cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vijetnam
Geografija
mini|levo|200p|U planinskim predelima severnog Vijetnama živi većina nacionalnih manjina Vijetnam sa površinom od 331.688 km² spada u grupu srednje velikih zemalja jugoistočne Azije. Oko 20% površine čine ravnice, dok je ostatak planinskog (40%) i brežuljkastog karaktera (40%). Sever zemlje se sastoji iz ušća Crvene reke i planinskog područja sa Pan Si Pangom (sa 3.143 metara nadmorske visine) na severozapadu. Jug zemlje sačinjavaju ravničarski predeli oko ušća Mekonga i planinski delovi oko visoravni Taj Nujen. Klima je tropska, obeležena čestim monsunima. Na severu je izražen pad temperature između novembra i aprila. Temperature se kreću između 5 i 37 °C, prosek padavina između 1200 i 3000 centimetara, dok je prosečna vlažnost vazduha oko 84%. Važniji gradovi su Hanoj, Ho Ši Min, Kan To, Da Nang, Hajfong, NJa Čang i Hue, a najveće ostrvo je Fukvok.
thumb|levo|Administrativna podela Francuske Indokine.
Istorija
Pisana povijest Vijetnama počinje oko 200. pne. kad je postao dijelom države Nam Viet (kin. Nan Yue) koja je obuhvaćala i današnje južne kineske provincije Guangxi i Guangdong (Kanton), a vodio ju je odmetnuti kineski general s podrškom lokalnog ne-kineskog stanovništva.
Godine 111. pne. Kina je uspjela vratiti odmetnute teritorije i područje sjevernog Vijetnama sljedećih je tisuću godina, do 939., bilo dio Kineskog Carstva. Kineski upravitelji pokušali su sinicizirati Vijetnam, ali to je samo potaknulo lokalne elite na homogenizaciju i doprinijelo stvaranju posebnog vijetnamskog identiteta.
Od polovice desetog do polovice devetnaestog stoljeća i dolaska Francuza u Vijetnamu su se izmjenjivala razdoblja neovisnosti i kineske dominacije. U 17. i 18. stoljeću zemlja se proširila na jug i zauzela područje delte Mekonga; takva ekspanzija dovela je ubrzo do podjela između juga i sjevera koje su prevladane u početku 19. stoljeća.
Francuzi su zauzeli zemlju u nekoliko pohoda od 1859. do 1882. Od samog početka francuske vladavine pojavljivali su se pokreti za autonomiju i neovisnost. Poslije prvog svjetskog rata vodeću ulogu polako su preuzimali komunisti povezani sa Sovjetskim Savezom na čelu s Ho Chi Minhom. Nakon drugog svjetskog rata Hoov pokret Viet Minh (Liga za neovisnost Vijetnama) proglasio je neovisnost, ali Francuska nije namjeravala odstupiti. Nakon neuspješnih pregovora, otvoreni je rat počeo u prosincu 1946. i trajao do 1954. kada je Francuska pretrpjela odlučujući poraz kod Dien Bien Phua.
Stanovništvo
mini|200p|Broj stanovnika od 1960. godine Broj stanovnika Vijetnama se procenjuje na oko 83,5 miliona. Stanovništvo je u proseku veoma mlado; oko 30% stanovništva je ispod 14 godina, dok je samo oko 5% preko 65. Stopa porasta stanovništva se procenjuje na oko 1,3%. Prognoza dužine života žena trenutno iznosi 68, a muškaraca 64 godine. Većina stanovništva Vijetnama živi u gusto naseljenim područjima ušća Crvene reke i Mekonga, sa izraženom poljoprivrednom delatnošću. I pored agrarnog porekla, više od 25% vijetnamaca, živi u urbanim sredinama velikih gradova. Oko 88% stanovništva su Vijetnamci (Vijet ili Kin). Pored toga su priznate još 53 nacionalne manjine. Najveće od njih su: Kinezi (1,2 miliona), Tai, Kmeri i ostale manjine tzv. „brdski narodi“. Pošto su pripadnici brdskih naroda, u indokineskim ratovima, kao i u Vijetnamskom ratu, ratovali na strani Francuske odnosno SAD, posle ujedinjenja Vijetnama su bili izloženi represalijama. U nekim slojevima društva nisu ni danas rado viđeni.
Privreda
Po izveštaju Međunarodnog monetarnog fond (IMF) iz 2012. godine Vijetnamski nominalni GDP je dosegao US$138 milijarde, sa nominalnim GDP po stanovniku od $1.527. Prema predviđanju Goldman Saksa iz decembra 2005, vijetnamska ekonomija će postati 21. po velični u svetu do 2025., sa procenjenim nominalnim GDP od $436 milijardi i nominalnim GDP po stanovniku od $4.357. Prema predviđanju iz 2008. PricewaterhouseCoopers agencije, Vijetnam će verovatno biti najbrže rastuća nova ekonomija u svetu do 2025, sa mogućim stepenom rasta od skoro 10% godišnje u realnim dolarima HSBC je predvideo 2012. godine da će Vijetnamov totalni GDP prestići Norvešku, Singapur i Portugal do 2050.
Vijetnam je bio tokom najvećeg dela svoje istorije predominantno poljoprivredna civilizacija bazirana na uzgoju pirinča. Takođe je prisutna rudarska industrija za iskopavanje boksita, važnog materijala za proivodnju aluminijuma. Međutim, Vijetnamski rat je uništio veći deo agrarne ekonomije zemlje, te je posleratna vlada implementirala plansku ekonomiju da bi revitalizovala poljoprivredu i industrijalizovala naciju. Implementirana je kolektivizacija farmi, fabrika i ekonomskog kapitala, i milionima ljudi je dato da rade u državnim programima. Decenijama nakon Vijetnamskog rata, Vijetnamska ekonomija se mučila sa neefikasnošću i korupcijom u državnim programima, slabim kvalitetom i nedovoljnom produktivnošću, i restrikcijama ekonomskih aktivnosti. Takođe je ispaštala zbog posleratnog trgovačkog embarga zavedenog od strane Sjedinjenih Država i većeg dela Evrope. Ti problemi su dodatno komplikovani erozijom Sovjetskog bloka, koji je obuhvatao Vijetnamove glavne trgovinske partnere, tokom kasnih 1980-tih.
