cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bušilica
Revolverska bušilica
Revolverska bušilica namenski je slična rednim bušilicama, ali joj je svojstvena specijalna revolverska glava. NJom se obrađuje rupa čija obrada zahteva različite operacije. Obradak stegnut u steznoj napravi obrađuje se u jednom zahvatu.
Radijalna bušilica
Glavno vretenište s bušnim vretenom pomera se po konzoli. Konzola se može vertikalno pozicionirati, te zakretati oko stupa. Ovime se povećava radni prostor u kojem mogu precizno bušiti. Radijalna bušilica služi za obradu bušenja na velikim i teškim predmetima, koji bi se teško kretali ispod bušnog vretena. Sva gibanja obavlja alat, dok je obradak pričvršćen za radni sto na temeljnoj ploči (podnožju).
Horizontalna bušilica
Horizontalna bušilica služi za vrlo tačnu obradu bušenjem, najvećih delova u jednom zahvatu. Time se omogućava tačan odnos među osima raznih otvora. Zbog tražene tačnosti horizontalna bušilica mora biti jako kruta. Na postolju je radni sto koji može prihvatiti izrazito velike i teške obratke. Jedan stub nosi vretenište s glavnim vretenom, dok drugi stub ima prihvatni ležaj za prihvat i centriranje bušne motke.
Parametri bušenja
Kod bušenja svake rupe potrebno je odrediti parametre ili režime rada. Osnovni parametri su brzina sečenja, brzina okretanja burgije, prečnik, prečnik i dubina bušenja:
gde je: D – prečnik obratka.
Red Lejk
Red Lejk se može odnositi na
EPR paradoks
Realnost i potpunost
Mi smo videli da kvantno stanje ne može istovremeno posedovati tačno određene vrednosti i za “x” spin i za “z” spin. Ako je kvantna mehanika potpuna fizička teorija u gore opisanom smislu, “x” spin i “z” spin ne mogu biti elementi fizičke realnosti u isto vreme. To znači da Alisina odluka da li da izvrši njeno merenje uzduž “x” ili uzduž “z” ose ima trenutni uticaj na elemente fizičke realnosti na prostorno udaljenom mestu gde se nalazi Bob. Ovo, međutim, ugrožava drugi princip koji se naziva princip “lokalnosti”.
Lokalnost u EPR eksperimentu
Princip lokalnosti tvrdi da fizički procesi koji se dešavaju na jednom mestu ne mogu da imaju trenutan uticaj na elemente fizičke realnosti na drugom mestu. Na prvi pogled, ovo se čini razumnom pretpostavkom, osim što je to i posledica specijalne relativnosti, koja tvrdi da informacija ne može da se prostire brže od brzine svetlosti, a da se time ne ugrozi kauzalnost. Uopšteno gledano, veruje se da bilo koja teorija koja ugrožava kauzalnost treba da bude unutrašnje nekonzistentna, i prema tome duboko nezadovoljavajuća.
Proizilazi tako da uobičajena pravila po kojima se kombinuju kvantna mehanika i klasični opis ugrožavaju princip lokalnosti bez ugrožavanja kauzalnosti. Kauzalnost je očuvana zato što nema načina da Alis prenese poruku (informaciju) Bobu o manipulacijama njenom osom merenja. Ma koju osu da ona koristi, ona ima 50% verovatnoće da dobije "+" i 50% verovatnoće da dobije "-", i to potpuno nasumično, jer prema kvantnoj mehanici za nju je fundamentalno nemoguće da utiče na rezultate koje dobija merenjem. Dalje, Bob je jedino u stanju da učini svoje merenje jedanput, jer postoji fundamentalno svojstvo kvantne mehanike, poznato kao “teorema o nekloniranju”, koja ga onemogućava da učini milion kopija elektrona koje on prima, vršeći merenje spina na svakom od njih, i posmatrajući statističku distribuciju rezultata merenja. Prema tome, u jednom jedinom merenju koje mu je na raspolaganju, postoji jednaka verovatnoća od 50% da će dobiti “+” ili “-“, bez obzira da li je njegova osa merenja poravnata sa Alisinom ili ne.
Contrières
Kontrijer je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Kutans.
EPR paradoks
Lokalnost u EPR eksperimentu
Ipak, pošto je princip lokalnosti duboko ukorenjen u našu fizičku intuiciju, Ajnštajn, Podolski i Rozen nisu bili voljni da ga odbace. Ajnštajn se čak narugao kvantno mehaničkim predviđanjima nazivajući ih “avetinjskim dejstvom na daljinu”. Zaključak koji su oni izveli je da kvantna mehanika nije potpuna fizička teorija.
Poslednjih godina, međutim, bačena je sumnja na ovaj njihov zaključak s obzirom na učinjeni napredak u razumevanju principa lokalnosti i posebno kvantne nekoherentnosti. Reč lokalnost ima u fizici nekoliko različitih značenja. Na primer, u kvantnoj teoriji polja lokalnost znači da kvanti polja u različitim tačkama prostora ne interaguju jedni sa drugima. Ipak, kvantna teorija polja, koja je “lokalna” u ovom smislu, “čini se” da ugrožava princip lokalnosti kako je definisan EPR paradoksom, ali ona osim toga ne ugrožava lokalnost u jednom opštijem smislu. Kolaps talasne funkcije može biti shvaćen kao podfenomen kvantne dekoherencije, koja, pokazuje se, nije ništa drugo nego efekat u čijoj je pozadini lokalna vremenska evolucija talasne funkcije sistema i celog njegovog okruženja. Pošto ponašanje koje je u pozadini ovoga ne ugrožava lokalnu kauzalnost, sledi da to isto ne čine ni prateći efekti kolapsa talasne funkcije, bez obzira da li su stvarni ili prividni.
Skrivene promenljive
Do sada je ponuđeno nekoliko različitih rešenja EPR paradoksa. Jedno od njih, koje potiče od samih autora EPR-a, sugeriše da je kvantna mehanika, uprkos njenoj uspešnosti u raznolikom mnoštvu eksperimentalnih scenarija, u stvari nepotpuna teorija. Drugim rečima, postoji neka još neotkrivena teorija prirode u poređenju sa kojom kvantna mehanika deluje kao neka vrsta statističke aproksimacije (mada izuzetno uspešne aproksimacije). Za razliku od kvantne mehanike, ova nepoznata, mnogo kompletnija, teorija trebalo bi da sadrži promenljive koje odgovaraju svim “elementima realnosti”. Mora da postoji neki nepoznati mehanizam koji delujući na te promenljive izaziva efekte “nekomutativnih opservabli” (efekte Hajzenbergovog principa neodređenosti). Takva jedna teorija dobila je i naziv teorija skrivenih promenljivih.
