cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aleksandar Flaker
U Zagreb, gde se školovao, dolazi 1931. godine. Maturirao je u Senju. Diplomirao je na Zagrebačkom univerzitetu slavistiku 1949. godine. Doktorom nauke postaje 1954. odbranom disertacije "Pravaštvo i ruska književnost". Proveo je godinu dana na specijalizaciji na Moskovskom državnom univerzitetu 1956/57. Bio je redovni profesor ruske književnosti na Odseku za jezike i književnosti Filozofskog fakulteta u Zagrebu. Predavao je kao gost-profesor na mnogim evropskim univerzitetima (Amsterdam, Frajburg, Konstanc, Minhen, Beč, Grac), a 1973. i na univerzitetu Jejl u Nju Hejvenu, (SAD). Bio je član uredništva uticajnog časopisa "Umjetnost riječi" od njegovog osnivanja 1957.
Najvažnija problemsko-tematska polja kojima se Flaker bavio jesu ruska i hrvatska književnost, komparatistika, avangardna književnost i kultura, intermedijalne i interkulturalne studije.
Finocchieto, Chieti
Finocchieto je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
Biburg
Biburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Kelhajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.216 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9273119.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kelhajm Biburg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kelhajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 376 metara. Površina opštine iznosi 14,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.216 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².
Marko Aurelije
thumb|right|Marko Aurelije Marko Aurelije, punim imenom po rođenju Marko Anije Katilije Sever (lat. Marcus Annius Catilius Severus), nakon ženidbe Marko Anije Ver (lat. Marcus Annius Verus), nakon stupanja na presto Marko Aurelije Antonin (lat. Marcus Aurelius Antoninus), rođen 121. god. n. e., stupio na presto 161. godine, umro 180. godine, bio je rimski car, naslednik i posinak Antonina Pija, pripadnik antoninske dinastije i poslednji u nizu "petorice dobrih careva".
Marko Aurelije je nasledio Antonina i ispoštovao Hadrijanove namere tako što je Lucija Vera uzeo za punopravnog savladara. Budući da su Verove sposobnosti bile ograničene, ovaj potez ne izgleda mudro, ali je Ver, srećom, odlučivanje prepustio Aureliju. Aurelijev je potez bio opasan iz još jednog razloga: on se veoma udaljavao od ideje carskog jedinstva i anticipirao je kasniju definitivnu podelu carstva na zapadni i istočni deo. Marko Aurelije je bio stoički filozof, a svoje poglede zapisao je na grčkom jeziku u beleškama koje nose naslov Τά εις εαυτόν (= "Samome sebi"), koje se danas ponekada navode i kao "Razmišljanja" ili "Meditacije". Ranije uspostavljena sloga između senata i cara nije narušavana ni pod Markom Aurelijem. On je potvrdio Trajanovo naređenje da senatori jedan deo svojih sredstava moraju ulagati u italsku zemlju, ali je visinu uloga smanjio s jedne trećine na četvrtinu. Od svog prethodnika Marko Aurelije primio je carstvo koje je živeo u blagostanju: državna blagajna raspolagala je znatnim sredstvima, nemiri u provincijama bili su ugušeni.
Ipak, gotovo čitava vladavina Marka Aurelija bila je ispunjena ratovima i on je u vojnim operacijama proveo više vremena nego i jedan car pre njega. Parćanski kralj Vologaz III napao je 162. godine Jermeniju i na prestolu učvrstio svog štićenika. Namesnik provincije Kapadokije pokušao je da mu se suprotstavi, ali je pretrpeo poraz i bio ubijen. Parćanske trupe upale su u Siriju i napale sirijske gradove. Na istok su upućene trupe iz raznih provincija: sa Dunava, Rajne, iz Afrike i Egipta. Na čelu rimskih snaga nalazio se Lucije Ver, ali su trupama zapravo komandovale iskusne vojskovođe, među kojima se isticao Avidije Kasije. On je zauzeo Jermeniju i Mesopotamiju, pa čak i parćansku prestonicu Ktesifon. Rimska vojska prešla je čak reku Tigar i upala u Mediju, ali je u trupama iznenada počela da se širi kuga. Rat je završen 166. godine, tako što je Jermenija ponovo postala vazalna kraljevina, znatan deo osvojene teritorije vraćen je Partiji, dok je pod rimskim uticajem ostao samo severozapadni deo Mesopotamije. Pobede na istoku obezbedile su mir za izvesno vreme, ali je tome doprineo i sistem utvrđenja duž istočnih granica, stvorenog po uzoru na zapadne oblasti.
Podunavske oblasti, sve do Italije, bile su 167. godine napadnute od raznih varvarskih plemena. Zajedno sa germanskim plemenima ― Kvadima i Markomanima ― napadali su Sarmati. Opasnost je pretila ne samo zapadnim provincijama, nego čak i Aziji. Ova opasnost naterala je oba cara da krenu u pohod. Već na početku pohoda, 169. godine, umro je Lucije Ver, i čitavim ratom rukovodio je sam Marko Aurelije. Rimljani su odneli pobedu: najpre su razbijeni Markomani, zatim Kvadi, a najzad i Sarmati. Postojali su planovi o stvaranju novih provincija, ali su to sprečili događaji u istočnom delu carstva. Tamo se, posle lažne vesti o Aurelijevoj smrti, na ustanak digao Avidije Kasije. Stoga je car morao požuriti na istok, pa je s varvarima 175. godine sklopio mir, po kome su varvari priznali rimski protektorat, a na njihovoj teritoriji raspoređeni su rimski garnizoni; osim toga, jedan je deo varvara s pravima kolona naseljen u rimskim oblastima. Ipak, Aurelijev odlazak na istok otvorio je vrata novim napadima varvara. Na sreću, Kasije je uskoro bio poražen i ubijen, pa je rat sa Kvadima i Markomanima obnovljen 177. godine. Car je ponovo krenuo u pohod, koji se završio pobedom Rimljana, ali je umro 180. godine u Vindoboni (danas Beč), za vreme novog talasa epidemije kuge, koja se raširila u trupama. Aurelije je carstvo ostavio svom 19-godišnjem sinu Komodu, koga je tri dana pre smrti proglasio za savladara.
