cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rimska valuta
1 zlatni aureus = 2 zlatna kvinarija (quinarii) = 25 srebrnih denariusa = 50 srebrnih kvinarija = 100 bronzanih sestercija = 200 bronzanih dupondija (dupondii) = 400 bakarnih asa = 800 bakarnih semiza (semisses) = 1600 bakarnih kvadrana (quadrans). Ovdje treba obratiti pažnju na činjenicu da su u okviru nekoliko monetarnih reformi mijenjani težina kovanica i samim tim i njihova vrijednost u odnosu na druge. Takođe su bili različiti i prikazi utisnuti na novčićima. Evo relativnog pregleda:
Ured za upravljanje u hitnim situacijama
Ured za upravljanje u hitnim situacijama je ured grada Zagreba koji planira, organizira, financira i provodi zaštitu i spašavanje, zaštitu od požara i elementarnih nepogoda sukladno obvezama i odgovornostima Gradske skupštine i gradonačelnika u području obrane, civilne zaštite, zaštite od požara i vatrogastva.
Ured je osnovan u travnju 2008. slijedom izmjena i dopuna Zakona o zaštiti i spašavanju (N.N. br. 79/07). Ustrojstveno je podijeljen na Sektor za poslove zaštite i spašavanja, Sektor za poslove zaštite od požara i vatrogastvo i Sektor za komunikacije i potporu operativnim snagama. Pročelnik Ureda je mr. sc. Pavle Kalinić.
Djelatnosti ureda:
Liberije
Liberije (Liberius) se može odnositi na:
Fiš Lejk
Fiš Lejk se može odnositi na
Ajdavil
Ajdavil se može odnositi na
Aerosoli
thumb|160px|Aerosol [[kontaminacija u severnoj Indiji i Bangladešu.]] Aerosoli su čvrste čestice ili male tečne kapi nastale iz dima, prašine, letećeg pepela i kondenzovanih gasovitih supstanci koje mogu da se nađu u atmosferskom vazduhu. Neke od tih čestica toliko su velike da ako su svetle mogu biti viđene kao magla ili oblak, ili ako su tamne kao dim ili čađ. Aerosoli najčešće u prirodi nastaju u mnogobrojnim industrijskim procesima, na deponijama otpada, sagorevanjem fosilnih goriva (ugalj, nafta..), iz prašine sa zemlje, iz izduvnih gasova motora sa unutrašnjim sagorevanjem (automobili, kamioni, industrijskih mašina), u toku građevinskih radova, vulkanskih erupcijama, šumskih požara...
Neke čestice aerosola emituju se direktno iz izvora iz kojih nastaju, dok druge nastaju kada gasovi kao što su sumpordioksid, azotovi oksidi ili nemetanski organski gasovi i pare reaguju sa drugim jedinjenjima u vazduhu i formiraju manje isparljive supstance, a zatim i najfinije mikrodispergovane čestice, sa kojima gasovi mogu ponovo stupiti u reakcije.
Kli Krik
Kli Krik se može odnositi na
Aerosoli
Aerosoli su veoma štetni po ljudsko zdravlje. Toksični aerosoli nastali iz raznih otrovnih hemijskih jedinjenja mogu izazvati trovanje ili smrt živih bića. Velike koncentracije pojedinih aerosola nastalih iz supstanci kao što su silicijum, azbest, nafta ponekad se nalaze u radnoj sredini i dovode do razvoja nekih profesionalnih bolesti kod radnika kao što su; silikoza, azbestoza... što zahteva primenu ličnih i kolektivnih zaštitnih sredstava u procesu proizvodnje.
Aerosolima se često nazivaju i sve supstance u spreju (lakovi, dezodoransi, osveživači vazduha, sredstva za čišćenje, pesticidi i drugo). Za njihovo čuvanje i rasprskavanje služe tzv. aerosol-boce. S obzirom da su se za lakove za kosu i druge preparate koristili između ostalog i freoni, naneta je velika šteta životnoj sredini jer je utvrđeno da su oni veliki zagađivači i da uništavaju ozonski omotač. Danas se koriste ugljovodonici koji ne uništavaju ozonski omotač, ali su veoma zapaljivi.
McMinnville, Tennessee
Maminvil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.605, što je 856 (6,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tisa (biljka)
thumb
Tisa (Taxus baccata) je biljna vrsta iz porodice Taxaceae. Dio je roda tise (Taxus). Bobičasta je ploda sa otrovnim semenkama i tamnozelenih iglica. Za drvo tise je potrebno naglasiti na njenu izvanrednu tvrdoću i žilavost kao i izuzetnu otpornost na truljenje. Tisa nije podložna napadima kukaca, bilo u uspravnom ili srušenom položaju, tako da ni nakon 20 godina ne pokazuje znakove truljenja, pa po svojim karakteristikama može lako mijenjati ebanovinu. Na području Gorskog kotara otkrivena jee 1999. godine tisa stara preko 2000 godina (vidi)
Raste kao crnogorični grm ili kao nisko drvo, ali isto zna narasti do 15 metara visine, a deblo dosegne i preko 1 metra u promjeru.
Svi dijelovi tise, naročito iglice, su joj IZRAZITO OTROVNE.
Jestiva je ovojnica ploda, ali treba dobro paziti da se ne pojede koji djelić sjemenke, koja je IZRAZITO OTROVNA.
Zbog ljepote, tisu se uzgaja i u gradskim parkovima.
U Republici Hrvatskoj je zaštićena zakonom.
Tisin životni vijek nerijetko biva i tisuću godina.
Federalni standard obrade informacija
Savezni standard za obradu informacija (FIPS) je javna standardicaja koju je razvila Savezna vlada Sjedinjenih Država za upotrebu u računarskim sistemima od strane svih nevojnih vladinih agencija i pomoćnih službi. Mnoge modifikovane verzije FIPS standarda se koriste u tehničkoj dokumentaciji.
Santa Maria Maggiore, Verbano-Cusio-Ossola
Santa Maria Maggiore je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1264 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 832 m.
Oejsis
Oejsis se može odnositi na
Gudvil
Gudvil se može odnositi na
ASV
Termin ASV ima više značenja.
Castelculier
Kastelkilije je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Ažan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1697 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 113 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 57 metara (maksimalnoj 177 m, a minimalnoj 49 m).
Blekhok
Blekhok se može odnositi na
North Syracuse, New York
Nort Sirakjus je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.800, što je 62 (-0,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lihtenštajnci
Lihtenštajnci je naziv koji se u širem smislu koristi za stanovnike kneževine Lihtenštajn, a u užem smislu za pripadnike germanske etnolingvističke grupe koja svoj identitet temelji na korištenju alemanskog jezika i kulturi vezanoj uz historiju Lihtenštajna.
