cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektivna operacija
Urgentnost
Kada se stanje pacijenta pogoršava, ali još nije došlo do stanja „prave” hitnosti, hirurzi koriste izraz semi-elektivna operacija: neophodno je reagovati, ali se ne očekuje da bi odlaganje uticalo na ishod operacije.
Kod pacijenata koji pate od više medicinskih stanja, problemi koji iziskuju semi-elektivne operacije mogu da se odlože dok se hitna stanja ne reše a pacijent postane medicinski stabilan. Na primer, kad god je moguće, trudna žena obično odlaže sve elektivne i semi-elektivne operacije do nakon porođaja. U nekim situacijama, hitno neophodna operacija se može odložiti na kratko da bi se obavila još hitnija procedura. U drugim situacijama, hitna operacija se izvodi u načelu nakon sprovedene reanimacije, što ne isključuje da se operacija sprovodi istovremeno sa naporima da se pacijent reanimira ako to zahteva priroda bolesti.
Semi-elektivne operacije se obično zakazuju u vremenskom okviru koji je u skladu sa stanjem pacijenta i prirodom bolesti. Na primer, uklanjanje tumora se obično zakazuje kao semi-elektivna operacija koja se sprovodi u roku od određenog broja dana ili nedelja.
Odložene minimalne interventne operacije trećeg reda hitnosti, obično se sprovode nako 4 časa od dijagnoze. Ako postoje uslovi operacije se sprovode i kao hitna čim je hirurg dostupan.
Buenavista, El Fuerte
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Rusistika
rusistika (njem. Russistik), naučna disciplina koja se počela razvijati u periodu hladnog rata. Radi se o interdisciplinarnoj disciplini koja se bavi izučavanjem ruske istorije i jezika. Rusistika ili ruski studiji su blisko povezani sa Sovjetskim i komunističkim studijima i sa Kremljologijom.
Mesa del Cebollín, Guachochi
Mesa del Cebollín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2539 m.
Tisana, Bolzano
Tisana je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 928 m.
Pressenga, Verona
Pressenga je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Las Bugambilias, Anáhuac
Las Bugambilias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
Zimpizahua, Coatepec
Zimpizahua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 758 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1111 m.
Granja San Vicente, Romita
Granja San Vicente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1747 m.
Black Oak, Arkansas
Blek Ouk je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 262, što je 24 (-8,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Las Aztecas, Motozintla
Las Aztecas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Rolandone, Cuneo
Rolandone je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Las Aztecas, Motozintla
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
Fraccionamiento Residencial Villas de la Gloria, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1989 m.
Pieve di Campi, Parma
Pieve di Campi je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
Isca, Meteș
Isca je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Meteș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Colline Metallifere
Masiv se prostire duž Tirenskog mora po provincijama; Livorno, Pisa, Siena i Grosseto.
Geografske karakteristike
Colline Metallifere su jugozapadni - toskanski dio Tirenskih Antiapenina, a granice su mu rijeke; Cecina, Merse, Ombrone i Tirensko more. Najviši točka masiva je Cornate di Gerfalco (1059 metara).
Geološki se sastoji od isturene jezgre mezozojičkog vapnenca prekrivenog tlom iz tercijara. Masiv je ime dobio zbog brojnih nalazišta srebra, bakra i pirita, ruda koje se eksploatiraju još od Etrurskih vremena u rudnicima; Massa Marittima, Gavorrano, Castelnuovo di Val di Cecina i Larderello.
Danas se iskapa još samo pirit.
Na rubu masiva leže industrijski centar Piombino (čeličana) i turistički resort Follonica.
Seciu, Boldești-Scăeni
Seciu je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Boldești-Scăeni.
El Vado, Carácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Seciu, Boldești-Scăeni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
Contrada Rinazza, Reggio Calabria
Contrada Rinazza je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 995 m.
Columbia Human Rights Law Review
Columbia Human Rights Law Review je pravna revija koja se izdaje od 1967. godine sa tematskim forusom na ljudskim pravima. Reviju izdaje Pravni fakultet Columbia koji je deo Univerziteta Columbia.
Colonia Obrera, Coatepec
Colonia Obrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 695 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1109 m.
El Relicario, Vega de Alatorre
El Relicario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Xochititla, Tlanchinol
Xochititla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanchinol.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 625 m.
Rolfi, Cuneo
Rolfi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 547 m.
San Bernardo, Salamanca
San Bernardo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1377 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1721 m.
Guadalupe Torres, Anáhuac
Guadalupe Torres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Puričani
Puričani su naselje na području Grada Bjelovara u Bjelovarsko-bilogorskoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 162 stanovnika te 50 obiteljskih kućanstava.
Napomena: Od 1857. do 1880. i od 1910. do 1931. podaci su sadržani u naselju Trojstveni Markovac.
Colonia Lomas de Santa Elena, San Luis de la Paz
Colonia Lomas de Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Mihalț, Mihalț
Mihalț je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Mihalț.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3601 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
Tesila, El Fuerte
Tesila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 477 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Kartaši (Caravaggio)
Kartaši (talijanski: I Bari) je ulje na platnu talijanskog baroknog slikara Michelangela Merisija da Caravaggia.
Opis
Tema slike je genre-scena kartanja, kakve su već bile poznate u nizozemskom slikarstvu (npr. Pieter Jansz. Pourbus), no kao i u slučaju njegove nešto ranije genre-slike Gatanje nitko prije nije toj vrsti slikarstva dao važnost koju je ono imalo za Caravaggia.
Kartaši su prva Caravaggiova slika s tri lika, koja posjeduje i druge venecijanske odlike: format, osvjetljenje i prikaz likova u poluprofilu. .
Slika prikazuje dva mladića koji se kartaju, dok treći lik, sredovječni muškarac, ne sudjeluje u samoj igri, ali sudjeluje u prijevari u koju se ta igra pretvorila. Mladić s lijeve strane, odjeven u crno, opušteno gleda u svoje karte, naivno ne sluteći spletku u koju je upao.
