cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Man Who Would Be King
The Man Who Would Be King je američko-britanski pustolovni film snimljen 1975. godine u režiji Johna Hustona. Predstavlja adaptaciju istoimene priče Rudayarda Kiplinga. Radnja započinje 1885. godine u Britanskoj Indiji kada Kipling (čiji lik tumači Christopher Plummer) kao novinar od svog poznanika, bivšeg vojnika Peachyja Carnahana (čiji lik tumači Michael Caine) sluša priču o tome kako su on i njegov drug Daniel Dravot (koga tumači Sean Connery) napustili vojsku i odlučili potražiti bogatstvo i sreću u zabačenim dijelovima Centralne Azije te došli u Kafiristan, izoliranu planinsku oblast istočnog Afganistana gdje ih je, vidjevši neobičnu odjeću i neobično "magično" oružje kao što su puške, lokalno stanovništvo "prepoznalo" kao božanstva, a Dravota kao svog drevnog vladara Aleksandra Velikog.
Huston je bio veliki poklonik Kiplingove priče, te ju je pokušavao ekranizirati decenijama; ostvarenje tih planova su priječili financijski i drugi problemi, ali najviše to što je smatrao da jedino najveće hollywoodske zvijezde mogu dostojno tumačiti likove Carnehana i Dravota. 1950-ih su to trebali biti Humphrey Bogart i Clarke Gable (koji su preminuli prije nego što je Huston uspio pokrenuti film), 1960-ih Kirk Douglas i Burt Lancaster, a 1970-ih Robert Redford i Paul Newman. Na kraju je Newman Hustonu predložio da bi najbolje bilo da te likove tumače britanski glumci, pa ga Huston poslušao te odabrao Cainea i Conneryja, koji su tada uživali vrhunac popularnosti. Samo snimanje, koje se odvijalo u londonskim studijima Pinewood te lokacijama u Francuskoj i Maroku su obilježili problemi vezani uz Hustonovo zdravstveno stanje, te kaotične odluke vezane uz casting - pa je tako manekenka Tessa Dahl, prethodno angažirana za ulogu kafiristanske princeze Roxanne, na samom setu izennada zamijenjena Caineovom suprugom Shakirom Caine.
Iako je The Man Who Would Be King među kritičarima imao poklonike, među kojima se svojim oduševljenjem posebno istakao Roger Ebert, dio je smatrao da je previše razvučen, te da ga je dodatno upropsatio Caine sa svojim "preglumljivanjem". Komercijalni rezultati su, pak, predstavljali veliko razočaranje.
Remochique, Guachochi
Remochique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Puente Roto, Ursulo Galván
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Remochique, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2190 m.
Eugen IV.
Eugen IV., rođen kao Gabriele Condulmer bio je 207 papa, od 3. marta 1431. do 23. februara 1447. godine.
How to Marry a Millionaire
How to Marry a Millionaire je američki igrani film snimljen 1953. u režiji Jeana Negulescoa. Po žanru je romantična komedija i predstavlja adaptaciju kazališnih komada The Greeks Had a Word for It Zoë Akins i Loco Dale Eunson i Katherine Albert. Protagonistice - čije likove tumače Marilyn Monroe, Betty Grable i Lauren Bacall - su tri "kopačice zlata", odnosno siromašne manekenke koje iznajmljuju luksuzni njujorški stan kako bi se predstavile kao dio otmjenog društva i tako pokušale "upecati" potencijalne bogate muževe. Uz trio velikih zvijezda tadašnjeg Hollywooda, glavna atrakcija je bio i Cinemascope, odnosno nova tehnika koja je omogućavala prikazivanje filmova u widescreen formatu, te kojom su hollywoodski studiji tada u kino-dvoranama zadržati publiku koja se masovno bila okretala televiziji. How to Marry Millionaire je bio prvi film snimljen u toj tehnici, ali je njegova distribucija odgođena, jer su šefovi studija 20th Century Fox zaključili kako bi za predstavljanje mogućnosti Cinemascopea pogodniji bio biblijski spektakl The Robe. Nakon premijere je postigao veliki uspjeh, a kasniji kritičari su ga hvalili zbog panoramskih prikaza kojim je dokumentiran tadašnji New York. Godine 1961. je bio prvi film u Cinemascopeu prikazan na televiziji, iako je tada, zbog ograničenja formata televizijske slike, morao biti prvi put korištena tehnika "rezanja" poznata kao pan & scan.
Godine 1957. je na temelju filma snimljena istoimeni televizijski sitkom gdje je glavnu ulogu tumačila Barbara Eden.
Hemopresin
Hemopresin je organsko jedinjenje, koje sadrži 53 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1088,258 Da.
Ninguno, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2152 m.
Skenderbeg (film)
Skenderbeg ili Veliki ratnik Albanije Skenderbeg  je albansko-sovjetski historijski film snimljen u režiji Sergeja Jutkeviča i premijerno prikazan 1954. godine, poznat kao prvo cjelovečernje igrano ostvarenje u historiji albanske kinematografije. Naslovni protagonist, koga tumači gruzijski glumac Akaki Horava, je znameniti albanski feudalac i vojskovođa Skenderbeg, a radnja, smještena u 15. vijek, prikazuje njegove napore da domovinu obrani od osmanskih osvajača. Skenderbeg, napravljen u vrijeme kada su SSSR i tadašnja SR Albanija još uvijek bili bliski saveznici u Istočnom bloku, je premijerno prikazan na Kanskom festivalu.
Nikola V.
Nikola V., rođen kao Tommaso Parentucelli bio je 208 papa, od 6. marta 1447. do 24. marta 1455. godine.
Miodrag Damjanović
minijatura|Miodrag Damjanović u kabinetu. Miodrag Damjanović (1893–1956) je bio Nedićev šef kabineta i četnički general u II svetskom ratu.
Drugi svetski rat
Damjanovića je Milan Nedić doveo iz nemačkog zarobljeništva po zahtjevu Mihailovića. General Damjanović je bio šef kabineta Milana Nedića, a potom komandant Srpske državne straže i pomoćnik Draže Mihailovića.
