cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hrvatski dinar
Historija
Kurs hrvatskog dinara prema stranim valutama utvrdila je Narodna banka Hrvatske na svojoj prvoj tečajnoj listi 1. januara 1992. pa je 1 njemačka marka tada vrijedila 55 hrvatskih dinara. Hrvatski dinar je bio u optjecaju do Dana državnosti - 30. maja 1994. kad je taj privremeni hrvatski novac zamjenjen današnjom valutom - kunom i tada je kurs zamjene bio 1 000 hrvatskih dinara za 1 kunu, dok je 7 kuna tada bilo potrebno za jednu njemačku marku.
Gaj Sosije
Godine 32. pne. je preuzeo dužnost konzula zajedno sa Gnejem Domicijem Ahenobarbom. Tamo se istakao žestokim kritikama Oktavijana u Senatu. Zbog njih je bio prisiljen bježati iz Rima, a nakon početka neprijateljstava između Oktavijana i Augusta je postao komandant Antonijeve flote. U bitci kod Akcijuma 31. pne. je komandirao lijevim krilom. Uspio je pobjeći, ali je kasnije uhvaćen i doveden pred Oktavijana. Oktavijan ga je na Lucija Aruncija pomilovao.
Hrvatski dinar
Historija
Hrvatska narodna banka obavljala je zamjenu novčanica HRD-a u redovnom roku od 30. maja do 31. decembra 1994, te u naknadnom roku do 30. juna 1995. Od 1. jula 1995. više nije bilo moguće zamijeniti novčanice HRD-a.
Mada je cij uvođenja privremenog hrvatskog dinara, a zatim kune bio monetarna samostalnost Hrvatske, Hrvatska je nakon uvođenja kune izgubila monetarni suverenitet, pošto je kuna postala samo službena valuta plaćanja, a ne mjerilo vrijednosti i štednje. Za povratak monetarnog suvereniteta potrebno je ukinuti deviznu klauzulu i uvesti kreditiranje isključivo u kunama.
Izgled novčanica
Autor novčanica je akademski slikar i grafičar Zlatko Jakuš, a apoeni su tiskani u Švedskoj, na najkvalitetnijem papiru. Ručno tiskane originale novčanica hrvatskog dinara je otkupila ondašnja Hypo banka.
El Tepame (razvrstavanje)
El Tepame ima više značenja:
Hrvatski dinar
Izgled novčanica
Novčanica od 100 000 dinara zelene boje je veličine 70 mm x 130 mm, od 50 000 dinara crvene boje i 10 000 dinara žućkastozelene boje, 2 000, od 1 000 ljubičastoplave boje  i 500 dinara ljubičastocrvene boje su veličine 67 mm x 130 mm, od 100 dinara zelene boje i 25 dinara smeđe boje su veličine 62 mm x 110 mm, a od 10 dinara crvenosmeđa boje, 5 dinara plave boje i 1 dinara narandžastocrvene boje su veličine 55 mm x 105 mm.
Piranometar
mini|250x250piksel|Piranometar SR20 mini|250x250piksel|(4) davač, (3,5) staklena kupola Piranometar je uređaj koji mjeri ukupno Sunčevo zračenje (sa svim valnim duljinama), koje pada na neku vodoravnu plohu. Mjerenje Sunčevog zračenja obuhvaća kratkovalno zračenje koje prolazi kroz atmosferu, kao izravno ili raspršeno zračenje, te dugovalno zračenje Zemlje i atmosfere. Za praktično korištenje energije Sunčevog zračenje važna su mjerenja ukupnog, raspršenog i izravnog ozračenja vodoravne plohe.
Na idealno odabranoj lokaciji instrument ne bi trebao registrirati zračenje odbijeno od tla i okolnih predmeta, niti imati prepreke više od 5° u području gdje Sunce izlazi i zalazi. Ukupne prepreke ne bi smjele smanjiti vidno polje instrumenta više od 0,5 steradijana. Piranometri mogu imati termoelektrične, fotoelektrične, piroelektrične ili bimetalne elemente kao senzore. Kako su trajno izloženi atmosferskim utjecajima moraju biti čvrste izvedbe i otporni na korozivne utjecaje vode i vlažnog zraka. Prijemnik zračenja mora biti hermetički zatvoren ili imati sustav za odvodnju kondenzirane vlage u kućištu. Vlaga se obično uklanja pomoću silika gela kojeg je potrebno redovito mijenjati. Silika gel je vrlo higroskopan materijal kojem se obično dodaje vrlo mala količina kobaltnog klorida (0,5-1%) koji promijeni boju iz plave u ružičasto kada upije vlagu. Boja silika gela se može vidjeti kroz prozirni plastični spremnik na instrumentu i kada prijeđe u ružičasto silika gel treba zamijeniti. Ružičasti silika gel moguće je reaktivirati sušenjem u pećnici na 130°C kroz nekoliko sati. Međutim, u posljednje vrijeme sumnja se da je kobalt kancerogen, pa se preporučuje zamjena plavog silika gela s kobaltom alternativnim, npr. žutim ili narančastim.
Hrvatski dinar
Izgled novčanica
Sve novčanice na aversu (prednja strana) imaju u sredini lik Ruđera Boškovića. S desne u visini njegovog vrata, otisnuti su u tri reda ime i prezime znanstvenika, godine rođenja i smrti. Na rozeti, kao i na njenom obodu otisnut je dio formula iz znanstvene studije njegove „Teorija prirode filozofije svedene na jedinstven zakon sila koje djeluju u prirodi”. Oznaka vrijednosti brojem i slovima, reljefnom tehnikom je otisnuta u donjem dijelu. U gornjem desnom kutu novčanice je reljefno tiskan grb Hrvatske.
Piranometar
U upotrebi su najčešće termoelektrični piranometri koji koriste toplinske detektore koji proizvode napon na principu termoelektričnog efekta u funkciji upadnog Sunčevog zračenja. Toplinski detektor smješten je ispod dvostruke staklene kupole koja ga štiti od prodora vlage i smanjuje dugovalno zračenje iz samog instrumenta, toplinski izolira detektor i sprječava njegovo hlađenje. Svjetska meteorološka organizacija i Međunarodna organizacija za standarde (ISO 9060:1990) i definira tri klase piranometra. Najbolja klasa (sekundarni standard) se koristi za precizna meteorološka mjerenja, instrumenti prve klase za redovna meteorološka mjerenja, a druge klase za pogonska mjerenja i praćenje fotonaponskih i toplinskih sunčanih sustava.
