cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otonska renesansa
Drugi pokrovitelji
Izuzev otonske vladarske kuće, podrška kulturnom životu bila je sporadična i retka. Najveći napred na polju kulture u ovom je razdoblju postignut u Nemačkoj, pre svega zahvaljujući naporima koji su dolazili iz crkvenih krugova. Manastirska i katedralna središta, u kojima su se razvile i značajne škole, istovremeno su bila i glavni centri umetničkog i arhitektonskog stvaralaštva. U Reichenauu je Witigowo, iako je više bio na dvoru nego u svojoj opatiji, ipak dao sagraditi brod u crkvi sv. Marije u Mittelzellu i ukrasiti crkvu sv. Georgija u Oberzellu. Ratwold, opat u sv. Emmeramu (975–1001) dao je restaurirati karolinški Codex aureus iz 9. veka. left|thumb|[[Egbert od Trijera prikazan u Egbertovom kodeksu, Reichenau, kraj 10. veka, 10,3 × 13.3cm, Trier, Nacionalna biblioteka.]] Biskupi velikih nemačkih gradova, često bliski carevima, praktikovali su istu politiku. Egbert (977–993), nadbiskup u Trijeru, doveo je iz Italije tzv. "umetnika Grgurovog registra", koji je ilustrovao Grgurov registar, a u Reichenauu je dao izraditi Egbertov kodeks, na kojem je i sam bio predstavljen uz svoje prethodnike. Bruno, nadbiskup Kelna (953–965), podržavao je jednu školu i osnovao manastir sv. Pantaleona, koji su njegovi naslednici dodatno uvećali i u kojem je 991. sahranjena i crica Teofana. Liège je ukrasio Notger (972–1008), koji je dao sagraditi gradske zidine i crkve, obnoviti katedralu i četvrt koninika, te podići manastir u Lobbesu. Podržavao je i umetnike, posebno one koji su radili sa slonovačom i "umetnika Grgurova registra" nakon Egbertove smrti. U Mainzu su podstrek kulturnom stvaralaštvu davali Wilhelm (954–968), sin Otona I, i Willigis (975–1011), koji je dao sagraditi novu katedralu po uzoru na onu u Fuldi, a iz sv.č Albana je naručivao rukopise. U Mainzu je napravljena i carska kruna za Otona III. Napokon, u Hildesheimu je delovao Bernarda, "savršeni tip aktivnih i obrazovanih carskih biskupa": crkva sv. Mihovila i vrata katedrale u Hildesheimu dva su remek-dela otonske arhitekture, dok su se luksuzni rukopisi proizvodili za katedralu i za crkvu sv. Mihovila; istovremeno, Bernardov spis O matematici (De mathematicalis), inspirisan Boetijem i Vitruvijem, pokazuje njegovo zanimanje za arhitekturu i njegov vlastiti rad koji leži iza podignutih građevina.
U Italiji je bila poznata radionica u Milanu u kojoj su se izrađivali predmeti od slonovače namenjeni carevima, no najveći je kulturni napredak ostvaren u Rimu. Sam je grad tokom 10. veka prolazio kroz transformaciju, uključujući rast stanovništva i nastanak novih četvrti, a Leoninska četvrt privlačila je hodočasnike, pisce i umetnike. Mnogi su manastiri bili restaurirani, među njima bazilika Svetog Pavla izvan zidina i bazilika svetih Bonifacija i Aleksija na Avetinu, dva manastira u koje su se uselili klinijevci. Crkvu sv. Sebastijana na Palatinu osnovao je lekar Petar oko 977. i ukrasio je freskama: tamo se sastao i jedan sabor 1001. koji su sazvali car Oton III i papa Silvestar II. Napokon, i Oton III želeo je svoju prestonicu preseliti u Rim, premda ga je smrt 1002. prekinula u ostvarenju te namere. Ipak, dao je sagraditi jednu crkvu ― sv. Bartolomeja na otoku, gde su korišćeni antički stubovi i gde je na jednom reljefu prikazan car okružen biskupima. Takođe je dao obnoviti građevinu na Palatinu, na mestu stare Avgustovske kuće.
U Engleskoj je od Alfreda Velikog dvor igrao značajnu ulogu u kulturnom i intelektualnom životu zemlje. Ethelstan (925–939) prikupljao je relikvije i rukopise i započeo reformu manastira. Za vreme vladavine kralja Edgara (959–975) delovala su tri velika biskupa: Dunstan od Canterburyja, Oswald od Worcestera i Aethelwold od Winchestera. Sva trojica podupiru škole (crkveni nauk i slobodne veštine) i u tu svrhu pozivaju učitelje s kontinenta. No, Dunstan takođe podržava radionice prepisivača i umetnika, Oswald se stara o obnovi manastira, a Aethelwold uvodi liturgiju iz Corbieja i daje da se ilustruju rukopisi prepisani ili inspirisani karolinškim i otonskim rukopisima (kopije Utrehtskog psaltira uvezenog krajem 10. veka). Kralj Edgar 970. organizuje i Regularis concordiae, jedinstveno pravilo za njegovo kraljevstvo, kojim dovršava manastirsku reformu.
Crkvene prilike
Iako se ne primećuje direktna veza između razvoja crkvenih prilika, koji je kulminirao u gregorijanskoj reformi, i renesanse 10. veka (s istaknutom ulogom otonske dinastije i vodećih obrazovanih ljudi tog doba), važno je podvući perspektive koje je reforma crkve u to doba otvorila. Štaviše, taj će razvoj crkve istovremeno predstavljati temelj rascepa koji će se otvoriti između monaškog sveta i akademske zajednice.
Klinijevci
U Francuskoj je 909. ili 910. u Mâconnaisu osnovan jedan manastir, koji je postao središte crkvenog pokreta koji će se proširiti po celom hrišćanskom svetu, a zvao se klinijevskom crkvom (Ecclesia cluniacensis) i obuhvatao sve veći broj manastira i priorata (tek se od 13. veka može govoriti o "klinijevskom redu").
