cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zlatko Saračević
Klupska karijera
Saračević je rođen 5. srpnja 1961. godine u Banjoj Luci, u tadašnjoj SFR Jugoslaviji. Rukometom se počeo baviti u rodnom gradu te je izrastao kao produkt omladinske škole Borca iz Banje Luke, jednog od najjačih klubova u Europi u tom dobu. Profesionalnu karijeru započeo je 1977. godine u Borcu, gdje je igrao punih 10 godina, prije nego je 1987. godine prešao u RK Medveščak. S Borcom je 1979. godine osvojio Jugoslavenski kup, a 1981. godine je postao i prvak Jugoslavije. S Medveščakom je osvojio još dva nacionalna kupa 1989. i 1990. godine.
Od 1990. do 1997. godine igrao je u Francuskoj, prvo za USAM Nîmes, s kojim je 1991. i 1993. godine bio nacionalni prvak, a kasnije i za Bordeaux, Créteil i Istres. U tri je navrata bio najbolji strijelac francuske lige.
Godine 1997. vratio se u tadašnji Badel 1862 Zagreb, s kojim je u tri sezone osvojio tri nacionalna prvenstva i kupa te je čak dva puta igrao finale Lige prvaka. Od 2000. do 2002. igrao je za Fotex Veszprém, s kojim je dva naslova prvaka i jedan nacionalni kup, a igrao je i finale Lige prvaka, ali opet bez uspjeha. Posljednju sezonu proveo je kao igrač RK Zameta. Kao igrač zameta, Saračević je tokom utakmice EHF Kupa protiv ruskog Lukoil-Dinama iz Astrahana isprovocirao tučnjavu u kojoj su se svi prisutni navijači i igrači tukli protiv gostiju. Povodom toga, dobio je godinu dana zabrane igranja europskih utakmica od strane EHF-a, a utakmica je poništena i registrirana rezultatom 10:0 za goste. Po završetku sezone 2003. godine, Zlatko Saračević se umirovio.
Reprezentativna karijera
Uz klupsku, Zlatko Saračević imao je i uspješnu reprezentativnu karijeru koja je započela u mladoj reprezentaciji SFR Jugoslavije. S mladom je reprezentacijom 1981. godine osvojio Svjetsko prvenstvo, pobijedivši dotad nesavladivu reprezentaciju Sovjetskog Saveza. Iste godine debitirao je i za seniorsku reprezentaciju. Na Svjetskom prvenstvu 1986. godine osvojio je zlatnu medalju s reprezentacijom, što je bio prvi i jedini put da je jaka reprezentacija Jugoslavije postala prvak svijeta. Dvije godine kasnije osvojio je i brončanu medalju na Olimpijskim igrama 1988. godine u Seoulu.
Nakon raspada Jugoslavije, Saračević je do 2000. godine igrao za reprezentaciju Hrvatske. Na Euru 1994. godine osvojio je brončanu medalju, a godinu dana kasnije je na Islandu postao svjetski doprvak. Vrhunac karijere bilo mu je osvajanje zlatne medalje na Olimpijskim igrama 1996. godine u Atlanti gdje je u šest utakmica postigao 16 golova.
Trenerska karijera
Saračević je 27. veljače 2003. godine preuzeo Zamet Crotek nakon što je Damir Čavlović dobio ostavku; do umirovljenja je vodio klub kao trener-igrač, od umirovljenja do 2004. vodio je klub kao trener. Nakon nezadovoljstva njegovim rezultatima, klub je 22. ožujka 2004. godine Saračeviću dao ostavku. Ubrzo je potpisao za Nyíregyházi KSE, ali je i tu dobio otkaz nakon samo jedne sezone. Od 2009. do 2010. godine vodio je RK Čelik, ali je i tu dobio otkaz zbog loših rezultata. Od 2010. do 2015. godine bio je pomoćni trener Croatia Osiguranje Zagreba, a 2014. je kratko bio v.d. glavnog trenera u klubu.
Nakon jedne sezone u RKHM Dubrovniku, Saračević je od 2017. do 2018. godine bio pomoćni trener hrvatske reprezentacije, dok je istovremeno vodio PPD Zagreb. S obje pozicije smijenjen je 2018. godine, kada je preuzeo klupu Podravke, s kojom je ostvario dobre rezultate.
Privatni život
Zlatko Saračević potječe iz sportske obitelji. Njegov otac Hamdija također je bio rukometaš te je igrao za Borac iz Banje Luke, dok mu je stric Zlatan bio uspješan bacač kugle. Iako je bio vrhunski sportaš, Saračević je u mladosti bio odličan učenik i gimnazijalac, a čak je upisao i Pravni fakultet, međutim ubrzo se prebacio na tadašnji Fakultet za fizičku kulturu. Od 2014. godine bio je u braku s Kornelijom Hrgotom, s kojom se vjenčao u Zagrebu; vjenčani kum bio mu je bivši suigrač Božidar Jović. Uz to je bio i otac kćeri Anje, koju je dobio tokom osamdesetih godina, te sina Noela, kojeg je dobio dok je igrao u Mađarskoj, i koji se također bavi rukometom. Osim igranjem i treniranjem, Saračević se bavio i komentiranjem te je bio stručni (su)komentator na nekoliko velikih natjecanja.
Dana 21. veljače 2021. godine, nakon utakmice njegove Podravke i Lokomotive, Saračeviću je pozlilo na semaforu dok se vozio prema domu. Odmah je pozvana hitna pomoć, međutim Zlatko Saračević preminuo je u koprivničkoj bolnici od posljedica srčanog udara. Imao je 59 godina.
Santa Brígida, San Pedro
Santa Brígida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 473 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1108 m.
