cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Železničko modelarstvo
Princip rada
levo|mini|150p|Elektromotori za pogon modela mini|100p|Napajanje preko dve šine mini|100p|Napajanje preko tri šine Prvi modeli železnica su radili na mehanički pogon, tj. na navijanje. Prvi modeli vozova na električni pogon su dobijali struju iz baterija (ovakav vid pogona se i danas može sresti kod vrtne železnice, ali i nekih jeftinijih modela), a sa kasnijim uvođenjem napajanja preko šina, javlja se treća šina, jer je, s obzirom da su modeli bili napravljeni od metala, trebalo izbeći kratki spoj. Sa kasnijom pojavom proizvodnje modela od plastičnih masa, nestala je potreba za trećom šinom, mada neki proizvođači kao što je Märklin i dalje proizvode modele koji dobijaju napajanje preko treće šine. Noviji modeli električnih lokomotiva mogu se podesiti tako da dobijaju napajanje preko šina i kontaktne mreže, odnosno pantografa. Modeli manjih razmera se pokreću elektromotorima na jednosmernu ili naizmeničnu struju. Naizmenična struja se takođe koristi za napajanje opreme, kao što su signali, skretnice, osvetljenje. Modeli takođe mogu biti opremljeni generatorom pare i generatorom zvuka. U vrtne železnice mogu biti ugrađeni i dizel ili parni motori.
Upravljanje
Prvi modeli koji su radili na mehanički pogon, nisu imali mogućnost zaustavljanja i ponovnog pokretanja, već su radili sve dok se opruga ne odvije. Već u to vreme pojavljuje se težnja za kontrolom modela, pa se pojavljuju modeli sa polugama kojima se regulisala brzina ili se model zaustavljao, a sa njima i specijalne šine koje su mogle da pomere poluge za regulaciju, tako da model uspori ili se zaustavi na stanici. Sa pojavom električnih modela, javlja se mogućnost jednostavnog usporavanja i ubrzavanja modela železnice promenom napona.
Šine je moguće podeliti na nekoliko blokova, pri čemu se u svakom bloku može nezavisno uključivati ili isključivati struja. Na taj način je moguće kontrolisati u isto vreme nekoliko modela, tako da ne dođe do sudara. Takođe je moguće povezati blokove sa signalima, čime se dobija na realnosti. Modeli sa tri šine obično koriste deo jedne šine da prelaskom preko njega aktiviraju opremu.
Savremeni modeli železnice su kontrolisani pomoću računara. Najpoznatiji sistem kontrole se zove digitalno upravljanje, poznat i kao DCC, (skraćeno od Digital Command Control). Kod vrtnih železnica se koristi i radio-kontrola.
Digitalno upravljanje
mini|150p|Prikaz pulsnog talasa korišćenog u digitalnom upravljanju Pomoću digitalnog upravljanja moguće je kontrolisati nekoliko modela na istom bloku šina. Princip rada je modulacija napona poslatog u blok šina određenim komandama.
U blok šina se šalje naizmenična struja, koja, za razliku od klasičnog sinusoidalnog oblika, ima pulsni oblik. Trajanje pulsa određuje bit koji se šalje. Uključen bit se predstavlja kraćim (58 mikrosekundi za polovinu ciklusa), a isključen bit dužim vremenom trajanja pulsa (minimum 100 mikrosekundi za polovinu ciklusa).
Svaki model lokomotive je opremljen dekoderom koji vrši ispravljanje naizmenične struje u jednosmernu, a zatim je šalje u elektromotor. Struja iz dekodera takođe može biti poslana u svetla, generator zvuka ili generator pare. Dekoder se takođe može nalaziti i u šinama, i na taj način je moguće kontrolisati kačenje vagona, okretnice, staničnu opremu ili svetla.
Na bloku šina koji je digitalno kontrolisan, moguće je voziti jedan analogni model lokomotive, uz dodatak digitalnih. To se postiže produženjem pulsa isključenih bitova, tako da prosečna vrednost napona ne bude jednaka nuli. Međutim, to se ne preporučuje, zbog zagrevanja motora.
Kačenje
mini|200p|Razni tipovi zakačaljki Pored novijeg digitalno upravljanog kačenja vagona, postoji više tipova ručnog kačenja. Najpoznatiji tipovi kačenja su :
Popularne razmere
Prvi model železnice proizveden u tačno određenoj razmeri (1:32) je bio model firme Märklin. Ova razmera se naziva I. Zatim se pojavljuju razmere O (1:45) i S (1:64). Firma Märklin 1935. godine predstavlja modele u razmeri OO (1:76). U vreme Drugog svetskog rata pojavljuju se modeli u razmeri TT (1:120). Nemačka firma Arnold 1960. godine predstavlja modele u razmeri N (1:160), koja je uz razmeru H0 (1:87) najpopularnija među modelarima. Nemačka firma LGB 1968. godine uvodi razmeru G (1:22,5), popularnu među modelarima vrtne železnice. Märklin predstavlja razmeru Z (1:220) 1972. godine, a 2008. japanska firma Eishindo izbacuje na tržište modele železnice u dosad najmanjoj razmeri T (1:450).
Epohe
Bilo je pokušaja da se standardizuju epohe među modelarima u Srbiji i bivšoj Jugoslaviji, međutim, do sada još uvek nisu utvrđeni tačni periodi za svaku epohu, tako da se u Srbiji uglavnom koristi nemačka podela na epohe.
Nemačka podela obuhvata šest epoha :
Proizvodnja modela
Ručna proizvodnja modela se, po pravilu, primenjuje kad ne postoji serijski proizvedeni model određene lokomotive ili vagona. U tom slučaju se pribegava ručnoj izradi, prepravkom postojećeg modela koji je sličan sa modelom koji se želi dobiti, ili izradom novog modela. Poznatiji proizvođači modela železnica su:
Kirka
Kirka (grč. , Kírkê) u grčkoj mitologiji čarobnica je (nimfa ili boginja) s vlastita otoka, Odisejeva ljubavnica, Helijeva i Perzina kći.
San Javier, Tamalín
San Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Kirka
Etimologija
thumb|[[Dosso Dossi: Kirka i njezini ljubavnici]]
San Javier, Tamalín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Kirka
Život
Kirka je bila kći boga Sunca Helija i Okeanide Perze, Ejetova, Pasifajina i Persova sestra.
