cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Messier 42
Struktura
Orionova maglica proteže se preko 10° na nebu sa svojim tamnim izdancima. U nju su uključene oblaci neutralnog plina i prašine, asocijacije zvijezda, ionizirani plinovi i refleksijske maglice.
Maglica tvori približno okrugao oblak čija je najveća gustoća pri centru. Temperature oblaka dosežu i 10,000 K ali pri rubovima su mnogo niže. za razliku od gustoće, brzine pojedinih dijelova maglice pokazuju veliku turbulentnost oblaka, posebice u blizini jezgre. Brzine kretanja pojedinih oblaka su 10 km/s, postoje i lokalne varijacije gdje brzine dosežu 50 km/s.
Na fotografijama je često vidljiv samo središnji dio maglice koji se proteže u promjeru oko 1°. Taj dio maglice je obasjan jakim zračenjem mladih zvijezda od kojih se posebno ističu 4 zvijezde koje tvore Trapez.
Udaljenost do maglice je procijenjena na 1,600 ly. Promjer njenog središnjeg dijela je 30 ly, a cijele maglice je 280 ly.
Formiranje zvijezda i planeta
Orionova maglica primjer je rodilišta zvijezda. Promatranja maglice otkrila su oko 700 zvijezda u raznim stupnjevima razvoja. HST je otkrio 150 protoplanetarnih diskova i time dokazao da je formiranje planeta uobičajena pojava u Svemiru.
Mlade zvijezde u maglici svojim snažnim zračenjem uzrokuju izobličenja protoplanetarnih diskova. Interakcijom između zračenja i plotoplanetarnih diskova stvaraju se gušći oblaci koji se kasnije urušavaju i tako stvaraju planete i zvijezde.
Formaciju zvijezda u Orionovoj maglici vjerojatno je potaknula supernova koja je eksplodirala prije 3 milijuna godina. Ostatak te eksplozije je ogroman polukružni prsten plina nazvan Barnardova petlja.
Fotografije HST-a otkrile su oko 3,000 zvijezda do magnitude + 23. Među tih 3,000 zvijezda nalaze se sjajni plavi superdivovi, zvijezde slične Suncu i smeđi patuljci.
Evolucija maglice
Najstarije zvijezde u Orionovoj maglici imaju možda tek 100,000 godina. Najsjajnije su možda stare tek 10,000 godina. Masivne mlade zvijezde snažnim UV zračenjem potiskuju plin oko sebe i stvaraju šupljine u maglici. Potiskivanjem plina se maglica razrjeđuje i time postupno prekida formiranje novih zvijezda. Za otprilike 100,000 godina većina plina će biti izbačena iz maglice i na tom mjestu će se nalaziti sjajan otvoreni skup sličan Plejadama.
Amaterska promatranja
Orionova maglica je lako vidljiva uz pomoć i najjednostavnijeg optičkog pomagala. Dvogled će pokazati sjajnu zvijezdu okruženu ovalnim oblakom. Kroz veće dvoglede može se uočiti i Messier 43 malo iznad Orionove maglice.
Teleskopska promatranja uvijek mame uzdahe. Pod tamnim nebom mogu se uočiti dugi izdanci maglice kako se šire iz Trapeza. Kroz 200 mm teleskop izdanci se pretvaraju u prsten koji zatvara šupljinu ispod maglice. Veći teleskopi, 300 mm i više, u veoma tamnim noćima mogu pokazati neke naznake boje. Kroz teleskope manjeg promjera maglica ima plavo-zelenu nijansu dok je regija oko Trapeza bijela.
Zanimljiv je i skup Trapez u sredini maglice. Već će i promatrač početnik uočiti zbog čega je dobio naziv. Četiri sjajne plave zvijezde približno istog sjaja tvore lik skoro pravilnog trapeza. Napredniji promatrači mogu potražiti i nekolicinu zvijezda oko Trapeza, koje su mnogo tamnije i skrivene u maglici.
Za promatranje iz područja gdje se nalazi puno rasvjete, tj svjetlosnog zagađenja, preporuča se korištenje UHC filtera. Treba napomenuti da UHC filter pojačava kontrast ali skriva neke detalje u sjajnijim dijelovima maglice.
Ibn Junis
Poticao je iz ugledne egipatske porodice, a najveći dio života je proveo pišući knjige, kako vezane uz nauku, tako i uz pravo i historiju. Bio je jedan od prvih arapskih historičara čije se djelo bavilo isključivo historijom rodnog Egipta. Najpoznatiji je, međutim po astronomskom djelu Hakimske tabele (az-Zidž al-Kabir al-Hakimi), posvečene kalifu al-Hakimu, koje je bilo jedan od glavnih izvora za kasnije srednjovjekovne astronome u Evropi.
Michael Ondaatje
thumb|right|Michael Ondaatje Philip Michael Ondaatje, OC,, (12.9. 1943.-) je šrilankansko-kanadski romanopisac i pjesnik, najpoznatiji po Bookerovom nagradom nagrađenom romanu The English Patient, koji je kasnije adaptiran u Oscarom nagrađen film.
Miltonvale, Kansas
Miltonvejl je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Aminokumarin
thumb|Strukturna formula [[novobiocina]] Aminokumarini su klasa antibiotika koji deluju putem inhibiranja enzima DNK giraze, koji učestvuje u čelijskoj deobi kod bakterija. Oni su izvedeni iz Streptomyces vrsta, čiji je najbolje poznati predstavnik - Streptomyces coelicolor - potpuno sekvenciran 2002. godine.
U aminokumarinske antibiotike se ubrajaju:
Egipatsko-japanski univerzitet nauka i tehnologije
thumbEgipatsko-japanski univerzitet nauka i tehnologije je univerzitet koji su predstavnici egipatske vlade osnovali u saradnji sa japanskim partnerima. Univerzitet je osnovan u februaru 2010. godine kada je upisao prvih 30 poslediplomskih studenata. Univerzitet je smješten u gradu Borg El Arab, u egipatskoj Aleksandriji.
Univerzitet u Addis Abebi
Univerzitet u Addis Abebi (አዲስ አበባ ዩኒቨርሲቲ) je javni univerzitet koji se nalazi u glavnom gradu Etiopije, Addis Abebi. Univerzitet je osnovan 1950. Od 1962. univerzitet je nosio naziv etiopskog cara Univerzitet Haile Selassija, a od 1975. godine naziv nosi današnji naziv. Kanadski isusovac Dr. Lucien Matte, S.J. osnovao je univerzitet kao dvogodišnji koledž. Kroz naredne dvije godine razvijena je suradnja sa Univerzitetom u Londonu. 4. marta 1975. u jeku društvenih i političkih promjena, Derg-vojna hunta koja je preuzela vlast u zemlji, zatvorio je privremeno univerzitet i poslao 50,000 na selo kako bi pomogli izgraditi podršku za novi režim. Prvi magisteriji na univerzitetu počeli su da se dodjeljuju 1979. godine, a prvi doktorati 1987. Vrh univerzitetske administracije odstupio je 2002. godine sa čela institucije zbog pritisaka i uplitanja politike i rušenja akademske neoisnosti. Vlada je tada pokušala nametnuti novi model evaluacije studenata.
