cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
O uzvišenom
Sadržaj
- O uzvišenom, IX, 9.
S obzirom na navod iz Postanka u pozitivnom smislu, pretpostavlja se da je autor bio ili helenizirani Židov ili je bio dobro upoznat sa židovskom kulturom. Kao takav, autor naglašava da, da bi uistinu bili veliki pisci, autori moraju imati "moralnu izvrsnost". Znanstvenici zapravo pretpostavljaju da je autor izbjegavao da svoj spis objavi "bilo uslijed svoje skromnosti bilo uslijed svoje razboritosti". Štoviše, autor naglašava da transgresivni pisci nisu nužno bestidne budale, čak i ako poduzimaju književne rizike koji se čine "smjelima, razuzdanima i originalnima". Što se tiče društvene subjektivnosti, autor priznaje da potpuna sloboda promiče duh i nadu; prema njemu, "rob nikada nije postao govornikom". S druge strane, previše raskoši i bogatstva dovodi do propadanja rječitosti, a rječitost je cilj uzvišenog pisca.
Uzvišenost
Autor kritički hvali i kritizira određena književna djela kao primjere dobrih ili loših stilova pisanja. U konačnici, on promiče "uzdizanje stila" i bit "jednostavnosti". Na jednom mjestu kaže: "Prvi i najvažniji izvor uzvišenosti [jest] snaga oblikovanja velikih koncepcija". Za koncept uzvišenog općenito se smatra da se odnosi na stil pisanja koji se uzdiže "iznad običanoh". Na kraju, autor iznosi pet izvora uzvišenosti: "velike misli, snažne emocije, određene figure misli i govora, plemenita dikcija i dostojanstven raspored riječi". Mane koje treba izbjegavati u pisanju jesu: bombastičnost, djetinjarije, lažne emocije i frigidnost.
Učinci uzvišenog jesu: gubitak racionalnosti, otuđenje koje dovodi do poistovjećivanja s kreativnim postupkom umjetnika te duboke emocije pomiješane u užitku i egzaltaciji. Primjer uzvišenog (koji autor citira u djelu) jest Sapfina pjesma, takozvana Oda ljubomori, definirana kao "Uzvišena oda". Cilj spisateljice nije toliko izraziti puke osjećaje, koliko pobuditi osjećaje kod njezine publike.
Prema ovoj izjavi, moglo bi se pomisliti da je uzvišeno za autora bio samo trenutak bijega od stvarnosti. No, naprotiv, smatrao je da književnost može oblikovati dušu i da se duša može izliti u umjetničko djelo. Na taj način spis ne samo samo u domeni književne kritike, već postaje i etička rasprava, jer Uzvišeno postaje proizvod velike duše (μεγαλοφροσύνης ἀπήχημα, megalophrosunēs apēchēma). Dvije su vrste izvora Uzvišenog: urođeni izvori ("težnja ka energičnim konceptima" i "snažna i entuzijastična strast") i stečeni izvori (retoričke tehnike, odabir prave leksike i "dostojanstvena i visoka kompozicija").
Propadanje retorike
Autor govori i o propadanju govorništva, koje proizlazi ne samo iz odsutnosti političke slobode, već i iz iskvarenosti morala, koji zajedno uništavaju taj visoki duh koji generira Uzvišeno. Stoga je rasprava očito usredotočena na goruću polemiku koja je plamtjela u 1. stoljeću nove ere u rimskoj književnosti. Ako je Petronije kao uzroke propadanja istaknuo previše retorike i pompozne, neprirodne tehnike koja se gajila u retorskim školama, Tacit je bio bliži autoru spisa O uzvišenom, budući da je smatrao kako se korijen ove dekadencije nalazio u uspostavljanju principata, odnosno Carstva, koje je, premda je donijelo stabilnost i mir, također iznjedrilo cenzuru i dovelo do kraja slobode govora. Tako je govorništvo postalo tek vrsta stilske vježbe.
Naslov i nedovršenost spisa
Prevoditelji nisu mogli jasno protumačiti tekst, uključujući i sam njegov naslov. "Uzvišeno" u naslovu prevedeno je na razne načine, uključujući osjećaj uzvišenosti i izvrstan stil. Riječ "uzvišeno", tvrdi Rhys Roberts, zavarava, jer se autorov cilj uglavnom tiče "osnova plemenitog i impresivnog stila" nego bilo koje uže i specifične teme. Štoviše, otprilike jedna trećina rasprave nedostaje; autorov odjeljak o usporedbama, na primjer, sastoji se od samo nekoliko riječi. Stvari su dodatno komplicirane spoznajom da drevni pisci, autorovi suvremenici, ni na koji način ne spominju ovaj spis niti iz njega citiraju. I prema Milošu N. Đuriću, u ovom spisu autor ne objašnjava objektivna obilježja uzvišenog, nego više tumači njegov dojam u ljudskom osjećaju: "Divotno izaziva naše divljenje, tj. trenutačnu potpunu osvojenost duše, sasvim svladane nečim presilnim i prekomjernim, koje nam osvaja dušu".
Ograničenja spisa
Unatoč pozitivnom stavu koji kritičari imaju prema ovom djelu, on je ipak daleko od savršenog. Autorovo povremeno oduševljenje postaje "zaneseno" i stvara određenu zabunu u pogledu značenja njegovog teksta. Nadalje, kritičar iz 18. stoljeća Edward Burnaby Greene smatra da je autor ponekad "previše uglađen". Greene također tvrdi da je autorov fokus na hiperboličkim opisima "posebno slab i pogrešno primijenjen". Povremeno autor pada i u neku vrstu "zamora" prilikom obrade teme. Rasprava je također ograničena u svojoj koncentraciji na duhovnu transcendenciju i u nedostatku obrade načina na koji jezične strukture određuju osjećaje i misli pisaca. Konačno, autorovu je raspravu teško objasniti u nekom akademskom kontekstu, s obzirom na poteškoće teksta i nedostatak "praktičnih pravila koja se mogu naučiti". U primjerima kojima pisac tumači "uzvišeno" on se pokazuje kao neoplatoničar, koji poznaje samo etički uzvišeno: samo je uzvišena duša sposobna za uzvišen umjetnički stil, a vanjski ukrasi, koji potječu iz razuma a ne iz duše, daju stilu izvještačenost i napuhanost, a ne istinsku uzvišenost.
