cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fatma Haseki Sultana
Popularna kultura
U seriji Sulejman Veličanstveni njen lik tumači Jasemin Allen.
Solvay, New York
Solvej je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.584, što je 261 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Frendšip
Frendšip se može odnositi na
Harisburg (razvrstavanje)
Harisburg se može odnositi na
Kaspijski tigar
Kaspijski tigar (lat. Panthera tigris virgata, poznat i kao hirkanijski, perzijski ili turanski tigar) podvrsta tigra za koju se vjeruje da je izumrla, ako ne prije onda za Sovjetske invazije na Afganistan, iako optimisti vjeruju u mogućnost da još uvijek živi u istočnoj Turskoj.
Kaspijski tigar zajedno sa Sibirskim i Bengalskim tigrom predstavljao je najveće primerke živih mačaka i rangirani su kao najveći predstavnici mačaka koji su ikada postojali.
Karakteristike
Telo kaspijskog tigra je generalno manje masivno od tela sibirskog tigra i nešto manje dužine. U Turkmenistanu su zabeleženi primerci ove podvrste dužine preko 270 cm, dok je generalno dužina ove podvrste bila preko 200cm za mužjake i preko 160 cm za ženke. Maksimalna zabeležena težina je bila oko 240 kg. Maksimalna dužina lobanje za mužjake se kretala u rasponu 297 do 365 mm, za ženke u rasponu 195 do 255 mm.
Glavna pozadinska boja krzna je varirala, mada je uglavnom bila svetlija i uniformnija nego dalekoistočnih tigrova. Pruge su bile pravilnije, deblje i bliže nego kod Sibirskog tigra. Boja pruga je varirala između braon i boje tamnog cimeta. Crne nijanse su se mogle naći u predelu vrata, glave, sredine leđa i vrha repa. Razlika između letnjeg i zimskog krzna je bila velika, mada ne baš kao kod dalekoistočnih tigrova. Zimsko krzno je bilo svetlije nego letnje.
Filogenetske sličnosti sa sibirskim tigrom
Na početku 21. veka, istraživači sa Univerziteta Oxford, U.S. Nacionalnog nstituta za rak i Herbejskog Univerziteta iz Jerusalima, sakupili su uzorke tkiva sa 23 kaspijska tigra sačuvanih u različitim muzejima. Uspeli su da identifikuju barem jedan lanac mitohondrijskog gena, i primetili su vrlo male razlike između ove i drugih podvrsta tigrova u pogledu mitohondrijske DNA. Nakon dodatne analize filogenetskih veza ove podvrste i drugih, uočena je značajna genetska sličnost između kaspijskog i sibirskog (amurskog) tigra. Ovo navodi na zaključak da su ove dve podvrste imale zajedničkog pretka, koji se iz Centralne Azije (Kine) proširio najpre na zapad, kroz Gansu - Put svile, a zatim na istok ka dolini reke Amur u Sibiru. Ove migracije su se dogodile pre manje od 10.000 godina. Očigledno je da su ljudske aktivnosti vezane za industrijalizaciju i kultivizaciju zemljišta, dovele do izolovanja populacije kaspijskog tigra, a zatim i do istrebljenja.
Bradford, Rhode Island
Bradford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Roud Ajland.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.406, što je 91 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Robert Hranj
Robert Hranj (Varaždin, 5. rujna 1962.), hrvatski komodor, aktualni načelnik Glavnog stožera OS RH.
Josip Klima
Josip Klima (Varaždin, 3. III. 1927. – Zagreb, 7. VI. 2012.), hrvatski violinist i glazbeni pedagog.
Život
Josip »Pepi« Klima apsolvirao je 1951. studij violine kod Vaclava Humla na Muzičkoj akademiji u Zagrebu. Od 1951. do 1953. studirao je na École Normale de Musique u Parizu te diplomirao u klasi Yvonne Astruc. Nakon završenih studija, u nekoliko je navrata bio koncertni majstor orkestra Opere HNK u Zagrebu i Zagrebačke filharmonije. Bio je cijenjen kao solist izrazite virtuoznosti, ali i kao muzičar s osobitim smislom i osjećajem za komorno muziciranje. Od 1951. do 1955. bio je prvi violinist Akademskoga gudačkog kvarteta: taj ansambl je 1954. preimenovan u Zagrebački kvartet, pa je Klima tako nastavio tradiciju istoimenoga kvarteta, kojega je još 1919. osnovao njegov profesor Vaclav Huml. Klima je taj ugledni zagrebački komorni sastav predano vodio gotovo dva desetljeća. Od 1953. pa do 1957. bio je i članom Zagrebačkih solista.
Hrvatskoj i svjetskoj koncertnoj publici Josip Klima je predstavio brojna djela hrvatskih skladatelja, koje je često i sam poticao da za njega ili kvartet napišu kakvu novu skladbu. Njegove su interpretacije publiku uvijek oduševljavale nepatvorenom izražajnošću, plemenitim tonom i nepogrešivom muzikantskom intuicijom.
Svoje ogromno znanje i bogato umjetničko iskustvo Josip Klima je nesebično prenosio i mlađim generacijama muzičara. Od 1959. do 1961. bio je profesor Nacionalnoga konzervatorija u Kairu, a od 1978. pa sve do umirovljenja predavao je violinu na zagrebačkoj Muzičkoj akademiji. No i nakon umirovljenja nastavio je koncertirati: Nastupa s Riječkim komornim orkestrom, 1980. osnovao je Gudački kvartet Stratik (kvartet je kasnije preuzeo ime svojega utemeljitelja te kao Kvartet Klima također nizao zapažene koncertne uspjehe), a 1999. osniva i Salonski ansambl Animato, koji još i danas uspješno djeluje.
Josip Klima bio je počasni član Hrvatskoga društva glazbenih umjetnika. Preminuo je 7. VI. 2012. u 85. godini života.
Meggiana, Verbano-Cusio-Ossola
Meggiana je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 535 m.
Hartman
Hartman se može odnositi na
Litijum sulfat
Litijum sulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 109,945 Da.