Hrvatski dinar
Izgled novčanica
Na reversu nominala od 1 do 1 000 dinara iz 1991. na desnoj strani je gravura Zagrebačke katedrale Sv. Stjepana. Ime i prezime autora sakriven je u motivu katedrale. U središnjem dijelu je motiv Kamenitih vrata, u čijem prolazu je otisnuta giljoširana rozeta, ispod koje se, u graviri naziru biskupski dvori. Oznaka vrijednosti brojem i slovima, reljefnom tehnikom je otisnuta u donjem dijelu.
Piranometar
Poluvodički silicijski piranometri, ne zadovoljavaju zahtjeve Svjetske meteorološke organizacije u pogledu spektralne osjetljivosti, no dimenzijama su znatno manji, imaju odziv reda ms i za red veličine su jeftiniji. Silicij je osjetljiv samo u ograničenom dijelu spektra između 0,4 i 1 mm. Kako je spektar Sunčevog zračenja na površini zemlje funkcija visine Sunca i atmosferskih uvjeta, poluvodički i piranometri s termočlankom ne moraju dati jednak rezultat za jednake vrijednosti zračenja. Silicijski piranometri su baždareni za mjerenje nezaklonjenog Sunčevog zračenja pa se ne mogu koristiti pod raslinjem, za mjerenje umjetne rasvjete, u staklenicima ili za mjerenje odbijenog zračenja.
Hrvatski dinar
Izgled novčanica
Na reversu nominala iz 1992/1993., u središnjem dijelu lijeve strane su portali zgrade Rektorata Sveučilišta u Zagrebu. U gornjem lijevom kutu je oznaka vrijednosti, dok je u donjem dijelu novčanice oznaka vrijednosti slovima. U sredini novčanice je gravura skulpture „Povijest Hrvata“ - Ivana Meštrovića, žena s rupcem na glavi i pločom s glagoljičkim natpisom na koljenima. Na desnoj strani je fragment tog spomenika u litografskoj tehnici, sa neprekinutim višebojnim linijama.
Piranometar
Konstrukcija
Spektar Sunčevog zračenja je približno u području od 300 do 2 800 nm. Glavni dijelovi piranometra su:
Hrvatski dinar
Zlatni dukat hrvatski dinar
Povodom povlačenja hrvatskog dinara iz optjecaja i uvođenja kune, izdata je kovanica zlatni dukat hrvatski dinar, koji je pušten u optjecaj maja 1994. godine. Zlatnik je promjera 20 milimetara, mase 3.5 grama sa 0.986 udjelom čistoga zlata. Kovan je u zagrebačkoj kovnici IKOM, u pet tisuća primjeraka. Autor zlatnika je skulptor Kuzma Kovačić.
Podgora Turkovska
Zemljopis
Nalazi se istočno od nacionalnog parka Risnjaka. Jugoistočno su Požar i Kalić, sjeverno je Zakrajc Turkovski, sjeverozapadno je Hrvatsko, sjeveroistočno je Gornji Ložac (Hrvatska) i Grintovec pri Osilnici (Slovenija), istočno su Turke.
Hrvatski dinar
Zlatni dukat hrvatski dinar
Na aversu dukata se nalazi državni grb Republike Hrvatske kao središnji motiv, koga s lijeve i desne strane podupiru dva krilata anđela. Ispod grba na sredini je ispisana nominala 1 dukat i godina izdavanja 1994, a lijevo i desno je jednostavan vijenac od maslinove i lovorove grane, kao simboli mira i pobjede. Iznad središnjeg motiva, uz gornji rub je polukružno ispisan naziv države izdavateljice.
Na reversu je prikazan poluprofil Ruđera Boškovića. Desno je skica iz jednog od njegovih znanstvenih radova, koji su također središnji motiv na novčanicama hrvatskog dinara. Ispod crteža su ispisani ime znanstvenika, godine rođenja i smrti 1711-1787. Uz donji rub reversa je polukružno ispisano „HRVATSKI DINAR 1991-1994“.
Amenhotep I
Amenhotep I (nekad navođen kao Amenophis I što znači "Amun je zadovoljan") je bio drugi faraon 18. dinastije Egipta. Njegova vladavina se obično datira u period od 1526. do 1506. pne. Rođen je u braku Ahmosea I i Ahmose-Nefertari, ali je imao najmanje dva starija brat, Ahmose-ankha i Ahmose Sapaira, te se nije očekivalo da bi mogao naslijediti prijestolje. Međutim, između 8. i 17. vladarske godine Ahmosea I i njegove smrti, njegov prijestonasljednik je umro te je Amenhotep preuzeo taj položaj. Potom je preuzeo prijestolje i vladao oko 21 godina.
Iako njegova vladavina nije dobro dokumentirana, moguće je rekonstruirati najvažnije događaje. Naslijedio je kraljevstvo stvoreno očevima osvajanjima te je održao dominaciju nad Nubijom i Deltom Nila, ali vjerojatno nije pokušavao održavati egipatsku vlast nad Sirijom i Palestinom. Nastavio je graditi hramove u Gornjem Egiptu, te je revolucionirao dizajn zagrobnih hramova odijelivši svoj grob od zagrobnog hrama, uspostavivši trend koji će se održati kroz Novo kraljevstvo. Nakon smrti je deificiran kao bog-zaštitnik Deir el-Medine.
Marija Trošt
Marija Trošt je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Jugozapadno su Delnice, park šuma Japlenški vrh je zapadno i jugozapadno. Dalje jugoistočno su Podstena, Dedin i Zalesina. Istočno su Gornji Turni, izvor rječice Kupice, geomorfološki rezervat Vražji prolaz i Zeleni vir i Skrad. Sjeveroistočno su Donji Turni, Raskrižje Tihovo, Gornje Tihovo, Donje Tihovo te Mala Lešnica i Velika Lešnica.
Rancho el Brasilar, San Martín Chalchicuautla
Rancho el Brasilar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
L'amore in città
L'amore in città je italijanski crno-bijeli omnibus film snimljen 1953. godine u režiji Michelangela Antonionija, Federica Fellinija, Alberta Lattuade, Carla Lizzanija, Francesca Masselija, Dina Risija i Cesarea Zavattinija. Nastao je po Zavattinijevoj ideji i sastoji se od šest vinjeta koje za okvirnu temu imaju različite aspekte ljubavi u italijanskom društvu. One se, međutim, značajno razlikuju po žanru i tonu, te je upravo žanrovska i stilska neujednačenost izazvala loše kritike; danas je zanimljiva prije svega historičarima koji se bave karijerama nekih od autora.
