cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drago Roksandić
Godine 1989. bio je isključen iz nastave na Filozofskom fakultetu u Beogradu, a radni odnos je prekinuo 1990. godine. U međuvremenu je boravio kao gost-predavač na Sveučilištu Yale (SAD) te na Filozofskom fakultetu (Zadar). Poslije odlaska iz Beograda natjecao se za mjesto docenta na Katedri za svjetsku povijest novog vijeka (razdoblje 1492.-1870.) Odsjeka za povijest (Filozofski fakultet Sveučilište u Zagrebu), gdje je i izabran koncem 1990. godine.
Na njegovu inicijativu 1994., odnosno 1995. godine utemeljene su Hrvatsko-francuska povijesna radionica te Hrvatsko-njemačka povijesna radionica, koje kao izborni kolegiji i istraživački projekti djeluju i danas. Godine 1995. konstituirao je i Diplomsku radionicu.
Od 1. listopada 2000. do 2002. bio je pročelnik Odsjeka za povijest i predstojnik Zavoda za hrvatsku povijest.
Svih je ovih godina član Uredništva Biblioteke "Clio Croatica" u "Školskoj knjizi", a početkom 1990. godine, u suradnji s profesorom Igorom Karamanom pokrenuo je biblioteku "Povijest i historija" u "Naprijedu" (sada, "Nakladi Ljevak"), koja i danas djeluje. Godine 1994., u suradnji s "Nakladom Barbat", pokrenuo je biblioteku "Homines, tempora, loci", koja isto tako i sada djeluje. U "Nakladi Barbat" jedan je od inicijatora i suradnika na projektu višesveščane hrvatske povijesti novog vijeka, tj. od 16. stoljeća do danas.
Svih proteklih godina sudjeluje u radu projekta "Temeljni dokumenti hrvatske povijesti", koji vodi prof. dr. sc. Nikša Stančić. Od 1996. odnosno 1997. godine utemeljivač je i jedan od dvojice voditelja međunarodnoga istraživačkog projekta "Triplex Confinium", koji je nastao sveučilišnom suradnjom iz Zagreba, Budimpešta i Beča. Zagrebački istraživački tim redovito održava stručne rasprave, a održane su i tri međunarodne konferencije (Budimpešta 1997., Beč 1998. i Zadar 2000.).
U svibnju 2001. u sastavu Zavoda za hrvatsku povijest na njegovu je inicijativu utemeljen Centar za komparativnohistorijske i interkulturne studije Zavoda za hrvatsku povijest.
Od srpnja 1991. do lipnja 1992. godine bio je istraživač-gost u Institut für die Wissenschaften vom Menschen u (Beč ). Tamo je boravio više puta i kasnije do 1999. godine kao istraživač-gost na pola godine, mjesec dana i na kratkim boravcima. U četverogodišnjem razdoblju bio je i dopisni član tog instituta kao jedan od utemeljitelja i voditelja dugoročnog istraživačkog projekta "Re-Thinking the Post-War History of Europe".
Kao gost-predavač počeo je surađivati sa Srednjoeuropskim sveučilištem u Budimpešti, a od 1995. godine na istom je sveučilištu dobio status "recurrent associate visiting professor" na History Department i ta suradnja traje do danas. Svih ovih godina, poslije 1995., radno je sudjelovao u radu velikog broja skupova u Europi, SAD i Aziji.
Objavio, uz ostalo: ''Vojna Hrvatska: La Croatie militaire. Krajiško društvo u Francuskom Carstvu (1809–1813)'', svezak I-II. (Školska knjiga i Stvarnost, Zagreb, 1988); Srpska i hrvatska povijest i “nova historija” (Stvarnost, Zagreb, 1991) (NB: prevedeno i na japanski u Tokiju 1999.); Srbi u Hrvatskoj (Vjesnik, Zagreb, 1991); Protiv rata (Prosvjeta, Zagreb, 1996); Microhistory of the Triplex Confinium (ur.), (CEU History Department, Budimpešta-Zagreb, 1998); Constructing Border Societies on the Triplex Confinium, D. R. i Nataša Štefanec (ur.), (CEU History Department, Budimpešta, 2000); Triplex Confinium (1500–1800): ekohistorija, D. R. i Nataša Štefanec (ur.), (Književni krug Split, 2003); Triplex Confinium ili o granicama i regijama hrvatske povijesti, 1500.–1800. (Barbat, Zagreb, 2003) itd.
Uskoro se očekuje objavljivanje njegove nove knjige Svetozar Borojević od Bojne (1856-1920), lav ili lisica sa Soče, u izdanju Vijeće srpske nacionalne manjine Grada Zagreba
Kvinupristin
Kvinupristin je organsko jedinjenje, koje sadrži 53 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1022,218 Da.
Drago Roksandić
Kontroverze
Krajem siječnja i početkom veljače 2021. godine u medije je procurila priča o seksualnom napastovanju neimenovanog profesora s odsjeka za povijest Filozofskog fakulteta u Zagrebu. Nakon početne vijesti o tome da je postojala jedna prijava iz 2018. godine, javile su se još tri bivše studentice iz Zagreba, te jedna studentica iz Srbije. Nekoliko dana kasnije Telegram je objavio da je riječ o profesoru Dragi Roksandiću. Cijeli slučaj našao se u fokusu javnosti kao dio mnogo šire inicijative Nisam tražila tijekom koje su mnogobrojne studentice zagrebačkog sveučilišta počele istupati i podnositi anonimne prijave protiv svojih profesora.
Slučaj Drage Roksandića posebno je kontroverzan jer je matični fakultet zbog spoznaja o prijavi 2018. godine na sjednici Odsjeka blokirao promociju profesora u status emeritusa, nakon čega je rektor Damir Boras na svoju ruku predložio i sproveo u djelo dodjelu počasnog znanja profesoru. Rektor Boras očitovao se o optužbama 1. veljače 2021. godine te se ogradio od optužbi tvrdeći da nije dobio službeni dopis fakulteta, a njegove tvrdnje negira tadašnja dekanica. Priopćenje Sveučilišta sadržavalo je nekoliko navoda koji su ugrozili anonimnost žrtve koja je zlostavljanje prijavila. Prema navodima Telegrama profesor Roksandić se zaključno s 9. veljače 2021. godine nije očitovao o optužbama, iako je redakcija to od njega zatražila u više navrata prije objave.
