cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fakultet dramskih umetnosti Univerziteta umetnosti u Beogradu
Danas se na Fakultetu dramskih umetnosti studenti obučavaju na devet smerova: gluma, pozorišna i radio režija, dramaturgija, menadžment kulturnih delatnosti – pozorišna i radio produkcija, filmska i televizijska režija, filmska i televizijska produkcija, kamera, filmska i televizijska montaža, i snimanje i dizajn zvuka. Fakultet dramskih umetnosti organizuje i master akademske studije, ali i doktorske studije, kroz nekolicinu studijskih programa - kako iz užih umetničkih, tako i iz pripadajućih naučnih i teorijskih oblasti.
Wuzong
Wuzong (武宗) je hramsko ime nekoliko kineskih careva. Može se odnositi na:
San Miguel de Waldo, Bustamante
San Miguel de Waldo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Bustamante.
Kosmos-807
Kosmos-807 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-807 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 12. marta 1976. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Teriflunomid
Teriflunomid (prethodno A77 1726) je aktivni metabolit leflunomida. Kao leflunomid, on se koristi za reumatoidni artritis. Teriflunomid se ispituje u Fazi III kliničkih ispitivanja TEMSO kao medikacija za multiplu sklerozu (MS). Studija se očekuje da traje do Oktobra 2010.
Mehanizam akcije
Teriflunomid je imunomodulatorni lek koji inhibira pirimidin de novo sintezu putem blokiranja enzima dihidroorotat dehidrogenaze. Nije poznato da li to objašnjava njegov efekat na MS ozlede.
Teriflunomid inhibira brzu deobu ćelija, uključujući aktivirane T ćelije, za koje se misli da rukovode procesom MS bolesti. Teriflunomid maže umanjiti rizik od infekcija u poređenju sa hemoterapijskim lekovima, zato što su njegovi efekti ograničeni na imunski sistem.
Ustanovljeno je da teriflunomid blokira transkripcioni faktor NF-κB. On isto tako inhibira tirozin kinaza enzime, ali samo u visokim dozama koje nisu u kliničkoj upotrebi.
Aktivacija leflunomida u teriflunomid
200px→200px↔200px
Struktura koja je rezultat otvaranja prstena se može prelaziti između E i Z enolne forme (i korespondirajućeg keto-amida), od kojih je Z enol stabilniji, i zato je to predominantna forma.
Trnovi (Cetingrad)
Trnovi je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Cetingrad, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 13 stanovnika te 8 obiteljskih kućanstava.
Return to Tomorrow
Return to Tomorrow je epizoda američke science fiction TV-serije Zvjezdane staze premijerno prikazana 9. februara 1968. godine. Radnja prikazuje kako posada USS Entreprise sreće tri bestjelesna vanzemaljca koji od njih traže da im posude tijela kako bi mogli proizvesti androide.
U Return to Tomorrow u ulozi dr. Ann Mulhall gostuje glumica Diana Muldaur, kojoj je to prva od nekoliko uloga u franšizi Star Trek, i koja će kasnije postati poznata po ulozi dr. Katherine Pulaski u TV-seriji Star Trek: The Next Generation.
Osman Muftić
Osman Muftić (Sarajevo, 8. ožujka 1934. – Zagreb, 27. srpnja 2010.), bio je hrvatski inženjer strojarstva, prvi ministar znanosti Republike Hrvatske, diplomat, hrvatski pjesnik i slikar.
Životopis
Osman Muftić rodio se je u Sarajevu 1934. godine. U Zagrebu je diplomirao (1959.) i doktorirao (1972.) na Strojarsko-brodograđevnom fakultetu. Radio je u projektnom birou Instalacije u Zagrebu. Od 1963. godine do mirovine predavao je na Strojarsko-brodograđevnom fakultetu te bio gostujući profesor na fakultetima u Zagrebu i sveučilištima u Garyounisu i Teheranu. Bavio se mehanikom, biomehanikom i ergonomijom. Na FSB osnovao je i vodio Katedru za biomehaniku i ergonomiju. Suosnivač Laboratorija za dinamiku strojeva i mehanizama. Surađivao sa zagrebačkim Medicinskim fakultetom i to je početak suradnje FSB i Medicinskog fakulteta. Smatra ga se ocem hrvatske biomehanike. Muftić je istraživao dinamike sustava, posebno u robotici, biomehanici i ergonomiji putem analize gibanja robota ili ljudi. Zahvaljujući ovoj suradnji, rezultat je razvojem hrvatske biomehanike u ortopediji, anatomiji, fiziologiji i ergonomiji.
Grandview, Iowa
Grandvju je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 556 stanovnika.
Osman Muftić
Životopis
Dekan Grafičkog fakulteta u Zagrebu od 1982. do 1984. godine i dekan Fakulteta strojarstva i brodogradnje u Zagrebu 1990. godine. Ministar znanosti, tehnologije i informatike u prvoj Vladi RH od 30. svibnja do 24. kolovoza 1990. godine. U drugoj Vladi obnašao je istu dužnost te u trećoj Vladi RH do 31. srpnja 1991. godine. Prvi hrvatski veleposlanik u Iranu. Dužnost obnašao od 1993. do 1996. godine. Prevodio je perzijsku književnost na hrvatski jezik. Bavio se slikarstvom. Slike je izložio na dvjema samostalnim izložbama.
Grandview, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 556 stanovnika, što je 44 (7,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Găvănești, Săgeata
Găvănești je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Săgeata.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
El Sacrificio, Ixtlahuacán de los Membrillos
El Sacrificio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Dixon, Illinois
Dixon je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 15.733 stanovnika.
Piedra Luna, San Miguel Peras
Piedra Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Peras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2577 m.
Vallalta sul Tartaro, Rovigo
Vallalta sul Tartaro je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Ustav Francuske (1852)
Ustav Francuske iz 1852. godine bio je po redu jedanaesti pisani ustav u Francuskoj, donesen 14. siječnja 1852. godine od strane tadašnjeg (još uvijek) predsjednika Louisa-Napoléona Bonapartea, koji si je temeljem puča osigurao gotovo diktatorske ovlasti. Ustav je bio posljedica namještenog referenduma na kojemu je Bonaparte dobio ovlasti da svojevoljno mijenja ustav i zadrži enormne ovlasti. Mijenjan je samo jednom, 25. prosinca 1852. godine, te je u konačnici postao osnova za formiranje Drugog Carstva.