Marko Aurelije bio je odmah deifikovan odlukom senata, a njegovi posmrtni ostaci prenešeni su u grad Rim i položeni u Hadrijanov mauzolej (danas Castel Sant'Angelo). Njegovi ratni pohodi zabeleženi su na stubu podignutom u njegovu čast, koji i danas stoji netaknut u Rimu.
Haleyville, Alabama
Haleyville je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 4.173 stanovnika.
Hillsboro, Kansas
Hilsboro je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Aibre
Ebre je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Sava Penčić
Dr Sava Penčić, rusista, slavista i književnik, rođen 1925. preminuo je u Nišu 10. decembra 2003.
Aktivni učesnik i organizator mnogih slavističkih skupova kod nas i u svetu, dr Sava Penčić je objavio više knjiga, većinom studija o ruskoj književnosti. Posebnu pažnju privukle su dve knjige "Ruska književnost – poetičko-estetske studije", zatim "Poetika proze", "Književno delo i čitalac" i "Slovenske komparativne teme".
U periodu 1971.-1973. bio je potpredsednik Slavističkog društva.
Agugiaro, Padova
Agugiaro je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
AEE788
AEE788 je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 440,583 Da.
Patmos, Arkansas
Patmos je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 64, što je 3 (4,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
MPP+
MPP+ je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 170,230 Da.
Na crvenoj fronti
Na crvenoj fronti (На красном фронте) je ruski (sovjetski) crno-bijeli kratki nijemi film snimljen 1920. u režiji Leva Kulješova. Napravljen je u propagandne svrhe u vrijeme sovjetsko-poljskog rata, a radnja prikazuje lov na poljskog špijuna koji je ranio crvenoarmejskog kurira. U filmu su korištene montažne tehnike koje će postati karakteristika sovjetske avangardne kinematografije 1920-ih. Osim nekoliko slika, film je danas izgubljen.
Belvedere (Beč)
thumb|right|280px|Dvorac Belvedere, gravura iz [[1753.]] Belvedere je naziv za kompleks baroknih palača podignutih za austrijskog princa Eugena Savojskog u bečkom trećem bezirku (bečke gradske općine) Landstraße, koji se nalazi jugoistočno od gradskog središta i katedrale Stephansdom.
Donji Belvedere
Nakon kupnje zemljišta 1697., princ Eugen je prvo uredio veliki park, zatim je izgradio prigradsku ladanjsku vilu 1714. otpočeli su radovi na gradnji palače Donji Belvedere, koja je ispočetka građena kao parkovna vila, s oranžerijom, galerijom za slike i jednim krilom za stanovanje. Projektant i voditelj gradnje bio je poznati austrijski barokni arhitekt Johann Lukas von Hildebrandt, Belvedere je tako postao njegovo najpoznatije djelo. Desna ruka u osmišljavanju i izvedbi dvorca bio mu je venecijanski kipar Giovanni Stanetti, kojeg je u Beč doveo osobno princ Eugen, zajedno sa cijelom majstorskom radionicom. Stanetti je trebao osigurati pravi talijanski kiparski doprinos, brojne samostojeće figure uzduž balustrada i parka, kao i brojne kiparske detalje po fasadama. Donji Belvedere dovršen je 1716. godine. thumb|left|240px|Pogled na park sa Gornjeg Belvederea, slika [[Bernardo Bellotto|Bernarda Bellotta iz 1758.]] Fresku na kupoli u centralnoj Marmorsaal (Mramorna dvorana), oslikao je Martino Altomonte. Njegova freska slavi princa Eugena kao novog Apolona, boga ljepote i umjetnosti i Muza. U ovoj dvorani nalazi se i kip Apoteoza princa Eugena rad austrijskog kipara Balthasara Permosera.
182
Godina 182. (CLXXXII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Sure i Rufa (ili, rjeđe, godina 935. Ab urbe condita). Oznaka 182. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Belvedere (Beč)
Donji Belvedere
Zapadno od ove dvorane nalazi se Državna spavaća soba (Paradeschlafzimmer) bogato ukrašena štuko dekoracijama i skulpturama Domenica Parodia, i oslikana zidnim slikama Jonasa Drentwetta, u ovom traktu postoji također mramorna dvorana sa stropnom slikom Giacoma del Poa iz 1720. Dvorana grmaljavine Donnersaal ima stropne freske od Altomonta i arhitektonsku dekoraciju od Gaetana Fantia (1716). Istočno se od nje nalazi Državna blagovaona.
Park i vrtovi
Park je tipično barokni, u kojem su biljke i šetnice uredno i simetrično postavljeno poput kazališne kulise. Tipični francuski park sa podrezanim biljem, urednim šetnicama i igrom vode (jeux d'eau). Park je projektirao francuski parkovni arhitekt Dominique Girard, koji je posao izučio u dvorcu Versailles kao učenik Andréa Le Nôtrea. Veliki vodeni bazen nalazi se na gornjoj razini, iz njega se voda stepeničasto spušta do bazena u donjem nivou. thumb|right|280px|Gornji Belvedere
Gornji Belvedere
Između 1720.-1723., podignut je Gornji Belvedere, koji je jednostavno trebao poslužiti kao prikladan kraj glavne osi parka. Projektant je ponovo von Hildebrandt. I u ovom dvorcu postoji Mramorna dvorana (Marmorsaal) u kojoj je potpisan Austrijski državni ugovor, kojim je 15. maja 1955. ustanovljena moderna austrijska država. Nakon izgradnje 1723., palača je proširena da postane glavna ljetna rezidencija za princa Eugena. Freske u dvorcu oslikao je Carlo Carlone, a oltarnu fresku u dvorskoj kapeli oslikao je Francesco Solimena. thumb|left|240px|Stropna freska [[Martino Altomonte|Martina Altomonta u Mramornoj dvorani dvorca Gornji Belvedere]] Kompleks Belvedere prodan je 1752. carici Mariji Tereziji od strane naslijednika princa Eugena. Marija Terezija je kompleks nazvala Belvedere. Pod Habsburgovcima je kompleks povećan. Od 1775. u Belvederu se nalazila carska galerija slika iz riznice cara Josipa II., a od 1806. i kolekcija slika iz palače Ambras koja je smještena u Donjem Belvedereu. Obje kolekcije premještene su 1890. u bečki Kunsthistorisches Museum. Posljednji koji je Belvedere koristio kao rezidenciju bio je nadvojvoda Franjo Ferdinand. Nakon Drugog svjetskog rata, kompleks Belvedere ugošćuje muzej Austrijsku galeriju Belvedere. Zgrade kompleksa Belvedere teško su stradale za Drugog svjetskog rata, danas je čitav kompleks restauriran i temeljno uređen.
