cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Casino Torre, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Lunca, Oniceni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 358 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Glavočić pelagični
Glavočić pelagični (lat. Pseudaphya ferreri) ili kako se još naziva pučinska mliječ je riba iz porodice glavoča (lat. Gobiidae). Naraste do 3,5 cm (4,0 cm po drugim izvorima) duljine, a živi nektonski na pučini. U doba mriještenja se okuplja u jatima iznad pjeskovitog terena. Po samom nazivu mliječ, može se zaključiti njegov izgled. Naime, ova vrsta glavoča je prozirna, ružičaste boje, s velikom crnom pjegom trokutnog oblika na početku repa.
Rasprostranjenost
Glavočić pelagični je endemska vrsta Mediterana, i to njegovog zapadnog dijela i Jadranskog mora.
Plan de las Ánimas, Atzalan
Plan de las Ánimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1704 m.
Martella, Verona
Martella je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Timber Lake, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 443, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fluorosirćetna kiselina
Fluorosirćetna kiselina je hemijsko jedinjenje sa formulom CH2FCOOH. Natrijumova so, natrijum fluoracetat se koristi kao pesticid. Ona inhibira akonitazni korak ciklusa limunske kiseline.
Opština Bârsești, Vrancea
Bârsești je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
Opština Tlacotalpan, Veracruz
Tlacotalpan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Mosheim, Tennessee
je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.362, što je 613 (35,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ponte Pilo, Vicenza
Ponte Pilo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
The Ghost of Tom Joad
The Ghost of Tom Joad je jedanaesti studijski album Brucea Springsteena, objavljen 1995. Album je snimljen u Thrill Hillu tijekom proljeća i ljeta 1995.
Ponte Pilo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
The Ghost of Tom Joad
Album je uglavom temeljen na akustičnoj gitari, a tekstovi mnogih pjesama su mračni opisi života u sredini devedesetih u Americi i Meksiku. Tom Joad je protagonist romana Plodovi gnjeva Johna Steinbecka. Springsteen je izjavio kako ga je isprva inspirirao istoimeni film Johna Forda snimljen po romanu.
Naslovnu pjesmu kasnije su obradili Rage Against the Machine i Junip.
Album je popraćen Springsteenovom akustičnom turnejom Ghost of Tom Joad Tour.
Ejido Siete Gotas, Culiacán
Ejido Siete Gotas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Casino Tosatti, Modena
Casino Tosatti je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Beaumont-le-Hareng
Bomon l'Aran je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 190 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 169 metara (maksimalnoj 169 m, a minimalnoj 100 m).
Ljeopoldov
Ljeopoldov je grad na jugozapadu Slovačke u Trnavskom kraju blizu reke Vah. Ljeopoldov ima 3.973 stanovnika.
Istorija
Ljeopoldov je osnovan 1665. kao odbrambena tvrđava nakon osvajanja utvrde Nove Zamki od strane Osmanlija. Osnovan je na inicijativu Leopolda I, cara Svetog rimskog carstva po kome je i dobio ime. Status grada je dobio 1669. Tvrđava je pretvorena u zatvor 1885. i od tada joj nije menjana namena. Obližnje selo „Leopold“ je uključeno u sastav grada 1882. U današnjoj Slovačkoj, Ljeopoldov je važna železnička tačka.
Do 1948. grad se zvao Mestečko (Mestečko).
Sadašnji gradonačelnik Ljeopoldova je Terézia Kavuliaková.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2021. u gradu je živelo 3.973 stanovnika. Od toga 95,49% su bili Slovaci, 0,43% Česi, 0,05% Romi i 0,23% Mađari. Katolici su činili 65,97% stanovništva, ateisti 24,49% i 1,96% Luteranci.
Santa Eulalia, Tlalixcoyan
Santa Eulalia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Španjolska peseta
Španjolska peseta je bila španjolska valuta od 1869. do 28. februara 2002., kad je uveden euro.
Historija
Posljednje kovanice céntima iskovane su 19. juna 2001., a posljednje banknote odštampane su 21. novembra 2000. to je bila novčanica od 100 peseta. Pesete su nastavile biti u opticaju zajedno sa eurima još dva mjeseca sve do 28. februara 2002., tad su prestale biti sredstvo plaćanja.
Dekret o stvaranju pesete kao nacionalne valute donijela je Privremena španjolska vlada 19. oktobra 1868., nakon rušenja kraljice Isabelle II., rukovodeći se dogovorom Latinske monetarne unije, o uvođenju dekadnog sistema.
Casona, Modena
Casona je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Španjolska peseta
Historija
Sve do 1868. u Španjolskoj bilo je nekoliko kovnica novca (Sevilla, Segovia, Barcelona, Madrid, uz nekoliko manjih) čije su se vrlo različite kovanice koristile po čitavom Španjolskom Imperiju. Privremena vlada odlučila je 1869. zatvoriti sve i odtad kovati novac u Kraljevskoj kovnici u Madridu (to je današnja Fábrica Nacional de Moneda y Timbre-Real Casa de la Moneda.
Casona, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Španjolska peseta
Historija
Prve kovanice peseta iskovane su 1869. za razliku od tog prve banknote odštampane su i izdane tek 1. jula 1874.
Khami
Khami su ruševine drevnog grada, prijestolnice Kraljevstva Butua (1450.-1683.), predkolonijalne države u južnoj Africi. Nalazi se oko 22 km zapadno od grada Bulawayoa u pokrajini Sjeverni Matabeleland u današnjem Zimbabveu i proglašen je nacionalnim spomenikom koji je 1986. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi kao "važno arheološko nalazište predmeta iz Europe i Kine koji svjedoče kako je Khami stoljećima bio važno trgovačko središte".
