cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pedrosa, Udine
Pedrosa je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 774 m.
Bizighești, Garoafa
Bizighești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Garoafa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 712 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Colonia San Miguel (razvrstavanje)
Colonia San Miguel ima više značenja:
Likaon (Pelazgov sin)
thumb|right|300px|[[Zevs pretvara Likaona u vuka, gravura Hendrika Goltziusa.]] Likaon (Λυκάων) bio je, u grčkoj mitologiji, kralj Arkadije, sin Pelazga i Okeanide Melibeje ili oreade Kilene. Likaon je sa više žena imao dve kćerke ― Diju i Kalistu te pedeset sinova, koji su osnovali mnoge gradove na Peloponezu.
Mitologija
U različitim predanjima Likaon je predstavljen u vrlo različitom svetlu. Prema starijem predanju, on je pobožan i mudar kralj. Osnovao je grad Likosuru, po nekima najstariji grad u Grčkoj, na brdu Likeju ustanovio je kult Zevsa Likejskog, a na planini Kileni podigao je Hermesov hram. Na prestolu ga je nasledio najstariji sin, Niktim, koji je jednog dana na žrtvu prineo novorođenče, zbog čega je Zevs pretvorio Niktima u vuka. Neki pričaju da je Zevs došao u goste Likaonu i tom prilikom zaveo njegovu kćerku Kalistu. Iz te veze rodio se Arkad, eponimni heroj Arkadije. No Arkad je odlučio da iskuša božansku prirodu Zevsu tako što mu je poslužio ljudsko meso pomešano s drugim vrstama mesa. Kad je Zevs to uvideo, prevrnuo je trpezu i gromom pobio Likaonove sinove, a Likaona je pretvorio u vuka. Neki kažu da je više Likaonovih sinova poslužilo Zevsu meso ubijenog dečaka, jer su hteli da provere da li to zaista bog posećuje njihovog oca, pa ih je Zevs kaznio smrću.
Drugi pripovedaju da je Zevs došao u Likaonovu kuću prerušen u siromašnog smrtnika da bi se uverio u domaćinovu pobožnost. Likaon ga je ljubazno primio, ali mu je poslužio meso jednog dečaka izmešano s utrobom žrtvene životinje, pa je Zevs usmrtio i Likaona i njegove sinove, osim Niktima, koga je u poslednjem trenutku zaštitila Geja. Na arkadski je presto stupio Niktim, za čije je vladavine došlo do Deukalionovog potopa, i to upravo kao kazna za zločine Likaonovih sinova. Neki pričaju da je Likaon bio divljak koji se podsmevao ljudima zato što poštuju Zevsa i čak je nameravao da ubije boga kad mu je došao u kuću. Prema jednoj verziji, Likaon je ubio svog sina Niktima ili Arkada da bi Zevsa poslužio ljudskim mesom, pa je zbog toga bio kažnjen tako što je pretvoren u vuka. Prema Pausaniji, Likaon je pretvoren u vuka kad je na žrtvenik Zevsu Likejskom prineo i žrtvovao ljudsko novorođenče.
Mit o Likaonu nastao je u vezi s prinošenjem ljudskih žrtava Zevsu Likejskom. Verovalo se da onaj ko okusi ljudsko meso postaje vuk, a "kad bi postao vuk" ― piše Pausanija ― "ako bi se uzdržao od ljudskog mesa, kažu da bi deset godina kasnije opet od vuka postao čovek, a ako bi ga okusio, zauvek bi ostao zver".
Sinovi
Prema Pseudo-Apolodorovoj Biblioteci, Likaonovi sinovi ("Likaonidi") bili su:
Nešto drugačiji popis daje Pausanija i pri tom skoro svakom Likaonovom sinu pripisuje osnivanje jednog grada u Arkadiji, koji je po osnivaču i poneo svoje ime:
Plutarh navodi i imena dvojice sinova kojih na ovim popisima nema; prvi se zvao Eleutar, a drugi Lebad.
Borgo di Sopra, Firenze
Borgo di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Kosmos-1511
Kosmos-1511 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 30. novembra 1983. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6700 kilograma. Kosmos-1511 je bio osmatrački satelit.
Borgo di Sopra, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Wayne County, Tennessee
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 17.021, što je 179 (1,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nuevo Quintero, González
Nuevo Quintero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Las Ladrilleras (razvrstavanje)
Las Ladrilleras ima više značenja:
Colonia San Pedro (razvrstavanje)
Colonia San Pedro ima više značenja:
Deuterokanonske knjige
Deuterokanonske knjige su knjige koje su Katolička i Pravoslavna crkva prihvatile kao dio Staroga zavjeta. Iako su ih u 2. i 1. stoljeću pne. prihvaćali pojedini ogranci židovstva u kojima su te knjige i nastale, a osobito oni Židovi koji su živjeli u dijaspori u krajevima gdje se govorilo grčkim jezikom. Kad su se u 1. st. po Kr. židovski vođe sastali u Jamniji prilikom konačnog uspostavljanja svojeg kanona, nisu u njega prihvatili te knjige, niti ih sada prihvaćaju, jer ih nisu smatrali dijelom Božje objave. Njihovi glavni kriteriji za prihvaćanje u službeni popis svojih svetih knjiga bio je tada taj da one moraju biti pisane isključivo hebrejskim ili aramejskim jezikom (premda su u 20. st. u Kumranu i na Masadi nađene i hebrejske verzije neprihvaćenih knjiga), te da se u njima mora spominjati Bog. Time je među Židovima konačno pobijedila palestinska struja koja se potom razvila u rabinsko židovstvo, dok je u potpunosti nestala dotad snažna aleksandrijska struja u kojoj su bili zastupljeni učeni Židovi dijaspore.
Kršćani su nastavili koristiti deuterokanonske knjige, o čemu svjedoče brojni primjeri podsjećanja na njih u Novom zavjetu, ali i neprekinuta tradicija prepisivanja tih spisa koji su se uvijek nalazili u kodeksima skupa s ostalim biblijskim knjigama. To potvrđuju arheološki nalazi i biblijska paleografija.
