cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Potkarpatsko vojvodstvo
Potkarpatsko vojvodstvo (poljski: Województwo podkarpackie) je jedno od 16 vojvodstava na koje je Poljska od 1999. administrativno podjeljena.
Karakteristike
Potkarpatsko vojvodstvo nalazi se na jugoistoku zemlje, pored granice sa Slovačkom na jugu i Ukrajinom na istoku. Prostire se površini od 17,844 km² na kojoj živi 2,127,164 stanovnika.
Administrativna podjela
Teritorij vojvodsva je podjeljen na 21 povjata i četiri grada sa prvom povjata, a administrativni centar vojvodstva je grad Rzeszów u kom je 2019. živjelo 196,208 stanovnika.
Ivan III (papa)
Ivan III. (pravo ime Katelin; Catelinus; ? - 13. VII 574) je bio papa od 17. srpnja 561. do 13. srpnja 574. godine. Iako je njegov pontifikat bio relativno dug, o njegovom životu postoje prilično oskudni podaci. Navodi se da mu je otac bio plemić po imenu Anastazije. Za vrijeme pontifikata su Italiju 568. napali Langobardi te historičari vjeruju da su u tim pljačkaškim pohodima i pustošenjima spaljeni i uništeni svi službeni dokumenti i zapisi vezani uz njegov pontifikat.
Paravello, Pavia
Paravello je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Castelnuovo, Piacenza
Castelnuovo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Springfield, Oregon
Springfild je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 59.403, što je 6.539 (12,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Graham Greene
Tijekom studija u Oxfordu proživljava krizu moralnoga i religijskoga identiteta, što ga prvo dovodi u krugove radikalne ljevice, no u konačnici završava vjerskom konverzijom s protestantizma na katoličku vjeru. Temperamentalno kolerik, sklon avanturama, koketiranju s opasnošću i rubnim situacijama ljudskoga postojanja, Graham Greene je protagonist i kroničar egzistencijalnih, etičkih i spiritualnih kriza modernoga zapadnjaka. Na tragu svog velikog uzora Conrada, Greene je ostvario opus koji "pokriva" veći dio planete zemlje (Europu, Latinsku Ameriku, južnu Aziju, Afriku), opisao neuralgične točke suvremene civilizacije i drame dekolonizacije, prljave ratove obavještajnih službi, spiritualnu dramu vjernika (najčešće, no, ne isključivo) bijelaca u kolonijalnom miljeu, političke i ideološke progone, hladnoratovski sukob. Sam pisac dijeli svoje knjige na ozbiljnije, "romane", i laganije, "razonode" (entertainments), ali u obama vrstama razvija radnju koja obiluje izvanjskim i unutarnjim napetostima. Neke od značajki njegovih proznih narativnih djela su: dramatičan i "detektivski" zaplet, potjera i progon koje provode institucije sustava (policija, vojska, tajne službe), funkcionalan i dojmljiv stil kojim dominiraju grafički opisi brutalnih i grotesknih situacija, no bez baroknih retoričkih Conradovih ekscesa, te nužnost moralnog i spiritualnoga izbora u ekstremnim iskušenjima.
Narciso Mendoza, Santiago Tilantongo
Narciso Mendoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tilantongo.
Godivlje (Prilep)
Godivlje je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Godivlje pripada opštini Krivogaštani.
Narciso Mendoza, Santiago Tilantongo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2276 m.
Godivlje (Prilep)
Prirodni uslovi
Naselje Godivlje je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 22 km zapadno.
Godivlje se nalazi u zapadnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na istoku ravničarski, bez većih vodotoka, dok se ka zapadu izdižu prva brda planine Baba. Nadmorska visina naselja je približno 630 metara.
Graham Greene
Prije 2. svjetskog rata ostvario je remek djela hibridnoga žanra: "Brightonska stijena"/"Ubojica i slatkiš" (1938.) o svijetu gangsterskih obračuna, "Moć i slava" (1940.) o duhovnoj drami svećenika alkoholičara u atmosferi vjerskih progona u kaotičnom i totalitarnim tendencijama opsjednutom Meksiku. Poslijeratno doba karakterizira još nekoliko majstorskih ostvaraja: "Srž stvari" (1948.), lociran u Africi, gdje se u ozračju "Greenelanda" (prljavština, kukci, vrelina, zarazne bolesti) odvija završna drama preljubnika, alkoholičara i samoubojice Scoobija; "Kraj veze" (1951.), poluautobiografski ljubavni roman, nabijen vjerskom tematikom i postavljen u Londonu pod njemačkim bombama; špijunsko-politički "Mirni Amerikanac" (1956.), o početcima američkoga intervencionizma u Indokini; "Treći čovjek" (1950.), scenarij za glasoviti film režisera Carola Reeda.
Ponekad je kritika dovodila u pitanje iskrenost autorovih vjerskih uvjerenja, a još češće mu je, naprotiv, zamjerala dogmatičnost u tretiranju duhovnih tema. No, teško je reći kako esencijalno religijski pisac, od Bunyana do Dostojevskog ili Bernanosa, može izbjeći takvoj vrsti prigovora. Greeneova djela nisu ideološki romani s tezom, no u njima je implicite raspoznatljiv piščev stav. Tobožnji problem s Greeneom (i drugim piscima religijskoga habitusa) je u tom što je njihov nenametljiv stav teško prihvatljiv dijelu modernoga čitateljstva- koji bez prigovora akceptira izričite svjetonazorske iskaze drugih auktora koji su više u skladu s dezorijentiranošću ili sekularnim senzibilitetom prosječnoga čitatelja (npr. Kafka ili Proust). Njegov najbolji kasniji roman "Ljudski faktor" (1978.) tematizira problem izdaje i vjernosti kroz lik glavnog junaka, prisiljenog na dvostruku špijunažu kako bi mu sovjetski objavještajci pomogli izbaviti voljenu ženu iz mučilišta južnoafričke policije. Neki od eseja su sakupljeni u zbirci "Izgubljeno djetinjstvo" (1953.). Nefikcionalna proza o druženju s diktatorom Omarom Torrijosom, još jedno je svjedočanstvo njegova nekonvencionalnoga života. Posmrtno mu je objavljena i autobiografska proza "Moj svijet - dnevnik jednog sna", svojevrsni onirički dnevnik u kojem je taj autor, simbol autodestruktivnoga i raskoljenoga sebstva, objelodanio djetinje naivni i nevini svijet svojih snova.