Godine 1986, Šesti nacionalni kongres Komunističke partije je uveo socijalistički orijentisane tržišne ekonomske reforme kao deo Doi Moi reformnog programa. Privatno vlasništvo je podržano u industriji, trgovini i poljoprivredi. U velikoj meri zahvaljujući tim reformama, Vijetnam je dostigao oko 8% godišnjeg GDP porasta između 1990 i 1997, i ekonomija je nastavila da raste sa godišnjom stopom od oko 7% od 2000 do 2005, čineći Vijetnam jednom od najbrže rastućih ekonomija na svetu. Rast je ostao snažan čak i usred globalne recesije kasnih 2000-tih, održavajući se na 6.8% u 2010, međutim sudeći po GSO proceni Vijetnamska inflaciona stopa je dostigla 11.8% u decembru 2010. Vijetnamski dong je samo u 2010. godini devalvirao tri puta.
Proizvodnja, informaciona tehnologija i visoko tehnološke industrije sad formiraju veliki i brzo rastući deo nacionalne ekonomije. Mada je Vijetnam relativni novajlija u naftnoj industriji, on je trenutno treći po veličini proizvođač nafte u jugoistočnoj Aziji, sa totalnom proizvodnom u 2011. godini od 318.000 barela na dan (50.600 m3/d). U 2010. godini, Vijetnam je bio rangiran kao osmi po veličini proizvođač sirove nafte u Aziji i Pacifičkom regionu. Poput svojih kineskih suseda, Vijetnam nastavlja da koristi centralno planirane ekonomske petogodišnje planove.
Duboko siromaštvo, definisano kao procenat stanovništva koje živi sa manje od $1 na dan, je znatno opalo u Vijetnamu, i relativna stopa siromaštva je sad manja nego u Kini, Indiji, i Filipinima. Ovo smanjenje stope siromaštva se može pripisati pravičnim ekonomskim politikama čije je cilj unapređenje životnog standarda i sprečavanja uspona nejednakosti; ove politike su obuhvatile egalitarnu distribuciju zemljišta tokom inicijalnih stupnjeva Doi Moi programa, investiranje u siromašne udaljene oblasti, i subvencionisanje obrazovanja i zdravstvene zaštite. Na osnovu IMF izveštaja, stopa nezaposlenosti u Vijetnamu je bila 4,46% u 2012. godini.
Trgovina
Od ranih 2000-tih, Vijetnam je primenio sekvenciranu trgovinsku liberalizaciju, dvo-kolosečni pristup otvaranja nekih sektora privrede inostranom tržištu, a istovremeno štiteći druge. Jula 2006, Vijetnam je obnovio svoje zakonodavstvo po pitanju intelektualne svojine tako da je saglano sa TRIPS, i postao je član WTO 11. januara 2007. Vijetnam je sad jedna od najotvorenijih Azijskih ekonomija: dvosmerna trgovina je vrednovana na oko 160% GDP 2006. godine, što je više od dva puta veće od istovremenog odnosa Kine i više nego četiri puta veće od odnosa Indije. Vijetnamovi glavni trgovački partneri su Kina, Japan, Australija, ASEAN zemlje, Sjedinjene Države i Zapadna Evropa.
Vijetnamski carisnka ispostava je izvestila jula 2013. da je totalna vrednost međunarodne robne razmene za prvu polovinu 2013. bila US$124 milijardi, što je 15,7% više nego za isti period 2012. godine. Mobilni telefoni i njihovi delovi su bili uvoženi i izvoženi u velikim brojevima, dok je na tržištu prirodnih resursa, sirova nafta bila najviše rangirani eksport, a velike količine gvožđa i čelika su uvezene tokom tog perioda. SAD je bila zemlja koja je kupila najveću količinu Vijetnamskob izvoza, dok su kinaska dobra bila najpopularniji Vijetnamski uvoz.
Godine 2014. zemlja je ugovorila sporazum o slobodnoj trgovini sa Evropskom Unijom koji joj daje pristup EU generalizovanom sistemu preferenci, koji pruža preferentni pristup Evropskim tržištima zemljama u razvoju putem umanjenih tarifa.
Nauka i tehnologija
Vijetnamski naučnici su razvili mnoga akademska polja tokom dinastijske ere, pre svega društvene nauke i humanistike. Zemlja se ponosi milenijumski dugačkom tradicijom analitičkih istorija, kao što je Đại Việt sử ký toàn thư kraljevskog istoričara Ngô Sĩ Liên. Vijetnamski monasi predvođeni abdiciranim carom Trần Nhân Tông su razvili Trúc Lâm Zen granu filozofije u 13. veku. Aritmetika i geometrija су bile naširoko predavane u Vijetnamu od 15. veka, koristeći kao osnovu udžbenik Đại thành toán pháp koji je napisao Lương Thế Vinh. On je uveo u Vijetnam pojam broja nule, dok je Mạc Hiển Tích koristio termin số ẩn (sh: "nepoznat/tajan/skriven broj") za negativne brojeve. Vijetnamski naučnici su isto tako proizveli brojne enciklopedije, kao što je Vân đài loại ngữ pisca Lê Quý Đôn.
U novije vreme, Vijetnamski naučnici su napravili mnoge značajne doprinose u raznim oblastima studija, pre svega u matematici. Hoàng Tụy je bio pionir u primenjeno matematičkom polju globalne optimizacije u 20. veku, dok je Ngô Bảo Châu osvojio Fildsovu medalju 2010. godine za dokaz fundamentalne leme u teoriji automorfnih formi. Vijetnam trenutno radi na razvoju domaćeg svemirskog programa, i planira da konstruiše Vijetnamski svemirski centar do 2018. koji će koštati US$600 miliona. Vijetnam je takođe napravio znatan napredak u razvoju robota, kao što je TOPIO humanoidni model. Godine 2010, Vijetnamska ukupna državna potrošnja na nauku i tehnologiju je bila oko 0,45% njegovog GDP.
Baienfurt
Bajenfurt je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Ravensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.151 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8436011.
Zazari
Jezero Zazari (grčki: Λίμνη Ζάζαρη, makedonski: Зазерци) je kraško jezero u zapadnoj Makedoniji, na sjeveru Grčke.
Collaiello, Macerata
Collaiello je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Zazari
Hidrografija
Jezero leži udaljeno 10 km jugozapadno od gradića Amyntaia, administrativno podpada pod Prefekturu Lerin, a nedaleko su granice prefektura Kožani i Kostur.
Collaiello, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 468 m.
Zazari
Hidrografija
Jezero Zazari zauzima jednu od vapnenačkih vrtača, vodom ga pune potok Sklithros i manji vodotoci koji se slivaju sa planinskog masiva Verno. Vode mu se odljevaju podzemnim kanalima u niže Jezero Himaditida udaljeno svega 2 km istočnije.