Po povlačenju četnika sa Nemcima u Bosnu, nalazio se u štabu Draže Mihailovića. Nakon dolaska Ljotićeve delegacije u Bosnu, Draža Mihailović je 16. marta 1945. poslao generala Damjanovića, pukovnika Ljubu Jovanovića Patka i potpukovnika Sinišu Ocokoljića (tzv. istaknuti deo Vrhovnog štaba) u okupiranu Sloveniju (tada operativna zona Jadransko primorje) radi preuzimanja komande nad "nacionalnim snagama". Stigavši u Sloveniju, general Damjanović je 15. aprila 1945. izdao naredbu kojom preuzima komandu:
Fontemonaci, Rieti
Fontemonaci je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 418 m.
Potacci, Verona
Potacci je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
Univerzitet u Amsterdamu
Ћирилична верзија
Univerzitet u Amsterdamu je javni univerzitet u nizozemskom glavnom gradu Amsterdamu. Univerzitet je osnovan 1632. godine.
Miloš Vujović
Miloš Vujović (ćirilica: Милош Вујовић; Cetinje, 5. rujna 1993.), crnogorski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji lijevog krila. Od 2020. godine igra za njemački klub Füchse Berlin. Za reprezentaciju Crne Gore debitirao je 2012. godine, a 2022. godine proglašen je za najbolje lijevo krilo EHF Eura, postavši tako prvi crnogorski reprezentativac u najboljoj momčadi nekog međunarodnog natjecanja ikada.
Iliești, Întregalde
Iliești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Întregalde.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 939 m.
Ruska oslobodilačka armija
mini|[[Andrej Vlasov i članovi kvislinške Ruske oslobodilačke armije 1944.]] thumb|220px|Vlasov (levo) na sastanku sa [[Jozef Gebels|Gebelsom.]] Ruska oslobodilačka armija (, ili ROA, takođe poznata pod imenom Vlasovljeva armija) je bila vojna formacija, mahom sastavljena od Rusa, koja je bila podređena komandi Nacističke Nemačke tokom Drugog svetskog rata.
ROA je organizovao bivši general Crvene armije Andrej Vlasov, koji je pokušavao da ujedini Ruse koji su se protivili komunističkom režimu. Među dobrovoljcima su bili sovjetski ratni zarobljenici i belogardejski emigranti (od kojih su neki bili antikomunistički veterani Ruskog građanskog rata). 14. novembra, 1944. ROA je zvanično preimenovana u Oružane snage Komiteta za oslobođenje naroda Rusije (VS-KONR).
Početkom 1945. godine, snage "Ruske oslobodilačke armije" su ratovale u Sloveniji, zajedno sa Vermahtom i jugoslovenskim kvislinškim snagama, protiv 9. korpusa NOVJ.
Nakon sloma nacističke Nemačke 1945, ROA je prestala da postoji, a mnogi njeni pripadnici su zarobljeni od strane SSSR-a i pogubljeni kao izdajnici.
Barrio Aldamas, Los Aldamas
Barrio Aldamas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Los Aldamas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Crucero Granja San Luis, San Luis de la Paz
Crucero Granja San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2025 m.
Bombai Ka Babu
Bombai Ka Baboo je indijski crno-bijeli igrani film snimljen na hindiju 1960. godine u režiji Raja Khosle. Po žanru je mješavina trilera i melodrame, a scenario se temelji na priči Double-Dyed Deceiver američkog pisca O. Henryja. Protagonist, koga tumači Dev Anand je bombajski mladić koga je neimaština natjerala da se uzdržava kriminalom, i koji, u nastojanju da izbjegne zatvor, napušta Bombaj i pokušava započeti novi život u gradiću na sjeveru Indije. Radnja prikazuje kako je pod ucjenom prisiljen sudjelovati u prevari, odnosno preuzeti identitet nestalog nasljednika lokalnog bogataša kako bi ga opljačkao, ali i kako taj plan poremeti to što se zaljubi u svoju navodnu "sestru". Bombai Ka Baboo je poznat kao jedan od prvih bollywoodskih filmova koji se, iako implicitno, dotakao dotadašnje tabu-teme incesta.
Setterone, Parma
Setterone je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
Bombai Ka Babu
Godine 1974. je snimljen remake pod naslovom Zameer.
Potosí, Buenavista
Potosí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Tepozanes, Guachochi
Tepozanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2262 m.
El Camarón, Escuinapa
El Camarón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
El Mirador, Cerro Azul
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cerro Azul.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Cerro Alto, Tlanchinol
Cerro Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanchinol.
14. venecijanski filmski festival
14. izdanje Međunarodne smotre filmske umjetnosti u Veneciji je bio filmski festival održan u Veneciji od 20. augusta do 4. septembra 1953. godine.
Na njemu je po prvi put umjesto Velike (glavne nagrade) bio dodijeljen Srebrni lav, koga je podijelilo nekoliko filmova. Među njima je bio i japanski film Ugetsu, čiji je režiser Kenji Mizoguchi, upravo na poziv organizatora, prvi put napustio Japan; na večer završne ceremonije Mizguchi je ostao u hotelu moleći se ikoni Ichirena, uvjeren kako će mu se film "osramotiti". Osim Ugetsua su nagradu podijelili Carneova Thérèse Raquin, sovjetski film Sadko, Hustonov Moulin Rouge, američki film Little Fugitive i italijanski film I Vitelloni, zahvaljujući kome je režiser Federico Fellini stekao međunarodni ugled.
San Miguel Lastiri, Chignahuapan
San Miguel Lastiri je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2309 m.
Živojin Lazović
Živojin Lazović (? - februar 1945), poznatiji kao Živan Lazović, je bio komandant Smederevskog korpusa Jugoslovenske vojske u otadžbini u II svetskom ratu.
Jedan je od ključnih aktera zloglasnih četničkih pokolja u Boleču i pokolja u Drugovcu, u okupiranoj Srbiji.
