cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Đurađ Branković
Sukob s Mađarima
thumb|240px|desno|Prodor Đurđa Brankovića u delove Zete pod Mlečanima, 1448. godineMađari su brzo narušili ugovor sa Turcima, dok je Đurađ ostao veran sklopivši separativni mir. U novom ratnom pohodu, Mađari su bili loše sreće: bili su potučeni, a sam kralj Vladislav je poginuo u bici kod Varne (10.11. 1444.). Zbog toga su odnosi između despota i Mađara zahladili. Despot je želeo da zavede red u zemlji i da izleči rane od prošlih ratova. Đurađ nije uspeo da povrati celu Zetu, koju su u vreme propasti Srbije delom zaposeli Mlečići, a delom herceg Stefan Vukčić. Zbog toga je despot 1448. godine ratovao sa Mlečićima i kao polusaveznika dobio Skenderbega, ali u tim borbama nije imao sreće, isto kao ni u Bosni, gde je želeo da se dočepa bogate Srebrenice. thumb|220px|desno|[[Mermerna ploča sa natpisom o popravci dela Carigradskih bedema o trošku despota Đurđa 1448. godine]]U borbama Mađara i Turaka (1448. godine), despot nije učestvovao. Štaviše, despot je posle Hunjadijevog poraza na Kosovu (17.-19.10.) (Drugi Kosovski Boj) istog uhvatio i zatvorio, terajući ga da mu plati štetu nanesenu od strane Mađara srpskom stanovništvu, prilikom njihovog prolaska kroz Srbiju. Posle prihvaćene obaveze i mnogih obećanja od mađarskog sabora, Hunjadi je pušten na slobodu (na Božić 1448. godine).
Prilikom osvajanja Carigrada (1453. godine), učestvovala je i jedna jedinica srpske vojske, koju je despot poslao, budući da je bio turski vazal. Posle pada Vizantije, sultan je, iznenada, 1454. godine, krenuo protiv Srbije, pod izgovorom da Đurađ održava veze sa Mađarima i da neuredno plaća danak. Despotu su u ovoj borbi pomogli Mađari, potisnuvši Turke iz Srbije. Međutim, 1455. godine je počela nova turska ofanziva. Novo Brdo, kao i cela Južna Srbija su pali u ruke sultanu. Despot je ponovo otišao u Ugarsku, a takođe i u Beč, da traži pomoć. Prilikom povratka, u decembru 1455. godine, je kod Kupinova od strane Mađara napadnut, ranjen (Izgubio tri prsta desne ruke) i zarobljen, a pušten je i oslobođen nametnutih mu obaveza tek na posredstvo kralja Vladislava.
Kraj života
Da bi sprečio stvaranje nove lige, sultan je ponudio Đurđu mir (1456. godine), ustupajući mu delove Srbije severno od Kruševca. Međutim, Turci su iste godine preko Srbije sa velikom vojskom krenuli na Mađare. Despot je prešao u Bečkerek (Zrenjanin), a njegova vojska je junački odbila sultana kod Smedereva. I turska opsada Beograda se završila neuspehom. Te zime (24.12. 1456.), završio je despot svoj život; sahranjen je u Krivoj Reci ispod Rudnika.
Lik i delo
Ceo svoj dugi vek (živeo je preko osamdeset godina), Đurađ je proveo u ratnim okršajima, pa je, godinu dana pred smrt, izgubio tri prsta na desnoj ruci braneći se mačem od konjanika zapovednika Beograda, Mihaila Silađija (Svilojevića iz starih srpskih letopisa i narodnih pesama). Taj „trpenija venac“ primio je „v približenih žitija koncu“ (kad se približio kraj života). Rana mu, izgleda, nikako nije mogla da zaraste i od nje je i umro.
O Đurđu nije stvoren kult, pa prema tome nema biografije ni crkvenih pesama njemu posvećenih. U staroj srpskoj književnosti sačuvana su dva spisa o tome kako je Đurađ 1453. godine preneo mošti apostola Luke u Smederevo. Pisci su savremenici toga očajničkog pokušaja despota — davljenika da spase sebe i svoju despotovinu, a mošti su slamka za koju se on hvata. Nad mrtvim telom despotovim nepoznati smederevski besednik držao je krajem decembra 1456. godine posmrtni govor, koji dolazi među najlepše i najpotresnije stare srpske tekstove.
Imao je nesumnjivo najburniji život od svih srpskih vladara i postao je jedna od najtragičnijih ličnosti srpske istorije. Lik despota Đurđa postoji na njegovoj povelji svetogorskom manastiru Esfigmenu iz 1429. godine. Prikazana je cela porodica despota Đurđa. Lik despota Đurđa nalazi se i na novcu.
Purdy, Washington
Pardi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.544.
Mita Aleksić
Mita Aleksić, studet prava. Rođen 1907. u Velikom Bečkereku. Bio član KPJ, uhapšen 1929. i osuđen na 10 godina zatvora, a 1934. na još dve godine. Posle bekstva iz zatvora, pridružio se fruškogorskim partizanima i poginuo u toku Narodnooslobodilačkog rata.
Juan Pablo Luna, Juárez
Juan Pablo Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 246 m.
Coapan (razvrstavanje)
Coapan ima više značenja:
Cieneguita, San Miguel el Alto
Cieneguita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1837 m.
Santa María Xadani (razvrstavanje)
Santa María Xadani ima više značenja:
Coapilla (razvrstavanje)
Coapilla ima više značenja:
W. Morgan Sheppard
Glumac Mark Sheppard je njegov sin.
Măgura Ierii, Iara
Măgura Ierii je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Iara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 554 m.
Sha‘bat Rājiḩ, Taiz
Sha‘bat Rājiḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Valle Gaggio, Bergamo
Valle Gaggio je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Santa María Yolotepec (razvrstavanje)
Santa María Yolotepec ima više značenja:
NGC 2258
NGC 2258 je galaksija u zviježđu Žirafi.
