cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aneurizma trbušne aorte
Patofiziologija
Povećana biomehanička aktivnost, (praćena cepenjem i raslojavanjem unutar zida aorte), kod povreda takođe utiče na formiranje aneurizme ali i na nastanak njene rupture kao najčešće i najteže komplikacije.
Zavisno od mehanizma nastanka takođe se mogu dodatno razlikovati i sledeće dve vrste aneurizmi trbušne aorte;
Konačno, 12% do 19% aneurizmi trbušne aorte se može javiti i kao nasledna bolest kod rodbine prvog stepena, uglavnom muškaraca.
Epidemiologija
Godišnje se u Srbiji otkrije 500-800 obolelih sa aneurizmom trbušne aorte. Proširenje na najvećem trbušnom krvnom sudu jedno je od najtežih oboljenja koje se u 50% slučajeva u Svetu i u Srbiji, završava smrću. Bolest nastaje neprimetno i uglavnom se otkriva kada bolesnik dođe na pregled zbog nekih drugih stomačnih tegoba. U poslednjih 30 godina, učestalost aneurizmi trbušne aorte je uvećana za četri puta, što je donekle uzrokovano otkrivanjem novih slučajeva usavršenim „imaging tehnikama“, i realnim sve većim produženjem životne dobi („age-adjusted AAA incidence“).
U SAD, aneurizma trbušne aorte je zastupljena u odrasloj populaciji u 2-4% slučajeva, a godišnje se javlja oko 15.000 smrtnih slučajeva kao posledica sekundarne rupture.
Učestalost ove bolesti varira između žena i muškaraca (1:4-6). Najveća incidenca je kod muškaraca oko 70 godine, dok mnoge studije pokazuju da je prevalenca od aneurizmi trbušne aorte kod muškaraca iznad 60 godine i iznosi 2% do 6%.
Stopa učestalosti aneurizmi trbušne aorte je 8,2% u Velikoj Britaniji, 8,8% u Italiji, 4,2% u Danskoj, i 8,5% u Švedskoj (u muškaraca). Stopa učestalosti aneurizmi trbušne aorte kod žena je mnogo niža, i iznosi od 0,6% do 1,4%.
Učestalost je znatno veća kod pušača nego kod nepušača (8:1), a sa prestankom pušenja rizik pojave aneurizme se smanjuje. Na drugom mestu kao, faktor rizika je povišen krvni pritisak kod osoba muškog pola.
Ruptura aneurizme trbušne aorte javlja se u 1% do 3% muškaraca u dobi od 65 ili više godina a smrtnost je 70% do 95%. Procjenjuje se da se stopa učestalosti klinički relevantnih aneurizmi (promera 4 cm ili više) povećava za oko 2% do 4% svakih 10 godina. Kod deca aneurizma trbušne aorte može se razviti kao posledica traume ili u određenim medicinskim stanjaima, ali se to vrlo retko dešava. .
Klinička slika
Trbušna aneurizma aorte najčešće počinje ispod bubrežnih arterija i često se širi prema gore u jednu ili obe ilijačne arterije. Najčešće počinje asimptomatski da bi se kasnije javio bol duboko u trbuhu koji je obično probadajući, stalan i najizraženiji je u lumbosakralnom području. Pacijent može imati i osjećaj nenormalno jakih pulzacija u trbuhu.
Kod detaljnog pregleda pacijenta palpacijom trbuha, često se može otkriti široko područje u kojem se palpatorno oseća pulzacija trbušne aorte, nad kojom se može čuti i šum, ali ima slučajeva kada se i vrlo velike aneurizme teško mogu otkriti fizikalnim pregledom.
Aneurizme koje se brzo povećavaju i koje prete rupturom, često su bolno osetljive, a najčešće mogu da rupturiraju bez prethodnih simptoma.
Dijagnoza
Dijagnoza aneurizme trbušne aorte može se postaviti primenom sledećih dijagnostičkih metoda; anamneza, objektivni pregled, vizuelizujući pregledi.
Anamneza
Anamneza ima za cilj prikupljanje podataka o toku bolesti i njegovim simptomima, kao i prikupljanje podataka iz porodične anamneze. Brojna istraživanja kod bolesnika, nakon izvršene reparacija aneurizme trbušne aorte ukazuju da je porodična anamneza važan pokazatelj mogućih anomalija na trbušnoj aorti;
Diferencijalna dijagnoza
Osnovne bolesti na koje treba sumnjati u diferencijalnoj dijagnozi aneurizme trbušne aorte su:
Terapija
Čak i kod pacijenata koji nemaju simptome od svojih aneurizmi trbušne aorte, medicinska istraživanja pokazala su obaveznu hiruršku intervenciju zbog visoke stope smrtnosti od 100% u toku života zbog pojave ruptura. Osim toga, ti bolesnici imaju visoku verovatnoću gubitka uda nakon periferne embolizacije.
Konzervativno lečenje AAA
Konzervativno lečenje bolesnika sa aneurizmom trbušne aorte nosi u sebi visoki rizik smrtnosti te se primenjuje samo kod onih bolesnika u kojih postoji verovatnoća da će se popraviti stanje i produžiti njegov životni vek.
Dva preduslova za primenu konzervativnog lečenja aneurizme trbušne aorte su, prestanak pušenja i rteguilacija krvnog pritiska uz redovne zdravstvene kontrole (najmanje jednom u šest meseci). Nedavne studije su prokazale moguće zaštitne učinke konzervativne terapija sa angiotenzinima koji snižavaju pritisak i preimenu statina koji smanjuju enzimsku aktivnost.
Hirurško lečenje
Lečenje asimptomatskih aneurizme trbušne aorte operativnom tehnikom ima za cilj da se operativnim zahvatom izvrši korekcija nastalih oštećenja na trbušnoj aorti. U vaskularnoj hirurgiji trenutno postoje dva načina za operativno lečenje:
Reparacija aneurizme na otvorenom trbuhu
Metoda reparacija aneurizme na otvorenom trbuhu (OR) primenjuje se kod mlađih pacijenta kao metoda izbora, ili kod brzo rastuće ili velike aneurizme, ili nakon njene rupture. Operativni tretman aneurizme na otvoren trbuhu bio je glavni način hirurškog lečenja od 1950. do nedavno.
