cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agrameri
Članovi
Naknadno se pridružio
1694
Godina 1691 (MDCXCIV) bila je redovna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u ponedjeljak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|200px|Početak [[Novi Sad|Novog Sada, Ratzen Stadt (u prednjem planu)]]
Oktobar/Listopad – Decembar/Prosinac
mini|220px|[[Palača Potala]]
Fidel Castro
Fidel Alejandro Castro Ruz [fiˈðel aleˈxandɾo ˈkastɾo ˈrus] (Birán, 13. kolovoza 1926. – Havana, 25. studenoga 2016.), kubanski revolucionar i državnik. Premijer Republike Kube bio je od 1959. do 1976., a predsjednik od 1976. do 2008.
Životopis
Fidel Castro rođen je 13. kolovoza 1926. (prema nekim izvorima - 1927.) u mjestu Mayarí na obiteljskoj plantaži šećerne trske u blizini mjesta Biran u provinciji Oriente. Castrov otac bio je vlasnik plantaže od 23.000 ari na kojoj je kao mladić radio i Fidel. U mladosti je Fidel pohađao dvije jezuitske škole - Lasalle i Dolores, obje u Santiagu. Godine 1942. upisao se u jeziutisku školu Belen u Havani i uspješno je završio 1945. godine. Godine 1948. oženio se Mirtom Diaz-Balart, ali je brak završio razvodom 1954 godine.
Castrov sin Fidel Castro Diaz-Balart, koji je potekao iz tog braka, rođen je 1949. godine. Dolaskom oca na vlast najmlađi Castro obnašat će dužnost šefa kubanske komisije za atomsku energiju. No, Castro se još ženio. Trenutno je oženjen Daliom Soto Del Valleom i s njom ima pet sinova čija imena redom počinju na slovo A. Fidel Castro je 1950. godine doktorirao pravo na Sveučilištu u Havani. Nakon završenog fakulteta Castro je planirao kandidirati se za mjesto zastupnika u kubanskom parlamentu na izborima zakazanim za 1952. godinu, ali je general Fulgencio Batista u državnom udaru zbacio vladu i predsjednika Carlosa Prio Socarrasa i otkazao izbore. Castro je stoga protiv Batiste uložio tužbu sudu zbog kršenja ustava, ali je sud tužbu odbacio. Castro je zato sa skupinom istomišljenika 26. srpnja 1953. godine napao vojarnu u mjestu Monacada. Međutim taj napad je završio neuspjehom i Castro je utamničen. U zatvoru je ostao sve do 1955. godine. U to doba njegove političke ideje bile su: nacionalizam, antiimperijalizam i reformacija i nije bio član Komunističke stranke. Nakon puštanja iz zatvora Castro je otputovao prvo u Sjedinjene Države, a potom u Meksiko gdje je organizirao revolucionarni pokret nazvan 26. srpnja.
Cuzance
Kizans je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Gurdon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 372 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 29,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 233 metara (maksimalnoj 326 m, a minimalnoj 195 m).
Fidel Castro
Približavanje SSSR-u
Možda i kao posljedica te invazije slijedila je Castrova izjava u prosincu 1961. godine: "Ja sam marksist-lenjinist i ostaću to do svoje smrti." Ranih 1960.-ih Castro je otvoreno prigrlio komunizam i uspostavio bliske veze sa SSSR-om primajući sve veću sovjetsku vojnu i ekonomsku pomoć. U doba 1960.-ih i 1970.-ih Castrova vlada je učinila značajna poboljšanja u kubanskom obrazovnom sustavu i organizaciji zdravstvene skrbi time prikazujući kubansku revoluciju kao primjer drugim narodima. Ali Američko-kubanski odnosi nastavili su se pogoršavati kada su Amerikanci 1962. otkrili da je Sovjetski Savez na Kubi postavio svoje balističke projektile dalekog dometa i time praktično imao cijele Sjedinjene Države "na dlanu". Predsjednik John F. Kennedy tada je uveo pomorsku blokadu Kube kako bi prisilio sovjetskog lidera Nikitu Hruščova na povlačenje sovjetskih projektila s Kube. Castro je također aktivno pomagao revolucionarne pokrete u Latinskoj Americi, a u 1970.-ih i 1980.-ih i u Africi (Angola, Etiopija). Godine 1979. izabran je za vođu Pokreta nesvrstanih, poziciju koja mu je dala međunarodni ugled. Nakon što je kasnih 1980.-ih SSSR počeo sprovoditi niz socijalnih i ekonomskih reformi Castro je oštro kritizirao takve eksperimente s kapitalizmom i ustvrdio kako na Kubi nema potrebe za sličnim reformama.
Raspad Sovjetskog Saveza
Raspad Sovjetskog Saveza 1991. godine prekinuo je dotok pomoć Kubi izazivajući time još veće propadanje posrnulog kubanskog gospodarstva. Castro je na takav razvoj događaja odgovorio 1993. godine kada je dopustio ograničeni niz ekonomskih reformi i djelomičnu legalizaciju privatnog poduzetništva. Castro je u prosincu 1995. posjetio Kinu i izrazio svoje divljenje domaćinima u njihovom uspješnom kombiniranju ograničenih ekonomskih reformi i socijalističke privrede. Po povratku na Kubu Castro je ipak kritizrao eksperimente s privatnim poduzetništvom koji su se ukazivali na Kubi. Tvrdio je kako je jedini način da se postigne ekonomski rast očuvanje jednopartijske države, ograničavanje privatnog poduzetništva i brzo utišavanje političkih protivnika. U veljači 1996. kubanski ratni zrakoplovi oborili su dva civilna zrakoplova za koja su kubanske vlasti tvrdile da su narušile kubanski zračni prostor. Ovi zrakoplovi pripadali su organizaciji kubanskih izbjeglica Brothers to the Rescue koji su se posvetili pomaganju kubanskih izbjeglica. Američka vlada odgovorila je na ovaj incident daljnjim jačanjem ekonomskog embarga što je uključivalo i kažnjavanje stranih tvrtki koje investiraju na Kubi.
31. 7. 2006. Fidel Castro je zbog bolesti predsjedničke ovlasti prenio na brata Raula.
Sumner, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 316, što je 91 (-22,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Šahovski glasnik
Šahovski glasnik je mjesečnik Hrvatskog šahovskog saveza.
Nakon osnivanja Hrvatskog i Jugoslavenskog šahovskog saveza, ubrzo je identificirana potreba za pokretanjem časopisa koji će pratiti o cjelokupnome šahu u Hrvatskoj odosno Kraljevini SHS te sudjelovanju pojedinaca i svih vrsta (seniora, žena, juniora, kadeta) na domaćim i međunarodnim natjecanjima.