U Deuterokanonske knjige spadaju Tobija, Judita, 1. i 2. knjiga o Makabejcima, Knjiga Sirahova i Knjiga Mudrosti, te dijelovi Knjige Baruhove, Danielove, Esterine i Jeremijino pismo. Svi su ovi spisi pisani grčkim jezikom, premda je barem izvorna hebrejska Knjiga Sirahova nađena u cijelosti.
Pravoslavna Crkva osim ovih deuterokanonskih knjiga još priznaje i 3. knjigu o Makabejcima, Ode i Psalam 151. Postoji i 4. knjiga o Makabejcima ali nju ne priznaje ni jedna Crkva, te se ne ubraja među deuterokanonske knjige.
Al-Tabari
Abu Ja'far Muhammad ibn Jarir al-Tabari (Muḥammad b.Ǧarīr aṭ-Ṭabarī; Abū Ǧaʿfar Muḥammad b.Ǧarīr b.Yazīd aṭ-Ṭabarī) (838–923) bio je znameniti perzijski islamski učenjak i historičar, poznat kao jedan od najvećih egzegeta Kurana. Njegovo najpoznatije djelo je (تاريخ الرسل والملوك) Tarikh al-Rusul wa al-Muluk, koje predstavlja jednu od najpoznatijih univerzalnih historija islamskog svijeta, te Tafsir al-Tabari.
Normandy, Missouri
Normandi je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.008, što je 145 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Seggebruch
Zegebruh je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Šaumburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.632 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3257034.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šaumburg Zegebruh se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Šaumburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 59 metara. Površina opštine iznosi 7,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.632 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 218 stanovnika/km².
Foce, Pesaro e Urbino
Foce je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 448 m.
Kapadokijski oci
Kapadokijski oci su značajne ličnosti u istoriji hrišćanskih crkvenih otaca, za čiju teologiju mnogi u katoličkoj i pravoslavnoj crkvi smatraju da je superiorna u odnosu na antičku filozofiju. U "kapadokijske oce" ubrajaju se Vasilije Veliki, Grigorije Niski i Grigorije Nazijanski, carigradski patrijarh. Oni su nastojali da pokažu kako hrišćani mogu na ravnoj nozi raspravljati sa obrazovanim paganima u grčkom svetu te da hrišćanska vera, premda usmerena protiv mnogih ideja Platona, Aristotela i drugih grčkih filozofa, predstavlja gotovo naučni pokret u čijem se središtu nalazi zacelivanje ljudske duše i njegovo sjedinjenje s bogom, a što se najbolje ogleda u konceptu monaštva. Ova tri "kapadokijska oca" značajno su doprinela definisanju Svetog trojstva na drugom vaseljenskom saboru 381. godine i nikejskog simbola vere koji je na tom saboru formulisan.
Grigorije iz Nazijanza
Vasilijev prijatelj Grigorije iz Nazijanza (oko 338–390) je nakon života u pustinji postao episkop Nazijanza u Kapadokiji a zatim kratko vreme bio i arhiepiskop Carigrada. Kao crkveni radnik bio je manji od svog prijatelja, ali ga kao književnik nadmašuje. Bio je izvrstan govornik, izraz mu je snažan i slikovit. Pisao je crkvene govore (homilije), pisma i pesme. Vizantinci su ga nazivali "hrišćanskim Demostenom". Pesnička inspiracija Grigorijeva služila je i kasnijim crkvenim pesnicima kao izvor za vlastita nadahnuća (npr. Jovanu Damaskinu, Kozmi Majumskom i drugima). Svu svoju teologiju izrazio je kroz čista književna ostvarenja, traktate nije pisao (Besede o Logosu, Pesma o sebi). U govoru O bekstvu (od episkopske dužnosti) daje idealnu sliku duhovničke službe.
Grigorije iz Nise
Mlađi brat Vasilija Velikog, Grigorije iz Nise (335–oko 394), episkop u maloazijskom gradu Nisi, plodniji je kao pisac i najveći filozof među Kapadokijcima. Njegova Velika katiheza jeste, posle Origenovog dela O načelima, jedna od prvih teoloških sistematizacija, a u spisima Protiv Evnomija, Protiv Apolinarija i Protiv duhoboraca, zatim u epistolarnom spisu Avlaviju – o tome da nema tri boga, i najzad Protiv sudbine i dijalogu O duši i vaskrsenju, razvija jedan krupan teološki sistem, oplođen pored neoplatonizma i autentičnim Platonovim idejama. U delu Grigorija Niskog oseća se književnoistorijski kontinuitet jedne tradicije koja polazi od Origena. Kao i u delima Atanasija, Vasilija i Grigorija iz Nazijanza, u spisima Grigorija Niskog raspoznaje se i jedan drugi tip teološke književnosti, literatura obuzeta moralnim i psihološkim problemima asketskog preobražaja ljudskog bića. Grigorije Niski, zajedno sa Grigorijem iz Nazijanza, unosi u teologiju i neke pojmove koji će bitno uticati na razvoj koncepcija istočne monaške mistike, kao što je pojam "oboženja" i sl.
Kosmos-1512
Kosmos-1512 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1512 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 7. decembra 1983. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1512 je bio vojni satelit.
Uldazepam
Uldazepam je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 360,237 Da.
Druga knjiga o Makabejcima
Druga knjiga o Makabejcima biblijska je knjiga, te kao i Prva knjiga o Makabejcima pripada među Deuterokanonske knjige Staroga zavjeta, dok su Treća knjiga o Makabejcima i Četvrta knjiga o Makabejcima apokrifi.
U ovoj se knjizi izričito spominje vjera u uskrsnuće mrtvih i prinošenje žrtve za oprost grijeha pokojnikâ (2Mak 12,46).
Češljakovci
Češljakovci su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Kaptol.
Zemljopis
Češljakovci se nalaze zapadno od Kaptola na južnim padinama Papuka i neposredno uz cestu Kaptol - Velika, susjedna naselja su Golo Brdo na istoku te Velika na zapadu.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Češljakovci su imali 365 stanovnika.
