na parlamanternim izborima 1935. i 1938. nastupaju kao udružena opozicija zajedno sa Seljačko-demokratskom koalicijom i Zemljoradničkom strankom.
Drugi svjetski rat
Kada je Kraljevina Jugoslavija okupirana od strane Njemačke 1941. godine, dio rukovodstva Demokratske stranke odlazi u Veliku Britaniju, gdje s ostalim strankama formira Vladu u izbjeglištvu. Mlađi rukovodioci ostaju u zemlji. Dio sudjeluje u kvislinškim vlastima, dio sudjeluje u četnicima Draže Mihajlovića, a dio u Narodnooslobodilačkom pokretu.
Poslije završetaka rata i sporazuma Petra II. Karađorđevića i Josipa Broza Tita, dio rukovodstva Demokratske stranke se vraća u zemlju i učestvuje u Privremenoj vladi. Predsjednik Demokratske stranke, Milan Grol, postaje potpredsjednik Vlade. Na prvim izborima koji su u Jugoslaviji održani 1945. godine, Demokratska stranka pokušava nastupiti protiv Komunističke partije. Zbog represalija i neregularnosti, ona je te izbore bojkotirala. Nešto kasnije, poslije hapšenja Milana Grola i ostalih rukovodioca od strane komunista, njen rad je zabranjen, a imovina zaplijenjena.
Obnova stranke 1990.
Slijedeći započete procese promjena u istočnoj Europi, grupa od trinaest intelektualaca u novembru 1989. godine u Beogradu odlučuje da obnovi rad Demokratske stranke. Osnivačka skupština održana je 3.2. 1990. godine u Beogradu. Današnja Demokratska stranka i Demokratska stranka Srbije se pozivaju na tradiciju Demokratske stranke.
Literatura
Neka osnovna literatura (samo knjige) i citirana literatura:
Hermanos Camino, Santiago Tuxtla
Hermanos Camino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Framboisière
Framboazjer je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Dre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 297 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 56 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,23 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 225 metara (maksimalnoj 228 m, a minimalnoj 194 m).
Carrie (film, 1952)
Carrie je američki igrani film snimljen 1952. u režiji Williama Wylera. Temelji se na romanu Sister Carrie Theodorea Dreisera, a naslovna protagonistica - čiji lik tumači Jennifer Jones je mlada, lijepa, ali siromašna djevojka iz provincije koja nakon dolaska u Chicago otkriva da se iz siromaštva može izvući vezama sa starijim i situiranim muškarcima.
Santa María Magdalena Cahuacán, México
Santa María Magdalena Cahuacán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4729 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2754 m.
Rango, Brescia
Rango je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Oskar Danon
Oskar Danon - Cigo (Sarajevo, 7. februar 1913 — Beograd, 18. decembar 2009 ), jugoslovenski dirigent i kompozitor jevrejskog porijekla, akademik ANU BiH.
Diplomirao je dirigovanje i kompoziciju na Praškom državnom konzervatorijumu i doktorirao filozofiju na Karlovom univerzitetu u Pragu. Bio je u partizanima, bio je prvi direktor Opere i Baleta Narodnog pozorišta u Beogradu posle Drugog svjetskog rata, a zatim njihov umjetnički direktor i stalni gost dirigent, bio je šef dirigent Slovenske filharmonije u Ljubljani i Simfonijskog orkestra Radio Zagreba, redovni profesor Muzičke akademije u Beogradu.
Biografija
Oskar Danon je rođen 7. februara 1913. godine u Sarajevu. Potiče iz građanske jevrejske porodice. Njegov otac, koji je u Beču završio trgovačku akademiju, bio je vlasnik manufakturnih radnji u Sarajevu koje su mu oduzete 1941. godine uspostavom vlasti NDH. Majka Oskara Danona, Hani Danon, svirala je klavir tako da je rastao u kući okružen muzikom.
Gimnazijski dani
Pohađao je Prvu mušku gimnaziju u kojoj vrlo rano dolazi u susret sa lijevo orijentisanim profesorima, te učestvuje u aktivnostima socijalistički opredijeljene omladine i radu literarnog kružoka „Omladina“. 1928. godine osniva prvi džez orkestar „Bobi džez“ u kome svira klavir.
U sedmom razredu gimnazije muziku mu je predavala Anka Ivačić, profesorka koja se kasnije udala za književnika Hamzu Humu. U pjevačkom horu koji je Anka Ivačić vodila, Oskar Danon svirao je klavir, sve dok profesorka Ivačić nije zatražila od njega da je zamijeni na mjestu dirigenta. To su bili njegovi dirigentski počeci. Kasnije je s učenicama Ženske gimnazije napravljen mješoviti hor, pa bi preko ljeta odlazili na turneje po bivšoj Jugoslaviji. Izvodili su djela Mokranjca, Slavenskog, Gotovca, recitovali Kranjčevića, Zmaja, Šantića… U Makarskoj ga je čuo profesor praškog konzervatorija i kompozitor František Picha i veoma se zainteresovao za njega. Kada je trebalo da odluči gdje ću na studije, došao je u Sarajevo kod Oskarovog oca i insistirao da ode u Prag i studira muziku.