Po činu je bio kapetan, a potom poručnik. Poginuo je u tokom povlačenja u Bosnu.
Pokolji u okolini Beograda
24. novembra 1943. godine Draža naređuje Milošu Radojloviću, komandantu Mlavsko-smederevske grupe korpusa, da pomogne Lazovićevu akciju čišćenja komunista južno od Beograda:
thumb|Zaleđe Beograda (roze), gde su Lazovićevi četnici bili ovlašteni od Nemaca da ubijaju pripadnike [[NOP|pokreta otpora.]] 20. decembra 1943. godine Jevrem Simić izveštava generala Mihailovića da Živojin Lazović (Dob) i Nikola Kalabić (Ras) "čiste teren od crvenih":
27. decembra 1943. Živan Lazović je izvestio Dražu Mihailovića o likvidacijama civila u Boleču:
28. decembra Živan Lazović javlja Draži iz Vrčina da lokalni četnici borave pod zaštitom Nemaca i nose policijska odela:
29. decembra 1943, pri povratku iz pokolja u Boleču, Živan Lazović je govorio: »Poklali smo noćas 30 ljudi u Boleču«. Istog dana, Mihailovićev poverenik poslat kod Lazovića ga izveštava o Lazovićevim zločinima:
Pohvala Lazovićevog rada
Nakon pokolja u Vraniću i Boleču, general Mihailović je isticao Živana Lazovića za primer ostalima.
13. januara 1944. Draža Mihailović je pohvalio Lazovića za "čišćenja simpatizera" u okolini Beograda:
On 18. januara 1944. Draža Mihailović piše starešinama Avalskog korpusa:
23. januara četnički komandant pod pseudonimom "Kom-Kom" (Vladimir Komarčević ili Sveta Trifković, komandant Avalskog korpusa ) izveštava generala Mihailovića o strahovitoj pljački Boleča koju je počinio Lazović:
25. januara 1944. general Mihailović je, uprkos žalbama potčinjenih, postavio kapetana Lazovića za komandanta Avalskog korpusa, a smenio Svetislava Trifkovića, koji nije dovoljno energično "čistio komuniste" u okolini Beograda:
Žalbe na Lazovića
3. februara 1944. četnički komandant pod pseudonimom "Kom-Kom" (Vladimir Komarčević, komandant Posavsko-kolubarske grupe korpus ili Sveta Trifković, komandant Avalskog korpusa) javlja Draži da narod i vojska neće Lazovića za komandanta:
Krajem marta 1944. godine izvjesni "Krusa" (riječ je o majoru Milošu Miloševiću, načelniku štaba Mlavsko-smederevske grupe korpusa JVuO ) šalje Draži Mihailoviću protest protiv niza zločina i nedjela pripadnika Smederevskog korpusa, a posebno Živana Lazovića i Božidara Lazarevića, u kome tvrdi:
Pokolj u Drugovcu
29. aprila 1944. godine četnici Živana Lazovića su počinili pokolj u Drugovcu kod Smedereva, zbog podrške sela partizanima. Klanje je obavljano u crkvenoj porti u Drugovcu, nakon čega je Živojin Lazović neke preživele uz prisustvo sveštenika naterao da se zakunu na vernost kralju i mobilisao u četnike.
Povlačenje u Bosnu
18. januara na području donjeg toka reke Bosne, u oblasti Modriče, Živan Lazović je u ime Smederevskog korpusa JVuO sklopio sporazum sa snagama NDH, o čemu je obavestio Dražu Mihailovića. Sporazum je predviđao sledeće:
El Sunsal, Tapachula
El Sunsal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Hemorfin-4
Hemorfin-4 je organsko jedinjenje, koje sadrži 29 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 565,617 Da.
Ómar Ingi Magnússon
Ómar Ingi Magnússon (Selfoss, 12. ožujka 1997.), islandski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji desnog vanjskog ili desnog krila. Trenutno igra za njemački klub SC Magdeburg.
Karijeru je započeo u omladinskom pogonu lokalnog UMF Selfossa, odakle je 2014. godine prešao u Valur u Reykjavíku. Nakon uspješnih igara na Islandu, gdje je izabran za najboljeg mladog igrača sezone, godine 2016. prelazi u danski Aarhus Håndbold. Tamo je igrao do 2018., kada prelazi u Aalborg Håndbold, s kojim je 2018. godine osvojio Danski kup, a 2019. i 2020. godine titulu prvaka Danske. Naredne sezone prelazi u SC Magdeburg, s kojim je 2021. godine osvojio Ligu prvaka i IHF Super Globe; iste godine bio je i najbolji strijelac njemačkog prvenstvs s 274 gola te je proglašen za Islandskog sportaša godine.
Agua Fría, Ursulo Galván
Agua Fría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Ursulo Galván.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Tablà, Bolzano
Tablà je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Cornu de Sus, Prahova
Cornu de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4402 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 517 m.
Mărinești, Întregalde
Mărinești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Întregalde.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 971 m.
Tecontla, Tlanchinol
Tecontla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanchinol.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 856 m.
Johannes Golla
Johannes Golla (Wiesbaden, 5. studenog 1997.), njemački rukometaš i aktualni reprezentativni kapetan, koji igra na poziciji pivota. Od 2018. godine igra za SG Flensburg-Handewitt. Za reprezentaciju Njemačke debitirao je 2019. godine, igrajući na nekoliko međunarodnih natjecanja. Nakon reprezentativnog umirovljenja bivšeg kapetana Uwea Gensheimera, Golla je preuzeo kapetansku traku reprezentacije. Na EHF Euru 2022. godine proglašen je za najboljeg pivota turnira.
Roata Fresia, Cuneo
Roata Fresia je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Hermelin
Hermelin ili zerdav (lat. Mustela erminea) je mali sisavac iz roda kuna.
Rasprostranjenost
Hermelini se mogu naći na skoro svakom dijelu sjevernog umjerenog, podarktičkog i arktičkog pojasa Europe, Azije, Kanade i Sjedinjenih Američkih Država.
