cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Četkica za zube
Posebne vrste četkica
mini|desno|160p|Interdentalna četkica mini|desno|160p|Četkica za žvakanje Postoje četkice posebnog dizajna namenjene osobama sa različitim protetskim radovima ili ortodontskim aparatima, širokim međuzubnim prostorom, parodontalnim oboljenjima, kao i osobama ometenim u razvoju.
Četkice sa velikim brojem snopića su izrađene od mekanih vlakana i koriste se za čišćenje i masažu desni. Električne četkice različitog oblika i načina rada se koriste umesto običnih četkica, mada one ne pokazuju značajnije prednosti u odnosu na obične pod uslovom da je tehnika pranja zuba pravilna. One su pogodne za upotrebu kod male dece i mentalno obolelih osoba, kada pranje zuba rade druge osobe umesto njih. Interdentalne četkice se koriste za uklanjanje naslaga u prostoru između dva zuba ili između zuba i neke nadoknade ili ortodontskog aparata u ustima. Mogu da se koriste samostalno ili u kombinaciji sa posebnim držačima. Četkice za jezik se koriste za čišćenje gornje strane jezika, mada se u tu svrhu mogu koristiti i obične četkice za zube. Nekada su se koristile i četkice sa vlaknima od gume, koje su bile namenjene za čišćenje tek izniklih mlečnih zuba. Danas se u prodaji mogu naći i četkice za žvakanje koje su izrađene od mekane plastike i koriste se bez paste i vode.
Bourbon (dinastija)
200px|desno|mini|Grb Kraljevine Francuske i Navarre
Burbonci (Burbonski; franc. Bourbon [ buʁˈbɔ̃ ] ), europska kraljevska kuća francuskog porijekla, ogranak dinastije Kapetovića. Burbonski su kraljevi najprije vladali Navarrom i Francuskom u 16. stoljeću, a potom su početkom 18. stoljeća zadobili i španjolsko prijestolje, a vladali su i južnom Italijom (Kraljevstvo Napulja i Obiju Sicilija). Osim toga članovi dinastije držali su važna vojvodstva (Parma).
Dinastija Bourbon je mlađi ogranak dinastije Capet. Ime su dobili po obiteljskom dvorcu Castrum Borboniense koji se nalazi u nekadašnjoj pokrajini Bourbonnais u središnjoj Francuskoj. Danas je na prijestolju samo španjolska (kralj Ivan Karlo I.) i luksemburška grana dinastije Bourbon (Henri).
Poglavar francuskih Bourbonaca je Louis Alphonse, vojvoda Anjoua.
Podrijetlo
Prema nekim povjesničarima, rodoslovlje Burbonaca seže u 7. stoljeće, od Hildebranda, brata franačkog kralja Karla Martela, dok drugi prvim poznatim pretkom imenuju Aimara (Aymar, Adehmar) iz 10. stoljeća. Poslije smrti posljednjeg muškog potomka Archambaulta VIII., njegova kćerka Matilda, koja se 1197. godine udala za maršala Guya de Dampierrea, prenosi posjede i titulu na svog sina Archambaulta IX. Ženidbom Roberta od Clermonta, sina francuskog kralja Luja IX. s Beatriceom, unukom Archambaulta IX. 1272. godine, sjedinjen je najmlađi ogranak dinastije Capet s Burboncima. Njihov sin Luj naslijedio je majku 1327. i time postao prvi vojvoda od Bourbona.
Stariji ogranak Burbonaca počinje s Pierreom I., najstarijim sinom Luja I., koji je poginuo u bitki kod Poitiersa 1356. godine. Taj ogranak dinastije izumro je 1527. godine.
Mlađi ogranak potječe od Jacquesa, trećeg sina Luja I. Njegov praunuk Jean II. ženidbom je naslijedio feud La Roche sur Yon, a Jeanov unuk Charles, vojvoda od Vendomea, naslijedio je titulu vojvode od Bourbona. Charlesov sin Antoine († 1562.), ženidbom s Jeannom d'Albert stekao je naslov kralja Navarre, dok je njegov brat Luj utemeljitelj dinastije Bourbon-Conde.
Francuska loza Burbonaca
Navarski kralj Henrik III., sin Antoinea, je 1589. izumrućem dinastije Valois postao francuski kralj (kao Henrik IV.) i utemeljitelj ogranka koji poslije vlada u Francuskoj, Španjolskoj, Parmi i Napulju. Za njegove vladavine reorganizirana je vojska i državna uprava i francuska je gospodarski ojačala. Završeni su te godine i Francuski religiozni ratovi.
Vladavinom Luja XIII. (1610.-1648.) započelo je razdoblje francuskog dvorskog apsolutizma. Veliku ulogu u državnoj upravi imao je ministar i kardinal Richelieu. Dvorski apsolutizam dostiže svoj vrhunac u vrijeme Luja XIV. (1648.-1715.), za čijeg je maloljetništva vladao ministar Jules Mazarin. Nezadovoljno plemstvo pružilo je otpor kralju tijekom sukoba (Fronde) koji je trajao 1648.-1658. Nakon Mazarinove smrti, Luj XIV. nastavlja vladati apsolutistički, uz tvrdnju da je Božji namjesnik na zemlji i da mu kao takvom pripada sva vlast nad podanicima. Ratovao je protiv Habsburgovaca, Engleske i Nizozemske, a u ratu za španjolsku baštinu (1701.-1715.) uspio je osigurati španjolsko prijestolje pripadniku svoje dinastije, Filipu Anžuvinskom.
Dinastija je svrgnuta s prijestolja krajem 18. stoljeća, tijekom Francuske revolucije. Dana 20. rujna 1792. odlukom Narodnog koventa, Francuska je proglašena republikom, a kralj Luj XVI. i njegova supruga Marija Antoaneta, kći carice Marije Tereze, osuđeni su na smrt i pogubljeni. Godine 1814. padom Napoleona restaurirana je vlast burbonske dinastije na čelu s kraljem Lujem XVIII. Napoleon je prognan na Elbu, a poslije kratkotrajnog povratka na vlast i konačnog izgona, odlukama Bečkog kongresa 1815. godine ponovno je obnovljena vlast Burbonaca. Srpanjskom revolucijom 1830. Karlo X. (1824.-1830.) bio je prisiljen abdicirati, a krunu je preuzeo francuski kralj-građanin Luj Filip (1830.-1848.) koji je pripadao sporednoj liniji, Orléans-Bourbon. Nakon što je i on zbačen revolucijom s vlasti, završena je vlast Bourbona u Francuskoj.