Džounsboro
Džounsboro se može odnositi na
Džanet
Džanet se može odnositi na
OR52E6
Olfaktorni receptor 52E6 je protein koji je kod ljudi kodiran OR52E6 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Šumen
thumb||280px|right|Šumenska utvrda thumb|280px|right|Panorama grada Šumena Šumen (bugarski: Шумен, turski: Şumnu) je grad na sjeveroistoku Bugarske, administativno je sjedište Šumenske oblasti, ima 103 016 stanovnika (po popisu iz 2006 g.). U periodu 1950-1965 grad se zvao Kolarovgrad, po Vasilu Kolarovu (1877.-1950., bugarski političar i komunistički lider).
Geografske karakteristike
Grad se nalazi 80 km zapadno od Varne i oko 400 km sjeveroistočno od Sofije. Grad se smjestio na Šumenskom platou (200 m nadmorske visine), koji razdvaja Vlašku nizinu i crnomorsko primorje. Kraj oko grada je valovit i brežuljkast, a južnije on prelazi u brda i planininski masiv Balkan. Klima u gradu je kontinentalna.
Grad i utvrda Šumen je imao izuzetno značajnu ulogu za Otomanskog carstva, jer su od njega putevi vodili za sjeverne podunavske gradove Ruse, Silistru i Dobrudžu, a na jug do planinskih prijevoja na planini Balkan. Istočno od Šumena bili su gradovi Varna i Balčik. Šumen je dakle bio jedna od najvažnijih vojnih utvrda za obranu Balkanskog poluotoka.
Historija
Šumen se prvi put spominje 811 kad ga je spalio bizantski car Nikefor I., zatim 1087 kad ga je opsjedao car Aleksije I.
Tokom zlatnog doba rane bugarske države pod Simeon Veliki (866.-927.), Šumen je bio središte kulturne i vjerske aktivnosti, i vjerojatno se zvao Simeonis. U njegovoj neposrednoj blizini nalaze se Pliska i Preslav, prva središta bugarske države.
1388 sultan Murat I zauzeo je Šumen, nakon toga grad je bio pod otomanskim carstvom sve do 22. juna 1878, kad su ga zauzeli Rusi. Nakon neuspjelog križarskog pohoda na grad pod vodstvom Vladislava III (poljskog kralja) 1444, utvrdu i grad razorili su turci i premjestili grad i utvrdu na današnju lokaciju. U 18. st. naselje je prošireno i utvrđeno. Šumen su Rusi tri puta pokušali zauzeti 1774, 1810, i 1828 Zbog toga su Turci utvrdi dali ime Gazi ("Pobjednički"). Od 1854 godine Šumen je bio glavni štab Omer Paše i mjesto odakle je otomanska vojska išla u ratne pohode za Krimskih ratova.
Tokom 19. st. Šumen je bio važno sjedište bugarskog nacionalnog preporoda. U njemu se prvi put obilježila obljetnica Ćirila i Metoda u Bugarskim zemljama, 11. maja 1813 u njemu je održana i prva kazališna predstava. U njemu je djelovala vjerska djevojačka škola - čitalište(1828. - 1856.). Prvi bugarski simfonijski orkestar osnovan je u Šumenu 1850 Iste te godine u grad Šumen došao je mađarski političar i revolucionar Lajos Kossuth koji je tu pronašao egzil, grad je tada bio u sastavu Otomanskog carstva. Kuća u kojoj je boravio pretvorena je danas u memorijalni muzej.
Od 1878 Šumen je u sastavu Bugarske, od 1882 u gradu radi pivovara, jedna od prvih u Bugarskoj.
Džankšon Siti
Džankšon Siti se može odnositi na
Beersheba
Beer Šeba (Be’er Shevaili Beersheba, odn. Beer-sheva) (hebrejski: : בְּאֶר שֶׁבַע ), grad u Južnom okrugu Izraela, u pustinji Negev, poznat i kao "Glavni grad Negeva".
Etimologija
Postoji nekoliko teorija o postanku imena "Beer Šeba". U tim teorijama se spominju zakletva Abrahama i Abimeleka ("zdenac zakletve"), sedam zdenaca koje je iskopao Izak ("sedam zdenaca"), iako su zasad pronađena i potvrđena samo tri ili četiri, zatim zakletva Izaka i Abimeleka ("zdenac zakletve") te sedam ovaca koje su zapečatile Abrahamovu i Abimelekovu zakletvu ("zdenac sedmice"). Te teorije dolaze od doslovnog prijevoda naziva. Be´er je hebrejska riječ za zdenac, a Šeba može značiti "sedam" ili "zakletva" (od hebrejske riječi švu´a). Ipak, u Knjizi Postanka (Post 26,33) stoji da je grad dobio ime po bunaru kojemu je Izak dao ime Šiba. levo|mini|250px|Stari grad
Povijest
Iskopine pronađene u Tel Beer Šebi, arheološkom nalazištu udaljenom nekoliko kilometara sjeveroistočno od današnje Beer Šebe, daju naslutiti da je ta regija bila naseljena još u 4. tisućljeću prije Krista. Sam grad bio je uništavan i nanovo građen mnogo puta kroz stoljeća.
Beer Šeba je bila najjužniji grad Izraela u biblijsko vrijeme, a otuda i dolazi izraz "od Dana do Beer Šebe" koji opisuje čitavo kraljevstvo. Beer Šeba se spominje u Knjizi Postanka (Post 21,22-34) gdje piše o Abrahamu i njegovu savezu s Abimelekom. Izak je sagradio oltar u Beer Šebi (Post 26,23-33). Jakov je sanjao ljestve koje dopiru do neba nakon napuštanja Beer Šebe (Post 28,10-15 i 46,1-7). Beer Šeba je pripadala teritoriju plemena Šimunova i Judina (Jš 15,28 i 19,2). Prorok Ilija je u Beer Šebi potražio sklonište nakon Izabeline naredbe da ga smaknu (1 Kr 19,3). Sinovi su proroka Samuela u Beer Šebi bili suci (1 Sam 8,2). Prorok Amos spominje Beer Šebu u govoru o idolatriji (Am 5,5 i 8,14).
Posljednji stanovnici Beer Šebe bili su građani Bizanta koji su napustili grad u sedmom stoljeću. Turci, koji su upravljali područjem Palestine od 16. stoljeća, nisu pokazivali zanimanje za Beer Šebu sve do kraja 19. stoljeća. Početkom 19. stoljeća Beer Šebu su europski hodočasnici slikovito prikazivali kao jalovu zemlju sa zdencima i "šačicom" obližnjih beduinskih nastambi. Grad je "zaživio" nakon što su Turci sagradili svojevrsnu policijsku stanicu kako bi beduine držali pod kontrolom te mnoge nastambe, a za vrijeme prvog svjetskog rata vojnu željeznicu koja je bila aktivna sve dok Britanci nisu zauzeli regiju.
