cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Belciugele, Măicănești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 416 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Cucuciapa, El Grullo
Cucuciapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Grullo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 933 m.
Trg bana Jelačića
thumb|Trg bana Jelačića god. [[1880.]]
Trg bana Josipa Jelačića (skraćeno Trg bana Jelačića, Jelačićev trg; lokalno poznat i kao Jelačić-plac i samo Trg; stariji nazivi Trg Republike i Harmica) je glavni zagrebački trg.
Njime dominira kip bana Josipa Jelačića Dominika Fernkorna, danas okrenut prema jugu. Kip je ceremonijalno vraćen na trg 1990., a bio je uklonjen 1947. godine. Kada je kip 1866. prvi put postavljen na trg, gledao je prema sjeveru, prema Mađarskoj.
Na istočnoj strani trga nalazi se fontana koja je suvremena verzija Manduševca, iliti Mandušinog zdenca. Prema legendi, Zagreb je dobio ime po lijepoj Manduši koja je, zagrabivši vode iz tog zdenca, napojila vojsku koja je tuda prolazila.
Trg se nije oduvijek nalazio u krugu grada, već je bio prazna poljana ispod zidina Gradeca i Kaptola, na kojoj su obitavali došljaci kojima je pristup gradu bio zabranjen. Širenjem grada na Ilicu i Staru Vlašku i Trg bana Jelačića je postao najužim dijelom grada.
Gana
Geografija
Reljef Gane uglavnom je ravan ili brežuljkast. Uzvisine se nalaze samo na zapadu i krajnjem istoku zemlje, uz togoansku granicu, najviši vrh na Planini Adjafato ima svega 880 m. Središnja Gana pokrivena je gustom šumom čija se površina posljednih desetljeća smanjuje zbog sječe, a sjeverne dvije trećine zemlje i uski obalni pojas pokriva savana. Najveća rijeka u zemlji je Volta na kojoj je 1965. podignuto veliko akumulaciono jezero - Volta površine od 8 500 km², koje je danas značajno je za privredu zemlje.
Trg bana Jelačića
Na trgu se danas nalaze kavane (vidi i kavane i barovi u Zagrebu) Piccolo mondo, Gradska kavana i Mala kavana te popularni launge bar Tantra.
Gana
Historija
Iako je moderna Gana preuzela ime srednjovjekovnog trgovačkog carstva u zapadnoj Africi, nema historijskih dokaza o povezanosti dviju država. Stara je Gana obuhvaćala područje današnje Mauritanije i Malija. Prije dolaska prvih evropskih moreplovaca (Portugalci) teritorij današnje Gane bio je periferija velikih carstava koja su imala središta na južnom rubu Sahare. Evropski trgovci su se od prvih kontakata krajem 15. vijeka do sredine 19. vijeka ograničili na osnivanje obalnih trgovačkih utvrda u kojima se trgovalo uglavnom robovima i zlatom (otuda potječe i kolonijalni naziv Gane, Zlatna obala).
Britanci su u drugoj polovici 19. vijeka istisnuli ostale kolonijalne sile i zauzeli unutrašnjost zemlje. Oni su i izmjenili dotadašnju privredu zemlje, koja se svodila na trgovanje robovima i zlatom, plantažnim uzgoj kakaovca, koji je postao najveći prihod te kolonije. Pokret za autonomiju i nezavisnost, naglo je ojačao nakon Drugog svjetskog rata - pa je to rezultiralo osamostaljenjem - 1957. Tako je Gana postala prva nezavisna država Crne Afrike, pod vodstvom karizmatičnog Kwame Nkrumaha.
Vladavina Nkrumaha trajala je do 1966. kada je svrgnut u vojnom udaru. Njegova politika pan-afričkog socijalizma imala je i svoje negativne strane, koje su se naročito odrazile na ekonomiju, jer je zemlja nagomilala veliki vanjski dug, a nestašice hrane postale su redovita pojava. Potkraj 1971. u Gani se uvidjelo kako vlada ne može poboljšati težak gospodarski položaj zemlje. Vrhunac je dosegnut 40-postotnom devalvacijom ganske valute, za što je uglavnom bilo krivo mahnito kratkoročno zaduživanje koje je negativnim posljedicama uvelike premašilo dugoročna zaduživanja u doba Nkrumaha. Od 1966. do 1981. trajalo je razdoblje političke nestabilnosti s čestim vojnim udarima i smjenama vlada. Tada se na vlast popeo poručnik ratne avijacije Jerry Rawlings koji je uspio poboljšati stanje u zemlji i dva puta, 1992. i 1996. pobijediti na relativno slobodnim predsjedničkim izborima. Rawlingsa je nakon izbora 2000. zamijenio opozicioni lider John Kufuor. Nemiri u Obali Slonovače na početku 2000-ih, dobro su došli Gani, jer su porasle cijene kakaoa, najvažnijeg ganskog izvoznog proizvoda, iako ni Gana nije bila pošteđena plemenskih sukoba na sjeveru zemlje.
Matagorda, San Juan de los Lagos
Matagorda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1815 m.
Vojislav Lukačević
Vojislav Lukačević (Beograd, 1908 — avgust, Beograd, 1945.) je bio četnički potpukovnik i saradnik okupatora u drugom svetskom ratu.
U leto 1941. prišao četničkom pokretu Draže Mihailovića. Naredne tri godine, kao komandant četničkih snaga rukovodio borbama protiv snaga partizana u Crnoj Gori i Sandžaku. Sarađivao je sa okupatorom u operacijama na Neretvi, Drini i zimskoj ofanzivi 1943/1944. Februara 1944. otišao u Kairo, a zatim u London. U dogovoru sa izbegličkom jugoslovenskom vladom i predstavnicima Britanije, krajem maja se vratio u zemlju i organizovao tzv. Nezavisnu grupu nacionalnog otpora JVUO, koja je trebalo da se distancira od Mihailovića, povede borbu protiv Nemaca i obezbedi obnovu monarhije u posleratnoj Jugoslaviji.
