cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otočje Bounty
Otočje Bounty je otočje koje se nalazi u južnom Tihom oceanu, 670 km istočno-jugoistočno od Južnog otoka Novog Zelanda i 530 km jugozapadno od novozelandskog otočja Chatham.
Otkrio ga je kapetan broda HMS Bounty, William Bligh, 1788. godine i nazvao ga je po svom brodu, tek nekoliko mjeseci prije slavne pobune na brodu Bounty.
Otočje Bounty se sastoji od 13 negostoljubivih i nenaseljenih granitnih otočića i brojnih hridi, koji su podijeljeni na Zapadnu (najveći Depot Island, Dog Rock, Lion, Penguin, Proclamation, Ranfurly, Ruatara, Seal Rock, Skua Rock, Spider i Tunnel Island), Središnju (Coronet, Funnel i Prion Island) i Istočnu skupinu (Con, Molly Cap i North Rock) ukupne površine kopna od tek 1,35 km². Najviša točka otočja je 73 m visok vrh otoka Funnel.
Otočje Bounty je nenaseljeno i cijelo je pretvoreno u ptičji rezervat prirode zbog znatne populacije ugroženih vrsta pingvina Eudyptes sclateri, Salvinovog albatrosa (Thalassarche salvini) i Bountyjskog kormorana (Leucocarbo ranfurlyi). Ekološki, ono pripada novozelandskim subantarktičkim otočjima koji su zajedno upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji 1998. god. .
Snares
Snares (en. za „zamke”) ili Tini Heke (maorski ) je otočje koje se nalazi u Tihom oceanu, 200 km južno od Južnog otoka Novog Zelanda. Otočje Snares se sastoji od glavnog Sjeveroistočnog otoka (maorski: Te Taniwha, tj. „morsko čudovište”) površine 2,5 km², te manjeg otoka Broughtona površine 0,5 km² i 5 km udaljenog izoliranog lanca Zapadnog otočja kojeg čine hridi nazvane po maorskim brojevima od 1 do 5: Tahi, Rua, Toru, Whā i Rima. Otočje je uglavnom ravno sa 130 m visokim planinskim dijelom zapadne obale Sjeveroistočnog otoka. mini|lijevo| Položaj otočja Snares ispod Južnog otoka i otoka Stewart mini|lijevo| Južna obala Sjeveroistočnog otoka sa zaljevima Punui, Ho Ho i Mollymawk Naziv Snares („zamke”) mu je dao kapetan broda HMS Discovery, George Vancouver po otkriću 23. studenog 1791. godine, i to jer je smatrao ovo otočje opasnim za brodove. Za razliku od drugih subantarktičkih otoka koji su u 19. st. gotovo uništeni kitolovom i lovom na tuljane, otočje Snares je ostalo jednom od posljednjih nedirnutih divljina Novog Zelanda mini|lijevo| Otok Broughton Vegetaciju predstavljaju subantarktička zakržljala stabla, te grmlje i tzv. megabilje. Otočje je nenaseljeno i Novozelandsko ministarstvo okoliša ga smatra otočjem „minimalnog ljudskog utjecaja” zbog znatne populacije morskih ptica, kao što je garavi zovoj čije je glavno gnijezdilište upravo na ovom otočju. Tu se gnijezde i endemski Snerski pingvin (Eudyptes robustus), te ugrožene vrste kao što su žutouhi pingvin, bjelobrada burnica, i dr. . Ekološki, ono pripada novozelandskim subantarktičkim otočjima koji su zajedno upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji 1998. god. .
Povrede skrotuma i testisa
Povrede skrotuma i testisa su mehaničkom silom izazvana oštećenja tkiva skrotoma i testisa. Tupa trauma skrotuma, u zavisnosti od mehanizma povrede, obično ima za posledicu pojavu hematoma u području genitalne i perinealne regije. Takođe trauma može uzrokovati i torziju testisa.
Etiopatogeneza
Najčešće izolovane povrede skrotuma su,
Laceracije skrotuma su manje povrede, povrđinske prirode, sa dobrom prognozom, koje može da budu uivena primarno, a ako su sasvim male, mogu da zarastu spontano, bez šava Avulzije skrotuma su povrede ozbiljnije prirode. Primarni cilj kod zbrinjavanja ovih povreda je da testisi budu pokriveni kožom. Dakle, ukoliko postoji defekt kože skrotuma, testisi moraju da se pokriju režnjevima kože iz okoline. Najčešća povreda testisa je ruptura. Može biti inkompletna, odnosno, samo ruptura tunike albuginea. Veoma teška (kompletna) ruptura testisa uz destrukciju organa zove se konkvasacija. Kontuzije, koje nastaju tupom mehaničkom silom obično ne zahtevaju operativni tretman izuzev kod „luksacije testisa“ - kada se pod dejstvom traume testis izbaci iz uobičajenog ležišta uz kidanje tunika.
Klinička slika
Klinička slika traume u području skrotuma može varirati od veoma blage, u obliku edema ili manje ekstravazacije krvi, do vrlo teške u smislu povreda većih krvnih sudova, koje dovode do infarkta i atrofije testisa.
Dijagnoza
Dijagnoza se postavlja na osnovu anameneze (u kojoj bolesdnik navodi povredu), fizičkog pregleda i ultrasonografije.
Ultrasonografskim pregledom važno je ustanoviti da li postoje ruptura tunike albugineje testisa i nedostatak cirkulacije testisa.
Terapija
Ako je tunika albugineja testisa intaktna, a cirkulacija testisa uredna, lečenje je konzervativno; uključuje mirovanje i analgeziju, hladne obloge i lokalnu aplikaciju heparin kreme. Skrotum se podupire zavojem u obliku „praćke“ čime se uspostavlja adekvatna drenaža.
Ultrazvučnim pregledom treba redovno pratiti stanje cirkulatornog statusa i resorpciju hematoma. Antibiotska profilaksa se preporučuje u slučaju da postoji sumnja na popratni epididimitis ili rizik za razvoj infekcije.