Za vrijeme britanske vladavine, Beer Šeba je bila izuzetno važno upravno-administrativno središte. Izbijanjem arapsko-izraelskog sukoba 1928. godine, Beer Šebu napuštaju mnogi Židovi, no većina se vraća 1948. godine kada je Izrael ponovno osvaja.
Zemljopisni položaj i klima
Beer Šeba je najveći grad pustinje Negev.Nalazi se uz njenu sjevernu granicu, a udaljena je 115 kilometara južno od Tel Aviva i 120 kilometara jugozapadno od Jeruzalema. Naseljena je već tisućljećima zahvaljujući vodi koja dolazi s planine Hebron u zimi, a ljeti je u podzemlju ima u ogromnim količinama. Beer Šebom teče glavna rijeka Nahal Beer Šeba koja zimi poplavljuje, a uz nju protječu još i potoci Kovšim i Katef. Ljeta su u gradu vrlo vruća s temperaturom i do 42 °C, a zimi se noću temperature kreću i oko ništice. Između ljeta i zime česte su pješčane oluje, a za to područje specifične su i magla i vlaga.
Beer Šeba danas
levo|mini|250px|Bolnica u Beer ŠebiPrema izvješću Središnjeg statističkog ureda Izraela, Beer Šeba je na kraju 2006. godine brojala 185 400 stanovnika što ju čini šestim najvećim gradom u Izraelu. Pretežno je naseljena Židovima koji su došli iz arapskih zemalja i bivšeg Sovjetskog Saveza. Podijeljena je na sedamnaest stambenih četvrti od kojih su neka dobila nazive po slovima hebrejske abecede. Grad također ima brojne zone teške i lake industrije.Mnogo se pažnje posvećuje i kulturi, obrazovanju i različitim područjima znanosti te, naposljetku, trgovini i turizmu. Budući da grad ima u planu još mnogo gospodarskih projekata, može se reći da je napredak spor, ali pozitivan. Najpoznatije su ustanove u Beer Šebi Sveučilište Ben-Gurion, bolnica Soroka te gradska Symphonietta. Kako je već gore navedeno, stanovništvo uglavnom čine Židovi i ostali nearapski narodi (oko 98%), ali u Beer Šebi žive i Arapi te su netrepeljivosti svakodnevica.
U okolici grada su mnogobrojni manji gradovi. Omer, Lehavim i Meitar su naseljeni uglavnom židovima. Brojni su i beduinski gradovi. Među najvećima su: Rahat, Tel-Sheva i Laqiya.
Instrumental (razvrstavanje)
Instrumental može značiti:
Lokativ
Lokativ (lat. locus = mjesto) je padež u srpskohrvatskom jeziku i njime se određuje mjesto, vrijeme ili način. Odgovara na pitanja gdje?, o komu? ili o čemu?
Inhibitorni faktor leukemije
Inhibitorni faktor leukemije, ili LIF, je citokin iz interleukin 6 klase. Ovaj protein utiče na ćelijski rast i razvoj.
Lokativ
Prijedlozi koji idu uz lokativ jesu:
Inhibitorni faktor leukemije
Funkcija
LIF citokin je dobio ime po njegovoj sposobnosti da indukuje terminalnu diferencijaciju ćelija mijeloidne leukemije. Druge osobine ovog citokina su: promocija rasta i ćelijske diferencijacije različitih tipova ciljnih ćelija, uticaj na koštani metabolizam, kaheksiju, neuronski razvoj, embriogenezu i inflamacija. Za p53 regulisani LIF je bilo pokazano da omogućava implantaciju u mišjem modelu.
Vezivanje/aktivacija
LIF se vezuje za specifični LIF receptor (LIFR-α) koji formira heterodimer sa specifičnom podjedinicom zajedničkom za sve članove te familije receptora, GP130 podjedinicom signalne transdukcije. Ovo dovodi do aktivacije JAK/STAT (Janus kinaza/signal transducer i aktivator transkripcije) i MAPK (mitogenom aktivirana proteinska kinaza) kaskade.
Ekspresija
LIF je normalno izražen u trofektodermu embriona u razvoju. Njegov receptor LIFR je izražen širom unutrašnje ćelijske mase. Pošto su embrionske stem ćelije izvedene iz unutrašnje ćelijske mase u stupnju blastocista, njihovo uklanjanje iz unutrašnje ćelijske mase takođe uklanja njihov LIF izvor.
Upotreba u stem ćelijskim kulturama
LIF odstranjivanje potiskuje stem ćelije ka diferencijaciji, ali one zadržavaju svoj proliferativni potencijal ili pluripotentnost. Iz tog razloga LIF se koristi u mišjim embrionskim stem ćelijskim kulturama. On je neophodan za održavanje stem ćelija u nediferenciranom stanju. Moguće je genetskim manipulacijom embrionskih stem ćelija omogućiti LIF nezavisni razvoj, posebno prekomernim izražavanjem gena Nanog.
Anglars
Onglar je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Fižak.
1851 Lacroute
1851 Lacroute je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 16,89 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,101 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 1,668 stepeni, a orbitalni period iznosi 1994,939 dana (5,461 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,194. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,30 a geometrijski albedo 0,074.
Asteroid je otkriven 9. novembra 1950. godine.
Kingsland
Kingsland se može odnositi na
Dativ
Dativ (lat. dare, datum = dati, dan) treći je od sedam padeža srpskohrvatskoga jezika te jedan od padeža mnogih slavenskih jezika, a i nekih drugih indoevropskih jezika. To je padež namjene i cilja, a odgovara na pitanja komu? ili čemu?
Upotreba dativa
Dativ se koristi s prijedlozima:
Glagoli koji zahtijevaju dativ:
Kod imenica jednine ženskog roda u dativu često dolazi do glasovne promjene koja se zove sibilarizacija ili druga palatalizacija.
