cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loznica
Kultura
Grad pobratim je Plock u Poljskoj. Svake godine političari i diplomate iz Loznice idu u taj grad. Drugi grad pobratim je Ivanić Grad u Hrvatskoj,mada su veze dosta slabe. alt=Dron|mini|Loznica
Loma Cañada Verde, Santo Domingo Nuxaá
Loma Cañada Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Nuxaá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2264 m.
Pungert (Škofja Loka, Slovenija)
Pungert je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Pungert se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Mali Papradnik
Mali Papradnik je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Mali Papradnik pripada opštini Centar Župa.
Pungert (Škofja Loka, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 125 stanovnika.
Mali Papradnik
Prirodni uslovi
Naselje Mali Papradnik je smešteno u krajnjem zapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (4 km zapadno). Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 18 km južno.
Reljef: Mali Papradnik se nalazi u oblasti Župa, na zapadnim padinama planine Stogovo. Istočno od naselja se nalazi glavno bilo planine, dok se zapadno tlo spušta u dolinu Crnog Drima, koja je u ovo delu pregrađena, pa je tu obrazovano veštačko Debarsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 690 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Mali Papradnik je imao 486 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Turci (Torbeši) (94%), a u manjini su etnički Makedonci (5%).
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Дружетић
Демографија
У насељу Дружетић живи 573 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 45,2 година (43,4 код мушкараца и 47,1 код жена). У насељу има 216 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,10.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Universidad Nacional Autónoma de México
Universidad Nacional Autónoma de México je javni istraživački univerzitet u gradu Meksiku, Meksiko. Njaveći je i najstariji univerzitet u Latinskoj Americi. Univerzitet je osnovan 1910. godine kao liberalna alternativa Kraljevskom i papinskom univerzitetu Meksika (Real y Pontificia Universidad de México) koji je funkcionirao u periodu od 1551 do 1865. Od 1929. univerzitetu je zagarantirana autonomija u definiranju nastavnih programa i raspolaganju budžetom od strane vlasti što je osnažilo akademske slobode i neovisnost. Tri dobitnika Nobelove nagrade studirali su na univerzitetu: Alfonso García Robles (za mir), Octavio Paz (za književnost), Mario J. Molina (za hemiju). Veliki kampus sa zgradama dekoriranim muralima zaštićen je kao Svjetska baština od strane UNESCO-a. UNAM je široko priznat kao najprestižniji univerzitet španjolskog govornog područja u svijetu.
Historija
minijatura|lijevo|univerzitetska biblioteka minijatura|lijevo Univerzitet je 22. septembra 1910. otvorio Justo Sierra, ministar obrazovanja u vladi Porfiria Diaza. Nova institucija trebla se fundamentalno razlikovati od svoje prethodnice, blisko povezane sa rimokatoličkom crkvom i osnovane po odluci Felipa II od Španjolske, a u ime Karla V. Nasuprot tome, novi univerzitet trebao je biti po prirodi sekularan i trebao je odgovarati na potrebe cijele nacije.
Izazovi sa kojima se suočio novi univerzitet bili su u prvom redu političke prirode budući da je u toku bila Meksička revolucija, a federalne vlasti su imale direktnu kontrolu nad univerzitetskim pravilima i nastavnim programom. Pobune su povremeno prekidale rad novoosnovanog univerziteta (naročito nakod pada federalne vlade). Prvi studenstki protest organiziran je 1912. i rezultirao je osnivanjem samostalne pravne škole zvane Slobodna pravna škola (Escuela Libre de Derecho) u koju je odlučila preći većina studenata prava. Prvi pokušaj osiguravanja autonomije za univerzitet propao je 1914. godine, da bi se krajem dvadesetih godina izborila autonomija kao rezultat pokreta koji se za to zalagao kroz čitavu deceniju. 1943. donijeta je odluka da se univerzitet premjesti iz zgrada širom grada u jedinstveni novi kampus nazvan Univerzitetski grad. Studentski protesti organizirani su i 1966. i pred otvaranje ljetnih olimpijskih igara 1968 (koje su otvorene na univerzitetskom stadionu), za vrijeme kojih je nastava na univerzitetu bila obustavljena. Posljednje velike demonstracije organizirane su u školskoj godini 1999-2000. kada su studenti blokirali univerzitet na 292 dana zbog najava povećanja prosječnih školarina sa 0.02$ na 150$ po semestru za studente koji si mogu priuštiti plaćanje školarine u tom iznosu.
La Ciénega, Tempoal
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Esztergom
Esztergom ([ˈɛstɛrɡom]; Estergom; arh., , ), grad i pristanište na Dunavu u sjevernoj Mađarskoj, u županiji Komárom Esztergom, nasuprot slovačkom gradu Štúrovu; 28 102 st.
Geografske karakteristike
Esztergom leži na brežuljku iznad Dunava, koji na tom mjestu formira granicu sa Slovačkom, udaljen oko 50 km sjeverozapadno od glavnog grada Budimpešte.
Estergom je bio glavni grad Kraljevine Mađarske između 10 i 13. veka i bio je kraljevski grad sve dok se tadašnji mađarski kralj Bela IV. nije prvo premestio u Visegrád i posle u Budim.
Estergom je i danas sedište primasa '' katoličke crkve u Mađarskoj.
Grad ima poznati muzej kršćana (Keresztény Múzeum), gde je najveća umetničkih kolekcija vezanih za crkvu u hrišćanstvo u Mađarskoj. Takođe grad ima i baziliku koja je najveća u Mađarskoj. Po pesmi iz Nibelunga, Estergom je bio Atilino (Etzel) sedište.
