cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jazovo (slatinsko stanište)
Деградација услед неадекватног коришћења
На првом месту се истиче претерана испаша а потом и неадекватно кошење ливада
Barra de Potosí, Petatlán
Barra de Potosí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Petatlán.
Sinnai, Cagliari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15791 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
La Garita, San Juan Teposcolula
La Garita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Teposcolula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2327 m.
La Morita, Morelia
La Morita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Cariati
Cariati ima više značenja:
Arroyo Chispa, Tacotalpa
Arroyo Chispa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Tacotalpa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
HBK
HBK:
Riccione
Riccione je općina (comune) od 35,003 stanovnika u talijanskoj regiji Emilia-Romagna u Provinciji Rimini.
HBK
HBK HBK
Riccione
Geografske karakteristike
Riccione leži na obali Jadranskog mora udaljen svega 9 kilometara jugoistočno od centra Riminija, sa kojim je zapravo spojen u jedinstvenu Rivijeru Romagnolu. Danas je poznat kao popularna ljetna turistička destinacija sa brojnim hotelima.
Historija
Riccione je nova općina nastala 19. oktobra 1922. kraljevskim dekretom. Od tad počinje i njegov razvoj kao kupališnog turističkog centra. Za Drugog svjetskog rata pomicanjem fronta na zapad u septembru 1944. se našao na prvoj liniji pa je i dosta razoren.
HBL
HBL
Adolfo Suárez
'''Adolfo Suárez González, 1. vojvoda od Suáreza''' (25. septembar 1932 – 23. mart 2014) bio je španski političar koji je služio kao premijer Španije od 1976. do 1981. godine i imao ključnu ulogu u tranziciji od Francove diktature prema modernom demokratskom poretku.
Karijeru je započeo u doba Francove diktature kao njen pristaša, postavši član Movimiento Nacional, frankističke vladajuće stranke. Iako je vršio niz javnih dužnosti, uključujući direktora državne televizije od 1968. od 1973. godine, bio je relativno nepoznat, te je njegovo imenovanje na mjesto premijera od strane kralja Juana Carlosa u julu 1976. predstavljalo iznenađenje. Iako ga je antifrankistička opozicija dočekala sa nepovjerenjem, Suarez je već dva mjeseca kasnije objavio projekt uvođenja višestranačkog sistema i legalizaciju zabranjenih stranaka, uključujući i Komunističke partije. Suarez je najavio prve izbore za sljedeću godinu te osnovao stranku Unija demokratskog centra (UCD), koja je okupila umjerene i centristički nastrojene pojedince i organizacije. Sa njome je trijumfirao, osvojivši apsolutnu većinu; donesen je novi Ustav Španije i proveden niz liberalnih reformi. Stranka je pobijedila i 1979. godine, ali je nakon toga počelo razbijanje na frakcije, nakon kojih je 1981. godine Suarez odstupio sa mjesta premijera, prepustivši ga Leopoldu Calvu-Sotelu. Ostao je aktivan u politici, ali nikada više nije imao značajan uticaj na politiku kojom su počele dominirati dvije stranke - socijalisti i narodnjaci.
South Shore, Kentucky
Saut Šor je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.122, što je 104 (-8,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Carignano (razvrstavanje)
Carignano ima više značenja:
4351 Nobuhisa
4351 Nobuhisa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,853 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
Mercatale, Bologna
Mercatale je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 589 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Centuria, Wisconsin
Senčurija je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 948, što je 83 (9,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cours-les-Barres
Kur le Bar je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Šer koja pripada prefekturi Sent Aman Monron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1082 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 175 metara (maksimalnoj 209 m, a minimalnoj 162 m).
Mihajlo Arsovski
Mihajlo Arsovski (9. VII. 1937) jedan je od pionira grafičkog dizajna u Hrvatskoj.
Životopis
Školovan kao akademski slikar, najpoznatiji je po svom radu za Teatar ITD iz Zagreba šesdesetih godina 20. stoljeća. Za to kazalište Arsovski je oblikovao sve: od plakata, pozivnica, do unutrašnjeg oblikovanja, i to bi bio prvi primjer total-dizajna u Hrvatskoj.
Radeći prvenstveno plakate (opus od oko 200 komada samo za Teatar ITD), Arsovski razvija vlastiti vizuelni jezik, koji će ga učiniti glasnikom postmoderne i sasvim izdvojenom pojavom na hrvatskoj dizajnerskoj sceni. Koristeći prvenstveno tipografiju, kolaž, citat i fotomontažu kao temeljne elemente svoje oblikovne metodologije, Arsovski ostvaruje opus u kojem ključnu ulogu igraju osobni stav, kritička distanca i otpor prema konvencijama.
Osobito je poznat (i u svjetskim relacijama) njegov plakat za predstavu Rosencrantz i Guildenstern su mrtvi (1971) zbog svog rebus-rješenja.
Radio je i kao dizajner na nizu knjiga i grafičkih mapa, u kojima raskošnu ekspresivnu plakatnu tipografiju nadomješta strogim funkcionalnim rješenjima, koja predstavljaju jedan od najviših dometa hrvatskog dizajna na tom području. Njegovo oblikovanje časopisa poput Pop expressa (1969) anticipira budući grafički jezik časopisa za kulturu koji će se pojaviti tek devedesetih godina 20. stoljeća.
Okušao se i u radu na scenografiji i kostimografiji.
4353 Onizaki
4353 Onizaki je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,345 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,4.
Plymouth (Montserrat)
Plymouth je de iure glavni grad britanskog prekomorskog posjeda Montserrata. Grad je četiri stoljeća bio jedina luka na otoku. Između 1995. i 1997. Plymouth je značajno stradao uslijed učestalih erupcija vulkana Soufrière. U kolovozu 1997. niz snažnih erupcija odnio je nekoliko života i primorao stanovništvo iseliti se. Cijelo mjesto prekriveno je slojem vulkanskog pepela debljine 1.5 m. Plymouth je danas grad duhova, ali je i dalje službeno glavni grad Montserrata jer još nije pronađena odgovarajuća zamjena. Upravno središte privremeno je preseljeno na sjever, u selo Brades.
