cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Branko Bogunović
Branko Brane Bogunović (Drvar, 24. listopada 1911. — Šibenik, 1945.) je bio četnički vojvoda iz Drugog svjetskog rata. Surađivao je s NDH u borbama protiv partizana.
Njegov rođeni brat Uroš bio je zapovjednik Šeste krajiške partizanske brigade i narodni heroj.
Predratna biografija
Branko Bogunović je rođen 24. oktobra 1911. godine u Drvaru, gde je odrastao i završio osnovnu školu. Srednje obrazovanje stekao je u Banja Luci, potom je vojni rok odslužio u vazduhoplovstvu u Sarajevu i posle toga postao čuvar državnih šuma u Drvaru. Imao je četiri brata i tri sestre: Ljubu, Mitu, Uroša, Nikolu, Milevu, Nataliju i Dušanku. Bio je oženjen sa Milkom Bašić, iz sela Kamenice sa kojom je imao sina Duška.
Drugi svetski rat
Po izbijanju ustanka u NDH 1941, predvodio je četnike prilikom pokolja Hrvata u Bosanskom Grahovu.
Za vreme Drugog svetskog rata Branko Bogunović je bio pomoćnik komandanta Dinarske divizije i komandant četničkog korpusa „Gavrilo Princip“. Njegov brat Uroš je bio komandant Šeste krajiške partizanske brigade.
Zbog svojih zasluga je od crkve Svetog Petra u Donjem Tiskovcu dobio kitnjasto tradicionalno odijelo koje je prije njega navodno nosio vojvoda Pavasović u ustanku 1715. godine, a zatim i vojvoda Golub Babić u ustanku 1875. godine; tokom rata je zabilježena fotografija na kojoj Bogunović pozira u tom svečanom odijelu.
Saradnja sa NDH
Kod župana NDH Davida Sinčića u Knin je početkom decembra 1941, zajedno sa drugim četničkim vođama, došao i Bogunović, kojeg će Sinčić ocijeniti kao najpouzdanijeg za suradnju protiv ustanka. Pavelićev ministar Mladen Lorković 26. maja 1942. depešom obaveštava »vrhovničtvo« velike župe Bribir i Sidraga o isporuci oružja Bogunoviću i drugim četnicima:
Isplata je izvršena početkom juna. O tome dr Sinčić obavještava Pavelića: "Jučer sam trima glavnim vođama četnika koji su u borbi protiv partizana, Momčilu Đujiću, Branku Bogunoviću i Mani Rokviću dao svakome po 100.000 kuna radi organiziranja borbe protiv partizana i pomoći njihovim suborcima." Župan David Sinčić je iz Knina 17. juna 1942. godine poslao nadređenima izveštaj o saradnji sa jedinicama Branka Bogunovića, koji kaže da je NDH pružala pomoć u oružju, municiji i ljudstvu lojalnim četničkim jedinicama:
Thedinghausen
Tedinghauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Ferden. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.537 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3361013, NUTS (DE93B) i LOCODE (DE THD) kod.
Stajnica
Stajnica je selo u općini Brinje.
Zemljopis
Selo Stajnica nalazi se na sjevero-istočnom dijelu današnje općine Brinje, odnosno na krajnjem sjeveru Like. Ovo je područje tipični krš, koji obuhvaća krško Stajničko polje sa okolnim brdskim predjelima i potok Jarugu koja ponire nedaleko od Jezerana. Stajničko polje nalazi se s južne strane obronaka planinskog grebena Male Kapele. U slikovitim kontaktima s okolnim šumovitim planinskim područjima daje prekrasne pejzaže. Ukupne je površine porječja 63 km². Sa sjeverne strane nalaze se dominantni vrhovi Kapele: Veliki panos (1.079 mnm) i Oštri vrh (1.164 mnm).
Sa zapadne strane nastavlja se Crnačko polje, površine porječja 34 km², sa susjednim mjestima Jezerane i Crnač. Sa istočne strane je Glibodolsko polje površine porječja 46 km². Na zapadnom ogranku Glibodolskog polja razvilo se naselje Lipice, koje je u starijoj povijesti bilo u sastavu Stajničke župe. Kasnijim razvojem odvaja se u samostalnu župu. Stajnica se sastoji od nekoliko samostalnih, pretežito patronimičkih, zaselaka koji su se smjestili na rubovima Stajničkog polja. Sa sjeverne strane su Porkulabi, Kolišće, Rajkovići, Krznarići, Šmiti, Dumenčići, Majtinići, Sveti Petar, Vučetići i Čarapovo Selo, na istočnom rubu polja nalaze se Ujaci i Tominčeva Draga, dok su sa južne strane smješteni Žižići, Brdo, Požari, Murkovići, Mesići i Štefanići.
Prosječna visina Stajničkog polja kreće se od 497 mnm (metara nad morem-Jezerane), 505,2 (crkva) 511 (Čarapovo Selo) i 554 (Tominac Draga). Sa južne strane Stajnice protežu se brežuljci Kopanje Veliko i Malo (631 mnm), Jelak (626 mnm), Mesićev vršak, Petrov i Pavlov vršak, Šašina mala (Plantaš) i Kalun (729 mnm). Istočno od zaselka Tominac Drage najveće je brdo Vršak 656 mnm. Dalje prema jugozapadu započinje Velebitski greben (Senjsko bilo). Na kolnim brdskim područjima postoje prostrani planinski pašnjaci i livade koje su od pamtivijeka koristili stajnički pastiri. Gornja Stajnica imala je pašnjake i livade kao što su Mekote, Brezovača, Dolac, Črnetićka, Strmar, Petrovićeva biljevina, Velika i Mala Mrkovina, Slime, Strižakovica, Javorovka, Krševine, Leskovka, Tomašićka (izvor), Paljevina, Vršeljak, Dumenčićeva Javorovka, Krčel, Pajine drage, Lokvice, Kozjaci, Stara i Nova biljevina, Sinokoše, Vršak, Tavan, Škura žliba, Jasenovka, Krčevina, Kodrićka, Brezovača, Uvala, Žliba, Beli i Crni Javor, Ravna Draga, Runjavica, Sinokoše, Zidenica, Bujednjaci, Velika i Mala žila, Tavan, Krč, Sebrde, Kujača, Velika uvala, Stojanka, Živa voda i ostale manje površine.
