cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Svetvinčenat
Povijest
Nakon diobe feuda na pola, titulari postaju Fulcherio i Andriolo Castropola, dok druga polovica 1388. godine dolazi u ruke plemića Krotendorf, nadarbenika Alberta vojvode od Austrije.
Padom svjetovne vlasti patrijarha 1420. godine dolazi i do preraspodjele posjeda na području Istre i 1460. godine odlučeno je da se nasljednici Krotendorfovih moraju odreći svoje polovice u korist porečkog biskupa. Ovaj se pobrinuo da taj dio ponovno preda jednom potomku obitelji Castropola, Nascinguerri. Tako je Svetvinčenat opet došao pod upravu zastupnika Castropola, Paola Nascinguerre (8. listopada 1460.).
Godine 1464. postao je porečkim biskupom Francesco Morosini, koji je u svojoj osobi ujedinio feudalna prava biskupske menze na Svetvinčenat. Ovaj je poslije smrti Paola Castropole, koji je umro bez nasljednika, uveo u njegovu feudalnu polovicu jednog svog rođaka - Paola Morosinija, te će nakon toga Morosinijevi zadobiti pravo korištenja titule nad feudom. Oni će uspijeti zadržati titulu usprkos preuranjenim smrtima i zahvaljujući igri ženidbenih veza.
Nakon izumiranja mletačke loze Paola Morosinija u manje od dvadeset godina, investituru Pietra, njegova nećaka po sestri, osporio je porečki biskup Giorolamo Campegia (1516.-1533.) koji je zahtijevao predaju feuda biskupskoj menzi. Spor koji je iz toga nastao zaključen je u Rimu 23. siječnja 1524. godine jednom transakcijom kojom je porečkom biskupu priznato izvorno pravo, a pravo korištenja obitelji Morosini.
Plodovi feuda morali su se dijeliti na pola, kao što se na pola moralo dijeliti plaćanje naknade donositelju presude. Od tada je feudalac jednako kao i biskup bio dužan četvrtinu desetina davati crkvi Svetvinčenta. Biskup Campegio je nadalje dodijelio zbornoj crkvi Svetvinčenat četvrti dio svoje polovice, protiv imenovanja kanonika, dok je imenovanje nadžupnika otada dogovarano s feudalcima Svetvinčenta. Iste je godine Pietro Morosini izdao stanovništvu pismeni Statut, koji su proširivali njegovi nasljednici, a kroz tri stoljeća je uređivao svakodnevni život Svetvinčenta.
Godine 1547. Andrea, sin Pietra Morosinija, koji ga je naslijedio u upravljanju feudom, umro je bez muških potomaka, te je tako nasljedstvo predviđeno i za žensku lozu, mogla voditi udovica Chiara dotle dok, zahvaljujući udaji njezinih dviju kćeri za braću Marina i Aloroa Grimani, ogranka di San Luca, feud Svetvinčenta nije prešao, kao miraz, obitelji Marina Grimanija 1585. godine.
Feudalna jurisdikcija ostala je u rukama obitelji Grimani do pada Mletačke Republike 1797.
Po prestanku feudalne jurisdikcije područje Svetvinčenta iskusilo je prvu austrijsku upravu sve do 1805. godine, nakon toga francusku upravu pod Kraljevinom Italijom, nasljednicom republike s ove strane Alpa, do 1810. godine, da bi nakon toga pripao području Ilirskih Provincija do 1813. godine kada je ponovno prešao u sastav austrijskog carstva i u njemu ostao do svršetka Prvog svjetskog rata.
Također, zaoštrilo se suparništvo između obitelji naseljenih u mjestu i onih naseljenih po selima. Austrija je naime privilegirala bolje stojeće obitelji, obično stanovnike samoga mjesta, dajući im povlasticu zastupljenosti.
U razdoblju između prvog i drugog svjetskog rata Svetvinčenat se nalazi pod talijanskom vlašću, i tada dolazi do izražaja naglašeni nacionalizam koji će favorizirati veleposjednike kao i u austrijskom razdoblju, i tako potencirati etničku nejednakost stanovništva.
Porazom Osovine i uspostavom Socijalističke Jugoslavije situacija se preokrenula.
Tada dolazi do egzodusa mnogih talijanskih i istro-venetskih obitelji.
Stiže se tako do devedesetih godina od kada se, nakon raspada Jugoslavije, državni suverenitet ovog prostora ostvaruje kroz novostvorenu Republiku Hrvatsku.
Obrazovanje
Na području općine Svetvinčenat djeluju dvije matične osnovne škole. U Svetvinčentu OŠ Svetvinčenat, a Juršićima OŠ Juršići. U Svetvinčentu djeluje i predškolska ustanova Balončić. Inače na području ove općine postoji nekoliko zgrada starih škola i to u Štokovcima, Bokordićima, Režancima i Smoljancima.
Kultura
Iz godine u godinu Svetvinčenat je bogatiji za kulturna događanja. Već se sedam godina za Dan općine, na lipanjsku Ivanju u tamošnjoj Žlinji podno kaštela Morosini-Grimani održava manifestacija Izbor najkoze. Uz to već niz godina Svetvinčenat je domaćin Festivala plesa i neverbalnog kazališta, neko vrijeme i Istraetnojazz festivala te brojnih drugih glazbenih događanja. Ujedno je poznata i po svojoj smotri istarskih suvenira koja se već dvije godine zaredom početkom rujna predstavlja kao Mrkat istrijanskega dela te posjetiteljima demonstrira vještine starih zanata.
Within Our Gates
thumb|thumbtime=24|upright=1.5|Within Our Gates Within Our Gates je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1920. u režiji Oscara Micheauxa, poznat kao prvo sačuvano ostvarenje afroameričke kinematografije, odnosno prvi tzv. rasni film.
Protagonistica filma, koju tumači Evelyn Preer, je crna učiteljica sa Juga koja dolazi na Sjever prikupiti donacije za crnačku školu kojoj prijeti zatvaranje. Within Our Gates je Micheaux snimio godinu dana nakon svog (danas izgubljenog) prvijenca The Homesteader i nedugo nakon serije rasnih nereda u američkim gradovima. Within Our Gates sadrži scene zlostavljanja, odnosno linčovanja crnaca, i zbog toga se navodi kao jedan od rijetkih politički eksplicitnih "rasnih filmova" i kao svojevrsni Micheauxov odgovor na Griffithovo Rađanje nacije. Dugo vremena se smatrao izgubljenim, ali je 1970-ih pronađena kopija u Španiji.