Njegove karte naime gleda sredovječni muškarac zloćudnog pogleda, koji prstima drugom mladome igraču, onome u smeđoj odjeći s desne strane, signalitira koje karte naivni mladić drži u rukama i koji potez mu valja odigarti u igri koja se pretvorila u namještaljku.
Mladi sudionik splatke jednu ruku drži na stolu, dok drugom iza pojasa izvlači kartu koju je tamo zataknuo očito unaprijed sa sredovječnim muškarcem dogovorivši prijevaru.
Psihološka karakretizacija i modelacija likova ostvarena je vrlo suptilno, kulminirajući u dramatičnim kontrastom između smirenosti naivnoga mladića i napetosti dvojice varalica koji su, sudeći po bodežu onog mlađeg koji se nalazi u prvom planu slike, očito spremni na apsolutno sve kako bi uništili svoju žrtvu. Taj bodež istodobno kao da viri iz slike i probija granicu između prostora slike i prostora nas kao promatrača, uvodeći nas time u žarište drame koja je upravo dosegla svoj vrhunac.
Stilske odlike
Kartaši su, kao i Gatanje, odličan primjer Caravaggiove vjernosti prirodi i životu, kojom je dokinuo okoštale i već odavna beživotne, blazirane manirističke formule, uvodeći u slikarstvo na velika vrata momke iz polusvijeta i slične likove (zbog čega je još za života bio optužen za vulgarizaciju umjetnosti ) istodobno napuštajući i sve druge važeće slikarske konvencije koje su se odnosile na uporabu perspektive, kompozicije, impostaciju figura, omjere i osvjetljenje. Ono ovdje, istina, još posjeduje dašak svjetlosnih iskustva slikarevih venecijanskih uzora, ali će ih Caravaggio svega nekoliko godina kasnije posve napustiti.
Valja međutim napomenuti da glasoviti Caravaggiov realizam, prisutan i na Kartašima, često nije pravi, nego prije kazališni realizam.
Rengenska snimka slike pokazala je brojne ispravke - pentimente, koji dokazuju da Caravaggio ni za ovu sliku, kao ni za većinu ostalih, nije koristio pripremne skice.
Vlasništvo slike
Nije poznato za koga je Caravaggio izvorno naslikao Kartaše. Neki smatraju da je to prva slika koju je naslikao za kardinala del Montea, kod kojeg je živio nekoliko godina. Slika je nakon kardinalove smrti prešla u vlasništvo obitelji Colona (moglo je se vidjeti u Galeriji Sciarra ), nakon čega je bila izgubljena gotovo čitavo stoljeće. Danas se nalazi u Kimbell Art Museum u Teksasu, koji čuva i jedno od najznačajnijih djela caravaggista nastalih po uzoru na ovo često, više ili manje kreativno imitirano Caravaggiovo djelo – Varalice na kartama Georgesa de la Toura.
Londonska inačica "Kartaša"
Poznato je da je Caravaggio u nekoliko navrata, vjerojatno zbog želja naručitelja koje nije smio odbiti i/ili zbog kronične besparice u kojoj se nalazio sredinom 1590.-tih, nakon napuštanja radionice Cavaliere d`Arpina, slikao replike svojih slika. Radilo se o „kreativnim kopijama“, koje nikada nisu bile posve istovjetne izvorniku. Na taj način Caravaggio je „umnožio“ Dječaka kojeg je ugrizao gušter, Svirača na lutnji i Gatanje, no sve donedavno se smatralo da je time popis Caravaggiovih replika iscrpljen.
Pred nekoliko godina je međutim otkriveno da je na sličan način Caravaggio načinio i repliku Kartaša, koju je otkrio britanski kolekcionar i povjesničar umjetnosti, dobar poznavatelj Caravaggiova djela sir Denis Mahon (1910. - 2011.). On je sliku koja se prodavala preko aukcijske kuće Sotheby`s u prosincu 2006. kupio kao kopiju nepoznatog umjetnika po Caravaggiu za 42.000 GBP, sluteći od početka da je možda riječ o djelu samog majstora, jer je slika potjecala iz zbirke u kojoj se ranije nalazio jedan izvorni Caravaggio.
Mahonova intuicija se pokazala posve točnom. Analiza slike pokazala je, među ostalim, tragove finog pijeska u boji, što je bio autorov „zaštitni znak“. No, konačni dokaz da je doista riječ o Caravaggiu dala je rendgenska snimka koja je pokazala da je lice jednog od varalica bilo u cijelosti naslikano, prije nego što je slikar preko njega preslikao šešir. Taj preslik, pentimento je konačan dokaz da je Mahonova slika zapravo Caravaggiov original, jer slikar-kopist u svojem radu nikada ne radi takve kreativne izmjene.
Mahonova slika, koju je vlasnik prije smrti posudio londonskom Muzeju reda sv. Ivana, kojem je Caravaggio za svog boravka na Malti 1608. nekoliko mjeseci bio članom ponešto se razlikuje od drugog, po svemu sudeći kasnijeg izvornika koji se sada nalazi u Kimbell Art Museumu u Teksasu.
Prije svega, na londonskoj slici likovi su smješteni u nešto veći prostor, i njihova lica su nešto svjetlija, osobito lice sredovječnog varalice. Smanjenjem prostora i zatamnjenjem lica tj. pojačavanjem chiaroscura Caravaggio je u kasnijoj inačici očito nastojao pojačati dramatski efekt.
Priča o Mahonovu otkriću Caravaggiova izvornika dobila je i svoj sudski epilog, nakon što je prijašnji vlasnik slike, Lancelot Thwaytes tužio aukcijsku kuću Sotheby`s zbog toga što je njegovog izvornog Caravagga, vrijednog 10.000.000 GBP prodala kao kopiju za svega 42.000 GBP. Sud je presudio u korist velike aukcijske kuće, cinično obrazlažući svoju presudu riječima da se Sotheby`s oslonio na ekspertizu kvalificiranih stručnjaka, te je temeljem nje došao do (pogrešnog) zaključka da slika koju je prodavao nije izvorni Caravaggio.
