cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kliješta
Vrste
Postoje različite vrste kliješta od kojih su najpoznatije kombinirke, papagajke, švedska kliješta, francuski ključ, špicangle, kliješta za obradu papaka i kopita, Burdizzo kliješta, cvikcangle i razna druga.
Skotdejl
Skotdejl se može odnositi na
Јан Бажик
Јан Бажик (Бачки Петровац, 25. I. 1957. – Сремска Каменица, 24. II. 2007), енигмата.
Животопис
У родном месту завршио је основну школу и гимназију. На Природно-математичком факултету (ПМФ) у Новом Саду дипломирао је на групи за математику и постао професор математике. Предавао је математику и информатику у Бачком Петровцу, Пивницама код Бачке Паланке и Кулпину код Бачког Петровца те дуги низ година у основној школи у Гложану, у којој је био и директор и где га је затекла прерана смрт 2007. године.
Састављање загонетака
Први енигматски рад (ребус) објавио је као петнаестогодишњак у 116. броју бјеловарског часописа Чвор-разбибриге 25. 11. 1972. године. Отада па до смрти објавио је око 15.000 енигматских састава разних врста. Био је свестран енигмата, али су му на првом месту биле укрштене речи (посебно скандинавке), на другом анаграми, затим остале загонетке. Сарађивао је у готово свим значајнијим енигматским листовима на српскохрватском језику на бившим југословенским и српским просторима, а радове су му објављивали и неенигматски листови.
Укрштене речи су му биле беспрекорне, с белинама, лепим речима и великом повезаношћу, решиве, без рекордерских амбиција. И као анаграмист је био изванредан, што може да се види из састава датих под насловом "Изабране загонетке".
Уређивање и квизови
Уређивао је енигматске рубрике у неким неенигматским листовима ("Дневник", "Добро јутро", "Мали Невен", "Невен", "Риборевија").
Уредио је један (једини) број новосадског "Макси Ребуса" (издавач Меркс), који више није излазио на формату А4).
На словачком језику
Састављао је и загонетке на словачком језику и објављивао их у војвођанским часописима на словачком "Хлас људу", "Ровина", "Взлет". Састављао је и загонетке за уџбенике основе школе на словачком. Објавио је више чланака о врстама загонетака у словачкој енигматици и више прилога на словачком језику у часописима "Ровина" и "Взлет" тематски везаних за тумачење загонетака.
Чланства и такмичења
Од 1975. године био је члан Енигматског удружења "Чвор" из Бјеловара, а у новије време Удружења енигмата "Вук Караџић" и Енигматског клуба "Нова загонетка" из Београда. Такође је био члан Енигматског клуба Пирамида из Новог Сада од његовог оснивања 1987. године
Учествовао је на више конкурса за састављање и решавање загонетака, на којима је или побеђивао или освајао висока места. Учествовао је и на више сусрета енигмата Србије. На 6. сусретима енигмата Србије у Бајиној Башти 2006. године био је члан победничке екипе ЕК "Нова загонетка" у састављању анаграма (са Радомиром Мићуновићем и Динком Кнежевићем).
Заступљеност у књигама
Представљен је у лексиконима Стјепана Хорвата "Лексикон загонетача Југославије" (Бјеловар, 1979), Ивице Млађеновића "Истакнути српски енигмати" (1999) и у Лазаревић-Вуковићевом "Лексикону српских енигмата" (2007). Помиње се и у књигама Алојза Буљана "Комбинаторика у играма ријечи" (Новска, 2003) и Славка Пелеха "Библиографија енигматике" (Бјеловар, 1978), а у књизи Зорана Радисављевића "Свет анаграма" (Београд, 2004) налазе се чак 27 његових састава.
Цијели 158. број бјеловарске Чвор-крижаљке био је испуњен Бажиковим загонеткама. На 2. страници објављена је и његова слика с биографским чланком, који је написао Стјепан Тумпић.
Изабране загонетке
Анаграм Јана Бажика "Лексикон српских енигмата", стр. 32 (Најбољи састав на Интернетском купу за анаграмисте 2003. године) ВРАШКИ РУС ЈЕ ПЕСНИЧКА ЛЕГЕНДА! Решење: Александар Сергејевич Пушкин
Приватни живот
Осим енигматике хоби му је био и риболов. Активно је учествовао у раду риболовног друштва, месне заједнице и културно-уметничког друштва у Гложану. Био је ожењен и има двоје деце.
Bertrand Russell
'''Bertrand Arthur William Russell, 3. grof Russell''' (Trelleck, 18. svibnja 1872 – Penrhyndeudraeth, 2. veljače 1970) bio je engleski filozof, matematičar, logičar, povjesničar i društveni reformator.
Na Trinity Collegeu u Cambridgeu studirao je filozofiju i matematiku, gdje po završetku studija 1895. počinje sveučilišnu karijeru, ali je 1916. udaljen zbog borbene proturatne agitacije, a 1918. je iz istog razloga zatvoren na šest mjeseci. Potomak je ugledne plemićke obitelji, ali ubrzo i sam stječe glas slobodnog mislioca, pacifista, kritičara građanskog morala i borca za ljudsku jednakost. Politički se angažira na lijevom krilu laburističke stranke, ali na zastupničkim izborima 1922. i 1923. nema uspjeha. Od 1938. do 1944. predavao je na različitim sveučilištima u SAD-u, a tek je 1944. ponovno izabran za profesora na Trinity Collegeu. I nakon Drugog svjetskog rata nastavlja s političkim aktivnošću humanista: bori se protiv "ludila hladnog rata", predsjedava Međunarodnom sudu za utvrđivanje ratnih zločina u Vijetnamu, pa je u 89. godini drugi put zatvoren kao vođa i sudionik antinuklearnih demonstracija.
Godine 1950. dobio je Nobelovu nagradu za književnost. Njegovo prvo filozofsko zanimanje vezano je uz matematički prikaz filozofije, a iz te faze proizašlo je monumentalno djelo "Principia mathematica" nastalo u suradnji s A. N. Whiteheadom, koje je obojici autora donijelo svjetsku slavu i postalo ishodište novog smjera u filozofiji i matematici. Već 1901. istaknuo se kao briljantan logičar, uočivši paradoks koji je proizlazio iz petog aksioma Fregeove logičke analize aritmetike (Russellov paradoks). U svojoj konkretnoj društvenoj borbi decidirani je kritičar svake dominacije, proizlazila ona iz vlasništva, države ili iz međurasnih i međuspolnih odnosa.
Porijeklo
thumb|220px|[[John Russell, vikont Alderley|John Russell, Bertrandov otac, izvršio je velik utjecaj na liberalne ideje svoga sina.]] Bertrand Russell je rođen 18. svibnja 1872. u Cleddon Hallu, Trellech, Monmouthshire u liberalnoj aristokratskoj obitelji.