U jesen 1944. je poveo borbu protiv Nemaca, ali je ubrzo uhapšen od partizana. Nakon rata je, zbog niza zločina nad civilnim stanovništvom (od kojih je najzloglasniji pokolj muslimana Pljevalja, Čajniča i Foče, gde je ubijeno više hiljada žena, staraca i male dece  ) i pripadnicima pokreta otpora, osuđen na smrt i streljan 1945. u Beogradu.
Biografija
Rođen u imućnoj bankarskoj porodici. Gimnaziju i vojnu akademije završio u Beogradu. Imao je čin kapetana vojske Kraljevine Jugoslavije u rezervi. Radio je pred rat kao privatni činovnik građevinskog društva »Batinjol«.
Po kapitulaciji, pristupio pokretu Draže Mihailoviću u leto 1941. i u njemu ostao sve do jeseni 1944. Lukačević je bio na visokim položajima. Bio je prvo komandant Starog Rasa, komandant Drugog mileševskog korpusa, Hercegovine, komandant grupe korpusa.
Kao četnički komandant u Bosni i Hercegovini, rukovodio operacijama protiv partizana. Jedno vreme komandovao i četničkim snagama u Crnoj Gori i Sandžaku, koje su se protiv jedinica NOVJ borile na strani italijanskog okupatora. U izvještaju s kraja jula 1942. poslatom majoru Zahariju Ostojiću, kapetan Lukačević piše o osjetnim gubicima nanesenim 5. proleterskoj brigadi od strane hercegovačkih četnika i konstatuje:
Već sjutradan, kapetan Lukačević javlja da organi NDH nijesu u stanju uspostaviti efektivnu vlast na teritoriji Hercegovine te da četnici zajedno sa italijanskim okupacionim trupama u potpunosti kontrolišu situaciju u ovoj oblasti:
Pokolj Muslimana
U napadu na muslimanska naselja februara 1943. koji je završen pokoljem neboračkog stanovništva (uglavnom djece), Lukačević je bio komandant Prvog napadnog odreda.
Bitka na Neretvi
thumb|Lukačević (lijevo), dvojica njemačkih oficira u sredini i neidentifikovani četnički komandant. Fotografija je moguće nastala tokom bitke na Neretvi.
U bici na Neretvi, bio je najeksponiraniji oficir JVuO zadužen za koordinaciju dejstava sa osovinskim snagama. U žestokim frontalnim borbama protiv jedinica NOVJ, Lukačević je rukovodio četničkim trupama na položajima oko Konjica, Glavatičeva i Kalinovika i bio je na čelu tzv. Konjičke grupe JVuO. Tokom bitke za Konjic, 24. februara 1943. godine kapetan Lukačević javlja generalu Draži Mihailoviću:
Već sljedećeg dana, major Zaharije Ostojić potvrđuje Lukačevićeve navode o bliskosti sa okupatorskim oficirima i povjerenju koje ovi imaju u njega:
27. februara, major Ostojić šalje depešu Vrhovnoj komandi JVuO u kojoj istovremeno i hvali i kritikuje Lukačevićevo rukovođenje operacijom:
Posljednjeg dana februara, Ostojić piše Mihailoviću da će pokušati da iskoristi Lukačevićevu saradnju sa okupatorom za »gonjenje komunista kroz Bosnu«:
Major Zaharije Ostojić nije štedio riječi hvale na račun kapetana Vojislava Lukačevića. 28. februara 1943. javlja on pukovniku Baju Stanišiću, četničkom komandantu u Crnoj Gori:
Major Ostojić piše 1. marta da je Lukačević krenuo u napad na snage NOVJ i da ofanziva daje željeni rezultat, budući da partizani imaju velike gubitke:
2. marta 1943. godine, u jednoj depeši poslatoj iz štaba Draže Mihailovića, Lukačević se pohvaljuje za postignute rezultate u teškim borbama koje se vode protiv snaga NOVJ u dolini Neretve:
U telegramu od 2. marta 1943. godine, četnički vojvoda Dobroslav Jevđević javlja Zahariju Ostojiću da "Talijani i Nemci Voji daju sve", da je kod okupatora stekao popularnost i da Nemci raspoređuju trupe na njegov zahtev:
Na osnovu ovog obaveštenja, Ostojić 3. marta javlja generalu Mihailoviću da Nemci pomažu Lukačevića, te da se raspituju da li pojedini visoki četnički komandanti stoje u vezi sa njim (tj. Mihailovićem):
U pismu od 4. marta 1943. upućenom majoru Zahariju Ostojiću (»Čika Branko«), komandantu Istaknutog dela Vrhovne Komande JVuO, kapetan Lukačević tvrdi da, unatoč brojnim trzavicama, borbeno jedinstvo Njemaca, Italijana, ustaško-domobranskih jedinica i četničkih snaga u antipartizanskoj operaciji nije dovedeno u pitanje:
Natezanje izmedu vojvode Jevđevića i Italijana oko pregrupisavanja četnika u vezi sa dejstvom ka Prozoru i još dublje u Bosnu, očigledno је umnogome zavisilo od ocjene Njemaca i njihovog gledanja na angažovanje četničkih formacija. Stoga, Jevđević 5. marta izvještava Ostojića da je postigao »sporazum sa nemačkim generalom« o nastavku operacija, misleći na generala Rudolfa Lütersa:
U depeši Vrhovnoj komandi od 6. marta, Lukačević od Ostojića ponovo dobija najvišu ocjenu za napore koje ulaže u borbama protiv partizana:
Ipak, partizani su prešli Neretvu i razbili njegove snage. U izvještaju od 7. marta, Lukačević navodi da će protiv njih biti upućena oklopna pojačanja Njemaca iz borbene grupe »Anaker«, kao i da mu vojvoda Jevđević javlja da će četnici (kojima su sadjejstvovali djelovi italijanske divizije Murđe), na drugoj strani pokušati da zatvore obruč:
Kasno u noć 7. marta, u dogovoru sa Njemcima, Lukačević je izdao naređenje za izvršenje protivnapada koji је trebalo da uslijedi narednog dana. Pošto italijansko vazduhoplovstvo zbog nepoznavanja trenutne situacije i zauzetosti bombardovanjem, nije uspjelo četnike snabdijeti municijom, to su učinili Njemci. U izvještaju Lukačevića od 8. marta о tome, između ostalog, piše:
Bingen, Washington
Bingen je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 712 stanovnika.
