cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hermann Neubacher
O Draži Mihailoviću
Nojbaher ocenjuje da je saradnja sa Nemcima uz istovremenu antinemačku propagandu štetila Mihailovićevom pokretu i slabila ga:
Prema Nojbaheru, Draža je krajem 1944. mislio samo na jednu stvar: "kako da se bez borbe dokopa strateški ključnih mesta u zemlji, koja su se još nalazila u nemačkim rukama."
O Milanu Nediću
Hermann Neubacher, u skladu sa interesima Berlina, pravda glavnog nemačkog kolaboranta Milana Nedića. Nojbaher bezlično govori o "uništavanju Srba i streljanju talaca", ne konstatujući direktnu odgovornost nacističke Njemačke za stvaranje NDH, kao i za saučešće njemačkih vojnih, policijskih i obavještajnih organa u široko rasprostranjenim ustaškim zločinima nad Srbima, Jevrejima i Romima:
O odnosu Nedića i Mihailovića
Nojbaher je pokušavao da ojača položaj predsednika kvislinške vlade Nedića, i zbliži Mihailovića sa Nedićem u borbi protiv komunizma. Nojbaher piše da je Nedić u početku bio ljubomoran na njegovo zbližavanje s Dražom:
O sukobu partizana i četnika
Nojbaher ovako vidi sukob četnika i partizana i razloge četničke "nevoljne" kolaboracije:
O saradnji četnika sa Nemcima
Nojbaher svedoči o nemačkoj saradnji sa četnicima na terenu, koju je Hitler zabranjivao:
Nojbaher naglašava koliko je bila bitna uloga Mihailovićevih četnika u borbi protiv partizana i pacifikaciji Srbije:
O saradnji partizana sa Nemcima
Nojbaher također kaže da su partizani "možda iz taktičkih razloga sklapali dogovore" sa Nemcima:
Kosmos-1538
Kosmos-1538 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1538 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. februara 1984. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 700 kilograma. Kosmos-1538 je bio komunikacioni satelit.
Las Maravillas (razvrstavanje)
Las Maravillas ima više značenja:
Fondo, Ferrara
Fondo je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Copalito (razvrstavanje)
Copalito ima više značenja:
Andy Serkis
Utjelovio je Golluma u filmskoj trilogiji Gospodar prstenova Petera Jacksona, za što je nagrađen Nagradom Saturn za najboljeg sporednog glumca (drugi dio trilogije, Gospodar prstenova: Dvije kule). Dao je također pokrete i glas King Kongu u Jacksonovom remakeu filma iz 2005. U filmu Prestiž Christophera Nolana odigrao je ulogu asistenta Nikole Tesle. Serkis će ponoviti ulogu Golluma u filmu Hobit 2011. godine.
Rani život
Andy Serkis je rođen u Ruislip Manoru, Middlesex, Engleska. Majka mu je Engleskinja, a otac ginekolog iračko-armenskog porijekla. Studirao je vizualne umjetnosti.
Karijera
Serkisova najpoznatija uloga je uloga Sméagola/Golluma, u filmskoj trilogiji Gospodar prstenova (2001-2003), te uloga naslovnog lika u remakeu filma King Kong iz 2005. godine, oboje u režiji Petera Jacksona. U oba Serkis daje glas i pokrete navedenim likovima, korištenjem računalno generirane slike (CGI) i motion capture tehnologije. Pokrete i glas Serkis je dao i u nekoliko računalnih igara (Heavenly Sword).
Njegova uloga u trilogiji izazvala je debatu oko CGI-generirane glume. Neki su kritičari smatrali da bi Serkis trebao biti dobiti Oskara za sporednu ulogu, međutim prevladalo je mišljenje da se ipak radi o djelomično animiranom liku.
Jedna od njegovih prvih pojava na velikom platnu je uloga u filmu The Jolly Boys' Last Stand uz Sachu Baron Cohena.
Serkis je jedan od intervjuiranih umjetnika koji govore o Nikoli Tesli u eksperimentalnom animirano-dokumentarnom interaktivnom filmu Mehaničke figure Helene Bulaja.
U biografskom filmu Sex & Drugs & Rock & Roll (2010) redatelja Mat Whitecrossa glumi punk-rock zvijezdu Ian Duryja.
U 2011. godini Serkis će opet odigrati ulogu Smeagola/Golluma u filmu Hobit, kojega će nakon odustajanja Guillerma del Toro režirati Peter Jackson.
Tom Wilkinson
Tom Wilkinson OBE (12. prosinca 1948.), engleski filmski glumac, osvajač nagrade BAFTA i dva puta nominiran za Oscara.
Campudulimu, Sassari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Tom Wilkinson
Rodio se kao Thomas Jeffery Wilkinson u Leedsu, kao sin Thomasa Wilkinsona Sr., farmera. Pohađao je Kraljevsku akademiju za dramsku umjetnost. Na filmu glumi od 1976. godine te je do sada ostvario 57 uloga, a nominiran je za brojna filmska priznanja. Njegov put do slave bio je jako dug, te su mu kritičari dali zasluge tek nakon BBC-eve produkcije iz 1994. godine. Glumio je u nizu filmova, kao što su: Egzorcizam Emily Rose, Michael Clayton, Skidajte se do kraja, Crni vitez, Djevojka s bisernom naušnicom, Gas do daske, Operacija Valkira i još mnogo naslova. BAFTU je osvojio kao najbolji sporedni glumac u filmu "Skidajte se do kraja". Među njegovim glumačkim partnerima su glumci: Robert Carlyle, Jackie Chan, Martin Lawrence, Colin Firth, George Clooney. Iako posjeduje nekoliko egzotičnih nekretnina diljem svijeta, Tom danas mirno živi u Londonu sa suprugom Dianom, glumicom i njihove dvije kćerke, Alice i Mollie.
Čitluk (Promina)
Čitluk je naselje u sastavu Općine Promina, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalazi se oko 1,5 kilometar sjeverozapadno od Oklaja.
Tom Wilkinson
31. prosinca 2004. za zasluge u drami postao je Časnik Britanskog Carstva (Officer of the British Empire.)
Čitluk (Promina)
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 112 stanovnika.
Andy Serkis
Privatni život
Serkis živi u Crouch Endu u sjevernom Londonu sa svojom suprugom, glumicom Lorraine Ashbourne, i njihovo troje djece: Rubyjem (rođ. 1998), Sonnyjem (rođ. 2000) i Louisom (rođ. 2004).