Russellovi su postali prominentna obitelj još puno prije Lorda Johna, već za vrijeme dinastije Tudor. Stekli su status jedne od najvažnijih vigovskih obitelji, te su sudjelovali u svim važnijim događajima od ukidanja samostana 1536. - 1540., preko Slavne revolucije 1688., pa sve do Velikog reformnog akta iz 1832.
Oba su Russellova roditelja bila poprilično radikalna za svoje doba. Russellov otac, vikont Alderley, bio je ateist i svjesno je pristao na aferu njegove supruge s biologom Douglasom Spaldingom, učiteljem njihove djece. Oboje su bili oštri pobornici kontracepcije, iako je u to vrijeme bila iznimno skandalozna. Ateizam Johna Russella bio je evidentan kada je filozofa Johna Stuarta Milla pitao da bude Bertrandov sekularni kum. Iako je Mill umro samo godinu dana nakon Bertrandovog rođenja, njegovi su spisi imali velik utjecaj na njegov život.
Djetinjstvo i adolescencija
Russell je imao jednog brata, Franka (koji je bio stariji čak 7 godina), i jednu sestru, Rachel (koja je bila starija 4 godine). U lipnju 1874. majka mu umire od posljedica difterije, a nedugo nakon nje umire i Rachel. U siječnju 1876., nakon što se duže vrijeme borio s depresijom, umire i Bertrandov otac, od posljedica bronhitisa. Frank i Bertrand tada odlaze kod svoje bake i djeda u Pembroke Lodge, koji su od tada postali njihovi skrbnici. Njegov djed John umire 1878., a sam Bertrand ga se uvijek sjećao kao dragog starca u kolicima. Kao posljedica toga, Russellova baka bila je dominatna ličnost tijekom njegova djetinjstva, ali i mladosti.
Lady Russell je potjecala iz škotsje prezbiterijanske obitelji, te je zbog toga i pokušala pobiti (doduše, i uspjela je) oporuku svog supruga prema kojoj su Frank i Bertrand trebali biti odgajani kao agnostici. Unatoč religijskom konzervativizmu, Lady Russell je bila poprilično liberalna (prihvaćala je darvinizam i teoriju evolucije), a njezin je odgoj imao poprilično vidljiv utjecaj na Russella po pitanju socijalne pravde i borbe za prinicpe. Čak je i njezin najdraži biblijski citat postao njegovo geslo. No, sama atmosfera u Pembroke Lodgeu bila je poprilično formalna, obilježena molitvom i emocionalnom represijom. Frank je na ovo reagirao otvorenom pobunom, dok je mlađi Bertran naučio kako potisnuti svoje osjećaje.
U ovom periodu Russell se upoznaje i sa djelom Percyja Bysshea Shelleyja. U svojoj je autobiografiji napisao:
Sveučilišno doba i prvi brak
thumb|levo|200px|Russell nakon diplomiranja [[1893.]] Godine 1890., Russell je dobio stipendiju za studij matematike na Trinity koledžu u Cambridgeu. Tu je Russell upoznao mlađeg Georgea Edwarda Moorea i Alfreda Northa Whiteheada, koji ga je preporučio takozvanim Apostolima iz Cambridgea. Ubrzo je pokazao znatno znanje iz matematike i filozofije, te je diplomirao 1893., a post-diplomski studij završio je 1895. godine.
Vrlo važan događaj u Russellovu životu bio je susret s kvekerkom Alys Pearsall Smith, koju je upoznao sa 17 godina. Ubrzo je postao dobar obiteljski prijatelj (oni su ga zvali unuk Lorda Johna), te su se oni dosta često hvalili s njim i putovali s njim po kontinentu. Upravo je s njima Russell posjetio slavnu Parišku izložbu iz 1889. i popeo se na Eiffelov toranj nedugo nakon što je završen.
Ubrzo se zaljubio u Alys, koja je diplomirala na Sveučilištu Bryn Mawr blizu Philadelphije, te se, protivno željama svoje bake, oženio njom 13. prosinca 1894. Njihov se brak počeo raspadati 1901. godine kada je Russell, dok se vozio na bicikli, shvatio da ju više ne voli. Ona ga je pitala voli li ju, a on je hladnokrvno odgovorio da ne voli. Russell također nije volio Alysinu majku, koju je smatrao okrutnom i željnom kontrole. Bio je to bijedan brak koji se, nakon dugog vremena odvojenosti, raspao 1921. Russell je tijekom ovog perioda imao nekoliko pasionatnih (često i simultanih) afera s mnogim ženama, među koje spadaju Lady Ottoline Morrell i glumica Lady Constance Malleson.
Rana karijera
Russell je književnu karijeru započeo 1896. izdavanjem djela Njemačka socijaldemokracija, političke studije koja je indicirala njegov doživotni interes za politiku i društvene teorije. Iste godine je održao predavanje o njemačkoj socijaldemokraciji na Ekonomskom fakultetu u Londonu, gdje će se ponovo vratiti 1937. s predavanjem o znanosti moći. Bio je i član skupine The Coefficients, skupine socijalnih reformatora koju su 1902. utemeljili Sidney i Beatrice Webb. thumb|180px|Naslovnica Russellovog magnum opusa - [[Principia Mathematica]] Godine 1905. piše esej O obilježavanju koji je izdan u filozofskom listu Mind. Godine 1908. Russell postaje član Kraljevskog društva. Godine 1910. izdana su prva tri sveska djela Principia Mathematica, koje je Russell napisao s Alfredom Northom Whiteheadom, što je Russella, uz već prije izdano djelo Principi matematike, učinilo svjetski renomiranim stručnjakom na tom polju. Godine 1911. upoznaje (tada) studenta iz Austrije, Ludwiga Wittgensteina, koga je smatrao genijem i njegovim nasljednikom na polju logike. Russell je mnogo vremena provodio brinući se za Wittingsteinove brojne fobije i česte napadaje očaja. Iako mu je to oduzimalo puno energije, Russell je nastavio podupirati i brinuti se o Wittingsteinu, te poticati njegov akademski razvoj, kao i izdavanje Wittingsteinovog slavnog djela Tractatus Logico-Philosophicus 1922.
Prvi svjetski rat
thumb|left|220px|Russell 1907. godine Tijekom Prvog svjetskog rata, Russell je bio jedan od malobrojnih intelektualaca koji su se bavili pacifizmom. Godine 1916. izbačen je s Trinity Collegea nakon osude donesene prema Aktu o obrani. Jedna kasnija osuda donijela mu je šestomjesečnu zatvorsku kaznu koju je služio u Brixtonu. Iz zatvora je pušten u rujnu 1918.