Bila je poznata po svom čarobničkom umijeću, a svoje bi neprijatelje ili one koji bi je uvrijedili pretvarala u životinje ili druge stvari uz pomoć raznih napitaka i biljaka te bi oni ostajali s njom na otoku. Preka većini izvora bila je čarobnica, a neki je smatraju nimfom ili boginjom.
Odiseja
thumb|[[John William Waterhouse: Kirka pruža čašu Odiseju, 1891.]]
U Homerovoj Odiseji njezin je otok opisan kao vodena vila koja stoji nasred čistine. Oko kuće bili su lavovi i vukovi, koji su nekada bili ljudi, žrtve njezine magije. Nisu bili opasni, a umiljavali su se strancima.
Kirka je pozvala Odisejevu družinu na gozbu, a hrana je bila otrovana njezinim magičnim napicima te ih je sve pretvorila u svinje čarobnim štapićem. Jedino je Euriloh, sumnjajući na prijevaru, pobjegao i upozorio Odiseja i ostale koji su ostali na brodovima. Odisej je krenuo po svoje ljude, ali presreo ga je Hermes i rekao da nađe posebnu biljku koja će ga čuvati od sudbine njegovih drugova.
Kad je Odisej stigao Kirki, njezina čarolija nije djelovala te je bila toliko iznenađena pa se na posljetku zaljubila u nj i vratila njegove drugove u ljudsko obličje. Godinu dana Odisej i Kirka bili su ljubavnici, a poslije ih je sve pustila da odu te im je pomogla, davši Odiseju uputu kako da dođe do Hada i Aheronta. Predložila je Odiseju dva puta do Itake - preko Simplegada, lutajućih stijena ili preko Skile i Haribde.
Skila
No, Kirka se također zaljubila u Glauka te ga je obasipala slatkim riječima, no Glauk ju je odbijao. Kirka se strahovito naljutila, ali ne na Glauka nego na Skilu. Pripremila je moćni otrov i izlila ga u bazen u kojem se Skila kupala. Kad je Skila ušla u vodu, pretvorila se u strašno čudovište s dvanaest nogu i šest glava te tri reda zubi. Stajala je očajna, nije se mogla micati, uništavala je sve što je prolazilo i do čega je mogla doći. Kad bi koji brod prolazio, svaka bi njezina glava dohvatila jednog mornara.
Ostali izvori
thumb|[[John William Waterhouse: Kirka Indiviosa, 1892.]]
U Heziodovoj Teogoniji doznajemo da je Kirka Odiseju rodila tri sina: Agrije, Latin i Telegon, koji je vladao Etruščanima.
Dioniz Halikarnski citira povjesničara Ksenagoru te tvrdi da su Odisej i Kirka imali tri sina: Roma, Anteja i Ardeja, prema kojima su nazvana tri grada: Rim, Antium i Ardea.
Neki izvori govore i da se Kirka susrela s Argonautima te da ih je očistila zbog Apsirtove smrti. U nekim izvorima piše i da je imala kćer Egu.
U kasnijim se pričama spominje da je Kirka pretvorila Pika u djetlića zato što je odbio njezinu ljubav, a Skilu u strašno čudovište.
2-Oleoilglicerol
2-Oleoilglicerol je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 356,540 Da.
La Florida, Tomatlán
La Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Kobalt
Kobalt (Co, latinski - cobaltum) je metal VIIIB grupe. Poseduje 17 izotopa čije se atomske mase nalaze između 35-64. Postojan je samo 59, koji čini skoro 100% njegovog izotopa u prirodi. 1735 godine otkrio ga je G. Brandta.
Osobine
Čisti kobalt je srebrnast,blistav veoma tvrd metal, koji poseduje feromagnetična svojstva. Upotrebljava se kao dodatak magnetičnim rudama.
Helferskirchen
Helferskirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.117 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143028.
Kobalt
Zastupljenost
Zastupljen je u zemljinoj kori u količini od 20 ppm (eng. parts per million) u obliku dva minerala: Smaltita i kobaltita koje obično prate rude bakra i nikla
Helferskirchen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Helferskirhen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 5,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.117 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 223 stanovnika/km².
Kobalt
Jedinjenja
Nesimetrične soli kobalta npr. K3CoO4 imaju jake feromagnetične osobine i koriste se u elektronici. Kompleksna jedinjenja karbonikla i fosfini koriste se kao katalizatori mnogih organskih reakcija. Rastvori soli ki+obalt (II) i (III) imaju krvavo-crvenu, i plavu boju i koriste se u proizvodnji boja.
Biološki značaj
Kobalt je aktivator brojnih enzima u živim organizmima. Vitamin B12 (utiče na količinu hemoglobina i broj crvenih krvnih zrnaca u krvi), sadrži u svojoj strukturi kobalt koji je koordinativno vezan sa organskim delom molekula i jednim CN- jonom. Ipak minimalne dnevne potrebe za kobaltom su veoma male 0,05 ppm.
El Esfuerzo, Montecristo de Guerrero
El Esfuerzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1150 m.
Piscu, Piscu
Piscu je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Piscu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5002 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Santa Caterina, Treviso
Santa Caterina je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Sauropodomorfi
Sauropodomorfi (lat. Sauropodomorpha) su bili grupa dugovratih dinosaura biljoždera koji su hodali na četiri noge i koji su bili najveće kopnene životinje ikada.
Opis
thumb|240px|left|Lubanja vrste [[Nigersaurus taqueti i pozicija glave kod sauropoda]] Sauropodomorfi su bili prilagođeni bršćenju mnogo višeg drveća nego ijedan drugi tadašnji biljožder. Ovu strategiju hranjenja podržavaju mnoge druge njihove osobine, kao što su: lagana i malena lubanja, dug vrat (sa deset ili više vratnih kralježaka) i dug rep koji je služio kao protuteža (sa jednim do tri dodatna repna kralješka).
Njihovi zubi su bili slabi i oblika žlice ili lista. Umjesto da žvaču hranu u ustima, u stomaku su imali kamenje za drobljenje hrane (gastrolite), slično kao i današnje ptice i krokodili. Prednji dio gornje čeljusti krivio se u nešto što je moglo biti kljun.
Najstariji sauropodomorf, Saturnalia, bio je malen i vitak (dug oko 1,5 m), ali krajem trijasa bili su najveći dinosauri svog doba, a nastavili su rasti i tijekom jure i krede. Najveći sauropodi poput Supersaurusa, Diplodocus halloruma i Argentinosaurusa dostizali su 30-40 metara dužine i 60 000-100 000 kilograma težine.
