cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Star Trek: The Next Generation
Zvjezdane staze:Sljedeća generacija (eng. Star Trek: The Next Generation) je američka znanstveno-fantastična serija, koju je osmislio Gene Roddenberry. Serijal The Next Generation je, prema mnogim kritičarima i fanovima, najbolji serijal o Zvjezdanim stazama. Poznat je po tome što sadrži dosta duhovnih elemenata, odnosno, nije orijentiran isključivo na akciju. Drugim riječima, bavi se temama koje su u vrijeme snimanja (kraj 80-ih i početak 90-ih) bile veoma popularne među svekolikim gledateljstvom. Serija je na području bivše Jugoslavije emitovala Televizija Sarajevo u okviru noćnog programa I noć i dan.
Nenadići
Nenadići (lok. čak. Nenadić) je selo na otoku Krku.
Star Trek: The Next Generation
Kratak sadržaj
U pilot epizodi, "Encounter at Farpoint", Q iskušava ljudsku rasu. Q je svemoguće biće, koje živi u Q Univerzumu, kojeg ljudski um ne može poimati. Zanimljivo je da se i u zadnjoj epizodi to suđenje nastavlja.
Nova generacija unosi neke zanimljive znanstvene i tehnološke novosti u Zvjezdane staze. U knjizi "The Next Generation Technical Manual" (Michael Okuda) detaljno su objašnjene sve funkcije broda i načini na koje se oni izvode, kao i pokušaji objašnjavanja istih sa relevantnim znanstvenim činjenicama. Primjerice, inercijski prigušnici, prilikom skoka u warp, kompenziraju silu inercije tako što proizvode potpuno jednaku silu, ali suprotnog predznaka, pa posada Enterprisea ostaje živa i zdrava.
Nenadići
Smještaj
Naselje je smješteno neposredno uz važnu državnu cestu D104 koja vodi do trajektnog pristaništa Valbiska. Odmah s druge strane ceste je susjedno selo Bajčić. Niti kilometar zapadno je selo Poljica, župno središte ovog dijela Šotoventa. Obližnja Malinska je udaljena oko 6 kilometara, a Krk oko 9.
Star Trek: The Next Generation
Kratak sadržaj
Prema mnogima Nova generacija predstavlja sam creme de la creme Zvjezdanih staza, a i znanstvenofantastičnog žanra uopće.
Nenadići
Smještaj
Iako se nalaze na području Grada Krka, imaju poštanski broj Malinske kao i veći dio Šotoventa.
Povijest
Nastanak Nenadića je povezan s doseljavanjem vlaškog (murlačkog) življa koje je sredinom 15. st. s Velebita na područje Šotoventa i Dubašnice dao naselit tadašnji vladar otoka, Ivan VIII. Frankapan.
Star Trek: The Next Generation
Nagrade i nominacije
Između ostalog serija je osvojila i nagradu Saturn za najbolje televizijsko DVD izdanje.
Nenadići
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, u Nenadiću je živjelo 125 stanovnika.
Gospodarstvo
Iako je Nenadić kroz povijest bila posve poljoprivredno selo, a i danas ratarstvo i stočarstvo imaju važnu ulogu u gospodarstvu mjesta, posljednjih godina je povećan broj obrta.
Rancho Nuevo Retiro, Ebano
Rancho Nuevo Retiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ebano.
Nenadići
Gospodarstvo
U Nenadiću radi i najveći prehranbeni pogon na otoku koji se uspješno bavi preradom ribljim proizvoda.
Budući da je jedno od najudaljenijih naselja od mora na otoku Krku, nema razvijenu turističku djelatnost.
Barrio Hidalgo (razvrstavanje)
Barrio Hidalgo ima više značenja:
Rancho Nuevo Retiro, Ebano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
El Barreno, Atoyac
El Barreno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atoyac.
Kosmos-1841
Kosmos-1841, poznat i pod imenom Foton-3, je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Satelit je bio namijenjen za istraživanja materijala u svemiru. Da bi poboljšali uslove mikrogravitacije, Foton sateliti su stavljeni u orbitu male ekscentričnosti i nisu manevrisali tokom misije.
NGC 2207
NGC 2207 je galaksija u zviježđu Velikom psu.
Europska direktiva o proizvodima tradicionalnih biljnih lijekova
Europska direktiva o proizvodima tradicionalnih biljnih lijekova 2004/24/EC je direktiva koju su donijeli Vijeće EU i Europski parlament kako bi se regulirao proces odobrenja ljekovitog bilja u EU. Stupila je na snagu 30. travnja 2004. Do nje, nije postojala jedinstvena EU procedura autorizacije, zbog čega je svaka država za sebe regulirala takve proizvode.
Prema ovoj direktivi, svi medicinski proizvodi biljnog podrijetla morati će dobiti odobrenje za tržište unutar EU. Proizvodi koji su prije ovog zakona bili na tržištu, dobili su odgodu kriterija do 30. travnja 2011.
Prema ovoj direktivi poduzeća lijekovitog bilja morati će demonstrirati sigurnost i učinkovitost proizvoda za razdoblje od 15 do 30 godina. Proizvodi će morati proći kroz kriterij pogodnosti EU-a.
Ljekovito bilje će biti i do deset godina na ispitivanju prije nego što izađe na tržište, a taj postupak stajat će 100.000 i više eura. Zasad su "zeleno svjetlo" za tržište EU-a dobile samo gospina trava, valerijana i majčina dušica.
Barrio Independencia (razvrstavanje)
Barrio Independencia ima više značenja:
San Francisco, Hidalgo
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 450 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Besitz
Bezic je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 477 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054009.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Bezic se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 22,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 477 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 21 stanovnika/km².
Poljice (Drvar)
Poljice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Drvar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 182 stanovnika.
Geografija
Poljice, Bunčevac, Župica i Brda su nekada bili jedno selo pod imenom Štrbci Mali. Dobili su imena po zemljišnom obliku, izuzev Bunčevca. Leže istočno od Štrbaca Velikih, i prostiru se prema Crnom Vrhu i Prekaji na zapadu. Sa istočne strane im je Klekovača sa vrhovima: Crni Vrh, Kuk, Ikovac, Javorova Kosa. Na drugim stranama nemaju prirodnih granica. Uz korito Unca je Župica, ostali na tavanastim zaravnima. Kuće su po običaju na malo uzdignutijim položajima da bi ravni dio ostao za obradu. Izuzev Unca nema druge žive vode. Sjeverna granica mu je Lunjevača, južna je Unac.