Erupcije
Početkom srpnja 1995. niz snažnih erupcija vulkana Soufrière proizvela je tokove lave i prekrivanje pepelom širokog područja južnog Montserrata, uključujući Plymouth. Bilo je odmah razvidno kako je grad u opasnosti. 21. kolovoza 1995. vulkanski pepeo pao je na grad i u prosincu su žitelji iseljeni radi predostrožnosti. Nakon nekoliko mjeseci im je dopušteno vratiti se, ali je 25. lipnja 1997. masivna erupcija proizvela izbacivanje vulkanskog materijala, što je uzrokovalo smrt 19 ljudi i dostiglo i otočnu zračnu luku. Plymouth je ponovno iseljen. Između 4. i 8. kolovoza ponovili su se nizovi erupcija koje su uništile oko 80% grada, zatrpavši ga s 1.5 metara pepela. Mnoge zgrade su spaljene čineći naseljavanje nemogućim za veći broj stanovnika. Vulkanska lava je imala visoku viskoznost, a pepeo i ostale vulkanske stijene su imale gustoću sličnu cementu, tako da je za uklanjanje materijala trebao eksploziv ili djelovanje buldožera i drugih sredstava preskupih za opću uporabu. Obradivo tlo se stvrdnulo i postalo nerabljivo.
Santa Isabel, Candelaria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
El Brasilito, Frontera Comalapa
El Brasilito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 676 m.
Marinbrod
Marinbrod je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Glina, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 131 stanovnika te 48 obiteljskih kućanstava.
Pisandar (razvrstavanje)
Pisandar (Πείσανδρος, Peisandros) može se odnositi na ove ličnosti u historiji antičke Grčke:
HNK
HNK može biti kratica za
Nacionalni park Paria
Nacionalni park Paria (španjolski: Parque Nacional Península de Paria) je nacionalni park smješten na poluotoku Paria na sjeveru Venezuele.
Carini
Carini ima više značenja:
Nacionalni park Paria
Geografija
Park Paria leži u saveznoj državi Sucre, između Karipskog mora i zaljeva Paria. Park se prostire na površini od 375 km², i to najvećim dijelom po posljednjim obroncima Karipskih Andi i duž uskog obalnog pojasa]. Planine u parku su relativno niske, od 500 m do 1000 m, sa strmim obroncima do 45 % i velikim klifovima. Duž sjeverne karipske obale leže ljetovališta Mejillones, Pargo, San Francisquito Uquire, Don Pedro i Las Palmas.
Najveće rijeke koje izviru u parku su Macuro, Yacua, Río Oscuro, Río grande, El Mapire i Ceiba, sve one teku prema jugu i imaju ušće u zaljev Paria. Temperature se kreću od 26 ºC do 15 ºC, a količine oborina od 1000 do 1500 mm. Flora u parku je vrlo različčita i bujna od palmi uz obalu do tropskih kišnih šuma na višim predjelima. Sjeverna karipska obala je strmija, sa klifovima i malim plažama, dok je južna puno blaža, tu se nalazi i najveći grad i luka u parku Macuro.
Historija
Nacionalni park je osnovan dekretom 12. decembra 1978.
HND
HND ima više značenja:
Gaggino, Como
Gaggino je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2533 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Časopis za suvremenu povijest
Časopis za suvremenu povijest (ČSP) znanstveni je časopis koji izlazi u Zagrebu. Izdavač je Hrvatski institut za povijest (ISP). Glavni je urednik časopisa dr. sc. Stjepan Matković. Časopis izlazi tri puta godišnje.
Carmiano
Carmiano ima više značenja:
HOS
HOS
HOS HOS HOS
HSS
HSS može da bude:
Rivazzurra, Rimini
Rivazzurra je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14000 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Kokolizin
Kokolizin (, Streptococcus thermophilus intracelularna proteinaza, EM 19000) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova endopeptidaza je prisutna u bakterijama S. thermophilus i S. Diacetilactis, kao i u medijumu bakterije S. Faecalis.
The Skull
The Skull je britanski horor film snimljen 1965. godine u režiji Freddieja Francisa. Temelji se na noveli The Skull of the Marquis de Sade Roberta Blocha. Protagonist, čiji lik tumači Peter Cushing, je kolekcionar i stručnjak za okultne teme koji otkupljuje lubanju koja je pripadala zloglasnom markizu de Sadeu. Radnja prikazuje kako je lubanja ukleta te da svakoga tko je posjeduje tjera u ludilo i smrt.
Film je napravljen za Amicus Productions, britanski studio koji je 1960-ih nastojao niskobudžetnim hororima i sličnim žanrovskim ostvarenjima parirati mnogo poznatijem studiju Hammer Films. Uz Cushinga, koji je bio zaštitni znak Hammerovih horora, se pojavljuje i njegov kolega i prijatelj Christopher Lee, i to u za njega nekarakterističnoj ulozi pozitivca. Film je izazvao pažnju i zbog muzike koju je napisala avangardna kompizitorica Elisabeth Lutyens, kao i zbog toga što se u posljednjih dvadesetak minuta ne izgovara nijedna jedina riječ. U samoj Francuskoj, gdje se film trebao distribuirati pod naslovom Les forfaits du Marquis de Sade (Grozote Markiza De Sadea) su protiv autora parnicu pokrenuli De Sadeovi nasljednici, te je povukli nakon što je naslov promijenjen u Lubanja.
El Ávalo, Papantla
El Ávalo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Muntenii de Jos, Muntenii de Jos
Muntenii de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Muntenii de Jos.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3826 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Berberidaceae
Berberidaceae (žutike, žutikovke ili šimširike) su porodica iz reda Ranunculales, koja je prisutna u većini klasifikacijskih shema skrivenosjemenica. Uključuje 15 rodova, koji su u prošlosti pripadali različitim porodicama:
Rod Mahonia je vrlo srodan i evolucijski blizak rodu Berberis, tako da ga pojedini botaničari uključuju u isti. Vrste ova dva roda mogu hibridizirati, a hibridi se podvode pod rod × Mahoberberis.
