cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aussevielle
Osevjel je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 479 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 147 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 152 metara (maksimalnoj 241 m, a minimalnoj 135 m).
La Loma (razvrstavanje)
La Loma ima više značenja:
Kopnena vojska Ukrajine
Kopnena vojska Ukrajine je nezavisan vid Armije Ukrajine. mini|Amblem Kopnene vojske Ukrajine U Kopnenoj vojsci Ukrajine ima 60.725 vojnika i 11.593 zaposlenih, odnosno ukupno 72318 pripadnika. Kopnena vojska Ukrajine počela je sa radom 12. decembra 1991. godine. Komadant Kopnene vojske Ukrajine je general-pukovnik Genadij Petrovič Vorobjov.
Istorija
Kopnena vojska Ukrajine je formirana u Oružanim snagama Ukrajine na osnovu Uredbe Predsednika Ukrajine u skladu sa članom 4. Zakona Ukrajine "o Oružanim snagama Ukrajine" iz 1996. Prema nameni i obimu njihovih zadataka koje igraju ključnu ulogu u obavljanju Oružanih snaga Ukrajine svojih funkcija u miru i ratu.
Ratovi, bitke
Ukrajinska kopnena vojska je sudjelovala u mirovnim operacijama UN u Bosni i Hercegovini i na Kosovu, te kao dio pro-američke "Koalicije voljnih" u ratu u Iraku. Od 2014. sudjeluje u borbama protiv pro-ruskih separatista na istoku Ukrajine.
Službe Kopnene vojske Ukrajine
mini|Narukavni znak Kopnene vojske Ukrajine
Kmeri
Kmeri su glavna etnička grupa u današnjoj Kambodži. Čine 97,6 % od 15,3 miliona stanovnika te države.
Berevoești (razvrstavanje)
Berevoești ima više značenja:
Atrás de la Iglesia Vieja, San Raymundo Jalpan
Atrás de la Iglesia Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Raymundo Jalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1520 m.
Der Florentiner Hut
Der Florentiner Hut je njemačka crmo-bijela filmska komedija snimljena 1939. godine u režiji Wolfganga Liebeneinera. Predstavlja prvu zvučnu adaptaciju teatarskog komada Un Chapeau de Paille d'Italie francuskog pisca Eugenea Marina Labichea. Protagonist, čiji lik tumači Heinz Rühmann, je dugogodišnji neženja koji se konačno odluči oženiti, ali čije planove zakomplicira susret sa ženom koja, nastojeći prikriti vlastitu vanbračnu aferu, od njega posudi slamnati šešir.
San Antonio Dos (razvrstavanje)
San Antonio Dos ima više značenja:
Planinski Kmeri
Naziv se počeo koristiti 1960-ih kada je kambodžanska vlada započela ambiciozni program s ciljem da se ta plemena asimiliraju u kambodžansko društvo i steknu kmerski nacionalni identitet, iako su mnoga od njih uopće ni po jeziku ni po kulturi nisu srodna Kmerima.
Belveder (Rijeka)
mini|302x302px|Mađarska Nautička akademija na Belvederu
Belveder (Belvedere) je kvart u Rijeci na brežuljku iznad povijesne jezgre grada (sjeverno od Pomerija i Brajde (u izvornom, užem smislu), a istoimeni MO obuhvaća samo zapadni dio kvarta. dok južni dio spada pod MO Brajda-Dolac, a istočni pod Kozalu..
Zemljopis
Kvart obuhvaća Cirkulo (zapadno), gdje graniči sa Škurinjskom Dragom (Valscurigne), Kazarmatu (sjeverozapadno) gdje granići s Rastočinama, Prvomajsku (jugozapadno), gdje granići s Potokom zatim Kampeto (južno) gdje graniči s Belim kamikom i Zagradom.
Službeno područje mjesnog odbora Belveder graniči s MO Brajda-Dolac, Kozala i Škurinjska Draga.
Kultura
Jedan je od kvartova (poput Kozale) u kojima se nekako ušćuvao fijumanski duh (tal. stanovništvo)
MO
Mjesni je odbor osnovan na 'zborovima građana Mjesne zajednice', te, u skladu s novim zakonima RH, usvojen 28. veljače 2002. godine Statutarnom odlukom o osnivanju mjesnih odbora na području Grada Rijeke u granicama bivše Mjesne zajednice Belveder. Organ Mjesnog odbora je Vijeće, koje ima predsjednika i 5 članova.
Grammichele, Catania
Grammichele je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Böchingen
Behingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 772 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337012.
Smoluća Donja
Smoluća Donja je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Lukavac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.395 stanovnika.
Böchingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Behingen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 206 metara. Površina opštine iznosi 5,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 772 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 144 stanovnika/km².
La Labor de la Virgen (razvrstavanje)
La Labor de la Virgen ima više značenja:
Spisak jeruzalemskih kraljeva
mini|Grb Kraljevine Jeruzalem
Kraljevina Jeruzalem osnovana je nakon Prvog križarskog rata 1099. godine. Gotfrid Bulonjski je zavladao kraljevinom kao "čuvar Svetog groba" (latinski: Advocatus Sancti Sepulchri). Nakon njegove smrti, njegov brat, Baldovin I, proglasio se kraljem Jeruzalema (latinski: rex Hierosolymae), koju su nasljeđivali njegovi potomci.
Torsoli, Firenze
Torsoli je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Spisak jeruzalemskih kraljeva
Godine 1187. sam grad Jeruzalem je osvojio Salahudin. Glavni grad Kraljevine Jeruzalem premješten je u Akru.
Torsoli, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 689 m.
Spisak jeruzalemskih kraljeva
Pretendenti
Godine 1264. pravo na krunu Jeruzalema polagao je Hugo, grof Briennea, kao primogenituralni nasljednik Izabele I. Međutim, za kralja je izabran budući kiparski kralj Hugo III, iako je majka grofa Briennea bila starija sestra majke kiparskog kralja. Grofovi Briennea i njihovi nasljednici su nastavili sebe smatrati de iure kraljevima. Kiparski kraljevi su izgubili posljednji djelić Kraljevine Jeruzalem 1324. godine, a njihovi nasljednici su nastavili sebe smatrati de iure kraljevima. Kada je 1672. umro poljski kralj Ivan II Kazimir, njegovo briensko pravo na jeruzalemsku krunu naslijedio je njegov daleki (ali ipak najbliži) srodnik Henri de La Trémoille, koji je od svog oca bio naslijedio kiparsko pravo na krunu. Time su se dvije rivalske linije ujedinile, a njihov predstavnik danas je belgijski plemić, princ Charles-Antoine Lamoral de Ligne-La Trémoïlle. On je de iure nasljednik nepostojeće jeruzalemske krune.
