cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Limousin
Stanovništvo
Stanovništvo ove regije stagnira i stari. Departman Creuse ima najstarije stanovništvo u Francuskoj. Nakon 1999. godine bilježi se blagi porast broja stanovnika.
Iščašenje zgloba
Mehanizam nastanka
U zdravom zglobu sve kosti koje ga čine međusobno su povezane čvrstim vezivnim trakama - ligamentima, koje okružuje vezivna ovojnica (vreća) koja se naziva zglobna kapsula. Ligamenti i zglobna kapsula su relativno čvrste i neelastične strukture koje daju čvrstinu zglobu a istovremeno dozvoljavaju i pokrete unutar normalnih granica za pojedini zglob.
Emmanuel Macron
Profesionalna karijera
Emmanuel Macron je između 2004. i 2008. godine radio u Financijskom inspektoratu francuskog ministarstva ekonomije. 2007. je bio zamenik komesara u Komisija za poboljšanje francuskih stopa rasta na čijem je čelu bio Jacques Attali. 2008. Macron je platio 50,000 € kako bi bio oslobođen daljnjih ugovornih obaveza prema vladi nakon čega je počeo da radi kao investicioni bankar u Rothschild & Cie Banque, francuskom ogranku britanske Rothschild & Co osnovanom nakon što je François Mitterrand doneo odluku o nacionalizaciji Rothschildovih interesa u Francuskoj. Kao investicioni bankar Macron je postigаo ugovore sa Nestléom i Pfizerom koji su mu omogućili da uveća "malo bogatstvo" procenjeno na oko 2,800,000 €.
Iščašenje zgloba
Mehanizam nastanka
Kad se pod uticajem mehaničke sile dogodi iščašenje, jedna od kostiju koja čini zglob biva izbačena iz svog prirodnog i normalnog položaja u zglobu ( vidi sliku levo ) zbog jakog istezanja i rupture (cepanja) zglobne kapsule, ligamenata a često i mišića i tetiva koje okružuju zglob. 250px|mini|levo|Mišićni grčevi kod pacijenta obolelog od tetanusa, mogu dovesti do iščašenja. Traumatsko iščašenje retko nastaje direktnim dejstvom mehaničke sile na zglob, već kao posledica dejstva mehanizma poluge kojim se oštećuju zglobna kapsula, ligamenti, mišići i njihovi pripoji što može imati za posledicu odvajanje dela kosti ili potpuni prelom kosti (luksacijski prelom). Sklonost iščašenju i subluksacijama (delimičnom iščašenju) mogu imati osobe kod kojih su zglobne površine urođeno „plitke“ ili abnormalno formirane, npr. kongenitalne displazije kuka ili kod artroza), kao i kod postojanja drugih bolesti mišića i njihovih pripoja, kostiju, ligamenata i zglobnog tkiva.
Limousin
Kultura
Regionalni jezik regije je limousinski. To je jezik iz jezične obitelji Oc i sličan je okcitanskom. To je također i jezik prvih trubadura. Limousinski je bio glavni jezik regije do početka 20. stoljeća, kada je u velikom mahu uveden francuski. Tome je pogodovalo i ukidanje okcitanskog jezika u školama. Danas se jezikom svakodnevno služi većinom ruralno starije stanovništvo.
Emmanuel Macron
Politička karijera
mini|Francusko-kineski samit u Toulouseu, 2. jula 2015. Od 2006. do 2009. Macron je bio član Socijalističke partije. 2015. je izjavio da više nije član Socijalističke partije i da je nezavisni političar. Od 2012. do 2014. radio je kao zamenik glavnog sekretara Elizejske palače. 26. avgusta 2014. imenovan je za ministra ekonomije, industrije i digitalnih pitanja gdje je zamenio dotadašnjeg ministra Arnauda Montebourga. Kao ministar ekonomije Macron se zalagao za reforme u interesu biznisa i podvukao posvećenost tom obliku reformi čak i u slučaju protivljenja poslanika u nacionalnom parlamentu.
Iščašenje zgloba
Otvoreno iščašenje
Otvoreno iščašenje vrsta je iščašenje kod kojeg kao posledica dislokacije (izmeštanja) kostiju nastaje i otvorena povreda na koži (rana).
Emmanuel Macron
Predsednička kandidatura 2017.
30. avgusta 2016. Macron je odstupio sa ministarskog mesta uz nameru da se na socijalno liberalnoj platformi kandidira na predstojećim predsedničkim izborima 2017. godine. Do ove je odluke došlo nedugo nakon što je osnovao vlastitu partiju En Marche! zbog koje je bio kažnjen od strane francuskog predsednika. Partiju je osnovao u svome rodnom gradu.
Iščašenje zgloba
Staro iščašenje
Iščašenje inveterata, ili staro, zapušteno iščašenje, je vrsta povrede u zglobu kod koje nije na vreme izvršena repozicija ili nameštanje kostiju..
Piazza, Cuneo
Piazza je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1520 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Repohue, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2193 m.
Iščašenje zgloba
Patološko iščašenje
Patološka iščašenje je povreda nastala kao posledica poremećaja kao što su izliv u zglob, osteoliza, artritis, labava zglobna kapsula ili oštećenje mišića.
Urođeno iščešenje kuka
Urođeno (kongenitano) iščašenje ili dsplazija kuka, je poseban oblik iščašenja uzrokovan plitkom zglobnom čašicom na kuku ili rotacionim anomalijama vrata butne kosti, koje se formiraju tokom intrauterinog života fetusa. Genetički faktori, intrauterina malpozicija i faktori okoline imaju svoju ulogu u nastanku ovog poremećaj. Kada je zbog displazije poluprečnik acetabuluma karličnog zgloba veći nego prečnih glave butne kosti, zglobne površine su nepravilno opterećene, postoji veća sloboda kretanja glave butne kosti, što smanjuje stabilnost zgloba na fizički stres, i dovodi do dislokacije i iščašenja.
