cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beograd na vodi
Slučaj Savanova
Posebne kontroverze vezane su za ugostiteljski objekat „Savanova“ otvoren u blizini Lastine autobuske stanice i Starog savskog mosta. Naime, objekat je u leto 2014. godine dobio privremenu dozvolu kao promotivni štand projekta Beograd na vodi. Međutim, tu svoju svrhu nikada nije ispunjavao, već je funkcionisao samo kao običan restoran, a u pojedinim medijima su se pojavile i nejasnoće po pitanju njegove vlasničke strukture. Ipak, uprkos ovakvom činjeničnom stanju, leta 2015. dozvola objektu je obnovljena. Takođe, leta 2015. u jeku turističke i šetališne sezone obala u neposrednoj okolini objekta zatvorena je pod izgovorom uređenja i izgradnje tzv. Savske promenade. Nezadovoljstvo su tim povodom izrazila i udruženja biciklista. Iako je prostor i po završetku radova ostao definisan kao javna površina, 25. septembra 2015. na tom mestu došlo je do incidenta kada je tročlana novinarska ekipa info-portala Istinomer pri pokušaju snimanja intervjua sa aktivistom udrženja Ne da(vi)mo Beograd zaustavljena, legitimisana i sprečena u obavljanju svog posla od strane deset pripadnika komunalne policije, a sve po pritužbi obezbeđenja „Savanove“ da su upali na privatni posed i gradilišni prostor koji pritom ni na koji način nije bio obeležen kao takav. Novinarima i aktivisti su napisane prekršajne prijave, a način ophođenja pripadnika komunalne policije prema njima protumačen je kao bahat i izazvao je značajno negodovanje na društvenim mrežama, ali i u novinarskim udruženjima. U delu javnosti ovaj incident je ocenjen kao nastavak i radikalizacija prakse ometanja objektivnog izveštavanja, te korišćenja organa zaštite svih građana u službi odbrane privatnog kapitala i sprečavanja kritike i rasvetljenja sumnjivog projekta Beograd na vodi.
Los Arcos, Del Nayar
Los Arcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1326 m.
Doardi, Verona
Doardi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 616 m.
Lovinobanja
Lovinobanja je naseljeno mjesto u okrugu Lučenjec, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.168 stanovnika.
Ramón Lazarini, Apaseo el Grande
Ramón Lazarini je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1766 m.
Dorat (Pij de Dom)
Dora je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Tjer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 575 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33,3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 416 m, a minimalnoj 273 m).
Cuautotolapan, Ajalpan
Cuautotolapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1732 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2408 m.
Fabbrega, Vicenza
Fabbrega je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Konc
Konc je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Konc se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 25 stanovnika.
Lunca, Lunca, Mureș
Lunca je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Lunca.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2809 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 430 m.
Wilhelm von Freytag
Heinrich Wilhelm von Freytag (Estorf, 17. februar 1720 – Hannover, 2. januar 1798) bio je njemački oficir, najpoznatiji kao vrhovni zapovjednik hanoveranske vojske na početku Francuskih revolucionarnih ratova.
Rodom iz Vestfalije, karijeru je započeo kao kadet u Oldbenburgu 1737. godine. Sudjelovao je u Ratu za austrijsko nasljedstvo, uključujući bitku kod Fontenoya. Za vrijeme Sedmogodišnjeg rata je zapovijedao lakom konjicom i postao specijalist za tzv. "mali rat", a sudjelovao je u bitci kod Mindena.
Kao jedan od najistaknutijih hanoveranskih zapovjednika, često je putovao u Britaniju, koja je tada sa Hanoverom bila u personalnoj uniji. Godine 1792. je, nedugo pred izbijanje Rata Prve koalicije, imenovan feldmrašalom i vrhovnim zapovjednikom. Na čelu hanoveranske vojske je sa kontingentom od oko 15.000 ljudi došao u Belgiju, gdje se stavio pod komandu britanskog vojvode od Yorka. Sudjelovao je u operacijama protiv francuskih snaga, uključujući opsadu Dunkerquea, kada su njegove snage kao tzv. "opservacijski korpus" blokirale prilaz gradu sa juga. 6. septmebra 1793. su te snage napadnute od francuske vojske pod generalom Houchardom, a što je dovelo do bitke kod Hondschootea; tada je Freytag bio ranjen i nakratko zarobljen. Iako je sljedeći dan oslobođen, njegovu je dužnost preuzeo grof Wallmoden. Ostarjeli Freytag, koga su njegovi britanski saveznici kasnije često krivili za svoj prvi značajniji poraz u ratu, se vratio u Hanover gdje je nekoliko godina kasnije umro.
Manuel Akanji
Manuel Obafemi Akanji (Wiesendangen, 19. srpnja 1995.), švicarski nogometaš i reprezentativac nigerijskog porijekla koji igra kao obrambeni igrač. Od 2022. godine član je Manchester Cityja. Ranije je bio član Borussije Dortmund, s kojom je osvojio jedan njemački kup i jedan superkup.
Akanjijev otac je Nigerijac, dok mu je majka Švicarka. Odlučio se igrati za reprezentaciju Švicarske, za čiju je seniorsku momčad debitirao 2017. godine te je nastupio na nekoliko međunarodnih natjecanja.
Ničim izazvan
Ničim izazvan je devetočlani sastav iz Srbije (Vrbas, Beograd, Kula). Osnovan je 2012. godine u Vrbasu od strane bliskih prijatelja predvodjenih frontmenima Borisom Bakalovim i Bojanom Gluvajićem.
Bend je nastavio sa izdavanjem vrlo uspešnih singlova poput pesama: Glas, Trideset, Bilo gde i Rekla je.
2014. godine potpisuju ugovor sa izdavačkom kućom Lampshade media
Koncentrisani su na autorsku muziku sa krajnje iskrenim tekstovima inspirisanim ljubavlju, životom, raznim unutrašnjim dilemama, sukobima i svakodnevicom koja se krije iza banalnosti koja nas okružuje. Trenutno su u pripremi svog drugog studijskog albuma koji bi trebalo da izađe do kraja 2015. godine.