Miguel Auza (razvrstavanje)
Miguel Auza ima više značenja:
Toppo, Pordenone
Toppo je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 422 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
Chiselet, Chiselet
Chiselet je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Chiselet.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3535 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Kinesija
Kinesija (starogrčki: Κινησίας) bio je starogrčki pesnik ditirampske poezije, koji je živeo u 5. veku pne., negde polovinom peloponeskog rata. Premda je za života kao pesnik ditiramba uživao veliku popularnost među običnim narodom, obrazovani savremenici i kasnije generacije smatrali su ga odgovornim za uništavanje ditirampskog pesništva. Nastojao je u svojim pesmama proizvesti upečatljive efekte obrađujući fantastične, maglovite i često nemoralne teme, te koristeći pompeznu dikciju, izveštačene pesničke slike i površne stilske figure. Kao lošeg pesnika i neprijatelja umetnosti i dobrog ukusa kritikuju ga, između ostalih, Aristofan i drugi komički pesnici, zatim Lisija, Platon i Plutarh.
Kinesija se rodio u jednoj atinskoj porodici poznatoj po tome što je iznedrila mnoge svirače na kitari: otac mu je bio Melet, koga Platon opisuje kao najgoreg od kitaraša, a deda mu se zvao Pisija. On sam okreće se pesništvu i muzici, a posebno se usredsređuje na ditiramb, žanr koji spaja ples i pevani dijalog između hora i horovođe.
Platon ga optužuje da komponuje da bi zadovoljio masu, umesto da pokušava da ljude svojim stihovima učini boljima. Aristofan ga snažno ismejava u Pticama, gde lik Kinesije tvrdi da su "najlepši oni ditirambi koji lepršaju krilima i odeveni su u gustu i mračnu maglu". U Žabama Dionis proklinje "svakoga ko je naučio Kinesijin ratni ples". Ferekrat, drugi pesnik stare atičke komedije, prikazao je u Hironu lik Muzike koja se žali na sudbinu koju mora trpeti zbog takvih novih pesnika kakav je Kinesija. Komički pesnik Stratid posvetio mu je čitav komad, koji je danas izgubljen, a u kome ga je ismevao, a napadao ga je i komičar Platon, takođe u jednoj komediji koja se nije sačuvala. Možda da bi se osvetio ovim napadima koji su dolazili od komediografa, Kinesija je pokrenuo inicijativu (možda oko 390. pne.) da se ograniče javni troškovi za prikazivanje komedija, što je dovelo u opasnost funkcionisanje horegije, od koje je zavisilo opremanje i održavanje komičkog hora. To mu je donelo nadimak χοροκτόνος (= "ubica horova"). Kinesija je, izgleda, u nekom trenutku prestao da se bavi književnošću, postao sikofant i stekao veliko bogatstvo.
Kinesija je bio poznat i po svojoj bezbožnosti i nepoštovanju zakona. Prema Lisiji, pripadao je krugu ljudi koji su se prozvali kakodaimonistaí (κακοδαιμονισταί, doslovno: "obožavatelji zlog demona"), a to su ime izabrali "da bi se rugali atinskim bogovima i običajima". Cilj je, izgleda, bio da se ismeva praznoverje njihovih sugrađana, pa su i gozbe organizovali na dane koji su se smatrali nesrećnim. Kinesiju su optužili i da se jednom prilikom olakšao na Hekatin kip. Lisija kaže da je Kinesija skončao pogođen nekom hroničnom bolešću ― možda tuberkolozom ― koja mu je zadavala tako velike bolove kakve bi mu samo najgori neprijatelji mogli poželeti. Njegov klinički slučaj interesovao je i Galena nekoliko vekova kasnije. .
Evropska direktiva 2001/83/EC
Evropska direktiva 2001/83/EC je direktiva koja ima za cilj da reguliše proizvodnju, distribuciju i upotrebu lekova da bi bilo očuvano javno zdravlje. Međutim, ovaj cilj se mora dobiti takvim putem koji neće ometati razvoj farmaceutske industrije ili trgovinu medicinskim proizvodima u Zajednici. Standardi i protokoli za obavljanje testova i ispitivanja medicinskih proizvoda su efikasno sredstvo za kontrolu ovih proizvoda,a samim tim i za zaštitu javnog zdravlja. Potrebno je da se vrši kontrola nad celim lancem distribucije medicinskih proizvoda, od njihove proizvodnje ili uvoza u Zajednicu do snabdevanje u javnost, kako bi se garantovalo da su takvi proizvodi skladišteni, transportovani i pod odgovarajućim uslovima.
Oglašavanje lekova opštoj javnosti, gde je dozvoljeno, treba da zadovolji određene osnovne kriterijume koje bi trebalo definisati. Oglašavanje lekova treba da bude predmet efikasnosti i adekvatnog monitoringa. Ova direktiva definiše šta je medicinski produkt, odnosno lek: (a) Svaka supstanca ili kombinacija supstanci koje pokazuju farmakološko dejstvo u lečenju ili prevenciji bolesti kod ljudi; (b) Svaka supstanca ili kombinacija supstanci koje se mogu koristi ili davati ljudima kako bi se modifikovala ili vratila fiziološka funkcija u prvobitno stanje ili se koriste za medicinsku dijagnostiku.
Cerro de la Vieja, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
Cerro de la Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Kosmos-1667
Kosmos-1667, poznat i pod imenima Bion-7 i Biokosmos-7, je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Satelit je bio namijenjen za biološka istraživanja. Učestvovalo je 9 zemalja, a nošena su 2 rezus majmuna, 10 muških štakora, i 10 daždevnjaka. Majmuni su ispitivani u vezi protoka krvi, vazduha i radijacionih efekata. Prednji udovi daždevnjaka su amputirani i posmatrana je regeneracija u svemiru. Osmatrane su i voćne mušice, oko 1500. Biljke su ispitivane isto, uključujući kukuruz. Posmatrane su i ribe u akvarijumu. Misija je završena poslije 7 dana.
