cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Čovječja evolucijska genetika
Vrijeme razdvajanja i efektivna veličina drevne populacije
Ako se svaki segment individualno analizira, 31 segment podržava kladu Homo-Pan, 10 podrzava kladu Homo-Gorilla, i 12 podržava kladu Pan-Gorilla. Koristeći molekularni sat, autori su procijenili da su se gorile prve odvojile od zajedničke evolucijske linije prije 6,2 do 8,4 milijuna godina, a čimpanze i ljudi su se odvojili oko 1,6-2,2 milijuna godina kasnije (vremensko razdoblje između dva čvora), prije oko 4,6 - 6,2 milijuna godina. Određivanje vremenskog razdoblja između dva čvora je korisno za procjenu drevne efektivne dimenzije populacije zajedničkog pretka čovjeka i čimpanze.
Uzevši u obzir najjednostavniju interpretaciju podataka, 24 istražena genska lokusa podržavaju kladu Homo-Pan, 7 podržavaju kladu Homo-Gorilla, 2 podržavaju kladu Pan-Gorilla, a 20 nisu dala nikakav odgovor. Povrh toga, spomenuti su znanstvenici analizirali i 35 kodirajuća lokusa iz baza genetičkih baza podataka. Od ovih lokusa, 12 je podržalo kladu Homo-Pan, 3 kladu Homo-Gorilla, 4 kladu Pan-Gorilla i 16 nisu dala nikakav odgovor. Stoga samo oko 70% od analizirana 52 lokusa podržavaju srodstvo među vrstama (33 međugenska i 19 kodirajuća) koje se podudara sa stablom vrsta. Od onih lokusa koji ne podržavaju stablo vrsta i od vremenskog razdoblja između dva čvora, procijenjena je efektivna dimenzija populacije zajedničkog pretka čimpanze i čovjeka koja iznosi od 52 000 do 96 000. Ova vrijednost nije tako visoka kao u prvobitnoj studiji Takahate i suradnika, ali još uvijek puno veća od efektivne dimenzije populacije sadašnjih ljudi.
Treća studija (Yang, 2002.) koristila je jednake podatke kao i studija Chena i Lija, ali je koristila različitu statističku metodu i došla do rezultata efektivne dimenzije populacije od samo 12 000 do 21 000.
Genetske razlike između ljudi i velikih čovjekolikih majmuna
Analogne nukleotidne sekvencije unutar genoma čimpanze i čovjeka razlikuju se za oko 35 milijuna nukleotidnih supstitucija. Osim toga, oko 3% genoma razlikuje se zbog delecija, insercija i duplikacija.
Pošto je stopa mutacija relativno ravnomjerno raspoređena u vremenu, otprilike polovica ovih promjena zbila se u čovjekovoj evolucijskoj liniji. Samo vrlo mali dio ovih genomskih promjena zbio se među različitim fenotipovima čovjeka i čimpanze i njihovo otkriće predstavlja veliki izazov.
Molekularna evolucija može djelovati na različite načine, kroz modifikacije proteina, gubitak gena, modifikacijama u reguliranju genske ekspresije i kroz evoluciju RNK. Svi su ovi mehanizmi imali određenu ulogu u evoluciji čovjeka.
Gubitak gena
Mnoge mutacije mogu deaktivirati gen, ali vrlo malo njih može na specifičan način promijeniti njegovu funkciju. Inaktivacijske mutacije će stoga prije biti pod pritiskom prirodnog odabira. Gubitak gena je česti mehanizam evolucijske prilagodbe (hipoteza "manje je više").
Od trenutka odvajanja čovječje evolucijske linije u odnosu na onu čimpanzinu, došlo je do potpunog gubitka oko 80 gena, od kojih su 36 kodificirali za receptore mirisa. Došlo je do hiperekspresije gena koji imaju ulogu povezivanja kemorecepcije i imunosnog odgovora. Druga znanstvena studija procjenjuje gubitak na 86 gena.
Gen keratina kose KRTHAP1
Jedan od gena koji kodira za tip I keratina kose izgubio se kod čovjeka. Različite vrste keratina su glavna komponenta kose. Čovjek još uvijek ima devet aktivnih gena za tip I keratina, ali gubitak ovog gena vjerojatno je prouzročio smanjenje pokrivenosti ljudskog tijela dlakom. Ovaj se gubitak gena zbio relativno nedavno u procesu čovječje evolucije, pred manje od 240 000 godina.
Gen miozina MYH16
Stedman et al. (2004.) tvrde da je gubitak gena sarkomerskog miozina MYH16 u čovječjoj evolucijskoj liniji imalo za posljedicu manje razvijene mišiće za žvakanje. Procijenili su da se mutacija (delecija dvaju nukleotida) koja je uzrokovala inaktivaciju zbila pred oko 2,4 milijuna godina prije pojave Homo ergaster/erectus u Africi. Slijeće je razdoblje okarakterizirano izrazitim razvojem moždanog volumena, što je dovelo do špekulacija da je gubitak ovog gena uklonio evolucijsku kočnicu povećanju volumena moza kod roda Homo.
Ostalo
Spekulira se da je gubitak gena cisteinil aspartat dehidrogenaze ili kaspaze 12 smanjio smrtnost bakterijskih infekcija u čovjeka.
Dodavanje gena
Segmentalna duplikacija je kao mehanizam vjerojatno imala ulogu u stvaranju novih gena i oblikovanju čovječjih genetskih razlika u odnosu na druge primate.
Selekcijski pritisak
Postoje hipoteze da se veći dio razlika između čovjeka i čimpanze više može pripisati regulaciji genske ekspresije nego razlikama u samim genima. Analiza očuvanih nekodirajućih sekvencija, koje često sadrže funkcionalne regulacijske regije podložna pozitivnom odabiru ukazuje na tu mogućnost.
