cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Twin Paradox
Blizanački Paradoks (je 323. epizoda, odnosno 6. epizoda 15. sezone TV-serije CSI: Crime Scene Investigation i unakrsna epizoda sa serijom "CSI: Cyber". Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 16. novembra 2013. godine. Scenario za epizodu je pisao Christopher Barbour, a režirao ju je Phil Conserva.
Radnja prikazuje kako frustrirana istražiteljska ekipa nastavlja istragu o "Gig Harbur Ubici" kada se još jedna žrtva pojavila mrtva.
Opština Apozol, Zacatecas
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 885 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1531 m.
El Paje, El Arenal
El Paje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini El Arenal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 218 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2185 m.
Opština Letca Nouă, Giurgiu
Letca Nouă je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Los Delgado, Casas Grandes
Los Delgado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Casas Grandes.
Rancho Cardona, Tuxpan
Rancho Cardona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Rudolf Breuss
Rudolf Breuss (1899–1990) bio je Austrijanac koji je tvrdio da rak (bolest) živi na čvrstoj hrani unesenoj u tijelo, te da kancerozne čestice umiru ako pacijent pije samo sok od povrća i čaj u roku od 42 dana.
Breuss je tvrdio da je više od 45.000 ljudi izliječeno prateći njegovu metodu. Napisao je knjigu sa nazivom Breussov lijek protiv raka: Savjet za prevenciju i prirodni tretman raka, leukemije i ostalih prividno neizlječivih bolesti; prema 1995. engleskim prijevodima, Cancer Cure je preveden u sedam jezika i prodat u više od 1 milion kopija.
VMS za Cancer Research UK tvrdi da oni ne podržavaju alternativne terapije koje nisu, navodno, poduprte naučnim dokazima, te da navedena ograničena dijeta kao što je Breussova može uzrokovati pothranjenost.
Recenzija iz 2012. vezana za dijete protiv raka nazivaju Breussovu dijetu kao jednu od najviše spominjanih, ali upozoravaju da ne postoji evidencija za podržavanje uzimanja ovih "rak-dijeta" i da one mogu biti štetne.
Barajas Viejo, Pénjamo
Barajas Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Xilcuahuta, Cuetzalan del Progreso
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 391 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 804 m.
Коњух (Крушевац)
Коњух је насељено место града Крушевца у Расинском округу.
Историја
Најстарији сачувани писани извор који помиње село Коњух, датира из 1441. за време султана Мехмеда Освајача и следећи попис из 1445. године, где се наводи да село има 77 кућа (домаћинства) која плаћају порез, као и 10 удовица. Село је носило назив Коњуси, налазило се јужно од данашњег насеља, недалеко од леве обале Западне Мораве. Према народном предању у време кнеза Лазара Хребљановића, овде се налазила коњушница, а данас неки топоними попут речи кованлук, указују на могућност веродостојности предања. Активна је улога овог села за време Првог српског устанка. До Другог српског устанка Коњух се налазио у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Коњух улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадао Јагодинској нахији и Темнићској кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства. Године 1821. у оквиру цркве Светог Николе у селу Комаране, почиње са радом прва сеоска школа, која је 1831. пресељена у Коњух. Током ослободилачких ратова 1912-18. долази до економског и демографског пад села. На иницијативу легендарног учитеља Герасима Вујића 1924. основана је прва задруга, која ће до 1991. бити позната по производњи винове лозе, која је била претежна врста делатности читавог краја. Задруга је носила назив Калемар и заједно са селима Велика Дренова, Медвеђа и Милутовац, била велики извозник садног материјла у Совјетски Савез. На првом републичком такмичењу села 1974. Коњух је победник на територији СР Србије. Исте године Коњух добија Вукову награду за свеукупни развој, и постаје прво село носилац овог престижног признања. Први турнир духовитости одржан 1995. на територији СР Југославије, припао је Коњуху, када су мештани овог села и званично добили потврду најдуховитијег народа тадашње државе. Програм је носио назив „И ми Коњух за фрку имамо“. Носилац свих активности поред задруге Калемар и месне заједнице Коњух, био је КУД Герасим Вујић. Село има основну школу која носи назив Брана Павловић, члан КПЈ стрељан у Крушевцу, на Слободишту 1941. године. Према попису из 2002. било је 1139 становника (према попису из 1991. било је 1312 становника).
Порекло становништва
Према пореклу ондашње становништво Коњуха из 1905. године, може се овако распоредити:
Демографија
У насељу Коњух живи 976 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,8 година (43,1 код мушкараца и 46,5 код жена). У насељу има 300 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,80.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Furfuril alkohol
Furfuril alkohol je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 98,100 Da.
Cinco Hermanos, Culiacán
Cinco Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Torrebelvicino, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4993 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Guichaborare, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2325 m.
Wheatley, Arkansas
Vitli je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 355, što je 17 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Manantiales, Tlapacoyan
Los Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlapacoyan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Požunski mir
mini|Zgrada u kojoj je potpisan Požunski mir Požunski mir (nemački: Preßburger Frieden, francuski: Traité de Presbourg), takođe poznat i kao Bratislavski mir ili mir u Presburgu potpisan je 26. decembra 1805. godine u Požunu (današnja Bratislava) između Francuske i Austrije. Potpisivanjem Požunskog mira završen je Rat treće koalicije između Francuske i Austrije.
Mir
Požunski mir je direktna posledica austrijskog gubitka kod Austerlica i Ulma. Austrija je morala u roku od 6 nedelja ustupiti Kraljevini Italiji Veneciju, Istru i Dalmaciju sa Bokom kotorskom (svi posedi koje je stekla Kampoformijskim mirom iz 1797. godine). Bavarskoj je predala Tirol i Forarlberg, a austrijski posedi u Švapskoj pripali su Bavarskoj, Virtembergu i Badenu; od Bavarske je dobila pokrajinu Salcburg.
Požunskim mirom Austrija je sasvim potisnuta iz Italije, a u Nemačkoj je sačuvala samo carsku titulu.
