cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rusko Carstvo
Imperator
Dolaskom na vlast najprije Fjodora III., a potom i Petra Velikog čelo države su zauzeli carevi reformatori željni modernizacije države. Osnova vanjske politike ovog potonjeg postaje stvaranje luke na Baltiku (Petrograd) preko koje će se uspostaviti trgovina s europskim zemljama. To će dovesti do Velikog sjevernog rata tijekom kojega će pobjedivši Švedsku Rusija postati priznata europska velesila. Proslavljujući pobjedu u ratu Petar Veliki će se dati okruniti za imperatora cijele Rusije (do tada je bio car Rusa). Ova titula će biti odmah priznata od strane Poljske, Prusije i Švedske, ali ne i od ostalih tadašnjih država koje će to tek kasnije prihvatiti. Dominacija Ruskog Carstva nad istočno-europskim zemljama će postati očita svima kada ruske snage nakratko osvajaju Berlin polovicom 18. stoljeća. Zajedno s uspesima protiv Poljske, Turske i Švedske, Carstvo će nastaviti prodirati u Sibir sve do obala Amerike gdje će osvojiti Aljasku.
Vladavina Ivana Groznog
desno|175p|mini|[[Velika moskovska kneževina oko 1500.]] desno|175p|mini|Rusko carstvo oko 1600. desno|175p|mini|Rusko carstvo oko 1700. Uz pomoć boljara Ivan je u prvo vreme svoje vladavine sproveo niz korisnih reformi. Tokom 1550ih napravio je novi zakonik koji je na novi način regulisao administrativna i vojna pitanja. Ovom reformom je učvrstio rusku državu u uslovima stalnih ratova koje je vodio.
Pobeda nad Volškim Tatarima
I pored unutrašnjih neprilika koje su pratile kasnije godine Ivanove vladavine, Rusija je vodila ratove i nastavljala ekspanziju. Ivan Grozni je opseo i 1552. zauzeo Kazanjski kanat, čime je okončao dugu istoriju ratova Moskve i Kazanja. Na ovaj način Rusiji je bio otvoren put prema Sibiru. Nešto kasnije carevima je uspelo da zauzmu Astrahanjski kanat u oblasti donje Volge, što je Rusiji osiguralo izlaz na Kaspijsko jezero, a time i trgovinsku i kulturnu razmenu sa Persijom i Centralnom Azijom. Ovim pobedama Rusija je razbila okruženje neprijateljskih tatarskih država i postala multinacionalna i multikonfesionalna zemlja. Istovremeno su se veoma zaoštrili odnosi sa Osmanskim carstvom i Krimskim kanatom.
Rat na Baltiku i protiv Krimskih Tatara
Rusija je 1569. uspela da odbaci osmansko-krimskotatarski napad na Astrahanj i odbrani pristup Kaspijskom moru. Ipak, Krimskim Tatarima je 1571. uspelo da u iznenadnom napadu zauzmu i gotovo potpuno spale Moskvu. Godinu dana kasnije krimski kan i turski sultan su poslali ogromnu vojsku u nameri da potpuno unište Rusiju. Još brojnije ruske trupe su uspele da ih poraze u bici kod Molodija. Time je otklonjena opasnost sa juga, ali su na zapadu protivnici Rusije krenuli u napad. Rusija je izgubila sve što je osvojila na Baltiku i morala je da brani sopstvenu teritoriju prilikom opsade Pskova. Po završetku rata, i posle sklapanja mirovnog sporazuma sa Poljskom i Švedskom, Rusija je bila potpuno osujećena u svojim planovima.
Zauzimanje Sibira
levo|250p|mini|Jermak zauzima Sibir, slika [[Vasilij Surikov|Vasilija Surikova iz 1895.]] Turskotatarski Sibirski kanat se u ratu Rusije i Krimskih Tatara politički stavio na stranu Krimskog kanata. Napadali su ruske tvrđave na Uralu koje su pripadale uticajnoj trgovačkoj porodici Stroganov. Stoga je ova porodica dobila od cara pravo da pošalje vojsku koja bi štitila njihove posede i išla u pohode protiv sibirskih Tatara. Za ovaj zadatak Stroganovi su angažovali Kozake koji su živeli u stepama između Volge i Dona. Pod svojim vođom Jermakom Timofejevičem, sa 1.000 ljudi naoružanih vatrenim oružjem krenuli su u pohod protiv Sibirskog kanata. Koristeći nezadovoljstvo manjih ugarskih naroda vladavinom kana, lako su napredovali do njegove prestonice Kašlika, i zauzeli je na juriš. Iako su sibirski Tatari celu zimu držali Kozake u opsadi, i najzad ih uništili, nisu više mogli da obnove svoju državu koja se raspala. Regularne carske trupe su nekoliko godina kasnije ugušile poslednje oblike otpora, dok su Kozaci i trgovci krznima nove prostore koristili za lov ili naseljavanje. Tako su nastala trgovačka i vojna utvrđenja: Verhoturje, Toboljsk, Mangaseja, Jenisejsk, Bratsk i druga.
Smutna vremena
mini|desno|350p|U Smutna vremena, slika [[Sergej Vasiljevič Ivanov|Sergeja Ivanova iz 1908.]] Posle smrti Ivana -{IV}- Groznog, usledio je period u kome je formalno na vlasti bio njegov bolesni sin Fjodor I, a zemljom u stvari upravljao boljar Boris Godunov. Sa smrću cara Fjodora 1598. izumrla je preko 700 godina stara dinastija Rjurika. Godunov je krunisan za cara, ali su zemljom vladale glasine o tome da je mladi carević Dimitrije čudom još uvek živ. Uz to se nadovezala loša žetva koja je bacila zemlju u ozbiljnu ekonomsku i socijalnu krizu. Kada je umro Boris Godunov, Poljska i Litvanija su videle zgodan trenutak za sebe, pa su zauzele Moskvu i na tron postavile dobrodušnu marionetu, odnosno čoveka koji se predstavljao kao Dimitrije. On će u istoriji ostati zabeležen kao Lažni Dimitrije. NJegova vladavina nije dugo trajala, jer je ubrzo ubijen u pobuni. Ni novi car, Vasilij IV Šujski nije dugo vladao pošto se Poljska ponovo umešala u Rusku politiku postavljajući na vlast Lažnog Dimitrija II, pa kasnije i svog vladara Vladislava IV Vasu. NJihova intervencija je dovela do velikog terora protiv pravoslavnog stanovništva. Poljaci su vladali u Moskvi, dok se u Nižnem Novgorodu formirala narodna vojska pod vođstvom Kuzme Minjina i vojvode Dmitrija Požarskog. Ova vojska je 1612. opsela Poljake u Moskovskom Kremlju i prinudila ih na kapitulaciju. Novi vladar, Mihail I, bio je začetnik dinastije Romanov, koja će vladati Rusijom do 1917. godine.