Iznad južne strane polja nalaze se također bogati pašnjaci kao što su Kopanje, Veliko kopanje, Kalun, Medvidnjaci, Šprajčeva javorovka, Mašićevi krči, Pavlakovo, Šmitova ravan, Skraj krči, Banov vršak, Lukić, Vučetićeve strane, Ulica, Kladice, Strežbenica, Ćevin krč. Sve su se ove površine redovito kosile i koristile za ispašu blaga.
Gospodarstvo
Sadašnje stanovništvo uglavnom se bavi poljoprivrednom proizvodnjom i stočarstvom. Za prehranu stoke osim travnih smjesa uzgaja se lucerna i crvena djetelina. Od ostalih kultura uzgaja se prvenstveno krumpir, ali još uvijek ekstenzivno, iako postojeća tla i klima pogoduju njegovom intenzivnom uzgoju. Ječam, zob, pšenica i kukuruz uzgajaju se u manjim količinama. Proizvodnja voća uglavnom se svodi na šljivu (plavu bistricu), koja je velikim dijelom zaražena šljivinom šarkom. Šljiva se uglavnom koristi za proizvodnju rakije a postoje uvjeti da se ista suši i konfekcionira. Postoje vrlo dobri uvjeti za proizvodnju ekološki čistih poljodjelskih sjemenskih i merkatinlih proizvoda poput kupusa i eventualno repe, koji se mogu konzervirati u manjim pogonima. Ostale vrste voća uzgajaju se u zanemarivim količinama.
Obzirom da Hrvatskoj nedostaju značajne količine pivskog slada postoje mogućnosti za proizvodnju jarog ječma, te zobenih i ječmenih pahuljica. Postoje izuzetni uvjeti i za sakupljanje raznog ljekovitog i aromatskog bilja, što je danas svjetski trend. Stočarstvo može imati veliki udio u ukupnoj poljodjelskoj proizvodnji, iz razloga što postoje izvrsni uvjeti za proizvodnju sijena, ali i velike površine pašnjaka. To se posebno odnosi na razvoj ovčarstva i kozarstva ali i govedarstva. Ovime bi se intenzivirala proizvodnja mlijeka i mliječnih proizvoda ali i proizvodnja mesa, te svježih i polutrajnih proizvoda.
Na potoku Jarugi postoje povoljne mogućnosti kvalitetnog razvoja športsko-rekreacionog ribolova i razvoj malog ribarstva, što je poslije Drugog svjetskog rata bilo dosta aktualno, ali je zbog nerazumijevanja šire zajednice taj projekt propao. Šumsko bogatstvo kapelskog gorja trebalo bi postati temelj za iskorištavanje i preradu drveta na razne načine i u različite svrhe. Postoje izuzetno velike zalihe drvne mase.
Stajničko i okolno područje daje izuzetne mogućnosti za razvoj lovnog, seoskog, “robinzonskog”, rekreativnog turizma (planinarenje, speleologija, kupanje, jahanje, biciklizam, sanjkanje i skijanje…) Turizam bi mogao razviti i proizvodnju hrane koja je specifična ovom podneblju: pastrva, janjetina, kozji i ovčji sir, ali i “Škripavac”, basa, kiselo mlijeko, palenta, kupus, kiselo mlijeko, ljekovito bilje, domaći med, gljive, divljač i rakija. Domaći ručni radovi poput biljaca, vunenih čarapa, “šarenice” i mnogo drugih autohtonih proizvoda mogu biti interesantni suvremenom potrošaču. Izgradnjom strateškog cestovnog koridora Zagreb-Split i Žuta Lokva - Rijeka koji će biti u sastavu budućeg “Jadranskojonskog koridora” bitno će se otvoriti ovo područje i njegova dostupnost širim turističkim potrebama, ne samo kontinentalnoj već i primorskoj regiji.
Šport
Svake godine se povodom blagdana svete Magdalene održava turnir u malom nogometu.
Branko Bogunović
Saradnja sa NDH
U izveštaju Mladena Žujovića generalu Mihailoviću od 6. avgusta 1943. stoji sledeće:
Hapšenje i smrt
Bogunović je ranjen prilikom proboja blokade u Pađenima, 4. decembra 1944. godine. Ubrzo potom, 1945. godine partizani su ga zarobili i ubili.
El Higueral (razvrstavanje)
El Higueral ima više značenja:
San Miguel, Coxcatlán
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Coxcatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Cuanajillo, Salvador Escalante
Cuanajillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Salvador Escalante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2239 m.
El Retorno, González
El Retorno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Los Filtros (razvrstavanje)
Los Filtros ima više značenja:
Monroe County, Wisconsin
je okrug u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 44.673, što je 3.774 (9,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 2120
NGC 2120 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
El Higuerón (razvrstavanje)
El Higuerón ima više značenja:
The Lord of the Rings: The Return of the King
Gospodar prstenova: Povratak kralja (eng. The Lord of the Rings: The Return of the King) američko-novozelandski je pustolovni film fantastike Petera Jacksona iz 2003. temeljen na trećem dijelu knjige J.R.R. Tolkiena Gospodar prstenova koji zaključuje istoimenu filmsku trilogiju.
Staletti, Bergamo
Staletti je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Delavan, Wisconsin
Delavan je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
The Lord of the Rings: The Return of the King
Kako Sauron započinje posljednju fazu pokoravanja Međuzemlja, čarobnjak Gandalf i Kralj Theoden od Rohana udružuju snage kako bi zaštitili glavni grad Gondora, Minas Tirith od ove prijetnje. Aragorn konačno mora preuzeti kraljevski tron Gondora pa okuplja vojsku duhova kako bi porazio Saurona. Na kraju, iako pod punom spremom, shvaćaju da ne mogu pobijediti; sve spada na hobite Froda i Sama koji se sami moraju suočiti s težinom Prstena i Gollumovom izdajom, kako bi uništili Prsten u Mordoru.
Delavan, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.463, što je 507 (6,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Staletti, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 670 m.
The Lord of the Rings: The Return of the King
Objavljen 17. prosinca 2003., Gospodar prstenova: Povratak kralja postao je jedan od kritički i financijski najuspješnijih filmova svih vremena. Osvojio je svih 11 Oscara za koje je bio nominiran, čime se izjednačio s ostala dva rekordera, filmovima, Titanic i Ben-Hur. Između ostalih, osvojio je Oscara za najbolji film kao prvi fantastični film kojem je to pošlo za rukom.