Inicijativa za pokretanje tiskovine takovoga tipa realizirana je početkom 1925. godine i prvi broj Šahovskog glasnika predan je na uvid javnosti 10. travnja 1925. godine. Već je prvi broj posvjedočio utemeljenost ambiciozno zacrtanog cilja, istaknutog u proslovu tog istog broja - objavljivanje priloga iz različitih područja itd. Svjetlo dana su tako ugledali prilozi uglednih domicilnih i inozemnih šahista, koji su prepoznali značaj i poslanje pokrenutog projekta. Časopis je primao dobrohotne priloge, a godišnja pretplata je iznosila 80 dinara. Ratno vrijeme zaustavilo je izlazak ovog časopisa u dva navrata: od 1939. do 1945. (ukupno sedam godina) zbog Drugog svjetskog rata i 1993. zbog velikosrpske agresije na Hrvatsku. S prekidima, izlazi i danas.
166
Godina 166. (CLXVI) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Pudensa i Poliona (ili, rjeđe, godina 919. Ab urbe condita). Oznaka 166. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Sylvan Grove, Kansas
Silvan Grouv je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 279, što je 45 (-13,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Teven, Belluno
Teven je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Metilenolaktocin
Metilenolaktocin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 212,242 Da.
Luč (časopis)
Luč je bila revija za misao i život hrvatskog katoličkog đaštva.
U početku je izlazila u Beču. Ondje su ju uređivali članovi HKAD Hrvatska. Tiskala se je na Krku, u tiskari biskupa Antuna Mahnića. Poslije se tiskala u Zagrebu.
Ime
Ime ovog lista se je izabralo jer luč simbolizira svjetlo koje će "nepokvarenoj jošte mladeži" pomoći rasvijetliti put do istine. U ono su vrijeme smatrali da "80% mladeži tumara u tminama nihilizma kojima se sve misli usredotočuju kako da se što više uživa", zbog čega je potrebna luč koja će unijeti svjetlo u "kaos pobrkanih pojmova i praznih srdaca". Stoga se zazvalo neka novi list Luč "svijetli onom svjetlošću koju je Krist-Bog na svijet donio i pali nam srce kršćanskom ljubavlju, da pridonesemo sami sebe i sve sile naše u korist i napredak naše mile domovine Hrvatske!".
Povijest
Prvi je broj izašao listopada 1905. godine. Najveću zaslugu za to je imao student Ljubomir Maraković. Nakon što se učlanio u HKAD, postao je koji je bio prvi urednik ovog lista.
Namjena ovog lista je bila da se katolička mladež organizira, uvježba za pisati publicistička djela i promicati kršćanske ideje u hrvatskom javnom mišljenju, sukladno vjerskoj, narodnoj i demokratskoj odrednici Hrvatskog katoličkog pokreta.
Članci u Luči su bili iz triju skupina. Jedni su članci o Hrvatskom katoličkom pokretu, drugi su literarni uredci srednjoškolske i studentske mladeži iz svih hrvatskih krajeva, a treća skupina bili su članci o djelovanju mladeži Katoličkog pokreta u domovini i inozemstvu.
List su izdavali Hrvatsko katoličko akademsko društvo "Hrvatska" od 1905. do 1911., zatim Hrvatska katolička akademska društva "Hrvatska", "Domagoj" "Preporod" te od 1917. Jugoslavenska katolička đačka liga.
Urednici
List su uređivali Ljubomir Maraković, Ivan Butković, Josip Kreinz, Ivan Krstitelj Lovriček, Đuka Kuntarić, Josip Sironić, Josip Stipančić, Stanko Deželić, Josip Andrić, P. Grubišić-Mostarac, Đuka Jakopčić, Marko Soljačić, Mijo Maričić, Vice Barić i Luka Brajnović.
Poznati suradnici
Za Luč su pisali bosanski franjevac i književnik Narcis Jenko kao i Đuro Sudeta, pjesnik rođen u Staroj Ploščici.
Opština Subotica
Opština Subotica se nalazi u širokoj ravnici na krajnjem severu Vojvodine, u blizini granice Srbije i Mađarske. Opština se nalazi u okviru Severnobačkog okruga. Glavni grad opštine je grad Subotica.
U opštini se nalaze sledeća naseljena mesta: Bački Vinogradi, Bikovo, Đurđin, Stari i Novi Žednik, Kelebija, Ljutovo, Mala Bosna, Donji Tavankut, Gornji Tavankut, Šupljak, Čantavir, Višnjevac, Bačko Dušanovo, Bajmok, Mišićevo, Palić, i Hajdukovo.
= Istorija = Krajem XII i početkom XIII veka javlja se naselje Zabatka, a od kraja XIV i u XV veku pominje se u dokumentima Subotica, kao grad u posedu ugarskih velikaša. U XVIII veku, posle oslobođenja od Turaka, mesto se brzo naseljavalo i 1779. proglašen je "Slobodan kraljevki grad" - Marijatereziopolis. U XIX veku razvoj Subotice je ubrzan, iako je 1831. u epidemiji kolere stradalo mnoštvo građana. U istoriji radničkog pokreta i narodnooslobodilačkog rata značajan je doprinos ovog kraja. Suboticu je oslobodio Subotički partizanski odred 10. oktobra 1944. godine.
Kultura
Subotica je grad istorijskih spomenika, starih i značajnih kulturnih institucija. Pozorište sa srpskom i mađarskom dramom, Biblioteka, Gradski muzej, Istorijski arhiv, Galerija "Likovni susret". Na Paliću je i jedini zoološki vrt u Vojvodini. U gradu su privlačni istorijski spomenici: Gradska kuća (1910-1912), sinagoga, franjevački samostan, Spomenik palim borcima i žrtvama fašističkog terora (Toma Rosandić) i „Balada vešanih“ (Nandor Glid).
Privreda
Posle austrougarske nagodbe 1869. Subotica je proglašena slobodnim gradom i posebnim statusom i postala je središte privrede - kasnije industrijskog razvitka ovog kraja. Pored razvijene prehrambene industrije u Subotici je razvijena hemijska i elektro industrija, proizvodnja i remont železničkih vagona i tekstilna industrija. Jezero Palić (8 km od Subotice) i Ludoško jezero (4 km istočno od Palića) privlačne su prirodne lepote s izletištima, lovnim i ribolovnim reonima. U Subotičkoj peščari kraj bogatih vinograda i voćnjaka ima terena za lov.tu je jos i ludosko jezero.
