cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teologija oslobođenja
Povijest
Optužbe su bile jasne - takvi rad je odstupanje od dogme.
El Rincón de Zapotillo, Petatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Darlington, Maryland
Darlington je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Benzoil-KoA 2,3-dioksigenaza
Ovaj enzim učestvuje u aerobnom benzoatnom metabolizmu kod Azoarcus evansii.
For Pete's Sake (film)
For Pete's Sake (doslovno "Zaboga") je američka filmska komedija snimljena 1974. godine u režiji Petera Yatesa. Protagonistica, čiji lik tumači Barbra Streisand, je njujorška domaćica koja od supruga taksista (čiji lik tumači Michael Sarrazin), dozna za predstojeći tajni sporazum Amerikanaca i Sovjeta trgovini svinjetinom, a što je sjajna prilika da se zaradi na burzi. Radnja prikazuje kako odlučuje dobaviti 3000 US$ nužnih za investiciju na razne bizarne načine. Film je napravljen u "screwball stilu, nalik na What's Up Doc'' u kome je prije dvije godine također nastupala Streisand, ali nije ponovio njegov uspjeh.
Godine 1977. je poslužio kao predložak za bollywoodsku komediju Aap Ki Ktahir.
Ritchie Blackmore
Richard Hugh "Ritchie" Blackmore (Weston-super-Mare, 14. april 1945.), britanski je gitarist i skladatelj, koji je bio jedan od osnivača hard rock sastava Deep Purple i Rainbow. On 1993. godine odlazi iz Deep Purplea radi nesuglasica sa ostalim članovima sastava, unatoč vrlo dobrog komercijalnog uspjeha. Njegov trenutni sastav je 'Blackmore's Night', koji radi pod utjecajem renesanse. Blackmore je bio rangiran na #55, na popisu "100 najboljih gitarista svih vremena u 2003." od časopisa 'Rolling Stone'.
Rano doba
Blackmore je rođen 14. aprila 1945. godine u Weston-super-Mareu, Engleska, ali su u dobi od dvije godine preselio u Heston, Middlesex. Svoju prvu gitaru dobio je kada je navršio 11 godina. Dok je išao u školu bio je vrlo dobar u raznim sportovima, a pogotovo u bacanju koplja. Blackmore je napustio školu u dobi od 15 godina i počeo je raditi kao šegrt radio mehaničara u neposrednoj blizini aerodroma Heathrow.
Utjecaj na njegov glazbeni stil imali su rock umjetnici poput britanskog gitariste Hanka Marvina i američkog rock and roll pionira Genea Vincenta, a kasnije i country izvođači kao što je Chet Atkins. Njegovo sviranje gitare dolazi do izražaja u ranim 1960-ma, kada je počeo svirati dionice za britanskog producenta Joea Meeka za nekoliko sastava. Bio je član instrumentalnog sastava 'The Outlaws' i prato je basistu Heinza Burta (svirao je na njegovom hit singlu "Just Like Eddie", koji je završio na #10 Top ljestvica), a tu su se još našli i Screaming Lord Sutch, Glenda Collins, Boz Burrell i mnogi drugi. Dok je radio za Joea Meeka, upoznao je Dereka Lawrencea, koji je kasnije radio projekciju na prva tri Deep Purpleova albuma. Sa klavijaturistom Jonom Lordom, 1968. godine osniva hard rock skupinu Deep Purple, u kojoj će kao član djelovati od 1968.-1975. i ponovo od 1984.-1993. godine.
Blackmore's Night
Albumi: Uživo Albumi: Kompilacije: Uživo VHS/DVD:
Tozil fenilalanil hlorometil keton
Tozil fenilalanil hlorometil keton je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 351,848 Da.
L-mimozin sintaza
L-mimozin sintaza (, O3-acetil-L-serin acetat-lijaza (adding 3,4-dihidroksipiridin-1-il), 3-O-acetil-L-serin:3,4-dihidroksipiridin 1-(2-amino-2-karboksietil)transferaza) je enzim sa sistematskim imenom O3-acetil-L-serin:3,4-dihidroksipiridin 1-(2-amino-2-karboksietil)transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u biosintezi L-mimozina kod Mimosa i Leucaena vrsta.
Simmelsdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nirnberger Land Zimelsdorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nirnberger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 375 metara. Površina opštine iznosi 40,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.177 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 78 stanovnika/km².
Grottaglie, Taranto
Grottaglie je naselje u Italiji u provinciji Taranto, u regiji Apulija.
Livezile, Livezile, Timiș
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Grottaglie, Taranto
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Jakovci
Jakovci su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Pakraca.
Zemljopis
Jakovci se nalaze istočno od Pakraca, na sjevernim obroncima Psunja.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Jakovci su nisu imali stanovnika.
Chiloloco, Huimanguillo
Chiloloco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Huimanguillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Top
250px|right|thumb|Francuski top iz 1877. godine Top je artiljerijsko oruđe (oružje) koje posjeduje dugu cijev iz koje se korištenjem eksplozije barutnih ili drugih plinova ispaljuje projektil na veliku udaljenosti. Topovi se razlikuju prema kalibru, mobilnosti, brzini paljbe, uglu/kutu paljbe; različiti topovi se na temelju tih karakteristika koriste s obzirom na njihovu namjenu. Od riječi top dolazi riječ topništvo koje se u hrvatskoj terminologiji ustalilo kao sinonim za artiljeriju. Drugi naziv za top bila je lumbarda.
U užem smislu pod topovima se podrazumijevaju gore navedena artiljerijska oružja koja nisu haubice i merzeri (mužari).
Topovi u zemaljskoj artiljeriji
Koriste se za direktnu podršku pješadije i oklopnih jedinica. U njihove zadatke spadaju kontrabatiranje, protivtenkovska odbrana, rušenje objekata direktnom vatrom i drugo.
Topovi glatke cijevi
Najraniji topovi su izrađeni u Kini.|thumb|right|200px Najranija evropska ilustracija topa iz 1326.|thumb|right|200px Razni evropski topovi 16. vijeka.|thumb|right|200px Topovi završnog perioda glatke cijevi, iz sredine 19. vijeka.|thumb|right|200px Topovi glatke cijevi javljaju se u Evropi krajem 14. vijeka kao dopuna merzerima i bombardama, koji su imali mali domet i nisu bili pogodni za direktno gađanje. Česta namjena im je uništavanje kula na tvrđavama i protivničke artiljerije. Različite varijante dobijaju i nazive fokon, kulevrina i druge.