Radnja
Film počinje s flashbackom s pričom kako je Deagol pronašao Jedinstveni Prsten te kako ga je Smeagol ubio zbog njega, nakon čega se pretvorio u Golluma. Priča se nakon toga vraća u sadašnjost s Gollumom koji vodi Froda i Sama u Minas Morgul. Aragorn, Legolas, Gimli, Gandalf, Theoden i Eomer se sastaju s Merryjem, Pippinom i Drvobradašom u Isengardu, koji je sada pod kontrolom Enta. Nakon kratkih pregovora sa Sarumanom, koji završavaju njegovom smrću. Odlučuju se vratiti u Edoras kako bi isplanirali svoj sljedeći potez. Nakon što je znatiželjni Pippin pogledao u palantir, Sauronovu crnu kuglu, Gandalf shvaća kako Sauron planira napasti Minas Tirith, glavni grad kraljevstva Gondor, pa odlazi tamo s Pippinom. U Rivendellu, Arwen ima viziju svog sina kojeg je dobila s Aragornom pa nagovara Elronda da iskuje mač, Narsil, koji je davno odsjekao Prsten sa Sauronova prsta. Sam načuje Gollumove izdajničke planove.
Gandalf i Pippin stižu u Minas Tirith i pronalaze vladara Denethora kako tuguje nad Boromirom, a Pippin mu se zaklinje na odanost jer mu je Boromir spasio život. Svjedoče i velikom svjetlosnom signalu iz Minas Morgula, gdje Frodo, Sam i Gollum ugledaju Kralja vješca kako raspoređuje svoju ogromnu i snažnu vojsku orka, nagovještavajući rat. Hobiti i Gollum počinju se uspinjati stubama u blizini. Vojska Morgula protjerava Gondorijance iz Osgiliatha, a Faramir je prisiljen odjahati kako bi vratio grad, na zapovijed svog malodušnog oca. Pokraj Minas Morgula, Gollum nagovara Froda da pošalje Sama kući uvjeravajući ga da želi Prsten za sebe. Na Gandalfov zahtjev, Pippin zapali prvu signalnu vatru Edorasu, upozoravajući Theodena i Rohirrima da odu u Dunharrow kako bi se pripremili za rat. Za vrijeme priprema u Dunharrowu, Aragorn se sastaje s Elrondom, koji budućem Kralju predstavlja novoiskovani mač, Anduril. Nakon toga Aragorn s Legolasom i Gimlijem odlazi na Staze mrtvih kako bi zatražio pomoć proklete Vojske mrtvih. Theoden odlazi u rat sa šesto konjanika, nesvjestan da su Eowyn i Merry dio vojske.
U Minas Tirithu, Denethor je poludio i priprema lomaču za sebe i onesviještenog Faramira. Pippin uhvati ovaj prizor krajičkom oka i upozori Gandalfa, koji pokušava skupiti razbježale vojnike. Gandalf se vraća s Pippinom kako bi zaustavio luđački čin. Na putu, Kralj vještac im zablokira put svojom zvijeri i razbija Gandalfov štap. Stiže Theoden i njegovi konjanici te počinju napadati napredujuće orke, ubivši ih na tisuće. Kralj vještac odlazi kako bi se obračunao s nadolazećim konjanicima, puštajući Gandalfa i Pippina da prođu u tvrđavu. Spašavaju Faramira, ali unatoč Gandalfovim pokušajima, Denethor zapaljuje sam sebe i istrči iz hrama, pavši s proplanka na grad. Rohanski konjanici potukli su orke koje se pripremaju povući u Osgiliath te se pripremaju osigurati Minas Tirith, ali stižu mamuti i Kralj vještac. Konačno stiže i Aragorn a nemrtvima na zarobljenim brodovima i pridružuje se bitci protiv orka i mamuta, dok Eowyn i Merry ubijaju Kralj vješca. Theoden umire od ozljeda zadobivenih tijekom bitke, a Aragorn ispunjava zakletvu Mrtve vojske, otpustivši ih od njihovog prokletstva.
Sam spašava Froda iz Cirith Ungola, koji je većinom prazan zbog bitke, pa njih dvojica nastavljaju dugi put prema Kletoj gori. Gandalf shvaća da 10 000 orka stoji između Froda na Cirith Ungolu i Klete gore. Aragorn predvodi preostale vojnike na Crne Dvere kako bi odvukao pozornost orka s Froda. Sam nosi slabog i očajnog Froda na Kletu goru, ali ih napada Gollum. Sam i Gollum započinju bitku, davši Frodu vremena da ode do vulkana. Kod vulkana, Frodo, umjesto da baci Prsten u lavu, podliježe njegovoj moći i stavlja ga, nestajući s mjesta. Gollum ulazi u komoru, ostavivši onesviještenog Sama, i skoči na nevidljivog Froda. Zagrize Frodov prst i odgrize Prsten s njega. Frodo nasrne na njega kako bi vratio prsten, a obojica padaju s ruba. Gollum pada u lavu dok se Frodo uspijeva zadržati na rubu litice. Sam spašava Froda dok Prsten konačno tone u lavu i biva uništen, pokrenuvši ogromnu erupciju. Barad-dûr se urušava, orci bivaju ubijeni u seriji potresa. Frodo i Sam su nasukani i okruženi lavom sve dok Gandalf ne stiže s Orlovima. Bude se u Minas Tirithu, našavši se sa svojim prijateljima.
Aragorna okrunjuju za Kralja, nagovještavajući novo doba mira, te se on pomiruje s Arwen. Svi mu se klanjaju, ali kada mu se počnu klanjati hobiti, zaustavlja ih, rekavši "Prijatelji moji, vi se ne morate klanjati nikome." Cijeli se skup tada pokloni hobitima, slijedeći Aragornov primjer. Hobiti se vraćaju u Shire, gdje Sam oženi Rosie Cotton. Frodo, završivši priču o Gospodaru prstenova i još iscrpljen od zadatka nosača Prstena, odlučuje napustiti Međuzemlje s Gandalfom, Bilbom i Galadriel u Grey Havens, ostavljajući svoj dio priče Samu, koji nastavlja mirni obiteljski život.