Novija znamenitost grada je most Marije Valerije (Mária Valéria híd), koji povezuje Estergom sa gradom Šturovo (Štúrovo) u Slovačkoj. Originalno most je bio sagrađen 1895. godine, ali su ga nemačke trupe prilikom povlačenja 1944. godine, porušile. Ponovo je podignut 2001. godine uz pomoć priloga iz Evropske unije.
Istorija grada
thumb|left|240px|Estergomska bazilika Estergom je jedan od najstarijih gradova u Mađarskoj. U bogatoj istoriji grada smenjivali su se vladari, po mađarsku značajni politički događaji, građene palate i crkve, koje su zatim uništavane u mnogim bitkama oko ovog grada, prolazak i uništavanje od strane tatarskih i turskih hordi i na kraju završeno je sa rekonstrukcijama i obnovom.
Ostaci srednjevekovnog Estergoma se danas nalaze ispod današnjeg grada i do njih se može dopreti samo arheološkim iskopavanjima. Uzrok ovome je to da je stari grad bio uništen za vreme, 150 godišnje vladavine Osmanlija. Stanovnici tadašnjeg grada su bili ubijeni ili zarobljeni ili su pobegli na druga mesta. Posle povlačenja Turaka iz regiona, došli su novi stanovnici i napravili novi grad na ruševinama starog. Po rezultatima najnovijih arheoloških iskopavanja ispod zamka na brdu (Várhegy) i okoline, ovi predeli su bili nastanjeni jiš od vremena Ledeno doba|ledenog doba, od pre nekih 20.000 godina. Prvi poznati ljudi, plemena, koja su naseljavala ove predele su Kelti iz zapadne Evrope. Kelti su naseljavali ove predele negde oko 350. pne.. Keltsko prebivalište leži upravo ispod zamka i trajalo je sve do dolaska Rimljana. Tokom rimske vladavine ovde se nalazila veoma važna i prometna granica rimske provincije Panonije, tada je naselje bilo poznato pod imenom Solva. Pod ostacima tvrđave grada takođe su nađeni tragovi pripadnika nemačkih i avarskih plemena koji se naselili u doba slabljenja rimske imperije i njegovog pada.
Naselje je prvobitno bilo osnovano oko Velikomoravskog zamka i dobilo je na značaju 960. godine, kada je Geza, vladajući princ mađara, izabrao estergom za rezidenciju. Njegov sin Vajk, je rođen ovde u palati dvorca na brdu (Várhegy) između 969-975.
Tokom 973, Estergom, je bio poprište važnih istorijskih događaja. Na Uskrs te godine princ Geza je poslao delegaciju na međunarodnu konferenciju o miru kod Otona I, ponudivši mir i tražeći da mu dođu misionari.
Prinčevski dvor se nalazio na severnoj strani brda a na vrhu se nalazila bazilika posvećena svetom Adalbertu, gde je po legendi kršten Sveti Stefan. Crkva svetog Adalberta je bila sedište nadbiskupa Estergoma i glavna rimokatolička crkva u tadašnjoj Mađarskoj
Već u to vreme Estergom je postao veliki zanatski i trgovinski centar. Po nekim izvorima svoje današnje ime je dobilo po naselju Estrogin (Esztrogin), koje su osnovali bugarske zanatlije koji su pravili oklope za vitezove.
Tokom 1000. godine, Stefan I je bio krunisan u Estergomu. Od tada pa sve do početka 13. veka odavde se vladalo Mađarskom. U ovom periodu je izgrađen zamak, koji nije samo bio kraljevska rezidencija već i politički i religijski centar mađarske. Nadbiskup iz Estergoma je bio odgovoran za deset biskupija koje su osnovane od strane Svetog Stefana. Nadbiskup je takođe pored svojih svetovnih dužnosti obavljao i krunisanje mađarskih vladara tokom ovog perioda sve do 1241. godine i invazije Mongola.
Gradski savet Estergoma je bio sastavljen, uglavnom, od najbogatijih ljudi stanovnika grada. Ti građani su bili francuskog, španskog, flamanskog, valonskog i italijanskog porekla koji su se bavili trgovinom. Estergom je dobio grb u 13. veku, kada je ovaj grad postao mesto u kojem su se sastajali strani državnici, jedan od primera je i sastanak Konrada II sa Belom III. Arnold Lubek (Arnold fon Lübeck), istoričar koji je putovao sa Fridrihom Barbarosom, je nazvao ovaj grad metropolom Mađara (quae Ungarorum est metropolis).
Trinaesti vek označava početak pada moći Estergoma. Prvo su Tatari postali opasnost za grad i stanovništvo, zatim u kasnijem periodu Turci, tako da je broj stanovnika i ekonomska moć grada opadala sve do sredine 18. veka. Odlaskom Turaka, ovaj grad su ponovo počeli da naseljavaju hrišćani mađarskog, nemačkog i slovačkog porekla i gradu je polako vraćen stari sjaj.
Demografski podaci iz (2001)
thumb|desno|230px|Mikloš Meloko: Krunisanje Svetog Stefana Stanovništvo po nacionalnosti: mađari: 92,9%; romi: 2,4%; poljaci: 0,1%; nemci: 1,4%; rumuni: 0,1%; slovaci: 1,3%; nepoznatog porekla: 6,0%
Veroispovest: rimokatolici: 65,8%; grko katolici: 0,9%; reformati: 7,4%; evangelisti: 1,2%; ostale veroispovesti: 0,9%; ateisti: 11,9%; nepoznato: 12,0%
Broj domaćinstava:
Demografija kroz istoriju
¹ 9,349 živi u kraljevskom gradu
Stari grad Prusac
Historija
Arheološkim iskopavanjima poduzetim 80-ih godina XX stoljeća na vrhu brijega, tj. unutar zidova tvrđave, naišlo se na prahistorijski materijal iz eneolita, bronzanog i željeznog doba. Ovdje se nalazilo gradinsko naselje, koje je kasnijim gradnjama razoreno. Prusac se nalazio u srednjovjekovnoj župi Uskoplje. Iz tog vremena nema o gradu pisanih podataka. Prvi put se ime Prusca spominje u pismu bosanskog namjesnika sandžaka Skender-paše Mihajloglua (Mihajlovića) Dubrovčanima, napisano “Na Pruscu gradu 29. julija”. Godina nije napisana, a historičari datiraju ovo pismo oko 1478-80.godine. U Pruscu su povremeno logorovali bosanski namjesnici i kliški sandžaci, čuvajući granice i pripremajući provale u susjedne mletačke i austrijske teritorije.
