cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Midland County, Texas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 136.872 stanovnika, što je 20.863 (18,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Bunker
thumb|250px|десно|Njemački bunker na danskoj obali
Bunker je vrsta skloništa, pokriveni objekat utvrđenja, često ukopan delimično ili potpuno pod zemljom, dizajniran za zaštitu od pada bombi i drugih napada ali i za dejstvo bočnom, kosom i frontalnom vatrom iz puškomitraljeza, mitraljeza i artiljerijskih oruđa za neposredno gađanje.
Često su se koristili u Prvom i Drugom svetskom ratu, a hladnom ratu za smeštaj oružja, objekata, komandne centre.
Osnovni delovi bunkera su: iskop, noseća i obložna konstrukcija, pokrivka, prostorija za municiju, otvori za dejstvo i ulaz. Složeniji bunkeri imaju protoriju za ljudstvo i uređaj za provetravanje. Prema materijalim od kojih se izvode dele se na: drveno-zemljane, betonske, armirano-betonske. Današnja težnja je da se rade od prefabrikovanih elemenata što pojeftinjuje i ubrzava izgradnju. Mogu biti manjih dimenzija na borbenim linijama (npr mitraljeska gnezda) ali i veliki podzemni objekti koji mogu da prime i više hiljada ljudi, sa svim potrebnim instalacijama za višemesečno preživljavanje. Takođe u vidu podzemnih objekata se grade i podzemni aerodromi, luke za podmornice i sl...
Plikadin
Plikadin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 334,322 Da.
Schifferstadt
Šiferštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Rajna-Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 19.533 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7338025.
Milam County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24.757.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 24.757 stanovnika, što je 519 (2,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Schweich
Švajh je grad u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 6.559 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235125.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Trir-Sarburg Švajh se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 130 metara. Površina opštine iznosi 31,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.559 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 211 stanovnika/km².
Macy, Nebraska
Macy je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,023 stanovnika.
White Island Shores, Massachusetts
Vajt Ajland Šors je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.106, što je 27 (-1,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Besplatna radnja
Besplatna radnja (eng. free shop ili give away shop) je mesto poklanjanja i razmene starih stvari. Funkcioniše tako što ljudi koji imaju viška starih stvari donose stvari u besplatnu radnju umesto da ih bace u kontejner. Način na koji besplatna radnja “posluje” je suprotan novčanoj ekonomiji, jer je u njoj novac bezvredan a sve u radnji je besplatno. Radnja, teoretski, može postojati sve dok jedni u nju donose stvari koje će se poklanjati, a drugi dolaze da ih uzmu.
thumb|desno|250px|Besplatna radnja u Frajburgu.
Ideja o besplatnim radnjama se rodila u zemljama severne Evrope (Holandija, Nemačka) krajem 1990-ih, kada u mnogim zemljama dolazi do smanjenja količine novca koji država izdvaja za najugroženije slojeve stanovništva. Pokretači besplatne radnje dolaze do zaključka da, iako se zemlja ekonomski razvija, raste i broj ljudi koji ne uspevavaju da zadovolje svoje najosnovnije potrebe. Njihova ideja vodilja je bila “da svog suseda ne gledaju kao konkurenta, već da pokušaju da pronađu načine komuniciranja u društvu koji se ne zasnivaju na profitu.” Besplatne radnje najčešće funkcionišu u okviru skvotova, jer ne donose profit i vode ih volonteri tako da ne mogu plaćati zakup poslovnog prostora.
Prva besplatna radnja, “Weggeefwinkel” je otvorena u Lajdenu, u Holandiji od anarhističkog EuroDusnie kolektiva pod sloganom: "Sreća nije na prodaju". Namera im je bila suprotstaviti se dominaciji novčane ekonomije na lokalnom, gradskom nivou. Njihova višegodišnja iskustva pokazuju da ljudi u Holandiji više donose stvari nego što ih uzimaju, tako da nastaju problemi sa skladištenjem. Tu se može naći sve, od “igle do lokomotive”, od ispravne tehnike, gramofona, knjiga, polovnih računara, do obuće, odeće, nameštaja itd.
Slogan pokreta besplatnih radnji je vremenom postao: "Ima dovoljno za svačije potrebe, ali ne i za svačiju pohlepu", što su izvorno reči Mahatme Gandija.
U Beogradu je postojala besplatna radnja koju su vodili Stani pani kolektiv i koja se nalazila u prostorijama nekadašnjeg beogradskog skvota KUDRUC.
Širom sveta, uključujući i Srbiju, se svake godine održava Dan bez kupovine, gde se na glavnom gradskom trgu organizuje akcija poklanjanja i razmene starih stvari.
Još jedna inicijativa bliska pokretu besplatnih radnji je Frisajkl mreža (eng. Freecycle - igra reči besplatno i reciklaža), koja je nastala u Arizoni sa svrhom da poveže one koji imaju viška stvari koje im ne trebaju i one kojima trebaju neke stvari. Dogovaraju se uglavnom preko mejling listi a lokalna frisajkl mreža postoji i kod nas.
Kraljevina Kurdistan
Kraljevina Kurdistan je bila kratkotrajna samoproglašena kraljevina na sjeveroistoku današnjeg Iraka, oko grada Sulejmanije.
Historija
mini|lijevo|150px|Samoproglašeni kralj Mahmud Barzandži Samo tri dana nakon početka turskog rata za nezavisnost 19. maja 1919. godine, kadirijski sufija i utjecajni kurdski vođa Mahmud Barzandži iz Sulejmanije podiže ustanak protiv britanske vlasti u Mezopotamiji koji se ubrzo rasplamsava i do Mosula i Arbila. Britanci iskorištavaju svoju premoć u vojnoj tehnologiji i potiskuju pobunjenike koordiniranim korištenjem artiljerije, te kopnenih i zračnih snaga. Već u junu iste godine Barzandži je poražen i uhićen, a 1921. godine prognan je u britansku Indiju. Ipak, u nemogućnosti da se nose sa brojnim segmentiranim kurdskim plemenima kao i zbog straha od turskih teritorijalnih pretenzija na Kirkuk i Mosul, Britanci u septembru 1922. godine vraćaju Barzandžija na vlast s ciljem da im pomogne u ratu protiv Turaka. Došavši na vlast, Barzandži nakon samo dva mjeseca prekida suradnju s Britancima, proglašava se „kraljem Kurdistana” (iako je kontrolirao samo manja područja oko Sulejmanije) i traži vojno-političku potporu Turske kako bi osigurao režim pod turskim protektoratom. Ovaj plan završio je debaklom jer su Britanci sljedeće godine zaustavili turske prodore i uspostavili potpunu kontrolu nad mandatom Mezopotamije (današnji Irak). Barzandži potom bježi iz Sulejmanije u okolne planine i gubi svaki politički utjecaj nad Kurdima, a britansko-turske granice se definiraju ugovorom iz Lausanne.
