cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tomašnica
Tomašnica do dvadesetog stoljeća
Župa Sv. Križa - Završje je poznata po tome što se u njoj dugo održalo glagoljaštvo i glagoljsko hrvatsko pismo, a vizita župe 1686. godine kaže da u župi nema latinskog misala, već samo glagoljski. O očuvanosti glagoljske tradicije u tom kraju govore i nedavno otkrivene bogate freske i glagoljski natpisi u kapeli Sv. Antuna Pustinjaka u Zadobarju čiji je najstariji dio sagrađen još u srednjem vijeku. Bogate glagoljske freske su također pronađene u susjednoj crkvi BD Marije u Novigradu na Dobri. Na glagoljici su bili pisani i spisi i pečati plemenskih općina i sučija.
Hrvatski ban Nikola Zrinski je 1620. godine Ivanu Peranskomu, sinu Stjepanovu dodijelio plemićko dobro Tomašnicu, a osim toga ugledna plemićka obitelj Peranski iz starog grada Perne na Kordunu je kupila od knezova Zrinskih imanja i kmetove u Pišćetkama, Stativama i Drežniku, postavši tako vrlo imućna i ugledna vlastela u karlovačkoj okolici. Mjesto se također spominje u popisima imanja Zrinskih i Frankopana nakon njihovog pogubljenja 1671. godine u Bečkom Novom Mjestu. Spominje se i u oporuci plemkinje Barbare Peranski iz 1696. godine gdje se zapravo spominje crkva Sv. Antuna u Zadobarju koja je ober Tomašnice. Navođenje Tomašnice kao točke za orijentaciju dokazuje da je tada Tomašnica u to vrijeme bila važna i poznata lokacija. Tokom tog razdoblja plemićko dobro Tomašnica se spominje u mnogim spisima, dokumentima i povijesnim svjedočanstvima. Iz tih davnih vremena možda potječe i vrlo bogat voćnjak na Pavlić Brdu koji se djelomično očuvao do današnjih dana.
U prvoj polovici 19. stoljeća plemićko dobro Tomašnica je u posjedu obitelji Spišić. Obitelj Spišić nalazimo 1782. u popisu plemića u Gornjem Lukavcu. Početkom 19. stoljeća spominje se Ivan Krstitelj Spišić kao turopoljski bilježnik i kapetan militiae insurrectionalis. Njegova supruga bila je Henrika Bedekovich. Godine 1846. nalazimo Ferdinanda Spišića kao poručnika 1. banovačke regimente. Gustav pl. Spišić de Japra (1821.–1903.), umirovljeni poručnik Honveda 1848., katastralni procjenitelj na zagrebačkom Gornjem gradu, kraljevski savjetnik u miru i mecena škole u Završju bio je sin Nikole Spišića de Tomašnica i Franciske, rođene Hoch. Gustav se 1851. u Tomašnici vjenčao s Albertinom (Bertom) Hrussoczy od Miklošić-Rečice (1832.–1897.). Gustav i Albertina Spišić posjedovali su dobro Tomašnica. Njihova kći Gizela Katarina Josipa Spišić rodila se 1862. u Završju. Umrla je 1939. u Zagrebu.
Tomašnica početkom dvadesetog stoljeća
U naponu snage Tomašnica broji osamdesetak domaćinstava. Tomašnicu tada čine zaselci u kojima žive mnogobrojne obitelji najčešće organizirane kao velike zadruge (npr. zadruga Mataković-Pavlić). Obitelji broje mnogo djece, čak i do desetak.
U to vrijeme se uzgaja raznovrsno blago i stoka, obrađuje se zemlja te su Tomaščani poznati kao marljivi i vrijedni seljaci i radnici, ali i vrsni majstori (zidari, cimermani, kolari). Sadi se krumpir, sije kukuruz, pšenica, ječam i razne druge poljoprivredne kulture. Tomašnica, a posebno Grdun su poznati po proizvodnji vapna koje su ljudi sami izrađivali za cijeli kraj. Mjestima je odzvanjala pjesma "Lipa cesta kud se vozi japno, u košiću na belem konjiću, i na koli s pisanimi voli", kao i vikanje japnara: "Japnoooo,...Japnoooo.." Oni su prolazili cestom i prodavali vapno kome je trebalo. I danas se u šumama mogu vidjeti mnogobrojni ostatci jama tj. vapnika u kojima se proizvodilo vapno na tradicionalan način svojstven tom kraju. Uzgaja se vino (domaći drajsan) te mnogobrojne voćke. Svi proizvodi se nose na tržnicu u Karlovac i prodaju diljem kraja.
Proizvodi se lan i konoplja od čega se rade lijepe narodne nošnje koje se odlikuju bjelinom i čistoćom. Dio nošnje čine i drveni opanci (drvenjare) te vunene čarape kopice (uobičajene na Kordunu). Gotovo svaki zaselak ima i svoje svirače zvane guci ili mužikaši (jedan sastav se obično sastojao od jedne ili više violina koje imaju najvažniju ulogu, beglajta, tambure i berde ili ba(j)sa s gudalom), svira se i usna harmonika i razni puhački instrumenti poput rogova i raznih pastirskih frulica, prave harmonike su vrlo rijetke.
Mjesto je prepuno pjesme i veselja. Pjevaju se bećarci i razne narodne popijevke, žene pjevaju pjesme samice i rozgalice, popularne su i pjesme iz susjednih područja Korduna, Banovine, Bosne i Like. Plešu se narodni plesovi poput drmeša (hrvacka), pol(j)ke, đikalice, raznih šetanih kola itd. Poštuju se stari običaji, ide u Jurje i krisnice, igraju razne pastirske igre poput kučkanja. Mjestom tada često prolaze i Romi iz romskog naselja kod Stativa koji prodaju i nude razne stvari i sitnice.
