cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
They Don't Care About Us
Kompozicija i kritički prijem
Džejms Hanter iz magazina „Roling stoun“ je istakao da muzički, Džekson više nije pokušavao da sakrije bilo kakve ekscentričnosti koje je imao. Izrazio je mišljenje da u pesmi, pop muzičar je zvučao spremniji za borbu više nego ikad. Džim Ferber, magazin „Njujork dejli njuz“, rekao je da pesma ima originalan bučan ritam. Ocena magazina „Vašington tajms“ je istakla da pesmu prate jaka osećajnost i kontroverze: „... sa nemirnim pljeskanjem i policijskom sirenom u pozadini“, „Sakramento bi“ ju je opisao kao rege i dens zvukom.
Muzički spotovi
Produkcija prvog spota se ispostavila kao težak zadatak za Džeksona. Predstavnici vlasti su neuspešno pokušavali da onemoguće pevača da snima u Riju. Zvaničnici su se bojali da bi kadrovi sa spota mogli uticati na turizam i optuživali su Džeksona za javnu eksploataciju siromaštva. Ronaldo Cezar Koeljo, državni ministar za industriju, trgovinu i turizam je tvrdio da ne vidi razlog zbog kojeg bi gurali filmove koji neće ništa doprineti svim njihovim naporima da poboljšaju sliku Rija. Neki su bili zabrinuti da scene siromaštva i povrede ljudskih prava bi mogli uticati na njihove šanse da organizuju 2004. godine olimpijske igre. Drugi su podržavali Džeksonovu nameru da prikaže probleme regije, ističući kako se sama vlada obrukala.
Donešena je bila sudska odluka o zabrani snimanja spota koja je povučena nakon uložene žalbe. Iako su zvaničnici bili ljuti, meštani nisu bili. Hiljade njih je uspelo da se progura kroz obezbeđenje dok je jednom fanu pošlo za rukom da zagrli pevača da bi zatim oboje pali na pod. Žena je odvučena a Džekson je nastavio da peva i pleše. Hiljadu i petsto policajaca i pedeset meštana je glumilo pripadnike obezbeđenja u divljem naselju Dona Marta. Džeksonov tim za produkciju je optuživan za pregovore sa dilerima droge da bi dobili dozvolu da snimaju u jednom gradskih divljih naselja.
Režiser spota je bio Spajk Li. Na pitanje zašto je baš njega odabrao, Džekson je odgovorio: „ Pesma „They Don't Care About Us“ sadrži podsticaj kojem me je Spajk Li približio. To je javna i značajna pesma i za to mi je trebao. Ta pesma je jedna vrsta protesta i mislim da je on savršen za to.“ Džekson je takođe sarađivao sa oko dvesta članova kulturnog društva Olodum. Medijski interes u vezi spota je upoznao sto četrdeset zemalja sveta sa grupom Olodum. To je donelo svetsku slavu gupi i podigao joj je kredibilitet u Brazilu. Godine 2009, magazin „Bilbord“ je objavio da su naselja iz spota model socijalnog razvića kao i da je Džekson delom zaslužan za napredak baš ove regije.
Po prvi put u svojoj karijeri, Džekson je napravio drugi spot za pesmu. Druga verzija je snimljena u jednom zatvoru sa robijašima. U spotu Džeksonu su ruke vezane. Spot sadrži istinite snimke policije kako napada Afroamerikance, Kju-kluks-klana, rata, genocida, gladne dece, atentata, ubistava, i drugih nepopularnih povreda ljudskih prava od strane vlasti. Spotovi pesme nalaze se na Džeksonovim video kompilacijama „HIStory on Film, Volume II“ i „Michael Jackson's Vision“.
Sadržaj
Američki i japanski singl
Austrijski singl
Kompakt disk: DVD:
El Álamo (razvrstavanje)
El Álamo ima više značenja:
Răchita de Jos, Brabova
Răchita de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Brabova.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 546 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
La Palmita, Santa Catarina
La Palmita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Junction City, Louisiana
Džankšon Siti je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Četiri kilometra na sat
Cetiri kilometra na sat je jugoslovenski film iz 1958. godine. Režirao ga je Velimir Stojanović, a scenario je pisao Ratko Đurović.
San Isidro, Sayula de Alemán
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
1189
Godina 1189 (MCLXXXIX) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.
Navojna šipka
mini|desno|300px|Navojne šipke u [[Motor s unutarnjim izgaranjem|motoru s unutrašnjim izgaranjem]]
Navojna šipka ima navoj duž cijele svoje dužine. Raspoloživa je u dimenzijama promjera od 3 mm pa do 36 mm, a obično je duga jedan metar. Također postoje navojne šipke izrađene od različitih materijala kako bi se osigurala potrebna nosivost i izdržljivost na opterećenja. Navojna šipka je namijenjena za vlačna naprezanja.
Manifest (razvrstavanje)
Manifest znači objavljivanje, najčešće kroz pisani tekst, nečijeg svjetonazora, planova i namjera, odnosno odgovarajući dokument. U historiji su najpoznatiji:
Navojna šipka
Materijal navojnih šipki
Materijal navojnih šipki se označuje na krajevima s bojom koja označuje materijal čeličnih vijaka:
Cusarecota, Uruachi
Cusarecota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1989 m.
Manifesto (razvrstavanje)
Manifesto može označavati:
Navojni umetak
mini|desno|250px|Spiralni navojni umetak mini|lijevo|200px|Samonarezni navojni umetak
Navojni umetak služi za popravak uništenog navoja u provrtu (svjećica u automobilu), za umetanje u mekane materijale gdje osigurava trajni navoj (drveni dijelovi), za umetanje u tanke limove gdje nema dovoljno mjesta za izradu navoja, za umetanje u odljevke da bi se izbjegla naknadna strojna obrada.