Genetske razlike između modernih ljudi i neandertalaca
U svibnju 2010. godine međunarodna je grupa znanstvenika okončala sekvenciranje genoma neandertalca. Rezultati otkrivaju određenu mjeru križanja između modernih ljudi (Homo sapiens) i neandertalaca (Homo neanderthalensis), pošto je 1-4% genoma ljudi koji ne vuku podrijetlo iz Afrike identično genomu neandertalca u odnosu na genom ljudi iz Subsaharske Afrike. Neandertalci i većina modernih ljudi nose varijantu gena za laktazu koja nije u mogućnosti razgraditi laktozu u mlijeku nakon prestanka dojenja. Moderni ljudi i neandertalci nose varijantu gena FOXP2 povezanu s razvojem mozga i sposobnošću govora, ukazujući na mogućnost govora kod neandertalaca. U odnosu na modernog čovjeka i neandertalca, protein FOXP2 u čimpanze razlikuje se za dvije aminokiseline.
Divergencija u sekvenciji DNK između ljudi i majmuna
Godine 2005. objavljena je prva inačica sekvenciranog genoma čimpanze (Pan troglodytes). Sekvencirano je i sastavljeno oko 2400 milijuna nukleotida (od ukupnih 3160 milijuna) što je bilo dovoljno da se pokrene analiza detaljnog uspoređivanja s čovječjim genomom. U poznatom dijelu genoma dviju vrsta otkriveno je 1.23% razlika uzrokovanih supstitucijom jednog nukleotida, od čega 1.06% i manje predstavlja stalne razlike između dviju vrsta, dok je ostalo varijabilno i u čovjeka i u čimpanze. Drugi tip razlika su insercije i delecije genskog materijala i one predstavljaju samo 15% svih razlika između dviju vrsta, ali nose oko 1,5% dodatnih razlika u svakom od genoma, pošto jedna insercija ili delecija može promijeniti i milijune nukleotida.
Drugi simultano objavljeni znanstveni rad analizirao je segmentalne duplikacije u oba genoma, čije insercije i delecije nose najveću težinu u genomu. Otkriveno je da je oko 2.7% ukupne sekvencije eukromatina diferencijalno duplicirano u jedoj ili drugoj vrsti.
Divergencija u sekvenciji slijedi slijedeće pravilo: čovjek-čimpanza < čovjek-gorila << čovjek-orangutan, ističući tako blisko srodstvo čovjeka i afričkih čovjekolikih majmuna. Alu sekvencije se uvelike razlikuju, zbog velike učestalosti CpG dinukleoida koje sadrže, a koji pak mutiraju deset puta češće od prosjećne sekvenvcije nukleotida u genomu. Stopa mutacije je veća u muškoj germinativnoj liniji, stoga je divergencija u kromosomu Y koji se nasljeđuje samo po očevoj liniji, viša nego kod autosoma. Kromosom X se nasljeđuje dvostruko češće po ženskoj germinativnoj liniji nego po muškoj, stoga ima nešto nižu divergenciju usekvenciji. Divergencij u sekvenciji regije Xq13.3 je iznenađujuće mala između čovjeka i čimpanze.
Mutacije koje mijenjaju sekvenciju aminokiselina u proteinima (Ka) su najrijeđe. Oko 29% svih ortolognih proteina su potpuno identični kod čovjeka i kod čimpanze. Tipični se protein u prosjeku razlikuje za dvije aminokiseline između dviju vrsta. Mjerenje divergencije sekvenci prikazano u gornjoj tablici uzima u obzir samo razlike dobivene substitucijom, npr. od A (adenin) u G (guanin). Sekvencije DNK mogu se, međutim, i razlikovati i isercijom i delecijom nukleotida. Ove se mutacije u pravilu uklanjaju iz usporedbe prije nego se izvede računanje divergencije u sekvencijama.
Moderni čovjek
Mnogi molekularni biolozi došli su do značajnih otkrića za čovječju evoluciju proučavajući mitohondrijski DNK (mtDNK).
Starost zajedničkog pretka
Odredivši stopu pojave novih mutacija u mtDNA, moguće je odrediti starost posljednjeg zajedničkog pretka: "Razlika između svih postojećih tipova mtDNK koji se vežu na posljednji zajednički mtDNK (tip a) iznosi u prosjeku 0.57%. Pretpostavivši da je stopa mutacije oko 2%-4% u milijun godina, može se zsaključiti da je zajednički predak svih postojećih tipova DNK živio prije oko 140 000 do 290 000 godina."
Ovo je čvrst dokaz, a ovaj zajednički predak po ženskoj liniji (ili mitohondrijski posljednji zajednički predak) svih živih ljudi nazvan je mitohondrijskom Evom. Činjenica da je mitohondrijska Eva izravni predak svih živih ljudi po ženskoj liniji ne znači da je ona bila prvi anatomski moderni čovjek, niti da druge ženske jedinke modernih ljudi nisu simultano s njom živjele. Druge ženske jednike živjele su u isto vrijeme i prenijele genetsku informaciju u jezgrenom genomu na potomke, ali njihov je mitohondrijski DNK s vremenom izgubljen. To se moglo desiti pukim slučajem kao npr. rađanjem samo muške djece.
Afričko podrijetlo modernog čovjeka
Postoje dokazi da mtDNK modernih ljudi ima afričko podrijetlo: "Zaključujemo na temelju genetičkog stabla najmanje veličine....da je Afrika izvor čovječjeg mitohondrijskog genskog fonda. Ovaj zaključak proizlazi iz opažanja da jedna od dvije najvažnije grane genetičkog stabla vodi izravno prema afričkim mtDNK...dok druga grana također vodi do afričkog mtDNK... Postulirajući da je zajednički drevni mtDNK afričkog podrijetla, minimiziramo broj potrebnih interkontinentalnih migracija potrebnih za objašnjenje trenutne geografske distirbucije tipova mtDNK."
Opširna studija afričke genske različitosti koju je vodila Sarah Tishkoff otkrila je da pripadnici naroda San imaju najveću gensku različitost od svih 113 analiziranih afričkih populacija, što ih čini jednom od 14 "drevnih populacijskih skupina". Istraživanje je odredilo da je izvor ranih migracija modernih ljudi Jugozapadna Afrika, u blizini obalnog pojasa između Namibije i Angole.
