cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tabernantin
Tabernantin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 310,433 Da.
Parcela Número Treinta, Ensenada
Parcela Número Treinta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Urbisaglia, Macerata
Urbisaglia je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1862 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
El Preseño, Burgos
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
La Providencia, Cuquío
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Brnjići
Brnjići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Dobretići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 296 stanovnika.
Istorija
Brnjići su se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazili u sastavu opštine Skender Vakuf.
Atkinson, Illinois
Atkinson je градић u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 972 stanovnika.
Cueni, Roești
Cueni je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Roești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 658 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
Ingegnere, Vibo Valentia
Ingegnere je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 733 m.
Tabbiano
Tabbiano ima više značenja:
Livija
Livija Druzila, poznata i kao Julija Avgusta posle 14. godine naše ere (lat: Livia Drvsilla, Ivlia Avgusta, rođ. 58. pne. - umrla 29. nove ere) bila je supruga prvog rimskog cara Avgusta i verovatno najmoćnija žena u vreme početaka Rimskog carstva. Livija je bila i majka cara Tiberija, baka vojskovođe Germanika i njegovog brata cara Klaudija, prabaka cara Kaligule i čukunbaka cara Nerona. Klaudije je u vreme svoje vlade deifikovao Liviju pod imenom Avgusta.
thumb|200px|Livija, statua iz 1. veka prikazuje caricu u liku rimske boginje Ops (Obilje) sa naramkom žita i rokom blagodati. Statua se danas čuva u pariskom muzeju Luvr.
Mladost i prvi brak
Livija se rodila 30. januara 58. pne. u braku Marka Livija Druza Klaudijana i Aufidije. Klaudijan je bio vatreni republikanac i izvršio je samoubistvo 42. godine nakon poraza cezaroubica u bitki kod Filipa. Aufidija je sa druge strane bila ćerka Aufidija Lurkona, pripadnika jedne ugledne plebejske porodice. Pošto je uz Livijino prvobitno ime išao i deminutiv Druzila najverovatnije je bila mlađa ćerka u porodici.
Livija je 42. pne. po očevoj želji udata za svog daljeg rođaka Tiberija Klaudija Nerona koji je po političkim uverenjima bio blizak Klaudijanu. Nakon Klaudijanovog samoubistva, Livijin suprug se pridružio Marku Antoniju u daljim borbama protiv Oktavijana. Najzad, pred proskripcijama koje je Oktavijan uveo u Italiji 40. godine, Tiberije Klaudije Neron i njegova porodica su pobegli na Siciliju pod zaštitu Seksta Pompeja.
Udaja za Oktavijana
Livija i njena porodica su se vratili iz Grčke u Italiju 39. godine kada je proglašena opšta amnestija. Livija je već bila majka budućeg cara Tiberija (rođen 42. pne.) i u vreme povratka u Italiju bila je u drugom stanju sa Druzom Starijim. U to vreme su je upoznali sa Oktavijanom, koji se po legende, odmah zaljubio u nju iako je već bio oženjen Pompejevom rođakom Skribonijom. Po istoričaru Dionu Kasiju (48.34.3), Oktavijan se razveo od Skribonije istog dana kada mu je ona rodila ćerku Juliju. Otprilike u isto vreme, kada je Livija već bila u šestom mesecu trudnoće, Oktavijan je prisilio Klaudija Nerona da pristane na razvod. Livija je rodila drugog sina 14. januara 38. godine i već 17. januara se, suprotno običajima, udala za Oktavijana. Tiberije Klaudije Neron je bio prisutan na svadbi i predao je mladu Oktavijanu "baš kao što bi i otac učinio" (Dion Kasije,48.44.1-3). Sa druge strane, venčanje je moglo biti diktirano i političkim značajem podrške roda Klaudija Oktavijanovoj strani, kao i potrebom za političkim opstankom porodičnog ogranka Klaudija Nerona. Oktavijan i Livija su ipak ostali u braku punih 51 godinu, sve do njegove smrti. Sopstvene dece nisu imali i poznato je da je Livija jednom imala pobačaj. Ipak, uvek je uživala status privilegovanog savetnika svog supruga, utičući na njegovu politiku i apelujući na njega u korist drugih.
Rimska carica
thumb|Portret Livije izrađen u crnom egipatskom kamenu bazaltu oko [[31. pne. koji se danas nalazi u Luvru.]]
Nakon poraza Marka Antonija u bitki kod Akcija 31. pne., Oktavijan je uspostavio novi politički poredak poznat kao principat. Formalno republika, a u praksi monarhija, Oktavijan je u stvari utemeljio Rimsko carstvo i pod imenom Cezar Avgust postao njegov prvi car. Jedan od ciljeva Avgustove politike bila je i moralna obnova, obnova starih vrednosti koji su uzneli Rim u svetsku silu. Jedna od tih zapostavljenih vrednosti bila je i porodica tako da su Avgust i Livija važili za primer. Uprkos neizmernoj moći i bogatstvu, carska pšorodica je skromno živela u Avgustovoj kući na Palatinu. Livija je bila uzorna rimska matrona koja se u javnosti nikada nije pojavljivala u raskošnoj odeći ili sa ekstravagantnim nakitom. Pored toga vodila je brigu o carskom domaćinstvu, lično plela odeću za svog supruga i nije se osvrtala na njegovo notorno ženskarenje ostajući mu uvek verna i posvećena.
Nešto pre uspostavljanja principata, Oktavijan je 35. pne. učinio dotada nečuvenu počast Liviji podigao joj je javnu statuu i dozvolio da samostalno raspolaže svojim finansijama. Ona je sada imala sopstveni krug klijenata i među njenim štićenicima kojima je omogućila da vrše visoke funkcije bili su Marko Salvije Oton, deda budućeg cara Otona, i Galba.