Endovaskularna reparacija aneurizme
Metoda endovaskularnog lečenja aneurizme trbušne aorte (EVAR) u praksi se primenjuje prvi put 1990 godine. Iako je postala alternativa otvorenom načinu lečenja, njena uloga mora da bude jasno definisana kod svakog bolesnika. Uopšteno gledano ona se prvenstveno primenjuje kod starijih, visokorizičnih pacijenta ili pacijenta sa kontraindikacijama za otvoreni operativni zahvat. Međutim, endovaskularna tehnika je moguća samo na ograničenom broju aneurizmi trbušne aorte, zavisno od morfologije aneurizme. Glavne prednosti ove metode nad otvorenom tehnikom je kraći postoperativni tok lečenja, manja postoperativna smrtnost, bolesnik kraće vremena provodi u intenzivnoj nezi, manje vremena u bolnici i sveukupno ranije se vraća normalnim aktivnostima. Nedostak endovaskularne tehnike je taj što zahteva česte kontrole, što se ne mogu sve aneurizme trbušne aorte lečiti ovom tehnikom, a u svetu je relativno mali broj bolnica osposobljen za primenu ove metode. Nedavno razvijeni endovaskularni uređaji u stanju su lečiti složenije, krivudave i druge anatomski izmenjene promene na aorti.
Monitoring AAA
Kod bolesnika s aneurizmom trbušne aorte manjom od 4 cm u promeru ultrazvučna kontrola stanja i veličine aneurizme vrši se svakih 6 meseci, a u slučaju da se aneurizma širi ili uzrokuje simptome predlaže se hirurška intervencija. U bolesnika sa AAA od 4-5 cm u promeru, hiruška intervencija je od koristi ako su mladi, zbog niskog operativnnog rizika, kako bi ovi bolesnici imali kvalitetan život bez iščekivanja posledica.
Trbušna aneurizma aorte kod žena mogu izazvati rupturu zida aorte i kod manjih promera u poređenju sa muškarcima, zato, je kod žena prag od 4,5 cm osnova za operativni zahvat.
Bolesnici sa aneurizmom trbušne aorte prečnika 5-6 cm u mogu imati izuzetnu korist od operativne korekcije, pogotovo ako su izloženi drugim faktorima koji mogu doprineti nastanku rupture, uključujući hipertenziju, nastavak pušenja, odnosno hronične opstruktivne plućna bolest (COPD). Kod pacijenata sa višim rizikom, prag za korekciju je aneurizma promera 6-7 cm, zavisno od opšteg stanja bolesnika. Ova veličina aneurizme, kao normativ za korekciju, primjenjuje se kod muškaraca prosečne visine 170 cm, zbog povećanog rizika za nastanak rupture tokom života.
Komplikacije
Kao najčešći uzroci smrti i drugih komplakacija kod aneurizmai trbušne aorte, navode se:
Roșienii Mici, Dobrun
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Đorđe Adanja
Biografija
Đorđe Adanja je rođen 24. 4. 1948 u Beogradu u jevrejskoj porodici Solomona i Katarine Adanja. Diplomirao je na Medicinskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, gde je i specijalizovao urologiju 1978 godine. Član je Svetskog udruženja urologa (SIU), te je objavio preko 30 stručnih radova iz ove oblasti. Aktivno učestvuje na međunarodnim kongresima i simpozijumima urologa. Kanadski nostrifikacioni medicinski ispit je položio 1992 godine.
Stanislav II
Stanislav II Avgust Ponjatovski (Volčin, 17. januar 1732 — Sankt Peterburg, 12. februar 1798) je bio poslednji poljski kralj. Tokom svoje vladavine (1764—1795) je bio prisiljen na tri deobe Poljske 1772, 1793. i 1795. godine. Abdicirao je nakon potpisivanja treće deobe.
Ljubavnik Katarine Velike
mini|180p|Stanislav Avgust Ponjatovski, poslednji izabrani kralj Poljske i Litvanije 266p|mini|Otmica kralja Stanislava Avgusta, 1771. Rođen je u Volčinu u današnjoj Poljskoj. Do 1752. postao je poslanik u sejmu. Privlačio je pažnju svojim govorništvom. Za njegovu karijeru su najviše zaslužni njegovi ujaci Čartoriski, koji su ga 1755. poslali u Sankt Peterburg u pratnji britanskog ambasadora. Tamo je uz pomoć ruskog kancelara dobio akreditaciju na ruskom dvoru kao ambasador Saksonije. Uz pomoć britanskog ambasadora upoznao se sa Katarinom Velikom, koja je tada imala 26 godina i još nije bila na vlasti. Stanislav je privukao pažnju Katarine Velike, koja je tada ostavila sve ostale ljubavnike.
Kralj Poljske
Posle smrti Avgusta III od Poljske usledio je državni udar, koji je izvela porodica Čartoriski uz pomoć ruske vojske. Već 7. septembra 1764. Stanislav Avgust je izabran za kralja Poljske i Litvanije. Krunisan je u Varšavi 25. novembra 1764. godine. Njegovi ujaci Čartoriski imali su drugačije želje da jedan drugi njihov nećak bude kralj, ali kad je Stanislav postao kralj nisu pravili probleme.