Mapa opštine
left|thumb|500px|Subotička opština je najlepsa|alt=
Demografija
Opština ima ukupno 150.534 stanovnika i zauzima površinu od 1.008 km².
right|thumb|250px|Etnička mapa
Opština Titel
'Opština Titel Službeni sajt opštine Titel je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Južno-bački okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 262 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 21.712 ha, a na šumsku 510 ha).
Centar opštine je grad Titel. Opština Titel se sastoji od 6 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 17.050 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -5 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 2.281 ljudi. U opštini se nalazi 6 osnovnih i 1 srednja škola.
German Titov
German Stepanovič Titov (ruski: Герман Степанович Титов, Polkovnikovo Altajski kraj, 1. septembar 1935. - Moskva, 20. septembar 2000), bio je sovjetski kozmonaut i vojni pilot, i drugi čovjek u svemiru nakon Jurija Gagarina.
Opština Titel
center|thumb|300px|Mapa opštine
German Titov
Biografija
Titov je prošao školovanje za pilota u Staljingradskoj vojnoj avijatičarskoj akademiji, nakon toga postao je vojni pilot. Izabran je u prvu ekipu kozmonauta 1960 Njegovi rezutati testova bili su jednako dobri kao Gagarinovi, koji je ipak odabran da bude prvi jer je bio stariji i psihološki spremniji za prvu misiju.
Opština Titel
Vidi još
http://www.opstina-titel.org.yu/ Zvanicna prezentacija opstine Titel
http://www.titelskibreg.net Homepage of Titel Wireless Community
German Titov
Biografija
Titov je odabran da poleti sa letjelicom Vostok 2 kao drugi čovjek na svijetu - 6. augusta 1961 Njegov let trajao je 23 sata i 18 minuta, za to vrijeme je 17 puta obletio zemlju. Pozivni znak te misije bio je Orao (ruski: Орёл). Spustio se u mestu Krasni Kut u Saratovskoj oblasti.
Nakon svemirskih letova, Titov je radio na raznim visokim položajima u sovjetskom svemirskom programu, sve do umirovljenja 1992 godine. Poput svih ostalih sovjetskih kozmonauta i Titov je bio član Komunističke partije Sovjetskog Saveza (od 1961), bio je zastupnik u Vrhovnom sovjetu SSSR-a, od 1962 do 1970 godine. Nakon raspada Sovjetskog Saveza, postao je član Komunističke partije Ruske federacije i kao njen kandidat biran je za člana prvog (1993) i drugog (1995) saziva Državne dume Ruske federacije.
Titov je bio prvi čovjek koji je obolio od svemirske bolesti (zbog nedostatka sile teže) i prvi čovjek koji je spavao u svemiru (30 minuta).
Umro je od srčanog udara u vlastitoj sauni u dobi od 65 u Moskvi. Sahranjen je na groblju Novodevičje u Moskvi.
Nagrade i odlikovanja
German Titov odlikovan je mnogobrojnim sovjetskim i stranim odlikovanjima. Ukazom Prezidija Vrhovnog sovjeta SSSR-a od 9. septembra 1961 godine za svoj let proglašen je Herojem Sovjetskog Saveza. Dva puta je dobio najviši orden SSSR-a Orden Lenjina (17. jun i 9. august 1961.), 15. januara 1976. dobio je Orden crvene zastave za rad (15. januar 1976.) i Orden Oktobarske revolucije 21. mart 1985. Titov je proglašen Herojem socijalističkog rada Bugarske, Herojem rada Vijetnama i Herojem Mongolije. Po njemu je nazvan jedan mjesečev krater i jedan vijetnamski otok u Tonkinškom zaljevu.
Larry King Live
Larry King Live je bila američka talk show emisija koju je vodio Larry King, a koja se emitirala na programu TV-kanala CNN od 1985. do 2010. Predstavljala je najgledaniju i u historiji CNN-a najdugovječniju emisiju, koju je u prosjeku svake večeri gledalo preko milion ljudi.
Emitirala se iz CNN-ovih studija u Los Angelesu. Ponekad bi se emitirala i iz CNN-ovih studija u New Yorku, a ponekad i iz Washingtona, gdje je King prije angažmana na CNN-u bio stekao nacionalnu reputaciju kao radio-voditelj za Mutual Broadcasting System. King je svake večeri u emisiji intervjuirao jednu ili više istaknutih ličnosti, uglavnom celebrityje, političare i poslovne ljude.
Larry King Live je na programu CNN-a zamijenila emisija Piers Morgan Tonight, talk show emisija koju od januara 2011. vodi britanski novinar i TV-voditelj Piers Morgan.
Broken Blossoms
Broken Blossoms (u prijevodu Slomljeni cvjetovi) je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1916. godine. Po žanru je melodrama, a temelji se na adaptaciji priče The Chink and a Child engleskog književnika Thomasa Burkea. Po žanru je melodrama, a radnja je smještena u siromašne četvrti londonskog East Enda. Protagonist (čiji lik tumači bijeli glumac Richard Barthelmess) je kineski budistički misionar Cheng Huan u čijem domu 15-godišnja djevojka Lucy Burrows (čiji lik tumači Lilian Gish) pronalazi utočište pred nasilnim ocem-boksačem Battling Burrowsom (čiji lik tumači Donald Crisp). Radnja prati Cheng Huanov pokušaj da spasi nedužnu djevojku, a koji će završiti tragedijom.
Snimljen vrlo brzo i s relativno niskim budžetom, Broken Blossoms je predstavljao neuobičajeno "komorni" film za Griffitha, koji se tada bio proslavio sa raskošnim spekatklima kao Rađanje nacije i Netrpeljivost. Usprkos toga je doživio uvjerljiv komercijalni uspjeh, te se često navodi kao vrhunac Griffithove filmske karijere. Najčešće se kao razlog za to navodi izuzetno kvalitetna gluma Lilian Gish, ali i Griffithovo inovativno korištenje cijelog niza fotografskih i drugih tehnika kako bi se postigao tzv. "meki stil", odnosno istakla ljepota njegove glavne zvijezde. Kasniji kritičari su Griffitha hvalili i zbog hrabre odluke da se dohvati tada tabuizirane teme međurasne ljubavi, odnosno na određen način iskupi za kontroverze koje je proizveo njegov film Rađanje nacije.