Pored toga, Livija je bila i ambiciozna majka koja se trudila da obezbedi prestižne položaje svojim sinovima Druzu i Tiberiju. Druz Stariji je oženjen Avgustovom omiljenom sestričinom Antonijom Mlađom i ostao je upamćen kao omiljen vojskovođa. Tiberije se oženio Avgustovom jedinom ćerkom Julijom 11. pne. i posle mnogo nesuglasica car ga je adoptirao 4. godine naše ere i time ga označio kao svog naslednika.
Život posle Avgusta
Avgust je umro 14. godine i nakon toga senat ga je deifikovao. U testamentu ostavio je trećinu imovine Liviji, a preostale dve trećine nasledniku Tiberiju. Takođe, adoptirao ju je u rod Julija čime je Livija stekla patricijski status i pravo na počasnu titulu Avguste. Zahvaljujući tome zadržala je svoj položaj i prestiž, sada pod imenom Julija Avgusta.
thumb|300px|Livija na Tiberijevom novčiću. Portret carice Livije na aversu novca njenog sina Tiberija iskovanog 22. ili 23. godine. Avgusta je prikazana kao otelotvorenje rimske tradicionalne vrline Pobožnosti (Pietas).
U prvo vreme činilo se da su Livija i njen sin Tiberije, novi princeps, živeli u slozi. Car je 20. godine i napade na svoju majku uneo u zakon o uvredi veličanstva, a 24. godine Livija je dobila počasno mesto u pozorištu među vestalkama. Uživala je neformalna ali vrlo velika ovlašćenja po kojima je mogla da naredi hapšenje osobe optužene za veleizdaju. Vremenom, Tiberije je postao neraspoložen prema svojoj majci, naročito zbog glasina u javnosti da je ona ta kojoj se imao zahvaliti za svoj presto. Na početku vlade, Tiberije je osujetio nameru rimskog senata da izglasa Liviji počasnu titulu Mater Patriae (Majke Otadžbine). Titula je predstavljala novinu u rimskom političkom životu i žensku verziju titule Pater Patriae (Otac Otadžbine) koju su nekada nosili Ciceron, Julije Cezar i sam Avgust. U ovom slučaju treba ipak uzeti u obzir da je Tiberije dosledno odbijao titulu Oca Otadžbine kao i sve druge počasti koje je smatrao preteranim i isuviše laskavim.
Istoričari Tacit i Dion Kasije prikazali su Liviju kao uticajnu, pa i dominantnu udovicu, spremnu da se umeša u Tiberijeve državničke poslove. Dva dobro poznata slučaja bila su slučaj Urgulanije, koja je kao Livijina prijateljica izbegla učešće u jednom sudskom procesu (Dion Kasije, 57.12, Tacit, Anali 2.34),, i Plancine, supruge Gneja Kalpurnija Pizona, navodnog trovača Tiberijevog posinka Germanika, koja je takođe zahvaljujući prijateljstvu sa Avgustom preživela optužnicu na račun svog supruga (Anali 3.17). U oba slučaja u javnosti je ostao gorak ukus da su prijatelji moćne Livije iznad zakona. Po beleški iz 22. godine Julija Avgusta je u centru Rima podigla statuu Avgusta a na natpisu na bazi kipa je svoje ime stavila iznad Tiberijevog.
Antički istoričari su Tiberijevu odluku da se 27. godine povuče iz Rima na ostrvo Kapri pripisali njegovoj nemogućnosti da viče podnese Livijinu blizinu (Anali 4.57, Dion Kasije 57.12.6). Sve do 22. godine po Tacitovim rečima "vladala je harmonija između majke i sina ili pak mržnja dobro prikrivena" (Anali 3.64). Kada je Livija 22. godine pala u krevet usled bolesti, Tiberije je pohrlio u Rim kako bi bio uz nju (Anali, 3.64). Međutim, kada se ozbiljno razbolela i našla na samrti, Tiberije je ostao na Kapriju izgovarajući se prezauzetošću državničkim poslovima, mada je poslao Gaja Kaligulu da održi podsmrtni govor (Anali 5.1, Dion Kasije 58.2). Svetonije je docnije zapisao da "kada je umrla...nakon višednevnog odlaganja, tokom kojih je Tiberije pširio nadu da će se pojaviti, najzad je pokopana pošto je stanje tela tako zahtevalo" (Vita Tiberii, 51). Tiberije je takođe uskratio svojoj majci božanske počasti i tako je perverzno uživao u tome da je liši njenih tajnih ambicija. Kasnije je takođe onemogućio senatu da izglasa sve planirane posmrtne počasti Liviji i nije dozvolio izvršenje njenog testamenta.
Tek 13 godina kasnije, u vreme vladavine Livijinog unuka Klaudija, sve uobičajne počasti su najposle uvedene i Livija je deifikovana. Kao Božanska Avgusta (Diva Augusta) Livija je počastvovana zapregom slonova koja je njenu statuu vuklu u kolima pre svih javnih priredbi, organizacijom trka četvoroprega i postavljanjem njene statue u Avgustzovom hranu odmah pored njegove. Takođe, žene su počele da polažu zakletvu sa njenim imenom.
Livijina vila u rimskom predgrađu Prima Porti se trenutno iskopava. Čuveni mozaici iz vile danas se mogu videti u Nacionalnom muzeju u Rimu. Jedna od najpoznatijih statua Avgusta, Avgust iz Prima Porte, pronađena je upravo u Livijinoj vili.
left|thumb|200px|Avgust iz Prima Porte, najčuvenija statua prvog rimskog cara izrađena je po narudžbini njegove supruge. Večito mladi car je prikazan kao vojskovođa koji se obraća vojnicima. Statua se danas nalazi u Vatikanskom muzeju u Rimu.