Vidi također
Caravaggio: Gatanje, oko 1594.-95.
Galerija: "Kartaši" i caravaggisti
Kartaši su, kao i Gatanje - druga Caravaggiova poznata genre-slika iz vremena oko 1594. izvršilo velik utjecaj na njegove brojne sljedbenike, caravaggiste, koji su majstorove izvornike vrlo često i uspješno interpretirali.
Vanjske veze
[http://museumstjohn.org.uk/collections/the-cardsharps/ Kartaši na stranoci Muzeja Reda sv. Ivana, London, koji čuva raniju verziju slike (engl.)]
Kartaši na stranici Kimbell Art Museuma, Fort Worth, Teksas, u kojem se nalazi kasnija verzija (engl.)
Sudski epilog priče o Mahonovu otkriću Caravaggiovih Kartaša (engl.)
Brijanje operacionog polja
Opšta razmatranja
Brijanje operacionog polja najbolje je obaviti neposredno pre operacije u sobi za pripremu bolesnika ili bolesničkoj sobi, jer prerano brijanje, dan pre operacije, povećava rizik od infekcije, a prekasno brijanje uzrokuje nepotrebnu žurbu koja može uznemiriti bolesnika.
Površina koja se brije zavisi od lokalizacije i veličine operacionog reza, a u načelu se brije polukružna površina veličine 15—20 cm oko predviđenog reza.
Tokom brijanja treba izbegavati suvo brijanje jer za sobom ostavlja dlake i deskvamirane ćelije koje se ni pažljivim pranjem kasnije ne mogu otkloniti.
La Mesa, Chignahuapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2639 m.
Veinte de Noviembre, Tapalapa
Veinte de Noviembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapalapa.
Henry Gray
Henri Grej (London, 1827. – London, 13. 6. 1861) je bio engleski anatom i hirurg, autor više puta preštampavanog udžbenika anatomije, danas poznatog kao „Grejova anatomija“ (Gray's Anatomy). Izabran je za člana Kraljevskog društva u 25 godini. Umro je od velikih boginja u 34. godini života.
Život i delo
Nedostaci postojećih anatomskih udžbenika verovatno su naveli Henrija Greja da još kao student u Sent Džordž bolnici Medicinskog fakulteta, u blizini Londonskog Hajd Parka, sredinom 1840. započne da razmišlja o stvaranju novog udžbenika anatomije. Nakon završenih studija medicine kao jako mlad lekara 1853. imenovan je za redovnog predavača na Katedri za anatomiju Medicinskog fakulteta bolnice St Džordž u Londonu, što mu je i omogućilo da realizuje ovu svoju ideju.
Proučavajući anatomske posledice zaraznih bolesti, Grej se zarazio virusom velikih boginja i umro je 13. juna 1861. u Londonu, neposredno nakon objavljivanja njegovog drugog izdanja - „Grejove anatomije“.
Gradski muzej u Bjelovaru
Gradski muzej u Bjelovaru nalazi se u središtu Bjelovara na Trgu Eugena Kvaternika. Osnovan je 1949. godine. Smješten je u jednokatnici starog gradskog poglavarstva sagrađenoj 1832. godine.
Muzej je osnovan pod nazivom "Oblasni muzej" na poticaj Oblasnog odbora Saveza udruženja borca NOR-a. Učitelj Rade Kovač prvi je sakupljao predmete za zbirku. Bogatu zbirku sabrao je i Ivan Barešić. Kasnije su se istakli i Đuro Jakšeković, Zvonimir Lovrenčević, Artur Kully, dr. Antun Bauer, Ivan Barešić, dr. Rudolf Miculinić, Leo Fingerhut i dr.
Muzej mijenja ime u Gradski muzej 1962. godine. Do 1990. godine sakupljeno je oko 20.000 artefakata. Zbirka se i dalje sve više povećavala. Do 1991. godine muzej je imao i zbirku radničkog pokreta i narodne revolucije, a ostale zbirke postoje i danas: kultrurno-povijesna zbirka, prirodoslovna, arheološka i etnografska zbirka te Odjel nove povijesti s Domovinskim ratom. U Galerijskom odjelu muzej sakuplja djela istaknutih hrvatskih umjetnika rođenih u Bjelovaru i okolici, slikara Naste Rojc, Ede Murtića, Ive Friščića i Minje Bosanca, kipara Vojina Bakića i Josipa Zemana te fotografa Toše Dapca.
Muzej je temeljito obnovljen 2009. godine. Ima restauratorsku radionicu i knjižnicu. U zgradi muzeja nalaze se i tri galerijska prostora s bogatom izložbenom djelatnošću: Galerija Nasta Rojc, Mala galerija i Galerija Koridor. Atrij muzeja ima pozornicu koja služi za koncerte klasične i zabavne glazbe, kazališne predstave, promocije knjiga i druga umjetnička i kulturna zbivanja na otvorenom.
Bitka na Zelengori
Bitka na Zelengori je bila poslednja bitka između partizana i četnika, i jednu od poslednjih bitaka Drugog svetskog rata u Jugoslaviji.
Corvatello, Rieti
Corvatello je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Bitka na Zelengori
Vođena je 12. i 13. maja 1945. godine.
Corvatello, Rieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1037 m.
Bitka na Zelengori
Pobedom na Zelengori, snage Jugoslovenske armije su osujetile pokušaj četničkih ostataka (JVuO) da se iz Bosne, preko Zelengore, Drine, Sandžaka prebace u Srbiju.
Gradski muzej u Bjelovaru
U zgradi, gdje se nalazi muzej prije je bilo gradsko poglavarstvo. Na prvome katu zgrade, susreli su se car Franjo Josip I. i đakovački biskup Josip Juraj Strossmayer 12. rujna 1888. godine. Tokom susreta, Franjo Josip I. prigovorio je biskupu što je poslao brzojavnu čestitku u Kijev prigodom 900. godina pokrštavanja Rusa. Taj događaj nazvan je bjelovarska afera. Za vrijeme bjelovarskog ustanka 8. travnja 1941. godine, hrvatski vojnici 108. puka i narod srušili su jugoslavensku vlast i s balkona Gradskog poglavarstva (danas zgrada Gradskog muzeja), gradonačelnik Bjelovara Julije Makanec proglasio je u 18 sati uspostavu hrvatske države.
