cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tiroglobulin
Tiroglobulin (Tg) je 660 kDa, dimerini protein koji se u potpunosti formira u štitnoj žlezdi. Tiroglobulin formiraju folikularne ćelije štitne žlezde.
Vestčester
Vestčester se može odnositi na
Vajoming (razvrstavanje)
Vajoming se može odnositi na
Chiesa, Verbano-Cusio-Ossola
Chiesa je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 416 m.
Korinolin
Korinolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 367,395 Da.
Basciano, Frosinone
Basciano je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 599 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 290 m.
Chefresne
Šefren je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 279 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 228 m, a minimalnoj 115 m).
Petar II Karađorđević
Najstariji sin kralja Aleksandra Karađorđevića. Kraljem postaje 9. listopada 1934., nakon atentata na njegovog oca, kralja Aleksandra u Francuskoj. Do 27. ožujka 1941. u njegovo ime Jugoslavijom je vladao knez Pavle Karađorđević (1893.-1976.), kada poslije ožujskog puča preuzima i praktično vlast. Poslije sloma Jugoslavije u travanjskom ratu emigrira s vladom u Atenu, potom u Kairo, pa u Palestinu, da bi od rujna 1941. pa sve do kraja rata s vladom boravio u Londonu. S vlasti je zbačen 29. studenog 1945. nakon referenduma održanog pod neregularnim uvjetima u Jugoslaviji. Službeno nikada nije abdicirao.
Poslije II. svjetskog rata živio u Francuskoj i SAD-u. Politički aktivan do smrti, surađivao sa srpskom pravoslavnom crkvom (SPC) i srpskom emigracijom. Umro je poslije duge i teške bolesti u Denveru (SAD) 3. studenog 1970., a sahranjen u manastiru SPC Sv. Save u Libertyville, Illinois. Time je postao jedini europski vladar koji je sahranjen na teritoriji SAD-a.
Iz braka s grčkom princezom Aleksandrom (1921.-1993.) ima sina jedinca prestolonasljednika Aleksandra (1945.), koji od 2000. godine živi u Beogradu.
Drugi svetski rat
Specijalni nemački izaslanik za Balkan Herman Nojbaher svedoči o neobičnoj praksi jugoslovenskog kralja koji nagrađuje četnike zbog borbi protiv okupatora dok oni piju sa okupatorom i bore se protiv partizana:
Raskid kralja Petra sa četnicima
13. aprila 1944. Čerčil je informisao kralja Petra da će, ukoliko ne ukloni Dražu Mihailovića iz emigrantske vlade, Velika Britanija početi da tretira jugoslovenskog kralja i njegovu vladu kao saradnike Osovine.
29. avgusta 1944. godine kralj Petar je doneo ukaz O. Br. 881 kojim se general Dragoljub Mihailović razrešava dužnusti načelnika Štaba Vrhovne komande u okupiranoj Jugoslaviji i stavlja na raspolaganje ministru vojske, mornarice i vazduhoplovstva.
Sav prestiž koji su četnici do tada uživali zbog savezničke pomoći, prenet je na partizane. Efekat je povećan i vešću da je Tito postigao sporazum sa kraljem Petrom, i kraljevom proklamacijom kojom je pozvao svoje podanike da pruže partizanima podršku, što je razbilo tvrdnju generala Mihailovića da se on bori za kralja.
Uprkos pozivu jugoslovenskog kralja, Dragoljub Mihailović i tzv. "Jugoslovenska vojska u otadžbini" u bici za Srbiju su ostali verni kruni, iako je velikih broj samih boraca prešao u redove NOVJ.
Belnap
Belnap se može odnositi na
Fajs
thumb|right|200px|thumb|Fajs Fajs (, (? – ?), je bio četvrti veliki knez Mađara i ujedno paganski mađarski vladar i naslednik u dinastiji Arpadovaca, sin Jutaša Jutas, koji je vladao u periodu oko 950. godine
Biografija
Fajs je bio sin Jutoša (Jutocsa ili Jutas), trećeg Arpadovog sina i on je vladao mađarskim plemenima oko 950. godine u vreme Vizantijskog cara Konstantina VII.
O Fajsovoj vladavini Konstantin VII u svom delu Upravljanje carstvom (De administrando imperio) u poglavlju pod brojem četrdeset, O kabarskoj i turskoj naciji, beleži:
U Fajsovo vreme plemenska konfederacija je bila stihijska i većina mađarskih plemena je svaka za sebe donosila odluke. Predpostavlja se da je kraj njegove vladavine bio označen Bitkom kod Augsburga gde su združene snage Istočne Francuske i Bohemije porazile Mađare. Naslijedio ga je Takšonj sin Zolte koji je bio vladar Mađara prije njega.
Референце
Fajsin
Karol
Karol se može odnositi na
Opština Probištip
Opština Probištip (makedonski: Општина Пробиштип) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na istoku Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove opštine je grad Probištip.
Geografske karakteristike
Opština Probištip prostire se na južnim padinama Osogovskih planina, graniči s Opštinom Kratovo na sjeveru, s Opštinom Kočani na istoku, s Opštinom Češinovo-Obleševo na jugoistoku, s Opštinom Karbinci na jugu, s Opštinom Štip na jugozapadu, te s Opštinom Sveti Nikole na zapadu.
Ukupna površina Opštine Probištip je 325.57 km².
Opština Probištip  ima 16 193 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;
Naselja u Opštini Probištip
Ukupni broj naselja u opštini je 36, od kojih je 34 seoska i dva sa statusom grada; Probištip i Zletovo
Cheshire (razvrstavanje)
Češir se može odnositi na
Kus
Kus se može odnositi na
Popis geografskih tema
mini|250px|desno|Karta Zemlje Geografija je znanost o Zemlji i njenim obilježjima, stanovnicima i pojavama. Doslovni je prijevod grčke riječi koja ima značenje "opisivanja ili pisanja o Zemlji", "geografija". Prva osoba koja je koristila tu riječ ("geografija") bio je Eratosten (276. - 194. pne.). Četiri historijske tradicije u geografskom istraživanju su prostorna analiza prirodnih i ljudskih pojava (geografija kao znanost distribucije), znanost o područjima (mjesta i regije), znanost o odnosima čovjek-Zemlja, te istraživanje u znanostima o Zemlji. Unatoč svemu, moderna geografija je sveobuhvatna disciplina koja ponajprije pokušava razumjeti svijet i sve ljudske i prirodne kompleksnosti--ne samo gdje se objekti nalaze, već i kako se mijenjaju i nastaju. Kao "most između društvenih i prirodnih znanosti," geografija se dijeli na dvije glavne grane - humanističku geografiju ili antropogeografiju i fizičku geografiju.