Ketotetroza-fosfatna aldolaza
Ketotetroza-fosfatna aldolaza (, fosfoketotetrozna aldolaza, eritruloza-1-fosfat sintetaza, eritroza-1-fosfat sintaza, eritruloza-1-fosfat formaldehid-lijaza) je enzim sa sistematskim imenom eritruloza-1-fosfat formaldehid-lijaza (formira gliceron-fosfat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Piridoksin 5'-O-b-D-glukoziltransferaza
Piridoksin 5'-O-b-D-glukoziltransferaza (, UDP-glukoza:piridoksin 5'-O-beta-glukoziltransferaza, uridin difosfoglukoza-piridoksin 5'-beta-glukoziltransferaza, UDP-glukoza-piridoksin glukoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-glukoza:piridoksin 5'-O-beta-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
4'-dezoksipiridoksin i piridoksamin takođe mogu da deluju kao akceptori, mada sporije.
Beaumont-de-Lomagne
Bomon de Lomanj je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn i Garona koja pripada prefekturi Kastelsarazen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3690 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 46,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 119 metara (maksimalnoj 252 m, a minimalnoj 96 m).
Tert-Butilitijum
Tert-Butilitijum je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 64,055 Da.
Beli Potok
Beli Potok može biti:
Garras de oro
thumb|Scena iz filma u kojoj "[[Ujka Sam" simbolički grabi Panamu.]]
Garras de oro je kolumbijski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji sineasta pod pseudonimom "PP. Jambrina". Zaplet filma se događa godine 1914. za vrijeme dovršetka Panamskog kanala, a sadržaj ima eksplicitno politički sadržaj, uključujući scene u kojima "Ujka Sam" (kao apoteoza SAD) krade Panamu od Kolumbije, a što je očigledna referenca na odvajanje Paname od Kolumbije, odnosno proglašenje nezavisnosti Paname pod američkim pokroviteljstvom 1921. godine. S obzirom da je kolumbijska vlada nekoliko godina ranije, u zamjenu za financijsku odštetu, formalno priznala nezavisnost Paname, autori i članovi filmske ekipe su, bojeći se cenzure i represalija, film snimali isključivo pod pseudonimima. Film je svejedno bio zabranjen, a tek je mnogo godina kasnije restauriran u okljaštrenom obliku.
Baar (Schwaben)
Bar je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Ajhah-Fridberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.169 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9771176.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhah-Fridberg Bar se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ajhah-Fridberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 17,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.169 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Filipovac
Filipovac je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Lipika.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Filipovac je imao 373 stanovnika.
Šobadine
Šobadine je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bileća koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 51 stanovnika.
Keystone, Florida
Kiston je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24.039, što je 9.412 (64,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lakeway, Texas
Lakeway je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 11.391 stanovnika.
Gaj (Lipik)
Gaj su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Lipika.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Gaj je imao 324 stanovnika.
Oligosaharid 4-a-D-glukoziltransferaza
Oligosaharid 4-a-D-glukoziltransferaza (, amilaza III, 1,4-alfa-glukan:1,4-alfa-glukan 4-alfa-glukoziltransferaza, 1,4-alfa-D-glukan:1,4-alfa-D-glukan 4-alfa-D-glukoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom (1->4)-alfa-D-glukan:(1->4)-alfa-D-glukan 4-alfa-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Fotez Breg
Fotez Breg je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Donja Voća, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 68 stanovnika te 19 obiteljskih kućanstava.
Oligosaharid 4-a-D-glukoziltransferaza
Ovaj enzim deluje na amiloze, amilopektin, glikogen i maltooligosaharide. On nije aktivan na maltozi.
2215 Sichuan
2215 Sichuan je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 14,82 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,527 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,053 AJ.
Asteroid je otkriven 12. novembra 1964. godine.
Champvans (Gornja Saona)
Šanvan je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 217 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 199 metara (maksimalnoj 246 m, a minimalnoj 188 m).
Džo Frejzer
Џозеф Вилијам „Џо“ Фрејзер (12. јануар 1944 — 7. новембар 2011) је бивши амерички професионални боксер, Олимпијски победник и светски шампион у супертешкој категорији.
Salmaso, Padova
Salmaso je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
2217 Eltigen
2217 Eltigen je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 26,10 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,665 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,656 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,159, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 2,244 stepeni, a orbitalni period iznosi 2052,845 dana (5,620 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,80 a geometrijski albedo 0,124.
6. vijek pne.
6. vijek pne. počeo je na prvi dan 600. pne. a završio na posljednji dan 501. pne.
Ovaj je vijek bio karakterističan po tome što su tada u Aziji nastale ili se naglo razvile mnoge svjetske religije. U Iranu je Zoroaster promicao dualistički koncept zorastrizma. U Indiji se razvio džainizam, a nakon njega je Buda počeo propovijedati budizam. U Kina|Kini je Konfucije razvio konfucijanizam, a Lao Zi razvio taoizam.
Bach an der Donau
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Regensburg Bah an der Donau se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Regensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 334 metra. Površina opštine iznosi 14,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.824 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 123 stanovnika/km².
6. vijek pne.
Na Bliskom Istoku se početkom vijeka kao dominantna država nametnulo Neo-babilonsko Carstvo pod Nabukodonosorom Velikim. Ono je progutalo mnoge manje države, uključujući Kraljevstvo Juda čiji je glavni grad osvojen, a stanovništvo prognano u babilonsko ropstvo - događaj koji je imao važan utjecaj na razvoj judaizma. Sredinom vijeka pod Kirom Velikim nastaje Perzijsko Carstvo koje je pokorilo ne samo Babilonce, nego i Egipat, postavši tako svjetsko carstvo, odnosno najveća i najmoćnija država u dotadašnjoj historiji.
