cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beaulon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1560 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 63,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 214 metara (maksimalnoj 263 m, a minimalnoj 203 m).
Santa María de Bolaños, Manuel Doblado
Santa María de Bolaños je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 479 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1731 m.
John Bunny
John Bunny (21. septembar 1863 - 26. april 1915) bio je američki glumac i komičar, poznat kao jedna od prvih komičarskih filmskih zvijezda. Na film je došao relativno kasno, poslije karijere u minstrel showovima i vodviljima, ali se brzo etablirao kao popularni protagonist kratkih filmskih komedija koristeći svoju gojaznost u komične efekte. Brzo je stekao takvu popularnost da mu je studio osigurao lice na 100.000 dolara. U intervjuima je iznosio oduševljenje novim medijem filma, navodeći kako je iz profesionalnih i tehničkih razloga superioran pozornici. Umro je iznenada od Brightove bolesti (zatajenje bubrega). Predstavljao je uzor kasnijim, poznatijim komičarima kao Fatty Arbuckle, a James Cagney je tvrdio da ga je upravo on potakao da se posveti glumi.
Francisco Villa, Santiago Maravatío
Francisco Villa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santiago Maravatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
Scotts Valley, California
Scotts Valley je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 11.580 stanovnika.
Grand slam
Grend slem turniri su četiri najveća teniska turnira (kolektivno grend slem), koji se održavaju jednom u toku kalendarske godine: Otvoreno prvenstvo Australije koje se igra u januaru, na tvrdoj podlozi; — Rolan Garos (Pariz) koji se igra u maju, na šljaci; — Vimbldon (London) koji se igra krajem juna / početkom jula, na travi; — Otvoreno prvenstvo SAD, koje se igra krajem avgusta / poč. septembra, na tvrdoj podlozi.
Ovi turniri su najvažniji u očima javnosti. Na njima je: najveći broj učesnika, najveći fond nagrada i najveći broj bodova za rangiranje. Takmičenja su u muškoj i ženskoj konkurenciji, kao i u „dublovima” (parovima). Pored igrača u muškoj, ženskoj konkurenciji i igri parova održavaju se i takmičenja za mlađe uzraste. Većina teniskih turnira traje jednu sedmicu dok grend slem turniri traju po dve sedmice. Zbog toga se istovremeno igraju mečevi u „singl” (pojedinačnoj) konkurenciji kao i u parovima. Na ovim turnirima se mečevi igraju na velikom broju terena istovremeno.
Sam izraz grend slem je preuzeta iz engleskog jezika, ili na srpskom velika pobeda. Prvobitno se ovaj izraz koristio za osvajanje sva četiri turnira u jednoj kalendarskoj godini, a kasnije je prešlo u praksu i da se svaki pojedinačni turnir iz najznačajnije kategorije naziva grend slem turnirom, tj. da se sva četiri turnira u godini kolektivno nazivaju grend slemom.
Istorija
Termin grend slem najpre je korišćen samo u golfu, i označavao je ono što danas označava u tenisu — najprestižnije takmičarske turnire. Sudeći po knjizi Bada Kolinsa, Total tenis, ultimativna teniska enciklopedija (eng. -{Total Tennis, The Ultimate Tennis Encyclopedia}-), termin grend slem u tenisu po prvi put je 1933. upotrebio kolumnista časopisa Njujork tajms Džon Kiran. Kiran, koji je pisao o trenutnom šampionu Australije, Francuske i Vimbldona Džeku Krofordu, napisao: „Ukoliko Kroford pobedi na Otvorenom prvenstvu Amerike, to će biti kao da je osvojio grend slem“. Kroford je uspeo da dostigne finale u Njujorku, ali je izgubio od Freda Perija u pet setova.
Grend slem (sva četiri)
Grend slem su osvojili teniseri koji su u karijeri došli do titule na sva četiri grend slem turnira, tj. Otvoreno prvenstvo Australije, Rolan Garos, Vimbldon i Otvoreno prvenstvo SAD u jednoj sezoni. Koristi se izraz i kalendarski grend slem
Karijerni grend slem su osvojili oni teniseri koji su u toku čitave karijere osvojili sva četiri grend slem turnira.
U zagradi stoji godina koje su teniseri po prvi put osvojili neki grend slem turnir, a zatim i sa koliko godina su to učinili. Boldovano je osvajanje (kalendarskog) grend slema.
Muškarci pojedinačno
Open era
Žene pojedinačno
Open era
Muški parovi
Open era
Ženski parovi
Open era
Mešoviti parovi
Open era
New Amsterdam (TV serija)
New Amsterdam je američka fantasy policijska TV serija koja se 2008. originalno prikazivala na programu mreže Fox. Njen protagonist je John Amsterdam (koga glumi Nikolaj Coster-Waldau), detektiv njujorške policije koji je star preko 400 godina, ali koji je zadržao vječnu mladost zahvaljujući čaroliji Indijanke kojoj je godine 1642. kao nizozemski vojnik spasio život u tadašnjem Novom Amsterdamu. Serija prati njegov rad ali i pokušaje da pronađe srodnu dušu zahvaljujući kojoj će prekinuti svoju besmrtnost i postati normalan čovjek.
Serija je već za snimanja zapala u probleme, a Fox je u proljeće 2008. obustavio njeno snimanje nakon samo osam epizoda.
Krauschwitz (Teuchern)
Kraušvic je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Burgenland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 584 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15084270.
Veljki Čepčin
Veljki Čepčin je naseljeno mjesto u okrugu Turčjanske Tjeplice, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 234 stanovnika.
Eagle Butte, South Dakota
Igl Bjut je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.318, što je 699 (112,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Camporella, Reggio Emilia
Camporella je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 627 m.
North Slope, Alaska
Nort Sloup je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.430, što je 2.045 (27,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Basonayvo, Guazapares
Basonayvo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1490 m.
Caprone, Bolzano
Caprone je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Isusovo uskrsnuće
thumb| Uskrnuće Kristovo [[Isenheimski oltar (Grünewald)]]
Caprone, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1703 m.
Isusovo uskrsnuće
Isusovo uskrsnuće ili vaskrsenje, je prema Novom zavjetu, naročito evanđeljima, čin Isusovog uskrsnuća (vaskrsenja) iz mrtvih nakon njegove smrti na krstu (uskrsnuće ne treba mešati sa kasnijim uzašćem na Nebo).
