cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1082 Pirola
1082 Pirola je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 43,01 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,123 astronomskih jedinica (AJ).
Miguel de Cervantes
Pesničko delo
Pastoralna tematika je veoma prisutna u Servantesovom pesničkom opusu, naročito pesme uključene u njegova prozna dela. U toj grupi, ljubav je najčešći motiv. U prigodnim pesmama je opevao niz poznatih ličnosti onog doba, kao i neke aktuelne događaje. Zatim, pisao je pesme po ugledu na narodnu usmenu poeziju koje je takođe uključivao u svoja prozna dela, kao i pesme posvećene poeziji i drugim pesnicima.
1082 Pirola
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 1,851 stepeni, a orbitalni period iznosi 2016,501 dana (5,520 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,182. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,41 a geometrijski albedo 0,065.
Miguel de Cervantes
Pastoralno-ljubavne pesme
Ovaj vid poezije Servantes je pisao pod jakim uticajem italijanskih pesnika, na početku svoje književne karijere, u doba kad je pisao Galateju, a zatim i u doba kad je sastavljao prvi deo „Don Kihota“. Pastoralna tematika, koja je glavna tema ovih pesama je Servantesu bila posebno draga. „Galateja“, koja je bila pisana prema tada vladajućim pravilima, obiluje delovima napisanim u stihu. Zaljubljeni pastiri i pastirice pevaju ili recituju stihove uz pratnju instrumenata i kroz njih izražavaju svoja razmišljanja i osećanja. Metričke forme koje se najčešće koriste su renesansne metričke forme poezije pod italijanskim uticajem: soneti, ekloge, kao i petrarkističke pesme. Potom, sekstine (šest strofa od po šest stihova i jedna strofa od tri stiha), glose. Od strofa, najčešći su terceti i oktave. Idealizovana slika pastoralnog sveta se provlači kao glavna tema u ovim pesmama, u kojima se pojavljuju idealizovani pastiri i pastirice obuzeti prefinjenim, skoro posvećenim kultom ljubavi. Stihovima se u „Galateji“ izražavaju teme kao što su tuga zbog neuzvraćene ljubavi, ljubomora, beznadežnost, sumnja, strepnja, neizvesnost, buđenje nove nade, žudnja za smrću koja jedino može da donese utehu onom ko je beznadežno zaljubljen, kao i pohvale dami (u pastoralnim romanima, pastirice su bile u stvari dame prerušene u pastirsku odeću, prema tome, bile su oličenje lepote, čednosti i vrline.
1082 Pirola
Asteroid je otkriven 28. oktobra 1927. godine.
Miguel de Cervantes
Pastoralno-ljubavne pesme
U „Don Kihotu“ takođe postoje stihovi ovog tipa. Stihovi Grisostoma, studenta preobučenog u pastira, sročeni su prema pravilima renesansne poetike. Italijanski uticaj u ovoj tipično renesansnoj tvorevini se vidi u aluzijama na ličnosti iz antičke književnosti i mitologije, sintagmama koje su se tada koristile i imale dekorativnu funkciju („zamoran život“, „zlobna svetina“, „duboka provalija“, itd.), stilske figure kao što je antiteza („mrtvog jezika i živih reči“) ili stilska inverzija.
Prigodne pesme
U Servantesovo doba bio je običaj da se pišu prigodne pesme posvećene poznatim ličnostima, a povodom nekog posebnog događaja. Servantes je napisao nekoliko takvih pesama, posvećenih raznim ličnostima (Lope de Vega, Huan Rufo i dr.) i uglavnom pohvalnih, ali i izvestan broj satiričnih pesama, kao što su „Grobu kralja Filipa u Sevilji“ ili „Jednom uobraženku koji je postao prosjak“. Posebno se ističu dve pesme koje su upućene španskoj tzv. Nepobedivoj armadi, pre i nakon katastrofalnog poraza 1588.
Takođe vredi pomenuti i „Poslanicu Meteu Vaskezu“, jedinu pesmu prigodnog karaktera na autobiografskoj osnovi. Radi se o dugoj lirskoj pesmi sa narativnim elementima koju je Servantes pisao Mateu Vaskezu, sekretaru Filipa II, dok je bio u alžirskom zatočeništvu. Cilj ove poslanice bio je da se privuče pažnja dvora i kralja na mnogobrojne španske zarobljenike koji su čamili po alžirskim tamnicama i čekali da im kralj pomogne. Poslanica sadrži dva tipa pesničkog govora: prvi, konvencionalni, koji je inače korišćen pri upućivanju neke molbe visokim zvaničnicima, i drugi, lirski, kojim je Servantes opisao biografske detalje. Servantes u ovoj pesmi izražava svoje poverenje u španski dvor i govori kako veruje da vojnička požrtvovanost nije bila uzaludna i da u španskom društvu postoji pravda, međutim, ipak kroz određene formulacije kao što je „promašena mladost“ (la mal lograda juventud) provejava naslućivanje uzaludnosti sopstvene hrabrosti. Poslanica je jedna od malobrojnih Servantesovih književnih tvorevina u kojima govori na relativno otvoren način, u prvom licu, o svom životu. Smatra se najboljom lirskom tvorevinom u pesništvu Španije u poslednjih 20 godina 16. veka.
Pesme po ugledu na narodnu poeziju
Ne postoje samostalne Servantesove pesme pisane po ugledu na narodnu poeziju, već samo u okviru njegovih proznih dela. U Uzornim novelama se mogu naći takvi stihovi, a ponekad se ne radi ni o celim pesmama, već samo o fragmentima — nekoliko stihova pisanih u duhu narodne poezije. Bile su uglavnom namenski uključivane u prozna dela. Npr. u noveli Cigančica ima nekoliko romansi kao i pesmica sa puno deminutiva karakterističnih za narodnu poeziju kojom je ona lećila glavobolju. Takođe možemo naći segidilje u noveli Rinkonete i Kortadiljo, u sceni zabave pikara i njihovih devojaka, a u Slavnoj sudoperi mazgari i služavke počinju da improvizuju uz gitaru melodične i ritmične stihove nalik na narodnu poeziju.
Pesme o poeziji i o pesnicima
Kaliopina pesma je pohvalna lirsko-epska pesma u svečanom, čak ponekad patetičnom tonu. Nimfa Kaliopa u idealizovanom pastoralnom pejzažu i u društvu drugih idealizovanih pastira i pastirica peva hvale određenom broju pesnika Servantesovih savremenika. Što se metrike tiče, pisana je u jedanaestercima grupisanim u 111 strofi od osam stihova, tzv. kraljevske oktave sa konsonantskom rimom. Najveći broj imena koja se u ovoj pesmi pominju, danas nemaju nikakvog značaja, ali se pominju i neka koja su veoma bitna imena u španskoj književnosti (Alonso de Ersilja, Lope de Vega, Luis de Gongora).