Tramvajska linija br. 1 u Zagrebu
Linija 1 je tramvajska linija u Zagrebu. Prometuje trasom: Zapadni kolodvor - Trg dr. Fr. Tuđmana - Trg bana Josipa Jelačića - Trg hrvatskih velikana - Trg žrtava Fašizma - Borongaj.
Povijest
Od 1946. godine, linija 1 prometuje na ovoj trasi:
Novim preustrojem linija 1958. godine ukida se do 1982. godine kada ponovo prometuje na trasi:
Kasnije, 1993., linija 1 dobiva svoj današnji oblik. Umjesto Črnomerca se počinje koristiti Zapadni kolodvor kao okretište. I onda dobiva ovakvu trasu:
Vozila na liniji
Na liniji 1 se obično nalazi tip tramvaja ČKD Tatra KT4YU (tip 301). Ponekad se nalazi i tip tramvaja TMK 201 s prikolicom TP 701. Radnim danom na liniju izlaze pet tramvajskih vozila, a subotom, nedjeljom i blagdanom ova linija ne vozi. Vozila izlaze iz spremišta Trešnjavka.
Privremena linija 10
Zbog zatvaranja Glavnog kolodvora u Zagrebu, od subote 2. ožujka do nedjelje 10. ožujka 2013. je vozila linija 10 ovakvom trasom:
U tom razdoblju linija 1 nije vozila, nego ju je zamjenjivala privremena linija 10. Linija 10 je uglavnom služila kao supstitucija za vlakove koji tada nisu vozili.
Studentsko naselje Stjepan Radić
Studentsko naselje Stjepan Radić središnje je studentsko naselje u Zagrebu te ujedno i najveće takvog tipa u Republici Hrvatskoj. Nalazi se na adresi Jarunska 2 u zagrebačkom gradskom naselju Horvati. Smješteno je nedaleko lijeve obale rijeke Save, pa je stoga i popularno prozvano Sava.
Karakteristike
Naselje se sastoji od 11 paviljona za smještaj studenata, upravne zgrade i pratećih objekata, a ukupno broji 4.031 krevet. Poslijednja dva paviljona otvorena su 2010. godine. Prometno je dobro povezano sa ostatkom grada – ovdje prometuju tramvajske linije 5, 7, 14 i 17 te gradska autobusna linija 109 (ime postaje je Studentski dom Stjepan Radić), a u blizini se nalazi i prometno čvorište Savski most (tramvaji, prigradski autobusi i taksiji). Popratni sadržaji objekata su:
Također, neposredno u blizini naselja nalazi se i Športski park Mladost te Kineziološki fakultet.
Moliben tetrahlorid
Moliben tetrahlorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 237,752 Da.
Tramvajska linija br. 2 u Zagrebu
Tramvajska linija broj 2 prometuje od 1946. godine na trasi:
Od 1958. vozi na trasi:
Rachel Carson
Rachel Louise Carson (27.5. 1907. - 14.4. 1964.) je američka zoologinja i biologinja koja se smatra jednim od pokretača modernog pokreta za zaštitu okoline.
Tramvajska linija br. 2 u Zagrebu
Od 1975. vozi na trasi:
Rachel Carson
Nakon studija je radila u federalnom Birou za ribarstvo, te je, kako bi popravila financijsku situaciju, pisala popularne naučne knjige. Mnoge od tih knjiga su doživjele veliki uspjeh, zbog čega se Carson mogla osamostaliti, pa čak i kupiti kuću u Marylandu gdje se brinula za malodobnog nećaka. Tamo je uočila prve negativne posljedice upotrebe DDT-a na lokalnu floru i faunu. Zbog toga je napisala knjigu Tiho proljeće u kojem je detaljno opisala štetne posljedice DDT-ja i sličnih pesticida na zdravlje ljudi i prirodu. Knjiga je stekla veliku popularnost i ubrzo nakon njene smrti američke federalne vlasti su zabranile DDT.
Tramvajska linija br. 2 u Zagrebu
Od 1982. vozi na trasi:
Rachel Carson
Dok američki borci za zaštitu okoliša Rachel Carson smatraju svojom najvećom ikonom, u Trećem svijetu se Tiho proljeće smatra krivcem za širenje malarije i drugih bolesti. Američke lezbijke također Rachel Carson smatraju svojom ikonom, iako njena seksualna orijentacija nikada nije bila javno poznata niti za nju postoje jasni historijski dokazi.
Antipapa Benedikt X
Protupapa Benedikt X., bio je katolički protupapa od 1058. do 1059. godine. Pripadao je aristokratskom klanu Tusculani koji je dominirao Rimom i papinstvom od početka 10. vijeka. Prije nego što je postao papa služio je kardinal-biskup Velletrija.
Za papu je izabran nakon smrti pape Stjepana IX u proljeće 1058. Ta je smrt Hildebranda (budućeg papu Grgura VII), uglednog redovnika i vodećeg zagovornika crkvene reforme u Rimu, zatekla u Njemačkoj, gdje je lobirao za papu Stjepana IX kod carske regentice Agnes od Poitoua. Ivan Mincius, čiji je klan izgubio papinstvo sa svrgavanjem Benedikta IX, iskoristio je priliku da ishodi izbor za papu te je uzeo ime Benedikt X.
Kada je Hildebrand za to čuo, smjesta je zatražio intervenciju carice, kao i lotaringijskog vojvode Gottfrieda III, kako bi se Benedikta izbacilo iz Rima. Oni su pružili podršku izboru Gerharda od Burgundije, biskupa Firence, za papu, koji je. Kardinali suprotstavljeni Benediktu su se sastali u Seni u decembru 1058. na sinodu i donijeli odluku o Benediktovom smjenjivanju.
Benedikt se Gerhardu pokušao oduprijeti oružanom silom, ali je bio prisiljen napustiti Rim i skloniti u zamak Gerarda od Galerije. Gerhard je došao u Rim te bio izabran kao papa Nikola II. U međuvremenu su se 1059. u okolici Rima vodile borbe između pristaša pape i antipape. U njima je uništen i Tuscolo, glavno uporište klana Tusculani koji više nisu imali značajnog uticaja na rimska zbivanja. Krajem godine se i sam Benedikt predao. Sljedeće godine ga je Hildebrand svejedno dao zatvoriti. Umro je u zatočeništvu između 1073. i 1080.
Villiago, Belluno
Villiago je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Acetilkarnitin
Acetil- L -karnitin (ALCAR) je acetilisana forma L -karnitina. On je dijetarni suplement i prirodno se javlja u biljkama i životinjama.
