cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Chiozza, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 726 m.
Trufinești, Potcoava
Trufinești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Potcoava.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 274 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Evan, Minnesota
Evan je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
La Cuesta, Arteaga
La Cuesta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Evan, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 86, što je 5 (-5,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Cuesta, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 478 m.
Toxtla, Chiconcuautla
Toxtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiconcuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1529 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1393 m.
El Refugio, Salamanca
El Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1719 m.
Povreda uretera
Povreda uretera ili mokraćovoda je posebna i jako retka grupa povreda ovog parnog cevastog organ, koji sprovodi definitivno uobličenu mokraću iz bubrega u mokraćnu bešiku.
Epidemiologija
Mali promer i topografski odnosi uretera sa ostalim trbušnim organima štiti ga od zadesnog povređivanja. I dok su vrlo retke povrede uretera izazvane vatrenim ili hladnim oružjem, one su češće tupe, a najčašće jetrogene.
U ukupnogm broju povreda uretera učestvuju sledeći oblici: Ova vrsta povreda je najčešće, i na njih otpada 75% svih povreda uretera. Njihova incidencija u svim jatrogenim povredama je od 0,05% do 30%, na šta utiču iskustvo Hirurgija i proceduralne poteškoće tokom medicinskih procedura. Na ove povrede otpada 18% povreda uretera. Obično se javljaju kod dece zbog brzog usporavanja (pada sa visine ili saobraćajnog udeja), što uzrokuje preteranu hiperekstenziju mokraćovoda i njegovog mehaničkog čekanja. One su najređe i na njih otpada samo 7% povreda uretera.Skoro uvek povezane su sa višestrukim povredama intraabdominalnih organa (npr tankog i debelog creva, jetre i krvnih sudova trbuha).
Najčešća lokacija povrede uretera je donja trećina mokraćovoda, u 74% slučajeva.
Klinička slika
Simptomi i znaci povrede uretera, kao što su groznica, temperetura, leukocitoza i lokalni peritonealni nadražaj, najčešće su maskirani simtomima koji prate povrede drugih organa. Najčešća forma jatrogene povrede uretera je ona izazvana instrumentima. U skoro 90% one nastaju, u toku hirurških, ginekološko-akušerskih i endoskopskih intervencija. Najčešće se dešavaju kod radikalnih histerektomija, karličnih operacija ili forsiranih porođaja forcepsom. Zahvati koji se izvode primenom rigidnog ili fleksibilnog ureteroskopa, kao i perkutane intervence na bubregu i ureteru, doprinose znatnom povećanju broja jatrogenih lezija na ureteru.
Simptomi povreda ureter izazvani neadekvatnom kateterizacijom ili upotrebom instrumenata su: Jatrogene povrede ne treba uvek mešati sa nesavesnim lečenjem, koje je posledica grube nepažnje, a takvih situacija je malo, i one bez sumnje, prouzrokuje ozbiljno pogoršanje zdravstvenog stanja pacijenata. Zato bi nesavesnim lečenje nastala povreda uretera, trebalo da bude predmet krivične ili etičke odgovornosti. Međutim, u kontekstu mnogobrojnih sistemskih, društvenih i socijalnih faktora, njihova evaluacija je često vrlo nezahvalna.
Dijagnoza
Dijagnoza se postavlja na osnovu anamneze, kliničke slike, objektivnog pregleda, retrogradnog kontrastnog snimka.
Seguarachi, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1970 m.
Povreda uretera
Dijagnoza
Anamnestički na mogućnost tupe povrede uretera treba posumnjati kod svih povreda trbuha posebno kod nesreća koje uključuju mehanizme hiperekstenzije ili usporavanja, npr. saobraćajni udes ili pad sa visine.
Nedostatak hematurije je nepouzdan znak koji ne isključi povredu. Dok bilo koji stepen hematurije, nakon trauma, treba da podstakne dalje snimanje ili istraživanje njenog uzroka.
Nežna osetljivost/ekhimoza trebala bi da podstakne lekara na dalja istraživanja eventualne povrede uretera.
Terapija
Minimalne povrede se mogu tretirati ureteralnim stentom ili plasiranjem nefrostome.
Kod kompletnih povreda tip rekonstrukcije zavisi od prirode i lokacije povrede:
1. Gornja trećina — uretero-ureterostomija
2. Srednja trećina — uretero-ureterostomija ili Boari flap i reimplantacija
3. Donja trećina — direktna reimplantacija ili „psoas hitch“ ili „Blandy“ cistoplastica
4. Kompletan gubitak uretera — ilealna interpozicija ili autotransplantacija (obe u odloženom vremenu). Prvo je potrebno učiniti kontrolu oštećenja: podvezivanje uretera, plasiranje perkutane nefrostomije
Jatrogene povrede uretera se najuspješne zbrinjavaju ako se blagovremeno primete. Njih treba neposredno rekonstruisati primarnim šavom u trbušnom delu uretera.
Io ti amo
Io ti amo je italijanski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Antonija Margheritija. Po žanru je mješavina mjuzikla i drame, a inspiriran je istoimenom singlicom Alberta Lupa koji se pojavljuje u glavnoj ulozi, kao aristokrat i slikar koji upozna djevojku (čiji lik tumači znamenita pjevačica Dalida) te je uzme kao model. Radnja prikazuje kako će njihov odnos završiti tragedijom.
Oxeloco, Yahualica
Oxeloco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Yahualica.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Visina
mini|Visina Visina je mjera vertikalne udaljenosti. Mjeri se po vertikalnoj osi od početne do željene točke.