Hrišćanska tradicija prenosi da je Isus nekoliko dana nakon pogubljenja ustao iz mrvih. Neki od Isusovih sledbenika bili su uvereni da ga je Bog digao iz mrtvih i da im se ukazao kao "živi Gospodar". Prema evanđeljima, Isus razapet na križu je nakon svoje smrti trećeg dana oživio i uskrsnuo, uznevši se na nebo. Ovaj biblijski čin kršćani slave kao Uskrs. Novi zavjet negde doslovno opisuje vaskrsenje, dok druge dopušta drukčija tumačenja.
Većina kršćanskih crkvi prihvataju Isusovo uskrsnuće kao historijsku činjenicu koja je od središnje važnosti za njihovu vjeru. Liberalniji kršćani, ne vjeruju u tjelesno nego samo u duhovno uskrsnuće. Kritički proučavaoci pak smatraju ovu priču kao alegoriju i legendu.
Kanonski
Prema Evanđelju po Luki, sami su učenici zapanjeni i prestrašeni pojavom Isusa, te su isprva pretpostavili da su videli njegov duh. Međutim, Isus im je protivrečio: »Dotaknite me i uverite se, duh nema meso i kosti, a kao što vidite, ja ih imam.« Pošto mu i dalje nisu verovali, tražio je nešto da jede; dok su ga zapanjeno gledali, pojeo je komad pečene ribe, što nijedan duh ne može učiniti. Luka dalje prenosi da je Petar eliminisao metaforičke interpretacije događaja kome je, kako sam kaže prisustvovao. »Nakon što je ustao iz mrtvih, jeli smo i pili s njim.«
Jevanđelje po Jovanu prenosi sličnu priču: Toma izjavljuje da neće verovati da je Isus odista ustao iz groba sve dok ga ne bude mogao svojim očima videti i dodirnuti. Isus, kada se pojavljuje, govori Tomi: »Stavi prst ovde i vidi moje ruke; pruži ruku i stavi mi je na bok; budi pun vere, a ne bez vere.« Po Jovanu, ono što je važno jeste da je Toma, koji isprva nije verovao u Isusovo uskrsnuće, Isusa nazvao "moj Gospodar i moj Bog", što je bio način na koji su nazivani rimski carevi.
Međutim, neki delovi Novog zaveta navode na drukčija tumačenja uskrsnuća. Luka i Marko prenose da dok su hodali drumom za Emaj, dvojici učenika se Isus pojavio u »drukčijem obliku«, a ne u svom telesnom obličju. Luka kaže da su učenici, duboko uznemireni zbog Isusove smrti, proveli više sati u razgovoru sa strancem. Pozvali su ga da s njima ruča; tek kada je seo za sto da blagoslovi hleb, prepoznali su u njemu Isusa. U tom trenutku on je »nestao iz njihovog vidokruga«.
Pavlovo iskustvo ostavlja mogućnost za različita tumačenja. Dok je Pavle putovao drumom za Damask s namerom da hapsi hrišćane, »''odjednom je oko njega sinula svetlost sa neba. Onda je pao na zemlju''«, čuvši glas Isusa koji ga je korio zbog nameravanog progona. Po jednoj verziji ove priče, »ljudi koji su s njim putovali nemo su stajali — glas su čuli ali nikog nisu videli«. Druga verzija, po istom izvoru, je obrnuta: Pavle je navodno rekao »oni koji su bili sa mnom videli su svetlost, ali nisu čuli glas onoga koji mi je govorio«. Sam Pavle opisuje vaskrsenje kao »misteriju«, preobražaj fizičke egzistencije u duhovnu egzistenciju, zemaljsko će umrijeti, a nebesko će se roditi. Pavlova rasprava o vaskrsenju se završava rečima: »Ovo ću vam reći, braćo: telo i krv ne mogu naslediti carstvo božje, niti može uništivo naslediti neuništivo.«
Nekanonski
U mnogim gnostičkim spisima uskrsli Isus se ne pojavljuje u običnom ljudskom obliku. On se ili pojavljuje kao sjajna prilika koja govori iz svetlosti, ili se pretvara u mnogostruka obličja.
Evanđelje po Mariji viđenje vaskrslog Isusa tumači kao viziju iz snova ili transa ekstaze i predstavlja Mariju Magdalenu obdarenu vizijama Isusa koje daleko nadmašuju Petrove.
Pismo Petra Filipu govori kako su se posle Isusove smrti učenici molili na Maslinovoj gori i velika svetlost se pojavila, tako da je planina zasjajila od prizora koji se pojavio. Onda im se jedan glas obratio govoreći: »Poslušajte ... Ja sam Isus Hrist koji je s vama zauvek«. Zatim, dok su ga učenici zapitkivali o tajnama vasione, odgovarao im je »glas koji je dolazio iz svetlosti«.
Sofija Isusa Hrista, gnostički spis iz zbirke Nag Hamadi, opisuje kako se učenici okupljaju na gori posle Isusove smrti, i »''tada im se pojavljuje Iskupitelj, ne u svom prvobitnom obliku, već kao nevidljivi duh. Ali njegova pojava bila je pojava velikog anđela svetlosti.« Odgovarajući na njihovo čuđenje i užasavanje, on se smeši i nudi im da ih poduči tajnama (gr. mysteria) svetog plana »za vasionu i njenu sudbinu''.«
Razna tumačenja
thumb|Vasrkrsenje Hrista, pravoslavna [[ikona.]]
Tertulijan, rani crkveni pisac, oko 190. godine definiše većine pravoverni stav: Kao što je Isus fizički ustao iz groba, tako svaki vernik mora očekivati fizičko vaskrsenje. Kako sam kaže, nije reč o besmrtnosti duše: »Mislim da o spasenju duše nije potrebno raspravljati: jeretici, ma u kojem obliku prihvatali spasenje duše, u svakom slučaju ga ne poriču.« On kaže da iz groba ustaje »ovo telo prožeto krvlju, sa kostima, isprepletano živcima, obavijeno venama, koje ... je bilo rođeno, i ... koje umire, telo, bez sumnje, ljudsko.« Tertulijan očekuje da će misao o Hristovim patnjama, smrti i vaskrsenju šokirati njegove čitaoce; on tvrdi da se u nju mora verovati »zato što je apsurdna«!