Andrea Pirlo
Andrea Pirlo (Flero, 19. svibnja 1979.) je talijanski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za New York City. Pirlo uglavnom igra na poziciji playmakera i u klubu i u reprezentaciji te se smatra jednim od najboljih igrača na svojoj poziciji. Njegova igra izrazito je inventivna, a uglavnom izvodi sve prekide te je specijalist za slobodne udarce.
Pirlo je talent pokazao već u mlađim uzrastima talijanske reprezentacije, da bi se tijekom kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2002. pridružio seniorskoj momčadi. Također, bio je kapetan i olimpijske reprezentacije s kojom je 2004. osvojio broncu. Kasnije, bio je glavni igrač u talijanskom osvajanju svjetske titule 2006. godine. Imenovan je igračem utakmice čak tri puta (uključujući i finale), a dobio je i Brončanu loptu za najboljeg igrača utakmice.
S Milanom je osvojio dvije Lige prvaka (2003., 2007.), dva europska superkupa (2003., 2007.), dva prvenstva (2004., 2011.), talijanski superkup (2004.), svjetsko klupsko prvenstvo (2007.) i talijanski kup (2003.).
Lorenzo Gazzari
Lorenzo Renzo Gazzari (Hvar, 1907. – Firenca, 1998.) je bivši talijanski nogometaš.
Nastupao je od 1927. do 1928. za splitski Hajduk sa kojim je osvojio Prvenstvo Jugoslavije u nogometu 1927. godine. Kasnije odlazi u Trst, u U.S. Triestina Calcio. Zatim odlazi u Fiorentinu, pa u A.S. Casale Calcio. Godine 1944. okončava karijeru u klubu A.C.D. Asti.
Za B reprezentaciju Italije odigrao je tri utakmice.
Bavio se i tenisom, te je bio teniski trener.
Fabjan Kaliterna
Fabjan Kaliterna (Split, 20. siječnja 1886. - 30. siječnja 1952.) jedan od osnivača Hajduka, brat nogometaša i trenera Luke. Jedan od pionira splitskog športa. Osnovao je i vaterpolski klub Jadran i veslački klub Gusar, a djelovao je i u drugim športovima: biciklizam, atletika, jedrenje i plivanje. Bio je predsjednik Hajduka od 5. siječnja 1936. do 15. travnja 1936. Godine 1911, a 1921–22. predsjednik splitskoga nogometnog podsaveza. u Split je dopremio prvi balun i športsku opremu za igrače, te doveo prve trenere za novoosnovani klub.
Po zvanju arhitekt, projektirao je više od 300 zgrada u Splitu. Knjiga Fabjan Kaliterna, otac splitskog športa (autor I. Gizdić) objavljena 2004.
David Silva
David Josué Jiménez Silva (Arguineguín, 8. siječnja 1986.), bivši španjolski nogometaš i reprezentativac. Uglavnom je igrao kao playmaker na krilu, ali nekad i kao pomoćni napadač. Za reprezentaciju je debitirao 2006. godine te je bio član momčadi koje su osvojile europsku i svjetsku titulu. U svom matičnom klubu Valenciji igrao je u preko 150 utakmica i osvojio jedan Copa del Rey, da bi 2010. prešao u Manchester City s kojim je 2012. osvojio prvenstvo.
Great Teacher Onizuka
Veliki učitelj Onizuka (japanski グレート・ティーチャー・オニヅカ, Gurēto Tīchā Onizuka), poznat i pod skraćenicom GTO, je japanska manga i anime drama-komedija serija autora Tohrua Fujisawe. Radnja se odvija oko 22-godišnjeg mladića, Eikichija Onizuke, bivšeg buntovnika koji odluči promijeniti svoj životni put i postati učiteljem kako bi potaknuo učenike da nešto naprave od svojih života. Priča se dodiruje nekoliko tema o problemima mladeži, kao što su seks, droga i buntovnost. Manga je osvojila veliku nagradu Kodansha 1998. te je nastavak Fujisawinih stripova "Shonan Junai Gumi" i "Bad Company", koje su pratile Onizukua prije nego je postao učitelj. 2009. pojavio se i nastavak mange, "GTO - 14 Days".
Radnja
Eikichi Onizuka je 22-godišnji mladić, bivši član buntovne motociklističke bande koji odluči postati učitelj kada primjeti jednog uglednog učitelja koji ima velik utjecaj i naklonost djevojaka. Usprkos tome što jedva upadne u neko trećerazredno sveučilište za profesore, uspijeva položiti ispite i steći diplomu željenog zanimanja. Ipak, odluči postati "najbolji učitelj na svijetu".
Pronalazi posao u nekoj "sumnjivoj" privatnoj školi. Tamo, na njegovo sveopće iznenađenje, umjesto zgodnih djevojaka koje je očekivao, nailazi na buntovne, primitivne mladiće i cinične, muškobanjaste djevojke. Također, njegov razred ima dugu povijest u gradu i već je nekoliko učitelja nagnao na samoubojstvo. Ipak, Onizuka prihvaća izazov te malo po malo dopire do hermetičnih učenika te polako stječe njihovo povjerenje i naklonost.
1584
Godina 1584 (MDLXXXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u srijedu po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Događaji
mini|200px|[[Crkva Il Gesù]]
Tokom/tijekom godine
thumb|250px|Mletačka [[Pula 1584.]]
Messier 49
Messier 49 (M49 ili NGC 4472) je eliptična galaksija u zviježđu Djevica. M49 je ujedno i prvi član skupa Virgo kojeg je otkrio Charles Messier.
Svojstva
M49 je jedna od najsjajnijih galaktika u skupu Virgo. Njen prividni sjaj je + 8.4 magnituda, a apsolutni sjaj - 22.8 magnitude. M49 pripada u divovske eliptične galaktike (zajedno s Messier 60 i Messier 87). Njene prividne dimenzije su 9 x 7.5 lučnih minuta. Na udaljenosti od 53 000 000 ly to odgovara dužini duže osi od 140,000 ly. Njene stvarne dimenzije su nepoznate jer astronomi ne vznaju stvaran položaj osi elipsoida. Prije se vjerovalo da je masa M49 veća od mase M87 ali novija istraživanja su otkrila da M49 ima manji broj zvijezda od M87, a time i masu. Ukupna spektralna klasa ove galaktike je G7, a indeks boje je + 0.76. Fotografije duže eksponaže otkrivaju galaktički halo od 6300 +/- 1900 kuglastih skupova. Broj kuglastih skupova je znatno manji nego kod M87 ali približno jednak M60.
