cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paulina James
Biografija
James je rođena i odrastala u Orange County, Kalifornija. Paulina je započela manekenstvo u dobi od 5 godina. Pojavila se u glazbenim spotovima i reklamama, a isto i na natjecanjima ljepote. Bila je navijačica u srednjoj školi i diplomirala je rano. Posle toga je počela da studira poslovni i odjevni dizajn.
U agenciji za talent su je otkrili i tu je došlo do njenog prvog iskustva u porno industriji. Prvo je radila posao kao model na sajmu erotike 2006. godine. Kasnije, prijatelj joj je predložio da se pojavi u filmovima za odrasle i njezina porno karijera je započela. Posle godinu dana u industriji za odrasle potpisuje ekskluzivni trogodišnji ugovor sa SexZ Pictures. Paulinina prva analna scena je bila s glumcem Evanom Stoneom u filmu The Perils of Paulina. U ožujku 2008, James je najavila da uzima jednu godinu pauze od snimanja zbog trudnoće.
Coldarco Mezzo, Vicenza
Coldarco Mezzo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
San Jose, Illinois
San Hoze je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Coldarco Mezzo, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 679 m.
Hasanaginica (TV drama)
Hasanaginica je jugoslovenska dvodelna TV drama u produkciji TV Beograd emitovana 1983. godine. Temelji se na scenariju Ljubomira Simovića koji je obradio znamenitu narodnu pesmu Hasanaginica. Radnja se događa u 17. veku u Imotskog krajini i prikazuje tragičnu sudbinu supruge jednog od lokalnih osmanskih feudalaca; za radnju je karakteristično da je naglasak stavljen na političke intrige kao i da likovi koriste izraze karakteristične za 20. vek. Režirao ju je Slavoljub Stefanović Ravasi.
Opština Moldova Sulița, Suceava
Moldova Sulița je opština u Rumuniji u okrugu Sučava.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 955 m.
Dolni Ohaj
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.603 stanovnika.
San Jose, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 642, što je 54 (-7,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cascina Due Porte, Cuneo
Cascina Due Porte je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 356 m.
Dimetilfenilfosfin
Dimetilfenilfosfin je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 138,147 Da.
Gohory (Francuska)
Gori je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Šatoden.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 222 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 170 metara (maksimalnoj 180 m, a minimalnoj 161 m).
Magnezijum diborid
Magnezijum diborid (molekulska formula MgB2) je hemijsko jedinjenje koje se sastoji iz jednog atoma magnezijuma i dva atoma bora. On je objavljen u časopisu Nature u martu 2001. Njegova kritična temperatura je (39 K). Ovo hemijsko jedinjenje je prvi put veštački dobijeno 1953. godine ali njegova superprovodljivost nije otkrivena još pola veke od tada.
Pueblo Nuevo, Alvarado
Pueblo Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Jeff Corey
Jeff Corey (10. august 1914. - 16. august 2002) bio je američki glumac, najpoznatiji po karakternim ulogama u hollywoodskim filmova. S obzirom da je kao mladić neko vrijeme koketirao sa komunizmom, 1951. godine je za vrijeme makartističkih progona doveden pred kongresni odbor gdje je, prema vlastitim principima, odbio imenovati svoje bivše kolege i zbog toga završio na crnoj listi. To ga je prisililo da sljedećih desetak godina zarađuje za život kao nastavnik glume, pri čemu su mu učenici bile mnoge buduće zvijezde. Sa liste je konačno skinut početkom 1960-ih.
Merih Demiral
Merih Demiral (Karamürsel, 5. ožujka 1998.), turski nogometaš i reprezentativac koji igra kao stoper. Od 2023. godine član je saudijskog Al-Ahlija. Ranije u karijeri, Demiral je s Juventosom osvojio jednu titulu prvaka, jedan nacionalni kup i jedan superkup. Za reprezentaciju debitirao je 2018. godine te je postao standardni prvotimac pod vodstvom Şenola Güneşa.
Godine 2019. bio je u središtu skandala nakon što je sudjelovao u proslavi Tosunovog gola u pobjedi protiv Albanije, a koja je podsjećala na kontroverzni "vojni pozdrav". Iako je dobio značajne simpatije među pobornicima kontroverznog turskog predsjednika Recepa Tayyipa Erdoğana, fanovi diljem svijeta kritizirali su ga zbog toga.
Na otvaranju Eura 2020. godine, Demiral je nehotice postigao autogol u utakmici protiv Italije, što je momčadi Roberta Mancinija donijelo prednost od 0:1 (utakmica je završila 0:3 za Italiju). Demiralov gol bio je prvi na tom prvenstvu, a ušao je u historiju i po tome što je to bio prvi puta u 60 godina Europskog prvenstva da je turnir započeo autogolom.
Opština Cajeme, Sonora
Cajeme je opština u Meksiku, u saveznoj državi Sonora.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 27257 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Filistejci
thumb|272px|Karta biblijskih zemalja koja pokazuje filistejske oblasti i gradove Gazu, Ašdod i Aškelon thumb|272px|Map of the southern [[Levant, c.830s BC. {{legend|#00ff00|Kraljevstvo Judeje}} {{legend|#008000|Kraljevstvo Izrael}} {{legend|#777777|Filistejski gradovi-države}} {{legend|#3000ee|Feničke države}} {{legend|#7777ff|Kraljevstvo Ammon}} {{legend|#ffff00|Kraljevstvo Edom}} {{legend|#007777|Kraljvstvo Aram-Damask}} {{legend|#ffffff|Aramejska plemena}} {{legend|#800080|Arubu plemena}} {{legend|#804020|Nabatu plemena}} {{legend|#005fff|Asirsko Carstvo}} {{legend|#808040|Kraljevstvo Moab}} ]] Filistejci ili Filistinci (hebrejskli פלשתים, plishtim) su bili narod nastanjen na južnoj obali Kanaana, na teritoriji kasnije nazvanoj Filistija. Porjeklo im je predmet rasprave među naučnicima, ali moderna arheologija je sugerisala kulturne veze s mikenskim svijetom u Grčkoj. Iako su Filistejci preuzeli lokalnu kanaansku kulturu i jezik prije nego što su ostavili i jedan zapis, sugeriše se da je nekoliko filistejskih riječi bilo indoevropskog porjekla (v. filistejski jezik).