Tada su bile i česte prepirke s Zadobarcima. Zadobarje je susjedno mjesto Tomašnice na desnoj obali Dobre. Zadobarje također spada u župu Završje, ali je u sastavu grada Karlovca. To je mjesto bogate etnografske tradicije i posebnosti, pa tako Zadobarci imaju svoj specifičan govor (s više kajkavskih elemenata od uobičajenog tzv. brajskog govora, te naglaskom sličnim ozaljskoj kajkavštini), poznat je i tradicionalan običaj igre kotačkanja na Uskrs, mnoga zadobarska prezimena su specifična samo za Zadobarje, a i zanimljivo je da se Zadobarci za razliku od ostalih žitelja u dolini Dobre jedini nikako ne smatraju Brajcima već samo Zadobarcima.
Zadobarci su pjevali Brajci s debelimi jajci, a Tomaščani njima Zadobarci repati, kada ćete krepati ili Zadobarci orali na jarci (zbog buša koje su Zadobarci uzgajali). Suparništvo Zadobaraca i Tomaščana (Brajaca) je postalo dio mjesnog folklora.
U tridesetim godinama Tomašnica je razvijeno i ugledno mjesto te je među najnapučenijim naseljima u kraju. Ustrojava se ogranak Hrvatske Seljačke Stranke pok. Stjepana Radića odnosno njenog tadašnjeg predsjednika dr. Vladka Mačeka, organiziraju odredi Seljačke zaštite, tzv. gaćari koji naoružani batinama patroliraju mjestom, provodi vrlo snažna politička promidžba HSS-a. Mnogi tomaščanski mladići tada odlaze izučavati zanat u Karlovac preko organizacije Hrvatski Radiša. Najuglednije obitelji su Moškuni (vlasnici mlina-vodenice za fino mljeveno brašno na potoku u Marulji, bogati zemljoposjednici, uzgajivači rasnih konja, vozači Karlovačke pivovare, zvani još i Veliki Moškuni), Belavići (obrtnici mesari), Vuljanići (također vlasnici mlina i zemlje u Karlovcu), Mačaki, Brajaki i dr. Uz Vuljanićevu i Moškunovu vodenicu na Potoku je postojao i tzv. Francov malin. Tomašnica se gospodarski vrlo dobro razvija.
1939. godine je uspostavljena Banovina Hrvatska te tada viđeniji članovi HSS-a Tomašnice (Stjepan Hrvoj, Nikola Belavić, Mato Moškun i drugi) odlučuju kupiti metalno raspelo i postaviti ga i blagosloviti na raskrižju Križanji gdje bi Moškun dao zemljište za raspelo. Rat je 1941. godine sve to onemogućio i raspelo je ostalo skriveno za vrijeme rata i cijeloga komunističkog razdoblja do danas.
Tomašnica u Drugom svjetskom ratu
1941. godine se raspada Kraljevina Jugoslavija te uspostavlja Nezavisna Država Hrvatska (NDH). Među dužnosnicima HSS-a diljem Hrvatske kao i među običnim članstvom dolazi do raskola na tri struje: tzv. "sredinski dio" propovijeda nedjelovanje i čekanje, "desno krilo" aktivno surađuje s vlastima Nezavisne Države Hrvatske, a "lijevo krilo" sudjeluje u Narodnooslobodilačkom pokretu (NOP-u) nakon dizanja ustanka. Predvodnici HSS-a Tomašnice odmah nakon raspada Kraljevine Jugoslavije odlučuju aktivno i bezrezervno poduprijeti vlast NDH te postaju vodeće ličnosti nove vlasti dok muškarci iz mjesta odlaze u vojne i redarstvene postrojbe NDH. Time se tomaščanski HSS svrstava u desno krilo HSS-a Hrvatske. Tomaščani sudjeluju u borbama na raznim bojištima diljem teritorija NDH poput bitke za Krašić i bitke za Bihać, a neki čak dospijevaju i u Njemačku.
U ratu Tomašnica trpi nasilja i pljačke, prisutnost talijanske vojske i partizanskih skupina koje u Tomašnicu dolaze iz šuma u smjeru mjesta Grdun i Svetičko Hrašće gdje imaju svoja uporišta te se sukobljavaju s ustaškom posadom smještenom na Stativama. Talijani također povremeno otimlju domaće životinje, vino ili rakiju te čine manja nasilja.
Nakon kapitulacije Italije krajem prolaze njemačke postrojbe koje ne ulaze u duži kontakt sa stanovništvom. Potkraj rata se sve više steže partizanski obruč oko Tomašnice. Partizani dolaze do Grduna i Jaškova s jedne strane te Netretića s druge strane. Tomašnica je svojevrsna enklava između osvojenih područja. Partizani ulaze u Karlovac koji pada dok posada na Stativama pada nekoliko dana kasnije.
Krajem rata kroz Tomašnicu u nadiranju prema zapadu prolaze partizanske postrojbe sastavljene pretežito od Crnogoraca. U ratu je poginula i nestala 41 osoba, što je oko polovina vojno sposobnih muškaraca Tomašnice od 18 do 50 godina života, porazan i prije svega strašan podatak za jedno relativno malo mjesto. Od tih poginulih i nestalih poginulo je u borbama tijekom samog rata od 1941. do 1945. godine 15 vojnika. Nakon završetka službenog rata ubijeno je i nestalo u Bleiburgu i na Križnim putevima 26 vojnika diljem prostora bivše Jugoslavije. Poginuli su među ostalim 4 ukućana obitelji Belavić, tri brata Dumešić, otac i sin Vuljanić te više druge braće, rođaka i pojedinaca.
Prvi poginuli 1941. godine je bio domobran Josip Mataković. Nikolu Belavića, jednog od vodećih prijeratnih aktivista HSS-a te ratnih mjesnih uglednika su nove vlasti odvele u zloglasni logor Magazin na Dubovcu kraj Karlovca odakle se nikad nije vratio kući. Kraj rata Tomašnica dočekuje potpuno opustošena i uništena u gospodarskom i svakom drugom smislu.
