cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Divlje naselje
Stanovnici divljih naselja su u pravilu pripadnici najsiromašnijih slojeva nekog društva, koji nemaju financijska sredstva da sebi osiguraju redovni smještaj. Kuće i drugi objekti u divljim naselja se stoga često grade od najjeftinijeg materijala - karton, plastika, platno - te nisu priključeni na vodovod, kanalizaciju, elektroenergetsku i telefonsku mrežu. Takva se naselja grade bez ikakvog urbanističkog plana, odnosno brige o sigurnosti.
Uvjeti života u takvim naseljima su teški - nedostatak higijene njihove stanovnike čini sklonim infekcijama, a međusobna blizina kuća i materijal od kojih su sagrađeni ih čini izuzetno ranjivim na požare, olujne vjetrove, poplave, potrese i druge prirodne katastrofe.
Eksterni linkovi
Bidonville
Fetters Hot Springs-Agua Calient, California
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.144, što je 1.639 (65,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ottweiler
Otvajler je grad u njemačkoj saveznoj državi Sarland. Jedno je od 7 opštinskih središta okruga Nojnkirhen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 15.086 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 10043115.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojnkirhen Otvajler se nalazi u saveznoj državi Sarland u okrugu Nojnkirhen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 268 metara. Površina opštine iznosi 45,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 15.086 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 331 stanovnika/km².
Maverick County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 54.258.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 54.258 stanovnika, što je 6.961 (14,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Pleiokarpamin
Pleiokarpamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 322,401 Da.
Disarò, Padova
Disarò je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Муртеница
Муртеница  је највећи масив планине Златибор произилази из мањег али познатијег златиборског масива Чигота,обухвата југо-источни део Златибора пружа се од Борове главе из које поред Муртеничког масива (јужни део Златибора) произилази и Торнички масив (источни Златибор) он обухвата села  Доброселицу Јабланицу и Стубло,а Муртеница је територија од Љубишке реке до реке  Увац. Покривена је боровом и брезовом шумом и обухвата села Љубиш, Негбину, Драглицу, Јасеново, Сјеништа, Кућане, Ојковицу, Бурађу и Бијелу Ријеку (Горњу и Доњу). Највиши врх Муртенице је Бријач са 1480 m надморске висине који је други врх Златибора по висини после Торника Административно Муртеница спада својим већом делом у оквире општине Нове Вароши а некада је била у саставу златиборског среза и била административно везана за Чајетину, а 1958 године јужни део Златибора је одвојен од матичне општине Чајетина, и припојен Новој Вароши као и северни Златибор (Креманска област) која је административно додељена Ужицу.
Epoetin alfa
Epoetin alfa (rINN) rekombinantni je ljudski eritropoietin, koji se proizvodi u CHO ćelijama.
Histidin kinaza
Histidin kinaza (, EnvZ, histidinska kinaza, histidin proteinska kinaza, protein histidinska kinaza, proteinska kinaza (histidin), HK1, HP165, Sln1p) je enzim sa sistematskim imenom ATP:protein-L-histidin N-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
U ovu enzimsku grupu su svrstane protein-histidin kinaze čije mesto fosforilacije nije poznato.
Bjegunac (razvrstavanje)
Bjegunac ili begunac je osoba koja se nalazi u bijegu, najčešće pred vlastima, odnosno policijom.
Također može označavati:
ATC kod C01
{{Columns-list|4|
C01EX Druge kombinacije srčanih proizvoda
}}
Dijon
Dižon (fr. Dijon) je grad u Francuskoj. Glavni je grad departmana Zlatna obala i regiona Burgonja. U gradu živi oko 150.000 stanovnika.
Geografija
Dižon je udaljen 300 kilometara od Pariza, 200 od Ženeve i Liona. Grad je železnički čvor i raskrsnica puteva.
Kroz Dižon prolazi Kanal Burgonja i reka Uš, koja povezuje grad sa rekom Saonom i Ronom.
Istorija
Prvi ostaci naselja na području Dižona su iz epohe neolita.
Kroz mesto su prolazili trgovci, a grad se sporo razvijao. Bio je relativno pošteđen od varvarskih invazija, Saracena u 8. veku i Normana u 9. veku.
U okolini grada Klovis je pobedio burgundskog kralja Gondebauda 500. Dižon je potpuno uništen u požaru 1137. Obnovljen je u narednih 20 godina, i postao u IX veku glavni grad Burgundije.
Dižon je u srednjem veku bio poznat kao „grad sa sto zvona“, ali pre svega kao prestonica Burgundskog vojvodstva, od 1384 do pripajanja vojvodstva Francuskoj 1477. To se dogodilo posle smrti vojvode Šarla Smelog, neprijatelja Francuske kraljevine. Francuski kralj Luj XI je u Dižonu sagradio dvorac, koji je kasnije služio kao zatvor.
Posle ujedinjenja vojvodstva sa Francuskom, Dižon je ostao glavni grad provincije, i u njemu se okupljao parlament regiona. Grad je prosperirao od trgovine, a naročito od trgovine vinom. Od 1722. u Dižonu postoji Univerzitet. Eksploatacija rude gvožđa i uglja u okolini, završetak Kanala kroz Burgundiju 1833, i gradnja železničke pruge ka Parizu i Lionu, dodatno će doprineti značaju ovog grada. Kada se pojavila avijacija, u Dižonu je bila smeštena jedna od prvih vojnih avio-baza.
Grad je bombardovan i okupiran 1940. od strane nemačke armije u Drugom svetskom ratu. Dižon su oslobodile francuske snage 11. septembra 1944.
Privreda
thumb|right|Bogorodična crkva u Dižonu thumb|right|Detalj Bogorodične crkve u Dižonu
Senf
Dižon je čuven širom sveta po svom senfu, čak iako se danas oko 90% svih zrna senfa uvozi, uglavnom iz Kanade. Naziv dižonski senf (-{moutarde de Dijon}-) označava način spravljanja senfa korsiteći mlevena zrna braon senfa. Nastao je 1856. godine kada je Žan Nežon u receptu za senf zamenio sirće kiselim sokom nezrelog grožđa, poznatim u Francuskoj kao "veržis", dobivši tako senf glatkog, harmoničnijeg ukusa. Tradicionalni dižonski senf ima prepoznatljiv, posebno jak ukus. Najveće količine dižonskog senfa (robne marke -{Amora}- i -{Maille}-) se proizvode industrijski, ali u gradu su se specijalizovali i za proizvodnju egzotičnih ili senfova neobičnog ukusa, koje se često prodaju ukrasnim, ručno slikanim ćasama od fajansa. Na tržištima van Evropske unije poput Srbije ili Sjedinjenih država, ime "dižonski senf" nije robna marka, tako da je tamo jedini način da budete sigurni da kupujete pravi dižonski senf kupovina teglice uvezene iz Francuske; međutim, van Francuske je teško naći pravi dižonski senf u ostalim, egzotičnim ukusima.