O-dihidroksikumarin 7-O-glukoziltransferaza
O-dihidroksikumarin 7-O-glukoziltransferaza (, uridin difosfoglukoza-o-dihidroksikumarin 7-O-glukoziltransferaza, UDP-glukoza:o-dihidroksikumarin glukoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-glukoza:7,8-dihidroksikumarin 7-O-beta-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim konvertuje aglikon dafetin u dafnin.
Beaugency
Božansi je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loare koja pripada prefekturi Orlean.
Po podacima iz. godine u opštini je živelo 7 106 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 953,8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 98 metara (maksimalnoj 118 m, a minimalnoj 78 m).
La Esmeralda, Villa Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
4354 Euclides
4354 Euclides je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,794 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,8.
Malo Krčevo
Malo Krčevo je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Majur, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 50 stanovnika te 22 obiteljskih kućanstava.
Volfram(IV) telurid
Volfram(IV) telurid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 439,040 Da.
Oltipraz
Oltipraz je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 226,342 Da.
HŠD
HŠD:
Ca' di Tosti, Macerata
Ca' di Tosti je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 394 m.
Solofra, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11886 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 346 m.
Anoca, Techaluta de Montenegro
Anoca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Techaluta de Montenegro.
South Beach, Florida
Saut Bič je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.501, što je 44 (1,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Anoca, Techaluta de Montenegro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 202 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1382 m.
4-Hidroksibenzaldehid dehidrogenaza
4-Hidroksibenzaldehid dehidrogenaza (, p-hidroksibenzaldehidna dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom 3-hidroksibenzaldehid:NAD+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
HŠS
HŠS
4-Hidroksibenzaldehid dehidrogenaza
Učestvuje u degradaciji toluena kod Pseudomonas mendocina.
Greensburg, Pennsylvania
Grinsburg je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14.892 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 14.892 stanovnika, što je 997 (6,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vis (otok)
thumb|right|250px|Vis i Biševo, satelitska snimka Vis je otok u Jadranskom moru, na hrvatskom dijelu Jadrana. 45 km je udaljen od kontinentalnog kopna.
Površina otoka iznosi 90,3 km2, na otok vozi komercijalna linija iz Splita dva do četri puta dnevno, a ljeti ima i vezu s Anconom u Italiji.
Ukupna duljina obala Visa je 77 km.
Oko otoka Visa se nalaze brojni manji otoci, otočići i školji (Biševo, Budihovac, Brusnik, Jabuka, Ravnik, Svetac i drugi).
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. Vis je imao ukupno 3.637 stanovnika. U doba najvećeg prosperiteta otoka (Austro-Ugarska) na njemu je živjelo gotovo 10.000 stanovnika ( Popis 1910.) Većinsko i jedino autohtono stanovništvo otoka su Hrvati, čiji udio u ukupnoj populaciji iznosi 94.1 %.
Veća mjesta na otoku su Vis (1.776 st.) i Komiža (1.523 st.). Ostala naselja razvila su se u unutrašnjosti otoka na rubovima polja duž stare ceste Vis - Komiža.
Povijest
Otok je bio naseljen još u pretpovijesno doba.
Bio je mjesto starogrčkog naseljavanja, a iz tog doba datira i starovjekovno naselje Issa.
Poslije prijelazi pod starorimsku vlast.
U ranom srednjem vijeku se nalazi u starohrvatskoj državi.
Poslije je često mijenjao vladare, odnosno za vladare je imao Mletke, Francuze, pa čak i Englezi (tada se na otoku, prvi put u Hrvatskoj, zaigrao i kriket).
Poslije pada Napoleona i Mletačke republike, Vis dolazi pod vlast Habsburga.
Daljnjim upravnim reorganiziranjem monarhije, Vis postaje dio carske pokrajine Dalmacije, koja je nakon austro-ugarske podjele monarhije potpala pod austrijski dio. U blizini otoka Visa se 1866. godine odigrala viška bitka, koja je umnogome utjecala na daljnji razvoj događaja na istočnoj jadranskoj obali. Pobjedom austro-ugarske mornarice privremeno su zaustavljena talijanska posezanja za Visom i čitavom Dalmacijom.
Vis u 20. stoljeću
Raspadom Austro-Ugarske, Vis potpada pod talijansku okupaciju (1918-1921), a zatim postaje dio Kraljevine SHS. Premda je Londonskim Ugovorom 1915. otok bio obećan Italiji, njena vojska se ipak morala povući s Visa. Postoji priča da je u zadnji trenutak na mirovnoj konferenciji u Parizu Italiji darovano Lastovo da bi napustila Vis, koji je za nju imao simboličku važnost zbog poraza iz 1866. godine. Smatra se da je u tome glavnu ulogu imao Ante Trumbić koji je bio i zastupnik otoka Visa.
Doba Kraljevine SHS, odnosno kasnije Kraljevine Jugoslavije je razdoblje prve krize otoka, uzrokovane gubitkom velikog tržišta. Takođr dolazi do sukoba oko podjele kolonatskog zemljišta, što koriste tadašnji velikosrpski krugovi iz Beograda. Oni su obećali zemlju Višanima koji prijeđu na pravoslavnu vjeru, što je velika skupina težaka i učinila. U Visu je 1933. podignuta velika pravoslavna crkva i nastavljen je prijelaz stanovništva na pravoslavlje. To je uzrokovalo teške sukobe, uključujući i fizičke, među mještanima, koji su se oštro podijelili na dvije nepomirljive strane. Osnivanjem Banovine Hrvatske, prevladala je prohrvatska struja na otoku, a pokret pravoslavaca se osipa, da bi potpuno nestao tijekom rata.
