cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
William Shakespeare
Utjecaj
William Shakespeare je jedan od nekolicine najvećih svjetskih imaginativnih književnika, autor koji bez sumnje spada u najužu elitu vrhunskih pisaca. Ne samo auktor za usku i naobraženu elitu, Shakespeare je možda i najpopularniji svjetski spisatelj. Njegova djela predstavljaju okosnicu svjetskih kazališta, a našla su i snažnoga odjeka u drugim umjetnostima, od glazbe do slikarstva i filma. Neprocjenjiv je utjecaj koji je izvršio na svjetsku književnost, a sumarno bi se moglo reći da će vjerojatno i dalje uživati popularnost i simpatije, kako kod laičke publike, tako i kod stručnjaka i pisaca- i to zbog više činitelja, među kojima su najvjerojatnije presudni njegov svjetovni i slobodni duh neokovan dogmama vremena, kao i raznovrsnost u prikazu ljudske doživljajnosti koja se kreće od tragedije do komedije, od pesimizma do optimizma, od naturalističkog egzistencijalizma do vizionarne fantazijske romance.
2744 Birgitta
2744 Birgitta je Marsov trojanski asteroid čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,301 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,78.
Chapelles (Albervil)
Šapel je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 258, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km².
Autonomna pokrajina Zapadna Bosna
Autonomna pokrajina zapadna Bosna je bila samoproglašena i nepriznata država na teritoriji Republike Bosne i Hercegovine koja je postojala tokom završnih godina rata u Bosni i Hercegovini. Zauzimala je dijelove Cazinske Krajine (dijelovi općina Velika Kladuša i Cazin). Prvobitno je proglašena kao autonomna pokrajina, da bi kasnije proglasila nezavisnost od Bosne i Hercegovine kao Republika zapadna Bosna. Osnovana je na područjima naseljenima Bošnjacima u tzv. bihaćkom džepu, koje su tada bile pod opsadom srpskih snaga; njeni osnivači su se zalagali za politiku kolaboracije sa srpskim državnopravnim entitetima - Republikom Srpskom i Republikom Srpskom Krajinom - a zbog čega su došli u sukob sa Bošnjacima koji su ostali vjerni vladi u Sarajevu. Iako je pretendirala na teritoriju koji uglavnom odgovara današnjem Unsko-Sanskom kantonu, Zapadna Bosna nikada nije zaživjela, jer je njene osnivače najveći dio Bošnjaka smatrao izdajnicima. Njenu teritoriju je ljeti 1994. zauzeo V korpus ARBiH tokom operacije Tigar, ali je obnovjena nakon srpske kontraofenzive u operaciji Pauk krajem godine. Konačno je prestala postojati u operaciji Oluja.
Uspostava autonomije
Dana 29. septembra 1993, Fikret Abdić Babo preuzeo je vlast u Velikoj Kladuši (sa namjerom da isto učini i u Bihaću), i uspostavio tzv. "Autonomnu pokrajinu Zapadnu Bosnu" po ugledu na tzv. Srpske autonomne oblasti (SAO) iz 1991. To je uradio u dogovoru sa Slobodanom Miloševićem i Franjom Tuđmanom, kojima je u tom trenutku veoma odgovarao unutarbošnjački sukob. Čin proglašenja pokrajine je bio neustavni i protivzakonit čin, koji se suprotstavljao Ustavu Republike Bosne i Hercegovine.
Od hrvatskih vlasti dobio je status povlaštenog partnera i pravo na upotrebu bescarinske zone u Rijeci. Robni promet s Hrvatskom i inostranstvom obavljao je po odobrenju hrvatskih vlasti preko zagrebačke tvrtke "Voće". Iza rata se izjašnjavao kao Hrvat, nakon čega je dobio državljanstvo Republike Hrvatske i zaštitu Franje Tuđmana nakon zahtjeva Bosne i Hercegovine za njegovim izručenjem.
Ratni zločini
U ovo vrijeme Abdić otvara logore za Bošnjake protivnike autonomije, lojalne regularnoj vladi u Sarajevu. Vojsku Fikreta Abdića organizuju srbijanske tajne službe i državna bezbjednost. Na suđenju Slobodanu Miloševiću, nakon objavljivanja snimka na kojem "Škorpioni" ubijaju svezane dječake i mladiće, objavljen je i snimak na kojem se jasno vidi srbijanska umiješanost u komandovanje Fikretovom vojskom, koju predvode najozloglašeniji srpski zločinci.
Operacija "Pauk"
Vojska Fikreta Abdića učestvuje u saradnji sa srbijanskIm specijalnim jedinicama pod komandom DB-a u operaciji koja je imala kodno ime "Pauk", i bila je vezana za područje Cazinske krajine. Za borbu protiv Atifa Dudakovića, komandanta Armije BiH u Bihaću, Abdiću je sa svih okupiranih srpskih teritorija stizala značajna pomoć u oružju, municiji, nafti i ostalim strateškim sirovinama, ali i u ljudstvu.
Koliko je za Srbiju bilo značajno uspostavljanje Abdićeve državice vidi se po tome što je na području RSK, uz samu granicu sa APZB (preko rijeke Une), u selu Šamarice bio oformljen poseban štab za podršku Abdiću. Načelnik tog štaba bio je Jovica Stanišić, čiji zamjenik je bio Franko Simatović poznatiji kao Frenki, a sa njima je u štabu bio i general SVK Mile Novaković. Pomoć Fikretu Abdiću su obezbjeđivali Simatović i Stanišić dovlačeći potrebnu robu za rat, od Arkanovih "Tigrova", preko "Pantera" Ljubiše Savića Mauzera, do "Škorpiona".
Slom autonomije
Sporazum o Federaciji BiH i savezništvu Bošnjaka i Hrvata doveli su Abdićevu ideju o stvaranju SAP Zapadne Bosne u krizu. Kada su jedinice Petog korpusa Armije BiH, pod komandom generala Atifa Dudakovića, sredinom augusta 1994. umarširale u Veliku Kladušu Fikret Abdić prelazi u Hrvatsku. Ipak Abdić se nakratko vratio i uz pomoć Martićevih srpskih pobunjenika preuzeo Veliku Kladušu, nakon čega je proglasio tzv. Republiku Zapadnu Bosnu. Nakon akcije "Oluja" hrvatske vojske 1995, kada se ruši srpska paradržava u Hrvatskoj, Armija BiH istovremeno potiskuje Abdića iz Cazinske krajine.