U svakodnevnom govoru, visina ima dva značenja. Prvo je koliko je netko ili nešto visoko (npr. zgrada je visoka 50 m), a drugo je koliko nešto iznad nečega (npr. zrakoplov leti na visini 10 000 m iznad zemlje). Visina mjerena iznad razine more, zove se nadmorska visina. Kod opisivanja zemljopisnih objekata, kao što su planine, na topografskoj karti, varijacije u visini su označene izohipsama, a vrhovi planina s točkom uz koje je oznaka visine u metrima. Altituda je visina nekog mjesta iznad zadane razine (razine mora, Zemljine površine).
U matematici, visina je treća dimenzija uz dužinu i širinu.
Visinu ljudi proučava antropometrija. Visina ovisi o genetici, načinu života, prehrani, zdravom okruženju. Može poslužiti kao pokazatelj razvoja, ali nije posve pouzdana.
Visina vozila je visina mjerena na ravnoj podlozi u trenutku kad je vozilo neopterećeno i pri normalnom tlaku zraka u gumama vozila. U obzir se uzimaju svi čvrsti dijelovi koji su montirani na vozilo. Izražava se u milimetrima.
U zrakoplovstvu, visinomjer je instrument koji mjeri visinu leta zrakoplova. Obzirom na neravnine Zemljinog tla, razlikuju se apsolutna i relativna visina. Pod apsolutnom visinom leta podrazumijeva se vertikalno rastojanje između zrakoplova i površine mora (nadmorska visina), dok relativnu visinu predstavlja visina zrakoplova iznad terena preko kojeg leti.
Kuldīga
Kuldīga (njemački: Goldingen) je grad od 10,124 stanovnika na zapadu Latvije.
Geografske karakteristike
Kuldīga leži duž rijeke Vente, udaljena 55 km Jelgave i 90 km od prijestolnice Rige.
Historijski centar grada uvršten je 2008. u krugevropske baštine a 2011. je stavljen na latvijski popis kanditata svjetske baštine Unesca. Nakon tog je 2007. dobio titulu najbolje evropske ruralne destinacije.
Historija
thumb|left|240px| [[Panorama grada]] thumb|left|240px| [[Most preko Vente]]
U vrijeme historijske Kurlandije tu se nalazilo srce plemenskog saveza Kurša-Bandava. Gradina Veckuldīga, koja se nalazi pored današnjeg grada na lijevoj obali rijeke Vente, bila je najveća kurška fortifikacija. Tokom 9. vijeka uz nju je izraslo naselje. U prvoj polovici 13. vijeka na teritorij Kurša napali su vitezi Livonsko bratstvo mača i spalili gradinu, ali su naselje ostavili.
Kako bi učvrstili svoju poziciju, vitezi su počeli graditi kamene zamkove. Jedan od njih sagrađen je na obali rijeke Vente nasuprot vodopada. Izgradnja je počela 1242., i to je godina kada se Kuldīga prvi put spominje u službenim dokumentima.
Početkom 14. vijeka uz zamak je izrastao grad, koji je 1368. postao član Hanzeatskog saveza. Između 1596. - 1616. Kuldīga je bila prijestolnica historijske Kneževine Kurlandije i Semigalije.
Tako da je danas najstarija građevina crkva sv. Katarine podignuta 1252..
Kuldīga se počela brže razvijati za Ruskog Carstva kad je 1878. podignuta tvornica šibica– Vulkāns’’. Uz nju je niklo i puno malih poduzeća koja su proizvodila igle, cigare, sapun, votku, likere i mineralnu vodu.
Privreda
Kuldīga je danas grad tekstilne i drvne industrije i poznato lječilište.
Pobratimski gradovi
Kuldīga ima ugovore o pobratimstvu sa slijedećim gradovima ;
Povrede stopala i skočnog zgloba
Etiologija
Najčešći mehanizam povređivanja stopala i skočnog zgloba je mehaničko uvrtanje ka unutra ili izvrtanje ka upolje.
Povrede stopala i skočnog zgloba
Povrede skočnog zgloba i stopala koje se u svakodnevnoj kliničkoj praksi sreću i na koje treba misliti su:
Klinička slika
Kliničkom slikom povrede stopala i skočnog zgloba dominira:
Dijagnoza
Ozbiljnost pristupa povredi stopala i skočnog zgloba je važna, zbog mogućih recidiva usled neadekvatnog lečenja. Dijagnoza se postavlja na osnovu anamnerze, fizikalnog pregleda i slikovnih testova (radiološki snimak i - po potrebi - artografija i artroskopija).
Anamneza
Kada se anamnestičkim podataka dobije podatak i izrazi sumnja o mogućoj povrede stopala i skočnog zglobao potrebno je fizikalnim pregledom utvrditi tačnu dijagnozu o kakvoj povredi se radi.
Fizikalni pregled
Pregled skočnog zgloba i stopala podrazumeva inspekciju, palpaciju i perkusiju, odnosno pregled koštanih i mekotkivnih struktura (ligamenata i tetiva).
Inspekcija
Vizuelnim pregledom (inspekcijom) konstatuje se — prisustvo ili odsustvo otoka, krvnog podliva, promene prebojenosti kože, deformitet i zadesna rana.
Palpacija
Opipavanjem koštanih struktura stopala i skočnog zgloba utvrđuje se stanje:
Ovom metodom se u predelu skočnog zgloba i stopala perkutuju sledeće tri strukture: Bolnost pri perkusiji je suspektna na prelom i zahteva dodatnu radiološki dijagnostiku. Posle napred obavljenih pregleda može se doneti odluka o sledećim dopunskim pregledima:
Terapija
Posle napred obavljenih pregleda može se doneti odluka o sledećim koracima koje je potrebno preduzeti:
Velika greška u terapiji je prerana dozvola povratak povređenog na redovne, i sportske aktivnosti (trening) zbog mogućnosti recidivne povrede koja se još teže leči.