Sljedeći okvir je sastavljen kao pregled i uvod u geografiju:
Bit geografije
Teme 18 Nacionalnih geografskih standarda Nacionalnog vijeća za geografsku edukaciju uključuju sljedeća poglavlja  :
Grane geografije
Geografija se dijeli u dvije grane: fizičku geografiju i antropogeografiju. Svaka od tih grana dijeli se na brojna polja:
{| cellspacing="0" cellpadding="0" style="width:100%; margin-top: 1em;"
Geografska multidisciplinarna polja
Polja koja se nalaze unutar različitih disciplina i imaju primjenu u geografiji:
Lokacija i mjesto
Koncepti o lokaciji ili mjestu:
Zadaće i oruđa geografije
Pristupi i aktivnosti geografa, te oruđa koja koriste:
Svijet
Polje geografije ne djeluje u vakuumu već je uvelike isprepleteno s ostalim poljima istraživanja. To se posebno nazire na globalnoj razini.
Geografija, geoznanost i Zemljine sfere
mini|250px|[[Lažna boja|Lažno obojeni prikaz globalne oceanske i terestričke fotoautotrofne gustoće iz razdoblja od rujna 1997 do kolovoza 2000, slika Zemljine biosfere. Osigurano projektom SeaWiFS, NASA/Goddard Space Flight Center i ORBIMAGE.]] Gegorafija je ključna komponenta geoznanosti, koja se uz fiziku, geologiju, meteorologiju, matematiku, kemiju i biologiju koristi za izgradnju kvantitativnog razumijevanja glavnih područja ili interaktivnih sfera Zemljinog sustava uključujući sljedeće:
Ostale interpretacije ovog modela Zemlje uključuju sljedeće dodatne sfere:
Regije svijeta
Regije su područja definirana fizičkim, humanim i funkcionalnim karakteristikama. Termin se koristi na razne načine u različitim granama geografije. Regija se obično doživljava kao skup manjih jedinica poput država i njenih administrativnih jedinica ili kao dio veće cjeline poput države na kontinentu.
Kontinenti
Kontinent je velika kopnena masa na Zemlji. Općenito se klasificiraju prema konvenciji radije nego prema nekom specifičnom kriteriju, pa se tako sedam područja obično smatra kontinentima. Oni su: mini|250px|Na Zemlji je nekoć vjerojatno postojao superkontinent nazvan "[[Pangea"]]
Biogeografske regije
]]
Ekozona
World Wildlife Fund (WWF) razvio je sustav osam biogeografskih carstava (ekozona):
Države svijeta
Politička podjela, obično države, je regija pod kontrolom vlasti. Države se dalje dijele na administrativne podjele uključujući savezne države, grofovije, gradove, itd.
Države po kontinentima
<p style="text-align:left;"> Više teritorija: Bouvetov otok • Francuski južni teritoriji • Heardov otok i McDonaldovi otoci • Južna Georgia i Južni Sandwichevi otoci • Antarktičke teritorijalne pretenzije
Tipovi administrativnih podjela država
Državna podjela je označeni teritorij stvoren unutar države u administrativne i identifikacijske svrhe. Primjeri tipova državnih podjela:
Geografska obilježja
Regije se dalje diferenciraju prema tome jesu li same geografska obilježja ili se geografska obilježja nalaze u njima (ili oboje). Geografsko obilježje je reljefni oblik, vodena masa ili umjetna tvorevina dovoljno velika da bude prikazana na regionalnim kartama.
Prirodna geografska obilježja
Obilježja svijeta koja se prirodno pojavljuju:
Reljefni oblici
Reljefni oblik je dio terena definiran svojim oblikom, lokacijom u krajoliku i tipični je topografski element. Reljefni oblici su karakterizirani aspektima poput visine, nagiba, orijentacije, stratifikacije, izloženosti stijena i vrsti tla.
Američko geografsko društvo
Društvo publicira Geographical Review koji izlazi četiri puta godišnje, a u potpunosti je posvećen geografiji. Geographical Review sadrži originalne i mjerodavne članke u svim aspektima geografije. Svako izdanje uključuje preglede novoobjavljenih knjiga, monografija i atlasa iz geografije i srodnih područja.
Popis geografskih tema
Vodene mase
Vodena masa je svaka akumulacija vode značajna na geografskoj skali. Neke vodene mase mogu biti umjetne, ali većinom predstavljaju prirodnu pojavu. Neke vodene mase sakupljaju i prenose vodu poput rijeka i tokova, dok druge primarno zadržavaju vodu poput jezera i oceana. Vodene mase koje su plovne nazivaju se vodenim putovima.
Umjetna geografska obilježja
Umjetna geografska obilježja su tvorevine nastale djelovanjem čovjeka, a dovoljno su velike da se mogu prikazati na mjesnoj karti:
Demografija po regijama
Demografija je statističko proučavanje populacija. To je primjenjena znanost koja se koristi za analizu dinamičkih populacija, to jest onih koji se mijenjaju u vremenu ili prostoru. Obuhvaća proučavanje veličine, strukture i distribucije populacija, te prostorne i/ili vremenske promjene u njima u odgovoru na rođenje, smrt, migraciju i starenje.
Geografske nagrade
mini|desno|250px|Hubbardova medalja dodijeljena [[Anne Morrow Lindbergh|Anni Morrow Lindbergh s prikazom njezine rute letenja]] Neke nagrade i natjecanja u polju geografije:
Grafton
Grafton se može odnositi na
Laste di Sopra, Belluno
Laste di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1407 m.
HNK Hajduk Split - sezona 1982./83.
U sezoni 1982./83. Hajduk je osvojio drugo mjesto u Prvoj saveznoj ligi Jugoslavije, dok je u Kupu maršala Tita eliminiran u poluzavršnici. Trener momčadi je bio Petar Nadoveza.