NGC 881
NGC 881 je galaksija u zviježđu Kit.
Andrea Sansovino
Biografija
Za njega se zna da je bio učenik firentinskog kipara, slikara i zlatara Antonija Pollaiuola, i njegovi prvi radovi snažno odaju firentinski utjecaj 15. stoljeća. U njegove rane radove ubraja se; Oltar iz terra cotte za crkvu Santa Chiara (Monte San Savino), zatim mramorni reljefi Navještenje, Krunidba Djevice, Pieta, Posljednja večera i razne statue za Kapelu Corbinelli u crkvi Santo Spirito u Firenzi, svi izvedeni između 1488 i 1491 godine. thumb|left|Reljef na frontu oltara iz crkve Santo Spirito, Firenca Od 1493-1500 Andreja Sansovino je radio u Portugalu za kralja, neke njegove skulpture još uvijek se nalaze u samostanskoj crkvi u Coimbri. Te skulpture još uvijek pokazuju snažni utjecaj koji je na njega ostavio Donatello.
Nakon toga radi jednu kiparsku grupu oslobođenu srednjovjekovnih dogmi, potpuno u duhu antike - ''sv. Ivan Krstitelj krsti Krista nad istočnim ulazom u Krstionicu San Giovanni'' u Firenci (1505). Ovu skupinu je dovršio kipar nešto slabije ruke Vincenzo Danti.
Papa Julije II pozvao je 1504 godine Sansovina u Rim da napravi nadgrobne spomenike za kardinala Manzija u crkvi Santa Maria in Aracoeli (rađena pod lombardskim utjecajem Andreja Bregna) i kardinala Ascanija Marije Sforze i Girolama della Rovere u crkvi Santa Maria del Popolo. Arhitektonski dijelovi ovih grobnica i njihova skulptorska dekoracija je vrhunski izrađena do najsitnijih detalja. Sansovinov izum i novina je bio taj, da nije pokojnika prikazao kako leži na lijesu, već ga je portretirao naslonjena na lakat, na taj način napravio ga je živim i time razbio dotad uvriježenu gotičku maniru ležećih pokajnika koja je slavila smrt. Ove grobnice su postale uzorak koji je dugi niz godina kopirao velik broj kasnijih kipara.
Iz njegova rimskog razdoblja je i lijepa skulptorska grupa Madona s djetetom i sv Ana iz 1512 godine, danas na oltaru crkve Sant'Agostino u Rimu. Od 1513-1528 radi u Loretu, na skulptorskom pročelju crkve Santa Casa iz bijelog mramora. Za to pročelje izklesao je dio reljefa i kipova po nišama, veći dio kiparske dekoracije izveli su Raffaello da Montelupo, Tribolo i drugi iz njegove radionice. Opći dojam ovog pročelja daje je bogatsvo i raskoš, ali kad se pažljivije pogledaju pojedinačne skulpture vidi se površnost i dojam postaje slab. Najbolji su oni reljefi, koje je osobno isklesao Sansovino.
Kvint Tinej Ruf (konzul 182)
Kvint Tinej Ruf (Quintus Tineius Rufus, druga polovica 2. vijeka) bio je rimski političar i velikodostojnik. Bio je sin Kvinta Tineja Sacerdosa Klemensa, a braća su mu bila Kvint Tinej Klemens i Kvint Tinej Sacerdos. Godine 182. je za vrijeme Komoda služio kao redovni konzul (consul ordinarius).
L'Île-Perrot (Quebec)
L'Île-Perrot je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 10.503 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 10.503 stanovnika, što je za 5,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 9.927 žitelja.
Erich Auerbach
Erih Auerbah (9. novembar 1892, Berlin, Nemačka – 13. oktobar 1957, Nju Heven, SAD), započeo je svoj naučni rad u nemačkom univerzitetskom gradu Marburgu. Zbog prilika u predratnoj Nemačkoj, poput svog kolege Lea Špicera, preselio se u Tursku. Predavao je romansku filologiju na Državnom univerzitetu u Istanbulu. Zatim odlazi u SAD. Tamo će provesti izvesno vreme na Pristonskom univerzitetu. Posle toga prelazi na prestižni Jejl-univerzitet u Nju Hevenu na kome ostaje do smrti. Objavio je sledeće studije i knjige:
Bela Voda (Kruševac)
Bela Voda je naselje u opštini Kruševac u Rasinskom okrugu u Srbiji. Nalazi se pod visom Zmajevac (397 m), između ogranaka Gledećkih planina i reke Zapadne Morave, na nadmorskoj visini od 178 m. Prema popisu iz 2002. bilo je 1387 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1546 stanovnika).
Demografija
U naselju Bela Voda živi 1157 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,6 godina (42,9 kod muškaraca i 46,1 kod žena). U naselju ima 328 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,23.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Aeruginascin
Aeruginascin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 298,275 Da.
Komunikacija
Opis i podjela
Ljudska komunikacija se odnosi na socijalnu interakciju razmjenjivanja informacija, a sve u svrhu razumijevanja i socijalne povezanosti. Ljudi posjeduju prirodnu i urođenu potrebu da komuniciraju jedni sa drugima, da stvaraju međuljudske odnose, te da održavaju i podržavaju ljudske veze. Komunikacija omogućava ljudima da izraze čitavu paletu fizičkih, emocionalnih i psiholoških potreba. Kada čovjek ima neku potrebu, komunikacija mu omogućava da tu informaciju drugim ljudima, u svrhu obogaćivanja vlastitog, kao i života drugih ljudi. Obogaćivanje života se odnosi na urođenu ljudsku potrebu da doprinosi za dobrobit sebe i drugih ljudi kroz procese socijalne interakcije, te empatijsko vezivanje.