Dan bez kupovine
U Beogradu se Dan bez kupovine obeležava već godinama na Trgu republike, najčešće u organizaciji Stani pani kolektiva. Javnost, po pravilu, pozitivno prihvata ovakve akcije i toga dana na Trgu možete videti veliki broj ljudi najrazličitijih uzrasta i profila kako pronalaze neku sitnicu da obraduju sebe i svoje bližnje.
Courtonne-la-Meurdrac
Kurton la Merdrak je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Lisje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 654 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 87 metara (maksimalnoj 174 m, a minimalnoj 64 m).
Santa Teresa, Pescara
Santa Teresa je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Propionat kinaza
Propionat kinaza (, PduW, TdcD, propionat/acetatna kinaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:propanoat fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima je neophodan jon Mg2+.
23S rRNK (pseudouridin1915-N3)-metiltransferaza
23S rRNK (pseudouridin1915-N3)-metiltransferaza (, YbeA, RlmH, pseudouridinska metiltransferaza, m3Psi metiltransferaza, Psi1915-specifična metiltransferaza, metiltransferaza H velike podjedinice rRNK) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:23S rRNK (pseudouridin1915-N3)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Bombardovanje
Vazdušno bombardovanje, Drugi svjetski rat.|thumb|desno
Bombardovanje je artiljerijski ili vazdušni vatreni napad na protivničke jedinice ili objekte, sa namjerom ubijanja, uništenja ili neutralisanja.
Artiljerijsko bombardovanje
Artiljerijsko bombardovanje je dugotrajno i snažno dejstvo zemaljske ili brodske artiljerije protiv naselja ili drugih objekata, da bi se rušenjem, uništavanjem i ubijanjem branilac prisilio na kapitulaciju prije nego je iscrpio sva sredstva odbrane. Bombardovanje s mora se nekad izvodi zbog odmazde ili uznemiravanja.
Termin artiljerijsko bombardovanje se koristi i kao naziv za artiljerijsku pripremu.
Vazdušno bombardovanje
Vazdušno bombardovanje je naziv za tučenje zemaljskih ili pomorskih ciljeva bombama ili raketama iz vazduha da bi se postiglo njihovo uništenje, oštećenje ili neutralisanje. Obuhvata tehniku leta i izbacivanja bombi pod raznim letnim uslovima. U širem smislu pod bombardovanje iz vazduha se ubraja i djelovanje bombarderske avijacije i vođenih projektila.
Po režimu leta aviona se može vršiti iz obrušavanja, iz propinjanja, horizontalnog leta i iz brišućeg leta. Po broju korištenih aviona može biti pojedinačno i grupno. Po uslovima vidljivosti se dijeli na dnevno, noćno i pod složenim meteorološkim uslovima. Prema vrsti cilja je bombardovanje pokretnih ciljeva, bombardovanje nepokretnih ciljeva, ciljeva na površini, pod vodom i u vazduhu. Po tipu bombe može biti bombardovanje običnim i bombardovanje specijalnim i vođenim vazduhoplovnim bombama.
Tehnika bombardovanja je naziv za manevar aviona i postupke pri vršenju napada i poslije njega. Obuhvaćaju približavanje cilju, borbeni nalet i odlazak sa cilja. Ova tri dijela se još zovu manevar nad ciljem.
Crveni Kurdistan
mini|200p|Mapa Crvenog Kurdistana, 1923-1929. godine mini|200p|Mapa Crvenog Kurdistana, 1930. godine Crveni Kurdistan je naziv za administrativnu oblast u sastavu sovjetskog Azerbejdžana, koja je postojala od 1923. do 1929. godine. Administrativni centar oblasti bio je grad Lačin. Oblast je ukinuta 1929. godine, ali je sledeće (1930.) godine obnovljena sa proširenim granicama i zvanično je nazvana Kurdistanski okrug. Iste (1930.) godine, oblast je ponovo i definitivno ukinuta. Po popisu iz 1926. godine, Kurdi su činili 72,3% stanovništva ove regije. Posle ukidanja ove oblasti, većina lokalnog kurdskog stanovništva je deportovana u Kazahstan. Danas se ovo područje nalazi u sastavu faktički nezavisne jermenske države Nagorno-Karabah.
Lee Harvey Oswald
thumb|Lee Harvey Oswald
Lee Harvey Oswald (Slidell, Louisiana, 18. listopada 1939. - Dallas, Teksas, 24. studenog 1963.) je američki marinac koji se službeno smatra ubojicom predsjednika Johna F. Kennedyja.
Lee Harvey Oswald rođen je u New Orelansu u američkoj saveznoj državi Louisiani, dva mjeseca nakon smrti svoga oca. Kao dijete Oswald je često zapadao u nevolje, jer je prema tvrdnji psihijatra bio emocionalno poremećena osoba. Oswald je izbačen iz škole i u dobi od 17 godina pridružio se američkim marincima. Nakon toga je prebjegao u SSSR gdje je zatražio državljanstvo ali je odbijen.
Godine 1962. vratio se u Sjedinjene Američke Države sa suprugom Marinom, rođenom sovjetskom državljankom i njihovom kćerkom. U lipnju 1962. Oswaldovi se sele u Forth Worth u Teksasu. U listopadu te godine Oswald se zapošljava u Teksaškom skladištu knjiga u Dallasu. U tom periodu Oswald je povremeno djelovao kao ljevičarski politički aktivist, a neko vrijeme je boravio i u Meksiku gdje se navodno sreo s pripadnicima kubanske tajne službe.
Atentat na Kennedyja
Kako bi istražila Kennedyevo ubojstvo osnovana je posebna komisija, predvođena predsjednikom Vrhovnog suda Earl Warrenom. Unatoč mnogobrojnim teorijama zavjere komisija je u svom zaključku 1964. godine ustvrdila da je Oswald djelovao sam. Godine 1979. povjerenstvo američkog Kongres SADa priznalo je da postoji mogućnost zavjere i izjavilo kako također postoji mogućnosti da je u ubojstvo umiješana još jedna osoba.