Livijina ličnost
Vremenom, udovištvo, oholost i otvorena žudnja za moći kao i javne klopke statusa izašle su na videlo. Livija je uvek bila najveći poklonik opšte klime laskanja koju se Avgust uporno trudio da stvori, a koju je Tiberije prezirao ("snažan prezir prema počastima", Tacit, Anali, 4, 37). Od 24. godine kada god bi posećivala pozorište, imala je rezervisano mesto među vestalkama, mada je ovo mogla biti više počast za vestalke nego za caricu (uporedi Ovidije, Tristia, 4.2.13f, Epist.Ex Ponto 4.13.29f.).
Livija je igrala glavnu ulogu u formiranju njenih sinova Druza i Tiberija. Bilo bi interesantno znati kakva je bila njena uloga u razvodu od prvog muža 39./38. pne., kao i u Tiberijevom razvodu od Vipsanije 12. pne.: da li je bila pasivna ili neutralna ili je aktivno doprinela Avgustovim željama. Prvi razvod je pretvorio Tiberija u posinka u Oktavijanovom domu, drugi mu je ostavio trajni emotivni ožiljak pošto je zbog dinastičkih razloga morao da ostavi voljenu suprugu. Antički izvori ne pružaju dovoljno detalja, ali je vrlo moguće da je Tiberijeva duboka antipatija prema rođenoj majci bila ukorenjena upravo u ova dva događaja.
Shūfī Ḩabbah, Hajjah
Shūfī Ḩabbah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Livija
Livija u književnosti i popularnoj kulturi
thumb|right|Mermerna statua Livije Druzile iz prve četvrtine 1. veka pronađena u kampanjskom gradu Pestumu (Posejdoniji) 1860. godine zahvaljujući iskopavanjima koje je finansirao markiz od Salamanke. Statua je od tada u Nacionalnom arheološkom muzeju u Madridu.
Shūfī Ḩabbah, Hajjah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 960 m.
Gulkana, Alaska
Galkana je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Livija
Savremena kultura
U TV-seriji Rome je tumači Alice Henley.
Gulkana, Alaska
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 119, što je 31 (35,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Svinjarevci
Svinjarevci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Bogdanovci, Vukovarsko-srijemska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 575 stanovnika te 251 obiteljskih kućanstava.
Šport
U Svinjarevcima je postojao nogometni klub NK Mladost Svinjarevci koji je ugašen 2008. godine nakon neuspješne sezone. 2010. godine, klub se obnavlja i ponovo kreće s natjecanjem u 3. ŽNL.
La Libertad, Igualapa
La Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Igualapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 367 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 609 m.
Влаоле
Кроз Влаоле протиче река Пек.
Демографија
У насељу Влаоле живи 642 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 44,4 година (43,9 код мушкараца и 44,8 код жена). У насељу има 261 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,94.
Ово насеље је у углавном насељено Власима (према попису из 2002. године).
Harper County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 3.685, što je 123 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kosmos-673
Kosmos-673 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-673 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 16. avgusta 1974. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 3800 kilograma. Kosmos-673 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Branka Katnić
Branka Katnić, rođena u Podgorici 1963. godine, novinarka i urednica u Radio-televiziji Crne Gore. Završila Filozofski fakultet, na grupi za jezik i književnost, u Nikšiću, diplomirala 1990. godine.
Profesionalni rad
Novinar Radija Crne Gore od 1989. godine. U redakciji Radija Crne Gore pokrivala najznačajnije poslove i teme. Radila izvještaje, intervjue, analize, razgovore, organizovala redakciju za pokrivanje dnevnih događaja. Bila urednik u unutrašnjopolitickoj, spoljnopolitičkoj redakciji kao i urednik informativnih emisija. Pokrenula i uređivala emisiju “Evropa” – emisiju o evropskim integracijama od 2005. do 2007. godine. Prva uređivala i vodila emisije naučnoobrazovnog programa, kao posebne programske jedinice u Radiju CG. Od 2007. urednik Naučnoobrazovnog programa Radija Crne Gore.
Uporedo s radom u redakciji Radija Crne Gore, od 1989. dо 2005. godine bila dopisnik iz Crne Gore više redakcija: BBC-jeve hrvatske i bosanske redakcije; slovenačkog multimedija “24 ure”; beogradskog “Danasa”; Hrvatskog Radija Hercegbosne. Bila jedan od novinara u redakciji koja je pokrenula prvi internet portal on-line novinarstva na Balkanu „NetNovinar-a" te saradnik Medija centra – Sarajevo, odnosno njegove Irex promedia grupe za Balkan. Za vrijeme 90-tih, Član Nezavisnog Udruženja Profesionalnih Novinara Crne Gore i Međunarodne Novinarske Federacije (IFJ). Autorka više dokumentarnih serijala i emisija koje istražuju recentnu crnogorsku istoriju, nauku, obrazovanje i politiku.
Usavršavanja u inostranstvu
Završila i nekoliko stručnih usavršavanja za uredničke i menadžerske timove organizovanih u RTCG, uz pomoć trenera iz inostranstva (BBC i DW):
Pontenano, Arezzo
Pontenano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Keltski jezici
Keltski jezici  (engleski: Celtic languages; ISO 639-2 i 639-5 ) su ogranak indoevropske jezične porodice, koji su se govorili u velikom dijelu Zapadne Evrope u rimsko i predrimsko doba, a danas se govore uglavnom na Britanskim otocima i u Bretanji na sjeverozapadu Francuske. Keltski jezici se na kronološkoj i geografskoj bazi dijele na dvije grupe, poznate kao kontinentalne i otočke.