Danas titulu kralja Jeruzalema, uz različita opravdanja, koriste španski kralj, nasljednici italijanskih kraljeva i nasljednik austrijskih careva.
Maxbass, North Dakota
Maksbas je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 84, što je 7 (-7,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Miong
Mường ili Miong su jedna od etničkih grupa koja živi u planinskom području sjevernog Vijetnama. Prilično su srodni dominantnoj etničkoj grupi Kinh. Zbog toga neki etnolozi smatraju kako su Miong zapravo Vijetnamci koji su zbog izolacije u planinama bili izloženi manjem kulturnom utjecaju Kineza, te tako stvorili zasebni identitet.
Jezik
Mường govore muong jezik, prilično sličan vijetnamskom.
Moni
Moni su jedan od najstarijih naroda u Burmi, i smatra se da su to područje naselili oko 1500. godine pne. S vremenom su prihvatili theravada verziju budizma. U 18. vijeku je srušeno posljednje Mon kraljevstvo. Nakon toga su Moni pomagali Britance u njihovom osvajanju Burme, a nakon što je Burma dobila nezavisnost su se godinama, ali bezuspješno, borili za vlastitu nezavisnu državu.
Monski jezik pripada Mon-Khmer grupi iz austrazijske porodice jezika.
Monsko tradicionalno pismo je dosta slično indijskom.
Bereni (razvrstavanje)
Bereni ima više značenja:
Lobith
Lobith je selo u nizozemskoj općini Gelderland. Smješteno je u općini Rijnwaarden. Prema predaji Rajna ulazi u Nizozemsku upravo u Lobithu, iako se to stvarno događa tek 4 km uzvodno, kraj Spijka.
Lobith je od 1. marta 1817. do 1. januara 1818. bio zasevna općina, prije nego što je postao dio Herwen en Aerdta.
San Antonio el Alto (razvrstavanje)
San Antonio el Alto ima više značenja:
Sakirabiap
Sakirabiap (Sakiriabar, Sakurabiat, Sakurap) /od sakurap=macaco-prego, jedna vrsta majmuna porodice Cebidae + -iat =kolektivna množina, / gotovo nestalo pleme američkih Indijanaca sa rijeke Mequens u brazilskoj državi Rondônia, na području općina Cerejeira i Colorado do Oeste.
Jezično su srodni starim plemenima Mekens (Mequém, Mekhem ili Michens ) i plemenu Akuntsu sa kojima po jednoj klasifikaciji pripadaju porodici Tupari, velika porodica tupian, a po drugoj su neklasificirani. Populacija iznosi svega 51 (1995); 89 (2001).
Antoinette Sabrier
Antoinette Sabrier je francuski nijemi film snimljen 1927. u režiji Germaine Dulac. Predstavlja adaptaciju kazališnog teksta Romaina Coolusa, a za Dulac je predstavljao privremeni povratak konvencijama tadašnjeg filma, nakon nekoliko eksperimentalnih ostvarenja u prethodnim godinama.
Las Primaveras, Tepalcatepec
Las Primaveras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tepalcatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Pecineaga, Pecineaga
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3040 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Car Zhuangzong od Kasnijeg Tanga
Car Zhuangzong od Kasnijeg Tanga (後唐莊宗) (2. decembar 885 - 11. jun 926), osobno ime Li Cunxu, nadimak Yazi (亞子) bio je kineski gospodar rata Shatuo nacionalnosti, odnosno princ od Jina (908-923) te car i osnivač dinastije Kasniji Tang koji je vladao od 923. do smrti. . Bio je sin znamenitog vojskovođe Li Keyonga.
Oca je naslijedio nedugo nakon pada dinastije Tang koju je smijenila dinastija Kasniji Liang i tako započela kaotični period poznat kao Pet dinastija i Deset kraljevstava. Li Cunxu je godine 923. iskoristio priliku da je svrgne i sebe proglasio carem nove dinastije, kojoj je, u nastojanju da stekne legitimitet među podanicima, proglasio nastavkom odnosno "obnovljenom" dinastijom Tang. U tu je svrhu svoje sjedište premjestio u staru carsku prijestolnicu Luoyang. Njegov režim se, međutim, nije iskazao pretjeranom stabilnošću, te je 926. ubijen u oficirskoj pobuni koju je vodio Guō Cóngqiān (郭從謙) in 926. Naslijedio ga je sin Lǐ Sìyuán(李嗣源).
Berechiu (razvrstavanje)
Berechiu ima više značenja:
Harris, Missouri
Haris je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 61, što je 44 (-41,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Makuráp
Makuráp (Macurap, Macurápe), pleme Indijanaca velike porodice Tupian iz zapadnog Brazila sa rijeke río Branco, Rondônia. Dijele se na sljedeće lokalne skupine: Aratá, Guüt, Iekô, Ikô, In-En-Paráp, Maranpáin, Mevurá, Min-án, Mitum, Ngáp, Perakón, Tamunan, Uaketé, Uakôt, Uarüiá, Uaxaliai, Uruküt, Viriü, Xát i Xixauap. -Makurápi danas žive na rezervatima AI Mequéns (68; 1984); AI Rio Branco sa drugim grupama; AI Rio Guaporé također sa drugim skupinama; u municipijima Rolim de Moura i Costa Marques. Svih skupa Makuráp (prema Jensenu, 2000.) ima 700.
La Labor de San Antonio (razvrstavanje)
La Labor de San Antonio ima više značenja:
Makuráp
Prema jednoj klasifikaciji oni su činili samostalnu porodicu Makuráp, prema drugoj dio su porodice Tupari (Velika porodica Tupian), koja obuhvaća i plemena Ajuru (Wayoró), Amniapé, Kepkiriwát, Sakirabiár (Mekens) i Tupari.
Makurápi imaju danas 6 ili 7 sela. Bave se obradom polja (roças), lovom i ribolovom. Njihova tradicionalna kultura je propala. Jezikom Makuráp se zna služiti tek nešto ljudi (114; 1995 AMTB), ali svi poznaju portugalski.
Bercești (razvrstavanje)
Bercești ima više značenja:
Romeo i Đulijeta (TV drama)
Romeo i Đulijeta je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1963. godine. Predstavlja adaptaciju znamenite istoimene tragedijeVilijama Šekspira. Režirao ju je Dušan Mihailović.
Vidre (Pljevlja)
Vidre je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 177 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 147 stanovnika).
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
Saveznička invazija na Siciliju
Saveznička invazija Sicilije započela je 9. srpnja 1943., a završila 17. kolovoza iste godine savezničkom pobjedom. Invazija otoka znana je i kao Operacija Husky i započela je podvodno ratovanje u Talijanskoj kampanji Drugom svjetskom ratu. Strateški, invazija otoka postigla je ciljeve koje su postavili vođe Saveznika: zračne i pomorske sile Sila Osovine protjerane su sa otoka, oslobođeno je Sredozemno more i Mussolini je svrgnut sa moći. Invazija Siclije otvorila je put invaziji Italije, koja nije nužno gledana kao sljedeći saveznički potez nakon Operacije Husky.