Biohemijsko formiranje i dejstvo
ALCAR je acetilisani derivat L -karnitina. Tokom napornog vežbanja, veliki deo L -karnitina i neiskorišćenog acetil-CoA se konvertuje do ALCAR i CoA unutar mitohondrija posredstvom karnitin O-acetiltransferaze. ALCAR se transportuje izvan mitohondrija gde se konvertuje u dva konstituenta. L -karnitin se reciklira nazad u mitohondrije gde se koristi u metabolizmu masnih kiselina. Višak acetil-CoA ima za posledicu da se ugljeni hidrati u većoj meri koriste za energiju tokom vežbanja nego masne kiseline. Do toga dolazi putem različitih mehanizama unutar i izvan mitohondrija. ALCAR transport umanjuje koncentraciju acetil-CoA unutar mitohondrija. Glukozni metabolizam se povećava administracijom bilo ALCAR ili L -karnitina. Deo L -karnitina se konvertuje kod ljudi u ALCAR nakon unosa hrane.
Literatura
カルニチン
NGC 854
NGC 854 je galaksija u zviježđu Kemijska peć.
Elberta, Alabama
Elberta je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.498 stanovnika.
Nolensville, Tennessee
Nolensvil je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.861, što je 2.762 (89,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zoey Kush
Tamara Odel (Gvajakil (Ekvador), 4. decembar 1991), poznatija pod umetničkim imenom Zoi Kuš, američka je pornografska glumica. Odel je debitovala kao glumica u industriji pornografije 2010. kada je imala 19 godina.
Tramvajska linija br. 15 u Zagrebu
Tramvajska linija broj 15 prometuje od 1958. godine isprva kao: 21: Mihaljevac - Dolje tunel
Od 1986. godine vozi kao: 15: Mihaljevac - Dolje
Acetildihidrokodein
Acetildihidrokodein je opijatni derivat koji je otkriven u Nemačkoj 1914 i koji je korišten kao supresant kašlja i analgetik. On nije u širokoj upotrebi. Acetildihidrokodein deluje na sličan način sa drugim opijatima.
Acetildihidrokodein se može opisati kao 6-acetilni derivativ dihidrokodeina koji se metaboliše u jetri demetilacijom i deacetilacijom, čime se formira dihidromorfin.
Tramvajska linija br. 3 u Zagrebu
Tramvajska linija broj 3 prometuje od 1975. godine na trasi: Dubrava - Autobusni kolodvor - Žitnjak
Od 1982. vozi na trasi: Ljubljanica - Glavni kolodvor - Žitnjak
Pontalto, Latina
Pontalto je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Tramvajska linija br. 3 u Zagrebu
Danas vozi na trasi: Ljubljanica - Vukovarska - Savišće
Sharon, Connecticut
Šeron je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 729.
Breconchaux
Brekonšo je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Pogrom
250px|right|thumb|Jevreji ubijeni za vrijeme pogroma u Jekaterinoslavu (današnji Dnjepar u Ukrajini) 1905. godine
Pogrom (погром) je naziv za nerede, odnosno masovno nasilje čije su mete pripadnici određene, najčešće manjinske, (etničke, rasne, vjerske, seksualne) zajednice u nekom društvu ili zemlji. U pravilu se odražava kroz fizičke napade (premlaćivanja, silovanja, sakaćenja, ubistva) na njihove pripadnike ili uništavanje njihove imovine. Za pogrome je karakteristična njihova - stvarna ili fingirana - spontanost, odnosno izostanak reakcije organa vlasti koja se masovnom nasilju ili ne može suprotstaviti ili ga prešutno odobrava.
Riječ potiče iz ruskog jezika u kome se prvi put počela koristiti 1880-ih. Nakon toga je ušla u mnoge jezike, iako se u nekima od njih koristi gotovo isključivo za antisemitsko nasilje.
Amerikanac u Parizu
Amerikanac u Parizu je simfonijska poema američkog kompozitora Georgea Gershwina premijerno izvedena u New Yorku godine 1928. Inspirirana Gershwinovim boravkom u Parizu 1920-ih, predstavlja jednu od njegovih najpoznatijih kompozicija. Kasnijim generacijama je poznata i kao podloga za istoimeni hollywoodski fimski mjuzikl iz 1951. godine.
Montažna traka smrti
Montažna traka smrti, također poznat i pod naslovom Proizvodno područje je sovjetski crno-bijeli igrani film snimljen 1933. u režiji Ivana Pirijeva. Radnja je smještena u neimenovanu kapitalističku zemlju koju je pogodila Velika ekonomska kriza, a protagonisti su tri radnice, od kojih će se jedna pokušati suprotstaviti fašistima koji nastoje doći na vlast. Film je u originalnoj verziji snimljen 1932. i radnjom je bio smješten u weimarsku Njemačku; prije premijere su, međutim, u Njemačkoj na vlast došli nacisti, te je odlučeno da se stavi u bunker, odnosno nadosnime scene kako bi se izbjegle sve reference koje ukazuju na neuspjeh antifašističke borbe.
NGC 855
NGC 855 je galaksija u zviježđu Trokut.
Givrauval
Živroval je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Bar le Dik.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 275 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 231 metar (maksimalnoj 359 m, a minimalnoj 224 m).
Who's Nailin' Paylin?
Who's Nailin' Paylin? ) je satirični američki pornografski film koji je režirao Džerom Taner. Objavljen je 4. novembra 2008. od strane kompanije Hasler Video. Film je satira o bivšoj guvernerki Aljaske i bivšoj kandidatkinji za potpredsednika SAD Sari Pejlin, koju igra filmska porno zvezda Lisa En. Pored Sare Pejlin, u filmu se takođe parodiraju poznate ličnosti poput Hilari Klinton, Kondolize Rajs i Bila O'Rajlija, koje tumače glumci Nina Hartli, Žada Fajer i Majk Horner. Snimanje je trajalo dva dana, uključujući pet hard kor seksualnih scena, a priča govori o studentskim danima Pejlinove, životu na Aljasci i predsedničkim izborima 2008. godine.
Posle uspeha Who's Nailin' Paylin? Hasler studio je objavio i nekoliko nastavaka: Letterman’s Nailin' Palin, You’re Nailin' Palin (sa Aleksis Teksas koja glumi Mis Kalifornije Keri Prežan), Hollywood’s Nailin' Palin i ''Who’s Nailin' Palin? 2''.