Крвавица (Крушевац)
Крвавица је насељено место града Крушевца у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 862 становника (према попису из 1991. било је 898 становника).
Историја
До Другог српског устанка Крвавица (тада Крвавице) се налазила у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Крвавица улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадала Јагодинској нахији и Темнићској кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Крвавица живи 679 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,7 година (39,9 код мушкараца и 41,4 код жена). У насељу има 203 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 4,25.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
CSI: Crime Scene Investigation (sezona 15)
Radnja sezone
Finlejeva se nalazi u kolima koja su nameštena da ekslodiraju ("Efekat IMZ-a") dok su Sara i Greg u karantinu ("Loša krv"). Dok su Rasel i Fin prisiljeni da krenu u potragu za neuhvatljivim Gig Harbor ubicom, njihov tim istražuje poslednju seriju jezivih i neobičnih slučajeva, uključujući i fatalnu pucnjavu u prodavnici marihuane ("Ubistvo zuji"), hemijski eksperiment koji je počeo loše ("Knjiga senki"), smrt na rehabilitaciji ("Put ka oporavku"), svet gumenih lutaka ("Gumeno ubistvo"), ubistvo u zatvoru ("Sklopimo dogovor"), žrtva koja je umrla dva puta ("Smrtonosne šine"), slučaj koji vodi tim u svet aeronautike ("Ugao napada"). U međuvremenu, Morgan, Sara i Fin su se sastali zbog pucnjave na konferenciji za sudsku medicinu ("Devojke nestaju divljije"), Di Bi zovi Ejveri Rajan zbog saveta o psihologiji ubice ("Blizanački paradoks"), istražitelji ponovo vode istragu vođeno pre deset godina ("Smrtonosna šuma"). Takođe, u ovoj sezoni jedna žrtva zbunjuje istražitelje ("Poslednja vožnja"), otmica dvoje tinejdžera dovodi do iznenađujuće ponude za Nika ("Pod mojom kožom"), memorabilijsko ubistvo vraća loše uspomene u tim ("Trgovci opasnosti"), Stouks napušta Las Vegas, a Finlejeva je pala u komu nakon dolaska licem u lice sa Gig Harbor ubicom ("Kraj igre").
Cuesta Blanca, Casas Grandes
Cuesta Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Casas Grandes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1956 m.
Nacionalni park Paklenica
Nacionalni park Paklenica se nalazi na primorskoj (južnoj) strani Velebita između mjesta Tribanj - Šibuljina i mjesta Modrić, uključujući vršnu zonu Velebita između Golovrha i Svetog brda. Tu se nalaze i njegovi najviši vrhovi - Vaganski vrh (1757m/nv) i Sveto brdo (1753 m/nv). Ime Paklenica najvjerojatnije potječe od smole crnog bora, tzv. „pakline“, koju je lokalno stanovništvo koristilo u narodnoj medicini, za zacjeljivanje rana, zatim kao luč - za osvjetljenje te za premazivanje drvenih brodova.
Prepoznatljiva obilježja Nacionalnog parka Paklenica su autohtone šume crnog bora, nekoliko tipova bukovih šuma, duboki kanjoni s potocima – bujičnjacima Velika i Mala Paklenica, okomito urezani u južne padine Velebita. Širi prostor NP Paklenica odlikuje se i bogatom i raznolikom kulturnom baštinom.
Nacionalni park
Paklenica je prvi put bila proglašena Nacionalnim parkom još 1929. godine, ali zakonom kojeg je trebalo revidirati svake godine, a što se nije činilo. Drugi put je proglašena za nacionalni park u Jugoslaviji 19. oktobra 1949. godine, tek nekoliko mjeseci nakon Plitvica. Osnovni razlog proglašenja ovog prostora nacionalnim parkom bila je zaštita najočuvanijeg i najvećeg šumskog kompleksa na području Dalmacije. Godine 1997. predsjednik Hrvatske Franjo Tuđman donio je odluku o proglašenju Zakona o izmjenama zakona o proglašenju šume Paklenica nacionalnim parkom.
UNESCO-ova lista
Uz Nacionalni park Sjeverni Velebit (Hajdučki i Rožanski kukovi), dijelovi Paklenice upisani su na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Evropi kao dio zajedničke svjetske baštine 18 zemalja pod nazivom „Iskonske bukove šume Karpata i drugih regija Evrope”. Riječ je o 2031 hektaru šume na lokacijama Suva draga - Klimenta i Oglavinovac - Javornik. Posebnost proglašenih iskonskih bukovih šuma temelji se na njihovoj izvornosti, geografskom položaju, starosti i veličini.
Istorija
U posljednja dva milenijuma pne, u bronzanom dobu, područje su naseljavali pripadnici ilirskog plemena Liburna. Tada su nastale suhozidne građevine (gradine). Mogle su poslužiti kao zaklon stanovništvu iz okolnih zaseoka u slučaju opasnosti, a neke su bile i trajna naselja u kojima su stolovali lokalni moćnici. Ujedno su nadzirale važne stočarske i trgovačke puteve koji su kroz Paklenicu ili preko Rujna vodili u Velebit i preko njega u Liku. Neke od njih služile su za nadziranje plovidbe. Danas su razrušene, ali ponegdje je još moguće vidjeti prstenaste nasipe mjestimično visoke do nekoliko metara. U neposrednoj blizini gradina često se nalaze grobne gomile – nakupine velikog okruglog kamena pod kojima su, u grobnim škrinjama načinjenim od kamenih ploča, bili pokapani tadašnji moćnici. Većina ih je raskopana i grobovi opljačkani, ali ih je još ponegdje moguće uočiti, kao na području zaseoka Ljubotić iznad Tribanj-Kruščice.
Tolaco, Benito Juárez
Tolaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Benito Juárez.