Colonia María Beltrán, Santiago Tuxtla
Colonia María Beltrán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Lingueglietta, Imperia
Lingueglietta je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
Santa Anita, Reynosa
Santa Anita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Pirheliometar
mini|200x200piksel|Pirheliometar DR01 Pirheliometar služi za mjerenje samo izravnog Sunčevog zračenja, za razliku od piranometra, koji mjeri ukupno Sunčevo zračenje, raspršeno i izravno ozračenje na vodoravnu plohu. Mjerenje izravnog (direktnog) Sunčevog zračenje je svakako jedno od najsloženijih mjerenja u određivanju potencijala energije Sunca. On se sastoji od termočlanaka na dnu uskog cilindra, tako je vidni kut instrumenta samo oko 5°, odnosno 0,005 steradijana. Takvom geometrijom se omogućava registracija samo zračenja koje dolazi iz uskog pojasa oko Sunčevog diska. Prijemna površina instrumenta u svakom trenutku mora biti okomita na Sunčeve zrake tako da pirheliometri moraju pratiti Sunce po nebu uz kutnu grešku manju od 0,75° (proizvodač Kipp & Zonnen) ili 1,5° (proizvodač Epply), što zahtijeva složen i precizan mehanički sustav za praćenje kretanja Sunca. Takvi sustavi za dvoosno praćenje Sunca su za red veličine skuplji od samog mjernog instrumenta. Izmjerene podatke je potrebno normalizirati na srednju udaljenost Zemlje od Sunca, a instrument kalibrirati prema instrumentu više klase, prema standardu ISO 9060:1990 E.
Raspršeno Sunčevo zračenje se može mjeriti piranometrom ako se Sunčev disk zasjeni tako da do instrumenta ne može doći izravno Sunčevo zračenje. To se može postići na više načina. Najčešće se za zasjenjivanje koristi polukružna ili kružna metalna traka, promjera od 0,5 do 1,5 m orijentirana u smjeru istok zapad tako da zasjenjuje Sunčev disk od izlaska do zalaska Sunca, s vidnim kutnom zasjenjenja dovoljnim da potpuno blokira Sunčev disk (npr. 10,6° za model Kip&Zonen CM 121B).
Traka je prekrivena slojem crne boje vrlo male refleksivnosti kako bi se spriječilo odbijanje zračenja od trake. Omjer širine trake i promjera se kreće između 0,09 i 0,35. Izvedbom trake u obliku U-profila, može se ostvariti konstantnost vidnog kuta u granicama od ±2%. Kako se Sunčeva deklinacija mijenja tijekom godine traku je potrebno pomicati svakih nekoliko (najčešće dva) dana, pa je nužna stalna prisutnost kvalificiranog osoblja.
Dragomir Brajković
Dragomir Brajković (10. decembar 1947 – 29. novembar 2009) je bio srpski pesnik, novinar i književnik, dobitnik više književnih nagrada i dugogodišnji urednik u Radio Beogradu. Rođen je 1947. godine u selu Pisana Jela kraj Bijelog Polja u Crnoj Gori. Diplomirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu. Poeziju, prozu, esejističke i kritičke tekstove objavljivao je od 1966. godine. Bio je član Udruženja književnika Srbije.
Pirheliometar
Traka zasjenjuje piranometar mnogo više nego je potrebno za blokiranje izravnog Sunčevog zračenja. Zbog anizotropnosti raspršenog zračenja s maksimumom blizu Sunčevog diska gubitak zračenja zbog zasjenjenja dijela neba može biti znatan. Zbog toga je potrebno izračunati korekcijski faktor koji uzima u obzir površinu neba koja je zasjenjena i iznos raspršenog zračenja koji potječe upravo od tog dijela neba. Pirheliometar služi za meteorološka i klimatska promatranja, za ispitivanje materijala, te za procjenu Sunčevih kolektora i fotonaponskih uređaja.
Dragomir Brajković
Umro je 29. novembra 2009. godine u Beogradu. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.
Nagrade i dela
Za svoj rad u novinarstvu dobio je više priznanja, nagradu na Međunarodnom festivalu INTERFER i „Zlatni mikrofon“, Radio Beograda.
Priredio je dve antologije savremene poezije za decu (izbor Ćopićevih pesama za mlade), među kojima i srpske poezije 20. veka nastale u izbeglištvu i rasejanju- Među svojima.
East Galesburg, Illinois
Ist Galesburg je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 812, što je 27 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Požar (Delnice)
Zemljopis
Nalazi se istočno od nacionalnog parka Risnjaka. Jugoistočno je Kalić, sjeverozapadno su Zakrajc Turkovski, Podgora Turkovska i Hrvatsko, sjeveroistočno su Gornji Ložac i Turke (Hrvatska) i Grintovec pri Osilnici (Slovenija).
San razuma stvara čudovišta
San razuma stvara čudovišta (šp. El sueño de la razón produce monstruos, en. The Sleep of Reason Produces Monsters), bakropis španskog slikara i grafičara Francisca Goye.
Historija i interpretacija
Djelo je kreirano između 1797. i 1799., kao 43. od 80. bakropisa koji su činili satiričnu zbirku Los caprichos ("Hirovi"). Goya je sebe zamišljao uspavanog na stolu među priborom za crtanje, a njegov je razum otupio od sna, što je oslobodilo čudovišta koji su se razmilili u mrak. U djelu su vidljive sove kao simbol ludosti i šišmiši koji simboliziraju neukost. Umjetnikova noćna mora reflektira njegov pogled na špansko društvo onog doba, po njegovom viđenju neobrazovano, korumpirano i zrelo za ismijavanje kako je i prikazan u zbirci Caprichos.
Ledenice (Kotor)
Ledenice je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 32 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 45 stanovnika).