Dan duži od godine
Radnja
Film o ljudima, o jednom gradu, o Banja Luci za vreme katastrofalnog zemljotresa 27 oktobra 1969. Film koji govori o običnim ljudima u jednom neobičnom događaju, a njihova je zaslugašto oni jednog trenutka doseću stepen heroizma. Kao i sve nesreće i ova je došla izneneda. Dok je celi grad bio u panici iz zatvora je pušteno na slobodu 200 zatvorenika. Pušteni na reč da se vrate za 7 dana, u trenutku najtežem za grad da bi pomogli svojima i svom gradu. Pomogli su svojim sugrađanima i vratili se u zatvor. Isto onako mirno i dostojanstveno kao što ih je upravnik zatvora i pustio. Stajali su uspravno ispred njega, bogatiji za jedno poverenje. Stajali su ponosni na svoj postupak, jer kako kaže jedan od glavnih junaka filma: Prvi put nam je neko pružio mogućnost da budemo ljudi, moramo ispuniti poverenje.
Uloge
Ostale uloge ▼
Il caso Mattei
Il caso Mattei je italijanski biografski film snimljen 1972. godine u režiji Francesca Rosija, poznat kao jedno od najuspješnijih ostvarenja u njegovoj filmografiji, kao i među politički angažiranim filmovima svog doba.
Naslovni lik, koga tumači Gian Maria Volonte, je Enrico Mattei, italijanski demokršćanski političar i privrednik koji je za vrijeme dugogodišnjeg mandata na čelu nacionalne naftne kompanije ENI postao zaslužan za poratni ekonomski bum u Italiji, ali i inzistiranjem da Italija postane energetski nezavisna korištenjem prirodnog plina i alternativnih izvora nafte stekao veliki broj neprijatelja, pogotovo u američkoj vladi i tamošnjim naftnim kompanijama (Sedam sestara). Radnja filma, kombinirajući igrane sa dokumentarnim sekvencama, pokušava rasvijetliti okolnosti Matteijeve smrti u nikada razjašnjenoj avionskoj nesreći 1962. godine, a za koju se vjeruje da je u stvari bila atentat.
Samo snimanje filma je obilježila tragedija. Rosi je prilikom prikupljanja građe za film angažirao svog prijatelja, istraživačkog novinara Maura De Maura, koji je 1970. godine nestao, također u nikad razjašnjenim okolnostima, a koje se često povezuju za navodno sudjelovanje Mafije i italijanskih tajnih službi u atentatu. Rosi je, nastojeći koristiti tehnike cinema veritea, u film ubacio materijale vezane za De Maurov nestanak, odnosno sam De Mauro se pojavljuje kao lik u filmu. Film također sadrži scenu u kojoj Matteijev putnički avion prelijeće teritoriju tadašnje Jugoslavije, a zbog čega ga presreću lovački avioni Jugoslavenskog ratnog zrakoplovstva; njih, pak, u filmu "glume" italijanski lovci Aermacchi MB-326 sa italijanskim oznakama; u Jugoslaviji je kasnije izazvao pažnju i zbog toga što Mattei taj problem rješava spominjući ime Aleksandra Rankovića, tadašnjeg jugoslavenskog šefa UDBA-e koji je u vrijeme premijere bio umirovljen, odnosno svojevrsna neličnost u toj državi.
Il caso Mattei je bio prikazan na Kanskom festivalu gdje je osvojio Zlatnu palmu zajedno sa filmom Radnička klasa ide u raj, a u kome je također glavnu ulogu tumačio Volonte. U SAD je, pak, s izuzetkom nekoliko dana kino-distribucije u jednoj njujorškoj dvorani nikada nije bio prikazan, a kasnije niti izdan na videu; to se ponekad tumači time da je Paramount Pictures, koja je bila otkupila prava, bila vlasnički povezana za naftnom kompanijom Gulf Oil, jednom od "Sedam sestara". .
Alma Lazarevska
Alma Lazarevska (Veles, 9. mart 1957) savremena je bosanskohercegovačka spisateljica i publicistkinja. Osnovnu školu, gimnaziju i Filozofski fakultet (odsjek Komparativna književnost i teatrologija) završila je u Sarajevu, gdje živi i danas. Piše i objavljuje od 1981. godine. Piše narativnu prozu, eseje, kolumne.
Bidestroff
Bidestrof je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Šato Salen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 145 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara (maksimalnoj 275 m, a minimalnoj 210 m).
Daša Drndić
Pripovijetke
Guida di Fiume, Novi Kamov, br. 2, sv. 7, god. III, 2003.
Bella ciao, Večernji list, svibanj 2003.
Fiumanska fuga, Tvrđa, časopis za književnost, umjetnost, znanost, 1-2/2002.
Ljudi finog ludila, Novi Kamov, br. 1. sv. 6. god. II, 2002.
Artur i Isabella, Reč, časopis za književnost i kulturu, i društvena pitanja, br.61.7, mart 2001.
Najveći rođendan, Telegram, Zagreb, 26. lipnja 1964.
Dani za jednu sahranu, Istarski mozaik, Časopis za društvena, književna i umjetnička pitanja Istre, Pula, Broj 2, Godina 1966.
Nona Žvana, Večernji list, Zagreb, 4. i 5. kolovoza 1973., str. 36. Faun, Večernji list, Zagreb, 21. i 22. veljače 1976., str. 31.
Bosa i spokojna, Književna reč, List književne omladine Srbije, Beograd, broj 58, 9. jun 1976., str. 12.
Marika, Večernji list, Zagreb, 11. i 12. lipnja 1977., str. 37.
Vadim i Hana, Istra, Časopis za kulturu, književnost, društvena pitanja, godina 15, broj 5, 1977., str. 46-52.
Sjeme, Život, Časopis za književnost i kulturu, Sarajevo, God. XXVII, Knj. LIV, Br. 9, 1978., str. 207-214.
Nitko ne lovi galebove, Književnost, Prosveta, Beograd, God. XXXVIII, Knj. LXXV, Sv. 8-9, avgust-septembar 1983., str. 1286-1292.
Sjeme, Izabrane priče, Deset godina Susreta Zija Dizdarević, Fojnica, 1987., str. 7-28.
Eeny meeny miney mo – out you go, The European, 18-21 March, 1993, str. 20.