Ustav iz 1852. bio je znatno restriktivniji od svog prethodnika te je Bonaparteu dao gotovo apsolutističke ovlasti. Bonaparteova vlast bila je temeljena na cezarističkoj vladavini njegova strica Napoleona I, a dotadašnja podjela vlasti pretvorila se u koegzistenciju osobne vladavine Princa-Predsjednika i oslabljenog parlamenta. S druge strane, političke i građanske slobode nisu dirane, a ustav je direktno referirao na Revoluciju 1789. godine i Prvo Carstvo, što su sve bile tehnike kojima si je Bonaparte postepeno gradio put prema apsolutnoj vladavini u obliku Drugog Carstva.
Kosmos-808
Kosmos-808 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-808 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 16. marta 1976. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 3000 kilograma. Kosmos-808 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Iranski nuklearni program
Gotovo odmah po potpisivanju tog ugovora Iran je postao izložen propagandnim napadima kroz veliku većinu zapadnih medija pošto navodno želi razviti nuklearno oružje. Za razliku od Američke i Izraelske vlade koje su najupornije s tim medijskim napadima njihove obavještajne agencije i vojska se slaže da Iran nema niti ne razvija atomsku bombu. Bez obzira na analize CIA-e i Mossad-a još iz 2006. godine koje se ponavljaju 2007 i 2012 da Iran ne razvija nuklearno oružje on je izložen propagandnom ratu i ekonomskim sankcijama zbog njegovog navodnog razvijanja. Strah povodom daljnjeg razvoja situacije po pitanju Iranskog nuklearnog programa to jest mogućnošću Izraelsko-Američkog napada na Izrael će rezultirati na proljeće 2012 javnom pobunom Mossad-a i vrha Izraelske vojske koji izlaze u javnost s jasnom porukom da Iran ne razvija nuklearnog oružje i osudom vlastite vlade koja vođena mesijanskim zanosom vodi državu u katastrofalni rat.
Uvod
Iranski nuklearni program započet je još u 1950-ima uz blagoslov i tehničku pomoć zapadnih demokratija kako bi se razvila nuklearna tehnologija. Nakon Islamske revolucije 1979. program je zaustavljen pošto po ajatolahu Homeiniu on predstavlja vražju tehnologiju, ali je ponovno počeo s radom u devedesetim godinama dvadesetog veka nakon Homeinijeve smrti iako je Zapadna Nemačke već 1984. proglasila da će Iran imati atomsku bombu 1991. godine. Prema razmišljanju Benjamina Netanyahu šefa Izraelske opozicije iz 1992 godine i potom Shimona Pereza ministra vanjskih poslova iz iste godine, a potom i vlade koja ima nuklearno oružje iz 1996. godine Iran će imati nuklearno oružje 1999. godine, a potom je datum pomaknut na 2000. godinu. Iako se to nije dogodilo početkom 21 veka pre svega SAD, a potom i zapadna Evropa će počet neprekidno, propagandno ponavljat Izraelsku tezu o Irankom nuklearnom oružju u neposrednoj budućnosti dok s druge strane Iranska vlada tvrdi da je cilj njenog nuklearnog programa postavljanje nuklearnih generatora koji trebali proizvoditi 6.000 MW električne struje do 2010 što bi pomoglo ekonomiji te države. Do 2007., otvorena su nuklearna postrojenja u ovim gradovima: Anarak, Arak, Ardakan, Bonab, Bushehr, Chalus, Darkovin, Isfahan, Karaj, Lashkar Abad, Lavizan, Natanz, Parchin, Saghad, Yazd te nuklearni centar za istraživanje u glavnom gradu Teheranu.
Iran je također još 1970. potpisao sporazum o neširenju nuklearnog oružja. Od 1992., Međunarodna agencija za atomsku energiju (IAEA) dobila je dopuštenje da provjerava postrojenja te države. Ipak, neki su skeptični zbog tvrdnje da koristi nuklearni program za opskrbu energijom pošto je četvrta najbogatija država naftom i plinom.
Kontroverzne izjave Ahmadinežada
Iranski predsjednik Mahmud Ahmadinežad pokrenuo je zabrinutost zapadne evrope i SADa svojim oštrim stavovima o državi Izrael koja posjeduje vlastito nuklearno oružje. Krajem 2005. zapadni mediji su objavili kako je Ahmedinedžad izjavio da je „''Holokaust Židova u 2. svjetskom ratu samo mit“ te da bi „Židovima trebalo dati državu u Europi, SAD-u, Kanadi ili Aljasci“, a još je ranije u listopadu objavljena je njegova izjava kako bi „Izrael trebalo izbrisati sa karte Svijeta''“, što je izazvalo osude i kritike diljem svijeta, od SAD-a do EU-a. Bijela kuća je potom izrazila zabrinutost oko toga želi li Iran nabaviti nuklearno oružje zbog takvih radikalnih stavova i upotrijebiti ga protiv Izraela. Ipak, Iran je kasnije izjavio da je govor Ahmedinedžada krivo preveden, naime da je izjavio da će „cionistički režim nestati s vremenom“, a ne sama država Izrael.
UN-ovo vijeće sigurnosti, sa svih 15 država članica, je 28. listopada 2005. izdalo izjavu kojom osuđuje takve stavove: „Vijeće sigurnosti osuđuje primjedbe o Izraelu izjavljene od gospodina Mahmuda Ahmadinežada, predsjednika Islamske republike Irana“.
Uz to Iran je još 27.7. 2004. otvorio pečate agencije IAEA na centrifuge uranija, te obnovio povećanje centrifuga kod Natanza, što je izazvalo osude diljem zapadnog svijeta, a uz pomoć satelitskih snimaka otkriveni su i tajni pogoni za nuklearnu energiju koji nisu prijavljeni agenciji IAEA.
