cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konrad II, sveti rimski car
Brak s Giselom Švapskom
Između 1017. i 1019. Konrad je bio dvaput upleten u sukobe svojih rođaka i pristaša s carem Henrikom II. Uzroci tih sukoba nisu poznati. Konradov biograf Wipo kaže da je Konrad uvijek bio spreman zauzeti se za svoje prijatelje i rođake što je slovilo kao velika ratnička vrlina. Zbog toga je car Konrada najvjerojatnije prognao, ali to je ubrzo opozvano.
Kralj
Nakon izbora Konrad je smatrao potrebnim da obiđe državu (njemački Königsumritt) jer nisu svi priznali njegov izbor za kralja. Stoga je nastojao da mu i oni polože zakletvu vjernosti prije nego se protiv njega stvori opozicija. To je postigao pregovorima, obećanjima, davanjem privilegija, a ako je bilo potrebno i oružanom silom. Na tom obilasku Konrad je došao i blizu poljske granice. Poštovao je mir koji je njegov prethodnik sklopio s poljskim kraljem Boleslavom I., ali kad je ovaj 1025. umro u Poljskoj su izbili neredi. Konrad je to iskoristio i prisilio 1028. njegova nasljednika Mješka II. da se odreče kraljevske titule, zadovolji naslovom kneza i prizna vazalsku ovisnost Poljske o Njemačkoj.
Konrad postaje kraljem Italije i carem
U sjevernoj Italiji su nakon smrti cara Henrika II. izbili nemiri. Građani Pavije grada na rijeci Pad koji se razvio u značajno trgovačko središte digli su ustanak i uništili simbol carske moći u gradu, carski burg koji im je bio trn u oku. Poslanici grada pokušali su se zbog toga opravdati kod Konrada, a on im je odgovorio poznatom metaforom o brodu:
Konrad je dalje argumentirao da oni nisu uništili kraljevo vlasništvo već vlasništvo države što daje kralju pravo da ih kazni.
I neki velikaši gornje Italije pokušali su okruniti akvitanskog vojvodu Vilima za kralja Italije. Konrad je zato početkom 1026 krenuo u Italiju. U Milanu ga je tamošnji nadbiskup u ožujku okrunio za kralja Italije. Svladavši otpor nekih talijanskih gradova Konrad je ušao u Rim. Tamo ga je papa Ivan XIX. 26. ožujka 1027. okrunio za cara.
Kralj Burgundije
Burgunski kralj Rudolf III. umro je 2. veljače 1032. Prema ugovoru kojega je sklopio s Konradovim prethodnikom Henrikom II., njegovo će kraljevstvo nakon njegove smrti pripasti njemačko-rimskom caru. No, protiv Konrada su se pobunili neki velikaši što ga je prisililo da zimi 1033. krene s vojskom na njih i u savezništvu s francuskim kraljem Henrikom I. osvojio to kraljevstvo. Tamošnji velikaši su se nato zakleli caru na vjernost tako da je Konrad 1. kolovoza 1034. okrunjen u Ženevi za kralja Burgundije. Sveto Rimsko Carstvo tako je dobilo strateški važan veliki teritorij koji je obuhvaćao područje današnje zapadne Švicarske, dolinu rijeke Rone i Provansu.
Konrad je nastojeći oslabiti vlast talijanskih velikaša koji su se bunili protiv njega, podržavao i čuvao prava talijanskih gradova koje su oni nastojali ukinuti želeći zavladati njima. Osim toga, u Italiji je stalno bila prisutna opozicija protiv njemačke prevlasti jer je Konrad za biskupe imenovao Nijemce i podupirao brakove između Talijana i Nijemaca nastojeći povezati Njemačku i Italiju u jednu cjelinu. Milanski nadbiskup Aribert bio je najveći neprijateljem Nijemaca natojeći cijelu Lombardiju dovesti pod svoje vodstvo. Konrad je poveo rat protiv njega i porazio ga. No nije ga uspio potpuno pokoriti zbog talijanske opozicije njemačkoj vladavini.
U Konradovoj vojsci izbila je pri njenom povratku u Njemačku epidemija od koje su mnogi umrli, ali je Konrad ostao zdrav.
Smrt
Konrad II. umro je 4. lipnja 1039. u Utrechtu, a pokopan je u katedrali u Speyeru. Naslijedio ga je sin Henrik III.
Značaj
Konrad II. ojačao je državu iznutra i proširio je izvana. Oslanjao se na niže plemstvo a protiv visokog plemstva koje je bilo protiv njega. Time je doprinio njihovu jačanju. Bio je vrlo trezvena osobnost gotovo bez praznovjerja i kako je Crkva zabrinuto govorila "ne osobito čvrst u vjeri". Njegova politika prema Crkvi bila je kao i ona njegova prethodnika. Crkvu je smatrao podložnom svojoj vlasti (što je ona tada i bila) te imenovao biskupe po svojoj volji. Podupirao je crkvenu reformu.
Iva, South Carolina
Ajva je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.218, što je 62 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Heinrich I od Austrije
Heinrich I od Austrije (? - 23. jun 1018), također poznat i kao Heinrich Snažni (Heinrich der Starke) bio je markgrof Austrije od 994. do svoje smrti. Bio je sin markgrofa Leopolda I iz porodice Babenberg. Majka mu je bila Richardis od Sualafeldgaua. Pod njegovom vladavinom se godine 996. prvi put u službenim dokumentima spominje ime Ostarrîchi, od koje se razvio suvremeno njemačko ime za Austriju (Österreich). Heinrich se kao prebivalište odabrao Melk, odnosno mjesto gdje je sahranjen Sveti Koloman. Teritoriju mu je proširio car Heinrich II Sveti, davši mu zemlje između rijeka Kampa i Morave te Bečke šume.
Boogie-woogie
Boogie-woogie (bugi vugi) je glazbeni stil zasnovan na blues glazbi koji je postao vrlo popularan u tridesetim i čedrdesetim godinama 20. stoljeća, a s izvođenja na jednom glasoviru proširio se na sviranje uz 3 glasovira odjednom, gitaru, big band, country glazbu, pa čak i gospel. Dok blues tradicionalno oslikava sjetne motive, boogie-woogie se veže prvenstveno uz ples. Tekst jedne od prvih boogie-woogie pjesama, "Pinetop's Boogie Woogie" sastoji se isključivo od uputa plesačima:
Boogie-woogie karakterizira ostinato bas dionica koja se lijevom rukom svira zajedno s bliskim varijacijama akorda, dok se desna ruka bavi trilerima i ukrašavanjem. On nije isključivo stil za solo glasovir, nego i pratnja uz pjevanje i pojedinačne solo dijelove i dopunjavanja. Boogie-woogie melodije većinom su skladane u formi 12-taktnog bluesa, a njemu se mogu prilagoditi i pjesme iz drugih stilova.