Otkrića na kromosomu Y
Kromosom Y je puno veći od mtDNK i relativno je homogen, stoga je trebalo više vremena za otkrivanje različitih genetskih linija i njihovu analizu. S druge strane, pošto je kromosom Y u usporedbi veći, sadrži i više genetskih informacija. Studije na kromosomu Y donijele su do sličnih otkrića kao i ona na mtDNK. Procjena starosti zajedničkog drevnog kromosoma Y svih postojećih kromosoma Y je oko 70 000 godina i također vuče podrijetlo iz Afrike. Jedinka koja je nosila ovu genetsku informaciju na kromosomu Y naziva se Y kromosomski Adam. Razlika u vremenu u postojanju Y kromosomskog Adama i mitohondrijske Eve objašnjeno je većom stopom izumiranja za Y kromosom kao kao posljedicu različitog uspjeha u razmnožavanju između pojedinih muških jedinki, što znači da mali broj izuzetno uspješnih muškaraca u reproduktivnom smislu može imati mnogo djece, dok će veliki broj manje uspješnih muškaraca imati puno manje djece.
Na nedavnom kongresu Američkog društva humane genetike, Melissa Wilson Sayres iz Sveučilišta Berkeley u Kaliforniji prezentirala je studiju da u kojoj je dovela u pitanje da su ljudi imali više ženskih predaka od muških. Iako ne negira činjenicu da je manji broj muškaraca povijesno imao veći uspjeh u prijenosu genetske informacije od žena, poligamni sustav reprodukcije ne može objasniti veliku uniformnost kromosoma Y. Prema riječima Melisse Sayres: "Prethodni istraživači su predlagali da je omjer parenja bio četiri ženke na jednog mužjaka. Naša su istraživanja pokazala da je omjer bio bliži četvorici ženki na tri mužjaka".
La Esmeralda, Tampico Alto
La Esmeralda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Freya
thumb|250px|Freya, kao ilustracija [[Richard Wagner|Wagnerovih opera naslikana od Arthura Rackhama.]] Freya ili Freyja je ličnost iz nordijske mitologije. Porijeklom je uz Vanira, boginja ljubavi, seksa, magije, vještičarenja, plodnosti, lepote, ponekad predstavlja i božanstvo bitke i smrti. Sestra blizanka boga Freya, kćer Niorda i njegove sestre Nerthus.
Trgovala je seksualnim uslugama (spavajući sa četiri patuljka) kako bi posjedovala ogrlicu Brisinga. Kada joj je Loki oteo ogrlicu, započela je rat povratka.
Njezin je otac Njord, bog plodnosti. Plavokosa, plavooka, prelijepa Freya je putovala u kočiji koju su vukle mačke. Ona je vođa Valkyrie ratnica i Idiza (pod imenom Vanadis). Stanovala je kraljevstvu Folkvang gdje je primala jedan dio ratnika ubijenih u bitci i odnosila njihove duše u njenu dvoranu Sessrumnir. Drugi dio ratnika primao je Odin u drugu dvoranu Valhallu.
Prema skandinavskoj mitologiji ima kćer Hnoss, boginju opčinjenosti.
Ustav Francuske (1804)
Ustav Francuske iz 1804., na francuskom službeno Sénatus-consulte organique du 28 floréal an XII, znan i kao Ustav godine XII., bio je ustav Francuske usvojen 18. svibnja 1804. godine. Ustav iz 1804. godine bio je posljednji ustav Prve Republike jer je njegovim stupanjem na snagu ista ukinuta.
Iako je ustav iz 1804. godine zapravo bio dopuna ustava iz 1799. i 1802. godine, sadržajno se radilo o tekstu koji je uveo drastične promjene u državno uređenje Francuske te se, stoga, može gledati kao potpuno "novi" ustavni dokument. Ustavom je ukinuta Prva Republika te je uspostavljeno Prvo Carstvo s Napoleonom Bonaparteom — dotad Prvim konzulom s gotovo diktatorskim ovlastima — kao carem Francuza. Obitelj Bonaparte uzdignuta je u ustavu na rang carske dinastije, što je značilo da su tron nasljeđivali Napoleonovi nasljednici. Ustav godine XII. drastično je izmijenjen tzv. "Dodatnim aktom", a konačno dokinut konsolidacijom Bourbonske restauracije.
Šume
Šume mogu biti:
Fulla
U nordijskoj mitologiji djevica Fulla ili Fylla je Friggin glasnik. Njoj bi se molilo za zagovor kod Frigge. Prikazivana je kao mlada žena sa dugom, gustom kosom koju su joj vezivali u hramu zlatnom vrpcom. Dobila je prsten od Nanne iz Hela.
Niklanje
thumb|right|Kemijski poniklani predmeti.
Palmaro, Alessandria
Palmaro je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Niklanje
Niklanje je tehnika u kojoj se predmet  od  nekog  drugog metala  prevlači tankim slojem nikla elektrolitskim putem (obično željeznih, čeličnih ili bakrenih). Sloj može biti  čisto  dekorativan ili nanešen u  svrhu korozione zaštite. Kod nanošenja debljeg  sloja može se  koristiti za obnovu  istrošenih metalnih  dijelova  strojeva. Danas sve veću važnost ima i takozvano kemijsko odnosno reduktivno niklanje. Niklanje se provodi elektrokemijskim ili kemijskim putem. Elektrokemijsko niklanje galvanotehnički je postupak (elektroplatiranje), a provodi se u slabo kiselim otopinama niklova sulfata (galvanotehnika), dok je kemijsko niklanje (postupak Kanigen) izlučivanje nikla na metalnu podlogu kemijskom redukcijom. Niklanjem se dobivaju tvrde, ravnomjerne i neporozne prevlake otporne na koroziju u vlažnoj atmosferi, vodi i lužnatim otopinama, a razmjerno stabilne u solnoj i sumpornoj kiselini.
Elektroplatiranje niklom
Moć nikla da zaštiti od korozije tehnički važne metale, dobra mehanička svojstva i lijep izgled njegovih galvanskih slojeva, te to što se, već prema uvjetima, dade lako, brzo i jednolično elektrokristalizirati u različitim oblicima i nakon toga obrađivati, postižu time različite učinke, čine galvaniziranje niklom najvažnijim područjem galvanotehnike, posebno elektroplatiranja. Elektroplatiranje niklom vrlo je važno za gradnju aparata i uređaja kemijske i prehrambene industrije. Time se ne samo zaštićuje aparatura, nego i kemikalije i hrana od zagađivanjima metalima. Osim toga, za tehniku je važno elektroplatiranje niklom radi popravka istrošenih ili izlizanih dijelova strojeva i uređaja slojevima točno određene debljine. To se može izvesti ili elektroplatiranjem niklom ili još i jednim galvanskim slojem kroma (kromiranje). Već prema vrsti kupke, pri tome se mogu dobiti nikalni galvanski slojevi s tvrdoćom po Vickersu od 4,25 do 6,5 ∙103 MPa, a naknadnom toplinskom obradom i do 8 ∙ 103 MPa.
