cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tribun
Pozna Republika i Carstvo
U doba Suline diktature (82―79. st. e.) ovlašćenja narodnih tribuna bila su znatno smanjena: oduzeto im je pravo veta, kao i pravo da tributskoj skupštini podnose zakonske predloge bez prethodne saglasnosti senata. Tokom konzulata Pompeja i Krasa tribunima su vraćena njihova puna ovlašćenja.
Narodni tribuni su se morali birati iz redova plebejaca, a ukoliko se neki patricij želeo kandidovati morala ga je usvojiti neka plebejska porodica. Koliko je poznato, to je prvi učinio Publije Klodije Pulher 59. st. e.
Prvi rimski car, Oktavijan Avgust kao patricij takođe nije mogao držati položaj tribuna, ali je zato dobio sva ovlašćenja narodnog tribuna (tribunicia potestas), koja su zatim postala jednim od dva ustavno-pravna stuba njegovog položaja u principatu (drugi je takav stub bila njegova prokonzulska vlast, tj. imperium proconsulare maius). Tribunska su ovlašćenja Avgustu i formalno dala pravo veta i pravo sazivanja senata. Takođe, on je po njima bio "nepovrediv" (sacrosanctus), imao je pravo mešanja u rad drugih magistrata i mogao je izricati smrtne presude.
Period vladavine većine careva računa se od trenutka kada su stekli tribunska ovlašćenja, premda su ih neki carevi, na primer Tiberije, Tit, Trajan, Marko Aurelije i drugi, stekli još tokom vladavine njihovih prethodnika. S druge strane, Avgustov vojskovođa Marko Vipsanije Agripa i Tiberijev sin Druz obojica su imali tribunska ovlašćenja iako nikada nisu bili carevi.
Vojni tribun
Svake godine tributska skupština birala je 24 mladića koji su bili u kasnim dvadesetim i koji su imali političkih ambicija za vojne tribune (tribuni militum). Svakoj od četiri konzulske legije bila su dodeljena po šestorica vojnih tribuna kao viši zapovednici legije.
Svi srednji oficiri u legiji takođe su nazivani tribunima, ali su oni bili postavljani (dakle, ne birani u skupštinama) i potčinjeni vojnim tribunima.
Erarni tribun
Dužnosti erarnog tribuna (tribunus aerarii = "tribun državne blagajne") ponešto su nejasne. Izgleda da su ovi tribuni prvobitno bili zaduženi za isplatu vojnika, premda su legionari tokom rane i srednje republike zapravo plaćani iz plena koji bi dobili u ratovima i osvajanjima. Do pozne republike, međutim, i ovaj zadatak prešao je na kvestore.
Različita značenja
Tribunal: uzdignuta platforma sa koje su se vojskovođe obraćale vojnicima i na kojoj su se obavljala suđenja.
Tribunus: viši oficir.
Srna Lango
Srna Lango (Beograd, 21. novembar 1971) je srpska pozorišna i televizijska glumica.
Tribun
Različita značenja
Tribunus angusticlavius: "tribun s uskim prugama"; vojni oficir iz viteškog staleža, bilo ih petorica u svakoj legiji.
Srna Lango
Biografija
Srna je rođena 21. novembra 1971. godine u Beogradu. Ćerka je Dunje Lango i Milana M. Langa. Glumu je diplomirala na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu kabareom Ne znate vi šta su to aplauzi, u klasi profesora Predraga Bajčetića,zajedno sa Kajom Žutić, Anom Sofrenović i dr. Prvu ulogu ostvarila je 1994. godine u seriji Srećni ljudi, a najviše uloga ostvarila je u pozorištu; najpoznatijom ulogom smatra se Sofija, u seriji Jelena, u kojoj tumači ljubavnicu tadašnjem stvarnom mužu Irfanu Mensuru. Srna ima dva sina, Aleksu iz prvog i Pavla iz drugog braka.
Castaldia, Venezia
Castaldia je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Los Monos, Canatlán
Los Monos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2033 m.
Castaldia, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Tribun
Različita značenja
Tribunus comitiatus: oficir koji je za vojnog tribuna izabran na skupštini (comitia).
Golek pri Vinici
Golek pri Vinici je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Golek pri Vinici se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 55 stanovnika.
Tribun
Različita značenja
Tribunus laticlavius: "tribun sa širokim prugama"; vojni oficir iz senatorskog staleža, drugi po činu i pravu zapovedanja u legiji.
Tribunus militum a populo: viši oficir u legiji koga je izabrala narodna skupština.
Tribunus rufulus: oficir koga je postavio vojni zapovednik.
Tribunus sexmestris: tribun koji se na dužnosti nalazi samo tokom šest meseci.
Tribunus vacans: tribun koji nije dodeljen nijednoj legiji.
Langenorla
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Langenorla se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 185 - 300 metara. Površina opštine iznosi 22,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.481 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Kevin Anderson (teniser)
Kevin Anderson (, Johanesburg, Južnoafrička Republika, 18. maj 1986.) je južnoafrički teniser, koji je profesionalnu karijeru započeo 2007. godine. Osvojio je šest ATP turnira. Takođe je igrao i dva grend slem finala na US Openu 2017. i na Vimbldonu 2018.
Irfan Mensur
Irfan Mensur (Sarajevo, 19. januar 1952) je srpski glumac, reditelj, scenarista i pedagog bosanskog porijekla. Takođe, bio je voditelj kviza Ruski rulet.
Biografija
Irfan Mensur je rođen u Sarajevu 19. januara 1952. godine. Gimnaziju je završio u Nišu gde je živeo sa ocem i maćehom Mimom Vuković. Glumu je diplomirao na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu u klasi profesora Minje Dedića. Bio je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta od 1974. do kraja 1990. godine. Dobitnik je dve godišnje nagrade koje dodeljuje Jugoslovensko dramsko pozorište. Bavi se pozorišnom pedagogijom i režijom. Ima sina Filipa iz prvog braka sa manekenkom Ljiljanom Perović i Pavla sa Srnom Lango.