Tipična bas dionica u ovom stilu izgleda ovako:
Datoteka:Boogie-woogie-bassline.svg
Podhumlje
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 32 stanovnika.
Cerizay (De Sevr)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4 589 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 247 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 173 metara (maksimalnoj 217 m, a minimalnoj 143 m).
Baffinova struja
Bafinova struja (ili Struja Bafinovog ostrva)je prirodni produžetak Zapadnogrenlandske struje u Severnom ledenom okeanu. Njena prosečna brzina je oko 17 kilometara na dan. Ovo je hladna morska struja koja se kod poluostrva Labrador i istoimenog mora uliva u hladnu Labradorsku struju.
Tortore, Torino
Tortore je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 881 m.
Indofenol
Indofenol je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 199,205 Da.
Beaufortov vrtlog
Boforova struja (tj. Boforovo strujno kolo) je hladna morska struja koja nastaje i razvija se u Severnom ledenom okeanu pod uticajem vetrova. Ime je dobila po Boforovom moru u kome egzistira. Njeno proučavanje je izuzetno otežano usled leda koji je u tom delu okeana skoro celogodišnja pojava.
Vanjske veze
Eisdrift
Kosti
thumb|200px|Ilustracija ljudske bedrene kosti, najprepoznatljivije u ljudskom tijelu
Kost (Latinski: "Os"), ili koštano tkivo jest povezivno tkivo koje podupire tjelesnu strukturu, a nalazi se kod većine životinja. Kosti i mišići zajedno čine sustav organa za kretanje.
Građa i sastav kosti
Kosti su međusobno povezane pokretljivim zglobovima i mišićima. Kosti su čvrste i jake, šuplje unutrašnjosti, stoga nisu teške te čine samo 14% naše ukupne tjelesne mase (lakše su od mišića). Kosti nisu mrtve tvari u našem organizmu, pa se zato obnavljaju kad se prelome.
Sastav kosti
Kosti su aktivno živo tkivo u tijelu. Građene su od koštanih stanica međusobno povezanih nastavcima. Izgrađuje ih bjelančevina osein (25% kosti), 10% kostiju čini voda. Kosti imaju krvne žile koje ulaze i izlaze iz njih, opskrbljujući ih kisikom i hranjivim tvarima a oslobađaju ih štetne tvari. Određene kosti sadrže srž koja proizvodi krvne stanice. Sve kosti imaju živce kojima osjećamo pritisak i bol. K tome, kosti su građene od minerala (pretežito kalcija) i drugih hemijskih tvari koje kosti čine tvdima i krutima (oko 65%). Te krute tvari stanice izlučuju u međustanični prostor. Dogodi li se da drugim organima treba kalcija, tada kalcij iz kostiju "odlazi" u organe kojima je potrebniji (npr. u trudnoći ili pri živčanoj napetosti.
Žena Glava
Žena Glava je naselje u sastavu Grada Komiže, na otoku Visu, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 46 stanovnika.
Priest Point, Washington
Prist Pojnt je grad u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 779.
Tektonsko jezero
thumb|150px|right|Ohrid, tektonsko jezero
Tektonsko jezero, takođe i kotlinsko ili potolinsko jezero, je jezero nastalo tektonskim pokretima i ispunjavanjem ulegnuća u reljefu između antiklinala i raseda. Prema tipu procesa mogu se podeliti na:
Psunjski partizanski odred
Psunjski partizanski odred je bila prva organizirana partizanska formacija na području Zapadne Slavonije.
11. listopada 1941. godine donesena je odluka o podizanju narodnog ustanka i formiranju Psunjskog odreda koji je izveo prvu oružanu akciju napadom na tadašnju Općinu Rajić gdje je po prvi puta srušena željeznička pruga Zagreb – Beograd. Ova uspješno provedena oružana akcija dala je dodatnu motivaciju za širenje otpora naroda toga kraja. Tako je formiran 1. slavonski partizanski bataljun s tri čete i 270 boraca, a Psunjski partizanski odred je činio prvu četu.
Harald II od Danske
Harald II od Danske (? - 1018) bio je kralj Danske od 1014. do smrti. Bio je najstariji sin kralja Sweyna I od Danske i Gunhilde, te je služio kao regent dok mu je otac vodio ekspediciju na Englesku protiv tamošnjeg kralja Ethelreda Nespremnog. Nakon očeve smrti 1014. je naslijedio dansko prijestolje, dok je englesko prijestolje naslijedio njegov brat Knut, koji je krunu potvrdio nakon vlastitog osvajačkog pohoda 1016. Dvije godine kasnije, Harald je umro i Knut je preuzeo vlast nad oba kraljevstva. O životu Haralda i njegovoj kratkoj vladavini ima vrlo malo podataka.
Homologna rekombinacija
thumb | 225px | alt=Depiction of chromosome 1 after undergoing homologous recombination in meiosis |Tokom [[mejoza|mejoze, homologna rekombinacija može da proizvede nove kombinacije gena]] Homologna rekombinacija je tip genetičke rekombinacije u kojoj se nukleotidne sekvence razmenjuju između dva slična ili identična molekula DNK. Ona je u najširoj upotrebi u ćelijama za preciznu popravku štetnih prekida koji se javljaju na oba lanca DNK, poznatih kao dvolančani prekidi. Homologna rekombinacija isto tako proizvodi nove kombinacije DNK sekvenci tokom mejoze, procesa kojim eukariote formiraju gametne ćelije, poput sperme i jajnih ćelija kod životinja. Te nove kombinacije DNK predstavljaju genetičke varijacije u potomstvu, što omogućava populacijama da se adaptiraju tokom evolucije. Homologna rekombinacija se takođe koristi u horizontalnom transferu gena za razmenu genetičkog materijala između različitih sojeva i vrsta bakterija i virusa.
Festival dalmatinskih klapa - Omiš
Festival dalmatinskih klapa u Omišu je hrvatski klapski festival.
Povijest
Prvi je organiziran 1967. godine sa ciljem da se u turističkoj sezoni spontane skupine pjevača nađu zajedno i zapjevaju pred publikom na način kako inače u svojoj sredini pjevaju u klapi. Bilo je to spontano pjevanje koje se izvodilo po sluhu, a ne prema notnom zapisu. Međutim, to je pjevanje bilo nedovoljno dotjerano, tek ponešto obrađeno, ali je u sebi nosilo iskonsku privlačnost i snagu autentičnosti. Bila je to suprotnost dominirajućim, uvježbanim ansamblima koji su se pod „dalmatinskim“ mogli tada javno čuti (npr. „Ansambl Dalmacija“; „Grupa Dalmatinaca Petra Tralića“ iz Zagreba; „Jeka Jadrana“ iz Splita). Svi su pjevali uz instrumentalnu pratnju.