Osteichthyes
Osteichthyes (koštunjače ili košljoribe) su skupina riba s najvećim brojem vrsta od svih kralježnjaka. Za razliku od hrskavičnjača, njihov kostur je sasvim ili bar dijelom okoštao, dakle ima nakupine kalcija. Koštunjače se dijele na dva razreda koja se međusobno značajno razlikuju, mesoperke (Sarcopterygii) i zrakoperke (Actinopterygii). Danas su mesoperke važne još samo zato (u tom razredu je danas 8 živućih vrsta), jer su među njihovim fosilnim pretstavnicima pretci današnjih kopnenih životinja (Tetrapoda). No zrakoperke s oko 27.000 vrsta pretstavljaju 96% ukupne riblje faune. Još uvijek se kako u moru tako i u slatkim vodama otkrivaju nove vrste.
Obilježja
Većina koštunjača ima vretenasti oblik tijela, kako bi otpor vode pri kretanju bio što manji. Parne i neparne peraje ribe koriste za kretanje i stabiliziranje. Parne peraje (trbušne i prsne peraje), koje su kod mesoperki smještene na mišićnim nastavcima i iz kojih su se razvili prednji i stražnji udovi kopnenih životinja.
Ovisno o porodici kojoj pripada, pojedina vrsta može imati jednu, dvije ili tri leđne peraje, dok neke takse između leđne i repne imaju još i malenu masnu peraju. Peraje i broj i vrsta šipčica odnosno zraka u njima su vrlo značajno obilježje za svrstavanje u određenu taksonomsku skupinu.
Dužina odrasle koštunjače je vrlo različita, ovisno o vrsti, i kreće se od jedva nešto više od jednog centimetra i jedanaest metara. Najteža koštunjača na svijetu je veliki bucanj (Mola mola), duga do 3 metra, "visoka" 4 metra, i teška do 2,3 tone. mini|210px|Vanjska obilježja (1) [[škrge|škržni poklopac (2) Bočna pruga (3) Leđna peraja (Dorsale) (4) Masna peraja (5) Rep (6) Repna peraja (Caudale) (7) Podrepna peraja (Anale) (8) Svijetleći organi (9) Trbušna peraja (Ventrale) (10) Prsna peraja (Pectorale)]] mini|lijevo|[[Bucanj veliki|Veliki bucanj (Mola mola)]] mini|lijevo|[[Ptycodurus eques]] mini|lijevo|Znatiželjna plosnatica
Raznolikost tjelesnih oblika
Neke koštunjače svojim oblikom potpuno odudaraju od osnovnog oblika građe riba. Najpoznati takav primjer je red plosnatica (Pleuronectiformes), u koji spada i porodica listova (Soleidae). Ove ribe tijekom ontogeneze legnu na bok, koji je od tada njihova "donja strana". Oko i prsna peraja s te strane "premjeste" se na gornju stranu. Time ove ribe gube simetriju.
Druge porodice, kao Antennariidae, Synanceiidae i Solegnathinae brojnim izraslinama na tijelu zamućuju njegove osnovne konture, bilo da bi se prikrili od predatora, bilo da namame plijen.
Pelagijalni bucnjevi (Molidae) su viši nego što su dugački, nemaju trbušne niti repnu peraju i ponekad ih se naziva "plivajuća glava".
Koža i ljuske
Koža riba ima dva sloja. Gornji sloj, epiderma, nalazi se oko ljuske i ima žlijezde koje luče sluz. Uloga sluzi je dvoznačna. Smanjuje otpor vode, a služi i kao zaštita životinje jer ima baktericidna svojstva. U endodermu su pigmentne stanice koje su temelj obojenosti ribe. Pored toga, tu nastaju i ljuske koje su značajka riba, ali ih nemaju sve. Ljuske mogu biti, po obliku, cikloidne (okruglaste), ktenoidne (češljaste), plakoidne (zubaste) i ganoidne (pravokutne ili romboidne). Neke koštunjače uopće nemaju ljuske, ali im kožu prekriva sluz.
Kostur
Kostur im se sastoji od kosti, a kod primitivnih vrsta dijelom još i od hrskavice. Na lubanji se nalazi škržni kostur sastavljen od četiri škržna luka od kojih se prednji razvio u donju čeljust. Kralježnica je povezana s lubanjom. Kralješci u području trupa nose rebra. Cijelom dužinom kralježnice kralješci imaju trnaste nastavke na leđnoj strani, a u području repa i na trbušnoj. Između mišića koštunjače često imaju "riblje kosti", koje čini okoštalo vezivno tkivo. Za upravljanje i pokretanje koštunjače koriste peraje, koje su, osim masnih peraja (kod lososa (Salmoniformes), Characiformes i somovki (Siluriformes) imaju razvijenu mogućnost disanja i ždrijelom. Gutaju zrak, a zatim u vrlo dobro prokrvljenom ždrijelu dolazi do izmjene plinova. Neke ribe (podred labirintnjače (Anabantoidei)) preuzimaju kisik i iz zraka, koristeći za to izrasline u području glave. Ribe kod kojih je riblji mjehur još povezan sa ždrijelom (kao kod Lepisosteidae), koriste i mjehur za disanje. Kod porodice Polypteridae i reda Dipnoi su izrasline u ždrijelu razvile funkciju pluća.
Živčani sustav i osjetila
Živčani sustav im je jednostavan, mozak malen, a veliki mozak nema koru. Ribe imaju dobro razvijeno osjetilo mirisa, nosna i usna šupljina su odvojene. Uši su građene od mjehurića ispunjenog tekućinom, a kod nekih vrsta su pokretljivim košćicama povezani s ribljim mjehurom. Građa unutrašnjeg uha je vrlo slična ljudskom. Većina riba registrira zvuk ispod 1 (kHz), dok su neke vrste naročitim strukturama poboljšale čujnost do 5 ili više kHz. Oči im imaju vrlo jaku leću fokusiranu na blizinu. Vide i ultraljubičastu svjetlost. Osjetilo opipa posebno dobro je razvijeno kod pridnenih riba. Koža gornjih usana i brkovi bogati su stanicama koje prihvaćaju osjet dodira. Ribe imaju još jedno osjetilni organ, često nazvan i "šestim čulom". To je bočna pruga koja se pruža sredinom tijela, gotovo cijelom njegovom dužinom. Sastoji se od niza udubljenja u koži, u kojima se nalaze osjetilne stanice s osjetilnim dlačicama koje svojim pomicanjem reagiraju na promjenu strujanja vode.
