cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skrob sintaza
Skrob sintaza (, ADP-glukoza skrobna glukoziltransferaza, adenozin difosfat glukoza-skrobna glukoziltransferaza, adenozin difosfoglukoza-skrobna glukoziltransferaza, ADP-glukoza skrobna sintaza, ADP-glukozna sintaza, ADP-glukozna transglukozilase, ADP-glukozna-skrobna glukoziltransferaza, ADPG skrobna sintetaza, ADPG-skrobna glukoziltransferaza, skrobna sintetaza, ADP-glukoza:1,4-alfa-D-glukan 4-alfa-D-glukoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ADP-glukoza:(1->4)-alfa-D-glukan 4-alfa-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Prihvaćeno ime ovog enzim varira u zavisnosti od njegovog izvora i prirode sintetičkog produkta, e.g. skrobna sintaza, bakterijska glikogenska sintaza.
Pokolj u Stupnom Dolu
Pokolj u Stupnom Dolu bio je ratni zločin kojeg su počinili pripadnici HVO-a 23. listopada 1993. u Stupnom Dolu (Bosna i Hercegovina) kada su ubili između 31 i 38 Bošnjaka tijekom Bošnjačko-hrvatskog sukoba.
Kronologija
U lipnju 1993., HVO u Varešu izdao je ultimatum Bošnjacima u selima Daštansko i Stupni Do prema kojem bi morali predati svoja oružja. Međutim, HVO je naknadno povukao ultimatum. Nakon što je Armija BiH napala položaje HVO-a u Varešu, Milivoj Petković je naredio Rajiću "preuzimanje kontrole u Varešu". 21. listopada Rajić je napustio Kiseljak sa otprilike 200-injak vojnika HVO-a, među njima postrojba Maturice i Apostoli, te prošao teritorij pod kontrolom bosanskih Srba te stigao u Vareš idućeg dana. Slobodan Praljak mu je naredio da "sredi situaciju u Varešu" te da "ne pokaže milosti prema nikome". Stupni Dol je tada brojao oko 250 stanovnika, od kojih je 35 bilo vojnika.
Postrojba zakrabuljenih vojnika HVO-a u uniformama, kasnije identificirana kao skupina tek pristigla iz Kiseljaka i Kaknja, ušla je u selo i napala tamošnje vojnike Armije BiH i civile. Rajić je potom svojim ljudima naredio pretraživanje bošnjačkih kuća i skupljanja svih vojno sposobnih muškaraca kako bi ih zadržali. Ni snage UNPROFOR-a, niti promatrači Europske unije, tri dana nisu uspjeli ući u selo i ispitati točnost tvrdnji o grozotama. Hrvatski napad je izveden u znak odmazde zbog toga što su Bošnjaci tjedan dana ranije osvojili hrvatsko selo Kopijare.
Duzluk
Duzluk je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Orahovice, Virovitičko-podravska županija.
Kultura
Iznad sela Duzluka nalaze se ruševine utvrđenog srednjekovnog grada Ružice grada (Velike utvrde Orahovice).
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 201 stanovnika te 76 obiteljskih kućanstava.
Pokolj u Stupnom Dolu
Kronologija
Prema izvještajima, vojnici HVO-a su prisilili Bošnjake da izađu iz svojih domova, potom ih opljačkali te samovoljno smaknuli muškarce, žene i djecu. Dvanaest seljaka je natjerano u štalu koju je HVO zapalio, ali su uspijeli pobjeći. Ipak, nekolicina leševa je nađeno zapaljeno u njihovim kućama. Gotovo cijelo selo je bilo razrušeno. Od 37 žrtava, samo su šestero bili vojnici.
Kako bi se prikrili zločini pred međunarodnom zajednicom, Rajić je pokrenuo lažnu istragu sa pogrešnim informacijama čiji je cilj bio sakriti pravu prirodu zločina u selu. U Stupnom se Dolu radilo tek o bitci bande kriminalaca. Haaški sud za to je optužio samo Rajića.
Presuda
Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije osudio je 2006. zapovjednika HVO-a Ivicu Rajića na 12 godina zatvora zbog zločina i kršenja Ženevskih konvencija u Stupnom Dolu. Sud je izdao takvu kaznu jer je Rajić priznao krivnju i iskazao kajanje.
Tereulakton A
Tereulakton A je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 510,532 Da.
Zaušje
Zaušje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bileća koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 148 stanovnika.
Posto Rosso, Lecce
Posto Rosso je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
2164 Lyalya
2164 Lyalya je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 3,188 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,8.
Ciklamatna sulfohidrolaza
Ciklamatna sulfohidrolaza (, ciklamatna sulfamataza, ciklamatna sulfamidaza, cikloheksilsulfamatna sulfamidaza) je enzim sa sistematskim imenom cikloheksilsulfamat sulfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Dvorska, Suhopolje
Dvorska je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Suhopolje, Virovitičko-podravska županija.
Ciklamatna sulfohidrolaza
Ovaj enzim takođe lako hidrolizuje alifatične sulfamate sa 3 do 8 ugljenika.
Dvorska, Suhopolje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 29 stanovnika te 11 obiteljskih kućanstava.
L-371,257
L-371,257 je lek koji se koristi u naučnim istraživanjima. On deluje kao selektivni antagonist oksitocinskog receptora sa preko 800x većom selektivnišću u odnosu na vazopresinske receptore. On je bio jedan od prvih nepeptidnih oksitocinskih antagonista. Ovaj materijal ima dobru oralnu bioraspoloživost i lošu penetraciju kroz krvno-moždanu barijeru što mu daje dobru perifernu selektivnost sa malim brojem centralnih nuspojava. Ovo jedinjenje potencialno može da nađe primenu u sprečavanju preranog porđaja.
Zvijerina
Zvijerina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bileća koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 36 stanovnika.
Sfingozin b-galaktoziltransferaza
Sfingozin b-galaktoziltransferaza (, psihozin UDP galaktoziltransferaza, galaktozil-sfingozinska transferaza, psihozin-uridin difosfatna galaktoziltransferaza, UDP-galaktoza:sfingozin O-galaktozilna transferaza, uridin difosfogalaktoza-sfingozinska beta-galaktoziltransferaza, UDP-galaktoza:sfingozinska 1-beta-galaktotransferaza, UDP-galaktoza:sfingozinska 1-beta-galaktoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-alfa-D-galaktoza:sfingozin 1-beta-galaktoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Sacchette, Padova
Sacchette je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Leisure City, Florida
Ližer Siti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 22.655, što je 503 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dugo Selo Lukačko
Dugo Selo Lukačko je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Lukač, Virovitičko-podravska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 670 stanovnika te 213 obiteljskih kućanstava.