Manastir Cluny osnovao je niko drugi do Vilim Pobožni, sin moćnog grofa od Auvergnea, Bernarda Plantopilose, te unuk Dhuodin. Vilim je upravu nad manastirom poverio Bernonu (umro 926), začetniku reforme koji je nastojao slediti benediktinsko pravilo. Njegovo je delo nastavio opat Odon (927–942), a potom Cluny doživljava veliki uspon pod opatima Aymardom (942–954), Majolom i prvenestveno pod Odilonom, koji je 998. od Grgura V isposlovao neke privilegije za manastir, a potom od Jovana XIX dobio proširenje tih privilegija na sve crkve zavisne od klinijevske opatije bez obzira na njihovu lokaciju. Taj se razvoj nastavio i u 11. veku, kad se broj manastira uključenih u klinijevski red s 37 povećao na 65, među kojima su bili i novi manastiri Vézelay i Moissac.
Klinijevci će igrati značajnu ulogu u benediktinskom monaštvu sve do kraja renesanse 12. veka, pa čak i kasnije. Klinijevska duhovnost nastojala je obnoviti pravilo sv. Benedikta i mnogo je polagala na horski element u služni, kojoj su davali prednost u monaškim životu u odnosu na tradicionalne aspekte povlačenja i izolacije u monaškim ćelijama. To je Clunyju dalo "najcenobitskiji oblik u benediktinskoj tradiciji" i uticalo je na ceo život klinijevaca, koji su se starali o uvećanju manastirskih prihoda zarad potreba horskih izvedbi, što je umanjilo nivo fizičkog rada, uključujući i u skriprorijima: biblioteka u Clunyju od 10. do 13. veka bila je najbogatija na zapadu nakon one u Monte Cassinu, no aktivnost klinijevske manastirske škole ostala je sve to vreme relativno ograničena.
Potreba za reformom krajem 10. veka
Cluny će odigrati veliku ulogu u crkvenoj reformi koja se naziva gregorijanskom reformom, no druga će crkvena središta spontano delovati u istom pravcu: opatija sv. Gerarda u Brogneu osnovana je 919. pod benediktinskim pravilom i predvodila je reformski pokret u Belgiji i Flandriji, opatija Gorze reformisala se oko 933. i uticala na Lorenu i, iznad svega, na nemačko monaštvo, dok je Opatija sv. Viktora u Marseilleu reformisana 977. pod Honoratom, koji je uveo Benediktovo pravilo.
Ovi različiti reformski centri odgovarali su na potrebu čija se hitnost počela osećati u to vreme. Zapravo, u 10. veku došlo je do slabljenja javnog poretka, koje je rezultiralo istinskom "institucionalnom i moralnom dekadencijom" na zapadu, kako to formuliše Jean Chélini. Došlo je do oživljavanja nekih paganskih običaja (kulta duhova, veštičarenja), do raspada bračnog i seksualnog morala (odricanja od supruge, višestrukih brakova), ali i do obnove varvarskih kazni u vršenju pravde. U okviru crkve sve je više prisutna simonija, Kapeti (Hugo Kapet, Robert Pobožni) upuštaju se u unosnu trgovinu crkvenim položajima, a i opšte uzev crkvene su funkcije postale prenaglašeno ispolitizirane tokom vladavine Otona I.
Uz ovo unutrašnje propadanje crkve išlo je pitanje novih hrišćanskih zemalja u Skandinaviji, gde je crkva naizlazila na velike teškoće i otpor zbog raširenih paganskih običaja. Pokrštavanje Danske išlo je relativno glatko, s preobraćenjem kralja Haralda i njegovog sina Svena oko 960, ali se zatio u Norveškoj odvijala usporeno, uz napore koje su u pravcu kristijanizacije preduzimali njeni hrišćanski kraljevi Haakon (938–961), Olaf Tryggvason (995–1000) i sv. Olaf Haraldson (1014–1030), koji su u pomoć pozivali i misionare iz drugih zemalja. U Švedsku je hrišćanstvo prodiralo još teže, počev od zajednice u Birki (osnovanoj 865. i oživljenoj kad ju je posetio Unni Hamburški, koji je tu i umro 936) i u Sigtuni, sve do pretpostavljenog preobraćenja kralja Olofa na hrišćanstvo oko 1008. godine. Napokon, Češka je prešla na hrišćanstvo s osnivanjem praške dijeceze 973. i misijom pustinjaka Gunthera (umro 1045), dok se Poljska hristijanizovala s preobraćenjem Mješka I 966. godine, a Mađarska s krštenjem Gejze i njegovog sina Stefana 985. godine; i u tim se oblastima crkva suočavala s otporom paganskih običaja.
Dometi preporoda
U okviru ovog otonskog preporoda zapažaju se njegovi ograničeni dometi. To se, pre svega, odnosi na geografsku rasprostranjenost renesanse 10. veka. Kulturna vitalnost u Nemačkoj razlikovala se od one u drugim zemljama zapada, a razlike se zapažaju i između kulturnog života na evropskom zapadu i jugu; u stvari, mreža škola bila je vrlo neravnomerno raspoređena po kontinentu. Tu su i ljudska ograničenja: velike ličnosti otonskog razdoblja, osim dvojice glavnih ― Abona i Gerberta ― nisu ni tako brojne ni tako produktivne kao u karolinškom periodu, kad je stvara niz velikih učenjaka, od Petra iz Pize do Jovana Skota Eriugene. U kvantitativnom smislu razdoblje 10. i 11. veka ne može se meriti s karolinškom renesansom, a i školstvo se i dalje zanivalo na slobodnim veštinama i tekstovima napisanim ili otkrivenim u doba Karla Velikog i njegovih naslednika.
Još jedna razlika u odnosu na karolinšku renesansu jeste činjenica da se u otonskom periodu kraljevi i prinčevi uglavnom nisu aktivno angažovali u kulturnom životu svojih zemalja. Ako ovo i ne važi sasvim za Nemačku, ta pojava ipak dodatno ističe geografske razlike i ograničenja otonske renesanse, a još i više važi za crkvene krugove:
Činilo se da je savezništvo između vlasti i sveta učenih klerika bilo razvrgnuto. Štaviše, i crkva je pala i ruke laika, a najveći učenjak tog vremena, Gerbert, uopšte se nije zanimao za malo franačko kraljevstvo u kojem se rodio. Što se tiče monahâ, oni su se raspršili kao jata vrabaca, uzimajući sa sobom relikvije i rukopise pred navalama Danaca, Saracena i Ugara [...] Svi tragovi civilizacije nestaju u Normandiji počev od 911. i u Bretanji od 878.