Types
Dative closeness === === Dative closeness, interest or ethical dative, used personal pronoun as a sign of closeness
Possessive dative === === Possessive dative or dative possessive expresses belonging to directory attribute om the dative
Dative direction === === Dative direction or direktivnosti about fundamental meaning of dative - orientation:
Nassawadox, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 499 stanovnika, što je 73 (12,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dativ
Types
Dative purposes === === Dative purpose means giving, indirect object and purpose of someone:
Dative === === benefit or harm Dative benefit or harm a subspecies of the dative purpose and talk about how something makes it to the detriment or benefit to someone:
Dative with infinitive
Dative with the infinitive is obsoleteLAZA structures:
Emfatični dative
Padež
Povijest riječi padež
Riječ padež u vezi je s osnovom glagola 'padati' i nastala je prevođenjem latinske riječi casus, što znači 'padanje'. Stari su gramatičari tako nazvali te oblike jer su zamišljali kao da ime pada iz jednog oblika u drugi. Na sličnoj je slici zasnovan i naziv za zamjenjivanje jednog oblika drugim. Tu su pojavu nazvali deklinacijom, a latinski 'declinare' znači 'udaljivati se, otklanjati se'. Zamišljali su kao da se oblici udaljuju od osnovnog oblika. Latinski se naziv kod nas prevodio riječju sklonidba ili sklanjanje.
Dativ
Emfatični dative comes zakletvama and swear, like the dative posvojnome:
() Create Padeži
Hoksi
Hoksi se može odnositi na
Padež
Deklinacija
Imenice, zamjenice, pridjevi i brojevi mijenjaju po padežima. To se mijenjanje naziva deklinacija. Ima sedam padeža jednine i množine.
Havana (razvrstavanje)
Havana se može odnositi na
Dativ
<! - Interwiki ->
Padež
Deklinacija
Sveska moje sestre, parče torte
Dativ
turn ' it','' go home
Padež
Deklinacija
Idem Eriki, ljekarki
Dativ
Dative purposes === === Dative purpose means giving, indirect object and purpose of someone:
Hejns
Hejns se može odnositi na
Dativ
Dative === === benefit or harm Dative benefit or harm a subspecies of the dative purpose and talk about how something makes it to the detriment or benefit to someone:
Padež
Deklinacija
Gledam Eriku, knjigu
Dativ
Dative with the infinitive is obsolete structures:
Padež
Deklinacija
Hej, Erika, drugarice
Idem s Erikom.
Dativ
() Create Padeži <! - Interwiki ->
Padež
Deklinacija
U našem jeziku imenice se slažu sa drugim riječima u rečenici. Svaka nova veza s drugim riječima traži i novi oblik.
Dativ
İsmin hâlleri
Padež
Deklinacija
Dakle, imenice se mijenjaju, a promjena se zove deklinacija. Svaki novi oblik zove se padež. Bosanski, hrvatski ili srpski jezik ima sedam padeža. Svaki padež ima svoje ime, svoja pitanja za živo i neživo, te svoju službu u rečenici.
Podjela jezika prema upotrebi padeža
Jezici se, s obzirom na to kojim se padežima u njima izražavaju subjekt i objekt dijele na nominativno-akuzativne, ergativne i aktivne.
Nominativno-akuzativni
Jezici u kojima se na isti način označava subjekt svih glagola, dok se za objekt koristi neki drugi način, nazivaju se nominativno-akuzativnim jezicima. Takav je i spskohrvatski te gotovo svi evropski jezici, ali i većina ostalih jezika svijeta. Padež subjekta tu je uvijek nominativ, a padež objekta akuzativ.
Srpskohrvatski:
Engleski:
Subjekt je u engleskom uvijek ispred, a objekt iza glagola.
Ergativni
U ergativnim jezicima subjekt neprijelaznog glagola stoji u istom padežu kao objekt prijelaznog glagola, tzv. apsolutivu, dok se subjekt prijelaznog glagola označava posebnim padežom, ergativom. Od europskih jezika ergativan je samo baskijski. Ergativni su mnogi azijski, australski te neki drugi jezici.
Baskijski:
Aktivni
Aktivni jezici česti su u Americi. Glagoli se u tim jezicima dijele na dvije skupine - aktivne i stativne. Aktivni označavaju radnju kojom subjekt sam, svjesno upravlja, primjerice tući ili hodati. Stativni znače uglavnom stanja ili zbivanja te radnje na koje subjekt nema utjecaja, na primjer sjediti, spavati ili bolovati, a često odgovaraju predikatima koji se u europskim jezicima sastoje od pomoćnog glagola biti i pridjeva ili imenica (biti velik, dobar, čovjek...).
Uz aktivne glagole (prijelazne i neprijelazne) ide nominativno-akuzativna sintaktička struktura, dok uz stativne (uglavnom su neprijelazni) ergativna. Padež subjekta aktivnih glagola naziva se agentivom, a padež objekta aktivnih i subjekta stativnih glagola pacijentivom. Evo primjera iz američkog indijanskog jezika lakhota (iz sjuanske jezične porodice):
Aktivni glagoli:
Subjekt je u ovim rečenicama agens i izražen je agentivnim ličnim afiksima wa- (1. lice), ya- (2. lice) i 0- (3. lice). Objekt je pacijens i označen je pacijentivnim afiksima ma- (1. lice) i ni- (2. lice).
Napomena: Glagol stajati u jeziku lakhota glasi nážin, dakle afiks -ya- u drugom primjeru je infiks, a prvi slog, na, dio je glagolske osnove.
Stativni glagoli:
Hatfild
Hatfild se može odnositi na
Hejzin
Hejzin se može odnositi na
Litijum sulfid
Litijum sulfid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 45,947 Da.
Svištov
Svištov (bugarski: Свищов), za Otomanskog Carstva znan kao Ziştovi, grad je na sjeveru Bugarske, u Oblasti Veliko Trnovo. Grad leži na desnoj obali rijeke Dunava. Svištov je treći po veličini grad u Oblasti Veliko Trnovo iza gradova Veliko Trnovo i Gorna Orjahovica. Svištov je upravno središte Općine Svištov.
Geografske karakteristike
Svištov se nalazi u sjevernom dijelu, na sredini Bugarske na obalama Dunava. Svištov je najužnija bugarska dunavska luka. Udaljenost između Svištova i Sofije iznosi 237 kilometera, do Plevena ima 80 km, a do grada Rusea 90 km.