Počeo se graditi oko 1450. godine, u vrijeme kada je napuštena slavna prijestolnica Kraljevstva Zimbabve, Veliki Zimbabvea) i doživio je vrhunac za dinastije Torwa koja je vladala do 1650. god. Tada se Khami rasprostirao u duljinu od 2 km i neke od građevina se mogu lako prepoznati. Kraljevska rezidencija (mambo) se nalazila na središnjem brdu "Sjevernih ruševina" koje se uzdiže iznad terasa s potpornim zidinama. U ovom području su, između ostalih, pronađeni značajni predmeti koji svjedoče o razvijenoj trgovini Kraljevstva Butua: okamina iz porajnja iz 16. st., te Ming porculan, portugalske imitacije kineskog porculana i španjolska srebrnina iz 17. st. O posjeti portugalskih trgovaca svjedoči i monumentalni križ od granitnih blokova na malenom brdu iza rezidencijalne palače, tzv. "Brdo križa".
Kako je ovo područje obilato nekvalitetnijim granitom (laminar) od ostatka Zimbabvea, te zbog izrazito vruće klime i čestih epidemija malarije, graditelji Khamija su izumili jedinstven način gradnje. Značajnije građevine su bile uzdignute na terase suhozida s potpornim zidovima kroz koje je strujao zrak i činio ih svježijima od nizinskog otvorenog prostora. Stanovništvo Khamija je živjelo u malenim kamenim kućama sa slamnatim krovovima, u selima okruženim granitnim zidinama, razbacanima na nekoliko hektara u duljini preko 2 km. U tim selima su postojali brojni uski kameni prolazi i ophodne galerije, pokrivene ili ne, te mnogi ukrasni frizovi u obliku šahovnica ili činova.
Opustošili su ga pobunjeni Rozvi 1683. godine za Carstvo Munhumutapa, još jednu nasljednicu Kraljevstva Zimbabve. Grad nije obnovljen i polako je postao ruševina. Kasnije je ovo područje postalo "kraljevskim rezervatom" naroda Ndebele i kraljevstva Matabeleland (cijeli istočni Zimabbve). Ruševine su otkrili Europljani tek 1894. godine nakon smrti kralja Lobengula, a istraživanja su otpočeli u 20. stoljeću David Randall-MacIver, Gertrude Caton-Thompson, i ne tako davno K. R. Robinson. No, rodezijska rasistička vlada nije dopuštala arheolozima istraživanje jer je negirala mogućnost da je autohtono crnačko stanovništvo moglo izgraditi išta znamenito. Nakon stjecanja neovisnosti 1979. godine, Zimbabvanci su ga proglasili nacionalnim spomenikom.
Ponte Settimo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Cieneguita, Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2059 m.
Religijske prilike na području gornje Neretve u antičkom periodu
Religijske prilike na području gornje Neretve u antičkom periodu, predstavljaju važan dio aspekata kulturne romanizacije ilirskog domorodačkog stanovništva u doba rimske dominacije.
Područje gornje Neretve u predrimsko doba naseljavali su Naresi. U velikoj vojnoj kampanji jednog od najvažnijih rimskih vojskovođa i kasnije cara, Oktavijana Augusta, koja je trajala u periodu 35–33. p.n. e, današnja Bosne i Hercegovine, došla je pod rimsku vlast.
Domaća božanstva
Epihorsko stanovništvo koje je tu živjelo, bilo je obuhvaćeno procesom romanizacije. Domaća, ilirska božanstva poistovjećuju se s rimskim u procesu interpretatio romana, koji je karakterističan za sve rimske provincije. Međutim, Iliri samo zvanično preuzimaju božanstva svog vladara dok će u stvarnosti oni i dalje poštovati svoje stare bogove koji su imali sličnosti sa bogovima iz rimskog panteona.
Pod imenom boga Silvana nalazilo se ilirsko božanstvo, za koje se ne zna kako se zvalo, a koje je izjednačeno s rimskim Silvanom. Ovaj bog bio je najvažnije božanstvo kod Ilira jer je bio zaštitnik šuma, pašnjaka i izvora, dakle, svega onoga što je bilo neophodno za život. Uz njega je, kao drugo najvažnije ilirsko božanstvo, bila Dijana, kao zaštitnica lova, divljači i divlje prirode.
Drugi spomenik koji prikazuje domaće božanstvo pronađen je u Lisičićima. Pronašao ga je i objavio Karl Pač 1894. Na spomeniku je predstava scene lova sa konjanikom u kojoj se vidi pas kako trči za jelenom koji skače na stablo. Ovaj reljef pripada grupi karakterističnoj za boginju Dijanu.
Rimska božanstva
Od spomenika rimskim bogovima pronađeni su reljef s predstavom boginje Venere u Buturović Polju, reljef s likom Minerve, zaštitnice svakog umijeća i vještine, u selu Barici te dva žrtvenika glavnom rimskom bogu Jupiteru, pronađeni u Cerićima i Donjem Selu (Gradac). Tragovi kulta vrhovnog rimskog božanstva sugeriraju postojanje rimskog municipalnog uređenja na području današnjeg Konjica, koje je nastalo iz peregrinske civitas plemena Naresi.
Orijentalna božanstva
U čast Mitre, perzijskog boga svjetlosti i Sunca, pronađena su tri spomenika. U Konjicu, na istočnom obronku Repovice je lokalitet na kojem je Karl Pač 1897. pronašao ostatke svetište boga Mitre (Mithareum) i u njemu reljef na kojem se prikazuje kult Mitre na obje strane. Na poleđini je prikaz svete mitraičke gozbe, što ima velik značaj za proučavanje kulta boga Mitre, prvenstveno liturgije. Reljef je sa ostalim pronađenim nalazima smješten u Zemaljski muzej u Sarajevu. Drugi, skromniji spomenik pronađen je u Konjicu, a treći spomenik u Lisičićima, u pećini Vratnici (danas u Franjevačkom samostanu u Visokom).