Villa Furlo di Pagino, Pesaro e Urbino
Villa Furlo di Pagino je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Coatepec Harinas (razvrstavanje)
Coatepec Harinas ima više značenja:
Hartsdale (New York)
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork, koje administrativno pripada gradu Greenburgh u Okrugu Westchester.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.293, što je 4.537 (-46,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Suzie Plakson
Suzie Plakson (3. jun 1958) je američka glumica i pjevačica, najpoznatija po epizodnim ulogama u TV-serijama iz franšize Star Trek.
Santa María Zacatepec (razvrstavanje)
Santa María Zacatepec ima više značenja:
Río Golea, San Pedro Quiatoni
Río Golea je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Quiatoni.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1363 m.
Veroljub Atanasijević
Veroljub Atanasijević je bio srpski arhitekta i istaknuti autor u oblasti zdravstvene arhitekture.
Biografija
Veroljub M. Atanasijević, rođen je 8. januara 1940. godine u Kragujevcu, od oca, Mladena profesora, filologa i plodnog prevodioca sa latinskog i majke Desanke. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Kragujevcu. Diplomirao je 1962. godine na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beoradu u Ateljeu profesora Stanka Kliske. Fakultet je završio za 3.5 godine i dobio nagradu fakulteta. Stručni ispit položio je 1965. godine, te je stekao sva ovlašćenja za izvođenje i projektovanja svih vrsta objekata.
Magistrirao je na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beoradu 1981 sa tezom „Planiranje razvoja vanbolničke službe Grada Kragujevca do 2000. godine“. Doktorirao je, pod mentorskim vođstvom Akademika arhitekte Ivana Antića, na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1986. sa disertacijom „Intenzivna nega bolesnika kao deo opšte progresivne nege u savremenim bolnicama sa aspekta projektovanja“. Po diplomiranju, 1962. Godine zaposlio se u Zavodu za urbanizam u Kragujevcu, gde je radio na prostornim planovima, detaljnim urbanističkim projektima, na reviziji GUP Grada Kragujevca. Od 1964. godine, kreće projektanski period njegovog života koji je trajao do 2001. godine. Bio je zaposlen u Preduzeću za projektovanje „Kragujevac“ i Zastava Inženjering. U svojoj plodnoj karijeri, prošao je razvojni put od Projektanta do Generalnog direktora. U svojoj karijeri imao je sreću da je izvedena većina projektovanih objekta, posebno kapitalnih. Nagrađen je Diplomom grada Kragujevca za doprinos u izgradnji Grada 1971. mini|desno|250p|Druga [[Kragujevac|kragujevačka gimnazija]] mini|desno|250p|Sportska hala „Jezero“, Kragujevac, 1978 mini|desno|250p| Rektorat Univerziteta u Kragujevcu, 1994 mini|desno|250p|Dom zdravlja „Bresnica“ Kragujevac,1988 mini|desno|250p|Kapele gradskog groblja „Bozman“, Kragujevac, 1978
Objavljeni radovi
Svoje autorske i naučne radove izlagao je samostalno u okviru najcenjenijeg nacionalnog stručnog skupa: „Salon arhitekture“. Radovi su publikovani u zborniku radova „Salona arhitekture“:
Slapnica
Slapnica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 836 stanovnika.
Klausdorf
Klausdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 630 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordforpomern Klausdorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 metara. Površina opštine iznosi 11,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 630 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
The Schizoid Man (Star Trek: The Next Generation)
The Schizoid Man je epizoda američke science fiction TV_serije Star Trek: The Next Generation premijerno prikazana 23. januara 1989. godine. Radnja prikazuje kako umirući naučnik dr. Ira Graves nastoji prevariti smrt ugrađujući svoju ličnost i sjećanja u mašinu, pri čemu će mu poslužiti kapetan korvete Data.
Inspiraciju za scenario je dala istoimena epizoda kultne britanske TV-serije The Prisoner sa kojom dijeli dio zapleta. Producenti su originalno za ulogu dr. Gravesa namjeravali angažirati Patricka McGoohana, zvijezdu The Prisonera, ali su na kraju angažirali britanskog karakternog glumca W. Morgana Shepparda. Epizoda je imala podijeljene kritike, ali se uglavnom hvalila gluma Sheparda i Brenta Spinera.
Case Mestriner, Treviso
Case Mestriner je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Puna
Puna ili Pune (mar. पुणे) je osmi najveći grad u Indiji i drugi po veličini u državi Maharaštra. Nalazi se na visoravni Dekan na mestu gde se reka Muta uliva u reku Mula. Godine 2008. imao je 3.337.481 stanovnika.
Case Mestriner, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Joe Sestak
Joseph A. "Joe" Sestak, Jr. (12.12. 1951. -) je penzionirani viceadmiral američke ratne mornarice koji je 2006. godine kao demokratski kandidat izabran za zastupnika u donjem domu Kongresa u 7. izbornom okrugu Pennsylvanije (map ). Sestak je ponovno izabran 2008. godine te je trenutno bivši vojnik s najvišim činom koji se nalazi u Kongresu.
Puna
Utvrđeno je da je Puna postojao od 937. Danas je poznat po svojim obrazovnim institutima, kojih ima više od 100, i 9 univerziteta.
Joe Sestak
Sestak je u augustu 2009. najavio kandidaturu za Senat te je 18. maja 2010. na stranačkim predizborima za nominaciju porazio dugogodišnjeg senatora Arlena Spectera. Na izborima u novembru 2010. ga je porazio republikanski kandidat Pat Toomey.
Coatepec (razvrstavanje)
Coatepec ima više značenja:
Puna
Stanovništvo
Prema nezvaničnim rezultatima popisa, u gradu je 2011. živelo 3.115.431 stanovnika.
Joe Sestak
Eksterni linkovi
Članci
The Schizoid Man (Star Trek: The Next Generation)
Radnja
Gravesova mlada pomoćnica, Kareen Brianon, pozvala je pomoć unatoč suprotnim željama Gravesa. Ekipa, pod vodstvom Date, poslana na je planet da pomogne umirućem Gravesu. Data razvije prilično snažan odnos sa znanstvenikom, koji hrabro izdržava zadnje stadije bolesti. Nedugo nakon što Graves kaže Dati o svojoj nevjerojatnoj sposobnosti prebacivanja ljudskog znanja u računalo, on umire.