Kao ilustraciju ove ideje, mogli bismo da formulišemo jednu veoma jednostavnu teoriju skrivenih promenljivih za gore-opisani misaoni eksperiment. Može se pretpostaviti da je kvantno stanje spinskog singleta, koje je emitovao izvor, aproksimativni opis “stvarnog” fizičkog stanja koje poseduje tačno određene vrednosti za “z” spin i “x” spin. U tom “stvarnom” stanju, elektron koji ide ka Bobu uvek ima vrednosti spina suprotne od elektrona koji se kreće ka Alis, ali ove vrednosti su inače potpuno nasumične. Na primer, prvi par koji emituje izvor mogao bi da bude (+z, -x) ka Alis i (-z, +x) ka Bobu, sledeći par (-z, -x) ka Alis i (+z, +x) ka Bobu, i tako dalje. Prema tome, ako je Bobova osa merenja poravnata sa Alisinom, on će nužno dobijati suprotno od onoga što dobija Alis, odnosno, on će dobijati “+” i “-“ sa jednakom verovatnoćom.
Pod uslovom da smo ograničili naša merenja samo na “z” i “x” osu, ovakva teorija skrivenih promenljivih eksperimentalno se ne bi mogla razlikovati od kvantne mehanike. U stvarnosti, naravno, ima beskonačno mnogo osa duž kojih Alis i Bob mogu da izvrše svoja merenja, tako da treba da bude i beskonačno mnogo nezavisnih skrivenih promenljivih! Ipak, ovo nije ozbiljan problem, pošto smo mi formulisali veoma uprošćenu verziju teorije skrivenih promenljivih, a jedna mnogo savršenija teorija trebalo bi da bude u stanju da sve to ispravi. Pokazalo se u stvari da pred teorijom skrivenih promenljivih stoje mnogo ozbiljniji izazovi od ovog.
Belove nejednakosti
U 1964. godini, Džon Stjuart Bel (John Stewart Bell) pokazao je da su kvantno-mehanička predviđanja iz EPR misaonog eksperimenta sasvim malo različita od predviđanja jedne široke klase teorija skrivenih promeljivih. Govoreći u oštrim crtama, može se reći da kvantna mehanika predviđa mnogo jače statističke korelacije imeđu rezultata merenja izvršenih duž različitih osa, nego što to čine teorije skrivenih promenljivih. Ove razlike, izražene relacijama nejednakosti poznatim kao “Belove nejednakosti”, u principu su i eksperimentalno proverljive.
Nakon objavljivanja Belovog rada, mnoštvo eksperimenata je razvijeno sa ciljem da se testiraju Belove nejednakosti (Kao što je gorepomenuto, ovi eksperimenti su u većini zasnovani na merenju polarizacije fotona). Svi ovi, do danas izvedeni, eksperimenti bili su u saglasju sa predviđanjima standardne kvantne mehanike. Ipak, zapisnik na ovu temu nije još uvek u potpunosti zatvoren. Pre svega, Belova teorema nije primenjiva na sve moguće “realističke” teorije. Moguće je konstruisati takve teorije koje izmiču njenim implikacijama, koje su prema tome identične sa kvantnom mehanikom, što znači da su generalno nelokalne, čime se ponovo vraća sumnja da one krše kauzalnost kao i pravila specijalne relativnosti. Neki istraživači na ovom polju pokušali su takođe da formulišu i lokalne teorije skrivenih promenljivih koje eksploatišu rupe (nedostatke, prazna mesta) u izvedenim eksperimentima, pre svega one koje se mogu pronaći u interpretaciji eksperimentalnih podataka. Ipak, nikada niko nije bio u stanju da formuliše lokalnu realističku teoriju koja bi mogla da reprodukuje sve rezultate kvantne mehanike. Postoje takođe pojedinačni eksperimenti slični EPR-u koji nemaju objašnjenja na bazi skrivenih promenljivih. Primeri toga bili su predloženi od strane Dejvida Boma i Lucijana Hardija (David Bohm i Lucien Hardy).
Renvil
Renvil se može odnositi na
EPR paradoks
Posledice po kvantnu mehaniku
Većina fizičara danas veruje da je kvantna mehanika ispravna, te da je EPR paradoks samo zbog toga paradoks što naša klasična intuicija ne odgovara potpuno fizičkoj realnosti. Kako će EPR biti interpretiran u pogledu lokalnosti zavisi od toga koju ćemo interpretaciju kvantne mehanike upotrebiti. U Kopenhagenskoj interpretaciji, uzeto je da se trenutni kolaps talasne funkcije zaista dešava. Međutim, gledište da ne postoji trenutni “kauzalni” efekat takođe je predloženo u Kopenhagenu. U ovom alternativnom gledištu, merenje utiče na našu sposobnost da definišemo (i izmerimo) veličine u fizičkom sistemu, ali ne i na sistem po sebi. U “Mnogo svetova” interpretaciji, neka vrsta lokalnosti je očuvana, pošto efekti ireverzibilnih operacija kao što je merenje, izrastaju iz relativizacije globalnog stanja na subsistem kakav je sistem posmatrača.
EPR paradoks je uticao na naše razumevanje kvantne mehanike tako što je ukazao na fundamentalne neklasične karakteristike procesa merenja (kvantnog merenja). Pre objavljivanja EPR rada, kvantno merenje je često opisivano kao fizička perturbacija (poremećaj) koji direktno utiče na sam mereni sistem. Na primer, kada merimo položaj nekog elektrona, pretpostavlja se da treba da usmerimo svetlost na njega, ali fotoni svetlosti tada unose poremećaj (menjaju brzinu elektrona) koji povećava neodređenost njegove brzine. Ovakvo objašnjenje, koje je još uvek zastupljeno u popularnim predstavljanjima kvantne mehanike, EPR paradoks je u potpunosti razgolitio, jer je on pokazao da je moguće izvršiti “merenje” nad nekom česticom tako da je ne poremetimo direktno, jer smo to učinili merenjem druge, udaljene, čestice koja je sa prvom kvantno zapletena.
Treba istaći da se razvijaju i tehnologije koje se oslanjaju na fenomen kvantne zapletenosti. U kvantnoj kriptografiji, zapletene čestice se koriste za prenos signala koji se ne mogu prisluškivati a da im se ne izgubi trag. U kvantnom računarstvu, zapletena kvantna stanja se koriste u svrhu izvođenja paralelnog računanja, koje se izvodi mnogo brže nego što bi se ikada moglo učiniti sa klasičnim računarima.
