cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lista NBA igrača (B)
Imena igrača koji su igrali u NBL-u prije spajanja s BAA 1949. godine istaknuta su kurzivom, s obzirom da se oni obično ne nalaze u službenim registrima NBA lige.
San Librado, Huamuxtitlán
San Librado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Huamuxtitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 902 m.
Sociedad María Elena, San Francisco de los Romo
Sociedad María Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini San Francisco de los Romo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1925 m.
Čudnovati kljunaš
Čudnovati kljunaš (lat. Ornithorhynchus anatinus) je oviparan sisavac iz Australije. Vrsta je jedini predstavnik porodice kljunaša (Ornithorhynchidae). Zajedno s još četiri (prema nekim autorima tri) vrste ježaka (Tachiglossidae) čine jedine živuće vrste podrazreda prasisavaca (Protheria) i od svih drugih sisavaca razlikuje se time što ne kote žive mlade, nego legu jaja.
Valle Santa
Valle Santa ima više značenja:
Čudnovati kljunaš
Opis
Tijelo mu je pokriveno kratkom i vrlo masnom smeđom dlakom i spljošteno. Na glavi s kratkim i neistaknutim vratom ima širok plosnat kljun poput patke, koji je na rubu kožnat i ima nosne otvore na prednjoj trećini. Mesnati jezik pokriven je rožnatim zubićima i potpuno ispunjava usnu šupljinu. Petoprste kratke noge imaju plivaće kožice. Mužjak na stražnjim nogama ima rožnate ostruge s otvorima kroz koji se izlijeva sadržaj bedrenih žlijezda otrovan poput zmijskog otrova. Nije poznato brani li se životinja time. Naraste oko 50 (mužjaci, a ženke oko 43 cm) centimetara u dužinu, od čega na rep otpada oko 14 centimetara. U repu se pohranjuju masnoće.
Za razliku od drugih sisavaca, njihova tjelesna temperatura je s 32 °C vrlo niska. Je li ta činjenica bila svojstvena svim sisavcima koji su legli jaja ili je to posebna prilagodba na način života, danas više, na temelju malog broja vrsta jednootvornih životinja, nije moguće pouzdano utvrditi.
Godine 2004. otkrivena je još jedna posebnost čudnovatog kljunaša: ženke imaju deset X-kromosoma, a mužjaci 5 X- i 5 Y-kromosoma (kromosomi koji određuju spol), dok većina ostalih sisavaca (uključujući i čovjeka) ima po dva (ženke XX, mužjaci XY). U nekim aspektima sustav kromosoma ovih životinja liči na sustav kakav imaju ptice za koji se do sad pretpostavljalo da se razvio nezavisno od sisavaca.
Stanište
Živi u rukavcima rijeka obraslih drvećem. U obalama kopa svoje podzemne tunele s više izlaza i otvorom ispod površine vode. Živi u Australiji i na Tasmaniji.
Hranjenje
Dok roni, čudnovati kljunaš drži zatvorene oči, uši i nosnice. Oslanja se jedino na svoj vrlo osjetljiv kljun pomoću kojeg nalazi hranu. Kljun hvata sićušne električne titraje koje odašilje njegov plijen. Njegov kljun je zapravo duga njuška pokrivena mekom savitljivom kožom. Hrani se kukcima i ličinkama te drugim malim vodenim životinjama. Okretan je u vodi, a spor na kopnu.
Razmnožavanje
Za podizanje mladunaca ženka kopa veće, ponekad do 20 metara duge, podzemne kanale. Na kraju iskapa veću jamu koju oblaže dijelovima bilja. Materijal za oblaganje "gnijezda" donosi stisnut savijenim repom uz trbušni dio tijela. Između 12 i 14 dana nakon oplodnje, ženka polaže najčešće 3 bijela jaja. Velikim žutanjkom i ljuskom kao pergament, jaja im više podsjećaju na jaja reptila nego na ptičja jaja. Ženka grije jaja točno 10 dana, a mladunci se vale goli, zatvorenih očiju i veliki 25 mm. Nakon toga, majka ih hrani mlijekom koje luče žlijezde u prsnom području, stvarajući na krznu "mliječno polje". Kako majka nema bradavice, mladunci ližu mlijeko s majčinog krzna. Mužjaci ne sudjeluju u podizanju mladunaca koji ostaju u majčinom tunelu oko 5 mjeseci, no majka ih doji i nakon toga.
Čudnovati kljunaši su spolno zreli s dvije godine. Najduži poznati životni vijek jednog kljunaša koji je živio u zatočeništvu bio je 17 godina, a dužina životnog vijeka u prirodi je nepoznata. Procjenjuje se na oko 5 do 8 godina.
Mi corazón insiste... en Lola Volcán
Mi corazón insiste... en Lola Volcán je američka telenovela produkcijske kuće Telemundo snimana u Majamiju i originalno prikazivana 2011. Predstavlja rimejk kolumbijske telenovele Yo Amo a Paquita Gallego iz 1998.
Sinopsis
''Ljubav je adrenalin. To je onaj osećaj kada svet prestaje da postoji dok si sa ženom koja voli i mrzi snagom vulkana. Samo ona koja je patila plačući u tišini može istinski da oseti bol, ljubav i sreću... Jer ona je Lola Volkan...''
Lola je vatrena žena, jedna od onih koje su naizgled teške i neosvojive, a duboko u sebi kriju svet nežnosti, za one koji uspeju da osvoje njihovo srce. Suze ne teku iz njenih očiju zbog čudne traume iz prošlosti i čak ni u najtežim periodima života ne može da iskaže ono što oseća. Vremenom je naučila da svoje emocije zadržava u sebi i ne dozvoli im da isplivaju na površinu.
Devojku su sva spletkarenja učinila jačom, ali ona odlučuje da se odrekne Andresove ljubavi, koliko god to bilo bolno za nju. I tada hirovita Debora Norijega koristi priliku, čineći sve da zadrži Andresa samo za sebe.
Tu počinje priča o ženi koja će se suočiti sa gubitkom ljudi koje najviše voli i koja će se boriti protiv same sudbine, da bi bila srećna daleko od čoveka koji je izluđuje. Ona se zaklinje da će zaboraviti na strast koju oseća prema Andresu i pokušati da voli druge. Ali život će se postarati da ponovo spoji mlade ljubavnike i izazove ih da se bore za večnu ljubav...