Prve poljske topove, pogodne za kretanje sa trupama na bojištu, uvode Šveđani tokom Tridesetogodišnjeg rata. Imaju poljske topove od 3, 4, 6 i 12 funti i opsadni t. težine projektila 24 funte. Topovi od 3 i 4 funte su u sastavu pješadije.
Sredinom 17. vijeka dolazi do napuštanja topova vrlo dugih cijevi, zbog uvođenja baruta boljih osobina. Od tada podjela se vrši na topove, haubice i merzere.
Sredinom 18. vijeka dolazi do daljih promjena. Pruski car Fridrih Drugi Veliki odvaja poljsku artiljeriju (sa pokretljivim oruđima manjeg kalibra i često, znatno kraće cijevi) od opsadne. Poljski topovi su od 3, 6 i 12 funti. U skraćivanju cijevi Rusi odlaze najdalje, pa u suštini prave top-haubice (nazvane jednorozi) pod P. Šuvalovom 1758.
Poljski topovi prve polovine 19. vijeka su često samo usavršene varijante prethodnih. Većina zemalja smanjuje broj kalibara na dva, radi logističke jednoobraznosti. Uveden je i šrapnel za dejstvo protiv pješadije.
Sporometni topovi sa olučenom cijevi
Uvode se sredinom 19. vijeka sa željom da se poveća domet topova. Isprva se pune sprijeda, kao i ranije vrste, ali uskoro dolazi do uvođenja ostragpunećih oruđa. Rusi uvode ostragane (punjenje odostraga) 1867., Francuzi 1873., Austrijanci 1875. i Britanci 1890. Zahvaljujući poboljšanjima, koja uključuju i barut, projektil i drugo, domet je povećan i preko dva puta.
Tako njemački top M 96 kalibra 77 mm ima domet 8000 m, a francuski M 1877 80 i 90 mm 7000 m. Međutim brzina gađanja sve do kraja 19. vijeka ostaje oko 2 granate u minuti. Osnovna vrsta zrna poljskih t. je šrapnel za uništavanje pješadije van zaklona.
Do Prvog svjetskog rata
Mala brzina gađanja topova prethodne generacije je bila posljedica toga što je oruđe poslije svakog opaljenja trebalo ponovo vraćati u polaznu poziciju i nišaniti. Sa sistemom amortizacije udara pri opaljenju, uvođenjem hidrauličke kočnice i vazdušnog povratnika ovaj problem je skoro eliminiran i topovima se povećala brzina paljbe na čak do 20 zrna u minuti.
Prvi top ove konstrukcije je bio francuski M.1897 kalibra 75 mm. U pogrešnom uvjerenju da će budući ratovi biti manevarski, zanemaruju ostalu artiljeriju sve do Prvog svjetskog rata, što im se tada osvećuje. Nijemci uvode veći broj topova, ali ne zanemaruju haubice i merzere, kojima pravilno pridaju značaj u borbi sa ukopanim protivnikom. Austro-Ugarska pred Prvi svjetski rat ima poljski top 80 mm M.5 a V. Britanija od 18 funti (83 mm).
Laki poljski topovi pred Prvi svjetski rat imaju kalibre 75-80 mm, domet oko 8 km.
Prvi svjetski rat
Njemački poljski top 77 mm, Prvi svjetski rat.|thumb|right|200px
Povećava se domet oruđa, a pokretljivost se povećava uvođenjem motorne vuče i montiranjem na željezničke platforme. Povećava se polje dejstva u horizontali i vertikali sa uvođenjem dvokrakog lafeta i više barutnih punjenja. Javljaju se laki topovi za praćenje pješadije 37 mm, i protivavionski topovi.
Srbija ima i neke zarobljene austrougarske topove do povlačenja vojske na Solunski front.
Između Prvog i Drugog svetskog rata
Uvode se novi modeli i poboljšavaju postojeći, s ciljem daljeg povećanja dometa, pokretljivosti i horizontalnog i vertikalnog polja dejstva. Cijev se produžuje i do 50 kalibara kod nekih topova. Pokušava se uvesti i univerzalni top, koji bi bio efikasan za gađanje ciljeva na kopnu, vazduhu i protiv tenkova. Takav je top 80 mm Škoda M.28 uveden u naoružanje Kraljevine Jugoslavije, ali se pokazao neefikasan protiv vazdušnih ciljeva.
Uvode se novi bestrzajni topovi (za vazdušno-desantne jedinice) i protivtenkovski t. kalibra 20-40 mm, probojnosti oklopa do 40 mm. Topovi za pratnju pješadije kalibra 37-75 mm, poljski topovi 75-90 mm i brdski topovi 65-77 mm postaju česta oruđa u pješadijskim jedinicama.
Drugi svjetski rat
Sovjetski samohodni top-haubica ISU-152.|thumb|right|200px
Catllar
Katlar je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Istočni Pirineji koja pripada prefekturi Prad.
Top
Drugi svjetski rat
Glavni pravac razvoja je na protivtenkovskim topovima. Pokazuje se da su modeli sa kojima se ušlo u rat preslabe probojnosti, a kako je oklop tenkova postajao sve deblji, kalibri topova se stalno povećavaju. Tako su kalibri PT topova 1939. obično 25, 37, 40, 45 i 47 mm. Oko 1943. su već 50, 57, 75 i 76 mm, a krajem rata već i 85, 88, 100, pa i 128 mm.
Catllar
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 639 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 338 metara (maksimalnoj 771 m, a minimalnoj 288 m).
Top
Drugi svjetski rat
Povećanje probojnosti se postiže i uvođenjem kumulativnih i podkalibarskih granata, i povećanjem dužine cijevi da se postigne veća početna brzina zrna. Pokretljivost oruđa se povećava motornom vučom i montiranjem na vozila, uglavnom šasije zastarjelih tenkova, čime se dobijaju samohodni topovi (samohotke).