Španjolska loza Burbonaca
Izumrućem španjolskih Habsburga, izbio je Rat za španjolsku baštinu (1701.-1714.), tijekom kojeg je vojvoda Filip od Anjoua, unuk francuskog kralja Luja XIV. stekao pravo na španjolsko prijestolje, kao Filip V. (1700.-1746.).
Godine 1808. Napoleon je natjerao kralja Karla IV. na abdikaciju i na španjolsko prijestolje instalirao svog brata Josepha Bonapartea. Napoleonovim porazom kod Leipziga 1813. godine, vraćaju se Burbonci na prijestolje.
Godine 1820. velikaši dižu pobunu protiv kralja Ferdinanda VII. (1813.-1833.), čiju vlast spašava intervencija zemalja Svete Alijanse, što Ferdinandu omogućuje ponovnu uspostavu apsolutističkog režima. Poslije njegove smrti, naslijedila ga je maloljetna kći Izabela II. (1833.-1868.), u čije ime je vladala njena majka Marija Kristina. Ferdinandov brat Don Carlos zatražio je krunu za sebe čime je započeo Prvi karlistički rat (1834.-1839.), koji završava porazom karlista.
Napissa
Napissa /od choctaw Choctaw: na<sup>n</sup>pisa, ’spy,’ ’sentinel’,/ pleme za koje Iberville (1699) kaže da živi ujedinjeno sa Chickasaw Indijancima i govori istim ili srodnim jezikom. Nestali su u ranom 18. stoljeću, najvjerovatnije asimilacijom u Chickasawe. Njih se dovodi i u vezu sa Napochima iz Alabame, koje spominje Tristan de Luna, a koji su iščezli sa području rijeke Black Warrior iza 1560.-te godine.
Bourbon (dinastija)
Španjolska loza Burbonaca
Drugi karlistički rat vođen je 1847.-1849., a 1868. Izabela II. je prisiljena na povlačenje s prijestolja, a naslijedio ju je Amadeo I., vojvode od Aoste (1870.-1873.), koji se 1873. godine odrekao krune, a Španjolska je proglašena republikom.
Kada je 1875. godine ponovno uspostavljena monarhija, kraljem je postao Izabelin sin, Alfons XII. (1875.-1885.). njegov sin i nasljednik Alfons XIII. (1886.-1931.) svrgnut je s vlasti 1931. godine kada je proglašena republika.
Poslije španjolskog građanskog rata (1936.-1939.) na vlast dolazi general Francisco Franco koji 1948. godine obnavlja monarhiju i imenuje za prijestolonasljednika Juana Carlosa, unuka kralja Alfonsa XIII., koji poslije Francove smrti 1975. postaje španjolski kralj.
Talijanska loza Burbonaca
Godine 1731. infant Karlo Burbonski (Karlo III.) dobio je vojvodinu Parmu i Piacenzu, a od 1734. do 1759. vladao je Kraljevstvom Napulja. U razdoblju 1738.-1748. vlast nad Parmom i Piacenzom pripala je Habsburgovcima, da bi od 1748. do 1802. i od 1847. do 1860. njome opet vladali Burbonci.
Burbonci su pobjegli iz Napulja 1798. godine kada ga je zauzela francuska vojska. Grad je slijedeće godine opet pod Burboncima, da bi ga 1806. još jednom napustili. Godine 1815. uslijedila je nova restauracija Burbonaca u Napulju, koji Ferdinand IV. ujedinjuje sa Sicilijom u Kraljevstvo Obiju Sicilija, kojim od 1816. vlada kao Ferdinand I.
Kapsaicin
Kapsaicin (8-metil-N-vanilil-6-monenamid, (CH3)2CHCH=CH(CH2)4CONHCH2C6H3-4-(OH)-3-(OCH3)) je aktivna komponenta ljutih papričica, biljaka koje pripadaju rodu Capsicum. Kapsaicin deluje kao iritant na sisare, uključujući ljude, kod kojih izaziva osećaj pečenja na bilo kom tkivu sa kojim stupi u kontakt. Kapsaicin i nekoliko srodnih jedinjenja se nazivaju kapsaicinoidima a proizvode ih ljute papričice kao sekundarni metabolit, koji odbija određene biljojede i gljive. Čisti kapsaicin je hidrofobno, bezbojno, bezmirisno kristalasto do voskasto jedinjenje.
Istorija
Molekul je u kristalnom obliku prvi izolovao P. A. Buholc, a 30 godina kasnije i L. T. Treš, koji mu je dao ime kapsaicin. 1878, mađarski doktor Endre Hegjes ga je izolovao i dokazao da ne samo da izaziva osećaj pečenja u dodiru sa mukoznom membranom, već i povećano izlučivanje želudačnog soka. Strukturu kapsaicina je delimično razjasnio E. K. Nelson 1919. godine.
Kapsaicin su prvi izolovali E. Spat i F. S. Darling 1930. Slične supstance su iz ljutih papričica 1961. izolovali japanski hemičari S. Kosuge i J. Inagaki, koji su im dali ime kapsaicinoidi.
Franciana, Livorno
Franciana je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Jožef Stefan
225px|mini|lijevo|[[Stefan-Boltzmannov zakon: na grafičkom prikazu površina ispod svake krivulje raste s porastom temperature.]] mini|lijevo|225px|Temperatura [[Fotosfera|Sunčeve površine je 5778 K = 5505 °C.]]
Jožef Stefan (Sv. Peter kraj Celovca, 24. ožujka 1835. – Beč, 7. siječnja 1893.), slovenski fizičar.
Diplomirao 1857. u Beču matematiku i fiziku, doktorirao 1858. Sveučilišni profesor u Beču od 1863., tada najmlađi redoviti profesor u Austriji. Bavio se optikom, kinetičkom teorijom plinova, akustikom, elektricitetom i kalorikom. Iskustveno je pokazao da je toplinsko zračenje nekoga tijela proporcionalno četvrtoj potenciji apsolutne temperature. Taj je zakon teoretski izveo Ludwig Boltzmann i danas je poznat kao Stefan-Boltzmannov zakon. Institut "Jožef Stefan" u Ljubljani naziva se po njemu.