David Sánchez, Calpulalpan
David Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Calpulalpan.
Pomračenje u podne
Sonnenfinsternis (na njemačkom: "Pomrčina sunca"), poznatiji pod svojim engleskim naslovom Darkness at Noon, a na prostoru bivše Jugoslavije kao Pomračenje u podne je roman mađarsko-britanskog pisca Arthur Koestlera originalno objavljen 1940. godine, poznat kao jedno od najuticajnijih antikomunističkih djela svjetske književnosti, odnosno prvi značajni književni odraz Velike čistke i progona u Staljinovom SSSR-u.
Iako se u romanu nigdje SSSR, Staljin ili tajna policija NKVD ne spominju po imenu, odnosno radnja se formalno odvija u fiktivnoj zemlji, tadašnji čitatelji su, s obzirom da likovi imaju ruska imena, jasno mogli raspoznati da opisuje nedavne stvarne događaje. Protagonist je Nicholas Salmanovich Rubashov (Nikolaj Salmanovič Rubašov), sovjetski funkcionar i Stari boljševik koji jednog dana bude iznenada uhapšen i odveden u zatvor gdje se od njega nastoji ishoditi lažno priznanje o subverziji i izdaji sovjetske države. Radnja prikazuje kako ga pri tome isljeđuje njegov stari prijatelj Ivanov, koji ga nastoji uvjeriti da se lažnim priznanjem "žrtvuje za više dobro" te mladi i beskrupulozni Gljetkin koji pri tome koristi mučenje; Rubašov tokom zatočeništva ima prilike razmišljati o svojoj revolucionarnoj karijeri u zemlji i inozemstvu, odnosno kako je u interesu Partije i države prema drugim ljudima bio isto onako bezobziran i nehuman kao što se odnose prema njemu.
Koestler je od 1931. do 1938. godine bio član Komunističke partije Njemačke, a lik Rubašova je velikim dijelom inspiriran ličnostima koje je osobno znao, a koje su stradale u Velikoj čistki. Nakon što je, time revoltiran, napustio Partiju i postao gorljivi antikomunist, utočište je pronašao u Francuskoj, a potom, nakon njemačke invazije u Britaniji. Tamo je roman prvo napisao na njemačkom jeziku, ali je, na kraju, nakon niza komplikacija, objavljen na engleskom. Izazvao je veliku pažnju, dijelom i zbog toga što su se tada SSSR i Treći rajh, s kojim je Britanija bila u ratu, uslijed pakta Ribbentrop-Molotov držali saveznicima. Čak i kada se SSSR priključio antihitlerovskoj koaliciji, roman je nastavljao dobijati pohvale u britanskoj javnosti, prije svega od Georgea Orwella koji je, poput Koestlera, bio istaknuti anti-staljinist. Smatra se da su lik O'Briena, odnosno završne scene ispitivanja u Orwellovom romanu 1984, svoju podlogu pronašle upravo u Koestlerovom djelu.
Pomračenje u podne je još veću popularnost doživjela u Hladnom ratu. Usprkos toga, nikada nije bila ekranizirana u Hollywoodu, a što se često tumači neprijateljstvom tamošnjih komunista; Dalton Trumbo, koji će kasnije završiti na crnoj listi se u komunističkom glasilo Daily Worker otvoreno hvalio kako je sabotirao taj projekt. Umjesto toga je 1951. roman adaptiran u istoimenu predstavu na Broadwayu.
Godine 1956. je, pak, u Japanu snimljen istoimeni film, koji je, pak, za radnju imao stvarni kriminalistički slučaj, odnosno cause celebre u toj zemlji; njegov autor Tadashi Imai je namjerno iskoristio taj naslov kako bi ukazao da praksa policije i pravosuđa u toj nominalnoj demokratskoj zemlji nije nimalo drukčija od staljinskih progona.
Josip Milković
Igrao je za zagrebački Medveščak, s kojim je 1964. i 1965. osvojio naslove prvaka, a 1965. i 1970. kup. Sezone 1965. je došao do završnice Kupa europskih prvaka, gdje ih je zaustavio rumunjski predstavnik Dinamo iz Bukurešta; Medveščak je izgubio 11:13.
Za jugoslavensku reprezentaciju je odigrao 103 susreta na kojima je postigao 310 pogodaka. Na SP-u 1970. je osvojio brončano odličje. Na SP-u 1964. je postigao 32 pogotka i podijelio naslov najboljeg strijelca s mađarskim igračem Andreasom Fenyőm i rumunjskim Ioanom Moserom.
Nakon što je prestao aktivno igrati rukomet, prešao je u trenere. Trenirao je Medveščak, a onda je otišao u inozemstvo, u Njemačku. Ondje je trenirao VfL Günzburg, MTSV Schwabing, Bayera iz Leverkusena a 1989. godine THW Kiel. 2000. godine je trenirao hrvatsku rukometnu reprezentaciju. . Nastupio je za Reprezentaciju svijeta.
Трудово
Демографија
У насељу Трудово живи 85 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 50,7 година (46,3 код мушкараца и 55,6 код жена). У насељу има 30 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,07.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Ferrera Erbognone, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1039 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Las Marías, Villa Corzo
Las Marías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 600 m.
Peñas Blancas, Tierra Nueva
Peñas Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tierra Nueva.
Groșuri, Blăjeni
Groșuri je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Blăjeni.
Peñas Blancas, Tierra Nueva
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1807 m.
Groșuri, Blăjeni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 237 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 715 m.
Opština Valea Ierii, Cluj
Valea Ierii je opština u Rumuniji u okrugu Kluž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 829 m.