Vis u Drugom svjetskom ratu i poraću
minijatura|[[Vrhovni štab NOVJ u Titovoj špilji na Visu 1944. godine.]] thumb|Saveznički komandosi na [[Visu]] Po Izbijanju Drugog svjetskog rata, otok Vis je ponovno 1941. okupirala Italija, koja je odmah započela provoditi politiku opće talijanizacije, posebno u samom mjestu Visu gdje je imala nešto pristaša. Oni su se posebno okomili na članove HSS-a, koristeći metodu izgona uglednijih Višana u NDH. S porastom partizanskih akcija, metode vladanja postajale su sve okrutnije, uključujući strijeljanje talaca u Visu i Komiži i paljenje kuća po viškim selima. Nakon kapitulacije Italije u rujnu 1943. vlast na otoku preuzimaju Partizani. Vis je jedini dio nekadašnje Jugoslavije koji nikad nije zauzela njemačka vojska. Tada je na njemu bila smještena saveznička vojna zračna luka (danas pod vinogradima). Tito se sklonio na Vis u lipnju 1944. nakon njemačkog desanta na Drvar. Do zauzimanja Beograda u listopadu 1944. otok je funkcionirao kao središte partizanskih vlasti i savezničkih vojnih misija. Svo otočko stanovništvo koje nije bilo sposobno za borbu evakuirali su Britanci u logor El Shatt na Sinaju, gdje su mnogi Višani i umrli zbog loših uvjeta života. Povratak iz Egipta je izvršen tijekom 1946. godine.
U socijalističkoj Jugoslaviji, Vis je zbog svog strateškog položaja bio otok zatvoren za strance ( zabrana dolaska stranaca je ukinuta tek 1989.) i čitav je pretvoren u veliku vojnu utvrdu. Na površini od svega 90 km2 nalazilo se preko 30 vojnih objekata, uključujući podzemnu vojnu bolnicu i tunel za zaklon ratnih brodova. Posljedica polustoljetne izolacije bilo je gospodarsko zaostajanje i nemogućnost turističkog razvoja, a s tim povezano i veliko iseljavanje stanovništva. Jugoslavenska vojska je napustila otok tek 30. svibnja 1992. godine, gotovo šest mjeseci nakon međunarodnog priznanja Hrvatske.
Zanimljivosti
Prirodne ljepote vrijedne viđenja su Modra špilja na obližnjem otoku Biševu, Zelena špilja na Ravniku i Kraljičina špilja na Visu, a od povijesnih znamenitosti valja spomenuti tu je Titova špilja, obnovljeni spomenik poginulim mornarima u bitci kod Visa...
Zasluge što nakon komadanja Austro-Ugarske 1918. godine i kasnije otok Vis nije pripao Italiji, pripadaju Anti Trumbiću, hrvatskom političaru. Težina je ovoga što je Vis imao veliku simboliku, jer je bio mjestom velikog talijanskog poraza u viškoj bitci. Ali, svojim znanjem i umijećem, Trumbić je uspio izboriti da Vis ne pripadne Italiji, nego da bude dijelom nove slavenske države. Na koncu svega - Ante Trumbić je za Austro-Ugarske vlasti bio - viškim zastupnikom.
Carmignano
Carmignano ima više značenja:
Aarón Merino, Colonia, Bacalar
Aarón Merino, Colonia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Bacalar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Položaj LGBT osoba u Belorusiji
LGBT osobe u Belorusiji ne uživaju jednaka prava i zakonsku zaštitu kao heteroseksualne osobe, premda su istopolni odnosi legalni u Belorusiji od 1994.
Barrio de los Osorno, San Juan Teposcolula
Barrio de los Osorno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Teposcolula.
Položaj LGBT osoba u Belorusiji
Dekriminalizacija homoseksualnosti
U vreme dok se Belorusija nalazila u sastavu SSSR-a vladali su zakoni koji su vladali u svim ostalim sovjetskim republikama, prema kojima je homoseksualnost kod muškaraca bila ilegalna. Istopolni odnosi između žena nikada se nisu zabranjivali zakonom. Pre legalizacije homoseksualnosti država i tajne službe su vršile veliki pritisak na LGBT osobe, koje su često bile meta ucena. Iz tog razloga nije bilo moguće nikakvo organizovanje u cilju zalaganja za priznavanje prava.
Parlament Belorusije je promenio član 119-1 1. marta, 1994. godine čime je homoseksualnost dekriminalizovana.
Barrio de los Osorno, San Juan Teposcolula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2267 m.
Položaj LGBT osoba u Belorusiji
Zločin iz mržnje i druga kršenja prava
Policija je često povezana i sa drugim oblicima kršenja prava LGBT osoba, kao što je pravo na slobodan govor i okupljanje. Govor mržnje je takođe veoma prisutan na javnoj sceni u Belorusiji.
S obzirom na to da Belorusija nije članica Saveta Evrope, slučajevi grubog kršenja ljudskih prava se ne mogu podneti Evropskom sudu za ljudska prava.
Uzroci Drugog svjetskog rata
Svet pre rata
Izbijanje Drugog svetskog rata bio je proces koji je trajao skoro čitavu jednu deceniju, i kome je glavni katalizator bila Velika ekonomska kriza, koja je počela u SAD u oktobru 1929. godine. Ona se manifestovala kroz globalni rast nezaposlenosti i siromaštva, koje je mase stanovništva u mnogim zemljama okrenulo ekstremnim ideologijama, levim i desnim, a u mnogim državama dovodilo i do međuetničkih napetosti, pogotovo u Istočnoj Evropi gde je došlo do naglog porasta antisemitizma. U mnogim državama, pogotovo onim koje su zaostajale za Britanijom i Francuskom, kriza je dovela do uverenja kako versajski poredak predstavlja kočnicu njihovog ekonomskog razvoja i da se on mora izmeniti, ako je potrebno i oružanom silom, odnosno osvajanjem novih teritorija. Britanija i Francuska, glavni zagovornici politike globalnog razoružanja, su takođe bili snažno pogođeni krizom koja je sprečila njihovo ponovno naoružavanje.
Prva manifestacija tog procesa dogodila se u Japanu, koji je, kao zemlja bez vlastitih izvora mnogih važnih resursa, bio snažno pogođen ekonomskom krizom. Kao posledica toga, u japanskim vladajućim krugovima je počeo da buja militarizam, odnosno uverenje da Japan može da osigura prosperitet jedino na račun zemalja na azijskom kopnu, odnosno na račun evropskih kolonijalnih poseda. Godine 1931. Japanci su izveli invaziju kineske provincije Mandžurije i u njoj uspostavili marionetsku vlast na čelu s bivšim kineskim carem Pu Jiem. Mnogi japanski, a i drugi, istoričari smatraju upravo taj događaj stvarnim početkom Drugog svetskog rata. Zapadne sile, iscrpljene i prezaokupljene ekonomskom krizom, na njega nisu reagovale i tako su stvorile presedan koji će koristiti druge države.