Lokalni specijaliteti :
Kronštatski ustanak
Kronštatski ustanak je bila velika pobuna mornara sovjetske Baltičke flote protiv boljševičke vlasti, koja se odigrala 1921. godine u Kronštatu, njenoj glavnoj bazi na otoku Kotlin, 55 km udaljenom od tadašnjeg Petrograda. Do pobune je došlo u završnoj fazi postrevolucionarnog građanskog rata, u kojoj je sovjetska vlast dotada uspjela gotovo u potpunosti odnijeti pobjedu nad bijelim kontrarevolucionarima, ali i nastavila sa politikom tzv. ratnog komunizma koja je dovela do oskudice i gladi među stanovništvom. To se nezadovoljstvo počelo odražavati i na mornare Baltičke flote, koji su nepune četiri godine ranije imali važnu ulogu u dolasku boljševika na vlast. 28. februara su mornari sa bojnih brodova Petropavlovsk i Sevastopolj donijeli rezoluciju kojom se od sovjetske vlade tražio niz ekonomskih i političkih reformi, prije svega legalizacija anarhističkih i drugih radikalno lijevih grupa. Sljedeći dan je održan i veliki skup cijelog garnizona, kome je prisustvovao, kako bih saslušao njihove zahtjeve, sovjetski partijski čelnik Mihail Kalinjin. 2. marta su mornari, pak, uhapsili Nikolaja Kuzmina, komesara Baltičke flote, nakon glasina da sovjetske vlasti pripremaju napad na garnizon. Sljedeći dan je vlada poslala ultimatum sa zahtjevom za predaju. Nakon što je on odbijen, pokrenute su jedinice Crvene armije na čelu sa Mihailom Tuhačevskim, koje su koristile zaleđenost Finskog zaljeva kako bi do svog cilja stigle kretale pješke. U grad Kronštat su ušle 17. marta, a konačno ga zauzele 19. marta. U borbama su obje strane imale značajne gubitke, a veliki broj zarobljenih pobunjenika je naknadno pogubljen ili zatvoren. Vođa pobunjenika, anarhistički aktivist Stepan Petričenko, je pobjegao u Finsku. Iako je bio vojnički skršen, Kronštatski ustanak je posredno postigao svoj cilj, s obzirom da je boljševički vođa Lenjin, suočen sa tako spektakularnim izrazom nezadovoljstva protiv boljševičke vlasti, odlučio napustiti ratni komunizam u korist Nove ekonomske politike.
Kronštatski ustanak je tokom kasnijih godina postao predmetom brojnih debata među historičarima, ali i među krugovima radikalne ljevice, gdje odnos prema ustanku predstavlja glavni izvor razdora između anarhista i trockista. U anarhističkim krugovima se Kronštatski ustanak smatra "autentičnom" Ruskom revolucijom, odnosno nastojanjem da se ostvare njeni ideali kroz parolu "sovjeti bez boljševika". U trockističkim krugovima se, pak, ustanak dan-danas tumači u skladu sa službenom sovjetskom verzijom, prema kojoj je on bio potaknut od francuske obavještajne službe i bijelih emigrantskih krugova.
Hrvatskog publicista Antu Ciligu je godine 1938. upravo sudjelovanje Lava Trockog u gušenju ustanka, koga je opisao u svojoj knjizi Pobuna u Kronštatu, navelo da se odrekne trockizma i započne svoju ideološku transformaciju u anitkomunista. Zahvaljujući knjizi antikomunističkih eseja The God that Failed iz 1949. godine izrazi kao "Kronštat" ili "Kronštatski trenutak" su se za vrijeme Hladnog rata koristili za opise sličnih ideoloških preobraćenja.
Lake Carmel, New York
Lejk Karmel je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.282, što je 381 (-4,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Püttlingen
Pitlingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Sarland. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 10041515.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 273 metra. Površina opštine iznosi 23,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 20.142 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 841 stanovnika/km².
Bob Marley
Robert Nesta Marli (6. februar 1945. - 11. maj 1981), poznatiji kao Bob Marli, je bio jamajčanski pevač, tekstopisac i gitarista. Najpoznatiji je izvođač rege muzike, i čuven je po popularizaciji ovog muzičkog žanra van granica Jamajke.
U velikom gradu Bob je bio više izložen muzici koju je voleo, kao što su Fats Domino i Rej Čarls. Dosta vremena provodi sa svojim drugom Nevilom Livingstonom, zvanim Bani, sa kojim odlazi i na časove muzike kod poznatog jamajčanskog pevača Džoa Higsa. Tu upoznaju i Pitera Mekintoša. U to vreme je počela ekspanzija jamajčanske muzike kroz Ska scenu. Kada je napunio 16 godina Bob počinje da radi na ostvarenju svog sna da postane muzičar. Muzika je mnogim mladima na Jamajci bila beg iz siromaštva. Jedan od takvih klinaca bio je i Džimi Klif, koji je sa 14 godina već snimio par hitova. Džimi je upoznao Boba sa Leslijem Kongom, lokalnim muzičkim producentom i nakon što je prošao audiciju, Bob snima svoj prvi singl "Džadž not". Nažalost, ni "Džadž not", ni singl iz 1962. "Uan mor kap of kofi" nisu postigli uspeh kod publike, tako da Bob ubrzo napušta Konga, nakon što je ovaj odbio da ga isplati.
Naredne godine Bob, Banij i još par prijatelja osnivaju grupu Vejlin Vejlers. Nakon lošeg početka i napuštanja nekih članova benda upoznaju Klemeta Doda, producenta muzičke kuće Kohkoun, za koga snimaju singl "Simer daun", koji dosta dobro prolazi na Jamajci. U Vejlin Vejlersima su tad bili Bob, Bani i Piter Toš, koji stiču lokalnu popularnost. Njihova publika sve više raste i oni snimaju još par pesama, kao što su "It hurts tu bi aloun" i "Rul d Roudi". Bob je uskoro preuzeo ulogu lidera, kao glavni pisac tekstova i muzike.