U početku dvonošci, kako se njihova veličina povećavala oni su postali četveronošci. Prvi sauropodi su najvjerojatnije bili svežderi budući da je njihov zajednički predak sa teropodima bio mesožder. Tako je prelazak na ishranu biljem išao ruku pod ruku sa povećavanjem veličine i dužine vrata.
Sauropodomorfi su također imali velike nosnice. Zadržali su i palac sa velikom pandžom, koju su možda koristili za obranu, iako je njihova glavna odbrana bila njihova veličina.
Rasprostranjenost
thumb|right|240px|Rekonstrukcija vrste [[Camarasaurus supremus]] Među prvim dinosaurima koji su evoluirali u kasnom trijasu, prije oko 230 milijuna godina, oni su postali dominantni biljožderi polovinom kasnog trijasa. Broj im se smanjio tijekom rane krede, ali to je najvjerojatnije zapravo odstupanje u skupljanju fosila jer je većina fosila sauropoda pronađena u Europi i Sjevernoj Americi. Sauropodi su još uvijek bili dominantni biljožderi na prostorima Gondwane. Širenje biljaka cvjetnjača i "naprednih" pripadnika Ornithischia, još jedne velike grupe dinosaura biljoždera (poznatih po vrlo razvijenim mehanizmima za žvakanje), vjerojatno nisu glavni faktor u smanjenju broja sauropoda na sjevernim kontinentima. Kao i svi ostali dinosauri, sauropodomorfi su izumrli prije 65 milijuna godina.
Najstariji pripadnik ovog podreda, Saturnalia, otkriven je 1999. godine, potiče iz ranog perioda kasnog trijasa. Međutim, nepotpuni ostaci sa Madagaskara možda predstavljaju još starijeg sauropoda iz srednjeg trijasa.
Klasifikacija
thumb|right|240px|Ilustracija [[Europasaurusa, mladunac i odrasla jedinka]] thumb|right|240px|Ilustracija vrste [[Jobaria tiguidensis]] thumb|right|200px|Restauracija [[Diplodocusa dok se hrani]] Sauropodomorpha je jedan od dva velika kladusa u redu Saurischia. Sestrinska grupa sauropoda, teropodi, uključuje dvonožne mesoždere poput Velociraptora i Tyrannosaurusa, ali i ptice. Međutim, pripadnici Sauropodomorpha također dijele brojne osobine sa pticokukima, i stoga ih sve jedan manji dio paleontologa kao što je Bakker svrstava u Phytodinosauria (ili Ornithischiformes).
Nedavne filogenetičke analize koje je napravio Adam Yates (2004., 2006.) svrstavaju Sauropoda u parafiletični infrared Prosauropoda. Uz to, otkrića sauropoda iz perioda kasnog trijasa pokazuju da između sauropoda i "prosauropoda" ne postoji nikakav jaz.
Dok se sauroopdomorfi još uvijek grupiraju u prosauropode ili sauropode radi prikladnosti, većina današnjih šema klasifikacije dijeli prosauropode na oko šest grupa koje su evoluirale odvojeno od jednog ili više zajedničkih predaka. Iako imaju brojne slične osobine, evolucijski uvjet za hranjenje na visokom drveću je možda izazvao konvergentnu evoluciju (kada više sličnih osobina evoluira odvojeno zbog istog evoluijskog pritiska), umjesto da su naslijedili osobine od jednog zajedničkog pretka.
Budući da se danas preferira da se grupe sastoje od svih potomaka istog pretka (kladus), umjesto više grupa koje ne uključuju neke potomke tog pretka (parafilija), Prosauropoda je nepopularna osim kao neformalna skupina primitivnih sauropoda. Međutim, neki kao što je Michael Benton smatraju da su prosauropodi i sauropodi različite grupe potekle od jednog zajedničkog gmazokukog pretka. Iako je ovo pogled manjine, podržan slabim dokazima, ima dosta podrške za maleni, monofiletični kladus Prosauropoda koji sadrži manji dio njegovih prijašnjih pripadnika.
Saturnalia je imala zube, kralješnicu, zdjelicu i noge prosauropoda, ali nije imala ni jednu osobinu jedinstvenu za sauropode. To daje podršku teoriji parafilije prosauropoda, s obzirom da je Saturnalia najstariji pripadnik Sauropodomorpha. Međutim, ona nema neke osobine vezane za sauropodomorfe; ali, kako je ona najstarija vrsta, to i nije iznenađujuće. Prijedlog da se nedostatak nekih osobina kod vrste Saturnalia koje su naslijedili sauropodi može uzeti kao dokaz da je Sauropodomorpha polifiletična grupa još uvijek nije dokazan niti jednom kladističkom analizom.
Taksonomija
Taksonomija sauropoda prema Bentonu, 2004.
Filogenija
Sljedeći kladogram je pojednostavljen prema onome predstavljenome u drugom izdanju The Dinosauria.
University Park, Maryland
Juniversiti Park je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.548, što je 230 (9,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Forotondo, Alessandria
Forotondo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Hekaba
Hekaba (grč. , Hekábê), prema latiniziranom obliku nazvana i Hekuba (lat. Hecuba), u grčkoj mitologiji bila je Prijamova žena i Hektorova majka, frigijskog porijekla, Dimina i Eunojina kći.
Mitologija
S Apolonom je imala sina Troila. Prorečeno je da Troja neće biti poražena sve dok je Troil živ do svoje dvadesete godine. Ubio ga je Ahilej u Trojanskom ratu. Bila je također Hektorova majka te u Homerovoj ''Ilijadi oplakuje njegovu smrt.
Forotondo, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 843 m.
Hekaba
Mitologija
S Prijamom je imala i najmlađeg sina Polidora koji je poslan s darovima (nakitom i zlatom) na dvor kralja Polimestora, da ga zaštiti za vrijeme Trojanskog rata jer se Prijam bojao za sigurnost svog djetea. Nakon što je Troja pala, Polimestor je odbacio Polidora u smrt te uzeo darove. Hekaba je, premda su je zarobili Ahejci kad je pala Troja, na posljetku osvetila smrt svoga sina.
U drugoj inačici mita, Hekaba je poludjela kad je vidjela trupla svoje djece - Polidora i Poliksene.