Esche, Avellino
Esche je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Osteichthyes
Oceani
Svjetska mora pokrivaju oko 70% površine zemlje što ih čini najvećim životnim prostorom. Koštunjače koje žive u gornjem sloju mora do dubine od 200 metara čine samo nešto više od 1% svih vrsta. U tom dijelu mora žive uglavnom vrste porodica skušovki (Scombridae) i poletuša (Exocoetidae). Slijedećih 5% koštunjača žive pelagijalno na dubini većoj od 200 metara. To su većim dijelom ribe iz reda sleđevki (Clupeiformes) i porodice Myctophidae.
Najveći dio koštunjača koje žive u moru, zadržava se u blizini obala. U hladnim obalnim vodama žive uglavnom mekušice (Gadidae), jeguljke (Anguillidae), bodeljke (Scorpaenidae) i ribe iz podreda babica. Ovaj životni prostor nastanjuje više od 5% vrsta koštunjača. To su vode vrlo bogate hranom, pa se ribe pojavljuju u vrlo velikim plovama što ova područja čini i vrlo važnim ribolovnim područjem.
Obale tropskih mora su zbog svojih raznovrsnih ekoloških niša u područjima koraljnih grebena i šuma mangrova s oko 40% svih u moru živećih vrsta koštunjača vrstama najbogatiji maritimni okoliš. Najzastupljenije su vrste riba iz reda grgečki, podreda pravih grgeča, glavoča i babica. Pored toga, na obalama toplih mora živi i veliki broj vrsta Anguilliformes.
Poseban životni prostor u oceanima je pridneno područje dubokih mora i kontinentalnih obronaka, gdje živi nešto više od 6% vrsta koštunjača. To je životni prostor vrsta iz redova odnosno porodica Marcrouidae, Ophidiiformes, Zoarcidae, Anguilliformes i Scorpaeniformes.
Slatke vode
Iako je udjel slatke vode u ukupnoj količini vode na zemlji samo 2,6 do 3%, u rijekama, potocima i jezerima od ukupnog broja vrsta koštunjača u ovim vodama živi oko 40%. Zemljopisna izoliranost kao i velike razlike u uvjetima kao što su vrsta dna, temperatura, brzina protoka, godišnja doba, količina kisika sadržanog u vodi, tvrdoća vode i pH vrijednost doveli su do velikog broja prilagodbi i vrsta. Većina od oko 6.000 vrsta koštunjača koje žive u slatkoj vodi su šaranke (Cypriniformes), somovke (Siluriformes) i Characiformes koje s vrstama malobrojnijim Gymnotiformes i Gonorynchiformes čine takson Ostariophysi. Prema rasprostranjenosti vrsta ovog taksona može se zaključiti da su se razvile u vrijeme dok su još svi kontinenti, osim Australije gdje ne postoje, bili jedinstvena kopnena masa. Ostariofizi su se vrlo rano odvojili od sleđevki s kojima su imali zajedničke pretke. Oni su primarne slatkovodne ribe. Nakon ostariofiza, među slatkovodnim ribama najznačajnija je porodica ciklada (Ciclidae). One dominiraju slatkovodnom faunom istočnoafričkih jezera i Srednje Amerike, ali i zapadne Afrike, južne Amerike Madagaskara i južne Indije.
Kretanje
Za kretanje im služi - zajedno s bočnim savijanjem tijela - prije svega repna peraja. No, i tu ima iznimaka. Tako se ribe porodica usnača (Labridae) i kirurga (Acanthuridae) kreću pretežno pomoću prsnih peraja, dok repnu koriste samo za usmjeravanje.
Razmnožavanje
mini|200px|[[Apogon leptacanthus, vrsta koja čuva jaja i mlade u ustima]] mini|200px|[[Oklopne koštunjavke (Lepisosteiformes)]] Organi za razmnožavanje nalaze se kod koštunjača postrance iznad crijeva. Oplodnja se kod većine vrsta odvija bez parenja. Umjesto toga, ženkina ikra i mužjakovo "mlijeko" (sjeme) odlažu se na isto mjesto gotovo istovremeno u vodu. Pri tome se broj jajašaca od vrste do vrste ekstremno razlikuje. Dok neke vrste polažu milijune jajašaca, dotle one vrste koje provode brigu o leglu rijetko polažu više od par stotina (kao koljuške (Gasterosteidae), koje polažu oko sto). Vrste koje brinu o leglu, rade to na razne načine. Kod vrsta koje polažu jaja na otvorenom, ženka položi jajašca na biljku ili drugi čvrti materijal, a mužjak ih zatim oplodi. Kod vrsta koje brinu o leglu u špilji ili nekom sličnom, djelomično zatvorenom prostoru, ženka pričvrsti jajašca za strop. Nakon izlaska iz jaja, mladunci provode na listovima ili u jamicama dok ne potroše sav žumanjak koji je ostao prirastao uz njih kod valjenja. Nakon toga, roditelji na smjenu, ili samo jedan roditelj, najčešće mužjak, vode larve i čuvaju granice revira. Ako veći dio larvi iz nekog razloga strada, može se dogoditi da roditelji pojedu preživjele larve i odmah nastave s podizanjem novog legla.
Neke vrste riba razvile su još jedan način brige o leglu, čuvanje jajašaca a kasnije i larvi u ustima. Kod ovih vrsta, majka uzima oplođena jajašca u usta i nakon valjenja larvi, pušta ih van, no tu briga ne prestaje. U slučaju opasnosti, larve se vraćaju natrag u majčina usta. Vrsta Synodontis multipunctatus razvila je ponašanje koje je jednako Parazitiranju gnijezda kod nekih ptica. Svoja jaja ostavljaju uz jaja ribe - domaćina. Tada ih ženka - domaćin uzme u usta i brine o njima kao o svojim. Kako se larve parazitirajuće vrste ranije izvale od larvi domaćina, pojedu jaja ili larve ribe - domaćina. Ribe roda Symphysodon nakon valjenja larvi izlučuju na koži sekret koji larve "pasu", i služi im kao prva hrana. Kod labirintnjača mušjaci na površini vode, između algi, naprave "gnijezdo" od pjene i tjeraju ženku da položi jajašca u njega. Pri tome, svojim tijelom obuhvati ženku i okrene ju na leđa, tako da jajašca otplutaju prema gnijezdu na površini. Nakon toga, mužjak potjera ženku i sam brine o leglu čuvajući ga od grabežljivaca. Kad se izvale larve, mužjak više ne brine o njima.