Aufhausen
Aufhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Regensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.724 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9375115.
Auerbach (Landkreis Deggendorf)
Auerbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Degendorf. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.144 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9271113.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Degendorf Auerbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Degendorf. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 310 metara. Površina opštine iznosi 24,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.144 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Baillestavy
Bajtavi je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Istočni Pirineji koja pripada prefekturi Prad.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 58 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,89 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 585 metara (maksimalnoj 1.720 m, a minimalnoj 468 m).
Antisten
thumb|right|Bista Antistena
Rođen je od oca Atinjanina i majke Tračanke, koja je možda bila robinja. To može objasniti zašto je kasnije držao predavanja u atinskom vežbalištu Kinosargu, gde su se okupljali upravo oni koji nisu smatrani "čistim" Atinjaninima. Antisten je u mladosti učio retoriku kod Gorgije, a možda i kod Hipije i Prodika. Neki ispitivači pretpostavljaju da je Antisten prvobitno bio dobrog imovinskog stanja, ali da je kasnije zapao u siromaštvo. U svakom slučaju, najzad je postao odani učenik Sokratov i njegov odani pristalica. Kažu da je bio tako željan da čuje svaku Sokratovu reč da je svaki dan pešačio od Pireja do Atine, ubeđujući svoje prijatelje da mu se pridruže.
Impresioniran Sokratovim shvatanjem vrline, Antisten je u Kinosargu osnovao vlastitu filozofsku školu, u koju je privukao siromašnije ljude jednostavnošću svog života i učenja. Nastojao je da se odrekne spoljašnjih oznaka ponosa: bio je obučen u ogrtač, nosio je štap i jednu vrećicu kao oznake filozofije. Takva je odeća postala karakterističnom za njegove sledbenike, kiničare, ali je bila tako napadna da ju je prekoreo i sam Sokrat: "Vidim da tvoj ponos viri kroz otvor tvoga ogrtača, Antistene".
Diogen Laertije kaže da je Antisten sastavio 74 spisa u deset knjiga, koji su, između ostaloga, obrađivali i teme iz književnosti, lingvistike i dijalektike, ali od svega toga sačuvani su samo fragmenti. U celini su sačuvane dve manje deklamacije pod nazivom Ajant i Odisej o borbi za Ahilejevo oružje, što je u to doba postao akademskom temom izvučenom iz sadržaja Odiseje. Za svoj spis sa savetima kojih vladari treba da se pridržavaju izabrao je persijskog vladara Kira Starijeg kao tip mudroga vladara. Iz odlomaka tri spisa o Heraklu vidi se da je život Herakla, koji je s razlogom nazvan zaštitnikom kiničara, uzet kao simbol idealnog mudraca. Heraklova biografija postala je neka vrsta hagiografije i paradigma jednog književnog roda, koji preko različitih životopisa Pitagore i Filostratovog Života Apolonija iz Tijane, vodi do Atanasijevog kasnoantičkog Života svetog Antonija, koje se delo smatra začetnikom srednjovekovne hagiografske proze.
Izgleda da je Antisten posebno voleo dijalošku formu, u čemu se možda ogleda njegovo prvobitno izučavanje retorike. Aristotel o njemu govori kao o neobrazovanom i prostodušnom čoveku, dok Platon kaže da je Antisten uzalud pokušavao da izađe na kraj s teškoćama i finesama dijalektike. Međutim, ove ocene svakako bar u nekom stepenu odslikavaju nadmetanje između različitih filozofskih škola. Marko Aurelije krajem 2. veka nove ere u svojim razmišljanjima Samome sebi citira Antistenovu rečenicu: "Kraljevski je činiti dobro i trpeti zlo".
thumb|left|Gravura s Antistenovim likom
Svoje filozofske stavove izgradio je Antisten pre svega pod uticajem svoje zadivljenosti pred Sokratovim odbacivanjem zemaljskih dobara i pljeska gomile. Međutim, dok je za Sokrata to odbacivanje bilo samo sredstvo da bi se doseglo vrhunsko dobro – dobro istinske mudrosti – Antisten je tu nezavisnost i samodovoljnost (autarkiju) postavio kao cilj ili ideal po sebi. Tako je za njega vrlina postala, jednostavno, nezavisnost od materijalnih dobara i telesnih uživanja: to je zapravo bio negativan koncept vrline – suzdržljivost, samodovoljnost. Slično tome, on je Sokratovo isticanje etičkog saznanja, odnosno njegov etički intelektualizam, doveo do preteranog preziranja naučnog saznanja i umetnosti, smatrajući, izgleda, da se ove vrste znanja međusobno isključuju. Vrlina je, po Antistenu, dovoljna za sreću, a sastoji se u odsustvu želja i nagona i u potpunoj samodovoljnosti. Sokrat je takođe bio nezavisan od mnenja drugih, ali zato jer je imao vlastita duboko usađena načela, te je nastojao da – putem svoje ironije i majeutike – i drugima otvori dušu za izgradnju takvih čvrstih znanja. No Sokrat se nije izrugivao neznanju drugih: to su, kako izgleda činili upravo kiničari, posebno Diogen. Stoga je kinička filozofija činila samo jednu, i to negativnu stranu Sokratovog učenja, a isticanje samo pojedinih karakteristika Sokratova učenja uopšte je karakteristično i za ostale sokratske škole.
Antisten je bio snažan protivnik Platonove teorije ideja i zastupao je stanovište da postoji samo ono pojedinačno. Prema Simplikiju (In Arist. Categ. 208, 29 i d.), jednom je primetio: "O Platone, ja vidim konja, ali ne vidim konjstvo". Tvrdio je da se svakoj stvari može pripisati samo ona sama, prema tome može se reći jedino "Čovek je čovek" ili "Dobro je dobro", ali se ne može tvrditi "Čovek je dobar": dakle, subjektu se ne može pripisati nikakav predikat koji nije identičan samom subjektu. Slično tome, nečemu pojedinačnom ne može se predicirati ni pripadnost nekoj klasi, jer se o pojedinačnom može tvrditi samo njegova vlastita pojedinačnost.