William IV od Ujedinjenog Kraljevstva
William IV., punim imenom William Henry (London, 21. august 1765. - London, 20. jun 1837.), bio je kralj Ujedinjenog Kraljevstva od 26. juna 1830. do svoje smrti 20. juna 1837.
Pallotta, Campobasso
Pallotta je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Saveznička invazija na Siciliju
Planovi
270px|thumb|left||Američki predsjednik [[Franklin Delano Roosevelt, britanski premijer Winston Churchill, te francuski vođe Charles de Gaulle i Henri Giraud na konferenciji u Casablanci]] U siječnju 1943. godine američki predsjednik Franklin Delano Roosevelt, britanski premijer Winston Churchill, te francuski vođe Charles de Gaulle i Henri Giraud sastali su se u marokanskom gradu Casablanci da bi, zajedno sa svojim vojnim savjetnicima, dogovorili vojnu strategiju za nadošlu godinu. Sjedinjene Američke Države su samo 2 mjeseca prije započele kopnene operacije protiv sila Osovine u sklopu združene anglo-američke invazije u sjevernoj Africi.
William IV od Ujedinjenog Kraljevstva
William IV. je bio treći sin kralja Georga III. i mlađi brat, nasljednik kralja Georga IV.
Saveznička invazija na Siciliju
Planovi
Kako se taj pohod približavao uspješnom završetku, vođe su u Casablanci raspravljale o cilju budućeg udara. Nakon nekoliko dana pregovaranja i razmatranja različitih mogućnosti, uključujući operacije u Grčkoj, na Kreti, Balkanu i Sardiniji, odlučili su se za Siciliju. Postrojbe koje su uspješno djelovale u sjevernoj Africi trebale su sudjelovati i u ovom pothvatu. Osvajanje Sicilije imalo je tri temeljna strateška cilja. Sile Osovine ostale bi bez važne pomorske i zrakoplovne baze, savezničkim bi se brodovima otvorio prolaz u Sredozemno more, a izvršio bi se pritisak na talijanski poredak u nadi da će Italija izaći iz rata.
William IV od Ujedinjenog Kraljevstva
Biografija
William IV. je sa trinaest godina postao pripadnik Kraljevske mornarice, pa je zbog tog dobio nadimak Kralj moreplovac.
Pallotta, Campobasso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 519 m.
William IV od Ujedinjenog Kraljevstva
Biografija
Oženio se 13. jula 1818. princezom Adelaidom, kćerkom vojvode od Saxe-Meiningena sa kojom je imao dvije kćeri; Charlotte i Elizabeth koje su vrlo rano umrle.
Saveznička invazija na Siciliju
Planovi
Operacija je mogla služiti i kao prethodinca invaziji na Italiju, premda oko takvoga plana nije postignuto suglasje jer su se Amerikanci snažno protivili obvezivanju na svaku akciju koja bi mogla odgofiti napad na Francusku.
William IV od Ujedinjenog Kraljevstva
Biografija
Za vrijeme njegove vladavine izvršeno je više reformi: povećana je autonomija gradskih vlasti, ograničeno je radno vrijeme djece, ukinuto je ropstvo i reformiran je birački sistem.
Ukrajinska ratna avijacija
mini|Amblem Vazduhoplovnih sila Ukrajine mini|Zastava Vazduhoplovnih sila Ukrajine
Vazdušne snage Oružanih snaga Ukrajine je nezavisan vid Armije Ukrajine. Vazduhoplovne sile Ukrajine počele su sa radom 12. decembra 1991. god.
Službe
Avijacija (ukr. Avіacія)
San Antonio el Ocote (razvrstavanje)
San Antonio el Ocote ima više značenja:
Ukrajinska ratna avijacija
Službe
Radio-tehnička vojska (ukr. Radіotehnіčnі vійsьka)
Znak na avionima
50px|bezokvira|Znak na avionima
Podjela
Vazduhoplovstvo Ukrajine uključuju rodove aviona:
Činovi
bezokvira|Činovi Vazduhoplovnih sila Ukrajine
William IV od Ujedinjenog Kraljevstva
Biografija
Kako nije imao zakonitih naslijednika, naslijedila ga je osamnaestogodišnja sestrična Viktorija, princeza od Kenta. Ona kao žena nije mogla naslijediti hanoverski tron, tako da je on prešao na Vilijamovog brata Ernesta Augusta.
Berceni (razvrstavanje)
Berceni ima više značenja:
Saveznička invazija na Siciliju
Strateški raspored snaga
Završni plan zahtjevao je preko 7 divizija, koje su se trebale rasporediti na bojišnici od 180km u jugoistočnoj Siciliji. Britanska 8. armija imala se iskrcati na jugoistok otoka, a američka 7. armija na jug. Na Malti se okupilo 2,760 brodova i velik broj zrakoplova. Odred A po zapovjedništvom kontraadmirala Troutbirdgea na brodu Bulolo, koji su tvorile 5. i 50. divizija okupljene u 13. zbor, trebao se iskrcati između Sirakuze i Avola na jugoistočnoj obali. Odred B pod zapovjedništvom kontraadmirala Rhoderica McGrigora na brodu Largs činila je 231. samostalna brigada 24km južno od Marzamemija i 30. zbor pod generalom Oliverom Leeseom, kojemu je bio dodijeljen najjužniji vrh otoka, sjevernoistočno od rta Passero. Dalje na zapad i za uglom otoka bilo je područje iskrcavanja Odreda V po zapovjedništvom kontraadmirala Philipa Viana i 1. kanadske divizije. Sca trojica kontraadmirala bila su podređena admiralu Ramsayju, koji se nalazio na brodu Antwerp. Još zapadnije, između Sciclija i Licate, na pola puta do važnog zračnog uporišta Geli, bile su raspoređene dvije američke 7. armije i američkog 11. korpusa. One su se trebale iskrcati na tri plaže, prozvane Cent, Dime i Joss. Američkim su snagama zapovijedali general Patton i viceadmiral Henry Hewitt.