Amaterska promatranja
M49 je lako uočiti u teleskopima promjera od 80 mm i naviše. Veći teleskopi neće otkriti više detalja već će samo posvijetliti objekt. Razlog tome je jednolika građa eliptičnih galaksija. U 200 mm teleskopu M49 izgleda kao kuglasti skup u malom teleskopu ili dvogledu. Galaksija ima sjajno središte koje blijedi prema rubovima. Galaksija je kroz 200 mm u prosječnim uvjetima okrugla. Oko 2' zapadno od središta galaktike nalazi se zvijezda magnitude + 11.
Težina lanaca
Težina lanaca je dokumentarni film Borisa Malagurskog iz 2010. godine o uzrocima raspada Jugoslavije, ocepljenju Kosova, ratovima 1990-tih, kao i ekonomskoj i geopolitičkoj kolonizaciji novonastalih država na Balkanu.
Film nije isključivo dokumentarni, već i umetničko ostvarenje. Unekoliko navrata se koriste scene iz igranih filmova, o čemu autor filma ne upozorava gledaoce.
Prema rečima autora, film je finansiran od strane običnih ljudi širom sveta, "pre svega iz dijaspore u Australiji, Kanadi i Americi".
Produkcija
Snimanje je počelo septembra 2009. godine uz podršku "Global Research" instituta, organizacije iz Montreala koja se bori protiv globalizacije i novog sveskog poretka. Nakon snimanja u kanadskim gradovima Montrealu, Torontu i Otavi, produkcija je nastavljena 2010. godine u američkim gradovima Dejtonu, Kolumbusu, Njujorku i Vašingtonu, a završena na leto 2010. godine u Sloveniji - Ljubljana; Hrvatskoj - Vukovar, Đakovo, Jasenovac, Zagreb, Gospić, Knin; Bosni i Hercegovini - Sarajevo, Trebinje; Srbiji - Beograd, Subotica, i Kosovu - Kosovska Mitrovica, Trepča, Priština, Orahovac, Prizren i Štrpce. Film je završen oktobra 2010. godine.
Sadržaj
"Težina lanaca" predstavlja Borisov pogled na umešanost zapadnih sila u podeli etničkih grupa unutar Jugoslavije i tvrdi da je rat nametnut spolja dok su obični ljudi želeli mir. Međutim, prema autoru filma, ekstremne frakcije sa svih strana, svesrdno podržani od svojih stranih mentora, nadjačali su glasove umerenih i konflikt je izbio. Više od deceniju nakon zadnjeg rata, mržnja i dalje postoji, a ljudi nastavljaju da šire mitove o tome šta se stvarno desilo.
"Težina lanaca", pak, sugeriše da je raspad Jugoslavije posledica jedne velike igre koju Srbija niti je vodila, niti je mogla da spreči. Reditelj u filmu koristi neke dokumente američke administracije vezane za zaštitu americkih ekonomskih interesa iz 1984. i 1990 (o nastojanju uspostavljanja tržinšne ekonomije u Jugoslaviji), koje prikazuje kao ključne za raspad Jugoslavije.
Dobro uštimanom filmskom pričom, autor nastoji dokazati da je krvavi raspad SFRJ uzrokovan interesima SAD i velikih korporacija, na globalnom planu. Na lokalnom nivou, uzroci raspada Jugoslavije su buđenje ustaškog pokreta u Hrvatskoj i radikalnog islama u Bosni i Hercegovini.
Kritike
U nekim srpskim medijima film je naišao na pozitivne kritike:
U nekim drugim srpskim i regionalnim medijima film je naišao na negativne kritike:
"Moja kritika" ocenjuje da je "Težina lanaca" prosrpski film, jedna argumentovana teorija zavere, koja pokušava da opovrgne mišljenje o srpskoj krivici za ratove na Balkanu 1990-ih godina. Autor pokušava da dokaže da su moćne kompanije rasturile Jugoslaviju u želji da državice nastale nakon njenog raspada pretvore u svoje kolonije, i da su u tome uspele:
Živadinović podseća da je Malagurski prikazao sve loše strane ujedinjene Evrope (izumiranje malih ekonomija i poljoprivrede, neravnopravna konkurencija...) ali ne iznosi niti jednu jedinu dobru stranu EU (svi putuju slobodno kuda god žele, ljudi i roba ne poznaju granice, za svakog postoji mogućnost zapošljenja postoji u bilo kojoj zemlji...).
Bosanskohercegovački pjesnik i pisac Zijad Burgić smatra da ovaj film, pravljen na matrici “kosovskog mita”, predstavlja "još jedan od uradaka iz serije prikrivanja srpske odgovornosti za krvave balkanske ratove iz zadnje dekade prošlog stoljeća". Redatelj Boris Malagurski je okupio kremu desničarskog miljea, lobiste za navodni “srpski interes” u Americi i Kanadi, među kojima su i poznati negatori genocida u Srebrenici, kao Srđa Trifković. Pored njih, u filmu su intervjuirani i ljudi u čiju dobronamjernost ne treba sumnjati, kao Rade Aleksić, otac Srđana Aleksića iz Trebinja, poznatog po hrabrom činu da stane u zaštitu sugrađanina druge nacionalnosti i bude ubijen od strane pijanih srpskih vojnika. Očigledno je da jedan dio ljudi nije znao kako će njihovo učešće u filmu biti iskorišćeno. Na primer, reditelj je na ekstremno propagandan način, radi prebacivanja krivice za rat na Hrvate, iskoristio intervju sa suprugom Josipa Kira, prijeratnog šefa policije u Osijeku, ubijenog od strane hrvatskih nacionalista. U istom kontekstu se koristi i priča vezana za ubistvo Milana Levara, Hrvata koji je ubijen takođe od strane hrvatskih nacionalista, zato što je bio tokom rata protiv vršenja zločina nad Srbima u Gospiću.
Burgić ocenuje da se najveći propagandni trik filma sastoji upravo u onome šta film ne sadrži! U filmu nema riječi o aktivnostima SANU i poznatom Memorandumu iz druge polovine ’80-tih; nema riječi o vojnim planovima tada već dobro reformirane JNA i jakom uticaj u njoj velikosrpskih nacionalista, vojnim planovima Ram 1 i Ram 2; ne govori se o planovima i granicama Velike Srbije; u filmu ni riječi nema o ratu u Hrvatskoj, posebno ne o borbenim dejstvima u BiH. U filmu nećete naći ništa o grozotama i razaranju Vukovara, bombardovanju Dubrovnika, osim možda sporadično. O naoružavanju srpskih civila u Bosni i Hercegovini od strane JNA... o koncentracionim logorima... o Ravnom, Zvorniku i Bijeljini... o Prijedoru, Kozarcu, Brčkom... o opsadi Sarajeva i njegovom stradanju... O genocidu u Srebrenici i ubijanju preko 8000 ljudi... Kada se govori o zločinu i zločincima u ovom filmu onda tu nećete vidjeti Miloševića, Karadžića, Mladića ili Gorana Hadzića. Ali ćete sve saznati o navodnim zločinima drugih.