Vojislav Lukačević
Bitka na Neretvi
Koliko je major Ostojić bio nezadovoljan radom drugih komandanata, kao i miješanjem italijanskih oficira u vođenje operacije, toliko je polagao nade u kapetana Lukačevića da će preokrenuti situaciju na terenu u korist četnika i uništiti partizane. U depeši od 8. marta 1943. Ostojić piše Mihailoviću:
Napad na Nemce
Uoči kapitulacije Italije Lukačević je bio četnički komandant Sandžaka, neposredno pod Vrhovnom komandom, čiji se štab nalazio na Čemernici, na granici sreza požeškog i novovaroškog. Tadašnji šef britanske misije, pukovnik Bejli, izdao je naređenje da se prenesu uslovi kapitulacije Italijanima. Italijansku vojsku koja ne bi htela da prihvati te uslove, trebalo je razoružati. Međutim, Nemci su iz istoga razloga pošli u Sandžak i njihova 118. divizija stigla je pre četnika do Prijepolja. Lukačević je, prema sopsvenim rečima, ne čekajući naređenje napao Nemce:
Lukačević je izvestio Dražu Mihailovića 11. septembra:
O ovom napadu na Prijepolje Vrhovna komanda JVuO je 15. septembra poslala raspis svim jedinicama:
Nemački izveštaj od 12. septembra 1943. govori o četničkom napadu na Priboj:
Večernji izveštaj Obaveštajnog odeljenja komande 21. brdskog armijskog korpusa od 13. septembra 1943. govori o sadejstvu Italijana i četnika u ovim borbama:
Jutarnji izveštaj Obaveštajnog odeljenja komande 21. brdskog armijskog korpusa od 14. septembra 1943. u 05,00 časova prenosi da je Prijepolje i okolina u rukama četnika:
Dnevni izveštaj komande Jugoistoka od 16. septembra 1943. detaljnije govori o borbama za Prijepolje:
Izveštaj 2. oklopne armije od 18. septembra 1943. beleži da je Nova Varoš zauzeta od četnika:
Gana
Stanovništvo
Najpoznatiji Ganac današnjice je Kofi Annan, glavni tajnik Ujedinjenih naroda u dva mandata 1997-2006.
Vojislav Lukačević
Napad na Nemce
Dnevni izveštaj Obaveštajnog odeljenja 21. brdskog armijskog korpusa od 20. septembra 1943. opisuje borbe za Prijepolje:
Gana
Gradovi
Veći gradovi: Popis gradova u Gani
Privreda
Privreda Gane temelji se na poljoprivredi i rudarstvu. Glavni izvozni proizvodi su zlato, kakao i drvo. Izvozi se i električna energija proizvedena u hidroelektrani Akosombo na rijeci Volti. BDP je u 2004. bio oko 2 300 USD po stanovniku, mjereno po PPP-u.
Vojislav Lukačević
Napad na Nemce
24. septembra Vojislav Lukačević je javljao Zahariju Ostojiću da iz Priboja izvlači hranu i municiju i deli je jedinicama.
Sukob sa partizanima
Lukačević svedoči da su tih dana došli u sukob sa partizanima, po naređenju Vrhovne komande:
Širinci
Zemljopis
Nalaze se sjeveroistočno od Okučana na planini Psunju, susjedna sela su Ratkovac na jugu i Čaprginci na zapadu.
Vojislav Lukačević
Sukob sa partizanima
Partizani su od njega zauzeli Pljevlja 22. septembra, Prijepolje 26. septembra, Bijelo Polje 27. septembra i Kolašin početkom oktobra 1943.
Širinci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Širinci su imali 2 stanovnika, dok su 1991. godine imali 54 stanovnika.
Vojislav Lukačević
Sporazum sa Nemcima
U novembru 1943. u ime svojih četnika sklopio je primirje sa Vermahtom i uključio se u nemačke operacije protiv partizana u Sandžaku. Ugovor o saradnji potpisan 19. novembra 1943. godine između Lukačevića, komandanta Mileševskog korpusa i nemačkog komandanta Jugoistoka, koga je predstavljao fon Vrede, je glasio:
mini|desno|Radio-depeša od 14. decembra 1943, dostavljena od komande jugoistoka komandi [[Vermahta. U odeljku o stanju na frontovima u operaciji Kugelblic, u sastavu fronta 1. brdske divizije pominje se, pored ostalih, i borbena grupa Lukačević. ]]
thumb|Područje pod Lukačevićevom ingerencijom (označeno plavom bojom), prema sporazumu sa Njemcima (novembar 1943. godine)
Početkom novembra, major Lukačević šalje dopis komandantu bugarskih okupacionih trupa u okolini Užica, očekujući od njega da sa svoje strane neće prekršiti dogovor o nenapadanju, te da će se boriti isključivo protiv snaga NOVJ. U protivnom, ukoliko s bugarske strane dođe do nepredviđenih napada na civilno stanovništvo, major Lukačević tvrdi da će biti prinuđen da reaguje:
Tjedan dana nakon upućivanja ponude bugarskoj posadi u Užicu o prestanku sukoba, Lukačević je otišao korak dalje i u pratnji načelnika svojega stožera, majora Rudolfa Perhineka, održao sastanak s njemačkim vlastima o suradnji protiv NOVJ-a. Budući da ne postoje izvori JVuO-a o tome sastanku, jedini zapis koji upućuje na to da je sastanak održan jest njemačko izvješće iz 8. studenoga 1943. godine. U njemačkome dokumentu navodi se kako je Lukačević o snazi svojih postrojbi pokušao dati netočan podatak navodeći kako raspolaže s 2000 ljudi pod oružjem, premda je njihova stvarna snaga bila 800 do 1000 iscrpljenih i loše naoružanih boraca. Iako je njemačka strana smatrala da Lukačevićeve postrojbe nisu sposobne za izvođenje ofenzivnih akcija protiv NOVJ-a, nego je njihov doseg isključivo držanje vlastite linije obrane, a u uvjetima kada su postrojbe NOVJ-a došle pred Sjenicu, svaki Titov protivnik smatran je saveznikom te je dogovor po svemu sudeći postignut.