Omiš je slijedećih godina nastojao u iskazivanju intimnog serenadnog zvuka, lirskih sadržaja, širokih tempa a da bi se uživalo u akordu, skladu svih dionica. I naravno, isključivo u „a cappella“ izvedbi. Ubrzo se pokazalo da „lijepo pjevanje“ postaje bitnom kvalitetom i u vrednovanju izvedbe i u predstavljanju klape. Traži se homogenost zvuka, usklađenost i ravnoteža glasova, fuzija akorda, besprijekorna i sigurna intonacija, jasna artikulacija i izgovor, te izražajnost i uživljenost u interpretaciji teksta.
Izvorni klapski napjevi su temelj cjelokupnog festivalskog programa. Do sada je na Omiškom festivalu izvedeno preko 1250 naslova (ako se izuzmu varijante, njihov broj je preko 900).
U okviru Festivala (od 1968. godine) ustanovljena je posebna natjecateljska večer novih skladbi, a sa ciljem da se širi fundus klapskih pjesama koje nastavljaju tradiciju, ali donose i nove ideje i nova glazbena oblikovanja u duhu tradicijske dalmatinske klapske pjesme. Do sada je izvedeno preko 500 novih skladbi.
Izdavačka djelatnost Festivala dalmatinskih klapa u Omišu jedan je od bitnih čimbenika koji je dao težinu svemu izvedenom, a zatim zabilježenom, analiziranom, dokumentiranom te predstavljenom, a na uporabu budućim generacijama (Zbornici I, II i III; Leut; Večeri novih skladbi; te prigodna diskografska izdanja). U njihovu realizaciju uključeni su priznati stručnjaci s područja etnomuzikološke znanosti te drugi suradnici (teoretičari, muzikolozi, dirigenti, skladatelji, voditelji zborova i klapa, obrađivači…). Ovi profili čine i stručno ocjenjivačko povjerenstvo koje najboljim klapama dodjeljuje Zlatni, Srebrni i Brončani štit s povijesnim grbom grada Omiša.
Omiš je već 47 godina sidrište izvorne klapske pjesme. U međuvremenu, osmislile su se posebne večeri debitanata, popularne klapske pjesme, pjesme uz pratnju gitare(a), večer mješovitih klapa a koje se odvijaju izvan Omiša (Bol na Braču, Blato na Korčuli, Vodice u Šibensko-kninskoj županiji i Opuzen u Dubrovačko-neretvanskoj. Od 1991. godine ustanovljena je posebna natjecateljska i finalna večer ženskih klapa koje su se do tada natjecale u zajedničkoj konkurenciji sa muškim klapama.
Tijekom više od 45 godina Festivala dalmatinskih klapa u Omišu omiškom pozornicom prošlo je preko 4000 pjevača/ica, nastupilo preko 470 klapa. Svake se godine na audiciji prijavi između 20-30 novih, debitantskih klapa.
Borghetto, Belluno
Borghetto je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
Indoksakarb
Indoksakarb je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 527,834 Da.
Eugenia Charles
Dame Eugenia Charles, DBE (15. maj 1919 – 6. septembar 2005) bila je dominička pravnica i političarka, najpoznatija po tome što je bila premijer Dominike od 21. jula 1980. do 14. juna 1995. Bila je dosada prva, i dosad jedina, žena-premijer u historiji Dominike. Također je bila prva žena-premijer u historiji Kariba, te prva žena koja je postala šef vlade u Amerikama.
U mladosti se počela zanimati za pravo, a nakon školovanja u Kanadi i Velikoj Britaniji položila pravosudni ispit i postala prva žena-advokat u historiji Dominike, specijalizirana za imovinske odnose. 1960. se počela baviti politikom, vodeći kampanju za veću slobodu štampe. Tada je bila i među osnivačima Dominičke stranke slobode na čije će čelo doći početkom 1970-ih. Godine 1980. je njena stranka pobijedila na izborima te preuzela vlast od ljevičarske Demokratske laburističke partije.
Početak mandata Eugenije Charles su obilježili burni događaji. Godine 1981. su protiv nje organizirana dva pokušaja državnog udara. Prvi je to učinio komandant vojske Frederick Newton napadom na sjedište vladi vjerne policije u Rouseau. Drugi je pokušaj organizirao bivši premijer Patrick John angažiravši američke i kanadske najamnike u operaciji Red Dog. Oba su pokušaja propala, a pučisti su kažnjeni - Newton vješanjem, a John zatvorskom kaznom.
200px|left|thumb|Eugenia Charles (desno) s [[Ronald Reagan|Ronaldom Reaganom u Bijeloj kući za vrijeme operacije Urgent Fury.]]
Kada je godine 1983. na Grenadi izvršen državni udar u kome je ubijen Maurice Bishop, Charles je kao predsjedateljica Organizacije istočnokaripskih država (OECS) zatražila međunarodnu vojnu akciju protiv pučista. Na taj je poziv odgovorio američki predsjednik Ronald Reagan, organiziravši operaciju Urgent Fury odnosno vojnu invaziju Grenade. Charles je potom s Reaganom branila kontroverznu invaziju.
Zbog dugogodišnje vladavine i karaktera Charles je dobila nadimak "karipska Željezna lady", odnosno česte usporedbe s Margaret Thatcher.
Iz politike se povukla 1995. godine, osjetivši kako gubi popularnost. Umrla je na Martiniku od komplikacija izazvanih operacijom zamjene kuka.
Krvna kleveta
Krvna kleveta ( ili krvna optužba ) je lažna optužba ili tvrdnja da vjerske manjine, obično Židovi, ubijaju djecu kako bi koristile njihovu krv u svojim vjerskim obredima. Povijesno gledano, ove tvrdnje, uz one o trovanju izvora vode i oskvrnuća hostije, su bile glavne izlike u europskom progona Židova.
Sunset Beat
Sunset Beat je američka policijska serija koja se originalno prikazivala 1990. na programu mreže ABC. Radnja je bila smještena na ulice Los Angelesa gdje je djelovala specijalna jedinica policije sastavljena od tajnih agenata prerušenih u bikere. Snimljeno je šest epizoda, ali je prikazivanje, zbog loše gledanosti, obustavljeno već nakon dvije. Kasnije je dobila svojevrsni kult-status jer je u njoj tumačio mladi George Clooney tumačio ulogu ulogu dugokosog i opakog "rockera" Chica Chesbroa.
Početkom 1990-ih je prikazana na programu HRT.