Diana Budisavljević
Dijana Budisavljević rođena Obekser (Inzbruk, 15. januar 1891 — Inzbruk, 20. avgust 1978 ) je bila humanitarka austrijskog porijekla, poznata po tome što je tokom Drugog svjetskog rata vodila akciju izvlačenja i zbrinjavanja dece iz ustaških logora u NDH. Djeca koju je udomljavala su bila uglavnom srpska i partizanska djeca sa Korduna, Kozare, hrvatskih i bosanskih sela.
Ova akcija je bila jedna od najtežih i po broju spasenih najobimnijih humanitarnih akcija vezanih za koncentracione logore u Drugom svjetskom ratu. Procenjuje se da je tokom rata iz raznih ustaških logora logora izvučeno više hiljada djece (12.623 ili 15.336 ). Umrlo je 3.254 djece, tokom spasavanja ili odmah po napuštanju logora, iscrpljeno torturom, glađu i bolešću, dok je više od 12.000 izbavljene dece preživelo rat.
Akcija je organizovana u ljeto 1942. godine, nakon masovnog odvođenja dece u logore posle bitke na Kozari.
Inicijatori i najistaknutiji organizatori ove humane akcije bili su Dijana Budisavljević, profesor Kamilo Bresler (visoki činovnik u Ministarstvu udružbe NDH), Jana Koh, Tatjana Marinić (zagrebačka komunistkinja), Dragica Habazin Majka, Vladimir Broz, Velimir Deželić (katolički socijalni radnik i visoki činovnik u Ministarstvu udružbe NDH), Ante Dumbović (aktivista Crvenog križa) i drugi. U akciji spašavanja djece iz ustaških logora je učestvovala široka mreža ljudi ljudi iz Zagreba, koji su time rizikovali sopstvene živote. Zahvaljujući požrtvovanju više od stotinu učesnika ove jedinstvene akcije, zdravstvenog osoblja, dobrovoljnih sestara Crvenog krsta i više stotina porodica iz Zagreba i okoline, učinjeno je sve da se zaustavi masovni pomor djece. Samo iz Stare Gradiške, Jablanca i Mlake izvučeno je više od 6.000 malih Kozarčana.
Da bi sačuvala podatke o djeci koju je zbrinjavala tokom rata, Diana Budisavljević je vodila kartoteku o njima, s nadom da bi jednoga dana mogla biti vraćena svojim biološkim porodicama.
Biografija
Saznavši za stradanje srpskih žena i djece u ustaškom logoru Loborgrad, u jesen 1941., Diana Budisavljević sa skupinom suradnika organizira akciju spasavanja.
Akcija zbrinjavanja djece
minijatura|Djeca sa Kozare u ustaškom logoru [[Logor Stara Gradiška|Stara Gradiška 1942.]]
Prema dnevniku koji je vodila za vrijeme rata, rad na pomoći i spasavanju srpskih žena i djece iz logora je započela u drugoj polovini oktobra 1941. kada je saznala za veliku akciju pomoći koju je Jevrejska opština u Zagrebu organizovala za svoje zatočene članove. Prema istom dnevniku, njena inicijativa u prvom trenutku nije naišla na pravi odziv, posebno iz straha od odmazde, ali se to kasnije promijenilo. Dijana se više puta obraćala tadašnjem duhovnom poglavaru katoličkih Hrvata nadbiskupu Alojziju Stepincu. Od njega je nekoliko puta tražila pomoć u spasavanja srpske djece iz ustaških koncentracionih logora, o čemu je zapisala :
I pored mnogobrojnih teškoća na koje je nailazila, uspijevala je da pronađe ljude koji su činili što je bilo u njihovoj moći da prikupljena pomoć stigne u prave ruke U radu je imala i saradnike kao što su profesor Kamilo Bresler, tada zaposlen u Ministarstvu socijalnog staranja NDH, sestra Crvenog krsta Dragica Habazin, arhitekta Marko Vidaković, Jana Koh i zagrebačka komunistkinja Tatjana Marinić. Kasnije joj je pomagao i nadbiskup Stepinac, kod koga se nalazila kartoteka spasene djece.
Da bi pomogla srpskoj djeci i sama je puno rizikovala u susretu sa ustaškim dužnosnicima:
Neke od Dijaninih saradnica nisu bile te sreće u susretu sa ustašama. Tako Tatjana Marinić nakon obilaska dece u logoru u Jaski 1942. godine i sama biva tamo zadržana.
Spasena djeca su bila smještena na razne načine. Dio njih je bio smješten po raznim hrvatskim porodicama, dio po objektima katoličke crkve, a dio po objektima koji su bili malo bolji od koncentracionih logora iz kojih su spasena. Zbog opstrukcije i otvorenog negodovanja vlasti NDH, hrana i smještaj su dobrim dijelom obezbijeđeni privatnim dobrovoljnim prilozima građana. Poglavnik NDH Ante Pavelić je dozvoljavao da Zagrepčani udomljavaju logorašku decu samo pod uslovom da budu vaspitana u hrvatskom i ustaškom duhu, usled čega su djeca pokrštavana. Mnoga djeca odrasla su sa promijenjenim identitetom i nikada nisu saznala istinu o svom porijeklu, vjeri ili identitetu.
Obilazeći logore zarazila se bolestima koje su harale i ubijale mališane. Preležala je tifus i doživjela tri nervna sloma.
Poslijeratni period
Po završetku rata, Ministarstvo socijalne politike je preuzelo njenu datoteku sa imenima i slikama djece zbrinute tokom rata, o čemu joj je izdata potvrda. To je zapravo bila kopija kartoteke, pohranjene kod nadbiskupa Alojzija Stepinca. Na potvrdi koju je dobila od države stoji da su od nje preuzeti sljedeći materijali:
Časopis Arena iz Zagreba je niz godina vodio akciju za povezivanje sada već odraslih ljudi sa svojim porodicama. Među spasenom djecom bio je i dr Milutin Vučkovac, kasnije član Senata Republike Srpske.