Ipak se najčešće niklom elektroplatira radi ukrašavanja (dekoracije). Pri tome se, da bi se poboljšala nedovoljna postojanost sjaja njegovih galvanskih slojeva, obično također elektroplatira još i jednim sloja kroma, jer se on, iako manje plemenit, pod utjecajem atmosfere brzo nagriza (pasivira) apsorpcijom kisikom ili nastajanjem krom(III) oksida, a da se time ne smanji sposobnost refleksije svjetla. Općenito su galvanski slojevi nikla s manjim sjajem čišći i zbog toga plemenitiji od sjajnih, pa im je zaštitna moć veća. Zbog toga se u posljednje vrijeme sve više elektroplatira niklom po takozvanom dupleks postupku. Pri tome se najprije izraci zaštićuju jednim polusjajnim galvanskim slojem nikla, a traženi izgled postiže im se zatim još jednim slojem, koji ima visoki sjaj.
Za elektroplatiranje niklom još uvijek se najviše upotrebljavaju takozvane Wattsove kupke (po O. P. Wattsu), s elektrolitom od niklovog sulfata i niklovog klorida, s bornom kiselinom kao puferom. U novije vrijeme raste značenje i sulfamatnih, nikalkobaltnih i fluorboratnih elektrolita, a za zakiseljenje upotrebljava se i fosforna kiselina.
Pregled
Kako je već rečeno kod  niklanja  na  neki drugi  metal ili nevodič nanosimo sloj nikla. Predmeti koje niklamo moraju  biti potpuno čisti - znači  bez  ikakvih ostatka  masnoće,nečistoće ili oksida  na  njima. Spomenute se nečistoće  mogu ukloniti  mehanički,kemijski,elektrokemijski ili ultrazvukom. Pripremljeni se objekti uranjaju u kupku u kojoj su otpljene  niklene  soli,kao anoda obično služi ploča od lijevanog nikla.Ioni nikla se iz otopine talože na  katodu,odnosno predmet.
Watts otopina
Watts otopina daje i sjajne i polusjajne prevlake. Dok se sjajne prevlake koriste u dekorativne i antikorozivne svrhe  polusjajne  prevlake imaju isključivo tehničke  svrhe.
Nikl sulfamat
Ova se kupka koristi isključivo u tehničke  svrhe.Mogu se nanositi i debeli slojevi,Može se koristiti i kao   podloga za  kromiranje.
Kloridna kupka
Također omogućiju debele prevlake,mana im je velika unutarnja napregnutost prevlake.
Tvrdi nikl
Koriste se kad trebamo prevlake velike  čvrstoće i tvrdoće.
Vanjske poveznice
Nickel electroplating
Opština Cherechiu, Bihor
Cherechiu je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Fylgja
Fylgja (Fylgakona u množini) u nordijskoj mitologiji predstavlja duha čuvara (ponekad ih se naziva Haminga). Prema nekim legendama oni su i zloslutni i zaštitnički duhovi.
4-Hidroksifenilpiruvinska kiselina
4-Hidroksifenilpiruvinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,157 Da.
Dawson (otok)
Geografske karakteristike
Otok administrativno podpada pod Čileansku regiju Magallanes y Antártica Chilena (Provincija Magallanes).
Dawson leži u sredini Magellanova tjesnaca zapadno od najvećeg otoka Isla Grande de Tierra del Fuego, udaljen 100 km južno od Punta Arenasa.
Otok ima površinu od 1.330 km², dug je 70 km (u smjeru sjever - jug) i maksimalno širok 25 km.
Geografski Dawson je vrlo kontrasan, na sjevernom dijelu reljef je uglavnom nizak, sa brežuljcima koji ne prelaze 500 m nadmorske visine, obraslih šumom i sa dolinama u kojima ima dosta vode. Za razliku od tog njegov južni dio je gorovit, strmih nepristupačnih obala, sa planinama visokim i do 1.000 m, obraslih škrtom travom
Otok ima jednoličnu tmurnu oceansku klimu, sa konstantnim zapadnim vjetrovima.
Historija
Prvi evropski kolonisti ovčari naselili su se na otoku u drugoj polovici 19. vijeka, oni su brutalno istrijebili i raselili starosjedioce indijance. Zbog tog su Salezijanci 1889. osnovali misiju i u nju smjestili 215 preostalih indijanaca. Međutim je do 1911. preživjelo samo njih 5, pa su ukinuli misiju.
Početkom 1970-ih za otok se zainteresirala Čileanska ratna mornarica, koja je krajem 1971. instalirala pomorsku bazu, a od 1972. postala i jedini vlasnik otoka.
Dawson kao koncentracioni logor
Na Dawsonu su bili smješteni neki od prvih koncentracijskih logora u Čileu, nakon Državnog udara 1973. Jedan se zvao Compingim a djelovao je od septembra do decembra 1973, a drugi Río Chico radio je od decembra 1973 do oktobra 1974.
Kroz te logore prošlo je oko 400 zatvorenika, od kojih su 38 bili viši funkcioneri srušene Allendeove.
Liebschützberg
Libšicberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Sjeverna Saksonija. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.347 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14730170.
Piano dei Rossi-Sud, Cosenza
Piano dei Rossi-Sud je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 439 m.
Plan K5
Plan K5, odnosno pojas K5 ili projekt K5, a znan još i kao bambusova zavjesa, bio je plan vlade NR Kampućije kojim su se trebali onemogućiti upadi gerilaca Crvenih Kmera, koji su u to vrijeme boravili u Tajlandu, na teritorij zapadne Kambodže preko tajlandske granice. Plan se sastojao od izgradnje pojasa rovova, žičanih ograda i minskih polja uzduž praktički cijele granice s Tajlandom. Postepeno je implementiran od 1984. do 1989. godine.