Neke koštunjače, naročito maritimne grgečke, nemaju genetički određen spol. On se izrazi tek pri susretu s partnerom, ili uvjetima okoliša, i može se mijenjati više puta. Postoje i koštunjače koje imaju organe za parenje, kao živorodne vrste roda Poeciliidae. Nakon unutartjelesne oplodnje ženka donosi na svijet žive mladunce.
Povijest razvoja i vanjska sistematika
Porijeklo koštunjača je uglavnom nejasno. Pretpostavlja se da njihova pretpovijest počinje u razdoblju donjeg silura, iako to nije dokumentirano fosilnim nalazima. Fosili koštunjača prvi put se pojavljuju u maritimnim naslagama donjeg devona. Pojedinačni nalazi ljuski iz razdoblja gornjeg silura pripisuju se koštunjačama.
Kako postoji sličnost koštunjača s izumrlim Acanthodiima, najstarijim čeljustoustima, smatra ih se sestrinskom grupom koštunjača. Zajednička im je građa škrga od 4 para škrga sa škržnim otvorom i poklopcem. Smatra se sigurnim, da koštunjače ne potiču od hrskavičnjača.
Moguće stablo porijekla koštunjača: mini|200px|Crtež jednog [[Acanthodiers]] Čeljustouste (Gnathostomata) ├─† Placodermi └─N. N.   ├─Hrskavičnjače (Chondrichthyes) └─Teleostomi ├─† Acanthodii └─Koštunjače (Osteichthyes)
Povijest razvoja i unutrašnja sistematika
Prvobitni oblik zrakoperki, Chondrostei, prošao je u karbonu vrlo brzu adaptacijsku radijaciju, da bi krajem tijasa uglavnom ponovo nestao. Polypteriformes i štitonoše su još danas živući najbliži srodnici tih prvobitnih koštunjača. Druga skupina, temeljna taksa, novozrakoperke vrlo brzo je evoluirala za vrijeme trijasa, da bi velikim dijelom krajem krede nestala. U ovu skupinu je spadala Leedsichtys problematicus, najveća koštunjača svih vremena na zemlji, koja je možda mogla narasti i do 25 metara. Sjeverno- i srednjeameričke oklopne koštunjavke i sjevernoamerički Amia calva su preživjeli ostaci ovog drugog razdoblja procvata koštunjača. U trijasu, prije oko 220 milijuna godina po prvi put se pojavljuju prave koštunjače (Teleostei).
Sljedeći kladogram pokazuje veze srodnosti osnovnih taksa koštunjača sve do pravih koštunjača (Teleostei). U zagradama se navodi broj danas živućih vrsta. mini|200px|[[Leptolepides sprattiformis je jedna od najčešćih okamina riba iz jure u Europi]]
Koštunjače (Osteichthyes) ├─Mesoperke (Sarcopterygii) │ ├─Celakanti (Coelacanthimorpha) (1 vrsta) │ └─Choanata │    ├─Dvodihalice (Dipnoi) (6 vrsta) │    └─Kopneni kralježnjaci (Tetrapoda) └─Zrakoperke (Actinopterygii) ├─Polypteriformes (10 vrsta) └─Actinopteri ├─Štitonoše (Acipenseriformes) (30 vrsta) └─Novozrakoperke (Neopterygii) ├─Semionotiformes (7 vrsta) └─Halecostomi ├─Muljarice (Amiiformes) (1 vrsta) └─Prave koštunjače (Teleostei) (više od 27.000 vrsta)
U vrijeme srednje krede dogodio se eksplozivni pomak u evoluciji, kad su se razvili, između ostalih, Preotacanthopterygii. Već prije kraja krede prave koštunjače su uglavnom potisnule svoje konkurente. Druga faza brzog evolucijskog dijeljenja u gornjoj kredi i donjem tercijaru dovela je do razvoja grgečki (Perciformes).
Postoje fosili od samo 57% danas živućih porodica pravih koštunjača. Gotovo 70 porodica je izumrlo.
Uspjeh pravih koštunjača zasniva se velikim dijelom na prilagodbi životu u otvorenoj vodi. Tijekom evolucije pravih koštunjača postoji tendencija smanjenja broja kralježaka, što čini tijelo ribe krućim i pogodnijim za kretanje kroz vodu. Pored toga, promjene na lubanjama pravih koštunjača omogućile su im da osvoje hranidbeni prostor raslinja na stijenama i koraljnim grebenima. Sa 40 redova i više od 400 porodica čine najveći dio svih vrsta riba.
Neke takse, kao Stomiiformes, Aulopiformes i Myctophiformes prilagodile su se životu na velikim dubinama.
Kladogram srodnosti pravih koštunjača do Acanthopterygii:
Prave koštunjače (Teleostei) ├─Osteoglossomorpha (koštanojezičnjače) ├─Elopomorpha (jeguljke i druge) ├─Ostarioclupeomorpha (=Otocephala) │ ├─Clupeomorpha (sleđovke) │ └─Ostariophysi (šaranke, somovke i druge) └─Euteleostei ├─Protacanthopterygii (pastrvke, štukovke i druge) ├─Stomiiformes ├─Ateleopodiformes ├─Aulopiformes ├─Myctophiformes ├─Lampridiformes ├─Polymixiiformes ├─Paracanthopterygii (tovarke i druge) └─Acanthopterygii (grgečke, plosnatice i druge)
San Luis, Los Reyes
San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2511 m.
Weakley County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 35.021, što je 126 (0,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Črešnjevo
Črešnjevo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Beretinec, Varaždinska županija.
Kosmos-1513
Kosmos-1513 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1513 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 8. decembra 1983. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 810 kilograma. Kosmos-1513 je bio vojni navigacioni satelit.
Las Lagunitas (razvrstavanje)
Las Lagunitas ima više značenja:
Сираково (Велико Градиште)
Сираково је насеље у Србији у општини Велико Градиште у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 894 становника (према попису из 1991. било је 1201 становника).
Alfonso III od Leona
'''Alfons III. Leonski (o. 848. - 20. prosinca 910.) bio je kralj Leona i Galicije, a zvan je Velikim'''. Zvan je carem Španjolske i princem cijele Galicije.
