cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Magnetni tok
Objašnjenje
Magnetski tok kroz površinu S koja je koja se nalazi pod kutem \theta u odnosu na homogeno magnetsko polje jednak je umnošku iznosa magnetske indukcije B, površine S i kosinusu kuta \alpha:
Ako je vektor magnetskog polja, a  vektor okomit na površinu, jednak površini po veličini, tada je magnetski tok jednak njihovom skalarnom umnošku
Kod nehomogenog magnetskog polja, element magnetskog toka je jednak skalarnom umnošku magnetskog polja i elementa površine:
Iz čega slijedi da je u općenitom slučaju magnetski tok kroz neku površinu jednak:
Magnetski tok i gustoća magnetskog toka
Skup magnetskih silnica koji prolazi kroz neku površinu S zove se magnetski tok ili magnetski fluks Φ. No kroz neke dijelove površine S može prolaziti više, a kroz neke dijelove manje magnetskih silnica. Prema tome gustoća magnetskih silnica, odnosno magnetskog toka, bit će na različitim mjestima različita. Gustoća magnetskog toka označuje se slovom B i zove se magnetska indukcija. Ako kroz neku površinu S prolazi magnetski tok ΦB, onda je gustoća magnetskog toka B jednaka:
Gustoća magnetskog toka ili magnetska indukcija je broj magnetskih silnica koji prolazi kroz jedinicu površine. U homogenom polju je gustoća toka B u svakoj točki površine S jednaka. Iz gornjeg izraza slijedi da je magnetski tok:
Mjerna jedinica za magnetski tok ΦB je 1 veber, kraće 1 Wb (u počast njemačkog fizičara Wilhelma Webera), a mjerna jedinica za gustoću magnetskog toka B, odnosno magnetsku indukciju, je 1 tesla, kraće 1 T (u počast našem fizičaru Nikoli Tesli). Veza između ovih mjernih jedinica je:
odnosno:
Opština Degollado, Jalisco
Degollado je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3482 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1716 m.
Galilejanski sateliti
thumb|200 px|[[Jupiter (planeta)|Jupiter s velikom crvenom pjegom i galilejanski mjeseci]] Galilejanski mjesecima nazivamo četiri Jupiterova mjeseca koje je otkrio Galileo Galilej 7. siječnja 1610. Znatno su veći od svih ostalih Jupiterovih satelita i vidljivi su i sa slabijim teleskopom.
Njihova imena su: Ija, Europa, Ganimed i Kalista. Imena su dobili, kao i ostali manji Jupiterovi sateliti, prema Zeusovim ljubavnicama i ljubavnicima iz grčke mitologije.
Sateliti
Ija ili Io je najbliža Jupiteru. Ima atmosferu od sumpornog dioksida. Posve je pokrivena vulkanima, koje je otkrila letjelica Voyager 1. Kartu Ije je nemoguće napraviti jer se površina neprestano mijenja. Na vulkanizam utječe Jupiter svojom gravitacijom, jer steže i rasteže Ijinu površinu, pa nastaje toplina.
Europa je ledeni mjesec. Ispod tvrde ledene kore se nalazi ocean, a ima i kisikovu atmosferu. Vrlo je glatka, s malo kratera, te se njezin reljef mijenja. Najvjerojatnije su ju oblikovali led i vulkani. Kad Sunce postane crveni div, Europina bi se površina mogla otopiti, a Europa bi bila pogodna za život.
Ganimed je najveći galilejanski mjesec, Jupiterov mjesec i najveći mjesec uopće u Sunčevu sustavu. Ima slabo magnetsko polje i veliku željeznu jezgru. Atmosfera mu je od kisika, kao i na Europi.
Kalista je mjesec posve prekriven kraterima, pa sliči Merkuru i Mjesecu. Najveći je krater Valhalla. Atmosfera je od ugljikovog dioksida.
NGC 103
NGC 103 je otvoreni skup u zviježđu Kasiopeji.
Jupiterovi unutarnji sateliti
Jupiterovi unutarnji sateliti ili grupa Amalteja je naziv za 4 mala Jupiterova satelita koji kruže vrlo blizu Jupitera, unutar njegovim prstenova.
Grupa ima 4 člana. Redom od Jupitera prema vani, to su:
Putanje su im vrlo pravilne, vrlo slične kružnicama, s vrlo malim inklinacijama. Velike poluosi njihovih putanja su između 127 690 km i 221 700 km.
32
Godina 32. (XXXII) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Ahenobarba i Kamila ili, rjeđe, '''godina 785. Ab urbe condita'''. Oznaka "32." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Jupiterovi unutarnji sateliti
Amalteja je dugačka oko 135 km, dok su ostala 3 satelita od 10 do 50 km u promjeru.
Povijest otkrića
Amajteju je 9. rujna 1892. otkrio Edward E. Barnard. Preostala 3 satelita iz grupe otkrivena su 1979. godine, prilikom prolaska sondi Voyager 1 i Voyager 2. Na snimkama Voyagera 1 su 4. i 5. ožujka 1979. otkriveni Metis i Tebe, dok je Adrasteja otkrivena 8. srpnja 1979., na snimkama koje je načinio Voyager 2.
El Ojital, Castillo de Teayo
El Ojital je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Castillo de Teayo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 106 m.
La Granja, Cuapiaxtla
La Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Cuapiaxtla.
Cavino, Venezia
Cavino je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Gorenji Potok
Gorenji Potok je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Gorenji Potok se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
La Granja, Cuapiaxtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2464 m.