U Homolju, su pronađena dva ulomka kruništa nadgrobnih spomenika na kojima su prikazani atributi Kibele, boginje maloazijskog porijekla, koju su Rimljani zvali Magna Mater. Na obe stele je i prikaz Atisa, vjernog Kibelinog pratioca, u obliku nagog krilatog dječaka. On sjedi između lavova, s lijevom nogom preko desne, dok u rukama drži najvjerovatnije baklju koja simbolizira ugašeni život pod zaštitom Kibele.
Na ulomku stele pronađene u Lisičićima je prikaz djevojčice koji u smislu kultne pripadnosti upućuje na kult egipatske boginje Izide, čiji je kult u ove krajeve stigao dolinom Neretve, koja je i stoljećima prije toga bila tranzitni put s Jadrana prema unutrašnjosti Balkana za sve vrste utjecaja, pa tako i religiozne. Stela je početkom 20. stoljeća bila uzidana u mektebu pored džamije u Lisičićima. Ovaj sepulkralni spomenik danas se nalazi u sklopu parka na Vardi u Konjicu zajedno s još nekoliko spomenika iz antičkog i srednjovjekovnog razdoblja.
Kršćanski spomenici
Na području gornje Neretve evidentirani su i kršćanski spomenici iz perioda kasne antike. Najbolje je istražena kasnoantička bazilika na lokalitetu Crkvišće, u selu Bare kod Konjica (obronci planine Zec). Po osnovnom planu bazilika u potpunosti odgovara tzv. bosanskohercegovačkom tipu, za koji je karakterističan relativno mali prostor za neposredno vršenje liturgije (prezbiterij i naos) i znatno veći prostor za vršenje sporednih funkcija
Prilikom istraživačkih radova u dolini Neretve prije izgradnje brane 1952. Dimitrije Sergejevski je u Lisičićima, na lokalitetu Banova glavica, otkrio ostatke neke građevine za koju je tvrdio da je kasnoantička bazilika. Međutim, Sergejevski nije nikad objavio podatke o tom nalazu.
Zanimljivu pojavu u religijskom životu gornje Neretve u kasnoj antici predstavljaju grobnice na svod (hipogeji). Na ovom području evidentirano je ukupno 5 takvih spomenika, od koji su 3 istražena: u Vrdolju, Razićima i Ježerprasini, dok je njihovo postojanje evidentirano u Dubočanima i Ostrošcu (danas se nalaze pod vodama Jablaničkog jezera).
San Juan Irlanda, Las Margaritas
San Juan Irlanda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1506 m.
Глобаре (Крушевац)
Историја
До Другог српског устанка Глобаре се налазило у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Глобаре улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадало Јагодинској нахији и Темнићској кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Глобаре живи 339 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,6 година (44,9 код мушкараца и 46,3 код жена). У насељу има 110 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,65.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Pesme na velikoj reci
Pesme na velikoj reci je jugoslovenska muzička specijalna TV emisija u produkciji RTV Beograd emitovana 1976. godine. Režirao ju je Petar Teslić a scenario je napisao Srđan Barić.
El Bordo, Santiago Ixcuintla
El Bordo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santiago Ixcuintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
San Felipe, Pénjamo
San Felipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 678 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1767 m.
Fomepizol
Fomepizol je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 82,104 Da.
Romo Lampkin
Romo Lampkin je izmišljeni lik advokata u redizajniranoj TV-seriji Battlestar Galactica koga je tumačio Mark Sheppard.
Lampkinu je tokom studija prava jedan od profesora, i glavnih uzora, bio Joseph Adama, otac komandanta Adame i djed Leeja "Apolla" Aadme. Tokom početnog sajlonskog napada mu je ubijena supruga. U seriji se pojavljuje nakon što ga predsjednica Laura Roslin i Adama imenuju kao branioca po službenoj dužnosti na suđenju Gaiusu Baltaru za izdaju, a nakon što je njegov prethodnik bio ubijen u atentatu.
Lampkin tokom suđenja počne blisko surađivati sa Leejem Adamom, ali se nakon njegovog uspješnog ishoda povlači natrag u privatnu praksu. Za vrijeme pobune koju su pokrenuli Tom Zarek i Felix Gaeta, Lampkin pomaže Leeju Adami i lojalistima da odnesu prevagu. Na samom kraju serije Lampkin preuzima mjesto posljednjeg predsjednika Dvanaest Kolonija te nadzire naseljavanje čovječanstva na Zemlju.
Opština Boghești, Vrancea
Boghești je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Bouafles (Er)
Buafl je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Andelys.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 618 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 49 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 24 metara (maksimalnoj 146 m, a minimalnoj 7 m).
Contrada Vattiato, Crotone
Contrada Vattiato je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Banjalučka biskupija
Banjalučka biskupija katoličke crkve osnovana je 5. jula 1881. godine bulom pape Leona XIII Ex hac augusta, kada je u Bosni i Hercegovini ponovno uspostavljena redovna hijerarhija. Te godine osnovane su biskupije u Banjoj Luci i Mostaru, te nadbiskupija i metropolija u Sarajevu.
Banjolučkom biskupijom nakon obnove redovne hijerarhije najprije upravlja Bečki nuncij, a od 1883. do 1884. nadbiskup vrhbosanski dr. Josip Stadler, kao apostolski administrator. U periodu 1884.-1912. godine biskup je fra Marijan Marković, kao apostolski administrator, pa prvi rezidencijalni biskup fra Josip Carić 1913.-1946.; iza njega dr. Smiljan Čekada, skop. biskup, apostolski adminstrator 1946.-1949.; dr. Dragutin Čelik, biskup 1951.-1985.; Alfred Pichler 1959.-1989. Sadašnji biskup je mons. dr. Franjo Komarica: za biskupa je posvećen 1986., i tri je godine bio pomoćni biskup pok. biskupu Alfredu Pichleru, a upravu biskupije je preuzeo 1989.