Godivlje (Prilep)
Prirodni uslovi
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Godivlje je imalo 166 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Clucy
Klisi je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 72 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 608 metara (maksimalnoj 719 m, a minimalnoj 560 m).
Scrooge, or, Marley's Ghost
Scrooge, or, Marley's Ghost je britanski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen u režiji Waltera R. Bootha. Radnja se temelji na A Christmas Carol, popularnom romanu Charlesa Dickensa i pokazuje kako protagonista, škrtog i čangrizavog trgovca Ebnezera Scroogea posjećuju duhovi božićne prošlosti, sadašnjosti i budućnosti. Film je predstavljao prilično ambiciozan projekt za tadašnje vrijeme te koristio neke od ranih specijalnih efekata kako bi dočarao protagonistove vizije. Radnja romana sa 80 stranica je komprimirana u 5 minuta, što je dijelom bilo iz tehničkih razloga, a dijelom zato što je autor pretpostavljao da je publika već unaprijed upoznata s tekstom. Uspkros toga predstavlja prvi primjer korištenja međutitlova, što će kasnije postati uobičajena praksa za nijemi film. Film je u decembru 1901. bio službeno projiciran pred kraljem Edwardom VII i kraljicom Alexandrom u Sandringham Houseua. Do danas je, međutim, očuvano samo 3 minuta i 28 sekundi od originalnog materijala.
Clopotiva, Râu de Mori
Clopotiva je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Râu de Mori.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 888 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Henschleben
Henšleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 347 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Henšleben se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 149 metara. Površina opštine iznosi 7,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 347 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 50 stanovnika/km².
N.Y., N.Y. (film)
N.Y., N.Y. je američki kratki film snimljen 1957. u režiji Francisa Thompsona. U njemu se prikazuje život u New Yorku od jutra do kasno u noć, prikazan kroz niz nadrealističkih prizora vezanih uz njegove stanovnike i ulice. Thompson je taj efekt postigao korištenjem posebnih leća za kameru, odnosno vizualnih efekata koje je bio razvijao punih dvadeset godina, a nakon čega je odbio odati tajnu svog postupka. N.Y., N.Y. je godine 1959. prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio Zlatnu palmu za kratki film.
El Lindero, Mascota
El Lindero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1499 m.
Belegiška kultura
Belegiška kultura (Belegiška grupa, Belegiš – Kručeni grupa) je kultura bronzanog doba koja je zahvatala oblasti Srema, Bačke, Banata i Šumadije, a u jugoistočnoj Rumuniji je srodan lokalitet Kručeni. Ova kultura, iako malo rasprostranjena, ima veliki značaj, jer predstavlja spoj između kultura Panonije, Karpata i centralnog Balkana. Smatra se da direktno potiče od Vatinske kulture, ali postoji hijatus, tako da nastanak Belegiške kulture nije najjasniji.
Faze
Na osnovu keramičkih nalaza uočene su dve faze:
Rasprostiranje
Jezgro Belegiš kulture je područje Srema, gde se nalazi veliki broj nalazišta, uglavnom nekropola. Na zapadu je granica Bosut, a na istoku se prostire do jugozapadnih obronaka Karpata. Na severu je granica kulture zapadna i severna Bačka (u blizini Odžaka i Turije (Srbobran) otkriveni su pojedinačni nalazi ove kulture), kao i severni Banat (nalazi iz Iđoša), ali na ovom području rasprostiranje nije jasno definisano. Na jugu Belegiš kulturu nalazimo u uskoj zoni uz Dunav, kod Beograda, na lokalitetima na Karaburmi (Rospi Ćuprija) i Ritopeku.
Nalazišta
Glavna nalazišta su naselja na Gomolavi, u Jakovu, nekropole u Belegišu - Stojića gumno, Surčinu, Vojlovici, Kovačici i Karaburmi.
Sahranjivanje
Najznačajnije nekropole su Stojića gumno (pored Belegiša), na kojoj se mogu pratiti preko pronađenog materijala faze razvoja Belegiš kulture i Vojlovica (u Banatu). Najveća nekropola je Karaburma (Beograd).
Pokretni materijal
mini|Fragment posude Belegiške kulture Osnovni oblici su velike bikonične urne sa cilindričnim vratom i oštro profilisane posude sa jednom ili dve drške.
Ukrašavanje u starijoj fazi predstavljaju horizontalne i vertikalne linije, kao i lažni vrpčasti ornamenti, na vratu i trbuhu posude.
Mlađa faza obuhvata crno glačanu keramiku sa horizontalnim kanelurama na vratu i kosim i vertikalnim kanelurama i rožastim ukrasima na trbuhu posude. Kanelure se vide na zdelama čiji su obodi fasetirani ili tordirani.
Od metalnih nalaza pojavljuju se:
Azzone, Bergamo
Azzone je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 264 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 986 m.
Colonia Cuauhtémoc, Cuernavaca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1846 m.