Historija
Svištov kao naselje prvi put spominje Ptolemej kao rimsku koloniju pod imenom Novae. Ona je rimljanima služila kao polazišna točka za vojne operacije protiv barbarskih plemena, posljedna takva operacija bila je Mauricijeva Balkanska kampanja. Jedno kratko vrijeme to je bio glavni grad Ostrogota. To je bio nakon Teodorikovog zauzimanja Singidunuma (Beograda) 471 godine i pljačkanja Makedonije i Grčke. Teodorik se smjestio u tadašnji - Novae na donjem Dunavu 483 godine, u njemu je stolovao svega desetak godina. On je nakon toga preselio svoju aktivnost na Apeninski poluotok. Grad Novae je razoren nakon 613 godine, to znamo po pronađenom novčiću. Novae je izgleda bio pored naselja Staklen, a to je zapadnije od današnjeg grada, Svištov je pomaknut više lijevo i gotovo uništen u 16 st. za tadašnjih stalnih turskih ratova.
U Svištovu je potpisan svištovski mir 1790 godine, kojim je određena austro-turska granica. Grad su zapalili 1810 godine Rusi. Nakon 1820 godine grad se počeo obnavljati i rasti. Nakon uvođenja u promet parnih brodova u donjem Dunavu 1835 Svištov je doživio nagli procvat kao značajna riječna luka. Rumunjski grad Alexandria osnovan je od izbjeglica iz Svištova nakon Rusko-turskog rata 1828.-1829..
Svištov je prvi oslobođeni grad za vrijeme Rusko-turskog rata 1877.-1878., tada je najveći dio ruske vojske prešao Dunav pored Svištova.
Porijeklo imena
Današnje ime grada Svištov ima čudnu historiju. Ime za grad Sistova prvi put je upotrijebljeno nakon Austro-turskog rata 1787-1791 i to 1791 godine. Ime Sistova počelo se upotrebljavati umjesto turskog naziva za grad Zigit. Za većeg dijela vladavine Otomanskog carstva grad se zvao Ziştovi ( a na rumunjskom: Şiştova). Postoji jedna teorija da ime grada dolazi od bugarske riječi Svešnij (a koja dolazi od bugarske riječi svešt koja znači svijeća, lampa) jer se je na taj način brodovima označavao put po noći.
Privreda
Za Svištov su značajni luka, i pogoni; elektronske i kemijske industrije. Okolica grada ima razvijenu poljoprivredu.
thumb|left|260px|Pogled na Dunavsku luku
La Vecchia, Latina
La Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Eparhija srednjoevropska
Eparhija srednjoevropska je eparhija Srpske pravoslavne crkve.
La Vecchia, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
Eparhija srednjoevropska
Nadležni arhijerej je gospodin Konstantin, a sjedište eparhije se nalazi u Hildeshajmu.
Osnivanje
Eparhija je vremenom pretrpjela izvjesne teritorijalne promjene. Godine 1994. područje Italije pripojeno je Zagrebačko-ljubljanskoj mitropoliji, a Španija novoosnovanoj Zapadnoevropskoj eparhiji. U sastavu Srednjoevropske eparhije ostale su crkvene opštine i parohije u Njemačkoj, Austriji i Švajcarskoj.
Stanje
Zahvaljujući episkopu Konstantinu, sveštenstvu i vjernom narodu u proteklom periodu postignuti su zapaženi rezultati: zanovljen je sveštenički kadar koji je znatno podmlađen, osnovano je 37 novih crkvenih opština i 57 novih parohija, sagrađen je i kupljen u vlasništvo Srpske pravoslavne crkve veliki broj hramova, otvorene su eparhijske kancelarije u Himelstiru, Minhenu, Beču i Cirihu, obnovljen je list „Crkva“, osnovani su Fond za misiju i Fond za omladinu. Sa blagoslovom episkopa Konstantina školuje se zavidan broj učenik u bogoslovijama, kao i veći broj studenata na pravoslavnim bogoslovskim fakultetima u Beogradu, Foči i Minhenu.
Hermitidž
Hermitidž se može odnositi na
Powell, Ohio
Pauel je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.500, što je 5.253 (84,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hamfri
Hamfri se može odnositi na
Stjepan Bocak
Stjepan Bocak (Varaždin, 9. prosinca 1900. – Zagreb, 7. svibnja 1981.), bio je hrvatski nogometaš, nogometni reprezentativac. Po struci je bio pravnik.
Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju nije odigrao nijednu utakmicu, no bio je među pričuvama.
Jeroboam
thumb|desno|200px|Ujedinjeno kraljevtsvo Solomona se raspada, s Jeroboam koji vlada Sjevernim Kraljevstvo Izrael (označaenim zeleno). Jeroboam ili Jerovoam (yarobh`am; Hieroboam u Septuaginti; vjeruje se da je ime nastalo od riyb i `am, što označava "narod zadovoljan," ili "on promiče narodnu stvar" - alternativni prijevod "njegov narod je brojan" ili "uvećava narod"; ili čak "suprotstavlja se narodu") Bio je prvi kralj odmetnutih deset plemena Sjevernog Kraljevstva Izrael, nad kojim je vladao dvadesetdvije godine. William F. Albright je datirao njegovu vladavinu u period 922. pne. - 901. pne. dok Edwin R. Thiele nudi datume 931. pne. - 910. pne. Bio je sin udovice Zereda, a kao mladića ga je Solomon promaknuo u glavnog nadzornika "burndena", tj. grupa prisilnih radnika.
Hektor (razvrstavanje)
Hektor se može odnositi na
1852 Carpenter
1852 Carpenter je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 22,89 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,200 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,835 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,060, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 11,175 stepeni, a orbitalni period iznosi 1914,821 dana (5,242 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,10 a geometrijski albedo 0,122.
Asteroid je otkriven. 1950. godine.
