cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Popis feministkinja
Ekofeministkinje
Za značenje pojma v. Ekofeminizam
Anarha-feministkinje
Za značenje pojma v.: Anarha-feminizam
Francuske feministkinje
Za značenje pojma v. Francuski feminizam
Lezbijske feministkinje
Za značenje pojma v.: Lezbijski feminizam
Muslimanske feministkinje
Za značenje pojma Islamski femiizam
Matthew Tuck
Matthew ("Matt") Tuck (rođen 20. januara 1980) je britanski muzičar i osnivač i glavni pevač velške heavy metal grupe Bullet for my Valentine. Zajedno s druga tri člana svog ranijeg benda osnovao je grupu Jeff killed John 1998. godine, no nakon promene basiste 2003. grupa je promenila ime u Bullet For My Valentine. Tuck je istovremeno pevač i gitarista supergrupe AxeWound, osnovane 2012. Takođe svira bubnjeve, klavijature i harmoniku. Sarađivao je s Maksom Cavalerom iz brazilske grupe Cavalera Conspiracy i u pesmi Repressed finske grupe Apocalyptica.
Indije
mini|desno|Istočne Indije na [[Karta|karti iz 1801.]] Indije ili Istočne Indije (ili Istočna Indija), naziv za zemlje južne i jugoistočne Azije koje obuhvaćaju cijelu nekadašnju Britansku Indiju (današnja Indijska Unija, Pakistan, Bangladeš, Mianmar, Šri Lanka i Maldivi) i Nizozemsku Istočnu Indiju (današnji Tajland, Malezija i Indonezija).
Istočne Indije također uključuju iranski Balučistan, Indokinu, Filipinske otoke, Brunej, Singapur i Istočni Timor, ali u njih ne spada Irian Jaya (Zapadna Papua), koja čini dio Melanezije.
Stanovnici Istočnih Indija često se nazivaju istočni Indijci za razliku od stanovnika Kariba ili "Zapadnih Indija", tj. od domorodačkih naroda Amerike koji se često nazivaju "Indijanci" ili "američki Indijci". Narodi Istočnih Indija obuhvaćaju široko mnoštvo kulturne raznolikosti, a sami se stanovnici ne smatraju da pripadaju jedinstvenoj etničkoj grupi. Najzastupljenije religije čine hinduizam, budizam i islam, dok su kršćanstvo, sikhizam i razna tradicionalna vjerovanja i prakse istaknuti u manjim područjima. Glavni jezici u ovom području proizlaze iz širokog mnoštva jezičnih obitelji, a termin indijski se odnosi samo na grupu indoevropskih jezika južne Azije.
Prostrane Istočne Indije podijeljene su na dva dijela koja se (iz evropske perspektive) nazivaju Ovostrana i Onostrana Indija. Prva je bivša Britanska Indija, a druga je moderna jugoistočna Azija ili blok ASEAN.
Često se Istočne Indije nazivaju prema svojim kolonizatorima, pa stoga Britansku Istočnu Indiju čine Indija i Malezija, Nizozemsku Istočnu Indiju čini Indonezija, a Španjolsku Istočnu Indiju čine Filipini.
Historija
Prvi evropski istraživači koji su započeli istraživati ovu regiju u kasnom 15. i ranom 16. vijeku bili su Španjolci i Portugalci. Regija je u 17. vijeku nakon formiranja evropskih trgovačkih kompanija prilagođenih za specifične namjene postala važan izvor trgovine pamukom, indigom i začinima. Najvažnije takve kompanije bile su Britanska istočnoindijska kompanija i Nizozemska istočnoindijska kompanija.
Rasni termin istočni Indijci nekoć se prvenstveno koristio za označavanje ljudi u čitavim istočnim Indijama, dok se nedavno široko koristi u SAD-u i Kanadi kao preciznija inačica Indijca iz Indije radi izbjegavanja potencijalne zabune s terminom američki Indijanci (alternativno: američki starosjedioci) koji su se nekad jednostavno nazivali Indijanci. Azijski Indijci je sličan alternativni termin koji ima raširenu uporabu u UK-u, iako je indikativniji u etnicitetu ljudi koji žive u južnoj Aziji.
Istočni Indijci je također oznaka za etničku ili subetničku grupu utemeljenu u i oko grada Bombayja ili Mumbaija. Ti su ljudi, dio izvorne etničke grupe Konkani, bili pokršteni pod portugalskim okriljem, a dijelom su bili i luzitanizirani. Kasnije je područje osvojilo Maratha Carstvo koje je prisiljavalo ljude na učenje marathskog jezika. Pod britanskom upravom ovi ljudi su bili poznati kao bombajski Portugalci. Doseljavanjem imigranata iz Goe (pod portugalskom vlasti) bombajski su se Portugalci preimenovali u "istočne Indijce" (kako bi se razlikovali od Goanaca (koje su Britanci nazivali Portugalci). Oni su se preimenovali prema Britanskoj istočnoindijskoj kompaniji kako bi demonstrirali svoju lojalnost Britancima i kako bi pokazali razliku između Bombajaca i Goanaca.
La Gloria, Villaflores
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 650 m.
Shepherd, Michigan
Šeperd je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.515, što je 21 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gregor od Toursa
thumb|right|Grgigorije Turski na pravoslavnoj ikoni thumb|right|Grgur Turski
Gregor od Toursa ili Grgur Turski, Grigorije Turski (oko 538—594) je galsko-rimski svetitelj, istoričar i Biskup Toursa. Njegova dela predstavljaju istorijski izvor za ranu epohu Merovinga.
Fivizzano, Massa e Carrara
Fivizzano je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Gregor od Toursa
Rođen je 538. ili 539. u Auvergneu u današnjem Clermont-Ferrandu kao Georgius Florentius, od oca Florentiusa i majke Armentarije. Umro je 17. novembra 594 u Toursu. Pripadao je uglednoj senatorskoj porodici, u kojoj se pričalo da je osnivač bio Leokadije, galorimski senator, otac jednog od prvih galskih mučenika, Epageta. U zrelom dobu, Georgije je promenio ime u Gregor, po majčinom pradjedu.