Nacionalni park Paklenica
Istorija
Tokom posljednja dva stoljeća pne., istočnu obalu Jadrana postepeno osvajaju rimske legije. Osnivanjem rimske provincije Dalmacije na početku 1. stoljeća naše ere uspostavlja se trajna rimska vlast. U to vrijeme osnovan je i Starigrad, rimski Argyruntum, koji se ubrzo razvio u važno trgovište. U četvrtom desetljeću prvog vijeka, car Tiberije dao ga je opasati bedemima i kulama. Uz cestu koja je iz grada vodila prema jugozapadu nalazilo se gradsko groblje. Iz otprilike 400 istraženih grobova prikupljeni su bogati arheološki nalazi: nakit, stakleno i metalno posuđe, oružje i alati. Najzanimljivija je zasigurno zbirka antičkog stakla – čak 146 posuda različitih oblika (zdjelice, čaše, boce) koja se čuva u Arheološkom muzeju grada Zadra.
Tolaco, Benito Juárez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
Monteforte d'Alpone, Verona
Monteforte d'Alpone je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Slătioara, Slătioara, Olt
Slătioara je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Slătioara.
Une ravissante idiote
Une ravissante idiote ) je francusko-italijanska crno-bijela špijunska filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Eduarda Molinara. Radnja se bavi tada aktualnim Hladnim ratom, a protagonist, koga tumači Anthony Perkins, je mladi i nespretni sovjetski obavještajac koji je ubačen u Britaniju sa ciljem da dobavi strogo povjerljive NATO-ve dokumente iz jednog sefa, pri čemu upada u nevolje iz kojih ga izbavlja lijepa, ali ne previše inteligentna Engleskinja (čiji lik tumači Brigitte Bardot). Une ravissante idiote se snimao u Londonu, i tom prilikom su izbili manji neredi kada je masa željela od Bardot, tada na vrhuncu popularnosti, dobiti autograme. Film je kasnije dobio loše kritike zbog toga što je neke od detalja života u Britaniji prikazao pogrešno.
Junge Adler
Junge Adler je njemački crno-bijeli igrani film snimljen 1944. u režiji Alfreda Weidenmanna. Napravljen je u jeku Drugog svjetskog rata pod nacističkim režimom, i imao je snažan propagandni naboj. Protagonist, čiji lik tumači Dietmar Schönherr je mladi i arogantni sin direktora tvornice aviona (čiji lik tumači Herbert Hübner) koga otac zbog problema u ponašanju nevoljko šalje u vlastitu tvornicu da stekne iskustva koja bi ga trebala izvesti na pravi put. Radnja prikazuje kako se ispočetka prema svojim novim drugovima ponaša jednako arogantno, ali kako ga jedan incident na kraju uvjeri da je kolektiv važniji od pojedinca. Junge Adler nije imao uspjeha u kino-dvoranama, a što je tadašnji nacistički ministar propagande Joseph Goebbels protumačio time što je njegova poruka bila previše eksplicitna, odnosno što je publiku previše podsjećao na rat koji se tada okretao protiv Njemačke. Nakon rata i njemačkog poraza su ga savezničke vlasti zabranile, a dozvolu za prikazivanje je ponovno dobio u Zapadnoj Njemačkoj 1960. godine. Današnjim historičarima je poznat prije svega toga što je u mladoj glumačkoj ekipi okupio imena koja će kasnije postati domaće i međunarodne zvijezde, a među kojima se ističe Eberhard Krüger, kasnije poznat kao Hardy Kruger.
Hagen
Hagen je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5914000, NUTS (DEA53) i LOCODE (DE HAG) kod.
Nalazi se u jugoistočnom delu Rurske oblasti, 15 kilometara južno od Dortmunda, na prostoru gde se reke Lene, Volme i Enepe ulivaju u reku Rur.
Hagen se prvi put pominje oko 1200. Razvio se u 19. veku kada je u Rurskoj oblasti počela eksploatacija uglja i proizvodnja čelika.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|Položaj Hagena u Severnoj Rajni-Vestfaliji Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 106 metara. Površina opštine iznosi 160,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 190.121 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.186 stanovnika/km².
Paria (zaljev)
Zaljev Paria (španjolski: Golfo de Paria) je veliki zaljev u Karipskom moru na sjeveroistoku Venecuele, kojeg sa zapada zatvara poluotok poluotok Paria, a sa sjevera i istoka otok Trinidad.
Geografija
Zaljev Paria proteže se nekih 160 km duž obale Venecuele u smjeru istok-zapad, i nekih 65 km u smjeru sjever-jug. S Karipskim morem povezan je preko tjesnaca Zmajeva usta, a s Atlantikom na istoku preko tjesnaca Zmijska usta. Oba su široki oko 16 km.
U zaljev utječe rijeka San Juan i nekoliko rukavaca delte Orinoca, među njima i veliki Caño Mánamo. U zaljevu su smještene brojne luke, među njima trinidadske San Juan i Port of Spain, odnosno venecuelanske Güiria i Pedernales.
Do zaljeva Paria je na svom trećem putovanju 1498 doplovio Kristofor Kolumbo i tada prvi put ugledao obale američkog kontinenta.
Las Murallitas, Mapastepec
Las Murallitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mapastepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
El Ranchito, Tuxpan
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Natanz
Natanz (perz. نطنز) je grad na sjeverozapadu Isfahanske pokrajine u Iranu, oko 100 km sjeverno od Isfahana odnosno 70 km jugoistočno od Kašana. Zahvaljujući povoljnom geografskom položaju grad se počeo razvijati kroz srednji vijek i obiluje spomenicima iz bujidskog, seldžučkog, ilhanidskog, timuridskog i safavidskog razdoblja. Natanz je danas najpoznatiji po obližnjem industrijskom kompleksu za preradu uranija, jednom od najvažnijih postrojenja iranskog nuklearnog programa. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Natanzu je živjelo 12.060 ljudi.
Geografija
Natanz je geografski smješten u kotlini na nadmorskoj visini od 1550 − 1650 m. Na zapadu je omeđen ograncima Karkasa (3910 m), na sjeveru Siah-Kuhom (1666 m), na jugoistoku Darhendom (1685 m), te na jugu Kape-Tirom (2785 m). Navedene planine dijelom su prostranijeg centralnoiranskog masiva koje se proteže u smjeru sjeverozapad-jugoistok. U okolici grada nalaze se ležišta salitre i sumpora koja su tijekom safavidskog razdoblja iskorištavana u vojne svrhe odnosno za proizvodnju baruta.