Gvožđe(II) hromit
Gvožđe(II) hromit je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 155,839 Da.
Pedocchio, Verona
Pedocchio je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Cioara de Sus, Baia de Arieș
Cioara de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Baia de Arieș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 614 m.
Nacáruri, Carichí
Nacáruri je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2050 m.
Trelleborg (općina)
Općina Trelleborg (švedski: Trelleborg kommun) je jedna od švedskih općina od 42,219 stanovnika na krajnjem jugu Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Trelleborg od 28,290 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Trelleborg prostire se u Grofoviji Skåne, na površini od 342.07 km².
Historija
Općina je oformljena - 1967., spajanjem grada Trelleborga i pet ruralnih općina.
Mali Žam
Mali Žam je naselje u Srbiji u opštini Vršac u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 379 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 499 stanovnika).
Mali Žam
Naziv mesta:Čam (Cham 1373. U 18. veku: Czam, Klein Scham. U 19 veku: Kis Zsam. 1919.: Mali Žam.
Prvobitno ime ovome naselju bilo je Čam-1372 god. pominje se krašovsko selo Čam u posedu vlastelina istoga imena. »Čim« je nadživeo turska vremena i postao je (1597 ) posed Franje Šarkezija. Stanovnici Čama bili su Srbi. God 1713. bilo je u Xamu (Džam) 12 kuća.
Po osvajanju Temišvara (1716.) pripojeno je ovo naselje vršačkom dištritu temišvarskog Banata. Godine 1717. popisano je 25 kuća. Verovatno u četrdesetim godinama, dolaskom Rumuna, broj stanovništva se jako povisio, pa je 1749 god. bilo već 80 kuća. 1751. godine bilo je 77 kuća, a 1752. sazidana je prva crkva od kamena. Tih godina bilo je dva sveštenika.
Požar je besneo 1821. godine. Iste godine sazidana škola. 826. kupio je Lazar Karačonji de Beodra od era veliki i mali Žam. Godine 1832. popisano je 1252 stanovnika pravoslavne vere, pretežno Rumuna i 2 katolika. 1846. bilo je 1292 stanovnika Rumuna, a u školi 28 đaka.
Godine 1838. bilo je svega 13 katoličkih stanovnika. U četrdesetim godinama počeli su se ovde naseljavati Nemci iz Vel. Žama i Moravice, kojih je 1848. bilo već 327. Isti su imali svoje posebno groblje. U početku 1848., pošto su zlonamerna paljevine učestale, počeli su se Nemci raseljavati, tako da ih je 1851. bilo jedva 75, a 1852. samo još 15 katoličkoh stanovnika.
Mali Žam 1854. godine brojao je 1022 stanovnika Oko 1870. sazidana je nova škola, 1872 god. je komunalizirana. 1874 god. odelili su se Srbi od Rumuna i sazidali bogomolju (1884.) 1884. podigli su Rumuni novu crkvu.
Godine 1888. podeljeno je vlastelinsko dobro: jednima polovina prešla je u posed grofice Ilme Karačonji, a druga polovina u posed Aleksandre i Gvida Karačonja. 1897. preuzeo je grof Gvido i Aleksandrin deo, koja se udala za grofa Jovana Hadika. Ostali zemljoposednici su bili: porodice Genči, Obradović, Past, Pecha, Spatariu.
U novembru 1918. ušla je srpska vojska u Mali Žam, koji je 1919. pripojen torontalsko-tamiškoj županiji.
Godine 1921. popisnao je 677 stanovnika, od kojih je bilo Srba 38, Čeha 14, Rumuna 608, Namaca 2, Mađara 15.
Na grizelinijevoj karti Banata obeleženo je mesto severno od Malog Žama sa „Schanz“. 1880. razgledao je ove šančeve Karlo Torma i objasnio, da su dva šanca u kvadratnom obliku radovi novijeg vremena.
Demografija
U naselju Mali Žam živi 324 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,2 godina (44,9 kod muškaraca i 47,4 kod žena). U naselju ima 156 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,43.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Podio Sottano, Cuneo
Podio Sottano je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1101 m.
Kalist II
Kalist II. (o. 1065? - 13. decembar 1124), rođen kao Guy Burgundski (Guy de Bourgogne) bio je 162. papa, koji je stolovao od 2. februara 1119. do 13. decembar 1124. godine. Bio je prvi papa izabran izvan današnje Italije, ali je daleko poznatiji po tome što je sklopio Wormski konkordat, kojim je okončana višedecenijska Borba za investituru i uspostavljena hegemonija Katoličke crkve nad svjetovnim vladarima srednjovjekovne Evrope.
Biografija
Guy se rodio kao četvrti po redu sin grofa Guillaumea I od Burgundije, te je bio rodbinski povezan s nekim od najmoćnijih i najuticajnijih feudalaca tadašnje Evrope. U zapisima se prvi put pojavljuje 1088. kada je imenovan nadbiskupom Viennea. Istakao se kao sljedbenik gregorijanske reforme i beskompromisni protivnik svjetovna investiture. Godine 1112. je papa Paskal II sazvao sinod u Lateranu, na kome je odbacio vlastitu dozvolu svjetovne investiture, ishođene tokom zarobljeništva od strane cara Heinricha V. Na njemu je sudjelovao i Guy, koji se potom vratio u Francusku, te u Vienneu sazvao sinod francuskih i burgundskih biskupa. Na njemu je zalaganje za svjetovnu investituru proglašeno herezom, nakon koje je kao kazna slijedila ekskomunikacija.