Poslije kapitulacije Italije njemačke okupacione vlasti su insistirale na popravljanju odnosa između muslimanskih i pravoslavnih prvaka u Sandžaku, ne bi li ih što efikasnije upotrijebili u borbi sa jedinicama NOVJ-a. Pukovnik Krempler je naredio da „svaki musliman i svaki četnik pod zajedničkom (tj. njemačkom - prim.) komandom“ mora biti poslušan i korektan. Saopštio je i da su njegovim naređenjem „međusobna neprijateljstva prestala“ i da će se kršenje ovih instrukcija „kazniti najstrožije“. Polovinom novembra 1943. godine, Krempler upozorava lokalnog komandanta Muslimanske milicije iz Bijelog Polja da „prestane sa pljačkom i napadima na srpska sela“, te da između njega i četnika „mora biti zajednička i sporazumna akcija protiv komunista“.
Suradnja koja je uslijedila kao posljedica formaliziranoga sporazuma omogućila je organizacijsko jačanje snaga JVuO-a pod Lukačevićevim vođstvom, što će doprinijeti i širenju njihova utjecaja. Jasan pokazatelj koristi koju je Lukačević imao od suradnje s njemačkim snagama bio je podatak prema kojemu su krajem studenoga 1943. postrojbe pod Lukačevićevim vodstvom procijenjene na 2800 boraca.
U izvještaju štaba Druge oklopne armije upućenom 7. decembra 1943. komandantu Jugoistoka navodi se da je Vojislav Lukačević zamolio njemačke vojne vlasti da mu omoguće sastanak sa majorom Pavlom Đurišićem, nakon čega bi i drugi četnički komandanti uspostavili saradnju sa Njemcima, te da bi na ovu molbu trebalo dati pozitivan odgovor:
22. decembra, iz štaba Druge oklopne armije poslat je dopis 2. puku »Brandenburg« iz borbene grupe Siegfried u kom se obavještava da će njemački oficir za vezu pri Lukačevićevom štabu biti prebačen kod majora Pavla Đurišića:
Početkom decembra 1943. Lukačevićevi četnici su učestvovali u operaciji Kugelblic, prvoj u nizu nemačkih operacija, uz 1. brdsku diviziju, 7. SS diviziju Princ Eugen i delove 187. rezervne divizije, 369. legionarske divizije i 24. bugarske divizije. SS-pukovnik Karl fon Krempler, komandant Muslimanske legije i komandant u Sandžaku, štampao je plakate sa pozivom Srbima da se priključe Lukačevićevim jedinicama. Za dobro držanje u borbi protiv NOVJ, pukovnik Jozef Remold, komandant borbene grupe 1. brdske divizije u operaciji Kugelblic, 22. decembra 1943. pohvalio ga je specijalnom naredbom. Pukovnik Remold je svojim trupama saopštio sljedeće:
U decembru je naređeno i da se Lukačevićevi četnici izdvoje iz sastava njemačke borbene grupe pod komandom pukovnika Remolda:
Odlazak iz Jugoslavije i formiranje Nezavisne grupe nacionalnog otpora
7. januara 1944, major Lukačević je poslao depešu Vrhovnoj komandi JVuO, urgirajući da se u borbi angažuju veće snage:
Nakon nedjelju dana, iz štaba Draže Mihailovića stiže depeša sljedeće sadržine:
Prethodno, major Ostojić izvještava o borbama koje su četnici Požeškog i Zlatiborskog korpusa vodili protiv jedinica 2. proleterske divizije početkom januara 1944. i tvrdi da Lukačević napada partizane skupa »sa 11«, tj. njemačkim jedinicama:
Početkom februara 1944. samovoljno je otišao u Italiju zajedno sa savezničkim misijama povučenim iz štabova JVuO, a potom u Kairo. Desetak dana pre odlaska, 3. februara 1944, Lukačević i Baćović su uputili Mihailoviću telegram u kome ga obaveštavaju da žele da odu sa britanskom misijom:
U izvještaju komande Jugoistoka od 16. februara 1944. pominje se da bi trebalo produžiti saradnju sa Lukačevićevim četnicima, zbog njihovog značaja u borbi protiv snaga NOVJ:
U međuvremenu su Lukačevićevi četnici bili mirni, uprkos hapšenju majora Rudolfa Perhineka, načelnika Lukačevićevog štaba:
Lukačević je putovao i u London, gde je razgovarao sa predstavnicima raznih političkih grupa zastupljenih u emigrantskoj vladi. 1. aprila se vratio u Kairo i otpočeo diskusije o Bejlijevom predlogu da po povratku u zemlju formira leteći odred koji bi bio pod neposrednom britanskom komandom. Britanci su ga savetovali da prekine vezu sa Mihailovićem, da svim snagama povede borbu protiv okupatora i da s NOP postigne sporazum o nenapadanju i koordinaciji snaga u ovim borbama. Po povratku u zemlju, 18. jula 1944. Mihailović ga je, u sklopu reorganizacije snaga i formiranja krupnih mobilnih formacija imenovao za komandanta Prve grupe jurišnih korpusa JVuO. Pri formiranju, Mihailović je ovoj formaciji stavio u zadatak da zauzme dubrovačku obalu u vjeme očekivanog povlačenje okupatora.
Krajem avgusta Lukačević je, u konsultaciji sa grupom oficira (Petar Baćović i drugi) organizovao Nezavisnu grupu nacionalnog otpora.