Rat i prva podela Poljske
Ruski ambasador u Varšavi Nikolaj Repnin je imao veliku moć, pa je Rusiji sklona šljahta prisilila sejm na donošenje Repninovog ustava 1767. godine. Pre toga poteza zarobili su i proterali protivnike ustava. Na tom zasedanju odluke se nisu donosile načelo, liberum veta nego konfederalnim načelom većine. Repninovim ustavom poništili su kraljeve reforme i vratili se starom principu liberum veta. Vraćene su verske slobode za pravoslavne i protestante. Konzervativni deo šljahte i katolička crkva su ustali. Osnovali su konfederaciju iz Bara i započeli su rat sa Rusijom, koji je trajao od 1768. do 1772. godine. Kralj je ratovao na strani Rusa protiv konfederacije iz Bara. Kralja su proglasili svrgnutim. Kralj je imao nameru da se se nagodi sa konfederacijom, jer su na bojnom polju bili veoma uspešni. Konfederacija iz Bara je u početku uspešno ratovala uz podršku dela evropskih sila sve dok nisu 1771. kidnapovali samog kralja. Kralja su pustili nakon nekoliko dana. Kralj se nakon toga potpuno okreće ruskoj frakciji, a konfederacija gubi svu evropsku podršku. Posle toga izvršena je Prva podela Poljske 1772. godine. Kralj Stanislav je protestovao zbog te podele, ali bio je nemoćan da je spreči. Poljska je izgubila 30% teritorije. Velike sile su prisilili poslanike sejma 1773. da ratifikuju odluku o podeli Poljske.
Druga i treća podela Poljske
Za vreme sejma od 1788. do 1792, kralj je uspeo da u vlast ubaci mnogo reformatora i uz pomoć njih usvojen je majski ustav 1791. godine. Novim ustavom odvojena je zakonodavna, izvršna i sudska vlast i eliminisane su mnoge zloupotrebe Repninovog ustava. Ukinut je i liberum veto. Protiv kralja je istupio proruski deo najbogatije šljahte, magnati, koji su se zalagali za poljske zlatne slobode. Osnovali su konfederaciju iz Targovice i započeli su rat. Rusija im se pridružila. Tako je započeo Rusko-poljski rat 1792. godine. Rat je završio Drugom podelom Poljske 1793. godine.
Posle konačne treće podele Poljske 1795, Stanislav II Avgust Ponjatovski je bio prisiljen da abdicira. Živeo je u Sankt Peterburgu od relativno male penzije koju je dobijao od Katarine Velike i umro je 1798. jako zadužen.
Vis Mladi
Vis Mladi (poznati i kao The Mladis) bio je poznati zagrebački rani rock sastav osnovan 1962.
Historija
Sastav je osnovala grupa srednjoškolaca iz Zagreba 1962. godine, kao jedan od prvih pop/rock sastava u Jugoslaviji, to se onda zvalo - električarski sastav, zbog dominirajućeg zvuka električnih gitara. Njegovi osnivači i prvi članovi bili su; Željko Kovačević - Pes (gitara/vokal), Krešimir Radić (bas gitara/vokal), Branko Pečkaj - Korna (ritam gitara), Brane Živković (klavir), Željko Ćupić - Čup (pjevač), Miroslav Goreta - Čok (vokalni solist) i Predrag Drezga - Dodo (bubnjevi).
U samome početku bili su inspirirani zvukom i muzikom Shadowsa, a kasnije Beatlesa i Stonsa, kako se već evropski rock - odnosno beat u to vrijeme razvijao. Svoje prve snimke - čiste instrumentale, snimaju za Radio Zagreb 1963. To su bile snimke; "Južno od granice (South of the Border", "Vrati se" (autor: Jurica Sauh) i "Zvjezdana noć" (Cozy). Tad su snimili i svoje verzije "Mustanga" i "Bongo Bluesa" (od Shadowsa), i instrumental - Pipeline od američkog sastava Chantays. Bili su među prvim jugoslavenskim sastavima koji se pojavio uz Bijele strijele u popularizaciji beata, ali dok je Strijelce to značio kraj, za Mlade bio početak.
Mladi su u razdoblju od 1965. do 1966. uspješno pod nazivom - The Mladis nastupali po zapadnonjemačkim klubovima za američke vojnike. Na prostore bivše Jugoslavije vraćaju se u ljeto 1965. godine, te postaju jedan od najpopularnijih sastava tog vremena. Za Novu 1966. ponovo odlaze u inozemstvo, i nastupaju s Fats Dominom u hamburgškom Star-Clubu, ali se tad i raspadaju.
Mladi su bili prvi domaći čupavci, iako nisu ostavili nekog velikog traga u diskografiji ili tonskim zapisima po radio stanicama, utjecaj te grupe na razvoj pop i rock muzike u Zagrebu i Jugoslaviji bio je daleko veći nego što se to može danas i zamisliti.
Njihov uticaj iako se to površno gledajući, svodio samo na odabir repertoara, izbor instrumenata, scenski nastup i modu, koji je bio više nego up to date, bio je daleko značajniji. Željko Kovačević - Pes postao je uzor svim kasnijim gitaristima, a Drezga - bubnjarima.
Plućna maramica
Plućna maramica tanka je opna koja obavija oba plućna krila. Sastoji se od dva lista, od kojih je jedan srastao sa plućima, a drugi sa zidom grudnog koša. Tanki list koji pokriva neposredno spoljašnju površinu pluća naziva se plućni ili drobni list, jer pluća pripadaju drobu ili organima utrobe. Spoljašnji, deblji list maramice naziva se zidni, pošto naleže na zidove grudne duplje.
Uloga plućne maramice je da tokom disanjajnih pokreta onemogući trenje između nežnog parenhima pluća i čvrstih koštano-mišićnih zidova grudne duplje, i time spreči oštećenja i olakša pokrete pluća.
Anatomija
Plućna maramica je tanka opna koja sa svoja dva lista (visceralnim i parijetalnim) jednim delom obavija pluća a drugim unutrašnji zid grudnog koša. Svako pluće ima svoju opnu-maramicu koja je nezavisne jedna od druge.
Unutrašnji list
Unutrašnji (drobni) list plućne maramice, kroz koji se vidi spoljašnja ružičasta površina pluća, tanji je, i sa svih strana oblaže pluća, izuzev udubljen ihmesta na unutrašnim strana pluća, plućnim hilusima, kroz koji prolaze glavna dušnica, krvni sudovi i nervi pluća.