Tiszaeszlárska afera
Tisaeslarska afera ili Tisaeslarska kleveta je naziv za događaje koji su se zbili u Mađarskoj i bili vezani za nerazjašnjeni nestanak 14-godišnje seljanke Eszter Solymosi, odnosno sudsku i policijsku istragu koja je lokalne Jevreje bila optužila za ritualno ubistvo. Afera, koja je formalno završena oslobađajućim presudama, dovela do provale antisemitskih ispada u tadašnjoj Mađarskoj i ostala upamćena kao jedan od najzloglasnijih slučajeva krvne klevete u Austro-Ugarskoj.
Tisaeslarska afera je inspirirala njemačkog pisca Arnolda Zweiga da 1915. napiše tragediju Ritualmörd in Ungarn, a 1948. je u Austriji o tim događajima snimljen igrani film Der Prozess.
Regulatorna sekvenca
Regulatorna sekvenca (regulatorni region ili regulatorna oblast) je segment DNK gde se regulatorni proteini poput transkripcionih faktora preferentno vezuju. Ovi regulatorni proteini se vezuju za kratke raspone DNK koji su podesno pozicionirani u genomu, obično na kratkom rastojanju ispred gena koje regulišu. Nakon vezivanja oni mogu da regrutuju proteinski kompleks RNK polimeraze. Na taj način, oni kontrolišu ekspresiju gena i time proteinsku biosintezu.
Istraživanja s ciljem nalaženja svih regulatornih regiona u genomima svih vrsta su u toku. Konzervirane nekodirajuće sekvence često sadrže regulatorne regione, tako da su one često predmet tih analiza.
Primeri
• 4
Gen insulina
• 4
Kapaau, Hawaii
Kapa'au je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.734 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.734 stanovnika, što je 575 (49,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Breux-sur-Avre
Bre sir Avr je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 218, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km².
Ž4035
Ž4035, asfaltirana županijska cesta u sjeverozapadnoj Baranji u smjeru jug-sjever koja spaja državnu cestu D517 i naselje Šumarinu, dugačka 1 km. Od državne ceste D517 odvaja se nadesno na izlazu iz Belog Manastira prema Širinama i Petlovcu, odmah iza benzinske pumpe i križa. U Šumarini cesta završava trokrakim raskršćem iz koga vodi (pravo kroz naselje, a onda nalijevo) lokalna cesta L44006 (Šumarina /Ž4035/ - Luč /Ž4034/), dok nadesno vodi lokalna cesta L44008 (Šumarina /Ž4035/ - Šećerana - Ž4036).
Pred ulazom u Šumarinu županijska cesta Ž4035 premošćuje kanal Malu Karašicu, nakon nezgodne dvostruke krivine s nizbrdicom, na kojoj su se događale prometne nezgode. Ta županijska cesta, skupa s lokalnom cestom L44008 i županijskom cestom Ž4036, služi kao sjeverozapadna obilaznica Belog Manastira jer povezuje državne ceste D517 u smjeru od Belišća) i D7 između Belog Manastira i Branjinog Vrha (u smjeru mađarske granice.
Rasjed
Prilikom rasedanja dolazi do kretanja blokova (krila) raseda. Površ po kojoj su relativno kretani blokovi, naziva se rasedna površ. Ukoliko je rasedna površ pod nekim uglom u odnosu na horizontalu, razlikuje se povlatno krilo, iznad, i podinsko krilo, ispod rasedne površi.
Ukupno odstojanje dve tačke, koje su pre rasedanja bile sastavljene, naziva se celokupno kretanje, koje se predstavlja vektorom definisanim elementima: padom, dužinom i smerom relativnog kretanja blokova. Horizontalna komponenta relativnog kretanja blokova je hod, a vertikalna - skok raseda.
Prema relativnom kretanju krila, rasedi se dele na:
Prema sklopu okoline, odnosno, prema odnosu na glavne strukture područja, rasedi se dele na:
Hollis, Oklahoma
Halis je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Rasjed
Prema padnom uglu rasedne površi, izvršena je podela raseda na: horizontalne i subhorizontalne (0-10°), blagog pada (10-30°), srednjeg pada (30-60°), strmog pada (60-80°) i subvertikalne i vertikalne rasede (80-90°). Posebni tipovi subvertikalnih raseda a padom različitog smera u različitim tačkama duž pružanja, nazivaju se ezitativni rasedi.
Hollis, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.060, što je 204 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nataša Janić
Nataša Janić (24. jun 1982, Bačka Palanka, Jugoslavija) je mađarska kajakašica koja se takmiči za reprezentaciju Mađarske.
Biografija
Nataša potiče iz kajakaške porodice, otac i trener je bio poznati jugoslovenski reprezentativac Milan Janić koji je preminuo 2003. godine. Natašina braća su takođe sportisti reprezentativci, takmiče se za reprezentaciju Hrvatske.
Nataša Janić je već sa 14. godina postala prvakinja Jugoslavije a sa 18 godina kao reprezentativka Srbije i Crne Gore učestvuje na Olimpijskim igrama održanim u Sidneju 2000. godine i osvaja četvrto mesto. Dnevni list Sport je krajem godine proglasio za najbljeg mladog sportistu SR Jugoslavije.
Četiri godine kasnije 2004. učestvuje na olimpijadi u Atini gde osvaja dve zlatne medalje u disciplinama K1 500-{m}- i K2 500-{m}-, ali ovaj put kao reprezentativka Mađarske.
Sledeće 2005. godine na evropskom prvenstvu u Poznanju osvaja šest tutula evropskog šampiona i u Zagrebu tri titule svetskog prvaka u paru sa Katalin Kovač, u disciplinama na 200, 500 i 1000 metara.
Mađarski jezik je počela da govori 1999. godine.
Chuck Berry
thumb|thumbtime=1368|start=1368|end=1533|upright=1.5|Chuck Berry, You can't catch me, 1956.
Charles Edward Anderson (Chuck) Berry [tʃɑrlz ˈɛdwərd ˈændərsən tʃʌk ˈbɛri] (St. Louis, 18. listopada 1926. – St. Charles, 18. ožujka 2017.), američki gitarist, pjevač i kantautor. Jedan od pionira rock and rolla.