Rok Iranu i reakcije na nuklearni program
11. travnja 2006. Iranski predsjednik Ahmadinežad je izjavio da je njegova zemlja „uspješno obogatila uranij“ i da se „Iran pridružio grupi zemalja sa nuklearnom tehnologijom“. Uranij je obogaćen na 3.5 % i mogao se iskoristiti za nuklearni reaktor, dok bi za nuklearnu bombu trebalo obogaćenje od 90 %.
5. lipnja 2006. 6 država članica Vijeća sigurnosti UN-a, Rusija, Kina, SAD, Francuska, Velika Britanija i Njemačka, su ponudili Iranu niz prijedloga za pomoč u energiji u zamjenu za prestanak obogaćivanja Urana koje je samo po sebi u skladu sa svetskim sporazumima o nuklearnoj energiji. 31. srpnja Iran je dobio rok od UN-a zaustaviti svoj program do 31. kolovoza 2006. U protivnom će snositi „diplomatske i ekonomske sankcije“. Kina i Rusija dugo su se protivile oštrijem djelovanju protiv Irana, ali su na kraju ipak prihvatili rezoluciju.
SAD i Izrael se od početka najviše protive nuklearnom programu tako da je 14.11. 2006. Benjamin Netanyahu, vođa izraelske stranke Likud, upozorio na opasnost od nuklearne bombe u rukama Irana koji planira novi Holokaust: „''Godina je 1938. a Iran je Njemačka“ i „Iran je u utrci za nabavaljanje atomskih bombi. Moramo ga zaustaviti''“. Sunday Times je 2007. čak objavio članak u kojem piše da Izrael planira bombardirati Iranska nuklearna postrojenja, slično kao što je to napravio sa Operacijom Opera u Iraku.
Ahmadinežad je pak uzvratio da je Iran žrtva nuklearnog 'ugnjetavanja': „''Iranski je narod budan i branit će sva svoja prava do kraja. Veliki iranski narod odupire se ugnjetačima i neće se povući ni za dlaku''“. Sam iranski nuklearni program čak i u slučaju da su američke i zapadnoevropske kritike istinite da Iran pokušava izgraditi nuklearnu bombu uživaju podršku većine stanovnika bliskog istoka, a u Egiptu čak 80 % stanovnika "navija" za gradnju iranske nuklearne bombe, dok s druge strane CIA i Pentagon priznaju da su opći iranski vojni troškovi su minimalni,a vojna strategija je opća defanzivna s ciljem usporavanja napredovanja invazione vojske.
Samu srž ovog američkog i zapadnoevropskog straha da Iran pokušava izgraditi nuklearnog oružje je najbolje logički prikazao izraelski vojni stručnjak Martin van Creveld čija knjiga o strategiji je obavezno vojno štivo u West Pointu koji je izjavio: ''Svijet je bio svjedok Američke invazije Iraka za koju nije postojao nikakav stvaran razlog. U slučaju da Iranci ne pokušavaju izgraditi nuklearnu bombu oni bi bili ludi pogotovo kada se nalaze pod stalnom pretnjom invazije protivne povelji Ujedinjenih Naroda''
Prvi krug sankcija Iranu
Iako su se Rusija i Kina dugo protivile, na kraju su ipak postigle dogovor sa SAD-om oko novije verzije rezolucije koja bi trebala kazniti Iran. Rezolucija 1737UN-ovog vijeća sigurnosti je jednoglasno prihvaćena 23. prosinca 2006. pod sponzorstvom Francuske, Njemačke i Velike Britanije. U toj rezoluciji nametnute su ograničene sankcije Iranu zbog toga što nije zaustavio nuklearni program nakon rezolucije 1696. Tom rezolucijom zabranjena je dostava nuklearne tehnologije i materijala Iranu te je zamrznula imovinu pojedinaca i poduzeća koja su povezana sa nuklearnim programom. Sankcije će se skinuti kada Iran zaustavi „sumnjive aktivnosti“ na zadovoljstvo agencije IAEA.
Iran je osudio rezoluciju i kritizirao Vijeće Sigurnosti. Muhamed Ali Hoseini, predstavnik Irana, je izjavio da rezolucija „ne može utjecati ili ograničiti iranske mirne nuklearne aktivnosti, ali će diskreditirati odluke vijeća sigurnosti, čija se moć gubi“. Zbog toga što je rezolucija pod člankom 41 od 7. poglavlja zakona UN-a, ona se ne može izvršiti kroz vojnu intervenciju. SAD je zaprijetio Iranu i daljnim sankcijama ako ne zaustavi svoj program.
Drugi krug sankcija Iranu
thumb|thumb|270px|[[Protuzračna obrana štiti nuklearni kompleks u Natanzu]] SAD se nakon prve rezolucije dogovorio sa stalnim članicama oko sinopsisa za novu rezoluciju. 24. ožujka 2007. Vijeće Sigurnosti UN-a jednoglasno je izglasalo nove sankcije protiv Irana, ponovno zbog nepoštivanja prethodnog zahtjeva za prekid obogaćivanja uranija. Rezolucijom 1747 uvodi se zabrana izvoza oružja iz Irana i zamrzava imovina 28 osoba i organizacija povezanih s iranskim nuklearnim i raketnim programom. Članice UN-a pozivaju se da ne izvoze oružje u Iran i ne daju toj zemlji financijsku pomoč i zajmove. Vojna intervencija je opet isključena.
Iranski ministar vanjskih poslova Manoučehr Motaki odbacio je rezoluciju 1747 te je iskoristio svoje pravo glasa u Vijeću: „Ovo je četvrti put u godinu dana da na temelju neopravdane odluke koju su pripremili neki stalni članovi, Vijeće Sigurnosti donosi nezakonitu, neutemeljenu i nepotrebnu odluku protiv mirnodopskog nuklearnog programa Islamske Republike Irana koji nije nikakva prijetnja za međunarodnu sigurnost“.