Stil i retorika
Usprkos ovim manama, spis ostaje kritički uspješan zbog svog "plemenitog tona", "prikladnih uputa", "razboritog stava" i "povijesnih interesa". Jedan od razloga zašto je tako malo vjerojatno da su poznati drevni kritičari napisali spis O uzvišenom jest taj što se način na koji je rasprava sastavljena značajno razlikuje od bilo kojeg drugog književnog djela. Budući da autorova retorička formula izbjegava dominirati njegovim djelom, književnost ostaje "osobna i svježa", jedinstvena po svojoj originalnosti. Autor se buni protiv popularne retorike tog doba implicitno napadajući drevnu teoriju koja se usredotočuje na detaljnu kritiku riječi, metafora i figura. Eksplicitnije, odbijajući suditi o tropima kao entitetima za sebe, autor promiče uvažavanje književnih sredstava koja se odnose na odlomke u cjelini. U osnovi, autor se više usredotočuje na "veličinu stila" nego na "tehnička pravila", što je rijetkost za jednog kritičara tog vremena. Usprkos kritikama drevnih tekstova, autor ostaje "gospodar iskrenosti i dobre naravi". Štoviše, autor izmišlja upečatljive slike i metafore, povremeno pišući gotovo lirski. Općenito, autor cijeni i koristi jednostavnu dikciju i smione slike.
Što se jezika tiče, djelo je zasigurno jedinstveno po tome što predstavlja spoj izraza helenističkog grčkog koine dijalekta, kojima su dodane uzvišenje konstrukcije, tehnički izrazi, metafore, klasični i rijetki oblici koji stvaraju književni pastiš na granicama jezičnog eksperimentiranja.
Anqua, Siena
Anqua je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Bapaume
Bapom je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Hamburger
thumb|250px|Hamburger
Bapaume
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4331 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 751 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 122 metara (maksimalnoj 137 m, a minimalnoj 108 m).
Hamburger
Hamburger je vrsta sendviča u okruglom pecivu, a ista riječ može se upotrijebiti i za kosani odrezak od goveđeg mesa koji se najčešće stavlja u pecivo prilikom izrade takvog sendviča.
Mesnom odresku, koji je osnovni sastojak hamburgera, obično se pridodaje povrće poput zelene salate, luka i kiselih krastavaca, te razni umaci poput kečapa, senfa ili majoneze, a popularni su i hamburgeri u kojima se ranije spomenutim sastojcima pridodaje i nekoliko krišaka sira. Hamburger sa sirom još se naziva i cheeseburger, budući da na engleskom jeziku "cheese" znači sir.
Rickling
Rikling je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.279 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060068.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zegeberg Rikling se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 36 metara. Površina opštine iznosi 38,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.279 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 84 stanovnika/km².
Los Amanes, Cuauhtémoc
Los Amanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
Kineska pistacija
Kineska pistacija (latinski: Pistacia chinensis) znana i kao Kineska tršlja je drvo iz rod pistacija iz porodice vonjača (Anacardiaceae).
Karakteristike
Kineska pistacija je listopadno drvo koje može narasti do visine od 26 metara, pa joj deblo može imati dijametar od 100 cm.
Domovina tog stabla je Istočna Azija, točnije; centralna i istočna Kina, Tajvan i Filipini. Kineske pistacije rastu na nadmorskim visinama od 140 - 3.550 m po južnoj i zapadnoj Kini, dok na Himalaji uspjevaju na visinama do 2.400 m i to uz obale vodotoka i to na tlu koje se obrađuje.
Na planinama duž obale Filipina ima ih do visina do 1.350 m.
Plantažno se uzgaja zbog drva i kao sirovina za druge proizvode, često se koristi u hortikulturi kao dekorativno drvo.
Od Kineske pistacije jedu se mladi pupoljci i lišće, i to tako da se prokuha, jedu se i sjemenke i to kuhane, pečene ili samljevene kao začin na kolačima.
Zlatko Lagumdžija
Dr. Zlatko Lagumdžija (Sarajevo, 26. decembar 1955.) je bosanskohercegovački političar, bivši predsjednik Socijaldemokratske partije Bosne i Hercegovine i doktor informatičkih nauka na Sarajevskom univerzitetu.
Život i karijera
Nakon završene gimnazije 1973. u Detroitu (SAD) diplomirao 1977., magistrirao 1981. i doktorirao 1988. temama s područja informatike i elektrotehnike na Univerzitetu u Sarajevu.
Profesor je na predmetu Menadžment informacijskih sistema (MIS) i predmetu Informatika na Ekonomskom fakultetu te predmetu Projektiranje informacijskih sistema za podršku odlučivanju na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, od 1989. godine. Pročelnik je Katedre poslovne informatike na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, od 1994. godine.
Pored toga, Lagumdžija je redovni profesor na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu i direktor Centra za menadžment i informacijsku tehnologiju (MIT) Sarajevo, od 1995. godine. Član je Svjetske akademije umjetnosti i nauka (WAAS), od 2006. godine.
Na samom početku rata, odnosno u maju 1992. je zajedno s tadašnjim predsjednikom Alijom Izetbegovićem zarobljen od strane JNA, a što je dovelo do incidenta u Dobrovoljačkoj ulici.
Bio je potpredsjednik (1992. – 1993.) i premijer Vlade Republike Bosne i Hercegovine (1993.), ministar vanjskih poslova Bosne i Hercegovine (u dva navrata 2001. i 2003.) te ponovo predsjedavajući Ministarskog vijeća Bosne i Hercegovine (2001. – 2002.) godine. Na općim izborima 2014. bio je nositelj liste SDP BiH za Parlamentarnu skupštinu BiH, no nije uspio dobiti mandat. Predsjednik je Socijaldemokratske partije Bosne i Hercegovine od 1997. do 2014. godine, a od 2005. godine i potpredsjednik Senata Bošnjačkog instituta. Govori engleski i francuski jezik.
Oženjen je i ima troje djece. Živi u Sarajevu.
Milan Budimir
Milan Budimir (Mrkonjić Grad, 2. novembar 1891 —– 17. oktobar Beograd, 1975) jedan od najznačajnijih srpskih klasičnih filologa, redovni profesor Univerziteta u Beogradu, upravnik Katedre za klasičnu filologiju.
Biografija
Rođen je 1891. godine u Varčar Vakufu (današnjem Mrkonjić Gradu). U rodnome mestu učio je osnovnu školu, klasičnu gimnaziju u Sarajevu. Studij klasične filologije i poredbene lingvistike svršio je u Beču gde je i doktorirao 1920. s tezom „O olujnim demonima kod indoevropskih naroda“. Naredne godine, izabran je za asistenta, a ubrzo potom i za docenta na Katedri za klasičnu filologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Za vanrednog profesora je izabran 1928., a za redovnog 1938. Kao profesor i upravnik Katedre za klasičnu filologiju radio sve do odlaska u penziju 1962., s prekidom za nemačke okupacije zemlje tokom Drugog svetskog rata, kada je i nasilno penzionisan 1941.