Something to Talk About
Something to Talk About se može odnositi na:
Higganum, Connecticut
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.698, što je 27 (1,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Prata, Verbano-Cusio-Ossola
Prata je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Holandejl
Holandejl se može odnositi na
Ajronton
Ajronton se može odnositi na
Ajvanho
Ajvanho se može odnositi na
Lejk Šor
Lejk Šor se može odnositi na
Džordan
Džordan se može odnositi na
2937 Gibbs
2937 Gibbs je Marsov trojanski asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,320 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
Perzijski leopard
Perzijski leopard (lat. Panthera pardus ciscaucasica/saxicolor) je podvrsta leoparda u Jugozapadnoj Aziji.
Ugroženost
Ova vrsta se smatra ugroženom.
Populacija
Populacija ove vrste se smanjuje, sudeći po raspoloživim podacima. Prema procjeni iz 2008. u svijetu je bilo između 871 i 1290 odraslih jedinki od čega:
2968 Iliya
2968 Iliya je Marsov trojanski asteroid čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,367 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,3.
Something to Talk About (film)
Something to Talk About je američki igrani film snimljen 1995 u režiji Lasse Hallströma sa Dennisom Quaidom i Julijom Roberts u glavnim ulogama. Scenarij koji je napisala je naslov dobio po istoimenoj pjesmi Bonnie Raitt. Po žanru je dramedija, a zaplet govori o Grace King, domaćici koja je otkrila da ju je suprug Eddie prevario, kao i da joj prijatelji i okolina sugeriraju da to oprosti.
Kira Sedžvik je za ulogu Eme Rej King bila nominovana za Zlatni globus za najbolju sporednu glumicu. Producent filma je bila Goldi Hon.
Na prostoru bivše Jugoslavije je distribuiran pod naslovom Povjerljive priče.
Jean-Jacques Rousseau
Jean-Jacques Rousseau [ʒɑ̃ˈʒak ʁuˈso] (Ženeva, 28. juna 1712. – Ermenonville, 2. jula 1778.), švajcarski filozof, književnik i politički teoretičar koji je imao ogroman uticaj na razvoj političke misli u 18, 19. i 20. vijeku. Iako je nominalno pripadao prosvjetiteljskom pokretu, smatra se prvim predstavnikom romantizma u književnosti i popularnoj kulturi.
Njegovo djelo Društveni ugovor je poslužilo kao inspiracija za francusku revoluciju, a njegove teze će poslije biti temelj različitih ideologija kao što su nacionalizam, socijalizam i komunizam.
Biografija
Preživjevši nesretno djetinjstvo bježi iz roditeljskog doma gospođi de Warens koja ga obraća na katolicizam i kao pomajka, prijateljica i ljubavnica vrši dugi niz godina na njega snažan utjecaj. Od tada pa sve do smrti Rousseau će imati život pun obrata te rastrgan proturječnostima između snova i stvarnosti i koji je pri kraju zamračen jakom razdražljivošću i neurotičkim priviđenjima.
Rousseau se kao šegrt, lakej, nastavnik glazbe, prepisivač nota i kućni učitelj, uvijek djetinjski plah i vođen zakonima srca mučno se probijao kroz svoje doba luksuza, galantnih i šupljih salonskih konverzacija, vlasulja i društvenog parazitima. Godine 1742. upoznaje u Parizu Diderota i druge enciklopediste, ali se ubrzo s njima razilazi. U svom prvom djelu Discours sur les arts et les sciences daje 1749. godine negativan odgovor na nagradno pitanje dižonske akademije o tome da li znanost i umjetnost pridonose poboljšanju morala. Taj je spis otkriće za Pariz i Rousseau preko noći postaje slavan.
No, uskoro bježi od pariške buke i konvencionalnih društvenih obaveza i u Ženevi se združuje s priprostom Thérese Levasseur, s kojom dugo živi u prirodnom braku (vjenčali su se tek 1768. godine). U Eremitageu, sjeverno od Pariza, u idiličnom ambijentu male kućice okružene vrtom, piše Discours sur l'origine et les fondements de l'inégalité parmi les hommes, skicu o povijesnom razvojnom putu čovječanstva. Društveno i tjelesno blizu sloma odlazi 1761. godine na malo imanje u Montmorencyju i tu dovršava svoja djela: Julie ou la nouvelle Héloise, Du contrat social ou principies du droit politique i Émile ou sur l'éducation. Ta su djela izazvala bijes službene Francuske te pariški sud izadje nalog za njihovo spaljivanje i Rousseaovo hapšenje. Bježeći pred progonima i pateći od unutarnjih moralnih kriza Rousseau postaje bolesnik koji sumnja u sve pa i u svoje najintimnije prijatelje. Na Humeov poziv odlazi u Englesku i tamo piše šest knjiga. Praćen manijom proganjanja vraća se u Francusku i dovršava posljednje djelo Reveries du promeneur solitaire, u kojem se očituju i neki znakovi šizofrenije. Samotni bolesnik nedugo zatim umire premoren fiktivnim i stvarnim progonima. Preminuo je 2. srpnja u mjestu Ermenville u blizini Pariza.
Filozofija
Zanimljiva su njegova filozofska stajališta pa ta je tako čovjek, po Rousseau, od prirode dobar i nije počinio nikakav istočni grijeh već ga je pokvarila civilizacija i kultura. Po njemu sav napredak znanosti, umjetnosti, tehnike i privrede znači gubitak izvorne ljudskosti, zdrave prirodne sreće i harmonije. Nevino samoljublje pretvara se pod utjecajem razuma u egoizam, a pretjerana putenost, slabljenje karaktera i pokvarenost običaja posljedica su razvijanja umjetnosti. Privatno vlasništvo podijelilo je ljude na bogate i siromašne, a vlast na jake i slabe: Prvi koji je došao na zamisao da ogradi komad zemljišta i da kaže: "Ovo je moje" i koji je uz to našao dovoljno naivne ljude da mu to povjeruju bio je pravi osnivač građanskog društva. Koliko bi zločina, ratova i ubojstava, koliko nevolja i strahota uštedio ljudskom rodu onaj koji bi tada, iščupavši oznake i zatrpavši jarak, viknuo svojim bližnjima: "Ne slušajte tu varalicu, propali ste ako zaboravite da zemaljski plodovi pripadaju svima, a zemlja nikome!".