Serkis je vegetarijanac, ali je jeo ribu tijekom snimanja filmske trilogije Gospodar prstenova, o čemu piše u svojoj knjizi Gollum: How We Made Movie Magic (2004). Privlače ga ideje karmičkih mougžnosti prijenosa energije, osobito "ideja da tvoja energija nastavlja živjeti nakon tebe".
Independencia y Revolución, González
Independencia y Revolución je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
BUtterfield 8
Taylor je, slično kao i njen tadašnji muž Eddie Fisher, koji je sa njom bio nastupio u ulozi najboljeg prijatelja, duboko prezirala film. Oboje su smatrali kako njen lik i dijelovi zapleta imaju prevelike sličnosti sa stvarnim životom, odnosno time da je Fisher radi Taylor nedugo prije bio napustio suprugu Debbie Reynolds, izazvavši negativne reakcije u dijelu američke javnosti. Taylor je na snimanje pristala isključivo zato da što prije ispuni ugovorne obaveze prema studiju MGM, a kako bi mogla početi snimati Kleopatru. Ironijom sudbine, upravo joj je ta uloga, nakon četiri prethodne nominacije, donijela Oscara za najbolju glumicu. Taylor je i nakon toga nastavila izražavati nezadovoljstvo filmom.
Bottai, Firenze
Bottai je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 358 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Bristow, Iowa
Bristou je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 160 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 160 stanovnika, što je 42 (20,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jevrem Simić
Jevrem Ješa Simić (?-1944) je bio četnički pukovnik i saradnik okupatora u drugom svetskom ratu.
Predratna biografija
Bio u 43. klasi niže Vojne akademije sa Dražom Mihailovićem. Učestvovao je u oba balkanska rata, kao i u Prvom svetskom ratu. Pred Drugi svetski rat penzionisan kao artiljerijski pukovnik. Jedno vreme radio kao i direktor firme "Hanau" u Beogradu.
Drugi svetski rat
Za vreme Aprilskog rata, krio se u Beogradu. Simić ostaje u Beogradu sve do februara 1943. godine, kada je stigao u štab Draže Mihailovića, koji ga postavlja za inspektora Vrhovne Komande.
Saradnja sa Nemcima
thumb|Zone odgovornosti četničkih komandanata u okupiranoj Srbiji, prema sporazumu sa Nemcima 1943. Jevrem Simić i [[Nikola Kalabić (roze), Vojislav Lukačević (plavo), Ljuba Jovanović Patak (zeleno) i Mihailo Čačić (sivo).]]
27. novembra 1943. godine Jevrem Simić i Nikola Kalabić su zajedno potpisali ugovor sa predstavnicima Wehrmachta o zajedničkoj borbi protiv partizana. Ugovor je, između ostalog, imao sledeće stavke:
Kvint Fabije Maksim Alobrogik
Kvint Fabije Maksim Alobrogik (Quintus Fabius Maximus Allobrogicus, 2. vijek pne.) bio je rimski vojskovođa i političar. Pripadao je patricijskoj porodici Fabijevaca, a otac mu je bio Kvint Fabije Maksim Emilijan, izabran za konzula godine 145. pne. I sam Fabije je izabran za konzula 121. pne. kada je zajedno s Gnejem Domicijem Ahenobarbom u Transalpinska Galija|Transalpinskoj Galiji vodio pohode protiv Arverna i Alobroga. Za uspjehe protiv potonjih je Fabije dobio cognomen Alobrogik (Allobrogicus).
Jevrem Simić
Saradnja sa Nemcima
mini|Posmrtni ostaci [[pokolj u Vraniću|ubijenih u Vraniću, prilikom ekshumacije iz zajedničke grobnice u njivi radi sahrane na groblju.]]
Nakon dogovorene saradnje sa Nemcima, u drugoj polovini decembra 1943. južno od Beograda provedena je akcija "čišćenja komunista". Koordinatori akcije bili su pukovnik Jevrem Simić, generalni inspektor četničkih odreda i Nikola Kalabić, komandant Korpusa gorske garde, koji su izvršili koncentraciju jedinica i otpočeli takozvano "čišćenje terena". Tokom ove akcije izvršeni su svirepi četnički zločini: Pokolj u Vraniću, pokolj u Boleču i drugim mestima.
Radoslav Đurić je iz svog obaveštajnog centra u Beogradu 1943. godine doznao da je Ješa Simić u službi Gestapoa i da je dobio 500.000 dinara. On je izvestio generala Mihailovića da je Simić u službi Gestapoa i da ga na osnovu tih podataka ne može primiti kao inspektora i ako se pojavi na njegovoj teritoriji da će kao nemački špijun biti uhapšen. Mihailović je odgovorio da dobro poznaje Simića, da je njegov klasni drug, ali Simić se nije pojavio na Đurićevom sektoru.
15. januara 1944. Jevrem Simić izveštava generala Dražu Mihailovića da njegov komandant Oplenačke brigade, Tihomir Jovanović Karađorđe, kolje po selima:
17. januara 1944. je ponovo potpisan sporazum između Vermahta i inspektora četničkih odreda Draže Mihailovića, pukovnika Jevrema Simića, o zajedničkoj borbi protiv partizana i prekidu veze sa Saveznicima:
U istom sporazumu se kaže da niže starešine pukovnika Simića koje ovaj sporazum ne priznaju, treba da budu odstranjene sa ugovornog područja.
U pismu od 18. aprila 1944. poslatom generalu Mihailoviću, pukovnik Simić izvještava o borbama koje njemačko-bugarske okupacione snage, zajedno sa ravnogorskim četnicima, Srpskim dobrovoljačkim korpusom i Nedićevom SDS, vode protiv jedinica NOVJ u jugozapadnoj Srbiji:
Smrt
Simić je ubijen iste 1944. godine od strane četnika dok je prolazio kroz Rakovićevu teritoriju. Mihailović je na suđenju ovako opisao Simićevu smrt:
Grigorije Nazijanski
Grigorije Nazijanski (grč. Γρηγόριος Ναζιανζηνός, oko 330–oko 389), poznat i kao Grigorije iz Nazijanzaili Grigorije Teolog (Γρηγόριος ὁ Θεολόγος) bio je jedan od ranih crkvenih otaca i, uz Vasilija iz Cezareje i Grigorija Niskog, jedan od trojice "velikih Kapadokijaca".