Colvago, Belluno
Colvago je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
David Albahari
David Albahari (Peć, 15. 3. 1948 – Beograd, 30. juli 2023) bio je srpski književnik, prevodilac i akademik SANU. Pisao je uglavnom romane i kratke priče koje su često autobiografske. Takođe je bio i prevodilac sa engleskog jezika.
Biografija
David Albahari rođen je u Peći 15. 3. 1948 godine. Jevrejskog je porekla. Otac mu je bio pobožan čovek, ali je tek nakon penzionisanja počeo redovno odlaziti u hram i postao aktivan član jevrejske zajednice. U kućanstvu Albaharijevih su se obeležavali svi jevrejski praznici i običaji. David je u Zagrebu studirao englesku literaturu i jezik. Prvu zbirku kratkih priča „Porodično vreme“ je objavio 1973. Postao je popularan u književnim krugovima četvrtom knjigom „Opis smrti“, za koju je dobio nagradu „Ivo Andrić“.
David Albahari je pisac prilično zatvorenog, na momente čak hermetičnog izraza, autor koji zahteva ne samo veliki čitalački napor, već i punu saradnju čitaoca u izgrađivanju značenja pojedinih dela. Uprkos tome, on je tokom svog gotovo tridesetogodišnjeg postojanja u srpskoj literaturi stekao ne samo nepodeljenu naklonost kritike, već i prilično veliki broj čitalaca. Interesantna je pojava da se među ljubiteljima knjige u Srbiji teško može naći čitalac koji nema jasno izražen vrednosni stav prema Albaharijevom opusu: s jedne strane nalazi se prilično širok sloj obožavalaca njegove proze među kojima on često predstavlja pravog kultnog pisca, dok se s druge strane nalazi nešto uža grupa onih kojima izrazita složenost i naglašena artificijelnost njegovog izraza stvara prilično jak otpor.
Kritika je od samog početka prihvatila Albaharijevo stvaralaštvo uz izuzetno pohvalne ocene, počev od najranijih prikaza prve zbirke, kada je Bogdan A. Popović zaključio u prikazu „Porodičnog vremena“ da je pripovedačka polazišna pozicija „za darovitog mladog pisca... od neprocenjive vrednosti“, pa sve do skorašnjeg suda Vase Pavkovića da je samo pitanje vremena „kada će svet prepoznati velikog pisca srpskog jezika“. Albaharijeva ostvarenja prevođena su na francuski, nemački, engleski, hebrejski, poljski, italijanski, makedonski, slovenački, albanski, slovački, mađarski...
Kasnih osamdesetih, Albahari je započeo prvu formalnu peticiju za legalizaciju marihuane u Jugoslaviji. Za sebe tvrdi da nije vernik, te da mu je uvek smetalo automatizovanje religije.
U julu 2016. godine osvojio je prvu nagradu na festivalu "Друга приказна" (Druga priča), u Skoplju, Makedoniji.
U Novom Sadu uručena mu je Međunarodna nagrada za književnost „Aleksandar Tišma”, za roman "Danas je sreda", 2022
Dugim godinama je živio u Kalgariju u Kanadi.
Nakon duge bolesti, preminuo je u Beogradu 30. jula 2023. godine u svojoj 76. godini.
Rifamicin
Rifamicini su grupa antibiotika koje prirodno sintetiše bakterija Amycolatopsis mediterranei. Oni takođe mogu da budu sintetisati veštačkim putem. Rifimicini su potklasa familije Ansamycin. Oni su posebno efektivni protiv mikobakterija, i stoga se koriste za tretiranje tiberkoloza, lepre, i infekcija mycobacterium avium kompleksa (MAC).
Rifamicinska grupa obuhvata klasične rifamicinske lekove, kao i rifamicinske derivate: rifampicin (ili rifampin), rifabutin, rifapentin i rifalazil.
Bakterija
Streptomyces mediterranei je prvi put izolovana 1957. iz uzorka zemlje uzetog u blizini obalskog grada Sent-Rafael u južnoj Francuskoj. Ona je prvobitno nosila ima dvojice mikrobiologa koji su radili za italijansko farmaceutsko preduzeće Group Lepetit SpA u Milanu.
Cantaron
Kantaron je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Primorski Alpi koja pripada prefekturi Nica.
Rifamicin
Prvi lekovi
Rifamicini su prvi put izolovani 1957. iz fermentacione kulture Streptomyces mediterranei. Oko sedam rifamicina je otkriveno. Oni su nazvani Rifamicin A, B, C, D, E, S, i SV.
Messier 50
Messier 50 (M50 ili NGC 2323) je otvoreni skup u zviježđu Jednorogu. Skup je prvi otkrio Giovanni Domenico Cassini 1711. godine ali njegovo je otkriće palo u zaborav. Skup je samostalno ponovno otkrio Charles Messier 1772. godine.
Svojstva
M50 se vjerojatno nalazi na udaljenosti od 3,200 ly. Njegove kutne dimenzije od 15 x 10 lučnih minuta odgovaraju linearnim dimenzijama od 20 x 15 ly. Središnji dio gusto popunjen zvijezdama proteže se oko 10 ly. Populacija ovog skupa procijenjena je na oko 200 zvijezda. Najsjajnija od tih zvijezda je spektralne klase B6 i magnitude + 7.8.
Amaterska promatranja
M50 je nešto manjih dimenzija pa je za njegovo promatranje preporučljivo koristiti dvogled s povećanje od 15 do 20 puta ili manji teleskop. Teleskop od 200 mm pokazat će oko stotinjak zvijezda od 8 do 12 magnitude. Središnji dio, jezgra skupa, je peterokutastog oblika s vrhom okrenutim prema jugu. malo iznad vrha peterokuta nalazi se šupljina u skupu. Skup je bogat zvijezdama ali se ne razlikuje mnogo od pozadinskih zvijezda Mliječne staze.
Kalijum persulfat
Kalijum persulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 270,322 Da.