Las Rosas, Almoloya
Las Rosas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Almoloya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2562 m.
Sims, Indiana
Sims je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Podunavlje (Bilje)
Podunavlje (mađarski Dunaipuszta [ˈdunɒjpustɒ]), naselje (pustara) u Općini Bilje Osječko-baranjske županije (Republika Hrvatska).
Geografija
Podunavlje je smješteno u Podunavskom ritu u Baranji, u mikroregiji Dravsko-dunavskih ritova Istočnohrvatske ravnice. Udaljeno je 7 km sjeveroistočno od općinskog sjedišta Bilja i 14 km sjeveroistočno od Osijeka. Leži na nadmorskoj visini od 80 m. Nalazi se na županijskoj cesti Ž4056 (Lug /Ž4042/ - Kozjak - Kopačevo - Ž4042).
Stanovništvo
Na popisima stanovništva podaci za Podunavlje bili su uključeni u podatke za naselje Bilje 1880, 1890. i 1931. godine, a u podatke za naselje Vardarac 1921. godine. Na ostalim popisima iskazani su posebno: 19 (1900), 125 (1910), 495 (1948), 317 (1953), 348 (1961), 286 (1971), 2 (2001) i 1 (2011).
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Podunavlju su:
a nekad su najčešća prezimena bila:
Historija
Od 1880. do 1890. godine i od 1931. do 1991. Podunavlje je bilo zaselak naselja Vardarca, godine 1921. zaselak naselja Bilje, a od 1991. je samostalno naselje.
Opština Storobăneasa, Teleorman
Storobăneasa je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Rincón de Oro, Tihuatlán
Rincón de Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Prato la Corte, Roma
Prato la Corte je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Los Cueros, Del Nayar
Los Cueros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 871 m.
Konzervacija keramike i porculana
mini|desno|200px|Vučedolska golubica,keramika,stanje nakon čišćenja i konzervacije
Konzervacija keramike, odnosno konzervacija-restauracija keramike označava djelatnost usmjerenu na zaštitu i očuvanje povijesnih te arheoloških predmeta izrađenih od keramike ili porculana. U nju su uključena sva djelovanja usmjerena na prevenciju odnosno usporavanje propadanja predmeta, kao i na poboljšanje dostupnosti i čitljivosti istih predmeta kulturne baštine. Od izrazitog značaja za proces konzervacije keramičkih predmeta je i temeljito, minimalno barem teoretsko, a poželjno i praktično poznavanje uzroka i značajki propadanja istih, te najvažnijih tehnika izrade i urešavanja keramičkih izrađevina.Neophodno je i barem elementarno poznavanje povijesnog razvoja keramike, kao i osnovnih postavki arheologije,te etnologije. Veliku važnost ima i poznavanje suvremene konzervatorske prakse i teorije, ali i etike, te poznavanje znanstveno zasnovanih metoda istraživanja predmeta od keramike i porculana.
Povijest
Razvoj keramike možemo pratiti od paleolita, i pojave najstarijih kultura, iz paleolitskog lončarstva razvila se današnja suvremena keramika. Danas poznajemo slijedeće osnovne vrste keramike;
Osnovne tehnologije
U principu dva su osnovna načina izrade keramičkih predmeta,na lončarskom kolu,te lijevanjem.Najstariji su keramički predmeti oblikovani od dugih glinenih traka odnosno valjaka.Nakon oblikovanja predmeti se suše te zatim peku na manje ili više visokoj temperaturi,najmanje jednom ,no češće barem 2 ili više puta.Pečeni predmeti mogu biti urešeni obojenim ili bezbojnim glazurama, oslikani najrazličitijim podglazurnim ili nadglazurnim bojama,te pozlaćeni.Temperatura pečenja obično je do 1000 C za običnu keramiku,1100-1300 C za kameninu,te 1200 - 1400 C za porculan.Gorivo za loženje keramičkih peći nekada je uglavnom bilo drvo,te rjeđe ugljen,današnje su peći većinom na plin ili električnu struju.Keramičke glazure su po sastavu srodne staklu,nekada su većinom sadržavale otrovne spojeve olova,dok su danas u pravilu bezolovne,barem u razvijenijim dijelovima svijeta.
Osnove propadanja keramičkih predmeta
Osim čisto mehaničkih uzroka oštećenja,najčešći su uzrok oštećenja ona izazvana topivim solima,prije svega na keramici neostakljenog crijepa,i to opet prije svega na arheološkom materijalu.Kod predmeta u uporabi može doći i do oštećenja nastalih abrazijom,naglim zagrijavanje ili hlađenjem,mrljama od raznih vrsta hrane,stvaranja plijesni,mrlja od metala nastalih uslijed njihovog korodiranja.Kod nestručno konzerviranih predmeta može doći i do oštećenja uslijed neprimjereno izvedenog konzervatorskog zahvata.
Dokumentiranje zatečenog stanja
Uključuje pisanu i foto dokumentaciju te eventualna istraživanja provedena na samom predmetu.Obavezno se dokumentiraju i svi postupci,te materijali koje koristimo pri radu,a sastavni dio dokumentacije mora biti i preporuka za daljnje čuvanje predmeta.
Donošenje odluka o potrebi,opsegu,te posljedicama zahvata
Poželjno je da u donošenju ovih odluka sudjeluje što veći broj stručnjaka,kao minimum možemo uzeti povijesničara umijetnosti ili arheologa,znanstvenika koji se bavi propadanjem keramičkih predmeta,te samog konzervatora restauratora.
Čišćenje
Osnovno je sredstvo za čišćenje prije svega destilirana voda.
Izbijeljivanje porculana
3-30 % otopina vodikovog peroksida,za uklanjanje prljavštine iz pukotina,te tamnih ili masnih mrlja na keramici,obavezno koristiti zaštitne rukavice i naočale!