Broken Arrow (film, 1950)
Broken Arrow je američki vestern film snimljen 1950. u režiji Delmera Davesa. Temelji se na romanu Blood Brother Elliotta Arnolda, koji je, pak, prikazao istinite događaje na američkom Jugozapadu 1870-ih. Protagonist, čiji lik tumači James Stewart, je Tom Jeffords, poštanski službenik koji svojom hrabrošću stiče poštovanje, a potom prijateljstvo Cochisea (čiji lik tumači Jeff Chandler), poglavice ratobornih Chiricahua Apača. Radnja prikazuje Jeffordsove napore da sa Cochiseom ugovori trajni mir između Indijanaca i bijelaca, ali i poteškoće koje tim naporima čine ratoborni i podmukli pripadnici obje strane. Iako je film radnju začinio s detaljima kojih nema u historiji (pa se tako Jeffords ženi za pripadnicu Apača), i iako je Cochisea tumačio jevrejski glumac Jeff Chandler, producenti su se potrudili Broken Arrow učiniti prilično autentičnim za tadašnje prilike. Tako su kao statisti angažirani pravi Apači, a angažirani su folkloristi kako bi što vjernije prikazali apačke običaje. Broken Arrow je dobio pohvale zbog svoje pacifističke poruke i propovijedanja rasne tolerancije. Smatra ga se jednim od najvažnijih vesterna, dijelom i zbog toga što je bio prvo ostvarenje u kome su Indijanci prikazani sa simpatijama.
Crvena lisica
Crvena lisica (lat. Vulpes vulpes) je najrašireniji divlji predstavnik porodice pasa i najviše geografski raširen pripadnik reda zvijeri (Carnivoria). U srednjoj Evropi jedini je predstavnik roda lisica (Vulpes) i stoga najčešće poznata samo kao lisica.
Karakteristike
lijevo|mini|Lubanja crvene lisice Tijelo lisice je dugo oko 75 cm, a na to dolazi još rep dug oko 40 cm. U ramenima je visoka 40 cm, a težina iznosi oko 6 − 10 kg. Krzno joj je s gornje strane tijela crveno a s donje bijelo; međutim, tonovi boje se mijenjaju ovisno o području koje nastanjuju, gornji dio od crvenkastožute do tamno crvenosmeđe, a donji od čisto bijele pa do sive boje škriljevca. Donji dijelovi nogu su joj crni.
Pored toga, postoje i varijacije koje se bojom prilično razlikuju. Tako, na primjer, lisica križanka ima crnu prugu na leđima. Srebrna lisica je tamno siva pa čak do crno obojena. Nadalje, postoje i varijacije s tamnom trbušnom stranom i grlom kao i naročito svijetla varijanta, nazvana brezova lisica.
Rasprostranjenost
Područje na kojem živi lisica vrlo je veliko. Obuhvaća Evropu, umjerena i suptropska područja Azije, u Africi područje sjeverno od Sahare i Sjevernu Ameriku. U 19. stoljeću ljudi su donijeli lisicu i u Australiju, gdje je postala vrlo teški ekološki problem za lokalnu populaciju sisavaca i ptica.
Životni prostor
Kako je lisica prehrambeni oportunist, nema neke strogo određene zahtjeve u odnosu na životni prostor. Šume, travnjaci kao i poljoprivredne površine a u novije vrijeme i predgrađa gradova su odgovarajuća područja za crvenu lisicu.
Tijekom 1940tih je u Velikoj Britaniji utvrđeno povećano naseljavanje lisica u prigradska područja. Danas se smatra, da je smanjeni lov na lisice u tom razdoblju radi ratnih uvjeta populacija lisica narasla do mjere, da za mlade lisice nije više bilo dovoljno slobodnog područja za naseljavanje, pa su im na raspolaganju bila još samo gradska područja. Takav razvoj je još potpomognut činjenicom da je od početka 20. stoljeća bjesnilo u Velikoj Britaniji praktično iskorijenjeno, smrtnost lisica je tu zanačajno ispod one na evropskom kontinentu. Takav razvoj je uslijedio i na kontinentu, samo s vremenskim pomakom.
Lisice su u gradovima preuzele smislenu ulogu. Love kuniće, doprinose smanjenju populacije štakora a i kao strvinari uklanjaju životinje koje stradaju u prometu. Međutim, u Bazelu su u zoološkom vrtu utvrdili, da u gotovo pravilnom tjednom razmaku kradu i jedu plamence. U zadnje vrijeme se stoga nastambe za pingvinovke, plamence i patkovke grade na način, da po mogućnosti budu zaštićene od upada lisica.
Način života
Crvene lisice su životinje sumraka i noćne životinje svežderi.
mini|250px|lijevo|Crvena lisica
Ishrana
U pravilu, lisice love same. Iznimka je lov majke s mladuncima. Lisice brzim ugrizom ubijaju svoju lovinu, jer bi im inače, kako nemaju pandže, ulov mogao pobjeći. Hrane se pretežno glodavcima, ali i svim vrstama drugih malih životinja, biljkama kao i strvinom. Pored miševa, česta lovina su im jaja iz gnijezda ptica koje se gnijezde na tlu, patkovke, kokoši, zečevi, insekti, ribe. Rijetko ulove srnina mladunca, a još rjeđe prašćiće divljih svinja, dok će nekog gmaza ili vodozemca pojesti samo u krajnjoj nuždi. Lisice znaju upasti i u kokošinjac i ukrasti kokoš. Kad lovi miša, prvo stoji nepokretno, a onda iznenada skoči na njega tako, da ga pritisne prednjim šapama. Prema godišnjem dobu, lisice se hrane i zrelim bobicama kao i voćem. U potrazi za hranom, lisica jede i životinje koje stradaju u prometu. Lisice koje žive u parkovima, znaju pljačkati i korpe s otpatcima.
Teritorij
Lisičja jama se u pravilu nalazi u središtu teritorija koji najčešće ima od 5 do 20 km². Lisica redovno obilazi "svoj" teritorij i obilježavanjem sa izmetom i urinom obavještava druge lisice da je to područje "zauzeto". Veličina teritorija koji jedna lisica smatra svojim zavisi o količini raspoloživog potencijalnog plijena koji na njemu živi.
Hanter
Hanter se može odnositi na
Crvena lisica
Teritorij
Lisice imaju više jama na svom teritoriju. One služe za odmor, skrivanje u slučaju opasnosti i za podizanje podmlatka. Lisica rijetko sama kopa te jame, najčešće ih preuzima od jazavaca ili kunića, a zatim iskapa osim glavnog ulaza, još poneki da bi osigurala mogućnost sigurnog bijega u slučaju opasnosti. Takve se jame koriste od više generacija. Gustoća naseljenosti nekog područja lisicama zavisi od više elemenata, kao na pr. od raznolikosti područja, količine mogućeg plijena kao i mogućnosti gradnje jama. Mlade lisice ostaju na teritoriju majke različito dugo, a kad krenu u potragu za vlastitim teritorijem, to je različito udaljeno.
