cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opština San Juan Bautista Guelache, Oaxaca
San Juan Bautista Guelache je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
The Four Musketeers (film)
The Four Musketeers je britansko-američko-špansko-panamski historijsko-pustolovni film snimljen u režiji Richara Lestera i premijerno prikazan 1974. godine. Predstavlja adaptaciju Tri mušketira, popularnog romana francuskog pisca Alexandrea Dumasa, odnosno nastavak istoimenog popularnog filma iz 1973. godine.
Opština San Juan Bautista Guelache, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4020 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1746 m.
The Four Musketeers (film)
Radnja filma se uglavnom temelji na drugom dijelu Dumasovog romana, te je smještena u period Anglo-francuskog rata od 1627. do 1629. godine. Naslovni protagonisti su grupa francuskih Kraljevskih mušketira na čelu sa mladim d'Artagnanom (koga tumači Michael York, koji se suočavaju sa osvetom zle Milady De Winter (čiji lik Fay Dunaway) čije su planove zaustavili u prethodnom nastavku, a koja ne preza od ničega da bi ih uklonila, bilo fizičkom likvidacijom bilo tako što njima nastoji podmetiti vlastite zločine.
I The Three Muskeeters i The Four Musketeers su originalno trebali biti jedan film za prikazivanje "u komadu". Međutim, tokom snimanja su producenti braća Salkind zaključili da bi ga bolje bilo distribuirati u dva zasebna dijela, odnosno kao dva zasebna filma. Usprkos toga, kritičari su primijetili da je drugi dio, prije svega zato što se čvršće drži Dumasovog predloška i njegovih tragičnih elemenata, mnogo mračniji. U njemu je također daleko veći naglasak stavljen na historijsku, odnosno političku pozadinu zbivanja, što uključuje ne samo dvorske intrige, nego i tadašnje religijske sukobe u Evropi. Autori filma su u tom smislu inzistirali na autentičnosti više od samog Dumasa.
Godine 1989. je snimljen nastavak pod naslovom The Return of the Musketeers koji je ponovno okupio glumačku ekipu i koji se temelji na Dumasovom romanu Dvadeset godina kasnije.
Encinal Uno, Xilitla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 823 m.
Nievole, Pistoia
Nievole je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 352 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Red Lodge, Montana
Red Lodž je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.125, što je 52 (-2,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Arena Blanca, Santo Domingo Teojomulco
La Arena Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Teojomulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1282 m.
Glen Jean, West Virginia
Glen Džin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 210.
Magueyes Verdes, Saltillo
Magueyes Verdes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1895 m.
Scars of Dracula
Scars of Dracula je britanski horor film snimljen 1970. godine u režiji Roya Warda Bakera. Nastao je u produkciji studija Hammer Films i predstavlja šesti po redu nastavak iz njegove serije o vampiru Grofu Drakuli. Naslovnu ulogu ponavlja Christopher Lee, a radnja prikazuje kako je Grof Drakula ponovno oživljen te počinje terorizirati stanovnike svog matičnog kraja u Transilvaniji, prije nego što mu grupa hrabrih pojedinaca stane na kraj. Scars of Dracula je izazvao podijeljena mišljenja među poklonicima serije; dio ga smatra razočaranjem prije svega zbog početka koji je u potpunosti odbacio kontinuitet serije, odnosno ignorirao prethodni nastavak Taste the Blood of Dracula, odnosno izuzetno neuvjerljivih specijalnih efekata; dio, pak, hvali povratak korijenima, odnosno što je scenario daleko bliži motivima i duhu Stokerovog romana. Dio kritičara je, pak, u Scars of Dracula prepoznao prilagođavanje studija Hammer Films kolapsu dotadašnjih cenzorskih standarda, odnosno povećanoj količini eksploatacijskih sadržaja, a što uključuje eksplicitno nasilje i blagu golotinju. Scars of Dracula je zbog toga poznat i kao prvi od Hammerovih filmova koji je od strane američkih cenzora dobio predikat "R", predviđen za starije od 16 godina.
Gloucester
Položaj
Nalazi se u Glosterširu i 46. je grad po veličini u Engleskoj. Nalazi se na istočnoj obali reke Severn, na oko 185 kilometara od Londona.
Istorija
top|thumb|250px|Zapadni kraj katedrale u Glosteru Gloster je postojao u rimsko doba kao Glevum. Osnovan je 48. kao trgovački centar i značajan prelaz preko reke Severn. Car Nerva je 97. celo područje označio kao koloniju. Kolonija je bila za penzionisane legionare i imala je najviši status u carstvu. Legionari bi dobijali okolnu zemlju i mogli bi biti zvani u rat kao pomoćna sila. Glevum je imao mpžda oko 7.000 ljudi.
Kralj Henri II dao je 1155. kraljevskom poveljom Glosteru slobode, kakve su uživali London i Vinčester. Drugom poveljom kralj je dao gradu pravo prolaska rekom Severn. Prvu povelju potvrdio je 1194. kralj Ričard I Lavlje Srce. Kralj Jovan bez Zemlje je svojom poveljom oslobodio grad carina u celoj kraljevini.
Postojale su brojne kasnije kraljevske povelje. Za vreme Engleskog građanskog rata Gloster je bio mesto značajne bitke. Tu se 1643. odvijala Opsada Glostera, u kojoj su pobedili paralamentarci, koji su bili pod opsadom.
Industrija
Gloster ima dugu tradiciju avioindustrije.
Gloster je glavno sedište Čeltenhem end Gloster, trećeg posuđivača novca na zalog.
Vrhovni zapovjednik Oružanih snaga Republike Hrvatske
Zapovijedanje
Zapovijedanje Oružanim snagama u miru, vrhovni zapovjednik ostvaruje preko ministra obrane, koji odgovara vrhovnom zapovjedniku za provedbu zapovijedi i izvješćuje ga o provedbi. U stanju neposredne ugroženosti i ratnom stanju vrhovni zapovjednik izravno izdaje zapovijedi načelniku Glavnog stožera te istodobno obavješćuje ministra obrane o izdanim zapovijedima. Načelnik Glavnog stožera u tom slučaju za provedbu zapovijedi odgovara vrhovnom zapovjedniku. Ako ministar obrane ne provodi zapovijedi vrhovnog zapovjednika, vrhovni zapovjednik može ostvarivati zapovijedanje Oružanim snagama neposredno preko načelnika Glavnog stožera.