Ovaj kulturni preporod, koji traje od oko 900. do oko 1030. godine, stoga se pre svega treba smatrati nastavkom karolinške kulturne aktivnosti (što dobro označava izraz "treća karolinška renesansa", koji koristi Pierre Riché), koja se, pak, odvijala u jednom nestabilnijem okruženju i bila obeležena ograničenim uspesima, kako u pogledu geografske rasprostranjenosti, tako i u pogledu vremenskog trajanja. To je razdoblje u kojem se dovršava dugotrajni proces kulturne unifikacije zapada i progresivni razvoj srednjovekovnog obrazovanja:
Temelji koje su postavili pioniri 6. i 7. veka pripremili su karolinšku građevinu, koju su dovršili monasi i klerici 10. veka. Obrazovne ustanove nemaju više potrebu za političkim podsticajem da bi se pokrenule i napredovale [...] Kakve li razlike između predominantno religiozne i liturgijske kulture Alkuinove i kulture Fulbera i njegovih učenika! [...] U duhovno jedinstvenom svetu, koji prevazilazi granice kraljevstva, klerikalna inteligencija ― koja se slobodno kreće od jedne do druge škole i međusobno lako komunicira zahvaljujući univerzalnom crkvenolatinskom jeziku ― može raditi na unapređenju i brzom širenju naučnih i pedagoških inovacija. Sad kad je stari program ostvaren od početka do kraja (što nije bio slučaj pod Rimskim carstvom), moći će se pokazati plodovi ovog obrazovanja.
Buduće teškoće
Poslednje ograničenje otonske renesanse tiče se njene trajnosti i održivosti. U stvari, veliki procvat kulture u 12. veku ne sledi odmah nakon preporoda 10. veka, premda je ovaj trajao i nakon 1000. godine. Naime, u 11. veku, obeleženom političkim, društvenim i privrednim promenama, došlo je i do krize školâ i ukupnog kulturnog života. Humanistička kultura karolinškog razdoblja, bogata elementima antičke baštine, nestaje i ustupa mesto manje strogim doktrinama, koje se često označavaju i kao jeretičke i čiji je najupečatljiviji predstavnik bio Berengar od Toursa.
Possessione Vittoria, Ferrara
Possessione Vittoria je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Tuntutuliak, Alaska
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 408, što je 38 (10,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Ciprés, La Trinitaria
El Ciprés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1483 m.
Kosmos-2170
Kosmos-2170 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2170 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 12. novembra 1991. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2170 je bio komunikacioni satelit.
Hizb ut-Tahrir
Hizb ut-Tahrir (, dosl. "Stranka oslobođenja") je međunarodna panislamistička i sunitska islamistička organizacija osnovana 1953. godine u Jeruzalemu. U početku je insistirala prije svega na političkoj borbi, da bi se nakon niza neuspješnih iskustava na tom polju sve češće okretala militantizmu.
Učenje
Pripadnici Hizb ut-Tahrira za sebe tvrde da su samo jedna od islamističkih grupa, te da ne izlaze iz okvira sunitskog učenja. Prvobitni cilj za koji se zalažu jest osnivanje islamske države u nekoj od arapskih država koja će biti osnova za ujedinjenje svih muslimanskih zemalja. Ovo je podrazumijevalo da niti jedna država današnjice ne zaslužuje da nosi prefiks "islamska" i da niti jedno muslimansko društvo nije islamsko. Ideološko vodstvo je trebalo uložiti mnogo truda kako bi se članstvo uvjerilo u ovako radikalne postavke. Upravo zato je prva točka u metodologiji pokreta bila i ostala: ideološko pripremanje pojedinca, zatim grupe (odnosno čitave zajednice) za prihvaćanje njihove vizije islamizacije društva. Tek nakon okupljanja "kritične mase" ideološki potkovanih i odlučnih pojedinaca prelazi se na preuzimanje vlasti.
Za provođenje ovog plana u stvarnost ideolozi pokreta su napravili operativni plan prema kome su na vlast trebali doći za trinaest godina. Nije slučajno da su odredili broj od trinaest godina, jer je trinaest godina Muhamed proveo u Meki pripremajući muslimansku zajednicu za osnivanje islamske države u Medini. Kada se uspostava islamske države nije desila u predviđenom roku, izmijenili su plan dajući sebi dodatnih trideset godina za preuzimanje jedne od arapskih država. Insistiranje na tome da zemlja oko koje će se okupiti ostale muslimanske zemlje treba biti arapska je, prema mišljenju velikog broja analitičara, posljedica nacionalističkih tendencija pod kojima se pokret našao u prvim godinama svog osnivanja. Ideje arapskog nacionalizma su, preko osnivača Hizb ut-Tahrira koji je u ranim 1950-im bio jedan od zagovornika tada aktualnog arapskog nacionalnog buđenja, definirale ideološku pozadinu pokreta. Nacionalistički stavovi Takijudina al-Nabhanija se mogu jasno vidjeti u njegovoj knjizi Poruka Arapa koju je izdao 1950. odnosno tri godine prije osnivanja stranke. Glavne prepreke za neuspostavljanje islamske države u predviđenom roku al-Nabhani je sumirao u par točaka i time je definirao prioritetne probleme koje pokret mora riješiti: Borba protiv ovih i sličnih problema postati će okosnica djelovanja pokreta.
Druga ključna odrednica, pored arapskog nacionalizma, koja je odredila ideološki profil Hizb ut-Tahrira preko njenog osnivača jeste pripadnost al-Nabhanija pokretu Muslimanskog bratstva. Naime, al-Nabhani je duži niz godina bio član jordanskog ogranka ovog pokreta. Bio je redovan gost na svim njihovim skupovima, držeći prigodne govore na svim simpozijima i seminarima. U svojim predavanjima je često citirao tvrdnje ili prerađivao ideje Sajida Kutba. Međutim, nakon što je na jednom od svojih predavanja u Jeruzalemu kritizirao, ono što je on smatrao, pretjeranim insistiranjem dijela Muslimanske braće na promoviranju moralnih vrijednosti na račun drugih vidova islamističkog aktivizma, al-Nabhani je ušao u žučnu raspravu sa pripadnicima Muslimanskog bratstva nakon čega je počeo izdavati vlastite proglase. Kako bi dodatno argumentirao takvu kritiku napisao je knjigu Al-Takattul al-Hizbi ("Struktura stranke").