Najčešći oblici komunikacije uključuju:
Razgovor s prijateljima, čitanje knjige ili zagrljaj voljene osobe su neke od jednostavnih oblika komunikacije.
Telefonski razgovor, kompjuteri, radio i televizija su neki od primjera komunikacije uz pomoć tehnologije.
Prijenos informacija kao najčešći oblik suvremene komunikacije, može se, kako u povijesti, tako i danas odvijati:
Iako ima dugu povijest, suvremena komunikacija ostvaruje tri osnovna načina:
Poruke koje se šalju putem komuniciranja, mogu imati različite namene u zavisnosti od potreba individue ili organizacije, koja komunicira. Ove poruke se koriste da informiraju, upitaju, potaknu, nagovore, utječu i sl. Stoga način na koji se ostvaruje komunikacija – kreiranje i slanje poruke, najčešće zavisi od nekoliko glavnih činilaca:
Comunicazions Комуникации fa:ارتباطات Comunicación Kommunikasie
Longueuil (Quebec)
Longueuil je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 231.409 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 231.409 stanovnika, što je za 0,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 229.330 žitelja.
Champagnat (Saona i Loara)
Šampanja je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Luan.
Hamilton, Alabama
Hamilton je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.885 stanovnika.
Champagnat (Saona i Loara)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 484 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 412 metara (maksimalnoj 611 m, a minimalnoj 196 m).
Vaterpolski klub ZPK
Vaterpolski klub ZPK je vaterpolski klub iz Zagreba.
Klupsko sjedište je na adresi Ozaljska 64, Zagreb.
Bound Brook, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.402, što je 247 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vaterpolski klub ZPK
Povijest
Zagrebački plivački klub osnovan je 1934. godina na inicijativu nekoliko članova plivačkih sekcija Hrvatskog akademskog športskog kluba (HAŠK) i hrvatskog športskog kluba Concordija. Do 1941. godine bio je vodeći plivački i vaterpolo klub u Zagrebu. 1941. godine klub mijenja ime u Hrvatski plivački sportski klub "Zagreb", te pod tim imenom djeluje do 1945. godine kada prestaje s radom. 1994. ponovno se osniva vaterpolo sekcija Zagrebačkog plivačkog kluba. 2003. nakon devet godina nemogućih uvjeta za treniranje na inicijativu trenera prof. Tomislava Udovičića odlučeno je da se sekcija izdvoji i formira kao "Vaterpolo klub ZPK Zagreb". Klub se pod vodstvo trenera i predsjednika kluba prof. Tomislava Udovičića prijavljuje u 3. vaterpolo ligu. U sezoni 2004./2005. klub dobiva na korištenje bazen na Zimskom plivalištu Mladost popularnom zvano "Dom sportova". Na ljeto klub igra u 2. vaterpolo ligi i završava na sedmom mjestu. U sezoni 2005./2006. klub se natječe u 1.B vaterpolo ligi i osvaja treće mjesto i automatski je izboren plasman za 2007. godinu. U sezoni 2006./2007. klub osvaja četvrto mjesto na 1.B vaterpolo ligi.
Klupski uspjesi
2004/05 7. mjesto u 2. vaterpolo ligi
2005/06 3. mjesto u 1.B vaterpolo ligi
2006/07 4. mjesto u 1.B vaterpolo ligi
2007/08 5. mjesto u 1.B vaterpolo ligi
2008/09 2. mjesto u 1.B vaterpolo ligi
Vanjske poveznice
http://www.vkzpk.hr
Cavaglia di Mezzo, Vercelli
Cavaglia di Mezzo je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Car Xian od Hana
Liu Xie, poznat kao Car Xian od Hana (181 – 21. april 234, vladao 189–220) bio je posljednji kineski car iz dinastije Han. Njegova relativno duga vladavina je bila isključivo formalne naravi, s obzirom da je sve vrijeme bio marioneta raznih gospodara rata čiji su sukobi raskomadali državu i stvorili Tri kraljevstva. Godine 220. je ga je Cao Pi prisilio na abdikaciju, a nakon čega je ostatak života proveo pod titulom Vojvoda od Shanyanga ("Shanyang gong").
Car Xian je bio sin cara Linga i brata cara Liu Biana (kasnije poznatog kao princ od Hongnonga). Na prijestolje ga je godine 189. postavio tiranski gospodar rata Dong Zhuo, uklonivši njegovog brata sa prijestolja. Taj je čin drugim kineskim gospodarima rata predstavljao signal da Dǒng namjerava zavladati carstvom, te izazvao građanski rat koji će sa prekidima trajati decenijama. Nakon što je Dong Zhuo ubijen 192. godine, car Xian je ostao izoliran u carskoj prijestolnici Luoyang, bez ikakvog uticaja na vanjska zbivanja Godine 196. je car Xian došao pod nadzor gospodara rata Cao Caoa, koji je njegovu titulu i svoj položaj "zaštitnik" koristio kako bi sebi povećao prestiž i vlast, najčešće izdajući proglase u carsko ime. Cao Cao je na taj način počeo ponovno ujedinjavati carstvo, a što se činilo neizbježnim sve dok Cao Caove snage nisu poražene od Sun Quana u bitci kod Crvenih stijena, a nakon čega su Sun i Liu Bei mogli stvoriti vlastite države. Godine 220. je Cao Caov sin Cao Pi konačno prekinuo aranžman prisilivši Xiana na abdikaciju, proglasivši sebe novim carem (države Cao Wei) i tako prekinuvši 400 godina dugu vladavinu dinastije Han.
Iako je car Xian bio degradiran u "običnog" plemića, odnosno vojvodu, sljedećih 14 godina je proveo mirno i u raskoši.