Rongbuk manastir
Rongbuk manastir nalazi se u oblasti Tibet, Kina. Pripada Nyingma školi, jednoj od četiri najstarije glavne škole Tibetanskog budizma, dominantnoj religiji u ovoj oblasti Ova Religija je raširena i u regijama koje okružuju Himalaje:  Bhutan, Ladakh i Sikkim), zatim u centralnoj Aziji, u južnom Sibiru (Tuva i Mongolija) i Kini.
Nalazi se sa sjeverne strane Mount Everest na nadmorskoj visini 5009m², što ga svrstava na drugo mjesto po nadmorskoj visini vjerskih objekata ove vrste. Za Šerpe koji žive sa južne strane Everesta u Khumbu oblasti u Nepalu, Rongbuk manastir bio je jedno važno mjesto hodoćašća, na koje su dolazili putujući nekoliko dana preko Himalaja kroz prolaz Nangpa La.
Manastir su redovno posjećivali i pripadnici prvih britanskih ekspedicija na Mount Everest u prvoj polovini XX vijeka, nakon svakodnevnog pješačenja od pet sedmica, od Darjeelinga u Indijii. Mnoge kasnije i sadašnje ekspedicije koje idu na uspon sa sjeverne strane podižu svoj Bazni kamp na Rongbuk ledenjaku, na udaljenosti 8 km. južno od manastira.
Podigao ga je 1902. Ngawang Tenzin Norbu, Nyingmapa Lama, poznat i kao Zatrul Rimpoche na mjestu gdje su se od XVIII vijeku obavljale molitve i meditacije, u pećinama i improvizovanim kolibama, i danas raspoređenim oko manastirskog kompleksa, u dolini i brdima. Na tom prostoru nalaze se i brojne kamene ploče ili stijene sa natpisima iz budizma. Zatrul Rimpoche je često išao u Solu (Khumbu region u Nepalu), južno od Everesta, i osnovao je za Šerpe nekoliko manastira: Thame, Tengboche, Takshindo, i Chiwong. Ukupno je za života podigao sedam kapela u Rongphuk kompleksu, četiri manastira u Khumbu regiji, i pet samostana u Dingri.
Rongbuk manastir bio je godinama centar vjerskog Mani Rimdu festivala, koji se odvijao jednom godišnje u trajanju od mjesec dana (u novembru). Manastir je u potpunosti razvaljen tokom Kineske kulturne revolucije u periodu 1966-1976.
U manastiru je stalno 10 monaha i 20 redovnica, a nekada ih je bilo ukupno oko 500.
Kristan Vrh
Kristan Vrh je naselje u slovenskoj Općini Šmarje pri Jelšahu. Kristan Vrh se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 395 stanovnika.
Luka Nižetić
Luka Nižetić (Split, 12. kolovoza 1983.), hrvatski pjevač pop-rock izričaja.
Godine 2005. objavio je svoj debi album "Premijera". Najpoznatiji je po hitovima Ponekad poželim i Proljeće.
Biografija
Luka je drugo dijete Tamare i Mila. Ima stariju sestru Petru, TV voditeljicu (Po ure torture). Za njega kažu da je bio živo dijete. Nostalgično je vezan uz splitski kvart Mertojak u kojem je odrastao, a po svemu sudeći Luka i nema namjeru iseliti do daljnjega iz svog grada.
Kako su Lukini roditelji uvidjeli da Luku okupira jedino glazba, na prvo glazbeno školovanje su ga poslali kod časnih sestara, točnije kod časne Cecilije, kod koje je pohađao satove klavira. Negdje u petom razredu osnovne počeo je odlaziti i na satove pjevanja kod Miše Limića, gdje se po prvi put susreo s osnovama skladanja glazbe. S opernom divom Sanjom Erceg–Vrekalo je Luka vježbao i usavršavao tehniku pjevanja.
U 17-toj godini Luka je napisao svoju prvu pjesmu, Ludi grade, koju je Zdenko Runjić uvrstio u program Melodija hrvatskog Jadrana 2001., gdje, na sveopće iznenađenje, mladi pjevač osvaja 3 Srebrna galeba za 2. nagradu stručnog ocjenjivačkog suda (za glazbu, tekst i interpretaciju). Nakon toga su uslijedile godine s više i manje zapaženim nastupima na raznim festivalima.
Godina 2004. je prijelomna za mladog splitskog glazbenika, jer potpisuje ugovor s diskografskom kućom Menart, a naredne godine objavljuje debitantski album pod imenom Premijera, s kojeg su skinuti uspješni singlovi Ne krivi me, Tebi pjevam, Ponekad poželim, Proljeće i Meni trebaš ti. Nakon svog drugog nastupa na Dori 2005., na kojoj je predstavio svoju autorsku pjesmu Proljeće, postaje općepoznato glazbeno lice u Hrvatskoj. Slijedi nominacija za diskografsku nagradu Porin u kategoriji za debitanta godine, te nastup na samoj dodjeli nagrada u Osijeku.
S uspjesima nastavlja na Hrvatskom radijskom festivalu 2006. godine, gdje s Lanom Jurčević izvodi skladbu Prava ljubav, koja u vrlo kratkom roku postaje još jednim Lukinim hitom, osvajajući vrhove domaćih top lista. Na Festivalu zabavne glazbe Split 2006. predstavlja pjesmu More, s kojom u prvoj finalnoj večeri osvaja Zlatno jedro (prvu nagradu publike), dok mu je u Superfinalu pripala treća nagrada publike.
Godine 2007. izlazi mu novi album, "Slobodno dišem". Prema sudu radijskih slušatelja, Luka Nižetić i klapa Nostalgija su sa skladbom Samo mi reci da (Ljepotice mala) osvojili nagradu u pop-rock kategoriji na Hrvatskom radijskom festivalu 2007. Krajem iste godine je u paru s Mirjanom Žutić pobijedio u drugoj sezoni TV emisije "Ples sa zvijezdama".