Coyotepec, Huejutla de Reyes
Coyotepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Sălăgeni, Grozești
Sălăgeni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Grozești.
Lista univerziteta u Austriji
Sistem visokog obrazovanja u Austriji sastoji se of federalnih univerziteta (Universitäten), privatnih univerziteta (Privatuniversitäten) i visokih škola (Fachhochschulen). Tri vrste institucija funkcionišu na osnovu različitih zakona gdje je jedna od glavnih razlika način financiranja rada institucija. Dvije institucije u Donjoj Austriji imaju specijalan status.
Sălăgeni, Grozești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Ravnoteža (mehanika)
mini|desno|200px| Prema trećem [[Newtonovi zakoni gibanja|Newtonovom zakonu gibanja (zakon akcije i reakcije) ako jedno tijelo djeluje silom na drugo, tada i to drugo tijelo djeluje silom na ono prvo. Te dvije sile jednakog su iznosa, suprotnog smjera i leže na istom pravcu. Normalna sila N (reakcija podloge) je jednaka i suprotna težini tijela m ∙ g, tako da rezultanta sila jednaka 0. Zato se kaže da je to tijelo u stanju mehaničke ravnoteže.]]
mini|desno|200px| Labilna ravnoteža.
mini|desno|200px| Stabilna ravnoteža.
thumb|200px| Indiferentna ravnoteža.
Ravnoteža u mehanici je stanje u kojem su sve sile koje djeluju na neki sustav međusobno neutralizirane. Materijalna je točka u ravnoteži ako je vektorski zbroj sila koje na nju djeluju jednak nuli. Kruto je tijelo u ravnoteži ako je vektorski zbroj svih sila koje na nj djeluju jednak nuli i ako je algebarski zbroj svih momenata sila, s obzirom na svaku od tri bilo koje međusobno okomite osi, jednak nuli. Ravnoteža može biti stabilna, labilna ili indiferentna, već prema tomu je li potencijalna energija sustava minimalna, maksimalna ili pak konstantnoga iznosa. Kada se sustav izvede iz stabilne ravnoteže, on ponovno sam od sebe prelazi u prijašnje stanje; ako se pomakne iz stanja labilne ravnoteže, prijeći će u stanje stabilne ravnoteže, dok će u slučaju indiferentne ravnoteže ostati u onome stanju u koje se dovede.
Dinamička ravnoteža
Općenito se dinamičkom ravnotežom ponekad naziva stanje u kojem se neka veličina tijekom vremena ne mijenja iako se mijenjaju elementi koji ju uvjetuju. Tako su na primjer članovi Sunčeva sustava (planeti) međusobno u dinamičkoj ravnoteži jer imaju stabilne staze.
Sekularna ravnoteža
Kada se u nekom sustavu, na primjer u prirodnom raspadnom nizu, nalazi više radionuklida koji, osim prvoga, nastaju jedan iz drugoga radioaktivnim raspadom, i ako je vrijeme poluraspada T1 radionuklida kojim počinje taj niz vrlo veliko, nakon nekoga se vremena u sustavu uspostavi ravnoteža tako da se svaki radionuklid u nizu jednako brzo stvara (raspadom svojega roditelja) i raspada. Ako se s N1, N2, N3... označe količine radioaktivnih tvari u ravnoteži, a s T1, T2, T3... njihova vremena poluraspada, onda vrijedi jednadžba sekularne ravnoteže radioaktivnoga raspada:
Coyotepec, Huejutla de Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
Ravnoteža (mehanika)
Ravnoteža atmosfere
Ravnoteža atmosfere ili stabilnost atmosfere je stanje u kojem se atmosfera nalazi, obilježeno stanjem čestica zraka. Može biti stabilna, labilna i indiferentna. Ravnoteža je stabilna ako se čestica zraka, pomaknuta nekim impulsom iz svojega položaja prema gore ili dolje, nakon prestanka djelovanja impulsa vraća u početni položaj; labilna je ako se čestica zraka nakon pomaka i dalje udaljuje od početnoga položaja; indiferentna je ako je čestica zraka u novom položaju ponovno u ravnoteži. Ravnoteža ovisi o vertikalnoj razdiobi temperature u atmosferi (stratifikaciji atmosfere). Ako se temperatura zraka koji nije zasićen vodenom parom smanjuje s visinom više od 1 °C na 100 m, ravnoteža je labilna, a ako je smanjenje temperature upravo 1 °C na 100 m (adijabatički temperaturni gradijent), ravnoteža je indiferentna; inače je stabilna.
Taglio, Venezia
Taglio je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Abi Ofarim
thumb|300px|Esther i Abi Ofarim (1968) Abi Ofarim (pravim imenom Abraham Reichstadt, Safed, Britanski Mandat Palestina, 5. oktobra 1937. – München, 4. maja 2018.) je bio izraelski muzičar i plesač. Najpoznatiji je po tome što je sa svojom prvom suprugom Esther bio član pop-dueta Esther & Abi Ofarim, koji je uživao veliku popularnost u Evropi 1960-ih. Od Esther se razveo 1970. godine, a nakon toga mu je na karijeru značajno uticala ovisnost o alkoholu i drogama. Poslije se ženio još dva puta. Njegova dva sina Gila i Tala se takođe bave show-businessom.
Popčevo
Popčevo je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Popčevo je naselje u okviru opštine Strumica.
Prirodni uslovi
Popčevo je smešteno u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 7 kilometara zapadno.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Popčevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 343 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Chianti (masiv)
Geografija
Masiv se proteže od kotline rijeke Arno na jugu (Provincija Firenca) do kotline rijeke Ombrone na sjeveru (Provincija Siena).
Najviši vrh tog niskog brežuljkastog masiva dugog dvadesetak kilometara je San Michele visok 893 metara.