Usporedba s izvornikom
Film sadrži neke veće dijelove romana Gospodar prstenova: Dvije kule koji se nisu pojavili u filmu Gospodar prstenova: Dvije kule, kao što je onaj dio sa Shelobom. Sarumanovo ubojstvo od strane Grime (koje se može vidjeti samo na produženoj verziji na DVD-u) je premješteno u posjet Isengardu. U filmu, Saruman ispušta palantir, dok ga u knjizi Grima baca na Družinu, nesvjestan njegove vrijednosti. Cijeli prizor sa Shelobom odvija se na kraju Dvije kule, a ne na početku Povratka kralja.
Denethor, vladar Gondora, bio je mnogo tragičniji lik u knjizi. Film ga prikazuje tek kako tuguje zbog Boromirove smrti, kako ignorira Sauronove prijetnje te kako je poludio nakon Faramirove ozljede.
Arwen zatvara krug nesigurnosti u trilogiji dvojbom treba li napustiti Međuzemlje ili ostati s Aragornom. Također se razbolijeva što konačno uvjerava Elronda da iskuje Narsil i tako ispuni Aragornovu sudbinu da postane kralj Gondora (u knjizi je Elrond ponovno iskovao mač prije nego što je Družina napustila Rivendell). U vrijeme kad je Theoden okupljao vojsku, Aragorn je već otišao na Staze mrtvih; to je u filmu odgođeno budući da Aragorn isprva ne želi biti kralj. U knjizi se s njim u Dunharrowu sastaju Elrondovi sinovi kako bi mu predali mač, dok su u filmu oni odsutni pa tamo odlazi sam Elrond.
Promijenjena je i bitka na Pelenorkim poljima. Faramir ne odlazi u samoubilačku misiju, a opsada Osgiliatha je pojednostavljena. Generali kao što su Forlong i Imhrail također su odsutni, ostavljajući Gandalfu zapovjedništvo. U knjizi orke ne ulaze u grad. Kralj vještac ulazi i drži se po strani prije Rohirrimova dolaska, dok u filmu orke upadaju u grad nakon što je ovan razbio vrata. U produženoj verziji, konforntacija se događa dok Gandalf juri kako bi spasio Faramira. Prisutnost Eowyn na bojištu je nepoznata sve dok ne skida svoju kacigu, dok je u filmu publika toga svjesna, zbog medijskih razlika između filma i knjige. U knjizi Theodenov govor drži Eomer, nakon što je naišao na svog umirućeg ujaka i ranio sestru na bojištu.
Raskid Frodova i Samova prijateljstva, zbog Gollumovih spletki, ne događa se u knjizi, ali su scenaristi to ipak ubacili kako bi dodali malo dramatičnosti i kompleksnosti Frodovu liku. U filmu Frodo sam ulazi u Shelobinu jazbinu, dok u knjizi on i Sam ulaze zajedno. Ovo je učinjeno kako bi se scena učinila malo strašnijom budući da je Frodo sam, a Sam ga spašava u zadnji čas. Osim toga, u filmu ne znamo da Sam ima prsten sve dok ga ne vraća Frodu, dok u knjizi čitatelji znaju da Sam ima prsten. Scenaristi su prepravili u Gollumov pad u lavu Klete gore budući da su mislili kako je Tolkienova originalna ideja (Gollum se jednostavno posklizne i padne) bila neuzbudljiva. Originalna ideja je čak bila da Frodo herojski gurne Golluma s litice i uništi njega i Prsten, ali produkcijska ekipa je zaključila kako bi ispalo da Frodo ubija Golluma. Kao rezultat svega, Frodo i Gollum su se potukli za Prsten. Nakon toga obojica nesretno padaju s ruba i uništavaju Prsten.
Kritike
Film je proglašen filmom godine. Filmom godine proglasili su ga kritičari kao što su Lisa Schwarzbaum iz Entertainment Weekly, Richard Corliss iz Timea, Joe Morgenstern iz Wall Street Journala i James Bernardinelli iz Reelviewsa''.
U veljači 2004., nekoliko mjeseci nakon premijere, film je završio na 8. mjestu u izboru Najboljih filmova svih vremena časopisa Empire.
Box office
Konačna zarada u Sjevernoj Americi bila je 377 milijuna dolara, a ukupna u svijetu 1,1 milijarda dolara. Bio je to tek drugi film u povijesti čija je zarada premašila milijardu dolara (prvi je bio Titanic iz 1997.), ali sada je treći nakon što ga je prestigao Avatar Jamesa Camerona.
Nagrade
27. siječnja 2004. film je bio nominiran za jedanaest Oscara, uklujučujući Oscare za najbolji film, režiju, adaptirani scenarij, originalni glazbeni broj, pjesmu, vizualne efekte, scenografiju, kostime, šminku, zvuk i montažu. 29. veljače film je osvojio svih 11 Oscara za koje je bio nominiran. Tako se pridružio filmovima Ben-Hur i Titanic po broju osvojenih Oscara.
Međutim, nitko od glumačke postave nije primio nominacije za glumu, prvi film poslije Hrabrog srca 1995. Film je bio prvi iz žanra fantastike koji je osvojio Oscar za najbolji film te drugi nastavak koji je osvojio tu nagradu; prvi je bio Kum II. Osim toga, bio je to i prvi film i treći dio trilogije koji je osvojio Oscara za najbolji film.
Minnewaukan, North Dakota
je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 224, što je 94 (-29,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The Lord of the Rings: The Return of the King
Nagrade
Film je osvojio četiri Zlatna globusa, tri BAFTA-e, dvije MTV-jeve filmske nagrade, dva Grammyja, devet nagrada Saturn (između ostalog i onu za najbolje specijalno DVD izdanje) i nagradu Hugo.
Kosmos-1974
Kosmos-1974 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1974 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. oktobra 1988. Raketa-nosač Molnija je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1250 kilograma. Kosmos-1974 je bio satelit za rano upozoravanje na pojavu interkontinentalnih balističkih raketa.
Bellizzi Irpino, Avellino
Bellizzi Irpino je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 962 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Montegaudio, Pesaro e Urbino
Montegaudio je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Orting, Washington
Orting je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.746 stanovnika.
Oleșești, Țifești
Oleșești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Țifești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1001 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Eurosong 1972.