Nakon skoro tri decenije, Servantes će napisati još jednu pesmu u istom stilu i tematici — Put na Parnas, objavljen 1614. godine.
Put na Parnas
thumb|160px|left|Naslovna strana prvog izdanja Puta na Parnas
Ova satirično-didaktična poema se sastoji od osam poglavlja i pisana je u jedanaesteracima organizovanim u strofe od tri stiha — tercetima. Tema ove poeme je veoma slična kao i u „Kaliopinoj pesmi“: kritički osvrt na pesnike i pesnišvo onog vremena. U ovoj pesmi, mnoštvo španskih pesnika hrli sa Merkurom ka Apolonu koji ih čeka na planini Parnas. Međutim, za razliku od Kaliopine pesme, koja je prepuna hvalopseva, „Put na Parnas“ je pisan u satiričnom tonu, a kritika je upućena mnogima koji se nalaze u Merkurovoj pratnji, za koje kaže da su nedostojni da ponesu naziv pesnika i za koje koristi niz pogrdnih naziva — „beskorisni ološ“ (canalla inútil), „izgladnela družina“ (mesnada hambrienta), ili pak kovanice kao što je poetahambre, teško prevodiva reč koja se sastoji iz dve reči — poeta (pesnik) i hambre (glad). U ovoj poemi, očigledno je Servantesovo razočarenje u pesnike, međutim, vera u vrednost prave poezije ostala je netaknuta.
Posebno bitan elemenat ove poeme je i autobiografska sadržina. Cela poema je napisana u prvom licu. Servantes na jedan uzdržan i skroman način daje svoje mišljenje o svojoj poeziji i o svom mestu među svim tim mnogobrojnim pesnicima, a o sebi i svojim delima govori na uzdržan, jednostavan i samokritičan način.
Dramsko delo
Nakon pauze od skoro 30 godina, 1615. godine iz štampe izlazi zbirka pozorišnih komada — Osam komedija i osam novih međuigri, koje su napisane ili prilagođene novom pozorišnom konceptu Lopea de Vege.
Alžirske dogodovštine
Pun naslov ove komedije je „Komedija nazvana Alžirske dogodovštine sačinjene od Migela de Servantesa koji je tamo bio zatočen sedam godina“. Smatra se da je Servantes ovaj komad pisao neposredno nakon što je izašao iz zatočeništva u Alžiru, tačnije, sredinom 1580. godine i da su mu kao inspiracija poslužila iskustva i još uvek sveži utisci koja je stekao tamo stekao. Ruiz Ramon kaže:
Opsada Numansije
„Opsada Numansije“ je klasična tragedija pisana prema pravilima antičkog pozorišta koja obrađuje istinit istorijski događaj iz 2. veka pne. koji se desio u doba rimskih osvajanja na Iberijskom poluostrvu. Ovo delo je bilo otkriveno tek u 18. veku, tačnije, 1784.
Numansija je bila keltiberski grad čiji su stanovnici, nakon višegodišnje opsade rimskih legija Scipiona Afrikanca Mlađeg, izvršili kolektivno samoubistvo samo da ne bi pali živi u ruke neprijatelju, i time osujetili trijumf rimskih legija. Ovaj događaj, o kome govori više istorijskih izvora, obrađivan je već ranije u književnosti. Servantes je napisao izuzetno jaku tragediju o pojedinačnim ljudskim sudbinama.
Opsada Numansije nije bila objavljena za Servantesovog života. Prvi put je štampana 1784. godine. U moderno doba, „Opsada Numansije“ je prikazivana 1937. u Parizu, 1949. godine u Saguntu, 1952, 1953, 1955. u Francuskoj, 1956. i 1966. u Madridu, 1958. i 1965. u Parizu.
Osam komedija i osam novih međuigri
Iako se pred kraj života ipak povinovao novim pravilima koje je postavio Lope de Vega u svojoj „Novoj umetnosti pisanja komedija“ (1609), izgleda da nije postojalo interesovanje za Servantesove komedije u tadašnjim pozorištima. Zato je on odlučio da ih, kad već ne može u pozorištu, da ih da ih publici predstavi u obliku knjige. Tako je 1615. godine izašla iz štampe zbirka njegovih komedija i međuigri „Osam komedija i osam novih međuigri“.
Smatra se da je Servantes pred kraj života neke od svojih starih komedija preradio i prilagodio novim pravilima, a neke je napisao prema istim tim pravilima. Teme koje je obradio u komedijama su manje više iste teme koje je obrađivao i u svojim proznim i pesničkim delima — teme o sužnjima, ljubavne teme, pikarske teme.
Sudbina zatočenika je obrađena u tri komedije. Alžirske tamnice je kompleksna priča o španskom roblju u alžirskim tamnicama, borbi za očuvanje vere, rađanju ljubavi između pripadnika različitih veroispovesti, odnosu između gospodara i njihovih zarobljenika. Takođe sadrži i dosta pikarskih elemenata. Srčani Španac je komedija zasnovana na autobiografskim, dok je Velika sultanija zasnovana na pseudoistorijskim elementima, sa složenim dramskim zapletima punim neočekivanih obrta i scenskih efekata, što su osnovne karakteristike nove komedije.
Pod jakim italijanskim uticajem su pisane dve komedije: Kuća ljubomore i Ljubavni lavirint. Osetan je Ariostov uticaj (Besni Orlando), a likovi neodoljivo podsećaju na likove iz viteških romana.
Zabavna komedija je jedina komedija intrige u ovoj zbirci. Poštujući pravila koja je postavio Lope de Vega, Servantes je napisao komediju u kojoj će do zapleta doći zbog nesporazuma oko istog imena dve dame. Sekundarni zaplet, tipičan za komediju intrige, je odnos služavke i trojice njenih udvarača, koji je vođen mnogo prirodnije i spontanije nego glavni. Međutim, iako je sledio Lopeove postulate, ipak, Servantes ne završava ovu komediju obaveznom svadbom.
