cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Popis velikih kraljeva Irske
Sintetički popisi
Lebor Gabála Érenn, koji datira iz 11. ili 12. vijeka, sadrži navodni popis svih Velikih kraljeva od drevne prošlosti do gospodstva Henryja II nad Irskom 1171. Instituciju Velikog kralja su uspostavili Fir Bolg, a njihovih devet kraljeva je slijedio niz devet kraljeva Tuatha Dé Danann, od kojih se svi ne smatraju euhemeriziranom božanstvima. Nakon milezijskog (gelskog) osvajanja su se za instituciju Velikog kralja vijekovima borili potomci Eber Finna i Érimóna, sinova Míl Espáinea. Originalna kompilacija prestaje nakon vladavine Tuathal Techtmara. Kraljevi goideličkih dinastija koje je ustanovio Tuathal su dodani u kasnijim verzijama. Kasnija izdanja Lebor Gabále su također nastojali sinkronizirati svoju kronologiju sa datiranim kraljevima Asirije, Perzije, ptolemejskog Egipta te rimskim carevima.
Poluhistorijski veliki kraljevi Irske
Ovi kraljevi su vjerojatno historijske ličnosti, ali titula Velikog kralja u njihovom slučaju najvjerojatnije predstavlja anakronizam.
Historijski veliki kraljevi Irske
Ovi kraljevi se smatraju historijskim Velikim kraljevima (sa ili bez opozicije).
Caberlotto, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Oldendorf (Landkreis Stade)
Oldendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Štade. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.860 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3359036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štade Oldendorf se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Štade. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 12 metara. Površina opštine iznosi 23,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.860 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 120 stanovnika/km².
Tom Heinsohn
{{Infokutija Košarkaš Kao igrač: Kao trener: }} Thomas William Heinsohn (Jersey City, NJ, 26. kolovoza 1934. – Boston, MA, 10. studenog 2020.) bio je američki košarkaš i trener. Heinsohnova je cjelokupna košarkaška karijera bila vezana uz Boston Celticse, za koje je inicijalno igrao od 1956. do 1965., a kasnije je vodio prvu momčad kao trener od 1969. do 1978. godine. Uz to, Heinsohn je više od 30 godina bio stručni sukomentator Celticsa u tandemu s komentatorom Mikeom Gormanom. Heinsohna se danas smatra jednim od najkarizmatičnijih i najikonskijih igrača slavne dinastije Celticsa iz 50-ih 60-ih godina, a bivši suigrač John Havlicek nazvao ga je "kumom grada Bostona".
Profesionalnu karijeru započeo je 1956. godine, kada je izabran kao teritorijalni izbor na NBA draftu od strane Reda Auerbacha, tadašnjeg trenera Celticsa. Sveučilišnu karijeru proveo je kao igrač Holy Cross Crusadersa. U devet godina sa Celticsima, Heinsohn je osvojio osam naslova prvaka i bio je šesterostruki NBA All-Star. Iako je njihova suradnja na terenu donosila naslove Celticsima, Heinsohn je imao vrlo hladne odnose s tadašnjim liderom momčadi, Billom Russellom. Umirovio se 1965. godine.
Četiri godine kasnije naslijedio je Russella kao glavni trener prve momčadi Celticsa te je u devet godina osvojio dva naslova s momčadi. Tokom 1973. godine proglašen je trenerom godine, a u četiri je navrata vodio momčad Istoka na All-Star utakmici. Nakon umirovljenja, Heinsohn je primljen u Kuću slavnih prvo kao igrač, a nešto kasnije i kao trener. Pomogao je i u osnivanju Udruge igrača NBA lige, čiji je drugi predsjednik postao nakon odlaska njegovog bivšeg suigrača, Boba Cousyja.
Preminuo je 10. studenog 2020. godine u Bostonu.
Sveučilišna karijera
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! S ! MPU ! P% ! 3P% ! SB% ! SPU ! APU ! UPU ! BPU ! PPU
Kosmos-1880
Kosmos-1880 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Tom Heinsohn
Trenerska karijera
{| class="wikitable sortable collapsible " style="font-size:95%; text-align:right;" !Momčad !Godina ! data-sort-type="number" | U ! data-sort-type="number" | P ! data-sort-type="number" | I ! data-sort-type="number" | P–I% !Plasman ! data-sort-type="number" | PU ! data-sort-type="number" | PP ! data-sort-type="number" | PI ! data-sort-type="number" | PP–I% !Rezultat
Kosmos-1880
Kosmos-1880 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 7. septembra 1987. Raketa-nosač F-2 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1880 je bio komunikacioni satelit.
Cave di Maiano, Firenze
Cave di Maiano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
УДИК
УДИК може значити:
Puerto de Cabras, Santa Ana Maya
Puerto de Cabras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Santa Ana Maya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 474 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Los Canales (razvrstavanje)
Los Canales ima više značenja:
Los Colorados, González
Los Colorados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
93. pne.
Godina '''93. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Flaka i Herenija (ili, rjeđe, godina 661. Ab urbe condita). Oznaka 93. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Wokingham (borough)
Wokingham je borough i unitarna jedinica od 154,380 stanovnika na jugu Engleske u Grofoviji Berkshire.
Geografske karakteristike
Borough Wokingham je udaljen od centra Londona nekih pedesetak km, ime je dobio po svom najvećem urbanom centru - Wokinghamu, koji je i administrativni centar te unitarne jedinice.
Wokingham je pretežno ruralni kraj, uz Temzu, njegova historija je usko povezana sa gradom Wokinghamom koji je još 1219. dobio kraljevsku povelju da može održavati sajam svakog utorka. Njemu je kraljica Elizabeta I 1583. dodjelila status grada.
Historija
Administrativna jedinica Wokingham osnovana je 1. aprila 1974. kao distrikt, ujedinjenjem tadašnjeg Borougha Wokingham i ruralnog distrikta Wokingham. Nakon ukidanja Savjeta Grofovije Berkshire 1. aprila 1998. postao je unitarna jedinica. Nakon peticije građana kraljica Elizabeta I dodjelila mu je 2007. status borougha.