Lista stradalih u ratu 1941. - 1945. i poraću
Lista poginulih i nestalih mještana Tomašnice u ratu te na poratnim Križnim putevima je sačinjena od strane odbora za podizanje spomen-obilježja 1995. godine prema kazivanjima starijih mještana i podatcima župnog ureda Završje te Udruge ratnih veterana Hrvatski Domobran. Lista je objavljena u časopisu Hrvatski Domobran zajedno s kratkom pričom o povijesti Tomašnice.
Tomašnica nakon Drugog svjetskog rata
Nakon rata Tomašnica postaje sastavni dio općine Ozalj. U tom vremenu Tomašnica je doživjela najveće osiromašenje, bila je često zanemarivana i u tom je vremenu Tomašnicu napustilo najviše mještana. Ljudi su bježali i iseljavali se, a naročito mladi. Iseljavalo se ponajviše u Australiju, zatim u Kanadu, SAD i širom Europe i Hrvatske. U mjestu su ostajale udovice, žene, starci i maloljetna djeca. Tomašnica danas ima vrlo brojnu iseljeničku zajednicu u Australiji gdje su iselili i članovi najuglednijih obitelji, što iz političkih,što iz gospodarskih razloga. Bijela kuga je potpuno poharala Tomašnicu kao i veliki dio netretićkog kraja.
U to vrijeme se priređuju mnogobrojne zabave u dvoru na Tomašnici čiji se zadnji vlasnik iselio i prodao ga te je dvor pripao obitelji Dumešić-Šemetar. Zabave se priređuju i u zaselku Suci, zatim u zadobarskom zaselku Fanjki i diljem kraja. Popularni tada postaju plesovi poput tanga i swinga. Naraštaj tadašnjih tomaščanskih mladića koji su odlučili ostati u rodnom mjestu predstavljaju Mijo (Mile) Mataković, Janko Hrastovčak, Josip i Nikola Pavlić, Stjepan Mikčevac, Stjepan Belavić i drugi.
U to vrijeme česte su tučnjave i prepirke s Grdunčanima oko zaselka Vuljanići za koji su Grdunčani tvrdili da pripada Grdunu te da dečki iz Donje Tomašnice nemaju pravo ići curama u Gornju Tomašnicu. U tim tučnjavama su nerijetko sudjelovali i oženjeni i stariji muškarci. Međutim, u njima je rijetko bilo teže ozlijeđenih te su one shvaćane kao dio seoskog folklora, a najljući protivnici u tučnjavama su u miru često bili prijatelji, kumovi ili rođaci. Lokalne gostionice na Grdunu i Stativama su bile omiljena okupljališta Tomaščana.
Vrijeme polako prolazi, Tomašnica gospodarski i dalje stagnira. Tomaščani su zidari, cimermani, stolari, kolari, ratari i stočari, težaci i radnici. Ljudi žive od poljoprivrede, preživljavaju na svaki mogući način, žene nose proizvode na tržnicu u Karlovac pješačeći mukotrpan put od Tomašnice preko Stativa i Tropčić Brda u Karlovac jer još ne postoji most između Zadobarja i Tomašnice, žene kupuju vino u Gorici iza Grduna, miješaju ga s vodom na izvorima te ga zatim preprodaju gospodi u Karlovcu, stoka se kupuje i prodaje na sajmovima na Turnju kod Karlovca, pa čak i u Jastrebarskom (Jaski). Pšenica i drugo žito se voze na vršaj kod obitelji Broz koja ima vršilicu na cesti prema Grdunu. Firme koje zapošljavaju mnoge Tomaščane (mnogi pješače na posao, idu biciklom i snalaze se na sve moguće načine) su ciglana na Ilovcu, Karlovačka pivovara i dr.
Mao Ce Tungovo naselje
Mao Ce Tungovo naselje, nekadašnji nezvanični naziv i danas postojećeg montažnog naselja na periferiji Osijeka, u Bračkoj ulici, koje je izgrađeno oko 1970-ih godina. Tako je nazvano po kineskom predsjedniku Mao Ce Tungu zato što su sve kućice izgledale uniformirano, kao u Kini.
Tomašnica
Tomašnica nakon Drugog svjetskog rata
Sedamdestih godina posebno mnogo žitelja ima zaselak Suci, no većina tih ljudi je također uskoro iselila. Kasnije se gradi drveni most na Dobri te Tomaščani od tada idu preko Zadobarja u Karlovac što im uvelike skraćuje put, a uvodi se i autobusna linija Karlovac-Zadobarje. Ide se sve češće na mise Sv. Antunu u Zadobarje, iako se Tomaščani tradicionalno i dalje pokapaju kod župne crkve Sv. Križa u Završju, a na mise i dalje često idu u kapelicu Sv. Josipa u Završju (ali je put do tamo puno duži i strmiji nego do Zadobarja). Djeca također zbog blizine pohađaju školu u Zadobarju, umjesto u Završju odnosno na Stativama.
Zbog sve veće povezanosti sa Zadobarjem danas svi ta dva mjesta gledaju gotovo kao jedno. Tomašnicu gotovo svi danas u svakodnevnom govoru smatraju dijelom Zadobarja, a Tomaščane Zadobarcima što je za stare Tomaščane i njihove susjede Zadobarce nekada bilo nezamislivo. U to se vrijeme uvodi elekrifikacija i vodovod, grade se nove kuće, kasnije dolazi telefon te se život pomalo počinje mijenjati na bolje.
1991. godine stvorena je samostalna Republika Hrvatska te Tomaščani sudjeluju u Domovinskom ratu ratu u sastavu karlovačkih (110. i 129. brigada HV-a), dugoreških (137. brigada HV-a) te ozaljskih postrojbi. Međutim, za razliku od Drugog svjetskog rata, u Domovinskom ratu nitko iz Tomašnice nije poginuo iako su mnogi sudjelovali u borbama na prvoj crti bojišnice diljem Hrvatske (ponajviše na Kordunu i karlovačkom području) te neki i u Bosni i Hercegovini.