Njegovo odcjepljenje od pokreta i osnivanje vlastite stranke imalo je poražavajuće posljedice za popularnost Muslimanskog bratstva ne samo u Jordanu već i u svim drugim zemljama Bliskog Istoka gdje je djelovalo. Nije razlog tome bilo to što je al-Nabhani uspio pridobiti veći broj simpatizera Muslimanske braće već što je po prvi put zbunio širi sloj slabije obrazovanih arapskih masa, koji su generalno bili osnovna glasačka mašinerija Bratstva. Osnovna argumentacija članova Muslimanske braće kojom su nastupali pred sve izbore bila je do kosti pojednostavljena: mi predstavljamo "islamsku" opciju, a svi ostali "neislamsku". U nedostatku prosvijetljene građanske mase i institucija civilnog društva ovo je bila više nego prihvatljiva argumentacija koja je redovno davala dobre rezultate. Međutim, pojavom Hizb ut-Tahrira stvari su se zakomplicirale jer odtad su postojale dvije islamske opcije. Podrška Muslimanskoj braći je ubrzano opadala, a popularnost Hizb ut-Tahrira se povećavala.
Ideolozi Muslimanske braće su u više navrata pokušali razuvjeriti al-Nabhanija tražeći od njega da se ponovo vrati u okvire pokreta. Međutim, svi pokušaji su bili bezuspješni jer je on bio odlučan da istraje na svojoj verziji islamizacije društva. U više navrata i sam Sajid Kutb je vodio rasprave s al-Nabhanijem s istim ciljem. Ni to nije dalo rezultate. U skoro svim osvrtima na Hizb ut-Tahrir koje je izdao pokret Muslimanske braće navodi se jedan takav susret između Kutba i al-Nabhanija u Jeruzalemu 1953. na kraju kojeg je ovaj prvi izreko svoje kasnije često citirano mišljenje o tahrirovcima: "Pustite ih! Oni će završiti tamo gdje su Muslimanska braća počela".
Terorizam
Hizb ut-Tahrir se vodi kao teroristička organizacija u Rusiji i Kirgistanu, a u Njemačkoj je zabranjen.
Д
У старословенској азбуци име слова је.
У ћириличком бројевном систему, слово Д има вредност броја 4.
Употреба
Најчешће представља звучни зубни плозив,, сем када се у руском језику нађе на крају речи и пред безвучним сугласником, где прелази у и када стоји испред палатализирајућег самогласника, где прелази у.
Hank O'Day
thumb|Hank O'Day
El Membrillo, Charcas
El Membrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2348 m.
Hank O'Day
Henry Francis O'Day (Chicago, 8.7. 1862 – Chicago, 2.7. 1935.) bio je američki igrač bejzbola (pitcher) mebnažer i - po čemu je najpoznatiji - bejzbol u Major League Baseball. Od 1895. do 1927. je preko trideset godina sudio utakmice National Leaguea.
Odrastao je u porodici gdje su oba roditelja bila gluha. Profesionalnu bejzbol karijeru je započeo kao igrač Toledo Blue Stockings, a zatim je nastavio u Pittsburgh Alleghenys (1885), Washington Nationals (1886-89) i New York Giants (1889), gdje je pobijedio dvije utakmice u World Seriesu 1889. U disidentskom New York Giants u Players League je sljedeće sezone imao najbolje igračke rezultate, postigavši 22 pobjede i 13 poraza. Međutim, zbog problema s rukom je otišao u niže lige i završio karijeru 1893. Kao igrač je imao 73 pobjede i 110 poraza.
O'Day se ubrzo nakon toga vratio u NL, te stekao veliki ugled kao najbolji sudac lige. Zbog togamu je pripala čast da sudi u 10 World Seriesa - 1903, 1905, 1907, 1908, 1910, 1916, 1918, 1920, 1923 i 1926. 23.9. 1908. je utakmici između Chicago Cubs i New York Giants donio jednu od najkontroverznijih odluka u historiji lige, kojom je poništen run igrača Freda Merklea.
Osim kao sudac, O'Day je bio menadžer, pa je 1912 vodio Cincinnati Reds, a 1914. vodio Chicago Cubs.
Nakon godine 1927. se povukao, ali je pomogao NL da pronalazi nove suce.
Philip Jenkins
Philip Jenkins (Port Talbot, 3. 4. 1952. – ), velško-američki historičar, autor i profesor. Studirao je anglosaksonsku, keltsku i skandinavsku historiju na Koledžu Clare pri Univerzitetu u Cambridgeu i 1974. stekao titulu prvostupnika (B.A.), a četiri godine kasnije i magistra (M.A.) odnosno doktora (Ph.D.). Akademsku karijeru ostvario je kao profesor historije i religiologije na Državnom univerzitetu u Pennsylvaniji i Univerzitetu Baylor. Jenkins potpisuje 25 monografija, preko 120 poglavlja knjiga, te na desetine stručnih članaka. Knjige su mu prevedene na kineski, nizozemski, estonski, njemački, italijanski, japanski, korejski, poljski, portugalski, rumunski, srpskohrvatski i španski jezik.
Kingston, Washington
Kingston je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.099, što je 488 (30,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Țipău, Spulber
Țipău je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Spulber.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 642 m.
El Corredero (razvrstavanje)
El Corredero ima više značenja:
Las Hojas de Mazatepec, Balneario, Tala
Las Hojas de Mazatepec, Balneario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1497 m.
Beogradska oblast
mini|300px|Mapa Beogradske oblasti Beogradska oblast je bila administrativna jedinica u sastavu Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Postojala je od 1922. do 1929. godine. Njen administrativni centar je bio Beograd.
Geografija
U sastavu Beogradske oblasti nalazio se mali severni deo Šumadije u okolini Beograda, zapadni deo Banata i istočni deo Bačke. Beogradska oblast se graničila sa Bačkom i Sremskom oblašću na zapadu, Podunavskom oblašću na jugoistoku, Valjevskom oblašću na jugozapadu, Rumunijom na severoistoku i Mađarskom na severu. U njenom južnom dijelu se nalazio grad Beograd. Njen sjeverni dio je bio uz rijeku Tisu (Potisje), sve do granice sa Mađarskom i Rumunijom. Grad Zemun je pripadao Sremskoj oblasti. Sava i Dunav su jednim dijelom činile administrativnu granicu prema drugim oblastima Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca.
Cela oblast
Prema popisu iz 1921. godine, oblast je imala lingvistički raznovrsno stanovništvo: govornici srpskohrvatskog bili su dominantni u gradovima Beograd, Pančevo, Veliki Bečkerek i Velika Kikinda, kao i u srezovima Beograd, Umka, Kovačica, Veliki Bečkerek, Turski Bečej, Velika Kikinda, Titel i Žabalj; govornici nemačkog bili su dominantni u srezu Pančevo, govornici rumunskog bili su dominantni u srezu Žombolj, dok su govornici mađarskog bili dominantni u gradu Senta, kao i u srezovima Senta, Stari Bečej i Turska Kanjiža.
