cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nova hronologija (Fomenko)
Imperija i nje raspad
Fomenko i Nosovski smatraju da osvajanja Aleksandra Velikog, velika seoba naroda, invazija mongolskih horda i turska osvajanja jedini isti događaj, koji je desio u 14. vijeku da je bio Slavensko-turskim osvajanja Evrope, Azije i Sjeverne Afrike. "Mongolska" imperija je živjela od 14. do kraja 16. vijeka da je bila u stvari konfederacija Rusije i Turska sa kozacima kao vojskom. Zatim se, po hipotezi Fomenka i Nosovskog, krajem 16. veka, ta imperija raspala kao rezultat pobune zapadnoevropskih separatista. Raspad imperije je nama poznat pod imenom: reformacija u Zapadnoj Evropi. U Rusiji je na vlast došla prozapadna marionetska dinastija Romanovih, koji su započeli niz dugogodišnjih ratova sa Turcima. Počeli su krvavi ratovi na Balkanu, što je dovelo do oštra pogoršanja međureligioznih i međunacionalnih odnosa. Osim što Romanovi su iskorenili prethodnu dinastiju i uništili originalne historijske dokumente.
U Zapadnoj Evropi takođe su falsificirali historiju. U tom cilju događaji oko mongolskih osvajanja pod različitim naslovima bili su odgurani u izmišljenu prošlost. Velika slavenska osvajanja, odnosno preseljenja naroda, bili su pomereni na vremenskoj osi u 5. i 6. vijek naše ere.
Uprkos krivotvorenju tragovi slavenska osvajanja su sačuvali se. Na primjer, etruščanski natpisi u Italije, koji su Tadeusz Wolanski i Valerij Čudinov dešifrirali pomoću slavenskih jezika.
Lingvistička zapažanja
Neki zapadnoevropski reči, koji slični na imena slavenskih naroda, imaju uvradljiv i ponižavajući smisao. Volga);
Po mišljenju Fomenka i Nosovskog da je to rezultat namerana djelatnosa zapadnih filologa i lingvista za "vaspitne" i propagatorske cilje.
Donji Hruševec
Donji Hruševec je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Kravarsko. Naselje se proteže na površini od 13,38 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Donjem Hruševcu živi 350 stanovnika i to u 111 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 26,16 st./km².
963 Iduberga
963 Iduberga je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,247 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,49 a geometrijski albedo 0,037.
961 Gunnie
961 Gunnie je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 37,82 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,692 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 10,987 stepeni, a orbitalni period iznosi 1613,730 dana (4,418 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,093. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,30 a geometrijski albedo 0,037.
Asteroid je otkriven 10. oktobra 1921. godine.
Châtillon (Gornja Sena)
Šatijon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Gornja Sena.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 26.411, a gustina naseljenosti je iznosila 9,045 stanovnika/km².
CMP-N-acilneuraminatna fosfodiestaraza
CMP-N-acilneuraminatna fosfodiestaraza (, CMP-sijalatna hidrolaza, CMP-sijalinsko kiselinska hidrolaza, CMP-N-acilneuraminisko kiselinska hidrolaza, citidin monofosfosijalinska hidrolaza, citidin monofosfosijalatna hidrolaza, citidin monofosfat-N-acetilneuraminsko kiselinska hidrolaza, CMP-N-acetilneuraminatna hidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom CMP-N-acilneuraminat N-acilneuraminohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Castions, Pordenone
Castions je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3782 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Chillum, Maryland
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Immenstedt (Nordfriesland)
Imenštet je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 663 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054057.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nordfrizland Imenštet se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 14,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 663 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Cappelle sul Tavo, Pescara
Cappelle sul Tavo je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3406 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
964 Subamara
964 Subamara je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 3,049 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 10,9 a geometrijski albedo 0,037.
Freedom Plains, New York
Fridom Plejns je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 421.
Coosa County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 11.539, što je 663 (-5,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zeatin O-b-D-ksiloziltransferaza
Zeatin O-b-D-ksiloziltransferaza (, uridin difosfoksiloza-zeatin ksiloziltransferaza, zeatin O-ksiloziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-D-ksiloza:zeatin O-beta-D-ksiloziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim ne deluje na UDP-glukozu (cf. EC 2.4.1.103 alizarin 2-beta-glukoziltransferaza).
Elektronski rat
Elektronski rat ili elektronsko ratovanje (engleski: electronic warfare, EW) je korištenje elektromagnetskog spektra u svrhu spriječavanja neprijatelja da se se efektivno koristi istim.
Elektronski rat se sastoji od tri glavne komponente: Ovo je aktivno ili pasivno korištenje elektromagnetskog spektra kako bi se spriječilo njegovo korištenje od strane protivnika.
Stariji naziv za elektronski napd jesu elektronske protumjere (Electronic countermasures, ECM).
Aktivni elektronski napad uključuje takve aktivnosti kao što su ometanje, obmana, aktivno otkazivanje i korištenje EMP-a.
Pasivni elektronski napad uključuje aktivnosti kao što su chaffovi, vučeni maci, baloni, radarski reflektori, propelerski i nepropelereski leteći mamci i stealth letjelice.
Mnoge moderne tehnike elektronskog napada se smatraju strogo povjerljivim informacijama, odnosno najstrože čuvanim vojnim tajnama. Ovo uključuje sve mjere vezane uz spriječavanje, odnosno umanjivanje efkiasnosti neprijateljskih aktivnosti vezanih uz elektronskih napada, što se najčešće odnosi na zaštitu prijateljskog osoblja, objekata, opreme ili ciljeva. Elektronska zaštita se također odnosi i na mjere kojim se prijateljske snage štite od efekata vlastitog elektronskog napada.
Stariji izrazi za elektronsku zaštitu su elektronske zaštitne mjere (EPM) i elektronske protu-protumjere(ECCM).
Aktivna elektronska zaštita uključuje aktivnosti kao što su tehničke modifikacije radio opreme (kao frequency-hopping spread spectrum ili FHSS).