Fivizzano, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
Gregor od Toursa
Obrazovanje je dobio od strica Gala, episkopa Clermont (525-551). Posle Galove smrti, njegov naslednik Avit se starao o Gregoru, pre svega ga upućivajući isključivo u teološku literaturu.
Gregor je 573. nasledio Eufronija (Armentarijinog brata) na položaju Biskupa Toursa, na šta je najviše uticao austrazijski kralj Sigebert I.
Posle smrti austrazijskog kralja Sigisberta, bio je optužen od strane njegovog brata i neprijatelja, neustrijskog kralja Hilperika, da je oklevetao kraljicu Fredegundu, ali je Gregor uspeo da se odbrani.
Nakon smrti Hilperika 584. Tours dolazi u ruke burgundskog kralja Guntrama, a 587. po ugovoru u Andelotu, prelazi pod vlast Sigisbertovog sina Hildeberta II.
Gregor je počeo da piše nakon 573, kada je izabran za Biskupa Toursa. Njegova dela delimo na istorijska i teološka. U istorijska dela se ubrajaju: Historia Francorum u 10 knjiga, De gloria martyrum u 7 knjiga. U teološka dela se ubrajaju: Knjiga o čudima blaženog apostola Andrije (Liber de miracula beati Andreae apostoli), Stradanje 7 svetih mučenika spavača pred Efesom (Pasio ss. martyrum septem dormientium apud Ephesum).
Historia Francorum u 10 knjiga je najčuvenije Gregorovo delo, kojim opisuje događaje od stvaranja sveta do 591. godine.:
Opština Trușești, Botoșani
Trușești je opština u Rumuniji u okrugu Botošani.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Acetomlečna kiselina
α-Acetomlečna kiselina (α-acetolaktat) je prekurzor u biosintezi aminokiselina razgranatog lanca valina i leucina. α-Acetomlečna kiselina se formira iz dva molekula piruvatne kiseline posredstvom acetolaktatne sintaze. α-Acetomlečna kiselina se može dekarboksilovati alfa-acetolaktatnom dekarboksilazom čime se formira acetoin.
Operacija Torch
Operation Torch (u početku se zvala Operacija Gymnast) je bila britansko-američka invazija Francuske Sjeverne Afrike u Drugom svjetskom ratu na Sjevernoafričkom bojištu, otvorenom 8. studenog 1942.
Sovjetski Savez je inzistirao na potrebi da SAD i Velika Britanija započnu operacije u Europi i da otvore drugi front kako bi se smanjio pritisak njemačkih snaga na sovjetsku vojsku. Dok su se Amerikanci zalagali za Operaciju Sledgehammer - iskrcavanje u okupiranoj Europi što je prije moguće, Britanci su vjerovali da bi taj potez završio katastrofalno. Umjesto tog napada, predstavljen je plan napada na Sjevernu Afriku, koji bi očistio Sjevernu Afriku od Sila Osovine i unaprijedio savezničku kontrolu Sredozemnog mora. Također, to bi bila i priprema za invaziju na Južnu Europu 1943. godine. Američki predsjednik Franklin Delano Roosevelt sumnjao je da zbog operacija u Africi neće biti invazije na Europu 1943., ali je odlučio podržati britanskog premijera Winstona Churchilla.
Pozadina
U Londonu se još tijekom najžešćih napada na Maltu spremali planovi za Operaciju Torch koja je predviđala anglo-američko iskrcavanje u Sjevernoj Africi kako bi se Rommela ukliještilo između 8. armije i invazijskih snaga. U svezi s tim planom bile su razmatrane i kasnije akcije invazije na Siciliju i Italiju, a Churchill je zagovarao i invaziju na Balkan no zbog američkog protivljenja od toga se kasnije odustalo. “Torch” se sastojao od 3 velike operacije, iskrcavanjima kod Casablance, Orana i Alžira.
Tijek borbi
300px|lijevo|mini|Mapa Operacije Torch Istočni dio područja iskrcavanja bio je pod britanskim zapovjedništvom, a zapadni pod američkim, a cijelom je akcijom koordinirao gen. Eisenhower. Western Task Force bio je sačinjen isključivo od američkih vojnika i brodova koji su krenuli 23. listopada iz SAD-a. Konvoj je imao 28 transportnih brodova s 37,000 vojnika s teškim naoružanjem, 3 bojna broda, 6 krstarica, 1 nosač aviona i 40 razarača. Te su jedinice imale zadatak osigurati iskrcavanje u Maroku. Pri iskrcavanju Francuzi su pružili otpor i otvorili vatru iz obalnih baterija i brodova koji je brzo slomljen. No važno je napomenuti da je pri iskrcavanju došlo do većeg nereda i dezorijentiranosti napadača što je uz jači otpor moglo imati kobne posljedice. Već 11. studenog američka je flota čekala naređenje za uništenje Casablance no u zadnji čas je objavljena njena predaja te je Maroko bio čvrsto u savezničkim rukama.
Druga faza ove operacije iziskivala je osvajanje Orana i Alžira. Ova je invazijska flota s 72,000 vojnika (49,000 Amerikanaca) krenula s rijeke Clyde. Ova je operacija bila daleko složenija jer su se brodovi pri samom isplovljavanju raspoređivali po točkama iskrcavanja.
S danom plovidbe razlike oni su se istovremeno našli pred svojim ciljevima. Napad na Oran izvršili su isključivo Amerikanci zbog dobro poznatih događaja s početka rata, a osiguranje su činili i 1 bojni brod, 3 nosača zrakoplova, 1 krstarica, 3 razarača. Alžirsku grupu s 43,000 vojnika (10,000 Amerikanaca) štitili su 2 nosača zrakopova, 6 krstarica i 13 razarača. Ova je grupa snosila najveći rizik jer su u njenoj blizini bile koncentrirane najjače protivničke snage. Na pučini Sredozemlja nalazila se još jedna i najsnažnija eskadra, ona admirala Cunninghama koja je štitila invazijsku flotu od eventualnog talijanskog napada te ju je trebala uništiti u slučaju napada. Njezina snaga bila je impresivna: 4 bojna broda, 2 nosača zrakoplova, 4 krstarice i 17 razarača.
