cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miss World
Pobednice
2001	 Nigerija	Agbani Darego
2003	 Irska	Rosanna Davison
2004	 Peru	María Julia Mantilla
2006	 Češka Republika	Taťána Kuchařová
2007	 Kina 	Zhang Zilin
2008	 Rusija	Ksenia Sukhinova
2009	 Gibraltar	Kaiane Aldorino
2011	 Venecuela	Ivian Sarcos
2012	 Kina	Yu Wenxia
2013	 Filipini 	Megan Young
2014	 Južna Afrika 	Rolene Strauss
2015	 Španija	   Mireia Lalaguna
Gornji Kosovrasti
Gornji Kosovrasti su naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Gornji Kosovrasti pripadaju opštini Debar.
Prirodni uslovi
Naselje Gornji Kosovrasti je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 10 km istočno.
Gornji Kosovrasti se nalaze u gornjem delu istorijske oblasti Debar. Naselje je položeno na južnim padinama planine Dešat, dok se dalje, ka jugu, tlo spušta u dolinu reke Radike, koja se koji kilometar nizvodno uliva u Crni Drim. Danas je najniži deo doline pod veštačkim Debarskim jezerom. Nadmorska visina naselja je približno 980 metara.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Gornji Kosovrasti su imali 813 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (71%), a u manjini su Turci (27%). Zapravo, celokupno stanovništvo je torbeško.
Većinska veroispovest u naselju je islam, a manjinska pravoslavlje. Do prve polovine 20. veka u selu je živela mnogo značajnija pravoslavna zajednica.
Dorski dijalekt
thumb|200px|Raspored grčkih dijalekata u [[Klasična Grčka|klasično doba]] Dorski dijalekt bio je jedan od grčkih dijalekata u drevnoj Grčkoj. Varijante ovog dijalekta govorile su se u južnom i istočnom Peloponezu te na Kritu, Rodosu, nekim ostrvima u južnom Egejskom moru, u nekim gradovima na obalame Male Azije, u južnoj Italiji, na Siciliji, u Epiru i Makedoniji. Zajedno sa severozapadnim grčkim dorski dijalekt čini "zapadnu grupu" starogrčkih dijalekata. Do helenističkog perioda, za vreme Ahajskog saveza razvio se zajednički ahajski dorski dijalekt sa mnogim obeležjima zajedničkim svim dorskim dijalektima, zbog čega se opštegrčki koine dijalekt, zasnovan na atičkom, proširio na Peloponez tek u 2. veku pne.
Smatra se da je dorski dijalekt nastao u severozapadnoj Grčkoj, u Epiru i Makedoniji, gde se nalazila prapostojbina Dorana. U ostale oblasti proširio se tokom dorske najezde (oko 1150. pne.) i tokom kolonizacija koje su zatim usledile. Prisustvo jedne dorske države ― Doride ― u centralnoj Grčkoj, severno od Korintskog zaliva, dovelo je do zaključka da je dorski nastao u severozapadnoj Grčkoj, pa možda čak i na Balkanu. Na severu se dorski govorio do megarske kolonije Bizanta i korintskih kolonija Potideje, Epidamna, Apolonije i Ambrakije. Lokalni epigrafski nalazi sastoje se samo od dekretâ Epirskog saveza i ploče iz Pele (oba nalaza su s početka 4. veka pne.), a postoji i dorski eponim "Mahata" (Μαχάτας), koji je prvo osvedočen u Makedoniji (rani 5. vek pne.).
Dorski u užem smislu
Tačna pozicija dorskog dijalekta u okviru ukupne klasifikacije grčkih dijalekata zavisi u određenoj meri od klasifikacije. Uglavnom se smatra da je dorski dijalekt podgrupa zapadnogrčkog. Sreću se i izrazi severnogrčki i severozapadni grčki. Međutim, ovi geografski nazivi ne odslikavaju stvarni raspored grčkih dijalekata, jer se u istorijsko doba dorski govori južno od "južnogrčkog" ili "jugoističnog grčkog".
U svakom slučaju, izraz "severnogrčki" temelji se na pretpostavci da su Dorani došli sa severa i na činjenici da dorski pokazuje bliske veze sa "severozapadnim grčkim". Nije poznato kad su se pojavile prve razlike. U doba dorske invazije možda su svi "severnjaci" govorili istim dijalektom, a dorski je svoje specifične varijante svakako mogao razviti tek kad su Dorani već živeli u južnim oblastima. Stoga je za ove dijalekte u klasičnom razdoblju najprecizniji izraz "zapadnogrčki".
Cakonski, koji se razvio iz lakonskog (spartanskog) dorskog, još uvek se govori na južnoj argolidskoj obali Peloponeza, u današnjim prefekturama Arkadiji i Lakoniji. Danas je ovaj ugroženi dijalekt predmet intenzivnog zanimanja lingvista.
U okviru dorske grupe razlikuje se nekoliko varijanti.
Lakonski i heraklejski
Lakonski je osvedočen na natpisima na grnčariji i kamenu počev od 7. veka pne. Jedna posveta Heleni datira iz druge četvrtine 7. veka pne. Tarent je osnovan 706. pne. i njegovi su osnivači najverovatnije već govorili lakonskim dijalektom.
Sačuvana su mnoga dokumenta iz Sparte, čiji su građani sebe nazivali Lakedemonjanima po imenu doline u kojoj se razvio njihov grad. Homer ga naziva "izdubljenim Lakedemonom", premda on govori o predorskom periodu. Alkman, spartanski pesnik iz 7. veka pne., pisao je dijalektom koji neki smatraju pretežno lakonskim. Filoksen iz Aleksandrije napisao je jedan spis O lakonskom dijalektu.
Argolidski
Postoji bogati epigrafski materijal pravne, političke i religijske sadržine počev bar od 6. veka pne.
Korintski
Historija Korinta protivreči predrasudi da su Dorani bili neobrazovani militaristi, kako neki vide govornike lakonskog. Smešten na važnom trgovačkom putu, Korint je igrao jednu od vodećih uloga u ponovnom civilizovanju Grčke nakon nekoliko vekova nereda i izolacije tokom mračnog doba, koje je nastupilo propašću mikenske civlizacije.