Razlozi formiranja ovoga plana ležali su u gerilskom građanskom ratu što su ga Crveni Kmeri pokrenuli protiv provijetnamske NR Kampućije nakon pada Pol Potovog režima 1975. godine. Crveni Kmeri su vršili upade i napade tokom kišne sezone, dok bi NR Kampućija uzvraćala za vrijeme sušne. Kako bi spriječili konstantne sukobe, vijentamski general Lê Đức Anh je skovao plan koji je za cilj imao spriječiti upade Crvenih Kmera stacioniranih u graničnom području s Tajlandom. Plan K5 sastojao se od ukupno pet točaka, druga od kojih je bila izgradnja tzv. bambusove zavjese duž granice s Tajlandom, a koja je sačinjavala osnovicu cijelog plana. Slovo K u nazivu plana, inače prvo slovo kmerskog alfabeta, označavalo je frazu kar karpier, koja je značila "obrana"; broj 5 označavao je broj postulata samoga plana. Velik broj radnika i vojnika koji su sudjelovali u njegovoj implementaciji nije imao pojma što naziv K5 uopće znači.
Plan je započeo 19. srpnja 1984. godine, a inicijalno je uključivao velike zahvate na tamošnjim zelenim površinama, odnosno potpunu eliminaciju velikih površina tropske šume. Cilj tog zahvata bilo je stvaranje velike, otvorene i pregledne površine koja bi bila stalno nadzirana, odnosno onemogućavanje Crvenih Kmera da koriste visoku i gustu vegetaciju kako bi neprimjetno upali na državni teritorij. Cjelokupni plan nikada nije u potpunosti implementiran, a u praksi se pojas K5 sastojao od oko 700 km dugog i 500 m širokog preglednog pojasa zemlje uzduž tajlandske granice koji je bio prepunjen minama (nagaznim i protutenkovskim), toliko da je po jednom kilometru fronta bilo čak 3,000 mina.
Plan je, u konačnici, bio neuspješan. Osim što je praktički doveo do ekološke katastrofe (akutna deforestacija, ugroženje vrsta koje su nastanjivale granično područje, potpuno degradirana zemlja), plan je podbacio i u vojnom smislu. Naime, formirana minska polja nisu uspjela spriječiti upade Crvenih Kmera, koji su pronalazili načine da ih izbjegnu, a pokazalo se kako je, zapravo, nemoguće stalno nadzirati tako veliko područje. Uz to, sustav je bio izrazito težak za održavanje zbog klime, koja je pogodovala brzom rastu posječene vegetacije. Radnici na tom području su radili u nehumanim uvjetima, a dio ih je umro od malarije (velik problem predstavljali su komarci) i umora. Sve to je doprinijelo padu podrške NR Kampućiji među narodom, koji je inicijalno s veseljem dočekao promjenu režima i odlazak Crvenih Kmera.
Brojna minska polja na graničnom području postoje i danas te predstavljaju aktivnu opasnost za ljude.
El Salto, Uruapan
El Salto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1573 m.
Miheil Gelovani
Miheil Gelovani (მიხეილ გელოვანი, ), 6. januar 1893 - 21. decembar 1956) bio je gruzijski i sovjetski glumac, najpoznatiji po tumačenju uloge Josifa Staljina u nizu historijskih i propagandnih filmova.
Kitzmiller, Maryland
je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 321, što je 19 (6,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Miguel, Granjas, Poncitlán
San Miguel, Granjas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Poncitlán.
Magareći trn
Magareći trn (Onopordum acanthium) dvogodišnji je grm iz porodice glavočika. Neki od narodnih naziva ove biljke jesu bodljača, čakalj, repuh, trnovka, sjekavac.
Opis biljke
Biljka može narasti do 2 metra visine, s dlakavim listovima proviđenim trnjem. Korijen je dug i vretenast. Cvijetna je podnica izbušena i u svakom se udubljenju nalazi cvijet. Cvate u srpnju i kolovozu.
Rasprostranjenost
Biljka je raširena po gotovo čitavoj Europi i zapadnoj Aziji
Ljekoviti dio biljke
U rano proljeće kopa se korijen biljke i suši. Biljka se sabire u cvatu u početku cvatnje.
Ljekovito djelovanje
U pučkoj se medicini primijenjuje svježi sok istiješnjen iz svježe biljke za kožne karcinome. Stajanjem vrlo brzo gubi ljekovito djelovanje.
Od sušenih biljnih dijelova može se pripremiti čaj kao oparak, a korijen i mladi izdanci se mogu jesti u proljeće kao mlado povrće.
Rudbekija
Rudbekija ili pupavica (Rudbeckia) je rod biljaka dvosupnica iz porodice glavočika. Ovaj rod je nazvan po Ulofu Rudbeku starijem i njegovom sinu Ulofu Rudbeku mlađem.
Gandalfr
Gandalf ili Gandalfr je lik iz nordijske mitologije koji je opisan kao moćni vilenjak u Poetskoj Eddi.
To je ime poslužilo J.R.R. Tolkienu za lik Gandalfa u Hobitu i Gospodaru prstenova.
Montrose, Illinois
Montrouz je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 201, što je 56 (-21,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Veliko suđenje
Veliko suđenje je jugoslavenski crno-bijeli cjelovečernji film za djecu snimljen 1961. godine u režiji Fedora Škubonje. Radnja prikazuje kako se djeca iz jednog stambenog bloka udružuju kako bi sudili mački koja je pojela njihovog omiljenog kanarinca.
Xicoténcatl Dos, Tijuana
Xicoténcatl Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Villa, Lucca
Villa je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Xicoténcatl Dos, Tijuana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 490 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Villa, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 134 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Huerta de los Tadeo, Uruapan
Huerta de los Tadeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1625 m.
Garm
Garm je naziv za:
Prašnik
Građa prašnika
U najvećem broju slučajeva, prašnik se sastoji od prašničkog konca (filamentum) na čijem vrhu se nalazi prašnica (anthera). Prašnicu dalje čine dve poluantene (thecae) koje povezuje nastavak prašničkog konca (conectiv). One su podeljene na dve polenove kese (loculi) uzdužnom pregradom. Prašnik je homolog mikrosporofilu, a prašničke kese mikrosporangijama.