Pasivna elektronska zaštita uključuje takve aktivnosti kao što je obrazovanje operatera (održavanje striktne discipline) te modifikacije taktike i operacija na bojnom polju. Ovo je pasivno korištenje elektromagnetskog spektra kako bi se dobili obavještajni podaci o neprijatelju u svrhu pronalaženja, identifikacije, lociranja i presretanja potencijalnih prijetnji i meta.
Stariji izraz za elektronsku podršku je mjere elektronske podrške (ESM).
Ovi obavještajni podaci se mogu koristiti direktno za otvaranje vatre od strane artiljerije i naredbe za zračni napad, za mobilizaciju prijateljskih snaga i dovođenje na specifičnuiu lokaciji i cilj na bojnom polju na temlelju EA/EP akcija.
Operacije elektronskog napada se mogu detektirati od strane neprijatelja s obzirom na aktivne transmisije. Elektronska podrška se, s druge strane, može provoditi a da neprijatelj za to ne zna. Srodnu aktivnost zvanu SIGINT, stalno provode svjetske države kako bi doznale što više podataka o neprijateljskom elektronskoj opremi i taktici.
Donji Oštrc
Donji Oštrc je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Tebupirimfos
Tebupirimfos je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 318,372 Da.
Donji Oštrc
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Žumberak. Naselje se proteže na površini od 5,52 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u naselju Donji Oštrc živi 101 stanovnik i to u 47 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 18,30 st./km².
Châtenay-Malabry
Šatne Malabri je naseljeno mesto u Francuskoj u Pariskom regionu, u departmanu Gornja Sena.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 29.197, a gustina naseljenosti je iznosila 4,576 stanovnika/km².
Fosfoglukonatna dehidrataza
Fosfoglukonatna dehidrataza (, 6-fosfoglukonatna dehidrataza, 6-fosfoglukonska dehidraza, glukonat-6-fosfatna dehidrataza, glukonat 6-fosfatna dehidrataza, 6-fosfoglukonatna dehidraza, 6-fosfo-D-glukonatna hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom 6-fosfo-D-glukonat hidrolijaza (formira 2-dehidro-3-dezoksi-6-fosfo-D-glukonat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Donji Gučani
Donji Gučani su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Brestovac.
Zemljopis
Donji Gučani su smješteni oko 5 km zapadno od Brestovca, na cesti Požega - Nova Gradiška susjedna sela su Zakorenje na istoku i Gornji Gučani na zapadu.
Stanovništvo
Prema popisa stanovništva iz 2001. godine Donji Gučani su imali 107 stanovnika.
Tempus fugit
250px|right|thumb|Izraz "tempus fugit" na sunčanom satu
Tempus fugit je latinski izraz koji doslovno znači "vrijeme bježi", ali se često prevodi i kao "vrijeme leti". Često se koristi kao natpis na satovima. Prvi put se pojavio u Vergilijevim Georgikama:
što se prevodi kao "U međuvremenu vrijeme bježi: vrijeme bježi bespovratno, dok mi lutamo kao zarobljenici naše ljubavi prema detaljima."
Izrazom se obično nastoji opisati briga da nečije ograničeno vrijeme može biti potrošeno na stvari koje imaju malu važnost.
Bitka kod Hrizopolisa
Bitka kod Hrizopolisa se odigrala 18. septembra 324. u Maloj Aziji između rimskih (zapadnih) snaga pod carem Konstantinom na jednoj, te rimskih (istočnih snaga pod carem Licinijem na drugoj strani. Predstavljala je kulminaciju pohoda u kome je Konstantin nastojao poraziti Licinija kako bi postao jedini rimski car. Nekoliko mjeseci prije toga je Licinija teško porazio Hadrijanopolja u Trakiji, a potom mu uništio flotu kod Helesponta, prisilivši ga da se povuče iz utvrđenog Bizantija u Malu Aziju kako bi se spojio sa pojačanjima pod svojim pod-carem Martinijanom. Konstantin je poslije toga prešao Bospor sa svojim snagama i krenuo napredovati prema Halkedonu. Dvije vojske su se srele kod Hrizopolisa gdje je Konstantin naredio napad i potpuno razbio Licinijevu vojsku. Prema kršćanskim navodima, Licinije je prije bitke za pomoć molio paganske rimske bogove, dok je Konstantinove trupe na svojim štitovima koristile labarum koji je strašio Licinija i njegove ljude. Licinije se sa ostacima svoje vojske povukao u Nikomediju gdje je nekoliko mjeseci kasnije formalno abdicirao i predao se Konstantinu; njegov život je posredovanjem Konstancije, Licinijeve supruge i Konstantinove polusestre, pošteđen, ali samo na nekoliko mjeseci. Tako je Konstantin i formalno ukinuo 40-godišnji sistem tetrarhije te postao jedini gospodar Rimskog Carstva.
Donji Hrašćan
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 508 stanovnika te 149 obiteljskih kućanstava.
Itzehoe
Iceho je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 32.732 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061046, NUTS (DEF0E) i LOCODE (DE ITZ) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Štajnburg Iceho se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 22 metra. Površina opštine iznosi 28,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 32.732 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.168 stanovnika/km².
Holly Lake Ranch, Texas
Holly Lake Ranch je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.774 stanovnika.
Marseilles, Ohio
Marsejls je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Tuoba Heru
Tuoba Heru (pinyin: Tuòbá Hèrǔ) (? -325) je bio princ, odnosno vladar Tuoba države Dai od 321. do 325. Bio je sin Tuoba Yituoa i brat Tuoba Pugena i Tuoba Gene. Na vlast je došao 321. svrgnuvši u dvorskom puču dotadašnjeg Princa Daija, svog rođaka Tuoba Yulüa, koji je tada ubijen.
Giovanni Fabriciaco
Giovanni Fabriciaco ili Giovanni Fabriaco bio je bizantski konzul i magister militum za Veneciju godine 742. Pod njime je izglađen dotadašnji spor između Eraclee i Equilia. Nakon njega je obnovljena funkcija dužda na koju je došao Teodato Ipato.
Hollywood Park, Texas
Hollywood Park je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.062 stanovnika.
Regazzoni, Padova
Regazzoni je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Courris
Kuri je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Albi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 79 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 231 metar (maksimalnoj 458 m, a minimalnoj 183 m).