Uklanjanje starih restauracija
Najjednostavnije se stari popravci predmeta uklanjaju uronjavanjem u vruću vodu,većina će ljepila pri ovom postupku barem omekšati.Ljepila na bazi šelaka i voštano smolnih mješavina uklanjaju se mješavinom cikloheksanona i etilendiamina.Epoksidna i na poliesteru zasnovana ljepila se pak uklanjaju 15% otopinom benzolsulfokiseline u dimetilformamidu.Kako su ovo prilično toksični pripravci ovaj posao mora se obaviti u digestoru !
Lijepljenje dijelova
Kod keramike poroznog crijepa koriste se polivinil acetatna ljepila,ili Lascaux 742 ,kod porculana se može koristiti i ljepila za staklo tj.Araldit 2020.
Retuš oštećenja
Za retuš se koriste prije svega lako uklonivi materijali.Postoje i gotova sredstva za imitiranje glazura.Mogu se koristiti bolje vrste vodenih boja,te eventualno pigmenti vezani odgovarajućim vezivom.U principu bi retuširani dijelovi morali biti uočljivi barem iz blizine,u suvremenom se restauriranju tkz. nevidljivi retuš izvodi isključivo za potrebe tržišta umjetninama,te ga se smatra neprimjerenim muzealnom pristupu predmetima.
Dokumentiranje zatečenog stanja
Uključuje pisanu i foto dokumentaciju te eventualna istraživanja provedena na samom predmetu.Obavezno se dokumentiraju i svi postupci,te materijali koje koristimo pri radu,a sastavni dio dokumentacije mora biti i preporuka za daljnje čuvanje predmeta.Kod arheloških predmeta bilo bi poželjno i da dio dokumentacije budu i napomene o iskapanju ,tipu tla,odnosno vrsti i dubini vode u kojoj je predmet pronađen.
Lijepljenje dijelova
U principu bi se na arheološkom materijalu morala koristiti reverzibilna ljepila,prije svega ona posebno oblikovana za ovu svrhu,npr. Archaeocoll 2000 N (njemački proizvod) ili Lascaux 742 .U SAD se pak mogu kupiti gotova ljepila na bazi Paraloida B-72 (HMG Acryloid B-72).Ljepilo na bazi Paraloida B-72 možemo prirediti i sami(što više smole otopimo u što manjoj količini acetona).
Izrada rekonstrukcija i retuš oštećenja
U ove se svrhe još uvijek najčešće koristi gips,s napomenom da je bolje koristiti vrste koje se koriste u zubarstvu.Što se tiče retuša isti mora biti jasno uočljiv,te lako ukloniv sa predmeta.
Preventivna konzervacija keramičkih predmeta
Predmete bi trebalo čuvati pri temperaturi od 18-25 C.Preporučene vrijednosti relativne vlažnosti zraka najbolje da su između 40 i 65 %. Razina rasvijete od 50 do 250 lx,zavisno o vrsti predmeta,te prisutnosti retuša ,odnosno ljepila na istom.Predmete čuvati od zagađenog zraka, prašine i UV zračenja.Pri rukovanju koristi latex rukavice.Što češće kontrolirati stanje predmeta,posebice onih arheoloških!
Školovanje konzervatora restauratora keramike u Hrvatskoj
U Hrvatskoj je školovanje za konzervatora restauratora keramike moguće na studiju konzervacije restauracije Sveučilišta u Dubrovniku.Nastava se ostvaruje u suradnji sa talijanskim stručnjacima,uz obavezan boravak u Italiji.U hrvatskim muzejima I Hrvatskom restauratorskom zavodu na keramici rade većinom priučene osobe,često sa samo srednjom stručnom spremom,što je potpuno suprotno većini europskih i svijetskih standarda i preporuka.
Zakonska regulativa i zaštita prava konzervatora restauratora
Ako izuzmemo opće zakonske akte rad konzervatorsko-restauratorske službe u Hrvatskoj,te stoga i restauratora keramike i porculana danas prije svega određuju slijedeći propisi:
Svi su ovi propisi pa i oni najnoviji, svojom suštinom daleko od sličnih propisa visoko razvijenih zemalja EU te SAD. Način donošenja i primjena istih također su izrazito netransparentni i neujednačeni, te birokratski orijentirani, posebice u muzejima. Veliki je problem i to što naši propisi još uvijek dozvoljavaju da osobe sa srednjom stručnom spremom samostalno rade na predmetima kulturne baštine ,što je potpuno suprotno odredbama Europskog kvalifikacijskog okvira ,te preporukama Europske konfederacije konzervatorsko restauratorskih udruga,ali i definiciji profesije Komiteta za konzervaciju Međunarodnog muzejskog savjeta (ICOM-CC) .Isto se može reći i za sustavno odbijanje izjednačavanja prava restauratora koji rade u muzejima sa pravima restauratora koji rade u Hrvatskom restauratorskom zavodu, te samostalno. Sve rečeno posljedica je toga što Hrvatska za sada nije članica spomenute Europske konfederacije konzervatorsko restauratorskih udruga, te je tek pridruženi član Europske mreže za edukaciju konzervatora restauratora (ili je to bila - navedena kontakt osoba je već godinama u mirovini) , i nema krovnu udrugu koja bi se bavila zaštitom prava konzervatora restauratora.
Uza sve to rad konzervatorsko restauratorske službe u hrvatskim muzejima je čak i danas, na početku 21. stoljeća izrazito podcijenjen od strane kako voditelja zbirki i ostalog muzejskog osoblja,tako i od nadležnih državnih tijele, te se restauratore i dan danas smatra za osobe spretnih ruku ,kojima je eto posao prije svega ljepljenje i krpanje polomljenih ili na druge načine oštećenih ( nerijetko i od strane drugog muzejskog osoblja) predmeta.Osim toga restauratori se još uvijek često koriste kao besplatni osobni servis ravnatelja i drugih članova uprave nekih( ako ne i svih) naših muzeja.