250px|right|thumb|Karta svijeta 500. pne.
Na evropskom kontinentu se među raznim narodima kao dominantna grupa počinju nametati Kelti, dok u zapadnom Mediteranu trgovačka republika Kartaga postaje velikom silom. Istovremeno u polisima Antičke Grčke cvate ne samo trgovina, nego i kultura u obliku filozofije koji će postati temeljima zapadne civilizacije.
Početkom stoljeća, Grci sa Krfa (Korkyra) osnivaju "Crni Krf" (Melaina Korkyra) na otoku Korčula - kolonija nije dugo trajala. Hekatej Milećanin daje prve vijesti o istočnoj obali Jadrana u "Obilasku zemlje".
c. 625-525 dolazi do stabilizacije kulture Gvozdenog doba i jasnijeg razgraničenja. Bosutska kultura se deli: na području današnje istočne Srbije i Šumadije prelazi se na stočarstvo, lov i polunomadski način života, s ratničkim slojem (Zlotska grupa, budući Tribali); na području današnje Vojvodine ostaju pri zemljoradnji i sedelačkom životu, gotovo bez metalnog nakita i oružja (periferne Dako-getske populacije).
Krajem 7. i prvih decenija 6. veka pripadnici Glasinačke kulture (verovatno budući Autarijati) prelaze preko Drine u doline Đetinje i Rzava, dok ih "Bosućani" i "Zloćani" ne zaustave na Moravici i Maljenu. Grupe s područja današnje severne Albanije (verovatno Iliri u užem smislu) zauzimaju deo Metohije od Brnjičke grupe (verovatno budući Dardanci), do Belog Drima i Dečanske Bistrice Na Kosovu i u dolini Ibra naselja se utvrđuju, grobovi prvi put sadrže gvozdene mačeve.
Period c. 525-350 donosi ravnomeran razvoj, prožimanje kultura i uvoz luksuzne grčke robe (naročito kod Dardanaca i Tribala) , većina je raslojena na viši i niži sloj. .
Događaji
thumb|right|Solon, tvorac [[Solonski ustav|Solonskog ustava Atene koji je sadržavao prve elemente formalizirane građanske demokracije u svjetskoj historiji.]]
right|thumb|350px|Statua grifona, jedan od simbola [[Perzijsko Carstvo|Perzijskog Carstva koje je osnovao Kir Veliki]]
Adžići
Adžići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradiška koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 112 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Fort Kent, Maine
Fort Kent je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.488, što je 510 (25,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
The Mountain Eagle
The Mountain Eagle je britansko-njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Alfreda Hitchcocka, poznat kao jedino cjelovečernje ostvarenje Hitchcockove filmografije koje se smatra izgubljenim.
Film je po žanru melodrama, a radnja je smještena u planine američke države Kentucky. Protagonist, koga tumači njemački glumac Bernard Goetzke je gorštak traumatiziran smrću supruge, a potom razbješnjen time da ga je lijepa učiteljica (čiji lik tumači Nita Naldi) odbacila radi vlastitog obogaljenog sina (čiji lik tumači John F. Hamilton). Film se snimao na lokacijama u selu Obergugl u austrijskom Tirolu, pri čemu je Hitchcockova ekipa trpjela stalna kašnjenja i druge probleme vezane uz nepredvidljive vremenske prilike. Iako je bio drugi po redu film u Hitchcockovoj filmografiji, u kina je poslan tek nekoliko mjeseci nakon kasnije snimljenog filma The Lodger, koji je postao iznenađujući hit.
S izuzetkom nekoliko fotografija, danas nije sačuvan nijedna snimka The Mountain Eaglea. Sam Hitchcock je francuskom sineastu Françoisu Truffautu u njegovoj knjizi Hitchcock/Truffaut izjavio da zbog toga nimalo ne žali, jer je The Mountain Eagle bio "banalna melodrama".
Beta-glukozidaza
Beta-glukozidaza (, gentiobiaza, celobiaza, emulzin, elateraza, aril-beta-glukozidaza, beta-D-glukozidaza, beta-glukozidna glukohidrolaza, arbutinaza, amigdalinaza, p-nitrofenil beta-glukozidaza, prajmeverozidaza, amigdalaza, linamaraza, salicilinaza, beta-1,6-glukozidaza) je enzim sa sistematskim imenom beta-D-glukozid glukohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim ima široku specifičnost za beta-D-glukozide.
Kvazepam
Kvazepam je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 386,794 Da.
Roio Piano, L'Aquila
Roio Piano je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 670 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 809 m.
Alexandria, Pennsylvania
Aleksandrija je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 346, što je 55 (-13,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kvinestrol
Kvinestrol je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 364,520 Da.
Bistrica (Gradiška)
Bistrica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradiška koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 795 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Lakewood Village, Texas
Lakewood Village je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 545 stanovnika.
Frattina, Pordenone
Frattina je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 736 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Champtonnay (Gornja Saona)
Šantone je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 87 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 201 metar (maksimalnoj 259 m, a minimalnoj 212 m).
Atelje
Atelje (francuski Atelier - gomila iverica) je radionica umetnika gde umetnik često i stanuje. Atelje je smenio radionice u poznom srednjem veku. Kao sredstvo samopredstavljanja umetnika oprema ateljea dobija na značaju krajem 19. veka (na primer ateljei slikara F. fon Lenbaha i F. fon Štuka). Štafelaj je najkarakterističniji deo opreme ateljea. Radi optimalne svetlosti ateljei se često nalaze u potkrovlju.
2218 Wotho
2218 Wotho je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 29,49 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,042 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 14,955 stepeni, a orbitalni period iznosi 1938,168 dana (5,306 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,165. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,20 a geometrijski albedo 0,067.
Gajac
Gajac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Novalje, Ličko-senjska županija.
Povijest
Ovo turističko naselje izgrađeno je na nenaseljenom području naselja Kolan i Novalja.