Demografija
U naselju Ledenice živi 30 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,6 godina (46,6 kod muškaraca i 44,7 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,20.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Siuslaw
mini|Područje jezične grupe Siuslaw, porodica Yakonan Siuslaw, pleme Yakonan Indijanaca na i blizu istoimene rijeke u zapadnom Oregonu. Potomaka danas imaju u tzv. plemenu ili konfederaciji The Coos, Lower Umpqua and Siuslaw Indians, a prema popisu iz 1910. bilo ih je tek 7 izjašnjenih. U prošlosti ih je moralo biti znatan broj jer je Dorsey (1884) popisao sela, viz.: Chimuksaich, Hauwiyat, Hilakwitiyus, Khachtais, Khaikuchum, Khaiyumitu, Khakhaich, Khalakw, Kumiyus, Kumkwu, Kupimithlta, Kuskussu, Kwsichichu (južno od Eugene City), Kwulhauunnich, Kwultsaiya, Kwunnumis, Kwuskwemus, Matsnikth, Mithlausmintthai, Paauwis, Pia, Pilumas, Pithlkwutsiaus, Skhutch. Stthukhwich. Thlachaus, Thlekuaus, Tiekwachi, Tsahais, Tsatauwis, Tsiekhaweyathl, Waitus, Wetsiaus. Yukhwustitu. Značenje imena je nepoznato. Ostala plemena koja su dolazila sa njima u kontakt nazivali su ih: K'çu-qwic'tűnne (Naltunnetunne); K'qlo-qwec tűnne (Chasta Costa); Tsaná-uta amím (Luckiamute). Ime plemena očuvalo se u imenu rijeke Siuslaw u okrugu Lane u Oregonu. Kulturno su pripadali plemenima Sjeverozapadne obale.
Etnografija
Siuslawi su sjedilačko obalno pleme koje je obitavalo u području pješčanih dina južno od pećina Sea Lion Caves i Heceta Heada. Kuće su im bile ukopane u zemlje, drvene strukture, prekrivene zemljom, i ponekad spojene zajedno dvije ili više. Za ulaz i izlaz služile su drvene ljestve. Pleme je egzistiralo od sakupljanja po oceanskim žalovima i od lova.
Kuitsh
Kuitsh (Lower Umpqua).- Pleme Yakonan Indijanaca sa donjeg toka rijeke Umpqua u Oregonu, na obje obale i oko 30 milja od njenog ušća uzvodno (blizu Reedsporta). Prema Dorseyu ova sela su se zvala, viz.: Chitlatamus, Chukhuiyathl, Chukukh, Chupichnushkuch, Kaiyuwuntsunitthai, Khuwaihus, Kthae, Kuiltsh, Mikulitsh, Misun, Ntsiyamis, Paiuiyunitthai, Skakhaus, Takhaiya, Thukhita, Tkimeye, Tsalila, Tsetthim, Tsiakhaus, Tsunakthiamittha i Wuituthlaa.
Značenje imena Kuitsh nije poznato, od ostalih imena za njih je uobičajeni naziv Lower Umpqua. Od plemena Mishikhwutmetunne su nazivani Ci-sta'-qwűt-mę' tunne'  u značenju "people dwelling on the stream called Shista" i od Alsea Tu'kwil-má'-k`i.
Točan broj Lower Umpqua nije poznat dok su jezično najsrodniji Siuslaw Indijancima, ali ne i plemenu Umpqua, koji su pripadali porodici Athapaskan. Kultura je pripadala Sjeverozapadnoj obali.
Godine 1930. preostalo ih je tek 9, dok su ostala plemena porodice 1910. bili zastupljeni isto od tek desetak ljudi, 29 Alsea i 19 Yaquina. Danas su članovi konfederacije Confederated Tribes of Coos, Lower Umpqua and Siuslaw.
Kultura plemena Coos, Lower Umpqua i Siuslaw je prilično jednoobrazna. Stalna sela koncentrirana su najvećim dijelom duž rijeka i potoka, svako predvođeno od poglavica. Kuće su građene od cedrovih dasaka, ukopane 4 do 6 stopa duboko u tlo, i prekrivene krovovima sa rupama za izlaz dima. Drvene ljestve za izlaz vodile su od poda do vrata pokrivenih rogožinom ili kožama. Vatra se nalazila na sredini sobe a dim je izlazio na rupi ostavljenoj na krovu kuće. U ovim kućama često je živjelo više od jedne obitelji. Ostale nastambe u selu bile su manje, namijenjene držanju raznih stvari, oruđu od kamena i kostiju, košarama i slično. Postojale su i manje nastambe namijenjene dječjoj igri kao i parne kupelji za muškarce i žene.
Svako selo sastoji se od više proširenih obitelji. Pošto su bili patrilokalni, žena bi odlazila živjeti kod muževe obitelji. Ženidba se sklapala ugovorno, između roditelja, a mladoženjina obitelj plaćala bi cijenu za mladu.
Sezonski Indijanci bi se selili, poglavito uzvodno prateći migracije lososa i jegulja. Većina ribe koju bi ulovili sušila bi se i skladištila za kasniju upotrebu. U proljeće i ljeto žene bu odlazile na preriju ili brda u  'žetvu'  kopanja korijenja, mlade zeleni, sakupljanja oraha i bobica. Neke vrste korijenja, oraha i bobica žene su također sušile i spremale u velike košare i čuvale za hranu preko zime. U lov na jelena muškarci su odlazili tijekom ljeta i u ranu jesen. U prehranu je ulazila i druga hrana koju je nudila priroda uz oceansku obalu i bližem zaleđu, kao što su razne vrste riba (kečiga i haringa), tuljani, kit, jaja morskih ptica, rakovi, školjke, morska trava, etc.
Cedar se koristio za izgradnju kuća i kanua. Kanu je bio glavno prijevozno i transportno sredstvo za plovidbu rijekama i oceanom, obrađen u cedrovom deblu maljevima i dlijetima od kamena ili kosti, ponekad obojen crvenom glinom. Vesla su izdjeljana od jasena ili javora.
Košare su pletene od različitog materijala, na izboru je korijenje omorike, crvenog cedra, tule-trska, vrba i drugo, a namjena im je različita, za nošenje drveta za ogrijeva, hrane, sušenje i čuvanje hrane i slično. Nepromočivo pletene košare od omorikinog ili cedrovog korijenja služile su za nošenje vode i kuhanje hrane. Postojale su i košare za hvatanje riba i rakova. Odjeća, poput plašteva, sukanja i ženskih kapa pleteni su od mekšeg materijala. Od svih vrsta košara, jedino su košare za lov na ribu pleli muškarci.