Katedralna crkva je posvećena sv. Bonaventuri. Ima 48 župa u šest dekanata koje pastoriziraju dijecezanski svećenici i franjevci, a jednu župu trenutno vode trapisti iz samostana Marija Zvijezda. Broj katolika je jako opao usljed ratnih dejstava krajem XX stoljeća, tako da ih sada na području cijele biskupije živi samo 42.000.
Trapisti imaju svoj ugledni samostan Marija Zvijezda, osnovan 1869., a franjevci ih imaju tri: Petrićevac, Jajce i Livno. Od ženskih redovničkih družbi na području biskupije djeluju Klanjateljice Krvi Kristove, Milosrdnice sv. Vinka Paulskog, Školske sestre sv. Franje, Kćeri Božje ljubavi, te Benediktinke od Prečistog Srca Marijina.
Banjolučki dekanat
Župe: Banja Luka, Barlovci, Budžak, Ivanjska, Marija Zvijezda, Motike, Petrićevac, Presnače, Šimići, Trn
Livanjski dekanat
Župe: Bila, Čuklić, Glamoč, Bosansko Grahovo, Livno, Lištani, Ljubunčić, Odžak Ćaić, Podhum, Vidoši
Jajački dekanat
Župe: Jajce, Ključ, Liskovica, Mrkonjić Grad
Prnjavorski dekanat
Župa: Dragalovci, Kotor Varoš, Kulaši, Prnjavor, Sokoline, Vrbanjci
Bosansko-Gradiški dekanat
Župe: Bosanski Aleksandrovac, Gradiška, Dolina, Nova Topola
Bihaćki dekanat
Župe: Bihać, Kozarska Dubica, Kostajnica, Novi Grad, Prijedor, Drvar, Ljubija, Sanski Most, Sasina, Stara Rijeka, Stratinska, Šurkovac
Naranjal, Atzalan
Naranjal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzalan.
Hillsdale, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 121, što je 20 (19,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Xocotla, Coyomeapan
Xocotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Coyomeapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1998 m.
Opština Tlacotepec de Mejía, Veracruz
Tlacotepec de Mejía je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 767 m.
Ponte Storto, Vicenza
Ponte Storto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
El Garbanzo, San Felipe
El Garbanzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2112 m.
Casoni Sopra, Modena
Casoni Sopra je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Poiana Humei, Oniceni
Poiana Humei je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Oniceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 271 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Glavočić rašljorepić
Glavočić rašljorepić (lat. Pomatoschistus knerii) ili glavočić Knerov je riba iz porodice glavoča (lat. Gobiidae). Naraste do 4,0 cm duljine, a živi na manjim dubinama, na poljima posidonije .Narančasto - crvenkaste je boje, sa velikom tamnom mrljom na bazi repne peraje. Mužjaci imaju brojne poprečne tamne pruge, a ženke ih imaju samo 3-4 i slabije vidljive. Također, mužjaci imaju tamnu mrlju na bazi prve leđne peraje. Nema zaobljenu repnu peraju kao većina glavoča.
Rasprostranjenost
Glavočić rašljorepić je endemska vrsta Mediterana, a i tu živi samo na par mjesta i to u Jadranu, te zapadno od Italije.
San Antonio de Aguirre, Pénjamo
San Antonio de Aguirre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 711 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1737 m.
Rwenzori
Rwenzori (prije poznato kao Ruwenzori ) ili Mjesečevo gorje (engl.: Mountains of the Moon) je gorje u središnjoj Africi, na granici Ugande i DR Kongo. 70% gorja više je od 2.500 m i predstavlja najviši i najtrajniji izvor rijeke Nil. Njegovi vrhovi (najviši vrh Margherita visine 5.109 m) su treći po visini u Africi i prekriveni su vječnim snijegom kojeg u Africi ima još samo na planinama Kilimandžaro i Kenija.
Geografija
mini| Izvanzemaljsko bilje Rwenzorija Gorje Rwenzori je nastalo prije oko 3 milijuna godina, tijekom kasnog pliocena, i uglavnom se sastoji od uzdignutih blokova kristalnih stijena kao što su: gnajs, amfibolit, granit i kvarc. Tada su nastala i tri velika afrička jezera: Albertovo jezero, Edwardovo jezero i Georgeovo jezero na zapadnoj ivici doline velike rasjeline.
Gorje je dugo oko 120 i široko oko 65 km i sastoji se od šest planina odvojenih dubokim klancima: Mount Stanley (5.109 m), Mount Speke (4.890 m), Mount Baker (4.843 m), Mount Emin (4.798 m), Mount Gessi (4.715 m) i Mount Luigi di Savoia (4.627 m). Najviši vrh je Margerita na planini Stanley. Kako se nalaze u jako vlažnom području, ovi vrhovi su gotovo stalno u oblacima.
Flora i fauna
Od životinje, u Rwenzoriju obitava oko 217 vrsta ptica (zabilježena do sada, očekuje se da će broj povećati kad park postane bolje istražen). Gorska šuma je također dom ugroženim vrstama kao što su afrički šumski slon, istočne čimpanze, crno-bijeli kolobus (Colobus) i L'Hoestov majmun (Cercopithecus lhoesti), dok se za ugroženog Rwenzorskog crnočelog ili crvenog Dujkera (Cephalophus nigrifrons) vjeruje kako je jako lokalizirana ili čak zasebna vrsta koja živi samo u ovom parku.
Povijest
Naziv Mjesečeve planine potječe od aleksandrijskog geografa Ptolomeja koji je 150. godine planinske vrhove središnje Afrike, za koje se vjeruje kako je mislio na Rwenzori, nazvao Lunae Montes, tj. "Mjesečevim planinama".