Međutim, neki hrišćani — koje Tertulijan naziva jereticima — ne slažu se. Mada ne poriču vaskrsenje, oni ne prihvataju njegovo doslovno tumačenje. Gnostički hrišćani tumače uskrsenje na više načina. Neki kažu da osoba koja doživljuje uskrsenje, Hrista susreće na duhovnom planu, a ne kao uskrslog Isusa koji se fizički vraća u život. Uskrsnuće se tako može doživeti u snovima, u transu ekstaze, prilikom vizija ili u trenucima duhovnog prosvetljenja. Neki gnostici doslovno shvatanje vaskrsenja nazivaju »verom budala«. Po njima, vaskrsenje nije događaj u prošlosti već način da se Hristovo prisustvo doživi u sadašnjosti, preko unutarnjeg doživljaja. Važna je duhovna vizija, a ne bukvalno viđenje. Oni koji veruju da se njihov mrtvi učitelj fizički vratio u život pogrešno tumače duhovnu istinu kao materijalan događaj. Gnostički pisci ne odbacuju vizije kao maštarije ili halucinacije; oni duboko poštuju takva iskustva kao intuitivno prodiranje u prirodu stvarnosti. Autor Rasprave o vaskrsenju, pronađene u Nag Hamadiju, kaže:
Nekanonsko Evanđelje po Filipu na isti način govori o vaskrsenju, podsmevajući svima koji ga doslovce shvataju: »Greše oni koji kažu da će prvo umreti a onda vaskrsnuti.« Oni umesto toga moraju »vaskrsnuti dok su živi«. Ove ranokršćanske vjernike je mogućnost susreta s vaskrslim Hristom u sadašnjici mnogo više interesovala nego događaji iz prošlosti. Po Filipu, Isus se otkriva svakom na sopstveni način: »''Otkrio se svima. Velikima kao veliki ... malima kao mali''.«
Skupina gnostika, nazvana setijci jer su se identifikovali kao sinovi Seta, trećeg deteta Adama i Eve, kažu da su neki hrišćani, zavedeni »veoma velikom greškom«, zamišljali da je Hrist iz mrtvih ustao u telesnom obliku. Oni vjeruju da se Hrist pojavio »nekolicini učenika koje je smatrao sposobnim da razumeju takve velike misterije«, i naučio ih da njegovo vaskrsenje shvate kao duhovno, a ne fizičko.
Naučna objašnjenja
Istoričari pokušavaju da utvrde šta se najverovatnije dogodilo i svako iole verovatno objašnjenje ima prednost nad objašnjenjem da je Isus ustao iz mrtvih, što sa stanovišta nauke predstavlja nemogućnost. Jedno od objašnjenja pruža hipoteza vizije, prema kojoj su neki sledbenici doživeli viziju Isusa nakon njegove smrti, pa se priča raširila po hrišćanskoj zajednici. Drugo objašnjenje je hipoteza ukradenog tela, prema kojoj su Isusovo telo odneli njegovi učenici ili nepoznate osobe. Postoji i objašnjenje je da su navodi o uskrsnuću samo legende ubačene decenijama nakon Isusove smrti. Najstarije jevanđelje po Marku pominje samo prazan grob, dok Matej, Luka i Jovan pominju i prikaze uskrsnuća, koji se u nekih navodima ne poklapaju.
Političke implikacije
Ako su opisi u Novom zavetu dopuštali različita tumačenja, zašto je crkva u drugom veku nametala bukvalno tumačenje vaskrsenja, odbacujući ostala kao jeres? Elejn Pejgels smatra da je doktrina o vaskrsenju u ranohrišćanskom pokretu vršila "bitno političku funkciju". Naime, ona ozakonjuje autoritet biskupa koji tvrde da kao naslednici apostola imaju isključivo pravo rukovođenja crkvama, što je osnova papskog autoriteta do današnjeg dana.
thumb|Uskrsli Krist daje upute Petru i apostolima o staranju nad "stadom". Naime, nakon Isusovog pogubljenja njegovi sledbenici su se razišli, potreseni bolom i preplašeni za svoje živote. Izgledalo je da su njihovi neprijatelji bili u pravu — smrt njihovog vođe znači kraj pokreta. Odjednom, zaprepašćujuće vesti su protresle grupu. Luka kaže kako su čuli da je »Gospod zaista ustao i pojavio se Simonu!« Lukina priča je hrišćane kasnijih generacija navela da zaključe kako je Isus imenovao Petra za naslednika i prepustio mu vođstvo. Štoviše, Evanđelje po Jovanu eksplicitno tvrdi da je vaskrsli Hrist Petru rekao da treba da preuzme mesto »pastira stada«. Bilo da je ova tvrdnja istinita ili ne, ne može se proveriti. Postoje samo svedočanstva iz druge ruke vernika koji tu tvrdnju podržavaju i skeptika koji je poriču.
Ubrzo posle Isusove smrti Petar se stavio na čelo grupe kao vođa i zvanični predstavnik. Po Jovanu, on je vlast dobio od jedinog izvora koji je grupa priznavala — od samog Isusa, koji im je sada govorio posle smrti. Pravoverne crkve koje u Petru vide svoje poreklo stvorile su verovanje, koje se dan-danas podržava u katoličkoj i nekim protestantskim crkvama, da je Petar bio »prvi svedok vaskrsenja« i stoga zakoniti vođa crkve. Međutim, ova tvrdnja se može opovrgnuti na osnovu samog Novog zaveta: evanđelja po Marku i po Jovanu tvrde da je prvi svedok vaskrsenja bila Marija Magdalena, a ne Petar.
Počevši od 2. veka, pravoverne crkve su formulisale stav da su samo neka svedočanstva vaskrsenja imala autoritet. Pravoverni su isticali Matejevu priču po kojoj je vaskrsli Isus objavio da je njegova vlast sada dosegla kosmičke razmere: »Sva vlast na nebu i na zemlji je meni predata« te ju je poverio »jedanaestorici učenika«. Posle četrdeset dana, nakon što je izvršio prenošenje vlasti, uskrsli Isus se iznenada fizički udaljio od njih i podigao se na nebo dok su ga apostoli u čudu posmatrali. Posle toga, kako kaže Novi zavjet, Hrist se drugima pojavljivao samo na posredniji način.