Stefan-Boltzmannov zakon
Stefan-Boltzmannov zakon tvrdi da je ukupna količina energije j*, koje idealno crno tijelo toplinski zrači, po jedinici površine i u nekoj jedinici vremena, direktno proporcionalna sa četvtom potencijom termodinamičke temperature T:
Temperatura Sunca
Sa tim zakonom, Jožef Stefan je uspio izračunati temperaturu Sunčeve površine. On je naučio od Charlesa Soreta da je intenzitet količine zračenja sa Sunca 29 puta jači od uzorka vrućeg metalnog lima. Kružni metalni lim je smješten pod istim kutem kojim je gledao Sunce i njegova temperatura je bila 1900 – 2000 °C. Stefan je pretpostavio da jednu trećinu Sunčevog zračenja upije Zemljina atmosfera, tako da je intenzitet Sunčevog zračenja za Stefana ispao 29 × 3/2 = 43,5 puta veći od uzorka lima. Stefan je uzeo srednju vrijednost za temperaturu lima 1950 °C i kad je pretvorio dobio je 2220 K. Kako je 2.574 = 43,5, iz toga slijedi da je temperatura Sunčeve površine 2,57 puta veća od temperature lima, pa slijedi 2,57 x 2220 K = 5705 K (današnja vrijednost je 5778 K ), i to znači da je bio vrlo blizu rješenja.
Casalduni, Benevento
Casalduni je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 512 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
La Asunción, Rancho, Pabellón de Arteaga
La Asunción, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1900 m.
Дољевац
Дољевац је насеље и седиште општине Дољевац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 1625 становника (према попису из 1991. било је 1536 становника).
El Tropezón (razvrstavanje)
El Tropezón ima više značenja:
Дољевац
Демографија
У насељу Дољевац живи 1261 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 39,1 година (37,9 код мушкараца и 40,2 код жена). У насељу има 501 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,24.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Спољашње везе
Doljevac Doljevac Doljevac
Bumerang
mini|250px|desno|Domorodački bumeranzi iz Rain Foresta u Australiji.
Bumerang (eng. Boomerang) vrsta drvenog bacačkog oružja namijenjenog lovu. Bumerang je najpoznatiji po australskim urođenicima, Aboridžinima, koji su ga vjerojatno zbog svoje izoliranosti sačuvali do suvremenijih dana. Manje je poznato da bumerang datira još iz doba neolitika, odnosno prije nekih 5,000 godina pr. Kr., te da je bio poznat i u starom Egiptu, i kod Indijanaca Hopi iz Arizone. Kao ratnom oružju uloga mu je bila minorna.
Razne namjene
mini|250px|desno|Suvremeni povratni bumerang namijenjen zabavi. mini|250px|desno|Suvremeni sportski bumeranzi.
Bumerang može imati različite oblike i veličine, ovisno o zemljopisnom ili plemenskom porijeklu, te o namjeni. Najpoznatiji je bumerang koji, ako je ispravno bačen, ostvaruje zaobljenu putanju pa se vraća na ishodište. Druge se vrste ovog oružja ne vraćaju, već se među Aboridžinima koriste za međusobnu borbu. Bumerang se može koristiti na razne načine: kao oružje, kao glazbeni instrument (udaraljka), kao svojevrsnu toljagu u borbama, za paljenje plamena, kao mamac u ribolovu, te kao igračku. Najmanji bumerang može biti kraći od 10 cm, a najveći može imati i više od 2 metra. Plemenski bumeranzi često su ukrašeni urezivanjem ili slikarijama. Većina bumeranga što ih se danas može vidjeti izrađeni su u turističke ili natjecateljske svrhe.
Povijest
Oruđa slična bumerangu bila su u uporabi širom svijeta u lovu, rekreaciji i religijskim obredima. Porijeklo im nije sasvim jasno. Istraživanja su pokazala da su drevni stanovnici Europe koristili posebne sjekire koje su se bacale. U starom je Egiptu rabljena posebna vrsta štapa koji je faraonima služio za lov na ptice. Ipak, najpoznatija je domovina bumeranga Australija, gdje su Aboridžini stoljećima koristili, kako lovačke štapove, tako i bumerange. Naziv „bumerang” dolazi iz aboridžinskog plemena Tharawal, koje je živjelo južno od Sydneyja.
Stari svijet i Egipat
Englez Howard Carter pronalazi u Egiptu razna oružja među kojima i bumerang. Bumerang se međutim u Egiptu koristio u svim periodima za lov na ptice močvarice. Na jednom papirusu postoji prikaz Tutankhamona kako stoji u čamcu sa bumerangom u desnoj i pticama u lijevoj ruci.
El Relicario, San Juan Evangelista
El Relicario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Bumerang
Stari svijet i Egipat
Najstariji prikazi bumeranga nalaze se na slikama sa stijena još od mlađeg paleolitika (5000-1800 pr. Kr.) i otada se konstantno koristi u pre-kršćanskoj Europi. U minojskom području (2000 pr. Kr.) simbol je položaja i dostojanstva vojnih vođa. U Grčkoj služi u lovu na zeca, a poznaju ga pod imenom "lagobolon". Rimljani ga također poznaju negdje od 500 pr. Kr., ali je tek u upotrebi kod ruralne populacije, a namjena mu je ista kao i kod Grka.
El Relicario, San Juan Evangelista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Bumerang
Stari svijet i Egipat
Sjevernije od Grka i Rimljana bumerang se također koristi u lovu na ptice kod Gota (100 godine). Njega su poznavali i Gali i Teutoni 100. godine, oblika zakrivljenog štapa, poznat je pod imenom cateia. Bio je od fleksibilnog materijala, nije mogao daleko letjeti, ali se uza sve to vraćao pošiljaocu.
Bumeranga nije nepoznat ni u još sjevernijim krajevima, pa ni na istoku. U sjevernoj Skandinaviji poznat je već negdje 5000 pr. Kr. Na Uralu ga nalazimo 2000. pr. Kr. , kao i u pećinama Olazowa u Karpatima, Poljska. Računa se da je bumerang iz Olazowa star više od 18,000 godina. Ovdje je nesumnjivo bio veoma dugo u upotrebi. Kod Magdeburga u Njemačkoj pronađeni bumerang datira iz 800-400 pr. Kr.
U Africi je bumerang poznat od prije nekih 6000 godina pr. Kr.. Širio se po svoj prilici od sjeveroistoka, Sudan, pa preko Kameruna, Gvineje, Nigera, Maroka pa na Kanarsko otočje, prema jugu nije moguće utvrditi. On se nakon uvođenja željeza (oko 600 pr. Kr.)morao pretvoriti u kasniji nož za bacanje.