Ova grupacija četnika je donela odluku da nezavisno od Mihailovića napadne Nemce u istočnoj Hercegovini i južnoj Dalmaciji i tako formira mostobran na kojem bi uspostavili kontakt sa Saveznicima. Uoči polaska iz Sandžaka, Lukačević je u ime komande "Nezavisnog nacionalnog otpora Jugoslovenske vojske u otadžbini" 3. septembra 1944. godine uputio pismo "svim starešinama i organizacijama partizanskih odreda i Narodnooslobodilačke vojske", u kome piše:
Prikupivši snage Bosanskog, Nevesinjskog, Trebinjskog i Pljevaljsku brigadu Mileševskog korpusa JVuO, Lukačević je najpre pokušao da zada odlučujući udarac 29. hercegovačkoj diviziji NOVJ. Koncentričan napad počeo je 9. septembra prema oslobođenom Gacku. Partizani su uspeli da u dramatičnoj borbi 11. septembra spreče ulazak Bosanskog korpusa u Gacko, i da zatim opštim protivnapadom potisnu sve četničke napadne kolone na polazne položaje. Nakon ovog neuspeha, Lukačević se sa delom snaga preko Nevesinjskog Polja, Stoca i Ljubinja, uputio prema Trebinju. U tom trenutku pod Lukačevićevom komandom bilo je oko 4.500 vojnika. Odmah po dolasku u oblast Trebinja, Lukačević je uputio 11. septembra 1944. pismo komandantu 29. divizije NOVJ u kome traži prekid međusobne borbe i koordinaciju operacija protiv Nemaca, ustaša i njihovih slugu:
Na Lukačevićevo pismo partizanskom komandantu nije stigao nikakav odgovor. Istovremeno, 13. septembra Draža Mihailović im je naredio da ne napadaju nikog osim partizana. Lukačević je 16. septembra odgovorio nadležnom štabu četničke Vrhovne komande:
25. septembra intervenisao je od Dubrovnika prema Trebinju ojačani 3. bataljon 750. puka 118. lovačke divizije koji je razbio četnička osiguranja na Radovan-ždrijelu i probio se u pomoć garnizonu u Trebinju, nakon čega su četnici napustili opsadu Trebinja.
Štab 29. hercegovačke udarne divizije NOVJ nije prihvatio Lukačevićevu ponudu o primirju i saradnji, već je naredio svojim jedinicama: "Napadnite ih svim snagama i gonite u stopu. Sa izdajnicima pregovarati nećemo." Napadom na jako četničko uporište Bileću 25 — 26. septembra, 29. udarna divizija je nastavila energičan napad na četnike. Posle upornih borbi, Bileća je 2. oktobra zauzeta. Posle gubitka Bileće, Lukačević je bio prinuđen da se sa svojim ostacima povuče na sever prema Foči. NOVJ je zauzela Trebinje 7, a Dubrovnik 18. oktobra.
Krajem oktobra u Dubrovniku se u sklopu podrške NOVJ iskrcao jedan britanski artiljerijski divizion, o čemu je Lukačević obavešten tek krajem novembra. 17. novembra 1944, Lukačević šalje štabu Draže Mihailovića depešu (»Od Ram-Heroja«) u kojoj razmatra koje su opcije četnicima još preostale:
Suđenje i pogubljenje
Početkom avgusta 1945. u amfiteatru Pravnog fakultetu u Beogradu pred Vojnim sudom 1. Armije organizovano je prvo javno posleratno suđenje protiv Lukačevića i drugih ratnih zločinaca (Dragutina Keserovića i Đure Đurovića). Javni tužilac, Miloš Minić, je optužio Lukačevića da je kao komandant četničkih snaga u Bosni organizovao pokolj u Foči, da je učestvovao u istrebljenju muslimanskog stanovništva, da je sarađivao sa okupatorom u četvrtoj i petoj neprijateljskoj ofanzivi, da je vršio zločine nad pripadnicima NOP-a i da je sarađivao sa kvinsliškom vladom generala Milana Nedića.
Povodom četničkih zločina, između predsednika suda i Lukačevića je vođen sledeći dijalog:
Lukačević je u svoju odbranu naveo da je bio iskorištavan od Draže Mihailovića za bratoubilački rat, ali kada je to shvatio, otkazao je mu poslušnost, odbacio saradnju sa okupatorom i krenuo u borbu protiv Nemaca.
Osuđen je na smrt streljanjem. Kazna je izvršena u Beogradu krajem avgusta 1945. Mesto streljanja nije objavljeno.
Mihailović o Lukačeviću
General Dragoljub Mihailović je na beogradskom procesu pred sudom govorio o Lukačeviću:
El Nuevo Progreso, La Trinitaria
El Nuevo Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1525 m.
Colonia Nuevo Progreso (razvrstavanje)
Colonia Nuevo Progreso ima više značenja:
Las Puertas (razvrstavanje)
Las Puertas ima više značenja:
Bull (TV serija, 2016)
Bull je američka igrana televizijska serija koja se od 2016. godine emitira na programu mreže CBS. Inspirirana je biografijom znamenitog psihologa dr. Phila McGrawa, koji je, također, jedan od njenih producenata. Fiktivni protagonist, čiji lik tumači Michael Weatherly, je dr. Jason Bull, vrhunski psiholog koji vodi TAC, kompaniju za pravosudni konzalting, odnosno pomoć pri odabiru porote u sudskim sporovima. Radnja prikazuje kako zajedno sa svojim kolegama koristi bogato iskustvo i najsuvremenija dostignuća tehnologije kako bi pomogao klijentima, ali, također, i istjerao pravdu.
Vernakalant
Vernakalant je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 349,464 Da.
Škopljak
Škopljak je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Gračišće, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 71 stanovnika te 21 obiteljskih kućanstava.