Jezera Zazari i Himaditida su dio šireg hidrološkog bazena, u kom se nalazi i Jezero Petron. Ukupna površina ovog bazena iznosi 344 km². Po jednoj od geoloških teorija, današnja jezera Zazari, Himaditida, Petron i Vegoritida su samo ostatci nekadašnjeg puno većeg jezera Eordaia, koje je imalo površinu od 1.000 km² i bilo duboko 250 metara.
LaFayette, Kentucky
Lafejet je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 165, što je 28 (-14,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Irwin Allen
Irwin Allen (12. jun 1916 – 2. novembar 1991) je bio američki filmski i televizijski producent najpoznatiji po popularnim filmovima katastrofe 1970-ih zbog kojih je stekao nadimak "Gospodar katastrofe" (engleski: The Master of Disaster), a izraz "film Irwina Allena" postao sinonim za žanr. Također je poznat i po nekoliko TV-serija science fiction žanra 1960-ih.
Crivești, Tutova
Crivești je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Tutova.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 480 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Josipdol
Josipdol je općina u Hrvatskoj, u Karlovačkoj županiji.
Struktura
Josipdol se danas sastoji od tri glavne ulice nazvane prema gradovima do kojih vode: Karlovačka ulica prema Karlovcu,Ogulinska ulica prema Ogulinu,te Senjska ulica prema Senju,te nekoliko "gradskih četvrti": Siča,Klanac,Rasadnik,Treskavac,Turkalji,Munjava,Veternica,Lager te Čakovac.
Černobilska katastrofa
mini|Područja pogođena većim količinama radioaktivne prašine odmah nakon nesreće mini|Fotografija prikazuje jedan od ulaza u Zabranjenu zonu ([[Ukrajina)]] mini|Napuštena kuća u Zabranjenoj zoni ([[Ukrajina)]] Černobiljska katastrofa; Čornobyljska nesreća; poznata kao i Černobilska nesreća; je sovjetska nuklearna nesreća koja se 1986. godine zbila u bivšoj Sovjetskoj Ukrajini na sjeveru zemlje, uz samu ukrajinsko-bjelorusku granicu.
Josipdol
Zemljopis
Josipdol se nalazi u južnom dijelu Karlovačke županije, 50 km od Karlovca, 15 km od Ogulina,15 km od Plaškog.
Černobilska katastrofa
Dana 26. travnja 1986., kombinacijom nesigurnog dizajna sovjetskog nuklearnog reaktora te ljudskom pogreškom, uzrokovana je eksplozija koja je uništila jedan od četiri reaktora u »Memorijalnoj elektrani Vladimir Iljič Lenjin« odnosno takozvanoj Černobilskoj nukleranoj elektrani. Posljedica eksplozije nije nalikovala eksploziji nuklearne bombe, ali je relativno manja eksplozija učinila štetu na reaktoru koji će potom otpustiti velike količine radioaktivne prašine, otprilike devet puta jače kontaminacije nego prilikom eksplodirane bombe u japanskom gradu Hirošimi.
Radioaktivnost raznošena vjetrom potom je najviše pogodila zdravlje stanovnika susjedne južne Bjelorusije, ali isto tako i krajnjih sjevernih prostora Ukrajine te jugozapadnih prostora Rusije, čija je granica također bila u neposrednoj blizini. Oblaci radioaktivne prašine zaustavili su se tek nad Skandinavijom u sjevernim djelovima Europe. Izravne i neizravne posljedice radioaktivnog zračenja osjetilo je do 5 milijuna ljudi. Zdravstveni problemi kod velikog broja ljudi ostali su prisutni sve do danas, a poseban problem predstavlja kvalitetno zbrinjavanje okoliša u neposrednoj blizini nuklearne elektrane.
Predsjednik Ukrajine Viktor Janukovič, osim što je 2010. godine podržao sve planirane projekte svog prethodnika Viktora Juščenka i tada aktivne vlade, najavio je turističko otvaranje teže onečišćenog prostora Zabranjene zone s ciljem daljnje destigmatizacije cijelog černobilskog pitanja. Na 25. obljetnicu Černobilske katastrofe svjetska zajednica obećala je konkretno pomoći završetak izgradnje novoga betonskog sarkofaga za uništeni reaktor u Černobilskoj elektrani. Ukrajinski predsjednik Janukovič je istom prilikom na međunarodnom skupu u Kijevu izjavio da je »Černobil bio izazov planetarnih razmjera i odgovor na taj izazov može dati samo svjetska zajednica«.
Uzroci nesreće
Danas se sa sigurnošću može tvrditi da je glavni uzrok nesreće nesiguran dizajn sovjetskog nuklearnog reaktora te ljudska pogreška nedovoljno stručnih ljudi pri pokušaju uspostavljanja stabilizacije nad nepredviđenim radom tada destabiliziranog reaktora. Točno u 1 sat i 23 minute, 26. travnja 1986. godine, došlo je do eksplozije na 4. reaktoru Černobilske nuklearne elektrane. Nedovoljno stručnom procjenom, prilikom eksperimenta nije ostavljen dovoljan broj šipki u četvrtom reaktoru što je nenadano dovelo do opterećenja sustava. Istovremeno je drugi operater isključio dovod vode u reaktor koja ga hladi, nakon čega je došlo do eksplozije. Prema posljednjem izvještaju iz 1991. godine, uzrok ekplozije predstavljaju greške u dizajnu samog reaktora, točnije u šipkama koje kontroliraju rad reaktora.
Među čimbenicima koji su doprinjeli nesreći su i neadekvatno obučeni djelatnici elektrane. Direktor V. P. Brjuganov je prije transfera u černobilsku nuklearnu elektranu radio u termoelektrani na ugljen. Glavni inženjer Nikolaj Fomin je također imao iskustva samo na konvencionalnim elektranama. Anatolij Djatlov, zamjenik glavnog inženjera, je imao pretežito iskustva sa nuklearnim reaktorima na podmornicama. Djatlov je nakon nesreće isticao da su u upustvima za rukovanje, dizajneri reaktora namjerno propustili napomenuti da su reaktori nestabilni pri pojedinim opsezima rada. Operateri također nisu bili svjesni mane ili bolje rečeno osobine kontrolnih šipaka. Naime, dio kontrolnih šipaka, koje apsorbiraju neutrone i time usporavaju reakciju kad se spuste u reaktor, je bio napravljen od grafita, i to dio koji prvi ulazi u reaktor, što je dovelo do istiskivanja dijela tekućine koja hladi reaktor. Uslijed ovakvog dizajna, spuštanje kontrolnih šipki je dovelo do kratkog povećanja aktivnosti u reaktoru prije smanjivanja.