Dana 10. srpnja 2016. godine obznanjeno je veliko arheološko otkriće filistejskog groblja u blizini Aškelona.
Las Mulas, Valle de Santiago
Las Mulas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Valle de Santiago.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1702 m.
Mesa de Aguaje, Guazapares
Mesa de Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2336 m.
Uliveti, Roma
Uliveti je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Matiniti Superiore, Reggio Calabria
Matiniti Superiore je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Trinity Center, California
Trinity Center je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 267 stanovnika.
Barazzone, Reggio Emilia
Barazzone je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Kleve (Dithmarschen)
Kleve je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 450 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051060.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Kleve se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 4 metara. Površina opštine iznosi 12,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 450 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Babica jadranska
Babica jadranska (Lipophrys adriaticus ili Blennius adriaticus) riba je koja spada u porodicu slingurki (Blenniidae). Živi na kamenoj obali, na prijelazu između plime i oseke, gdje iskorištava snagu valova da se popenje na suhi dio u potrazi za hranom. Može udisati atmosferski zrak. Tijelo joj je karakteristično za slingurke, izduženo, bez ljuski i slinavo. Sivo maslinaste je boje na gornjem dijelu tijela, sa svijetlijim šarama, a donji dio je svijetlo smeđe do bjelkaste boje. Hrani se algama i račićima, a naraste do 5 cm duljine.
Barazzone, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
San Miguel Amatitlanes, Acatlán
San Miguel Amatitlanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1371 m.
Aleksandra Nikolić
Aleksandra Nikolić (Sombor, 7. april 1954) je srpska televizijska, filmska i pozorišna glumica.
Biografija
Rođena je 7. aprila 1954. godine u Somboru, SR Srbija. Glumu je diplomirala na FDU, u klasi prof. Milenka Maričića. Članica je Narodnog pozorišta u Beogradu od 1980. godine i ima status prvakinje.
Zemplinska Široka
Zemplinska Široka je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 944 stanovnika.
Las Garzas, Alvarado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Coriano, Verona
Coriano je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 515 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Humira, Bocoyna
Humira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2189 m.
Vlada
Vlada je naziv koji se u užem smislu koristi za najviši organ izvršne vlasti u nekoj državi.
U širem smislu, i najčešće kolokvijalno, se koristi kao sinonim za sve najviše organe vlasti, uključujući sudsku i zakonodavnu. Tako se npr. pod američkom federalnom vladom podrazumevaju Kongres, Predsednik i federalni organi.
Pod izrazom vlada se ponekad podrazumijeva i kolegijalno telo koje je podređeno drugom organu izvršne vlasti - monarhu u apsolutnim ili ustavnim monarhijama, odnosno predsedniku u predsedničkim ili polupredsedničkim sistemima vlasti.
Kao sinonimi za izraz vlada se ponekad koriste izrazi veće ministara ili kabinet.
Na čelu vlade se najčešće nalazi jedna osoba koja vrši funkciju šefa vlade u nekoj državi. On ima titulu predsednika vlade ili premijera. Ispod njega se nalazi jedan ili nekoliko potpredsednika vlade, a ispod njih ministri koji mogu upravljati pojedinim resursima (resursni ministri) ili ne (tzv. ministri bez portfelja).
Najvažniji akti koje donosi vlada jesu uredbe, a mogu se donositi uputstva, pravilnici i drugi podzakonski akti. Vlada takođe ima važnu ulogu kao predlagač državnog budžeta, važnih zakona, kao i za provođenje i utvrđivanje vanjske i unutrašnje politike neke države. U posebnim situacijama vlada može donositi i promene sa zakonskom snagom.
La Catalina, Badiraguato
La Catalina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 868 m.
Babica kokošica
Babica kokošica (lat. Aidablennius sphynx) riba je koja spada u porodicu slingurki (Blenniidae). Ova babica ima sve karakteristike svoje vrste: izduženo tijelo, golo, bez ljusaka i sluzavo, dva kožna roga iznad očiju, a također i karakteristiku da mužjak čuva jajašca. Zeleno smeđe je boje, s plavo obrubljenim tamnijim prugama, te narančastom bojom obrubljena tamnozelena mrlja na škržnom poklopcu. Živi u plićaku, u procjepima i rupama, često u praznim rupama od prstaca. Naraste do 8,0 cm duljine.
Mellette, South Dakota
Melet je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Rancho Alegre, Tierra Blanca
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Неготинац
Неготинац је насељено место града Новог Пазара у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 26 становника (према попису из 1991. било је 38 становника).
Демографија
У насељу Неготинац живи 26 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 58,6 година (53,6 код мушкараца и 63,7 код жена). У насељу има 12 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,17.
Magnezijum karbonat
Magnezijum karbonat, poznat i kao mineral magnezit kada je otkriven u prirodi, je hemijsko jedinjenje sa mnogo primena. Pri normalnim uslovima to je belo ili bezbojno hemijsko jedinjenje, male gustine, sa molekulskom formulom: MgCO3. U hemiji se koristi za dobijanje magnezijum oksida, jer se na temperaturi preko 540 °C razlaže na magnezijum oksid i Ugljen dioksid. Magnezijum karbonat je magnezijumova so ugljene kiseline.
Неготинац
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Coldarco Sotto, Vicenza
Coldarco Sotto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Komunistička partija Bugarske
Кomunistička partija Bugarske (skraćeno КPB) je opoziciona parlamentarna politička partija u Republici Bugarskoj koju trenutno predvodi Aleksandar Paunov.
Istorija
Stranka je osnovana 1996. godine kao komunistička partija. Od 2001. godine deo je Кoalicije za Bugarsku, koju predvodi Bugarska socijalistička partija. Stranka izdaje novine Rabotničeski vestnik.
Coroi, Coroisânmartin
Coroi je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Coroisânmartin.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 322 m.
Chocques (Pa de Kale)
Šok je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Beten.