Klima u Natanzu određena je visokim planinama sa zapada kao i utjecaju polupustinjskih krajeva iz pravca Dašt-e Kavira prema sjeveroistoku, a klasificira se kao hladna stepska (<tt>BSk</tt>). Kotlinu površine od 20-ak km² napajaju dvije sezonske rijeke koje se slijevaju s Karkasa. Natanzom prevladava relativno zelen krajolik i gospodarstvo mu se tradicionalno temelji na poljoprivredi odnosno proizvodnji žitarica i voća, prvenstveno krušaka i šipaka. S obzirom da je njegova okolica staništem gazelama, divljim kozama i brojnim vrstama ptica, Natanz je kroz historiju bio jednim od omiljenih odredišta za lov.
Historija
Natanz se kao grad prvi put spominje u 13. vijeku, no njegova uža okolica naseljena je još od prahistorije. Jedan od arheoloških lokaliteta koji svjedoči tome jest Arisman (~20 km sjeverno) koji spada među najveće i najstarije metalurške komplekse u svijetu. Tijekom starog vijeka ovo je geografski izolirano područje bilo sigurnim utočištem za karavane koje su prometovale uz centralnoiranski masiv, te u strateškom smislu predstavlja čvorište između Raja na sjeveru, Isfahana na jugu i Jazda na jugoistoku. Od nekoliko starovjekovnih građevina najvažnije su ruševine zoroastrijskog hrama vatre koje se datiraju u sasanidsko razdoblje (3. − 7. v.).
Mjesto se ubrzano počinje razvijati kroz rani srednji vijek, a najstarije islamske građevine su kupola Saborne džamije iz bujidskog (10. − 11. v.) i džamija Kuče-Mir iz seldžučkog razdoblja (11. − 12. v.). Kompleks Saborne džamije nadograđen je za vrijeme vladavine Ilhanida (13. − 14. v.), a uz zapadni zid podignuta je i monumentalna grobnica šejha Abdula Samada s velikim ajvanom, oktogonalnim piramidalnim krovom i minaretom visine 38 m. Iz timuridskog razdoblja (14. − 15. v.) datira više mauzoleja među kojima i grobnice sajeda Hasana Vakifa i sajeda Mira Vakifa s tirkiznim kupolama. Veliki uspon Natanz doživljava za vrijeme vladavine safavidske dinastije (16. − 18. v.) kada je bio carskim lovištem odnosno ljetnom rezidencijom Abasa I. Velikog. Najpoznatija safavidska znamenitost jest tzv. Sokolova kupola, mauzolej podignut na vrhu strme planine u čast Abasovom sokolu.
Nuklearno postrojenje
Oko 40 km sjeverozapadno od Natanza smješten je kompleks za obogaćivanje uranija, jedno od najznačajnijih postrojenja iranskog nuklearnog programa. Veliki kompleks proteže se na površini od 1,5 x 1,5 km i sastoji se od niza industrijskih i administrativnih objekata. Njegovu jezgru čine dvije bunkerirane dvorane pojedinačne površine od 25.000 m², ukopane 8 m ispod terena i zaštićene slojevima od 2,5 m armiranog betona odnosno 22 m nabijene zemlje. U jednoj dvorani smješteno je 55 kaskada s ukupno 9156 centrifuga za obogaćivanje. Prema izvješću Međunarodne agencije za atomsku energiju (IAEA) iz rujna 2012. godine, od veljače 2007. kada je počela proizvodnja u postrojenju je obogaćeno ukupno 6876 kg uranijevog heksafluorida (UF6) do razine od 5% uranija-235.
Dekoracija
mini|250px| [[Rokoko štuko reljef na svodu Crkve sv. Petra i Pavla u Krakovu, Poljska.]] Dekoracija (francuski: décoration, latinski: decoratio = ukras) je ures, ukras, poglavito u likovnoj umjetnosti.
U slikarstvu i kiparstvu dekoracije su obično ornamenti ili uzorci koji se ponavljaju s ciljem da se slika ili skulptura učini dodatno interesantnija.
U arhitekturi, može se nalaziti na pročelju, portalima, prozorima i sl., a ostvaruje se uz uporabu stupova, polustupova, kontrafora, balustrada, arhivolta i arhitrava, niša i drugih građevnih i plastičnih elemenata, koji su u svakom stilskom razdoblju različito oblikovani.
Unutrašnjost građevine, stubišta, sobe, predvorja, dvorane, hodnici i sl. mogu se ukrasiti arhitektonskim, figuralnim i ornamentalnim dekoracijama, polustupovima, pilastrima, vijencima, freskama, slikama, štuko ukrasima, mozaicima, te različitim vrstama predmeta primijenjene umjentosti (svijećnjaci, tapiserije, umjetnički oslikane keramičke ili drvene ploče i dr.)
Dekorativna umjetnost (francuski: art dècoratif, kratica: Art Deco) je pojam nastao na izložbi dekorativne umjetnosti u Parizu 1925. godine, kojoj je zajednička odlika bila izrazita dekorativnost (urešenost).
Nacionalni park Risnjak
Nacionalni park "Risnjak" nalazi se u Gorskom kotaru, (Hrvatska). Osnovu parka čini masiv planine Risnjak, s vrhom na 1528 metara. Osnovan je 1953. godine, tada na površini od 3041 hektara. Proširenjem površine parka 1997. g. pod zaštitu su uključeni izvor rijeke Kupe s gornjim tokom te planinaski masiv Snježnika. Površina parka povećana je na 6400 hektara.
Jedan je od manje posjećenih nacionalnih parkova u Hrvatskoj. Ulaz u nacionalni park (i planinarenje) je moguće iz nekoliko smjerova:
Karakteristike
Park je primjer visinskog raščlanjenja u reljefnom, geološkom, hidrološkom i klimatskom pogledu, biljnom pokrovu i životinjskom svijetu. U pogledu nivoa zaštite park je podijeljen u dvije zone: zonu stroge i zonu usmjerene zaštite.