Razmnožavanje
mini|250px|desno|Crvena lisica s mladuncem Najveći dio godine lisica je samotnjak. Vrijeme parenja u srednjoj Evropi je u siječnju i veljači. U južnoj Evropi to je do četiri tjedna ranije, a u sjevernoj do četiri tjedna kasnije. U tom razdoblju više mužjaka "osvaja" ženku, a ona se i pari s više mužjaka. Jedan mužjak ostaje uz ženku i pomaže joj u podizanju mladunaca.
Skotnost traje oko pedeset dana. U prosjeku okot broji tri do pet mladunaca, a vrlo rijetko samo jedno ili čak i do trinaest lisičića. Mladunci su teški od 80 do 160 grama i kote se slijepi sa vunastom dlakom sivosmeđe boje. Oči prvi put otvaraju u dobi od 12 do 15 dana. Sišu četiri do šest tjedana, a u dobi od mjesec dana prvi put izlaze iz jazbine. Do tog su trenutka već promijenili dlaku i dobili tipičnu crvenu boju odrasle lisice. Mužjaci pomažu u podizanju podmlatka tako da ženki donose plijen na ulaz u jazbinu. Ako se dogodi da ženka strada, mužjak nastavlja s podizanjem mladunaca, ali naravno samo ako su već prestali sa sisanjem. Nakon četiri mjeseca, mladunci su samostalni. Spolnu zrelost dosižu s deset mjeseci, a majku napuštaju u dobi od oko godinu dana. Očekivani životni vijek im je oko 12 godina.
Prirodni neprijatelji
U prirodne neprijatelje ubrajaju se i paraziti kao i razne infekcije. Crvena lisica je osjetljiva na vlagu i hladnoću, pa kad su takvi vremenski uvjeti, lako se razboli od raznih infekcija. Gotovo trećina mladih lisica strada od ovakvih infekcija. Osim toga, tu je i bjesnilo.
OR52E8
Olfaktorni receptor 52E8 je protein koji je kod ljudi kodiran OR52E8 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Piai, Belluno
Piai je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Mensfild
Mensfild se može odnositi na
Umatilla, Florida
Jumatila je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.456 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.456 stanovnika, što je 1.242 (56,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
Marijana
Marijana se može odnositi na
Roboam
Roboam, Rovoam ili Rehoboam (hebrejski:רחבעם Rehav'am) bio je kralj drevnog Kraljevstva Juda, naslijedivši svog oca Solomona. Djed mu je bio David. Bio je treći kralj Kuće Davida i prvi kralj Kraljevstva Juda. Majka mu je bila Naamah "Amonićanka." Ime mu znači onaj koji uvećava narod.
Rehoboamovu vladavinu je u period 922. pne.-915. pne. smjestio William F. Albright a u period 931. pne.-913. pne. E. R. Thiele.
Na prijestolje je došao sa četrdeset jednu godinu, a vladao sedamnaest godina.
Rana vladavina
Pod ocem Solomonom je narod bio pod teškim porezima kako bi se financirala gradnja velikih zgrada. Sjeverna plemena su bila posebno teško pogođena sa Solomonovonm izgradnjom palače iznad Milloa, mjesta koje je nekad predstavljalo lak prilaz Hramu sa sjever. Zato je zavladao veliki nemir nakon Solomonove smrti, jer se narod uplašio da će i novi kralj nabiti teške poreze. Mladom kralju su se odmah suprotstavili Hadad, od Egipta poržani nasljednik edomskog prijestolja; Rezon, sin aramejskog kapetana, sada de facto vladar Damaska; i Jeroboam, mladi Efrajimac koga je prorok Ahija bodrio da se suprostavi Solomonu.
Narod je tražio da se krundiba obavi u Šehemu, mjestu koje se smatralo uporištem sjevernjaka. Slabi Rehoboam je pristao, a narod odmah tražio oslobađanje od poreza. Rehoboam je potom zatražio tri dana da se sasvjetuje o tome. Stariji savjetnici su rekli da ukine poreze, dok su mladi tražili da ustanovi nove poreze kako bi uspostavio autoritet. Rehoboam se priključio mladim savjetnicima i narodu rekao "moj otac vas je šibao bičevima, ali ja ću vas bičevati sa škorpionima." (1 Kraljevi, 12:1-14).
Sjevernjaci su na to odbili priznati legitimtet Kuće Davidove i proglasili nezavisnost. Jeroboam je imenovan za njihovog kralja, a odmetnuta država postala Kraljevstvo Izrael.
Ratovi
Roboam je usprkos toga pokušao naplatiti porez od sjevernjaka, ali su mu na to sjevernjaci ubili nadzornika Adorama. Roboam je na to skupio veliku vojsku kako bi ugušio pobunu, ali mu je prorok Šemaji rekao da je Božja volja da se Ujedinjena kraljevina Izrael više ne sastavi, pa je Roboam odustao od pohoda.
Za vrijeme Roboamove vladavine je Judu napao i opustošio faraon Šišak, a stradali su i Hram i palača, odakle je opljačkan sav zlatni nakit i ukrasi. Roboam je ih poslije morao nadoknaditi brončanim ukrasima. Egipćani su kasnije taj pohod zabilježili u hramu u Karnaku.
Charols (Drom)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 501 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 68 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 219 metara (maksimalnoj 290 m, a minimalnoj 184 m).
Lejk Vilidž
Lejk Vilidž se može odnositi na
Trokut Sierpińskog
thumb|300px|trokut Sierpińskog Trokut Sierpińskog je fraktal kojeg je opisao poljski matematičar Wacław Franciszek Sierpiński 1915. godine. Jedan je od najjednostavnijih primjera fraktala, fraktalna mu je dimenzija.
Konstrukcija
Počinjemo s jednakostraničnim trokutom. Odredimo polovišta stranica te od početnog trokuta oduzmemo trokut koji nastaje spajanjem polovištâ. Ostaju tri jednakostranična trokuta dvostruko manjih duljina stranica od početnog; sa svakim ponovimo postupak. Trokutom Sierpińskog nazivamo skup točaka koji ostane kad broj oduzimanja (iteracija) teži nuli.