Maternji jezik
Podaci o maternjem jeziku u samom gradu Beogradu po popisu iz 1921. godine:
Podaci o maternjem jeziku u bivšem okrugu Beograd - južni dio oblasti Beograd (bez grada) po popisu iz 1921. godine:
Religija
Podaci o religiji u samom gradu Beogradu po popisu iz 1921. godine:
Podaci o religiji u bivšem okrugu Beograd - južni dio oblasti Beograd (bez grada) po popisu iz 1921. godine:
Administrativna podela
Oblast je uključivala sledeće srezove:
Pored ovih srezova, sledeći gradovi u oblasti su imali poseban administrativni status:
Gradovi
Značajniji gradovi u oblasti:
Svi ovi gradovi se danas nalaze u sastavu Srbije.
El Mirador, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Noční motýl
Noční motýl je češki crno-bijeli film snimljen 1941. u režiji Františeka Čapa. Po žanru je mješavina melodrame i mjuzikla, a radnja je smještena u Češku na kraj 19. vijeka. Protagonistica, koju tumači Hana Vítová, je ljepotica iz provincijskog garnizonskog gradića koju zbog očijukanja sa oficirima protjeraju u Prag, gdje je prisiljena zarađivati za život kao pjevačica u lokalu loše reputacije. Napravljen je za vrijeme njemačke okupacije te je poslan na venecijansku Mostru gdje je dobio priznanje žirija.
Mokronoge
Mokronoge su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Drvar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 646 stanovnika.
Geografija
Sa geografskog aspekta Mokronoge su selo na 450-500 metara nadmorske visine. Dolinom protiče rijeka Unac koja ujedno djeli selo na dvije strane, a to su: Podbrina i Potkraj. Veza između Podbrine i Potkraja su dva mosta koja se nalaze na krajnjim djelovima sela. Reljef Mokronoga je planinsko-kotlinski, a oko rijeke je nizijski. Kotlinski dio reljefa nalazi se u samoj unutrašnjosti okružen planinama i visoravnima. Selo je okruženo brdima: Veliko brdo, Runjevica i Grab. Od planina sa tog područja mogu se vidjeti: Lunjevača, Šator i Klekovača. Zemljište je većinom kamenito i slabo plodno, osim u unutrašnjem kotlinskom području gdje se uzgajaju brojne žitarice. Uz rijeku je plodno močvarno tlo, pa je tu stanovništvo rijeđe naseljeno. Zimi se bare potope i izbiju još neki dodatni izvori koji onemogućuju prelaz sa strane na stranu, dok ljeti za vrijeme velikih suša korito rijeke presuši i stoka se pušta na ispašu. Glavna cesta koja prolazi selom, tačnije Potkrajem jeste cesta Drvar - Glamoč koja je napravljena još u doba Austrougarske, a napravljena je po trasi rimskog puta iz 47/48 godine. Od glavne ceste se odvaja i sporedna koja vodi put u drugi dio sela, tj. Podbrinu. Postoje još brojni prilazni putevi (makadamski) koji vode direktno domaćinstvima.
Boris Novković
Boris Novković (Sarajevo, 25. 12. 1967.) je hrvatski i bosanskohercegovački pjevač.
Potječe iz glazbene obitelji: otac Đorđe (autor zabavne glazbe) i majka Ozana (profesorica glazbe). Prvi album izdao je 1986. pod nazivom "Kuda idu izgubljene djevojke". Najprodavaniji je u produkciji Nikše Bratoša izdao godinu poslije pod nazivom "Jači od sudbine". Predstavljao je Hrvatsku na pedesetom Eurosongu u Kijevu i osvojio deseto mjesto s pjesmom "Vukovi umiru sami". S Franjom Valentićem je bio autor glazbe za pjesmu "Moja štikla" koja je predstavljala Hrvatsku na Eurosongu sljedeće godine.
Los Ramos (razvrstavanje)
Los Ramos ima više značenja:
Converse County, Wyoming
je okrug u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 13.833, što je 1.781 (14,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hesel
Hesel je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Ler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.137 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3457010.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ler Hesel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 12–17 metara. Površina opštine iznosi 44,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.137 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 94 stanovnika/km².
Lug Subotički
Lug Subotički je naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u  Osječko-baranjskoj županiji i pripada općini Koški.
Zemljopisni položaj
Lug Subotički nalazi se  na 96 metara nadmorske visine u nizini istočnohrvatske ravnice. Susjedna naselja: zapadno Branimirovac, sjeverozapadno Ordanja i općinsko središte Koška. Južno se nalaze Budimci a jugoistočno Poganovci naselja u susjednoj općini Podgorač. Pripadajući poštanski broj je 31224 Koška, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Lug Subotički je 14,06 km2.
Povijest
Selo je nastalo početkom Drugog svjetskog rata, točnije 1939., doseljavanjem nekoliko obitelji iz Zagore i Podravine. Jedini materijal je bilo drvo i zemlja od kojih su pravljene prve brvnare. Neki su donoslili i cigle sa jedine čistine u tom kraju nazvane Suboticom, gdje je u 13. stoljeću postojalo trgovište imenom Subotis. Prvi doseljenici, 200 m dalje od Subotice, u šumi otkrivaju ostatke bedema i velikih glinenih blokova. Pretpostavka je da se tu u 16.st nalazila turska utvrda koja je čuvala put Osijek-Našice. Sječa šume započela je gotovo odmah nakon doseljenja. Sagrađene su pilane jer je nedaleko prolazila Guttmanova pruga koja je vozila trupce u pilanu u Belišće. Lug je bio poseban jer se tu Guttmanova pruga račvala na dva djela za Belišće i za Voćin. Bila je to uskotračna pruga širine jedan metar te je bila namjenjena za prijevoz drva u pilane. No pruga je također prevozila i putnike na poznatom vlaku Čiro koji i danas stoji u Orahovici na željeznčkom kolodvoru. No drva je ubrzo nestalo pa je krajem 60-ih pruga ukinuta i izvađene su tračnice.
