cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Šefket Kurt
Biografija
Muhamed Šefket ef. Kurt rođen je u Travniku 1879. godine, gdje završio mekteb i počeo učiti u medresi pred svojim ocem Fadilom. Kad mu je 1893. godine otac umro, otišao je iz Travnika u Mostar djedu hadži Ahmetu gdje je završio ruždiju i jednu godinu slušao predavanja poznatog mostarskog alima Ali Fehmi ef. Džabića, muftije i borca za vjersku autonomiju bosanskohercegovačkih muslimana. Godine 1895., nakon smrti djeda Ahmeta, otišao je u Sarajevo i upisao se u Kuršumliju medresu iz koje je nakon godinu dana otišao na nauke u Istanbul. Tamo je studirao punih deset godina i otišao u Damask radi učenja arapskog jezika. Po povratku u Bosnu i Hercegovinu 1908. godine postavljen je za imama i hatiba hadži Ali-begove džamije i muderisa njegove medrese u Travniku.
Sa porodicom živi u Travniku do 1914. godine. Šefket ef. Kurt se 1914. godine seli u Banjaluku, gdje je postavljen na mjesto muftije. U Tuzlu je stigao 1925. godine i ostao muftija sve do 1933. godine, kada je izabran za člana Ulema-medžlisa u Sarajevu. Penzionisan je 1936. godine.
Početkom rata 1941. godine 108 najviđenijih sarajevskih Bošnjaka usvojilo je rezoluciju u kojoj se konstatuje teško stanje i progon srpskog stanovništva i traži da se to prekine. Slične rezolucije su donesene u Banjoj Luci, Prijedoru i Bijeljini. U Mostaru takva rezolucija je osvojena 21. oktobra 1941. godine. Dana 11. decembra 1941. godine izglasana je i Tuzlanska rezolucija. Njen prvobitni tekst bio je napisan u izuzetno oštrom tonu, pa je odlučeno da se tekst ne šalje, nego da u Zagreb ode delegacija od jedanaest Bošnjaka i tri Hrvata i da usmeno protestuje u vladi Nezavisne Države Hrvatske zbog zločina. Same rezolucije nisu postigle veći uspjeh, a progoni, ubistva i mučenja su nastavljeni.
Badnja večer u zimu 1942. godine trebalo je da bude i posljednje u životima nekoliko stotina pravoslavnih Srba, jer su ustaške vlasti u okupiranoj Tuzli namjeravale srušiti Saborni hram Uspenja Presvete Bogorodice. Uporedo s rušenjem tuzlanske pravoslavne crkve, ustaše su namjeravale počiniti masovnu egzekuciju civila srpske etničke pripadnosti na Badnjak.
Informacija o pripremi monstruoznog ustaškog plana doprla je do Šefketa ef. Kurta, koji je okupio ugledne Tuzlake i sročio rezoluciju koja je dostavljena njemačkim okupacionim snagama. Potpukovnik Wist, njemački komandant grada, hitro je reagovao, te su po Tuzli istaknuti plakati sa upozorenjem "da niko nikoga ne smije zlostavljati, oduzimati ili rušiti tuđu imovinu i dirati živalj koji slavi [Badnjak i Božić]".
Poslije rezolucije upućene njemačkim okupacionim snagama, Šefket ef. Kurt i hadži Hasan-aga Pašić, nekadašnji gradonačelnik Tuzle, predvodili su delegaciju koja se sastala sa Andrijom Artukovićem, ministrom unutrašnjih poslova Nezavisne Države Hrvatske, inače jednim od najbližih suradnika Ante Pavelića. Njihov razgovor nije bilo nimalo prijatan, a u jednom trenutku, kako će kasnije ispričati svjedoci, Artuković je repetirao svoj luger i krenuo na Kurta i Pašića. Preostali članovi delegacije tuzlanskih uglednika poručili su Artukoviću da će cijela Tuzla "otići u šume", ako ubije Kurta i Pašića. Ovo je odvratilo Artukovića od namjere.
Dvojica sinova Šefket ef. Kurta, Asim i Enver poginuli su kao pripadnici partizanskih jedinica u NOB-u.
Šefket ef. Kurt ostao je u Tuzli sve do smrti. Umro je 21. juna 1963. godine u 84. godini. Desetak hiljada građana Tuzle i okoline (pripadnika svih etničkih i vjerskih zajednica) došlo je na njegovu dženazu, a dirljiv govor održao je prota Đorđe Jovanović. Uslišena je intimna i neuobičajena molba prote Jovanovića, da on bude taj koji će u efendijin grob sići prije njega, dočekati tabut s efendijinim tijelom i položiti ga u grob.
Ličnu biblioteku Šefketa ef. Kurta poslije smrti njegov sin dr. Alija Kemal poklonio je Gazi Husrev-begovoj biblioteci u Sarajevu. Ulica pored Mejdanske džamije u Tuzli danas nosi ime Šefketa ef. Kurta. Godine 2020. snimljen je dokumentarni film "Efendijin zavjet", koji ima za cilj da podsjeti na muftijin herojski čin u spašavanja tuzlanskih Srba.
La Esquina, San Miguel de Allende
La Esquina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2132 m.
Popis vladara Montferrata
right|300px|thumb|Markistvo Montferrat (jarkocrveno) u Italiji 15. vijeka thumb|150px|right|Grb Montferrata (Kuća Aleramo). Markizi i vojvode Montferrata su bili vladari teritorija u Pijemont južno od Poa i istočno od Torina poznatog kao Montferrat. Marku Montferrat je godine 950. stvorio Berengar II od Italije prilikom preraspodjele teritorija na sjeverozapadu svog kraljevstva. Ispočetka je nosila ime po vladajućoj porodici Aleramici. Godine 1574. je Montferrat proglašen vojvodstvom od strane rimsko-njemačkog cara Maksimilijana II (v. Vojvodstvo Montferrat).