Plan i svrha eksperimenta
Eksperimentom se trebalo utvrditi mogu li turbine pri gašenju, u slučaju da ne postoji vanjsko napajanje električnom energijom, osigurati dovoljno energije za održavanje sustava hlađenja reaktora dok se ne uključe dizel agregati. Eksperiment je prije toga uspješno sproveden, no rezultati su bili ispod očekivanja, turbine nisu osigurale dovoljno energije za vodene crpke sustava za hlađenje, niti za ostale sigurnosne uređaje. Na osnovi rezultata prethodnog eksperimenta, napravljena su izvjesna poboljšanja koja je trebalo ispitati. Budući da je reaktor 4. trebao privremeno biti isključen zbog održavanja, on je izabran za eksperiment.
Karakteristike agregata
mini|left|Prizor sa predavanja u sklopu međunarodnog programa za ekonomski razvoj regije pogođene černobiljskim posljedicama (2009.) Elektrana je imala četiri reaktora snage 1GW tipa RBMK-1000, (Ruski RBMK Reaktor "Bolьšoй Moщnosti Kanalьnый"; reaktor velike snage, kanalskog tipa). U vrijeme nesreće, sva četiri reaktora su proizvodila oko 10% električne energije za potrebe Sovjetske Ukrajine. Gradnja elektrane je započeta sedamdesetih godina. Sukladno se izgrađivao i ukrajinski gradić Pripjat, prvenstveno za djelatnike elektrane i njihove obitelji. Reaktor br. 1 je počeo sa radom 1977., godinu dana kasnije je pušten u pogon i reaktor 2. Reaktor 3. - 1981, a četvrti 1983. Još dva reaktora su bila u izgradnji kad se nesreća dogodila.
Sanacija mjesta nesreće
Nakon nesreće postavio se problem što učiniti sa oštećenom elektranom. Daljnji je rad bio vrlo iskoristiv ali i otežan zbog opasnosti po zdravlje zaposlenih. Relativno slaba ekonomska situacija Sovjetskog Saveza je utjecala da se proizvodnja u preostalim reaktorima nastavi. Radovi na izgradnji 5. i 6. bloka su obustavljeni odmah nakon nesreće. Nad oštećenim reaktorom u kratkom vremenu je sagrađen sarkofag koji je trebao štititi okoliš od daljnje radijacije, a između njega i zgrada koje su i dalje bile u uporabi sagrađena je betonska barijera ukupne debljine 200 metara.
Godine 1991. u odjeljenju 2. reaktora izbio je požar pa je tijekom uviđaja donešen zaključak da se obustavi rad funkcionalnog 2. reaktora. Reaktor 1. je prestao sa radom u studenom 1996. godine, u sklopu dogovora vlade Ukrajine i međunarodnih organizacija za zaštitu i sigurnost okoliša te IAEA-a. Tadašnji predsjednik Ukrajine Leonid Kučma, osobno je 15. prosinca 2000. godine isključio reaktor br. 3, čime je posve zaustavljen rad nuklearne elektrane Černobil.
Kompletan ozračen prostor do danas je ostao pod posebnom kontrolom i aktivnim promatranjem više ukrajinskih i svjetskih stručnjaka poput Sergija Gaščaka, Timothya Mousseaua, Andersa Mollera i drugih. Prema pojedinim istraživanjima stručnjaka, biljni i životinjski svijet na tom prostoru počeo se zapanjujuće naglo oporavljati krajem devedesetih godina te je primjećeno da su jako ozračen prostor naselile i životinje koje su bile pred izumiranjem ili potpuno istrijebljene.
mini|Turistički vodić prikazuje razinu radioaktivnog onečišćenja mini|Prizor iz autobusa koji turiste prevozi na mjesto nesreće nakon 25 godina
Dugotrajne mjere opreza
U Černobilskom reaktoru 4 se trenutačno nalazi oko 135 tona visoko radioaktivnog urana i plutonija. Zračenje koje dolazi iz te radioaktivne mase uzrokuje deformacije strukture metala od kojega je sarkofag izrađen. Danas radijacija 100 metara od reaktora iznosi oko 500 mili Roentgena/h. To je oko 50.000 puta veća količina zračenja od "normalne". Na dvadesetoj godišnjici ove katastrofe upozoreno je da sarkofag koji štiti reaktor "nije bez roka trajanja" (procjenjuje se da mu je rok do 30 godina, a 20 je već prošlo), te da ga treba popravljati i nadograđivati.
Černobilska katastrofa pokrenula je borbu europskih organizacija protiv europskih nuklearnih postrojenja i buđenje dublje ekološke svijesti koja se proširila cijelim svijetom. Godine 2000., američki predsjednik Bill Clinton potpisao je s ukrajinskim predsjednikom ugovor o zatvaranju posljednjeg funkcionalnog reaktora u Černobilu, u zamjenu za finacijsku pomoć pri sanaciji mjesta nesreće. Posebnim političkim naporima aktualne ukrajinske vlasti su 2005. godine pokrenule svjetsku akciju kvalitetne i dugotrajne sanacije mjesta nesreće i zbrinjavanja štetnog otpada i materijala.
Josipdol
Zemljopis
Kroz Josipdol prolazi jedan od triju cesta koje spajaju Karlovac sa Hrvatskim primorjem, Jozefina.
Iako Josipdol administrativno spada pod Karlovačku županiju,mnogi ga smatraju najsjevernijim Ličkim gradićem.
Stanovništvo
U mjestu Josipdol danas zivi oko 63 % Hrvata, 35 % Srba,te 2 % pripadnika ostalih nacionalnosti.
Hrvati zive u sjevero - zapadnom djelu Josipdola,a srbi jugo - istočnom dijelu.
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Josipdol imala je 3.987 stanovnika, raspoređenih u 14 naselja: thumb|left|Prizor iz Josipdola, Munjava, siječanj 2007.
Povijest
Antičko doba:
Na području josipdolskog kraja, u mjestima Čakovac, Skradnik i Carevo Polje pronađeni su tragovi civilizacije još 6000.-3500.g.pr.Kr. Također su nađeni ostaci kulture Japoda iz bakrenog doba od 3500.-2200.g.pr.Kr., te ostaci rimske kulture.