Iskazuje se kao naselje od 1991.
U 2001. je nastalo dijeljenjem naselja Gajac između grada Novalje i grada Paga u Zadarskoj županiji.
Gajac je novije apartmansko naselje smješteno cca 2 km od Novalje, a od poznate plaže ZRĆE 1 km. Blaga klima, s mnogo sunca, u okruženju mora, vrtova i kamena, s pogledom na preljepi Velebit, čini poseban ugođaj gostima. Zbog dobre povezanosti, mnogobrojnih arheoloških lokaliteta, poznate gastronomske ponude i gostoljubivosti domaćina Gajac spada u poželjno odredište turista. Sapreko 3000 apartmana i dobrom ugostiteljskom i trgovačkom uslugom namjenski je građeno za odmor.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 56 stanovnika te 21 obiteljskih kućanstava.
2220 Hicks
2220 Hicks je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,155 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 10,9.
Napoléon (film, 1927)
Napoléon (ili Napoléon vu par Abel Gance, doslovno "Napoleon viđen od Abela Gancea") je francuski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1927. godine u režiji Abela Gancea. Radnja prikazuje rane godine francuskog vojskovođe i državnika Napoleona Bonapartea (čiji lik tumači Albert Dieudonné), odnosno opisuje njegovo školovanje u predrevolucionarnoj plemićkoj vojnoj školi Brienne-le-Château, učešće u burnim revolucionarnim zbivanjima, prve uspjehe u ratu Prve koalicije a završava s početkom trijumfalnog pohoda na Italiju 1796. godine. Gance je originalno planirao da ovaj film bude samo prvi u ciklusu od šest filmova koji su trebali opisati cjelokupni Napoleonov život i vladavinu; od te je namjere odustao nakon spoznaje da bi zahtjevala financijske resurse iznad njegove mogućnosti. Međutim, čak i u tako okljaštrenom obliku, Ganceov Napoleon je, prije svega zahvaljujući inovativnom korištenju pokretne kamere i drugim tehnikama stvaranja spektakularnih filmskih prizora stekao reputaciju jednog od najvažnijih ostvarenja svog vremena. Posebno se u tome ističe završna scena tzv. triptiha (kasnije nazvana Polyvision) u kojoj su tri projektora stvarala sliku u formatu 4:1 (umjesto dotada standardnih 1,33:1). Zbog svoje izuzetne dužine (od pet i pol sati), kao i zbog toga da su nedugo nakon premijere u kina došli publici daleko atraktivniji prvi zvučni filmovi, Napoleon nije doživio željeni komercijalni uspjeh, te je relativno brzo pao u zaborav. Tek 1950-ih je doživio renesansu kao inspiraciju sineastima francuskog Novog vala, a od 1968. traju nastojanja da se prikaže u svom originalnom obliku. U tome su se najviše istakli britanski filmski historičar Kevin Brownlow i američki sineast Francis Ford Coppola.
Inspiracija
Nadahnuće ili inspiracija (lat: inspiratio; in + spiro) je, u psihologiji, faza u toku stvaralačkog mišljenja, u kojoj se do rešenja dolazi iznenada. Tada se neočekivano ukazuje celo rešenje do tada nerešivog problema. Naziva se još i uviđanje ili iluminacija.
Napoléon (film, 1927)
Vizualni stil
Bruno Kragić je za Filmski leksikon analizirao kako je "kamera sasvim oslobođena statičnosti (zahvaljujući izumu laganih, nosivih kamera), pa film obiluje nizom subjektivnih dinamičnih kadrova, vožnji i panorama. Gance je tako kameru vezao na leđa galopirajućega konja odakle je snimala krajolik da bi dočarala subjektivne kadrove jahača, političku raspravu u francuskoj skupštini snimio je postavivši kameru na vrh njihala odakle je ona, njišući se, izmjenično prikazivala predstavnike desnice i ljevice (žirondinaca i jakobinaca), dok je topovska bitka pri opsadi Toulona dočarana i kadrovima koji su simulirali perspektivu topovske kugle (kamere su bile pričvršćene uz lopte bacane u zrak). Završni su prizori filma snimljeni u tehnici tzv. polivizije, koja se sastojala u istodobnoj projekciji standardnih slika (od 35 mm) na tri ekrana. Taj je postupak Gance rabio na dva načina: kadrove na srednjem ekranu (npr. krupni plan Napoleona ili orla) simbolički je kontrapunktirao s totalima vojske koja maršira u svrhu efekta montaže unutar kadra, odnosno na sva je tri ekrana projicirao totale koji su tvorili jednu masovnu scenu."
Inspiracija
Kao emocionalni koncept, ovo je stanje tipično obilježje i sastavni element kreativne aktivnosti. Često se doživljava kao fenomen koji postoji odvojeno od svog nositelja, koji mu dolazi izvana. Kao dar viših sila, njegova jedinstvenost objašnjava rijetkost i kratkotrajnost nadahnuća koja nije dostupna običnom smrtniku, osim nekolicine odabranih.
Osnova nastanka ovog stanja je dominantni fokus uzbuđenja u moždanoj kori, koji potiskuje druge aktivne centre. Žarišta uzbuđenja posljedica su kao reakcija na vanjske podražaje. Najčešće postoji nekoliko takvih žarišta, jer osoba opaža mnogo različitih predmeta.
Gajine
Gajine je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Donji Lapac, Ličko-senjska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 71 stanovnika te 31 obiteljskih kućanstava.
Tokijski proces
thumb|300px|Sudnica u kojoj je suđeno [[japanskim ratnim zločincima]] Tokijski proces je suđenje japanskim ratnim zločincima koji su počinili ratne zločine na Azijskom kontinentu pre i tokom Drugog svetskog rata. Suđenje je trajalo od 29. aprila 1946. do 12. novembra 1948. Optuženo je 28 ljudi, a sudile su sudije iz jedanaest zemalja. Dok je proces u Nirnbergu praćen u celom svetu sa velikim interesovanjem i dok je posle toga ostao predmet rasprava zbog novina koje su tada uvedene u pravosuđu, proces u Tokiju ostao je uglavnom nezapažen u javnosti. Zločini za koje su bili osuđeni japanski državnici i vojni rukovodioci bili su manje spektakularni od zločina koje je počinilo rukovodstvo Nacističke Nemačke.