Etiologija displazije kuka
Etiologija, urođenog iščašenja kuka nije dovoljno poznata. Labavost i insuficijencija kapsule i pratećih ligamenata su osnovni faktor u patogenezi tipičnog iščašenja kuka. U prošlosti se mnogo polagalo na primarnu displaziju acetabuluma, ali se sada misli da je to rezultat a ne uzrok iščašenja kuka. Genetički faktori, intrauterina malpozicija i faktori okoline imaju svoju ulogu. Genetika kod ovog deformiteta često igra veliku ulogu. Ako su roditelji ili neki blizak rođak imali urođeno iščašenje kukova kao bebe, postoji veća šansa da ga imaju i njihovi potomci. Nasledni faktor, međutim nije i presudan, jer često deca osoba koje su imale ovaj ortopedski problem, imaju sasvim dobre kukove. Ponekad se ovaj deformitet može javiti još dok je beba u maminom stomaku, zbog manjka plodove vode, delovanja hormona ili povećanog tonusa materice. Takođe, do iščašenja može doći i prilikom porođaja, najčešće ako beba ne ide glavicom nego karlicom. Većinu kongenitalnih iščašenja kuka, sa jedne ili sa obe strane, roditelji najčešće primete kada dete počne da hoda jer pod težinom tela, glava butne kosti izlazi iz svoje plitke čašice, odnosno iščaši se. Noga na toj strani je kraća a dete pri hodu šepa i žali se na bolove u kuku. Obostrano iščašenje zglobova kuka kod dece karakteriše nepravilan hod u vidu geganja, šepanja, sličan hodu patke („pačji hod“). Kako bi se pravovremeno otkrilo urođeno (kongenitano) iščašenje kuka, danas se sva deca nakon rođenja preventivno pregledavajuju od starne ortopeda uz obavezan ultrazvučni ili rendagenografski snimak kukova. mini|centar|510p|Klasifikacija displazije kuka kod dece: A - Normalan izgled zgloba.  B - Displazija. C - Subluksacija. D - Kongenitalno iščašenje kuka
Habitualno ili recidivirajuće iščašenje
Habitualno ili recidivirajuće iščašenje ili subluksacija, nastaje kao posledica jednog ili više traumatskih iščašenja, kao posledica nepotpunog zarastanja zglobne čaure i ligamenata nakon prvog iščašenja, ili urođene slabosti zglobnih veza i zglobnih površina (hondomalacija). Habitualna iščašenja karakteriše učestala dislokacija u zglobu pri neznatnoj povredi pa čak i pri fiziološkom pokretu.
Iščašenje donje vilice
Iščašenje donje vilice, je iskliznuće (dislokacija) zglobnog nastavka donje vilice iz zglobne jame slepoočne kosti i može biti jednostrano ili obostrano.
Etiologija iščašenja donje vilice
Iščašenje donje vilice može nastati kao; Može nastati nakon dugog vađenja zuba (kada bolesnik dugo drži usta otvorena, prilikom primene jakih sila kod bolesnika koji već imaju problema sa zglobom ili u opštoj anesteziji, kada su mišići potpuno opušteni i svojim refleksnim skupljanjem sprečavaju iščašenja).
U slučaju da se desi u toku vađenja zuba, iščašenje je isključivo prema napred. Kod jednostranog iščašenja, donja vilica je pomerena ka zdravoj strani, a pri obostranom iščašenju prema napred. U tom slučaju zubi više nisu u međusobnom kontaktu, prisutan je jak bol i bolesnik otežano guta i (nerazumljivo govori).
Iščašenje kao posledica povrede
Najčešće u sportu (boks), pada na glavu u saobraćajnim udesima, itd.
Simptomi iščašenja
Ostali simptomi zavise od stepena oštećenja okolnih tkiva i opštih reakcija organizma na povredu.
Dijagnoza
Dijagnoza iščašenja zgloba postavlja se na osnovu:
Medicnska pomoć
Od momenta povrede i nameštanja zgloba lečenje u proseku traje od 3-6 nedelja kako bi ligamenti i zglobna kapsula potpuno zarasli.
Emmanuel Macron
Predsednička kandidatura 2017.
Njegova kandidatura bila je meta kritika budući da sve do 2. marta 2017. nije objavio formalni program. 2. marta na internetu je objavljen program na 150 stranica koji je istoga dana predstavljen u maratonskom intervjuu za medije. Macron je privukao značajnu potporu van vlastite partije na političkom centru, kao i od dela levice i desnice bliže centru.
Kotiledoni
Monokotiledoni
Kotiledon trava i mnogih drugih monokotiledona je vrlo izmenjen list i sastoji se od skuteluma i koleoptila. Skutelum je tkivo unutar semena koje je specijalizovano da apsorbuje uskladištene hranljive materije iz endosperma na koji naleže. Koleoptil je zaštitna kapa koja pokriva plumulu (iz koje nastaje stablo i listovi biljke ).
Golosemenice
Klijavci golosemenica (Gymnospermae) takođe imaju kotiledone, ali je njihov broj različit (otuda stari naziv Polycotyledoneae), i varira od 2 do 24. Kotiledoni formiraju spiralu na vrhu hipokotila (embrionalnog stabalca) okružujući vršni pupoljak, plumulu. Broj kotiledona nije stalan za neke vrste golosemenica pa tako jela (Abies alba Mill.), ima najčešće 5, ali ima klijavaca i sa 4 ili 6 kotiledona; borovi (Pinus spp.) i smrče (Picea spp.) najčešće od 4 do 15; kedrovi (Cedrus spp.) 6-10. Kod drugih vrste golosemenica taj broj je stalan, kao kod čempresa (Cupressus sempervirens L.) i obalske sekvoja (Sequoia sempervirens (D. Don) Endl.) 2 kotiledona, ili kod arizonskog čempresa (Cupressus arizonica Greene) i sekvoje (Sequoiadendron giganteum (Lindl.) J. Buchh.) 4. Najveći broj kotiledona 24 zabeležen je kod meksičkog pinjola (Pinus maximartinezii Rzedowski)
Albuminsko i eksalbuminsko seme
Kotiledoni mogu da sadrže hranljive materije kada su zadebljali. Takvo seme je eksalbuminsko (bez endosperma), a sreće se kod hrastova, divljeg i pitomog kestena, oraha... Drugi tip sreće se kod albuminskog semena (sa endospermom), kod svih golosemenica i monokotila, kao i kod nekih dikotila. Ovde kotiledoni upijaju hranljive materije iz endosperma i translociraju ih do tačaka rasta. Pošto se ove rezerve iskoriste, kotiledoni mogu da poprime hlorofil i vršiti fotosintezu, ili mogu da uvenu kada primarni listovi preuzmu proizvodnju organskih materija. Trajnost kotiledona može da bude kratka, da otpadnu samo nekoliko dana od isklijavanja, ili duga, da ostanu na biljci godinu ili više.
Tipovi klijanja
Kotiledoni, odnosno klijanje može da bude epigeično ili hipogeično. Kod epigeičnog, nadzemnog (fanerokotilarnog) klijanja kotiledoni iznose semenjaču iznad zemlje i razmiču se odbacujući je i mogu da poprime hloroil (fotosintetski su). Kod hipogeičnog, podzemnog (kriptokotilarnog) klijanja kotiledoni se ne razmiču, ostaju u semenjači ispod zemlje i ne postaju fotosintetski. Ovo je najčešće slučaj sa eksalbuminskim semenom.