Jupiterovi unutarnji sateliti
Sateliti i prstenovi
Jupiterov sustav prstenova je usko vezan za ova 4 satelita. Metis i Adrasteja, čije se orbite nalaze s unutarnje strane jupiterovog glavnog prstena, te Amajteja i Tebe, koji Jupiter obilaze unutar jupiterovog Gossamer prstena, djeluju kao pastirski sateliti. Vjeruje se da bi ova 4 satelita mogli biti izvor materijala za prstenove. Smatra se da udari mikrometeorita podiču čestice prašine s površine ovih satelita, gradeći na taj način prstenove.
I struktura prstenova određena je dimenzijama satelita i inklinacijama njihovih orbita u odnosu na Jupiterov ekvator.
Hirija (Beotija)
Hirija (Ὑρίη na jonskom i Ὑρία na koine dijalektu ) jeste toponim koji se spominje u Homerovom katalogu brodova, gde se na početku popisa nalaze snage koje dolaze iz Beotije, a među njima se na prvom mestu nalaze Hirija i stenovita Aulida.
Grčki geograf Strabon kaže da u njegovo doba Hirija pripada teritorije Tanagre, ali da je ranije pripadala Tebi. Strabon je određuje preciznije lokaciju Hirije, u kojoj, kako se čini, u njegovo doba više nije bilo stanovnika. Pausanija uopšte ne spominje Hiriju. Moderni ispitivači su izneli pretpostavku da se Hirija nalazila u okolini Aulide, blizu lokaliteta Megalo Vouno, na jednom humku uz obalu, nedaleko od plaže Drámesi, gde su na površini nađeni ostaci heladske keramike, a iskopavanja su otkrila ranomikensku keramiku u jednoj grobnici.
Prema mitu, tu je živeo kralj Hirijej, koji nije imao dece i koga su jednom posetili Zevs i Hermes (neki dodaju i Posejdona). Bogovi su krzno žrtvenog bika napunili svojim urinom (ili spermom) i rekli Hirijeju da tu kožu zakopa. Devet meseci kasnije Hirijej je u koži pronašao novorođenče i dao mu ime Orion. Rimski pisci Orionovo su ime dovodili u vezu s latinskom imenicom urina (= "urin"), premda to ime očito nije latinskog porekla. Na temelju ove priče Nono kaže da je Orion "imao tri oca" i majku Geju.
Kao i neka druga drevna imena grčkih gradova, kao što su Athenai i Mykenai, i oblik Hyria je množina; njeno je ime u davnini aludiralo na "sestre iz košnice", pod pretpostavkom da je Hesihije u pravu kad u svom delu Glose kaže da je dorska reč ὕρον (hyron, jednina) značila "roj pčela" ili "košnica". Preko ove "košnice" kao mesta svog rođenja Orion, Hirijejev sin, povezan je s Potnijom, minojsko-mikenskom "gospodaricom" starijom od Demetre, koja je i sama ponekad u izvorima označena kao "čista majka pčela".
Cy Twombly
Saj Tvombli (rođen 25. aprila 1928. godine u Leksingtonu, Virdžinija, SAD — umro 5. jula 2011. u Rimu, Italija) je bio američki apstraktni umjetnik.
Studirao je u Školi muzeja lijepih umjetnosti u Bostonu, na Univerzitetu Li u Leksingtonu i Ligi studenata umjetnosti u Njujorku, od 1948. do 1951. godine. U ligi studenata umjetnosti, sreo je Roberta Raušenberga, na čiji se savjet upisao u Koledž Blek Muntajn, kod Ašvila u Sjevernoj Karolini, 1951. godine, studirajući pod okriljem apstraktnih ekspresionista Franca Klajna i Roberta Madervila.
Prvu samostalnu izložbu je imao 1951. godine u organizaciji galerije Koc u Njujorku. U to vrijeme njegovo djelo je bilo pod uticajem Klajnovog crno-bijelog gestualnog ekspresionizma, kao i Paula Klea. Godine 1952. Tvombli dobija nagradu Muzeja lijepih umjetnosti Virdžinije, što mu je omogućilo da putuje u Sjevernu Afriku, Španiju, Italiju i Francusku. Poslije povratka sa putovanja, 1953. godine, služio je u američkoj vojsci kao kriptograf. Od 1955. do 1999. godine Tvombli stvara u Njujorku i Italiji, fiksirajući napokon svoj atelje u Rimu. U tom periodu je počeo da stvara svoje prve apstraktne skulpture, koje, iako različitih materijala i dimenzija, je uvijek premazivao bijelom bojom. U Italiji je počeo da radi na djelima velikih dimenzija distancirajući se postepeno od svojih prvih ekrpesionističkih „škrabotina“ i počinje da koristi asocijativne i simboličke tekstove i brojeve, inspirišući se u grčkoj i rimskoj mitologiji, ali i u poeziji i istoriji grčke i rimske kulture. U tom procesu, stvorio je specifičan vokabular znakova i mrlja, koji se ponekad metaforički odnose na seks, ali bez korišćenja tradicionalne umjetničke ikonografije.
Godine 1964. bio je pozvan da učestvuje na Bijenalu u Veneciji. Umjetnički centar u Milvokiju je 1968. godine, priredio prvu retrospektivu njegovih djela. Tejt Modern je predstavio jednu veliku retrospektivu njegovog djela 2008. godine pod nazivom Cycles and Seasons, u kojoj se posebno ističe grupa djela Four Seasons (nastala u perodu između 1993—94. godine), a koja kritika smatra posebno značajnim u njegovom sveukupnom stvaralaštvu.
Umro je u Rimu 5. jula 2011. godine, gdje je imao fiksirano boravište skoro pola vijeka.
Metida (mjesec)
Metida ili Metis ( [Mễtis], ) je Jupiterov najbliži poznati satelit. Kruži oko Jupitera na udaljenosti od 128 000 km i obiđe ga u samo 7 sati i 5 minuta. Prosječni promjer mu iznosi oko 44 km. Masa ovog satelita iznosi 9.56x1016 kg.