Dnevnik
„Dnevnik Dijane Budisavljević“, originalno napisan na njemačkom, izdat je u samo 700 primjeraka. Pokriva period od 23. oktobra 1941. do 13. avgusta 1945. Na hrvatskom je izdat u Zagrebu 2003, pod imenom „Dnevnik Diane Budisavljević 1941–1945“, priredila za štampu Silvija Szabo, Hrvatski državni arhiv, Spomen-područje Jasenovac. U njemu je opisivala situaciju, uslove u kojima su se nalazila djeca logoraši, njihova mučenja, stradanja i umiranja, strepnju za njih, za sebe, kao i susrete i razgovore sa nekima od dužnosnika NDH. Dnevnik je objavljen 2003. godine u Zagrebu „Dnevnik Diane Budisavljević 1941-1945“, sačinjen od 388 zapisa prevedenih sa njemačkog. Od tada je započelo značajnije istoriografsko interesovanje za njene podvige.
Priznanja
Dijana Budisavljević posthumno je odlikovana:
U Beogradu, Kozarskoj Dubici i Gradišci dobila je ulice. Pored toga, srpska kulturna javnost joj je odala priznanje kroz više dela. Književnik Boško Lomović napisao je delo „Knjiga o Dijani Budisavljević". Snimljen je dokumentarni film „Dianina djeca”.
Zelarino, Venezia
Zelarino je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5260 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Krummendiek
Krumendik je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 74 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061059.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Krumendik se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 metara. Površina opštine iznosi 1,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 74 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Castignola, Reggio Emilia
Castignola je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 602 m.
Smilovci (Makedonija)
Smilovci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem države. Smilovci pripadaju opštini Čaška.
Prirodni uslovi
Smilovci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 35 km južno.
Naselje Smilovci se nalazi u istorijskoj oblasti Azot. Naselje je smešteno u dolini pritoke reke Babune. Jugozapadno od naselja izdiže se planina Babuna. Nadmorska visina naselja je približno 420 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Socastee, South Carolina
Sokasti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Smilovci (Makedonija)
Stanovništvo
Smilovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 20 stanovnika.
Socastee, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.952, što je 5.657 (39,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Smilovci (Makedonija)
Stanovništvo
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Allouagne
Aluanj je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Béthune.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3055 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 391 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 100 m, a minimalnoj 20 m).
Dušan-Vladislav Pažđerski
Dušan-Vladislav Pažđerski (rođen 21. marta 1967. u Zenici) je srpski slavista, kašubista, urednik, leksikograf, prevodilac i popularizator srpske i kašupske kulture.
Radio je u novosadskom Radio 100, Izdavačkom preduzeću Matice srpske i Univerzitetu Adama Mickjeviča u Poznanju, a sada predaje (kao naučni saradnik, poljski adjunkt) srpski jezik na Univerzitetu u Gdanjsku.
Član je Matice srpske, Saveta za kašupski jezik i koordinator Komisije za standardizaciju kašupskog jezika u Gdanjsku.
Dobitnik je godišnje nagrade za doprinos širenju i negovanju kašupske kulture – Medalja Stolema – za 2006. godinu.
Objavio je više stotina kraćih prevoda u časopisima Venac, Krovovi, Sveske, Sveti Dunav, Polja, Dnevnik, najznačajnijih poljskih pisaca, kao i nekoliko knjiga (Lešeka Kolakovskog i Jana Parandovskog).
Osnivač je i upravnik „Projekta Rastko – Kašubi (Elektronske biblioteke kašupske kulture)“ koja je regionalno središte kulturne mreže „Projekta Rastko" za severnu Poljsku. Urednik rubrike posvećene svetskoj književnosti u poljskom časopisu Korespondencija s ocem.
Krummesse
Krumese je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.533 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053075.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Krumese se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 3,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.533 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 458 stanovnika/km².
Zoran Pešić Sigma
Zoran Pešić Sigma (Bela Crkva, 1960.) je pisac i urednik niškog časopisa Gradina.
Biografija
Osnovnu i srednju školu je završio u Beloj Crkvi, a u Nišu je studirao fiziku. Od 1985. do 1991. radio je kao urednik, glavni i odgovorni urednik i direktor Studentskog kulturnog centra u Nišu. Od 1991. do 1999. godine radio je u Domu kulture u Nišu kao urednik filmskog programa, urednik Niškog analitičara i glavni urednik programa. Četiri godine radio je kao šef gradilišta u Ašhabadu. Od 1999. radi u Niškom kulturnom centru. Urednik je časopisa Gradina.
Član je Srpskog književnog društva.http://www.skd.rs/index.php/zoran-pesic-sigma/
Lesage, West Virginia
Lesaž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Zoran Pešić Sigma
Biografija
Jedan je od trojice autora Fizističkog manifesta (1981), Epa o zagađenosti Gabrovačke reke, izložbe Novi mitski predeli (mape i kolaži), autor eksperimentalnih televizijskih emisija. Uredio veći broj knjiga za Studentski kulturni centar i Niški kulturni centar. Pesme su mu prevođene na bugarski, rumunski, makedonski, mađarski, poljski, španski i grčki jezik.
Objavljene knjige
Knjige pesama:
Lesage, West Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.358.
Zoran Pešić Sigma
Objavljene knjige
Knjige proze:
Literatura o piscu
O knjizi Pasternakovo uže:
O knjizi Strovalija, priče o mestu sa koga propada naša poslednja nada:
O knjizi Srodne duše: O knjizi Varka:
O Udobnosti besmisla:
O Terri Marginalis:
San Fernando, Chihuahua
San Fernando je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Longoria, Zaragoza
Longoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Zoran Pešić Sigma
Literatura o piscu
O Fizizmu:
Longoria, Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1976 m.