Pripreme
U zacrtavanju planova za invaziju tri su čimbenika zaokupljala savezničke stratege: topografija otoka, položaj osovinskih zračnih uporišta i stupanj otpora koji se mogao očekivati. Siciliju tvori oko 18,000km2 gruboga, ispresijecanog tla. Počevši od niakih brežuljaka na jugu i zapadu, Sicilija je sve brdovitija prema jugu i istoku, a vrhunac doseže 3,000m visokim vulkanom Etnom. Luka Messina, u svjeveroistočnome uglu otoka, glavna je tranzitna točka između Sicilije i kopna. Stoga je ona bila ključni strateški cilj pohoda. Osovinske bi se snage bez Messine našle odsječene, bila bi im onemogućena opskrba i doprema novih snaga. Na nesreću Saveznika, teren oko Messine vrlo je strm, a plaže uske. Osim toga, grad je bio snažno utvrđen i izvan dosega zračne potpore smještene u sjevernoj Africi. Zbog svega toga Saveznici su Messinu isključili kao glavnu metu. No, ostale važne luke, poput Palerma, Catanije, Auguste i Sirakuze, također se nalaze u sjevernoistočnom i jugoistočnom duglu otoka, baš kao i većina od trideset glavnih zračnih uporišta. Osvajanje luka bilo je nužno iz logističkih razloga, a zrakoplovni i mornarički zapovjednici željeli su što prije osvojiti zračna uporišta kako bi zaštitili invazijsku flotu od napada iz zraka.
Operacija Husky započinje
U noći 9. na 10. srpnja 1943. operacija je započela. Vremenski uvjeti bili su vrlo nepovoljni. Jak vjetar je snažno uzburkao more, koje je udaralo u svezničke brodove i prilično oštetilo manje lađe. Osim toga, vojnike je hvatala morska bolest i bili su smočeni do kože.
Situacija u zraku bila je još gora. Vjetar je ometao pilote, neiskusniji među njima su se dezorijentirali u tami i skretali s kursa. Od 144 jedrilice koje su prevozile britanske padobrance u zone iskrcavanja pokraj Sirakuze, samo ih je 12 sletjelo na cilj, 69 ih se srušilo u more, a preostale su se raspršile na širokome području. 300px|thumb|left|Američki [[Sherman tenk po iskrcavanju američkih trupa na Siciliji 10. srpnja 1943.]] U američkome sektoru pod zapovjedništvom pukovnika Gavina, 3,400 padobranaca još se više raštrkalo. Ipak, operirajući u malim, izdvojenim skupinama, padobranci su uspjeli unijeti zbrku u pozadinsko pordučje osovinskih snaga. Napadali su ophodnje i odsijecali njihove komunikacijske linije. Padobranske jedinice počele su se iskrcavati oko 23:30h. Do ponoći je general Guzzoni postao svjestan njihove prisutnosti, ali slabo opremljene talijanske kopnene jedinice jedva su se opirale.
Do kraja prvog dana Britanci su bili na putu prema Augusti, a u Sirakuzu su ušli bez ikakva otpora. Otpor nije bio mnogo jači niti u američkom području, pa se 7. armija bez većih problema kretala prema cilju. Ozbiljne borbe dogodile su se jedino u središtu američke zone, gdje su osovinske motorizirane jedinice pokušale odbaciti amerikance prema moru. No kako je napad bio slabo organiziran, nije bilo veće štete po savezničke snage.
Problemi kod Gele
Najgori se događaj zbio kad su 17 njemačkih tenkova tipa Tigar I, oklopni bataljun i dva motorizirana bataljuna iz oklopne divizije Hermann Göring pregazili 1. bataljun 180. pukovnije i zarobili njena zapovjednika i velik broj vojnika. Niti vremenski uvjeti nisu išli na ruku Amerikancima. Zbog olujnog vremena dvjestotinjak se brodova našlo nasukano na sicilijanskoj obali. Usprkos svemu, američke logističke jedinice davale su sve od sebe kako bi vojnici na pozadinskom crtama bili opremljeni i podržavani. Tome je uvelike pridonosio novi naraštaj transportnih brodova kao što su LST, LCT, LCI i LCVP. Još važniji je bio tek izumljeni amfibijski kamion DUKW koji se mogao kretati izravno od opskrbnih brodova uz obalu do istovarišta na kopnu.
Do kraja prvog dana 7. armija uspostavila je mostobran oko 2km u dubinu i 27km u širinu, te zarobila oko 4000 vojnika. Ove uspjehe platila je cijenom od 58 ubijenih, 199 ranjenih i 700 nestalih vojnika. Uz pojačanje od 2,000 padobranaca koje je Patton pozvao iz sjeverne Afrike, Amerikanci su uspješno obavljali svoj dio posla. Isuća su dva dana napredovali nezadrživo prema unutrašnjosti.
Put za Messinu
left|230px|thumb|[[Bernard Law Montgomery]] Američke uspjehe slijedila je i britanska 8. armija. Ona je do 13. srpnja doprla do Vizzinija na zapadu i do Auguste na istoku. Ipak, otpor u britanskoj zoni je jačao zahvaljujući elitnoj njemačkoj 1. padobranskoj diviziji pod zapovjedništvom padobranskog generala Richarda Heidricha, koja je prispjela iz Francuske. Na Montgomeryev zahtjev, Alexander je s Pattonom dogovorio promjenu na zapadnoj graničnoj liniji između 7. i 8. armije. Sada je dio 8. armije napredvao prema Enni, ključnom sjecištu puteva u središnjoj Siciliji. , prije nego što će skrenuti sjeverozapadno za Messinu. Na taj način je 8. armija stekla vodeću poziciju u operaciji, dok je 7. armija trebala štititi njezina krila i pozadinu, čime je njezina uloga postala sekundarna.
Joyas de Ventura, Rioverde
Joyas de Ventura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Saveznička invazija na Siciliju
Bitka za Troinu
180px|thumb|[[Omar Bradley]] Kod tog planinskog sela odigrala se jedna od nejtažih bitaka cijele operacije. Trionu su branile njemačka 15. okolopno-grnedirska divizija i talijanska divizija Aosta. Bitka je započela 31. srpnja kada su Nijemci zaustavili napredovanje 39. pješačke pukovnije. Zastoj je nagnao generale Omara Bredleya i Terryja Allena da organiziraju jak napad, u koji su bili uključeni i brojni svazenički zrakoplovi. Nijemci su tjedan dana u dugoj bitki poduzeli ravno 24 napada.
Joyas de Ventura, Rioverde
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2206 m.
Saveznička invazija na Siciliju
Bitka za Troinu
Saveznici su rješenje vidjelu u zauzimanju Monte Basilia, brda udaljena oko 2km od grada. Zadatak je povjeren 25. pješačkoj pukovniji pod zapovjedništvom pukovnika Johna Bowena koji se uspješno nosio sa napadima njemačke 129. oklopno-grenadirske pukovnije. U ovoj bitki jedan je obično vojnik postao junak. James W. Reese se sa svojim topničkim odredom postavio na položaj s kojega je uspješno mogao otvoriti paljbu na njemačko pješaštvo. Odred je na položaju ostao sve dok mu nije ponestalo streljiva. Reese je tada naredio premještanje u pozadinu, a on sam je napredovao prema novome položaju. Otamo je posljednjim nabojem uništio njemačku strojnicu i, zgrabivši pušku nastavio se boriti sve dok nije ubijen. Sjedinjene Američke Države posmrtno su odlikovale Reesea Orednom časti.