Coapan, Jala
Coapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Jala.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 332 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1265 m.
Babica jelenka
Babica jelenka (Parablennius incognitus) ili slingurica bljedica riba je koja spada u porodicu slingurki (Blenniidae). Ova babica ima sve karakteristike svoje porodice: izduženo, golo tijelo, bez ljuski, sluzavo, boje je sneđkaste, s raznim prugama i šarama, svijetlim, skoro bijelim trbuhom, ticalima iznad očiju. Žive u samom plićaku, u procjepima stijena i rupama. Hrane se algama i račićima, a najveća zabilježena veličina je 5,8 cm.
Ova vrsta živi na obalama istočnog Atlantika, od Kameruna, pa do Portugala, uključujući Madeiru i Kanarske otoke, te na cijelom Mediteranu, Mramornom i Crnom moru.
The Five-Year Engagement
The Five-Year Engagement, u Hrvatskoj prikazan pod naslovom Vječni zaručnici, je američka filmska komedija snimljena 2012. godine u režiji Nicholasa Stollera. Protagonisti, čiji lik tumače Jason Segel (koji je također napisao jedan od ko-autora scenarija) i Emily Blunt, su Tom i Violet, kuhar i psihologinja iz San Francisca koji uživaju u skladnoj ljubavnoj vezi te odlučuju zaručiti. Radnja prikazuje kako Violet dobije prestižni posao u Michiganu te se zbog toga njihovi planovi o vjenčanju stalno odgađaju, a njihov odnos dolazi u sve veća iskušenja.
Alkej (razvrstavanje)
Alkej je ime više osoba vezanih za kulturu stare Grčke:
Çağlar Söyüncü
Çağlar Söyüncü (İzmir, 23. svibnja 1996.), turski nogometaš i reprezentativac koji igra kao branič. Od 2018. do 2023. godine igrao za engleski Leicester City, s kojim je 2021. godine osvojio FA Cup. Seniorsku karijeru započeo je 2014. godine u turskom drugoligašu Altınordu F.K., odakle je 2016. godine prešao u SC Freiburg. Nakon dvije sezone, postao je član Leicester Cityja. Godine 2023. prelazi u Atlético Madrid.
Za reprezentaciju Turske debitirao je 2016. godine.
Kleve (Kreis Steinburg)
Kleve je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 569 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061052.
Hasanaginica (TV film)
Radnja
Radnja se odvija u Imotskoj krajini za vreme osmanske vladavine i prikazuje tragičnu sudbinu supruge lokalnog feudalca.
Masury, Ohio
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.064, što je 554 (-21,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Colle, Bolzano
Colle je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1282 m.
Opština Cananea, Sonora
Cananea je opština u Meksiku, u saveznoj državi Sonora. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1512 m.
Opština Moldovița, Suceava
Moldovița je opština u Rumuniji u okrugu Sučava.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 825 m.
Atropat
Atropat (perz. Atarepâta ili Aturpat; „Čuvar vatre“, grč. Aτρoπάτης; Atropates ) je bio perzijski plemić koji je tijekom druge polovice 4. vijeka pne. služio perzijskog vladara Darija III. Kodomana, potom Aleksandra Makedonskog na mjestu satrapa Medije , da bi na kraju stvorio nezavisnu dinastiju i državu nazvanu po njemu (Atropatena). Historičar Diodor naziva ga „Atrap“ (Atrapes), dok Kvint Kurcije Ruf koristi pogrešno ime „Arsak“ (Arsaces).
Pozadina
O ranoj Atropatovoj karijeri malo je poznato, no zna se kako su mu roditelji bili zoroastrijci, odnosno sljedbenici učenja proroka Zaratustre. To se može iščitati iz njegovog imena Atropat što znači „Čuvar vatre“; vatra je bila zoroastrijski simbol, a jedan od Zaratustrinih sinova također se zvao Atropat. Atropatova obitelj je vjerojatno bila vrlo bogata i utjecajna, budući kako je on služio kao satrap Medije koja je bila jedna od najvažnijih pokrajina Perzijske Monarhije.
U perzijskoj službi
Atropat je služio kao jedan od generala u perzijskoj vojsci tijekom bitke kod Gaugamele (331. pne.), gdje je predvodio jedan od najvažnijih kontingenata Darijeve vojske. Bitka je završila makedonskom pobjedom, nakon čega se Perzijska Monarhija više nije mogla oporaviti.
Tijekom zime iste godine, Atropat je primio Darija III. u glavnom medijskom gradu Ekbatani, gdje je perzijski veliki kralj pokušao okupiti novu vojsku za borbu protiv Aleksandra Makedonskog koji se nakon osvajanja Perzepolisa približavao prema sjeveru. Darije III. Kodoman se potom povukao prema istoku gdje su ga 330. pne. ubili baktrijski satrap Bes i njegovi saveznici.
U makedonskoj službi
Nakon Darijeve smrti Atropat se odlučio predati Aleksandru, koji ga je primio zbog prijateljske politike prema perzijskom plemstvu u kojima je vidio prijeko potrebne saveznike (primjeri su Artaban II. i Mazej). Aleksandar je odlučio zadržati Atropata na mjestu satrapa Medije, unatoč tome što je tu poziciju prethodno namijenio Oksidatu koji se pokazao nepouzdanim.
Atropat je putovao zajedno sa Aleksandrom u Suzu, gdje se njegova kći udala za Perdiku, jednog od najvažnijih makedonskih generala. Tijekom jeseni i zime 324./323. pne. Atropat je ponudio Aleksandru neobični dar od sto ratnica Amazonki, čime ga je želio oraspoložiti nakon smrti njegovog bliskog prijatelja Hefestiona koji je umro nedugo nakon dolaska u Ekbatanu. Ipak, historičar Arijan u svojim djelima izražava sumnju u istinitost ove priče.