University of California, Davis, California
Juniversiti ov Kalifornija Dejvis je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.786.
Englitazon
Englitazon je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 353,435 Da.
Cokeburg, Pennsylvania
Kokberg je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 630, što je 75 (-10,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Madison, Nebraska
Madison je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,438 stanovnika.
Iranski Kurdistan
mini|250px|Područje Iranskog Kurdistana.
desno|mini|250px|Bivša [[Kurdska Republika Mahabad, 1945-1946.]] Iranski Kurdistan je dio historijske regije Kurdistan koji se nalazi u sastavu Irana. Prostor je poznat i kao Istočni Kurdistan i obuhvaća zapadne dijelove Irana, odnosno Kurdistansku pokrajinu i Kermanšašku pokrajinu, te dijelove Zapadnog Azarbajdžana i Ilamske pokrajine. Prema procjenama, u Iranu živi između 6,500.000 i 7,900.000 Kurda od čega veći dio na području Iranskog Kurdistana, a manji (ali značajni) u Horasanu.
Historija
Na području sjevernog Iranskog Kurdistana je 1946. godine uz podršku Sovjetskog Saveza formirana kratkotrajna marionetska Republika Mahabad, koja je prestala da postoji iste godine.
Skvotiranje u Francuskoj
Skvoterski pokret u Francuskoj se najviše razvio poslednjih nekoliko godina, naročito nakon 2000. Dosta je jak u većim gradovima (Parizu, Dižonu, Grenoblu, itd.) i delom je uključen u altermondijalistički pokret.
Iako su stanari francuskih skvotova razni ljudi raznih motiva (npr. omladina koja odbijaja da se integriše u sistem, emigranti iz Afrike i istočne Evrope, umetnici bez prostora za rad, aktivisti, Romi…), ipak su najčešće tri vrste skvotova: umetnički, politički i emigrantski.
Istorijat
U Francuskoj su se prvi skvoteri pojavili posle Drugog svetskog rata. Kao protest protiv administrativnih prepreka koje su usporavale primenu zakona o rekviziciji, oni su zauzimali prazne stanove. To je bio pokret porodica bio blizak Hrišćanskoj radnoj omladini i prvobitno je nastao u Marseju pre no što se proširio na druge gradove. U narednih par godina, oko 5000 porodica je tako smešteno.
1950-ih i 1960-ih godina se u Francuskoj pojavljuje pokret stambene samopomoći nazvan Dabrovi, čiji su pripadnici jedni drugima pomagali da izgrade kuće na divlje.
1970-ih godina se borba za stanovanje radikalizuje pod naletom revolucionarnog skvoterskog pokreta svuda u Zapadnoj Evropi.
Od 1975. do 1980. je trajao dugački štrajka protiv stanarina, koji su vodili radnici imigranti iz Afrike. Štrajk se sastojao u autoredukciji (samosmanjenju) stanarina i odbijanju da se pristane na traženo povećanje i bio je jedan od najdužih konflikata tih godina.
1980-ih godina su se pojavili mnogi otvoreno politički skvotovi, povezani sa libertarijanskim i autonomnim pokretima, koji su se protivili kapitalizmu.
Od 1987. neke oblasti Francuske su počele sa sistematskim prinudnim iseljenjima svih političkih skvotova.
U maju 1990. je 48 domaćinstava, pretežno porodica sa decom, izbačeno iz dve skvotirane zgrade u 20. distriktu Pariza. Uz podršku lokalnih aktivista, familije su organizovale kampovanje koje je trajalo četiri meseca. Zahvaljujući mobilizaciji mnogih udruženja, sindikata i nekih levičarskih partija, izborili su se za smeštaj svih porodica. Tako je nastalo udruženje Pravo na stanovanje (fr: Droit Au Logement, skraćeno DAL) koje se bori za ostvarivanje prava na krov nad glavom za najugroženije delove stanovništva (loše skućenih i beskućnika) i pronalaženje prikladnog smeštaja za njih.
U Francuskoj su nastala mnoga udruženja koja brane pravo na stanovanje: Komitet loše smeštenih osoba (1984), Pravo na stanovanje (1990), Koordinacija beskućnika (1994) i mnoge druge. Dok neka od njih (npr. Pravo na stanovanje) pregovaraju sa vlastima, druga su okrenuta isključivo direktnim akcijama skvotiranja (npr. Koordinacija beskućnika), poput zauzimanja zgrade 1994. u aveniji Breteuil u 7. distriktu Pariza. Zgrada je ubrzo iseljena, a Koordinacija beskućnika je prestala da postoji 1996.
"Charade" je bio jedan od najpoznatijih skvotova u Grenoblu, otvoren oktobra 2002. Iseljen je 18. juna 2003. od strane Komunističke partije, koja je držala lokalnu vlast, što je dovelo do mnogih kritika toj partiji. Kao protest protiv iseljenja, bivši stanari skvota Šarada i njihovi simpatizeri, ukupno 50-ak ljudi, su 23. juna okupirali gradsku skupštinu Grenobla, sa vrećama za spavanje, zalihama hrane, pića i vodenim pištoljima.
25. februara 2005. su francuski skvoteri aktivisti pokazali svoju organizovanost kada su u svim većim gradovima Francuske održane direktne akcije podrške skvotovima “Les 400 Couverts” kojima je pretilo iseljenje od opštine u kojoj su socijalisti na vlasti. To je ustvari čitava skvotirana ulica sa 6 zauzetih zgrada u centru Grenobla. U okviru tog kompleksa funkcioniše skvoterska pekara, mesto za proizvodnju ekološkog goriva, biblioteka, prostor za javna dešavanja, besplatna radnja, vege bašta, pozorište, računarski centar, radionica za bicikle, narodna kuhinja i još mnogo toga. A u ulici, kojom ne prolaze automobili, su zasađene razne voćke. Velike demonstracije na ulicama Grenobla su održane i 30. aprila.
Do 2006. je najveći skvot u Francuskoj bila zgrada napuštenog studentskog doma Učiteljske više škole u Cachanu, kod Pariza, koju je zauzelo hiljadu ljudi, uključujući 700 osoba bez papira i 170 dece. Izbačeni su avgusta 2006. godine, a 49 odraslih je uhapšeno i deportovano nazad u zemlje porekla.