Kao student, bio je politički angažovan u nacionalnim krugovima srpskih omladinaca u Austro–Ugarskoj i član Mlade Bosne. U to vreme objavljivao je i članke u zagrebačkom Srbobranu i beogradskom Odjeku, uređivao je Slovenski jug i Novo djelo. Milan Budimir je bio ratni invalid, jer je od 1922. bio potpuno slep. Biblioteka Saveza slepih Srbije nosi njegovo ime.
Kao istraživač visokog ranga izabran je 1948. godine za dopisnog, a 1955. za redovnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti. Dopisni član Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti postao je 1952.
U nauci je radio od 1913. Bavio se istraživanjima u oblasti klasične filologije u svim njenim granama: istoriji klasičnih jezika, posebno grčkog, istoriji grčke i rimske književnosti. Takođe, bavio se istraživanjima starobalkanskih i slovenskih jezika, istorije religije, antičkog nasleđa u Srba, posebno u jeziku, književnosti i folkloru, kao i istraživanjima u oblasti opšte lingvistike.
S Petrom Skokom pokrenuo je i uređivao između dva rata balkanski časopis Revue internationale des études balkaniques (ugašen 1941), a s najuglednijim jugoslovenskim klasičnim filolozima bio je osnivač i suurednik nekadašnjeg glavnog glasila jugoslovenskih klasičnih filologa – Živa antika, čiji je izdavač Institut za klasične studije Filozofskog fakulteta Univerziteta u Skoplju.
Aktivno je sudelovao na mnogim međunarodnim naučnim skupovima u Beogradu, Pragu, Ženevi, Rimu, Sofiji i drugde. Objavljivao je u časopisima Prilozi za književnost, jezik, istoriju i folklor (Beograd), Južnoslovenski filolog (Beograd), Srpski književni glasnik (Beograd), Naš jezik (Beograd), Živa antika (Skoplje), Revue internationale des études balkaniques (Beograd), Balcania (Bukurešt), Rad JAZU (Zagreb), Albanološka istraživanja (Priština).
Za knjigu De auctoribus romanis: pregled rimske književnosti dobio je 1964. Oktobarsku nagradu grada Beograda.
Naučna istraživanja Praindoevropljana
Naučni opus Milana Budimira broji nekoliko stotina radova, knjiga, studija, rasprava i članaka, od kojih su neki ušli u najpoznatije enciklopedije, rečnike i priručnike. U glavnim crtama radovi Milana Budimira se mogu podeliti na pet velikih skupina.
Prvoj skupini pripadaju radovi koji se odnose na istraživanja doklasičnih jezika i kultura na balkanskom, maloazijskom i apeninskom prostoru. Glavna zasluga Milana Budimira u ovoj oblasti leži u sakupljanju i tumačenju obimnog leksičkog materijala iz jezika dogrčkih Indoevropljana, kao i u utvrđivanju glasovnih zakonitosti ovih jezika. Te dogrčke starince, koji su inače prema literarnoj tradiciji nazivani Pelazgima, Milan Budimir naziva Πελα'σται, polazeći od oblika Πελαστικε' (koji se javlja u sholijama uz Homerovu Ilijadu 16, 233), zatim od onomastičkog materijala na terenu (Παλαιστή', toponim u Epiru; Palaestinus, starije ime za Strimon itd), kao i od nekih apelativa sa visokom dokaznom vrednošću (Πενε'σται, naziv za pokoreno stanovništvo u antičkoj Tesaliji; Πελα'σται naziv za zemljoradnike vezane za zemlju u Atici).
Drugu skupinu čine radovi u kojima su prikazana istraživanja posebnih veza između ovih dogrčkih indoevropskih idioma i slovenskih jezika, tačnije protoslovenskog jezika.
Treću skupinu čine radovi koji se odnose na ispitivanje opštih fonetskih zakonitosti i pojava u indoevropskim jezicima, posebno u jezicima u kontaktu.
Četvrtu grupu čine istraživanja u oblasti antičkih književnosti sa posebnim naglaskom na dogrčko poreklo pojedinih književnih rodova i evropske scene.
Petu grupu čine radovi koji ispituju posebne kulturne veze u folkloru južnih Slovena i antičkog sveta i oni stoje u tesnoj vezi sa drugom skupinom Budimirovih radova.
Cecilije iz Kalakte
right|thumb|200px|Cecilije iz Kalakte (fiktivni portret iz 1819. godine). Cecilije iz Kalakte (Καικίλιος Καλακτῖνος, ili Caecilius Calantianus, 1. stoljeće pne. – 1. stoljeće n.e.) bio je starogrčki retoričar, koji je živio u Rimu u Augustovo doba. Bio je rodom iz Kalakte na Siciliji, pa su ga zato zvali i Kalaktin. Prema bizantskoj enciklopediji Sudi, njegovi su roditelji bili robovi židovske vjere, a sam Cecilije, prije nego što je dobio rimsko državljanstvo, navodno je nosio ime Arhagat (Ἀρχάγαθος, Archagathus). Kvintilijan ga spominje zajedno s Dionizijem iz Halikarnasa kao istaknutog grčkog retoričara i gramatičara.
Što se tiče sfere njegova djelovanja u Rimu i njegovog uspjeha kao učitelja retorike, ništa se ne zna; ali, iz naslova jednog od njegovih djela, vidimo da je proučavao kako rimsko tako i grčko govorništvo. Napisao je velik broj djela o retorici, gramatici, a također i o povijesnim temama. Sva su ova djela sada izgubljena; ali bila su na visokom glasu kod retoričara i kritičara carskog razdoblja. Neka su njegova djela bila teoretskog karaktera, druga su bili komentari grčkih govornika, a neka druga su, pak, bila gramatičke ili povijesne vrste.