Entremesi
Servantesu je svakako mnogo više ležao entremes, kratka međuigra vesele sadržine koji se obično prikazivao između prvog i drugog čina komedije. Servantesovi entremesi su puni scena iz stvarnog života Španaca onog doba, prikazanih takvima kakvi su bili. Iako ih je napisao mnogo više, sačuvano ih je samo osam, dva u stihu i šest u prozi. Očigledan je uticaj Lopea de Ruede i njegovog španskog nacionanog kratkog komada, paso. Servantes je smatrao da komedija treba da bude „ogledalo ljudskog života, primer običaja i slika istine“ i to mu je pošlo za rukom u entremesima. Birao je situacije i likove iz realnog života, opisivao ih je čas ironično, čas satirično, a ponekad blagonaklono, ponekad sa gorčinom, ali nikad sa zlobom. Teme koje je obrađivao su bile licemerje i ispraznost starih hrišćana (Izbor kmetova u Daganzu), bračne nesuglasice (Sudija za razvod braka), ljubomora starca oženjenog mladom ženom (Ljubomorni starac), žene iz najnižih slojeva društva (Lažni Biskajac), tragedija bivšeg vojnika nesposobnog da se uklopi novonastaloj situaciji (Brižna straža), društvene predrasude (Pozornica čudesa), pikarske teme (Propalica udovac) lakovernost prevarenog muža (Pećina u Salamanki).
Ljiljana Pavlović-Samurović kaže:
Prozna dela
Servantes je ipak, bio prvenstveno prozni pisac. Prozno delo koje je ostavio za sobom je najznačajniji deo njegovog stvaralaštva. Prozna dela koja je napisao veoma se razlikuju po tematici, stilu, strukturi i načinu obrade teme. Servantes se takođe smatra tvorcem prvog modernog romana u Evropi.
Galateja
thumb|190px|left|Naslovna strana prvog izdanja „Galateje“
„Galateja“ je prvi Servantesov roman, objavljen 1585. godine koju je finansirao Blas de Robles, a štampao Huan Gracijan. Pripada književnoj vrsti koja se zove ekloga.
Servantes će kasnije u Don Kihotu kroz usta paroha kritikovati i ovo svoje delo:
Uzorne novele
thumb|150px|Razgovor pasa. Ilustracija iz prvog izdanja
„Uzorne novele“, je zbirka od 12 novela objavljena 1613. godine. Novela je prozna vrsta koja je u Servantesovo vreme bila nova u Španiji. Servantes je toga bio svestan i u Prologu tvrdi da je on bio prvi pisac u Španiji koji je zaista pisao novele, a da su do tada španski pisci ili prevodili ili podražavali italijanske novele. I naziv, i prozna vrsta novele vode poreklo od Bokačovog „Dekamerona“. Servantes je ovu vrstu prilagodio španskoj sredini i u strukturi i u sadržaju. Servantes je u italijansku novelu uveo dijaloge, eliminisao komentare i citate, samu radnju je obogatio i napravio je složenijom, pa samim tim i zanimljivijom, eliminisao je elemente čudesnog i natprirodnog koji je u italijanskoj noveli predstavljao zaostavštinu viteškog romana, uveo je moralizatorski elemenat, a akteri njegovih novela su isključivo španski.
Servantes svoje novele naziva „uzornim“ (ejemplares) Hoakin Kasalduero primećuje da je Servantes u svojim novelama prevazišao renesansnu koncepciju života i umetnosti i da njegovi likovi u stvari predstavljaju oličenje baroknog odnosa prema položaju čoveka u svetu. Umesto renesansnog idealizovanja i usavršavanja stvarnosti, u Servantesovim novelama stvarnost se uzdiže na plan bitnog i suštinskog. Ne traže se idealizovana bića, već idealizovane vrline.
Ima ih dvanaest:
„Širokogrudi udvarač“, „Dve devojke“, „Gospođa Kornelija“, „Snaga krvi“ i „Engleska Španjolka“ su novele u kojima dominira ljubavna tematika (prefinjeno ili brutalno zavođenje, uzajamna ljubav, neuzvraćena ljubav, tajna ljubav, ljubomora, ljubav potaknuta lepotom ili vrlinom, i dr.). Sadrže mnoštvo uzbudljivih događaja (brodolomi, trovanja, izdaje, dvoboji, padanje u ropstvo, neočekivani susreti, nezakonita deca, bolni rastanci) koji se dešavaju u različitim zemljama (Turska, Španija, Italija, Engleska) i završavaju se na uobičajen i očekivan način — srećnim brakovima.
thumb|300px|left|Skulptura sa [[Španski trg (Madrid)|Španskog trga u Madridu (Federiko Kulo-Valera), dodata spomeniku Servantesu 1960. godine.]]
„Rinkonete i Kortadiljo“, „Brak na prevaru“ i „Razgovor pasa“ su tri novele u kojima ima elemenata pikarskog romana. „Rinkonete i Kortadiljo“ se smatra ne samo najboljom novelom ove zbirke, već i nejuspelijom novelom čitave španske književnosti. Radnje u pravom smislu reči, u ovoj noveli, zapravo nema, jer je ona opis kratkog razdoblja života dvojice pikara, bez uvoda i bez zaključka. Radnja se odvija u Sevilji u pikarskom okruženju — besposličari, lopovi, siledžije, prostituke. Novela odiše vedrinom i živošću, kao i vešto korišćenim pikarskim žargonom. Servantes stvara komične situacije uvođenjem pogrešno izgovorenih učenih ili stranih reči i na taj način ismeva težnju mnogih svojih savremenika, bez obzira na društveni stalež, da izgledaju otmeno i učeno po svaku cenu. „Brak na prevaru“ i „Razgovor pasa“ su u stvari dva dela jedne duže novele. Prvi deo („Brak na prevaru“) govori o ljudima koji prevarom pokušavaju da izvuku neku korist za sebe — siromašni vojnik i siromašna žena sumnjivog morala predstavljaju se lažno jedno drugom i nakraju se venčavaju. Radnja i pikarska sredina je opisana uverljivo sa mnošvom detalja i pričom prevarenog mladoženje u prvom licu, kako je to uobičajeno u pikarskim romanima. Drugi deo („Razgovor pasa“) se dešava u bolnici gde je završio prevareni mladoženja koji je iz svog kratkotrajnog braka izvukao samo neprijatnu bolest i gde on jedne noći, pošto nije mogao da zaspi, sluša razgovor dva psa kroz koji se oživljava mnogo šira pikarska sredina. Pas Berganza priča svoju život koji je proveo kao pravi pikaro, menjajući gospodare, i kroz njegovu priču se sagledava naličje španskog društva onog vremena.
thumb|300px|Cigančica. Skulptura sa [[Španski trg (Madrid)|Španskog trga u Madridu (Federiko Kulo-Valera), dodata spomeniku Servantesu 1960. godine.]]