Raskol u pokretu
Do raskola u skvoterskom pokretu dolazi 30. januara 2003. kada je u Parizu na sastanku skvotera umetnika donesena povelja poznata kao “Interface”, kojom se traži saradnja od države na umetničkom preuređenju napuštenih prostora. Kao reakcija na to, politički skvoteri, antikapitalisti, su na sastanku u Grenoblu 2003. doneli povelju “Intersquat”.
Dolazi do promene opravdanja skvotiranja – umesto ranijeg opravdanja pukim življenjem, sada pojedinac sada mora postati kulturni preduzetnik da bi od grada dobio napuštene prostore.
Umetnički skvotovi
thumb|250px|Umetnički skvot Rivoli u Parizu. U Parizu i većim gradovima su dosta rašireni umetnički skvotovi, za koje već postoji nova reč skvart (skvot + art). Umetnički skvotovi su nastali zbog neviđeno visokih cena zakupa prostora za umetnike (studio, atelje i sl.), a razvili su se zbog zakona koji dozvoljava zauzimanje napuštenih prostora ako će u njima biti uspostavljene kreativne aktivnosti.
Umetnički skvotovi nastaju u Parizu i okolnim gradovima od 1980-ih godina. Najčešće zauzimaju velike, napuštene, industrijske građevine, skladišta, fabrike, itd. i pretvaraju ih u umetničke prostore. Često uspostavljaju dobre odnose sa vlasnikom prostora i lokalnim vlastima. U njima se održavaju raznovrsna kulturna dešavanja koja variraju od andergraund rok svirki do galerijskih prostora savremene umetnosti. Prostorima samoupravljaju oni koji u njima žive i rade. Neki umetnički skvotovi kasnije postanu zvanične institucije kulture.
Jedan od najpoznatijih umetničkih skvotova u Parizu je "Les Frigos". To je nekada bilo ogromno skladište (od 4000m²) za zamrzavanje sve hrane koja je stizala u Pariz a posedovalo ga je Fransusko železničko preduzeće (SNCF). Unutar njega se čak nalazi i parna lokomotiva koju je jedan umetnik transportovao iz Poljske.
Još jedan veoma poznat skvot je "La Miroiterie", gde često sviraju mladi pank bendovi. Tu se nalazi i besplatna radnja, iz koje ko god dođe može nešto uzeti ili nešto ostaviti tamo.
U Parizu se već nekoliko godina unazad, redovno održava Festival umetnosti i skvotiranja (“Festival Art Et Squat”).
(+)-Sativenska sintaza
(+)-Sativenska sintaza (, cop4) je enzim sa sistematskim imenom (2E,6E)-farnezil-difosfat difosfat-lijaza (ciklizacija, formira (+)-sativen). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Skvotiranje u Francuskoj
Politički skvotovi
Poslednjih par godina u Francuskoj se javlja rastući pokret političkih skvotova, koji se od umetničkih skvotova razlikuju jer ne sarađuju sa lokalnim vlastima i dovode u pitanje privatnu svojinu. Okupljeni su oko Interskvot povelje i organizuju povremena okupljanja na nacionalnom nivou. Bore se protiv privatnog vlasništva, države, odnosa zasnovanih na novcu i moći i pokušavaju da izgrade autonomne zone i da povežu razne društvene pokrete.
(+)-Sativenska sintaza
Ovaj enzim je izolovan iz gljive Coprinus cinereus.
Skvotiranje u Francuskoj
Politički skvotovi
Politički skvotovi najčešće udomljuju razne anti-kapitalističke kolektive i organizuju mnoge akcije i dešavanja poput: “slobodnih zona” gde roba može da se slobodno razmenjuje, skvotiranih bašta, internet kafea i sajber aktivizma na slobodnom softveru, nezavisnih medija, širenja informacija, objavljivanja knjiga i fanzina, narodne medicine, deljenja znanja i veština, radionica za bicikle, radionica za obradu drveta i metala, recikliranja bio dizela za vozila, distribuciju semena (koje nije genetski modifikovano), ženske i feminističke prostore, kvir zabave, komšijske piknike, besplatne menze (narodne kuhinje), diskusije, video projekcije, izvedbe i pozorišta.
Njihova iseljenja su dosta česta, ali je takođe velik broj novih useljenja i otvaranja. Iako je prema političkim skvotovima oštrija reakcija države, ipak je i dalje, u najvećem broju slučajeva, moguće skvotirati prazan prostor u Francuskoj bez rizika od hapšenja.
Cisternino, Brindisi
Cisternino je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5746 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 385 m.
Mary Peters (političarka)
250px|right|thumb|Mary Peters
Mary E. Peters je američka državna službenica koja trenutno obavlja dužnost sekretara za transport u administraciji američkog predsjednika Georgea W. Busha.
Godine 1985. Mary Peters se zaposlila u Arizonskom ministarstvu transporta, a od 1998. do 2001. radila kao sekretar za transport Arizone. Godine 2001. predsjednik Bush ju je imenoavo direktoricom Federalne uprave za autoceste.
Bush ju je na mjesto sekretara za transport nominirao 5.9. 2006., nakon ostavke Normana Minete. Od strane Senata je potvrđena 29.9. 2006.
Mary Peters je više od 40 godina u braku sa suprugom Terryjem, s kojim ima troje odrasle djece i petoro unučadi.
Total Eclipse
Total Eclipse je film u režiji Agnieszke Holland iz 1995. godine, zasnovan na predstavi Christopher Hamptona, koji je, takođe, pisao scenario. Zasnovan na pismima i pesmama, film istorijski precizno predstavlja strasni i nasilnu gej vezu između pesnika Paula Verlainea (David Thewlis) i Arthura Rimbauda (Leonardo DiCaprio).
Radnja
Ostareli Paul Verlaine sreće sestru pokojnog Arthur Rimbauda u kafeu u Parizu. Ona i njena majka žele da im Verlaine preda sve preostale kopije Rimbaudovih pesama, kako bi ih one spalile. Verlaine počinje da se seća burne veze koju je imamo sa Rimbaudom, još od trenutka kada 1871. mladi Rimbaud šalje svoje pesme Verlaineu i kada ga on, fasciniran pesmama, poziva u kuću svog bogatog tasta u Parizu. Mlad i ekscentričan Rimbaud ne pokazuje nikakve manire i poštovanje, skandalizujući pretencioznu buržujsku porodicu Verlaineove žene.