Godine 1119. je papa Gelazije II protjeran iz Rima od strane Heinrichovih pristaša, te je došao u Francusku tražiti podršku. Smrt ga je zatekla u Opatiji Cluny gdje je nedugo potom organiziran izbor za novog papu. Glavni kandidati su bili tamošnji opat Poncije, koji je bio kumče Paskala II; te Guy, koji je bio favorit Gelazija. Na kraju je izabran Guy, koji je uzeo ime Kalist II.
Kalist je ispočetka pokušao spor s Heinrichom riješiti pregovorima, ali do njega nije došlo. Kalist se nakon toga zaputio u Italiju, gdje je uz pomoć Normana i podršku rimskog stanovništva sljedbenike antipape Grgura VIII, a potom zarobio i samog antipapu. Nakon toga je Heinrich, iscrpljen dugogodišnjim sukobom koji su kompromitirali carsku vlast u Njemačkoj, odlučio početi pregovore. Tri kardinala su došli u Rim, a potom su u oktobru 1121. u Würzburgu počeli pregovori. Temeljem njega je sazvan sinod na kome je donesen Wormski konkordat; car se u potpunosti odrekao investiture nad biskupima u Burgundiji i Italiji, dok je u Njemačkoj zadržao pravo da bira biskupe tek kada se oni ne mogu birati redovnim putem. Taj je sporazum potvrđen na Prvom lateranskom koncilu, gdje je također potvrđena obaveza celibata u Katoličkoj crkvi.
Naslijedio ga je Lamberto Scannabecchi koji će uzeti ime Honorije II.
Gelazije II
Gelazije II. (1060/1064 - 29. januar 1119), rođen kao Giovanni Caetani bio je 161. papa, koji je stolovao od 24. januara 1118. do 29. januara 1119. godine. Njegov kratkotrajni pontifikat je označila posljednja veća eskalacija borbe za investituru, zbog koje je njegov najveći dio proveo u egzilu.
Biografija
Bio je rodom iz Gaete, odnosno porodice Caetani, iz koje je kasnije potekao Papa Bonifacije VIII. Prema nekim izvorima, koji kod dijela historičara izazivaju sumnje, služio je kao redovnik u samostanu Montecassino. Papa Urban II ga je pozvao u Rim, gdje je u augustu 1088. postao papski pod-đakon, a potom 23. septembra 1088. postao kardinal-đakon crkve Santa Maria in Cosmedin. Mnogo važnije je bilo imenovanje za papskog kancelara 1089. Na tom je mjestu ostao sljedećih trideset godina; time je uspostavljen presedan prema kome kancelar može biti samo kardinal, odnosno da dužnost vrši doživotno ili do izbora za papu. Giovanni Caetani je također reformirao papsku upravu, uspostavivši potpuno nezavisne službenike i prekinuvši dotadašnje oslanjanje na rimske svjetovne notare.
Za papu je izabran tri dana nakon smrti Paskala II. U gradskoj aristokraciji je tada postojala snažna frakcija pristaša rimsko-njemačkog cara Heinricha V. Jedan od njih je bio Cencio II Frangipane koji je zarobio Gelazija. U martu 1118. je izbio ustanak prilikom koga je Gelazije oslobođen. Međutim, papa je odmah morao bježati iz Rima, gdje je ustoličen antipapa Grgur VIII.
Gelazije je došao u Gaetu, odakle se uz normansku pomoć u julu vratio u Rim. Međutim, klan Frangipani je još uvijek bio snažan, te je papa napadnut prilikom služenja mise. Morao je ponovno bježati, te se zaputio u Francusku. U oktobru je stigao u Marseille; potom je posjetio Montpeiler, Avignon i Vienne, gdje je održao sinod. Planirao je sazvati veliki crkveni sabor na kome bi konačno riješio pitanje investiture, ali ga je u pretekla smrt u Opatiji Cluny.
Naslijedio ga je Guy de Bourgogne, nadbiskup Viennea, koji je uzeo ime Kalist II.
La Constitución, Las Margaritas
La Constitución je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 359 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Starleta
Starleta (doslovno "zvjezdica", od riječi star za "zvijezdu" (u slobodnom prijevodu) je izraz, najčešće pežorativan, kojim se opisuje mlada žena koja nastoji ostvariti karijeru u industriji zabave pri čemu se manje oslanja na talent ili ozbiljan rad u svojoj profesiji, a više na privlačan fizički izgled, sudjelovanje u reality formatima, buran privatni život koji privlači pažnju senzacionalističkih "žutih" medija ili raznorazne egzibicionistčke ispade. Izraz se prvi put počeo koristiti u Hollywoodu 1930-ih kako bi opisao sličan fenomen, odnosno mlade žene koje su na takav način pokušavale postati filmske zvijezde. Kasnije se, zahvaljujući razvoju masovnih medija, počeo koristiti i za druge djelatnosti, pa se danas često vezuje uz žene koje pokušavaju steći slavu nastupima u reality emisijama.
Inmobiliaria Campestre de Tuxpam, Tuxpan
Inmobiliaria Campestre de Tuxpam je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Aiviekste
Aiviekste je rijeka u centru Latvije duga 114 km lijeva pritoka Zapadne Dvine.
Hidrologija
Aiviekste izvire iz Jezera Lubāns u Latgaliji. Od tamo teče prema zapadu prema ušću u Zapadnu Dvinu kod grada Pļaviņas.
Porječje rijeke prostire se na površini od 9,300 km² od tog 9,160 km² u latvijskoj regiji Latgaliji.
Priseaca, Priseaca
Priseaca je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Priseaca.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1920 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
Celestin II
Celestin II (rođen kao Guido Guelfucci) bio je 165. papa, od 26. septembra 1143. do 8. marta 1144. godine.
Guacamayas, La Yesca
Guacamayas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2016 m.