Pretežni dio Parka izgrađen je od krečnjak i dolomita s vrlo izraženim kraškim oblicima (škrape, točila, ponikve, ponori, jame itd.). Zato usprkos velikim količinama kiše i snijega što padnu na ovom području u masivu Risnjaka i Snježnika ima samo nekoliko slabih izvora, dok tri trajna izvora na području gorske livade Leska stvaraju mali potok koji kroz ponor otječe prema izvoru Kupe. Izvor se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Parka i predstavlja hidrogeološku specifičnost ovog kraja.
Floristička posebnost parka je da se ovdje na maloj površini dodiruju suprotna vegetacijska prostiranje: s primorja, unutrašnjosti, te s |Dinarida i Alpa, pa je na tome nevelikom prostoru razvijeno tridesetak biljnih zajednica, od toga čak 14 šumskih zajednica. Registrovano je 1148 vrsta i podvrsta. Osim toga, šume Risnjaka, koje su uostalom i temeljni fenomen zaštite u Nacionalnom parku, bile su u prošlosti pošteđene od prekomjernog iskorištavanja pa je njihova vegetacijska slika u osnovi nepromijenjena.
Prostori parka predstavljaju dom za sva tri velika evropska predatora: vuk, medvjed i ris po kome je uostalom masiv Risnjaka i dobio ime. Ostale faunističke vrste poput ptica, gmazova, kukaca i dr. također su brojne i raznolike. U dolini rijeke Kupe vrlo značajno mijesto zauzimaju leptiri tako da je cijela dolina prozvana “Dolina leptira”.
Marinko Rokvić
Marinko Rokvić (Kolunić, 27. januar 1954 — 6. novembar 2021) bio je srpski pevač narodne muzike. Karijeru je započeo 1974. godine i snimio dvadeset jedan studijski album i nekoliko singl-ploča i veliki broj hitova: Skitnica, Svađalice moja mala, Potražiću oči zelenije, Zanela me svetla velikog grada, Polomio vetar grane, Da volim drugu ne mogu, Jedina moja, Ti za ljubav nisi rođena, Ljubav stara srce para, Tri u jednoj...
Las Plazuelas, Pénjamo
Las Plazuelas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Sarah Thonig
Sarah Thonig (16. februar 1992 -) je njemačka filmska glumica.
Furfurilamin
Furfurilamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 97,115 Da.
Opština Apulco, Zacatecas
Apulco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 914 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1912 m.
Chimilpa, El Arenal
Chimilpa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini El Arenal.
Santa Trinidad, Culiacán
Santa Trinidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Rasa, Bolzano
Rasa je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 447 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 807 m.
Cynthiana, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 68.
Opština Mihai Bravu, Giurgiu
Mihai Bravu je opština u Rumuniji u okrugu Đurđu.
Torreselle, Vicenza
Torreselle je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Salcia, Slătioara
Salcia je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Slătioara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 405 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Limontitán, Cuetzalan del Progreso
Limontitán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 385 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Arareco, Guachochi
Arareco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2343 m.
Uranijev heksafluorid
Dobivanje
mini|lijevo|250px|Uranijev heksafluorid (UF6) u staklenoj bočici mini|lijevo|250px|Plinski spremnik s uranijevim heksafluoridom (UF6). mini|lijevo|250px|Oštećeni i probijeni plinski spremnik s uranijevim heksafluoridom (UF6) iz 1986., kada je jedan radnik poginuo i na desetke je ranjeno, jer je ispušteno oko 15 tona uranijevog heksafluorida ([[Sjedinjene Američke Države|SAD)]] Uranijev heksafluorid se dobiva iz žutog kolača, koji je koncentrirani (70% do 90%) uranijev oksid (U3O8). Žuti kolač se otapa u dušičnoj kiselini, iz koje dobijemo uranil nitrat [UO2(NO3)2]. Pročišćeni uranil nitrat se dobiva izdvajanjem iz otopine, zbog različitih gustoća, pa se zatim obrađuje s amonijakom, da bi se dobio amonijev diurinat (NH4)2U2O7). Redukcija s vodikom daje uranijev dioksid (UO2), kojem se dodaje fluorovodična kiselina (HF), da bi se dobio uranijev tetrafluorid (UF4). Oksidacijom s fluorom dobiva se na kraju uranijev heksafluorid (UF6).
Fizička svojstva
Kod standardnog tlaka, uranijev heksafluorid sublimira na 56,5 °C. Trojna točka je na 64,05 °C i tlaku 1,5 bara. Struktura krute tvari se određuje raspršenjem neutrona na 77 K i 293 K.
Kemijska svojstva
Uranijev heksafluorid je oksidans. U reakciji s bakar(II) fluoridom u acetonitrilu stvara bakar(II) heptafluorouranat(VI) [Cu(UF7)2]. Polimerni uranij(VI) fluorid sadrži organske katione, koji su bili izdvojeni i promatrani s difrakcijom rendgenskih zraka.
Primjena
Uranij heksafluorid (UF6) se koristi u postupku obogaćivanja uranija, metodom plinske difuzije i metodom plinskih centrifuga, budući je trojna točka na 64,05 °C i tlaku 1,5 bara, što je malo više od normalnog atmosferskog tlaka. Fluor ima samo jedan prirodni izotop, tako da relativna molekularna masa uranijevog heksafluorida ovisi samo o prisutnim izotopima uranija. Metoda plinskih centrifuga koristi oko 60 puta manje energije nego starija metoda plinske difuzije.