Opis dobra
Grad se sastoji od tri cjeline koje su sukcesivno građene. Površina je oko 22 000 m2.
Tvrđava-citadela
Tvrđava i obor ispod nje sagrađeni su u XV stoljeću. Ima oblik četverougla čija je sjeverna strana izlomljena i završava se u vidu trougla (40 m). Zidovi su debljine od 1 – 2,4 metra i bili su opremljeni puškarnicama i otvorima za topove. Na kraju sjeverozapadnog zida je manja kula stražara nepravilne osnove, a do nje okrugli bunar žive vode. Na južnom kraju, sa unutrašnje strane, je prigrađena nepravilna četverougaona kula sa otvorima za topove, čiji zidovi su sačuvani u visini do 10 metara i dužine do 19 metara. U zidovima.
Obor ispod tvrđave
Tvrđava je sa vanjske pristupačne strane, bila opkoljena jarkom, preko kojeg je bio most za ulaz u obor. Obor zauzima površinu oko 3000 m2, dugu 50,  široku 60 m, opasanu zidom debljine 1 m, Imao je kulu oktogonalne osnove, sa puškarnicama i tri četverougaone kule. U oboru su ostaci džamije Bajazidije, sagrađene uz temelje srednjovjekovne crkve. Ispod istočnog zida obora nalazio se drugi jarak koji ga je opasavao po cijeloj dužini. Jarak je bio širok 6-10 m, a dubok oko 3 m. U njemu je u XVIII stoljeću sagrađena  sahat-kula. Osnovica kule je kvardat sa stranicom 3,9 m, a visina oko 10 m.
Donji grad
Na istočnoj padini ispod tvrđave i obora formiran je još jedan obor - Donji grad, građen u XV stoljeću. Zauzima prostor oko 90 x 180 m. Tu je bilo prigradsko naselje unutar bedema. U jugozapadnom dijelu Donjeg grada nalazila se glavna kapija. Gradu se prilazilo kaldrmom kojom je bila popločana glavna prusačka arterija. Kaldrma je bila široka 3 m, danas je prekrivena asfaltnim putem. Kod gradske kapije je bila raskrsnica koju su još polovinom XX stoljeća stariji mještani zvali “londža”. U doba prije 1878.godine još je stajala glavna gradska kapija sa drvenim hrastovim vratnicama, pokovanim željeznim pločama.
El Salto, Puente de Ixtla
El Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Puente de Ixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1793 m.
San Michele al Tagliamento
San Michele al Tagliamento je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3735 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
A Touch of Zen
Dodir Zena (俠女, Hsia nu) tajvanski je borilački dramski film koji je režirao King Hu, a napisao Hu i Songling Pu. Glavne uloge tumače Hsu Feng, Shih Jun, Pai Ying i Roy Chiao. Iako je film dovršen 1969., službenu je premijeru i konačni završetak dočekao tek 1971. Razlog kašnjenja bio je taj što je prvi dio filma pušten u kina 1969., dok je snimanje drugog dijela nastavljeno. Drugi dio je dovršen i pušten u distribuciju 1971., kada se odlučilo oba dijela spojiti u jedan film sa ukupnim trajanjem od preko tri sata, što ga je tada činili jednim od najdužih filmova tajvanske kinematografije.
Radnja se odvija oko slikara Kua koji se silom prilika nađe na udaru vojske korumpiranog moćnika nakon što se zaljubi u djevojku Yang, koju ovaj proganja. Dodir Zena je pobrao pohvale kritike te stekao status klasika. Utjecao je na razne azijske filmove, kao što su Kuća letećih bodeža i Tigar i zmaj. Također je prvi tajvanski film koji je osvojio bilo kakvu nagradu na nekom značajnijem filmskom festivalu: dobio je tehničku nagradu na filmskom festivalu u Cannesu.
Radnja
Kina u 14. stoljeću, tijekom dinastije Ming. Ku je dobronamjerni ali neambiciozni pisac i slikar koji je često nespretan i nevješt. Jednoga dana, stranac stiže u grad i traži portret o Kua, ali u stvarnosti želi vratiti ženu, Yang, koja je pobjegla od smrtne kazne. Yang se sprijatelji sa Kuom te se udruže protiv korumpiranog eunuga Weija koji želi uništiti sve tragove njene obitelji nakon što je njen otac htio upozoriti cara o korupciji Weija.
Nakon puno pustolovina i borbi protiv Weijovih podanika, Ku ne uspijeva naći Yang. Kažu mu da ga je napustila i da ne želi da ju slijedi. On ju pronađe u manastiru svetog Hui Yuana, gdje je rodila Kuu bebu te postala časna sestra. Ona mu kaže da je njihova zajednička sudbina završila te mu daje bebu. Kada vojska Weija pod zapovjedništvom Hsua Hsiena-Chena pronalazi Kua i bebu, Yang i Hui stižu im u pomoć. Hsu pogiba u bitci, a Yang i Hui su teško ranjeni. Hui krvari zlato, te se u zadnjoj sceni primjećuje na brdu kako meditira, do sunce tvori bljesak iznad njegove glave, što sugerira da je budistički prosvjetljen.