Penetrantneo traume skrotuma potrebno je uvek uhirurški eksplorirati. Ako se konstatuje povreda testisa ona se zbrinjava konzervativnim debridmanom testikularnog tkiva, a u težim slučajevima amputacijom testisa, dok se koža skrotuma rekonstruiše, kožnim šavom.
Zbog dobre vaskularizacije i elastičnosti, skrotum je zahvalan za hirurško zbrinjavanje.
Regione Farchetti di Mursecco, Cuneo
Regione Farchetti di Mursecco je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 872 m.
Alsace Manor, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 478.
Gvozdena zavesa
250p|mini|desno|Zemlje Varšavskog pakta su prikazane crvenom, a države NATO pakta plavom. Jugoslavija je bila nezavisna od Istočnog bloka, a Albanija je istupila iz njega 1960ih. Gvozdena zavesa ili Blokovska podela je zapadnjački izraz koji je popularizovao Vinston Čerčil misleći na granicu koja je simbolično, ideološki i fizički podelila Evropu na dva odvojena dela od kraja Drugog svetskog rata do kraja Hladnog rata, otprilike od 1945. do 1990.
Istočno od Gvozdene zavese
desno|mini|250p|Gvozdena zavesa u Nemačkoj Dok je postojala Gvozdena zavesa, zemlje istočne Evrope i mnoge u Centralnoj Evropi (osim Zapadne Nemačke, Lihtenštajna, Švajcarske i Austrije) su bile pod političkim uticajem Sovjetskog Saveza. Istina je da su centralnoevropske zemlje češće smatrane delom istočne Evrope nego Centralne Evrope.
Mnoge od tih zemalja su bile članice Sovjetskog Saveza, dok su, osim u dva izuzetka, susednim državama vladale prosovjetske vlade, koje su držane tu pod pretnjom vojne sile. Dva izuzetka su bile Jugoslavija koja je sačuvala punu nezavisnost i Albanija koja se otrgla od sovjetskog uticaja šezdesetih godina i svrstala se uz Kinu; i Jugoslavija i Albanija su bile komunističke države.
Istočno od Gvozdene zavese, države su razvile svoje međunarodne ekonomske i vojne saveze, COMECOM i Varšavski pakt.
Bombaški napad u Bejrutu 2015.
Bombaški napad u Bejrutu 2015. odnosi se na dvostruki samoubilački napad koji je izveden 12. novembra 2015. u kasnim popodnevnim satima i bio je usmjeren protiv šijitskih civila okupljenih ispred lokalne džamije i pekare u Burdž al-Baradžni, općini Bejruta pod kontrolom Hezbolaha. Odgovornost za napad preuzela je salafističko-džihadistička skupina ISIL, navodeći kao motive učešće Hezbolaha u Sirijskom ratu na vladinoj strani. U dvjema eksplozijama poginulo je najmanje 46 ljudi uz dodatnih 240 ranjenih, čime teroristički incident predstavlja najsmrtonosniji napad takve vrste nakon svršetka građanskog rata, zajedno sa srodnim bombaškim napadom izvedenim u Tripoliju 2013. godine.
Gvozdena zavesa
Zapadno od Gvozdene zavese
Većina zemalja zapadno od Gvozdene zavese - sa izuzetskom neutralne Švajcarske, Lihtenštajna, Švedske, Finske i Irske - su bile u savezu sa SAD u NATO paktu. Ekonomski, Evropska zajednica i Evropska asocijacija za slobodnu trgovinu su bili zapadni odgovor na COMECON.
Gvozdena zavesa kao fizički pojam
180p|mini|levo|Deo Gvozdene zavese Gvozdena zavesa je dobila fizičku formu u obliku pograničnih zaštita između zemalja istočnog i zapadnog bloka. Ove zemlje su bile najmilitarizovanija područja na svetu, posebno u takozvanoj „Unutrašnjoj nemačkoj granici“ između Istočne i Zapadne Nemačke. Unutrašnja nemačka granica je u ruralnim krajevima bila obeležena dvostrukom bodljikavom žicom, dok je u urbanim sredinama obeleževana visokim betonskim zidovima sličnim Berlinskom zidu. Barijera je uvek bila malo u teritoriji Istočne Nemačke da bi se izbeglo bilo kakvo ugrožavanje teritorije Zapadne Nemačke. Prava granica je bila obeležena stubovima i znacima i na nju su pazile brojne kule smeštene iza barijere. Na nekim mestima je napravljena „staza smrti“ na istočnonemačkoj strani granice, u kojoj je nedozvoljeni ulazak kažnjavan otvaranjem vatre na prekršioca. Pojas zemlje sa zapadnonemačke strane zida - između stvarne granice i zida - je uvek bio dostupan, ali samo uz veliki lični rizik, pošto su granicom patrolirale i istočnonemačke i zapadnonemačke pogranične straže. Incidenti nisu bili strani, a ukupno je 28 istočnonemačkih graničara ubijeno između 1948. i 1981. (neki su bili žrtve prijateljske vatre).
Bombaški napad u Bejrutu 2015.
Žrtve
U napadima je poginulo najmanje 46 ljudi, dok je još oko 240 ranjenih zbrinuto po bolnicama. Među smrtno stradalima su žene i djeca, sirijski i palestinski državljani, te dvojica djelatnika Američkog univerziteta u Bejrutu.
Gvozdena zavesa
Gvozdena zavesa kao fizički pojam
Na drugim mestima, pogranične straže između istoka i zapada su bile slabije. Na primer, granica između Mađarske i neutralne Austrije je bila označena običnom žičanom ogradom koja je lako uklonjena kada je ona postala prvi deo Gvozdene zavese koji je demontiran 1989.
Termin Gvozdena zavesa je korišćen samo za utvrđene granice u centralnoj Evropi; on nije nikada korišćen za slične granice u Aziji između komunističkih i kapitalističkih zemalja. Granica između Severne Koreje i Južne Koreje je slična bivšoj unutrašnjoj nemačkoj granici, posebno po stepenu militarizacije, ali nikad nije smatrana delom Gvozdene zavese.