Ponekad srodne biljke imaju različite tipove klijanja. Tako u porodici Fabaceae neke vrste klijaju podzemno: gvozdeno drvo (Gymnocladus dioicus (L.) K. Koch), glicinija (Wisteria sinensis (Sims) DC.), a neke nadzemno: bagrem (Robinia pseudoacacia L.), gledičija (Gleditsia triacanthos L.). Srodnost može da bude još bliža na nivou plemena, na primer u plemenu Maleae Small porodice ruža nešpula (Eriobotrya japonica (Thunb.) Lindl.) klija hipogeično, dok jabuka (Malus domestica Borkh.) klija epigeično.
Istorijat termina
Klicinim listićima ime kotiledoni dao je Marčelo Malpigi (Marcello Malpighi, 1628-1694). Džon Rej (John Ray, 1627-1705) je bio prvi botaničar koji je otkrio da neke biljke imaju dva i druge samo jedan kotiledon, i prvi koji je prepoznao ogroman značaj ove činjenice da sistematiku.
Teofrast i Albert Veliki takođe su prepoznavali razliku između dikotila i monokotila.
Anoksija
Anoksija je poremećaj koji se karakteriše; smanjenjenjem nivoa kiseonika u tkivima ispod njegovih fizioloških vrednosti, potpunim nedostatkom kiseonika u organizmu zbog prekida njegovog dolaska u tkiva i nesposobnsgi ćelija da koriste kiseonik za normalnu funkciju. Prema brzini nastanka razlikuju se dve vrste anoksije; brzonastajuća ili akutna anoksija i sporonastajuća ili hronična anoksija.
Suprotstavljeni stavovovi
Prema Arturu Gajtonu, eminentnom fiziologu, u praksi se neki termini vezani za poremećaje u distribuciji kiseonika u procesu disanja pogrešno koriste:
Etiologija
Etiološki gledan najčešći uzroci anoksije su:
Patofiziologija
Nedovoljna količine kiseonika u atmosferi izaziva pad parcijalnog pritiska kiseonika u udahnutom vazduhu, i ima za posledicu smanjenje oksigenacije hemoglobina u plućnim kapilarima. Kod ovog poremećaja u svim etapama transporta kiseonika u organizmu njegove vrednosti su smanjene, tj. značajno su niže od fizioloških, navedenih u donjoj tabeli. Mogu nastati zbog: Koncentracija gasova u vazduhu i krvi
Vrste anoksije
Prema brzini nastanka i težini kliničke slike razlikuju se dve vrste anoksije;
Akutna anoksija
Akutna ili brzonastajuća anoksija, prvi je tip anoksije koja se karakteriše izraženim znacima i simptomima nedovoljnog snabdevanja kiseonikom vitalnih organa u toku jednog ili dva minuta posle prekida funkcije disanja. Ona dovodi do težih poremećaja razmene gasova u ćelijama, što ima za posledicu poremećaj funkcije najznačajnijih vitalnih organa kao što su mozak i srce.
Akutna anoksija ploda u trenutku porođaja, nastala kao posedica kompresije, može da dovede do pojave encefalopatije, ili gluvoće, kod novorođenčeta.
Hronična anoksija
Takav oblik anoksije srećemo kod srčanog mišića, zbog nesposobnosti venačnog krvotoka da snabde miokard dovoljnim količinama kiseonika, kod anoksije novorođenčeta zbog narušene funkcije krvotoka, produženim trajanjem trudnoće ili porođaja. Zbog enzimskih poremećaja u tkivima ili narušene funkcije hemoglobina (npr kod raznih trovanja), u ovoj anoksija tkiva i ćelije nisu u mogućnosti da koriste kiseonik, iako ga u plućima ili krvi ima u dovoljnim količinama. Razni oblici anoksije mogu nastati ili se kasnije javiti i; prilikom anestezije, u toku nekih hirurških zahvata ili u raznim oblicima šoka.
Cocești, Avram Iancu
Cocești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Avram Iancu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 713 m.
Rancho el Cristo, Zempoala
Rancho el Cristo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2525 m.
Drezdenski kongres KPJ
minijatura|[[Drezden u vreme održavanja kongresa]] Četvrti kongres Komunističke partije Jugoslavije (tzv. Drezdenski kongres) održan je u Drezdenu od 6. do 12. novembra 1928. godine.
Drezdenski kongres je osudio levu i desnu frakciju, a na čelo partije je postavljeno tzv. radničko rukovodstvo, odnosno ljudi koji nisu bili angažovani u frakcijskim borbama. Za političkog sekretara izabran je Jovan Martinović, a Đuro Đaković za organizacionog sekretara Partije. Iz novog rukovodstva su isključeni vođa desne frakcije Sima Marković i vođa leve frakcije Đuro Cvijić.
Na kongresu je zaključeno da se Kraljevina Jugoslavija nalazi pred revolucijom. Kongres je potvrdio pravo ugnjetenih naroda na samoopredeljenje i doneo odluku o stvaranju nezavisnih država - Hrvatske, Crne Gore, Makedonije i Slovenije, dok bi mađarski i albanski narod imali pravo da se odvoje, jer je zaključeno da je njihovu zemlju anektirala srpska buržoazija. Eventualna prava srpskog naroda na spornim teritorijama nisu pominjana, već se srpskim radnicima i seljacima nalaže da podrže pravo na otcepljenje "ugnjetenih naroda". Pošto pokrete potlačenih naroda trenutno vodi burožoazija, odlučeno je da vodstvo pređe u ruke radničke klase, odnosno da KPJ povede oružanu borbu potlačenih naroda.
Drezdenski kongres je posebnu pažnju posvetio ženskom pitanju. Takođe je usvojen nepomirljiv stav Kominterne o socijaldemokratiji kao "blizancu fašizma", a članstvu KPJ zabranjeno je da ulazi u reformističke sindikate i deluje unutar buržoaskih opozicionih partija. KPJ je tada imala svega 2034 člana.
U javnosti i danas postoje sukobljene ocene o odlukama i dometima Drezdenskog kongresa.
Pozadina
Pre uspona Hitlera na vlast, Komunistička partija Nemačke je bila jedna od najjačih komunističkih partija. Drezden je bio centar evropske moderne umetnosti do 1933.