Američke unilateralne sankcije Iranu 2007.
left|thumb|thumb|250px|Vanjski ministri SAD-a, Britanije, Francuske, Rusije i Kine u [[Berlinu razgovaraju o Iranskom nuklearnom programu u ožujku 2006.]] 26. listopada 2007. Sjedinjene Države uvele su nove sankcije protiv Irana, koji su optužile da „podupire teroriste u Afganistanu, Iraku i na Bliskom istoku, izvozi balističke projektile i pokušava napraviti nuklearnu bombu“. Riječ je o najoštrijim američkim sankcijama protiv Teherana od 1979. godine, a usmjerene su protiv 22 agencije iranske vlade, više od 20 banaka te više pojedinaca. Glavna su meta sankcija Iranska revolucionarna garda te tvrtke u njezinu vlasništvu, uključujući tvornice automobila, građevinske tvrtke, novine i naftna polja.
Iranska vlada oštro je prosvjedovala te je ubrzo uzvratila da je „neprijateljska politika SAD-a protiv iranskog naroda i legalnih organizacija u suprotnosti s međunarodnim pravom“.
Te sankcije su uvedene i ostale na snazi bez obzira na izvještaj američke obavještajne službe od 4.12. 2007. koji tvrdi da je Iran zaustavio program razvoja nuklearnog oružja, što je opovrgnulo tvrdnje američke vlade. U izvještaju također stoji da je Iran obogaćivao Uran i da bi ipak mogao razviti nuklearno oružje do 2015.
Američka državna tajnica Condoleezza Rice se osvrnula na izvješće američke obavještajne službe i poručila da bi bilo pogrešno olabaviti pritisak na Iran: „''Usprkos najnovijim podacima, bila bi velika greška olabaviti diplomatski pritisak na Iran. I dalje smatram Iran opasnom silom u međunarodnoj politici. Čini se da ovog trena nemaju aktivan program naoružavanja, i to je uistinu dobra vijest, ali mislim da ćemo učiniti veliku pogrešku ako smanjimo pritisak''“.
Iranski predsjednik Mahmud Ahmadinežad je izjavio da izvješće američke obavještajne službe koje opovrgava tvrdnju Bushove administracije da Iran nastoji doći u posjed nuklearnog oružja predstavlja pobjedu Teherana: „Ovo izvješće predstavlja pobjedu iranskog naroda u sporu s međunarodnim silama oko nuklearnog pitanja“.
Direktor Međunarodne agencije za atomsku energiju Mohamed El-Baradei izjavio je da Američko izvješće u kojem stoji da je Iran obustavio razvoj nuklearnog oružja 2003. dalo Teheranu otvorene mogućnosti da razriješi krizu s međunarodnom zajednicom predvođenom SAD-om: „Iran sada ima otvorene mogućnosti jer ga se u izvješću, tvrdnjom da ne razvija atomsko oružje barem nekoliko posljednjih godina, na neki način amnestira“. Dodao je da je izvješće u skladu s procjenom IAEA, zbog čega je s olakšanjem odahnuo.
Treći krug sankcija Iranu
3. ožujka 2008. Vijeće sigurnosti uvelo je treći krug sankcija Iranu: 14 od 15 članica glasovalo je za rezoluciju, dok je samo Indonezija ostala suzdržana. Iako su Libija, Južna Afrika i Vijetnam bili rezervirani prema rezoluciji, ipak su na kraju glasovali za. Pokrovitelji rezolucije bili su Britanija, Francuska i Njemačka.
Po prvi puta, rezolucijom Vijeća sigurnosti zabranjuje se članicama UN-a trgovina robama koje se mogu koristiti i za civilnu i za vojnu uporabu, te se daju ovlasti za inspekciju brodskog i zrakoplovnog tereta za i iz Irana, u slučaju sumnje da se radi o zabranjenom materijalu. Rezolucijom se uvodi i financijski nadzor nad transakcijama dviju iranskih banaka Melli i Saderat, osumnjičenih za povezanost s proliferacijskim aktivnostima. Također se od zemalja traži oprez kod ulaska u nove trgovinske obveze s Iranom. Rezolucijom se naređuje zemljama da zamrznu imovinu 12 dodatnih iranskih tvrtki i 13 pojedinaca povezanih s nukleranim i raketnim programima zemlje, dok se zabranjuju putovanja za pet osoba povezanih s nuklearnim programom. Većina osoba s popisa su tehnički stručnjaci, a među njima i jedan general, Mohamed Neza Nakdi, visoko rangiran u elitnoj Revolucionarnoj gardi, blizak iranskom vjerskom vođi ajatolahu Ali Hameneiju. Njemu se stavlja na teret da je bio anagžiran na zaobilaženju dosadašnjih sankcija.
Iranski veleposlanik pri UN-u Muhamed Haze ponovno je odbacio rezoluciju: „Iran ne može i neće prihvatiti zahtjeve koji su pravno manjkavi i predstavljaju političku prisilu“.
Izraelske prijetnje
Izraelski potpremijer i ministar obrane Shaul Mofaz 6. lipnja 2008. za izraelski list Yediot Acharonot izjavio je da Izrael nema drugog izbora nego napasti Iran kako bi ga spriječio da razvije oružje za masovno uništenje pošto su sankcije protiv te države nedjelotvorne. Ta izjava uzrokovala je da cijena nafte skoči na rekodnih 139 $ po barelu. Ipak, službenici u izraelskom ministrastvu obrane dodali su da je Mofaz to izjavio možda samo da bi odvratio pozornost sa korupcijsog skandala koji visi nad Ehudom Olmertom.
Iran je odmah osudio izjavu te zatražio od Vijeća sigurnosti UN-a da reagira na najnoviju prijetnju Izraela da će napasti iranska nuklearna postrojenja. „Ovako opasna prijetnja protiv suverene države i članice UN je očigledno kršenje međunarodnog prava i kosi se sa najosnovnijim načelima Povelje UN“, navodi pismo koje je Muhamed Hazae organizaciji glavnom tajniku Ban Ki-moonu.
Iran je 9. lipnja 2008. zaprijetio bolnim odgovorom u slučaju izraelskog napada.