El Infiernillo (razvrstavanje)
El Infiernillo ima više značenja:
Los Cantiles (razvrstavanje)
Los Cantiles ima više značenja:
Domhnall Gleeson
Donal Glison (IPA:  12. maj 1983) irski je glumac, režiser i scenarista, sin glumca Brendana Glisona.
Najpoznatiji je po ulogama Bila Vizlija u poslednja dva filma iz serijala Hari Poter, Ljevina u adaptaciji Ane Karenjine iz 2012. i Tima Lejka u filmu Vreme za ljubav.
Rudolf Virchow
Rudolf Ludvig Karl Virhov (13. oktobar 1821 — 5. septembar 1902) je bio veliki nemački naučnik i političar, druge polovine 19. veka, lekar, patolog, histolog, fiziolog, osnivač ćelijske teorije u biologiji i medicini, jedan od osnivača socijalne medicine. Mnogi lakari u svetu nazivaju ga i "ocem moderne patologije."
La Casa Nueva, El Llano
La Casa Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini El Llano.
Kosmos-1881
Kosmos-1881 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Ortega, Huejuquilla el Alto
Ortega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Huejuquilla el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1711 m.
Farnajom od Iberije
P'arnajom ili P'arnajob (ფარნაჯომი, ფარნაჯობი) (? - 90. pne.) bio je kralj Kavkaska IberijaIberije od 109. do 90. pne., četvrti po redu iz dinastije P'arnavaziani. Poznat je isključivo po popisu sadržanom u gruzijskoj srednjovjekovnoj kronici.
Na prijestolje je došao 109. pne. naslijedivši svog oca Miriana I. Navodi se kako je novog boga Zadena dodao u dotadašnji gruzijski panteon te mu sagradio utvrđeni hram. To i drugi primjeri uvođenja stranih običaja su izazvali pobunu, koju je podržao kralj susjedne Armenije. Parnajom je poginuo u velikoj bitci, a prijestolje preuzeo njegov armenski zet Aršak/Artaksija. Parnajomov sin Mirian II je, međutim, preživio i bio sklonjen na partski dvor.
Kosmos-1881
Kosmos-1881 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 11. septembra 1987. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 7000 kilograma. Kosmos-1881 je bio osmatrački satelit.
La Casa Nueva, El Llano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
San Aparicio, San Juan de los Lagos
San Aparicio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
El Infiernito (razvrstavanje)
El Infiernito ima više značenja:
San Aparicio, San Juan de los Lagos
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1819 m.
Valmontone, Ferrara
Valmontone je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
József Mindszenty
József Mindszenty / Jožef Mindsenti (29. mart 1892. Csehimindszent /Čehimindsent, Austro-Ugarska - 6. maj 1975 Beč, Austrija) je bio esztergomski nadbiskup i kardinal te primas Mađarske. Sada mu pripada naziv Časni sluga Božji.
Mladost i crkvena karijera
Jožef se rodio kao József Pehm u narodnostno miješanoj seljačkoj porodici plemićkog podrijetla - kao prvorođenac od šestoro djece 29. marta 1892 ocu Jožefu Pehmu in majci Borbáli r. Kovács (izg.: Borbala Kovač) u Csehimindszentu u zapadnoj Mađarskoj. Svećeničko ređenje je primio u Szombathelyu/Sombotelu 12. juna 1915. Nakon mlade mise je djelovao kao dušobrižnik, vjeroučitelj i pisac (publicist). Već 1919 je došao u sukob sa Kunovom sovjetskom komunističkom republikom. 9. februara 1919 ga je zatvorila Károlyijeva vlada te ga drűala u zatvoru sve do pada Kunova komunizma 31. jula 1919.
1941 se odrekao svog njemačkog prezimena Pehm u znak protesta prema progonu drugih naroda, a naročito Jevreja i Cigana, što su ga sprovodili nacisti i priredio svoje novo prezime prema svom zavičaju Csehimindszentu/Čehimindsentu u – Mindszenty/Mindsenti.
Mnogi proganjani od nacista – naročito Jevreji – mu mogu biti zahvlni za život, jer im je otpremio na sigurno mjesto. Svoju dobrotu je morao platiti time, da su njemački nacisti i njega zatvorili. Poslije oslobođenja iz zatvora ga je 16. augusta 1945 imenovao isti Pio XII za esztergomskoga nadbiskupa. Uskoro iza toga ga je papa 18. februara 1946 povisio u kardinala imenovanjem za kardinala-svećenika kod Santo Stefano al Monte Celio.
Kormilar u teškim vremenima
Jožef Mindszenty je bio dakle ne samo ostrogonski nadbiskup, kardinal Katoličke crkve i mađarski primas, nego i predsjednik Mađarske biskupske konferencije. Kao takav je osjećao dužnost, da upozorava na moralno usmjeravanje društvenoga života. Njegovo biskupsko geslo Pannonia Sacra (Sveta Panonija) je izražavalo program, da će također u teškim vremenima brinuti o uvažavanju kršćanskih vrijednosti ne samo u privatnom životu,nego i u javnosti.
Velika sinagoga u Firenci
Velika sinagoga (Tempio Maggiore, בית הכנסת הגדול של פירנצה) u Firenci u Italiji je jedna od najvećih sinagoga u južnoj Evropi. Nakon emancipacije Jevreja u Velikom Vojvodstvu Toskani 1848. godine lokalna je zajednica inicirala izgradnju nove reprezentativne sinagoge. Do tada su talijanske sinagoge bile smeštene u getima i nisu smele da se ističu vanjskom pogledu. Izgradnja nove sinagoge započela je 1874. godine, a radovi su okončani 1882. godine. Sinagoga, koja je trebala da bude „dostojna grada Firence“ sagrađena je nakon smrti predsednika jevrejske opštine Davida Levija 1870. godine. Levi je za izgradnju reprezentativne građevine ostavio zemljište u Firenci. Arhitekti koji su radili na projektu nove sinagoge bili su Mariano Falcini, Vincente Micheli i Marco Treves. Arhitekti su u svome planu odabrali kombinaciju italijanskih elemenata sa neomaorskim stilom koji se nije koristio u izgradnji crkava. Centralna kupola sinagoge inspirisana je centralnom kupolom Aja Sofije. U završnoj fazi Drugog svetskog rata nacističke snage koristile su sinagogu kao skladište. Prilikom povlačenja nemačkih trupa i italijanskih fašista u avgustu 1944. godine u sinagogu su postavljeni eksplozivi sa namerom da ju se uništi. Ipak Italijanski pokret otpora uspeo je da ukloni najveći deo eksploziva tako da je na građevini učinjena samo manja šteta koja je nakon rata sanirana i obnovljena. Sinagoga je obnavljana i nakon velikih poplava reke Arno 1966. godine.