U nemačkoj Vajmarskoj republici je ekonomska kriza izazvala rekordnu nezaposlenost i naglo siromašenje, produbila sveopšte nezadovoljstvo odredbama Versajskog mira koji se smatrao nepravednim i izazvala političku nestabilnost i trajnu krizu koju postojeći demokratski poredak nije bio u stanju da reši. Početkom 1933. je, obećavajući rešenje tih problema, na vlast došla Nacionalsocijalistička partija Adolfa Hitlera i uspostavila fašistički režim. Temelj nacističke ideologije predstavljala je rasistička zamisao o širenju nemačkog životnog prostora (lebensraum) na istok, na račun slovenskih naroda. Na kraći rok se ta ideologija manifestovala kao proklamovani cilj okupljanja svih zemalja gde živi nemačka manjina u jedinstvenu državu - Veliku Nemačku. Nacistička vlada je postepeno jednostrano odbacila odredbe versajskog ugovora i započela s ponovnim naoružavanjem u svrhu postizanja tih ciljeva oružanim putem.
Italija, u kojoj je od 1922. godine na vlasti bio fašistički režim Benita Musolinija, takođe je bila bitno pogođena velikom ekonomskom krizom, koja je pokazala nedostatak vlastitih resursa. Musolini je došao do zaključka da će ti problemi biti rešeni širenjem Italije na Balkan, Mediteran i Bliski istok, što je bilo proklamovano kao službena politika pod geslom obnove Rimskog carstva. Ta politika je dovela Italiju u direktan sukob sa bivšim saveznicima Britanijom i Francuskom, i približila je Hitlerovoj Nemačkoj. Kao prva ozbiljnija manifestacija te politike se pokazao Abisinijski rat, na koji su zapadne sile reagovale tek mlakim ekonomskim sankcijama, dajući još jedan primer nevoljnosti da se na izazov versajskom poretku suprotstave ikakvom ozbiljnijom akcijom.
U to vreme je SSSR pod vlašću Staljina bio uglavnom netaknut ekonomskom krizom, ali i preozaokupljen unutrašnjim problemima, prvenstveno kolektivizacijom zemlje - koja je dovela do masovne gladi i velikih demografskih gubitaka - i industrijalizacijom, koja je pak SSSR učinila velikom silom i u rekordno kratkom roku stvorila uslove za transformaciju Crvene armije u veliku i modernu oružanu silu. SSSR je nakon decenija diplomatske izolacije nastojao da poboljša odnose sa zapadnim silama, strahujući da bi se na temelju iskustava građanskog rata mogla stvoriti velika koalicija sa ciljem njegovog uništenja. SSSR je nastojao da strah zapadnih država od širenja boljševizma na zapad umanji predstavljajući se kao prirodni ideološki saveznik u borbi protiv fašističkih država. U tu svrhu je preko Komunističke internacionale promovirana politika Narodnog fronta, koja je za posledicu imala stvaranje leve vlade u Francuskoj, ali i izbijanje građanskog rata u Španiji.
Španski građanski rat, kao i rat koji je godine 1937. izbio između Japana i Kine, tzv. Drugi Sino-Japanski rat, jasno je demonstrirao kako su Nemačka, Italija, Japan, a delimično i SSSR, bitno poboljšali sopstvenu ratnu tehnologiju, odnosno stekli prednost u odnosu na zapadne sile. To je dovelo do postepene promene pacifizmom vođene politike u Britaniji i Francuskoj - započelo je ponovno naoružavanje, a diplomatsko udovoljavanje nemačkim i italijanskim zahtevima je dobilo svrhu dobijanja vremena za neizbežni oružani obračun, umesto sprečavanja rata kao takvog.
Uzroci
Ipak se može reći da je veliki deo uzroka Drugog svetskog rata ima koren u uzrocima Prvog svetskog rata.
Nemačka, Italija i Japan su se u 19. veku relativno kasno profilisale kao moderne industrijske države, i tako su bitno zaostajale u stvaranju kolonijalnih carstava u odnosu na Veliku Britaniju i Francusku. Nemačka je u Prvom svetskom ratu poražena, i na temelju Versajskog mirovnog ugovora ostala bez kolonija i tako dovedena u još inferiorniji položaj. Italija i Japan, iako na pobedničkoj strani, bili su bitno razočarani ratnim plenom.
Nacionalizam, koji je predstavljao dominantnu ideologiju Evrope 19. veka, pojačao je svoj uticaj u Istočnoj Evropi gde su na ruševinama tri stara carstva - Osmanskog, Austro-ugarskog i Ruskog - po proklamovanom principu prava na samoopredeljenje formirane nacionalne države. U većini slučajeva se granice novih država nisu poklapale s etničkim granicama, što je bilo stalan izvor iredentizma i napetosti, dok su neke novostvorene države - Kraljevina SHS, Čehoslovačka i, delimično, Poljska - po sastavu bile višeetničke i opterećene unutrašnjim napetostima koje su se naknadno održavale na međunarodnoj sceni. Nacionalizam se takođe proširio i na Aziju, pogotovo posede evropskih kolonijalnih sila čiji su podanici svoj položaj počeli da smatraju izdajom versajskih principa. Nacionalizam se iskazivao i kao rasizam, koji je imao važnu ulogu u pogoršanju odnosa Japana i SAD.
Treći faktor, koji se iskristalisao tek nakon završetka Prvog svetskog rata, bio je slom predratnog ekonomskog poretka utemeljenog na slobodnoj trgovini. Većina država se nakon rata okrenula protekcionizmu i autarhiji, što je bilo plodno tle kako za međusobne sukobe, tako i za ekonomsku nestabilnost koja će se odraziti u Velikoj ekonomskoj krizi.
Novi faktor predstavljala je i pojava dveju ideologija - fašizma i komunizma - koje su, svaka na svoj način, predstavljale radikalnu alternativu posleratnom svetskom poretku i čije se međusobno suparništvo odražavalo i na međunarodnu politiku.