Rezolucija IAEA
Iako je IAEA isprva bila blaga prema Iranu i tvrdila da surađuje sa njenim stručnjacima, situacija se promijenila u novembru 2009 samo mesec dana pre instaliranja Yukija Amana koji razume i podržava strateške ciljeve SAD na položaj generalnog direktora IAEA-a. čime počinje nova faza odnosa organizacije i Irana. Tada je naime IAEA donijela rezoluciju u kojoj kritizira Iran zbog odbijanja zaustavljanja obogaćivanja uranija prema uputama Vijeća sigurnosti UN-a te zbog tajne gradnje postrojenja za obogaćivanje uranija u gradu Kom. Ahmadinedžad je osudio takav čin: "Pod pritiskom nekolicine površno moćnih sila...IAEA je donijela nezakonitu rezoluciju protiv iranskog naroda." Iranski potpredsjednik Ali Akbar Salehi je nekoliko dana kasnije odgovorio da Iran namjerava graditi 10 novih nuklearnih postrojenja. Francuska je nazvala takav odgovor Irana "djetinjastim".
U studenom iste godine, Iran je odbio poslati svoj uranij za obogaćivanje u inozemstvo za koji bi mu za uzvrat bilo isporučeno gorivo za reaktor u Teheranu, izjavio je predsjednik povjerenstva za inozemne poslove u parlamentu Aledin Borudžerdi.
Četvrti krug sankcija Iranu
9. lipnja 2010., Vijeće sigurnosti UN-a prihvatilo je rezoluciju 1929 kojom se potvrđuje da se Iran nije odazvao na prijašnje obveze određene prethodnim rezolucijama te se toj državi nameću nove sankcije. Prihvaćeno je sa 12 glasova za, jednim suzdržanim (Libanon) te dvoje protiv (Brazil, Turska).
Vijeće je u rezoluciji preporučilo Iranu da prestane obogaćivati uranij, počne surađivati sa inspektorima IAEA te pojasni svoj nuklearni program kako ga ne bi koristio za oružje. U rezoluciji se između ostalog zabranjuje svim zemljama prodavanje bilo kakve vojne opreme Iranu ili pomaganju u obuci oko istog, pojedincima povezanima sa nuklearnim programom se zabranjuje putovanje i zamrzava imovina, inspekcija sve robe koja ulazi ili izlazi iz Irana, zaplijena zabranjenih materijala te čak i presretanje pošiljke za koju se sumnja da je povezana s programom. Ahmadinedžad je rezoluciju nazvao "prljavim rupčićem kojeg treba baciti u kantu za smeće". Turska i Brazil su se usprotivile rezoluciji koja po njima poništava njihove napore za diplomatskim rješenjem. Dvije države su Iranu prethodno ponudile obogaćivanje uranija na njihovom teritoriju, što je Teheran službeno prihvatio.
Specijalni rat
Od trenutka izbora Baracka Obame za američkog predsednika, slučajno ili ne Iranski nuklearni program je suočen s velikim brojem "nesreća", ubojstava svojih naučnika i kompjuterskih napada koja su započela nakon što je direktor britanske Obavještajne službe John Sawers najavio početak obavještajnih operacija protiv Irana. Sveukupno žrtve ovog specijalnog rata ili državnog terorizma što zavisi od interpretacija su postala ubijena 3 iranska nuklearna naučnika, nuklearne centrifuge oštećene kompjuterskim virusom i potom ponovljeni pokušaj sličnog napada, a na kraju i general Hassan Moqqadam šef iranskog balističkog programa koji je imao jedno od najjačih policijsko-vojnih osiguranja u državi koje ga nije moglo spasiti od "slučajne" eksplozije "skladišta oružja"
Al Maqfī, Hajjah
Al Maqfī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Tržić Tounjski
Tržić Tounjski je naselje u Hrvatskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 20 stanovnika te 14 obiteljskih kućanstava.
Schöneiche bei Berlin
Šenajhe baj Berlin je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Oder-Špre. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 12.129 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12067440, NUTS (DE415) i LOCODE (DE SNI) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oder-Špre Šenajhe baj Berlin se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oder-Špre. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 38 metara. Površina opštine iznosi 16,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.129 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 729 stanovnika/km².
Malheur County, Oregon
je okrug u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 31.313, što je 302 (-1,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zdravko Mršić
Rođen je u Mostaru, 11. svibnja 1936.. Godine 1959. diplomirao je na Prirodoslovno matematičkom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, a 1965. je obranio magisterij iz područja matematičke logike.
Dana 31. svibnja 1990. postaje ministar vanjskih poslova u prvoj vladi Republike Hrvatske. Istu funkciju obavlja i u drugoj vladi, gdje ga 8. studenog 1990. zamjenjuje Frane Vinko Golem. Mršić je bio i direktor hrvatske Agencije za restrukturiranje
Nositelj je Spomenice Domovinskog rata 1990.-1992.
Valmala
Valmala ima više značenja:
Crnogrli gnjurac
Crnogrli gnjurac je vrsta ptica iz porodice gnjuraca i ptica vodarica. Obitava na svim kontinentima osim Australije i Antarktike.
Crnogrli gnjurac ima dužinu tijela od 28-34 cm. Odrasla jedinka ljeti ima crnu glavu i vrat sa žutim ušnim pramenovima. Po zimi, ovaj mali gnjurac bijele je boje sa slabo definiranom crnom kapom, što ga razlikuje od ušatoga gnjurca.
Prilikom udvaranja, mužjak se glasa "poo-ee-chk" i poziva ženku.
Ova se vrsta razmnožava u obraslim područjima slatkovodnih jezera u Evropi, Aziji, Africi, Južnoj Americi i Sjedinjenim Američkim Državama. Ove ptice migriraju uzimi, u toplija obalna područja.
Portia de Rossi
Portia DeGeneres (Porša Dedženeres; rođena 31. januara, 1973 kao Amanda Lee Rogers, ranije poznata kao Portia de Rossi) je australijska glumica, najpoznatija po svojim ulogama Nelle Porter u televizijskoj seriji Ally McBeal i Lindsay Fünke u sitkomu Arrested Development. Trenutno glumi Veronicu Palmer u sitkomu Better Off Ted.
Biografija
Rođena je kao Amanda Lee Rogers u Horshamu u Australiji, a odrasla u predgrađu Geelonga. Kao dete bila je model u štampanim i televizijskim reklamama. Još u mladosti je promenila svoje ime u Portia de Rossi:
Nakon srednje škole upisala je prava na Univerzitetu u Melburnu, ali je napustila studije da bi se posvetila glumi.