1994. godine potomci Tomaščana od prije 50 godina Josip Hrvoj, Mijo Cvitak, Josip Dumešić i drugi, naročito oni na radu u Njemačkoj, pokreću akciju, daju novac i dragovoljnim radom postavljaju novo raspelo na predviđeno mjesto od prije Drugog svjetskog rata, što daje poticaj za podizanje spomen-obilježja palim mještanima. Blagoslov raspela i prva sveta misa služena je 1995. godine povodom 50. obljetnice Bleiburga i Križnih puteva. Tada je nikla i ideja da se obilježi velik broj poginulih i nestalih mještana u Drugom svjetskom ratu.
Na poticaj iseljenika u Australiji Nikole Belavića i obećanja za novčanu potporu od iseljenih Tomaščana izabran je odbor za izgradnju spomen-obilježja s predsjednikom Davorinom Belavićem te članovima Jankom Hrvojem, Josipom Dumešićem, Jankom Hrastovčakom, Mijom Matakovićem, Ivanom Matakovićem i Mijom Dumešićem. Na molbu odbora mještani koji su podigli raspelo pristali su da se postojeće raspelo obnovi tako da ujedno bude i spomen-obilježje. Dipl. ing. Juraj Juričić dao je idejni projekt koji je prihvaćen i prema njemu izrađeno je mramorno raspelo s mramornim pločama na kojima su upisana imena stradalih.
Blagoslov i otvaranje spomen obilježja je održano 17. svibnja 1998. godine uz prisutnost mnogih mještana iz Tomašnice i okolnih sela te brojnih uzvanika iz redova političkih predstavnika te ratnih veteranskih udruga. Misu je služio Dekan karlovački vlč. Ferdinand Vražić uz pomoć župnika župe Završje vlč. Josipa Samaržije. U to vrijeme se svaku godinu nadalje tradicionalno održava sveta misa u spomen na sve pale hrvatske branitelje, posebice na žrtve Bleiburga i Križnih puteva. Tada se kod Hrastovčaka na Križanji podigne šator i održava se malo proštenje.
Tomašnica danas
Neki zaselci u Tomašnici danas su potpuno pusti i napušteni kao npr. Mravunci, u nekima živi tek jedna obitelj ili neki starac, neka prezimena su pred izumiranjem, a neka su već izumrla. Mjesto je 2001. godine brojilo 195 stanovnika, a najbrojniji zaselci su Dumešići te Donja Tomašnica (uz Dobru). Tomašnica je sastavni dio područja grada Ozlja, s poštanskim brojem Malog Erjavca (47 281) iako se Tomaščani osjećaju puno bliže Karlovcu ili Netretiću. 2006. godine je kroz Tomašnicu sagrađen glavni plinovod prema Rijeci. Ceste se asfaltiraju i djelomično se uvodi javna rasvjeta. U mjestu djeluje nekoliko obrta. Središte mjesta je Križanja sa spomenikom, a tu je i mljekara, glavno mjesto sastajanja pretežito starijih mještana gdje se obavezno prepričavaju sve novosti iz mjesta i okolice.
Zbog očuvane prirode i prekrasnog krajobraza cjelokupna dolina Dobre pa tako i Tomašnica danas ima vrlo velike predispozicije za razvoj ekološkog i seoskog turizma, a već niz godina je meta vikendaša, kupača, berača gljiva, lovaca (mjesto se nalazi na sjecištu lovišta LD Srnjak Netretić i LD Jazavac Jaškovo - Svetičko Hrašće) kao i svih ljudi željnih odmora u netaknutoj prirodi. Dobra je pak prepoznata kao rijeka pogodna za rafting i veslanje. Pučka tradicija i stvaralaštvo ovog dijela dobranskog kraja danas se njeguju u Kulturno umjetničkim društvima Sv. Antun Zadobarje, Zadobarje, Stative te Netretić.
Budućnost Tomašnice bi bila još svijetlija, a napredak sigurniji kada bi se grad Ozalj više trudio oko ravnomjernijeg razvoja svojih rubnih sela, ali i mnogi Tomaščani bili više zainteresirani za vlastiti napredak.
Kosmos-1952
Kosmos-1952 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1952 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 11. juna 1988. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1952 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Zach Galifianakis
Zak Galifanakis (1. oktobar 1969) američki je glumac i stendap komičar najpoznatiji po ulozi Alana Garnera u filmskoj trilogiji Mamurluk.
El Hoyo (razvrstavanje)
El Hoyo ima više značenja:
Položaj LGBT osoba u Tunisu
LGBT osobe u Tunisu nisu ravnopravne sa heteroseksualnim osobama. Istopolni odnosi su ilegalni, iako su kazne nešto niže nego što je to prosek u islamskim zemljama severne Afrike. Sankcije prema homoseksualnim osobama se kreću od novcane kazne do 3 godine zatvora. Osobe percipirane kao LGBT trpe često nasilje i diskriminaciju, kako od okoline, tako i od svojih porodica. U Tunisu ne postoji mogućnost legalne korekcije pola, kao ni promene pola u dokumentima za transseksualne osobe.
La Crosse County, Wisconsin
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 114.638, što je 7.518 (7,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Delfines (razvrstavanje)
Los Delfines ima više značenja:
Northport, Washington
Northport je gradić u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 295 stanovnika.
El Serrucho, González
El Serrucho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
El Huacal (razvrstavanje)
El Huacal ima više značenja:
Pomer
Pomer, mjesto u južnoj Istri, oko 5 km jugoistočno od Pule. Nalazi se u sastavu općine Medulin.
Saveznički rat (91 - 88. pne.)
Saveznički rat, također poznat kao Italijanski rat, Rat Saveznika ili Marsijski rat bio je oružani sukob koji se između 91. i 88. pne. vodio između Rimske Republike na jednoj, te brojnih italijanskih gradova-država, dotada vezanih uz Rim odnosom savezništva, na drugoj strani. Povod za izbijanje rata je bilo odbijanje Rima da građanima viševjekovnim saveznicima da rimsko državljanstvo, a što je dovelo do masovne pobune protiv Rima i nastojanja da se stvori alternativa rimskoj državi. Nakon niza početnih neuspjeha Rim je uspio odnijeti vojničku pobjedu, ali je poslije sukoba bio prisiljen postepeno prihvatiti pobunjeničke zahtjeve.