Godine 2008. Luka Nižetić je izdao album "Na tren i zauvijek".
Opština Epitacio Huerta, Michoacán
Epitacio Huerta je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8523 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2559 m.
Opština Butimanu, Dâmbovița
Butimanu je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Avibaktam
Avibaktam je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 265,244 Da.
Tlalixtlahuac, Tehuipango
Tlalixtlahuac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tehuipango.
Svete misterije
Izraz svete misterije u svom najširem značenju označavaju oblast natprirodne fenomene povezane s božanstvom ili vjerom.
Eksterni linkovi
الأسرار السبعة المقدسة Мистерия Sacred Mysteries Мистерии
Miemo, Pisa
Miemo je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Golemo Ilino
Golemo Ilino je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Golemo Ilino pripada opštini Demir Hisar.
Prirodni uslovi
Naselje Golemo Ilino je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 55 km severozapadno.
Golemo Ilino se nalazi u severozapadnom delu oblasti Demir Hisar. Naselje je položeno u izvorišnom delu toka Crne reke, na istočnim visovima Ilinske planine. Nadmorska visina naselja je približno 990 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Golemo Ilino je imalo 52 stanovnika.
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Donald Valentine
thumb|Donald Don Valentine Donald Valentine je američki financijaš koji igra odlučujuću ulogu u razvoju kompjuterske industrije od njenih početaka u sedamdesetim godinama dvadesetog veka, pa do današnjih dana.
Karijera
Prvo od njegovih za kompjutersku industriju uspješnih važnih ulaganja postaje korporacija Atari kojoj je bila potrebna pomoć za proizvodnju Ponga. Nakon toga uspeha dolaze uspešna ulaganja u Oracle Corporation, Apple Computer, LSI Corporation, Cisco Systems (njegovo najprofitabilnije ulaganje tokom prvih 20 godina), Google, YouTube i mnoga, mnoga druga. Tokom svoje 40 godina duge poslovne karijere Donald Valentine će financirati pokretanje više od 500 tehnoloških kompanija.
Donald Valentine je svojim investiranjem odigrao odlučujuću ulogu u razvoju kompjuterske industrije tako da je dobio titulu djeda investitora Silikonske doline,a igrom rječi i nadimak Don pošto je u engleskom jeziku skraćenica imena Donald, dok je u talijanskom i španskom jeziku to počasna titula.
Località Montanello, Asti
Località Montanello je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Универзитет у Харкову
Универзитет у Харкову (украјински: Харківський університет; ; ) је јавни универзитет у Харкову, у Харковској области у источној Украјини. Данас је један од доминантних универзитета у Украјини, а пре распада Совјетског Савеза један од главних универзитета у СССР-у. Основан је 1804. године и након Универзитета у Лавову најстарији је универзитет у земљи.
Paraje Atocle, Xochimilco
Paraje Atocle je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2420 m.
La Salute di Livenza, Venezia
La Salute di Livenza je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2663 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Olsztyn
Olsztyn (njemački: Allenstein) je grad od 171,979 stanovnika na sjeveroistoku Poljske u Varminsko-mazurskom vojvodstvu u kom je najveći grad i administrativni centar.
Geografske karakteristike
Olsztyn se prostire duž rijeke Łyna, u centru regije Mazurska jezera udaljen 215 km sjeverno od Varšave.
Historija
thumb|left|240px| Olsztyn iz [[zraka]] Olsztyn je izrastao pored impozantnog zamka kog su podigli Teutonski vitezi 1334. Status grada dobio je već 1353. Od 1466. je u sastavu Jagelovske Poljske.
Kraljevina Pruska zauzela je i anektirala taj kraj 1772. i odtad se Olsztyn, kao Allenstein razvija kao tipičan njemački grad.
Na samom početku Prvog svjetskog rata Allenstein su zauzele jedinice Ruskog Carstva ali su ga nakon Bitke kod Tannenberga povratile jedinice Njemačkog Carstva. thumb|left|240px| [[Panorama grada]] Krajem Drugog svjetskog rata - 22. januara 1945. Allenstein je zauzela Crvena armija i pritom razorila oko 50% grada. Sovjetske vojne vlasti predale u maju 1945. upravu nad gradom poljskoj administraciji. Tako da je od 1946. Olsztyn administrativni centar vojvodstva.
Njemačko stanovništo je počelo bježati iz grada još krajem 1944. iz straha pred Crvenom armijom, preostali stanovnici su raseljeni ili pobjegli tako da je danas potpuno poljski grad.
Znamenitosti i obrazovanje
Najpoznatiji i najstariji spomenik Olsztyna je biskupski zamak iz 14. vijeka, u kom je kao administrator radio Nikola Kopernik.
Pored tog ratna razaranja preživjele su i katedrala sv. Jakoba iz 16. vijeka, gradska vrata s kraja 14. vijeka i ostatci bedema iz 14. vijeka. Ipak najveći dio zgrada u historijskom centru koje su ostale, podignut je secesijskom stilu krajem 19. početkom 20. vijeka.
Olsztyn je grad sa četiri univerziteta u kojima strudira oko 45 000 studenata, i grad brojnih velikih parkova thumb|left|240px| [[Tvornica guma Michelin]]
Privreda
Olsztyn je grad drvne i prehrambene industrije, poznat po tvornici automobilskih guma koja je danas dio kompanije Michelin.
19. dodjela Zlatnog globusa
<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#E6E6FA; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 180px" align="center">
19. dodjela Zlatnog globusa
March 5, 1962
Film - Drama:
The Guns of Navarone
NCP Álvaro Obregón, Sanctórum de Lázaro Cárdenas
NCP Álvaro Obregón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Sanctórum de Lázaro Cárdenas.