Kongres KPJ u Drezdenu održan je u atmosferi zaoštrenih nacionalnih tenzija u Jugoslaviji u obimu neviđenom do tada, nakon Atentata u Narodnoj skupštini na poslanike Hrvatske seljačke stranke uključujući njenog vođu Stjepana Radića.
Komunističku partiju Jugoslavije su već godinama razjedale frakcijske borbe između "levice" i "desnice". Nešto ranije te godine je održana Osma zagrebačka mjesna konferencija KPJ, na kojoj je inicijativu preuzela takozvana anti-frakcijska linija, koju su vodili Đuro Đaković, Blagoje Parović i Josip Broz. Sa zagrebačke konferencije je upućen apel Kominterni, kako bi svojim autoritetom uticala na nestanak frakcionaštva. Kominterna je poslala na Kongres KPJ šefa italijanske partije Palmira Toljatija da postavi novo rukovodstvo KPJ na čelu sa radničkim aktivistom Đurom Đakovićem.
Tok kongresa
minijatura|Šef italijanskih komunista [[Palmiro Toljati, gost kongresa.]] Organizacija kongresa u tehničkom i konspirativnom pogledu bila je dobro sprovedena. Centralni komitet KP Nemačke pružio je na tom poslu punu pomoć: s njegovim predstavnikom Francom Dalemom rešeno je da se kongres održi u Drezdenu, u kojem su za to postojali veoma povoljni uslovi. U najotmenijem predgrađu Drezdena nalazila se Partijska škola »Roza Luksemburg« (u ulici An der Berglene broj 4), u kojoj su redovno održavani kursevi za komuniste iz raznih krajeva Nemačke. Prisustvo grupe ljudi ne bi, usled toga, izazivalo nikakve sumnje, tim pre, što su delegati u istoj zgradi mogli da se hrane i spavaju.
Kongres su obezbjeđivali i prihvatali delegate nemački komunisti, među njima veterani Komunističke partije Nemačke Hajnc Bauš, njegova žena i njene sestre. Četvrti kongres KPJ počeo je s radom 5. novembr a 1928. u sali, posebno za to ukrašenoj, partijske škole »Roz a Luksemburg«. Toga dana kongres je otvoren, izabrani Predsedništvo, Verifikaciona i ostale komisije, usvojen dnevni red i poslovnik o radu. .
Kongresu je prisustvovalo 25 delegata i jedan delegat Saveza komunističke omladine Jugoslavije. Kongresu su takođe prisustvovali i Palmiro Toljati i Dmitri Manuilski, u ime Kominterne i Milan Gorkić u ime Komunističke omladinske internacionale. Filip Filipović je na Kongresu podneo Referat „O političkoj situaciji i zadacima partije“.
Glavna rasprava je vođena oko okončanja frakcijskih borbi. Na Kongresu je osuđena "desna" frakcija, predvođena Simom Markovićem, ali i "leva" predvođena Đurom Cvijićem. Delegat kominterne Palmiro Toljati je na Kongresu oštro istupio protiv Sime Markovića ("broja 1"):
mini|Sjedište partijske škole “Rosa Luxemburg” u Dresden-Loschwitzu, Kirchbachstraße 4 (danas An der Berglehne 4, fotografija iz 2011.) U ovoj zgradi je 1928. godine održan četvrti kongres KPJUz Josipa Broza, koji je bio oštar kritičar frakcija u KPJ, isticao se i Đuro Đaković, koji je ukazivao i na neke desničarske tendencije »ljevičara«, pa i Đure Cvijića.
Povodom nacionalnog pitanja, Kongres je zauzeo stav za razbijanje ugnjetačke i militarističke Kraljevine SHS i tražio nezavisne republike, pre svega Hrvatsku i Sloveniju, kao i nezavisnu i ujedinjenu Albaniju. „Srušiti imperijalističku tvorevinu, Jugoslaviju“ - glasila je odluka Kongresa. Parola o ujedinjenoj Albaniji je značila da se ne ruši samo kapitalistička Jugoslavija, nego i Grčka. Parola o ujedinjenju Makedonije rušila je i Bugarsku, Jugoslaviju i Grčku. Kongres je tražio samoopredeljenje naroda, čime bi bio srušen buržoaski poredak u Italiji, Jugoslaviji, Albaniji, Grčkoj i Bugarskoj - jer se išlo na balkansku revoluciju za stvaranje Balkanske federacije.
Na Kongresu je doneta i Rezolucija „o ženskom pitanju“ u kojoj je konstatovano povećano zapošljavanje žena, jer one predstavljaju jeftinu radnu snagu; politička obespravljenost žena i nejednakost pred zakonom; veće učešće žena u štrajkovima i političkim akcijama KPJ. Kongres je takođe zaključio da je Partija u dotadašnjem radu potcenjivala rad među ženama, da nije pružala dovoljnu pomoć aktivnim ženskim partijskim kadrovima i da se iskustva iz rada u pojedinim pokrajinama nisu koristila. U rezoluciji je naglašeno da je potrebno pojačati rad među ženama, organizovati ilegalni rad po kružocima, posvetiti posebnu pažnju uključivanju žena u sindikat i početi sa političkim radom među ženama na selu.
Nacionalno pitanje
Komunistička partija Jugoslavije je ocenila Nastanak Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca kao akt imperijalizma:
Kao glavni neprijatelj naroda prepoznata je "hegemonistička buržoazija i njena vojna monarhija". Jugoslovenski komunisti, a posebno pripadnici vladajuće srpske nacije, treba da priznaju "pravo na otcepljenje i pravo na oružani ustanak protiv nacionalnog ugnjetavanja". Poseban osvrt dat je na težak položaj albanskog naroda pod beogradskim režimom:
Aneksija albanskih krajeva u Makedoniji i na Kosovu je stvorila suprotnost sa Albanijom. Stoga, Komunistička partija Jugoslavije "izjavljuje solidarnost revolucionarnih radnika i seljaka ostalih nacija Jugoslavije, a pre svega Srbije, s Albanskim nacionalno-revolucionarnim pokretom u licu Kosovskog komiteta i poziva radničku klasu da svestrano pomažu borbu raskomadanog i ugnjetenog albanskog naroda za nezavisnu i ujedinjenu Albaniju".