Zuni Pueblo, New Mexico
Zuni Pueblo je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
San Juan Tezontémoc, Tatatila
San Juan Tezontémoc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatatila.
Mile Rupčić
Mile Rupčić (Ričice, 13. studeni 1948 - ) je hrvatski poduzetnik i bivši glumac, najpoznatiji kao autor popularne teatarske monodrame Pit - i to je Amerika koju je izvodio sredinom 1970-ih, a koja je postala predložak za istoimenu hit-pjesmu grupe Azra. Rupčić je glumu uglavnom napustio kada se početkom 1980-ih preselio u SAD gdje se danas bavi uzgojem vina.
San Juan Tezontémoc, Tatatila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1977 m.
Doctor Mora, Doctor Mora
Doctor Mora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Doctor Mora.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2129 m.
Newburgh, Indiana
Njuburg je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.325, što je 237 (7,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Taverna Sottana, Cosenza
Taverna Sottana je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 607 m.
Ampliación Juan González y Año 2000, Axochiapan
Ampliación Juan González y Año 2000 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Axochiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1042 m.
El Calvario, Santiago Matatlán
El Calvario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Matatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1963 m.
Langenwetzendorf
Langenvecendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Grajc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.584 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16076039.
Zaffignano, Piacenza
Zaffignano je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Star Trek: Voyager (sezona 4)
Četvrta sezona američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager se sastojala od 26 epizoda, koje su originalno emitirane na programu TV-mreže UPN od 3. septembra 1997. do 20. maja 1998. godine. Radnja je bila smještena u drugu polovicu 24. vijeka i prikazivala pustolovine posade USS Voyager, koji je tri godine ranije bio iznenada izbačen Delta kvadrant galaksije te otada putovao natrag prema desetinama hiljada svjetlosnih godina udaljenom Alfa kvadrantu, nastojeći preživjeti i povremeno obavljajući istraživanja.
Sezona je započela sa drugim dijelom epizode Scorpion, a u kome je uveden lik Borgovke Sedam od Devet koji je tumačila Jeri Ryan, i koji će nakon toga postati stalni lik serije. Lik Kes, koji je tumačila Jennifer Lien, je napustio seriju u sljedećoj epizodi The Gift. Ta je promjena ispočetka izazvala nezadovoljstvo među kritičarima i dijelom samih fanova, koji su smatrali da producenti nastoje isključivo na "jeftin" način podići gledanost koristeći hiperseksualizirani izgled Sedam od Devet. Nakon nekoliko epizoda, Sedam od Devet je stekla naklonost kritičara zahvaljujući sadržaju nekoliko epizoda koji su omogućili Jeri Ryan da demonstrira svoj neosporni glumački talent. Osim njih je epizoda sadržavala još nekoliko epizoda u kojima se na domišljat način govorilo o nekim univerzalnim temama, te se zbog njih četvrta sezona često navodi kao najbolja od svih u cijeloj seriji.
Lenjivci
Ljenivci (Folivora) su podred krezubica (Pilosa) a srodni su s mravojedima i pasancima. Životinja lenjivac obuhvata šest vrsta sisara srednje veličine koji žive u Srednjoj i Južnoj Americi i pripadaju familijama Megalonychidae i Bradipodidae, koje spadaju u rod Pilosa. U rod Pilosa pored lenjivaca spadaju i južnoamerički mravojedi. Taksonomski podred lenjivaca je Folivora (ili Phyllophaga) što znači “listojedi”.
Izumiranje
Sve do geološki nedavne istorije Zemlje džinovski lenjivci kao što je bio Megatherium živeli su u Južnoj i delovima Severne Amerike, ali zajedno sa mnogim drugim životinjama izumrli su odmah nakon dolaska ljudi na kontinent. Mnogi dokazi upućuju da je ljudski lov doveo do izumiranja američke megafaune baš kao i one na području daleke severne Azije, Australije, Novog Zelanda i Madagaskara. I klimatske promene koje su nastupile pri kraju zadnjeg Ledenog doba su u nekim slučajevima doprinele izumiranju. Međutim činjenica da su džinovski lenjivci preživeli na Antilima mnogo duže nakon što su izumrli na kontinentu upućuje na to da je ljudska aktivnost bila glavni faktor izumiranja.
Ekologija
Današnji lenjivci su svaštojedi. Oni mogu da jedu insekte, male guštere i strvine, ali pretežno jedu pupoljke, mlade grane i lišće pretežno drveta Cecropia. Izuzetno su adaptirani na život u krošnji visokog drveća. Lišće, njihov glavni izvor hrane, im pruža veoma malo energije i hranjivih sastojaka i ne vari se lako. Lenjivci zbog toga imaju veliki i specijalizovani želudac koji ima više odeljaka u kojima simbiotske bakterije razlažu žilavo lišće. Skoro dve trećine težine tela dobro nahranjenog lenjivca se sastoji od sadržaja njegovog stomaka i proces varenja može da traje i više od mesec dana.
Iako nisu u stanju da opstanu izvan tropskih šuma Južne i Srednje Amerike, u ovom okruženju lenjivci su izuzetno uspešna bića: u pojedinim oblastima na njih otpada dve trećine svih sisara. Od šest živućih vrsta samo jedna vrsta troprstog lenjivca – Bradypus torquatus, trenutno ima status ugrožene vrste. Međutim sve veće uništavanje južnoameričkih tropskih šuma može uticati na ugrožavanje opstanka svih ostalih vrsta lenjivaca.