Kurt Cobain
Kurt Donald Kobejn (, 20. februar 1967. - 5. april 1994) je bio frontmen, tekstopisac i gitarista grandž grupe iz Sijetla, pod imenom Nirvana. Bio je ne samo frontmen grupe, već i njen vođa i duhovno središte. Sa uspehom benda, Kobejn je i sam stekao ogromnu slavu koju je teško prihvatao, jer je imao teškoća da se navikne na sve što ona nosi.
2166 Handahl
2166 Handahl je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,347 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,3.
Kurt Cobain
Druge poznate Kobejnove pesme su i „Lithium”, „About a Girl”, „Polly”, „In Bloom”, „Come as You Are”, „Heart-Shaped Box”, „All Apologies”, i kontroverzna „Rape Me”.
Kurt Kobejn je prva velika rok zvezda koja je izvršila samoubistvo, prvi momak iz tog sveta koji iza sebe ima potpisanu ploču čiji je tiraž deset miliona primeraka. Osim toga, njegov izbor je bio ličan izbor; očito su svi njegovi problemi poticali iz činjenice da je u nekom trenutku izgubio kontrolu nad onim što se s njim dešava.
Detinjstvo i mladost
Kada mu je bilo sedam godina, Kobejn je dijagnoziran ADHD-om, smetnja koja uključuje između ostalog hiperaktivnost i promene u raspoloženju. Protiv ADHD-a je koristio Ritalin. Udovica Kobejna, Kortni Lav, je kasnije krivila Ritalin za njegovu zavisnost heroina: „Kada kao dete uzimaš drogu koja izaziva osećaj euforije, čemu drugom ćeš se okretati kada odrasteš?”
Događaj koji je puno uticao na Kobejnov život jeste razvod njegovih roditelja 1975. godine, kada mu je bilo osam godina. Kobejnova majka je primetila da joj se sin tada drastično promenio, postajući više povučen. U jednom intervjuu 1993. godine, Kobejn je o tome rekao: „Sećam se da sam osećao stid, iz nekog razloga. Stideo sam se svojih roditelja. Nisam mogao da budem sa svojim prijateljima u školi, jer sam očajno želeo da imam onu klasičnu, tipičnu porodicu, sa ocem i majkom. Trebala mi je ta sigurnost, pa sam se zato ljutio na roditelje nekoliko godina”. Nekoliko meseci je živeo sa majkom, da bi se posle preselio u Montesano, Vašington, da živi sa ocem. Nekoliko godina kasnije postao je buntovan i često se selio, živeći kod raznih prijatelja i rođaka.
U školi je najviše voleo likovno, i često je tokom časova crtao, između ostalog fetuse i slike ljudske anatomije. Takođe se sprijateljio s jednim homoseksualcem, zbog čega su neki mislili da je i on homoseksualac. Kasnije je u jednom intervjuu 1992. godine priznao da je u mladosti bio nesiguran što se tiče svoje seksualnosti, da je homoseksualac u duhu i da bi verovatno mogao biti biseksualac. Tada je bio oženjen sa Kortni i rekao je da je ona razlog zbog koga ne živi biseksualnim životom.
Kao tinejdžer haotičnog života a odrastajući u malom gradu, pronašao je oslobođenje u pank nastupima u Sijetlu. Sprijateljio se sugrađanima iz grupe Melvins koji je već uticao na zvuk Nirvane. Prijateljstvo s njima je trajalo do kraja Kobejnovog života. Kobejn je u mladosti provodio dosta vremena čitajući u lokalnoj biblioteci. Neki pisci koje je voleo i koji su uticali na njegov način pisanja tekstova za pesme Nirvane su S. E. Hinton i Vilijam S. Barouz. Druga pisci koji su uticali na Kobejnove stavove su Valeri Solanas, Džek Keruak, Patrik Saskind, Samjuel Beket i Čarls Bukovski.
Dve nedelje pre nego što je trebalo da završi srednju školu, Kobejn je napustio školu pošto je uvideo da nema dovoljno poena. Majka mu je dala ultimatum da nađe posao ili da se iseli. Posle nekoliko nedelja, Kobejn je našao svoju odeću i svoje stvari u kartonima. Isteran iz kuće, često je spavao kod prijatelja ili se ušunjao u majčin podrum. Kada nije imao gde da spava, spavao je ispod jednog mosta na reci Viška, iskustvo koje je inspirisalo pesmu Something In The Way sa albuma Nevermind.
Nirvana
Prvih godina Nirvane Kobejn i Novoselić su imali problema s nalaženjem bubnjara. Na prvom albumu „Bleach” (1989), bubnjar je bio Čed Čening. Međutim, nezadovoljan njime, Kobejn je odlučio da ga zameni Dejvom Grolom. S njim je Nirvana doživela svoj vrhunac 1991. godine sa albumom „Nevermind”.
Brak
Kortni Lav je prvi put videla Kobejna na jednom nastupu 1988. godine. Prema rečima novinarke Everet Tru, formalno su se upoznali na jednom koncertu u Los Anđelesu u maju 1991, mada se prema mnogim izvorima prvi susret desio u Portlandu 1989. Od jeseni 1991. su često bili zajedno, često koristeći drogu.
Godine 1992. Kortni je zatrudnela i 24. februara iste godine Kurt i Kortni su se venčali na Havajima, posle završetka turneje Nirvane po Australiji. Par dobija ćerku, Fransis Bin Kobejn, 18. avgusta 1992.
Kortni Lav nije baš bila popularna kod obožavalaca Nirvane. Najveći kritičari smatraju da je Kortni koristila Kurta da bi postala slavna, upoređujući se sa Joko Ono.
Narkomanija
Većeg dela svog života Kurt Kobejn se borio s depresijom, hroničnim bronhitisom i intenzivnim fizičkim bolom prouzrokovanim nedijagnoziranom i neprijatnom bolešću želuca. Ovaj bol je razarao njegovo emotivno zdravlje, i godinama je tragao za njegovim uzrokom. Međutim, nijedan lekar koga je konsultovao nije mogao da odredi sprecifično izvorište. Smatrali su da je moguće da je stomačni bol rezultat skolioze koju je imao kao dete. Protiv bolova je koristio heroin, mada to nije bio glavni razlog korišćenja.