Bliski Istok
Prema tezi J. E. J. Lenocha, moguća pradomovina bumeranga mogao bi biti Bliski istok a njegov razvijeniji oblik 'scimitar'-kriva sablja. Štap za bacanje odavde se prema Lenochu raširio Europom, Afrikom, Indijom. Ovo se nikako ne poklapa sa datiranjem bumeranga iz Europe. Znamo da su najstarija naselja u aluvijalnim ravnicama Sumera pripadala kulturi Ubaid iz 5000 godina pr. Kr., nekako u vremenu kada Europa već ima bumerang. Ne smijemo zaboraviti ni pećinu Olazowu u Karpatima.
Indija
Bumerang u Indiji javljao se na sjeveru, takozvani 'throwing wood', gdje se drvo za bacanje koristilo u lovu. Na jugu Indije bio je prisutan prije dolaska Engleza. Danas je kultni objekt koji se više ne proizvodi od drveta, nego od slonovače ili željeza.
Amerika
Nekim čudnim putovima kulture bumerang jer došao i u Ameriku, ali i u središnju Javu, otok Celebes, Sumatru, Queensland, osim na krajnjem sjeveru i Tasmaniji. U Americi Indijanci poznaju 'drvo za bacanje' već 100. godine. Služi im za lov na zeca i patke. Poznat je primjerak bumeranga Hopi Indijanaca koji je nalik klasičnom bumerangu Aboriđina. Nazivan je puutskohu. Ovaj bumerang sa američkoig Jugozapada, širio se dalje na jug u Meksiko gdje mu je glavna namjena, opet lov na zeca. I u današnjem Brazilu bumerang nije nepoznat indijanskim čarobnjacima.
Australija
Bumerang je svakako najpoznatiji po australskim urođenicima koji su ga zbog svoje izoliranosti uspjeli sačuvati, da bi ga ponovno mogli otkriti. Postoje teorije po kojima su Aboridžini Australiju naselili iz otočnih područja danas naseljenih narodima austronezijske jezične porodice. Ovo oružje bilo je prisutno u područjima Indonezije. Na jugu Celebesa koristilo se kao 'drvo za bacanje' da bi se tjerale ptice sa rižinih polja, a bilo ga je i na središnjem Celebesu, Javi i Sumatri. Bumerang Aboridžinima služi za lov, u ratne svrhe nije se koristio. Na zapadu Australije domoroci su njime lovili ribe.
Oblik
mini|Standardni oblik bumeranga
Veći bumeranzi koriste se u lovu, te padnu na zemlju nakon što udare lovinu. Manji se koriste u sportu, pa su i jedini koji se vraćaju bacaču. Zbog svoje brze vrtnje bumerang leti u kružnoj putanji, a ne u ravnoj.
Postoje različite discipline u kojima se mjeri preciznost povratka, kružna putanja, hvatanje, najduže vrijeme leta, brzina hvatanja, trajnost (što više uzastopnih bacanja u pet minuta). Suvremeni sportski bumerang izrađen je od šperploče ili punog drveta finske breze, ili pak od plastike ili miješanih materijala, a može imati različite oblike i boje. Većina sportskih bumeranga teži manje od 100 grama.
Caseyville, Illinois
Kejsivil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Cambridge, Massachusetts
Cambridge je peti po veličini grad u američkoj saveznoj državi Massachusetts, na sjeveroistoku Sjedinjenih Američkih Država, od 106.039 stanovnika.
Geografija
Cambridge leži preko puta Bostona, s druge strane rijeke Charles, udaljen samo 4 km od centra Bostona, sa kojim je praktički spojen. Cambridge je zajedno sa Bostonom i ostalim obližnjim gradovima velika konurbacija zvana Veliki Boston koja ima preko 4 500 000 stanovnika.
Historija
Rana historija Cambridgea vezana je uz Boston, i prvu englesku koloniju u Zaljevu Massachusetts koju su osnovali puritanski kolonisti 7. septembra 1630. Nekima se od tih prvih 700 kolonista pozicija udaljenija od zaljeva više sviđala, zbog sigurnosti od napada s mora, pa su prve kuće počele nicati 1631. To mjesto su ispočetka zvali Newe Towne, u njemu je osnovan prvi američki koledž Hardvard 1636. (kasniji Univerzitet Harvard), 1638. je mjesto promjenilo ime u kraće Newtowne, ali je već u maju odlučeno da ze zove Cambridge u počast engleskog univerziteta, jer je troje prvih ljudi Koledža Hardvard, završilo upravo taj teološki fakultet i on im je bio uzor.
Cambridge je sporo rastao, i bio uglavnom selo u kom se većina ljudi bavila poljoprivredom osim polaznika koledža, koji su živjeli u zasebno. U grad je izrastao između 1790. i 1840. kad je podignut prvi most preko rijeke Charles 1792. koji je približio Boston na svega 4 km (prije su morali ići 13 km), izgradnja drugog mosta 1809. ubrzala je rast. Svoj današnji oblik rezidencijalnog predgrađa, dobio je između 1850. -1900.
Pored Univerziteta Harvard najveći poslodavac u gradu, dugo vremena bila je tvornica stakla New England Glass Company (osnovana 1818. i preseljena 1888.).
El Zaino, San Martín Chalchicuautla
El Zaino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
San Cataldo, Isernia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 638 m.
Manuel Cavazos Lerma, Reynosa
Manuel Cavazos Lerma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Rocoroina, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2126 m.
Gârleni, Valea Mare
Gârleni je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Valea Mare.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Miami
Miami je grad smješten u jugoistočnom kutu američke savezne države Floride. Miami je drugi najveći grad na Floridi te najveći grad i sjedište okruga Miami-Dade. Također je najveći grad u metropolitanskom području ("Područje utjecaja") južne Floride, koje se sastoji od okruga Miami-Dade, Broward i Palm Beach te je najveće metropolitansko područje u jugoistočnom SAD-u.
Veliki porast broja stanovnika posljednjih godina rezultat je migracija unutar SAD-a kao i imigracije. Šire područje Miamija mjesto je gdje se susreću brojne kulture i nalazi se pod snažnim utjecajem velike populacije etničkih Latinoamerikanaca i karipskih otočana, od kojih su mnogi izvorni govornici španjolskog i haićanskog jezika.
Važnost regije kao međunarodnog financijskog i kulturalnog središta uzdigla je Miami do statusa svjetskog grada, a uz Atlantu grad je jedno od najvažnijih poslovnih središta u jugoistočnom SAD-u.