Djela
Na temelju obavještenja u Sudi i kod drugih pisaca može se zaključiti da je Cecilije sastavio ova djela: O retorici (Περὶ ῥητορικῆς), O retoričkim figurama (Περἰ σχημάτων), O stilovima desetorice govornika (Περὶ χαρακτῆρος τῶν δέκα ῥητόρων), O Antifontovom pisanju (Περὶ Ἀντιφῶντος σύνταγμα), Usporedba Demostena i Eshina (Σύγκρισις Δημοσθένους καὶ Αἰσχίνου), Usporedba Demostena i Cicerona (Σύγκριδις Δημοσθένους καὶ Κικερῶνος), O historiji (Περὶ ἱδτορίας), O razlici između atičkog i azijskog stila (Τίνι διαφέρει ὁ Ἀττικός ζῆλος τοῦ Ἀσιανοῦ), O Demostenu, njegovim autentičnim i krivotvorenim govorima (Περὶ Δημοσθένους, ποῖοι αὐτοῦ γνήσιοι λόγοι καὶ ποῖοι νόθοι), O onome što retoričari govore sukladno historiji i suprotno od historije (Περὶ τῶν καθ᾽ ἱστορίαν ἢ παρ᾽ ἱστορίαν εἰρημένων τοῖς ῥήτορσι), O robovskim ratovima (Περὶ δουλικῶν πολέμων), Dvije knjige protiv Frigijaca (Κατὰ Φρυγῶν δύο, gdje vjerojatno napada bombasični azijanski stil), Alfabetski popis riječi (Ἐκλογὴ λέξεων κατὰ στοιχεῖον, kojim se Suda bogato služi, kako se navodi i u predgovoru te enciklopedije), O uzvišenom (Περὶ ὕψους, što je prvi spis tog naslova u antici, na koji je odgovorio anonimni pisac istoimenog djela, koje je sačuvano).
Cijanurinski hlorid
Cijanurinski hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 184,411 Da.
Baldaria, Verona
Baldaria je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 237 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Amelije
Amelije Gentilijan (Ἀμέλιος Γεντιλιανός, Amélios Gentilianós, rođen između 216. i 226, umro između 290. i 300. godine nove ere), bio je neoplatonistički filozof i književnik druge polovice 3. stoljeća.
Amelije je rodom bio iz Toskane. Isprva se učio na djelima Numenija iz Apameje, a potom je počeo pohađati Plotinova predavanja tri godine nakon Plotinova dolaska u Rim, i s njim je ostao više od dvadeset godina, sve do 269. godine, kada se povukao u Apameju u Siriji, Numenijevo rodno mjesto. Bizantska enicklopedija Suda pogrešno tvrdi da je Amelije bio iz Apameje (Ἀπαμεύς, Apameos).
"Amelije" nije bilo njegovo izvorno ime; čini se da ga je odabrao da bi izrazio svoj prezir prema svjetovnim stvarima, jer riječ ἀμέλεια (ameleia) na grčkom znači "nemar". Porfirije Tirski izjavio je za Amelija u Plotinovom životu: "Amelije se radije zvao Amerije, mijenjajući L u R, jer mu je, kako je objasnio, više odgovaralo da bude imenovan po "ameriji", tj. "ujedinjenju", nego po "ameleji", tj. "ravnodušnosti".
Amelije je neprestano čitao i pisao, zapamtio je praktički sva Numenijeva učenja i, prema Porfiriju, napisao je preko 100 svezaka izreka i komentara. Plotin je Amelija smatrao jednim od svojih najbistrijih učenika. Amelije je bio taj koji je uvjeravao Porfirija u istinitost Plotinovih učenja i pridružio mu se u uspješnom naporu da nagovori Plotina da svoja učenja zapiše. Njegovo je glavno djelo bila rasprava u četrdeset knjiga koja se suprotstavljala tvrdnji da Numenija treba smatrati originalnim autorom Plotinovih učenja. Amelija također navode Euzebije i drugi koji navode da je Amelije s odobravanjem citirao definiciju Logosa u Evanđelju po Ivanu.
Ahuehueyo Primero Centro, Matlapa
Ahuehueyo Primero Centro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matlapa.
Črmošnjice pri Stopičah
Črmošnjice pri Stopičah je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Črmošnjice pri Stopičah se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 355 stanovnika.
Kontejner (organizacija)
O udruzi
Počeci djelovanja udruge Kontejner sežu u 2001. godinu, u vrijeme održavanja 26. Salona Mladih, na kojemu su članovi buduće udruge radili kao članovi organizacijskog odbora. 26. Salon mladih održavao se na Zagrebačkom velesajmu, na 10 000 m2 u 52 kontejnera koji su funkcionirali kao izvori raznih sadržaja, dok su ulice i glavni trg poslužili kao mjesta održavanja performansa, koncerata i sličnih događanja, dodatno doprinijevši životnosti izložbe. Samo godinu dana nakon završetka te manifestacije, osnovana je udruga Kontejner, biro koji promiče progresivne umjetničke prakse na sjecištu sa znanošću i tehnologijom. Osnivači su bili: Ivana Bago, Olga Majcen Linn, Sunčica Ostoić i Tomislav Pokrajčić.
Od svoga osnutka 2002. godine Kontejner je kurirao i organizirao više od četrdeset uspješnih grupnih i samostalnih izložaba, festivala, predavanja i prezentacija priznatih međunarodnih i domaćih umjetnika i teoretičara (Marcel·lí Antúnez Roca, Stahl Stenslie, Paul Granjon, Zoran Todorović, Kira O'Reilly, Giovanna Maria Casetta, Stephen Wilson, Joe Davis, Oreet Asherry, Haruki Nishijima, Tissue Art&Culture Project, Paul DeMarinis, Ray Lee, kustoska koncepcija festivala Break21/Ljubljana…) te se uspješno predstavio i na međunarodnoj sceni (National Review of Life Art /Glasgow/Perth, Art Space/Sydney, The Last East European Show u MSU/Beograd, RX Galerija/San Francisco, Synthetic Times, NAMOC/Peking…).
Festivali
Tijekom svoga dugogodišnjeg djelovanja, Kontejner je razvio tri prepoznatljiva međunarodna festivala koja sustavno pridonose promicanju radova s hrvatske i svjetske umjetničke scene, a koji se bave odnosima umjetnosti, znanosti, tehnologije i tjelesnosti u suvremenom društvu. To su:
Device_art
Device_art je trijenalni međunarodni festival. Po prvi put je održan 2004. godine, a tematizira spregu umjetnosti, znanosti i tehnologije. Radi se o komparativnom projektu koji potiče domaće umjetnike na bavljenje novim medijima u umjetnosti kao i njihovim kontekstualiziranjem u odnosu na međunarodnu scenu. Prvi Device_art 2004. bio je posvećen regionalnoj umjetničkoj sceni, sljedeći iz 2006. usporedio je umjetnike iz regije s umjetnicima iz jednog od svjetskih žarišta novomedijske umjetnosti - kalifornijskom scenom, dok je Device_art 2009., uz domaću produkciju, predstavio i japansku device art scenu.