Rođen je 1926. u St. Louisu. Rock and roll je zasigurno postojao i prije njega. Bilo je i gitarističkog rock and rolla prije Chucka Berrya, no on je savršeno utjelovljenje svega što rock and roll znači, bilo to dobro ili zlo. Chuck Berry se razmjerno kasno počeo profesionalno baviti glazbom. Tek je u svojoj 26. godini prvi put nastupio za honorar, a snimati je počeo tri godine kasnije. Možda je jedan od razloga za tako kasni početak njegov boravak u popravnom domu zbog krađe automobila. U 21. godini Berry se ostavio karijere sitnog kriminalca, smirio se, zaposlio kao radnik i oženio. No, nije dugo mirovao. Uskoro se proslavio na lokalnoj razini pjevajući i svirajući po klubovima. Kada je 1955. godine izašla Maybellene, Berryjeva karijera krenula je punim gasom. Uspjeh mu je donio slavu, bogatstvo i sve veće zanimanje zakonodavne vlasti. U 20 mjeseci uhićen je dva puta, a u optužbi se spominjalo »bijelo roblje« – njegove mnogobrojne veze sa ženama druge rase nisu prošle nezapaženo. U posljednjih dvadeset godina svojega života Berry se dostojanstveno povukao iz glazbenog biznisa.
Maksimilijan I. Habsburški
Maksimilijan I. Habsburški (Bečko Novo Mjesto, 22. mart 1459. - Wels, 12. januar 1519.) bio je njemački kralj i car Svetog Rimskog Carstva iz dinastije Habsburg, koji je vladao od 16. februara 1486. do svoje smrti - 1519.
Maksimilijan je ženidbama (svojim i svoje djece) i lukavom dinastičkom politikom, više nego ratovima uspio uzdići Habsburgovce u najmoćniju evropsku vladarsku dinastiju.
Biografija
Maksimilijan je bio prvorođeni sin Friedricha III i Eleonore Portugalske, za njemačkog kralja je okrunjen u Aachenu 1486., a nakon očeve smrti - 1493. postao je glava porodice Habsburg. Nakon smrti Matije Korvina 1490. uspio je vratiti Beč i Austriju koje su Mađari osvojili 1485 u ratu 1477.- 1488. te ujediniti sve habsburške zemlje. Potpisivanjem mira u Bratislavi 1491. s ugarsko - hrvatsko - češkim kraljem Vladislavom II. osigurao je nasljedno pravo Habsburgovaca na Češku, Ugarsku i Hrvatsku.
Sudjelovao je u nizu ratova, ponajviše zbog posjeda svojih žena za koje je mislio da mu pripadaju. Tako je zbog prve žene Marije Burgundske - 1477. ratovao po Burgundiji. Zbog druge Ana od Bretanje koju je oženio 1490. nakon Marijine smrti, ratovao je za Bretanju, a zbog treće Biance Marije Sforza upleo se u Talijanske ratove, i zbog tog ušao u 1508. Cambrajsku ligu i rat protiv Mletačke Republike. A nakon tog i u Svetu ligu - 1511. protiv francuskog kralja Luja XII.
A5 regulatorna sekvenca
A5 je regulatorna sekvenca za insulinski gen.
Z regulatorna sekvenca
Z je regulatorna sekvenca za insulinski gen.
Ž4040
Ž4040, županijska cesta u zapadnoj Baranji u smjeru sjeverozapad-jugoistok koja spaja državnu cestu D517 i naselje Novi Bezdan, dugačka 0,992 km.
Sottoriva, Udine
Sottoriva je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Pribnov kutija
Pribnov kutija je sekvenca TATAAT od šest nukleotida (timin-adenin-timin-etc.) koja je esencijalni deo promoterskih mesta na DNK za transkripciju kod bakterija. Ona je idealizovana ili konsenuus sekvenca—drugim rećima ona pokazuje najfrekventniju bazu u svakoj poziciji u velikom broju analiziranih promotera. Individualni promoteri često se razlikuju od konsenzusa u jednoj ili više pozicija. Ona se takođe često naziva -10 sekvenca, zato što se javlja na oko 10 baznih parova pre mesta inicijacije transkripcije.
E2 regulatorna sekvenca
E2 je regulatorna sekvenca za insulinski gen
Celles-sur-Belle
Sel sir Bel je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3480 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 93 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 118 metara (maksimalnoj 162 m, a minimalnoj 60 m).
1478
Godina 1478 (MCDLXXVIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Inogatran
Inogatran je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 438,564 Da.
A3 regulatorna sekvenca
A3 je regulatorna sekvenca za insulinski gen.
A2 regulatorna sekvenca
A2 je regulatorna sekvenca za insulinski gen.
Piana la Fara, Chieti
Piana la Fara je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Ž4055
Ž4055, asfaltirana županijska cesta u istočnoj Baranji, u općini Bilje, u smjeru sjever - sjeveroistok - istok, koja spaja županijsku cestu Ž4056 i Tikveški dvorac, dugačka 2,6 km. Cesta se u cijelosti pruža područjem Parka prirode Kopački rit.
Takvo stanje bilo je 1999. godine, a 2008. godine cesta je produžena do Zlatne Grede
Na tu se cestu nastavlja lokalna cesta L44035 prema naselju Tikveš u smjeru jugoistok - jug. Blizu Tikveškog dvorca odvaja se i nerazvrstana cesta prema Zlatnoj gredi u smjeru sjever - istok.
E1 regulatorna sekvenca
E1 je regulatorna sekvenca za insulinski gen.
C1 regulatorna sekvenca
C1 je regulatorna sekvenca za insulinski gen.
Receptor insulinu sličnog faktora rasta 2
Receptor insulinu sličnog faktora rasta 2 (IGF2R, katjionski nezavisni receptor manoza-6-fosfata, CI-MPR) je protein koji je kod ljudi kodiran IGF2R genom. IGF2R je multifunkcionalni proteinski receptor za koji se vezuje insulinu sličan faktor rasta 2 (IGF2) na ćelijskoj površini i manoza-6-fosfat (M6P)-obeležene proteine u trans-Goldžijevom apararu.
Interakcije
Receptor insulinu sličnog faktora rasta 2 formira interakcije sa M6PRBP1.
G1 regulatorna sekvenca
G1 je regulatorna sekvenca za insulinski gen.
McCarr, Kentucky
Makar je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 164.
Ramblewood, Pennsylvania
Ramblvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Inozitol pentakisfosfat
Inozitol pentakisfosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 569,976 Da.
Bodies of Evidence
Bodies of Evidence je američka kriminalistička TV serija koja se originalno od 1992. do 1993. Pratila je rad četvoro detektiva losanđeleske policije zaduženih za rješavanje slučajeva ubistava. Snimljeno je 16 epizoda, emitiranih u dvije sezone. Serija je imala izuzetno loše kritike. U njoj je mladi, i dotada još relativno nepoznati George Clooney tumačio lik detektiva Ryana Walkera.
Dan Aykroyd
Daniel Edward Aykroyd  (Ottawa, 1. 7. 1952.), kanadski glumac, scenarist i glazbenik. Najveći uspjeh je ostvario u 1980-ima.