San Fernando, Chihuahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1626 m.
Velike Gorelce
Velike Gorelce je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Velike Gorelce se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 71 stanovnika.
Castelbellino, Ancona
Castelbellino je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
Med (grčka mitologija)
U grčkoj mitologiji, Med (latinski Medus) bio je sin Medeje. Za njegovog oca se većinom smatra Egej, iako Hesiod navodi da mu je otac bio Jason a odgojio ga Hiron. Med je iz prognan iz Atene u Kolhidu zajedno sa svojom majkom. Medejin otac Aiet je nekoć vladao Kolhidom, a nakon Aietove smrti je vlast preuzeo njegov brat Perso; neki izvori navode i da je Perso ubio Aieta. Perso je zatvorio Meda kako bi zaštitio svoje prijestolje. Kako bi ga oslobodila, Medeja se prerušila u svećenicu i zatražila da joj se Med da za žrtvu te tako umilostive bogovi za vrijeme kuge koja je tada mučila Kolhidu. Perso je pristao, a odmah nakon toga ubijen žrtvenim nožem od Meda ili njegove majke. Med je nakon toga postao vladar, a kada je osvojio susjednu zemlju ona je u njegovu ili majčinu čast dobila naziv Medija.
1760
thumb|280px|Friedrich II nakon bitke kod Torgaua.
Godina 1760 (MDCCLX) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u četvrtak po julijanskom kalendaru.
Ova godina se često smatra početkom Industrijske revolucije, u Velikoj Britaniji. U istom periodu u arhitekturi preovlađuje klasicizam (tj. od 1750-tih).
Oktobar/Listopad – Decembar/Prosinac
mini|Dolazak nevjeste Izabele u Beč
Kroz godinu
mini|Panorama Beča 180px|mini|"Indija 1760"
Ivan Argunov
Ivan Petrovič Argunov (Sankt Peterburg, Ruska Imperija 1729. — Moskva 1802.) je bio ruski slikar, istaknuti portretist svog vremena i začetnik realističkog portreta.
Rođen u porodici kmetova grofa A. M. Čerkaskog, a kasnije prelazi kod grofa Petra Borisovič Šeremetjeva kao „miraz“ njegove supruge Varvara. Odrastao u porodici ujaka, S. M. Argunova.
Od 1746. do 1949., učio je portretno slikarstvo kod nemačkog slikara Georga Hristofera Grota, koji je u to vreme radio kod ruske imperatorke Jelisavete I Petrovne. Njegovi prvi radovi bile su ikone za crkvu Jekaterininog dvorca u Carskom Selu (1753.) i za Novi Jerusalimski manastir (1749). Pored Grota, Ivan Argunov je takođe učio i od svojih rođaka Fjodora Leontieviča Argunova i Fjodora Semjenoviča Argunova, slikara koji su radili u Sankt-Peterburgu na ukrašavanju carske rezidencije.
I sam je postao profesor umetnosti, a među njegovim učenicima bili su Anton Losenko, Fjodor Rokotov, Kiril Golovačevski i Ivan Sablukov - sva četiri budući profesori Carske akademije umetnosti.
Argunov je imao tri sina. Nikolaj i Jakov su takođe bili slikari, a Pavle je postao arhitekta.
Stilovi u muzici
right|thumb|180px|Gornji red – [[Antonio Vivaldi|Vivaldi, Bah, Hendl, Mocart, Betoven; Drugi red – Rosini, Mendelson, Šopen, Vagner, Verdi; Treći red – Štraus II, Brams, Bize, Čajkovski, Dvoržak; Donji red – Grig, Elgar, Rahmanjinov, Geršvin, Hačaturjan]] U istoriji muzike svaka epoha je imala svoje određene karakteristike — svoj stil, po kojem se prepoznaje. A genijalni stvaraoci — kompozitori, pišući u duhu vremena, dali su svojim delima i lični pečat, tj. ostvarili i svoj lični stil. Zato se kaže da je stil u muzici način muzičkog mišljenja nekog doba ili pojedinca u njemu.
Renesansa
U renesansi (14.–16. vek) se javlja težnja da se stvara umetnost (antika) prikaže u novom preporođenom ruhu (eng. renaissance znači preporod). To je vreme kada se štampaju prve note (Johan Gutenberg). Najznačajniji predstavnici renesanse su Đovani Pjerluiđi da Palestrina i Orlando di Laso.
Bosques de Morelos, Tlalnepantla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2542 m.
Stilovi u muzici
Romantizam
U romantizmu (19. vek) preovlađuju fantazija i osećajnost, nasuprot klasicizmu. Stvaraoci poniru u sebe, povlače se u svet mašte, obraćaju se legendarnoj prošlosti, opisuju lepote prirode. Melodija postaje šira, raspevanija, obojena hromatikom i dinamičkim kontrastima.
Instrumentalni virtuozitet doživljava svoj procvat, te se pišu i mnogi koncerti. Predstavnici ranog romantizma prve polovine 19. veka su Karl Marija fon Veber, Franc Šubert, Đoakino Rosini, Luis Špor, Robert Šuman, Frederik Šopen, Feliks Mendelson.
U poznom romantizmu se kompozitori rado inspirišu za svoja dela sadržajima iz književnosti, likovnih umetnosti ili prirode (tzv. programska muzika). U melodiji i harmoniji ima sve više hromatike i disonanci, kao izraz naglašene emotivnosti. Ovom periodu pripadaju u Nemačkoj Franc List, Rihard Vagner, Johanes Brams, Anton Brukner, Gustav Maler, Maks Reger, Rihard Štraus, u Francuskoj Hektor Berlioz, Sezar Frank, u Italiji (opera!) Đuzepe Verdi, Đakomo Pučini.