Klasični prilaz
Sa tačke gledišta direktne ili “mnogo svetova” interpretacije, da su klasična fizika i svakidašnji govor samo aproksimacija kvantne mehanike, razumljivo je da insistiranje na primeni takvih aproksimacija sve vreme dovodi do čudnih rezultata. Na primer, neko bi mogao da očekuje da će korišćenjem geometrijske optike biti u stanju da opiše sva optička svojstva teleskopa, pošto je on veliki u poređenju sa talasnom dužinom svetlosti. Ipak teleskopi su konstruisani da mere i tako male uglove pri kojima talasni efekti svetlosti više nisu beznačajni. Slično tome, kada su autori EPR-a osmislili njihov eksperiment sa namerom da on bude osetljiv na prefinjenosti kvantne mehanike oni su ga učinili osetljivim jedino na način kako je naša klasična aproksimacija primenjena.
Matematička formulacija
Gornja diskusija može se izraziti i matematički korišćenjem kvantno mehaničke formulacije spina. Spinski stepeni slobode za jedan elektron dovode se u vezu sa dvodimenzionalnim Hilbertovim prostorom, u kojem svakom kvantnom stanju odgovara jedan vektor u tom prostoru. Operatori koji odgovaraju spinu u pravcu “x”, “y” i “z” ose, označeni respektivno sa Sx, Sy, i Sz, i mogu se predstaviti korišćenjem Paulijevih matrica.
gde \hbar predstavlja Plankovu konstantu podeljenu sa 2π.
Svojstvena stanja od Sz predstavljena su kao
a svojstvena stanja od Sx predstavljena su sa
Hilbertov prostor elektronskog para je H \otimes H, odnosno tenzorski proizvod dva elektronska Hilbertova prostora. Spinsko singletno stanje je
Gde su dva člana sa desne strane ono što smo opisali kao stanje I i stanje II u gornjem tekstu. Iz gornjih jednačina, može se pokazati da spinski singlet takođe može da bude zapisan kao
gde članovi sa desna određuju ono što smo ranije nazvali stanjem Ia i IIa.
Da bi ilustrovali kako ovo dovodi do narušenja lokalnog realizma, moramo da pokažemo da posle Alisinog merenja Sz (ili Sx), Bobova vrednost od Sz (ili Sx) je jednoznačno određena, i prema tome pripada jednom elementu fizičke stvarnosti (realnosti). Ovo sledi iz principa merenja kvantne mehanike. Kada je Sz izmereno, stanje sistema ψ tada doživljava kolaps u svojstveni vektor Sz. Ako je merni rezultat “+z”, to znači da neposredno nakon merenja stanje sistema podleže ortogonalnoj projekciji od ψ na prostor stanja u formi
Za spinski singlet novo stanje je
Slično tome, ako je Alisin merni rezultat “-z”, sistem podleže ortogonalnoj projekciji na
Što znači da je novo stanje
Ovo implicira da je merenje Sz za Bobov elektron sada određeno. To će biti “-z” u prvom slučaju ili “+z” u drugom slučaju.
Ostaje još samo da se pokaže da Sx i Sz ne mogu u kvantnoj mehanici istovremeno posedovati određene vrednosti. Moglo bi de pokazati u sličnom maniru da nijedan mogući vektor ne može da bude svojstveni vektor za obe matrice. Opštije gledano, mogla bi se koristiti i činjenica da ovi operatori ne komutiraju:
Što ide zajedno uz Hajzenbergove relacije neodređenosti
Contrières
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 332 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 16 metara (maksimalnoj 101 m, a minimalnoj 8 m).
Preddrednot
mini|250px| [[Austro-Ugarska|Austrougarski preddrednot SMS Radecki]] Preddrednot se odnosi na klasifikaciju posljednje vrste bojnog broda prije izgradnje revolucionarnog britanskog HMS Dreadnoughta po kojem su nazvani drednoti. Preddrednoti su dizajnirani i građeni između 1890. i 1908. godine.
Kondenzator (laboratorijski pribor)
thumb|right|Dva različita kondenzatora: frakciona kolona s vazdušnim hlađenjem (levo), i Libigov kondenzator (desno) U laboratoriji, kondenzator je deo laboratorijskog pribora koji se koristi za hlađenje tople pare i tečnosti. Kondenzator se obično sastoji od velike staklene cevi u kojoj je manja staklena cev koja ide kroz njenu celu dužinu veće cevi. Vrući fluidi prolaze kroz manju cev.
Krajevi unutrašnje staklene cevi su obično opremljeni sastavima od brušenog stakla koji se lako uklapaju u drugi stakleni pribor. Tokom relaksa, gornji kraj je obično otvoren, ili spojen sa ispiratorom, ili cevima za sušenje da bi se sprečio unos vode ili kiseonika.
Spoljašnja cev je obično spojena sa dva creva, i rashladna tečnost (obično česmenska voda, ili ohlađena mešavina vode i antifriza) se propušta kroz nju. Radi maksimalne efikasnosti, i da bi se održao nesmetan i pravilno usmeren raspon temperaturnog gradijenta, čime se minimizuje rizik od termalnog šoka na ostalo stakleno posuđe, rashlađivač se obično (mada ne neophodno) uvodi kroz donji sastav, i izvodi kroz gornji. Održavanje korektnog termalnog gradijenta (i.e. ulaz rashlađivača sa hladnije strane) je kritični faktor. Više kondenzatora može biti povezano u seriju. Normalno visoka brzina protoka nije neophodna za održavanje površine hlađenja.
Redvud
Redvud se može odnositi na
Kuskohigrin
Kuskohigrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 224,342 Da.
Metuzalemski protein
Metuzalemski proteini su familija G protein spregnutih receptora nađenih u insektima, koji učestvuju u starenju i reprodukciji. Antagoniziranje ovih receptora može da produži životni vek životinje i da je učini otpornijom na slobodne radikale i gladovanje, ali isto tako može da umanji reprodukciju i poveća senzitivnost na hladnoću. Od starosti zavisno slabljenje čula mirisa i motornih funkcija nije uslovljeno.
Metuzalemski proteini su srodni sa G protein spregnutim receptorima iz sekretinske familije.
Sibli
Sibli se može odnositi na
Rozo (razvrstavanje)
Rozo se može odnositi na:
Julije Bajamonti
Julije Bajamonti (tal. Giulio Bajamonti) (Split, 4. kolovoza 1744. - Split, 12. prosinca 1800.), hrvatski liječnik, matematičar, književnik, sakupljač narodnih pjesama, skladatelj, glazbeni teoretičar, polihistor, filozof i enciklopedist.