Grifon (sin Karla Martela)
Grifon (Grifo, Griffon; 726 - 753) bio je karolinški princ, odnosno sin franačkog majordoma Karla Martela i njegove druge supruge Swanachild. Kada mu je otac umro 741. njegova polubraća Karloman i Pipin Mali su ga, koristeći kao izliku njegovu navodnu nezakonitost, na prevaru zatočili u samostanu. Šest godina kasnije je pobjegao iz samostana i pronašao utočište kod svog ujaka, vojvode Odila od Bavarske. Odilo je, međutim, sljedeće godine umro; Grifonov pokušaj da zauzme njegovo mjesto je spriječio Pipin, nastojeći postati jedini vladar Franačke. Tada je napao Bavarsku, porazio Grifona i na vojvodsko prijestolje stavio malodobnog Tasila III. Grifon je nastavio pružati oružani otpor, ali je 753. poginuo u bitci kod Saint-Jean-de-Mauriennea.
Dobrovoljačka antikomunistička milicija
Početkom jeseni 1942. godine 6. armijski korpus u svojim divizijama imao oko 15 bataljona MVAC — 10.000 do 12.000 pušaka; od toga, muslimanski bataljon MVAC u 6. korpusu je imao oko 2000 pušaka. U 18. armijskom korpusu je bilo tada 5100 četnika Dinarske divizije. Ukupno je u sastavu svih divizija 2. talijanske armije krajem februara 1943. godine bilo 22.126 »dobrovoljaca«: 20.514 pravoslavnih, 832 katolika i 780 Muslimana.
Đujićeva Dinarska četnička divizija je bila jedna od najbrojnijih jedinica u sastavu italijanskih okupacionih trupa. Po podacima samog Đujića, sredinom ljeta 1942. imao je 12.240 »antikomunističkih dobrovoljaca«, i to: u Strmici 2400 (neposredna komanda Đujića), u Bosanskom Grahovu 2000 (Brane Bogunović), na Uilici i Dinari bosanskopetrovačkih četnika je bilo 500 (Mane Rokvić), na Otriću 1500 (Mirko Marić), u Pađenima 940 (Vlade Novaković), na Kosovu 4000 (Milan Miljević), u Topolju 100 (Nikola Berić), u Krupi 400 (Obrad Bijanko) i u Gračacu 600 (Dane Stanisavljević).
Neki seljaci su prihvatili oružje od Italijana da ih ne bi fašisti internirali, kao i da bi dobijali sljedovanje hrane.
Sastav
minijatura|Italijani i četnici u Jablanici 1943.
Formiranje, sastav i zadaci
MVAC je imala zadatak čuvanja pozadine i komunikacije kao i zaštitu italijanskog stanovništva od napada jedinica NOVJ i partizanskih odreda kao i borbu protiv istih. Antikomunističkim dobrovoljačka milicija je formalno uspostavljena italijansko-hrvatskim sporazumom Roata-Pavelić 19. juna 1942. godine. Sastojala se od pripadnika svih naroda koji su živeli na teritoriji pod italijanskom okupacijom u Kraljevini Jugoslaviji, bili su podeljeni po odredima shodno nacionalno-verskom sastavu.
Istinski zadaci i dužnosti MVAC bili su takvi da je MVAC korištenka kao produžena ruka fašističkog režima, i njena primana borba je bila ideološka protiv svih neprijatelja Italije kako ideoloških tako i vojnih. Na samom bojnom polju korišteni su gotovo isključivo protiv snaga NOVJ uz politički pritisak i represalije na političke neistomišljenike, primarno na članove KPJ, dok gotovo uopšte nisu ratovali protiv drugih vojnih formacija.
U jednoj zabilješci o vojno-političkoj situaciji u Crnoj Gori, sastavljenoj u italijanskoj Vrhovnoj komandi 22. maja 1943. (dokument je parafirao general Vittorio Ambrosio), daje se konačni sud o namjeni, značaju i upotrebnoj vrijednosti MVAC iz ugla okupatora. U trenutku kada Nijemci inzistiraju na rasformiranju četnika, talijanski nadležni organi ukazuju na svrsishodnost daljnjeg angažiranja ovih jedinica, ali i na opasnost od njihovog razoružavanja te posljedičnog pridruživanja partizanima, povlačeći analogiju sa Nedićevim kvislinškim formacijama:
Odnos MVAC prema civilima i popularnost u narodu
Jedinice MVAC nikada ni u jednom narodu nisu uživale popularnost. U njihove redove primani su svi koji su to hteli bez obzira na poreklo, ličnost i moralne vrednosti. Civili su na MVAC gledali kao na direktne saradnike okupatora i imali su vrlo nisko mišljenje o njoj.
Sa druge strane Italijani su podržavali osionost nacionalno obojenih jedinica MVAC prema pripadnicima drugih naroda, štaviše oni su svoju politiku "Zavadi pa vladaj" dosledno sprovodili i prećutno podržavali zločine koje je MVAC činio prema pripadnicima drugih naroda. Tako su u isto vreme dopuštali Muslimanima iz MVAC da masakriraju Srpsko stanovništvo a u isto vreme dopuštali masakre Srpskih jedinica MVAC prema Muslimanskom stanovništvu. U isto vreme su naoružavali i opremali ustaše i Domobrane u NDH koji su masakrirali srpski narod i srpske MVAC koje su činili zločine prema Hrvatima.
Obostrane žalbe, uslovile su razdvajanje četa na okupiranom području na isključivo srpske i isključivo hrvatske jedinice MVAC. To nije smanjilo netrpeljivost, što će i Talijani uočiti, »jer su prilikom jedne akcije pročešljavanja jedinice jedne vjeroispovjesti opljačkale stanove pripadnika druge vjeroispovjesti«.
Odnos pripadnika NOVJ prema MVAC bio je krajnje negativan i smatrani su odanim slugama okupatora i zločincima, pa se mahom oni koji su bili pripadnici MVAC nisu više mogli vratiti u krajeve koji su oslobođeni i kasnije posle pada Italije prešli su na stranu Nemaca i uglavnom stradali u Sloveniji prilikom bega iz zemlje.