Viking, Minnesota
Vajking je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 104, što je 12 (13,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vizantijsko-normanski ratovi
Bizantsko-normanski ratovi predstavljaju niz oružanih sukoba koji su se od oko 1050. do 1185. vodili između Bizantskog Carstva na jednoj, te Normana i njihovih političkih entiteta/država u Italiji na drugoj strani. Do njih je došlo uslijed dramatičnog slabljenja bizantske države izazvane ekonomskom krizom i građanskim ratovima u sredini 11. vijeka, a što su Normani, doseljeni u Italiju kako bi se borili kao najamnici u Južnoj Italiji iskoristili kako bi stvorili feudalna lena, a od njih s vremenom i nezavisne države. Među njima je nauspješniji bio Robert Guiscard, koji je, oslanjajući se na političku podršku papa, vodio normansko osvajanje Južne Italije, odnosno pohod kojim je od oko 1050. do 1071. osvojen bizantski Katepanat Italija, odnosno nestao posljednji trag bizantske vlasti s druge strane Jadrana. Deset godina kasnije je Guiscard pokrenuo još jedan pohod, ovaj put s ciljem osvajanja samog Bizantskog Carstva. Iako su Bizantinci doživjeli težak poraz u bitci kod Drača 1081. godine, a Normani osvojili današnju Albaniju i velike dijelove Grčke, diplomatske aktivnosti cara Aleksija I Komnena te pobune u normanskoj Italiji su brzo anulirali ta dostignuća. Sukob je na duže vrijeme zaustavljen pokretanjem križarskih ratova u kojima su Normani bili nominalni bizantski saveznici, ali je 1104. ponovno izbio pobunom normanskih feudalaca u Kneževini Antiohiji, a 1147. je izbio rat između normanskog kralja Rogera II od Sicilije i bizantskog cara Manuela I Komnena; tokom njega su Normani bez uspjeha pokušali steći uporišta na Balkanu, a poslije njega je bez uspjeha završio i bizantski pokušaj povratka u Italiju. Posljednji veliki okršaj Normana i Bizanta se zbio 1185. kada je neuspjeh cara Andronika I da zaustavi i odbaci normansku invaziju (što će uspjeti njegovom nasljedniku Isaku II Angelu) doveo do propasti dinastije Komnena. Ti su sukobi dugoročno iscrpili obje strane; Bizant je doživio dramatično propadanje u 13. vijeku, dok su Normani istjerani sa Sicilije.
Uredba (EU)
Uredbe u pravu Europske unije imaju opću primjenu, u potpunosti su obvezujuće i izravno primjenjive u svim državama članicama Europske unije. Zajedno s direktivama, uredbe su najčešći i najbitniji tipovi akata kojima se usklađuju nacionalna prava država članica EU. Dok uredbe u potpunosti unificiraju pravo, tj. zamijenjuju do tada postojeće interne norme jednom, potpuno istovjetnom europskom normom, direktive ostavljaju prostora za donekle različita rješenja u različitim državama članicama.
An Najd al A‘lá, Taiz
An Najd al A‘lá je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 985 m.
Haywood City, Missouri
Hejvud Siti je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
NGC 2208
NGC 2208 je galaksija u zviježđu Kočijašu.
Barrio Juquilita (razvrstavanje)
Barrio Juquilita ima više značenja:
El Molino, Atoyac
El Molino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atoyac.
Bobâlna, Bobâlna
Bobâlna je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Bobâlna.
El Molino, Atoyac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1356 m.
Nacionalni spomenici u Srebreniku
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Srebrenik se nalaze sljedeći spomenici:
Bobâlna, Bobâlna
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 588 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Osma kordunaška divizija NOVJ
Osma kordunaška divizija NOVJ formirana je 22. novembra 1942. naredbom Vrhovnog komandanta NOV i POJ Josipa Broza Tita. Pri osnivanju u njen sastav su ušle Četvrta i Peta kordunaška brigada i Šesta primorsko-goranska brigada. Pošto je Šesta primorsko-goranska brigada bila udaljena, operisala je samostalno, tako da je umesto nje u sastav divizije 5. decembra 1942. ušla Petnaesta kordunaška brigada.
Borbeni put Osme divizije
Na početku operacije „Vajs I“ nekompletna divizija (Četvrta kordunaška brigada vodila je sa Trinaestom proleterskom brigadom operacije na Žumberku) bila je nastupanjem 7. SS divizije „Princ Eugen“ sa osnovice Karlovac-Petrinja prema Slunju i Velikoj Kladuši primorana na odbranu. Nemci su uspeli da manevrom prodru u bok i pozadinu položaja divizije, pa je ona bila prinuđena na izvlačenje prema Lici. Tokom zime i proleća Osma kordunaška divizija je u sadejstvu sa Šestom ličkom divizijom izvodila uspešna ofanzivna dejstva i učestvovala u napadu na Otočac aprila i napadu na Gospić maja 1943. godine.
Tokom 1943. godine divizija je bila angažovana u brojnim odbrambenim i napadnim dejstvime protiv nemačkih, italijanskih, ustaško-domobranskih i četničkih formacija u oblasti između Kupe i Une. U novembru 1943. učestvovala je u napadu na Glinu, a u decembru se našla pod udarom jedinica 15. i 69. nemačkog korpusa tokom Operacije „Panter“. U martu 1944. godine divizija je s velikim uspehom odbila osovinsku ofanzivu u Plašćanskoj dolini. Učestvovala je u napadu na Cazin aprila 1944. i manevarskim odbrambenim borbama tokom Operacije „Šah“ u maju.
Tokom juna i jula 1944. godine divizija je u sadejstvu s 34. hrvatskom divizijom i slovenačkim jedinicama dejstvovala je po osovinsko-kvislinškim garnizonima i komunikacijama u Pokuplju, Turopolju, Žumberku i Beloj Krajini u Sloveniji, a tokom avgusta i septembra vodila je borbe ponovo na teritoriji Korduna, Like i Banije.
Krajem oktobra 1944. divizija se prebacila u Cazinsku Krajinu gde je u novembru bila angažovana u intenzivnim borbenim dejstvima tokom napada na Cazin novembra 1944. godine. Zimu 1944/45. godine provela je u oštrim borbama sa jedinicama nemačkog 15. korpusa oko vitalnih komunikacija i odbrambenih tačaka u Lici i na Kordunu.
Nakom rasformiranja Unske operativne grupe u sastav divizije ušla je njena Muslimanska brigada i Krajiški partizanski odred.
Tokom završnih operacija za oslobođenje Jugoslavije, bila je potčinjena Četvrtoj armiji JA i pod njenom komandom je učestvovala u oslobađanju Bihaća, Ličko-primorskoj i Tršćanskoj operaciji.
Ukazom Vrhovnog štaba NOV i POJ 16. juna 1944. godine Osma kordunaška divizija proglašena je udarnom u znak priznanja za postignute uspehe. Na svom ratnom putu divizija je imala preko 2.800 poginulih, 4.567 ranjenih i 165 nestalih boraca
Salomone, Pesaro e Urbino
Salomone je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Bagolino, Brescia
Bagolino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 755 m.
El Laberinto, Tamazula de Gordiano
El Laberinto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
El Llano, Susupuato
El Llano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Susupuato.
El Laberinto, Tamazula de Gordiano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1856 m.
El Llano, Susupuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1995 m.