Tabiano
Tabiano ima više značenja:
Keltski jezici
Kontinentalni keltski jezici
Kontinentalni keltski je generički naziv za jezike koji su poznati u Klasičnoj filologiji kao Keltski i Gelski; u različitim vremenima u razdoblju od otprilike 1.000 godina (otprilike 500. pne. do 500.), rasprostirali su se na teritoriju koji se protezao od Galije do Iberije na jugu i Galatije na istoku. Veliki dio dokaza za kontinentalni keltski sastoji se od imena ličnosti, plemena i naselja zabilježenih od grčkih i latinskih pisaca. Samo u Galiji i u Sjevernoj Italiji su pronađeni natpisi, ali je njihovo tumačenje u većini slučajeva upitno. Obzirom na prirodu tih dokaza, znanje o tim jezicima je uglavnom ograničeno na zvukovni sistem i mali dio vokabulara, pa se nemogu donijeti nikakvi konkretni zaključci o historijskom razvoju ili razlikama među njima.
Otočki keltski jezici
Otočni keltski odnosi se na keltske jezike rasprostranjene po Britanskim otocima i na bretonski koji se govori u Bretanji na sjeverozapadu Francuske.
thumb|left|260px| Karta historijske rasprostranjenosti Keltskih jezika
Lista keltskih jezika
Pojedini naučnici ovu jezičku grupu, dijele na kontinentalne keltske jezike i otočke keltske jezike, tvrdeći da su razlike između galskih i britonskih jezika nastale nakon odvajanja jezika od kontinentalne grupe. Druga grupa naučnika razlikuje P-keltski i Q-keltski, gde su svi kontinentalni keltski jezici osim keltiberskog svrstani u P-keltsku grupu.
Po P- Q klasifikaciji prvi jezik koji se izdvojio iz protokeltskog je bio galski, budući da ima neke arhaične karakteristike. Po kontinentalno-otočkoj klasifikaciji do razdvajanja galskih i britonskih jezika došlo je tek nakon kontinentalno-otočke podjele.
P-keltski/Q-keltski
Po P/Q klasifikaciji, keltska jezična porodica bila bi organizirana ovako:
El Tarf (pokrajina)
El Tarf (arapski: ولاية الطارف / Wilāyat aṭ-Ṭārif) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.
Geografske karakteristike
El Tarf se prostire na krajnjem sjeveroistoku zemlje - 80 km duž obale Sredozemnog mora pored granice sa Tunisom, na površini od 3.339 km² u kojoj živi 446,619 stanovnika.
Pokrajina El Tarf na sjeveru je ogragraničena Sredozemnim morem, na istoku graniči sa Tunisom. Tuzemno graniči sa slijedećim Alžirskim pokrajinama na zapadu sa Anabom, na jugu sa Suk Ahrasom i na jugoistoku sa Gelmom.
Pokrajina je administrativno podjeljena na 7 distrikta (daïrasa) i 24 općina (baladija). Administrativni centar Pokrajine El Tarf je istoimeni grad El Tarf koji je udaljen 650 km od glavnog grada Alžira.
Bunar (Dobretići)
Bunar je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Dobretići koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 386 stanovnika.
Istorija
Bunar se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Skender Vakuf.
Li Guang
Lĭ Guăng ( ? - 119. pne.) je bio kineski vojskovođa u službi dinastije Han, rodom iz Tianshuija u provinciji Gansu. Stekao je slavu u pohodima protiv Xiongnua, koji su mu dali nadimak Leteći general (kineski:飛將軍李廣). Xiongnui su ga poštovali kao opasnog protivnika, pogotovo kada je u pitanju bila obrana tvrđava, i vijest o njegovom prisutstvu je često bio dovoljan razlog da prekidaju opsade. Li Guang je, međutim, bio optužen za nemar kada godine 119. pne. nije na vrijeme stigao na bojište kod Mobeija, stvorivši tako brešu u kineskom obruču i omogućivši Xiongnuima pod Yizhixie Chanyuu da pobjegnu od pobjedonosne vojske Wei Qinga. Odlućivši izbjeći poniženje vojnog suda, Li Guang je sam sebi oduzeo život.
Tadini
Tadini je naselje u zapadnoj Istri, u sastavu Općine Kaštelir-Labinci, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 68 stanovnika te 23 obiteljskih kućanstava.
La Ladrillera, San Julián
La Ladrillera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Julián.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2005 m.
Sala, Forlì-Cesena
Sala je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Luri, Oristano
Luri je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Sala, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Luri, Oristano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Clondiru de Sus, Pietroasele
Clondiru de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Pietroasele.
Uea
Uea je nenastanjeni stjenoviti otok na Fidžiju, a koji čini dio rotumanskog arhipelaga. Uea je jedan od brojnih vanjskih otoka rotumanskog arhipelaga, a svojom je površinom drugi najveći (iza Rotume) i najviši otok (262 m) u sklopu arhipelaga.
Clondiru de Sus, Pietroasele
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Uea
Geološke odlike i obalne šume od nacionalnog su značaja, kako je navedeno u Strateškom i akcijskom planu za biodiverzitet Republike Fidži. Uea je značajan i po tome što je, uz Rotumu, jedini otok na kojemu živi osjetljiva endemska vrsta ptice, Myzomela chermesina.
Plattenburg
Platenburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Prignic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.815 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12070302.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Prignic Platenburg se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Prignic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 32 metra. Površina opštine iznosi 200,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.815 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
330
thumb|Konstantin upravlja izgradnjom Konstantinopolja, tapiserija iz 17. vijeka
Godina 330. (CCCXXX) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Galikana i Tulijana (ili, rjeđe, godina 1083. Ab urbe condita). Oznaka 330. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
The Three Musketeers (film, 1948)
The Three Musketeers je američki historijsko-pustolovni film snimljen 1948. u režiji Georgea Sidneya, poznat kao prva ekranizacija istoimenog znamenitog romana u boji.