Srednji vijek:
Pet kilometara od Josipdola nalazi se Modruš, nekad grad i sjedište biskupije. Godine 1251. kralj Bela II daruje Modruš Bartolu Frankopanskom. Vrijeme 14. i 15. stoljeća donijelo je vrhunac slave i moći Frankopanima i Modrušu. Iz 15.stoljeća datira Modruški urbar, pisan glagoljicom. Česti turski napadi, prodori i ratovnja slabe moć Frankopana. Modruš gubi svoju veličinu i sjaj, a zbog svojeg položaja ostaje tek granična strežarnica kao garancija sigurnosti pozadinskih zemalja. Minula su stoljeća, a jedan od velikih srednjovjekovnjih gradova prepušten je vremenu i zaboravu.
Godine 1756. do 1779. građena je cesta od Karlovca do Senja nazvana po tadašnjem caru i prijestolnasljedniku jozefinska cesta (Jozefina). U Tounju je 1775. godine izgrađen je dvokatni kameni most preko rijeke Tounjčice s tri otvora dug 45 m, visine 13 m i širine 9 m.
Novije vrijeme
Gospodarstvo
Gospodarstvo je u Josipdolu skoro zanemarivo. Uz opskrbu drvom, tvornica nema. Ne radi ni nekadašnji DIP ni TUP ni OPZ Josipdol,koji su nekada zaposljavali veliki udio cjelokupnog stanovnistva Josipdola, nezaposlenost je velika i veći dio stanovništva živi od socijalne pomoći.
Obrazovanje
Škola slavi Dane škole 19. ožujka na blagdan Sv. Josipa,zaštitnika mjesta.
Geslo škole: "Život je radost ako je ispunjen ljubavlju i znanjem".
Škola se je u vrijeme Jugoslavije zvala Osnovna Škola "Rajko Trbovic" Josipdol.
Kultura
U Josipdolu se od 2007. održava festival duhovne glazbe Tonkafest.
Černobilska katastrofa
Dugotrajne mjere opreza
Godine 2007. potpisan je ugovor između ukrajinskih vlasti i francuskog konzorcijuma «Norvark» kojim se u 2010. namjerava započeti izgradnja novog zaštitnog sarkofaga, čija se vrijednost i troškovi izrade kreću oko 505 milijuna američkih dolara. Cjelokupan projekt je u 2009. bio predstavljen i odobren od ukrajinskog Državnog nuklearno-regulatornog vijeća. Novi sarkofag će biti izrađen prema najvišim sigurnosnim standardima i njegov rok trajanja će biti najmanje 100 godina.
Pikamilon
Pikamilon je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 208,214 Da.
Tatra (kompanija)
225px|minijatura|desno|Logo Tatre Tatra je češki proizvođač kamiona, a nekada i automobila sa sjedištem u Kopřivnicama.
Kompaniju je osnovao Ignác Šustala 1850. godine kao Schustala & Company, a kasnije je preimenovana u Nesselsdorfer Wagenbau-Fabriksgesellschaft, koja je proizvodila kočije i prikolice.
Tatra je 1897. godine proizvela prvi automobil u Srednjoj Europi, koji se zvao Präsident. 1918. kompanija mijenja naziv u Kopřivnická vozovka a.s, a već 1919. godine koristi naziv Tatra, po planinskom vijencu Tatre, koji se nalaze na granici tada Čehoslovačke i Poljske (danas Slovačke i Poljske).
Hitler je bio oduševljem Tatrinim, u ono vrijeme, naprednim automobilima, koje je konstruirao Austrijanac Hans Ledvinka. Po nalogu Hitlera, Ferdinand Porsche konstruira Bubu, koja je izuzetno sličila na Tatru V570 i po dizajnu i po bokser motoru sa zračnim hlađenjem i drugim tehničkim rješenjima. Tatra je zbog toga pokrenula sudsku parnicu, ali je odmah nakon njemačke aneksije Čehoslovačke 1938. godine prekinuta. Parnica je ponovo pokrenuta poslije Drugog svjetskog rata i 1961. godine donijeta je presuda u korist Tatre, tako što je Volkswagen morao platiti odštetu od 3 milijuna njemačkih maraka.
Tijekom Drugog svetskog rata proizvodila je kamione i cisterne za okupacijsku njemačku vojsku. Proizvodnja putničkih automobila prestala je 1999. godine, a kompanija danas proizvodi samo kamione. Brend je poznat po češkom reli vozaču Karelu Lopraisu, koji je od 1988. do 2001. godine osvajao šest puta trke na Dakar reliju s kamionom Tatra 815.
Černobilska katastrofa
Posljedice na ljude i okoliš
Velike količine radioaktivnih čestica uzdigle su se na visinu od 1500 metara, і nošene vjetrom, krenule su prema Skandinaviji, zatim središnjoj i jugoistočnoj Europi. Sljedećih nekoliko dana vjetrovi su odnijeli preko 70 % radioaktivnih čestica sa mjesta nesreće prema Bjelorusiji koja je dodatne posljedice osjetila više nego sama Ukrajina. Peti dan nakon eksplozije, čestice su došle i do teritorija Hrvatske.
Oko 35.000 odraslih osoba i oko 1.400 djece zatražilo je pomoć koja je direktno vezana za posljedice nuklerane nesreće. Različite razine zdravstvenih posljedica prouzročenih radioaktivnošću osjetilo je preko 2,4 milijuna ukrajinskih građana, a konačne zdravstvene posljedice znat će se tek nakon nekoliko desetljeća. Najveće zdravstvne probleme osjetili su građani Bjelorusije, prema kojima je s mjesta nesreće vjetar nosio velike količine radioaktivne prašine koje su se ondje zadržale. Zabilježen je intenzivan porast prijevremenih porođaja, rađanja djece s određenim poremećajima, dok su odrasli postali skloni oboljevanju od leukemije, raka i drugih oblika bolesti. U čitavoj su se Europi učinci zračenja odrazili na zdravlje ljudi, na plodovima koje su kontaminirani dugoživućim radioaktivnim izotopima. Posebno je opasan stroncij-90 koji zamjenjuje kalij u organizmu i izaziva razne degenerative poremećaje stanica.