Leonzio, Chieti
Leonzio je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Škotski referendum o nezavisnosti 2014.
thumb|left|170px|Škotska u okviru Ujedinjenog Kraljevstva
Referendum o nezavisnosti Škotske održan je u četvrtak 18. septembra 2014. Nakon dogovora škotske vlade i vlade Ujedinjenog Kraljevstva, 21. marta 2013. iznet je predlog Zakona o referendumu o nezavisnosti Škotske, koji definiše uslove za održavanje ovog referenduma. Predlog zakona usvojen je u škotskom parlamentu 14. novembra 2013, a kraljica Elizabeta II dala je kraljevski pristanak 17. decembra 2013. Glasači su na referendumu odgovarali na pitanje koje je formulisano u skladu s preporukama britanske Izborne komisije i koje je glasilo:
Osnovna pitanja koja su se razmatrala u referendumskoj kampanji ticala su se privredne snage Škotske, njene odbrane, budućih odnosa s ostatkom Ujedinjenog Kraljevstva i članstva u međunarodnim organizacijama, posebno u Evropskoj uniji i NATO.
Prema podacima objavljenima 19. septembra 2014. ujutro, većina od oko 55 % glasača se izjasnila protiv nezavisnosti, odnosno za ostanak Škotske u Ujedinjenom Kraljevstvu.
Istorija
Škotska je deo Ujedinjenog Kraljevstva od Zakona o uniji 1707.
Referendumi o devoluciji
Predlog o devoluciji za Škotsku iznet je na referendum 1979, no on nije doneo nikakve promene, uprkos tankoj većini koja je glasala za promenu, i to zbog odredbe koja je nalagala da u prilog devolucije mora glasati najmanje 40% ukupnog biračkog tela. Dalje ustavne reforme nisu predlagane tokom mandata konzervativnih vlada Margaret Thatcher i Johna Majora, koje su na vlasti bile od 1979. i 1997. godine. Ubrzo nakon dolaska laburista na vlast 1997. godine, održan je drugi referendum o devoluciji Škotske. Jasna većina glasala je i za to da se ustanovi škotski parlament i da taj parlament dobije pravo da varira osnovicu poreza na prihod. Britanski parlament doneo je Zakon o Škotskoj 1998, kojim je ustanovljen škotski parlament; prvi izbori za njega održani su 6. maja 1999.
Vlada SNP-a 2007.
right|thumb|Prvi ministar Škotske [[Alex Salmond i zamenica prvog ministra Nicola Sturgeon na početku konsultacija o budućnosti Škotske ("National Conversation") 14. avgusta 2007.]] thumb|right|Sala za debate škotskog parlamenta u [[Holyrood Palace|Holyroodskoj palati]] Škotska nacionalna partija (SNP) obećala je u kampanji za izbore 2007. da će organizovati referendum tokom 2010. godine. SNP je nakon tih izbora postao najveća partija u škotskom parlamentu, zakonodavnom telu ustanovljenom 1999. da se bavi tzv. nerezervisanim pitanjima, odnosno onim pitanjima za koje je britanski parlament predao odgovornost škotskom. SNP je formirao manjinsku vladu na čelu s Aleksom Salmondom kao prvim ministrom. Vlada SNP-a pokrenula je avgusta 2007. javnu debatu pod nazivom "National Conversation", čiji je deo predstavljalo i objavljivanje nacrta zakona o referendumu.
Po završetku ove javne debate, objavljen je 30. novembra 2009. beli papir o predlogu zakona o referendumu. Taj je papir razrađivao četiri moguća scenarija te je predviđao da se tekst samog predloga zakona objavi tek kasnije. Scenariji su bili:
4-Hidroksi-5-metoksidimetiltriptamin
4-Hidroksi-5-metoksidimetiltriptamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 234,294 Da.
Škotski referendum o nezavisnosti 2014.
Vlada SNP-a 2007.
Škotska vlada objavila je nacrt jedne verzije zakona 25. februara 2010. i dala ga na javnu raspravu. Taj dokument na 84 strane nosio je naslov: "Budućnost Škotske: konsultativni papir o nacrtu zakona o škotskom referendumu" (Scotland's Future: Draft Referendum (Scotland) Bill Consultation Paper) i sadržao je kako konsultativni papir tako i nacrt zakona u verziji koju je tada predlagala škotska vlada. U konsultativnom papiru izneti su predlozi o izgledu glasačkih listića, mehanizmu predloženog referenduma, kao i o regulaciji referenduma. Javnost je pozvana da dostavi svoja mišljenja u periodu od 25. februara do 30. aprila 2010.
Nacrt zakona skicirao je tri predloga. Prvi je bila puna devolucija (devolution max), koja bi značila odgovornost škotskog parlamenta za "sve zakone, poreze i carine u Škotskoj", s izuzetkom pitanja "odbrane i inostranih poslova, finansijske regulacije, monetarne politike i valute", koja bi ostala u nadležnosti britanske vlade. Drugi predlog predviđao je, uglavnom prema zaključcima Calmanove komisije, fiskalnu reformu, sticanje dodatnih ovlašćenja i odgovornosti za definisanje posebne škotske stope poreza na prihod, koja bi se od stope u ostatku Britanije mogla razlikovati u iznosu do 10 penija po jednoj funti, određivanje taksi na nekretnine i "drugih manjih taksi", uvođenje novih poreza u Škotskoj uz saglasnost britanskog parlamenta te, na kraju, "ograničenu mogućnost zaduživanja". Treći je predlog bio puna nezavisnost, počev od toga da bi škotski parlament dobio ovlašćenje da Škotsku pretvori u zemlju koja bi "imala prava i obaveze normalne, suverene države" (have the rights and responsibilities of a normal, sovereign state).
U trećem škotskom parlamentu, od ukupno 129 zastupnika samo njih 50 (47 iz SNP-a, 2 iz Škotske partije zelenih i Margo McDonald, nezavisni zastupnik) podržali su predlog o održavanju referenduma. Zbog protivljenja zastupnika iz drugih većih partija škotska vlada je na kraju odlučila da povuče predlog zakona o referendumu, jer nije uspela da za njega osigura većinu u parlamentu.
Vlada SNP-a 2011.
SNP je i u predizbornoj kampanji za izbore 2011. ponovio svoje obećanje o održavanju referenduma o nezavisnosti. U jednoj televizijskoj debati nekoliko dana pre izbora prvi ministar Salmond je izjavio da će se referendum održati "u drugom delu mandata parlamenta", i to zato što želi da prvo putem novog Zakona o Škotskoj osigura dodatna ovlašćenja za škotski parlament. Na tim izborima SNP je osvojio apsolutnu većinu, tj. 69 od ukupno 129 zastupničkih mesta, čime je dobio i mandat da održi referendum o nezavisnosti.