Los Barbechos, Arteaga
Los Barbechos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
El Palmar, Catemaco
El Palmar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Zoquitipán, Yahualica
Zoquitipán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Yahualica.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1346 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Rancho de Don Mariano, Salamanca
Rancho de Don Mariano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1722 m.
El Tepozán, San Diego de la Unión
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2030 m.
Colelli, Reggio Calabria
Colelli je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 594 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Batayaqui, Choix
Batayaqui je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 568 m.
Basirecota, Guachochi
Basirecota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2236 m.
Felipe Carrillo Puerto, Las Margaritas
Felipe Carrillo Puerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 360 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1444 m.
La Chiusa, Modena
La Chiusa je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Simulești, Baia de Arieș
Simulești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Baia de Arieș.
La Chiusa, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Kosovo polje (Dalmacija)
Kosovo polje je malo kraško polje u Dalmaciji, nedaleko od Knina u Hrvatskoj. Zahvata površinu od oko 33 km², na dužini od oko 13,5 kilometara i širini do 5 kilometara. Kroz polje protiče reka Kosovčica, leva pritoka Krke. Na jugu je, preko Petrovog klanca, spojeno sa Petrovim poljem, a na severu sa Kninskim poljem.
U polju se nalaze naselja Biskupija, Orlić, Markovac, Riđane, Zvjerinac, Ramljane. Zajednički naziv za čitavu oblast je Dalmatinsko Kosovo.
El Carmen, Tuxpan
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Trelleborg
Trelleborg je lučki grad od 28,290 stanovnika na krajnjem jugu Švedske, on je i administrativni centar Općine Trelleborg od 42,219 stanovnika.
Geografske karakteristike
Trelleborg leži u Grofoviji Skåne u malom zaljevu Baltičkog mora, udaljen oko 30 km južno od Malmöa.
Historija
Za Trelleborg se zna od sredine 13. vijeka, kad je bio centralna ribarska luka Skanije za lov na haringe, i trgovinu sa hanzeatskim gradovima. Tokom 16. vijeka nastupio je krizni period pa je 1619. izgubio status grada, pa mu je i važnost i broj stanovnika opao.
Vremenom se oporavio, tako da je 1843. dobio status trgovišta kao naselje od 1200 stanovnika. Nakon tog mu je 1867. obnovljen status grada.
Istovremeno su osnivana i industrijska poduzeća, od kojih je najveće bilo Trelleborgs Gummifabriks AB, osnovano 1905., tako da je više od polovice radno sposobnog stanovništva radilo po tvornicama.
Privreda
Trelleborg je i danas velika trajektna luka, sa linijama prema Rostocku, Sassnitzu, Lübecku i Travemündeu u Njemačkoj.
Tvornica Trelleborgs Gummifabriks AB, koja je u međuvremenu izrasla u multinacionalnu kompaniju Trelleborg AB, i danas ima sjedište u gradu, ali se danas više bavi polimerima nego gumom.
NGC 3106
NGC 3106 je galaksija u zviježđu Malom lavu.
Tlaltenango, Chiconcuautla
Tlaltenango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiconcuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 807 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1628 m.
Magullachi, Carichí
Magullachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Carichí.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2310 m.
Los Cauques, Choix
Los Cauques je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 183 m.
Salvatierra, La Yesca
Salvatierra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Gvožđe(II) citrat
Gvožđe(II) citrat je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 245,953 Da.
NGC 3107
NGC 3107 je galaksija u zviježđu Lavu.
Podio, Cuneo
Podio je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
Rodrigo Reyes, Catemaco
Rodrigo Reyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Belo Polje (Obrenovac)
Бело Поље је насеље у градској општини Обреновац у граду Београду. Према попису из 2011. било је 1836 становника.
Allport, Arkansas
Alport je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Belo Polje (Obrenovac)
Демографија
У насељу Бело Поље живи 1408 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 37,0 година (35,9 код мушкараца и 38,1 код жена). У насељу има 528 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,42.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Allport, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 115, što je 12 (-9,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Buicești, Priseaca
Buicești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Priseaca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 498 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Naranjillera, Arteaga
Naranjillera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 335 m.
Cerritos Blancos, San Diego de la Unión
Cerritos Blancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Diego de la Unión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2025 m.
Santa Ana las Flores, Las Margaritas
Santa Ana las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 365 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 726 m.
Berghin, Berghin
Berghin je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Berghin.
La Cooperativa, Modena
La Cooperativa je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Berghin, Berghin
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
La Cooperativa, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 736 m.
Barič (Obrenovac)
Барич је насеље у градској општини Обреновац у граду Београду. Према попису из 2011. било је 6918 становника.
У Баричу се налази фабрика "Прва Искра" (основана 1938/1939. под именом „Вистад") која је била замајац развоја овог места све до почетка југословенске кризе.
Природни услови
Барич је насеље надомак Београда. Припада општини Обреновац и удаљен је око 6 km од њега. Поред насеља протиче река Сава.
Историја
Све до краја Другог светског рата, Барич је са Београдом са једне стране и са Ваљевом са друге стране повезивала железничка пруга уског колосека која је у послератним годинама уклоњена. Делови Барича и данас носе називе из тог раздобља: Барич-Рампа или Барич-Станица.
Барич данас има модерну телефонску мрежу, водовод, струју и, у појединим деловима, мрежу кабловске телевизије. Такође, Барич има и савремен дом здравља изграђен након бомбардовања 1999. године, цркву, основну школу, обданиште и пошту.
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Rēzekne (rijeka)
Rēzekne je rijeka na istoku Latvije u Latgalijskoj regiji duga 116 km.
Hidrologija
Rēzekne izvire iz Jezera Rāzna u Latgaliji. Od tamo isprva teče prema sjeveru, zatim skreće na zapad i teče do grada Rēzekne, a nakon toga do ušća u Jezero Lubāns.