Eskadre koje su napale Oran i Alžir lakše su se orjentirale i snašle jer na tom djelu obale nije bilo mjera zamračenja. Između 1 i 3 sata ujutro krenulo je iskrcavanje. Ono je obavljeno na 3 mjesta u okolici Orana i prošlo je bez značajnijeg otpora Francuza. Tek su u samom Oranu obalna utvrđenja pružila otpor, ali ih je uskoro ušutkao bojni brod Rodney. Uskoro je i 5 francuskih razarača krenulo u napad na Britance no i oni su ubrzo uništeni te je tako cjelokupna obrana bila neutralizirana. Oran je pao. Alžir je također osvojen u munjevitoj akciji padobranaca koji su osigurali okolne aerodrome iako je opet došlo do pomutnje u rasporedu desantnih čamaca, no sva su ta neugodna, ali jeftina iskustva dobro došla saveznicima u kasnijim operacijama. Uskoro su se razmahale kopnene borbe između Nijemaca i saveznika, a 8. je armija nezaustavljivo išla na zapad. Tada su se prvi puta susrele njemačke i američke snage u bitci kod Kasserine gdje su neiskusne američke jedinice pretrpjele težak poraz.
Još je jedan događaj neposredno povezan s Operacijom Torch, a to je samouništenje francuske flote u Toulonu. Naime Nijemci su odlučili zauzeti te ratne brodove kao što su prije nekoliko dana učinili s 9 podmornica u Bizerti. No francuski vojni vrh imao je dvije frakcije, jednu prešutno odanu de Gaulleu i drugu koja je bila za suradnju s nacistima. Prevagnula je antifašistička struja te su u dramatičnoj akciji na sidrištu samopotopljena 3 bojna broda, 7 krstarica i 30 razarača.
Prvom polovicom 1943. godine britanska flota učvrščuje svoj nadzor nad Sredozemljem te uskoro počinje velika zračna ofanziva savezničkog zrakoplovstva na talijanske gradove i brodove. Samim početkom 1943. pada Tripoli što Montgomeryjevoj 8. armiji daje dodatnu snagu te razbija Rommelovu Maretovu liniju.
Posljedice
Izbacivanjem Sila osovine iz Sjeverne Afrike saveznici su konačno osigurali Suez i južno Sredozemlje te si otvorili put za daljnje operacije usmjerene protiv fašističke Italije. Uz ove strateške dobitke zarobili su i tisuće najiskusnijih vojnika Rommelovog afričkog korpusa.
Pietro Badoglio
Pjetro Badoljo (Gracano Monferato, 28. septembar 1871. – Gracano Badoljo, 1. novembar 1956) je bio italijanski vojskovođa i političar, najpoznatiji po kontroverznoj ulozi u Drugom svjetskom ratu, odnosno kapitulaciji Italije.
Završio je vojnu akademiju u Torinu. U italijanskoj vojsci je služio od 1892. i kao artiljerijski poručnik učestvovao je u kolonijalnim ratovima: neuspešnom ratu protiv Abesinije i u ratu protiv Osmanskog Carstva u kome se borio u Libiji. Za vreme Prvog svetskog rata je napredovao do čina generala i zadržao svoj položaj iako su ga mnogi držali odgovornim za vojnu katastrofu kod Kobarida 1917. godine. Posle rata 1919. je izabran za senatora, a kasnije je radio u diplomatiji, pored ostalog bio je i italijanski ambasador u Brazilu. Posle Prvog svetskog rata dobio je čin maršala, te je bio jedan od ključnih ličnosti u razvoju italijanske vojske i njene ratne doktrine. Između 1929. i 1933. vršio je dužnost generalnog guvernera Libije, pri čemu je nakon dve decenije uspeo skršiti otpor domorodaca italijanskoj vlasti tako što je civilno stanovništvo trpao u koncentracione logore. U ratu protiv Abesinije je komadovao italijanskom vojskom gde je izvojevao niz pobeda, ali i takođe odobrio korištenje bojnih otrova, odnosno iperita protiv etiopske vojske i civila. Po završetku rata je od kralja Vitorija Emanuela III dobio je titulu kneza Adis Abebe i imenovan je za guvernera i vicekralja Etiopije.
Kao načelnik generalštaba. Protiveći se učešću Italije u Drugom svetskom ratu. Posle teškog poraza italijanske vojske prilikom pokušaja osvajanja Grčku podnosi ostavku.
Badoljo je 26. jula 1943. imenovan za premijera nakon što je kralj smenio Musolinija sa te funkcije. Odmah je počeo diskretne pregovore sa Saveznicima o izlasku iz rata, a što je 8. septembra 1943. dovelo do kapitulacije. Nju je objavio na način koji je skoro kompetnu italijansku vojsku posve izennadio te omogućio da odmah bude razoružana i zarobljena od svojih nemačkih saveznika, a najveći deo Italije okupiran. Kasnije je objavio rat Nemačkoj. Premijer je ostao sve do oslobođenja Rima 1944. godine, kada je, suočen sa izuzetnom nepopularnošću morao prepustiti mesto antifašističkom političaru Ivanoeu Bonomiju.
Arvalska braća
Arvalska braća (lat. fratres arvales) bio je jedan od najstarijih svešteničkih kolegija u starom Rimu. Zamro je u doba pozne republike, a revitalizovan je u doba principata pod Oktavijanom Avgustom. Nazvan je tako zato što mu je dužnost bila da prinosi javne žrtve za plodnost polja (arvum = polje, njiva).
Naše znanje o njima potiče uglavnom iz zapisa koje su ostavili za sobom (danas poznatih kao Acta fratrum arvalium ), a koji su većim delom pronađeni na mestu njihovog svetog gaja udaljenog nekih 8 kilometara od Rima na Kampanskoj cesti (via Campana), na lokaciji današnjeg naselja Magliana. Najstariji sačuvani natpis potiče iz oko 20. pne. Jedini pomen arvalske braće u književnim izvorima u doba republike nalazi se kod Varona.