Priključenje Ukrajine
Rusija i Poljsko-litvanska unija su ostali neprijatelji. Od 1630ih pojačavao se u Ukrajini pritisak poljskih feudalaca i katoličke crkve na lokalno pravoslavno seljaštvo. Ova politika je izazvala brojne ustanke ukrajinskih Kozaka, od kojih je ustanak Hmeljnickog bio najveći i najuspešniji. Poljske kraljevske trupe su pretrpele mnogobrojne poraze u Ukrajini, ali su i Ukrajinci bili iscrpljeni ratom i sporadičnim napadima krimskog kana koji je menjajući strane tražio korist za sebe. Kozaci Bohdana Hmeljnickog su se obratili ruskom caru za pomoć. Na Perejaslavskoj radi (skupštini) najveći deo elite ukrajinskih Kozaka je pristao da postanu odani podanici ruskog cara. Zauzvrat je Hetmanat dobio široku autonomiju. Godine 1654. izbio je Rusko-poljski rat, čija je posledica bila da su delovi Ukrajine istočno od Dnjepra, kao i grad Kijev, postali deo Rusije.
Crkveni raskol
U periodu 1654—1655. patrijarh Nikon je sproveo crkvene reforme koje je narod dočekao sa velikim otporom. Rezultat ovog otpora bio je crkveni raskol, gde su se od zvanične crkve odvojili takozvani staroverci. Sve do vremena Petra Velikog država je progonila staroverce, zbog čega su se oni selili u severnu Rusiju, Sibir, baltičke zemlje ili u deltu Dunava.
Santa Cruz el Azufre, Amatán
Santa Cruz el Azufre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Amatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Sha‘bat Jawḩil, Hajjah
Sha‘bat Jawḩil je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
NGC 1729
NGC 1729 je galaksija u zviježđu Orionu.
Iaz, Solești
Iaz je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Solești.
Stettfeld
Štetfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hasberge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.209 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9674201.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hasberge Štetfeld se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hasberge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 11,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.209 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 108 stanovnika/km².
Richard LeParmentier
Richard LeParmentier (16. jul 1946 – 15. april 2013) bio je američki glumac, najpoznatiji po kratkoj, ali upečatljivoj ulozi imperijalnog admirala Mottija u filmu Ratovi zvijezda.
LeParmentier je najveći dio karijere proveo u Britaniji, gdje je upoznao prvu suprugu, glumicu Sarah Douglas, sa kojom je zajedno nastupio u nekoliko filmova. Psim glume se bavio i scenarijima, prije svega na britanskoj televiziji, što je uključivalo i popularnu policijsku seriju The Bill.
Ада Хуја
Ада Хуја је индустријска зона. Ипак, овде постоје два сиротињска краја насељена Ромима (источна Ада Хуја и западни део Депоније).
Alkim
Alkim (od grčkog Alkimos, "plemeniti" ili hebrejskog Elyaqum, "Bog će se uzdignuti"), također poznat kao Jakim ili Joakim je bio vrhovni svećenik Izraela u periodu 162. pnme.-159. pne., poznat kao pristaša seleukidske vlasti.
Mjesto Primišlje
Mjesto Primišlje je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Slunja, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 9 stanovnika te 5 obiteljskih kućanstava.
Indol-3-acetaldehid reduktaza (NADPH)
Indol-3-acetaldehid reduktaza (NADPH) (, indolacetaldehid (redukovani nikotinamid adenin dinukleotid fosfat) reduktaza, indol-3-etanol:NADP+ oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom (indol-3-il)etanol:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Cerchiara
Cerchiara ima više značenja:
Canalnuovo, Rovigo
Canalnuovo je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 248 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Villaggio Pian del Gac, Trento
Villaggio Pian del Gac je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 880 m.
Anarho-komunizam
Anarhistički komunizam je oblik anarhizma koji se zalaže za ukidanje države, privatnog vlasništva i kapitalizma, te osnivanje mreže dobrovoljnih komuna u kojima bi ljudi zajednički donosili odluke te radili da zadovolje svoje životne potrebe po principu da svi rade prema svojim mogućnostima, a uzimaju u skladu sa svojim potrebama.
Anarhistički komunizam je poznat još kao anarho komunizam, komunistički anarhizam, a često i kao slobodarski komunizam. Svejedno, iako su svi anarho komunisti slobodarski komunisti, svi slobodarski komunisti, kao npr. koncilni komunisti, nisu anarhisti, što izdvaja sav anarho komunizam od slobodarskog komunizma u zaseban politički pokret koji je protiv svakog autoriteta, hijerarhije i vlasti.
Osteria, Bologna
Osteria je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Anarho-komunizam
Početak i nastajanje ideje
Anarho komunisti su se pojavili tijekom Engleskog građanskog rata i tijekom Francuske revolucije. Gerrard Winstanley, koji je bio član Kopača u Engleskoj, napisao je 1649. godine letak Novi Zakon Pravednosti, u kojem stoji da "neće biti zlostavljanja ni krađe, ni sajmova ni tržnica, cijeli će svijet biti riznica svakog čovjeka", i "neće biti Gospodara nad drugima, ali će svaki čovjek biti Gospodar nas samim sobom". Tijekom Francuske revolucije, Sylvain Marecha, u svom Manifesto of the Equals (1796), traži "komunalni užitak u plodovima zemlje" i primjetio "revolucionarnu razliku između bogatih i siromašnih, velikih i malih, gospodara i kmetova, vlasti i vlade".