Orbite Metide i Adrasteje se nalaze unutar Jupiterovog glavnog prstena, zbog čega se sumnja da mogu biti izvor materijala za prsten. Orbite oba satelita su unutar Rocheove granice, pa će, čak i ako zbog svojih malih dimenzija i izbjegnu raspad, prije ili kasnije pasti na Jupiter.
Metidu je otkrio astronom Stephen P. Synnott je na fotografijama Voyagera 1 1979. godine.
La Plant, South Dakota
La Plant je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 171, što je 21 (14,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Paso de Carretas, Jalostotitlán
Paso de Carretas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1769 m.
Arman
Arman (17. novembar 1928 – 22. oktobar 2005) bio je francuski likovni umjetnik koji je djelovao u SAD. Pravo ime mu je bilo Armand Pierre Fernandez. Poznat je po tome što je prestao koristiti predmete kao kistove ("allures d'objet") te ih koristio kao same slike. Među djelima mu se ističu "akumulacije" te uništenja/rekonstrukcije predmeta.
Harleyville, South Carolina
Harlivil je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 677, što je 83 (14,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fain-lès-Montbard
Fen le Monbar je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 299 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 225 metara (maksimalnoj 362 m, a minimalnoj 213 m).
Abelardo L. Rodríguez, Ayala
Abelardo L. Rodríguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1948 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1170 m.
30 de Noviembre, Villaflores
30 de Noviembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 202 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 724 m.
NGC 104
NGC 104 je kuglasti skup u zviježđu Tukanu.
Case Bianche, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 416 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Jimmy Carter
Jimmy Carter, junior (Džimi Karter) (rođen 1.10. 1924. godine) je američki političar i državnik, najpoznatiji po tome što je služio kao 39. Predsednik SAD, te dobio Nobelovu nagradu za mir 2002.
Rani život
Mladi Jimmy se istakao u lokalnoj školi gdje je stekao sklonost prema čitanju, iako je imao uspjeha i u igranju košarke i američkog fudbala. Nakon završene srednje škole se upisao u Georgia Southwestern College te Georgia Institute of Technology. Školovanje je odlučio nastaviti u američkoj ratnoj mornarici, te je 1946. diplomirao na Mornaričkoj akademiji u Annapolisu.
Godinu dana ranije ga je sestra Ruth Stapleton Carter nagovorila da počne izlaziti sa svojom najboljom prijateljicom Rosalyn Smith. S njom se godinu dana kasnije vjenčao, a ona mu je rodila tri sina i kći.
U mornarici se Carter specijalizirao za podmorničara, te služio na podmornicama u Atlantiku i Pacifiku. Također se počeo zanimati za tehnologiju nuklearnih reaktora, te je, kao jedan od najperspektivnijih mladih časnika, odabran u elitnu grupu koja se obučavala za službu na prvim američkim nuklearnim podmornicama.
Rana politička karijera
Mladi Carter se politikom počeo baviti kao član raznih školskih odbora, ali je prvu važniju funkciju dobio tek 1962. kada je izabran za člana Senata države Georgije. Ti izbori su bili okarakterizirani velikom krađom glasova od strane njegovih protivnika, i Carter ih je dobio tek na sudu.
Taj neuspjeh nije obeshrabrio Cartera, nego samo potakao da tako stečena iskustva iskoristi za novu kampanju 1970. godine. Tada se postavio kao umjereni kandidat koji nije krio svoje zalaganje za ukidanje segregacije, ali nije kritizirao svoje stranačke kolege koje su se zalagali za njeno održanje. Njegovi napori su urodili plodom te je iste godine izabran za guvernera.
Carter je prilikom same inauguracije izjavio kako je era rasne segregacije na američkom Jugu završena, te time formalno označio kraj svih napora tamošnjih državnih vlada da se opstrukcijom i na druge načine suproststave reformama koje je potakao pokret za građanska prava crnaca. U svoj kabinet je uveo veliki broj crnaca, te objesio sliku Martina Luthera Kinga u svom uredu.
Carter je sklonost prema skretanju udesno pokazao i za vrijeme predsjedničkih izbora 1972. godine. Nakon što je stranka, pod pritiskom mladih radikala, za svog kandidata izabrala lijevo orijentiranog Georgea McGoverna, Carter je izjavio da su njegovi stavovi previše radikalni za umjerene birače te da nikada neće biti izabran.
Dijelom i zbog toga što su se takvo predviđanje ispostavilo ispravnim, Carter je godine 1974. od Demokratskog nacionalnog odbora postavljen za šefa izborne kampanje te se smatra jednim od zaslužnim za preuzimanje dvije trećine mjesta u Kongresu - jedne od najblistavijih izbornih pobjeda u američkoj historiji.
Carter je krajem 1975. počeo pripreme da se natječe za predsjednika SAD. Na početku je bio relativno nepoznat i beznačajan kandidat, dijelom i zbog toga što je uživao reputaciju konzervativca u stranci kojom su dominirali liberali, dodatno radikalizirani aferom Watergate. Međutim, iza sebe je relativno brzo pokupio podršku konzervativnih demokrata s Juga, dok su liberalni demokrati na Sjeveru bili podijeljeni između više kandidata. Podršku su mu dali i mediji, koje je osvojio svojim imageom zdravoseljačkog guvernera neokaljanog korupcijom u Washingtonu.
Nakon što je osvojio demokratsku predsjedničku nominaciju 1976. godine, činilo se da ima lak zadatak protiv republikanskog kandidata i predsjednika Geralda Forda, koji je na položaj bio došao zahvaljujući aferi Watergate, te čiji je mandat obilježio rast inflacije i dramatični pad životnog standarda. Međutim, prednost u anketama se brzo istopila, dijelom zbog niza gafova, a dijelom zbog toga što je Ford, isto kao i on, uživao reputaciju umjerenjaka. Carter je na kraju ipak tijesno pobijedio.