Čovjek je rođen slobodan, a ipak svugdje je u okovima! - u toj je početnoj rečenici u djelu Društveni ugovor sadržan i Rousseauov politički kredo: stvaranje suverene i slobodne građanske države u kojoj opća volja (volonté généralé - koja, međutim nije identična s voljom svih - volonté de tous) mora postati izvorom i temeljem svakog prava. Budući da znanost i kultura rađaju mnog zla i izopačuju karaktere potrebno je uvesti što prirodniji odgoj. Svojom idejom slobode kao supstance čovjeka, spontanitetom uma i preferiranjem paskvalovske logique de coeur on je ne samo neposredno utjecao na Kanta, Schillera i Götea već i trajno nadahnuo romantičnu literaturu i oduševljavao revolucionarne sanjare 18. pa i 19. stoljeća.
Charmes-sur-l'Herbasse
Šarm sir l'Erbas je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Valans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 713 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 251 metar (maksimalnoj 426 m, a minimalnoj 224 m).
Lamberton
Lamberton se može odnositi na
Cascano, Latina
Cascano je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Longvil
Longvil se može odnositi na
Aia Santa Maria II, Chieti
Aia Santa Maria II je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 256 m.
Jay, Florida
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 533 stanovnika, što je 46 (7,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Crkva sv. Marije na Dančama
thumb|mini|Crkva sv. Marije na Dančama s pripadajućim grobljem '''Crkva sv. Marije na Dančama''' je zavjetna dubrovačka crkva, u kojoj se nalaze vrijedna umjetnička djela. Puni naziv je Crkva svete Marije od milosti.
Nalazi se na Dančama, dijelu grada Dubrovnika, dvjestotinjak metara udaljenog od stare gradske jezgre. Početkom 15. stoljeća, na tom prostoru bila je prva karantena (lazareti) u svijetu.
U crkvi sv. Marije, koja je sagrađena 1457. godine, nalaze se najljepše slike dubrovačkih starih majstora: "Poliptih" Lovre Dobričevića na glavnom oltaru i "Poliptih" Nikole Božidarevića. Kraj crkve je samostanski kompleks i ostaci lazareta. Prema starom običaju, časne sestre iz samostana pozdravljaju mahanjem i zvonjenjem, brodove koji prolaze. Godine 2007. u Dubrovniku, svečano je proslavljeno 550. godina postojanja crkve.
Danče
thumb|mini|Plaža Danče Plaža Danče je jedna od najstarijih plaža u Dubrovniku.
Smještena je podno samostanskog kompleksa s crkvom sv. Marije, ispod parka Gradac, dvjestotinjak metara udaljena od Starog grada.
Plaža je stjenovita, a more je duboko i čisto i za nijansu hladnije nego drugdje.
Plaža Danče se pruža prema otvorenom moru, nije zaklonjena od valova u vjetrovitim danima kada pušu jugo i maestral, pa se ne proporučuje djeci ili slabijim i neiskusnim plivačima.
Zanimljivosti
Plaža Danče je, uz staru gradsku luku, kolijevka dubrovačkog vaterpola i vaterpolo kluba Jug, koji je u samim počecima igrajući i trenirajući na Dančama i u staroj gradskoj luci 20-tak puta bio prvak Jugoslavije kao i prvak Europe. Zanimljivo je da Jug nije izgubio nijedan trofej u 20-ak godina igranja vaterpola na Dančama. Tradiciju vateropla na Dančama je nastavila ekipa amaterskog vaterpolo kluba Danče koja je 2 puta osvojila popularnu dubrovačku Divlju Ligu, svojevrsno amatersko prvenstvo dubrovačkih kupališta. Njihovu je tradiciju nastavila ekipa Špilja '94 Danče koja je 2002. i 2011. godine osvojila Divlju ligu. U proljeće 2008. ekipe Špilja '94 Danče i Turčin Danče su osnovali vaterpolo udrugu Danče.
Jedna od zanimljivosti Danača je svakako i crkvica Sv. Marije čije časne sestre zvonjavom pozdravljaju sve brodove koji prolaze podno zidina Starog grada.
3040 Kozai
3040 Kozai je Marsov trojanski asteroid čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 1,840 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,5.
Litl Fols
Litl Fols se može odnositi na
Adam Smith
Adam Smith (17.6.1723. - 17.7. 1790.) je bio škotski ekonomist i filozof. Njegovo kapitalno djelo Bogatstvo naroda predstavlja prvi pokušaj da se naučnom metodom istraži razvitak industrije i trgovine u Evropi. Isto djelo se također smatra ideološkim temeljem modernog kapitalizma i slobodne trgovine. Zahvaljujući Smithu ekonomija je postala akademskom disciplinom.
Život
Smith je rođen u malom škotskom selu Kirkaldi. Otac Adam bio je carinski kontrolor, a majka Margareta kćerka lokalnog zemljoposednika. Budući da je otac Adam umro par meseci pre njegovog rođenja, malog Adama podizala je samohrana majka sve dok se nije upisao na Univerzitet u Glazgovu sa 14 godina, kako je to bilo uobičajeno, i zadržao se tri godine, do 1740. godine. Tu je učio latinski i grčki jezik, matematiku i moralnu filozofiju. Zatim je prešao na Oksford, gde je proveo šest godina čitajući i učeći iz raznih disciplina. U Škotsku se vratio sa enciklopedijskim znanjem iz evropske litertature i trajnim prezirom prema engleskom školstvu.
Po povratku u Škotsku, pokušao je da se zaposli kao tutor mladog lorda, što je tada bilo uobičajeno i dobro plaćeno zanimanje, ali nije uspeo. Potom je održao niz zapaženih javnih predavanja, što mu je donelo profesuru na Univerzitetu u Glazgovu iz logike (1751) i moralne filozofije (1752). Predavao je i teologiju, pravo i političku ekonomiju. 1759. objavio je Teoriju moralnih osećanja, delo iz etike koje je popravljao sve do smrti.
Napustio je univerzitet 1764. godine da bi ipak podučavao mladog vojvodu od Buccleuch-a. Sa njim je proveo dve godine putujući po Evropi, a najviše po Francuskoj. Tada se Smith upoznao sa tamošnjim intelektualnim veličinama kao što su Helvecijus, Tirgo, Volter, d'Alamber, Fransoa Kene i drugi.
Od tako zarađenog novca živeo je sledećih deset godina u Kirakldiju i pisao svoje glavno delo Bogatstvo naroda (Istraživanje o prirodi i uzrocima bogatstva naroda), koje je objavljeno 1776. godine. Sledeće dve godine proveo je u Londonu, družeći se sa Gibonom, Berkom, doktorom Džonsonom i drugima. 1778. postavljen je za šefa škotske carine, što je tada bio ugodan posao. Umro je 1790. godine u Edinburgu, gde je i sahranjen.