„Cigančica“ i „Slavna sudopera“ su dve novele u kojima se obrađuju slične teme: u prvoj mlada Ciganka, u drugoj siromašna i lepa devojka, izazivaju veliku ljubav plemića koji se prerušavaju u siromašne sluge kako bi mogli da budu bliže ženama koje vole, da bi se na kraju ispostavilo da je devojka plemenitog roda, što omogućava brak između dvoje zaljubljenih koji vraća glavne junake u okvire staleža kome po rođenju pripadaju. U „Cigančici“ posebnu vrednost imaju takođe i opisi načina života u ciganskoj sredini.
„Ljubomorni Ekstremadurac“ obrađuje temu koja je bila već mnogo puta obrađivana u renesansi — starac koji se ženi mladom devojkom. U ovoj noveli, stari ljubomorni muž, povratnik iz Amerike, iz velike ljubomore svoju mladu ženu zatvara u kuću, izoluje je od sveta i obasipa je poklonima i pažnjom. Međutim, i pored sve predostrožnosti, u taj briživo čuvani svet ipak uspeva da prodre mangup Loajsa, a ljubomorni starac shvata da ne može slobodu jednog bića ograničiti zidovima. Kraj je neočekivan jer do preljube ipak nije došlo, ali starac umire od razočarenja, a mlada žena odlazi u manastir. U ranijoj verziji, kraj je bio klasičan - žena je prevarila muža, i taj kraj servantisti smatraju uverljivijim. Ova tema je ranije obrađivana obično na komičan način, međutim, Servantes joj je u ovoj noveli dao tragičnu dimenziju.
Don Kihot
thumb|300px|right|Spomenik Dulsineji i Don Kihotu u Tobozu
„Don Kihot“ je jedno od remek-dela španske i svetske književnosti, najviše objavljivana i najprevođenija knjiga na svetu posle Biblije. Smatra se kamenom temeljcem zapadnoevropske književnosti i jednim od najboljih, ikad objavljenih dela fikcije, kao i najvažnijim delom španskog Zlatnog veka.
Kako ga je sam pisac predstavio, „Don Kihot“ je pisan kao parodija na viteški roman koji je u španskom društvu 17. veka s jedne strane, još uvek imao pristalica, a s druge strane je bio žestoko kritikovan i ismevan u delima mnogih pisaca. Po temi i formi, Don Kihot podseća na viteški roman sa elementima pikareskog, ljubavnog, pastoralnog i italijanskog romana. Međutim, u isto vreme sve je bilo drugačije, kao da je bilo izmešteno iz dotad poznatih okvira. Nakon mnogih napisanih studija tokom više vekova, na kraju je zaključeno da Don Kihot jednostavno ne može biti svrstan ni u jednu podvrstu romana koje su tada postojale i da su sve te vrste u stvari objedinjene u njemu. Zbog toga se „Don Kihot“ smatra prvim modernim romanom ne samo španske, već i evropske književnosti.
Tema romana je bila više nego poznata i ranije već obrađivana u literaturi — ličnost koja poludi od preteranog čitanja, te uobrazi da je nešto što nije. Tema ludila je međutim veoma filozofski obrađena. Ludilo daje „Don Kihotu“ mogućnost da se iščupa iz krutih društvenih okvira i da radi ono što voli. Na neki način, ludilo ga oslobađa društvenih obaveza i obzira na koje ga inače teraju njegov stalež i položaj. Ludilo Don Kihota takođe je dalo mogućnost samom Servantesu da izrekne određene kritike društva (odnos starih i novih hrišćana, na primer) koje u to doba nisu mogle biti izrečene od strane zdravorazumske osobe jer bi inače morala da snosi posledice. Moderna servantistika, naročito počev od romantizma, nalazi u Don Kihotu jednu dublju, skriveniju filozofsku osnovu, kao na primer Amerigo Kastro, koji kao pravu temu „Don Kihota“ vidi „umetnički, moralno i intelektualno opravdano suprotstavljanje jednog protiv mnogih“.
Za razliku od viteškog romana koji ima linearnu strukturu radnje, „Don Kihot“ ima kružni tok radnje koji je ujedno i posledica Servantesove misaone osnove dela. Kako prof. dr. Pavlović-Samurović kaže:
„Don Kihot“ je prvi put preveden na srpski 1895. godine pod naslovom „Veleumni plemić Don Kihot od Manče“. Prevodilac je bio Đorđe Popović-Daničar, u izdanju Zadužbine I. M. Kolarca. To je istovremeno bio i prvi prevod na jedan od južnoslovenskih jezika.
Drugi prevod je uradio Duško Vrtunski (prevod stihova D. Vrtunski i Branimir Živojinović) pod naslovom „Oštroumni plemić Don Kihot od Manče,“ a objavljen je 1988. godine u izdanju Matice srpske i beogradske izdavačke kuće Vajat.
Treći prevod je uradila Aleksandra Mančić, koji je objavljen 2005. godine u izdanju kuće „Rad“. Mančićka je knjizi dala i novi naslov: „Maštoglavi idalgo Don Kihote od Manče“.
Pustolovine Persilesa i Sihismunde
„Pustolovine Persilesa i Sihismunde“ je poslednje Servantesovo delo koje je posthumno objavljeno 1617. godine. Ovaj obimni roman Servantes je započeo još 1609. godine i najavljivao ga je više puta u svojim drugim delima. Po tematici i strukturi, ovaj roman pripada pustolovnim romanima koji su u 16. veku bili veoma popularni, međutim, interesovanje za njih je naglo opalo u 17. veku. Kao uzor, Servantes je koristio Heliodorov roman „Doživljaji Heagena i Harikleje“.
Glavna tema „Pustolovina Persilesa i Sihismunde“ je uzvišena i sudbinska ljubav koju je nemoguće uništiti. Dvoje prelepih i punih vrlina mladih ljudi kreće iz neke zemlje na krajnjem severu Evrope i kreće se ka samo njima poznatom cilju. Nakon mnogobrojnih pustolovina u kojima će im biti ugroženi i čast i život, napokon stižu u Rim preko Portugala, Španije i Francuske, gde će se pustolovina završiti njihovim brakom.
Roman je podeljen na četiri knjige. Prve dve opisuju događaje u hladnim severnim krajevima nekih nepoznatih zemalja gde su i priroda i ljudi potpuno drugačiji od onih u mediteranskim zemljama. Druge dve knjige obuhvataju pustolovine u krejevima koje je Servantes bolje poznavao i u koje ubacuje elemente geografske i društvene realnosti. Radnja je linearna — pustolovine su svaka za sebe posebna celina i dešavaju se jedna za drugom.