10. februara 1966, Bob se oženio svojom devojkom Ritom Anderson. Sledećeg dana Bob odlazi u SAD, da poseti svoju majku. Po njegovom povratku muzika Vejlin Vejlersa je evoluirala u Rok Stedi. To dovodi do sukoba sa njihovom diskografskom kućom, koja je htela Ska bend. Zato Napuštaju Kohkoun i osnivaju svoju diskografsku kuću Vejl n Soul. Takođe menjaju i ime iz Vejlin Vejlers u Vejlers. Ovo se podudarilo sa rođenjem Bobovog prvog deteta Sedala. Za sopstvenu kuću izdaju par singlova, "Bend daun lou" i "Melou mud", pre nego što je propala. Ovo je dosta loše uticalo na bend i tek pošto su upoznali Lija Perija uspevaju da ponovo počnu sa radom. Uz njegovu pomoć snimaju pesme kao što su "Dapi konkverer", "Soul rebel", "400 godina" i "Smol eks". 1970. bendu se priključuju Aston i Čarlton Beret. Bend napušta Peri, a ne želeći da prihvati njegovo preveliko mešanje u njihov rad, i osniva drugu, uspešniju izdavačku kuću Taf Gong, po bobovom nadimku. Bob ubrzo odlazi sa Džonijem Nešom u London, gde snima "Rege on Brodvej" za CBS. I ostatak benda dolazi u London da potpomogne promociju singla,ali ubrzo ostaju bez para. Marli odlazi do Krisa Blekvela, vlasnika Ajlend rekordsa i uspeva da ga ubedi da potpišu ugovor za album, za koji je trebalo da dobiju predujam od 8.000 funti, dovoljno da se vrate kući. To je bio prvi put da jedan rege bend izda album, rege muzičari su do tada izdavali samo singlove i kompilacijske albume. Album se zvao "Ket a fajer" i postigao je priličan uspeh.
U proleće 1973. Vejlersi odlaze na turneju u Englesku, nakon koje ih napušta Bani, koga zamenjuje Džo Higs. Vejlersi odlaze na turneju u Ameriku gde je trebalo da nastupaju kao predgrupa bendu Slaj end d femili stoun, ali su posle samo par nastupa otpušteni jer su postali popularniji od benda koji je trebalo da najave. Takođe su uradili i par koncerata sa Brusom Springstinom, i snimili živi nastup za radio KSAN-FM.
1973. Vejlersi izdaju i drugi album "Burnin' ", sa klasicima kao što su I Shot The Sheriff ("Aj šot d šerif") i Get Up, Stand Up("Ged ap, stend ap"). Njihova popularnost je još više porasla kad je Erik Klepton obradio pesmu "Aj šot d šerif".
1975. objavljuju treći album "Neti Dred"(Natty Dread), sa pesmama No Woman, No Cry ("Nou, vumen, no kraj") i "Revolušn". Na drugoj strani Bani i Piter Toš napuštaju bend zbog solo karijere, zbog čega bend ponovo menja ime u Bob Marli end d Vejlers. Rupu koja je nastala odlaskom dva člana popunjava trio pratećih vokala Aj-Tris (Rita Marli, Džudi Mouvats i Marsija Gritits). Tog leta bend započinje i evropsku turneju. Ovi koncerti su snimani i iskorisceni za "Lajv!" album, na kome se našla i nezaboravna živa verzija pesme "Nou, vumen, no kraj", koja postaje svetski hit. Originalni Vejlersi su poslednji put svirali zajedno na koncertu Stivija Vondera u jamajčanskom institutu za slepe.
1976. objavljen je album "Rastaman vibrejšn", koji postiže veliku popularnost. Časopis Rouling stoun ih proglašava bendom godine. Na ovom albumu se nalazi i moćna pesma "Vor" (rat), pisana po rečima iz govora cara Haila Selasija. 3. decembra 1976. naoružani ljudi upadaju marlijev dom i pucaju u Boba, Ritu i par prijatelja. Na sreću, niko nije poginuo. Dva dana kasnije grupa je održala nezaboravan nastup na Smajl Jamajka koncertu, nakon čega odlaze na turneju u Englesku gde snimaju album 'Egzidas".
U to vreme Marli dobija prsten Lava judejskog, koji je ranije nosio car Haile Selasije I, što je veliko priznanje za njegov rad. Dalja sudbina ovog prstena je misterija, jer je nestao nakon Bobove smrti. Za vreme ove turneje Bob je, igrajući fudbal, povredio palac na nozi, povreda se brzo proširila i u maju je obavešten da ima rak. Rak je bilo moguće odstraniti samo amputacijom, što je Bob odbio, jer se bi to bilo u suprotnosti sa rastafarijanskom verom. Turneja je, naravno otkazana, ali ga bolest nije sprečila da i dalje snima. Tako je 1978. objavljen album "Kaja", nešto mekšeg zvuka u odnosu na ranije albume. Bob je optužen da se prodao jer su većina pesama pohvale marihuani ili ljubavne pesme.
1978. Bob se vraća na Jamajku da svira na Uan lav pis koncertu, gde je nagovorio predsednika i lidera opozicije da se popnu na binu i rukuju se. 15. juna dobija medalju za mir u Trećem svetu, od Ujedinjenih Nacija. Tada je i prvi put posetio Afriku, boraveći u Keniji i Etiopiji. 1980. će prvi put svirati u Africi, na koncertu u Gabonu. Vlada Zimbabvea pozvala ga je da svira na proslavi Dana nezavisnosti, zašta je Bob kasnije izjavio da je to bila najveća počast u njegovom životu.
U poslednjem pokušaju da spase život podvrgao se eksperimentalnom lečenju u Nemačkoj, gde je proslavio i svoj poslednji, 36. rođendan. Pošto lečenje nije uspelo, želeo je makar da umre na Jamajci, ali je stigao samo do Majamija, gde je umro 11. maja 1981. Ceo svet ga je oplakivao i na hiljade ljudi je prisustvovalo njegovoj sahrani 21. maja. Grob Boba Marlija nalazi se u rodnom selu Devet Milja. Posthumno je odlikovan i jamajčanskim Ordenom časti.
Iks-oks
Termin Iks-oks ima više značenja.
Luffarschack
Everly
Everli je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 583, a gustina naseljenosti je iznosila 67 stanovnika/km².