Savezničko pitanje
Kao narodni tribun za 91. pne je izabran Marko Livije Druz iz roda Livijevaca. Iako je bio blizak optimatima, protivio se vladajućoj senatorskoj oligarhiji, pa ga mnogi porede sa Grasima protivnicima njegovog oca. Da bi na neki način ograničio senatorsku i vlast vitezova-publikana i da bi pridobio podršku naroda i saveznika podneo je sledeće zakonske projekte:
Stranci nisu imali građanska prava, ali su imali obavezu davanja kopnene vojske i flote - socii navales. Oni koji su imali status saveznika uživali su izvesnu autonomiju, ali nisu smeli da vode spoljnu politiku bez odobrenja Rima. Zajedno sa Rimljanima su učestvovali u pohodima, ali su izuzimani iz podela zemljišta koje su sprovodila braća Grah. Sami Italici nisu bili nikakva konkurencija rimskim vitezovima koji su uživali razne privilegije. Čitava situacija je izazivala nezadovoljstvo saveznika koji su sa Druzdom stvorili tajni savez. Druzd je naložio hapšenje protivnika svoje politike konzula Lucija Marcija Filipa, a narodna skupština je izglasala zakon o saveznicima. Senat nije prihvatio zakon, ukinuo ga je oslobodio konzula Marcija Filipa, a Druzd je ubijen od strane zaverenika.
Saveznički rat
Neuspeh Druzdove savezničke reforme i njegova smrt doveli su so ustanka saveznika, poznatog kao Saveznički rat. U pojedinim izvorima sreću se nazivi kao što su Bellum Mariscium i Bellum Italicum. Od II veka n.e. koristi se izraz Saveznički rat, mada se nisu sva saveznička plemena pobunila protiv Rima. Najpre su saveznički gradovi samo sklopili tajne saveze i kako bi jedni drugima zagarantovali vernost, razmenjivali su taoce. Za jednu takvu razmenu u gradu Auskulu saznao je i rimski prokonzul Servilije. Kada se tome pokušao usprotiviti, ubijen je. Svi Rimljani koji su se tada nalazili u Auskulu, takođe su ubijeni, a njihova imovina je konfiskova. Ovaj događaj je podstakao ustanak. Osam plemena koja su činila jezgro pobune bila su: Mrsi, Pleini, Vestini, Samniti, Marucini, Picentini, Frentini i Hirpini (Apijan pominje i Pompejane, Venusine, Apulce i Lukane). Ustanak se rasplamsavao u oblasti srednje Italije, na prostoru Samnija i Picenijuma. Vremnom sa prvim uspesima ustanika pobuna se širila. Uz Rimljane verni su ostali: Latini, Umbri i Etrurci. Latini nisu imali razloga da učestvuju u ovom ratu jer su već imali latinsko građansko pravo. U slučaju da su želeli Rimsko građansko pravo bilo je dovoljno da se presele u Rim. Stranci, tzv. Peregrini su ti koji su se pobunili. Postoji verovatnoća da su apetiti ustanika bili veći od dobijanja rimskog građanskog prava, već da su želeli državu. Ova pretpostavka se izvodi na osnovu činjenice da su pobunjenici kovali svoj novac, koji je pronađen arheološkim iskopavanjima, a kovanje novca u izvesnom smislu označava i jedan vid autonomije.
Centar savezničke vojske bio je u gradu Korfinij. Saveznici su se organizovali institucionalno po ugledu na rimsku državu, tako da je na čelu bio senat od 500 članova, 12 pretora i 2 konzula. Kao i u Rimu vojskom su komandovali konzuli koji su pod svojom vlašću imali po 6 pretota. 90. godine pne. konzuli savezničke vojske su bili Mars Kvint Pompedije Silon i Samnit Gaj Papije Mutul. Teritorija je podeljena na južni i severni front. Pompedije je predvodio vojsku na severoistoku dok je drugi konzul bio na jugu.
Rimska vojska je bila sačinjena od Numidjana, trupa iz Iberije i Galije, saveznika koji nisu bili u pobuni i rimskih vojnika. 90. godine konzuli u Rimskoj vojsci su bili Publije Rutilije Lupus i Lucije Julije Cezar.
Na južnom frontu ustanici su zauzeli južni i centralni deo Kampanije. Ustanak je zahvatio i prostor Apulije i Lukanije. Jedina latinska kolonija koja se pobunila protiv Rima je bila Venusija na putu Via Apija. Prema Apijanovom svedočenju, na severnom frontu se dogodila velika bitka na reci Liri. Međutim kako su ustanici pokušavali da osvoje kolonije na putu Via Valeria, a kako se ova reka ne nalazi blizu puta, postoji podatak koji nam prenosi Orozije da se bitka vodila na reci Tolensus koju preseca ovaj put. U ovom sukobu Rimljani su izgubili konzula Lupusa, ali je Gaj Marije koji je ranije izabran za legata zajedno sa Pompejem Strabonom i Sulom, uspeo izvojevati pobedu nad Marsima i preuzeti vojsku na severu. Gnej Pompej Strabon je zapovedao vojskom u Piceniju gde je i sam imao zemlju u ličnom posedu. Pompej je 90/89. godine opsedao pobunjeni Askulum.
Prva godina rata je saveznicima donela uspehe i postojala je opasnost od širenja ustanka. U Etruriji i Umbriji je konzul Julije predložio da svi oni koji nisu u pobuni dobiju rimsko građansko pravo.
Oluitti, Sassari
Oluitti je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Saveznički rat (91 - 88. pne.)
Saveznički rat
89. godine pne. rat je nastavljen. Rimski konzuli za ovu godinu su bili Porcije Katon i Pompej Strabon. Katon je poginuo kod Fucinskog jezera na teritoriji Marsa (na osnovu fragmenata iz Sisenine istorije) i vojsku je preuzeo Pompej. On je na severnom frontu uspeo da pobedi Marse, Marucine i Vestine. Saveznička vojska je svoj centar polako spuštala prema jugu u Samijum. Na južnom frontu rimskom vojskom je zapovedao Sula. 89. godine pobune na jugu su jenjavale i rat se privodio kraju.