Poreklo Gvozdene zavese
Prva zabeležena upotreba termina „gvozdena zavesa“ je bila 1819, u opštem smislu „neprobojne barijere“. Do 1920. ona je postala povezana sa granicom sfere uticaja Sovjetskog Saveza. Korišćen je u tokom Drugog svetskog rata od strane nemačkog ministra propagande Jozefa Gebelsa i kasnije od strane grofa Luca Šverina fon Grosiga u poslednjim danima rata; međutim, nju je popularizovao britanski premijer Vinston Čerčil, koji ga je iskoristio u svom predavanju 5. marta 1946. u Vestminsterskom koledžu u Fultonu, Misuri:
Nakon svog pada, deo Berlinskog zida je prenešen i uzdignut u Vestminsterskom koledžu.
Reakcije
Na početku, mnoge zapadne države su osudile Čerčilov govor. Većina zapadne javnosti je još uvek smatrala Sovjetski Savez bliskim saveznikom, u smislu nedavne pobede nad nacističkom Nemačkom i Japanom. Mnogi su videli Čerčilov govor kao ratnohuškački i nepotreban. Međutim, pošto su sovjetske arhive sada javne, mnogi istoričari su promenili svoje mišljenje.
Iako fraza nije bila dobro prihvaćena u to vreme, kako je Hladni rat jačao, ona je stekla popularnost kao kratka referenca na podelu Evrope. Gvozdena zavesa je služila da zadrži ljude i informacije, i metafora je na kraju zadobila veliku prihvaćenost na Zapadu.
Neprijateljstvo između Istoka i Zapada
Neprijateljstvo između Sovjetskog Saveza i Zapada koje je dovelo do Čerčilovo govora je imalo različita porekla.
Velika Britanija, Francuska, Japan, Kanada, SAD i druge zemlje su podržavale Bele protiv Boljševika tokom Ruskog građanskog rata i ta činjeninica nije zaboravljena od strane Sovjeta. U predvečerje Drugog svetskog rata i u pogledu ugađanja Zapada Hitleru da bi se sačuvao mir, Sovjeti su potpisali sporazum Ribentrop-Molotov sa nacističkom Nemačkom. Jedna od ciljeva Sovjeta je bila podela države između njih da bi se stvorila tampon-zona. Nakon rata, Staljin je bio odlučan da postavi sličnu tampon-zonu protiv Nemačke sa prosovjetskim državama na svojoj granici, što je dovelo do zategnutih odnosa na Jaltskoj konferenciji (februar 1945) i potonjoj Potsdamskoj konferenciji (avgust 1945).
Na Zapadu nije bilo samo otpora sovjetskoj dominaciji nad državama koje bi činile tampon-zonu, već i strah da Sovjeti grade carstvo koje može biti pretnja njima i njihovim interesima. A posebno je Čerčil bio zabrinut da bi se SAD mogle vratiti predratnom izolacionizmu, ostavljajući opustošene evropske zemlje nemoćnima da se odupru sovjetskim zahtevima. Američki predsednik Frenklin D. Ruzvelt je najavio na Jaltskoj konferenciji da će se nakon poraza Nemačke, američke snage povući iz Evrope za dve godine.
Postoje ranija korišćenja termina „gvozdena zavesa“ od Čerčilovog govora. Neki navode da je termin prva sklopila belgijska kraljica Elizabeta nakon početka Prvog svetskog rata da bi opisala političku situaciju između Belgije i Nemačke. Gvozdena zavesa je bila obavezna mera predostrožnosti u svim nemačkim pozorištima da bi se sprečila mogućnost širenja požara sa bine na ostatak pozorišta. Takvi požari su bili uobičajeni pošto je dekor bio vrlo zapaljiv. U slučaju požara, metalni zid bi odvojio binu od pozorišta, olakašavajući time da se požar brže ugasi. Daglas Rid je iskoristio ovu metaforu u svojoj knjizi „Bogatstvo sramote“ (-{Disgrace Abounding}-): "Gorak sukob [u Jugoslaviji između srpskih unionista i hrvatskih federalista] se jedino može sakriti preventivnom gvozdenom zavesom kraljeve diktature."
25. februara 1945, Jozef Gebels je pisao o gvozdenoj zavesi u svojim nedeljnim novimana Das Rajh:
Prvo zvučno pominjanje „gvozdene zavese“ je bilo emitovano od strane grofa Luca Šverina fon Krosiga narodu Nemačke 2. maja 1945: "Na Istoku, gvozdena zavesa, iza koje se, skriveno od očiju sveta, rad na uništenju nastavlja, se sigurno kreće napred."
Prva zabeležana prilika u kojoj je Čerčil koristio termin „gvozdena zavesa“ je bilo 12. maja 1945. u telegramu koji je poslao američkom predsedniku Hariju Trumanu:
"Duboko sam zabrinut oko situacije u Evropi... 3. Gvozdena zavesa je spuštena duž njihovog fronta. Ne znamo šta se dešava iza nje. Čini se da ćče ceo region istočno od linije Libek-Trst-Krf biti uskoro kompletno u njihovim rukama. Ovome se mora dodati dalje veliko područje koje su osvojile američke armije između Ajzneka i Labe, koje će, pretpostavljam, za nekoliko nedelja biti okupirane, kada se Amerikanci povuku, od strane ruske sile. Sve vrste priprema će morati biti načinjene od strane generala Ajzenhauera da bi se sprečio još jedan ogromni prebeg nemačkog stanovništva na zapad kako se odvija ovaj ogromni moskovski napredak prema centru Evrope. A onda će se zavesa opet spustiti u vrlo velikom stepenu, ako ne i potpuno. Tako će široka zemlja od mnogo stotina milja okupirana od strane Rusa izolovati nas od Poljske..."
Na Potsdamskoj konferenciji, Čerčil se žalio Staljinu na „gvozdenu ogradu“ oko britanske misije u Bukureštu.