Fiziologija
Krzno lenjivaca ima specijalizovanu funkciju: spoljne dlake rastu u pravcu suprotnom od onog kod ostalih sisara. Kod većine sisara, dlake rastu prema ekstremitetima, ali zbog toga što lenjivci provode toliko vremena sa nogama iznad tela, viseći sa drveća, njihove dlake rastu u suprotnom pravcu. U uslovima stalne vlage, u krznu su stalno prisutne simbiotske cijanobakterije koje obezbeđuju kamuflažu. Zbog tih algi, krzno lenjivaca je mali ekosistem koji je dom za mnoge neparazitske insekte. Lenjivci imaju kratku glavu i njušku, velike oči, male uši i duge noge. Imaju i zdepast rep dug 6–7 cm. Sveukupno telo lenjivaca je obično dugo između 50 i 60 cm. I pored izuzetne adaptacije na život u krošnjama lenjivci su takođe i odlični plivači što im pomaže u uslovima stalnih poplava u područjima Amazona i drugih velikih reka.
Kandže lenjivaca služe im kao jedina prirodna odbrana. Napadnuti lenjivac može zamahnuti kandžama ne bi li zastrašio ili ranio svog napadača. Ipak glavna odbrana lenjivaca je kamuflaža. Dok se sporo kreću u krošnjama drveća izgledaju neprimetno. Jedino za vreme povremenih spuštanja na tlo bivaju ranjivi. Njihovi glavni predatori su jaguari, veliki orlovi i čovek. Glavni uzroci smrti lenjivaca u Kosta Riki su kontakti sa električnim vodovima i sa lovokradicama.
Lenjivci se kreću samo kada je to neophodno i veoma sporo. Imaju samo četvrtinu mišićnog tkiva u poređenju sa životinjama njihove težine. Mogu da se kreću zanemarljivo većom brzinom u slučaju neposredne opasnosti ali u tom slučaju sagorevaju veliku količinu energije. Na nogama i rukama imaju specijalizovane zakrivljene kandže koje im omogućavaju da vise sa grana bez napora. Iako ponekad sede na vrhovima grana oni obično jedu, spavaju i čak rađaju mlade viseći sa grana. Ponekad ostaju da vise na granama i nakon smrti.
Nekada se mislilo da su lenjivci među najdremljivijim životinjama i da u toku dana 15-18 sati provode spavajući, ali je kasnije dokazano da lenjivci spavaju samo 10 sati dnevno. Oni silaze na zemlju, i to na isto mesto, otprilike jednom nedeljno da bi urinirali i ispraznili creva i tada postaju najranjiviji prema predatorima. Razlog za ovo rizično ponašanje je nepoznat ali se misli da na taj način izbegavaju privlačenje pažnje predatora u slučaju kada bi praznili creva viseći na drveću.
Mladi lenjivci vise okačeni za majku, ali ponekad padnu na tlo. Ponekad se desi da majke ne žele da napuste sigurnost krošnje da bi povratile svoju mladunčad. Ženke obično rađaju jedno mladunče svake godine. Posebno je zanimljiva činjenica da ženke lejnivaca dostižu puno sazrevanje tek sa 22 (dvadeset i dve) godine. Ovo jeste posledica usporenog metabolizma.
Skoro svi sisari imaju sedam vratnih pršljenova uključujući životinje sa veoma dugim ili veoma kratkim vratom. Međutim nekoliko iznimki uključuje morske krave i dvoprste lenjivce koji imaju po šest vratnih pršljenova, dok troprsti lenjivci imaju devet vratnih pršljenova.
Klasifikacija
Živući lenjivci pripadaju dvema familijama: 1. Megalonychidae (ili dvoprsti lenjivci) i 2. Bradypodidae (troprsti lenjivci). Svi živući lenjivci u stvari imaju tri nožna prsta ali dvoprsti imaju samo dva prsta na rukama. Dvoprsti lenjivci su nešto brži u odnosu na troprste rođake. Oba tipa obično naseljavaju ista područja. Međutim njihova adaptacija protivreči stvarnoj vezi između dve familije lenjivaca koja je mnogo udaljenija nego što spoljašnja sličnost sugeriše. Naime zajednički preci obe familije živeli su pre 35-40 miliona godina što govori da su njihovi današnji potomci izuzetni primeri konvergencije u procesu paralelne evolucije. Današnji dvoprsti lenjivci su mnogo više povezani sa jednom izumrlom grupom lenjivaca koji su živeli na tlu. Ova grupa lenjivaca je bila povezana i sa velikim lenjivcima kao što su Magalonyx i Megalocnus. Sa druge strane, evolucija troprstih lenjivaca nije dovoljno poznata. Za sada nisu pronađeni fosilni ostaci njihovih bližih rođaka. Poznati izumrli džinovski lenjivac Megatherium čini se nije bio blizak rođak današnjim lenjivcima niti njihovim izumrlim precima koji su živeli na tlu.
Barésia-sur-l'Ain
Barezija sir l'En je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 98 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 480 metara (maksimalnoj 567 m, a minimalnoj 423 m).
Marija Omaljev-Grbić
Marija Omaljev Grbić (Novi Sad, 5. prosinca 1982.) je srpska televizijska, kazališna i filmska glumica.
Životopis
Rođena je 5. prosinca 1982. u Novom Sadu. Rodni grad napušta sa jedanaest godina i sa obitelji seli u Rovinj, gdje završava osnovnu školu i opću gimnaziju. Nakon mature upisuje studij novinarstva na Hrvatskim studijima u Zagrebu, uspješno završava dvije godine i 2003. godine odlazi u Sarajevo upisati studij glume na Akademiji scenskih umjetnosti. Na trećoj godini akademije dobija svoju prvu ulogu u Narodnom pozorištu Sarajevo u predstavi "Jedan čovjek i jedna žena", zatim slijede "Rodoljupci", "Prvi put s ocem na izbore", "Ženidba".