Oquechachi, Bocoyna
Oquechachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Konzervacija keramike i porculana
Zakonska regulativa i zaštita prava konzervatora restauratora
Da navod vezan uz podcijenjenost nije nikakova izmišljena i prenapuhana činjenica dovoljno je pogledati u personalni arhiv zaslužnih muzejskih djelatnika koji vodi Muzejski dokumentacijski centar u Zagrebu,na njemu je uz popriličan broj voditelja zbirki tek 1 ( jedan!) restaurator.
Oquechachi, Bocoyna
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2192 m.
Lipovani
Lipovani je naseljeno mjesto u okrugu Lučenjec, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 246 stanovnika.
Ruben Vargas
Ruben Estephan Vargas Martinez (Adligenswil, 5. kolovoza 1998.), švicarski nogometaš i reprezentativac koji igra kao krilo. Od 2019. godine igra za njemački klub FC Augsburg. Uz švicarsko, posjeduje i državljanstvo Dominikanske Republike, s obzirom da mu je otac Dominikanac; majka mu je Švicarka.
Šećerana
Šećerana je ime za tvornicu (prije toga za manufakturu) u kojoj se prerađuje odnosno rafinira sirovi šećer. Sirovine za proizvodnju šećera su: šećerna trska (Saccharum officinarum) ili šećerna repa (Beta vulgaris).
Velike razlike između šećera dobijenih od te dvije sirovine nema, ali se šećer dobijen iz šećerne repe mora preraditi do kraja tj. do kristalnog bijelog šećera, radi jakog mirisa i okusa repe. Dok se s druge stane šećer dobijen iz šećerne trske može konzumirati i kao poluproizvod. Inače su po tropskim krajevima, rašireni mali pogoni uz velike plantaže koje proizvode takozvani sirovi šećer bez nekih velikih procesnih postrojenja. Oni kao gorivo koriste iscijeđenu trsku (bagasu). Tako da se samo oko 35 % šećerne trske rafinira do kraja (do bijelog kristalnog šećera), jer se konzumira kao sirovi smeđi šećer.
Ipak se danas većina šećera proizvodi u regijama gdje se najviše konzumira i to u velikim tvornicama, koje proizvode široku paletu proizvoda; smeđi šećer, šećer u kockama i bijeli kristalni šećer, i brojne druge proizvode.
Historija
Evropljani su se upoznali sa šećerom za vrijeme križarskih ratova u 11. vijeku. Prva manufakturna šećerana proradila je u Veneciji u 15. vijeku, ali je ona proizvodila vrlo male količine, krajem istog vijeka Kolumbo je otplovio u Amerike. Zabilježeno je da je 1493. na svom drugom putovanju uzeo sadnice šećerne trske, Karibi su se pokazali kao odlična lokacija za tu biljku, pa su uskoro tu nikle brojne plantaže i male manufakture za rafiniranje šećera. Tako da je do 1750. već bilo oko 120 šećerana koje su poslovale po Velikoj Britaniji, ali one su ukupno proizvodile samo 30.000 tona godišnje. Pa je u to vrijeme šećer još uvijek bio luksuzna roba, koja je donosila ogroman profit pa su ga zato i zvali bijelo zlato.
Šećerna repa je prvi put identificirana kao potencijalna sirovina za proizvodnju šećera 1747. ali kako je postupak dobijanja šećera iz šećerne trske bio jednostavniji, to otkriće nije nikog previše zainteresiralo. Situacija se promijenila početkom 19. vijeka za Napoleonskih ratova, jer su Francuska kao i ostala kontinentalna Evropa bile prisiljene koristiti tu alternativnu sirovinu za proizvodnju šećera, zbog britanske pomorske blokade. Tako da je do 1880. šećerna repa potpuno istisnula šećernu trsku kao sirovinu za dobijanje šećera po kontinentalnoj Evropi. S druge strane Velika Britanija ostala je vezana uz plantaže šećerne trske sve do Prvog svjetskog rata, tek tad se počela saditi šećerna repa, i mijenjati način proizvodnje.
Proizvodnja šećera iz šećerne trske
Dobijanje šećera iz šećerne trske je prilično jednostavan postupak, trska se nasiječe i preša u mlinovima da icijedi slatki sok (prije nekoliko vijekova to se obavljalo u vodenicama), taj postupak se zove ekstrakcija. Danas se taj sok (u koju upadaju vlakna i komadi zemlje) čisti kalcijum hidroksidom. Nakon tog se pročišćeni sirup kuha da ispari voda, a dobijena para se danas koristi kao izvor energije i tako se povećava energetska efikasnost tih pogona.
Proizvodnja šećera iz šećerne repe
U suštini je tehnološki postupak proizvodnje šećera iz šećerne repe vrlo sličan proizvodnji iz šećerne trske. Stručnjaci to dijele u 7 faza; dopremu i vaganje, pranje i rezanje repe na rezance, prešanje (ekstrakcija) rezanaca i dobijanje sirupa, pročišćavanje sirupa, koncentriranje i uparavanje sirupa, kristalizacija šećera (saharoza i dorada kristalnog šećera.
San Lorenzo, Modena
San Lorenzo je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
El Payán, Amatlán de los Reyes
El Payán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
San Lorenzo, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
El Payán, Amatlán de los Reyes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 561 m.
Žične stijene
Žične stene su dubinske magmatske stene koje po položaju formiranja predstavljaju prelaz između stena nastalih hlađenjem magme na dubini (intruziva) i izlivnih magmatskih stena na površini (efuziva). Obrazuju se kada magma na svom putu ka površini ispuni tanke pukotine (silove ili dajkove) i u njima očvrsne. Najčešći predstavnici su pegmatiti i dijabazi.
Robbinsville, North Carolina
Robinsvil je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 620, što je 127 (-17,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Brie, Ariège
Bri je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Pamje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 150 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 247 metara (maksimalnoj 363 m, a minimalnoj 255 m).