U januaru 2012. britanska je vlada ponudila da prenese relevantna zakonodavna ovlašćenja na škotski parlament kako bi ovaj dobio zakonsku mogućnost da raspiše referendum, pod uslovom da referndum bude "pošten, zakonit i odlučujući". To bi podrazumevalo definisanje opšteg okvira za održavanje referenduma, kao što je referendumsko pitanje, glasačko telo i određivanje organa za organizovanje referenduma. Škotska vlada je zatim objavila da namerava da održi referendum u jesen 2014. godine. Pregovori dve vlade trajali su do oktobra 2012, kad je postignut dogovor.
Škotski parlament doneo je Zakon o pravu glasa na referendumu o nezavisnosti Škotske 27. juna 2013, koji je dobio kraljevski pristanak 7. avgusta 2013. Škotska vlada je 26. novembra 2013. objavila Budućnost Škotske, dokument na 670 strana u kome je iznela svoje argumente za nezavisnost, kao i svoje viđenje o načinu na koji Škotska može postati nezavisna država. Salmond je taj dokument nazvao "najsveobuhvatnijim planom za nezavisnost neke zemlje od svih koji su ikada objavljeni". Takođe je rekao da taj dokument pokazuje da njegova vlada ne teži nezavisnosti "kao cilju po sebi, nego kao sredstvu za promenu Škotske na bolje".
Vreme održavanja i pravo glasa
Škotska vlada objavila je 21. marta 2013. da će se referendum održati 18. septembra 2014. Neki su mediji nagađali da je jesen 2014. odabrana zbog vremenske blizine 700. godišnjice bitke kod Bannockburna (makar je ta godišnjica zapravo u junu). Sam Salmond odbacio je te spekulacije. Drugi su nagađali da je jesen 2014, odabrana zato što će se u Škotskoj održati Komonveltske igre 2014. i Ryder Cup 2014.
U skladu s nacrtom zakona iz 2010 te prema odredbama Zakona o pravu glasa na referendumu o nezavisnosti Škotske, pravo glasa na referendumu imali su:
Osuđeni zatvorenici nisu imali pravo glasa na referendumu. Evropski sud za ljudska prava ranije je presudio da je to ograničenje nezakonito, no lord Glennie je izneo svoje uverenje da se ta presuda odnosi samo na parlamentarne izbore. Sud u Edinburghu odbacio je žalbe podnete protiv njegove presude, a žalbe je zatim odbacio i Vrhovni sud Ujedinjenog Kraljevstva.
U januaru 2012. Elaine Murray, zastupnica laburista u škotskom parlamentu, založila se za to da se pravo glasa na referendumu da i onim Škotima koji žive van Škotske, uključujući i nekih 800.000 Škota s prebivalištem u drugim delovima Ujedinjenog Kraljevstva. Tome se usprotivila škotska vlada tvrdeći da bi to značajno uvećalo složenost referenduma i navodeći tvrdnje iz Komiteta UN za ljudska prava da bi referendum koji se temelji na kriterijima koji nisu vezani za prebivalište izazvao posebnu pažnju drugih država.
U Domu lordova baronesa Symons tvrdila je da i ostatku Ujedinjenog Kraljevstva treba dozvoliti da učestvuje u odlučivanju o nezavisnosti Škotske, objašnjavajući to tvrdnjom da rezultat referenduma ima posledice na celu zemlju. Taj je argument britanska vlada odbacila, pri čemu je lord Wallace ukazao na činjenicu da su samo dva od ukupno jedanaest referenduma održanih od 1973. godine obuhvatila celo Ujedinjeno Kraljevstvo. Profesor John Curtice je tvrdio i da je Severnoirski referendum o suverenitetu 1973. već ustanovio praksu po kojoj o budućnosti jednog dela Ujedinjenog Kraljevstva treba da odlučuju samo oni koji u tom delu i žive.
Zakonitost
Pre zakazivanja referenduma raspravljalo se i o tome ima li škotski parlament zakonsku mogućnost da raspiše referendum o nezavisnosti Škotske, a da prethodno nije izdata kraljevska uredba u skladu s članom 30. Zakona o Škotskoj. Prema sadašnjem sistemu devolucije, škotski parlament nema pravo da se jednostrano otcepi od Ujedinjenog Kraljevstva, jer je ustav jedno od pitanja rezervisanih za parlament Ujedinjenog Kraljevstva. Škotska vlada insistirala je tokom 2010. da škotski parlament ima pravo da raspiše referendum, jer bi se radilo o "savetodavnom referendumu o proširenju ovlašćenja škotskog parlamenta", čiji rezultat "ne bi imao nikakvih zakonskih posledica na Uniju".
Na kraju, škotska vlada nije održala referendum u svom mandatu koji je trajao od 2007. do 2011. Nakon što je SNP osvojio apsolutnu većinu 2011. godine, škotska vlada potvrdila je svoju nameru da 2014. održi referendum, ponovo odbacujući tvrdnje da škotski parlament sam nema ovlašćenja za takav potez. Januara 2012. britanska vlada iznela je oprečno mišljenje, tj. da bi održavanje bilo kakvog referenduma u vezi s ustavnim poretkom bilo van ovlašćenja škotskog parlamenta. Lord Wallace, glavni škotski pravni savetnik britanske vlade, izjavio je da bi svaki pojedinac mogao uspešno osporiti validnost zakona o referendumu koji bi doneo škotski parlament.
Kako bi se to sprečilo, britanski parlament mogao je privremeno preneti zakonsko ovlašćenje na škotski parlament, no škotska vlada imala je primedbe na dodavanje uslova za održavanje referenduma koje bi ovaj proces iznedrio. Na kraju su dve vlade potpisale Edinburški sporazum, kojim je dogovoreno da se ovlašćenje za raspisivanje referenduma, koji će postaviti jedno pitanje o nezavisnosti i biti održan do kraja 2014, privremeno prenese na škotski parlament. Prenos ovlašćenja formalno je izvršen kraljevskom uredbom (The Transfer of Functions (Elections and Referendums) Order 2013), koju je kraljica potpisala 9. oktobra 2013.
Nadzor
U skladu s Edinburškim sporazumom, britanska izborna komisija bila je odgovorna za nadzor nad referendumom, s izuzetkom brojanja glasova, objave rezultata i odobravanja novčanih sredstava. U vršenju svoje dužnosti regulisanja kampanje i troškova u kampanji izborna je komisija bila odgovorna škotskom parlamentu. Glasanje i brojanje glasova bili su organizovani na isti način kao i za lokalne izbore, odnosno odgovornost su imali lokalni predstavnici glasačkih odbora pod upravom glavnog referenta za brojanje glasova (a Chief Counting Officer).