El Sufrimiento, Encarnación de Díaz
El Sufrimiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Grigorije Nazijanski
Njegova odbrana doktrine o Svetoj Trojici (tj. boga kao Oca, Sina i Svetoga duha) učinila ga je jednim od najvećih branitelja ortodoksije u njenom sukobu sa arijanstvom.
El Sufrimiento, Encarnación de Díaz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1992 m.
Grigorije Nazijanski
Mladost
Grigorijev otac, koji je nosio isto ime, prvobitno je pripadao jednoj monoteističkoj sekti (Hypsistarii), ali se preobratio u hrišćanstvo pod uticajem svoje žene hrišćanke. Uskoro su ga posvetili za episkopa njegovog rodnoga grada, Nazijanza u Kapadokiji (tačan lokacija ovoga grada ostaje nepoznata), episkopi koji su bili na putu ka Nikejskom saboru 325. godine. Rođen nekoliko godina kasnije, Grigorije je tako odrastao u hrišćanskoj i klerikalnoj porodici. Ipak, dobio je ne samo religijsko nego i klasično obrazovanje, studirajući prvo u Cezareji, glavnom gradu Kapadokije, zatim na kratko u Aleksandriji, te najzad u Atini (oko 351–356). Bio je blizak prijatelj Vasilija iz Cezareje, s kojim je zajedno studirao, i u svom panegiriku povodom Vasilijeve smrti 379. godine dao je živu sliku studentskog života u to doba. Među drugim značajnim savremenicima koje je kao student sreo u Atini bio je i budući rimski car Julijan, koji će tokom svoje kratkotrajne dvogodišnje vladavine pokušati da oživi paganstvo. Ubrzo po povratku u Kapadokiju, Grigorije se pridružio monaškoj zajednici koju je osnovao Vasilije Veliki u Anesiju na Pontu. Tokom ovog perioda, kako bi se sačuvala misao velikog aleksandrijskog teologa Origena, čija su mnoga spekulativna stajališta bila oštro kritikovana, Grigorije i Vasilije sarađivali su na izdavanju spisa Philocalia, antologije odlomaka iz teoloških i bogoslužnih Origenovih dela.
Sveštenik
thumb|130px|left|[[Andrej Rubljov, Grigorije iz Nazijanza, 1408]]
Godine 362. Grigorije se posvetio za sveštenika kako bi pomagao svom ocu, premda je zatim otišao u Anesi na dalje pripreme, i tamo je ostao da uskrsa sledeće godine. Tokom narednih deset godina delovao je u Nazijanzu podržavajući Vasilija – koji je prvo bio prezviter, a od 370. do 379. godine i cezarejski arhiepiskop – u njegovim sukobima sa ličnim rivalima, sa arijancima (koji su poricali božansku prirodu Hrista i bili poluorigenovci) i sa arijanskim carem Valensom. Vasilije je pokušavao da povrati kontrolu nad crkvom bar u delu nove provincije Kapadokije druge (Cappadocia Secunda), koju je stvorio Valens s ciljem da umanji autoritet ortodoksnih episkopa. Grigorije, našavši se pod pritiskom od strane Vasilija da mu pomogne u ovom sukobu, nevoljno je prihvatio posvećenje za episkopa (372) u selu Sasimi. Međutim, nikada nije ušao u posed svoje episkopije i povukao se s osećajem gorčine prema Vasiliju smatrajući da je ovaj zloupotrebio njihovo prijateljstvo. Na kratko je upravljao crkvom u Nazijanzu nakon očeve smrti 374. godine, ali kada je u toj episkopiji imenovan njegov naslednik, Grigorije se povukao u jedan manastir u Isavriji, u južnom delu centralne Anatolije.
U Carigradu
S Valensovom pogibijom u bici kod Hadrijanopolja 378. godine nestalo je carskog patronata nad arijanstvom, i nakon što je Vasilije umro 1. januara 379, Grigorije je u Maloj Aziji postao jedan od istaknutih zagovornika nikejske struje u crkvi, koja ja prihvatala odluke Nikejskog sabora iz 325. Pozvan je da preuzme rukovođenje nikejskom kongregacijom u Carigradu, gradu koji su razdirale sektaške rasprave i borbe. Njegova Crkva uznesenja (Anastasia) postala je mesto gde se rodila vizantijska ortodoksija, tj. postnikejska teologija i praksa koju je prihvatila većina u istočnom pravoslavlju. Među njegovim homilijama koje je tamo održao, Pet teoloških govora predstavljaju upečatljiv primer odbrane doktrine o Svetom trojstvu, dok njegove memorijalne poslanice i drugi prigodni govori predstavljaju važne istorijske izvore. Premda Grigorije nije pisao komentare, bio je veoma poznat po svom dubokom poznavanju Svetog pisma. Među onima koji su ga slušali u Carigradu bio je i Hijeronim, koji je zahvaljujući Grigoriju stekao poznavanje i razumevanje grčkih svetih spisa. Međutim, egipatski episkopi su kao Grigorijevog rivala istakli jednog religijskog avanturistu, po imenu Maksim Kinik, i jedne noći su provalili u Crkvu uznesenja kako bi ga potajno posvetili.
Kada je novi car, Teodosije I, došao na istok 380. godine, arijanski arhiepiskop carigradski, Demofil, bio je proteran, pa je Grigorije mogao da preuzme Veliku crkvu (verovatno raniju baziliku na lokaciji današnje Aje Sofije). Sabor, koji je kasnije priznat kao drugi vaseljenski sabor, koji se 381. sastao u Carigradu, bio je spreman da Grigorija prizna za carigradskog arhiepiskopa, ali po dolasku arhiepiskopa Timoteja Aleksandrijskog njegov je položaj postao upitan zbog nekih tehničkih pitanja. Umoran od rasprava i intriga, Grigorije se povukao nakon što je održao elokventan oproštajni govor. Sabor je, međutim, podržao njegovo stajalište, osudio stare i nove jeresi, porekao validnost Maksimovog posvećenja i zabranio arhiepiskopima da se mešaju u poslove u oblastima za koje nisu nadležni (što je udarilo temelje sistemu nekoliko patrijaršija). Sabor je prihvatio doktrinu o Svetom trojstvu kao tri jednake osobe (Oca, Sina i Svetoga duha), kako ju je propovedao Grigorije i kako je ona iskazana u "simbolu vere poznatom kao nikejski", koja se još uvek smatra validnom i na istoku i na zapadu, uključujući i većinu protestantskih crkava.