Dinastija Gonzaga
Godine 1536. je car Karlo V markgrofoviju, usprkos prisizanja od strane Savoya i markiza Saluzzoa dao porodici Gonzaga. Ta je odluka 1559. potvrđena mirom u Cateua-Cambresisu.
Justinijan I
Justinian Veliki, pravim imenom na latinskom Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus (Tauresium Dardanija, 11. maj 483. – Konstatinopolis, 14. novembar 565.), car Istočnog Rimskog Carstva (Bizantskog Carstva) od 1. augusta 527. do svoje smrti 565.
Nećak je i naslednik cara Justina I. Došavši na prestol, težio je uspostaviti nekadašnje jedinstvo Rimskog Carstva, kojemu će središte biti Konstatinopolis. Za ostvarenje toga cilja izabrao je dvojicu sposobnih vojskovođa, Belizara i Narzesa, kao i pravnika Tribonijana. Osvajački su napori iscrpili snage zemlje i oslabili njezine pozicije na Istoku, te se Justinijan obvezuje na plaćanje danka Perzijancima, a te nevolje uvećale su i provale Slavena i Avara na bizantsko područje.
Biografija
Justinijan se rodio u Tauresiju 483. u blizini današnjeg Skoplja u Severnoj Makedoniji. Justinijan I bio je savladar svog ujaka, Justina I, već od 518, a stupio je na presto 537. kao neograničeni gospodar države i crkve. Preduzimao je pohode protiv varvarskih naroda: Istočnih Gota u Italiji, Zapadnih Gota u Španiji i Vandala u Africi, u nameri da obnovi carsku vlast u zapadnom delu Rimskog Carstva. thumb|desno|330px|Istočno Rimsko Carstvo oko 550. Vodio je odbrambene ratove protiv Persijanaca i Slovena koji su iz rubnih područja nadirali u vizantijske oblasti.
Prekomerni poreski nameti izazvani stalnim ratovima doveli su do pobune Nika (532), koja je ugušena zahvaljujući Justinijanovoj ženi, carici Teodori. Pobuna je započela okupljanjem naroda na carigradskom hipodromu gdje su obe stranke (deme: Zeleni i Plavi) udruženo izvikivale Nika! Nika! što na grčkom jeziku znači Pobjedi! Treći dan pobune, pobunjenici su počeli jurišati na carsku palaču. U ključnom momentu kad je Justinijan namjeravao abdicirati Teodora je zapovijedila vojsci da napadne pobunjenike na hipodromu.
Došlo je do strahovitog pokolja u kojem je u jedno poslijepodne oko 50000 stanovnika izgubilo život. Ovim činom odbranjena je carska vlast Justinijana I i njegove carice Teodore zahvaljujući upravo njezinoj hladnokrvnosti i odlučnosti.
U toj pobuni je, među ostalim, bila uništena i stara crkva Svete Marije (Hagia Sofia), pa su se Justinijan i Teodora dali u gradnju nove bazilike, svojom veličinom dostojne središta Carstva.
Bez obzira na protivljenje svoje okoline i uprkos ozbiljnim nemirima u Konstatinopolisu, Justinijan pod nepovoljnim uslovima (uz danak od 11 000 zlatnih livara) okončao rat s Perzijancima (532), koji je trajao od 527 godine.
Obnavljanje Carstva
Uz Justinijana je neraskidivo vezano ime njegovog najvećeg vojskovođe, Velizara. Justinijan 22. juna 533. šalje u Afriku vojsku od 15.000 do 16.000 pešaka i konjanika pod komandom Velizara, jednog od najboljih vojskovođa starog sveta. Dve bitke nedaleko od Kartagine (Ad Decimum, septembra, i Tricamarun, decembra 533) kao i zarobljavanjem vandalskog kralja, Gelimera (proleće 534) učinile su kraj vandalskoj vlasti u Africi, koja postaje prefektura.
Odmah zatim 535, sa svega 9.000 ljudi, Velizar započinje osvajanje Italije. Zagospodarivši Sicilijom krajem 535, on osvaja Napulj (novembra 536), a 9—10. decembra 536. ulazi u Rim. Istočno-gotski vladar, Vitiges, opseda ga sa ogromnom vojskom (februar 537—mart 538). S jeseni ili u zimu 539—540, pošto je najzad dobio pojačanje od Justinijana, Velizar opseda Ravenu, ulazi na prepad u grad, maja 542, i zarobljava Vitigesa. Italija (koja kasnije postaje prefektura pod zapovedništvom ravenskog egzarha) vraćena je imperiji.
thumb|left|150px|''Justinijanov novac U pohodima na sever, imperator Justinijan stiže do Save i Dunava, i oko 535. godine renovira grad Singidunum.