Po formi i sadržini, ovo delo ima jasnu osnovu u evropskoj kulturnoj tradiciji. Osnovna misao koja se provlači kroz ceo roman je neoplatonska koncepcija ljubavi, a sam roman sadrži elemente fantastike, neočekivanog i natprirodnog. Pored Persilesa i Sihismunde (koji su idealni — puni vrlina, požrtvovani, pošteni itd.), pojavljuju se i drugi likovi koji su sušta suprotnost - lažljivci, prevaranti, lopovi, ljudi koji su lakomisleni, povodljivi, zavidljivi, poročni i koji na kraju, dobijaju ono što su zaslužili — loši i zli su kažnjeni, a oni koji su uzor hrišćanske vrline su nagrađeni.
Izgubljena i pripisana dela
Servantes je u svojim delima takođe pominjao i druga dela koja je pisao ili koja je nameravao da piše, kao i da su se neke od njegovih komedija prikazivale sa uspehom, a čiji su tekstovi izgubljeni.
Tri dela Servantes pominje kao nedovršena u posveti u Pustolovinama Persilesa i Sihismunde, a za koja se i dan danas ne zna da li ih je uopšte napisao. To su drugi deo Galateje, „Slavni Bernardo“, koji je verovatno viteški roman u kome je glavni junak Bernardo del Karpio i „Sedmice u bašti“.
Dramska dela za koja se pretpostavlja da su izgubljena i koje Servantes pominje u „Putu na Parnas“ :
Od dela koja se pripisuju Servantesu, neka se pripisuju s više, a neka sa manje osnova. Među najpoznatije spadaju:
Servantesov uticaj
thumb|200px|left|Ilustracija [[Gistav Dore|Gistava Dorea]]
Takođe je dosta uticao na radove Smoleta, Defoa, Fildinga i Sterna, kao i klasike 19. veka, Skota, Dikensa, Flobera, Melvila i Dostojevskog, zatim na Džejmsa Džojsa i Horhea Luisa Borhesa. Tema ludog idalga iz Manče je takođe inspirisala i Domijea i Gistava Dorea.
Osim „Don Kihota“, i druga Servantesova dela su bila uzor kasnijim piscima širom sveta. Jedna od uzornih novela, Cigančica, poslužila je kao ideja Viktoru Igou za njegovo roman Bogorodičina crkva u Parizu.
Servantesovi biografi
Prvi Servantesov biograf je bio Gregorio Majans i Siskar. Prvi radovi Majansa i Siskara pojavili su se 1738. godine i prethodili su izdanju „Don Kihota“ na španskom u četiri toma, u izdanju Džejkoba i Ričarda Tonsona, knjižara iz Londona.
1084 Tamariwa
1084 Tamariwa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 27,19 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,689 astronomskih jedinica (AJ).
Miguel de Cervantes
Servantesovi biografi
Benediktinac fra Martin Sarmijento je u Aedovoj „Topografiji“ (delo čije autorstvo neki servantisti pripisuju samom Servantesu) naleteo na podatak („španski idalgo iz Alkale de Enares“ ) koji je navodio na zaključak da je Servantes rođen u Alakali de Enares. Na osnovu tog otkrića pregledane su parohijske knjige rođenja i smrti u Alkali i tako je i nađena Servantesova krštenica, koja je bila prvi put objavljena 1753. godine.
1084 Tamariwa
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 3,892 stepeni, a orbitalni period iznosi 1610,820 dana (4,410 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,130. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,78 a geometrijski albedo 0,116.
Miguel de Cervantes
Servantesovi biografi
Tokom vladavine Fernanda VII, Fernandez de Navarete je pronašao i objavio seriju dokumenata koji će baciti dodatnog svetla na Servantesovu biografiju.
Tokom 19. veka, romantičari pokušavaju da prikažu autora „Don Kihota“ u autentičnom obliku, sa svim intimnim i ličnim detaljima. Na početku Restauracije, 1876, Ramon Leon Majnez pokušava da napiše Servantesovu biografiju, ali bez uspeha zbog nedostatka podataka. Takođe treba napomenuti druge Servantesove biografe, kao što su Kristobal Perez Pastor i Fransisko Rodrigez Marin, koji su delovali početkom 20. stoleća.
1084 Tamariwa
Asteroid je otkriven 12. februara 1926. godine.
Jazz fusion
Džez fuzija, poznata i kao prosto fuzija (fusion), je vrsta muzike, mešavina džeza i roka. Nastala je krajem šezdesetih godina dvadesetog veka, kada su džez muzičari počeli da primaju mnoge elemente tada sve popularnije rok muzike.
Miguel de Cervantes
Servantes na filmu
U filmu Migel i Vilijam iz 2007. godine, u režiji Ines Paris, Servantesa glumi Huan Luis Galijardo.
Jazz fusion
Može se reći da je razvoju fuzije prethodio modalni džez, i nije čudno što je pionir modalnog džeza Majls Dejvis bio jedan od prvih muzičara koji su definisali ovaj pravac, albumima kao što su In a Silent Way i Bitches Brew, na kojima je tradicionalni akustični sastav džez kvinteta zamenio električnim instrumentima, tada karakterističnim za rok muziku.
Značajni predstavnici žanra
Pored Dejvisa, znameniti pioniri fuzije su bili Džon Meklaflin (Mahavišnu orkestra), Toni Vilijams (Lajftajm), Bili Kobam, Herbi Henkok, Čik Korija (Ritern tu forever), Džo Zavinul (Veder riport) i drugi.
Važniji moderni predstavnici ovog žanra su Skot Henderson i Geri Vilis (Trajbal tek), Vini Kolajuta i Majkl Landau (Karizma) i drugi.
Fuga (muzika)
Karakteristika fuge je kompleksna razrada muzičkog motiva. Ona počinje ekspozicijom u prvom glasu, koji drugi glas ponavlja za kvintu više ili kvartu niže. Ostali glasovi se uvode po sličnom principu. Najčešće ih ima 3 ili 4. Fuge sa dva muzička motiva se nazivaju dvostruke fuge (postoje i trostruke, četvorostruke).
Najveći majstor komponovanja fuga bio je Johan Sebastijan Bah.
U vreme posle Baroka, fuga je smatrana zastarelim muzičkim oblikom. Neki od kompozitora novijeg doba koji su komponovali fuge su: Feliks Mendelson Bartoldi (prelidi i fuge, opus 37), Žorž Bize (šest fuga), Dmitri Šostakovič (24 prelida i fuge za klavir, opus 87).