Impresionizam
Impresionizam (kraj 19. i početak 20. veka) dobio je svoj naziv po reči impresija, što znači utisak. Muzika se povodi za slikarstvom: utisci iz prirode se opisuju, doživljavaju i iskazuju na poseban, nov način, sa novim shvatanjem zvučnog kolorita. Melodija se zapostavlja — ona je često rascepkana, fragmentarna, a prednost se daje tonskoj boji, harmoniji i obično složenom ritmu. Najznačajniji predstavnici su Francuzi: Klod Debisi i Moris Ravel..
Muzika 20. veka
Muzika 20. veka odražava duh i tempo života našeg vremena, ali i njegove protivrečnosti. Iako bi se kao njene opšte odlike mogle navesti: naglašena uloga ritma, slobodna i slikovita melodija, disonantna sazvučja — ipak u XX veku naporedo postoje različiti muzički stilovi. Ekspresionizam (Arnold Šenberg, Alban Berg) daje prednost krajnjoj uzbuđenosti i najoštrijim disonancama, negirajući tradiciju (napušta se tonalitet). Neoklasicizam (Igor Fjodorovič Stravinski, Paul Hindemit, Sergej Prokofjev) vraća se klasičnim idealima sklada i uravnoteženosti, ali u novom, modernom zvučnom duhu, dok se Bela Bartok inspiriše folklorom svog (mađarskog) naroda.
Nepal Sambat
Nepal Sambat (Nepal Bhasa: नेपाल सम्बत) je jedan od tri kalendara koja se koriste u Nepalu, pored gregorijanskog i Bikram Sambata, jedini koji je nastao u Nepalu.
Opis
Nepal Sambat je lunarni kalendar. Godina uglavnom ima 354 dana, svake treće godine se dodaje jedan mesec.
Ovo su meseci Nepal Sambat kalendara :
La Laguna, Tempoal
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Nepal Sambat
Istorijat
Prema lokalnoj legendi, kalendar je nastao kada je izvesni Sankhadhar Sakhwa sam otplatio sve dugove koje su Nepalci dugovali državi. U čast tog događaja ustanovljena je nova era. Bilo je to u vreme vladavine kralja Raghabdeva, kalendar je stupio na snagu odmah po završetku Mandev Sambata 304 (881. naše ere)
La Laguna, Tempoal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Nepal Sambat
Istorijat
Era je zatim tekla 888 godina u zvaničnoj upotrebi u Nepalu, u periodima Malla i rani Shah, sve dok 1769. n.e. Gorkha kralj Prithvi Narayan Shah nije osvojio Katmandu i izbacio iz upotrebe Nepal Sambat i na njegovom mestu obnovio Shaka Sambat (Bikram Sambat), koji je i danas u zvaničnoj upotrebi. Ipak i Nepal Sambat je u upotrebi jer se većina nepalskih festivala održava po ovom kalendaru.
Trokut zdravstvene politike
Trokut zdravstvene politike je model kojega su autori Walt i Gilson (1994.) predložili kao način sustavnog razmišljanja o svim različitim faktorima koji mogu utjecati na pojedinu zdravstvenu politiku. Naime, zdravstvene politike oblikuju se kroz složene međusobne povezanosti konteksta, sadržaja, procesa i dionika.
Kontekst
Kontekst znači sustavne faktore: političke, ekonomske, socijalne i kulturne, kako nacionalne tako i internacionalne, koje mogu imati učinaka na zdravstvenu politiku. Kontekst su, primjerice:
Sadržaj
Sadržaj, to je supstanca određene politike koja detaljno opisuje njene predmete i teme. Proces, to je način na koji je politika započeta, razvijena ili formulirana, ispregovarana, komunicirana, provedena i vrednovana. Formiranje politike spada u procesni ugao trokuta, te je pod utjecajem dionika, sadržaja i konteksta. To je proces pregovaranja i pogađanja (u trgovačkom smislu) sa svrhom zadovoljavanja različitih interesa i izgradnje koalicijske podrške. Formiranje politike varira ovisno o prirodi politike i organizacijske strukture u kojoj ona nastaje (tj. dionici, sadržaj i kontekst), ali često uključuje i sastavljanje informacija, razvoj argumenata, razvoj alternativa, te uvjeravanje drugih. Ponekad je proces racionalan, te ga čini sustavno vaganje prednosti i nedostataka različitih alternativa; ponekad je proces sačinjen od inkrementalno - iterativnog procesa donošenja odluka bez eksplicitnih ciljeva (Anderson i Sotir Hussey, 2005).
Ejido los Carrillo, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Ejido los Carrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1950 m.
Zethé, Huichapan
Zethé je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huichapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1935 m.
Dumitreștii Gălății, Schitu-Duca
Dumitreștii Gălății je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Schitu-Duca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 619 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Jesús María, Santo Domingo Zanatepec
Jesús María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Zanatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Velike Grahovše
Velike Grahovše je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Velike Grahovše se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Jason Flemyng
Džejson Fleming rođen 25. septembra 1966. u Londonu, Engleska, Ujedinjeno Kraljevstvo britanski je glumac. Rođen je u Putniju, u Londonu 1966. Njegov otac bio je Gordon Fleming direktor u pozorištu. Još kao mali sanjao je da postane glumac, završio je školu glume i od 1993 počeo da se glumom bavi profesionalno, a prvi nastup na filmu mu je bio 1994. u filmu Knjiga o džungli. Najpoznatiji je po ulozi Toma u Ričijevom hitu Dve čađave dvocevke gde je dobio jednu od glavnih uloga a tim se filmom i proslavio, ponovo je sarađivao sa Gajom Ričijem u njegovom drugom filmu Sneč gde je imao manju ulogu.