Nomadi, Nedjeljna Dalmacija, Split, 14. travnja 1993., str. 29.
Deset malih tuljana, Nova Istra, Časopis za književnost, kulturološke i društvene teme, Godina I., Svezak III, Broj 4, Pula 1996. , str. 69-71.
Kazna, Nova istra, godište XI:, sv. XXXIV, broj 3-4/2006. str. 46-54.
O, i giorni felici, Novi Kamov, br. 4, sv. 21, god. VI, Rijeka, 2006., str. 15-31.
Schöne Zeiten, Europski glasnik, Godište XI, br. 11, Zagreb, 2006., str. 571-593.
Radiodrame
Muževi Lile Weiss, Hrvatski radio, Zagreb 2005.; Prix Europa, Berlin, 2005.
Pupi, Hrvatski radio, Zagreb, 2003.; Finski radio, Helsinki, 2005.; Mađarski radio, Budimpešta, 2005., Prix Europa, Berlin, 2003., Radio Beograd, 2003.
Artur i Isabella, Hrvatski Radio, Zagreb, 2002., Prix Europa, Berlin, 2002., Radio Beograd 2004.
Children of Our Age, Canadian Broadcasting Corporation, Kanada, 1997.
Lost in the Promised Land, Canadian Broadcasting Corporation, Kanada, 1996. The Church in Croatia, Canadian Broadcasting Corporation, Kanada, 1996.
Izgubljeni i nađeni (nagrada Saveza slijepih Jugoslavije - Fedor, 1989.
Ćuprija na Drini, Radio Beograd, 1988.
Bića noći, Radio Beograd, 1987.
Mali dani, Radio Ljubljana, 1986.
Mali dani, (druga nagrada na natječaju Radio Zagreba), 1985.
Subota, Radio Sarajevo, 1984.
Zov jarebica, Radio Beograd, 1982.
I djeca umiru, Radio Beograd, 1982.
Begonije (druga nagrada na natječaju Radio Beograda), 1981.
Sa starih fotografija, Radio Beograd, 1981.
Zemljo moja, Radio Beograd (Prix Italia, 1980)
Istarska početnica, Radio Beograd, 1979.
Napisala je brojne oglede, kritike, analize te eseje i studije:
Je li vrijeme nestanka intelektualaca, Tema, god II, 10-11, 2005., str. 37-42.
Feministički rukopis ili politička parabola: Lillian Hellman, Kruh i ruže, br. 27, 2005., str. 26-36.
Vječna borba, Novi list (Pogled), Okrugli stol: Intelektualci i mediji, 26. 11. 2005.
Senker, Izrael: Sol Belou i Sjedinjene Države, Savremenik, Beograd, 1970., god. XVI, knj. XXXI, 2, str. 191-192.
Borhes, Jorge Luis: Filozofija razara stvarnost, Savremenik, Beograd, 1970., god. XVI, knj. XXXI, 4, str. 377-383.
Sanguinetti, Edoardo: Novac u književnosti, Savremenik, Beograd, 1970., god. XVI, knj. XXXI, 6, str. 513-517.
Q vodtka
Proizvodi se u nekoliko okusa:
Daša Drndić
Radiodrame
Gombrovič, Vitold: Pisac i novac, Savremenik, 1970., god. XVI, knj. XXXI, str. 523-526
Auden, Wystan H.: Jedan od elemenata poezije jeste elemenat zagonetke, Savremenik, Beograd, 1970., god. XVI, knj. XXXII, 7, str. 77-78.
Crescent City, Illinois
Kresent Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Daša Drndić
Radiodrame
Levi, Simon: Razgovori sa Šmuelom, Radio-Beograd, Dramska redakcija III programa. Emitirano 29. 2. 1972.
Crescent City, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 615, što je 16 (-2,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Daša Drndić
Radiodrame
Stankijevič, Edvard: Lingvistika i izučavanje pesničkog jezika, Savremenik, Beograd, 1972., god. XVIII, knj. XXXV, 3, str. 203-213.
Autorski tekstovi u Sarajevskim Sveskama
1. Džepni Amsterdam
2. Iz vile na vannseeu
3. Les poupées gargantuesques
4. Literatura Talijana u Hrvatskoj i Sloveniji
5. Pabirci - 2004.
6. Postaje sjećanja
7. Prilagođavanje riječi: jezik i politika
8. Sonnenschein ili Kronika sveopćeg beščašća
9. Stations of memory
Nagrade
Premios Ondas, Barcelona, 1991. kao producent radio-drame Aleksandra Hemona, Život i djelo Alfonsa Kaudersa
FEDOR – Nagrada Saveza slijepih Jugoslavije, na Festivalu dokumentarne radio-drame, Beograd, 1990. za dokumentarnu dramu, Izgubljeni i nadjeni
[http://www.fraktura.hr/novosti.aspx?page=9 Nagrada Fran Galović 2007. za roman "Sonnenschein]"
[http://arhiv.sanjamknjige.hr/sajam2007/index.php?dobitnici2007 Nagrada Kiklop 2007. za prozno djelo godine - roman "Sonnenschein] "
Monzernheim
Moncernhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 637 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alcej-Vorms Moncernhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Alcej-Vorms. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 219 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 637 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 161 stanovnika/km².
Pedernal, Mezquitic
Pedernal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1591 m.
Manifest
Manifest (lat. manifestus - proglas) je tekst koji proklamuje osnovna načela književnog stvaranja neke nove grupe pisaca, obično radikalnije suprotstavljena vladajućim književnim konvencijama i oštrije intonirana.
Manifest van književnosti jednostavno znači proglas. Poznat je "Komunistički manifest" iz 1848.
Neki od najpoznatijih manifesta su Manifest verizma u italijanskoj književnosti, 1880, Manifest ekspresionizma u nemačkoj književnosti; 1910, Bretonovi manifesti nadrealizma u Francuskoj; kod nas Stanislav Vinaver, Manifest ekspresionističke škole, 1920.
Pod terminom Manifest se podrazumeva i tovarni list, tj. dokument koji prati jednu pošiljku.