Barrio la Cruz (razvrstavanje)
Barrio la Cruz ima više značenja:
Yaoundé
Jaunde je i administrativni centar kamerunske Centralne provincije i Okruga Mfoundi.
Ime grada Jaunde je zapravo iskrivljeni izgovor imena Ongola kako lokalni stanovnici (Evondo) zovu grad.
Geografske karakteristike
Jaunde leži u unutrašnjosti Kameruna, na brdovitom, šumskom platou između rijeka Njong i Sanaga na jugu zemlje, udaljen 238 km od luke Douala.
Historija
Od 1940. do 1946. nije bio glavni grad, jer je administracija premještena u veći lučki grad Dualu, ali je administracija vraćena u grad 1946., nakon proglašenja nezavisnosti 1960. postao je sjedište vlade Kameruna, od 1961. savezne vlade, a od 1972., Ujedinjene Republike Kamerun.
Znamenitosti
Najveće atrakcije grada su Velika džamija, katolička katedrala Notre Dame des Victoires sjedište Arhidijecese Jaunde, Nacionalni muzej Kameruna (smješten u bivšoj presjedničkoj palači), Kamerunski muzej umjetnosti (smješten u bivšem benediktinskom samostan]]u i Palača sportova.
Prirodne atrakcije u blizini grada su Slavujevi slapovi i lanac spilja poznat kao Akok-Bekoe (Pigmejske spilje).
Pojam naše velike moći
Pojam naše velike moći je gnostički spis otkriven u 20. vijeku okviru knjižnice Nag Hamadi.
Yaoundé
Privreda i transport
Jaunde ima i nekoliko manjih industrijskih pogona; tvornica cigareta, pivovara, nekoliko pilana i štamparija, ali je prije svega trgovački centar regije koja ima najbolje poljoprivredne površine u zemlji i veliko šumsko bogatstvo.
Pojam naše velike moći
Spis je kršćansko gnostička povijest spasenja. Počevši s po­stankom, ona bilježi djelovanje Božje pravde i milosti u sukobu dobra i zla, i zavr­šava s konačnim blaženstvom. Traktat je "apokaliptičan", odnosno kulminira u dramatičnom opisu svršetka svijeta.
Yaoundé
Privreda i transport
Jaunde je i važni transportni centar zemlje, iz njega se račvaju sve važnije ceste za unutrašnjost zemlje, preko njega ide željeznička pruga iz Duale za Ngaoundéré.
Pojam naše velike moći
Budući da je naslov vjerojatno preuzet iz prvoga retka, može ga se shvatiti i kao "razumijevanje naše velike moći" ili "znanje o našoj velikoj moći".
Yaoundé
Privreda i transport
Pored grada, udaljen 22 km nalazi se međunarodni aerodrom Yaoundé Nsimalen.
Pojam naše velike moći
Nastanak
Sam jezik traktata, mješavina sahidičkog i subakmimičkog dijalekta koptskog, zahtijeva objašnjenje. Moguće je daje pisar koji je govorio sahidički jednostavno po­kušao prevesti subakmimički spis na svoj dijalekt. Neki, međutim, smatraju da je jezik traktata "proto-sahidički", starija varijanta koptskoga jezika od, primjeri­ce, sahidičkog Novog zavjeta.
Yaoundé
Obrazovanje
Univerzitet Jaunde osnovan je 1962, u gradu pored njega djeluje dosta srednjih i viših stručnih škola za, poljoprivredu, medicinu, tehniku, novinarstvo, upravu i međunarodne odnose. U gradu djeluje nekoliko naučnih instituta, od kojih je najznačajniji Kamerunski pasterov zavod koji provodi biomedicinska istraživanja i Nacionalna biblioteka i arhiv zemlje.
Klimatske karakteristike
Jaunde ima Tropsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime sa stalnim temperaturama tokom cijele godine. Ipak zbog nadmorske visine, u njemu nije tako vruće, kako bi se očekivalo ​​za grad smješten u blizini ekvatora. Sezona kiša je dugotrajna, i traje deset mjeseci od februara do novembra, ali nešto manje kiše pada između jula i augusta, tako da izgleda kao da ima dvije kišne sezone.
Pojam naše velike moći
Nastanak
Pitanja o datumu i mjestu nastanka traktata isprepliću se sa pitanjima o jeziku na kojem je sastavljen i njegovoj pozadini. Ako se ispostavi daje jezik proto-sahidički, tad je datum nastanka traktata vjerojatno raniji. U tekstu se, međutim, jas­no spominje anomejska hereza; te ako taj navod nije naknadno dodan, djelo će smjestiti u 4. sto­ljeće n. e.
NGC 2209
NGC 2209 je otvoreni skup u zviježđu Stolu.
Case Ceccato, Treviso
Case Ceccato je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Pojam naše velike moći
Sadržaj
Na način karakterističan za apokalipsu, traktat cijelu povijest dijeli u tri "eona".Prvi, "eon tjelesnosti" završava s potopom. U drugome, "psihičkom eonu" pojavljuje se objavitelj. Drugi eon završava ratom između zlih anđeoskih vladara - "arhonata" - pojavom lika antikrista, i nestankom svijeta u plamenu. Iako vatra proždire tvar, ona pročišća­va duše; zajedno sa "svecima", pročišćene duše žive zauvijek u "neuništivom eonu" velike moći.
Case Ceccato, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Argentina
thumb|right|250px|Salta Argentina, zvanično Argentinska Republika , država je u Južnoj Americi. Obuhvata najveći deo Južne kupe. Prema sjeveru se graniči sa Bolivijom i Paragvajem; prema sjeveroistoku sa Brazilom; prema istoku sa Urugvajem i prema zapadu sa Čileom. Na istoku izlazi na južni deo Atlantskog okeana.
Prostire se na površini od 2.780.400 km2, što je svrstava na osmo mesto u svijetu, drugo u Latinskoj Americi, i prvo među zemljama španskog govornog područja.
Argentina se smatra regionalnom silom i jednom od istaknutijih latinoameričkih zemalja. Članica je grupa G-15 i G-20 najvećih ekonomija. Osnivač je Ujedinjenih nacija, Svjetske banke, Svjetske trgovinske organizacije, Mercosura, Unasura, Zajednice latinoameričkih i karipskih država i Organizacije ibero-američkih država.
Zahvaljujući stabilnoj političkoj situaciji, veličini tržišta i rastu visokotehnološkog sektora, svrstava se u srednje razvijene zemlje sa veoma visokim indeksom ljudskog razvoja.