Slaven Radovanović
Slaven Radovanović (Valjevo, 10. januar 1947) je srpski pisac, filmski scenarista, dramaturg i esejista. Pisac magijskog realizma i fantastike.
Prozu objavljuje od 1968. god po književnim listovima i časopisima širom nekadašnje Jugoslavije. Zastupljen je u nekoliko autorskih antologija proze kao i Izboru jugoslovenske priče (školska lektira za 8. razr., knj. 12, Beograd, 1979/80).
Član je Udruženja književnika Srbije.
Bibliografija
Objavljene knjige: štampana izdanja
Objavljene knjige: digitalna izdanja
Filmski scenariji
Opština Țibana, Iași
Țibana je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Ognina, Siracusa
Ognina je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Cordaro-Stellio, Biella
Cordaro-Stellio je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 779 m.
Serretto, Pistoia
Serretto je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1223 m.
Stance
Stance je naselje u Poljanici, grad Vranje u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 113 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 129 stanovnika).
Opis sela
Selo je razbijenog tipa, podeljeno u dve mahale: Donju, u dolini Roždačke reke, i Gornju, na bregu Obarak.
Do oslobođenja 1878. godine, selo je bilo nastanjeno Arnautima. Posle oslobođenja doselili su se sadašnji stanovnici, i to: Cvejinci, najstariji doseljenici, sa Kosova, Tominci, ne zna se odakle su, Zajci i Kalaverci iz Vlasa, Došljaci iz Desivojca, Olelici iz Drenovca a Nikolčaci iz Rupja u Grdeličkoj klisuri.
Stanovništvo se bavi poljoprivredom, pre svega ratarstvom, stočarstvom i voćarstvom, a u dolini Roždačke reke i povrtarstvom.
Seoska slava (krste, litije) je u Belu nedelju.
Demografija
U naselju Stance živi 90 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,9 godina (40,1 kod muškaraca i 44,3 kod žena). U naselju ima 32 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,53.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Colonia el Molino, Tixtla de Guerrero
Colonia el Molino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tixtla de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1404 m.
Castillo de Teayo, Veracruz
Castillo de Teayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Svirač
Svirač (fr. instrumentiste, eng. player) ili svirac je stari narodni izraz koji se upotrebljavao da opiše osobu koja svira neki muzički instrument. Smatra se da su prvi muzičari bili svirači koji su svirali razne svirale (frula - aerofoni instrumenti).
Sogle
Sogle su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem države. Sogle pripadaju opštini Čaška.
Svirač
Celokupna naša istorija propraćena je muzikom i svirkom. Svirači su bili omiljeni u narodu. Sviralo se na dvorovima, prelima i zabavama.
Sogle
Prirodni uslovi
Sogle su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 40 km jugozapadno.
Naselje Sogle se nalazi u istorijskoj oblasti Azot. Naselje je smešteno iznad doline reke Babune. Severno od naselja izdiže se planina Jakupica, a južno planina Babuna. Nadmorska visina naselja je približno 400 metara.
Svirač
Prezimena u Banatu, kao što su Svirac i Svirčev, nastala su tako što je neko iz familije svirao neki muzički instrument.
Sogle
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Sogle su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 137 stanovnika.
Svirač
Izraz svirač odgovara terminima: muzičar, instrumentalista, izvođač.
Sogle
Stanovništvo
Prema istom popisu pretežno stanovništvo u naselju su etnički Albanci (64%), a manjina su Makedonci (31%). Albanci su bili isključivo stanovništvo u naselju do sredine 20. veka.
Većinska veroispovest je pravoslavlje, a manjinska islam.
Majda Vrhovnik
Biografija
Rođena je 14. aprila 1922. godine u Ljubljani. Posle završene osnovne škole i gimnazije upisala je studije medicine na Medicinskom fakultetu u Ljubljani. Za vreme studija bila je član Slovenskog kluba i studentskog revolucionarnog pokreta. U članstvo Komunističke partije Jugoslavije primljena je 1940. godine.
Po sopstvenoj želji, 22. januara 1944. godine, poslata je u Slovenačko primorje. Tamo je obavljala funkciju instruktora SKOJ-a za Idriju i instruktora skojevskog kursa pri Oblasnom komitetu SKOJ-a za Primorsku. Međutim, ni tu se nije mnogo zadržala, već se dobrovoljno javila za politički rad u Koruškoj. U leto 1944. godine imenovana je za sekretara Okružnog komiteta KPS za Mežicu, a zatim je preko Drave, otišla na Gure i u Celovec. U jesen 1944. godine postala je član Sreskog komiteta KPS za Celovec. Preobučena kao seoska devojka, više meseci se zadržala u Celovcu i učestvovala u organizovanju odbora Osvobodilne Fronte, obavještajne službe i ilegalne štampe za grad.
Butanetiol
Butanetiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 90,187 Da.
Majda Vrhovnik
Biografija
Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 20. decembra 1951. godine, proglašena je za narodnog heroja.
Nasleđe
Osnovna škola Majde Vrhovnik u Ulici Simona Gregorčiča 16 u Ljubljani dobila je ime po Majdi Vrhovnik 1958. godine, a je nastala spajanjem Osnovne škole br. 5 u Šubičevoj ulici i Osnovne škole br. 6 na Cesti Vrtača. Ispred škole se nalazi njena bista, rad slovenačkog vajara Stojana Batiča iz 1961. godine.
Глеђица
Глеђица је насеље у Србији у општини Ивањица у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 269 становника (према попису из 1991. било је 336 становника).