El Chino, Restaurante de Mariscos, Soledad de Graciano Sánchez
El Chino, Restaurante de Mariscos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1848 m.
Hellenhahn-Schellenberg
Helenhan-Šelenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.299 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143237.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Helenhan-Šelenberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 460 metara. Površina opštine iznosi 7,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.299 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 178 stanovnika/km².
Asnan (Nijevr)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 137 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara (maksimalnoj 393 m, a minimalnoj 223 m).
Prati, Genoa
Prati je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 540 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Car Gong od Zapadnog Weija
Car Gong od Zapadnog Weija ((西)魏恭帝) (537–557), osobno ime po rođenju Yuan Kuo (元廓), kasnije promijenjeno u Tuoba Kuo (拓拔廓), bio je posljednji car kineske/Xianbei države Zapadni Wei -- jedne od dviju nasljednica države Sjeverni Wei. Bio je sin cara Wena. Carem je postao godine 554. nakon što mu je stariji brat car Fei svrgnut od strane generala i de facto vlastodršca Yuwen Taija. Car Gong nije imao nikakvu stvarnu vlast i tako je ostalo nakon Yuwen Taijeve smrti 556. Njega je naslijedio nećak Yuwen Hu, koji je, služeći kao skrbnik Yuwen Taijevom sinu Yuwen Jueu, sljedeće godine prisilio cara Gonga da abdicira u korist Yuwen Juea, koji je preuzeo prijestolje kao car Xiaomin, započevši dinastiju Sjeverni Zhou. Iste godine je bivši car Gong ubijen, čime je ugašena dinastija Zapadni Wei. S obzirom da je država Wei nakratko nadživjela suparničku državu Istočni Wei, car Gong se ponekad smatra i posljednjim vladarom države Sjeverni Wei.
Tony Parker
William Anthony "Tony" Parker, Jr. (Brugge, 17. svibnja 1982.) je umirovljeni francusko-američki košarkaš koji je igrao kao playmaker; njegov posljednji klub bila je NBA momčad Charlotte Hornets.
Sin profesionalnog košarkaša, Tony Parker je svoju profesionalnu karijeru započeo 1999. godine u klubu Paris Basket Racing prije nego je 2001. godine uvršten u NBA Draft. Parkera su izabrali San Antonio Spursi kao 28. Pick u prvom krugu Drafta. Parker je ubrzo postao glavni playmaker Spursa te im je pomogao u osvajanju NBA prvenstva 2003., 2005., 2007. i 2014. godine. Zbog svoje brzine i velikog postotka realizacije, Parker je šest puta igrao NBA All-Star utakmicu, tri je puta bio dio All-NBA druge momčadi i jednom dio All-NBA treće momčadi. Godine 2007. izabran je za MVP-a NBA finala.
Za seniorsku reprezentaciju debitirao je 2001. godine te je osvojio po jednu broncu, srebro i zlato na EuroBasketu. Nakon pobjede nad Litvom (80:66) u finalu EuroBasketa 2013, Parker je proglašen MVP-jem cjelokupnog turnira te je završio turnir kao najbolji strijelac Francuske s 19 poena po utakmici. Reprezentativnu karijeru završio je 2016. godine.
Osim košarkom, Parker se bavi i glazbom te je izdao hip-hop album naslovljen TP. Od 2007. do 2011. bio je u braku s glumicom Evom Longorijom. Od 2014. je u braku s novinarkom Axelle Francine, s kojom ima sina Josha.
Chen Chang
Chen Chang (陳昌) (537–560), kurtoazno ime Jingye (敬業), formalno Princ Xian od Hengyanga (衡陽獻王), bio je carski princ iz kineske dinastije Chen. Bio je šesti po redu i jedini preživjeli sin njenog osnivača cara Wu]a] (Chen Baxian). Prije nego što je mogao stupiti na prijestolje je zarobljen od strane trupa države [[Zapadni Wei, koje su ga, isto kao i njena država-nasljednica Sjeverni Zhou, držale kao taoca. Nakon što je godine 559. njegov otac umro, umjesto njega je prijestolje zauzeo njegov rođak Chen Qian (car Wen). Sjeverni Zhou je konačno pristao pustiti Chena iz zatočeništva godinu dana kasnije. Novi car, s obzirom da mu je Chen Chang slao neuljudna pisma, je zaključio kako namjerava preuzeti prijestolje, te je poslao svog vjernog generala Hou Andua da postane njegova pratnja. On je pak Chen Changa bacio u rijeku Yangtze, gdje se utopio.
Wantagh, New York
Vonto je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Jevreji
Ime
Hebrejski יהודים (izg. jehudim); Hebreji (Judejci), varijante ovog naziva su Jews (engleski) i Jevreji. Svi ovi nazivi imaju korijen u riječi 'yehudi; pl. yehudim), koja se počinje upotrebljavati kada se kraljevstvo Izraela podijelilo na Sjeverno i Južno (Juda). Hebrejski naziv B'nei Yisrael (Izraelci) označavao je Sjeverne i Južne Židove. –Danas se nazivom Židovi (odnosno engleski Jews) naziva stanovništvo semitskog porijekla (vidi Sem i Semiti) koje živi naseljeno širom svijeta, judaizam, njihova vjera, glavna im je karakteristika i čvrsto povezuje Židove širom svijeta. Židove koji žive na područjima koje je nekada pripadalo otomanskom carstvu često nazivaju Ćifuti. Ovaj naziv nastao je od turskog Çifut i često se koristi u negativnom kontekstu. Naziv Judejci nastao je po jednom od njihovih plemena (Juda).