Rani anarhist komunist bio je Joseph Déjacque, prva osoba koje se opisala kao "slobodnjak" (libertaire za razliku od libérale) u svojoj korespondeciji sa Proudhonom te se distancirao od njegove tvrdnje: "nije proizvod rada ono na što radnik ima pravo, nego užitak u njegovim potrebama, kakve god bile prirode". Kolektivistički anarhizam se zalagao za nadoknadu za rad, ali se odvojio od post-revolucionarnog prelaženja na komunistički sistem i "podjelu prema potrebama". Bakunjinov suradnik James Guillaume je to ovako sročio u svom eseju Ideje o Socijalnoj Organizaciji (1876.); "Kada... proizvodnja pretekne potrošnju... svatko će uzeti iz zajedničkog društvenog skladišta, bez straha od kazne; a moralna svijest koja će biti jače razvijenija među slobodnim i jednakim radnicima će prevladati, ili smanjiti, pogrdu i gubitak."
Basville
Bavil je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Krez koja pripada prefekturi Obison.
Cottonwood, Apache County, Arizona
Kotonvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Arizona.
Anarho-komunizam
Početak i nastajanje ideje
Anarho komunizam je prvi put definiran u Italiji u odjelu Prve Internacionale, od Carla Cafiera, Errica Malateste, Andree Coste i drugih bivših Mazzinijevih republikanaca. Izuzev Mihaila Bakunjina, oni nisu napravili nikakav pomak u anarho kolektivizmu, pogotovo nakon Bakunjinove smrti. Dok su se obje grupe svađale i prepirale oko kapitalizma, anarho komunisti su se odvojili od Proudhona i Bakunjina, koji su smatrali da pojedinac može dobiti onoliko dobara za koliko radi, dok su komunisti tvrdili da svaki pojedinac ima pravo na dobra neovisno o izvršenom radu. Cafiero objašnjava u svome djelu Anarhizam i Komunizam (1880.) da će privatno vlasništvo u radu dovoditi do neravnopravne akumulacije kapitala, i dovesti do novih klasnih razlika: "Ako očuvamo individualnu raspodjelu proizvoda rada, bit ćemo prisiljeni očuvati novac, ostavljanje više ili manje proizvoda dovodi do bogaćenja, a ne zadovoljavanja potreba pojedinaca." 1876. na Florenskoj Konferenciji Talijanske Federacije Internacionale, u gradu Florenca tijekom policijske aktivnosti, objavili su principe anarho komunizma počevši sa:
Cottonwood, Apache County, Arizona
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 226.
Anarho-komunizam
Početak i nastajanje ideje
"Talijanska Federacija smatra da zajedničko vlasništvo nad proizvodima rada kao nužna komplementa kolektivističkog programa, pomoć svima u zadovoljavanju potreba je jedino pravo pravilo u proizvodnji i konzumaciji koja mora biti u skladu s principima solidarnosti."
Marcha Campesina, Frontera Comalapa
Marcha Campesina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Anarho-komunizam
Početak i nastajanje ideje
To su u članku objavili Malatesta i Caferio u dnevnom izvještaju Jurske Federacije te godine. Petar Kropotkin, osoba koju većina smatra najznačajnijim teoretičarom anarho komunizma, svoje je ekonomske prijedloge napisao u knjigama Osvajanje Kruha i Polja, tvornice i radionice. Kropotkin je zamišljao suradnju dobročinljivijom od konkurencije tvrdeći u Uzajamna Pomoć: Faktor Evolucije da je tako zamišljeno u prirodi. Zalagao se za ukidanje privatnog vlasništva kroz "eksproprijaciju cjelokupnog društvenog dobra" samih ljudi, da ekonomija bude usmjerena k horizontalnoj mreži volonterskih udruženja. Tvrdio je da u anarho komunizmu "kuće, polja i tvornice više neće biti privatno vlasništvo, nego će pripadati nacionalnoj komuni", a novac, naknade i trgovina će biti obustavljeni. Pojednici ili grupe će koristiti koliko god resursa im je potrebno, a cilj anarho-komunizma je da postavi "proizvod ponovljen ili obrađen na raspolaganje svih, ostavljajući pojednicu slobodu da ih konzumira kod kuće". Usto je, neprestano tvrdio (kao i većina anarho komunista) da se pojednici neće tjerati u komunizam, tvrdeći da seljak "ima onoliko zemlje koliko on može obrađivati", obitelj "naseljuje kuću koja im daje dovoljno prostora ... ovisi o broju ljudi u obitelji", umjetnik "radi sa svojim alatom" i svima kako im odgovara.
Teorija anarhističkog komunizma
Anarho komunizam naglašava jednakost i protivljenje društvenom poretku i klasnim propisima koji su narasli iz nejednake raspodjele dobara, protivljenje kapitalizmu i novcu, kolektivnu proizvodnju i raspodjelu dobara kroz dobrovoljan rad.
U anarho komunizmu ne postoje država i vlasništvo. Svaki pojedniac i grupa slobodni su doprinjeti proizvodnji i zadovoljiti svoje osnovne potrebe. Sistemom proizvodnje i raspodjele upravljaju njegovi sudionici.
Protivljenje rada za naknadu je središnja tema anarho komunizma. S raspodjelom dobara koja se bazira na osnovnim potrebama svakog pojedinca, ljudi će biti slobodni da obavljaju aktivnosti koje smatraju da bi najbolje ispunili, i ne bi više morali raditi posao za koji nemaju volju ili kvalifikaciju. Anarho komunisti tvrde da ne postoji način da se mjeri doprinos pojednica u radu, jer su svi proizvodi društveno dobro koje se dalje prenosi sljedećim generacijama.
Tvrde da će svaki sistem koji se bazira na radu za naknadu i privatnom vlasništvu razviti veliku ekonomsku razliku među ljudima i stvoriti privilegiranu manjinu i radničku, siromašnu manjinu.