Samo ime Chianti je etrurskog porijekla, po njihovim natpisima se pojavljuje kao Clanti, a današnje ime počelo se upotrebljavati od 8. vijeka kad su se sela po brdima udružila u obrambeni savez poznat pod imenom Lega del Chianti.
Nekad su brda Chiantija bila obrasla šumom i pašnjacima, a danas se po njihovim obroncima uglavnom prostiru vinogradi, jer je taj kraj danas poznat po crnom vinu Chianti.
Fontenouilles
Fontnuj je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 209 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 199 metara (maksimalnoj 199 m, a minimalnoj 141 m).
Nogales, Veracruz
Nogales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 19903 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1276 m.
Gianluigi Buffon
Gianluigi Buffon (Carrara, 28. 1. 1978), bivši talijanski nogometni golman i reprezentativac te svjetski prvak u nogometu. Buffon se danas smatra jednim od najboljih golmana u povijesti. Pelé ga je proglasio jednim od 125 najboljih živućih igrača. Titulu najboljeg golmana Serije A osvajao je rekordnih 8 puta, a IFFHS ga je čak četiri puta proglašavao golmanom godine, uključujući i najboljim golmanom 21. vijeka.
Vidimo se u čitulji
Vidimo se u čitulji je dokumentarni film režisera Janka Baljaka iz 1994. godine. Baziran na knjizi Kriminal koji je izmenio Srbiju, Aleksandra Kneževića i Vojislava Tufegdžića, film govori o naglom porastu kriminala u Srbiji tokom ratova u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini. Film sadrži delove intervjua koji su vođeni sa kriminalcima i policijom 1990-ih godina, uz prikaz fotografija na kojima se vide vođe i članovi kriminalnih bandi.
Sadržaj
Film priča o takozvanim „momcima sa vrelog asfalta“ — prestupnicima koji otvoreno pričaju o svom životu, predstavljajući sebe kao verziju modernog Robina Huda. Film govori o mladim ljudima, koji se u ratom pogođenoj zemlji, povode za lakim sticanjem novca koji im može pružiti raskoš i zadovoljstvo, nasuprot siromaštva, neizvesnosti i straha. Sve to im nudi članstvo u nekoj od bandi. Grbenarević, jedan od najmlađih aktera, to ovako objašnjava:
67
Godina 67. (LXVII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Rufa i Kapitona ili, rjeđe, '''godina 820. Ab urbe condita'''. Oznaka "67." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Ester Ofarim
right|thumb|150px|Esther Ofarim, 1966
Esther Ofarim (אסתר עופרים ) (rođ. 13. juna 1941) je izraelska pjevačica. Rođena u porodici sirijskih Jevreja kao Esther Safed, godine 1959. je upoznala muzičara i plesača Abija Ofarima, za koga se udala i s kojim je počela nastupati kao pop duo Esther & Abi Ofarim. Godine 1960. je imala malu ulogu u američkom filmu Exodus. Godine 1963. je predstavljala Švicarsku na Eurosongu s pjesmom T'en vas pas te osvojila drugo mjesto. Iste godine je s mužem počela nastupati u Zapadnoj Njemačkoj gdje je brzo stekla popularnost, zahvaljujući pjesmama kao što su Morning of my Life. Godine 1968. je njihova pjesma Cinderella Rockefella došla na vrh britanske top-liste. Od muža se razvela 1970. i nastavila solo-karijeru.
Abu Dabi (emirat)
Emirat Abu Dabi (, Imarat Abu Zabi) je jedan od sedam emirata u federaciji Ujedinjeni Arapski Emirati, na jugoistoku Perzijskog zaljeva, ali i ime njegove prijestolnice.
Geografija
mini|lijevo|260px| [[Otok Lulu na pustinjskoj obali]] mini|lijevo|260px| [[Obala pored grada Abu Dabija]] Emirat Abu Dabi je i po teritoriju od 73.060 km² a i po broju stanovnika od 2,334.563 najveći član federacije. Teritorij emirata predstavlja više od 3/4 teritorija cijele federacije. Emirat je poznat po brojnim nalazištima nafte, rasprostanjenih i po kopnu i moru, pa je uz susjedni Dubai, najprosperitetniji član Ujedinjenih Arapskih Emirata.
Bogna, Biella
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 650 m.
Abu Dabi (emirat)
Geografija
Glavni grad emirata istoimeni Abu Dabi, koji je i prijestolnica Ujedinjenih Arapskih Emirata, i drugi po veličini grad u Ujedinjenim Arapskim Emirata. Obala Abu Dabija duga nekih 450 km, proteže se na sjeveru emirata duž Perzijskog zaljeva, to je pustinjski kraj sa brojnim pličinama zvanim sabka (slana močvara) i brojnim otocima kojih ima više od 200. Samo 30% površine emirata je naseljeno, dok je ostatak zemlje pustinja.
Emirat Abu Dabi graniči sa zapada sa Katarom, a sa juga sa Saudijskom Arabijom i Omanom sa istoka. Interno sa na sjeveru graniči sa Emiratom Dubai i u vrlo uskom pojasu sa Emiratom Šardžom.
Emirat je administrativno podjeljen na tri regije: Abu Dabi (Centralna regija), al-Ain (Istočna regija) i al-Garbiju (Zapadna regija), a najveći gradovi su administativni centri istih: al-Ain (51.316), Madinat Zajid (29.095) i Abu Dabi (630.000 u užem dijelu, ili 1,559.000 u metropoli).
Historija
Historija emirata počinje od 18. vijeka sa plemenskim klanom al-Nahjan odnosno al-Bu Falah iz konfederacije Bani Jas, koji su u to vrijeme živjeli u oazi al-Dživi (unutrašnjost Saudijske Arabije). Oni su 1761. pronašli izvor pitke vode na mjestu gdje se danas prostire grad Abu Dabi, pa su se 1795. preselili u taj kraj i tako promjenili svoje sjedište. U to vrijeme tradicionalni rivali Abu Dabija bili su poznati pirati šeici klana al-Kasimi iz Šardže i Ras al-Kajme.