Ovaj se kolegij sastojao od dvanaest sveštenika izabranih među članovima najistaknutijih senatskih porodica. Članstvo je bilo doživotno. U doba carstva car je uvek bio jedan od članova. Njihova glavna dužnost bila je održavanje svetkovine u čast boginje koja se zvala Dea Dia, pa je njoj bio posvećen i njihov sveti gaj. Tokom ove svetkovine kolegij je uz ples pevao i svoju poznatu pesmu (zapravo bajalicu), koja se zvala Carmen arvale. Ta se svetkovina često povezuje s ritualnim čišćenjem polja nazvanim Ambarvalia. Od njihovih drugih dužnosti poznate su nam uglavnom samo one iz doba carstva, a koje su se ticale carske porodice: godišnji zaveti i molitve za dobrobit cara, prinošenje žrtvi povodom njegovog rođendana, molitve za njegov brz oporavak u slučaju bolesti i slično.
Sveti gaj arvalske braće danas je delimično otkopan i istražen. Tu se nalazio ne samo hram posvećen boginji Deji Diji, nego i niz drugih kultnih građevina, kao što su zajednička blagovaona, oltar posvećen carskom kultu, terme, pa čak i jedan cirk. Čini se da su se ove zgrade urušile tek u 4. veku nove ere, premda niz natpisa arvalske braće prestaje već polovinom 3. veka nove ere (uz izuzetak jednog natpisa koji potiče iz 304. godine).
Nocelleto, Salerno
Nocelleto je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Villa Margi, Messina
Villa Margi je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Lomas de la Alberca, Zinapécuaro
Lomas de la Alberca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zinapécuaro.
Dubrava (Suva Reka)
Dubrava je naselje u opštini Suva Reka, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Llano de la Carrera, Jesús María
Llano de la Carrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2031 m.
Feminizam prvog vala
Feminizam prvog vala je izraz kojim se opisuje feminizam u periodu kada je njegov glavni sadržaj bio postići pravnu i političku jednakost muškaraca i žena u pojedinim društvima.
Feministkinje i feministi prvog vala su se počeli javljati u 19. vijeku i zalagati za zakonodavstvo koje bi ženama dalo pravo na raspolaganje i nasljeđivanje imovine, sklapanje poslova, kao i politička prava kao što su pravo glasa.
Smatra se da je feminizam prvog vala završio, odnosno ispunio svoju svrhu postojanja kada su ta i druga prava postala dio zakonodavstva SAD i drugih država u prvoj polovici, odnosno sredinom 20. vijeka. Obično se smatra kako je feminizam prvog vala feminizam koji se bori za de jure prava žena.
Izraz se počeo koristiti 1960-ih od američkih feministkinja koje su pripadale novom pokretu zvanom feminizam drugog vala, a čije pripadnice su se zalagale za ekonomsku i društvenu, odnosno de facto jednakost muškaraca i žena.
Eksterni linkovi
Feminismus
Geoid
300px|mini|Trodimenzionalni model geoida mini|desno|300px|Slika pokazuje odstupanje geoida, u [[metar|metrima (na osnovi EGM96 gravitacijskog modela i WGS84 referentnog elipsoida). ]]
mini|desno|300px|Elipsoid s tri različite poluosi a, b i c.
mini|desno|300px|1. [[Ocean, 2. Referentni elipsoid, 3. 3. Lokalni visak, 4. Kontinent,5. Geoid.]]
Gagnef (općina)
Općina Gagnef (švedski: Gagnef kommun) je jedna od švedskih općina od 10,097 stanovnika na zapadu Švedske.
Administrativni centar općine je gradić - Djurås od 1,278 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Gagnef prostire se u Grofoviji Dalarna, na površini od 769.05 km²
Na teritoriju općine formira se rijeka Dalälven, spajanjem rijeka Österdal i Västerdal.
Historija
Općina Gagnef formirana je 1971 kad se stara općina Gagnef ujedinila sa tadašnjom Općinom Floda.
Fairview, Oregon
Fervju je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Geoid
Geoid je naziv za oblik Zemlje kao tijela, omeđen plohom koju bi zauzela mirna površina mora i oceana produžena kroz kontinente i okomita u svakoj točki na smjer sile teže. Zbog nepravilnosti u rasporedu Zemljinih masa i različite gustoće, geoid je glatko, ali nepravilno valovito tijelo slično rotacijskom elipsoidu, a naziv potječe od njemačkog fizičara i geodeta Johanna Benedicta Listinga (1873). Zemlja ima oblik geoida, tijela slična rotacijskomu elipsoidu, kojemu je velika poluos (ekvatorski polumjer) 6 378.388 km, a mala poluos (polarni polumjer) 6 356.912 km.
Geoid je tijelo koje nastaje ako zamislimo morsku površinu koja prolazi ispod svih kopna. Geoid je fizikalno tijelo, smjer sile teže okomit je na diferencijal plohe. Kako se Zemljina površina prikazuje na kartama (ravnim plohama) potrebno je geoid približiti (aproksimirati) elipsoidom. Elipsoid nastaje rotacijom elipse oko kraće (polarne) osi. Dimenzije elipsoida su više puta određivane, a za područje naše zemlje bio je usvojen Besselovov referentni elipsoid (za razliku od globalnog Zemljinog elipsoida WGS84). Elipsoid GRS80 s veličinom velike poluosi a = 6 378 137 m i spljoštenošću μ = 1/298.257 222 101 određen je kao službeni matematički model za Zemljino tijelo u Republici Hrvatskoj. Preslikavanje zemljine površine izvodi se na taj način da se prvo odabiru karakteristične točke za neko područje čije se koordinate određuju astronomskim opažanjima. Na tim točkama određuju se (elipsoidne) sferoidne koordinate astronomskim opažanjima i azimut početne strane, te se nazivaju Laplaceove točke.
Elipsoid
Elipsoid je ploha drugoga reda; centralno-simetrična ploha. U središtu elipsoida sijeku se tri međusobno okomite osi (glavne osi) simetrije. Po dvije od tih osi definiraju tri međusobno okomite ravnine simetrije. Ako se glavne osi uzmu kao koordinatne osi, jednadžba elipsoida glasi:
gdje su a, b i c poluosi elipsoida.