Židovi: narod i jezik
thumb|left|Najstarija sinagoga u [[Amerike|Amerikama - Recife, Brazil.]] Judaizam je za Židova vjera i 'način života'. Fizički i po jeziku Židovi se danas mnogo razlikuju od mjesta do mjesta. Njih ipak danas najviše dijele na dvije glavne grupe, to su Aškenazi (Ashkenazim, plural je Ashkenazim), ova riječ u u hebrejskom označava 'Nijemca'. Mnogi Aškenazi živjeli su u Njemačkoj, gdje su govorili jezikom jidiš, i središnjoj Europi. Tokom Drugog svjetskog rata mnogi Aškenazi su stradali po logorima. O temi stradavanja ovih Židova, za moj ukus, pravo remek-djelo ostvario je Steven Spielberg sa svojim filmom ' Schindler's List’. Druga grana Židova poznata je kao Sefardi (Sephardi), u hebrejskom označava ‘Španjolca’, njih ima danas u Španjolskoj, Portugalu i Sjevernoj Americi. Drge grupe Židova nazivane su raznim imenima: Beta Israel ili Etiopski Židovi, u sjeveroistočnoj Africi; Buharski Židovi, u središnjoj Aziji; Perzijski Židovi, Iran; Mizrahi, grupe Sefarda u sjevernoj Africi; Jemenski Židovi; Omanski Židovi; Romanioti u Grčkoj; U Italiji su poznati Bené Roma Židovi. Židova ima i na Kavkazu, Kini, Indiji, i drugdje. Sastavni dio imena raznih grupa Židova su riječi 'Beta', 'Bene' ili 'Bnei'. Mnoge grupe Židova u svijetu danas nalikuju narodima u čijoj sredini žive i služe se jezicima zemlje-domaćina. Poljska
Poljska je u Europi imala najveću koncentraciju Židova, postala je dom Aškenazima iz središnje i istočne Europe, te malom broju Sefarda, koji su od kraja 15. stoljeća izbjegli iz Španjolske i Portugala. Ovdje se javlja židovska mistika - hasidizam ' Chassidim ', pokret za religioznim obnavljanjem u Poljskoj i Podoliji, današnjoj Ukrajini, pod vodstvom legendarnog 'Baal-Shem-Tov’-a, rođenog oko 1700. Pojavom industrijalizacije europski Židovi postaju industrijalci, bankari, trgovci. Od mnogih poznatih židovskih obitelji u Poljskoj ističu se Kronenberg, Natanson, Wawelberg i druge. Porodice Wawelberg and Rotwand utemeljile su prvi politehnički koledž na poljskom tlu. Uslijed povijesnih okolnosti Židovi se rijetko bave fizičkim radom pa se ističu na poljima glazbe i umjetnosti, tu su svoja imena ostavili Adam Muncheimer, kompozitor i ravnatelj varšavske Opere u 19. stoljeću, zatim Julian Tuwim, Antoni Slonimski, Jan Brzechwa, Artur Szyk, Henryk Kuna (kipar). U Periodu između dva Svjetska rata, Židovi čine 10% populacije Poljske od 33,000,000 stanovnika. Oni su politički aktivni i javljaju se političke stranke, lijevo-krilo Bund i Poalei Cion - פועלי ציון, komunisti; Cionisti, religiozni Cionistti - "Mizrachi" i "Agudas Israel". Postojala je i Narodna partija, Folksische Partei. Svoje novine (oko 30 dnevnih izdanja) Židovi tiskaju na jidišu, hebrejskom i poljskom. Židovi u Njemačkoj, Aškenazi, služe se jezikom jidiš (yidish), etničkih ih ima 49,219 (prema WCD-u, 2000. godine). Jugozapadnim dijalektom govore u južnoj Njemačkoj, Švicarskoj i francuskom Alzasu, srednje-zapadni dijalekt se govori u središnjoj Njemačkoj i nekim predjelima bivše Čehoslovačke; sjeverozapadni u sjevernoj Njemačkoj i Nizozemskoj. Jidiš se govori i u Belgiji, Madžarskoj, Izraelu. Ovaj jezik poznat je i kao judejsko-njemački. U Njemačkoj su poznati kao Juden.
Kazahstan
Prema ‘Unreached Peoples Prayer Profiles’ u Kazahstanu živi 15-20,000 Židova, govore jidiš a večina je naseljena u gradu Almaty. Istočno-europski Židovi dolaze pod rusku kontrolu oko 10 stoljeća, tada oni žive blizu Kijeva u Ukrajini. U kasnijim stoljećima počinju se širiti Rusijom, neki od njih kao vojnici dolaze u Kazahstan. Oni danas u sebi vide prvo Židova a tek zatim Kazahstanca. Židovi su u muslimanskom Kazahstanu 'građani drugog reda, tako su im, n a primjer, zatvorena vrata mnogih univerziteta. Oni su ipak uglavnom inženjeri, birokrati i poslovni menađeri, žene rade kao učiteljice ili sekretarice. Kuće ovih Židova su malene, od kamena, dvosobne. Unutrašnjost je dosta jednostavna, ipak mnogi imaju kompjutore i faksove. Kruh, krumpir, riža, sir i govedina glavna su im hrana, a prihvatili su i kazahstanski "besh barmak", jelo koje se sastoji od rezanaca i tanko rezanih kriški govedine kuhanih u juhi. Kazahstanski Židovi su naravno sljedbenici judaizma, održavaju sve svoje svetkovine kao što su Pasha, Passover - פסח, Yom Kippur - יום כיפו i Hanukkah - חנוכה. Pazi se i na Shabbath - שבת, sinagoga imaju tek nekoliko.
Uganda
Židovi Afrike izgledaju crnoputo. Među mnogobrojnim afričkim židovskim zajednicama, ima i jedna malena zajednica u istočnoj Ugandi, podno Mount Elgona blizu grada Mbale. Abayudaya Židovi žive kao Uganđani. Ovaj crnoputi narod živi od uzgoja manga, šećerne trske, banana, kasave. Oni se razlikuju od ostalih svojih susjeda što prakticiraju judaizam. Bog Izraela, za njih, ‘njihov je Bog.’
Amerika
Većina sjevernoameričkih Židova nastanjena je u urbanim sredinama istočne ili zapadne obale. New York je grad s najvećom populacijom Židova u Sjevernoj Americi, s preko 1,000,000 ultra-ortodoksnih hasida, koji se odmah daju prepoznati po pramenu kose pokraj uha i obveznim crnim kaputima. Grupe Židova koje žive po Južnoj Americi također su urbano stanovništvo.
Australija left|thumb|320px|Sinagoga u [[Queenslandu, Australija.]] Židovi Australije pretežno se bave privatnim biznisom, preko 85%, medicina, zakonodavstvo, i inženjering glavna su im preokupacija. Oni se ovdje služe engleskim, jidišom, njemačkim, poljskim i suvremenim hebrejskim jezikom ivrit. U gradu Melbournu imaju svoje škole, novine. Svakim vikendom australske etničke radio postaje emitiraju nekoliko sati programa za Židove, na engleskom, hebrejskom i jidišu. Židovska zajednica u Melbournu osnovana je 1841. godine. Godine 1982. otvoren je Jewish Museum of Australia a već 1984. Jewish Holocaust Museum & Research Centre. Uz ovo oni u gradu imaju i više od 30 sinagoga.