Pejgels zaključuje da "doktrina da se sva vlast zasniva na susretu određenih apostola s vaskrslim Hristom, susretu sada okončanom jednom zasvagda, ima ogroman uticaj na političku strukturu hrišćanske zajednice." Pre svega, kako je istakao nemački naučnik Karl Hol, ova doktrina sužava rukovodeći krug na malu družinu čiji članovi drže neprikosnovenu vlast. Zatim, sledi da samo apostoli imaju pravo da postave buduće vođe — svoje naslednike. Ove tvrdnje ne mogu se proveriti; umesto toga, naslednici moraju štititi svedočanstvo apostola, verovati u njega i prenositi ga budućim pokolenjima.
Sângeorgiu de Mureș, Sângeorgiu de Mureș
Sângeorgiu de Mureș je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Sângeorgiu de Mureș.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7776 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
Casaline di Sotto III, Vicenza
Casaline di Sotto III je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Pjevanje
thumb|desno|230px|[[Harry Belafonte, pjevanje, 1954.]] thumb|desno|230px|[[Patti Smith, pjevanje u mikrofon, 2007.]]
Pevanje, korištenje ljudskog glasa u muzika, a zvuk se proizvodi glasnicama. Gotovo svatko tko može govoriti može i pjevati, jer u mnogim aspektima pjevanja je samo jedan oblik kontinuirana govora. Kod pjevanja vrlo je važna tehnika disanja. Pjevači moraju vježbati glas kao i sportaši, jer u biti to je sićušni organ sa mišićima. Pjevači izvode glazbu poznatu kao skladba, koja se može izvoditi solo (bez pratnje) ili uz pratnju glazbenika i instrumenata. Pjevanje se često izvodi u sastavima, primjerice kao što su zborovi.
Tehnika pjevanja uvelike ovisi o vrsti glazbe koju se izvodi. Pjevanje na visokim amaterskim ili profesionalnim razinama, obično zahtijeva određenu količinu urođenog talenta i stručnog obrazovanja. Najzahtjevnija je tehnika pjevanja opernih pjevača. Ono zahtijeva dugogodišnje obrazovanje. Tehnika pjevanje dosta je slična tehnici disanja kod svirača puhačkih instrumenata. Važan je konstantni pritisak zraka pomoću dijafragme, te jednoliko i snažno propuštanje zraka kroz glasnice. Pri tome snaga pritiska zraka nije manja ako pjevač pjeva piano tj. tiho. Pritisak je jednako jak, samo je količina zraka manja, rjeđa. Naprotiv, pjevanje zabavne glazbe ne zahtijeva obrazovanje, već se njeguje glas takav kakav čovjek ima. Kod obje tehnike potreban je jako dobar sluh. Stručno obrazovani pjevači obično izgrade svoju karijeru oko jednog specifičnog glazbenog žanra i kroz karijeru postaju učitelji ili treneri pjevanja.
Ljudski glas i pjevanje
U svom fizičkom aspektu, pjevanje ima dobro definiran način da ovisi o uporabi pluća, koja djeluju na način da ždrijelo opskrbljuju zrakom. Zrakom iz pluća dobiva se pisak i vibracija tona, koji imaju funkciju pojačala kao što su cijevi u puhačkim instrumentima, a jezik, zajedno s nepcem, zubima i usnama, artikulira konstantni vokal na pojačani zvuk. Iako ova četiri ljudska mehanizma funkcioniraju samostalno, oni se ipak koordiniraju u osnivanju vokalne tehnike i načina za interakciju jedan na drugome. Za vrijeme pasivnog disanja, zrak se udiše pomoću dijafragme, a izdisanje se događa bez napora. Inhalacija je potpomognuta korištenjem vanjskog međurebrenog mišića, nakrivnog mišića i vratnih mišića. Visina tona mijenja se sa glasnim žilama. Artikuliranje sa zatvorenim ustima zove se pjevušenje ili zujanje.
Glas kod svakog pojedinca se razlikuje i prilikom izvedbe pjevanja, njegov ton je jedinstven i to ne samo zbog stvarne veličine pojedinca, nego i zbog glasnih žila na koje utječe veličina i oblik te osobe. Čovjek ima sposobnost vokalnog zavijanja, kojeg može opustiti, zategnuti ili mu promijeniti njegovu čvrstoću i gustoću, a tom prilikom dah može biti prenesen na različite pritiske. Izgled prsa, vratnih mišića, položaj jezika i zatvorenost inače nepovezanih mišića može biti promjenjiv. Bilo koja izmjena tih dijelova tijela, rezultira promjenom u glasnoći, boji ili tonu proizvedenog zvuka. Zvuk je također rezonantan u različitim dijelovima tijela, pa stoga pojedinačne veličine i struktura kostiju može utjecati na zvuk kojeg proizvodi pojedinac.
Vokalni registar
thumb|desno|250px|Prikaz [[anatomija|anatomskog dijagrama od vokalnog nabora]]
Vokalni registar odnosi se na sustav vokalnih registara unutar ljudskog glasa. Registar ljudskog glasa je određeni niz tonova koji se proizvode prilikom vibriranja vokalnog uzorka, a posjeduje iste kvalitete. Registri nastaju od funkcije ždrijela. Oni se pojavljuju jer su vokalni uzorci sposobni pojaviti se u nekoliko različitih vibracijskih oscilacija. Svaki od tih vibracijskih uzoraka, pojavljuje se unutar određenog raspona i proizvodi određene karakteristične zvukove. Izraz 'registar', može zvučati pomalo zbunjujuće, jer obuhvaća nekoliko aspekata ljudskog glasa. Pojam 'registar' koristi se za bilo koji od sljedećih odnosa:
U lingvistici, registar jezika je jezik koji objedinjuje fonaciju tona i vokala u jedan fonološki sustav.
Unutar logopedije pojam vokalni registar ima tri konstitutivna elementa: određeni vibracijski uzorak, određeni niz visinskog raspona i neki tip zvuka. Logopedni govor identificira četiri vokalna registra, a temelji se na fiziologiji i funkciji ždrijela: slobodni vokalni registar, obavezan registar, falseto registar i puhački (zvižduk) registar. Ovaj prikaz usvojili su mnogi vokalni pedagozi.