Karijera
Njena prva značajna uloga bila je u australijskom filmu Sirens, 1994. godine. Ubrzo zatim seli se u Los Angeles, gde je glumila u nekoliko gostujućih uloga, kao i u stalnoj ulozi u sitkomu Nick Freno: Licensed Teacher, pre nego što je dobila ulogu u filmu Scream 2.
Tergurid
Tergurid (INN) je serotoninski antagonist. On se koristi za lečenje hiperprolaktinemije. Tergurid je oralni, potentni antagonist 5-HT2B i 5-HT2A serotoninskih receptora. Serotonin stimuliše proliferaciju glatkih mišićnih ćelija plućnih arterija, i indukuje fibrozu u zidu plućnih arterija. Ova dva efekta zajedno uzrokuju vaskularno remodelovanje i sužavanje plućnih arterija. Te promene dovode do povećanog vaskularnog otpora i PAH-a. Usled moguće antiproliferativne i antifibrotičke aktivnosti tergurida, ovaj potencijalni lek nalazi primenu u tretmanu vakularnog remodelovanja plućnih arterija i usporavanju progresa bolesti.
Portia de Rossi
Karijera
Godine 2001. glumila je u filmu Who is Cletis Tout? sa Christian Slaterom.
Tergurid
Maja 2008, tergurid je odobren kao orfanski lek za tretman pulmonarne arterijske hipertenzije. Maja 2010 Pfizer je kupio globalna prava na ovaj lek.
Portia de Rossi
Karijera
Od 2003. do 2006. DeGeneres je glumila Lindsay Bluth Funke u veoma uspešnom sitkomu Arrested Development.
Glumila je, takođe, ženu Johna F. Kennedya Juniora, Carolyn Bessette-Kennedy u TV filmu America's Prince: The John F. Kennedy Jr. Story, 2003. Godine 2005. glumila je proročicu Zelu u Wes Cravenovom filmu ''Cursed.
Малајница
Малајница је насеље у Србији у општини Неготин у Борском округу. Према попису из 2002. било је 683 становника (према попису из 1991. било је 971 становника).
Portia de Rossi
Karijera
Od 2007. do 2008. DeGeneres je glumila u seriji Nip/Tuck Oliviju Lord, devojku Julije McNamare.
Малајница
Порекло становништва
Према пореклу ондашње становништво Малајнице са почетка XX века, може се овако распоредити:
Portia de Rossi
Karijera
Godine 2010. repriziraće svoju ulogu Lindsay Funke u filmu Arrested Developmet.
Малајница
Демографија
У насељу Малајница живи 557 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,4 година (43,7 код мушкараца и 47,0 код жена). У насељу има 193 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,54.
Piccoli, Udine
Piccoli je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Portia de Rossi
Karijera
Nekoliko časopisa ju je uključilo u liste najseksipilnijih žena na svetu, među njima su People, Blender, Femme Fatales itd.
Piccoli, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Portia de Rossi
Karijera
Iako je uložila puno para i vremena da promeni svoj izgovor u severno-američki, još uvek joj se potkrada australijsko razvlačenje vokala.
Privatni život
DeGeneres je otvoreno lezbejka. Bila je udata za muškarca, reditelja Mela Metcalfea od 1996. do 1999. da bi dobila trajni boravak u SAD, ali je rekla da je bilo jasno da to nije u redu. Od 2000. do 2004. bila je u vezi sa pevačicom Francescom Gregorini, ćerkom Barbare Bach. DeGeneres kaže da većina članova i članica ekipe serije Ally McBeal nisu znali da je lezbejka dok tabloidi nisu objavili njene slike sa Gregorini. Odbijala je da javno razgovara o svojoj vezi ili seksualnoj orijentaciji u to vreme.
815
Godina 815. (DCCCXV) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru.
Portia de Rossi
Privatni život
DeGeneres i Gregorini su raskinule 2004. kada je de Rossi počela da se zabavlja sa komičarkom Ellen DeGeneres. Njih dve su se venčale 16. avgusta, 2008. na privatnoj ceremoniji sa samo 19 zvanica. Obe su veganke.
Ranije poznata kao Portia de Rossi, podnela je zvanični zahtev za promenu imena u Portia Lee James DeGeneres, 6. avgusta, 2010. godine Zahtev joj je odobren 23. septrembra, 2010. godine.
DeGeneres je imala problema sa anoreksijom tokom snimanja serije Ally McBeal.
DeGeneres podržava niz dobrotvornih organizacija, kao što su FXB International i Art of Elysium.
Малајница
Демографија
Становништво у овом насељу веома је нехомогено.
Подаци из Историјског архива Неготин
Податке о насељима сакупио МИОДРАГ ВЕЛОЈИЋ, дипл. географ радник Историјског архива Неготин
Selvatiche, Cremona
Selvatiche je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Waldo od Reichenaua
Waldo of Reichenau (Waldo von Reichenau; ponekad Walto; cca. 740 - Pariz, 814) bio je karolinški opat i biskup. Pripadao je franačkoj plemićkoj porodici von Wetterau (kasnije poznati kao Konradinei). Otac mu je bio grof Richbold od Breisgaua a stariji brat (Rupert) baron Ruthard od Aargaua. Godine 782. je postao opatom opatije St. Gall gdje je osnovao biblioteku. Od 786. do 806. je služio kao opat samostana Reichenau, gdje je uspostavio školu i biblioteku. 791. ga je Karlo Veliki imenovao biskupom Pavije i Basela. Godine 805. je imenovan carskim opatom i opatom opatije St. Denis u Parizu, gdje je i umro.
Sahih Muslim
Sahih Muslim (arapski صحيح مسلم) je jedna od najpriznatijih sunitskih hadiskih zbirki na svijetu. Sabrao ju je Muslim ibn El-Hadžadž, učenik Imam Buharija. Druga je po "jačini", odmah nakon Sahih Buhari zbirke. Imam Muslim je u svome djelu "El-Musnedus Sahih", više poznato kao "Sahih Muslim" klasificirao hadise u tom djelu prema fikhskim poglavljima.