Većinu prostora gdje žive, hermelini dijele sa malim lasicama. Tamo gdje nema malih lasica, hermelini su manjih dimenzija (oko 70 grama težine).
Opis
Hermelini su dugi oko 30 cm, pri čemu su mužjaci obično dosta veći od ženki.
Hermelini su dugački i vitki, što je neobično s obzirom da žive u sjevernim područjima Zemlje. Svoj vitki oblik hermelini nadoknađuju kratkim nogama, malim ušima, brzim metabolizmom i, zimi, debelim krznom.
Krzno hermelina je smeđe boje, sa izuzetkom trbuha koji je bijele boje i vrha repa koji je uvijek crn. U zimu, krzno je gušće i duže, a u područjima gdje snijeg dugo traje i bude dubine više od 3 cm, krzno hermelina postepeno dobija snježnobijelu boju. Ovakav snježnobijeli hermelin je u umjetnosti često predstavljao čistost i nevinost. U isto vrijeme, to krzno je kroz povijest bilo jako cijenjeno. Hermelini su uglavnom noćne životinje, ali ponekad izlaze u lov i danju.
Hermelini su mesožderi. Jedu kukce, zečeve, glodavce kao što su miševi, štakori, i druge, zatim druge male sisavce, ptice, ptičja jaja i mladunce, ponekad ribu, guštere, vodozemce i beskralježnjake. Vrlo spretno se penje po stablima, i može sići sa stabla okrenut glavom nadolje, kao vjeverica.
Hermelini su u stanju ubiti i mnogo veće životinje od sebe. Kada se nađe u situaciji da ima više plijena nego što može pojesti, hermelin često ubija i preko mjere da bi hranu ostavio za kasnije. Kada se to dogodi, hermelin obično polomi vrat žrtvi, bez ranjavanja tijela. Kao i druge kune, i oni najčešće ubijaju plijen zadajući ugrize u središte lubanje da bi trenutno zaustavili glavne moždane funkcije poput disanja. Ponekad, međutim, najprije zadaju ugrize po drugim dijelovima tijela. U predjelima gdje dijele isti teritorij sa malim lasicama, hermelini obično hvataju veći, a lasice manji plijen. Također, mužjaci se hrane većim plijenom nego ženke.
Hermelini, međutim, predstavljaju izvor hrane za vukove, lisice, mačke i jazavce.
Winton, North Carolina
Vinton je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 769, što je 187 (-19,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aljmaš (razvrstavanje)
Реч "Аљмаш" или "Алмаш" је мађарског порекла и среће се код географских појмова:
Los Tabiqueros, Purísima del Rincón
Los Tabiqueros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1750 m.
Arheološko nalazište Kuk
Kuk je arheološki lokalitet koji se sastoji od 116 ha močvara na zapadnim visoravnima Papua Nove Gvineje. Tu je otkriven krajolik koji su ljudi oblikovali neprestanim isušivanjem vlažnog tla posljednjih 7.000, a možda i 10.000 godina. U njemu se nalaze dobro sačuvani arheološki ostaci koji svjedoče o tehnološkom skoku iz iskorištavanja samoniklog bilja u poljoprivredni uzgoj bilja (taro, banana i jam) prije oko 6.500 godina. Ti ostaci, poput kultiviranih humaka i isušenih vlažnih područja uz pomoć jaraka prokopanih drvenim oruđem, predstavljaju sjajan primjer preobrazbe poljoprivrede tijekom jako dugog vremenskog razdoblja. Zbog toga je ranopoljoprivredni lokalitet Kuk upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji 2008. godine kao „jedno od rijetkih mjesta na svijetu s arheološkim dokazima neovisnog razvoja poljoprivrede”.
Povijest
Sve do prije oko 100 godina, vlažna područja Kuka su služila za uzgoj banana i korjenastog povrća na isušenom močvarnom tlu, dok su rubovi travnatih dolina bili redovito spaljivani kako bi se održavala dobra ispaša za domaće životinje. Do 1930-ih pristigli su misionari i drugi Europljani u potrazi za zlatom. Odmah nakon nastanka prvih cesta 1950-ih, na ovom području su nikle i prve plantaže kave i čaja.
La Loma, Ganadera, Los Aldamas
La Loma, Ganadera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Los Aldamas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Sgui, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 734 m.
La guerra de Dios
La guerra di Dios je španski crno-bijeli igrani film snimljen 1953. u režiji Rafaela Gila. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Claude Leydu je mladi katolički svećenik koji, nedugo nakon što je završio sjemenište, dolazi na mjesto župnika u rudarskom mjestu. Radnja prikazuje njegove napore da izgladi sukob između siromašnih rudara i bogatog vlasnika rudnika. La guerra di Dios je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nagradu OCIC i Brončani lav.
Colchester (borough)
Colchester je distikt i borough od 183,939 stanovnika na istoku Engleske.
Geografske karakteristike
Colchester se prostire na sjeveroistoku Grofovije Essex, od doline Dedham na sjeveru, koja graniči sa Suffolkom, do otoka Mersea na jugu u estuariju rijeke Colne.
El Salate, Buenavista
El Salate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Colchester (borough)
Geografske karakteristike
Administrativni centar distikta.je grad Colchester po kom je distrikt dobio ime.
El Salate, Buenavista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 438 m.
Colchester (borough)
Historija
Historija borougha usko je povezana sa gradom Colchester, koji je jedan od najstarijih gradova u Engleskoj.
Posești-Ungureni, Prahova
Posești-Ungureni je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova.
Colchester (borough)
Historija
Distikt je formiran nakon administrativne reforme zemlje 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašnjeg Borougha Colchester sa urbanim distriktima West Mersea i Wivenhoe uz ruralni Distrikt Lexden and Winstree.
Posești-Ungureni, Prahova
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Colchester (borough)
Historija
Slikar John Constable naslikao je dosta svojih veduta u dolini Dedham gledajući rijeku Stour.