Pola godine kasnije, Aleksandar je umro a makedonski generali (dijadosi) između sebe su podijelili osvojene satrapije prilikom sastanka u Tripardisu (320. pne.). Medija je njihovom odlukom podijeljena; južni dio koji je kontrolirao put između istoka i zapada pripao je Makedoncu Pitonu, dok je sjeverni dio ostao pod okriljem Atropata. Grčki historičari nakon ovog događaja više ne spominju Atropata, zbog čega se čini kako nije igrao značajniju ulogu tijekom ratova dijadosa.
Nakon Aleksandrove smrti
Atropatov kasniji život poznat je iz zoroastrijske historijske ostavštine, koja navodi kako su pripadnici te religije proganjani u doba Aleksandrove vladavine. Neki od njih (među njima i sam Atropat) bili su lojalni makedonski sljedbenici, dok su neki pružali otpor tuđincu. Zoroastrijska „Knjiga Arde Viraf“ iz 3. ili 4. vijeka pne. spominje:
Odvratni i poremećeni zloduh, u cilju da odvrati ljude od ove religije, potaknuo je Aleksandra (...) da dođe u našu zemlju Iran te donese rat i razaranje; on je također ubio iranskog vladara (Darija), uništio glavni grad Perzepolis i cijelu monarhiju, te ih pustio da propadaju. ''I ova religija, odnosno cijela Avesta i njeni tekstovi pisani u kravljoj koži zlatnom tintom, koja je bila pohranjena u arhivima u Stakhar Papakanu i (...), spaljena je od strane Aleksandra. On također pobiše neke visoke svećenike i suce, Mage i čuvare religije, stručnjake i mudrace iz zemlje Irana. On isto baci mržnju i razdor između našeg plemstva i stanovništva iz zemlje Irana.''
Danas se točno ne zna kakvi su tekstovi spaljeni, budući kako se većina zoroastrijskih učenja čitala iz Aveste koja je pisana u kasnijem razdoblju. Postoji mogućnost kako je ubijanjem zoroastrijskih svećenika nestala većina usmene predaje, ali i pisanih tekstova.
Nakon što je pokorena monarhija bila podijeljeno između dijadosa, Atropat je ostao jedan od autohtonih vladara. Čini se kako je odigrao važnu ulogu u spašavanju zoroastrijanaca, budući kako „Knjiga Arde Viraf“ dalje navodi:
''Nakon toga, stvorena je opća zbunjenost i razdori između stanovništva Irana, jedno za drugim. I tako nisu imali ni gospodara, ni vladara, ni starješine, ni visoke svećenike koji bijahu upoznati sa religijom, zbog čega postajahu skeptični u odnosu prema Bogu; brojne religije i vjerovanja, zakoni i norme vladaše našom zemljom, sve do vremena kada dođoše blagoslovljeni i besmrtni Ataropad-i Marspendan, na čijim se grudima prema Denkardu lijevao rastopljeni mjed.''
Denkard je jedna od avestinih priča, koja u današnjem obliku datira iz srednjeg vijeka te sadržava tekstove koji ne spominju ništa o „lijevanju mjeda na grudima“, što je očito bila staroiranska fraza za srdačnost i čestitost. Autor „Knjige Arde Viraf“ očito pripovijeda o svojevrsnom obliku drevne legende, no ona svakako može upućivati na to kako je Atropat bio veliki zaštitnik svog naroda, o čemu svjedoči i kako se zemlja kojom je vladao stoljećima kasnije zvala „Medija Atropatena“ ili kraće „Atropatena“. Atropatova dinastija vladala je preko pola tisućljeća (o čemu je pisao i Strabon ); prvo kao nezavisni vladari, zatim kao seleukidski, te konačno arsakidski vazali. Dinastijski brakovi sa vladajućim Partima nisu bili rijetkost.
Ovaj naziv preživio je od starog vijeka; Arsakidi i Sasanidi koristili su inačicu „Aturpatakan“ koja je kasnije postala korijenom za naziv moderne države Azerbejdžan, odnosno istoimene iranske pokrajine Azarbajdžan.
Antika
Pojam antika dolazi od latinskog antiquus – "star, starinski, drevan". Iz latinskog je riječ ušla u gotovo sve moderne europske jezike (njemački: die Antike, engleski: antiquity, ruski: Античность [] – antičnost). U osnovnom značenju, odnosi se na kulture Stare Grčke i Rima i kulture pod njihovim utjecajem. U širem značenju znači "davnina".
Značenje pojma
Pojam antika ima osnovno i šire značenje, pri čemu postoje i varijacije unutar osnovnog značenja o tome što se pod njim razumijeva.
Osnovno značenje
Pojam antika u svojem osnovnom značenju u literaturi obuhvaća kulture izrasle na obalama Sredozemlja u razdoblju od oko 1200. ili 800. g.pr.Kr. do oko 500. ili 600 g.n.e, tj. približno od pojave grčkih gradova-država (polisa) i grčke arhajske umjetnosti do propasti Zapadnoga Rimskoga Carstva i "paganske" kulture. Postoji zajednička i neprekinuta kulturna tradicija, koja započinje oko godine 800. pr. Kr, razvija se i uz razne preobrazbe održava kroz gotovo tisućljeće i pol. Nakon prvog stoljeća prije naše ere uz to se u okviru Rimskog Carstva oblikovalo i političko jedinstvo.
Ponekad se u antiku uvrštava i starije doba Kretsko-mikenske kulture, koje započinje oko 1900. g.pr.Kr. Većina autora ovo razdoblje razmatra posebno, jer kretsko-mikenska kultura u području Grčke i Egejskog mora propala je do oko 1100. g.pr.Kr. uz golema razaranja i ekonomski, demografski i kulturni nazadak, pa slijedi mračno razdoblje i nema kulturno kontinuiteta.
Pojam antika prvenstveno podrazumijeva kulturu Grčke i Rima i svih zemalja koje su bile pod utjecajem grčke i rimske kulture. Ponekad se to pobliže označava sintagmom klasična antika (ili klasična starina, ili klasična kultura), dok pojam "antika" može obuhvatiti i druge sredozemne kulture toga razdoblja (npr. židovsku, perzijsku, egipatsku, keltsku itd.).