Žensko pitanje
Drezdenski kongres je posebnu pažnju posvetio ženskom pitanju:
Zaključeno je da jugoslovenska buržoazija nastoji da preusmeri žensko nezadovljstvo i među njima učvrsti buržoaski uticaj, "pomoću klerikalnih, dobrotvorno-vaspitnih, feminističkih i reformističkih organizacija, uz potporu i subvenciju države, crkve i dvora". Klerikalna štampa izdaje pet ženskih časopisa i petnaest opštih časopisa, koji se u 100,000 primeraka rasturaju u prvom redu među ženama. Posledica ovoga rada je da se ogromne mase radnica i seljanki nalaze pod ideološkim i organizacionim uticajem buržoazije. Zato KPJ stavlja sebi u zadatak "da pridobije široke mase radnica i seljanki za jedinstven front revolucionarne klasne borbe".
Odlučeno je da se "izgradi odozgo do dole partijski aparat za rad među ženama", da se pri centrali KPJ obrazuje komisija za rad među ženama, koja će organizovati rad na pridobivanju radnica i seljanki za pristup u masovne organizacije radničke klase i u Partiju i da se pri sindikatima organizuju kružoci za likvidiranje nepismenosti, za podučavanja u šivenju i krojenju, za upoznavanje sa osnovnim pricipima higijene itd.
Izabrani rukovodioci
thumb|[[Đuro Đaković, izabran u Drezdenu za organizacionog sekretara.]] Na Četvrtom kongresu izabran je novi Centralni komitet i Politbiro. Kongres je odlučio da novi CK KPJ mora biti sastavljen od komunista svih jugoslavenskih nacionalnosti koji su po socijalnom sastavu pretežno radnici. U CK su izabrani — Jovan Mališić, Đuro Đaković, Josip Čižinski, Ljubo Radovanović, Filip Filipović, Marko Mašamović, Laza Stefanović, Đuro Salaj, Gojko Vuković, Žika Pecarski, Josip Debeljak... Članovi Političkog biroa CK izabrani na Četvrtom kongresu su: Božo Vidas Vuk, Gojko Vuković, Milan Gorkić, Đuro Đaković, Jakob Žorga, Marko Mašanović, Jovan Mališić, Petar Radovanović, Đuro Salaj, Laza Stefanović i Filip Filipović.
Za političkog sekretara (prvog čovjeka Partije) izabran je Jovan Mališić, a za organizacionog sekretara Đuro Đaković. U sekretarijat Politbiroa su izabrani: Đuro Đaković, Đuro Salaj i Žika Pecarski. Novi sekretarijat se u potpunosti sastojao od aktivista koji su prošli obuku Kominterne.
Vođa desne frakcije Sima Marković je ne samo uklonjen iz rukovodstva, već je ubrzo izbačen iz Partije.
Đuro Đaković, u skladu s ’novim kursom’, nakon kongresa predlaže Kominterni da stavi Milana Gorkića na raspolaganje CK KPJ i postavi ga u Politbiro, rečima:
Oružani otpor diktaturi
thumb|Policijski snimak ubijenih [[Sedam sekretara SKOJ-a|sekretara SKOJ-a Janka Mišića i Mije Oreškog koji su pali u sukobu sa policijom 27. jula 1929. u Samoboru.]] Nakon kongresa, veći dio rukovodstva KPJ odlazi na rad u zemlju. Među njima je i novi vođa KPJ Mališić, koji održava ilegalne sastanke rukovodstva u Zagrebu, i širom zemlje. Kada su novi rukovodioci stigli u zemlju, dočekala ih je otvorena diktatura proglašena 6. januara 1929, što je izgledalo kao potvrda teze o blizini revolucije. Komunistička partija Jugoslavije je dočekala zavođenje diktature kao signal za akciju i pozvala narod na oružani ustanak. Ilegalci su poslati u razne krajeve zemlje da prikupljaju oružje i organizuju napade na policiju. Prva polovina 1929. godine obeležena je serijom oružanih okršaja između komunista i policije. Malobrojni komunisti su uzalud pokušavali da pokrenu mase na "oružani ustanak" putem izolovanih uličnih borbi. Međutim, stanovništvo nije sledilo primer avangarde, a odgovor jugoslovenske policije je bio brutalan. Usledile su bezobzirne policijske odmazde, tokom kojih su ubijene i uhapšene mnoge komunističke vođe.
U prvih nekoliko meseci su ubijeni mnogi visoki rukovodioci KPJ, SKOJ-a i Crvene pomoći, uključujući i organizacionog sekretara KPJ Đuru Đakovića.
Krajem 1929. godine vođstvo KPJ je bilo meta žestoke kritike Kominterne, zbog tendencije razvoja podzemne jugoslovenske partije ka pučizmu, a na štetu radničkog organizovanja. Jula 1930. godine Kominterna je saopštila da je slogan o "oružanom ustanku" bio potpuno pogrešno shvaćen u Jugoslaviji. Fokus je stavljen na organizaciju ilegalnih sindikata, dok su oni koji zahtevaju trenutni oružani ustanak proglašeni teroristima u partijskoj štampi.
Smena rukovodstva KPJ
U narednom periodu, Kominterna neprestano mijenja sastav najužeg partijskog rukovodstva KPJ. Neko su vrijeme djelovala dva rukovodstva — jedno u zemlji, a drugo u Beču, dok je koordinator bio Jovan Mališić. Tako je formiran Polirtbiro u sastavu — Jovan Mališić, Viktor Koleša, Žika Pecarski, Blagoje Nikolić i Marko Mašanović, sa zadatkom da djeluje u zemlji, a u Zagranični biro su postavljeni — Filip Filipović, Đuro Salaj i, kao koordinator Jovan Mališić.
U siječnju 1930. godine Kominterna je u Politbiro uključila Petka Miletića i Ristu Samardžića, a ubrzo zatim u zajedničko rukovodstvo kooptirani su i Antun Mavrak, Akif Šeremet, Nikola Kovačević i Karlo Hudomal. Samo nekoliko dana kasnije smijenjen je s funkcije sekretara Jovan Mališić, a obrazloženje — »sukob s cjelokupnim rukovodstvom«.
Ocene i tumačenja
Za pojedine publiciste su odluke Drezdenskog kongresa dokaz kontinuiteta "antisrpske politike KPJ". Ratko Dmitrović smatra da su odluke kongresa KPJ u Drezdenu uzrok svih kasnijih nevolja Srbije, i da su tamo donete odluke za "stalnu borbu protiv srpstva i pravoslavlja"
Odluke Drezdenskog kongresa su ubrzo formalno pobijene. Već krajem 1934. godine, na Četvrtoj zemaljskoj konferenciji u Ljubljani, KPJ poziva na oružani ustanak protiv režima, ali izostavlja poziv na rasparčavanje zemlje. Ta odluka je potvrđena na Splitskom plenumu CK KPJ, juna 1935. godine, kao i na Sedmom kongresu Kominterne dva meseca kasnije. KPJ tada priznaje pravo na samoopredeljenje, ali ne insistira na raspadu Jugoslavije. U narednim godinama, ovo gledište će se iskristalisati i KPJ će početi da se zalaže za federalnu Jugoslaviju, koja će biti izgrađena na politici Narodnog fronta, a ne na Drezdenskom kongresu.