Smith je bio miran i povučen čovek, a ipak je imao puno prijatelja, među kojima je verovatno najbolji bio filozof Dejvid Hjum. Bio je dobar govornik. Nije se ženio, pa je dugo živeo sa majkom, koja je doživela duboku starost. Tek se po Smithovoj smrti ustanovilo da je celog života davao velike i tajne dobrotvorne priloge.
Ideje
U skladu s tim, Smith je bio uverljivi zagovornik slobodne trgovine kako unutar zemlje, tako i u međunarodnoj trgovini. Njegovo delo predstavlja snažan napad na tada preovlađujući koncept merkantilizma, po kome je najvažnija stvar za jednu zemlju količina zlata u trezorima i po kome je država dužna da popravlja trgovinski bilans širokim intervencionizmom. A Smith je dokazivao da je slobodna trgovina između zemalja korisna za sve, tj. da ona povećava dohodak i jedne i druge zemlje.
Raširena je zabluda da Smith, kao pobornik tržišnog sistema, negira svaku ulogu države. Smith veruje da država može doneti veliku korist ekonomskom životu ukoliko čini prave stvari, kao što su zaštita ugovora i patenata, državno obrazovanje za siromašne i infrastrukturni projekti (putevi, mostovi itd). Kako je rekao: “Malo toga je potrebno da se od najgoreg varvarizma stigne do najvišeg blagostanja osim mira, niskih poreza i valjanog deljenja pravde; sve ostalo donosi prirodan poredak stvari”.
Glavnog pokretača ekonomskog prosperiteta svake zemlje Smith je video u podeli rada i njenom sve većem širenju. Podela rada donosi sve veću specijalizaciju znanja i veština radnika, sa kojom ide sve veća efikasnost proizvodnje.
Uticaj
Adam Smith se smatra ocem savremene ekonomske nauke i rodonačelnikom liberalne škole u ekonomskoj nauci. Mnoge od važnih ideja postojale su i pre Smitha, ali ih je on iskoristio na dobar način stvorivši sveobuhvatno i uverljivo delo. Njegovo Bogatstvo naroda predstavlja osnovno delo klasične političke ekonomije i pripada grupi knjiga sa najvećim uticajem u istoriji. Ta knjiga je izvršila prevrat u ekonomskim idejama s kraja 19. stoljeća, odbacujući merkantilizam, i intelektualno utemeljila savremeni kapitalistički ekonomski poredak. Tokom jednog dela 20. stoljećaa, u vreme širenja državnog intervencionizma i komunizma, Smithova slava bila je pomračena, ali je obnovljena tokom 1980-tih godina i kasnije, sa širenjem liberalnih ideja na zapadu i padom komunizma na istoku.
Novi Jankovci
Novi Jankovci je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Stari Jankovci, Vukovarsko-srijemska županija.
Clyde Tombaugh
Clyde William Tombaugh (4. veljače 1906. - 17. januara 1997.) bio je američki astronom. Iako je najbolje poznat po otkrivanju patuljaste planete Pluton 1930., prvi objekt koji je otkrio što će kasnije biti identificiran u Kuiperovom pojasu, Tombaugh je također otkrio mnoge asteroid e, on je također pozvao na ozbiljnog znanstvenog istraživanja od neidentificirani leteći objekt e.
Životopis
Tombaugh je rođen u Illinois.Negova obitelj preselila se u Burdett, Kansas. Preminuo je sa 90 godina,1997..
Mejpl Grouv
Mejpl Grouv se može odnositi na
Midl River
Midl River se može odnositi na
Chambon-le-Château
Šambon-l-Šato je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer koja pripada prefekturi Mand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 260 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1 000 metara (maksimalnoj 1.153 m, a minimalnoj 891 m).
Opasne veze (razvrstavanje)
Opasne veze (Les Liaisons dangereuses) je roman francuskog književnika Choderlos de Laclosa iz 1782. Pod time se podrazumijevaju i sljedeće adaptacije:
Osim toga isti naslov ima i:
Mangan(II) jodid
Mangan(II) jodid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 308,747 Da.
Milroj
Milroj se može odnositi na
Les Liaisons dangereuses
Les Liaisons dangereuses (na francuskom: Opasne veze) je epistolarni roman koga je 1782. objavio francuski književnik Choderlos de Laclos. Njegovi protagonisti su markiza de Merteuil i vikont de Valmont, dvoje plemića i bivših ljubavnika koje koriste seks i manipulaciju kako bi se osvetili jedno drugom. Često se navodi kako roman predstavlja prikaz moralne dekadencije vladajuće klase u predrevolucionarnoj Francuskoj. Roman je doživio veliku popularnost te bio čestim predmetom kazališnih, filmskih i televizijskih adaptacija.
Roe Alte, Belluno
Roe Alte je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 990 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Pingyao
Pingyao (kineski: 平遥, pinyin: Píngyáo) je grad i istoimena općina u središnjoj provinciji Shanxi, Kina. Nalazi se na obali rijeke Fen, na jugozapadnoj ivici doline Taiyuan, 715 km od Pekinga i 80 km od glavnog grada pokrajine, Taiyuana. Tijekom dinastije Ming (1365.-1644.) Pingyao je bio financijsko središte Kine, te je u njemu izgrađeno mnogo vrijednih kulturnih i povijesnih spomenika, kao što je su izvrsno sačuvane gradske zidine. Zbog toga je Stari grad Pingyao upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji od 1997. god. kao "izvrsno sačuvan primjer Han grada u kojemu se ogleda evolucija arhitektonskih stilova i urbanističkog planiranja carske Kine tijekom 8. stoljeća". mini|lijevo| Trgovački toranj Pingyaoa
Odlike
Ovo područje je u Razdoblju proljeća i jeseni (771.-403. pr. Kr.) kineske povijesti pripadalo državi Jin, a tijekom Razdoblja zaraćenih država (475.-225. pr. Kr.) državi Zhao. Tijekom dinastije Qin nastao je grad Pingtao, a za dinastije Han ovo područje je bilo županija Zhongdu.
Pingyao je izvanredan primjer grada kineskog naroda Han koji još uvijek ima plan koji je nastao za dinastija Ming i Qing (14.-20. st.). Na više od 300 lokaliteta nalaze se stare građevine ili ruševine, a sačuvanih građevina iz razdoblja dinastija Ming i Qing ima oko 4.000. Stare ulice su također zadržale svoj izvorni izgled.