Демографија
У насељу Глеђица живи 253 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 56,4 година (53,3 код мушкараца и 59,4 код жена). У насељу има 111 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,42.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Givry (Jon)
Živri je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Avalon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 195 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 138 metara (maksimalnoj 299 m, a minimalnoj 132 m).
Opština San Miguel Quetzaltepec, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 869 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1225 m.
Krummwisch
Krumviš je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 718 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058093.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Krumviš se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 13,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 718 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Providence, Utah
Providens je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.075, što je 2.698 (61,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
L'Horloger de Saint-Paul
L'Horloger de Saint-Paul je francuski igrani film snimljen  1974. godine u režiji Bernarda Taverniera kome je to bio cjelovečernji debi. Po žanru je mješavina drame i kriminalističkog filma a temelji se na romanu L'Horloger d'Everton belgijskog pisca Georgesa Simenona. Protagonist, koga tumači Philippe Noiret je mirni i skromni urar u Lyonu koga policija obavijesti da mu je adolescentski sin osumnjičen za ubistvo. Radnja prikazuje kako se on suočava sa time da mu sin ne samo što ne osporava čin, nego se i za njega ne kaje, te je zbog toga prisiljen preispitati svoj neuspjeh kao roditelja.
Tavernier je radnju, koja se originalno događala u SAD, prebacio u Francusku, što je filmu donijelo i političku dimenziju, odnosno kritičarima omogućilo da ga shvate kao alegorijski prikaz generacijskog jaza u francuskom društvu, odnosno podjela izzavanih studentskim demonstracijama prije nekoliko godina. L'Horloger je prikazan na Berlinskom festivalu gdje je osvojio Srebrni medvjed. Nakon tog filma su Tavernier i Noiret često surađivali, a sam Tavernier stekao reputaciju jednog od najuglednijih autora francuske kinematografije.
Kolhida
mini|desno|250px|Kolhida mini|desno|250px|Kolhida Kolhida (gruzijski: კოლხეთი Kʼolkheti, grčki: Κολχίς, Kolhís) je u antičkoj geografiji predstavljala regiju i kraljevstvo na području Kavkaza, koja je odigrala vanu ulogu pri oblikovanju današnjeg gruzijskog naroda.
U legendi o Argonautima Kolhida je bila domovina Medeje i cilj putovanja Jasona i Argonauta.
Kolhida u legendama i mitologijama imala je poznatu baštu sa lekovitim i otrovnim biljkama. Za Ejeta, kralja Kolhide i oca Medeje, pričalo se da je bio veliki čarobnjak i vrač.
Smesnica
Smesnica je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Smesnica pripada opštini Zelenikovo, koja okuplja jugoistočna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Smesnica je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 35 km jugoistočno.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Smesnica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 104 stanovnika.
Većinska veroispovest je islam.
Estanco del Carmen, Zaragoza
Estanco del Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 133 stanovnika.<ref name= 2014. m.
Vega Larga, San Pedro
Vega Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 523 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1106 m.
San Luis, Tijuana
San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Le Voleur de femmes
Le Voleur de femmes je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1938. u režiji Abela Gancea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Pierrea Frondaiea, a po žanru je mješavina drame i komedije. Protagonist, koga tumači Jules Berry, je uspješni, ali bezdušni zavodnik koji na kraju izgubi sve nakon što se iskreno zaljubi u jednu od svojih meta. Film je napravljen u dvije verzije - na francuskom i italijanskom jeziku. Snimanje su obilježile nesuglasice sa producentima, te ga se Gance kasnije odrekao.
Libby, Montana
Libi je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.628, što je 2 (0,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lizika Jančar
Lizika Jančar — Majda (Maribor, 27. oktobar 1919. – Belo, kod Polhova Graca, 20. mart 1943), student medicine, učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođena je 27. oktobra 1919. godine u Mariboru. Osnovnu školu i gimnaziju završila je u Mariboru. Godine 1937, kao đak gimnazije, postala je članica Saveza komunističke omladine Jugoslavije. Posle završene gimnatije upisala je studije medicine u Beogradu. U revolucionarni radnički pokret uključila se u mariborskoj gimaziji i delovala u radničkom društvu „Vzajemnost“, a kasnije u firmi „Radio“ u Ljubljani.
Dana 17. marta 1943. godine, započela je italijansko-nemačka ofanziva protiv Dolomitskog odreda. Prilikom proboja neprijateljskog obruča, Lizika je bila jedna od retkih preživelih iz svoje grupe. Sa svojom drugaricom se, nakon proboja 19. marta, sklonila u obližnje seoce Belo da nađu hranu i vezu. Tamo su naišle na belogardiste, koji su ih zarobili. Tražili su od nje da oda skrovište i partizanske radio-veze, ali pošto ni posle mučenja nisu ništa doznali, ubili su je ujutro 20. marta.
Ukazom predsednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 27. novembra 1953. godine, proglašena je za narodnog heroja.
Malvitani, Cosenza
Malvitani je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 389 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Cattanea, Reggio Emilia
Cattanea je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Veliko Širje
Veliko Širje je naselje u slovenskoj Općini Laškom. Veliko Širje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 259 stanovnika.
Cattanea, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Etra (mitologija)
thumb|right|280px|[[Demofont (kralj Atene)|Demofont (?) oslobađa Etru, atički bijeli kylix, 470–460. pne., Staatliche Antikensammlungen (Inv. 2687)]]
Etra (latinski Aethra) je ime nekoliko ženskih likova iz grčke mitologije
Majka Tezejeva
Etra je bila kći Piteja iz Trezena a, zajedno s kraljem Egejem Atenski — ili u nekim verzijama s Posejdonom — majka Tezejeva.