Lihtenštajnci čine oko 2/3 stanovništva Lihtenštajna (30.000), dok su ostatak imigranti iz drugih, pretežno evropskih država. Glavna vjera je katoličanstvo (75 %), a iza nje slijedi protestantizam (7 %) dok ostalo čine agnostici, ateisti i pripadnici manjih, uglavnom ne-kršćanskih zajednica.
Alzašani
Alzašani je naziv koji u širem smislu označava stanovnike francuske regije Alsace, dok u užem smislu predstavlja pripadnike posebne etnolingvističke grupe temeljene na govorenju alzaškog jezika.
Iako prema popisu oko 39 % stanovnika govori alzaški jezik, čineći ga drugim regionalnim dijalektom/jezikom iza oksitanskog, većina Alzašana se u etničkom smislu opredijeljuju kao Francuzi i, u nešto manjoj mjeri, Nijemci.
Na stvaranje posebnog alzaškog jezika kao i regionalnog identiteta, dosta je utjecala činjenica da je ta regija kroz historiju često mijenjala gospodare - bilo razne francuske, bilo razne njemačke vladare.
Metaborinska kiselina
Metaborinska kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 43,818 Da.
1048
Godina 1048. (MXLVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
Vajt Hors
Vajt Hors se može odnositi na
Malta (otok)
Malta je najveći od tri naseljena otoka, male otočke države Malte u Sredozemnom moru.
Geografske karakteristike
Malta leži oko 93 km južno od Sicilije i oko 288 sjeverno od Afrike. Otok ima površinu od 246 km² (to je nešto manje od Korčule koja ima 279 km²) ali je jako gusto naseljen, ima čak 368 250 stanovnika. Najveći grad na otoku je Birkirkara (22 232), zatim slijedi Qormi (16,850), pa tek onda Valletta (6 154) koja je i glavni grad zemlje.
Reljef otoka se sastoji se terasastih polja i malih brežuljaka, najviši vrh je Ta'Dmejrek od 253 m.
Spring Krik
Spring Krik se može odnositi na
Glas hrvatske žrtve - Zid boli
mini|250px|Spomenik "Glas hrvatske žrtve - Zid boli Spomenik "Glas hrvatske žrtve - Zid boli, rad kipara Dušana Džamonje, otvoren je 14. listopada 2004. godine i nalazi se na groblju Mirogoj. U spomenik su urezana u crni mramor 13.500 imena poginulih hrvatskih branitelja i civila -žrtava velikosrpske agresije na Hrvatsku.
Na spomeniku piše "Glas hrvatske žrtve - Zid boli". Nema križa, podataka o datumu rođenja ili smrti žrtava niti daljnjih objašnjenja za posjetitelje.
Zid boli prvotno je izgrađen u Selskoj ulici u Zagrebu ispred stožera UNPROFORa kao prosvjed protiv ravnodušnosti o stradanju hrvatskog naroda u Domovinskom ratu.
Nizozemci
Nizozemci ili Holanđani (nizozemski Nederlanders) je naziv za germansku etničku grupu koja potječe iz oblasti sjeverozapadne Evrope poznate kao Nizozemska.
Jean Parisot de la Valette
Biografija
O mladosti Jean de Valetta ili Parisota (kako su ga zvali) malo se zna, rođen je u dvorcu Parisot na jugozapadu Francuske u plemićkoj porodici, pa se po ondašnjim običajima kao jedan od brojne djece pridružio redovnicima Suverenom Vojnom Redu Malte. Pretpostavlja se da je sudjelovao u neuspješnoj obrani Rodosa protiv vojske Sulejmana Veličanstvenog 1523. Jedno vrijeme bio je guverner Tripolija. Nakon smrti Claude de la Senglea 1557., izabran je za novog Velikog meštra Malteških vitezova.
Nizozemci
Većina predaka današnjih Nizozemaca bili su Franci, koji su se na područje Nizozemske naselili oko godine 400. a kasnije predstavljali jezgru Franačke države. Njenom podjelom je područje Nizozemske pripalo Svetom rimskom carstvu, ali su lokalni plemići relativno brzo ostvarili de facto nezavisnost.
Jean Parisot de la Valette
Biografija
Jean de Valetta proslavio se za Velike opsade Malte 1565. kad je uspio obraniti Maltu punih četiri mjeseca protiv flote sultana Sulejmana Veličanstvenog od oko 200 brodova s oko 30.000 vojnika.
Nakon toga posvetio se izgradnji Vallette, položivši kamen temeljac 1566. koja je u njegovu čast nazvana Humilissima Civitas Vallettae.
Nizozemci
Ključni događaj za stvaranje moderne nizozemske nacije bila je reformacija, koja je, pogotovo u svojoj kalvinističkoj verziji, među stanovnicima Nizozemske našla plodno tlo. To se dogodilo kada je tim oblastima vladala Španija, čiji je dvor bio pod snažnim utjecajem Katoličke crkve te zbog hereze praktički sve Nizozemce osudio na smrt. Uslijedio je dug i krvavi Osamdesetogodišnji rat u kome je sjeverni dio Nizozemske ostvario nezavisnost i profilirao se u jednu od ekonomskih najmoćnijih te kulturno najnaprednijih država na svijetu. Južni dio Nizozemske je ostao pod katoličkom vlašću, te se tamo razvio poseban etnički identitet Flamanaca.
Brukdejl
Brukdejl se može odnositi na
Nizozemci
Kao pomorski narod, Nizozemci su u 17. vijeku počeli kolonizirati prekomorske zemlje, te su tako u Sjevernoj Americi osnovali današnji New York, a na jugu Afrike Capetown. U Sjevernoj Americi su nizozemske zajednice u 18. i 19. vijeku asimilirane u novu američku naciju, iako je dio njih - od kojih je najpoznatija sekta amiša - očuvao svoj posebni identitet. Na jugu Afrike se nakon pada kolonije pod britansku vlast nizozemska zajednica otpočela emigraciju u unutrašnjost kontinenta i do kraja 19. vijeka formirala posebni etnički identitet zvan Afrikaneri.