Predsjednik SAD
Carter je u Bijelu kuću ušao 20.1. 1977. i odmah započeo s politikom koja se bitno razlikovala od njegovih prethodnika.
To se najviše vidjelo u oblasti vanjske politike, gdje je moralno dvojbena realna politika oličena u Richardu Nixonu i Henryju Kissingeru zamijenjena inzistiranjem na ljudskim pravima kao najvažnijem standardu međunarodnih odnosa. Cilj tog novog kursa je, između ostalog, bio popraviti položaj SAD u svijetu, bitno uzdrman porazom u vijetnamskom ratu, kao i kompromitirajućom podrškom krvoločnim diktatorima u Trećem svijetu. Ipak, prije svega je bio usmjeren protiv SSSR-a i Istočnog bloka, za koji se činilo da u tom trenutku vodi u hladnom ratu, a za što nije bilo volje suprotstaviti se vojnim sredstvima.
thumb|desno|250px|Izraelski premijer Menachem Begin, Jimmy Carter i egipatski predsjednik Anvar el Sadat na potpisivanju Sporazuma iz Camp Davida.
Dok je Carter s jedne strane, nastavio proces nuklearnog razoružanja započet pod njegovim prethodnicima, cilj mu je bio oslabiti sovjetske diplomatske pozicije, pogotovo na strateški važnom Bliskom Istoku. U tu svrhu je inicirao mirovne pregovore između Egipta i Izraela, koji će 1978. godine završiti Sporazumima iz Camp Davida i povlačenjem izraelskih trupa s okupiranog Sinaja. Carter se nadao da će taj sporazum poslužiti kao model ostalim arapskim državama, odnosno trajno riješiti izraelsko-arapski problem koji je, zbog podrške SAD Izraelu, arapske zemlje u regiji tjerao u naručje Sovjeta.
Carterovo inzistiranje na ljudskim pravima kao najvažnijem standardu američke vanjske politike se odrazilo i kroz distanciranje od režima koji su iz hladnoratovskih razloga dotada uživali američku podršku. Kao najvažniji primjer je uzeta Nikaragva, kojom je desetljećima upravljala pro-američka diktatorska dinastija Somoza. Nju su 1979. svrgnuli sandinistički gerilci, dijelom zahvaljujući i tome što joj je Carter odbio pružiti vojnu i financijsku pomoć. Novi sandinistički režim se, međutim, vrlo brzo okrenuo Moskvi i uz Kubu predstavljao novog sovjetskog saveznika u zapadnoj hemisferi.
U međuvremenu je Carter odlučio u slučaju Irana izdati svoje proklamirano načelo o zaštiti ljudskih prava. Tamošnji šah Mohammed Reza Pahlavi je bio dugogodišnji američki saveznik, a na vijesti o neredima je Carter reagirao tako što mu je svojim posjetom simbolički pružio podršku. Međutim, opozicija prema Pahlaviju je nastavila rasti i eskalirala u iransku islamsku revoluciju kojom je početkom 1979. šah srušen.
Novi islamistički režim pod ajatolahom Ruholahom Homeinijem se odmah neprijateljski postavio prema američkoj vladi. To se, između ostalog, odrazilo i na poremećaje u cijeni nafte na svjetskom tržištu. To je, s vremenom, počelo nagrizati ionako bolesnu američku ekonomiju, u kojoj su pod Carterovom administracijom još pogoršali negativni trendovi iz Nixonovog i Fordovog doba.
Carterovi napori da suzbije galopirajuću inflaciju nisu uspjeli, a umjesto toga su kao rezultat imali povećanje nezaposlenosti i stagniranje ekonomije, što je dovelo do tada nezapamćenog ekonomskog fenomena zvanog stagflacija. Nastavak pada životnog standarda je pogodio mnoge američke građane, a pogotovo farmere na Srednji zapad odakle se upravo u Carterovo doba počeo javljati razni ekstremno desničarski pokreti koji će 1980-ih i 1990-ih postati ozbiljni sigurnosni problem za SAD.
Problemi s kojima se suočio Carter postali su još gori kada je Carter 22.10. 1979. iz humanitarnih razloga dozvolio prognanom iranskom šahu da dođe na liječenje u SAD. Iranski revolucionari su na to reagirali okupacijom američke ambasade u Teheranu koja je označila početak iranske talačke krize. Carter na tako bezočnu provokaciju globalne supersile nije znao odlučno odgovoriti.
To je, između ostalog, ohrabrilo Sovjete da krajem 1979. izvrše invaziju Afganistana. Taj događaj je predstavljao prekretnicu u hladnom ratu, s obzirom da se Carter uplašio za američke položaje u strateški važnom Indijskom oceanu te odlučio napustiti pomirljivu politiku svojih protivnika. U znak protesta je najavio bojkot Moskovske Olimpijade, dok je njegov savjetnik za nacionalnu sigurnost Zbigniew Brzezinski organizirao CIA-inu operaciju naoružavanja i obučavanja afganistanskih mudžahedina. CIA i druge američke obavještajne agencije su također intenzivirale aktivnosti u svrhu podrške antisovjetskom pokretu Solidarnost u Poljskoj. Također je diskretno započet rad na obnovi oružanih snaga, kako bi se mogle suprotstaviti Sovjetima ukoliko hladni rat eskalira u otvoreni oružani obračun.
Sve to, međutim, nije imalo nikakvog efekta na smanjenje Carterove nepopularnosti, a američki građani su, uz nestašica goriva izazvane novim naftnim šokom, 1980. godine svjedočili i neuspjelom pokušaju spašavanja talaca u Iranu - još jednom dokazu da pod Carterovom administracijom SAD gubi status svjetske sile.