Pojam se počeo koristiti u Europi u srednjem vijeku jer se o starim Grcima i Rimljanima generalno govorilo kao o "starima", dok se o kulturama i civilizacijama koje su im prethodile nije znalo gotovo ništa (situacija se počela mijenjati tek u XIX. st.).
Dimetilcink
Dimetilcink je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 97,494 Da.
Antika
Šire značenje
Pridjev antički odnosi se na antiku u prvom smislu (antička filozofija, umjetnost isl.), a antikni na općenito značenje (antikni namještaj, nakit, svjetonazor idr.). Pridjev antikvaran i imenica antikvitet označavaju predmet koji ima kulturnu vrijednost po svojoj starini i rijetkosti.
Razdoblja unutar antike
Razdoblje antike (u osnovnom značenju) uobičajeno se dijeli u tri podrazdoblja. Granicu čine osvajanja Aleksandra Makedonskog (umro 323. g. pr.Kr.) i uspon moći Rima.
Početak i širenje antičke kulture
Početak antičke kulture u klasičnom smislu općenito se poistovjećuje s razdobljem nastanka Homerovih epova (i nešto kasnije Hesiodovih) i s početkom grčke kolonizacije prostora Sredozemlja u 8. stoljeću pne..
U slijedećim stoljećima Grci su širili svoje obrazovanje i kulturu cijelim Sredozemljem, a od vremena Aleksandra Velikog i na orijent pa i dalje, u Središnju Aziju. Rimljani su antičku kulturu prenijeli na srednju i sjeverozapadnu Europu, gdje se ona kasnije, od ranog srednjeg vijeka razvila u srednjevjekovnu kršćansku zapadnjačku kulturu.
Kraj antike
Kao kraj razdoblja antike, različiti autori označavaju različite godine i događaje tijekom tri stoljeća.
Kraj antike, koji je ujedno i kraj starog vijeka, proces je osipanja političke moći Rimskog carstva i propadanja njegove kulture koji traje tijekom oko tri stoljeća; svaki pojedinačni datum je manje ili više arbitraran. Iako se u raznim udžbenicima i literaturi i danas kao kraj antike najčešće spominje 476. godina, kada pada Zapadno Rimsko Carstvo, današnji povjesničari obično smatraju da antika traje dulje, do približno 600. godine, jer u mnogim područjima kulturni se kontinuitet nastavlja.
Tako npr. kasnoantički gradovi na istočnoj obali Jadrana nastavljaju i nakon 476. živjeti na istim kulturnim i ekonomskim osnovama, što se ne mijenja ni kada početkom VI. stoljeća padaju pod političku vlast Istočnih Gota. Tek invazijom Avara početkom VII. stoljeća većina tih gradova biva razorena. U ostalima su ostaci antike živjeli u agoniji još desetljećima, dok nisu podlegli snazi slavenske asimilacije. (Suić, str. 24-25)
O kraju antike pogledaj prije svega članak kasna antika.
Pojava kršćanstva
U okviru Rimskog carstva javlja se hrišćanstvo, koje krajem 4. stoljeća postaje jedina dopuštena religija. Ono negira i uništava mnoge osnovne čimbenike antičke kulture (tradicionalna religija, filozofija, kazalište, sportska takmičenja itd.), ali od nje je ovisno i neke njene dijelove prenosi u Srednji vijek.
Preteče antičke kulture
Korijeni europske antike leže u tami. Njena se predpovijest može smjestiti u vrijeme oko 2000. pne. do 1600. pne./1550. pne., u razdoblje srednje heladike. Početkom tog razdoblja, dijelom već u vrijeme rane heladike oko 2200-2000. pne. doseljavaju indoeuropska plemena u Grčku.
Mikenska kultura
Očigledno pod utjecajem minojske kulture sa Krete, prve visoke kulture u Europi, koja je svoj procvat imala u vremenu oko 1900. - 1450. pne., na kopnenom dijelu Grčke se iz kulture srednje heladike razvila mikenska kultura (oko 1600.-1050./00. pne.). Polazište joj je vjerojatno bilo u Argolisu i pojavljuje se iznenadno s bogatim grobovima (od oko 1600 pr. Kr.). Između ostalog, mikenska kultura je od minojske preuzela pismo. Tzv. linearno pismo A koje se, između ostalog, koristilo na Kreti a do danas nije potpuno odgonetnuto jer su tekstovi pisani nepoznatim jezikom, modificirano je u tzv. linearno pismo B. Pismo B se sreće na brojnim glinenim pločicama nađenim i u palačama u Pilu, Tebi i Mikeni na grčkom kopnu, kao i na Kreti u Knososu kojim je u međuvremenu vladala Mikena. thumb|desno|250px|Lavlja vrata u Mikeni
Poznata su prekrasna središta mikenske kulture. Značajna nalazišta su Mikena, Pil, i Tirint na poluotoku Peloponezu, Orhomen i Gla u središnjoj Grčkoj kao i Miletu u zapadnom dijelu Male Azije i niz drugih.
Zemplinske Kopčani
Zemplinske Kopčani je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Antika
Mikenska kultura
Gradska središta su imala dijelove nazvane zamak ili palača, koji su u većini slučajeva bili u 13. stoljeću jako utvrđeni. Bogati kupolasti grobovi, fina, dijelom bogato obojena keramika, umjetnički obrađeno zlato, srebro i fajansa i slični nalazi svjedoče o bogatstvu i specijaliziranosti gospodarskog sistema sa središnjom upravom. Njegovane su žive trgovinske veze s Bliskim istokom, Asirijom i Egiptom. Mikenska keramika je bila omiljena u velikom dijelu Sredozemlja, a vjerojatno su u južnoj Italiji postojala grčka trgovačka naselja.
Zemplinske Kopčani
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 397 stanovnika.
Antika
Mračno razdoblje
Vrijeme između 1200. i 750. pne. se obično naziva "mračno razdoblje" jer iz tog vremena gotovo da i nema tragova.