Pošto pokrije spoljašnju površinu pluća i dospe do hilusa, ovaj list se savija i prelazi u drugi, deblji ili spoljašnji list plućne maramice.
Spoljašnji list
Spoljašnji ili zidni list plućne maramice koji je deblji, počinje u predelu plućnih hilusa, gde se spaja sa unutrašnjim listom. Odatle se on prebacuje i pričvršćuje svojom spoljašnjom stranom za unutrašnji zid grudnog koša, dok istovremen svojom unutrašnjom stranom, preko unutrašnjeg lista obavija pluća, i sa njom obrazuje maramičnu (pleuralnu) duplju.
Maramična duplja
Dva sloja-lista pluđne maramice obrazuju, maramičnu ili pleuralnu duplju ispunjenu tečnošću i bez vazduha. Pritisak tečnosti koji vlada u ovom prostoru niži je od atmosferskom, što je od značaja za normalan proces disanja.
Špagovi plućne maramice
Špagovi plućne maramice su: Prednji maramični špag, deo je šupljine plućne maramice između rebarnih hrskavica i (sredogruđa (medijastinuma). Donji maramični špag , je deo šupljine plućne maramice ili frenikokostalni sinus, u kostofreničnom uglu maramične šupljine, na spoju pleure i dijafragme pleure. Visok je oko 5 cm, a proteže se od osmog do desetog rebra, duž srednje pazušne (aksilarne) linije. Unutrašnji maramični špag , je deo šupljine plućne maramice između prečage (dijafragme) i sredogruđa (medijastinuma). Zadnji maramični špag , deo je šupljine plućne maramice koju formira odraz medijastinalnog dela parijetalni pleure na tela grudnih pršljenova.
Prelom rebara
Prelom rebara,, je delimični ili potpuni prekid kontinuiteta rebara, nastao kao posledica dejstva mehaničke sile koja nadmašuje otpornost koštanog tkiva. Mehanička sila na mestu delovanja oštećuje i meke strukture pa su prelomi rebara često udruženi sa nagnječenjem, oguljotinom ili razderinom.
Etiologija
Pošto grudni koš zauzima veliki deo tela, on ima istureni položaj i često je sklon povredama. U toku tih povreda, rebra su najviše izložena povredama, pa i prelomima rebara. Kod mlađih osoba, zahvaljujući elastičnosti rebara, pojava preloma je znatno ređe nego kod starijih osoba, kod kojih osim zakrečenosti hrskavice nastaje i staračka osteoporoza.
Vrste preloma
Poprečni prelomi rebara obično su izazvani direktnim i snažnim udarom mehaničkog oruđa u grudni koš. Kod ovi preloma prelomljeni krajevi kosti ponekad bivaju utisnuti u dubinu, pa mogu izazvati rascep porebrice i povrede unutrašnjih organa (plućea srce, krvne sudove)
Kosi prelomi rebara obično su izazvani posrednim dejstvom mehaničke sile, pri kompresiji grudnog koša. Najčešće su lokalizovani na prednjoj ili zadnjoj krivini. Kod ovih preloma fragmenti su oštri, a površina preloma je upravljena medijalno (prema sredini) ili lateralno (prema spolja), te ako je polomljeno više rebara nastajue znatna pokretljivost i deformacija zida grudnog koša iznad mesta povrede.
Segmentalni prelom rebara (dva ili više) u istim linijama (dve ili više), klinički je poznat kao „torakalni (grudni) kapak“. Zato se grudni kapak, definiše kao preloma najmanje tri uzastopna rebra na najmanje dve lokacije. Sa tačke urgentnog zbrinjavanja ova vrsta preloma je značajna jer dovodi do poremećaja ventilacije pluća, sa pratećom hipoksemijom. Grudni kapak se može jati kod 10% povreda zida grudnog koša i, povezani su sa stopom smrtnosti do 36% zbog paradoksalnog disanja, i dužih perioda mehaničke ventilaciju koja može dovesti do upale pluća i sepse.
Dijagnoza
Ponekad se dijagnoza preloma rebara postavlja posredno, odnosno može se sa sigurnošću zaključiti na osnovu postojanja plućne kontuzije, hematopneumotoraksa, velikih povreda krvnih sudova u grudnom košu.
Objektivni pregled
Kod bolesnika sa prelomima donjih rebara (9,10,11, rebro), može doći do povreda trbušnih organa i velikih krvnih sudova, pa pri objektivnom pregledu to treba imati u vidu.
Radiološka dijagnostika
Sumnja na prelom rebara najpouzaanije se potvrđuje;
Veoma retko na radiografiji mogu se uočiti prelomi prvog i drugog rebra. Kako je za nastanak ovih preloma potrebna velika kontuziona sila, tokom pregleda treba obratiti pažnju i na stanje ostalih organa u grudnoj duplji, zbog mogućih trauma srca, rascepa bronnhija i povreda velikih krvnih sudova.
Takođe radiološkom dijagnostikom treba isključiti i moguće druge povrede (npr trbuha i trbušnih organa, galave i vrata i udova, uključujući i velike zglobove...) koje mogu biti udružene sa prelomom rebara.
Terapija
Ne postoji poseban tretman za lečenje preloma rebara, a osnovne mere terapije predviđaju;
Tenexteta, Cuetzalan del Progreso
Tenexteta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Unión de Liebres, Salamanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 433 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1721 m.
Sandyville, Ohio
Sandivil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 368.
Мојсиње (Ћићевац)
Мојсиње је насеље у Србији у општини Ћићевац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 36 становника (према попису из 1991. било је 51 становника).
До 1904. године Мојсиње је било заселак у браљинској општини, Расинском срезу, Крушевачком округу. Одлуком краља Петра I Карађорђевића, на предлог министра унутрашњих дела, а по изјављеној жељи становника, овај заселак је издвојен у засебно село.
Демографија
У насељу Мојсиње живи 33 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 54,0 година (50,2 код мушкараца и 57,1 код жена). У насељу има 12 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,00.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
San Florian, Bolzano
San Florian je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1187 m.