19. dodjela Zlatnog globusa
Film - Komedija:
NCP Álvaro Obregón, Sanctórum de Lázaro Cárdenas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 518 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2540 m.
Markos Bagdatis
Marcos Baghdatis (, rođen 17. juna 1985. u Paramiti, Kipar) je profesionalni kiparski teniser. Najveći uspesi u karijeri su mu dostizanje 8. mesta na ATP listi, osvajanje četiri turnira i dostizanje finala Otvorenog prvenstva Australije.
19. dodjela Zlatnog globusa
A Majority of One
Markos Bagdatis
Tokom Otvorenog prvenstva Francuske 2008. godine, Bagdatis je pretrpeo ozbiljnu povredu zgloba, zbog koje je bio primoran da propusti sve turnire u 2008. godini. Njegova trenutna pozicija na ATP listi je 27. mesto.
Oprema
Markos Bagdatis nosi opremu firme Adidas, i reket -{TFlash 315}- marke -{Tecnifibre}-.
Potrero de Carlos, Técpan de Galeana
Potrero de Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
19. dodjela Zlatnog globusa
Film - Mjuzikl:
Potrero de Carlos, Técpan de Galeana
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
19. dodjela Zlatnog globusa
West Side Story
19. dodjela Zlatnih globusa, na kojoj se odalo priznanje filmovima napravljenim ili distribuiranim 1961. godine, održana je 5. marta 1962.
Najbolji glumac - drama
' Maximilian Schell – Judgement at Nuremberg''
Najbolji glumac - mjuzikl ili komedija
' Glenn Ford – Pocketful of Miracles''
Najbolja glumica - drama
' Geraldine Page – Summer and Smoke''
Najbolji režiser
' Stanley Kramer – Judgment at Nuremberg''
Najbolji film - komedija
' A Majority of One''
Najbolji film - mjuzikl
' West Side Story''
Najbolja originalna muzika
''' "The Guns of Navarone" – Dimitri Tiomkin
Najbolji sporedni glumac
' George Chakiris – West Side Story''
Najbolja sporedna glumica
' Rita Moreno – West Side Story''
Carica Yang Lihua
Carica Yang Lihua (楊麗華) (561–609) je bila carica kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Zhou, odnosno supruga cara Xuana. Otac joj je bio Yang Jian, velikodostojnik na dvoru dinastije Sjeverni Zhou, a majka Dugu Qieluo. U jesen 573. se udala za Yuwen Yuna, koji je u ljeto 578. preuzeo prijestolje, a nju proglasio caricom. Caru je rodila kćer kasnije poznatu kao princeza Yuwen Eying. Xuan, poznat po impulzivnom ponašanju, već sljedeće godine je abdicirao u korist svog malodobnog sina Yuwen Chana, ali ostao na vlasti kao umirovljeni car. Kineski historijski izvori navode kako je Yang Lihua bila vjerna svom suprugu, čak i kada je svoje četiri priležnice iste godine proglasio caricama. Godine 580. muž joj je umro, a sljedeće godine joj je otac preuzeo prijestolje pod imenom car Wen te osnovao novu dinastiju Sui. Carica Yang Lihua se sa time nije slagala, ali je svejedno uživala počasti u novom režimu.
Krtince
Krtince je naselje u slovenskoj Općini Šmarje pri Jelšahu. Krtince se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 110 stanovnika.
562
Godina 562. (DLXII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 562. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Daphne du Maurier
Daphne, Lady Browning DBE (13.5. 1907–19.4. 1989), poznata kao Dame Daphne du Maurier, bila je poznata britanska spisateljica najpoznatija po priči "The Birds" i klasičnom romanu Rebecca, izdanom 1938. Oba djela je ekranizirao Alfred Hitchcock, s time da je Rebecca osvojila Oscar za najbolji film.
Bibliografija
minijatura|Daphne du Maurier
Williamsport, Indiana
Vilijamsport je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.898, što je 37 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The Death of Poor Joe
The Death of Poor Joe je britanski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1901. u režiji Georgea Alberta Smitha. Temelji se na romanu Bleak House Charlesa Dickensa i sastoji od jednog kadra koji prikazuje scenu u kojoj siromašni čistač ulica Joe (čiji lik tumači Smithova supruga Laura Bayley) umire na ulici u naručju policajca.
Od 1954. se smatrao izgubljenim sve dok ga 2012. nije pronašla Bryony Dixon, kustosica Britanskog filmskog instituta. Tada je stekao status najstarije ekranizacije Dickensovog djela, koje je dotle držao Scrooge, or, Marley's Ghost, premijerno prikazan u novembru 1901.
Sasvim malo skretanje
Sasvim malo skretanje je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1965. godine. Predstavlja adaptaciju djela austrijskog pisca Franza Weisera. Režirala ju je Ljiljana Biluš.
Somborski okrug
Somborski okrug (nemački: Bezirk Zombor) je bio jedan od pet okruga Vojvodstva Srbije i Tamiškog Banata (krunske oblasti Austrijskog carstva) između 1850. i 1860. godine. Upravni centar okruga bio je Sombor.
Istorija
Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat formirano je 1849. godine i prvobitno je podeljeno na dva okruga: Bačko-torontalski i Temišvarsko-krašovski. 1850. godine je vojvodstvo podeljeno na pet okruga, a područje nekadašnjeg Bačko-torontalskog okruga je podeljeno na Somborski, Novosadski i Bečkerečki okrug.
Geografija
Somborski okrug je uključivao severni deo Bačke. Graničio se sa Novosadskim okrugom na jugu, Bečkerečkim okrugom na istoku, austrijskom Kraljevinom Slavonijom na jugozapadu i austrijskom Kraljevinom Ugarskom na severozapadu.