Natrag na Enterpriseu, Data se počne ponašati prilično nekarakteristično, čak optužuje Picarda da ima bludne namjere prema Kareen. Nakon što testiranja Datine pozitronske memorije ne pronađu nikakvu grešku, Troi testira Datine psihološke reakcije i otkrije dvije sukobljujuće osobnosti unutar njega. - Datinu i briljantnu i iracionalnu stranu koja brzo zauzima njegov um.
U međuvremenu, Data otkriva Kareen da je on ustvari Graves, koji je prebacio svoj umirući um i tijelo u Datino mehaničko tijelo. Također joj govori da i nju namjerava staviti u tijelo androida tako da zauvijek mogu biti zajedno. Uplašena, Kareen odbija njegov plan na što se Graves razbjesni.
Shvativši Gravesov plan, Picard se suoči sa Datom i moli Gravesa da napusti Datino tijelo i um. Kao odgovor, Data onesvijesti kapetana ali kada se Picard osvijesti, zadovoljan je kada sazna da je Gravesovo znanje uspješno premješteno u brodski kompjuter i kako se Data vratio u normalu.
El Ranchito, Llera
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
La Alberca, Tacámbaro
La Alberca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1451 m.
Пасјача (разврставање)
Пасјача може бити:
Montefioralle, Firenze
Montefioralle je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 358 m.
Santiago Apóstol (razvrstavanje)
Santiago Apóstol ima više značenja:
Mihailo Bambulović
Mihailo Bambulović, stolarski radnik. Rođen 1902. godine. Član KPJ od 1923, od 1926. do 1929. bio delegat KPJ pri KP Francuske, a od 1929. do 1934. boravio u Sovjetskom Savezu. U Jugoslaviju se vratio kao instruktor CK KPJ i 1935. uhapšen i osuđen na šest godina zatvora. Posle bekstva iz zatvora, pridružio se fruškogorskim partizanima i poginuo u toku Narodnooslobodilačkog rata.
Rafael Batino
Rafael Batino, službenik. Rođen 1910. u Bitolju. Član KPJ od 1935, a 1936. uhapšen i osuđen na pet godina zatvora. Posle bekstva iz zatvora, od strane Vrhovnog štaba upućen u Sandžak, gde je pod ilegalnim imenom Miša Cvetković radio kao politički sekretar OK KPJ za Sandžak. Uhvaćen od starne četnika i predat Italijanima, koji su ga streljali 1942. godine.
Coatzacoalcos (razvrstavanje)
Coatzacoalcos ima više značenja:
T
T je 26. slovo srpskohrvatske abecede. Označava bezvučni dentalni okluzivni suglasnik. Znači i:
El Tambor, Ayutla
El Tambor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ayutla.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1480 m.
Holland, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 229, što je 17 (-6,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jack Buchanan
Walter John "Jack" Buchanan (2. april 1891 – 20. oktobar 1957) bio je škotski kazališni i filmski glumac, pjevač, producent i režiser, koji je izgradio reputaciju na britanskim pozornicama tumačeći likove bonvivana. Široj publici je poznat po ulozi u klasičnom hollywoodskom mjuziklu The Band Wagon iz 1953.
Buchanan se školovao zajedno sa škotskim inženjerom i televizijskim pionirom Johnom Logiejem Bairdom, kome je 1920-ih financijski pomagao za vrijeme njegovih eksperimenata sa mehaničkom televizijom.
Gostinari, Goștinari
Gostinari je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Goștinari.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2026 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Š
Š je 25. slovo srpskohrvatske abecede. Označava bezvučni alveopalatalni frikativni suglasnik.
Historija
Uveden je iz češkog jezika, a koristi se i u abecedama slovenskog, slovačkog, litvanskog, latvijskog i estonskog jezika.
Mišteci
Mišteci (Mixtec ili Mixteca) je naziv za indijansku etničku grupu koja živi u državi Oaxaca u Meksiku.
Miksteci su poznati po tome što su imali drevnu civilizaciju u predkolumbijsko doba. Njihovo područje su osvojili Azteci 30 godina prije dolaska španskih konkvistadora. Nakon nestanka aztečke države, Mišteci su pružali žestok otpor Špancima, ali ih je na kraju pokorio Pedro de Alvarado.
Danas Mišteka ima oko 300.000.
NGC 2260
NGC 2260 je otvoreni skup u zviježđu Jednorogu.
Marouane Fellaini
Marouane Fellaini-Bakkioui (Etterbeek, 22. studenog 1987.) je belgijski nogometaš i reprezentativac marokanskog porijekla koji trenutno igra za Manchester United u Premiershipu. Fellaini je juniorske godine odradio u nekolicini belgijskih klubova, prije nego je 2006. godine potpisao prvi profesionalni ugovor s klubom Standard Liège. Nakon dvije godine u klubu, Fellaini odlazi u engleski Everton, gdje igra punih 8 godina pod vodstvom Davida Moyesa i postaje jedan od najboljih defenzivnih igrača Premiershipu. Kada je Moyes prešao u Manchester United, Fellaini je u rujnu 2013. godine doveden za ukupno £27,500,000. Za reprezentaciju je debitirao 2007. godine.
Al Mu‘ayram, Taiz
Al Mu‘ayram je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Gonvick, Minnesota
Gonvik je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 282, što je 12 (-4,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Otomi
Otomí su indijanski narod koji živi u centralnoj visoravni Meksika. Otomija, koji govore jezikom iz Oto-Mangue jezične porodice, ima otprilike 250.000. Žive na prostranoj teritoriji između 19° i 21° sjeverne geografske širine i 98° i 100° zapadne geografske dužine. Ovo područje, koje karakteriziraju snažni geografski kontrasti, prostire se od strmih planina Sierra Gorda do polusuhih Mezquital visoravni, te od doline Toluca Valley do brežuljaka Huastecan.