Golek (Črnomelj, Slovenija)
Golek je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Golek se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Louis Gasnier
Louis J. Gasnier (15. septembar 1875 – 15. februar 1963) je bio francuski filmski režiser. Karijeru je započeo u kazalištu, prije nego što ga je studio Pathé unajmio da radi u svojim filmovima. Gasnier je tada snimio nekoliko ranih filmova u karijeri popularnog filmskog komičara Maxa Lindera. Godine 1912. je otputovao u SAD gdje je počeo raditi filmove za američku podružnicu Pathéa, a među kojima se posebno ističe popularni serijal The Perils of Pauline. Gasnierova karijera se počela gasiti s dolaskom zvučnog filma kome se nije znao prilagoditi. Nakon toga je bio prisiljen raditi niskobudžetne filmove na dnu hollywoodske ljestvice. Jedan od njih - Reefer Madness, u kojima se marihuana na senzacionalistički način prikazuje kao najveće društveno zlo - je kasnije stekao kult status i danas predstavlja vjerojatno najpoznatiji Gasnierov film. Gasnier se službeno povukao iz filmske industrije 1941. godine, mada je povremeno nastupao u manjim i cameo ulogama do kraja života.
Amonijum trijodid
Amonijum trijodid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 398,752 Da.
Gospođa Deli ima ljubavnika
Gospođa Deli ima ljubavnika je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada američkog pisca Williama Hanleya. Režirao ju je Slavoljub Stefanović-Ravasi.
NGC 2723
NGC 2723 je galaksija u zviježđu Vodenoj zmiji.
Yann Sommer
Yann Sommer (Morges, 17. prosinca 1988.) je švicarski nogometni golman i reprezentativac koji trenutno igra za talijanski klub Inter Milan.
Profesionalnu karijeru započeo je u Baselu, s kojim je četiri puta uzastopno bio švicarski prvak, prije nego se 2014. godine preselio u Borussiju. Za vrijeme boravka u Baselu, Sommer je bio na posudbama u Vaduzu (s kojim je dva puta bio prvak druge lige i dvostruki osvajač kupa) i Grasshopperu. Nakon osam i pol godina u Borussiji, godine 2023. potpisao je za Bayern München kao zamjena za ozlijeđenog Manuela Neuera, koji je krajem 2022. godine slomio nogu na skijanju. Međutim, Bayern je napustio iste godine, kada potpisuje za Inter Milan.
Godine 2012. debitirao je za reprezentaciju Švicarske te je u narednom periodu postao njezin prvi golman. Sudjelovao je na Svjetskim prvenstvima 2014. i 2018. te na Euru 2016. godine.
El Carrizal, Santiago Matatlán
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Matatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1687 m.
Žarko Potočnjak
Žarko Potočnjak (Pakrac, 3. veljače 1946. - Zagreb, 21. listopada 2021.) bio je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Karijera
Učio je zanat drvene brodogradnje kao srednjoškolac u Šibeniku. Upisao je studij brodogradnje, ali se na njemu zadržao samo 5 mjeseci. Završio je Akademiju za kazališnu i filmsku umjetnost 1972. godine. Za vrijeme studija imao je prvu profesionalnu ulogu u filmu “Prikupljanje hrabrosti” redatelja Eduarda Galića. Prvi anganžman dobio je u Kazalištu Komedija u Zagrebu. Tamo je glumio u mjuziklima i rock-operama, uz glumu pjevao je i plesao. Nakon toga 18 godina bio je glumac u zagrebačkom kazalištu Gavella. Na poziv Georgija Para prešao je u zagrebački HNK, 1994. godine. Sa Zlatkom Vitezom osnovao je glumačku družinu Rinoceros 1975. godine, a iste godine preimenovana je u Histrione. Snimio je 25 igranih filmova, a u njih 10 imao je glavnu ulogu. Glumio je u oko 30 tv-serija. Proslavio je 40. godina glumačke karijere 2008. godine. Igrao je u oko 150 kazališnih premijera. Osvojio je velik broj nagrada.
Privatni život
Oženio se glumicom Asjom Jovanović 1983. godine, kada im se rodila i kćer Mirna. Za vrijeme Domovinskog rata bio je član 106. osječke brigade, bio je u protuzrakoplovnoj obrani te član umjetničke brigade.
Calpetardo, Pisa
Calpetardo je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Villafranca, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1168 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Nenad Cvetko
Nenad Cvetko (Zurich, 27. prosinca 1969.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Gli ultimi giorni di Pompei (film, 1959)
Gli ultimi giorni di Pompeii je italijansko-špansko-zapadnojemački historijski film snimljen 1959. u režiji Marija Bonnarda i Sergia Leonea, poznat kao Leoneov režijski debi.
Predstavlja adaptaciju istoimenog romana britanskog pisca Edwarda Bulwera-Lyttona, iako je scenario gotovo do neprepoznatljivosti odstupio od književnog predloška. Protagonist, čiji lik tumači tada popularni bodibilder Steve Reeves, je Glauk (Glaucus), rimski centurion koji se vraća u rodni grad Pompeji kako bi se ponovno sreo sa Ione (čiji lik tumači Christine Kauffman), konzulovom kćerkom u koju je zaljubljen. Radnja prikazuje kako će postati upetljan u intrige zlog svećenika po imenu Arbak (čiji lik tumači Fernando Rey), a koje će kulmnirati upravo u vrijeme katastrofalne erupcije Vezuva.