Oni odbacuju tvrdnju da je rad za naknadu potreban jer su ljudi prirodno lijeni i sebični. Želja svakog čovjeka da bude "dobrostojeći" se može postići kroz njegovo zadovoljavanje životnih potreba.
Anarho komunisti podupiru komunizam kao osiguranje jednakosti i dobrostanja za sve, a ne kao izvor moći i vlasti. U tom kontekstu, anarho komunizam je dokazano ravnopravna filozofska ideja, te se nalazi na suprotnim pozicijama od takozvanog državnog komunizma i marksističke teorije općenito, jer smatra da do besklasnog društva (komunizma) nemožemo doći preuzimanjem vlasti točnije očuvanjem države, koja će navodno jednog dana jednostavno sama od sebe nestati. Po toj logici, jedino je anti-autoritarno i bezdržavno društvo uistinu besklasno.
Kritike
Mnogi anarho individalisti smatraju da su elementi anarho komunizma nepoželjni ili čak da nemaju veze s anarhizmom. Primjera radi, Benjamin Tucker je osudio anarho komunizam kao "pseudo anarhizam" (Rad i njegova naplata) jer se Petar Kropotkin protivio nadoknadama za rad.
Pierre-Joseph Proudhon, čija je filozofija jako utjecala na rani anarho komunizam, je odbijao termin "komunist" za naziv svog uvjerenja. U njegovo se vrijeme "komunist" upotrebaljava za tzv. utopijske socijaliste, koje je optužio da namjeravaju nametnuti jednakost smanjivanjem vlasti. U suprotnome s komunističkom "svakom prema potrebama" Proudhon je rekao: "Svakom prema njegovom uloženom radu, prvo, a ako se, povremeno, odlučim pomoći ti, učinit ću to iz milosrđa; ali me to neće sputati. " (Filozofija Jada)
Nedavno, pobornici post-lijevog anarhizma, kao što je Bob Black (Anarhizam Nakon Ljevice), tvrde da ljevičari imaju sklonost generičkim moralnim standardima koji su inkompatibilni s anarhizmom, i teže postavljanju političkih oblika, kao što su platformizam ili direktna demokracija koji imaju direktne veze s državom.
San Jerónimo Nuchita, San Lorenzo Victoria
San Jerónimo Nuchita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Lorenzo Victoria.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 501 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1206 m.
4618 Shakhovskoj
4618 Shakhovskoj je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,623 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
NGC 1730
NGC 1730 je galaksija u zviježđu Zecu.
4619 Polyakhova
4619 Polyakhova je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,689 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,6.
San Francisco Dos, Villa Corzo
San Francisco Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
PEAQX
PEAQX je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 452,196 Da.
Woody Allen
Woody Allen (New York, 1.12. 1935.), američki filmski redatelj, scenarista, glumac, komičar i dramski pisac. Pravo ime mu je Allen Stewart Konigsberg.
U središtu pažnje njegovih satiričkih komedija su njujorški intelektualci, koje prikazuje tragikomično "bez dlake na jeziku".
Mlade godine
Kako bi skupio novac, počeo je pisati šale za Davida O. Albera, koji ih je prodavao kolumnistma u novinama. Sa 16 godina je počeo pisati šaleza zvijezde kao što su Sid Caesar te se počeo zvati Woody Allen. Otišao je studirati komunikaciju i film na sveučilištu u New Yorku, ali nije imao dobre ocjene pa se ispisao. Kasnije je nakratko i pohađao gradski fakultet u New Yorku.
Karijera
Sa 19 godina je počeo pisati za The Ed Sullivan Show. U 60-ima je počeo nastupati kao stand-up komičar. 1965. po njegovom scenariju snimljen je njegov prvi film "Što ima novo, mačkice?" (kojeg pak nije režirao) a u kojem je jednu od glavnih uloga igrao Peter Sellers. Godinu dana kasnije snimio je svoj prvi film kao redatelj, parodiju "Što ima, Tiger Lily?" u kojoj je krivo presinkronizirao jeftini japanski špijunski triler u komediju. 1967. nastupio je i u parodiji "Casino Royale" u kojoj je parodiran James Bond, no navodno je bio jako nezadovoljan snimanjem i gotovim rezultatom. "Uzmi novac i bježi", svoj drugi film kao redatelj, snimio je 1969. Tijekom tog razdoblja snimao je većinom jednostavne komedije apsurda u kojima je i sam glumio. 1972. snima komediju Sve što ste oduvek želeli da znate o seksu (ali niste smeli da pitate) koja je mnogo bolje prošla kod publike nego kod kritike. Slede dva filma sa Dajan Kiton (Diane Keaton): naučnofantastična komedija iz 1973.g. Spavač (Sleeper) i Ljubav i smrt iz 1975. - satira na ruske epske romane.
1977. napravio je preokret u svojoj karijeri te se okrenuo ozbiljnim i realističnim temama iz stvarnog života u tragikomediji "Annie Hall". Za taj film je osvojio dva Oscara, za najbolji scenarij i režiju, no on se zanimljivo nije pojavio na dodjeli nagrade. Dajan Kiton osvojila je Oskara za glavnu žensku ulogu. Od tada je povremeno snimao i drame, kao što su "Interijeri", po uzoru na svojeg idola, švedskog redatelja Ingmara Bergmana. "Stardust Memories" je navodno inspiriran filmom "8 1/2" kojeg je režirao Federico Fellini.
1982.g. snima film "A Midsummer night's sex comedy" - prvi od trinaest filmova u kojem će glumiti Mia Farrow. Tijekom 80-ih eksperimentirao je najrazličitijim filmovima sa originalnim pričama; među njima je i pseudo-dokumentarac "Zelig" te fantastična komedija "Grimizna ruža Kaira" u kojoj lik iz filma siđe sa platna u stvarni svijet - za taj je film Allen osvojio Zlatni globus i BAFTA-u za scenarij. Za tragikomediju "Hannah i njezine sestre" je osvojio trećeg Oscara za scenarij, a sam film u kategoriji komedije ili mjuzikla je osvojio Zlatni globus. Uz to, sa zaradom od 40 milijuna $ u kinima SAD-a, to je njegov najkomercijalniji film. Nakon tog filma Allen je upao u kreativnu krizu snimajuči nezapažene filmove, sve do hvaljene drame "Zločini i prijestupi" iz 1989.