Međuratni period i drugi brak
U kolovozu 1920. Russell odlazi u Rusiju kao dio službene britanske delegacije koja je trebala istražiti učinke Ruske revolucije. Tamo je upoznao Lenjina i razgovarao s njim punih sat vremena. U svojoj će autobiografiji Russell kasnije napomenuti kako ga je Lenjin poprilično razočarao, te da je u njemu osjetio dozu pokvarenosti. Također je krstario Volgom na parobrodu. Russellova ljubavnica, Dora Black, neovisno je o njemu u isto vrijeme boravila u Rusiji. Ona sama bila je poprilično entuzijastična zbog revolucije, dok su Russellovu inicijalnu podrušku uništila osobna iskustva.
Uskoro će Russell otići u Peking, zajedno s Dorom, gdje će godinu dana predavati filozofiju. U Kinu je otišao s popriličnim entuzijazmom i nadom jer je Kina tada bila u fazi tranzicije. Dok je tu boravio obolio je od pneumonije, zbog čega je došlo do toga da japanske novine izdaju njegovu lažnu osmrtnicu. Kada je par boravio u Japanu tijekom povratka u domovinu, Dora je svijet obavijestila da "Gospodin Bertrand Russell, koji je prema japanskim medijima mrtav, nije u mogućnosti dati intervju japanskim novinarima." Mediji nisu bili zadovoljni ovim komentarom i nije im se nimalo svidio upotrebljeni sarkazam.
Kada se par, 26. kolovoza 1921., vratio u Englesku, Dora je bila u šestom mjesecu trudnoće, zbog čega je Russell organizirao brz razvod od Alys i oženio Doru 27. rujna 1921., samo 6 dana nakon razvoda. U tom je braku rođeno dvoje djece, John Conrad Russell (16. studenog 1921.) i Katharine Jane Russell (29. prosinca 1923.). Russell je u ovom periodu obitelj uzdržavao novecm kojeg je zaradio od pisanja popularnih knjiga o fizici, etici i obrazovanju za laike. Postojale su i priče kako je Russell u ovom periodu imao aferu s Vivienne Haigh-Wood, suprugom pisca Thomasa Stearnsa Eliota.
Godine 1927. osniva zajedno s Dorom eksperimentalnu školu Beacon Hill. Russell je školu napustio 1932., a Dora je u njoj ostala sve do 1943. godine.
Nakon smrti brata Franka 1931., Russell je postao 3. grof Russell. Kasnije je rekao da mu je ta titula bila korisna isključivo u rezervaciji hotelskih soba.
Uskoro je Russellov brak s Dorom postajao sve turbulentniji, a trenutak kraha došao je zbog sukoba oko dvoje djece koje je Dora imala s novinarom Griffinom Barryjem. Razdvojili su se 1932. i na koncu i razveli. Dana 18. siječnja 1936. Russell se oženio po treći put, ovaj put za studenticu na Oxfordu, Patriciju Spence, koja je bila guvernata njegove djece od ljeta 1930. Russell je u ovom braku imao jednog sina, Conrada Sebastiana Roberta Russella, koji će kasnije postati istaknuti povjerničar i jedna od najprominentnijh figura liberalno demokratske stranke.
Drugi svjetski rat
thumb|220px|Portret Bertranda Russella iz [[1916. godine|left]] Russell je nakon Drugog svjetskog rata prvo radio na Sveučilištu u Chicagu, a kasnije je otišao u Los Angeles gdje je predavao na Kalifornijskom sveučilištu. Godine 1940. dobiva posao profesora na Gradskom sveučilištu u New Yorku, no ubrzo, nakon javnog pritiska, dobiva otkaz. Njegovi stavovi (pogotovo oni o seksualnom moralu izneseni u djelu Brak i morali deset godina ranije) učinili su ga "moralno nekompatibilnim" za predavanje na tom sveučilištu. Protest protiv Russella započela je majka jesnog studenta koji nije, prema dotadašnjem uspjehu, mogao pohađati njegove satove matematičke logike. Mnogi intelektualci, koje je predvodio John Dewey, protestirali su zbog ovakvog tretmana. Einsteinov slavni aforizam - "Veliku umovi su uvijek nailazili na nasilnu opoziciju od strane mediokritetnih umova...", nastao je upravo u njegovom otvorenom pismu podrške Russellu. Dewey je zajedno s Horaceom M. Kallenom uredio zbirku članaka o gore navedenoj aferi u knjizi Slučaj "Bertrand Russell". Russell se ubrzo pridružio Fundaciji Barnes gdje je držao niz predavanja o povijesti filozofije raznovrsnoj publici. Ta će predavanja na koncu postati osnova za njegovu knjigu Povijest Zapadne filozofije. Njegovo se prijateljstvo s ekscentričnim Albertom C. Barnesom u ovom periodu raspalo, te se vratio natrag u Irsku kako bi predavao na Trinityju.
Kasniji život
Tijekom 1940-ih i 1950-ih, Russell je sudjelovao u mnogim BBC-jevim emisijama, posebno na trećem programu, o raznim filozofskim temama. U ovom je periodu Russell već bio svjetski poznat, te je shodno s time bio česta tema raznoraznih novinskih članaka, a često su ga ljudi zvali za savjete o raznim, čak i najbanalnijim stvarima. Prilikom puta na predavanje u Trondheim, Russell je bio jedan od 24 preživjela (od ukupno 43 putnika), u padu zrakoplova kod Hommelvike u listopadu 1948. godine. Njegova Povijest zapadne filozofije (1945.) postala je svjetski best-seller, te mu je bila stalan izvor prihoda do kraja njegova života.
U jednom govoru iz 1948., Russell je naglasio kako bi bilo moralno gore ući u rat sa SSSR-om nakon što oni dobiju atomsku bombu nego dok je nisu imali, jer bi u tom slučaju pobjeda Zapada bila brža i s manje žrtava, dok bi u prvom slučaju bilo pogubnije ratovati sa zemljom koja također ima bombu. U to je vrijeme jedino SAD imao atomsku bombu, no SSSR je vršio iznimno agresivnu politiku prema zemljama Istočne i Jugoistične Europe, šireći time svoju sferu utjecaja. Analiza ovog govora dovela je do stvaranja dvaju grupacija, jedne, koji je predvodio Lawson, svjedok Russellovog govora, koja je tvrdila da je Russell odobravao napad na SSSR i druge, koju je predvodio Griffin, a čija se analiza temeljila na transkriptu govora, koja je tvrdila da je Russell samo objašnjavao korisnost američkog nuklearnog arsenala u sprečavanju sovjetskog širenja po Istočnoj Europi.