Spineto, Frosinone
Spineto je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
McCool Junction, Nebraska
McCool Junction je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 409 stanovnika.
(+)-Beta-pinenska sintaza
(+)-Beta-pinenska sintaza (, (+)-pinenska ciklaza, ciklaza III) je enzim sa sistematskim imenom geranil-difosfat difosfat-lijaza (formira (+)-beta-pinen). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ciklaza III iz Salvia officinalis formira jednake količine (+)-beta-pinena i (+)-alfa-pinena.
Laura Pausini
thumb|right|240px|Laura Pausini. Laura Pausini (rođena 16. svibnja 1974. u Faenzi, provincija Emilia-Romagna, Italija) talijanska je pjevačica. Njen glazbeni stil, zbog raznolikosti pjesama, ne može se svrstati samo u jedan. Snima pjesme na talijanskom, španjolskom, portugalskom, engleskom i francuskom jeziku.
Argyle, New York
Argajl je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 306, što je 17 (5,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Medina County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 46.006.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 46.006 stanovnika, što je 6.702 (17,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Saborna crkva u Beogradu
thumb|right|200px|Saborna crkva u Beogradu Saborna crkva u Beogradu, u ulici kneza Sime Markovića, podignuta je na temeljima stare crkve, koja se pominje u vrijeme austrijske vladavine Beogradom od 1717. do 1739. godine. Stara crkva, koja je bila izgrađena od kamena, s velikim kubetom, bez krsta, bila je toliko uništena poslije predaje Beograda 1739. godine, da je 1763. godine morala biti srušena. Na njenom mjestu sagrađena je nova crkva od drveta, koju je 1795. godine zamijenila crkva od čvrstog materijala ali bez zvonika. Zvono je prvi put zazvonilo u Beogradu pod Turskom, 16. februara 1830. godine, a donijeto je iz sremskog sela Jakova.
Današnja Saborna crkva je građena nepunih devet godina, od 28. aprila 1837. godine do 8. novembra 1845. godine ponalogu kneza Miloša Obrenovića. Posvećena je arhanđelu Mihajlu, krsnoj slavi kneza Miloša, koji je crkvu dao zidati kao svoju zadužbinu. Crkvu je projektovao Franc Janke po ugledu na srpsku crkvu u Sremskim Karlovcima, u stilu klasicizma sa elementima kasnog baroka. Idejno rješenje dao je baron Kordon, a crkvu su sagradili pančevački i zemunski majstori.
Unutrašnjost hrama je bogato ukrašena. Duborezni pozlaćeni ikonostas izradio je vajar Dimitrije Petrović, a ikone na ikonostasu, pevnicama, tronovima i predikaonici, kao i kompozicije na zidovima i svodovima, naslikao je Dimitrije Avramović, jedan od najistaknutijih srpskih slikara 19. veka. Posebnu vrednost predstavlja crkvena riznica. U crkvi se nalaze mošti svetog cara Uroša i svetog despota Stefana Štiljanovića, kao i grobnice crkvenih poglavara i srpskih vladara iz dinastije Obrenović (Miloša, Mihaila i Milana). Ispred glavnog portala, sahranjena su dva velikana srpske kulture: Dositej Obradović i Vuk Stefanović Karadžić.
Saborna crkva u Temišvaru
Rumunska Saborna crkva u Temišvaru (rum. Catedrala Ortodoxă din Timişoara) je pravoslavna crkva u centru Temišvara. Posvećena je svetim tri jerarsima.
Saborna crkva u Temišvaru izgrađena je između 1937-1940, po planovima arhitekte Joana Trajanešku. Arhitektonski stil je po mnogima neobičan za pravoslavne crkve. Mada se nalaze elementi vizantijskog stila, ipak fale za vizantijski stil tipične kupole; zato crkva ima 11 tornja od kojih najviši, centralni toranj ima visinu od oko 96 m, i koji stilistički liče na crkve i manastire moldovske škole.
Freske i ikone crkve, koje je slikao Atanasije Demijan, dovršene su posle drugog svetskog rata, tako da je crkva osvećena tek 1946. Ikonostas od lipe napravio je domaći umetnik iz Temišvara Stefan Goja. Crkva može da primi oko 4.000 vernika.
Najvažniji religiozni predmeti crkve su beogradsko jevanđelje (rum. Noul Testament de la Bălgrad) iz 1648 i propovedi mitropolita Varlama (Cazania lui Varlaam) iz 1643, dva od najstarijih dokumenata rumunskog jezika.
Saborna crkva u Nikšiću
Saborna crkva, hram Sv. Vasilija Ostroškog, izgrađena je u XIX vijeku. Djelo je ruskog arhitekte Mihaila Timofeeviča Preobraženskog. Ovaj monumentalni spomenik podignut je u slavu poginulih crnogorskih i hercegovačkih junaka u ratovima od 1875.-1880. godine. Predradovi su počeli 1886. godine. Sastavljena je komisija koju su predvodili vojvoda Šako Petrović i inženjer dr. Josip Slade, koji su i izabrali Petrovu glavicu za mjesto izgradnje crkve.
Između dva rata na zvoniku je postavljen veliki sat, prečnika 2,36 m.
Crkva se nalazi u neposrednoj blizini dvorca kralja Nikole.
Grafički procesor
mini|desno|250px|Grafički procesor [[NVIDIA|Nvidijine grafičke kartice, ujedno i glavni deo jedne grafičke kartice]] mini|desno|250p|[[NVIDIA GeForce 6600GT (NV43) GPU]]
Grafički procesor, GPU, grafička procesorska jedinica ili grafički čip (, ponekad i ili VPU) je procesor specijaliziran za prikazivanje obične i napredne računarske grafike. Grafički čip se obično nalazi na grafičkim karticama ili procesorima.
Od njega u najvišoj mjeri zavise mogućnosti grafičke kartice, a u puno manjoj meri od količine memorije na istoj. Grafički procesor obavlja glavni zadatak obrađivanja scene, dok memorija služi kao spremnik za teksture i ostale neophodne podatke. Što je brža memorija na grafičkoj kartici, to brže ona može da pohranjuje i dostavlja podatke koje GPU obrađuje.