Ukratko, MVAC je bila jedna vrsta "domorodačkih" jedinica ili "kolonijalnih četa" poput onih koje su Evropske sile imale u svojim koloniajma i koje su popunjavali pripadnici lokalnog domorodačkog stanovništva.
Jedinice
Tabela prikazuje sveukupnu snagu MVAC po jedinicama
Četnici (grko-pravoslavci)
Od 1941. godine lokalni sardnici italijanske vojske u okupiranim krajevima postojali su u Crnoj Gori, Bosni i Hercegovini i Lici, a od 1942. godine i u Dalmaciji. Prvi put su u Dalmaciji dobile naziv „Dobrovoljačka antikomunistička milicija“, naziv koji je kasnije prihvaćen za sve jedinice sastavljene od lokalnog stanovništva u italijanskoj okupacionoj vojsci na teritoriji Kraljevine Jugoslavije, reorganizacijom od juna 1942. godine kada se MVAC i zvanično formira.
Sporazumom Roata-Pavelić rešeno je statusno pitanje četničkih jedinica u NDH i one su pacifikovane na taj način što su pristupile MVAC - tako su "legalizovane" i praktično postale deo italijanske vojske. Već tokom juna 1942. godine oko 4.500 četnika u Crnoj Gori pristupilo je MVAC-u, a do 1943. godine bilo je ukupno 20.514 četnika na teritoriji Nezavisne Države Hrvatske.
Slovenci (katolici)
6. avgusta 1942. godine već postojeće pomoćne kvislinške jedinice u Sloveniji brojale su 7.000 pripadnika, takozvana "Gradska straža" i "Seoska straža" (ital. Guarda Civica; slov. Vaška straža) kao i druge, sastavljene od Slovenaca po osnovu partijske pripadnosti katoličkim političkim partijama u Sloveniji. Stavljene su pod jedinstvenu komandu i sastav MVAC.
Muslimani
Postojala je i muslimanska jedinica u sastavu MVAC, takozvani "Muslimanski MVAC" snage 780 ljudi, muslimana iz Mostara i okoline pod komandom Ismeta Popovca koji je bio saradnik Italijana od 1942. godine, ali su ubrzo uništene u borbi.
Hrvati i Italijani (katolici)
Italijani i Hrvati su bili formirani u jedan bataljon koji je nosio naziv - 20. bataljon odreda MVAC "Zadar" i sastojali su se od lokalnog katoličkog stanovništva.
Jedinice i označavanje
thumb|175px|Četnički zapovednik [[Momčilo Đujić sa italijanskim oficirom.]]
Italijani su u sklopu svoje ekspanzinonističke politike odbijali da nacionalno imenuju odrede u sastavu MVAC, pa su to učinili na osnovu verskog sastava. Tako Srbi ni Hrvati nisu nikada nazivani svojim imenom, već su bili označavani kao "pravoslavci" ili "katolici", a tako su se zvale i njihove jedinice.
Italijani su usvojili osnovni naziv za primarne jedinice MVAC - "bande" što je u italijanskoj istoriografiji označavalo odrede neregularnih jedinica, ili pomoćnih jedinica. Naziv "banda" je potom posle rata ostao u upotrebi označavajući ostatke razbijenih vojnih formacija na tlu Jugoslavije. Tako su se jedinice MVAC nazivale "Bande V. A. C." ili "Odredi antikomunističkih dobrovoljaca" (V. A. C. skraćenica za anti-komunistički dobrovoljac). "Bande V. A. C." bile su pod direktnom komandom italijanske okupacione 2. armije koja je bila zadužen za okupaciju priobalja i doobalja Kraljevine Jugoslavije. Odredi V. A. C. bili su pod komandom italijanskih korpusa, 6. i 18. i svaka "Banda" bial je pridodata jednom korpusu.
Jedna "Banda" sastojala se od bataljona podeljenih po verskoj osnovi. Svaki Italijanski korpus imao je po najmanje jedan MVAC odred:
Postojala je i pomorska formacija pod komandom kraljevske mornarice - Banda broj 9 "Morska" od Srba i Italijana, lokalnog stanovništva iz Dalmacije koja je bila pridodata bataljonu italijanskih marinaca "San Marko"
Italijanska filozofija je bila da se MVAC formira tako da se sastoji od 2/3 Srba i 1/3 Hrvata/Italijana. Ta teorija se oslanjala an to da su Srbi imali daleko razvijeniji borbeni duh. Jedan od najvažnijih elemenata kod etničke podele bio je i Momčilo Đujić "pop vatra" koji je bio srce i duša MVAC odreda.
MVAC "Zara" (Zadar)
Na kraju juna 1942. godine sastankom komande 158. pešadijske divizije "Zara" i četničkog komandanta Ilije Trifunovića-Birčanina formirana su dva bataljona sastavljena od njegovih četnika i drugih naroda. Na čelu jedinice MVAC "Zara" bio je pukovnik Eugenio Mora. U početku se sastojao od dva bataljona sa ukupno 8 regularnih i jedne "mornaričke" bande - ukupne snage 1,500 ljudi, svaki sa po 100-250 ljudi:
Bataljoni:
Bande su bile pod zajedničkom italijanskom komandom dok je 9. Banda bila sastavljena od dalmatinskih Italijana i delom Srba i delovala je samostalno. Nosila je uniforme Italijanske mornarice. Ostale bande nosile su zaplenjene uniforme Jugoslovenske Kraljevske vojske. Na glavama su imali seljačke kape: narandžaste boje za Srbe (Grko-Pravoslavni) i crvene za Italijane (Katolike). Komandanti bandi su bili italijanski oficiri dok su komandiri odreda bili Srbi. Naoružanje se sastojalo od zaplenjenog jugoslovenskog naoružanja: puške Mauzer sistema M-24 7,9 mm, ručke bombe i mitraljezi "Hočkis". Nakon izlaska iz Italije iz rata, 8. septembra 1943, većina vojnika MVAC "Zara" je raspuštena. Neki su ostali lojalni Nemcima.