Radnja
Film počinje u spavaćoj sobi Sere Pejlin, kada dva ruska vojnika pokucaju na njena vrata. Oni joj kažu da je njihov tenk u kvaru i da traže telefon kako bi obavestili Kremlj. Na Serino pitanje šta je to Kremlj, oni odgovoraju da je to traktor. Da ne bi kvarila odnose između SAD i Rusije, ona ih pušta u kuću. Posle kratkog razgovora i flertovanja počinje seks u troje. Novine objavljuju veliki naslov „Pejlin podržava ruski prodor!“. Bil Orali je voditelj na Faux News Studio i hvali Pejlin za napore u poboljšanju odnosa sa Rusijom a sve njene kritičare karakteriše kao „licemerne levičare“.
Druga scena se odigrava u hotelu u Vašingtonu. Pripravnik pokušava da pripremi Seru za novinarsku konferenciju. Posle frustrirajuće konferencije, razočarana Sera odlazi. Scena se završava analnim seksom između gospodina Pejlina i pripravnika. Treća scena se odigrava u Serinoj spavaćoj sobi. Ona spava, sanja da je mlada i da postaje Mis Aljaske. Zavodi poslovnog partnera u kancelariji njenog muža koji ima firmu za prodaju motornih sanki.
Sledeći san je podseća na studentske dane iz 1987. godine. Mlada Sera sluša i aktivno učestvuje u diskusiji, a tema je pseudonauka. Nakon predavanja, pita profesora kako da se odbrani od veštičarenja i raznih rituala. Profesor je uverava da će joj jedino intenzivni kunilingus pružiti potrebnu zaštitu i odbranu.
Istorija
U septembru 2008, nekoliko dana nakon Nacionalne konvencije Republikanske stranke, studio Lari Flint pablikejšons objavljuje anonimni oglas za posao. U oglasu piše da je potrebna glumica, slična Sari Pejlin, za snimanje filma za odrasle. Snimanje će se održati u velikom studiju u Los Anđelesu u narednih 10 dana, a honorar za glumicu će biti od 2000 do 3000 dolara. Ovo je bila prilično velika naknada za takvu ulogu. Ime glavnog lika Sare Pejlin je promenjeno u Sera Pejlin kako bi se izbegla eventualna tužba. Drugi lik u filmu je postao politički komentator Bil O'Rajli, koji se pojavljuje u filmu pod imenom Bil Orali. , Za glavnu ulogu je odabrana porno glumica Lisa En, koja je imala samo 4 dana da se pripremi za snimanje. Kupila je preko interneta slična odela koje nosi Pejlin, oponašala je njen naglasak i manire kako bi je vernije odglumila. Međutim, prema glumici, ona nije imala vremena za tako kratko vreme da nauči puno. 11. oktobra 2008, počelo je snimanje filma, koji je završen za dva dana. Film je režirao Džerom Taner.
NGC 856
NGC 856 je galaksija u zviježđu Kit.
Montelapiano, Chieti
Montelapiano je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 709 m.
ABT-202
ABT-202 je lek koji je razvilo preduzeće Abbott. Ovo jedinjenje je agonist na neuronskom nikotinskim acetilholinskim receptorima. Istraživano je za moguću primenu kao analgetik. Ono nije uspešno prošlo kroz klinička ispitivanja.
Moliben trioksid
Moliben trioksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 143,938 Da.
Rosa Luxemburg
Rosa Luxemburg (Zamošć, 5. 3. 1870. - 15. 1. 1919.), bila je teoretičarka marksizma i demokratskog socijalizma.
Uvod
Rođena je kao dijete židovske obitelji u ruskom dijelu Poljske, gdje je u mladosti sudjelovala u revolucionarnom pokretu. Nakon što su njeni drugovi stradali od ruskih carskih vlasti, emigrirala je u Švicarsku gdje je nastavila školovanje. Godine 1899. je došla u Njemačku gdje se pridružila lijevom krilu njemačke Socijaldemokratske partije (SPD). Tamo se zalagala za revolucionarno-demokratski marksizam nasuprot revizionističkom marksizmu. S približavanjem prvog svjetskog rata se zalagala za protivljenje militarizmu. Kada su SPD-ovi poslanici u Reichstagu glasali za ratne kredite, to je smatrala osobnim porazom. Godine 1916. se odmetnula od SPD-a i s Karlom Liebknechtom osnovala tzv. Spartakovsku ligu, koja će poslije postati jezgrom KP. Nakon poraza Njemačke u ratu i proglašenja republike, Luxemburg se protivila nastavku revolucije po ruskom boljševičkom modelu, držeći da je boljševički model devijacija. Kada je došlo od nemira početkom 1919. godine, Luxemburg je uhvaćena od desničarske Freikorps milicije, mučena i nasmrt pretučena kundacima.
Poslije je dobila titulu jedne od najvećih socijalističkih mučenica.
Poljska
Rosa Luxemburg je rođena kao Rozalia 5. 3. 1870. ili 1871. u Zamošću (Zamość) blizu Lublina. Izvori variraju kad je riječ o godini njenog rođenja - u svojoj biografiji na Ciriškom sveučilištu je navela 1871. kao godinu rođenja, ali na njenoj maturskoj diplomi stoji da je 1887. imala sedamnaest godina, a u tom slučaju bi bila rođena 1870. Bila je peto dijete Židova, trgovca drvnom građom. Rosa je imala poremećaj u rastu i bila je fizički hendikepirana cijelog života.
Kad se sa obitelji preselila u Varšavu, Rosa je tamo pohađala žensku gimnaziju od 1880. godine. Čak i u tim ranim godinama (od 1886.) bila je član poljske ljevičarske strankee, "Proletarijata". Proletarijat je osnovan 1882, dvadeset godina prije ruskih radničkih stranaka, i počeo je sa organizovanjem generalnih štrajkova. Zbog toga je četvoro vođa stranke ubijeno, a stranka se raspala. Neki od članova su nastavili da se tajno sastaju. Rosa se pridružila jednoj od ovih grupa.
1887., Rosa je položila maturu, a od 1889. godine studira na Ciriškom sveučilištu, zajedno sa drugim značajnim socijalistima. Studirala je filozofiju, historiju, politiku, ekonomiju i matematiku. Specijalistički predmeti su joj bili Staatswissenschaft (znanost o upravljanju državom), Srednji vijek i ekonomske i berzanske krize.