1951. broj stanovnika doseže nevjerojatnih 1330 stanovnika. Škola je napravljena 1953 te od tada selo ima dva učitelja. Od tada također postoji predsjednik Mjesne zajednice Lug Subotički. Ljudi se uglavnom bave ratarstvom i donekle stočarskom proizvodnjom. Selo sadrži jednu trgovinu, otkupni centar Anagalis, disco klub Tropicanu, jednu autobusnu stanicu, mjesno groblje, te novo dječje i nogometno igralište. Selo također ima dobro provedenu plinsku i telefonsku mrežu, te asfaltirane ulice, a radi i poljoprivredna zadruga.
Obrazovanje
U selu se nalazi škola koju uz djecu iz Luga pohađaju i djeca iz obližnjeg Branimirovca. Škola je do četvrtog razreda a radi u sklopu Osnovne škole Ivane Brlić-Mažuranić iz Koške.
Crkva
U selu se nalazi Rimokatolička crkva Presvetog Imena Marijinog koja pripada katoličkoj župi Presvetog Trojstva u Budimcima te čepinskom dekanatu Đakovačko-osječke nadbiskupije. Crkva je sagrađena 1972 i do pripajanja župi u Budimcima bila je u sastavu župe Sv.Petra i Pavla u Koški i valpovačkog dekanata.
Al Maḑla‘, Taiz
Al Maḑla‘ je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 465 m.
Г
Слово Г је четврто слово ћирилице. Настало је преузимањем слова Гама из грчког алфабета.
У старословенској азбуци име слова је, што значи »причати«.
У ћириличком бројевном систему, слово ⟨г⟩ има вредност броја 3.
Употреба
Налази се на четвртом месту код свих језика који користе ћирилицу и најчешће представља звучни веларни плозив,.
Јужнословенски језици
У књижевном српском, бугарском и македонском, такође представља звук. Понекад, као последица брзог говора, у српском језику слово ⟨г⟩ се изговори као /ɣ/, /ɦ/ или пак /k/.
Руски језик
Слово ⟨г⟩ у књижевном руском језику представља, сем када је обезвучено, па пређе у /k/ на крају речи или пре безвучног сугласника, и представља /ɡʲ/ пред предњонепчаним сугласником. У јужном руском дијалекту, тај глас се изговара као /ɣ/, и понекад као /ɦ/ у местима близу границе са Украјином и Белорусијом.
Прихватљиво је изговарати ⟨г⟩ у неким руским речима као /ɣ/ (које се понекад назива и »украјинско г«): Бог, богатый, благо, Господь, али не слажу се сви са тим. Тај звук се углавном сматра нестандардним и дијалектским у руском, и избегава га већина образованијих Руса. Реч »бог« се у номинативу увек изговара као /box/.
У генитивским наставцима -ого, -его, ⟨г⟩ представља /v/, као и у речи сегодня (»данас«, од двају речи: сего и дня).
У речима мягкий и лёгкий се ⟨г⟩ изговара као /x/ испред слова ⟨к⟩.
На почетку речи европског порекла где би се очекивало ⟨х⟩, ставља се ⟨г⟩ из историјских разлога, нпр., реч херој: →.
Украјински
У украјинском језику, слово ⟨г⟩ представља /ɦ/.
И у украјинском, глас /ɡ/ је присутан само у посуђеницама и записује се словом ґ|⟨Г⟩ са квачицом (Ґ ґ).
И у украјинском, и у белоруском, ⟨г⟩ се зове »хе« и трансрибује се као ⟨х⟩.
Белоруски
У белоруском, ово слово се изговара као /ɣ/ или као нешто мекше /ɣʲ/.
Као и у украјинском, и у белоруском, /ɡ/ је присутно само у посуђеницама, али записује се као диграф ⟨кг⟩.
Несловенски језици
У великом броју несловенских језика који се пишу ћирилицом, ⟨г⟩ може представљати и /g/ и /ʁ~ɣ/, с тиме да се други пример углавном користи у турским језицима и угрофинским језицима.
Kosmos-2171
Kosmos-2171 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2171 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 20. novembra 1991. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-2171 je bio osmatrački satelit.
Dolac (Primošten)
Dolac je mala uvala smještena tri kilometra sjeverno od Primoštena, omeđena morem i brežuljcima, koja je sedamdesetih godina prerasla u vikend naselje.
Geografija
Dolac je smješten između Bilog (također malog naselja) na sjeveru i Autokampa Adriatic na jugu. Podijeljen je na južni dio, Kuvajt, koji se smjestio u blizini brdaVela glava, i sjeverni, Kaliforniju, dolinom nekadašnje lokve cipala kojom se danas protežu kuće i sportsko igralište. Sjeverni dio Doca je površinom veći i napučeniji, ali time ne i "politički" i gospodarstveno znatno utjecajniji. . Iznad Doca na istoku nadvija se se brdo Veli vrh, a na sjeveru prema Bilom Koštenjača. Dio same uvale Dolac pripada kampu.
Povijest
Dolac se prvi put spominje imenom Bosanski Dolac i može se okarakterizirati kao mjesto odakle je krenulo naseljavanje Primoštena i primoštenske okolice. Naime, primoštenski preci, bogumili iz Bosne, tj. njihovih 80 obitelj, bježeći ispred Turaka u XI. i XII. st., stigli su u Šibenik i tamo zatražili zaštitu od šibenske vlastele. Šibenčani su ih prihvatili te ih prevezli u deset morskih milja udaljenu uvalu koja od tih vremena nosi ime Bosanski Dolac. Bosanski Dolac bio je krševito područje pa su se nakon nekog vremena zaputili na istok, par kilometara od mora, gdje grade naselje i crkvicu. Tako je nastalo najstarije primoštensko naselje Prhovo, zatim Široke, Kruševo, a naposljetku i sam Primošten. Stoljećima je Dolac bio tek usputna stanica ribara i težaka primoštenskog kraja da bi svoj novi život otpočeo 70-ih godina XX. stoljeća kada su vikendaši otpočeli izgradnju kuća. Dio Doca u tom razdoblju dobiva vodu te se ironično samoproziva Kalifornija. 80-ih kuće na južnoj strani Doca grade uglavnom zaposlenici naftnih kompanija, stoga se prozivaju Kuvajt. Donesen je urbanistički plan, a mjesto dobiva i lučicu, igrališta, kafiće, restorane i živi uglavnom ljeti kada su predivne, gotovo netaknute plaže pune turista i domaćih ljudi.