Alen Dul je koristio termin u govoru 3. decembra 1945, misleći samo na Nemačku: "Teško je reći šta se dešava, alu uglavnom Rusi se ponašaju malo bolje od razbojnika. Oni su razneli sva tečna imanja. Bonovi za hranu nisu izdani Nemcima, koji su primorani peške putovati u rusku zonu, često više mrtvi nego živi. Gvozdena zavesa se spustila nad sudbinom ovih ljudi i vrlo verovatno je da su uslovi zaista užasni. Nasuprot obećanjima u Jalti, verovatno 8 do 10 miliona ljudi je porobljeno."
Analogni termini
Varijanta Gvozdene zavese, „Bambusna zavesa“ je smišljena u referenci na Narodnu Republiku Kinu. Polje kaktusa koje okružuju američku mornaričku bazu u zalivu Gvantanamo je povremeno nazivana „Kaktusna zavesa“. Kako su se odnosi između Zapada i država iza Gvozdene i Bambusne zavese popravili sa krajem Hladnog rata, termin je prestao da se koristi.
Pissolo di Sopra, Verona
Pissolo di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Otočje Antipodes
Otočje Antipodes je otočje koje se nalazi u Tihom oceanu, 860 km jugoistočno od otoka Stewart, i teritorijalno pripada Novom Zelandu. mini|lijevo| Lokacija otočja Antipodes na karti [[Novozelandska subantarktička otočja|novozelandskih subantarktičkih otočja]] Naziv je dobilo od grčkog izraza ἀντίποδες (anti = „nasuprot” i pous = „stopa”) za antipodu, tj. mjesto na zemlji koje je dijametralno suprotno nekom drugom mjestu; u slučaju otočja Antipodes to je Sjeverna Irska. mini|lijevo| Kolonija pingvina na otoku Antipodes Otočje Antipodes se sastoji od skupine negostoljubivih i nenaseljenih vulkanskih otočića ukupne površine kopna od 22 km². Pored glavnog Antipodes otoka površine 20 km², tu su i otoci: Bollons (2 km²), Windward i Archway, te manje hridi: Orde Lees, Leeward i South Islet. Najviša točka otočja je 402 m visok vulkan Mount Galloway na zapadnoj strani otoka Antipodes.
Otočje Antipodes je nenaseljeno i cijelo je pretvoreno u rezervat prirode. Ekološki, ono pripada novozelandskim subantarktičkim otočjima koji su zajedno upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji 1998. god. .
Guildford (borough)
Guildford je distikt sa statusom borougha od 146,080 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Geografske karakteristike
Borough Guildford se prostire po North Downsa i duž rijeke Wey, na jugozapadnoj periferiji Greater Londona.
Jedino veće urbano naselje je Guildford, koji je i administrativni centar distikta. Okolica je ruralni kraj i dio Zelenog pojasa Greater Londona.
Historija
Guildford je već za saksonskih vremena bio feudalno imanje.
Borough je formiran nakon administrativne reforme zemlje 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašnjeg Metropolitanskog borougha Guildford sa ruralnim Distriktom Guildford.
Coyol Norte, Cazones de Herrera
Coyol Norte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cazones de Herrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 501 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Derramadero Segundo, San Luis de la Paz
Derramadero Segundo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1023 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2038 m.
Samaria, Tapachula
Samaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Salita-Riola, Parma
Salita-Riola je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 504 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Regione Gandolfi, Cuneo
Regione Gandolfi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 502 m.
Gabriel Leyva Solano, Elota
Gabriel Leyva Solano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 150 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Ljungby (općina)
Općina Ljungby (švedski: Ljungby kommun) je jedna od švedskih općina od 27,297 stanovnika na jugu Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Ljungby od 15,205 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Ljungby prostire se u Grofoviji Kronoberg, na površini od 1,757.16 km².
Historija
Općina Ljungby je oformljena - 1974., spajanjem grada Ljungbya sa okolnim ruralnim općinama.
Heksadekan
Heksadekan je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 226,441 Da.
Barrón, Zimapán
Barrón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Milija Miletić
Milija Miletić (Plužina, 24. oktobar 1968) je srpski političar, predsednik Ujedinjene seljačke stranke i narodni poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srbije.
Biografija
Milija Miletić je rođen 24. oktobra 1968. godine u Plužini. Po zanimanju je veterinarski tehničar. Politikom je počeo aktivno da se bavi 2002. godine. Za zamenika predsednika opštine Svrljig izabran je 2004. godine. Predsednik opštine Svrljig je postao 2008. godine. Milija Miletić je osnovao Ujedinjenu seljačku stranku koja je u novembru 2010. godine zvanično registrovana. Na funkciju predsednika opštine je izabran po drugi put u junu 2012. godine. Od 2014. godine je poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srbije. Živi u Svrljigu. Oženjen je i otac je dvoje dece.
Ceravolo III, Reggio Calabria
Ceravolo III je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Morski lav
Morski lav je životinja izduženog vretenastog tijela koja na glavi ima uočljive mesnate, poput prsta kratke uške. Izdužena njuška nosi duge dlake kao brkove. Prednji su mu udovi pretvoreni u peraje, pet je prstiju spojeno plivaćom opnom i nosi kraće pandže. Zadnje noge imaju dulji prvi i peti prst, a treći prst ima jaku pandžu. Stražnje peraje može saviti prema naprijed pa se pomoću njih kreće po suhom. Tijelo mu je pokriveno tamnom, kratkom, masnom i vrlo gustom dlakom.
Veći mužjak naraste do tri metra u duljinu i teži oko 250 kilograma. Živi na morskim obalama u većim čoporima, vrlo okretno pliva i roni. Veoma su plastičnog ponašanja, mogu se lako pripitomiti i naučiti različitim vještinama. Živi uz južne obale Sjeverne Amerike. Ženka koti do dva mladunca. Nije ugrožena životinja.
La Esperanza, Bahía de Banderas
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Rejachi, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2340 m.
Galda de Sus, Galda de Jos
Galda de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Galda de Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 467 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 340 m.
El Cipiate, Arteaga
El Cipiate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
San Antonio Matlahuacales, Chignahuapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2527 m.
Salitre, Motozintla
Salitre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1637 m.