Kraj
Ostatak života Grigorije je proveo živeći mirno na porodičnom imanju u Arijanzu blizu Nazijanza, osim što je na kratko upravljao nazijanskom crkvom do posvećenja novog episkopa. Nastavio je da se zanima za crkvene prilike, kako se vidi iz njegove korespondencije, čak i tokom jedne godine u kojoj je uzeo zavet ćutanja na korizmu. Pisao je svom nasledniku Nektariju, ali i drugima, protiv Apolinarijeve jeresi, koja je poricala postojanje ljudske duše u Hristu.
Iz ovoga doba potiče njegova dugačka autobiografska pesma, koja je uglavnom poznata pod naslovom Carmen de se ipso (Pesma o samome sebi), te mnoge kraće pesme, uglavnom na religijske teme. Među drugim delima koja su se sačuvala nalaze se propovedi, koje se često s pravom nazivaju govorima, te velika zbirka pisama.
Las Margaritas (razvrstavanje)
Las Margaritas ima više značenja:
Снеготин
Демографија
У насељу Снеготин живи 171 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 49,4 година (49,2 код мушкараца и 49,5 код жена). У насељу има 58 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,33.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Sveti spisi
Religijski tekstovi se odnose na ono što vernici smatraju svetim, ili što poštuju. Mnoge religije i verski pokreti veruju da su njihovi sveti tekstovi božanski inspirisani.
Neki od najpoznatijih svetih tekstova su:
Mesteacăn, Cornereva
Mesteacăn je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Cornereva.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 768 m.
Ra’s al Mi‘tāb, Hajjah
Ra’s al Mi‘tāb je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
Garfield County, Utah
je okrug u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 5.172, što je 437 (9,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Valproat pivoksil
Valproat pivoksil je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 258,354 Da.
Vista Hermosa, San Miguel Tlacotepec
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Tlacotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1826 m.
Wauwatosa, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 46.396, što je 875 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Fontebona, Pesaro e Urbino
Fontebona je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 313 m.
Kosmos-1539
Kosmos-1539 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
San Nicolás, La Trinitaria
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Kosmos-1540
Kosmos-1540 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1540 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 2. marta 1984. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Jujutsu
Jujutsu (Džiju-džicu ili džiju-džica) (jujutsu; 柔術, džudžucu) kolektivno je ime za japanske stilove borilačkih vještina koje uključuju goloruke tehnike borbe i tehnike oružjem. U ranija vremena koristili su je japanski ratnici - samuraji i kada bi izgubili oružje. Predstavlja najstariju japansku borilačku vještinu i vrijedi za jednu od najvažnijih, a ranije je bila poznata pod nazivom javara.
Danas jujutsu pripada klasičnoj japanskoj borilačkoj vještini kao što su judo, karate, aikido, kendo.
Međunarodna unija za biohemiju i molekularnu biologiju
Međunarodna unija za biohemiju i molekularnu biologiju (, IUBMB) je međunarodna nevladina organizacija koja se bavi biohemijom i molekularnom biologijom. Osnovana je 1955. kao Međunarodna unija za biohemiju.
Međunarodna unija za biohemiju i molekularnu biologiju objavljuje standarde za biohemijsku nomenklaturu, uključujući nomenklaturu enzima. Ova organizacija u nekim slučajevima radi zajedno sa Međunarodnom unijom za čistu i primenjenu hemiju (IUPAC).
IUBMB organizuje kongres za biohemiju i molekularnu biologiju svake tri godine, i sponzira mnoštvo konferencija, simpozija, nastavnih aktivnosti i predavanja.
El Paredón, Ciudad Valles
El Paredón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Ranohrišćanska arhitektura
thumb|250px|[[Crkva u Dura-Europosu (Sirija) iz 235. godine, verojatno najstarija na svetu.]]
Ranohrišćanska arhitektura i uopšte hrišćanska umetnost, odnosno ni jedan od njenih objekta, nije stariji od 200-te godine. Pre cara Konstantina Rim nije bio svetište hršćana i hrišćanstvo u početku nije imalo nikakvih verskih građevina.
U vrijeme Bardesana padaju prvi počeci razvitka kršćanske arhitekture: arheološki nalazi pokazuju da su se tada u Siriji počele graditi kršćanske crkve, što je bilo uvjetovano pojavom kršćanstva u punoj javnosti pod prvim kršćanskim vladarom Abgarom.
Istorija ranog hrišćanstva
Do tada se radilo o promenama u okviru jednog istog shvatanja međutim sada se radi o promeni samog tog shvatanja. U vreme pojavljivanja hrišćanstva kovitlao se tu začarani krug koji je razorno delovao kao točak koji se ne može zaustaviti. Rob je bio potpuno nezainteresovan za rad. U vreme invanzije varvarskih plemena rimska velika država se raspala. Formira se feudalni sistem kada je kmet imao više sloboda. Od 5. veka pa sve do 10. veka veka traje doba naturalne privrede; proizvede se – potroši se sve! Nepostoje rezerve i viškovi. Osnovne ideje koje je donelo hrišćanstvo su bile opasne i strane robovlasničkom društvu. Skupovi hrišćana su u prvo vreme bili tajni, oni su bili proganjani i skrivali su se i organizovali u katakombama. Hrišćanstvo je imalo izvesnih manjkavosti- ekonomsko izjednačavanje se vrši u proizvodnji ali ne i u potrošnji, u raspodeli rad nije imao udela. Drugi negativni momenat jeste što je ta ideologija bila preneta na religioznu osnovu. Hrišćanstvo je počelo da stagnira- verovati znači prihvatiti dogme, i dokazati dogme ali nikako ih ne opovrgavati.
Isključivanjem racionalne kontrole hrišćanstvo je otišlo ka sholastičkom učenju- ovo je krajnje suprotno sa svetom antičkim gde su se razvijala različita pa i suprotna mišljenja. Bog je daleko i nije tako blizu kao kod Grka- hrišćanstvo jeste krajnje pesimističko. Približiti se Bogu može se samo odricanjima u ovome svetu. Hrišćanstvo je dualistička ideologija U Antičkom svetu postoji izraz za dobro i lepo ujedno. Ljudska figura je postala centar pažnje u grčkom svetu. Sve što postoji među ljudima postoji i među Bogovima. Na metopama ne razlikujemo Bogove od ljudi i samo neki od atributa nam ukazuju na to.