Kako su oni također bili neprijateljski raspoloženi i prema sultanatima Muskat i Oman, vladari Abu Dabija isprva su ušli u savez sa sultanatima. Međutim se tokom 19. vijeka, razvio niz teritorijalnih sukoba između Abu Dabija i Muskata i Omana s druge strane, kao i sa sve snažnijim vahabijama iz Nadžda. Ti sukobi doveli su do niza graničih sporova, od kojih većina još i danas nije riješena.
Iako ih nisu tretirali kao pirate, Britanci su i šeike Abu Dabija natjerali da potpišu opći ugovor o miru i suradnji 1820. odnosno pomorsko primirje 1835., a nakon tog Trajno pomorsko primirje 1853. godine. Vrhunac tog procesa bio je ugovor o suradnji iz 1892. kojim je Britanija stekla kontrolu nad zaljevskim emiratima u vanjskim poslovima i obrani, pa su oni de facto postali njezini protektorati.
U doba duge vladavine šeika Zajida I (1855. – 1908.), Abu Dabi je izrastao u najmoćniji emirat jugoistoka Perzijskog zaljeva, ali su ga u prvoj polovici 20. vijeka pretekli emirati Šardža i Dubai. Kad su Britanci 1968. najavili svoj odlazak iz Perzijskog zaljeva, Emirat Abu Dabi počeo je pregovarati sa drugim emiratima zaljeva, pa i Bahreinom i Katarom, o formiranju devetoročlane federacije. Bahrein i Katar u posljednji trenutak odustali su od tog projekta i postali zasebne nezavisne države 1971. godine. Velika Britanija suspendirala je sve svoje prijašnje ugovore sklopljene sa zaljevskim emiratima, pa se umjesto toga izrodila nova država – Ujedinjeni Arapski Emirati, sa Abu Dabijem u ulozi lidera. Grad Abu Dabi proglašen je privremenom prijestolnicom te federacije, na rok od pet godina. Njegov status produljivan je nekoliko puta, sve dok početkom 1990-ih nije proglašen stalnom nacionalnom prijestolnicom.
Lista vladara Abu Dabija
Emiratom vladaju šeici iz dinastije al-Falahi odnosno al-Nahjan:
Privreda
Ekonomska baza emirata bazira se na proizvodnju sirove nafte. Prve količine nafte u emiratu otkrivene su 1958 kod lokaliteta Um al-Šaif, u moru, na dubini od gotovo 2750 metara. Ta nafta se transportirala podmorskim naftovodom do u to vrijeme nenaseljenog otoka Das, udaljenog oko 32 km zapadno. Danas je na tom mjestu izgrađen glavni tankerski terminal emirata, s pogonima za proizvodnju ukapljenog plina i pratećim objektima. Izvoz nafte sa tog terminala počeo je 1962. Najveća nalazišta na kopnu iz kojih se danas crpe nafta su polja Murban Bab i Bu Hasa, u centralnom dijelu emirata, udaljena 40-65 km od obale. Ona su naftovodom spojena sa obalnim terminalom Džabal-Zana na sjeverozapadu kod planine Zane. Ostala značajna nalazišta nalaze se u moru, to je polje Rul al-Zukum (u pličini Zukum), sjeverozapadno od grada Abu Dabija, koje je također povezano podmorskim naftovodom s otokom Das, i polje Um al-Dalk, sjeverno od Abu Dabija. Ukupne zalihe nafte u emiratu procjenjuju se na oko 1/10 ukupnih svjetskih rezervi.
Danas prihodi Abu Dabija uglavnom dolaze iz dva izvora, od prodaje nafte i financijskih ulaganja po inozemstvu, pa on ima jedan od najviših BDP-a na svijetu. To mu pak omogućuje velika ulaganja, koja su manje više koncentrirana na građevinske projekte velikih razmjera i razvoj kulture. Na početku 21. vijeka, Emirat Abu Dabi fokusirao se oko projekta stvaranja mreže elitnih kulturnih centara širom svijeta, koji bi trebali pomoći promociji turizma kako bi privukli nove goste, ali i zadržali vlastite stanovnike. U sklopu tog se planira urediti arhipelag velik 27 km², kao centar kulture i turizma sa brojnim muzejima (uključujući i filijalu njujorškog Muzeja Guggenheim). Projekt je obilježio kontroverzni sporazum s francuskom vladom, o pružanju stručne pomoći i posuđivanju eksponata iz njihovih depoa, ali i dozvoli da se ime Louvre, iznajmi na period od 30 godina, jednom od otoka i muzeju koji se treba na njemu podići. I pored velikih rasprava, oko idejnih kontroverzi vezanih uz to, emirat ne posustaje u odlučnosti da taj projekt realizira i uđe u fokus međunarodne kulture.
Pored briga i napora oko svog unutrašnjeg razvoja, bogati Emirat Abu Dabi pomaže svojim manje prosperitetnim bratskim emiratima, ali i drugim zemljama arapskog svijeta, kao i pojedinim zemljama u razvoju širom svijeta. Emirat sponzorira rad Istraživačkog centra za proučavanje suhih pustinjskih tla u gradu al-Ain, smještenom u unutrašnjosti, koji se bavi istraživanjem metoda za poboljšanje rasta vegetacije, kao i brojne veterinarske istraživačke centre.
Transport
Pored glavnog grada nalazi se Aerodrom Abu Dabi, koji je značajno dograđen početkom 21. vijeka, tako da je danas drugi po veličini i prometu u Ujedinjenim Arapskim Emiratima, odmah do Aerodroma Dubai. Najveća teretna luka emirata je Zajid (Mena Zajid) smještena na periferiji glavnog grada.
Obrazovanje
U emiratu djeluje i nekoliko univerziteta smještenih u glavnom gradu, između ostalih to su; Univerzitet Ujedinjenih Arapskih Emirata osnovan 1976. i Univerzitet Abu Dabi (2003), kao i filijala pariške Sorbonne (2006).
Sromlje
Sromlje je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Sromlje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Ozolotepec, Teloloapan
Ozolotepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Sromlje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Sromlje je imalo 106 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Ozolotepec, Teloloapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1261 m.