Nekad je Colchester bio poznat po tekstilnoj industriji, koja je propala. I danas ima nešto pogona elektroindustrije i mašinogradnje industrije koji proizvode visoko tehnološku opremu i mašine i dosta štamparija.
Danas se privreda distikta sve više bazira na sektoru usluga i turizmu.
U gradu Colchester djeluje Univerzitet Essex, osnovan 1961.
La Estacada, Escuinapa
La Estacada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Fantò, Reggio Calabria
Fantò je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
El Tejocote, San Luis de la Paz
El Tejocote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2191 m.
La Cascada, Tapachula
La Cascada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Nuevo Sushila, Ocosingo
Nuevo Sushila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 932 m.
Marchandes d'illusions
Marchandes d'illusions je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1954. godine u režiji Raoula Andréa. Radnja prikazuje svijet prostitucije iz perspektive starije žene (čiji lik tumači Giselle Pascal) koja dvije mlade prostitutke - koje tumače Nicole Courcel i Louise Carletti - nastoji navesti da se prestanu baviti tim poslom.
La Puerta, Cerro Azul
La Puerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cerro Azul.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Postporođajna depresija
Postporođajna depresija (PPD), također poznata kao postnatalna depresija ili poslijeporođajna depresija, vrsta je poremećaja raspoloženja povezanog s porodom koji se može pojaviti kod oba spola. Simptomi mogu uključivati ekstremnu tugu, nisku razinu energije, tjeskobu, epizode plača, razdražljivost i promjene u obrascima spavanja ili prehrane. Početak je obično između tjedan dana i mjesec dana nakon poroda. Postporođajna depresija također može negativno utjecati na novorođeno dijete.
Iako je nepoznat točan uzrok postporođajne depresije, vjeruje se da je uzrok kombinacija fizičkih, emocionalnih, genetskih i društvenih čimbenika. Rizični čimbenici uključuju prethodne epizode postporođajne depresije, bipolarni poremećaj, obiteljsku anamnezu depresije, stres, komplikacije pri porodu, ovisnost o psihoaktivnim tvarima i sl. Dijagnoza se temelji na simptomima. Većina žena doživljava kratko razdoblje zabrinutosti ili nezadovoljstva nakon poroda, ali, ako su simptomi ozbiljni i traju više od dva tjedna, treba posumnjati na postporođajnu depresiju.
Pružanje psihosocijalne podrške značajan je zaštitni faktor u prevenciji postporođajne depresije kod osoba kod kojih postoji rizik od postporođajne depresije. Tretmani većinom uključuju savjetovanje i/ili farmakološko liječenje. Vrste savjetovanja za koje je utvrđeno da su učinkovite uključuju interpersonalnu psihoterapiju, kognitivno bihevioralnu terapiju (KBT) i psihodinamsku terapiju. Nepotvrđeni dokazi upućuju na efikasnost upotrebe selektivnih inhibitora ponovne pohrane serotonina (SSRI).
Postporođajna depresija pogađa otprilike petnaest posto žena nakon poroda. Nadalje, procjenjuje se da ovaj poremećaj raspoloženja pogađa jedan posto do 26 posto novopečenih očeva. Postporođajna psihoza, teži oblik postporođajnog poremećaja raspoloženja, javlja se u otprilike jedne do dvije na 1000 žena nakon poroda. Postporođajna psihoza jedan je od vodećih uzroka ubojstava djece mlađe od godinu dana, a javlja se u oko osam na 100 000 rođenih u Sjedinjenim Državama.
Znakovi upozorenja i simptomi
Simptomi PPD-a mogu se pojaviti bilo kada u prvoj godini nakon poroda. Obično se dijagnoza postporođajne depresije razmatra nakon što simptomi traju najmanje dva tjedna.
Neurobiologija
fMRI studije ukazuju na razlike u moždanoj aktivnosti između majki s postporođajnom depresijom i bez nje. Primjećuje se manja moždana aktivnost u lijevom frontalnom režnju i povećana aktivnost u desnom frontalnom režnju kod žena s dijagnozom PPD-a u usporedbi sa zdravim kontrolnim skupinama. Također se pokazuje smanjena povezanost između vitalnih moždanih struktura, uključujući prednji cingularni korteks, dorzalni lateralni prefrontalni korteks, amigdalu i hipokampus. Razlike u aktivaciji mozga između depresivnih i nedepresivnih majki izraženije su kada su stimulirane emocionalnim znakovima nepovezanima s dojenčadi. Depresivne majke pokazuju veću neuralnu aktivnost u desnoj amigdali prema takvim emocionalnim znakovima, kao i smanjenu povezanost između amigdale i desnog otočnog korteksa. Nedavna otkrića također su identificirala smanjenu aktivnost u prednjem cingularnom korteksu, striatumu, orbitofrontalnom korteksu i insuli kod majki s PPD-om pri gledanju slika vlastite dojenčadi.
Početak i trajanje
Početak postporođajne depresije obično počinje između dva tjedna do mjesec dana nakon poroda. Studija provedena u klinici za mentalno zdravlje u centru grada pokazala je da je 50 posto postporođajnih depresivnih epizoda počelo prije samog poroda. Stoga je u Dijagnostičkom i statističkom priručniku za duševne poremećaje (DSM-5) postporođajna depresija klasificirana ispod "depresivnih poremećaja s peripartalnim početkom", u kojem se "peripartalni početak" definira kao bilo kada tijekom trudnoće ili unutar četiri tjedna nakon poroda. PPD može trajati nekoliko mjeseci ili čak godinu dana. Postporođajna depresija može se pojaviti i kod žena koje su imale spontani pobačaj. Muškarci najčešće dožive postporođajnu depresiju između 3 i 6 mjeseci nakon rođenja djeteta.
Odnos roditelja i djeteta
Postporođajna depresija može ometati proces povezivanja majke i djeteta i negativno utjecati na djetetov razvoj. Također može dovesti do nemara i nedovoljne brige o djeci. Nebriga o djeci može uključivati rutinu hranjenja, spavanja i brige o zdravlju.