U Španiji Justinijan oslobađa samo Andaluziju i primorsku oblast na jugoistoku od Zapadnih Gota, sa veoma oskudnim sredstvima, zaslugom patricija Liberija od od 550. do 554. godine. Istočno Rimsko Carstvo (Romejsko), Vizantija u njoj organizuje vojno zapovedništvo. Justinijanova obnova nije spasla carstvo od opasnosti koje su mu pretile sa istoka. Kršeći "večiti mir" iz 532, Persijanci početkom 540. napadaju Antiohiju, grad razaraju a Makedonce raseljvaju. Velizar će ih potući na Eufratu, ali je Justinijan primoran da s njima, 546, zatim 562, obnovi mir koji ga sve skuplje staje. Na Balkanu se još od kraja IV veka pojavila nova opasnost: Sloveni, nastanjeni između Baltika, Visle, močvara Pripeti i Karpata, pod stalnim pritiskom zavojevača iz Azije, podelili su se u tri grane i započeli, da se šire u više pravaca. Zapadni Slaveni zauzimaju, između Elbe i srednjeg toka Dunava teritorije koje su napustili Germani. Istočni Slaveni — po rečima historičara Jordanesa — verovatno su u VI veku obrazovali, između Dnjestra i Dona, kraljevinu Anta. Južni Slaveni se pojavljuju na donjem Dunavu krajem vladavine cara Anastasija. Pod Justinijanom oni u nekoliko mahova (svake godine od 548. do 551) prelaze nezaštićenu granicu i upadaju sve do Soluna i Konstatinopolisa. U isto vreme druge grupacije stižu do Jadrana (536). Plemena nastanjena između donjeg Dunava i Solunskog zaliva potpadaju pod vlast Huna Kutrigura ili Bugara, čije ime primaju. Ovi pustoše Trakiju, Ilirikum, Grčku do samih prilaza Konstatinopolisu (538, 540, 558). Teškoće u kojim se nalazi Istočno Carstvo odražavaju se i na Zapadno gde se javljaju pobune. U Italiji energični kralj Totila ponovo osvaja skoro celo poluostrvo, uključujući Rim, između 542. i 547. godine. Velizarov naslednik Narzes, kome Justinijan poverava, uz znatno pojačanje, vrhovno zapovedništvo nad Italijom, stao je na put Totili (552). Posle poraza i smrti Tejasa (552), Vizantiji se vraća opustošena oslabljena zemlja, unapred predodređena za deobe. U Africi samo blagodareći energiji guvernera Jovana Troglite, ugušena je pobuna Berbera (546—548).
Počevši od 565. Justinijan odustaje od osvajanja. Pritisnut godinama, finansijskim teškoćama, sve lošijim trupama i vojskovođama, primoran je da pređe u defanzivu. Da bi se lakše odupro varvarima, naređuje da se izgradi sistem utvrđenja čiji ostaci u Tebesi, Setifu, Timgadu, i danas izazivaju divljenje. Odustajanje u spoljnoj politici ne može da baci u zasenak trajne spomenike kao što je Justinijanova kodifikacija klasičnog rimskog prava: Kodeks (529), Digesta i Institucije (533) i Novele (534). Rimsko pravo koje danas poznajemo i koje je osnova savremenih građanskih prava civilizacije, zapravo je Justinijanova, vizantijska kodifikacija. Tokom svoje vladavine Justinijan je objavio veliki broj zakona, teoloških spisa, vodio veoma bogatu i sadržajnu prepisku sa državnim i crkvenim velikodostojnicima, i sastavio crkvenu pesmu Jedinorodni Sine i Slove Božij, koja na liturgiji poje od 536. godine.
Justinijan i crkva
U Justinijanovoj teološkoj zaostavštini nalaze se i Ispovedanje vere (oko 544), Tri poglavlja (oko 551. godine), zatim Pismo ili Poslanica koju je uputio konstatinopoliskom patrijarhu Mini u kojem posebno razmatra sporna dogmatska učenja poznatog crkvenog pisca i učitelja iz Aleksandrije, Origena (+253). U Ispovedanju vere se po logičnlom principu, za i protiv (pro et contra), u trinaest tačaka iznose pravoslavni stavovi i istovremeno izriče anatema (prokletstvo) na one koji suprotno veruju. Justinijanovo Ispovedanje vere uvod je i priprema za održavanje Petog Vaseljenskog Sabora, koji na neki način predstavlja završnicu teološkog spora starog više od dve stotine godina, ali i proveru snage tek ujedinjenog Carstva. Justinijan je osnivac porodicnog stabla Andjelkovic,zapravo porodice Andjela,kojoj je pripadala njegova porodica,poreklom iz okoline Leskovca. Oni su prvobitno bili stocari iz Caricinog grada,zatim su bivali preseljeni u Konstantinopolj ne bi li ih Veliki car vratio na prostore južne Srbije odakle ce se prosiriti u Bugarsku, Crnu Goru i Makedoniju. Svojom vlascu,car je uspeo da obezbedi svome narodu mnoge uslove za zivot.
Monofiziti su u Carstvu bili tako brojni i jaki da je Justinijan sa njima vodio pregovore. U Konstatinopolisu je održan 532. godine susret monofizitskih i pravoslavnih teologa, susret koji nije dao nikakve konkretne rezultate, ali je pokazao da sve nije izgubljeno za uvek i da hitno treba ponovo pretresti neka teološka pitanja vezana za bivšeg kontatinopoliskog patrijarha Nestorija, osuđenog 431. godine na Saboru u Efesu. U pokušaju da izmiri stanovništvo svoje države i učvrsti jedinstvo imperije Justinijan je sazvao Peti Vaseljenski Sabor (maj-juni 553. godine) u Konstatinopolisu. Sabor je osudio monofizite kao jeretike ali i spis tri episkopa, kao ostatka Nestorijeve jeresi. Iako papa Vigilije iz Rima nije prisustvovao Saboru (iako je već nekoliko godina boravio u Carigradu i bio nekoliko puta pozivan da se uključi u rad sabora), papa je prihvatio sve saborske odluke, a to je učinio i ceo Zapad. Srpska pravoslavna crkva slavi Svetog Justinijana, bizantskog cara, 14. novembra po Julijanskom kalendaru, odnosno 27.novembra po Gregorijanskom kalendaru, zajedno sa njegovom ženom, caricom Teodorom. thumb|340px
Justinijanova kodifikacija (Corpus iuris civilis)
Rezultat njihovog rada, Corpus iuris civilis (Zbornik građanskog prava) sastoji se iz četiri dela: Justinijanov kodeks – Codex (zbirka imperatorskih odredaba iz vremena od Hadrijana do Justinijana); Digestae (zbirka spisa rimskih pravnika); Institutiones (izvodi iz dva prethodna dela, sa komentarima, koncipiran kao udžbenik) i Novelle (nove odredbe i propisi objavljeni za vreme vladavine Justinijana).