Coatzingo (razvrstavanje)
Coatzingo ima više značenja:
Otomi
Otomi su prvo indijansko pleme koje se suprotstavilo Hernanu Cortesu, ali su nakon poraza postali španski saveznici i sudjelovali u rušenju astečkog carstva.
Campo Vale, Juárez
Campo Vale je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Santiago Cacaloxtepec (razvrstavanje)
Santiago Cacaloxtepec ima više značenja:
Masateci
Mazateci ili Masateci su domorodački narod koji živi na području države Oaxaca u južnom Meksiku, blizu granice s Pueblom i Veracruzom. Srodni su Mikstecima i Otomijima.
Oni se smatraju i nazivaju "skromnim" ljudima.
Mazateci su najpoznatiji po uzgoju i spiritualnoj upotrebi kadulje salvia divinorum (gatarske kadulje), sjemena marihuanu i psilocybe gljiva. V. Mazatečki šamani.
Mazatečka religija je sinteza tradicionalnih vjerovanja i kršćanstva koga su donijeli španski konkvistardori. To je razlog zašto su enteogene kao salvia divinorum nazvali Ska María Pastora, pri čemu je "María" referenca na kršćansku Djevicu Mariju.
Mazateci govore Mazateco jezikom koji pripada Popoloca-Mazateco porodici jezika.
Гостуша
Гостуша је насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 139 становника (према попису из 1991. било је 269 становника).
Гостуша је село на Старој Планини, тридесетак километара удаљено од Пирота. Налази се на обалама Завојског језера, на некадашњем римском путу. Одликује га архаична архитектура због које га зову и „Камено село“, као и очуваност старих обичаја и културе. До изградње Белског моста, којим је премошћено језеро, овај крај је био тешко доступан. О Гостуши, као аутентичном селу које најверније осликава живот старопланиског становништва у прошлом веку, снимљени су многобројни филмови и написани текстови који су ушли у анале етнографије.
Демографија
У насељу Гостуша живи 136 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 58,2 година (54,2 код мушкараца и 63,4 код жена). У насељу има 59 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,36.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
U
U je 27. slovo srpskohrvatske abecede. Označava stražnji visoki samoglasnik. Znači i:
Stan Greenberg
Stanley Bernard Greenberg (10. 5. 1945.-) je jedan od vodećih anketara i političkih stratega američke Demokratske stranke. Najpoznatiji je po tome što je bio član tima koji je godine 1992. uspio Billu Clintonu donijeti pobjedu na predsjedničkim izborima. Nakon toga je bio savjetnik izbornim kampanjama Ala Gorea i Johna Kerryja, kao i izbornim kampanjama van SAD, prilikom čega su mu klijenti bili Tony Blair i Ehud Barack.
Osim političara, Greenberg je savjetovao i korporacije kao što su British Petroleum, British Airways, Monsanto i General Motors.
Slivanj
Slivanj je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 211 stanovnika.
Palma di Montechiaro, Agrigento
Palma di Montechiaro je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22654 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
El Papalote, Matehuala
El Papalote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1521 m.
La Ilusión, Ensenada
La Ilusión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Lettere, Napoli
Lettere je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5605 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Valle Richetti, Bergamo
Valle Richetti je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 934 m.
Pavel Ploc
Pavel Ploc (15. 6. 1964) je bivši čehoslovački skijaš skakač. Kao 18-godišnjak debitovao je u svetskom kupu 1982. i takmičio se do 1991. za Čehoslovačku, a skakao je za "Duklu" iz Libereca. Ima deset pobeda u svetskom kupu, a 1983. godine postavio je i svetski rekord u letovima od 181 metra i to je važilo jednu godinu. Na olimpijskim igrama osvojio je srebrnu medalju 1988. u Kalgariju na individualnoj maloj skakaonici i bronzanu na velikoj u Sarajevu 1984. godine. Ima i dve timske medalje sa svetskih šampionata iz 1984. i 1989. Danas je poslanik u Parlamentu Češke.
Santiago Camotlán (razvrstavanje)
Santiago Camotlán ima više značenja:
Barbara Alyn Woods
Barbara Alyn Woods (1965 - ) je američka glumica, koja je uglavnom nastupala na televiziji, pri čemu se ističe uloge Deborah "Deb" Scott u TV-seriji One Tree Hill i Diane Szalinski u Honey, I Shrunk the Kids: The TV Show. Na setu potonje je upoznala pomoćnika režisera Johna Linda za koga se udala i rodila mu tri kćeri - Natalie, Emily i Alyviju - koje su sve postale glumice.
La Perilla, San Miguel el Alto
La Perilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1975 m.
Santiago Choápam (razvrstavanje)
Santiago Choápam ima više značenja:
Klein Belitz
Klajn Belic je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Gistrov. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 900 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13053039.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gistrov Klajn Belic se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Gistrov. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 11 metara. Površina opštine iznosi 39,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 900 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 23 stanovnika/km².
Coaxocotitla (razvrstavanje)
Coaxocotitla ima više značenja:
Lisice (film)
Lisice su hrvatski dugometražni film iz 1969. godine kojeg je režirao Krsto Papić. Obrađuje temu posljedica razdora Tita i Staljina 1948. kroz sudbine mještana Zagore koje završavaju tragedijom. Film je osvojio Veliku zlatnu arena za najbolji film.
Radnja
Zagora u okolici Vrlike 1948. Donedavno je svatko morao voliti Staljina, a sada, nakon raskida sa SSSR-om, svatko tko se izjasni kao pristaša istog završava u zatvoru. Na vjenčanju Višnje i Ante pojavi se puno gostiju, a među njima je i jedan politički dužnosnik Andrija, ali i dvojica agenata Udbe – Krešo i Ćazim – čija prisutnost na svadbi unosi nemir koji sve više raste na inače veseloj proslavi.