Severozapadni dijalekti
Severozapadni dijalekti usko su povezani s dorskom grupom, a ponekad između dorske i severozapadne grupe. Bez obzira smatra li se severozapadna grupa delom dorske ili se dorska smatra delom severozapadne ili se, pak, obe smatraju podgrupama zapadnogrčkog, dijalekti i njihovo grupisanje ostaju isti. Zapadni tesalski i eolski pretrpeli su snažan uticaj severozapadnih grčkih govora, koji se u odnosu na dorsku grupu razlikuju po ovim karakteristikama:
Severozapadnoj grupi pripadaju ove varijante:
Jedna škola mišljenja smatra da je i drevni makedonski jezik možda bio jedan od grčkih dijalekata, te da je možda pripadao severozapadnoj grupi, premda bi se makedonski mogao klasifikovati i kao zaseban marginalni ili "devijantni" dijalekt koji stoji sam za sebe.
Dugo a
Protogrčko dugo ā → dorsko ā ~ atičko dugo otvoreno ē (eta) u bar nekim položajima.
Naknadno duženje e i o
U nekim dorskim dijalektima e i o duže se naknadnim duženjem ili kontrakcijomu u etu ili omegu ~ at. ei i ou (nepravi diftonzi).
Kontrakcija a i e
Protogrčko ae → dor. ē (eta) ~ at. ā.
Siniceza
Protogrčko eo, ea → io, ia (u nekim dorskim dijalektima).
Protogrčko a
Protogrčko kratko a → dor. kratko a ~ at. e u nekim rečima.
Protogrčko -ti
Protogrčko -ti se zadržava (u atičkom prelazi u -si).
Protogrčko ss
Protogrčko -ss- između vokala se čuva (u atičkom se skraćuje u -s-).
Digama
Inicijalno w (ϝ) čuva se u starijem dorskom (u atičkom se sasvim izgubilo). U književnim tekstovima na dorskom i na natpisima iz helenističkog perioda nema digame.
Buduće vreme
U aoristu i futuru glagola na -izō, -azō javlja se -x- (za razliku od s u atičkom i koine dijalektu). Slično tome, k se javlja pred sufiksima koji počinju na 't''.
Morfologija
Broj tetores ~ at. tettares, jon. tesseres = "četiri". <hr width="100px" color="darkgrey" height="1px" /> Redni broj prātos ~ at.-jon. prōtos = "prvi". <hr width="100px" color="darkgrey" height="1px" /> Pokazna izamenica tēnos ~ at.-jon. (e)keinos = "onaj". <hr width="100px" color="darkgrey" height="1px" /> t umesto h (od protoindoevropskog s) u članu i pokaznoj zamenici. <hr width="100px" color="darkgrey" height="1px" /> Treće lice množine, atematski ili korenski aorist: -n ~ at. -san. <hr width="100px" color="darkgrey" height="1px" /> Prvo lice množine aktiva na -mes ~ at.-jon. -men. <hr width="100px" color="darkgrey" height="1px" /> Futur na -se-ō ~ at. -s-ō. <hr width="100px" color="darkgrey" height="1px" /> Modalna partikula ka ~ at.-jon. an. <hr width="100px" color="darkgrey" height="1px" /> Prilozi za vreme na -ka ~ at.-jon. -te. Prilozi za mesto na -ei ~ at. i koine -ou.
Severozapadni dijalekti
Etolija i Akarnanija Delfi i Lokrida Elida Epir
El Camarón, Técpan de Galeana
El Camarón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Megara (mitologija)
thumb|263x263px|Pomahnitali Herakle ubija svog sina dok užasnuta Megara stoji s desne srane ([[Nacionalni arheološki muzej u Madridu, oko 350-320. pne.)]] Megara (Μεγάρα) bila je, u grčkoj mitologiji, tebanska princeza i prva supruga mitskog heroja Herakla.
Porodica
Megara je bila najstarija kći tebanskog kralja Kreonta, koji je možda bio brat Jokastin i ujak Edipov. Ako se radi o istom Kreontu, Megarina majka je verovatno bila Kreontova žena Euridika te time sestra Menekejeva (Megarejeva), Likomedova, Hemonova i Pirina.
Antički izveštaji o imenima i broju dece koju je Megara rodila Heraklu variraju u zavisnosti o autora. Prema Pseudo-Apolodorovoj mitografskoj Biblioteci, Megara je Heraklu rodila tri sina koji su se zvali Terimah, Kreontijad i Dejikon. Dinija iz Argosa navodi ovu istu trojicu iz Biblioteke, ali im dodaje i četrvrtog, po imenu Dejon. Tebanski pesnik Pindar navodi da je Megara rodila Heraklu osam sinova. S druge strane, rimski mitograf Higin navodi da su imena njenih sinova bila Terimah i Ofit.
Mitologija
Heraklova želja da se iskupi za ubistvo žene i dece obično se navodi kao razlog zbog koga je postao rob svom rođaku Euristeju, koji mu je zadao dvanaest zadataka. Euripid daje alternativni sled događaja u svojoj tragediji Herakle, gde radnja (agon) započinje Heraklovim dvanaestim zadatkom, tj. dovođenjem Kerbera iz podzemnog sveta. Drama počinje scenom u kojoj Megara, njena deca i Amfitrion kao molioci uz žrtvenik traže utočište bežeći od tiranina Lika, koji im preti dok se Herakle nalazi u podzemnom svetu. Herakle se vraća da spasi svoju porodicu, ali Irida i duh ludila, Lisa (Lyssa) pomrače mu um i on ubija Megaru i svoju decu, verujući da zapravo napada Lika. Rimski tragediograf Seneka Mlađi obradio je ovaj motiv u svojoj drami Pomahnitali Herkul.
Kult Megarine dece
Čini se da su Heraklovi sinovi bili uključeni u Heraklov kult heroja u Tebi, koji je proslavljan tokom svetkovine koja se zvala "Herakleja" (Herakleia); tu je, iznad "Elektrine kapije", u Heraklovu čast pripremana gozba i prinošene su žrtve. Herojski grobovi Heraklove i Megarine dece u Tebi posštovani su kao Chalkoarai.