Mlade godine
Aykroyd se rodio u Ottawi u Kanadi 1952. kao dijete Petera Hugha Samuela Aykroyda, savjetnika kanadskog ministra Pierrea Trudeaua, i Lorraine Goughon. Njegov brat Peter Aykroyd je također postao glumac. Rodio se sa sindaktilijom na nožnim prstima.
Dan Aykroyd je pohađao Lisgar Collegiate Institut, katoličku školu St. Pius X i St. Patrick’s u Ottawi, iz koje je izbačen zbog neslane šale. Kasnije je išao studirati kriminalistiku i sociologiju u Carleton fakultetu, ali je odustao prije završetka studija.
Karijera
Aykroyd je počeo kao komičar u raznim kanadskim noćnim klubovima te se pridružio grupi „The Second City“. Kasnije je stekao slavu u humorističnom showu „Saturday Night Live“ gdje je glumio i pisao 4 sezone, od 1975. do 1979, te je za tu emisiju osvojio nagradu Emmy. Bio je poznat po imitiranju slavnih ličnosti, kao što su Jimmy Carter, Richard Nixon i Julia Child. Tamo se i sprijateljio sa Johnom Belushijem sa kojim je u tom showu izumio alter ego braću Blues. Zajedno su nastupili u komediji “1941.” koju je režirao Steven Spielberg, ali je ona prošla loše u kinima i kod kritike. Ipak, onda su adaptirali svoje likove iz showa “Saturday Night Live” i snimili komediju “Braća Blues” koja je postigla veliki uspjeh i postala kultni film. 1983. Aykroyd je nastupio u hit komediji "Kolo sreće" u kojoj mu je partner bio Eddie Murphy - zanimljivo, u tom filmu su isprva trebali nastupiti Gene Wilder i Richard Pryor. Aykroyd i Belushi još su jednom su nastupili u komediji “Susjedi” prije nego što je Belushi preminuo od trovanja alkoholom.
Aykroyda je to pogodilo a i napisao je scenarij za film “Istjerivači duhova” sa njim na umu. Kasnije je njega zamijenio Bill Murray i “Istjerivači duhova” su postali Aykroydov največi komercijalni uspjeh. Za dramu “Vozeći gđicu Daisy” je 1989. čak nominiran za Oscara kao najbolji sporedni glumac. Ipak, u 1990-ima mu je karijera počela slabiti. Filmovi “Ništa osim nevolje”, “Sjever” i erotska satira “Exit to Eden” su propali na blagajnama i kod kritike. Od tada glumi u malim ulogama u serijama ili filmovima. Ni nastavak filma "Braća Blues" 1998. nije postigao veći odjek, iako se tu i tamo pojavio u nekom hvaljenom filmu, kao što je crna krimi komedija "Plaćenik" iz 1997. 2005. je snimio dokumentarac "Dan Aykroyd Unplugged on UFOs" u kojem je otvoreno izjavio da vjeruje u NLO-e i da bi se javnost trebala više informirati o tom fenomenu.
1994. dobio je počasnu titulu doktorata literature od sveučilišta Carleton, a 1998. je postao počasni član udruge "Order of Canada". 2006. je počeo posao sa distribucijom vina iz Niagare.
L44030
thumb|desno|290px|Ulaz u Majške Međe cestom [[L44030]]
L44030, uska asfaltirana lokalna cesta u Baranji u smjeru sjeveroistok-jugozapad koja spaja državnu cestu D517 i naselje Majške Međe. Gotovo u cijelosti nalazi se na području naselja Majške Međe, samo se njezin kratki početni dio nalazi na području naselja Bolman. Kako ta naselja pripadaju Općini Jagodnjak, cesta se u cijelosti nalazi u toj općini. Duljina ceste iznosi 1,061 km (1.061 m).
Guido Cavalcanti
Guido Cavalcanti (oko 1250. – 1300. godine) je bio italijanski pjesnik i filozof.
Pripadnik otmjene fjorentinske obitelji i veliki prijatelj sa slavnim Danteom Alighierijem. Sa ženidbom Beatrice, kćerke Farinata Ubertija, postaje jedan od vođa Bijelih. Biva protjeran u Sarzanu, gdje obolijeva od malarije i umire. Njegovi suvremenjaci su ga opisali kao pametnog i nereligioznog ali i kao čovjeka punog prezira.
Cavalcanti je kao pripadnik "Dolce Stil Novo(Nuovo)" ostavio iza sebe veliki broj ljubavnih pjesama (soneta) i kancona, koje je kasnije i sam Dante citirao u njegovu čast. Nekolicina od njih su jednostavne i prelijepe dok su neke i posuđene kao metafizička mješavina od Platona, Aristotela i crkvenjaka. Većina ih je napisana u čast jedne Francuskinje, koju on naziva Mandetta. Njegova kancona Cancone d’amore bila je vrlo popularna i više puta objavljivana. Njegov cjelokupan pjesnički opus je sadržan u zbirci Guintis (Firenca 1527. godine, Venecija 1531. – 1532. godine) Osim pjesama pisao je i filozofsku prozu a bio je i dobar govornik. Uveliko je utjecao na Dantea Alighierija.
Goli otok
thumb|right|300px|Goli otok Goli otok je ostrvo površine oko 4,7 km², koje se nalazi u zapadnom delu Republike Hrvatske, istočno od poluostrva Istra u Velebitskom kanalu, između ostrva Rab, Sv. Grgur i Prvića.
U vreme SFR Jugoslavije, Goli otok je bio zatvor i surovi radni logor za političke zatvorenike, pre svega pristalice staljinizma nakon raskola Tita i Staljina. Osnovan je 1948. godine kao logor za internirce, u vreme očekivane invazije na Jugoslaviju od strane zemalja Istočnog bloka, predvođenih Sovjetskim Savezom.
Kroz logor Goli otok je prošlo ukupno 16.101 zatočenika i zatočenica, a u njemu je izgubilo život 413 ljudi, usled raznih razloga. Prema svedočenjima preživelih, logoraši su često umirali usled posledica prebijanja i raznih mučenja. Neki veruju da je Jovo Kapičić, tadašnji pomoćnik šefa Udbe Aleksandra Rankovića, bio zadužen za Goli otok, dok drugi odbacuju te tvrdnje.
Geografija
Samo ime već puno govori o izgledu ovog ostrva. Zajedno sa susednim ostrvom Sv. Grgur deo je vapnenačkog masiva koji se proteže paralelno sa Kamenjakom (408 nautičkih milja) na ostrvu Rab i ostrvom Prvić. Severna obala ostrva je gola i nepristupačna, a dubina mora uz samu obalu je oko 30 m. Južna i jugoistočna obala ostrva je takođe siromašna zelenilom, ali je bogata uvalicama od kojih je najveća uvala Mala Tetina.