Mladen Dražetin
mini|230px|Mladen Dražetin mini|270px|Mladen Dražetin glumi u pozorišnoj predstavi „Jazavac pred sudom“, Erdevik, 2003. mini|270px|Mladen Dražetin glumi u pozorišnoj predstavi „Prosidba“, Novi Sad, 1986. Mladen Dražetin (Novi Sad, 3. mart 1951 — Novi Sad, 23. jul 2015) bio je doktor društvenih nauka, srpski intelektualac, ekonomista, pozorišni stvaralac, pesnik, književnik i filozof. Rođen je u Novom Sadu 1951. godine. Njegov otac Rada bio je kurir u Mesnoj kancelariji u Mošorinu, a majka Vukica, rođena Janjatović, rodom je iz Sombora. Iza sebe je ostavio dela poezije, proze, drame i filozofije. Tvorac je Dopisnog pozorišta, specifične vrste teatarske organizacije i igre, koje je zamislio i organizovao 1974. godine. Preminuo je u Novom Sadu 2015. godine, a sahranjen je na groblju u Ledincima.
Školovanje
Trgovačku školu je završio 1968. u Novom Sadu, Višu ekonomsku 1972. u Varaždinu, a diplomirao je na subotičkom Ekonomskom fakultetu 1983.
Magistarski rad odbranio je 1989. na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu sa tezom "Specifičnost nastanka i delovanja Dopisnog pozorišta u Novom Sadu, sa projekcijom daljeg usavršavanja", a doktorski 2004. na Fakultetu za uslužni biznis u Novom Sadu sa tezom "Amaterizam kao način čovekove samorealizacije putem lokalnih radio i televizijskih stanica u Vojvodini".
Karijera
Dražetin je obavljao razne poslove u više radnih organizacija, kao i organima državne uprave. Takođe je bio zaposlen i na TV Novi Sad i RTS-u, a radio je i kao profesor.
Kretanje u službi: radio u „Autovojvodini“ (1968-1977), u SOUR „Agrovojvodini“, gde je uređivao i istoimeni list (1977-1980), potom prešao u Skupštinu grada za tržišnog inspektora (1980-1985) i višeg tržišnog inspektora (1985-1990), pa u Televiziji Novi Sad bio direktor Službe zajedničkih programskih poslova (1990-1993) i rukovodilac Telekinoteke i urednik Redakcije za istoriografiju kulturnog nasleđa Vojvodine (1993-1994), a bio je i odgovorni urednik u „7 TV dana“. Zatim je radio kao savezni tržišni inspektor (1994-2003) i republički tržišni inspektor (2003-2009). Radio je i kao profesor desetak godina na Visokoj tehničkoj školi strukovnih studija u Novom Sadu za nastavne oblasti: multimedija I, multimedija II, VEB komunikacije i masovne komunikacije. Bio je i gost predavač na BK Univerzitetu iz Beograda i Učiteljskom fakultetu u Somboru. Takođe je bio sudija porotnik u Višem sudu u Novom Sadu i sudski veštak za procenu vrednosti kapitala, procenu štete i obračun zarade.
Kulturni, edukativni i naučno-istraživački rad
Dražetin je bio tvorac Dopisnog pozorišta, specifične vrste teatarske organizacije i igre, koje je zamislio i organizovao 1974. godine, kao originalni pozorišni pokret za širenje elementarne pozorišne i etičko-estetičke kulture. Nalazio se i među osnivačima Pozornice dramske umetnosti, čiji je glavni rukovodilac bio od 1994.
Pozorišne predstave prikazivao je po selima, gradskim parkovima i trgovima, po preduzećima, pa i stanovima. TV emisija o ovom projektu Petra Ljubojeva dobila je 1986. Gran-pri na festivalu u Monte Karlu. Režirao je preko sto pozorišnih komada i recitala na amaterskim i profesionalnim scenama, u okviru Dopisnog pozorišta. Nastupao i kao glumac u pozorišnim predstavama i u desetak filmova.
Po sopstvenom scenariju režirao je dva filma nemih burleski „Rastrojene misli“ (1971) i „Komičari iz Novog Sada“ (1973). Bavio se poezijom i objavio je sedam zbirki pesama.
Il Ghetto, Modena
Il Ghetto je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Mladen Dražetin
Kulturni, edukativni i naučno-istraživački rad
Sem toga je bio književni kritičar, pozorišni i televizijski teoretičar. Na televiziji je bio autor (reditelj ili scenarista) više zapaženih emisija, kao što su „Zdravstveni teatar“, „75 godina Esperanta“ i dr.
Socijalna drama „Ispovest“ koju je Dražetin napisao igrana je u preko pedeset hiljada Mikro - teatara Dopisnog pozorišta širom sveta, kao obrazovno - edukativni program.
Napisao je knjigu iz oblasti etike, estetike i sociologije kulture pod nazivom „Večna umetnost igre“, koja je rezultat njegovog tridesetogodišnjeg naučno-istraživačkog rada i izbora iz nastavnog gradiva sa predavanja na fakultetima, višim i visokim školama, gde ga je od 1996. do 2013. godine slušalo preko deset hiljada studenata.
Dražetin je održao i niz zapaženih predavanja „O nastanku i delovanju Dopisnog pozorišta iz Novog Sada, kao univerzalnog korespondentnog sistema“ u više država - Rusiji, Austriji, Slovačkoj, Mađarskoj, Rumuniji, Grčkoj, Hrvatskoj, Sloveniji, Republici Srpskoj, Makedoniji i Crnoj Gori.
Igrao je epizodne uloge u dva domaća dugometražna filma: „Jevreji dolaze“ u režiji Prvoslava Marića i „Peščaniku“, koji je snimljen po romanu Danila Kiša.
Bio je član Društva književnika Vojvodine (DKV) i Udruženja novinara Srbije (UNS).
2016. godine, na književnoj manifestaciji „U čast Sime Cucića“ koju organizuje Banatski kulturni centar iz Novog Miloševa, Dražetin je posthumno nagrađen plaketom „Sima Cucić“, za ukupan doprinos afirmaciji književnosti za decu.