Noce, Pisa
Noce je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Veleprodaja
Veleprodaja se definira kao prodaja dobara ili robe prodavnicama, industrijskim, komercijalnim, institucionalnim, ili drugiim poslovniim korisnicima, ili drugim trgovcima na veliko. U principu, to je prodaja robe bilo kome osim krajnjem potrošaču.
Prema podacima statističkog ureda Ujedinjenih nacija, "na veliko" je preprodaja (prodaja bez transformacije) novih ili polovnih proizvoda.
U bankarskoj industriji "na veliko" obično se odnosi na veliko bankarstvo, pružanje namenske usluge velikim klijentima, u suprotnosti sa stanovništvom, pružanje standardizovane usluge velikom broju manjih kupaca.
Bakhe
Tragedija se temelji na mitološkoj priči o kralju Penteju od Tebe i njegovoj majci Agavi, odnosno kazni koju su primili od boga Dioniza zbog odbijanja da ga štuju.
Bakhe (Βάκχαι) predstavljaju sintezu pesnikovih pogleda na bogove i religiju. Drama je u vezi s mitom o bogu vinove loze Dionisu. Dionis u liku mladića učini tebanske žene mahnitima jer ga nisu htele priznati za boga, te bude po zapovesti kralja Penteja bačen u zamnicu. Ali Dionis se uz veliki potres izbavi i razvali palatu, a začuđenom kralju izjavi da je on Dionisov sluga, pa ga je gospodar svojom božanskom moći oslobodio. Uto dolazi glasnik i javlja da Pentejeva majka Agava, njene sestre i druge tebanske žene na Kiteronu igraju mahnito kolo. Dionis pomuti kralju pamet i nagovori ga da se obuče u žensko odelo i pođe s njim na Kiteron da vide šta žene tamo rade. Kad su stigli tamo, Dionis oda ženama Penteja i one ga u mahnitosti razderu. Sama Agava natakne glavu svoga sina, misleći da je lavlja, na dug kolac te se veselo i ponosno vraća u grad svom ocu Kadmu. Ali, došavši svesti, prepozna svog sina i shvati da ju je stigla božja kazna. Na kraju drame proriče Dionis da će se Kadmo i njegova žena Harmonija pretvoriti u zmajeve, a napokon da će ipak doći u zemlju blaženih; Agava pak treba da pođe u izgnanstvo.
Ova tragedija može se smatrati pesnikovim protestom protiv bogoslužne mahnitosti. Bakhe su najtragičnija i najlepša pesnikova tragedija, puna straha i sažaljenja, blistavog lirskog zanosa, posebno u horskim delovima. To je drama bakhovske ekstaze, ali i drama ljudske slabosti pred snagom nepravednog i surovog božanstva. Tragedija je bila popularna još dugo u antici. Tako su je, na primer, na dvoru Parta izvodili grčki glumci u čast pobede nad Krasom kod Karha (53. godine stare ere), i tom prilikom glumac Jazon iz Trala doneo na pozornicu – tobože kao Pentejevu – glavu poginulog Krasa, recitujući Agavine stihove koje je ona u bakhičkom zanosu izgovarala noseći glavu svoga sina.
Car Taizong od Tanga
Car Taizong od Tanga (, Wade-Giles: T'ai-Tsung) (23. januar 599 – 10. jul 649), osobno ime Lǐ Shìmín, bio je drugi po redu car Kine iz dinastije Tang of China, koji je vladao od 626. do 649. S obzirom da je podstakao svog oca Li Yuana (kasniji car Gaozu) da u Taiyuanu 617. podigne ustanak protiv dinastije Sui te da je kasnije porazio većinu njegovih najvažnijih suparnika, ceremonjalno se zajedno sa ocem smatrao su-osnivačem dinastije.
Tradicionalno se smatra jednim od najvećih, ako ne i najvećim carem u cijeloj historiji Kine. U kasnijim periodima se vladavina cara Taizonga smatrala kao primjerom prema kome se trebao mjeriti uspjeh svih ostalih careva a njegova "Vladavina Zhenguan" se nazivala zlatnim dobom kineske historije te bila obavezan predmet učenja za sve buduće krunske prinčeve. Pod njegovom vlašću je Kina doživjela uspon u vojnom i ekonomskom pogledu, a vijek i pol nakon njegove smrti uživala u dotle nezapamćenom periodu mira i prosperiteta. Za vrijeme Taizonga, Kina je bila najveća i najsnažnija država svijeta. Teritorija joj je uključivala najveći dio današnje Kine, te Vijetnam, Mongoliju i veliki dio Centralne Azije sve do istočnih dijelova današnjeg Kazahstana. Ona je stvorila temelje za vladavinu Xuanzonga koja se smatra vrhuncem dinastije Tang.
Godine 630. je car Taizong poslao svog generala Li Jing na Istočne Tujue (proto Turke) te ih porazio i zaroobio njihovog Jiali Khana, čime je uništena moć Istočnih Tujuea. Zahvaljujući tome je Tang postao hegemon Istočne i Centralne Azije, a car Taizong preuzeo titulu Tian Kehan ("Nebeski kan").
Za razliku od većine kineskih plemića svog doba, car Taizong je bio iskreni racionalist te isticao otvorenim prezirom prema praznovjerju i znacima s neba. Mnoge od javnih obreda je modificirao kako bi olakšao položaj seljaka i poljoprivrednih radnika. Suvremeni kineski historičar Bo Yang smatra kako je car Taizong postao velik prije svega tako što je trpio kritike koje bi drugi carevi teško prihvatili, te da nije zloupotrebljavao svoju apsolutnu vlast (navodeći cara Yanga kao negativni primjer); te kroz vješto korištenje usluga sposobnih kancelara kao što su Fang Xuanling, Du Ruhui i Wei Zheng. Vrijedan pomoćnik cara je bila i njegova supruga carica Zhangsun.
La Campana de los Álamos, Villa de Guadalupe
La Campana de los Álamos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1337 m.
Cuacometla, Huitzilac
Cuacometla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2370 m.