Izbijanje rata takođe je pospešio i duboki kulturni i psihološki šok izazvan opsegom i posledicama Prvog svetskog rata. Mnoge države, pogotovo one koje su se smatrale pobednicama, nastojale su da ponavljanje tako traumatičnog iskustva izbegnu insistiranjem na diplomatiji kao jedinom sredstvu rešavanja međunarodnih sporova, dok je u javnosti tih zemalja dominirao pacifizam i težnja za nereagovanjem na provokacije koje bi mogle da izazovu novi globalni sukob.
Sudetska kriza i izbijanje rata
Hitlerova Nemačka je prvu direktnu akciju kršenja versajskog poretka preduzela 1936. uglavnom simboličkim gestom slanja Vermahta na levu obalu Rajne, koja je prethodnih godina bila demilitarizovana. Nedostatak bilo kakve reakcije na tu provokaciju je naciste uverio kako će i ubuduće moći da preduzmu slične korake.
Nakon što je 1937. između Nemačke, Italije i Japana potpisan tzv. Antikominterna Pakt - preteča budućeg Trojnog pakta - Nemačka je 1938. preduzela nasilnu aneksiju, tzv. Anšlus Austrije. Hitlerov režim je taj potez opravdavao sprovođenjem načela o pravu na samoopredeljenje, odnosno činjenicom da su mnogi Austrijanci sebe smatrali delom nemačke nacije od koje su odvojeni veštačkom granicom.
Hitler je sličan izgovor odlučio da primeni na Sudete - oblast Čehoslovačke gde su Nemci činili većinu. Čehoslovačka vlada je bila spremna da se pokušaju menjanja granica odupre oružanim putem, računajući na svoj status verne francuske saveznice. Međutim, britanska vlada je držala da još nije u potpunosti spremna za rat pa je nagovorila Francusku da zajedno s njom 30. septembra 1938. sklopi Minhenski sporazum kojim je Nemačkoj priznato pravo na Sudete. Ostavljena na cedilu, čehoslovačka vlada je podlegla nemačkom ultimatumu. Dok je deo svetske javnosti ovim događajima bio šokiran i razočaran, veliki deo zapadne javnosti ih je smatrao ispravljanjem versajskih nepravdi i iskorišćenom prilikom za postizanje trajnog mira u svetu.
Te nade su se vrlo brzo izjalovile, kada su mađarska i poljska vlada iskoristile Hitlerov presedan kako bi i one tražile i na kraju dobile čehoslovačku teritoriju. Do proleća 1939. autoritet vlade u Pragu je bio tako uzdrman da se u Slovačkoj, na nemački podsticaj, razvio separatistički pokret. Koristeći to kao izgovor, nemačke snage su u proleće 1939. okupirale Češku i uspostavile protektorat u sastavu Rajha, dok je Slovačka uspostavljena kao satelitska država.
Komadanje Čehoslovačke predstavljalo je šok i poniženje za zapadne sile koje su na gaženje sporazuma reagovale garancijom nezavisnosti i teritorijalnog integriteta Poljske i Rumunije - država za koje se držalo da će predstavljati sledeće mete nemačkog, odnosno mađarskog širenja. U međuvremenu je, koristeći Hitlerov primer, Musolinijeva Italija izvršila invaziju i bez borbe uspostavila vlast u Albaniji.
Hitler nije bio impresioniran tim garancijama te je kao sledeću metu nemačke teritorijalne ekspanzije odabrao Dancig - luku na Baltičkom moru pod upravom Društva naroda koju su i Nemci i Poljaci svojatali, ali u kojoj su Nemci imali većinu stanovništva. No, ovoga puta su Poljaci, za razliku od Čehoslovaka, iza sebe imali formalne zapadne garancije i bili su spremni na oružani otpor. Nemačkoj vladi je postalo jasno da se kriza u nemačku korist ne može rešiti drugačije nego oružanom invazijom, za koju je planiranje otpočelo već u proleće.
Hitler je bio uveren kako će zapadne sile na kraju Poljsku ipak ostaviti na cedilu isto kao što su ostavile i Čehoslovačku. Tome je u prilog išao debakl pregovora o eventualnoj vojnoj saradnji koji su se u to vreme vodili u Moskvi između anglo-francuskih i sovjetskih predstavnika.
Na kraju se Staljin odlučio da kupi vreme za pripreme za rat tako što je prihvatio Hitlerovu ponudu za sporazum o podeli interesnih sfera u Istočnoj Evropi. Potpisivanjem pakta Ribentrop-Molotov 25. avgusta 1939. Nemačka se osigurala od eventualne sovjetske intervencije u poljsku korist, odnosno eventualnog ratovanja na dva fronta. Nakon isceniranog poljskog napada na radio-stanicu u Glajvicu, nemačke oružane snage su 1. septembra 1939. otpočele napad na Poljsku, čime je u Evropi počeo Drugi svetski rat.
Nuevo Madero, Tacotalpa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Tolleri, Trento
Tolleri je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1411 m.
Računanje
Račun (tal. razione) znači računanje, radnju s brojevima radi iznalaženja rezultata sabiranjem, oduzimanjem, množenjem ili deljenjem. Nauka o računanju se naziva aritmetika.
Postoje i druga značenja reči račun, koja ovde samo spominjemo radi potpunosti: (u prodavnici) obračun za kupljenu ili prodatu stvar; (u banci) obračun dugovanja; korist; mišljenje, shvatanje (zamisao, namera). Reč račun se upotrebljava u izrazima: praviti račun bez krčmara - raditi nepromišljeno; čist račun duga ljubav - poštenim odnosima čuva se prijateljstvo.
Definicije
Matematika se pored prostog računa, tj. aritmetike, bavi još nekim oblicima računanja:
Dekadni brojni sistem
Stari egipćani su koristili nepozicioni decimalni sistem brojeva. Decimalni pozicioni sistem sa nulom razvio se u Indiji, u Aziji.
Drevni Egipat
Valjda prvi poznati događaj u zbivanjima ljudi predstavlja godina 4241. pne. kada je u starom Egiptu uveden kalendar: godina se sastojala od 12 meseci po 30 dana i pet dana za svetkovine. Zato što je takav kalendar u osnovi veoma tačan, ovaj događaj uzimamo kao dokaz velikog životnog iskustva i razvijenih matematičkih veština starih Egipćana.