1890., su ukinuti bizmarkovi zakoni protiv socijaldemokracije, i Socijaldemokratska stranka Njemačke je po zakonu mogla da osvoji mandate u Rajhstagu (parlamentu). Ali uprkos svojim pro-revolucionarnim izjašnjavanjima, članovi parlamenta iz socijalističkih redova su se više bavili sticanjem dodatnih parlamentarnih prava i materijalnog bogatstva.
Rosa Luxemburg se pak držala svojih revolucionarno-demokratskih i marksističkih principa. 1893. godine, zajedno sa drugim socijalistima je osnovala novine "Sprava Robotnica" (Sprawa Robotnicza), kao suprotnost nacionalističkim politikama Poljske socijalističke partije. Rosa je vjerovala da do neovisne Poljske može doći samo kroz revolucije u Njemačkoj, Austriji, i Rusiji. Istrajavala je na ideji da borbu treba voditi protiv samog kapitalizma, a ne za neovisnu Poljsku. Luxemburgova je odbijala pravo na samoopredjeljenje država (nacija) u socijalizmu, što je kasnije dovelo do tenzija sa Lenjinom.
Bila je suosnivač Socijaldemokratske stranke Kraljevine Poljske (SDKP), od koje je kasnije nastala Socijaldemokratska stranke Kraljevine Poljske i Litvanije (SDKPiL) spajanjem sa litvanskom socijaldemokratskom organizacijom. Uprkos tome što je veći dio svog života kao odrasla osoba živjela u Njemačkoj, Rosa Luxemburg je ostala glavni teoretičar poljskih socijaldemokrata. thumb||350px|left|Roza Luksemburg ([[1895)]]
Njemačka
1898, Rosa Luxemburg je stekla njemačko državljanstvo udajom. Preselila se u Berlin. Postala je aktivna u lijevom krilu Socijaldemokratske stranke Nemačke (SPD), gdje je povukla oštru granicu između svoje frakcije i revizionističke teorije Eduarda Bernštajna, napadajući ga u brošuri pod naslovom "Socijalna reforma ili revolucija?". Njene govorničke sposobnosti su je ubrzo promovisale u glavnu govornicu stranke. Suprotstavila se sve konformističkijem parlamentarnom stranačkom kursu SPD-a uoči sve očiglednijeg rata. Insistirala je da se glavne razlike između kapitala i radništva mogu prevazići jedino ako bi proletarijat preuzeo demokratsku vlast, i nakon sveobuhvatnih revolucionarnih promena u cijelom okruženju proizvodnih metoda. Željela je da revizionisti napuste SPD. Ovo se nije dogodilo, ali barem je rukovodstvo ostavilo marksizam u programu.
Od 1900, Rosa je isticala svoje stavove o tekućim ekonomskim i socijalnim problemima u raznim novinskim člancima širom Europe. Njeni napadi na njemački militarizam i imperijalizam su postali jači kako je rat bio bliži, i trudila se da ubijedi SPD da skrene u suprotnom pravcu. Luxemburgova je željela da organizuje generalni štrajk kako bi uticala na radničku solidarnost u protivljenju ratu, ali je stranačko rukovodstvo ovo odbilo.
Između 1904. i 1906, njen rad je tri puta prekidan boravkom u zatvoru zbog političkih aktivnosti.
Ipak, Luxemburgova je nastavila sa političkim aktivnostima; 1907. je učestvovala u petom partijskom danu Ruskih socijaldemokrata u Londonu. Na Drugom međunarodnom (socijalističkom) kongresu u Štutgartu je predložila rezoluciju (koja je prihvaćena), koja je tražila ujedinjenje svih europskih radničkih stranaka u pokušaju da se zaustavi rat.
U to vreme, Rosa Luxemburg je počela da predaje marksizam i ekonomiju u trening centru SPD-a u Berlinu. Jedan od njenih studenata je bio vođa SPD-a, i prvi predsednik Vajmarske Republike, Fridrih Ebert.
1912 je učestvovala na kongresu europskih socijalista u Parizu. Sa francuskim socijalistom, Žanom Žureom (Jean Jaurès), je dogovorila da bi u slučaju izbijanja rata sve europske radničke stranke trebale da organizuju generalni štrajk. Kako je rat bio bliži, ona je organizovala demonstracije (na primjer u Frankfurtu), pozivajući na prigovor savjesti za vojnu službu, i odbijanje izvršavanja naređenja. Zbog ovoga je optužena za "pozivanje na neposluštnost vlastima, zakonu i redu" ("enciting to disobedience against the authorities' law and order") i osuđena na godinu dana zatvora. Nije odmah upućena na odsluženje kazne pa je mogla da učestvuje na sastanku socijalističke kancelarije. Bila je jako pogođena činjenicom da je u radničkim strankama nacionalizam bio jači od klasne svijesti.
28. 7., 1914., Austro-Ugarska je objavila rat Srbiji, i tako je otpočeo Prvi svjetski rat. 3. 8., Njemačko carstvo je objavilo rat Rusiji. Sljedećeg dana je u Rajhstagu jednoglasno odlučeno da se rat finansira emitovanjem ratnih obveznica. Svi predstavnici SPD-a su glasali za ovaj zakon, a partija je takođe pristala na primirje ("Burgfrieden") sa vladom, obećavši da će se suzdržavati od štrajkova tokom rata. Za Luxemburgovu je ovo bila lična katastrofa, zbog koje je na kratko čak razmatrala samoubojstvo. Revizionizam, protiv koga se borila od 1899, je pobjedio, i rat je počeo.
Sa Karlom Libknehtom i drugima poput Klare Cetkin i Francom Mehringom, Rosa Luxemburg je 5. 8. 1914. stvorila grupu Internacionalu. Od nje je nastala Spartakistička liga, 1. 1. 1916. Objavili su brojne ilegalne pamflete sa potpisom "Spartak" po tračkom gladijatoru koji je pokušao da oslobodi robove u Rimu. Rosa Luxemburg je uzela ime "Junius", po Luciusu Juniusu Brutu, za koga se priča da je osnovao Rimsku republiku.
Grupa je odbacila 'prekid vatre' između SPD-a i njemačke vlade pod Vilhelmom II, i žestoko se borila protiv njega, zalažući se za generalni štrajk. Zbog toga je 28. 6. 1916, Rosa Luxemburg osuđena na dvije i po godine u zatvoru. Za vrijeme boravka u zatvoru, bila je dvaput premještana, prvi put u Poznanj a zatim u Vroclav. U ovom periodu je napisala više članaka pod imenom "Junius", koje su njeni prijatelji prokrijumčarili iz zatvora, i ilegalno štampali. Među njima je bio i članak Ruska revolucija. Ovaj članak je kritikovao boljševike, i upozorio da postoji opasnost da se razvije diktatura iz boljševičke vlasti. U ovom kontekstu je napisala svoju čuvenu rečenicu: ""Freiheit ist immer die Freiheit des Andersdenkenden" (Sloboda je uvijek i isključivo za one koji misle drukčije.) Još jedna publikacija, 1916. je bila Die Krise der Sozialdemokratie (Kriza socijaldemokracije).