Kršćanski hip-hop
Kršćanski hip-hop (izvorno Gospel rap, također poznat kao kršćanski rap, Gospel hip-hop, holy (sveti) hip-hop, ili Christ hop) je vrsta hip-hop glazbe koja koristi kršćanske teme kako bi izrazila vjeru tekstopisaca. Samo tijekom 1990-ih, ovaj izraz "Christian hip-hop" je opisivao ovu vrstu glazbe. Dok su slušatelji uglavnom kršćani, glazba se također koristi u kršćanskim misijskim radovima u svrhu evangelizacije. Kršćanski rap/hip-hop izvođači su često kršćani koji često koriste svoju pozadinu za izražavanje svoje vjere.
Nekoliko popularnih hip-hop izvođača je odalo je počast vjeri kroz tekstove, uključujući i Kanye Westa, DMXa i Will Smitha), ali se obično ne smatraju kršćanskim hip-hop izvođačima i po temama stihova koji obično ne odražavaju duhovnu vjeru i često se njihov sadržaj kod kršćana smatra bogohulnim. Naravno, u zajednici kao takvoj su kršćani, ali takva se vrsta često koristi u misijama kako bi katehizirali "izgubljene duše". Kršćanski hip-hop izvođači često koriste njegovo urbano ili prigradsko podrijetlo u pozitivnom svjetlu sjedinjen u vjeri kako bi pozvali slušatelje kako bi slijedili njihov put.
Kršćanski hip-hop je obično više eksperimentalni hip-hop posao, tobyMac, KJ-52 i John Reuben uključuju nu metal i rapcore u svoje radove, često kombinirajući rap i pjevanje u vene R'n'B-a i pop glazbe. Popularne vrste glazbe koje se miješaju u hip-hopu su kršćanski pop, R'n'B, rock, metal, punk, reggae, funk i jazz. U nekim slučajevima, suradnja s pop izvođačima dovodi do miješanja rap pjesama s pop pripjevima ("Nuisance" Johna Reubena u duetu s Mattom Thiessenom iz pop punk sastava Relient K, ili pjesma KJ-52 "Are You Real?" u kojoj sudjeluje Jon Micah Sumrall iz rock sastava Kutless). KJ-52 i tobyMac su među najcjenjenijim umjetnicima u vrsti glazbe koja miješa hip-hop s različitim vrstama glazbe, iako je mix dobio nekoliko kritika od hip-hop čistunaca. Kanadski reper Fresh.I.E. bio je 2004. i 2006. nominiran za Grammyja za najbolji za najbolji album ove vrste glazbe.
1081 Reseda
Ekscentricitet orbite iznosi 0,147, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 4,206 stepeni, a orbitalni period iznosi 1988,354 dana (5,443 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,30 a geometrijski albedo 0,037.
Asteroid je otkriven 31. avgusta 1927. godine.
Etosuksimid
Etosuksimid je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 141,168 Da.
1085 Amaryllis
1085 Amaryllis je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 69,95 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,336 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 3,032 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,047, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 6,628 stepeni, a orbitalni period iznosi 2075,632 dana (5,682 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,40 a geometrijski albedo 0,062.
Asteroid je otkriven 31. avgusta 1927. godine.
Portarino, Brindisi
Portarino je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Biheviorizam
mini|250p|[[Ivan Pavlov, ruski psihijatar, jedan od utemeljitelja biheviorizma. Godine 1904., dobio je Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu.]] Biheviorizam je „jaka“ grana psihologije koja je ostvarila praktičnu dominaciju u psihološkoj teoriji. Značenje pojma biheviorizam potiče od engleske reči behavior (ponašanje) koje se definiše kao „svaka akcija pojedinca uključujući i one podložne posmatranju, merljive psihološke promene, kognitivne (svesne) slike, fantazije i emocije“. Granu su usavršili Pavlov, Votson, Skiner i drugi, među kojima je najznačajniji Berus Frederik Skiner (eng.). Naime, ova teorija tvrdi da su mnoga maladaptivna ponašanja, u delu ili celini, stečena kroz proces učenja i mogu se potencijalno „odučiti“. Zato klasičan biheviorizam u obzir uzima samo dokaze koji se mogu meriti kao reakcija na stimuluse i ne zanimaju ga ideje i emocionalno iskustvo.
Biheviorizam objašnjava razvitak pojedinca kao određenim uslovima usmeren proces sticanja novih oblika ponašanja. Interesovanje bihevioristički orijentisanih psihologa usmereno je na utvrđivanje onih uslova putem kojih se menja i čijim stvaranjem se može menjati ponašanje.
Tako, na primer, američki psiholog Skiner pokazuje kako se nagrađivanjem i nenagrađivanjem određenih načina reagovanja može steći ili napustiti određeni vid ponašanja.
Biheviorizam ne poriče postojanje nasleđa, ali smatra da nema potrebe da se njime bave psiholozi. Postoji više pravaca bihevioralne psihoterapije. Neki koriste principe klasičnog, drugi instrumentalnog uslovljavanja, a treći učenje po modelu. Oni dolaze od pretpostavke da je uzrok teškoćama i neprilagođenom ponašanju u naučenom rđavom reagovanju na određene situacije. Kako je neadekvatno ponašanje stečeno učenjem, tako ga se osobe sa poremećajima moraju i osloboditi korišćenjem učenja i steći zdravo i prilagođeno ponašanje.
Biheviorističke teorije zovu se situacionim teorijama. Time se naglašava zavisnost ponašanja od situacija u kojima se pojedinac nalazi. Za objašnjenje ponašanja u celini ili ličnosti bitno je poznavanje zakonitosti učenja. Glavni problem kojim se biheviorističke teorije ličnosti bave je problem razvoja: problem kako se učenjem formira ličnost jedinke. Odlika biheviorističkih teorija jeste oslanjanje na podatke o ponašanju dobijene empirijskim, često i eksperimentalnim istraživanjima.
Pristupi biheviorizmu
Unutar tog širokog pristupa postoje različiti naglasci. Neki bihevioristi jednostavno smatraju da je posmatranje ponašanja najbolji ili najpouzdaniji način istraživanja psiholoških i mentalnih procesa. Jedni veruju da je to zapravo jedini način istraživanjatakvih procesa, dok drugi smatraju da je samo ponašanje jedini odgovarajući predmet psihologije, te da se uobičajeni psihološki termini (verovanja, ciljevi, itd ne odnose ni na šta nego samo nili jedino na ponašanje. Oni koji zauzimaju takvo gledište ponekad svoje polje proučavanja nazivaju bihevioralnom analitom ili bihevioralnom naukom radije nego psihologijom.