Njegov film iz 1992. Senke i magla je odavanje počasti nemačkim ekspresionistima. Allen zatim snima od kritike hvaljen film Muževi i supruge koji je imao dve nominacije za Oskara. U jednom intervjuu Allen navodi ovaj film kao jedan od retkih u kojem je uspeo da do kraja izrazi svoju početnu ideju. Film iz 1993.g. Misterija ubistva na Manhattan-u kombinuje neizvesnost sa crnom komedijom. Zatim se Allen vraća lakšim filmovima "Meci iznad Broadwayja", "Moćna Afrodita" i "Razarajući Harry". 1996.g. snima do sada jedini mjuzikl Svi kažu volim te. U triler-drami iz 2005.g. "Završni udarac" nastupila je Scarlett Johansson koju je redatelj proglasio svojom novom muzom. Sa sveukupno 14 nominacija za Oscara, bilo za režiju, scenarij ili glumu, Allen drži rekord kao jedna od osoba sa najviše nominacija za tu nagradu. Ipak, nijednom nije došao na dodjelu - iznimka je bila jedino 2002. godina, kada se pojavio kako bi pomogao ugledu grada New Yorku nakon napada 9/11. Rijetko kada se pojavio u filmovima koje nije osobno režirao - među njima su i animirani film "Mravi" i "Naslovnica" iz 1976.
U jednom intervjuu je izjavio da su mu najdraži filmovi "Grimizna ruža Kaira", "Muževi i supruge" i "Završni udarac".
Privatni život
thumb|desno|150px|Kip Woodyja Allena u Španjolskoj
Allen se prvi put oženio sa 20 godina za Harlene Rosen, studenticu filozofije. Njihov brak trajao je 6 godina. 1966. se oženio glumicom Louise Lasser sa kojom je snimio i par filmova, ali se od nje razveo za tri godine. 1970. je upoznao Diane Keaton sa kojom je počeo ljubavnu vezu. I sa njom je snimio par filmova, među kojima je i "Annie Hall". No nikada se nisu venčali.
1980. je započeo ljubavnu vezu sa glumicom Miom Farrow. Ni sa njom se nije venčao. Zajedno su usvojili dvoje djece; Dylan Farrowa i Moses Farrow. Sa njom je Allen po prvi put postao otac i dobio sina Satchela Farrowa (koji se danas zove Ronan Seamus Farrow). 1992. su se razveli kada je Farrow otkrila Allenove fotografije u kojima je fotografisao golu njenu punoletnu usvojenu kćerku iz drugog braka Soon-Yi Previn. Čak ga je optužila za spolno zlostavljenje njene djece, no slučaj nikada nije završio na sudu. Allen se 1997. oženio Soon-Yi Previn te je usvojio dvije kćerke.
Allen je poznat i po svojim neurozama i nervoznom ponašanju, te posjetima psihijatru. Tu svoju narav je često izložio u filmovima.
NGC 1731
NGC 1731 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Toppolo, Avellino
Toppolo je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 299 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
Stanley, Wisconsin
Stenli je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Modrovec
Modrovec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Gornja Stubica, Krapinsko-zagorska županija.
1,3-b-galaktozil-N-acetilheksozamin fosforilaza
1,3-b-galaktozil-N-acetilheksozamin fosforilaza (, lakto-N-biozna fosforilaza, LNBP, galakto-N-biozna fosforilaza) je enzim sa sistematskim imenom beta-D-galaktopiranozil-(1->3)-N-acetil-D-heksozamin:fosfat galaktoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Modrovec
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 374 stanovnika te 110 obiteljskih kućanstava.
Satu Nou, Solești
Satu Nou je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Solești.
1,3-b-galaktozil-N-acetilheksozamin fosforilaza
Ova reakcija se takođe odvija sa beta-D-galaktopiranozil-(1->3)-N-acetil-D-galaktozaminom kao supstratom, pri čemu se formira N-acetil-D-galaktozamin kao produkt.
Satu Nou, Solești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 270 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
Lucio Blanco, Tenosique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Živa(II) cijanid
Živa(II) cijanid je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 252,625 Da.
Lucio Blanco, Tenosique
Vidite još
Administrativna po
Pararaton
Pararaton, također poznat i kao Knjiga kraljeva, je rukopis na Kawi jeziku, koji opisuje historiju kraljevstava Singhasari i Majapahit na istočnoj Javi. Oko polovice teksta predstavlja biografiju Ken Aroka, prvog kralja i osnivača države Singhasari iz 13. vijeka, a najveći dio je mitskog sadržaja, iako se u njemu opisuju i neki historijski potvrđeni događaji. Historičari vjeruju da je napisana u 16. vijeku.
Bitka kod Adase
Bitka kod Adase se odigrala za vrijeme makabejskog ustanka godine 161. pne. kraj mjesta Adasa (חדשה) u blizini Beth-horona između jevrejskih ustanika pod Judom Makabejcem na jednoj i seleukidske vojske pod Nikanorom na drugoj strani. U njoj je Juda Makabejac izvojevao pobjedu, a Nikanor je ubijen. U znak pobjede se u jevrejskom kalendaru 13. adar slavio kao praznik po imenu Yom Nikanor. Uspkros toga, samo godinu dana kasnije je Juda poražen i ubijen od Seleukida u bitci kod Elase.
Castigliano, Macerata
Castigliano je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 449 m.
El Naranjal, Papantla
El Naranjal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Papantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Waldo County, Maine
je okrug u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 38.786, što je 2.506 (6,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Veruša (Podgorica)
Veruša je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 87 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 69 stanovnika).