Deset izgubljenih plemena
thumb|Judaizam u Africi. Židovske zajednice rasipane su po svim kontinentima i međusobno se razlikuju po jeziku i izgledu. Prije nekih 2,700 godina Asirci su protjerali Deset plemena Kraljevstva Izraela, oni će se, po vjerovanju, jednoga dana vratiti u Svetu zemlju, ali ne dok ne pređu strašnu rijeku Sambayton kojom će ih Gospodin (Bog) zaštititi.
U godinama 722-721. prije nove ere, Deset plemena koja su živjela u sjevernom izraelskom Kraljevstvu, nestalo je. Poraženi od asirskog kralja Shalmanesera V., oni su odvedeni u gornju Mezopotamiju i Medeju, današnja Sirija i Irak. Deset plemena nikada se nije vratilo. Potomke ovih deset izgubljenih plemena mnogi su putnici tražili među raznim plemenima širom svijeta. Ova plemena bili su: Sve su to bili sinovi i unuci Jakobovi. Dva ostala plemena bila su Benjamin i Juda.
Običaji
Kod naših Židova i Arapa, 'circumcisision' ili obrezivanje, jedan je od elemenata koji ih povezuje upravo kao i odbojnost prema svinjetini. Obrezivanje su Arapi ipak posudili od ranih Hebreja. Kod Židova obrezivanje je bio znak sporazuma s bogom. Sva su se muška djeca do određena dobne starosti morali podvrgnuti ovoj operaciji. Operacija se u stara vremena vršila kremenim nožem. Židovi su još ostali dosljedni sebi u pridržavanju religiozne endogamije. Ženidba s pripadnicima drugih vjerskih zajednica kod njih je veoma malena. –Prema njima, svatko tko se ne oženi, griješi o boga.
Židovi u svijetu
''**4,800, španjolski
Agua Zarca Uno, Tzitzio
Agua Zarca Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 847 m.
Organizacija udruženog rada
Organizacija udruženog rada je bio pravni naziv za preduzeće u socijalističkoj Jugoslaviji od 1974. do njenog raspada 1990-ih. Postojale su osnovne i složene organizacija udruženog rada, odnosno mala i velika preduzeća. Osnovna organizacija udruženog rada (akronim: OOUR, u narodu OUR) je bila osnovni privredni subjekt. Pored osnovnih, postojale su i složene organizacije udruženog rada (skraćeno SOUR), podeljene na više osnovnih radi samoupravljanja.
U praksi, veliko preduzeće je bilo podeljeno na manje grupe udruženih radnika. Na primer, jedno veliko preduzeće od preko 10.000 radnika je bilo podeljeno na 50-ak velikih jedinica po 200 radnika, a svaka je imala prosek od pet radnih grupa po 40-ak radnika.
Ova samoupravna preduzeća su funkcionisala u okviru tržišta. Takmičila su se lokalno i međunarodno. Spolja je ličilo na kapitalistički sistem: firme su imale publicitet, takmičile su se i činile sve da uvećaju prihod preduzeća. Uprkos tome, i ovo je ključno, radnički saveti su bili autoritet u ovim preduzećima i njihov prihod se delio među radnicima.
Pozadina
OOUR -i su počeli nicati nakon donošenja Ustava iz 1974, a nakon Kardeljevog Zakona o udruženom radu donešenog 25. novembra 1976. postali su obligatni pravni oblik, po kojem se svaka dotadašnja radna organizacija morala preoblikovati. Oni su idealizirano zamišljeni kao asocijacije slobodnih proizvođača, sredstvo da se poveća efikasnost privrede u društvenom sektoru i samoupravljanjem reintegrira već dobrano dezintegrirano jugoslavensko društvo.
Kako se navodi u samom Zakonu o udruženom radu;
OOUR - i kao osnovne organizacione jedinice su razvijeni za sve oblike rada, od industrije, poljoprivrede, usluga, školstva i kulture. Prosječna radna organizacija imala bi tri do četiri OOUR-a i jednu radnu zajednicu. Četiri godine nakon donošenja Zakona o udruženom radu u Jugoslaviji je bilo registrirano 94.415 OOUR-a, tadašnji PTT je imao 291 OOUR. Zagrebačka INA, organizirana kao SOUR od 1974., imala je 13 radnih organizacija i 57 OOUR-a.
Politička dimenzija OOUR-a
OOUR-i nisu imali samo proizvodnu ulogu, oni su također trebali postati baza za samoupravno pluralističko društvo, jedan jugoslavenski eksperimentalni specifikum. Za razliku od buržoaskih društava u kojima su različite političke partije — nosioci različitih pogleda na istu stvar — ovdje su udruženi slobodni proizvođači zbog svog različitog interesa trebali biti nosioci borbe različitih stavova, i time dovesti čitavo društvo do boljih rezultata. Njihova borba na kraju nije trebala završiti sukobom, već društvenim dogovorom. Tako su OOUR-i trebali postati integrativni stup jugoslavenskog samoupravnog socijalizma, jer se zemlja već dobrano dezintegrirala po nacionalnoj, vjerskoj, ekonomskoj i kulturnoj osnovi.
U praksi je to ipak izgledalo bitno drukčije; dešavali su se paradoksi da bi radnici iste radne organizacije ili SOUR-a radili protiv jednog (ili više) od vlastitih OOUR-a, opstruirali njihov rad i praktički tako radili protiv vlastite egzistencije.
Livrio, Brescia
Livrio je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 737 m.
Llano Ciruelo, Santa María Huatulco
Llano Ciruelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Pelej
thumb|250px|Pelej i [[Tetida (mitologija)|Tetida, 5. stoljeće pne.]]
Pelej (grč. , Pêleús) u grčkoj mitologiji Ahilejev je otac i Tetidin muž, Endidin i Eakov sin iz Egine.
Pelej i Antigona
Pelej i njegov brat Telamon ubili su svojeg polubrata Foka i pobjegli iz Egine da bi izbjegli kaznu. U Ftiji ga je Eurition pročistio te se oženio njegovom kćeri Antigonom. Pelej je nehotice ubio Euritiona tijekom lova na kalidonskog vepra.