Bitka na Zelengori
Porazom na Zelengori četnička vojska je prestala da postoji.
Crkva sv. Ane u Bjelovaru
'''Crkva sv. Ane u Bjelovaru''' župna je crkva dovršena 1993. godine.
Bitka na Zelengori
Slom četnika i Nemaca
Draža Mihailović je pokušao da se održi još neko vreme u Bosni, snabdevan municijom od Nemaca:
Crkva sv. Ane u Bjelovaru
Župu sv. Ane osnovao je zagrebački kardinal Franjo Kuharić 29. svibnja 1980. godine. Do tada je to područje pripadalo župi sv. Terezije Avilske u Bjelovaru. Župa sv. Ane obuhvaća dio zapadnog dijela Bjelovara i prigradska naselja Hrgovljani, Gudovac, Stare i Nove Plavnice i Klokočevac. Župom je kratko vrijeme upravljao svećenik Ivan Došlin, a zatim Zlatko Pečet, koji je 19. veljače 1983. godine poginuo u prometnoj nesreći. Naslijedio ga je župnik Vinko Gregur. Župa je već tada imala oko 5.000 vjernika, a nije imala crkvu.
Repogatare, Guachochi
Repogatare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2421 m.
Bitka na Zelengori
Slom četnika i Nemaca
Četnički vođa je nameravao da ostane u Bosni sve dok Nemci drže položaje:
Početkom aprila 1945. borbe su stigle nadomak Berlina, ali general Mihailović je verovao da Nemačka neće tako brzo kapitulirati, i da će organizovati gerilu na Balkanu:
Početkom aprila 1945. godine Sarajevo je oslobođeno od Nemaca, a 12. aprila probijen je Sremski front. Slomom okupacionih trupa, četnici su ostali bez moćnih zaštitnika i snabdevanja municijom.
Crkva sv. Ane u Bjelovaru
U rujnu 1989. godine započela je gradnja crkve prema projektu arhitektice Željke Ružić iz Zagreba. Zagrebački kardinal Franjo Kuharić blagoslovio je kamen temeljac 4. studenog 1989. godine. Građevinsko poduzeće iz Čakovca sagradilo je crkvu i u jesen 1990. bila je pod krovom. Za Božić 1990. godine u crkvi je služena prva polnoćka. Pristupnu cestu i parkiralište izradio je 34. inžinjerski bataljun HV-a iz Čakovca. Radovi na pročelju dovršeni su u proljeće 1993. godine. Crkvu je posvetio zagrebački kardinal Franjo Kuharić 22. kolovoza 1993. godine.
Bitka na Zelengori
Odlazak Đurišićeve kolone
Pavle Đurišić je sredinom marta 1945. godine samovoljno napustio četničkog "đenerala" Dražu Mihailovića, pokušavajući da se probije ka zapadu, u dogovoru sa ustaškim vlastima. Sa Đurišićem ka zapadu je krenulo više četničkih vođa i njihovih jedinica:
"Koliko je dubok bio rascijep među četnicima pokazivao je ne samo Đurišićev odlazak od Mihailovića, već još više činjenica da se Đurišiću na njegovom putu na zapad pridružio i Mihailovićev prvi titularni zamjenik i glavni politički savjetnik Dragiša Vasić. To su učinili i mnogi Mihailovićevi vodeći komandanti, među njima Zaharije Ostojić, načelnik komande za istočnu Bosnu, Petar Baćović, komandant hercegovačkih četnika, Mirko Lalatović, jedan od vodećih četničkih štabnih oficira, te Luka Baletić i Pavle Novaković."
- Jozo Tomašević, istoričar
Đurišićeva kolona je uništena u bici na Lijevča polju od snaga NDH, nakon što je prekršio sporazum.
Pokušaj proboja u Srbiju
minijatura|185px|Odmetnuti general [[Dragoljub Mihailović, vođa četnika.]] Sredinom aprila 1945. godine, Draža Mihailović je sa preostalim četničkim snagama, oko 10.000 do 12.000 ljudi, krenuo iz srednje Bosne ka zapadu, tragom Đurišića, ali kada su stigli u dolinu Vrbasa, promenio je naglo pravac marša jugozapadno, ka Srbiji.
Izabrani pravac je vodio kroz planinska područja, šumovita i besputna, radi izbegavanja domašaja 2. armije JA. Na tom pravcu je trebalo savladati mnoštvo teških terenskih prepreka, što je imalo za posljedicu gubljenje teže ratne opreme i ostavljanje bolesnika i ranjenika koji nisu imali fizičke snage da to izdrže. Ovo zlopaćenje, među četnicima upamćeno kao "bosanska golgota", je dovelo do demoralizacije razočaranja u starješine.
Kretanje četničke kolone je praćeno od Jugoslovenske armije. Četničke jedinice su svakodnevno uznemiravane od avijacije: bacane su bombe i leci. Partizanski komandanti su tačno znali brojnost protivnika i njegovo naoružanje, i nisu sumnjali u svoj uspeh na bojnom polju.
Četnici su nastavili preko Ivan-planine i zapadnih padina Bjelašnice, obišli Kalinovik, i skrenuli na istok. Namjeravali su da se dohvate Broda na Drini, nakon čega bi produžili kroz Sandžak i po grupama se ubacili u Srbiju.
Tok bitke
minijatura|Planina [[Zelengora na Sutjesci, poprište poslednje bitke između Jugoslovenske armije i ostataka Mihailovićevih snaga.]]
Jedinice 3. korpusa Jugoslovenske armije s 3. bosansko-hercegovačkom divizijom KNOJ-a, snage Narodne milicije i druge lokalne snage JA, zatečene u širem prostoru kuda se kretala četnička grupa, bile su u stalnom borbenom dodiru sa četnicima.