Povrtak u Sarajevo
Godine 1938. u Pragu je, posle diplomskog koncerta s orkestrom Konzervatorija, odbranio doktorsku tezu na temu Klod Debisi i muzički impresionizam, početak dekadence u muzici. Te 1938. u Sarajevo je sa studija iz inostranstva stigao veliki broj mladih intelektualaca, pa je grad koji je godinama bio bez značajnijih kulturnih manifestacija, odjednom živnuo. U okviru Sarajevske filharmonije zajedno sa pijanistkinjom Matusja Blum, balerinama Anom Rajs i Ubavkom Milanković, likovnim umjetnicima Vojom Dimitrijevićem, Ismetom Mujezinovićem, Danijelom Ozmom, Romanom Petrovićem, inženjerima Jahielom Fincijem, Emerikom Blumom, Šuicom Salomom, piscima Jovanom Kršićem, Borisom Kovačevićem, Borom Draškovićem, pravnicima Pavlom Goraninom, Mladenom Cvitkovićem, i drugim, osniva umjetničko društvo Kolegijum artistikum (Collegium Artisticum) koji organizuje horske recitacije, predavanja, multimedijske umjetničke večeri, izložbe….
Drugi svjetski rat
Nakon 6. aprila i sloma Jugoslavije, svi ljevičari okupljeni oko Kolegijuma, zbog tajnih policijskih spiskova na kojima su se nalazila njihova imena, morali su u ilegalu.
Čim je uspostavljena vlast Nezavisne Države Hrvatske, u sve sarajevske radnje koje su držali Jevreji i pravoslavci uvedeni su povjerenici. Jedna veća radnja Oskarovog oca dodijeljena je porodici Mešinović. Nakon rata, radnja je nacionalizovana i od nje je nastala Nama. Roditeljima je oduzeta i radnja koja se nalazila pored hotela Centrali data je na upravljanje dirigentu hrvatskog pjevačkog društva Napredak, Ivanu Demetru, koji je, po kazivanju Oskarovog brata, učestvovao u proterivanju njegovih roditelja iz velikog lijepog stana u centru Sarajeva. Roditelji su živeli kao podstanari kod jedne muslimanske porodice koja ih je lijepo primila i omogućila im da, preodjeveni u muslimansku nošnju, uz pomoć očevog nećaka, izbegnu ustaški pogrom i da se preko Splita i Mostara prebace u Italiju.
16. jula 1941. odlazi u partizane. Toga dana dogovorio je sa Slavišom Vajnerom, Slobodanom Principom, Hasanom Brkićem, Avdom Hodžićem, Brankom Milutinovićem i krojačem Mentom da se nađu kod samostana K Isusu i Mariji na Bjelavama i da probaju da se dočepaju Romanije. Sa lažnim planinarskim legitimacijama koje je, zahvaljujući svojoj školskoj drugarici koja je radila u Zubićevoj ustaškoj kancelariji, policijskim žigom ovjerila Vjera Bonačić, Danonova buduća supruga, krenuli su, navodno, na Crepoljsko, u planinarski dom. Pošto im se to činilo najbezbjednijim, dogovor je bio da po njih dođe taksi. Međutim, taksist se uplašio, pa su Slaviša Vajner, Slobodan Princip i Oskar Danon ceo sat čekali dok Hasan Brkić ne stigne s novim. Na Crepoljskom su ih sačekali Avdo Hodžić, Branko Milutinović i krojač Mento. Partizani kao organizovana formacija još uvek nisu postojali, pa su sa Grujom Novakovićem, Perom Kosorićem i Pavlom Goraninom, koji je imao zadatak da ih sačeka iznad zaseoka Senkovići, krenuli u Bijele vode. U početku su izvodili diverzantske akcije, minirali pruge, a onda polako formirali partizanske odrede. Najpre je bio zamjenik komandanta Romanijskog bataljona, pa onda komandant odreda Zvijezda. Partizansko ime bilo mu je Cigo.
U partizanima komponuje pjesme Romanijo visokoga visa, Ide Tito preko Romanije, Pjesma bosanskih proletera. Po tekstu Vladimira Nazora komponuje Drug Tito, Sve što j' bilo pod pepelom, Pjesma o pesti …
Učestvuje na Drugom zasjedanju AVNOJ-a u Jajcu, gdje je dobio čin majora.
Jedno vrijeme je, 1944. s Pozorištem narodnog oslobođenja boravio u Bariju, gde su davali priredbe u pravom profesionalnom pozorištu. Zvalo se Teatro Picini. Krajem septembra dobio je naređenje da se pripremi za ulazak u Beograd. Dobio je zaduženje da ide u Narodno pozorište, da formira hor, orkestar i ansambl koji će izvesti svečanu priredbu povodom proslave velike Oktobarske revolucije. Spremili su Šestu simfoniju od Čajkovskog. Nakon 20. oktobra, Pozorište narodnog oslobođenja je davalo priredbe tri puta dnevno – ujutro, popodne i uveče. Sala je uvek bila puna.