Početkom tog razdoblja su mnogi gradovi na grčkom kopnu razoreni, čime je nestala i podloga za kulturu palača. Mikenska tradicija je nastavljena još oko 150 godina, prije nego je počelo tzv. protogeometrijsko razdoblje (oko 1050. - 900. pne.). Prema predaji, oko 1050. pne. počinje snažno osporavano razdoblje "Jonskih selidbi" tijekom kojih su stanovnici grčkog kopna naselili egejske otoke i Malu Aziju.
Na grčkom kopnu se pruža vrlo difuzna slika: nađeno je vrlo malo naselja, a i ta izgledaju, za razliku od mikenskog razdoblja, vrlo siromašno. Međutim u Lefkandi, na grčkom otoku Eubeji, se pruža sasvim drugačija slika: tamo su pronađeni, pored naselja s velikom zgradom kneza Lefkandija, grobovi koji su bili vrlo bogato opremljeni.
Nakon 8. stoljeća pne. su kontakti s prednjim Orijentom ponovo vrlo intenzivni i nastaju trgovinske stanice na Cipru i u Siriji. Pretpostavlja se da su već u kasnom 9. stoljeću pne. preuzeli pismo od Feničana.
Nastajanje polisa
Sparta, vojnička država u nastajanju na jugu Peloponeza, podvrgla je svojoj vlasti Meseniju i na taj način uspostavila kontrolu nad cijelim jugozapadnim dijelom poluotoka. Grad sa svojom oligarhijskim ustavom može se smatrati prvim primjerom od tada prevladavajuće polis-strukture.
I u velikom broju drugih grčkih gradova-država je ustav uređivao zajednički život građana, ali ni tiranija, kao što je postojala oko 650. pne. na primjer u Korintu i u Megari, nije bila baš rijetkost.
U Ateni se korak po korak gradio demokratski sustav. Nakon što su Drakon (621. pne.) i Solon (594/593. pne.) donijeli svoje zakone, Pizistrat i njegovi sinovi su uspjeli još jednom, u razdoblju između 561 i 510. pne., obnoviti tiraniju. Međutim, do 501. pne. su reforme Klistena dovele do konačnog proboja atičke demokracije.
thumb|desno|200px|Atenski Akropolis
Razdoblje procvata Atene
Kad Perzijanci upadaju u Grčku, Atenjani ih 490. pne. pobjeđuju u Maratonskoj bitci. Deset godina kasnije, perzijski Veliki vladar Kserkso I. okuplja veliku vojsku i kreće u kaznenu ekspediciju, da osveti poraz svog oca u bitci kod Maratona. Međutim, gubi pomorsku bitku kod Salamine s atenskom flotom pod zapovjedništvom Temistokla, a 479. pne. kopnena vojska gubi bitku kod Plateje s udruženim vojskama grčkih polisa. Time je Perzija za neko vrijeme potisnuta, a grčki polisi u Maloj Aziji oslobođeni.
Borba za prevlast
U prvoj polovici 4. stoljeća grčki gradovi gotovo neprekidno ratuju jedni protiv drugih, svi protiv svih, mijenjaju se saveznici - uz neprekidno uplitanje perzijskih careva - pri čemu se čežnja za općim mirom koristi i za promidžbene ciljeve. Teba smjenjuje 371. pne. Spartu u njenoj ulozi hegemona nakon bitke kod Leuktre, ali je i prevlast Tebe trajala kratko. Time je Peloponeski rat, kako se to kasnije pokazalo, osjetno poremetio dotadašnji odnos snaga.
Za to se vrijeme na Siciliji moćna Sirakuza dokazala protiv trgovačke republike Kartage, koja je još od ranog 5. stoljeća pne. bila u konfliktnom odnosu s grčkim polisima. Osim toga, za razliku od matične zemlje, na Siciliji se kao oblik vladavine održala hegemonija u velikom broju gradova.
Tek prisilno ujedinjenje Grčke od strane Filipa II. Makedonskog okončalo je neprekidne borbe za prevlast između polisa. Atenjani, kao Demosten, smatrali su ga ne-grčkim barbarom, ali on je sa svojom izvrsnom vojskom dobio bitku kod Kairona 338. pne. i uspostavio hegemoniju nad Helom, što je godinu dana kasnije i osnaženo Korintskim savezom.
Vrijeme helenizma (336 do 30. pne.)
thumb|desno|150px|[[Aleksandar Veliki - rad nepoznatog suvremenika]]
Nakon što je 336. pne. ubijen Filip II., nejgov sin Aleksandar Veliki vodi grčko-makedonsku vojsku u Aziju i u nekoliko godina osvaja cijelo perzijsko Carstvo. Aleksandrov pohod je utro put grčkoj kulturi u čitavom tada poznatom Orijentu, od Egipta, Mezopotamije i Perzije pa sve do granica Indije. Nakon Aleksandrove smrti 323. pne. u Babilonu, njegovi nasljednici Dijadosi (većinom njegovi generali) su nakon dugotrajnih međusobnih ratova podijelili carstvo između sebe. U svim dijelovima carstva - od ptolomejskog Egipta na zapadu pa sve do seleukidskog carstva na istoku - helenizam je tijekom sljedećih stoljeća bio određujuća kultura.
Razdoblje helenizma je bilo obilježeno gotovo neprekidnim borbama tri velesile (Ptolemejevići, Seleukidi i Antigonidi) za prevlast. Početkom 2. stoljeća je Rim intervenirao u Grčkoj. 146. pne. Rimsko Carstvo podvrgava pobijeđene članove ahajskog saveza provinciji Makedoniji i razara vodeći polis tog vremena, Korint. Mnogi polisi, kao Atena i Sparta, neko vrijeme još ostaju, bar formalno, nezavisni. Nedugo zatim je uslijedilo pridobijanje Pergamona i 63. pne./64. pne. i zadnjih ostataka Seleukidskog područja. Zadnja država sljednica Aleksandrovog carstva, Egipat Ptolemejevića čija je zadnja vladarica bila Kleopatra VII, integrirana je 30. pne. u Rimsko Carstvo. Time je prestao postojati svijet helenističkih država kao utjecajni vojni i politički čimbenik tadašnjeg svijeta. Grčka kultura je ipak nastavila život nesmanjenom snagom u Rimskom Carstvu sve do njegovog nestanka na zapadu, a nakon toga u Bizantu.