Verlaine je zaveden Rimbaudovom fizičkom lepotom, kao i njegovim talentom i originalnošću. Verlaineovu kreativnost guši konzervativnost mirnog bračnog života i heteroseksualni životni stil, tako da je njegov odnos sa Rimbaudom ujedno i pobuna i oslobođenje, koje ga odvodi u uživanje i mazohizam. Rimbaud se prema njemu ponaša sadistički, kao što se Verlaine ponaša prema svojoj ženi, koju konačno napušta. Njihova burna veza doživljava klimaks u Brisleu, kada besan i skoro izluđen Verlaine puca u Rimbauda i biva uhapšen i osuđen zbog homoseksualnosti i pokušaja ubistva.
U zatvoru Verlaine počinje da prima hrišćanske ideje, što Rimbaud ismeva. Po izlasku iz zatvora njih dvojica se sreću u Nemačkoj, gde Verlaine pokušava da obnovi njihovu vezu. Njih dvojica se, međutim, razdvajaju i više se nikada ne sreću. Ostavljajući poeziju u bilo kojoj formi, Rimbaud putuje sam po svetu, konačno dolazi u Abisiniju (današnja Etiopija), gde se razboli od tumora kolena, što ga uslovljava da se vrati u Francusku, gde mu je noga amputirana, ali je tumor metastazirao. Rimbaud umire u svojoj 37. godini od tumora.
Mills County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.936.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 4.936 stanovnika, što je 215 (4,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Total Eclipse
Radnja
Rimbaudova sestra tvrdi da se Rimbaud ispovedio pre smrti i da je pokažao hrišćansko pokajanje. To je, prema njenom mišljenju, znak da samo njegove cenzurisane pesme mogu da prežive. Verlaine se pretvara da se slaže sa njom, ali po njenom odlasku cepa njenu kartu. Pijući absint, od koga je postao zavistan, Verlaine vidi Rimbaudovu prikazu, koji mu izražava ljubav i poštovanje.
Bakteriorodopsin
Bacteriorodopsin je protein koji koriste arheje, od kojih je najpoznatija halobacterija. On dejstvuje kao protonska pumpa, i.e. apsorbuje svetlosnu energiju i koristi je za prenos protona kroz membranu izvan ćelije. Nastali protonski gradijent se naknadno pretvara u hemijsku energiju.
mini|desno|300p|Konformaciona promena
Bacteriorodopsin je integralni membranski protein koji se obično nalazi u dvo-dimenzionim kristalnim mrljama poznatim i kao "ljubičasta membrana", koja može zauzeti i do skoro 50% površine ćelije arheje. Ponavljajući element heksagonalne rešetke se sastoji od tri identična proteinska lanca, svaki rotiran za 120 stepeni relativno na druge. Svaki lanac ima sedam transmembranskih alfa heliksa i sadrži jedan molekul retinala u sebi. To je tipična struktura za retinilidenske proteine.
Total Eclipse
Kritike
Najčešće upućivane kritike se odnose na to da film nije prikazao značaj koji su ova dvojica pesnika imala za simbolizam. Takođe, upućivane su i kritike da su likovi slabo razrađeni i da su prikazivani samo u kriznim i nesrećnim trenucima. Film uglavnom, mada ne potpuno, zanemaruje period pre upoznavanja dvojice pesnika, što po mišljenjima kritike otežava ili onemogućava neobrazovanoj publici da razume razloge za snimanje ovog filma, kao i razume neke događaje u filmu.
Bakteriorodopsin
Molekul retinala menja svoju konformaciju nakon apsorpcije fotona, što dovodi do konformacione promene okružujućeg proteina i aktivnosti protonske pumpe. Retinal je kovalentno vezan za Lys216 u hromoforu dejstvom Šifove baze. Nakon fotoizomerizacije molekula retinala, Asp85 postaje primalac protona doniranog sa molekula retinala. Ovo oslobađa proton iz "mesta držanja" na ekstracelularnu stranu (EC) membrane. Reprotonacija molekula retinala sa Asp96 vraća ga u njegov prvobitni izomerni oblik. Posledica toga je oslobađanje drugog protona na EC stranu. Asp85 daje svoj proton u "mesto držanja" i novi ciklus može da počne.
Molekul bakteriorodopsina je ljubičast i najefikasnije apsorbuje zelenu svetlost (talasna dužina 500-650 nm, sa apsorpcionim maksimumom na 568 nm).
Total Eclipse
Kritike
S druge strane, uglavnom su iznesene pozitivne ocene glume, muzike i fotografije u filmu, mada ima i onih koji su smatrali da je DiCaprijeva gluma isuviše nalik na onu iz filma The Basketball Diaries.
DVD
DVD je izdat 1999. godine. DVD ne sadrži nikakve dodatke, što se od DVD-a obično očekuje.
Carstvo Jovana Nenada
Carstvo Jovana Nenada je bila kratkotrajna srpska država koja je nastala nakon vojnog poraza Kraljevine Ugarske na Mohaču 1526. godine i postojala je do 1527. kada je njena teritorija pala pod vlast Habzburga, a potom pod vlast Osmanskog carstva.
Osnivanje
Srpsko carstvo u Panonskoj niziji osnovao je Jovan Nenad, srpski hajduk i plaćenik, rođen u Lipovu u Banatu, koji je sa svojom vojskom proterao Turke iz Bačke, kao i delova Srema i Banata. Na bivšem posedu jednog ugarskog feudalca, u naselju Sabatka (Današnja Subotica) on organizuje svoj dvor i tu se kruniše za srpskog cara. Za glavnog vojskovođu svoje vojske koja je iz dana u dan sve više rasla izabrao je Radoslava Čelnika (kasnijeg vojvodu Sremskog vojvodstva), za izaslanika kod stranih vladara školovanog protestanta Fabijana Literata, a za palatina i blagajnika plemića Subotu Vrlića, rodom iz Jagodine, po kome je Subotica verovatno dobila ime.