Sudbina Danonove porodice u Holokaustu
Mnogi članovi Danonove porodice stradali su u logorima. Oskarov brat bio je u logoru u Švajcarskoj, odakle se vratio u Sarajevo. Oskarovi roditelji, nakon što su uspjeli da se prebace u Italiju, poslije rata 1948. godine odlaze u SAD u Detroit. Majka mu je radila kao kuvarica u jednom jevrejskom staračkom domu, a otac mu je bio ekonom - snabdjevač doma. Otac mu je umro 1964. godine, a majka, koja se vratila u Jugoslaviju, mu je umrla u Sarajevu 1972. godine.
Period nakon rata
Nakon završetka rata ženi se sa Vjerom Bonačić iz Sarajeva. Odlazi u Beograd da živi. Dugi niz godina je bio direktor Beogradske opere (1945-1963). Od 1963. do 1970. djeluje kao profesor u razredu opernog studija na Muzičkoj akademiji u Beogradu. Od 1970. do 1975. je šef-dirigent Slovenske filharmonije u Ljubljani i potom dvije sezone (1980. – 1982.) šef-dirigent Simfonijskog orkestra Radio Zagreba. Bio je predsjednik Udruženja muzičkih umetnika Srbije, prvi generalni sekretar Saveza kompozitora Jugoslavije, obnovio je Beogradsku filharmoniju… S ansamblom Beogradske opere imao je veoma uspješne nastupe u Parizu, Beču, Edinburgu, Firenci, Veneciji, Visbadenu, Rimu, Berlinu… Na tim gostovanjima je sreo i upoznao mnoge velike umetnike, a s nekima od njih docnije i sarađivao. Kao gost dirigent nastupao je u više navrata u vodećim operskim kućama i koncertnim dvoranama Evrope, Sjeverne Amerike, Sovjetskog Saveza i Japana.
Raspad SFRJ
Učestvovao je u antiratnim protestima u Sarajevu kada je na okupljene protestante otvorena snajperska vatra. U Sarajevu se, tada, sasvim slučajno nalazio. Uspio je da napusti Sarajevo posljednjim letom iz Sarajeva za Beograd. Od 1992. godine živio je u Baškoj, na ostrvu Krk u Hrvatskoj. Ostao je veliki protivnik nacionalista i, po sopstvenom priznanju, bio je jugonostalgičar. Prema njegovim sjećanjima, koje je zabilježila Svjetlana Hribar, 2005. godine objavljena je biografska knjiga „Ritmovi nemira“.
Septembra 2008. godine izabran je za člana Akademije nauka i umjetnosti BiH.
Preminuo je 18. decembra 2009. godine u Beogradu.
Vojislav J. Đurić
Kratka biografija
Vojislav Đurić je rođen 26.02.1925. godine u Velikoj Pisanici kod Bjelovara. Radio je na Filozofskom fakultetu u Beogradu, a za redovnog profesora je izabran 1967. godine.
Za dopisnog člana Odeljenje društvenih nauka izabran je 28.05.1970, a od 11.03.1971. godine se nalazi u Odeljenju istorijskih nauka, čiji redovni član postaje 16.11.1978. godine. Na mestu sekretara tog odeljenja nalazio se od 27.05.1979, do 25.09.1981. godine, kada je podneo ostavku koja je prhvaćena na skupštini SANU 19.11.1981. godine. Na mesto člana predsedništva SANU izabran je 16.11.1989. godine i tu funkciju je obavljao do svoje smrti,12.05.1996. godine.
Gonzales, Louisiana
Gonzales je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.781, što je 1.625 (19,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1,3,5-Trihlorobenzen
1,3,5-Trihlorobenzen je organohloridno jedinjenje. On je jedan od tri izomera trihlorobenzena. On je u većoj meri simetričan u odnosu na druge izomere, te se javlja u obliku bezbojnih kristala, dok su drugi izomeri tečni na sobnoj temperaturi.
Lecumbre, Mezquitic
Lecumbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
1,3,5-Trihlorobenzen
On se ne formiar hlorinacijom benzena. Priprema se iz 3,5-dihloroanilina.
Lecumbre, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1375 m.
Caserta
Caserta je glavni grad istoimene talijanske provincije Caserta u regiji Kampaniji. Grad broji 74.868 stanovnika.
Burbonski Kraljevski dvorac iz Caserte je zajedno sa Vanvitellijevim akvaduktom i lokalitetom San Leucio 1997. uvršten na UNESCO-vu listu mjesta svjetske baštine u Evropi
Geografija
Caserta leži na rubu Kampanijske ravnice i Kampanijskog planinskog masiva, udaljena oko 40 km sjeverno od regionalnog centra Napulja.