Carter se iste godine odlučio ponovno natjecati za predsjednika. Prvo je morao dobiti nominaciju Demokratske stranke, pri čemu mu se kao prilično opasan protivnik pokazao liberalni senator Edward Kennedy, brat ubijenog predsjednika Johna F. Kennedyja. Međutim, Carter je uspio izboriti nominaciju, koristeći Kennedyjevu upletenost u automobilsku nesreću 1969. godine u Chappaquiddicku.
Carteru je mnogo veća opasnost stigla zdesna, od republikanskog kandidata Ronalda Reagana koji je osvojio nominaciju svoje stranke i najavio radikalni zaokret udesno, odnosno ukidanje države blagostanja u korist neoliberalne politike temeljene na slobodnom tržištu te mnogo oštriji kurs prema Sovjetima u hladnom ratu. Srednju klasu, izmučenu inflacijom, nezaposlenošću, rastom kriminala, Reagan je pridobio najavom smanjenja poreza te relativno glatko pobijedio na izborima 4.11. 1980.
Nakon predsjedništva
Carter je nakon izbora 1980. po Ustavu SAD imao pravo natjecati se za još jedan mandat, ali to nije učinio. Njegov nasljednik Reagan se pokazao kao prilično uspješan i popularan predsjednik, a 1984. je Carterovog potpredsjednika Waltera Mondalea do nogu potukao na predsjedničkim izborima.
Carter je ipak daleko poznatiji po humanitarnom radu, za što je dobio veliki broj priznanja. 1982. je osnovao Carter Center, jednu od najuglednijih institucija u svijetu međunarodne diplomacije, koja se, između ostalog, bavi nadgledanjem izbora u mladim demokracijama.
Carterove diplomatske sposobnosti i ugled velikog mirotvorca je 1994. godine iskoristio predsjednik Bill Clinton kako bi riješio gorući problem Sjeverne Koreje i planova njenog tadašnjeg vođe Kim Il Sunga da stvori nuklearno oružje. Carter je uspio nagovoriti Sjevernokorejance da se odreknu nuklearnog oružja, te je dobio niz pohvala za to postignuće, iako se danas zna da je Sjeverna Koreja sporazum izigrala.
Cascine Sillano, Asti
Cascine Sillano je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Opština Cerchezu, Constanța
Cerchezu je opština u Rumuniji u okrugu Konstanca.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
El Tezo, Comondú
El Tezo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Pinzándaro, Zirándaro
Pinzándaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 422 m.
Acquada, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Gorenje Gradišče (Dolenjske Toplice, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 77 stanovnika.
Opština Ejutla, Jalisco
Ejutla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1713 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1169 m.
Mannstedt
Manštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 384 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068035.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Manštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 169 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 384 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Тузиње
Тузиње је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу, 30 км југоисточно од града Сјенице.
Географски положај
То је сточарско сеоско насеље смештено на надморској висини од 1170-1280 метара. Простире се на изворним странама Рашљанске реке, између Озепца (1363 м) и Гаљиног брда (1208 м), с обе стране макадамског пута Дуга Пољана - Карајукића Бунари.
Пољопривреда
Велика надморска висина и оштра клима нису погодовали за развој земљорадње, а с обзиром да нема ни богатих шума то експлоатација дрвета није била могућа, али зато пространи пашњаци богати квалитетном травом погодују гајењу свих врста стоке посебно оваца. Површина атара износи 2.433 хектара. Атар је богат пашњацима, па је отуда овчарство главна пољопривредна грана. Скоро свако домаћинство је раније са стоком излазило на „тузињске станове“ изнад села. Летња сточарска насеља на Пештеру, данас се налазе под заштитом државе. То су куће грађене за боравак породице преко лета, да би се обрадила земља, сачекао и убрао род. . Главни аграрни производи тржишног значаја су сир и пршута
Инфраструктура
Електричну енергију село је добило 1972. године, а водом се снабдева преко сеоских водовода (каптирани извори). У селу се налази четвороразредна основна школа и мектеб.
== Културна добра под заштитом државе ==
Демографија
У селу Тузиње сада живи 154 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 32,6 година (33,4 код мушкараца и 31,7 код жена). У насељу има 34 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 6,00.
Према попису из 2002. било је 204 становника (према попису из 1991. било је 299 становника). Великим делом насељено је Бошњацима. У последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Lucije Aruncije Kamil Skribonijan
Lucije Aruncije Kamil Skribonijan (Lucius Arruntius Camillus Scribonianus, 1. vijek) bio je rimski političar i velikodostojnik iz doba Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Po usvojenju je bio sin Marka Furija Kamila, konzula za godinu 8. Sestra mu je bila Livija Medulina, tragično preminula vjerenica budućeg cara Klaudija. Sam Skribonijan je godine 32. služio kao rimski konzul pod carem Tiberijem. Deset godina kasnije je kao guverner Dalmacije digao neuspjeli ustanak protiv cara Klaudija. Usrpkos toga, njegov sin je pod Klaudijem godine 49. služio kao kvestor.
Rockford, Michigan
Rokford (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.719 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.719 stanovnika, što je 1.093 (23,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Abu al-Qasim al-Zahrawi
Poznat je kao prvi ljekar koji je opisao vanmateričnu trudnoću, i prvi ljekar koji je spoznao nasljednu prirodu hemofilije.
NGC 105
NGC 105 je galaksija u zviježđu Ribe.
Plopi, Bretea Română
Plopi je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Bretea Română.