La Labor (razvrstavanje)
La Labor ima više značenja:
Saveznička invazija na Siciliju
Kraj operacije
Do kolovoza je invazija bila skoro gotova. Američko-britanska utrka za Messinu se nastavila. Britance su na njihovu putu snažno podupirale padobranske jedinice koje su se prizemljavale ispred njih i štitile mostove da ih snage Osovine u povlačenju ne bi uništile. Ipak, Amerikanci su pobijedili. Dana 17. kolovoza u 10:30h u Messinu je ušla američka 3. divizija, svega 50 minuta prije dolaska britanske armije. Operacija Husky uspješno je završena. Nijemci su evakuirali svoje postrojbe, ali su za sobom ostavili veliku količinu oružja i goriva. Povijesni grad Messina teško je stradao od savezničkoga bombardiranja tijekom operacije, a poslije je bio zasut još i granatama s talijanskog kopna. Na strani Osovine poginulo je 29,000 vojnika, a 140,000 ih je bilo ranjeno i zarobljeno. Amerikanci su imali 2,237 ubijenih i 6,544 ranjena i zarobljena vojnika. Britanci su pretrpjeli gubitak od 2,721 poginulog i 10,122 ranjena i zarobljena vojnika. No snage Osovine uspješno su sa Sicilije evakuirale više od 100,000 ljudi i 10,000 vozila (Operacija Lehrgang). Saveznici nisu imali plan za sprečavanje evakuacije. Invazija je utjecala i na situaciju na istočnome bojištu. Jedan od razloga otkazivanja njemačke ofenzive kod Kurska bila je i odluka u oslanju jedinica u pomoć obrani Sicilije.
Operacija Husky je po broju ljudi koji su se iskrcali na plažama bila najveća amfibijska vojna akcija Drugog svjetskog rata i po tome zasjenjuje čak i kasnije iskrcavanje u Normandiji. Operacija je postigla svoje ciljeve. Osovinske zračne i pomorske snag otjerane su s otoka, sredozemni morski putovi postali su prohodni, Mussolini je zbačen s vlasti i najvažnije, otvoren je put invaziji na Italiju, premda to prvoto nije bilo ni u planu.
La Escuadra, Matamoros
La Escuadra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Jugovac (Prokuplje)
Југовац је насеље у Србији у општини Прокупље у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 146 становника (према попису из 1991. било је 188 становника).
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Berca (razvrstavanje)
Berca ima više značenja:
Lazar Koliševski
Lazar Koliševski (mak. Лазар Колишевски [ˈlazar kɔˈliʃɛfski]; pravo ime Lazar Panev Kolišev; Sveti Nikole, 12. februara 1914. – Skoplje, 6. jula 2000.), jugoslovenski političar. Član KPJ je postao 1935. godine. Bio je organizacioni sekretar OK KPJ za Kragujevac i delegat na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ. Od aprila 1941. godine po zadatku CK KPJ radi na organizovanju ustanka u Makedoniji. Kada su u septembru partijske organizacije Makedonije vraćene iz sastava Bugarske radničke partije komunista u sastav KPJ postaje skretar PK KPJ za Makedoniju. Bio je uhapšen i osuđen na smrt a zatim na doživotnu robiju. Posle rata nalazi se na raznim značajnim funkcijama u Makedoniji i SFRJ kao što su predsednik Izvršnog veća Makedonije, Sobranja Makedonije, sekretar Izvršnog komiteta CK SK Makedonije, član CK SKJ, predsednik saveznog odbora SSRNJ i član Predsedništva SKJ. U maju 1974. je izabran za člana Predsedništva CK SKJ i člana Predsedništva SFRJ. Kada je umro Josip Broz Tito 4. maja 1980. godine, Koliševski je bio potpredsednik Predsedništva i postao je predsednik a na toj dužnosti ostao je samo do 15. maja 1980. godine kada ga je zamenio predstavnik BiH Cvijetin Mijatović. Nosilac je ordena narodnog heroja.
Umro je 6. Jula 2000. godine u Skoplju.
Börfink
Berfink je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 96 opštinskih središta okruga Birkenfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 186 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7134011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Birkenfeld Berfink se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Birkenfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 515 metara. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 186 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 23 stanovnika/km².
Berbești (razvrstavanje)
Berbești ima više značenja:
San Antonio el Progreso (razvrstavanje)
San Antonio el Progreso ima više značenja:
Ivan Ribar
Dr. Ivan Ribar (Vukmanić kraj Karlovca, 21. 1. 1881. — Zagreb, 2. 2. 1968. ) je bio jugoslavenski i hrvatski političar. Otac je narodnog heroja Ive Lole Ribara i mlađeg Jurice koji su oba pali u partizanima, a žena mu je pogubljena za vrijeme Drugog svjetskog rata.
Grofovija Edessa
Grofovija Edesa je bila križarska država sa sjedištem u gradu Edesa (današnja Şanlıurfa u jugoistočnoj Turskoj).
Ivan Ribar
Studirao pravo u Zagrebu, Pragu i Beču, doktorirao 1904. u Zagrebu. God. 1913. bio je izabran za zastupnika Hrvatsko-srpske koalicije u Hrvatskom saboru te je sudjelovao u radu zajedničkoga sabora u Pešti. Kao pristaša ujedinjenja Južnih Slavena 1918. postao je članom Izvršnog odbora Narodnoga vijeća u Zagrebu. U vrijeme Kraljevine SHS, Ivan Ribar je 1920. godine bio predsjednik Ustavotvorne skupštine koja je odobrila zabranu Komunističke partije Jugoslavije. Početkom II. svjetskog rata bio pričuvni časnik u Rogatici. Do 1942. živio je u ilegali u Beogradu, zatim je prešao na partizanski teritorij, pridružio se KPJ i na Titov poziv postao članom Vrhovnoga štaba. Bio je predsjednik Izvršnog odbora AVNOJ-a od 1942., predsjednik Prezidijuma Ustavotvorne skupštine od 1945., a nakon donošenja ustava predsjednik Narodne skupštine FNRJ (1946–53).