Historija
Današnja Caserta izrasla je u grad oko langobardskog obrambenog tornja Pandoa, princa od Capue koji je razorio stari grad oko 863. godine. Toranj je danas dio Palazzo della Prefettura koje je nekada bilo sjedište grofova Caserte i kraljevska rezidencija. Izvorno stanovništvo se premjestilo iz Casertavecchije (bivšeg sjedišta biskupije) na današnju lokaciju u 16. vijeku. thumb|240px|lijevo| [[Katedrala San Michele Arcangelo u Staroj Caserti (Casertavecchia)]] Grad i okolica su postali feud porodice Acquaviva koji su ga zbog velikih dugova prodali napuljskim kraljevima. Oni su tad odabrali Casertu za mjesto izgradnje svoje nove rezidencije, jer je ona bila sigurnija za odbranu od one u napuljskom zaljevu.
Znamenitosti
thumb|300px| [[Kraljevski dvorac (Caserta)|Kraljevska palača u Caserti]] thumb|300px| [[Vanvitellijev akvadukt ]] thumb|300px| [[San Leucio ]]
Kvartovi (frazioni) Caserte
Kvartovi (frazioni) Caserte su: Aldifreda, Briano, Casertavecchia, Casola, Casolla, Centurano, Ercole, Falciano, Garzano, Mezzano, Piedimonte di Casolla, Pozzovetere, Puccianiello, Sala di Caserta, San Benedetto, San Clemente, San Leucio, Santa Barbara, Staturano, Tredici, Tuoro, Vaccheria.
Sport
Juvecaserta Basket je talijanski klub iz Caserte osnovan 1951. godine, a trenutačno se natječe u Serie A. Zbog sponzorskih razloga klub nosi ime Eldo Caserta.
Associazione Sportiva Dilettantistica Casertana Calcio je talijanska nogometni klub iz Caserte koji je trenutačno u talijanskoj ligi Serie D. Klub je osnovan 1908. kao Robur Caserta, a postao je poznat kao Unione Sportiva Casertana od 1928. do 2005. godine, kada je klub izbačen iz udruženja. Najveći uspjeh kluba je osvajanje prvenstva Serie B u sezonama 1970.-71. i 1991.-92.
Caserta je i jedna od postaja slavne biciklističke utrke Giro d'Italia.
Privreda i transport
Caserta je trgovački centar poljoprivrednog kraja, sa nešto prehrambene i industrije stakla. Caserta je veliko željezničko čvorište, preko nje idu pruge za Rim, Napulj i Foggiu.
El Manzano, Uruachi
El Manzano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 199 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2157 m.
Levanto, La Spezia
Levanto je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Melsbach
Melsbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Nojvid. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.079 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7138043.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nojvid Melsbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Nojvid. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 170 metara. Površina opštine iznosi 2,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.079 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 742 stanovnika/km².
Via Villarella, Caserta
Via Villarella je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 343 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Martina (Mošćenička Draga)
Martina je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Mošćeničke Drage. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverno je Golovik, jugoistočno je Brseč, južno je Zagore. Sjeveroistočno su Sveta Jelena i Mošćenice.
Rukometna reprezentacija Južne Koreje
Rukometna reprezentacija Južne Koreje predstavlja Južnu Koreju u rukometu na međunarodnim natjecanjima, a pod ingerencijom je Korejskog rukometnog saveza. Reprezentacija je osnovana u listopadu 1945. godine, a članica IHF-a je od 1960. godine.
Na međunarodnim natjecanjima nastupaju od 1977., kada su se prvi puta pojavili na azijskom prvenstvu. Na Olimpijadi su se prvi put pojavili 1984. godine, a najbolji rezultat bilo im je srebro iz Seoula 1988. godine. Na IHF Svjetskom prvenstvu prvi put nastupaju 1986., a najbolji rezultat ostvarili su 1997. u Japanu, kada su osvojili 8. mjesto. Ipak, Južna Koreja najdomiantnija je azijska momčad još od početka 1980ih godina, kada su osvojili svoje prvo azijsko prvenstvo. Od te 1983. do 2012. godine, od ukupno 13 održanih prvenstava, Južna Koreja osvojila je njih 9, na dva je bila druga (uz još jedno srebro iz 1977.), jednom četvrta, a samo jednom nije nastupila na natjecanju (2004.).
Povijest južnokorejskog rukometa obilježila su i dvojica velikih igrača, Kang Jae-won i legendarni Yoon Kyung-shin, rekorder po broju nastupa za reprezentaciju. Obojica su bila proglašena igračima godine, dok je Yoon bio i najbolji strijelac na dva svjetska prvenstva.
Momčad
Izbornik: Choi Suk-jai
Zle pare
Zle pare je jugoslavenski igrani film snimljen 1956. u režiji Velimira Stojanovića. Po žanru je mešavina drame i crne komedije. Radnja je inspirirana stvarnim događajima u Crnoj Gori neposredno pred i na početku Drugog svjetskog rata. Protagonisti su mještani crnogorskog sela koji slučajno otkrivaju zalihe zlata koje je kraljevska vlada zakopala kako bi ga sačuvala u sluačju invazije. Radnja prikazuje kako oni to zlato kradu kako bi njime sagradili raskošne kuće, ali i kako one budu uništene kada nakon rata Crnu Goru okupiraju Italijani.