Dijalektika spontanosti i organizacije
Centralna osobina njene misli je bila dijalektika spontanosti i organizacije, gde se spontanost može smatrati srodnom izvanparlamentarnom "direktno-demokratskom" pristupu, a organizacija birokratskom ili stranačko-institucionalnom pristupu klasnoj borbi. Po ovoj dijalektici, spontanost i organizacija nisu dvije razdvojive ili čak različite stvari, već samo različiti momenti istog procesa, tako da jedan ne može postojati bez drugog. Ova teoretska uočavanja proizlaze od osnovne i spontane klasne borbe; a kroz ova uočavanja, klasna borba se razvija u viši nivo.
"Radničke klase u svakoj zemlji uče da se bore u toku svojih samih borbi... Socijalna demokracija.. je samo napredna straža proletarijata, mali dio ukupnih radničkih masa; krv njihove krvi, i meso njihovog mesa. Socijalna demokracija traži i iznalazi načine, i pojedine parole, radničke borbe samo u toku razvoje ove borbe, i dobija smjernice za napredovanje kroz samu ovu borbu." (U revolucionarnom času: Šta dalje?, Sabrani radovi 1.2, p. 554)
Spontanošću uvijek posreduje organizacija, upravo kao što organizacijom mora da posreduje spontanost.
Ona je razvila dijalektiku spontanosti i organizacije pod uticajem talasa masovnih štrajkova širom Europe, a pogotovo Ruske revolucije 1905. Za razliku od socijaldemokratske politike Druge internacionale, ona nije smatrala organizaciju proizvodom naučno-teorijskog uvida u istorijske imperative, već proizvodom borbi radničkih klasa.
"Socijalna demokracija je prosto otjelovljenje klasne borbe modernog proletarijata, borbe koja je rukovođena svješću sopstvenih historijskih posljedica. Mase su u realnosti sopstvene vođe, dijalektički stvarajući sopstveni proces razvoja. Što više socijalna demokracija raste, postaje jača, više će prosvjetljene mase radnika preuzeti svoje sudbine, vođstvo nad svojim pokretom, i odlučnost pravca u sopstvene ruke. I sveukupni pokret socijalne demokracije je samo svjesni napredak zaštite pokreta klase proletarijata, što u riječima Komunističkog manifesta predstavlja svaki pojedinačni momenat borbe stalnih interesa za oslobođenje i parcijalnih grupnih interesa radne snage protiv interesa pokreta kao cijeline, tako da su unutar socijalne demokracije njeni lideri moćniji, uticajniji, i jasnije i svjesnije čine sebe samo glasom volje i strjemljenja prosvjetljenih masa, običnim agentima objektivnih zakona klasnog pokreta." (Politički vođa nemačkih radničkih klasa, Sabrana djela 2, p. 280)
"Moderna klasa proletarijata ne vodi svoju borbu prema planu napisanom u nekoj teorijskoj knjizi; moderna radnička borba je dio historije, deo društvenog napretka, i u sred historije, u sred progresa, u sred borbe, mi učimo kako se moramo boriti... To je upravo ono šta je vrijedno hvale u vezi njega, to je upravo razlog zašto je ovaj kolosalni dio kulture, unutar modernog radničkog pokreta epohalan: to da radničke mase radnih ljudi prvo kuju sopstvenu svijest, sopstvena ubjeđenja, a iz svog razumijevanja - oružja svog oslobođenja." (Politika masovnih štrajkova i sindikata, Sabrana djela 2, p. 465)
Kritika Oktobarske revolucije
Oštro kritikuje politiku boljševizma, Lenjina i Trockog. Rosa Luxemburg nije prihvatila koncept jednopartijskog sistema kao zamijenu za političku demokraciju, jer prema njoj radnička revolucija podrazumijeva postojanje političke demokracije.
Roza Luksemburg je insistirala na socijalističkoj demokraciji:
"Sloboda samo za pristalice vlade, samo za članove jedne stranke - koliko god da je brojna - to uopće nije sloboda. Sloboda je uvijek i isključivo sloboda za onoga koji misli drukčije. Ne zbog bilo kakvog fanatičnog koncepta "pravde", već zato što sve što je poučno, zdravo i pročišćavajuće u političkoj slobodi zavisi od ove suštinske karakteristike, a njegova efikasnost nestaje kada "sloboda" postane posebna privilegija. (...) Ali socijalistička demokracija nije nešto što započinje samo u obećanoj zemlji, nakon što su temelji socijalističke ekonomije stvoreni; ona (demokracija) ne dolazi kao neka vrsta božićnog poklona za dostojanstvene ljude koji su, u međuvremenu, lojalno podržavali gomilu socijalističkih diktatora. Socijalistička demokracija počinje istovremeno sa početkom uništavanja klasne vladavine i izgradnje socijalizma."
Kada je revolucija izbila i u Njemačkoj, u 11. mjesecu 1918., Rosa Luxemburg je odmah počela da agituje za revoluciju:
"Ukidanje vladavine kapitala, ostvarivanje socijalističkog društvenog reda — ovo, i ništa manje, je historijska tema trenutne revolucije. Ovo je veliki poduhvat, i neće biti ispunjen za tren oka prostim izdavanjem nekoliko dekreta. Samo kroz svjesnu akciju radničkih masa u gradu i selu, ovo se može ostvariti, samo kroz najvišu intelektualnu zrelost ljudi i neiscrpni idealizam se ovaj cilj može sprovesti kroz sve oluje bezbjedno do luke." (Početak, Sabrana djela 4, p. 397)
Uloga stranke
Stranka, napredna garda radničke klase, treba samo da da uvid radničkim masama da je socijalizam neizbježan, i da pokrene socijalističku revoluciju. Unutrašnje kontradikcije kapitalizma, antagonizam između kapitala i rada, će održavati revoluciju. Revolucija će, međutim, obrazovati mase, i načiniće revolucionare od njih, smatrala je Rosa Luxemburg:
"Istorija ima samo jednog pravog učitelja, revolucija je najbolja škola za proletarijat. Oni će omogućiti da "mala horda" najklevetanijih i progonjenijih postane, korak po korak, ona čiji će ih pogledi na svijet oprijedeliti: borbena i pobjednička masa revolucionarnog, socijalitičkog proletarijata." (The National Conference of the Spartacist League, Sabrana djela 4, p. 478)
Zadatak stranke je samo da obrazuje zaostale mase ka neovisnosti, da im omogući, da preuzmu moć nad sobom. Učenje o subjektivnom elementu revolucije, je svijest radničke klase o svojoj historijskoj misiji, koju stranka može da ostvari. Do same revolucije može doći samo kroz radničku klasu. Stranka koja govori u ime radnika, 'predstavlja' ih - na primer u parlamentima - i djeluje umjesto njih, će se zaplesti, i sama postati instrument kontrarevolucije.