Svi su ravninski presjeci elipsoida elipse. Dva pramena paralelnih ravnina imaju s elipsoidom kružne presjeke. Rotacijski elipsoid nastaje rotacijom elipse oko jedne njezine osi, pa ima dvije jednake poluosi (na primjer c = b). Volumen elipsoida iznosi:
Fairview, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.920, što je 1.359 (18,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mary Landrieu
Mary Landrieu (23. novembar 1955 -) je američka demokratska političarka koja trenutno vrši dužnost starijeg federalnog senatora iz države Louisiana. Potiče iz uticajne porodice Landrieu - i otac Moon i brat Mitch su bili izabrani za gradonačelnike New Orleansa. Politikom se počela baviti godine 1980. kada je izabrana za zastupnicu u državnoj skupštini Louisiane. Godine 1988. je izabrana za državnu blagajnicu Louisiane, gdje je ostala do godine 1995. kada je podnijela ostavku kako bi se natjecala za mjesto guvernera. U tome nije uspjela, ali je slijedeće godine izabrana za senatoricu, gdje se nalazi do danas.
Landrieu je kao senatorica, zbog svog zalaganja za smrtnu kaznu, pravo na oružje i protivljenju ekoloških ograničenja pri eksploataciji nafte, stvorila reputaciju jedne od najkonzervativnijih demokratskih političara u SAD. Za vrijeme uragana Katrina joj je uništena kuća, te je poslije postala poznata kao jedan od najžešćih kritičara Bushove administracije, iako je s njom uglavnom surađivala iz ideoloških razloga. Nakon dolaska Baracka Obame u Bijelu kuću, bila je protivnik reforme zdravstvenog osiguranja, ali joj je prilikom izjašnjavanja u Senatu dala ključnu podršku, i to nedugo nakon što je Obama odobrio izdašnu federalnu pomoć za Louisianu. Kritičari su taj potez ironično nazvali "kupovinom Louisiane". Početkom 2010. je grupa konzervativnih aktivista na čelu s Jamesom O'Keefeom uhapšena prilikom pokušaja da špijuniraju njen ured.
Mary Landrieu je udana za advokata Franka Snellingsa s kojim ima dvoje djece - Connora i Mary Shannon.
Crișeni, Atid
Crișeni je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Atid.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 729 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 397 m.
Cuanejaque, Tlalpan
Cuanejaque je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 199 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2877 m.
Bodega CONASUPO, Eduardo Neri
Bodega CONASUPO je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Eduardo Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1130 m.
Blagny-sur-Vingeanne
Blanji sir Venžan je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 109 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,56 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 219 metara (maksimalnoj 254 m, a minimalnoj 200 m).
El Palo Chino, Mulegé
El Palo Chino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Zehrental
Cerental je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Štendal. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.025 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15090635.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štendal Cerental se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Štendal. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 72,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.025 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 14 stanovnika/km².
Léon Frapié
Léon Frapié (Pariz, 27. januar 1863 - Pariz, 29. septembar 1949) bio je francuski književnik, najpoznatiji kao autor romana La Maternelle, za koga je 1904. godine dobio prestižnu nagradu Prix Goncourt. Tradicionalno se smatra pripadnikom realističkog pravca francuske književnosti.
Los Tepames, Unión de Tula
Los Tepames je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de Tula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1479 m.
Opština Batopilas, Chihuahua
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7520 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 846 m.
Bocca Fossa, Venezia
Bocca Fossa je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Gualdera, Sondrio
Gualdera je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Bocca Fossa, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Gualdera, Sondrio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1412 m.
Prostrijelna balistička trauma
Ustrelina, strelna rana je rana koja zahvata kožu sluzokožu i dublje slojeve tkiva u različitom stepenu a nanesana je dejstvom projektila ispaljenih iz ručnog vatrenog oružja ili eksplozivnih parčadi. U ustreline u širem smislu ubrajaju se i rane nastale prilikom raznih vrsta eksplozija. Nastanak ustreline objašnjava se dejstvom velike kinetičke energije projektila koji razara tkivo pomoću komprimiranog vazduha ispred sebe i vakuuma koji sledi nakon prodora projektila u tkivo. Ustreline su različitog oblika, od tačksatog do zvezdastog, raličite veličine i dubine prodiranja u telo. Njihov izgled zavisi od vrste oružja, vrste baruta, oblika sastava i veličine projektila ili eksplozivnih parčadi, odstojanja sa koga je hitac ispaljen, pravca opaljenja, brzine projektila u momentu prodiranja u telo i vrste pogođenog tkiva. .
Etiologija
Kao mogući etiološki faktori za nastajanja ustrelina navode se: ;
Projektili
Kod ručnog vatrenog oružja povrede izaziva isključivo projektil, dok su svi ostali činioci uzgredni. Prvobitni projektil u vidu kuglice kroz viševekovnu istoriju razvoja vatrenog oružja manjao je, u cilju postizanja najefikasnijeg dejsta, i svoj oblik i svoj sastav. Svi današnji jedinačni projektili imaju valjčast oblik sa zaobljenim kupolastim ili zašiljenim vrhom.
Pored različitog oblika, a u zavisnosti od vrste oružja, različit je sastav projektila. Projektili za revolvere sačinjeni su od mekanog olova ili olova očvrslog s malo antimona ili kalaja. Ovi projektili se lako deformišu i rasparčavaju. Projektili za pištolj i puške imaju sredinu od olova koje je pokriveno košuljicom od bakra, nikla, čelika ili legura bakra sa niklom i bakra sa cinkom.
Postoje i specijalne vrste projektila, dum-dum-projektili. Ovim projektilima nedostaje košuljica na vrhu, ili na njima postoje uzdužni zaseci, ili im je vrh izdubljen, usled čega se ovaj projektil u kontaktu sa tkivima tela deformiše i rasparčava, nanoseći ustreljenoj osobi teže povrede u odnosu na druge projektile.
Postoje i pravi eksplozivni projektili koji sadrže eksplozivna sredstva, čije se dejstvo ispoljava nakon pogotka. Takozvani obeležavajući projektili sadrže barijum-hidroksid koji stvara plamen. U zapaljivim projektilima se nalazi beli fosfor.
Projektili za lovačke puške sadrže olovnu sačmu različite veličine.