Materijalnoj kulturi pripada i izrada maljeva (kladiva), čekića, utezi za mreže, ankeri i glave sjekira koji su se izrađivali od kamena. Kosti jelena služili su za izradu vršaka harpuna i ribarskih udica. Školjke su im služile umjesto žlica, dok se slatkovodna školjka oblikovala u nož za rezanje lososa i jegulji.
Odjeća je od koa i bliljnog porijekla. Kod muškaraca svakodnevna odjeća je oskudna, sastoji se od pregača i šešira od životinjskih i ptičjih koža, u hladnije vrijeme nosili su kape od koža ili pletene od rogozi (typha), 'leggings'i (nogavice) i mokasine. Ženska svakodnevna nošnja sastoji se od različitog materijala. Od kore javora Indijanke su plele svakodnevne suknje. Kod bogatijih žena suknja se izrađivala od biljke Epilobium angustifolium, čija su vlakna sakupljale siromašnije žene. Od vlakana Epilobiuma dobivale su se fina prediva za suknje. Da bi se sakupilo dovoljno sirovine za jednu suknju, bogatija žena morala je otkupiti materijala od nekoliko siromašnih žena.
Vacanze col gangster
Vacanze col gangster je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Dina Risija, kome je to bio cjelovečernji debi, i premijerno prikazan 1952. godine. Protagonisti su grupa dječaka koja doznaju kako je jedan čovjek nedužan završio u zatvoru, te ga odlučuju osloboditi. Vođu dječaka tumači mladi Mario Girotti, kome je to bila prva uloga, a koji će kasnije steći svjetsku slavu pod pseudonimom Terence Hill. Film je također bio i prvi naslov u producentskoj karijeri Marija Cecchija Gorija, koji će kasnije postati važno ime italijanske kinematografije.
Witosachi, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2189 m.
Thutmose I
Thutmose I (ponekad naveden kao Thutmosis ili Tuthmosis I što znači Thoth je rođen) bio je treći faraon 18. dinastije Egipta. Na prijesto je stupio nakon smrti prethodnog kralja Amenhtotepa I. Za vrijeme vladavine je vodio vojne pohode duboko u Levant i Nubiju, širivši granice Egipta dalje od svih svojih prethodnika. Također je sagradio mnoge hramove u Egiptu i iskopao grob u Dolini Kraljeva; on je prvi kralj koji je to učinio (iako je u tome mogao prethoditi Amenhotep I). Naslijedio ga je sin Thutmose II, koga je naslijedila kći njegove sestre, Hatshepsut. Njegova vladavina se obično datira u period između 1506. i 1493. pne.
Caričin grad
Ћирилична верзија
thumb|Justinijan I thumb|Caričin Grad Caričin Grad (Justiniana Prima), se nalazi na 7 km od Lebana, a 30km od Leskovca, arheološki lokalitet iz VI veka, jednog od najvećih i najznačajnijih vizantijskih gradova u unutrašnjosti Balkana. Podigao ga je veliki vizantijski Car Justinijan I (527-565) prema mnogim izvorima u znak zahvalnosti kraju u kome se rodio.
Caričin Grad leži na blagim padinama koje se spuštaju od planine Radan ka leskovačkoj kotlini. Samo nalazište prostire se na platou od 42.000km2. Istraživanje ostataka grada, započeto je 1912. godine i traje do danas uz određene prekide. Prvi istraživač grada bio je Vladimir Petković, otkrićem veličine grada, ostacima mozaika, mnoštvom arhitektonske plastike, izneo je prve hipoteze da se radi o Justinijani Primi.
Grad je bio važan crkveni, administrativni i vojni centar, sedište novoosnovane arhiepiskopije Justiniane Prime koja je imala jurisdikciju nad severnim Ilirikom čime je pravo Soluna ograničeno na južne delove provincije.
Bio je okružen bedemima, a pored spoljnih utvrđenja otkriveni su i unutrašnji bedemi koji grad dele na tri dela: Gornji, Srednji i Donji. Na najuzvišenijem mestu u gradu sagrađen je Akropolj - sedište crkvene uprave, okružen snažnim bedemima, u središnjem delu ističe se centralni kružni trg gde se odvijao javni život grada. thumb|left|Caričin Grad Gradske ulice su popločane pravougaonim krečnjačkim pločama, uokvirene pokrivenim tremovima sa stubovima na kojima se oslanjaju lukovi arkada. Na Akropolju se nalazi kompleks episkopske palate ( imala je podno grejanje koje se zagrevalo toplim vazduhom - hipokaust ), velika katedralna crkva sa tri apside, atrijumom i krstionicom, koji spada u red najmonumentalnijih spomenika vizantijske arhitekture na balkanskom poluostrvu. U stambenom delu grada, blizu trga - foruma, otkopana je trobrodna bazilika sa kriptom, pronađeni su fragmenti podnog mozaika i fresaka. Jugoistočno od foruma bila je treća crkva, krstoobrazna bazilika sa atrijumom. U predgrađu je otkopana dvojna bazilika i južno od nje peta bazilika, trobrodna sa trakseptom, narteksom i atrijumom, izvan gradskih zidina nađena je šesta crkva, trikonhos sa otvorenim narteksom i atrijumom, sve ove crkve podignute su u VI veku.
Spomenici crkvene i svetovne arhitekture po svojoj urbanističkoj postavci, po skupocenim mozaičkim podovima i raznovrsnom dekorativnom plastikom u potpunosti odgovaraju Prokopijevom opisu Justiniane Prime.
Beaulieu (Ero)
Bolije je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Monpelije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1400 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 181 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 105 m, a minimalnoj 47 m).
Takelma
Takelma (Rogue River Indijanci, Lower Takelma), pleme američkih Indijanaca iz jugozapadnog Oregona, porodica Takilman, nastanjenih sa središnjeg pordučja rijeke Rogue, oko Grants Passa, uključujući i rijeku Illinois pa sve do Table Rocka.
Ime
Ime Takelma dolazi iz domorodačkog Dā<sup>a</sup>gelmá<sup>ε</sup>n, `those dwelling along the river', i za razliku od Latgawa (Lat'gā<sup>a</sup>wá<sup>ε</sup>) nazivani su i Lower Takelma. Indijanci Alsea nazivali su ih Kyu'-kutc hítclûm ("people far down the stream/country)." Ostali nazivi su Na-tcté tûnne (kod plemena Naltunnetunne), dok Lower ili Lowland Takelma dolazi po habitatu.