Šport
Dolac danas ima višenamjensko sportsko igralište koje prvenstveno služi odigravanju divljih nogometnih utakmica, nedavno su dograđene i tribine, a obasjava ga i svjetlost dvaju reflektora. U planu je i izgradnja amaterskog balotališta na istom igralištu. Okolna brda pružaju užitak rekreativcima crosserima, a more plivačima.
El Correo (razvrstavanje)
El Correo ima više značenja:
La montaña sagrada
Sveta planina (španjolski La montaña sagrada) meksički je eksperimentalni art film iz 1973. koji je napisao i režirao Alejandro Jodorowsky, a koji glumi i glavnu ulogu u njemu. Nema prave radnje već svoje teme i poruke o religijskoj kritici isporučuje simboličnim i alegoričnim scenama. S vremenom je film stekao kultni status.
Radnja
Bezimeni lopov izgledom i bradom jako podsjeća na Isusa Krista te ga neki ljudi napiju kako bi napravili kalup od njegovog tijela kojeg iskoriste kako bi proizvodili kipove Isusa u prirodnoj veličini. Kada se lopov probudi i shvati što su napravili od njega, naljuti se te uništi sve kipove, izuzev jednog sa kojim putuje po gradu. Želi postaviti kip u jednoj crkvi, ali ga svečenik odbija. Ipak, jedna prostituka je zadivljena lopovom te se zaljubi u njega.
Lopov odustane te stigne do jednog tornja gdje upozna jednog alkemičara koji njegove izmeta pretvara u zlato. Lopov se želi transformirati i duhovno te tako počinje njegova preobrazba. Upoznaje sedam budućih sljedbenika, koji su bili lopovi: Fon je zarađivao novac od erotike; Isla proizvodi oružja; Klen predstavlja umjetnost kao jeftinu robu; Sel proizvodi igračke koje djecu pripremaju za ratove; Axon zapovjeda vojskom; Berg je ministar financija; Lut je arhitekt koji osobni dom ljudi želi reducirati u skučenu platformu za spavanje. Alkemičak im otkriva da ih je sazvao kako bi pronašli Svetu planinu na kojoj se navodno nalazi devet mudraca. Kako bi uspjeli u zadaći, svaki od sudionika mora napustiti svoj ego sve dok skupina ne ima samo jedanu svijest. Na putu imaju puno prepreka - lažna prosvjetljenja, iskušenja i fizičke muke - ali se ipak uspiju popet do vrha planine. Lopov je prognan zajedno sa prostitutkom koja ga je slijedila natrag "k njegovim ljudima". Ostatak skupine stigne do jednog stola na kojemu su samo lutke, a ne mudraci. Alkemičar potom razbija četvrti zid te otkriva da se radi samo o filmu. Alkemičar je sam Jodorowsky te publici daje do znanja da se pravo prosvjetljenje ne može naći na planini, nego samo u svakome ponaosob.
Premijera
Sveta planina je doživjela premijeru na filmskom festivalu u Canneu 1973., ali izvan glavnog programa za natjecanje.
Kritike
Damir Radić je o filmu zapisao:
Ken Hanke je filmu dao četiri od pet zvijezdica:
Los Ramírez (razvrstavanje)
Los Ramírez ima više značenja:
Đorđe Novković
Đorđe Novković (Sarajevo, 2. 9. 1943. — Zagreb, 6. 5. 2007.), hrvatski kompozitor zabavne glazbe koji vuče podrijetlo iz Bosne i Hercegovine.
Biografija
Šezdesetih je svirao s Indexima, a zatim osniva Pro Arte. 1968. preselio se u Zagreb i iste godine s pjesmom „Stari Pjer“ postigao prvi uspjeh.
Ploče izvođača za koje je on skladao prodavane su u više od 100 milijuna primjeraka. Od 1989. do 2000. živio je u Rovinju. Godine 1993., njegova pjesma „Don't ever cry“ u izvedbi riječkih „Putokaza“ bila je prva hrvatska predstavnica na Eurosongu 1996. Dobio je Porin za životno djelo. Sudjelovao je na gotovo svim festivalima na ovim prostorima i dobitnik je mnogobrojnih nagrada.
Napisao više od 2500 pjesama i prodao oko 20 milijuna ploča. Od 1997. suvlasnik je i direktor programa u najvećoj hrvatskoj diskografskoj kući „Croatia Records“. Preminuo je 6.5.2007. u 64. godini života u Zagrebu.
Citati
„Ja sam „picajzlast“ i strog, prava Djevica u svemu. Kod mene sve uvijek mora biti savršeno složeno i čisto, čak su i vješalice u ormaru posložene po bojama. Grozim se prljavih cipela i uvijek sa sobom u torbi nosim pastu za poliranje te žlicu za obuvanje cipela. Volim red, dok je Boris impulzivan i neprilagodljiv, a pritom tvrdoglav kao pravi Jarac. Od mene je, čini se, nasljedio samo ljubav prema glazbi i sportu.“
„Vrlo sam pedantan. Alergičan sam na to da mi vire dlake iz ušiju i nosa, a ne volim ni neuredne obrve. Zato jednom tjedno obavezno sve podšišam škaricama, a onda pincetom iščupam pokoju nestašnu dlaku. Svako jutro brijem glavu,a nakon toga stavim after shave i Nivea kremu preko lica i glave.“
„Ja sam čovjek zaljubljen u svoju ženu, glazbu i sport.“
Zanimljivosti
- da nije glazbenik bio bi profesionalni sportaš;
- ima sjajnu memoriju, zna 500 telefonskih brojeva napamet;
- bio je osmi na svijetu u stolnom tenisu;
- može napraviti 100 trbušnjaka u seriji;
- svaki dan vježba 40 minuta: 20 min. na orbitrecku, 15 min. vesla, 5 min. lupa u vreću i napravi 100 trbušnjaka;
Spava u spavaćici, mrzi pidžame : „Trenutačno spavam u ženskoj haljini za plažu s nacrtanim sidrom na prsima. Uzeo sam najveći broj i u njoj se osjećam najugodnije.“
Kako je počeo brijati glavu: posijedio je i počeo bojiti kosu u frizerskim salonima, tamo su mu se smijali pa se preselio u kupaonicu i sam počeo s bojenjem. Onda si je spalio kosu, poludio, uzeo brijač, obrijao glavu i nikada nije zažalio.