Već je u vreme drevnog carstva u Egiptu, oko 3600-2700. g.pne., matematika bila na relativno visokom nivou. U to doba građene su danas čuvene velike faraonske grobnice - piramide, građeni su kanali, nasipi, rezervoari za vodu, rađena su premeravanja zemljišta, popisi zemlje, stoke, ljudi, zlata, a astronomska znanja su im bila na nivou mogućnosti predskazivanja plavljenja Nila.
Iz vremena srednjeg carstva, 2000-1710. pne., imamo dragocene podatke i najstarije matematičke knjige, a to su Londonski papirus ili Papirus Rajnd (oko 18. st.) ili Ahmesova računica. Ahmes je ime egipatskog skrba, ili pisara, zanimanja koje je bilo vrlo cenjeno. Aleksandar Henri Rajnd je Englez koji je u 19. veku otkrio Ahmesovu računicu. Sledeći dokument je Moskovski papirus (oko 20. vek). Londonski papirus ima 85 zadataka, a Moskovski 25.
Malička
Malička je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Topusko, Sisačko-moslavačka županija.
4355 Memphis
4355 Memphis je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,572 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
Malička
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 48 stanovnika te 25 obiteljskih kućanstava.
Računanje
Drevni Egipat
Egipćani su izvodili množenje pomoću udvostručavanja a deljenje pomoću polovljenja. Staroegipatska matematika je sa našeg stanovišta bila posebno zanimljiva. Najprije su radili služeći sa razlomcima kasnije i sa  i najzad sa  Ostale razlomke prikazivali su aditivno pomoću prethodnih. Na primer, Za razlomke \frac{2}{n} Londonski papirus daje razlaganja za  tako na primer
Egipćani su rešavali ono što mi danas zovemo linearne jednačine metodom pogrešne predstavke. Na primer, jednačinu iz 24. zadatka Londonskog papirusa rešavaju tako da stave približno x_1=7 a onda taj broj ubace u levu stranu jednačine i nađu određenu vrednost zatim odrede  kao pravo rešenje. Uopšte, ako je stavi se  pa se izračuna  a onda se nađe traženo rešenje u obliku
U Ahmesovoj računici nalazi se i jedan zadatak koji bi danas napisali sistemom jednačina: To je u istoriji prvi poznati sistem jednačina, a navedeno je ispravno rešenje x=8,\; y=6, koje je tamo dobijeno metodom pogrešnog položaja.
Stara Indija
Decimalni sistem brojeva je posebno dobro poznavao Hindus Arabhata (476-550.) koji je živeo na gornjem Gangu početkom 6. veka, ali prvi pisani dokaz o decimalnim ciframa i nuli potiče iz 595. godine (odnosno godine 346. razdoblja cedi). Sam oblik nule nam nije poznat sve do 9. stoleća: bio je oblika tačke pa kruga. Nula u obliku kružnice se prvi put javlja na jednoj bakrenoj ploči u Indiji 738. godine.
Današnji decimalni sistem i njegovi znakovi razvili su se u Indiji verovatno u vezi sa računanjem na abaku prosutu peskom ili prašinom, tim pre što u sanskritu ima nezavisnih posebnih reči za potencije Sistem se toliko bio razvio da ga Ariabhata (5/6. vek) i Brahmagupta (6. vek) ni ne tumače u svojim delima. U Siriji se sistem spominje 666. g., a Arapi su ga primili i raširili u 7. i 8. veku.
Arapski počeci
Prvu arapsku matematiku u indijskom sistemu napisao je persijski matematičar Mohamed ibn Musa zvan Al Horezmi (Al Kowarizmi - iskrivljavanjem, nastala je reč algoritam). Živeo je u Bagdadu oko 825. godine kao knjižničar na dvoru halifa al Mamuna, sina Harum al Rašida (i otac i sin su mu bili simpatizeri matematike). Rođen je pod imenom Muhamed ibn Musa u današnjoj Hivi. Njegova algebra se zvala Al-gebr w'al muqabalah a napisana je oko 825. godine. To delo i njen pisac su postali veoma poznati u istoriji matematike, pa je Bagdad, novi grad osnovan oko 762. godine, ostao tokom više od pet stoleća jako matematičko središte, u kojem su uz muhamedance delovali i hebrejski i hrišćanski matematičari. Iz naslova tog dela nastao je naziv algebra, tada nove matematičke discipline. Inače, sama reč Al-gebr (lat. restauratio) značila je uspostavljanje, restauriranje, a operacija na jednačinama je bila da se dobije ekvivalentna jednačina sa samim pozitivnim članovima. Onaj drugi izraz u naslovu Al muquabalah (lat. oppositio) iskazivao je operaciju umanjivanja za isti (manji) broj sa obe strane jednakosti.
Al Horezmijeva algebra je imala veliki uticaj na razvoj matematičke misli. Delo je bilo bazirano na Brahmaguptinoj algebri kao i uopšte na indijskoj matematici, ali i na grčkoj matematici. Sadržavalo je razrađen dekadni sistem brojeva sa nulom i prevedeno je na latinski jezik u 12. veku.
Pristalice dekadnog sistema su u Evropi 12-14. veka po Al Horezmiju nazivane algoritmistima, za razliku od njihovih protivnika tzv. abakista koje je predvodio papa Silvester drugi (rođen Gerbert, 950-1003), a koji su se služili rimskim brojevnim sistemom i abakom usavršenim time što su za "kuglice" i "marke" uzimali žetone, "apices" - brojke 1, 2, ..., 9 (bez nule).
Knjiga Al gebr ... je stavljana u protivtežu sa poznatom školskom knjigom Aritmetika (Quadrivium) što ju je napisao rimski državnik i filozof Boetije (Boethius, 475-526), a koja je bazirana na udžbeniku Aritmetici koju je oko 100. godine napisao Nikomah. Te dve aritmetike su u srednjem veku bili priznati udžbenici matematike.