Ljudi su na području Argentine prisutni od paleolita. Španska kolonizacija je počela 1512. godine. Argentina je naslednica Vicekraljevstva Rio de la Plata, španske prekomorske kolonije osnovane 1776. godine. Nakon rata za nezavisnost (1810–1818) usledio je građanski rat koji je trajao do 1861. a okončan je novim ustrojstvom zemlje kao federacije provincija sa glavnim gradom Buenos Airesom. Nakon toga dolazi do velikog priliva useljenika i velikog privrednog razvoja: početkom 20. veka Argentina je bila sedma najbogatija država na svijetu.
Međutim, nakon 1930, pored toga što je do polovine 20. veka bila među petnaest najbogatijih država, došlo je do političke nestabilnosti i periodičnih ekonomskih kriza zahvaljujući kojima je postala nedovoljno razvijena zemlja.
Etimologija
Reč „Argentina“ potiče iz latinskog jezika, tačnije od latinske rječi argentum što znači srebro. Kada su prvi španski konkistadori otkrili reku La Plata, nazvali su rukavac na koji su naišli Slatko more (Mar Dulce). Nakon brodoloma španskih konkistadora, predvođenih Juanom Díaz de Solísom, domoroci su preživelima dali poklone napravljene od srebra. Legenda o Sierra del Plata, planini bogatoj srebrom, došla je do Španije oko 1524. godine. Ime Argentina je prvi put pomenuto na štampanoj mapi u Veneciji 1536. godine. Izvor srebra je lociran blizu današnjeg bolivijskog grada Potosi koji je osnovan 1546. Španska ekspedicija je pratila trag srebra u planini i niz tok rijeka Paraná i Pilcomayo. Ova ekspedicija je došla do oblasti koju su već zauzeli konkistadori i Lime, prestonice Perua.
Naziv Argentina je prvi put upotrebljen 1612. godine u knjizi „Istorija otkrića, naseljavanja i zauzimanja oblasti oko rijeke La Plata“ (Historia del descubrimiento, población, y conquista del Río de la Plata) autora Ruy Díaz de Guzmána, koji je nazvao teritoriju Argentine - Zemlja srebra (Tierra Argentina).
Geografija
Argentina je smeštena u južnom djelu Južne Amerike. Zauzima površinu od 2.784.000 km2. Graniči se sa Bolivijom i Paragvajem prema sjeveru, sa Brazilom prema sjeveroistoku, sa Urugvajem prema istoku gdje takođe izlazi na Atlantski okean, prema jugu i zapadu se graniči sa Čileom. Dužina kopnene granice je 9.376 km, dok je dužina obale 5.117 km.
Miguel de la Madrid (razvrstavanje)
Miguel de la Madrid ima više značenja:
Argentina
Geografija
Najsevernija tačka je ušće reka Río Grande de San Juan i Río Mojinete u provinciji Jujuy; najjužnija tačka je rt San Pío u provinciji Ognjena Zemlja; najistočnija tačka se nalazi sjeveroistočno od Bernardo de Yrigoyena u provinciji Misiones a najzapadnija u nacionalnom parku Los Glaciares u provinciji Santa Cruz.
Najveće rijeke u Argentini su Paraná, Urugvaj, Paragvaj, Salado, Río Negro, Santa Cruz, Pilcomayo, Bermejo i Colorado. Ove rijeke se odlivaju u Argentinsko more, plitku oblast Atlantskog okeana iznad Argentinskog šelfa, neuobičajeno široke kontinentalne platforme. Ovde se javljaju dve struje: topla brazilska i hladna falklandska struja.
Ičići
mini|349x349piksel|Ičići Ičići su malo turističko mjesto s oko 800 stanovnika, smješteno u sjeveroistčnoj Istri, na Kvarnerskom zaljevu. Mjesto je udaljeno 5 km od Opatije odnosno 15 km od Rijeke. Nalazi se u podnožju planine Učka koja je visoka 1401 m i čiji je okoliš zbog posebnosti i ljepote prirode proglašen parkom prirode. Stanovništvo se pretežito bavi turizmom i ugostiteljskim djelatnostima. Zbog svog povoljnog položaja Ičići su se godinama razvili u pravo turističko mjesto s mnogobrojnim ponudama, pa se tako osim bogate ugostiteljske ponude nudi mogućnost bavljenja različitim sportovima, izletima, noćnim izlascima.
Argentina
Reljef
Andi sa mnogobrojnim ograncima obuhvataju gotovo trećinu Argentine i spuštaju se u prostranu niziju Gran Chaca, Pampu i Patagonsku ploču. Ogranci Brazilskih planina zalaze u argentinsko međurečje između Paragvaja i Urugvaja. Stepu na podnožju Anda prekidaju usamljene planine, od kojih je najpoznatija Sierra de Córdoba. Na južnom delu Pampa leže niske planine Sierra del Tandil i Sierra de la Ventana. Istočni deo Ognjene zemlje, koji pripada Argentini, nalik je na Patagoniju.
Ičići
Iz Ičića se pruža prekrasan pogled na dva najveća jadranska otoka Krk i Cres koji se mogu posjetiti i brodom. Ovo mjesto je posebno poznato po izvranredno opremljenoj ACI Marini. Zahvaljujući raznovrstnom smještaju (hoteli, apartmani, autokamp) i sportsko rekreactivnim sadržaju (teniski tereni, sportovi na vodi, jedrenje ...) ovdje je mjesto za razvoj posebno našao nautički turizam. Na putu od Ičića do Učke naići ćete na mali srednjovjekovni grad Veprinac, koji posjeduje vlastiti zakon, a datira još iz 1500. godine. U blizini s nalazi autokamp Ičići koji se nalazi u blizini plaže nedaleko od teniskih terena.
Argentina
Geografske regije
Argentina je podeljena na sedam geografskih regija:
Mali Jadrč
Mali Jadrč (lokalno Mali Jedrč), naselje u Gorskomu kotaru, Primorsko-goranska županija.
Argentina
Klima
Argentina ima izuzetno raznovrsnu klimu, od tropske na sjeveru do subarktičke na krajnjem jugu kontinenta. Klimatske oblasti se uglavnom poklapaju sa regionalnom podelom zemlje:
Ičići
Glavna turistička atrakcija Ičića je svakako plaža. Nalazi se u samom središtu mjesta, a sastoji se od betonskog i pješčanog dijela. Svake se godine ulaže u uređenje plaže zbog čega plaža iz godine u godinu dobiva plavu zastavu. Ulaz je besplatan i dostupan svima.
Plaža je omeđena s jedne strane, s ACI Marinom, dok se s druge strane nalazi portić koji postoji od kada i mjesto Ičići i koji se razvijala usporedno s mjestom. Ta Lučica prihvaća manje barke i podsjeća da je Ičići primorsko mjesto.