Vokalna rezonancija
Vokalna rezonancija je proces koji je osnovni proizvod fonacije da poboljša boju ili intenzitet zraka koji ispunjava šupljinu kroz koju prolazi na putu prema van. Različiti uvjeti koji se odnose na proces rezonancije uključuju pojačanje, obogaćivanje, proširenje, poboljšanje, intenziviranja i produženje, iako bi po strogo znanstvenim pravilima njihova akustična upotreba bila upitna. Glavna svrha ovoga je izvući iz pjevača ili govornika krajnji rezultat rezonancije kako bi se dobio što bolji zvuk.
Postoji sedam područja koji bi mogli biti navedeni kao moguća vokalna rezonancija. Slijedom po tijelu od najnižih prema najvišim ta područja su; pluća, dušik, grkljan, ždrijelo, usna šupljina, nosna šupljina i sinusi.
Duboki glas i glavni glas
Pojmovi duboki glas i glavni glas koriste se unutar vokalne glazbe. Korištenje ovih termina varira unutar vokalno pedagoških krugova i trenutačno mišljenja među među vokalnim glazbenim profesionalcima o tim terminima nisu usklađena. Dubok glas se može koristiti u odnosu na sljedeće:
Glavni glas se može koristiti u odnosu na sljedeće:
Povijest i razvoj
Ljudski glas je najstarije glazbalo. Naši preci su vlastitim glasom pronalazili načine izražavanja, da bi tek kasnije otkrili druge izvore zvuka. Vokalna glazba postoji koliko i povijest čovječanstva. Sumerani su pjevali u svojim hramovima prije 5000 godina. Na zapadu tradicija pjevanja razvila se iz srednjovjekovnog contus planusa (vrsta gregorijanskih melodija), preko opere u 17. stoljeću, pa do današnjih raznolikih glazbenih stilova. Prvo zabilježeno spominjanje pojmova dubokog glasa i glavnog glasa bilo je oko 13. stoljeća, kada se počelo razlikovati "grleni glas" (pectoris, guttoris, capitis - u ovom trenutku se vjeruje da je glavni glas naveden u falseto registru), a to su zabilježili pisci Jean de Garlande i Hieronymus de Moravia. Izraz je kasnije usvojen u okvirima Bel canta (metode talijanskog opernog pjevanja), gdje je duboki glas identificiran kao najniži, a glavni glas kao najviši u tri vokalna registra: pluća, prolazak kroz šupljinu i glavni registar. Ovaj pristup i danas podržavaju neki vokalni pedagozi. Trenutačno drugi popularni pristup koji se temelji na Bel canto modelu, je podjels na muške i ženske glasove u tri registra. Muški glasovi podijeljeni su u "plućni registar", "glavni registar", i "falseto registar", a ženski glasovi u "plućni registar", "srednji registar" i "glavni registar". Učitelji pjevanja ukazuju da se glavni registar u pjevanju koristi rezonancijom i osjećajem iz glave.
Međutim, kako se znaje o ljudskoj psihologiji povećalo tijekom posljednjih dvjesto godina, došlo je do boljeg razumijevanja fizičkog procesa pjevanja i vokalne produkcije. Kao rezultat toga, mnogi vokalni pedagozi, kao što su Ralph Appelman sa Sveučilišta Indiana i William Vennard sa Sveučilišta Južne Kalifornije, nanovo su definirali ili čak izbacili termine duboki glas i glavni glas. Konkretno, korištenje termina plućnog registra i glavnog registra postaje kontroverzno, jer danas više nije uobičajeno vidjeti vokalne registre kao proizvod koji dolazi iz grkljana, a da nema veze s prsima, plućima i glavom. Iz tog razloga, mnogi vokalni pedagozi smatraju da treba govoriti o vokalnom registru kao proizvodu prsa i glave. Oni dodaju da je vibracija koja se osjeća u tim područjima, pojava rezonancije i trebala bi biti opisana uz termin vokalne rezonancije, a ne uz registar. Ti pedagozi radije upotrebljavaju termine duboki glas i glavni glas nego termin registar. U tom pogledu smatra se da je problem kojeg ljudi identificiraju s registrom, ustvari problem kod prilagodbe rezonancije. Ovo je također stajalište jednako rezultatima studija vokalnog registra s drugih akamedmskih područja koja uključuju: logopediju, fonetiku i lingvistiku. Iako su obje metode još uvijek u uporabi, aktualna vokalna pedagoška praksa, sklona je više novijim znanstvenim pogledima, dok neke druge škole uzimaju u obzir oba gledišta.
Suvremeno korištenje pojma duboki glas, često se odnosi na određenu vrstu vokalne boje i njenog tona. U klasičnom pjevanju, njegova je uporaba ograničena isključivo na donji dio obaveznog registra ili normalnog glasa. Unutar drugih oblika pjevanja, dubok glas se često primjenjuje tijekom modalnog registra. Plućima se može proizvesti niz prekrasnih zvukova koje pjevači interpretiraju iz svoje palete. Međutim, pretjerano korištenje jakog dubokog glasa u višim registrima i pokušaja da se dobije što viši ton, u plućima može dovesti do forsiranja, a ono opet može dovesti do vokalnog pogoršanja.
Klasifikacija pjevačkih glasova
U europskoj klasičnoj glazbi i operi, glasovi se tretiraju kao glazbala. Skladatelji koji pišu vokalnu glazbu moraju razumjeti sposobnosti, talente i vokalna svojstva pjevača. Klasifikacija glasova, je proces kojim se vrednuje ljudsko pjevanje i time se određuje vrsta glasa. Te značajke uključuju, ali nisu ograničene na: vokalni raspon, vokalnu težinu, vokalnu teksturu, vokalnu boju i vokalnu točku izmjena kao što su stanke i podizanje glasa u pjevanju. Ostala razmatranja su fizičkog karaktera, razina govora, znanstvena ispitivanja i vokalna registracija. U znanosti klasifikacija glasa razvijena je unutar europske klasične glazbe, te se sporo prilagođava modernijim oblicima pjevanja. Klasifikacija glasa često se koristi unutar okvira opere, gdje se moguće uloge dodjeljuju potencijalnim glasovima. Trenutačno se u okvirima klasične glazbe upotrebljava nekoliko različitih sustava, a oni uključuju: njemački Fach (glasovni fah) sustav i glazbeni zborski sustav među mnogim drugima. Ovaj sustav je univerzalno primljen i prihvaćen.