San Francisco Peribán, Peribán
San Francisco Peribán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Peribán.
EIF2B
eIF2B je eukariotski protein. On je faktor razmene guanin nukleotida za eukariotski inicijacioni faktor 2, i stoga konvertuje neaktivni eIF2-GDP u aktivni eIF2-GTP. Ova aktivacija je onemogućena fosforilacijom alfa podjedinice eIF2, što dovodi do stabilnog eIF2α-P-GDP-eIF2B kompleksa i inhibicije inicijacije translacije.
San Francisco Peribán, Peribán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2054 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1629 m.
EIF2B
Ljudski geni koji kodiraju eIF-2B proteine su:
Shoma Doi
Shoma Doi (21. maj 1992.) je japanski nogometaš.
Muhamed-Reza Pahlavi
Muhamed-Reza Pahlavi (perzijski: محمد رضا پهلوی‎ ;Teheran, 26. 10. 1919. - Kairo, 27. 7. 1980.), posljednji šah Irana.
U ustavnoj krizi 1953. došao je u sukob s predsjednikom vlade i vođom Nacionalne stranke Irana M. Mosadekom, koji se protivio velikim ovlastima šaha i sudjelovanju stranoga kapitala u iranskoj naftnoj industriji. Muhamed-Reza Pahlavi sklonio se u Italiju, ali se poslije intervencije vojske, koja u je pružila podršku, vratio u zemlju i oborio Mosadeka s vlasti. Reformama 1963. pokušao je modernizirati državu. Povezanost s američkim kapitalom, pretjerano bogaćenje i odvlačenje bogatstva iz zemlje, ne demokratski režim vlasti s osloncem na vojsku i nasilno gušenje opozicije, izazvali su otpor naroda, na koji su počeli najviše utjecati vjerski vođe muslimana šijita. Nezadovoljne mase, predvođene ajatolahom R. Homeinijem, provele su revoluciju protiv šaha i dinastije Pahlavi, te je Muhamed-Reza pod sveopćim pritiskom 1979. napustio zemlju. Kada je u martu 1979. referendumom izglasana Islamska nacionalna republika Iran, vlast dinastije Pahlavi formalno je prestala.
Kosmos-789
Kosmos-789 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-789 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 20. januara 1976. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 810 kilograma. Kosmos-789 je bio vojni navigacioni satelit.
Contaminatio
Contaminatio (, od = "kvariti") moderni je termin kojim se označava praksa rimskih pisaca palijate da zaplete dveju ili više grčkih komedija spajaju u jednu novu rimsku komediju ili da u komediju, koju pišu na osnovu jednog grčkog izvornika, unose pojedine scene ili likove iz drugog grčkog komada.
Premda je Gnej Nevije prvi za koga se može sa određenim stupnjem pouzdanosti tvrditi da je primenjivao kontaminaciju, taj se postupak najviše vezuje za Terencija, koji i sam, u prologu komediji Devojka s Androsa, kaže da je za taj svoj komad iskoristio ne samo Menandrovu istoimenu komediju, nego i njegovu Devojku iz Perinta, "pa ga zbog toga protivnici napadaju i tvrde da se komedije ne smeju na takav način kvariti" (contaminari), a pesnik se brani tvrdnjom da su takav postupak primenjivali i Nevije, Plaut i Enije. U prologu komediji Samomučitelj isti pesnik kaže da "zlonamerni" i inače šire glasine o tome kako je pesnik "spojio mnoge grčke komedije da bi napravio malo latinskih" (multas contaminasse Graecas dum facit paucas Latinas). Osim toga, Terencije je u svoju Braću, koja je prerada Menandrove Braće, uneo i jednu scenu iz Difilove komedije U smrti zajedno, a u svog Evnuha, preradu Menandrovog istoimenog komada, uneo je i deo iz komedije Laskavac istoga pisca.
Vaccara, Rovigo
Vaccara je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Contaminatio
Ovakvu kontaminaciju možda je primenjivao i Plaut, premda dokazi za to koji se mogu pronaći u samim njegovim komedijama i izvan njih nisu do kraja uverljivi. Kontaminacijom se, u nešto širem smislu, smatra i postupak kojim pesnik u izvornu grčku komediju, koju prerađuje, uvodi samo poneki prizor ili lik iz neke druge komedije, a tim se postupkom Plaut, kako se čini, obilno služio.
Funkcija kontaminacije u rimskoj komediji bila je da se kombinovanjem dveju (pa i više) grčkih komedija i odabirom njihovih najzanimljivijih delova "zgusne" radnja i dramatika komada i da se "pojača" dinamika smešnih scena na račun psihološke karakterizacije likova i finog sentimentalnog humora, a sve s ciljem da se rimskoj publici pruži što više smeha.
Grant County, Oregon
je okrug u američkoj saveznoj državi Oregon.
5. 1.
Dani - Godine
Grant County, Oregon
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.445, što je 490 (-6,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
5. 1.
prethodni dan - sledeći dan
5. januar/siječanj (5. 1.) je 5. dan godine po gregorijanskom kalendaru. Do kraja godine ima još 360 dana (361 dan u prijestupnoj godini).
Događaji
.
Rođenja
.
Sophie Chotek
Sophie Maria Josephine Albina Chotek grofica von Chotkova und Wognin (Stuttgart, 1. 3. 1868. — Sarajevo, 28. 6. 1914.) je potomak poznate češke aristokratske porodice, a kasnije nepriznata supruga austrijskog nadvojvode Franje Ferdinanda s kojim je imala troje djece. Imala je titulu Vojvotkinja od Hohenberga. Ubijena je zajedno sa suprugom 28. 7. 1914. u sarajevskom atentatu. Poslije njihove smrti djeca nisu imala pravo naslijediti ni titule ni druge povlastice po pravu nasljeđa Habsburga već isključivo Hohenberga.
NGC 2033
NGC 2033 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
5. 1.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Kosmos-790
Kosmos-790 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-790 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 22. januara 1976. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 900 kilograma. Kosmos-790 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Rimbocchi, Arezzo
Rimbocchi je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 542 m.
NGC 2035
NGC 2035 je emisijska maglica u zviježđu Zlatnoj ribi.
San Mateo, Ixtlahuacán de los Membrillos
San Mateo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Qurn ash Shayţān, Hajjah
Qurn ash Shayţān je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Trojvrh
Trojvrh je malo mjesto u općini Josipdol, smješteno između Josipdola i Plaškog.