Uvršten je u Enciklopediju Novog Sada (Sveska 7, Novi Sad, 1996), Leksikon umetnika Vojvodine (Roman Vehovec, Novi Sad, 2001), Azbučnik pisaca za decu (Svetozar Malešev, Novi Sad, 1997), Antologiju najlepših pesama o ljubavi „Velika tajna“ (Pero Zubac, Beograd, 1997), Antologiju novijeg srpskog pesništva za decu i mlade „Kad srce zasvetluca“ (Pero Zubac, Ruma, 2009), Biografski rečnik Šajkaške (Boško Brzić, Novi Sad, 2013), „Rečnik Vojvodine“ Miroslava Antića (Sarajevo, 1989).
Dela
Knjige koje je Dražetin objavio za života:
Dražetinove knjige objavljene posthumno:
Pozorišni komad „Ticanova buna 1807: nacionalna drama u tri čina“ je poslednje Dražetinovo delo, koje je završio neposredno pred smrt, a koje je dramatizovao i napisao upravljajući se i usklađujući prema naučnoj građi Istorijskog instituta SANU, kao i obrađenih primerenih priča i legendi, koje su se o Ticanu prenosile s kolena na koleno.
U pripremi je izdavanje i štampanje još nekoliko Dražetinovih neobjavljenih dela.
Neobjavljena Dražetinova dela:
San Isidro, Las Margaritas
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 711 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1111 m.
El Pinabete, La Yesca
El Pinabete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Volponi, Cosenza
Volponi je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
El Pinabete, La Yesca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1289 m.
Volponi, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 219 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 858 m.
San Antonio, Tuxpan
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
El Limón de Cornejo, Arteaga
El Limón de Cornejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 835 m.
La Guayepa, Choix
La Guayepa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 462 m.
Bistrița Nouă, Piatra-Olt
Bistrița Nouă je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Piatra-Olt.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 749 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m.
Aleksije IV Veliki Komnin
Aleksije IV Veliki Komnin je bio trapezuntski car od 1416. do 1429. iz dinastije Velikih Komnina.
Njegova ćerka Marija Velika Komnina Paleologina bila je udata za vizantijskog cara Jovana VIII Paleologa koji je vladao u periodu 1425–1448.
Selimir
mini|200px|desno|Seoba Srba na Balkan u 7. veku, prema mišljenju o položaju Bele Srbije u Lužici i Polablju Selimir (Syllimirum) (631-652) je legendarno ime prvog vladara Srba na Balkanu. Posle spajanja opisa Selimira iz Letopisa popa Dukljanina/Gesta regum Sclavorum i bezimenog vođe koji je doveo Srbe na Balkan iz „O upravljanju carstvom” Konstantina VII Porfirogenita nastala je jedna rekonstrukcija vladavine legendarnog Selimira. Prema toj rekonstrukciji, oko 631. naslednici po imenu nepoznatog starešine plemenskog saveza Srba kod reke Elbe/Labe, braća Selimir i Drvan sazvali su skupštinu plemenskog saveza da se donese važna odluka. Na skupštini, Drvan je odlučio da prihvati ponudu Sama i priključi se njegovom plemenskom savezu u borbi protiv Avara i Franaka, a Selimir je prihvatio poziv cara Iraklija (610-641) da se preseli na Balkansko poluostrvo. Sa braćom podelio se i plemenski savez. Sa područja reke Labe/Elbe Selimir je poveo na jug deo Srba, ali i deo Dečana, Obodrita, Glomača i drugih plemena. Kretali su se verovatno zapadnim rubom Panonske nizije, u zaštiti Samovog saveza plemena i stigli na Balkan. Uz pomoć Vizantije, Selimir je na Balkanu nametnuo vlast Romanima i Slovenima, koji su došli pre srpskog plemenskog saveza. Vladao je 21 godinu, do oko 652. a stvorio je prvu državu i prvu dinastiju kod Srba na Balkanu. Na Balkanu, Selimirovi naslednici vladali su do sredine 10. veka, a ime i delo Selimira pamćeni su još 2-3 veka, to jest do zapisivanja u Letopisu popa Dukljanina/Gesta regum Sclavorum.
Problem imena Selimir
Ime Selimira, kao vladara Južnih Slovena, verovatno Srba, koji je naselio neke Slovene, verovatno plemenski savez Srba, u zaleđe Bara, to jest Jadranskog mora, spominje se u Letopisu popa Dukljanina/Gesta regum Sclavorum. Gesta regum Sclavorum je pisani izvor koji je nastao pet vekova posle dolaska Srba na Balkansko poluostrvo, a pisan je na području Bara na osnovu usmene tradicije. Selimirovo ime nije zabeleženo pre toga. Nije moguće drugim pisanim izvorom potvrditi da je postojao vladar kod Južnih Slovena u 7. veku koji se tako zvao. Takva imena (Selimir i Selomir) danas postoje kod Srba i nije nemoguće da su postojala i u 7. veku. U prilog toga da je ime vladara koji je naselio Srbe na Balkan moglo biti pamćeno 5 vekova govore dve činjenice. Prvo vladar koji je naselio Srbe na Balkan učinio je nešto izuzetno i vredno da se pamti njegovo ime. Drugo on je istovremeno bio osnivač prve dinastije kod Srba na Balkanu, a ta Lužičko-balkanska dinastija vladala je do sredine 10. veka, to jest smrti Časlava i toliko je mogla pamtiti ime svog osnivača. Ipak, kod Selimira govori se o vladaru koji je naselio Slovene/Srbe u zaleđe Jadranskog mora i mora se uzeti kao moguće da nije zapamćeno pravo ime tog vladara, to jest ime Selimir možda samo opisuje šta je po imenu nepoznati vladar učinio. On je seli(o) mir(no) Slovene/Srbe na Balkan. Zbog toga se ime može uzeti samo kao legendarno, a nije potvrđeno drugim pisanim izvorom.
Nacionalni park Denali
Denali (engleski: Denali National Park and Preserve) je nacionalni park i rezervat prirode u srcu Aljaske.
Geografija
Denali je veliki prostor netaknute prirode, alpske tundre i tajge. Park leži otprilike na istoj udaljenosti od Fairbanksa na sjeveroistoku i Anchoragea na jugoistoku, udaljen nekih 320 km južno od Arktičkog kruga, u subarktičkoj zoni.