Čuvanje u plinskim spremnicima
Oko 95% osiromašenog uranija je uskladišteno kao uranijev heksafluorid (DUF6), u čeličnim spremnicima koji leže na otvorenim dvorištima, u blizini postrojenja za obogaćivanje uranija. Svaki spremnik sadrži 12,7 tona krutog uranijevog heksafluorida (UF6). Samo u SAD, prema podacima iz 2005., ima takvih 57 122 cilindara, u kojima je spremljeno 686 500 tona osiromašenog uranijevog heksafluorida (DUF6), u blizini mjesta Portsmouth (Ohio), Oak Ridge (Tennessee) i Paducah (Kentucky). Takvo skladištenje prestavlja veliku opasnost za okoliš, zdravlje i sigurnost ljudi, zbog kemijske nestabilnosti uranijevog heksafluorida. Kada dođe u dodir s vlažnim zrakom, reagira s zrakom stvarajući uranil fluorid (UO2F2) i fluorovodik (HF), koji se lako tope i vrlo su toksični. Svi uskladišteni spremnici moraju se redovito pregledavati, da se vidi da li ima korozije na njima i ispuštanja u atmosferu. Vijek trajanja takvih spremnika je nekoliko desetaka godina.
Bilo je nekoliko nesreća u SAD, vezano za rukovanje sa spremnicima uranijevog heksafluorida. Američka vlada planira pretvoriti ga u kruti uranijev oksid, da bi se lakše mogao odlagati, ali je cijena vrlo velika i radovi teku vrlo sporo.
This War of Mine
This War of Mine (Ovaj moj rat) jeste ratna videoigra preživljavanja koju je napravila firma 11 bit studios, zasnovana na opsadi Sarajeva.
Torresin, Vicenza
Torresin je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
El Aguaje, Casas Grandes
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Casas Grandes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1853 m.
Tolico Quirasco, Benito Juárez
Tolico Quirasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Benito Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
El Cortijo, Tlapacoyan
El Cortijo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlapacoyan.
Une femme mariée
Une femme mariée ili Suite de fragments d'un film tourné en 1964  je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1964. godine u režiji Jean-Luca Godarda. Po žanru je drama, a naslovni lik, koji tumači Macha Méril, je situirana supruga pilota (čiji lik tumači Philippe Leroy), koja u njegovom odsutstvu održava preljubničku vezu sa glumcem (koga tumači Bernard Noël). Radnja se odvija tokom 24 sata i prikazuje kako protagonistica planira ostaviti muža, ali i kako je od te odluke odvrati otkriće da je trudna, pri čemu ne zna tko je otac.
Une femme mariée je nastao kada je na Kanskom festivalu u proljeće 1964. godine Luigi Chiarini, direktor venecijanske Mostre pitao Godarda može li na brzinu snimiti film koji bi se prikazao na Mostri najesen. Godard je pristao na prijedlog te je snimio film. On se isticao neobičnom narativnom strukturom, temeljenom na novovalovskim tehnikama, ali i neobično eksplicitnim istraživanjem seksualnosti u suvremenom svijetu; uz scene u kojima se protagonistica pojavljuje gola ili vodi ljubav se u dijalozima također govori o seksu, ali i o Holokaustu. Une femme mariée je također poznat i kao prvi francuski film u kome se spominje kontraceptivna pilula.
Film je prikazan u Veneciji pod naslovom La femme mariée i dobio je izvrsne kritike. Međutim, kada ga je Godard pokušao prikazati u Francuskoj, cenzorski odbor ga je odlučio zabraniti, pri čemu je kao službeno obrazloženje navedeno to da navodno "vrijeđa francuske žene", sugerirajući da su preljubnice. Godard se, nastojeći ishoditi skidanje zabrane, upustio u dugotrajne pregovore sa Alainom Peyrefitteom, tadašnjim De Gaulleovim ministrom informacija. Nakon višemjesečnog natezanja je Godard zaključio da cenzorima manje smetaju golotinja i seks, a više to što je u filmu napadao konzumerizam i buržoaski svjetonazor. Zbog toga je u filmu napravio izmjene, a kako bi formalno zadovoljio cenzore, promijenio je naslov u Un femme mariée (Jedna udana žena), sugerirajući tako da je preljub koji čini protagonistica izuzetak, a ne pravilo.
Akoš Dončec
Akoš Anton Dončec mađ. Doncsecz Ákos Antal (rođen 1988) je slovenski filolog, istraživač, pisac, amaterski lingvist i prevodilac Malog princa na prekmurski slovenski jezik.
Rodio u Mađarskoj. Diplomirao je slavistiku u junu 2012. godine u Szombathelyu u Mađarskoj. Magistarski je studij savršio u oktobru 2021. godine u Mariboru u Sloveniji na pedagoškom smjeru.
2016. godine je objavio prvo naučno djelo na slovenskom jeziku Neverjetna usoda medžimurskega »jezika« o pitanju pripadnosti hrvatskog Međimurja u 19. i 20. vijeku i u vremenu Drugog svjetskog rata. Rasprava je kasnije napisana i na hrvatskom jeziku, a pod naslovom Megyimurszki-szlovenszki – Nevjerojatna sudbina “međimurskoga jezikaˮ.
Kao slavist se bavi istorijom, lingvistikom, istraživanjem te prevođenjem i pisanjem proze u Sloveniji, sjevernoj Hrvatskoj, Mađarskoj i Austriji.
2018. godine je izdao prekmurski prevod Malog princa pod naslovom Mali kralič. Također, 2018. godine je bio objavljen prevod na kajkavskom dijalektu pod naslovom Mali kralevič. Suprevoditelj ovog djela je prof. dr. Đuro Blažeka.
Las Mercedes, Mapastepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Opština Mihăilești, Giurgiu
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Vallonecupo, Cosenza
Vallonecupo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 643 m.
2001. na filmu
2001. godina bila je vrlo značajna za filmsku umjetnost te je uključivala neke hvaljene filmove, kao što su Gospodar prstenova: Prstenova družina, The Royal Tenenbaums, Moulin Rouge!, Mulholland Drive, Shrek, Dnevnik Bridget Jones, A.I.: Umjetna inteligencija, Svijet duhova, Donnie Darko, Seks i Lucia, Frailty, Amélie, Intimnost, I tvoju mamu također, Pobuđeni život, Atanarjuat: The Fast Runner i Gosford Park.
ISG Business School
ISG Business School (Institut supérieur de gestion) je europska poslovna škola s razvedenim kampusom smještenim u Pariz, New York i Tokio. Osnovana 1967.