Qurn ash Shayţān, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1294 m.
San Mateo, Ixtlahuacán de los Membrillos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1553 m.
Trnovac (Gospić)
Trnovac je naselje u Hrvatskoj, u Ličko-senjskoj županiji.
Zemljopis
U sastavu je grada Gospića.
Slătioara, Slătioara, Vâlcea
Slătioara je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Slătioara.
Trnovac (Gospić)
Povijest
Knez ražanački Jerko Rukavina zajedno je s knezom vinjeračkim Dujmom Kovačevićem poveo 1683. Hrvate iz skupine Bunjevaca u Bag (današnji Karlobag). Nekoliko godina poslije, 1686. poveli su svoje Bunjevce u Liku. Put kojim su poveli svoj narod bio je preko prijevoja Baških vrata, a smjestili su se u četirima selima: Brušanama, Trnovcu, Smiljanu i Bužimu.
Hohenselchow-Groß Pinnow
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ukermark Hoenzelhov-Gros Pinov se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ukermark. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 45 metara. Površina opštine iznosi 41,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 873 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 21 stanovnika/km².
Slătioara, Slătioara, Vâlcea
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3575 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 544 m.
Trnovac (Gospić)
Crkva
Župna crkva Sv. Nikole Blaženoga, sagrađena 1880. godine.
Karnak
Karnak ( al Karnak - „utvrđeno selo“) je selo u Gornjem Egiptu na desnoj obali Nila, oko 2,5 kilometra severoistočno od Luksora. Po njemu je ime dobila severna polovina ruševina Tebe (oko 3200 godine pre n.e.) koja prestavlja najveći ansambl hramova iz faraonskog doba Egipta. Hramovi u Karnaku su od 1979. na listi Svetske baštine Uneska.
Hramovi u Karnaku
thumb|left|200px|Mapa hramova u Karnaku thumb|left|200px|Aleja sfingi na ulazu u hram u Karnaku thumb|Stela iz Karnaka, fotografija iz 1850.
Kompleks hramova, uvećavan i menjan mnogo puta, odražava promenljivu sreću Egipatskog carstva. Gradnja je počela u 16. veku pne. Oko 30 faraona je dalo doprinos u izgradnji hramova. Glani deo hrama (Amonova sekcija) podignut je u doba Osamnaeste dinastije.
Kamen peščar za izgradnju haramova i stubova dovlačen je iz kamenoloma Gebel Silisila, oko 150 kilometara južnije.
Podeljen je na tri zidovima odvojena dela koja su posvećena bogovima:
Tu su još Atonov hram i hram Amenhotepa IV (srušen posle njegove smrti). Nekoliko aleja sfingi (sa ljudskim ili ovnujskim glavama) spajaju Amonov i Mutov deo hrama sa hramom u Luksoru.
Hram u Karnaku je čuven zbog svojih 134 masivnih stubova organizovanih u 16 redova u Sali stubova. Od njih su 122 stuba visoka 10 metara, a preostalih 12 stubova su visoka 21 metar, sa prečnikom od preko tri metra. Arhitravi na vrhu ovih stubova teški su 70 tona. Još nije sasvim jasno kako su Egipćani podigli ovako teške konstrukcije na tu visinu. Jedna teorija je da su korišćene poluge, a druga je da su korišćene rampe od cigle i blata.
Hram ima čak 10 pilona (monumentalnih kapija), odvojenih palatama i dvoranama.
Salu stubova su sagradili faraoni Seti I i Ramzes II. Ona ima površinu od 4.850 kvadratnih metara.
Car Konstantin je 356. naredio zatvaranje svih paganskih hramova u Rimskom carstvu. Do tada je hram u Karnaku već bio uglavnom napušten. U njegovim ruševinama nastale su hrišćanske crkve. Prvi savremeni evropski opis Karnaka potiče iz 1589. Načinio ga je nepoznati Venecijanac. Evropljani su posetili i opisali hramove u Karnaku u 18. i 19. veku.
Crveni križ
mini|desno|Znak Crvenog križa Crveni križ međunarodna je humanitarna organizacija sa sjedištem u Ženevi. Utemeljio ju je Henri Dunant. U svakoj državi postoji samo jedan nacionalni Crveni križ (koji se dijeli na gradske i općinske organizacije itd.), a nacionalna društva ujedinjuju se u Međunarodnu federaciju Crvenog križa i Crvenog polumjeseca.
Uloga Međunarodnog Crvenog križa
Uloga je Međunarodne federacije pomaganje razvoja humanitarnih djelatnosti nacionalnih društava, koordinacija njihovim operacijama pomoći žrtvama prirodnih katastrofa (potresi, poplave, požari...), te da se brine za izbjeglice izvan područja sukoba. Zadatak joj je također edukacija ljudi o Pokretu.
Međunarodni pokret CK/CP čini Međunarodni odbor CK, koji je osnivačko tijelo CK. Međunarodni odbor neutralan je posrednik u oružanim sukobima i nemirima, te pokušava na temelju Ženevskih konvencija pružiti zaštitu i pomoć žrtvama međunarodnih i građanskih ratova i unutarnjih nemira, a organizira i bolnice na otvorenom. Djelatnost mu dolazi do izražaja ponajprije u ratno vrijeme.
Iskustvo Henryja Dunanta
mini|desno|[[Henry Dunant]] Mladi trgovac iz Ženeve koji se zatekao u blizini bojnog polja, bio je svjedok strahovitog prizora. Zvao se Henry Dunant, imao je 31 godinu i bio vođen iznenadnim nagonom da pruži pomoć svima u nevolji. Ali vidjevši nevjerojatan broj ranjenika koji su se nalazili oko njega, vrlo je brzo ustanovio da je on sam nemoćan i da neće moći mnogo učiniti za njih. Tada spontano pokušava naći volontere među civilnim stanovništvom Solferina koji su se u početku pokazali vrlo nevoljnim. Henry Dunant im tada povika „Tuttti fratelli!“-„Svi smo braća!“ Svojim gromkim pozivom uspio je slomiti otpor i otvoriti srca tih muškaraca i žena. Ranjenici su odvedeni daleko od bojnog polja, u crkve i privatne kuće, gdje im je stanovništvo svim srcem pružilo pomoć.