Berroni, Alessandria
Berroni je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Mrtvo Duboko
Mrtvo Duboko je naselje u opštini Kolašin u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 35 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 46 stanovnika).
Demografija
U naselju Mrtvo Duboko živi 27 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 50,7 godina (53,7 kod muškaraca i 48,1 kod žena). U naselju ima 16 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,19.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Mihajlo Kostić Pljaka
Mihajlo Kostić - Pljaka (Prokuplje, 21. novembar 1933 — Beograd, 9. mart 2001) je bio srpski glumac.
Biografija
Bio je glumac Jugoslovenskog dramskog pozorišta. Igrao je u više filmova. Sa Ljubom Tadićem igrao je u kultnoj predstavi Žan Pol Sartra „Prljave ruke“.
Mihajlo Kostić je otac poznatog glumca Vuka Kostića. Pored Vuka, imao je i sina Nestora koji se nije bavio umetnošću.
Bélarga
Belarga je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Lodev.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 258 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 62 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 27 metara (maksimalnoj 84 m, a minimalnoj 17 m).
Ignite (votka)
Ignite votka je žestoko alkoholno piće koje se proizvodi u Australiji. Proizvodi se u destileriji Ignite Corp Pty Ltd u gradu Auburn. Dobiva se višestrukom destilacijom žitarica i posebnim načinom filtriranja.
Ova vodka se proizvodi sa 37% alkohola a najviše se upotrebljava za pravljenje kokti koji se proizvode u istoj tvornici. Kokteli se rade u više okusa:
Košarkaška reprezentacija SFR Jugoslavije
Košarkaška reprezentacija Jugoslavije je bila nacionalna košarkaška selekcija Jugoslavije. Bila je pod upravom Košarkaškog saveza Jugoslavije.
Jugoslavija se smatrala drugom velesilom u međunarodnoj košarci, odmah iza Sjedinjenih Američkih Država. Pre Jugoslovenskih ratova devedesetih, jedinstveni jugoslovenski tim (tada uključujući Srbiju, Crnu Goru, Hrvatsku, Sloveniju, Bosnu i Hercegovinu i Makedoniju) se smatrao jednim od najboljih na svetu, uvek se takmičeći sa Sjedinjenim Državama i Sovjetskim Savezom za najvišu poziciju na podijumu.
Evropska prvenstva
Na Evropskim prvenstvima u košarci, jedinstvena Jugoslavija je osvojila zlatne medalje pet puta (1973, 1975, 1977, 1989, 1991), srebrne pet puta (1961, 1965, 1969, 1971, 1981) i bronzane tri puta (1963, 1979, 1987)
Svetska prvenstva
Na svetskim prvenstvima u košarci, jedinstvena Jugoslavija je osvojila tri zlatne medalje (1970, 1978, 1990) tri srebrne medalje (1963, 1967, 1974) i dve bronzane medalje (1982, 1986).
Olimpijske igre
Na Letnjim olimpijskim igrama, jedinstvena Jugoslavija je osvojila jednu zlatnu medalju (1980.), tri puta srebrne (1968, 1976, 1988.) i osvojila jednom bronzanu medalju (1984.).
Lista strelaca reprezentacije Jugoslavije svih vremena
Lista objavljena u politikinom Svetu sporta br. 4 od 23. marta 2010.
Papinska palača
Papinska palača ili palata je izraz za rezidenciju rimskih papa te se može odnositi na:
Mullan, Idaho
je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 692, što je 148 (-17,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Slobodan Jovanović
Slobodan Jovanović (Novi Sad, Austrougarska, 21. novembar/3. decembar 1869 – London, Ujedinjeno Kraljevstvo, 12. decembar 1958) je bio srpski pravnik, istoričar, književnik i političar, potpredsednik Ministarskog saveta Kraljevine Jugoslavije (27. mart 1941 — 11. januar 1942), predsednik Ministarskog saveta Kraljevine Jugoslavije (11. januar 1942 — 26. jun 1943) u Londonu, profesor Beogradskog univerziteta (1897 — 1940), predsednik Srpske kraljevske akademije, rektor Beogradskog univerziteta profesor javnog prava i dekan Pravnog fakulteta u Beogradu.
Posle Drugog svetskog rata, Jovanovićeve knjige nisu štampane u Jugoslaviji do 1990. godine. Umro je u Londonu, u devedesetoj godini. Od strane srpskih vlasti je zvanično rehabilitovan 2007. godine.
Kraljevina Srbija
Rođen je 3. decembra 1869. u Novom Sadu, od oca Vladimira Jovanovića i majke Jelene, stanovali su u kući u Miletićevoj ulici broj 3. Od sredine 1872. njegova porodica živi u Beogradu. 1879. polazi u Prvu beogradsku gimnaziju, tada sedmorazrednu i smeštenu u levom krilu Kapetan-Mišinog zdanja. Godine 1886. završio je Prvu mušku gimnaziju u Beograd. Posle boravka u Minhenu (1886/87.) i Cirihu od 1. aprila 1890. studirao je prava u Ženevi, Švajcarska, kao državni stipendista Kraljevine Srbije. Potom je izučavanje prava nastavio 1891. godine na Slobodnoj školi političkih nauka u Parizu. Naredne godine, 1892., se vraća u Srbiju gde dobija prvu državnu službu, radi kao pisar u Ministarstvu inostranih dela u Beogradu. Slobodan je 1893. upućen za atašea u srpsko poslanstvo u Carigradu, Osmansko carstvo, gde ostaje do 1894. Na ovom položaju radio je na poboljšanju položaja Srba u Turskoj. Po povratku u Beograd 1894. zbog poznavanje situacije u Turskoj postavljen je u Prosvetno odeljenje Ministarstvo inostranih dela, koje se bavilo srpskom propagandom (školskim i crkvenim stvarima) u Makedoniji. Slobodan objavljuje 1895. godine delo o državnom i javnom pravu pod nazivom „ O društvenom ugovoru“, gde izlaže ideje savremenog liberalizma, nastalim u 18. veku u dobu prosvećenosti. Slobodan je 1894. počeo da objavljuje članke u konzervativnom listu „Red“, naredne, 1895. godine počinje da piše članke u „Srpskom pregledu“, a 1896. u mostarskoj „Zori“.