Sudije i optuženi
Kao sudije nastupili su predstavnici jedanaest zemalja koje su bile u ratu sa Japanom:
Bilo je dvadeset i osam optuženih:
Odbrana
Svi optuženi su imali japanske advokate. Kada se ukazala potreba za advokatima koji bolje poznaju ovu vrstu procesa sud je naredio da optuženi moraju da imaju i advokate koji nisu bili japanci. Svima je dodeljen i po jedan američki advokat sa izuzetkom Hošina koji to nije prihvatio. Dve vrste advokata iskomplikovala su proces jer su se njihova stanovišta i ciljevi razlikovali. Japanskim advokatima kao i okrivljenima bilo je najvažnije da ostane netaknuta čast Japana i cara. Američki branioci su bili mnogo agresivniji i imali su na umu samo interese svojih klijenata.
Argumenti odbrane
Verovatno je, posebno u azijskom svetu, postojalo više sumnji u opravdanost ili neopravdanost japanskih postupaka, kao i o pravu da se takvi postupci osude. Japan je svoj stav branio strahom od porasta snage Komunističke partije Kine i zauzeo je stanovište da je samo japanska intervencija sprečila da Kina u potpunosti ne postane komunistička. Tvrdili su onda da bi i Japan postao komunistički a to su agresijom na Kinu hteli da spreče.
Drugi argument japanske odbrane bio je parola Azija Azijatima. Tako su rat hteli da predstave kao borbu protiv kolonijalnog sistema u Aziji. Prvi razlog se u prvim godinama nakon rata nije uzimao naročito ozbiljno. Međunarodni vojni sud za Daleki istok je odlukom većine odbacio strah od sovjetskog ili kineskog komunizma kao opšti element za odbranu smatrajući ga irelevantnim. Kasnije u razdoblju hladnog rata o tome se naravno drugačije mislilo.
Drugi razlog mora da se sviđao mnogim Azijatima. To se na primer ogledalo i u formiranju jedne indijske armije koja se svesno i dobrovoljno borila na strani Japana. U svakom slučaju rat na jugoistoku Azije uzdrmao je kolonijalni sistem koji će se ubrzo posle rata raspasti.
Rocca Vecchia, Lecce
Rocca Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Tokijski proces
Proces
Proces je trajao od 29. aprila 1946. do 12. novembra 1948. godine. Materijal sa zasedanja procesa iznosi 49 858 dokumenata. Sud je prihvatio 4336 dokumenata kao dokazni materijal i saslušao 419 svedoka.
Sud nije došao do jednoglasne odluke. Na početku procesa su se devetorica sudija koji su tada bili prisutni dogovorili da će se presuda odlučiti većinom a da suprotna mišljenja neće biti objavljena. Kada je sudijsko veće prošireno sudijama iz Indije i sa Filipina ispostavilo se da Indijac Pal insistira na tome da može da se iznese neslaganje što je kasnije i činio. Zato je i za ostale sudije postalo neizbežno da iznose neslaganja. Osude i neslaganja iznose 2858 strana. Proces i osude zasnovane su na povelji koju je 19. januara 1946. izdao general Daglas Mekartur. On je i ustanovio Međunarodni vojni sud za Daleki istok da bi se sprovela deklaracija iz Potsdama i Akt o kapitulaciji u kojima je insistirano na strogom kažnjavanju ratnih zločinaca.
Neke odredbe iz povelje razlikovali su se od one iz Nirnberga. Tako je nešto pred početak procesa Povelja još jednom izmenjena: iz opisa zločina protiv čovečnosti izbrisano je da moraju da budu upereni na civilno stanovništvo. Cilj je naime bio da se kazne masovna ubistva vojnika tokom rata. Optužena je spoljna politika Japana 1928. godine do kapitulacije kao i ponašanje Japana tokom rata. Optužnica je sadržala 55 optužbi svrstanih u tri grupe (zločin protiv mira, ratni zločini, zločini protiv čovečnosti).
Tert-Butiltiol
Tert-Butiltiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 90,187 Da.
Tokijski proces
Proces
U prvu grupu je spadalo stvaranje zavere, priprema, započinjanje i vođenje rata. U drugu: ubistva, naročito ubijanja u nepravednom ratu i u suprotnosti sa normama ratnog prava (i drugi konvencionalni ratni zločini). U treću su spadali zločini protiv čovečnosti (zlostavljanje, ubijanje civila itd).
U jednom aneksu Povelje su u 10 odeljaka navedeni detalji, u drugom aneksu su nabrojani paragrafi ugovora koji su bili prekršeni kao i obećanja koja Japan nije održao. Bliži detalji dati su o trećoj grupi zločina i tu je nabrojano u kakvim je zločinačkim akcijama svaki od optuženih učestvovao. Baš zato što je početak bio zavera koja se pretvorila u rat na Pacifiku granični incidenti kao što su borbe na Halkin-Hol reci (1939.) i na Kazanskom jezeru (1938.) okvalifikovani su kao ratovi protiv Sovjetskog saveza.
Alfa-galaktozidaza
Alfa-galaktozidaza (, melibiaza, alfa-D-galaktozidaza, alfa-galaktozidaza A, alfa-galaktozidna galaktohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom alfa-D-galaktozid galaktohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Tokijski proces
Kritike procesa
Povećaju sumnji u opravdanost Tokijskog procesa doprinele su i atomske bombe bačene na Hirišimu i Nagasaki. Po važećem ratnom pravu civilno stanovništvo nije smelo da bude ratni cilj. Mnogi Japanci, ali i mnogi drugi pitali su se da li neko ima pravo da Japanu prebaci ratne zločine posle atomskog bombardovanja i sistematskih vazdušnih napada na demografske centre pri kojima je često u samo jednoj noći ginulo i 100 000 ljudi.