Stadijumi razvitka
List iz koga će nastati prašnik u prvim stadijumima razvića je konveksna kvržica (tzv. primordija) koja raste dajući štapićastu tvorevinu iz koje će se razviti prašnički konac i polenove kese. Pretpostavku da prašnici, kao i tučak, nastaju iz lista potvrđuje pretvaranje ovih organa u listolike, zelene organe kod nekih cvetova. To se dešava zbog spoljašnjih agenasa, kao što je ujed insekata.
Raspored prašnika
Raspored prašnika u cvetovima je spiralan i u ciklusima. Broj i izgled prašnika je važna sistematska karakteristika. Na primer, većina vrsta familije usnatica ima četiri prašnika od kojih su dva duža od preostala dva, a krstašice imaju šest prašnika od kojih su četiri dugačka nastala deobom dva prašnika. Ukoliko prašnici čine jedan krug, takav andreceum je haplostemon. Kod mnogih vrsta su prašnici raspoređeni u dva kruga i tada se takav andreceum naziva diplostemon. Takav je slučaj kod vrsta familije ljiljana, na primer. Postoji još i obdiplostemon. Kod familije orhideja dolazi do srastanja prašnika sa stubićem tučka, ali je i kod drugih vrsta zapaženo srastanje prašnika i drugih delova cveta, kao što su krunični listići.
Uloga prašnika
Glavna funkcija ovih organa je da prizvode polen, ali mogu imati i druge uloge. U slučaju redukcije krunice, mogu preuzeti ulogu ovih listića, odnosno privlačiti oprašivače svojim živim bojama kao što je slučaj kod roda Melaleuca. Takođe, pripisuje im se i žlezdana uloga, odnosno uloga nektarija kao kod kukureka. U ovom slučaju, prašnici koji zamenjuju nektarije nemaju sposobnost stvaranja polenovih zrna i nazivaju se staminodije.
Oprašivanje vjetrom
Cvjetovi koji se oprašuju vjetrom često imaju male tupe latice i proizvode malo ili nimalo mirisa. Neki od tih cvjetova često nemaju latice uopće. Cvjetovi koji ovise o ovakvom oprašivanju proizvode velike količine polena, jer se većina raspršenog ne dospijeva do drugih cvjetova iste vrste.
Privlačenje ptica
Cvjetovi koje oprašuju ptice moraju biti dsovoljno veliki i šareni da budu vidljiviji od prirodnih pejzaža. Takva biljke u prirodi uključuju: vrste roda Sophora, Phormium tenax , Clianthus puniceus i sl. Zanimljivo je da cvjetovi imaju pehanizam takvih prilagodbi da njihove latice mijenjaju  boju i djeluju kao komunikativan mehanizam za ptice koje ih posjećuju. Primjer je drvenasta fuksija (Fuksija excorticata, kōtukutuku) koja ima  zelene boje latica kada treba  da se oprašuje,  koje nakon toga  mijenja  u crvene koje su znak  za ptice da prestanu dolaziti na cvijet.
Oprašivanje šišmišima
Cvjetovi mogu oprašivati i kratkoremim šišmiši. Primjer za to je Dactylanthus taylorii. Ova biljka raste pod zemljom gdje parazitira na korijenje šumskog drveća. Iznad površine tla Dactylanthus ima samo  bezbojne cvjetove,  ali imaju prednost po sadržaju puno nektara i vrloo jakom mirisu. Ovi djeluju kao vrlo koristan mehanizam u privlačenju šišmiša.
1451
Godina 1451 (MCDLI) bila je redovna godina koja počinje u petak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Događaji
thumb|120px|[[Mehmed II]]
Citala II, Salerno
Citala II je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Pakostov
Pakostov je naseljeno mjesto u okrugu Humenje, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 431 stanovnika.
Santa Marina Salina, Messina
Santa Marina Salina je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 630 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Opština Chișlaz, Bihor
Chișlaz je opština u Rumuniji u okrugu Bihor.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
La Tinaja, Balleza
La Tinaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2252 m.
Clonas-sur-Varèze
Klona sir Varez je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Vjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1281 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 187 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 155 metara (maksimalnoj 256 m, a minimalnoj 157 m).
Chaparral, Tula
Chaparral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Tula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1244 m.
Copiapó (rijeka)
Copiapó je rijeka na sjeveru Čilea duga 162 km.
Hidrologija
Copiapó se formira u Andama na nadmorskoj visini od 1230 metara sutokom pritoka Jorquere (4.160 km²) i Pulida (2.100 km²). Od tamo teče prema zapadu, još u planinama prima svoju najvažniju pritoku Manflas.
Nakon planinskog dijela, vijuga centralnom dolinom, protiče kroz grad Copiapó i nakon šesdesetak km uvire u Pacifik kod sela Angostura Porto Viejo.
Sliv rijeke velik je 18.400 km² i proteže se po Regiji Atacama, a ponajviše po Provinciji Copiapó koja je i ime dobila po rijeci.
Barranca Estaca, Tlacoachistlahuaca
Barranca Estaca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoachistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 756 m.
Tantoyuquita, Tamazunchale
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Ambrozija (biljka)
Ambrozija (Ambrosia artemisiifolia) je biljka iz porodice glavočika (Asteraceae). Vrlo je raširen korov i jedna od najraširenijih biljaka iz roda ambrosia u Sjevernoj Americi i dijelovima Europe.
Svojstva
Ambrozija je jednogodišnja zeljasta biljka koja naraste od 1 do 1,5 metar visine. Korijen joj je vretenast. Stablo joj je uspravno, razgranato i gusto prekriveno sitnim dlačicama.
Poznata je još kao partizanka ili limundžik.
Podrijetlo
Ambrozija dolazi iz Sjeverne Amerike. U Europu je uvezena kontaminiranim pošiljkama sjemena. Zbog svoje izuzetno velike reprodukcijske moći, ali i dobre sposobnosti prilagođavanja novim okolišnim uvjetima, vrlo se brzo širi na poljodjelskim i nepoljodjelskim zemljištima. Često raste na neobrađenim zemljištima.
Štetnost
Ambrozijina pelud je jedan od najjačih poznatih alergena. Na sluznicama dišnih organa pelud kod osjetljivih bolesnika moze prouzročiti alergijsku reakciju. Klasicni simptomi su primjerice crvenilo očiju, suzenje, začepljenje nosa, kihanje, kašalj, otežano disanje, astma i promjene na koži i probavi.