Univerzitet u Kairu
Univerzitet u Kairu (جامعة القاهرة, Universitas Cairensis) je javni univerzitet sa centralnim kampusom u Gizi, gradu pored Kaira u Egiptu. Univerzitet je osnovan 1908. godine i kroz prošlost je nosio i nazive Egipatski univerzitet (1908–1940) i Univerzitet kralja Fuada I (1940–1952). Centralni kampus, koji se nalazi nedaleko od obale Nila, osovan je 1929. godine dok su fakulteti prije toga bili rasprostranjeni po raznim dijelovima grada. Univerzitet u Kairu drugi je najstariji univerzitet u zemlji, nakon Univerziteta Al-Azhar. Instituciju je originalno pokrenula grupa privatnih lica koja su imala kraljevu potporu, a tek je 1925. univerzitet postao javna institucija. Po smrti kralja Fuada I univerzitet je u njegovu čast preimenovan u Univerzitet kralja Fuada I. Nakon Egipatske revolucije 1952. godine univerzitet je ponio današnji naziv. Na univerzitetu u Kairu između ostalih školovali su se i Yasser Arafat, Saddam Hussein, Taha Hussein, Muhamed Morsi, Mohamed ElBaradei, Nagib Mahfuz, Omar Sharif, Boutros Boutros-Ghali i mnogi drugi.
Case Cipriani, L'Aquila
Case Cipriani je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Fero
thumb|[[Gvožđe(II) oksid|Fero oksid ili gvožđe(II) oksid.]] Fero (Fe2+) u hemiji označava dvovalentno jedinjenje gvožđa (+2 oksidaciono stanje), dok naziv feri označava trivalentno jedinjenje gvožđa (+3 oksidaciono stanje). Ovaj oblik imenovanja jedinjenja je sve manje zastupljen, pošto imena po IUPAC nomenklaturi sadrže oksidaciono stanje napisano rimskim ciframa unutar zagrada, na primer gvožđe(II) oksid za fero oksid (FeO).
Case Cipriani, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 419 m.
Fero
Izvan hemije, fero je pridev koji se koristi za indiciranje prisustva gvožđa. Reč je izvedena iz latinske reči ferrum (gvožđe). Fero metali obuhvataju čelik i sirovo gvožđe (sa sadržajem ugljenika od nekoliko procenata) i legure gvožđa sa drugim metalima (kao što je nerđajući čelik).
Toms Brook, Virginia
Toms Bruk je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 258 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 258 stanovnika, što je 3 (1,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Ham, Manche
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 348 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 90 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 12 metara.
1585
Godina 1585 (MDLXXXV) bila je redovna godina koja počinje u utorak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u petak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Divalentan
U hemiji, divalentan jon ili molekul ima valencu dva, te može da formira dve veze sa drugim jonima ili molekulima. U starijoj literaturi se može naići i na termin bivalentan.
Divalentni anjoni su atomi ili radikali sa dva dodatna elektrona u odnosu na njihovo elementarno stanje (drugim rečima, sa 2 elektrona više nego protona). Na primer, S2– je sulfidni anjon.
Divalentnom katjonu nedostaju dva elektrona u poređenju sa neutralnim atomom. Na primer, gvožđe (II) ili Fe2+ je divalentna katjonska forma gvožđa. Divalentni katjoni su prisutni u izobilju u tvrdoj vodi, na primer, kalcijum (Ca2+) i magnezijum (Mg2+). Ti jonski minerali u rastvoru daju vodi svojstva tvrdoće, kao što je formiranje naslaga kamenca.
Tomislav Kiš
Tomislav Kiš (Zagreb, 4. travnja 1994.) je hrvatski nogometaš.
WDTC1
WDTC1 je gen vezan za gojaznost.
Al-Kudžandi
Podaci o njegovom životu potiču iz kasnijih tekstova al-Tusija; oni sugeriraju da je al-Kudžandi bio mongolskog porijekla, a možda i plemić.
Miller, South Dakota
Miler je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.489, što je 41 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Villastellone, Torino
Villastellone je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4629 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Njemački univerzitet u Kairu
mini|desno|250px|Otvaranje univerziteta Njemački univerzitet u Kairu je privatni univerzitet u Egiptu. Nalazi se u Novom Kairu i Kairu. Univerzitet je osnovan u oktobru 2003. godine. Njemački univerzitet u Kairu prvi je njemački univerzitet otvoren izvan teritorija Njemačke. Univerzitet pohađa oko 8500 studenata.
The Big House (film, 1930)
The Big House je američki crno-bijeli film snimljen 1930. godine u režiji Georgea W. Hilla. Protagonist, čiji lik tumači Robert Montgomery je mladić po imenu Kent, koji nakon što je pijan skrivio smrt nekoliko ljudi u prometnoj nesreći, dolazi u zatvor na odsluženje 10-godišnje kazne. Radnja prikazuje kako se tamo upoznaje sa dvojicom okorjelih kriminalaca - dobronamjernim varalicom po imenu Morgan (koga glumi Chester Morris) i psihopatskim Butchem (koga glumi Wallace Beery), koji planira iskoristiti mladića kako bi pokrenuo pobunu i stvorio priliku za bijeg. Mračni zatvorski milje i za tadašnje standarde neuobičajeno naturalistički prikaz života iza rešetaka se doimao neobičnim za hollywoodski studio MGM, specijaliziran za eskapističku zabavu, ali je The Big House svejedno postigao uspjeh. Uloga Butcha je bila originalno namijenjena legendarnom karakternom glumcu Lonu Chaneyu, ali je on umro prije snimanja, pa je zamijenjen sa Beeryjem; taj je glumac, čija je karijera bila u opadanju nakon dolaska zvučnog filma iskoristio priliku da se nametne kao nova hollywoodska zvijezda. Iako nije bio prvi film takve tematike, od strane kasnijih filmskih historičara se, zbog uvođenja niza elemenata radnje koji će poslije postati klišej, navodio kao svojevrsni začetnik žanra zatvorskog filma. U jesen 1930. je osvojio Oscare za najbolju montažu zvuka i najbolji adaptirani scenario.
U skladu sa tadašnjom praksom, MGM je istovremeno napravio dvije posebne verzije za tržišta francuskog i njemačkog govornog područja - Révolte dans la prison i Menschen Hinter Gittern. Oba filma su danas izgubljena.
Univerzitet u Malaviju
Univerzitet u Malaviju (University of Malawi) je univerzitet osnovan 1964. u afričkoj državi Malavi. Institucija je osnovana nekoliko mjeseci nakon proglašenja nezavisnosti. Prve godine postojanja univerzitet je upisalo 90 studenata. Danas je univerzitet podijeljen na ukupno pet kampusa u tri grada.
Kuglasti skup
thumb|300px|right|Kuglasti skup [[Messier 80 je klasičan primjer kuglastog skupa. Nalazi se 28,000 ly od Zemlje i sadrži stotine tisuća zvijezda.]]