Gradec (Gostivar)
Gradec je naselje  u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Gradec pripada opštini Vrapčište.
Santa Maria di Settimo, Cosenza
Santa Maria di Settimo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Gradec (Gostivar)
Prirodni uslovi
Naselje Gradec je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara 13 km severno.
Gradec se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na zapadnom obodu Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se polje, a zapadno se izdiže Šar-planina. Nadmorska visina naselja je približno 540 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Gradec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 4.555 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Kanski filmski festival 1965.
Osamnaesti po redu Kanski festival je održan od 3. do 16. maja 1965. u Cannesu.
Маљевић
Маљевић је насеље у Србији у општини Мионица у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 315 становника.
Kanski filmski festival 1965.
Na njemu je Međunarodnu Veliku nagradu festivala osvojila britanska komedija  The Knack... And How to Get It. Nagradu za najboljeg glumca je osvojio britanski glumac Terence Stamp, a za najbolju glumica njegova kolegica Samantha Eggar, oboje za nastup u filmu The Collector.
Маљевић
Демографија
У насељу Маљевић живи 267 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,2 година (38,0 код мушкараца и 40,3 код жена). У насељу има 85 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 4,01.
Kanski filmski festival 1965.
Bivšu Jugoslaviju je u konkurenciji kratkog filma predstavljao I videl sam daljine meglene i kalne, animirani film u režiji Zlatka Boureka,
Merlazza, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Hematokrit
Izraz hematokrit dolazi od njemačko švedske kovanice "haematokrit". Kovanicu je smislio Blix iz Upsale, 1891 god. referirajući se na SG Hedin u Skandanavia Arch.f Physiolgie 2:134-140,1891 u članku naslova "The Haematokrit: a New Apparatus for the Investigation of Blood." "Haematokrit" je napravljen po uzoru na "Lactokrit" koji se koristio u mliječnom stočarstvu.
Hematokrit predstavlja postotak (%) koncentracije eritrocita (crvenih krvnih zrnaca) u krvi. Kod sisavaca hematokrit ne ovisi o tijelesnoj masi. Smatra se sastavnim dijelom krvne slike.
Referentni interval za muškarce iznosi 41,5 - 53%, a za žene 35,6 - 47%.
Načini mjerenja
lijevo|mini|Dijagram centrifugirane krvi
Hematokrit (PCV eng. packed cell volume) se mjeri tako da se uzorak krvi stavi u kapilarnu cjevčicu i centifugira brzinom od 10.000 RPM pet minuta. Centifugalna sila podijeli krv u dva sloja. Krvnu plazmu u gornjem sloju i ostatak u donjem u kojem se nalaze i eritrociti. Dijeljenjem obujma donjeg sloja s ukupnim obujmom krvi dobije se hematokrit. Jednostavniji način je da se podijele visina donjeg sloja s ukupnom visinom stupca krvi. S modernom labaratorijskom opremom ovaj postupak se radi automatski.
Povišen hematokrit
U slučajevima denga groznice visok hematokrit je znak povećanog rizika za denga šok sindrom.
Policitemija vera, mijeloproliferativni poremećaj, u kojem koštana srž proizvodi prevelik broj eritrocita, je povezana s povišenim hematokritom.
Kronična opstruktivna plućna bolest kao i druga plućna stanja povezana s hipoksijom mogu potaknuti povećanu proizvodnju eritrocita. Ovo povećanje je potpomognuto povećanjem eritropoetina u bubrezima kao odgovor na hipoksiju.
Profesionalnim atletičarima mjeri se nivo hematokrita kao dio testiranja na upotrebu nedozvoljenih krvnih pripravaka (dopinga) ili Eritropoetina (EPO). Nivo hematokrita u krvnim uzorcima atletičara se uspoređuju s dugoročnim nivoom (koji dozvoljava individualna odstupanja nivoa hematokrita) i s apsolutnim dozvoljenim maksimumom (koji se zasniva na maksimalno mogućem nivou unutar populacije i nivoa hematokrita koji povećava rizik zgrušnjavanja krvi i posljedično srčani udar).
Anabolički Androgeni Steroid (AAS) također može povećati broj eritrocita i time utjecati na hematokrit, posebno na boldenon i oxymetholone.
Ako je bolesnik dehidrirao, hematokrit može biti povišen.
Sindrom kapilarnog curenja također vodi do nenormalno visokog hematokrita uzrokovanog istjecanjem plazme iz krvožilnog sustava.
Sniženi hematokrit
Sniženi hematokrit ukazuje na značajno krvarenje.
Rizične grupe za razvoj anemije:
Izvori
[[
El Cráter, Tlalpan
El Cráter je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2935 m.
Livold
Livold je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Livold se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 464 stanovnika.
Alopex lagopus beringensis
Alopex lagopus beringensis (Beringova polarna lisica), podvrsta polarne lisice s Beringovog otoka, jednom od Komandorskih otoka u Beringovom moru. Razlikuje se od podvrste s otoka Medni koja pripada podvrsti Alopex lagopus semenovi Ognev, 1931.
Beringova polarna lisica istraživana je od veljače 1991 do ožujka 1993, i nakon nje lisice s otoka Medni od srpnja do kolovoza 1993. .
Balomir, Sântămăria-Orlea
Balomir je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Sântămăria-Orlea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 369 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Stambaugh, Michigan
Stambo je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo. stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2000. u gradu je živelo 1.243 stanovnika.
Oliva Gessi, Pavia
Oliva Gessi je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Zwinge
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Cvinge se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 180–210 metara. Površina opštine iznosi 5,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 423 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 82 stanovnika/km².
Loma de Dolor, Santiago Tlazoyaltepec
Loma de Dolor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2497 m.
Tetralogija
Tetralogija je umjetničko djelo objavljeno u četiri dijela, ili četiri djela koja zajedno čine jednu cjelinu. Najčešće je u pitanju književno ili filmsko djelo. Ponekad se za nju koristi i sinonim kvadrilogija.
Tepetzala, Tehuipango
Tepetzala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tehuipango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2391 m.
Lipovec pri Kostelu
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
Opština Nocupétaro, Michoacán
Nocupétaro je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3176 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 778 m.