Car Hongwu je u trećoj godini svoje vladavine (1370.) dao izgraditi gradske zidine Pingyaoa koje su duge 6 km i visoke 12 m, s jarkom 4 m širokim i isto toliko dubokim. Na sva četiri kuta nalaze se veliki tornjevi, a između njih još 72 manja stražarska tornja i više od 3.000 kruna s ambrazurama. Zbog toga je Pingyao prozvan "Grad-kornjača". One se smatraju za najbolje sačuvane zidine ove veličine u Kini, odmah uz Kineski zid.
Tijekom dinastije Qing Pingyao je postao financijsko središte Kine, i tada je u gradu izgrađeno 20 financijskih ustanova, što je bilo pola od ukupnog broja u Kini. Rishengchang, koja je kontrolirala 50% trgovine srebrom, se smatra za najstariju banku u Kini, a propala je 1914. godine zbog pojave velikog broja modernih banaka.
Dolaskom velikog broja turista ugržene su i gradske zidine Pingyaoa jer su tijekom turističke sezone na zidinama boravilo tri puta više ljudi od maksimalnog kapaciteta. Od 2007. godine neprofitna organizacija Global Heritage Fund (GHF), u suradnji sa županijskom vladom Pingyaoa, djeluje kako bi se sačuvala narodna arhitektura grada, ustanovila povijesna područja i kako bi se oživjeli tradicionalni obrti.
3163 Randi
3163 Randi je Marsov trojanski asteroid čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,394 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,6.
Emil Sućeska
Emil Sućeska (28. travnja 1984.) je televizijski i filmski glumac.
Kinloch, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 298, što je 151 (-33,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
3198 Wallonia
3198 Wallonia je Marsov trojanski asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,181 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,3.
Lancaster, Kansas
Lankaster je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 298, što je 7 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Cléry (Savoja)
Kleri je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Albervil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 226 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 603 metara (maksimalnoj 1.851 m, a minimalnoj 400 m).
Ivana Plechinger
Ivana Plechinger (Zagreb, 3. VII. 1973.), hrvatska pjevačica i voditeljica
Životopis
Školu je završila u Našicama, a muzičku školu pohađala je u Osijeku. Vratila se u Zagreb i započela pjevačku karijeru u grupi "Funny Hill". Odatle se otisnula u samostalnu karijeru, koja je urodila s dva albuma na kojima pjeva pjesme svoga supruga Brune Kovačića i nekoliko vlastitih. U međuvremenu je diplomirala na Muzičkoj akademiji, a usporedo s pjevanjem i skladanjem teče njezina osmogodišnja suradnja sa HRT-om, gdje je vodila dječju emisiju "Hugo". Nakon gašenja te emisije prelazi na RTL, na radiju vodi emisiju KvaziKviz na zagrebačkom Plavom radiju te se još jednom osamostaljuje, ovaj put objedinivši muziku, pedagogiju i zabavu i otvara dječju Tulumulu rođendaonicu. Zapažen je njezin nastup na Dori 1997. s pjesmom "Zora", a njezine pjesme nalaze se na albumima Vanne, Danijele, Jacquesa Houdeka i grupe Divas.
Majka je dvojice sinova.
Planes, Trains and Automobiles
Planes, Trains and Automobiles je američka filmska komedija snimljena 1987. u režiji Johna Hughesa. Protagonist, čiji lik tumači Steve Martin, je Neal Page, marketinški direktor iz Chicaga koji nastoji Dan zahvalnosti provesti sa svojom porodicom u New Yorku, ali zbog različitih okolnosti putovanje mora obaviti dugotrajnim i zaobilaznim putem. Radnja prikazuje kako mu pri tome društvo pravi optimistički, ali često iritantni trgovački putnik Del Griffith (čiji lik tumači John Candy). Film je doživio komercijalni uspjeh, a kritičari su često navodili kako je Hughes, dotada specijaliziran za filmove o adolescentima, pokazao spremnost da se pozabavi mnogo ozbiljnijim i "odraslijim" temama.
Uloge
thumb|right|Ruta koju su Del Griffith i Neal Page koristili u filmu
Mi opioidni receptor
μ-opioidni receptori (MOR) su klasa opioidnih receptora sa visokim afinitetom za enkefaline i beta-endorfine, a niskim afinitetom za dinorfine. Oni su još poznati kao μ opioidni peptidni (MOP) receptori. Prototipični agonist μ receptora je opijumski alkaloid morfin; μ (mi) prefiks označava morfin.
Tipovi
Postoje tri detaljno opisane varijante μ opioidnog receptora, mada je 10 splajsnih varijanti poznato kod čoveka. Više se zna o μ1 opioidnom receptoru nego o drugim tipovima. TRIMU 5 je selektivni agonist μ2 receptora.
μ3 varijanta je opisana 2003. Ona je responzivna na opijatne alkaloide, ali ne na opioidne peptide.
Aktivacija
left|thumb|Aktivni i neaktivni μ-opioidni receptor.
MOR može da posreduje akutne promene neuronske pobudljivosti obustavom inhibicije presinaptičkog GABA oslobađanja. MOR aktivacija proizvodi različite efekte u dendritskim bodljama u zavisnosti od agonista. To je primer funkcionalne selektivnosti μ receptora.
Aktivacija μ receptora agonistom kao što je morfin uzrokuje analgeziju, sedaciju, neznatno smanjenje krvnog pritiska, svrabež, mučninu, euforiju, umanjenu respiraciju, miozu i umanjenje motiliteta creva što često dovodi do konstipacije. Neke od tih nuspojava, kao što je sedacija, euforija i umanjena respiracija, obično postaju manje izražene sa razvojem tolerancije. Analgezija, mioza i umanjenje motiliteta creva ostaju.
Deaktivacija
Kao i kod drugih G protein-spregnutih receptora, signalizacija mi opioidnog receptora se prekida putem nekoliko različitih mehanizama. Oni su pojačani sa hroničnom upotrebom, što dovodi do rapidne tahifilaksije. Najvažniji regulatorni proteini mi opioidnog receptora su β-arestini arestin beta 1 i arestin beta 2,  i RGS proteini RGS4, RGS9-2, RGS14 i RGSZ2.
Dugotrajna upotreba ili visoke doze opioida mogu takođe da dovedu do dodatnih mehanizama tolerancije. To obuhvata umanjenje izražavanja gena mi opioidnog receptora, tako da se broj receptora prisutnih na ćelijskoj površini smanjuje. Ovo se razlikuje od kratkotrajne desenziticije indukovane β-arestinima ili RGS proteinima. Još jedna dugotrajna adaptacija na upotrebu opioida može da bude povišeno izražavanje glutamata i drugih puteva u mozgu koji mogu da imaju suprotno dejstvo opioidima, i da umanjuju efekte opioidnih lekova putem promena nizvodnih puteva, nezavisno od aktivacije mi opioidnog receptora.