Poslednje riječi: vjera u revoluciju
"Vođstvo je zakazalo. Pa ipak, vožstvo može i mora ponovo biti kreirano iz masa, i od masa. Mase su odlučujući element, one su kamen na kojem će biti izgrađena konačna pobjeda revolucije. Mase su bile na visini; one se razvile ovaj 'poraz' u jedan od historijskih poraza koji su ponos i snaga internacionalnog socijalizma. I to je razlog zašto će buduća pobjeda procvijetati iz ovog 'poraza'.
'Red vlada u Berlinu!' Vi glupi lakeji! Vaš 'red' je izgrađen na pijesku. Sutra će se već revolucija 'dići uz buku' i objaviti uz fanfare, vašem teroru:
Ja sam bila, ja jesam, ja ću biti!"
(Red vlada u Berlinu, Sabrana djela 4, p. 536)
Citati
thumb|desno|200px|Grob Roze Luksemburg na groblju Zentralfriedhof Friedrichsfelde u Berlinu
Memorijali
Vlada Istočne Njemačke je imenovala Rosa-Luxemburg-plac i stanicu podzemnog metroa na njemu, u historijskom centru Berlina, Mite, po njoj. Volksbühne (Narodno kazalište) se nalazi na Rosa-Luxemburg-placu. Ovo ime je ostalo nepromjenjeno i nakon ujedinjenja Njemačke.
Lenhartsville, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 165, što je 8 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 857
NGC 857 je galaksija u zviježđu Kemijska peć.
Popis političkih stranaka nastalih od Saveza komunista Jugoslavije
U vrijeme svog raspada 1990. godine, Savez komunista Jugoslavije se sastojao od šest republičkih (uz dvije pokrajinske u Srbiji) organizacija, te organizacije SKJ u oružanim snagama JNA. Ovdje je popis stranaka koje su od njih nastale u periodu iza 1990:
Žrtve u Prvom svjetskom ratu
thumb|right|300px|Grafikon žrtava po zaraćenim stranama - vojne/civilne. Mnoge civilne žrtve bile su usled španske groznice i gladi.
Broj žrtava u prvom svetskom ratu (vojnih i civilnih) je bio preko 37 miliona - preko 15 miliona mrtvih i 22 miliona ranjenih. U broj mrtvih ulazi skoro 9 miliona vojnih žrtava i oko 6,6 miliona ranjenih. Sile Antante su izgubile više od 5 miliona vojnika a Centralne sile više od 3 miliona. Broj žrtava predmet je brojnih rasprava.
Sporovi oko broja žrtava
Izvori za ove brojeve navedeni su dole.
Procene za žrtve u Prvom svetskom ratu variraju u velikom stepenu, a često se citiraju bez ikakvih izvora. Dalje, procene mogu saržati delimično i žrtve Ruskog građanskog rata i Jermenskog genocida, a predmet je rasprava u kolikoj meri i da li bi uopšte trebalo.
Mnoge od civilnih, pa i vojnih žrtava bile su usled španske groznice ili usled gladi. U Srbiji je veliki broj žrtava odneo tifus.
Žrtve po zemljama
thumb|right|300px|Grafikon koji pokazuje vojne žrtve sila Antante. thumb|right|300px|Grafikon koji pokazuje vojne žrtve Centralnih sila.
Izvori
Glavni izvori:
Za civilne žrtve:
Dracy-le-Fort
Drasi le For je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šalon sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1092 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 171 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 180 metara (maksimalnoj 280 m, a minimalnoj 186 m).
Eldridge, Alabama
Eldridge je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 130 stanovnika.
Bigelow, Missouri
Bigelou je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27, što je 11 (-28,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 859
NGC 859 je galaksija u zviježđu Kit.
Šumadijski okrug
Šumadijski okrug se nalazi u centralnom delu Srbije. Obuhvata opštine:
Ima ukupno 312.160 stanovnika. Sedište okruga je u gradu Kragujevcu.
U okolini Kragujevca nalaze se manastiri iz Srednjeg veka, kao što su:
U Kragujevcu je 1833. godine osnovana, prva srpska gimnazija južno od Save i Dunava.
Već više od 50 godina taj grad srpske učenosti ima tužan simbol: u spomen parku Šumarice spomenik streljanim đacima i profesorima ove gimnazije. U nameri da stvore zastrašujući primer za čitavu Srbiju, nemački fašisti su 21.10 1941. godine za samo jedan dan streljali u Kragujevcu oko 7.000 građana, a među njima i oko 300 đaka i 18 profesora Kragujevačke gimnazije, kao i 15 dečaka od 8 do 15 godina starosti. Kragujevac je danas moderan industrijski centar Srbije.
Videti takođe
Sajt Šumadijskog upravnog okruga
Tramvajska linija br. 9 u Zagrebu
Linija 9 je tramvajska linija u Zagrebu. Prometuje trasom: Ljubljanica - Vodnikova - Glavni Kolodvor - Trg žrtava fašizma - Borongaj.
Etain
Eten je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.577, a gustina naseljenosti je iznosila 182 stanovnika/km².
Tramvajska linija br. 9 u Zagrebu
Povijest
Produžetkom pruge do Borongaja 1963. godine, linija 9 prometuje na trasi:
1982. godine, linija 9 mijenja trasu te ide preko Glavnog Kolodvora i dobiva današnju trasu:
Vozila na liniji
Na liniji 9 se obično nalazi tip tramvaja ČKD Tatra KT4YU (tip 301) te jedan TMK 2300(2200K). Radnim danom na liniju izlaze 10 tramvajskih vozila, subotom 8, nedjeljom i blagdanom 7. Vozila izlaze iz Spremišta Trešnjavka.