Neki su zbog toga delili mišljenje jednog američkog oficira na visokom položaju u Mekarturovom štabu: „Ovaj proces je najveće licemerstvo u istoriji čovečanstva!“ Možda je nešto od ovoga doprinelo da proces u Tokiju privuče malo pažnje.
Po povelji proces je morao da bude pravičan. Ostaje pitanje da li je to moguće posle rata u kome je sprovođena neograničena propaganda u kojoj su osećanja mržnje i potcenjivanja bila sistematski potpirivana. Sigurno je nepravilno ako se kaže da je ova vrsta procesa služila da bi se pobedniku pružila mogućnost da obistini svoju ratnu propagandu. Ali na odluku je tada sigurno uticalo i trenutno raspoloženje. Tu i tako se itekako vršio pritisak. Što više zemalja predstavlja međunarodni sud ove opasnosti se smanjuju. Mogućnost ulepšavanja istorijskih činjenica se smanjuje jer jedni drugima to ne dozvoljavaju.
Sovjetska suđenja za ratne zločine u Habarovskuu od 25-30. novembra 1949. su tipičan primer procesa gde nije bilo takvih korekcija. Smatralo se da je dat dokaz da je car izdao direktne naredbe za upotrebu bakteriološkog oružja protiv Kine. Iz stečenog iskustva se vidi da je poželjno da učestvuju i sudije iz neutralnih zemalja pa čak i sudija iz pobeđene zemlje jer bi on imao korigujući uticaj.
U Povelji je zapisano i nekoliko pravila koja bi trebalo da obezbede pravičnost postupka. Bilo je u Japanu sumnji da li će se optuženima dati mogućnost na pravičnu odbranu. Takva sumnja mogla je da nikne kada se ispostavilo da su naredbe Vrhovnog komandanta savezničkih snaga redovno bile motivisane činjenicom da je Japan vodio agresivni rat (činjenicu koju je međunarodni sud trebao tek da utvrdi). Poznati američki časopis doprineo je zbrci tvrdeći: „Daćemo im pravičan proces, a zatim ćemo ih obesiti!“
Značaj
Osvrtanje na greške u procesu i ukazivanje na njegove slabe strane ne znači da se procesu se ne oduzima njegova istorijska i pravna vrednost. Ta vrednost je u tome što je individualna odgovornost za otpočinjanje rata i za zločine u toku rata zauvek prihvaćena kao načelo. Nirnberg i Tokio su neizbrisivi uzori.
U čemu je poseban doprinos procesa u Tokiju? Možemo da to posmatramo sa dve tačke gledišta: kad se radi o zločinu protiv mira i kada je u pitanju ratni zločin. Davanjem mogućnosti da se izriču kazne za agresivan rat pojavljuje se značajno pitanje: dokle dopire odgovornost? U Nirnbergu se sudilo diktatorskom režimu u kojem je vrlo mala grupa ljudi određivala i vodila politiku. U Tokiju takođe nije postojao demokratski režim. Vlada se odlikovala mnogim karakteristikama vojne diktature. Ali se ipak nije radilo o zatvorenom sistemu. Resori su zastupali različita shvatanja. Zato su postojale jasne razlike između vojnih i civilnih ministara. Zato je i moglo da se dogodi da jedan civil pre rata stupi u kabinet kao ministar spoljnih poslova sa ciljem da spreči izbijanje rata (Togo) dok je njegov kolega za vreme rata hteo da što pre dođe kraj borbama (Šigemicu).
Otuda proizilazi pitanje: postoji li neko ko je bio član ratnog kabineta i time bio kriv za rat? Gde leži granica za krivično-pravnu odgovornost? Isto pitanje može da se odnosi i na visoke civilne autoritete kao za čuvara carskog pečata Kidoa, direktnog carevog savetnika, i za visoke vojne starešine kao što je maršal suvozemnih snaga Hata koji je bio vrhovni komandant ali se nije upuštao u spoljnu politiku. Da li je vrhovni komandant koji je svoju funkciju vršio u nepravednom ratu može biti optužen za zločin protiv mira. Potvrdan odgovor na ovo pitanje povlači za sobom zahtev da se vojnici mešaju u spoljnu politiku i to u većoj meri nego samo kao savetodavci u strateškim pitanjima. Može se postaviti pitanje da li bi takvo stanovište bilo pogodno za mir.
Sa druge tačke gledišta proces je još važniji. U Nirnbergu se radilo o jednoj do kraja zločinačkoj vladi koja je sa najvišeg mesta izdavala naredbe za činjenje ratnih zločina. Zato se u Nirnbergu sudilo ili direktnim izvršiocima zločina ili direktnim nalogodavcima. Nije postavljano pitanje lične odgovornosti zbog neuspeha u sprečavanju sistematskih zločina. Radi se o krivičnom delu iz nehata kada se ispostavi da su sistematski vršeni zločini iako je čovek na odgovarajućem položaju mogao da ih spreči. Koliko daleko se pruža ova odgovornost? To pitanje bilo je važno u Tokiju gde gotovo da nije moglo biti govora o centralno izdatim, neosporno zločinačkim naredbama.
To pitanje je već bilo značajno u procesu u Manili gde je bilo suđeno generalu Jamašiti koji je osuđen na smrt zbog nehata. Žalbu protiv ove osude američki Vrhovni sud je odbio navodeći da bi se time stvorio opasan presedan koji bi mogao da ima dalekosežne posledice i za nekog budućeg američkog presednika, njegove vojne rukovodioce i savetnike. Presuda iz Tokija detaljno obrazlaže odgovornost za nehat pri mogućnosti da se spreče zločini. Linija odgovornosti za ministre inostranih poslova, Generalštab i glavnokomandujuće jasno je povučena što procesu u Tokiju daje vandredan značaj.