Nagrade
Dodir Zena osvojio je tehničku nagradu na filmskom festivalu u Cannesu 1971.
Kritike
Dennis Schwartz je filmu dao najvišu ocjenu:
Opština Rojas de Cuauhtémoc, Oaxaca
Rojas de Cuauhtémoc je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1572 m.
Puštal
Puštal je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. " Puštal" se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 654 stanovnika.
Ogden's Nut Gone Flake
Ogden's Nut Gone Flake je konceptualni album koga je 1968. izdao britanski rock bend Small Faces. Ime je dobio po Ogdens' Nut-brown Flake, brendu cigareta koje su se proizvodile u Liverpoolu od 1899. Pjesme na drugoj strani su tematski vezane za bajku od dječaku koji nastoji Mjesec načiniti punim. Smatra se jednim od najpoznatiji i najuspješnijih albuma psihodeličnog rocka.
Puerto Progreso, San Miguel Totolapan
Puerto Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2492 m.
Croce, Piacenza
Croce je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Colligiana Alta, Pistoia
Colligiana Alta je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Opština Sânmartin, Harghita
Sânmartin je opština u Rumuniji u okrugu Hargita.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1116 m.
Papatlayo, Axtla de Terrazas
Papatlayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Axtla de Terrazas.
Univerzitet Cinhua
Univerzitet Cinhua je prestižni istraživački univerzitet u Pekinku u Narodnoj Republici Kini i dio Lige C9 čiji su članovi devet najprestižnijih univerziteta u zemlji. Moto univerziteta je Samodisciplina i društvena posvećenost. Cinhua je jedna od najprestižnijih institucija visokog obrazovanja na cijelom azijskom kontinentu i jedna od najcitiranijih institucija globalno. Univerzitet je osnovan 1911. godine kao Cinhua koledž, naziv je već sljedeće 1912. promijenjen u Škola Cinhua, da bi 1928. godine bio usvojen naziv Nacionalni Cinhua univerzitet.
Istorija
Po završetku Bokserskog ustanka, američki državni sekretar (de facto ministar inostranih poslova) John Hay je sugerirao kako je iznos od 30 miliona američkih dolara koji je Kina platila SAD-u prevelik. Nakon dugotrajnih pregovora sa kineskim ambasadorom Liang Čengom, američki predsjednik Theodore Roosevelt uspio je 1909. godine uvjeriti Kongres da se kineski dug umanji za 10,8 miliona dolara, pod uslovom da se ta sredstva utroše za stipendiranje kineskih studenata na studiju u Sjedinjenim Američkim Državama. Cinhua koledž je osnovan tim sredstvima 29. aprila 1911. godine u bivšim kraljevskim baštama kao pripremna škola za buduće studente upućene u SAD. Predavače u naučnim disciplinama slala je kršćanska organizacija YMCA, a diplomirani učenici koledža automatski su slani na američke institucije. Godine 1925. koledž je osnovao visokoškolsko odjeljenje i započeo sinološka istraživanja.
Indulf
Ildulb mac Causantín, angliciziran kao Indulf, s nadimkom An Ionsaighthigh, "Aggressor" (? - 962) bio je kralj Škota iz dinastije Alpin, koji je vladao od 954. do smrti. Bio je sin kralja Constantinea II (Causantín mac Áeda); prema nekim pretpostavkama, majka mu je bila kćer sjevernoengleskog earla Eadulfa I od Berncije, koji je u mladosti boravio u izgnanstvu na škotskom dvoru.
Neki od ranih škotskih historičara, kao John od Forduna, tvrdili su da je Indulf u vrijeme svog prethodnika - kralja Malcolma I - bio kralj Strathclydea, a što se temelji na tome da je kraljevina Strathclyde upravo tada, odnosno 940-ih, postala dio Kraljevine Alba. Taj su stav, međutim, odbacili suvremeni historičari.
Na prijestolje je došao nakon Malcolmove smrti. Jedini važniji događaj tokom njegove vladavine, prema navodima Chronicle of the Kings of Alba jest, preuzimanje grada napuštenog grada oppidum Eden od strane Škota. Dio historičara vjeruje da je u pitanju današnji Edinburgh, odnosno da je Lothian ili veći dio te oblasti pao pod Indulfovu, odnosno škotsku vlast.
Indulf je umro 962. godine, a o mjestu i uzroku smrti postoje proturječni detalji. Chronicon Scotorum navodi kako je poginuo boreći se protiv Vikinga u bitci kod Baudsa. Prophecy of Berchán, pak, navodi da je umro u samostanu St Andrews.
U svakom slučaju ga je naslijedio Dub (Dub mac Maíl Coluim), sin njegovog prethodnika. Njegovi sinovi Cuilén i Amlaíb su kasnije postali kraljevi. Eochaid, treći sin, je zajedno sa Cuilénom ubijen u borbi protiv Strathclydea 971.
Rockville, Indiana
Rokvil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.607, što je 158 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cantone San Francesco, Bergamo
Cantone San Francesco je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 534 m.
Arpheuilles (Endr)
Arfej je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Endr koja pripada prefekturi Šatoro.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 253 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 111 metar (maksimalnoj 143 m, a minimalnoj 93 m).
El Silencio, Villa Unión
El Silencio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Villa Unión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Compuerta la 24, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 192 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Radovna (Gorje, Slovenija)
Radovna je naselje u slovenskoj Općini Gorju. Radovna se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 10 stanovnika.