Obitelj i obrazovanje
Julije Bajamonti rodio se u splitskoj građanskoj obitelji koja se doselila iz Poreča 1704. godine. Osnovno obrazovanje stekao je u splitskom sjemeništu, nakon čega je studirao je medicinu u Padovi gdje stekao i doktorat, a po završetku studija radio je kao liječnik u Hvaru i Splitu. Oženio se pučankom, zbog čega su ga se roditelji odrekli, pa je neko vrijeme živio i službovao u Kotoru. Imao je sina Emila i kćer Helenu. Nakon povratka iz Kotora djelovao je kao orguljaš i zborovođa u katedrali, a kasnije je nastavio liječničku praksu. Bio je prijatelj Ruđera Boškovića i veoma cijenjen u Dubrovniku.
Intelektualni rad
Bio je veoma svestran znanstvenik, liberalnog usmjerenja (volterijanac), a zbog svojeg je kritičkog odnosa prema feudalnom društvu i konzervativnoj Crkvi, bio izložen kritikama šireg građanstva Splita. Pisao je medicinske, povijesne, arheološke, etnološke, lingvističke, filozofske, prirodoznanstvene, nautičke, ekonomske i agronomske tekstove, a bavio se i fizikom, kemijom i astronomijom. Prikupljao je narodne pjesme i napjeve, kao i građu za povijest Dalmacije i Splita u 16. i 17. stoljeću, kao i za enciklopedijski i glazbeni rječnik. Napisao je oko 150 skladbi, među kojima se ističu simfonije Svečana glorija, Passio nelle domenica delle Palme, Rekvijem (napisao ga je za svog prijatelja Ruđera Boškovića) i oratorij La traslazione di San Doimo. Napisao je djelo o povijesti Splita te knjigu o kugi u Dalmaciji u kojoj je iznio čitav niz podataka o zdravstvenim prilikama u Dalmaciji u 18. stoljeću. Bio je jedan od najistaknutijih članova splitske Gospodarske akademije.
Falmenta, Verbano-Cusio-Ossola
Falmenta je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Flora, Mississippi
Flora je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.886, što je 340 (22,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Julije Bajamonti
Nacionalni identitet
U vrijeme pada Mletačke Republike 1797. godine zalagao se za pripojenje Dalmacije sjevernoj Hrvatskoj. Godine 1797. izlagao je u govoru da je Austrija nasljednica stare hrvatske države, a u vezi ujedinjenja sastajao se i s fra. Andrijom Dorotićem, najznačajnijim agitatorom za sjedinjenje s Hrvatskom. Smatrao se ilirskim (hrvatskim) domoljubom i iznimno se zanimao za hrvatski jezik, narodne običaje i predaju.
Falmenta, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 187 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 740 m.
Napad NOVJ na Sanski Most 1942.
U sklopu opšte ofanzive nakon Bihaćke operacije, kao prirodni ciljevi za nastupanje Prvog bosanskog korpusa nametnuli su se Bosanski Novi i Sanski Most. Nakon obustavljanja napada na Bosanski Novi, korpus je decembra 1942. organizovao napad na Sanski Most. Za napad je angažovana Četvrta krajiška divizija i Prva brigada Pete krajiške divizije ojačana bataljonom Četvrte krajiške brigade.
Julije Bajamonti
Zanimljivosti
Julije Bajamonti je bio Fortisov prijatelj i pratilac na putovanjima po Dalmaciji. Davao mu je dragocjene podatke o povijesti, običajima, narodnim vjerovanjima i životu stanovnika Dalmacije.
Napad NOVJ na Sanski Most 1942.
Šira oblast Sanskog Mosta bila je utvrđena i posednuta nemačkim i NDH trupama. U tom periodu u Sanskom Mostu nalazile su se 2, 3. i 5. bojna 10. pešačke pukovnije NDH, 1. jurišna bojna, domobranska Dobrovoljačka bojna Banjaluka, 12. četa nemačkog 721. puka i oko 1.000 ustaških milicionera i legionara iz oblasti Sanskog Mosta. Ukupno brojno stanje posade bilo je oko 4.500 ustaša, domobrana, ustaških milicionera i Nemaca.
Na osnovu svojih obaveštajnih podataka, štab Prvog bosanskog korpusa procenio je posadu Sanskog Mosta na oko 2.500 vojnika. Na osnovu ovakve procene, uzimajući u obzir krupne snage Nemaca i NDH u oblasti Bosanskog Novog, Prijedora i rudnika Ljubija, štab korpusa izradio je plan napada i izdao zapovest za napad 6. decembra 1942. U zapovesti je navedeno:
Prema ovoj zapovesti, Peta krajiška brigada trebalo je da blokira Bosanski Novi, vršeći na njega demonstrativan napad, preseče komunikaciju prema Prijedoru, a manjim snagama blokira rudnik Ljubiju. Treći bataljon Druge krajiške brigade dobio je zadatak da se probije u selo Dževar i zatvori pravac od Prijedora i Ljubije prema Sanskom Mostu. Šesta krajiška sa dva bataljona Druge krajiške brigade trebalo je da napadne sam grad Sanski Most sa istočne, a Prva krajiška ojačana bataljonom Četvrte krajiške sa zapadne strane. Ove snage trebalo je da u kratkom roku likvidiraju spoljašnju odbranu i što pre se ubace u sam grad. Napad je trebalo da bude podržan korpusnom artiljerijom, i da počne 10. decembra 1942. u 23:00.
Snage predviđene za napad na grad brojale su oko 3.500 ljudi. Iako brojčano slabiji od odbrane, bataljoni NOVJ dobro su napredovali. Šesta i delovi Druge krajiške do 3:00 11. decembra slomili su mestimično uporan otpor ovladali su odbrambenim položajima Brajića Tavan, Djedovača, Mikanovo Brdo i Umci, i izbili na periferiju Sanskog Mosta. Prva krajiška imala je još više uspeha, tako da je tokom noći likvidirala skoro sve tačke otpora u zapadnom delu grada. Tempo napada ove brigade privremeno je omeo upad dve satnije domobrana, koje su se probile u grad nepokrivenim pravcem iz Banjaluke i Omarske, ali je ovaj zastoj ubrzo prevladan.
Ishod borbe za Sanski Most odlučio je prodor nemačkih i NDH snaga iz pravca Prijedora. Uprkos zasedi, miniranju i rušenju mostova, Drugi bataljon Druge krajiške nije uspeo duže da zadrži interventnu kolonu koju su sačinjavali 3. bataljon 741. nemačkog puka, dve čete 1. i jedna četa 2. bataljona nemačkog 721. puka, te dve bojne 2. gorskog zdruga NDH sa četiri tenka i artiljerijom. Ove snage počele su da pristižu u Sanski Most oko 8 sati izjutra 11. decembra. Ovim je posada grada ojačana na 8.200 vojnika. Tokom jutra Šesta i Druga krajiška povukle su se iz grada, a oko podne povukla se i prva krajiška brigada. Borbe oko grada nastavljene su do 14. decembra, kad je štab korpusa konačno odustao od napada.