Godine 1897. je izabran za vanrednog profesora na Pravnom fakultetu Velike škole u Beogradu. Iste godine objavljuje delo „O suverenosti“. Godine 1899. objavljuje delo pod nazivom „O dvodomnom sistemu“. U ovom delu kao glavni primer uzima Englesku, državu u kojoj je nastao savremen parlamentarizam. Iste godine objavljuje do tada najstudiozniju raspravu „Jovan Hadžić, srpski zakonopisac“ u izdanju Matice srpske. Godine 1900. na pravnom fakultetu je izabran za redovnog profesora. Posle toga je bio nastavnik Pravnog fakulteta u Beogradu pune 43 godine, sve do svoga penzionisanja 1940. godine. Bio je jedan od osnivača „Srpskog književnog glasnika“ 1901. godine. U ovom književnom časopisu nalazio se u uređivačkom odboru i važio je za jednog od najredovnijih saradnika. Naredni istraživački rad objavljuje 1902. pod nazivom „Engleski parlamentarizam“.
Gnej Domicije Ahenobarb (konzul 32)
thumb|Gnej Domicije Ahenobarb
Gnej Domicije Ahenobarb (Gnaeus Domitius Ahenobarbus, 11. decembar 17. pne. - januar 40. n.e.) bio je rimski aristokrat i velikodostojnik iz vremena ranog Carstva, koji je bio blisko rodbinski povezan s carevima Julijevsko-Klaudijevske dinastije.
Slobodan Jovanović
Kraljevina Srbija
Jovanović je 4. februara 1905. godine izabran za dopisnog člana Srpske kraljevske akademije. Godine 1908. je izabran za redovnog člana Srpske kraljevske akademije. Veliku sintetičku studiju pod nazivom „Naše ustavno pitanje u XIX veku“ objavio je 1905. godine, potom je drugi put štampao 1908. i treći 1932. Godine 1907. izdao je knjigu „Ustavno pravo“, koju će ponovo štampati 1924. Godine 1908. objavio je studiju pod nazivom „Utemeljenje građanskog zakonodavstva i ustavnosti u Srbiji", koje će kasnije proširiti i objaviti 1931., i 1932. godine. Objavljivanjem knjige 1912. godine „Ustavobranitelji i njihova vlada“ započinje rad na velikom projektu pisanjem „Istorije Srbije 1838 - 1903“ koje će trajati pune dve decenije i predstavljaće središnje mesto u sveukupnom njegovom delu.
Gnej Domicije Ahenobarb (konzul 32)
Otac mu je bio carski konzul Lucije Domicije Ahenobarb a majka Antonija Starija, nećaka cara Augusta. Imao je dvije sestre po imenu Domicija - Domiciju Stariju i Domitia Lepida|Domiciju Lepidu, poznatu kao majku zloglasne Valerije Mesaline.
Acquafredda II, Benevento
Acquafredda II je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 191 m.
Gnej Domicije Ahenobarb (konzul 32)
Ahenobarb je karijeru započeo kao oficir u vojsci Gaja Cezara. Prema navodima Svetonija, već tada je stekao reputaciju bahatog i okrutnog čovjeka, naslijeđenu od oca. Svetonije cijeli niz ekscesa kao sakaćenje vitezova koji bi ga se usudili kritizirati na Forumu i namjerno prelaženje dvokolicom preko djece koja su se igrala na Apijevom putu. Kasnije je razvio i sklonost da vara svoje poslovne partnere, ali i za razvrat.
Godine 28. se oženio za Agripinu Mlađu, s kojom će imati sina kasnije poznatog kao car Neron. Usprkos toga je 32. postao carski konzul. Međutim, s vremenom je njegova sve veća nepopularnost, kao i glasine o incestu sa Domicijom Lepidom, natjerali cara Tiberija da ga uhapsi. Od pogubljenja je spasila samo Tiberijeva smrt i dolazak Kaligule na vlast. Nekoliko godina kasnije je Ahenobarb umro od edema, a prije smrti je navodno upozorio kako će svako dijete koje bude imao s Agripinom biti "odvratne naravi" i "predstavljati javnu opasnost".
Slobodan Jovanović
Kraljevina Jugoslavija
Slobodan Jovanović zajedno s Bogdanom Popovićem obnavlja izlaženje „Srpskog književnog glasnika“. Profesor Jovanović je 1920. godine izdao čuvenu knjigu „Vođi Francuske revolucije“, sastavljenu od portreta Miraboa, Dimurijea, Dantona i Robespjera. Drugi put je ova knjiga štampana u okviru Jovanovićevih Sabranih dela 1932. kod izdavača Geca Kona. U okviru rada o nacionalnom pravu i istoriji profesor Jovanović 1923. štampa drugu knjigu pod nazivom „Druga vlada Miloša i Mihaila Obrenovića. Takođe, 1926. je objavio knjigu „Vlada Milana Obrenovića (I-II)“ koju je doštampao 1927. A, 1929. godine izdaje knjigu pod nazivom „Vlada Aleksandra Obrenovića“ (I-II).
thumb|left|300px|Slobodan [[Vladimir Jovanović|Jovanović (levo) u društvu pisaca]]
Drugi svetski rat
Od 11. januara 1942. do 26. juna 1943. godine bio je predsednik vlade. Sedište Jugoslovenske vlade u Londonu nalazilo se u velikoj zgradi na Najtsbridžu, gde je bio smešten kabinet Slobodana Jovanovića. Na dan preuzimanja dužnosti, imenovao je Dražu Mihailovića 11. januara 1942. za ministra vojnog, zbog zasluga za „dizanje ustanka protiv Nemaca". Premijer Jovanović je 1942. savetovao generala Dragoljuba Mihailovića da ne pristupa bez naoružanja većim akcijama zbog nesrazmere u žrtvama, već da produži organizovanje i čeka "otsudni čas". Takođe je preko Moskve intervenisao "da ga partizani ne napadaju." Premijer Jovanović je takođe molio britanske vlasti da se misije u Jugoslaviju ubacuju samo preko Draže Mihailovića.