Neumoran, Henry Dunant brinuo se 3 dana i 3 noći o ranjenicima. Donosio je vodu onima koji su imali groznicu, tješio je umiruće, obećavajući da će njihovoj obitelji prenijeti posljednju poruku. Nalazi vremena i da ohrabri druge dobrovoljce da pomognu. Ti dobrovoljci bili su puni dobre volje, ali nisu bili u mogućnosti pružiti odgovarajuću pomoć, jer im je nedostajalo znanja i potrebne obuka.
Henry Dunant je shvatio: da se u Solferinu tada našao veliki broj dobrovoljaca koji su imali dobru medicinsku obuku, koliko je nepotrebnih patnji moglo biti izbjegnuto? Koliko mladih obećavajućih života je moglo biti spašeno? Shvatio je da treba stvoriti međunarodno društvo za pomoć, koje bi se temeljilo na ugovoru i koje bi pravno obvezivalo države. Tri godine nakon tih događaja počeo je Henry Dunant pisati „Sjećanje na Solferino“ u kojoj je jasno iznio svoje ideje. Traži da bude potpisana međunarodna konvencija koja će osigurati zaštitu civila žrtava rata i da budu stvorena, u svim zemljama, društva za pružanje pomoći, koja će biti zasnovana na principu nepristranosti i koja će okupiti dobrovoljce obučene u pružanju pomoći ranjenicima.
Kontinentalni keltski jezici
Kontinentalni keltski jezici (engleski: Continental Celtic languages) je kolektivni izraz za sve keltske jezike koji su govorili na evropskom kontinentu u željezno doba. Svi oni su izumrli u prvim vijekovima nove ere, tako da se ni danas ne zna njihov točan broj, ni razlike među njima.
Zna se da su se razlikovali su se od Otočkih keltskih jezika koji su se govorili po Britaniji i Irskoj.
Crveni križ
Početak pokreta
Knjigu objavljuje o svom trošku u 400 primjeraka i šalje je važnim osobama i svojim prijateljima. General Guillaume-Henri Dufour i pravnik Gustave Moynier, koji su pročitali njegovu knjigu, smatraju da su njegove ideje i planovi ostvarivi te stupaju u kontakt sa njim. 9. veljače 1863. godine, ženevsko „Društvo javne koristi“ na čelu s Moynierom, osniva odbor koji treba ispitati Dunatove ideje. Ovaj odbor čine, osim Moyniera, Dunanta i Dufoura, i ratni kirurg Louis Appia i liječnik Théodore Maunoir. Ova petorice prvi se put sastaju 17. veljače 1863. i ustanovljuju već tada „Međunarodni odbor za pomoć ranjenicima“. Ovaj „Odbor petorice“ kratko nakon toga počinje širiti svoje ideje u svijetu. U ljeto te iste 1863. godine, odbor poziva jedan broj zemalja u Ženevu na međunarodni kongres. 26. listopada general Dufour otvara ovu konferenciju koja je okupila 36 predstavnika iz 16 zemalja. Nakon 4 dana kongresa, skup donosi deset odluka i izražava tri želje: stvaranje, u svakoj od zemalja, jednog „nacionalnog odbora za pomoć ranjenicima“, a kao uvjet i temelj, zahtijeva da sanitetske službe, dobrovoljci i ranjenici budu zaštićeni, odnosno da budu proglašeni „neutralnim“ ili „nepovredivim“.
Znak i Ženevske konvencije
U godinama koje su slijedile, postupno se stvaraju nacionalna društava Crvenog križa, što je bio jedan od Dunantovih ciljeva. 17. srpnja 1866. utemeljen je švicarski Crveni križ. U cijelom svijetu počinje obuka dobrovoljaca za pružanje prve pomoći bolesnima i ranjenima. Snabdijevaju se skladišta zavojnim materijalom, pokrivačima i drugim potrepštinama za pomoć; sve je spremno za slučaj izbijanja sukoba. Crveni križ vrlo je brzo stavljen na probu prilikom izbijanja francusko-njemačkog rata 1870. godine, koji je odnio mnogo žrtava. Ali po prvi put u povijesti, pomoćnici Crvenog križa obučeni su za pružanje ranjenicima učinkovite pomoći na licu mjesta.
Kontinentalni keltski jezici
Karakteristike i geografska rasprostranjenost
Za cisalpinski galski, koji se govorio po Sjevernoj Italiji, danas se misli da je bio samo dijalekt galskog koji se govorio u Galiji. Isto vrijedi i za norijski koji se govorio po Centralnoj i istočnoj Evropi.
Bowman, North Dakota
Bouman je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.650, što je 50 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Crveni križ
Znak i Ženevske konvencije
Prvo društvo Crvenog križa na Balkanu osnovano je 1875. godine u Crnoj Gori, kao dvadeset drugo po redu u svijetu.
Kontinentalni keltski jezici
Karakteristike i geografska rasprostranjenost
U Keltskoj enklavi Galatiji u Maloj Aziji - se razvio i govorio galatski, za kog se nemože precizno odrediti dali je bio jezik ili dijalekt.
Crveni križ
Razvoj do Prvog svjetskog rata
Od osnivanja Crvenog križa 1863. godine, 35 nacionalnih društava Crvenog križa ili Crvenog polumjeseca stvoreno je u Europi u osvit 20. stoljeća, u vrijeme kad je Europa podijeljena. Čovječanstvo se nalazi pred društvenim krizama i glađu. Suočena s razornim snagama, organizacija Crvenog križa nastoji čuvati i braniti ljudska prava. Uporaba zrakoplova kao sredstva za vođenje borbe daje novu dimenziju neprijateljstvima. Shodno tome, poljske bolnice i šatori Crvenog križa moraju biti prepoznatljivi i s neba.
Kontinentalni keltski jezici
Karakteristike i geografska rasprostranjenost
Preživjeli arheološki ostaci sastoje se od natpisa na kamenu, olovu i keramici, ispisani su latinicom ili grčkim alfabetom. Neki su posvećeni bogovima i boginjama, drugi ljubavnim izjavama, a ima i magijskih. Oni su pronađeni samo po Galiji i u Sjevernoj Italiji, ali je njihovo tumačenje u većini slučajeva upitno. Tako da se najveći dio dokaza za postojanje kontinentalnih keltskih jezika sastoji se od imena ličnosti, plemena i naselja zabilježenih od grčkih i latinskih pisaca.