Watervliet, Michigan
Votervlit je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.735 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.735 stanovnika, što je 108 (5,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Frkašić
Frkašić je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Udbina, Ličko-senjska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 47 stanovnika te 25 obiteljskih kućanstava.
Bok Jankovac
Bok Jankovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradiška koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 754 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
2219 Mannucci
2219 Mannucci je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 39,49 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,152 astronomskih jedinica (AJ).
Asteroid je otkriven 13. juna 1975. godine.
Elektronski mikroskop
Elektronski mikroskop izumljen u Njemačkoj 1932., a širu je biološku namjenu stekao tijekom ranih pedesetih, s Georgeom Paladeom, Fritiofom Sjøstrandom, i Keithom Porterom kao nekima od njegovih prvih najistaknutijih korisnika. Mjesto vidljive svjetlosti i optičkih leća, elektronski mikroskop koristi zraku elektrona, koju usmjerava fokusirajući elektromagnetsko polje. Iz razloga što je valna duljina elektrona znatno kraća od one fotona vidljive svjetlosti, granica razlučivosti elektronskog mikroskopa je puno manja od one svjetlosnog mikroskopa: oko 0,1 – 0,2 nm elektronskog mikroskopa u usporedbi s oko 200 – 350 nm kod svjetlosnog mikroskopa. thumb|Transmisijski elektronski mikroskop
Međutim, za biološke uzorke stvarna granica razlučivosti obično nije niža od 2 nm ili je viša, zbog problema s pripremom preparata i kontrastom. Elektronski mikroskop ima oko 100 puta veću moć razlučivanja od svjetlosnog mikroskopa. Za posljedicu je i iskoristivo povećanje također veće: do 100 000 puta elektronskog mikroskopa, u usporedbi s 1000 do 1500 puta kod svjetlosnog mikroskopa. Na taj je način, promatrajući ju elektronskim umjesto svjetlosnim mikroskopom, moguće zapaziti mnogo više detalja u građi stanice.
Tipologija
Elektronske mikroskope nalazimo u dva osnovna oblika: transmisijski elektronski mikroskop (TEM) i skenirajući elektronski mikroskop (SEM). Transmisijski i skenirajući elektronski mikroskopi su slični po tome što oba primjenjuju zraku elektrona, no za stvaranje slike koriste posve različite mehanizme. Kao što samo ime govori, TEM sliku oblikuje pomoću elektrona koji se odašilju kroz preparat. SEM, pak, skenira površinu preparata te sliku oblikuje otkrivajući elektrone koji se odbijaju od vanjske površine preparata. Skenirajuća elektronska mikroskopija je napose neobična tehnika zbog dojma dubine koji se stječe promatranjem prikazanih bioloških struktura.
Zbog niske prodorne snage elektrona, uzorci koji se pripremaju za elektronsko mikroskopiranje moraju biti iznimno tanki. Sprava koja se koristi za tu svrhu naziva se ultramikrotom. Opremljena je dijamantnim nožićem te može rezati presjeke debljine do 20 nm. Postojeći deblji pripravci se također mogu promatrati elektronskim mikroskopom, ali je u tom slučaju potreban znatno veći pogonski napon kako bi se primjereno povećala prodorna snaga elektrona. Takav visoko-naponski elektronski mikroskop koristi pogonski napon od nekoliko tisuća kilovolta (kV), što je jedva usporedivo s rasponom od 50 – 100 kV koliko je potrebno većini konvencionalnih instrumenata. Presjeci do 1 μm debljine se mogu proučavati isključivo s takvim visoko-naponskim instrumentima. Tolika debljina nam omogućava detaljnije istraživanje organela i drugih staničnih struktura.
Specifične tehnike u elektronskoj mikroskopiji
U elektronskoj je mikroskopiji razvijeno više specifičnih tehnika, od kojih je uistinu svaka tek drugačiji način pripremanja uzorka za transmisijsko elektronsko mikroskopiranje. Ovdje navodimo samo neke.
Tehnikom negativnog bojenja se uzorci ne režu na ultratanke prereze već se mjesto toga jednostavno odlažu u gustu elektronsku boju, omogućavajući netaknutom preparatu da sliku tvori izdvajajući se od tamno obojene pozadine. Ova je tehnika očigledno primjenjiva isključivo na vrlo male predmete poput virusa ili izoliranih organela, ali omogućava da se izgled oblika i površine proučava na još uvijek netaknutim predmetima.
Frakturiranje zamrzavanjem uključuje načelno različite načine pripreme uzorka. Umjesto rezanja ravnomjernih presjeka ili proučavanja cjelovitog materijala, preparati se podvrgavju naglom zamrzavanju – obično u tekućem dušiku – a onda se udaraju oštrim rubom sječiva. Ovo uzrokuje lomljenje (frakturu) preparata po linijama prirodne slabosti, što su u većini slučajeva prazni prostori u membranama. Tanki sloj metala sa zgusnutim elektronima, poput zlata ili platine se tehnikom "zasjenjivanja" nanosi na površinu uzorka stvarajući kopiju preparata od zlata ili platine. Kopija se potom proučava TEM-om. Iz razloga što linija loma prolazi kroz prazne prostore u membranama gdje god je to moguće, kopija nastala ovim postupkom je vjeran prikaz unutrašnjosti membrana. Proučavanje uzoraka frakturiranja zamrzavanjem je u velikoj mjeri pridonijelo našem razumijevanju građe membrana.
Važnost
Elektronska mikroskopija je, ostvarujući detaljna ultrastrukturna istraživanja, iz temelja preinačila naše razumijevanje građe stanice. Neki se organeli (poput jezgre ili mitohondrija) dovoljno dobro vide i korištenjem svjetlosnog mikroskopa, ali se uz pomoć elektronskog mikroskopa mogu vršiti mnogo detaljnija istraživanja. Pored toga, elektronska mikroskopija je otkrila stanične strukture koje su premalene da bi se mogle zamijetiti svjetlosnim mikroskopom. One uključuju ribosome, membrane, mikrotubule, i mikrofilamente.