Grafički čip je isprogramiran tako da veoma brzo obrađuje razne vrste grafike. Prvi grafički čipovi su imali primitivne operacije kojima se iscrtavanje trouglova, krugova i uglova izvršavalo mnogo brže, što ujedno znači da je glavni procesor oslobođen i ne mora izvršavati te operacije što rezultuje u ukupno većoj brzini sistema. Svi noviji čipovi imaju podršku za obrađivanje jednostavnih i naprednih 3D i video operacija.
Aubepierre-sur-Aube
Obpjer sir Ob je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Šomon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 215 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 43,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 270 metara.
Stambeno pravo (udruženje)
Stambeno pravo (fr. Droit Au Logement, skraćeno DAL) je udruženje nastalo 1990. u Parizu i cilj im je ostvarivanje prava na krov nad glavom za najugroženije delove stanovništva (loše skućenih i beskućnika) i pronalaženje prikladnog smeštaja za njih.
U maju 1990. je 48 domaćinstava, pretežno porodica sa decom, izbačeno iz dve skvotirane zgrade u 20. distriktu Pariza. Uz podršku lokalnih aktivista, familije su organizovale kampovanje koje je trajalo četiri meseca. Zahvaljujući mobilizaciji mnogih udruženja, sindikata i nekih levičarskih partija, izborili su se za smeštaj svih porodica. Tako je udruženje nastalo.
Schauren (bei Idar-Oberstein)
Šauren je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 540 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134076.
Stambeno pravo (udruženje)
Od tada je udruženje više puta uspevalo kampanjama, pritiscima, bespravnim useljenjima, kampovanjem na ulici i demonstracijama, da “natera” vlast da pruži smeštaj hiljadama ljudi, emigrantima, francuskim familijama, beskućnicima, itd.
Pleiokarpin
Pleiokarpin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 396,479 Da.
Stambeno pravo (udruženje)
Neke akcije, poput zauzimanja ulice u pariskom distriktu Sen Žermen 1994. godine, su bile dosta spektakultarne i dobro propraćene od strane medija.
Stambeno pravo je pravni koncept prema kome svaka osoba ima pravo na pristojan smeštaj. U Francuskoj je ovo pravo garantovano zakonom iz maja 1990.
Chiusurella, Brindisi
Chiusurella je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
McGrew, Nebraska
McGrew je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 105 stanovnika.
Sycamore, Georgia
Sikamor (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 711 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 711 stanovnika, što je 215 (43,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Epirubicin
Epirubicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 543,519 Da.
23S rRNK (guanin1835-N2)-metiltransferaza
23S rRNK (guanin1835-N2)-metiltransferaza (, ygjO (gen), rlmG (gen), metiltransferaza G ribozomalne RNK velike podjedinice) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:23S rRNK (guanin1835-N2)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim metiliše 23S rRNK in vitro. Formirane 50S podjedinice nisu supstrat. Enzim specifično metiliše guanin1835 u N2 poziciji unutar 23S rRNK.
Difosfoinozitol-pentakisfosfat kinaza
Difosfoinozitol-pentakisfosfat kinaza (, PP-IP5 kinaza, difosfoinozitol pentakisfosfatna kinaza, ATP:5-difosfo-1D-mio-inozitol-pentakisfosfat fosfotransferaza, PP-InsP5 kinaza, PPIP5K, PPIP5K1, PPIP5K2, VIP1, VIP2) je enzim sa sistematskim imenom ATP:1D-mio-inozitol-5-difosfat-pentakisfosfat fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim se aktivira osmotskim šokom.
Santa Maria, Pescara
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 912 m.
EKG (razvrstavanje)
EKG se može odnosit na:
Alotropske modifikacije fosfora
Elementarni fosfor može da postoji u obliku nekoliko alotropskih modifikacija. Najrasprostranjenije među njima su beli i crveni fosfor. Ljubičasti i crni alotropi su takođe poznati. Gasoviti fosfor postoji kao difosfor, ili kao atomski fosfor.
Beli fosfor
thumb|Uzorak belog fosfora Beli fosfor, žuti fosfor, ili tetrafosfor (P4) je molekul sa četiri atoma vezana sa šest jednostrukih P-P veza. Njegova tetraedralna struktura dovodi do naprezanja prstena i nestabilnosti. Poznate su dve kristalne forme. α forma, koja je stabilna pod standardnim uslovima, ima teseralna kristalnu strukturu. Ona se reverzibilno transformiše u β formu na 195.2 K. Smatra se da β forma ima heksagonalnu kristalnu strukturu.
Beli fosfor je transparentni voštani materijal koji brzo požuti kad je izložen svetlosti. Iz tog razloga on se takođe naziva žutim fosforom. On proizvodi zelenkasti sjaj u mraku (kad je izložen kiseoniku), visoko je zapaljiv i piroforičan (samo-zapaljiv) nakon kontakta sa vazduhom, kao i toksičan (uzrokuje ozbiljno oštećenje jetre ako se proguta, a usled hronični unos tragova belog fosfora kroz usta ili udisanjem izaziva fosfornu nekrozu vilice). Miris dima pri sagorevanju ovog oblika fosfora podseća na beli luk, a uzorci su obično prekriveni belim (di) fosfor pentoksidom, koji se sastoji od P4O10 tetraedra sa kiseonikom umetnutim između atoma fosfora i na njihovim temenima. Beli fosfor je neznatno rastvoran u vodi i, može se čuvati ispod sloja vode. On je rastvoran u benzenu, uljima, ugljen disulfidu i disumpor dihloridu.
Proizvodnja i primena
upright|thumb|Tetrafosforni molekul Beli fosfor ima znatan napon pare na običnim temperaturama. Iz gustine pare proističe da se para sastoji od P4 molekula do oko 800 °C. Iznad te temperature, dolazi do disocijacije u P2 molekule.
On se spontano pali na vazduhu na oko 50 °C. Do paljenja može doći i na mnogo nižim temperaturama, ako je beli fosfor fino usitnjen. Njegovim sagorevanjem nastaje fosfor (V) oksid:
Zbog ove osobine, beli fosfor se koristi kao oružje.
Nepostojanje kubnog-P8
Mada se beli fosfor konvertuje u termodinamički stabilniji crveni alotrop, do formiranja kubnog P8 ne dolazi u kondenzovanoj fazi. Derivati ovog hipotetičnog molekula su, međutim, bili pripremljeni iz fosfaalkina.