Prvi moderni europljanin koji ih je posjetio bio je Henry Morton Stanley 1889. godine, a prvi koji se popeo na njegove vrhove je bio Prince Luigi Amedeo, vojvoda Abruzzija 1906. godine, zbog čega oni imaju talijanska imena.
Na Rwenzoriju žive plemena Konjo i Amba koje su 1900. godine kolonijalne sile nasilno uključili u Kraljevstvo Toro. Oba plemena su 1950-ih pokrenula oružani pokret za otcjepljenje današnje pokrajine Rwenzururu koja je od 1963.-82. bila Kraljevstvo Rwenzururu, a koje je vlada Ugande ponovno priznala 2008. godine kao "kulturnu instituciju".
Arci-Empolitana, Roma
Arci-Empolitana je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1024 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 238 m.
San Juan Tizahuapan, Epazoyucan
San Juan Tizahuapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Epazoyucan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1457 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2473 m.
Rancho Francisco Cristerna, Santiago Ixcuintla
Rancho Francisco Cristerna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Santiago Ixcuintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Alligator, Mississippi
Aligejtor je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 208, što je 12 (-5,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hasan II od Maroka
Hasan II (Rabat, 9. jul 1929. - Rabat, 23. jul 1999.) bio je marokanski kralj od 1961. do 1999. Hasan se cijeli život predstavljao kao vrlo pobožni musliman u skladu sa geneološkom pričom njegove porodice da su oni direktni nasljednici Proroka Muhameda, preko linije Alija i Fatime (prorokove kćeri).
Biografija
Hasan II. je rođen kao najstariji sin prvog kralja Muhameda V., nakon studija prava u francuskom Bordeauxu - 1955. postavljen za komandanta Kraljevskih oružanih snaga, a 1960. za vicepremjera. Nakon smrti oca 1961 Muhameda V. uspeo se na tron.
Kao vladar Hasan je pokušao demokratizirati marokanski politički sistem inauguracijom novog ustava - 1962. kojim je uveden parlamentarni sistem. Istovremeno je ipak sebi zadržao prilično veliku poziciju u izvršnoj vlasti.
Između 1965. - 1970. pritisnut snažnom opozicijom koja je zaprijetila njegovom režimu, vladao je prilično autoritarno, ali je obnovio parlamentarizam nakon inauguracije novog ustava 1970. Nakon nekoliko pokušaja državnih udara 1971., 1972. i 1973. pokrenuo je i neke socijalne-ekonomske reforme.
Ejido Hernández, Casas Grandes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1980 m.
Londonski dokovi
Londonski dokovi (engleski: London Docklands) ili ranije Londonska luka (Port of London), je područje duž rijeke Temze u Londonu. To je teren velik gotovo 22 km² duž obale i proteže se od borougha Tower Hamlets, preko Newhama, Southwarka, Lewishama do Greenwicha.
El Roblito, Tlalixcoyan
El Roblito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlalixcoyan.
Londonski dokovi
Dokovi su vijekovima bili centar britanske pomorske trgovine. U drugoj polovini 20. vijeka brojni dokovi i prateći industrijski pogoni su napušteni ili preuređeni u nove rezidencijalno-poslovne kvartove.
El Roblito, Tlalixcoyan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Londonski dokovi
Historija
Za rimske vladavine (od 43 do početka 5. vijeka), Temza kod Londona bila je puno šira i plića, pa su relativno mali brodovi tog vremena lako pristali uz uređene obale rijeke. Kasnije za saksonske vladavine, bogatstvo luke pretvorilo je u metu nordijskih osvajača. Nakon Normanskog osvajanja (1066) vanjska trgovina i lučki promet se povećao, pa su obale rijeke istočno od Londonskog mosta tokom 12. i 14. vijeka pretvorene u pristanište to je bio močvarni teren od 110 km² duž Rotherhitha, Deptforda do Otoka pasa.
Za vrijeme vladavine Elizabete I (1558.-1603), duž sjeverne obale Temze između Londonskog mosta i Towera formirani su Legalni dokovi. Promet je brzo prerastao kapacitet tih pristaništa, pa je 1663. parlament dopustio uspostavu alternativnih pristaništa iz nužde duž obje obale. lučka aktivnost se udvostručila između 1700. i 1770., pa je na kraju tog razdoblja, u Gornjem bazenu (dio rijeke koja se proteže nešto manje od dva km ispod Londonskog mosta) znalo zateći do čak 1775 brodova, na prostoru predviđenom za svega 600. Zbog te gužve teret je ponekad ostajao tjednima neiskrcan i podložan kojekakvim pronevjerama. Kako bi se omogućilo brodovima da direktno iskrcaju teret u čuvane dokove, gdje se roba mogla odložiti u sigurna skladišta, 1802. podignuti su Karipski dokovi (West India Dock), na sjevernom kraju Otoka pasa.
Novi dokovi podignuti su 1805. u Wappingu (dio Tower Hamletsa), a već 1806. otvoreni su za promet i tzv. Istočnoindijski dokovi. Sljedeće godine postojeći Greenlandski dok (za kitove) postao je nukleus za izgradnju Trgovačkih dokova Surrey (specijaliziranih za drvo); na površini od 166 hektara, teren veći od Hyde Parka. Dokovi sv. Katarine podignuti su u zavjetrini (istočna strana) Londonskog Towera 1828. Od ostalih gradnji iz 19. vijeka treba spomenuti Kraljevske Viktorijene dokove (1855), Millwallske dokove (1868) i Kraljevske Albertove dokove (1880). U to vrijeme 1886. podignuti su i Tilburski dokovi, ali 42 km nizvodno od centra Londona.
Luka je 1909. dobila vlastitu administraciju (Port of London Authority), akronim PLA, ona je nadgledala izgradnju Dokova kralja Georga VI, posljednji veliki londonski lučki objekt, pušten u promet 1921. godine.