Ljungby
Ljungby čita se Jungbi je grad od 15,205 stanovnika na jugu Švedske, on je i administrativni centar Općine Ljungby od 27,297 stanovnika.
Geografske karakteristike
Ljungby leži u Grofoviji Kronoberg, duž rijeke Lagan, udaljen četrdesetak km južno od Värnamoa, 180 km sjeverno od Malmöa.
Historija
Ljungby je od davnine bio mjesto trgovine u gornjem toku rijeke Lagan zvanom Lagastigen. Tako da je 1828. dobio status slobodnog trgovišta (friköping) iako je tad imao samo desetak registriranih stanovnika. Nakon usvajanja općinskog statuta 1862. Ljungby je formirao vlastitu općinu.
Ljungby je dobio status grada 1936., u trenutku kad je imao 4800 stanovnika. Nakon tog mu je ubrzano porastao broj stanovnika.
Danas je Ljungby industrijski grad u kom dominira metalurgija.
Smudres, Bolzano
Smudres je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1243 m.
El Sol, Tuxpan
El Sol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
El morahekate
Adolescentice je egipatski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. godine u režiji Ahmeda Diaa Eddinea. Po žanru je drama i prikazuje život dvije mlade djevojke koje pohađaju istu gimnaziju, a dolaze iz različitih društvenih slojeva. Protagonistica, koju tumači Magda Kamel, je Nada, koja dolazi iz bogate porodice, ali kojoj je zabranjeno izlaziti i družiti se sa mladićima. Radnja prikazuje kako je najbolja prijateljica odvede na zabavu gdje će upoznati mladog vojnog pilota u koga se zaljubi. Adolescentice je bio prikazan na Berlinskom filmskom festivalu, te je bio egipatski kandidat za Oscar za najbolji strani film. Početkom 1970-ih je prikazan u SSSR-u gdje je doživio izuzetnu popularnost.
Varikokela
Varikokela je dilatacija vena spermatičnog funikulus zmijolikog oblika. Ova dosta česta bolest muških genitalija, analogna je sa proširenim venama donjih udova. Njena lokalizacija utiče na funkciju testisa: proizvodnju sperme i steroidogenezu i sve drugo što je povezano sa ovim funkcijama. Prema smernicama Evropske asocijacije za urologiju od 2013. godine; varikokele se javlja u 11,7% muškaraca, i kod 25,4% muškaraca sa smanjenom spermatogenezom. Obično se ne javlja pre desete godine života. Može se javiti u dva oblika kao primarna i simptomatska. Primarna varikokela javlja se isključivo sa leve strane, a bilateralna (obostrana) jako je retko stanje. Simptomatska ili sekundarna varikokela može nastati i pre desete godine života kao posledica kompresije spermatičnih vena tumorom bubrega.
Kako je kod varikokela osetno smanjena abdominalno-skrotalna razlika u telesnoj temperaturi sa 3 °C na 2 °S, ovo smanjenje može biti od uticaja na oštećenje spermatogeneze.
Subjektivne tegobe su tupi bolovi u zahvaćenoj strani skrotuma, peckanja i svrab. Lečenje je hirurško.
Epidemiologija
Prema populacijskim istraživanjima incidencija varikokele, do desete godine starosti je manja od 1%, a nakon tog uzrasta učestalost raste i u proseku se javlja kod adolescenata u 16 % slučajeva, ili prema podacima iz 2012. godini u 7-25% dečaka u pubertetskom i postpubertskom periodu života.
Prevalencija varikokele u populaciji zrelih muškaraca je oko 15%. Međutim tokom poslednjih 20 godina, nakon što du se značajno poboljšale dijagnostičke metode, npr. ultrazvučna sonografija, kolor dopler i termografska dijagnostika, značajno se promenio i pogled na dijagnostiku i izbor metoda lečenja varikokele. Na to pre svega ukazuju velika razlike između podataka istraživanja varikokela sprovedanih u periodu 1994. do 2000. godine, i istraživanja sprovedene 2005. godine, koja je kod muškarca postubertetske starosti uvećana za 43%.
Etiologija
Uzrok varikokele najčešće je posledica razlika krvnog pritiska koji vlada u veni testisa i bubrežnoj veni u koju se uliva. Naime vrednost pritiska u veni testisa niža je u odnosu na onaj u bubrežnoj veni. Ova hemodinamska razlika koja je karakteristična za venski odvoda krvi iz levog testisa uzrokuje zastoj u protoku i nakupljanje krvi u venama levog testisa što dovodi do njihove deformacije.
Ovom stanje favorizuje i u većem procentu nedostatka zalistaka (valvula) u venama levog testisa, koji omogućavaju bolju drenažu (protok) krvi iz vena testisa.
Kao mogući uzrok nastanka varikokele navodi se i atrofija (smanjena ili oslabljena funkcija) mišića podizača testisa.
Ponekad uzrok nastanka varikokele mogu biti deformiteti skrotuma ili krvnih sudova i tumori skrotuma koji pritiskuju venu testisa i time blokiraju drenažu krvi.
Predispozicija
Kao predisponirajući faktori, koji remete drenažu venske krvi u testisima i time utiču na pojavu varikokele navode se:
Patoanatomija
250px|mini|desno|Venski sistem skrotuma Testis ima tri glavna izvora snabdevanja krvlju: testikularnu arteriju, arteriju duktusa deferens i kremasteričnu arteriju. Na nivou testisa arterijska krv iz tih arterija međusobno komunicira.
Venska drenaža testisa nije unapred u potpunosti jasno predvidiva. Odvija se preko brojnih vena na nivou skrotuma i prepona, preko površnog i dubokog venskog sistema. Četiri su glavna puta testikularne venske drenaže: venama duktusa deferens, kremasteričkim i spoljnim pudendalnim venama.
Pampiniformni pleksus čini najobimniju vensku mrežu, koja počinje uz testis i ide do prepone duž spermatičkne trake i dalje unutrašnjom spermatičnom venom.