Grofovija Edessa
Historija
Osnovana je godine 1098. za vrijeme Prvog križarskog rata nakon što je križarski vođa Balduin od Boulognea zauzeo grad i svrgnuo tadašnjeg armenskog velmožu Thorosa. U sljedećih nekoliko decenija se uspjela proširiti na istok, sve do Tigrisa, ali se isto tako ispostavilo da predstavlja najranjiviju od svih križarskih ratova, dijelom zato što je bila najudaljenija od mora i blizu glavnih muslimanskih uporišta u Iraku, a dijelom zbog stalnih razmirica sa Kneževinom Antiohijom. Godine 1146. je muslimanski atabeg Zengi zauzeo Edessu, a što je bio povod za Drugi križarski rat. Kada je taj rat završio neuspjehom, posljednji ostaci Grofovije su prodani bizantskom caru Manuelu I Komnenu. Grofovija Edesa je tako postala prvom križarskom državom koja je nastala, a i prvom koja je prestala postojati.
Ivan Ribar
Biografija
Ivan Ribar rođen je u u selu Vukmanići kod Karlovca. Srednju školu završio je u Karlovcu, a pravo je doktorirao na Sveučilištu u Zagrebu.
Djelovanje u Austro-Ugarskoj
Pripadao je hrvatskoj naprednoj mladeži i aktivno sudjelovao u svim akcijama protiv mađarona i frankovaca, a zalagao se za narodno jedinstvo, slobodu i neovisnost Hrvatske. Jedan je od osnivača Hrvatske napredne demokratske stranke.
Kao član Hrvatsko-srpske koalicije izabran je prvi put za zastupnika u Hrvatskom saboru 1913. u Đakovu, gde je 1906. godine počeo odvjetničku službu. Bio je član zajedničkog Hrvatsko-ugarskog sabora.
Razdoblje jugoslavenske monarhije
Ivan Ribar 1918. postaje članom Glavnog odbora Narodnog vijeća u Zagrebu, a 1919. predsjednikom Privremenog narodnog predstavništva SHS. 1920. izabran je za zastupnika kao član Demokratske stranke, a iste godine postaje i predsjednik Ustavotvorne skupštine te na tom mestu ostaje sve do 1922. Borio se za sporazum i saradnju s Hrvatskom seljačkom strankom (HSS). Predsjedao je skupštinskoj raspravi kada je Puniša Račić pucao u Stjepana Radića i ostale zastupnike HSS-a. Poslije zavođenja diktature kralja Aleksandra, tražio je da njegova stranka apstinira.
U vrijeme diktature radio je s uvaženim intelektualcima na osnivanju Narodnog fronta slobode. Zatim je bio aktivan član Udružene opozicije, pa je zbog toga isključen iz Demokratske stranke. Za sve vrijeme diktature na sudovima je branio komuniste.
Od 1937. povezuje svoju grupu (Demokratska ljevica) s Narodnim frontom koji je osnovan na inicijativu tadašnje ilegalne Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).
Antifašistička borba
Početkom 1941. podržava već aktivni otpor protiv neprijatelja. Nakon početka oružanog ustanka u Srbiji, jedno vrijeme ilegalno je boravio u Beogradu, a potom je otišao u Zagreb odakle se prebacio na oslobođena područja. Tijekom 1942. radio je na pripremama za sazivanje AVNOJ-a. Na prvom zasjedanju AVNOJ-a u Bihaću 26. i 27. studenoga 1942. izabran je za predsjednika AVNOJ-a i to ostaje sve do 1945.
Buddy Holly
Buddy Holly (Lubbock, Teksas, 7. septembar 1936. - selo Grant Okrug Cerro Gordo, Iowa, 3. februar 1959.), bio je neobično utjecajni i popularni američki rock pjevač, gitarist i kompozitor, danas poznat kao jedan od pionira rane faze rock'n'rolla i njegov najznačajniji predstavnik, koji je poginuo sa samo 22 godine.
Ivan Ribar
Antifašistička borba
U ratu je izgubio oba svoja sina: Juricu Ribara i Ivu Lolu Ribara.
U socijalističkoj Jugoslaviji
Nakon rata, biran je kao zastupnik u Narodnoj skupštini FNRJ i u Saboru NR Hrvatske. Od kraja 1945. do 1953. bio je predsjednik Predsjedništva Narodne skupštine FNRJ. Jedno vrijeme bio je i član Saveznog odbora Socijalističkog saveza radnog naroda Jugoslavije.
Polarni vuk
Polarni vuk, arktički vuk (Canis lupus arctos), ponekad i beli vuk, sisar je iz porodice pasa, a pobliže on je podvrsta sivog vuka. Nastanjuje Sjevernu Kanadu, Aljasku, kanadske arktičke otoke od Melvilla pa do Ellesmera i sjevernu i istočnu obalu Grenlanda, sjeverno od 68° sjeverne širine. Živi u jednom od rijetkih područja na Zemlji u kojima je siguran od čovjeka, jer čak ni Eskimi više ne žive tako daleko na sjeveru. To je jedno od najnegostoljubljivih područja na svijetu.
Obilježja
Zbog vrlo niskih temperatura zraka koje i ljeti rijetko prelaze 0 °C a zimi padaju i do -50 ° (ponegdje i značajno niže), ova podvrsta razvila je neke posebnosti koje ih razlikuju od svih drugih podvrsta vukova (iznimka je bijeli vuk (Canis lupus albus) koji nastanjuje odgovarajuća područja na euroazijskom arktiku). Tako im je vrlo meko, gusto i dugodlako krzno gotovo bijelo (na leđima nešto tamnije), s pojedinim sivim i crnim dlakama. Uši su im manje i okruglaste, njuške nešto kraće a noge upadljivo kratke. To im čini tijelo zbijenijim.
Ponašanje
Povezanost unutar čopora kod ove podvrste još je nešto izraženija nego kod drugih podvrsta vukova. Usamljena jedinka u surovim uvjetima koji vladaju u tim područjima ne bi mogla preživjeti duže vrijeme.
Tlo je, osim nekoliko centimetara ispod površine, stalno zamrznuto (permafrost) tako da može opstati samo rasljinje s plitkim korijenjem. U takvim uvjetima mogu preživjeti samo rijetki sisavci, najčešće manji glodavci. To znači, da veliki čopor nije svrsishoda, pa ga čini najčešće sedam do deset jedinki. Zbog velike povezanosti među njima, ponekad ih može biti i do trideset. No čoporu vukova za preživljavanje je katkad potreban i veči plijen, pa love i mošusna goveda i sobove.
Čopor ostaje stalno na okupu tjekom jeseni i zime, no nakon parenja u ožujku napustit će skotna vučica čopor kako bi potražila prikladnu jazbinu. Kadkad će ju sama iskopati, ali ako je zemlja zamrznuta često je prisiljena mlade donjeti na svijet u jednoj od prijašnjih jazbina. Pri dolazku na svijet mladi su sljepi, gluhi i bespomoćni te u potpunosti ovise o majci. Odprilike nakon mjesec dana mladi vučići mogu početi jesti meso. Od tog trenutka i čopor sudjeluje u njihovom hranjenju.