Touch me
Touch me je projekt, započet 2002. godine, koji se bavi umjetnošću na razmeđi sa znanošću i tehnologijama. Proizašao je iz potrebe da se prezentiraju aktualna zbivanja na međunarodnoj techno-art i bio-art sceni. Već 2005. Touch me prerasta u trijenalni festival, koji se iste godine odvija kao dio Operacije:grad 2005., s podnaslovom Zlouporaba inteligencije. Taj je tematski okvir nastao kao reakcija na suvremene oblike nasilja i sustave kontrole, zloupotrebu informacija i inteligencije, ali i oblike strukturne zloupotrebe koju omogućuju tehnologije suvremenih društvenih procesa na području telekomunikacija, medija, tehnologija, znanosti, industrije zabave... Drugo izdanje festivala, održano 2008. godine s podnaslovom Feel Better!, usredotočilo se na suvremeni ideološki imperativ sreće, užitka i hedonizma, čiji se koncept temeljio na ideji da se u suvremenom društveno-političkom sustavu pitanje stabilnosti i kontrole premjestilo s područja moći i represije na područje sreće i zabave. Treće izdanje Touch Me Festivala, nazvano Energy Ab/Use posvećeno je energiji, njezinoj upotrebi, zloupotrebi te transformaciji. Osim tema poput obnovljivih izvora energije, održivog razvoja, ekoloških pitanja, futurističkih koncepata te aktualnih znanstvenih istraživanja, festival je ponudio i teorijsku kontekstualizaciju suvremene situacije iz društvene, kulturne, političke i ekonomske perspektive te ukazao na mogućnosti kreativne upotrebe energije u umjetnosti, dizajnu i arhitekturi.
Ekstravagantna tijela
Ekstravagantna tijela je interdisciplinarni festival pokrenut 2007. godine, koji preispituje složene politike normalnog,drugačijeg i društveno prihvatljvog. Prvo izdanje festivala tematiziralo je umjetnost i invaliditet, nastojeći kritički preispitati društvenu poziciju prema bolesnima te pokazati pristupe umjetnika s međunarodne scene koji problematiziraju vlastitu "drugačijost". Prvo izdanje ovog festivala održano je od 12. do 15. prosinca 2007. godine u Studentskome centru Sveučilišta u Zagrebu.
Drugo izdanje festivala, pod nazivom Ekstravagantna tijela: Ekstravagantni umovi, održano 2010. godine, tematiziralo je mentalno zdravlje te predstavilo umjetničke i izvedbene projekte suvremene hrvatske i međunarodne umjetničke scene koji problematiziraju mentalne poremećaje i intelektualne poteškoće. To je bio ujedno i prvi međunarodni projekt u regiji na temu mentalnog zdravlja.
Državni univerzitet Luizijane
Državni univerzitet Luizijane je javni univerzitet u Baton Rougu u Luizijani, saveznoj državi u Sjedinjenim Američkim Državama. Institucija je osnovana 1853. godine.
Montignano-Marzocca, Ancona
Montignano-Marzocca je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4590 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Los Labradores, San Miguel de Allende
Los Labradores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1903 m.
Opština Broșteni, Mehedinți
Broșteni je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Gurnee, Illinois
Gerni je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Tlecuaxco, Tequila
Tlecuaxco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 624 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1320 m.
Veliki talenat
Veliki talenat je jugoslavenski televizijski film snimljen 1984. godine u produkciji TV Sarajevo i režiji Nikole Stojanovića po vlastitom scenariju.
Uloge
Ostale uloge ▼
Werner Stein (političar)
Werner Stein (* 14. 12. 1913, Berlin-Wilmersdorf — † 31. 3. 1993, Berlin), nemački političar (SDP), fizičar i biofizičar, autor dela Kulturfahrplan, bio je senator za nauku i umetnost Berlina 1964-75.
Život
mini|180px|Grob Wernera Steina Studirao je fiziku u Berlinu i Frankfurtu, gde je pratio svog mentora Marianusa Czerny-og i doktorirao na svojstvima kvarca na infracrvenom. U februaru 1946. postao je asistent Roberta Rompea na Univerzitetu Friedrich Wilhelm u Berlinu, gde je radio kao docent.
Tokom zimskog semestra 1949/50 prešao je na novoosnovani Slobodni univerzitet u zapadnom delu Berlina i postao asistent Hansa Lassena na Fizičkom institutu. Završio je postdoktorske studije i osnovao Institut za biofiziku.
Kao član SPD, 1955. je izabran u berlinsku zemaljsku skupštinu i odslužio pet mandata do 1975. Na sugestiju gradonačelnika Willyja Brandta, 1964. je izabran za Senatora za nauku i umetnost. Pod njegovim vođstvom, Berlin je 1969. dobio novi zakon o visokom školstvu, koji je dao veće učešće studentima i srednjem osoblju. Zatim je 1973. podneo predlog amandmana na Zakon o univerzitetu, koji bi opet dao veći uticaj profesorima.
Stein je odlikovan zvanjem Gradskog starešine Berlina (Stadtältester von Berlin). Sahranjen je na groblju Schmargendorf, u počasnom grobu.
Fall River Mills, California
Fall River Mills je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 573 stanovnika.
Mamula (film)
Mamula je srbijansko-crnogorski horor film iz 2014. godine u režiji Milana Todorovića. Scenario za film su napisali Marko Backović, Milan Konjević i Beri Kiting.
Film je premijerno prikazan u Beogradu na FEST-u 8. marta 2014. godine.
Radnja
Dve studentkinje iz Amerike, Keli i Lusi, odlaze u Crnu Goru da posete Aleksa, prijatelja iz studentskih dana. Posle nekoliko dana uživanja, njihov prijatelj i kolega sa fakulteta ih nagovara da posete napušteno ostrvo Mamula, iako su upozoreni da se na njemu dešavaju čudne stvari i čuli razne legende o njemu. Na ostrvu zatiču samo ribolovca koji drži lepu devojku za koju se ispostavi da je sirena koja lepim izgledom i pesmom opčinjava, a potom se ubrzo pretvara u krvožednog monstruma.
Produkcija
200px|desno|mini|Glavni zaplet filma se događa na Ostrvu Mamula
Film Mamula je sniman u periodu od 25. septembra do 10. oktobra 2013. godine u Herceg Novom i okolini, ali je najveći deo filma sniman na ostrvu Mamula.