Uloge
Ostale uloge ▼
Kompletna filmska ekipa ▼
Cahokia, Illinois
Kahokija je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.241, što je 1.15 (-7,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Franck-Hertzov pokus
mini|desno|250px|[[Fotografija elektronske cijevi koja se koristi za Franck-Hertzov pokus u laboratorijima. Unutar cijevi se nalazi kapljica žive iako na fotografiji nije vidljiva. (C) je sklop katode; sama katoda je vruća i svijetli narančasto, emitira elektrone koji prolaze kroz rešetku metalne mreže (G) i skuplja se na anodi (A) kao električna struja.]]
Franck-Hertzov pokus je pokus kojim je s pomoću električnoga mjerenja potvrđena kvantna priroda atoma, to jest potvrđena je pretpostavka o postojanju stacionarnih stanja i diskretnih energijskih razina u atomima. Izveli su ga 1914. u Berlinu J. Franck i G. L. Hertz. Tijekom pokusa mjerena je jakost istosmjerne električne struje kroz elektronsku cijev s razrijeđenim živinim parama. Pri postupnom povećanju električnoga napona uočen je niz porasta i padova jakosti električne struje i emisija svjetlosti pri padu električne struje. Prema objašnjenju pokusa jakost električne struje povećava se razmjerno (proporcionalno) električnom naponu kad se elektroni elastično odbijaju od atoma žive, a pad jakosti električne struje i emisija svjetlosti opažaju se kad se elektroni neelastično sudaraju sa živinim atomima. Neelastičnim sudarom elektroni svoju kinetičku energiju prenose na atome živinih para koji se zbog dobivene energije uzbude (njihovi elektroni preskoče iz orbitale manje energije u orbitalu veće energije) i pri povratku emitiraju svjetlost. Elektroni nakon neelastičnog sudara (sraza) ostaju bez energije, sporo se gibaju i ne stižu do anode, što se očituje kao slabljenje jakosti električne struje. Skokovi jakosti električne struje pojavljuju se za promjene napona svakih 4,9 V, što odgovara energiji svojstvene valne duljine živine svjetlosti od 253 nm koja u apsorpcijskome spektru para žive odgovara prijelazu iz osnovnoga stanja atoma na razinu iznad osnovnoga stanja:
Răcarii de Sus, Filiași
Răcarii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Filiași.
Franck-Hertzov pokus
Objašnjenje
Iste godine 1913. kad je N. Bohr postavio osnovna načela kvantne teorije, ispitivali su J. Franck i G. L. Hertz srazove elektrona s atomima živinih para. Oni su upotrijebili kao katodu užarenu volframovu nit. Anoda je bila žičana mreža, kroz koju su prolazili elektroni i padali na ploču, od koje je vodila električna struja preko osjetljivog galvanometra. Elektroni koji su se isparivali iz niti bili su ubrzani električnim naponom i bacani na atome. Franck i Hertz mogli su električni napon po volji jačati tako da su proizvodili zrake elektrona sve veće brzine. Dok su brzine elektrona male, elektroni se odbijaju od atoma, kao od krute stijene. Oni ne mogu prenijeti svoje energije na mnogo teže atome plina (žive). Pokusom se opaža da električna struja razmjerno (proporcionalno) raste kako se povećava električni napon. No najedanput kod određenog električnog napona struja postigne maksimum i, kad se električni napon dalje povećava, električna struja naglo oslabi. Elektroni se dakle zaustavljaju, predavajući atomima svoju kinetičku energiju. Ta njihova energija sada je upravo dovoljna da atomi prijeđu iz stabilnog stanja s energijom E1 u prvo pobuđeno stanje s energijom E2. Franck i Hertz su pokusima pokazali, da postoji čitav niz određenih električnih napona, kod kojih nastupa takav neelestični sraz između elektrona i atoma. Umnožak e∙U znači energiju koju ima elektron kad prođe električni napon U i te diskontinuirane vrijednosti e∙U1, e∙U2, e∙U3, …, pokazuju direktno "ljestvicu" energije atoma.
Răcarii de Sus, Filiași
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1187 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Franck-Hertzov pokus
Objašnjenje
slijedi uvrštenjem brojčanih vrijednosti u jednadžbu:
Ovu teoretsku jednadžbu usporedit ćemo s pokusima na živinim parama. Franck i Hertz su našli da prvi rezonantni udarac nastupa kod električnog napona od 4,9 V. Pri tom naponu pojavljuje se živina spektralna linija s valnom duljinom od 253,7 nm. Kako se vidi umnožak 4,9 ∙ 253,7 = 1 240 slaže se s prethodnom jednadžbom.
Udarcem elektrona može atom prijeći na neki viši energetski nivo. Tad ne mora atom odmah pasti u stabilno stanje. On može prijeći u bilo koji niži energetski nivo. Zbog toga se pojavljuje u emitiranoj svjetlosti ne samo frekvencija koja odgovara padu u stabilno stanje, nego i manje frekvencije koje odgovaraju skokovima između bližih energija. Usporedba Franck-Hertzov pokusa sa spektralnom analizom značila je punu pobjedu Bohrovih postulata. Time je neposredno dokazano da se spektralni termi podudaraju s diskontinuiranim energijama atoma.