Crveni fosfor
Crveni fosfor(Pn) se može formirati zagrevanjem belog fosfora do 250 °C (482 °F), ili izlaganjem belog fosfora sunčevoj svetlosti. Crveni fosfor postoji kao amorfna mreža. Nakon daljeg zagrevanja, amorfni crveni fosfor se kristališe. Crveni fosfor se ne pali u vazduhu na temperaturama ispod 240 °C, dok se beli fosfor pali na oko 30 °C. Crveni fosfor se može konvertovati u beli zagrevanjam na 260 °C.
Hitorfov ljubičasti fosfor
thumb|Ljubičasti fosfor (desno) pored uzorka crvenog fosfora (levo) upright|left|thumb|Struktura ljubičastog fosfora upright|left|thumb|Struktura Hitorfovog fosfora
Reakcije ljubičastog fosfora
On se ne pali na vazduhu dok se ne zagreje do 300 °C. Ovaj alotrop nije nerastvoran ni u jednom rastvaraču. On je otporan na alkalije, i samo u maloj meri reaguje sa halogenima. On se može oksidovati azotnom kiselinom do fosforne kiseline.
Ako se zagreje u atmosferi inertnog gasa, na primer u azotu ili ugljen dioksidu, on sublimira i para se kondenzuje kao beli fosfor. Ako se, međutim, on zagreva u vakuumu i para se rapidno kondenzuje, nastaje ljubičasti fosfor. Ljubičasti fosfor je polimer visoke relativne molekulske mase, koji se zagrevanjem razlaže do P2 molekula. Hlađenjem, ovi molekuli bi se normalno dimerizovali u P4 molekule (i.e. beli fosfor), ali u vakuumu se oni ponovo vezuju i formiraju polimerni ljubičasti alotrop.
Crni fosfor
left|upright|thumb|Crni fosfor upright|thumb|Struktura crnog fosfora Crni fosfori su termodinamički stabilne forme fosfora na sobnoj temperaturi i pritisku. On se dobija zagrevanjem belog fosfora pod visokim pritiskom (12,000 atmosfera). Njegov izgled, osobine i struktura su veoma slični grafitu, jer je crne boje i pahuljast, provodi struju, i sadrži naborane listove vezanih atoma.
Crni fosfor ima ortorombičnu strukturu. On je najmanje reaktivan alotrop, jer se sastoji od mnogobrojnih međusobno vezanih šestočlanih prstenova. Svaki atom je vezan za tri druga atoma. Nedavno je bilo objavljeno da se sinteza crnog fosfora može izvesti koristeći metalne soli kao katalizatore.
Jedan od oblika crvenog/crnog fosfora je kubni čvrsti materijal.
Difosfor
thumb|100px|Molekul difosfora Difosforni alotrop (P2) se može dobiti samo pod ekstremnim uslovima (na primer, iz P4 na 1100 K). Ipak, izvestan napredak je ostvaren u formiranju diatomskih molekula u homogenim rastvorima, pod normalnim uslovima uz upotrebu kompleksa prelaznih metala (baziranih na primer na tungstenu i niobijumu).
Difosfor je gasoviti oblik fosfora, i termodinamički je stabilna forma iznad 1200 °C, i sve do 2000 °C. Disocijacija tetrafosfora (P4) počinje na nižim temperaturama: procenat P2 na 800 °C je ≈ 1%. Na temperaturi od oko 2000 °C, molekuli difosfora počinju da se disociraju u atomski fosfor.
Fosforni nanoštapovi
Fosforni nanoštapovi se sintetišu kao P12- polimeri u dve modifikacije. Crveno-smeđa faza se razlikuje od crvenog fosfora i takođe je stabilna u vazduhu nedeljama. Elektronskim mikroskopom je pokazano da se crveno-smeđa forma sastoji od dugačkih, paralelnih nanoštapova da prečnikom između 0.34 nm i 0.47 nm.
Englewood, Ohio
Inglvud je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.465, što je 1.23 (10,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Menard County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.242.
Radoslav Čelnik
mini|250p|Sremsko vojvodstvo Radoslava Čelnika (1527—1530 g.) mini|250p|Ostaci srednjovekovne slankamenačke tvrđave Radoslav Čelnik je bio vladar Srema, odnosno, vojvoda Sremskog vojvodstva u 16. veku.
Menard County, Texas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 2.242 stanovnika, što je 118 (5,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Radoslav Čelnik
Istorija
U početku, Radoslav Čelnik je bio vrhovni komandant vojske Cara Jovana Nenada. Kada se 1527. godine, posle ubistva Cara Jovana Nenada, njegova vojska raspala, Radoslav Čelnik je sa delom nekadašnje careve vojske prešao iz Bačke u Srem i tamo stupio u tursku službu. Čelnik je zatim vladao Sremom kao turski vazal i uzeo je za sebe titulu sremskog vojvode, a rezidencija mu se nalazila u gradu Slankamenu.
Iako je bio vazal Osmanskog carstva, Radoslav Čelnik je takođe održavao tajne veze sa Habsburškom Monarhijom. Kada je turska vojska prolazila kroz Srem, Radoslav Čelnik se povukao na habsburšku teritoriju, ali kad su se Turci vratili iz svog pohoda, Čelnik se takođe vratio u Srem. Međutim, posle ovog povratka, njegova se vlast više nije protezala nad celim Sremom, a rezidencija mu se više nije nalazila u Slankamenu, nego u gradu Nebojcu, na reci Vuci u blizini Vukovara.
1530. godine, Čelnik je sklopio sporazum sa Habsburzima, prešao iz Srema na habsburšku teritoriju i, javno se odričući svog saveza sa Turcima, stupio u habsburšku službu.
Narodno predanje
Radoslav Čelnik je ostao zapamćen u narodnoj tradiciji kao junak narodne pesme „Od Srijema Rajko“, u kojoj je izložen razgovor između „Margite devojke“ i „Rajka vojevode“.
Na početku pesme Margita devojka šeta gradom Slankamenom i kune vojvodu Rajka ovim rečima:
Kada je čuo šta Margita devojka govori, vojvoda Rajko joj odgovara:
Zatim se dalje u pesmi pominju gotovo sve najvažnije ličnosti naše prošlosti i njihove zadužbine, a pošto je nabrojao junake, sve „boljeg od boljega“, vojvoda Rajko svoj odgovor Margiti devojci završava ovako:
Na kraju pesme, vojvoda Rajko poteže nož iza pojasa i ubija se, a i Margita devojka, koju su dirnule bolna prošlost našeg naroda i Rajkova smrt, uzima i sama Rajkov nož, te se i ona ubija.