Zbog činjenice da se veliki dio poljoprivrednog zemljišta nalazi ispod razine mora je Nizozemce kroz vijekove natjerala da radišnost prigrle kao svoju najveću vrlinu, isto kao što je prosperitet stečen prekomorskom trgovinom stvorio tradiciju tolerancije po kojoj se Nizozemska danas ističu među svim zemljama Evrope i svijeta. Prvi koji su uživali te plodove bili su Židovi, a kasnije i hugenoti protjerani iz katoličke Francuske. Kasnije se ta tradicija odrazila i kroz prihvaćanje liberalizma u društvenoj sferi - a najpoznatije manifestacije toga jesu seksualna revolucija, legalizacija prostitucije i istospolnih brakova, kao i dekriminalizacija marihuane i tzv. lakih droga. Nizozemsku tradiciju tolerancije je, međutim, u posljednje vrijeme izazvao sve veći broj imigranata iz muslimanskih zemalja koji liberalizam zemlje-domaćina smatraju nespojivim sa svojim vjerovanjima.
Capocroce, Latina
Capocroce je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 307 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Baksport
Baksport se može odnositi na
Porkjupajn
Porkjupajn se može odnositi na
Granitvil
Granitvil se može odnositi na
Santa Giustina, Belluno
Santa Giustina je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4587 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Tuloui Fujiana
Tuloui Fujiana (kineski: 福建土楼; pinyin: Fújiàn Tǔlóu, što znači "Zemljane građevine Fujiana") je skupina od 46 građevina naroda Hakka, i drugih, u na jugozapadu jugoistočne kineske pokrajine Fujian, izgrađenih od 12. do 20. stoljeća na području od 120 km².
Tuloui Fujiana su 2008. godine upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji kao "izvanredan primjer graditeljske tradicije i funkcionalnosti određenog tipa komunalnog života i obrambene organizacije u skladnom odnosu s prirodnim krajolikom". mini|lijevo| Tulou Chengqilou izvana mini|lijevo| Chengqiloua iznutra
Povijest
mini|lijevo|Skupina tuloua sela Chuxi mini|Zhenchenglou ili "Prinčev tulou" mini|lijevo|Hakka Yongding tulou |mini|Yuchanglou tulou iznutra Arheološka istraživanja otkrila su se komunalne kuće građene od sabijene zemlje u Kini, središnjoj Aziji i istočnoj Aziji gradile od neolitika (prije 6.000 godina). Tokom dugog razdoblja socijalni, ekonomski i kulturni razvoj u jugoistočnoj Kini je bio usko povezan s masovnim imigracijama ljudi sa sjevera. Tokom zapadne Jin dinastije (307.-12. pr. Kr.), zbog kontinuiranog ratovanja i teške suše, ljudi iz središnje Kine su se selili prema jugu, mnogi od njih su došli u Fujian, donoseći sa sobom naprednu kulturu središnje Kine, i Fujian je počeo rasti. U kasnoj Tang dinastiji (7. - 8. st.), ljudi u središnjoj Kini su se opet selili na jug u velikom broju kako bi izbjegli rat. Mnogi su prostigli u Quanzhou i Fuzhou duž obale Fujiana i Jianzhoua na sjeveru. Oni koji su se naselili u jugoistočnom Fujianu (Zhangzhou i Quangzhou) tokom spajanja s lokalnim ljudima postali su narod Fulao koji govore dijalekt Minnan (jug Fujiana). Neki od njihovih potomaka otišli su još dalje, u prekomorske zemlje. Tokom kasnijih godina Sjeverne Song dinastije i posebno južne Song dinastije (1127.-1279.), osvajanjem sjeverne Kine od strane Jin naroda mnogi ljudi u središnjoj Kini su opet bili prisiljeni krenuti prema jugu, noseći sa sobom jezik i kulturu središnje Kine u obliku naroda Hakka, sada uglavnom distribuiran u pokrajinama Jiangxi, Fujian, Guangdong i Hainan, ali i na Tajvanu, zajedno s milijunima prekomorskih Kineza u svijetu.
Tuloui Fujiana su se prvi pojavili za dinastija Song i Yuan (11. do 13. stoljeća), a razvili su se u 14. i 16. stoljeću (Rana i srednja dinastija Ming), dosegnuvši vrhunac između 17. stoljeća i prve polovice 20. stoljeća (kasni Ming i dinastija Qing, ali i vrijeme Republike Kine). Prvi tuloui su razmjerno male, pravokutne ili kvadratične zgrade, otvorenog tipa bez kamenih temelja. Od kraja 14. stoljeća do početka 17. stoljeća (dinastije Ming), kao odgovor na poboljšanje razvitka poljoprivrede (kao što je uzgoj stoke ili pataka) u Fujianu, i često napade bandita (privučeni prosperitetom područja) podižu se mnogo veći tuloui. Kao rezultat povećanja obrade duhana i čaja između sredine 17. i prve polovice 20. stoljeća, tuloui se dalje razvijjaju tako da svojom veličinom i ukrasima odražavaju bogatstvo lokalne proizvodnje.
Tuloui, iako pružaju funkciju komunalnog stanovanja i jačanja strukture klanova, bili su sve do 20. stoljeća, uglavnom izgrađeni kao vlasništvo jedne moćne osobe. Mnogi tuloui su izuzetno dobro dokumentirani i poznata su imena osnivača klanova i graditelja već u 13. stoljeću, a u mnogim područjima bili su u posjedu iste obitelji sve do 20. stoljeća.
Tako je na primjer, prva zgrada skupine tuloua u Hongkengu pripisana Lin Yongsongu, potomku dva brata koji su se preselili u ovo područje oko 1290. godine, dok je Zhencheng Lou, izgrađen 1912. godinei koštao 80.000 srebrnih dolara, djelo 21. generacije potomaka obitelji Lin, koji su zaradili bogatstvo napravivši rezač za Sunrise tvornicu cigareta.
Tuloui izgrađeni u 20. stoljeću su često financirali prekomorske kineske obitelji, kao što je jedan tulou u Gaobei skupini gdje je lokalni vođa klana izgradio zgradu novcem kojeg mu je poslao rođak iz inozemstva, po kojemu je zgrada dobila ime.
Odlike
Smješteni između polja riže, čaja i duhana, Tuloui su zemljane nastambe visoke nekoliko katova, okrenute prema unutra, kružnog ili kvadratnog tlocrta, kao dom za do 800 osoba. Oni su izgrađeni za obrambenu svrhu oko središnjeg dvorišta sa samo jednim ulazom i prozorima na prvom katu.
Stambena kuća cijelog klana je funkcionirala kao selo jedinica i bili su poznati kao "malo kraljevstvo za obitelj" ili "užurban mali grad." Oni imaju visoke utvrđene zidove od blata i pokriveni su popločanim krovovima sa širokom strehom, a najrazrađenije građevine su iz 17. i 18. stoljeća. Zgrade su bile podijeljene vertikalno između obitelji od kojih je svaka raspolagala s dvije ili tri sobe na svakom katu. Za razliku od svoje obične vanjštine, unutrašnjost tuloua je izgrađena za udobnost i bili su često vrlo uređeni.