Žabe (Aristofan)
Zaplet
Umrla su sva tri velikih grčka tragičara, Eshil, Sofoklo, Euripid, ova dva posljednja tek nedavno. Peloponeski rat još traje i Atena je iscrpljena, usprkos svojoj pobjedi nad Peloponežanima u pomorskoj bici kod Arginuskih otoka. Očajnički joj je potreban neki dobar savjet kakav bi joj mogli dati najbolji pjesnici.
Komad počinje tako što se Dioniz, bog zaštitnik tragičke umjetnosti, upućuje u Had kako bi na površinu zemlje iz podzemnog svijeta mrtvih doveo natrag Euripida, nakon čije je smrti tragička pozornica sasvim opustjela. Dioniz je naslikan kao kakav Atenjanin toga traumatičnog vremena: kao slab, uobražen, lakovjeran i strasno željan Euripodovih tragedija. Kako je Heraklo već jednom bio u Hadu i odande se sretno vratio, to i Dioniz pođe prvo kod Herakla po upute, a zatim se prerušen u Herakla i u pratnji svog vjernog roba Ksantije uputi u podzemni svijet.
Kad su stigli do jezera mrtvih, Haron uzme Dioniza u svoj čamac, a Ksantija mora pješice oko jezera. No i Dioniz zapravo mora sam veslati, i u tom se času pojavljuje (sekundarni) kor žaba, po kome je komad i dobio naslov; primarni kor bio je sastavljen od posvećenika u Eleuzinske misterije. Kor žaba svojim kreketanjem, tj. korskom pjesmom, prati Dionizovo veslanje.
Dioniza nakon njegova dolaska u Had pobrkaju s Heraklom te on doživi svakakve peripetije. Napokon Pluton ustanovi njegov identitet i imenuje ga sucem u nadmetanju između Eshila i Euripida. Naime, u Hadu vlada običaj da onaj koji je najbolji u određenoj grani umjetnosti sjedi uz Plutonovo prijestolje, i ta počast traje sve dok se ne pojavi bolju umjetnik. Tako je i Eshil kao najbolji tragičar sjedio uz Plutona sve dok Euripid, okruživši se svakakvim hadskim ološem, nije odlučio sam posegnuti za tom čašću. Eshil je doduše još ranije ponudio Sofoklu da zauzme njegovo mjesto, no ovaj je to skromno odbio i priznao prvenstvo Eshilu. U tom sporu između Eshila i Euripida Pluton nije znao kome dodijeliti pobjedu, te mu je sad dobro došlo da presudu donese osobno Dioniz, bog tragičke umjetnosti.
Eshil predstavlja svoje komedije kao bolje po veličanstvenosti i po svojoj etičkoj i odgojnoj svrsi, dok Euripid za svoje kaže da su realnije i humanije, no obojica istodobno kritiziraju djelo onoga drugoga. Obojica se slažu u tome da je dužnost pjesnika "da čini ljude boljima": Eshil kaže da je slikao heroje koje treba podražavati, a Euripid da je svojim filozofskim ekskurzima i psihološkim portretima poticao publiku na razmišljanje. No Eshil prigovara da je prikazivanjem raznih poroka i izopačenih likova na pozornici uzročio pad morala kod ljudi i potaknuo im sklonost ka tjelesnim uživanjima.
Dva pjesnika tad kreću u napad na strukturu, jezik, metar i glazbu tragedija svoga protivnika. Posljednji je ispit kad svaki pjesnik recitira po jedan stih u vagu kako bi se utvrdilo čija je poezija "teža". U tom zadatku pobjedu odnosi Eshil i sad se Dioniz nađe u nedoumici, jer je došao po Euripida, pa obojicu pita za savjet o tome kako spasiti Atenu. Nakon što je Eshil dao bolje misli o onom što državi treba, a Euripid izrekao uobičajeno zagonetan odgovor, Dioniz bira Eshila, koga Pluton otpušta iz carstva umrlih riječima: "Zbogom, Eshile, idi i pametnim savjetima izbavi grad naš i poduči budale, ta ima ih grdan broj".
Tematika
Nadmetanje Eshila i Euripida predstavlja samu bit ovog komičkog komada, i radi njega je Aristofan i napisao Žabe. Euripid je, zajedno sa Sokratom, jedna od čestih meta u komedijama Aristofanovim, kao predstavnik raznih novotarija u atenskom odgoju. No kad se uklone sva pretjerivanja u onome što dvojica pjesnika jedan drugome predbacuju, ostaje zajedničko gledište o odgojnoj i prosvetiteljskoj ulozi pjesništva uopće, a napose tragedije. To je isto ono gledište koje izriče i Aristotel u svojoj Poetici: "Zato pjesništvo i važi više kao filozofska i ozbiljnija stvar nego povijest, jer pjesništvo prikazuje više ono što je opće, a povijest ono što je pojedinačno".
Chiavenna Rocchetta, Piacenza
Chiavenna Rocchetta je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Doye (Jura)
Doa je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Concepción Chimalpa, Acuamanala de Miguel Hidalgo
Concepción Chimalpa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Acuamanala de Miguel Hidalgo.
Opština Botoșești-Paia, Dolj
Botoșești-Paia je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Concepción Chimalpa, Acuamanala de Miguel Hidalgo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1747 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2309 m.
Opština Botoșești-Paia, Dolj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
5-HT1A receptor
Distribucija
5-HT1A receptor najšire rasprostranjen od svih 5-HT receptora. U centralnom nervnom sistemu, 5-HT1A receptori se nalaze u cerebralnom kortesu, hipokampusu, septumu, amigdali, i rafovom jezgru u visokim koncentracijama, dok su u manjim količinama takođe prisutni u bazalnoj gangliji i talamusu.