József Mindszenty
Kormilar u teškim vremenima
Pod njegovim vodstvom se je mađarski biskupski zbor oglasio zajedničkim okružnicama, ako je državno vodstvo, koje se je sve više bližilo diktaturi proletarijata, kršilo slobodu savjesti ili vjeroispovijedanja, slobodu školovanja ili umjetničkoga stvaralaštva; dosljedno se je zauzimao za priznavanje temeljnih sloboština. Progovorio je o progonu Mađara u Vojvodini i o Vojvođanskim masakrima poslije Drugog svjetskog rata, o protjerivanju Podunavskih Nijemaca (Donauschwaben), o protupravnom zatvaranju te mučenju zatvorenika.
Pred izbore narodnih predstavnika u skupštinu 18. oktobra 1945 i 25. augusta 1947 je biskupski sabor okružnicom upozorio vjernike, neka biraju takve stranke, čiji program nadahnjuje evanđeoski duh. Time su razljutili one krugove, koji su pripremali komunistima preuzimanje vlasti.
Proganjanje
26. decembra 1948 su tadašnje vlasti zatvorile kardinala Mindszentyja. Tjelesno i duševno su ga u zatvoru mučili, na temelju lažnih optužbi osudili 8. februara 1949 na prvostupanjskom a 9. jula na drugostupanjskom ročištu na doživotni zatvor, što je prouzrokovalo u slobodnom svijetu veliko uznemirenje. Papa Pio XII je izrazio svoje iznenađenje i ogorčenje, Generalna skupština Ujedinjenih naroda je na svom generalnom zasjedanju također osudila ponašanje mađarske vlade te ožigosala kardinalovo zatvaranje kao međunarodnu uvredu. Po šestogodišnjem budimpeštanskom zatvoru su ga poradi zdravstvenih poteškoća od 17. augusta 1955 imali zatvorenoga u Püspökszentlászlu (/Pišpeksentlaslo), a od 2. novembra 1955 u Felsőpetényu (/Felšepetenj).
Nakon izbijanja Mađarske revolucije 29. oktobra 1956 su ga po uputama komunističkoga centralnoga komiteta htjeli odvesti na nepoznato mjesto, čemu se je pak odupro. 30. oktobra noću su ga demokratični mađarski vojnici oslobodili iz zatočeništva, a 31. oktobra dopodne je prispio uv budimsku primasku palatu.
Za četiri dana svoje slobode je razgovarao sa članovima biskupskoga sabora i vodstvom svoje biskupije o budućnosti katoličke Crkve u zemlji, sa državnim predsjednikom Zoltanom Tildyjem te sa predstavnicima inostranih humanitarnih organizacija u vezi sa potrebnom materijalnom pomoći. Susreo se također sa protestantskim vođama – evangelicima i reformatima; predstavnika političkih stranaka nije primio. Na prijedlog ministarskoga predsjednika Imreta Nagya je 3. novembra uvečer imao 15-minutni nagovor putem Slobodnoga mađarskog radija, gdje je podupro ciljeve narodno-oslobodilačkog boja, te ocrtao predstavu buduće demokracije. Po napadu sovjetskih četa 4. novembra ujutro je zamolio i također dobio azil u u američkoj  ambasadi smatrajući, da će biti njegov tamošnji boravak kratkotrajan. Računalo se, da će UN privoljeti sovjetske vojne sile ka povlačenju.
Kádárova vlada Mindszentyju nije dozvolila povratka na nadbiskupsku stolicu. Komunističke vlasti bi mu dozvolile odlazak u inostranstvo, ali se više ne bi smio vratiti. Konačno je ispunio želju pape Pavla VI te 28. septembra 1971 napušta ambasadu odlazeći u Rim.
Do 23. oktobra je stanovao u Vatikanu, do svoje smrti 6. maja 1975 pak u zgradi Pazmaneuma u Beču.
Smrt
Umro je u Beču, 6. maja 1975.
Po njegovoj želji u oporuci su ga najprije sahranili u Marijinom Celju u Austriji, gdje su njegov grob stalno posjećivali hodočasnici; kad je prestala sovjetska okupacija Mađarske i po padu komunizma su ga 4. maja 1991 prenijeli u domovinu; tamo počiva u Esztergomskoj bazilici.
Pokrenut je za njega i biskupski postupak za proglašenjem blaženim i svetim.
Rehabilitacija
Na zahtjev kardinala-primasa Petra Erdőja je marta 2012 Vrhovno državno tužilaštvo u Budimpešti zvanično završilo postupak za Mindszentyjevu rehabilitaciju. Glede predmeta, koji je budimpeštanski Narodni sud pretresao pod rednim brojem IX. 254/1949, je Vrhovno tužilaštvo odredilo ponovni pretres optužnice. Zakon iz 1990 je odredio popravku i obesnaženje osuda, koje su kršile zakonitost. Sadašnja presuda znači završetak pretrage prijašnje revizije i ujedno potvrđuje pravnu, moralnu i političku rehabilitaciju kardinala Jožefa Mindszentyja u cjelovitom obimu.
Eksterni linkovi
En: Hu:
El Infierno (razvrstavanje)
El Infierno ima više značenja:
Duško Gačić
Duško Gačić (Zagreb, 1958), hrvatski crtač.
Diplomirao je 1981. na zagrebačkoj Akademiji likovnih umjetnosti. Uz povremeno učestvovanje na izložbama, sustavno se bavi crtanjem stripova (nekoliko puta je i nagrađivan), ilustriranjem te animacijom. Autor je animiranog filma "Cvrčak".
Ilustrovao je roman Duh u močvari Ante Gardaša (u izdanju zagrebačkog "Znanja").