Rimsko Carstvo
thumb|desno|200px|Rimski Forum (Glavni članak: Rimsko carstvo)
Nakon Grka, Rimljani postaju slijedeći nositelji i posrednici antičke kulture. Što dalje su prodirali na Levant, tim više su prihvaćali književnost, filozofiju, umjetnost, arhitekturu kao i kulturu svakodnevnog življenja Grka, da bi zatim preuzeto širili dalje na područje zapadnog Sredozemlja i dalje, sve do Rajne i britanskih otoka.
Korijeni Rima
Rim, prema legendi osnovan 753. pne., nastao je, kako smatraju prema novijim istraživanjima, tek krajem 7. stoljeća spajanjem više selskih naselja uz plićine na donjem dijelu rijeke Tibra. Politički i kulturno, Rim je dugo bio pod etrušćanskim utjecajem. S druge strane, Etrušćani su još od ranije imali intenzivne kontakte s grčkim kolonistima.
Rimska Republika (oko 500. do 27. pne.)
(Glavni članak: Rimska Republika)
Rimljani su se oko 500. pne. oslobodili prevlasti Etrušćanskog grada-kraljevstva, protjerali zadnjeg rimskog kralja Lucija Tarkvinija Oholog i razvili vlastiti, prvi oblik republikanske vlasti. U idućim desetljećima, do oko 450. pne., stvara se tablica dvanaest zakona koja bilježi prve civilne, kaznene i procesnopravne norme rimskog prava. Ustavom je utvrđena podjela vlasti, i time su položeni temelji Rimske Republike.
Istovremeno, u samom Rimu se odvija niz kriza izraženih sukobima između pretstavnika patricija koji su ustrajavali na zastarjelim socijalnoekonimskim strukturama i plebejaca koji su tražili reforme. U vrijeme građanskih ratova kriza kasnog razdoblja Rimske Republike dosiže vrhunac, i postaje jasno da je Republika kao takva nadživljena. Time postaje moguć principat. Već je Gaj Julije Cezar svojim položajem doživotnog diktatora dosegao status monarha. Prvim rimskim carom smatra se August, Cezarov nećak i nasljednik, koji je s principatom uspio umjesto razrušene republike uvesti monarhističko državno uređenje.
Doba rimskih careva
Rimsko Carstvo, kako ga je zasnovao August, su on i njegov nasljednik Tiberije vodili sigurnom rukom. No već u vrijeme Kaligule, Klaudija i Nerona se pojavljuju prvi znaci raspada. Nakon jedne krizne godine (Godina četiri cara) na vlast dolazi dinastija Flavijevaca (Vespazijan, Tit i Domicijan). Njihova je vladavina sve u svemu, kako na vanjsko- tako i na unutarpolitičkom planu, bila vrlo uspješna. Nakon što je Domicijan u jednoj zavjeri ubijen, ponovo slijedi jedno krizno razdoblje koje koja je uglavnom prevladana u vrijeme tzv. Pet dobrih careva.
Upravo u vrijeme tih "dobrih careva" imperij doživljava (u prvoj polovini 2. stoljeća) svoj najveći procvat i veličinu (ekspanzija u vrijeme Trajana, povrat teritorija i osiguranje granica pod Hadrijanom). Ubrzo nakon toga sve više raste pritisak na granice carstva. Na sjevernim i sjeveroistočnim granicama su to bili Germani, na istočnim Parti (koji su se uprkos nekoliko poraza uspjeli dokazati) a kasnije i Sasanidi. Sa smrću Marka Aurelija 180. završava razdoblje koje su mnogi smatrali da je bilo "]]zlatno doba]]", što bi se moglo samo uvjetno takvim smatrati.
Kasna antika (284. do 602./641.)
Krajem 3. stoljeća car Dioklecijan uspijeva, uvođenjem tetrarhije još jednom postići stabiliziranje carstva. To vrijeme početka kasnog starog vijeka obilježeno je prijelomnim događajima. Priznavanje i privilegiranje kršćanstva u vrijeme Konstantina I. (koje je prije toga bilo ponekad i krvavo progonjeno) predstavljalo je značajan odmak od antičke kulture, a posebno od antičke filozofije i religijskog pluralizma.
Nakon podjele carstva 395. imeđu sinova cara Teodozija samo se Istočno Rimsko Carstvo kojim se upravljalo iz Konstantinopolisa pokazalo trajno sposobno za život (latinski je do 7. stoljeća ostao službeni jezik). Tzv. Zapadno Rimsko Carstvo je sve slabije odoljevalo navalama Huna i Germana. Došlo je do postepenog raspadanja rimske vojske, dok su Germani zaposjeli mnoge zapadne provincije i pri tome preuzeli mjesta rimskih upravljača. Promjene do kojih je dolazilo zbog posljedica seobe naroda izgleda da nisu bile ni približno tako lake i jednostavne kao što se dugo vjerovalo, i sad su ponovo predmet znanstvenih rasprava. 410. su Rim opljačkali Zapadni Goti, a 455. Vandali.
Tradicionalna povijest, koja tom događaju nije pridavala veliku pažnju, često ga je smatrala "krajem starog vijeka"; danas se odustalo od tog stajališta. Zbog više razloga se danas i 6. stoljeće ubraja u stari vijek. Istočnorimski car Justinijan I. Veliki (527.-565.) je pokušao ponovo, i to s doista dobrim rezultatima, obnoviti cijeli imperij, što na kraju ipak nije uspjelo - uz ostalo su Sasanidi vršili veliki pritisak na istočne granice. U Istočnorimskom carstvu su antička kultura i duhovni svijet živjeli i dalje do u srednji vijek, ali tu su značajni rez donijela sa sobom Arapska osvajanja i odvojila kasnoantičko ranobizantsko carstvo od srednjevjekovnog Bizanta. Zavisno od razmišljanja različitih povjesničara kasna antika završava 602. godine nasilnim dolaskom na vlast cara Foke ili 641. godine nakon smrti cara Heraklija i konačnog pada Egipta u arapske ruke.