Eurovizija 1972. je bila 17. Eurovizija održana 25. ožujka 1972. u Usher Hallu, Edinburgh, Ujedinjeno Kraljevstvo. Domaćin ove godine je trebao biti Monako, ali nije mogao organizirati financijski natjecanje, a i nije imao dvoranu gdje bi se natjecanje moglo održati. Najprije je za domaćina bila predložena Francuska, ali je na kraju natjecanje preuzeo BBC Scotland, a natjecanje se prvi put održalalo izvan Londona, a da je BBC bio domaćin. Voditeljica je bila Moira Shearer. Dirigent je bio David Mackay.
Irska je po prvi put pjevala na irskom.
Jugoslaviju je predstavljala Tereza Kesovija s pjesmom Muzika i ti, koja je osvojila 9. mjesto.
Pobjedio je Luksemburg s pjesmom "Après toi" koju je pjevala Vicky Leandros. Ovo je treća pobjeda Luksemburga na Euroviziji.
El Limón, San Pedro Huamelula
El Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Huamelula.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
State University of New York Press
State University of New York Press (akr. SUNY Press) je akademski nakladnik u američkom gradu Albanyju odnosno izdavački odsjek i centar za stručnu komunikaciju Državnog univerziteta New York. Osnovan je 1966. godine i glavna stručna područja na koje se fokusira su afroameričke studije, ekologija, film, filozofija, hispanoameričke studije, indijanske studije, judaistika, New York i okolica, obrazovanje, orijentalistika, politologija, psihologija, religija, queer studije, te ženske i rodne studije. Od 2008. izdanja o gradu New Yorku štampa izdavačeva podružnica Excelsior Editions. SUNY Press je ranih 2010-ih izdavao 160 – 180 knjiga godišnje koje se distribuiraju na šest kontinenata.
Los Flamboyanes (razvrstavanje)
Los Flamboyanes ima više značenja:
Câmpia, Socol
Câmpia je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Socol.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 690 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
El Higuito (razvrstavanje)
El Higuito ima više značenja:
Uroš Bogunović
{{Heroj M 19px Jugoslovenska narodna armija {{{!}} style="background:transparent" {{!}} {{!}}{{!}} {{Orden narodnog heroja}} {{!}}- {{!}} {{Orden partizanske zvezde1}} {{!}}{{!}} {{Orden zasluga za narod1}} {{!}}{{!}} {{Orden bratstva i jedinstva1}} {{!}}- {{!}} {{Orden za hrabrost}} {{!}}{{!}} {{Orden zasluga za narod2}} {{!}}{{!}} {{Partizanska spomenica 1941.}} {{!}}} }}
Uroš Bogunović Roca (1914 — 2006), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-major JNA i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 15. decembra 1914. u Drvaru. Njegovi roditelji Ilija i Jovanka doselili su u Drvar iz Like, iz sela Suvaje kod Srba. Uroš je, pored Branka, imao još tri brata — Ljubu, Mitu i Nikolu (Ninu), kao i tri sestre — Milevu, Nataliju (Natu) i Dušanku.
Uroš je neposredno pred rat radio u železničkoj ložionici u Banja Luci. Kada je počeo ustanak, najpre je bio pomoćnik političkog komesara Šeste krajiške udarne brigade, a ubrzo zatim i komandant te brigade. Kasnije je u toku rata bio zamenik komandanta Četvrte i Desete krajiške divizije.
Učestvovao je u borbama kod Banje Luke, Bosanske Gradiške, Bosanske Dubice, Prijedora, Sanskog Mosta, u toku Četvrte neprijateljske ofanzive, u borbama za oslobođenje Sarajeva i drugim.
Naročito se istakao u jesen 1942. godine kada je poveo bataljon boraca preko reke Une, prodro do Cazina, oslobodio ga i na tom sektoru uspešno vodio mnoge borbe i početkom 1943. godine, na Podvidaču, kada je samo sa jednim vodom dočekao i razbio brojnijeg neprijatelja. U članstvo Komunističke partija Jugoslavije primljen je 15. novembra 1941. godine.
Posle završetka rata, Uroš Bogunović je 1952. godine završio Višu vojnu akademiju JNA i nalazio se na istaknutim vojnim funkcijama u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, boraveći pri tome u mnogim mestima SR Hrvatske, SR Srbije i SR Bosne i Hercegovine.
U čin general-majora proizveden je 1959, a penzionisan je 1963. godine. Preminuo je 27. maja 2006. godine u [Zagrebu]u.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
NGC 2121
NGC 2121 je otvoreni skup u zviježđu Stolu.
Al Murrah as Suflá, Taiz
Al Murrah as Suflá je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Los Flores (razvrstavanje)
Los Flores ima više značenja:
Kosmos-1975
Kosmos-1975 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1975 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 11. oktobra 1988. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
4. proleterska crnogorska udarna brigada
Četvrta proleterska crnogorska narodno-oslobodilačka udarna brigada je formirana naredbom Vrhovnog štaba NOP i DVJ 10. juna 1942. godine na planini Zelengori. U njen sastav su ušli: dva bataljona Lovćenskog i po jedan bataljon Zetskog, Komskog i Durmitorskog NOP odreda. Na dan formiranja imala je pet bataljona ukupne jačine 1.080 boraca. Prvi komandant brigade bio je Peko Dapčević, narodni heroj, a politički komesar Mitar Bakić, narodni heroj.
Brigada je prošla ratni put dug preko 20.000 kilometara. Izgubila je više od polovine boraca, oko 5.000 ljudi. Dala je 48 narodnih heroja Jugoslavije. Povodom petnaestogodišnjice bitke na Sutjesci, juna 1958. godine, odlikovana je Ordenom narodnog heroja. Odlikovana je i Ordenom narodnog oslobođenja, Ordenom partizanske zvijezde kao i Ordenom bratstva i jedinstva.
Borbeni put Četvrte proleterske brigade
Četvrta proleterska brigada je do formiranja Druge proleterske divizije, 1. novembra 1942. godine, bila pod neposrednom komandom Vrhovnog štaba. Sve do karaja rata nalazila se u sastavu Druge prloleterske divizije, izuzev perioda od 17. novembra 1943. do 25. januara 1944. godine, kada je privremeno bila u sastavu Treće udarne divizije.