Ranohrišćanska umetnost zapravo je započela u katakombama. Hrišćani, kojima je vera bila zabranjena, sakrivali su se u podzemlju rimskih katakombi, gde su spojili svoje potrebe propoviedanja nove vere i sahranjivanja mrtvih u grobnice i svetišta. Katakombe su se sastojale od tesnih hodnika u čije su se zidove usecale niše, u koje su se smeštali ostaci tela, a zatvarale se kamenim pločama. Isprva su katakombe imale i nadzemni deo u vidu dvorišta sa tremom, sobe za zajedničku ishranu, ali sa pojačanim progonom hršćanstva u 3. veku katakombe su ostale bez nadzemnih delova.
Skulpture i slike koje su očuvane u katakombama rađene su u maniri grčko-rimskih mitoloških prikaza.
Sakralna arhitektura ranih hrišćana
Postepeno se hrišćanstvo izdvojilo iz brojnih istočnjačkih kultova, koji su istovremeno postojali u Rimu, i nametnulo se kao dominantna religija. Godine 313. car Konstantin je objavio hrišćanstvo kao državnu religiju, a 346. g., nakon edikta o potpunom ukidanju poganstva Crkva postaje sve moćnija.
Hrišćanska bazilika
thumb|250px|Freska s presekom starohršćanske bazilike sv. Petra u [[Vatikanu iz 4. veka]] Pre cara Konstantina bilo je manjih sakralnih prostora- odaja u privatnim kućama kod bogatih hrišćana u krugu katakombi ili ispod zemlje najrazličitijih oblika. Posle pobede Konstantina nad Maksencijem on je odmah počeo da gradi hrišćansku veliku crkvu sa pet staza (koje su u srednjem veku nazvani brodovima) i transeptom kao prostor bazilike organizovan je prema zahtevu da se na jednom mestu skupi mnogo ljudi i da se njihovo kretanje usmeri prema oltaru, koji je smešten ispred apside. Dakle, zadržani su izduženi glavni i bočni brodovi, drvena konstrukcija krova, a veliki prostor je ritmiziran stupovima i lukovima. Osnovi bazilike se dodaje transept. Uprkos požarima i pregrađivanju još uvek se može rekonstruisati pratip petobrodne konstantinove carske bazilike jedine građevine hrišćanskog ranog razdoblja u novonastalom obliku da bi tumačila prostorne i arhitektonske odnose ranohrišćanskih zdanja. Ako sledimo trag uništenih struktura ovakvih građevina možemo zapaziti razlike od rimskog hrama. Ova građevina nastala je kao sinteza dvorane za skupove, hrama i privatne kuće. Ona ima izvore i u carskim paganskim bazilikama koje su građene pre više od sto godina ali one imaju ulaze sa bočne strane dok je hrišćanska bazilika podužno orijentisana i u nju se ulazi preko dvorišta koje ima atrijum sa peristilom. Ova paganska bazilika je jedinstveno pogodan model za crkve Konstantinovog vremena jer je u njoj bila sjedinjena prostorna unutrašnjost koju je zahtevao hrišćanski ritual i asocijacije koje su izražavale privilegovani položaj hrišćanstva kao nove državne vere. Ona je bila nešto više od dvorane za skupove i predstavljala je sveti dom Boga i nastavljala je na nekadašnje hramove Rimskog carstva. To je unutrašnji prostor koji određuje njegov spoljašnji sklop.Stupovi su smešteni isključivo u unurtašnjosti objekta. Ne zna se da li su takve građevine bile spolja i kako su bile ukrašene no dozvoljavamo da su bile ukrašene mozaicima i skromnijim plastičnim ukrasima. Srednji brod i transept su iste veličine i oba se nalaze pod dvovodnim krovom. Bočni brodovi su pod jednovodnim krovovima. Neposredno iznad ovog krova su postavljeni okrugli prozori koji uvode osvetljenje u unutrašnjost objekta. Celokupni prostor i objekat više liči na carsku salu nego na paganski hram. Transept je bitan deo konstantinovih građevina i može da bude i obitavalište nekog mučenika. On se nalazi između statičnog neba apside i svetog zemaljskog puta vernika koji je oličen naosom. Kroz zapadne portale vernici se kreću kroz odaje koje se redaju kroz pet brodova, do trijumfalnog luka (između podužnog i poprečnog prostora) i da bi se tamo poklonio Hristu i svome episkopu. U novom monarhijskom uređenju car je zamanik Hristov na zemlji. Iako se svim trima velikim i raskošnim Konstantinovim bazilikama izgubio trag postepeno se i uvek rekonstruišu detalji koji se odnose na dekoracije i arhitektonsko slikarstvo.
Nova arhitektura s velikim zidnim površinama zahteva novu slikarsku dekoraciju te se bujno razvija zidni mozaik. Obilato se koriste kockice od raznobojne staklene paste i pozlata, tako da cela površina slike treperi. U 5. veku antički uzori u prikazivanju su prevladani i npr. Hrist (koji je u početku prikazivan kao mitski golobradi Orfej ili Hermes), dobiva nove atribute– Oreola, krsta, svečanu odeću, a menja se i način prikazivanja.
Lucije Cecilije Metel Dalmatik
Lucije Cecilije Metel Dalmatik (Lucius Caecilius Metellus Dalmaticus, cca. 160. pne. - ?) bio je rimski političar i vojskovođa. Bio je sin Lucija Cecilija Metela Kalva. Godine 119. pne. je izabran za konzula, a za vrijeme mandata se istakao uspješnim pohodom na Dalmaciju zbog čega je stekao cognomen i bio nagrađen trijumfom. Godine 115. pne. je izabran za cenzora te je iz Senata izbacio 32 člana. Kasnije se suprotstavio Saturninu te godine 99. pne. isposlovao da mu se prognani rođak Kvint Cecilije Metel Numidik vrati iz izgnastva u Rim.