Russell je 9. lipnja 1949., prilikom proslave kraljevog rođendana, nagrađen Ordenom postignuća, a sljedeće godine mu Švedska akademija uručuje Nobelovu nagradu za književnost. Prlikom uručivanja prve, kralj George VI. je dao svoju podršku, ali je bio blago posramljen zbog činjenice da je tu nagradu dao bivšem zatvoreniku, rekavši mu, prilikom dodjele: "U nekoliko ste se prilika ponašali na način koji ne bi bio prihvatljiv." Russell se na to nasmijao, a kasnije je rekao kako mu je na um odmah pao odgovor: "Da, kao ni vaš brat."
Russell se 15. prosinca 1952., nedugo nakon razvoda, oženio po četvrti put, ovaj put s Edith Finch. Njih dvoje su se poznavali još od 1925., a Edith je predavala engleski jezik na sveučilištima u Engleskoj i SAD-u, dijeleći stan punih 20 godina sa Russellovom dobrom prijateljicom, Lucy Donnelly. Edith je s Bertrandom ostala sve do njegove smrti, a brak je, po svemu sudeći, bio poprilično sretan i blizak. Uskoro je Russellov sin John obolio od mentalne bolesti, što je uzrokovalo mnoge sukobe s Dorom, Russellovom bivšom suprugom i Johnovom majkom. Johnova supruga Susan je također bolovala od nekakve mentalne bolesti, zbog čega su Russell i Edith postali pravni skrbnici njihovih triju kćeri. Kasnije se ispostavilo da dvije od njih imaju shizofreniju.
Politički aktivizam
thumb|200px|[[Jean-Paul Sartre, najznačajniji europski egzistencijalist i važan politički aktivist. Sartre se uz Russella ponajviše zalagao za stvaranje suda za ratne zločine počinjene od strane Amerikanaca u Vijetnamu]] Russell je veći dio 1950-ih i 1960-ih proveo baveći se političkim aktivizmom, ponajviše oko pitanja nuklearnog razoružanja i procesuiranja ratnih zločina počinjenih tijekom Vijetnamskog rata (vidi Russell-Sartreov Sud za ratne zločine u Vijetnamskom ratu). Godine 1955. izlazi Russell-Einsteinov manifest, dokument koji se strogo zalagao za nuklearno razoružanje, a osim Russella i Einstaina, potpisalo ga je još 11 najprominentnijih nuklearnih fizičara i intelektualaca tog doba. Russell je u ovom periodu napisao i velik broj pisama svjetskim vođama. Tijekom 1960-ih bio je i u kontaktu s Lionelom Rogosinom dok je ovaj snimao svoj antiratni film Dobra vremena, divna vremena, a postao je i heroj mnogim mladima iz pokreta Nova ljevica. Tijekom 1960-ih je otvoreno izražavao nezadovoljstvo onim što je on smatrao politikom nuklearnog genocida koju je provodila vlada SAD-a. Godine 1963. uručena mu je Jeruzalemska nagrada, nagrada koja se dodijeljuje piscima koji se bave slobodama individualaca u društvu. Iste godine, čak 45 predlagadetelja predložilo ga je za Nobelovu nagradu za mir, no ista je te godine dodijeljena Crvenom križu. U listopadu 1965., Russell kida svoju člansku iskaznicu Laburističke stranke jer se pribojao kako će britanska vlada poslati vojnike u Vijetnam kao pripomoć SAD-u.
Posljednje godine i smrt
Russell je 1967., 1968. i 1969. izdao svoju trodjelnu autobiografiju. Dana 23. studenog 1969. Russell je pisao časopisu The Times naglašavajući da je priprema namještenih suđenja u Čehoslovačkoj "izrazito alarmantna". Istog mjeseca šalje apel Generalnom tajniku UN-a U Thantu tražeći njegovu podršku oko osnivanja međunarodnog suda s ciljem istraživanja američkih ratnih zločina u Južnom Vijetnamu. Sljedećeg je mjeseca poslao protestno pismu Alekseju Kosiginu zbog izbacivanja Aleksandra Solženjicina iz Društva pisaca.
Dana 31. siječnja 1970., Russel izdaje izjavu u kojoj osuđuje izraelsku agersiju na Bliskom istoku i poziva na povlačenje iz teritorija okupiranih 1967. U izjavi je pisalo sljedeće:
Ovo je bio posljednji čin Russellovog političkog djelovanja. Javno je pročitan na Međunarodnoj konferenciji parlamentaraca u Kairu 3. veljače 1970., dan nakon njegove smrti.
Russell je umro od influence, 2. veljače 1970., u svome domu Plas Penrhyn, u mjestu Penrhyndeudraeth, Merionethshire, Wales. Kremiran je u mjestu Colwyn Bay 5. veljače 1970. Kao što je i naglasio u oporuci, na pogrebu mu nije bilo nikakvih vjerskih obilježja. Njegov pepeo je nakon godina dana prosut po velškim planinama.
Sistematizacija vlastitog života
U svojoj 84. godini, Russel je u predgovor novog izdanja svoje autobiografije ubacio kratki odlomak od 5 paragrafa, naslovljen ZA ŠTO SAM ŽIVIO, u kojem daje kratku sistematizaciju svog života.
<blockquote=Russell autobio>Tri strasti, jednostavne, ali iznimno snažne, vladale su mojim životom: želja za ljubavi, potraga za znanjem i neprobojno žaljenje za patnje čovječanstva. Ove su me strasti, kao velika krila, vodile ovamo i onamo, ćudnim putem, preko dubokog oceana boli, dosežući sam rub očaja. Želio sam ljubav, kao prvo, jer donosi ekstazu — ekstazu toliko moćnu da bih često žrtvovao cijeli svoj život za tih par sati užitka. Tražio sam ju, uostalom, jer oslobađa od samoće - te strašne samoće u kojoj nečija drhteća svijest gleda s ruba svijeta prema hladnom, beživotnom ponoru. Želio sam ju, na koncu, jer sam u savezu ljubavi vidio, u mističnoj minijaturi, viziju raja koju su svetci i pjesnici zamišljali. To sam želio i, iako se možda čini predobro za ljudski život, to sam, napokon, i pronašao. S jednakom sam strašću potraživao znanje. Želio sam razumjeti srca ljudi. Želio sam znati zašto zvijedze sjaje. I želio sam shvatiti pitagorejsku vještinu prema kojoj broj ima kontrolu iznad tijeka. Dio ovoga, ali ne previše, sam i uspio. Ljubav i znanje, koliko su mogle, nosile su me prema nebesima. No žaljenje me uvijek vratilo natrag na zemlju. Jeke bolnih uzvika odbijaju se u mom srcu. Gladna djeca, mučenici, bespomoćni starci koje njihova vlastita djeca mrze i cijeli svijet samoće, siromaštva i boli prave svinjariju od onoga što bi ljudski život trebao biti. Ja želim iskorijeniti zlo, ali ne mogu, te i ja sam patim. Ovo je bio moj život. Smatram da je vrijedan življenja i rado bih ga ponovo proživio kad bi mi se pružila prilika.'''