Četnici su se pod borbom probijali u pravcu Zelengore. Odlučni za proboj, četnici su uspjeli da odbace lokalne partizanske jedinice i da produže pokret. Savladali su i slijedeću liniju duž komunikacije Konjic—Tarčin—Pazarić i, uz velike gubitke, izbili na prostor sjeverozapadno od Kalinovika. Na tom teritoriju bili su potpuno okruženi i došli pod koncentričan udar snaga Jugoslovenske armije.
Do odlučujućeg obračuna je došlo na reci Jezernici, desnoj pritoci Neretve, 10. maja 1945. godine. Krvava borba je trajala tri dana. Na bojištu je ostalo mnogo poginulih četnika, među njima i general Miroslav Trifunović.
U žestokom višednevnom okršaju, od 8. do 13. maja 1945. četnici su razbijeni i uglavnom uništeni.
Posledice
Jugoslovenska armija je pobedila. Porazom na Zelengori četnička vojska je prestala da postoji. Par dana nakon kapitulacije Nemačke u Evropi, koja se zbila 9. maja 1945. godine, drugi svetski rat u Jugoslaviji bio je završen.
Na Zelengori je poginuo general Miroslav Trifunović. Poginuo je i Milan Aćimović. Zarobljen je i Aca Aksentijević, član CNK, kod koga se nalazila celokupna arhiva Draže Mihailovića. Manji broj oficira i četnika uspio je preći u Srbiju, ali su i tamo brzo otkriveni i pohvatani. Grupe preživelih vojnika i starešina su se krile po bosanskim planinama gde su gonjeni od KNOJ-a i OZN-e.
U pokušaju da pređe Drinu, uhvaćen je potpukovnik Dragutin Keserović, dok je pukovnik Dušan Smiljanić poginuo na Drini. Nikola Kalabić je uspeo da se domogne Zapadne Srbije. Draža Mihailović se povukao na prostoru opštine Višegrad gde je ostao sve do hapšenja u martu 1946. Uništenjem četničke grupe, likvidirana je i radio-stanica pomoću koje je Mihailović održavao radio-vezu s »majorom Ćosićem«, pa je OZNA imala problema da ga otkrije i tek nakon deset mjeseci uhvati i izvede pred sud.
Nordic Journal of Human Rights
Nordic Journal of Human Rights je naučni časopis kojega izdaje Norveško centar za ljudska prava (deo Pravnog fakulteta Univerziteta u Oslu) u saradnji sa norveškom izdavačkom kućom Universitetsforlaget. Časopis se sa inderdisciplinarnim pristupom bavi temom ljidskih prava, a posebno u nordijskom kontekstu. Časopis se izdaje od 1982. (prvo pod imenom Mennesker og Rettigheter (Humans and Rights) da bi 2004. ime promenio u Mennesker og Rettigheter (Humans and Rights)). Od 2010. časopis se počinje izdavati na engleskom jeziku.
Antun Cuvaj
150px|thumb|desno|Bista Antuna Cuvaja u Hrvatskom školskom muzeju Antun pl. Cuvaj Carevdarski (Bjelovar, 1854. - Zagreb, 1927.) - hrvatski pedagog, osnivač Hrvatskog školskog muzeja
Rodio se u Bjelovaru 1854. godine. Njegov otac Juraj Cuvaj bio je gradonačelnik Bjelovara, a brat Slavko Cuvaj hrvatski ban. Završio je učiteljsku školu. Bio je učitelj u bjelovarskoj realki iz koje je nastala bjelovarska gimnazija. Bio je i ravnatelj građanske škole u Sisku. U školi je osnovao školsku radionicu za likovno oblikovanje, izradu nastavnih pomagala, igračaka i za popravke. Radovi učenika dobili su priznanja u njemačkom gradu Görlitzu, Karlinu (nekada samostalni grad, od 1922. dio Praga) i u Budimpešti priznanje cara Franje Josipa I. Napisao je knjigu "Građa za povijest školstva kraljevina Hrvatske i Slavonije od najstarijih vremena do danas". Prvo izdanje knjige izašlo je u pet svezaka, a drugo u jedanaest svezaka. Osnovao je Hrvatski školski muzej u Zagrebu 1901. godine. s ciljem prikupljanja, proučavanja i izlaganja građe iz prošlosti i sadašnjosti hrvatskoga školstva i pedagogije.
The Return of the Pink Panther
The Return of the Pink Panther je britanska kriminalistička filmska komedija snimljena 1975. godine u režiji Blakea Edwardsa. Predstavlja četvrti po redu film iz ciklusa o Pinku Pantheru, odnosno treći u kome ulogu policijskog inspektora Clouseaua tumači Peter Sellers. Radnja započinje kad u fiktivnoj zemlji Lugash bude ukradeno nacionalno blago, odnosno dijamant "Ružičasta pantera", te tamošnje vlasti inzistiraju da istragu provede Clouseau, koji, pak, kao glavnog sumnjivca odredi britanskog pustolova Sir Charlesa Littona (čiji lik tumači Christopher Plummer).
The Return je nakon filma Pucanj u tami ponovno okupio Sellersa, Edwardsa i kompozitora Henryja Mancinija, čijem se oduststvu često pripisuje neuspjeh danas uglavnom zaboravljenog filma Inspector Clouseau. U filmu su ponovno nastupili i Herbert Lom kao Clouseauov rastrojeni šef komesar Dreyfuss i Burt Kwouk kao njegov sluga Cato. Iako je Davida Nivena, koji je Littonov lik bio tumačio u filmu Pink Panther iz 1963. godine, zbog starosti zamijenio Plummer, film, u čijim pojedinim scenama glumica Catherine Schell, reagirajući na Sellersovu pojavu i geste, jedva suspreže smijeh, je postigao izuzetan uspjeh i u mnogo čemu revitalizirao filmsku seriju koja će dobiti još nekoliko nastavaka.
Cinco Palos, Coatepec
Cinco Palos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 683 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1531 m.
Pieve di Gusaliggio, Parma
Pieve di Gusaliggio je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 704 m.