U SSSR se haubice i top-haubice 122 i 152 mm montiraju na tenkovske šasije i dobijaju se samohodna prateća oruđa SU-122 i SU-152. SAD imaju samohodni top M.2 kalibra 155 mm. Njemačka ima Vespe i Hamel za artiljerijsku podršku, a Šturmgešuc (Sturmgeschütz) za direktnu vatrenu podršku i kasnije PT odbranu, u nedostatku tenkova.
Poslije Drugog svjetskog rata
Moderni samohodni top njemačke proizvodnje.|thumb|right|200px Teži se daljem poboljšanju osobina kao pokretljivosti, većem hor. i vert. polju dejstva, dometa (uvođenjem granata sa raketnim pogonom), mogućnosti ispaljivanja nuklearne municije (kod većih kalibara) i proširenju asortimana municije (eksplozivne, mine, BOT, itd.).
Dolazi do masovnog uvođenja bestrzajnih topova, pogotovo za jedinice kojima je visoka mobilnost nužna. Početkom 1950-ih godina bestrzajni topovi imaju kalibar 57-107 mm, domet 3-8 km, težinu 20-400 kg.
Poljski topovi imaju kalibar 75-88 mm, domet 12-15 km, težinu 1100-1600 kg. Teški t. imaju kalibar 100-220 mm, domet 16-30 km, težinu 3000 - 40000 kg.
Zbog razvoja nuklearnog i raketnog oružja, uloga klasičnih topova se donekle smanjuje. Tako se protivtenkovski topovi zamjenjuju protivtenkovskim (PT) raketama i bestrzajnim topovima, a za vatrenu podršku haubicama. Dalekometni topovi se zamjenjuju raketama zemlja-zemlja.
Prvi svjetski rat
Top 57 mm montiran u bočnim sponzonima britanskog tenka Mark IV.|thumb|right|200px
U toku Prvog SR, koriste se obični poljski topovi ugrađeni u oklopljena ležišta na tenku (sa čim je ograničeno polje dejstva na 50 (njem. tenk A7V) do 110 stepeni (britanski tenkovi Mark I-5)). Topovi su kalibra 37 do 75 mm.
Kod britanskih tenkova Mark 1-5 moglo se gađati samo u stranu sa bočnih sponzona (izbočina) gdje su topovi bili smješteni. Top tenka Šnajder CA1 mogao je gađati samo naprijed i desno od smjera kretanja tenka, zbog fiksne instalacije u prednjem zidu tenka.
U kasnijem periodu rata top se ugrađuje i u kupolu (fra. tenk Reno FT-17), čime je omogućeno kružno polje dejstva od 360 stepeni.
Na tenkovima nije bilo posebnih sprava za nišanjenje. To je značilo da je gađanje iz pokreta bilo neprecizno, pa se uglavnom izvodilo samo sa zastanka.
Između Prvog i Drugog svjetskog rata
Prešlo se svuda na top montiran u obrtnoj kupoli. Obično su kalibra 20-47 mm i ograničene probojne moći, jer se pogrešno smatralo da će borba tenka protiv tenka biti rijetka. Bolje nišanske sprave omogućuju gađanje iz pokreta i sa zastanka. Topovi su obično poluautomatski, sa ručnim punjenjem, spregnuti sa mitraljezom za borbu protiv pješadije.
Tenk Pancer 4 ima kratki top od 75 mm za podršku pješadije eksplozivnim zrnima, dok Pancer 3 ima top od 37 mm. Jedino sovjetski tenkovi T-34 i KV-1 koji se uvode u naoružanje tek 1940. i 1941. imaju duže topove 76 mm koji se mogu efikasno upotrijebiti za PT borbu.
Drugi svjetski rat
Top tenka [[Tigar II, završni period Drugog svetskog rata.|thumb|right|200px]]
Čeoni oklop tenkova se pojačava nekoliko puta (od 20-30 mm na 100-150 mm), pa se na tenkove ugrađuju PT topovi velike početne brzine zrna i sve većih kalibara.
Tako SSSR povećava kalibre sa 45 i 76 na 85, 100, 122 i čak 152 mm (top-haubica na SU-152), Njemačka sa 37 na 50, 75, 88, 128 mm (Pancerjager Kenigstiger), SAD od 37 na 75, 76 i 90 mm, Velika Britanija od 40 na 57 i 76 mm.
Tenkovskim PT topovima se probojna moć povećava sa granatama koje uključuju: granate sa kumulativnim dejstvom i potkalibarske.
Tenk Šerman SAD dobija i stabilizator cijevi, sa kojim se cijev topa održava pod istim elevacionim uglom nezavisno od kretanja tenka.
Poslije Drugog svjetskog rata
Dalje povećanje probojnosti oklopa tenkovskih topova postiže se povećanjem kalibra. Povećanje brzine zrna je omogućeno sa projektilima sa dodatnim raketnim pogonom, topovima glatke i produžene cijevi.
Uvode se i PT rakete koje se mogu lansirati iz tenkovskog topa, a zatim lete prema cilju svojim raketnim pogonom. PT rakete mogu biti samonavođene sa infracrvenim, televizijskim ili laserskim vođenjem.
Automatski sistemi za gađanje imaju laserski daljinomjer i sistem za infracrveno osmatranje, pa mogu da djeluju noću i u svim vremenskim uslovima. Računari omogućuju nišandžiji da samo označava cilj, a top se automatski usmjerava prema njemu, uzimajući u obzir temperaturu, brzinu vjetra i druge promjenjive veličine. Sa time je postignuta visoka vjerovatnoća pogotka sa prvim ispaljenim projektilom.
Municija za PT borbu uključuje kumulativne, potkalibarske, tandem i plastične granate. Plastične granate baziraju dejstvo na Hopkinsonovom efektu, i 1970-ih godina mogu već da probiju oklop preko 400 mm debljine. Granate sa tandem bojnom glavom imaju više kumulativnih punjenja koje djeluju jedno iza drugog (u tandemu) i mogu da probiju čelični oklop debljine i do 1.000 mm (1 metar).
Topovi protivavionske artiljerije (PAA)
U protivavionskoj artiljeriji topovi su namijenjeni za uništavanje ciljeva u vazduhu na malim visinama. Ciljevi su avioni, helikopteri i bespilotne letjelice. Većina protivavionskih (PAV) topova je osposobljena i za djelovanje protiv zemanjskih ciljeva.