Broj Hadisa
Imam Muslim je na knjizi radio, kako bilježe mnogi autori, punih petnaest godina. . On je iz 300.000 hadisa koje je poznavao izabrao deset, a neki navode, dvanaest hiljada. Ako se odbiju hadisi koji se više puta ponavljaju u Sahihu onda taj broj ne prelazi četiri hiljade. Medutim, šejh Muhamed Fuad Abdul Baki, stavljajući brojeve uz svaki hadis iz njegovog Sahiha, ustanovio je da se radi o 3.033 hadisa koji se ne ponavljaju. Imam Muslim, govoreći o hadisima u svom Sahihu, kaže: "Nisam sve vjerodostojne hadise koje sam poznavao uvrstio u Sahih. Zabilježio sam u njemu samo one koji ispunjavaju kriterije autentičnosti kod svih hadiskih učenjaka". Nakon završetka Sahiha imam Muslim ga je dao na uvid svom savremeniku, ekspertu za Hadis i čuvenom hadiskom kritičaru, Ebu Zura El-Raziju da pregleda djelo i da svoju ocjenu. Sve hadise na koje je Ebu Zuraa imao primjedbu imam Muslim je izbacio, a ostavio samo hadise na koje nije bilo nikakve primjedbe. Zato imam Muslim i ističe: "Sve što sam uvrstio u svoj Sahih bilo je argumentirano, a i sve što sam izbacio iz njega učinjeno je argumentirano".
Davanje prednosi Buharijinoj nad Muslimovom zbirkom
Većina učenjaka preferira Buharijinu nad Muslimovom zbirkom zbog određenih elemenata koje ovom prilikom navodimo:
Komentari Muslimovog Sahiha
Koliki je značaj ove zbirke najbolje potvrđuje broj komentara na nju. Autor knjige "Kešfu zunun", navodi petnaest komentara na njegov Sahih, a Muvetik ibn Abdulah navodi 48 većih i skraćenih ko-mentara i rezimea ove zbirke. Najznačajniji je komentar imama En-Nevevija, koji se zove "El-Minhadž fi šerhi Sahihi Muslim", štampan u 18 dijelova i 9 tomova. Pored navedenog komentara, najpoznatiji i u svijetu najviše čitani, su:
Skraćene verzije Sahiha
Brojni autori su zbog značaja Sahiha pravili njegove skraćene verzije, tako što su izostavljali sened hadisa i hadise koji se tekstualno ponavljaju. Među najpoznatijim skraćenim verzijama su:
El Salto, San Juan de los Lagos
El Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1806 m.
Pardu Nou II, Oristano
Pardu Nou II je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Kosmos-809
Kosmos-809 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-809 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 18. marta 1976. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-809 je bio osmatrački satelit.
Valmontone
Valmontone ima više značenja:
El Pedregal, Peribán
El Pedregal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Peribán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1693 m.
San Pedro Aytec, Huamuxtitlán
San Pedro Aytec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Huamuxtitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 752 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 958 m.
Patterns of Force (Star Trek: The Original Series)
Patterns of Force je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Original Series premijerno emitirana 16. februara 1968. godine. Radnja prikazuje kako posada USS Enterprise dolazi na planetu čiji su stanovnici preuzeli društveno-političko uređenje, tehnologiju i ikonografiju nacističke Njemačke.
Patterns of Force je bila jedna od kontroverznijih epizoda originalne serije, jer se temeljila na premisi da nacistički režim i ideologija pružaju najbrži način da određena civilizacija stekne tehnološku i vojnu premoć nad ostalima, a što je bilo osporeno od većine historičara. U Zapadnoj Njemačkoj je epizoda zbog korištenja nacističkih simbola bila zabranjena sve do 1995. godine.
Wu Yuanheng
Wu Yuanheng (武元衡) (758 – 13. jul 815 ), kurtoazno ime Bocang (伯蒼), formalno Vojvoda Zhongmin od Linhuaija (臨淮忠湣公), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je kao kancelar služio cara Xianzonga. Za vrijeme pohoda protiv gospodara rata Wu Yuanjija, Wu Yuanhengu je povjeren nadzor nad operacijom; tada je ubijen od strane ubica koje je poslao Wu Yuanjijev saveznik Li Shidao. Nakon atentata je carska uprava bila nakratko paralizirana, ali je grupa oficira uspjela pohvatati nekoliko službenika te ih natjerati da priznaju sudjelovanje u zavjeri.
La Quebradora, Tancanhuitz
La Quebradora je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
The Harder They Fall
The Harder They Fall je film noir drama Marka Robsona iz 1956. s Humphreyjem Bogartom u njegovoj posljednjoj ulozi. Lik Eddieja Willisa (Bogart) temeljen je na karijeri boksačkog novinara i promotora Harolda Conrada. Film je temeljen na romanu Budda Schulberga, koji je u scenarij adaptirao Philip Yordan.
Radnja
Sportski novinar Eddie Willis je slomljen nakon što je izgubio kolumnu u novinama. Unajmljuje ga boksački promotor Nick Benko kao promotora za njegova novog boksača, divovskog i mentalno zaostalog argentinskog boksača zvanog Toro Moreno. Eddie prihvaća posao jer je novac dobar. Iako to Toro ne zna, nekoliko mečeva je namješteno kako bi se javnost zainteresirala. Eddie promovira mečeve ali počinje osjećati krivnju zbog svog posla. Priča dolazi do vrhunca kad Benko dogovara Toru meč s osvetoljubivim prvakom u teškoj kategoriji, meč koji se ne može namjestiti.
Glumci
Boksači koji se pojavljuju u filmu:
Citati
"Ljudi, Eddie, ljudi! Nemoj mi govoriti o ljudima, Eddie. Ljudi sjede ispred svojih malih televizora s trbusima punim piva i zaspu. Što ljudi znaju, Eddie? Nemoj mi govoriti o ljudima, Eddie!" - Nick Benko (Steiger).
"Čovjek leži u bolnici sa slomljenom čeljusti! Dobio je najgore batine koje sam u životu vidio! Želiš da odem tamo i kažem mu da je sve što će dobiti pišljivih 49 dolara i 7 centi za slomljenu čeljust? Koliko bi TI uzeo?" - Humphrey Bogart Rodu Steigeru, nakon što je saznao koliko će Toro dobiti za posljednji meč.