Kobejn je prvi put probao drogu 1986. Posle nekoliko meseci postao je zavisnik. Tokom 1992. godine prvi put je prihvatio rehabilitaciju, pošto je saznao da će uskoro postati roditelj. Ali, ubrzo je ponovo počeo da uzima drogu.
Smrt
Tokom jedne turneje po Nemačkoj, u Minhenu 1. marta 1994. godine Kurt Kobejn je dijagnostikovano zapaljenjem dušnika i grla. Sledećeg dana je otišao u Rim na lečenje, gde je došla i Kortni 3. marta. Sledećeg jutra, Kortni je našla Kobejna koji se otrovao prevelikom dozom šampanjca i rohipnola. Kobejn je odmah odvezen u bolnicu. Ostatak dana bio je u nesvesti. Pušten je iz bolnice nakon pet dana i tada se vratio u Sijetl. Kortni Lav je kasnije insistirala na tome da je Kobejn pokušao da se ubije.
Iste godine, 18. marta, Kortni je zvala policiju pošto je Kobejn uzeo pištolj i zaključao se u sobu. Policija je zatim konfiskovala oružje i Kobejnove pilule. Kobejn je tvrdio da nije planirao da izvrši samoubistvo, već da se zaključao u sobu da bi se sakrio od Kortni. Kasnije tokom policijskog ispitivanja Kortni je priznala da nikada nije videla Kobejna sa oružjem.
Kortni Lav je 26. marta preduzela korake da pomogne Kobejnu da ostavi drogu. Pozvala je deset osoba, neke Kobejnove prijatelje, između ostalih njegovog najboljeg prijatelja Dilana Karlsona. Bivši menadžer Nirvane, Dani Goldberg, opisao je Kobejna kao izuzetno opirnog i da nije hteo da prizna da je njegovo ponašanje samodestruktivno. Ipak, na kraju dana Kobejn je pristao na pomoć.
Kobejn je 30. marta stigao u Los Anđeles na rehabilitaciju, a 1. aprila posetila ga je ćerka. Iste noći, Kobejn je izašao da puši, zatim je preskočio ogradu i napustio rehabilitacioni centar. Sledećih dana je tu i tamo viđen po Sijetlu, ali njegovi prijatelji uglavnom nisu znali gde se nalazi.
Kortni je 3. aprila angažovala istražitelja Toma Granta da nađe Kobejna. Sledećeg dana Kortni je prijavila Kobejna kao nestalu osobu, potpisujući se imenom Kobejnove majke, bez njene dozvole. Napisala je da je Kobejn pobegao iz centra za rehabilitaciju i vratio se u Sijetl, da je kupio pušku i da je verovatno suicidalan.
Električar Gari Smit pronašao je 8. aprila u 8:40 sati ujutro Kobejnovo telo u kući u koju je došao da instalira novi alarmni sistem. Učinilo mu se da na podu vidi belu krojačku lutku sve dok nije ugledao krv iz desnog uva. Onda je primetio pušku koja je ležala preko Kobejnovih grudi, uperena ka bradi.
Policija koja je brzo stigla do izdvojene kuće u naselju Madrona u Sijetlu, identifikovala je telo kao ostatke Kurta Kobejna. Identifikacija bila je moguća samo preko otisaka prstiju, jer je Kobejnovo samoubistvo bilo izvedeno na takav način (jedan hitac iz kratke puške u usta), odnosno s takvim teškim povredama glave i lica, da ga drugačije nije bilo moguće prepoznati. Dr Donald Rej, koji je zvanično potvrdio Kobejnovu smrt, konstatovao je da je smrt nastala kao posledica jednog pucnja, te da se najverovatnije radi o samoubistvu.
Scena u sobi, po opisima Gari Smita, odgovarala je ovoj pretpostavci. Kobejn je još uvek bio obučen u svetlu košulju i farmerke. Pored tela, na podu, nalazila se njegova lična karta i oproštajno pismo, napisano crvenim mastilom na običnom papiru A4 dimenzija, pričvršćeno za tlo hemijskom probijenom kroz sam papir. U pismu između ostalog piše: „''Već godinama nisam osetio zadovoljstvo niti prilikom slušanja, niti prilikom pravljenja muzike. Zbog toga sam osećao krivicu koja se ne može iskazati rečima. Kada bi se svetla ugasila i počeo huk iz publike pred naš izlazak na scenu, ja nisam osećao ništa''”. I samo postojanje grupe Nirvana postalo je teško opterećenje: „''Mrzim je. Ne mogu da sviram s njima više... nije zabavno. Ne mogu da živim na ovaj način''.”
Pored tela ležali su još i pokvarena kompjuterska igrica, iznošena čupava dečja igračka i nekoliko kaseta, među kojima i album Nirvane In Utero.
Izveštaj obdukcije kaže da je Kurt Kobejn umro 5. aprila. Kobejnovo telo je kremirano na zatvorenoj, privatnoj ceremoniji.
Misterija poslednjih dana
Policija je pretražila imanje, ne našavši praktično ništa sumnjivo što bi ukazivalo na još nečije prisustvo u časovima koji su prethodili samoubistvu, ako se izuzme činjenica da je televizor još uvek bio uključen. Potpuno nerazjašnjen, ipak, ostaje incident koji je zabeležila lokalna policijska stanica. Izgleda da je barem dan pre otkrivanja Kobejnove smrti neko zvao telefonski broj 911 (hitni slučajevi), da bi prijavio incident u njegovoj kući. Par minuta kasnije, usledio je drugi poziv, kojim je prethodni poništen kao lažna uzbuna. Ovo je dovelo do predstave da je Kobejn možda ubijen. Takođe neko je malo nakon smrti Kurta Kobejna pokušao da iskoristi kreditnu karticu. Odmah je blokirana ali policija nije uspela da pronađe počinioca.
Prvi koji je javno govorio da je Kobejn ubijen bio je sijetlski novinar Ričard Li. Sedam dana posle Kobejnove smrti, Li je emitovao prvu epizodu dokumentarne serije pod temom Kurt Kobejn je ubijen. Tvrdnju da je zaista ubijen potkrepio je pominjući razne nedoslednosti u vezi s policijskim izveštajima. Takođe, Li je uspeo da nabavi video snimak koji je snimljen 8. aprila izvan Kobejnove garaže. Snimak pokazuje kako oko Kobejnovog tela nema puno krvi. Eksperti kažu da hitac iz puške u usta obično rezultuje u manje krvi, za razliku od hica iz puške u glavu. Dokumentarna serija je i dalje emitovana. Uglavnom se bavila pitanjima policije.