Kada Andrija slučajno padne i ozljedi se, biva odveden u kuću na njegovanje, no tamo siluje Višnju. Kada Andrija izađe van, agenti ga uhite - zbog optužbe da je staljinist. Dotad heroj kraja, postaje omraženi neprijatelj, a dok ga udbaši odvode, mještani prebiju Antu te ubijaju Višnju pri pokušaju da je osramoćenu vrate u njezin zaselak.
Jiří Parma
Jiři Parma (IPA: [ˈjɪr̝iː ˈparma]) (9. 1. 1963. -) je bivši češki (čehoslovački) skakač skijaš koji se natjecao od 1981. do 1996.
Na Olimpijadi u Albertvilu 1992. svojio je bronzanu medalju sa timom na velikoj skakaonici. Najveće uspehe postigao je na prvenstvima u skiskokovima gde je osvojio jedno zlato 1987 individualno, jedno srebro 1993.(timsko)i dve bronze 1984, 1989. Ima tri pobede u svetskom kupu 2 u 1984. i 1 u 1985.
Francusko kolonijalno carstvo
]] Francuski kolonijalni imperij odnosi se na razne oblike kolonijalnih posjeda od početka [[17. vijek]]a pa sve do 1960-tih godina. U 19. i 20. vijeku franuski kolonijalni imperij je bio drugi po veličini u svijetu, iza Britanskog Imperija. Na svom vrhuncu, između dva svjetska rata (1919. i 1939.) francusko se kolonijalno carstvo prostiralo na preko 13,000.000 km² površine što je zajedno sa europskom Francuskom činilo oko 8,7% svjetskoga teritorija.
Vukadin Vukadinović
Vukadin Vukadinović, svršeni učenik gimnazije. Rođen 1915. u selu Maštu, kod Berana. Član KPJ od 1936, hapšen 1936. i 1940, kada je osuđen na godinu dana zatvora. Posle bekstva komunista iz zatvora, prešao u Srbiju, odakle se potom prebacio u Crnu Goru, gde je učestvovao u Narodnooslobodilačkoj borbi. Poginuo 1943. godine i proglašen je za narodnog heroja.
Francusko kolonijalno carstvo
Danas se ostaci tog kolonijalnog imperija nalaze na desecima tisuća otoka i arhipelaga u sjevernom Atlantiku, na Karibima, Indijskom oceanu, sjevernom i južnom Tihom oceanu, Antarktičkom oceanu i Južnoj Americi. Ukupna površina tih područja je 123.150 km² što čini samo 1% posjeda koje je Francuska imala prije početka 2. svjetskog rata. Na tim područjima trenutno živi oko puno puno puno
Počeci kolonijalizma
Rana putovanja Giovannija da Verrazana i Jacquesa Cartiera početkom 16. vijeka bila su preteča francuske kolonijalne ekspanzije. No, španjolsko štićenje svojih kolonija u Americi i borbe između katolika i hugenota u Francuskoj onemogućili su bilo kakvo uspostavljanje francuskih kolonija. Pokušaji uspostavljanja kolonija u Brazilu (1555. Rio de Janeiro i 1612. San Luis) i na Floridi bili su neuspješni zbog toga što su Španjolska i Portugal štitili svoj monopol na tim područjima.
Prava povijest francuskog kolonijalizma počinje 27. 7. 1605. osnivanjem Port Royala u koloniji Acadia u Sjevernoj Americi (današnje Nove Scotie u Kanadi). Tri godine poslije, 1608., Samuel de Champlain osniva Quebec koji će postati središtem ogromne kolonije zvane Nova Francuska (današnja Kanada).
Iako su, uz pomoć saveza sa raznim domorodačkim plemenima, Francuzi uspjeli steći slabu vlast nad velikim dijelom Sjeverne Amerike, njihova vlast je uglavnom bila ograničena na dolinu rijeke Saint Lawrence. Sve do 1663. (do dolaska Jeana Talona) francuske su se kolonije razvijale kao merkantilističke kolonije. Tek se njegovim dolaskom počinu razvijati kolonije slične britanskim. No, u Francuskoj nije bilo baš velikog interesa za kolonijalizam budući da je glavni cilj bila dominacija u Europi. Tako je Nova Francuska bila daleko iza britanskih kolonija i po stanovništvu i po ekonomskom razvitku. Kolonija Acadia predana je Britancima 1713. mirom u Utrechtu (kraj Rata za španjolsko naslijeđe).
Francuski teritorij u Sjevernoj Americi se dodatno proširio 1699. godine osnivanjem Louisiane. Kako se francuski imperij u Sjevernoj Americi širio, Francuzi su počeli stvarati manji ali mnogo profitabilniji kolonijalni imperij na Karibima. Kolonizacija područja današnje Francuske Gvajane počela je 1624. godine, a 1627. osnovana je kolonija na otoku Saint Kitts. Godine 1635. osnovane su kolonije u Guadeloupeu i Martiniqueu, a 1650. na otoku Sveta Lucia. Plantaže hrane na tim kolonijama izgrađene su i održavane uz pomoć afričkih robova. Najvažnija kolonija na Karibima nastala je 1664. (Santo Domingo - današnji Haiti). Santo Domingo je u 18. vijeku postao kolonija najbogatija šećerom na Karibima.
Francusko kolonijalno širenje nije bilo ograničeno samo na Novi svijet. Kolonije u Senegalu u zapadnoj Africi nastale su 1624. godine. Također, Francuska je imala kolonije i u Aziji, pogotovo Indiji (Chandernagore 1673., Pondicherry 1674., Yanam 1723. i Karikal 1739.). Kolonije su Također osnivane u Indijskom oceanu (Reunion 1664., Mauritius 1718. i Sejšeli 1756.).
Kolonijalni sukob s Velikom Britanijom (1744. – 1815.)