Najslavniji tuloui su: Selo Chuxi (初溪土樓群) u općini Yongding, Zhenchenglou (振成樓) ili "Prinčev tulou" u Hongkengu (Yongding), Chengqilou (承啟樓) ili "Kraljevski tulou" u selu Gaotou (Yongding), Tianluokeng Tulou (田螺坑土楼群) skupina kod grada Zhangzhoua (općina Nanjing), Yuchanglou (裕昌樓) u Selu Xiabanliao (Nanjing), Eryilou (二宜樓) u selu Dadi kod grada Zhangzhoua, i dr.
Curnier
Kurnije je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Nion.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 186 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 378 metara (maksimalnoj 742 m, a minimalnoj 313 m).
Condorcet
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 386, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km².
Ebensburg, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.351, što je 260 (8,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sakson
Sakson se može odnositi na
Ber Vali
Ber Vali se može odnositi na
Biafra
Ovo otcjepljenje dogodilo se zbog gospodarskih, etničkih, kulturnih i vjerskih napetosti između raznih naroda Nigerije. Biafru su priznali Gabon, Haiti, Obala Bjelokosti, Tanzanija i Zambija. Iako ostale država nisu priznale Biafru, mnoge su joj pružale pomoć i potporu, posebno Izrael, Francuska, Portugal, Rodezija, JAR i Vatikan.
Povijest
mini|lijevo|Satelitska snimka Biafre Godine 1960., Nigerija postaje nezavisna od Ujedinjenog Kraljevstva. Kao i u drugim novim afričkim državama. granice nisu bile usklađene s prijašnjim teritorijima. U sjevernom pustinjskom dijelu zemlje nalazile su se poluautonomne feudalne muslimanske države, dok su jug zemlje većinom nastanjivali kršćani i animisti. Nigerijske zalihe nafte, koja je primarni izvor prihoda zemlje, nalaze se na jugu države.
Nakon nezavisnosti, Nigerija se našla podijeljena na razne etničke skupine: Hausa i Fulani na sjeveru, Yoruba na jugozapadu i Igbo na jugoistoku. Kao odgovor na pobune od godinu dana ranije, u kojima je poginulo oko 30.000 Igboa, a oko milijun postalo prognanici, u siječnju 1966., skupina istočnih Igboa provodi vojnu pobunu čiji je cilj izdvajanje iz Nigerije. U to vrijeme na vlast dolazi Yakubu Gowon. U tadašnjim sukobima poginulo je nekoliko tisuća Igboa.
U siječnju 1967., vojni vođe i dužnosnici svake regije dogovaraju u Aburi labavu konfederaciju između regija. Nakon nekog vremena, istočnjaci odbacuju plan pomirdbe i 26. svibnja odlučuju se otcjepiti od Nigerije. 30. svibnja vojni dužnosnik Istočne regije Chukwuemeka Odumegwu Ojukwu proglasuje Republiku Biafru, čitajući imena itočnjaka koji su poginuli u nasilju poslije državnog udara. Zbog zaliha nafte u tom području izbijaju sukobi.
Rat
Nakon toga, Savezna vojna vlada (FMG) započinje akcije kako bi ponovno pripojila Istočnu regiju. Iako u početku nisu imali uspjeha, kasnije je FMG počeo osvajati teritorije, te su do 1968. smanjili teritorij Biafre na jednu desetinu izvornog teritorija.
Zemljopis
mini|lijevo|250px|Karta Biafre.
Teritorij Biafre obuhvaćao je oko 76.000 km² teritorija današnje jugoistočne Nigerije, a graničila je s Nigerijom na sjeveru i Kamerunom na istoku. Na jugu je Biafra izlazila na Gvinejski zaljev. Rijeke Cross i Niger su preko Biafre ulazile u Atlantski ocean. U tom području Nigerije nađene su velike zalihe nafte.
Jezik
Najgovoreniji jezik u Biafri bio je igbo. Ovaj jezik sastoji se od dva različita dijalekta. Također uz igbo, u Biafri su se govorili i razni drugi jezici, kao ibibio i ijaw.
Južna i istočna Srbija
Južna i istočna Srbija (neformalni naziv Nišavina) je jedan od pet statističkih regiona Srbije.
Formiranje regiona
U julu 2009. godine, skupština Srbije usvojila je zakon kojim je Srbija podeljena na sedam statističkih regiona. Prvobitno je bilo predviđeno da područje statističkog regiona Južna i istočna Srbija čine dva statistička regiona - Južni region i Istočni region. Početkom 2010. godine preovladala je ideja o smanjenju broja statističkih regiona, a razlog za to je neravnomernost u broju stanovnika u regionima na osnovu prvog predloga. Prema novom predlogu, Srbija se deli na pet statističkih regiona, a ujednačavanje regiona vrši se spajanjem Zapadnog i Centralnog regiona (takozvana Kragujevina) i Istočnog i Južnog regiona (takozvana Nišavina).
Istorija
U rimsko doba, ovo područje je prvobitno bilo u sastavu provincije Mezije. Usitnjavanjem provincija i promenom njihovih granica, područje regiona ulazi u sastav provincije Gornja Mezija, a zatim u sastav provincija Dardanije i Dakije. Dakija se potom deli na dve provincije: Dakija Ripenzis i Dakija Mediteranea. Kasnije, podelom Rimskog carstva, cela oblast je uključena u Vizantiju.
Krajem 5. i početkom 6. veka, na ove prostore se masovno doseljavaju slovenska plemena. Tokom ranog srednjeg veka, ovom regijom dominiraju Bugarska i Vizantija, da bi se od 12. veka na ove prostore širila srpska država. Na severu regiona, širi se srednjovekovna ugarska država, koja na ovom području formira pokrajine Braničevska banovina i Kučevska banovina. U 13. veku, područjem Braničeva vladali su bugarski velikaši Drman i Kudelin, da bi zatim njihovu oblast kralj Dragutin uključio u svoju Sremsku kraljevinu.