Daytona Beach Shores, Florida
Dejtona Bič Šors je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.247 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.247 stanovnika, što je 52 (1,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bischofsheim an der Rhön
Bišofshajm an der Ren je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Ren-Grabfeld. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.887 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9673117, NUTS (DE266) i LOCODE (DE BFS) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ren-Grabfeld Bišofshajm an der Ren se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ren-Grabfeld. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 448 metara. Površina opštine iznosi 67,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.887 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 72 stanovnika/km².
Marko Petronije Sura Mamertin
Bio je sin konzula Marka Petronija Mamertina, a njegov vlastiti brat Marko Petronije Sura Septimijan je godine 190. također služio kao konzul. Mamertin je također bio u rodu sa znamenitim gramatičarom Markom Kornelijem Frontonom.
Za vrijeme vladavine cara Marka Aurelija se vjerio, a potom oženio za carevu kćer Aniju Kornificiju Faustinu Mlađu. Oko godine 173. ona mu je rodila sina po imenu Petronije Antonin.
François Ozon
François Ozon (Fransoa Ozon) francuski je reditelj i scenarista, rođen u Parizu, 15. novembra, 1967. Između 1988. i 1998. Ozon je snimio brojne kratke filmove. Od 1998. snima od prilike jedan film godišnje.
Biografija
Pošto je diplomirao kinematografiju na Pariskom univerzitetu, 1990. upisao je režiju na La Fémis. Od tada snima brojne kratke filmove, od kojih su mnogi bili zapaženi na internacionalnim festivalima. Sa filmom Action Vérité (1994.) počinje njegova saradnja sa kućom Fidélité Productions, sa kojom snima dosta filmova. Njegov prvi dugometražni film Sitcom (1998) bio je jako dobro prihvaćen i kod publike i kod kritičara.
Marko Petronije Sura Mamertin
Za vrijeme vladavine Komoda godine 182. je služio kao konzul. Između 190. i 192. Komod ga je optužio za zavjeru te dao pogubiti zajedno sa bratom, sinom i članovima porodice. Jedino je Kornificija kao careva sestra uspjela preživiti čistku.
François Ozon
Biografija
Svetsko priznanje je stekao filmovima 8 femmes  (2002.) i Swimming Pool  (2003.)
François Ozon je gej i premda ne govori o tome rado u javnosti, gej ili lezbejski likovi i zapleti se često pojavljuju u njegovim filmovima.
Lorraine (Quebec)
Lorraine je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 9.479 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 9.479 stanovnika, što je za -1,4 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 9.613 žitelja.
Fu Shiren
Fu Shiren (? - 222?) je bio kineski vojskovođa iz doba kraja dinastije Han koji je služio pod gospodarom rata Liu Beijem. Fu je bio rodom iz Guangyanga i ispočetka služio u Gong'anu kao general u vojsci Guan Yua. Nakon sukoba sa Guanom, on i Mi Fang su prebjegli u Istočni Wu, koji je tada bio u sukobu sa Guanom. O daljoj sudbini Fu Shirena nema historijskih podataka, ali Romansa Tri kraljevstva sugerira da ga je pogubio Guan Yuov sin Guan Xing nakon izručenja od strane Liu Beija kome je pokušao prebjeći.
Bissingen
Bisingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Dilingen an der Donau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.511 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9773117.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Dilingen an der Donau Bisingen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Dilingen an der Donau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 454 metra. Površina opštine iznosi 64,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.511 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 55 stanovnika/km².
Curgy (Saona i Loara)
Kirži je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.040, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km².
CK Vis
Curling klub Vis je hrvatski curling klub iz Zagreba.
Utemeljen je 2003. godine. Sjedište je na adresi Hanžekovićeva 43.
Na prvom PH u curlingu 2006. osvojili bili treći, iza Zagreba i Čudnovatog čunjaša.
Vaterpolski klub Medveščak
mini|250px|Juniori VK Medveščak na bazenu ŠRC Šalata, Zagreb Vaterpolski klub Medveščak je vaterpolski klub iz Zagreba.
Sklerocija
mini|desno|250p|Sklerocija gljive na plodu žitarice Sklerocija ( - tvrd) je vrsta izmenjene, stvrdnute micelije kod gljiva, koja im služi za preživljavanje nepovoljnih uslova. Sklerocije mogu biti okruglog ili nepravilnog oblika. Veličina sklerocije varira, od veoma sitnih mikroskopskih oblika koji se sastoje od samo par ćelija, pa do onih koje imaju i po 30 santimetara u prečniku (vrsta Polyporus mylittae). U ćelijama sklerocije se nalazi puno hranljivih materija, a ove ćelije su siromašne vodom. Sklerocije nastaju od hifa koje se međusobno spajaju bočnim zidovima i anastomozama. U sklerociji hife gube končast izgled i postaju pseudoparenhimatične (odsećaju na tkiva). Sklerocije često mogu biti diferencirane na koru i centralni deo. Kora ima tamno obojene ćelije sa debelim ćelijskom zidom, dok se centralni deo sastoji iz ćelija koje imaju tanak ćelijski. Kada prođu nepovoljni uslovi sklerocija klija i od nje nastaje ili micelija ili plodonosni organi.
Vaterpolski klub Medveščak
Klupsko sjedište je na adresi Schlosserove stube 2, Zagreb.
Povijest kluba
Klub počinje djelovati 1946. godine pod nazivom Slavija u sklopu istoimenog plivačkog kluba, ali iste godine počinje djelovati pod nazivom Dinamo. 1948. mijenja naziv u Naprijed. Pod tim imenom igra u najvišem razredu jugoslavenskog prvenstva. Od 1961. djeluje kao Medveščak. 1966. ponovno ulaze u prvu ligu, ali još kao drugoligaš osvajaju zimsko prvenstvo. Od 1973. (s izuzetkom kratko 1976.), klub ne djeluje, te se ponovno osniva 11. studenog 1984. godine. Klub ponovno postaje prvoligaš 1989., a osamostaljenjem Hrvatske redovno igra u najvišem rangu hrvatskog prvenstva. Klub je također redovni član Jadranske lige od njezinog osnutka. Medveščak je također uz svoje ime dodavao ime sponzora i to Monting (1992.-1995.), Croatia Banka (1996.-1999.), Uniqa Osiguranje (2000.-2001.), Polocem (od 2002.).