Porječje rijeke prostire se na površini od 2,066 km² u Latgalijskoj regiji.
Francisova turbina
Francisov tip turbine je najučestaliji tip turbine koja se instalira u pogone za proizvodnju električne energije koji rade na bazi protoka vodene mase kroz pogon za proizvodnju – najčešće su to hidroelektrane.
Razvoj
Vodeničko kolo se koristilo još prije 2000 godina, za pogon vodenica, a posebno mlinova, međutim stupanj iskorištenja je bio mali. U 19. stoljeću vodne turbine su znatno povećale stupanj iskorištenja, pa su se mogle natjecati sa parnim strojem, naravno tamo gdje je voda bila dostupna.
1826. francuski inženjer Benoit Fourneyron je razvio prvu vodnu turbine, koja je imala visoki stupanj iskorištenja (do 80 %). U Fourneyronovoj turbini voda struji kroz lopatice statora, od osovine prema obodu i udara u lopatice rotora čijim se okretanjem energija vode pretvara u mehaničku energiju.
1848. američki inženjer J.B. Francis unosi revoluciju u konstrukciji vodnih turbina s konstrukcijom reakcijske turbine. Reakcijskim ili pretlačnim turbinama nazivaju se vodne turbine, u kojima je tlak na ulazu u rotor veći od onoga na njegovom izlazu. U pretlačnim turbinama se dio potencijalne energije pretvara u kinetičku energiju u statoru, a dio u rotoru. Zakretanje radnog kola uzrokuje promjena količine gibanja i reaktivne sile (razlika tlaka, Coriolisov učinak i dr.)
Djelovi Francisove turbine
Francisova turbina je reakcijska ili pretlačna turbine, a to su vodne turbine u kojima je tlak na ulazu u rotor veći od onoga na njegovom izlazu. Pojedini dijelovi reakcijskih vodnih turbina načelno se razlikuju najviše po konstrukciji radnog kola kao glavnog dijela, dok im je većina ostalih dijelova: slična po konstrukciji i funkciji.
Spiralni dovod
Spiralni dovod je dio turbine koji vodu iz dovodnog sustava, prije ulaska u radno kolo treba jednolično rasporediti po obodu turbine. Na taj se način osigurava jednolično opterećenje po obodu radnog kola i sprečava asimetričnost koja bi mogla uzrokovati pojavu sila i vibracija u turbini. Spiralni dovod imaju Francisove, Deriazove (dijagonalne) i većina propelernih turbina. Spiralni dovod može biti otvoren ili zatvoren, od lima, lijevanog željeza, betona ili kombinirani željezno-betonski.
Sollefteå
Sollefteå čita se Solefteo je grad od 8,562 stanovnika na sjeveroistoku Švedske, on je i administrativni centar Općine Sollefteå od 20,255 stanovnika.
Francisova turbina
Pretprivodno kolo
Pretprivodno kolo je glavna noseća konstrukcija preko koje se prenose sva statička i dinamička opterećenja na betonsku konstrukciju strojarnice. Izrađuje se kao zavarena čelična konstrukcija, sastavljena od dva čelična obruča međusobno spojena stabilnim lopaticama, koje usmjeravaju vodu na lopatice privodnog kola. Ima obično 10 do 12 lopatica. Lopatice dodatno umiruju i usmjeruju vodnu struju na putu prema regulacijskom aparatu, uz minimalne gubitke istovremeno.
Privodno kolo
Privodno kolo (privodni aparat) turbine je mehanizam, koji pomoću zakretnih lopatica regulira protok vode kroz turbinu i usmjerava vodu na lopatice radnog kola pod najpovoljnijim kutom. Sastavljeno je od dva obruča, između kojih je radijalno postavljeno 20-32 hidraulički profiliranih lopatica. Zakretanje lopatica privodnog kola, a time i regulacija protoka vode kroz turbine, ostvaruje se zakretanjem regulacijskog prstena pomoću servomotora, koje se sistemom polužja i ručica prenosi na svaku lopaticu posebno.
Sollefteå
Geografske karakteristike
Sollefteo leži u Grofoviji Västernorrland, duž rijeke Ångerman udaljen oko 118 km sjeverno od Sundsvalla.
Francisova turbina
Privodno kolo
U incidentnim situacijama, kao što je ispad električnog generatora iz mreže ili neki kvar na vitalnom dijelu turbine, lopatice privodnog kola se automatski zatvaraju i prekidaju dovod vode u turbinu. Zatvaranje ne smije biti prebrzo, zbog opasnosti od prekida stupca vode u radnom kolu ili difuzoru, što bi moglo prouzročiti povratni udar vode u radno kolo. Privodeće lopatice su jedini pokretni dijelovi Francisove turbine (osim rotora), koje svojim položajem reguliraju protok kroz samu turbinu.
Rotor ili radno kolo
Pravilno distribuirana voda iz spirale prolazi međuprostorom predprivodećih i privodećih lopatica, koje svojim oblikom osiguravaju pravilan smjer vode na ulazu u rotor. Rotorom se vrši pretvorba raspoložive vodne energije u mehanički rad. On se sastoji od 12-17 čvrsto fiksiranih lopatica. Poznate su izvedbe s više od 20-ak lopatica (npr. HE Dubrovnik ima 24 lopatice). Lopatice tvore zakrivljene kanale kroz koji struji voda, a pričvršćene su s gornje strane na glavčinu, te s donje strane na vijenac rotora.
Sollefteå
Historija
Sollefteo je bio važan trgovački centar za srednjeg vijeka. Od 1660. naselje je bilo poznato po vodenicama, njih su tokom 18. vijeka zamijenile visoke peći i prerada željezo, taj posao se održao sve do kasnih 19. vijeka.