Neuromodulacija
5-HT1A receptorski agonisti snižavaju krvni pritisak i brzinu srca centralnim mehanizmom, indukcijom periferne vazodilaticije, i stimulacijom vagus nerva. Ti efekti su rezultat aktivacije 5-HT1A receptora u rostralnoj ventrolateralnoj meduli. Simpatolitički antihipertenzivni lek urapidil je antagonist α1-adrenergičkog receptora i agonist α2-adrenergičkog receptora, kao i agonist 5-HT1A receptora. Poznato je da ova zadnja osobina doprinosi njegovim sveukupnom terapeutskom dejstvu. Vazodilatacija krvnih sudova kože centralnom 5-HT1A aktivacijom povećava toplotnu disipaciju sa organizma u okolnu sredinu, posledica čega je sniženje telesne temperature.
Agonisti 5-HT1A receptora kao što su buspiron i flesinoksan su delotvorni u olakšavanju anksioznosti i depresije. Buspiron i tandospiron su trenutno odobreni za te indikacije u mnogim zemljama. Drugi, poput gepirona, flesinoksana, flibanserina, i PRX-00023 su takođe bili ispitivani, mada još uvek nisu potpuno razvijeni i odobreni. Neki od atipičnih antipsihotika kao što je aripiprazol su takođe parcijalni agonisti 5-HT1A receptora i ponekad se koriste u niskim dozama kao zamena za standardne antidepresive kao što su selektivni inhibitori preuzimanja serotonina (SSRI).
Endokrinologija
Aktivacija 5-HT1A receptora indukuje sekreciju raznih hormona među kojima su kortizol, kortikosteron, adrenokortikotropni hormon (ACTH), oksitocin, prolaktin, hormon rasta, i β-endorfin. Ovaj receptor ne utiče na sekreciju vazopresina ili renina, za razliku od 5-HT2 receptora. Postoje indikacije da otpuštanje oksitocina doprinosi prosocijalnim, antiagresivnim i anksiolitičkim svojstvima primećenim nakon aktivacije receptora. Moguće je da sekrecija β-endorfina doprinosi antidepresivnim, anksiolitičkim, i analgetskim efektima.
Ligandi
Distribucija 5-HT1A receptora u ljudskom mozgu može biti snimljena pozitronskom emisionom tomografijom koristeći radioligand [11C]WAY-100,635. Na primer, u jednoj studiji je utvrđeno povećano 5-HT1A vezivanje kod tipa 2 dijabetesa. Jedna druga PET studija je utvrdila negativnu korelaciju između stepena 5-HT1A vezivanja u rafijevom jezgru, hipokampusu i neokorteksu, i samo-prijavljene tendencije doživljavanja duhovnih iskustava. Kad je obeležen sa tricijumom, WAY-100,635 može takođe da se koristi u autoradiografiji.
Agonisti
• 5
Antagonisti
• 5
Genetika
5-HT1A receptor je kodiran genom. Postoji više humanih polimorfizama vezanih za ovaj gen. Jedan pregled iz 2007. navodi 27 jednonukleotidnih polimorfizama (SNP). Najviše istraženi su C-1019G (rs6295), C-1018G, Ile28Val (rs1799921), Arg219Leu (rs1800044), i Gly22Ser (rs1799920). Neki od preostalih SNP-ova su Pro16Leu, Gly272Asp, i sinonimni polimorfizam G294A (rs6294). Varijante ovog gena su bile studirane u vezi sa psihijatrijskim poremećajima, ali definitivni rezultati nisu dobijeni.
Interakcije
Za 5-HT1A receptor je pokazano da interaguje sa moždanim neurotrofnim faktorom (BDNF), koji učestvuje u regulaciji raspoloženja i anksioznosti. Pokazano je da ostvaruje interakcije sa sfingozin-1-fosfatnim receptorom 1 (S1PR1).
Azorubin
Azorubin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 502,428 Da.
Los Hornitos de Abajo, Santa María del Oro
Los Hornitos de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Sava Mrmak
Sava Mrmak (4. mart 1929 - 9. oktobar 2002) bio je srpski televizijski režiser, najpoznatiji kao autor brojnih dokudrama (TV drama i miniserija) vezanih uz historiju Jugoslavije i Srbije, a koje je režirao za Radioteleviziju Beograd i Televiziju Sarajevo.
Los Hornitos de Abajo, Santa María del Oro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 659 m.
Arktička lisica
Podvrste
Među podvrestama polarnih lisica navode se
Osobine
Znanstveni naziv ove vrste bi u doslovnom prijevodu značio "lisica zečjih stopala", jer su joj šape s donje strane obrasle gustom dlakom. Oblik tijela je tipično lisičji, no njena glava i njuška izgledaju nešto zbijenije a uši kraće nego kod crvene lisice. Prosječna dužina polarnih lisica od njuške do kraja repa dugog oko 35 cm je između 65 i 90 cm. U ramenima su visoke oko 30 cm, a teške oko 5 kilograma. Ženke su samo malo manje od mužjaka.
Arktička lisica je jedina vrsta pasa čija boja krzna se mijenja u skladu s godišnjim dobom. Ljeti su im glava, leđa rep i noge smeđi, dok su im bokovi i trbuh svijetli. To je naročito izraženo tijekom srpnja i kolovoza, a krzno im je u odnosu na zimsko kraće i bojom izvrsno služi kao zaštita u tundri.
Dok je ljetno krzno svih polarnih lisica vrlo slično, u zimskom razdoblju se pojavljuju dvije različite verzije, bijela i plava. Prema tome se i nazivaju bijela lisica i plava lisica. Zimi bijela lisica ima potpuno bijelo krzno. Zimi, boje plavih lisica variraju od svijetlo sive do tamno plave pa čak i crne. Razlike se javljaju od legla do legla, ali i zemljopisno.
Rasprostranjenost
Arktičke lisice žive svuda oko sjevernog pola, sjeverno od granice šuma u sjevernoj Europi (Skandinavija, Svalbard, Island), Rusiji, (Sibir), sjeveru Kanade, Aljasci i Grenlandu. Stanište im je prije svega tundra, no žive čak i na santama Arktičkog oceana. U potrazi za hranom povremeno zalaze na jug u područja tajgi. Općenito, polarne lisice su vrlo pokretljive i u potrazi za novim područjem mogu prevaliti velike udaljenosti kopnom i zaleđenim morem. Postoje izvještaji prema kojima su pojedine polarne lisice prevalile razdaljine i veće od 2.000 km.