Predsednik Jovanović je izveštaje "iz verodostojnih izvora" o pokolju muslimana primao "sa najvećom rezervom". On 3. maja 1943. nalaže ministru Mihailoviću da nastavi "pomirljivu politiku prema Muslimanima" i demantuje glasine:
Od 26. juna do 10. avgusta 1943. Slobodan Jovanović se nalazio na dužnosti potpredsednika vlade u kabinetu Miloša Trifunovića. Kada je kralj Petar II pod pritiskom britanskog premijera, Vinstona Čerčila, doneo odluku da smeni predsednika vlade Božidara Purića i da na njegovo mesto dovede Ivana Šubašića, Jovanović se suprostavio ovoj odluci. Novi predsednik vlade Ivan Šubašić je ubrzo sklopio sporazum s J. B. Titom tokom leta 1944.
Emigracija
Posle Drugog svetskog rata, Slobodan Jovanović ostao je da živi u Londonu. Slobodan Jovanović je u Londonu stanovao od 1945. do 1958. nedaleko od Kensingtona Gardensa u ondašnjem skromnom i malom hotelu Tjudor Kort (Tudor Court Hotel, 48 – 52 Crowell Road, London SW7). Godine 1946. na procesu generalu Dragoljubu Mihailoviću i grupi od 23 lica u Beogradu Slobodan Jovanović je osuđen od strane Vojnog veća „na kaznu lišenja slobode s prinudnim radom u trajanju od dvadeset godina, gubitak političkih i pojedinih građanskih prava u trajanju od deset godina, konfiskaciju celokupne imovine i na gubitak državljanstva“. Na osnovu ove presude u Jugoslaviji je praktično uvedena zabrana na njegova dela.
Posle rata, nekadašnji članovi jugoslovenske vlade u Londonu nisu bili kvalifikovani za britansku državnu socijalnu pomoć. Većina značajnih jugoslovenskih emigranata našla se na rubu egzistencijalnog opstanka. Međutim, srpski brodovlasnik, Vane Ivanović, osnovao je „Dobrotvorno udruženje slobodnih građana Jugoslavije“ čijim je donacijama spasao veliki broj uglednih intelektualaca emigranata bede. Slobodan Jovanović je bio inicijator osnivanja 1951. godine Udruženja srpskih pisaca u izgnanstvu i na osnivačkoj skupštini izabran je za počasnog predsednika, Miloš Crnjanski za predsednika, Miodrag Stajić za potpredsednika, za sekretara dr Miodrag Purković i za člana Uprave Kosta Pavlović. U tom Udruženju, koje je priređivalo mesečna predavanja, Jovanović je govorio iz oblasti srpske istorije i književnosti.
Smrt
Preminuo je u petak 12. decembra 1958. u 6.30 č. izjutra, u svojoj devedesetoj godini, u Londonu. Opelo nad zemnim ostacima Slobodana Jovanovića izvršeno je 20. decembra 1958. pre podne, u srpskoj pravoslavnoj crkvi Sv. Sava u Londonu. Opelu su prisustvovali kraljica Marija Karađorđević. Kao izaslanik kralja Petra II bio je Bogoljub Jevtić. Kao izaslanik kraljevića Tomislava i princeze Margarite bio je major Đorđe Dimitrijević. Od porodice opelu su prisustvovali Kosta St. Pavlović sa suprugom i sinom. Opelu su prisutvovali svi članovi Jugoslovenskog narodnog odbora, kome je Jovanović bio osnivač i predsednik od njegovog osnivanja. Predstavnici Udruženja srpskih pisaca u izgnanstvu kome je Jovanović bio počasni predsednik. Predstavnici veterana JVUO iz Organizacije srpskih četnika i Organizacije srpskih četnika Ravna Gora. Kovčeg je bio prekriven zastavom Kraljevine Jugoslavije. Slobodan Jovanović je posle opela sahranjen na groblju Kensal grin, u severozapadnom delu Londonu. Sahranjen je u pravoslavnom delu groblja na kome se uglavnom nalaze grobovi Srba koji su u emigraciju otišli 1945. Godine 1965. je Udruženje srpskih pisaca u izganstvu podiglo memorijalnu ploču Slobodanu Jovanoviću u hotelu Kort u Londonu, gde je živeo od 1945. pa sve do svoje smrti 1958.
Njegovi posmrtni ostaci su 1. decembra 2011. godine ekshumirani, i preneti u hram Svetog Save u Londonu, gde je 5. decembra održan parastos. Dana 8. decembra su preneti u Srbiju gde su 10. decembra sahranjeni u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Nasleđe
Uređivački odbor biblioteke „Srpska književnost u sto knjiga“ uvrstio je njegovu knjigu „Portreti iz istorije i književnosti“ kao 60. u kompletu. No, samo u prvom izdanju, štampanom u malom broju primeraka. U drugom izdanju ova knjiga, sastavljena od eseja Slobodana Jovanovića, nije bila ni štampana, zbog intervencije Saveza komunista Jugoslavije.
Posle dugogodišnjih pokušaja da se štampaju njegova sabrana dela, zbog nepovoljnog mišljenja vlasti, tek 1990. godine u zajedničkom poduhvatu tri izdavača (BIGZ, Jugoslavija Publik, Srpska književna zadruga) štampano je 12 tomova sabranih dela akademika Slobodana Jovanovića.
2007. godine Slobodan Jovanović je rehabilitovan odlukom Okružnog suda u Beogradu, a presuda kojom je osuđen na robiju i gubitak časti je proglašena ništavnom.
Dela
U periodu 1923-1926 objavljuje jedno za drugim tri zamašna i značajna dela:
U Novom Sadu postoji organizacija pod nazivom Srpski kulturni Klub Slobodan Jovanović koja radi na promociji ideja Slobodana Jovanovića.