Glavni pokretač projekta bio je Paolo Moffa, producent koji je deceniju ranije radio na prethodnoj, crno-bijeloj ekranizaciji Bulwer-Lyttonovog romana. Njegova zamisao je bila da se iskoristi nove tehnologije kao što su Eastmancolor film u boji, odnosno Cinemascope tehnika za prikazivanje slike u widescreen formatu, kako bi se Pompei učinili što atraktivnijim i spektakularnijim. Dodatni poticaj je bio veliki uspjeh filma Le fatiche di Ercole prethodne godine, u kome je također nastupao Reeves, i koji je potakao niz sličnih ostvarenja koja će kasnije postati poznata pod zajedničkim nazivom peplum. Scenarij filma je prilagođen Reevesovom nastupu, tako što su ubačene mnoge scene akcije kojih nije bilo u romanu, kao i podzaplet vezan uz rane kršćane u Pompejima, a što se ponekad tumači time da su među glavnim financijerima filma bili članovi katoličke organizacije Opus dei.
Mario Bonnard, koji je angažiran za režiju, je brzo morao napustiti set zbog bolesti, te je kao zamjena "uskočio" njegov pomoćnik Leone. Kasniji kritičari su primijetili kako je u svom prvijencu koristio mnoge elemente koji će kasnije postati zaštitni znak njegove filmografije - iznenadno nasilje i obrati u zapletu, spektakularni kadrovi koji koriste widescreen, ali i andaluzijske lokacije koje je kasnije sa velikim uspjehom koristio u svojim daleko poznatijim špageti vesternima iz tzv. dolarske trilogije.
Za Reevesa je ovaj film, međutim, predstavljao početak kraja karijere. Prilikom snimanja jedne od scena se teško ozlijedio i zbog zadobivenih ozljeda bio prisiljen odustati od bavljenja bodibildingom, a nakon nekoliko godina i nastupa u peplum filmovima. Njegova partnerica Kauffman, koja je tada imala 14 godina, je, pak, zahvaljujući ovom filmu zapažena od hollywoodskih producenata, te je tokom sljedeće decenije nastavila karijeru u SAD.
Los Azúchiles, Jalostotitlán
Los Azúchiles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1834 m.
Gorenja Podgora
Gorenja Podgora je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Gorenja Podgora se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 21 stanovnika.
NGC 2724
NGC 2724 je galaksija u zviježđu Risu.
Roza
Roza se može odnositi na:
Naselja:
Ostalo:
1217
Godina 1217 (MCCXVII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru (1. januar).
Jul/Srpanj – Decembar/Prosinac
mini|200px|[[Stefan Prvovenčani]]
NGC 2725
NGC 2725 je galaksija u zviježđu Raku.
Cascina Stella, Asti
Cascina Stella je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
La Guarnición, Canatlán
La Guarnición je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1932 m.
Courtaoult
Kurtau je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 75 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 128 metara.
Aquixtla, Zitlala
Aquixtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zitlala.
Mliječna kiselina
Mliječna kiselina (IUPAC naziv 2-hidroksi propanska kiselina, strukturna formula CH3-CH(OH)-COOH) je hemijsko jedinjenje koje se stvara pri nekoliko biohemijskih procesa. Prvi put je izolovana 1780. godine, a izolovao ju je švedski hemičar Carl Wilhelm Scheele. Po strukturi je karboksilna kiselina koja osim što sadrži karboksilnu grupu (-COOH), takođe sadrži i hidroksilnu grupu (-OH) i to na atomu ugljenika koji je susjedni karboksilnoj grupi. Zbog toga se mliječna kiselina svrstava i u grupu alfa hidroksilnih kiselina (AHA). U rastvoru može da izgubi proton iz karboksilne grupe pri čemu ostaje laktatni jon CH3CH(OH)COO−. Rastvara se u vodi ili alkoholu i spada u higroskopne supstance. Molekul mliječne kiseline je hiralan i može imati dva optička izomera (L i D oblik) pri čemu je biološki značajan L oblik.
Dobijanje
U organizmu životinja L laktat se dobija od piruvata uz pomoć enzima dehidrogenaze laktata, u procesu fermetacije tokom normalnog metabolizma ili vježbanja. Taj proces naročito dolazi do izražaja tokom fizičkih napora ili vježbanja tj. u nedostatku kiseonika, i dolazi do povećanja koncentracije laktata. U industriji mliječna kiselina se može dobiti pomoću fermentacije šećera u prisustvu bakterije Lactobacillus. (+) mliječna kiselina postaje pri kontrakciji mišića i većim fizičkim naporima, a (-) oblik se dobija vrenjem u prisustvu određenih bakterija.
Primjena
Dva molekula mliječne kiselina mogu polimerizovati u laktid, tj. ciklični lakton. Nakon toga različiti katalizatori mogu polimerizovati laktide u polilaktide, koji dobijaju značaj zato što su biorazgradivi poliesteri. Mliječna kiselina se može koristiti i kao monomer za proizvodnju polilaktatne kiseline, koja se može koristiti kao biorazgradiva plastika. Mliječna kiselina dobija na značaju i u industriji deterdženata zbog svojih dobrih svojstava, kao i zbog toga što je prirodan sastojak koji ne zagađuje okolinu.
Nalaženje
Mliječna kiselina se može naći i u mliječnim proizvodima kao što je jogurt, kefir i nekim vrstama sireva i hljebova. Takođe se može naći u nekim vrstama vina.
Figale, Pavia
Figale je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
New Burnside, Illinois
Nju Bernsajd je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 211, što je 31 (-12,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Viișoara, Cluj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 441 m.
Los Mejía, Calpulalpan
Los Mejía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Calpulalpan.
Velimir Kljaić
Velimir Kljaić (Danilo Gornje kraj Šibenika, 10. veljače 1946. – Zagreb, 12. kolovoza 2010.), hrvatski je rukometni trener, osvajač zlatne medalje na Olimpijskim igrama u Atlanti 1996. godine, koja je bila prva olimpijska zlatna medalja za hrvatski šport.
Los Mejía, Calpulalpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2667 m.