Thayer, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 497, što je 3 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Geoffroy II od Gâtinaisa
Geoffroy II od Château-Landona (Geoffroy de Château-Landon; ? - 1043/1046) bio je grof od Gâtinaisa u srednjovjekovnoj Francuskoh. Prema tradiciji se smatra sinom grofa Geoffroya od Gâtinaisa i Beatrice od Macona, kćeri Aubryja II od Macona, ali nova genealoška istraživanja sugeriraju kako bi također mogao biti sin Hugues od Perchea, još jednog od supruga Beatrice. Godine 1035. se oženio za Ermengarde od Anjoua, kćer znamenitog grofa Fulka Nere. . Sa njom je imao kćer Hildegarde i dva sina koji su kasnije postali grofovi Anjoua - Geoffroya III (1040 - 1096) i Foulquesa IV (1043 - 1109) Ermengarde se nakon njegove smrti preudala za vojvodu Roberta I od Burgundije. Njegov unuk Etienne (Foulquesov sin) je kasnije postao kralj Engleske pod imenom Stephen.
Bertrand Russell
Titule i počasti
Russell je tijekom života nosio nekoliko titula i počasti:
Stavovi o filozofiji
Russell se danas uglavnom smatra jednim od utemeljitelja analitičke filozofije. Velik utjecaj na njega je izvršio Gottfried Leibniz, a tijekom života je pisao o svim filozofskim idejama osim o estetici. Najplodniji je bio na polju metafizike, filozofiji i logici matematike, filozofiji jezika, logici i epistemologiji. Kada je Brand Blanshard upitao Russella zašto nikada nije pisao o estetici, ovaj mu je odgovorio da je to zbog toga jer o njoj ništa ne zna, dodajući: "no, to nije dobar izgovor, jer prijatelji mi govore da me to nije spriječilo u pisanju o drugim temama."
Stavovi o društvu
Politički i društveni aktivizam su bili sastavni dio Russellova života sve do njegove starosti, što daje dodatan značaj njegovom bogatom opusu.
Russell je politički aktivan ostao, doslovno, do kraja života, pišući svjetskim vođama i posuđujući svoje ime mnogim političkim manifestima. Neki danas smatraju da je pri kraju života svojim mlađim sljedbenicima dao previše slobode zbog čega su oni koristili njegovo ime u menifestima koje on sam vjerojatno ne bi potpisao. Postoje teze da je sam Russell postao svjestan ove činjenice kada je otpustio svog osobnog tajnika, Ralpha Schoenmana, koji je u to vrijeme bio gorljivi ljevičar.
Seven Springs
Seven Springs se može odnositi na
Štedrica
Štedrica je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Dubrovačko primorje, Dubrovačko-neretvanska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 58 stanovnika te 12 obiteljskih kućanstava 2001. godine.
Telford
Telford se može odnositi na
Silverdejl
Silverdejl se može odnositi na
Sertralin
Sertralin hidrohlorid (Zoloft, Lustral) je antidepresiv iz klase selektivnih inhibitora preuzimanja serotonina (SSRI). Njega je plasirao na tržište Pfizer 1991. godine. Sertralin se primarno koristi za lečenje kliničke depresije kod odraslih pacijenata, kao i opsesije, panike, i socijalne fobijes kod odraslih i dece. On je bio najviše propisivani antidepresant in SAD 2007. sa 29,652,000 lekarskih recepata.
Efikasnost sertralina u lečenju depresije je slična starijim tricikličnim antidepresantima, ali su njegove nuspojave znatno manje izražene. Razlike u poređenju sa novijim antidepresantima su suptilnije i uglavnom ograničene na nuspojave. Postoji evidencija da je sertralin možda delotvorniji nego fluoksetin (Prozac) za pojedine tipove depresije. Sertralin je veoma efektivan u lečenju panike, dok je kognitivna terapija ponašanja bolja za lečenje opsesivnih poremećaja, bilo sama ili u kombinaciji sa sertralinom. Mada je odobren za socijalnu fobiju i posttraumatski stresni poremećaj, sertralin proizvodi samo skromna poboljšanja kod tih oboljenja. Sertralin takođe olakšava simptome predmenstrualnog disforičnog poremećaja i može da se koristi u pod-terapeutiskim dozama ili s vremena na vreme za njegovo lečenje.
Indikacije
Sertralin he odobren za sledeće indikacije: klinička depresija, opsesivni poremećaj, posttraumatski stresni poremećaj, predmenstrualni disforični poremećaj, panika i (socijalna fobija).
Mehanizam dejstva
Sertralin primarno inhibitor preuzimanja serotonina (SRI), sa Ki=3.4 nM. Terapeutske doze sertralina (50–200 mg/dan) u toku četiri nedelje proizvode 80–90% inhibicije serotoninskog transportera (SERT) u strijatumu na osnovu merenja pozitronskom emisionom tomografijom. Dnevna doza od 9 mg je dovoljna da inhibira 50% SERT-a.
Sertralin je takođe inhibitor preuzimanja dopamina, sa Ki=260 nM, agonist σ1 receptora sa 5% njegove SRI potentnosti, i α1-adrenoreceptorski antagonist sa 1–10% njegove SRI potentnosti. Međutim, neke studije tvrde da je on zapravo antagonist σ1 receptora.
Autonomne disfunkcije kao deo nuspojava
Impotencija, povećano slinjenje, hladna koža, midrijaza, a nešto ređe glaukom, prijapizam, vazodilatacija.
Snajdertaun
Snajdertaun se može odnositi na
Casa Petra, Chieti
Casa Petra je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Turpija
thumb|Površina turpije thumb|Turpije
Turpija (u uporabi je i naziv lima) je vrsta ručnog alata koji se sastoji od nazubljene šipke, odnosno šipke grubih dodirnih poveršina. Koristi se za glačanje ili struganje. Alat je obično postavljen na dršku.
Podjela
Turpije se dijele prema nekoliko osobina. Jedna od osobina je presjek alata koji može biti spljošten, okrugao, polukružan, kvadratni ili trokutast, a postoje i turpije posebnog oblika namijenjene specijalnim obradama. Druga osobina je veličina zubaca, koji mogu biti od grubih i hrapavih do finih.
thumb|
Svisvejl
Svisvejl se može odnositi na
Stokdejl
Stokdejl se može odnositi na
Oreksin-A
Oreksin A, ili hipokretin-1, je prirodni, visoko pobuđivački, neuropeptid koji se oslobađa iz hipotalamusa. Kao farmaceutski lek, oreksin A se najčešće koristi u obliku nazalnog spreja. Oreksin A se suprotstavlja intelektualnim nedostacima i menjati metabolizam mozga, koji se sreće kod neispavanih osoba.