Сираково (Велико Градиште)
Демографија
У насељу Сираково живи 679 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,8 година (39,2 код мушкараца и 42,0 код жена). У насељу има 220 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 4,06.
Plato's Stepchildren
Plato's Stepchildren je epizoda američke science fiction TV-serije Zvjezdane staze premijerno emitirana 22. novembra 1968. Radnja prikazuje kako posada USS Enterprise dolazi u pomoć Parmenu, vođi Platonijanaca, rase psihokinetičkih vanzemaljaca čija je civilizacija inspirirana antičkom Grčkom, ali za koje se ispostavi da su moću opijeni sadisti koji vole manipulirati svojim žrtvama poput igračaka.
Al Khārijīyah, Hajjah
Al Khārijīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Plato's Stepchildren
Epizoda je najpoznatija po sceni u kojoj kapetan Kirk i Uhura izmjenjuju poljubac, a što je predstavljalo prvu scenu međurasnog poljupca emitiranu na američkoj javnoj televiziji.
Al Khārijīyah, Hajjah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 683 m.
Alfonso III od Leona
Biografija
Alfons (Alfonso) bio je sin i nasljednik Ordonja I. i kraljice Muniadone.
Ugušio je baskijsku i galicijsku pobunu. Osvojio je Porto i Coimbru.
Njegova se supruga zvala Himena, te je moguće da je ona bila kćerka kralja Garcíje Íñigueza od Pamplone.
Naredio je izradu triju kronika, volio je umjetnost te je sagradio crkvu svetog Andrije.
Umro je u Zamori.
Njegovi su sinovi bili Garcia I od Leona, Ordonjo II od Leona i Fruela II od Leona te je bio djed Sanča I Ordóñeza i Alfonsa IV Leonskog.
Colonia San Sebastián (razvrstavanje)
Colonia San Sebastián ima više značenja:
La Ermita, Tepezalá
La Ermita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Tepezalá.
Studena, Cornereva
Studena je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Cornereva.
El Centauro, González
El Centauro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Сираково (Велико Градиште)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Sima Milutinović Sarajlija
Životopis
Rođen je u trgovačkoj porodici u Sarajevu, kuda su mu roditelji došli iz Srbije. Otac Simin, rodom je iz sela Rožanstva, u užičkom okrugu, pa je zbog čume prebegao u Sarajevo, gde se oženio Anđelijom Srdanovićevom, čuvenom sarajevskom lepoticom, o čijoj krasoti narodni pevači sačuvaše spomen za punu stotinu godina. Kad Milutina i po drugi put pogodi čuma, mali Sima ne imađaše ni dve godine. Begunci tražiše skloništa na dva mesta u Bosni, pa onda odoše u Brod, za tim u Zemun. U Zemunu, on je počeo učiti, ali nije završio ništa od toga. Nemirna i nesređena duha, Sima je prošao kroz mnoga zanimanja, a obišao je i mnoge krajeve od Vidina do Lajpciga, od Besarabije do Crne Gore. Sima je bio pisar u Pravitelstvujuščem sovjetu, u manastiru Blagoveštenju i kod ustaničkih vojvoda. Učestvuje u ustanku protiv Turaka u četi „golaća“. Odlazi u Besarabiju da vidi izbegle roditelje, a potom u Nemačku, gde sluša filozofiju, čini poznanstva sa uglednim nemačkim književnicima, s Geteom nz primer, i tom prilikom štampa svoj ep Serbijanku. Po povratku postaje vaspitač Njegošev na Cetinju, a docnije carinik, policajac, sekretar ministarstva i član apelacije. Bavio se pisanjem stihova, politikom, istoriografijom, lingvistikom, osnivanjem pivare i „vodolečilišta“.
Umro je u Beogradu. Sahranjen je na groblju kod današnje Crkve svetog Marka, grob mu je bio brzo zaboravljen. Mnogo godina kasnije na osnovu nekih skica i položaja njegovog groba u odnosu na Vozarovićev koji je imao nadgrobni spomenik do 1927. kada je staro beogradsko groblje prekopano, pronađeno je telo Sime Milutinovića i položeno u porodičnu grobnicu Milutinovića na Novom groblju. Njegove kosti su nedvosmisleno raspoznate na osnovu telesnih osobenosti (visina, oblik donje vilice) ali i predmeta koji su uz njegovo telo bili položeni (ikona svetog Srđa koju je doneo iz Moskve i koja mu je po njegovoj želji metnuta na grudi). Njegov sin je Dragutin Dragiša Milutinović, inženjer, arhitekt i istoričar srpske umetnosti.
Delo
Najbolje i najveće njegovo delo je epski spev Serbijanka. Druga važnija dela su: Trojebratstvo i Trojesestarstvo, epske pesme; Dika crnogorska, drama iz istorije Crne Gore, tragedija Obilić, jedna zbirka lirskih pesama i dva istorijska spisa: Istorija Srbije, koja obuhvata samo vreme od 1813—1815, i Istorija Crne Gore od davnih do novijeg vremena.
Kao obožavatelj grčke kulture i Homera, a uz to i odličan poznavalac narodne poezije, Milutinović je hteo da svojom „Serbijankom“ napiše Ilijadu Prvog i Drugog srpskog ustanka. On je lično učestvovao u oba ustanka, poznavao skoro sve narodne vođe i kasnije u Besarabiji mnogo štošta beležio po kazivanju izbeglica više hroničarski i bez neke logičke veze. Celu tu građu on je prelio u veliki niz epskih pesama o važnijim događajima i ljudima iz oba ustanka.
Njegove kraće pesme većinom su političke i prigodne: ustavo-braniteljske pesme, dinastičke ode i stihovane brošure, koje su mogle zadovoljiti potrebe svoga doba, ali koje nemaju naročite književne vrednosti. Tragedija „Obilić“ je jedan od najranijih pokušaja da se dramatizuje kosovska tragedija, a „Dika crnogorska“ je niz dramatisanih epizoda iz Crna crnogorske istorije od Kosova do vladike Danila. Za složenu dramsku kompoziciju imao je manje smisla nego za ep, a uz to nije imao uzora u našoj književnosti, niti je poznavao dovoljno stranu dramu. Kao istoričar, Sima Milutinović nije strogo naučan i kritički duh, već piše na osnovi predanja, narodne pesme i ličnog iskustva.