Pohod u Bosansku krajinu
minijatura|[[Partizanke iz 1. bataljona Četvrte proleterske brigade, na Sutjesci, 1942.]]
Nalazila se u sastavu Udarne grupe brigada, koja je pod neposrednom komandom Vrhovnog komandanta, 24. juna 1942. godine krenula u zapadnu Bosnu. Do sredine avgusta vodila je više borbi: u julu je zauzela železničku stanicu Hadžiće na pruzi Sarajevo-Mostar, pa Gornji Vakuf, i vodila žestoke borbe oko Bugojna; u avgustu je izvršila dva teška napada na jako branjeno ustaško uporište Kupres i pretrpela gubitke od 122 poginula i ranjena borca. Prebačena je ka Banja Luci, i vodila borbe s jakim nemačkim snagama na Manjači; u vreme prvog napada brigade na Jajce (24-25. septembra) razbila je posadu u selu Vijenac i delovala na pravcima prema Travniku i Donjem Vakufu, a u vreme evakuacije iz Jajca vodila je žestoke obrambene borbe na pravcima Jajce-Donji Vakuf i Jajce-Travnik. Učestvovala je u oslobođenju Mrkonjić-Grada 12/13. oktobra 1942. godine.
U novembru ulazi u sastav Druge proleterske divizije i vodi borbe protiv italijansko četničkih i ustaških snaga na sektoru Knina i Strmica. Brigada se istakla u borbi za oslobođenje Livna (15. decembra) i Duvna (19. decembra). Od tada do početka januara 1943. vodila je više borbi na pravcu Duvno-Imotski. U borbama od 25. do 27. januara razbila je italijansko-četničke snage na prostoru Strmica, Golubić, Plavno i potisla ih prema Kninu.
Bitka na Neretvi
minijatura|Kolona I bataljona IV crnogorske brigade na putu od Đerzova prema Glamoču.
U toku Četvrte neprijateljske ofanzive izvela je više uspešnih poduhvata. U borbama 9. i 10. februara učestvovala je u oslobođenju Imotskog i Posušja. Potom je prodrla u dolinu Neretve - 15/16. februara učestvovala je u uništenju ojačanog bataljona italijanske divizije „Murđe“ u Drežnici; 16/17. učestvuje u prvom prelazu preko Neretve (na sektoru Drežnice); nastupajući uz Neretvu zauzela je Karaulu, železničke stanice Prenj i Jablanicu (22. februara); učestvovala je u žestokom napadu Treće udarne divizije na Konjic od 24. do 26. februara. S ovog sektora prebačena je na sektor Prozor-Gornji Vakuf. U boju na Vilića guvnu 2. marta, u saradnji s Trećom krajiškom brigadom, zadržala je jake nemačke snage. Za ovaj podvig pohvaljena je od Vrhovnog komandanta NOV i POJ, Josipa Broza Tita.
U formaciji od osam brigada, učestvovala je u protivudaru kod Gornjeg Vakufa (4. marta), kada su definitivno spašeni ranjenici i bitno olakšan položaj Glavne operativne grupe Vrhovnog štaba. Osmog marta prešla je Neretvu i, nastupajući opštim pravcem: Čičevo-Glavatičevo-Zaborani-Kruševljani-Zalužani, učestvovala u razbijanju četničkih brigada. Kao pomoć upućena je Trećoj udarnoj diviziji i učestvovala (marta i aprila) u borbama za oslobođenje Nevesinja, Gacka i Avtovca. Brigada je, s Petom proleterskom i tri bataljona Druge proleterske brigade, u boju na Javorku kod Nikšića (1-2. maja) uništila i zarobila ojačani italijanski i četnički bataljon, potisnula znatno jače snage, a potom je njena glavnina angažovana na sektoru Morača-Kolašin.
Bitka na Sutjesci
minijatura|Borci bacačkog odeljenja Četvrte proleterske brigade u zapadnoj Srbiji, jesen 1944.
Ovu poruku napisao je Vladan Vlajko Đuranović, sekretar SKOJ-a brigade i narodni heroj. Umro je od posljedica ranjavanja i bolesti 1944. godine u Italiji gdje je i sahranjen. Njen Treći bataljon i Drugi i Četvrti bataljon Pete proleterske brigade, obrazovali su posebnu Udarnu grupu, koja je sa Zetskim NOP odredom razbila jake četničke snage u Bjelopavlićima i Piperima i u boju kod Bioča razbila znatne italijanske snage i dobrim delom uništila 383. italijanski puk. Ova pobeda je imala veliki značaj za položaj Glavne operativne grupe na početku Pete neprijateljske ofanzive.
Od početka ofanzive do 26. maja, brigada je vodila oštre, borbe s Prvom nemačkom brdskom divizijom i zatvarala pravce koji iz Platnice, Morače i Tare izvode na Sinjajevinu. Učestvovala je u protuudaru na Javorku i kod Budnja, kojim je tada zadržan pokušaj prodora 7. SS i delova 118. divizije preko Mratinja ka dolini Sutjeske. U borbama na Sutjesci vodila je žestoke borbe na Trnovačkom jesenu, Ozrenu i Ljubinom grobu. Desetog juna je Druga četa njenog Trećeg bataljona, u izuzetno oštroj borbi, odbila napade višestruko brojnijeg neprijatelja i osigurala jedinu stazu preko Zelengore, kojom su prošli Vrhovni štab, Druga i Sedma divizija i deo ranjenika. Za ovaj podvig četa je odlikovana Ordenom zasluga za narod.
Sa Zelengore, s glavninom Glavne operativne grupe prodrla je u istočnu Bosnu. U julu i prvoj polovini avgusta delovala je i vodila više borbi između Spreče i Krivaje i na Ozrenu. Istakla se u borbama 20-23. jula na Kraljici, Velikoj Ostravici i Omerovim vodama, kada je razbijeno sedam četničkih bataljona, domobranske snage i 369. divizija. U maršu prema Crnoj Gori 28. avgusta oslobodila je Olovo; onesposobila prugu Sarajevo-Višegrad; učestvovala u oslobađanju Goražda; porušila prugu u dolini Drine; septembra je ušla u Trnovo i Kijevo. Krajem septembra prebačena je u rajon Kolašin-Mateševo. Oslobodila je Kolašin (27. septembra, a potom izvela neuspio napad na Mateševo. Od 30. septembra do 4. oktobra zajedno sa Italijanima-dobrovoljcima vodila je ogorčene borbe za obranu Kolašina od italijansko-četničkih napada. Delom snaga prodrla je u staru Crnu Goru.