Kuglasti skup je sfeoridan oblak zvijezda koji orbitira oko središta galaktike kao satelit. Zvijezde u kuglastim skupovima su čvrsto povezane gravitacijom što daje skupovima njihov karakterističan sferoidan oblik. Zbog utjecaja gravitacije, gustoća zvijezda u skupu je velika i raste prema središtu. Kuglasti skupovi se većinom nalaze u halo-u oko galaktike i mnogo su stariji, veći i gušći od otvorenih skupova u disku galaksije.
Svojstva
Kuglasti skupovi su poprilično česta pojava. Oko Mliječnoj stazi dosad ih je otkriveno oko 150 i postoji još možda 10 ili 20 neotkrivenih. Veće galaksije, poput Andromede sadrže i po 500 skupova. Divovske eliptične galaktike poput M87 sadrže i do 10,000 kuglastih skupova.
Svaka galaktika značajne mase u Lokalnoj grupi sadrži nekolicinu kuglastih skupova u svom halo-u. Čini se da galaktike Sagittarius Dwarf i Canis Major Dwarf upravo doniraju svoje kuglaste skupove Mliječnoj stazi. To je pokazatelj koliko je kuglastih skupova Mliječna staza prikupila u prošlosti.
Iako se čini da kuglasti skupovi sadrže neke od najstarijih zvijezda u galaksiji, njihova uloga u evoluciji galaktika još nije jasna. Čini se da su kuglasti skupovi mnogo različitiji od patuljastih eliptičnih galaktika i da su bili stvoreni u roditeljskoj galaksiji, a ne nekoj zasebnoj.
Bourisp
Burip je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 110 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 57 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 809 metara (maksimalnoj 1.285 m, a minimalnoj 772 m).
Kuglasti skup
Povijest promatranja
Prvi otkriveni kuglasti skup je bio M22. Otkrio ga je Abraham Ihle, njemački astronom, 1665. godine. Zbog maleno promjera objektiva na prvim teleskopima pojedine zvijezde u kuglastim skupovima nisu bili otkrivene sve dok Charles Messier nije otkrio M4.
Safety Harbor, Florida
Sejfti Harbor je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 16.884 stanovnika.
Kuglasti skup
Povijest promatranja
William Herschel započeo je 1782. sustavno promatrati nebo koristeći veliki teleskop i uspio je uočiti zvijezde u sva 33 do tada poznata kuglasta skupa. Herschel je naknadno otkrio još 37 kuglastih skupova. U svom drugom izdanju kataloga iz 1789. prvi je upotrijebio naziv "kuglasti skup".
Safety Harbor, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 16.884 stanovnika, što je 319 (1,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kuglasti skup
Povijest promatranja
Broj otkrivenih kuglastih skupova dostigao je broj 83 do 1915. godine, 93 do 1930. godine i 97 do 1947. godine. Do danas je poznato ukupno 151 kuglasti skup u Mliječnoj stazi, a pretpostavlja se da je njihov broj od 180 ± 20.
Harlow Shapley započeo je 1914. sustavno promatrati kuglaste skupove. Prvi je odredio udaljenost do njih i otkrio promjenjive zvijezde. Među otkrivenim promjenjivim zvijezdama nalazile su se i one tipa Cefeide čime je mogao procijeniti njihovu udaljenost. Rezultat njegova proučavanja je 40 izdanih znanstvenih radova. Otkrivši udaljenosti kuglastih skupova, Shapley je primjetio da se većina njih nalazi u sfernom oblaku oko Mliječne staze. Pomoću tog saznanja otkrio je da se središte Mliječne staze nalazi u zviježđu Strijelcu. Naknadno je Shapley dao procjenu veličine Mliječne staze ali je pritom značajno pogriješio. Nije znao da međuzvjezdana prašina upija dio sjaja kuglastih skupova i pritom ih čini manjima. Kako je udaljenost određivao prema sjaju dobivao je krive vrijednost, tj većinu kuglastih skupova je smjestio predaleko.
Helen Battles Sawye, pomoćnica i suradnica Harlowa Shapleya, počela je 1927. klasificirati kuglaste skupove prema gustoći. Tako je najgušće kuglaste skupove označila kao tip I, a najrjeđe kao tip X. Kasnije je klasifikacija proširena do tipa XII.
Sastav
300px|thumb|Kuglasti skup [[Messier 15|M15, snimio Hubble Space Telescope.]] Kuglasti skupovi se sastoje uglavnom od starih zvijezda s malo metala (u astronomiji je to bilo koji element teži od helija). Zvijezde s malo metala se inače nazivaju Populacija II. Gustoća zvijezda u kuglastim skupovima je oko 0.4 zvijezde po kubnom parsecu. Gustoća u središtima kuglastih skupova zna biti i do 1000 zvijezda po kubnom parsecu. Prosječan kuglasti skup sastoji se od oko 100,000 zvijezda.
Egzotične komponente
Vjeruje se da neki kuglasti skupovi s veoma gustim jezgrama sadrže crne rupe. Prema promatranjima HST-a, čini se da kuglasti skup Messier 15 u svom središtu skriva crnu rupu 4000 puta veće mase od Sunca. U kuglastom skupu Mayall II u galaksiji Andromeda vjerojatno se nalazi crna rupa mase 20,000 veće od Sunčeve. X-zrake i radiovalovi koji dolaze iz skupa potvrđuju pretpostavku.
Kuglasti skupovi sadrže i druge egzotične objekte poput plavih lutalica, pulasara i dvostruke zvijezde male mase koje su izvor X-zraka. Plave lutalice nastaju kada se zbog velike gustoće sudare i spoje dvije zvijezde. Zvijezda koja tada nastane ima veću temperaturu nego zvijezde s sličnim sjajem.
HR dijagram kuglastih skupova
thumb|right|300px|HR dijagram kuglastog skupa [[Messier 3|M3. Primjetite karakterističan prijelom krivulje kod zvijezda magnitude + 19 gdje zvijezde prelaze u naprednije evolucijske cikluse]]. HR dijagram kuglastih skupova je graf nastao ucrtavanjem velikog uzorka zvijezda iz kuglastih skupova prema apsolutnom sjaju i indeksu boje B-V. B-V indeks boje je razlika u sjaju zvijezde u plavom svijetlu i vidljivom (zeleno-žutom) svijetlu. Veći pozitivni indeks znači da je temperatura zvijezde manja, a veći negativni indeks da je temperatura veća.
Sve zvijezde u kuglastim skupovima su otprilike na jednakoj udaljenosti od nas tako da se svim zvijezdama prividni sjaj razlikuje od aposlutnog sjaja za jednak iznos. Točnost ove tvrdnje je provjerena usporednom bliskih promjenjivih zvijezda tipa RR Lyarae ili cefeida s onim u kuglastim skupovima.