Radnja je smještena u Francusku na početku 17. vijeka, a protagonist, koga tumači Gene Kelly je D'Artagnan, mladi gaskonjski plemić koji dolazi u Pariz kako bi se priključio elitnim kraljevskim mušketirima, ali sticajem okolnosti bude upetljan u niz političkih spletki. Ova verzija Tri mušketira je predstavljala jedan od najprestižnijih i najambicioznijih projekata studio Metro-Goldwyn-Mayer; njegov adut nisu bili samo plesačke vještine Genea Kellyja, koje su došle do izražaja u vrhunski koreografiranim scenama mačevalačke borbe, nego i raskošna scenografija i kostimografija, te ugledna glumačka ekipa, pri čemu su se isticali Lana Turner i Vincent Price u ulogama negativaca. Za novu verziju je također karakteristično da se, za razliku od ranijih hollywoodskih ekranizacija, bila nešto vjernija književnom predlošku, odnosno nije se ustručavala prikazivati njegove mračnije dijelove iz završnice.
The Three Muskeeters je postigao ogroman uspjeh i bio jedan od najgledanijih filmova godine; usprkos tome, zbog ogromnih troškova produkcije MGM-u je trebalo vrijeme da na njemu zabilježi profit. Nekoliko godina kasnije su neki njegovi crno-bijeli dijelovi (napravljeni da izgledaju poput nijemog filma iskorišteni kao "film u filmu", odnosno detalj znamenitog mjuzikla Singin' in the Rain.
Ciocâltei, Roești
Ciocâltei je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Roești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 408 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Taccone
Taccone ima više značenja:
Tafamidis
Tafamidis je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 308,116 Da.
Sveti Martin (Sveta Nedelja)
Sveti Martin je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sveta Nedelja, Istarska županija.
San Francisco Tonalá, Tonalá
San Francisco Tonalá je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Wahkon, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 206, što je 108 (-34,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Tarf
El Tarf (arapski: الطارف / aṭ-Ṭārif) za Francuske kolonijalne vlasti znan kao Le Tarf, je grad od 13,346 stanovnika na krajnjem sjeveroistoku Alžira u Pokrajini El Tarf u kojoj je administrativni centar.
Historija
El Tarf je novi grad osnovan za Francuske kolonijalne vlasti 1890. Status općine dobio je tek 12. januara 1957.
Jopoy, Tancanhuitz
Jopoy je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 343 m.
Atlanta, Illinois
Atlanta je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.692 stanovnika.
Aţ Ţawaf, Hajjah
Aţ Ţawaf je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 904 m.
San Antonio Carupo, Penjamillo
San Antonio Carupo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Penjamillo.
Kosmos-675
Kosmos-675 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 29. avgusta 1974. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 600 kilograma. Kosmos-675 je bio geodetski satelit.
Kosmos-674
Kosmos-674 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-674 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 29. avgusta 1974. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-674 je bio osmatrački satelit.
Masakr u Beni-Messousu
Masakr u Beni-Messousu se noću 5.9. 1997. godine dogodio u Sidi Youssefu, predgrađu gradića Beni-Messous u neposrednoj blizini Alžira. Tom prilikom je ubijeno najmanje 87 ljudi.
Tagliaferro
Tagliaferro ima više značenja:
Sardagnola, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Piano Insediamenti Produttivi Via dei Platani, Cremona
Piano Insediamenti Produttivi Via dei Platani je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Savić Marković Štedimlija
Savić Marković Štedimlija (12. januar 1906 - 25. januar 1971) bio je crnogorski novinar, publicist i historičar, najpoznatiji po populariziranju koncepta tzv. Crvene Hrvatske u međuratnom razdoblju kao i suradnjom sa režimom NDH i Silama Osovine za vrijeme drugog svjetskog rata, tokom koga je sudjelovao u osnivanju i popularizaciji Hrvatske pravoslavne crkve. Na kraju rata ga je zarobila Crvena armija te je godine proveo u gulazima prije nego što je protjeran u tadašnju Jugoslaviju, gdje je posljednje godine života proveo anonimno radeći u JLZ kao suradnik svog predratnog prijatelja Miroslava Krleže.
Piano Insediamenti Produttivi Via dei Platani, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Kosmos-676
Kosmos-676 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-676 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 11. septembra 1974. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 750 kilograma. Kosmos-676 je bio komunikacioni satelit.
Ćukovac (Kneževo)
Ćukovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kneževo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 152 stanovnika.
Chelín Arroni, Playa Vicente
Chelín Arroni je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
San José Uno, Burgos
San José Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Burgos.
Svojić
Svojić je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Barilović, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 23 stanovnika te 15 obiteljskih kućanstava.
Haskell County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 12.769, što je 977 (8,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Plessa
Plesa je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Elbe-Elster. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.991 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12062372.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Elbe-Elster Plesa se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Elbe-Elster. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 94 metra. Površina opštine iznosi 52,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.991 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Columbus Air Force Base, Mississippi
Vazduhoplovna baza Kolambas je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.373, što je 687 (-33,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tagliata
Tagliata ima više značenja:
Engleska kuhinja
Engleska kuhinja oblikovana je umerenom klimom Engleske, njenom ostrvskom geografijom, kao i njenom istorijom, koja uključuju interakcije sa drugim evropskim zemljama te uvoz sastojaka i ideja iz tako različitih delova kao što su Severna Amerika, Kina i Indija, do čega je dolazilo kako tokom perioda Britanske imperije, tako i kao rezultat imigracije nakon završetka hladnog rata.