Метковић (Богатић)
Метковић је насеље у Србији у општини Богатић у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 1092 становника.
Демографија
У насељу Метковић живи 995 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,0 година (41,3 код мушкараца и 42,7 код жена). У насељу има 347 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,59.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Opština Urziceni, Ialomița
Urziceni je opština u Rumuniji u okrugu Jalomica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Spuž
Spuž je gradsko naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 1529 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1326 stanovnika).
Demografija
U naselju Spuž živi 1096 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 34,2 godina (34,2 kod muškaraca i 34,2 kod žena). U naselju ima 414 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,69.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Mannarini, Ancona
Mannarini je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Pretor (selo)
Prirodni uslovi
Naselje Pretor je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 40 km zapadno, a od opštinskog središta 16 južno.
Pretor se nalazi u oblasti Donje Prespe, oblasti oko severne obale Prespanskog jezera. Naselje je smešteno na severoistočnoj obali Prespanskog jezera, dok se istočno od naselja počinje izdizati planina Baba. Nadmorska visina naselja je približno 900 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Pretor je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 142 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (97%), a ostalo su mahom Srbi.
La Cieneguilla, Santo Domingo Teojomulco
La Cieneguilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Teojomulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1134 m.
Ildefons Toledski
Život
Ildefons je rođen u uglednoj vizigotskoj porodici u Toledu tokom Viterikove vladavine. Građanski su ratovi besneli vizigotskim kraljevstvom tokom većeg dela Ildefonsovog života. Njegov ujak Eugenije, koji će kasnije postati biskup Toleda, počeo je odgajati pobožnog mladića. Svoju versku karijeru Ildefons je započeo oko 632, kad ga je Eladije (toledski biskup od 615. do 633) zamonašio u agalijskom manastiru izvan grada, a oko 650. bio je imenovan i opatom tog manastira. U toj ulozi Ildefons je prisustvovao na dva sinoda crkve na Iberijskom poluostrvu, tj. na osmom i devetom saboru u Toledu. Kad je 657. umro njegov ujak, biskup Eugenije, Ildefons je izabran za njegovog naslednika na dužnosti toledskog biskupa. Kralj Rekesvint primorao ga je da prihvati taj položaj, kako se sam Ildefons kasnije žalio svom štićeniku i nasledniku, Kviriku od Barselone.
Poznat po svojoj odanosti Devici Mariji, kako se vidi i iz njegovih spisa, Ildefons je navodno doživeo jednu viziju 18. decembra 665. Dok je Ildefons sa svojoj pastvom pevao marijanske pesme, jako svetlo zahvatilo je celu crkvu, zbog čega je većina vernika pobegla. Međutim, biskup je s nekoliko đakona ostao u crkvi; videli su Mariju kako se spušta i seda na biskupski presto. Ona je pohvalila Ildefonsa zbog njegove odanosti i predala mu specijalnu odeždu, koja je pripadala njenom sinu, te naložila biskupu da je nosi samo tokom marijanskih svetkovina. Delom i zbog ove vizije, papa je uzdigao Toledo na rang metropolitanskog sedišta s najvećom crkvenom vlašću na području Iberijskog poluostrva.
Smrt i zaveštanje
Ildefons je umro nakon deset godina na biskupskom tronu i pokopan je u svojoj (i gradskoj) bazilici, toledskoj crkvi Leokadije. Na novom saboru u Toledu odlučeno je da će se 18. decembar slaviti kao marijanski dan, kako bi se obeležila Ildefonsova vizija, premda neki izvori kažu da je taj dan dodat u crkveni kalendar na desetom saboru (na kome je Ildefons učestvovao kao izvestilac), zajedno s danom Blagovesti 25. marta. Čak i tokom muslimanske vlasti u Španiji, kad je ta bazilika bila pretvorena u džamiju, prostor gde se navodno ukazala Marija poštovan je kao svet i bio je posvećen Devici Mariji. Hodočasnici su dolazili u Toledo da vide kamen na koji je Marija stala tokom Ildefonsove vizije. Tokom kasnijih ratova Ildefonsove mošti prenete su u španski grad Zamoru, gde se i danas nalaze, u crkvi svetih Petra i Ildefonsa.
Ildefonsa je na položaju biskupa nasledio Kvirik, kome je Ildefons ranije posvetiospis O večnom devičanstvu (De perpetua virginitate). Julijan, koji će dužnost toledskog biskupa obavljati od 680. do 690, uključio je i Ildefonsov životopis u svoje delo koje je napisao kao nastavak spisa O znamenitim ljudima (De viris illustribus). Ciksila, takođe toledski biskup (774–783), napisao je jedno Ildefonsovo žitije. U 13. veku, dominikanac Rodrigo de Cerrato uključio je Ildefonsa među ljude koje je predstavio n svojim vinjetama.
Ildefons se smatra svecem zaštitnikom Toleda, Zamore i nekoliko manjih gradova. Njegov dan je 23. januara, tj. datum njegove smrti. Misionari s Iberijskog poluostrva proneli su kult sv. Ildefonsa širom sveta, uključujući i poluostrvo sv. Ildefonsa te opštine San Ildefonso, Bulacan i San Ildefonso, Ilocos Sur na Filipinima, San Ildefonso Ixtahuacán u Gvatemali, San Ildefonso, San Vicente u El Salvadoru i San Ildefonso Pueblo, New Mexico.