Mali Jadrč
Smještaj
Mali Jadrč se nalazi u sjeveroistočnom djelu Gorskoga kotara na području grada Vrbovskog, 4.5 km južno od Severina na Kupi, na nadmorskoj visini od 310 m. Smješten je na lokalnoj prometnici, 4 km udaljen od stare Lujzijanske ceste.
Ičići
Posebno je za naglasiti da kroz Ičiće prolazi poznati Lungomare, obalno šetalište koje je izgrađen za vrijeme austrijskog cara Frane Josipa I. 1885. godine. To lijepo uređeno obalno šetalište dugačko je 12 km i proteže se od Voloskog do Lovrana, a Ičići su gotovo na pola puta. Noću je diskretno osvijetljeno pa su stvoreni uvjeti za romantične šetnje. Mjesto Ičići povezano je s ostalim mjestima međugradskim i gradskim autobusima.
Kosmos-2229
Kosmos-2229, poznat i pod imenima Bion-10 i Biokosmos-10, je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Ičići
U primorskim mjestima su posebno poznate takozvane "Ribarske fešte" koje se organiziraju u ljetnim mjesecima. Tako i Ičići ima svoje fešte za mještanie i turiste,
Kosmos-2229
Satelit je bio namijenjen za biološka istraživanja. Učestvovalo je 9 zemalja i ESA. Nošeno je više organizama: 2 majmuna, insekti, vodozemci, biljke i ćelije.
Ičići
Tradicionalni Liburnija film festival održava se preko 30 godina na jedinstvenoj pozornici uz more.
Kapela sv. Ivana od Boga je blagoslovljena 2003. u nekadašnjoj obiteljskoj kući Ive Robića i Marte.
Mali Jadrč
Zemljopis
Mali Jadrč je pokupsko naselje. Smješten je između dva brda, Velike Kapele (362 m) i Poljanka (419 m). U daljnoj okolini ističu se vrhovi, Veliki Gložac (699 m), Jelenčev vrh (514 m), Jelovac (554 m) i Lipov vrh (606 m).
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Malom Jadrču je živjelo 38 stanovnika.
U Malom je Jadrču kao i u cijeloj Gorskoj Hrvatskoj izražena depopulacija stanovništva.
Žejane
Žejane (istrorumunjski Jeiăn), selo u sjevernom dijelu Istre, u blizini Muna i podno Šije, u sastavu općine Matulji u Primorsko-goranskoj županiji Republike Hrvatske. Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, u selu živi 130 stanovnika.
Argentina
Klima
U najbitnije vazdušne struje spadaju Pampero vetrovi koji duvaju u nizijama Patagonije i Pampe, donoseći hladno vrijeme. Nasuprot njima, sa sjevera dolaze tople vazdušne struje zahvaljujući kojima se stvaraju povoljni vremenski uslovi. Sudestada uglavnom ublažava uticaj hladnog vremena ali donosi i veliku količinu padavina, nemirno more i plavljenje obala. Najčešće se javlja krajem jeseni i tokom zime duž središnjeg priobalja i u estuaru Río de la Plate. Topli i suvi vetar Zonda javlja se između juna i novembra, i duva u Cuyu i u središnjoj Pampi. Može neprekidno da duva četiri sata, i da dostigne brzinu od 120 km/h.
Istorija
Područje današnje Argentine bilo je rijetko naseljeno prije dolaska europskih kolonista. Indijanski narod Diaguita živio je na prostoru sjeverozapadne Argentine, uz rub Carstva Inka, a nešto istočnije narod Guaraní.
1082
Godina 1082. (MLXXXII) bila je redovna godina koja počinje u subotu po julijanskom kalendaru.
Argentina
Istorija
Prvi Evropljani pod vodstvom Ameriga Vespuccia dolaze 1502. Španci uspostavljaju stalnu koloniju na mjestu današnjeg Buenos Airesa 1580, kao dio Vicekraljevstva Peru. Nakon uspostavljanja Vicekraljevstva Río de la Plata 1776. koje je obuhvaćalo današnje države Argentinu, Paragvaj, Urugvaj i veći dio Bolivije, Buenos Aires postaje važna luka. Zbog proizvodnje privrednih dobara i iz političkih razloga postupno se razvija u jedan od najvažnijih trgovačkih centara u regiji.
Potkraljevstvo se nakon kratkog vremena raspalo zbog unutrašnjih neslaganja i manjka potpore iz Španjolske kada je Napoleon Bonaparte srušio Špansko kraljevstvo.
Neuspjeli britanski pokušaj invazije 1806.-1807. osnažio je samopouzdanje stanovništva. Buenos Aires 1810. formira vlastitu huntu i poziva ostale pokrajine da se pridruže. Različiti politički pogledi odugovlače formalnu objavu neovisnosti, a u međuvremenu Paragvaj proglašava vlastitu neovisnost. Konačno 9. srpnja 1816. Kongres proglašava neovisnost od Španske.
U drugoj polovici 19. stoljeća Argentina se razvija zahvaljujući modernijim poljoprivrednih tehnikama i izlasku na svjetsko tržište. U to vrijeme zajedno sa Brazilom i Urugvajom vodi rat protiv Paragvaja (1865 - 1870).
Većim dijelom kasnije povijesti izmjenjuju se vlasti i vojne diktature. Socijalne i političke prilike dovode do uspona Juana Peróna koji dolazi na vlast 1946 i provodi agresivnu politiku osnaživanja države. Veliku podršku dobiva od supruge Eve Perón, poznatije kao Evita Perón. Perónov drugi mandat prekida vojna grupa predvođena Eduardom Lonardijem 1955. i Perón odlazi u progonstvo no ostaje popularan u Argentini.
Tijekom 1960ih godina izmjenjuju se vojne i civilne vlasti, pokušavajući se nositi sa smanjenim ekonomskim rastom i socijalnim problemima. Cijelo desetljeće traju sukobi peronista i antiperonista. Uz potporu pristaša Perón se vraća iz progonstva i osvaja pobjedu na izborima 1973. Umire 1974. a vlast ubrzo preuzimaju militaristi. Država ostaje pod pritiskom ekonomskih problema i rastućeg terorizma.