Pohod u Srbiju i završne operacije
minijatura|175px|Bojana Vidojević, borac 4. crnogorske proleterske brigade u Kraljevu decembra 1944. Učestvovala je u prodoru divizija NOVJ u Srbiju, u martu-maju 1944. godine. U prodoru od Lima do Studenice, u dolini Studenice i na prostoru Dragačeva vodila je više borbi. S ove teritorije, od 21. aprila do 5. maja brigada je izvela marš-manevar preko grebena Suvobor-Maljen-Medvednik. Pod pritiskom desetostruko jačeg neprijatelja, s ostalim snagama Druge proleterske i Pete krajiške divizije, preko Zlatibora, Zlatara, Jadovnika i Lima, povukla se u Crnu Goru.
Posle povlačenja iz Srbije, učestvovala je u Andrijevičkoj operaciji. U sastavu operativne grupe divizija učestvuje u prodoru u Srbiju. Forsirala je Ibar (3/4. avgusta 1944) i učestvovala u razbijanju Četvrte grupe četničkih jurišnih korpusa (oko 10.000 ljudi), uništenju bugarskog garnizona u Kuršumliji, oslobođenju Kruševca, Kraljeva, Užičke Požege i Užica. Učestvovala je u protivnapadu na Sremskom frontu, 22. januara 1945. godine. U aprilu deluje u istočnoj Bosni i učestvuje u oslobađanju Brčkog, Orašja, Šamca i Županje.
Statistički podaci o brigadi
Prilikom formiranja, 10. juna 1942, brigada je brojala 1.082 borca - 862 borca i 220 borkinja. Iz prvobitnog sastava tokom ratnog puta brigade poginulo je 577 - 486 boraca i 91 borkinja.
Sekcija brigade je prilikom pripreme monografije, sređujući podatke, došla do podataka o ukupno 2.092 poginula borca tokom rata. 262 borca poginula su tokom 1942, 1.016 tokom 1943, 644 u 1944. i 170 tokom 1945. godine.
Narodni heroji Četvrte proleterske brigade
Neki od boraca Četvrte proleterske crnogorske udarne brigade, proglašeni za narodne heroje Jugoslavije su: minijatura|Borci Četvrte crnogorske proleterske brigade u Janju kod Jajca, 1942. Vladan Đuranović Vlajko, sekretar SKOJa brigade
El Hongo (razvrstavanje)
El Hongo ima više značenja:
Collinuzza, Firenze
Collinuzza je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Andrea Leeds
Andrea Leeds (14. august 1914 – 21. maj 1984) je bila američka filmska glumica, poznata po nizu zapaženih sporednih uloga u hollywoodskim filmovima 1930-ih. Za ulogu u filmu Stage Door (1937) je nominirana za Oscar. Nakon udaje je odlučila napustiti glumu, da bi poslije postala uspješna uzgajivačica konja.
NGC 2122
NGC 2122 je otvoreni skup s emisijskom maglicom u zviježđu Stolu.
Gouda
Gauda je grad u zapadnoj Nizozemskoj, u provinciji Južna Holandija. Gauda, koji je dobio prava grada 1272. godine, poznat je po svom gauda siru, stroupvafelu, lulama i svojoj gradskoj većnici iz 15. veka. mini|levo|200px|Pijaca sira u Gaudi Po podacima iz 2007. grad ima 70.881 stanovnika.
Grad je dobio ime po Van der Gauda porodici koja je sazidala utvrđeni zamak pored obala reke Gauva, po kojoj je i porodica dobila ime. Taj prostor, koji je prvobitno bio močvaran, razvijao se tokom dva veka. Do 1225. godine, jedan kanal je povezan sa Gauva rekom, a njen estuar je pretvoren u luku. Niz istorijskih crkava i drugih građevina u Gaudi čini da to mesto bude popularna destinacija turista.
Oconto County, Wisconsin
je okrug u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 37.660, što je 2.026 (5,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Frailes (razvrstavanje)
Los Frailes ima više značenja:
El Fresno, La Trinitaria
El Fresno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 707 m.
El Pino, Huejuquilla el Alto
El Pino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Huejuquilla el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1836 m.
Mayotte
Majot (, lokalni naziv Mahoré) je ostrvo severno od Mozambičkog kanala u Indijskom okeanu, između severnog Madagaskara i severnog dela Mozambika. Geografski, ostrvo je deo Komoro ostrva, ali je politički francuska teritorija.
Istorija
Sa svim ostalim Komorskim ostrvima, Majot je postao francuski posed 1843. To je bilo jedino ostrvo arhipelaga koje je na referendumu glasalo za ostanak pod francuskim suverenitetom (1974. i 1976, sa rezultatima 63,8% i 99,4%). Komori i danas smatraju da imaju suverenitet nad ovim ostrvom. Godine 1976. 11 od 15 članica Saveta bezbednosti je podržalo rezoluciju o suverenitetu Komora nad Majotom, ali je Francuska uložila veto na ovu odluku. Od 2003. ostrvo je imalo status prekomorskog kolektiviteta Francuske.
Referendum o statusu ostrva održan je 29. marta 2009. Pitanje je bilo da li Majot treba da postane francuski prekomorski departman. Afrička unija i država Komori osudili su referendum kao nelegalan. Lokalni imami su se protivili glasanju, jer priključenje Francuskoj i usklađivanje sa francuskim zakonima znači ukidanje tradicionalne poligamije. Za priključenje Francuskoj glasalo je 95,22% stanovnika. Majot je tako marta 2011. postao 101. francuski departman.
Administracija
Lokalne vlasti baziraju svoj zakonski sistem na tradicionalnom islamskom pravu koje se teško usklađuje sa francuskim zakonima. Troškovi podizanja standarda stanovništva na nivo blizak francuskom su veliki i idu na teret francuske vlade. Od 2007. francuski zakoni se direktno primenjuju na ostrvu.
Primena svih francuskih socijalnih beneficija je proces za koji je predviđeno da traje narednih 20 godina.