Jedna od uloga testikularne venske mreže je da hladi ambijentalnu arterijsku krv sa telesnih 37 ° C na skrotalnih 33 ° C mehanizmom izmene toplote suprotnom od one u krvnim sudovima u bliskom kontaktu.
Površna i duboka venska drenaža testisa međusobno komuniciraju na nivou kremasteričnih ogranaka. Anatomske varijacije na tom nivou mogu uzrokovati kolateralnu drenažu sa varikokelom i uredno građene spermatičke vene sa kompetentnim valvulama. Učestalost venskih kolaterala uz varikokelu je oko 19% i mogu se otkriti retrogradnom venografojom. Neotkrivene kolateralne vene mogu biti razlog neuspešnog lečenja i perzistiranja varikokele.
Faze u razvoju varikokele
Patoanatomski gledano varikokela nastaje usled poremećaja venske drenaže testisa. Stvaranje varikokele najviše se bavi teorija, kontinuiteta razvoja, koju je detaljno opiso Schill WB. Prema ovoj teoriji venska hipertenzija bilo kog porekla uzrok je varikokele. Shafik razlikuje tri faze u razvoju poremećaja: u ovoj fazi na vensku hipertenziju, vene odgovoraju zadebljanjem venskog zida bez dilatacionih promena lumena:. Zbog hipertrofije tunike medija (mišića) venske zid je sačuvao svoj mehanizam za sprečavanje venske staze. U ovoj fazi mišić sloj tunike medije je u kolapsu, ali još uvek vene nisu varikozno promenjene. U manifestnoj fazi venska hipertenzija uzrokuje hialinizaciju venskih zidova i dovodi do razvoja manifestnih varikoziteta.
Patogeneza neplodnosti
Kako navavedene patoanatomske promene kod varikokela mogu izazvati oštećenje testisa i eventualno neplodnst nije u potpunosti razjašnjeno. Brojnih istraživanja pokušala su da otkriju patofiziologiju promena, u kojima se kao najčešći mogući uzroci navode sledeći mehanizmi oštećenja i poremećaja disfunkcije testisa: Međutim prema podacima iz literature, ni jedan od navedenih mehanizama, za sada, ne može u potpunosti objasni štetni učinak koji varikokela ima na funkciju testisa i plodnost.
Klinička slika
Varikokela se razvija postepeno i u mnogim slučajevima nema vidljivijih simptoma koji bi ukazivali na to oboljenje. Najčešći simptomi koji ukazuju na varikokelu su: Od varikokele najčešće obolevaju mladi muškarci između 15 i 25 godine starosti, a nalazimo je kod 15-20% celokupne muške populacije. Varikokela je takođe usko povezana sa muškom neplodnošću, jer se nalazi u kliničkoj slici kod više od 40% neplodnih muškaraca.
Terapija
Ova vrsta zahvata, izvodi se u načelu ambulantno uz prethodnu primenu opšte ili lokalne anestezije. Urolog rezom na donjem delu trbuha ili ispod prepone pristupa veni testisa i obavlja zahvat. Kako se kolor doplerom može vrlo precizno da se utvrditi gde je potrebno sužavanje vene, broj komplikacija sveo se na minimum. Prva dva dana nakon operacije potrebno je strogo mirovanje i uzimanje lekova protiv bolova, a nakon toga bolesnik se može normalno vratiti svakodnevnim aktivnostima. Bavljenje sportom i polni odnosi se ne preporučuju prvih nedelju do dva nakon zahvata. Laparoskopski zahvat obavlja se pod opštom anestezijom kroz mali rez na stomaku u koji se uvodi laparoskop sa kamerom na vrhu sa kojom se ciljano i jednostavno može doći do same varikokele. U toku ovakvog zahvata oštećenja mišića su vrlo retka. Upravo iz tog razloga period oporavka je znatno kraći. Ovu vrstu zahvata izvodi radiolog koji kroz mali rez umeće cev u venu (kroz preponu ili vrat) i posmatranjem kroz kameru dolazi do varikokele i sužava je. Ovaj postupak izvodi se pod lokalnom anestezijom, ali se koristi vrlo retko, zbog komplikacija koje su moguće nakon zahvata ili komplikacija na mestu venskog pristupa.
Prognoza
Vreme oporavka nakon zahvata obično je vrlo kratko. Bol najčešće nije znatno izražena, posebno uz uzimanje lekova protiv bolova. Savetuje se izbegavanje napornih aktivnosti dve nedelje nakon zahvata. Obično je već dan do dva nakon zahvata moguć nesmetan povratak na posao. Spermiogram se peoverava tri do četiri meseca nakon zahvata i tada je merodavan pokazatelj da li se plodnost i pokretnost spermatozoida popravila. Komplikacije i uspešnost lečenja varikokele
Ujedinjena seljačka stranka
Ujedinjena seljačka stranka (skraćeno: USS) je politička partija iz Srbije, osnovana 15. februara 2000. godine u Beogradu, predsednik stranke je bivši predsednik opštine Svrljig i sadašnji narodni poslanik u Skupštini Srbije, veterinarski tehničar Milija Miletić.
Izbori 2014.
Na vanrednim parlamentarnim izborima u Republici Srbiji 2014. godine osvaja jedan poslanički mandat na izbornoj listi: ALEКSANDAR VUČIĆ - BUDUĆNOST U КOJU VERUJEMO (Srpska napredna stranka, Socijaldemokratska partija Srbije, Nova Srbija, Srpski pokret obnove, Pokret socijalista). Poslanik u Skupštini Srbije je predsednik USS-a Milija Miletić.
San José del Paraíso, Romita
San José del Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 260 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1708 m.
Rosendo Nieblas, Elota
Rosendo Nieblas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Salso, Parma
Salso je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Kvakovce
Kvakovce je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Vâlcelele de Sus, Vâlcele
Vâlcelele de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Vâlcele.
Kvakovce
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 412 stanovnika.
Vâlcelele de Sus, Vâlcele
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1062 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
La Chiquis, Motozintla
La Chiquis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1438 m.