Džuboks
thumb|desno|260px|Replika jukeboxa Wurlitzer 1015 u Hotel Nacional de Cuba, Havana Jukebox (Džuboks) je djelomično automatizirani glazbeni uređaj, obično na kovanice, koji može odsvirati posebno odabrane pjesme iz vlasiite zbirke pjesama na nekom od medija.
Tradicionalni jukeboxi iz 1960-ih bili su prilično veliki sa velikom polukružnom lunetom na vrhu i živo osvjetljenom prednjom stranom uređaja. Imali su tipke sa slovima i brojevima, tako da se je izborom njihove kombinacije, moglo izabrati željenu pjesmu za reprodukciju ( uobičajeno su to bile singl ploče).
Povijest
Glazbeni automati i piano automati bili su prvi glazbeni uređaji koji su radili na kovanice. Nakon njih su se 1890-ih pojavili fonografi (prvi gramofoni) koji su također radili ako se u njih ubacila kovanica.
Novi načini snimanja i reprodukcije uz upotrebu električnih pojačala vodili su i do novog oblika fonografa na kovanice. Jedan od prvih uspješnih jukeboxa bio je automatski fonograf proizveden 1927. od strane Automated Musical Instrument Company, kasnije poznate po akronimu AMI.
S vremenom se razvojala tehnologija reprodukcije zvuka pa je stoga 1928, Justus P. Seepburg, inače koji proizvodio klavir - automate, proizveo elektostatski zvučnik povezan s magnetofonom, uređaj je imao i upravljački mehanizam kojim se moglo odabrati jednu od osam snimaka. Takav tip jukeboxa je vladao sve dok Seeburg Corporation nije 1950. predstavila svoj model jukeboxa na gramofonske ploče od 45 okretaja u minuti.
Izraz Juke Box ušao je u upotrebu prvo u Americi 1940-ih to je riječ iz slenga, kombinacija afričkog (juke=neuredan, mangup) i engleskog jezika (joint=spoji).
Jukeboxi su vrhunac popularnosti imali u Americi između 1940. - 1960., u Europi je to bilo za desetljeće kasnije 1950-1970.) Njihova popularnost bila je vezana uz širenje rock glazbe.
Od 1980-ih i pojave kompakt diska mijenjaju se i jukeboxi. Od 2000. proizvode se potpuno digitalni koji nemaju nikakve fizički pohranjene zbirke pjesama, već isključivo računalne datoteke. lijevo|thumb|200px| Zodiac jukebox
Evry-Grégy-sur-Yerre
Evri Greži sir Jer je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.830, a gustina naseljenosti je iznosila 96 stanovnika/km².
Žargon
Žargon je specifična vrsta reči koja pripada jednoj grupi, sredini ili neformalnoj skupini. Upotreba žargona može biti i zatvorena komunikacija unutar grupe radi zaštite njenih interesa. Žargon se upotrebljava i kao element književnog jezika.
Funkcija žargona
Funkcija je žargona trostruka: olakšana komunikacija, uključivanje i isključivanje:
2-Dezoksi-scilo-inosozna sintaza
2-Dezoksi-scilo-inosozna sintaza (, btrC (gen), neoC (gen), kanC (gen)) je enzim sa sistematskim imenom D-glukoza-6-fosfat fosfat-lijaza (formira 2-dezoksi-scilo-inosoza). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima je neophodan jon Co2+.
Ihosi
Ihosi je grad na jugu središnje visoravni Madagaskara od 19 878 stanovnika, administrativni centar Regije Ihorombe i Distrinkta Ihosi u Provinciji Fianarantsoa.
Ihosi je dobio ime po istoimenoj rijeci - Ihosi, glavnoj pritoci rijeke Zomandao (iz sliva rijeke Mangoki).
Historija
Ihosi se počeo formirati kao grad od 1848. za vrijeme vladavine kraljice Ranavalone I., kao vojnički i administrativni centar za kontrolu tog prostora. Ihosi je danas poznat kao glavni grad malgaškog naroda Bara koji su većinsko stanovništvo grada. Za vrijeme francuske kolonijalne uprave od 1899 evangeliziran je veliki dio stanovnika, tako da je danas Ihosi poznat po svojoj katedrali sv. Vinka Paulskoga. Od 1967. grad je sjedište katoličke biskupije. Oko 10 km zapadno, u smjeru Toliara je velika spilja Andranomilitri (koja se još priprema za javne posjete).
Geografske i klimatske karakteristike
Ihosi leži na nadmorskoj visini od 800 m, na visoravni Orombe, u kotlini rijeke Ihosi, s njezine desne strane. Ihosi je udaljen 616 km od glavnog grada Antananarivo i oko 189 km od provincijskog središta Fianarantsoe. Ihosi ima vruću i suhu tropsku klimu, vlažna sezona (asara) traje od oktobra do aprila, a suha (asotri) od maja do septembra, tad prosječna dnevna temperatura može narasti na preko 30 °C.
Transport, Privreda
Ihosi je važno cestovno čvorište Madagaskara, kod njega se račvaju nacionalni magistralni putevi br. 7 (Toliara -Antananarivo), 27 (Ihosi-Farafangana) i 13 (Ihosi-Tolanaro)., tako da je dobro povezan s ostalim gradovima. Ihosi ima i mali Aerodrom Ihosi (IATA: IHO ICAO: FMSI) iz kojeg postoje letovi za Fianarantsou i Toliaru.
Ihosi je trgovačko središte stočarskog kraja u kojem se najviše nomadski uzgajaju goveda zebu. Pored grada nalaze se Nacionalni parkovi Isalo i Andringitra.
McLean, Nebraska
McLean je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 36 stanovnika.
Šator
thumb|Razni šatori Šator je rasklopiv i prenosiv zaklon i nastamba od platna, asure ili kože pontiranih na kostur od drveta, metala ili kosti. Šatori različitih oblika, razmera i namene upotrebljavaju se od najstarijih vremena u svim delovima sveta.
Raskošni su bili srednjovekovni evropski šatori četvrtougaonog ili okruglog tlocrta, koji su služili u ratu, lovu ili raznim svečanim prilikama. Nomadska plemena upotrebljavaju šatore još i danas za stanovanje. Osnovni tipovi tih šatora su: kupolasti (vigvam sevetnoameričkih Indijanaca), konusni (tipi američkih prerijskih Indijanaca), valjkasto-konusnih kožni (jurta iz Centralne Azije, šatori sa krovom (Patagonija), kod kojih jedan ili više redova kolaca podupiru podupiru nastrešnicu od napete kože, tkanive ili asure.