Sela
J. O. Dorsey (Takelma MS. vocab., B. A. E., 1884) navodi njihova sela smještena u području rijeke Rogue: Hashkushtun, Hudedut, Kashtata, Kthotaime, Nakila, Salwahka, Seethltun, Sestikustun, Sewaathlchutun, Shkashtun, Skanowethltunne, Talmamiche, Talotunne, Tthowache, Yaasitun, Yushlali.
Povijest
Dolaskom bijelaca na područje Oregona Takelme svoju povijest dijele sa susjednim oregonskim plemenima. Takelma Indijanci srednjeg Rogue živjeli su na zemljištu atraktivnom za poljoprivredu ali nisu bili agrikulturan narod, a jedina biljka koju su uzgojili bila je duhan. Doseljenici o Indijancima nisu znali ništa i došlo je do skuba poznatog kao Rogue River War koji je počeo u desetom mjesecu 1855. i za Takelme završio masakrom, a preživjeli su 1856. preseljeni na rezervat Siletz, Među preživjelim bili su među ostalima i poglavica George Harney, a zatim i Evens Bill, Old man Bill, James Buckhannon, John Mackay, Klamath Smith, Mooses, Nat, Jack, Hugh i Dave. Osnovano je pleme Confederated Tribes of Siletz Indians kojemu prvi izabrani poglavica postaje Takelma poglavica Chief George Harney. Njegova praunuka je Agnes Baker-Pilgrim, storitelerica i aktivistica u očuvanju prirode koju smatraju 'amabasadorom Majke Zemlje', poznata i pod duhovnim imenom Taowhywee, ali često od milja nazivana Gramma Aggie. Informacije o jeziku i kulturi Takelma sakupili su lingvist Edward Sapir i antropolog John Peabody Harrington (1884-1961).
Etbogarfija
Kultura Takelma nalikuje kulturi kalifornijskih plemena. Oni su prvenstveno sakupljači žira, ali i korijenja camas što je tipično za područje Platoa, sakupljali su i razne sjemenke i crvene bobice manzanite koje Indijanci drobe tučkom u kamenim avanima (vidi ). Mrvljene osušene sjemenke manzanite dodavali su brašnu od žira iz kojeg su proizvodili kolačiće i pogačice. Hrana životinjskog porijekla poglavito je porijekom iz vode. Lovili su lososa i drugu ribu pomoću mreža i kopalja. Jelena su lovili na način da se životinja natjera u ograđeni prostor. Proizvodili su razne vrste košara čija je namjena kao i u Kaliforniji bila raznolika, kako za sakupljanje i nošenje sjemenja i divljih plodova tako i za sijanje, kuhanje, čuvanje žirovog brašna i drugo. Kost i drvo osnovna su sirovina za izradu alatki i oruđa kao što su žlice, igle i kopačica za čeprkanje. Od kamena su izrađivali među ostalim i tučak za mrvljenje sjemenja u avanima, kao i izradu vrškova strijela. Njihove kuće dijelom su ukopane u zemlju od drvene konstrukcije, sa središnjim mjestom za vatru i otvorom za izlaz dima na vrhu krova i podignutim vratima kroz čiji se otvor ulazilo pomoću sa urezanih ljestava. Odjeća je nalik onoj kod Kalifornijskih Indijanaca uključujući i crveni skalp djetlića i košara-kape kakve nose Hupe, Tolowe i druga sjevernokalifornijske skupine Atapaska. Uobičajeno je i facijalno bojanje crvenom, crnom i bijelom bojom, od kojih je ova posljednja označavala da su na ratnoj nozi. I žene i muškarci su se i tetovirali. Socijalna organizacija im je jednostavna,i selo je jedina važna socijalna ustanova, bez ikakvih znakova totemizma ili klanskih grupacija, a kako nema ni egzogamije ženidba među bližim srodnicima je zabranjena i partner/partnerica mogli su se pronaći samo u nekom drugom selu, a čest je bio slučaj da su se ženili i sa Šastama, pripadnicima jednog susjednog ali stranog plemena. Poligamija i levirat su su bili česti. Svečanosti su vezane uz pojavu žira, lososa, doba zrelosti te su sa ratnim plesom glavne ceremonijalne aktivnosti. Šamanizam ima velik utjecaj, a šaman je poznavatelj mnogih čarolija i poznaje medicinske formule. Kulturni heroj Daldâl glavno je lice njihovih mitova.
Vaglie, Isernia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 459 m.
Case Nuove Malluzzo, Messina
Case Nuove Malluzzo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Löf
Lef je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 86 opštinskih središta okruga Majen-Koblenc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.497 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7137214.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majen-Koblenc Lef se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majen-Koblenc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 85 metara. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.497 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 280 stanovnika/km².
Potrero de las Escobas, Jesús María
Potrero de las Escobas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1880 m.
Coast Salish
Coast Salish (Obalni Sališi), u etnologiji naziv brojnim plemenima porodice salishan naseljenih uz pacifičku obalu Sjeverne Amerike na području od Tillamook Baya gdje su im najjužniji predstavnici Indijanci Neschesne ili Salmon River, Siletz, Nestucca, Nehalem i Tillamook, i na sjever u Britanskoj Kolumbiji, Kanada, uključujući i veliki otok Vancouver, gdje su im najsjeverniji predstavnici Indijanci Bella Coola.
Coast Salishi priapdaju kulturnom području Sjeverozapadne obale. Ostala značajna plemena su: Skagit, Songish, Suquamish, Squawmish, Chehalis, Clallam, Comox i Sliammon, Cowlitz s Stlpulimuhkl i Taidnapam, Duwamish, Humptulips, Muckleshoot, Nisqually, Nooksack, Pentlatch, Quiatso, Quinault ili Quinaielt, Samish, Semiahmoo, Sishiatl, Snoqualmie, Swinomish, Twana, Wynoochee, etc.
Костадиновац (Мерошина)
Костадиновац је насеље у Србији у општини Мерошина у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 306 становника (према попису из 1991. било је 325 становника).
Демографија
У насељу Костадиновац живи 249 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,1 година (43,3 код мушкараца и 42,9 код жена). У насељу има 90 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,40.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Nina Janković
Nina Janković - Dičić (Šabac, 20. april 1988) je srpska filmska, televizijska i pozorišna glumica, važi za jednu od najtalentovanijih glumica mlađe generacije, a po mnogima se ubraja najlepše Srpkinje!
Spoljašnje veze
Nina Janković Dičić je srpska glumica. Rođena je 20. aprila 1988. godine u Šapcu. Živi i radi u Beogradu.