Dijele se na lake, srednje i teške, a po pokretljivosti na nepokretne (fiksne, stacionarne) i pokretne (mobilne).
Laki PAV top je oruđe kalibra 20-59 mm namijenjeno za uništavanje ciljeva na maloj visini, sa velikom brzinom paljbe, sa jednom, dvije, pa i do 6 cijevi. Zrno obično ima traser za vizuelno praćenje i korekturu gađanja.
Srednji PAV top je kalibra 59-99 mm, većeg dometa (do 7000 m) i koristi granate sa blizinskim upaljačem. U današnje vrijeme se rijetko koriste, jer su uglavnom zamijenjeni PAV raketama.
Teški PAV top je kalibra 100 mm i većeg, a dometa i preko 12 km. Ne proizvode se više jer su ih zamijenile PAV rakete.
Nišanske sprave su tradicionalno mehaničke, a noviji modeli imaju računare, radare, laserske daljinomjere, infracrvene osmatračke uređaje, televizijske osmatračke uređaje i drugo za pravilno usmjeravanje oruđa.
Do Prvog svjetskog rata
Prvi PAV top je konstruisan u Njemačkoj i upotrijebljen protiv francuskih osmatračkih balona u francusko-pruskom ratu 1870-1871. Top je bio kalibra 36 mm, učvršćen na kolima sa horizontalnim poljem dejstva 360 stepeni a elevacijom -3 do 85 stepeni. Sa jednom od ovih topova srušen je francuski balon Dager (Daguerre). Pred Prvi svjetski rat radi se na razvoju PAV topova, za koju svrhu se uglavnom adaptiraju poljski topovi kalibra 75-77 mm.
Prvi svjetski rat
Pokazuje se da postojeći modeli nisu zadovoljavajući za PAV dejstva protiv aviona, zbog njihove velike brzine leta. I dalje se pokušavaju upotrijebiti poljski i raznovrsni zastarjeli topovi za PAV dejstva, ali je njihov učinak vrlo slab. Do kraja rata mehanički nišani su poboljšani sa uvođenjem nišana sa približnim uglovnim preticanjem, a javljaju se i teški PAV topovi 100-105 mm.
Između Prvog i Drugog svjetskog rata
Njemački PAV top Flak 37 kalibra 88 mm.|thumb|right|200px
U jugoslavenskoj vojsci tako PAV t. 76 mm M.36 i 75 mm M.37 Škoda imaju komandni analogni računar T-7, njemački t. 75 mm L60 računar Pšor (Pschorr), sovjetski PAV top 76 mm ima računar PUAZO-1 i kasnije PUAZO-2.
Drugi svjetski rat
Početkom rata sve zaraćene strane otkrivaju da je broj topova PAA nedovoljan, naročito za protivavionsku odbranu (PAO) trupa.
Llano de Gómez, Madero
Llano de Gómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Top
Drugi svjetski rat
Srednji i teški PAV topovi dobijaju usavršene sprave za otkrivanje protivnika na daljini i visini (radar, poboljšani analogni računari). Elementi za gađanje se prenose svim oruđima u bateriji sa centralnog komandnog mjesta. Povećan je kalibar teških PAV oruđa i na 120-133 mm, da bi se omogućilo gađanje ciljeva na visinama i preko 10 km. Upaljači projektila dobijaju satni mehanizam, a krajem rata i zrna sa blizinskim upaljačima (SAD, V. Britanija).
Poslije Drugog svjetskog rata
PAV top Erlikon 2*35 mm.|thumb|right|200px
Isprva dolazi do daljeg razvoja PAV topova i uvođenja novih modela, najčešće samohodnih (SAD top 2*40 mm M42 Daster (Duster), 1*75 mm Skajsviper (Skysweeper), SSSR 2*57 mm ZSU-57-2 i vučne 85 i 130 mm).
Sa ovim borbenim iskustvima, dolazi do daljeg razvoja lakih PAV topova, koji sada imaju svoje radare i računare, automatsko određivanje parametara za gađanje, i veliku brzinu gađanja (obično više cijevi). Predstavnici ove generacije su samohodni PAV topovi ZSU-23-4 sa 4 topa 23 mm (izuzetno efikasan u Jom Kipurskom ratu 1973.), američki top M163 Vulkan 20 mm sa 6 cijevi, francuski AMIKS DCA (AMX DCA) sa 2 topa 30 mm.
Najnoviji modeli lakih PAV topova su sposobni i za uništavanje pespilotnih letjelica, raketa i helikoptera. Takvi su američki samohodni top Sardžent Jork (Sergeant York) 2*40 mm, njemački Gepard (PAV top) 2*35 mm. Ruski 2K22 Tunguska samohodni PAV sistem ima kombinirani sistem - 2*30 mm topovi i PAV rakete za bolju vjerovatnost uništenja ciljeva.
Topovi brodske artiljerije
Na brodovima se topovi upotrebljavaju od uvođenja vatrenog oružja, i glavno su naoružanje brodova sve do sredine 20. vijeka.
Topovi glatke cijevi
Do 17. vijeka slični su topovima zemaljske artiljerije i prate njihov razvoj. Kalibri su obično manji od 200 mm, a namjena topa je rušenje jedara, jarbola i uništavanje žive sile protivnika.
Krajem 18. vijeka dolazi do znatnih poboljšanja - uvode se mehanički nišani, opaljivanje se vrši okidanjem ili barutnom pripalom, elevacija je omogućena. Početkom 1800-ih godina nišanske sprave su uvedene na nekim topovima, a uvodi se i dvokraki lafet i primitivni sistemi za amortizaciju udara pri opaljenju.
Sporometni topovi sa olučenom cijevi
Top na francuskom bojnom brodu, 1876.|thumb|right|200px
Radi povećanja probojnosti zrna i dometa uvode se u upotrebu topovi sa olučenom cijevi u periodu 1855-1880. Prvi modeli su u stvari prepravljeni t. glatke cijevi sa izduženim projektilima umjesto dotadašnje đuladi. Punjenje ovih t. je bilo sprijeda, ali do 1880. sve veće RM prelaze na punjenje straga primjenom zatvarača cijevi.