Klupski uspjesi
Zimsko prvenstvo Jugoslavije
Prvenstvo SR Hrvatske
1.B savezna liga Jugoslavije
'''II. savezna liga Jugoslavije'''
Vaterpolo škola i mlađe kategorije
Rad s mlađim kategorijama kluba je izuzetno dobar i plodonosan stoga ne čudi da imaju najbolju školu vaterpola u ovom dijelu Europe, no čudi zbog čega sve to nestaje u seniorskoj momčadi i zbog čega se odriču igrača iz svoje poznate škole. Možda je generacija 1992. godišta prilika da krenu svojim vlastitim snagama u seniorsku konkurenciju.
Poznati igrači i treneri
Zbog slabijih rezultata u sezoni 2006/07., treneri u klubu su se reaktivirali za pomoći klubu, tako da su zaigrali za "Medveščaka" i Dubravko Šimenc i Tino Vegar.
Svoje prve vaterpolske korake su u "Medveščaku" napravili braća Kobeščak i Ratko Štritof.
S mladim kategorijama VK Medveščaka je radio i hrvatski vaterpolski velikan Perica Richter.
MPTP
MPTP je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 173,254 Da.
Bélieu
Belije je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 272 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1018 metara (maksimalnoj 1.040 m, a minimalnoj 870 m).
Barbara Vucanovich
Barbara Farrell Vucanovich (22. lipanj 1921. - 10. lipanj 2013. [1]) bila je američka republikanska političarka, prva žena koja je predstavlja Nevadu u Predstavničkom domu Kongresa SAD, gdje je služila od 1983. do 1997.
Miroslav Brumerčik
Miroslav Brumerčik (Zvolen, Slovačka, 10. rujna 1976.) je član hrvatske hokejske reprezentacije i KHL Medveščak iz Zagreba. Naturalizirani je igrač, rođenjem je Slovak.
Nastupio je za Hrvatsku na svjetskom prvenstvu divizije II 2007..
Statistika karijere
Bilješka: OU = odigrane utakmice, G = gol, A = asistencija, Bod = bodovi, +/- = plus/minus, KM = kaznene minute, GV = gol s igračem više, GM = gol s igračem manje, GO = gol odluke
Mercedes de Acosta
Mercedes de Acosta (1. mart, 1893. – 9. maj, 1968.) bila je špansko-američka pesnikinja, dramaturškinja, dizajnerka i žena koje se kretala visokom društvu, poznata po svojim lezbejskim ljubavnim vezama sa slavnim ženama, među kojima su Greta Garbo, Marlene Dietrich, Alla Nazimova, Eva Le Gallienne, Isidora Duncan, Katharine Cornell, Maude Adams, Ona Munson, Adele Astaire i druge.
Alice B. Toklas je pisala:
Biografija
Mercedes je bila ćerka Kubanca, Ricarda de Acoste, i Špankinje, Michaela Hernandez de Alba y de Alba, koja je vukla poreklo od španskih vojvoda od Albe. Rođena je u New Yorku 1893. godine.
Zhen Luo
Zhen Luo (druga imena: Zhen Mi, 甄宓) (183–221), formalno Carica Wenzhao (文昭皇后, doslovno "uljudna i savjesna carica") je bila prva supruga Cao Pija, prvog cara kineske države Cao Wei. Bila je kćer Zhen Yi, guvernera Kapetanije Zhogshan (današnji Baoding u Hebeiju); još kao mlada djevojka se istakla brigom za običan narod pogođen stalnim građanskim ratovima, ali i izuzetnom ljepotom zbog koje su je kasnije uspoređivale sa polumitskom Diaochan. Nakon što je gospodar rata Yuan Shao zauzeo njenu oblast, dao ju je oženiti za svog sina Yuan Xija. Godine 204. ju je zarobio Yuan Shaov suparnik Cao Cao; tada se njegov sin Cao Pi u nju zaljubio na prvi pogled i oženio je, iako je njen muž Yuan Xi još uvijek bio živ. Ubrzo mu je rodila sina Cao Ruija, a za koga će se kasnije stalno ispredati glasine da je zapravo Yuan Xijev sin. Te su glasine sa vremenom postale moćno oružje u arsenalu Guo Nüwang, Cao Pijeve priležnice i glavne suparnice Zhen Luo. Nedugo nakon što se godine 220. Cao Pi proglasio carem, natjerao je Zhen Luo da izvrši samoubistvo. Tek kada je Cao Rui došao na prijestolje 226. posthumno je proglašena caricom, a carica majka Guo je 235. umrla u tajanstvenim okolnostima, što dio historičara tumači odmazdom za likvidaciju majke.
Mercedes de Acosta
Biografija
Godine 1920. udala se za Abrama Poola (1882-1961), slikara iz visokog društva. Mercedes je,međutim, i pre braka, kao i za sve vreme braka, imala ljubavne veze sa ženema. Abram Poole je, takođe, bio gej i razveli su se 1935. godine.
Iako je bila uspešna u profesiji, ipak je njen privatni život zaslužan za njenu slavu. Bila je u brojnim ljubavnim vezama sa zvezdama Hollywooda i, iako je homoseksualnost ili biseksualnost u Hollywoodu u to vreme bila česta, Mercedes je bila jedna od retkih koji nisu pokušavali da je sakriju.
Godine 1916. ušla je u kratku ljubavnu vezu sa glumicom Allom Nazimovom, i uskoro posle toga sa Tallulah Bankhead, takođe glumicom, i Isidorom Duncan, igračicom. Ubrzo posle venčanja sa Abramom Poolom počela je dužu vezu sa glumicom Evom Le Gellienne, sa kojom je često putovala i odlazila na odmore. U to vreme često je posećivala i salon lezbejske spisateljice Natalie Barney u Parizu. De Acoste je napisala dve drame za Evu Sandro Botticelli i Jehenne de Arc, ali obe su prošle bez uspeha. Finansijski promašaji i neuspeh drama, kao i njena ljubomora i posesivnost doprineli su raskidu petogodišnje veze sa Evom.