Način života
mini|240px|Polarna lisica - bijeli varietet - sklupčana u snijegu Polarne lisice žive prije svega od lova na leminge i druge glodavce. Rast i opadanje populacije ovih lisica čvrsto je povezan s rastom i padom populacije leminga. Ovisno o habitatu arktičke lisice, glavni plijen su joj brdski leming (Lemmus lemmus), ogrličasti leming (Dicrostonyx torquastus), sibirski leming (Lemmus sibiricus), močvarna voluharica (Microtus oeconomus) i Myodes rufocanus. Gnijezda glodavaca kao i tunelaste prilaze do njih lisica može nanjušiti čak i kroz debeli snježni pokrov i strelovitim iskapanjem osigurava si tako i u najdubljoj zimi dovoljno hrane. Ljeti lovi leminge na otvorenom.
Značajan dio hrane ovih lisica su i ptice koje se gnijezde na Arktiku i njihova jaja i pilići. Lisice koje nastanjuju obale, obilaze i njih u potrazi za naplavljenim strvinama, ostacima riba i školjkaša. Kad slijedi polarne medvjede, radi to da bi pojela ostatke njihovog ulova. U razdoblju obilja, zakapaju i skrivaju zalihe za razdoblja gladovanja. Kao pravi umjetnik preživljavanja, arktička lisica je i strvinar, a u nuždi pojest će bilo kakvu tvar životinjskog ili biljnog porijekla. Tada jede i kukce i različite bobice, pa čak i izmet drugih životinja.
Razmnožavanje i podizanje mladunaca
mini|240px|Polarna lisica - plavi vatietet Krajem zime lisica kopa jamu za koćenje i podizanje mladunaca. Da bi izbjegle područje permafrosta, obično traže područja koja nisu večno smrznuta: glinene ili pješćane brežuljke na obalama rijeka ili jezera, ili na uzvisinama. Iskapaju vrlo kompleksan sistem tunela s ponekad i do osam izlaza. Zbog poteškoća u nalaženju prihvatljivih mjesta, ovim gradnjama se koristi često više generacija, ponekad i duže od 500 godina. Dokazano je, da manjak prigodnih mjesta prisiljava i druge vrste životinja, kao na primjer polarne vukove, da koriste prastare, napuštene jame polarnih lisica.
Nastambu obično koristi labavi porodični "savez": redovno jedan mužjak i dvije ženke s mladuncima. Pri tome je jedna ženka potomak para iz prethodnog legla koja pomaže u podizanju mladunaca, ali sama nema još potomke. Arktičke lisice su monogamne i kao par ostaju zajedno cijeli život. Lovno područje ovakve porodične zajednice je s površinom od 3 do 30 ili više km2 relativno velik.
Pare se u ožujku ili travnju. Ako je prethodna zima bila posebno oštra, oplodnja se odgađa, ili uopće ne dolazi do nje. Ženka polarne lisice koti jednom godišnje tri do devet, a ponekad i više mladunaca. Kako skotnost traje oko 50 dana, u uobičajenim okolnostima mladunci dolaze na svijet između sredine svibnja i sredine lipnja. Broj mladunaca snažno je povezan s raspoloživom količinom hrane i klimatskim uvjetima. Ženke koje žive uz obalu imaju u prosjeku manji broj mladunaca nego ženke u unutrašnjosti. Mladunci dolaze na svijet vrlo maleni i potpuno bespomoćni. Kote se slijepi, gluhi i bez zuba pokriveni mekim tamnosmeđim dlakama koje brzo rastu i postaju sve svjetlije. Nakon tri do četiri tjedna, lisičići izlaze iz jazbine, a nakon šest prestaju sisati.U to vrijeme su vrlo zaigrani. Oko sredine kolovoza prvo ih odbacuje otac, a nešto kasnije i majka. Zimu provode prepušteni sami sebi. Spolno zreli postaju u dobi od 10 mjeseci.
Prirodni neprijatelji i bolesti
mini|240px|Susret polarne lisice i [[sjeverni medvjed|sjevernog medvjeda]] Prosječan životni vijek im je oko četiri godine. Prirodnih neprijatelja gotovo da nemaju. Osim ljudi, opasan im može biti polarni vuk, a ponekad i polarni medvjed od kojeg se lisice drže na odstojanju. Kad je ugrožena, polarna lisica pokušava pobjeći, no ako ne uspije, vrlo snažno se brani.
Najčešća smrtonosna bolest polarnih lisica je bjesnoća. Smrtonosna je i upala mozga (encefalitis) kao i štenećak, naročito u godinama kad je gustoća populacije visoka, pa su međusobni susreti češći, a time i mogućnost prenošenja zaraze veća. Pored toga, većina lisica ima unutrašnje i vanjske parazite.
Polarna lisica kao predmet trgovine
U 19. i prvoj trećini 20. stoljeća trgovina skupocjenim zimskim krznom arktičke lisice bila je vrlo intenzivna. Glavni predmet razmjene između Inuita i Europljana bile su životinjske kože. Posljedica velikog lova dovela je do ekstremnog pada populacije lisica, što se katastrofalno odrazilo na gospodarski položaj domorodačkih stanovnika sjeverne Amerike. U međuvremenu se populacije arktičkih lisica sjeverne Amerike, Sibira i Grenlanda smatraju ponovo donekle normalnim i stabilnim, dok su u Skandinaviji i na Islandu vrlo rijetke.
Velika mađarska ravnica
desno|bezokvira Velika mađarska ravnica, ili Veliki Alföld ili samo Alföld (mađarski: Nagy Alföld ili samo Alföld — Veliki Alfeld ili samo Alfeld), je ravnica koja obuhvaća južni i centralni dio Mađarske kao i dijelove susjednih država. Smatra se dijelom Panonske nizine, odnosno sinoninom za Panonsku nizinu.