Obli elektro-navoj
|mini|desno|200px|Električna žarulja s E27 oblim elektro-navojem
Blonde Venus
Blonde Venus (Plava Venera) je američki igrani film snimljen u režiji Josefa von Sternberga sa Marlene Dietrich u glavnoj ulozi. Poznat je po prvoj značajnijoj ulozi buduće hollywoodske zvijezde Caryja Granta.
Obli elektro-navoj
Obli elektro-navoj ili Edisonov navoj se koristi za grla električnih žarulja i električne osigurače. Obli elektro-navoj označava se slovima E, te nominalnim promjerom navoja d u mm, E 27 (u Europi).
Blonde Venus
Sadržaj filma
Američki hemičar Edvard Faradej ženi se sa Nemicom Helen, koja je radila kao zabavljačica u noćnim klubovima. Kada joj se muž otruje radijumom, a ona shavti da nemaju novca za lečenje, Helen se vraća starom poslu i postaje poznata kao Plava Venera. Veoma brzo uspeva da skupi dovoljno novca, ali videći kako lako i dobro zarađuje, ne želi da prestane dok ne osvoji milionera Nika Taunsenda.
Istočna Anadolija (regija)
Regija Istočna Anadolija (turski: Doğu Anadolu Bölgesi) je jedna od sedam geografskih regija Turske.
Geografske karakteristike
Ona se prostire po istoku zemlje, - Anadoliji i graniči sa Regijom Centralna Anadolija sa zapada, sa Regijom Crno More sa sjevera, sa juga sa Regijom Jugoistočna Anadolija, Irakom i sa istoka sa Iranom, Azerbajdžanom, Armenijom i Gruzijom.
Mosna, Brabova
Mosna je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Brabova.
Istočna Anadolija (regija)
Geografske karakteristike
Regija Istočna Anadolija ima površinu od 146 329.65 km² i ukupno 5 906 680 stanovnika. To je vrlo planinski kraj, pa je čak 11% svih šuma Turske upravo po gorama te regije.
Klimatske karakteristike
Istočna Anadolija ima oštru - kontinentalnu klimu, sa dugim izrazito hladnim i sniježnim zimama i kratkim svježim ljetima.
Provincije Regije Istočna Anadolija
Istočna Anadolija je administrativno podjeljena na 14 provincija.
San Felipe del Progreso, México
San Felipe del Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3909 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2624 m.
Pogon B
Pogon B je jugoslavenski igrani film snimljen 1958. u režiji Vojislava Nanovića. Radnja prati nastojanje grupe radnika da osposobe naftnu bušotinu.
Godine 1960. snimljen je nastavak pod naslovom Bolje je umeti.
Radnja
U trenutku kada naftaši iz pogona B pretpostavljaju da su nadomak izvora nafte, stiže rešenje o zatvaranju pogona. Verujući da će nafta ipak poteći, oni nastavljaju radove. Kada su izgubuli nadu iznenada izbija požar i tada se nafta pojavljuje.
Downunder
Downunder votka je žestoko alkoholno piće koje se proizvodi u Australiji. Ova vodka se dobiva trostrukom destilacijom melase dobivene iz šećerne trske, uz upotrebu bakrenih posuda što ovoj votki daje poseban okus. Destilerija ove vodke se nalazi u gradu Melbourne u Australiji. Proizvodi se samo u jednoj inačici i to kao čista vodka, sa 40% alkohola. Pored Australije tržište je našla i u Sjedinjenim Američkim Državama zahvaljujući tvrtci "Heartland Spirits Group". Downunder votka osvojila je 2006. godine srebrenu medalju Instituta "Beverage Tasting Institute", odnosno dobila je oznaku Jako preporučeno (Highly Recommended).
El Terrero, Turicato
El Terrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 606 m.
Harold J. Greene
Harold J. "Harry" Greene (11. februar 1959 – 5. august 2014) bio je američki visoki vojni oficir, poznat po tome što je stradao kao žrtva atentata u Kabulu gdje je u činu general-majora komandirao logističkim sektorom savezničkih trupa koje se ratuju u Afganistanu.
Prije nego što se priključio američkoj vojsci, Greene je pohađao Politehnički institut Rensselaer gdje je sudjelovao u programu za obuku rezervnih oficira (ROTC). Nakon diplome je 1980. stupio u redove Vojske i odmah dobio oficirski čin. U decembru 2009. je postao brigadni general i imenovan je za zamjenika Komande za istraživanje, razvoj i inženjerstvo. Godine 2012. je unaprijeđen u čin general majora i poslan u Afganistan gdje je postao zamjenik komandanta Kombinirane komande za tranziciju bezbjednosti.
5. augusta 2014. je prilikom rutinske pobjede centru za obuku afganistanske vojske postao napada automatskom puškom koga je izveo afganistanski vojnik. Prilikom napada je Greene poginuo, a zajedno sa njime je ranjeno 14 afganistanskih i NATO-vih vojnika, uključujući njemačkog generala Michaela Bartschera. Greene je postao prvi američki oficir generalskog ranga ubijen u oružanom sukobu nakon vijetnamskog rata, odnosno prvi ubijen u terorističkom činu nakon napada 11. septembra.
Granja Ofelia, Rincón de Romos
Granja Ofelia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1926 m.
General Miguel Alemán, Sayula de Alemán
General Miguel Alemán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
San Juan de Dios, Santa Catarina
San Juan de Dios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Nucleo Casoni, Treviso
Nucleo Casoni je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Sofilciano, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 442 m.
El Ámbar (razvrstavanje)
El Ámbar ima više značenja:
Port Colden, New Jersey
Port Kolden je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Briscous
Brisku je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Bajon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1988 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 64 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 120 metara (maksimalnoj 135 m, a minimalnoj 0 m).
1,2-Dimetilciklopropan
1,2-Dimetilciklopropan je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 70,133 Da.
Attacca
Attacca (čitaj ataka) je italijanska reč koja znači iznenada, nastaviti bez pauze, nadoveži odmah!
Attacca je imperativ koji kompozitori stavljaju na kraju dela kompozicije ili njenog stava da bi usmerili izvođača da pređe bez pauze i predaha na sledeći odeljak, tj. da ga odmah nadoveže na prethodni.