Položaj LGBT osoba u Iranu
Položaj LGBT osoba u Iranu nije zakonski reguliran i ne postoji ikakav antidiskriminacijski zakon. U niti jednom periodu milenijumske iranske historije nije evidentiran ikakav stupanj tolerancije ili emancipacije seksualnih manjina u iranskom društvu i vladao je veliki kontrast kako u odnosu na susjedni historijski grčko-rimski, turkijski ili indijski, tako i moderni Zapadni svijet. Svejedno, u perzijskoj književnosti (osobito poeziji) mogu se naći reference na homoseksualnost :156,157. Homoseksualni odnosi prema zakonskim regulativama u specifičnim okolnostima mogu rezultirati i smrtnom kaznom. S druge strane, Iran je jedna od šest azijskih država koja zakonski odobrava korekciju spola transseksualnim osobama što u potpunosti financira ministarstvo zdravstva. Početkom 21. vijeka status LGBT osoba u Iranu bio je predmetom niza kontroverzi.
Stari vijek
Iranska historija starog vijeka specifična je po tome da se u njenoj zoroastrijskoj literaturi javljaju neke od najstarijih ikad zabilježenih referenci na homoseksualnost (oko 1000. pne.), i to primarno u pravnom kontekstu. Homoseksualni odnos detaljno je opisan u Vendidadu (dio Aveste) i to kao protuprirodni grijeh za koji je propisana teška kazna. U zoroastrijskom dualističkom poimanju svijeta odnosno borbe dobra i zla, homoseksualci su izričito stavljeni na potonju stranu. Prema mitovima o stvaranju u avestičkoj geografiji, analni odnos stvoren je od strane zloduha Ahrimana i zarazio je devetu zemlju tj. drevnu Hirkaniju (jugoistočni kaspijski pojas). Staroiranski avestički termin narō-vaēpija, kojim se opisuje muški homoseksualni odnos, etimološki se dovodi u kontekst s podrhtavanjem odnosno potresima. Drevni iranski tekstovi na više mjesta detaljno spominju i kazne za suglasni ili nesuglasni homoseksualni odnos: počinitelja pod prisilom se kažnjava sa „800 udaraca konjskim bičem“ ili „800 batinanja po tabanima“ (jednaka kazna vrijedi i za ubojstvo psa ovčara), dok za dobrovoljan odnos vrijedi smrtna kazna. Neki fragmenti Aveste indiciraju da se i pasivni partner smije „ubiti bez kajanja“ odnosno da se takvo ubojstvo smatra „dobrim djelom“. Kazna za dvoje uhvaćenih u takvom odnosu može se provesti od strane bilo koga, bez dozvole svećenika ili šaha. Način provođenja smrtne kazne varira ovisno o dijelovima teksta, a spomenute metode su dekapitacija, rezanje trbuha, usmrćivanje zmijama i crvima, te provlačenje zmije kroz rektum i usta. Istovrsne kazne u navedenim tekstovima vrijede i za pedofiliju. Historičar Herodot je u 5. vijeku pne. tvrdio da se praksa pederastije širila perzijskom Malom Azijom zbog grčkoj utjecaja :156. Stručnjaci ističu mogućnost da je tokom seleukidskog perioda u helenističkim kolonijama na sjeveru Irana homoseksualnost bila društveno prihvaćena, no na jugu koji je važio bastionom zoroastrizma situacija je bila dijametralno suprotna.
Srednji vijek
Kroz srednji vijek nije došlo do ikakvih bitnijih promjena po pitanju homoseksualnosti u iranskom društvu s obzirom da islam također osuđuje istospolne odnose, kao i zbog činjenice da su glavne islamske pravne škole (i lokalne šijitske i susjedna sunitska hanefijska) formirane upravo od strane Perzijanaca. Među takvima se ističu Abu Hanifa, Buharija i Muslim. Međutim, u srednjovjekovnoj perzijskoj književnosti moderni zapadnjački autori pronalaze niz referenci na homoseksualnost ili homoerotizam, a među istaknutim pjesnicima najčešće se spominju Atar, Rumi, Sadi, Hafez, Abu Nuvas i Džami :156. Ipak, stručnjaci ističu da je riječ o aluzijama i da se pjesničke figure mogu tumačiti na više načina.
Novi vijek
Prema pisanju nekih novovjekovnih evropskih autora poput J. Chardina, u safavidskom Iranu homoseksualnost je bila prihvaćena i na kraljevskom dvoru, u vojnim kampovima, hamamima i drugim javnim mjestima. Npr. kavane (amard hane) poistovjećivane su s muškim bordelima u kojima je prostitucija bila je legalizirana uz plaćanje poreza :157. Ovakva identifikacija je špekulativna jer ih ne potvrđuju safavidski primarni izvori koji spominju isključivo zabavljače, plesače i sluge, a ponekad se smatraju i plodom evropskog romaniziranog orijentalizma :162. Također, postoji mogućnost poistovjećivanja Safavida sa susjednim Osmanlijama u čijoj je državi takva praksa historijski ovjerena. Iz safavidskog perioda datira i niz slika ili minijatura sa zagrljenim muškarcima čija je interpretacija također diskutabilna jer nema eksplicitnih prikaza i ponekad simboliziraju političke saveze (npr. šah Abas Veliki i mogluski Džahangir). Neki autori tvrde da je društvo u ovim je vremenima usvojilo politiku Ne pitaj, ne govori (i ne progoni), vjekovima prije nego što se pojavila u zapadnim zemljama :156. Jedan od novovjekovnih perzijskih pjesnika za čija se djela smatra da sadrže homoerotsku tematiku je Iradž Mirza iz kadžarskog perioda :156
Zakonski status
Moderne zakonske regulative kojima je homoseksualnost kriminalizirana na državnoj razini donešene su 1930-ih, u vrijeme vladavine Reza-šaha Pahlavija.
Al Muqdar, Kuhlan Ash Sharaf
Al Muqdar je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah u okrugu Kuhlan Ash Sharaf.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1666 m.
Položaj LGBT osoba u Iranu
Zakonski status
Iranski zakoni također propisuju zatvorske kazne ili novčanu protuvrijednost kao alternativu fizičkim kaznama, osim u slučaju težih kaznenih djela ili one propisane smrtnom kaznom. Osim za potonje slučajeve, kazneno djelo utvrđuje se isključivo osobnim priznanjem ili uz najmanje četiri punoljetna svjedoka (čl. 199.) čime se referira na javan čin.