Milutinović je najplodniji i najraznovrsniji srpski pisac svoje generacije, potstrekač Njegoševa talenta i posle Vuka najbolji poznavalac naše narodne poezije. On je bio snažan i intuitivan duh. Sam Njegoš mu je priznao „silni polet“. U njegovim delima ima, mestimično, snažnog i iskrenog lirizma, smelih i uzvišenih misli, ali ima i nameštenog patosa, nastranih i nerazumljivih ideja. U doba književnog diletantizma, kada je srpska književnost tek pošla za velikim klasičnim uzorima i kada se književni jezik tek počeo da uobličava, Milutinović pokušava da piše istorijski ep i dramu i daje nekoliko dobrih istorijskih dela. Ali on je bio nesređen duh i sujetan talent, jedan od onih „divljih genija“ koji nemaju upornosti i vedrine da u mučnoj borbi za izraz dođu do jasnosti i jednostavnosti. Za tako veliki pothvat: da kroz najveće ličnosti našeg naroda, Obilića i Karađorđa, pesnički uobliči čežnje i ideale nacije, njegov talent nije bio u svemu dorastao, niti je izražaj bio savladan. Svojim velikim rodoljubljem, snažnim temperamentom i originalnošću, Milutinović je svojim savremenicima davao iluziju „bogom datog pesnika“. On nije zaslužio pohvale koje su mu romantičari činili, ali nije zaslužio ni odveć oštro potcenjivanje od strane realističke škole, koja je o njemu pisala sa potcenjivanjem.
Sarajlija je po Evropi sretao znamenite ljude i pesnike, a zna se da se u Nemačkoj upoznao sa Krugom, Gerhardom, Jakovom Grimom, Ulandom, čak i sa Geteom. I Gete, osetivši da se pojavljuje jedna drukčija književnost i jedan zaboravljen narod napisao je čitave dve stranice pohvala Simi Milutinoviću-Sarajliji, malom pesniku iz velike narodne poezije i ne manje bune. A to znači mnogo: Sarajlija kao Njegošev učitelj okreće mu pogled i u svetsku poeziju i svetsku misao.
Las Biznagas, Encarnación de Díaz
Las Biznagas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1799 m.
Colonia San Rafael (razvrstavanje)
Colonia San Rafael ima više značenja:
Kosmos-1515
Kosmos-1515 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1515 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. decembra 1983. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Las Lajas (razvrstavanje)
Las Lajas ima više značenja:
Vrganj
Vrganj (lat. Boletus edulis), je jestiva gljiva koja raste u bjelogoričnim i crnororičnim šumama. Raste na proplancima i obično na sunčanim obroncima prekrivenima mahovinom. Nalazi se u Evropi od ljeta do jeseni. U Bosni i Hercegovini obično u hrastovim, brezovim, kao i mješovitim šumama do nadmorske visine do oko 1200 m. U Evropi takođe u borovim, i mješovitim crnogoričnim šumama.
Vrganj je jedna od najkvalitetnijih gljiva, koja dostiže visoku cijenu na tržištu. Poluokruglog šešira svijetlo do tamno smeđe boje, sa debelim bijelim prepoznatljivim repom i prijatnim svježim mirisom mesa, raste nakon ljetnih kiša, u polukrugu, sakriven ispod lišća ili iglica. Razrezan ne mijenja boju, mada razne varijacije iz porodice Boletus odlikuju se i tom osobinom.
Zamjena sa sličnom otrovnom gljivom je gotovo nemoguća.
Bridgewater, Iowa
Bridžvoter je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 182 stanovnika.
Ulipristal acetat
Ulipristal acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 475,619 Da.
Ex Distilleria, Ferrara
Ex Distilleria je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Giovenzana, Lecco
Giovenzana je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 657 m.
Colonia San Vicente (razvrstavanje)
Colonia San Vicente ima više značenja:
Čret Bisaški
Čret Bisaški je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Breznica, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 24 stanovnika te 7 obiteljskih kućanstava.
Sehlde
Zelde je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Volfenbitel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 943 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3158028.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Volfenbitel Zelde se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Volfenbitel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 120 metara. Površina opštine iznosi 20,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 943 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
White County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 25.841, što je 2.739 (11,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wausau, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 39.106, što je 680 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sosocola, San Cristóbal de la Barranca
Sosocola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Cristóbal de la Barranca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 826 m.
Răchitosu, Garoafa
Răchitosu je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Garoafa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 381 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Lujj al ‘Az̧īf, Hajjah
Lujj al ‘Az̧īf je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Demetrije III
Demetrije III Aniket "Nepobjedivi" je bio indo-grčki kralj koji je vladao područjem Gandhare i Punjab. O njegovom životu i vladavini nema gotovo nikakvih podataka, a jedini trag mu predstavljaju dvojezične bakrene kovanice koje su datirane u period oko 100. pne. Postoje pretpostavke da je riječ o istoj osobi kao i Demetrije II od Indije.
Las Lajitas (razvrstavanje)
Las Lajitas ima više značenja:
Armijska grupa F
Štab 'Armijske grupe F formiran je 12. avgusta 1943. u XIII nemačkom vojnom okrugu. Ovaj štab preuzeo je komandu nad trupama jugoistoka, tako da je komandant Armijske grupe F imao i zvanje Komandanta Jugoistoka. Na njegovo čelo je postavljen feldmaršal fon Vajhs. Sedište štaba Armijske grupe F od 26. avgusta 1943. do 4. oktobra 1944. bilo je u Beogradu. Štabu Armijske grupe F potčinjene su Druga oklopna armija u Jugoslaviji i Albaniji, i Armijska grupa E u Grčkoj. Kako teritorija Srbije nije bila pokrivena jedinicama nemačke armije, kad povremenim borbenim operacijama na njenoj teritoriji komandovao je administrativni deo štaba Komande Jugoistoka pod komandom Vojnoupravnog komandanta Jugoistoka, generala Felbera.
Kad su u septembru snage jugoistoka bile prinuđene da se suprotstave prodoru Crvene armije iz Bugarske u Srbiju, pod komandu generala Felbera devedene su četiri divizije iz sastava Armijske grupe E i Druge oklopne armije. Ova privremena formacija nosila je naziv Armijska grupa Srbija i funkcionisala je od 26. septembra do 27. oktobra 1944.