Ponovo slijedi razdoblje diktature u kojem vojska provodi oštre mjere protiv svih koji joj se protive. Proces je poznat pod nazivom "prljavi rat" i odnosi velik broj života uz kršenje ljudskih prava. Konzervativnije liste navode između 10 000 i 30 000 "nestalih" osoba - uhićenih i potajno ubijenih bez suđenja u razdoblju 1976.-1983. Militaristički režim osim protivljenja stanovništva dolazi u krizu i zbog nerješavanja ekonomskih problema, korupcije, te poraza od Ujedinjenog Kraljevstva u ratu za Falklandske ostrve 1982. Pod pritiskom javnosti dozvoljava se osnivanje političkih stranaka, polako vraćaju političke slobode, te 1983. raspisuju demokratski izbori.
Prekolumbovska Argentina
mini|levo|[[Kueva de las Manos, je stara preko 10.000 godina, i predstavlja jedno od najstarijih dokaza o urođeničkim kulturama u Americi.]] Najraniji dokazi o ljudskom prisustvu u Argentini su pronađeni u Patagoniji i smatra se da su nastali jedanaest hiljada godina pre nove ere. Ovi dokazi pripadaju domorodačkim plemenima Diaguita, Huarpe i Sanavirone. Carstvo Inka, pod vođstvom Pačakuteka, je 1480. porazilo plemena Omaguaca, Atacama, Huarpe i Diaguita i osvojilo današnje delove severozapadne Argentine. Osvojene oblasti su pripojene provinciji Collasuyo.
Kolonijalno doba
Prvi evropski istraživači su stigli 1516. Španija je osnovala Vicekraljevstvo Peru 1542. koje je obuhvatalo skoro sve teritorije pod španskom vlašću u Južnoj Americi. Prva španska naseobina na tlu današnje Argentine bilo je utvrđenje Sankti Spiritu osnovano 1527. pored reke Parane. Buenos Aires, kao stalna naseobina, osnovan je 1536, međutim uništili su ga urođenici. Ponovo je izgrađen 1580. kao deo gubernije Rio de la Plata.
Oblast koja je obuhvatala veći deo današnje Argentine je u tome vreme bio nastanjen španskim imigrantima i njihovim potomcima kreolima, mesticima, domorodcima i potomcima afričkih robova. Tokom kolonijalnog razdoblja jedna trećina naseljenika je živjela u Buenos Airesu i drugim gradovima, dok su ostali živeli u pampasima, kao gauchosi. Domorodci su živjeli u drugim delovima zemlje uglavnom u Patagoniji i Gran Chacu.
Buenos Aires je 1776. postao glavni grad Vicekraljevstva Río de la Plata, koje je nastalo na nekim od bivših teritorija Vicekraljevstva Peru. Nakon dobijanja statusa glavnog grada Buenos Aires postaje bitan trgovački centar. Tokom 1806. i 1807. Britanci su dva puta pokušali da izvrše invaziju na oblast oko reke La Plate. Otpor je pružen pod vođstvom Francuza Santiaga de Liniers-a, što mu je kasnije omogućilo da dobije titulu vicekralja.
Vest o svrgavanju španskog kralja Fernanda VII tokom Španskog rata za nezavisnost izazvala je veliku zabrinutost u Vicekraljevstvu. Nakon Majske revolucije 1810. u Buenos Airesu, sa vlasti je zbačen vicekralj Baltasar Hidalgo de Cisneros a vlast je preuzela prva nezavisna vlada Argentine tzv. Primera junta.
Stvaranje nacije
mini|170px|[[José de San Martín, Oslobodilac Argentine, Čilea i Perua]]
Tokom naredne decenije rat za nezavisnost se razbuktao u bivšem vicekraljevstvu, njegovi delovi su se podelili između patriota i rojalista. Gradovi današnje Argentine su podržali otcepljenje posle 1811. Paragvaj se otcepio od Španije 1811. a od Argentine 1842. Gornji Peru je imao nedefinisan status zbog rojalista iz Vicekraljevstva Peru sve dok nije proglasio nezavisnost kao Bolivija 1824. Na istočnu obalu reke Urugvaj je izvršena invazija od strane Brazilsko-portugalskog carstva 1817. da bi nakon Argentinsko-brazilskog rata, sporazumom u Montevideu 1828. bila proglašena nezavisna država Urugvaj.
Međusobni sukobi su doveli do političke nestabilnosti među patriotama. Tokom samo četiri godine Primera juntu je zamenila Junta grande, zatim Prvi Trijumvirat, pa Drugi Trijumvirat i prvi Vrhovni upravnik. Godine 1813. sazvana je Skupština radi proglašenja nezavisnosti ali to nije učinjeno zbog političkih nesuglasica. Nakon toga izbio je građanski rat u Argentini između provincija okupljenih u Federalnu Ligu i Vrhovnog Upraviteljstva. Do 1816. Ujedinjene provincije Južne Amerike su bile izložene velikim unutrašnjim i spoljašnjim pretnjama. U julu 1816. Kongres je proglasio nezavisnost i imenovao Juana Martína de Pueyrredóna za Vrhovnog upravnika. Za vojne pohode bio je zadužen José de San Martin, koji je predvodio vojsku preko Anda i 1817. porazio rojaliste u Čileu. Nakon te pobede preuzeo je kontrolu nad čileanskom mornaricom i pomoću nje porazio je rojaliste u Limi. Vojni pohodi San Martína su se nadovezali na one koje je preduzeo Simón Bolívar u Velikoj Kolumbiji, i doveli su do pobede suverenista u Borbi za nezavisnost Latinske Amerike.
Bitka za Cepedu iz 1820, koja je vođena između centralista i federalista označila je kraj centralne vlasti. Novi ustav je stupio na snagu 1826. tokom Rata sa Brazilom, kada je Bernardo Rivadavia izabran za prvog Predsednika Argentine. Uskoro su ovaj ustav odbacile provincijske vlasti jer je bio centralistički, a Rivadavia je ubrzo nakon toga podneo ostavku. Nakon toga provincije su se okupile u Argentinsku Konfederaciju. Ova konfederacija provincija je bila veoma labava i nije imala zajedničkog šefa države. Umesto toga neka važna ovlašćenja je dobijao guverner provincije Buenos Aires, kao što je otplata duga i spoljni poslovi. Guverner Juan Manuel de Rosas je vladao od 1829. do 1832, i od 1835. do 1852. Tokom svog prvog mandata sklopio je tzv. federalni pakt i zahvaljujući kom je porazio Unitarističku ligu. Nakon 1835. doneo je. Suočio se sa Argentinskim građanskim ratom i konstantnom ratnom opasnošću koja se ogledala u blokadi Río de la Plate od strane Francuske od 1838. do 1840, Ratu Konfederacija, englesko – francuskoj blokadi Río de la Plate od 1845. do 1850, i ustanku u provinciju Corrientes. Tokom svih ovih sukoba Rosas nije pretrpeo ni jedan poraz i uspeo je da spreči gubljenje državne teritorije. Međutim zbog odbijanja da donese ustav koji će zameniti Federalni pakt, guverner provincije Entre Ríos Justo José de Urquiza je zatražio samostalnost ove teritorije. U bici kod Caserosa, de Urquiza je porazio Rosasa, i prisilio ga da ode u egzil. Nakon toga sklopljen je Sporazum u San Nicolásu 1853. na osnovu kog je donet argentinski ustav. Nakon otcepljenja Države Buenos Aires od Konfederacije, i njenog kasnijeg priključenja, Bartolomé Mitre je 1862. izabran za predsednika Argentine. Nacionalno jedinstvo je još više ojačalo tokom Paragvajskog rata, tokom kog je poginulo vie od 300.000 ljudi, dok je Paragvaj razrušen. Nakon 1875. usledio je talas stranih investicija i velika imigracija iz Evrope. Ovi događaji su doprineli razvoju privrede, prvenstveno poljoprivrede, i osnaživanju argentinskog društva. General Julio Argentino Roca je tokom 1870-ih u vojnim pohodima uspostavio vlast Argentine nad južnim Pampasom i Patagonijom, potčinivši preostalo urođeničko stanovništvo. Ropstvo je ukinuto 1840. godine, u trenutku kad je u državi preostalo tek oko 300 crnih robova.