2011. godine je završila Fakultet dramskih umetnosti u Beogradu u klasi profesora Dragana Petrovića Peleta. Njen diplomski rad je bila predstava „Greta strana 89“. Na trećoj godini studija je debitovala u filmu „Montevideo, bog te video“. Bila je Valerija, ekscentrična beogradska umetnica koja želi da zavede dva najbolja druga. Za potrebe filma, Nina se obnažila. Za ovu ulogu je osvojila „MTV Movie Award“ za najbolju glumicu.
2011. godine je glumila u serijama: „Pevaj, brate“, „Igra istine“ i „Cvat lipe na Balkanu“. 2012. godine je ponovo bila Valerija u seriji koja obuhvata tri sezone: „Montevideo, bog te video“, „Na putu za Montevideo“ i „Montevideo, vidimo se“. Posebnu pažnju je privukla scena u kojoj se Nina ljubi i mazi sa koleginicom Daninom Jeftić. Iste godine je učestvovala u snimanju serija: „Jagodići“ i „Budva na pjenu od mora“. 2013. godine se sa koleginicom Tamarom Dragičević pojavila u emisiji „Kabare“ i izvele su numere: „Dodirni mi kolena“ i „Mili moj“. 2014. godine je pozajmila glas Dorotinoj prijateljici Glindi u 3D kompjuterski animiranom filmu „Povratak u Oz“. Opet joj je dodeljena uloga Aleksandre Bogdanović u seriji „Jagodići: Oproštajni valcer“. Imala je sporednu ulogu u američkom filmu „Novembarski čovek“ (The November man“) u kome glumi Pirs Brosnan (Pierce Brosnan). 2015. godine je bila Ljubica Otašević u filmu „Bićemo prvaci sveta“ i Nina u filmu „Honey night“. Odbila je ulogu u seriji „Čizmaši“ jer je trebala da snima ljubavne scene sa Miodragom Mišom Dragičevićem koji je rođak njenog supruga. 2016. godine je imala jednu od glavnih uloga u seriji „Vere i zavere“ koja je rađena na osnovu istoimenog romana književnika Aleksandra Tišme. Takođe je glumila Danicu u filmu „Dnevnik mašinovođe“, Mašu u humorističkoj seriji „Nemoj da zvocaš“ i forenzičarku Jelenu u seriji „Ubice moga oca“. Igrala je u sledećim pozorišnim predstavama: „Ana Karenjina“, „Leptiri su slobodni“, „Mizantrop“, „Veliki talas“, „Prljave ruke“, „Upoznaj mog tatu“, itd.
Nina govori engleski, ruski i španski jezik.
Tù, Brescia
Tù je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1222 m.
Radočaj Brodski
Radočaj Brodski je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se istočno od rječice Kupice. Sjeverozapadno su Krivac, Iševnica, Velika Lešnica i Mala Lešnica. Jugozapadno su Donje Tihovo i Gornje Tihovo. Sjeveroistočno su Donji Ložac i Pucak, istočno je Planina Skradska, jugoistočno je Skrad, geomorfološki rezervat Vražji prolaz i Zeleni vir i Podstena.
Yaquina
Yaquina, pleme američkih Indijanaca porodice Yakonan s rijeke i zaljeva Yaquina u Oregonu. Yaquina su bili nekad vodeće pleme porodice s ukupno 56 sela koja su nastanjivali duž Yaquinw, od današnjeg Elk Cityja do oceana. Tek nekoliko preživjelih pripadnika su s Alsea Indijancima smješteni na rezervat Siletz u okrugu Tillamook u Oregonu. Članovi ekspedicije Lewis and Clark nazivali su ih Youikcones i Youkone.
Ime
Nestucca Indijanci nazivali su ih Sa-ákl, pleme Chetco Sis'-qűn-me'tűnne i od Calapooya Tcha yákon amim. Godine 1910. preživjelo ih je tek 19. Istoimeni grad u okrugu Lincoln u Oregonu nosi ime u spomen na njih.
Kultura
Kultura Yaquina pripadala je Sjeverozapadnoj obali. Izvještaji ekspedicije Lewisa i Clarka navode da 'žive u veoma velikim kućama i broje 700 duša.' (The Youkone nation, who live in very large houses, and number seven hundred souls.) Ovakav tip velike drvene kuća nalazimo duž pacifičke obale bez obzira o etni-lingvističkoj pripadnoszi plemena.
Cerro del Cubilete, Santiago Tuxtla
Cerro del Cubilete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Esdoca, Acambay de Ruíz Castañeda
Esdoca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2558 m.
1,1,1,2,3,3,3-Heptafluoropropan
1,1,1,2,3,3,3-Heptafluoropropan je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 170,029 Da.
Los Alacranes, Mezquitic
Los Alacranes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1973 m.
Las Nueces, Turicato
Las Nueces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Pietrari, Pietrari, Dâmbovița
Pietrari je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Pietrari.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Moore, Idaho
Mur je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 189, što je 7 (-3,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Arriance
Arijans je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Bule Mozel.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 226 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 230 metara (maksimalnoj 294 m, a minimalnoj 233 m).
Apotekar
mini|250px|Doktor i apotekar, ilustracija iz 1508. mini|250px|Apotekar na radnom mestu mini|250px|Aptekarski znak, iz 1900 godine, Nemačka mini|250px|Apotekar s početka 20. veka Apotekar ili farmaceut je zdravstveni radnik koji poseduje naročito znanje i stručnost o lekovima i medicinskim sredstvima, i koji u okviru farmaceutske zdravstvene zaštite obavlja različite poslove u distribuciji i izradi lekova u cilju obezbeđivanja optimalnih rezultata lečenja pacijenata. Za razliku od apotekara, apotekarski tehničari i strukovni farmaceutski tehničari: farmaceutsku zdravstvenu delatnost u apotekama mogu obavljati samo u prisustvu apotekara (diplomiranog farmaceuta).
Apotekar može posedovati sopstvenu apoteku i u njoj kao privatni preduzetnik može radi, ili svoje radne aktivnosti može obavljati u javnoj apoteci (primarna zdravstvena zaštita) ili u bolničkoj apoteci (sekundarna i tercijarna zdravstvena zazaštita).