Bjeloruske i ruske vlasti do danas polovično objavljuju razmjere zdravstvenih posljedica nastalih izazvanom nuklearnom nesrećom. Neslužbeni izvori procjenjuju da je od posljedica radijacije sveukupno preminulo između 200.000 i 400.000 ljudi. Ukrajinske vlasti već godinama aktivno surađuju sa svim relevantnim svjetskim organizacijama i institucijama, kako bi se adekvatno zaštitilo zdravlje ljudi pogođenih tom nesrećom, kao i prirodni okoliš u blizini elektrane. U radijusu od 30 kilometara od mjesta nuklearne nesreće, proglašena je Černobilska zona – zona otuđenosti (ukr. Зона відчуження, eng. Zone of alienation), gdje se unatoč rizicima po zdravlje ljudi, vratilo uglavnom autohtono starije stanovništvo, koje ondje uz svu pomoć države živi na vlastitu odgovornost.
Politička neodgovornost
Najveća svjetska zamjerka sovjetskim vlastima, unatoč najavljivanju provedbe politike Glasnost, uslijedila je zbog trodnevnog prešućivanja nuklearne nesreće. U samom Sovjetskom Savezu tri sljedeća dana uopće nije obznanjena nuklearna nesreća, a pitanje je: kada bi uopće bila najavljena, s obzirom da su problem uočili švedski meteorolozi koji su primjetili visok stupanj radioakitvnosti nad Švedskom. Nakon što su sovjetske vlasti uhvaćene u prešućivanju najveće nuklearne nesreće, počele su opravdavati i minorizirati cijeli slučaj otprilike na isti način kako su to desetljećima činili i sa ostalim problematičnim pitanjima u vlastitoj državi.
Nakon same nesreće, ukrajinski političar Vladimir Ščerbickij nazvao je Moskvu da otkaže proslavu Dana rada i prigodnu paradu u Kijevu, a glavni sovjetski lider Mihail Gorbačov mu je potom zaprijetio da će "biti izbačen iz politike ako ne riješi problem u tišini." Nakon razgovora, sovjetske vlasti su svjesno žrtvovale više od trideset ukrajinskih vatrogasaca koji su prema naredbi bez potrebne zaštite trebali ugasiti požar na mjestu nuklearne nesreće. U kratkom vremenu nakon toga vatrogasci su umrli zbog posljedica radioaktivnog zračenja.
Oko 135.000 ljudi potom je evakuirano iz gradova Pripjata, Černobila i okolnih naselja u čijoj blizini se dogodila nesreća, a još tisuće ljudi bilo je kasnije izloženo radijaciji tijekom saniranja posljedica. Sovjetske vlasti su priprijetile sovjetskim liječnicima da ne smiju oko zdravstvenih problema okolne populacije stvarati nepoželjnu propagandu protiv sovjetskih vlasti te su se zdravstvene posljedice ljudi u pravom smislu riječi počele riješavati tek nakon uspostavljanja ukrajinske neovisnosti.
Ipak, nuklearna katastrofa imala je velike posljedice na političko povjerenje građana u sovjetsku vlast. Odluka sovjetskih vlasti na čelu s Mihailom Gorbačovom da prešuti nuklearnu nesreću i podmukle posljedice neprimjetnog radioaktivnog zračenja stvorila je revolt stanovništva u Ukrajini, gdje je povjerenje prema Komunističkoj partiji svedeno na najmanju razinu ikada. Černobil je simbolično za većinu građana Ukrajine predstavljao kriminalnu nemarnost i aljkavost sovjetske vlasti u kojoj je cvjetala korupcija. Politika Glasnost tek je nešto ublažila ogorčenost sovjetskih naroda, a posebno ukrajinskog koji je nove političke slobode počeo vrlo aktivno koristiti kako bi ukazao na opasan i zastarjeli sovjetski sustav na svim razinama.
Carcen-Ponson
Karsan Ponson je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Land koja pripada prefekturi Daks.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 566 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 44 metara (maksimalnoj 102 m, a minimalnoj 12 m).
Latinu, Măxineni
Latinu je naselje u Rumuniji u okrugu Braila u opštini Măxineni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 703 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Kamen (Čajniče)
Kamen je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Čajniče koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 195 stanovnika.
Mecosta County, Michigan
je okrug u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 42.798, što je 2.245 (5,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
4755 Nicky
4755 Nicky je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,283 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,1.
Krnjak
Krnjak je naselje i sjedište općine u Hrvatskoj, Hrvatska, sjeverozapadno od Karlovca. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Krnjak imala je 2.164 stanovnika, od čega 61,5 % Srba i 35,4 % Hrvata, raspoređenih u 30 naselja:
Obrazovanje
Osnovna skola Katarina Zrinski
Kultura
Općina izrađuje svoj lokalni Zeleni plan uz potporu udruge ZEO Nobilis.
Miramar, Tamaulipas
Miramar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67689 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Vidite još
Administrativna po
Guifeng Zongmi
Napisao je niz važnih eseja o položaju budizma u Kini pod dinastijom Tang, te se smatra jednom od najvažnijih ličnosti u historiji istočnoazijskog budizma, s obzirom da njegovi tekstovi daju materijal za analizu razvoja Chana (Zen) i Huayana, odnosno podatke o društvenim, religijskim i intelektualnim prilikama njegovog vremena.
Zongmi je bio temeljiti učenjak, te je napisao iscrpne i kritičke analize raznih Chan i drugih sekti svog vremena, kao i brojne egzegeze svetih spisa. Na njega je škola Huayan duboko uticala u oblasti doktrinarne klaisfikacije, odnosno pokušavao je razlike u budističkim doktrinama klasificirati prema njihovim pojedinim ciljeva. Znogmi, kao i kasniji korejski monasi na koje je uticao, se zanimao za praktične i doktrinarne aspekte budizma, te nastojao harmonizirati pravce koji su jedan drugog prije toga težili isključivati.
Acostapachtlán, Chilapa de Álvarez
Acostapachtlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 394 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 816 m.
Nova Pisanica
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 114 stanovnika te 38 obiteljskih kućanstava.
Napomena
<references group="Napomena"/>
Casita Blanca, Ahualulco
Casita Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ahualulco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2135 m.
Inozitol 2-dehidrogenaza
Inozitol 2-dehidrogenaza (, inozitolna 2-dehidrogenaza, mio-inozitol 2-dehidrogenaza, mio-inozitol:NAD+ oksidoreduktaza, inozitol dehidrogenaza, mio-inozitol dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom mio-inozitol:NAD+ 2-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Lasinja
Lasinja je naselje i sjedište istoimene općine u centralnom dijelu Hrvatske. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.
Zemljopis
Lasinja se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Karlovačke županije.
Case Brancaleoni, Rovigo
Case Brancaleoni je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Kamanje
Kamanje je naselje i sjedište istoimene općine u centralnom dijelu Hrvatske, na granici sa Slovenijom. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.