La Providencia, Vega de Alatorre
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Third World Quarterly
Third World Quarterly je naučni časopis koji izdaje britanska izdavačka kuća Routledge. Časopis je pokrenut 1979., a 2011. glavni urednik je Shahid Qadir. Sve do 2011. časopis je izlazio 8 puta godišnje kada je počeo izlaziti 10 puta godišnje.
Kile trbušnog zida
Kile trbušnog zida, hernije abdominalnog zida, bruh je izbočenje peritoneuma kroz kongenitalni ili stečeni otvor, koje trajno ili prolazno sadržava delove trbušnih organa. Ukoliko je izbočenje trbušnog sadržaja pod kožom, radi se o spoljašnjoj kili. Kada do hernijacije dolazi u unutrašnjosti trbušne šupljine, u peritonealnim otvorima i recesusima, radi se o unutarnjoj kili.
Historija
Problematika kila u medicini je stara koliko i samo čovečanstvo, o čemu svedoče brojni pisani dokazi koji datiraju duboko u istoriju. Prvi zapisi potiču iz Antičke Grčke i Egipta.
Anatomija trbušnog zida
Trbuh ili abdomen je najveći deo ljudskog tela, čiji središnji deo čini trbušna duplja, sa trbušnim organima. Sa spoljne strane trbušna šupljina zatvorena je trbušnim zidom koji čini; koža, potkožno masno tkivo, mišići, krvni sudovi i fascije. Glavni trbušni mišići su: poprečni trbušni mišić, ravni trbušni mišić, spoljnji kosi trbušni mišić, unutrašnji kosi trbušni mišić i četverokugaoni slabinski mišić. Anatomski prostor trbuha koji se proteže od rebrenog luka kranijalno do prepone, odnosno ingvinalne veze kaudalno, omeđen je donjom ivicom rebara i dijafragmom sa gornje strane, karličnim kostima (stidnim predelom) sa donje, i bokovima sa leve i desne strane. Trbušnu šupljinu, ispunjavaju: Trbušni zid obavija i štiti trbušnu šupljinu. Gledano sa površine prema dubini, višeslojne je strukture. Ispod kože najpovršinskiji sloj naziva se povrđna trbušna fsacija subcutanea, koju čine , Camperova fascija, koja zavisi od uhranjenosti osobe, i može biti debeljine 10 i više santimetara i stratum membranosum abdominis- Scarpina fascija koja, kao deo fascije tela pokriva trbušne mišiće, omotač pravog mišića, i kranijalno prelazi u grudnu fasciju, a kaudalno sa druge strane preponskog ligamenta u fasciju bedra.
Epidemiologija
Na globalnom nivou oko 75% svih kila prednjeg trbušnog zida lokalizovan je u preponi. Najveći procenat preponskih kila (95 %) su ingvinalne kile. Dok se oko 1 % novorođenčadi rađa se sa nekom vrstom urođene kile (najčešće preponskom kilom), stečene kile karakteriše stopa incidencije od 2 do 3 %. Ingvinalne i urođene preponske kile su devet, odnosno deset puta češće kod muškaraca nego kod žena. Iako bedrene kile nalazimo dominantno kod žena, ipak najveći broj dijagnostikovanih kila kod žena otpada na ingvinalne kile. Muško ženski odnos kod stečenik kila je je 4 : 1. Povećana stopa koplikacija kila (inkarceracija, strangulacija, perforacija crijeva) evidentirana je u svim starosnim grupama, sa vrhom javljanja stečenih kila između dvadesete i pedesete godine života)
Pupčana kila
Pupčana ili umbilikalna kila je protruzija trbušnih organa u peritonealnom saku kroz potkožni pupčani (umbilikalni) otvor. Javlja se u prvom mesecu života kod oko 80 % novorođene dece, telesne mase između 1.000 i 1.500 g i u oko 20 % dece preko 2.500 g.
Pupčani (umbilikalni) otvor, kroz koji prolaze umbilikalni krvni sudovi za vreme fetalnog razvoja, zaostaje kao slabo mesto na prednjem trbušnom zidu, čak i po otpadanju pupčanika neposredno posle rođenja. Kroz njega, u stanju povišenog intraabdominalnog pritiska (plač, kašalj, defekacija ili bilo kakvom drugo napinjanje) može doći do hernijacije trbušnih organa, što se manifestuje povremenim ili progresivnim prominiranjem kilne u predelu pupka. 250px|mini|Pupčana kila sa znacima inflamacije Pupčana kila se javlja po tipu prave kile, gde kilnu kesu čine koža, potkožno tkivo i sak od parijetalnog peritoneuma, a sadržaj su obično omentum ili crevna vijuga. Vremenom dolazi do retrakcije umbilikalnog otvora i spontanog povlačenja kile, najčešće do kraja prve godine života deteta.
Ukoliko se pupčana kila klinički manifestira i otkrije u odraslom dobu najčešće se radi o gojaznim ženama srednje životne starosti. Najčešći uzroci nastanka pučanih kila kod odraslih su: Ovakav tip kile nastaje zbog jakog povećanja volumena trbušne šupljine, odnosno svim patološkim stanjima u kojima je intraabdominalni pritisak povišen. Takve hernije mogu biti vrlo velike, i do veličine dečje glave, a u kilnoj se kesi nalazi većina mobilnih intraperitonealnih organa. U tako velikim kilama često se nalaze džepovi nalik divertikulima, koji povećavaju mogućnost uklještenja
Supraumbilikalna kila
Supraumbilikalna kila nastaje kroz defekt u srednjoj liniji prednjeg trbušnog zida, neposredno iznad, na oko 1 cm od umbilikalnog (pučanog) otvora. Obično su manjeg promera, uloživog za vrh prsta.
Nastaju u stanju povišenog intraabdominalnog pritiska, kada može doći do prominiranja supraumbilikalne kile.