Tom Grant, privatni detektiv koga je zaposlila Kortni Lav, takođe veruje da je Kobejn ubijen. Grant citira članak iz jedne sijetlske novine izdat 14. aprila, u kom se navodi da je Kobejn u krvi imao 1,52 miligrama po litri heroina. Po njegovim rečima, ovo je glavni dokaz da je Kobejn ubijen. Pošto je uzeo toliku količinu heroina, ne bi mogao da bude u stanju da sam povuče obarač. S tim se slažu i mnogi stručnjaci. Dalje, Grant veruje da Kobejn u svom oproštajnom pismu zapravo piše o nameri da napusti Kortni Lav i muziku. Grafološki stručnjaci tvrde da se poslednji redovi pisma, koji najviše liče na poruku samoubice, razlikuju od ostatka pisma. Poslate su kopije oproštajnog pisma četvorici stručnjaca. Samo je jedan od njih smatrao da je celo pismo napisao Kobejn.
Prema obdukcijskom izveštaju, Kobejnova ruka je prekratka da bi mogao da dohvati obarač. Morao bi da okidne obarač sa nogama, ali Kobejn je pronađen obuven.
Filmski režiser Nik Brumfild je odlučio da sam istraži misteriju o Kobejnovoj smrti, razgovarajući s osobama povezanim s Kobejnom. Između ostalih, Brumfild je razgovarao sa frontmenom benda Mentors, Eldonom Houkom, koji tvrdi da mu je Kortni Lav ponudila 50.000 dolara da ubije Kobejna. Dokumentarni film je izašao 1998. godine pod imenom Kurt i Kortni. Ipak, na kraju filma Brumfild smatra da nije došao do dovoljnih dokaza da zaključi da je Kobejn ubijen.
Zaostavština
U Kobejnovom rodnom gradu je 2005. godine podignut znak spomena na kome piše „Welcome to Aberdeen - Come As You Are”. Podigla ga je Memorijalna Komisija Kurta Kobejna, osnovana maja 2004.
S obzirom da Kobejn nema grob, mnogi obožavaoci Nirvane svake godine na datum njegove smrti, posete Vireta park, koji se nalazi u blizini njegovog bivšeg doma.
Kobejnova mitska ličnost je dospela i do filma. Gas Van San je 2005. godine snimio film Poslednji dani, koji razmatra moguće dogođaje tokom poslednjih dana Kobejnovog života.
Svjetska trgovinska organizacija
Svjetska trgovinska organizacija (kratica WTO od engl. World Trade Organization; franc. Organisation mondiale du commerce; Organización Mundial del Comercio) je međunarodna organizacija koja predstavlja institucionalni i pravni okvir multilateralnog trgovinskog sustava u područjima carina i trgovine robama, uslugama i intelektualnom vlasništvu. Osnovana je i službeno je otpočela s radom 1. siječnja 1995. godine.
Fenilalaninska dekarboksilaza
Fenilalaninska dekarboksilaza (, L-fenilalanin dekarboksilaza, aromatična L-aminokiselina dekarboksilaza, L-fenilalaninska karboksilijaza) je enzim sa sistematskim imenom L-fenilalanin karboksilijaza (formira feniletilamin). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Kurt Cobain
Zaostavština
Godinama posle svoje smrti, Kobejn i dalje privlači i inspiriše obožavaoce. Osam godina posle njegovi smrti, Nirvanin poslednji studijski album „You Know You're Right” nalazio se na vrhu top lista širom sveta, privlačeći novu generaciju obožavaoca. „Nevermind” je još uvek remek-delo alternativne muzike koje se konstantno nalazi na vrhu top lista najboljih albuma. Mnogi smatraju da je Kobejnov doprinos muzičkoj istoriji zauvek promenio zvuk pop muzike i da ostaje među najuticajnijim muzičarima rok muzike, iako to nikada nije bila njegova namera. Jer, iako je bio svestan da se njegov status promenio pošto je Nirvana postala jedna od najkomercijalnijih rok grupa u novijoj istoriji, sve je to u stvari bilo u suprotnosti s njegovim načelima.
Lamotrigin
Lamotrigin (prodajni nazivi Lamiktal, Lamal) je antiepileptik. Koristi se u lečenju epilepsije i manično-depresivne psihoze. U slučaju epilepsije, on se koristi za tretman parcijalnih napada, primarnih i sekundarnih grand mala, i napada vezanih za Lenoks-Gastautov sindrom. Poput mnogih drugih antiepileptika, lamotrigin takođe deluje kao stabilizator raspoloženja. On je jedini lek odobren od strane FDA za tu svrhu nakon litijuma, leka odobrenog skor 30 godina ranije. On je odobren za dugotrajno lečenje manično-depresivne psihoze tipa I. Hemijski nije srodan sa drugim antiepilepticima (on je feniltriazin). Lamotrigin ima relativno mali broj nuspojava i ne uslovljava analize krvi u monoterapiji. Precizan način dejstva lamotrigina nije poznat. Smatra se da je bloker natrijumskog kanala, mada on ima veoma mali broj nuspojava karakterističnih za druge nevezane antikonvulzante za koje je poznato da inihiviraju natrijumske kanale, npr. okskarbazepin. Stoga je moguće da originalan ima različiti mehanizam dejstva. Lamotrigin se inaktivira hepatičkom glukuronidacijom.
Fenilalaninska dekarboksilaza
Ovaj enzim je piridoksal-fosfatni protein.
Lamotrigin
Sinteza
600px
Svjetska trgovinska organizacija
Razvoj
Jedna od ideja Konferencije u Bretton Woodsu bio je pokušaj stvaranja Međunarodne trgovinske organizacije (ITO - International Trade Organization) kao specijalizirane agencije UN, putem koje bi stvorila pravila i načela međunarodne trgovine. Predstavnici država na UN-ovoj Konferenciji u Havani o trgovini i zapošljavanju 1948. godine složili su se oko Povelje ITO, ali njezinu ratifikaciju zaustavio je Kongres SAD, što je dovelo do propasti ITO kao institucije. Inicijalni nacrt Povelje ITO bio je ambiciozan, nadilazio je pravila svjetske trgovinske discipline budući je predviđao pravila u područjima zapošljavanja, međunarodnih investicija, usluga, restriktivne poslovne prakse.