Kali (razvrstavanje)
Kali može značiti:
Louann, Arkansas
je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 164, što je 31 (-15,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opekotinska bolest
Opekotinska bolest nastaje nakon termičke povrede kao posledica zahvatanja velike površine tela opekotinama. Bolest primarno karakteriše masivni gubitak tečnost preko velikih površina, na koji se nadovezuju: intenzivan bol, otpuštanje velikih broja toksičnih supstansci iz nekrotičnog tkiva, i često prateća infekcija.
Opšta razmatranja
Krroz istoriju mnogi su smatrali da je opeklina lokalna reakcija koja zahteva operativno lečenje. Iako je veći broj lekara pre više vekova ukazo na činjenicu da je opekotina ozbiljna bolest i da njen ishod često određuje ne toliko lokalne, koliko opšte promena koje se događaju u telu opečenog. Početkom 20. veka nastao je izraz „opekotinska bolest“, kod koje su do danas, zahvaljujući istraživanjima uglavnom sovjetskih naučnika, promene u unutrašnjim organanim, kod ove bolesti prilično dobro izučene.
Jelica Sretenović
Jelica Sretenović (Beograd, 3. mart 1954) je srpska glumica.
Opekotinska bolest
Opšta razmatranja
Važno je imati na umu da se opekotinska bolest ne pojavljuju slučajno kao i da se ona ne razvija samo u određenom toku opekotine, i zato se svaka faza opeklinske bolesti karakteriše dobro definisanim funkcionalnim i morfoloških promena unutar organa i fizioloških sistema u telu.
Night Moves (film, 1975)
Night Moves, u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Noćna kretanja, je američki kriminalistički film snimljen 1975. godine u režiji Arthura Penna, poznat kao jedno od prvih značajnijih ostvarenja žanra koji će kasnije postati poznat kao neo-noir. Protagonist, čiji lik tumači Gene Hackman, je privatni detektiv koga ostarjela glumica angažira da joj pronađe mladu kćer (čiji lik tumači Melanie Griffith). Radnja prikazuje kako je pronalazi na setu hollywoodskog filma, ali okruženu muškarcima koji je žele iskoristiti, kao i onima upetljanima u krijumčarenje i druge ilegalne poslove koji će dovesti do krvoprolića.
Opekotinska bolest
Opšta razmatranja
Opekotinska bolest se u načelu, razvija u slučaju ako opekotinska lezija (kod I stepana opeklina) pokriva više od polovine površine tela, a sa opeklinama III stepena - ako je pogođeno više od 10%, ili kod opekotina  IV - više od 5% površine tela. Duboke opekline sa preko 20% opečene površine tela obično su nespojiva sa životom, jer u kratkom vremenskom periodu dovode do nepovratnih promene u unutaršnjosti organizma.
Etiologija
Opekotinom izazvane bolest označava skup znakova i simptoma koji se javljaju kao odgovora organizma na toplotnu povredu. Ovo stanje nastaje;
Patogeneza
Mada se opekotine tretiraju kao lokalna oštećenja tkiva, u nekim slučajevima, a posebno ako je povredom zahvaćena velika površina tela i veća dubina termički oštećenih tkiva, opekotine su praćene teškim opštim stanjem organizma koje prelazi u opekotinsku bolest.
Opšti poremećaji u oranganizmu opečene osobe redovno se javljaju u bilo kojoj starosnoj dobi sa različitim stepenom tkivnih oštećenja, ali za razliku od odraslih, deca imaju veću sklonost ka nastanku opštih poremećaja, zbog procentualno većeg sadržaja vode u njihovom organizmu. Opšti poremećaji koji u organizmu opečene osobe nastaju posle opsežnih opekotina karakterišu se znacima i simptomima opekotinske bolesti, među kojima posebno mesto zauzima hipovolemijski šok, koji nastaje kao posledica enermnog kubitka volumena tečnosti u organizmu.
Takođe i brojni mediajtori i citokini oslobođeni u opečenom tkivu utiču na nakupljanje tečnosti i nastanku otoka (edema). Tu pre svega spadaju;
Nekoliko minut posle dejstva termičkog faktora iz tkiva se oslobađa histamin, a potom i druge supstance sa vazodilatatornim dejstvom: tromboksani, leukotrijeni, supstanca P i PAF. Sve ovo dovodi do aktivacije ćelija imunskog sistema koji oslobađa citokine: IL-1,IL-6 i IL-8, zatim reaktivne oblike kiseonika, produkte aktivacije sistema komplementa i lizozomske enzimi leukocita. Obrazovanju otoka doprinosi i oslobađanje osmotski aktivnih materija iz oštećenih ćelija i povećanje hidrostatskog pritiska u mikrocirkulaciji (zbog uvećanog obima filtracije tečnosti u kapilarima). Plazmoreja je najintezivnija u prvih 8-12 časova (kada se iz krvnih sudova izgubi oko 50% od ukupnog gubitka plazme tokom prvog dana). Nakon 24-48 časova prestaje gubitak plazme iz mikrocirkulacije (što nastaje kao posledica oporavka mikrocirkulacije i smanjenjenja propustljivosti kapilara i/ili zato što u oštećenim kapilarima nastaje tromboza.
Težina opekotina, koja je od primarnog značaja za razvoj opekotinske bolesti, pre svega zavisi od više faktora: vrste toplotnog izvora, visine temperature, dužine njenog toplotnog dejstva, kao i od specifičnih karakteristika (otpornosti) tkiva koja su izložena dejstvu toplote (sadržaja vode u tkivu, debljine kože, rasporeda folikula dlake i znojnih žlezda). Na tok i ishod opekotinske bolesti, pored hipovolemijskog šoka, izuzetno važan uticaj imaju i: Nakon obimnih opekotina organizam stresno reaguje. Tako nastala stresna reakcija u organizmu pokreće čitav niz drugih odbrambenih reakcija, koje posledično dovode do povećavanja sekrecija brojnih hormona (sa ciljem da se suprotstave dejstvu stresora i pomognu u vraćanjuorganizma u normalno stanje). Hipofiza pod uticajem opekotinskog stresa pojačano oslobađa adrenokortikotropni hormon (ACTH), koji stimuliše sekreciju glikokortikoida. Pored toga, pojačana je i sekrecija hormona rasta i antidiuretskog hormona (ADH) iz hipofize.