Adrasteja (mjesec)
Adrasteja (grč. Αδράστεια) je Jupiterov drugi najbliži poznati satelit. Kruži oko Jupitera na udaljenosti od 129 000 km i obiđe ga u samo 7 sati i 9 minuta. Dimenzije su mu 23x20x15 km, što mu daje prosječni promjer od oko 16 km. Masa ovog satelita iznosi 1.91x1016 kg.
Orbite Metide i Adrasteje se nalaze unutar jupiterovog glavnog prstena, zbog čega se sumnja da mogu biti izvor materijala za prsten. Orbite oba satelita su unutar Rocheove granice, pa će, čak i ako zbog svojih malih dimenzija i izbjegnu raspad, prije ili kasnije pasti na Jupiter.
Otkrio ga je student (danas poznati astronom) David Jewitt na fotografijama Voyagera 2 1979. godine.
Angelinska kiselina
Angelinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 100,116 Da.
Gualina, Pavia
Gualina je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Número 50, Granja Avícola, Cortazar
Número 50, Granja Avícola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Cortazar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1738 m.
Las Adjuntas del Minero, Tierra Nueva
Las Adjuntas del Minero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tierra Nueva.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1986 m.
Marisfeld
Marisfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Hildburghauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 441 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16069028.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildburghauzen Marisfeld se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Hildburghauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 380 metara. Površina opštine iznosi 11,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 441 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Santa Cruz de Tenerife (provincija)
Provincija Santa Cruz de Tenerife (španjolski: Provincia de Santa Cruz de Tenerife) je jedna od dvije provincije španjolske autonomne zajednice - Kanari, koja se nalazi u Atlanskom oceanu jugozapadu od Španjolske.
Geografske karakteristike
Provincija Santa Cruz de Tenerife prostire se na površini od 3,381 km² na kojoj živi 1,007,641 stanovnika.
Provincija se prostire na četiri zapadna kanarska otoka; Tenerife, La Palma, La Gomera i El Hierro.
Grad Santa Cruz de Tenerife je najveća luka i administrativni centar provincije.
Privreda
Poljoprivreda i ribarstvo bile su sve do 20. vijeka dominantne privredne grane, ali je danas to turizam.
Gorenje Polje (Dolenjske Toplice, Slovenija)
Gorenje Polje je naselje u slovenskoj Općini Dolenjskim Topllicama. Gorenje Polje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 78 stanovnika.
El Capulín de Abajo, Santiago Nacaltepec
El Capulín de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Nacaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1927 m.
Đavato (Bogdanci)
Đavato je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Đavato je naselje u okviru opštine Bogdanci.
Prirodni uslovi
Đavato je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Bogdanaca, selo je udaljeno 5 kilometara zapadno.
Đopčelija
Đopčelija je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Đopčelija je naselje u okviru opštine Dojran.
Prirodni uslovi
Đopčelija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Grčkom (7 km istočno od sela). Od najbližeg grada, Đevđelije, naselje je udaljeno 35 kilometara severoistočno.
Naselje Đopčelija se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno u jugozapadnoj podgorini planine Belasice, na približno 320 metara nadmorske visine.
Đavato (Bogdanci)
Prirodni uslovi
Selo Đavato se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je na strmoj obali Vardara, na približno 50 metara nadmorske visine. Istočno od sela se izdiže gorje.
Đopčelija
Prirodni uslovi
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Đavato (Bogdanci)
Prirodni uslovi
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Đavato je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 438 stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Đopčelija
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su Turci (98%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Olintepec, Ayala
Olintepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
NGC 106
NGC 106 je galaksija u zviježđu Ribe.
Ban Chao
Ban Chao (Wade-Giles: Pan Ch'ao, 32-102), kuroatzno ime Zhongsheng (仲 升), rođen u Xianyangu, Shaanxi, kao mlađi brat znamenitog historičara Ban Gua (, 32–92 CE) bio je Kina|kineski vojskovođa iz doba Istočne dinastije Han, poznat kao guverner kineskih "Zapadnih regija" u današnjoj Centralnoj Aziji. Tokom duge i uspješne karijere je protjerao Xiongnue i uspostavio kinesku vlast nad Tarimskom zavalom te organizirao ekspedicije od kojih potiču prvi kineski izvještaji o Evropi.
Case Chicago, Ravenna
Case Chicago je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Gim Yeong-gwon
Kim Young-gwon (korejski: 김영권; ili ; Jeonju, 27. veljače 1990.) je južnokorejski nogometaš i reprezentativac koji igra kao stoper za kineski klub Guǎngzhōu Héngdà Táobǎo. Karijeru je započeo 2010. godine u FC Tokyju, odakle je prešao u drugi japanski klub, Ōmiya Arudīja. U Kinu je preselio 2012. godine.
Za reprezentaciju Južne Koreje debitirao je 2010. godine te je sudjelovao na Olimpijskim igrama 2012. (brončana medalja), Azijskom kupu 2015. (drugo mjesto) i na dvama Svjetskim prvenstvima.
Las Américas Grandes, Castillo de Teayo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 390 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Coclois
Kokloa je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 143 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 105 metara.
Samuel Johnson
250px|right|thumb|Samuel Johnson
Horace Walpole
thumb|250px|right|Horace Walpole na slici Joshue Reynoldsa iz 1756.
Samuel Johnson
Samuel Johnson [ ˈsæmjuːəl ˈdʒɒnsən ]  (poznat i kao Dr Johnson) (Lichfield, 18. septembra 1709. – London, 13. decembra 1784), jedan od najvećih ličnosti engleske književnosti : pjesnik, esejist, biograf, leksikograf i književni kritičar. Također je bio poznat po dosjetljivosti i dipadljivom proznom stilu, kao i po aformizmima. Dr Johnson je najcitiraniji britanski pisac iza Shakespearea i smatra se jednom od najznamenitijih ličnosti Britanije 18. vijeka. .