Kontinentalni keltski je vrlo brzo izumro u istočnoj Evropi, ali ne i najudaljenijoj enklavi u Maloj Aziji - Galatiji. Dokaz za to je je Pavlova Poslanica Galaćanima upućena ljudima, čija kultura već bila pod utjecajem Grčke, ali koji su još i tad vjerojatno zadržali nešto od svoje kulture. O tome svjedoče klasični autori, koji su dokumentirali mnoštvo imena toponima, čiji su keltski izvori jasni. Tako znamo da su svoje najveće sveto mjesto zvali - Drunemeton, što je značilo dru=hrast, nemeton=svetište.
U svojim komentarima na Pavlovu Poslanicu sv. Jeronim (umro 419./420.) navodi da Galati i dalje govore gotovo istim jezikom kao i Kelti kod Triera. Kako se zna da je on boravio u oba kraja, njegov se komentar ne može odbaciti, ali ni uzeti kao apsolutni dokaz, jer on zapravo nije poznavao keltski. Po svemu sudeći historija kontinentalnog keltskog završila je kad je počeo razvoj Otočkih keltskih jezika.
Crveni križ
Razvoj do Prvog svjetskog rata
Veliki broj ratnih zarobljenika bio je razmijenjen posredstvom Međunarodnog odbora Crvenog križa (MOCK) što je omogućilo da se zarobljenici vrate u svoju domovinu. Večer uoči Božića 1917. godine ljudi su svjedočili dirljivim scenamana na željezničkom kolodvoru u Ženevi: povratak ratnih zarobljenika, a ženevski volonteri Crvenog križa ukrašavaju perone božićnim drvcima i pružaju okrijepu ranjenicima.
Nakon Prvog svjetskog rata
Posljedica rata i loših uvjeta života, glad pogađa više milijuna osoba između 1920. i 1923. godine. Usto, po završetku Velikog rata, europsko stanovništvo ima samo jednu želju: da više nikad ne bude rata. U toj se nadi 1919. godine nacionalna društva ujedinjuju i stvaraju Federaciju nacionalnih društava Crvenog križa. U Europi se tijekom dvadesetih i tridesetih godina pojavljuju totalitarni režimi: prvo u Italiji, zatim u Njemačkoj, Španjolskoj. Za Crveni križ, ovo je jedno od najtežih razdoblja u povijesti, jer osim što osjeća dolazak novog rata, već je suočen s državama koje ignoriraju humanitarna načela.
Europska nacionalna društva CK pružaju pomoć uz podršku autohtonih društava.
Nakon Prvog svjetskog rata, društva CK sudjeluju u borbi protiv latentnih bolesti, organizirajući informativne kampanje i obrazovanje o zdravlju. Prevencija, higijena i uravnotežena prehrana tri su oslonca ove borbe koja je započeta protiv bolesti i epidemija.
U Drugom svjetskom ratu
U Drugom svjetskom ratu Crveni križ prisutan je na svim bojnim poljima, na svim frontovima u Europi. Pruža pomoć ranjenicima, njeguje ih i upućuje u poljske bolnice koje se nalaze u pozadini fronta. Koriste se sva raspoloživa sredstva u borbi protiv ljudske bijede; u slučaju da se pokvare kola, bez oklijevanja se koriste konji, čak i psi. Tokom ovog rata, zaraćene države na svojim su teritorijima otvorile mnogobrojne logore za ratne zarobljenike. Zahvaljujući postojećim konvencijama, CK je mogao obaviti više od 11.000 posjeta logorima, uručiti 24 milijuna pisama i podijeliti pomoć u vrijednosti od 3,4 milijarde švicarskih franaka. Jedno od najtamnijih poglavlja ovog razdoblja bez sumnje je poglavlje koncentracijskih logora nacional-socijalističkog režima, u kojima je više milijuna osoba, čiju su veći činili Židovi, bilo ubijeno. CK je u svojim nastojanjima bio spriječen.
Tijekom i nakon Drugog svjetskog rata služba traženja ostvaruje nemoguće. Stotine tisuća obitelji koje je rat odvojio sjedinjene su, stotine tisuća vojnika koji su bili prijavljeni kao nestali ili su smatrani mrtvima na taj su način mogli ponovo naći svoje supruge i djecu.
Načela
Sedam temeljnih načela čine bit Pokreta. Prihvaćena su na 20. međunarodnoj konferenciji u Ženevi 1965. godine. Države su obvezne u svako doba poštovati privrženost svih sastavnih dijelova Osnovnim načelima Pokreta:
Pokret CK/CP nastao je u želji da bez diskriminacije pruži pomoć ranjenicima na bojnom polju. Njegov cilj je zaštititi život, zdravlje i poštovanje ljudske osobe.
Pokret ne pravi razliku prema klasi ili rasi pojedinaca, te nastoji ublažiti njihove patnje vođen samo njihovim potrebama.
Da bi sačuvao povjerenje svih, Pokret se ne opredjeljuje u raspravama vjerske, klasne, rasne ili političke prirode.
Pokret je neovisan, jer nacionalna društva kao pomoćni organi humanitarnih službi svojih vlada, moraju sačuvati svoju autonomiju, kako bi mogla djelovati u skladu s načelima.
Pitkas Point, Alaska
Pitkas Pojnt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Chuchucruz Primera Sección, Tumbalá
Chuchucruz Primera Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tumbalá.
Crveni križ
Načela
Pokret ne pokreće želja za stjecanjem dobiti, on je dobrovoljan.
Valle
Valle ima više značenja.
Tedalinab
Tedalinab je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 345,386 Da.
Crveni križ
Načela
U jednoj zemlji može postojati samo jedno društvo CK/CP i ono mora biti dostupno svima i provoditi svoju djelatnost na cijelom teritoriju.
Pokret je univerzalan, jer sva društva u njemu imaju jednak status, pomažu se i dijele jednaka prava.
Ženevske konvencije
mini|Izvorni dokument. Prva konvencija štiti ranjene i bolesne vojnike, kao i sanitetsko osoblje u kopnenim snagama. Druga jamči zaštitu ranjenih, bolesnih vojnika ili brodolomaca i zaštitu sanitetskog osoblja pomorskih snaga. Treća je posvećena poboljšanju tretmana ratnih zarobljenika. Četvrta konvencija najzad pruža zaštitu civilima prilikom oružanih sukoba i na okupiranim teritorijima. Potpisana je nakon Drugog svjetskog rata, i najznačajnija je odluka Ženevske konvencije.
Četiri konvencije su 1977. god. dopunjene dopunskim Protokolima koji uzimaju u obzir metode modernog rata i jamče bolju zaštitu civilima.