Teologija i dela
thumb|Kultni kip Ildefonsov (crkva sv. Ildefonsa, [[San Ildefonso, Bulacan, Filipini) ]] Neki smatraju da od Ildefonsa potiče uobičajena praksa u Španiji da se o Mariji govori kao o "Devici" umesto kao o "Našoj Gospi" ili o "Gospi", kao, na primer, u Francuskoj i Italiji. Najvažnije Ildefonsovo delo nosi naslov O večnom devičanstvu Marijinom protiv trojice nevernika (De perpetua virginitate Mariae contra tres infideles), koje se naslanjalo na ranije Jeronimovo delo i koje je steklo središnje mesto u španskoj marijanskoj teologiji. Trojica jeretika odražavala su učenje Eligija, s čijom se teologijom Ildefons nije slagao. Ildefons upotrebljava Isidorov "sinonimni metod" (Synonyma Ciceronis) u teološke svrhe, tj. istu frazu ponavlja na nekoliko različitih, samo na prvi pogled istih načina. Autor tako na retorički snažan način iznosi svoje argumente, a leksikografi i danas proučavaju sinonime koje je Ildefons koristio. On je verovatno i autor vizigotske mise za uznesenje, u gde se objašnjava kako su blagodati dobijene od Isusa veće od čuda koje je izveo, kao što je "nepomognuto uspeće na nebesa". U teološkom smislu, Ildefons je nikejski simbol vere smatrao "znanjem dovoljnim za spasenje" (sufficientem scientiam salutarem) i savezom (foedus) između vernika i boga. Kao Isidor Seviljski pre njega, i Ildefons je smatrao da se tim simbolom vere između vernika i boga uspostavljaju "dva pakta": jedan čini odricanje od đavola, a drugi je izjava same vere. Ildefons je propovedo da se pričest treba često uzimati, što implicira da se prišest po uobičajenoj praksi uzimala retko, te je insistirao na pripremi, što je možda mnoge obeshrabrivalo.
Ildefonsovo delo O znamenitim ljudima (De viris illustribus) nastavak je Isidorovog dela istog naslova. U knjizi nema biblijskih citata, ali zato među životopise poznatih pisaca uključuje i znamenite ljude crkve i civilne uprave, pa i samog Isidora (premda Ildefons kao da ne zna za bolji Isidorov životopis koji je napisao Braulio iz Saragose). U Ildefonsovom delu naglašava se monaški život starijih toledskih biskupa (koji se obrađuju u sedam životopisa). Moderni priređivači, pak, ističu njegovu brigu za pastvu i naglasak na propovedanju (praedicatio). Ildefonsove su biografije postale važan izvor za poznavanje prilika u Toledu u 6. i 7. veku. Pripremio je i jednu antologiju Isidorovoh dela, u kojoj nema Pisma Leudefredu (Epistula ad Leudefredum).
U spisu O pojmu krštenja (De cognitione baptismi) Ildefons objašnjava biblijsko poreklo tajne krštenja te opisuje španske običaje i molitve vezane za krštenje. Delo se zasniva na Avgustinovoj obradi psalama, na moralnim poukama Grgura velikog i na Isidorovim Etimologijama. U vezi s ovim Isidorovim delom, Ildefons se usudio izneti svoje neslaganje s Isidorom u vezi s misama za pokojnike kojima nije priređen obred za pokoj duše. Julijan Toledski u svom eshatološkom Predskazanju budućeg veka (Prognosticon futuri saeculi) sledi Ildefonsovo mišljenje da taj obred može imati efekta. Ildefons je sastavio i spis O napretku duhovne pustinje (De progressu spiritualis deserti), u kojem obrađuje slične teme i krštenje poredi s prelaskom Izraelićana preko Crvenog more, smatrajući ga početkom ličnog duhovnog putovanja.
Sačuvano je nekoliko Ildefonsovih pisama Kviriku iz Barselone. Julijan Toledski u Pohvali Ildefonsa (Elogium Ildefonsi) spominje i dva izgubljena Ildefonsova dela: Dramatska knjiga o vlastitoj ludosti (Liber prosopopoeia imbecillitatis propriae) i Kratak spis o prirodi ličnosti Oca, Sina i Duha svetoga. Prvi je traktat verovatno bio ispovednički monolog i dijalog i možda je poslužio ka uzor Valeriju od Bierza. Drugi spis bavio se monotelitizmom, jeresi koja pojavila u to doba.
Such a Shame
"Such a Shame" je singl britanskog benda Talk Talk premijerno objavljen u ožujku 1984. godine kao drugi singl s albuma It's My Life. Singl je objavljen kao 7" i 12" singlica, a snimljen je tokom 1983. godine. Retrospektivno gledano, "Such a Shame" je bio Talk Talkov najuspješniji međunarodni singl (Top 10 u čak pet zemalja, uključujuć i prvo mjesto u Švicarskoj), no u Britaniji i Sjedinjenim Državama nije ostvario zapaženi plasman. Ovaj je singl iznimno doprinio porastu popularnosti benda, što je rezultiralo njihovom promjenom stila i otklonom od novovalnog izričaja.
Godine 1990., "Such a Shame" je reizdan kao singl u sklopu kompilacije Natural History: The Very Best of Talk Talk.
Tekst
Autor teksta je frontmen benda Mark Hollis. Inspiraciju je dobio čitajući knjigu The Dice Man, američkog pisca Lukea Rhineharta, koja je ujedno i jedna od njegovih najdražih knjiga. Kada je jednom upitam što ga je točno navelo da pjesmom replicira na Rhienhartovu knjigu, Hollis je odgovorio: "Dobra knjiga, ali ne bih preporučio takav životni stil."
Carlentini, Siracusa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14900 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Preljubje
Preljublje je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Preljublje pripada opštini Resan.
Prirodni uslovi
Naselje Preljublje je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 45 km zapadno, a od opštinskog središta 14 južno.
Preljublje se nalazi u oblasti Gornje Prespe, oblasti oko zapadne i severne obale Prespanskog jezera. Naselje je smešteno u zapadnom delu polja, koje se pruža severnom stranom jezera. Zapadno od naselja se izdiže planina Galičica. Nadmorska visina naselja je približno 900 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Preljublje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 16 stanovnika.
Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
La Esperanza, Xilitla
La Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 751 m.
Yummy Yummy Yummy
"Yummy Yummy Yummy" je bubblegum pop pjesma koju su napisali Arthur Resnick i Joey Levine, a koju je 1968. snimio bend Ohio Express. Ta je verzija uspjela doći na 4. mjesto američke i 5. mjesto britanske top-liste najprodavanijih singlica. Predstavlja jednu od najpoznatijih pjesama s kraja 1960-ih, a zbog svog nepretencioznog i "šašavog" teksta (naslov doslovno znači "njam njam njam") se smatra svojevrsnim klasikom bubblegum popa. Ponekad se koristila za reklame slatkiša, ali i u satiričke svrhe, kao u slučaju dokumentarnog filma Super Size Me.