Narednih godina bila je u vezama sa brojnim ženama, koje su bile ili zvezde u usponu ili zvezde čija je slava prolazila. Među njima su spisateljica Edith Wharton, Pola Negri, tobožnja verenica Rudolpha Valnetina, spisateljica i glumica Katherine Cornell i spisateljica Amy Lowell.
De Acosta je bila u vezi i sa udatom ruskom balerinom Tamarom Platonovnom Karsavinom, mada je njihov odnos bio više prijateljski nego ljubavni i ostale su u dobrom odnosu celog života od njihovog susreta 1920. godine. Karsavina je bila jedna od retkih koje su ostale sa njom u kontaktu posle izdavanja kontroverzne autobiografije, u kojoj je de Acosta obelodanila mnoge svoje lezbejske veze.
Veza sa Gretom Garbo
Godine 1931. sreće i ubrzo stupa u vezu sa Gretom Garbo. Upoznale su se preko tadašnje ljubavnice de Acoste, spisateljice Salka Viertel, sa kojom je navodno i Greta imala ljubavnu vezu. Vezu sa Gretom je često opisivala kao „ljubav svog života“. S druge strane, Garbo izgleda da nije delila ta osećanja. Garbo je kontrolisala vezu; njih dve bi dugo vremena bile zajedno, često odlazile na odmore, a onda bi nastupio period u kome se Garbo dugo nije uopšte ni javljala. Posle više od deset godina 1944. Garbo je konačno prekinula vezu sa Mercedes i zahteva je da Mercedes prestane da joj piše pisama i pesme koje govore o njenoj ljubavi prema Greti. Po svemu sudeći, Mercedes je nastavila da voli Gretu.
Indijski misticizam
Mercedes se 1930-ih zainteresovala za istočnjačku duhovnost preko svoje prijateljice Princess Norine Matchabelli. Norina je bila sledbenica indijskog mistika Maher Babe. Mercedes je bila više godina opčinjena Maher Babom. Provela je vreme sa njim kada je bio u poseti Hollywoodu (on je čak i pomenuo njenu zaljubeljnost u Gretu Garbo, tvrdeći da su njih dve bile u braku u prošlom životu. De Acosta je putovala u Indiju da se sretne sa njim. Posle više godina, ipak, Mercedes je izgubila interesovanje sve do 1950-ih, kada se srela sa njim poslednji put. Prema njenim memoarima Here Lies the Heart, Mercedes je srela i Ramana Maharishija, kojim je bila impresioniranija nego Maher Babom.
Memoari
Njeni memoari Here Lies the Heart su objavljeni 1960. Mercedes je bila bolesna i bile od tumora na mozgu i bile su joj potrebne pare.
U memoarima je objavila podatke i „dokaze“ o mnogim ljubavnim vezama sa slavnim ženama, zbog čega su mnoge bile užasno ljute. Posebno je Eva Le Gallienne bila besna i uništila je sve stvari koje su je podsećale na Mercedes. Mnoge su izjavile da je Mercedes lagala i izmislila njihve veze kako bi stekla slavu. Ipak, ovo je malo verovatno, jer su veze dokumentovane njihovim privatnim prepiskama, a i mnoge su bile poznate „insiderima“ u Hollywoodu koji su ih krili od javnosti zbog karijera.
Mercedes se našla bez prijateljica i u sve većim finansijskim problemima. Umrla je u 75. godini, relativno siromašna i usamljena.
CK Zapruđe
Curling club Zapruđe je ženski curling klub sa sjedištem u Zagrebu.
Utemeljen je 2004. godine. Sjedište je na adresi Vučetićev prilaz 3/9.
Na prvom PH u curlingu 2006. nije bilo ženskog prvenstva, ali su se natjecale sa muškim sastavima izvan konkurencije, osvojivši među njima drugo mjesto.
Na drugom PH u curlingu održanom 2007. su bili jedine sudionice uz novoosnovani klub Croling. Zapruđe je osvojio naslov prvakinja.
Na trećem PH u curlingu održanom 2008. članice CK Zapruđe osvojile su zlato u ženskoj konkurenciji.
Budući da su bile izrazito nadmoćne u prvenstvima, predstavljale su i Hrvatsku na međunarodnim natjecanjima, a igrale su već tri sezone u sastavu (stanje 2008.): Slavica Roso, Marta Muždalo, Zrinka Muhek, Katarina Radonić i skiperica Nikolina Petrić.
Louiseville (Quebec)
Louiseville je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 7.517 stanovnika.
Bela Voda (Prokuplje)
Bela Voda je naselje u opštini Prokuplje u Topličkom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 207 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 232 stanovnika).
Bobingen
Bobingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Augsburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 16.570 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9772125.
Louiseville (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 7.517 stanovnika, što je za 1,1 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 7.433 žitelja.
Bobingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Augsburg Bobingen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Augsburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 521 metra. Površina opštine iznosi 50,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.570 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 330 stanovnika/km².
Bela Voda (Prokuplje)
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Hammondville, Alabama
Hammondville je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 488 stanovnika.
Montalcide, Latina
Montalcide je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Aflokvalon
Aflokvalon je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 283,300 Da.
Roger Garaudy
Roger Garaudy alias Raaga (Marselj, 17. jul 1913 - 13. jun 2012) je francuski pisac i filozof, teoretičar marksizma, bivši član Centralnog komiteta Komunističke partije Francuske, poznat po tome što se preobratio na islam.
Stupio je u francusku vojsku 1939. godine. Dospeva u koncentracioni logor za vreme prohitlerovskog režima Petena. Iz logora izlazi 1943. Godine 1945. bio je izabran u parlament Francuske, potpredsednik parlamenta i senator. Član komunističke partije postao je 1945, član Politbiroa 1956, a iz KP Francuske je isključen 1970. godine. Budući da je istupao kao marksist, njegov prelazak u islam 1982, bio je neočekivan. Od 1962. posvetio se naučnom radu.
MT81
MT81 je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 394,374 Da.
Roger Garaudy
Svojom studijom o realizmu "Realizam bez obala" proširio je značenje ovog pojma i na modernu književnost (dela Kafke i dr.)