U borbama za Sanski Most posada je, prema sopstvenom izveštaju, imala 72 mrtva, 255 ranjenih i 29 nestalih. Na odbranu grada ispaljeno je tokom napada oko 500 granata, što je imalo značajan učinak u gubicima u živoj sili i tehnici. Uništena su dva nemačka tenka. Od posebnog značaja bilo je rušenje četiri mosta, koje je dovelo do daljih teškoća u eksploataciji rude gvožđa iz Ljubije.
Nakon operacije štab Prvog krajiškog korpusa odlučio se za disperziju trupa, i uputio Drugu i Petu krajišku brigadu u oblast Kozare, radi dejstava na manja uporišta i komunikacije u severnom delu Bosanske krajine. Ova dejstva, zajedno sa dejstvima Prve proleterske divizije u okolini Banjaluke imala su efekta, pa je nemački štab korpusa „Hrvatska“ izuzeo 714. i 718. diviziju iz planova napadnih dejstava za operaciju Vajs I, i rezervisao ih za obezbeđenje ove značajne oblasti.
Sent Luis (razvrstavanje)
Sent Luis se može odnositi na
Pjero Baranović
Pjero Baranović, rođen je u Splitu 26. lipnja 1976. g., sin je poznatog splitskog profesora matematike i nogometaša HNK Hajduk i RNK Split Antuna (Tonća) Baranovića, a od svoje pete godine života bavi se filatelijom.
Dugogodišnji je član Filatelističkog društva "Split" i jedan od osnivača Dalmatinskog kolekcionarskog društva "Diokles" iz Splita, a za svoj aktivni rad do sada je nagrađen Pohvalnicom HFS-a 1995.g., Brončanim znakom HFS-a 1999.g. i Srebrnim znakom HFS-a 2012.g., osobnom nagradom Splitsko-dalmatinske županije 2013.g. te inim priznanjima različitih društava i organizacija. U svom dugogodišnjem aktivnom učešću i djelovanju u organiziranoj filateliji obnašao je niz odgovornih dužnosti od člana UO F.D. "Split" i Hrvatskog filatelističkog saveza, preko predsjednika F.D. "Split" do predsjednika DKD "Diokles".
Poznat je kao organizator mnogih klupskih, ali i nekih nacionalnih filatelističkih izložbi, te kao aktivni izlagač na njima. Autor je više desetaka prigodnih žigova, omotnica, dopisnica i maximum karata, stručnih tekstova o filateliji objavljenih u različitim publikacijama, nekoliko izložbenih kataloga, od kojih posebno izdvajamo katalog nacionalne filatelističke izložbe "Svjetska baština u RH" te vrlo uspješnog bloka cindarelle napravljenog 2005.g. povodom 1700. obljetnice dolaska cara Dioklecijana u svoju splitsku palaču. Osim toga, dugogodišnji je predlagač poštanskih maraka RH, a u novije vrijeme i maraka Hrvatske pošte Bosne i Hercegovine.
U posljednjih nekoliko godina poznat je i kao česti gost medija, posebno radija i televizije. Kao aktivni sudionik većine rasprava o kulturi i turizmu u Splitu održao je i niz javnih predavanja o filateliji. Pjero Baranović posebno je zaslužan za organiziranje gostovanja F.D. "Split" u Boki Kotorskoj i Makedoniji, a njegovoj aktivnosti F.D. "Split" i DKD "Diokles" mogu zahvaliti odlične odnose sa gradskim i županijskim poglavarstvom, HP – SP Split, HP-om Mostar, Hrvatskom maticom iseljenika, HRM-om, različitim kulturnim i društvenim organizacijama i ustanovama, te cjelom splitsko – makarskom metropolijom. Konačno, zahvaljujući njegovoj izuzetnoj aktivnosti i osobnom zalaganju Hrvatska pošta d.d. izdala je prigodnu poštansku marku "1700 godina od mučeničke smrti Sv. Dujma", a grad Split F.D. "Split" uvrstio je u sastav mnogih gradskih delegacija na putu u Mostar, Banja Luku, Makedoniju, Italiju… te ga nagradio Medaljom grada Splita.
Ukratko, danas je ime Pjera Baranovića zaštitni znak organizirane filatelije i kolekcionarstva u Splitu i Splitsko – dalmatinskoj županiji.
Kušenin
Kušenin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 286,279 Da.
Bourg-de-Thizy
Bur de Tizi je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Vilfranš sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2670 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 184 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 461 metar (maksimalnoj 570 m, a minimalnoj 365 m).
Neurotenzinski receptor
Neurotenzinski receptori su GPCR transmembranski receptori koji vezuju neurotransmiter neurotenzin. Dva od ovih receptora su kodirana genima i, i sadrže sedam transmembranskih heliksa. Treći receptor poseduje jedan transmembranski domen i kodiran je genom.
Col del Fico, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Sycamore, Ohio
Sikamor je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 861, što je 53 (-5,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Coronation Street
Coronation Street (poznat po kolokvijalnim nazivima Corrers, Corrie ili The Street) je britanska televizijska sapunica koja se od 1960. emitira na programima mreže ITV. Radnja joj je smještena u grad Manchester, gdje se nalazi i sjedište TV-stanice Granada Television (danas ITV Studios) koja ju je počela snimati u svojim studijima.
Osim u Ujedinjenom Kraljevstvu, Coronation Street se emitira i u Irskoj, Kanadi, Australiji, Novom Zelandu, Belgiji i Ujedinjenim Arapskim Emiratima.
Sulejman Kupusović
Sulejman Kupusović, rođen 7. aprila 1951. u Kladnju, je bosanskohercegovački pozorišni i filmski režiser.
Diplomirao je pozorišnu, filmsku, televizijsku i radio režiju na Akademiji pozorišne i filmske umjetnosti u Zagrebu 1974. godine, a filozofiju i komparativnu književnost na zagrebačkom Sveučilištu. Režirao je u pozorištima širom bivše Jugoslavije, te u Rumuniji, Bugarskoj i Turskoj. Njegove predstave su izvođene u Meksiku, Gvatemali, Francuskoj, Njemačkoj, Španiji, Turskoj, Mađarskoj, Rumuniji, Bugarskoj, Švedskoj, Italiji i Austriji.