El Antehuana, Arteaga
El Antehuana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Las Rastras, Choix
Las Rastras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Anastasi I, Crotone
Anastasi I je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Chalahuico, Calnali
Chalahuico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Calnali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 843 m.
Spătac, Blaj
Spătac je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Blaj.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Germanijum tetrafluorid
Germanijum tetrafluorid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 148,634 Da.
El Tizatal, Carrillo Puerto
El Tizatal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carrillo Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Aurelio Valcárcel Carroll
Aurelio Valkarsel Karol je kolumbijski televizijski producent i reditelj, najpoznatiji po saradnji sa američkom produkcijom Telemundo.
Vojvodstvo Estonija (1561–1721)
Vojvodstvo Estonija (švedski: Hertigdömet Estland, estonski: Eestimaa hertsogkond, njemački: Herzogtum Estland) ili Švedska Estonija bila je vojvodstvo - domena Kraljevine Švedske, koja je egzistirala od 1561. do 1721.
Historija
Vojvodstvo je nastalo 1584. za Livonskog rata, kad je švedska vojska zauzela sjevernu Estoniju (to su današnji okruzi Harju, Viru, Järva i Lääne).
Krajem 15. vijeka oko tadašnje Terre Mariane izrasle su dvije velike sile Poljsko-Litvanska Unija, koja je već zauzela dobar dio juga, i Velika Moskovska Kneževina koja je osvojila Novgorod, na istoku. Više diplomacijom negoli ratnim pobjedama, Velika Kneževina Litvanija je dobila Terra Marianu raspuštanjem Teutonskog viteškog reda 1561.
Moskovski car Ivan Grozni je 1558. zauzeo Narvu i prodro duboko u Estoniju, donoseći sa sobom pustoš, Šveđani su tek 1581. uspjeli protjerati rusku vojsku
Posljednji biskup Biskupije Ösel-Wiek (Saare-Lääne) prodao je 1559. otoke Zapadnoestonskog arhipelaga Danskoj, ali su ih Šveđani do 1645. uspjeli anektirati.
Nakon Altmarskog primirja 1629., kojim je okončan Prvi poljsko-švedski rat - Poljsko-Litvanska Unija predala je Švedskoj veći dio Terre Mariane.
Dugotrajni ratovi ostavili su zemlju razorenu, jer su brojni feudi ostali bez kmetova pa je zemlja postala pustopoljina. Taj prazni prostor djelomično su popunili strani kolonisti koji su ubrzo asimilirani. To je također dalo priliku germaniziranim feudalcima da uvećaju svoje feude, dignu poreze i traže više prisilnog rada od svojih kmetova.
U Estoniji se vrijeme švedske vladavine ponekad naziva Dobrim starim švedskim vremenima (estonski: Vana hea Rootsi aeg). Historičari su podijeljeni oko tog jeli to legenda ili stvarnost, dali je stanovništvo doista mislilo da je taj period bolji od vremena ranijih vladara.
Za švedske vladavine provedene su neke reforme sa ciljem da se smanji utjecaj lokalnog germaniziranog plemstva, u korist domicilnog estonskog seljaštva. Ubrzo nakon što je Karlo XI postao punoljetan 1672., livonski feudalci morali su dokumentima dokazati vlasništvo nad svojim feudima. Ukoliko to nisu mogli - feudi su im oduzeti u ime monarhije, pa su postajali obični zakupci.
Za švedske vladavine osnovan je Univerzitet u Tartuu, Gimnazija Gustava Adolfa i Žalbeni sud u Tartuu.
Vladavina je efektivno završila 1710., kad su sve švedske baltičke domene kapitulirale pred ruskim trupama u završnoj fazi Velikog severnog rata.
Tragovi švedske vladavine još uvijek su jasno vidljivi po otocima Ruhnu i Vormsi u primjerima drvene arhitekture i crkvama.
Madonna dell'Oppio, Modena
Madonna dell'Oppio je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Barranca del Cobre, Guachochi
Barranca del Cobre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1250 m.
Chilii, Dobrun
Chilii je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Dobrun.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Claro Leyva Farrera, Mapastepec
Claro Leyva Farrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mapastepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
El Aguacate, Cuetzalan del Progreso
El Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 846 m.
Varese (jezero)
Jezero Varese (talijanski: Lago Varese) je glacijalno jezero koje leži udaljeno oko 55 km sjeverno od Milana u Italiji.
Geografske karakteristike
Jezero Varese leži na nadmorskoj visini od 293 m, u masivu Campo dei Fiori u Lombardiji. Jezero ima površinu od 14,9 km², ima oblik polumjeseca, najveću dubina mu iznosi 23 m.
Natalija Arinbasarova
Natalija Utevlevna Arinbarasova (26. septembar 1946 - ) je rusko-kazahstanska i bivša sovjetska filmska glumica. Karijeru je započela u filmu Prvi učitelj Andreja Končalovskog, za koga je 1966. na venecijanskoj Mostri dobila Kup Volpi za najbolju žensku ulogu. Iste godine se udala za Končalovskog, kome je rodila sina Jegora, koji će kasnije postati ugledni režiser. Brak se raspao 1969. nakon što je Končalovski iz tadašnjeg SSSR-a prebjegao na Zapad. Godine 1970. se udala za Nikolaja Dvigubskog, kome je rodila kćer Jekaterinu, također uglednu režiserku; i taj brak se raspao nakon muževog prebjega na Zapad. Na kraju se udala za režisera Eldora Urazbajeva.
Monte Savello, Roma
Monte Savello je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Conquest (film, 1937)
Conquest, poznat i pod naslovom Marie Walewska je američki crno-bijeli historijski film snimljen 1937. u režiji Clarencea Browna. Temelji se na romanu Pani Walewska Waclawa Gasiorowska, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Greta Garbo, je Maria Walewska, poljska plemkinja koja je početkom 19. vijeka, za vrijeme Rata Četvrte koalicije upoznala i zavela francuskog vojskovođu i cara Napoleona (čiji lik tumači Charles Boyer). Radnja prikazuje kako Walewska, kao poljska patriotkinja, nastoji ljubavnu vezu iskoristiti kako bi pomogla svojoj domovini da pod Napoleonovim okriljem obnovi svoju slobodu i državnost, ali kako je u tome na kraju zaustave Napoleonovi politički interesi, a na kraju i vojni porazi.