Chuchucruz Primera Sección, Tumbalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 959 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1015 m.
Kosmos-791
Kosmos-791 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-791 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 28. januara 1976. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-791 je bio komunikacioni satelit.
Pitkas Point, Alaska
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 109, što je 16 (-12,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Ustav Federacije Bosne i Hercegovine
Ustav Federacije Bosne i Hercegovine je najviši pravni akt Federacije Bosne i Hercegovine. Donesen je na sjednici Ustavotvorne skupštine Federacije Bosne i Hercegovine 30. marta 1994. godine, pod predsjedavanjem Mariofila Ljubića nedugo nakon postizanja Washingtonskog sporazuma.
Loma del Estribo, San Juan de los Lagos
Loma del Estribo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1876 m.
Chiquilixco, Tancanhuitz
Chiquilixco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Harney County, Oregon
je okrug u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.422, što je 187 (-2,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pianatti, Udine
Pianatti je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
El Temascal, San Miguel Peras
El Temascal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Peras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2286 m.
Hoppegarten
Hopegarten je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 16.585 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064227.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Merkiš-Oderland Hopegarten se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Merkiš-Oderland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 50 metara. Površina opštine iznosi 31,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.585 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 520 stanovnika/km².
Villa San Filippo, Macerata
Villa San Filippo je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1050 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Unikod
Sažetak
Ovaj članak daje pregled načina kodiranja višejezičnog teksta u elektronskoj formi koristeći Unicode standard, sa posebnim osvrtom na varijantu UTF-8.
UTF-8 varijanta je najzgodnija za kodiranje većinski latiničnog teksta. Dato je i kratko uputstvo za korišćenje te varijante u Microsoft Word-u, Netscape Composer-u i tekstualnom editoru Kate. U tekstu su takođe preporučeni standardni Unicode fontovi koji omogućavaju laku prenosivost teksta sa računara na računar ili za objavljivanje teksta na Internet.
Razvoj elektronskog zapisa teksta
Prvi računari su bili pravljeni pretežno za englesko govorno područje i imali su podršku samo za engleski alfabet, za brojeve, zagrade i još poneki kontrolni karakter, što je činilo ukupno 128 mogućih slova (u 7 bita). To je bio tzv. ASCII ili US-ASCII standard.
Kasnije je skup karaktera proširen na 256 (8 bita), a „gornjih“ 128 karaktera je bilo korišćeno za dodatne karaktere. Iz neke navike je i ovaj prošireni ASCII nazivan ASCII, tako da tu često dolazi do zabune. Da bi postojala podrška za više jezika, smišljane su tzv. kodne strane (Code Page) koje definišu ponašanje tog dodatnog skupa slova. Osnovna kodna strana na personalnim računarima (PC437) u tom gornjem setu karaktera definiše razne grafičke karaktere za crtanje tekstualnih prozora i slično. Kasnije je razvijeno još puno kodnih strana koje podržavaju određene jezike. Tako postoje Latin1 (ISO-8859-1) za latinična pisma Zapadne Evrope (Francuska, Njemačka, Španija, ...), Latin2 (ISO-8859-2) i Windows-1250 za latinična pisma Istočne Evrope (naša latinica i sl.), ISO-8859-5, KOI8-R i Windows-1251 za ćirilicu... Osnovni problem sa kodnim stranama je to što se međusobno isključuju, tj. cijeli dokument mora da bude napisan istim pismom. To uglavnom nije problem realizovati, ali ako bi bilo potrebno pomiješati dva pisma, kao na primer u nekom turističkom vodiču gde zajedno postoji i tekst na bosanskom, na engleskom i na francuskom, nailazi se na problem. Zbog toga se došlo do ideje da se napravi jedinstveni zapis za sve jezike - Unicode.
Pregled postojećih verzija Unicode-a
Postoji više verzija Unicode-a. Bazična verzija je dvobajtni format zapisa do 216 = 65536 karaktera. Njen naziv je UCS-2 zato što koristi dva okteta, odnosno dva bajta. Sa tih 65536 karaktera riješen je problem zapisa skoro svih postojećih pisama (uključujući čak i neka izmišljena, kao na primer klingonsko pismo). Ovaj tip Unicode-a se naziva Plain UCS-2 ili UTF-16.
Sada se javlja problem alokacije prostora za Unicode poruku na medijumu koji se koristi. Ako je reč o nekom dokumentu na disku, on će da zauzima duplo više prostora nego konvencionalan dokument jer će se svaki karakter zapisivati sa dva bajta umesto samo sa jednim. Ako je riječ o prenosu podataka preko računarske mreže, biće potrebno prenijeti duplo više podataka, pa će samim tim i prenos da traje duplo više (odnosno da košta duplo više). Postavlja se pitanje da li je to suviše velika cijena za univerzalno pismo i da li postoji neki način da se taj problem prevaziđe i izbjegne. Kao rješenje uvijek stoji mogućnost da se zapisuje nekom odgovarajućom kodnom stranicom i troši bajt po karakteru, ako nije neophodno korišćenje više pisama u istom dokumentu (što se rijetko dešava). Drugo rješenje je korišćenje tzv. transformacionih šema za pogodniji zapis i prenos podataka korišćenjem Unicode-a.
Prvo je razvijena Unicode transformaciona šema sa osnovnom jedinicom od 8 bita (UTF-8). Pomoću nje se karakter zapisuje u jednom, dva ili tri bajta, u zavisnosti od toga o kom je karakteru reč. Ova transformaciona šema je prevashodno zgodna za upotrebu u jezicima koji koriste latinicu. O UTF-8 će biti više reči u poglavlju Ukratko o UTF-8.
Jedan dio Mail Transfer Agent-a, kao i zvanični standard za Internet poštu (IETF: STD 11, RFC 822) podržava samo 7-bitne mail poruke. MIME standardi (RFC 2045, RFC 2046, RFC 2047, RFC 2048 i RFC 2049) omogućavaju prenos višebitnih riječi preko Internet mail-a, koristeći Base64 i Quoted Printable načine kodiranja, međutim, oni nisu pravljeni za prenos Unicode-a nego za prenos bilo kakvih fajlova i nisu bili najoptimalnija rješenja. Zbog toga je kasnije razvijena 7-bitna transformaciona šema UTF-7. Tu se karakter zapisuje u jednom ili u nekoliko bajtova, slično kao i u UTF-8. Osnovna razlika je u tome što UTF-7 koristi samo Base64 karaktere koji bez problema mogu da se prenose putem elektronske pošte. Za takvu namenu se pokazalo da je UTF-7 optimalniji zapis nego UTF-8 kada se kodira sa Base64 ili sa Quoted Printable algoritmima kodiranja.