Povijest
Nagli razvoj grada počinje dolaskom željeznice. Lokalna uzgajivačica citrusa Julia Tuttle, uvjerila je željezničkog magnata Henrya Flaglera u gradnju željeznice sve do Miamija. Dana 28. srpnja 1896., Miami je službeno proglašen gradom s preko 300 stanovnika.
Nagli razvoj grada koji je počeo 1920-ih, poremetile su krize nekretnina, uragan 1926., te velika depresija 1930-ih. Početkom Drugog svjetskog rata, Miami je zbog svog položaja odigrao važnu ulogu u borbi protiv njemačkih podmornica. Rat je potaknuo rast stanovništva čiji se broj podigao na skoro pola milijuna. Dolaskom Castrovog režima na vlast na Kubi 1959. godine, veliki broj Kubanaca doselio se u Miami, što je dodatno povećalo broj stanovnika. Od novijih kriza najznačajnije su pobuna zbog premlaćivanja Arthura McDuffieja, narko ratovi, uragan Andrew, te afera Eliána Gonzáleza. Danas je Miami grad u velikom razvoju, koji privlači veliki broj stanovnika.
Zemljopis
Miami se, zajedno sa svojim predgrađima, nalazi na širokoj ravnici između močvarnog područja Everglades na zapadu i zaljeva Biscayne na istoku. Prosječna nadmorska visina ovog područja je dva metra, a najviša visina teritorija ne prelazi 12 metara. U južnim dijelovima aglomerizacijskog područja Miamija nalazi se brdoviti Miami Rock Ridge.
Glavni dio grada nalazi se na obalama zaljeva Biscayne, gdje se nalazi nekoliko stotina prirodnih i umjetnih otoka u plićaku, od kojih se na najvećem nalazi Miami Beach zajedno sa poznatim dijelom South Beach.
Klima
U Miamiju vlada topla i blaga tropska klima tijekom cijele godine, koja je pod umjerenim utjecajem golfske struje koja prolazi 24 km od obale. Prosječna godišnja temperatura je 24 °C. Najmanja prosječna godišnja temperatura je 15,1 °C (siječanj), a najviša 31,6 °C (srpanj). Prosječna godišnja količina padalina je 1480 mm. Najkišovitiji mjesec je lipanj s 220 mm kiše.
Budući da se nalazi između dvije velike vodene površine koje su poznate po orkanskoj aktivnosti, Miami je prema statistici veliki grad kojeg će najvjerojatnije zahvatiti ova nepogoda. Grad je pretrpio uragane Cleo (1964.), Betsy (1965.), Andrew (1992.), Irene (1999.), te uragane Katrina i Wilma 2005. godine. 800px|središte|thumb|Pogled na Miami s Miami Beacha
Stanovništvo
Područje grada Miamija je 43. po broju stanovnika u SAD-u. U cijelom južnofloridskom urbanom području, koje uključuje okruge Miami-Dade, Broward i Palm Beach, živi više od 5,4 milijuna stanovnika, po čemu je šesto u SAD-u po naseljenosti i najveće urbano područje u jugoistočnom SAD-u.
Prema popisu stanovništva iz 2006. godine, na području grada živi 404.048 stanovnika, a rasni sastav grada je sljedeći:
Prema nacionalnom ili etničkom podrijetlu, 34,1% stanovništva grada čine Kubanci, 22,3% Afroamerikanci, 5,6% Nikaragvanci, 5,0% Haićani, 3,6% Portorikanci i 3,3% Honduranci. Prema UN-ovom programu za razvoj, Miami je prvi u svijetu po postotku stanovništva koje nije rođeno u zemlji u kojoj se nalazi grad (59%), a slijedi ga Toronto (50%).
thumb|200px|desno|Ocean Drive
Stanovništvo prema dobi čine :
Jezici
Tri službena gradska jezika su engleski, španjolski i haićanski (oblik kreolskog francuskog). Uz ove jezike u gradu se govori i mnoštvom drugih jezika. Grad ima najveći broj govornika španjolskog jezika u nelatinskoj Americi.
Godine 2000., za 66,75% stanovništva materinski jezik je bio španjolski. Govornici engleskog čine 25,45%, kreolskog francuskog 5,20%, a francuskog 0,76% stanovništva. Druge materinske jezike stanovništva činili su portugalski s 0,41%, njemački s 0,18%, talijanski s 0,16%, arapski s 0,15%, kineski s 0,11%, i grčki s 0,08% stanovništva.
Postotak stanovništva grada kojima materinski jezik nije engleski je ukupno 74,54%, što je jedan od najvećih postotaka u SAD-u.
Gospodarstvo
Vrlo važan dio gospodarstva čini i turizam, što se posebno odnosi na plaže šireg područja Miamija koje privlače posjetitelje iz cijelog svijeta, te dio širek područja grada namjenjen noćnom životu, koji se nalazi u South Beachu u Miami Beachu. U industrijskom smislu Miami je važno kamenolomsko i skladišno središte.
Prema podacima Ureda za popis stanovništva SAD-a, Miami je treći grad po siromaštvu u SAD-u, a iza njega su samo Detroit u Michiganu i El Paso u Teksasu. Ovo je i jedan od rijetkih gradova u SAD-u čije je lokalna vlast bankrotirala, 2001. godine Ovo je također i jedan od gradova u kojem je život najneisplativiji, prosjek cijene smještaja iznosi 42,8% prosječnog dohotka, dok je nacionalni prosjek 27%.
Zračni promet
Međunarodna zračna luka u Miamiju (Miami International Airport) je jedna od najprometnijih zračnih luka na svijetu. Ovo je glavna zračna luka u području Miamija koja ima godišnji promet od preko 35 milijuna putnika. Prema stranom prometu ovo je treća luka u SAD-u (ispred nje su zračna luka John F. Kennedy u New Yorku i LAX u Los Angelesu), te sedma u svijetu. Zračna luka je povezana stalnim letovima s preko 70 gradova u Sjevernoj i Južnoj Americi, Europi i Bliskom istoku.
Šire područje grada služi i obližnja međunarodna zračna luka Fort Lauderdale-Hollywood.