Monte Savello, Roma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Norman Foster
Lord Norman Foster (Manchester, 1. jun 1935. - ) punim imenom Norman Robert Foster, je najpoznatiji britanski i svjetski arhitekt današnjice, poznat po svojim elegantnim građevinama od čelika i stakla.
Biografija
Norman Foster rođen je u Stockportu na periferiji metropolitalnskog Manchestera u skromnoj radničkoj obitelji. Pa se još kao maloljetnik morao zaposliti 1951. kao pomoćni radnik u gradskoj upravi. Preko posla se upoznao sa sinom od starijeg kolege koji je studirao arhitekturu, i od tad počinje njegovo zanimanje za dizajn i arhitekturu. Između 1953.-1955. bio je na odsluženju vojnog roka, kojeg je proveo u - RAF-u, od tad traje njegova strast prema avionima i pilotiranju.
Nakon povratka iz vojske, od 1956. do 1961. studira arhitekturu na Mančesterskom univerzitetu, a nakon tog je proveo jednu godinu na Univeritetu Yale (1961.-1962.) u New Haven u Connecticutu. Nakon povratka u Englesku, već početkom 1963. osnovao je projektni biro Team 4, u kom je pored njegove žene Wendy Foster, radio bračni par Rogers (Richard i Su).
Prvi projekt kojim je skrenuo pažnju na sebe i za kog je dobio međunarodna priznanja bio je Sainsbury Centre for the Visual Arts (1974.-1978.) u engleskom Norwichu. To je velika pravokutna prozračna građevina, od stakla i metala, a nakon tog je (1979.- 1986.) uslijedio projekt za upravnu zgradu HSBC banke u Hong Kongu. Zahvaljujući tim narudžbama, on se etablirao kao jedan od svjetskih lidera -high-tech dizajna. I pored te opsesije tehničkim savršenstvom, on je spretno balansirao između funkcije i oblikovanja, tako da se nije libio da liftove preseli izvan građevine, kako bi ih se moglo lakše servisirati, pa je na dotad uobičajenom mjestu, dobio velike otvorene prostore - što je oduševljalo njegove kolege arhitekte. Sličnu ingenioznost pokazao je koristeći unutrašnje atrije, male zelene površine, koji su mu pomogli da dobije maksimalnu količinu prirodnog svjetla u uredima, tako je oblikovao HSBC banku i neboder Commerzbanke u Frankfurtu.
Vrhunac karijere imao je prijelazu u novi milenij kad je dobio projekt rekonstrukcije berlinskog Reichstaga, kome je dodao kupolu od stakla i čelika, sa spiralnim gledalištem. Nakon tog uslijedila je rekonstrukcija londonskog British Museuma, kome je također dodao kupolu od stakla i čelika, i tako dobio unutrašnji zatvoreni trg. Nakon tog je između 2004.-2007. izveo dogradnju muzeja Smithsonian u Washingtonu, Terminal 3 pekinškog aerodroma (2003.-2008.), i londonsku vijećnicu / City Hall (1999.-2002.)
Foster je za svoj rad dobio brojna priznanja, između ostalih Pritzkerovu nagradu - 1999., pa Carsku nagradu za arhitekturu Japanskog udruženja umjetnika (2002), i nagradu Aga Kana - 2007. za projekt Univerziteta tehnologije Petronas u Maleziji.
Matzinga, Granja, Tlilapan
Matzinga, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlilapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1211 m.
Palanfrè, Cuneo
Palanfrè je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1394 m.
Las Guayabas, Choix
Las Guayabas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Rusifikacija
Rusifikacija uglavnom označava prisilno usvajanje ruskog jezika i kulture, ili nekog drugog elementa vezanog za rusku kulturu, na prostorima gdje u većini ne žive etnički Rusi. Rusifikacijom se uglavnom označava prisilno uvođenje ruskog jezika u društvene ustanove Ukrajine, Bjelorusije, Litve, Latvije, Estonije, Finske, Gruzije i još nekih ne europskih država poput Kazahstana. Rusifikacija je pojam koji također podrazumijeva i rusko prisvajanje tuđih običaja i kulture te njihovo svrstavanje iskuljučivo pod ruski nazivnik odnosno rusku kulturu.
Za pojam rusifikacija također se vežu masovne migracije ruskog stanovništva u 17., 18., 19. i 20. stoljeću. Rusi danas imaju velike nacionalne manjine u Ukrajini, Bjelorusiji, Kazahstanu, Litvi, Latviji i Estoniji zbog povijesne politike vezane za rusifikaciju. Pojam također podrazumijeva i politički određena masovna raseljavanja autohtonog stanovništva u Ruskoj Federaciji i njoj susjednim državama.
Posljedice rusifikacije
Najveće posljedice politike rusifikacije osjetili su mali kolonizirani euroazijski narodi na tlu današnje Ruske Federacije koji su se kroz nekoliko generacija asimilirali i posve nestali kao zasebna etnička cjelina. Veliki broj tih manjih naroda odnosno plemena posve se asimilirao odnosno integrirao u rusku kulturu i identitet.
Posljedice rusifikacije danas u velikoj mjeri osjećaju Bjelorusi i Ukrajinci s obzirom da je njihov slavenski jezik blizak ruskom jeziku. U Bjelorusiji danas vrlo malen broj stanovnika govori bjeloruskim jezikom, ne više od 10 posto, a mediji i državna televizija i dalje prate događanja isključivo na ruskom jeziku. U Ukrajini gotovo polovica stanovnika u privatnoj sferi govori ruskim jezikom, a mediji podjednako prate događanja na ukrajinskom i ruskom jeziku.