Borbena dejstva
Odredi MVAC su imali veoma dobrar borbeni učinak, prvenstveno tokom 1942. godine kada su formirani i to prvenstveno u borbi protiv snaga partizanskih jedinica. Međutim, usled nacionalno-verske podvojenosti desili su se i masakri lokalnog stanovništva drugih nacionalnosti pod optužbom da su saradnici "komunista", posebno u operaciji "Alfa".
Razni zločini
Vojnici u službi okupatora su često bili bezobzirni prema stanovništvu. Postoje brojna svedočanstva o divljaštvima MVAC četnika »koja su bez razloga počinili na stanovnicima, pri čemu nisu pravili razlike da li je netko zaslužan, ravnodušan ili nepodoban«. Na takvo ponašanje su se žalili i njihovi gospodari. Jedan talijanski oficir piše: »Prilikom ovih akcija, naročito pripadnici dobrovoljačkih antikomunističkih četa, ponašali su se na zaista nedozvoljen i nečasan način, koji ne dolikuje dobrom imenu Italije u čijoj se oni službi nalaze ... Nisu se čak ustručavali da obiju kašice milostinje u crkvama.«
965 Angelica
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 21,465 stepeni, a orbitalni period iznosi 2039,219 dana (5,583 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,285. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,80 a geometrijski albedo 0,073.
Asteroid je otkriven 4. novembra 1921. godine.
Crellin, Maryland
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 264.
Katedrala u Yorku
York Minster je gotička katedrala u engleskom gradu York i jedna, uz Katedralu u Kölnu, među najvećima svoje vrste u Sjevernoj Evropi. Služi kao sjedište nadbiskupa Yorka, druge po hijerarhiji ličnosti u Crkvi Engleske i kao katedrala za Biskupiju York; vodi je dekan i njegovi pomoćnici pod Dekanom Yorka. Formalni naziv za York Minster je Katedrala i Metropolitička crkva sv. Petra u Yorku (The Cathedral and Metropolitical Church of St Peter in York. Titula "Minster" se daje crkvama uspostavljenim u anglosaksonskom periodu engleske historije koje su započele kao škole za obuku misionara, i danas ima počasni karakter. Obredi u crkvi se obično smatraju dijelom tzv. visoko-crkvene ili anglo-katoličke tradicije unutar anglikanske zajednice.
Crkva ima vrlo veliku navu u dekorativnom gotičkom stilu te tzv. perpendikularni zbor i tzv. ranoengleske transepte u smjeru sjever-jug. Nava sadrži Zapadni prozor, sagrađen godine 1338. kao i Gospinu kapelu na istočnom kraju i Veliki istočni prozor (dovršen 1408), najveći primjer srednjovjekovnog vitraža na svijetu.
Covington County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 37.765, što je 134 (0,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Martano, Lecce
Martano je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9320 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Sfingomijelinska fosfodiestaraza D
Sfingomijelinska fosfodiestaraza D (, sfingomijelinaza D) je enzim sa sistematskim imenom sphingomijelin keramid-fosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim ne deluje na fosfatidilholin, ali hidrolizuje 2-lizofosfatidilholin do holina i 2-lizofosfatidata.
Kebuzon
Kebuzon je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 322,358 Da.
Donji Koncovčak
Donji Koncovčak (mađarski Alsóvéghegy) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Selnica, Međimurska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 308 stanovnika te 98 obiteljskih kućanstava.
Martinijan
Sextus Marcius(?) Martinianus († 325) je bio od 324. suvladar rimskog cara Licinija.
Martinijan bio je prvo bio na položaju magister officiorum, a Licinije ga je odredio za suvladara nakon potraza u bitki kod Adrianopola 3. lipnja 324.. Martinijan je trebao kod Lampsakosa zaustaviti Konstantina I. Velikog. Nakon potpunog poraza u bitki kod Hrizopolisa 18. rujna 324. Martinijan i Licinije su odvojeno zarobljeni, Martinijan u Solunu, a Licinije u Maloj Aziji u Kapadociji. 325. su oboje smaknuti.
Ogdensburg, New Jersey
Ogdensburg je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.410, što je 228 (-8,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The Power and the Glory
The Power and the Glory je Greene napisao nakon što je početkom 1938. godine nekoliko mjeseci proboravio u državi Tabasco, te je, kao katolik, bio užasnut razmjerima progona i antikatoličkom politikom koje je nešto ranije bio provodio radikalni socijalistički guverner Tomás Garrido Canabal. Greene je, međutim, nešto kasnije postao predmetom kritike dijela crkvenih krugova kojima se nije svidio prikaz svećenika-alkoholičara. Godine 2005. je časopis Time, pak, The Power and the Glory proglasio jednim od 100 najboljih romana na engleskom jeziku.
The Power and the Glory je godine 1947. bio adaptiran u The Fugitive, film u režiji Johna Forda.
Gs alfa podjedinica
Receptori
G protein-spregnuti receptori koji se sprežu sa ovom vrstom G-proteina su:
Function
Generalna funkcija Gs je da aktivira adenilat ciklazu, koja proizvodi cAMP, koji aktivira cAMP-zavisnu proteinsku kinazu.
966 Muschi
966 Muschi je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 23,43 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,069 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,372 AJ.
Gs alfa podjedinica
Function
Gs omogućava jedan korak u prenosu signala. Do amplifikacije signala dolazi zato što receptor aktivira više Gs proteina. Međutim, svaki Gs protein aktivira samo jedan molekul adenilat ciklaze.
966 Muschi
Ekscentricitet orbite iznosi 0,128, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 14,388 stepeni, a orbitalni period iznosi 1639,463 dana (4,488 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 9,91 a geometrijski albedo 0,349.
Zaharija (papa)
'''Sv. Zaharija (Zacharias, također poznat i kao Zaharije''') je bio papa od 3. prosinca 741. do 14. ožujka/22. ožujka 752. godine.
966 Muschi
Asteroid je otkriven 9. novembra 1921. godine.