U rijetkim slučajevima (oko jedan do dva na 1000), postporođajna depresija se pojavljuje u obliku postporođajna psihoza. U takvim slučajevima, kao i kod žena koje imaju povijest psihijatrijskih oboljenja, može se dogoditi čedomorstvo. U Sjedinjenim Državama, postporođajna depresija jedan je od vodećih uzroka godišnje prijavljene stope incidencije čedomorstva od oko 8 na 100.000 rođenih.
La Joya, Chignahuapan
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2581 m.
Postporođajna depresija
Odnos roditelja i djeteta
Tijekom djetetovog daljnjeg razvoja, postporođajna depresija može utjecati na nepravilnosti u kognitivnim procesima, ponašanju i emocijama. Osim ovih abnormalnosti, djeca koja su odrasla uz roditelja s postporođajnom depresijom također su podložna razvoju agresivnih obrazaca ponašanja.
Postporođajna depresija kod očeva
Postporođajna depresija kod muškaraca nije proučavana tako pomno kao kod žena. Kod očeva se postporođajna depresija obično definira kao "epizoda velikog depresivnog poremećaja (MDD) koja se javlja ubrzo nakon rođenja djeteta". Simptomi postporođajne depresije kod muškaraca su slični kao i kod žena; ekstremna tuga, umor, tjeskoba, razdražljivost i suicidalne misli. Postporođajna depresija kod muškaraca najčešće se pojavljuje 3 do 6 mjeseci nakon poroda, a povezana je s depresijom majke, što znači da ako majka ima postporođajnu depresiju, tada je i otac u većem riziku od razvoja bolesti. Poslijeporođajna depresija kod muškaraca dovodi do povećanog rizika od samoubojstva te negativno utječe na razvoj privrženosti dojenčeta i oca. Muškarci koji imaju PPD mogu pokazati neadekvatnu roditeljsku skrb, uznemirenost i manjak interakcije s dojenčadi. Smanjena interakcija djeteta i oca kasnije može dovesti do kognitivnih problema i problema u ponašanju kod djece.
La Huerta, Ursulo Galván
La Huerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Ursulo Galván.
Postporođajna depresija
Uzroci
Uzrok PPD-a je nepoznat. Hormonske i fizičke promjene, osobna i obiteljska anamneza depresije, te stres zbog brige za novorođenče mogu doprinijeti razvoju postporođajne depresije.
La Huerta, Ursulo Galván
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Postporođajna depresija
Uzroci
Postoje dokazi koji sugeriraju da hormonalne promjene imaju utjecaj u njezinom nastanku. Razumijevanje neuroendokrinoloških karakteristika PPD-a pokazalo se posebnim izazovom zbog velikih fizioloških promjena tijekom trudnoće. Pregledom istraživačkih studija o PPD-u uočeno je da žene s PPD-om imaju dramatičnije promjene u aktivnosti HPA osi, međutim smjer povećanja ili smanjenja specifičnog hormona ostaje mješovit. Neki od proučavanih hormona su estrogen, progesteron, hormon štitnjače, testosteron, hormon koji oslobađa kortikotropin, endorfin i kortizol. Kako razine estrogena i progesterona unutar 24 sata nakon poroda padaju na razine koje su postojale prije trudnoće, a ta nagla promjena može uzrokovati postporođajnu depresiju. Korištenje sintetskog oksitocina, lijeka koji potiče rađanje, povezano je s povećanom stopom postporođajne depresije i anksioznosti.
Često se pretpostavlja da velike životne promjene nakon rođenja djeteta uzrokuju PPD, međutim, malo dokaza podržava ovu hipotezu. Majke koje su imale nekoliko prijašnje djece, a da nisu imale PPD, ipak ga mogu razviti nakon rođenja najmlađeg djeteta. Unatoč biološkim i psihosocijalnim promjenama koje mogu pratiti trudnoću i postporođajno razdoblje, većini žena nije dijagnosticiran PPD. Mnoge majke ne mogu dobiti odmor koji im je potreban za potpuni oporavak od porođaja. Nedostatak sna može dovesti do fizičke nelagode i iscrpljenosti, što može pridonijeti simptomima postporođajne depresije.
Rizični čimbenici
Iako uzroci PPD-a nisu poznati, prepoznat je niz čimbenika koji povećavaju rizik njegove pojave. Ti se rizici mogu podijeliti u dvije kategorije, biološke i psihosocijalne:
Psihosocijalni rizični čimbenici
Istraživanja su također pokazala korelaciju između majčine rase i postporođajne depresije. Pokazalo se da afroameričke majke imaju najveći rizik od PPD-a od 25 posto, dok su azijske majke imale najniži rizik od 11,5 posto. Stope PPD-a za bijelkinje, latinoameričke žene i žene starosjedilačkih naroda se nalaze između. Istraživanje je uključilo kontrolu društvenih čimbenika kao što su dob, prihod, obrazovanje, bračni status i zdravlje bebe.
Seksualna orijentacija je također proučavana kao čimbenik rizika za pojavu postporođajne depresije. U studiji iz 2007. koju su proveli Ross i suradnici, lezbijke i biseksualne majke testirane su na PPD, a zatim uspoređene s uzorkom heteroseksualnih žena. Utvrđeno je da su lezbijke i biseksualne biološke majke imale značajno više rezultate na Edinburškoj skali postporođajne depresije od heteroseksualnih žena. Ove veće stope PPD-a kod lezbijki/biseksualnih majki mogu se objasniti manjom društvenom podrškom, osobito od strane njihovih obitelji i dodatni stres zbog diskriminacije i homofobije u društvu.