Francisova turbina
Rotor ili radno kolo
Radijalni položaj ulaznog i izlaznog presjeka rotora nije isti, a kako bi se osigurala nepromjenjivost poprečnog presjeka potrebno je povećavati visinu kanala prema izlaznom presjeku. Oblik rotora u meridijalnoj ravnini značajno ovisi o brzohodnosti stroja. Kod sporohodnih strojeva, radijalni položaj ulaznog presjeka rotora veći je od radijalnog položaja izlaznog presjeka. Povećanjem brzohodnosti razlika postaje sve manja. Daljnjim povećanjem brzohodnosti, ulazni promjer postaje manji od izlaznog promjera rotora, a u graničnom slučaju rotor Francisove turbine prelazi u propelerni oblik.
Sollefteå
Historija
Solleftea je 1885. dobila vlastite statute, a od 1902 formirana je kao trgovišta, pa je konačno 1917. dobila status grada. U to vrijeme imala je 2 500 stanovnika.
Solleftea je u dobrom dijelu 20. vijeka bila istaknuti garnizon i administrativno - servisni centar za okolni kraj.
Francisova turbina
Difuzor ili odsisna cijev
Nakon što prođe kroz rotor turbine, voda otječe kroz difuzor. Namjena difuzora (odsisne cijevi) je smanjenje izlazne brzine, čime se smanjuju izlazni gubici energije, a time povećava ukupna korisnost turbine. Difuzor omogućava turbinski rad neovisno o promjenama razine donje vode, a u turbinama s okomitim vratilom, mijenja smjer strujanja vode iz okomitog u vodoravni, uz najmanje hidrodinamičke gubitke. Prema obliku difuzor može biti ravan ili stožast, kombiniran i ljevkast.
Ležajevi
Sile koju djeluju na vratilo turbine preuzimaju aksijalni ležaj, i jedan ili više radijalnih ležajeva. Aksijalni ležaj može biti zajednički za turbine i električni generator, koji su obično povezani krutom spojnicom. Osnovni se radijalni ležaj najčešće nalazi uz rotor i naziva se vodećim turbinskim ležajem, a svojim svojstvima je hidraulički ležaj.
Način rada
Veličina aktivne zakretne sile na rotor ovisi o promjeni količine gibanja vode, tlačnoj razlici, Coriolisovu ubrzanju, centrifugalnom ubrzanju i dr. Utjecaj svakog od tih faktora na zakretnu silu određuje stupanj reakcije turbine.
Voda se dovodi tlačnim cjevovodom i jednolično se raspoređuje po obodu radnog kola pomoću spiralnog dovoda. Zakretanjem statorskih lopatica (privodne zakretne lopatice) mijenja se protok kroz turbinu (regulacija snage). Posljedica zakretanja statorskih lopatica jest promjena kuta strujanja na lopatice rotora, što uzrokuje znatne hidrodinamičke gubitke, zbog čega Francisova turbina ima relativno loša regulacijska svojstva.
U radno kolo, koje se sastoji od 12-17 čvrsto fiksiranih lopatica, voda ulazi radijalno, a izlazi aksijalno i odvodi se kroz difuzor u odvodni kanal turbine. Upotrebom difuzora smanjuju se izlazni gubici turbine koji su povezani s kinetičkom energijom vode.
Mandingo (film)
Mandingo je američki igrani film snimljen 1975. godine u režiji Richarda Fleischera. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Kylea Onstotta. Radnja se događa na američkom Dubokom Jugu nekoliko decenija pred građanski rat, u doba kada su njime gospodarili bogati robovlasnici poput Warrena Maxwella (čiji lik tumači Jamesa Masona. Naslovni lik, koga tumači bokser Ken Norton, je Mandinka (Mandingo) rob po imenu Mede, koga su Maxwellovi otkupili kako bi se za njih borio u boks mečevima, ali koji ulazi u nevolje zbog seksualno frustrirane nevjeste svoga gospodara (čiji lik tumači Susan George).
Mandingo se često smatrao svojevrsnim nastavkom blaxploitation trenda u tadašnjem Hollywoodu, ali se od sličnih ostvarenja razlikovao u tome što je sa radnjom bio smješten u prošlost, odnosno prikazivao robovlasničku prošlost Amerike u njenom najekstremnijem i najkontroverznijem obliku. Film, koji se bavio i tada još uvijek "pikatnim" temama međurasnih odnosa, je, međutim, daleko više pažnje izazvao tome što su strahote života na plantažama iskorištene kao prilika za scene eksplicitnog seksa i nasilja. Kada se film pojavio u kino-dvoranama, bio je gotovo jednodušno pokopan od strane kritike koja ga je proglasila povlađivanjem rasističkim stereotipovima ili, u nekim slučajevima, sa užasom ustanovila da jedan veliki hollywoodksi studio poput Paramount Picturesa servira publici eksploatacijske sadržaje primjerenije B-ostvarenjima u opksurnim grindhouse kino-dvoranama. Zbog svega toga je Mandingo postao jedan od najozloglašenijih filmova svog vremena, odnosno ostvarenje kojima se neka od uglednih imena, kao što su Fleischer i Mason, najmanje ponosila u svojim inače impresivnim filmografijama. Usprkos svega toga, Mandingo je postigao dovoljnu gledanost da se već sljedeće godine snimljen nastavak pod naslovom The Drum.
Usprkos kontroverzi, Mandingo je stekao poklonike, a među kojima je najpoznatiji Quentin Tarantino, koji mu je odao počast u svom filmu Django Unchained. Frederick Lamont, afroamerički pornografski glumac, je upravo po tom filmu za sebe uzeo umjetničko ime Mandingo.