Međutim, većina sustava u klasičnoj glazbi, priznaje sedam glavnih različitih kategorija glasa. Žene su obično podijeljene u tri skupine: sopran, mezzo-sopran i alt. Muškarci su obično podijeljeni u četiri skupine: kontratenor, tenor, bariton i bas. Kod djece prije puberteta prihvatljiv je samo termin soprana. Unutar svake od ovih glavnih kategorija ima nekoliko potkategorija koje identificiraju specifične vokalne kvalitete, od vokalne težine do različitih glasova.
Treba napomenuti da se u okviru zborske glazbe pjevački glasovi dijele isključivo na osnovu vokalnog raspona. Glazbeni zbor najčešće se dijeli na visoke i niske glasove unutar svakog spola. Kao rezultat toga, tipična situacija u glazbenom zboru dopušta mogućnost događanja mnogih pogrešaka. Budući da većina ljudi ima srednji glas, treba im dodijeliti mjesto koje za njih neće biti previsoko ili prenisko, mezzo-sopran mora pjevati sopran ili alt, a bariton mora pjevati tenor ili bas. Greška u dodijeljenom vokalnom mjestu vmože predstavljati problem kod pjevača, ali za većinu izvođača manje je opasno prenisko nego previsoko pjevanje.
Unutar suvremenih glazbenih oblika (ponekad se nazivaju komercijalnom suvremenom glazbom), pjevači se razvrstavaju po stilu glazbe kojeg izvode, kao što su jazz, pop, blues, soul, country, folk, rock i drugi stilovi. Trenutačno nema autoritativnog sustava klasifikacije pjevačkih glasova u okvirima neklasične glazbe. Bilo je pokušaja da se klasični glas usvoji za druge oblike pjevanja, međutim takvi su pokušaji dočekivani uz kontroverze. Kod suvremenih glazbenika, koriste se različite vokalne tehnike, a upotrebom mikrofona nisu prisiljeni da se uklapaju u određenu vokalnu ulogu, gdje primjene termina kao sopran, tenor, bariton, i drugi, mogu biti varljive ili čak i netočne.
Vokalna pedagogija
thumb|desno|250px|Koncert Ercolea de' Robertia iz oko [[1490. godine.]]
Vokalna pedagogija je proučavanje podučavanja pjevanja. Umjetnost i znanost vokalne pedagogije imaju dugu povijest koja počinje od antičke Grčke i dalje se razvija i mijenja sve do danas. Profesije koje se bave znanošću i umjetnošću vokalne pedagogije uključuju vokalne trenere, zborovođe, nastavnike vokalne glazbe, operne dirigente i druge učitelje pjevanja. Tipična područja proučavanja uključuju:
Svi ovi različiti koncepti dio su razvoja odgovarajuće vokalne tehnike.
Vokalna tehnika
Pjevački gledano, kada se završi s integracijom pravilne vokalne tehnike i počne se učinkovito djelovati, slijedi koordiniranje fizikalnih procesa pjevanja. Četiri su fizička procesa uključena u proizvodnju vokalnog zvuka: disanje, fonacija, rezonancija i artikulacija. Ti se procesi događaju sljedećim redom:
Iako se ova četiri procesa tijekom proučavanja često promatraju odvojeno, u praksi se stapaju u jednu koordiniranu funkciju. Efektan pjevač ili govornik rijetko kad razmišlja o ovim procesima zato što su njegov um i tijelo tako koordinirani da osoba primjećuje samo konačnu jedinstvenu funkciju. Međutim, mnogi problemi proizlaze iz nedostatka koordinacije unutar tog procesa.
Budući da je pjevanje koordinirani čin, teško je raspravljati o svakom od pojedinačnih tehničkih područja i procesa, a bez njihovih odnosa sa drugim. Na primjer, fonacija dolazi do izražaja samo kada je povezana s disanjem; artikulatori utječu na rezonanciju; rezonatori utječu na glasnice; glasnice utječu na kontrolu disanja, i tako dalje. Vokalni su problemi često rezultat neispravnosti jednog dijela tog koordiniranog procesa, prilikom čega se nastavnici često usredotočuju na jedno područje procesa svojih učenika, sve dok ne riješe problem. Međutim, neka područja umjetnosti pjevanja u tolikoj su mjeri rezultat koordiniranih funkcija da je teško o njima raspravljati na temelju tradicionalne fonacije, rezonancije, artikulacije ili disanja.
Nakon što je učenik postao svjestan svog vokalnog fizičkog procesa kojeg čini pjevanje i načina na koji procesi funkcioniraju, dobiva zadatak da ih pokuša koordinirati. Neizbježno je da se učenici i nastavnici uključe u jedno tehničko područje više nego u ostala. Različiti procesi mogu napredovati različitim brzinama, što rezultira neravnotežom ili nedostatkom koordinacije. Područja vokalne tehnike koja najviše ovise o sposobnosti učenika da koordinira različite funkcije su:
Razvoj pjevačkog glasa
Pjevanje nije prirodni proces, ali je vještina koja zahtijeva visoko razvijen mišićni refleks. Pjevanje ne zahtijeva veliku snagu mišića, ali zato zahtijeva visok stupanj koordinacije među njima. Pojedinci mogu razvijati svoje glasovne mogućnosti kroz oprezni i sustavni rad, kao i kroz skladbe i vokalne vježbe. Vokalni učitelji svoje učenike upućuje da glas koriste na inteligentan način. Pjevači bi trebali stalno razmišljam o vrsti zvuka kojeg izvode i osjećati ga prilikom pjevanja.
Vježbanje pjevačkog glasa
Postoji nekoliko svrha vokalnog vježbanja, uključujući:
Produljenje vokalnog raspona
Važan cilj u razvoju vokalne tehnike je naučiti pjevati do prirodnih granica vokalnog raspona, bez nekih očitih ili ometajućih promjena u kvaliteti ili tehnici. Vokalni pedagozi pjevače uče da ovaj cilj mogu postići kada svladaju koordiniranje svih fizičkih procesa koji su uključeni u pjevanje (kao što su akcije ždrijela, održavanje daha, prilagodba rezonancije i izvedba artikulacije). Većina vokalnih pedagoga vjeruje u koordinaciju ovih procesa uspostavljanjem dobrih vokalnih navika i ugodnog pjevanja, nakon čega dolazi polagano proširenje raspona.