Hipovolemija i šok u opekotinskoj bolesti praćeni su poremećajima funkcije bubrega (sa nastankom bubrežne insuficijencije). Akutna bubrežna insuficijencija, koja se manifestuje potpunim prestankom lučenja mokraće (anurijom) nastaje u početnoj fazi šoka, usled hipovolemije, kod veoma teških opekotina. Jedna od glavnih karakteristika opekotinske bolesti je nastanak hipermetaboličnog stanja. Naime u fazi katabolizma, koji se razvija kao odgovor organizma na dejstvo termičkog faktora, ubrzavaju se metabolički procesi. Njihov intenzitet je 2-3 puta veći od normalnog. Usled pojačanog katabolizma belančevina nastaje negativni bilans azota. Istovremeno se javlja razgradnja glikoze, smanjena sinteza glikogena i neosetjivost (rezistencija) na insulin.
Sepsa je veoma ozbiljna komplikacija opekotina i pored velikog broja antibiotika, ona je neposredni uzrok smrti kod više od 50% opekotina koje su okončane smrću. Što je površina opekotina veća, to je nastanak sepse kao komplikacije češći, posebno kod opekotina koje zahvataju više od 20% površine tela.
Do insuficijencije bubrega može dođi i zbog intoksikacije (koja se manifestje uremijom). Ona nastaje nešto kasnije, ili pri kraju faze šoka, usled povećanog opterećanja bubrega produktima razgradnje belančevina ili masivne hemoglobinurije (nastale kao posledica pojačane razgradnje termički oštećenih eritrocita), kada je koncentracija hemoglobina u plazmi 1,2 g/l.
Ako se posmatra funkcija pojedinih organskih sistema u toku opekotinske bolesti, uočava se karakteristična dvofazna reakcija; koja se na početku bolesti karakteriše smanjnjenjm poremećaja, a na kraju toka bolesti povećavajem funkcije mnogih organa. Izuzetak u ovoj bolesti čine nevni sistem i imunski sistem, za koje je tipičan obrnut redosled poremećaja: u početku nastaje hiperfunkcija, a kasnije hipofunkcija nervnog i imunskog sistema.
Faze u razvoju bolesti
Faze u razvoju opekotinske bolesti su:
Bolest započinje fazom šoka i najčešće se odvija po tipu hipovolemijskog šoka. U ovoj fazi bitno je što pre (unutar prvih 8 časova) nadoknaditi ogromne količine tečnosti. Pravovremena i pravilno sprovedena rehidratacija pacijenta u prvoj fazi može sprečiti ili ublažiti drugu fazu bolesti.
Druga faza po nekim autorima nosi naziv faya toksemije (Višnjiću et al) a po drugima faza bubrežne insuficijencije. Iako je u ovoj fazi najizraženija manifestacija pojava hipovolemijskog šoka kao posledica prerenalne akutne bubrežne insuficijencije (ABI), ona se ipak najčešće komplikuje infekcijom ali i toksemijom koja nastaje kao posledica destrukcije opečenog tkiva. U ovoj fazi kod opečenog se javlja pad pritiska, bledilo kože i sluzokože, otsustvo mokrenja i poremećaj stanja svesti.
U ovoj fazi glavni znak bolesti je infekcija. Ova faza je najčešće udružena sa prethodnom fazom pa ih je teško razlikovati. Kriterijumi za SIRS su ovde nepouzdani jer su često ispunjeni od početka bolesti.
Faza oporavka je poslednja faza, kojom se završava opekotinska bolest ukoliko opečeni preživi prethodne tri faze.
Tarapija
Lečenje opekotinske bolesti ima nekoliko faza: Ova faza obuhvata sve procedure koje se sprovode u toku evakuacije pacijenta do urgentne službe ili centra za opekotine. Najvažnije terapijske procedure u ovoj fazi su: uspostavlja venskog puta, početna nadoknada volumena, analgezija, procena stanja pacijenta, kontrola disajnog puta i sprečavanje daljih oštećenja.
Na osnovu pregled pacijenta u ovoj fazi treba ustanoviti grubu procenu površine zahvaćene i stepen opekotina. Pregled usne duplje ždrela i nosa obavezno se radi, kako bi se utvrdilo prisustvo opekotina ili gara u njima što može biti indikacija za što hitnije održavanje disajnog puta endotrahealnim tubusom ili krikotireotomijom.
Na neopečenim udovima tj. na neopečenim regionima, u ovoj fazi, odmah se plasira intravenski kateter i obezbeđuje vensku put za nadoknadu volumena tečnosti. CVK se retko postavlja prehospitalno a alternativa intravenskom putu je intraosealni put. Kroz plasirane puteve dmah se započinje sa davanjem kristaloida i to ringer laktata (eventualno izotonog fiziološkog rastvora).
Lek izbora za ublažavanje bolova je morfin intravenski (evetualno u mišić ili pod kožu). Neki hirurzi savetuju sipanje sterilnog fiziološkog rastvora preko opečenog da bi se eventualni dalji izvori toplote ohladio i ugasio (žar).
Bolnička faza lečenja počinje od momwenta prijema opečenog u urgentnu službu gde se plasira intravenski i centralni venski put (ako u prethodnoj fazi nije postavljen) i vrši se klinička procena opšteg stanja bolesnika.
Jelica Sretenović
Biografija
Prvu ulogu u pozorištu odigrala je u predstavi „Lorencaćo“, koju je režirao Branko Pleša.
Uprkos mnogobrojnim ulogama koje je odigrala, publika je najviše pamti po liku Koviljke Koke Stanković iz kultne serije „Bolji život“.
Tokom karijere snimila je nekoliko reklama i duet „Ruska čokolada“ sa grupom „Poslednja igra leptira“.
Bila je udata za pravnika Miloša Mišu Sretenovića, koji je preminuo i ima dve ćerke Anu i Olju.