Hrvoje Kečkeš
Hrvoje Kečkeš (Zagreb, 17. ožujka 1975.), hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Delta opioidni receptor
δ-opioidni receptori (delta opioid receptor, delta receptor, DOR), je opioidni receptor čiji endogeni ligandi su enkefalini.
Funkcija
Aktivacija delta receptora proizvodi analgeziju u manjoj meri nego aktivacija mu-opioidnih receptora. Mnogi delta agonisti mogu takođe da uzrokuju epileptičke napade u visokim dozama, mada nemaju svi ovo svojstvo.
Ligandi
Do nedavno je veoma mali broj fizioloških agenasa za studiranje δ receptora bio dostupan. Kao posledica toga razumevanje njihove funkcije je znatno ograničenije nego što je to slučaj s drugim opioidnim receptorima za koje su selektivni ligandi bili dostupni.
Nekoliko selektivnih delta opioidnih agonista je dostupno. Među njima su peptidi DPDPE i deltorfin II, i ne-peptidni lekovi poput SNC-80, i potentnijeg (+)-BW373U86, i novijeg leka DPI-287, koji ne proizvodi probleme sa konvulzijama viđene kod ranijih agenasa, i mešoviti mu/delta agonist DPI-3290, koji je mnogo potentniji analgetik nego visoko selektivni delta agonisti. Selektivni antagonisti delta receptora su takođe dostupni. Među njima je najpoznatiji opijatni derivat naltrindol. centre|500px
{{columns-list|2|
Agonisti
Mitragyna Speciosa indolni agonisti:
Interakcije
Za delta opioidni receptor je pokazano da integuje sa Beta-2 adrenergičkim receptorom, arestin beta 1 i GPRASP1.
René Descartes
René Descartes [ ʁəˈne deˈkaʁt ]  (latinizirano Renatus Cartesius  [ rɛˈnaːtʊs karˈtɛzɪʊs ] ) (La Haye-en-Touraine, 31. ožujka 1596. – Stockholm, 11. veljače 1650.), francuski filozof i matematičar. Poznat je po pronalasku kartezijanskog koordinatnog sistema, koji je poslužio kao temelj analitičke geometrije i uticao na razvitak modernog računa.
Poznat je i kao začetnik racionalističkog pravca u filozofiji, kao i po poznatoj uzrečici cogito ergo sum (Mislim, dakle jesam).
Životopis
René Descartes rođen je 31. ožujka 1596. u seocetu Le Haye (Le Ej) - danas mjesto nosi naziv Descartes - u pokrajini Touraine (Turena), gdje se uz ribom bogatu rijeku Loireu (Loaru) nižu dvorci tada moćnih i samovoljnih prinčeva. Descartes je imao mirno i lijepo djetinstvo, mada mu je majka umrla kada je imao skoro godinu dana. Uz baku i djeda najveće zasluge za to imao je njegov otac, nasljedni plemić Joachim Descartes, čovjek srednjeg imovnog stanja koji je imao napredna shvaćanja u pogledu odgoja djece.
U tim godinama on će svog mladog filozofa upoznati s osnovnim pojmovima iz raznih područja znanosti i života. Veoma brižno Descartesov je otac odabrao svome sinu školu, odlučivši se za jezuitski kolegij u La Flécheu, na čijem je čelu bio njihov dalji rođak, pametni i uviđavni P. Charle (Šarle), koji je oslobodio dječaka napornih jezuitskih vježbi podredivši sve prema naklonostima dječaka. U takvoj atmosferi mladi Descartes je brzo skrenuo pozornost na sebe, kako svojom mudrošću tako i dugim spavanjem. U krevetu je ostajao dugo nakon što bi se probudio, i tu će osobinu zadržati cijeloga života. Tvrdeći da u raskošnom miru sna mašta najživlje radi, a koncentracija postaje oštra kao brijač, zasjeca duboko ispod opne vanjštine i privida. Jačajući postupno svoje tijelo i razvijajući duh Descartes je postao skladno razvijena ličnost, vjerna tradiciji ali sposoban biti i te kako kritičan prema svemu što ga okružuje i što je naslijedio. Ta se kritičnost doduše nije protezala na religiju u kojoj je Descartes uvijek bio i ostao smjerni katolik. U jezuitskom kolegiju Descartes je izvanredno dobro naučio klasične jezike - grčki i latinski kao i sve drugo što je bilo predviđeno programom. Ali više od svega briljirao je u geometriji, koja mu se činila najznačajnijim područjem djelatnosti ljudskoga duha.
Stupivši u vojsku Descartes je u garnizonskom životu našao ono što je tražio, barem u prvo vrijeme. Upoznao je vojne vještine ali i sklopio poznanstvo s matematičarem I. Beckmanom, s kojim će raspraviti mnoga pitanja iz matematike, glazbe, poezije i ezoterizma. Bilo je to iskreno prijateljstvo bez obzira na kasniju zavist koju je Beckmann osjećao prema Descartesovoj slavi. Tih godina Descartes putuje između Danske, Nizozemske i njemačkih državica izoštravajući svoj duh i trpeći iskušenja među kojima je najčuvenije ono koje proisteklo iz hermetičkog reda Ruže i križa (Rosenkreuzer ili Rosicrucians). Možda se Descartes i divio mističarima ovoga reda, ali teško da im je ikada pripadao. On je bio pravovjeran i protureformacijski raspoložen premda istovremeno nije pridavao veći značaj vjeri u svom životu.
U noći uoči Svetog Martina, 10 - 11. studenog 1619. godine, Descartes je usnio tri čudnovata sna koji su izmijenili njegov dotadašnji život preobrativši ga od skeptika u čovjeka koji je tragao za istinom kao najvišim izrazom ljudskosti što se tek kao takva treba sjediniti s Bogom. U prvom snu bijaše nošen strašnim vjetrom trpeći bol u desnoj strani i poskakujući na lijevoj nozi. Vjetar ga je okretao kao čigru. Jedvice se uspio otrgnuti tom zlom vjetru odjurivši u kapelu koledža koji se našao u blizini. Drugi san predstavlja dopunu prvog. Poslije grdne buke Descartes se budi, a cijela njegova soba svjetluca kao da je obasjana krijesnicama; nakon tri treptaja očnih kapaka svjetlucanje prestaje. I treći san, najučniji i najsimboličniji pokazuje koliko je Descartes bio pod utjecajem pjesničke umjetnosti. U tom snu nailazi na zbirku stihova pod naslovom Corpus Poetarum i na stih Quod vitae sectabor iter (Koji ću put slijediti u svom životu?), a zatim na pjesmu koja je počinjala s Est et Non, pjesnika pitagorejca Ozona. Ova tri sna, svaki za sebe, uobličili su njegov filozofski i poetski put kroz težnju ka istini. Od tog vremena upornošću i disciplinom koja će kasnije kao filozofski i moralni stav biti po njemu nazvana kartezijanstvo Descartes je počeo studije iz različitih područja znanosti objedinjavajući ih čvrstom logikom jednog od posljednjih univerzalnih mislilaca.