Norrström
Norrström je rijeka na istoku Švedske duga svega 1 km, kojim je jezero Mälaren povezano sa Baltičkim morem
Geografija
Norrström izvire iz jezera Mälaren kod lokaliteta Riddarfjärden, od tamo teče prema istoku prolazeći kroz Stockholm sve do ušća u zaljev Saltsjön. Norrström nije jedini vodotok kojim je jezero Mälaren povezano sa Baltikom, drugi manji je Söderström. Sliv rijeke velik je 22.650 km² i proteže se preko grofovije Stockholm.
Ljubljenica
Ljubljenica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Berkovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 132 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini. Naselje Ljubljenica spada u kraj koji zauzima širi prostor pod nazivom Hodovo, a koji se ne ograničava samo na istoimeni naziv naselja. Ljubljenica je oko 9 km zračne linije sjeverno od Stoca i oko 4 km jugoistočno od Hodova. Prilaz selu se sa ceste Hodovo – Dabrica, od kojih se odvaja na križanju cesta do Ljubljenice. Selo je udaljeno oko 1 km od pomenutog križanja.
Istorija
Unutar ograđenog pravoslavnog groblja, većinom suhozidnom ogradom (osim dijela oko ulaza koji je u novije vrijeme djelomično ozidan betonom), nalazi se 15 stećaka (2 ploče, 12 sanduka i 1 sljemenjak). Stećci su jako dobro klesani i dosta dobro očuvani. Na jednom je natpis pisan bosanskom ćirilicom u tri reda: ASE LEŽI VUKOSLAV CRIJEPOVIĆ. Na osnovu većine slova i po obradi njegovih reljefnih motiva, natpis datira iz XV. stoljeća. Unutar nekropole na betonskoj podlozi postavljena je memorijalna ploča podignuta žrtvama iz II. svjetskog rata (1941.-1945.). Ploča je sastavljena iz dva dijela, rađena od mermera i sadrži spisak imena dviju porodica (Vukosav i Gelo) stradalih 28. 5. 1941. godine. Nekropola stećaka je nacionalni spomenik kulture.
Ljubljenica se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazila u sastavu opštine Stolac.
Colonia Obrera (razvrstavanje)
Colonia Obrera ima više značenja:
Dolzago, Lecco
Dolzago je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Petrol (bend)
Petrol je beogradski muzički trio nastao 2003. godine. Prvu postavu činili su Milan Bukejlović, Ana Janković i Ilija Duni. Uskoro u bend dolaze Vladimir Lenhart (bas) i Dragana Živković (klavijature). Bend uskoro nastupa sa Obojenim programom, grupom Disciplin A Kitschme, dva puta na festivalu Exit u Novom Sadu, na festivalu Art&Music 2006. u Puli, Supernatural festivalu u Beogradu kao i u Centralnom zatvoru za štićenike Specijalne bolnice.
Posle nekoliko promena, grupa se u jesen 2006. ustalila kao trio: Ilija - glas i gitara, Buki - bubnjevi i Ana - analogni sintisajzer i električne orgulje.
Petrol je u sopstvenoj produkciji 2004. godine objavio istoimeni EP sa pet pesama, a u februaru 2009. godine sa tri numere učestvuju na kompilaciji Zdravo, zdravo, zdravo (Kultur Akt). Singl Sve jedno je krajem 2007. i početkom 2008. godine proveo je nekoliko nedelja u vrhu domaćih top lista.
Album Nezgodno vreme, opasni dani snimljen je u periodu od jula 2007. do marta 2008. godine u zagrebačkom studiju Kramasonik i sadrži 10 pesama. Snimatelj i producent albuma je Hrvoje Nikšić.
Las Pulgas (razvrstavanje)
Las Pulgas ima više značenja:
Kosmos-1618
Kosmos-1618 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1618 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. januara 1985. Raketa-nosač F-2 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1618 je bio komunikacioni satelit.
Colonia Ojo de Agua (razvrstavanje)
Colonia Ojo de Agua ima više značenja:
Djursholm
Djursholm (čita se Juršholm) je kvart Stockholma, u općini Danderyd na istoku Švedske. Kvart ima 8819 stanovnika.
Geografija
Djursholm leži u grofoviji Stockholm, duž zaljeva Saltsjön, udaljen desetak 10 km sjeveroistočno od centra Stockholma, pa je danas samo njegovo stambeno predgrađe.
Historija
Nepoznato je što je zbivalo sa Djursholmom za srednjeg vijeka jer se prvi put spominje 1432. U svakom slučaju bio je selo sve do kraja 19. vijeka, odnosno do 1889. kad je financijer Henrik Palme odlučio izgraditi stambeno naselje vila u zelenilu i osnovao poduzeće Djursholms AB. U tu svrhu izgrađena je 1890. tramvajska pruga do Stockholma, koja je 1895. elektrificirana.
Ispočetka se gradilo oko Dvorca Djurshol, od stambenih zgrada, pošte, škole i apoteka. Vremenom su se tu naselili brojni ugledni građani Stockholma, pa je naselje steklo ugled elitnog kvarta, 1901. dobilo je status trgovišta (köping), a 1914. grada. Taj status Djursholm je imao do 1971., kad je postao dio grada Stockholma, kao Općina Danderyd.
Znamenitosti
Najveća znamenitost je Dvorac Djurshol, koji ima dijelove iz srednjeg vijeka, a svoj današnji oblik i volumen dobio je pregradnjom izvršenom početkom 17. vijeka. Nakon tog je 1890. restauriran u baroknom stilu, fasada je ponovno restaurirana između 1959. - 1961. i pojednostavljena, a četiri dvorane sa štuko dekoracijom iz 17. vijeka obnovljene su kasnije.
Soceni, Ezeriș
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 710 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Meča
Meča je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Stolac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 88 stanovnika.
Hilario Cruz Chomp, Ciudad Valles
Hilario Cruz Chomp je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Ljuti Do
Ljuti Do je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Berkovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 316 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Istorija
Ljuti Do se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Stolac.
Charlotte County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Las Quebradas (razvrstavanje)
Las Quebradas ima više značenja:
Charlotte County, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 12.586, što je 114 (0,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Esporlatu, Sassari
Esporlatu je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Vainilla, San Pablo Coatlán
Vainilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pablo Coatlán.