Sredinom 14. veka, region je u sastavu Dušanovog srpskog carstva, a zatim, posle propasti carstva, ulazi u sastav Moravske Srbije i države Konstantina Dragaša. Severoistočni delovi regiona bili su u sastavu Vidinske kneževine, nastale raspadom bugarske države. Područje regiona zatim ulazi u sastav Srpske Despotovine, ali ga postepeno, tokom 15. veka, osvajaju Turci. Padom Srpske Despotovine (1459. godine) celokupno područje regiona dolazi pod tursku vlast. U kratkom periodu, između 1718. i 1739. godine, severni deo oblasti ulazi u sastav Austrijske Kraljevine Srbije i Tamiškog Banata. Posle Prvog srpskog ustanka 1804. godine, najveći deo regiona ulazi u sastav Karađorđeve Srbije, da bi posle Drugog srpskog ustanka 1815. godine, samo severni delovi regiona bili priznati kao deo Srbije, dok južni delovi ostaju pod neposrednom turskom vlašću. Na tom području, koje ostaje pod neposrednom turskom vlašću, formiran je 1846. godine Niški pašaluk. Proširenjem granica Srbije 1833. i 1878. godine, u sastav Srbije ulaze i ostali delovi regiona, dok pod turskom vlašću ostaje samo krajnji jug oblasti, koji će takođe ući u sastav Srbije 1912. godine. Pored toga, još neke manje pogranične teritorije na istoku regiona dobijene su od Bugarske 1919. godine.
mini|levo|Karta Moravske banovine, 1931. U Prvom svetskom ratu, krajem 1915. godine, Bugari okupiraju region i na ovom prostoru formiraju vojno-inspekcionu oblast Morave. Početkom 1917. godine, zbog represija bugarskih okupacionih vlasti, podignut je Toplički ustanak. U jesen 1918. vlast prelazi iz bugarskih u nemačke ruke, da bi ubrzo srpska vojska oslobodila okupirane teritorije. Posle formiranja Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca 1918. godine, područje regiona je bilo podeljeno na nekoliko okruga (1918-1922) i oblasti (1922-1929). Sa formiranjem banovina 1929. godine, područje regiona je uglavnom ušlo u sastav Moravske Banovine, izuzev nekih severnih i južnih teritorija koje su ušle u sastav Dunavske i Vardarske banovine.
mini|200p|Područje Centralne Srbije između 1959. i 2009. godine Tokom okupacije Jugoslavije od strane Sila osovine u Drugom svetskom ratu, ovo područje je uglavnom bilo u sastavu Nedićeve Srbije, izuzev južnih i istočnih delova regiona koji su bili pod okupacijom Bugarske. Posle oslobođenja, region ulazi u sastav SR Srbije u okviru nove socijalističke Jugoslavije. Na severu i jugu SR Srbije nalazile su se autonomne pokrajine Vojvodina i Kosovo, dok je centralno područje republike koje se nije nalazilo u sastavu autonomnih pokrajina bilo poznato pod imenom Uža Srbija (kasnije Centralna Srbija) i funkcionisalo je kao neka vrsta statističkog regiona, koji, za razliku od drugih delova Jugoslavije, nije imao sopstvene organe vlasti, ali su statistički podaci iskazivani u okviru njegovih granica.
Geografija
Na području regiona Nišavine nalazi se nekoliko prostorno-geografskih celina, od kojih su značajnije: Pomoravlje, Podunavlje, Ponišavlje, Braničevo, Timočka Krajina, Toplica, Jablanica, Šopluk, itd.
Okruzi
Na području regiona nalaze se sledeći okruzi:
Gradovi
mini|200p|Grad [[Niš]] mini|200p|Grad [[Smederevo]] Veći gradovi regiona Nišavine su (prema podacima iz 2011. godine):
Etničke grupe
Na području regiona Nišavine uglavnom preovlađuje srpsko stanovništvo, a ima i pripadnika drugih etničkih grupa: Bugara, Albanaca, Vlaha, Roma, itd. Albanci čine etničku većinu u opštinama Preševo i Bujanovac, dok Bugari čine apsolutnu etničku većinu u opštini Bosilegrad i relativnu većinu u opštini Dimitrovgrad.
Prema podacima sa popisa iz 2011. godine, region je imao 1.563.916 stanovnika. Najbrojnije etničke grupe, prema ovom popisu su bile:
Religija
Najzastupljenija veroispovest u regionu Nišavine je pravoslavlje, dok je na krajnjem jugu oblasti prisutan i islam.
Pravni status i politika
Podela Srbije na statističke regione izvršena je u cilju usaglašavanja sa zemljama Evropske unije koje koriste NUTS standarde. Za razliku od tri statistička regiona koji imaju i sopstvene organe uprave (Vojvodina, Kosovo i Metohija, Beograd), statistički region Južna i istočna Srbija (Nišavina) je formiran za statističke potrebe i nema svoje organe vlasti. Pošto se u vladi Srbije razmatra i opcija administrativne regionalizacije, nije isključeno da će ovaj statistički region postati i administrativni. Ideje o administrativnoj regionalizaciji ovog područja prisutne su u izvesnim političkim krugovima u gradu Nišu.
McCool, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 135, što je 47 (-25,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kameren Park
Kameren Park se može odnositi na
Richard Kingson
Richard Paul Franck Kingson (Accra, 13. lipnja 1978.) je ganski nogometni golman i bivši reprezentativac koji trenutno igra za Great Olympics. Kingston je znan i kao Faruk Gürsoy, a njegovo ime često je krivo navođeno kao Kingston zbog pogrešaka u osobnim ispravama. Nakon što je napustio rodnu Ganu, igrao je u nekoliko klubova u Turskoj, Švedskoj i Engleskoj, prije nego je otišao na Cipar.
Kingson je jedno vrijeme bio vicekapetan reprezentacije, a još uvijek drži rekord po broju nastupa za nacionalnu reprezentaciju (90). Osim ganskog, posjeduje i tursko državljanstvo.
Kold Spring
Kold Spring se može odnositi na
El Rančo
El Rančo se može odnositi na
Metabutetamin
Metabutetamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 236,310 Da.
Ratna mornarica Sjedinjenih Američkih Država
Ratna mornarica Sjedinjenih Država (engleski: United States Navy akronim: USN) je danas najveća ratna mornarica na svijetu, po ukupnoj tonaži brodova jača od slijedećih 13 zajedno.
Karakteristike
Ratna mornarica Sjedinjenih Država ima najviše nosača aviona u svojoj floti, 10 u operativnoj upotrebi, jedan u izgradnji (od dva planirana) i 2 u rezervi. U mornarici služi 317 054 oficira, podoficira i vojnika u aktivnoj službi, uz 109 671 pripadnika rezerve na 288 ratna broda, i 3 700 aviona.