Nuspojave
Do sada upotreba oreksina A na laboratorijskim životinjama nije pokazala negativne nuspojave. Pozitivne nuspojave ovog leka su poboljšanje kognitivnih sposobnosti i funkcionalnosti u neispavanom stanju. Upotreba oreksina A takođe povećava uzbuđenje, budnost, pažnju, i mišićni tonus. Oreksin A nema efekta na test subjekte koji su ispavani. Studije i testiranje ovog leka su prilično novi i do sad nije korišten na čoveku. Smatra se da je najvažnija moguća nuspojava oreksina A suzbijanje efekata narkolepsije.
Structure
Oreksin-A je peptid koji sadrži 33 aminokiselina. Njegov N-terminalni ostatak je piroglutamin. Ovaj peptid ima dva intramolekulska disulfidna mosta između ostataka u pozicijama 6 i 12, i 7 i 14.
Drago Marić
Drago Marić (Kninsko Polje, 16. listopada 1939. - ), hrvatski novinar i publicist, povjesničar športa
Životopis
Drago Marić, novinar, publicist i povjesničar športa, rođen je u Kninskom Polju 16. listopada 1939. godine. Osnovnu školu pohađa u Kutini i Kninu, gimnaziju u Zadru, a na Filozofskom fakultetu u Zadru diplomira hrvatski jezik s jugoslavenskim književnostima 1964.
Još kao student, 1961. godine, radio je u osnovnoj školi u Ninu. Od 1965. - 1968. radio je kao nastavnik u Školi učenika u privredi u Kninu. Od 1968. do 1979. radio je u zadarskom Zavodu za zapošljavanje. Potom je 1979. - 1991. godine bio prvi profesionalni tajnik Nogometnoga saveza Zadar, a zatim od 1991. do umirovljenja 2002. profesionalni novinar Slobodne Dalmacije.
Godinama je bio aktivni športaš, igrajući 8 sezona nogomet za NK Zadar, te 2 sezone za NK Goran iz Zatona kraj Zadra.
Novinarski rad
Pisati je počeo još kao student 1961. godine. Bio je dugogodišnji suradnik Sportskih novosti, Vjesnika, zadarskog Narodnog lista, Zadarskog lista, Regionala, Vox - glasa Zadra, te kraće vrijeme ljubljanskog Dela, sarajevskog Večernjeg lista, riječkog Novog lista, kao i radio postaja Radio Zadar i Radio Zagreb. Od 1991. do umirovljena radio je kao profesionalni novinar na mjestu urednika športa za Zadarsku županiju u Slobodnoj Dalmaciji.
Publicistički rad
Uz športsko-novinarski rad bavi se poviješću zadarskog športa. Autor je 17 samostalnih knjiga i brošura. Knjiga Bog je stvorija čovika, Zadar košarku bila je 1996. godine na izložbi Hrvatske knjige u New Yorku.
Djela
Samostalne publikacije:
Dovršene knjige (u rukopisu): Sudjelovao je kao stručni suradnik u monografiji Legenda o Krešimiru Ćosiću.
Suradnik je u još osam knjiga.
Autor je 22 feljtona iz povijesti zadarskog športa među kojima se posebice ističe Život i djelo Krešimira Ćosića.
Knjige u rukopisu: Zadarska športska baština-enciklopedija kroz povijest zadarskog športa, u suradnji s prof. Romanom Meštrovićem, Život i djelo Krešimira Ćosića, Isidor Maršan: Autobiografija
Dokumentarni filmovi
U suradnji s autorom Bernardom Kotlarom:
Autor teksta za film:
Izložbe
Kao suradnik Bernardu Kotlaru i Ivici Matešiću-Jeremiji:
Campo Inglese, Latina
Campo Inglese je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Drago Marić
Nagrade
Nagrada FIFE, HNS-a i MOO za amaterski rad na promociji nogometa 2001. godine, nagrada za razvoj školskog športa Saveza školskih sportskih društava Hrvatske 1976. / 1977.
Selegilin
Selegilin (Anipril, L-deprenil, Eldepril, Emsam, Zelapar. Jumex) je lek koji se koristio za tretman ranih stupnjeva Parkinsonove bolesti, depresije i senilne demencije. Pri normalnim kliničkim dozama on je selektivni ireverzibilni MAO-B inhibitor. Međutim, u većim dozama on gubi svoju specifičnost i takođe je inhibir MAO-A. Dijetarne restrikcije su uobičajene za MAOI tretmane, ali je utvrđeno da one nisu neophodne pri primeni niskih doza. Isto i važi i za standarne doze kad se lek primenjuje putem transdermalnog flastera. Selegilin pripada klasi lekova koji se nazivaju fenetilamini. Selegilin je metamfetaminski derivat sa propargilnom grupom vezanom za atom azota.
Hemija
Selegilin, N-metil-N-(2-propinil)-2-metil-1-feniletil-2-amin, se sintetiše putem alkilacije (–)-metamfetamina koristeći propargil bromid.
Corbel
Korbel je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 90, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km².
Merle Oberon
Merle Oberon (19. febuar 1911 - 23. novembar 1979) bila je britanska glumica rodom iz Indije, koja je postala slavna zahvaljujući ulozi Anne Boleyn u filmu The Private Life of Henry VIII. Nakon niza zapaženih nastupa u Britaniji, 1930-ih je otišla u Hollywood gdje je snimala filmove za producenta Samuela Goldwyna. Godine 1937. je, nedugo poslije početka snimanja spektakla I, Claudius doživjela strahovitu prometnu nesreću u kojoj joj je trajno unakaženo lice; karijeru je nastavila zahvaljujući korištenju šminke i eksperimentalnih lijekova. Zahvaljujući tome je imala zapažen nastup u filmu Wuthering Heights (1939).
Michael Korda, nećak njenog supruga Alexandera Korde, joj je posvetio roman s ključem pod nazivom Queenie, kasnije adaptiran u TV-miniseriju gdje je njen lik tumačila Mia Sara.
Eurre (Drom)
Er je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Di.
Tauer Siti
Tauer Siti se može odnositi na
Eurre (Drom)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1018 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 56 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 292 metara (maksimalnoj 415 m, a minimalnoj 149 m).
Annette Bening
Annette Carol Bening (, 29. svibnja 1958.), američka glumica nagrađena nagradama Zlatni globus, BAFTA i nagradom Ceha filmskih glumaca.
Životopis
Annette se rodila u gradu Topeka, država Kansas. Vrlo rano obitelj se preselila u grad Wichitu, također Kansas. Majka joj je bila domaćica, a otac je prodavao osiguranja. Kasnije se obitelj zbog očeva posla ponovno preselila u San Diego, Kalifornija, gdje je maturirala i bila aktivna u kazališnoj družini.