Gubitak Subotice
Srpsko carstvo ubrzo je napao Valentin Terek, ugarski velikaš na čijem bivšem posedu je organizovan carski dvor Jovana Nenada. Valentin napadne Suboticu i osvoji je. Posle toga Car Jovan prenese prestonicu u Segedin. Ferdinand I je pripremao vojsku za napad na Jovana Zapolju, koji je hteo preuzeti vlast u Ugarskoj. Jovan Nenad je u prvi mah pristao uz Zapolju, ali ugarski plemići, čija je bivša imanja po Bačkoj Nenad prisvojio, udaljiše Zapolju od njega, te on početkom 1527. godine pristane uz Ferdinanda. Borbe oko ugarskog prestola smatrao je Car Jovan Nenad samo privremenim zanimanjem, a glavnim zadatkom smatrao je borbu protiv Turaka za oslobođenje srpskih zemalja.
Rat sa Jovanom Zapoljom
Jovan Zapolja je slao jednu vojsku za drugom protiv Cara Jovana Nenada, da ga uništi pre Ferdinandova dolaska u Ugarsku. Prvu Zapoljinu vojsku pod vođstvom Vladislava Čakija Car pobedi, a u bici je poginuo i sam Vladislav. Posle toga Zapolja pošalje vojsku pod vođstvom erdeljskog vojvode Petra Perinjija, ali i tu vojsku Car pobedi na Selešu, u čuvenoj Seleškoj bici. Treći napad ponovo izvede Perinji sa čitavom vojskom Transilvanije i gornje Ugarske. U krvavom okršaju na Sedfalskom polju, car izgubi oko 8.000 vojnika i tu pobedi Perinji. U roku od mesec dana car se opet pribrao od strašnog poraza i popunio je proređene redove svojih četa. U to vreme je ušla u Ugarsku i Ferdinandova vojska, te Car Jovan krene njoj u susret. Usput je svratio u Segedin, gde ga iz zasede smrtno rani puščanim zrnom lično stari neprijatelj Valentin Terek.
Pad Nenadovog carstva
Car ubrzo nakon ranjavanja umire. Cela je tada Ugarska, jula 1527. godine, svečano proslavila smrt Jovana Nenada, umišljenog srpskog božijeg poslanika, a njihovog zakletog neprijatelja i otpadnika. Ubrzo nakon toga, Ferdinad se sukobi sa Zapoljinom vojskom, proređenom i izmorenom od silnih okršaja sa Srbima. Posle toga, teritorija Nenadovog carstva je pala pod vlast Ferdinanda, a dotadašnji zapovednik vojske Jovana Nenada, Radoslav Čelnik je prišao Turcima i dobio posede u Sremu. Tada je osnovao vazalno Sremsko Vojvodstvo, državu političku naslednicu Nenadovog srpskog carstva.
Uređenje carstva
Na čelu države se nalazio car. On je imao neograničenu vlast. U svom dvoru je imenovao vitezove, delio priznanja, sakupljao novac i kao vojvoda zapovedao carskom gardom od 600 janičara. Dvor je bio sa svim obeležjima tadašnjeg ugarskog dvora. Car je imao svog palatina, rizničara, ličnog sekretara i izaslanike kod stranih dvorova. Raspolagao je sa 15.000 vojnika. Pljačkanje feudalnih imanja i deljenje bivše vlastelinske zemlje seljacima, učinili su da pokret Jovana Nenada bude cenjen u narodu. Od plena iz ovih pljački car je pokušavao da redovno plaća svoje vojnike.
Značaj carstva Jovana Nenada
mini|desno|„Tvoja je misao pobedila“ - spomenik Cara [[Jovan Nenad|Jovana Nenada u Subotici]] Glavna zasluga cara Jovana leži u tome što je on prvi došao na misao da na zemljištu južne Panonske nizije stvori zasebnu teritoriju slovenskog karaktera. On je tu misao i ostvario, te je time postao začetnik ideje Srpske Vojvodine. Njegovom smrću, uništena je i njegova tvorevina, ali ideja, koju je on uneo među Srbe u Panonskoj niziji, nije više mogla da se uništi. Ipak, glavna ideja Nenadovog delovanja bilo je oslobođenje srpskih zemalja i obnova Srpskog carstva. Njegova je konačna tragedija nužno proizašla iz protivrečnosti da je neko ko je smatrao sebe božijim poslanikom organizovao državu i znatnu vojnu silu na zemlji oko koje su se tada sporili Ugri, Turci i Habzburzi, sa ciljem da oslobodi svoj pravoslavni narod na Balkanu, sve do turske prestonice.
Lake Erie Beach, New York
Lejk Iri Bič je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Plikatinska kiselina
Plikatinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 422,383 Da.
Madrid, Nebraska
Madrid je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 231 stanovnika.
Doulevant-le-Petit
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 36 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 185 metara.
Saborni hram u Nišu
Izgradnja crkve
Crkva je započeta da se gradi 1856. godine, u trenutku kada je u Nišu živelo 12.000 pravoslavnih Srba. Samoj izgradnji hrama predhodio je Pariski mir 1856. godine kojim je Turska, na insistiranje zemalja, priznala ravnopravnost muslimana i hrišćana. To je praktično značilo da se dozvoljava zidanje novih i obnova starih crkava, kao i otvaranje škola. Hram je završen tek 1872.godine. Veliku zaslugu u podizanju hrama odigrao je episkop Janićije. 18. oktobra 1856. godine Episkop niški Janićije dao je veću sumu novca i pozvao imućnije nišlije da e pridruže u davanju sredstava za početak gradnje. Sledeće godine sklpljen je ugovor sa protomajstorom, projektantom i neimarom Andrejom Damjanovićem iz Velesa o gradnji trobrodne bazilike sa pet kubeta. Lokacija crkve je blizu današnjeg centra grada Niša ali je polovinom devetnaestog veka to bio deo Niša gde su živeli uglavnom Srbi. Svečano osvećenje obavljeno tek nakon oslobođenja Niša 13. februara 1878. godine na dan sv Simeona Mirotočivog, a tu su prisustvovali mitropolit Mihajlo i kralj Milan Obrenović.
Na gornjoj galeriji sa severne strane nalazi se kapela posvećena Svetom Jovanu Krstitelju, dok se sa južne strane galerije nalazi kapela posvećena Svetom Simeonu Mirotočivom. Živopisanje hrama preduzeto je tridesetih godina 20.veka, a radove je izvodio Vladimir Predojević, akademski slikar iz Beograda. Rad je ocenjen kao veoma uspešan sa velikom tehničkom i kolorističkom savremenošću i jasnoćom sadržaja.