Nasilje nad ženama
Meta-analiza koja je uključila istraživanja o povezanosti nasilja i postporođajne depresije pokazala je da nasilje nad ženama povećava učestalost pojave postporođajne depresije. Otprilike svaka treća žena diljem svijeta doživjet će fizičko ili seksualno nasilje u nekom trenutku svog života. Nasilje nad ženama događa se u konfliktnim, postkonfliktnim i nekonfliktnim područjima. Istraživanje je uključivalo samo nasilje koje su doživjele žene od strane muških počinitelja. Nadalje, nasilje nad ženama definirano je kao "svaki čin rodno uvjetovanog nasilja koji rezultira ili će vjerojatno rezultirati tjelesnom, seksualnom ili psihičkom povredom ili patnjom za žene". Psihološki i kulturni čimbenici povezani s povećanom učestalošću postporođajne depresije uključuju obiteljsku anamnezu depresije, stresne životne događaje tijekom ranog puberteta ili trudnoće, pojavu anksioznosti ili depresije tijekom trudnoće i slabu socijalnu podršku. Nasilje nad ženama je kronični stresor, pa se depresija može pojaviti kada netko više nije u stanju reagirati na nasilje.
Kriteriji
Postporođajna depresija u DSM-V poznata je kao "depresivni poremećaj s peripartalnim početkom". Peripartalni početak definira se bilo kada tijekom trudnoće ili unutar četiri tjedna nakon poroda. Više se ne radi razlika između depresivnih epizoda koje se javljaju tijekom trudnoće i onih koje se javljaju nakon poroda. Većina stručnjaka nastavlja postavljati dijagnozu postporođajne depresije s početkom bilo kada unutar prve godine nakon poroda kao početak.
Kriteriji potrebni za dijagnozu postporođajne depresije isti su kao oni potrebni za postavljanje dijagnoze kliničke depresije ili manje depresivne epizode koja nije povezana s porodom. Kriteriji uključuju najmanje pet od sljedećih devet simptoma, koji traju u razdoblja od dva tjedna:
Prevencija
Cochraneov pregled iz 2013. godine pronašao je dokaze da je psihosocijalna ili psihološka intervencija nakon poroda pomogla u smanjenju rizika od postporođajne depresije. Intervencije su uključivale kućne posjete, telefonsku podršku vršnjaka i interpersonalnu psihoterapiju. Podrška je posebno važan aspekt prevencije, budući da depresivne majke obično navode "nedostatak podrške" i "osjećaj izoliranosti" kao uzrok svoje depresije.
Kod rizičnih skupina preporučuje se psihološko savjetovanje. U 2018. 24% područja u Ujedinjenom Kraljevstvu nema pristup uslugama specijalista za perinatalno mentalno zdravlje.
Preventivno liječenje antidepresivima može se razmotriti za one koji su prethodno imali PPD. Međutim, od 2017. dokazi koji podupiru efikasnost takve upotrebe su slabi.
Liječenje
Liječenje blage do umjerene postporođajne depresije uključuje psihološke intervencije ili farmakološke tretmane poput antidepresiva. Žene s umjerenom do teškom depresijom vjerojatno bi imale veću korist od kombinacije psiholoških i medicinskih intervencija. Utvrđeno je da je lagana aerobna vježba korisna za blage i umjerene slučajeve.
Terapija
Individualne i socijalne intervencije jednako su učinkovite u liječenju PPD-a. Socijalne intervencije uključuju individualno savjetovanje i vršnjačku podršku, dok psihološke intervencije uključuju kognitivnu bihevioralnu terapiju (KBT) i interpersonalnu terapiju (IPT). Interpersonalna terapija (IPT) pokazala se učinkovitom u fokusiranju posebno na stvaranje i poboljšanje veze majke i djeteta. Pokazalo se da grupe podrške i grupne terapije usmjerene na psihoedukaciju o postporođajnoj depresiji povećavaju razumijevanje postporođajnih simptoma i često pomažu u pronalaženju daljnjih mogućnosti liječenja. Rezultati nedavnog sustavnog pregleda i meta-analize otkrili su da pružatelji nespecijaliziranih usluga, uključujući savjetnike laike, medicinske sestre, primalje i učitelje bez formalne obuke za intervencije savjetovanja, često pružaju učinkovite usluge populaciji s perinatalnom depresijom i anksioznošću.
Lijekovi
U preglednom radu iz 2010. pronađeno je nekoliko studija lijekova za liječenje PPD-a s malim uzorcima i općenito slabim dokazima. Neki dokazi sugeriraju da će majke s PPD-om reagirati slično kao i osobe s velikim depresivnim poremećajem. Postoje nepouzdani dokazi koji upućuju na to da su selektivni inhibitori ponovne pohrane serotonina (SSRI) učinkovit tretman za postporođajnu depresiju. Najčešće korišten antidepresiv je sertralin, jer vrlo malo njega ulazi u majčino mlijeko i, kao rezultat, u dijete. Međutim, nedavna studija je otkrila da uzimanje sertralina uz korištenje psihoterapije ne donosi nikakvu veću korist. Stoga nije potpuno jasno koji su antidepresivi, ako ih ima, najučinkovitiji u liječenju i za koga bi antidepresivi bili bolja opcija od nefarmakoloških vidova liječenja.
Neke studije pokazuju da bi hormonska terapija mogla biti učinkovita kod žena s PPD-om, proizašla iz hipoteze da pad razine estrogena i progesterona nakon poroda doprinosi simptomima depresije. Međutim, postoje određene kontroverze kod ovog oblika liječenja jer se estrogen ne smije davati osobama koje imaju veći rizik od krvnih ugrušaka, što uključuje žene do 12 tjedana nakon poroda. Međutim, postoje neki dokazi da uporaba estradiolnih flastera može pomoći kod simptoma PPD-a.
Prije 19. stoljeća
Razumijevanje postporođajne depresije u zapadnoj medicini i znanosti razvijalo se tijekom stoljeća. Ideje o raspoloženjima kod žena postojale su već dugo vremena, obično od strane muškaraca. 460. godine prije Krista Hipokrat je pisao o puerperalnoj groznici, uznemirenosti, deliriju i maniji koje su doživjele žene nakon rođenja djeteta. Hipokratove ideje još uvijek se pronalaze u današnjim pogledima na postporođajnu depresiju.