Negele Boran
Negele Boran (ili Neghele) je grad na jugu Etiopije, u Regiji Oromija u Zoni Guji. Negele Arsi je udaljen oko 578 km jugoistočno od glavnog grada Adis Abebe, te oko 527 km jugoistočno od regionalnog središta Adame. Negele Boran leži na nadmorskoj visini od 1,475, upravno središte je središte worede Liben. Negele Boran ima aerodrom (ICAO kod HANG, IATA kod EGL) i veliku vojnu bazu etiopske vojske.
Povijest
Negele Boran je novo naselje, osnovan je tek na početku 20. vijeka, kao najisturenije amharsko granično naselje s utvrdama i palisadama, prema Somaliji.
Na početku Drugog talijansko-abesinskog rata od 4. oktobra 1935, Negele Boran je bio vojničko uporište rasa Desta Damteja. Talijani su grad podvrgnuli žestokom bombardiranju. Nakon pobjede u bitci kod rijeke Ganale Doria talijanska vojska pod zapovjedištvom generala Rodolfa Grazianija zauzela je grad. Talijani su za potrebe svoje vojske i kolonijalne uprave podigli brojne zgrade. Grad su oslobodile britanske jedinice 27. marta 1941
Norveški Luterani otvorili su svoju misiju u Negeleu 1949 godine. Oni su svoju aktivnost isprva usmjerili na osnivanje i opremanje bolnice u jednoj od napuštenih zgrada koje su podigli Talijani za svoju vojsku, njihova bolnica djelovala je sve do 1956, tad ju je preuzelo Etiopsko ministarstvo za javno zdravstvo.
Za vrijeme Ogadenskog rata, somalska vojska pokušala je zauzeti Negele Boran tokom augusta 1977, ali se lokalni garnizon etiopske vojske uspješno othrvao svim napadima i uspješno odbranio grad.
La Belle Équipe
La Belle Équipe je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1936. godine u režiji Juliena Duviviera. Po žanru je drama, a protragonisti su petorica siromašnih radnika koji zajedno kupe srećku koja vrijedi 100.000 franaka, a tako dobiveni novac odluče zajednički uložiti u lokal koga će zajedno voditi. Radnja prikazuje kako harmonija među drugovima prestaje kada se dvojica od njih - koje tumače Jean Gabin i Charles Vanel - zaljube u jednu te istu ženu (koju tumači Viviane Romance).
La Belle Équipe se ponekad navodila kao alegorijski komentar na aktualna politička zbivanja u tadašnjoj Francuskoj, odnosno raspad koalicije Narodnog fronta. U svakom slučaju, film je u svojoj originalnoj verziji imao izuzetno mračan kraj gdje se prijatelji međusobno ubijaju. Producentima se to nije svidjelo te su Duvivieru naložili da snimi novu, vedriju završnicu. Originalna verzija filma je prikazana tek 2006. godine.
Betaenon C
Betaenon C je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 366,492 Da.
Mavrovski Hanovi
Mavrovski Hanovi su naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Mavrovski Hanovi pripadaju opštini Mavrovo i Rostuša.
Mavrovski Hanovi su bili sedište istoimene opštine do 2004. godine, kada je ona pripojena opštini Mavrovo i Rostuša. Danas su Mavrovski Hanovi važno turističko naselje u okviru veće visokoplaninske turističke oblasti Mavrova.
Geografski položaj
Mavrovski Hanovi se nalaze u okviru visokoplaninske oblasti Mavrovo. Naselje je položeno visoko, na južnim visovima planine Vraca, koja se severno nastavlja na Šar-planinu. Južno se protezala Mavrovska visoravan, koje 1947. godine, podizanjem brane, pretvoreno u Mavrovsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 1.270 metara.
Klima u naselju je oštra planinska.
Mavrovski Hanovi se danas nalaze u najvećem nacionalnom parku u Republici Makedoniji, Nacionalnom parku „Mavrovo“.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Mavrovski Hanovi su imali 167 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (82%), a u manjini su Turci (10%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
El Alcalán, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
El Alcalán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2011 m.
Brunsbek
Brunsbek je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Štormarn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.619 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1062088.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štormarn Brunsbek se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štormarn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 62 metra. Površina opštine iznosi 14,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.619 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 112 stanovnika/km².
El Estoraque, Villaflores
El Estoraque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 721 m.
Millstadt, Illinois
je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.011, što je 1.217 (43,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pacit, Varese
Pacit je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 309 m.
Filiași, Bălțați
Filiași je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Bălțați.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 100 m.
Val di Serra, Asti
Val di Serra je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Hualcaltzinco, Yauhquemehcan
Hualcaltzinco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Yauhquemehcan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2599 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2403 m.
Gambela (grad)
Gambela (amharski: ጋምቤላ) je grad u Etiopiji, upravno središte Regije Gambela. Grad leži na nadmorskoj visini od 526 metara u Upravnoj Zoni 1, na ušću rijeka Baro i Jajaba.
Gambela je značajan grad za Etiopiju zbog svojih mostova preko rijeka Baro i Jajaba. Do kraja 1980-ih bio je značajna riječna luka, ali je promet danas obustavljen zbog zategnutih odnosa između Sudana i Etiopije. Grad ima aerodrom - Gambela (ICAO kod HAGM, IATA GMB), pored grada nalazi se jedan od najvećih nacionalnih parkova Etiopije Nacionalni park Gambela.
Historija
No kad su Gambelu zauzeli Talijani 1936, i kad je tako postala dio Talijanske istočne Afrike, promet brodovima po Baru je potpuno zamro. Talijani su zbog tog izgradili cestu od Gambele do Nekemtea (prema Eritreji) između 1936 - 1940 Grad su oslobodile britanske jedinice 3. februara 1941, potom se obnovio riječni promet.