El Trueno (razvrstavanje)
El Trueno ima više značenja:
Miami
Pomorski promet
Miamijska luka za pomorski promet je najveća luka namjenjena brodovima za kružna putovanja u svijetu. Godine 2005., kroz luku je prošlo 3 605 201 putnika. Ovo je također i jedna od najznačajnijih luka za teretni promet u SAD-u, s uvozom od skoro deset milijuna tona tereta godišnje. Prema prometu s Latinskom Amerikom, je ovo druga luka u Sjevernoj Americi, a ispred nje je samo luka južne Louisiane. Luka se nalazi na 2,10 km² i ima sedam putničkih terminala. Najznačajniji uvozni teretni promet čine roba, građevinski materijali i alkoholna pića. Najznačajniji izvozni teretni promet čine roba, tiskovine i tekstili. Zemlja iz koje se najviše uvozi je Kina, dok je zemlja u koju se najviše izvozi Honduras.
Javni promet
thumb|Metrobus u Miamiju Za javni promet u gradu zaduženo je društvo Miami-Dade Transit koje upravlja jevnim prijevozom u okrugu Miami-Dade. Ovo društvo upravlja najvećom prijevozonom mrežom na Floridi, i 14. je po važnosti u SAD-u. Javni prijevoz čini :
Cestovni i željeznički promet
U Miamiju je južni kraj Amtrakovih atlantskih željeznica, a zadnja stanica nalazi se u Hialeahu, u predgrađu.
Miami u popularnoj kulturi
thumb|left|250px|Pogled na nebodere u Miamiju Radnja mnogih televizijskih serija zbiva se u Miamiju, kao što su serije Reži me, CSI: Miami i Dexter. The Jackie Gleason Show bio je sniman u Miami Beachu od 1964. do 1970. godine. Radnja NBC-evog sitcoma Good Morning, Miami se događa u radnom okruženju televizijske stanice u Miamiju. Radnja sitcomova Zlatne djevojke i Empty Nest, kao i detektivskih serija Surfside 6 i Poroci Miamija također se događaju u Miamiju. Grad je 2004. i 2005. ugostio MTV Video Music Awards. U gradu je snimljen i veliki broj reality showova.
thumb|right|200px|Pogled na [[Nacionalni park Biscayne]] Radnja videoigre Grand Theft Auto: Vice City i Grand Theft Auto: Vice City Stories događa se u izmišljenom gradu Vice City, koji je uvelike temeljen na Miamiju. Kroz igru se čak mogu čuti brojni likovi koji govore haićanskim kreolskim i španjolskim jezikom.
Miami je i središte latinoameričke televizijske i filmske produkcije. Ovdje se snimaju mnogi programi na španjolskom jeziku, većinom u Hialeahu i Doralu. Ovi programi uključuju televizijske kvizove, informativne emisije i telenovele kao Morelia i La Mujer de Mi Vida. Među najpopularnijim programima u španjolskom govornom području su subotnji show Sábado Gigante i talk showovi Cristina Saralegui i El Gordo y la Flaca.
U gradu su snimljeni mnogi filmovi, kao što su: Svi su ludi za Mary, Divlja igra, Ace Ventura: Šašavi detektiv, Prebrzi i prežestoki, Zločesti dečki i Zločesti dečki 2, Transporter 2, Krletka, Zamjenik, Blow, Istinite laži, Reno 911!: Miami, Quick Pick, Poroci Miamija (temeljen na istoimenoj televizijskoj seriji), Cocaine Cowboys, Lice s ožiljkom, te filmovi Jamesa Bonda Goldfinger, Operacija Grom i Casino Royale.
Glazba
Glazbena kultura grada je vrlo bogata i raznolika. Latinoamerikanci su iz svojih domovina donijeli instrumente conga i rumba, koji su se ovdje udomaćili kao i salsa, bachata, merengue, vallenato, te reggae, soca, kompa, zouk, calypso, i steeldrum.
Tijekom 1970-ih u Miamiju su djelovali brojni glazbeni umjetnici iz disco žanra. Miami je poznat po freestyle glazbi, obliku dance glazbe koji je bio vrlo popularan u 1980-im i 1990-im godinama, a koji je bio pod jakim utjecajem electro, hip-hop i disco glazbe.
Poznati hip-hop glazbenici iz Miamija su 2 Live Crew, Dre, J.T. Money (iz Poison Clana), Pretty Ricky, Trick Daddy, Trina, Pitbull, te Rick Ross.
U Miamiju se odvija elektronski Winter Music Conference, kao i mnogi drugi festivali vezani uz electro glazbu.
Miami je zajedno sa susjednim Miami Beachom poznat po slavnim noćnim klubovima.
Gradovi prijatelji
Miami je zbratimljen s deset gradova:
Chenicourt
Šenikur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Nansi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 191 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 191 metar (maksimalnoj 230 m, a minimalnoj 187 m).
Kleinlangenfeld
Klajnlangenfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 154 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232250.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Klajnlangenfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 539 metara. Površina opštine iznosi 7,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 154 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 20 stanovnika/km².
Siviano, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
1111
Godina 1111. (MCXI) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju po julijanskom kalendaru.
Napochi
Napochi, pleme američkih Indijanaca koje je obitavalo duž rijeke Black Warrior u ameriočkoj državi Alabama. Jezično su pripadali porodici Muskhogean i najvjerojatnije bliže srodni s Choctawima. O Napochima se prvi puta čuje početkom kolonizacije država Zaljeva 1559 koju provodi Don Tristan de Luna. Kasnija njihova sudbina postaje zagonetka. Čini se, bilo je borbe 1560. sa Coosa Indijancima kojima su pomagali ljudi Don Tristan de Lune, nakon čega su napustili Black River. U to vrijeme njihov broj mogao bi biti oko 1,000 ljudi. Napochi Indijanci moguće su se udružili sa Creekima, za koje kaže Swanton da se među njima do skorog vremena (rano 20. st., op.) ime Napochi sačuvalo kao ratno ime. Postoji i razmišljanje da su se udružili sa Chickasawima koji sada žive u Oklahomi. Iberville 1700. među ovim plemenom, čini se, pronalazi njihove potomke. Swanton ima i teoriju da bi Acolapissa sa Pearl rivera i Quinipisa iz Louisiane možda dijelovi istog plemena.
San Isidro Calabazo, Santa Cruz Zenzontepec
San Isidro Calabazo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Zenzontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1072 m.