Lavrio, Savona
Lavrio je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Opština Cuapiaxtla, Tlaxcala
Cuapiaxtla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3875 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2531 m.
Lukačovce
Lukačovce je naseljeno mjesto u okrugu Njitra, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.108 stanovnika.
Тадење
Тадење је насељено место града Краљева у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 81 становника (према попису из 1991. било је 112 становника).
Демографија
У насељу Тадење живи 69 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 48,8 година (48,8 код мушкараца и 48,7 код жена). У насељу има 26 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,12.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
18. 11.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
18. novembra/studenog (18. 11.) je 322. dan godine po gregorijanskom kalendaru (323. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 43 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
La Reforma, Ocozocoautla de Espinosa
La Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 776 m.
Telefasa
Telefasa (Τηλέφασσα, doslovno = "koja nadaleko sjaji") bila je, u grčkoj mitologiji, supruga Agenorova i majka Europina, Kadmova, Fenikova i Kilikova. Prema Moshu, pak, Telefasa je bila supruga Fenika, sina Agenorova, a na jednoj sholiji uz Euripidovog Jona navedeno je da se zvala Telefa (Τηλέφη). Agenorova je supruga u mitologiji bila poznata i kao Argiopa. Među njenim sinovima navodi se i Tas, po kome je nazvano ostrvo Tas, no u nekim se izvorima kaže da je Tas zapravo bio Kilikov unuk.
Mitologija
Prema mitu, kad je Zevs ugledao Europu kako bere cveće, približio joj se u obličju belog bika i odneo je na Krit. Zatim je otkrio svoj pravi lik, a Europa je postala prva kritska kraljica. Telefasa se pridružila svom sinu Kadmu u potrazi za Europom. Majka i sin obišli su Rodos i Teru pre no što su stigli u Trakiju, gde se Telefasa razbolela i umrla. "Na Samotraki ... ta se majka zvala Elektra ili Elektriona", kaže Karl Kerényi. Nakon što je sahranio majku, Kadmo je od proročišta u Delfima dobio savet da treba da odustane od potrage za sestrom i da osnuje grad na mestu do kojeg će ga odvesti jedna krava sa šarom u obliku polumeseca na slabinama. Prolazeći kroz Fokidu ugledao je takvu kravu među govedima Amfidamantova sina Pelagona; Kadmo je ovu kravu kupio i dugo je sledio, dok ga na kraju nije odvela u Beotiju, gde je životinja od umora izdahnula. Na tom je mestu Kadmo odlučio osnovati grad Tebu. Kilik, drugi Europin brat, takođe je uzalud tragao za njom i naposletku se smestio u Maloj Aziji, u oblasti koja je po njemu nazvana Kilikijom.
Lužjanki
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.777 stanovnika.
Puerto de Galván, Victoria
Puerto de Galván je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1889 m.
Parada el Cucharo, Amatlán de los Reyes
Parada el Cucharo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 655 m.
Opština Talpa, Teleorman
Talpa je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Hughes, Alaska
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 77, što je 1 (-1,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rochester, Illinois
Ročester je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.689, što je 796 (27,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Farmakognozija
Farmakognozija (grč. pharmakon = lijek; gnosis = poznavanje) je prirodna znanost u sklopu farmakologije koja je bavi prirodnim lijekovima, odnosno, drogama biljnog, životinjskog ili rjeđe mineralnog porijekla. Najznačajnije droge su one biljnog porijekla. Predstavlja jednu od najstarijih farmaceutskih disciplina.
Corte Alto, Concordia
Corte Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1426 m.
Facchini, Vicenza
Facchini je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Dore-l'Eglise
Dor l'Egliz je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Amber.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 672 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24,76 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 600 metara (maksimalnoj 1.027 m, a minimalnoj 578 m).
Chiappera, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1618 m.
Huitzmaloc, Ajalpan
Huitzmaloc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ajalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1376 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1398 m.
El Volcán, Guadalupe y Calvo
El Volcán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2305 m.
Băița, Lunca
Băița je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Lunca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 977 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 423 m.
Prato Lauro, Roma
Prato Lauro je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 503 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Hibiskus
Hibiskus (lat. Hibiscus), u narodu poznatiji i kao kineski slez ili japanska ruža, je rod od oko 200 do 220 vrsta biljaka iz porodice slezova (Malvaceae), u koju pripadaju i kakao, pamuk i baobab. Iako se u celom svetu gaji i kao ukrasna biljka prirodno stanište hibiskusa predstavljaju topli i umereni, suptropski i tropski regioni. U rod hibiskusa spadaju i zeljaste i drvenaste biljke (žbunovi i nisko drveće).
Poreklo
Hibiskus je poreklom sa prostora današnje Indije i Kine. Mnogi su smatrali da ova biljka potiče iz Sirije, gde se zove sirijska ruža. Iako nije poznat tačan datum donošenja hibiskusa na tlo Evrope, mnogi stručnjaci smatraju da je to bilo tokom 1731, po povratku biologa sa istraživačkih radova iz Azije. Do 1786, godine opisane su tri vrste hibiskusa. Iako je do sada poznato preko 200 vrsta, taj broj konstantno raste.
Opis biljke
Hibiskus obuhvata biljke najčešće malog i patuljastog rasta. Međutim postoje i neke vrste koje dostižu visinu i do 4 m, dok im je u sobnim uslovima maksimalna visina oko 150 cm. U tropskim i suptropskim krajevima raste u divljini, dok se u Evropi neguje kao ukrasno bilje. U Sredozemlju obično raste kao drvce. Ukoliko se gaji u povoljnim uslovima, njegova veličina u prvim godinama razvoja se tokom godine udvostručuje.
Doba cvetanja zavisi od mesta na kojem raste. Najčešće je to od kasnog proleća do rane jeseni. Broj cvetova zavisi od veličine biljke. Najčešće se radi o cvetu sa 4 do 8 latica, čija veličina iznosi od 1 do 20 cm. Cvetovi su raznobojni. Zastupljene su gotovo sve nijanse crvenih, belih, narandžastih, plavih, rozih i ljubičastih boja. Neretko znaju da budu i šareni.