Kao primjer ovog perioda italijanska RM 1876. godine naoružava svoje bojne brodove Dandolo i Duilio sa t. britanske proizvodnje kalibra 450 mm, težine 103 tone, koji sa protivoklopnom granatom početne brzine 455 m/s i težine 1000 kg probijaju oklop debljine do 563 mm na daljini od 1000 m.
Sva oruđa imaju dvokrake lafete, i hidraulične sisteme za kočenje cijevi i vraćanje u polazni položaj. Efikasni domet je samo oko 1000 m, dok se brzina gađanja postepeno povećava. Topovi većeg kalibra su zaštićeni topovskim kulama, obično sa po više oruđa u jednoj.
Do kraja Prvog svjetskog rata
Brzometni topovi manjih kalibara se isprva uvode za dejstvo protiv torpiljarki, protiv kojih su topovi male brzine gađanja bili neefikasni. Uvodi se metak sa sjedinjenim barutnim punjenjem, poboljšani zatvarač kod koga se vrši automatsko zapinjanje i izbacivanje čaure. Sistem amortizacije cijevi je poboljšan i nije potrebno ponovno nišanjenje poslije svakog opaljenja.
Od 1886. počinje izrada i većih kalibara brzometnih topova, sa čime je 1880-ih godina omogućeno povećanje brzine gađanja za kalibre do 120 mm na 10-30 metaka u minuti, a velikog kalibra (do 305 mm) 1-3 metka u minuti.
Uvođenjem malodimnog baruta 1884. dolazi do naglog skoka mogućnosti: brzina zrna je narasla do 800 m/s, a sa povećanjem dužine cijevi domet je porastao na 6000 m.
Pred Prvi svjetski rat uvode se teški topovi kalibra 343 - 381 mm, početne brzine projektila do 1000 m/s, dometa oko 20 km. Vijek trajanja cijevi je samo 100-120 metaka zbog brzog trošenja pri ovako velikom opterećenju. Topovi su grupisani u topovskim kulama, po 2, 3 ili 4 u jednoj.
Elevacija je do 20 stepeni a uređaji za gađanje i nišanjenje su znatno poboljšani. Nišanskim durbinima gađanje se izvodi na velikoj dašini, a topovi dobijaju elemente za gađanje od centralnog analognog komandnog računara, s kojim su vezani sinhronom vezom. Na topovima manjeg kalibra povišena elevacija omogučava dejstvo i protiv vazdušnih ciljeva.
Podmornice obično imaju topove manjeg kalibra za borbu protiv slabo naoružanih brodova, a iznimno 152 pa i 305 mm (britanske podm. krstaši). Topovi su posebno konstruisani da izdrže koroziju i ronjenje.
Između Prvog i Drugog svjetskog rata
Isprva nema većih izmjena, a kalibri su ograničeni na 381 mm međunarodnim sporazumom iz 1922. Kasnije se uvode poboljšanja kao produžene cijevi, povišena elevacija, poboljšani sistemi za punjenje i drugo. Malokalibarski PAV topovi su obično sa više cijevi, kalibra 20-40 mm. Većina topova do 127 mm je univerzalna, dakle mogu se upotrijebiti protiv vazdušnih, morskih i kopnenih ciljeva.
Kraljevina Jugoslavija na brodovima ima PAV top 84 mm D55 Škoda.
Drugi svjetski rat
Kalibar nekih teških t. na brodovima se povećava na 406-457 mm. Svi topovi malog kalibra su osposobljeni i za PAV gađanje. Neki PAV topovi imaju kalibar i 127 mm. Poboljšavaju se računarsko-komandni sistemi, sistemi veze i radarski uređaji se uvode u naoružanje čak i za univerzalne topove 40 mm. Za malokalibarske PAV topove uvode se žiroskopske nišanske sprave. Dolazi do masovne upotrebe blizinskih nekontaktnih upaljača za granate, naročito PAV artiljerije.
Poslije Drugog svjetskog rata
Moderan top 100 mm na brodu, zaštićen kulom.|thumb|right|200px
Zbog uvođenja raketnog i nuklearnog naoružanja dolazi do prestanka razvoja bojnih brodova sa velikokalibarskim topovima. Većina drugih brodova naoružana je univerzalnim topovima kalibra do 127 mm i manjeg, namijenjenog za dejstvo protiv aviona, brodova i kopnenih ciljeva. Neki topovi su u stanju da gađaju i raketne projektile i krstareće rakete (američki Falanks (Phalanx) sistem sa višecijevnim topom).
Automatizacijom topova je postignuta veća brzina paljbe i smanjenje broja poslužilaca, koji često sami mogu da otvore vatru u roku nekoliko sekundi od opažanja cilja. Elementi za gađanje se vrlo brzo obezbjeđuju računarskim uređajima spregnutim sa radarima, infracrvenim i drugim nišanskim uređajima. Protivraketni sistem Falanks je potpuno autonoman.
Topovi obalske artiljerije
Topovi obalske artiljerije 17-18 v.|thumb|right|200px Topovi obalske artiljerije, Drugi svetski rat.|thumb|right|200px Kupola sa topovima obalske artiljerije u muzeju, Brazil.|thumb|right|200px
Topovi glatke cijevi
Razvijaju se slično topovima zemaljske i brodske artiljerije, ali su često, zbog fiksne pozicije, većeg kalibra, dometa i težine. Krajem perioda glatke cijevi američki top sistema Dalgrin (Dahlgreen) kalibra 381 mm ima domet 3800 m i težinu đuleta 181 kg koje na daljini 74 m probija oklop debljine 178 mm.
Brzometni topovi
Prvi brzometni topovi se uvode krajem 19. vijeka, sa namjenom dejstva protiv brzih brodova. Sa uvođenjem malodimnog baruta dolazi do daljeg rasta početne brzine zrna (na 600-800 m/s), dometa (do 12 km) i probojnosti oklopa.
U Prvom SR neki topovi obalske artiljerije se postavljaju i na željezničke platforme ili vagone, a adaptiraju se i neki zastarjeli topovi zemaljske artinjerije za obalsku odbranu.