Udavala se dva puta. Prvi brak trajao joj je dvije godine. Bila je razmatrana za ulogu Žene-mačke u serijalu o Batmanu, ali je zatrudnjela, pa je uloga pripala Michelle Pfeiffer. Sa sadašnjim suprugom Warrenom Beattyem ima četvero djece. Ima sestru i dva brata.
Šime Peričić
Šime Peričić (Sukošan, 30. prosinca 1936.) - hrvatski povjesničar
Rođen je u Sukošanu kraj Zadra 30. prosinca 1936. Osnovnu je školu završio u rodnom mjestu, a gimnaziju u Zadru. Na Filozofskom fakultetu u Zadru diplomirao je godine 1961. povijest (I. A grupu). Neko je vrijeme radio kao službenik i prosvjetni radnik, a od 1964. kao arhivist u Povijesnom arhivu u Zadru. Godine 1975. na spomenutom je fakultetu obranio doktorsku disertaciju pod naslovom Dalmacija uoči pada Mletačke Republike. Godine 1981. prelazi u Zavod za povijesne znanosti HAZU, gdje je odmah započeo raditi u zvanju višega znanstvenog suradnika, a 1984. bio je izabran u zvanje znanstvenog savjetnika. Od 1985. do 1990. bio je upravitelj toga zavoda.
Radeći u Povijesnom arhivu koristi se tom okolnosti pa se bavi znanstvenim radom istražujući izvore vezane uz kulturnu, političku, a napose gospodarsku prošlost Zadra i čitave Dalmacije od XVII. do XX. stoljeća. Rezultat toga rada ogleda se u oko 150 stručnih i znanstvenih naslova. Osim toga napisao je tekst za četvrtu knjigu Prošlosti Zadra - o njegovoj povijesti u razdoblju od 1797. do 1918., o tamnoj strani prošlosti Dalmacije XIX. stoljeća te razvoju gospodarstva Zadra i okolice u prošlosti; taj rad čeka objelodanjivanje. Godine 1964. postao je članom Društva arhivskih radnika Hrvatske i Povijesnog društva Hrvatske, a 1964. izabran je za člana suradnika Društva za proučavanje i unapređenje pomorstva (druge) Jugoslavije. Nakon osnutka Instituta za hrvatsku povijest (1971.) u Zagrebu njegov je stalni vanjski suradnik. Bio je u redakcijskom odboru Pomorskog zbornika u Rijeci, urednik Radova Zavoda HAZU u Zadru, a još je uvijek član uredničkog odbora Prošlosti Zadra.
Za osobit doprinos na području povijesnih znanosti dobio je godine 2003. nagradu Grada Zadra za životno djelo.
Baždarni bozoni
Baždarni bozoni su bozoni koji djeluju kao prijenosnici fundamentalnih interakcija, što se detaljnije može opisati tako da elementarne čestice čija međudjelovanja opisuje baždarna teorija jedne na drugu djeluju silom tako da između sebe razmijenjuju baždarne bozone, obično u obliku virtualnih čestica.
U Standardnom modelu poznate su tri vrste baždarnih bozona: fotoni, W i Z bozoni, te gluoni. Svaki su od njih odgovorni za jedno međudjelovanje: fotoni su baždarni bozoni elektromagnetske sile, W i Z bozoni prenose slabu nuklearnu silu, a gluoni jaku nuklearnu silu.
Madisonville, Tennessee
Medisonvil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.577, što je 638 (16,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Melam (hemija)
Melam (hemija) je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 235,209 Da.
Muška prostitucija
Muška prostitucija je naziv za komercijalno davanje seksualnih usluga od strane osobe muškog spola. Takvi pružatelji usluga se općenito nazivaju muške prostitutke.
Naziv se najčešće odnosi na pružanje seksualnih usluga drugim muškarcima, odnosno gej-muškarcima. Ponekad se u tom užem značenju koristi i naziv rentboy (na engleskom doslovno: "momak u najam"). Nešto je rjeđe pružanje seksualnih usluga ženskim klijentima pa se za tu vrstu usluge koristi naziv en.
Spiro Agnew
Spiro Teodor Egnju (IPA: /ˈspɪroʊ ˈæɡnuː/; ; 9. novembar 1918. - 17. septembar 1996.) je bio 39. potpredsednik Sjedinjenih Država u periodu od 1969. do 1973, u administraciji predsednika Ričarda Niksona, i 55. guverner Merilenda u periodu od 1967. do 1969. Bio je prvi Amerikanac grčkog porekla na ovim funkcijama.
Tokom pete godine na poziciji potpredsednika, krajem leta 1973, Egnju je bio pod istragom kancelarije tužioca u Baltimoru, Merilend, pod sumnjom za iznudu, utaju poreza, mito i zaveru. U oktobru je formalno optužen da je primio mito u ukupnom iznosu od preko 100.000 dolara dok je bio na visokim pozicijama u Baltimorskom okrugu, državi Merilend i na poziciji potpredsednika SAD. 10. oktobra, 1973. Egnjuu je omogućeno da odgovori sa nolo contendere na jedinstvenu optužbu da nije prijavio 29.500 dolara prihoda 1967. godine, uz uslov da da ostavku na mesto potpredsednika.
Egnju je jedini potpredsednik u istoriji Sjedinjenih Država koji je morao da da ostavku zbog optužbi za kriminal. Deset godina po napuštanju funkcije, u januaru 1983, Egnju je državi Merilend isplatio gotovo 270.000 dolara kao posledicu građanske parnice koja je proistekla iz optužbi za primanje mita.
Tvajlajt
Tvajlajt se može odnositi na:
Aripiprazol
Aripiprazol (Abilify, Aripipreks) je atipični antipsihotik i antidepresant, koji se koristi za lečenje šizofrenije, manično-depresivne psihoze i kliničke depresije. FDA je odobrila upotrebu ovog leka za lečenje šizofrenije 15. novembra 2002; za primenu kod akutnih maničnih i mešovitih epizoda 1 oktobra 1, 2004; kao dodatnu terapiju za kliničku depresiju 20. novembra 2007; i za lečenje iritabilnosti kod dece sa autizmom 20. novembra 2009. Aripiprazol je razvila kompanija Otsuka u Japanu i SAD-u.
Farmakologija
Aripiprazol poseduje afinitet za i deluje na sledećim receptorima i transporterima: • 2 Mehanizam dejstva aripiprazola se razlikuje drugih odobrenih atipičnih antipsihotika (npr., klozapina, olanzapina, kvetiapina, ziprazidona, i risperidona). Umesto da antagonizuje D2 receptor, aripiprazol deluje D2 parcijalni agonist (Ki = 0,34 nM). Aripiprazol je takođe parcijalni agonist na 5-HT1A receptoru (Ki = 1,65 nM), i poput drugih atipičnih antipsihotika manifestuje profil antagonista na 5-HT2A receptoru (Ki = 0,8 nM). On isto tako antagonizuje 5-HT7 receptor (Ki = 39 nM) i deluje kao parcijalni agonist na 5-HT2C receptoru (Ki = 15 nM). Ovo zadnje dejstvo je mogući uzrok minimalnog uvećanja telesne težine tokom terapije. Aripiprazol ima umeren afinitet za histaminski (Ki = 61 nM), α-adrenergiki (Ki = 57 nM) i D4 receptore, kao i za serotoninski transporter. On nema afinitet za holinergičke muskarinske receptore.