Upotreba
Mnoge vrste uzgajaju se zbog njihovih raskošnih cvetova ili se koriste kao ukrasno žbunje. Hibiskus je glavni sastojak mnogih biljnih čajeva.
Jedna vrsta hibiskusa, poznatija kao Kanaf, koristi se za proizvodnju papira, dok se vrsta Hibiscus sabdariffa koristi kao povrće i za proizvodnju čajeva i džema, naročito na Karibima.
Varapodio, Reggio Calabria
Varapodio je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Hibiskus
Upotreba
U Meksiku se koristi za proizvodnju Jamajske vode, popularnog pića specifične boje i ukusa.
Opsada Le Quesnoya (1793)
Opsada Le Quesnoya se odigrala od 28. augusta do 13. septembra 1793. za vrijeme Rata Prve koalicije, kada su austrijske snage pod grofom od Clerfayta, potpomognute francuskim rojalistima, nastojale zauzeti utvrđeni grad Le Quesnoy na sjeveru Francuske, koji je branio republikanski garnizon. Do opsade je došlo za vrijeme ofanzive koje su saveznici bili pokrenuli na proljeće iz tada austrijske Belgije na sjever Francuske, pri čemu su zauzeli niz važnih graničnih tvrđava te nanijeli niz teških poraza republikanskim snagamna koji su to pokušali spriječiti. Nakon jednog takvog uspjeha u Valenciennesu su se savezničke snage razdvojile - dok su Austrijanci odlučili zauzeti strateški važni grad Le Quesnoy, anglo-hanoveranske snage pod vojvodom od Yorka su otišle na sjever, gdje će bez uspjeha nastojati zauzeti Dunkerque. Clerfaytove snage su, međutim, imale više uspjeha, s obzirom da su se za opsadu daleko bolje pripremile i uspjele braniteljima nanijeti teške gubitke. 11. septembra su francuske snage iz Cambraia i Maubegea pokušale deblokirati grad, pri čemu su obje kolone odbijene; kolona iz Cambraia je u bitci kod Avesnes-le-Seca pretrpjela izuzetno težak poraz. Dva dana kasnije su se branitelji predali. To je Clerfaytu omogućilo da organizira opsadu Maubegea koja, međutim, neće završiti uspjehom.
Varapodio, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 225 m.
Hibiskus
Upotreba
U Egiptu i Sudanu veoma je rasprostranjena karkada, čaj dobijen od hibiskusovih latica.
Nacionalni simboli
Neke vrste hibiskusa proglašene su za nacionalne simbole država. Tako je vrsta Hibiscus syriacus postala zaštitni znak Južne Koreje, dok su Maležani proglasili vrstu Hibiscus rosa-sinensis za nacionalni cvet.
Staranje
Ukoliko se hibiskus gaji kao kućna biljka, najbolje je ne izlagati ga temperaturama ispod 10 °C i iznad 27 °C. Ukoliko se drži na idealnoj temperaturi od oko 20 °C, biljka će cvetati neprekidno tokom godine. Prevelika količina vode može prouzrokovati truljenje korena, te se preporučuje da se hibiskus zaliva umereno, shodno godišnjem dobu. Svež vazduh i velika vlažnost pripomažu rastu i razvoju biljke.
Nedostatak vlage može prouzrokovati opadanje pupoljaka, dok se sitnjenje listova i necvetanje vezuje za nedostatak minerala u zemlji. Do opadanja listova dolazi zbog neravnomernog zalivanja tokom godine.
Vrste
Hibiskus je veoma rasprostranjena biljka. Iako je bila tema mnogih istraživanja, tačan broj vrsta hibiskusa nije poznat. Procenjuje se da on iznosi od 200 do 220.
Dolihol monofosfat manoza
Dolihol monofosfat manoza je organsko jedinjenje, koje sadrži 106 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1624,492 Da.
El Cajetito, Bocoyna
El Cajetito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2557 m.
Lučki (Mihalovce)
Lučki je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 553 stanovnika.
Trombociti
|mini|200p|desno|Krv snimljena elektronskim mikroskopom. Na njoj se vide crvena krvna zrnca, nekoliko čvornovitih belik krvnih zrnaca i nekoliko diskolikih krvnih pločica
Krvne pločice ili trombociti su male, ovalne krvne ćelije prečnika 2-4 mikrometra.
Poreklo
Trombociti nastaju u koštanoj srži u procesu trombocitopoeze iz prekurskorskih ćelija - megakariocita. Megakariocitna loza počinje, kao i sve krvne loze, sa pluripotentnom stem ćelijom (PPSC/CFU-S), čijom diferencijacijom i asimetričnim deobama nastaju, između ostalog, multipotentne ćelije mijeloidne loze (CFU-GEMM). Ove ćelije neprepoznate morfologije zatim daju unipotentu stem ćeliju megakariocitne loze (CFU-Meg), čiji se izvestan broj ćerki diferencira u megakariocite. Ovaj proces se odvija kroz nekoliko stupnjeva. Nastali megakariociti su najveće hematopoetske ćelije, sa krupnim, lobulisanim jedrom najčešće postavljenim uz jedan pol ćelije, i velikom količinom citoplazmatskog materijala. Megakarociti su postavljeni u neposrednoj blizini kapilara, protok u kojima otkida delove citoplazme megakariocita od kojih postaju trombociti. Nakon završene fragmentacije, jedro za zaostalom citoplazmom fagocituju makrofagi.