Esporlatu, Sassari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 408 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
Vainilla, San Pablo Coatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 694 m.
Templeville, Maryland
Templvil je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 138, što je 58 (72,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Raya, Sahuayo
La Raya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Sahuayo.
Corpo Reno, Ferrara
Corpo Reno je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Klein Berßen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Emsland Klajn Bersen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Emsland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 16,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.199 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
Las Quemadas (razvrstavanje)
Las Quemadas ima više značenja:
Rimska Republika (1849)
Rimska Republika bila je kratkotrajna država u Centralnoj Italiji na teritoriju Papinske Države koja je egzistirala samo pet mjeseci 1849. godine.
Historija
Papinska Država je krajem 1840-ih bila ozloglašena zbog korupcije, zaostale ekonomije, ogromne visoko ispolitizirane policije i političkog aparata otvorenog samo za pripadnike katoličkog klera. Kako su u to vrijeme liberalne ideje preplavile Evropu, postala je srednjovjekovni anakronizam.
Događaji koji su doveli do njenog sloma počeli su 15. novembra 1848. kad je ubijen Pellegrino Rossi, bliski prijatelj pape Pija IX i ministar pravde u njegovoj vladi. Sljedećeg dana izbile su velike demonstracije, u kojima su demostranti tražili demokratsku vladu, socijalne reforme i objavu rata Austrijskom Carstvu kako bi se oslobodile sve zemlje koje su kulturološki i etnički talijanske.
Papa Pio IX je pobjegao iz Rima u noći 24. novembra, prerušen u običnog svećenika, u 120 km udaljenu Gaetu u Kraljevini dviju Sicilija. Odatle je prijetio da će ustanike ekskomunicirati, ali se oni na to nisu obazirali već su nastavili sa održavanjem slobodnih izbora za novu ustavotvornu skupštinu. Jedan od ustanika bio je bivši svećenik Abbe Arduini, koji je na političkom sastanku izjavio da je svjetovna vlast pape historijska laž, politički neprovediva stvar, a vjerski nemoralna. To je bio poziv na razdvajanje crkve i države na mjestu u kojem je vijekovima to značilo jedno te isto.
Sedmicu kasnije novoizabrana skupština službeno je proglasila teritorij pod njenom jurisdikcijom novom Rimskom Republikom. Po uzoru na antički Rim, oni su također za svoje rukovodstvo odabrali davno zaboravljeni trijumvirat. U njemu je glavnu riječ imao Giuseppe Mazzini koji se vratio u Italiju 1849. i nakon kratkog boravka u Toskani došao u Rim, nakon što su revolucionari istjerali papu i proglasili republiku. To se poklapalo sa njegovim mladalačkim idejama da nakon imperijalnog i papinskog Rima, mora doći do trećeg narodnog Rima. Dočekan je kao veliki patriot pa je izabran za trijumvira Republike.
Trijumvirat je odmah objavio da se papa može vratiti, ali samo kao poglavar Katoličke crkve i ništa više. Također je smanjio poreze, ukinuo smrtnu kaznu, objavio slobodu štampe i započeo reformu zatvorskog sistema koji je trebao postati humaniji. S druge strane, taj isti trijumvirat počeo je štampati puno papirnog novca kako bi mogao platiti povećane troškove za javne radove i programe nezaposlenosti.
Papa Pio IX je iz svog novog sjedišta Gaete gotovo svakodnevno sijao otrovne strelice na Republiku i potajno radio na tom da je slomi. Uz pomoć prijatelja uspio je nagovoriti predsjednika Druge Francuske Republike (budućeg cara) Napoleona III da pošalje vojsku u Italiju, istjera ustanike i restaurira Papinsku Državu. Iako je na čelu odbrane bio dokazani patriot Giuseppe Garibaldi, to nije bilo dovoljno da spriječi Francuze da zauzmu Rim 3. jula 1849. godine.
Papa Pio IX vratio se u Rim tek nakon devet mjeseci, što je republika propala, a grad okupirali Francuzi. Pontifikat pape Pija IX koji je započeo 1846. na taj način se toliko odužio da je postao najduži u historiji papinstva, naime trajao je više od 31 godinu do njegove smrti 1878. godine. Rimska Republika, koju su njegovi saveznici slomili, bila je samo treptaj u njegovom dugom pontifikatu.
Colonia Olimpo (razvrstavanje)
Colonia Olimpo ima više značenja:
Lake Viking, Missouri
Lejk Vajking je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misuri.
Kosmos-1619
Kosmos-1619 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Sha‘b al Ḩajil, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 437 m.
Kosmos-1619
Kosmos-1619 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. januara 1985. Raketa-nosač F-2 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1619 je bio komunikacioni satelit.
Black Diamond, Washington
Black Diamond je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.151 stanovnika.
Colonia Olmeca (razvrstavanje)
Colonia Olmeca ima više značenja:
El Ramal, San Juan de los Lagos
El Ramal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1849 m.
Las Quintas (razvrstavanje)
Las Quintas ima više značenja:
Campigno, Firenze
Campigno je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 614 m.
Boscalto, Treviso
Boscalto je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Sivi vunasti majmun
Opis
Dug je 46-65 centimetara. Ženka je teška 7.7, a mužjak 9.5 kilograma. Sive je boje, te ima debelo i gusto krzno, po čemu je i dobio ime. Lice, ruke i stopala su crne boje. Ima prehenzilni rep, koji mu pomaže da se lakše kreće po stablima, gdje i najčešće provodi vrijeme, te je također tamnije boje. Rep je dug 55-77 centimetara.
Način života
Živi u skupinama sastavljenim od 10 do 60 jedinki različite dobi i spola. U takvim skupinama najviše dominiraju stariji mužjaci. Najčešće se nalazi na drvećima, vrlo rijetko je na tlu. Frugivoran je, najčešće se hrani plodovima, ponekad jede mlade listove, sjemenke, cvjetove i kukce. Sezona parenja najčešće se događa za suhog razdoblja. Trudnoća traje oko 225 dana, te se najčešće rodi jedan mali majmun koji sedam dana bude priljubljen uz majčin trbuh. Samostalan postaje nakon godinu dana. Prosječan životni vijek ovog hvataša iznosi 26 godina.