Bio je otac sljedećih ličnosti:
Falbalas
Falbalas je francuski crno-bijeli film snimljen 1945. u režiji Jacquesa Beckera. Po žanru je drama. Protagonistica, čiji lik tumači Micheline Presle je djevojka iz provincije koja dolazi u Pariz kako bi se udala za bogatog proizvođača svile (koga tumači Jean Chevrier). Radnja prikazuje kako se pri tome zaljubi u njegovog najboljeg prijatelja, modnog dizajnera (čiji lik tumači Raymond Rouleau), koji poput Don Juana zavodi žene kako bi dobio inspiraciju za svoje kreacije.
Pertegada, Udine
Pertegada je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Čukovec (Ludbreg)
Čukovec je srednje veliko selo kod Ludbrega. Ima 340 stanovnika (2001.). Okolna sela su Bolfan i Globočec.
Casas Blancas, San Diego de Alejandría
Casas Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Diego de Alejandría.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1790 m.
Industrie, Lecco
Industrie je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Rubén Esparza Sánchez, Rincón de Romos
Rubén Esparza Sánchez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1917 m.
Heterodontosaurus
Heterodontosaurus ("gušter sa različitim zubima") bio je rod malenih dinosaura biljoždera sa izraženim očnjacima. Živio je tijekom rane jure u današnjoj Južnoj Africi. Građom je (osim očnjaka) bio vrlo sličan hipsilofodontima.
Heterodontosaurus je poznat iz primjeraka u SAFM-u (South African Museum). Postoje dvije morfologije ove vrste, a za ovu drugu neki znanstvenici smatraju da predstavlja drugu vrstu. Tipična vrsta, H. tucki, potiče iz gornje formacije Elliot, iz slojeva starosti između 199 i 196 milijuna godina.
Opis
thumb|left|Odljev tipičnog primjerka, [[Cape Town]] thumb|left|Izgled lubanje thumb|right|Usporedba veličine između čovjeka i Heterodontosaurusa Heterodontosaurus je bio malen i brz pripadnik reda Ornithischia koji je dostizao dužinu od najviše jednog metra. Bio je visok oko 50 cm, a procjenjuje se da je težio oko 19 kg. Heterodontosaurus se pretežno kretao na zadnjim nogama, ali ponekada možda i na sve četiri, npr. dok bi se hranio niskim raslinjem. Imao je dugu i usku zdjelicu i preponsku kost koja je sličila onima kod naprednijih pripadnika spomenutog reda.
Njegova neobičnija osobina bile su njegove ruke sa pet prstiju, od kojih su se dva mogla okrenuti nasuprot drugima. Ta konfiguracija omogućavala je Heterodontosaurusu da drži hranu u rukama. Kost stopala i članka bile su spojene slično kao i kod ptica.
Zubi
Taj bizarni skup zuba doveo je do debate u vezi s tim šta su heterodontosauri jeli. Neki znanstvenici smatraju da su oni bili svežderi koji su se služili zubima u lovu na malene životinje, ali i za žvakanje biljaka.
Airbus A320
Airbus A-320 je moderni uskotrupni putnički avion srednjeg doleta. Poznat je i kao prvi linijski putnički avion u koji je ugrađena napredna "fly-by-wire" tehnologija uz pomoću koje se avionom upravlja putem elektronskih impulsa. Upravljanje se vrši preko "Joysticka" koji je pilotu s lijeve a kopilotu s desne strane. Prvi let bio je 22. februara 1987. godine.
Historijski razvoj
Nakon početnog uspjeha A300, Airbus je počeo razvijati novi model koji bi trebao zamijeniti jedan od najpopularnijih aviona tog vremena, Boeing 727. Planiran je avion iste veličine ali ekonomičniji i s verzijama koje bi prevozile različiti broj putnika.
Digitalna tehnologija A320 za dvije generacije nadmašuje staru, analognu tehnologiju ugrađenu u B727. Naprednim dizajn uključuje: "fly-by-wire" upravljanje avionom, izradu primarnih dijelova konstrukcije od kompozitnih materijala, kontrolu centra težišta pomoću razmještaja goriva, "Glass cockpit" pilotska kabina s EFIS sustavom i dvočlana posada pilotske kabine. S navedenom modernizacijom A320 troši i do 50% manje goriva od B727.
Dijelovi aviona proizvedeni u više Airbusovih tvornica prevoze se na završno sklapanje u Hamburg Finkenwerder (A318, A319, A321) ili u Toulouse Blagnac (A320). Dijelovi se prevoze posebnim transportnim avionom A300-600ST "Beluga".
Lacu lui Baban, Gura Caliței
Lacu lui Baban je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Gura Caliței.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 473 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Airbus A320
A321
Za razliku od A319 koji je skraćena verzija A320, kod A321 trup aviona je produžen. Dio trupa ispred krila produžen je za 4,27 m a iza krila za 2,67 m. Radi povećane težine morali su se ojačati svi noseći dijelovi konstrukcije što je opet omogućilo ugradnju jačih motora. Modificirani su i sustav za gorivo, podvozje (veći kotači i jače kočnice) i komande leta. Avion je prvi put predstavljen u studenom 1989. godine a prvi promotivni let bio je 11. marta 1993. Iste godine dobio je i uporabnu dozvolu. Dolet mu je 4.352 km.
A318
A318 najkraća je verzija iz A320 serije aviona. A318 je šest metara kraći te četiri tone lakši od A320, a zbog stabilnosti uslijed kraćeg trupa vertikalni stabilizator mu je 80 cm viši.
Avion je nastao na osnovi programa EA31X koji je Airbus razvijao zajedno s Avic of China i Singapore Technologies. U programu su bili AE316 s 95 sjedala i AE317 s 115 do 125 sjedala). 1998. godine Airbus odustaje od programa radi neekonomičnosti. I prije otkazivanja EA31X programa Airbus je vodio zasebno istraživanje za izradu aviona do 100 sjedala koji se sastojao od skračivanja trupa A319 što je i objavljeno 1998.godine.
Prvi korisnici A318 od 2003. godine bili su Frontier Airlines i Air France. Avion može prevoziti 107 putnika. Do 2007. godine je naručeno 92 aviona a isporućeno 37. A318 je prvotno imao Pratt & Whitney PW6000 turboventilatorske motore, ali radi njihove veće potrošnje od očekivane kompanije su u svoje naruđbe unosile efikasniji i štedljiviji CFM56 motor.
Isporuka
Pregled svih isporuka kroz historiju te trenutni status narudžbi (na dan 31. augusta 2014.):
Vanjske veze
Adria Airways Air France Airbus
San Marcos, Los Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2430 m.