Demografija
Po popisu iz 1850. godine, okrug je imao 376.366 stanovnika, od čega:
Gradovi
Najvažniji gradovi u okrugu:
Izuzev Baje, Almaša i Jankovca koji se danas nalaze u Mađarskoj, svi pomenuti gradovi su danas u sastavu Srbije.
Flat Rock, Michigan
Flat Rok (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 9.878 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 9.878 stanovnika, što je 1.390 (16,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Refugio de los Campos, Villa de Arriaga
Refugio de los Campos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arriaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2127 m.
Chazilly
Šaziji je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Bon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 114 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 420 metara (maksimalnoj 459 m, a minimalnoj 379 m).
Chacté, San Juan Cancuc
Chacté je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Juan Cancuc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 670 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 796 m.
Parona, Pavia
Parona je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1776 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Charco Azul, Manuel Doblado
Charco Azul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2225 m.
Antonio Gramsci
Antonio Gramsci (Ales, Sardinija, 22. januar 1891. – Rim, Kraljevina Italija, 27. april 1937), bio je talijanski marksistički filozof, pisac, političar i teoretičar politike. Gramsci je bio jedan od osnivača i lidera Komunističke partije Italije, u svojim dijelima osobito se bavio pitanjima i analizom kulture i praktične politike. Gramscija se i danas drži za jednog od vrhunskih izvornih marksističkih mislioca. Kulturna hegemonija je termin koji je on uveo i raščlanio, pomoću nje se održava na vlasti kapitalistička država.
Biografija
Antonio je rođen kao četvrti od sedam sinova nižeg gradskog službenika grada Gaete na Sardiniji, Francesca Gramscija (koji je bio u daljnjoj liniji albanskog porijekla iz mjesta Gramsh). Stvari su po obitelj krenule nagore kad je otac Francesco zatvoren zbog optužbe za prijevaru 1898., obitelj je ostala bez sredstava za život i Antonijo je morao napustiti školovanje i raditi kojekakve poslove sve dok mu otac nije pušten iz zatvora 1904. Još kao mali teško je ozlijedio kralježnicu, tako da je cijeli život patio zbog toga (nije rastao kako treba) a i imao je drugih velikih problema sa unutrašnjim organima. No pored svih zdravstvenih problema Antonijo je bio odličan učenik, srednju školu završio je u Cagliariju.
Nakon mature 1911. dobio je stipendiju za studij lingvistike na Torinskom univerzitetu kod Mattea Bartolija. U to isto vrijeme tu je studirao i Palmiro Togliatti njegov budući stranački prijatelj i kolega. Antonijo puno čita, i studira djela tada vodećih talijanskih filozofa i mislilaca lijeve orijentacije; Antonija Labriole, Rodolfa Mondolfa, Giovannija Gentilea i osobito Benedetta Crocea, koji je tada slovio za najcjenjenijeg talijanskog mislioca. Svi oni bili su sljedbenici i poštovaoci Hegela i trasirali su put hegelijanskog marksizma, kojeg je Labriola nazvao filozofija praxisa. Torino je tih godina bio grad rastuće talijanske industrijalizacije, u čije su se novoizgrađene tvornice poput Fiata i Lancie slijevale gomile naglo osiromašenih seljaka koji su postajali gradski proletarijat. Gramsci je obilazio skupove svojih zemljaka Sarda, kao i radničke skupove. Pred kraj 1913. upisao se u Talijansku socijalističku partiju.
Godine sa socijalistima (PSI)
Zbog siromaštva i zdravstvenih problema napušta studij 1915. te radi kao slobodni novinar, piše u brojnim uglavnom lijevo orijentiranim listovima (Il Grido del Popolo) i časopisima. Kako se profilirao kao ozbiljni novinar, to je već 1916. postao suizdavač časopisa Piemont, posebnog izdanja znanog glasila Avanti!, talijanske socijalističke stranke. Gramsci je postao cijenjeni komentator koji je pratio sve aspekte društvenog i političkog života Torina. U travnju 1919. Gramsci je zajedno s Togliattijem, Angelom Tasca i Umbertom Terracinijem osnovao lijevo orijentirani tjednik L'Ordine Nuovo (Novi poredak), iz tog kruga se kasnije oformila Komunistička partija Italije. Te godine došlo je do velikog raslojavanja u Talijanskoj socijalističkoj partiji (PSI) oko načina i metode borbe za radnička prava. I u Torinu je po uzoru na Oktobarsku revoluciju došlo do spontanog osnivanja radničkih savjeta, ali i velikih polemika oko njihove društvene uloge. Gramsci i njegovi rijetki istomišljenici iz kruga oko lista L'Ordine Nuovo vjerovali su u ispravnost lenjinističke ideje sva vlast sovjetima. Paradoksalno je da je ljuti protivnik te ideje bio Amadeo Bordiga (vođa izvanparlamentarne radikalne ljevice) koji je pak držao da se treba osloniti na sindikate.
Zatvor i smrt
thumb|right|180px|Gramscijev grob u Rimu Njegove crne slutnje pokazale su se točnim 1926. je i on optužen i zatvoren (unatoč zastupničkog imuniteta) pod izlikom da svojim političkim radom izaziva mržnju među staležima, te da zemlju gura u građanski rat uz druge krivnje. Isprva je bio osuđen na 5 godina izgonstva na usamljeni otok Ustica, potom je sljedeće godine osuđen na 20 godina zatvora u Turi pored Barija. Tu je od 1929. počeo pisati, na školskim bilježnicama svoje opservacije o talijanskom društvu, politici, filozofiji i načinu političke borbe koju bi komunisti trebali primijeniti. Nakon četiri godine tamnice njegovo ionako krhko zdravlje, znatno se pogoršalo. Obolio je od tuberkuloze, ali i brojnih upala unutrašnjih organa, stanje mu se toliko pogoršalo da je 1934. pušten iz zatvora na liječenje, ali je 27. aprila 1937. umro od posljedica izlijeva krvi u mozak u rimskoj klinici Quisisana, svega 6 dana nakon što mu je istekla dugogodišnja kazna.