2221 Chilton
2221 Chilton je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,591 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Aussac
Osak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Albi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 214 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 35 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 233 m, a minimalnoj 165 m).
Biserka Radišić
Biserka Radišić (Osijek, 13. XI. 1957), baranjska slikarica. Od rođenja živi u Belom Manastiru.
Životopis
Osnovnu školu i srednju ekonomsku školu završila je u Belom Manastiru. Trenutno se bavi udomiteljstvom djece.
Umjetničko djelovanje
left|thumb|250px|Biserna Radišić na izložbi "Baranjske bisernice" uz svoju sliku
N-acetilneuraminilgalaktozilglukozilkeramid b-1,4-N-acetilgalaktozaminiltransferaza
N-acetilneuraminilgalaktozilglukozilkeramid b-1,4-N-acetilgalaktozaminiltransferaza (, uridin difosfoacetilgalaktozamin-acetilneuraminil(alfa2->3)galaktozil(beta1->4)glukozil beta1->4-acetilgalaktozaminiltransferaza, UDP-N-acetil-D-galaktozamin:N-acetilneuraminil-2,3-alfa-D-galaktozil-1,4-beta-D-glukozilkeramid beta-1,4-N-acetilgalaktozaminiltransferaza, UDP-N-acetil-D-galaktozamin:N-acetilneuraminil-(2->3)-alfa-D-galaktozil-(1->4)-beta-D-glukozil(1<->1)keramid 4-beta-N-acetilgalaktozaminiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-N-acetil-D-galaktozamin:N-acetilneuraminil-(2->3)-alfa-D-galaktozil-(1->4)-beta-D-glukozil-(1<->1)-keramid 4-beta-N-acetilgalaktozaminiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Biserka Radišić
Likovna izložba "Baranjske bisernice"
Biserka Radišić bila je jedna od 22 baranjske likovne umjetnice koje su učestvovale na velikoj likovnoj izložbi "Baranjske bisernice", koju su od 4. do 31. III. 2011. godine u izložbenom prostoru belomanastirskog kina organizovali Mirovna grupa Oaza, Udruženje "Baranja" iz Bilja i belomanastirski Centar za kulturu.
N-acetilneuraminilgalaktozilglukozilkeramid b-1,4-N-acetilgalaktozaminiltransferaza
Za rad ovog enzima je neophodan Mn2+. Jedino supstance koje sadrže ostatke sijalinske kiseline mogu da deluju kao akceptori. Goveđi fetuin je najbolji poznati akceptor.
Biserka Radišić
Likovna izložba "Baranjske bisernice"
Na toj izložbi Biserka se predstavila slikama "Cvijeće I" i "Cvijeće II" iz 2010. godine u kombiniranoj tehnici akvarel-pastel i samo akvarel. Obje njene slike uvrštene su i u reprezentativni katalog s te izložbe.
Brestovčina
Brestovčina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradiška koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 360 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Lanzoprazol
Lanzoprazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 369,361 Da.
Treoninska aldolaza
Treoninska aldolaza (, L-treonin acetaldehid-lijaza) je enzim sa sistematskim imenom L-treonin acetaldehid-lijaza (formira glicin). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim vezuje piridoksal 5'-fosfat.
Tuckahoe, Suffolk County, New York
Takaho je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.373, što je 368 (-21,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Loma de Falcon, Texas
La Loma de Falcon je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 95 stanovnika.
West Hampton Dunes, New York
Vest Hempton Duns je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 55, što je 44 (400,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mihail Lomonosov
thumb|right|250|Mihail Vasiljevič Lomonosov
Mihail Vasiljevič Lomonosov (19. novembar (8. novembar po starom kalendaru), 1711. – 15. april (4. april po starom kalendaru) 1765.) bio je ruski pisac i erudita, koji je dao doprinose na poljima književnosti, obrazovanja, fizike, astronomije, hemije i geologije.
Od seljaka do studenta
Lomonosov je rođen u selu Denisovka (ime sela je kasnije preimenovano u Lomonosovo, u čast pesnika), koje se nalazi na ostrvu nedaleko od Holmogorija, na dalekom severu Rusije. Njegov otac, ribar, uzeo je sina da mu pomaže u radu kad mu je bilo deset godina, ali je njegova žeđ za znanjem bila neutoljiva. Ono malo knjiga što mu je bilo dostupno skoro je naučio napamet, i videvši da se kod kuće neće moći dalje obrazovati, peške se uputio u Moskvu.
Prilika se ukazala kad je imao sedamnaest godina, i na intervenciju prijatelja primljen je u školu Zaikonospaski. Tamo je vrlo brzo napredovao, posebno u latinskom, i 1734. je poslat iz Moskve u Sankt Peterburg. I tamo je zapaženo njegovo znanje, posebno iz fizike, i on je bio jedan od mladih Rusa izabranih da dovrše obrazovanje u stranim zemljama.
Strano obrazovanje
Poslat je na Univerzitet u Marburgu (Hese, Nemačka), tada jedan od najvažnijih evropskih univerziteta - u vreme kada su univerziteti uopšte bili u određenom padu - zbog prisustva najeminentnijeg nemačkog prosvetiteljskog filozofa tog vremena, Kristijana Volfa. Lomonosov je studirao kod Volfa, i postao je jedan od njegovih ličnih studenata. Ova veza je bila uticajna do kraja njegovog života. 250px|thumb|left|Najgrandijozniji Lomonosovljev [[mozaik prikazuje Poltavsku bitku.]]
Dok je bio u Marburgu, počeo je da piše poeziju, imitirajući nemačke pisce; priča se da je posebno cenio Gintera. Njegova Oda osvajanju Hotina napisana je 1739, i privukla je veliku pažnju u Petrogradu. Za vreme boravka u Nemačkoj Lomonosov se oženio Nemicom i bilo mu je teško da izdržava rastuću porodicu oskudnom i neredovnom stipendijom koju je dobijao od Sanktpeterburške akademije nauka, te je odlučio da se vrati kući.