Sredinom 18. vijeka počela je serija kolonijalnih sukoba između Francuske i Velike Britanije. Ti ratovi su bili: Rat za ausrijsko naslijeđe (1744. – 1748.), Sedmogodišnji rat (1756. – 1763.), Američka revolucija (1778. – 1783.), Francuska revolucija (1793. – 1802.) i Napoleonski ratovi (1803. – 1815.). Rezultat tih ratova bilo je uništenje većine posjeda prvog francuskog kolonijalnog imperija. Francuska je zadržala samo Guadeloupe i Martinique na Karibima, Francusku Gvajanu na obali Južne Amerike, kolonije u Senegalu, Reunion u Indijskom oceanu i male posjede u Indiji.
Drugi francuski kolonijalni imperij
Stvaranje druge francuske kolonijalne imperije počelo je 1830. godine, francuskom invazijom na Alžir, koji je u sledećih 17 godina osvojen. Za vreme Napoleona III. pokušano je uvođenje protektorata u Meksiku, ali su Francuzi nakon američkog građanskog rata bili prisiljeni napustiti to područje. Napoleon III. je takođe uspostavio francusku kontrolu nad Cochin-Chinom (najjužnijim delom današnjeg Vijetnama) kao i protektorat nad Kambodžom. Tek nakon Francusko-pruskog rata (1870. – 1871.) Francuska je stekla većinu svojih novih kolonija. Iz Cochin-China 1884. i 1885. su krenuli u osvajanje Tonkina i Annama (u današnjem Vijetnamu). Ta dva nova područja su zajedno sa Kambodžom i Cochin-Chinom činili Francusku Indokinu (kojoj je Laos dodan 1887., a Kwang-Chou-Wan 1900.). Francuska je 1849. stvorila koloniju u Šangaju koja je trajala sve do 1946. Francuzi su takođe širili svoj uticaj i u severnoj Africi. Tako su 1881. uspostavili protektorat nad Tunisom. Postupno je francuska kontrola uspostavljena u većini zemalja severne, zapadne i središnje Afrike (današnjoj Mauritaniji, Senegalu, Gvineji, Maliju, Obali Bjelokosti, Beninu, Nigeru, Čadu i Kongu). Maroko je potpao pod francuski protektorat 1911.
Francuzi su svoja poslednja kolonijalna osvajanja imali nakon prvog svetskog rata, kada su osvojili teritorije bivšeg Turskog carstva (današnja Sirija i Liban) kao i bivše nemačke kolonije Togo i Kamerun.
Valea Vadului, Iara
Valea Vadului je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Iara.
Francusko kolonijalno carstvo
Francuski zločini nad domorocima kolonija
Francuzi su 1832. godine opljačkali riznicu alžirskoga deya (osmanlijskog upravljača Alžira prije francuske okupacije 1830.) našavši čak 15 550 funti zlata od kojeg je najveći dio dovezen preko Sahare i 220 000 funte srebra. Prosječni je Alžirac 1870-ih imao pet kvintala žita godišnje, 1900. četiri, a 1940-ih malo više od dva. Na to je uvelike utjecao prirast pučanstva, ali i eksproprijacija žitorodnih polja u primorju na kojima su Francuzi sadili vinograde. Godine 1830. samo je 4 000 jutara bilo pod vinogradima, a 1950-ih čak 750 000! S gospodarskim slabljenjem išlo je i uskraćivanje političkih prava. Politika kulturnog potčinjavanja išla je toliko daleko da arapski, kojim govori većina Alžiraca, nije bio dopušten kao službeni jezik u obrazovnim ustanovama niti su ga djeca mogla učiti u školama. Domaća proizvodnja neprestano je nazadovala zbog monopola Europljana. Ibn Haldun je procijenio da je alžirsko tkalačko središte u Tlemsenu u 14. stoljeću imalo oko 4 000 ručnih razboja. Sredinom 19. stoljeća, nakon francuske okupacije, bilo ih je samo 500, a 1954. godine u Tlemsenu moglo se nabrojiti točno 105 razboja!
Valea Vadului, Iara
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 677 m.
Francusko kolonijalno carstvo
Francuski zločini nad domorocima kolonija
Europski osvajači postavljali su svoje marionete kao poglavice u kolonijama. "Postavljeni kao glavari sela, oni su zapravo teret pučanstvu koje mora uzdržavati te ljude, njihovu omiljenu ženu, mlađega brata, slugu i konjušara, ljude sklone lagodnu životu koji zahtijevaju dobru kuhinju i pile za svaki obrok", pišu Francuzi. Samori Turay, koji je branio zapadni Sudan od Francuza, pokrenuo je 1890-ih proizvodnju vatrenog oružja. Navodno je zapošljavala 300-400 kovača koji su mogli proizvesti 12 pušaka i 200-300 metaka tjedno. Te su puške, iako glatke cijevi sa zavojnicama blizu ušća, imale po mišljenju jednoga francuskoga vojnog stručnjaka "zatvarač koji je dobro funkcionirao". Golemo prostranstvo Francuske Ekvatorske Afrike (današnji Čad, Gabon, Srednjoafrička Republika i Kongo) razdijeljeno je 1900. među 40 francuskih tvrtki koje su stekle pravo na 30 godina korištenja (bezobzirne pljačke). Proizvode su skupljali Afrikanci koji su jedino dovoljnim količinama gume, bjelokosti i druge robe mogli skupiti novac za glavarinu koju su morali platiti ne žele li na izravan prisilni rad. Za izgradnju željezničke pruge do atlantske obale koja se gradila u južnim dijelovima nezamislivih kongoanskih prostranstava od 1921. do 1932. unovačeno je 127 250 muškaraca od kojih je više od 14 000 nestalo. Coquery-Vidrovitcheva tvrdi kako je nestalih bilo oko 20 000. U zapadnoj Africi Francuzi su u Drugom svjetskom ratu unovačili čak 211 000 Afrikanaca, 169 000 ih je sudjelovalo u žestokim bitkama u južnoj Francuskoj, a službeno je objavljeno da ih je 24 762 ubijeno pri čemu se ništa ne govori o mnoštvu onih o čijoj se sudbini ništa ne zna. Nitko se nikad nije ni najmanje potrudio isplatiti odštetu obiteljima poginulih. Kraljevsko povjerenstvo za istočnu Afriku 1955. godine zamjećuje: "Zla koja proistječu iz nepostojanja obiteljskog života, pijanstvo, prostitucija i spolne bolesti umnažaju se u gradovima s velikom afričkom populacijom". Europljani pogoduju kaosu pošto npr. federacija francuskih zapadnoafričkih kolonija 1951. uvozi 15 puta više žestokih pića nego trinaest godina ranije. Sve do 1965. bilo je u crnoj Africi oko 20 000 francuskih vojnika, a i nakon toga bivša je metropola utjecala na mnoge gospodarske i budžetske odluke odnedavno neovisnih zemalja, a neke je i izravno nadzirala.