Egej je otišao u Trezen (grad jugozapadno od Atene) i upoznao Etru. Obljubio ju je a ona je nakon, prema nekiom verzijama, otplovila na otok Sferiju i zatrudnjela s Posejdonom. Vidjevši da je trudna, Egej se vratio u Atenu. Prije odlaska je pokrio sandale, štit i mač pod velikui sijenu i rekao joj da će sin, kada odraste, moći pokrenuti stijenu. Etra je poslije rodila Tezeja koji je postao veliki junak i, između ostalog, ubio Minotaura.
Kraljevica
Kraljevica (tal. Porto Re) je grad u Hrvatskoj, koji se nalazi na obali Kvarnera između Rijeke i Crikvenice, a administrativno pripada Primorsko-goranskoj županiji
Etra (mitologija)
Oceanida
Etra je također ime jedne od Oceanida, 3000 kćeri Oceana i Tethys. Ponekad se naziva ženonm Atlasovom i majkom Plejada (koje su češće navedene kao potomstvo Pleione.)
Kraljevica
Historija
Šire područje Kraljevice nastanjeno je još od pretpovijesnog doba, u vrijeme Ilira (pleme - Liburni). Prvi arheološki nalazi povezani su s vlašću Rimskog Carstva koje je na tom području gradilo potrebnu infrastrukturu, o čemu svjedoče nalazišta u Bakru, na Plasu i u Bakarcu, a pretpostavlja se (na temelju nalaza) da su iznad Bakarca i Turinova sela bile sagrađene rimske stražarnice.
Etra (mitologija)
Žena Hiperionova
Ličnost zvana Etra (možda Oceanida) je, prema jednom izvoru, bila supruga Hiperionova, umjesto Theie, te majka Heliosa, Eosa i Selene.
Kraljevica
Historija
U ranom srednjem vijeku, postojala je nekropola Veli dol (danas istog naziva, kraj Križišća).
Etra (mitologija)
Žena Hiperionova
Još jedna Etra je bila supruga Spartanca Palanta. Ispunila je proročanstvo dano mužu szuzama, nakon čega je za sebe osvojio Tarentum.
Kraljevica
Historija
U XV. st. razvija se današnje mjesto Kraljevica iz prirodne luke Hreljina (danas je Hreljin, upravno, dio Grada Bakra). Prvi pisani dokumenti spominju 1443. godine Portum Re (tal. Porto Re; lat. Portus regius), što u prijevodu znači Kraljevska Luka. Više je teorija zašto se spominje kralja. Jedna kaže da je to za to što su se carine na robu koja je prolazila kroz luku, plaćale ugarskom kralju, a ta je najvjerojatnije i točna. Mjesto se u tom razdoblju razvijalo oko jezgre poznate kao Almis.
Kraljevica je najprije bila pod vlašću obitelji Zrinski koja je u XV. st. u današnjem centru mjesta sagradila Stari Grad (kaštel) koji je povezan s dvorištem župne crkve Sv. Nikole, zaštitnika Kraljevice. Dolaskom krčkih knezova Frankopana u Kraljevicu (udajom Ane Katarine za Petra Zrinskog), Petar Zrinski i Fran Krsto Frankopan grade kaštel "Nova Kraljevica" čija je gradnja završena 1521. godine. Bilo je to 50 godina prije smaknuća graditelja u Bečkom Novom Mjestu. "Nova Kraljevica" je sagrađena na zemlji obitelji Zrinski, a dvorac je poseban po tome što na središnjoj šterni (bunaru) nosi grb koji objedinjuje obiteljske grbove obitelji Frankopan i Zrinski.
1729. g. odlukom Karla VI. u Kraljevici se osniva brodogradilište za austrijske brodove koji su trebali konkurirati Veneciji. To je, ujedno, i najstarije brodogradilište u Hrvatskom Primorju. Izgradnjom Karolinske ceste Kraljevica se razvija u trgovačko i lučko središte. Zahvaljujući spomenutoj cesti, na važnosti dobija i luka Bakarac, mjesto nadomak Kraljevici u Bakarskom zaljevu, kamo se doprema drvo te proslijeđuje u ostatak primorja, na otoke te čak i u Veneciju. Izgradnjom Jozefinske ceste, Bakarac gubi na važnosti te se promet prebacuje u Senj.
Do kraja XIX. st. Kraljevica je poznata luka za promet drvom i solju. Tada primat polako preuzimaju Rijeka i Trst.
Slabljenjem luke, počinje se u Kraljevici razvijati turizam. Prvenstveno u uvali Oštro gdje je Nijemac Olschbauer osnovao prvo kupalište u Primorju. On je 1904. god osnovao i hotel Liburnija koji je kasnije pretvoren u sanatorij. Zbog ponovnog buđenja brodogradnje, Olschbauer odustaje od liječilišta. Brodogradilište djeluje i između dva rata, a nakon rata postaje "Titovo Brodogradilište" te se obnavlja od razaranja u 2. svj. ratu.
Privreda
Kraljevica je poznata po jednom od najstarijih brodogradilišta na Mediteranu. Brodogradilište Kraljevica je osnovano 1729., a do 90-ih godina prošlog stoljeća nosilo je Titovo ime. Razlog tome je činjenica da je upravo u tom brodogradilištu Tito radio 1920-ih.
Danas je brodogradilište specijalizirano za izradu trajekata (Jadrolinija), tankera i ratnih brodova za potrebe RH.
Kultura
Radio Porto Re je popularna kraljevička radio stanica slušana na obalama Riječkog zaljeva
Rancho los Ciruelos, Chihuahua
Rancho los Ciruelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1473 m.
Catopuma
Catopuma po starijoj klasifikaciji ovaj je rod sastavljen od dvije azijske vrste malih mačaka, bornejske (C. badia) i azijske zlatne mačke (C. temminckii). Obje vrste ovih mačaka danas se klasificiraju pod rod Pardofelis u potporodici Pantherinae.