Pelej i Astidamija
Akast ga je potom pročistio u Jolku. Akastova žena Astidamija zaljubila se u Peleja, ali ju je on odbio. Ogorčena je poslala glasnika Antigoni da joj kaže da će se Pelej oženiti Akastovom kćeri. Antigona se potom objesila.
Astidamija je potom rekla Akastu da ju je Pelej pokušao silovati. Akast je poveo Peleja u lov i sakrio mu mač, a potom ga je napustio prije nego što ih je napala skupina kentaura. Hiron, mudri kentaur, vratio je Pelejev mač te je on uspio pobjeći. Opljačkao je Jolk i izopćio Astidamiju, a potom se vratio sa svojom vojskom.
Pelej i Tetida
thumb|250px|[[Hans Rottenhammer: Pelejovo i Tetidino vjenčanje, 1600.]]
Apolodor govori da su Tetidi udvarali Zeus i Posejdon, ali je njezinu ruku dobio smrtnik Pelej (nakon Antigonine smrti), budući da je proročanstvo (Temida, Prometej ili Kalhant) govorilo da će njezin sin postati veći od svoga oca. Zeus i Posejdon dogovorili su se da će je dati smrtniku, ali je to ona odbila.
Hiron, mudri Kentaur, koji će poslije postati učitelj Tetidina sina Ahileja, savjetovao je Peleju da je pronađe dok spava, a onda neka je sveže da mu ne može pobjeći mijenjanjem oblika. Ona je mijenjala oblike, postala je plamen i bijesni lav ( usporediti s morskim bogom Protejom ), ali je Pelej izdržao te je ona pristala udati se za nj.
Njihovo je vjenčanje slavljeno na gori Pelionu gdje su došla i sva božanstva na gozbu. Apolon je svirao liru, a Muze su pjevale. Kentaur Hiron darovao je Peleju koplje, a Posejdon besmrtne konje - Balija i Ksanta. No, Erida, božica razdora, nije bila pozvana. Stoga je bacila zlatnu jabuku na kojoj je pisalo da je za najljepšu. To je izazvalo razdor među božicama - Herom, Atenom i Afroditom, a konačan je sud o najljepšoj donio Paris.
Smrt
Postoje dvije inačice Pelejove sudbine. Prva govori da ga je Akastov sin prognao iz Ftije te je umro. Druga govori da je iznova sjedinjen s Tetidom te su ga bogovi učinili besmrtnim.
Prefektura Kilkis
Prefektura Kukuš ili Kilkis ( - Nomos Kilkis) je oblast na severu Središnje Makedonije u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj.
Prirodni uslovi
Prefektura Kilkis jedna je od pograničnih i ima granicu sa Republikom Makedonijom na severu. Na istoku se ova prefektura graniči sa prefekturom Ser, na jugu sa prefekturom Solun, dok se na zapadu prefektura Kilkis graniči sa prefekturom Pela.
Veći, središnji deo prefekture je ravničarski, dok se na zapadu pružaju planine Paiko, a na istoku planine Kerkini i Mavrouni. Na severnoj granici nalazi se i malo Dojransko jezero, koje Grčka deli sa Republikom Makedonijom. Klima je sredozemna.
Istorija
Najvažniji deo istorije na području prefekture Kilkis vezan je antičkog makedonskog kraljevstva. U srednjem veku područje naseljavaju Sloveni, da bi kasnije područje više vekova vladalo Otomansko carstvo. 1913. g. područje Kilkisa pripojeno je Grčkoj, a nekadašnje brojno tursko stanovništvo je iseljeno nakon Grčko-Turskog rata 1923. i zamenjeno grčkim izbeglicama iz Male Azije.
1939. g. obrazovana je prefektura Kilkis izdvajanjem iz prefekture Solun.
Stanovništvo
Stanovništvo uglavnom čine Grci. Mnogi Grci vode poreklo od izbeglica iz Male Azije.
Privreda
Oblasna privreda uglavnoj je zasnovana na poljoprivredi i to na uzgajanju voća.
Prefektura Imatija
Prefektura Imatija ( - Nomos Imathea) je oblast na zapadu Središnje Makedonije, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj. Upravno središte i najveći grad prefekture je Verija.
Geografske odlike
Prefektura Imatija se na jugoistoku izlazi na more, na istoku se graniči sa prefekturom Solun, na severu sa prefekturom prefekturom Pela, sa zapada sa prefekturom Kozani i sa juga sa prefekturom Pijerija.
Prefektura Imatija obuhvata oblast zapadnog dela primorske ravnice u središnjem delu Egejske Makedonije na zapadu ograđene visokim planinama Verimiona, a sa juga Pijerijskim planinama. Dužinom od par kilometara prefektura izlazi na severnu obalu Solunskog zaliva. Ova prefektura ima sredozemnu klimu, dok u višim delovima na zapadu repovlađuje planinska klima.
Istorija
Predeo Imatije prvi put se istorijski spominje u vezi sa antičkom Makedonijom.
Posle 1913. g. ova oblast je pripojena savremenoj Grčkoj, a uskoro je započela izgradnja novog grada Verije po savremenom planu. Grad je primio mnogo grčkih izbeglica iz Male Azije posle Grčko-Turskog rata i 1947. godine postaje sedište novoosnovane prefekture Imatije. Tokom Drugog svetskog rata i Grčkog građanskog rata oblast je teško stradala, što je prouzrokovalo postepeno iszeljavanje tokom sledećih decenija. Poslednjih dve decenije Imatija se našla na mestu gradnje novog autoputa "Ignjacija", što daje nade za bolju budućnost.
Privreda
U Imatiji dominira poljoprivredna proizvodnja voća (breske, jagode) i povrća, usled čega se od industrije najbolje ravija njena prehrambena grana.
Opština Seleuș, Arad
Seleuș je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Kakuei Tanaka
Odrastao u neuglednoj i siromašnoj seljačkoj porodici, Tanaka je kao tinejdžer počeo raditi kao kurir u građevinskom poduzeću. Godine 1937. mu je slučajni susret u liftu sa Masatoshijem Okochijem, direktorom moćne korporacije Rikken, omogućio da osnuje vlastito poduzeće. Kada se nakon vojne službe u Mandžuriji 1941. godine vratio u Japan, priključio se građevinskom poduzeću Sakamoto, a potom oženio udovicu njenog vlasnika, stekavši tako financijski i društveni kapital za nastavak karijere.