S 19. stoljećem dolazi novi stav o odnosu između ženskih psihičkih bolesti i trudnoće, porođaja ili menstruacije. Charlotte Perkins Gilman objavila je poznatu priču Žute tapete u tom razdoblju. U priči, neimenovana žena piše o svom životu kada je liječi njezin suprug liječnik, John, od histeričnih i depresivnih sklonosti nakon rođenja njihove bebe. Gilman je napisala priču kako bi protestirala protiv društvenog ugnjetavanja žena kao rezultat vlastitog iskustva pacijenta.
Tijekom 19. stoljeća ginekolozi su prihvatili ideju da su ženski reproduktivni organi i prirodni procesi tijekom razdoblja trudnoće odgovorni za "žensko ludilo". Otprilike 10 posto pacijenata u azilima tijekom ovog vremenskog razdoblja povezano je s tim. Tek početkom dvadesetog stoljeća stav znanstvene zajednice se ponovno promijenio: konsenzus među ginekolozima i drugim medicinskim stručnjacima bio je okrenuti se od ideje o bolesnim reproduktivnim organima i umjesto toga prema "znanstvenim teorijama" koje obuhvaćaju sve širu medicinsku perspektivu i pogled na mentalne bolesti.
Pravno priznanje
Poslijeporođajna depresija je sve više prepoznata u društvu, no smatra se da se više sredstava u obliku politika, programa i zdravstvenih ciljeva mora usmjeriti na brigu o osobama s PPD-om.
Uloga stigme
Kada se pojavi stigma o nekoj bolesti, osoba je njome označena i promatrana kao dio stereotipne skupine. Tri su glavna elementa stigmi, 1) problem znanja (neznanje ili dezinformacije), 2) problem stavova (predrasude), 3) problemi ponašanja (diskriminacija). Što se tiče PPD-a, bolest se često ne liječi jer žene navode osjećaj srama zbog traženja pomoći i zabrinute su zbog toga što će biti označene kao "loša majka" ako priznaju da osjećaju depresiju. Iako je postojao prethodni istraživački interes za stigmu povezanu s depresijom, samo nekoliko studija bavilo se stigmom PPD-a. Iako su otkrili neke dosljednosti s prethodnim studijama stigme o mentalnom zdravlju, na primjer, da su muškarci imali višu razinu osobne stigme od žena, većina rezultata PPD-a nije bila u skladu s drugim studijama mentalnog zdravlja. Pretpostavljalo se da bi faktor obrazovanja smanjio pojavnost stigme, ali u stvarnosti nije bilo značajnog utjecaja na nju. Ova studija bila je jaka polazna točka za daljnja istraživanja PPD-a, ali jasno ukazuje na to da je potrebno učiniti više kako bi se saznalo koje su najučinkovitije strategije protiv stigme posebno za PPD.
Kulturna uvjerenja
Na postporođajnu depresiju mogu utjecati sociokulturni čimbenici. Postoje mnogi primjeri raznih kultura i društava koja imaju specifična uvjerenja o njoj. Malajska kultura vjeruje u Hantu Meroyan; duh koji boravi u posteljici i amnionskoj tekućini koji utječe na ženino raspoloženje, apetit, san i slično.
U nekim kulturama se vjeruje da se simptomi postporođajne depresije ili sličnih bolesti mogu izbjeći zaštitnim ritualima u razdoblju nakon rođenja. To može uključivati pružanje organizirane podrške, higijenske skrbi, prehrane, odmora, njege dojenčadi i instrukcija o dojenju. Pokazalo se da su rituali najučinkovitiji kada je takva podrška prihvaćena od strane majke.
Neke Kineskinje sudjeluju u ritualu u kojem provode prvih 30 dana nakon poroda odmarajući se u krevetu, dok se njihova majka ili svekrva brinu o kućanskim obavezama i brizi o djeci. Osim toga, novopečena majka ne smije se kupati ili tuširati, prati kosu, čistiti zube, izlaziti iz kuće, niti biti izložena vjetru.
Mediji
Određeni slučajevi podigli su svijest o važnosti mentalnog zdravlja nakon poroda i privukli pozornost u medijima te doveli do dijaloga o načinima rješavanja i razumijevanja poslijeporođajnog mentalnog zdravlja. Andrea Yates, bivša medicinska sestra, zatrudnjela je prvi put 1993. Nakon što je u narednim godinama rodila petero djece, patila je od teške depresije i imala je mnogo depresivnih epizoda. To je u njoj stvorilo uvjerenje da njezinu djecu treba spasiti, a da ih se može spasiti tako da ih se ubije. Utopila je svoju djecu u kadi jedno po jedno unutar sat vremena. Kada je pozvana na suđenje, izjavila je da je spasila svoju djecu, da im nije htjela nauditi te da će taj postupak pridonijeti porazu Sotone.
Sud je utvrdio da je Yates imala mentalnih problema, a suđenje je potaklo rasprave u društvu o psihičkim bolestima u slučajevima ubojstva i treba li to ublažiti kaznu ili ne. Također je započeo dijalog o ženama koje se protive "majčinskom instinktu" nakon poroda i o samoj definiciji majčinskog instinkta.
Yatesov slučaj dobio je široku medijsku pozornost i usmjerio pažnju na problem čedomorstva. Kroz povijest su i muškarci i žene činili ovaj čin, ali istraživanje čedomorstva od strane majke je opsežnije.
Luc Steins
Luc Steins (Voerendaal, 22. ožujka 1995.), nizozemski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji srednjeg vanjskog. Od 2021. godine igra za francuski Paris Saint-Germain. Karijeru je započeo u Limbourg Lionsima, odakle je prešao u francuski Massy Essonne Handball. Kasnije je igrao za Tremblay-en-France i Fenix Toulouse, prije nego je prešao u Pariz.
Za reprezentaciju Nizozemske debitirao je 2013. godine te je sudjelovao na nekoliko međunarodnih natjecanja. Na EHF Euru 2022. godine, na kojem je Nizozemska ostvarila povijesni plasman, izabran je za najboljeg srednjeg vanjskog na turniru.
Njegov brat, Ivo, također je rukometaš i nizozemski reprezentativac.