Corpus iuris civilis kao zajednički naziv za sve knjige Justinijanove kodifikacije, prvi put je upotrebljen u Gothofredusovom izdanju 1583. godine.
U kasnijim izdanjima, sve do 1954. donekle je promenjena organizacija Kodeksa. Danas je u upotrebi izdanje u 3 knjige, od kojih I sadrži Digesta i Institutiones, II Codex, a III Novellae, i ono se smatra najboljim. Prvo reorganizovano izdanje pripremili su nemački istoričari Momsen i Kriger. Njeno poslednje, XVI izdanje izišlo je 1954. u Berlinu; uredničkim nastojanjem Kinkela u njoj su objavljene i dve Justinijanove konstitucije kojima je obrazovao komisiju koja je radila na Kodifikaciji. Momsenovo izdanje Digesta u dva toma (1870) poznato je kao Editio maior.
Rad na Kodeksu (zakoniku)
Zadatak je bio složen budući da nije bilo lako snaći se u važećim pravnim normama, pošto su one stvarane vekovima i na razne načine. Tu su bile odredbe Zakona XII tablica, koje Rimljani nikada nisu ukinuli, kao i mnogi zakoni doneti tokom republike; osim toga, edikti gradskog i peregrinskog pretora i edila, senatske odluke, mnoga mišljenja pravnika koja su bila obavezna za sudove, kao i mnogobrojne konstitucije princepsa i svih imperatora od Oktavijana Avgusta do Justinijana. Mnogi tekstovi nisu više bili sačuvani u originalu, već samo prepričani ili komentarisani; mnogi propisi bili su međusobno protivrečni; veliki deo pravila nastao je u uslovima robovlasništva i razvijene razmene, a rimsko društvo poslednjih vekova Rimske Imperije (period dominata) bilo je više feudalno nego robovlasničko.
Prvo je objavljen prečišćeni zbornik imperatorskih konstitucija izdatih pre Severine(1975). Tekst ovog zbornika je sačuvan. Zatim (533. godine) je objavljena kodifikacija klasičnog prava pod nazivom Digesta (latinski naziv koji označava nešto što je izloženo izvesnim redom) ili 'Pandectae' (grčki naziv koji znači "sadrži sve").
Mrtva straža (TV drama)
Mrtva straža je jugoslovenska crno-bela TV drama na makedonskom jeziku emitovana 1970. godine. Režirao ju je Branko Gapo, a scenario je napisao Dmitar Šolev.
Popis vladara Alepa
Ovo je popis vladara Alepa, grada u Siriji, od antičkih vremena do danas.
Boulder, Utah
Bolder je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Alaincourt, Aisne
Alenkur je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 521, a gustina naseljenosti je iznosila 88 stanovnika/km².
Koktel za četvorica
Koktel za četvorica je jugoslovenska TV komedija na makedonskom jeziku emitovana 1970. godine. Režirao ju je Dimitre Osmanli, a scenario je napisao Tome Arsovski.
Nižný Mirošov
Nižný Mirošov je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
NGC 307
NGC 307 je galaksija u zviježđu Kit.
L'amico del giaguaro (film)
L'amico del giaguaro je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1958. godine u režiji Giuseppea Bennatija. Protagonist, čiji lik tumači Walter Chiari, je Augusto, siroče koje je, sticajem okolnosti, ostalo u sirotištu i nakon što je postalo odrasli muškarac. Radnja prikazuje kako Augusto bježi iz sirotišta te, nakon neuspjelih pokušaja da nađe posao, postaje kriminalac koji pljačka i vara turiste po Rimu. L'amico del giaguaro je poznat kao filmski debi njemačke glumice Elke Sommer koja će biti jedan od seks-simbola evropske kinematografije 1960-ih. Scena sa francuskim trbuhozborcem je, pak, nekoliko godina kasnije inspirirala komičare Raffaelea Pisua i Gina Bramierija da stvore točku koja će biti glavni motiv istoimene TV serije.
Marzi, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 818 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 543 m.
Puerto de la Soledad, Teotitlán de Flores Magón
Puerto de la Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Teotitlán de Flores Magón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2357 m.
El Guamilito, Técpan de Galeana
El Guamilito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
Cimikoksib
Cimikoksib je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 381,809 Da.
San José Barrio Arriba, Matlapa
San José Barrio Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matlapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 649 m.
Štravberk
Štravberk je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Štravberk se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 36 stanovnika.
Colonia Rubén R. Jaramillo, José Azueta
Colonia Rubén R. Jaramillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini José Azueta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Dakota, Illinois
Dakota je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 506, što je 7 (1,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wincenty Kadłubek
Wincenty Kadłubek (rođen oko 1150. - umro 8. marta 1223., Jędrzejów) bio je krakovski biskup između 1208.-18., kroničar i administrator na dvoru Kazimira II Pravednog.
Blaže Koneski
Blaže Koneski (Nebregovo kod Prilepa, 19. decembar 1921 — Skoplje, 7. decembar 1993) je bio utemeljivač i jedan od kodifikatora makedonskog književnog jezika i viđeni književnik, kulturni i javni radnik: pesnik, prozaista, esejista, istoričar književnosti, filolog i lingvista, predavač i profesor na Filozofskom fakultetu u Skoplju.