Odnijevši pobjedu nad Fukudom, Tanaka je godine 1972. postao premijerom. Na vanjskopolitičkom planu mu je glavno dostignuće bio početak procesa normalizacija odnosa sa komunističkom Kinom, koju je posjetio nastojeći emulirati slične poteze američkog predsjednika Nixona. Na unutrašnjem planu su nastojanja da se nastavi spektakularni ekonomski rast iz mandata ranijih vlada, odnosno uloži u impozantne infrastrukturne projekte doživjela slom uslijed naftne krize krajem 1973. godine. Sljedeće godine je na vidjelo izašao korupcijski skandal, uslijed koga je Tanaka bio prisiljen podnijeti ostavku, a novi premijer postao Takeo Miki.
Njegova kćer Makiko Tanaka je danas jedna od najuticajnijih japanskih političarki.
Kraljevina Tondo
Tondo, (također poznat kao Tundo, Tundun, Tundok, Lusung) bilo je drevno filipinsko kraljevstvo smješteno na obalama Manilskog zaljeva, odnosno sjeverno od rijeke Pasig na otoku Luzon. Spominje se u najstarijem filipinskom historijskom zapisu - Lagunskom natpisu na bakrenoj ploči datiranom 900. U 10. vijeku je bila indijanizirano kraljevstvo, a kasnije je sa Kinom uspostavilo diplomatske veze u doba dinastije Ming, postavši jedan od faktora trgovine između Jugoistočne i Istočne Azije. Status regionalne sile je došao do vrhunca kada je 1500. sklopljen savez sa brunejskim sultanom Bolkiahom nakon čega je Tondo postala talasokratski hegemon sjevernog arhipelaga. Španci su sa državom Tondo došli u kontakt 1570. a potom 1591. pokorili lokalne gospodare. Područje Tondoa je tada došlo pod vlast španskih kolonizatora sa sjedištem u Manili, dotadašnjem sjedištu suparničke države Kota Seludong. Sjećanje na Tondo se očuvalo kroz ime istoimenog distrikta grada Manila.
La Quintachilla, La Unión de Isidoro Montes de Oca
La Quintachilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Grytviken
mini|desno|230px|Poluostrvo, Thatcher, King Edward Cove i Grytviken. mini|desno|250px|Muzej Južne Georgije.
Grytviken je naselje i kitolovna baza na ostrvu Južna Georgija (en. South Georgia) u južnom Atlantiku koju je 16. novembra 1904. utemeljio norveški pomorski kapetan Carl Anton Larsen. Ernest Henry Shackleton u Grytviken dolazi 1916. kako bi pomogao svojoj nasukanoj ekspediciji na ostrvu Elephant u Weddellovom moru, a tu je i pokopan. Tvornice za preradu kitova i baza ukinute su 1966.
Argentinske snage 3. aprila 1982. zauzimaju Južnu Georgiju, ali su ga 3 sedmice kasnije povratile britanske snage. U Grytvikenu danas živi nekoliko porodica, među kojima i Pat i Sarah Lurcock, i Tim i Pauline Carr koji vode muzej, a tu se nalazi i britanska vojna baza.
Pobladores de México, Soto la Marina
Pobladores de México je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
René Lauro de Luna Fuentes, Acuña
René Lauro de Luna Fuentes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Pobladores de México, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 550 m.
René Lauro de Luna Fuentes, Acuña
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Bréval
Breval je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.440, a gustina naseljenosti je iznosila 127 stanovnika/km².
Seošnica
Seošnica je naselje u opštini Rožaje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 842 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 957 stanovnika).
Demografija
U naselju Seošnica živi 579 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 29,3 godina (29,2 kod muškaraca i 29,5 kod žena). U naselju ima 178 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,73.
Faetont
thumbnail|[[Hendrick Goltzius: Faetont, gravura ]]
Faetont (grč. , Phaethon) u grčkoj mitologiji Helijev je sin. U alternativnom mitu, Eja je Kefalu rodila sina, ali ga je Afrodita ukrala dok je bio dijete, da bi bio noćni čuvar u njezinu najsvetijem hramu. Krećani su ga nazivali Adim, jutarnjom i večernjom zvijezdom.
Etimologija
Faetontovo grčko ime znači "sjajni".
Mitologija
thumbnail|250px|[[Peter Paul Rubens: Faetontov pad]]
Faetontov pad
Ljubomorni Zeusov sin Epaf nije mogao podnijeti da je Faetont, Helijev sin, blistav i sjajan poput oca te ga je u svađi nazvao potomkom ništavnog smrtnika. To je Faetonta jako uvrijedilo, ali i natjeralo da posumnja te je otišao Heliju i ispitivao ga je li mu on sigurno otac. Helije ga je uvjeravao, ali se Faetont nije mogao smiriti, stoga se Helije zakleo presvetom rijekom Stiks da će mu kao dokaz ispuniti bilo koju želju.
Faetont je poželio da jedan dan vozi očeva kola. Helije se uplašio i počeo razuvjeravati Faetonta da to nije za smrtnike te da je neiskusan u kroćenju vatrenih i blistavih, krilatih konja koji vuku kočiju. No, Faetont se nije dao razuvjeriti te je, zbog zakletve, Helije morao ispuniti obećanje. Skinuo je svoju zlatnu krunu i ukratko mu objasnio kako upravljati kočijom.
Faetont je potjerao Helijeva kola, a krilati su konji osjetili da ih ne vodi poznata i čvrsta ruka te su skrenuli sa svoje svakodnevne putanje. Isprva su se podigli previsoko te se zemlja smrznula, a potom su se spuštali su se i padali sve niže, a od plamena su uzavrele rijeke, zemlja se sušila i pucala (nastajale su pustinje - Sahara), a šume su gorjele - čak su se i vrata Hada otvorila. Geja je zaprijetila Faetontu i pozvala Zeusa da spriječi uništenje zemlje. Zeus je poslao munju na Faetonta koji se srušio u bezdan, u rijeku Eridan, i umro, ali je život na zemlji bio spašen.
Helije je bio neutješan te je toga dana zemlja ostala bez sunca. Faetontove sestre Helijade pretvorile su se u topole, a od njihovih je suza nastao jantar. Zeus je darovao Heliju labudove koji će mu vući kočiju umjesto uništenih konja.
Guásimas, Puerto Vallarta
Guásimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
Pace del Mela, Messina
Pace del Mela je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3376 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.