Nakon tog je Gambela bila poprište jedne neuspjele secesije koju je želio ostvariti Lij Tevodros, sin svrgnutog etiopskog cara Lija Ijasua, koji se u maju 1941 proglasio carem. Njega su iz grada protjerale kolonijalne jedinice iz Belgijskog Konga u februaru 1942
Potom je potpisan novi Anglo-etiopski ugovor o korištenju luke Gambela, i cijele enklave 19. novembra 1944, njime su formalno ukinute sve prijašnje privilegije koje su uživali Britanci, no oni su nastavili upravljati lukom i gotovo cijelom regijom Gambela preko svoje kolonije Sudan. Nakon tog je etiopska vlada ukinula Talir Marije Terezije kao zakonsko sredstvo plaćanja, a zatražila je i to da svi putnici koji dolaze u Gambelu moraju imati valjane putne isprave izdate od strane vlade iz Adis Abebe. Potom je etiopska vlada 1951 zabranila britanskom građaninu kapetanu Dribblu, pravo da sudi ili hapsi, nakon tog ga je protjerala iz Gabele 30. novembra 1954, to je bio i formalni kraj britanske uprave nad Gabelom. Ali je britanski kolonijalni Sudan zamijenio Britaniju i odbio predati Gambelu Etiopiji sve do 15. oktobra 1956 godine. Luka Gambela je potpuno obustavila promet za vrijeme vladavine vojnog režima Derg krajem 1970-ih, kako su tenzije između Sudana i Etiopije zbog učestalih građanskih sukoba u obje zemlje i dalje vrlo visoke, luka je i nadalje zatvorena.
U Gambeli su 30. novembra 2003, izbili krvavi međuetnički sukobi imeđu doseljenika sa Etiopske visoravni i većinskog domorodačkog stanovništva Anuaka u koji se umiješala i vojska, tad je ubijeno 424 stanovnika. najnoviji međuetnički incident zbio se 30. oktobra 2005, tad je naoružana grupa Anuaka napala zatvor i oslobodila zatvorenike, pritom su ubili policajca.
Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005., Gambela je imala 31,282 stanovnika od tog je 16,163 bilo muškaraca i 15,119 žena. Najbrojnije etničke skupine su; Anuaki 33.8%, Oromci 26.1%, Amharci 14%, Nuerci 10.4%, Tigre 6.5% te Kambate 4.3%, sve ostale skupine tvore 4.9% stanovništva.
Malo Turčane
Malo Turčane je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Malo Turčane pripada opštini Gostivar.
Geografski položaj
Naselje Malo Turčane je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 3 km istočno.
Malo Turčane se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na južnom obodu Pološkog polja. Severozapadno od naselja pruža se polje, a istočno se izdiže Suva gora. Nadmorska visina naselja je približno 530 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Malo Turčane je imalo 1.013 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest u naselju je islam.
El Tronconal, Tempoal
El Tronconal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Radovnica
Radovnica je naselje u Srbiji u opštini Trgovište u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 998 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1041 stanovnika).
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Los Lirios, Lagos de Moreno
Los Lirios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1986 m.
Mala Rečica
Prirodni uslovi
Naselje Mala Rečica je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 2 km južno, pa je zapravo njegovo predgrađe.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Mala Rečica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 8.353 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Pševo
Pševo je naselje u slovenskoj Općini Kranju. Pševo se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 61 stanovnika.
Opština Sânsimion, Harghita
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.
Puntarazzi, Ragusa
Puntarazzi je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 338 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Izidor Seviljski
Isidor Seviljski je bio seviljski nadbiskup tokom više od tri decenije i smatra se jednim od najučenijih ljudi srednjeg veka. Rođen je 560. godine, a umro je 4. aprila 636. Svi kasniji srednjovekovni istorijski spisi o Hispaniji bazirani su na njegovim delima.
U vreme desintegracije klasične kulture, aristokratskog nasilja i nepismenosti, učestvovao je u konverziji vizigotskih kraljeva arijanaca u ortodoksno hrišćanstvo, prvo zajedno sa svojim bratom, Leandrom Seviljskim, a nakon bratovljeve smrti, i sam. Kao i Leandar, imao je veoma važnu ulogu u Saborima u Toledu i Sevilji. Može se reći da zahvaljujući radu ova dva prosvetitelja, moderni istoričari danas smatraju da je vizigotsko zakonodavstvo, rezultat tih sabora, izvršilo veliki uticaj na začetke parlamentarne države.
Detinjstvo i obrazovanje
Kao veoma mlad, Isidor je ostao bez roditelja, te je brigu o njemu preuzeo njegov stariji brat, Leandar. Osnovno obrazovanje Isidor je primio u školi katedrale u Sevilji. U ovoj instituciji, koja je bila prva svoje vrste u Hispaniji, trivijum i kvadrivijum su predavali visokoučeni ljudi među kojima se nalazio i Isidrov stariji brat, nadbiskup Leandar. Isidor je bio napredan učenik i za vrlo kratko vreme ovladao je latinskim, grčkim i hebrejskim jezicima.
Da li je Isidor ikada prihvatio monaški život ili nije, još uvek je otvoreno pitanje, ali iako on sam nikada nije pripadao ni jednom religioznom redu, imao je veoma visoko mišljenje o njima i veoma ih je cenio. Nakon smrti svog brata, Leandra (600), postao je seviljski nadbiskup.