Veljke Polje
Veljke Polje je naseljeno mjesto u okrugu Žarnovica, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Pjevanje
Produljenje vokalnog raspona
Postoje tri faktora koja značajno utječu na sposobnost višeg ili nižeg pjevanja:
Veljke Polje
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 411 stanovnika.
Pjevanje
Produljenje vokalnog raspona
McKinney kaže: "Ta tri faktora mogu se izraziti u tri osnovna pravila: (1.) Što pjevač više pjeva, treba koristiti više energije; što pjevač niže pjeva, treba koristiti manje energije. (2.) Što pjevač više pjeva, treba koristiti više prostora; što pjevač niže pjeva, treba koristiti manje prostora. (3.) Što pjevač više pjeva, treba koristiti više dubine; što pjevač niže pjeva, treba koristiti manje dubine.
Stav tijela
Proces pjevanja najbolje funkcionira kada se tijelo fizički nalazi u određenom položaju. Na sposobnost slobodnog kretanja zraka u tijelo i iz tijela te na dobivanje potrebne količine zraka mogu ozbiljno utjecati položaji različitih dijelova dišnog mehanizma. Ako se tijelo nalazi u pognutom položaju, ograničit će se kapacitet pluća, a napeti trbušni zid onemogućit će putovanje zraka naniže od dijafragme. Dobro držanje tijela omogućava dišnom mehanizmu da efikasno ispuni svoju osnovnu funkciju bez nepotrebnog trošenja energije. Dobro držanje također olakšava iniciranje fonacije i podešavanje pravilnog poravnavanja rezonancije, kao i sprečavanje nepotrebne napetosti u tijelu. Vokalni pedagozi također navode da zauzimanjem dobrog stava kod učenika javlja veća doza samopouzdanja i staloženosti prilikom izvedbe. Publici također više odgovaraju pjevači s dobrim držanjem. Dobro držanje koje je prešlo u naviku na kraju poboljšava cjelokupno tjelesno zdravlje zato što omogućava bolju cirkulaciju krvi i sprečavanje umora i stresa.
Disanje i njegova podrška
Prirodno disanje ima tri faze: razdoblje udisaja, razdoblje izdisaja te razdoblje odmaranja ili oporavka; tim se fazama obično ne upravlja svjesno. Kod pjevanja postoje četiri faze disanja:
Ковачево (Нови Пазар)
Ковачево је насељено место града Новог Пазара у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 243 становника (према попису из 1991. било је 302 становника).
Pjevanje
Disanje i njegova podrška
Ove faze moraju biti pod svjesnom kontrolom pjevača dok ne postanu uvjetovani refleksi. Mnogi izvođači koji nemaju kontrolu nad ovim fazama kasnije imaju kronične vokalne probleme.
Ковачево (Нови Пазар)
Демографија
У насељу Ковачево живи 199 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,6 година (43,0 код мушкараца и 44,4 код жена). У насељу има 74 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,28.
Pjevanje
Vibracija
Vibracije su tehnika koju koriste pjevači (i mnogi instrumentalisti; na primjer žičani instrumenti koji se sviraju s gudalom mogu proizvesti vibracijske tonove) i u kojoj kontinuirano izmjenjuju više i niže tonove dajući pri tomu blagi osjećaj podrhtavanja. Tehnika vibriranja upotrebljava se u neprekidnom tonu. Vibracija se razvija kroz opsežne vokalne vježbe, kroz demonstraciju u vokalnom programu učenja.
Ковачево (Нови Пазар)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Pjevanje
Vibracija
Vibracija daje bogatstvo tonovima. Brze vibracije moguće je izvoditi bez "oštećenja" nota kako se frekvencija nota povećava. Spore vibracije izvode se u niskim frekvencijama, kako bi se u potpunosti propagirale prije mijenjanja frekvencije.
Vibracija je rezultat pravilne podrške disanja. Neki pjevači koristili su vibraciju kao sredstvo izražavanja. Mnogi uspješni glazbenici izgradili su svoje karijere na dubokoj, bogatoj vibracijskoj sposobnosti. Pop i R&B diva Whitney Houston i soul legenda Patti LaBelle često koriste tehniku vibracije u svojim izvedbama kao način izražavanja emocija.
Vokalna glazba
Vokalna glazba je glazba koju izvodi jedan ili više pjevača, sa ili bez instrumentalne pratnje, u kojoj se pjevanjem stavlja težište na izvedbu. Glazba koja koristi pjevanje, ali ne u vidljivom značaju, općenito se smatra instrumentalnom glazbom. Vokalnu glazbu karakterizira pjevanje riječi koje se obično nazivaju lirikom, iako ima primjera gdje se pjevanje izvodi pomoću šumova, ponekad kao glazbena onomatopeja. Glazbena tema s tekstom (lirikom), naziva se skladbom.
Vokalna glazba je vjerojatno najstariji oblik glazbe, jer ne zahtijeva ni jedan instrument osim ljudskog glasa. Sve glazbene kulture imaju neki oblik vokalne glazbe, a diljem svijeta postoje duge tradicije pjevanja.
Žanrovi vokalne glazbe
Vokalna se glazba piše u mnogo različitih oblika i stilova koji su često obilježeni unutar određenog glazbenog žanra. Ti žanrovi uključuju: umjetničku glazbu, popularnu glazbu, tradicionalnu glazbu, regionalnu i nacionalnu glazbu i mješavine tih žanrova. Unutar tih većih žanrova mnogi su podžanrovi. Na primjer, popularna glazba bi obuhvatila blues, jazz, country glazba, jednostavno slušanje, hip hop, rock glazba i nekoliko drugih žanrova. Također je moguće postojanje podžanra u podžanrovima kao što je vokalno pjevanje ili pjevanje u jazzu.
Prvi i pozadinski vokali
U mnogim suvremenim glazbenim skupinama, prvi pjevač izvodi primarni vokal ili melodiju u skladbi, dok prateći pjevač pjeva pozadinske vokale ili harmoniju u skladbi. Prateći vokali obično ne izvode cijelu pjesmu nego samo neke njezine dijelove, često samo pripjev u pjesmi ili pjevušenje u pozadini. Iznimka je gospel glazba, u kojoj jednu pjesmu pjeva najmanje pet izvođača.