Ovu muzičku oznaku često je koristio jedаn od najvećih kompozitora svih vremena, Ludvig van Betoven u svojim simfonijama, klavirskim koncertima i sonatama ("Sonata kvazi Fantazija", V simfonija, 4. i 5. klavirski koncert).
Ovakvu tradiciju nastavili su Robert Šuman, Gustav Maler i mnogi drugi.
Osigurač (strojni dio)
mini|desno|250px|Sigurnosni prstenovi prema DIN 6799 mini|desno|250px|Sigurnosni prstenovi prema DIN 9035
Monzingen
Moncingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.682 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133067.
Osigurač (strojni dio)
Osigurač je strojni dio koji služi za sprečavanje aksijalnog pomicanja raznih vrsta konstrukcijskih elemenata. Koriste se npr. kod svornjaka, zupčanika i valjnih ležaja.
Monzingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Moncingen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 180 metara. Površina opštine iznosi 12,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.682 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 138 stanovnika/km².
Osigurač (strojni dio)
Vrste osigurača
Osigurači mogu biti:
Villa Maria, Livorno
Villa Maria je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Bakalar
Bakalar (Gadus morhua) je riba iz porodice Gadidae, ekonomski jedna od najviše eksploatiranih ribljih vrsta.
Karakteristike
Bakalar je riba hladnih mora, koji lovi po dnu na velikim dubinama, manje ribe i mekušce. thumb|260px|left| [[Atlantik|Atlanski bakalar (Gadus morhua)]] Bakalar ima karakteristične tri leđne peraje, dvije analne i velika ticala na bradi, boje mu variraju od zelenkasto - sive do smeđe - crne, ali može biti i svijetlocrvenkasta. prošarani su tamnim pjegama, a trbuh im je bijeli. Prosječno je težak 11.5 kg, ali može narasti i do dužine 1.8 m i doseći težinu od 91 kg. Bakalari su predatori koji se u potrazi za hranom kreću u plovama. Atlanski bakalar (Gadus morhua) živi na obje strane Sjevernog Atlantika.
Na sjevernom Pacifiku živi vrsta bakalara - Gadus macrocephalus, koji ima vrlo slične karakteristike kao atlanski. thumb|right|260px| Sušeni bakalari iz supemarketa u [[Portugalu]] U Japanu bakalar zovu - tara, živi i po istočnom i zapadnom Pacifiku, love ga zbog mesa i ulja iz jetre. Manji je od atlanskog bakalara, naraste do maksimalno 75 cm, duguljastog smeđkastog tijela sa pjegama i bijelom bočnom linijom.
Bakalar u prehrani
Bakalar je tradicionalno jelo na gotovo cijelom Mediteranu, iako potiče iz hladnih mora sjevernog Atlantika, ali se sušen i soljen ustalio kao hrana od 15. vijeka, naovamo, preko venecijanskih trgovaca. Za to je zaslužan Pietro Querini, koji je 1431. prevozio vino malvaziju sa Krete za Brugge u Flandriji, ali ga je oluja odbacila daleko na sjever, na norveški arhipelag Lofoten u selo Røst, gdje se kao brodolomac dobro upoznao sa bakalarom. Nakon tog se počeo baviti tom vrstom trgovine.
Od bakalara se dobiva i riblje ulje koje je bogato vitaminima. Bakalare najviše izlovljuju ribari Norveške, Islanda, Portugala, Rusije, Islanda i Kanada (oko Newfoundlanda). Ulov bakalara svake godine raste, pa im se broj radikalno smanjio, - zbog tog su sve glasniji zahtjevi za ograničenjem kvota za njihov izlov.
El Pinar, Mezquitic
El Pinar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2481 m.
Gelacia Ceballos Gómez, Sayula de Alemán
Gelacia Ceballos Gómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Mirac
Mirac je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 80 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 123 stanovnika).
Demografija
U naselju Mirac živi 73 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,5 godina (40,2 kod muškaraca i 53,5 kod žena). U naselju ima 26 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,08.
Sligo, Pennsylvania
Slajngo je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Bumerang (razvrstavanje)
Bumerang (Boomerang) je naziv za drevno oružje i oruđe australijskih Aboridžina, koje je poslužilo kao naziv za:
Sligo, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 720, što je 8 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bumerang (razvrstavanje)
Ostalo
Boomerang
La Barranca del Tabaco, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
La Barranca del Tabaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2120 m.
Pacayvo, Uruachi
Pacayvo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Ginekološko-akušerska klinika Narodni front
Ginekološko-akušerska klinika „Narodni Front“ je klinika, tj. porodilište koje se nalazi u Beogradu, na opštini Savski venac. Njena delatnost se zasniva na pružanju lekarskih i specijalističkih usluga ženama i novorođečadima, lečenju, hospitalizaciji, pomoći, savetima i slično, kao i u sprovođenju školske prakse i specijalizacije. Narodni Front se sastoji iz preko 25 odeljenja (akušerstvo, anestezija, reanimacija, intenzivna nega, hirurgija, poliklinika, porodilište). Osnovana je 1953. godine, a sa radom je počela 1. marta 1955. godine.
Pacayvo, Uruachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1207 m.
El Zapoteco, Río Bravo
El Zapoteco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Heather O'Rourke
1987. joj je pozlilo te joj je u bolnici Kaiser Permanente Hospital dijagnosticirana Crohnova bolest. Nakon primljene terapije i prividnog poboljšanja zdravstvenog stanja puštena je kući. Nakon što joj je naglo pozlilo, umrla je od srčanog udara izazvanog septičkim šokom. Pogrešna dijagnoza bolnice je kasnije bila predmetom tužbe od strane njenih roditelja, riješene izvansudskom nagodbom.
Njena je smrt izazvala špekulacije o tzv. Poltergeistovoj kletvi.
Njena starija sestra Tammy O'Rourke se također kao dijete bavila glumom.
Jugoistočna Anadolija
Regija Jugoistočna Anadolija (turski: Güneydoğu Anadolu Bölgesi) je jedna od sedam geografskih regija Turske.