Organizaciona struktura
Mornarica administrativno podpada pod Ministarstvo ratne mornarice (Department of the Navy), na čelu kojeg je civilni (politički izabrani) sekretar ratne mornarice (Secretary of the Navy). Ministarstvo ratne mornarice, je dio Ministarstva obrane (Department of Defense). Najviši rangirani mornarički oficir (admiral sa 4 zvjezdice) je operativni komandant mornarice (Chief of Naval Operations). On je automatizmom i član Vrhovnog združenog štaba, drugog po rangu organa sigurnosti Sjedinjenih Država nakon Nacionalnog savjeta sigurnosti.
Američka ratna mornarica podjeljena je na 9 komponenti; Komandu flota Američke mornarice (United States Fleet Forces Command) nekadašnja Atlanska flota, Pacifičku flotu (United States Pacific Fleet), Centralnu komandu Američke mornarice (United States Naval Forces Central Command), Američku mornaricu u Evropi (United States Naval Forces Europe), Ratnu komandu mornaričke veze (Naval Network Warfare Command), Mornaričku rezervu (Navy Reserve), Specijalnu komandu ratne mornarice (United States Naval Special Warfare Command), Snage za obuku i regrutaciju (Operational Test and Evaluation Force) i Komandu pomorskog transporta (Military Sealift Command),
Američka ratna mornarica ima šest aktivnih flota, - 3, 4, 6, 7 i 10.
Historija
Ratna mornarica Sjedinjenih Država osnovana je 13. oktobra 1775. kao Kontinentalna mornarica (Continental Navy) odlukom Drugog Kontinentalnog kongresa, da bude podrška Armiji Sjedinjenih Država u Američkom ratu za nezavisnost. thumb|left|240px| [[Nosač aviona USS Nimitz (CVN-68)]] Sve do Drugog svjetskog rata Američka ratna mornarica daleko je zaostajala za Britanskom kraljevskom ratnom mornaricom kako po snazi brodovlja, tako i po opremljenosti, ali i od drugih tada respektabilnih mornarica svijeta. Nakon katastrofe koju je doživjela u japanskom Napadu na Pearl Harbor 7. decembra 1941. do kraja rata izrasla je u najmoćniju mornaricu svijeta.
Casalincontrada, Chieti
Casalincontrada je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1662 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
Fort Vošington
Fort Vošington se može odnositi na
Spomenik Palim hrvatskim vojnicima u Prvom svjetskom ratu 1914. - 1918.
mini|250px|Spomenik Palim hrvatskim vojnicima u Prvom svjetskom ratu 1914. - 1918. na Mirogoju
Spomenik Palim hrvatskim vojnicima u Prvom svjetskom ratu 1914.-1918. rad je dvojice kipara, Vanje Radauša i Joze Turkalja iz 1939. godine. Nalazi se na zagrebačkom groblju Mirogoju. Spomenik je prvotno postavljen 1919. godine, a skulptura dvojice kipara izrađena je 1939. godine. Natpis "Palim Hrvatskim vojnicima..." u srpnju 1945. izbrisale su vlasti KPH, a spomenik je ostao bez natpisa sve do 1995. godine, kada ga je obnovila Udruga ratnih veterana "Hrvatski domobran".
Cannondale, Connecticut
Kanondejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Germanošvajcarci
250px|right|thumb|Germanošvajcarska područja Švajcarske označena narančasto
Germanošvajcarci ili Germanošvicarci je naziv koji se koristi za dio švicarske nacije kojima je maternji jezik švicarski njemački.
Germanošvajcarci potječu od mješavine germanskog naroda Alemani i lokalnog galo-romanskog življa na sjeveru današnje Švicarske. U srednjem vijeku i kasnije su zbog niza geografskih, ekonomskih i političkih okolnosti stvorili etnički identitet različit od svojih germanskih susjeda koji su s vremenom postali dio njemačke i/ili austrijske nacionalne matice.
Danas žive u sjevernom i centralnom dijelu Švicarske i čine oko 63 % stanovništva Konfederacije. Slično kao i Frankošvajcarci, Italošvajcarci i Retoromani se u političkom smislu se identificiraju sa svojim kantonima, odnosno Konfederacijom.
Luksemburžani
Luksemburžani su maleni germanski narod nastanjen u Luksemburgu (272,000), te nešto u Njemačkoj (15,000), Belgiji (4,300), Francuskoj (3,600) i (tek 300) u Austriji. Van svoje matice zemlje najviše ih ima u Sjedinjenim Državama (56,000). Luksemburžani su po vjeri katolici a služe se leceburškim jezikom (prema našim prevodiocima N. i J. Paravić; letzeburgesch), članom germanske grane indouropske porodice jezika.
Jezik
Luksemburški jezik, letzeburgesch (engl. Luxembourgisch) germanski je dijalekt s mnogo posuđenica iz francuskog, on je jezik naroda, njihovog identiteta i pripadnosti zajednici. Luksemburg ipak uz leceburški ima još dva službena jezika, to su njemački koji se koristi u trgovini, novinarstvu i crkvi, i francuski u administraciji, odnosno u vladi i na dvoru.
Historija
Luksemburžan imaju snažan osjećaj nacionalnog identiteta, kojega reflektiraju u svom nacionalnom motu ' Mir wëlle bleiwe wat mir sin ' odnosno Želimo ostati ono što jesmo. Luksemburg je malena država zapadne Europe. Zatvorena je granicama Francuske, Njemačke i Belgije, utemeljena 963., postaje veliko vojvodstvo 1815., ali 1839. gubi velik dio teritorija u korist Belgije. Punu nezavisnost postiže 1867. Nasljeđe suvremenih Luksemburžana proizlazi najvećim dijelom od Kelta, Franaka i drugih germanskih naroda koji su prolazili ovim važnim raskršćem u vrijeme prije i poslije rimske okupacije.
Kultura
Luksemburžani imaju jedan od najviših standarda na svijetu. Njihove najznačajnije svečanosti integralni su dijelovi kulture Luksemburžana. Uz karnevale koji se održavaju šest tjedana nakon Božića, tu su i Bürgsonndeg (sljedeći tjedan iza Božića) kada pale veliku vatru pod otvorenim nebom. Tradicionalno se još od starih dana (1340.) održava Schueberfouer koje je osnovao Jan od Češke (Johann der Blinde von Luxemburg), Nacionalni dan (23. jun), Genzefest i Bijela nedjelja (Whitsunday; 7. nedjelje iza Uskrsa), i vinski festivali koji počinju u 8. mjesecu.
Esserts-Blay
Eser Ble je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Albervil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 654 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 42 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 430 metara (maksimalnoj 2.080 m, a minimalnoj 345 m).