Šatori danas služe za vojnička ili turistička logorovanja, kao prodavnice na sajmovima, svlačionice na kupalištima, a šatori velikih dimenzija za cirkuske i sl. predstave.
Fenoarivo Atsinanana
Fenoarivo Atsinanana ili Istočni Fenoarivo je grad na sjeveroistoku Madagaskara od 20 439 stanovnika, administrativni centar Regije Analanjirofo i Distrinkta Fenoarivo Atsinanana u Provinciji Toamasina.
Historija
U 17. vijeku su kod Fenoariva sidrili pirati, oni su i sagradili svoju utvrdu kod mjesta Vohimasina (3 km južno od Fenoariva) od koje su danas ostale samo ruševine. Fenoariva je bio historijska prijestolnica malagaškog naroda Betsimisaraka. Iz nje je na početku 18. vijeka njihov legendarni kralj - Ratsimilaho. ujedinio dotad neprijateljske plemenske klanove i osnovao svoje kratkotrajno Kraljevstvo Betsimisaraka. Njegov skromni grob, nalazi se na otočiću Nosi Heli nasuprot gradske plaže.
Geografske i klimatske karakteristike
Fenoarivo Atsinanana leži na obali Indijskog oceana, u plodnoj obalnoj ravnici, okružen brojnim plantažama kave, klinčića i ličija. Fenoarivo je udaljen 420 km od glavnog grada Antananarivo i oko 100 km od provincijskog središta Toamasine. Fenoarivo ima vruću tropsku klimu od dvije sezone; vlažna traje od oktobra do aprila, a suha od maja do septembra, tad prosječna dnevna temperatura može narasti na preko 40 °C.
Transport, Privreda
Kroz Fenoarivo prolazi nacionalni magistralni put br. 5 (magistrala uz obalu Indijskog oceana) preko kojeg je povezan sa Toamasinom i Antananarivom. Iako leži na moru, nema nikakvu uređenu luku.
Fenoarivo Atsinanana je trgovačko središte poljoprivrednog kraja u kojem se najviše stanovnika bavi tom djelatnošću.
Mary Peters
Mary Peters može biti:
Mary Peters
Cabaret (film)
Cabaret je filmski mjuzikl iz 1972. u režiji Boba Fossa sa glumčakom ekipom koju čine Liza Minnelli, Michael York i Joel Grey. Radnja filma je smeštena u Berlin u vreme Weimarske republike, 1931. godine, pre dolaska Hitlera na vlast.
Film je zasnovan na mjuziklu Cabaret, Kandera i Ebba, koji je baziran na predstavi I Am a Camera inspirisanom pričama Christophera Isherwooda. Samo je par numera iz mjuzikla uzeto za film, a Kander i Ebb su napisali nove, koje su došle kao zamena. Za razliku od pozorišnog mjuzikla, gde se pesmom izražavaju osećanja, kao i tok same radnje, u filmskoj verziji peva se samo na pozornici i u biergartenu. Osim u sceni u biergartenu, u filmu samo dvoje glavnih junaka pevaju.
Film je dobio Zlatni globus za najbolji igrani film – mjuzikl ili komedija, 1973. godine.
Godine 1995. film je odabran za čuvanje u United States National Film Registry kao "kultuno, istoriski i estetski značajan".
Godine 2006. Američki filmski institut je uvrstio ovaj film na 100 najboljih mjuzikala, sa rednim brojem 5. Naredne godine film se našao na 63. mestu AFI-jeve liste 100 najboljih američkih filmova.
Radnja
Početkom 1930-ih američka pevačica Sally Bowles (Liza Minnelli) nastupa u klubu "Kit Kat" u Berlinu. Njen novi sustanar je Brian Roberts (Michael York), rezervisani britanski intelektualac, koji daje privatne časove engleskog kako bi zaradio pare za život u Berlinu, gde završava svoje studije nemačkog. Sally pokušava da zavede Briana, ali pošto joj ne uspeva, ona sumnja da je gej (Christopher Isherwood, na čijoj polu-autobiografiji se film indirektno bazira, bio je gej i "otišao je u Berlin da traži momke koje će da voli"). Brian kaže da je probao da ima vezu sa ženama, ali da nije uspelo. Njih dvoje postaju prijatelji i Brian postaje uključen u njen boemski život u poslednjim danima Weimarske republike. Kasnije u filmu Brian i Sally postaju ljubavnici i Brian zaključuje da su uzroci prošlih neuspeha bile same žene, a ne on.
Sally postaje prijateljica sa baronom Maximilianom von Heuneom (Helmut Griem), bogatim plejbojem, koji poziva nju i Briana na svoje imanje van grada. U sceni kada njih troje zajedno plešu postaje nejasno koga zapravo Max želi da zavede. Vremenom on gubi interesovanje za njih i ostavlja ih u Berlinu, uprkos zajedničkim planovima. Kada Sally trijumfalno kaže Brianu da je spavla sa Maxom, Brian počinje da se smeje i kaže da je i on spavao sa njim. Posle svađe, koja se završava Brianovim naglim odlaskom, Brian nailazi na grupu nacista koji ga prebijaju. Brian i Sally odlaze u bolnicu, gde Sally otkriva da im je Max ostavio koverat s parama.
Druga priča koja se provlači kroz film vezana je za Fritza Wendela (Fritz Wepper), Jevrejina koji se predstavlja kao hrišćanin. On otkriva da je Jevrejin kada se zaljubi u Nataliju Landauer (Marisa Berenson), bogatu Jevrejku sa kojom se, na posletku, ženi. Film ne govori dalje o njihovoj sudbini.
U filmu se, takođe, prikazuje jačanje nacističkog pokreta. Iako se retko eksplicitno prikazuje njihovo prisustvo, njihovo jačanje se može pratiti prema promeni načina ponašanja i stavova ostalih likova. Dok su na početku filma nacisti bili šikanirani, u sceni pri kraju filma se prikazuje kako se obični Nemci priključuju nacističkoj propagandnoj pesmi.
Enkainid
Enkainid je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 352,470 Da.
Trinidad, Colorado
Trinidad je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.096, što je 18 (0,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Distributore, Padova
Distributore je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Spirito Santo, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Midland County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 136.872.