Stanovništvo
U tih sedam naselja ukupno živi 1100 stanovnika. Površina općine Kamanje je 18 km2.
Uprava
Općina Kamanje konstituirana je u februaru 2004. godine. Općinsko vijeće broji 11 članova (8 SDP, 2 Nezavisna lista, 1 HDZ)
Historija
Kamanje se spominje u XVI. stoljeću kao jedno od selišta Ozaljskog vlastelinstva. Međutim kontinuitet življenja na ovom mjestu seže u neolitik,mlađe kameno doba, naime arheološkim istraživanjima u obližnjoj spilji Vrlovci, najstariji nalazi sežu u to doba. Kroz cijeli Srednji vijek, Kamanje je vezano uz Ozaljsko vlastelinstvo kojem sve do tragičnog završetka Zrinsko-Frankopanske urote, ove dvije hrvatske velikaške obitelji daju jaki pečat. 1789. godine Kamanje postaje župom i sve se više naseljava stanovništvom iz okolnih naselja. Kroz XIX. i XX. stoljeće veliki se broj stanovnika, više zbog siromaštva nego političkih prilika, iseljavao diljem svijeta
Ekonomija
Do raspada Jugoslavije većina je ljudi kamanjskog kraja radila u susjednoj Sloveniji. Danas u općini Kamanje postoji preko tridesetak gospodarskih subjekata sa 470 radnih mjesta. Zaposlenost u općini Kamanje je iznad 90%.
Slavni ljudi
U obližnjem Brlog Gradu, ponad Kupe, rođen je Emil Laszowski, utemeljitelj Hrvatskog državnog arhiva i osnivač Družbe braće hrvatskog zmaja.
4756 Asaramas
4756 Asaramas je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,025 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,0.
Isak Babelj
Isak Emanuilovič Babelj (rus. Исаак Эммануилович Бабель, Odesa, 1. srpnja 1894. - Moskva, 27. siječnja 1940.) je bio ukrajinski i ruski sovjetski pisac, židovskog podrijetla. U svojim kreativnim književnim djelima vrlo često je znao slikovito opisati svoj rodni grad Odesu. Zbog rigorozne represije Staljinova režima, Babelj je strijeljan te je tako zapamćen kao jedna od najpoznatijih žrtava nemilosrdnog Staljinovog režima.
Životopis i djela
Rođen je 1894. godine u Odesi. Upamtio je nasilje u svom rodnom gradu za vrijeme masovnog egzodusa Židova iz carske Rusije 1905. godine. Surađivao je s boljševicima za vrijeme Ruske revolucije 1917. u Petrogradu. Kao pripadnik Crvene konjice maršala Budjonoga sudjelovao je u njezinu pohodu na Poljsku 1920. godine. Tridesetih godina, u klimi staljinizma, Babelj je zašutio, a svoju šutnju obrazlagao je na Kongresu sovjetskih književnika 1934. maksimom Banalna riječ je kontrarevolucionarna. Bio je zastupnik na Kongresu za obranu kulture u Parizu 1936. godine. Uhićen je 1939. i optužen za špijunažu. Po Staljinovoj naredbi strijeljan je u moskovskom zatvoru Butirka, 27. siječnja 1940. godine. Vlasti su Babeljovoj udovici priopćili da je umro u nekom sibirskom logoru 1941. godine.
Priče Isaka Babelja opisuju surovu, golu realnost rata, stvarajući tako slike nezamislive svim onima koji nisu proživjeli rat. Poznatije njegovo djelo jest "Crvena konjica". Iako naišlo na otpore režimske kritike zbog desakralizacije rata i deheroizacije vojnika, to je djelo koje se može svrstati u ratnu književnost, ali nikako usporediti s ostalim djelima te vrste književnosti. I sam Šklovskij za Babelja kaže da "jednakom snagom piše o triperima i zvijezdama" baš zbog načina na koji nam Babelj predstavlja Oktobar. "Crvena konjica" ne veliča rat niti ratne heroje, niti te heroje pokušava naći, ona prikazuje surov život (životarenje) običnog čovjeka, pa bilo da je on vojnik ili građanin, seljak. Ono što još treba istaknuti jest način na koji to sam Babelj opisuje. Njegove rijeći kao da su prožete hladnoćom dok opisuje uriniranje po nekom lešu, ubijanje (klanje), silovanje. Kad na jednom djelu knjige kaže da su silovali neku ženu i on ju promatra jer još nikada u životu nije vidio kako izgleda silovana žena, čitatelj može steći dojam kao da se radi o bezosjećajnom "putopiscu" koji je, eto tako, uz put vidio neko silovanje, pa čisto iz radoznalosti promatra kako ono izgleda.
Nokturno (TV drama)
Nokturno je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1958. godine. Režirao ju je Jovan Konjović a scenario je napisao Aleksandar Obrenović
Panton Records
Panton Records ili PANTON bila je prvo čehoslovačka, a zatim i češka diskografska kuća osnovana 1968. godine sa sjedištem u Pragu. Snimala je i prodavala uglavnom češke skladbe klasične glazbe i češku zabavnu glazbu. U Čehoslovačkoj bila je jedna od tri najveće diskografske kuće, zajedno sa Supraphonom i OPUS Records. Radila je do sredine 1990-ih, a sada njezin glazbeni katalog pripada Supraphonu.
El Platanar, San Lucas Ojitlán
El Platanar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Lucas Ojitlán.
Granaglione, Bologna
Granaglione je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 100 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 784 m.
N-formilmetionilaminoacil-tRNK deformilaza
N-formilmetionilaminoacil-tRNK deformilaza (, N-formylmethionylaminoacyl-tRNA deformylase) je enzim sa sistematskim imenom N-formil-L-metionilaminoacil-tRNK amidohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Las Tinajas, Morelia
Las Tinajas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Morelia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2259 m.
Guisin od Baekjea
Guisin od Baekjea (?–427, vl. 420–427) bio je 19. po redu vladar države Baekje, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Bio je najstariji sin kralja Jeonjija i Gospe Palsu.
Najvažniji događaj njegove vladavine se zbio na početku kada je na dvor Baekjea došlo izaslanstvo južnokineske dinastije Liu Song, nastojeći potvrditi savezništva sa tributarnim državama koja je uspostavila prethodna dinastija Istočni Jin. Guisin je dobio počasnu titulu generala kineske carske vojske, te je odgovorio sa vlastitom diplomatskom misijom 424. a nakon toga je slao slične misije svake godine.