Neuspjeh ITO rezultirao je pristupanjem 23 (od inicijalno 50 čija je namjera bila utemeljenje ITO) države Općem sporazumu o carinama i trgovini (GATT) u Ženevi. GATT-om je pokrenuta postupna trgovinska liberalizaciju i uklanjanje protekcionističkih mjera u trgovini robom koje su predstavljale ostavštinu iz 30-ih godina 20. stoljeća. Sve do 1994. godine, tijekom 47 godina i kroz četiri runde pregovora (Dillon runda (1960. - 1961.), Kennedy runda (1964. - 1967.), Tokyo runda (1973. - 1979.) i Urugvajska runda (1986. - 1994.)), GATT-om je stvaran multilateralni trgovinski sustav, koji je 1995. godine prerastao u Svjetsku trgovinsku organizaciju.
Formalno utemeljenje WTO proizlazi iz Urugvajske runde koja je uspješno okončana Ministarskom konferencijom u Marakešu (Maroko) 1994. godine. Deklaracijom iz Marakeša od 15. travnja 1994. godine utemeljena je WTO kao međunarodna organizacija koja je u svoju strukturu ugradila dotadašnji Opći sporazum o carinama i trgovini, ali je svoju nadležnost proširila na dva druga nova područja – trgovinu uslugama (GATS) i intelektualno vlasništvo (TRIPS).
Cilj i načela WTO
Temeljni cilj WTO je postizanje održivog rasta i razvitka gospodarstava, opće dobrobiti, liberalnog trgovinskog okruženja, te doprinos postizanju bolje suradnje u vođenju svjetske ekonomske politike. Stoga, djelovanje WTO usredotočeno je na stvaranje: otvorenog i ravnopravnog sustava trgovinskih pravila, progresivne liberalizacije i eliminacije carinskih i necarinskih prepreka trgovini robama i uslugama, uklanjanje svih oblika protekcionističkih mjera i diskriminatornih tretmana u međunarodnim trgovinskim odnosima, integraciju nerazvijenih i zemalja u razvoju, te tranzicijskih zemalja u multilateralni sustav i postizanje maksimalno mogućeg stupnja transparentnosti trgovinskog multilateralnog sustava.
WTO sporazumi sadrže nekoliko osnovnih načela kojima je cilj stvaranje multilateralnog liberalnog trgovinskog sustava i obuhvaćaju:
Izvan WTO
U Svetskoj trgovinskoj organizaciji se nalaze gotovo sve države sveta to jest njih 156. sveukupno. Izvan ove organizacije od većih država su 2012. godine još samo:Afganistan, Alžir, Azerbejdžan, Bosna i Hercegovina, Etiopija, Iran, Irak, Kazahstan, Libanon, Libija, Sirija,Sjeverna Koreja, Srbija, Sudan i Uzbekistan. Normalno član WTOa nije niti Južni Sudan koji je postao nezavisan tek 2012. godine.
Alba, Pennsylvania
Alba je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 157, što je 29 (-15,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Batrahofobija
Batrahofobija ili batrakofobija (također poznata i kao ranidafobija) je iracionalni strah od žaba. Uz njega se vezuju brojni običaji i sujevjerja u mnogim kulturima. U stručnoj psihijatrijskoj literaturi se izraz ne koristi, nego se stanje opisuje jednostavno kao "strah od žaba". Izraz se kao takav prvi put pojavio u psihijatrijskom rječniku iz 1953. godine.
Duhovi (Garešnica)
Duhovi je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Garešnice, Bjelovarsko-bilogorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 130 stanovnika te 44 obiteljskih kućanstava.
NGC 1511
NGC 1511 je galaksija u zviježđu Maloj vodenoj zmiji.
2167 Erin
2167 Erin je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,542 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,1.
Aufseß
Aufses je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Bajrojt. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.317 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9472115.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bajrojt Aufses se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Bajrojt. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 414 metara. Površina opštine iznosi 29,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.317 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
2168 Swope
2168 Swope je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,452 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Roccacasale, L'Aquila
Roccacasale je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 566 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Harkovski sporazum 2010.
Harkovski sporazum (ruski: Харьковские соглашения, ukrajinski: Харківський пакт) je naziv za sporazum koji su potpisali 21. aprila 2010. Dmitrij Medvedev u ime Ruske Federacije i Viktor Janukovič u ime Ukrajine u Harkovu.
Historija međunarodnog krivičnog prava
O začecima međunarodnog krivičnog prava se može govoriti još u antičkom Rimu. Ne neke elemente međunarodnog krivičnog prava nailazi se i u srednjevekovnom pravu. Međutim, o razvijenijem međunarodnom krivičnom pravu može se govoriti tek u novije doba, tačnije u 19. i 20. veku.
Harkovski sporazum 2010.
Njime je omogućeno ruskoj Crnomorskoj floti da se nastavi koristiti krimskim bazama za narednih 25 godina, od 2017. (kad ističe ugovor potpisan 1997.) sve do 2042. sa mogućnošću produženja za dalnjih 5 godina – sve do 2047. u zamjenu za to ruski Gazprom se obavezao da će po povlaštenim cijenama snabjedavati Ukrajinu zemnim plinom. Sporazum su potpisali i Aleksej Borisovič Miller u ime ruskog Gazproma i Jevhen Bakulin u ime ukrajinskog Naftogaza.
Historija međunarodnog krivičnog prava
Međunarodno krivično pravo pre Drugog svetskog rata
right|200px|thumb|[[Vilhelm II, prvi pojedinac kome je trebalo da bude suđeno pred međunarodnim sudom]]
Harkovski sporazum 2010.
Sporazum su ratificirali parlamenti obiju zemalja 27. aprila 2010.
Historija međunarodnog krivičnog prava
Međunarodno krivično pravo pre Drugog svetskog rata
U ovom periodu međunarodno krivično pravo nalazilo se u nastajanju. Ono se sastojalo iz dela međunarodnog ugovornog i običajnog prava koji se odnosio na piratstvo, ropstvo, regulisanje oružanih sukoba uključujući i stavove relativno malog broja teoretičara koji su se bavili tom problematikom.
Harkovski sporazum 2010.
Ukrajinska opozicija uz neskrivenu podršku Evropske unije i Sjedinjenih Američkih Država odmah je od samih početaka bila protiv tog sporazuma. Njen kontinuirani otpor doveo je do masovnih protestnih akcija u Kijevu na početku 2014. koje su dovele do pada (i bijega) aktualnog izabranog predsjednika Viktora Janukoviča.