Mirko Breyer
Mirko Breyer (Varaždin, 23. 10. 1863 - Križevci, 29. 12. 1946), prvak hrvatske bibliografije, bibliofil, knjižar-nakladnik, antikvari i osnivač prvog znanstvenog antikvarijata u hrvatskim zemljama (Trojedna Kraljevina Hrvatska, Slavonija i Dalmacija) za vrijeme Austro-Ugarske Monarhije.
Podrijetlo i školovanje
Mirko Breyer je rođen u Varaždinu 23. 10. 1863 godine, u hrvatskoj židovskoj obitelji. Breyerova obitelj potječe iz Gradišča u Austriji. Jedan od njegovih predaka je imao pivovaru u Mattersburgu u Gradišću. Breyerov pradjed Samuel Breyer se preselio u Rasinju kao zakupnik imanja grofa Inkeya. U Rasinju se rodio Breyerov djed Jakov Breyer koji se 1830 godine preselio u Križevce, gdje je i umro 1869 godine. Breyerov otac Marko Breyer se rodio u Križevcima 1838 godine. Bio je trgovac u Varaždinu, poslovni direktor "Križevačke poslovne štedione", dugogodišnji gradski zastupnik i podnačelnik u Križevcima. Breyer je najranije djetinjstvo proveo u rodnom Varaždinu. 1867 preselio se sa obitelji u Križevce gdje je 1873 godine završio pučku školu. Srednju školu je polazio u Varaždinu, Zagrebu i Trstu. U Trstu je proveo stručnu trgovačku praksu kod trgovačke kuće "Binenfeld".
Karijera
1879 godine trgovačka kuća "Binenfeld" ga je poslala u britansku trgovačku luku Aden u Jemenu. U Adenu je boravio tri godine. Iz Adena je pisao za dnevne novine Obzor. Po povratku iz Jemena Breyer je nastavio sa studijom trgovine u Trstu, Beču, Leipzigu, Munchenu i Hamburgu, istovremeno se zanimajući za bibliotekarstvo. Breyer se vratio u Križevce 1890. godine. Od 1890 do 1893 pisao je pjesme u Narodnom listu. 1903 godine preselio se u Zagreb gdje je osnovao nakladnu komisionu knjižaru "Slavenski znastveni antikvarijat". 1920 godine Breyer je komisionu knjižaru pretvorio u dioničko društvo "Jugoslavenska znastvena knjižara", dokle je zadržao antikvarijat pod imenom "Slavenski znastveni antikvarijat". Breyer je ugasio antikvarijat 1928 godine. 1929 godine postao je direktor "Jugoslavenskog nakladnog dioničkog društva Obnova". Pod njegovim vodstvom "Obnova" je izdala radove poznatih hrvatski pisaca poput Vladimira Nazora i Antuna Gustava Matoša, te djela Fjodora Mihajloviča Dostojevskog. Breyer se na mjestu direktora zadržao sve do 1940 U vrijeme Drugog svjetskog rata Breyer je bio suradnik Hrvatske enciklopedije. Na kraju rata je radio kao bibliograf u Hrvatskom nakladnom zavodu.
Asimilacija, progon i Drugi svjetski rat
Breyer je bio zagovornik asimilacije hrvatskih i jugoslavenskih židova, te dugogodišnji član "Izraelitičke bogoštovne općine Zagreb" (danas Židovska općina Zagreb). 1922 godine Breyer je osnovao "Narodni rad - društvo židovskih asimilanata i anticionista u Hrvatskoj". Breyerov cilj je bio okupiti sve hrvatske i jugoslavenske Židove, bez obzira na političko promišljanje. Breyer je u više navrata pozivao hrvatske cioniste da mu se pridruže, prigovarajući im na nedostatku hrvatskog i jugoslavenskog patriotizma. 1924 godine, na drugu godišnjicu osnivanja društva, Breyer je opet pozvao hrvatske i jugoslavenske Židove da se pridruže društvu. Neki od poznatih članova društva su bili: Samuel David Aleksander, Šandor Aleksander i Vladimir Šterk. Kao Židov, 1941 godine, Breyer je bio zatvoren u Koncentracijskom logoru Stara Gradiška gdje je proveo šest mjeseci. U logoru je napisao dirljivu pjesmu "U sabirnom logoru", koja govori o žalu za izgubljenom slobodom i mladošću. Pušten je iz logora u travnju 1942 godine. Režim Nezavisne Države Hrvatske je izuzeo Breyer od nošenja Davidove zvijezde na odjeći. Iako je do kraja rata bio zatvaran još dva puta, Breyer je uspio preživjeti Holokaust.
Antikviteti i donacije
Breyer se od najranije mladosti zanimao za starine, te ih je marljivo skupljao. Već je iz Jemena zagrebačkim muzejima uputio nekoliko pošiljaka starina, etnografskih i prirodoslovnih predmeta. I kasnije u životu je donirao hrvatske kulturne ustanove raznim predmetima. Hrvatskoj akademiji znanosti i umjetnosti Breyer je donirao 80 autografa znamenitih hrvatskih ličnosti iz 18. i 19. stoljeća. Predmete je također donirao Muzeju za umjetnost i obrt, a Hrvatskom narodnom kazalištu u Zagrebu je donirao orginalnu diplomu kazališnog odbora Ilirske čitaonice iz 1842 godine. Prema njegovoj želji, Breyerovi potomci su donirali Nacionalnoj i sveučilišnoj knjižnici u Zagrebu 335 knjiga i 12 godišta časopisa. Za vrijeme boravka u Križevcima, Breyer je prikupljao i proučavao rijetke hrvatske knjige. Sakupio je vrijednu i bogatu knjižnicu u kojoj su se isticale inkunabule i prva izdanja, ponajprije dalmatinskih pisaca.
Smrt
Breyer je umro 29. 12. 1946. u Križevcima. Pokopan je na Mirogoju.
Courpignac
Kurpinjak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Žonzak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 359 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 57 metara (maksimalnoj 96 m, a minimalnoj 18 m).
Hilsboro
Hilsboro se može odnositi na
Savez američkih geografa
Historija
Organizacija je osnovana 29. 12. 1904. u Philadelphiji, SAD, te je udružena s Američkim društvom profesionalnih geografa (engl. American Society of Professional Geographers) 29. 12. 1948. u Madisonu, Wisconsin.