La Aurora, Granja, San Francisco de los Romo
La Aurora, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San Francisco de los Romo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1901 m.
Patuljasti gnjurac
Patuljasti gnjurac je ptica iz porodice gnjuraca.
Ima zdepasti izgled s kratkim vratom. Tokom parenja promijeni izgled te ima kestenjast vrat i tamniji kljun, a inače je uglavnom svjetlo smeđe boje. Oba spola izgledaju podjednako. Mlade ptice gotovo su sve crne boje s uzdužnim prugama.
Patuljasti gnjurac živi u kopnenim vodama, na ribnjacima i u jezerima. Gnijezdi se u periodu od aprila do jula, dva puta godišnje. Gnijezdo je hrpa plutajućih vodenih biljaka. Ženka nese 5 – 6 bijelih jaja.
Hrane se uglavnom kukcima, mekušcima i ribama.
Patuljasti gnjurac jednim dijelom je ptica selica, a često i hibernira u Južnoj Evropi na nezamrznutim vodenim površinama.
Valpiana
Valpiana ima više značenja:
Kosmos-810
Kosmos-810 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-810 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 26. marta 1976. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-810 je bio osmatrački satelit.
Demokratska Federativna Jugoslavija
thumb|DF Jugoslavija 1945. godine: teritorije pod kontrolom ali još neutvrđene [[Pariški mirovni ugovor (1947)|Pariškim mirovnim ugovorom u svetlo zelenoj boji]] Demokratska Federativna Jugoslavija (skraćeno DF Jugoslavija ili DFJ) je država koja je istovremeno predstavljala poslednji period Kraljevine Jugoslavije i prvi period socijalističke Jugoslavije (kasnije poznate kao Federativna Narodna Republika Jugoslavija i Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija).
Odlukama Drugog zasedanja AVNOJ-a od 29. novembra 1943. godine, postavljeni su principi za osnivanje federativne države jugoslovenskih naroda posle Drugog svetskog rata, pod vođstvom Komunističke partije Jugoslavije. Predviđeno je da Jugoslavija bude federacija 6 republika: Slovenije, Hrvatske, Bosne i Hercegovine, Srbije, Crne Gore i Makedonije. Ova država bi pravno zamenila Kraljevinu Jugoslaviju, uz neka teritorijalna proširenja (Istra, Primorska).
Demokratska Federativna Jugoslavija je zvanično proglašena 10. avgusta 1945. godine na Trećem zasedanju AVNOJ-a u Beogradu. Posle izbora za ustavotvornu skupštinu novembra iste godine, država je 29. novembra preimenovana u Federativnu Narodnu Republiku Jugoslaviju.
Schönermark
Šenermark je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Oberhafel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 449 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12065276.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oberhafel Šenermark se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oberhafel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 72 metra. Površina opštine iznosi 11,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 449 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Minneiska, Minnesota
je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 111, što je 5 (-4,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Répcelak
Répcelak je grad na sjeverozapadu Mađarske od 2,625 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Vas.
Geografske karakteristike
Répcelak leži između rijeka Rábce i Rabe, udaljen 40 km sjeveroistočno od administrativnog centra Szombathelya.
Historija
Po najnovijim arheološkim istraživanja na periferiji današnjeg grada postojala je već u 11. vijeku mala utvrda. Ipak je Répcelak prvi put dokumentiran tek 1390. pod imenom Lak.
Sve do 19. vijeka bio je selo, a tad je pred kraj toga vijeka počela njegova transformacija u grad.
Répcelak je 1971. dobio status velikog sela, a 2001. i status grada.
Valsorda
Valsorda ima više značenja:
Du Quoin, Illinois
Du Quoin je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.109 stanovnika.
Riaci, Vibo Valentia
Riaci je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
By Any Other Name
By Any Other Name je epizoda američke science fiction TV-serije Zvjezdane staze premijerno prikazana 23. februara 1968. godine. Radnja prikazuje kako Kelvanci, humanoidni vanzemaljci iz galaksije Andromeda nastoje preuzeti kontrolu nad USS Enterprise kako bi se tim brodom vratili kući.
Valt
Valt ima više značenja:
Cioponești, Stănești
Cioponești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Stănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Goveđa spongiformna encefalopatija
Goveđa spongiformna encefalopatija, poznata po engleskoj skraćenici BSE za Bovine spongiform encephalopathy) kao i po daleko popularnijem nazivu "bolest ludih krava" ili kravlje ludilo, je smrtonosna, neurodegenerativna bolest goveda, koja se širi infekcijom na način koji je iznenadio biologe koji su ga otkrili krajem 20. vijeka. Iako nikada nije ubijala stoku u razmjerima drugih stočnih bolesti, kao što su slinavka i goveđa kuga, BSE je izazvao veliku pažnju jer je izgledno da se može prenijeti na ljude; smatra se da je uzročnik varijante Creutzfeld-Jakobove bolesti (vCJD), nekad zvane nova varijanta Creutzfeldt-Jakobove bolesti (nvCJD), bolesti koja uništava ljudski mozak.
Eksterni linkovi
Opći/vijesti Vladine stranice Consumer/Health Groups
Naučno-istraživačke stranice
Stočarske/mesarske stranice
Umjetničke stranice
Ghārib Ghurayj, Hajjah
Ghārib Ghurayj je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1566 m.
Creutzfeldt–Jakobova bolest
Ukoliko se javi kod goveda zove se bovina spongiformna encefalopatija ili bolest kravljeg ludila, a ukoliko kod čovjeka onda se zove Creutzfeldt-Jakobova bolest. Obje vrste bolesti mogu se prenijeti s jedne vrste na drugu: sa životinje na životinju, sa životinje na čovjeka ili s čovjeka na čovjeka i to kroz hormon rasta, presađivanjem rožnice i sl.
Krojcfeld-Jakobova bolest je vrsta spongioformne encefalopatije (jedne od varijanti tzv. prionskih bolesti). Ovo je veoma teško neurodegenerativno oboljenje koje se uvek završava smrtnim ishodom, a javlja se najčešće kod ljudi starijih od 60 godina.