Građa trombocita
Trombociti su male, gas?, bikonveksne ćelije. Kao fragmenti citoplazme ne sadrže jedro, a izgrađeni su od granula i proteinskih filamenata aktina, miozina i trombostenina. Posmatrano na elektronskom mikroskopu, po elektronskoj gustini se razlikuju dva segmenta - svetliji, periferni koji se naziva hijalomera, i unutrašnji, tamniji koji se naziva granulomera. Od organela poseduju ostatke endoplasmatičnog retikuluma i Goldži kompleks koji sintetišu razne enzime i sadrže veliku količinu jona kalcijuma, koji igra veliku ulogu u procesu koagulacije krvi. Sadrže još i mitohondrije i enzime za sintezu ATP-a i ADP-a, takođe i enzimske sisteme za proizvodnju prostaglandina, tromboksana, zatim faktore stabilizacije fibrina i jedan faktor rasta koji stimuliše rast endotelnih ćelija. Sve organele, enzimi i energetski molekuli su organizovani u posebne granule (kojih ima tri vrste: alfa, delta i lambda) koje su skoncentrisane u granulomeri.
Ćelijska membrana sadrži glikoproteine koji sprečavaju adheziju trombocita za normalni endotel, ali omogućava adheziju za povređeno tkivo i za druge trombocite (pod izvesnim uslovima). Ovo svojstvo trombocita često otežava njihovo brojanje.
Koagulacija krvi
Aktivacija trombina se obavlja spoljasnim i unutrašnjim putem koagulacia, preko proteinske kaskade proteinske kaskade.
Bolesti trombocita
Bolesti trombocita se mogu podeliti na one sa smanjenim brojem i funkcijom trombocita - trombocitopenija i na one sa povećanim brojem trombocita - trombocitoza.
Trombocitopenija
Trombocitopenija može biti kvantitativna i kvalitativna.
Kvantitativni poremećaji
Kvantitativni poremećaji se karakterišu smanjenim brojem trombocita u krvi - trombocitopenijom. Normalan broj je 150 do 400 milijardi krvnih pločica po litru krvi. Opadanjem nihovog broja na ispod 50 milijardi u litru mogu se javiti spontana, tačkasta krvarenja koja se zovu trombocitne purpure. Ovakva krvarenja mogu se naći svuda po telu i na sluzokoži. Daljim smanjenem broja trombocita (ispod 30 milijardi po litru) može doći do smrti usled spontanog krvarenja.
Uzrok kvantitativnih poremećaja može biti smanjena produkcija ili povećana potrošnja trombocita:
Smanjena produkcija trombocita
Može biti urođena i stečena.
Povećana potrošnja trombocita
Može biti imunološka i neimunološka trombocitopenija.
Trombocitoza
Trombocitoza je povećanje broja trombocita. Usled njihovog povećanog broja povećan je i rizik za nastanak tromboze (spontanog zgrušavanja krvi).
Esencijalna trombocitoza spada u grupu ijelodisplastičnih bolesti. Uzrok je poremećaj pluripotentne matične ćelije. To ćelija iz koje nastaju sve ostale ćelije krvi.
Transfuzija trombocita
Trombocitni koncentrati se dobijaju procesom separacije iz krvi. Krvne pločice se čuvaju na temperaturi od oko 20-24 stepeni. Maksimalno vreme čuvanja je 5 dana, zbog rizika od kontaminacije bakterijama. Trombociti koji se tranfunduju mogu poticati od jednog donora, ali i kao koncentrati od više njih. Transfuzije trombocita ponekad mogu izazvati imunu reakciju primaoca praćenu uništavanjem krvnih pločica donora.
Stjepan Cvijić
Stjepan Cvijić Štefek (Zagreb, 20. mart 1905 — Moskva, 1938) je bio hrvatski revolucionar i komunist, rukovodilac Komunističke omladinske internacionale.
Bio je jedan od vodećih predstavnika levice između dva rata. Učestvovao je u oružanim obračunima sa policijom u vreme Šestojanuarske diktature, "po čemu se proslavio kao jedan od najhrabrijih aktivista" Komunističke partije.
Oštro se protivio postavljanju Milana Gorkića na čelo KPJ sredinom 1930-ih. Likvidiran je zajedno sa svojim bratom Đurom i drugim istaknutim jugoslovenskim komunistima tokom staljinističke čistke u SSSR-u.
Biografija
Stjepan Cvijić rođen je 20. marta 1905. godine u Zagrebu. Bio je mlađi brat Đure Cvijića, uz kojeg je ušao u revolucionarni pokret.
Aktivizam u zemlji
Završio je dva razreda Trgovačke akademije u Zagrebu, te je lišen slobode i isključen iz škole zbog sudjelovanja u demonstracijama i nakon što je utvrđeno da je urednik "Mlade garde". Prema tvrdnji sestre Nade Sušević, Štefek je isključen iz Trgovačke akademije zbog školske zadaće na temu »Zašto sam pošao u Trgovačku akademiju«, u kojoj je napao postojeći kapitalistički sistem. Po isključenju iz škole, na kratko vreme se zaposlio kao crtač u obližnjoj tvornici. Tada se družio sa grupom omladinaca koji su u komunističkoj literaturu okarakterisani kao "pelagićevsko-anarhistička grupa."
thumb|Partijski časopis [[Borba (novine)|Borba, koji je Štefek Cvijić administrirao.]]
Bio je član SKOJ-a od osnivanja 1919. godine. Redovno se družio sa 'Crvenopravdašima', koji su bili rešeni na radikalne metode borbe, teror i atentate. U čestima raspravama sa njima, Štefek je bio nepomirljiv protivnik individualnih akcija.
Član je KPJ od 1921. godine. Zajedno sa drugim komunističkim omladincima uhapšen je nakon prvog neuspelog atentata na ministra policije Milorada Draškovića 1921. godine. U vreme Obznane je blisko sarađivao sa Miroslavom Krležom, koji je tada takođe pripadao pokretu.
Od 1922. godine vršio je dužnost administratora partijskog časopisa „Borba“, koji je njegov stariji brat Đuka uređivao. Do 1924. godine bio je član Oblasnog sekretarijata, a zatim i Pokrajinskog sekretarijata SKOJ-a za Hrvatsku i Slavoniju.