Članstvo
Trenutno udruženje broji članstvo od preko 9000 geografa. Predstavlja jedno od najvećih geografskih udruženja u Sjevernoj Americi. Organizacija ujedinjuje studente, profesore, istraživače, pravnike i ostale znanstvenike diljem čitavog sjevernoameričkog kontinenta. Sjedište udruženja nalazi se u Washingtonu, DC.
Publikacije
Annals of the Association of American Geographers i The Professional Geographer su najpoznatiji časopisi u izdanju udruženja.
Kineska historiografija
Za Kinu, koja ima jednu od najdužih pisanih historija među zemljama svijeta, je karakteristično da ima prilično dugu tradiciju historiografije, koja posjeduje vlastite specifičnosti.
Najstariji tekst koji bi se mogao nazvati historijskim tekstom jest Shujing ili Knjiga dokumenata, također poznat i kao Klasik historije, jedan od Pet klasika drevne kineske književnosti koji se obično datira u Period zaraćenih država. Tekst pod nazivom Anali Proljeća i Jeseni, koji se ponekad pripisuje Konfuciju, je u kinesku historiografiju uveo analistički princip. Vrijedne izvore podataka daju tekstovi i Zuo Zhuan i Zhan Guo Ce.
Ocem kineske historiografije se smatra Sima Qian, koji je djelovao u doba rane dinastije Han i čiji su Zapisi Velikog historičara prvi tekst koji historiji Kine prilazi sistematski, koji je poslužio kao uzor mnogim budućim historičarima, uključujući autore 24 kanonske historije. Na razvoj kineske historiografije je važan uticaj imalo konfucijanstvo kao službena ideologija carske Kine, odnosno konfucijansko inzistiranje na proučavanju historije i poticanje vladara da ne ponavljaju pogreške svojih prethodnika. Iz toga se, između ostalog, razvio običaj kineskih vladarskih dinastija da nakon svrgavanja njihovih prethodnika pišu i objavljuju njihove službene historije.
Iz 8. vijeka, pak, potiče knjiga Shitong u kojoj se raspravljalo u historijskoj metodi, a u 11. vijeku je dinastija Song dala izraditi Zizhi Tongjian kao kapitalno djelo kineske historiografije, odnosno dotada najpotpuniji i najpouzdaniji izvor dotadašnjih historijskih podataka.
Na kinesku historiografiju je sve do 20. vijeka veliki uticaj imala doktrina o tzv. dinastijskom ciklusu, odnosno nastojanje da se cjelokupna historija Kine objasni kroz cikluse smjena različitih vladarskih dinastija koje prolaze kroz unaprijed određene faze uspona i padova, odnosno dobijaju i gube Mandat neba. Ova je doktrina napuštena nakon pada posljednje dinastije i proglašenja Kine Republikom. U drugoj polovici 20. vijeka je, pak, na kinesku historiografiju ključni uticaj imala marksistička doktrina, odnosno nastojanje vladajuće Komunističke partije Kine da periode kineske historije uskladi sa marksističkim društveno-ekonomskim formacijama. U posljednjih nekoliko decenija, pak, kineski historičari službenu marksističkui doktrinu kombiniraju sa nacionalističkom i neokonfucijanskom ideologijom.
Merimak
Merimak se može odnositi na
GPR156
GPR156 (G protein spregnuti receptor 156) je ljudski gen koji kodira G protein spregnuti receptor iz familije metabotropnih glutamatnih receptora. Po homologiji sekvence ovaj gen je moguća podjedinica GABAB receptora, međutim kad je izražen u ćelijama sam ili sa drugim GABAB podjedinicama, on je manifestuje respons na GABAB ligande. Funkcija ovog gena do sad nije razjašnjena.
La Plata, Missouri
La Plata je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.366, što je 120 (-8,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sisačka sinagoga
mini|lijevo|150px|Sisačka sinagoga danas služi kao glazbena škola [[Fran Lhotka]] Sisačka sinagoga je bivša sinagoga židovske zajednice u Sisku. Sisačka sinagoga je izgrađena 1880. godine. Tijekom Drugog svjetskog rata je bila opljačkana i devastirana. Rabin sinagoge Beno Heisz je ubijen 1943. godine tijekom Holokausta. U sinagogi je danas smještena glazbena škola Fran Lhotka.
Villamagna, Chieti
Villamagna je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Рик Рос
Vilijem Leonard Roberts II (28. januar 1976), bolje poznat po svom umetničkom imenu Rik Ros je američki reper. Rik je svoje umetničko ime uzeo od trgovca droge Riki Rosa. Ricky je tužio repera s 10 milijona dolara za nedozvoljeno korištenje imena. Rik Ros je osnovao diskografsku kuću Majbah Mjuzik Grup, preko koje je objavio svoja dva studio albuma Diper Den Rep i Teflon Don.
Straford
Straford se može odnositi na
Fairview, South Dakota
Fervju je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Salivan
Salivan se može odnositi na
Fairview, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 60, što je 34 (-36,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kamden
Kamden se može odnositi na
Zeynep Beşerler
Zeynep Beşerler (fonetski: Zejnep Bešerler; Izmir, 1. august 1979 -) je turska filmska i televizijska glumica.
Opština Rankovce
Opština Rankovce (makedonski: Општина Ранковце) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na sjevero-istoku Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove opštine je selo Rankovce.
Geografske karakteristike
Opština Rankovce graniči sa Srbijom na sjeveru, te sa opštinama: Kriva Palanka na istoku, Kratovo na jugu, te Staro Nagoričane na zapadu.
Ukupna površina Opštine Rankovce je 240.71 km².
Stanovništvo
Opština Rankovce ima 4 144 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;
Naselja u Opštini Rankovce
Ukupni broj naselja u opštini je 18, i sva su sela.
Kejp Mej
Kejp Mej se može odnositi na
Opština Radoviš
Opština Radoviš  (makedonski: Општина Радовиш) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na istoku Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove opštine je grad Radoviš.
Geografske karakteristike
Opština Radoviš prostire se najvećim dijelom na sjevernom dijelu Strumičke doline, u gornjem dijelu toka Radoviške reke. Sjeverni dio Opštine Radoviš penje se po obroncima planine Plačkovica, a južni dio po planini Smrdešnik. Sjeverozapadni dio Opštine je blago valoviti teren koji se zove Jurukluk ili Damjansko pole, na jugoistoku se nalazi aluvijalna dolina Radoviške reke, na istoku granicu opštine tvori Maleševska planina.