1913. godine ruski car Nikolaj skupocene sasude, a Ivan Vasiljević je 1902. godine pokloni veliki krst sa ruskm i srpskim svecima i ikonu Bogorodice koja je otpčena čistim zlatom. Posebnu dragocenost ove crkve predstavljaju delovi mošti Svetog Velikomučenika Artemija. Veliku vrednost ima i plaštanica sa početka ovog veka rađena belom srmom i zlatnim žicama, optočena čipkom. Na zvoniku je veliki časovnik i 5 ogromnih zvona livenih u Vršcu od 1877. do 1881. godine. Najznačajniju vrednost Sabornog hrama u Nišu imao je ikonostas koji se sastojao od 54 ikone.
Ikonostas
Od svog nastanka hram je darivan značajnim kulturnim i religijskim stvarima velike vrednosti. Tu se izdvajaju 20 ikona velikog srpskog slikara Đorđa Krstića, zatim ikone Pavla Čortanovića, Milutina Markovića i Steve Todorovića. Dimenzije ikonostasa su 19 puta 12 metara i izrađena je u pet zona, dok je armatura urađena u duborezu sa pozlatom.
Izrada ikonostasa za ovu crkvu bila je prekretnica u srpskom crkvenom slikarstvu. Ikonostas je urađen u do tada novom stilu, akademskom realizmu, razvijenom u minhenskoj slikarskoj školi. Prva završena ikona Đorđa Krstića pod nazivom „Smrt Kneza Lazara" izazvala je pravi potres u srpskoj javnosti i raspravu koja je ostala pod imenom „polemika o pravoslavnosti". Ikona je izrađena u realističkom stiju i predstavljala je svetog kneza Lazara na umoru, sa anđelom koji sleće po njegovu dušu.
Bombardovanje 1944. godine
Tokom savezničkog bombardovanja 4. aprila 1944. godine, teško je oštećen hram. Saveznici su bili obavešteni da su Nemci u porti držali benzin, a u dvorištu parkirali automobile. Da li je to uticalo na to da se bombarduje ovaj deo grada još uvek nije poznato ali je tada srušen severoistočni zid crkve, a potpuno je uništena galerija hrama kapela posvećena sv. Jovanu Krstitelju. Nije ostao pošteđen ni glavni brod hrama. Zahvaljujući donacijama crkva je brzo sanirana i osposobljena za bogosluženja.
Požar 2001. godine
Hram je 2001. izgoreo u požaru. Vatra je zahvatila hram u rano jutro 12. oktobra a prvi znaci plamena bili su prijavljeni oko 4:00 časova. Usled neadekvatnih uslova za prilazak vatrogasnih kola, radova u samoj okolini crkve, parkiranih vozila ispred crkve, velikoj količini lakozapaljivih materijala vatrogasci nisu bili u mogućnosti da priđu i ugase požar tako da je hram dobrim delom uništen. Požar je obuzdan tek nešto posle 9:00. Od Saborne srkve ostale su samo zidine.
Uzrok požara još uvek nije razjašnjen ali se nagađa da je u pitanju nepažnja jer su se tih dana izvodili radovi na postavljanju podnog grejanja. Određene stvari poput grafita u okolini i u dvorištu crkve izazivali su sumnju da se radi o podmetanju požara međutim nema nikakvih dokaza za tako nešto.
U požaru je izgoreo kompletan ikonostas, koji je, gotovo u celini naslikao poznati srpski slikar Đorđe Krisića.U plamenu su nestale i Carske dveri, najdekorativniji deo niškog ikonostasa. Plamen je progutao i kompletan ikonostas koji je uradio beogradski duborezac Luj Kapelnik, dok su uništene freske, manjeg značaja, rad beogradskog slikara Vladimira Predojevića. Sačuvana je jedino freska Sv.Trojice, koju je 1999. godine obnovio niški fresko slikar Milorad Cvetković.
Arkport, New York
Arkport je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 844, što je 12 (1,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Divisione Acqui Canaletta, Padova
Divisione Acqui Canaletta je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Courson (Kalvados)
Kurson je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 420, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km².
Spulla I, Frosinone
Spulla I je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Savremena umetnost
Pod savremenom umetnošću, pre svega pod slikarstvom, podrazumevamo, umetnost koju stvaraju savremenici i onu umetnost koja se percipira od strane savremenikâ i kako ne postoji čvrsti okvir za savremeno, tako ne postoji pravilo za njenu prisutnost i vremensku ograničenost.
Plikatin B
Plikatin B je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 246,302 Da.
Savremena umetnost
Ovaj pojam se upoterebljava da bi se izbegao izraz moderna umetnost. U svakodnevnom govoru pod pojmom moderno, pa i pomodno podrazumevamo ono što se trenutno većini ljudi može dopasti, a što može da se zameni izrazom savremeno. Ovi izrazi predstavljaju ono što donosi vreme u kojem živimo. Stručno, u kontekstu umetnosti i istorije umetnosti izraz modèrna spaja se sa određenom epohom u istoriji umetnosti, ali bez vremenskog zaključenja. Posebno u pojmu postmodèrna više se ne javlja zanačenje primereno vremenu.
Pod pojmom savremene umetnosti i savremenosti ne podrazumeva se neki određeni umetnički stil koji bi imao određene karakteristike, trajanje i koji se spaja sa formom u umetnosti ili pak određenim tehnikama. Savremena umetnost može biti slikarstvo koje se odomaćilo u poslednjim godinama ili decenijama, ali pod tim pojmom možemo podrazumevati i video-umetnost, konceptualnu umetnost ili kompjutersku umetnost. Savremena umetnost nije obeležje samo nekog umetničkog dela već i teško razgraničivog kulturnog i ekonomskog sistema u umetničkoj proizvodnji koji su orjentisani na preduzetništvo i umetničko tržište. Mnogi muzeji i umetničke galerije danas predstavljaju umetnička izložbena mesta za savremenu umetnost. Što se tiče pojmova savremene i aktuelne umetnosti, aktuelno ne znači delo koje je nastalo juče — ono mora da ima današnji značaj.