Biografija
Rođen je u selu Nebregovo blizu Prilepa, u srpskoj porodici kao Blagoje Ljamević. Njegov ujak je bio poznati srpski četnički vojvoda u Staroj Srbiji, Gligor Sokolović. U osnovnu školu je krenuo u rodnom mestu a završio je u Prilepu, gde je završio i nižu gimnaziju. Kao najbolji učenik dobija stipendiju i upisuje višu gimnaziju u Kragujevcu. Nakon završetka gimnazije upisuje Medicinski fakultet u Beogradu. Međutim, posle prvog semestra napušta studije medicine i upisuje filologiju. Zbog početka Drugog svetskog rata napušta Jugoslaviju i nastavlja studije filologije u Sofiji. Nakon oslobođenja, aktivno se uključuje u standardizovanje makedonskog jezika. Sastavio je pravopis makedonskog književnog jezika, a takođe je bio urednik Rečnika makedonskog jezika. Osnivač je studija makedonistike na Skopskom univerzitetu (od 1958. do 1960. je bio rektor ovog univerziteta). Od 1967. je član Makedonske akademije nauka i umetnosti (MANU) i njen je prvi predsednik (do 1975.). Takođe je bio član makedonskog PEN centra, i član Društva pisaca Makedonije (DPM) od 1947. godine i njegov prvi predsednik.
Radio je i kao urednik književnih časopisa „Nov Den“ i „Makedonski jazik“.
Wincenty Kadłubek
Biografija
Potkraj 12. vijeka negdje između 1205.-07., po nalogu Kazimira Pravednog, napisao je na latinskom kroniku - Magistri Vincenti Chronica Polonorum, prvi put odštampanu 1612. (prvi poljski prijevod 1862. A. Józefczyk i M. Studziński).
Blaže Koneski
Biografija
Blaže Koneski je ključna figura za razvoj makedonskog jezika, ali je značajan i u međunarodnim okvirima. Bio je član akademija nauka i umetnosti u Zagrebu, Beogradu, Sarajevu, Čikagu i Lođu i počasni doktor na univerzitetima u Čikagu, Krakovu i Skoplju. Njegova dela su prevedena na srpski, slovenački, albanski, turski, mađarski, francuski, ruski, italijanski, grčki, poljski, rumunski, nemački i engleski jezik.
Po njemu se zove Filološki fakultet Univerziteta u Skoplju.
Dela
mini|Spomenik Blaže Koneskom ispred zgrade MANU
Wincenty Kadłubek
Biografija
U tom djelu obuhvatio je period od mitoloških vremena prvih poljskih vladara sve do 1202. Djelo je napisano u alegorijskom stilu, karakterističnim za to doba, prepuno bajki, parabola i zapleta koji sežu do antičkih vremena sa jasnim političkim i moralizatorskim ciljem da dokaže kontinuitet i legitimitet svog vladara.
To djelo je danas osnovni izvor za historiju poljske politike i kulture 12. vijeka. Novi prijevod njegove Chronica Polonorum na poljski objavljen je 1992. u kompilaciji Brygide Kürbis.
Svoje posljednje dane proživio je kao redovnik u cistercitskoj opatiji u Jędrzejówu (gdje se nalazi njegovo svetište).
Wincenta je papa Klement XIII. - 1764. proglasio blaženim.
J. Edgar
Džej Edgar je američki biografski film iz 2011. koja prati život Džona Edgara Huvera, prvog direktora Federalnog istražnog biroa Sjedinjenih Američkih Država.
Reditelj filma je Klint Istvud, koji je ujedno i kompozitor muzike i koproducent. Naslovnu ulogu tumači Leonardo Dikaprio, a u ostalim ulogama su Armi Hamer, Naomi Vots i Džudi Denč.
Džej Edgar je imao solidnu zaradu na američkim bioskopskim blagajnama, ali su kritike uglavnom bile podeljene. Di Kaprio je hvaljen zbog svoje uloge, ali je scenario kritikovan zbog scenarija Dastina Lansa Bleka, kome se zameralo da nije uspeo sažeti različite aspekte Huverove duge i kontroverzne karijere u zaokruženu celinu.
Nižný Orlík
Nižný Orlík je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 317 stanovnika.
Opština Pristol, Mehedinți
Pristol je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Sassoleone, Bologna
Sassoleone je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 413 m.
Pietrebianche, Reggio Emilia
Pietrebianche je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 729 m.
Паковраће
Паковраће је насеље у Србији у општини Чачак у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 483 становника (према попису из 1991. било је 459 становника).
Географија
Кроз Паковраће пролази магистрални пут Чачак -Ужице, као и регионални пут према Лучанима. На северу, насеље се простире до десне обале Западне Мораве, на југу до планине Јелице и падина планине Овчар (односно до драгачевских села Ртара и Дучаловића), на истоку до села Риђаге, на западу до Међувршја.
Паковраће има дугу традицију узгајања винове лозе, пре свега на брду Овчарић. Виногради у Паковраћу се помињу и у народној епској песми "Бан Милутин и Дука Херцеговац". Овде се наводи само неколико стихова из поменуте народне песме:
"Копај мене девет винограда
У Бањици и у Атеници,
У Лозници и у Паковраћу;"
Демографија
У насељу Паковраће живи 408 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,3 година (42,8 код мушкараца и 47,7 код жена). У насељу има 169 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,75.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
NGC 308
NGC 308 je zvijezda u zviježđu Kitu.
Ždinja vas
Ždinja vas je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Ždinja vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 193 stanovnika.
Poggiridenti Alto, Sondrio
Poggiridenti Alto je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 620 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Tröndel
Trendel je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 416 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057082.
Leonardo Jiménez, Acayucan
Leonardo Jiménez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Tröndel
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Trendel se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 49 metara. Površina opštine iznosi 7,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 416 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 55 stanovnika/km².
Furnace Creek, California
Furnace Creek je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 24 stanovnika.
San Francisco, Xochitepec
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Xochitepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1181 m.
La Florida, Cuauhtémoc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2198 m.
Cruz de Zacate, Huehuetla
Cruz de Zacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huehuetla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 714 m.
L'amico del giaguaro (TV serija)
L'amico del giaguaro je italijanska televizijska varijete emisija koja se emitirala na programu Rai Uno od 1961. do 1964. godine. Osmislili su ga komičari Gino Bramieri i Raffaele Pisu, pronašavši inspiraciju u trbuhozborstva u filmskoj komediji L'amico del giaguaro iz 1959. godine. Specifičnost emisije su bili skečevi u kojima su se parodirali tada popularni filmovi.