Vrste biheviorizma
Ne postoji opšta dogovorena klasifikacija biheviorizma.
Plumville, Pennsylvania
Plamvil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 307, što je 35 (-10,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Staplehurst, Nebraska
Staplehurst je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 242 stanovnika.
Glam metal
Glam metal je jedna on mnogih vrsta metala, nastala spajanjem tradicionalnog metala s glam rockom. Glam metal je nekoć bio najpopularniji žanr metala. Najpopularnije grupe tog žanra su Mötley Crüe, W.A.S.P., Twisted Sister, Bon Jovi, Dokken, Quiet Riot, Ratt. Glam metal je bio popularan 1980-ih, do pojave grungea ranih 1990-ih. Još tijekom 80-ih se podijelio na hair metal i sleaze rock.
Začetci
Veliki utjecaj na žanr su imali glam rock izvođači David Bowie, T.Rex, Sweet, Slade, KISS (kasnije su i sami bili dio te scene), hard rock i heavy metal bandovi AC/DC, Aerosmith, Van Halen, Alice Cooper, Def Leppard, Queen i punk rock bandovi poput Hanoi Rock, New York Dolls i The Stooges. Bilo je Čak i utjecaja iz NWOBHM scene.
Lento Violento
Lento Violento je stil elektroničke plesne glazbe koji je nastao u Italiji. Samo ime u prijevodu znači sporo i nasilno, i kao takav, stil obično drži tempo između 70 i 130 BPM-a. Sastoji se od hard kickova (slično kao kickovi kakve možemo naći u hardcoreu ili hardstyleu, ali svira vrlo usporenim tempom), uzoraka glasova te mračnih i acid zvukova ili loopova.
Nastanak
Prve pjesme sa zvukom Lenta Violenta su Ottomixova "Ibiza" iz 1998. i Alex Castellijeva pjesma "Enjoy" u Ottomixovoj ko-produkciji. Tada se taj zvuk još nije nazivao "Lento Violento". Ove pjesme imaju utjecaje iz ostalih techno i trance-orijentiranih radova kao što su "Mauro Picotto's Lizard", "Iguana", "Pulsar", "Tuttincoro" ili "Raggattak" izvođača Jomana (Joya Kitikontija), a sve su iz talijanske izdavačke kuće BXR.
Dok su neke pojedine pjesme bile popularne u klubovima, sam stil još nije bio utvrđen dok poznati talijanski DJ Gigi D'Agostino nije počeo sa nizom produkcija 2003., kao Ripassa. Doista, skovao si je umjetničko ime za ovaj stil, i objavljivao je većinu svojih Lento Violento pjesama u svojoj izdavačkoj kući Noise Maker tako koristivši umjetnička imena kao npr. "Dottor Dag", "Lento Violento Man", "Uomo Suono", "Orchestra Maldestra" ili "La Tana Del Suono" kako bi mogao odvojiti te pjesme od svojih italodance radova.
Ostali izvođači su počeli producirati slične radove nakon uspjeha ovoga stila. Također je objavljeno nekoliko CD kompilacija s Lento Violento glazbom, a takav primjer je serija kompilacija Movimentolento.
Aucamville (Gornja Garona)
Okamvil je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 5533 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1397 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 128 metara (maksimalnoj 135 m, a minimalnoj 125 m).
Ezomeprazol
Ezomeprazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 345,416 Da.
Rafael (arhanđeo)
Arhangel Rafail ili Arhangel Rafael (. "Bog izleči", "Bog isceljuje", ) je arhangel poznat u Judaizmu, hrišćanstvu, i islamu.
Ime Rafail potiče od jevrejske reči Rafe što znači lek ili lekar. U Hrišćanstvu i Judaizamu se smatra moćnim isceliteljem ljudi i životinja. Prema jevrejskom Midrašu, Rafail izleči bol Avramu nakon obrezivanja. U islamu, pominje se kao anđeo Israfel - onaj koji će uvesti u Sudnji dan.
Arhangel Rafail u judaizmu i hrišćanstvu
Od sedam arhanđela u jevrejskoj angeologiji samo arhangeli Mihail i Gavril (Danilo 12:1) se pominju po imenu u spisima koji su postali kanonski za hrišćane. Rafail se pominje po imenu u Knjizi Tobija, koja je kanonska u pravoslavlju i katolicizmu. U Knjizi proroka Enoha dodaju se četiri poglavlje: Urila, Raguila, Sarila i Jeramila.
U Knjizi Tobija Rafail putuje sa Tobijom, i tokom putovanja ga štiti i čuva. Od tada se uzima kao zaštitnik putnika. Rafail - zaštitnik pomaže naročito onima koji počinju duhovni put za pronalaženje večne istine.
Rafael je takođe vidar divljih i domaćih životinja. Rafael je pomogao da izleči Tobijino slepilo.
Arhangel Rafael i Mihail često deluju zajedno. Prema predanju, Rafail je bio taj koji je dao kralju Solomonu magični prsten sa urezanom šesttokrakom zvezdom, i Solomon je iskoristio ovaj prsten kao simbol pobede nad demonima.
Canaseraga, New York
je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 550, što je 44 (-7,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Amhara
Amhara (አማራ) se može odnositi na:
Tompkins County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 101.564.
3,5-Dihidroksibifenil sintaza
3,5-dihidroksibifenil sintaza (, BIS1, bifenilna sintaza) je enzim sa sistematskim imenom malonil-KoA:benzoil-KoA maloniltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova poliketidna sintaza učestvuje u produkciji fitoaleksina aukuparina.
Slavica (pismo)
Slavica je naziv pisma koje je 1987. predložio Rajko Igić u svojoj knjizi Nova Slovarica (Univerzal, Tuzla). U ovom alfabetu su iskombinovana slova iz latinice i ćirilice, s namerom da se ta dva zvanična pisma srpskohrvatskog jezika (tada jednog od zvaničnih jezika u SFRJ) zamene jedinstvenim pismom.
Organizacija
Slavica je srpskohrvatska latinica u kojoj su slova koja koriste dijakritičke znakove (-{Č, Ć, Đ, Š, Ž}-) odn. digrafi (-{Dž, Lj, Nj}-) zamenjena odgovarajućim ćiriličnim slovima (-{Ч, Ћ, Ђ, Ш, Ж odn. Џ, Љ, Њ}-). Time slavica postiže princip "jedan glas - jedno slovo", koji je ranije ostvaren u Vukovoj ćirilici.