Južna Amerika
(v. France Antarctique i France Équinoxiale)
Territorije gdje je francuska kolonizacija zaustavljena
Ovo su zemlje u kojima je Francuska imala ekonomske i političke interese ali ih nije uspjela uključiti u svoj imperij, uglavnom zbog britanskog protivljenja.
Santiago Ihuitlán Plumas (razvrstavanje)
Santiago Ihuitlán Plumas ima više značenja:
Svećenikova djeca
Svećenikova djeca je film Vinka Brešana iz 2013. godine o mladom svećeniku koji dolazi u fiktivni otočni gradić i započinje bušiti kondome kako bi povećao natalitet na otoku. Film je temeljen na istoimenoj drami Mate Matišića, koji je ujedno i scenarist i skladatelj glazbe, praizvedenoj 1999. godine. Film je sniman tokom 2012. godine, u produkciji Interfilma, a u kinima se počeo prikazivati 3. siječnja 2013. godine u distribuciji Continental Filma.
Bio je to Brešanov peti dugometražni film, prvi nakon filma Nije kraj iz 2008. godine. Kao i Brešanova prva dva filma, hitovi Kako je počeo rat na mom otoku i Maršal, Svećenikova djeca su ostvarila veliki uspjeh među gledateljima i kritikom te spadaju u sam vrh redateljeva opusa. U kinootvaranju, film je pogledalo gotovo 34,000 gledatelja, što je apsolutni rekord hrvatske kinematografije nakon raspada Jugoslavije, dok je u prvih sedam dana film pogledalo preko 50.000 ljudi, što samo ide u prilog činjenici kako su Svećenikova djeca jedno od najboljih ostvarenja hrvatske kinematografije.
Radnja
Radnja filma započinje u zagrebačkoj bolnici gdje vidimo don Fabijana (Krešimir Mikić) kako leži u krevetu, okružen bebama. Njegovu halucinaciju prekida dolazak mladog svećenika, don Šimuna (Filip Križan), koji želi da mu se don Fabijan ispovjedi prije nego umre. Iako isprva odbija, don Fabijan mladom svećeniku odluči ispričati svoju priču.
Radnja se tada seli na fiktivno otočko mjesto gdje je don Fabijan dobio premještaj, kao budući zamjenik dugogodišnjeg otočkog svećenika, don Jakova (Zdenko Botić). Iako preuzima sve više zadataka (vođenje mise, ispovijed, vođenje sprovoda; jedino je vođenje crkvenog zbora ostalo don Jakovu), don Fabijan nije omiljen u mjestu što se vidi po broju ljudi koji dolaze na njegove mise i po redovima za ispovjedaonicu. Kako sam govori, to mu se nije nimalo sviđalo. Jednog dana, na ispovijed mu je došao otočki trafikant Petar (Nikša Butijer), kojega je supruga Marta (Marija Škaričić) optužila da ubija ljude jer mještanima prodaje kondome. Mjesto već duže vrijeme pati od pada stanovništva, a dok mortalitet raste, natalitet je nepostojan. Don Fabijanu na pamet padne ideja kako povećati natalitet te se dogovori s Petrom da se sastanu u svećeničkom domu. Nakon što mu trafikant objasni seksualne navike mještana, don Fabijan odluči kako će bušiti rupe u kondomima kako bi se povećao natalitet.
Ipak, njihov plan ne daje ploda. Prolaze tri mjeseca, a nijedno dijete nije rođeno. Tada Petar objasni kako im problem predstavlja apotekar Marin, koji također prodaje kondome i tako drži 50% tržišta, samo što njegovi nisu probušeni. Kada don Fabijan predloži da odu s njim razgovarati, Petar konstatira kako je Martin potpuno lud, ali ipak odu. Marin (Dražen Kühn) je ratni veteran koji je jedno vrijeme proveo u zarobljeništvu, pa u arapskim zemljama da bi završio na otoku kao jedini dostupni medicinar. Iako se čini kako će odbiti svećenikovu ideju, Marin ih napadne što ga ranije nisu kontaktirali te odluči kako će im pomoći i tako što antibaby pilule zamijeni vitaminima kako bi se "rađali Hrvati i katolici".
Ovoga puta, plan uspije te se u selu poveća broj djece i vjenčanja, što don Fabijana čini sretnim. Isto tako, maleno je mjesto postalo svjetski fenomen tzv. "natalitetnog turizma", što je dodatno doprinijelo zadovoljstvu don Fabijana. Istovremeno, don Jakov priprema crkveni zbor za službeni audijenciju kod pape Benedikta XVI. u Rimu.
Ipak, don Fabijanov plan počinje stvarati probleme.
Дојкинци
Дојкинци су насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 273 становника (према попису из 1991. било је 400 становника).
Svećenikova djeca
Radnja
Naizgled veliki uspjeh izaziva bijes mještana, dolazak biskupa (Lazar Ristovski), koji na sve to ipak blagonaklono gleda, ali i nekoliko tragičnih događaja koji će unijeti nemir u inače monotonu svakodnevicu na otoku.