Koproducenti filma su: Džeri Ketering, Prva srpska televizija, Medija plus i Didžital kraft, dok je izvršni producent Viktorija film.
Răchiteni, Răchițeni
Răchiteni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Răchițeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1692 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 191 m.
Ponte Forca, Reggio Emilia
Ponte Forca je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Zaprešić
Zaprešić je grad u Hrvatskoj koji se nalazi u blizini Zagreba i administrativno pripada Zagrebačkoj županiji.
Geografija
Grad Zaprešić prostire se na 52,60 kilometara kvadratnih na kojem prema popisu iz 2001. godine živi 23.150 stanovnika. Drugi je po veličini grad u Zagrebačkoj županiji. S 440.1 stanovnika po kilometru kvadratnom Zaprešić je najgušće naseljeno područje u županiji (prosječna naseljenost u Zagrebačkoj županiji je 101 stanovnik po kilometru kvadratnom). Šire područje Zaprešića koje čini grad Zaprešić i sedam okolnih općina - Bistra, Brdovec, Dubravica, Jakovlje, Luka, Marija Gorica i Pušća. zauzima područje od 251,8 km2. Prema popisu iz 2001. godine na tom području živi 50.992 stanovnika. Zaprešićki kraj smješten je u dolini triju rijeka, te između Slovenije na zapadu, Krapinsko-zagorske županije na sjeveru, Samobora na jugu i Zagreba na istoku.
Stanovništvo
Prikaz broja stanovništva u mjestu i gradu Zaprešiću od prvog popisa stanovništva 30.10.1857. godine.
godina ..... mjesto Zaprešić.....grad Zaprešić
1869 .................790...............3.334
1880 .................988...............3.634
1890 ...............1.241..............4.280
1900 ...............1.394..............4.660
1910 ...............1.490..............5.058
Svetozar Radišić
Svetozar Radišić (Leskovac, 20. jun 1949) je bivši portparol Vojske Jugoslavije. Pukovnik u penziji, doktor nauka iz oblasti teorije ratovanja, stručnjak i ekspert za vojne strategije i doktrine, posebno za neoružane oblike agresije. Otac Đorđe Radišić (1924– 2013) rođen u selu Lipa (Bihać) a majka Latinka Radišić, devojačko prezime Tesla, rođena je 1927. u selu Кlišević, u Lici.
Zaprešić
Stanovništvo
1931 ...............1.889..............5.810
Svetozar Radišić
Na osnovu ocena eksperata iz oblasti teorije ratovanja i metodologije ratne veštine u teoriju ratne veštine uneo je novu klasifikaciju ratova, naučno objašnjenje ratova u vanfizičkoj i vanvojnoj sferi (neoružani oblici agresije), definicije savršenih i totalnih ratova, naučno objašnjenje neokortikalnog rata i svedimenzione odbrane, organizacione modele (simulacije) za usavršavanje borbene gotovosti, naučno objašnjenje u vezi sa primenom elektromagnetnog i vibratornog oružja i zaštite od tih vrsta oružja, predviđanja ratova budućnosti u kojima će nestati prostor kao faktor rata.
Zaprešić
Stanovništvo
1953 ...............2.537..............6.540
Svetozar Radišić
Školovanje
Radišić je osnovnu školu pohađao u Brežicama, Beloj Crkvi i Vršcu a gimnaziju u Vršcu završio je 1968. godine. Vojnu akademiju protivvazdušne odbrane završio je u Zadru 1972. godine a komadno-štabnu akademiju kopnene vojske JNA 1983. godine. Poslediplomske studije i doktorat o temi "Upravljanje sistemom za izgradnju borbene gotovosti" završio je 1994. godine i Centru vojnih škola Vojske Jugoslavije u Beogradu.
Zaprešić
Stanovništvo
1961 ...............3.311..............7.484
Barzola, Varese
Barzola je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Villa Nicolás Zapata, Totolapan
Villa Nicolás Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 357 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2426 m.
Robinson Crusoe
Robinson Crusoe je avanturistički roman Daniela Defoea objavljen 1719. ispričan u prvom licu, kao izmišljena autobiografija naslovnog lika Robinsona koji je proveo 28 godina kao brodolomac na udaljenom tropskom otoku pored ušća Orinoca, proživljavajući brojne avanture, brodolom kad se zamalo udavio, zemljotres, susret s kanibalima, oslobađanje njihovih zarobljenika, sukob sa gusarima, prije svog konačnog spasenja.
Robinson Crusoe je svakako jedan od najčitanijih romana u historiji čovječanstva, koji je od svog prvog izdanja - doživio više hiljada izdanja u gotovo svim zemljama svijeta.
Robinzon je postao termin sam za sebe - u svim jezicima svijeta, za čovjeka koji živi usamljenički, a robinzijada za priču o životu usamljenika.
Barzola, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 325 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Robinson Crusoe
Pravi puni naslov romana
Pravi puni naslov romana bio je neobično dug (takva je onda bila moda) ''Život i neobični i iznenađujući doživljaji Robinsona Kruzoa mornara iz Yorka, koji je proživio 28 godina na pustom otoku u Americi, blizu ušća rijeke Orinoko, na čiju je obalu izbačen poslije brodoloma broda u kojemu su poginuli svi članovi posade, osim njega, S opisom toga kako su ga na kraju spasili gusari. Napisao on sam'' (The Life and Strange Surprizing Adventures of Robinson Crusoe, of York, Mariner: Who lived Eight and Twenty Years, all alone in an un‐inhabited Island on the Coast of America, near the Mouth of the Great River of Oroonoque; Having been cast on Shore by Shipwreck, wherein all the Men perished but himself. With An Account how he was at last as strangely deliver'd by Pirates. Written by Himself) Naslov sljedećeg izdanja knjige, u jesen iste godine, Defoe je promjenio i na kraju dodao - Poslano po prijatelju.