2001. na filmu
Značajniji anime filmovi bili su Metropolis, Initial D: Extra Stage, Samurai X: Reflection, Millennium Actress i Spirited Away, koji je prvi anime koji je osvojio Oscara. Na području bivše Jugoslavije, značajniji filmovi bili su Ničija zemlja, Munje! i Nebo, sateliti.
ISG Business School
Škola ima istaknute apsolvente u poslovnom svijetu i u politici, kao što su primjerice Emmanuel Besnier (CEO Lactalis) i bivši francuski ministar François Baroin.
2001. na filmu
Najkomercijalniji filmovi u svjetskim kinima
2001. je dala četrdeset i jedan film koji je zaradio više od 100 milijuna $, dok je sedam zaradilo više od 400 milijuna.
Nagrade
Zlatna palma, Cannes:
Opština Atolinga, Zacatecas
Atolinga je opština u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 604 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2193 m.
Poplave u Bosni i Hercegovini 2021.
Kanton Sarajevo
Sarajevo je najviše pogođeno poplavama. 5. 11. 2021. glavne saobraćajnice u Sarajevu bile su pod vodom, što je izazvalo usporavanje saobraćaja. Poplave su najviše pogodile Otes. Mnoge kuće su bile poplavljene, a neki automobili zaglavljeni u vodi. Vatrogasci, policija, Agencija za civilnu zaštitu Kantona Sarajevo (kao i općinske agencije), te dobrovoljci uz pomoć građana se bore protiv poplava. Nema dovoljno vladinih ljudi da se istovremeno svim pogođenim građevinama pruža pomoć. Saobraćaj između Otesa i ostatka grada je onemogućen poplavama. Željeznica i Tilava poplavile su Butmir i Gornji Kotorac, gdje je zahvaćeno na desetine građevina, a potopljen je i most Most spasa koji povezuje Butmir i susjedno naselje Sokolović Kolonija. Na pravcima koji povezuju Boljakov Potok, Pofaliće i Stup postoje prepreke saobraćaju. Poplave u Starom Gradu suzbijaju se zahvaljujući odazivu dužnosnika i čišćenju slivnika i odčepljavanjima. Zatvorile su se škole u Ilidži, gdje se dobrovoljci pomažu u postavljanju vreća s pijeskom. Trafostanica Reljevo je imala kvar, što je izazvalo nestanak struje u većem dijelu Sarajeva nekoliko sati. Popravljena je, ali je stanica isključena. U Otesu je u toku evakuacija nekih, dok se neki ljudi premještaju na više spratove zgrada.
Furoin
Furoin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 192,168 Da.
Poplave u Bosni i Hercegovini 2021.
Kanton Sarajevo
Vilsonovo šetalište je zatvoreno. Rijeka Željeznica obrušava zemljište oko nje. Obližnje građevine su u opasnosti od urušavanja u rijeku zbog toga. U Butmiru se postavljaju vreće s pijeskom. Vlakovo je jako poplavljeno. Miljacka je blizu potapanja nekih mostova.
Kuće su ostala bez struje u Foči, a voda nije za piće. Voznica u Hadžićima je poplavljena, ali građevine za sada nisu pogođene. Izvor Krupe je, po sjećanju mještana, prvi put nepitak tokom padavina, zbog odrona zemlje. Stručnjaci su i ranije upozoravali da će biti ozbiljnih posljedica krčenja šuma. To je uticalo na razmjere poplava, kao i na pitkost. U Vojkovićima u Istočoj Ilidži poplave su ugrozile preko 150 kuća.
Srednjobosanski Kanton
Vodostaji Bosne i Fojnice su u porastu, no nastambe još uvijek nisu pogođene.
Hercegovačko-neretvanski Kanton
Vodostaj rijeke Neretve u Konjicu je u 04:00 sata po lokalnom vremenu dostigao rekordnu razinu gdje su poplave, a putevi su pod vodom. Građanima Mostara je vlada savjetovala da prokuhava vodu, zato jer je nepitka.
Zeničko-dobojski Kanton
Poplavljeni su putevi u Visokom i to otežava saobraćaj.
Federalna uprava za avijaciju
desno|200px Federalna uprava za avijaciju (, akr. FAA) je agencija američkog Ministarstva prometa nadležna za reguliranje i nadziranje svih aspekata civilnog zračnog prometa u SAD. Zakonom o saveznom civilnom zrakoplovstvu iz 1958. stvorena je skupina pod nazivom "Federalna uprava za avijaciju", a njen sadašnji naziv usvojen je 1967., kada je postao dio Ministarstva prometa. FAA je pojedinačno najutjecajnija vladina zrakoplovna agencija u svijetu, dok bi Evropska agencija za avijacijsku sigurnost bila druga.
Vedelova foka
Leptonychotes weddellii je sisar iz reda zveri i familije Phocidae.
Ugroženost
Ova vrsta nije ugrožena, i navedena je kao poslednja briga jer ima široko rasprostranjenje.
Манић
Манић може бити:
Vedelova foka
Rasprostranjenje
Vrsta je povremeno prisutna, ili je migratorna vrsta u Argentini, Australiji, Južnoafričkoj Republici, Novom Zelandu, Urugvaju i Čileu.
FAO ribarska područja na kojima je ova vrsta prisutna su u jugozapadnom Atlantiku, Atlantiku u području Antarktika, južnom Indijskom okeanu i Indijskom okeanu u području Antarktika i Pacifiku u području Antarktika.
Vojin Zirojević
Živojin Vojin Zirojević (1901 — 1942), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 11. marta 1901. godine u Livnu. Potiče iz siromašne radničke porodice. Osnovnu školu i dva razreda Niže trgovačke škole je završio u Livnu, a knjigovezački zanat je izučio u Splitu, gde je kasnije počeo da radi kao knjigovezac.