Historija međunarodnog krivičnog prava
Međunarodno krivično pravo pre Drugog svetskog rata
Međunarodnopravni ugovori koji se zaključuju u drugoj polovini 19. i početkom 20. veka, a to su:
kao i običajnopravne norme formirane u to vreme odnosile su se na države i nisu obavezivale pojedince. Stav da pojedinca može biti subjekat međunarodnog prava nije bio prihvaćen u to vreme, a predstavljao je uslov za razvoj međunarodnog krivičnog prava. Prvi put je priznavanje pojedinca kao subjekta međunarodnog prava učinjeno u Versajskom mirovnom ugovoru, u čijem je članu 227. bilo predviđeno da se nemački car Vilhelm II stavlja pod javnu optužbu:
Bilo je predviđeno da mu sudi međusaveznički a ne nacionalni sud, što bi bio prvi primer međunarodnog ad hok krivičnog suda. Do suđenja nikada nije došlo usled odbijanja Holandije da izruči Vilhelma II, ali značaj ove odredbe kao prekretnice ostaje. Individualna odgovornost danas je nesporni temelj međunarodnog krivičnog prava.
Nirnberški proces i druga suđenja
Veliki, ako ne i presudni značaj za razvoj međunarodnog krivičnog prava imao je Nirnberški proces. Tome je prethodio sporazum U Londonu, čiji je sastavni deo i Statut tribunala koji je sudio u Nirnbergu. Taj statut iako sa prilično rudimentarnim odredbama izvršio je veliki uticaj na dalji razvoj jer je u članu 6 predviđao suđenje za sledeća krivična dela:
Iako je u normama koje su regulisale ove zločine bilo nedostataka (nedovoljno razgraničavanje i ostavljanje mogućnosti da se i druge, nenavedene radnje smatraju radnjama izvršenja) a nisu bile predviđene ni sankcije, ovaj Statut bio je još jedna prekretnica u razvoju, kao i uostalom čitavo suđenje i presuda. Potvrda odredaba Statuta i presude u Nirnbergu bilo je i usvajanje Nirnberških principa od Komisije za međunarodno pravo UN 1950. godine.
Druga suđenja od značaja, pre svega zbog usmerenosti na međunarodna krivična dela bila su i ona pred Tokijskim tribunalom, naknadna suđenja u Nirnbergu, suđenja za Aušvic,u Habarovsku, Finskoj, Rumuniji i druga.
Razvoj posle Drugog svetskog rata
Pored Nirnberških principa, dalji razvoj tekao je putem usvajanja mmeđunarodnih konvencija kojima su ustanovljena određena međunarodna krivična dela (kako u užem tako i u širem smislu). Od najvažnijih se izdvajaju:
Ipak, ono što karakteriše sve konvencije je odsustvo regulisanja opšteg dela međunarodnog krivičnog prava.
Rimski statut i Međunarodni krivični sud
right|250px|thumb|Međunarodni krivični sud u Hagu
Tilghmanton, Maryland
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Historija međunarodnog krivičnog prava
Rimski statut i Međunarodni krivični sud
Posebno mesto u razvoju i ulazak međunarodnog krivičnog prava u novu fazu označava usvajanje Rimskog statuta 1998. godine, kao i njegovo stupanje na snagu 1. jula 2002. godine (pošto ga je ratifikovalo 60 zemalja potpisnica). Ovim Statutom predviđen je niz instituta opšteg dela i tako je upotpunjena materija međunarodnog krivičnog prava, iako na donekle kontroverzan način
Rezolucije i deklaracije UN
Određeni značaj u razvoju međunarodnog krivičnog prava imaju i rezolucije i deklaracije Generalne skupštine UN, kao što je na primer Rezolucija 3314 iz 1974. godine kojom je određen pojam agresije.
Tilghmanton, Maryland
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 465.
Historija međunarodnog krivičnog prava
Rezolucije i deklaracije UN
Nesporan značaj za međunarodno krivično pravo imaju i rezolucije Saveta bezbednosti UN kojima su osnovani ad hok tribunali za bivšu Jugoslaviju (Rezolucija 827 od 25. maja 1993.) i Ruandu (Rezolucija 955 od 8. novembra 1994.), iako rasprave o pravnoj prirodi i legalnosti ovih akata i dalje traju.
Izvori
Stojanović Z., Međunarodno krivično pravo, Beograd 2006., ISBN 86-86223-03-6
Fosfonoacetaldehidna hidrolaza
Fosfonoacetaldehidna hidrolaza (, fosfonataza, 2-fosfonoacetilaldehidna fosfonohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom 2-oksoetilfosfonat fosfonohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim destabilizuje C-P vezu, putem formiranja imina između lizinskih ostataka i karbonilnih grupa supstrata.
Fraort
Fraort (perz. Fravartiš, vladao od 675. do 653. pne. ) je bio drugi vladar Medijske Monarhije. Pripadao je iranskoj dinastiji Medijaca, a na prijestolju je naslijedio svoga oca Dejoka.
Politički život
Sve historijske informacije o ovom drevnom vladaru dolaze od grčkog historičara Herodota. Prema njemu, Fraort je bio sin Dejoka i plemenski poglavar sela Kar Kaši, no tijekom života ujedinio je brojna medijska plemena te proširio svoj utjecaj i na ostale iranske narode (npr. Perzijance). Time je stvorio anti-asirsku koaliciju, no nakon 22 godine vladanja poginuo je u borbama za asirsku prijestolnicu Ninivu protiv Asurbanipala, vladara Novoasirske Monarhije. Političku slabost Medijske Monarhije nakon Fraortove smrti i odsutnost medijske vojske u osvetničkom pohodu protiv Asiraca koje je predvodio Kijaksar (Fraortov sin) iskoristili su Skiti koji su predvođeni Madijem provalili u Medijsku Monarhiju i prema Herodotu ovladali njome 28 godina. Skitsku dominaciju prekinuo je Kijaksar 625. pne.