Nastanak i pozadina romana
Daniel Defoe napisao je Robinzona kad je imao šesdeset godina, nakon brojnih životnih padova i uspona. Njegov otac je htio da postane pastor, ali on se posvetio trgovini i doživio bankrot. Spasilo ga je pisanje raznoraznih članaka, a na pisanje romana koji su mu donijeli slavu i bogatsvo pred kraj života. U to vrijeme u engleskoj književnosti postojale su samo dva tematska žanra, ljubavni i putopisni romani (sa puno avantura). Nešto prije pisanja Robinzona britansku javnost uzbudila je knjiga Krstarenje oko svijeta Woodesa Rogersa, objavljena 1712. On je u njoj između ostalog ispričao sudbinu škotskog mornara Alexandera Selkirka koji je nakon svađe sa kapetanom na vlastiti zahtjev iskrcan i ostavljen na pustom otoku Mástierra (pored čileanske obale) - 1704. Na tom hladnom otoku je Selkirk živio sve do 1709. hraneći se kozama, kad ga je spasila ekspedicija Woodesa Rogersa. Mnogi i danas smatraju da je to bila inspiracija Defou za njegov roman iako ima i drugih teza. Po jednoj on je samo preuzeo i prepravio spis vojvode Roberta Harleyja, za kog je pisao političke pamflete, zapravo ga pokrao. Možda mu je inspiracija bila sudbina mornara Roberta Knoxa koji je 1659. živio kao brodolomac na Cejlonu.
Nešto prije Defoa - 1668., Henry Newill napisao je roman Pinesov otok u kom njegov junak George Pine sa četiri suputnice doživi brodolom i spasi se dočepavši se pustog tropskog otoka, gdje ima hrane u izobilju. Njegova zla sudbina, ispadne potpuna suprotnost - jer se za hranu nemora truditi, već život provodi u ljubavi sa svoje četiri partnerice. Pa je za pretpostaviti da mu to djelo ipak nije bilo uzor.
O djelu ukratko
Roman počinje bijegom Robinzona iz roditeljske kuće u Hullu na prijateljev brod, i njegovim prvim brodolomom, nakon kojeg se zarekne da više nikad neće poći na more. Njemu vrag neda mira, i neda se ukalupiti u očeve želje da se posveti učenju i postane pravnik, pa se nakon tog ipak ponovno uputi na plovidbu do Afrike. To je bio jedini njegov uspješni put, koji mu je pomutio glavu - jer je na tom putu zaradio pravo malo bogatstvo - prodavši urođenicima raznih drangulija, kako sam kaže (koje je kupio za 40 funti) a zauzvrat od njih kupio zlatnog pijeska, kojeg je na povratku u London prodao za 300 funti.
Nakon tog krene ponovno u Afriku, ali ga taj put zarobe berberski gusar]]i. Iz njihova ropstva se spasi bijegom sa arapskim sudrugom Ksurijem. Nakon peripetija na plovidbi uz afričku obalu spasi ih portugalski brod i preveze u Brazil. Tu se Robinzon počne baviti plantažerstvom, ali ubrzo shvati da bi mu posao puno bolje napredovao da ima robove. Prijatelji plantažeri mu pomognu da nabavi brod i krene u Afriku po robove. Na toj plovidbi nastrada u brodolomu, ali se spasi i dopliva do obale kao jedini preživjeli.
Uz pomoć spašenih stvari sa olupine, Robinzon organizira svoj život na tom pustom otoku, izgradi dom (čak i ljetnikovac) zasadi ječam, pripitomi koze i tako proživi punih 24 godine potpuno sam. Veliki preokret u njegovu usamljeničkom životu, je otkriće da njegov otok posjećuju indijanci, koji otok posjećuju da bi se odali kanibalskim gozbama. Robinzon spasi jednog urođenika predviđenog za klanje - koji mu kasnije postane sudrug i sluga Petko. Njih dvojica nešto kasnije spase od slične sudbine, Petkova oca i španjolskog brodolomca. Zajednički izgrade brod kojim bi trebali otploviti do obale Venecuele po ostale španjolske brodolomce, ali ih u toj namjeri osujeti iskrcavanje gusara na otok.
Svetozar Radišić
Dužnosti
Najviša dužnost u vojsci bila mu je portparol Vojske Jugoslavije. Obavljao je visoke funkcije Gardijskoj motorizovanoj brigadi, u Кabinetu SSNO, zatim u upravi za obuku i školstvo, upravi za informisanje i moral Generalštaba Vojske Jugoslavije i upravi za strategijske studije Saveznog ministarstva odbrane. Bio je više godina glavni i odgovorni urednik opštevojnog teorijskog časopisa Vojno delo. U penziju je otišao sa dužnosti pomoćnika za strategije i doktrine u Кabinetu načelnika Generalštaba Vojske Srbije i Crne Gore. Predavao je u školi nacionalne odbrane, na poslediplomskim studijama (smer-ratna veština) u Centru vojnih veština Vojske Srbije i na Fakultetu bezbednosti Univerziteta u Beogradu, a saradnik je Fakulteta za borbenu umetnost u Požarevcu. Predavao je po pozivu na brojnim fakultetima.
Robinson Crusoe
O djelu ukratko
left|thumb|280px|Petko se klanja Robinzonu nakon njegova izbavljenja
Svetozar Radišić
Radovi
Objavio je više od 600 novinskih geopolitičkih analiza, desetinu feljtona i više desetina naučnih, preglenih i stručnih napisa u časopisima, zbornicima radova i prilozima knjiga. Imao je više od 490 javnih nastupa na tribinama, forumima, promocijama, predavanjima, u radio i televizijskim emisijama. U štampi je objavljeno više od 700 napisa, a na internetu je predstavljeno više od 1000 priloga o njegovoj ličnosti, istraživanjima i naučnim stavovima.
Robinson Crusoe
Literarna vrijednost i pravi smisao
Defoe je prije svega bio novinar, koji je pisao o ekonomiji, pa njegov Robinzon nema bog zna kakvu literarnu vrijednost. Robinzon Kruzo je prije svega optimistička himna u slavu života, i oda tek rađajućoj engleskoj kolonijalnoj ekspanziji i budućoj industrijskoj revoluciji i kapitalizmu u njegovoj djevičanskoj fazi. Svijet je u Defoevo doba još bio velika neistražena bajkovita nepoznanica, dovoljno velik da pruži rajsko obilje - svakom onom koji ga marljivo iskoristi u vlastitu korist. Na zemlji je tad živjelo samo 610 miliona stanovnika - ukupno, a po nekim dijelovima niti jedan. Trebalo se dakle samo odvažiti i krenuti na put, jer tko ište taj će i naći. Naslovni junak romana Robinzon nije nikakav uzvišeni lik (kakvi su dotad bili predmet literata), već sasvim obični čovjek svog vremena, nošen prizemnim i pragmatičnim ciljevima, da preživi i zbog tog je bio blizak i čitaocima kasnijih naraštaja. On je tipični engleski puritanac svoga doba, koji spašava Petka od ljudoždera, i nastoji ga civilizirati u skladu sa svojim kršćanskim moralom, ali isto tako saznajemo da mu uopće nije bilo nemoralno krenuti u kupnju robova za svoju plantažu. On nije ni previše pametan - par mjeseci utroši na gradnju piroge, koju kasnije nemože porinuti u more, ali je nevjerojatno uporan i nikad previše ne očajava. Kad ga uhvati malodušnost, - postane racionalni knigovođa života i jednostavno stavi na jednu stranicu loše stranice svog položaja (sam je na pustom otoku) a na drugu pozitivne (živ sam i imam što jesti) dakle dobro je. Po tom svom neuništivom optimizmu nalik je Del boyu iz današnjeg serijala o Trotterima.