Štetnost ambrozije u poljodjelstvu je velika, jer ona zahvaljujući svom izuzetno jakom korjenskom sustavu i bujnoj vegetativnoj masi iz zemljišta iznosi velike količine hranjivih tvari, prouzrokujući time osiromašenje zemljišta.
Suzbijanje
Najdjelotvorniji pristup suzbijanju ambrozije uključuje mehaničke, agrotehničke i kemijske mjere suzbijanja.
U brojnim europskim zemljama doneseni su zakonski propisi u vezi iskorjenjivanja ambrozije.
Primjerice, u Republici Hrvatskoj je 5. srpnja 2007. donesena Naredba o poduzimanju obveznog uklanjanja ambrozije.
4-Hloro-o-toluidin
4-Hloro-o-toluidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 141,598 Da.
Frumușei, Licurici
Frumușei je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Licurici.
455. pne.
Godina '''455. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Vatikana i Cicurina (ili, rjeđe, godina 299. Ab urbe condita). Oznaka 455. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Frumușei, Licurici
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 372 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Pohonichi
Pohonichi (Pohoneechee, Openoche, Pohuniche, Powhawneche), Ime za skupinu Moquelumnan Indijanaca koji su tijekom ljetnih mjeseci nekoć živjeli u dolini Yosemite u Kaliforniji. Ime im dolazi po riječi pohono, što je bio indijanski naziv za slap Bridalvweil Fall (vjenčani veo), jedan od najznačajnijih u Yosemite Valleyu. Tokom zime Pohonichi su odlazili u podnožja Sierre, uz rijeku Merced.
Godine 1906. bilo je još svega dvoje ili troje preživjelih pripadnika ovog plemena.
Paloma, Santa María Tlahuitoltepec
Paloma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlahuitoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1940 m.
Čardak
Reč „čardak“ je turskog porekla. Osnovnu namenu čardaka najbolje iskazuje reč „straža“ ili „stražbenica“. Čardake su prvo počeli graditi Turci na svojoj strani granice, a potom su ih počeli podizati i krajiški granični stražari, čardaklije. Ta mala granična utvrđenja su trebala da zaštite granične straže koje su bdele nad sigurnošću graničnog područja i pratile kretanje neprijatelja. Čardak i njegovi stražari nisu se mogli suprotstaviti imalo ozbiljnijem neprijateljskom napadu. Njegova je strateška vrednost proizlazila iz niza takvih kontrolnih stražarskih položaja i njihove međusobne fizičke veze. Čardaci na granici su bili udaljeni jedan od drugoga toliko da im je bilo moguće međusobno komunicirati bilo svetlosnim bilo zvučnim signalima (paljenje vituljača noću, pucanjem iz mužara, zvonjavom zvona) bilo osobnim prenosom vesti konjima. Tako su objavljivali i dojavljivali svaki neprijateljski pokret na graničnom području. Vremenski je to bila razdaljina od oko pola sata hoda. Takve su se vesti mogle vrlo brzo prenesti s graničnoga područja u unutrašnjost zemlje, a bile su bitne za pravovremenu organizaciju odbrane i spašavanje naroda u otvorenim, nezaštićenim selima i zaseocima.
Čardaci su se gradili duž branjene granične crte, na posebno istaknutim položajima, uz prelaze preko reka, uz palanke i kaštele, puteve i najčešće pravce kretanja turskih uhoda i martologa. U čardacima je stražarilo od 6 do 12 vojnika, a samo na posebno važnim položajima i u većim čardacima bilo ih je više. Smenjivali su se u vršenju svoje stražarske službe sedmično ili mesečno, a svu brigu za takve straže i stražare preuzeli su područni kapetani. Na unskom pograničnom prostoru čardaci se grade već krajem 15. i u prvoj polovini 16. veka pod nadzorom vlasnika tamošnjih poseda, posebno zrinskih i blagajskih knezova.
U 17. veku grade se veći i sve češće zidani čardaci. Nakon rata i utvrđivanja nove granice s Turskom po načelima mirovnog sporazuma iz 1699. sklopljenog u Sremskim Karlovcima grade se nizovi novih čardaka na novoj graničnoj crti. Naročito su bili gusto poslagani uzduž tzv. „suhe međe“, od Petrove gore do Novoga na Uni. Tada su čardaci deo tipski određene i definisane krajiške fortifikacijske arhitekture i grade se po planovima krajiških vojnih inženjera.
Garm (nordijska mitologija)
Garm je u nordijskoj mitologiji lovački pas koji stoji pred kućom Hele i reži na hodočasnike iz gornjeg svijeta dok mu iz čeljusti kaplje krv. On će ubiti i biti ubijen od Tyra u bitci Ragnarok. Boravio u Gnipahelliru do Ragnaroka.
Hansen, Idaho
Hansen je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Lohsa/Łaz
Loza ili Vaz je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.914 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625330.
Domingo Sandate López, Acuña
Domingo Sandate López je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Gandalf
Gandalf je fiktivni lik, moćni čarobnjak, prvi put opisan u Tolkienovom romanu Hobit, a kasnije kao jedan od glavnih likova u trilogiji Gospodar prstenova.