Villaraccolta-Buset, Pordenone
Villaraccolta-Buset je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Svećenikova djeca
Radnja
Ubrzo će don Fabijan ispred svog doma na otoku pronaći bebu u kartonskoj kutiji, a kako neće znati što s njom, kontaktirat će Petra i Martu, koji odluče uzeti dijete i svima ga prikazati kao njihovo vlastito. Don Fabijan pod prisilom pristane na takav rasplet jer mu Marta zaprijeti da će odati njegovu tajnu ukoliko im bude stvarao probleme. Ipak, don Fabijana grize savjest zbog svog čina zbog čega se ispovjedi don Jakovu, nakon čega, s Petrom, kreće u potragu za djetetovom majkom. Ta će potraga, naravno, dovesti do niza novih komičnih situacija, ali i novih problema.
Slivnice
Slivnice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 453 stanovnika.
Дојкинци
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Belgium, Wisconsin
Beldžum je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.245, što je 567 (33,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Svećenikova djeca
Radnja
Kraj potrage se poklopio s pijanim ispadom mještanina Jure (Goran Bogdan) koji se pijan popeo na visoki stup i budnim držao cijelo mjesto, sve do jutra. Iako ga svi pokušavaju nagovoriti da siđe, taj plan propadne i tako ga svi zapravo nastavljaju slušati i poticati da pjeva. Kako je Marin rekao: "Neka pjeva. Dok pjeva, neće skočit'".
Kada se ujutro pojavi Jurina majka i prijeti da će se baciti u more ako on ne siđe, Jure apelira na sumještane da ju spase jer ne zna plivati, a ona tada naiđe na nešto što će biti uvertira u tragični obrat na kraju filma. To otkriće bio je vrhunac zbivanja na otoku i potaknulo je cijeli niz novih spoznaja o likovima, ali i samih likova.
Орвил Рајт
Први лет су извели 1903. године, потом су 1908. године заинтересовали Министарство рата САД и потписали уговор о производњи првог војног авиона. После смрти брата Вилбура 1912. године наставља сам да води предузеће Рајт. Свој удео ипак продаје 1915. године и од тада самостално ради на развоју авиона. Године 1929. добија тек установљену медаљу Данијел Гугенхајм за заједнички допринос, са братом Вилбуром, у развоју авијације.
Svećenikova djeca
Glumačka postava
Mještani u filmu Svećenikova djeca uglavnom imaju humornu funkciju, iako to nije čvrsto pravilo. Oni su, preko svojih karaktera i načina pokušaja, utjelovljenje raznoraznih oblika malograđanskog i ideološkog kolorita koji je prisutan u hrvatskome društvu. U ulogama mještana, kao što je i najavljeno, pojavljuje se sama krema hrvatskog glumišta, mada su uloge nekih od njih svedene tek na nekoliko replika u cijelom filmu.
U ulozi mještanina Jure pojavljuje se, tako Goran Bogdan, zvijezda hita Sonja i bik, koji je svakako najvažniji među mještanima po pitanju njegove eksponiranosti u radnji. U ulozi njegove žene, Vesne, pojavljuje se Ana Maras, poznata po ulogama u serijama Stipe u gostima i Larin izbor. U ulozi njezine majke, Perke, pojavljuje se Senka Bulić, jedna od najboljih hrvatskih glumica. U ulozi Jurine majke Lucije pojavljuje se Darinka Vukić-Vrca.
Mjesnog poštara glumi Mladen Vulić, dok se u ulogama policajaca Vlade i policajca Vice Španjića pojavljuju Stjepan Perić i Ljubo Zečević. Vicinu ženu tumači Orijana Kunčić, a njegovu ljubavnicu, udovicu Maru, tumači Jagoda Kralj-Novak.
Mladu trubačicu koja svira na mjesnim sprovodima glumi Tihana Lazović, dok njezinog ljubavnika, pirotehničara Stjepana, glumi Filip Detelić. Njegove roditelje, konzervativne i pomalo zatucane Luku i njegovu ženu (nije imenovana) tumače Ivan Brkić i Snježana Sinovčić-Šiškov, također velikani hrvatskog glumišta.
Mladi glumac Petar Atanasoski pojavljuje se kao mali od Pave, a kao jedna od njegovih ljubavnica, za koju se i oženi, pojavljuje se Nika Burđelez. U ulozi njezinog oca, Albanca i slastičara Gaši Bedrija, pojavljuje se Mile Blažević. U ulozi mjesnog invalida Mikule pojavljuje se Dušan Bućan, čiju djevojku Vericu tumači Ana Begić.
Kao biskupov tajnik, pojavio se i Ljubomir Jurković. U ulozi gradskog liječnika, pojavio se Janko Rakoš. U ulozi njemačkog turista i njegove žene, koji dolaze na otok, pojavljuju se Rene Gjonni i Una Širanović Schwanek.
Ostali likovi u filmu mogli bi se svesti u dvije kategorije - novinari i cameo uloge. Novinarske uloge odradili su mahom voditelji i reporteri Hrvatske radiotelevizije, mada sami HRT nije sudjelovao i realizaciji filma. Također, korišteni su špica i dizajn dnevnika HRT-a kako bi se što vjernije prikazali novinarski izvještaji s otoka. Tako se, kako voditeljica dnevnika, pojavljuje Tončica Čeljuska, a kao reporteri HRT-a pojavljuju se Nada Šurjak i Silvije Tomašević, kog kratko vidimo kako, u Vatikanu, izvještava o odlasku don Jakova i njegova zbora kod pape.
Od cameo nastupa, valja spomenuti one redatelja Vinka Brešana (koji se često pojavljivao u vlastitim filmovima), kao bolničara, te producenta Ivana Maloče, u ulozi župnika u ispovjedaonici u koju odlazi don Šimun. U ulozi drugog bolničara pojavio se Marko Svaguša, ujedno i pomoćnik režije. Petar Marš, Katarina Plazibat, Toma Matišić, Marija Štimac i Niko Brešan pojavljuju se kao djeca u zboru, dok je Albance u viziji don Fabijana tumačio zagrebački folklorni ansambl "Dr. Ivan Ivančan".
U odjavnoj špici navedeni su, kao glumci, i Inge Appelt, kao strina te Pjer Meničanin, kao Anin brat.