Seviljski nadbiskup
thumb|150px|Spomenik Isidoru Seviljskom ispred Narodne biblioteke u Madridu Nakon Leandrove smrti, Isidor ga je nasledio na mestu nadbiskupa Sevilje. Vreme u kom je Isidor bio nadbiskup bilo je vreme desintegracije i tranzicije. Stare institucije klasičnog obrazovanja Rimskog carstva brzo su nestajale. Shvativši da i duhovna i materijalna dobrobit jednog naroda zavisi od potpune asimilacije stranih elemenata, Isidor je započeo rad na što većem približavanju raznih naroda koji su tad živeli u Hispaniji. Radio je na zadobijanju arijanskih kraljeva i njihovom preobraćenju u ortodoksno hrišćanstvo, međutim takođe je radio i na poboljšanju obrazovanja. Osnovao je školu u Sevilji u kojoj je on sam predavao. Na provincijalnim i narodnim saborima je igrao značajnu ulogu, pogotovu u Toledu (589), Sevilji (619) i opet u Toledu (633), saborima koji su doprineli korenitim promenama u organizaciji crkve u Hispaniji. Izuzetno obrazovan, sa savršenim poznavanjem latinskog, Isidorova intelektualna radoznalost ga je navela na sažimanje svojih ogromnih znanja u enciklopedijsku formu.
Sabori u Toledu i Sevilji
Veliki posao u preobraćenju Vizigota započeo je Isidorov brat Leandar na Trećem saboru u Toledu 589. godine. Kralj Rekared je na tom saboru zvanično prihvatio hrišćansku ortodoksiju, i anatemisao Arija i njegovu doktrinu. Mada je kraljevo odbacivanje arijanstva u početku bilo praćeno pobunama u Septimaniji i Luzitaniji, ubrzo su mnogi arijanski biskupi i plemići su sledili Rekaredov primer.
Sam Isidor je predsedavao Drugom saboru u Sevilji (619) u vreme kada se na vizigotskom prestolu nalazio Sisebut. Ovom saboru nisu prisustvovali samo hispanski prelati, već i prelati iz Narbona i Galije. Akti ovog sabora su potvrdili ortodoksnu koncepciju Hristovog odnosa prema Ocu nasuprot arijanstvu.
Četvrti sabor u Toledu održan je 633. godine, u prisustvu kralja Sisenanda i Isidor, iako već u poodmaklim godinama, je ponovo lično presedavao. Značaj ovog sabora je u tome što su se na njemu donele važne odluke koje će doprineti korenitoj promeni organizacije crkve na tlu današnje Španije. Po zaključcima sabora crkva je bila slobodna i nezavisna ali je ipak polagala zakletvu vernosti vladajućem kralju vizigota. Podčinjenost rimskom episkopu tj. papi se nigde ne spominje. Izglasano je 29 novih kanona u vezi sa disciplinom i administracijom Crkve, osam ih se odnosilo na monahe i pokajnike, deset na Jevreje, i osam na robove kojima je Crkva dala slobodu. Ipak, najznačajnije odluke se odnose na rešavanje pitanja organizacije škola koje je sada svaki biskup morao da otvori pri svom episkopskom sedištu. Za obavezne predmete su smatrani grčki, hebrejski i sedam slobodnih veština. Takođe, ohrabreno je i izučavanje prava i medicine.
Dela
Isidor Seviljski je bio jedan od najznačajnijih i najučenijih ljudi na tlu Španije onog doba. Govorio je tečno grčki, latinski i hebrejski. Njegova dela otkrivaju svestranog i elokventnog autora koji je u svom liku predstavljao skup svih nauka tog vremena.
Njegova dela, koja su mnogobrojna i uključuju veoma veliki broj tema - nauka, pravo, istorija ili teologija - prilično su nesistematična i nekritična, i svode se na prepričavanje i opisivanje primarnih izvora koji su u to doba bili pristupačni. Ipak, delo Isidora Seviljskog je poslužilo da se antička misao na kakav takav način sačuvaju antička znanja kroz Srednji vek. Jezik kojim se koristi je latinski sa velikim uticajima narodnog jezika, začetka današnjeg španskog. Pisao je mnogo, bio je odličan poznavalac Biblije što je u svojim delima više puta dokazao, međutim, bio je više reproduktivan nego originalan pisac. Njegova najvažnija dela su :
Etimologije ili Porekla je prema Brauliju i Ildefonsu, njegovo poslednje delo. Sastoji se od 448 poglavlja razvrstanih u 20 knjiga, i obrađuje široku lepezu nauka na veoma sažet, metodičan i pristupačan način. Isidor je u stvari, kroz objašnjenje porekla i korena reči, pokušao da sastavi kratak presek univerzalnih znanja, u stvari prvu srednjevekovnu enciklopediju. Za doba u kom je živeo, ovo delo je bilo od neprocenjive vrednosti. Teme obrađene u knjigama su sledeće:
Istorija Gota, Vandala i Sveva. Od svih Isidorovih dela, istoriografska dela imaju najveću praktičnu vrednost. Ovo delo je jedan od glavnih izvora o životu Vizigota. Na osnovu njegove Istorije baziralo se svo kasnije pisanje istorijskih dela u srednjovekovnoj Španiji. Iako prema dr Hugu Hercbergu Isidor nije ni posedovao veliki materijal, niti ono što je imao, koristio na pravilan način jer je njegov izbor i raspored podataka često loš, a hronološki red događaja često zanemarivan. Međutim, i pored svih ovih zamerki, pojedini delovi istorije Gota su od neprocenjive vrednosti. Počev od Eurihove vladavine pa tokom prilično dugog perioda, Isidor je jedini izvor o životu Vizigota. Samo zahvaljujući njemu, danas znamo za Eurihov zakonik, kao i o vladavini Gesaliha, Teudisa, Teudigisila, Agile i Atanagilda. I vladavini Leovigilda i Rekareda imamo i druge izvore, ali određene informacije koje dodaje Isidor su veoma vredne. Od Rekareda do Svintile, Isidor je opet najbolji, a ponekad i jedini izvor.S druge strane, što se tiče istorije Vandala i Sveva, njegovi spisi su gotovo bez istorijske vrednosti, jer postoje drugi, verniji izvori.