Referendumsko pitanje
Prema Edinburškom sporazumu, formulacija referendumskog pitanja ostavljena je škotskom parlamentu. Tekst pitanja predložila je škotska vlada u nacrtu zakona o referendumu. U skladu sa sporazumom, škotska vlada podnela je predlog referendumskog pitanja izbornoj komisiji da bi se procenila razumljivost pitanja.
Salmond je izjavio da bi njegovo idealno pitanje bilo "Slažete li se da Škotska treba da bude nezavisna država?" (Do you agree that Scotland should be an independent country?), no ovakva se formulacija našla na udaru kritika jer su neki smatrali da predloženi početak ("Slažete li se") smera na to da glasače navede na pozitivan odgovor. Nakon što je predlog podnet izbornoj komisiji, pitanje je preformulisano, tako da njegov konačni oblik glasi: Da li Škotska treba da bude nezavisna država? (Should Scotland be an independent country?).
Finansiranje i troškovi
U prvobitnom nacrtu zakona iz 2010. škotska vlada predložila je da se osnuje jedna zvanična organizacija koja bi predvodila kampanju "Za" i jedna koja bi predvodila kampanju "Protiv", pri čemu bi svaka od njih za kampanju mogla potrošiti najviše 750.000 funti i imala pravo na slanje jedne reklamne pošiljke svakom domaćinstvu ili biraču s pravom glasa na referendumu. Javno finansiranje kampanje nije bilo predviđeno. Svaka politička partija, po tom predlogu, imala bi mogućnost da potroši najviše 100.000 funti. Ovo predloženo ograničenje o troškovima partija revidirano je 2012. i povećano na 250.000 funti.
Škotska vlada pristala je 2013. na nove odredbe o finansiranju koje je predložila Izborna komisija. Ti predlozi, koji će važiti u periodu od 16 nedelja pre održavanja referenduma, dozvoljavaju dvema zvaničnim organizacijama na čelu kampanja "Za" i "Protiv" da potroše do 1,5 miliona funti, a političkim partijama postavljaju ograničenje troškova u skladu s rezultatom koji je svaka od njih ostvarila na izborima za škotski parlament 2011. godine.
Prema konsultativnom papiru škotske vlade objavljenom 25. februara 2010, ukupni troškovi referenduma "verovatno će biti oko 9,5 miliona funti" i uglavnom će otičći na organizaciju glasanja i brojanja glasov. Troškovi uključuju i slanje poštom jednog neutralnog letka o referendumu svakom škotskom domaćinstvu, kao i slanje po jedne reklamne pošiljke svakom domaćinstvu ili glasaču od strane dve zvanične organizacije na čelu kampanja "Za" i "Protiv". Ukupni troškovi referenduma procenjeni su 2013. godine na iznos od 13,3 miliona funti.
Predvodnici kampanje
Kampanja za ostanak Škotske u Ujedinjenom Kraljevstvu, naslovljena Better Together, pokrenuta je 25. juna 2012. Ova kampanja, na čijem se čelu nalazi Alistair Darling, bivši ministar finansija, uživa podršku Konzervativne, Liberal-demokratske i Laburističke stranke.
Debate
Debate o pitanju nezavisnosti vođene su na televiziji, lokalnoj zajednici i na univerzitetima i udruženjima, a otpočele su odmah nakon raspisivanja referenduma. U okviru emisije Scotland Tonight na TV-kanalu STV prikazano je nekoliko debata: Nicola Sturgeon i Michael Moore, Sturgeon i Anas Sarwar, Sturgeon i Alistair Carmichael te Sturgeon i Johann Lamont. BBC Two Scotland prikazao je 21. januara 2014. prvi od nekoliko okruglih stolova, koji je snimljen u Greenock i koji je vodio James Cook.
Predvodnici kampanje za nezavisnost uporno su tražili da se organizuje javna debata s britanskim premijerom Davidom Cameronom i prvim ministrom Škotske Alexom Salmondom. Cameron je sve te pozive odbio tvrdeći da je referendum stvar "o kojoj Škoti treba da odluče" te da debata treba da se vodi "između ljudi u škotskoj koji žele da ostanu i ljudi u Škotskoj koji žele da odu". Pozive na takvu debatu podržao je i bivši britanski premijer Gordon Brown, koji je rekao da bi to bila "dobra ideja". Alistair Darling, predsedavajući grupe Better Together, optužio je Salmonda da "uplašeno beži" od debate s njim, iako je Sturgeon 2013. izjavila da će se u nekom trenutku održati javna debata Salmonda i Darlinga. Darling je odbio da učestvuje u javnoj debati s Blairom Jenkinsom, predsedavajućim grupe Yes Scotland. Nigel Farage, vođa Partije za nezavisnost Ujedinjenog Kraljevstva, takođe je pozvao Salmonda na debatu, ali je predstavnik SNP-a to odbacio rekavši da je Farage "nebitan u Škotskoj".
Nakon dužih pregovora, 5. avgusta 2014. održana je debata Salmonda i Darlinga pod nazivom Salmond i Darling: Debata, koju je prenosio TV-kanal STV. Druga debata Salmonda i Darlinga, pod naslovom Škotska odlučuje: Salmond protiv Darlinga održana je 25. avgusta 2014. na Prvom programu BBC-a za Škotsku, a u ostatku Ujedinjenog Kraljevstva prenosio ju je Drugi program BBC-a.
Proces glasanja
Proces glasanja na referendum počeo je 27. avgusta 2014. godine, kad su glasaši koji glasaju poštom dobili glasačke listiće. Do 15. avgusta 2014. 680.235 glasača registrovalo se za glasanje poštom, odnosno za 20% više nego u martu 2014. Tokom faze glasanja putem pošte škotska policija uhapsila je jednog 28-godišnjaka iz Drumchapela u Glasgowu zbog sumnje da je eBayu prodavao svoj glas.
Rok za prijavu za glasanje na referendumu istekao je 2. septembra 2014. Nekoliko opštinskih komisija prijavilo je "nazapamćen" priliv novih registracija, a neki su, kako je izvestio BBC, tokom poslednje nedelje primili na "desetine hiljada" prijava za registraciju: "Brojevi zabeleženi u poslednjih sedam dana pokazuju da je u Glasgowu zaprimljeno 9.000 prijava, 5.000 u Renfrewshireu, a skoro 1.000 na Shetlandu Orkneyi".