Moderna istorija
mini|170px|[[Huan Domingo Peron|Juan Perón sa suprugom, Evom.]]
U razdoblju između 1880. i 1929. broj stanovnika Argentine se povećao petostruko, dok je društveni proizvod uvećan za 1.500 procenata. Rast broja stanovnika je ostvaren najviše zahvaljujući velikoj imigraciji, dok je ekonomski rast bio podstaknut britanskim i francuskim investicijama, i izvozom poljoprivrednih proizvoda. Zahvaljujući ovim rezultatima Argentina se svrstala među deset najjačih svetskih privreda. Konzervativna elita je dominirala političkom scenom Argentine sve do 1912. kada je predsednik Roque Sáenz Peña doneo tzv. Sáenz Peñin zakon po kom je uvedeno pravo glasa za sve muškarce, kao i tajno glasanje. Ovo je omogućilo centristima okupljenim oko Radikalne građanske unije da pobede na prvim slobodnim izborima 1916. godine. Predsednik Hipólito Yrigoyen je uveo društvene i privredne reforme i proširio vidove pomoći porodičnim gazdinstvima i malim privrednicima. Zbačen je sa vlasti pučem iz 1930, kada na upravljanje Argentinom ponovo preuzimaju konzervativci. Nove vlasti su potpisale trgovinski Sporazum Roca – Runciman sa Britanskom imperijom. Argentina je tokom Prvog svjetskog rata i većeg dela Drugog svjetskog rata bila neutralna, što joj je omogućilo da snabdeva Saveznike hranom. General Juan Perón je 1946. izabran za predsednika, čime je stvoren populistički pokret poznat kao peronizam. Njegova supruga Eva je bila omiljena u narodu i imala je glavnu političku ulogu sve do svoje smrti 1952. Svoj uticaj u društvu je ostvarivala pomoću Fondacije Eva Perón i Ženske peronističke partije, ona je uticala i na sticanje prava glasa za žene, što je ostvareno 1947. godine.
Tokom Perónove vladavine došlo je do znatnog porasta plata i uslova života, podsticano je delovanje sindikata, strateške privredne grane su nacionalizovane, razvijana je industrija kojom bi bili zamenjeni uvozni proizvodi a razvoj poljoprivrede je postao prioritet. Međutim, u istom periodu došlo je do porasta inflacije, koja je 1951. dostigla 50 procenata, dok je peso izgubio 70 % svoje vrednosti od 1948. do 1950. Spoljna politika je postala više izolacionistička jer je došlo do zaoštravanja odnosa sa SAD, pojačana je cenzura i represija a veliki broj opozicionara je zatvoren i mučen.
Razvijajući kult ličnosti Perón je smenio brojne uticajne i sposobne savetnike da bi se okružio poslušnicima. Smenjen je pučem 1955. u tzv. Slobodarskoj revoluciji. Nakon toga otišao je u egzil u Španiju. levo|mini|170px|Arturo Frondizi (desno) i njegov glavni ekonomski svetnik, Rogelio Frigerio.
Vlast je preuzela vojnu hunta pod imenom Nacionalni reorganizacioni proces. Ona je pojačala borbu protiv ekstremnih levičara kao što je Narodna revolucionarna armija i Montonerosa  koji su od 1970. vršili ubistva i otmice.
Vlast
Argentina je federalna republika sa predstavničkom demokratijom. Vlast je definisana Ustavom Argentine, najvišim pravnim aktom u državi. Sjedište vlade je u Buenos Airesu. Pravo glasa je tajno i obavezno za sve državljane Argentine.
Vlast na nivou države podeljena je na zakonodavnu, izvršnu i sudsku.
Al Muḩayjir, Taiz
Al Muḩayjir je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Argentina
Provincije
Argentina je federacija koju čine dvadeset tri provincije i jedan autonomni grad, Buenos Aires. Provincije su podeljene na departmane i opštine, osim provincije Buenos Aires koja je podeljena na partida. Grad Buenos Aires je podeljen na barije i komune.
Al Muḩayjir, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 659 m.
Argentina
Provincije
Argentinske provincije formirale su se tokom Rata za nezavisnost kada su ih lokalna veća tzv. kabildi većih gradova proglasili teritorijalnim jedinicama. Prvobitno je bilo trinaest provincija da bi se 1834. Jujuy odvojio od Salte. Buenos Aires je 1861. prihvatio ustav iz 1853, i 1880. postao je federalna teritorija.
Zakonom iz 1862. nacionalnim teritorijama označene su one oblasti koje su pod federalnom vlašću ali izvan granica provincija. Tako su 1884. od njih nastali guvernorati Misiones, Formosa, Chaco, Pampa, Neuquén, Río Negro, Chubut, Santa Cruz, i Ognjena Zemlja.
Sporazumom o graničnom sporu sa Čileom 1900. stvorena je Nacionalna teritorija Anda ; koja je 1943. podeljena između provincija Jujuy, Salta i Catamarca. Pampa i Chaco su postali provincije 1951, Misiones 1953, a Formosa, Neuquén, Rio Negro, Chubut, i Santa Cruz 1955. godine. Poslednja nacionalna teritorija, Ognjena Zemlja, postala je provincija Ognjena Zemlja, Antarktik i ostrva u južnom Atlantiku 1990. godine.