Auhausen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donau-Ris Auhauzen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Donau-Ris. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 422 metra. Površina opštine iznosi 15,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.058 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
L-368,899
L-368,899 je lek koji se koristi u naučnim istraživanjima. On deluje kao selektivni antagonist oksitocinskog receptora, sa znatnom selektivnošću u odnosu na vazopresinske receptore. Za razliku od srodnih lekova kao što je periferno selektivni L-371,257, njegova oralna bioraspoloživost je visoka i moždana penetracija je brza, sa selektivnom akumulacijom u limbičnom sistemu. To ga čini korisnim oruđem za istraživanje centralno posredovanih uloga oksitocina, kao što su socijalno ponašanje i formiranje parova. Ispitivanja na primatima su pokazala da L-368,899 ima redukujuću ulogu u brojnim oblicima ponašanja, kao što su raspodela hrane, seksualna aktivnost i briga za infante, što demonstrira značaj oksitocinergijske signalizacije u posredovanju tih važnih oblika socijalnog ponašanja.
Ercegovci
Ercegovci su mjesto u općini Dicmo, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Prema popisu stanovništva Republike Hrvatske iz 2001. godine, naselje Ercegovci ima 145 stanovnika.
NGC 1510
NGC 1510 je galaksija u zviježđu Satu. Udaljena je približno 38 miliona svetlosnih godina od Zemlje. Otkrio ju je John Herschel 4. decembra 1836.
thumb|left|NGC 1512 (levo) and NGC 1510 (desno) ([[:en:Sloan_Digital_Sky_Survey|SDSS)]]
Gravitaciona interakcija sa NGC 1512
NGC 1510 se nalazi pod uticajem masivnih gravitacionih plimskih sila kolosalnog suseda, prečkaste spiralne galaksije NGC 1512. Ove dve galaksije su u procesu dugotrajnog spajanja koje se odvija već 400 miliona godina. Na kraju ovog procesa NGC 1512 će pripojiti svog manjeg suseda.
Fornasatte, Pordenone
Fornasatte je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 419 m.
Agos-Vidalos
Ago Vidalo je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Aržele Gazo.
Kačanj
Kačanj je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bileća koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 24 stanovnika.
Londonski sporazum o Međunarodnom vojnom tribunalu
Londonski sporazum o Međunarodnom vojnom tribunalu (poznat i kao Londonska povelja ili Nirnberška povelja) bio je dekret izdat 8. avgusta 1945. godine koji je odredio propise i procedure po kojima je trebalo da se odvijaju Nirnberška suđenja.
Sporazum je predvideo da samo zločini sila Osovine budu procesuirani. Definisane su tri kategorije zločina: ratni zločini, zločini protiv čovečnosti i zločini protiv mira. Takođe je predviđeno da obavljanje zvanične funkcije ne oslobađa samo po sebi odgovornosti za ratne zločine. Izvršavanje naređenja je samo moglo biti od značaja kod odmeravanja kazne, ako bi Tribunal to našao za shodno.
Krivična procedura koju je sprovodio Tribunal bila je bliža evropsko-kontinentalnom pravu nego anglosaksonskom, usled suđenja pred sudijskim većem (a ne porotom) i širokim dopuštanjem tzv. rekla-kazala dokaza. Okrivljeni koji su osuđeni mogli su se žaliti Savezničkom kontrolnom veću kao drugostepenoj instanci. Takođe, okrivljenima je bilo dopušteno da iznose dokaze u svoju odbranu i da unakrsno ispituju svedoke.
Sporazum je nastao pod uticajem Moskovske deklaracije o zločinima, koja je donešena posle Moskovske konferencije 1943. godine. Nacrt sporazuma izrađen je u Londonu, neposredno posle kapitulacije Nemačke. Sam nacrt izradili su Robert Džekson, Robert Falko i Jona Nikičenko.
Sporazum i definicija zločina protiv mira bili su osnov za finsko pravo u ovoj oblasti i, posle usvajanja osnovnih principa od strane parlamenta Finske, omogućili su suđenja za odgovorne u ratu u Finskoj.
Agresorski rat
Agresorski rat predstavlja nedovoljno definisan pojam u međunarodnom pravu, povezan pre svega sa zločinima protiv mira. Agresorski rat predstavljao bi zapravo agresiju, koja je jedan od vidova zločina protiv mira.
Rimski statut predviđa svoju nadležnost za agresiju, ali tek pošto statut bude dopunjen odgovarajućom definicijom agresije do koje nikada neće doći. U skladu s tim Međunarodnom krivičnom sudu je zabranjeno pokrenuti postupak protiv država zbog zločina agresivnog rata po kojemu su bili osuđeni preživjeli dužnosnici Trećeg Rajha na Nirnberškom suđenju.
S obzirom na postojeće izvore, agresorski rat bi bio svaki rat koji nije odbrambeni i koji ne spada u prinudne mere predviđene glavom VII Povelje UN.
La Joya, Texas
La Joya je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.985 stanovnika.
Neftis
thumb|170px|Neftis s hijeroglifom "dama" U egipatskoj mitologiji, Neftis (Neftida) je grčko ime jedne božice (egipatsko ime je Nebet-het ili Nebt-het). Neftis je član velike Eneade Heliopolisa, kći Geba i Nut. Majka je Anubisa, pogrebnog boga. Neftis je u egipatskim hramovima slavljena kao korisna ili odlična božica. Neftis je često predstavljena kao prilično divlje i opasno božanstvo, sposobno ubiti faraonovog neprijatelja svojim strašnim dahom. Dolaskom u Novo kraljevstvo, u vrijeme Ramzesa, na stelama u Karnaku i Luxoru su upisivani naslovi kao "Majka Neftis". Poštovanje Neftis se odavalo mnogo manje negoli njezinoj sestri u čijoj je sjeni bila.
Karakteristike
U vrijeme pete dinastije, u Tekstovima piramida Neftis se pojavljuje kao božica u Helipolisu, dio kozmičke obitelji. Ona je Izidina sestra, također i Ozirisova, a brat Set joj je muž. U Tekstovima piramida Neftis je veličana, opisana kao božica svugdje prisutna. Povzeana je sa smrću i truljenjem tijela. Velika je suprotnost između nje i dobre, mudre Izide. Gleda se na nju i kao na bolesnu božicu, pred kojom se zlodusi u podzemlju skljanjaju. Ali dok Izida predstavlja plodnost crne zemlje, Nil i život, Neftis predstavlja personifikaciju noći. Ali ona nije vrlo velika suprotnost Izidi, ona je samo život poslije smrti. Taj je život isprva bio samo za faraona. Te dvije sestre predstavljaju različitosti i suprotnosti.