Velimir Kljaić
Kao rukometaš igrao je za RK Medveščak od 1963. do 1976. godine te za Klagenfurt od 1976. do 1980. godine. Kao rukometni trener, osvojio je dva naslova prvaka Hrvatske i dva hrvatska kupa s RK Zagrebom. Bio je trener u Njemačkoj 15 godina te izbornik rukometnih reprezentacija Egipta i Kuvajta. S njemačkim klubom SG Wallau-Massenheim osvajio je njemački kup i prvenstvo 1992. godine, te primio nagradu za trenera godine. Njegov sin Nenad Kljaić, poznati je hrvatski rukometaš i trener.
Marcato Bianco, Palermo
Marcato Bianco je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Velimir Kljaić
Umro je od raka pluća.
Marcato Bianco, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
Plai, Blăjeni
Plai je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Blăjeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
La Colorada, Santiago Matatlán
La Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Matatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1746 m.
Hrvatska Wikipedija
right|mini|250px|Logo wikipedije right|mini|250px|[[Jimmy Wales i hrvatski wikipedisti 2008.]] Hrvatska Wikipedija verzija je Wikipedije na hrvatskom jeziku, započeta 16.2. 2003. 8.10. 2005., na Dan neovisnosti u Hrvatskoj prešla je 10.000 članaka. Dana 28.4. 2007. prešla je prag od 30.000 članaka, a rujna 2013. prag od 140.000 članaka.
Trenutno ima 7.500 suradnika.
Zajednica
Do 2007. godine, hrvatski suradnici sa Wikipedije su održali dva službena susreta.
Sadržaj
Zbog sličnosti srpskohrvatskih jezika, jedna od odlika ovih Wikipedija je kopiranje i prilagođavanje članaka sa jedne verzije Wikipedije na drugu.
Kontroverze 2012. i 2013.
20. veljače 2012. Marko Gregović na portalu H-alter objavljuje tekst "Nezavisna Wikipedija hrvatska" u kojem kritizira hrvatsku inačicu Wikipedije zbog pseudoznanosti, izmišljotina i rasističkog revizionizma. Naveo je nekoliko primjera netočnosti i pristranosti: Poglavnik NDH Ante Pavelić "i njegova vlada odaju veliku pozornost ... kulturi," a on je sam između ostalog napisao jedan "prosječan roman", koji ipak ima "veze s Ivom Andrićem". Ustaški pokret kome je on bio na čelu jest vršio neke progone (između ostalog zbog "željene osvete za nasilja monarhističkog režima"), ali danas je "demoniziran i prikazivan u crno-bijeloj tehnici povijesnih prosudbi", a sve zbog "starih imperijalnih demokracija poput britanske i francuske, koje još podupiru klišeizirana i jednostrana tumačenja". Možemo postaviti pitanje "je li ipak Ustaški pokret svijesno desno-radikalan, rasistički, možda i totalitaran? Odgovor na to je niječan." Jasenovac, sabirni logor i logor smrti, "morao je imati svoj nekakav život, ili privid života. Imao je orkestar i razne priredbe. Navodno je svaka radionica imala svoju nogometnu momčad i dresove, što može biti dio torture, ali svjedoci kažu da nije bilo tako." Maks Luburić, zapovjednik tog logora, bio je mladi časnik koji "nema ništa od patološkog ubojice kako neki vole isticati." Pohvalio je neke vrijedne suradnike kao dobrodošle iznimke, ali je zamjerio što oni nemaju istu moć kao administratori:
Novinari i kolumnisti Jutarnjeg lista Boris Dežulović i Jurica Pavičić dali su komentar na cijelu situaciju u gdje su dali za pravo kolegi Peniću. Međutim, kritike nisu dolazile samo iz Jutarnjeg lista, nego i iz drugih izvora, kao što su e-novine, Novosti pa i pojedinih međunarodnih portala, poput Slon.ru.
Jedan članak, "Specijalni rat protiv Hrvatske 1991. - 2012." - koji je pregledao stanoviti administrator hrvatske Wikipedije - sadržavao je toliku drastičnu dozu neozbiljnosti, grešaka, falsifikata, teorija zavjere i nenamjerne komičnosti da je čak završio na naslovnicama raznih vijesti i portala nakon parodijskog uređivanja anonimnog suradnika.
26. listopada 2013. započeto je i glasovanje za smjenu trojice administratora hrvatske Wikipedije koji su imali najviše prigovora na meta-wikiju (SpeedyGonsales, Kubura i Željko), ali su tijesnom većinom od oko 53-55% glasova dobili povjerenje mjesne zajednice.
Ipak, zbog pokušaja sprječavanja glasovanja te drugih prigovora zbog pristranosti i nepravilnosti, na meta-wikiju je pokrenut zahtjev za mišljenje Stewarda o ponašanju administratora.
Procjena dezinformacija 2021.
mini|Procjena dezinformacija na hrvatskoj Wikipediji, izvješće objavljeno u lipnju 2021. godine Godine 2021. Wikimedia Foundation objavila je oglas za radno mjesto "Ocjenjivača dezinformacija", s ciljem daljnjeg ispitivanja spornog sadržaja na hrvatskoj Wikipediji.
U ožujku 2021. napravljen je niz izmjena kako bi se uklonio administrativni pristup skupini urednika koji se smatraju odgovornima za cijelu aferu, a imena nekih od njih objavljena su i u hrvatskim medijima. Jedan od njih razotkriven je kao urednik poznatog ultradesničarskog web portala.
U lipnju 2021. Wikimedia je objavila svoju Procjenu dezinformacija na hrvatskoj Wikipediji. Zaključeno je da je "skupina administratora Wikipedije na hrvatskom jeziku (Hr.WP) imala nedopuštenu de facto kontrolu nad projektom najmanje od 2011. do 2020. Tijekom tog vremena, grupa je namjerno iskrivljivala sadržaj prikazan u člancima Wikipedije na hrvatskom jeziku u način koji je odgovarao narativima političkih organizacija i skupina koje se šire mogu definirati kao hrvatska radikalna desnica." Prema procjeni, administratori su zlorabili svoju ovlast da zabrane disidente i selektivno su provodili i kršili pravila, što je rezultiralo zarobljavanjem projekta.