Osnovni podaci
Veruša je naselje na pola starog puta između Podgorice i Kolašina. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1216 metara. Veruša geografski i teritorijalno većim dijelom pripada centru gornjih Bratonožića, Brskutu(koji se sastoji od 5 sela: Donji Brskut, Zaugao, Stravče, Prisoja i Veruša). Ranije je i cijela oblast bila u opštini Brskut do 1947. kada dolazi do spajanja Brskuta i Lijeve rijeke u jednu opštinu (iz knjige Svjedočenja - Jovan Ljoljo Dedić). Od starosjedilačkih porodica Verušu su nastanjivali i imali posjede na njoj: Vešovići, Zečevići, Orovići, Miloševići - vasojevićke porodice; Đukići, Čađenovići,Sekulovići i Darmanovići - Bratonožići, zatim Marovići i Milačići - Kuči(Poreklo.rs, Monografija Bratonožići kroz istoriju Prof dr Milo Marković). Sačuvani su tragovi starog stanovništva Macura u vidu groblja i tumula raspoređenih na više lokacija. Tokom rimskog upravljanja ovim oblastima dolinom Veruše prolazio je trgovački put od Dubrovniku preko Duklje i Širokara do Peći čiji ostaci i danas postoje u narodu poznati kao rimska džada. U administrativnoj podjeli pripadala je rimskoj provinciji Diokletiji. Po uspostavljanju prvih plemenskih uprava ovaj potkomovski kraj dolazi pod upravu bratonoških vojvoda i ostaje pod njihovom kontrolom sve do pada poslednje srednjovjekovne države. Nakon toga kontrolu nad ovim krajem preuzimaju skadarski paše. U popisima stanovništva iz 15. vijeka pominje se Hasan Marinit kao spahija ovog timara. Pejo Stanojev Baljević po fermanu Mehmeda II dobija vojvodstvo nad svim brdima oko 1650. godine, bez ikakve obaveze plaćanja danka (Marko Miljanov - Sabrana Djela - Nesto o Bratonožićima),(Monografija Bratonožići kroz istoriju - Prof dr Milo Marković). Glavari Peja Stanojeva sredinom 16. vijeka preuzimaju na upravljanje za potrebe skadarskih paša cijelo područje Lijeve Rijeke i Verušu. U naselju se većina stanovništva bavi poljoprivredom. U letnjim mesecima na Veruši je mnogo više stanovnika, vikendaša. Oni dolaze u svoje kuće radi odmora, rekreacije ali i eksploatacije bogatih prirodnih resursa.
Demografija
U naselju Veruša živi 70 punoljetnih stanovnika, a prosječna starost stanovništva iznosi 42,1 godina (46,6 kod muškaraca i 37,4 kod žena). U naselju ima 22 domaćinstva, a prosječan broj članova po domaćinstvu je 3,95.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Chiesuolo, Lodi
Chiesuolo je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Villa Nueva, Frontera Comalapa
Villa Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
Chiesuolo, Lodi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Washington County, Maine
je okrug u američkoj saveznoj državi Mejn.
Villa Nueva, Frontera Comalapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 751 m.
Washington County, Maine
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 32.856, što je 1.085 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Colonia Ahuacuotzingo, Chilapa de Álvarez
Colonia Ahuacuotzingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1175 m.
Las Pachicuas, Tecalitlán
Las Pachicuas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 711 m.
Vidite još
Administrativna po
Giht
thumb|250px|right|Giht, naslikao Džejms Gilrej [[1799. Umetnik na slikovit način prikazuje bol i otok, glavne simptome ovog oboljenja.]] Giht ili uratna artropatija je metaboličko oboljenje, koje nastaje kao posledica trajno visokog nivoa mokraćne kiseline u krvi (hiperuratemija) i taloženja kristala mononatrijum-urata u zglobovima i drugim delovima organizma. Predstavlja jednu od najstarijih bolesti poznatih među ljudima. Pre 2000 god. su je zvali "bolest kraljeva", jer je bila raširena među bogatim ljudima koji su preterivali u jelu i piću. Ova bolest se deli u dve kategorije: primarni i sekundarni giht.
Češće je prisutna kod muškaraca nego kod žena i 85-90% bolesnika su muškog pola. Najčešće se javlja tek nakon četvrte decenije života, vrlo je retka pre puberteta, a kod žena obično počinje posle menopauze. Učestalost gihta u Evropi je oko 0,3%, ali u svetu je različita. Kod Maora na Novom Zelandu dostiže i 10% ukupne populacije.
Etiologija bolesti
U velikom broju slučajeva uzrok nastanka ovog metaboličkog poremećaja je nepoznat. Kristali koji se gomilaju su soli mokraćne kiseline, koja u organizmu nastaje kao krajnji produkt metabolizma purina. Purini nastaju na tri načina: iz hrane, metabolizmom nukleinskih kiselina u ćelijama i biološkom sintezom.
Normalna vrednost mokraćne kiseline u krvi je do 57 mg/dl i dnevno se u organizmu stvori oko 600 mg. Od toga se putem bubrega izluči 450 mg, a ostatak razgrade bakterije u crevima.
Primarni giht nastaje kao posledica i povećanog stvaranja mokraćne kiseline (zbog urođenih grešaka metabolizma) i smanjenog izlučivanja putem bubrega. Sekundarni ili stečeni giht nastaje usled povećanog stvaranja mokraćne kiseline iz nukleoproteina raspadnutih ćelija u slučaju raznih bolesti (policitemija, hronična granulocitna leukemija, psorijaza i dr).
Klinička slika
Giht počinje naglo, obično u snu, sa izuzetno jakim bolom u zglobu, toliko jakim da bolesniku i dodir pokrivača pobuđuje bolnu senzaciju. Najčešće je zahvaćen samo jedan zglob, obično zglob nožnog palca, mada izuzetno bolest može početi i na dva ili više zglobova. Oboleli zglob daje jasnu sliku zapaljenskog artritisa, gde dominira otok, zategnuta i sjajna koža jako crvene boje. Ponekad se zbog inflamatornog procesa u zglobu, javlja i povišena telesna temperatura i drhtavica. Ovaj zapaljenski proces traje 3-14 dana, a nakon toga se spontano smiruje. Kulminaciju dostiže u prva 24 časa.