El Horconcito (razvrstavanje)
El Horconcito ima više značenja:
Thomasburg
Tomasburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Lineburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.297 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3355036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Lineburg Tomasburg se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Lineburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 54 metra. Površina opštine iznosi 26,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.297 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Ca' di Bartolaccio, Forlì-Cesena
Ca' di Bartolaccio je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
NGC 2123
NGC 2123 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Car Ninken
Za život i vladavinu cara se ne mogu vezati pouzdani datumi, ali se tradicionalno uzima da je vladao u periodu 488-498.
Prema legendi se rodio kao princ Oyoke, odnosno sin princa po imenu Ichinobe-no Oshiwa. koji je bio sin Richua, 17. cara. Njegov mlađi brat se zvao princ Oka (Woka). Dok su bili mala djeca, njihovog oca je prilikom jednog lova strijelom ubio car Yūryaku. Dječaci su to vidjeli te, preplašeni za svoj život, pobjegli u Akashi u provinciji Harima te nastavili živjeti kao obični pastiri.
Mnogo godina kasnije je princ od Harime posjetio Akashi, gdje su mu dječaci odali svoj pravi identitet. Princ im je povjerovao i doveo caru Seineiu, koji nije imao djece te ih je pozvao na dvor, potom posvojio i obojicu proglasio svojim nasljednicima. Nakon Seinejeve smrti je Woka htio da njegov stariji brat postane car; Oka je međutim to odbio te inzistirao da Woka preuzme prijestolje; dugotrajno natezanje je prestalo kada je Woka popustio, te je proglašen carem po imenu Kenzo.
Nakon što je Kenzo umro dvije godine kasnije, Oyoke je preuzeo prijestolje kao car Ninken. Imao je sina po imenu Ninken Buretsu koji ga je naslijedio poslije smrti.
Imao je i kćer po imenu Tashiraka, koja se kasnije udala za Keitaija, za koga neki historičari pretpostavljaju da je bio uzurpator koji je nakon Buretsuove smrti preuzeo prijestolje. U svakom slučaju, sa Buretsuom je izumro ogranak carske dinastije koji potiče od Nintokua, 16. cara.
El Aguacate, Talpa de Allende
El Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Talpa de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 645 m.
Kosmos-1976
Kosmos-1976 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Calpena, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Wageningen
Wageningen je grad od 38.774 stanovnika u nizozemskoj pokrajini Gelderland, poznat po svom univerzitetu.
East Cathlamet, Washington
Ist Katlamet je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 491, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Llano, CERESO, El Llano
El Llano, CERESO je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini El Llano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2004 m.
Othello, Washington
Othello je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.364 stanovnika.
Rašpor
Rašpor je naselje na Ćićariji, u sastavu općine Lanišće na 693 m nadmorske visine. Smješteno je u planinskoj dolini, na cesti koja od općinskoga središta Lanišća vodi prema selima Trstenik (Lanišće), Dane i Vodice (Lanišće). Ruševine znamenite rašporske utvrde nalaze se šestotinjak metara sjeverno od sela, na brdu Gradina (829m). To važno strateško uporište bilo je naseljeno već u prapovijesno doba, a važnost mu je porasla u rimsko doba, kada je već postojala utvrda.
Povijest
Nakon pada Rimskoga Carstva, Rašpor je srušen i napušten, iako je u njemu postojala bizantska straža. U franačko je doba opet postao utvrđeno selo s kaštelom izgrađenim kao tipični feudalni burg, najvjerojatnije oko 1000. god.; izvori ga najranije spominju u XIII.st. i to kao Raspurch, Rastpurch, Ratspurch, Rasburg i sl. Pripadao je akvilejskoj crkvi, a njime su u patrijarhovo ime upravljali gastaldi iz obitelji grofova Goričkih. Financijski osiromašeni zbog stalnih ratova, oni su često kao zalog za svoje zajamske obveze svojim vjerovnicima davali cijele feudalne gospoštije ili njihove dijelove. Tako je 1358. grof Menhard (Majnard) VII. Gorički utvrdu dao u miraz sestri Elizabeti, supruzi kneza Jurja Krbavskoga (Kurjakovića). God. 1394. Rašporska je gospoštija, zajedno s Podgradom, dana u zalog Menhardovoj kćeri Ani Goričkoj, vjerojatno kao miraz prilikom njezine udaje za krčkoga kneza Ivana Frankopana. God. 1402. njezina su braća, gorički i tirolski grofovi Henrik i Ivan Majnard, pokrenula prodaju Rašpora Veneciji. Ukinuvši dotad postojeće pazenatike u Grožnjanu i Svetom Lovreču, Mletačka Republika odredila je 1394. Rašpor za sjedište istoimenoga kapetanata, tj. vojnog zapovjedništva koje je Istri trebalo jamčiti mir i sigurnost, posebice duž granice. Preko rašporskoga kapetana kapetanatom je upravljao mletački Senat, a suprotno mletačkoj političkoj praksi, Signoria ga je zadržala u svojoj neposrednoj eksploataciji. Rašporski kapetan bio je najviši vojni i politički autoritet seoskoga područja, i njemu se obraćalo za sva administrativna i pravna pitanja. Čim je kupila utvrdu, Venecija je na njoj počela opsežne fortifikacijske radove. Tijekom Rata Cambraiske lige 1507–17. utvrdu su zauzele i opljačkale nadvojvodine snage koje je vodio Kristofor Frankopan, te vojnici koje je predvodio tršćanski kapetan Nicolò Rauber. Tako je 1511. iz sigurnosnih razloga mletački rektor premješten u Buzet, zadržavši, međutim, titulu rašporskoga kapetana. Sve do propasti Venecije bio je jedan od najvažnijih rektora njezine uprave u Istri. Rašporskomu feudu u početku su pripadala sela Račja Vas, Trstenik (Lanišće), Slum (Lanišće), Brest (Lanišće), Kropinjak, Podgorje, Dane (Lanišće), Brgudac, Lanišće, Klenovšćak, Prapoće, Podgaće, Jelovice, Novaki, Vodice (Lanišće), Vele i Male Mune i Žejane. Poslije su Jelovice, Novaki, Vodice, Vele i Male Mune, te Žejane došle u posjed Austrije.
Stanovništvo
Po popisu iz 2001., u selu je živjelo 17 stanovnika.
Los Freseros (razvrstavanje)
Los Freseros ima više značenja:
El Milagro, González
El Milagro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.