Mijenjajući mjesto boravka i vojske Descartes dospijeva u vojsku koja opsjeda Prag. Slijede lutanja po raznim europskim gradovima. Međutim malo-pomalo Descartes shvaća kako mu od svih zemalja najviše odgovara Nizozemska. Tu će obitavati skoro dvadeset godina seleći se iz mjesta u mjesto, izbjegavajući poznanike i gnjavatore, osiguravajući sebi mir potreban za visoki umni rad i stvarajući od svog života mit. Treba mi mnogo sna i odmora, piše on svojim brojnim znancima. Ja ne radim mnogo, radim intezivno, dodaje. Dnevno po deset sati provodi u krevetu. Tih godina ne zna se mnogo o njegovom ljubavnom životu, ali kako piše u jednoj njegovoj biografiji bio je čovjek, pa je imao i dijete koje se rodilo 1635. godine i kršteno je imenom Francine (Fransin). Djevojčica je bila plod ljubavi Descartesa i njegove sluškinje Helene. Ta će mu djevojčica donijeti mnogo radosti i, tim više, ponor boli kada je umrla 1640. nešto prije nego što će umrijeti Descartesov otac. Te dvije smrti potresle su duboko velikog mislioca i još čvršće ga vezale za njegov rad.
Objavivši svoje prvo djelo Rasprava o metodi (Discours de la Méthode) u Leiden 1637. godine, pisanu na francuskom jeziku s dodacima Dioptrija, Meteori i Geometrija. Descartes tada postaje slavan. Ali više nego ikad ranije on žudi za slobodom i samostalnošću. Društvo uopće ne podnosi, a s prijateljima kontaktira samo preko pisama. Više nego ranije potrebni su mu san, odmor i spokoj. U Parizu objavljuje Meditacije, primjer briljantne primjene svoje čvrste logike. U Descartesov život ući će 1643. godine jedna mlada žena, princeza Elizabeta, kćerka izbornog kneza i nekadašnjeg češkog vladara. Iako ju je primio skeptično, Descartes je morao priznati kako ta žena zna mnogo i posjeduje oštroumnost koju treba zaposliti kako bi pobjegla od pomodarstva. Sve do svoje smrti pisat će joj duga i ispovjedna pisma, prihvaćajući njeno prijateljstvo kao dopunu svog samotničkog života.
Zašto je i pored sve svoje nezavisnosti, slave i ugleda koje je imao Descartes prihvatio otputovati u hladnu i negostoljubivu Švedsku teško je odgonetnuti. Švedska je bila moćna zemlja, njome je upravljala mlada kraljica Christina, o kojoj su Europom kružile priče začinjene divljenjem i zavišću. U jednom pismu Descartes piše pred putovanje u Švedsku: Ali ja priznajem da kao čovjek koji je rođen u vrtovima Touraine i koji je sada u zemlji gdje, ako nema toliko meda koliko je Bog obećao Izraelcima, vjerojatno ima više mlijeka, ne mogu se tako lako odlučiti napustiti je da bih živio u zemlji medvjeda, među stijenama i glečerima. Ipak ukrcao se na brod koji je kćerka Gustava Adolfa poslala po njega osobno. Za tri tjedna putovanja kapetan broda je o plovidbi i svemu što treba znati jedan kapetan broda zahvaljujući Descartesu naučio više nego što je on uspio naučiti tijekom cijelog svog dotadašnjeg pomorskog života. Tako je Descartes stigao do svoje mlade mučiteljice koja će poslije odlaska s prijestola lutati europskim metropolama vodeći raskalašeni život, bludničeći s muškarcima i ženama. Sa svoje 23 godine ona je u vrijeme Descartesova dolaska već 17 godina bila na prijestolju s navikama kakve živi čovjek jedva može razumjeti, a kamoli imati. Spavala je samo pet sati dnevno, živjela je u hladnim prostorijama kao Andersenova Snježna Kraljica gdje je održavala i sjednice vlade.
Načela metodologije
U svom djelu "Raprava o metodi" iznosi kritiku dotadašnje filozofske i znanstvene misli, te ukazuje na potrebu revizije pojmova i metoda kojima su se gradile znanstvene teorije. Osnova spoznaje treba biti mogućnost čovjeka da svojim umom donosi red u proučavanje stvari te onda pravilno zaključuje. Njegova metodologija zasniva se na sljedećim načelima:
Kao uspio primjer primjene tih metoda navodi euklidsku geometriju koja je izvedena iz najjednostavnijih i očiglednih istina. Njegova spoznajna teorija, čiji je osnovni stav metodička skepsa, dosljedno izvedena iz njegovih filozofskih shvaćanja. Danas se koristi u svim istraživačkim projektima u svim područjima znanosti.
Doprinos u matematici
Descartes je bio začetnik moderne matematike i analitičke geometrije. Njegov doprinos matematici vidi se u:
Pravokutni koordinatni sustav
Postavimo međusobno okomito dva brojevna pravca, x i y, tako da imaju zajedničko ishodište O. Na brojevnom pravcu x pozitivni brojevi su s desne strane od ishodišta, a na brojevnom pravcu y pozitivni su brojevi smješteni iznad ishodišta, što je na slici označeno strelicama. Pravce x i y zovemo koordinatnim osima. Pravac x je os apscisa, a pravac y os ordinata. Na ovaj je način određen sustav koji nazivamo pravokutni koordinatni sustav ili Kartezijev sustav (prema Descartesu, lat. Renatus Cartesius, koji ga je prvi počeo upotrebljavati). Za određivanje položaja točke u tako određenoj koordinatnoj ravnini potrebno je znati njene dvije koordinate, apscisu i ordinatu.