Praksa
Situacija u praksi teško je utvrdiva jer i reformistički predsjednik Muhamed Hatami i konzervativni Mahmud Ahmadinežad otvoreno potvrđuju da je homoseksualnost kriminalizirana, ali odbacuju prozivke da se homoseksualci kažnjavaju smrtnom kaznom. Na upit o navodnim pogubljivanjima homoseksualaca u Iranu, Ahmadinežad je 2008. odgovorio :
Stavovi u zapadnom svijetu glede situacije u praksi se razlikuju – od onih koji tvrde da je „Iran sigurna zemlja za diskretne homoseksualne odnose“ i da „godinama nije dokumentiran niti jedan slučaj o pogubljivanju homoseksualaca“, do onih koji sumnjaju da „Iran ima plan očistiti zemlju od homoseksualne zajednice“ odnosno tvrdnji da je „od kasnih 1970-ih pogubljeno 4000 homoseksualaca“.
Iran je jedna od šest azijskih država koja zakonski odobrava korekciju spola transseksualnim osobama što u potpunosti financira ministarstvo zdravstva. O korekciji spola kao prihvatljivom činu pisao je Ruholah Homeini još 1963., a formalno je uveden u zakon 1983. na zahtjev Marjam Molkare. Iranski političari, klerici, intelektualci i znanstvenici složni su da homoseksualnost velikom većinom nije prihvatljiva u iranskom društvu :321 :129. Određene geste naklonosti poput muškog držanja za ruke u javnosti uobičajene su u iranskom društvu s obzirom da se smatraju isključivo prijateljskom gestom. Svi oblici LGBT aktivizma zabranjeni su drugim zakonima o nemoralu i medijski sadržaji takvog tipa se cenzuriraju.
Homoaktivistička iranofobija
Najveća kontroverza po pitanju LGBT prava u Iranu izazvana je u julu 2005. kada je širom svjetskih mainstream medija proširena vijest da su dva mašhadska mladića, Mahmud Asgari (16/17) i Ajaz Marhoni (18), „smaknuti zbog homoseksualnosti“ :1. Ovu tvrdnju prvotno je plasirao britanski homoaktivist Peter Tatchell iz organizacije OutRage!, nakon čega su uslijedili višestruki prosvjedi diljem gradova Evrope i Sjeverne Amerike :1 :ix,x,229, a 19. 7. kao datum smaknuća neke su organizacije proglasile „Danom borbe protiv homofobije“ :x. Međutim, kroz sljedećih tjedan dana niz internacionalnih organizacija (uključujući AI, HRW i IGLHRC) upozorile su da nije riječ o homoseksualnom slučaju i da je Tatchellov članak iskrivljeni prijevod vijesti iz iranske ISNA-e u kojem se navodi da su dvojica pogubljena zbog silovanja 13-godišnjeg dječaka :1 :x. Dvojica su u medijima redovito oslovljavana i „maloljetnicima“, iako je mlađi počinitelj ovisno o izvorima imao 16, 17 ili 18 što ga je po tadašnjem iranskom zakonu činilo punoljetnim (>16). Peter Tatchell je nakon svega stao iza vlastite verzije događaja uz niz agresivnih opaski na račun Irana nazvavši ga „abnormalnom, rasističkom, perzijski šovinističkom i fašističkom državom“ :321. Queer teoretičarka Jasbir K. Puar :xi, sociologinja Mitra Rastegar :1,2 i politolog Pascal Riché ističu političku konotaciju takvih dezinformacija s obzirom da su plasirane u vrijeme zaoštravanja iransko-američkih odnosa. Usprkos svim negiranjima, slučaj dvojice silovatelja i pedofila nastavio se koristiti od strane nekih homoaktivističkih grupa i pojedinaca kao reprezentativni primjer „homofobnog nasilja u Iranu“, a imao je velikog odjeka i u zapadnjačkoj popularnoj kulturi – dvojici je posvećen album Fundamental Pet Shop Boysa, opera Edalat Square R. Timothyja Bradyja, komad Haram Iran Jayja Paula Deratanyja, a 2012. njujorški režiser pakistanskog porijekla Wajahat Ali Abbasi najavio je i snimanje filma.
Godine 2007., prilikom interaktivnog predavanja na američkom Univerzitetu Columbia, Ahmadinežad je odgovarajući na studentska pitanja izjavio da u Iranu ne postoji fenomen društvene emancipacije homoseksualaca u društvu kao u SAD-u. Ova izjava pogrešno je prenešena od strane prevoditelja s perzijskog kao „U Iranu nema homoseksualaca“. Iako je rečenica ubrzo bila ispravljena od strane prevoditelja, krivi prijevod preuzet je iz konteksta i aktivno ponavljan u mainstream medijima uz oštre kritike. U kasnijim intervjuima iranski predsjednik ponovo je opovrgnuo navode da se njegova rečenica odnosila na nepostojanje homoseksualaca u Iranu. Postoje i tvrdnje homoaktivističkih grupa o „4000 pogubljenih homoseksualaca u Iranu kroz 30 godina“, no one se i od strane određenih britanskih političara smatraju pretjeranim preuveličavanjem. Ahmadinežad je upozorio da su pogubljeni osuđenici – na Zapadu predstavljani kao „homoseksualci“ – zapravo narkodileri, ubojice i silovatelji.