Tasmania
thumb|right|Satelitski snimak Tasmanije Ostrvo Tasmanija se nalazi na granici između Tihog i Indijskog okeana. Površina ostrva iznosi 67.800 km2.
Ime je dobila po holandskom moreplovcu Abelu Tasmanu koji je i otkrio ostrvo. Glavni grad Tasmanije je Hobart. Klima na ostrvu je umereno kontinentalna i vlažna. Na ostrvu žive rijetke biljne i životinjske endemske vrste. Nekada su na Tasmaniji živjeli ljudi australoidne rase, međutim oni su iščezli još u 19. vijeku.
Do 1858. godine ostrvo se zvalo Van Diemenova zemlja, a od 1901. predstavlja jednu od federalnih država Australije.
Historija
Nizozemski pomorac Abel Tasman je 24. studenog 1642. godine kao prvi Europljanin otkrio otok Van Diemenovu zemlju, koji je kasnije preimenovan u Tasmaniju. Predstavlja granicu Indijskog i Tihog oceana.
Do doseljenja Europljana, na Tasmaniji su živjeli Tasmanski Aboridžini (vlastita imena lutrawita i trouwunna). Engleske vlasti su tijekom vremena napravile pravi genocid nad njima.
Životinjski svijet
Otok Tasmania poznat je po tasmanijskom vragu, vrlo agresivnoj maloj životinji. thumb|left|[[Tasmanijski vrag, jedna od endemskih životinjskih vrsta Tasmanije]]
NGC 860
NGC 860 je galaksija u zviježđu Trokut.
Vižinada
Vižinada (talijanski Visinada [viziˈnaːda]), naselje i sjedište istoimene općina u Hrvatskoj, na sjeverozapadu Istre.
Spomenici i znamenitosti
Vižinada je najpoznatija kao lokacija koja je 1969. godine bila korištena za znameniti američki ratni film Kellyjevi heroji, a što uključuje antologijsku scenu završnog obračuna sa njemačkom tenkom Tigar.
Ossining, New York
Osining je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 25.060, što je 1.05 (4,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Insurekcija
Insurekcija (Insurrektion, insurgency) je pojam koji u svom tradicionalnom značenju podrazumijeva oružanu pobunu, odnosno ustanak. U novije vrijeme se pod time podrazumijevaju razni politički pokreti koji svoje ciljeve nastoje postići oružanim putem, najčešće kroz gerilsku strategiju i razne oblike asimetričnog ratovanja. U još užem značenju se pod insurekcijom podrazumijevaju razne paravojne formacije koje ne uživaju status zaraćene strane po međunarodnom ratnom pravu.
Elkmont, Alabama
Elkmont je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 434 stanovnika.
Vrsar
Vrsar (talijanski Orsera [orˈsera]), naselje i općina u Hrvatskoj. Vrsar je ribarsko i turističko mjesto na zapadnoj obali Istre, sa 2700 žitelja. Smješten je na brežuljku uz more. Vrsarski arhipelag sastoji se od 18 otočića. Sastoji se od naselja Vrsar.
Općinska naselja
Općina obuhvaća 9 naselja (stanje 2006), to su: Begi, Bralići, Delići, Flengi, Gradina, Kloštar, Kontešići, Marasi i Vrsar (Orsera).
Obrazovanje
OŠ "Vladimir Nazor"
Turizam
Vrsar je poznato turističko mjesto na zapadnoj obali Istre s bogatom turističko-ugostiteljskom ponudom. Maistra d.d. je glavni nositelj te ponude s najboljim hotelom u Vrsaru, hotel Pineta; ekskluzivnim turističkim naseljima: Belvedere, obnovljen u 2005. godini, Petalon, renoviran u 2004. godini, Funtana s brojnim sadržajima za obitelji i turističko naselje Riva te kampovima Porto Sole i Valkanela.
U Vrsaru se nalazi i čuveni Maistrin Naturistički Park Koversada, na svjetskom glasu kao prvi i najveći te vrste u Europi s renoviranim apartmanima, Villasima i kampom.
Moja ljubavi
"Moja ljubavi" je pop pjesma crnogorskog sastava No Name koja je trebala predstavljati Srbiju i Crnu Goru na Eurosongu 2006. u Ateni. Skladatelj pjesme je Dalibor Nedović, dok je tekst napisao Milan Perić.
"Moja ljubavi" plasirala se na durgom mjestu u sklopu Montevizije 2006. i tako izborila nastup na Evropesmi. Nakon što je održan televoting i nakon što su žiriji dali svoje glasove, izbio je skandal jer suci RTCG-a nisu dali nijedan bod favoritima sa RTS-a. Nakon skandala u emisiji, bilo je neizvjesno kako će se odabrati predstavnik za tu godinu - RTS je predlagao novo natjecanje, dok je RTCG zahtijevao priznanje prvobitnog rezultata. Nakon što je EBU rekao da UJRT sam iznađe rješenje, a njega nije bilo, 20. ožujka 2006. objavljeno je kako Srbija i Crna Gora povlači svog predstavnika sa Eurosonga. Njihovo mjesto u finalu pripalo je Hrvatskoj. Ipak, UJRT je prenosila natjecanje i sudjelovala u glasovanju za pobjednika.
Nedugo nakon ovog skandala, Crna Gora je na referendumu izabrala samostalnost tako da su, od 2007. godine, Srbija i Crna Gora slale zasebne predstavnike. Prvi predstavnik Crne Gore bio je Stevan Faddy, dok je Srbiju predstavljala Marija Šerifović, koja je s "Molitvom" pobijedila u Helsinkiju 2007. godine.
Casalrosso, Vercelli
Casalrosso je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Germaine Greer
Germaine Greer (29. 1. 1939. – ) je australska spisateljica poznata kao jedna od najvećih ikona modernog feminizma.
Moliben trisulfid
Moliben trisulfid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 192,135 Da.
Germaine Greer
Godine 2006. je njena kolumna u kojoj žestoko kritizira nedavno preminulog TV-dokumentarista Stevea Irwina izazvala ogorčenje australske javnosti.
ABT-418
ABT-418 je lek koji je razvilo preduzeće Abbott. On deluje kao agonist na neuronskim nikotinskim acetilholinskim receptorima. Ovaj ligand se vezuje sa visokim afinitetom za α4β2, α2β2 i α7 receptore, a ne vezuje se za α3β4 receptor. On ispoljava nootropne, neuroprotektivne i anksiolitičke efekte,   i ispitivan je za moguću primenu u lečenju Alchajmerove bolesti i ADHD.
Vinigo, Belluno
Vinigo je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1026 m.