U Drugom svjetskom ratu se topovi postavljaju u betonske bunkere, otpornije na dejstvo iz vazduha i jeftinije. Česta je upotreba topova zemaljske artiljerije.
Poslije Drugog svjetskog rata teški topovi obalske artiljerije se napuštaju, a topovi malog i srednjeg kalibra su obično univerzalni, sa naprednim računarskim sistemima spregnutim sa radarima, infracrvenim uređajima i laserskim daljinomjerima. Time je omogućena veća brzina paljbe i veća vjerovatnoća pogotka.
Topovi aviona i helikoptera
Vazduhoplovni top [[M61 Vulkan 20 mm sa šest cijevi, SAD. Na slici prikazan van aviona.|thumb|right|200px]]
Namjena avionskog ili helikopterskog topa je gađanje iz vazduha ciljeva u vazduhu ili na zemlji.
U Prvom SR se uz mitraljeze, vrše pokušaji ugradnje topova na avione. Između Prvog i Drugog svetskog rata, zbog povećanja brzine leta i metalne konstrukcije aviona koja je povećala otpornost na mitraljeske metke, dolazi do uvođenja topovskog naoružanja na većini lovačkih aviona krajem tog perioda.
U usporedbi sa t. zemaljske artiljerije, vazd. topovi su lakši, manji i automatski. Kalibri su obično 20-40 mm, brzina paljbe 600-2000 zrna u minuti (američki M61 Vulkan 20 mm sa 6 cijevi i do 7200 metaka-min.), početna brzina zrna 700-1300 m/min.
Velika brzina paljbe je potrebna da bi se omogućilo pogađanje cilja i pri vrlo velikim ugaonim brzinama i pri vrlo kratkom vremenu gađanja.
Rokada
Rokada je specifičan šahovski potez koji se može izvršiti samo jedanput u toku partije, a svrha mu je da se bolje zaštiti kralj. To je jedini potez prilikom kojeg se pomeraju dve figure a računa se kao jedan potez. I takođe je jedini potez u kome kralj može da pređe dva polja.
Rokada obuhvata pomeranje i kralja i topa, a izvodljiva je ako su ispunjeni sledeći uslovi:
Rokada se vrši na sledeći način: kralj napušta početno polje i pomera se dva polja od početnog polja ka topu s kojim vrši rokadu, zatim se uzima top prema kojem je pomeren kralj, preskače kralja i zauzima polje do njega. Obavezno je prvo igrati kraljem pa topom. U slučaju da se prvo igra topom rokada je neizvodljiva i smatra se da je odigran potez topom. Ako se rokada vrši s topom koji je bliži kralju naziva se mala rokada (obeležava se 0-0), a topom koji je dalji velika rokada (obeležava se 0-0-0).
Masseria Scarpellino, Avellino
Masseria Scarpellino je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
3050 Carrera
3050 Carrera je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,224 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,1.
Polk County, Georgia
je okrug u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Meprednizon
Meprednizon je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 372,455 Da.
Jamno
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 128 stanovnika te 51 obiteljskih kućanstava.
Montalto delle Marche, Ascoli Piceno
Montalto delle Marche je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 669 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 505 m.
Estoril
Estoril je ladanjsko naselje pored Lisabona, sjedište jednog od najvećih evropskih kazina i brojnih luksuznih hotela i golf igrališta.
Geografske karakteristike
Estoril se prostire duž Rivijere Estoril-Sintra (Costa de Estoril-Sintra zvane i Costa de Lisboa), ta rivijera počinje 15-tak km zapadno od Lisabona od mjesta Carcavelos i proteže se sve do Guincha na zapad. Dobar dio mjesta zauzima Park prirode Sintra-Cascais.
Historijski Estoril je bio sastavljen od nekoliko sela položenih duž obale Atlanskog oceana a ona su bila (s lijeva na desno); São Pedro do Estoril, São João do Estoril, Santo António do Estoril (danas se to naselje zove Estoril) i brda Monte Estoril u unutrašnjosti. thumb|levo|240px|Panorama grada
Historija
thumb|levo|240px|Plaža Tamariz
Na mjestu današnjeg Estorila pronađeni su ostatci rimske ville rustica stare 2000 godina. Od srednjeg vijeka tu je bila ribarska luka, i sela koja su se bavila poljoprivredom. Tako je bilo sve do prve polovice 20. vijeka kad je otvoren kazino. Za vrijeme Drugog svjetskog rata i odmah nakon njega su dva portugalska industrijalca Fausto Cardoso de Figueiredo (koji je već izgradio kazino) i njegov partner Augusto Carreira de Sousa, izgradili u Estorilu više luksuznih hotela i pretvorili ga u internacionalnu turističku destinaciju, namjenjenu gostima dubljeg džepa. Brojni prognani evropski vladari i kraljevi odabrali su Estoril kao svoj novi dom, tu je nakon Drugog svjetskog rata živio i umro bivši mađarski regent Miklós Horthy (od 1945 do 1957), španjolski kralj Juan Carlos I., talijanski Umberto II i rumunjski Carol II..
Autodrom Estoril
Na autodromu u Parku Monsanto, vozile su se do 1960-ih utrke Formule 1, nakon tog su ga istisnuli atraktivniji autodromi i bogatije zemlje. Od 1960-ih su se tu održavale automobilističke utke nižeg ranga i motorističke utrke za svjetsko prvenstvo (MotoGP), ali su i one prekinute 1997. zbog novih sigurnosnih uvjeta Međunarodne automobilističke federacije - FIA. Autodrom Estoril je potpuno obnovljen 1999., danas ima 4.183 km, na njemu se ponovno voze motorističke utrke za svjetsko prvenstvo i automobilističke utke nižeg ranga.
Carica majka Wang (Xianzong)
Carica majka Wang (王太后, osobno ime nepoznato, 763 – 5. april 816 ), formalno Carica Zhuangxian (莊憲皇后, "moćna i znalačka carica") bila je kineska carica majka iz dinastije Tang, odnosno majka cara Xianzonga.
Al Maflīyah al Ḩamrā’, Hajjah
Al Maflīyah al Ḩamrā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
X-Pro aminopeptidaza
Ovaj enzim je zavistan od jona Mn2+.