Marin Barleti
thumb|300px|Stranica iz dela Historia de vita et gestis Scanderbegi Epirotarum principis Marin Barleti (oko 1450, Skadar - 1512. ili 1513) humanista, istoričar i katolički sveštenik, Albanskog ili možda Italijanskog porekla
Njegovo najpoznatije delo je biografija Skenderbega, Historia de vita et gestis Scanderbegi Epirotarum principis (Priča o životu i delima Skenderbega, kneza Epira), za koje su brojni autori utvrdili da poseduje brojne greške kojima se favorizuje ličnost Skenderbega kao što je na primer Barletijeva tvrdnja da je sultan umro zbog bolesti pod zidinama Kroje
Barleti je izmislio nepostojeću Skenderbegovu korespondenciju koju je čak i pogrešno datirao, kako bi potkrepio svoje interpretacije događaja.
Località Produttiva Via Meucci, Venezia
Località Produttiva Via Meucci je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Vrba (Kraljevo)
Vrba je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Kraljevo u Raškom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1286 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1320 stanovnika).
Gaston, Indiana
Gaston je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
La Asunción, Comonfort
La Asunción je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 212 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2051 m.
Schillingstedt
Šilingštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 259 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068047.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Šilingštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 146 metara. Površina opštine iznosi 6,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 259 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 40 stanovnika/km².
Vrba (Kraljevo)
Demografija
U naselju Vrba živi 1021 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (38,8 kod muškaraca i 42,9 kod žena). U naselju ima 412 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,12.
Oda od Canterburyja
Oda (ili Odo; ? - 958), poznat kao Dobri ili Strogi, bio je nadbiskup Canterburyja iz 10. vijeka. Bio je sin Danca koji je u Englesku došao za vrijeme vikinških napada. Oda se je prije 928. postao biskup Ramsburyja. O njegovom životu prije i za vrijeme stolovanja postoje brojne priče, ali za njih postoji vrlo malo potvrda u izvorima iz njegovog vlastitog vremena. Nakon što je 941. imenovan nadbiskupom Canterburyja, bio je ključna ličnost u stvaranju kraljevskih zakona, ali i utvrđivanju pravila za svećenstvo. Oda se također trudio reformirati crkveni život u Engleskoj. Nakon što je 958. umro o njemu su se počele pričati legendarne priče. Kasnije je proglašen svecem, a krajem 11. ili početkom 12. vijeka je o njemu sačinjena hagiografija.
Vrba (Kraljevo)
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Yoyo (film)
Yoyo je francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1965. godine u režiji Pierrea Étaixa, koji također tumači naslovnu ulogu. Radnja započinje 1920-ih kada se bogataš (koga također tumači Étaix) nesretno zaljubi u cirkusku zabavljačicu, i koji, nakon sloma burze 1929. godine, izgubi cjelokupno bogatstvo što ga potakne da se priključi cirkusu. Protagonist je njegov sin koji tokom sljedećih decenija postaje uspješan klaun te stekne dovoljno novaca da otkupi očevu palaču. Yoyo se isticao time da je napravljen filmskim tehnikama istovjetnima vremenu kada se odvija radnja - u prvom dijelu, koji se odvija 1920-ih je nijemi, a u drugom, koji se odvija 1930-ih i kasnije, je zvučni film. Godine 1965. je prikazan na Kanskom festivalu gdje je osvojio nagradu OCIC.
Harmost
Harmost je starogrčka riječ za vojnog guvernera ili vojnog upravitelja. Njome su se označavali komandanti garnizona koje je spartanski vojskovođa Lisandar postavio u Ateni i drugim poraženim polisima Delskog saveza nakon završetka peloponeskog rata 404. pne.
404. pne.
Godina '''404. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina tribunata Volosa, Kosa, Fidenasa, Ambusta, Maluginensisa i Rutila (ili, rjeđe, godina 350. Ab urbe condita). Oznaka 404. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Akibijad
Dvadeset osma dinastija Egipta
Vladari
Dvadeset osma dinastija se sastojala od samog jednog vladara - Amirteja, dalekog potomka saiskih kraljeva Dvadeset šeste dinastije. On je poveo uspješan ustanak kojim se Egipat, koristeći metež izazvan smrću kralja Darija II, oslobodio od perzijske vlasti. Iza njega nisu ostali nikakvi spomenici.
Fabrica Vieja, Yajalón
Fabrica Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1063 m.
Dan (nivo)
Znak 段 (kineski izgovor: duan, japanski dan) znači korak ili stepen. Termin se koristi u kineskim, koreanskim i japanskim borilačkim veštinama kao što su vušu, tekvondo, karate, aikido, džudo, džijudžica i japanske veštine mačevanja. Obično se primenjuje u japanskim borilačkim veštinama kao sredstvo razdvajanja nivoa iskustva. Prihvaćen je od strane mnogih borilačkih veština različitog porekla kao defakto metod organizacije nivoa. Postoje i druge metode razvrstavanja nivoa u japanskom sistemu borilačkih veština, kao npr. stariji i manje poznat menkjo sistem.
Istorija
Za dan nivoe se obično smatra da ih je prvi primenio Kano Džigoro, osnivač džudoa. Kano je započeo moderni sistem rangiranja kada je dodelio šodan (najniži dan nivo) dvojici svojih seniorskih učenika (Širo Saigo i Cunejiro Tomita) 1883. godine. Čak i tada, nije bilo spoljne diferencijacije između judanša (nosilaca crnog pojasa) i mudanša (onih koji još nisu dostigli crni pojas). Kano je 1886. godine započeo običaj da njegove judanše nose crni obi (pojas). Ovi obiji nisu pojasevi koje karateke i džudoke nose danas - Kano tada još nije izmislio džudogi (džudo uniformu) i njegovi učenici su trenirali u kimonu. Nosili su široki obi, kakav se još uvek nosi sa formalnim kimonom. Godine 1907. Kano je uveo moderni džudogi i njegov moderni obi, sa belim i crnim nivoima pojasa.
Moderna upotreba u Japanu
U današnje doba, za vežbača dan nivoa se obično smatra da je prevazišao kju, ili osnovni nivo. Uobičajeno je da osoba sa dan nivoom nosi crni pojas, a može biti i instruktor u svojoj veštini. U mnogim stilovima, ipak, dostizanje dan nivoa, iako znači da neko nije više početnik, ne znači nužno da je ekspert.