U toku faze mirovanja bolesnik nema nikakve zglobne tegobe, ali je prisutna hiperuratemija. Bolest se ponovo javlja unutar prve godine od prvog napada i obično zahvata isti zglob kao prethodni put. Postoje određeni faktori koji ubrzavaju ili podstiču ponovno pojavljivanje gihta. To su pre svega gurmanski obroci i konzumacija alkohola, a naročito uzimanje hrane bogate purinima (riba, iznutrice). U nekim slučajevima kao provocirajući faktor mogu delovati i hirurška intervencija, uzimanje nekih lekova, naglo mršavljenje, povrede i sl.
Ako se giht pravilno terapijski ne tretira, vremenom prelazi u hronični oblik koji se karakteriše pojavom potkožnih i kostnih tofusa, kao i hronične uratne artropatije. Tofusi predstavljaju karakterističnu izbočinu na koži, nastalu uled višegodišnje nelečene bolesti, a kao posledica taloženja urata u hrskavici, sinovijalnoj tečnosti zglobova, tetivama, šaci, prstima šake, kolenima, pa čak i na ušnim školjkama. Oko 20% bolesnika ima prisustne bubrežne kamenčiće. Uratna nefropatija se obično ispoljava tek nakon nekoliko godina bolesti i u početku je praćena blagim simptomima, ali kasnije napreduje i dovodi do bubrežne insuficijencije, koja je uzrok smrti oko 25% bolesnika sa gihtom.
Laboratorijske promene
Najvažnija laboratorijska promena je povišen nivo mokraćne kiseline u krvi. U akutnom napadu gihta mogu biti pozitivni i nespecifični testovi akutnog zapaljenja, kao npr. ubrzana sedimentacija.
Lečenje i prevencija
U bolnici "Dženeral hospital" iz Masačusetsa urađena je studija na 47.150 ispitanika, i došlo se do zaključka da se redovnim uzimanjem mleka i mlečnih proizvoda može za 50% smanjiti rizik za pojavu gihta. Utvrđeno je i da svakodnevno uzimanje mesa povećava rizik za pojavu ovog oboljenja za 21%, a i veće količine morske hrane povećavaju rizik za 7%. Prilikom ispitivanja utvrđeno je da pojedine vrste povrća nemaju nikakav uticaj na nastanak gihta, iako se ranije smatralo da imaju (karfiol, spanać, pasulj, grašak, bob).
Prognoza
U slučaju da se bolest javi kod mladih osoba prognoza je lošija, jer su ponovni napadi bolesti češći, vrednosti uratemije više, češći su tofusi i promene na bubrezima, a ako se bolest ne leči dolazi do nastanka invaliditeta. Od kada se u terapiju uvode novi lekovi koji smanjuju količinu mokraćne kiseline u krvi, broj bolesnika sa hroničnim promenama je u stalnom padu, a takođe je u stagnaciji i broj bolesnika koji umiru zbog oštećene funkcije bubrega.
Pseudo-giht
Naslage kristala mogu da izazovu stanje poznato kao pseudo-giht. Kristali su ovde sagrađeni od kalcijum-pirofosfata i bolest češće napada velike zglobove kao što su kolena, ručni zglob i zglobove prstiju.
Charleston Park, Florida
Čarlston Park je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 218, što je 193 (-47,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chioibașești, Ciocile
Chioibașești je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Ciocile.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Stănilești, Stănilești
Stănilești je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Stănilești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5874 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Al Milāḩah, Hajjah
Al Milāḩah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Sándorfalva
Sándorfalva čita se Šandorfalva je grad na jugu Mađarske od 7,756 stanovnika. koji administrativno podpada pod Županiju Csongrád, u kojoj je četvrti po veličini.
Geografske karakteristike
Sándorfalva leži udaljena dvanaestak km sjeverno od Szegeda.
Boussac-Bourg
Busak Bur je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Krez koja pripada prefekturi Gere.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 788 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 38,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 425 metara (maksimalnoj 499 m, a minimalnoj 310 m).
Ojo de Agua, Morelia
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2298 m.
Byromville, Georgia
Bajromvil (Džordžija) je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 546 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 546 stanovnika, što je 131 (31,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Rutilije Klaudije Namacijan
Rutilije Klaudije Namacijan (druga polovica 4. vijeka - prva polovica 5. vijeka) bio je rimski velikodostojnik i pjesnik iz doba kasnog Carstva. Bio je rodom iz južne Galije, gdje je, prema mišljenju većine historičara, njegova porodica imala brojne posjede. Oko godine 412. je služio kao magister officiorum na dvoru zapadnorimskog cara Honorija, a 414. kao gradski prefekt Rima. Oko godine 416/417. se zaputio iz Rima u svoj rodni kraj kako bi pokušao spasiti svoja imanja od pustošenja Vizigota koji su u to vrijeme putovali na zapad prema Hispaniji. Svoje je putovanje opisao u pjesmi De reditu suo.
Pjesma se sastojala od dvije knjige, od koje je dio izgubljen. Ipak, sačuvani dijelovi pružaju ne samo vrijedan primjer kasne rimske književnosti, nego i dragocjen izvor podataka o tome kako su na dramatične događaje poput masovne provale barbara preko granica Carstva i vizigotske pljačke Rima reagirali pripadnici rimske aristokracije. Namacijan u svojem djelu odaje vlastita paganska uvjerenja, odnosno sugerira kako su nevolje u kojima se našlo Carstvo i njegovi podanici rezultat političke i kulturne dominacije kršćanstva koje smatra jednako tako "barbarskim" fenomenom poput hordi koje su tada pustošile Carstvo.
Stiefenhofen
Štifenhofen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Lindau (Bodenze). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.761 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9776127.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lindau (Bodenze) Štifenhofen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Lindau (Bodenze). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 805 metara. Površina opštine iznosi 29,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.761 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
San José Puyacatengo, Amatán
San José Puyacatengo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Amatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Pelretin
Pelretin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 336,467 Da.
Deanna Durbin
Dijana Derbin bila je kanadska glumica i pevačica, najpoznatija po ulogama u holivudskim mjuziklima 30-ih i 40-ih godina 20. veka. Po glasovnim mogućnostima bila je lirski sopran i često je u filmovima pevala popularne klasike i operske arije. Prvi put se pojavila na filmu uz Džudi Garland 1936. u kratkom ostvarenju „Svake nedelje“, a zatim je potpisala ugovor sa studijom „Juniversal“.