Datoteka:Sierpinski triangle evolution.svg
Drugi način konstrukcije trokuta Sierpińskog jest da se početni trokut skalira s faktorom 1/2 te se naprave dvije kopije koje se smjeste tako da jednim vrhom dodiruju drugu kopiju, a drugim početni (skalirani) trokut. Rezultat je, naravno, isti, ali se ova metoda može koristiti za razne druge oblike, kao na slici:
Koristeći L-sustav
thumb|250px|druga, četvrta, šesta i deveta iteracija trokuta Sierpinskog pomoću L-sustava Trokut Sierpińskog je prvobitno bio predstavljen kao krivulja te se kao takav može prikazati Lindenmayerovim sustavom:
Dakle,
itd.
Kao sustav iteriranih funkcija (IFS)
thumb|250px|trokut Sierpińskog napravljen kao IFS od 500, 5000, 50000 i 500000 točaka Trokut Sierpińskog se može dobiti i primjenjujući ove transformacije:
Tetraedar Sierpińskog
thumb|250px|"normalni" i "izvrnuti" tetraedar Sierpińskog Nastaje analogijom trokuta Sierpińskog kojom se trokuti jednostavno zamijene tetraedrima. No, ne konstruira se oduzimanjem jednog manjeg, "naopakog" tetraedra iz sredine (jer se onda izvana ne bi vidjelo ništa osim početnog tetraedra), nego ostavljanjem četiri manja tetraedra i oduzimanjem svega ostalog. Zanimljiva je fraktalna dimenzija: pri svakoj iteraciji nastaju četiri nova dijela dvostruko manje duljine stranice, pa je ona
Contrada Villa Pasquini, Chieti
Contrada Villa Pasquini je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Ličvil
Ličvil se može odnositi na
OR52H1
Olfaktorni receptor 52H1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR52H1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Litijum sulfit
Litijum sulfit je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 88,012 Da.
OR52I1
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
1853 McElroy
1853 McElroy je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 21,14 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,231 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,904 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,053, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 15,769 stepeni, a orbitalni period iznosi 1962,827 dana (5,373 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,50 a geometrijski albedo 0,249.
Asteroid je otkriven. 1950. godine.
Instrumental
Instrumental (lat. instrumentum = sredstvo) je padež u srpskohrvatskom jeziku, odgovara na pitanje (s) kim(e)? (s) čim(e)? i ovisi o glagolu, pridjevu, imenici i prijedlogu.
Upotreba instrumentala
Instrumental bez prijedloga u rečenici označava:
Instrumental s prijedlogom može biti:
Instrumental sredstva
Instrumental sredstva označava radnju koja se događa uz pomoć nekog predmeta:
Litona
Litona se može odnositi na
Instrumental
Subjektni instrumental
Subjektni instrumental označava sredstvo koje je ujedno i pasivan uzročnik radnje:
Predikatni instrumental
Predikatni instrumental dolazi uz glagole biti, postati, činiti se, zvati, smatrati... i izvedenice
Prostorni instrumental
Prostorni instrumental ili prosekutiv označava mjesto na kojemu se odvija neka dinamična radnja poput kretanja:
Vremenski instrumental
Vremenski instrumental označava vrijeme neke radnje:
Instrumental daljeg objekta
Instrumental daljeg objekta dopunjuje neke glagole koji u tim konstrukcijama dolaze uz ovaj padež:
Instrumental podrijetla
Instrumental podrijetla ili ablativni instrumental govori o podrijetlu koga ili čega:
Instrumental osnovne osobine
Instrumental osnovne osobine govori o nekoj osobini imenske riječi, najčešće subjekta, koja se veže uz predikat:
Pridjevski instrumental
Pridjevski instrumental dolazi kao dopuna pridjevima:
Zanimanjem je načinski instrumental.
Instrumental s prijedlozima
Prijedlozi uz instrumental: s(a), pred, za, nad(a), pod(a), među
Neki se prijedlozi koriste i u akuzativu, ali samo ako označavaju dinamičan odnos:
Nepravilno je za instrumental sredstva koristiti instrumental društva:
Landon
Landon se može odnositi na
Akuzativ
Akuzativ (lat. accusare = optužiti) u mnogim je jezicima padež imenice koji označava izravni objekt prijelaznog glagola. U nekim se jezicima također koristi s prijedlozima, uključujući i srpskohrvatski.
Akuzativ u drugim jezicima
Akuzativ postoji (ili je postojao) u svim indoeuropskim jezicima (uključujući latinski jezik, sanskrt, grčki, njemački, ruski), u ugro-finskim jezicima, i u semitskim jezicima (kao što je arapski). Neki jezici kao finski i estonski imaju dva padeža kojima označavaju objekte: akuzativ i partitiv.
U srpskohrvatskom jeziku
Akuzativ je četvrti padež srpksohrvatskog jezika i odgovara na pitanje koga? i što? i ovisi o glagolu, pridjevu i prijedlogu. Pojavljuje se i većini drugih slavenskih jezika u kojima ima sličnu funkciju, a ponegdje i oblik. Akuzativ je padež koji označava da glagolska radnja potpuno obuhvaća neki predmet.
Uporaba akuzativa
Akuzativ bez prijedloga u rečenici jest:
Eparhija niška
Eparhija niška je eparhija Srpske pravoslavne crkve.
Nadležni arhijerej je gospodin Арсеније Главчић, a sedište eparhije se nalazi u Nišu.
Istorijat
Sedište eparhije je u Nišu, a obuhvata krajeve i Pirota, Kruševca, Toplice i Leskovca. Eparhija sa sedištem u Nišu je istorijski jedna od najvažnijih u hrišćanstvu. Tokom predslovenske istorije, Niška eparhija je postojala do naseljavanja Slovena. Do tada je bila jedan od rimskih odnosno vizantijskih crkvenih centara. Tri veka kasnije se ponovno obnavlja u slovenskom obličju.
Manastiri
Manastiri Eparhije niške su Veta, Visoka Ržana, Ajdanovac, Manastir Divljane, Lipovac, Đunis, manastir Sveti Roman, Naupare, Mrzenica, Poganovo, Sićevo, Sukovo, Temska, manastir Jašunja, manastir Muštar, manastir Bogorodice kod Kuršumlije, manastir svetog Nikole kod Kuršumlije, manastir Svetog Jovana Krstitelja, i manastir kod Dimitrovgrada.
Episkopi
Episkopi tokom predslovenske istorije Niša:
Episkopi Bugarske arhiepiskopije:
Episkopi Srpske pravoslavne crkve:
Snyder, Colorado
Snajder je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132.