Дебели Луг (Мајданпек)
Дебели Луг је насеље у Србији у општини Мајданпек у Борском округу. Према попису из 2002. било је 458 становника (према попису из 1991. било је 507 становника).
Демографија
У насељу Дебели Луг живи 369 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,6 година (39,7 код мушкараца и 45,4 код жена). У насељу има 195 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,35.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Sveti Ahil (episkop lariski)
Sveti Ahil je hrišćanski svetitelj. Rođen je u Kapadokiji. Učestvovao je na Prvom vaseljenskom saboru, gde je oštro napao jeretike i izazvao veliko divljenje.
U hrišćanskoj tradiciji pominje se da je Ahil, uzevši jedan kamen, viknuo arijevcima: "Ako je Hristos stvorenje Božje, kako vi kažete, recite, neka iz ovog kamena poteče jelej!" Jeretici su ćutali i čudili se takvom pozivu svetog Ahila. Tada je Ahil opet rekao: "A ako je Sin Božji ravan Ocu, kao što mi verujemo, neka potekne jelej iz ovog kamena". I jelej je zaista potekao.
Sveti Ahil je preminuo mirno u Larisi 330. godine. Samuilo, makedonski car, kada je osvojio Tesaliju, preneo Ahilove mošti u Prespu, na ostrvo u Prespanskom jezeru, koje se i danas zove Ahil, ili Ail.
Patámbaro, Penjamillo
Patámbaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Penjamillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 424 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1796 m.
Podelzig
Podelcig je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 988 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064388.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Merkiš-Oderland Podelcig se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Merkiš-Oderland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 48 metara. Površina opštine iznosi 25,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 988 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Ponticino, Arezzo
Ponticino je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Juana I od Kastilje
Mladost
Pošto nije bilo razloga za očekivati da će ikada naslijediti krune svojih roditelja, dobila je obrazovanje tipično za jednu infantu, koje se baziralo na poslušnosti, a ne na vođenju države, za razliku od brata i starije sestre Izabele koji su bili izlagani javnom životu i politici. Bila je pripremana za klasičnu sudbinu kraljevske kćerke - za brak. Od sve djece, upravo je Huana dobijala najmanje pažnje od svoje vladavinom zauzete majke.
Brak
mini|lijevo|Portret Huane slikan 1500. godine
Valcarecce, Macerata
Valcarecce je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Juana I od Kastilje
Brak
Dana 20. oktobra 1496. godine Huana se udala za nadvojvodu Filipa Lijepog, sina Maksimilijana I, cara Svetog Rimskog Carstva, i Marije, vojvotkinje Burgundije. Brak je bio politički potez kojim se htjela ojačati alijansa između Habsburgovaca i Trastámara, i to u cilju zajedničke borbe protiv rastuće francuske moći. Njime je postala vojvotkinja Burgundije, Luksemburga, Brabanta i Limburga, markgrofica Namura, grofica Artoisa, Flandrije, Holandije i Zelanda. U februaru 1500. godine rodila je sina Karla, budućeg cara Svetog Rimskog Carstva i prvog kralja ujedinjene Španije. Huana je bdjela danima i noćima dok je njen muž bio na poslovnim putovanjima. Njena ljubomora i konstantna sumnjičavost učinila ju je predmetom trača i ismijavanja dvora.
Smrt njenog brata Huana, mrtvorođenost njegove kćerke, te smrt starije sestre Izabele i njenog sina Mihaela učinila je Huanu prijestolonasljednicom očevog i majčinog trona. Huana je imala još dvije sestre, Mariju i Katarinu, ali je bila starija od njih te tako ispred njih u nizu nasljednika. Godine 1502. zvanično je imenovana nasljednicom Kastilje od strane kastiljskog parlamenta (korteza), a njen suprug Filip njenim budućim suvladarem. Isto je, međutim, odbio uraditi aragonski parlament, smatrajući neprigodnim da Aragonom vlada žena i to mentalno nestabilna. Od kastiljskog parlamenta dobila je tradicionalnu prijestolonasljedničku titulu princeze od Asturije.
Valcarecce, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 416 m.
Juana I od Kastilje
Brak
Godine 1502. Filip i Huana, popraćeni velikim brojem dvorjana, doputovali su u Madrid, gdje je Huana zvanično priznata za prijestolonasljednicu. Filip se nakon toga vratio u Burgundiju, ostavljajući Huanu da u Madridu rodi sina Ferdinanda. U tom trenutku Huana i Filip prestali su živjeti zajedno. Brak se raspadao zahvaljujući njenoj bolesnoj ljubomori i nepovjerenju, a česte svađe pogoršale su Huanino mentalno stanje.
Vladavina
Majčina smrt u novembru 1504. godine učinila je Huanu vladajućom kraljicom Kastilje. Nova kraljica je plovila sa mužem iz Flandrije u Kastilju, ali se njihov brod nasukao na engleskoj obali, pa je kraljevski par ugostio engleski kralj Henrik VII, a Huana je dobila priliku još jednom sresti mlađu sestru Katarinu, Henrikovu snahu. Nastavili su put i pristali u Korunju 1506. godine, a onda se zaputili prema jugu gdje je Huani trebala biti položena zakletva. Njen je otac, međutim, tvrdio da je Huanu zarobio Filip i da on govori za nju, pa je sebe htio učiniti regentom. Ferdinand je želio zadržati ovlasti monarha koje je dobio brakom sa Izabelom I i izgubio njenom smrću, ali iste su sada zakonski pripadale Filipu. Bez obzira na to, dok su Filip i Huana putovali prema svom kraljevstvu, Ferdinand je već u njemu kovao novac sa svojim i Huaninim likom. Međutim, Ferdinand je bio prisiljen priznati Filipovo pravo da vlada zajedno s Huanom, nakon čega ga je parlament proglasio savladarem i kraljem Filipom I, i napustiti Kastilju kada su na Filipovu stranu stali vječito pobunjeni plemići.