Carvajal, Buenaventura
Carvajal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Buenaventura.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 494 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1519 m.
Wolfram Kleiss
Wolfram Kleiss (Berlin, 17. 11. 1930. – Kleinmachnow, 18. 12. 2020), njemački arheolog i iranist, direktor teheranskog DAI-ja od 1971. do 1995. godine.
Biografija
Kleiss je rođen 1930. u Berlinu, u tadašnjoj Weimarskoj Njemačkoj. Studirao je na gradskom Tehnološkom univerzitetu (TU Berlin) i diplomirao 25. septembra 1959. na temu "Javne zgrade u Kambodunu: specifikacije i rekonstrukcija". Iste godine dobiva stipendiju od Njemačkog arheološkog instituta (DAI) i po prvi put putuje u Iran. Od 1967. radi kao zamjenik direktora (H. Luscheyja) na ogranku navedenog instituta u Teheranu, a 1971. postaje direktorom istog (ujedno P. Calmeyer zamjenikom) i obnaša tu funkciju sve do umirovljenja 1995. kada ga zamijenjuje D. Huff. Za vrijeme boravka u Iranu vodio je brojne arheološke ekspedicije i istraživao historijske lokalitete kao što su Taht-e Sulejman, Masdžid-Sulejman, Bastam, Bisotun, itd. Kleiss potpisuje više od 300 knjiga i naučnih članaka o iranskoj arhitekturi, objavljenih od 1960. do ranih 2010-ih godina.
Guanacastita, La Yesca
Guanacastita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1216 m.
El Circuito, Salamanca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 460 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1727 m.
Sporazum iz Roskilde
Sporazum iz Roskilde (švedski: Freden i Roskilde) je naziv za mirovni ugovor između Kraljevine Danske, Kraljevine Norveške i Slobodnog i hanzeatskog grada Lübecka s jedne strane i Kraljevine Švedske s druge strane, koji je dogovoren između 18. i 22. novembra 1568. u danskom gradu Roskilde.
Karakteristike i historija
Pregovore je inicirao budući švedski kralj Johan III, godinu dana nakon što je već de facto preuzeo vlast, njime se trebao okončati Sjeverni sedmogodišnji rat.
Kad je konačno sve dogovoreno, on ga je odbio raticifirati, jer mu se činilo da Švedska njime daje previše ustupaka. Ona je naime trebala platiti sve troškove rata, drugoj strani, usto je trebala prepustiti Estoniju kojom su tada vladali Šveđani. Nakon tog se rat nastavio sve do potpisivanja Ščećinskog mira 1570.
Плочник (Ћићевац)
Демографија
У насељу Плочник живи 505 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,3 година (44,6 код мушкараца и 48,1 код жена). У насељу има 163 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,64.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Făgețelu, Făgețelu
Făgețelu je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Făgețelu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1427 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Ocara, Verona
Ocara je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Bartlett, Tennessee
Bartlet je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 54.613, što je 14.07 (34,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zaštićena područja u Crnoj Gori
Crna Gora je uglavnom planinska zemlja, sa površinom od 13.812 km², a obuhvata i submediteransku i mediteransku regiju. Ima 293 km obale duž Jadranskog mora dok se njen akvatorij proteže do 12 nautičkih milja od obale pokrivajući površinu od oko 2.500 km²., sa maksimalnom dubinom 1.233 m. Širina epikontinentalnog pojasa (do 200m dubine) varira duž obale Crne Gore pri čemu se širi od 9.5 nautičkih milja na ulazu u Bokokotorski zaliv do 34 nautičke milje na ušću rijeke Bojane. Raznolikost geoloških formacija, pejzaža, klime i tla, kao i položaj Crne Gore na Balkanskom poluostrvu i Jadranskom moru, stvorili su uslove za formiranje biološke raznovrsnosti sa veoma visokim vrijednostima, što svrstava zemlju među biološka „žarišta” evropske i svjetske biološke raznovrsnosti.
Zakon o zaštiti prirode
Zakon o zaštiti prirode usvojen je u avgustu 2008. godine (Službeni list Crne Gore br. 51/08) sa ciljem preuzimanja ključnih zakonskih odredbi EU u toj oblasti, kao što su Direktive o staništima i pticama. Navedeni Zakon iz 2008. izmijenjen je sa nekoliko suštinskih izmjena i dopuna u decembru 2013. godine (Sl. list Crne Gore», br. 62/13). Prema ovom Zakonu, zaštićena područja su „područja sa značajnom biološkom, geološkom i raznolikošću ekosistema i pejzaža”. Zakonskim odredbama definisano je:
Postojeća zaštićena područja
Broj vrsta po jedinici površine (ili Simpsonov indeks diverziteta) u Crnoj Gori je 0.837 (pri čemu je najviša moguće vrijednost 1) i najviši je od svih evropskih zemalja. Crna Gora ima i internacionalno prepoznata područja – dva Ramsar sajta i dva UNESCO sajta.
Nacionalni napori da se očuva biodiverzitet i priroda rezultirali su proglašenjem odgovarajućim zakonskim propisima, većeg broja zaštićenih područja. Nacionalna mreža zaštićenih prirodnih područja 2021. god sadržavala je 58 područja sa površinom od 1.908 km² ili više od 13,85% kopnene površine Crne Gore. Pet nacionalnih parkova Crne Gore – Durmitor, Skadarsko jezero, Lovćen, Biogradska gora i Prokletije su najvažnija među njima. Ostala zaštićena područja, spadaju u razne druge kategorije – kao što su spomenici prirode, oblasti sa posebnim prirodnim karakteristikama i opšti ili specijalni rezervati.