Opština Radoviš graniči s Opštinom Vinica na sjeveru, s Opštinom Berovo na istoku, s Opštinom Vasilevo na jugoistoku, s Opštinom Konče na jugozapadu, s Opštinom Štip na zapadu, te s Opštinom Karbinci na sjeverozapadu.
Stanovništvo
Opština Radoviš  ima 28 244 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;
Naselja u Opštini Radoviš
Ukupni broj naselja u opštini je 36, od kojih su 35 sela i jedan grad Radoviš.
Almoš
thumb|thumb|desno|[[Sedam knezova slika iz (Ilustrovane hronike)]] Almoš ,(r. oko 820. - †oko 895) godine i bio je jedan od mađarskih knezova i prvi Veliki knez Mađara, praotac dinastije Arpadovića. Almoš na mađarskom jeziku znači onaj koji je iz sna.
Život
Almoš je bio sin Eđeka ili Egeka (Egyek/Ügek) i Emeše (-mese). Ime po kojem je zabeležen otac je Eđek ili Egek i ima značenje stari (ős), a ime majke Emeše ima značenje mama, mamica (anyácska), tako da najverovatnije ova imena i nisu prava imena ovih osoba već su proizašla iz kasnijih zabeležaka. Prema legendi Almoš je dobio ime tako što je u Emešinom snu Turul ptica začela Emešu i prorekla da će njen budući sin postati prvi u nizu mađarskih kraljeva.
Sredinom 9. veka Almoš je postao vrhovni vođa mađarskih plemena i ujedinitelj i on je bio taj koji je doveo Mađare do Karpata. Sam Almoš nije stigao i do Panonske nizine pošto je već u vreme početka velike seobe bio u poznim godinama, tako da je, dok su mađarska plemena stigla do Karpata, on i umro. Naslijedio ga je Arpad
Keops
Život
thumb|left|Kipić Khufua u Kairskom muzeju Khufu je bio sin kralja Sneferua i kraljice Hetepheres. Za razliku od svog oca Khufu je bio upamćen kao okrutan i bezobziran faraon u kasnijoj tradiciji. Khufu je imao nekoliko sinova od kojih je jedan - Djedefra - postao njegov neposredni nasljednik. Imao je kći kraljicu Hetepheres II.
Pogrebni spomenici
right|thumb|200px|Slika Velike piramide. Samo je jedan minijaturni kip prikazuje lik faraona. S obzirom da mu se pripisuje izgradnja najveće zgrade drevnog doba, ironija je u tome da to predstavlja ne samo jedinu pozitivno identificiranu kraljevsku skulpturu, nego je riječ o najmanjoj ikada pronađenoj : 7,6cm (3 inča) visokom kipu od slonovače koji nosi njegovo ime. Pronađen je ne u Gizi, nego u hramu u Abydosu za vrijeme iskopavanja Williama Flindersa Petrieja godine 1903. Ovaj komad je originalno bio pronađen bez glave, ali s imenom faraona. Shvativši važnost ovog otkrića, Petrie je zaustavio sva dalja iskopavanja na nalazištu dok glava nije bila pronađena tri tjedna kasnije nakon intenzivnog pretraživanja pijeska u području gdje je bio pronađen trup. Ovcaj komad se sada nalazi u Egipatskom muzeju u Kairu.
Nešto kasnije su dvije statue također bile pripisane Khufu, uglavnom na temelju stilističkih sličnosti komadu koga je bio pronašao Petrie. Jedan je kolosalna glava kralja koji nosi bijelu krunu Gornjeg Egipta, napravljena od crvenog granita a sada u Brooklynskom muzeju; druga je fragmentarna minijaturna glava o vapnenca koja također nosi bijelu krunu Gornjeg Egipta, a koja se može naću z Staatliche Sammlung für Ägyptische Kunst u Münchenu.
Prazan sarkofag je pronađen unutar Kraljeve komore u piramidi, ali je nejasno da li je on ikada služio u svrhu pogreba. Njegova mumija nikada nije bila pronađena.
Dok su se prije Khufua piramide gradile samo za vladajuće faraone, u njegovoj vladavini je sagrađeno nekoliko manjih piramida za koje se vjeruje da su bili namijenjene drugim članovima kraljevskog dvora, odnosno trebali biti kraljevsko groblje. Za tri manje piramide istočnog od Keopsove se drži da pripadaju dvjema njegovim ženama, a treća je pripisana Khufuovoj majci Hetepheres I, čija su grobna dobra pronađena relativno netaknuta u obližnjem gtobu. Niz mastaba je sagrađen u blizini malih piramida, isto kao što su grobovi pronađeni na ovom "groblju". Grobovi najbliži Khufuevom su pripadali prinčevima Kawabu and Khufuhafu te njihovim suprugama. Nakon njih su najbliži grobovi princa Minkhafa i kraljice Hetepheres II, te Meresanka II i Meresanka III. Kada je najveći od tih grobova (Grob G7510) iskopan godine 1927, otkrilo se da sadrži bistu princa Ankhhafa, koja se danas može vidjeti bostonskom muzeju lijepe umjetnosti.
Chiezzo, Verbano-Cusio-Ossola
Chiezzo je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Kosmomicin B
Kosmomicin B je organsko jedinjenje, koje sadrži 40 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 771,847 Da.
Glukagonski receptor
Glukagonski receptor je 62 kDa težak protein koji se aktivira glukagonom. On je član klase B G protein spregnutih receptora. On formira spregu sa G alfa i, Gs i u manjoj meri G alfa q. Stimulacija receptora dovodi do aktivacije adenilat ciklaze i povišenja nivoa intracelularnog cAMP. Kod ljudi, glukagonski receptor je kodiran GCGR genom.
Glukagonski receptori su uglavnom izraženi u jetri i bugrezima, i u manjim razmeri u srcu, adipoznom tkivu, slezini, grudnoj žledi, nadbubrežnim žlezdama, pankreasu, cerebralnom korteksu, i gastrointestinalnom traktu.
Klinički zanačaj
Jedna od mutacija GCGR gena je vezana za dijabetes melitus tip 2.