Cairbre Lifechair
Cairbre Lifechair ("ljubitelj Liffey"), sin Cormac mac Airta, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Na prijestolje je došao poslije pogibije svog prethodnika Eochaid Gonnata. Za njegove vladavine je Bresal Belacha, kralja Leinstera, natjerao da plaća bóramu ili danak u stoci. Prema priči Cath Gabra, poginuo je u sukobu sa svojim rođakom, irskim junakom Fionom mac Cumhaillom. Vladao je, ovisno o izvorima, sedamnaest, dvadeset šest ili dvadeset sedam godina. Na prijestolju su ga naslijedili Fothad Cairpthech i Fothad Airgthech, sinovi kralja Lugaid mac Cona. Kronologija Keatingove Foras Feasa ar Éirinn mu vladavinu smješta u period 245-272, a Annals of the Four Masters u 267-284.
Gornji Kazanci
Gornji Kazanci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bosansko Grahovo koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 209 stanovnika.
Geografija
Selo Kazanci se smjestilo podno Dinare, s obje strane novog asfaltnog puta Bosansko Grahovo – Livno. Zauzimaju prostor u pravcu jugoistoka gledajući od Pržina, pa se približavaju selu Sajković, a smješteni su uz samo podnožje planinskog lanca. Zemljište na kojem se nalazi selo, kao i ono što im pripada za poljoprivredu, pašnjaci i livade, odražavaju pedološke kontraste. Dok selo stoji na manje više pjeskovito – šljunkovitom tlu, dotle se ispod njega pruža pravo živo blato i tresetište. Područje je većim dijelom godine pod vodom, a na rubu polja je ponor, koji prima nadošlu vodu.
Istorija
Ovo selo je podjeljeno 1935. godine na Donje i Gornje Kazance. Sam naziv sela vrlo je zanimljiv. Prema jednom od najvećih ponora u polju koji mnogo podsjeća na „kazan“, kotao, i selo Kazanci, koje se nalazi u neposrednoj blizini ponora, dobilo je ime. Ime ovog sela nema nikakve veze sa izradom kazana, jer mještani ovog sela nisu nikad izrađivali kazane.
Na graničnom dijelu Kazanci – Sajković nalazi se nekropola sa jednim brojem nadgrobnih spomenika bez natpisa i ornamenta (Mramorje). Za sada nisu nađene druge arheološke iskopine.
Kazanačko blato je ušlo u dosta zapisa i novinarskih izvještaja 1943. godine, kada su dijelovi talijanske divizije Sasari, odstupajući po nepoznatom terenu, a ne znajući ždralovačku ćud, pokušali prijeći i podavili se. Na ušću vode u kazanački ponor i danas ima nekoliko vodenica, koje su vršile usluge mjesnom stanovništvu meljući žito.
Opelousas, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Okelousa
Okelousa /choctaw naziv u značenju "black water," Nekoć veoma snažno i ratoborno pleme američkih Indijanaxca koje je obitavalo na desnoj obali Mississippija u Louisiani. Populacija je 1541. iznosila oko 10,000 u preko 90 sela, a  'provincija'  koju su naseljavali rani autori spominju kao Caluca, što je vjerojatno kraći oblik od Okelousa. Njihov broj kasnije će uveliko opasti, vjerojatno u ratovima. Nicolas de la Salle 1682. piše da su zajedno sa Houmama uništili treće pleme, ali njihov broj je tada već bio sveden na koju stotinu duša. Gubitak populacije tjera ih da se ujedinjuju sa plemenima iz močvarnog juga Louisiane, Indijancima Chawasha i Washa, o čemu nas izvještava francuski trgovac, istraživač i vojnik Jean Baptiste Bénard de La Harpe (1683-1765). Na kraju, negdje početkom 19. stoljeća, njihova populacija svedena je na 100, a njihovi se ostaci priključuju starim saveznicima Houmama. Potomaka bi mogli imati među Houma Indijancima sa donjeg Mississippija. Jezično su pripadali porodici Muskhogean.
José Candelario, Mezquitic
José Candelario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2251 m.
Calcarone, Messina
Calcarone je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
El Charapo, Tumbiscatío
El Charapo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.
World Wide Web Consortium
World Wide Web Consortium (poznatija kao W3C) je organizacija koja se bavi standardizacijom tehnologija korištenih na webu.
Osnovana je u listopadi 1994. godine u suradnji između Massachusetts Institute of Technology (MIT) i Europske organizacije za nuklearna sitraživanja (CERN). Inicijator osnivanja je autor weba Tim Berners-Lee koji je u to vrijeme radio na CERNu.
Neki od najznačajnijih članova koji sudjeluju u radu W3Ca su AOL, Adobe, Apple, IBM, Macromedia, Microsoft i Sun Microsystems.
W3C djeluje kroz radne grupe te kreira i održava WWW standarde koji se nazivaju 'W3C preporuke (W3C Recommendations). W3C preporuke objavljuju se na W3C web stranicama. Osim toga W3C koordinira rad drugih organizacija za standardizaciju koje djeluju na istom području kao što su Internet Engineering Task Force, Wireless Application Protocols (WAP) Forum i Unicode Consortium.
W3C standardi
Neki od poznatijih W3C standarda (preporuka) odnose se na slijedeće tehnologije:
Bois-Herpin
Boaz Erpen je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson koja pripada prefekturi Etan.
Fothad Cairpthech i Fothad Airgthech
Fothad Cairpthech ("borac-dvokoličar") i Fothad Airgthech ("domišljati" ili "pljačkajući"), sinovi Lugaid mac Cona, su, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, bili zajednički veliki kraljevi Irske. Na prijestolje su došli nakon smrti Cairbre Lifechaira. Vladali su godinu dana, prije nego što je Fothadh Airgthech ubio svog brata; neposredno nakon toga ga je u bitci kod Ollarbe ubio Caílte mac Rónáin iz fianne, odnosno sljedbenici Caibreovog sina Fiache Sraibhtinea. Kronologija Keatingove Foras Feasa ar Éirinn mu vladavinu datira u period 272-273, a Annals of the Four Masters u 284-285.
Mamie Smith
Mamie Smith (née Robinson) (26. maj 1883 – 16. septembar 1946) bila je američka vodviljska pjevačica, plesačica, pijanistica i glumica koja je nastupala u nekoliko igranih filmova pred kraj njene karijere. U vodvilju je u nastupima koristila nekoliko stilova, uključujući jazz i blues. U historiju bluesa je ušla kao prva američka umjetnica koja je snimila blues vokale 1920.
Adijabatska temperatura izgaranja
mini|desno|200px|Plamenik s acetilenom i kisikom primjenjuje se za rezanje čeličnih cijevi Proces adijabatskog izgaranja podrazumijeva odsutnost bilo kakvih gubitaka topline u okolinu. Prema tome, sva se toplina izgaranja troši na zagrijavanje produkata izgaranja. Temperatura koju bi plinovi tada imali, naziva se adijabatska temperatura izgaranja.