Oblik krivulje kuglastih skupova u HR dijagramu je karakterističan jer su sve zvijezde nastale istodobno i jedino se razlikuju po početnoj masi. Prema obliku te krivulje moguće je odrediti prosječnu starost zvijezda u skupu. Starost skupa se može odrediti i promatranjem temperature najtamnijeg bijelog patljuka u skupu. Prosječna starost kuglastih skupova je 12.7 milijardi godina i to je u velikom kontrastu s otvorenim skupovima koji su stari desetak milijuna godina.
Morfologija
Nepoznato je dali su sve zvijezde u kuglastim skupovima nastale u približno isto vrijeme ili se radi o nekoliko valova formacije zvijezda koji su se odigrali u roku kraćem od 100 milijuna godina. Kuglasti skupovi su nastali u područjima gdje je formiranje zvijezda olakšano većom gustoćom materijala.
Kada zvijezde nastanu one počnu gravitacijski utjecati jedna na drugu međusobno. Rezultat toga je stalno mijenjanje brzina zvijezda u skupu. Zbog tih interakcija nastanak planeta u kuglastom skupu je veoma nevjerojatan.
Kuglasti skupovi se generalno gledajući čine sfernim ali često su oni eliptični zbog plimnih sila koje na njih utječu.
Dimenzije
Kuglasti skupovi su opisani pomoću standardnih promjera. Tako se za opisivanje kuglastog skupa koriste: radijus jezgre, radijus pola mase i plimni radijus. Sjaj skupa se pravilno smanjuje udaljavajući se od jezgre i udaljenost na kojem je sjaj pao za pola smatra se radijusom jezgre. Radijus pola mase je onaj radijus u kojem je sadržano pola mase skupa. Plimni radijus je radijus u kojem kuglasti skup svojom gravitacijom utječe na ostale zvijezde. Kao primjer može poslužiti M3 čiji je ukupni vidljivi promjer oko 18' ali ima radijus pola mase od 1.12' i plimni radijus od 38'.
Branko Karačić
Branko Karačić (Vinkovci, 24. rujna 1960.), bivši hrvatski nogometaš i sadašnji nogometni trener u mostarskom klubu Zrinjski.
Igračka karijera
Za vrijeme nogometne karijere bio je vezni igrač sa dobrim pregledom igre i majstorski dodavač lopti odlična udarca. Nastupao je za NK Bedem Ivankovo do 1979. godine i za NK Mladost Vođinci. Od 1981. godine do 1987. godine igrao je za NK Osijek. Ukupno je za NK Osijek, gdje je jedno vrijeme bio i kapetan momčadi, odigrao 300 utakmica. Kasnije je dvije godine igrao i za HNK Hajduk a od stranih klubova za Cercle Brugge K.S.V., K.A.A. Gent, FC Linz i na kraju igračke karijere za R. Union Saint-Gilloise.
Trenerska karijera
Nakon igračke karijere ostao je u nogometu, prvo kao športski direktor u NK Osijeku (1997./98.) a poslije kao trener. Trenersku karijeru Branko Karačić počeo je 1999. godine u NK Zagrebu kao pomoćni trener Ivi Šušku a potom je radio kao trener u Nogometnoj akademiji Davora Šukera. Trenirao je zatim, samostalno, NK Marsoniju, NK Osijek, NK Slaven Belupo, NK Cibaliju, NK Slavonac CO, HNK Šibenik te ponovno NK Osijek od kolovoza 2010. do svibnja 2011. godine. Trenirajući u Drugoj HNL NK Slavonac CO iz Starih Perkovaca, u sezoni 2008./09., ostvaruje plasman u Prvu ligu no klub nije iskoristio taj plasman zbog nemogućnosti ispunjavanja svih uvjeta iz licenciranja klubova za najelitniji razred natjecanja. Od srpnja 2011. godine do sredine ožujka 2012. godine trenira bosanskohercegovački NK Široki Brijeg. Od 31. ožujka 2013. trenira mostarski Zrinjski.
Trenerski uspjesi
Trenirajući HNK Šibenik izborio je plasman u završnicu kupa 2010. godine ostvarivši do tada najveći uspjeh u povijesti kluba. Šibenika zatim vodi u prvim europskim utakmicama u povijesti kluba. Prvi trenerski naslov osvojio je sa Zrinjskim, osvojivši Premijer ligu BiH sezone 2013./2014.
Magnetostrikcija
mini|desno|300px|Prikaz pojave magnetostrikcije.
mini|desno|300px|Princip rada [[sonara.]]
mini|desno|300px|Magnetostrikcija je odgovorna za [[zvuk kojega proizvode transformatori i drugi uređaji sa željeznim jezgrama koji rade na izmjeničnu struju.]]
Magnetostrikcija (lat. magnes, genitiv magnetis < grč. Μαγνῆτıς λίϑος: kamen iz Magnezije + kasnolat. strictio: stezanje) je pojava pri kojoj se mijenja duljina tijela načinjenih od feromagnetičnih materijala pod utjecajem magnetskoga polja. Težnja potkovastoga tijela od feromagnetičnoga materijala da se u longitudinalnom magnetskom polju ispravi također se pripisuje toj pojavi. Uzrok je magnetostrikcije promjena kristalne rešetke feromagnetičnoga materijala pod utjecajem magnetskoga polja, jer se njezini dijelovi nastoje postaviti u smjeru magnetskoga polja. Pojava magnetostrikcije iskorištena je u tehnici za produkciju zvučnih valova visoke frekvencije (ultrazvuk) i velikih amplituda s pomoću magnetostrikcijskih rezonatora.
Magnetostrikcija je odgovorna za zvuk kojega proizvode transformatori i drugi uređaji sa željeznim jezgrama koji rade na izmjeničnu struju. To je slična pojava piezoelektričnom efektu. Fizikalne pojave promjene mehaničkih svojstava ili geometrijskog oblika pod djelovanjem magnetskog polja nazivaju se izravnim magnetomehaničkim učincima, a pojave kad se mehaničkim naprezanjem mijenja magnetizacija uzorka nazivaju se inverznim magnetomehaničkim učincima.
Povijest
Prvi magnetomehanički učinak otkrio je 1842. Joule, ali ga nije znao teorijski objasniti. Nazvan je Jouleovim učinkom ili longitudinalnom magnetostrikcijom. Zaključio je da o materijalu od kojeg je štap napravljen ovisi da li će doći do produljenje (pozitivna magnetostrikcija ili dilatacija) ili skraćenje (negativna magnetostrikcija ili kontrakcije). Smjer promjena duljine ne ovisi o smjeru magnetskog polja, a veličina promjene je funkcija jakosti magnetskog polja. Joule je otkrio i transverzalnu magnetostrikciju. Čak je otkrio da se u longitudinalnom smjeru zbija dilatacija (širenje) kad je u transverzalnom smjeru kontrakcija (skupljanje). Treći magnetomehanički učinak je volumna magnetostrikcija. Feromagnetska kugla u magnetskom polju pokazuje tendenciju smanjenja volumena i povećanja promjera u smjeru polja, a učinak je nazvan form-učinkom. Ostali magnetomehanički učinci su promjene longitudinalne i transverzalne magnetostrikcije.