Ideje i djela
Gramsci za svojeg života nije izdao nikakvu knjigu. Između 1914. i 1926. pisao je novinske članke, političke studije i eseje koje je objavljivao u različitim novinama i časopisima. Od 1929. do 1935. za robijanja je ispisao 29 bilježnica s rezultatima svojih istraživanja iz oblasti povijesti, historiografije, studija kulture, politike i društva. Te su Zatvorske bilježnice (Quaderni del carcere) objavljene nakon njegove smrti. Riječ je o bilješkama i esejima na različite teme, često potpuno nepovezene, a jedna od niti koje su ih povezivale bila je Gramscijev temeljni postulat uloga intelektualaca u društvu (koji ne smije ostati indiferentan na stanje u društvu). On je držao da je mjesto intelektualca u društvu aktivno učešće u kulturnoj revoluciji koja će doprinijeti osvajanju političke moći. Iz zatvora je napisao i brojna pisma svojoj ženi, prijateljima i sinovima. I njegova pisma su kasnije objavljena u jedinstvenoj knjizi Pisma iz zatvora, koja se sastoji od dva dijela: Zatvorske bilježnice i Pisma iz zatvora.
Nakon Drugog svjetskog rata jedna skupina talijanskih komunista pod vodstvom tadašnjeg generalnog sekretara Palmira Togliattija počela je raditi na izdavanju Gramscijevih bilježnica, koje su sistematizirane po temama; obitelj, vlasništvo, vjera, kultura itd. i izdala ih u šest svezaka između 1948. i 1951. (izdavač “Einaudi”). Potom je tiskano novo izdanje Zatvorskih bilježnica 1975. (izdanje Instituto Gramsci), u ovom izdanju su spisi poredani kronološki a ne više po srodnim temama.
Na filozofskom planu, novost kod Gramscijevog poimanja marksizma je uvođenje imanentnosti (urođenosti), nasuprot transcedentnosti (nečem iznad ljudskog znanja). Čovjeku je imanentno dato da svojim praktičnim radom ostvari raj (dostojan život) na zemlji. Imanencija je sinteza; engleske ekonomije, njemačke filozofije i francuske politike. Gramsci prvi jasno uočava da nova pravila što ih je uvela engleska ekonomska znanost, nemaju samo vrijednost kao oruđe nego i značenje kao filozofska inovacija: homo oeconomicus je imanentni čovjek, čovjek na zemlji, on ima ima novu gnoseološku (spoznajnu) vrijednost, koja uključuje novo poimanje svijeta. Stoga je potrebno istražiti kako je filozofija prakse uspjela stvoriti ideju imanencije očišćenu od svih ostataka transcendenije i teologije. Liberalne ideje, imaju univerzalnu vrijednost za buržoaziju, ali nisu dovoljne proletarijatu. Za buržoaziju su te ideje bile krajnja granica i maksimum, za proletarijat su te ideje minimum od čega treba početi.
Gramscija se drži za jednog od najznačajnijih marksističkih mislioca 20. vijeka koji je značajno uticao na razvoj zapadnoevropskog marksizma (Eurokomunizam). Između ostalog Gramsci je osvijetlio i temu kulturne hegemonije kao miroljubivog sredstva kojim se održava kapitalistički poredak, zbog toga je nužno obrazovanje radništva i stvaranje proleterske intelegencije. Pomoću kulturne hegemonije se tipične buržoaske ideje proglašavaju općim javnim mijenjem i zdravim razumom te se uz pomoć toga vlada. On je također ukazao na razlike klasičnog političkog društva koje vlada upotrebom sile i zakona (vojska, policija, pravni poredak) i civilnog društva u kojem se vlada ideologijom i privolom (društvo, sindikati, obrazovni sistem). Gramsci je oštro kritizirao vulgarni ekonomski determinizam i pojednostavljeni filozofski materijalizam.
Herbsleben
Herbsleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Unstrut-Hajnih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.088 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16064022.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Unstrut-Hajnih Herbsleben se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Unstrut-Hajnih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 169 metara. Površina opštine iznosi 25,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.088 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 123 stanovnika/km².
Popis stanovništva u SR Hrvatskoj 1991.
Popis stanovništva u Hrvatskoj je izvršen u martu 1991. godine, kao dio Popisa stanovništva u Jugoslaviji. Po popisu stanovništva na površini od 56.594 km² 1991. godine u Hrvatskoj živjelo je 4.784.265 stanovnika raspoređenih u 6.694 naseljenih mjesta.
Legenda
Značenje boja u predstavljanju etničkog sastava stanovništva
Križevec
Križevec je naselje u slovenskoj Općini Zreču. Križevec se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 245 stanovnika.
Stop Thief!
Stop Thief! je britanski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1901. u režiji Jamesa Williamsona. Njegova radnja prikazuje kako skitnica mesaru ukrade komad mesa, a nakon čega se u potjeru za njim daju mesar i njegovi psi. Navodi se kako je njime Williamson, zajedno sa filmom Fire! (1901), počeo koristiti montažu kao sredstvo filmske naracije. Često se navodi da sadrži prvu potjeru u historiji filma.
Лелић
Лелић је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 483 становника. У близини насеља се налази манастир Лелић.
Демографија
У насељу Лелић живи 486 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,9 година (43,9 код мушкараца и 47,9 код жена). У насељу има 182 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,00.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Opština Ciocănești, Dâmbovița
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Gornja Čarlija
Gornja Čarlija je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Gornja Čarlija pripada opštini Mogila.