U decembru 1944. štab Druge oklopne armije u taktičkom pogledu potčinjen je Armijskoj grupi Jug i prebačen u južnu Mađarsku radi komandovanja snagama koje su sprečavale prodor Crvene armije preko Dunava. Pod komandom Armijske grupe F ostala je Armijske grupe E. Štab Armijske grupe F rasformiran je 25. marta 1945, čime je štab Armijske grupe E ponovo preuzeo ulogu Komande Jugoistoka.
Borgo Palù, Treviso
Borgo Palù je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Los Encuentros, La Trinitaria
Los Encuentros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 722 m.
Dugodlaki majmun pauk
Dugodlaki majmun pauk (lat. Ateles belzebuth) je vrsta primata iz porodice hvataša koji živi u Ekvadoru, Venezueli, Brazilu, Kolumbiji i Peruu. Staništa su mu tropske, nizinske i planinske šume do 1800 metara nadmorske visine.
Način života
Dnevna je i arborealna životinja. Brzo i okretno se penje po granama drveća. Živi u skupinama koje se sastoje od 20 do 40 životinja, te se u potrazi za hranom dijele u manje podskupine. Glasnim krikovima komuniciraju jedni s drugima. Prehrana mu je najčešće sastavljena od zrelih plodova različitih biljaka, a u manjoj mjeri hrani se listovima i drugim biljnim dijelovima.
Parenje se može događati u bilo koje godišnje doba. Gestacija traje oko sedam mjeseci, a njezin rezultat je obično jedno mladunče, kojega majka doji okom godinu dana. Spolno zrelo postaje nakon četiri do pet godina. Ženka najčešće rađa novo mladunče svake dvije ili četiri godine.
Kosmos-1516
Kosmos-1516 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1516 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 27. decembra 1983. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Edip
thumb|Edip i Sfinga Edip (grčki Οιδιπους), heroj iz grčke mitologije, sin Laja, kralja Tebe i Jokaste. Prorokovano je da će ubiti svog oca i oženiti se sa majkom.
Pošto je njegovom ocu Laju prorečeno da će biti ubijen od svoga rođenoga sina i da će kraljicu uzeti za ženu, tri dana nakon rođenja sina, Laje je uzeo novorođenče i probušio mu i zavezao noge. Tako zavezanog, odnijeo ga je na jednu divlju planinu (Kitara) i tamo ga ostavio kod jednog pastira. Iz sažaljenja prema tom novorođenčetu, pastir ga daje svom prijatelju, koji je takođe bio pastir i čuvao stado kralja Poliba iz Korinta. Taj pastir ga donosi na dvor kralja Poliba i njegove žene Merope koji su ga kasnije adaptirali i po njegovim oteklim nogama je dobio ime «Oidipus». U Korintu je rastao bez ikakvog saznanja o njegovom porijeklu.
Jednog dana uputio se ka Delfskom proročanstvu ne bi li saznao istinu o sebi. Tamo mu je bilo prorečeno da će ubiti svoga oca i da će oženiti svoju majku. Neznajući da mu to nisu pravi roditelji i zbog straha da ne učini neko zlo svojoj porodici, Edip napušta Korint i odlazi za Tebu. Na putu ka Tebi, na jednoj raskrsnici, susreće se sa Lajom koji je bio u pratnji svojih čuvara. Laje misleći da je Edip neki razbojnik, zabranjuje Edipu da prođe. Edip razbješnjen i ljutini ubija Laja i sve osim jednog od Lajevih pratioca. Sa time se ostvaruje jedno od dva proročanstva.
Pred ulazom u Tebu, Edip nailazi na Sfingu koja je terorisala stanovništvo Tebe i proždirala prolaznike koji nisu znali da riješe njene zagonetke. Ona je bila krilato čudovište sa ženskom glavom a tijelom lava. Sfinga je bila ćerka Tifona i Ehidne, jedne nimfe zmijskog oblika i majke svih čudovišta. Kada je Edip riješio njenu zagonetku, Sfinga se bacila u more i tako je Teba bila oslobođena od Sfinge.
Kao nagradu Edip je proglašen za nasljednika kralja Laja. Tako Edip postaje kralj od Tebe i dobiva kraljicu Jokastu, svoju majku, za ženu. Sa time se ispunjava i drugo proročanstvo.
Jokasta mu je rodila četvoro djece, prvo dva sina blizanca Etokle i Polinike, a zatim dvije kćerke, stariju Antigonu i mlađu Ismenu. Dugo godina su živjeli sretno i pravedno vladali Tebom, dok se jednog dana nije pojavila zaraza koju su bogovi poslali, a od koje nije bilo lijeka. Tebanci nezadovoljni obratili su se kralju za pomoć. Edip šalje brata od Jokaste, svog ujaka Kreona u Delfi, da sazna istinu o zarazi koja je harala Tebom. Proročanstvo iz Delfa objavljuje da treba da se pronađe ubica kralja Laja, i da se objelodani taj zločin, kako da bi se Teba oslobodila te zaraze koju su bogovi nametnuli.
Edip preuzima na sebe da otkrije taj zločin, i tako dolazi do saznanja da je on taj koji je ubio svoga oca kralja Laja i oženio svoju majku Jokastu. Kada je Jokasta to doznala odmah se objesila, a Edip je sam sebi iskopao oči. Kreon, brat Jokastin, postaje kralj od Tebe i protjeruje Edipa iz grada. Tako oslepljen, Edip u pratnji svoje starije kćerke Antigone, luta nekoliko godina po svijetu. Umire u Kolonu, svetoj šumi pored Atine.
Selsingen
Zelsingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Rotenburg (Vime). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.415 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3357043.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotenburg (Vime) Zelsingen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Rotenburg (Vime). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 41,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.415 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 82 stanovnika/km².
Åresjön
Åresjön je jezero na sjeveru Švedske, koje leži u Grofoviji Jämtland.
Geografske karakteristike
Jezero Åresjön je zapravo samo proširenje rijeka Indalsälven, tako da je vrlo dugo (nekih 12 km) ali i vrlo usko do 1 km, najveće dubine od 19 metara.
Pokriva površinu od 6,41 km², i leži na nadmorskoj visini od 372 metara.