Motohiro Yamaguchi
(29. januar 1969.) je bivši japanski nogometaš.
Ardusat, Ardusat
Ardusat je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Ardusat.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2513 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Bosco, Savona
Bosco je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Primer Agua, Técpan de Galeana
Primer Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Marduk
Marduk je sin boga Ea iz babilonskog panteona. Prvo je bio lokalni bog Babilona, no kasnije je bio štovan kao božanstvo u cijeloj Babiloniji. Prema mitu, on je stvorio cijeli svemir, čovjeka od svoga mesa. Žena mu je Sarpanit, koja je također bila poštovana. Prikazivan je sa sabljom u ruci, kako ubija božanstvo Tiamat u liku rogatog zmaja.
Vujkoviot son
Vujkoviot son je jugoslovenska crno-bela TV drama na makedonskom jeziku emitovana 1970. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene priče Fjodora Dostojevskog. Režirao ju je Branko Gapo, a scenario je napisao Ivan Mazov
Ždihovo Selo
Ždihovo Selo je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Ždihovo Selo se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 33 stanovnika.
Familia Herrera Herrera, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
NGC 309
NGC 309 je galaksija u zviježđu Kit.
Nosuggia, Biella
Nosuggia je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Caggiole, Siena
Caggiole je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 372 m.
Nekade moram da te čekam
Nekade moram da te čekam je jugoslovenska crno-bela TV drama na makedonskom jeziku emitovana 1971. godine. Režirao ju je Branko Gapo a scenario je napisao Petre M. Andreevski.
Belmore, Ohio
Belmor je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 143, što je 28 (-16,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ilijasidi
Ilijasidi ili Banu Ilijas je naziv za dinastiju vladara koja je upravljala teritorijom današnje Kermanske pokrajine u Iranu od 932. do 968. godine. Sjedište joj je bio grad Bardasir.
Osnivač dinastije je bio Muhamed ibn Ilijas, član dinastije Samanida koji je 929. podržao neuspjeli puč protiv samanidskog emira Nasr b. Ahmada te tri godine kasnije pobjegao na jug, gdje je osnovao vlastitu nezavisnu državu. Potom je kao nominalni vazal lavirao između Bujida na zapadu i Samanida na sjeveru sve dok ga moždani udar 967. nije prisilio da preda vlast sinu Iljasa b. Muhamedu. On se pokazao nesposobnim, što su Bujidi iskoristili da osvoje vlast nad Kermanom i prisile Ilijaside na izbjeglištvo kod Samanida. Odatle su nekoliko godina pokušavali uz samanidsku podršku zauzeti Kerman, sve do njihov posljednji predstavnik al-Husein nije zarobljen oko 975. a nakon čega nestaju iz historijskih zapisa.
Pian del Medico, Ancona
Pian del Medico je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Tecalco, Matlapa
Tecalco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matlapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Opština Santa María Chachoápam, Oaxaca
Santa María Chachoápam je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2130 m.
Lamiaceae
Lamiaceae (stariji naziv Labiatae, lokalno poznate kao usnatice, usnače ili medićevke) su biljna porodica iz reda Lamiales koja obuhvaća zeljaste biljke ili grmove s četvrtastim stablom i dvousnatim cvjetovima, najčešće sakupljenim u cimozne cvatove. Listovi su nasuprotno postavljeni, prosti. Poznato je oko 3000 vrsta rasprostranjenih skoro po cijelom svijetu. Među njima su i poznate aromatične biljke: kadulja, lavanda, ružmarin, metvica, origanum, majčina dušica, itd.
Opis
Usnatice su zeljaste biljke ili grmovi četvrtastog stabla i prostih nasuprotno raspoređenih listova. Ime porodice "usnatice" (Labiatae) potječe od oblika i osobina cvijeta koji je karakterističan za većinu pripadnika. Cvjetovi su izrazito zigomorfni, dvousnati. Čašica je zvonasta ili dvousnata, izgrađena od pet sraslih listića; krunicu gradi pet sraslih listića; u donjem dijelu formiraju cijev na čijem se obodu nalaze dvije usne.
Prašnika ima četiri, dva duža i dva kraća; kod nekih vrsta postoje samo dva prašnika. Tučak je sa dugačkim stupićem, na čijem se vrhu nalazi dvorežnjeviti žig. Cvjetovi su sakupljeni u cimozne cvatove koje imaju oblik klasa, glavice, pršljenova. Plod je sitna orašica.
Veliki broj predstavnika sadrži eterična ulja, od kojih potječe aroma ovih biljaka. Ona nastaju i deponiraju se na površini stabljika i listova u tzv. žljezdanim dlakama.
Značaj
Neke od vrsta su poznate kao ljekovite: kadulja, metvica i majčina dušica. Izvjestan broj vrsta se gaji zbog začinskih svojstava (origanum, majoran).Od mnogih se ekstrakcijom dobija eterično ulje (metvica, matičnjak), a među njima ima i ukrasnih biljaka (kadulja, mrtva kopriva).
Blagny
Blanji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Sedan.
Beati Bassi, Verona
Beati Bassi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Blagny
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1259 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 169 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 165 metara.
Beati Bassi, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
La Parota, Manzanillo
La Parota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Manzanillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Donje Jabukovo
Donje Jabukovo je naselje u Srbiji u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 152 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 219 stanovnika).
Meštani se pretežno bave stočarstvom i neštomanje ratarstvom zbog konfiguracije zemljišta. Ovo malo selo je bilo meta NATO bombardovanja u maju 1999. godine.
Demografija
U naselju Donje Jabukovo živi 139 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 54,7 godina (54,1 kod muškaraca i 55,4 kod žena). U naselju ima 60 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,53.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Teruyoshi Itō
(31. august 1974.) je japanski nogometaš.