Iranska homofobija
Protiv homoseksualnosti izjasnili su se svi vodeći iranski političari, poglavito rahbari i predsjednici. U svojoj oporuci iz 1989. u kojoj savjetuje buduće generacije oko ekonomskog sistema, Ruholah Homeini se negativno osvrnuo na komunizam kazavši da ta ideologija „podržava dijeljenje svega – uključujući supruga i homoseksualaca“ :179. Mahmud Ahmadinežad, iranski predsjednik od 2005. do 2013., u intervjuu za CNN u više je navrata opisao homoseksualnost „vrlo ružnim“ ponašanjem odnosno činom. U martu 2013., na skupu znanstvenika i akademika, iranski rahbar Ali Hamenei izjavio je da su „seksualna dekadencija i prevalencija seksualne izopačenosti najvažniji znakovi propadanja zapadne civilizacije“. Među ostalim utjecajnim iranskim političarima je i bivši glasnogovornik palamenta Ali Akbar Natek-Nouri koji je optužio Zapad za širenje homoseksualnosti :222. Nimalo drugačiji stavovi javljaju se i kod najpoznatijih sekularnih intelektualaca iz pahlavijskog perioda poput Ahmada Kasravija koji ima homofoban pristup u kritiziranju perzijskih pjesnika u čijim se djelima javljaju aluzije na homoseksualnost. Neposredno uoči revolucije iz 1979. među narodom su bile raširene glasine o seksualnom razvratu u korumpiranom političkom vrhu odnosno da je premijer Amir-Abas Hovejda homoseksualac, a sam vladar Muhamed-Reza Pahlavi biseksualac :162.
Los Capires (razvrstavanje)
Los Capires ima više značenja:
Los Capomos (razvrstavanje)
Los Capomos ima više značenja:
Camoia, Avellino
Camoia je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 678 m.
Artaksija I od Iberije
Bio je sin armenskog kralja, najvjerojatnije Artavazda I (vladao 161 - iz1 123. pne.), te se oženio za farnabazidsku princezu, vjerojatno sestru kralja Parnajoma. Kada su se iberijski plemići pobunili protiv kralja, Artaksija je stao na njihovo čelo i porazio ga, preuzevši sam prijstolje. Kronika navodi da mu je vladavina bila kratka, ali lišena rata i pobuna..
Visoka škola Walla Walla
Visoka škola Walla Walla je javna dvogodišnja institucija visokog obrazovanja sa nekoliko kampusa u američkoj saveznoj državi Washington. Institucija je osnovana 1967. godine i danas je pohađa preko 9,000 studenata. Centralni kampus visoke škole smešten je na jugu savezne države u istoimenom gradu Walla Walla. U kasnim 1990-im vinarski program visoke škole bitno je podstakao revitalizaciju poljoprivredne proizvodnje u regionu budući da su upravo na tom programu školovani mnogi od približno 175 vlasnika vinarija koje su danas aktivne u okruženju.
Janet McTeer
Janet McTeer, OBE (5. august 1961 -) je engleska glumica, najpoznatija po ulozi upravnice zatvora u TV-seriji The Governor, kao i nastupu u američkom filmu Tumbleweeds iz 1999. godine, za koji je nagrađena Zlatnim globusom.
El Ingenio (razvrstavanje)
El Ingenio ima više značenja:
Maple Valley, Washington
Maple Valley je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 22.684 stanovnika.
Molino, Pesaro e Urbino
Molino je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Ixpatlach, Coxcatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Los Caporales (razvrstavanje)
Los Caporales ima više značenja:
Bucyrus, North Dakota
Bjusajrus je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27, što je 1 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Trabuchello, Bergamo
Trabuchello je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Osloß
Oslos je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Gifhorn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.959 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3151020.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gifhorn Oslos se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Gifhorn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 52 metra. Površina opštine iznosi 7,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.959 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 256 stanovnika/km².
El Injerto (razvrstavanje)
El Injerto ima više značenja:
La Loma Bonita, San Juan de los Lagos
La Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1835 m.
Kosmos-1883
Kosmos-1883 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Boričevac
Smještaj
Nalazi se u ličkom Pounju, odnosno istočnom dijelu Like, u općini Donji Lapac. Boričevac je smješten neposredno uz granicu s Bosnom i Hercegovinom. Najbliže susjedno selo je Gornji Lapac, dok je općinsko središte, Donji Lapac, udaljeno nekoliko kilometara na zapadu. Sjeverno je i manji zaseok Mišljenovac. Najbliže naselje u susjednoj Bosni je Kulen Vakuf. mini|lijevo|[[Rijeka (vodotok)|Rijeka Una kraj Kulen Vakufa nedaleko Boričevca]]
Povijest
Od polovice 13. stoljeća postojala je utvrda starohrvatskoga roda Boričević iz plemena Lapčana.
Nakon pada obližnje Ostrovice 1521. dolazi u posjed Turaka.
Čitavo ličko Pounje priključeno je Hrvatskoj 1791. g. mirom u Svištovu zbog čega je muslimansko stanovništvo prešlo u Bosnu, a na njihove napuštene posjede došli su pravoslavci s područja od Bruvna do Zrmanje. Boričevac su naselili Hrvati Bunjevci iz lovinačkog kraja te je on postao najveće naselje s većinskim hrvatskim stanovništvom u ličkom Pounju.
Sagrađena je katolička crkva Rođenja Blažene Djevice Marije 1801., a 1807. osnovana je rimokatolička župa. Turci su 1809. spalili cijelo selo i crkvu. Hrvati su ubrzo ponovo obnovili crkvu i naselje, pučka škola osnovana je 1875. Boričevac u to vrijeme postaje važno križište s carskom ispostavom i karantenom i bilo je najveće naselje s većinskim hrvatskim stanovništvom u ličkom Pounju s oko 1500 stanovnika prije Drugog svjetskog rata, a prema nekim izvorima oko 2300 stanovnika, odnosno 2000 stanovnika , s manjim okolnim selima.
Kosmos-1882
Kosmos-1882 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Boričevac
Povijest
Na popisu 1931. godine je od 8% hrvatskog stanovništva kotara, 72% je bilo u Boričevcu.
Kosmos-1882
Kosmos-1882 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. septembra 1987. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6700 kilograma. Kosmos-1882 je bio satelit namijenjen za istraživanje prirodnih bogatstava Zemlje.
Gresham, Wisconsin
Grešam je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Boričevac
Povijest
Do pred Drugi svjetski rat, u Boričevcu je živjelo 119 domaćinstava, sve Hrvati uz dvije srpske obitelji, a u bližem i daljem susjedstvu živjeli su i radili i Hrvati i Srbi, boričevačku su osnovnu školu pohađala hrvatska i srpska djeca iz mjesta i okružja. selu je još bila crkva, tri trgovine i nekoliko gostionica. Uži boričevački kraj imao je 10% mješovitih brakova, susjedna sela još i više.