S obzirom da se ne radi o prirodnom otvoru, ne može doći ni do njegove spontane retrakcije, tako da je lečenje ove kile isključivo operativno, obično posle prve godine života
Epigastrična kila
250px|mini|CT snimak trbuha bolesnika sa Spigelianovom kilom Epigastrična kila nastaje kroz defekt na linei albi. Lokalizovana je obično na sredini između ksifoidnog nastavka i pupka, i najčešće se pojavljuje prolabira - njem preperitonealni lipom, koji se u tom regionu često sreće. Potkožni pseudotumor se postepeno povećava, povlačeći za sobom peritonealni sak, koji je obično bez sadržaja, ili sadrži samo deo omentuma.
Breaza, Breaza, Prahova
Breaza je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Breaza.
Kile trbušnog zida
Spigelianova kila
Spigelianova kila ili lateralna ventralna kila je hernija koja prolazi Spigelianovu fasciju, odnosno njen aponeurotični sloj smešten između pravog trbušnog mišića, medijalno i polumesečaste linije, lateralno. Ovaj se tip kile nalazi ispod linije arkuate, jer tu anatomski ne postoji zadnja lamina fascije pravog trbušnog mišića.
Breaza, Breaza, Prahova
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 17949 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 548 m.
Kile trbušnog zida
Spigelianova kila
Ovo je jako redak tip kile, koji se najčešće javlja kod osoba srednjeg životnog doba. Vrlo dobro je istražen, što potvrđuje podatak da u literaturi postoji preko 1.000 vrlo precizno opisanih kila.
Preponska kila
250px|mini|Preponski (ingvinalni) kanal Preponska kila ili ingvinalna kila je protruzija sadržaja trbušne duplje kroz ingvinalni (preponski) kanal, u kojem se inače nalazi spermatična vrpca (latinski funiculus spermaticus) i struktura koja se sastoji iz mišića, krvnih sudova i semenovoda (latinski vas deferens) i služi kao veza testisa sa ostatkom urogenitalnog sistema.
Vrlo je često oboljenje sa učestalošću od 27 % kod muškaraca i 3% kod žena. Leči se operativno herniektomijom koja spada u red najčešćih operativnih zahvati posle holecistektomije (odstranjivanje žučne kese).
Kennedy, Minnesota
Kenedi je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Kile trbušnog zida
Preponska kila
Preponska kila delimo na kongenitalne i stečene, direktne i indirektne (prema nekim autorima na medijalne i lateralne), a prema etiologiji mogu biti primarne i rekurentne.
Kennedy, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 193, što je 62 (-24,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kile trbušnog zida
Kongenitalne preponske kile
Kongenitalne preponske kile koje su 10 puta češća kod muške dece, javlja se u oko 1 % novorođenčadi i predškolske dece. Sve kile iz ove grupe su indirektnog tipa s obzirom da je nastanak indirektne kilne kese direktno povezano sa spuštanjem testisa prema skrotumu (kod muške dece). Kod ženske dece glavna masa kile nalazi se u preponskom (ingvinalnom kanalu) i u velikim usnama, lateralno od pubičnih kostiju, a kao kilni sadržaj neretko se nalazi jajnik.
U diferencijalnoj dijagnozi preponskih kila dečjeg uzrasta moraju se imati u vidu i hidrokele (hydrocele) nakupina transudata iz trbušne šupljine unutar nepotpuno obliterisanog vaginalnog pupoljka peritoneuma u ingvinalnom kanalu i oko testisa. Komunikacija hidrokele i peritonealne šupljine može biti različite širine, ali je uvek dovoljno uska da nijedan trbušni organ ne može ući u nju, jer bi se tada radilo o pravoj kili.
Preponska kila kod odraslih osoba
250px|mini|Desnostrana preponska kila Indirektna, kosa ili lateralna preponska kila kod odraslih nastaje usled slabosti mišića i potpornih struktura preponskog (ingvinalnog) kanala uz povišenje intraabdominalnog pritiska.
Ove kile prolaze tokom celog ingvinalnog kanala kroz široki unutrašnji i spoljašnji ingvinalni prsten i spuštaju se prema mošnicama (skrotumu). Kilna kese se nalazi unutar funikulusa spermatikusa, koji je obavijen mišićnim vlaknima kremastera.
Ride in the Whirlwind
Ride in the Whirlwind, u Jugoslaviji prikazivan pod naslovom Obuzdaj vjetar, je američki vestern-film snimljen u režiji Montea Hellmana i premijerno prikazan 1966. godine.
Kile trbušnog zida
Preponska kila kod odraslih osoba
Indirektna kila odraslih može biti urošen ili stečena, koja se češće viđa kod muškaraca, u oko 30 % slučajeva obostrano.
Ride in the Whirlwind
Scenario za film je napisao Jack Nicholson, djelomično inspiriran vlastitim istraživanjem historijskih izvora o Divljem Zapadu. Nicholson se u filmu također pojavljuje i ulozi jednog od trojice protagonista - kauboja koji sticajem okolnosti pronalaze prenoćište u kući vođe razbojničke bande (čiji lik tumači Harry Dean Stanton) koja je opljačkala poštansku kočiju. Radnja pokazuje kako kauboji zbog toga postaju optuženi za zločin, odnosno mete vigilantske potjere koja ih namjerava linčovati, te su zbog toga prisiljeni prolijevati krv kako bi ostali na životu.
Kile trbušnog zida
Preponska kila kod odraslih osoba
Ukoliko trbušni organi čine deo ili ceo zadnji zid kilne kese radi se o kliznoj kilii. Desnostrano se obično radi o cekumu sa apendiksom, a levostrano dolazi do hernijacije mezosigme sa pripadajućim kolonom.
Kod žena, preponsku kilu nalazimo unutar okruglog ligamenta maternice, a klinički se manifestuje kao otok (edem) velike usne stidnice.
Ride in the Whirlwind
Ride in the Whirlwind je bio premijerno prikazan na filmskom festivalu u San Franciscu 1966. godine. Iako je tamo, kao i na drugim festivalima, uspio dobiti niz pohvala od strane kritike, nije imao redovnu kino-distribuciju sve do 1968. godine u Francuskoj, gdje je oduševljenje tamošnje kritike dosta podiglo Hellmanovu reputaciju u krugovima američkih sineasta; u SAD je, pak, iste godine premijerno prikazan na televiziji.