Medijska recepcija i istraživanja
Terenska izvješća potvrđuju da se sadržaj članaka s Wikipedije na hrvatskom jeziku preuzima od lokalnih tiskanih izdanja niske naklade sve do medija s državnom koncesijom. Dana 15. siječnja 2018., objavljen je TV prilog koji referira na mjerenja 2013. godine kojim je utvrđeno da je Wikipedija na hrvatskom jeziku u 92 % sadržaja Wikipedije na hrvatskom jeziku točno jer referira na pouzdane izvore.
Tijekom 2020. i 2021. započele su prve organizirane edukacijske, zagovaračke i produkcijske akcije umjerene na dopunjavanje manjkavih sadržajâ o rodu i seksualnosti, te civilnom društvu koje je (su)organizirala HrW inicijativa, a o kojima su povremeno izvještavali mediji.
Fort Mill, South Carolina
Fort Mil je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.811, što je 3.224 (42,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Langenwolschendorf
Langenvolšendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Grajc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 865 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16076041.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Grajc Langenvolšendorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Grajc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 440 metara. Površina opštine iznosi 6,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 865 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 127 stanovnika/km².
William Hanley
William Hanley (22. oktobar 1931 - 25. maj 2012) je bio američki pisac i televizijski scenarist. Za scenario za TV film The Attic: The Hiding of Anne Frank je osvojio Emmy za najbolji scenario miniserije ili TV filma.
El Nogalito, Tierra Nueva
El Nogalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tierra Nueva.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1699 m.
NGC 2726
NGC 2726 je galaksija u zviježđu Velikom medvjedu.
Zanacchi, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 517 m.
Fight or Flight (Star Trek: Enterprise)
Fight of Flight je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Enterprise, premijerno prikazana 3. oktobra 2001. godine. Radnja prikazuje kako Enterprise sreće vanzemaljski brod koji bi mogao pružiti priliku za prvi kontakt, ali se ispostavi da na njemu nema živih, te se posada, a prije svega potporučnica Sato mora suočiti sa svojim najgorim strahovima.
Gorenjci pri Adlešičih
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 48 stanovnika.
Loma Alta, Tatatila
Loma Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatatila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1908 m.
Zemlje Krune Svetog Stjepana
Zemlje Krune Svetog Stjepana (mađ. Szent István Koronájának Országai) povijesni je naziv kojim se označavalo zemlje koje su personalnom unijom povezane s Ugarskim Kraljevstvom unutar Habsburške Monarhije, odnosno kasnije Austro-Ugarske. Ovaj složeni skup država ponekad se prema srednjovjekovnoj terminologiji nazivao i Archiregnum Hungaricum (lat.; sh. Ugarsko Nadkraljevstvo). Od hrvatsko-ugarske nagodbe 1868. ovaj teritorij postaje državna zajednica Kraljevine Ugarske i Trojedne Kraljevine Hrvatske, Slavonije i Dalmacije. Po Nagodbi, temeljnom (ustavnom) zakonu obiju zemalja ova državna zajednica nije imala službeno ime, kao ni zastavu.
Ime
Za Zemlje Krune sv. Stjepana u Austro-Ugarskoj se neslužbeno koristio i naziv Translajtanija, budući da su Zemlje, gledano iz Beča, ležale preko, s onu stranu (trans) rijeke Leithe. Austrijska polovica Monarhije slično se nazivala Cislajtanijom - s ove (cis) strane Leithe..
Krunske zemlje
Naslov "Zemlje Krune sv. Stjepana" bio je u uporabi u 18. i 19. stoljeću, a označavao je onaj dio Habsburške Monarhije i kasnije Austro-Ugarske Monarhije koji je bio povezan s Ugarskim kraljevstvom, za razliku od nasljednih habsburških zemalja koje su pripadale i Svetom Rimskom Carstvu ili kasnije Austrijskom Carstvu. Te su zemlje bile sama Ugarska, Kraljevina Hrvatska, njoj podređena Kraljevina Slavonija te Velika Kneževina Transilvanija (Erdelj).
Revolucionarne 1848. hrvatska vlada na čelu s Jelačićem raskinula je sve odnose s Ugarskom i proglasila cjelovitost Hrvatske i Slavonije. Mađarski revolucionari prisvojili su Transilvaniju, ugarski teritorij još od Srednjeg vijeka, matici Ugarskoj. Slomom revolucije sve postignuto je poništeno. Austro-ugarskim dogovorom 1867. Transilvanija je sjedinjena i legalno s Ugarskom, a hrvatsko-ugarskom nagodbom 1868. Kraljevina Slavonija je spojena s Hrvatskom. Tako je naslov "zemlje Krune sv. Stjepana" ponovno uspostavljen te je označavao dvije zemlje: Ugarsko Kraljevstvo i Kraljevinu Hrvatsku i Slavoniju. S druge strane, hrvatsko-ugarska strana nije uspjela postići da im se pridruže i Dalmacija, Bosna i Hercegovina, Galicija i Lodomerija, koje su ostale pod austrijskom upravom. Hrvatsko-ugarske vlasti nisu nikad priznale takvo stanje stvari, te su ove zemlje, prema zakonu koji je vladao u Hrvatskoj i Ugarskoj, pripadale tim kraljevstvima. Kako se 1868. Hrvatska i Ugarska nisu uspjele dogovoriti oko Rijeke, naknadno je tekst nagodbe krivotvoren na način da je Rijeka postala izdvojeno tijelo izravno podređeno Budimpešti.