Regentstvo sina
mini|lijevo|Zajednički grb Huane i Filipa I Ferdinand se vratio u Kastilju nakon završetka epidemije, u julu 1507. godine. Uprkos Huaninom neslaganju, parlament je imenovao Ferdinanda Huaninim regentom, i to dokumentom kojeg je ona odbila potpisati. Ovim dokumentom ona je ostala suveren samo na papiru; sve vladarske ovlasti pripale su njenom ocu, a ona je bila izolovana. Nakon njegove smrti 1516. godine, regentstvo je preuzeo njen sin Karlo, koji je do tada živio kod tetke u Flandriji.
Kako Huanina maćeha nije rodila sina, po očevoj smrti naslijedila je njegove krune. Iako de iure kraljica, Huana je u zamku nastavljena biti držana gotovo kao zarobljenica čak i nakon što joj je sin postao njen regent i iure matris savladar. Imala je nekoliko šansi pobjeći i preuzeti vlast nad svojim kraljevstvom, pogotovo tokom pobuna plemića koji su je, želeći izbjeći vladavinu njenog sina, Austrijanca, pokušali postaviti za samostalnu vladaricu i okoristiti se tada njenom onesposobljenošću, ali ih nije iskoristila.
Njen sin u Evropi je bio mnogo popularniji od nje i siguran u svoju vlast. Huana je zatvorena u zamku ostala do kraja svog života. Duševno bolesna kraljica umrla je sama 12. aprila 1555. sa 75 godina.
Ostavštvina
Bez obzira na teško duševno stanje i nesposobnost za vladavinu, Huana je iza sebe ostavila šestero djece - dva cara i četiri kraljice. Oba njena sina postali su carevi Svetog Rimskog Carstva; preko mlađeg Huana je predak svih narednih careva Svetog Rimskog Carstva, a preko starijeg svih kraljeva Španije. Najstarija kćerka postala je prvim brakom kraljica Portugala, a zatim drugim brakom kraljica Francuske. Njena kćerka Marija postala je brakom kraljica Ugarske i Češke, a Katarina je brakom postala još jedna kraljica Portugala. Preko, Izabele, kćerke koju je imenovala po majci, Huana je predak svih narednih kraljeva Danske, Norveške i Švedske, uključujući i njihove današnje vladare.
Njena ličnost, okarakterizirana opsesivnom ljubomorom i neuzvraćenom ljubavlju, inspirisala je umjetnike vijekovima.
Naslijeđene titule
Huana je naslijedila sljedeće titule:
Titule dobivene brakom
Huana je sljedeće titule dobile putem braka:
Porijeklo
Preci Huane, kraljice Kastilje
Pietroasa Mică, Pietroasele
Pietroasa Mică je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Pietroasele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
Porto, Udine
Porto je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Kosmos-677
Kosmos-677 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-677 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. septembra 1974. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-677 je bio komunikacioni satelit.
Géraldine Zivic
Đeraldin Sivik je argnentinska glumica.
Taglioni
Taglioni ima više značenja:
La Mona, Cuquío
La Mona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Hughes County, Oklahoma
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 14.003, što je 151 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Mona, Cuquío
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1773 m.
Tatar Varoš
Tatar Varoš je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Cetingrad, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 167 stanovnika te 45 obiteljskih kućanstava.
Kosmos-678
Kosmos-678 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Más sabe el Diablo
Más sabe el Diablo telenovela je produkcijske kuće Telemundo. Glavne uloge imali su Gaby Espino, Jencarlos Canela i Karla Monroig.
U Hrvatskoj je prikazana na RTL Televiziji pod naslovom Anđeo i vrag, a u Srbiji na RTV Pink pod naslovom Pali anđeo.
Prva faza
Prije više od dvadeset godina, mladoj sluškinji Esperanzi Salvador, sin obitelji na čijem je imanju radila napravio je dijete. Obitelj Acero, pogotovo majka Graciela, trudnoću nipošto nisu prihvatili te Esperanzu odvode u kliniku za pobačaje. Djevojka uspijeva pobjeći i seli se u Miami kako bi bila što bliže djetetovu ocu, Martínu, koji živi u New Yorku. Dolazak u veliki grad izazove dodatne probleme kada je napadnu i okradu. Usred sve te muke rađa sina Ángela.
Druga faza
Godinama kasnije, ulice su dom snalažljivog Ángela, kojeg svi u četvrti znaju pod nadimkom Vrag. Unatoč svome dobrom srcu, postaje član kriminalne skupine specijalizirane za velike pljačke, što će naposljetku platiti zatvorskom kaznom. Tako upoznaje zakonski mu dodijeljenu odvjetnicu Manuelu Dávilu, atraktivnu djevojku koja ni ne sluti kako će joj simpatični kriminalac za čiju se slobodu bori protresti život.
Nakon izlaska iz zatvora, Ángel je odlučan započeti novi život, što dalje od kriminala i krađa, ali saznaje kako je njegova majka dužna Leónu Beltránu, šefu bande za koju je ranije radio. León je platio Esperanzine bolničke troškove dok je Ángel bio u zatvoru, a jedini način povratka duga jest sudjelovanje u pljački tijekom jedne dobrotvorne zabave. Na zabavi se, međutim, Ángel i Manuela ponovno susreću, a obostranim simpatijama mogla bi se ispriječiti činjenica kako ona planira vjenčanje s Martínom.