Takođe bih želio da napomenem da postoje dvije organizacije koje definišu dva standarda za Unicode. Jedan format je razvijen od strane tzv. The Unicode Consortium pod nazivom The Unicode Standard. Drugi standard je razvila Međunarodna organizacija za standardizaciju - International Organization for Standardization, pod nazivom ISO/IEC 10646. Ta dva standarda su skoro identična i razlikuju se po pitanju tzv. Han unifikacije (predstavljanje japanskih, kineskih i korejskih znakova jednim jedinstvenim skupom znakova), oko dodatnih karaktera za definisanje akcenata, a od skoro i u tome što Unicode Consortium nije još podržao UCS-4 standard. Međutim, za našu upotrebu slobodno možemo da smatramo da su potpuno identični. Međunarodna organizacija koja definiše standarde za Internet - Internet Engineering Task Force, IETF je u svojim standardima, tzv. "zahtjevima za komentarima" (Request for Comments, RFC), u kojima je definisano sve što postoji na Internetu, prihvatila UTF-7 (RFC 1642 i RFC 2152), UTF-8 (RFC 2044 i RFC 2279) i UTF-16 (RFC 2781), čime su oni i "zvanično" ušli u upotrebu na Internetu, tj. svuda. U najnovijim standardima IETF je izostavio Unicode Consortium i koristi samo verziju ISO 10646, što znači da je zvanično priznata verzija ISO 10646.
U HTML jeziku za opis veb stranica se javljaju još dva načina za kodiranje Unicode karaktera. Ovi načini troše mnogo više prostora nego originalni Unicode zapis i namijenjeni su za korišćenje unutar neke od kodnih stranica za ubacivanje ponekog karaktera iz neke druge kodne stranice. Jedan način je zapis oktalnih vrednosti UTF-8 bajtova. Zapisuje se tako što se prvo zapiše karakter \, pa onda oktalna vrijednost bajta. Ako taj karakter u UTF-8 kodiranju sadrži više bajtova, svaki bajt se zapisuje na isti način. Tako, na primjer, karakter Ф čiji je UCS-2 kod <tt>U+0424</tt> (<tt>U+</tt> označava da je riječ o Unicode karakteru), a UTF-8 zapis <tt>0xD0 0xA4</tt> ima svoj HTML oktalni zapis kao <tt>\320\244</tt>, pošto je <tt>0xD0 = 0320(oktalni) = 208(decimalni)</tt> i <tt>0xA4 = 0244 = 164</tt>.
Drugi način zapisa Unicode karaktera u HTML-u je putem decimalne vrijednosti njihovog UCS-2 koda. Zapisuje se tako što se prvo zapišu karakteri <tt>&#,</tt> pa onda decimalna vrijednost UCS-2 koda i na kraju karakter <tt>;</tt>. Tako bi se, na primjer, gore pomenuti karakter Ф sa UCS-2 kodom <tt>U+0424</tt> zapisao u HTML decimalnom zapisu kao <tt>Ф</tt>, pošto je <tt>0x0424 = 02044 = 1060</tt>.
Ukratko o UTF-8
UTF-8 je zamišljen kao format koji najviše odgovara latiničnom tekstu. To je veoma pogodno za korišćenje u izvornom kodu programa ili u raznoraznim markup jezicima (HTML, XML, \LaTeX, ...) jer su standardne komande tih programskih/markup jezika uvijek ASCII, a tekst koji se koristi može da bude i ASCII i UTF-8. Na taj način se ne ometa rad programskog kompajlera ili parsera markup jezika, a omogućava se korišćenje višejezičke podrške.
U UTF-8 se karakter zapisuje u obliku jednog bajta ako u svom zapisu sadrži samo najnižih 7 bita, odnosno, ako je reč o ASCII karakteru (vidi poglavlje Razvoj elektronskog zapisa teksta). Ukoliko karakter u svom Unicode zapisu sadrži samo najnižih 11 bita, u UTF-8 se zapisuje u obliku dva bajta. I na kraju, ako karakter sadrži svih 16 bita, zapisuje se u obliku tri bajta. U tabeli 1 je data šema kako se UCS-4 transformiše u UTF-8. Tabela je data za pun, četvorobajtni Unicode, a ako je reč o dvobajtnom Unicode-u, tj. o UCS-2, treba gledati samo prva tri reda u tabeli. Detaljniji opis algoritma za transformaciju može se naći u RFC 2279.
UTF-8 nije najoptimalniji način zapisa za kineski i japanski tekst jer umjesto da se koriste dva bajta po karakteru, za takav tekst bi bilo korišćeno čak tri bajta po karakteru, ali to i nije toliko važno za nas. Za ćirilični tekst je, sa druge strane, svejedno da li se koristi čisti Unicode ili UTF-8, pošto se svaki ćirilični karakter zapisuje u obliku dva bajta i u jednom i u drugom formatu. Za nas je ipak optimalniji UTF-8 jer postoji mogućnost pisanja i ćirilicom i latinicom, pa ako u ćirilici već ne može da se izbjegne upotreba dva bajta, u latinici se skoro svi karakteri zapisuju samo jednim bajtom (osim šđčćž).
</TD></TR> </TABLE>
Microsoft Word for Windows
Jedan od najčešće korišćenih programa za obradu teksta pod Windows "operativnim sistemom" je Microsoft Word for Windows. On u svom formatu već ima podršku za više jezika. Ako je potrebno da se neki Word dokument prebaci na Internet u obliku HTML fajla, potrebno je naglasiti da se sačuva u UTF-8 formatu. To otprilike izgleda ovako:
Netscape Communicator - Composer
Popularni Web čitač Netscape Communicator u svom sklopu ima i editor za Web stranice, tzv. Composer. On naravno može da bira na koji način će da čuva Web stranice i može da izabere i Unicode i to i UTF-8 i UTF-7. Nas zanima samo UTF-8, mada je postupak manje - više isti.
Postoje dva načina da se u Netscape Composer-u tekst sačuva u UTF-8 formatu. Moguće je jednostavno izabrati iz menija View opciju Charset i tu izabrati UTF-8 kao format.Poslije toga se fajl najnormalnije sačuva i bude sačuvan u UTF-8 formatu.