Ne može si oprostiti što je Borisu prešutio ponudu da profesionalno igra nogomet za NK Zagreb. Njegov sin Boris Novković usmjerio je svoju muzičku karijeru u sasvim drugom pravcu od oca, nastojeći ne podilaziti na svaki način općem ukusu i površnim trendovima na domaćoj zabavnomuzičkoj sceni, kao što to redovno čini stariji Novković.
Peep, Pesaro e Urbino
Peep je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Kurikulum
Kurikulum je definisani program studija u obrazovnoj instituciji. U školama socijalnog rada, kurikulum uključuje samo određeni broj fiksiranih predmeta i veliki broj izbornih predmeta, institucija i NVO u kojima se može obaviti praksa ili ostvariti drugačije obrazovno iskustvo.
849
thumb|[[Bitka kod Ostije; autor: Rafaelo; Vatikanski muze.]]
Godina 849. (DCCCXLIX) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru.
Pomarolo, Bergamo
Pomarolo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 385 m.
Narodni radio
Narodni radio je hrvatska radio stanica s državnom koncesijom na čijim službenim stranicama stoji da domaća glazba i pregledi aktualnih informacija čine okosnicu programa.
O radiju
Narodni radio privatna je radio postaja s nacionalnom pokrivenošću. Od samog početka emitiranja (1997.) pa sve do danas Narodni radio je jedna od najslušanijih radio-stanica.
Postaja se reklamira putem ostalih medija kao radio postaja koja emitira isključivo "domaću glazbu", no zastupljeni su i glazbenici s prostora bivše Jugoslavije izuzev glazbenika iz Slovenije i Kosova.
Na području cijele Hrvatske Narodni radio emitira program preko FM frekvencija.
Među vlasnicima se nalaze poznati pjevači Miroslav Škoro i Marko Perković Thompson.
Río Yutandua, San Pedro Jicayán
Río Yutandua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Jicayán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 252 m.
Kneževina Seborga
Kneževina Seborga je samozvana i samoproglašena mikronacija koja se nalazi u severozapadnom delu italijanske provincije Ligurija, nedaleko od francuske granice i Kneževine Monako.
Istorija
thumb|250p|Mapa Seborge thumb|250p|Pogled na Seborgu Prvo poznato spominjanje mesta Seborga je bilo oko 400. godine hrišćanske ere. Godine 954. sveštenik iz opatiji u Lerinsu osnovao je crkvu Svetog Mihaila. Dana 20. avgusta 954. godine Benediktanci su proglasili kneževinu u ovom naselju. Prvi izabrani guverner bio je iguman Kristofer. Te iste godine podignuta je i tvrđava nadomak grada. Od tada pa dalje kroz istoriju, monasi su sami birali svog upravitelja Seborge, a 1079. godine Seborga dobija i naslednog princa u okviru Svetog rimskog carstva.
Mesto je vremenom postalo okupljalište za vitezove, tako da je 1128. godine pape Honorije II odobrio Red vitezova Bernardinaca, sa sedištem u Seborgi. Od 1258. do 1579. grad se stavlja pod zaštitu Papske države.
Godine 1625. Seborga je pripojena savojskoj državi. Nakon toga vlast nad gradom se više puta menjala, ali se ponovo vratila pod okrilje Sevoje.
Seborga danas
Argument za današnje stanje, Seborge kao nezavisne države, zasniva se na tvrdnji da ova prodaja nikad nije bila registrovana na novog vlasnika.
Serboga se smatra nezavisnom nakon održanog neformalnog referenduma 23. aprila 1995. godine, kada je 304 Seborganca glasalo - za, a samo 4 - protiv „Ustava Kneževine", a u korist nezavisnosti od Italije. Osnivač mikronacije Seborga, Đorđo Karboni, nakon referenduma, stekao je zvanje „princa" i neformalno je vladao do svoje smrti. 25. novembra 2009. godine. Nasledio ga je Marselo Menegato (Marcello Menegatto).
Danas, ova mikronacija tvrdi da ima svoju teritoriju, stanovništvo i vladu.
Kneževina Seborga je i delimično priznata država, jer je prema njihovim navodima, 2009. godine priznanje dobila od države Burkina Faso. Takođe, vlada Seborge tvrdi da imaju posredno priznanje još najmanje 20 država, a uspostavljene diplomatske odnose sa najmanje 35 suverenih država sveta, spominjući i Rusiju. Vlasti Seborge i dalje tvrde da, pravno gledano, njihova teritorija nije deo Italije, niti je to ikad bila. Država Italija, ovaj sukob naziva samo deklarativnim, jer sudskog ili političkog spora između ove dve strane nije bilo. Takođe, nije bilo ni ometanja sprovođenja zakona Italije.
Kosmos-2172
Kosmos-2172 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2172 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 22. novembra 1991. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
San Nicola, Sassari
San Nicola je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1598 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Ploscoș-Sat, Cluj
Ploscoș-Sat je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž.
Ernesto Serna, Güémez
Ernesto Serna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Kinde, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 448, što je 86 (-16,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sremska oblast
mini|250px|Mapa Sremske oblasti Sremska oblast je bila administrativna jedinica Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Postojala je od 1922. do 1929. godine. Administrativni centar oblasti je bio Vukovar.
El Corrientón (razvrstavanje)
El Corrientón ima više značenja:
Sremska oblast
Geografija
Sremsku oblast činilo je područje Srema. Ova oblast se graničila sa Beogradskom oblašću na istoku, Bačkom oblašću na severu, Osiječkom oblašću na zapadu, Vrbaskom oblašću na jugozapadu, kao i sa Tuzlanskom, Podrinjskom i Valjevskom oblašću na jugu.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 1921. godine, svi srezovi i gradovi ove oblasti su imali većinsko stanovništvo koje je govorilo srpski ili hrvatski. U smislu, veroispovesti, 7 istočnih i centralnih srezova (Ilok, Irig, Ruma, Mitrovica, Stara Pazova, Šid, Zemun) su imali većinsko pravoslavno stanovništvo, dok su 3 zapadna sreza (Vukovar, Vinkovci, Županja) imali većinsko katoličko stanovništvo.
Administrativna podela
Oblast su činili sledeći srezovi: Pored ovih srezova, nekoliko gradova u oblasti je imalo poseban status:
Veći gradovi
Veći gradovi u sastavu oblasti bili su:
Zemun, Inđija, Ruma i Mitrovica se danas nalaze u sastavu Srbije, dok se Vinkovci i Vukovar nalaze u sastavu Hrvatske.
Crook County, Wyoming
je okrug u američkoj saveznoj državi Vajoming.