Iste godine je donet zakon Lex Plautia Papiria. Narodni tribuni su bili Papirije Karbon i Plaucije Silvan. Na osnovu Cicerona saznajemo da su ova dva tribuna predložila da ako se svi stanovnici italskih zajednica, koji su u vreme donošenja zakona prebivali u Italiji, u roku od 60 dana pojave pred pretorom u Rimu dobijaju rimsko građansko pravo, jedino su stanovnici Transalpinske Galije dobili latinsko pravo. Ovo je doprinelo ujedinjenju i homogenizaciji Italije. 88. godine pne. ostaci ratobornih saveznika molili su pontskog kralja Mitridata za pomoć. Mitridat je odbio da pomogne, a u međuvremenu su saveznici izgubili najtalentovanije vojskovođe što ih je nateralo da polože oružje. U to vreme u Rimu je buknuo građanski rat između Marija i Sule.
DeForest, Wisconsin
Deforest je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.936, što je 1.568 (21,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ubiale Clanezzo, Bergamo
Ubiale Clanezzo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Citerno, Firenze
Citerno je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 265 m.
El Huaco (razvrstavanje)
El Huaco ima više značenja:
Kosmos-1953
Kosmos-1953 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1953 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 14. juna 1988. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1600 kilograma. Kosmos-1953 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Ritterhude
Riterhude je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Osterholc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 14.637 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3356008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Osterholc Riterhude se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Osterholc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 32,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 14.637 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 445 stanovnika/km².
Pietroasa, Tâmboești
Pietroasa je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Tâmboești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Los Depósitos (razvrstavanje)
Los Depósitos ima više značenja:
Вратарница
Вратарница је насељено место града Зајечара у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 570 становника (према попису из 1991. било је 733 становника).
Смештено је 14 km од града Зајечара.
Село је формирано на месту на ком се налазе значајни трагови раније насељености (рудници, воденице, кречане и стари пут). Данашње насеље постоји од краја 16. века.
У селу постоји православна храм изграђен 1893. године.
Демографија
У насељу Вратарница живи 497 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 53,0 година (50,0 код мушкараца и 55,4 код жена). У насељу има 234 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,44.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Irícuaro, Salvador Escalante
Irícuaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Salvador Escalante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2165 m.
El Huaje (razvrstavanje)
El Huaje ima više značenja:
Dhirā‘ al Mashrāḩ, Lahij
Dhirā‘ al Mashrāḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Lahidž.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1954 m.
Las Juntas, Hostotipaquillo
Las Juntas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 717 m.
Galva, Iowa
Galva je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 434 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 434 stanovnika, što je 66 (17,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Monteciccardo, Pesaro e Urbino
Monteciccardo je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 515 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Tanque el Coyote, El Llano
Tanque el Coyote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini El Llano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2025 m.
Popovići (Munjava)
Popovići su malo selo u Karlovačkoj Županiji. Pripada općini Josipdol.
Stanovništvo
U Popovićima živi stanovništvo srpske nacionalne manjine i pravoslavne vjeroispovijesti. Tokom godina mlado stanovništvo se sve više i više iseljava u veće gradove zbog manjka radnih mjesta. Danas u selu živi 20-ak stanovnika od čega je samo 5-ero djece u dobi od 8 do 16 godina.
Općenito
U središtu sela se nalazi pravoslavna crkva Svetog Arhangela Gavrila i Mihaila te uz istu je i groblje. Crkva je sredinom 18. stoljeća prebačena iz obližnjeg sela Kokani. Trebala je biti izgrađena u Josipdolu lijevo od križanja na Staroj cesti, no pri prijevozu u Popovićima je na kolima koja su prevozila zvono puknuo kotač. Crkveni vrh u Plaškom je to smatrano božjim znakom da crkva treba ostati u Popovićima gdje stoji još i danas. Od tada je u nekoliko navrata obnovljena. Posljednja obnova započeta je 2010. godine izmjenom krova na tornju, a završena je 2013. obnovom unutrašnjeg prostora kada ju je svečano blagoslovio episkop Gornjokarlovački gospodin Gerasim. Stanovništvo sela se ponajviše bavi ratarskom i poljodjelskom djelatnošću.
Povijest
Prema narodnoj predaji Popovići su na ovo područje došli iz Crne gore da bi pomogli u borbi sa Turcima to jest u obrani grada Modruša i utvrde Tržan.
Oakesdale, Washington
Oakesdale je gradić u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 422 stanovnika.
Kosmos-1954
Kosmos-1954 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1954 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. juna 1988. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 700 kilograma. Kosmos-1954 je bio komunikacioni satelit.
Peschiera, Trieste
Peschiera je naselje u Italiji u provinciji Trieste, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Corral de Piedra, San Juan de los Lagos
Corral de Piedra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1851 m.
Los Desmontes (razvrstavanje)
Los Desmontes ima više značenja:
Lafayette County, Wisconsin
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 16.836, što je 699 (4,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cerovac (Slunj)
Položaj
Cerovac se nalazi sjeverozapadno od grada Slunja, te sjeverno od Nikšića. Na jugu mu se nalazi Taborište, dok na istoku Cvitović. Obuhvaća tri zaselka: Butine, Renduliće i Pauliće. Postoje i manja naselja poput: Gržana i Bogovića. Površina mu obuhvaća oko 20 km kvadratnih.
Sibirski leming
Sibirski leming (lat. Lemmus sibiricus) - vrsta malenog glodavca iz porodice Muridae, raširen je na sjevernoj obali i priobalju Sibira, po tundrama, kao i na susjednim otocima, i sjeveru Kanade i Aljaski.