Spisak članova Centralnog komiteta KPJ-SKJ
desno|mini|180p|Amblem [[Savez komunista Jugoslavije|Komunističke partije Jugoslavije]] Na ovom spisku se nalaze ličnosti koje su bile u članstvu Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije (KPJ), odnosno Saveza komunista Jugoslavije (SKJ), od 1919. do 1990. godine. Spisak je podeljen na tri dela:
1919. - 1940.
Spisak članova Centralnog partijskog veća/Centralnog komiteta Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista), odnosno Komunističke partije Jugoslavije, od 1919. do 1940. godine, biranih na Prvom, Drugom, Trećem i Četvrom kongresu; na Prvoj, Drugoj, Trećoj i Četvrtoj zemaljskoj konferenciji, kao i odlukama Kominterne:
1940. - 1948.
Spisak članova Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije, od 1940. do 1948. godine, izabranih na Petoj zemaljskoj konferenciji, kako i kooptiranih (nakandno primljeni) posle nje:
1948. - 1990.
Članovi CK KPJ izabrani na V kongresu KPJ, održanom u Beogradu od 21. do 28. jula 1948. godine: Vera Aceva, Spasenija Cana Babović, Vladimir Bakarić, Antun Biber, Jakov Blažević, Duško Brkić, Josip Broz Tito, Jovan Veselinov, Veljko Vlahović, Todor Vujasinović, Svetozar Vukmanović Tempo, Strahil Gigov, Ivan Gošnjak, Pavle Gregorić, Uglješa Danilović, Rato Dugonjić, Milovan Đilas, Veljko Zeković, Vlado Janić, Blažo Jovanović, Isa Jovanović, Niko Jurinčić, Osman Karabegović, Edvard Kardelj, Boris Kidrič, Nikola Kovačević, Lazar Koliševski, Ivan Stevo Krajačić, Boris Krajger, Vicko Krstulović, Voja Leković, Franc Leskošek, Ivan Maček, Šefket Maglajlić, Miha Marinko, Moma Marković, Božidar Maslarić, Cvijetin Mijatović, Karlo Mrazović, Andrija Mugoša, Blagoje Nešković, Đoko Pajković, Slobodan Penezić Krcun, Dušan Petrović Šane, Moša Pijade, Krsto Popivoda, Milentije Popović, Vlado Popović, Đuro Pucar Stari, Dobrivoje Radosavljević, Aleksandar Ranković, Ivan Regent, Dragutin Saili, Đuro Salaj, Vidoje Smilevski, Petar Stambolić, Dragi Stamenković, Borko Temelkovski, Vida Tomšič, Rodoljub Čolaković, Cvetko Uzunovski, Janez Hribar Tone i Avdo Humo
Članovi Politbiroa CK KPJ izabrani na V kongresu KPJ: Josip Broz Tito, Ivan Gošnjak, Milovan Đilas, Edvard Kardelj, Boris Kidrič, Franc Leskošek, Blagoje Nešković, Aleksandar Ranković i Moša Pijade Članovi CK KPJ, izabrani na VI kongresu KPJ, održanom u Zagrebu, od 2. do 7. avgusta 1952. godine: Viktor Avbelj, Rista Antunović, Ljupčo Arsov, Vera Aceva, Spasenija Cana Babović, Vladimir Bakarić, Aleš Bebler, Vlajko Begović, Marko Belinić, Anka Berus, Antun Biber, Jakov Blažević, Ivan Božičević, Zvonko Brkić, Hasan Brkić, Josip Broz Tito, Jovan Veselinov, Veljko Vlahović, Svetozar Vukmanović, Strahil Gigov, Ivan Gošnjak, Pavle Gregorić, Uglješa Danilović, Peko Dapčević, Vladimir Dedijer, Stevan Doronjski, Ilija Došen, Ratko Dugonjić, Milovan Đilas, Veljko Zeković, Boris Ziherl, Vlado Janić, Blažo Jovanović, Isa Jovanović, Niko Jurinčić, Stane Kavčič, Osman Karabegović, Ivan Karaivanov, Edvard Kardelj, Nikola Kovačević, Lazar Koliševski, Slavko Komar, Ivan Krajačić, Boris Krajger, Sergej Krajger, Otmar Kreačić, Vlado Krivic, Vicko Krstulović, Voja Leković, Franc Leskošek, Šefket Maglajlić, Pašaga Mandžić, Miha Marinko, Moma Marković, Božidar Maslarić, Ivan Maček, Cvijetin Mijatović, Miloš Minić, Nikola Minčev, Mitra Mitrović, Veljko Mićunović, Karlo Mrazović, Andrija Mugoša, Kosta Nađ, Naum Naumovski, Radisav Nedeljković, Milijan Neoričić, Džavid Nimani, Đoko Pajković, Slobodan Penezić Krcun, Puniša Perović, Dušan Petrović Šane, Moša Pijade, Krsto Popivoda, Vlado Popović, Koča Popović, Milentije Popović, Jože Potrč, Mile Počuča, Srđa Prica, Đuro Pucar Stari, Dobrivoje Radosavljević Bobi, Aleksandar Ranković, Ivan Regent, Paško Romac, Ivan Rukavina, Đuro Salaj, Nikola Sekulić, Vidoje Smilevski, Petar Stambolić, Dragi Stamenković, Svetislav Stefanović, Velimir Stojnić, Borko Temelkovski, Mijalko Todorović, Vida Tomšič, Cvetko Uzunovski, Janez Hribar, Josip Hrnčević, Avdo Humo, Josip Cazi, Krste Crvenkovski, Rodoljub Čolaković, Mihajlo Švabić, Vlado Šegrt, Lidija Šentjurc, Pal Šoti i Mika Špiljak.