Park i rezervat obuhvaćaju samo srce planinske Aljaske, ali i velike površine niskih brda i močvarnih ravnica koje leže sjeverno od planina. Centralni dio parka i njegova najveća atrakcija je planina McKinley, najviši vrh Sjeverne Amerike, koja se danas sve više zove Denali ("Najviša"), to je inače drevno indijansko ime za tu planinu na njihovom jeziku. Visina McKinleya od 6194 metara, izmjerena je još početkom 1950-ih. Od tada je bilo puno pokušaja da se preciznije izmjeri visina planine, jedan od takvih bio je i onaj iz 2010. koristeći naprednu radarsku tehnologiju. Rezultat tog mjerenja iznosio je 6168 metara, on je objavljen u septembru 2013., ali se i dalje smatra neslužbenim. thumb|left|260px| [[Karta Parka Denali]] Ostale atrakcije tog parka su veliki glečeri u Aljaškom masivu, planina Foraker visoka 5304 metara, ali i drugi visovi u masivu, viši od 3050 metara. Atrakcija je i kotlina rijeke Savage na zapadu parka, prostor netaknute prirode.
Područje bivšeg Nacionalnog parka McKinley je danas određeno kao rezervat prirode. Zbog tog je vožnja privatnim motornim vozilima po većem dijelu parka zabranjena, umjesto toga posjetioce voze mali autobusi, koji rade od kraja maja do sredine septembra. Alpinisti su se prvi put popeli na McKinley 1913. a od tad se svake godine na planinu uspne po stotinjak penjača. Pored planinarenja i hodanja po parku, za turiste se ljeti organiziraju i foto safariji na divlje životinje i panoramsko razgledavanje parka malim avionima. A zimi kad su do većine parka, zatvorene sve pristupne ceste, posjetioci parka bave se skijaškim trčanjem, šetnjama, vožnjom psećim sanjkama, ili motornim saonicama (ali samo u ograničenim zonama). Izuzev male zone na ulazu u park gdje su staze dobro označene, unutar ostatka parka postoji samo nekoliko označenih staza pa je kretanje po parku bez vodiča rizična avantura. Ljeti se većina posjetioca kreće u neposrednoj blizini ulaza u park i sjeveroistočno od planine McKinley. Unutar parka ima nekoliko kampova, ali ne postoji nikakav hotel ili motel u kom se može prenoćiti, osim nekoliko privatnih pansiona duž pristupne ceste koji rade tokom ljeta.
Flora i fauna
Tokom kratkog ljeta u parku nikne više od 1500 vrsta biljaka, uključujući i neke od 430 vrsta cvijeća. Po riječnim kotlinama raste tajga smrekovih topolinih i brezovih šuma. Iznad zone rasta drva prostire se zona tundre po kojoj raste bilje prilagođeno kratkoj vegetaciji; nisko grmlje, sitno poljsko cvijeće, borovnice, šaševi i alpska trava.
Od velikih sisavaca po parku su najbrojniji losovi, smeđi (grizli) i crni medvjedi, vukovi, sobovi i aljaške ovce. Od manjih sisavaca ima puno lisica, rosomaha, američkih zečeva, svizaca, risova, voluharica, lemina i ostalih glodavaca. Po parku živi više od 150 vrsta ptica (od kojih su većina selice), uključujući patke, gavrane, sove, orlove, sure orlove i jastrebe.
Klima
Zime su duge i hladne, obično traju od kraja septembra do aprila. Temperature u najhladnijim mjesecima mogu se spustiti i ispod -18°C, i to na duže vrijeme, a mogu pasti i do -40°C za hladnih noći. Ljeta su kratka i svježa, počinju od kraja maja i traju do početka septembra, s prosječnim temperaturama oko 24°C za najtoplijih dana. Snijeg može pasti u bilo kojem mjesecu, a zimi ga najviše napada po južnim obroncima Aljaškog masiva. Temperature se inače kao i svuda smanjuju sa visinom, tako da dnevne temperaturne razlike mogu biti ekstremne, naročito u zimskim mjesecima.
Leatherhead
Leatherhead je grad od 32,808 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Administrativno podpada pod Distrikt Mole Valley.
Geografske karakteristike
Leatherhead leži na jugu Surreya, na rijeci Mole i na trasi londonskog kružnog autoputa M25.
Historija
Kao prirodna posljedica njegova položaja, razvio se kao trgovište. Prvu kraljevsku povelju dobio je 1248. od Henrya III, njome je dobio dozvolu da može održavati svaki tjedan po jedan, i jedan veliki godišnji sajam.
Leatherhead je preživio veliki požar 1392., ali je nakon njega ubrzo obnovljen, kao tipično srednjovjekovno trgovište.
Za elibetijanskih i stujartovskih vremena u njemu je živjelo nekoliko značajnih ličnosti, između ostalih i Thomas Bludworth gradonačelnik Londona nakon katastrofalnog požara 1666.
Distanazija
Distanazija (od grč. δυσ-: ne- + ϑάνατος: smrt), u medicini, korištenje svih raspoloživih sredstava, bilo primjerenih ili neprimjerenih, za umjetno produžavanje života i odgađanje dolaska smrti u bolesnika u završnoj fazi života, unatoč tome što nema nade za izliječenje. Drugi nazivi su terapijska tvrdoglavost i terapijska okrutnost. Često se smatra pogreškom moderne medicine.
Distanazija nastaje kad se umirućoj osobi tehnološkim sredstvima produžuje ​​biološki život kroz bez obzira na kvalitetu njenog života. Tehnologije kao što su implantirani kardioverterski defibrilator, umjetna ventilacija, uređaji za potpomaganje srčanih klijetki, te vantjelesna membranska oksigenacija mogu produžiti proces umiranja.
Izraz distanazija obično se koristi kad se umjetno održava na životu osobu čije bi stanje inače bilo nespojivo sa životom; ponekad iza toga stoje neki skriveni motivi.
El Guamúchil, Chiautla
El Guamúchil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiautla.
Aerodrom Bodžnurd
Aerodrom Bodžnurd (IATA kod: BJB, ICAO kod: OIMN) smješten je pokraj grada Bodžnurda u sjeveroistočnom dijelu Irana odnosno pokrajini Sjeverni Horasan. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1066 m. Aerodrom ima jednu asfaltiranu uzletno-sletnu stazu dužine 3225 m, a koristi se za domaće letove. Vodeći avioprijevoznik koji nudi redovne letove za Teheran-Mehrabad na ovom aerodromu je Iran Aseman Airlines.
El Guamúchil, Chiautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1099 m.
Correll, Minnesota
Korel je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 34, što je 13 (-27,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Piccata, Cuneo
Piccata je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Puerto Amarillo, Guachochi
Puerto Amarillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2289 m.
Piccata, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Santa Maria, Bolzano
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1313 m.
Santa Rita Invernadero, Las Margaritas
Santa Rita Invernadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.