Joule je uspio pokazati da se željezni štap produžuje u magnetskom polju male jakosti, da s porastom jakosti polja produžeci postaju sve kraći i konačno iščeznu. Povećava li se polje i dalje, željezni štap se počinje skraćivati. Nikal-kobalt pokazuje istu pojavu, ali suprotnog predznaka. Kod magnetostrikcije se javlja histereza. Nanesu li se na apscisu koordinatnog sustava jakosti magnetskog polja H, a na ordinatu relativna produljenja, onda će kod jedne cikličke magnetizacije magnetostrikcija opisati leptirastu krivulju zvanu magnetostrikcijskom histerezom. Kad bi magnetostrikcija bila ovisna o smjeru magnetskog polja, njena histereza imala bi oblik sličan histerezi magnetske indukcije ili magnetizacije.
1858. je Gustav Wiedemann otkrio pojavu mehaničkog uvijanja (torzije) duge feromagnetske žice kroz koju protiče električna struja, na mjestu djelovanja aksijalnog magnetskog polja (stalni ili permanentni magnet). Ta se pojava naziva Wiedemannov efekt. Mehanički utjecaj na magnetostriktivni materijal koji izaziva promjenu magnetskih svojstava (permeabilnosti) naziva se Villari efekt.
Primjena
Magnetostrikcija je prvo iskorištena za dobivanje ultrazvuka. Ultrazvuk se ranije dobivao samo titranjem nekih piezoelektričnih kristala, npr. kvarca, pobuđivanih elektroničkim oscilatorima. Nedostatak kvarcnih izvora je da ne mogu titrati velikim amplitudama, jer se kristal može razoriti. Uz to, frekvencija ultrazvuka ovisi o dimenzijama kristala. Između mnogih primjena ultrazvuka proizvedenog magnetostrikcijom, može se istaknuti sonar, s pomoću kojeg se mogu otkrivati predmeti pod morem, mjeriti dubina, otkrivati jata riba i dr.
U laboratorijima za istraživanje poluvodiča su uređaji za magnetostriktivno rezanje i bušenje nezamjenjivo pomagalo. Analogno bimetalima sastavljenim iz dva metala različitih toplinskih koeficijenata rastezanja, mogu se sastaviti i bimetali iz materijala različitih magnetostrikcija. Narinuvši magnetsko polje doći će do različite promjene u duljini komponenti bimetala. Mala razlika u duljini komponenti izazvat će znatnu promjenu kod oblika bimetala.
S pomoću magnetostriktivnog lemila, aluminij se može lemiti bez tih poteškoća. Vrući se dio lemila, kojim se lemljivi predmet grije, podvrgava vrlo brzom magnetostriktivnom titranju. Pod takvim se uvjetima na mjestu dodira ne može stvoriti kompaktni sloj oksida i ništa ne spriječava dobro prianjanje legure.
S pomoću magnetostrikcije može se mjeriti debljina stijena ili tražiti defeke u zidovima (kontrola bez razaranja).
Magnetostriktivni davači pomaka uz pomoć Villari efekta se koriste za otkrivanje i snimanje zvučnog vala, koji se koristi za mjerenje pomaka. Na taj način se može mjeriti: pomak klipa servomotra turbinskog kola (hidroelektrana), pomak leptirastih zatvarača (hidroelektrana), kontrola dimenzija pri proizvodnji, pozicija u hidrauličkim cilindrima, oscilacije osovine, deformacije itd.
Parade of the Award Nominees
Parade of the Award Nominees je američki kratki animirani film snimljen 1932. u produkciji Walta Disneya. Napravljen je za svečanost 5. dodjele Oscara kako bi se na šaljiv način predstavili vodeći kandidati za dobitnike Oscara za najboljeg glumca i glumicu. U filmu Mickey Mouse uz asistenciju Minnie Mouse vodi paradu karikiranih likova glumaca. To su:
Na kraju parade se pojavljuje pas Pluton.
Parade je značajan po tome što je napravljen u boji, i predstavlja prvi film u boji kojem se pojavljuje Mickey Mouse. Šira publika ga, međutim, nije vidjela decenijama sve dok Disney nije izdao nekoliko kompilacijskih Laserdisc|laserdiskova i DVD-a.
Kalijum ftalimid
Kalijum ftalimid je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 186,229 Da}-.
1586
thumb|250px|[[Manastir Piva]]
Godina 1586 (MDLXXXVI) bila je redovna godina koja počinje u srijedu po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u subotu po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Al-Kuhi
Abū Sahl Wayjan ibn Rustam al-Qūhī (al-Kūhī; Abusahl Bijan-e Koohi) bio je perzijski matematičar, fizičar i astronom. Bio je rodom iz Kuha (ili Quha), područja u Tabaristanu (Amol), a djelovao u Bagdadu u 10. vijeku. Smatra se jednim od najvećih muslimanskih geomatara te mu se pripisuju brojni matematički i astronomski tekstovi iz tog doba.
thumb|right|Gravira al-Quhijevog kompasa
Bio je vođa astrona koji su 988. djelovali i opservatoriji koju je u Bagdadu podigao buijdski vladar Šaraf al-Daula. Poznat je kao autor traktata o astrolabu.
GC sadržaj
thumb|250px|Nukleotidne veze AT i GC parova. Strelice ukazuju na [[vodonična veza|vodonične veze.]] U molekularnoj biologiji i genetici, GC-sadržaj (ili guanin-citozinski sadržaj) je udeo azotnih baza u DNK molekulu koje su bilo guanin ili citozin (od moguće četiri baze, gde su preostale dve adenin i timin). Ovaj parameter se može odnositi na specifični fragment DNK ili RNK molekula, ili na ceo genom. U slučaju fragmenta genetičkog materijala, GC-sadržaj se može odnositi na deo gena (domen), ceo gen, grupu gena (ili genski klaster), ili na nekodirajući region. G (guanin) i C (citozin) podležu specifičnom vodoničnom vezivanju. Adenin se specifično vezuje za timin.
Određivanje GC sadržaja
GC sadržaj se obično izražava u procentima, a u nekim slučajevima kao odnos. Procentni GC-sadržaj je
dok je AT/GC odnos
Toliara
Toliara (nekad znana po svom francuskom imenu Tuléar) je šesti po veličini grad Madagaskara od 113,014 stanovnika na jugozapadnoj obali otoka, administrativni centar Regije Atsimo-Andrefana Distrinkta Toliara I. i Provincije Toliara.
Grad je sjedište Univerziteta Toliara, koji djeluje u sklopu Madagaskarskog univerzita.