St. Ingbert
Sankt Ingbert je grad u njemačkoj saveznoj državi Sarland. Jedno je od 7 opštinskih središta okruga Sarpfalc. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 37.652 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 10045117, NUTS (DEC05) i LOCODE (DE STI) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Sarpfalc Sankt Ingbert se nalazi u saveznoj državi Sarland u okrugu Sarpfalc. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 215–402 metra. Površina opštine iznosi 50,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 37.652 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 753 stanovnika/km².
Marseille
thumb|rihgt|250px| Notre Dame De La Garde Marseille je po veličini drugi grad u Francuskoj, a njegov karakter je određen povoljnim položajem luke u Lionskom zaljevu, na Sredozemlju. Pogodnosti koje ova luka pruža za povezivanje sredozemnih pomorskih putova sa sjevernom Europom, koristili su i njeni najstariji stanovnici, prije 2600 godina.
Povijest
Lučko naselje pod nazivom Massalia osnovali su Feničani u 6. stoljeću pne. Ubrzo potom ove prostore osvajaju Grci, pod čijom upravom Massalia dobiva status republike, a slijedećih nekoliko stoljeća razvijat će se, ne samo kao središnji lučki i trgovački grad, već i kao priznato kulturno središte, upravno iznimno dobro uređen. Izloženi stalnim napadima velikog ligurskog plemena, Grci su zatražili pomoć od Rimljana, koji dolaze u Provansu 125. godine pne., kada je Massalia konačno obranjena. Rimljani u potpunosti osvajaju ove prostore 49. godine pne., ali će Massalia (sada Massilia) i slijedeća tri stoljeća zadržati status slobodnog trgovačkog grada, koji je imala pod grčkom upravom. Međutim, u tom razdoblju pomorska trgovina je zbog osipanja flote u znatnoj mjeri umanjena, tako da Massilia gubi svoju samostalnost i status slobodnoga grada i postaje grad kao i svaki drugi.
Ovo područje doživljava ponovni procvat tek u 10. i 11. stoljeću, pod zaštitom provansalskih vikonta, kada postaje polazna luka za križarske ratove. Marseille (nekadašnja Massilia) 1214. ponovno postaje neovisna republika, ali će takav status zadržati samo 38 godina, do 1252., kada Karl Angus stavlja ovaj grad pod svoju upravu. Usprkos konačnom gubitku samostalnosti, pomorska trgovina preko Sredozemlja doživljava ponovni procvat. Nakon što je Provansa, uključujući i Marseille, ušla u sastav Kraljevine Francuske 1481., grad zadržava posebnu upravu pod nadzorom kraljevih službenika, a 1660., za vrijeme vladavine Luja XIV. počinje se širiti i izvan gradskih zidina.
U 18. stoljeću građani Marseillea s velikim entuzijazmom prihvaćaju revolucionarne ideje, a 1792. godine 500 dobrovoljaca ulazi u Pariz pjevajući "Ratnu pjesmu rajnske vojske", koju su mase ljudi u usputnim mjestima oduševljeno prihvaćale. Pjesma je kasnije postala francuska nacionalna himna pod nazivom "Marseljeza". U drugoj polovini 19. stoljeća, Marseille se i dalje širi kao "glavna luka Carstva". U tom razdoblju izgrađene su široke avenije i napravljene mnoge monumentalne građevine. Marseille je tijekom Drugoga svjetskog rata, u vrijeme njemačke okupacije, od studenog 1942. do kolovoza 1944., bio jako središte Francuskog pokreta otpora. Zato su njemačke trupe u dva navrata, 1943. i 1944., minirale četvrti Panier district i Staru luku.
Gospodarstvo
Poslijeratno razdoblje je razdoblje obnove, a razvojem industrije i modernizacijom lučkog kompleksa, Marseille ponovno postaje središte šireg gospodarskog i zemljopisnog područja, kao i tranzitna luka za cijelu Europu, u čemu je glavni takmac Rotterdamu. Koncepcija Marseillea sada je prilično izmijenjena. Grad je izgubio nešto od svoje individualnosti kako bi se bolje integrirao s ostalim dijelovima Francuske i Europe u cjelini.
Najstarija industrijska proizvodnja u Marseilleu datira iz 15. stoljeća, kada je počela proizvodnja sapuna od maslinovog ulja koje se proizvodi u okolici.
Marseille je danas veliko industrijsko središte sa širokom lepezom gospodarskih djelatnosti, među kojima su najvažnije prerada nafte, brodogradnja i metaloprerađivačka industrija. Lučki kompleks Marseille-Fos najveći je u Francuskoj i jedan je od najvećih u Europi.
Kultura
Marseille je kombinacija bogatog i jedinstvenog nasljeđa i jako dinamičnih kulturnih aktivnosti, a uz sve to grad je smješten na izuzetno povoljnom mjestu, u zaljevu s mnogo prelijepih uvala. Kozmopolitski i multietnički Marseille sa svojim gostoprimljivim stanovnicima može predočiti posjetiteljima sve čari Provanse. Sve veći broj svjetskih putnika, koji posjećuju Marseille i njegovu širom svijeta poznatu okolicu, oduševljavaju se brojnim otocima, načičkanim oko luke koja dominira svojom veličinom. Najpoznatiji otok je Chateau d'If, na kojem je bio zatočen grof Monte Christo.
Ako se baci pogled s brda na kojem se nalazi crkva Notre Dame de la Garde, kao na dlanu se vidi 26 stoljeća povijesti Marseilla: ostatci Stare luke, Glavna katedrala i crkva Svetog Viktora, rasadnik kršćanstva u Provansi. Pored brojnih različitih kršćanskih vjerskih objekata, Marseille je i grad sinagoga i džamija. Impozantno zdanje palače Longchamp simbol je snage Marseillea u 19. stoljeću, dok su arhitekturu 20. stoljeća označili tzv. "living machine", stambene jedinice koje je projektirao poznati arhitekt Le Corbusier. Ali ovo su samo neke od znamenitosti koje je Marseille sačuvao kroz povijest.
Sa svojih 25 kazališta, 10 koncertnih dvorana, operom, nacionalnim baletnim ansamblom, filmskim studijom, zatim nekoliko vrlo poznatih rap grupa, Marseille se uvrštava u velika umjetnička središta Europe. Ovaj grad se može pohvaliti i sa svoja 22 muzeja i centra kulturne baštine. Mnogobrojni umjetnici svjetske klase imaju svoj studio u Marseilleu, a u ovome gradu se održavaju mnogi festivali na nacionalnoj i međunarodnoj razini.