Rasprostranjenost
Živi u tropskim šumama na nadmorskoj visini između 1000 i 2500 metara. Rasprostranjen je na području sjeverne Bolivije, zapadnog Brazila i istočnog Perua. Najveća prijetnja za opstanak su mu pretjerana količina lova zbog mesa i krčenje njegovih staništa. Zbog toga je proglašen ugroženom vrstom.
Šivati
Šivati je naselje u središnjoj Istri, u sastavu Općine Žminj, Istarska županija.
Geografija
Šivati se nalaze na južnoj granici općine Žminj sjeverno od sela Frlini (Savičenta), zapadni su odvojak sa ceste Savičenta-Žminj, Pod tim imenom se vodi više zaselaka, a to su od istoka prema zapadu: Otokjani (Otočani), D. Krničari, Križmani, Šivati, Črnji i Dončići.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 87 stanovnika te 31 obiteljskih kućanstava.
Vesamikol
Vesamikol je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 259,387 Da.
492. pne.
Godina '''492. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U Rimskom Carstvu bila je poznata kao Godina konzulstva Macerina i Augurina (ili, rjeđe, godina 262. Ab urbe condita). Oznaka 492. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Ošanjići
Ošanjići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Stolac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.102 stanovnika.
El Pastor, González
El Pastor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Syracuse Stars (bejzbol)
Syracuse Stars je naziv korišten od dva američka bejzbol kluba iz grada Syracuse u državi New York u 19. vijeku.
Richard Farnsworth
Richard W. Farnsworth (1. septembar 1920 – 6. oktobar 2000) bio je američki glumac i kaskader. Filmska karijera mu je počela još 1937. godine, ali je publici postao poznat tek 1980-ih, prije svega zahvaljujući filmu The Grey Fox (1982) i The Straight Story (1999), pri čemu je za potonjeg nominiran za Oscara.
Mera, Mera
Mera je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Mera.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3938 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
Río Jalapilla, San Pablo Cuatro Venados
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 363 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1987 m.
Kosmos-1621
Kosmos-1621 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Egipto, La Trinitaria
Egipto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 755 m.
Klein Meckelsen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rotenburg (Vime) Klajn Mekelzen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Rotenburg (Vime). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 33 metra. Površina opštine iznosi 14,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 953 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Kosmos-1621
Kosmos-1621 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. januara 1985. Raketa-nosač F-2 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1621 je bio komunikacioni satelit.
Kosmos-1620
Kosmos-1620 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1620 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 15. januara 1985. Raketa-nosač F-2 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-1620 je bio komunikacioni satelit.
Naomi Watts
Naomi Ellen Watts (28. septembar 1968 -) je britanska glumica koja je karijeru započela na australskoj televiziji, da bi, nakon nastupa u Mulholland Drive postala velikom holivudskom zvijezdom. Godine 2002. ju je časopis People proglasio jednom od 50 najljepših žena svijeta.
Las Raíces (razvrstavanje)
Las Raíces ima više značenja:
Colonia Paraíso Escondido (razvrstavanje)
Colonia Paraíso Escondido ima više značenja:
491. pne.
Godina '''491. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U Rimskom Carstvu bila je poznata kao Godina konzulstva Augurina i Atratina (ili, rjeđe, godina 263. Ab urbe condita). Oznaka 491. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Aulo Postumije Albo Regillens
thumb|desno|200px|Rimska kovanica koja prikazuje pobjedu Aula Postuimija. Na jednoj strani je predstavljena [[Dijana (mitologija)|Dijana predstavljena sa ROMA ispod nje, a na suprotnoj strani tri konjanika koji gaze pješaka.]]
491. pne.
mini|Darije I, ilustracija na grčkoj vazi.
Polperro
Polperro (kornvolski: Porthpyra što znači Pyra spilja) je lučki i turistički gradić od 1,211 stanovnika na jugozapadu Engleske u Regiji Jugozapadna Engleska.
Aulo Postumije Albo Regillens
Aulo Postumije Albo Regilens (Aulus Postumius Albus Regillensis) bio je drevni rimski političar i vojskovođa, koji je, po Liviju, imenovan diktatorom godine 498. pne. te je kao komandant rimske vojske porazio Latine u velikoj bitci kod Regilskog jezera. Mnoge od kovanice koje su izdali Albini slave pobjedu tog slavnog pretka, uključujući i onu koja ilustrira ovaj članak. Rimska mitologija tvrdi kako su Kastor i Poluks viđeni kako su se u toj bitci borili na strani Rimljana, te je diktator Aulo u znak zahvalnosti posvetio hram Kastora i Poluksa na Rimskom forumu.
Polperro
Geografske karakteristike
Polperro leži na jugu Grofovije Cornwall na obali La Mancha, točnije u estuariju riječice Pol, udaljen 11 km istočno od Foweya.
Aulo Postumije Albo Regillens
Ime "Regillensis" se smatra dobivenim nakon bitke; ali Niebuhr smatra da je nastalo po mjestu stanovanja, isto kao što su Claudii imali isto ime, te su kasniji pisci anala spominjali samo ime Postumije. Livije, pak, tvrdi da je tek Scipion Afrikanac bio prvi Rimljanin koji je dobio ime po osvajanju.
Polperro
Historija
Polperro je ribarsko selo iz 13. vijeka, koje je u svojim početcima bilo feud drevnog imanja Raphael. Ribarstvo je vijekovima bilo glavno zanimanje njegovih stanovnika, a srdele glavni ulov koje su prodavali širom zemlje.
Aulo Postumije Albo Regillens
Prema nekim genealogijama bio je otac budućih konzula Spurija Postumija Alba Regillensa i Aula Postumija Alba Regillensisa.