Drugi način je da se fajl sačuva umjesto opcijom File->Save, opcijom File->Save As Charset. Tada se dobija dijalog u kome može da se izabere način zapisa fajla i tu treba izabrati UTF-8.
Tekst editor Kate
Neki tekstualni editori takođe imaju opciju da tekst sačuvaju na više načina kodiranja. Jedan od takvih je Kate koji je sastavni deo KDE grafičkog okruženja pod LINUX operativnim sistemom. On takođe može da sačuva tekst i u čistom UCS-2 formatu ili u UTF-16 (kao delu UCS-4). Za nas je bitan samo format UTF-8. Jednostavno se iz menija Prikaz izabere podmeni Podesi kodiranje i tu se izabere željeno kodiranje, odnosno UTF-8.
Iconv - konvertor kodiranja
Na UNIX operativnim sistemima postoji biblioteka iconv koja vrši konverziju iz jednog u drugi način kodiranja na veoma jednostavan način. Postoji i ekvivalentan command line program koji konvertuje fajlove iz i u sve moguće načine kodiranja. Lista kodova iz kojih i u koje ova biblioteka/program može da konvertuje zauzima više od 3 pune strane i može se reći da podržava sve moguće načine kodiranja.
Fontovi koji podržavaju Unicode
Da bi se koristio Unicode u pripremi dokumenata, potrebno je imati odgovarajuće fontove koji ga (barem djelimično) podržavaju. Od fontova dostupnih na Windows-u, Unicode sigurno podržavaju Arial, Times New Roman, Helvetica, Verdana i Courier New fontovi, a takođe su instalirani na svim Windows platformama, tako da bi generalno trebalo da se koristi neki od tih fontova. Fontovi tipa TimesCirilica ili YULTimes mogu da prikažu naše karaktere, ali su daleko od Unicode-a i u prenosu fajla sa jednog na drugi računar u elektronskom obliku postoji velika šansa da taj fajl neće biti lepo čitljiv na drugom računaru, tako da bi trebalo da se takvi nestandardni fontovi izbegavaju koliko god je to moguće.
Na LINUX-u i ostalim UNIX-ima se u samom nazivu fonta vidi da li podržava unicode ili ne, pošto poslednji deo naziva fonta predstavlja character set fonta. Ako tu piše iso10646, to znači da je font Unicode kompatibilan. Međutim, i ovde bih radi prenosivosti dokumenata, preporučio da se koriste standardni (Adobe) fontovi, kao što su Times (-adobe-times-*-iso10646-1), Utopia (-adobe-utopia-*-iso10646-1), Helvetica (-adobe-helvetica-*-iso10646-1), Courier (-adobe-courier-*-iso10646-1).
Unicode, baze podataka i XML
Svjetski trendovi razvoja baza podataka idu ka uvođenju Unicode-a, kao standardni način zapisa podataka i XML-a, kao standarni jezik za prenos i prezentaciju tih podataka.
Većina baza podataka već duže vreme podržava Unicode. Dobar deo aplikacija za rad sa bazama koriste XML za prezentovanje i prenos podataka, zato što se pokazalo da je XML jednostavan jezik za programiranje, za koji već postoji puno parser-a i zato što se pokazalo da je XML dovoljno fleksibilan da može da prenese bilo kakav tip podataka na sličan način. Da bi se programi međusobno "razumjeli", razvijeni su razni standardi za opis podataka koristeći XML (kao što je, na prijmer, Encoded Archival Description standard).
To uvođenje XML-a kao glavnog jezika za podršku bazama podataka je još više učvrstilo poziciju Unicode-a, pošto se XML fajlovi standardno pišu u UTF-8 ili UTF-16. Zanimljiva je i ta činjenica da je Microsoft, koji se uglavnom protivi svim standardima i trudi se da definiše svoje, prihvatio XML i koristi ga gdje god može. Cela .NET tehnologija je XML bazirana. Zbog toga može da se očekuje da će u budućnosti biti samo više XML-a i više Unicode-a i da je bitno što ranije se orijentisati ka njima.
Tabela kodova za naša slova
U tabeli 2 su izlistani skoro svi karakteri koji se kod nas koriste, sa svojim UCS-2 kodom, UTF-8 zapisom i sa HTML oktalnim i decimalnim zapisima (za više informacija pogledajte poglavlje 2).
Problemi sa Unikodom
thumb|desno|Specifična ruska (gore) i pravilna srpska/makedonska (dole) slova. Ovo je primer kada sistemska, Unikod podrška nije dovoljna, pa su onda obavezne tehnologije kao što je [[OpenType i softver koji ih ima implementirane.]] U Unikodu srpski i makedonski jezik, odnosno njihova ćirilička pisma, nisu tzv. „građani prvog reda”, kao što se može videti na slici desno. Pri dizajnu Unikoda početkom 1990-ih godina, nije uzeto u obzir da se ćirilička pisma manje-više razlikuju u dizajnu pojedinih slova. To se ispoljava u kurzivu (iskošeno ili polupisano), ali, kao što se vidi na slici, i sa malim slovom б u osnovnom režimu. U ruskoj verziji ono veoma nalikuje broju 6, dok u srpskoj verziji to nije slučaj, osim u izuzetno malim veličinama.
Zbog veličine tržišta (Ruska Federacija i okolne zemlje iz bivšeg Sovjetskog Saveza, kao i Bugarska), većina fontova koja sadrže ćirilicu, preferira rusku ćirilicu na standardnim mestima Unikoda, odnosno ruski dizajn grafije, pa srpski i makedonski jezik najviše trpe zbog ovoga. Iako su velika preduzeća kao što su Adobi sistems (Adobe Systems) i Majkrosoft (Microsoft) upoznata sa ovim problemom, još uvek se ne zna da li će i kada i ovi jezici postati „građani prvog reda” u sistemu Unikod.
U međuvremenu, rešenje može pružiti tehnologija kao što je Opentajp (OpenType, naročito njeno svojstvo  (locale)), softver koji je podržava i moderni fontovi koji sadrže ispravna srpska/makedonska slova. Dobri primeri su operativni sistem GNU/Linuks (GNU/Linux), kancelarijski paket Libreofis (LibreOffice) pod Linuksom i veb-čitač Mozila Fajrfoks (Mozilla Firefox).