Alemania, La Trinitaria
Alemania je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Sibirski leming
Sibirski leming živi po jazbinama u velikim kolonijama. Reproduktivne aktivnosti započinju u lipnju i završavaju u kolovozu. Tijekom ljeta ženka ima 4-5 legla sa 5 do 6 mladih u svakom leglu. Nakon prvog zimovanja život završavaju nakon sljedeće sezone parenja.
Leminzi su hrana za nekoliko vrsta grabeljivaca, to su neke vrsta ptica (sove) i arktička lisica. Zimi kopa tunele ispod snijega. Hrani se biljem.
Alemania, La Trinitaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 733 m.
Cerovac (Slunj)
Povijesni izvori
Prvi se put spominje u 11. stoljeću kao naselje sa oko dvjestotinjak stanovnika,a kasnije se spominje tek u 17.stoljeću (zbog turske invazije), kada dolazi do naglog porasta stanovništva i doseljavanja. U ratovima je bio višestruko razaran i uništvan. Samo ga je II. svjetski rat poštedio, ali je zato uzeo oko stotinjak ljudskih žrtava. Domovinski rat je potpuno promijenio dotadašnji Cerovac. Kuće i sva ljudska postignuća su razorena,a ljudi protjerani iz svojih domova. Progonstvo je trajalo pune 4 godine (1991. - 1995.) kada se ljudi počinju vraćati na svoja ognjišta. Povratak stanovnika odvija se od 1998. - 2000. kada se obnavljaju kuće i imanja.
Cerovac danas
Danas Cerovac ima oko 100 stanovnika u sva tri zaselka sa manjim zaseocima zajedno. Ne broji mnogo mladog stanovništva, već u prosjeku od 40 do 75 godina starosti. od tog u selu Butina oko 20, u selu Paulići oko 20, rendulići oko 30, dok Gržani i Bogovići bilježe mnogo veće stanovništvo.
El Huajuco (razvrstavanje)
El Huajuco ima više značenja:
Cahameli, Coxcatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
McMillan & Wife
McMillan & Wife je američka kriminalistička TV-serija koja se originalno emitirala na programu mreže NBC od 1971. do 1977. Predstavljala je dio tzv. kotač serije NBC Mystery Movie, unutar koje su se emitirale epizode serije Columbo i McCloud. Protagonisti su bili Stewart McMillan, načelnik policije San Francisca (čiji je lik tumačio Rock Hudson) i njegova dvadeset godina mlađa glamurozna supruga Sally (koju je tumačila Susan Saint James) koja mu je pomagala rješavati razne kriminalističke slučajeve.
U posljednjoj sezoni St. James je došla u sukob s producentima serije oko honorara, koji je rješen tako što su oni likvidirali njen lik i preimenovali seriju u McMillan.
Kosmos-1955
Kosmos-1955 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1955 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 22. juna 1988. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-1955 je bio osmatrački satelit.
Barrio Linda Vista, San Pedro el Alto
Barrio Linda Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2392 m.
Rodewald
Rodevald je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.610 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ninburg (Vezer) Rodevald se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ninburg (Vezer). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 25 metara. Površina opštine iznosi 60,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.610 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 43 stanovnika/km².
Kokhanok, Alaska
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 170, što je 4 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Diamantes (razvrstavanje)
Los Diamantes ima više značenja:
Bulgaria, Forlì-Cesena
Bulgaria je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Ubiale, Bergamo
Ubiale je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 793 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 352 m.
Beato, Avellino
Beato je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Slatina-Timiș, Slatina-Timiș
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3037 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 338 m.
Položaj LGBT osoba u Istočnom Timoru
LGBT osobe u Istočnom Timoru nemaju jednaka prava kao ostali građani i građanke. Istopolni odnosi su legalni od 1975. godine i država je potpisnica Deklaracije UN-a o seksualnoj orijentaciji i rodnom identitetu. Budući da je Istočni Timor dominanto katolička država, homoseksualnost je i dalje tabu u društvu.
Antwon Tanner
Antvan Taner (rođen 14. aprila 1975) je američki glumac. Ostao je upamćen po ulozi Skilsa Tejlora u televizjskoj seriji Tri Hil. Glumio je profesionalnog košarkaša u filmu Trener Karter, kao i u seriji Sestra, Sestra, u epizodi "Kuća moga oca".
Ivo Ćipiko
Ivan "Ivo" Ćipiko (Kaštel-Novi, 13. I. 1869. - Kaštel-Novi, 23. IX. 1923) bio je prozni i dramski pisac. Rođenjem, tematikom i jezikom pripada hrvatskoj književnosti, a srpskoj vlastitom odlukom i javnim djelovanjem.
Kosmos-1956
Kosmos-1956 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Ivo Ćipiko
Završio je Gospodarsko i šumarsko učilište u Križevcima. Do prelaska u Beograd 1912. (po ONO 1911. godine) radio je kao šumarski službenik u više dalmatinskih mjesta i gradova, a nakon dolaska u Srbiju, u koju je prešao kao sljedbenik jugoslovenske ideje, bio je dopisnik iz balkanskih ratova i Prvog svjetskog rata i inspektor ministarstva šuma i ruda.
Cjelokupno Ćipikovo književno stvaralaštvo obilježili su socijalni realizam i panteizam, kao i vezanost za Dalmaciju, dalmatinske otoke i Zagorje, dva geografski i kulturno sasvim različita područja. U svojim djelima dao je sliku socijalnih raslojavanja i društvenih kretanja i odnosa svog doba.
Iberia, González
Iberia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Kosmos-1956
Kosmos-1956 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 23. juna 1988. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1956 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Iberia, González
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Santa Ana, Salvador Escalante
Santa Ana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Salvador Escalante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 312 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2027 m.
Medak
Medak (lat. Ausancalio) je naselje u Hrvatskoj, u Ličko-senjskoj županiji. U sastavu je grada Gospića.
El Hualul (razvrstavanje)
El Hualul ima više značenja:
Medak
Zemljopis
Medak je naselje na rubu Ličkog polja jugoistočno od Gospića.