Studije u Moskvi
Kako nije bilo mogućnosti da i dalje bude politički aktivan u zemlji, rukovodstvo Komunističke partije Jugoslavije poslalo ga je na školovanje u Sovjetski Savez. Završio je četvorogodišnje studije na komunističkom univerzitetu »Sverdlov« u Moskvi od 1924. do 1928. godine.
U kolovozu 1928. u Moskvi sudjeluje na V kongresu Komunističke omladinske internacionale.
Oružani otpor u zemlji
thumb|right|Tokom Šestojanuarske diktature Štefek se nije odvajao od [[revolvera.]]
1928. godine, posle savetovanja o KPJ u Kominterni u Moskvi, kome je prisustvovao (vidi Otvoreno pismo Kominterne članovima KPJ), kao instruktor CK SKOJ-a vraća se ilegalno u Jugoslaviju. Radi u redakciji Mladog boljševika, piše letke i istupa na tzv. letećim mitinzima. Aktivan je u Zagrebu i po Dalmaciji.
Nakon zavođenja vojno-monarhističke diktature januara 1929. godine, komunisti su prešli u oružani otpor. Štefek je obilazio dalmatinska mjesta i davao instrukcije partijskim organizacijama za daljnju borbu. Nosio je revolver u jednom, a bombu u drugom džepu mantila. U maju 1929. godine je došao u Split. U Metkoviću ga je prokazao neki doušnik, pa je prilikom dolaska u Dubrovnik odmah uhapšen na željezničkoj stanici. Odvode ga u policijsku stanicu na saslušanje, ali on uspeva da pobegne ubivši pri tom dva policajca. Antun Lorenzini, tadašnji seketar SKOJ-a u Dubrovniku, piše:
Policija je odmah poslije bijega mobilizirala čitav svoj aparat u potragu za "opasnim komunističkim agitatorom". Potjernicu s visokom ucjenom za Štefeka je potpisao osobno nosilac Šestojanuarske diktature, general Petar Živković. Nakon ovoga, Štefek je stekao veliku popularnost među komunistima, ali je morao definitivno napustiti domovinu.
Cvijić je proveo noć je skriven u grmlju brda Srđa, nakon čega se oko dva mjeseca skrivao u kući druga Bruna Radeljevića, na periferiji grada, dok ga nisu uspjeli izvući iz Dubrovnika automobilom do Mostara i dalje željeznicom do Zagreba. U Zagrebu mu Miroslav Krleža osigurava tajno sklonište, i kasnije pomaže pri ilegalnom odlasku u Beč.
Spašavanje Horvaja iz zatvora
Tokom svog boravka u Zagrebu, Štefek organizuje uspješnu akciju kojom je iz zagrebačke policije spašen Vilim Horvaj.
Prije akcije Štefek Cvijić je dobro izučio ’teren’. Odlazio je u Sudbeni stol, gledao raspored prostorija, i izučavao pod kojim se okolnostima moglo stupiti u kontakt sa zatvorenikom. Izvođenju akcije je pristupio 19. ožujka 1929. godine. U udarnoj grupi su, pored Štefeka, bili Jaga Oreški i 24-godišnji postolarski radnik Antun Jelene. Dio grupe je ostao u automobilu ispred Sudbenog stola na Zrinjevcu, dok je Štefek s Agatom i Antunom ušao unutra. U sudskom hodniku su bila jedna željezna vrata, koja dijele zatvor od kancelarija, zatim još jedna, koja dijele kancelarijske prostorije. Negdje na dnu hodnika čekao je Štefek sa drugovima. Na drugom kraju hodnika zatvoreni Horvaj je imao dopušten sastanak sa svojom ’sestrom’ Agatom Oreški. Postoji i malo drukčija verzija, prema kojoj se Stjepan Cvijić sucu predstavio kao Horvajev prijatelj, slikar iz Beograda, koji je na proputovanju i želi posjetiti zatvorenog prijatelja.
Kad je razgovor završen, Agata je iščezla, a Horvaj je pošao sa stražarom. U tom času skojevac iz Štefekove grupe, Antun, zasuo je stražara ljutom paprikom. Stražar, ne puštajući Horvaja, počeo je vikati: "Jao, moje oči! U pomoć!" Cvijić mu je začepio usta i revolverom zaprijetio da će pucati ako smjesta ne pusti Horvaja. Ni to nije koristilo. Štefek je onda opalio metak u vis, a stražar je pao na pod pustivši uhapšenika. Štefek i drugovi su potrčali prema izlazu, ali tamo se ispriječio drugi stražar koji je, čuvši pucnjavu i viku, zatvorio izlazna vrata i stao pred njih. Štefek je uperio revolver i stražar se sklonio. Ispred suda je čekao automobil. Odmah iza prve ulice Horvaj je izašao iz automobila i pošao pješice držeći ispod ruke Agatu, ženu Oreškog. Do kasno u noć šetali su mračnim ulicama glumeći bezbrižne ljubavnike. Oko jedan poslije ponoći na dogovoreno mjesto je došao Oreški s tri taksija. Malo naoružano osiguranje naprijed i pozadi, a njih dvojica u sredini — sve je to krenulo u pravcu Nove Vesi, gde su ostavili Horvaja kod majke studenta Marijana Ćubelića.
Emigrantski rad
Iste 1929. godine, iz Jugoslavije ilegalno prelazi u Beč, a zatim preko Berlina i Pariza u Sovjetski Savez. 1930. godine u časopisu Klasna borba, koji je izlazio u Moskvi, objavljuje članak Protiv terorističkih tendencija u našem pokretu, koji označava raskid sa neuspšenom politikom oružanog otpora diktaturi.
U rujnu 1933. ide sa suprugom u Moskvu te postaje član redakcije organa KPJ Klasna borba. Učestvovao je u radu rukovodstva KPJ, a od 1934. godine bio je i organizacioni sekretar Komunističke omladinske internacionale. Kao iskusni ilegalac, putovao je po zadacima Kominterne u evropske zemlje.