Pueblo Nuevo Solistahuacán, Chiapas
Pueblo Nuevo Solistahuacán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 7769 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1727 m.
Los Cedros, Teocaltiche
Los Cedros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Teocaltiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1819 m.
Jales Breznički
Jales Breznički je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Breznica, Varaždinska županija.
Petar
Petar može biti:
Jales Breznički
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 137 stanovnika te 39 obiteljskih kućanstava.
Radio Studio 54 Network
Radio Studio 54 Network (ili kraće Studio 54 Network) Italijanska je privatna radijska postaja sa sjedištem u Lokriju. Frekvencijski moduliranim signalom pokriva prvenstveno područje Kalabrije, ali i susjedne joj južnotalijanske regije Basilicatu, Apuliju i Siciliju. Program emitira 24 sata dnevno.
Povijest
Pietro Parretta, Francesco Massara, Enzo Gatto, Memmo Minniti i Pietro Musmeci su 6. lipnja 1985. u Lokriju ostvarili svoj mladenački san utemeljivši Radio DJ Club Studio 54. Osnovana pod motom »Il bello della musica è che quando ti colpisce non senti dolore«, bila je to tada tek mala, lokalna, zabavnoglazbena radijska postaja. Temeljem novih propisa talijanskoga Zakona o javnom i privatnom emitiranju, 1990. se – poput mnogih drugih talijanskih privatnih radijskih postaja – organizacijski preustrojila te programski i sadržajno profilirala, pa je tako i danas prepoznatljiva po emitiranju najaktualnijih vijesti i najbolje glazbe iz talijanske i svjetske popularne glazbene produkcije.
Radio DJ Club Studio 54 je 1994. u potpunosti kompjuterizirao pripremu i emitiranje svojega programa, počevši tako – među prvima u Kalabriji, ali i Italiji – rabiti prednosti digitalne tehnologije u prijenosu radijskoga signala. Dostupnost signala je 1995. proširena i na susjedne regije, a dvije godine kasnije započeto je i emitiranje programa putem Interneta. U skladu s tim je 1998. promijenjeno i ime postaje, koja od tada djeluje kao Studio 54 Network. Pored vlastitih projekata, Studio 54 Network uživo prenosi i mnoge značajne lokalne, regionalne i nacionalne koncerte te događanja vezana uz popularne glazbene festivale, primjerice poznati Festival talijanske kancone u Sanremu.
Stargate
Godine 2000. ova je radijska postaja osuvremenila svoj program oživotvorenjem vlastitoga mobilnoga studija Stargate. Sustav je to kompletne tehničke radijske i televizijske opreme primjerene za produkciju, postprodukciju te audio i video emitiranje programa uživo (putem Interneta) s bilo kojega mjesta pod vedrim nebom ili iz kakve koncertne dvorane.
Studio 54 LiveTour
Oživotvorenjem studija Stargate pokrenut je i projekt Studio 54 LiveTour – cjelodnevni putujući radijski i TV spektakl koji uključuje brojne zanimljive goste, glazbu, igre, zabavu i ples, a sve uz prijenos uživo.
Bivši djelatnici i suradnici
Valentina Ammirato, Massimo Apa, Rosy Carelli, Barbara Costa, Francesco Cunsolo, Veronica De Biase, Giuseppe Evalto, Eleonora Femia, Luca Filippone, Pasquale Fragomeni, Giuseppe Galluzzo, Rosana i Regina Garofalo, Luciano Procopio, Enzo Gatto, Valentina Geracitano, Luigi Grandinetti, Antony Greco, Paolo Guerrieri, Gianluca Laganà, Ugo La Macchia, Peppe Lentini, Emily i Debora LoGiacco, Antonio Lombardo, Eddy i Ottavia Lombardo, Pino Martelli, Tommaso Massara, Chiara Mearelli, Memmo Minniti, Sergio Minniti, Stefania Morabito, Francesco Parasporo, Clementina Parretta, Sandro Pascuzzo, Rossana Pedullà, Espedita Rechichi, Francesca Ritorto, Antonella Romeo, Roberta Rupo, Debora Sainato, Ugo Lully Tommaselli, Pino Trecozzi, Enrico Ventrice.
Carantec
Karantek je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Finister.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 2.609, a gustina naseljenosti je iznosila 289 stanovnika/km².
Los 2 Hermanos, Tuzantán
Los 2 Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuzantán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Monte Terlago, Trento
Monte Terlago je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 400 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 699 m.
Palo Blanco, Texas
Palo Blanco je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 204 stanovnika.
Potez (šah)
Jedini potez u šahu koji može da se izvede sa dve ruke je rokada. Na taj način, rokada se izvodi tako što se jednom rukom prvo uhvati kralj, drugom rukom top, i potom se istovremeno te dve figure ispuste na odgovarajuća dolazna polja.
Nepravilan (nemoguć) potez
Ukoliko se u toku partije ustanovi da je bio završen nepravilan potez, uključujući i neispunjenje zahteva promocije pešaka, ili uzimanja protivničkog kralja, vratiće se pozicija kakva je bila neposredno pre nepravilnosti. Ako se ne može ustanoviti pozicija neposredno pre nepravilnosti, partija će se nastaviti od poslednje utvrđene pozicije pre nepravilnosti. Satovi će se tada namestiti u skladu sa najboljom procenom sudije. Pri tome se na potez koji zamenjuje taj nepravilan potez primenjuje pravilo „taknuto-maknuto“. Nakon obavljanja ovog postupka, za prva dva igračeva nepravilna poteza, sudija će njegovom protivniku dodati dva minuta dodatnog vremena za svaki prekršaj; za treći nepravilan potez istog igrača, sudija će proglasiti partiju izgubljenom za ovog igrača.
U ubrzanom šahu, nepravilan potez je završen čim je protivnikov sat pokrenut. Protivnik tada ima pravo reklamirati da je igrač odigrao nepravilan potez, ali pre nego što odigra svoj potez. Samo posle takve reklamacije, sudija će donositi odluke. Ipak, ako su oba kralja „u šahu“, ili je promocija pešaka nedovršena, sudija će po mogućnosti intervenisati.