NGC 310
NGC 310 je zvijezda u zviježđu Kitu.
Colțirea, Ardusat
Colțirea je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Ardusat.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 400 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Galt, California
Galt je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 23.647 stanovnika.
Tümlauer-Koog
Timlauer-Kog je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 100 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054140.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Timlauer-Kog se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 6,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 100 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 16 stanovnika/km².
Opština Prunișor, Mehedinți
Prunișor je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Pinalillo, San Miguel de Allende
Pinalillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2449 m.
Štefan pri Trebnjem
Štefan pri Trebnjem je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Štefan pri Trebnjem se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 146 stanovnika.
Cherry Tree, Oklahoma
Čeri Tri je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 883, što je 319 (-26,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Vergel, Teotitlán de Flores Magón
El Vergel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Teotitlán de Flores Magón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 870 m.
Cinamaldehid
Cinamaldehid je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 132,159 Da. :)
Missy Elliott
Melissa Arnette Elliott (rođena 1. srpnja 1971.), poznatija pod nazivom Missy "Misdemeanor" Elliott, je američka glazbena umjetnica, producentica, glumica i bivša članica poznatog R&B benda Sista i kolektiva Swing Mob.
Sa prodajom albuma od preko sedam milijuna kopija u SAD-u, ona je jedina ženska rapperica koja je sa svojih šest albuma postigla platinastu naknadu kod RIAA,, uključujući i dvostruku platinastu naknadu za njezin album Under Construction. . Elliott je poznata po nizu hitova, uključujući The Rain (Supa Dupa Fly), "Hot Boyz", "Get Ur Freak On", "One Minute Man", "Work It", "Pass That Dutch", i "Lose Control". Između ostalog, radila je i kao tekstopisac i producent drugih pjevača i to samostalno ili sa svojim producentom i prijateljem iz djetinjstva Timbalandom. S njim je napravila prvi producentski uradak za R&B pjevača Ginuwinea još 1996. godine, a radilo se o albumu Ginuwine...the Bachelor. Uslijedio je uspješan rad na Aaliyahinom albumu iz 1996. One in a Million. Slijede uspješne suradnje sa mnogim priznatim i poznatim glazbenicima, kao što su Eminem, Mýa, Christina Aguilera, Ciara, Lil' Kim, Whitney Houston, Mariah Carey, Keyshia Cole, Lil' Mo, Total, Trina, Mary J. Blige, Aaliyah, Beyoncé, Fantasia, Nicole Wray, Jazmine Sullivan, Blaque, Janet Jackson, Tweet, Magoo, Tamia, Monica, MC Lyte, TLC, Madonna i Nelly Furtado kao i sa mnogim drugima.
Djetinjstvo
Elliott je rođena kao Melissa Arnette Elliott 1. srpnja 1971. u Portsmouthu (Virginia). Jedino je dijete majke Patricije, koordinatorice prodaje i oca Ronnija, marinca Američke ratne mornarice. Sa 4 godine (1975.) željela je postati zabavljačica, ali ju još nitko nije doživljavao ozbiljno, jer je bila poznata kao razredni klaun. Budući da je njezin otac bio marinac, njezina je obitelj živjela u Jacksonvilleu, North Carolina, u mobilnoj kući. Elliott je voljela školu zbog prijatelja koje je tamo stekla, ali nije imala previše interesa za školski rad. Unatoč tome, na IQ testu imala je zavidne i iznadprosječne rezultate, što joj je omogućilo da preskoči dva razreda. U svom novom razredu osječala se izolirano od svih, pa je prestala pohađati nastavu, sve dok se nije vratila u svoj bivši razred i među ljude koji su odgovarali njezinoj dobi. Kad se njezin otac vratio sa vojne službe, sele se natrag u Virginiju. Sa osam godina, Elliott skoro svaki dan siluje njezin 16-ogodišnji rođak. Silovanje je otkriveno tek godinu dana nakon što se sve dogodilo. Elliott je kasnije rekla: "Bez obzira na to koliko je godina prošlo, to je još uvijek nešto što me pogađa svaki dan. Kada si silovan, to je nešto što je uz tebe zauvijek." Elliott je imala nasilnog oca, koji je tukao njezinu majku skoro svaki dan, a jednom je pretukao i nju. U jednom slučaju otac je izvukao pištolj i prisilio Elliot i njezinu majku da izađu iz kuće gole. Elliott tada nije htjela ostati u kući svojih prijatelja, jer se bojala da će, kad se vrati, naći majku mrtvu. Kad je imala 14 konačno je uspjela pobjeći. Majka joj je rekla da spakira stvari I ode na autobusnu stanicu, kao što je i inače radila. Kad je njezin otac otišao na posao, majka je pokupila Elliott na stanici i dovezla je kući gdje su je dočekali rođaci koji su pakirali stvari u kamion, a ocu su ostavili samo žlicu, vilicu, čašu i deku. Elliott i njezin otac povremeno razgovaraju, ali ona još uvijek tvrdi da mu ne može oprostiti. „Kad smo otišle, moja majka je shvatila koliko je zapravo jaka, i ona me naučila kako biti jaka. Trebala je otići, da to shvati.“"
Nakon Swing Moba
Nakon napuštanja Swing Moba, Elliott i Timbaland rade zajedno kao tekstopisci i producentski tim, radeći za brojne glazbenike, od kojih je najboljim pokazala suradnja sa Aaliyah. Dvojac je napisao devet pjesama za Aaliyahin drugi album One in a Million (1996.), među kojima su najpoznatiji hitovi If Your Girl Only Knew, One in a Million, Hot Like Fire i 4 Page Letter. Elliott je i vokalno doprinjela na gotovo svim albumima na kojima je radio Timbaland. One in a Million postigao je dvostruku platinastu naknadu i napravio je zvijezde od dvojca Elliott i Timbaland. Par je nastavio rad i za druge glazbenike, kao što su Total ("What About Us", 1997), Nicole Wray ("Make It Hot", 1998), and Destiny's Child ("Get on the Bus", 1998), a radili su i na posljednjem hitu Aaliyah, "I Care 4 U" prije nego što je ona umrla 2001. Elliot je započela svoju karijeru kao rapperica surađujući 1996. sa Puffyem ili P.Daddyem i Ginom Thompson. Puff Daddy se nadao da će Elliott potpisati ugovor za njegovu producentsku kuću Bad Boy. Iste godine Elliott se pojavila i u remuxu Men of Vizion Do Thangz. Ipak je potpisala ugovor sa EastWest Recordsom, a 1996. stvara svoju vlasitu produkciju The Goldmind Inc., pod kojom će raditi kao samostalna rapperica. Timbaland opet postaje njezin produkcijski partner, a to je uloga koju će on zadržati tijekom gotovo cijele Elliottine samostalne karijere. 1997. godine Missy se pojavila i u pjesmama All the Time i Keys To My House.