Vrste vatrenog (ustrelnog) oružja
Vatreno oružje je opasno oruđe ili drugo sredstvo podobno da telo teško povredi ili zdravlje teško naruši stvaranjem eksplozivnih gasova koji jedan ili više projektila izbacuju iz cevi. Princip dejstva je kod svih ručnih vatrenih oružja isti. Čahura metka je napunjena barutom, koji se pali pomoću zapaljive smeše u kaisli. Usled sagorevanja baruta nastaju visoka temperatura i gasovi koji se šire i razvijaju visok pritisak, potiskujući projektil (zrno) da se kreće manjom ili većom brzinom.
Vatreno (ustrelno) oružje
Prema dužini cevi; ručno vatreno oružje se dali na; kratko (sa kratkom cevi) - pištolj, revolver automatski pištolj, sportski pištolj, „kratež“, automat i dugačko (sa dugom cevi) - vojnička puška, lovačka puška, karabin itd.
Prema izgledu zida cevi; ručno vatreno oružje se deli na; spiralno ižljebljenom cevi - pištolj, puška i ručno vatreno oružje sa glatkom cevi - lovačka puška, kratež. Cev svih modernih oružja osim lovačkog i improvizovanog je spiralno izolučeno. U zavisnosti od vrste oružja ovih žlebova može biti od 4 do 7. Njihovo savijanje može ići na levu ili desnu stranu.
Druga sredstva podobna da telo teško povrede
U ova sredstva spadaju eksplozivna oružja i minsko eksplozivne naprave (mine, ručne bombe, kasetne bombe, improvizovane napreva itd) koja strelne rane nanose dejstvom fragmenata (parčadi). Zato se savremena eksplozivna oružja konstruišu tako, da fragmentiraju u veliki broj malih parčadi. U ovoj tehnologiji najdalje se otišlo u konstruisanju tzv., kasetnih bombi.
Ova sredstva često izazivaju i karakterističan tzv., minsko - blastni efekat, koji nastaje dejstvom „udarnog talasa“ koji se prenosi vazduhom, vodom i čvrstom podlogom (solid blast).
Vidovi dejstava projektila
Prema Popovu projektili ispoljavaju četiri vida dejstava na telo kada se njihova kinetička energija pretvori u rad: To je dejstvo projektila koje nastaje kada je energija projektila velika. Usled probojnog dejstva delići tkiva na koji projektil nailazi biva izbijen i potpuno uništen, tako da na tom mestu povrede zaostane rupast defekt. Klinasta promena nastaje kada je energija projektila smanjena. Tada tkiva bivaju jednostavno razmaknuta ili rascepljena. Ako je energija projektila toliko mala da ne može da savlada otpor tkiva, on deluje u vidu udara, kao tupina zamahnutog mehaničkog oruđa. Ovo je najteži oblik dejsta vatrenog oružja koji nastaje od:
Mehanizam nastanka ustrelne rane
Prolaskom kroz tkivo, projektil prenosi deo svoje kinetičke energije na okolinu. Udarni talas, generisan kinetičkom energijom, odbacuje tkiva u svim pravcima oko projektila. Na ovaj način nastaje tzv., „privremena šupljina“ ustreline. Ona kod projektila velike kinetičke energije može biti i 30 do 40 puta veća od njega. U šupljini se stvara pozitivan vazdušni pritisak koji dostiže i do 100 atmosfera. Vreme trajanja šupljine je nekoliko milisekundi. Zbog cikličnog transfera kinetičke energije na okolna tkiva jedna od osobina ove šupljine su i njene pulzacije. Postepenim gubitkom kinetičke energije zrna dolazi i do postepenog prestajanja pulsacija. Značaj pulsacija „privremene šupljine“ je što naizmeničnim promenama pozitivnog i negativnog pritiska u njoj dolazi do usisavanja vazduha i okolnog stranog materijala u ranu. Ovim se i objašnjava primarna kontaminacija ustrelinih rana polimorfnom florom. Ovo i čini suštinsku razliku u načinu kontaminacije između strelnih povreda i mirnodopskih otvorenih povreda ili preloma. Ovakav način kontaminacije polimorfnom florom je od esencijalnog uticaja na osnovne principe hirurškog lečenja. Na stepen koštanih i mekotkivnih destrukcije i karakteristike ustreline utiču :
(1.) Balističke karakteristike projektila
(2.) Karakteristike povređenog tkiva
(3.) Razdaljine između vatrenog oružja i tela
1. Balističke karakteristike projektila
Na stepen koštanih i mekotkivnih destrukcije i karakteristike ustrelina utiču sledeće balističke karakteristike :
(1.1.) Kinetička energija projektila
(1.2.) Vrsta oružja ili eksplozivne naprave
1.1. Kinetička energija projektila
Efekti dejstva projektila na tkiva i obim razaranja prvenstveno zavise od veličine njegove kinetičke energije, dužine i oblika putanje zrna, oblika i stabilnosti zrna, upadnog ugla i udaljenosti tela od oružja. Osnovni faktor koji utiče na kvantitet i kvalitet obima razaranja živih tkiva je kinetička energija zrna. Velika kinetička energija omogućava projektilu ne samo da se probija na putu napred već i da protresa tkivo i okolinu. Ona se sa praktičnog aspekta izražava brzinu projektila izraženom brojem metara u sekundi. Svi projektili sa brzinom većom od 750 do 800 m/sek. imaju veliku kinetičku energiju. Efekat dejstva projektila na tkivo zavisi od količine energije koja se u momentu prodiranja projektila predaje tkivima. Količina te energije direktno je proporcionalna masi projektila i kvadratu brzine (m v2).
Rotacija projektila velike kinetičke energije povećava njegovo trenje pri parolazu kroz tkiva, pri čemu tkiva bivaju iščupana i poneta do izvesne daljine. Ovakvim načinima delovanja tkiva se se ozleđuju na većem prostoru od veličine samog perojektila. mini|centar|450p| Efekti dejstva projektila na tkiva i obim razaranja prvenstveno zavise od veličine njegove kinetičke energije (prikaz balističkih karakteristika revolvera)
1.2. Vrste oružja ili eksplozivnih naprava
Santa Maria, Alessandria
Santa Maria je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 538 m.