Horace Walpole
'''Horace Walpole, 4. earl od Orforda (24.9. 1717 – 2.3. 1797), poznatiji kao Horace Walpole''', bio je britanski političar, pisac, arhitekt i rođak Lorda Nelsona. Njegova Pisma (Letters) su vrijeda izvor intelektualnih tendencija među aristokracijom njegovog vremena.
Samuel Johnson
Najvažnija djela
{|
Pozija
|-                           || Irene, a Tragedy
Les Vampires
Les Vampires je francuski nijemi filmski serijal od 10 epizoda snimljen od 1915. do 1916. godine u režiji Louisa Feiulladea. Radnja je smještena u Pariz gdje protagonist, novinar Philipe Guérande (čiji lik tumači Édouard Mathé) nastoji raskrinkati opasnu bandu apaša (kriminalaca) pod imenom Vampiri. Epizode variraju po dužini, a Les Vampires ukupno traje 6,5 sati te se ponekad navodi kao jedan od najdužih filmova svih vremena. Zbog tematskih i stilskih sličnosti sa Feuilladeovim serijalima Fantomas i Judex se često navodi i kao drugi dio trilogije.
Les Vampires je sniman s relativno niskim budžetom, te uglavnom bez gotovog scenarija, te se Feuillade često oslanjao na improvizaciju samih glumaca. Kritika ga je, za razliku od njegovog Feuilladeovog ostvarenja Fantomas, uglavnom negativno dočekala, a film u cjelini i pojedine epizode su bile predmetom javnih osuda i prijetnji cenzurom zbog navodnog veličanja kriminala. Publika je, međutim, prigrlila film, a Musidora koja je u filmu tumačila arhetipski lik fatalne vamp zavodnice Irme Vep postala jednom od najvećih filmskih zvijezda svog doba. Kasniji kritičari i filmski historičari su Les Vampires proglasili Feuilladeovim magnum opusom, jednim od najboljih filmova svog vremena kao i jednim od najuticajnijih ostvarenja u historiji filma.
Godine 1996. je francuski režiser Olivier Assayas filmu Les Vampires odao počast kroz vlastito ostvarenje Irma Vep čija radnja prikazuje snimanje suvremenog remakea.
Epizoda 1 - "Odrubljena glava"
thumb|thumbtime=18|Épisode 1 : La Tête coupée (1915) thumb|right|Philipe Guérande ([[Édouard Mathé, desno) intrevjuria dr. Noxa (Jean Aymé, lijevo) u epizodi "Odrubljena glava".]]
Epizoda 2 - "Prsten koji ubija"
thumb|thumbtime=2|left|Épisode 2 : La Bague qui tue (1915) thumb|left|Marfa Koutiloff ([[Stacia Napierkowska) pleše kao vampirski šišmiš u "Prsten koji ubija".]]
Veliki vampir se krije pod identitetom grofa de Noirmoutiera te čita kako će balerina Marfa Koutiloff (Stacia Napierkowska), zaručena za Philipea, plesati balet pod naslovom Vampiri. Kako bi je spriječio da simbolički objavi aktivnosti Vampira i zastrašio Philipea, on Marfi daje otrovani prsten nedugo prije predstave, te ona iznenada umire na pozornici. Philipe među uspaničenom publikom prepoznaje Velikog vampira te ga prati u napuštenu tvrđavu gdje ga zarobi banda. Kriminalci odluče da ga ispitaju oko ponpoći i pogube u zoru. Philipe otkriva da je Vampir koji ga čuva nitko drugi do jedan od njegovih kolega po imenu Oscar-Cloud Mazamette (Marcel Lévesque). On odlučuje pomoći Philippeu te se doovore kako će zajedno zarobiti Velikog inkvizitora kada dođe u ponoć. Poslije ponoći ga zarobe i stave mu kapuljaču na glavu, učinivši da izgleda kao Philipe. U zoru Vampiri dolaze kako bi izvršili egzekuciju, ali tada policija izvrši prepad na njihovo sjedište. Vampiri bježe, ali u gužvi ubijaju vlastitog Velikog inkivizitora, za koga se kasnije ispostavi da je predsjednik Vrhovnog suda.
Epizoda 3 - "Crvena knjiga šifara"
thumb|thumbtime=4|Épisode 3 : Le Cryptogramme rouge (1915) thumb|right|Irma Vep ([[Musidora) pjeva u noćnom klubu "Mjaukajuća mačka" u epizodi "Crvena knjiga šifara".]]
Philipe simulira bolest kako ne bi morao dolaziti na posao i slobodno vrijeme koristi kako bi pokušao dešifrirati crvenu knjižicu koju je pronašao na lešu Velikog inkvizitora, i gdje se nalaze podaci o zličinima Vampira. Otkriva kako mu je kuća pod stalnim nadzorom Vampira, te iz nje izlazi prerušen. Zahvaljujući indicijama u knjžici dolazi u noćni klub "Mjaukajuća mačka". Tamo na pozornici nastupa Irma Vep (Musidora), čije ime Philipe protumači kao anagram za riječ "vampir" (vampire). Nakon nastupa Veliki vampir Irmi naređuje da pronađe crvenu knjižicu. Nakon što se Philipe vrati kući, tamo dolazi Mazamette zajedno sa otrovnim perom koje je ukrao Velikom vamporu. Nekoliko dana kasnije Irma dolazi u Philipeovu kuću prerušena u novu sobaricu. POkušava otrovati Philipea, ali ne uspijeva. Philipeova majka (Delphine Renot) odlazi kako bi vidila brata nakon vijesti da je doživio saobraćajnu nesreću, ali se ispostavi da je to laž, te je zarobe Vampiri. Dok Philipe spava, Irma pušta još jednog Vampira u kuću, ali ga Philipe ustrijeli. Dvoje Vampira uspiju pobjeći, jer se ispostavilo da je Phiipeov revolver bio napunjen ćorcima. U kolibi u siromašnom dijelu grada Philipeovu majku čuva gluhonijemi Otac Tišina (Louis Leubas). Philipeova majka je prisiljena pisati zahtjev za otkupninu, ali koristi priliku da Oca Tišinu ubije Mazemetteovim otrovnim perom te bježi.