Kod procesa izgaranja, postoje dvije vrste adijabatske temperature izgaranja, ovisno o tome kako je proces završen, s konstantnim obujmom i s konstantnim tlakom.
Pogrešno se misli da je adijabatska temperatura izgaranja maksimalna temperatura koja se može dobiti od danih kemijskih tvari, zato što prijenos topline između elemenata i nepotpuno izgaranje, smanjuje temperaturu izgaranja. Pokazalo se da neka goriva bogata acetilenom i metanom, mogu premašiti adijabatsku temperaturu izgaranja za par stotina °C.
Uobičajeni plameni
U svakodnevnom životu, većina izgaranja odnosi se na organske tvari, kao što su drvo, vosak, mast, propan ili benzin. Adijabatska temperatura izgaranja s konstantnim tlakom takvih tvari je u uskom području oko 1950 °C. To je zato što je to stehiometrijski sličan postupak: izgaranje organskih tvari s n ugljika, uključuje razbijanje približno 2n C-H veza, n C-C veza i 1,5n O2 veza, da bi se dobilo otprilike n CO2 molekula i n H2O molekula.
Uobičajene temperature plamena
Kod standardnog tlaka 1 bar i temperature 20 °C, tablica pokazuje adijabatske temperature izgaranja za razne plinove s konstantnim tlakom. Vrijednosti se odnose za stehiometrijski odnos goriva i oksidansa φ = 1.
Lantan-karbonat
U hemiji
Lantan-karbonat se koristi kao početni materijal u lantanskoj hemiji, ponajviše za stvaranje mešovitih oksida, kao i:
U medicini
Lantan-karbonat se koristi u medicini kao vezivač fosfata. Kao lek, prodaje se kao čvrsta supstanca trivijalnog naziva fosrenol. Prepisuje se u medicini za tretman hiperfosfatemije, primarno kod pacijenata sa hroničnom bolešću bubrega. Uzima se uz obroke da bi se vezao za fosfate, sprečavajući da se svare. Koristi se i za lečenje mačaka od iste bolesti.
Druge upotrebe
Lantan-karbonat se još koristi za bojenje stakla, tretman vode ili kao katalizator u krekovanju ugljovodonika.
I Am a Fugitive from a Georgia Chain Gang!
I am a Fugitive from a Georgia Chain Gang! je autobiografska knjiga američkog kriminalca i publicista Roberta Elliotta Burnsa, objavljena 1932. godine. U njoj je Burns opisao svoj život nakon službe u prvom svjetskom ratu, odnosno kako je postao skitnica i završio u zatvoru države Georgia zbog sitne pljačke te bio izložen zlostavljanju i prisiljen obavljati javne radove vezan lancima u zloglasnim chain gangovima. Knjiga je pružila detaljan prikaz okrutnosti i teških uvjeta života u tamošnjim zatvorima, ali je izazvala pažnju i zbog toga što je Burns opisao svoj bijeg i početak novog života u Chicagu gdje je postao ugledni novinar i izdavač, prije nego što je na prevaru vraćen u zatvor gdje je bio još više zlostavljan i iz koga je na kraju ponovno pobjegao. Burns je knjigu napisao u rodnom New Jerseyu, uz pomoć brata Vincenta Godfreya Burnsa, dok se na sudu borio protiv zahtjeva države Georgia za izručenje. Knjiga je izdana u vrijeme Velike depresije, što je mnoge čitatelje potaklo da se poistovjete s Burnsovim problemima, te je postala bestseler, a iste godine je po njoj snimljen hollywoodski film I Am Fugitive from a Chaing Gang sa Paulom Munijem u glavnoj ulozi. Uspjeh te knjige i filma je stavio javnost na Burnsovu stranu i potakao guvernera New Jerseya da odbije njegovo izručenje.
Burnsova knjiga, kao i njen nastavak Out of These Chains, koju je 1942. godine napisao Vincent, se često navodi kao jedna od najzaslužnijih zašto su sve američke države do sredine 1950-ih napustile sistem chain gangova.
El Progreso, San Juan Evangelista
El Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Jeff Goldblum
Jeffrey Lynn Goldblum (22. oktobar 1952) američki je glumac poznat po tumačenju maničnih i ekscentričnih likova, kako u komedijama tako i u ozbiljnim filmovima.
Lawrenceville, New Jersey
Lorensvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.887, što je 194 (-4,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Liam Neeson
William John "Liam" Neeson, OBE (rođen 7. lipnja 1952.) irski je glumac nominiran za Oscara.
Rodio se u mjestu Ballymena, okrug Antrim, Sjeverna Irska. Otac mu je bio nadglednik katoličke škole za djevojke, a majka kuharica. Ima tri sestre. U devetoj godini počinje trenirati boks, kojim će se baviti do 16. godine. Bio je omladinski prvak Irske u teškoj kategoriji tri godine zaredom.
Na pozornicu se prvi put popeo u 11. godini, prihvativši glavnu ulogu u školskoj drami. Nju mu je ponudio njegov učitelj engleskog jezika, a on ju je prihvatio jer je glavnu žensku ulogu glumila djevojka koja mu se sviđala. Nakon završetka srednje škole, nije krenuo na fakultet.
Na filmu debitira 1973. ulogom Isusa u ostvarenju imena "Hodočasnikov napredak". Kasnije su ga nastavili angažirati jer se dokazao kao osoba koja može glumiti glavne uloge.
Za film Schindlerova lista, dobio je nominacije za Oscara, BAFTA-u, i Zlatni globus. Od 1993. glumio je u filmovima raznih žanrova. Zapažene uloge ostvario je u filmovima Rob Roy, Michael Collins i Kinsey.
Bio je oženjen s glumicom Natashom Richardson,kada je preminula usled teških povreda glave zadobijenih u nesreći na skijanju. Liam s njom ima dva sina i danas živi u Njujorku. Tašta mu je glumica Vanessa Redgrave
Odbio je priznanje rodnog grada jer se tamo osjećao kao "građanin drugog reda". Godine 1999. postao je Časnik Britanskog Carstva.
Bukva
Bukva je rod listopadnog drveća koji sadrži oko deset vrsta. Prirodno stanište mu je Evropa, Azija i Severna Amerika. Raste u Južnoj i Srednjoj Evropi. Bukva može narasti i do četrdeset metara u visinu.