Zaharija (papa)
Bio je rodom Grk sa Kalabrije te predstavlja posljednjeg od tzv. bizantskih papa. Pontifikat mu je obilježilo sve veće udaljavanje rimske Crkve od bizantske vlasti - uzrokovano prije svega ikonoboračkim stavom cara Konstantina V, kao i intenzivni diplomatski napor da ona nađe novog svjetovnog zaštitnika. Izbor je pao na Langobarde, odnosno kralja Liutpranda koji je u to vrijeme uspio osvojiti sva područja nekadašnjeg Ravenskog egzarhata. Također je podržao svrgavanje Hilderika III, posljednjeg merovinškog kralja Franačke te potakao Svetog Bonifacija da na njegovo mjesto okruni dotadašnjeg majordoma i de facto vladara Pipina Malog, prvog kralja dinastije Karolinga. Naslijedio ga je papa po imenu Stjepan, ali je umro prije nego što se formalno ustoličio, te se kao njegov nasljednik računa drugi papa koji se također zvao Stjepan.
Nacionalni park Biogradska gora
mini|Pristanište za rekreativne čamce mini|Uređena pješačka staza kroz prašumu oko jezera mini|Edukativne table duž staze mini|Odmorišta pored jezera Nacionalni park Biogradska gora je osnovan 1952. godine. Smešten u prostoru severo-istočne Crne Gore, između reka Lim i Morača, u središnjem delu planine Bjelasica, zahvata površinu od 5.650 hektara.
Omeđen planinskim visovima, ispresecan potocima i uvalama, ukrašen prelepim jezerima, okićen vekovnim šumama i pitomim livadama, predstavlja veličanstven dar prirode.
Postoje obilježja svih mjesta, predjela, regija, nešto kao matrica; u užem smislu vezano za  gradove po kojoj ih prepoznajemo; ili ona nedokučiva magija savršenog sklada prirode koju obavezno prate misteriozni nastanci. Pa tako, nađemo li se u središnjem dijelu, u samom srcu Crne Gore, nedaleko od Pljevalja život će nam najednom postati uzbudljiviji, jer sa vrha Durmitora možemo odjednom vidjeti cijelu Crnu Goru kao na dlanu.
Za samo par sati hoda naći ćemo se u N.P Biogradska gora – u jednoj od poslednje tri prašume u Evropi, a odvažimo li se zakoračiti još malo dublje ka samoj dubini planine, nabasaćemo na ono najlepše: na smaragdne boje prekrasnog Biogradskog jezera. Brzo ćemo shvatiti kako je tu sve na svom mjestu: i stoljetne šume, i raznobojno cvijeće, i legenda o postanku jezera koja od davnina pripovijeda da su vile ranije bile i kolo vodile na gumnu, koje je danas njegov najplići dio. Na tom mjestu gdje je danas plićak, nekada je bila zajednička njiva dva brata. U svađi koja je nastala prilikom diobe žita na gumnu, mlađi brat ubije starijeg. Slomjlena bolom, majka prokune sina, i od siline njene kletve prolomi se zemlja na mjestu gde je bila njiva, te tako nastade jezero. Ali ostalo je nešto i po mjeri vila – daleko od očiju javnosti, lijepo i ćudljivo.
Njegova zaštita datira još od 1878. godine, kada je ova teritorija postala Knjažev zabran, poklon ondašnjem gospodaru Crne Gore knjazu Nikoli. Pejzaž je izuzetno pitom, sa dominantnom zelenom bojom usled prostranstava jedinstvenih šumskih ekosistema, koje smenjuju živopisni krajolici sa livadskom vegetacijom.
Evstatije Antiohijski
250px|right|thumb|Ikona sv. Evstatija
Nacionalni park Biogradska gora
Glacijalni oblici reljefa kao što su vrhovi visoki i preko 1000 metara (Crna glava - 1.069 -{m}-) i glečerski valovi i cirkovi, sa više glečerskih jezera, daju predelu neponovljivu lepotu.
Evstatije Antiohijski
Eustatije ili Evstatije Antiohijski (Ευστάθιος Αντιοχείας; ? -337 ili 346) je bio patrijarh Antiohije i crkveni otac koga se u pravoslavlju slavi kao sveca. Bio je rodom iz grada Side u Pamfiliji, a oko 320. je postao episkop Bereje (današnji Alep u Siriji). Patrijarhom Antiohije je postao neposredno prije Prvog nikejskog sabora gdje se istakao žestokim napadima na arijanstvo. Njegova anti-arijska polemika sa Euzebijem iz Cezareje ga je učinila nepopularnim među drugim episkopima na Istoku, pa je godine 330. u Antiohiji organiziran sinod na kome je Evstatije optužen za preljub i smijenjen sa mjesta patrijarha. Međutim, vjernici u samoj Antiohiji su se pobunili i nisu htjeli prihvatiti novog episkopa Josifa. U međuvremenu su arijanci stekli naklonost kod Konstantina koji je potvrdio odluku sinoda te Evstatija dao prognati u Trajanopolis u Trakiji gdje je umro.
Ksilogalakturonan beta-1,3-ksiloziltransferaza
Ksilogalakturonan beta-1,3-ksiloziltransferaza (, ksilogalakturonanska ksiloziltransferaza, XGA ksiloziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-D-ksiloza:ksilogalakturonan 3-beta-D-ksiloziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u sintezi biljnih ćelijskih zidova.
Evstatije Antiohijski
Srpska pravoslavna crkva slavi ga 21. februara po crkvenom, a 6. marta po gregorijanskom kalendaru.
Nacionalni park Biogradska gora
U bistroj jezerskoj vodi ogleda se sva ljepota drevne šume, na dužini od oko hiljadu i prosečnoj širini od oko četiristo metara, dajući  modrozelenu boju skoro providnoj vodi, posebno njenom sjevernom dijelu obale koju još zovu i Jarčeva strana. Kako samo nestvarno izgledaju u odrazu staklaste vode džinovska bukova stabla stara i preko petstotina godina, prečnika prerko stopedeset santimetara i visine do pedeset metara. Prizor do te mjere pobuđuje maštu i ostavlja utisak duboke misterije, da bi svako ko bi se kanio dirnuti u taj prirodni sklad, bio zarobljen u tamne predjele prašume, gde se sunce jedva probija, a miris šumskosg rastinja ukazuje na ogromnu raznovrsnost biljnih i životinjskih vrsta, koje su prirodni čuvari I živi štit od svakog narušitelja.