Epizoda 4 - "Prikaza"
thumb|thumbtime=4|left|Épisode 4 : Le Spectre (1916) Veliki vampir, koji koristi identitet trgovca nekretninama po imenu "Treps," sreće poslovnog čovjeka po imenu Juan-José Moréno (Fernand Herrmann), a koji od njega traži stan opremljen sefom. Veliki vampir Morénu daje stan čiji je sef "namješten" tako da se može otvoriti sa stražnje strane iz stana u kome su Irma Vep i Veliki vampir. Međutim, ispostavi se da je Moréno u sef stavlja crno odijelo Vampira. Nešto kasnije, Irma Vep pod lažnim identitetom bankovne službnice "Juliette Bertaux" doznaje kako će bankovni direktor g. Metadier odnijeti 300.000 ₣ u drugu podružnicu. U slučaju da nije u stanju obaviti primopredaju, to će učiniti Irma. Međutim, Irma u trenutku kada pokuša preuzeti novac sreće prikazu g. Metadiera koji preuzima novac. Veliki vampir pokušava uhvatiti prikazu, ali ona nestaje u šahtu. Istog dana Mme. Metadier se pojavljuje u banci i raspituje za muža kojeg nije vidjela danima; otkriva se i da novac nije predan. Philipe ubrzo doznaje o tome te prerušen odlazi u banku i prepoznaje Irmu. Pronalazi njenu adresu koristeći Mazamettea kao mamac. Irma i Veliki vampir otvaraju sef sa svoje strane i pronalaze novac i Metadierovo truplo. Philipe ih pokušava uhvatiti, ali je onesviješten i oni bježe. Philipe zove policiju upravo u trenutku kada dolazi Moréno i otkriva sef otvoren s druge strane. Prelazi na drugu stranu gdje ga hvata Philipe. Za Moréna se ispostavlja da je još jedan prerušeni kriminalac, ali on tvrdi da nije ubio Metadiera, nego je tek pronašao njegov leš na tračnicama. Moréno je otkrio Metadierovu punomoć, odnio leš kući, prerušio se u Metadiera, stavio leš u sef, preuzeo Metadierov identitet i stavio novac u sef. Na kraju je taj isti novac ipak završio u posjedu Vampira. Policija dolazi i hapsi Moréna.
Epizoda 5 - "Mrtvačev bijeg"
thumb|thumbtime=4|Épisode 5 : L'Évasion du mort (1916)
Istražni sudac iz Saint-Clement-Sur-Chera je premješten u Pariz gdje preuzima slučaj Vampira i Moréna. Nakon što je doveden na ispitivanje, Moréno vrši samoubistvo progutavši skrivenu kapsulu cijanida. Leš mu je ostavljen u ćeliji, ali se tokom noći budi, ubija stražara, oblači njegovu uniformu i bježi iz zatvora. Primijeti ga Mazamette koji boluje od nesanice, ali tek sljedećeg jutra vlasti otkrivaju da je Moréno pobjegao. Philipea, dok piše članak o tim događajima, otimaju Vampiri bacivši laso kroz prozor te ga uguraju u kovčeg sa kostimima. Dok ga odvode, kovčeg se odvoji i padne niz stepenice, te Philipea spase dvoojica prolaznika. Philipe nakon toga posjećuje kostimografa Pugenca čije su se ime i adresa nalazile na kovčegu; nedugo prije toga su Moréno i njegova banda od Pugenca kupili policijske uniforme. Philipe od Pugenca doznaje kako je kovčeg sa kostimima trebao ići baronu de Mortesalguesu na aveniji Maillot Avenue, te shvaća kako je "Mortesalgues" još jedan alias Velikog vampira. Kasnije se Moréno suoči sa Philipeom u kavani, ali kada Philipe pozove obližnje policajce, ispostavi da su oni članovi Morénove bande te ga zarobe. U međuvremenu Mazamette provaljuje u Morénovo sklonište. Philipe tamo odvode i prijete vješanjem ako im ne oda svoja saznanja o Vampirima, kojima se Moréno želi osvetiti. Philipe im kaže da Veliki vampir koristi ime baron de Mortesalgues, te mu poštede život. Mazamette kasnije dolazi i oslobađa ga. Iste večeri baron de Mortesalgues održava primanje za svoju "nećaku", prerušenu Irmu Vep, a na koje dolazi pariška aristokracija. "Mortesalgues" otkriva kako će u ponoć prirediti iznenađenje; to "iznenađenje" je uspavljujući gas koji udišu gosti. Vampiri nakon toga pokradu sve dragocjenosti od onesviještenih gostiju te bježe autombilom, ali Moréno, koji je primio upozorenje od Philipea, pljačka Vampire i Philipeu šalje pismo u kome mu kaže kako su, zasad, sredili svoje račune. Mazamette posjećuje Philipea te je bijesan zbog toga što se nisu obračunali s kriminalcima. Philipe mu pokaže citat iz La Fontaineovih bajki koji pokazuje da se u svim stvarima "mora najviše gledati konačni rezultat".
Epizoda 6 - "Hipnotičke oči"
thumb|thumbtime=4|left|Épisode 6 : Les Yeux qui fascinent (1916) thumb|left|Juan-José Moréno ([[Fernand Herrmann) se suočava sa Irmom Vep u "Hipnotičkim očima".]]