Domingo Sandate López, Acuña
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Gandalf
Gandalf Sivi je čarobnjak, jedan od petorice Istara (Mudrih) spomenutih u Gospodaru Prstenova, koji je došao u Međuzemlju sa Krajnjeg zapada da ujedini rase u borbi protiv Saurona.Svi Istari su uzeli oblike staraca,i bili su prepoznatljivi po svojim odorama i štapovima.Naime Valri da ne bi napravili istu gresku kao sa vilenjacima,poslali su Istare smanjivši im moći i davši im tela staraca. U takom obliku trebali su ostale da podučavaju svojom mudrošću,a ne da ih slede sa strahom.Na obale smrtnih zemalja stupili su oko 1000 godine Trećeg doba sunca.Cirdan brodograditelj,koji je docekao istare primetio jr, da se među njima sa duhom najviše ističe Gandalf,te mu dade prsten vatre Nariu sa rečima:Uzmi ovaj prsten mudrače,za brige koje će biti teške,ali on će te podržati u njima.Jer ovo je prsten vatre,te sa njim zagrej srca u svetu koji se hladi.Ali za mene,moje srce je sa morem i boravi ću kraj sivih luka,dok poslednji brod ne otplovi.Tu ću te čekati. Brojna bejahu njegova imena:od Olorina u Amanu, Mithrandira i Sivog hodočasnika(kako ga vilenjaci prozvaše),pa do Sive lutalice kojem svi putevi bejahu poznati dok ga konačno ne prozvaše Gandalf sivi. Gandalf Sivi u Tolkenovom romanu Gospodar Prstenova ima važnu ulogu od samoga početka. Pojavljuje se u prvom dijelu,tj. Družina Prstenova kada u svojoj kočiji dolazi Frodinom ujaku Bilbu na 111 rođendan.Par dana kasnije otkriva da Bilbo posjeduje Prsten Moći,zli prsten mračnog gospodara Saurona. Tada šalje Frodu u selo zvano Bree,dok se on posavijetuje sa najvišim čarobnjakom iz reda Istara,ali ga on izdaje i zarobljava u svojoj kuli.
El Salitre, Cañadas de Obregón
El Salitre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cañadas de Obregón.
Anastasija Buđić
Ћирилична верзија
El Salitre, Cañadas de Obregón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1655 m.
Anastasija Buđić
Anastasija Buđić - Stejsi (rođena 12. septembra 1984. godine) је fotomodel iz Beogradа.
Članica je muzičke grupe "Models". Pozirala је za francusko izdanje časopisa „Plejboj“, naslovna strana izdanja za avgust 2007. godine. Trenutno studira na Pravnom fakultetu u Beogradu. Njen otac je Zoran Buđić - Kobra, beogradski paparaco.
Učestvovala je u drugom VIP serijalu Velikog Brata u Srbiјi.
Montauk, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.326, što je 525 (-13,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Marzano, Genoa
Marzano je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 792 m.
Posvećenje Napoleona I
Posvećenje Napoleona I za cara Francuza održano je u nedjelju, 2. prosinca 1804. godine u katedrali Notre Dame u Parizu. Ovaj događaj današnji historiografi smatraju simbolom "utjelovljenja modernog carstva", odnosno "transparentno i genijalno isplaniranim primjerom moderne propagande". Dana 18. svibnja 1804., Sénat conservateur je izglasao ustav kojim je dokinuta Prva Republika i uspostavljeno Prvo Carstvo s Napoleonom I kao carem Francuza. Uslijedile su pripreme za krunidbu. Napoleonovo proglašenje carem dobilo je enormnu, gotovo jednoglasnu podršku na referendumu, čime je Napoleon ponovo osigurao legitimnost svojoj autokraciji. Među glavnim Napoleonovim motivima za krunidbu bili su stjecanje ugleda među rojalistima i Crkvom, odnosno osiguranje temelja za buduću carsku dinastiju.
Panperduto, Alessandria
Panperduto je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Ca' Spinedi, Sondrio
Ca' Spinedi je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Gordana Đilas
Gordana Đilas (Nakovo, 23. decembar, 1958) je srpska pesnikinja, bibliotekar i bibliograf.
Ca' Spinedi, Sondrio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 352 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 289 m.
Gordana Đilas
Biografija
Gimnaziju „Dušan Vasiljev” završila je u Kikindi i diplomirala na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, na Grupi za jugoslovenske i opštu književnost, 1982. godine. Magistrirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu na Katedri za bibliotekarstvo i informatiku, 2011. Radila je na sakupljanju građe za Srpski biografski rečnik (1984). Srpski jezik i književnost predavala u Srednjoj školi „Đorđe Bešlin” u Titelu (1985/1986) i u Hemijskoj školi u Novom Sadu (1986/1987), a nakon toga radila u Izdavačkom preduzeću Matice srpske (1987/1989).
Rad u Biblioteci Matice srpske
U Biblioteci Matice srpske radi od 1989. godine, u Odeljenju za imensku, predmetnu i decimalnu obradu monografskih publikacija, a od 1992. vodi Zavičajnu zbirku Vojvodine. Od 2007. zamenik je rukovodioca Odeljenja za čuvanje i korišćenje publikacija, a od 2009. rukovodilac je ovog odeljenja. Stručni bibliotekarski ispit položila u Biblioteci Matice srpske 1989, odbranivši rad pod naslovom „Katalog knjiga Rastka Petrovića u Biblioteci Matice srpske”. Zvanje višeg bibliotekara stekla 2002. godine, a bibliotekara savetnika 2005.
U Biblioteci Matice srpske priredila je izložbe: Silvije Strahimir Kranjčević, Srpska književna zadruga, Momčilo Nastasijević, Svetozar Miletić i Matica srpska, Glasnik Društva srpske slovesnosti, Branko Radičević, Matica srpska: 1826–2001 i Aleksandar Tišma. Predsednik je Podružnice bibliotekara Biblioteke Matice srpske i Univerziteta u Novom Sadu. Član–saradnik Matice srpske od 1999. godine. Član je redakcije Glasa biblioteke (Čačak) i Odbora Leksikografskog odeljenja Matice srpske od 2012. Objavila je u Godišnjaku Biblioteke Matice srpske niz tekstova o značajnim ličnostima iz istorije Biblioteke Matice srpske - Jovanu Radoniću, Jovanu Đorđeviću, Jovanu Subotiću, Borislavu Mihajloviću Mihizu, Jovanu Jovanoviću Zmaju, Mileti i Milutinu Jakšiću, Kamenku Subotiću, Milanu Saviću, Aleksandru Sandiću, Žarku Vasiljeviću, Dimitriju Kiriloviću, Vasi Stajiću, Marku Maletinu, Franji Malinu, Kosti i Nikoli Milutinoviću, Konstantinu Peičiću, Trivi Militaru, Jovanu Boškoviću, Svetislavu Banici, Tomi Teodoroviću i Suboti Mladenoviću.
Jedan je od autora akreditovanog programa Rad sa korisnicima u bibliotekama, 2014. i Bibliografija. Bibliografska istraživanja i izrada personalnih bibliografija, 2015. Učestvovala je na brojnim bibliotečkim i književnim skupovima.