Kile trbušnog zida
Preponska kila kod odraslih osoba
Direktna, prava ili medijalna kila je uvek stečena kil i većinom se nalazi kod muškaraca srednje i starije životne dobi, a u 55 % slučajeva je obostrana. Do hernijacije dolazi kroz dno ingvinalnog kanala u Hasselbachovom trouglu medijalno od donjih epigastričnih krvnih sudova. Ovo je mesto slabijeg otpora (locus minoris resistentiae) jer dno ingvinalnog kanala Hasselbachova trougla čini transverzalna fascija ojačana aponeurozom istog mišića, koja je često vrlo slaba i nepotpuna.
Direktne kile se prema tome nalaze u semenskom snopu i obično protrudiraju prema napred, iako se mogu pružati celom dužinom ingvinalnog kanala do skrotuma i nalegnuti uz semenski snop. Zbog toga je jedini siguran način razlikovanja direktnih od indirektnih preponskih kila njihov položaj u odnosu na donje epigastrične krvne sudove.
Butna (femortalna) kila
Butna kila se klinički manifestuje kao izbočrnje u preponi, ali ispod ingvinalnog ligamenta, a lateralno od nje pipa se puls arterije femoralis. Kila je obično mala jer ima uzak vrat, što je čini vrlo podložnom hernijaciji i vrlo teškoj repoziciji, jer joj je sadržaj često prirastao za kilnu kesu.
Važno je naglasiti da se gotovo 40 % butnih kila po prvi put manifestuje kao hitno stanje zbog inkarceracije ili strangulacije.
Slabinska kila
Slabinske ili lumbalne kile su hernije bočnog zida trbušne šupljine. Kako se u ovom je području moguće naći dva kilna otvora:
U najvećem broju slučajeva ove kila se javljaju kao hernijacija, koja se probija prema potkožju u području Petitovog trougla, čiju granicu: prema kaudalno formira kosi crevni greben, sa strane unutrašnji kosi trbušni mišić, i prema sredini tela leđni mišić. U normalnim anatomskim odnosima otvor Petitova trougla prekriven je završnom tetivom poprečnog trbušnog mišića, a uslov nastanka kile u ovom području je manji urođeni ili stečeni defekt tkiva spomenutih mišića ili aponeuroza.
Kilni sadržaj levostranih slabinskih kila može biti silazni kolon, a ako je kila otkrivena na desnoj strani tela kilni sadržaj čini uzlazni kolon, slepo crevo ili tanko crevo.
Kod ovih kila bolesnici se obično žale na nelagodnost i bol lokalizovan u ovoj regiji, a sumnju na kilu potvrđuje ultrasonografski pregled ili nalaz kompjuterizovana tomografije. Lečenje je hirurško. Male kilne otvore je dovoljno zašiti, a za veće se češće koriste sintetski materijali, npr. neresorptivne mrežice.
Kile u području male karlice
Mala karlica je prostor omeđen sakrumom, trtičnom, stidnim i sednim kostima, mišićima i brojnim vezivnim sponama između njih. Ispunjava je rektum, mokraćna bešika i materica (kod žena), brojni krvni sudovi i živci. Zbog specifičnosti anatomskih odnosa i prostoru male karlice, postoji mogućnost nastanka kila.
Opturtorna kila
Opturatorna kila prolazi kroz opturatorni kanal prateći opturatorni živac i krvne sudove iz unutrašnjosti male karlice, ispod horizontalne grane stidne kosti u njeno spoljašnje područje ipod mišića ileopsoasa.
Ova kila se pretežno javlja kod starijih žena sa splanhnoptozom i najćešće je obostrana. S obzirom da je kila mala i anatomski sakrivena pod mišićem, vrlo je teško uočljiva i opipljiva. Palpira se digitorektalno ili kod žena vaginalnim pregledom, pri čemu se u području opturacijskog otvora opipava napeta tkivna formacija, vrlo bolna na dodir.
Perinealna kila
Perinealna kila (hernia perinealis) je redak oblik kile, koji nastaje samostalno ili kao usputan nalaz kod prolapsa debelog creva ili materice. Do hernijacije dolazi kroz lateralni otvor u analnom levatoru ili u medijalnoj liniji kroz dno karlice.
Kod muškaraca promene se vide pod kožom uz anus, a kod žena su još vidljive i u zadnjem delu velikih stidnih usana (hernia pudendalis), mada se nešto ređe izbočuju i u matericu (hernia vaginalis).
Uklještenja ovih kila nisu dokumentovana, a veličina im dosta varira.
Kila u postoperativnom ožiljku
Kila u postoperativnom ožiljku nakon operativne procedure mogu nastati na prednjem trbušnom zidu koji je na tom mestu anatomski izmenjen. Po statistici mogućnost pojave kile nakon hirurškog zahvata je od 2 do 10 %.
Ove kile ptaćene su osećajem pritisak, nelagodnošću, neodređenim bol i estetskim probelema (ispupčenje na trbuhu koje nastaje kada deo trbušnih organa izađe kroz kilni otvor i spuni kilnu kesu). Obično male kile, sa uzanim otvorom, prave veće tegobe od većih, a može se, desiti da se sadržaj koji je dospeo u kilnu kesu, prilikom vraćanja u trbuh uklješti. Onda sa pored već navedenih simptoma javlja povraćanje kao važan simptom uklještenja kile i zahteva hitnu operaciju.
Kako se nastala kila nikada neće spontano izlečiti, a vremenom se povećava rizik od komplikuje, njeno zbrinjavanje zahteva hiruršku intervenciju.
Herbimicin
Herbimicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 574,662 Da.
Hidroelektrana Trebinje II
Hidroelektrana Trebinje II nalazi se na rijeci Trebišnjici, u opštini Trebinje, Bosna i Hercegovina. Puštena je u rad 1981. godine. Nalazi se na oko 4 km uzvodno od Trebinja.