Mnogo puta je obrađivana, a jednu od obrada je 1988. u rock stilu pod naslovom Sami napisao Bora Đorđević, a izvela Viktorija.
Presil
Presil je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Presil pripada opštini Kruševo.
Robinson Crusoe (film, 1954)
Robinson Crusoe, također poznat i pod naslovom Avanture Robinsona Cruosea ('Aventuras de Robinson Crusoe), je meksički igrani film snimljen 1954. u režiji Luisa Buñuela. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana engleskog pisca Daniela Defoea. Naslovni protagonist, koga tumači Dan O'Herlihy, je engleski pomorac koji sredinom 17. vijeka preživi brodolom na Atlantiku te završi na pustom otoku. Radnja prikazuje kako zahvaljujući domišljatosti uspijeva preživjeti, ali muz godine usamljenosti usamljenosti nagrizaju razum sve dok sticajem okolnosti ne upozna domoroca (čiji lik tumači Jaime Fernández) kome nadjene ime Petko.
Presil
Prirodni uslovi
Naselje Presil je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 30 km zapadno.
Presil se nalazi na zapadnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na istoku ravničarski, dok se ka zapadu izdižu najjužnija brda Buševe planine. Južno od naselja protiče Crna reka, koja na datom mestu iz planinskog ulazi u ravničarski predeo Pelagonije. Nadmorska visina naselja je približno 640 metara.
Robinson Crusoe (film, 1954)
Robinson Crusoe je predstavljao prvi Buñuelov film u boji, te se često navodi kao jedan od "komercijalnijih", odnosno konvencionalnijih ostvarenja njegove filmografije. Producenti su originalno htjeli za naslovnu ulogu iskoristiti Orsona Wellesa, ali ih je Buñuel od toga uspio odgovoriti tvrdeći da je Welles "previše gojazan". Umjesto toga mu je Wellesov Macbeth dao ideju umjesto njega angažira O'Herlihyja, koji je u tom filmu bio tumačio ulogu MacDuffa. Crusoe se snimao na lokacijama kraj grada Manzanillo na pacifičkoj obali Meksika, pri čemu su glumci i ekipa morali voditi računa o opasnostima od dizenterije, malarije i raznih opasnih životinja. O'Herlihy je kasnije tvrdio da se film snimao bez konvencionalnog scenarija, odnosno da su razne scene postavljane od strane Buñuela nakon što je slušao sugestije glumaca. Film je snimljen u dvije posebne verzije - na engleskom i na španskom jeziku. Originalno se trebao distribuirati krajem 1952. godine, ali je njegova premijera zbog raznih razloga odgađana dvije godine. Na kraju je O'Herlihy za svoju ulogu nominiran za Oscara.
Presil
Prirodni uslovi
Klima u naselju je kontinentalna.
Drenovac (Vranje)
Drenovac je naseljeno mesto grada Vranja u Srbiji u Pčinjskom okrugu. Nalazi se na krajnjem jugu Poljanice, od Vlasa udaljeno oko 8, a od Vranja oko 16 km. Ime je dobilo po drenu koji ovde obilato uspeva. Prema popisu iz 2002. bilo je 167 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 288 stanovnika).
Presil
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Presil je imao 444 stanovnika.
Drenovac (Vranje)
Geografija
Drenovac je razmešten u izvorišnom delu Veternice i oko Jezerskog potoka, Manastirske doline, Biljaničke reke, Dubovice, Livadske doline i Repušnice. Selo je razbijenog tipa, a ističu se Donja mahala, Rekari, Gornja mahala, Livade i Jasenovica.
Presil
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (88%), dok su u manjini Turci (7%) i etnički Makedonci (5%). Do prve polovine 20. veka isključivo stanovništvo u naselju bili su Turci, koji su potom spontano iselili u maticu.
Većinska veroispovest u naselju je islam, a manjinska pravoslavlje.
Drenovac (Vranje)
Istorija
Po predanju, sa leve strane Veternice, blizu stare granice, postojao je grad (ne zna se čiji) i to mesto zovu Gradište. Na levoj strani Manastirske doline postojao je manastir po kome je dolina dobila ime, za koji se tvrdilo da je bio "latinski“ a ostaci se vide i danas, seljaci to mesto zovu Sveti Đorđe. U Gornjoj mahali pominje se staro groblje iz vremena pre dolaska sadašnjih stanovnika Drenovca. Selište, o čijim žiteljima se na zna ništa, je sa desne strane Livadske reke, gde ima ostataka zidina i gde su nalaženi razni stari metalni novčići i predmeti. Staro Drenovačko selo bilo je iznad ovog selišta, a ovde su u početku živeli prvi doseljenici, dok ga nisu zapalili Arnauti pa se stanovnici spustili bliže Veternici i tu formirali novo selo. Kasnije su počeli da se vraćaju svojim njivama, šumama i pašnjacima, te su napistili dolinu Veternice, kako iz ekonomskih razloga tako i zbog stalnog uznemiravanja od strane Turaka i Arnauta kojima su bili smetnja na putu pored reke.
Demografija
U naselju Drenovac živi 161 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 57,2 godina (53,9 kod muškaraca i 60,7 kod žena). U naselju ima 79 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,11.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Život
Selo ima dosta oranica, pašnjaka i listopadne šume, pa su se stanovnici bavili ratarstvom, voćarstvom (poznati su Drenovački orasi), stočarstvom i gorosečom. Kao selo Poljanice najbliže pozicionirano Vranju, bilo je u prednosti da svoje poljoprivredne proizvode, stoku i drva lakše proda u Vranje. Ispod samog Grota i oko prevoja Goč u novije vreme zasađene su četinarske šume, pretežno smrča, bor i ariš. Poznati izvori vode u selu su Totoan, Mirkovac, Mrtvic, Virina, Kovanluk i Stojanov kladanac. Pored zgrade nekadašnje mehane, gde je sada Mesna kancelarija, postojao je izvor koji je kasnije kaptiran i urađen kao česma sa kvalitetnom planinskom vodom, što je jedina ovakva česma pored puta na celom potezu od Vranja do Vlasa. Posle oslobođenja od Turaka 1878. godine, pa sve do 1955. godine, Drenovac je bio sedište istoimene opštine. Sada je sedište Mesne zajednice za ovo selo, kao i za Dobrejance i Sikirje.