Boćanje
thumb|350px|Boćanje na podvežičkom jogu u [[Rijeka|Rijeci]]
Boćanje (Bocce) je tradicionalni sredozemni sport.
Podrijetlo
Povjesničarski stav o podrijetlu ove igre je podijeljen: jedni smatraju da je podrijetlom iz Baskije, dok drugi smatraju da je podrijetlom iz Italije.
Ime
Kaže se "igrati na balote/buće", "bućati". Upit, odnosno poziv za igrati ovu igru je "Hoćemo li (jednu) na balote/buće?", "Hoćemo li bacit (jednu/koju) na balote/buće?".
Raširenost
Zbog činjenice da za ovu igru nije potrebna snaga i brzina (osim u brzinskim discipinama), a ozljede su vrlo rijetke (osim kod neopreznih promatrača, kada se boća ili bulin odbije ili naglo odskoči, pa pogodi nekoga), raširena je među svim dobnim skupinama, od 7 do 87.
Glede činjenice da ne treba imati veliku niti posebno pripravljenu površinu (može se igrati na svakakvim podlogama, osim izrazito blatnjavih) za igrati ovu igru, raširena je u svim sredinama, od ruralnih i malomještanskih sredina, gdje je i najraširenija, sve do urbanih sredina. Unatoč činjenici što se igru svojevremeno omalovažavalo u visokourbaniziranim sredinama, gdje ju se smatralo "preseljačkom" i "premalomještanskom", igra se počela širiti i u tih slojeva.
Boćalište
Igra se na terenu (idealno je ako je ograđen, obično daskama visine 20 cm) dužine 10 (narodno) do 20-30 metara (natjecateljsko). Igralište za boćanje se naziva zog (za boće), zjog (jer, zog/zjog može biti i za šta drugo) ili jog, odnosno boćalište. Širina je od 2,5 do 4 metra.
Oprema
Boće su izrađene od punog drva ojačanog i učvršćenog čavlima (narodne), plastike (punjene tekućinom ili kojim drugim tvorivom) ili kovine (natjecateljsko igranje).
Boće su kuglastog oblika. Promjer nije stalan, ali obično se izrađuje takve da mogu stati u šaku, odnosno tako da mogu ispuniti šaku.
Sudionici
Igra se jedan protiv jednoga, dvoje protiv dvoje, a može se i sa troje protiv troje igrača.
Dopušteni potez
Dopušteno je izbijanje protivničkih ili boća vlastitih igrača, kao i bulina.
Dopušteno je kotrljati ("valjati") ili baciti boću. Kod bacanja, smije se bacati samo tako da boća napravi lûk. Baca se samo iz ispružene ruke odasprijeda. Nisu dopuštena bacanja kao da se "zakucava", kao u košarci, niti bacanja kao u bacanju kamena s ramena.
Nije dopušteno odigravati od ograde ("od šponde"), i bočne i stražnje. Buća koja je izletila izvan igrališta ne računa se u daljnjem tijeku igre.
U slučaju da koja od strana izbije bulin, igra se prekida, i baca se sa strane na koju se bacalo boće, kao da se normalno odigralo sa svim boćama.
Bodovanje
Cilj je baciti boću tako da se ona što bliže dokotrlja do bulina. Za svaku boću koja je najbliže bulinu, dobiva se bod (punat). Boduju se samo boće koje su bliže bulinu od protivničkih. Igra se dok jedna od ekipa ne postigne 13 punat.
Igra
Svaki igrač igra s dvije boće.
Nakon izabiranja strana, bira se koja će strana prva bacati bulin.
Bulin se baca na suprotni kraj bućališta. Ne mora biti uza sam rub, ali nije poželjno da bude ni blizu boćara, odnosno bacača.
Nakon toga, strana koja je prva bacila bulin, baca prvu boću.
Nakon što svi odigraju svoju prvu boću, s bacanjem svoje druge boće ide strana čija boća ili boće nisu najbliže bulinu. Ne uspije li prvi igrač druge strane dobaciti bliže bulinu, drugi igrač druge strane kreće sa svojim bacanjem. Niz se nastavlja sve dok netko od strane u slabijem položaju ne dobaci boću bliže bulinu. Ispucaju li svi igrači strane koja nije uspila približiti bulinu svoje boće, strana koja nije bacala baca svoje, nastojeći još više povećati broj svojih osvojenih bodova.
Alteja
U Eshilovim Hoeforama Alteju spominje hor zarobljenica, Klitemnestrinih ropkinja, koji se priseća "mržnje koja nije prezala ni od čega":
Boćanje
Igra
Ekipa koja je pobijedila, odnosno koja je tom nizu uspila biti najbliža bulinu sa svojim boćama, dolazi u posjed bulina. Ekipe se prebacuju na drugu stranu igrališta, a momčad koja je u posjedu bulina opet prva baca.
Alteja
Meleagar je izrastao u uglednog princa. Jednog proleća Enej je za žrtvu podneo prve plodove svim bogovima, ali je slučajno izostavio Artemidu. Ljuta zbog te uvrede Artemida je poslala vepra ogromne snage i veličine da pohara kalidonsku zemlju. Meleagar je bio jedan od ratnika koji je učestvovao u lovu na vepra, u kojem su još bili čuvena lovkinja Atalanata i Altejina braća. Meleagar je ubio vepra, ali je njegovu kožu dao Atalanati zato što se zaljubio u nju, ali i zato što je ona zadala životinji prvi udarac. Kad su Altejina braća, "smatrajući uvredom da neka žena dobije nagradu pored muškaraca, uzeli od nje kožu, tvrdeći da im pripada po pravu rođenja, ako je već Meleagar ne želi uzeti", Meleagar je pobesneo i ubio obojicu svojih ujaka (Ifikla i Evipa).