U tabeli su data slova slavice, u odnosu na dva starija pisma. Prazna polja su tamo gde su slova ista kao u slavici, tj. iz tog pisma (ili oba) je preuzeto slovo u novi alfabet. Ako se malo slovo razlikuje u ćirilici, dato je samo ono.
-{ }-
Analiza
Neka slova, naročito velika, su od ranije istovetna u oba pisma: -{A, E, J, K, M, O, T}- (u ćirilici su mala slova -{"k", "m"}- i -{"t"}- umanjene verzije velikih: -{"к", "м" i "т"}-); ova slova se zato koriste na registarskim tablicama u BiH.
Postoje neka (velika) slova koja izgledaju isto u ćirilici i latinici, ali imaju drugačiju glasovnu vrednost. Tako ćirilična slova -{B, C, H, P}- imaju vrednost kao latinična -{V, S, N, R}- (malim slovima: -{"в", "с", "н", "р"}- prema -{"v", "s", "n", "r"}-). Latinična -{B, C, H, P}- imaju glasovnu vrednost kao ćirilična -{Б, Ц, X, П}- (malim slovima: -{"b", "c", "h", "p"}- prema -{"б", "ц", "х", "п"}-). Osim toga, ćirilično -{З (= Z)}- jako liči na broj 3.
U slavici je ukinuta dvosmislenost što se tiče glasova/slova -{V, S, N, R,}- pa i -{Z}-. Mogu biti ambivalentna velika slova -{B}- i -{H}- (mala slova se razlikuju između latinice i ćirilice), te slova -{C}- i -{P}-, velika i mala. U sistemu u kome se mešaju slova iz dva pisma to može izazvati nedoumice, naročito u skraćenicama.
Primena
Novi alfabet je isproban 1988–1989. u osnovnoj školi "Mate Balota" u Bujama, Hrvatska. Prema nekim člancima u dnevnoj štampi 1987–1988, bio je najprivlačniji stanovnicima Bosne, Vojvodine i Istre. Naišao je na protivljenje u hrvatskim medijima. Neki magazini u kojima je pisano o slavici: American Psychologist 1999; Pregled, Sarajevo, 2005; Prosvjetna poslanica, Tuzla, 2006.
Hemmingen (Niedersachsen)
Hemingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Region Hanover. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 18.502 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3241007.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Region Hanover Hemingen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Region Hanover. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 56 metara. Površina opštine iznosi 31,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18.502 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 586 stanovnika/km².
Marlboro, New York
Marlboro je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.669, što je 1.33 (56,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hemmoor
Hemor je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Kukshafen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.747 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3352022.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kukshafen Hemor se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Kukshafen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 45,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.747 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 194 stanovnika/km².
Holo-ACP sintaza
Holo-ACP sintaza (, 2'-(5-fosforibozil)-3'-defosfo-KoA transferaza, 2'-(5-trifosforibozil)-3'-defosfo-KoA:apo-citrat lijaza, CitX, 2'-(5-trifosforibozil)-3'-defosfo-KoA:apo-citrat lijaza adenililtransferaza, 2'-(5-trifosforibozil)-3'-defosfo-KoA:apo-citrat lijaza 2'-(5-trifosforibozil)-3'-defosfo-KoA transferaza, 2'-(5-trifosforibozil)-3'-defosfo-KoA:apo-citrat-lijaza adenililtransferaza, holo-citrat lijaza sintaza) je enzim sa sistematskim imenom 2'-(5-trifosforibozil)-3'-defosfo-KoA:apo-citrat-lijaza 2'-(5-fosforibozil)-3'-defosfo-KoA-transferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Gama-podjedinica EC 4.1.3.6, citrat (pro-3S) lijaza, služi kao acil-noseći protein (ACP).
Herzberg am Harz
Hercberg am Harc je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Osterode am Harc. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 14.209 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3156009, NUTS (DE919) i LOCODE (DE HBG) kod.
Šahi
Šahi (Shahi, devanagari: शाही), Sahi, također poznat i kao Šahija (Shahiya) je naziv za dinastije Srednjih kraljevstva Indije koja su vladala dijelom Kabulistana i drevnom oblašću Gandhara (danas u sjevernom Pakistanu), od doba propasti Kušanskog Carstva u 3. vijeku do početka 9. vijeka. Kraljevstvo poznato kao "Kabul Šahi" (Kabul Shahi) (Kabul-shāhān ili Ratbél-shāhān na perzijskom کابلشاهان یا رتبیل شاهان) je postojalo između 565. i 879 sa Kapisom i Kabulom kao prijestolnica, a kasnije postalo poznato kao Hindu Šahi (Hindu Shahi) kada se prijestolnica premjestila u Hund.
Šahiji iz Kabula i Gandhare se tradicionalno dijele na budističke Šahije koji su vladali do oko 870. i hinduističke Šahije koji su vladali poslije toga.
Green Bay Packers
Green Bay Packers je naziv za profesionalni tim američkog fudbala sa sjedištem u gradu Green Bay u američkoj federalnoj državi Wisconsin. Trenutno se kao dio Sjeverne divizije natječu u Nacionalnoj football konferenciji (NFC) Nacionalne football lige (NFL).
Packersi su posljednji primjer "timova iz malih gradova" koji su činili većinu u NFL-u tokom 1920-ih. Green Bay je po svemu najmanje medijsko tržište među gradovima-domaćinima sjeveronoameričkih klubova iz vodećih sportskih liga (iako njihova baza fanova uključuje Milwaukee i ostatak Wisconsina).
Osnovani su godine 1919. od Curlyja Lambeaua i Georgea Whitneya Calhouna kao nova verzija poluprofesionalnih klubova koji su igrali u Green Bayu od 1896. Godine 1921. Packersi su postali profesionalci i priključili se Ligi.
Danas ovaj tim drži rekord po broju osvojenih prvenstava NFL-a s 12 naslova: devet prvenstava NFL prije ere Super Bowla; tri dodatne titule u 1966, 1967. i 1996. tokom koje su porazili prvake AFL-a/AFC-a u Super Bowlu I, Super Bowlu II i Super Bowlu XXI. Klub je također osvojio prve dvije meča između prvaka AFL-NFL održana prije spajanja AFL-NFL, kasnije poznatih kao Super Bowl I i II.
1086 Nata
1086 Nata je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 66,27 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,161 astronomskih jedinica (AJ).