Ugroženost i zaštita
Polarni vukovi su jedina podvrsta vukova koja nije ugrožena. Područja koja nastanjuju su zbog surovosti klime relativno zaštićena od ljudskih aktivnosti, bilo od lova, bilo od kultiviranja. Samo ih Eskimi još love zbog krzna, no to je zanemarivo, i ne ugrožava ih.
Ishrana
Polarni vukovi, kao i sve vrste vukova, su mesojedi. Hrane se isključivo tako što love zečeve i jelene.
El Fresno, Aguascalientes
El Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Ponoćni gost
Ponoćni gost je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1965. godine. Režirao ju je Aleksandar Đorđević, a scenario je napisao Slobodan Stojanović.
El Fresno, Aguascalientes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1973 m.
Ivan Ribar
U socijalističkoj Jugoslaviji
Iz političkog se života konačno povukao 1960. godine. Živio je u Zagrebu, gde je 1968. i umro u 87. godini života, kao rezervni general-major JNA.
Odlikovanja
Ivan Ribar primio je brojna odlikovanja. Odlikovan je Ordenom Jugoslovenske zastave, Ordenom narodnog oslobođenja, Ordenom bratstva i jedinstva, Ordenom zasluge za narod, te Ordenom partizanske zvijezde I. reda.
Buddy Holly
Biografija
Rođen je kao Charles Hardin Holley u teksaškom gradu Lubbocku. Muzikom se počeo baviti još kao tinejdžer svirajući violinu i klavir, da bi kasnije počeo aktivno da svira gitaru. Svoje prve nastupe bilježi sa prijateljem iz djetinstva Bobom Montgomerijem sa kojim osvaja prva mjesta na lokalnim natjecanjima pjevača amatera 1955. godine. Profesionalno bavljenje muzikom otpočinje svirajuci klasični country sa juga Texasa, ali to prolazi nezapaženo. Iz te faze njegovog djelovanja ostaju zapažene kompozicije Flowers To My Heart, Modern Don Juan, Blue Days, Black Nights i Midnight Shift  koje snima za Decca Records ali bez nekog značajnijeg komercijalnog uspjeha.
Od 1956. počinje nastupati zajedno sa sastavom - The Crickets, koji su odtada bili njegov stalni prateći sastav, to su bili Joe B. Mauldlin (kontrabas), Niki Sullivan (ritam gitara) i Jerry Allison (bubnjevi) i on kao pjevač i solo gitarist. Snimaju u studiju Normana Pettya koji im pruža svu slobodu da iskažu svoju kreativnost i inovativne ideje. Kao rezultat njegovog iskustva i njihove kreativnosti nastaju danas kultne pjesme, u ono vrijeme krajnje neobične i inovativne kompozicije kao što su That'll Be The Day (# 1 u UK i SAD), Maybe Baby, Oh Boy i legendarna Peggy Sue u kojoj se Buddy poigrava sa ehom i prvi put koristi tehnike „nasnimavanja“. Vrlo brzo postaju najpopularnji bjelački rock'n'roll sastav svog vremena i odlaze u New York gdje snimaju za Coral, jednu od tad vodećih diskografskih kuća. thumb|left|240px| Buddy Holly sa svojim Cricketsima snimljen 1957. Tokom 1958. godine odlaze na kratku turneju po Australiji i Velikoj Britaniji gdje nailaze na izuzetan prijem publike, a Buddy se tog ljeta ženi sa Mariom Elenom Santiago. Brak kao i Buddyjeva želja za ozbiljnijim bavljenjem muzikom uzrokuje svađe i razlaz sa članovima Cricketsa koji se vraćaju u Lubbock, dok Buddy nastavlja samostalnu karijeru u New Yorku radeći uglavnom kao kompozitor, aranžer i producent za druge muzičare.
Pogibija i ostavština
Od tada je 3. februar - Dan kada je umrla muzika, kako je to otpjevao Don McLean u pjesmi American Pie (1977). Uticaj muzike koju je stvarao Buddy Holly na buduće muzičare je neupitan, dovoljno je samo spomenuti da su čuveni Beatlesi (bube) dali ime svojoj grupi u znak poštovanja prema Buddyevim Cricketsima (cvrčci). Njegova muzika je duboko utkana u DNA R'n'R, a njegov uticaj se održao i danas kroz muziku The Holliesa, Rolling Stonesa (njihov prvi hit Notfadeway je obrada istoimene Buddyeve pjesme), Elvisa Costella ili lidera grupe Weezer (koji su posudili dio image od Buddya). Njegov jedinstven stil i energičnost sviranja Fender Stratocaster gitare činilo ga je zajedno sa Chuck Berryem jednim od najboljih gitarista svog vremena, a to da je sam radio većinu svojih pjesama definitivno ga je uvrstilo u anale muzike 20. vijeka.
Diskografija
Buddy je snimio samo tri albuma The Chirping Crickets 1957., Buddy Holly	 1958. i That'll Be the Day 1958., u to vrijeme LP ploče nisu bile baš ni pokazatelji popularnosti već singl ploče.
Mundurukú
mini|Munduruku. mini|Munduruku poglavica. mini|Trofej glave, Indijanci Munduruku, Brazil. Mundurukú (Munduruku, Mundurucu, Mundrucu, Moticurú) je pleme američkih Indijanaca porodice Mundurukú, Velike porodice Tupian, nastanjeno u džunglama brazilskih država Pará i Amazonas, napose u krajevima duž rijeke Rio Tapajóz i Madeira. Munduruki su kroz povijest priskrbili sebi ugled jednog od najopasnijih plemena Južne Amerike. U ranim kontaktima u 19. stoljeću područje što su a nastanjivali postalo je poznato kao Mundurukânia.
Ime
Sami sebe oni nazivaju Wuy jugu. -Naziv Munduruku dobili su od neprijateljskog rivalskog plemena Parintintin, pleme iz grupe Tupi Kawahíba, koje je obitavalo između desne obale Tapajoza i Madeire, u mogućem značenju “formigas vermelhas”, što bi rekli 'crveni mravi', vjerojatno u aluziju na masovni prodor na tuđi teritorij.
Populacija
Munduruku danas nastanjuju nekoliko rezervata u Amazonasu, Pari, to su: Pará: Área Indígena Cayabi, Área Indígena Mundurucu, Área Indígena Mundurucu II, Área Indígena Praia do Índio, Área Indígena Praia do Mangue, Área Indígena Sai-Cinza; Amazonas: Área Indígena Coatá-Laranjal i Área Indígena São José do Cipó; i na Mato Grossu žive na rezervatu Reserva Indígena Apiaká-Kayabi. Na rezervatu Kayabi Indijanaca žive u selu Teles Pires, a Mundurucu populacija u njemu je tek 244. Sa Plemenom Apiaká na rezervatu Apiaka žive u selu (aldeia) Nova Munduruku sa 64 duše. Na rezervatu Mangue (80); Praia do Índio (81); Drugdje su brojniji, na rezervatu Coatá-Laranjal (1.719); Sai Cinza (773) i na rezervatu Munduruku (4. 887). Ovaj posljednji istoimeni rezervat je najveći i prostire se na 2.340.360 hektara.