Zbog optužbi da je iznosio papir i drugi materijal iz preduzeća u kojem je radio, otpušten je s posla, a potom i uhapšen. U splitskom zatvoru se upoznao sa Vickom Krstulovićem, i drugim članovima Partije, preko kojih je stekao prva saznanja o radničkom pokretu. Posle izlaska iz zatvora angažovao se u radu radničkog pokreta, zbog čega je posle donošenja Zakona o zaštiti države, 1921. godine, uhapšen i osuđen na tri godine zatvora. Na robiji u Lepoglavi nastavio je svoju revolucionarnu aktivnost, postavši član, tada ilegalne, Komunističke partije Jugoslavije.
Posle izlaska sa robije, na kojoj se još bolje upoznao sa teorijom marksizma i komunizma, postao je aktivan politički radnik. U jesen 1934. rukovodstvo KPJ mu je poverilo zadatak da ode u Livno i da tamo proširi i oživi partijsku organizaciju, koja je organizovana još 1930. godine. Zahvaljujući njegovom radu, pred rat je u Livnu i okolnim selima postojalo sedam partijskih ćelija, a 1938. godine je formiran i Mesni komitet KPJ za Livno.
U leto 1937. godine Vojin je organizovao grupu od 9 članova, s kojima je krenuo u Španiju, da se kao dobrovoljci bore na strani španske republike. Pošto je policija doznala za ovaj plan, uhapsila je Vojina i ostale članove. Posle dva meseca provedena u zatvoru, Vojin je proteran u Livno, bez prava na udaljavanje od pet godina.
Do početka rata Vojin je u Livnu organizovao nekoliko uspešnih štrajkova livanjskih radnika, kao i štrajk rudara iz Tišnice. Avgusta 1940. godine izabran je u članstvo Pokrajinskog komiteta KPH za Dalmaciju.
Posle sednice PK KPH za Dalmaciju, održane 25. aprila 1941. godine, na kojoj je i sam učestvovao, aktivno je radio na pripremi ustanka u Livnu i okolini. Organizovao je prikupljanje i obuku u rukovanju oružjem, radio je na formiranju prvih udarnih grupa i desetina. Krajem maja 1941. godine Italijani su ga uhapsili i odveli najpre u Split, a zatim u koncentracioni logor Ošljak, na ostrvu Ugljan. U logoru je ostao do avgusta 1941. godine, kada je po nalogu PK KPH za Dalmaciju i OK KPH za severnu Dalamciju, akcijom članova Kotarskog komiteta KPH za Preko, bio oslobođen i prebačen u Split. Iz Splita se, preko Cetine, Vrdova i Vještića polja, prebacio na oslobođenu teritoriju Donjeg livanjskog polja.
Njegov dolazak na teren Livna, imao je velikog odraza na razvoj Narodnooslobodilakog pokreta na području Bosanskog Grahova, Livna, Duvna, Kupresa, Prozora i Glamoča. Kada je organizovan Okružni komitet KPJ za Livno i formiran Livanjski partizanski odred, Vojin je izabran za člana Okružnog komiteta i političkog komesara Odreda. U vreme italijanske ofanzive, septembar-oktobra 1941. godine, radio je na stvaranju čvrstih partizanskih jedinica i partijskih organizacija na terenu. Posebno se angažovao u radu sa narodnim masama, kojima je objašnjavao ciljeve Narodnooslobodilačkog pokreta i italijansko-četničke saradnje.
Odlukom Pokrajinskog komiteta KPH za Dalmaciju, 12. novembra 1941. godine, donesena je odluka da se formira Dinarski partizanski odred, a da Vojin je bude postavljen za političkog komesara. Vojin nije odmah stupio na ovu dužnost, jer je do marta 1942. godine ostao na terenu Livna, radeći na konsolidaciji Narodnooslobodilakog pokreta. Učestvovao je na Skender-vakufskoj konferenciji vojnih i partijskih rukovodilaca Bosanske krajine.
Aprila 1942. godine, Vojin je došao na položaj partizanskog bataljona „Starac Vujadin“, koji je tada vodio teške borbe sa četnicima popa Đujića. Vojin je tada odlučio da ode u četnički štab na pregovore, da bi se zaustavio bratoubilački rat. Iako je u partizanskom Štabu na Vještića gori, upozoren da ne ide bez jake i dobro naoružane pratnje, otišao je sa samo dva pratioca. U Crnom lugu je naišao na četnike, koji su ga prvo pozvali da im se pridruži, a potom ga prebili i odveli Italijanima u Knin. Posle mučenja u italijanskom zatvoru u Kninu, vraćen je četnicima, koji su ga ponovo mučili i bacili u jamu kod sela Mrčaja.
Posle nekoliko sati provedenih u jami Vojin se osvestio i uspeo da izađe iz jame. Četnici su, od lokalnih čobana, saznali da je uspeo da izađe i ubrzo došli. Pošto su ga ubili, ponovo su ga bacili u jamu.
El Platanar, Tuxpan
El Platanar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Crucitas de Gutiérrez, Pénjamo
Crucitas de Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Colonia Veinte de Noviembre, El Arenal
Colonia Veinte de Noviembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini El Arenal.
Crucitas de Gutiérrez, Pénjamo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 462 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1692 m.
Colonia Veinte de Noviembre, El Arenal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 701 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2003 m.
La Bataille silencieuse
La Bataille silencieuse je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1937. godine u režiji Pierrea Billona. Po žanru je mješavina trilera, drame i komedije, a temelji se na romanu Le Poisson chinois Jeana Bommarta. Protagonist, čiji lik tumači Pierre Fresnay, je novinar koji istražuje međunarodnu trgovinu oružjem. Radnja prikazuje kako, sticajem okolnosti, upozna srpsku studenticu (čiji lik tumači Käthe von Nagy, a koju su trgovci oružjem izmanipulirali da izvrši atentat u Orient Expressu.
Chicueyaco, Cuetzalan del Progreso
Chicueyaco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 367 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
New Augusta, Mississippi
Nju Ogasta je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 644, što je 71 (-9,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Encinos, San Felipe
Los Encinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2635 m.
Balș, Balș, Olt
Balș je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Balș.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 20626 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.