Collo Pirrera, Messina
Collo Pirrera je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Schiopparello I, Livorno
Schiopparello I je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Mala Učka
Mala Učka je ruralno naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Mošćeničke Drage. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Upravna organizacija
Jedan dio Male Učke (Gornje Selo) dijelom je Grada Opatije, a drugi dio (Donje Selo) dijelom je općine Mošćeničke Drage. Malu Učku čine dva zaselka: Pilati, gdje su živjeli Brumnjaci i Selo, gdje su živjeli Brubnjaci. Pilati su pripadali k.o. Vranji i pokapali su se na groblju u Vranji, a oni iz Sela pripadali su k.o. Mošćenice i pokapali su se na groblju u Mošćenicama.
Zemljopis
Nalazi se na području parka prirode Učke. Sjeveroistočno je jedan od vrhova Učke Vojak, sjeverozapadno je Boljunsko Polje, jugozapadno su Šušnjevica, Nova Vas i Jesenovik, jugoistočno su Trebišća, Sveti Petar, Mošćenička Draga i Sučići, istočno-jugoistočno je Medveja, sjeveroistočno su Tuliševica, Liganj i Dobreć. Iz Male Učke može se cestom do Vele Učke.
Najviše je ruralno naselje u Istri.
Povijest
Selo je 1912. iz snažnih izvora vode koji su iznad sela dobilo tekuću vodu, istovremeno kao svjetski poznata Opatija. 30. travnja 1944. godine njemački i talijanski okupatori spalili su selo. Učkarima su uslijedile teške gospodarske prilike zbog čega su iselili poslije rata. 1956. izgradnjom televizijske antene na Učci Mala Učka dobila je električnu struju. 1993. godine podijeljena je na Gornje i Donje selo. Donje Selo uvršteno je pod naselje Grabrova. 2007. ponovno je Donje selo vraćeno u okvire naselja.
Gospodarstvo
Dok je selo bilo naseljeno, glavna gospodarstva djelatnost Učkara bila je stočarstvo i proizvodnja sira po čijoj su dobroj kvaliteti bili poznati (ovčji sir i skuta).
Stanovništvo
Napomena: U 1857. podaci su sadržani u naselju Mošćenička Draga, a 1869., 1921. i 1931. u naselju Vela Učka. Od 1971. do 1991. bez stanovnika.
Selo danas ima jednog stalnog stanovnika. Prema popisu 2011. nije bilo stanovnika. , ali se prema tom popisu selo nalazi pod administrativnom upravom grada Opatije. Ljeti je naseljeno kad dođu ovčarske obitelji dovesti blago na ispašu koja je ovdje kvalitetna.Također, jedna kuća je potpuno obnovljena.
Mengerschied
Mengeršid je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 775 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140092.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Mengeršid se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 9,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 775 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 81 stanovnika/km².
Bidart, Pyrénées-Atlantiques
Bidar je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Bajon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4670 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 384 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 60 metara (maksimalnoj 80 m, a minimalnoj 0 m).
Ivana Šojat
Ivana Šojat (Osijek, 26. 2. 1971.) je hrvatska književnica, prevoditeljica i urednica pozorišnih izdanja HNK u Osijeku. Gimnaziju i dvije godine studija matematike i ﬁzike na Pedagoškom fakultetu završila je u Osijeku. Osam godina živjela je u Belgiji te tamo diplomirala francuski jezik. Poznaje engleski, francuski, talijanski. Živi i radi u Osijeku. Piše romane, priče, poeziju.
Bibliografija
Romani:
Zbirke priča:
Eseji:
Zbirke poezije:
Prevodi
Prevodi s francuskoga i engleskoga jezika. Između ostalih prevela je knjige Amélie Nothomb, Rolanda Barthesa, Raymonda Carvera, Gaoa Xingjiana, Pat Barker, Nuruddina Faraha, Alice Sebold, Moussa Nabatija, Luca Bessona i Paula Austera.
Nagrade
Roman Šamšiel, 2002., nagrađen je na Kozarčevim danima u Vinkovcima Poveljom za uspješnost, a roman Unterstadt, 2009., osvaja nagradu za književnost Vladimir Nazor (2010.), nagradu Ksaver Šandor Gjalski za najbolji roman (2010.), nagradu Fran Galović za najbolje prozno djelo zavičajne tematike (2010.) i nagradu Josip i Ivan Kozarac za knjigu godine (2010.)
The Parent Trap (film, 1961)
The Parent Trap je američki film za djecu snimljen 1961. godine u režiji Davida Swifta i produkciji Walta Disneya, poznat kao jedan od najpopularnijih i komercijalno najuspješnijih igranih filmova Disneyeve filmografije.