Historija
thumb|Deo zatvorskog kompleksa
Rana historija
Ostrvo je sve do novijih vremena bilo nenaseljeno. U Prvom svetskom ratu Austro-Ugarska je na Goli otok slala ruske zarobljenike sa Istočnog fronta.
Zatvor od 1949. do 1956.
Od godine 1949. na Golom otoku i Svetom Grguru se nalazio zatvor pre svega za pristalice staljinizma, ali i nacionalizma, kao i određeni broj pripradnika demokratskih pokreta i stranaka iz godina neposredno posle komunističke revolucije. Na Golom otoku je bio muški a na Svetom Grguru ženski zatvor.
Prema svedočenjima, na Goli otok ljudi su upućivani bez suđenja, uručenim "rešenjem" sudije za prekršaje. Bilo je omogućeno da na osnovu zakona o prekršajima politička policija može svakog da uhapsi, drži ga koliko hoće i muči kad hoće. Jedan od komandanata zatvora bio je i Ante Raštegorac, poznat po mučenju političkih zatvorenika.
Glina (razvrstavanje)
Glina je naziv koji se koristi za:
Goli otok
Zatvor od 1949. do 1956.
Među zatvorenicima je bio visok procenat narodnih heroja, doskorašnjih ministara, predratnih komunista i ljudi od ugleda. Većina zgrada na ostrvu smestila se između uvale Mala Tetina i uvale Melna, koje su postale nemi svedoci prošlosti ostrva. Poslednji politički zatvorenik je otpušten 1956. godine. To je bio kraj savezne uprave nad ostrvom. Od tada on pripada republičkoj nadležnosti Hrvatske. Kasnije su na ostrvu kaznu izdržavali i kriminalci i teški mladi delinkventi.
Nakon 1988.
thumb|right|Goli otok 1991.
Goli otok je kao zatvor ukinut 1988. godine. Od tada se radi na tome da se pretvori u turističku destinaciju tako što bi se iskoristili prirodni i istorijski potencijali ostrva.
Goli otok se danas posećuje od strane turista i pastira sa otoka Rab, koji ponekad dovezu ovce na ispašu.
Na Goli otok se može stići svakodnevno brodićima koji voze iz Punta, Krka i Baške. Cene se kreću od 200 do 400 hrvatskih kuna.
Facial
Facial (fonetski: fejšl; u engleskom originalno označava kozmetički tretman lica) je kolokvijalni naziv za seksualni čin tokom koga muškarac ejakulacijom izbacuje spermu na lice svoje seksualne partnerice ili partnera. Obično se tretira kao ne-penetrirajući oblik seksa, kome u pravilu prethodi druga vrsta seksualne aktivnosti kao masturbacija odnosno oralni, vaginalni ili analni seks. Sam izraz je popularnost stekao prije svega zahvaljujući tome što se posljednjih decenija facial koristi u (hardcore) pornografskim filmovima i video-snimcima kao najčešći oblik kadra svršavanja (cum shot).
Facial predstavlja zdravstveni rizik za partnera na čije lice se ejakulira, s obzirom da sperma može prenositi mikroorganizme koji izazivaju spolne bolesti, a u rijetkim slučajevima i alergijske reakcije.
Ž4036
right|thumb|250px|Županijska cesta Ž4036, odvajanje od državne ceste [[D7 između Branjinog Vrha i Belog Manastira]] Ž4036, asfaltirana (do 2009. godine kaldrmisana) županijska cesta u sjeverozapadnoj Baranji u smjeru istok-zapad koja spaja državnu cestu D7 i naselje Šećeranu, dugačka 1.7 km.
Od državne ceste D7 odvaja se nadesno između Branjinog Vrha i Belog Manastira. U Šećerani se raskršćem veže na lokalnu cestu (koja vodi na jug) L44008 (Ž4036 - Šećerana - Šumarina /Ž4035/). Iz istog raskršća jedan odvojak vodi na tzv. venemu bivše Tvornice šećera, a drugi do Šećeranskog jezera. Uz južni rub ceste Ž4036 nalazi se šećeransko groblje, dok je sjeverno do nje govedarska farma "Mala Karašica".
Ta županijska cesta, skupa s lokalnom cestom L44008 i županijskom cestom Ž4035, služi kao sjeverozapadna obilaznica Belog Manastira jer povezuje državne ceste D7 (iz smjera Kneževa i Mađarske) i D517 između Belog Manastira i Širina (u smjeru Belišća).
Fotogalerija
<Gallery> Datoteka:Zupanijska-cesta-Z4036-(20100403)-Seceransko groblje.jpg|Šećeransko groblje s lijeve (južne) strane ceste Datoteka:Zupanijska-cesta-Z4036-(20100403)-Farma-Mala-Karasica.jpg|Farma "Mala Karašica" s desne (sjeverne) strane Datoteka:Zupanijska-cesta-Z4036-(20100403)-Ulazak-u-Seceranu.jpg|Ulazak u naselje Šećeranu Datoteka:Zupanijska-cesta-Z4036-(20100403)-Pogled-iz-Secerane.jpg|Pogled na cestu iz Šećerane prema D7 </Gallery>
Translacija
Translacija se može odnositi na:
Malta Bend, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 250, što je 1 (0,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1080p
thumb|right|1080p ili Full HD
1080p ili Full HD je standard prikaza slike na televiziji, koji označava rezoluciju slike po visini (vertikala) od 1080 piksela, odnosno 1080 linija koje idu po horizontali. Slovo p označava reč napredni (progresiv), u smislu naprednog skeniranja slike.
1080p i 1080i
Razlika sa 1080i (1080i označava interlacted) je u tome, da kod interlakcije rezolucija slabija, jer nema svih 1080 horizontalnih crta kao kod 1080p, nego ih ima manje a neke od crta se skeniraju polovno, a procesor odradi interlakciju. Šta je u stvari neke vrste aproksimacije između susednih crta, zato je i slika nekoliko lošijeg kvaliteta zbog čega standard 1080i ima samo oznaku HD ready.
Pokret nesvrstanih
thumb|[[Indira Gandhi obnašala je funkciju sekretara pokreta od 1983. do 1984.]] Pokret nesvrstanih je međunarodni pokret čije su članice 120 zemalja te 17 zemalja posmatrača, koje su smatrale sebe zvanično neujedinjenim sa jednim ili protiv jednog od većih blokova. Svrha pokreta, kako je napisano u Havanskoj deklaraciji iz 1979, je da osigura nacionalnu nezavisnost, suverenitet, teritorijlni integritet i bezbednost nesvrstanih zemalja u njihovoj borbi protiv imperijalizma, kolonijalizma, neokolonijalizma, aparthejda, rasizma, uključujući i cionizam i sve oblike strane agresije, okupacije, dominacije, mešanja ili hegemonije, kao i protiv blokovske politike.