Režirao je i prvu bošnjačku operu, "Hasanaginicu", koja je premijerno izvedena u Sarajevu 18. marta 2000. U naslovnoj ulozi nastupila je primadona sarajevske Opere Amila Bakšić. Autor je i pozorišnog hita "Ženski turbofolk bend" kojeg izvodi ansambl Kamernog teatra 55. Režirao je predstavu "Krokodil Lacoste" po nagrađivanom tekstu Zlatka Topčića, također u Kamernom teatru 55, 2011. godine.
Pored pozorišnih predstava, režirao je i nekoliko TV-drama, TV-serija, dokumentarnih i muzičkih programa.
Sterns
Sterns se može odnositi na
Arçais (De Sevr)
Arse je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 572 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 13 metara (maksimalnoj 36 m, a minimalnoj 1 m).
Lidija Bačić
Lidija Bačić (Split, 4. kolovoza 1986..) hrvatska je pjevačica.
"Perle"
Ubrzo se učlanjuje se u vokalno-plesnu skupinu "Perle" gdje je punih 7 godina bila glavni vokal.. 2001. godine nastupa sa "Perlama" na "Dori" sa pjesmom "Pokraj bistra izvora", a iste godine i na najznačajnijem hrvatskom festivalu tog vremena "Melodije Hrvatskog Jadrana" sa pjesmom "Na kamenu". 2002. godine slijedi novi nastup na "Dori" sa pjesmom "Nemirna rijeka" a vrhunac svega je nagrada "Grand Prix" na "Splitskom festivalu" s pjesmom "Riči". Osim u "Perlama" sudjelovala je u radu VIS-a "Rafael" također kao glavni vokal. S "Rafaelom" nastupa na brojnim festivalima, a među njima i na "Uskrs festu" 2003. godine, kada odnose pobjedu s pjesmom "Znak pobjede", a godinu potom osvajaju drugo mjesto na istom festivalu s pjesmom "Stvoreni za nebo".
"Majčina ljubav"
1. ožujka 2010. objavljuje prvi samostalni album nazvan "Majčina ljubav". Glazbu na albumu potpisuju Marko Tomasović u aranžmanu Aleksandra Valenčića. Tekstopisci su Marko Tomasović, Robert Pilepić, Mario Vukelić, Mario Šimunović, Željko Pavičić i Sandra Baschiera.
"Daj da noćas poludimo"
2011. objavljuje drugi samostalni album nazvan "Daj da noćas poludimo". Neki od tekstopisaca su Željko Pavičić, Robert Pilepić, Marko Tomasović itd.
Staklena cev
Za rad u laboratoriji potrebne su staklene cevi različite dužine i oblika. Staklene cevi se seku na taj način što se zagrebu dijamantskim sekačem, a zatim saviju. Tako se cev preseče na zagrebanom delu. Kraj cevi dobijene skraćenjem se izglača okretanjem u plamenu Bunzenovog plamenika. Bunzenov plamenik se koristi i za savijanje staklenih cevi, tako što se mesto koje se želi saviti zagreje do crvenog usijanja, a zatim savije. Ukoliko je potrebna dugačka staklena cev, dve staklene cevi se sastave tako što se spoje gumenim crevom. Ukoliko je potrebna cev manjeg prečnika (kapilara), cev se zagreje na plamenu, a zatim se krajevi povuku na suprotne strane.
Staklene cevi su se u prošlosti koristile više nego danas, s obzirom da nije postojao laboratorijski pribor sa šlifovanim otvorima, koji omogućava lako spajanje delova aparatura. Aparature su bile sastavljane tako što su se staklene cevi provlačile kroz gumene čepove.
Neva Bulić
Neva Bulić (Split, 1942. - Split, 26. studenog 1998.) je bila hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica.
Životopis
Diplomirala je glumu na Akademiji za kazališnu umjetnost u Zagrebu 1966. godine. Iste godine postaje članica HNK Split gdje je sve do svoje smrti ostvarivala najzapaženije uloge. Iz njenog kazališnog opusa valja izdvojiti uloge u predstavama "Ribarske svađe", "Arsen i stara čipka", "Živim", "Posljednje noći karnevala", "Kako vam drago", "Otello", "Antigona" itd. Za ulogu u predstavi "Antigona, kraljica u Tebi" dobila je nagradu na Sterijino pozorju.
Umrla je 26. studenog 1998. u 56-oj godini života.
Abuna Messias
Abuna Messias je italijanski crno-bijeli historijski film snimljen 1939. u režiji Goffreda Alessandrinija. Radnja se događa u drugoj polovici 19. vijeka i prikazuje kako italijanski kardinal Giuglelmo Massala, čiji lik tumači Camillo Pilotto, odlazi u Etiopiju kako bi tamošnje stanovništvo preobratio na katoličanstvo. Film je djelomično sniman na lokacijama u samoj Etiopiji, koja je prije tri godine bila nasilno pripojena Italijanskoj Istočnoj Africi, te je imao snažan propagandni naboj, implicitno veličajući ekspanzionističku politiku fašističke Italije. Na venecijanskoj Mostri, održanoj u samo predvečerje drugog svjetskog rata, osvojio je Mussolinijev kup u kategoriji najboljeg italijanskog filma.
Stil (razvrstavanje)
Stil se može odnositi na:
Vlado Bagat
Vlado Bagat (Split, 22. listopada 1915. - Olib, 1. lipnja 1944.), bio je hrvatski politički radnik, antifašistički borac i narodni heroj Jugoslavije.
Životopis
Vlado Bagat rodio se 22. listopada 1915. godine u Splitu. Još kao mladić bio je poznat u radu naprednih omladinskih organizacija i u radničkim redovima kao organizator mnogih štrajkova i demonstracija u Splitu. Zbog političke aktivnosti stalno je bio proganjan. U članstvo KPJ primljen je 1939. godine. Neposredno pred rat, 1940. godine, policija ga uhićuje zajedno s grupom Splićana i sprovodi na robiju u Lepoglavu. Zlostavljan i mučen, bio je i tjelesno veoma iscrpljen. Poslije kapitulacije Jugoslavije logorska uprava ga pušta, misleći kako će zbog malaksalosti i izmorenosti uskoro umrijeti.