Arapska matematika je imala uticaja na hrišćansku matematiku u Španiji, Italiji, Francuskoj. Najpoznatiju algebru srednjeg veka napisao je Leonardo Fibonači (Leonardo Fibonacci, 1180?-1250?): Račun (Liber abaci, 1202., prerađeno 1228.). U tom delu se nalazi i tzv. Fibonačijev identitet: koji je vezan s trigonometrijom, teorijom brojeva itd. Knjiga "Račun" nije pisana u stilu abakista, već je bila u drugom duhu, na bazi dekadnog pozicionog sistema koji je autor izučio u Alžiru gde mu je otac bio carinski činovnik. Leonardo je rođen u Italiji, Piza, pa se osim njegovog pravog imena Fibonači često govori o Leonardu Pizanu, ili Leonardu iz Pize.
Osnovne računske operacije
Osnovne računske operacije su sledeće dve: sabiranje i množenje. Oduzimanje i deljenje su definisane a ne osnovne (bez definicije). Definicije: a-b=a+(-b), a/b=a*(1/b), b+(-b)=0, b*(1/b)=1, (b nije nula)
Deljenje 2,3 sa 4,1 je isto što i 23:41, jer je u pitanju razlomak (jednake vrednosti) proširen sa 10. Deleći 0,23 sa 4,1 dobili bi (približno) 0,0561. Isto kao kada bi delili 2,3:41 a decimalni zarez u rezultatu bi otvorili nakon spuštanja prve cifre iza decimalnog zareza deljenika (3).
Kvadratni koren
Za izračunavanje drugog korena broja obično ne koristimo osnovne računske operacije. Ali, ako ih koristimo, onda broj prvo podelimo u klase po dve cifre levo i desno od decimalnog zareza. Prva klasa je sa leve strane (može biti jednocifren broj), na slici levo to je broj 23, je malo veća od 4 na kvadrat. Prva cifra rezultata je 4. Oduzimamo kvadrat, tj. 23-16=7. Spuštamo drugu klasu, dve nule, i delimo desno sa dvostrukim rezultatom dopunjenim do prvog manjeg proizvoda, 700:87*7, jer je 87*7=609 - manje od 700, a 88*8=704 - previše. Ponovo oduzimamo i spuštamo sledeću klasu desno, tj. 9100. Delimo dvostrukim rezultatom 94 proširenim sledećom cifrom tako da dobijemo najbliži manji proizvod, to je 949*9=8541. Oduzimamo 9100-8541=559, spuštamo novu klasu desno i delimo dvostrukim rezultatom. Sada je dopuna 5, tj. 9585*5=47925 je manje od 55900, dok je 9586*6=57516 prestup (više od 55900) itd. Približan rezultat je 4,795.
Drugi primer, na slici desno, isti postupak. Tražimo kvadratni koren broja 341,5. Prva klasa levo je broj 3, celi deo korena je 1, prva cifra rezultata je 1. Od klase 3 oduzimamo kvadrat rezultata 1 i dobijamo 2, potpisujemo i spuštamo sledeću klasu, broj 41. Delimo dvostrukim rezultatom 2 kome dopišemo cifru 8 tako da je proizvod 28*8 najbliži manji potpisanom 241 broju levo. Rezultat oduzimanja 241-28*8=17 potpisujemo i spuštamo novu klasu, iza zareza, dobili smo broj 1750, koji desno delimo sa dvostrukim rezultatom 36 kome dopišemo 4 tako da je 364*4=1456 još uvek manje od 1750. Opet oduzimamo 1750-1456=294, spuštamo novu klasu, sada je levo broj 29400, a desno dvostruki rezultat 368 proširen sa 8, jer je 3688*8=29504 približno 29400. Konačni rezultat je približno 18,48.
Ostali brojni sistemi
Prvi pozicioni sistem brojeva sa nulom razvile su Maje (koje su živele na poluostrvu Jukatan u Srednjoj Americi), u 4. veku pre naše ere. Baza računanja bila je broj 20; znak za nulu bila je slika školjke (poput zatvorenog oka), a cifre 1-19 su se gradile pomoću tačkica i horizontalnih paralelnih crtica; npr. tri horizontalne crte bio je broj 15, tri horizontalne crte sa tačkom iznad je broj 16, isto sa dve tačke iznad 17, sa tri tačke 18, sa četiri tačke 19. Maja su pisali u stupcima, odozdo prema gore, zdesna nalevo.
Izvori
Dr Đuro Kurepa, Viša algebra II, treće izdanje, Građevinska knjiga, Beograd, 1979.
Colonia 10 de Junio, Morelia
Colonia 10 de Junio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2155 m.
Carobbio
Carobbio ima više značenja:
Carmine
Carmine ima više značenja:
Favela
thumb|240px|[[Rokinja, thumb|right|230px|Specijalne policijske snage na zadatku u faveli Rio de Žaneira favela u Rio de Žaneiru]] Favela je naziv za divlja naselja u Brazilu. Iako se “najpoznatije” favele nalaze u Rio de Žaneiru i u Sao Paulu, ima ih u skoro svakom većem brazilskom gradu. Favele su nazvane prema brdu Morro da Favela, gde se prva favela pojavila. Naziv tog brda, favela dolazi od imena biljke sa igličastim lišćem koje raste u neplodnim predjelima brazilskog sjeveroistoka.
Prvobitne naseobine su formirale izbjeglice i ratni veterani građanskog rata u Kanudošu, u Baiji (1895-1896), tako što su okupirali javnu zemlju, uglavnom u neplodnim dijelovima predgrađa. Ova naselja su prozvana favela, osim toga što su se nalazila na istom zemljištu i zato što, isto kao i biljka, ova naselja su uspjela opstati uprkos uslovima u kojima postoje. Godinama kasnije, većina siromašne populacije, tek oslobođeni robovi, su zamijenili izbjeglice i ratne veterane.
Preko 70% stanovništva u favelama su crnci i melezi a voda za piće im je jedan od najvećih problema. Često stanovnici favela, faveladosi, buše cevi gradskog vodovoda kako bi došli do vode. I pored teških uslova života i siromaštva, upravo iz favela potiču najpoznatije škole sambe u Riju, a u favelama su odrasli i neki od najpoznatijih brazilskih, ali i svetskih fudbalera: Pele, Ronaldo, Rivaldo, itd.thumb|left|380px|Panoramski pogled na favelu [[Rosinja u Rio de Žaneiru, Avgust 2006]]