Predstavlja adaptaciju romana Das doppelte Lottchen njemačkog pisca Ericha Kästnera. U njemu Hayley Mills tumači dvostruku ulogu - djevojčice po imenu Susan Evers i Sharon McKendrick - koje se slučajno sretnu u ljetnom kampu i ustanove da su sestre blizanke, odnosno da su im zajednički roditelji - koje tumače Brian Keith i Maureen O'Hara - razvedeni. Radnja prikazuje kako odlučuju preuzeti identitet jedna druge, a u nastojanju da svoje roditelje ponovno spoje.
The Parent Trap se isticao izuzetno vještim korištenjem fotografskih i drugih trikovima, kojima se stvorila iluzija dva lika koja tumači ista glumica u kadru; time je najvećim dijelom nestala potreba za korištenjem dublerke za Hayley Mills. Film je postao izuzetno popularan, te je potakao snimanje ekranizacija Kästnerovog romana u nizu drugih zemalja kao što su Japan i Indija. Disneyev studio je decenijama kasnije snimio nekoliko nastavaka u obliku TV filmova, a 1998. je snimljen i istoimeni remake koji je učinio zvijezdu od mlade Lindsay Lohan.
Cristal, Granja, Reynosa
Cristal, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Vojislav Đurić (istoričar književnosti)
Vojislav Đurić (Malo Krčmare, 17. januar 1912 — Beograd, 27. jul 2006) je bio srpski istoričar književnosti, akademik i univerzitetski profesor. Bio je osnivač Katedre za opštu književnost i teoriju književnosti na beogradskom Filolozofskom fakultetu (jednom od preteča Filološkog fakulteta) i današnjeg Instituta za teoriju književnosti i umetnosti.
Kratka biografija
Vojislav Đurić je rođen u mestu Malo Krčmare kod Rače Kragujevačke, 17.01.1912. godine, a završio je gimnaziju u Kragujevcu. Završio je književnost u Beogradu (1935), gde je i doktorirao 1939. godine. Radio je na Filozofskom fakultetu u Beogradu, 1956. godine je izabran za redovnog profesora, a posle osnivanja Filološkog fakulteta (1960) prelazi da radi na njemu. Osnivač je Centra (danas Institua) za teoriju književnosti i umetnosti (1950) i njegov direktor, u periodu od 1960. do 1966. godine.
Dopisni član Odeljenja literature i jezika SANU postao je 21.12.1961. godine, a za redovnog člana je izabran 16.12.1965. godine. Bio je na mestu sekretara Odeljenja literture i jezika, u periodu od 01.03.1963. do 19.12.1974. godine, kada postaje generalni sekretar SANU. Tu dužnost je obavljao do 15.12.1977. godine, kada je izabran za potpredsednika SANU i na tom mestu se nalazio do 19.11.1981. godine.
Vojislav Đurić je preminuo 27.07.2006. godine u Beogradu.
Leslie Turner
Leslie Turner (Cisco, Teksas, 25. decembar 1899 - Orlando, 2. mart 1988) bio je američki ilustrator i crtač stripa, najpoznatiji po radu na pustolovnom stripu Wash Tubbs. Njega je 1943. preuzeo od svog dugogodišnjeg prijatelja Roya Cranea, koji je tada počeo raditi na stripu Buzz Sawyer. Za Turnera je bilo karakteristično inzistiranje na realizmu, odnosno detaljno proučavanje tema i fenomena kao što su hipnoza, alkoholizam i rana kompjuterska tehnologija kako bi što vjernije prikazao u svom stripu.
Chacuala, Santa Catarina
Chacuala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Leslie Turner
Njegova kćer Ann Turner Coook je spisateljica kriminalističkih romana.
Vojislav Đurić (istoričar književnosti)
Kratka biografija
Bio je član nekoliko odbora SANU:
Chacuala, Santa Catarina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 881 m.
Las Parras, Turicato
Las Parras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1064 m.
Joya Grande, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 261 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2584 m.
Obrš
Zemljopis
Zapadno su Sučići, jugozapadno su Grabrova i Sveti Petar, južno je Mošćenička Draga, sjeveroistočno je Donji Kraj, sjeverno-sjeveroistočno je Sveti Anton.
Salma Hayek
Salma Hajek je meksička filmska glumica, poznata po nizu zapaženih uloga u holivudskim filmovima.