The Great Waldo Pepper
The Great Waldo Pepper' je američki igrani film snimljen 1975. godine u režiji Georgea Roya Hilla. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Robert Redford, je bivši američki vojni pilot, frustiran time što nije imao prilike steći slavu boreći se kao lovac u Prvom svjetskom ratu, te koji u drugoj polovici 1920-ih svoje vještine nastoji unovčiti kroz tzv. leteći cirkus, odnosno demonstirajući po život opasne letačke vještine na aeromitinzima. Radnja prikazuje kako ga karijeri dovodi do Hollywooda i susreta sa bivšim njemačkim lovačkim asom Ernstom Kesslerom (čiji lik tumači Bo Brundin).
George Roy Hill je također producirao film, koji je za njega imao lično značenje, s obzirom da je u stvarnom životu bio pilot. Film je velikim dijelom nastojao eksploatirati tada među publikom popularnu nostalgiju prema 1920-im i 1930-im, ali i svijet početaka civilne avijacije prikazati kao svojevrsni Divlji Zapad, kroz romantičnu prizmu slobode piloti nisu bili sputani kasnije uvedenim federalnim propisima. Hill je za scenarista angažirao Williama Goldmana, zaslužnog za njegov najveći hit Butch Cassidy i Sundance Kid. Pojedini likovi u filmu su bili inspirirani stvarnim ličnostima - Waldo Pepper se temeljio na Ormeru Locklearu, a njegov suparnik na njemačkom avijatičaru Ernstu Udetu. Tokom snimanja su se Goldman i Hill žestoko posvađali, ali su na kraju ipak dovršili film. Kritike mu poslije nisu bile pretjerano sklone, smatrajući ga razvučenim i konfuznim. Sa druge strane, The Great Waldo Pepper uživa veliki ugled među avio-entuzijastima i historičarima, prije svega zbog korištenja autentičnih aviona i velikog truda da se rekonstruiraju počeci zrakoplovstva.
Agiladero, Calnali
Agiladero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Calnali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1016 m.
Flitești, Blaj
Flitești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Blaj.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Xaltipanapa, Cuetzalan del Progreso
Xaltipanapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1076 m.
Gigaktonin
Gigaktonin je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 453,569 Da.
Rancho Valdivia, Carrillo Puerto
Rancho Valdivia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carrillo Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
San José de los Pericos, Choix
San José de los Pericos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 502 m.
Madonna di Pietravolta, Modena
Madonna di Pietravolta je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1143 m.
1918. na filmu
thumb|Poster za film Otac Sergije
Godina 1918. se smatra prvom u historiji sovjetske kinematografije.
Rory Storm & the Hurricanes
Rory Storm & the Hurricanes bili su jedan od najpopularnijih liverpoolskih, beat sastava iz ranih 1960-ih. Unatoč velikoj lokalnoj popularnosti, nisu postigli nikakav međunarodni uspjeh, vjerojatno i zbog toga što uopće nisu polagali pažnju na snimanje ploča, - već su isključivo bili koncentrirani na nastupe uživo.
Historija sastava
Osnivač sastava bio je pjevač Rory Storm, koji je još 1958. osnovao svoj prvi skiffle sastav - Al Caldwell’s Texans. Ubrzo je promijenio ime sastava u The Raving Texans, pa zatim u Al Storm & the Hurricanes, pa opet u Jett Storm & the Hurricanes te se konačno od 1959 ustalilo ime Rory Storm & the Hurricanes. Tada su u Hurricanesima nastupali Rory Storm (pravim imenom Alan Caldwell, pjevač), Johnny Guitar (pravim imenom John Byrne, ritam gitara), Ty Brian (pravim imenom Charles O’Brien, solo gitara), Lou Walters (pravim imenom Wally Eymond, bas gitara) i Ringo Starr (pravim imenom Richard Starkey, bubnjevi).
Početkom 1960. počeli su mijenjati repertoar prema Rock-’n’-Rollu, manje više sa obradama hitova Chuck Berrya i Jerry Lee Lewisa. U maju iste godine nastupali su sa tada popularnim rock pjevačem Gene Vincentom u Liverpoolu. Nakon tog nastupa, dobili su priliku nastupati u Hamburgu, zajedno sa Beatlesima u klubu - Kaiserkeller. Zanimljivo je da su oni dobili veće honorare od Beatlesa, i bili bolje prihvaćeni od publike.
U oktobru 1960., Hurricanesi snimaju u Hamburgu tri tada popularne pjesme: Fever (John Davenport/Eddie Cooley), September Song (muzika: Kurt Weill; tekst: Maxwell Anderson) i Summertime (muzika: Gershwin). Kuriozitet tih snimaka je da prateće vokale pjevaju Beatlesi; John Lennon, Paul McCartney i George Harrison. Od 1961. do 1962. Hurricanesi nastupaju po Engleskoj, Francuskoj i Španjolskoj (Marbella). U augustu 1962. sastav napušta Ringo Starr i odlazi u Beatlese. Od tada su Hurricanesi dugo bili u potrazi za pravim bubnjarom, jer nitko nije ostao na dulje vrijeme. Nakon toga se na bubnjevima ustalio Keef Hartley, koji se sastavu pridružio u augustu 1963.
U decembru 1964. snimili su u Londonu pod pokroviteljstvom menadžera Beatlesa Briana Epsteina, singl ploču America, ali ta ploča nije dobro prošla kod publike.
Ty Brian je 1967. napustio sastav, i to naprasno za vrijeme nastupa (nedugo nakon toga je umro, sa samo 26 godina). Sastav se nakon toga raspao, Rory Storm pokušao je bezuspješno ponovo okupiti Hurricanese, ali mu to nije pošlo za rukom.
Rory Storm je 28. septembar 1972, nađen mrtav zajedno sa svojom majkom, uzrok njihove smrti bio je predoziranje tabletama za spavanje, ali je zauvjek ostalo upitno jesu li se željeli ubiti ili je to bila posljedica neznanja i nepažnje.
Picachitos, La Yesca
Picachitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 841 m.
San Floriano di Valluzza, Bolzano
San Floriano di Valluzza je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
El Bajío, Mapastepec
El Bajío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mapastepec.
San Floriano di Valluzza, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1344 m.
El Bajío, Mapastepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Las Higueras, Arteaga
Las Higueras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 555 m.