Châteauneuf-Val-Saint-Donat
Šatonef Val Sen Dona je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Forsalkje.
Londonski dokovi
Historija
Za Drugog svjetskog rata gotovo svi lučki objekti pretrpjeli su veliku štetu od bombardiranja. Iako se nisu nikad u potpunosti oporavili od ratnog razaranja, londonski dokovi su ubrzo zamjenjeni puno dubljom lukom kod Tilburya (koju također vodi PLA), u koju su mogli pristati veliki tankeri kontejnerski brodovi koji dominiraju međunarodnim pomorskim transportom.
Châteauneuf-Val-Saint-Donat
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 348 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 464 metara (maksimalnoj 1458 m, a minimalnoj 480 m).
Londonski dokovi
Historija
Nakon zatvaranja velikih dokova Gornjeg bazena krajem 1960-ih, PLA je prodao dio obale površine 344 hektara. Vijeće Greater Londona kupilo je 1969. prvu parcelu Dokove sv. Katarine. Iako su neka od orginalnih skladišta zadržana, na tom terenu je podignut hotel, jedriličarska marina, restorani i apartmani. Originalnost i udobnost tog projekta, uz istvovremenu pojačanu kampanju za čišćenje Temze, generirao je novi entuzijazam za dugo zanemarivano područje od 20 km napuštenih dokova i tvorničkih hala. Londonski dokovi postali su predmet ljutih nadmetanja i grozničavog planiranja koje je doseglo kulminaciju krajem 1980-ih., ali je realizaciju tih projekata prekinula ekonomska recesija.
Jedan od značajnih projekata koji je realiziran je Canary Wharf na Otoku pasa. To je kompleks visokih nebodera, trgovina, hotela i restorana čija je gradnja započela 1980-ih. Kvart je 1987. povezan sa centrom lakom gradskom željeznicom, a do kraja slijedeće dekade do njega je došla i linija londonskog metroa.
Ponte Timonchio, Vicenza
Ponte Timonchio je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Casoni Sotto, Modena
Casoni Sotto je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Posuška kultura
Za otkriće ovog fenomena najzaslužniji je Petar Oreč. Prvi je objavio sistematizovane podatke sa nalazišta koja se pripisuju ovoj kulturi, mada su neka pojedinačna nalazišta bila poznata i od ranije, ali van nekog određenog kulturnog konteksta. Prvo sistematsko istraživanje jednog nalazišta posuške kulture obavili su Borivoj Čović i Petar Oreč 1975. God. na gornjem platou Trostruke gradine u Sovićima (Grude). Uslijedilo je istraživanje gradine Nečajno kod Posušja 1977-1982. (B. Čović, B. Marijanović) i istraživanje Ravlića pećine 1980. god. Istovremeno su završena istraživanja gradina u Duvnu, Livnu, Glamoču i Buškom Blatu (Alojz Benac, Blagoje Govedarica). Borivoj Čović je 1983. god. prikazao prve rezultate Posuške kulture. Istraživanja su nastavljena i u istočnoj Hercegovini publikovana u Arheološkom leksikonu.
Rasprostranjenost
Od važnijih nalazišta najbrojnjija su naselja. Ukupno ih je evidentirano 84, od čega 51 gradinsko, 23 otvorena (vangradinska) i 10 pećina. Drugu vrstu nalazišta čine tumuli.
Canal 7, Culiacán
Canal 7 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Posuška kultura
Naselja
Najčešći oblik naselja su gradine. One se međusobno razlikuju po smještaju, veličini branjenog prostora, te po tipu i razvijenosti fortifikacije.
Kad je u pitanju smještaj, velika većina je smještena dosta nisko, na samom rubu polja ili većih dolina pogodnih za zemljoradnju. Samo manji broj je smješten na dominantan strateški položaj. Neke su podignute i na tjemenu manjih bregova, a njihov relativno nepovoljan položaj nadoknađivan je snažnom fortifikacijom. Neznatan broj je izgrađen na padinama brda ili u blizini strme litice. Poseban manji broj čine gradine izgrađene u samom polju.
I veličina gradina varira. Ima ih posve malih (promjera 30-50 metara), malih (50-100 metara) i velikih (promjera 100-150 metara), površine oko 15.000 m2 (Sovići, Kičin, Gagrice i Jasočka gradina).
Pored jednostavnih gradina sa jednim prstenastim suhozidom, pojavljuju se gradine sa bastionom i bočnim zidovima, gradine sa dva ili tri koncentrična suhozida, ili sa drugim složenijim elementima utvrđenja.
Pronađene su i gradine koje su služile i kao svetište.
Drugi važan tip su otvorena (vangradinska) naselja. Mogu se konstatovati dva tipa: koncentrisana, obično manjih dimenzija (više kuća na manjem prostoru), i naselja razbijenog tipa.
Pećine su takođe služile za boravak, obično kao sezonsko sklonište za čobane.
Privreda, duhovna kultura i organizacija društva
Osnovne privredne djelatnosti su stočarstvo i zemljoradnja. Gradine na višim brdima bila su ljetna naselja stanovništva orijentisanog na stočarstvo, dok su naselja u pećinama bila idealna za zimska boravišta pastira. Stanovnici Posuške kulture ne mogu se okarakterisati kao nomadi. Oni su nosioci sjedilačke kulture. Naselja uz polje su zimska naselja, i u njima je pronađen znatan dio žrvnjeva.
Kult mrtvih i dekorativna ukrašavanja keramike su jedina osnova njihove duhovne kulture. Nema spaljivanja, a mrtvi su sahranjivani u zgrčenom položaju. Tragovi ugljenisanog drveta i keramike u grobovima su potvrda rituala kod sahranjivanja.