Čokadinci
Čokadinci je naselje u općini Čepin u Osječko-baranjskoj županiji.
Stanovništvo
* Napomena: Naselje Čokadinci iskazuje se od 1869. Iskazivano pod imenima Čekadina u 1869., Čokadina u 1880. i 1890., Čokadinci u 1910. i 1921, Budimački Petrovac u 1931. i opet Čokadinci od 1948. nadalje. Do 1931. iskazivano kao dio naselja, a od 1948. kao naselje. U 1869. podaci su sadržani u naselju Čepinski Martinci.
==Šport==
Nogometni klub "Gibarac 95'"
El Cascabel, González
El Cascabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Kosmos-1541
Kosmos-1541 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1541 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 6. marta 1984. Raketa-nosač Molnija je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1250 kilograma. Kosmos-1541 je bio satelit za rano upozoravanje na pojavu interkontinentalnih balističkih raketa.
Crvenoliki majmun pauk
Crvenoliki majmun pauk (lat. Ateles paniscus) je vrsta primata iz porodice hvataša. Rasprostranjen je u kišnim šumama sjevernog dijela Južne Amerike.
Izgled
Crvenoliki majmun pauk je među većim predstavnicima svog roda. Tijelo mu je dugo do 63 centimetra, a rep je duži od tijela sa svojih 80 centimetara. Mužjak je težak oko 11 kilograma, dok je ženka nešto lakša sa svojih 9,5 kilograma. Tijelo je mršavo, udovi u dugi i tanki, što dosta pomaže u okretnosti među gustim granama drveća. Krzno je crne boje, dok mu je lice crveno ili ružičasto.
Način života
Arborealna je i dnevna životinja, te se brzo i okretno penje po drvećima. Živi u skupinama sastavljenim od 20 do 30 životinja, koje se uglavnom u potrazi za hranom dijele u manje podskupine. Hrani se uglavnom plodovima različitih biljaka, a u manjoj mjeri jede i druge biljne dijelove, kao što su listovi i cvjetovi.
Gestacija traje 226-232 dana, a rezultat obično bude jedna nova jedinka koju majka doji oko godinu dana. Mladi majmun spolnu zrelost dosegne sa četiri ili pet godina.
Sottrum
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotenburg (Vime) Zotrum se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Rotenburg (Vime). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 28,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.112 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 214 stanovnika/km².
Uzrast seksualne saglasnosti
Uzrast seksualne saglasnosti se razlikuje od države do države. Uzrast seksualne saglasnosti, takođe, može zavisiti od vrste seksualnog čina, pola učesnika ili učesnica u seksualnom činu ili od drugih kriterijuma, kao što je pozicija moći. Neka zakonodavstva razlikuju seksualne odnose između vršnjaka i seksualne odnose između osoba različitog uzrasta (recimo, maloletnih i punoletnih osoba). Različiti zakoni različito gledaju na prekršaje vezane za USS i mogu ih smatrati (i kažnjavati) kao manja krivična dela ili kao silovanje po slovu zakona.
Društveni stav
Društveni stav (i kao posledica, zakonska odredba) o odgovarajućem uzrastu seksualne saglasnosti menja se tokom vremena i pomera se naviše u savremeno doba. Na primer, za zemlje zapadne civilizacije uzrast između 10-12 godina bio je prihvatljiv u 19. veku, ali se tokom 20. veka pomerio na uzrast između 13-18 godina.
Zakon
Seksualni odnosi sa osobom ispod uzrasta seksualne saglasnosti generalno se smatra krivičnim delom, za koje su predviđene kazne od prinudnog rada do smrtne kazne u različitim državama. Postoje različiti termini kojima se definiše ovo krivično delo, kao na primer: seksualno zlostavljanje dece, silovanje po slovu zakona, kvarenje maloletnika'' i sl. Praksa primene zakona koji regulišu uzrast seksualne saglasnosti zavisi od društvene osvešćenosti. Često se ove odredbe neće primenjivati po slovu zakona ako ne postoji velika starosna razlika ili starija osoba se ne nalazi na poziciji moći (npr. učitelj, sveštenik, lekar). Ilustrovano primerom to bi značilo da u zakonskom sistemu u kome uzrast seksualne saglasnosti iznosi 16 godina, osoba stara 17 godina, koja ima seksualne odnose sa osobom starom 15 godina, najčešće se neće krivično goniti, iako je po slovu zakona počinila krivično delo.
Diskrepancija i nekonzistencija
Uzrast seksualne saglasnosti nije uvek isti za sve čak i u istim pravnim sistemima. Uobičajeni primeri su:
Početak puberteta kao uzrast seksualne saglasnosti
U nekim državama ne postoji fiksirani uzrast seksualne saglasnosti. Takve zemlje definišu da je seks dozvoljen sa osobama koje su seksualno zrele (v. pubertet). Kod žena to znači da menarha označava uzrast seksualne saglasnosti.
Vanteritorijalno važenje
Sve češće je slučaj da se zakon o uzrastu seksualne saglasnosti ne odnosi samo na seksualne odnose ostvarene na teritoriji države na kojoj zakon važi, već se primenjuje na građane te države i kada oni borave u inostranstvu. Ovakvo zakonsko definisanje ima za cilj da smanji "turizam seksa sa decom".
Uzrast seksualne saglasnosti po državama
Informacije o posebnim zakonskim odredbama svake države mogu se naći u narednim člancima, organizovane po kontinentima:
Airbus A310
Airbus A310 je širokotrupni avion od srednjeg do velikog doleta. To je drugi zrakoplov izrađen u udruženju europskih zrakoplovnih industrija (danas EADS). A310 je u stvari skraćena verzija Airbus A300, prvog dvomotornog širokotrupnog aviona. Proizvodnja aviona prestala je u julu 2007. (zajedno s A300).
Historijski razvoj
Dizajn aviona je prvobitno predstavljen kao Airbus A300-B10. Razlike između dva zrakoplova su:
Na tržištu je A310 predstavljen kao širokotrupni avion za zračne kompanije u razvoju. Od 1983. do 2007. isporučeno je 255 aviona. Nasljednik A310 je još uspješniji Airbus A330-200 (s istim poprečnim presjekom). A300 i A310 osigurali su konkurentnost s američkim Boeingom.