Gresham, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 586, što je 11 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Boričevac
Povijest
Glavne su gospodarske grane Boričevljanima bile ratarstvo, stočarstvo, kirijanje s kolima i konjima te pečalbarenje u zidarstvu i inin djelatnostima, uglavnom u susjedstvu.
U Boričevačku osnovnu školu zajedno su išla hrvatska i srpska djeca iz okolnih sela. Stoka je zajedno napasana, zajedno su polja obrađivana i sajmeni poslovi obavljani.
Razaranje sela i zločini nad Boričevljanima
Po uspostavi NDH, Srbi iz Lapačkog kraja su podigli pobunu, te su Hrvati iz Boričevca u noći između 1. i 2. kolovoza 1941. g. bili prisiljeni pobjeći u Kulen Vakuf, a 2. kolovoza srpski pobunjenici ušli su u Boričevac, razorili ga, do temelja uništili i pobili preostalo stanovništvo te počinili zločine i u ostalim mjestima u okolici: Brotinja, Poljica, Mišljenovac, Donji i Gornji Lapac. Četnici su 27. srpnja u Brotinju bacili u jamu 38 Hrvata, prezimenom Ivezići. Najmlađi (Jakov) imao je 2, a najstariji (Luka) 82 godine. Za taj zločin nitko nije odgovarao. Dio Srba nosio je četnička obilježja (kokarde), a dio partizanska obilježja (crvene petokrake). Srbi su 6. rujna 1941. napali i Kulen Vakuf te pobili više stotina Hrvata i Muslimana iz Boričevaca.
Izostanak obnove
Poslije Drugog svjetskog rata, Hrvatima nije bio dopušten povratak u razoreni Boričevac, a samo mjesto je izbrisano iz popisa naselja SR Hrvatske. Najviše Boričevljana naselilo se u Bjelovar.
U Boričevcu je nastala stočarska farma koja je u međuvremenu zapuštena, a 2002. g. ponovno obnovljena i proizvodnja djetelinskih travnih smjesa.
Nakon dugogodišnjeg traganja za zemljišnjim knjigama, one su tek 2010. godine pronađene, a time će se omogućiti zaštita prava vlasništva od nezakonitog prisvajanja, odnosno zaštita posjeda, te planska obnova sela.
Demografija
Boričevac kao samostalno naseljeno mjesto postoji od popisa stanovništva 2001. godine, kada je popisano 24 stanovnika.
Udruženja
Izgnani mještani i njihovi potomci osnovali su Udrugu ličana župe Boričevac sa sjedištem u Bjelovaru, a koja promiče obnovu sela i povratak mještana.
Guadalupe el Raicero, La Trinitaria
Guadalupe el Raicero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 662 m.
Tierra Blanca, San Pedro el Alto
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1900 m.
Yakima County, Washington
je okrug u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 243.231, što je 20.65 (9,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Potoc, Sasca Montană
Potoc je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Sasca Montană.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 350 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Cellai, Firenze
Cellai je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Bayeux
Baje je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 14.704, a gustina naseljenosti je iznosila 2.068 stanovnika/km².
Atrakcije
Najveća turistička atrakcija u ovom gradu, je Platno iz Bajea koje opisuje normansku invaziju na Englesku iz 1066. godine. Platno se nalazi u specijalnom muzeju. Osim platna, u gradu se nalazi i velika kadetrala iz 1077. godine, koja je bila i prvobitni dom Platna.
Grljan, Trst
Grljan ili Grignano je naselje u Italiji u provinciji Trst, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 474 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Toledo Blue Stockings
Toledo Blue Stockings je bio američki profesionalni bejzbol klub iz grada Toledo u državi Ohio. Osnovan je godine 1883. kada je i osvojio prvenstvo niže lige poznate pod nazivom Northwestern League.
Sljedeće godine se priključio višoj ligi American Association. U njoj je završio na 8. mjestu s 46 pobjeda i 58 poraza. Nakon završetka sezone 1884. klub se raspustio.
Klub se u historijim bejzbola spominje uglavnom zato što je bio prvi rasno integrirani klub u višim bejzbol ligama, odnosno po tome što je u sastavu imao crne igrače kao što su Moses Fleetwood Walker i njegov brat Welday Walker. To se više nije ponovilo sve dok Jackie Robinson nije postao član Brooklyn Dodgersa godine 1947.
One of Our Planets Is Missing
One of Our Planets Is Missing je 3. epizoda američke science fiction animirane TV-serije Zvjezdane staze, premijerno prikazana 22. septembra 1973. godine. Radnja prikazuje kako se Enterprise suočava sa divovskim svemirskim oblakom koji proždire planete i koji prijeti koloniji Federacije gdje živi 82 miliona stanovnika.
Dominic Cooper
Dominik Kuper (2. jun 1978 ) britanski je filmski, televizijski i pozorišni glumac.
Najpoznatiji je po ulogama u filmovima Mama Mia!, Vojvotkinja, Generacija za pamćenje, Đavolji dvojnik, Kapetan Amerika: Prvi osvetnik i Abraham Linkoln: Lovac na vampire.
Osteel
Ostel je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Aurih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.300 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3452021.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Aurih Ostel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Aurih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 metara. Površina opštine iznosi 19,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.300 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 116 stanovnika/km².
William Harvey
Vilijam Harvi (1. april 1578 — 3. jun 1657) je bio engleski lekar, fiziolog, biolog i jedan od osnivač fiziologije i embriologija. Prvi fiziolog koji je dao tačan i pravilnan opis, cirkulacije krvi u organizmu.
Biografija
Vilijam Harvi se rodio 1. april 1578. u Folkestonu u Engleskoj, na sredini vladavine kraljice Elizabete I, kao najstariji od sedmoro dece njegovog oca Tomasa Harvija koji je u Folkestonu radio u kancelarije gradonačelnika 1600. Vilijemov otac je bio miran, vredan i inteligentan čovek koga su; „sinovi ... poštovali, konsultovali i implicitno mu verovali... i sa svojim ocem blagajnikom stekli veliko sopstveno bogatstvo i imanja ...“ Portert Tomasa Harvija se još uvek može videti na centralnom panelu zida u trpezariji Rols park, Šiigvel, u Eseksu.