Najznačajnija prirodna vrednost ovog nacionalnog parka je prašuma Biogradska gora, koja zauzima površinu od čak 4500 hektara i jedna je od poslednjih triju u Evropi. Ima karakter strogo zastićenog rezervara.Zelena pluća ovog dijela Balkana smještena su između reka Tare i Lima. Prašuma j, 1878. godine poklonjena knjazu Nikoli i od tada je pod zaštitom države. Složno je dijeli 26 biljnih zajednica, više od 200 vrsta ptica, a u njoj su dom našle i mnoge divlje životinje.
U srcu prašume smestilo se prekrasno Biogradsko jezero, najveće i najpoznatije u nizu ledničkih jezera na području nacionalnog parka. U bistroj jezerskoj vodi ogleda se sva lepota drevne šume dajući joj modro-zelenu boju i čineći pejzaž takvim da ostavlja utisak duboke impresije.
Tu, usred stoletne šume, sve je nekako na svom mestu: i prelepe ledničke “gorske oči”, i raznobojno cveće na pitomim livadama, i legenda o postanku jezera oko kojeg su nekad vile kolo vodile. U plitkim vodama se, kaže priča iz davnina, nekad nalazila zajednička njiva dva brata. U svađi prilikom deobe žita, mlađi brat ubio je starijeg. Slomljena od bola, majka je proklela sina, a od siline njene kletve prolomila se zemlja na mestu gde je bila njiva, i tako je nastalo jezero. Ali, ostalo je nešto i po meri vila – skriveno je duboko u cirku, sa beskrajnom lepotom koju može osetiti svako ko u njoj ume da uživa.
U bistroj i mirnoj modrozelenoj vodi ogledaju se drevna bukova stabla koja je okružuju i planinski visovi u daljini. Prizor budi maštu i ostavlja utisak duboke misterije, toliko da svako poželi da ostane zarobljen u toj harmoniji prirode i tamnim predelima gde se sunce jedva probija i gde mirisi rastinja ukazuju na ogromnu raznovrsnost biljnog i životinjskog sveta, vekovnih čuvara prekrasne Biogradske gore.
Istorija je na ovim prostorima ostavila duboke tragove. Kulturno-istorijska nasleđa nacionalnog parka čine arheološki lokaliteti, sakralni spomenici, narodno graditeljstvo. Brojni autohtoni objekti narodne arhitekture u selima i katunima, kuće, brvnare, kule, vodenice rasuti su po obodu prašumskog rezervata planine Bjelasice.
Vrlo slikovito i atraktivno deluju katuni Pešica rupe, Vranjak, Siska, Vragodo. Leti padine ožive, katuni se ispune, a proplanci zaspu zvucima čaktara.
Uz neopisive prirodne lepote, na svakoj trasi pratiće vas autohtoni objekti narodne arhitekture i lokalni ljudi sa svojim zanimljivim pričama i kulinarskim majstorijama. Ako ste ljubitelj planinarenja, imate priliku da osvojite najviši vrh Bjelasice, Crnu glavu (2137 m), s kojeg se odlično vidi još jedno lepo jezero – Ursulovačko.
Bad Blue Boys
thumb|right|300px|Bad Blue Boysi na sjevernoj tribini zajedno s igračima proslavljaju naslov prvaka 2008. Bad Blue Boys je naziv navijačke grupe zagrebačkog Dinama. Osnovani su 17. ožujka 1986. Za maskotu ističu buldoga, a za himnu su prihvatili pjesmu "Dinamo ja volim". Okuoljeni su u dva navijačk udruženja: Udrugu navijača Dinama koja svoje prostorije ima u Draškovićevoj ulici broj 23 u Zagrebu i Klub navijača Bad Blue Boys koji svoje prostorije ima u Zvonimirovoj ulici broj 41 u Zagrebu.
Izdavali su fanzin posvećen njima Ajmo plavi dok je u 2006. pokrenut fanzin Dinamov sjever kao službeno glasilo Udruge navijača Dinama. Nakon pilot broja izašao je u prosincu 2006. prvi broj tog fanzina. Izdaju video materijal, a imaju i internetsku stranicu. Najvatreniji Boysi Dinamo bodre sa maksimirskog Sjevera, dok se stariji Boysi okupljaju na Istoku.
Osnivanje
Iako je Dinamo kroz povijest pratila vojska navijača prva organizirana grupa pojavila se tek 80-ih godina. Nekolicina najvjernijih i najzagriženijih navijača plavih osnovala je po uzoru na inozemne grupe navijačku grupu Bad Blue Boys. Kao datum osnivanja Bad Blue Boysa vodi se 17. III. 1986. nakon utakmice u Splitu protiv Hajduka. Prema legendi, ovaj naziv inspirirao je, u to vrijeme vrlo popularni film "Bad Boys" sa Seanom Pennom u glavnoj ulozi. Navijači Dinama odtada se javljaju samo po tim nazivom i nikada nisu bili podijeljeni na frakcije kao što je slučaj s pojedinim navijačima drugih nogometnih klubova.
Po zagrebačkim kvartovima (Dubrava, Folka, Stenjevec, Ravnice, Trnje, Trešnjevka, Volovčica, Špansko, Utrine, Travno, Dugave, Zapruđe, Rudeš...) i drugim gradovma (Kutina, Vinkovci, Posušje, Gospić, Donji Miholjac, Metković) počele su se osnivati BBB podružnice, Isprva su navijači sami organizirali odlaske na gostujuće utakmice po Jugoslaviji. Upamtili su ih u Beogradu, Sarajevu, Ljubljani, Nišu, Titogradu, Rijeci, Skopju, Splitu... Dinamo bodre s naglašenim nacionalističkim obilježjima koji nemaju veze sa klubom. Nerijetko, neizbježno je bilo i potući se, primiti udarce, ne bi li se dokazala "ljubav" prema klubu.