Po izlasku iz zatvora, Bagat nastavlja politički rad. Organizira i formira nove partijske organizacije. Angažira drugove na prikupljanju oružja i strjeljiva, vrši pripreme za oružani ustanak i sudjeluje u nizu bombaških napada u gradu. S prvom grupom boraca u ljeto 1941. godine odlazi na Kamešnicu i Dinaru. Borio se u Cincarskom partizanskom odredu bataljonu "Vojin Zirojević", u kojem je lipnja 1942. godine postavljen za komesara. Tijekom četvrte neprijateljske ofenzive, veljače 1943. godine, kada je 9. dalmatinska divizija napustila jug Hrvatske i krenula prema Hercegovini i Crnoj Gori, Bagat je postavljen za komesara novoformiranog štaba Grupe partizanskih odreda Dalmacije. S ostalim rukovoditeljima štaba odigrao je značajnu ulogu u ponovnom formiranju partizanskih jedinica, jer je poslije odlaska 9. divizije ostalo na jugu Hrvatske svega oko 700 boraca. Sudjelovao je u formiranju Splitskog, Cetinskog i Biokovskog partizanskog odreda. Njihov broj je neprekidno rastao, a svojim aktivnim djelovanjima partizanske jedinice nanosile su neprijatelju velike gubitke na kopnu i moru.
Poslije kapitulacije Italije u rujnu 1943. godine, gotovo cijela južna hrvatska obala bila je oslobođena. Čim se ukazala mogućnost za stvaranje mornaričkih jedinica, Bagat u listopadu 1943. godine sudjeluje u formiranju Četvrtog pomorskoobalskog sektora. Izvjesno vrijeme obavljao je dužnost komesara, ali je ubrzo postavljen za partijskog rukovodioca Sektora. Po potrebi, u travnju 1944. godine, postavljen je za partijskog rukovodioca Drugog pomorskoobalskog sektora. Kada su jake njemačke snage poduzele operacije zbog zauzimanja južne hrvatske obale i otoka, neke partizanske jedinice bile su prisiljene prebaciti se na otoke Šoltu, Hvar i Vis. U toj situaciji dolazi do izražaja Bagatova neustrašivost i odvažnost kao rukovodioca i borca. Svojim brodovima on prebacuje borce 1. i 13. dalmatinske brigade na Vis. Do kraja godine, pod njegovim rukovodstvom prebačeno je desetine tisuća zbjegova i ranjenika u Italiju.
U svibnju 1944. godine upućen je na otok Krk pomoći organiziranju i učvršćivanju tamošnje partizanske jedinice. U povratku za Dugi otok, u zoru 1. lipnja, pristao je čamcem na Olib, ne znajući kako su se Nijemci te noći iskrcali na otoku. U luci su ga iz zasjede, dočekali njemački vojnici, otvorili vatru na njegov brod i posadu, koja se sastojala od još tri mornara. Prvim neprijateljskim rafalima posada je bila pobijena. Videći neizbježnu smrt, Bagat se borio do posljednjeg metka. Pogođen rafalom u prsa, pao je na palubu i dalje pružajući otpor, sve dok nije izdahnuo.
Zajedno sa suborcima pokopan je na mjesnom groblju u Olibu, no kasnije su posmrtni ostatci prebačeni na splitsko groblje Lovrinac. Na olipskom groblju još uvijek stoji prazna grobnica. Nedaleko od mjesta pogibije Vlade Bagata, na olipskoj rivi, bila je postavljena spomen-ploča koja je 1990-ih uklonjena.
Narodnim herojem Jugoslavije proglašen je 10. rujna 1948. godine, kao prvi iz sastava Mornarice NOVJ-a.
Henepin
Henepin se može odnositi na
Haugen, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 287, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Habard
Habard se može odnositi na
Novi Slankamen
}} Novi Slankamen je naselje u Srbiji u opštini Inđija u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3455 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2977 stanovnika).
Demografija
U naselju Novi Slankamen živi 2836 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,8 godina (40,6 kod muškaraca i 44,9 kod žena). U naselju ima 1147 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,01.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Cipressi, Chieti
Cipressi je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
L 663536
L 663536 je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 472,082 Da.
Šerbern
Šerbern se može odnositi na
Krčedin
Krčedin je naselje u Srbiji u opštini Inđija u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 2878 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2852 stanovnika).
Položaj
Krčedin se nalazi ispod južnih obronaka istočnog dela Fruške gore. Selo pripada teritorijalno opštini Inđija. Nadmorska visina je 115 metara u centru sela. Ono je izgrađeno na depresiji koja se u stručnoj geografiji naziva Krčedinska. Površina krčedinskog atara je 57,43 km², što iznosi blizu 15% teritorije inđijske opštine. Najveći deo atara leži na fruškogorskoj lesnoj zaravni. Lesna zaravan je prekrivena černozemom ili crnicom, najkvalitetnijom vrstom zemljišta, na kome uspeva veliki broj poljoprivrednih kultura.
Klima
Klima ovog prostora je umereno-kontinentalna, s jasno izražena četiri godišnja doba i s kontinentalnim karakterom, a na to u najvećoj meri utiče:
Drugostepeni, ali ipak znatan, uticaj na klimu imaju lokalne prilike:
Temperatura
Zbog velikog kolebanja srednjih mesečnih temperatura dešava se da hladniji od januara bude februar ili decembar a topliji od jula avgust ili jun. Za klimatske prilike značajno je to što se zimske temperature nekih godina naglo menjaju, januarske su prosečno u minusu, a srednja februarska ide i do +8 C°. Ovakve promene uslovljavaju brzo topljenje snega, a na to obično dolaze i obilne padavine u obliku kiše.
Za planiranje nekih vidova turizma (rekreacija, izleti, kupališta...) pozitivno utiče to da postoji veliki broj letnjih dana, kao i dani u kojima se minimalna dnevna temperatura ne spusti ispod 20 C° tzv. dani sa tropskim noćima.
Vetar
U predelu Krčedina najučestaliji vetrovi su severozapadnog pravca i ovaj vetar zajedno sa zapadnim donosi kišu. Ovi vetrovi duvaju ravnomerno i brzina im nije velika. Drugi po učestalosti su vetrovi iz istočnog kvadranta, naziv im je košava i to su po pravilu suvi, hladni i jaki vetrovi koji duvaju u naletima (udarima).
Padavine
Karakteristično za podneblja Srema je da se u toku jedne godine izluči duplo više padavina u odnosu na prethodnu ili neku kasniju godinu. Ta razlika u pojedinim godinama iznosi i do 500 mm. U izrazito sušnim godinama izlučuje se za oko 30% manje padavina nego prosečno, a neki meseci mogu biti potpuno bez padavina. Nasuprot njima, u kišnim godinama količina padavina je visoka kako po mesecima tako i godišnje.