Osnivanje analitičke geometrije
U razmatranju Papusova neodređenog problema u djelu "Geometrija", Descartes čini novi odlučni korak. On je utvrdio da taj problem ima beskonačno mnogo rješenja koja za beskonačno mnogo različitih vrijednosti x rješavanjem jednadžbe njima pridružuju beskonačno mnogo vrijednosti y. Tako dobiven skup različitih točaka čini krivulju (čunjosječnicu) u ravnini. Na taj način on je utvrdio vezu između međusobno zavisnih veličina x i y (početak shvaćanja funkcijske veze, koja je u općem smislu shvaćena tek u 18. stoljeću), te vezu algebarske jednadžbe i čunjosječnice. To su bili bitni elementi iz kojih se razvila posebna matematička disciplina – analitička geometrija.
Terminologija
U svojim djelima se služio terminologijom koja se ne razlikuje puno od današnje. Tako koristi oznake:
Osnovni stavak algebre
Osnovni stavak algebre, kojeg je prvi dokazao Gauss, glasi: Svaki polinom stupnja n ≥ 1 (s realnim ili kompleksnim koeficijentima) ima nultočku u skupu kompleksnih brojeva. To također znači da jednadžba stupnja n "općenito" ima n rješenja, bilo iz skupa realnih ili kompleksnih brojeva, a ponekad je neko rješenje i višestruko. Osnovni stavak algebre ima izravnu vezu s rastavom polinoma na proste faktore jer vrijedi: Svaki se polinom stupnja n ≥ 1 može faktorizirati na sljedeći način P = a (z - z1) (z - z2) ... (z - zn), gdje su z1, z2, ..., zn nultočke polinoma P(z).
Eulerova formula
U slučaju konveksnog poliedra vrijedi formula V - B + S = 2, gdje je V broj vrhova, B broj bridova, a S broj strana. Npr. za kocku se dobiva jednakost 8 – 12 + 6 = 2, a za četverostranu piramidu 5 – 8 + 5 = 2. Smatra se da je tim teoremom započela teorija grafova. Za nju je znao još Descartes 1620.g., ali ju je dokazao tek Euler 1758.g.
Descartesov list
Descartesov list je algebarska krivulja trećeg stupnja jednadžbe: x3 + y3 + axy = 0. Asimptota te krivulje je pravac x + y + a = 0. Descartes ju je proučavao 1638.g., ali je pronašao njen točan oblik samo u 1. kvadrantu te mislio da se on ponavlja i u ostala tri.
Doprinos u fizici
I u fizici je Descartes postavio neka nova rješenja tadašnjih problema, a većinu je iznio u svom djelu "Prirodna filozofija" (1644.). Najviše se bavio mehanikom i optikom, ali je u tom djelu iznio prvu cjelovitu filozofiju koja se oslanja na heliocentrički sustav, što je značilo znakovit odmak od do tada prevladavajuće peripatetičke filozofije s geocentričkim sustavom. No, uskoro je potisnuta zbog sve većeg broja dokaza u korist Newtonove prirodne filozofije. Ipak, Descartes je prvi:
Zakon o količini gibanja
Iako je Galileo Galilej bio blizu načela ustrajnosti u pravocrtnom gibanju, Descartes je bio jedan od prvih koji je jasnije formulirao to načelo u svoja dva zakona o gibanju:
Tijelo ne mijenja svoje stanje gibanja (ili mirovanja) sve dok ono ne sretne drugo tijelo; jednom u gibanju, sva se tijela nastavljaju gibati.
Svi dijelovi tvari teže gibanju duž pravca sve dok ne sretnu druge dijelove tvari.Osim toga, smatrao je da je gibanje neuništivo i da ga ima koliko ga je bilo i u trenutku stvaranja svijeta. Pod izrazom očuvanje gibanja on smatra današnju količinu gibanja i kaže: "Ako se dio tvari giba dva puta brže od drugoga dijela, a taj drugi dio tvari je dva puta veći od prvoga dijela, onda moramo držati da ima isto toliko gibanja u prvom koliko i u drugom dijelu". Formula za količinu gibanja je: p = m v.
Teorija eterskih vrtloga
Teorija eterskih vrtologa je, uz zakon o očuvanju količine gibanja, temeljno kinematičko načelo Descartesove fizike. Tako je prema njegovoj teoriji početna tvar bila nepokretna dok Stvoritelj u nju nije uveo gibanje. Tada je svaka čestica dobila rotaciju oko svoje osi, a skup velikog broja čestica dobiva rotaciju oko neke zamišljene osi. On tako sasvim općenito opisuje vrtloge čestica kao zvjezdanih sustava s planetima i njihovim satelitima, ukazujući, poput Giordana Bruna, da je Sunčev sustav samo jedan od mnogobrojnih u svemiru.
Lom svjetlosti
Descartes je s W. Snelliusom prvi formulirao zakon o lomu svjetlosti koji se odnosi na dobro poznati fenomen lomljenja svjetlosti na granici dvaju sredstava. Zakon loma svjetlosti, u fizici poznat i kao Snellov zakon, glasi: Svjetlost koja pada na granicu dvaju sredstava indeksa loma n1 i n2 prijelazom iz jednog u drugo sredstvo lomi se tako da:
Indeks loma u nekom sredstvu je omjer brzine svjetlosti u vakuumu (najveća moguća brzina) i brzine svjetlosti u tom sredstvu. Optički gušće sredstvo je ono koje ima veći apsolutni indeks loma, a ono čiji je indeks loma manji zove se optički rjeđe sredstvo.
Nastanak duge
Disperzija svjetlosti je pojava razlaganja višebojne svjetlosti na sastavne boje prolaskom kroz neko sredstvo. Dešava se zbog različite brzine svjetlosti unutar nekog sredstva ovisno o boji svjetlosti. Prolaskom bijele svjetlosti kroz takvo (disperzivno) sredstvo ona se razlaže na boje. Različiti indeks loma za različitu boju uvjetuje i različit kut loma za tu boju. Tako se shvatilo da je svjetlost višebojna. Najčešći primjer za disperziju je prolazak bijele svjetlosti kroz prizmu (čime se bavio Newton), ali lijep primjer nalazi se i u prirodi, u obliku duge. Tada se svjetlost razlaže na boje prolaskom kroz kapljicu vode. To je protumačio Descartes 1649.g.
Majer
Majer se može odnositi na
Medisin Lejk
Medisin Lejk se može odnositi na
Nju Obern
Nju Obern se može odnositi na
Orrin, North Dakota
Orin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 22.
Medoulands
Medoulands se može odnositi na
Lijiang
Lijiang (kineski: 麗江市, pinyin: Lìjiāng Shì) je grad-prefektura u južnoj provinciji Yunnan, Kina. Nalazi se u blizini pokrajine Sechuan, na mjestu gdje se Tibetanska visoravan i Yungui visoravan sastaju.