Prostrijelna balistička trauma
1. Balističke karakteristike projektila
Dugogodišnja praksa je pokazala da ustreline nastale projektilima velike kinetičke energije pradstavljaju specifičnu patološko morfološku strukturu. Sa aspekta morfologije strelnog kanala i delom načina lečenja, razlikuju se od rana nastalih projektilima male kinetičke energije. Veliku kinetičku energiju imaju projektili iz savremenih automatskih pušaka, mitraljeza i slično, dok malu kinetičku energiju imaju zrna iz revolvera, pištolja, klasičnih automata te delom iz karabina. Jasna i egzaktna granica između efekata ovog oružja ne postoji. Vrlo često, ako se radi o povređivanju iz apsolutne ili relativne blizine, projektili male kinetičke energije mogu dati isti efekat kao projektili velike kinetičke energije.
Metak iz lovačkog oružja koja se puni sačmom od olova različite veličine, nanosi ustreline koje imaju nešto drugojačije karakterisike. Sačma po izlasku iz oružja ide u masi sve do rastojanja od 270 sm a onda se rasipa, tako da se na telu povređene osobe može naći veći broj ulaznih otvora sa većim brojem strelnih kanala. Tako se na na rastojanju 4,5 od otružja nalazi veliki broj ulaznih otvora raspoređenih na prostoru prečnika 25 do 29 sm, na 9 metara 40 do 50 sm, a na 18 metara 75 sm. Sve navedene vrednosti su prosečne, i zavise od modela oružja. Rane od lovačkih pušaka imaju karakteristične ustreline. U prostorima rana se često nalaze delovi punjenja čaure (čep, filc, karton itd)
Fragmenti eksplozivnih sredstava (mine, ručne bombe, kasetne bombe itd) imaju veliku kinetičku energiju u blizini mesta eksplozije i mogu naneti različite vrste povreda pored ustrelina (blast povrede, opekotine od plamena i korozivnih hemikalija-izjedine, i trovanja gasovima). Ustrelina fragmentima u principu nastaje od sitnih metalnih i čvrstih fragmenata. Početna brzina ovih fragmanta može biti i do 3.000 m/sek. Sa kvadratom rastojanja, njihova kinetička energija naglo pada.
2. Karakteristike povređenog tkiva
Na stepen koštanih i mekotkivnih destrukcije i karakteristike ustreline utiču sledeće karakteristike povređenog tkiva ;
Otpornost tkiva na udar kinetičke energije projektila zavisi od količine tečnosti u tkivima, njegove histološke građe, odnosno od njihove specifične težine. Kod tkiva sa većom specifičnom težinom prisutno je i teže razaranje. Zato najteže stradaju koštano tkivo, mišićno tkivo i parenhimatozni organi. Suprotno ovome, plućno tkivo i serozne opne su izloženi manjim razaranjima zbog velike elastičnosti, prisustva vazduha i manje specifične težine. U ovim tkivima apsorbuje se manja količina kinetičke energije projektila pa je i privremena šupljina ustreline manja.
Funkcionalni momenat tkiva (npr. mišić u kontrakciji trpi veća razaranja od mišića u relaksaciji).
3. Razdaljine između vatrenog oružja i tela
Prema tome kolika je razdaljina između usta cevi vatrenog oružja i ustreljenog dela tela zavisiće da li je ustrelina proizvod samo dejstva probojne snage projektila ili je proizvod istovremenog dejstva sa barutnom eksplozijom razlikujemo:
Ove ustreline, su isključivo nanesene dejstvom projektila odnosno njegovom probojnom snagom. Ustrelina iz daljine nanesene su na rastojanju; za pištolje od 15 do 20 sm, revolvere od 50 do 60 sm i puške na rastojanju većem od 100-150 sm.
Posle eksplozije jedan deo barutnih zrnaca (10%), delimično sagori ili ne sagori, pa ona pod pritiskom gasova dobijaju kinetičku energiju i na određenom rastojanju mogu da probiju natkožicu i kožicu i da uđu u početni deo strelnog kanala. Barutni zrnca se nalaze kod ispaljenja iz pištolja i revolvera na rastojanju od 25 do 40 sm, a puške od 1 do 1,5 metar. Oblik naslaganih ili utisnutih barutnih zrnaca u koži može biti kružan ili ovalan, već prema tome, da li je ispaljivanje vršeno pod pravim uglom, nakoso ili pod oštrim uglom.
Karakteristike ustrelina nanetih vatrenim oružjem
U najvećem broju slučajeva ustreline su otvorene. One obuhvataju povrede mekih tkiva, unutrašnjih organa i povrede sa prelomima kostiju. Uobičajeno je da se ovi prelomi nazivaju »strelni prelomima«.
U odnosu na položaj projektila prilikom prodiranja kroz tkiva, ustreline mogu biti tangencijalne, ustrelne i prostrelne. Za ove poslednje, karakterističan je ulazni i izlazni otvor sa strelnim kanalom. On nije uvek pravolinijski, već je često nepravilan, zbog promene pravca projektila i dejstva sekundarnih projektila.
Kod ustrelnih rana sva količina energije se troši na stvaranje privremene šupljine, dok je kod prostrelnih rana količina energije koja se predaje tkivima jednaka razlici energije koju projektil ima pri ulazu i izlazu iz tkiva. centar|mini|400p| Izgled kanala ustreline kod različitih projektila
Karakteristike ustrelina nanetih fragmentima
Za ustreline nastale fragmentima minsko eksplozivnih sredstava karakterističan je i tzv., minsko - blastni efekat, nastao dejstvom „udarnog talasa“. On se prenosi vazduhom, vodom i čvrstom podlogom (solid blast). Savremena eksplozivna oružja konstruišu se tako, da fragmentiraju u veliki broj malih parčadi. U ovoj tehnologiji najdalje se otišlo u konstruisanju tzv., kasetnih bombi.
Ustreline nanesene eksplozivnim sredstvima često se karakterišu traumatskim amputacijama, konkvasacijom, multiple i kombinovane povrede.