Barrio de San José, Guerrero
Barrio de San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Dubnjica na Vahu
Dubnjica na Vahu je grad u Slovačkoj i četvrti po važnosti grad u Trenčinskog kraja.
Mana Pools
Mana Pools (219.600 ha) je nacionalni park koji je dio šireg zaštićenog područja prirode (Mana Pools, Sapi i Chewore) u srednjem dijelu doline rijeke Zambezi, koji se prostire od brane Kariba (klanac Zambezi) do granice s Mozambikom. Ova područja su još 1984. godine upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi zbog "iznimne koncentracije divljih životinja kao što su slonovi, bivoli, leopardi, gepardi i nilski krokodili".
Dubnjica na Vahu
Prirodni uslovi
Dubnjica na Vahu je smeštena u zapadnom delu Slovačke, blizu državne granice sa Češkom. Glavni grad države, Bratislava, nalazi se 140 km južno.
Reljef: Dubnjica na Vahu se razvila u oblasti krajnje zapadnih Karpatskih planina. Grad je smešten u kotlini najveće slovačke reke Vah. Kotlina je sa zapada ograđena planinama Bijeli Karpati, a sa istoka planinama Stražovske vrhi. Nadmorska visina grada je oko 240 metara.
Vode: Kroz Dubnjicu na Vahu protiče reka reka Vah, čiji je naziv deo naziva grada.
Istorija
Krajem 1918. Dubnjica na Vahu je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. U međuratnom vremenu ovde su izgrađen prostrani industrijski kompleks vojne industrije, koji dotadašnjem selu dao polet. U vreme komunizma naselje se naglo razvilo, pa je došlo do naglog povećanja stanovništva. Posle osamostaljenja Slovačke grad je postao njeno značajno središte, ali je došlo i do problema vezanih za prestrukturiranje privrede.
Stanovništvo
Danas Dubnjica na Vahu ima oko 25.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika opada.
Etnički sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Verski sastav: Po popisu iz 2001. sastav je sledeći:
Mana Pools
Ime je dobio po riječi mana naroda Shona, što znači "četiri", i engleske riječi pools, što znači "bazeni", jer ovo područje svake godine tijekom sezona kiša poplavi rijeka Zambezi napunivši četiri plitka jezera. Kako se jezera isušuju i povlače tijekom zimskih suša, ovo područje privlači veliki broj velikih životinja u potrazi za vodom i postaje jedno od faunom najbogatijih područja cijele Afrike. Njegovih 25.000 km² je ispresijecano vijugavim koritom rijeke Zambezi koja čini nekoliko otoka, pješčanih aluvijalnih obala i bazena, okruženih šumama mahagonija, divljih smokvi, ebanovine i baobaba.
Mana Pools se priznat kao jedan od najboljih parkova na jugu Afrike; najmanje je izgrađen i ima veliki broj svih domaćih vrsta sisavaca (pored ranije navedenih tu je i veliki broj zebri, vodenkonja, lavova i hijena) i obilje ptica (oko 450 vrsta). mini|lijevo| Slonovi prelaze preko rijeke Zambezi
Tomaševo
Selo se do 28. aprila 1952. godine zvalo Šahovići, a sada nosi naziv Tomaševo u znak sećanja na Tomaša Žižića (1909-1942), komandanta Četvrtog bataljona Treće proleterske sandžačke udarne brigade i narodnog heroja Jugoslavije.
Ouazzane
Geografija
Ouazzane leži na jugozapadnom rubu Masiva Rif, duž sjeverne padine planine Bouhelal, na nadmorskoj visini od 325 metara. Gotovo je podjednako udaljen (oko 70 km) od Chefchaouena i Ksar el-Kebira.
Historija
Ouazzane je osnovao 1727. Šarif Mula kao religijski centar kod tadašnjeg sela Dechra Jabal al-Rīḥān (Selo na planini mirta). On je bio smatran za jednog od potomaka Proroka Muhameda preko linije sultana Idrīsa II. Nakon njegove smrti njegova grobnica (turbe) postala je objekt hodočašća, a samo naselje centar za izučavanje sufizma i svetište.
Šarifi (zemljoposjedničko plemstvo) Ouazzana bili su jedni od najutjecajnijih religijskih lidera u doba prije formiranja Španjolskog protektorata u Maroku, uz sve to bili su i neobično bogati zbog velikih feuda po okolici, na koje nisu plaćali porez.
Privreda
Današnji Ouazzane je trgovački centar ratarsko-stočarskog kraja, u kom se naročito proizvodi žito.
Amfiteatar u El Džemu
Thysdrus je osobito bio uspješan za vladavine cara Hadrijana (117.-138.) kada je postao središte proizvodnje maslinovog ulja. Izgradnja amfiteatra je otpočela 238. godine za cara Gordijana I. koji je ovdje proglašen rimskim carem. No, zbog političkih sukoba i izostanka financijske podrške iz Rima, on nikada nije dovršen. Kasnije je služio kao utvrda i bio je posljednji bastion Berbera protiv arapskih osvajača. Dok je bio arapska citadela dva puta je bio napadnut topovima, posljednji put u 17. vijeku kada se stanovništvo sakrilo od osmanske vojske koja je zid raznijela topovima, a kamenje je poslužilo za izgradnju drugih građevina u gradu.
No, pored toga, amfiteatar u El Djemu je dobro sačuvan uz minimalne preinake i posljednji je spomenik ovog tipa iz rimskih vremena. On ima eliptični oblik, promjera 138 x 114 metara (arena ima promjer 64,5 x 38,8 metara), oko arene gdje se nalazilo 35,000 sjedećih mjesta, i izgrađen je od velikih kamenih blokova koji su morali biti donešeni s udaljenosti od 50 km jer je okolno kamenje bilo premekano za obradu. Izvorno je imao četiri kata i izgrađen je u potpunosti na ravnom terenu, za razliku od tadašnjeg običaja iskorištavanja padina brda kako bi se uštedjelo na materijalu. Zbog toga je morao biti sastavljen od složene mreže lučnih svodova, poput Koloseja. Ispod njega prolaze dva prolaza u kojima su životinje, zatvorenici i gladijatori čuvani prije nego bi nastupili u krvavoj areni.