Nediferencirana shizofrenija
Nediferencirana shizofrenija je oblik koji ispunjava kriterijume shizofrenije, ali se ne može svrstati u ostale podtipove bolesti (F20.0-F20.2), ili ima obilježja više od jednog podtipa, gdje jasno ne preovladava određeni skup dijagnostičkih kriterija. Dijagnozu treba koristiti tek poslije neuspješnog pokušaja da se poremećaj klasifikuje u jednu od ostale tri podkategorije. Naziva se i atipičnom shizofrenijom.
Također pogledajte
Subtypisierung der Schizophrenie
Balfour, North Carolina
Balfur je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.187, što je 13 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Postshizofrena depresija
Depresivna stanja povećavaju rizik od suicida. U slučaju da nema više shizofrenih simptoma, depresivna epizoda se mora dijagnostikovati kao F32.-. Ako su pak shizofreni simptomi floridni i naglašeni, treba zadržati dijagnozu odgovarajućeg podtipa shizofrenije (F20.0-F20.3). Antipsihotici mogu dovesti do ispoljavanja depresije kod liječenih shizofrenih bolesnika.
Filmske mutacije: Festival nevidljivog filma
Festival je utemeljen 2007. godine. Utemeljitelji su bili filmolozi i filmski kustosi iz inozemstva (Jonathan Rosenbaum (Chicago), Nicole Brenez (Pariz), Alexander Horwath (Beč), Adrian Martin (Melbourne), Kent Jones (New York) i Raymond Bellour (Pariz)). Nadahnuće za ovaj festival su bili filmski eseji koji su izašli u časopisu Trafic.
Održava se uz potporu Ministarstva kulture RH, Goethe Instituta Zagreba, Ureda za kulturu, obrazovanje i sport Grada Zagreba, Hrvatskog audiovizualnog centra, Hrvatskog društva filmskih redatelja, Ureda za kulturu Grada Rijeke.
Nakana zbog koje se pokrenuo ovaj festival bila je povezati "neke točke nestajanja i pojavljivanja filmskog sjećanja, kroz manje vidljive odrednice filmske povijesti i njihove mutacije."
Graton
Graton se može odnositi na
Sant'Agata, Verbano-Cusio-Ossola
Sant'Agata je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
Cenetstopatska shizofrenija
Ako shizofrena simptomatologija ne odgovara ni jednom podtipu bolesti, koristi se izraz ostala shizofrenija. Naziva se i cenestopatska shizofrenija, sa cenestetičkim halucinacijama koje kada su izrazito izražene dovode do tzv. "ludila fizičkog proganjanja".
Src (gen)
Src je proto-onkogenska tirozinska kinaza. Src su otkrili Mihael Bišop i Harold Varmus. Za ovo otkriće im je dodeljena Nobelova nagrada za fiziologiju ili medicinu 1989. godine. Ova kinaza pripada familiji nespecifičnih proteinskih tirozinskih kinaza koja se naziva Src familijom kinaza. Otkriće Src porodice proteina je imalo presudnu ulogu u modernom shvatanju rak kao bolesti u kojoj se inače zdrava ćelijska signalizacija pokvari.
Grin Ejkers
Grin Ejkers se može odnositi na
Flamanci
Flamanci ili Flandrijci, je izraz koji se koristi za germansku etničku grupu kojoj je postojbina zapadni dio današnje Belgije, odnosno regija zvana Flandrija.
Flamanci su po svom porijeklu srodni Nizozemcima - odnosno potječu od germanskih plemena koja su se na sjeverozapad Evrope doselila između 4. i 6. vijeka, za vrijeme Velike seobe naroda. Flamanci s Nizozemcima osim porijekla dijele i nizozemski jezik, a Flandrija se dan-danas smatra dijelom šire nizozemske regije.
Za razvoj flamanske nacionalne svijesti je veliku važnost imala činjenica da su se u njoj u srednjem vijeku razvili bogati gradovi čija se ekonomija temeljila na počecima industrije. Pokušaj francuskih kraljeva da pokore te gradove je suzbijen u legendarnoj bitci kod Courtraija 11.7. 1302. u kojoj je gradska i seoska milicija potukla francuske vitezove. Flamanci su tako uspjeli očuvati svoj politički i kulturni identitet.
Drugi najvažniji događaj za razvoj Flamanaca kao posebne nacije bila je reformacija u Nizozemskoj te dugogodišnji rat u kojem je južni dio - uključujući Flandriju - ostao pod vlašću katoličkih habsburških vladara. Zbog toga je Flandrija postala katoličkom zemljom i započela drukčiji kulturni razvoj od svojih sjevernih protestantskih susjeda.
Nakon kraćeg perioda pod nizozemskom vlašću, belgijska revolucija je Flandriju dovela u okrilje nove belgijske države, kojom su, zahvaljujući industrijskoj revoluciji na istoku, dugo vremena dominirali frankofoni Valonci. Siromašenje zapada Belgije na račun istoka je dovelo do snažne ekonomske emigracije Flamanaca koja je potrajala sve do prvog svjetkog rata.
Flamanci su se u novoj državi dugo vremena osjećali zapostavljenima, pa je to dovelo do pokreta za autonomiju i nezavisnost. Ta nastojanja su nakon drugog svjetskog rata doveli do federalizacije Belgije, odnosno pokušaja da se Flamancima i Valoncima institucionalno izjednači politički položaj. Usprkos tome, u Flandriji je flamanski nacionalizam još uvijek jak, te se uz zahtjeve za nezavisnost odražava i u zahtjevu za ujedinjenje s Nizozemskom. Najpoznatiji predstavnik tog pokreta je ekstremno desna stranka Vlaams Belang koja je u posljednje vrijeme najjača među svim političkim strankama Flandrije.
Hopland
Hopland se može odnositi na
Kiler
Kiler se može odnositi na
Kenvud
Kenvud se može odnositi na
Prva zemaljska konferencija KPJ
Prva zemaljska konferencija Komunističke partije Jugoslavije održana je od 3. do 17. jula 1922. godine u Beču. Ovo je zapravo bio prošireni sastanak 22 člana Zameničkog izvršnog odbora i Izvršnog odbora KPJ u emigraciji, kasnije nazvan Prvom zemaljskom konferencijom.
Na toj konferenciji došlo je do oštre polemike u ocijeni poraza Partije u zemlji nakon Obznane i o njenoj nacionalnoj politici. Stvorena su dva potpuno oprečna stava koji su se kasnije razvili u frakcije.
Rad Konferencije
minijatura|185px|[[Sima Marković, šef partije u vreme konferencije.]]