Ishod
Britanska vlada izjavila je da će, ako se prosta većina izjasni u prilog nezavisnosti, "Škotska postati nezavisna država nakon pregovaračkog procesa". Ako se većina izjasni protiv nezavisnosti, Škotska će ostati deo Ujedinjenog Kraljevstva. Dodatne moći biće date škotskom parlamenru putem devolucije, u skladu sa Zakonom o Škotskoj iz 2012. Izborna komisija pripremila je informativni letak, u kome je potvrđeno da su se britanska i škotska vlada sporazumele o ovim pitanjima.
Monarhija
Neke političke partije i organizacije koje se zalažu za nezavisnost podržavale su zavođenje republikanskog državnog uređenja, kao npr. Škotska partija zelenih i Škotska socijalistička partija.
Kraljica je tokom referendumske kampanje zvanično ostala neutralna.
Državljanstvo
Škotska vlada planirala je dati automatsko škotsko državljanstvo svim britanskim građanima "uobičajeno nastanjenim" u Škotskoj i britanskim građanima rođenim u Škotskoj, čak i ako su već delili dvojno državljanstvo s nekom trećom državom. Theresa May, britanska ministarka unutrašnjih poslova, izjavila je da bi politika vlade eventualne nezavisne Škotske uticala na to da li bi škotski državljani mogli zadržati britansko državljanstvo.
Demokratija
Škotska vlada i pobornici nezavisnosti tvrdili su da u Škotskoj postoji deficit demokratije  jer je Ujedinjeno Kraljevstvo unitarna država koja nema kodifikovani ustav. Osim toga, SNP je za Dom lordova rekao da predstavlja "uvredu za demokratiju". Termin "demokratski deficit" ponekad se koristio da označi period između britanskih izbora 1979. i 1997, tokom kojega je Laburistička stranka imala većinu zastupnika iz Škotske, ali je vlast u Ujedinjenom Kraljevstvu držala Konzervativna stranka. Alex Salmond je u septembru 2013. izjavio da se takve pojave mogu izjednačiti s nepostojanjem demokratije i da su "ljudi koji žive i rade u Škotskoj verovatno u najboljem položaju da donose ispravne odluke za Škotsku". Januara 2012. Patrick Harvie je rekao: "Zeleni imaju viziju jedne radikalnije demokratije u Škotskoj, s daleko više nivoa za vođenje rasprava i donošenje odluka na nivou lokalnih zajednica".
Menzies Campbell napisao je u aprilu 2014. da je pitanje demokratskog deficita rešeno devolucijom i osnivanjem škotskog parlamenta, te da u okviru britanske vlade i šireg političkog sistema "Škotska i Škoti uživaju uticaj koji prevazilazi našu veličinu i razumno očekivanje". Daniel Kawczynski, član britanskog parlamenta iz redova Konzervativaca, rekao je 2009. da je asimetrična devolucija kakva postoji u Ujedinjenom Kraljevstvu uspostavila određeni demokratski deficit za Englesku. To je gledište poznatije kao "pitanje Zapadnog Lothiana", koje se bavi tom anomalijom da članovi britanskog parlamenta ne mogu glasati o pitanjima koja su delegirana Škotskoj, ali zato zastupnici iz Škotske mogu glasati o istim tim pitanjima koja se tiču Engleske. Kawczynski je istakao i da su u proseku izborne jedinice u Engleskoj veće od onih u Škotskoj.
Dalja devolucija
Tokom kampanje svaka od tri glavne britanske političke partije bavila se pitanjem devolucije i sve tri su zaključile da bi škotskom parlamentu trebalo delegirati dodatna ovlaštenja. Neposredno uoči televizijske debate Alexa Salmonda i Alistaira Darlinga grupa Better Together izdala je saopštenje, koje su potpisale i vođe tri glavne partije, a u kojem je navedeno obećanje da će se Škotskoj predati dodatna ovlaštenja u pogledu lokalnih poreza i delova socijalne politike. Boris Johnson, gradonačelnik Londona, inače pripadnik Konzervativne stranke, usprotivio se davanju većih fiskalnih ovlaštenja škotskom parlamentu. U drugoj televizijskoj debati Alex Salmond pozvao je Alistaira Darlinga da konkretno kaže koja bi dodatna ovlaštenja bila data ako pobede protivnici nezavisnosti, a koja bi doprinela većem nivou zaposlenosti u Škotskoj. Kasnije te nedelje David Cameron posetio je Škotsku i tom prilikom obećao da će nova ovlaštenja Škotskoj biti delegirana "uskoro".
Ekonomija
thumb|130px|left|Novčić od tri britanska penija
Snaga ekonomije
Jedno od glavnih pitanja u kampanji jeste to da li bi nezavisna Škotska ekonomski stajala bolje nego danas. Prema jednoj anketi, većina Škota glasala bi za nezavisnost ako bi se moglo dokazati da bi to značilo i viši životni standard. Barnettova formula rezultirala je time da je javna potrošnja po glavi stanovnika u Škotskoj viša nego u Engleskoj, ali istovremeno u Škotskoj se po glavi stanovnika prikuplja više novca na ime poreza na prihod u odnosu na britanski prosek, uglavnom zahvaljujući prihodu od nafte iz Severnog mora. Institut za fiskalnu politiku izvestio je u novembru 2012. da bi geografski udeo u nafti iz Severnog mora svakako pokrio višu javnu potrošnju, ali je i upozorio da su cene nafte nestabilne i podsetio da se radi o ograničenom potrošnom resursu.
S obzirom na neizvesnost budućih sporazuma o nezavisnosti, kao što je npr. koliki bi udeo britanskog javnog duga nezavisna Škotska nasledila, u središtu pažnje našla su se i pitanja kreditnog rejtinga i stope zaduživanja nezavisne Škotske. Uprkos deficitima, Ujedinjeno Kraljevstvo je do kraja februara 2013. zadržalo "trostruki A" kreditni rejting, što je značilo da se zemlja može zaduživati po niskim stopama kako bi finansirala svoje dugove. "Fitch", jedna od vodećih agencija za kreditni rejting, u oktobru 2012. odbila je da iznese svoje mišljenje o tome kakav bi rejting imala Škotska, objasnivši da ne može dati tačnu procenu zato što bi stanje škotskih finansija u velikoj meri zavisilo od ishoda pregovora između Ujedinjenog Kraljevstva i Škotske o međusobnoj podeli imovine i dugova.