Inaktivirajuća mutacija glukagonskog receptora kod ljudi uzrokuje otpornost na glukagon, te je povezana sa hiperplazijom pankreasnih alfa ćelija, nezidioblastozom, hiperglukagonemijom, i pankreasnim neuroendokrinim tumorima.
Karlovačka sinagoga
Prva sinagoga u Karlovcu nalazila se u privatnoj kući u Florijanskoj ulici br. 220, danas Draškovićeva 8. židovska zajednica je tu kuću iznajmila od Josipa Smenderovca, jer židovi do carskog patenta 1859. godine nisu smjeli posjedovati nekretnine. Nakon što je karlovačka židovska bogoštovna općina u drugoj polovini 19. st. ekonomski ojačala, te pošto su carskim patentom iz 1859. židovi dobili mogućnost kupnje nekretnina, židovska je zajednica odlučila izgraditi vlastitu sinagogu. Zemljište je kupljeno 1870. godine u današnjoj Šebetićevoj ulici od posjednika Vidalia i Kostića za 2000 forinti. Te je godine predsjednik židovske bogoštovne općine bio Filip Reiner, a općinski odbornici: Makso Blauhorn, Makso Heinrich, Josip Weiss, Ignjat Hafner i Samuel Fröhlich. Gradnja hrama povjerena je Ljudevitu Kappneru i Ernestu Mühlbaueru. Zidao se prinosima općinara. Veće svote poklonili su u tu svrhu: Njegovo kraljevsko apoštolsko Veličanstvo Franjo Josip I., gradsko karlovačko poglavarstvo, barun Rotschild, Filip Reiner, Bernhard i Jakov Lederer, te Samuel Weiss iz Zagreba.
Sinagoga je izgrađena u stilu historicizma, sa obilježjima neogotike i neorenesanse. Sinagoga je otvorena i posvećena 6. rujna 1871. godine. Događaj je uveličala vojna glazba, uz prisustvo gradskih vlasti i izaslanstva drugih židovskih bogoštovnih općina. O sinagogi je sačuvano vrlo malo dokumenata. U Državnom arhivu grada Karlovca, u zbirci građevinske dokumentacije postoji samo jedan dokument o karlovačkoj sinagogi. To je građevinska dozvola od 11. veljače 1936. u kojoj Židovska bogoštovna općina prijavljuje popravak i bojanje pročelja sinagoge. U sinagogi su bile orgulje.
Tijekom Drugog svjetskog rata sinagoga je bila skladište, te su uklonnjeni svi rekviziti, sinagogalni i drugi židovski simboli. Prema svjedočanstvu Slavka Goldsteina karlovačka sinagoga devastirana je 1941. i 1942. godine. Predratne fotografije unutrašnjosti nisu sačuvane. Poslije Drugog svjetskog rata sinagoga nije obnavljana. Nakon rata Savez Jevrejskih opština Jugoslavije (Savez židovskih općina Jugoslavije) raspolagao je sa zgradom, ali je s tadašnjom komunističkom vladom SFR Jugoslavije sklopio sporazum po kojem su gradovi postali vlasnici neobnovljenih sinagoga. Za uzvrat "Savez Jevrejske opštine Jugoslavije" dobio je prostor i sredstva za izgradnju domova za stare i nemoćne. Prema tom dogovoru karlovačke gradske vlasti su zgradu devastirane sinagoge srušile zajedno sa uglovnicom trgovca Petra Sljepčevića 1960. godine. Rušenjem sinagoge grad Karlovac je ostao bez jednog vrijednog sakralnog spomenika koji je svjedočio o njegovoj bogatoj duhovnoj povijesti.
Hadson
Hadson se može odnositi na
Evropski geografski savez
Evropski geografski savez (EGEA, engl. European Geography Association), evropska je mreža studenata geografije i mladih geografa s ciljem razmjene geografskog znanja. Radi postizanja navedenog, EGEA organizira kongrese, studentske razmjene, sponzorira znanstvene komisije, ugošćuje strane studente i objavljuje informacije u svojim brošurama. Osim toga na web stranicama EGEA-e, na kojima se nalazi velika zajednica online aktivnih suradnika, mogu se pronaći i druge zanimljivosti.
Organizacija
Godine 1987. studenti sa Univerziteta u Varšavi, Barceloni, Beču i Utrechtu sastali su se i pokrenuli ideju Evropskog geografskog saveza. Od početka djelovanja organizacije održano je 18 godišnjih kongresa u raznim zemljama. EGEA je narasla s početnih četiriju sudionica na trenutno 80-ak entiteta u oko 20 različitih zemalja. Svaki entitet je aktivan na svoj način, pa neki samo primaju informacije koje donosi EGEA dok su drugi čak osnovali vlastite organizacijske strukture koje djeluju kao neovisni savezi.
EGEA je podijeljena u četiri regije: sjevernu i baltičku, istočnu, zapadnu i EuroMed. Svaka regija izabire predstavnika u Izvršni odbor. Ove regije su povezane susretima navedenih izabranih članova odbora koji formuliraju buduće direktive i inicijative.
Aktivnosti
Štoviše, kroz godinu se organizira nekoliko regionalnih kongresa među regijama EGEA-e. Svi se održavaju u proljeće, a fokusiraju se na razne geografske teme.
Drugi način susreta entiteta jesu studentske razmjene u kojima studenti s univerziteta dijele međusobno svoje domove. Razmjene se organiziraju dosta često s idejom posjeta različitih zemalja na isplativ i neturistički način. Dva entiteta organiziraju posjete za pojedince u svojim organizacijama, a svaki od njih ugošćuje i stvara program za grupu posjetitelja. Tijekom tih razmjena, koji obično traju jedan tjedan, posjećuju se fakulteti geografije, organiziraju se geografski izleti, neformalno se upoznaju gradovi i njihove okolice, te se održavaju društvena zbivanja u kojima se sprijateljuju sudionici s ostalim studentima geografije. Troškove putovanja plaćaju posjetitelji, ali za hranu, smještaj i program brine se grupa domaćina.
Belmonte Castello, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Noel Streatfeild
right|thumb|Noel Streatfeild
Mary Noel Streatfeild (čitaj: Meri Noel Stretfild; Lewes, 24. XII. 1895. - 11. IX. 1986), poznata kao Noel Streatfeild, engleska je glumica i književnica.