Stanovništvo
Pravoslavni Srbi naseljeni iz Srbije,Crne Gore; Acketa, Capitlaka, Crnokrak, Čokeš, Didulica, Dragičević, Drobnjak, Glumac, Jađovul, Kalinica, Korać, Ljuština, Maoduša, Popović, Samotaka, Starčević, Škorić, Tarbuk, Vlajinić, Ugarak, Žegarac
1.  Ackete, 2.  Brujiće, 3.  Capitalke, 4.  Ctnokrake, 5.  Čaliće, 6.  Čokeše, 7.  Didulice, 8.  Došenoviće, 9.  Dragičeviće, 10.  Drobnjake, 11.  Đuraševiće, 12.  Glumce, 13.  Gojčinoviće, 14.  Grbiće, 15.  Grubiće, 16.  Gvozdiće, 17.  Jađove, 18.  Jemiće, 19.  Jovičiće, 20.  Kalinice, 21.  Koraće, 22.  Košutice, 23.  Kovačiće, 24.  Krekoviće, 25.  Kuprešane, 26.  Lončareviće, 27.  Ljeskovce, 28.  Ljuštine, 29.  Marduše, 30.  Martinoviće, 31.  Maruniće, 32.  Mečane, 33.  Mihajloviće, 33.a  Mihiće 34.  Mijaliće, 35.  Milniće, 36.  Mučiće, 37.  Musalje, 38.  Odiće, 39.  Panjeviće, 40.  Paviće, 41.  Petroviće, 42.  Pocrnje, 43.  Popoviće, 44.  Pribiće, 45.  Radiće, 46.  Radinoviće, 47.  Rađeviće, 48.  Samotake, 49.  Selenkoviće, 50.  Starčeviće, 51.  Stranjine, 52.  Suknaji 53.  Škoriće, 54.  Tarbuke, 55.  Tesliće, 56.  Travice, 57.  Trbojeviće, 58.  Ugarke, 59.  Uzelce, 60.  Vlajiniće, 61.  Vlajisavljeviće, 62.  Vračare, 63.  Vuletiće, 64.  Zagorce i 65. Žegarce.
Neke od spomenutih obitelji naseljavale su u selu po više kuća.
Los Difuntos (razvrstavanje)
Los Difuntos ima više značenja:
Curlew Lake, Washington
Kerlu Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 462.
Rahwat Ḩamr, Lahij
Rahwat Ḩamr je naselje u Jemenu u pokrajini Lahidž.
Rohrsen
Rorsen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.053 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ninburg (Vezer) Rorsen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ninburg (Vezer). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.053 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 207 stanovnika/km².
Kosmos-1957
Kosmos-1957 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
El Huamuche (razvrstavanje)
El Huamuche ima više značenja:
Oak Harbor, Washington
Oak Harbor je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 22.075 stanovnika.
Nagrada SAG za najbolju postavu u humorističkoj seriji
Nagrada Udruženja glumaca za najbolju glumačku postavu u humorističkoj seriji priznanje je koje  dodeljuje Udruženje filmskih glumaca od  1994. godine.
La Mesa, Hostotipaquillo
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1433 m.
Los Dolores (razvrstavanje)
Los Dolores ima više značenja:
El Huamúchil (razvrstavanje)
El Huamúchil ima više značenja:
Langlade County, Wisconsin
je okrug u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Tulnici, Tulnici
Tulnici je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Tulnici.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5803 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 546 m.
Codaccio, Firenze
Codaccio je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
The Lord of the Rings: The Two Towers
Gospodar prstenova: Dvije kule (eng. The Lord of the Rings: The Two Towers) je fantastični pustolovni film Petera Jacksona iz 2002., temeljen na drugom dijelu knjige Gospodar prstenova J.R.R. Tolkiena.
Nastavljajući priču filma Gospodar prstenova: Prstenova družina, radnja je podijeljena na tri dijela, dok Frodo i Sam nastavljaju svoj put u Mordor kako bi uništili Jedinstveni Prsten i upoznaju Golluma, njegova bivšeg vlasnika. Aragorn, Legolas i Gimli nailaze na rat u Rohanu i na preporođenog Gandalfa, prije Bitke kod Helmove klisure, dok Merry i Pippin bježe iz zarobljeništva i upoznaju Drvobradaša, divovsko stablo.
Film je naišao na dobre kritike, iako je adaptacija bila kontroverznija nego prvi film. Bio je to veliki uspjeh u kinima, a film je zaradio preko 900 milijuna dolara širom svijeta, nadmašivši prethodnika.
Radnja
Film počinje s flashbackom na prvi film, dok Gandalf pada s Mosta Khazad-dûma i bori se s Balrogom dok se strmoglavljuju u provaliju. Frodo se budi iz svog sna i nastavlja svoje putovanje u Emyn Muil zajedno sa svojim odanim prijateljem, Samom, gdje ih napada Gollum, koji pokušava pridobiti "njegovo blago" iz ruku onih koji su ga ukrali od njega, ali ga hobiti uspijevaju privezati Elveninim užetom. Sam želi napustiti Golluma, ali Frodo se sažali nad njim. Budući da im treba vodič, Frodo se dogovara s Gollumom da ih vodi do Crnih Dveri Mordora.
U Rohanu, orci napreduju sa zarobljenicima Merryjem i Pippinom. Aragorn, Legolas i Gimli ih slijede, trčeći tri dana. Shvaćaju da su u Rohanu, a Legolas pretpostavi da hobite vode u Isengard. Ondje Saruman započinje svoj napad na zemlju i njezin glavni grad Edoras. Kralj Theoden je mentalno i fizički slab zbog čarolije njegova sluge, Grima Wormtonguea, kojeg je potkupio Saruman. Orci divljaju zemljom i ubijaju ljude uključujući kraljeva jedinog sina Theodreda. Theodenov nećak Eomer srdito shvaća da je Grima postao Sarumanov sluga i bijesno ga upita što "mu je obećao". Nakon što Grima nasrne na Eowyn, Eomer ga napada, ali je protjeran zbog podrivanja njegova autoriteta.