Svetozar Radišić
Zanimljivosti
Na listi je eksperata za strategije i doktrine, svedimenzionu odbranu, "psihološki rat", "novi svetski poredak", "neoružane oblike agresije" i borbenu gotovost. Pored naučno istraživačkog rada bavi se književnošću i publicistikom. Njagovi radovi prevođeni su na nemački, ruski, francuski, italijanski, engleski, bugarski i jermenski jezik, a osim na prostorima Jugoslavije objavljivani su u Nemačkoj, Bugarskoj, Švedskoj, Australiji i Jermeniji. Dobitnik je desetak domaćih i inostranih nagrada za literarne, publicističke i stručne radove i više odlikovanja. Oženjen je, otac dvoje dece. Živi u Beogradu.
Robinson Crusoe
Uspjeh i slijedeći nastavci
Defoe je nakon usjeha Robinzona napisao i nastavak romana pod naslovom - Novi doživljaje Robinsona Crusoea (The Farther Adventures of Robinson Crusoe) 1719. to je trebao biti posljednji nastavak serijala, kako je objavio u naslovu knjige. Knjiga nije ponovila uspjeh prvog romana, jer avanture već ostarjelog Robinzona koji se sa sedamdeset godina, vraća na svoj otok u pratnji sinovca i Petka, nije više imala čar borbe za samoodržanje i onu životnu energiju kojom je odisao naslovni lik u prvom dijelu serijala. Iako u njoj Robinzon doživi puno više peripetija dok se preko Madagaskara, Kine i Sibira ne vrati u Englesku.
Zaprešić
Stanovništvo
1971 ...............4.992..............9.101
1981 ...............8.178.............12.751
Robinson Crusoe
Uspjeh i slijedeći nastavci
Defoe je i pored neuspjeha nastavka sage o Robinzonu, napisao i njegov treći dio Važna razmišljanja tokom života i neobičnih doživljaja Robinzona Kruzoa i njegova vizija anđeoskog svijeta (Serious Reflections During the Life & Surprising Adventures of Robinson Crusoe, With His Vision of the Angelic World), koji je objavio u augustu 1720. U njoj se kroz usta Robinzona bavio uglavnom moralnim i političkim razmišljanjima o tadašnjem svijetu. Robinzonu u tadašnjem svijetu - najviše smeta poganstvo, ali misli da kršćanstvo ne treba širiti mačem, ali onda par redova dalje kaže - kada bi se evropski kneževi ujedinili, lako bi pomeli Turke i Perzijance i iskorijenili ime Muhameda, najgorega varalice.
Nikola Špirić
mini|desno|Nikola Špirić Nikola Špirić (rođen 4. septembra 1956. u Drvaru) je srpski političar iz Bosne i Hercegovine, odnosno Republike Srpske. Do 1. novembra 2007. godine bio je na mestu predsedavajućeg Savetu ministara Bosne i Hercegovine kada je podneo ostavku.
Robinson Crusoe
Uticaj i refleksije na Robinzona
Defoevov Robinzon potaknuo je cijeli novi žanr sličnih romana takozvanih robinzonijada, u nizu zemalja. Pod uticajem Robinzonova uspjeha nastala su i Swiftova Guliverova putovanja iz 1726., a i Jules Verne se reflektirao na Robinzona u svom Tajanstvenom otoku - 1874.
Nikola Špirić
Osnovnu školu je završio u Drvaru, a srednju školu, diplomske i postdiplomske studije u Sarajevu. Doktorirao je na tezi iz monetarnih i javnih finansija.
Robinson Crusoe
Uticaj i refleksije na Robinzona
Robinzonijade postoje i danas u brojnim novelama Naučne fantastike i soap operama tog žanra
Nikola Špirić
Radio je kao profesor ekonomije na Univerzitetu u Banja Luci od 1992. Vršio je nekoliko visokih dužnosti. Četiri godine je bio predstavnik u Parlamentarnoj skupštini Bosne i Hercegovine.
Robinson Crusoe
Uticaj i refleksije na Robinzona
Slavni irski književnik James Joyce rekao je da je Robinzon simbol britanskog kolonijalizma:
Nikola Špirić
Predsedništvo BiH je 4. januara 2007. uredbom imenovalo Špirića za predsednika Saveta ministara BiH. Na dužnost je stupio 11. januara 2007. Kao znak protesta zbog odluka Visokog predstavnika Miroslava Lajčaka, Špirić je podneo ostavku 1. novembra 2007.
Zaprešić
Stanovništvo
1991 ..............15.678............20.820
Robinson Crusoe
Uticaj i refleksije na Robinzona
Čak se i Karl Marx bavio analizom Robinzona u svom klasičnom djelu Das Kapital, rugajući se raširenoj modi citiranja pozitivnih iskustava Robinzonova vrijednog i upornog rada u klasičnoj ekonomiji tog vremena iz ipak izmišljene priče. Ali je i zlobno primjetio u skladu sa marksističkim pogledom na svijet, da Robinzonovo iskustvo preživljavanja na pustom otoku predstavlja priznanje veće ekonomske vrijednosti rada nad kapitalom, jer sam Robinzon zaključuje da je novac koji je pronašao na olupini broda, za njega bezvrijedan, naročito u usporedbi sa pronađenim alatom.
Izdanja
Englesko izdanje Robinzona Kruzoa, izišlo je u dva dijela 25. aprila i 20. augusta 1719. i odmah postalo prvi pravi bestseler u historiji književnosti. Samo te 1719. godine izdano je devet izdanja Robinzona, uključujući i prvo izdanje romana u nastavcima u novinama. Do kraja 19. vijeka - Robinzon Kruzo, je postao najprevođenija (uključujući i vrlo egzotične jezike eskimski, malteški i koptski) i najviše izdavana kniga zapadne književnosti, sa čak 700 varijanti u koju su ulazile i dječje slikovnice.