Osnovno obrazovanje Harvi je stekao u Folkestonu, u toku koga je savladao i latinski jezik. Po završetku osnovnog obrazovanja upisao je Kraljevsku školu (Kenterberi) u kojoj je na školovanju proveo pet godina. Zatim školovanje nastavlja u Gonvil i Kaj Koledžu u Kembridžu na kome je i diplomirao 1597.
Jedno vreme Harvi je putovao kroz Francusku, Nemačku u Italiju, kako bi dopunio svoje usavršavanje i istraživanja, da bi dalje školovanje nastavio na Univerzitetu u Padovi, u jednoj od najboljih medicinskih škola toga vremena, kod cenjenog naučnika i hirurg, Fabricijusa (Hieronymus Fabricius 1537–1619). Kao dvadesetčetvorogodišljak Harvi je diplomu lekara stekao na Univerzitetu u Padovi 25. aprila 1602.
Harvi se nakon završenih studija u Padovi vratio u Englesku i 1602 oženio Elizabetom Braun, ćerkom Lanselota Brauna jednog od kraljičinih lekara, sa kojom nije imao dece. Nakon ženidbe, Harvi se nastanilo u Londonu, gde se pridružio Kraljevskom koledžu lekara Engleske 5. oktobra 1604. Izabran od strane saradnika koledža lekara (College of Physicians) 5. juna 1607, Harvi je primio dužnost lekara u bolnicvi Sv. Vartolomeja u kojoj je ostao skoro sve do kraja svog života.
Harvi je zarađivao oko trideset i tri funte godišnje i živeo je u maloj kući u Ludgatu, iako je imao dve kuće u Vest Smitfildu (West Smithfield) gde je bio predložen za mesto lekara. U ovom periodu, njegova lekarska funkcija sastojala se od jednostavnih, ali detaljnih analize pacijenata koji su dovođeni u bolnicu jednom nedeljno i pisanja recepata.
Sukobi i Građanski rat u Engleskoj (1642 — 1645) Harvija su doveli u Oksford gde je postao doktor fizike 1642, a potome i upravnik Merton koledža 1645. Predaja Oksforda u 1645 obeležila je i početak postepenog povlačenja Harvija iz javnog života.
U šezdesetosmoj godini bez dece, Harvi je izgubio tri brata i suprugu i stoga je odlučio da se vrati u London i živi sa svojom braćom Eliabom i Danielom odvojeno i u različitim vremenskim periodima. Pošto se povukao sa dužnosti u Vartolomejskoj bolnici i sa raznih drugi navedenih pozicija, on je većinu svog vremena posvetio čitanju književnih dela. Nekoliko pokušaja da se Harvi nagovori i vrati nazad u svet rada, ostali su bezuspešni na njegovo insistiranje.
Za svoga života Harvi je stvorio značajna materijalna dobra i bogatstvo koje je ostavio široj porodici. Značajnu sumu novca pred smrt donirao je i Koledžu lekara Engleske. Harvi je prvo bio sahranjen u Hempstedu u Eseksu u kapeli između tela svoje dve bratanice. Na dan Svetog Luke, 18. oktobra, 1883, Harvijevi posmrtni ostaci su ponovo sahranjeni, ovaga puta u trezoru na koledžu lekara, gde su deponovani u sarkofagu zajedno sa njegovim delima.
Delo
Vilijam Harvi je prvi put 1616 kao profesor anatomije i fiziologije u Kraljevskom koledžu lekara na svom prvom predavanju spomenu rezultate svog 12 godišnjeg istraživanja cirkulacije krvi. U to vreme Harvi je dolazio u kontakt sa eminentnim ličnostima toga vremena i tako je 1618 postao lekar kalja Jakova I, koji je podržavao njegova istraživanja kao i njegov naslednik kraljKarlo I posle smrti Jakova I, koji mu je za njegova naučna istraživanja ustupio sve životinje iz njegovih parkova. Toko 1628 Harvi je izdao svoje prvo delo u kome je izeo svoja otkriće o cirkulaciji krvi. U Građanskom ratu u Engleskoj 1642 Harvi je pratio kraljeve sinove u borbi, kada je mu je izgorela kuća i celokupna bibloteka. Razočaran ovim događajim Harvi je napustio kraljevsku službu i u toku života kod svog brata u Kombeu 1651 je izdao svoje drugo delo.
Harvijevo delo o radu srca i cirkulaciji krvi bilo je plod njegovog dugogodišnjeg eksperimentalnog istraživanja. u kome je on oborio sva stara učenja o pulsu, kretanju krvi kroz srčanu pregradu i o prisutnosti vazduha arterijama, i dokazao da krv polazi iz srca i kreće se kroz arterije na periferiji i potom se kroz vene opet vraća u srce. Ova njegova otkrića su prvo naišla na otpor tadašnjih naučnih krugova, međutim istraživanja Harvija su imala ne samo veliki značaj za dalji razvoj anatomije i fiziologije već i za razvoj čitave medicine. Ona su upotpunjena otkrićem Malpigija 1661 o protoka krvi kroz kapilarnu mrežu, čime je potvrđena ispravnost Harvijevog otkrića.
Velike su zasluge Harvija i u oblasti embriologije. U svom delu o embrionalnom razvoju životinja, koje je nastalo nakon brojnih eksperimenata, on je dokazao da sve živo nastaje iz jajeta, čime je Harvi postavio temelje novije embriologije.
Los Capulines (razvrstavanje)
Los Capulines ima više značenja:
Adams County, Wisconsin
je okrug u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 20.875, što je 2.232 (12,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ariobarzan (razvrstavanje)
Ariobarzan (satrap Frigije) (407. pne. - 362. pne.). perzijski satrap Frigije koji je vodio neuspjeli ustanak protiv kralja Artakserksa II.
Ariobarzan (368. pne. - 330. pne.), perzijski satrap Persisa koji se odupro Aleksandru Velikom prilikom njegovog pohoda na Perzepolis u bitci kod Perzijskih vrata 330. pne..
Ariobarzan je ime nekoliko vladara ili satrapa iz Mitridatske dinastije koji su vladali Pontom. To su:
Ariobarzan je također ime tri kralja Kapadokije:
Ariobarzan je također ime kraljeva Medija Atrapotene i Armenije: