cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hetiti
Novohetitsko carstvo 1400. - 1180. godine pne.
U XV veku pne. prednjom Azijom dominira huritsko carstvo Mitani, čije se jezgro nalazilo na reci Habur, levoj pritoci Eufrata. Mitansko carstvo je uspelo da se proširi od Alepa i Alalaha na zapadu, do Nuzi koji se nalazio istočno od Eufrata obuhvatajući Asiriju. Šauštatar, mitanski car, je osvojio Ašur i iz njega odneo zlatna i srebrna vrata u Vašukanu, mitansku prestonicu.
Egipat je za vreme Tutmesa III proširio granice na račun Mitana (car je bio tada Baratarna), do severne Sirije i Karhemiša, ali se za vladavine njegovih naslednika takvo stanje nije održalo. Već za vlade Tutmesa IV i Amenhotepa III dolazi do dinastičkih brakova između Egipta i Mitani zbog jačanja Asirije i Hetitske države. Vojna moć Egipta slabi. Amenhotep III je bio potpuno vojno neaktivan, a Amenhotep IV suviše zauzet verskom reformom i borbom sa Amonovim sveštenstvom u Tebi. Egipat je potresala socijalna kriza.
Krajem XV veka pne. Asirija se izborila za nezavisnost od Mitani koje su potresali dvorski neredi oko preuzimanja prestola. Egipat je bio u opadanju, a na Hetitski dvor je došao sposobni i energični car Šupiluliuma, koji je znao diplomatijom i oružjem da izdigne Hetite, kao pretendente na hegemoniju u regionu. Prvi pohodi Šupiluliume su bili usmereni na pripajanje oblasti Kisvadne koja se ranije nalazila u okviru mitanskog carstva. Kisvadna je priključena hetitskom carstvu i postala je njena počasna pokrajina. U natpisima stoji da je oslobođena ropstva Hurita. Koristeći se sukobima Asirije i Mitani, Šupiluliuma je potčinio niz kneževina na severnom Tigru, među njima i Alzu. U kneževinama su vladali ljudi bliski caru koji su bili potpuno pod njegovom kontrolom. Mitani su potresani nemirima oko preuzimanja prestola. Javljalo se više pretendenata, tako da nisu obraćali pažnju na osvajanje severne Sirije, zemlje Amuru. Šupiluliuma je stigao do livanskih planina potčinivši sebi Karhemiš i Alepo u kojima su vladali njegovi sinovi. Nemogućnost egipatskih vladara, da zbog unutrašnjih borbi, odbrane sirijske posede, izazvalo je prilazak saveza sirijskih kneževa, koji su bili opozicija egipatskoj vlasti, Šupiluliumi. Hetski car je umeo dobro da iskoristi njihovu ogorčenost na velike namete koje su plaćali Egipćanima i nahuška ih da za njega osvajaju oblasti prodirući do Palestine i osvajajući Katnu i Biblos, koji je od vajkada bio bastion egipatske vlasti u tom području. Savez sirijskih kneževa je bio pod vođstvom Azirua, kneza Kadeša. Posle smrti Tutankamona, Šupiluliuma je čak pokušao da diplomatskim putem aneksira Egipat ugovarajući brak Tutankamonove udovice sa svojim sinom. Prema nekim saznanjima hetitski princ je krenuo u Egipat, ali je u Siriji ubijen. Sumnja se da ga je ubio Horemheb, vojni komandant koji je preuzeo presto i osnovao XIX dinastiju. Dvorski sukobi u Mitani su eskalirali i jedan od pretendenata, Mativaza, je morao da pobegne u Karduniaš(Vavilon) gde je potražio zaštitu kasitskog cara. Međutim, on je tu naišao na hladan prijem i plašeći se da ga ne izruče Asircima, pobegao je u Hatušaš Šupiluliumi. Naravno takvo nešto je bila izvanredna prilika za potčinjavanje carstva na gornjem Eufratu i Šupiluliuma je poslao vojsku koja je zauzela Vašukanu, mitansku prestonicu, odbila Asirce na istok i uzdigla na presto Mativazu, koji je bio vazalan Hetitima. Tako je stvreno veliko Novo hetitsko carstvo koje je za vreme Šupiluliume bilo u zenitu. Veliki osvajač Šupiluliuma je umro od kuge, kao i njegov naslednik Aruvanda II, koja je besnela tim područjem.
Muršilis II, sin Šupiuliume, morao je da ratuje sa Gazgejskim plemenima koja su se spustila sa Pontijskih planina i počela da preplavljuju hetitske oblasti. Ahijava, grčka naseobina na zapadu, je takođe bila aktivna i borbena, a Kilikija i Jermenija su imale separatističke tendencije koje je trebalo suzbiti. On je kugu smatrao kao kaznu bogova za grehe svog oca i pisao je molitve da ih usliši. U to vreme se konsoliduje Egipat pod XIX dinastijom, koja uprkos mnogim teškoćama pokušava ponovo da potčini Siriju i Palestinu. To uspeva za vreme Setija I i Ramzesa II, koji komanduju znatnim trupama usmerenim u pravcu zemlje Amuru.
Tutdžalija IV, Muvatalijev brat od strica, morao je da ratuje na više strana. Poveo je jedan pomorski pohod na Kipar, ali strah od Asirije na istoku i Ahijave na zapadu nije jenjavao. Hetite je potresala glad, pa se u egipatskim izvorima može pronaći da je naslednik Ramzesa II Meremptah, slao Hetitima žito.
Poslednji vladar Šupiluliuma II, sin Tuthalije IV, je ostao bez 30000 vojnika kada ih je zarobio Asirac Tukultininurta, što je uticalo na Hetite da nagovore svoje sirijske saveznike da prekinu odnose sa Asirijom. Na zapadu je Ahijava postajala prilično ratoborna. Osvojila je tri hetitska savezinka. Tamošnje oblasti hetitskog carstva su se odcepljivale. "Narodi sa mora" su preplavili čitav region. Srušili su Hatušaš i carstvo se raspalo na niz sitnih kneževina. Asirci su sa istoka takođe uticali na pad Hetita i brzo potčinili rascepkane kneževine. Stanovništvo se ubrzo asimilovalo. Ipak neke kneževine su odolevale, Karhemiš je zauzet tek u VII veku od strane Sargona II Asirskog.
Bitka kod Kadeša
Muvatali je takođe sakupio 20.000 ljudi, tako što je sklopio saveze sa kraljevima Arzava, Naharine, Karkemiša, Halpe i Kadeša (važno je napomenuti da je država bila decentralizovana, odnosno da su članovi kraljevske porodice i drugi ljudi upravljali određenim oblastima, kraljevinama u kraljevini). Ramzesove četiri vojske su nastupale dolinom Oronta. Prvo je išla Amonova, koju je sam Ramzes vodio. dva kilometara iza nje je išla Raova, na udaljenosti od sedam kilometara Ptahova i na udaljenosti od deset kilometara vojska boga Suteha. Mavatali je pešadiju (u koju verovatno nije imao poverenja) ostavio da brani sam Kadeš, a kočije su išle u borbu.
Samo se Ramzes izvukao sa šačicom vojnika. Krenuli su ka opskrbnim bazama, i tu ih je presrela jedna vojska, i taman što je Ramzes napeo luk, shvatio je da je u pitanju njegova vojska. Privukao se Hetitima koji su kupili plen, i zajedno sa Ptahovom vojskom napao. Muvatali je poslao još hiljadu bojnih kola, ali bilo je to previše da bi se moglo lako manevrisati. Ta, nova bitka se završila nerešeno. Egipćani su pretrpeli strašne gubitke, ali su izdržali. Muvatali je sa pešadijom čekao kod Kadeša, ali je Ramzes iskoristio mrak i odstupio.
Posle bitke Ramzes se odrekao planova za uništenje hetitske države i sklopio sa Muvatalijevim naslednikom Hatušilijem III „ugovor o večnom miru i prijateljstvu“.
Jezik i pisma
Prvi pokušaji proučavanja hetitskih pisanih spomenika učinjeni su tek u 19. veku. Francuz Teskje je posetio Bogazkeju (Hatušaš) i izdao spomenike koje je tamo našao. Krajem 19. veka počelo se sa prvim arheološkim iskopavanjima, Gijom i Pero su 1862. godine sproveli prvu arheološku ekspediciju u Bogazkeji i izdali spomenike koje su pronašli. Početkom 20. veka Vinkler i Makridi - Beja su preduzeli obimnije radove na iskopavanju starog Hatušaša. Tokom različitih iskopavanja u Kapadokiji su pronađeni brojni natpisi na klinopisu, preuzetom od asiraca, i hijeroglifima, koji su bili autohtono pismo, koji nisu odmah dešifrovani. Češki teolog i semitolog Bežik Hrozni se 1915. zainteresovao za hetitske spomenike. Prva pretpostavka je bila da su Hetiti semitskog porekla, jer se u tekstovima susreo sa nekim semitskim rečima koje su preuzete od semita, što je otežavalo dešifrovanje, kasnije je shvatio da su indoevropljani. Tekst uz pomoć koga je dešifrovao hetitski klinopis glasi : ...i hleb ćete jesti i vodu ćete piti... 1916. je izdao monografiju o hetitskom jeziku. Nešto kasnije uspeo je da pročita i hjeroglifske natpise.
Religija
Na religiju Hetita jako je uticalo nasleđe Proto Hetita, odnosno Hata, od kojih su preuzeli praznike, kultne predstve. Jezik Hata je bio liturgijski jezik Hetita. Religija je izrazito politeističkog karaktera. Panteon je brojao preko stotinu božanstava. Mnoga božanstva su bila posledica sinkretizma sa vavilonskim, huritskim i kananskim božanstvima. Hijeroglifi su korišćeni u religiozne svrhe. U vreme jake carske vlasti, za vreme novohetitskog carstva, jedno od glavnih svetilišta je bilo u Jazilikaji, tu je Tuthalija 4 podigao hram posvećen za 12 bogova. Druga bitna svetilišta bila su Arina (Arina je bila boginja sunca) i Nerik. Često su preuzimali božanstva i kultove pobeđenih naroda.
Božanstva su uglavnom bila antropomorfna mada je imalo i zoomorfnih. Imala su više funkcija. Neka su predstavljana hermafroditno u haljinama i sa krilima, poput anđela. Nije postojalo vrhovno božanstvo, a zlim božanstvima su prinošene najveće žrtve. Hetiti su bili izuzetno sujeveran narod, proricanje budućnosti su preduzeli od Vavilonaca (proricanje po letu ptica, po snovima, iz utrobe životinja). Bavili su se magijom. Najpoštovaniji je bio bog oluje i groma Tešub, koji je bio božanstvo Hatušaša. Veći gradovi su imali svoja božanstva. Žena Tešuba bila je boginja sunca Hepat. Bog vegetacije, vavilonskog porekla (princip Tamuza ili egipatskog Ozirisa) bio je Telepin. Agniš je bio bog vatre i ognja. Apulunaš je bio bog odbrane koga su stari Grci verovatno kasnije preuzeli kao Apolona. Apolon u Homerovoj Ilijadi brani Trojance koji su često bili saveznici Hetitima. Inrar je bio bog muške snage. Rupaš, boginja lova. Jajas je bio bog hodočasnika koga je Hrozni pokušavao da poveže sa jevrejskim bogom Jahve. Postojala su manja božanstva mora, neba, oblaka, planina, hladnoće, vetra, reka, žitarica, voća... Po prvi put u istoriji se susreće formulacija greha prema božanstvu, povezana sa ritualom očišćenja. Od 14. veka pne.. vladar se identifikuje sa božanstvom. On je bio vrhovni sveštenik, a dvor projekcija sveta bogova na zemlji.
Vladari
Napomena: Sve su godine pne.
Grb Šibenika
400px|minijatura|desno|Grb grada Šibenika od 1999. Grb grada Šibenika čini štit na kojem je nacrtan lik Sv. Mihovila, arhanđela, zaštitnika starog Šibenika. U poluokruglom štitu u srebrnom polju je lik arhanđela Sv. Mihovila; mladolik; crnokos; bijele tunike; crvenog plašta; bijelih uzdižućih krila; u lijevoj ruci drži zlatnu kuglu s križem; nogama, zlatnim čizmama gazi crnog vraga; desnom rukom i zlatnim kopljem probada njegovu glavu. Gradsko vijeće Grada Šibenika na sjednici održanoj 20. svibnja. 1999. donijelo je odluku o grbu i zastavi Grada Šibenika i njihovoj uporabi.
Pride 26
Pride 26: Bad to the Bone (nazvan na japanskom tržištu kao Reborn) je bila manifestacija mješovitih borilačkih vještina organizirana od strane PRIDE Fighting Championships organizacije. Događaj se održao 8. lipnja, 2003. godine u Yokohama Areni u Yokohami, Japan
East Aurora, New York
Ist Orora je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.236, što je 437 (-6,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Skvalan
Skvalan je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 422,813 Da.
Torremaggiore, Foggia
Torremaggiore je naselje u Italiji u provinciji Фођа, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16955 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Imafen
Imafen je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 187,241 Da.
Catania
Catania za Antičke Grčke: Κατάνη – Katáne, za Rima: Catăna ili Catĭna je drugi po veličini grad u talijanskoj regiji i istoimenom otoku Sicilija i administrativni centar istoimene provincije Catania od 293 902 stanovnika.
Catanija je zajedno sa još 7 gradova iz doline Val di Noto uvrštena 2002. na UNESCO- vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi, kao izvrstan primjer dobro očuvanog kasnobarkonog grada iz 18. vijeka.
Geografske i klimatske karakteristike
Catania leži na istoku Sicilije, u širokoj ravnici Cataniji duž obala Jonskog mora, južno od vulkana Etna. Catanija leži gotovo sva na lavi, koja se izlila za brojnih erupcija, pa se grad lagano spušta prema moru od sjevera prema jugu. Korištenje vulkanskog kamena za izgradnju dalo je starijem dijelu grada njegovu karakterističnu pretežnu tamno-sivu boju. Catanija je gotovo u potpunosti obnovljena nakon potresa 1693., pa centar grada ima izrazit barokni izgled iz 18. vijeka. Centar grada današnje Catanije je Piazza Duomo, okružena palačama iz 18. vijeka iz koje se račvaju široki bulevari.
Catania ima tipičnu sredozemnu klimu sa dugim toplim i sušnim ljetima, i kratkim kišnim zimama.
Rhinecliff, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 425.
Catania
Etimologija
Prastanovnici Sicilije Sikulci zvali su taj kraj katane, a to je na njihovom jeziku značilo značilo veliki nož za dranje ili oguljeni kraj ili alat za guljenje. Postoji i druga teorija da je to značilo gruba zemlja, neravan teren, oštro kamenje ili nešto takvog, a to je čak i vjerojatnije jer odgovara vulkanskom terenu Etne. To ime su preuzeli Grčki kolonisti.
Antika
Prvi kršćani u grdu trpili su pod progonima careva Decije i Dioklecijana, a najveća katanijska mučenica je svetica Sveta Agata, danas zaštitnica grada.
Srednji vijek
thumb|left|240px| [[Barokna katedrala Sant'Agata]] Nakon barbarskih invazija, Catania je podpala pod vlast Bizanta, nakon njih pod Arape i Normane.
Grad je bio neprijateljski raspoložen prema Hohenstaufenima kad su oni vladali Sicilijom, pa su ga orobili njihovi carevi Henrik VI. i Fridrih II.. Za vrijeme vladavinešpanjolskih Aragonaca nad Kraljevinom Sicilijom, njihovi kraljevi često su boravili u Cataniji. Tokom 16. i 17. vijeka grad je bio zahvaćen građanskim pobunama, gusarskim napadima, epidemijama gladi i velikim prirodnim katastrofama, od kojih su najteže bile erupcija Etne 1669. i potres iz 1693. Kasnije je podpao pod vlast burbonskog Napuljskog kraljevstva.
Moderna vremena
Građanske bune koje su se razbuktale za vrijeme epidemije kolere - 1837. nasilno su ugušene. Isto se dogodilo i 1848. kad se Catanija pridružila drugim sicilijinaskim gradovima u zahtjevima za autonomijom, i taj pokret je također ugušen u krvi. Za Drugog svjetskog rata grad je pretrpio velika oštećenja od bombardiranja i teških borbi koje su se u njemu vodile 1943.
Znamenitosti
thumb|left|240px| Dvorac Ursino Catanija ima puno ostataka iz grčko - rimskih vremena; ruševine grčkog i rimskog teatra, i rimski amfiteatar, baziliku, terme, i akvadukt. Srednjovjekovni Dvorac Ursino s četiri ugaone kule, izgrađen od 1239. do 1250. za Fridriha II., dugo je služio kao uzor za fortifikacionu arhitekturu. On je danas pretvoren u gradski muzej sa bogatim umjetničkim i arheološkim zbirkama.
Crkva San Nicolo (1693. - 1735.), je najveća na Siciliji, ona je povezana sa bivšim benediktinskim samostanom istog imena, koji se počeo graditi u 14. a završen je u 17. vijeku. Univerzitet u Cataniji osnovan je 1434. kao prvi na Siciliji, za vladavine Alfonsa Aragonskog, njegova biblioteka iz 1755. ima niz važnih srednjovjekovnih rukopisa. Ostale atrakcije grada su Vaccarinijeva Vijećnica i Fontana Elefanti (1736) na Piazza Duomo, Collegiata (kraljevska kapela), zvjezdarnica i rodna kuća Vincenza Bellinija, pretvorena u muzej.
Privreda
Catania je industrijsko transportni centar tog dijela Sicilije, dobro povezana željeznicom sa Palermom, Messinom i Siracusom. Luka Catanije je jedna od najprometnijih u Italiji.
Catania je grad strojarske, kemijske i prehrambene industrije. Oko polovice svog šećera na Siciliji dolazi iz šećerana iz Catanije.
Catania je i trgovački centar bogatog poljoprivrednog kraja, poznatog po bademima inarančama. Grad je poznat i po svojim rukotvorinama od metala, drva i jantara.
Emmy Rossum
Emmanuelle Grey Rossum (12.9. 1986.-) je američka glumica i pjevačica poznata po nastupima u filmovima kao što su The Day After Tomorrow, Poseidon and The Phantom of the Opera.
Blinjski Kut
Blinjski Kut je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Siska, Sisačko-moslavačka županija.
Dayton Lakes, Texas
Dayton Lakes je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 93 stanovnika.
Blinjski Kut
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 386 stanovnika te 147 obiteljskih kućanstava.
Hidantoinska racemaza
Ovaj enzim učestvuje u reakcionoj kaskadi poznatoj kao "hidantoinazni proces".
Naveguaro, Padova
Naveguaro je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
The Isle of Love
The Isle of Love, originalno snimljen pod naslovom Over the Rhine je američki crno-bijeli nijemi film originalno snimljen 1918. u režiji Freda Balshofera, a poznat po tome što se u rasponu od četiri godine prikazivao u tri sasvim različite verzije. U svima njima je glavnu ulogu tumačio glumac i zabavljač Julian Eltinge, specijalist za uloge muškaraca prerušenih u žene. Originalna verzija je snimljena u vrijeme prvog svjetskog rata, po žanru je bila melodrama, u njoj se protagonist borio protiv carske Njemačke; s obzirom na završetak rata, zbog koga je tema prestala biti aktualna, film je brzo povučen iz distribucije. Godine 1920. je premontiran u komediju smještenu u filktivnu evropsku zemlju, te je dobio naslov An Adventuress. Posljednja verzija, pod naslovom The Isle of Love, je napravljena 1922. godine, i preko nje su producenti nastojali iskoristiti to što u filmu u sporednim ulogama nastupaju Rudolph Valentino - koji je prethodne godine postao zvijezda s filmom Četiri jahača apokalipse - i Virginia Rappe, koja je postala poznata zahvaljujući skandaloznoj smrti. Tako su likovi koje tumače njih dvoje postali protagonisti.
Agneza Rimska
thumb|desno|180px|Sveta Agneza Rimska
Sveta Agneza Rimska (lat. Agnes, hrv. Janja ; ? – Rim, oko 304.), kršćanska svetica i mučenica.
Prema kršćanskoj predaji bila je djevojčica iz Salerna i Rima koja se stavila u službu kršćanstva zbog čega je odbila udati se za sina rimskog prefekta. U dobi od 12 ili 13 godina Agneza je trebala biti žrtvovana rimskim poganskim bogovima tako što je trebala izgubiti djevičanstvo silovanjem. Dovedena je u rimski Minervin hram, a kada je dovedena do oltara, napravila je znak križa. Bila je silovana, a zatim mučena jer je odbila osporiti svog Boga. Nakon toga nekoliko se mladića ponudilo da će je oženiti - ne zna se da li iz stvarne želje ili iz samilosti. No, ona je to odbila rekavši da želi sačuvati svoje intimno djevičanstvo, te da želi prihvatiti smrt i vidjeti Krista. Prema različitim izvorima nakon toga joj je odrubljena glava i spaljena je, ili je pretučena do smrti. Sahranjena je pokraj Via Nomentana u Rimu.
Ikonografski prikaz
Ime Agneza (ili Ines) označava čistoću, ali i janje, pa se na slikama često prikazuje s janjetom u naručju što simbolizira djevičansku nevinost, a na njezin se dan (21. siječnja) u njoj posvećenoj crkvi u Rimu tradicionalno blagosljivaju dva janjeta. Uz njen lik prikazuju se mač ili plamen kao simboli mučeništva, a katkad je prikazana s dugom kosom ili odjevena u bijelu haljinu.
Meher Baba
mini|Meher Baba
Meher Baba (25. 2. 1894. - 31. 1. 1969.), rođen kao Merwan Sheriar Irani je indijski mistik i duhovni vođa koji se je 1954. javno proglasio Avatarom svojeg doba.
Odrastao je u uobičajem okolnostima i nije pokazivao inklinaciju prema duhovnim pitanjima. Međutim, sa 19 godina je imao kratak kontakt s muslimanskom sveticom Hazrat Babajan kojim je započela njegova sedmogodišnja duhovna transformacija. Tijekom nekoliko sljedećih mjeseci je stupio u kontakt s još četiri sveta čovjeka, a sve ih je nazvao skupnim imenom "pet savršenih učitelja". Sljedećih je sedam godina proveo duhovno se uzdižući uz Upasni Maharaja, jednog od učitelja, a potom je započeo s javnim radom. Samo ime Meher Baba znači "Suosjećajni Otac", a nadjenuli su mu ga prvi sljedbenici.
Od 10. srpnja 1925. pa sve do smrti, Meher Baba se odlučio na šutnju, a komunicirao je putem ploče s abecedom ili jedinstvenim pokretima ruku. On i njegovi mandaliji, odnosno sljedbenici, su provodili velike količine vremena u izolaciji, nerijetko posteći. Takve bi periode prekidao zbog putovanja širom svijeta, javnih okupljanja, te humanitarnim radom, uključujući rad s gubavcima, siromasima i mentalno oboljelima.
Dvije automobilske nesreće u kojima je sudjelovao kao putnik (u SAD-u 1952. i u Indiji 1956.) su uvelike ograničile njegovu pokretnost. 1962. je pozvao svoje sljedbenika sa Zapada u Indiju na masivni darshan koji je nazvan "Okupljanje Istoka i Zapada". Zabrinut povećanom upotrebom LSD-a i drugih psihodeličnih droga, Meher Baba se je 1966. osvrnuo na taj trend i rekao kako ne donosi nikakve istinske prednosti. Usprkos sve lošijem zdravlju, nastavio je sa svojim "univerzalnim radom", uključujući postenje, izolaciju i meditaciju sve do smrti 31. siječnja 1969. Njegov samadhi (grobnica) u Meherabadu u Indiji privlači hodočasnike iz cijelog svijeta.
Crest, California
Crest je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,593 stanovnika.
Mack North, Ohio
Mak Nort je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 3.529.
Cachy
Kaši je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 227 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 112 m, a minimalnoj 54 m).
Citohrom c oksidaza
thumb|300px|[[Kristalna struktura goveđe citohrom c oksidaze u fosfolipidnom dvosloju. Intermembranski prostor leži na gornjoj strani slike. Adaptirano iz (Enzim je homo dimer u ovoj strukturi)]] Enzim citohrom c oksidaza ili Kompleks IV je veliki transmembranski proteinski kompleks nađen kod bakterija i mitohondrija.
On je zadnji enzim u respiratornom lancu prenos elektrona mitohondrija (ili bakterija). On je lociran na membrani mitohondrija (ili bakterija). Ovaj enzim prima elektron od svakog od četiri citohrom c molekula, i prenosi iz na molekul kiseonika, konvertujući molekularni kiseonik u dva molekula vode. U tom procesu, on vezuje četiri protona iz unutrašnje vodene faze, i prenosi ih kroz membranu, čime pomaže uspostavljanju transmembranske razlike protonskog elektrohemijakog potencijala, koji ATP sintaza zatim koristi za ATP sintezu.
Struktura
thumb|300px|Podjedinice I i II Kompleksa IV, Kompleks velikog integralnog membranskog proteina koji se kod sisara sastoji od nekoliko metalnih prostetičkih mesta i 13 proteinskih podjedinica. Deset podjedinca potiču iz jedra, a tri su sintetisane u mitohondriji. Kompleks sadrži dve hem grupe, citohrom i citohrom a3, i dva bakarna centra, CuA i CuB. Zapravo, citohrom a3 i CuB formiraju binuklearni centar koji je mesto redukcije kiseonika. Citohrom c, redukovan prethodnom komponentom respiratornog lanca (citohrom bc1 kompleks, kompleks III) se nalazi blizo CuA binuklearnog centera i prenosi elektron na njega, što dovodi do oksidacije citohroma c koji sadrži Fe3+. Redukovani CuA center zatim prenosi elektron na citohrom a, koji ga dalje prenosi na citohrom a3- CuB centar. Dva metalna jona ovog centra su na razmaku od 4.5 Å i oni koordiniraju hidroksilni jon u puno oksidovanom stanju.
Kritalografske studije citohrom c oksidaze su pokazale neobičnu postranskripcionu modifikaciju, kojom su vezani C6 iz Tyr(244) i ε-N iz His(240) (numerisano po goveđem enzimu). To ima vitalnu ulogu u osposobljavanju citohrom a3- CuB binuklearnog centra da prihvati četiri elektrona u procesu redukcije molekula kiseonika do vode. Za mehanizam redukcije se ranije smatralo do obuhvata peroksidnog posrednika, za koji se verovalo da dovodi do produkcije superoksida. Međutim, trenutno prihvaćeni mehanizam se sastoji od brze redukcije četiri elektrona direktnim otvaranjem kiseonik-kiseonik veze, bez intermedijara koji bi mogli da formiraju superoksid.
Konstrukcija enzima
Smatra se da je mesto formiranja blizo TOM/TIM proteina, gde su intermedijari kompleksa dostupni da vežu podjedinice unesene iz citosola. Hem grupe i kofaktori se umeću u podjedinice. Neke od komponenti kompleksa IV mogu da formiraju intermedijarne pod-komplekse koji se kasnije vezuju za dodatne proteine i formiraju COX kompleks. Tokom daljih modifikacija nakon sklapanja, enzim se dimerizuje, što je neophodno za formiranje aktivnog/efikasnog enzima. Dimeri su spojeni molekulom kardiolipina.
Biohemija
Sveukupna reakcija:
Dva elektrona se prenose sa dva citohroma c, kroz CuA i citohrom a mesta do citohrom a3- CuB binuklearnog centra, redukujući metale do Fe+2 i Cu+1. Hidroksidni ligand se protonuje i gubi vodu, stvarajući prazninu između metala koja se popunjava sa O2. Kiseonik se brzo redukuje, sa dva elektrona koja dolaze sa Fe+2 citohroma a3, koji se konvertuje u feril okso formu (Fe+4=O). Atom kiseonika blizo CuB preuzima jedan elektron od Cu+1, a drugi elektron i proton sa hidroksila sa Tyr(244), koji postaje tirozilni radikal: drugi kiseonik se konvertuje u hidroksidni jon preuzimanjem dva elektrona i protona. Treći elektron koji nastaje iz još jednog citohroma c prolazi kroz prva dva nosača elektrona do citohrom a3- CuB binuklearnog centra, i ovaj elektron i dva protona konvertuju tirozilni radikal nazad u Tyr, i hidroksil vezan za CuB+2 do molekula vode. Četvrti elektron iz još jednog citohroma c prolazi kroz CuA i citohrom a do citohrom a3- CuB binuklearnog centra, redukujući Fe+4=O u Fe+3, pritom atom kiseonika simultano preuzima proton, regenerišući ovaj kiseonik kao hidroksilni jon koordiniran u sredini citohrom a3- CuB centra, kao što je bio na početku ovog ciklusa. Net proces je da se četiri redukovana citohroma c koriste, zajedno sa 4 protona, da redukuju O2 do dva molekula vode.
Inhibitori
Cijanid, sulfid, azid, i ugljen monoksid se svi vezuju za citohrom c oksidazu, i kompetitivno inhibiraju protein, što dovodi do hemijske asfiksije ćelija. Metanol u metilisanim alkoholima se konvertuje u mravlju kiselinu koja takođe inhibira neke oksidazne sisteme.
Genetički defekti i poremećaji
Genetičke mutacije sa impaktom na funkcionalnost ili strukturu citohrom c oksidaze (COX) mogu da dovedu do ozbiljnih, često fatalnih metaboličkih poremećaja. Takvi poremećaji se obično manifestuju u ranom detinjstvu i predominantno utiču na tkiva sa visokim energijkim zahtevima (mozak, srce, mišići). Među mnogim klasifikovanim mitohondrijalnim poremećajima, oni koji su posledica ne funkcionalnog COX enzima su najozbiljniji.
Dean, Texas
Dean je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 493 stanovnika.
Cerro, L'Aquila
Cerro je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 578 m.
Porta Westfalica
Porta Vestfalika je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Minden-Libeke. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 35.449 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5770032, NUTS (DEA46) i LOCODE (DE POW) kod.
Blatuša
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 285 stanovnika te 103 obiteljskih kućanstava.
Preußisch Oldendorf
Projsiš Oldendorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Minden-Libeke. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 13.084 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5770036, NUTS (DEA46) i LOCODE (DE POL) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Minden-Libeke Projsiš Oldendorf se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Minden-Libeke. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 67 metara. Površina opštine iznosi 68,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.084 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 190 stanovnika/km².
Grad iluzija (razvrstavanje)
Grad iluzija može označavati:
Dejodinaza
Dejodinaza (jodid peroksidaza, monodejodinaza) je peroksidazni enzim koji učestvuje u aktivaciji ili deaktivaciji tiroidnih hormona. Generalno, T4 (tiroksin) se konvertuje u T3 (trijodotironin) posredstvom enzima dejodinaze u ciljnim ćelijama. Tipovi dejodinaza su:
Pri gladovanju, dejodinaza je inhibirana i time se snižava nivo metabolizma. Međutim, u mozgu to noje slučaj.
Vojvođani
mini|250px|desno|[[Vojvodina|Vojvođanski Srbin Svetozar Miletić koji je bio advokat, gradonačelnik Novog Sada i jedan od najznačajnijih i najuticajnijih srpskih političara u Austrougarskoj druge polovine XIX veka]] Vojvođani su stanovnici Autonomne Pokrajine Vojvodine. Termin predstavlja regionalnu oznaku i može se odnositi na pripadnike različitih naroda i etničkih grupa koje žive na ovom području.
Identitet
Većina Vojvođana u etničkom smislu sebe smatra pripadnicima određenih etničkih grupa i naroda - Srba, Mađara, Slovaka, Rumuna, Rusina, Jevreja itd. Manji deo njih se na popisu stanovništva i izjašnjava kao Vojvođani. Ovakvo izjašnjene osoba u rezultatima popisa svrstane su u kategoriju regionalne i teritorijalne pripadnosti, zajedno sa drugim građanima koji su se izjasnili po regionalnoj, teritorijalnoj ili lokalnoj pripadnosti (npr. Banaćani, Bačvani, Sremci, Mačvani, Šumadinci, Vranjanci, Užičani, Jugosloveni itd).
Mnogi stanovnike Vojvodine nazivaju Prečanski Srbi / Prečani, ili muškarce: Lale i žene: Sose; isti termin se može odnositi samo na Banaćane. Dok Vojvođanski Mađari koriste izraz Raci kojim nazivaju Vojvođanske Srbe. Izraz se odnosi na stanovnike srednjovekovne Raške odnosno današnje Srbe koji su se naselili na teritoriju današnje Vojvodine. Takođe, izraz Paor se odnosi na vojvođanskog seljaka odnosno zemljoradnika.
Brojnost Vojvođana
mini|250p|Geografske regije [[Autonomna Pokrajina Vojvodina|Vojvodine Banat, Bačka, Srem i Mačva]] Prema popisu iz 2011. godine AP Vojvodina je imala 1.931.809 stanovnika, pretežno Srba (66,76%), a takođe i Mađara (13,00%), Slovaka (2,60%), Hrvata (2,43%), Roma (2,19%), Rumuna (1,32%), itd. Određen broj osoba poreklom sa područja AP Vojvodine živi i u drugim delovima Srbije, kao i u raznim zemljama u dijaspori, prvenstveno u Nemačkoj, Austriji, Švajcarskoj, SAD-u, Кanadi i Australiji.
Najveći urbani centri Vojvodine su Novi Sad, Subotica, Zrenjanin i Pančevo, a značajan broj Vojvođana živi i u Beogradu.
Uoči popisa stanovništva iz 2011. godine, u gradovima Vojvodine je jedna nedefinisana nevladina organizacija postavljala bilborde koji su sugerisali da se građani na popisu izjasne kao Vojvođani. Prema poslednjem popisu stanovništva u Republici Srbiji, na području cele Srbije se 30.771 stanovnika izjasnilo po regionalnoj pripadnosti,   od čega ih je 28.567 bilo na području AP Vojvodine. Međutim, nema preciznih podatka koliko se njih izjasnilo kao Vojvođani.
Jezici i religija
Stanovnici Vojvodine pretežno govore srpski jezik, a manjim delom i mađarski, hrvatski, rumunski, slovački, rusinski, ukrajinski, itd.
Po veroispovesti su najvećim delom pravoslavni hrišćani, a manjim delom i katolici, protestanti, evangelisti, muslimani, itd.
Regionalne podgrupe
Vojvođani se u regionalnom smislu dele na četiri velike podgrupe - Banaćane, Bačvane, Sremce i severne Mačvane. U okviru ovih regija postoje i neke manje mikroregije, kao što su Šajkaška, Podlužje, Fruška gora, itd.
Blinjska Greda
Blinjska Greda je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sunja, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 22 stanovnika te 8 obiteljskih kućanstava.
Film u bunkeru
Film u bunkeru je izraz kojim se opisuje film koji je dovršen, odnosno zadovoljava sve tehničke preduvjete za prikazivanje, ali koji nije dostupan javnosti zbog pravnih ili političkih razloga. Pod time se obično podrazumijevaju filmovi snimljeni u kinematografijama autoritarnih ili totalitarnih zemalja, a čiji ih režimi zabranjuju zbog navodne subverzivnosti ili neusklađenosti sa službenom ideologijom; ponekad se to zna dogoditi i sa prikazanim, pa čak i prilično popularnim filmovima, ali koji su zbog novih političkih i drugih okolnosti postali "nepoćudni" ili publiku podsjećali na neke po vlast neugodne detalje (glavni glumac koji je pobjegao iz zemlje, slavljenje režimskog političara koji je u međuvremenu postao državni neprijatelj ili neosoba i sl.). Najčešće se pod time podrazumijeva praksa u Sovjetskom Savezu, odnosno zemljama nekadašnjeg Istočnog bloka. Takvi filmovi su se povlačili iz distribucije, odnosno smještali u posebna, nepristupačna skladišta kolokvijalno nazvana "bunkeri". U njima su znali ostajati sve dok se političke okolnosti ne bi promijenile, odnosno film postao ponovno "podoban".
Slične situacije, s druge strane, se znaju dogoditi i u kinematografijama zapadnih zemalja, pri čemu motiv za stavljanje filmova u bunker može biti sudski spor oko autorskih ili distribucijskih prava, sadržaj koji je postao neprihvatljiv uslijed novih i strožih cenzorskih standarda - kao što je bio slučaj sa filmovima tzv. predkodovskog Hollywooda 1930-ih - a nekada i iz želje samih tvoraca uvjerenih kako je riječ o ostvarenju ispod svih estetskih i umjetničkih standarda, a čije bi im prikazivanje nanijelo nepotrebnu sramotu.
Na prostoru bivše Jugoslavije su dva najpoznatija filma koja su završila u bunkeru Ciguli miguli iz 1952. godine (koji je odatle izašao 1977. godine) i WR: Misterije organizma, koji je u bunkeru bio od 1971. do 1988.
The Unpardonable Sin
The Unpardonable Sin je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1919. godine u režiji Marshalla Neilana. Temelji se na istoimenom romanu Ruperta Hughesa, a napravljen je, djelomično u propagandne svrhe, u vrijeme kada su SAD sudjelovale u prvom svjetskom ratu. Neilanova supruga Blanche Sweet se pojavljuje u dvostrukoj ulozi dviju sestara - skromne Alice i pustolovne Dinny. Radnja prikazuje kako je Alice zajedno s majkom zaglavila u Belgiji na početku rata, te kako su obje silovane od strane okupatorskih njemačkih vojnika; Dinny također prijeti ista sudbina kada ih dođe tražiti. U vrijeme premijere rat je već bio završio i tema filma prestala biti aktualna. Zbog toga je doživio neuspjeh, a također imao problema sa cenzurom, kao u Kansasu gdje je službeno bio zabranjen.
Crestline, California
Crestline je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 10,770 stanovnika.
The Bad and the Beautiful
The Bad and the Beautiful, na prostoru bivše Jugoslavije poznat pod naslovom Grad iluzija, je američki crno-bijeli film snimljen 1952. u režiji Vincentea Minellija, koji se smatra jednim od najznačajnijih hollywoodskih filmova čija je tema sam Hollywood.
Glavni lik, koga tumači Kirk Douglas, je Jonathan Shields, amoralni hollywoodski producent koji namjerava okupiti trojicu svojih nekadašnjih suradnika - glumicu (čiji lik tumači Lana Turner), scenarista (koga glumi Dick Powell) i režisera (koga glumi Barry Sullivan) - za svoj novi projekt. Radnja kroz njihove flashbackove prikazuje kako ih je Shields tokom svoje karijere bezdušno iskorištavao.
The Bad and the Beautiful je postigao ogroman uspjeh, kako kod publike, tako i kod kritike, a osvojio je pet Oscara, postavivši rekord za film koji pri tome nije bio nominiran za glavnu nagradu. Današnjim historičarima filma je zanimljiv prije svega zbog niza aluzija na stvarne ličnosti iz tadašnjeg Hollywooda kao što su David O. Selznick, Val Lewton, Orson Welles i Alfred Hitchcock, a zbog čega se danas smatra jednim od najpoznatijih "filmova sa ključem".
Sinapinska estaraza
Sinapinska estaraza (, aromatična holinska esteraza) je enzim sa sistematskim imenom sinapoilholin sinapohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Der Eigene
Der Eigene (u prevodu Sopstveni) je prvi gej časopis u svetu. Osnovao ga je Adolf Brand i izdavao ga je u periodu od 1896. do 1933. godine. Prvih deset brojeva izlazili su kvartalno, a kasnije mesečno uz prekide i neredovnost.
Časopis je najpre imao podnaslov: „Ein Blatt für Alle und Keinen“ (List za sve i ni za koga), a od druge godine: „Monatsschrift für Kunst und Literatur“ (Mesečni časopis za umetnost i književnost); „Ein Blatt für männliche Kultur“ (List za mušku kulturu). U prvim brojevima obrađivana je i Stirnerova filozofija, kao i anarhističke teme, ali kasnije se to retko ponavljalo. Od 1898. Der Eigene sadrži poglavito pesme, prozu, fotografije i crteže. Među onima koji su doprinosili sadržaju bili su i Benedict Friedlaender, Klaus Mann, Thomas Mann, Theodor Lessing i Erich Mühsam.
Časopis je morao da se bori i sa cenzurom. Godine 1903. pokrenut je proces protiv časopisa zbog objavljene pesme „Die Freundschaft“. Proces je,međutim, oboren kada se ispostavilo da je pesmu napisao Friedrich Schiller.
Pride 29
Pride 29: Fists of Fire je bila manifestacija mješovitih borilačkih vještina organizirana od strane PRIDE Fighting Championships organizacije. Događaj se održao 20. veljače, 2005. u Saitama Super Areni u Saitami, Japan.
Grotta, Gorizia
Grotta je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Norwood, Georgia
Norvud je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 239 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 239 stanovnika, što je 60 (20,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mesh-ki-ang-gasher
Mesh-ki-ang-gasher (Mèš-ki-áĝ-ga-še-er, Meš-ki-aĝ-gašer; također transliteriran kao Mes-Kiag-Gasher, Mesh-Ki-Ang-Gasher, Meskiagkasher, Meckiagkacer i sl.) bio je sumerski vladar i osnivač Prve dinastije Uruka te otac Enmerkarov, prema Sumerskom popisu kraljeva. Ukoliko je riječ o historijskoj ličnosti, živio je oko 28. vijeka pne. (Rano brončano doba II).
E-ana ("kuća neba") bilo je ime za hram Innane u Uruku. Na osnovu zapisa se pretpostavlja kako je Mesh-ki-ang-gasher vladao tvrđavnom ili zamkom oko koga je njegov sin sagradio grad Uruk, te postao glavni grad boginje-zaštitnice.
Za razliku od svojih nasljednika Enmerkara, Lugalbande, Dumuzida Ribara i Gilgameša, Mesh-ki-ang-gasher se ne spominje u sumerskim mitovima i legendama, osim u Popisu kraljeva. Tvrdnja da je sin boga sunca, osnivač velike dinastije i misteriozni "nestanak" ga među historičarima smještaju u mitske ličnosti. Njegov sin Enmerkar se također naziva "sin Utuov" u sumerskim legendama, te mu se osim osnivanja Uruka pripisuje gradnja hrama u Eriduu i izum pisma.
U Rohlovom sistemu identifikacije historijskih ličnosti Brončanog doba s likovima u hebrejskoj Bibliji, Mesh-ki-ang-gasher je ekvivalent Kuša.
Unity, Maine
Juniti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 469, što je 17 (-3,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hilarion
Sveti Hilarion ili Ilarion (291–371) bio je anahoret koji je najveći dio života proveo u pustinji slijedeći primjer Svetog Antonija Egipatskog.
Algajola
Algažola je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kalvi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 216 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 125 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 14 metara (maksimalnoj 269 m, a minimalnoj 0 m).
Decatur, Texas
Decatur je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.042 stanovnika.
Bobovac (Sunja)
Bobovac je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sunja, Sisačko-moslavačka županija.
Stanovništvo 2011. godine
Popisom stanovništva iz 2011. godine, utvrđeno je da u selu živi 303 osobe.
Stanovnitvo 2001. godine
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 506 stanovnika te 184 obiteljskih kućanstava.
Hidroelektrane u Srbiji
Hidroelektrana Đerdap I|thumb|250px thumb|250px|Hidroelektrana Đerdap II Hidroelektrana Bajina Bašta|thumb|250px Hidroelektrana Ovčar Banja|thumb|250px
Hidroelektrane u Srbiji proizvode godišnje oko 9.930 GWh, što je oko 25,5% ukupne godišnje proizvodnje električne energije. Njihova instalisana snaga iznosi 2831 MW, što je 34 % od ukupnih instalisanih elektroenergetskih potecijala za proizvodnju struje.
Istorija hidroelektrana
Prva hidroelektrana u Srbiji je bila puštena 1900. godine i to sa Teslinim sistemom višefaznih struja, elektrocentrala „Pod gradom“ u Užicu na Đetinji. Zaustavljena 1970, pa ponovo pokrenuta 2000. i radi i danas.
Druga hidrocentrala je puštena na rečici Vučjanka u blizini Leskovca 1903. godine. Radi i danas. Za ove dve i još mnoge hidrocentrale sagrađene pre Prvog svetskog rata u Srbiji zaslužan je Đorđe Stanojević.
Spisak
Hidroelektrane u Srbiji su:
Od 1988. godine, kada je puštena u rad hidroelektrana Đerdap II, u Srbiji nije građena nijedna nova elektrana značajnijeg kapaciteta.
Revitalizacija
Obzirom da je veći deo hidroenergetskih objekata i postrojenja starije od 40 godina, u planu je revitalizacija postojećih kapaciteta. Procena je da se modernizacijom može snaga postojećih generatora povećati za 128 MW (oko 4,5%) i dodati novih 50 MW. Samo na Đerdapu se očekuje novih 66 MW, u Bajinoj Bašti za 28 MW, u Zvorniku za 25 MW a na Vlasinskim hidroelektranama još 5 MW.
Takođe se planira dodavanje petog agregata na HE Bajina Bašta i Zvornik.
IDRA-21
IDRA-21 je ampakinski lek izveden iz aniracetama. IDRA-21 je hiralni molekul, pri čemu je (+)-IDRA-21 aktivna forma.
Hidroelektrane u Srbiji
Nove elektrane
U planu je skora izgradnja sledećih hidroelektrana: HE Ribarići, HE Vrutci, RHE Ribarići a možda i HE Svođe, HE Brodarevo, HE Pakleštica i HE Arilje. Za neke lokacije postoji interesovanje stranih investitora.
IDRA-21
IDRA-21 pokazuje nootropine efekte u životinjskim studijama, sa znatno poboljšanim učenjem i memorijom. On je oko 10-30 puta potentniji od aniracetama u reverznim kognitivnim deficitima indukovanim alprazolamom ili skopolaminom, i proizvodi znatne efekte koji traju do tri dana nakon jedne doze. Smatra se da je mehanizam akcije promovisanje indukcije dugotrajne potencijacije između sinapsi mozga.
Hidroelektrane u Srbiji
Nove elektrane
Takođe je utvrđeno da je na postojećim elektranama i vodoprivrednim akumulacijama moguće izgraditi male hidroelektrane MHE Jezero, MHE Mala Vrla 1, MHE Zavoj i MHE Pirot.
Hidroenergetski potencijal
Hidroenergetski potencijal u Srbiji je analiziran u Vodoprivrednoj osnovi Republike Srbije iz 1996. godine koju je izradio institut „Jaroslav Černi“. Bruto potencijal od voda koje otiču vodotokovima u Srbiji iznosi 27,2 TWh/god. Okvirne vrednosti bruto potencijala po rekama su
Od ovoga, tehnički iskoristivi potencijal iznosi 19,8 TWh/god. Do sada je već iskorišćeno 10,3 TWh/god ovog potencijala. Od neiskorišćenih 9,5 TWh/god je deo i ekonomski isplativ.
Postoje planovi za iskorišćenje ostatka hidro potencijala. Postoji određeno više od 50 lokacija sa određenim potencijalom preko 10 MW i više od 850 lokacija na kojima je moguće ukupno instalirati oko 450 MW (malih elektrana u rasponu od 100 kW do 10 MW). Među većim potencijalnim hidroelektranama se pominje HE Novi Sad koja bi na Dunavu iskoristila oko 1,1 TWh/god. Hidroelektrane na gornjem toku Drine i Limu predstavljaju značajan potencijal, ali postoji više varijanti i svaka se može realizovati isključivo saradnjom Srbije, Crne Gore i Republike Srpske. Stoga je ovaj deo najproblematičniji za planiranje i nejasan povodom izbora konačnog rešenja. Drina u srednjem toku ima još 1,5 TWh/god, a u donjem toku još 1,4 TWh/god neiskorišćene energije. Na Velikoj Moravi se može sa 6 ili 7 kaskada iskoristiti do 830 GWh/god. Svi ostali slivovi su skromnijih mogućnosti.
Međutim, nisu sva akumulaciona jezera predviđena za hidroelektrane. Neka od njih su namenjena snabdevanju regionalnh vodovoda. Takve su akumulacije Veliki Rzav, Lepenac, Rasina, Studenica itd.
Reverzibilne hidroelektrane su nešto drugačija vrsta energetskog objekta. One se mogu posmatrati kao veliki akumulatori, spremnici energije, koji služe da karakterističnu dnevnu veću potrošnju struje nadoknade na račun noćne manje potrošnje čuvajući noćnu energiju za dnevnu potrošnju. Postojao je projekat iz 1973. godine da se blizu Golupca napravi reverzibilna hidroelektrana, ali je ceo projekat ostao zaboravljen sve do 25. januara 2009. kada je objavljena vest da se vode razgovori o izgradnji Đerdapa 3. Projektovana snaga bi trebala biti 2400 MW i planirana investicija je oko 3 milijarde evra.
Klasifikacija
Prema važećim pravilima se u hidroelektrane računaju proizvodni kapaciteti većih snaga od 10 MW. Manje snage se kategorizuju u minihidroelektrane (od 100 kW do 10 MW) i mikrohidroelektrane (do 100 kW).
Male hidroelektrane
U Srbiji je identifikovano 856 mesta gde je moguće napraviti malu hidroelektranu snage do 10 MW. Procena je da se na ovim lokacijama tehnički može iskoristiti do 450 MW, odnosno da se godišnje može proizvesti oko 1600 GWh električne energije.
NAD(P)H-hidratna epimeraza
NAD(P)H-hidratna epimeraza (, NAD(P)HX epimeraza) je enzim sa sistematskim imenom (6R)-6beta-hidroksi-1,4,5,6-tetrahidronikotinamid-adenin dinukleotid 6-epimeraza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim može da koristi bilo (R)-NADH-hidrate ili (R)-NADPH-hidrate kao supstrat.
Skvarinska kiselina
Skvarinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 114,056 Da.
Izgubljeni film
Izgubljeni film je izraz koji se koristi za cjelovečernji ili kratki film za koga se zna da je proizveden, odnosno da je postojao, ali se danas nijedan njegov primjerak ne može pronaći u studijskim arhivima, privatnim zbirkama ili javnim kinotekama. Izgubljeni filmovi su karakteristika ranih perioda, odnosno prvih decenija filma, pa se tako, npr. pretpostavlja da je u SAD daleko više nijemih filmova izgubljeno nego što ih je sačuvano, odnosno da je izgubljeno oko polovice svih zvučnih filmova u periodu od 1927. do 1950.
Kao jedan od razloga za tako veliki broj izgubljenih filmova se navode tehničke karakteristike, odnosno korištenje nitroceluloze za izradu filmske vrpce, koja ih je činila zapaljivom i osjetljivom na oštećenja. Najvažniji je, međutim, bio u komercijalnim razlozima, odnosno nastojanju ranih filmskih proizvođača i studija da uštede na troškovima skladištenja, odnosno shvaćanju filma kao "jeftine" zabave za prostačke mase koja nema nikakvu historijsku ili umjetničku vrijednost. Filmovi su također bili uništavani iz političkih razloga, odnosno kao ekstreman oblik cenzure.
DeCordova, Texas
DeCordova je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.683 stanovnika.
Pulheim
Pulhajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Rajn-Erft. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 53.872 stanovnika.