Pokret nesvrstanih se fokusirao na nacionalne borbe za nezavisnost, iskorenjivanja siromaštva, ekonomski razvoj i suprotstavljanje kolonijalizmu, imperijalizmu i neokolonijalizmu. Oni su predstavljali 55% stanovništva planete, većinu vlada na svetu i skoro dve trećine članica Ujedinjenih nacija.
''Pitanje nezavisnosti malih i srednjih zemalja je krupna stvar. I nesvrstanost tu igra značajnu ulogu. Ta velika uloga u prvom redu dolazi do izražaja kroz Ujedinjene nacije. Jer, vidite, sad u njima dominiraju nesvrstani. Tamo su, na primjer, neke odluke, donesene i prihvaćene, koje, recimo, SAD teško progutaju. Ne bi htio više da ponavljam, ali nesvrstane zemlje mnogo su učinile svojom principijelnom politikom, politikom nezavisnosti, nemiješanja, politikom koegzistencije.''
Važniji članovi su bili Jugoslavija, Indija, Egipat, Južna Afrika i povremeno Kina. Brazil nikada nije bio stalni član pokreta, ali je država delila mnogo ciljeva Pokreta nesvrstanih i često je slala posmatrače na konferencije Pokreta nesvrstanih. Zbog brojnog članstva u pokretu je dolazilo do razilaženja u stavovima. Na primer, Kuba je bila u savezu sa Sovjetskim Savezom tokom Hladnog rata. Indija je mnogo godina bila u savezu sa Sovjetskim Savezom protiv Kine sa kojom ima otvoren granični spor. Pokret se slomio zbog svojih unutrašnjih nesuglasica kada je Sovjetski Savez napao Avganistan 1979. Dok su neke države podržavale sovjetsku invaziju, ostale članice pokreta nisu uradile to.
Pokret nesvrstanih se po završetku Hladnog rata borio da pronađe novi smisao svoga postojanja. Novi fokus članica je produbljivanje ekonomske saradnje među zemljama u razvoju i očuvanje nezavisnosti u odnosu na najjače centre moći. Zemlje naslednice Jugoslavije su pokazale malo interesovanja za Pokret nesvrstanih od raspada zemlje, a 2004. Slovenija je, zajedno sa Maltom i Kiprom, prestala da bude članica pokreta kada je stupila u Evropsku uniju. Srbija sada ima status posmatrača kao i zemlje proistekle iz raspada Jugoslavije. Kandidatura Bosne i Hercegovine za punopravnim članstvomu u devedesetim je odbijena, a jedina Evropska punopravna članica je Belorusija.
Nastanak Pokreta nesvrstanih
thumb|Deklaracija šefova država i vlada izvanblokovskih zemalja iz 1961. godine thumb|[[Nelson Mandela obnašao je funkciju sekretara pokreta od 1998. do 1999.]]
thumb|[[Fidel Castro obnašao je funkciju sekretara pokreta od 1979. do 1983. i od 2006. do 2008.]] thumb|[[Gamal Abdel Nasser obnašao je funkciju sekretara pokreta od 1964.. do 1970.]] Termin ”Nesvrstani” je prvi skovao indijski premijer Džavarhalal Nehru tokom svog govora 1954. u Kolombu, Šri Lanka. U svom govoru, Nehru je opisao pet postulata koji su korišćeni kao vodilje u kinesko-indijskim odnosima, a koje je prve smislio ondašnji kineski premijer Žu Enlai. Nazvani Pet principa miroljubive egzistencije ili Pančšil, ovi principi će kasnije poslužiti kao osnova Pokreta nesvrstanih. Tih pet principa su:
Poreklo Pokreta nesvrstanih se može pratiti do konferencije održane u Bandungu, Indonezija, 1955. Svestke nesvrstane nacije su izrazile svoju želju da ne budu uvučene u ideološke sukobe Istoka i Zapada u Hladnom ratu. Bandung je bio značajna prekretnica za razvoj pokreta kao političke organizacije.
Ipak, 6 godina kasnije u septembru 1961, uz veliku zaslugu Josipa Broza Tita, održana je prva zvanična konferencija Pokreta nesvrstanih. Uz Tita i Nehrua, drugi istaknuti svetski lideri koji su učestvovali u stvaranju Pokreta nesvrstanih su bili Gamal Abdel Naser, predsednik Egipta, i Sukarno, predsednik Indonezije. Moskva, koja se protivila pokretu nesvrstanih, je na dan otvaranja beogradskog skupa izvršila nuklearnu eksploziju.
Pokret je izgubio kredibilitet tokom sedamdesetih kada je kritikovan da u njemu postaju dominantne države koje su bile prijateljske prem Sovjetskom Savezu. Dok su vođe kao Tito, Naser, Sukarno ili Nehru mogli predstavljati ideologiju nesvrstanih, vođe poput Fidela Kastra su se zalagale za bližu saradnju sa istočnim blokom.
Kritika spoljne politike SAD-a
U poslednjih nekoliko godina pokret je kritikovao invaziju na Irak i rat protiv terorizma, pokušaje gušenja Iranskoga i Sjevernokorejskoga nuklearnog programa te osude kršanja ljudskih prava i odnosa prema malim državama. Pokret je kritizirao i američku dominaciju u UN-u i drugim međunarodnim strukturama.
Samoopredeljenje Portorika
Još od 1961. pokret je podržao raspravu o slučaju prava na samoopredeljenje Portorika pred Ujedinjenim nacijama. Hostosian National Independence Movement, grupa koja se zalaže za neovisnost ostrva, ima status promatrača pri pokretu.
Samoopredjeljenje za Zapadnu Saharu
Od 1973. pokret je podržao razgovore o slučaju Zapadne Sahare pred Ujedinjenim nacijama.
Konferencije Pokreta nesvrstanih
Prva konferencija se održala u Beogradu 1961. Na njoj su bili predstavnici 25 zemalja – po 11 iz Azije i Afrike zajedno sa Jugoslavijom, Kubom i Kiprom.
Sledeći sastanak je održan u Kairu 1964. Na njega su došli predstavnici 46 država, dok su većina novih članova bile nove afričke zemlje koje su tek stekle nezavisnost. Glavne teme konferencije su bili Arapsko-izraelski sukob i Indijsko-pakistanski sukob.
Na sastanku 1973. u Alžiru je viđeno kako se pokret nosi sa novim ekonomskim realnostima. Svetski naftni šok iz 1973. je doveo do toga da neke članice budu značajno bogatije od ostalih. Kraj povezanosti američke valute za zlato i naknadna devalvacija dolara je uklonilo jednu od najvećih pritužbi grupe.