Minmi
Minmi (nazvan prema raskršću Minmi u Australiji gdje je i pronađen) bio je rod malenih ankilosaura koji su živjeli tijekom perioda rane krede, prije između 119 i 113 miliona godina. Tipičnu vrstu, M. paravertebra, opisao je Ralph Molnar 1980. godine. Nova kladistička analiza koju su 2011. proveli Thompson et al. ukazuje na to da je to najprimitivniji poznati ankilosaurid.
Rod Minmi je prije držao rekord za najkraći naziv roda dinosaura, ali sada prvo mjesto drže Mei, dinosaur mesožder iz Kine koji je dobio naziv 2004. godine, i Kol, mesožder iz Mongolije koji je dobio naziv 2009. godine. Opisana su dva dobra primjerka roda Minmi, uključujući i većinom potpun skelet i dodatne fragmente koji bi također mogli pripadati tom rodu.
Škotski referendum o nezavisnosti 2014.
Valuta
Drugo važno ekonomsko pitanje jeste pitanje valute koja bi se koristila u nezavisnoj Škotskoj. Glavne su opcije da se zadrži funta sterlinga, da se uvede posebna valuta ili da se prihvati euro.
Minmi
Opis
Minmi je imala četiri noge, koje su za ankilosaure bile prilično duge, pri čemu su zadnje noge bile veće od prednjih. Vrat joj je bio kratak, a lubanja široka sa vrlo malenim mozgom. Taj dinosaur dostizao je dužinu od oko 2 m, a bio je visok otprilike 1 m u tački ramena. Minmi se vjerojatno kretala relativno sporo. Naučnici su to odredili na osnovu procijenjene mase i dužine nogu na osnovu fosiliziranih otisaka stopala.
Škotski referendum o nezavisnosti 2014.
Valuta
Tokom 1990-ih i početkom prve decenije 21. veka stav SNP-a bio je da nezavisna Škotska treba da uvede euro kao svoju valutu. Pred početak referendumske kampanje SNP je promenio ovaj stav i počeo da tvrdi da Škotska treba da nastavi s upotrebom funte sterlinga. Predmet rasprave je i pitanje da li bi nezavisna Škotska morala da uvede euro ako bi želela da kao nezavisna država postane članica Evropske unije. Sve nove članice moraju se obavezati, kao preduslov za učlanjenje u EU, na to da će na kraju uvesti jedinstvenu evropsku valutu, pri čemu prethodno moraju prvo biti tokom dve godine uključeni u Evropski kursni mehanizam "(ERM II)". U dokumentu Škotska u Evropskoj uniji, objavljenom novembra 2013, škotska vlada tvrdi da, budući da se zemlje nisu obavezne učlaniti u ERM II, "EU nema nikakvo pravno sredstvo kojim bi primorala države članice da se povinuju preduslovima koji se moraju zadovoljiti pre no što članstvo u Eurozoni postane moguće". SNP takođe tvrdi da bi Škotska od Ujedinjenog Kraljevstva nasledila i pravo da ne učestvuje u nekim delovima pravnog sistema EU.
Minmi
Paleobiologija
Imao je koštane izrasline na glavi, leđima, abdomenu, nogama i repu. Pronađeno je nekoliko tipova oklopa na prirodnom mjestu na tijelu kod primjeraka roda Minmi sp., uključujući i malena okoštanja, malene grebenaste pločice, velike ploče bez grebena na njušci, velike ploče sa grebenom na vratu, ramenima, a moguće i repu, ploče nalik na bodlje na kukovima i kombinaciju grebenastih i brazdastih ploča i trougaonih ploča na repu. Postojao je jedan prsten od ploča na vratu. Raspored ploča na repu nije jasan, mada je moguće da su se trougaone ploče nalazile sa strane repa, a duge ploče formirale red duž vrha repa. Međutim, za razliku od ostalih ankilosaura, Minmi je imao horizontalne koštane ploče koje su se nalazile sa strana njegovih kralježaka, što je osobina po kojoj je i tipična vrsta dobila naziv M. paravertebra.
Škotski referendum o nezavisnosti 2014.
Valuta
Škotska stranka zelenih izjavila je da ne treba odbaciti mogućnost da se funta sterlinga zadrži "kao privremeno prelazno rešenje", ali da škotska vlada treba da "zadrži sve opcije otvorenim u vezi s prelaskom na autonomnu valutu". Portparol Škotske socijalističke partije Colin Fox izjasnio se u prilog autonomne škotske valute i zonu sterlinga nazvao "neodrživom", ali je istovremeno rekao i da pitanje valute ne treba rešavati na referendumu, nego na prvim izborima za parlament nezavisne Škotske.
Gavin McCrone, bivši glavni ekonomski savetnik britanskog Ministarstva za Škotsku, izjavio je: "Premda mislim da je za nezavisnu Škotsku razumno da zadrži sterling, makar u početku, to se na duži rok može pokazati teškim; a da bi dobila slobodu da definiše vlastitu politiku, Škotska bi možda morala da ima vlastitu valutu". Međutim, upozorio je da to može dovesti do preseljenja škotskih banaka u druge delove Ujedinjenog Kraljevstva.
Levičarska škotska Fondacija Jimmyja Reida objavila je početkom 2013. jedan izveštaj u kome se zadržavanje funte naziva dobrom "prelaznom" merom, ali se preporučuje uvođenje autonomne škotske valute kako bi se "zaštitila" Škotska od "ekonomske nestabilnosti" Ujedinjenog Kraljevstva. U izveštaju se tvrdi da je britanska monetarna politika "žrtvovala produktivni ekonomski rast zarad stvaranja uslova koji odgovaraju finansijskim spekulacijama" i da bi autonomna valuta mogla zaštititi Škotsku od "onih najgorih".
Organizacija Yes Scotland tvrdi da bi od novčane unije korist imali i Škotska i ostatak Ujedinjenog Kraljevstva, budući da bi izvoz iz Škotske, uključujući severnomorsku naftu, značajno uvećao platni bilans, a time i ojačao kurs funte sterlinga. Međutim, profesor Charles Nolan sa Univeziteta u Glasgowu rekao je da bi uključivanje škotskog izvoza u brojke o platnom bilansu bilo od male važnosti, budući da funta ima plivajući devizni kurs. Izjavio je: "Verovatno sve što će se dogoditi ako ostatak UK-a izgubi te devizne prihode jeste pad funte, što će pak povećati izvoz i smanjiti uvoz dok se ponovo ne uspostavi ravnoteža".
U dokumentu Budućnost Škotske škotska vlada definisala je pet ključnih razloga zbog kojih smatra da bi novčana unija "bila u interesu i Škotske i Ujedinjenog Kraljevstva u periodu neposredno nakon proglašenja nezavisnosti":