Prirodni uslovi
Naselje Gornja Čarlija je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 18 km severoistočno.
Gornja Čarlija se nalazi u središnjem delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je ravničarski, dok se dalje ka istoku izdiže Selečka planina. Zapadno od naselja protiče Crna reka. Nadmorska visina naselja je približno 580 metara.
Klima u naselju je kontinentalna.
Stanovništvo
Gornja Čarlija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 3 stanovnika.
Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Ostrov, Râu de Mori
Ostrov je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Râu de Mori.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 413 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Serra Scirocco, Palermo
Serra Scirocco je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Nuhduu', Santiago Tilantongo
Nuhduu' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tilantongo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2198 m.
That Hagen Girl
That Hagen Girl je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1947. u režiji Petera Godfreya. Po žanru je drama i temelji se na romanu Edith Kneipple Roberts. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Shirley Temple, je tinejdžerka Mary Hagen koja živi u malom gradu i čiji žitelji vjeruju kako je nezakonito dijete Toma Batesa (čiji lik tumači Ronald Reagan) koji se odselio i postao uspješni advokat. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada se Bates vrati u grad, a Mary u njega zaljubi. Mlada kanadska glumica Lois Maxwell, koja je u filmu tumačila lik Maryne učiteljice i Batesove prijateljice, dobila je Zlatni globus za najbolju novu glumicu. Usprkos toga, film je doživio izuzetno loše kritike, a 1978. godine je ušao u izbor Pedeset najgorih filmova svih vremena u istoimenoj knjizi Michaela Medveda. Decenijama se uopće nije prikazivao na televiziji, a što se tumačilo političkim uticajem Reagana koji je kasnije priznao kako That Hagen Girl smatra najgorim filmom u svojoj karijeri.
Kupljenik
Kupljenik je naselje u slovenskoj Općini Bledu. Kupljenik se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 46 stanovnika.
Franz Weiser
Franz Weiser, rođen kao Franz Xavier Weiser (Beč, 21. mart 1901. – Weston, Massachusetts, 22. oktobar 1986) bio je austrijski katolički svećenik i teolog, također poznat i po književnom radu, odnosno književnim djelima za djecu i omladine. Godine 1930. se priključio jezuitskom redu, a od 1938. je živio i radio u SAD.
Fire! (1901 film)
Fire! je britanski kratki nijemi snimljen u režiji Jamesa Williamsona. Radnja prikazuje kako stanare jedne kuće u gradu Hove od požara spašavaju pripadnici lokalne vatrogasne jedinice. Film se sastoji od pet scena, ali je za njega karakteristično da su montirane tako da izazivaju maksimalnu napetost kod gledatelja, te zajedno sa filmom Stop Thief! (1901) predstavljaju primjer ranog korištenja montaže u narativne svrhe. Vjeruje se kako je upravo ovaj film bio jedan od uzora američkom režiseru Edwinu S. Porteru za njegov film Life of an American Fireman (1903).
Castelvecchio, Piacenza
Castelvecchio je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 372 m.
Azet
Azet je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 53,063 Da.
Loma del Tzompantle, Cuernavaca
Loma del Tzompantle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Most Saint-Bénézet
Avignonski most (francuski: Pont d'Avignon, službeno Pont Saint-Bénézet) je slavni srednjovjekovni most preko desnog rukavca rijeke Rhône između Avignona i Villeneuve-lès-Avignona na lijevoj obali.
Ostatak mosta je zajedno sa Papinskom palačom 1995. uvršten na UNESCOvu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.
Avignonski most je poznat i zbog dječje pjesmice, raširene po cijelome svijetu, njega posjeti oko 400.000 ljudi svake godine.
Historija
Pont Saint-Bénézet u 12. vijeku kad je podignut, bio je jedini most na Rhône od Lyona do mora.
thumb|left|260px| Avignonski most i Papinska palača (gravura E. Brandarda iz [[1840.)]]
Izvorno na istom mjestu stajao je drveni most, na njegovu mjestu podignut je prvi most čiji su stupovi vjerojatno bili povezani drvenim šetnicama. On je otvoren za promet 1184., taj most je razoren do četvrtog stupa za vrijeme Albižanskog križarskog rata 1226.
Pod utjecajem Benezeta osnovana je bratovština koja se trebala brinuti o mostu sa 24 braće, zahvaljujući njihovu neumornom radu i pametnom korištenju mostarine, bratovština je otpočela izgradnja kamenog gotičkog mosta preko ostataka starije romaničke građevina iz 12. vijeka.
Novi most bio je dug oko 900 m, sastavljen od 22 luka.
Most je popločen 1377. po nalogu kardinala Blandiaca, nakon brojnih nesreća i padova, čak i u Rhônu.
Avignonske pape imali su običaj da se pri svakom prelasku mosta, zaustave ispred kapelice na ulazu i pomole se sv Benezetu i ostave mu na dar jedan gulden.
Kralj Luj XIV bio je jedan od posljednjih koji su prešli mostom prije njegovog rušenja u 17. vijeku, ali nikad nije dao svojj doprinos za njegovu obnovu, i pored namjere da postane njegov vlasnik. thumb|right|300px| Plan Avignona iz [[1649.]] Desna obala Rhône bila je poznata pod imenom kraljevstvo, a lijeva strana na kojoj je Avignon carstvo Tokom srednjeg vijeka izbijali su česti sporovi oko vlasništva nad koritom rijeke, između papa i francuskih kraljeva koji su kulminirali u 14. vijeku sudskim procesom. Spor je konačno riješen nakon francuske revolucije kad je i Avignon postao dio Francuske.