Zdravstveni učinci pjevanja
Smatra se da pjevanje ima pozitivne učinke na zdravlje ljudi. Preliminarna studija temeljena na prikupljenim podacima iz ankete studenata, koji sudjeluju u zborskom pjevanju, nalaze zamjetnu fizičku korist, uključujući povećan kapacitet pluća, poboljšano raspoloženje, smanjenje stresa, kao i uočenu društvenu i duhovnu korist. Međutim, jedna od puno starijih studija o kapacitetu pluća, nije uspjela usporedbom profesionalnih vokalnih pluća s ostalim plućima ustvrditi povećanje kapaciteta pluća.
Pjevanje može pozitivno utjecati na imunološki sustav smanjenjem stresa. Jedna studija objašnjava da pjevanje smanjuje razinu hormona stresa i pojačava imunološku funkciju.
Buo, Cuneo
Buo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 686 m.
5 de Mayo, Ocosingo
5 de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Seacliff, California
Seacliff je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.267 stanovnika.
13. 2.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
13. veljače/februar (13. 2) je 44. dan u godini po gregorijanskom kalendaru (45. u prestupnoj godini) Do kraja godine ima još 321 dana.
Događaji
.
Praznici i dani sećanja
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
El Pato, Huajicori
El Pato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 973 m.
Opština Târnava, Sibiu
Târnava je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
El Aguacate, Tierra Blanca
El Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Palos Dulces, Badiraguato
Palos Dulces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Dihidrokanakugiol
Dihidrokanakugiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 346,374 Da.
Palos Dulces, Badiraguato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 906 m.
Opština Cerro de San Pedro, San Luis Potosí
Cerro de San Pedro je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1716 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1931 m.
Costa Fontana, Genoa
Costa Fontana je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
La Monaca, Reggio Calabria
La Monaca je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Kim Il (političar)
Kim Il (korejski: 김일; Sjeverni Hamgyŏng, 20. ožujka 1910. – Pjongjang, 9. ožujka 1984.) je bio sjevernokorejski političar, koji je od 1972. do 1976. godine obnašao dužnost drugog premijera Sjeverne Koreje.
Kim Il je rođen 1910. godine u provinciji Sjeverni Hamgyŏng, nekoliko mjeseci prije nego je Japan anektrirao Korejsko Carstvo. Prema službenim podacima koje je objavila KCNA, Kim Il se 1932. godine pridružio komunističkom pokretu te se od 1935. godine borio protiv japanske okupacije. U tom se periodu sprijateljio s Kim Il-sungom, s kojim je 1940. godine išao na Sibir.
Nakon japanske kapitulacije, Kim Il se vratio u Koreju te je postao partijski sekretar u provinciji Sjeverni P’yŏngan. U narednim godinama brzo napreduje - već 1946. postaje član Centralnog komiteta i Politbiroa, a 1947. dobiva posao u Ministarstvu nacionalne sigurnosti. Sredinom 50-ih je sudjelovao u eliminaciji unutarstranačke opozicije Kim Il-sungu dok je istovremeno bio ministar poljoprivrede i zamjenik premijera.
Nakon ustavnih promjena 1972. godine, Kim Il-sung je preuzeo novostvorenu funkciju predsjednika, a Kim Ilu je pripala funkcija premijera, koju je službeno preuzeo 28. prosinca. Na toj je poziciji ostao do 19. travnja 1976. godine, kada je odstupio zbog zdravstvenih razloga. Naslijedio ga je Pak Song-chol. Ostatak života proveo je kao dopredsjednik Sjeverne Koreje.
Fouquières-lès-Béthune
Fukjer le Beten je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Béthune.
Heinrich Schütz
thumb|Rembrandt: portret anonimnog muzičara, 1633. (Galerija umjetnosti Corcoran, [[Washington, D.C.]]
Heinrich Schütz (Hajnrih Šic) (8. oktobar 1585 Köstritz - 6. novembar 1672 Drezden) njemački je kompozitor i orguljaš, generalno priznat kao najvažniji njemački kompozitor prije Johan Sebastijan Baha. Često se smatranajvažnijim kompozitorom 17. vijeka, zajedno sa Claudiem Monteverdijem. Napisao je prvu njemačku operu, Dafne, premijerno izvedenu u Torgau 1627. godine, ali muzika te opere izgubljena je.
Kao dječak prvo je bio član hora. U Veneciji od 1609. do 1613. studira muziku sa Giovanniem Gabrieliem. Potom je bio orguljaš u Kassel, prije prelaza u Drezden 1615. godine, gdje je radio kao dvorski kompozitor za saksonskog kneza. Ostao ja na tom položaju do svoje smrti. U nekoliko navrata napuštao je Drezden. 1628. je ponovo išao u Veneciju, najvjerovatnije da se sretne sa Monteverdijem, gdje je studirao muziku s njim, te 1633. godine, posle Tridesteogodišnjeg rata, kada je prekinuo život na dvoru i zaposlio se u Kopenhagenu. Vratio se u Drezden 1641. i ostao tu do kraja života.
Poznata djela su Sieben Worte Jesu Christi am Kreuz (Sedam riječi Isusa Hrista na krstu) i Historia der frölichen und siegreichen Aufferstehung (Priča o uskrsnuću).
Niška operacija 1944.
Nišku operaciju izvele su snage NOVJ i Bugarske armije uz sadejstvo sovjetskog vazduhoplovstva protiv nemačkih snaga na prostoru Niš - Leskovac - Vlasotince. Operacija je započela 8. oktobra 1944. i trajala je 7 dana. Snage napadača ostvarile su znatnu brojčanu premoć i pred početak operacije zauzele povoljne pozicije, i tokom nastupanja naterale su nemačke jedinice na povlačenje, opkolile ih, razbile i nanele im težak poraz. Oslobođena je dolina Južne Morave i sva mesta istočno od nje.
Tokom operacije ispoljile su se slabosti u sadejstvu između jugoslovenskih i bugarskih jedinica, što je omelo postizanje još većeg uspeha. Neprihvatljivo ponašanje bugarskih jedinica tokom borbe i van nje dovelo je do zategnutosti i krize u odnosime dve strane.