Nakon zabrane delovanja KPJ i prelaska u ilegalu, jedan deo članstva smatrao je da u uslovima ilegale treba delovati unutar legalne političke stranke. Tok Konferencije pokazao je da su se u rukovodstvu KPJ počela oblikovati dva suprotstavljena shvatanja o idejnoj i organizacionoj izgradnji ilegalne revolucionarne partije i njenoj politici.
Došlo je do sukoba oko toga treba li da se raspravlja o uzrocima poraza koji je KPJ pretrpela, kao i povodom izbora novog rukovodstva. Ispoljile su se i razlike u oceni političke situacije u Jugoslaviji i u programskim stavovima koji bi iz toga proizlazili. Kosta Novaković, Pavle Pavlović i još neki delegati tražili su da Konferencija ispita uzroke koji su doveli do razbijanja KPJ, smatrajući da ona može da se obnovi samo ako se sagledaju uzroci njenog poraza i promeni politika. Takođe su zahtevali da partijsko rukovodstvo bude u Jugoslaviji, a ne u inostranstvu.
Kosta Novaković je u duhu Trećeg kongresa Kominterne smatrao da evropski kapitalizam proživljava opštu krizu, te da KPJ mora iskoristiti sva socijalna i nacionalna nezadovoljstva u Kraljevini SHS za formiranje jedinstvenog fronta protiv režima. S druge strane, Sima Marković je smatrao da je KPJ imala ispravnu politiku i da nije razbijena pod udarcima klasnog neprijatelja, nego se „u redu povukla“. Polazio je od ocene da se ne može očekivati brza promena vlasti u Jugoslaviji, da je revolucija privremeno odložena, te da KPJ treba svoje parole i zahteve ograničiti na ustavne promene kojima bi se ukinula najreakcionarnija obeležja političkog sistema, što bi ubrzalo proces unutrašnje klasne diferencijacije i stvaralo uslove za razmah klasne borbe. Ocene i pogledi Sime Markovića dobili su podršku većine sudionika Konferencije pri usvajanju rezolucija i izboru novog rukovodstva KPJ.
Na Konferenciji su u Centralno partijsko veće bili izabrani Sima Marković, Ljuba Radovanović, Lazar Stefanović, Mihailo Todorović, Đuro Đaković, Lovro Klemenčič, Slavko Kaurić, Milorad Barajević i Dragutin Bukvić. Izvršni komitet Kominterne potvrdio je odluke Konferencije, uz neke izmene u sastavu partijskog vođstva (umesto Klemenčiča i Kaurića, koji su bili protiv osnivanja ilegalnih partijskih organizacija, u rukovostvo je bio imenovan Triša Kaclerović).
Posledice
Neslaganja o bitnim pitanjima razvitka jugoslovenskog komunističkog pokreta pokazala su se i u radu Centralnog partijskog veća. Na osnovi izveštaja većine i manjine u rukovodstvu KPJ i pisma Centralne uprave SKOJ-a o tim idejnim razlikama raspravljala je i posebna komisija Četvrtog kongresa Kominterne u novembru 1922, koji je doneo posebnu rezoluciju o „jugoslovenskom pitanju“. Opredeljujući se prema glavnom sporu na Prvoj zemaljskoj konferenciji KPJ (o uzrocima poraza KPJ), Kongres je ocenio da uništenje KPJ treba ipak u velikoj meri pripisati njenoj unutrašnjoj slabosti, koju je video u ozbiljnim greškama i propustima partijskog vođstva, poput pasivnosti revolucionarne inicijative, odsutnosti ilegalne partijske organizacije, nesposobnosti odbrane od belog terora i ostalo.
Rascep vodećih drugova na Konferenciji bio je, po oceni Kominterne, izazvan isključivo uzrocima ličnog karaktera. U odnosu prema dokumentima Konfenrecije nisu uočavana bitna razmimoilaženja između partijske većine i manjine, te je zaključeno da nema nikakvih razloga da se jugoslovenska partija razbija na frakcije koje bi s nazivale većinom i manjinom i zahtevalo se da se to jedinstvo sačuva i ubuduće.
Psihijatrijska bolnica za djecu i mladež (Zagreb)
O bolnici
Od sirotišta za djecu, nastalog prije devedeset godina, bolnica je vremenom rasla u modernu psihijatrijsku ustanovu za liječenje djece i mladeži. Bolnica je tokom proteklih godina adaptirana i dograđivana kako bi mogla udovoljiti sve većim potrebama liječenja bolesnika. Posebno se to odnosi na zadnjih nekoliko godina od 2004. kada je sav unutarnji prostor adaptiran, uređen i opremljen kako bi bolesnici i osoblje bolnice imali što bolje uvjete za provođenje uspješnog liječenja.
Dograđena je jedna etaža na bolničkom odjelu što je omogućilo razdvajanje djece školske dobi od adolescenata. Istodobno je izgrađen i novi prostor za liječnike u kojem se mogu kvalitetno provoditi individualni i grupni terapijski rad. Cijeli bolnički odjel, smješten na dvije etaže, u potpunosti je adaptiran, ugrađena su neprobojna stakla, sigurnosni sistem, kompletna klimatizacija, te adaptirani svi sanitarni čvorovi. Nabavljen je novi uredski i bolnički namještaj te je uređen namjenski prostor za provođenje radne terapije i socioterapije.
U liječenju djece se primjenjuju tehnike individualne, grupne i bihevioralne psihoterapije, psihofarmakoterapije, socioterapije itd., koje su prilagođene dobi djece a u radu s roditeljima primjenjuje se bračna i obiteljska psihoterapija. U bolnici se provodi kontinuirana edukacija kadrova i to stalni nadzor nad terapijama koje provode naši liječnici a u svrhu kvalitetnijeg i učinkovitijeg liječenja bolesnika. Istovremeno sa djelatnicima bolničkog odjela provode se Balint-ove grupe koje nam omogućuju bolji timski rad i razumijevanje bolesnika.
Odjeli
Bolnica ima ukupno 65 zaposlenika. Bolnica obavlja poslove iz svoje djelatnosti u okviru sljedećih odjela:
Bolnički odjel
Bolnički odjel je važan sastavni dio Psihijatrijske bolnice za djecu i mladež. ­­­Kapacitet odjela je 37 postelja, s time da je odjel podijeljen na dva pododjela, koji su smješteni na dvije etaže. Omladinski poodjel ima kapacitet od 21 postelju, a na njemu se liječe adolescenti u dobi od 15 - 18 godina. Unutar omladinskog odjela su i dvije sobe za skrb akutnih bolesnika sa direktnim nadzorom i nadzorom putem videokamerama.