Životopis
Rođena je na Badnju večer 1895. kao druga kći svećenika u Lewesu. Bile je svojeglavo i tvrdoglavo dijete (o čemu piše u knjizi "Svećenikova obitelj"), a već u ranom djetinjstvu odlučila se baviti glumom te je pohađala Akademiju dramskih umjetnosti, a zatim devet godina nastupala na West Endu i u inozemstvu.
Književno djelo
Pisanjem se odlučila baviti iznenada te je najprije pisala za odrasle. Godine 1936. napisala je "Baletne papučice" (engl. "Ballet Shoes"), svoje najpoznatije djelo, a dvije godine kasnije, knjiga "Cirkus dolazi" osvojila je prestižnu nagradu Carnegie Medal. Njezina namjera bila je pisati naizmjence za djecu i odrasle, ali uspjeh koji je postigla odredio ju je kao dječju autoricu.
Premda nije imala djece, pisala je upravo onakve knjige kakve su djeca htjela čitati, a to zahvaljuje svom znatiželjnom umu koji upija sve oko sebe te sjećanju na vrijeme kad je i sama bila dijete.
Merser
Merser se može odnositi na
Castellet (Gornjoprovansalski Alpi)
Kastele je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Dinj le Ben.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 202 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 480 metara (maksimalnoj 665 m, a minimalnoj 362 m).
Fort McKinley, Ohio
Fort Makinli je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 3.989.
Arhijerejsko namesništvo benkovačko
Arhijerejsko namesništvo benkovačko - Eparhija dalmatinska
Benkovac
Benkovac
Bilišani
Bilišani
Biljani
Biljani
Brgud
Brgud
Kolarina
Kožlovac
Ceranje
Ceranje
Islam Grčki
Islam Grčki
Jagodnja
Jagodnja
Miranje
Lišane
Karin
Karin
Obrovac
Obrovac
Zelengrad
Smoković
Smoković
Poljice
Poljice
Zemunik
Tribanj
Tribanj
Zadar
Zadar
Žegar
Žegar
Izvor:
Opština Resen
Opština Resen (makedonski: Општина Ресен) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se nalazi na jugo zapadu Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove opštine je grad Resen.
Geografske karakteristike
Opština Resen prostire se na sjevernom dijelu kotline Prespanskog jezera. Ovu kotlinu zatvaraju planine; na istoku Baba, na sjeveroistoku Bigla, na sjeveru Plakenska planina, a na zapadu Galičica.
Opština Resen graniči s Grčkom i Albanijom na jugu, te s teritorijem opštinome Demir Hisar na sjeveru, s opštinom Bitola na istoku, te s opštinom Ohrid na zapadu.
Ukupna površina Opštine Resen  je 550,77 km².
Stanovništvo
Opština Resen  ima 16 825 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;.
Naselja u Opštini Resen
Ukupni broj naselja u opštini je 44, od njih su 43 sela i jedan grad Resen.
Laste di Sotto, Belluno
Laste di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1357 m.
Janko Leskovar
Janko Leskovar (Valentinovo kraj Pregrade, 12. prosinca 1861. - 4. veljače 1949.), hrvatski učitelj i književnik.
Po završetku učiteljske škole, službovao je kao učitelj u mnogim mjestima, a u književnosti se javio kao tridesetogodišnjak svojom novelom "Misao na vječnost" koja je objavljena u "Vijencu" 1891. godine.
U svom desetogodišnjem književnom stvaralaštvu Leskovar je bio zaokupljen psihološkom analizom likova naglašeno nezainteresiranih ili nesposobnih za životnu borbu. Njegovi junaci postaju žrtvama vlastitih fikcija, kao ljudi kontemplacije koji život motre sa strane umjesto da u njemu djeluju.
Križevačka sinagoga
Križevačka sinagoga je bivša sinagoga židovske zajednice u Križevcima, a koja danas služi kao centar za mladež.
Salamon Lipmann je prvi židov koji se doselio u Križevce oko 1780. godine. 1844. Adam Breyer je osnovao "Židovsku općinu Križevci". U svojoj kući je organizirao prvi molitveni prostor za članove židovske zajednice u Križevcima i okolici. 15. studenoga 1844., uz prisustvo križevačkog gradnačelnika Ferde Vukića, skupština "Židovske općine Križevci" je predložila, raspravljala i usvojila prijedlog gradnje sinagoge u Križevcima. Arhitektonskom atelijer Hönigsberg i Deutsch je odabran za gradnju, a opremanje unutrašnjosti je prepušteno zagrebačkoj tvornicie namještaja Bothe i Ehrmann. Izgradnja sinagoge je započeta 14. svibnja 1895., a završena je četiri mjeseca kasnije, tj. 15. rujna 1895. godine. Križevačka sinagoga je izgrađena u samom centru Križevaca, na trgu Josipa Juraja Strossmayera. 16. rujna 1895. godine se odvijalo posvećenje novoizgrađene sinagoge, te svečani prijenos tore iz stare kuće za molitvu u novu sinagogu. Tom prilikom sinagoga je bila ispunjena do zadnjeg mjesta, uz veliku gomilu znatiželjnika koji su se okupili ispred sinagoge.
1941., tijekom Drugog svjetskog rata, sinagoga je opljačkana i devastirana. Dvije tore koje je spasila židovka Adele Weisz, i njezini prijatelji ne-židovi, su danas izložene u Beogradskom muzeju. Nakon rata 1945., križevačku sinagogu je preuzeo nacionalni komitet grada Križevaca. U dogovoru sa "Savez židovskih zajednica Jugoslavije", sinagoga je pretvorena u centar za održavanje kulturnih događaja.
Opština Rosoman
Opština Rosoman (makedonski: Општина Росоман) je jedna od 84 općina Republike Makedonije koja se prostire na sredini Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove općine je naselje Rosoman.
Geografske karakteristike
Opština Rosoman nalazi se zapadno od rijeke Vardar u kraju koji je poznat kao Tikveš.
Opština Rosoman graniči s općinom Gradsko na sjeveru, s općinom Negotino na jugu, s općinom Kavadarci na jugu, te s općinom Čaška na jugu.
Ukupna površina Opštine Rosoman  je 132.9 km².
Naselja u Opštini Rosoman
Ukupni broj naselja u općini je 10, i sva imaju status seoskog naselja.