Osnovni pojmovi
Najčešće korišćena definicija farmaceutske zdravstvene zaštite je Heplerova i ona glasi:
Zato je veoma važno da apotekar bude adekvatno edukovan kako bi ispunio zahteve koje društvo, s razlogom, očekuje od njega kada je u pitanju pružanje farmaceutske zdravstvene zaštite.
Apoteka je po definiciji; zdravstvena ustanova koja nabavlja i ispituje lekove i sanitetski materijal, i njima snabdeva stanovništvo. U nekim apotekama se i izrađuju i testiraju lekovi.
Apoteka je radno mesto većine apotekara. U apotekama oni pored uloge zdravstvenog radnika, imaju i ulogu prodavca, u čemu se ogleda dihotomija apotekarske struke.
Apoteka se sastoji od dela za prodaju, skladištenje i izradu magistralnih lekova, a danas sve češće imaju i poseban deo za konsultaciju sa pacijentima.
U apoteci mora biti prisutan diplomirani farmaceut tokom čitavog radnog vremena. U nekim zemljama i vlasnik apoteke mora biti farmaceut, dok u zemljama gde ovo nije slučaj apotekarska odeljenja imaju i supermarketi i ostali oblici maloprodaje.
Apoteke u sklopu bolnica značajno se razlikuju od javnih apoteka. Dok apotekari u javnim apotekama imaju više problema oko organizacije posla i odnosa sa kupcima/pacijentima, dotle apotekari u bolničkim apotekama imaju kompleksnije zadatke koji se odnose na specifične lekove za kliničko lečenje.
Zbog složenosti lekova u bolničkom lečenju, uključujući posebne indikacije, efektivnost, režim doziranja, interakcije, i odnos pacijenta prema lečenju, mnogi apotekari završavaju specijalističke studije da bi radili kao bolnički farmaceuti.
Bolničke apoteke se po pravilu nalaze u okviru bolnica, i skladište veće količine lekova (specifičnije lekove) nego javne apoteke. Bolnički apotekari i farmaceutski tehničari izrađuju sterilne farmaceutske oblike, uključujći preparate za totalnu parenteralnu ishranu, i druge preparate za intravensku primenu. Ovaj proces pored stručnog osoblja zahteva i adekvatne uslove i obezbeđenje kvaliteta. Zbog toga neke bolnice imaju posebne ugovore sa specijalizovanim kompanijama koje ispunjavaju sva tri navedena uslova.
Istorijat
Prvi počeci apotekarstva kao samostalne profesije javljaju se u gradovima Mediterana pod uticajem Salernske medicinske škole, najpoznatije škole srednjeg veka za obrazovanje lekara i apotekara.
Löllbach
Lelbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 224 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133060.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Lelbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 208 metara. Površina opštine iznosi 4,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 224 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Apotekar
Istorijat
Konstitucije (III) Fridriha II -, donete u periodu između 1231 - 1240. godine izvršile su velike promene u zakonodavstvu Srednjeg veka upošte, a obuhvatale su i deo koji se odnosi na zdravstveno zakonodavstvo o razdvajanju medicine od farmacije. Ovaj deo Fridrihovih konstitucija, poznat pod nazivom Sicilijanski edikt (IV), formalno je odvojio profesiju lečenja i i profesiju pripremanja lekova. Ovaj deo konstitucije sastavio je nastavnički kolegijum Salernske medicinske škole, i u literaturi je poznate pod nazivom Salernski edikt.
Uvođenjem medicinskih odredbi 1240. medicinu i farmaciju razdvojilo je u dve zasebne grane, koje će se dalje razvijati i granati samostalno. Tako istorijski gledano, apotekarstvo po prvi put dobija svoj zakonski oblik, a apotekar u javnom životu zauzima mesto sa tačno određenim funkcijama i delokrugom rada. Iako se uz početku ovaj sistem primenjivao samo u Fridrihovom Kraljevstvu dveju Sicilije, a ne i u germanskim delovima Svetog Rimskog Carstva, Salernski edikt je uspostavio model koji je nešto kasnije postao značajan za apotekarstvo širom Evrope, sa izuzetkom Britanskih ostrva, što je omogućilo i uvođenje pojedinih medicinskih statuta u susedne gradove južne Francuske i severne Italije.
Obaveze apotekara
apotekar je duzan da prodaje kondome
Udruženja
Međunarodno udruženje farmaceuta je -{FIP – Fédération Internationale Pharmaceutique}- je na nacionalnom nivou organizovane strukovne organizacije poput Kraljevskog udruženja farmaceuta Velike Britanije, Farmaceutske gilde Australije ili Američke farmaceutske asocijacije.
U Srbiji je obavezno članstvo farmaceuta u Farmaceutskoj komori Srbije za sve farmaceute koji rade kao zdravstveni radnici, a pored Komore postoji i Farmaceutsko društvo Srbije u kome je članstvo dobrovoljno. Farmaceutska udruženja mogu biti i zadužena za izdavanje odgovarajućih licenci (npr. Kraljevsko farmaceutsko društvo Velike Britanije ili Farmaceutska komora Srbije).
Il segno di Venere
Il segno di Venus je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1955. godine u režiji Dina Risija. Protagonistice, čiji likove tumače Sophia Loren i Franca Valeri (koja je također sudjelovala u pisanju scenarija), su Agnese i Cesira, dvije rođake koje dijele stan u Rim. Radnja prikazuje kako neugledna Cesira pokušava po svaku cijenu pronaći muža, dijelom frustirana time što zanosna Agnese bez ikakvih problema privlači pažnju muškaraca. Il segno di Venus, koji se odlikovao za žanr neobično tužnom završnicom, se ponekad navodi kao jedno od ostvarenja koje je označilo odmak italijanske kinematografije od dotada dominantnog neorealizma.
San Juan Tezoatlán, Santa Lucía Monteverde
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2497 m.
Raskrižje Tihovo
Raskrižje Tihovo je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Delnica. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Jugozapadno su Delnice i Marija Trošt, park šuma Japlenški vrh je zapadno i jugozapadno. Južno jugoistočno je Dedin. Jugoistočno su Gornji Turni, izvor rječice Kupice, Podstena, Kupjak i Zalesina. Istočno su Donji Turni, geomorfološki rezervat Vražji prolaz i Zeleni vir. Sjeveroistočno su Gornje Tihovo, Donje Tihovo, Mala Lešnica i Velika Lešnica te Skrad.
Santa Giulianeta, Caserta
Santa Giulianeta je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Minuzzo, Treviso
Minuzzo je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.