Godine 1938, kada je imala 17 godina, zajedno sa Mikijem Runijem, osvojila je nagradu Američke filmske akademije za „značajan doprinos filmu kroz uloge koje oličavaju duh mladosti“. Sredinom četrdesetih godina postala je jedna od najplaćenijih glumica u SAD.
Derbinova se 1949. iznenada povukla iz javnog života. Sa trećim suprugom se preselila na farmu u blizini Pariza, odlučno odbijajući filmske ponude i intervjue.
Bethoron
Bethoron (također Beth-Horon) je bio zajednički naziv za dva međusobno bliska grada Bethoron Elyon ("Gornji Bethoron") i Bethoron Tahton ("Doinji Bethoron"), nazvana po egipatsko-kaanansko božanstvo Horon koje se spominje u ugaritskoj literaturi i drugim zapisima. Strateški smješteni na putu između Gibeona i Aijalona, gradovi su čuvali važni "uspon Beth-Horona." Oba grada se spominju u Starom zavjetu, odnosno Jošui. Prema 1. knjizi Ljetopisa Donji Bethoron je sagradila Šira, kći Beriaha, sina Efraimovog. Euzebijev Onomasticon također spominje 'sela blizance' a Sv. Jeronim ih opisuje kao 'male zaseoke'.
Dva palestinska muslimanska sela Beit Ur al-Foqa (بيت عور الفوقة, "Gornja kuća od slame") i Beit Ur al-Tahta (بيت عور التحتى, "Donja kuća od slame") su sačuvala originalna kaanaske nazive za mjesto, te su identificirana kao lokacije Gornjeg i Donjeg Bethorona. Arheološki nalazi ukazuju da je Donji grad bio uspostavljen prije Gornjeg; grnčarija iz kasnog Brončanog doba je pronađena u Donjem Beit Uru, do u Gornjem Beit Uru datira tek od Željeznog doba.
Izraelsko naselje zvano Beit Horon (בית חורון) je osnovano godine 1977. u blizini dva mjesta.
Vanjske veze
Bethoron בית חורון
Voronjež
Voronjež (ruski: ) je grad u jugozapadnoj Rusiji, administrativno središte Voronješke oblasti. Nalazi se s obje strane rijeke Voronjež, 12 kilometara daleko od mjesta gdje se ulijeva u Don.
Operativni je centar jugoistočne željeznice (povezuje europsku Rusiju s Uralom i Sibirom, kao i Kavkaz i Ukrajinu), također je i centar magistrale Don (Moskva-Rostov na Donu).
Između 1998. i 2009. godine, sagradila se katedrala Navještenja. Visoka je 85 m, po čemu je 7. najviša pravoslavna crkva na svijetu.
Grb i zastava
Grb i zastava grada Voronježa nastali su po pravilima i običajima heraldike, odražavajući povijesne, kulturne, društveno-ekonomske, nacionalne i druge lokalne tradicije. Osnovu grba grada Voronježa čini povijesni grb grada, odobren 21. septembra 1781. (stara verzija). Središnja ploča (štit) podijeljena je u dva dijela: u zlatnom polju je dvoglavi orao, a u crvenom prevrnuta vaza iz koje istječe rijeka Voronjež, koja protječe kroz grad. Dvoglavi orao s krunom, nalazi se na grbu Rusije i predstavlja nekadašnje Rusko Carstvo. Nalazi se na grbu Voronježa, zbog posebnih zasluga u razvoju ruske države. Iznad štita nalazi se zlatna kruna. Crvene vrpce izvan štita i stari ruski vitezovi simboliziraju vojni doprinos Voronježa, kroz rusku historiju. Zastava Voronježa izgleda kao i središnja ploča grba.
Počeci
200px|minijatura|desno|Prvi ruski [[linijski brod|linijski ratni brod Goto Predestinacija napravljen u Voronježu oko 1700. godine.]] Rijeka Voronjež se prvi put spominje u Ipatskoj kronici 1177. godine, ali su po arheološkim nalazima ljudska naselja postojala još od kamenog doba.
Današnji grad je osnovao 1585. ili 1586. Fjodor I. kao utvrdu koja će štititi rusku državu od upada i krimskih Tatara. Grad je dobio ime po rijeci, sam nazvan po starijem gradu uništenom za vrijeme invazije Mongola, čije je ime opet je bilo posuđeno od imena mjesta u Kneževini Černigov i potječe od slavenskog osobnog imena Voroneg. "Var-" je indoeuropski korijen riječi, koji se povezuje s imenima drevnih vodenih božanstava i pojavljuje se u imenima gradova kao što su: Varanasi, Varna, Verona, Voronjež.
17. - 20. vijek
230px|minijatura|lijevo|Voronjež na početku 18. vijeka. U 17. vijeku, Voronjež postupno evoluira u veći grad, posebno nakon što je car Petar Veliki sagradio brodogradilište u Voronježu, gdje se gradila azovska flota za azovsku vojnu kampanju protiv Turaka 1695. i 1696. Ta flota, prva takva izgrađena u Rusiji, uključivala je prvi ruski linijski ratni brod Goto Predestinacija, ujedno prvi veći ruski vojni brod napravljen u Rusiji bez strane pomoći.
230px|minijatura|desno|Središte Voronježa oko [[1900.]] Pravoslavna eparhija (biskupija) Voronjež utemeljena je 1682., a njen prvi episkop (biskup) Mitrofan Voronješki, kasnije je proglašen svecem zaštitnikom grada.
Budući, da je bio važno središte ruske vojne mornarice, Voronjež je ubrzo postao najveći grad Južne Rusije i gospodarsko središte velike i plodne regije. Od 1711. sjedište je Azovskog guvernorata, koji je s vremenom prerastao u Voronješki guvernorat.
U 19. vijeku, Voronjež je središte regije Centralni černozem. Razvijena je prerađivačka industrija (mlinovi, mliječna industrija, proizvodnja sapuna, kožarstvo), kao i pekarstvo, govedarstvo. Grad je željeznički povezan s Rostovom na Donu 1868. i s Moskvom 1871.