Formebolon
Formebolon je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 344,445 Da.
Ejido Ignacio Zaragoza, Casas Grandes
Ejido Ignacio Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Casas Grandes.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 151 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1846 m.
Matobo
Sjeverno od nacionalnog parka se proteže Matobo rekreacijski park.
Emlyn, Kentucky
Emlin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Opština Bolotești, Vrancea
Bolotești je opština u Rumuniji u okrugu Vranča.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Emlyn, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 427.
La Aurora, Las Margaritas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1235 m.
Little Hocking, Ohio
Litl Hoking je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 263.
Lakrdija
Lakrdija (turski:. lakirdi = reč, govor) jeste termin kojim se u južnoslovenskoj književnoj istoriografiji označavaju različite vrste komedije nižeg reda. Ima mnogo dodirnih tačaka s farsom i karakterišu je grube šale, opsceni motivi i tipski likovi koji na groteskni način prikazuju neki prizor iz svakodnevnog života. Lakrdijaš je i česti južnoslovenski naziv za tipizirane komične likove u komedijama različitih naroda.
Ove grube narodske (pučke) šale, koje su prvobitno uvek improvizacije, često su kasnije prelazile u književnost, što je neretko dovodilo i do ublažavanja sirove komike. U grčkoj i rimskoj književnosti lakrdiji bi pripadali, na primer, razne faličke pesme, flijaci, mim, megarska farsa, atelanska igra i sl.
Branka Raunig
Branka Raunig, (1935, Sarajevo - 13. juni 2008, Bihać), zbog doprinosa razvoju arheološke nauke Bosne i Hercegovine i okruženja, pripada najznačajnijoj generaciji bosanskohercegovačkih arheologa 20. stoljeća.
Biografija
Rođena je u Sarajevu 1. januara 1935. godine a svoje djetinjstvo i ranu mladost provela je u Kraljevu, gdje je završila osnovnu školu i gimnaziju. Septembra 1954. upisala je studij arheologije na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, a diplomirala 1958. u klasi profesora Dr Branka Gavele, sa prosječnom ocjenom 8,85. Magistarsku diplomu stekla je na istom fakultetu odbranom teme Japodski kameni sepulkralni i sakralni spomenici, januara 1971., a doktorsku disertaciju: Figuralne predstave u kulturi prahistorijskih Japoda odbranila je također u Beogradu 1997.g.
Djela
Svoj prvi naučni rad iz prahistorijske arheologije pod naslovom "Oružje iz Kostela kod Bihaća" objavila je 1962. god. u Zborniku Krajiških muzeja. U Kostelu, nekoliko kilometara nizvodno od Bihaća, kroz svoja istraživanja nastojala je dokazati postojanje manjeg prahistorijskog naselja sa nekolicinom sojeničkih zgrada.
Objavila je više od 40 stručnih i naučnih priloga u eminentnim arheološkim časopisima, kao što su: Glasnik Zemaljskog muzeja BiH|Glasnik Zemaljskog muzeja u Sarajevu, Wissenschaftliche Mitteilungen aus Bosnisch-herzegovinischen Landesmuseums Sarajevo, Zbornik krajiških muzeja Banja Luka, Radovi Muzeja grada Zenice, Lika – izdanje Hrvatskog arheološkog društva Split, Vjesnik Arheološkog muzeja Zagreb, Opuscula archaeologica Zagreb, Arheološki vestnik Ljubljana, Arheološki pregled Ljubljana, Starinar Beograd, Arheološki pregled Beograd i dr.
S obzirom na činjenicu da je bila jedini arheolog na prostoru od cca 5.000 km2 bavila se svim periodima arheologije, te je objavila nekoliko tekstova o antičkim nalazima iz Pounja, kao i o kasnosrednjovjekovnim gradovima. Ipak, njenu osnovnu preokupaciju predstavljala je prahistorija i to poslednji milenij prije naše ere, kada su na širem prostoru oko Bihaća živjeli pripadnici plemenske zajednica Japoda, čijem je proučavanju posvetila pretežan dio svoga angažmana u arheološkoj nauci. Knjigu Umjetnost i religija prahistorijskih Japoda objavila je 2004. godine.
Branka Raunig je na dan 13. juna 2008. godine preminula od jake upale pluća. Bolovala je od astme.
Bois-Guilbert
Boa Gilber je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 185 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 190 metara (maksimalnoj 226 m, a minimalnoj 115 m).
Glavočić repaš
Glavočić repaš (lat. Lesueurigobius suerii) riba je iz porodice glavoča (lat. Gobiidae). Naraste do 5,0 cm duljine (po drugim izvorima, njegova je veličina čak i do 9 cm), a živi na većim dubinama, i do 300 m. Svijetle je boje, s žućkastim i plavkastim područjima. Rep mu je karakterističan, u obliku romba.
Rasprostranjenost
Glavočić repaš živi na istočnom dijelu Atlantika, i to oko Maroka i Kanarskih otoka, te po cijelom Mediteranu.
Casoni, Modena
Casoni je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Opština Tlachichilco, Veracruz
Tlachichilco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Põltsamaa (rijeka)
Põltsamaa (njemački: Pahle) zvana i Paala, Mustjõgi, Vakkjõgi, a nekad davno i Mõhu i Mõhkküla, je rijeka na jugoistoku Estonije duga 135 km najveća desna pritoka rijeke Pedja.
Opština Tlachichilco, Veracruz
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5272 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 845 m.