Da Real World
Elliott objavljuje drugi album Da Real World, koji je mnogo mračniji od prvijenca, ali isto tako uspješan i prodaje ga u 1,5 milijuna kopija u SAD-u i 3 milijuna kopija diljem svijeta. Njezin komentar na album bio je: „Ne mogu objasniti ovaj pritisak. Za posljednji album trebalo mi je tjedan dana da ga snimim. Ovaj mi je oduzeo skoro dva mjeseca... nisam mogla žuriti sa ovim, jer su ljudi očekivali više od mene. Da Real World (1999) uključuje singl "All n My Grill", u suradnji sa Nicole Wray i Big Boiem (iz OutKasta). 1999. Elliott je napravila remix poznate pjesme Mariah Carey Heartbreaker.
Miss E… So Addictive
Missy Elliott objavljuje 2001. sljedeći album Miss E… So Addictive. U albumu obrađuje planetarno populrne pop i urbane hitove One Minute Man (sa Ludacrisom i Trinom), te "Get Ur Freak On", "4 My People" i Take Away". Dvostruki glazbeni spot za "Take Away/4 My People" pušten je 2001. godine, ubrzo nakon napada 11.09. na SAD i smrti Elliottine bliske prijateljice Aaliyah. Dvostruki spot se u prvom dijelu (Thake Away) sastojao od slika i riječi o Aaliyah te lagane melodije u njezinu čast, a drugi dio (4 My People) prikazivao je scene veselog plesa ispred američke zastave i Elliot obućenu u crveno, bijelo i plavo. Prva pjesma nije doživjela uspjeh, ali je zato druga pokorila Europsku klupsku scenu. Budući da se Tweet pojavila u Elliottinoj pjesmi Take Away'' to je doprinjelo da Tweet postane prihvaćena na R&B sceni. Njezin debi singl napisala je Elliot i postao je top 10 hit (zahvaljujući upravo Missy). Elliott je producirala i pjesmu Lady Marmelade Christine Aguilere, Lil' Kim, Mye i Pink za Moulin Rouge album, koji je postao broj jedan na Billboardovoj top 100 ljestvici 2001. godine.
Under Construction
Elliott i Timbaland su se okrenuli prema starom rappu i u skladu s time Elliott izdaje svoj četvrti album ‘’Under Construction’’ 2002. godine, koji uključuje singl ‘’Work It’’, njezin drugi najveći hit, te duet sa Ludacrisom ‘’Gossip Folks’’. Duet je postigao manji uspjeh od prvog single, ali je prihvaćen na plesnoj sceni. Album je poznat kao najprodavaniji ženski rap album u to vrijeme sa prodajom od 2,1 milijun kopija u SAD-u. 2003. ‘’Under Construction’’ dobiva Grammy nominaciju za Najbolji rap album i Album godine. New York Times proglasio je ovaj album “ovogodišnjim najboljim hip hop albumom”. Album je uključivao pjesmu ‘’Back In The Day’’ koja je oda staroj hip-hop glazbi i modi, a na pjesmi su sudjelovali Jay-Z i Tweet. Ipak, spot za ovu pjesmu nikad nije objavljen. 2003. Elliot je producirala ‘’America Dream Remix’’ kao obradu Madonnin singl ‘’American Life’’. U ljetu 2003. Elliot objavljuje sa Timbalandom i Magoo-om povratnički singl ‘’Cop That Shit’’ i pjesma postaje hit.
This Is Not a Test!
Nakon ogromnog uspjeha kojeg je postigao prethodan album, Elliott je osječala pritisak da napravi novi album koji bi bio bolji od onog prethodnog, što joj nije pošlo za rukom. 2003. objavljuje album This Is Not A Test!, a za njegov neuspjeh Missy je rekla: „This Is Not A Test! izašao je prebrzo. Nisam htjela da bude objavljen kada je bio.“ Ipak, 2003. Elliot je gostovala na siglovima Party to Damascus i Tush koji su postali poznati plesni hitovi, a postali su zapaženi i u filmu Honey u kojem glavnu ulogu ima Jessica Alba. Elliott je surađivala i s Madonnom, Britney Spears i Christinom Aguilerom, kada se s njima pojavila na otvorenju dodjele [[MTV] nagrada 2003. godine. 2004. Elliot gostuje na [[Ciara]inom singlu 1,2 Step. 2005. održana je premijera njezinog reality showa na UPN Networku The Road to Stardom whith Missy Elliott. Show nikad nije postigao velik uspjeh, ali ipak je imao solidnu gledanost. Pobjednica showa kao nagradu dobila je snimanje svog albuma prvijenca. Iako se u početku činilo da album neće postići uspjeh, prodan je u 690.000 kopija u SAD-u i certificiran je platinastom naknadom.