Monmut
Monmut se može odnositi na:
Društvo geografkinja
Društvo geografkinja osnovano je 1925. godine u vrijeme kada su žene bile isključene iz članstva u većini profesionalnih organizacija kao što je Explorers Club koji nije prihvaćao žene sve do 1981.
Društvo su organizirale četiri prijateljice Gertrude Emerson Sen, Marguerite Harrison, Blair Niles i Gertrude Mathews Shelby kako bi okupile žene zainteresirane za geografiju, istraživanje svijeta, antropologiju i srodna polja. Članstvo je bilo ograničeno na žene koje su "učinile osobito djelo čime su pridonijele svjetskoj riznici znanja o zemljama za koje su se specijalizirale, te publicirale u časopisima ili u knjižnom obliku zapis svoga rada."
Među njegovim osnivačima bila je Harriet Chalmers Adams, prva predsjednica društva od prosinca 1925. koja je na tom položaju ostala sve do 1933. Društvo je 1930. godine dodijelilo svoju prvu medalju Ameliji Earhart. Među istaknutim članicama bile su Eleanor Roosevelt, fotografkinja Margaret Bourke-White, književnica Fannie Hurst, povjesničarka Mary Ritter Beard, alpinistica Annie Peck i antropologinja Margaret Mead kojoj je uručena Zlatna medalja 1942. godine.
Društvo se nalazi u Washingtonu, D.C. te trenutačno broji otprilike 500 članova. Grupe su locirane u New Yorku, Chicagu, Los Angelesu, San Franciscu i Floridi.
Aleksandar I Karađorđević
Postoji također i Aleksandar Karađorđević, knez Srbije 1842.-1858.
Kralj Aleksandar I. Karađorđević, kralj Jugoslavije, poznat i kao Kralj Aleksandar Ujedinitelj (ćirilica  Краљ Александар I Карађорђевић, Cetinje, 4/16. prosinca 1888. – Marseille, 9. listopada 1934.) iz kraljevske obitelji Karađorđevića je prvi kralj Kraljevine Jugoslavije (1929.-1934.), a prije toga i kralj Kraljevine SHS (1921.-1929.).
Djetinjstvo
Aleksandar je rođen 16. decembra 1888. u tadašnjem crnogorskom glavnom gradu, Cetinju. Njegov otac bio je Petar I. Karađorđević, a majka, bivša crnogorska princeza Ljubica Petrović-Njegoš (od milošte zvana Zorka), kćer crnogorskog kralja Nikole I. Aleksandar se 8. juna 1922. oženio Marijom od Rumunjske. Imali su tri sina: Petar II., Tomislav i Andrej.
Djetinjstvo je proveo u Crnoj Gori, a obrazovan je u Ženevi. Aleksandar je 1910. gotovo umro od trbušnog tifusa, od koga je kasnije imao trajne posledice sa stomakom. Svoje obrazovanje počeo je u vojnoj akademiji u Petrogradu, ali je školovanje zbog zdravstvenih problema nastavio u Beogradu. Aleksandar nije bio prvi na redu za presto, nego je to bio njegov stariji brat, princ Đorđe, koji je smatran nesposobnim od strane većine srpskih političkih stranaka, zbog dva veća skandala (od kojih je prvi bio 1909. kada je šutnuo svoga slugu u smrt). Zbog toga je Đorđe bio prisiljen na odricanje od prestola.
Balkanski ratovi i Prvi svjetski rat
U Prvom balkanskom ratu 1912., prijestolonasljednik Aleksandar je kao zapovjednik prve armije vodio vojsku u pobjedu u bici kod Kumanova i u bici kod Bitole, a 1913., u Drugom balkanskom ratu pobijedio je i u bici kod Bregalnice. Nakon Drugog balkanskog rata Aleksandar se opredijelio u kompleksnoj raspravi o tome kako bi Makedonija trebala biti uređena. U tome Aleksandar je imenovao Kap. Dragutina Dimitrijvića ili "Apisa", te u čast tomu, Aleksandrov otac, kralj Petar I., složio se predati svoje kraljevske dužnosti svome sinu. Aleksandar 24. lipnja 1914. postaje Regent Kraljevine Srbije.
Na početku Prvog svjetskog rata, princ Aleksandar bio je vrhovni zapovjednik srpske vojske, a na položaju maršala imao je izvrsne vojne zapovjednike kao: Živojin Mišić, Stepa Stepanović i Petar Bojović. Srpska vojska istakla se u Cerskoj i Kolubarskoj bici 1914., i to pobjedama nad Austro-Ugarskom vojskom.
No, već 1915., srpska vojska se sa već ostarjelim kraljem Petrom i princem Aleksandrom, te oslabljena ratnim gubicima, masovnom epidemijom tifusa i glađu premjestila na Krf, gdje se reorganizirala. Nakon što je vojska regrupirana i poboljšana, ostvarila je uvjerljivu pobjedu na Makedonskoj fronti kod Kajmakčalana. Srpska vojska imala je veliku ulogu u posljednjem Savezničkom probijanju fronta u jesen 1918.
Kralj Jugoslavije
Dana 1. prosinca 1918., Aleksandar, kao Regent, prima Narodno vijeće Države SHS. Narodno vijeće poslalo je delegaciju s Naputkom, ali se delegacija prilikom puta za Beograd predomislila i regentu prezentirala izmijenjenu Adresu, koja je potvrđivala beuzvjetno i promptno ujedinjenje s Kraljevinom Srbijom. Nakon što mu je pročitana Adresa, regent Aleksandar je Proklamacijom potvrdio valjanost i prihvatio Adresu te se taj događaj smatra početkom Kraljevstva SHS. Adresa i Proklamacija, bez Naputka, zajednički se nazivaju Prvodecembarski akt, kojim je potvrđeno sjedinjenje dvaju država.
Aleksandar je 1921., nakon očeve smrti, naslijedio prijestolje Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca.
Dana 6. siječnja 1929., kao odgovor na političku krizu izazvanu ubojstvom Stjepana Radića, kralj Aleksandar poništio je Vidovdanski ustav, prekinuo rad parlamenta i uveo osobnu diktaturu (tzv. Šestojanuarska diktatura). Dana 3. listopada. također je promijenio ime države u Kraljevina Jugoslavija i promijenio unutarnje uređenje sa 33 oblasti u 9 banovina i grad Beograd.