Bubblegum pop
Bubblegum pop, također poznat kao bubblegum rock ili jednostavno bubblegum je žanr popularne glazbe. Glavne karakteristike bubblegum popa su plesni ritmovi, lakopamtljive melodije, jednostavnne strukture od tri akorda i ponavljajući riffovi na gitari. Također ga karakteriziraju i laki tekstovi, često nepovezani sa stvarnošću, a tematički su usredotočeni na ljubav i udvaranje. Taj stil glazbe najčešće slušaju mlađa djeca, ali i adolescenti koji se kroz tu glazbu prisjećaju mladosti. Bubblegum pop je sličan bubblegum danceu (podžanru eurodancea) s kojim djele vesele teme i pamtljive melodije.
Senoni
Cezar ih je pokorio u periodu između 53. i 51. pne. nakon što su prognali Kavatina (Cavarinus), poglavicu koga je bio postavio.
George Gabriel Stokes
George Gabriel Stokes (Skreen, 13. augusta 1819. – Cambridge, 1. februara 1903.), irsko-engleski matematičar i fizičar. Profesor matematike na Sveučilištu u Cambridgeu. Bio je tajnik (1854. – 1885.) i predsjednik (1885. – 1890.) Kraljevskog društva (eng. Royal Society). Autor je značajnih radova iz matematike (Stokesov teorem u analizi) i fizike (Stokesov zakon u hidrodinamici i optici). Dao je značajan doprinos razumijevanju dinamike fluida. Bavio se istraživanjem viskoznosti fluida i pridonio formulaciji jednadžba koje opisuju viskoznost (1845.), a koje se danas nazivaju Navier-Stokesove jednadžbe. Proučavajući površinske valove, razvio je nelinearnu teoriju solitona (1847.), vrlo intenzivih električnih i magnetskih polja stvorenih u svojstvenim rezonantnim područjima na mjestima znatnijih promjena koncentracije plazme izazvanih međudjelovanjem valova i čestica, te izveo izraz za grupnu brzinu valova (1876.), prvi je teorijski istraživao unutarnje valove (1847.). Važno je i njegovo proučavanje promjena sile teže na površini Zemlje (1849.). mini|200px|lijevo|Stokesov zakon, u [[hidrodinamika|hidrodinamici: strujnice i sile.]]
Senoni
Senoni se javljaju i u ranijem periodu rimske historije, odnosno pod tim imenom je navođeno nomadsko galsko pleme koje je u 4. vijeku pne. pod Brenom došlo na istočnu obalu Jadrana i odatle istjeralo Umbre, naselivši se na području od današnjeg Forlija do Ancone. Tadašnje je područje nazvano ager gallicus, a osnovan je i grad Senna Gallica, danas poznat kao Senigallia. Tradicija navodi da su upravo ti Senoni godine 390. pne. nanijeli katastrofalni poraz Rimljanima te osvojili i opljačkali Rim. Godine 283. pne. ih je pokorio Publije Kornelije Dolabela. Da li su ti Senoni isti kao i Senoni koje je pokorio Cezar je predmet historijske rasprave.
George Gabriel Stokes
Stokesov zakon
Stokesov zakon, u hidrodinamici, glasi: sferno tijelo koje se giba u viskoznoj tekućini svladava silu otpora Fd koja iznosi:
gdje je: η - dinamička viskoznost, v - brzina tijela, r - polumjer.
Stokesov zakon, u optici, glasi: valna duljina luminiscentnoga zračenja uvijek je veća ili jednaka valnoj duljini istovrsnoga zračenja koje ju je izazvalo.
Coyuco Nuevo, Huejutla de Reyes
Coyuco Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Stari Grad v Podbočju
Stari Grad v Podbočju je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Stari Grad v Podbočju se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Stari Grad v Podbočju je imao 6 stanovnika.
Linden, Indiana
Linden je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 759, što je 59 (8,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ejido Rancho Ojo Laguna, Chihuahua
Ejido Rancho Ojo Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1599 m.
Dunsum
Dunzum je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 62 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054025.
Duga Luka
Duga Luka može biti:
Obiettivo II, Pistoia
Obiettivo II je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Dulan
Dulan može označavati:
Obiettivo II, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
When Dinosaurs Ruled the Earth
Film je nastao u produkciji studija Hamme Films, velikim dijelom potaknut nastojanjem da se ponovi uspjeh njihovog velikog hita One Million Years B.C. iz 1966. godine sa Raquel Welch. Od tog filma je ponovio osnovnu formulu - radnja smještena u prahistoriju u kojoj pećinski ljdui anakronistički žive zajedno sa dinosaurima i drugim oblicima megafaune koji su bili izumrli desecima miliona godina prije nastanka prvih homo sapiensa, odnosno da su glavni likovi mlade i privlačne žene odjevene u oskudne kostime nalik na bikinije. Kao i prethodni film, i When Dinosaurs Ruled the Earth je snimljen na Kanarskim Otocima čija je neobična flora mogla lako "glumiti" prahistorijsku, a dinosauri i druga drevna stvorenja su oživljena uz pomoć stop animacije. Specifičnost filma je u i tome da su autori, nastojeći mu dati određenu uvjerljivost, stvorili umjetni jezik kojim govore likovi. Film je postigao određeni komercijalni uspjeh, mada Vetri, za razliku od Welch, nije postala globalni seks simbol. Kasnije je nagrađen Oscarom za najbolje specijalne efekte.
San Andrés de la Cal, Tepoztlán
San Andrés de la Cal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tepoztlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1499 m.