Početak 90-tih donio je i organiziranje prvog Fan cluba Bad Blue Boys. Zanimanje je bilo veliko, svatko je želio dati svoj prilog organizaciji. Unatoč entuzijazmu, navijači su se suočili s brojnim problemima. Bez obzira na to, zajedništvo je samo jačalo, da bi svoj vrhunac doseglo 13. V. 1990. godine.
13. svibnja 1990.
Tog datuma na Maksimiru je gostovala beogradska Crvena zvezda. Navodno na stadionu provokacije gostujućih navijača, Delija, počinju pred početak utakmice, a kulminiraju fizičkim obračunom s malom skupinom dinamovih simpatizera na južnom stajanju. U tom trenutku sa sjeverne tribine Bad Blue Boysi ruše ogradu te kreću prema jugu da bi pomogli malobrojnijim simpatizerima Dinama. U neredima koji su uslijedili, pripadnici tadašnje "milicije" slijepo su slijedili upute svojih nadređenih, krenuvši u obračun s navijačima Dinama i zaštitu beogradskih navijača (koji su bili malobrojniji). Mnogi su uhapšeni. U obranu svojih navijača stao je i tadašnji kapetan Dinama, Zvonimir Boban. Njegov legendarni skok na jednog od pripadnika "milicije" znakovito je obilježio početak kraja jedne države. Većina Bad Blue Boysa smatra kako je građanski rat počeo upravo 13. V. 1990. godine - nikad odigranom utakmicom između Dinama i Crvene zvezde...
Krajem 80 - ih godina, a osobito u vrijeme djelovanja prvog "BBB Fan cluba" počela se okupljati nova generacija navijača, tada srednjoškolaca. Isprva tek nekolicina, no kako je vrijeme odmicalo sve više njih, zajedno je pohodila utakmice i pokoje gostovanje, te se na taj način, pomalo nesvjesno počela stvarati nova generacija, neka nova ekipa. Iako navijači o kojima je riječ nikada nisu službeno postojali kao neka ekipa sa određenim imenom ili nazivom, jednostavno zajedno su išli na gostovanja, utakmice, sudjelovali u aktivnostima skupine, prijateljevali i u danima kad nije bilo utakmica, oni su neizostavan dio priče o Bad Blue Boys - ima i svakako jedan od najbitnijih dijelova, ili poglavlja, te priče.
Kaltenkirchen
Kaltenkirhen je grad u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 19.868 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060044, NUTS (DEF0D) i LOCODE (DE KKN) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zegeberg Kaltenkirhen se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Zegeberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 31 metra. Površina opštine iznosi 23,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 19.868 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 860 stanovnika/km².
Bad Blue Boys
Boysi kroz teške 90-te
Ratne, 1992. godine, započela je i vrlo brzo završila prva faza formiranja nove navijačke ekipe, novog jezgra. Povučeni ostatkom BBB, na čelu sa "Zagrebačkim Mališanima", i nekolicinom starijih navijača koji su se netom vratili sa fronte, svojim su se prisustvom na utakmicama, radom i aktivnostima, brzo dokazali i vrlo brzo postali djelom šireg jezgra skupine. Kako je vrijeme odmicalo a svaki navijač imao sve više iskustva, rastao je i ugled među ostalim navijačima, a slijedila je i druga faza formiranja te ekipe, tijekom koje su u periodu od 1992 do 1993/94 njenim dijelom postali još neki navijači koji su se dokazali i istakli više od ostalih na tribini. Na taj je način okončano samo formiranje ekipe, a u danima i godinama koje su slijedile došlo je do neminovnog stasanja u pravu, jaku i kompaktnu, čvrstu i iskusnu navijačku ekipu.
Upravo je ova generacija zajedno sa "Zagrebačkim Mališanima" i starijom ekipom tvorila jezgro BBB u prvim godinama Hrvatske lige, da bi od 1995. godine postepeno preuzimala liderstvo u skupini i vremenom postala najužim jezgrom BBB i vodstvom skupine, poglavito nakon što je krajem '90 - ih godina došlo do povlačenja nekolicine najistaknutijih navijača. Vjerojatno najveća vrijednost ove generacije bila je poprilična "zatvorenost" za sve koji nisu bili djelom ekipe, što se tijekom '90 - ih godina u jeku silnih pritisaka i raznih pokušaja podrivanja jezgra grupe "iznutra", pokazalo presudnim u opstanku skupine Bad Blue Boys i njenom djelovanju. Naravno, da takvo ponašanje, odnosno svojevrsna "zatvorenost" za ljude "sa strane" nije bilo plod nečijeg hira, već nužnost kojeg se tih godina pridržavalo cijelo uže, pa i šire jezgro Bad Blue Boysa, uključujući i stariju ekipu na čelu sa Mackom, "Mališane" i ovu generaciju.
Za navijače "Dinama", odnosno onaj najvatreniji dio, bile su to "godine opasnog življenja", obzirom da su pritisci na njih i pokušaji da ih se razjedini, primiri čak i odstrani sa stadiona, bili česti i potaknuti od ljudi iz vrha političkog i sportskog života grada i države, te je oprez i nepovjerenje spram sviju koji nisu u "ekipi" bio nužan i neizbježan. Svojevrsni obrambeni stav od mogućih uljeza. Od okupljanja ove generacije, plus "Mališani" i starija ekipa "Dinamo" nikada, ni na jednom gostovanju nije bio sam, išlo se svagdje, gdjegod klub igrao, ponosno i uzdignute glave, uvijek spremni za odgovor na eventualne napade od strane domaćina, i upravo je ta činjenica ponajveća vrijednost ove generacije, a zahvaljujući kojoj su te vrijednosti poprimile i nastavile slijediti i nove generacije navijača koje su se vremenom pojavile na tribini.
Kako bilo ova generacija svakako je zaslužila svoje mjesto u povijesti skupine Bad Blue Boys, i kada će netko jednoga dana možda pomnije analizirati povijest zagrebačke navijačke subkulture i skupine Bad Blue Boys, ovu generaciju nikako neće moći izostaviti, već naprotiv, smjestit će je tamo gdje joj je mjesto, vrlo visoko, uz bok onih najslavnijih generacija koje su i osnovale BBB i pokrenule cijelu priču.
Choye
Šoaj je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.