Druga dela
Slede neka od ostalih Isidrovih dela:
Značaj
Isidor je bio među poslednjim hrišćanskim učenjacima latinskog Zapada koji je poznavao antičku filozofiju. Njegove Etimologije su sačuvale brojne reference i izvode iz raznih danas izgubljenih antičkih dela. Sa druge strane, popularnost i ugled Isidorove enciklopedije su bili toliki da su neka dela, upravo zbog dostupnosti Etimologija, verovatno zanemarena i zaboravljena. Njegov savremenik i prijatelj, Braulion Saragoski smatrao ga je za čoveka koga je Bog poslao kako bi sačuvao iberijske narode od varvarskih plima koje su pretile da izbrišu ostatke antičke učenosti. Osmi sabor u Toledu (653) je Isidora opisao ovim rečima: "Taj neverovatni doktor, poslednji ukras Pravoverne crkve, najučeniji čovek nedavne prošlosti, uvek neka se oslovljava sa poštovanjem."
Isidorove Etimologije bile su najpopularnija srednjovekovna kompilacija i do 12. veka i pojave prevoda klasičnih dela sa arapskog praktično jedini izvor preko koga je latinska Evropa poznavala Aristotela i druge helenske klasike. U vreme renesanse, Etimologije su i dalje bile popularne tako da se između 1470. i 1530. pojavilo najmanje deset štampanih izdanja. Rimokatolička crkva je 1598. kanonizovala Isidora, a 1722. ga uvrstila na listu doktora tj. velikih učitelja crkve na kojoj su pre njega upisani Jeronim, Avgustin, Ambrozije Milanski, Grgur Veliki, Atanasije Aleksandrijski, Vasilije Cezarejski, Grigorije Niski, Jovan Zlatousti, Bonaventura i Toma Akvinski.
Eksterni linkovi
[http://www.cesg.unifr.ch/cesg-cgi/kleioc/g0010/exec/pagesmaframe/%22csg-0228_001.jpg%22/segment/%22body%22 Kodeks Sangalenses. Stranica knjige Sententiae libri tres iz 9. veka]
Lexington, South Carolina
Leksington je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 17.870, što je 8.077 (82,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Brunsmark
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Brunsmark se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 31 metra. Površina opštine iznosi 4,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 161 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Sudetsko gorje
Sudetsko gorje (poljski: Sudety, njemački: Sudeten, češki: Krkonošsko-jesenická subprovincie) je planinski masiv u Centralnoj Evropi koji se proteže od Njemačke preko Češke do Poljske.
Geografske karakteristike
Sudeti se protežu od istoka prema zapadu u dužinu od nekih 310 km, od sjeverne Moravske duž poljske granice sjeverozapadne Češke do Dresdena u Njemačkoj. thumb|240px|left| Karta podjele [[planinski masiv|masiva]] Sudetsko gorje je zapravo razlomljeni kompleks nekadašnjeg jedinstvenog masiva, što se najbolje vidi na njegovim vrhovima, kao što je Sněžka (1.602 m) u Krkonošama, koja ima blagi zaravnjeni vrh.
Zbog tog je fizički podjeljeno na tri grupe masiva; Zapadne, Srednje i Istočne Sudete. ;
Zapadni Sudeti
Zapadni Sudeti se sastoje od; Lužičkih planina, Jizerskog gorja i Krkonoša.
Srednji Sudeti
Srednji Sudeti se sastoje od; Orlickog i Broumovskog gorja.
Istočni Sudeti
Istočni Sudeti se sastoje od tri grupe Visokog Jeseníka.
Privreda
Sudeti su bili bogati kojekakvim rudama, ali su ti rudnici danas manje više iscrpljeni pa rudarstvo više nije toliko značajno za ekonomiju.
Loma Timbre, Santo Domingo Nuxaá
Loma Timbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Nuxaá.
Sudetsko gorje
Privreda
Zbog neravnog terena ratarstvo nikad nije bilo dobro razvijeno, pa je zanatstvo i izrada rukotvorina u kućnoj radinosti još uvijek aktivnost koja zapošljava najveći broj ljudi. Sudeti su svojevremeno bili poznati po tekstilnoj industriji (predionice pamuka) koja se razvila iz manufaktura podignutih duž planinskih brzaka koji su pokretali razboje. I danas su poznati po manufakturnoj proizvodnji stakla i porculana, koji se izvoze.
Loma Timbre, Santo Domingo Nuxaá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2294 m.
Sudetsko gorje
Privreda
Najveći urbani centri su Jablonec nad Nisou i Liberec.
Turizam je razvijen u Krkonošama.
Opština Salina Cruz, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3265 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
Guadalupe Victoria, Puente de Ixtla
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Puente de Ixtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 918 m.
Colligiana Bassa, Pistoia
Colligiana Bassa je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
San Miguel, Axtla de Terrazas
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Axtla de Terrazas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Merovo
Merovo je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Merovo pripada opštine Želino.
Prirodni uslovi
Naselje Merovo je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 24 km istočno.
Merovo se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na severoistočnim padinama Suve gore. Istočno od naselja tlo se spušta u dolinu Treske. Nadmorska visina naselja je približno 790 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Merovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 901 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (98%).
Većinska veroispovest je islam.
Vaucluse
Vokliz je departman u južnoj Francuskoj. Pripada regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, a glavni grad departmana (prefektura) je Avinjon. Departman Vokliz je označen rednim brojem 84. NJegova površina iznosi 3.567 km². Po podacima iz 2010. godine u departmanu Vokliz je živelo 555.240 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 156 stanovnika po km².