Oswayo, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 139, što je 20 (-12,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Roger Garaudy
Garodi je godine 1996. objavio kontroverznu knjigu Osnivački mitovi modernog Izraela u kojoj se poriče Holokaust. Nešto kasnije je izjavio kako su napadi 11. septembra delo američke vlade.
Aviré
Avire je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Segre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 421 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 72 metara (maksimalnoj 87 m, a minimalnoj 28 m).
Bodenmais
Bodenmajs je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Regen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.338 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9276117.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Regen Bodenmajs se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Regen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 689 metara. Površina opštine iznosi 45,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.338 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 74 stanovnika/km².
Zhu Ran
Zhu Ran (181–249) bio je kineski vojskovođa iz doba Tri kraljevstva, koji je služio državi Istočni Wu. Usprkos toga što je od djetinjstva bio blizak prijatelj Sun Quana, osnivača i prvog cara države, nije imao važnije funkcije sve do Lü Mengov invazije južne provincije Jing 219. godine, kada je pomogao pri zarobljavanju neprijateljskog komandanta Guan Yua. Nakon bitke kod Xiaotinga, država Cao Wei je organiziral trokraku ofanzivu na sjeverozapadne, srednje i istočne granice Istočnog Wua. Zhu je poslan na sjeverozapadnu granicu, gdje je sa samo 5.000 vojnika branio grad Jiangling od deseterostruko nadmoćnijeg neprijatelja. Zbog toga je postao baukom za vojskovođe Cao Weija. Kasnije je služio u pohodima na Cao Wei, ali usprkos manjih uspjeha, nijedan od njih nije ostvario glavni cilj. Prije smrti je Zhuu povjeren nadzor nad vojnim pitanjima u državi.
CK Croling
Curling klub Croling je hrvatski curling klub iz Zagreba osnovan u ožujku 2007. godine. Osnovan je kao ženski curling klub, a od jeseni 2009. ima i mušku ekipu.
Na prvom PH u curlingu 2006. nisu sudjelovale, jer još nisu bile osnovane.
Na drugom PH u curlingu održanom 2007. te trećem PH u curlingu održanom 2008. bile su jedine sudionice uz kasnije prvakinje, curlingašice Zapruđa.
Na četvrtom PH u curlingu održanom 2009. bile su treće.
Sastavi ekipa:
Ženska ekipa: Zdenka Ivkovčić (prva), Magdalena Ujević (prva), Dragica Valek Grašovec (druga), Jasmina Sočo (treća), Petra Bajo (skip).
Muška ekipa: Tomislav Bajo, Darko Bošnjak, Alan Herceg, Ivica Ivaci.
Macamic (Quebec)
Macamic je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 2.734 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 2.734 stanovnika, što je za 0,3 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 2.726 žitelja.
Vander, North Carolina
Vander je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.146, što je 58 (-4,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bogard, Missouri
Bogard je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 164, što je 70 (-29,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bitka kod Melitene (575)
Bitka kod Melitene godine 575. (po nekim izvorima 576.) bila je važna bizantska pobjeda protiv Sasanida u dugotrajnim rimsko-perzijskim ratovima.
Godine 572. ponovo je izbio rat između Bizanta i Perzije. Perzijanci su pod kraljem Hozrojem I. osvojili sjevernu Mezopotamiju uključujući i važnu tvrđavu Daru. Stanje je bilo tako ozbiljno za Bizant da izvori izvještavaju da je car Justin II. zbog toga poludio. Na nagovor carice Sofije za sucara je imenovan uspješni general Tiberije koji je 575. poveo protunapad. Tada je kod mjesta Melitene na rijeci Eufratu bizantski vojskovođa Justinijan teško porazio Perzijance.
Bizant međutim nije mogao iskoristiti ovaj perzijski poraz tako da je na kraju s njima morao sklopiti mir uz obvezu plaćanja godišnjeg danka.
Zhuanxu
Zhuanxu, također poznat kao Gaoyang (高陽) je legendarni monarh drevne Kine.
Kao unuk Žutog cara, Zhuanxu je vodio klan Shi u seobi na istok u današnji Shandong, gdje su brakovima s klanom Dongyi povećali svoj plemenski utjecaj. U dobi do dvadeset godina je postao njihov suveren i vladao još sedamedseteosam godina, sve do svoje smrti.
Doprinio je stvaranju zajedničkog kalendara i astrologije, sproveo vjerske reforme s ciljem da iskorijeni šamanizam, te poticao patrijarhalni (umjesto dotadašnjeg matrijarhalnog) sistem, istovremeno zabranivši brakove između bliskih srodnika. Zhuanxua mnogi smatraju jednnim od Pet Careva.
NGC 884
NGC 884 je otvoreni skup u zviježđu Perzeja, udaljen oko 7600 ly. Starost skupa se procjenjuje na oko 12.5 milijuna godina. Skup je istočniji u Dvostrukom skupu, kojeg čini zajedno sa skupom NGC 869.
Oba skupa se fizički nalaze u asocijaciji Perzej OB1, a međusobno su udaljeni “samo” nekoliko stotina svjetlosnih godina.
Skupove je prvi opisao Hiparh, no s obzirom na to da se lako vide golim okom, zasigurno su poznati od pamtivijeka.
Astronomska promatranja
Vidi Ha i Xi.
Jadran Beljo
Jadran Beljo (Greater Sudbury, Ontario, 25. veljače 1987.) hrvatski je profesionalni hokejaš na ledu. Igra na poziciji lijevog krila.
Karijera
Beljo je pet sezona odradio u jednoj od najjačih juniorskih liga na svijetu OHL-u (Ontario Hockey League). Prvo za Peterborough Petes, onda za Mississauga IceDogse, te zadnju sezonu za London Knightse. Najveći uspjeh u OHL-u mu je bio u sezoni 2004./05. kada je s Peterborough Petesima stigao do konferencijskog finala. Statistički najbolju sezonu imao je 2006./07. kada je u 63 utakmice postigao 36 golova i dodao 43 asistencije. Ukupno je u juniorskoj konkurenciji u 267 utakmica postigao 101 gol i 120 asistencija.