Značenje i utjecaj antike
Značaj antike za daljnji razvoj svjetske povijesti je gotovo neprocjenjiv. U tom razdoblju leže korijeni razvoja zapadnog svijeta. Jonska filozofija prirode, atička demokracija, Rimsko pravo i religijski pluralizam i tolerancija su ostavština antike na koju se nadovezuju današnji prosvjetitelji, teoretičari države, prirodne znanosti, borci za ljudska prava i mnogi drugi.
Sarah Paulson
Sara Ketrin Polson (Tampa, Florida, SAD, 17. decembar 1974) je američka filmska, pozorišna i televizijska glumica, nominovana za nagrade „Emi“ i „Zlatni globus“. Svoju karijeru započela je kao pozorišna glumica i u serijama ,,American Gothic'' i u seriji Jack & Jill. Najpoznatija je po ulogama koje je tumačila u antologijskoj TV seriji „Američka horor priča“.
Antika
Značenje i utjecaj antike
Do danas su sačuvana brojna svedočanstva o veličini i značenju tog razdoblja - pored sačuvanih tekstova filozofske, literarne ili povijesne naravi - brojni objekti grčke i rimske umjetnosti: od velikih skulptura do minijatura, keramike i t.d. Velike antičke zbirke nalaze se u Rimu, Ateni, Napulju, Parizu, Londonu, Münchenu, Petrogradu, Beču i Berlinu. Za upoznavanje svakodnevnog života u to vrijeme značajna su arheološka nalazišta u Pompejima, Delfima, Pergamonu i čitavom nizu drugih mjesta.
Sarah Paulson
Detinjstvo i mladost
Sara je rođena 17. decembra 1974. u Tampi, Florida. Živela je u Severnoj Tampi do svoje pete godine kada su joj se roditelji razveli. Vreme je provodila u Mejnu dok se nije preselila u Njujork sa majkom. Živela je u Kvinsu i u Gramersi Parku dok se nije preselila u Bruklin. Leta je provodila na Floridi, posećujući roditelje. Išla je u srednju školu izvođačkih umetnosti na Menhetnu i u Američku akademiju dramskih umetnosti.
Lični život
2004. Sara je počela da se zabavlja sa glumicom Čeri Džons. Vezu su objavili u 2007. a raskinuli su 2009. godine. U jednom intervjuu u 2013. Sara je izjavila da je pre veze sa Čeri izlazila samo sa muškarcima i da nije imala vezu od njihovog raskida, ali da je otvorena i za vezu sa ženom i za bezu sa muškarcem. Od 2015. je u vezi sa Holend Tejlor.
Antika
Značenje i utjecaj antike
Kad se u Italiji u 15. stoljeću počelo ponovo cijeniti i opnašati očuvane ostatke (uglavnom rimske) umjetnina starog vijeka, to je razdoblje nazvano renesansa, tj. ponovno rođenje antike.
Međutim, ne treba smetnuti s uma da se antika u srednjem vijeku nije nikada potpuno ugasila. Uz Bizantince i Arape, i u Europi je tijekom srednjeg vijeka zahvaljujući nekim aktivnostima redovnika i karolinškoj renesansi (kraj VIII. i početak IX. st.) sačuvano nešto od antičkog nasljeđa.
Tek u XIV. stoljeću u Europi (na području latinskog kršćanstva odnosno katoličanstva) razvija se interes za izgubljene tekovine antike (Renesansa), koje su uvelike sačuvane zahvaljujući islamskim Arapima uz posredovanje Židova. Uz obnovu interesa za antičku umjetnost i književnost povezan je i svjetonazorski okret od srednjovjekovne prevlasti religije tj. usmjerenosti na onostrano (transcedentno, metafizičko, na Boga) ka interesu za ovaj svijet i za čovjeka (humanizam). Tada započeti duhovni razvoj dovodi do prosvjetiteljstva i moderne. Suvremna zapadna kultura i civilizacija nezamisliva je bez grčke znanosti i filozofije, bez Rimskog prava, bez grčke i rimske arhitekture i umjetnosti.
Antički autori
U nastavku su navedeni neki najvažniji sačuvani antički autori i njihova djela.
Literatura
Osnovne definicije i objašnjenja uzeti su iz:
Citirana literatura:
Cascina Filatura, Cuneo
Cascina Filatura je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Sapego, Guazapares
Sapego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Vaccarecce, Roma
Vaccarecce je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Sapego, Guazapares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1211 m.
Vaccarecce, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 556 m.
Adelajda od Vermandoisa
Podrijetlo i preuzimanje vlasti
Gospa Adelajda je rođena oko 1065. god. Njezin je otac bio grof Herbert IV, sin grofa Ottona i njegove supruge Pavije te potomak Herberta II. Majka joj je bila grofica Adela od Valoisa, po kojoj je dobila ime. (Adela je bila grofica Valoisa po svom vlastitom pravu.) Stariji brat Adelajde bio je grof Odo Ludi, koji je oca i majku i naslijedio, a koji je vrlo vjerojatno bio psihički nestabilan.
Godine 1085. vijeće baruna oduzelo je vlast Odu i predalo ju Adelajdi. Odo je potom postao vladar Saint-Simona.
Trinity Village, California
Trinity Village je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 297 stanovnika.
Adelajda od Vermandoisa
Prvi brak
120px|mini|Adelajda, grofica Vermandoisa Oko 1080. Adelajda se udala za princa Francuske, Huga, koji je bio sin kralja Henrika I i njegove supruge, kraljice Ane. De jure uxoris, Hugo je postao grof Vermandoisa i Valoisa. Djeca Adelajde i Huga:
Hugo je umro 1102.
Drugi brak
God. 1103., Adelajda se preudala za Renauda II od Clermonta; njihova djeca:
El Realengo, Apaseo el Alto
El Realengo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2036 m.
Zbudza
Zbudza je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
La Ventana, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1027 m.
La Providencia, Alvarado
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Zagrljenici
Zagrljenici je jugoslavenska TV drama u produkciji TV Sarajevo emitirana 1983. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada Miodraga Žalice. Režirao ju je Milan Bilbija.