Etnografija
Socijalna organizacija
Socijalna organizacija Mundurukua temeljena je na dvije egzogamne polutke, identificirane kao crvena ('metade' vermelha) i bijela (branca) u sadašnje vrijeme sastavljenih od oko 38 poznatih klanova. Nasljeđe i porijeklo je patrilinearno jer dijete nasljeđuje očev klan, ali je istovremeno boravište ispočetka matrilokalno, što znači da skoro-vjenčani par živi u kući mladenkinog oca. Zet je tom prilikom dužan skrbiti o tastovoj obitelji, odlaziti u lov za njih, raditi za njih u njihovim poljima i vršiti ostale aktivnosti u korist ženinih roditelja. Tek nakon rođenja drugog djeteta mladi par zasniva svoju vlastitu samostalnu obitelj i gradi sebi kuću. Ženidba se kod Munudurukua poglavito preferira između ukrštenim bratučedima, odnosno muškarac će sebi naći za ženu majčinog brata kćer, a žena sebi za muža očeve sestre sina. Ženidba, kaže indijanist i povjesničar André Ramos, nikad nije povod za neke velike rituale.
Kulturni aspekti
Nakon kontakta dolazi do ekonomske ekspanzije raznih ne-indijanskih institucija, napose misija, koje dovode do izmjena raznih aspekta munduruku-kulture. –Najvažnija stvar pred-kontaktnih Mundurukua bio je rat, on je formirao najvažnije simbole čovjeka i cijelog društva. Dislokacija tradicionalnih sela duž riječnih obala i stvaranje manjih nuklearnih (jezgrovnih) populacija, doprinijela je nestanku muškaračke kuće, najvažnije jedinice tradicionalnog sela. Najvažnije aktivnosti sela bili su kolektivni rituali u vezi sa proizvodnjom hrane tijekom sušne (od travnja do rujna) i kišne sezone (od listopada do ožujka). Među ovim ritualima postojao je “mãe do mato” ili majka šume, što se održavalo u vrijeme početka tropskih kiša. Indijanci tada odlaze u lov u šumu a rituali su trebali da doprinesu lovačkom uspjehu. Neki elementi ovih aktivnosti očuvali su se i danas kod Munduruku-zajednica. Životinja, tipično Indijancima obiju Amerika, zahtijeva poštovanje, u protivnom će se naljutiti duhovi zaštitnici životinja, oni lovcu neće dopustiti da ulovi životinju kojoj dužno poštovanje nije iskazano. Religioznom vršenjima bavi se šaman, prvenstvenu ulogu ima njegovo poznavanje bilja, liječenje dimom i kontakt sa svijetom duhova. Religioznost je prisutna u svim aspektima života. Misionari vrše utjecaj na Mundurukue od 1911. utemeljenjem misije São Francisco na selu (aldeia) Missão, na rijeci rio Cururu. Krajem 1960.-tih podiže se i baptistička misija u selu Sai Cinza, na rijeci Tapajós, udaljena 40 minuta brodom od gradića Jacareacanga.
Život i običaji Mundurukua
Mundurucui spadaju među najopasnije domoroce Amerike. Poznati su po svojim tetoviranjima koja se vrše nad djecom koja ulaze u osmu godinu života, kao i po veoma lijepim pernatim ukrasima za glavu. Po lovu na glave stekli su najveću popularnost. Ratnici bi odlazili u ratne pohode kojima je cilj bio dolaženje do trofeja glave. Sakupljene glave Indijanci su dekorirali i bojali te ih postavljali na trofejne kolce. Odlična poznavateljica Indijanaca, Eva Lips, Mundurucue smatra najsavršenijim umjetnicima u izradi pernatih ukrasa. Pošto u pravilu hodaju goli razvili su umjetnost proizvodnje pernatih ukrasa u vidu perjanica, kapa, plašteva, dijadema i narukvica. Sirovinu, perje, čuvali su u šupljim palminim deblima. Cijenu za ovo plaćale su papige koje su čerupali do gola i utrljali u njih žablju krv kako bi došli do prekrasnog žutog perja. Mitologija, veoma razvijena (proučavao je uz ostale) Claude Lévi-Strauss, objašnjava nam nastanak raznih običaja ovog plemena. Glavni junaci Munduruku-priča je Karusakaybë ili Karusakaibé, a prema mitu prije njegove pojave nije bilo divljih svinja, važnog izvora mesa Indijancima. On je heroj kulture i stvoritelj zemlje i ljudi. Ljudi su u stvari živjeli u nekoj rupi u zemlji. Dok je Karusakaibé tako hodao naljutio ga je pasanac Daiíru i pobjegao u neku pukotinu u tlu. Ovaj se naljuti i lupi po mjestu gdje je pasanac pobjegao. Zemlja se otvorila i iz nje izađoše ljudi. Mit je morao nastati već u kontaktu sa Europljanima, jer su iz zemlje izašli i Indijanci i bijelci i crnci. Karusakaibé je odmah ljude istetovirao, po uzoru na sebe, sitnim vertikalnim i paralelnim linijama.
O ribolovu otrovom timbó
La Laborcilla (razvrstavanje)
La Laborcilla ima više značenja:
Kamayurá
mini|Kamayura Indijanci u svome selu na rezervatu Xingu, sviraju na uruá-flaute. Kamayurá (Camaiurá, Kamaiurá), indijanski narod u dolini rijeke Xingu u brazilskoj državi Mato Grosso, 800 kilometara sjeverozapadno od Brazilije. Jezično čine skupinu, jezik kamayura, porodice Tupi-Guarani, dio Velike porodice Tupian. Preci Tupian plemena u području Xingua, smatra se da su porijeklom iz države Maranhão, odakle su doselili negdje početkom 17. stoljeća. Plemena u ovom gornjem toku Xingua pripadaju različiti porodicama, a po lokalitetu svi zajedno prozvani su imenom Xinguanos. Populacima im iznosi 279 (1995 AMTB)
Okrug Jabal Iyal Yazid, 'Amran
Jabal Iyal Yazid je okrug u Jemenu u pokrajini Amran.
Benești (razvrstavanje)
Benești ima više značenja:
Ombregno, Bergamo
Ombregno je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 771 m.
Los Obeliscos, Cihuatlán
Los Obeliscos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.