Biografija
Rođena kao Salma Hajek-Himenez 2. septembra 1966. godine u gradu Koacakoalkos, država Verakruz, Meksiko. Majka joj je Meksikanka, dok joj je otac libanski imigrant. Odrasla je u katoličkoj porodici, a u internat "Lujzijana" poslata je sa samo 12 godina. Hajekova se vraća u Meksiko, da bi je konačno poslali u Hjuston (Teksas) da živi sa tetkom, gde je ostala do svoje 17. godine. Kasnije se vraća u Meksiko Siti, gde studira na Odseku za internacionalne komunikacije. Na nezadovoljstvo svoje familije, odlučila je da odustane od studija i posveti se svojoj davno otkrivenoj ljubavi - glumačkom pozivu. Počinje u lokalnim pozorišnim produkcijama, a karijeru nastavlja na televiziji, gde dobija i glavnu ulogu u popularnoj sapunici "Tereza". Uspeh serije doneo je Hajekovoj popularnost u domovini, ali u želji za većom popularnošću šokirala je svoje obožavaoce odlaskom iz serije zarad karijere u Los Anđelesu. Zvezda sapunskih opera u rodnom Meksiku, Hajekova je rizikovala svoju dotadašnju karijeru dolaskom u Los Anđeles, gde se borila da je shvate ozbiljno. Smatra se da je Salma Hajek prva meksička glumica koja je postala holivudska zvezda još od vremena Dolores del Rio. Šansu joj je pružio Robert Rodrigez ulogom u filmu "Desperado" (1995), kojim je Hajekova stekla reputaciju jedne od najseksepilnijih a ubrzo i najzaposlenijih glumica Holivuda.
Rancho Barrientos, Santiago Tuxtla
Rancho Barrientos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Bacchetti, Alessandria
Bacchetti je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Jill Esmond
Džil Ezmond Mur je bila engleska glumica rođena 26. januara 1908, a preminula 28. jula 1990. godine. Prvu ulogu dobila je 1924, pored svoje majke, glumice Eve Mur. Četiri godine kasnije upoznala je Lorensa Olivijea i venčala se sa njim 1930. Olivije je u svojoj autobiografiji objavio da su imali izuzetno neprijatnu prvu bračnu noć i da je zbog toga dugo bio impotentan. Ipak, šest godina kasnije dobili su sina Tarkvina. Debitovala je na filmu 1931. u Hičkokovom The Skin Game i potom igrala u još nekoliko filmova i brodvejskih predstava. Kako je Lorensova karijera cvetala, njena kratkotrajna je išla na dole. Kada je Olivije tražio razvod da bi se oženio sa Vivijen Li, odbila je da mu ga da. Pristala je dve godine kasnije i Olivije se venčao sa Lijevom 1941. Ipak, ostali su prijatelji a ona je u jednom pismu Trakvinu rekla: ''Smešno je koliko ga volim. Posle svega.'' Umrla je u osamdesetdrugoj godini, u Londonu.
Vanvitellijev akvadukt
Vanvitellijev akvadukt (talijanski: Acquedotto di Vanvitelli) ili Karolinski akvadukt (L'Acquedotto Carolino) je vodovod za opskrbu palače u Caserti i tvorničkog kompleksa San Leucio sa izvora Fizzo u podnožju planine Taburno, na području Bucciana (BN). Svojom dužinom od 38 km ona većinom vijuga ispod zemlje, a iznad čini veličanstveni akvadukt.
Naručio ga je napuljski i španjolski kralj Karlo Bourbonski, a dizajnirao ga je Luigi Vanvitelli, po kojima je dobio svoja imena. Izgradnja je trajala od ožujka 1753. do otvorenja 7. svibnja 1762. god.
Od posebne arhitektonske vrijednosti je savršeno očuvani dio od sedre (po uzoru na rimske akvadukte), dug 529 m, koji premošćuje Valle di Maddaloni između Monte Logano (na istoku) i Monte Garzano (na zapadu). Ovaj dio, od tri reda lukova koji je na svojoj najvišoj točki visok 55,8m, je 1997. god. upisan na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.
Love Among the Ruins (film)
Love Among the Ruins je britanski televizijski film snimljen 1975. u režiji Georgea Cukora. Po žanru je romantična komedija, a protagonistica, koju tumači Katharine Hepburn, je bivša londonska kazališna diva koju je ljubavnik tužio sudu. Radnja prati sudski proces u kojoj će je braniti iskusni advokat (čiji lik tumači Laurence Olivier), koji je u mladosti bio zaljubljen u nju. Film je dobio niz nagrada Emmy.
Bis (muzika)
Izraz bis znači ponoviti odgovarajuću radnju dva puta. U muzici ovaj izraz ima višestruko značenje:
1. Bis je dodatak koncertnom programu, bilo u vidu ponavljanja kompozicije ili njenog dela, na zahtev oduševljenih slušalaca.
2. Tražiti, zahtevati bis za jednom izvedeno delo.
3. Uzvik, zahtev oduševljene publike bis!.
4. U muzičkim partiturama često možemo naići na oznaku bis koja upućuje izvođača da kompoziciju ili neki njen deo treba da izvede ponovo.
Reference
BIS
San Bartolomé Coatepec, México
San Bartolomé Coatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4761 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2488 m.
Recep Tayyip Erdoğan
Recep Tayyip Erdoğan [ ɾeˈd͡ʒep tɑjˈjip ˈæɾdo(ɰ)ɑn ]  (Istanbul, 26. veljače 1954.), turski političar.
Biografija
Erdoğan je rođen u Rizi na sjeveru Turske 26. veljače 1954. godine. S obitelji se preselio u Istanbul 1967. godine, gdje je kasnije diplomirao na Fakultetu za menadžment Sveučilišta u Marmari.