Reljef
Prostor inđijske opštine reljefno se sastoji iz dve osnovne geomorfološke celine: istočnih ogranaka Fruške gore i fruškogorske lesne zaravni. Najveći prostor obuhvata fruškogorska lesna zaravan. Mezooblike reljefa predstavljaju rečne doline, pre svega dolina „Patka“, bare odnosno Budovara, dolina Ljukovskog potoka i granična dolina prema opštini Irig, dolina Šelovrenca. Severnom granicom opštine teče Dunav sa svojim širokim koritom i gradi oblike vezane za rečnu eroziju i akumulaciju. U okviru fruškogorskog pobrđa mogu se izdvojiti dve celine: Kalakača i Koševac.
Osnovna geološko-stratigrafska formacija na posmatranom području jeste diluvijalni les čije naslage pokrivaju celi prostor. To je kompaktna geološka masa koja je pod uticajem klime i vegetacije na površini izmenila svoje osobine i postala površina sa osobinama černozema koji je pogodan za poljoprivrednu delatnost.
Hidrografija
U hidrografskom pogledu Krčedin je veoma bogat vodom. Severno od Krčedina nalazi se dolinska ravan Dunava. Na toj ravni Dunav pravi veliki broj okuka, rukavaca i meandara kao i ada. Jedno od najvećih dunavskih ostrva, Krčedinska ada, nastalo je pomeranjem toka Dunava na jug kada je presekao sopstveni meandar i formirao ostrvo. Sa južne strane ade je glavni tok Dunava a sa severa je stari tok koji se naziva Dunavac. Površina Krčedinske ade je 8,8 km².
Površinska hidrografija u Krčedinu je izražena u postojanju manjih potoka. Potok koji teče sa južne strane Fruške gore zove se Patka. Potok čije se izvorište nalazi u selu sastaje se sa Patkom u delu krčedinskog atara koji se zove Budžak. Obale potoka su obrasle trskom i šikarom pa su vrlo privlačne za barsku faunu.
Pedologija
Na teritoriji opštine Inđije prostire se sremska lesna terasa koja je veoma pogodna za nastajanje najboljeg zemljišta, černozem. Černozem pokriva najveći deo teritorije Inđije. Aktivni sloj zemljišta je dubok oko 1-1,5 m.
Biljni i životinjski svet
Lesna zaravan je nekada bila obrasla travom i služila kao pašnjak. Doseljavanjem su pašnjaci razoravani i pretvarani u oranice. Pošto je na lesu izdan dosta duboka, na njemu se nalaze biljke koje puštaju koren dosta duboko u zemlju. Viši predeli lesne zaravni su pod kukuruzom, pšenicom, industrijskim (suncokret i šećerna repa) i stočnim biljkama. Neki predeli lesne zaravni su livade i pašnjaci, gde rastu: bela detelina, majčina dušica, štirak, a od životinjskih vrsta rasprostranjeni su: poljski miševi, pacovi, prepelice, vrane, jarebice, vrapci, itd. Od domaćih životinja gaje se: goveda, konji, ovce, stoka, koze i živina.
Biljni i životinjski svet dolinske ravni se razlikuje od lesnih. To su uglavnom vlažni predeli i zato tu nemaju duboko korenje. Predstavnici ovih biljaka su lokvanj, ljutić, i dr. Od ptica ima roda, divljih pataka, češlji i gnjuraca. Na obali Dunava ima račića, vodenih algi, glista i dr.
Nastanak i istorijat naselja
Na plodnim obalama krčedinskog dela Dunava ljudska naselja su postojala još od praistorije. To dokazuju predmeti pronađeni prilikom obrade njiva i gradnje. Najčešće su to delovi keramičkih i kamenih predmeta i životinjske kosti. Odnose se na doba neolita.
mini|250p|[[Crkva svetog Nikole u Krčedinu]] U keltsko doba je na mestu Krčedina postojalo naselje koje je ličilo na utvrđenje. Prvo naselje je bilo smešteno severozapadno od današnjeg Krčedina u predelu Kalakače. U vreme turske vladavine selo je postojalo na mestu gde je i danas. Krčedin je bio pod turskom vlašću oko 100 godina i za to vreme je imao poseban status, jer se nalazio na putu između Beograda i Budima i taj status je propisivao sultan svojim fermanima. Posle je selo bilo pod vlašću Habzburške monarhije do kraja Prvog svetskog rata. Pošto se nalazilo u Vojnoj granici, svi stanovnici su bili vojnici – graničari. Iz tog doba postoji Graničarska zgrada – današnja biblioteka.
Morfologija naselja
Krčedin je danas tipično ravničarsko selo panonskog tipa. Osnova mu je četvrtasta i ulice se seku pod pravim uglom. U selu postoji 17 ulica. Ukupna dužina im je 20,5 km. Glavne ulice koje se sastaju u centru su Cara Dušana (prema Beški), Dunavska (prema Dunavu), Uče Zekovića (prema Sl. Vinogradima) i Nade Janošević. U centru sela se nalaze najvažnije ustanove: OŠ „22. jul“, pravoslavna crkva Svetog Nikole, zgrada tzv. „opštine“, gde se nalaze prostorije Mesne zajednice, Mesne kancelarije i pošte, kao i već pomenuta zgrada mesne biblioteke.
U Krčedinu postoji tri tipa kuća: panonski tip, moderan tip prizemnih i moderan tip jednospratnih i dvospratnih kuća. Kuće panonskog tipa građene su od naboja i ćerpiča. Pravljene su uzduž, sa jednom sobom napred iza koje se nalazi kuhinja i tzv. stražnja soba iza koje se nadovezuju prostorije za ostavu, šupe i staje za stoku. Svaka takva kuća ima dva dvorišta, prednje u kom se obično nalazi bašta sa cvećem i zadnje u kom su smeštene staje, obori i poljoprivredna mehanizacija.
Demografija
Kao naseljeno mesto Krčedin je postojao još u XVII veku a u XVIII veku (1702. godine) je zabeleženo da je imao četrdeset i jedno domaćinstvo a stanovništvo su uglavnom činili Srbi, poreklom iz Srbije, Bosne i Like. Deo stanovništva je doseljen u prvoj i drugoj seobi pod Čarnojevićem i Šakabendom i to iz južne Srbije i sa Kosova.
Napomene
Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Krčedin, na kojoj se nalaze dva naselja Krčedin i Slankamenački Vinogradi.
Ispiralica
Ispiralica se takođe može koristiti za kontrolu protoka gasa: broj mehurića po jedinici vremena može biti prilično tačna mera protoka (u zavisnosti od prečnika cevi i u manjoj meri o tome koji gas i tečnosti se koriste).
OPN1SW
OPN1SW, plavo-senzitivni opsin je protein koji je kod ljudi kodiran OPN1SW genom.