Postoje izražene morfološke karakteristike između strelnih kanala povreda nanesenih zrnima i fragmentima minskoeksplozivnih sredstava. Ove ustreline se odlikuju velikim defektima kože i potkožnog tkiva, raskidima mišića i nepravilnim dubokim džepovima koji sadrže sekundarne projektile. U odnosu na povrede nastale zrnima, ove su rane češće ustrelnog tipa sa pratećim povredama velikih krvnih sudova i živaca. Ovi uslovi predstavljaju veoma pogodnu sredinu za razvoj infekcija i to u prvom redu anaerobnih.
Patofiziološke promene u ustrelini
Od momenta nastanka pa do zarastanja ustrelna rana doživljava morfološku evoluciju, koja prolazi kroz sledeće faze;
Tokom faze demarkacije nekrotično tkivo podleže fermentativnoj autolize. Raspadni produkti izazivaju veću propustljivost kapilara, plazmoreju u intercelularni prostor sa taloženjem fibrina. Klinički se to ispoljava seroznom sekrecijom iz ustreline i otokom okoline, uz »demarkaciono gnojenje«.
U fazi granulacije, u demarkacionoj zoni buja mlado granulaciono tkivo.
Mlado granulaciono tkivo, koje je formirano u prethodnoj fazi u fazi epitalizacije započinje kretanjem manjih grupa ćelija germinativnog epitela koje se aktivno dele sve dok ne pokriju dermalnu površinu ustreline epitelom iz okoline. Granaulaciono tkivo se sve više pokriva mitotičkom aktivnošću epitela, sve dok se dve ćelije sa suprotnih krajeva ne dodirnu. Dublji slojevi granulacija u ovoj fazi pretvaraju se u »rani ožiljak« karakterističan po dobro vaskularizovana tkiva.
Tokom faze cikatrizacije »rani ožiljak« gubi krvne sudove i prelazi u »definitivni ožiljak« karakterističan po bledom, beličastom, fibroznom izgledu. Kod malih ustrelnih rana ožiljak se može formirati već za desetak dana, a kod srednje velikih prosečno za oko četiri nedelje. Da bi ožiljak postao beličast potrebno je više nedelja pa i meseci, pod uslovom da nisu nastale komplikacije (infekcija, aktivacija hroničnih bolesti, gladovanje itd)
T-14 Armata
mini|250px|T-14 Armata na paradi prilikom Dana pobjede. T-14 Armata ( je ruski osnovni borbeni tenk koji koristi gusjeničnu platformu "Armata", a koji je u upotrebu u oružanih snaga Rusije ušao u februaru 2015. godine. T-14 Armata je potpuno imun na RPG projektile.
Javnosti je prvi put predstavljen 9. maja 2015. na velikoj paradi u Moskvi povodom Dana pobjede.
Srednji istok
thumb|desno|200px|Karta Srednjeg istoka Srednji istok jeste regija koja ugrubo obuhvata veći dio područja Zapadne Azije (isključujući Kavkaz i Egipat). Pojam Srednjeg istoka često se poistovjećuje kao sinonim Bliskog istoka, da bi se napravila distinkcija od pojma Daleki istok. Odgovarajući pridjev glasi srednjoistočni, a izvedena imenica srednjoistočnjak. Arapi, Perzijanci i Turci predstavljaju najveće etničke grupe u ovom području po broju stanovništva, dok Kurdi, Azeri, Kopti, Jevreji, Asirci, Somali, Ermeni i drugi narodi čine značajne manjine.
Definicija pojma u engleskom govornom području
Originalni, pravi Srednji Istok je bio definicija za zemlje:
Karakteristike
U zapadnom svijetu Srednji istok se općenito smatra pretežito islamskom arapskom zajednicom. Ipak ovo područje obuhvaća mnoge različite kulturne i etničke grupe, uključujući Arape, Asirce, Azere, Berbere, Kaldejce, Druze, Grke, Židove, Kurde, Maronite, Perzijance i Turke. Oni nisu međusobno toliko slični koliko se to pretpostavlja. Glavne jezične grupe uključuju: arapski, asirski (također poznat kao aramejski ili sirijski), hebrejski, perzijski, kurdski i turski. Odgovarajući pridjev je srednjoistočni, a izvedena imenica je Srednjoistočnjak.
Većina zapadnih definicija "Srednjeg istoka" — i u utvrđenim referentnim knjigama i u uobičajenoj uporabi — definira regiju kao 'države u jugozapadnoj Aziji od Irana (Perzije) do Egipta'. Egipat se zajedno sa Sinajskim poluotokom u Aziji obično smatra dijelom 'Srednjeg istoka', iako većina zemlje leži geografski u sjevernoj Africi. Budući da nisu povezane s Azijom, međunarodni mediji sve više nazivaju Libiju, Tunis i Maroko sjevernoafričkim državama — nasuprot srednjoistočnim zemljama (od Irana do azijskog dijela Egipta).
Jedna od široko korištenih definicija "Srednjeg istoka" je definicija zrakoplovne industrije koju provodi IATA-ina organizacija za standarde. Ta definicija — od početka 2006 — uključuje Bahrein, Egipat, Irak, Iran, Izrael, Jemen, Jordan, Katar, Kuvajt, Libanon, Oman, Palestinski teritorij, Saudijsku Arabiju, Sirijsku Arapsku Republiku, Sudan i Ujedinjene Arapske Emirate. Ova se definicija koristi diljem svijeta u određivanju cijena letova i taksenih obračuna za putnike i teret.
1300 kaplara
mini|desno|200px|Spomenik 1300 kaplara na [[Rajac|Rajcu delu Suvobora]]
Srednji istok
Istorija
Moderni Srednji istok počinje nakon Prvog svjetskog rata, kada je poraženo Osmanlijsko carstvo, koje je bilo na strani Centralnih sila, a Britanci i njihovi saveznici su teritorije Osmanlijskog carstva podijelili na brojne nacije i države, prvobitno pod francuskim i britanskim mandatima. Drugi odlučujući događaj u ovoj transformaciji uključuje osnivanje države Izraela 1948. godine i kasnije povlaćenje evropskih sila, u prvom redu Ujedinjenog Kraljevstva i Francuske do kraja 1960tih. Njihov utjecaj je jednim dijelom zamijenjen rastućim utjecajem SAD-a od 1970tih do danas.