U brzopoteznom šahu, ne primenjuju se pravila vezana za nepravilan potez u ubrzanom šahu. Nepravilan potez u brzopoteznom šahu je završen čim je protivnikov sat pokrenut. Protivnik tada ima pravo reklamirati pobedu, ali samo pre nego što odigra svoj potez. Međutim, ako protivnik ne mođe matirati igrača bilo kakvom serijom ispravnih poteza ni pri krajnje neveštoj igri, tada igrač ima pravo reklamirati remi, takođe pre nego što odigra svoj potez. Kada protivnik odigra svoj potez, nepravilan potez se ne može ispraviti.
Kovertirani potez
Ako je to turnirskim pravilnikom propisano, prilikom prekida partije, igrač je dužan da svoj sledeći, još neodigrani potez na šahovskoj tabli zapiše i stavi u koverat, a ta radnja naziva se kovertivanje poteza.
Karbazol 1,9a-dioksigenaza
Ovaj enzim katalizuje prvu reakciju degradacije karbazola.
Pulaski County, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 12.010, što je 2.422 (25,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ca' Bianchini I, Rimini
Ca' Bianchini I je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Genético, Centro de Mejoramiento, Pánuco
Genético, Centro de Mejoramiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pánuco.
Michael Sarrazin
Michael Sarrazin (22. maj 1940 – 17. april 2011) bio je kanadski filmski i televizijski glumac, najpoznatiji po ulozi Roberta u filmu They Shoot Horses, Don't They?.
Genético, Centro de Mejoramiento, Pánuco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Bassacornacervina, Ferrara
Bassacornacervina je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Indian Springs, Georgia
Indijan Springs je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.241, što je 259 (13,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Belding, Michigan
Belding je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.757 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.757 stanovnika, što je 120 (2,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija)
Sedam sekretara SKOJ-a je bila jugoslavenska televizijska mini-serija koju je Radiotelevizija Beograd godine 1981. proizvela i emitirala na programu JRT-a. Bila je posvećena životu sedmorice sekretara SKOJ-a, odnosno pratila njihov život od početka 1920-ih do 1931. godine kada su posljednji od njih stradali za vrijeme šestojanuarske diktature.
San José el Porvenir, Huixtán
San José el Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Huixtán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2333 m.
Hotel Sacher
Hotel Sacher (otvoren 1876. pod imenom Hôtel de l'Opéra) je luksuzni bečki hotel od pet zvjezdica, svjetski poznat po svojoj istoimenoj torti od čokolade (Sacher torti). Hotel se nalazi preko puta Opere u samom srcu Beča. Negdje oko 1890. hotel je preimenovan po prezimenu vlasnika Eduarda Sachera (1843.-1892.) u Hotel Sacher.
Sve je počelo s tortom
Sve je počelo 1832. s desertom koji je 16-godišnji kuharski šegrt Franz Sacher (1816.-1907.) trebao napraviti za kneza Metternicha i njegove uvažene goste. Metternich je usput kuharima navodno rekao "nemojte me osramotiti večeras". Franz je napravio prhki čokoladni biskvit preliven marmeladom od marelica i čokolodom, protutip slavne Sacher torte, koja se po istoj recepturi pravi i danas u Sacheru. Franz Sacher uspio je za svog života, dobro razgranati posao sa svojom tortom, i dobro školovati svog sina Eduarda plaćajući mu putovanja u London i Pariz gdje se Eduard upoznao s novim trendovima u ugostiteljstvu i hoteljerstvu.
Izgradnja hotela
thumb|260px|left| Kriška Sachertorte Eduard je proširio već dobro uhodan očev slastičarski posao na ugostiteljstvo, i nakraju na hoteljerstvo. Nakon vrlo uspješnog restorana na Kärntner Straße, uspio je dobiti dozvolu da podigne hotel, preko puta kojeg je otvorio 1876.
Nakon njegove prerane smrti 1892. hotel je nastavila uspješno voditi njegova žena Anna (1859.–1930.). Za njenog upravljanja hotel je postao svjetski slavan među tadašnjom elitom, po vrhunskom komforu i besprijekornoj usluzi i po odličnoj Sacher torti. Ona se pred kraj života ipak više nije snalazila u novonastalim prilikama nakon raspada Austro-Ugarske pa je hotel nakupio dugove, i nakon njene smrti 1934. bankrotirao. Novi vlasnik advokat Hans Gürtler uspio ga je sa svojom ženom Poldi ponovno vratiti na noge.
Meprotiksol
Meprotiksol je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 329,456 Da.
3051 Nantong
3051 Nantong je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 13,4 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,593 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 13,350 stepeni, a orbitalni period iznosi 1525,618 dana (4,176 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,258. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,8 a geometrijski albedo 0,075.
Asteroid je otkriven 19. decembra 1974. godine.
Feleac, Nușeni
Feleac je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Nușeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 447 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Jarek Bisaški
Jarek Bisaški je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Breznica, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 208 stanovnika te 67 obiteljskih kućanstava.
Chatonrupt-Sommermont
Šatonrit Somermon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Sen Dizje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 321 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 225 metara.
Paso Real de Sarabia, San Juan Guichicovi
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1019 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Totarol
Totarol je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 286,452 Da.
Uracililalanin sintaza
Uracililalanin sintaza (, O3-acetil-L-serin acetat-lijaza (dodaje uracil), izovilardinska sintaza, vilardinska sintaza, 3-O-acetil-L-serin:uracil 1-(2-amino-2-karboksietil)transferaza) je enzim sa sistematskim imenom O3-acetil-L-serin:uracil 1-(2-amino-2-karboksietil)transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
3052 Herzen
3052 Herzen je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 15,18 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,373 astronomskih jedinica (AJ).
Asteroid je otkriven 16. decembra 1976. godine.
Uracililalanin sintaza
U ovoj reakciji se formiraju L-vilardin i L-izovilardin.
Río Huache, Othón P. Blanco
Río Huache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Othón P. Blanco.
Paloma Creek, Texas
Paloma Creek je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.501 stanovnika.
San Rafael, Huimanguillo
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Huimanguillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Río Huache, Othón P. Blanco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Dolaț, Livezile
Dolaț je naselje u Rumuniji u okrugu Timiš u opštini Livezile.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 528 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Tergolina, Padova
Tergolina je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.