Carcarès-Sainte-Croix
Karkare Sen Kroa je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Land koja pripada prefekturi Daks.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 434 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 34 metara (maksimalnoj 74 m, a minimalnoj 14 m).
Castello, Lodi
Castello je naselje u Italiji u provinciji Lodi, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Angus Drive
Angus Drive je prvi EP kanadske pjevačice Avril Lavigne, koji je izašao 1. svibnja 2003. godine u izdanju Ariste. Na EP-u se nalaze četiri pjesme sa njenog prvog studijskog albuma.
Netretić
Netretić je općina u centralnom dijelu Hrvatske. Administrativno pripada Karlovačkoj županiji.
Geografija
Netretić se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Karlovačke županije.
Angus Drive
Angus drive je vrlo rijedak CD. objavljen je samo u promotivne svrhe. Bio je unaprijed objavljen kod DJ-eva, na radio stanicama i kod odabranih ljudi kao dio male promotivne kampanje. Bilo je glasina da je samo 1000 primjeraka objavljeno.
Baiersbronn
Bajrsbron je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Frojdenštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 15.826 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8237004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Frojdenštat Bajrsbron se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Frojdenštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 584 metra. Površina opštine iznosi 189,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 15.826 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 83 stanovnika/km².
Hasan Israilov
Hasan Israilov (1910 - 29. decembar 1944), također poznat i po ratnom pseudonimu Hasan Terlojev, bio je čečenski nacionalistički vođa, poznat kao pokretač ustanka protiv sovjetske vlasti na Sjevernom Kavkazu za vrijeme Drugog svjetskog rata.
Rodio se u selu Galančož u Čečeniji, a školovao se u obližnjem Rostovu, gdje se priključio Komsomolu, a 1929. godine postao članom Komunističke partije. Dobio je posao dopisnika novina Krestjanskaja gazeta, a također se bavio i pisanjem poezije. Godine 1931. je zbog članaka u kojima je istaknute partijske čelnike u Čečeniji optužio za korupciju prvi put uhapšen pod optužbom za "kontrarevolucionarnu klevetu" i osuđen na 10 godina zatvora. Međutim, nakon samo tri godine su partijski čelnici završili u zatvoru, te je Israilov rehabilitiran i pušten iz zatvora, te poslan u Moskvu na elitni Komunistički univerzitet radnika Istoka. Tamo je posao blizak sa Abdurahmanom Avtorhanovim, mladim čečenskim komunistom sa kojim je počeo dijeliti nezadovoljstvom sovjetskom politikom prema Čečeniji. Godine 1935. je poslao pismo sovjetskom rukovodstvu u kome se požalio na Jegorova, šefa Partije i Rajeva, šefa NKVD u Čečensko-Inguškoj ASSR. Nakon toga je ponovno uhapšen i osuđen na zatvorsku kaznu, ali je u januaru 1939. godine (prema nekim izvorima 1937.) pušten kada su Jegorov i Rajev sami stradali u Velikoj čistki.
Israilov se u rodnu Čečeniju vratio u januaru 1940. godine gdje je počeo pripreme za ustanak. Glavni poticaj za to su bili neuspjesi Crvene armije u ratu protiv Finske, a koji su ga uvjerili da se Čečeni, pogotovo ako se udruže s drugim Kavkaskim narodima mogu Sovjetima pružiti uspješan otpor. Već u februaru 1940. je zajedno sa svojim pristašama zauzeo nekoliko naselja u Šatojskom rajonu u planinskim dijelovima Čečenije te se uspio oduprijeti pokušajima NKVD-a da ga uhvate. Dalji poticaj ustanku je, pak, dala njemačka invazija u ljeto 1941. godine, koja je ustanicima izglednim učinila podršku moćnog saveznika u obliku nacističke Njemačke. Israilov je tada formirao tzv. Privremenu narodnu revolucionarnu vladu Čečeno-Ingušetije koja je, prema kasnijim navodima Avtorhanova, imala 5000 ljudi pod oružjem i oko 25.000 simpatizera.
Nastojeći proširiti ustanak na druge kavkaske narode, Israilov je na tajnom sastanku u Ordžonikidzeu (današnji Vladikavkaz u Sjevernioj Osetiji 21. januara 1942. osnovao tajnu organizaciju Zasebna partija kavkaske braće (OPKB) odakle je poslano pismo sovjetskoj vlasti kojoj se obećava da će "Kavkaz postati nova Finska". Ustaničkim aktivnostima je snažan poticaj u ljeto 1942. godine pružio prodor njemačkih snaga na područje Kavkaza, a nakon čega je od Njemačka pružena logistička pomoć u obliku savjetnika, Abwehrovih operativaca i diverzanata sa kojima su se u augustu izvodile sabotaže i diverzije u pozadini sovjetskog fronta. Nade u oslobođenje od sovjetske vlasti je, međutim, raspršio njemački poraz kod Staljingrada koji je tokom sljedeće godine doveo do povlačenja njemačkih trupa.
Tada je sovjetski vođa Staljin prihvatio sugestiju NKVD-a Lavrentija Berije da se, koristeći ustanak Hasana Israilova kao izgovor, pripremi akcija u kojoj je Čečensko-Inguška ASSR likvidirana, a cjelokupno čečensko i inguško stanovništvo prisilno deportirano u Kazahstan. Ona je izvedena u februaru 1944. kada su svi članovi porodice Hasana Israilova ubijeni ili prognani iz svojih domova. Lišen naroda koji bi mu mogao dati podršku, Hasan Israilov je svejedno ostao u Čečeniju i sljedećih nekoliko mjeseci proveo skrivajući se po pećinama i šumama, sve dok 29. decembra 1944. nije ubijen u okršaju sa trupama NKVD-a.
Opseg i značenje ustanka Hasana Israilova, podrška koju je uživao među svojim sunarodnjacima kao i ideologija koju je zastupao je danas predmet rasprava među historičarima. Sa druge strane, u velikom dijelu čečenske javnosti ga se danas doživljava kao nacionalnog heroja i mučenika.
Стари град (Београд)
Стари град је градско насеље у градској општини Стари град у граду Београду. Према попису из 2002. било је 55543 становника (према попису из 1991. било је 70791 становника).
Демографија
У насељу Стари Град живи 47382 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,9 година (41,5 код мушкараца и 45,9 код жена). У насељу има 24040 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,31.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
780-e
780-e su decenija koja je počela 1. januara 780. i završila 31. decembra 789.