Vajt Hejven
Vajt Hejven se može odnositi na
Vest Gošen
Vest Gošen se može odnositi na
Vajt Ouk
Vajt Ouk se može odnositi na
Ortopedska pomagala
Ortopedska pomagala su tehničke sprave koje služe uspostavljanju i popravljanju oštećenja lokomotornog sistema, korekciji estetskih nedostataka tela i pružaju pomoć invalidnim licima i obaljanju fizioloških pokreta i kretanju.
Proteze
desno|mini|245p|Proteze na donjim udovima
Proteza od grčke reči (, „dodatak“), je tehnička sprava (pomagalo), koja treba da funkcionalno i estetski nadomeste deo tela koji nedostaje, najčešće nedostajući ud ili deo uda (ekstremiteta), pa se prema toj nameni dele na;
Proteze za gornje udove
Proteza se obično koriste za zamenu delova tela nakon povreda (traume) ili za zamenu nedostajućih delova tela od rođenja (kongenitalne anomalije udova) ili kao dodatak ili nadoknada oštećenim delovima tela nakon operativnih zahvata (zbog tumora gangrene itd).
Funkcionalni delovi proteze su;
Ortoze (ortotička sredstva)
desno|mini|245p|Ortoze
Ortoza (ortotičko sredstvo) je ortopedsko pomagalo koje vodi, podupire, rasterećuje, fiksira (stabilizuje) ili ispravlja postojeći deo tela, i pomaže ili kontroliše lokone funkcije (statički, dinamički) kod različitih tipova oštećenja lokomotornog aparat.
Ortoze se izrađuju od niskotemperaturnih termoplastičnih materijala, od visokotemperaturnih termoplastičnih materijala i od karbonskih vlakana i metala, ali su najčešće izrađuju kombinovanom primenom više vrsta materijala (fleksibilnijijih ili čvršći materijala) u zavisnosti od njihove namene.
Izbor ortoze određen je biomehanikom funkcionalnog deficita i zato se prema njihovoj nameni dele na korektivne i stabilizacione;
Ortopedske cipele
Ortopedske cipele su specijalno dizajnirana i po meri bolesnika (individualnom otisku stopala) izrađena medicinska obuća koja se primenjuje kod bolesti ili deformiteta stopala, kod kojih bolesnici ne mogu da koriste konfekcijsku obuću. Ortopedske cipele sa ulošcima propisuje lekar - specijalista fizikalne medicine i ortoped, ili vaskularni hirurg (kod elefantijaze).
Indikacije za propisivanje ortopedskih cipela su; Rokovi trajanja ortopedskih cipela zavise od starosne dobi bolesnika. Za mlade do 18 godina rok trajanja ortopedskih cipela je 12 meseci, a stariji od 18 godina cipele menjaju na godinu i po dana.
Ostala ortopedska pomagala
mini| desno| 245p| Ortopedski ulošci Ortopedski ulošci; služe za korekciju spuštenog svoda stopala. Smanjeno kretanje, neprikladna obuća, hod i sportovi na tvrdim podlogama, produženje života, povećano opterećenje na radu, samo su neki od uzroka mikrotrauma, kojima je pri hodu izloženo stopalo savremenog čoveka, a one se sa stopala prenose na kolena, kukove i kičmu. Zato cipele uvek moraju pratiti težište tela a ortopedski ulošci kao saastavni deo obuće smanjiti dejstvo tih mikrotrauma na sistem za kretanje čoveka.
Najčešće indikacije za primenu uložaka su: mini|desno|150p|Elektromotorna invalidska kolica Štapovi; su specijalno dizajnirana pomagala, od drveta metala plastike ili kombinacije ovih materijala, koja omogućavaju lakše kretanje (zbog starosti, uvećane težine tela, sa protezom itd). Štapovi mogu biti jednostavni sa jednim krakom ili radi veće stabilnosti pri kretanju sa 3 i 4 kraka.
Nose se uvek u suprotnoj ruci od bolesne noge. Vrsta oblik i dužina štapa propisuju se individualno prema visini bolesnika i nameni.
Štake; se kao pomagalo koriste umesto štapova jer pružaju bolje rasterećenje nego štapovi. Mogu biti podlakatne ili potpazušne. Kad je god to moguće preporučuje se primena podlakatnih štaka.
Ortopedske hodalice Invalidska kolica; su specijalno konstruisana kolica na ručni ili električni pogon koja su namenjena nepokretnim bolesnicima koji nemaju mogućnost hodanja zbog prirode bolesti. Kod očuvanih pokreta ruku bolesnicima se propisuju kolica na ručni pogon a kod kvadriplegije motorna kolica, čije upravljanje se vrši pomoću udaha ili na komandu izdatu glasom. Bolesnici sa hemiplegijom kolica pokreću zdravom rukom i nogom. Diminzije i oblik sedišta, naslona i oslonca za noge i ruke na kolicima mora biti individualno prilagođen bolesniku.
Vest Jork
Vest Jork se može odnositi na
Animas
Animas se može odnositi na
Piratska partija Njemačka
right|200px thumb|Rezultati Piratske partije na izborima za Evropski parlament 2009. po njemačkim saveznim pokrajinama
Piratska partija Njemačka (Piratenpartei Deutschland; skraćeno: PIRATEN) je politička stranka u Njemačkoj koja se zalaže za građanska prava korisnika Interneta i reformu autorskog prava. Osnovana je godine 2006. po uzoru na švedsku Piratsku partiju. Na parlamentarnim izborima 2009. godine osvojila je 2 % glasova, što nije bilo dovoljno za ulazak u Bundestag. Godine 2011. je na izborima u Berlinu osvojila 8,9 % glasova te tako prvi put ušla u skupštinu jedne njemačke pokrajine.
Nagrada SAG za životno djelo
Nagrada Ceha filmskih glumaca za životno djelo (Screen Actors Guild Life Achievement Award) je godišnja nagrada koju odbor američkog sindikata Screen Actors Guild (SAG) dodjeljuje od 1962. za "posebna dostignuća i najuzvišenije ideale glumačke profesije". Predstavlja najstariju od svih nagrada SAG, s obzirom da su se nagrade za pojedinačna dostignuća počela dodjeljivati tek 1994.