A310-200
Prvi A310 (162. izrađen Airbus) prvi let je imao u aprilu 1982. Pokretan je s dva Pratt & Whitney JT9D motora. 1983. godine s avionom su počeli letjeti Lufthansa i tadašnji Swissair.
A310-300
mini|220px|lijevo|Airbus A310-300 Prvi let verzije aviona bio je u julu 1985. A310-300 uz veću maksimalnu težinu uzlijetanja ima i veći dolet, radi dodatnih spremnika goriva integriranih u horizontalni stabilizator. Na vrhovima krila ove verzije ugrađeni su "Winglet"-i koji dodatno povećavaju aerodinamičke osobine aviona (kasnije su takvi završeci vrhova krila dodani i na verziju -200). Avion je ušao u redovni servis 1986. godine u tadašnjem Swissair-u.
A310 MRTT
mini|220px|desno|Luftwafe Airbus A310-300 MRTT Verzija koju koriste vojne zračne snage kao transportne avione. Nekoliko aviona je od strane EADS-a preuređeno u avio-cisterne koje sluše za nadopuni vojnih aviona tijekom leta (naručeno je šest aviona, Luftwaffe-4 i Canadian Forces-2).
Copalitos (razvrstavanje)
Copalitos ima više značenja:
Kvint Marcije Reks
Kvint Marcije Reks (Quintus Marcius Rex, 2. vijek pne.) bio je Rimska Republika|rimski političar i vojskovođa. Pripadao je porodici Marcii Reges, potomcima rimskog kralja Anka Marcija. Istoimeni otac, izabran za pretora godine 144. pne. sagradio je znameniti akvadukt Aqua Marcia. Sam Kvint je izabran za konzula 118. pne. Istakao se u pohodu protiv Stena, ligurskog plemena, a za što je nagrađen Rimski trijumf|trijumfom. Za mandata mu je preminuo sin-jedinac, ali je već sljedeći dan obavljao konzulske dužnosti kao da se ništa nije dogodilo, zbog čega je slavljen kao primjer rimske vrline.
Adopcionizam
thumb|220px|[[Jovan Krstitelj|Jovanovo krštenje Isusa se među judeo-hrišćanima smatralo činom kojim je Ješua postao božji sin.]] Adopcionizam ( - usvojenje), nazvan i dinamički monarhijanizam, je ranohrišćansko verovanje po kome je Isus rođen kao čovek a božanstven je postao kasnije u životu.
Adopcionizam je karakteristična crta rane kristologije. Prema ovom gledištu, Ješua nije bio božansko, već potpuno ljudsko biće, a postao je Mesija (gr. Hristos) svojom bezgrešnom posvećenošću božjoj volji. Veruje se da mu je Bog dao čudotvorne moći nakon što je dokazao svoju svetost.
Adopcionizam je bio uobičajen pre nego što je osuđen krajem 2. veka, od strane crkve. Adopcionizam je više puta proglašavan za jeres, a najeksplicitnije na Prvom vaseljenskom saboru 325. u Nikeji, na kojem je Isus poistovećen sa Bogom.
Jedna od najpoznatijih hrišćanskih grupa koja se držala adopcionističkog pogleda na Hrista bila je zajednica jevrejskih hrišćana poznata kao ebioniti (ebion - „siromašan").
Učenje
Judeo-hrišćani su bili striktni monoteisti i bila im je strana tvrdnja da je Isus bog. Rana zajednica je verovala da je on rođen kao čovek, te je postao »Mesija« i »Sin Božji« aktom Božje volje. Isus se posebno istakao svojom pravednošću u poštovanju božjeg zakona, te je od Boga izbran da bude mesijanski prorok kao Mojsije. Obično se verovalo da ga je Bog prihvatio kao sina prilikom krštenja, kada je glas sa neba objavio da je on Božiji sin. Ovo gledište se naziva »adopcionističkim« jer pretpostavlja akt adopcije - čovjek je uzdignut do Boga; on je »usvojen« kao Božji sin, kako se obično verovalo, pri njegovom krštenju. Ova rana kristologija se nadovezuje na judaistički pojam Mesije koji je izabran od Boga da bi zaveo carstvo pravednosti i ljubavi. Ova najstarija doktrina o Kristu je kasnije potisnuta drugim, obuhvatnijim doktrinama.
Antiadopcionističke izmene
thumb|175px|Stranica [[Aleksandrijski kodeks|Aleksandrijskog kodeksa sa Evanđeljem po Luki.]] Profesor Bart Erman daje primere izmena novozavetnih rukopisa radi protivljenja adopcionističkom gledištu. Te izmene naglašavaju da je Isusa rodila devica, da nema zemaljskog oca, da nije usvojen na krštenju i da je bio Bog. Erman takvu promenu nalazi u Prvoj poslanici Timotiju, gde je za Hrista stajalo „onaj koji se ispoljio u telu" što je promenjeno u „Bog koji se ispoljio u telu".
U starim rukopisima Evanđelja po Luki, kada su Josif i Marija vodili Isusa u Hram da ga blagoslovi sveti čovek Simeon, stoji: „njegov otac i majka čudili onome što mu je rečeno" (Luka 2:33). Međutim, u velikom broju rukopisa taj pasus je izmenjen da glasi: „Josif i njegova majka su se čudili..." Tako izmenjeno Evanđelje više ne govori da je Josif otac Isusa. Sličnih izmena ima i nekoliko stihova kasnije, kada Isus kao dvanaestogodišnjak, bez znanja roditelja ostane u Hramu. Tekst kaže: „njegovi roditelji nisu znali za to". Neki rukopisi menjaju tekst da glasi: „Josif i njegova majka nisu znali za to". Dalje u tekstu, nakon što su se vratili u Jerusalim da nađu Isusa, Marija ga nalazi u hramu i grdi: „Otac i ja smo te tražili!" I opet su neki pisari izmenili tekst da glasi „Mi smo te tražili!"
Jedna od najočitijih protuadopcijskih izmena se pojavljuje u priči o Jovanovom krštenju Isusa, što je mesto koje su mnogi rani hrišćani koristili u prilog tvrdnji da je Bog odabrao Isusa da bude njegov sin. U najvećem broju sačuvanih rukopisa Evanđelja po Luki, glas sa neba kaže: „Ti si moj voljeni Sin kojim sam veoma zadovoljan" (Luka, 3:23). Ali, u jednom starom grčkom rukopisu i u nekoliko latinskih rukopisa, glas kaže nešto sasvim drugačije: