cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Plazma monitor
Kako plazma TV radi
Plazma ekran je ustvari mreža par milijuna malih fluorescentnih cijevi, smještenih između dvije staklene ploče. Fluorescentna cijev je svjetlosni izvor u kojem se vidljiva svjetlost dobiva na fluorescentnom sloju pobuđenim ultraljubičastim zračenjem koje nastaje električnim izbojem u smjesi živine pare i plemenitih plinova, obicno neon, ksenon ili drugi.
Dugačke trake električki vodljivih elektroda također se nalaze između dvije staklene ploče. “Elektrode sa adresama” se nalaze ispred zadnjeg stakla, koje je obično mutno. “Prozirne pokazne elektrode” se nalaze iza prednjeg stakla. Elektrode su odvojene od stakla sa izolirajućim zaštitnim slojem. Upravljački krugovi stvaraju napon u elektrodama, stvarajući razliku napona izmedu prednje i stražnje elektrode. Ako je razlika napona dovoljna, ona pobudi atome plemenitog plina u fluorescentnim cijevima, koji postaju ionizirani, stvarajući tako plazmu – mješavinu atoma, slobodnih elektrona i iona. Sudari slobodnih elektrona u plazmi sa atomima inertnog plina stvaraju emisiju svjetla. Kod jednobojnih ekrana, plemeniti plin je obično neon, koji daje karakteristično narančasto svijetlo. Kada su elektroni plemenitog plina jednom izbijeni, treba samo mali napon da bi se održao protok struje između elektroda. Mala količina dušika se dodaje neonu da bi se povećala histereza plina.
Kod plazma TV u boji, pozadina svake fluorescentne cijevi je prekriven sa slojem fluorescentne tvari. Fotoni sa ultraljubičastim zračenjem pobuđuju fluorescentnu tvar, koja zatim emitira vidljivo svjetlo sa bojom koja je karakteristična za tu fluorescentnu tvar. Princip rada se može usporediti sa fluroscentnim cijevima i sa neonskim cijevima koje koriste fluoroscentne premaze u boji. Svaki piksel ili točka je napravljena od tri odvojene ćelije, koje imaju fluorescentnu tvar koja emitira crvenu, zelenu i plavu boju. Te tri boje se mješaju zajedno, da bi dali konačnu boju piksela. Plazma TV koristi impulsnu (engl. pulse-width modulation) modulaciju za dobivanje boje, mijenjajući impulse električne struje koji prolaze kroz različite ćelije, tisuću puta u sekundi. Upravljački sistem može mijenjati intenzitet svake boje u pikselu, stvarajući milijune kombinacija crvene, zelene ili plave boje. Plazma TV koristi iste fluorescentne tvari kao klasična televizija sa staklenom katodnom cijevi, koja je poznata po vjernom prikazu boja.
Utjecaj na okoliš
Dušični trifluorid, kemijske formule NF3, se smatra veoma jakim stakleničkim plinom, i on se koristi za vrijeme proizvodnje plazma TV, koji tako doprinosi klimatskim promjenama. Plazma TV ima povećanu potrošnju električne energije, u odnosu na ostale ekrane, posebno jer se koriste sve više s povećanim dimenzijama.
Historijske činjenice
Princip rada plazma TV je prvi opisao mađarski fizičar Kalman Tihanyi 1936 godine. Jednobojni plazma ekran ponovno je osmislio 1964. godine, na Sveučilištu Illinois, Donald Bitzer, H. Gene Slottow i Robert Willson, za PLATO računalni sistem. 1983 godine je IBM uveo jednobojni narančasti ekran za model IBM 3270. Godine 1992. Fujitsu je prikazao prvi plazma ekran u boji. U prvoj polovici 2008 godine, prodaja TV ekrana je bila 22,1 milijun klasičnih TV sa staklenom katodnom cijevi, 21,1 milijun sa LCD ekranom, te 2,8 milijuna sa plasma ekranom.
Žućkasta pupavka
Žućkasta pupavka (Amanita citrina) je vrsta nejestive i potencijalno otrovne gljive iz porodice Amanitaceae. Također se zove limunasta pupavka i citronasta pupavka. Simbiont je.
Opis
Klobuk je širok 5 do 10 cm. Umladosti je kuglast, potom zvonast i na kraju otvoren. Uglavnom je žućkaste boje, ponekada i bijel. Pokriven je ostacima ovoja koji se mogu isprati za kišnih dana. Listići su slobodni i gusti, bjelkaste boje. Stručak je visok 5 do 10 cm i cilindričan. Najprije je pun, a zatim šupalj. Bjelkaste je ili žućkaste boje. Pri vrhu postoji vjenčić, a na dnu je gomoljasto zadebljanje. Meso je bijelo, a ispod klobuka žućkasto. Ima odvratan okus, ali miris i nije baš jak.
Spore su bijele i podugačko okrugle, veličine 7-10x7-11 μm.
Kožica klobuka, listići i meso gomoljastog zadebljanja sa sumpornom kiselinom postanu maslinastosmeđi. Rub lisića sa kalijevom lužinom opstane karminsmeđe boje.
Grčina
Grčina je ruralno naselje u okrugu Đakovice. Nalazi se na granici Kosova sa Albanijom. Dijeli ih planina Paštrik.
Molara, Alessandria
Molara je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Žućkasta pupavka
Opis
Žućkasta pupavka raste u ljeto i jesen u zimzelenim i listopadnim šumama i dosta je česta.
Molara, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
La Providencia, Granja, Playas de Rosarito
La Providencia, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
7. grupa hemijskih elemenata
7. grupa hemijskih elemenata je jedna od 18 grupa u periodnom sistemu elemenata. U ovoj grupi se nalaze:
Sva četri elementa ove grupe su prelazni metali. mangan, tehnicijum i renijum se javljaju u prirodi a borijum je veštački dobijen. Atomske mase ovih elemenata kreću se između 25 i 107.
Ova grupa nosi naziv i VIIB grupa hemijskih elemenata
Wittenberg
Lutherov grad Wittenberg (njem. Lutherstadt Wittenberg) grad je u njemačkoj pokrajini Saskoj-Anhaltu. Ima 48.176 stanovnika (31. prosinca 2007.), koji žive na površini od 160,20 km². Wittenberg leži na rijeci Elbi.
Wittenberg je značajan zbog svoje veze s Martinom Lutherom i početkom reformacije i protestantizma. mini|lijevo| Lutherov spomenik na glavnom trgu starog grada (Marktplatz)
Povijest
Sveučilište u Wittenbergu je osnovano 1502. god., a pohađali su ga između ostalih i Martin Luther (koji je tu bio profesor teologije od 1508.) i Philipp Melanchthon (profeor grčkog jezika od 1518.). Martin Luther je 31. listopada 1517. god., duboko ogorčen načinom davanja oprosta Katoličke crkve, na vrata crkve u Wittenbergu izvjesio na javnu raspravu svojih 95 teza o indulgencijama, dogmama i uređenju crkve.
Tijekom sedmogodišnjeg rata 1760. god., Wittenberg, tada Pruski grad, bombardirali su Austrijanci. Francuzi pod Napoleonom ga okupiraju 1806. i dodatno utvrđuju 1813. god. God. 1815., pruska vojska pod zapovjedništvom Tauentziena ga zauzima na juriš, čime je vojskovođa dobio naslov "von Wittenberg". Wittenberg tada postaje dio pruskim gradom u Saskoj pokrajini. Zidine Wittenberga su srušene u reorganizaciji vojnih snaga Njemačkog carstva 1873. god.
Povijesni centar Wittenberga je pošteđen bombardiranja u Drugom svjetskom ratu, ali su Saveznici bombardirali tvornicu zrakoplova, kuće i kolodvor na rubovima grada. Grad su sovjetske trupe okupirale 1945., a 1949. god. je ušao u sastav novostvorenog DDR-a. Nakon ujedinjenja Njemačke, postao je dijelom pokrajine Saske-Anhalta.
Partnerski gradovi
Wittenberg je zbratimljen sa slijedećim gradovima:
Kalanikaumakaowākea
Etimologija
Kalani na havajskom znači "nebeski" ili "poglavica" (ka je član, a lani doslovce znači "nebo"). Cijelo ime znači "poglavica koji pripada Wākei, a kojeg oči gledaju". U havajskoj mitologiji, Wākea je ime boga neba. Kraljica Ema Havajska je imala ime Kalanikaumakaʻamano.
El Rocío, Granja, Ojuelos de Jalisco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2223 m.
Kalanikaumakaowākea
Obitelj
Kalanikaumakaowākea je bio sin kralja Kauhiakame (sin kralja Kamalalawalua i njegove supruge Piʻilaniwahine I.) i njegove kraljice Kapukini III., koja je bila kći poglavice Makakaualiʻija. Bio je iz dinastije Paumakue.
Supruga kralja Kalanikaumakaowākeje bila je kraljica Kekaikuihala I., koja je znana i kao Kaneakaula. Njezini roditelji su bili poglavica Kuhinahinau od Kawaihaea i njegova žena Keakahiwaʻakama.
Kalanikaumakaowākea i njegova kraljica imali su troje djece:
Kalanikaumakaowākea je imao i konkubinu imenom Makakuwahine (wahine = "žena"). Ovo su njihova djeca:
Marina di Casal Velino, Salerno
Marina di Casal Velino je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Comunidad Río Verde, Balleza
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2412 m.
El Paraje, Uruachi
El Paraje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1499 m.
Tiepolo, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Operacija Dunavski vilenjak
Operacija Dunavski Vilenjak je predstavljala neuspešan pokušaj proboja oko 200 patrolnih čamaca, sanitetskih brodova i barži nemačke crnomorske flote Dunavom od Crnog mora do Beograda u septembru 1944. godine.
Kada je u leto 1944. Crvena armija slomila nemački otpor u Besarabiji i Rumunija prešla na stranu anti-hitlerovske koalicije, situacija za nemačku crnomorsku flotu je postala očajna. Zato su pokušali da izvrše proboj, uz pratnju borbene grupe Re na južnoj obali Dunava i 92. motorizovane grenadirske brigade sa rumunske strane. U pokušaju povlačanja, deo nemačke flote pod komandom kontra-admirala Paula Ziba, je ie imao velike gubitke i stotine poginulih protiv Rumuna kod Černavode i Kalafata. Kada su stigli do Đerdapske klisure, uvideli su da je dalji proboj nemoguć. Odluka da se flota potopi je donesena jer su Sovjeti stigli do Dunava. Potapanje je vršeno 7. septembra kod Prahova i 14. i 16/17. septembra kod Brze Palanke.
Nekoliko brodova je izvađeno posle rata i služili su u rečnoj flotili JNA. Međutim, većina brodova sa neeksplodiranim eksplozivnim sredstvima još uvek leži na dnu Dunava i otežava plovidbu Dunavom u periodu niskog vodostaja.
North Henderson, Illinois
Nort Henderson je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 187, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Blockton, Iowa
Blokton je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 192 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 192 stanovnika, što je 0 (0,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Crvena Paprat
Crvena Paprat je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 95 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 101 stanovnika).
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Los Caporales, Soto la Marina
Los Caporales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Kalaninuiamamao
Kalaninuiamamao je bio princ Havaja, sin Keaweikekahialiʻiokamokua i Lonomaaikanake, nećak Kalanikauleleiaiwi i stariji polubrat Kalanija Kame Keeaumoku-nuia.
Imao je nekoliko supruga.
Prva se zvala Kamakaimoku. Ona je bila majka Kalaniʻōpuʻu-a-Kaiamamaa. Druga žena mu je bila polusestra, Kekaulike-i-Kawekiuonalini, majka Keawemauhilija.
La Loza, Tampico Alto
La Loza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Kalaninuiamamao
Njegove druge žene bile su Kapaihi-a-Ahu, Kalani-kumaikiekia i Kaolanialii; ova mu je bila kći te mu je rodila kćer Alapaiwahine.
La Loza, Tampico Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Steffeln
Štefeln je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 660 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233241.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Štefeln se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 490 metara. Površina opštine iznosi 20,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 660 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
Stebach
Štebah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Nojvid. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 325 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7138069.
Kalanikukuma
Kalanikukuma (o. 1555. - ?) (lani = "nebo") bio je havajski poglavica, 13. kralj otoka Kauaija.
Njegovi su roditelji bili kralj Kahakumakapaweo i kraljica Kahakukukaʻena te je naslijedio oca na vlasti.
Oženio je Kapoleikauilu i dobio sina Kahakumakalinu, svog nasljednika.
Bio je daleki predak kraljice Kamakahelei i kralja Kaumualiʻija te kraljice Kapiolani. thumb|center|250px| [[Havajski otok Kauai]]
Ice Cold in Alex
Ice Cold in Alex je sniman na lokacijama u Libiji, pri čemu su producentima logističku i drugu pomoć pružili tamo stacionirani pripadnici Britanske vojske; lokacije u susjednom Egiptu su, međutim, bile nedostupne zbog još uvijek nepravladanih posljedica Sueske krize. Film je imao izuzetnih problema sa tadašnjom cenzurom, prije svega sa službenim BBFC-ovim cenzorom Johnom Nichollsom koji je zahtijevao cijeli niz izmjena u scenariju i izbacivanja "problematičnih" scena, uključujući one u kojima se lik bolničarke koju tumači Sylvia Syms pojavljuje otkopčane bluze. Zbog toga je režiser Thompson bio uložio brojne proteste, koji su na kraju urodili plodom, te je mjesto cenzora preuzeo John Trevelyan, koji će sljedećih godina značajno ublažiti dotada stroge standarde. Film je na kraju sa uspjehom prikazan na berlinskom festivalu gdje je osvojio nagradu FIPRESCI.
Coyol, Tamazunchale
Coyol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 567 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 479 m.
Klobuk (gljiva)
Klobuk je naziv za sastavni dio plodnog tijela gljive. Može biti raznih oblika, konveksan, otvoren, stožast itd. Himenij se nalazi ispod klobuka i može sadržavati lamellule, cjevčice ili listiće.
Izgled
Klobuk može biti različitog oblika, a i on se može promijeniti tokom razvojnog ciklusa gljive. Najpoznatiji oblik je konvekasn. Konveksni klobuci se često nastave širiti kako gljiva raste dok ne postanu ravni. Mnoge poznate vrste imaju konvekasn klobuk, poput raznih vrsta roda Amanita i vrganja.
Neke gljive imaju veoma neobičan izgled klobuka, poput puhara i smrčaka, a neke ga ni nemaju.
キノコの部位
Căpreni, Căpreni
Căpreni je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Căpreni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2435 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Opština Dărmănești, Bacău
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Santa María Quiegolani, Santa María Quiegolani
Santa María Quiegolani je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Quiegolani.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 830 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2134 m.
Osimski ugovor
Osimski ugovor je Međunarodni ugovor kojeg su 10. studenog 1975. potpisali SFRJ i Republika Italija u talijanskom gradu Osimo kod Ancone. Ugovor je stupio je na snagu 11. listopada 1977 i služio uređenju graničnih i drugih pitanja.
Ugovor je prvenstveno političke prirode, a odnosi se na određivanje državne granice i na pitanja vezana za granice i za promicanje gospodarske suradnje kao i tehničke suradnje za poboljšanje uvjeta života za stanovništvo.
Da bi se postigao Osimskim sporazum postavljena su 12 zajednička povjerenstva.
Ugovor uključujue i sporazum o naknadi za nacionaliziranu ili konfisciranu imovinu u bivšoj zoni B (Sporazum između SFRJ i Republike Italije o konačnom reguliranju uzajamnih obveza koje proizlaze iz 4. članka potpisanog Osimskog ugovora). Ostatak duga su Slovenija i Hrvatska podijelile u omjeru 62:38 posto, a dug kojeg Hrvatska treba platiti Italiji iznosi 35 milijuna dolara.
Himenij
Himenij je sloj tkiva plodnog tijela gljive gdje se stanice razvijaju u bazidije ili askus, koje stvaraju spore. Kod nekih vrsta sve stanice himenija se razviju u bazidije ili askus, a kod drugih se stanice razviju u sterilne stanice koje se zovu cistide ili parafize. Cistide su često važne za identifikaciju pomoću mikroskopa. Podhimenij se sastoji od hifa iz kojih rastu himenijske spore.
Pozicija himenija je tradicionalno prva karakteristika koja se koristi u klasifikaciji i identifikaciji gljiva. Ovdje su neki primjeri himenija kod različitih gljiva:
Collias
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 829 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 65 metara (maksimalnoj 212 m, a minimalnoj 20 m).
Ciénega Larga, Balleza
Ciénega Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Ronco Scrivia, Genoa
Ronco Scrivia je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Cortijo de los Fernández, Tonalá
Cortijo de los Fernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1551 m.
Sastanak u Divcima
thumb|175px|Pukovnik [[Dragoljub Mihailović]] Sastanak u Divcima bio je sastanak pukovnika Mihailovića, vođe četničkih odreda, sa predstavnicima nemačkog Wehrmachta o prestanku neprijateljstva i zajedničkoj borbi protiv partizana. Sastanak je održan u najvećoj tajnosti u selu Divci kod Valjeva, 11. ili 13. novembra 1941. godine.
Pukovnik Dragoljub Mihailović je putem pregovora sa Nemcima pokušao da postigne više ciljeva:
Mihailovićeve snage su 12 dana pre sastanka raskinule saradnju sa partizanima i povele opšti napad na Užičku republiku. Mihailović je na sastanku ubeđivao Nemce da im nije neprijatelj i tražio je naoružanje i municiju kako bi nastavio borbu protiv partizana. U vreme pregovora u Divcima, u obližnjem selu Slovac Nemcima je predato oko 350 partizana zarobljenih od strane četnika.
Pukovnik Mihailović se nadao da će od Nemaca dobiti oružje, ili bar municiju, i da će četničke akcije usaglasiti sa Nemcima u kombinovanoj operaciji za uništenje partizanskog pokreta. Istovremeno se trudio da sve to uskladi sa svojim novozadobijenim statusom od saveznika priznatog vođe otpora u Jugoslaviji. Mihailović je pažljivo skrivao pregovore sa Nemcima od jugoslovenske izbegličke vlade, kao i od Britanaca i njihovog predstavnika Hadsona. Da bi sačuvao popularnost u narodu i održao savezničko priznanje, tražio je od Nemaca da eventualni dogovor ostane u tajnosti.
Nemci su njegove predloge kategorički odbili i zatražili bezuslovnu predaju četnika. Pošto Mihalović to nije učinio, ubrzo nakon što su se obračunali sa partizanima, pokrenuli su akciju protiv njegovog štaba. Od tada pa nadalje, Mihailović vodi bespoštedni rat protiv partizana, dok je sukobe sa Nemcima izbegavao.
Priprema sastanka
Mihailović je krajem oktobra 1941 shvatao da će Nemci krenuti u završnu ofanzivu i da je to najbolji način da komunistički rival bude slomljen a da on ostane u Srbiji. Nemci su za gušenje ustanka u Srbiji 1941. angažovali dodatne trupe i sproveli drastične represalije nad stanovništvom, što je Mihailovića navelo da se povuče iz ustanka, napadne partizane i zatraži kontakt sa nemačkom upravom radi prekida neprijateljstva. Preko njegovog predstavnika u Beogradu, pukovnika Branislava Pantića, prvo je uspostavio vezu sa predsednikom kvislinške vlade Milanom Nedićem, koji je trebalo da ih poveže sa Nemcima.
Prema svedočenju Branislava Pantića, koje je 1958. publikovao Borivoje Karapanžić, Draža Mihailović je 27. oktobra 1941, dan nakon održanog sastanka sa partizanskim predstavnicima u Brajićima (koje je predvodio Tito), održao sastanak sa najbližim saradnicima u kući majora Aleksandra Mišića u Struganiku.Sastanku su pored Mihailovića i Mišića prisustvovali i Dragiša Vasić, potpukovnik Dragoslav Pavlović, pukovnik Branislav Pantić i kapetan Nenad Mitrović. Govoreći o unutrašnjoj situaciji i stanju u četničkom pokretu, Mihailović je istakao da četničke jedinice nemaju dovoljno oružja, ni municije, za razliku od partizana, koji svakim danom postaju sve snažniji. Mihailović je stoga saopštio da je odlučio da se obrati za pomoć Nemcima i ponudi im svoje odrede na uslugu u borbi protiv partizana, s tim da ih Nemci naoružaju i snabdeju municijom. Na kraju je naglasio da je to jedini način da se suzbije narastanje i omasovljavanje partizanskih snaga ili, čak, da se one unište. Neki od učesnika sastanka smatrali su da se, bar za neko vreme, ne bi trebalo obraćati Nemcima, već da bi oružje i municiju trebalo tražiti od Milana Nedića. Tome su se suprotstavili Mihailović i Mišić. Branislav Pantić je upamtio sledeće Mihailovićeve reči:
Tehnički poslovi oko pregovora Draže Mihailovića sa Nemcima povereni su pukovniku Pantiću i kapetanu Mitroviću. Oni su sutradan, 28. oktobra 1941, krenuli za Beograd, gde su se susreli sa nemačkim kapetanom Jozefom Matlom, u njegovom stanu na Dedinju, koji ih je unapred upozorio da nema nikakvog punomoćja da vodi ovakve razgovore, ali da će obaveštenje preneti nadležnim komandama. Pantić mu je izjavio da je od strane pukovnika Draže Mihailovića ovlašćen da stupi u vezu sa nadležnim instancama u nemačkom Vermahtu, kako bi se četnički odredi jugoslovenske vojske stavili na raspolaganje u cilju suzbijanja komunizma u Srbiji.
Ponudu Mihailovićevih predstavnika, Jozef Matl je istog dana preneo nadležnim komandama kod opunomoćenog generala, uz dopunu:
Sutradan, 29. oktobra 1941, Jozef Matl je u svome stanu ponovo primio Pantića i Mitrovića i preneo i odgovor opunomoćenog komandanta, uz skretanje pažnje da sadržina odgovora "mora u potpunosti ostati tajna". U odgovoru je naznačeno da nemačka strana želi da pukovnik Mihailović lično dođe u Beograd na pregovore, pri čemu bi bila garantovana "sigurnost njegovoj ličnosti i životu pri dolasku i odlasku bez obzira na ishod razgovora". Posle inicijalnih kontakata usledio je i poziv načelnika štaba nemačkog komandanta u Srbiji, upućen Mihailoviću 30. oktobra, koji je doslovno glasio:
Celokupna aktivnost oko uspostavljanja kontakta i organizovanja sastanka pukovnika Mihailovića i vojnog komandanta išla je preko centrale Abvera, a bez znanja Upravnog štaba. Šef Upravnog štaba general Harold Turner, koji je o pripremi pregovora doznao iz krugova kvislinške vlade, obavestio je 3. novembra 1941. oponumoćenog komandanta korpusa da je žestoko protiv. On je Mihailovića optužio za ratno lukavstvo i učešće u ustanku protiv Nemaca:
General Turner je zaključio da bi pregovaranje sa Mihailovićem štetilo ugledu Vermahta:
Prema Turnerovom mišljenju, iznetom u izveštaju od 6. novembra 1941, stav Milana Nedića prema Mihailoviću podrazumevao je da se "Mihailović nalazi neposredno pred uništenjem" i da je Mihailović svestan nezavidnog položaja svojih odreda zbog čega "želi da dobije u vremenu kako bi se spasao, naročito preko zime". Turner je dodao da "Nedić smatra da nema svrhe pregovarati" sa Mihailovićem.
Prema mišljenju istoričara Žarka Jovanovića, "kako bi dokazao Nemcima da je uistinu ogorčeni protivnik komunista, odnosno partizanskog pokreta, i stvorio povoljnije uslove za pregovore, Mihailović je naredio svojim odredima da izvrše napad na partizane. Zbog otpočinjanja otvorenih sukoba između četnika i partizana, početkom novembra, Mihailović je, kako navodi u odgovoru nemačkim vojnim predstavnicima u Srbiji, od 3. novembra 1941, bio sprečen da lično dođe u Beograd:
Napad na partizane
Neposredno nakon što se ponudio Nemcima kao saradnik, Mihailović je preduzeo opšti napad na partizansku Užičku republiku. Napad četnika na Užice novembra 1941. predstavlja početak građanskog rata u Srbiji u uslovima okupacije.
thumb|Protest protiv bratoubilačke borbe u Čačku, novembar 1941.
Napad na partizane koji su preduzeli odredi pod komandom Draže Mihailovića predstavlja kršenje sporazuma koji su postigli najviši predstavnici partizanske i četničke komande, uključujići Tita i Dražu Mihailovića, na sastanku u Brajićima, 26. oktobra 1941. Već sutradan, na sastanku sa najbližim saradnicima u Struganiku, Mihailović je doneo odluku da pošalje predstavnike na pregovore sa Nemcima u Beograd. Partizanska strana se pridržavala odredbi sporazuma i isporučila je poslednjih dana oktobra 500 pušaka i 24.000 metaka četničkom štabu na Ravnoj Gori i oko 5 tona žita požeškim četnicima. Ovu isporuku potvrdio je i Draža Mihailović na suđenju 1946: "Što se tiče pušaka i municije, dobio sam sve kako je Tito obećao." S druge strane, četnici kapetana Vučka Ignjatovića u noći između 27. i 28. oktobra 1941. zarobili su Milana Blagojevića, komandanta Prvog šumadijskog NOP odreda na železničkoj stanici u Požegi. Blagojević je ubijen nakon nekoliko dana u obližnjem selu Glumču. Komandant opsade Kraljeva major Radoslav Đurić, na suđenju Draži Mihailoviću 1946. svedočio je da su četnici Vučka Ignjatovića u Požegi, tokom poslednjih dana opsade Kraljeva, oduzimali naoružanje i municiju koja je iz Užica dopremana na front prema Kraljevu.
Zahvaljujući mobilizaciji koju su četnici vršili na oslobođenoj teritoriji, tokom oktobra 1941, njihovi odredi su brojčano narasli. Na užičkom, požeškom i ivanjičkom području krajem oktobra nalazio se veći broj četničkih odreda i grupa, iako su na perifernim delovima slobodne teritorije vođene oštre borbe sa nemačkim snagama. Poslednjih dana oktobra pojačana je mobilizacija u selima užičkog, zlatiborskog i požeškog sreza. Zapaženi su i pokreti nekih četničkih odreda i grupa. Zlatiborsko-užički četnički odred pod komandom majora Manojla Koraća prebacio se sa područja Višegrada u Užice. Odatle je 31. oktobra 1941. prešao u Požegu gde se spojio sa glavninom četničkih snaga, uoči napada na Užice.
Uporedo sa početkom četničkih napada na partizane u zapadnoj Srbiji, Draža Mihailović je 1. novembra 1941. uputio pismo generalu Hinhoferu, komandantu 342. nemačke divizije, u Valjevo, u kom se navodi da je "organizacija četnika u stanju da održava red na području zapadne Srbije" i da će "komunistička opasnost" prestati kada se četničkoj organizaciji omogući da nesmetano radi, uz uslov da dobije "dovoljno naoružanja". U pismu je naglašeno da "četnička akcija nije usmerena protiv nemačkih jedinica, ukoliko one ne napadaju četnike i narod".
Napad četnika na Užice trebalo je izvesti koncentrično sa četiri kolone od kojih bi svaka imala po 800-1000 boraca. Partizani su supeli da pre planiranog opšteg četničkog napada na Užice onemoguće dejstvo tri četničke grupacije: karansko-ribaševske, zlatiborske i kremanske. U odbrani grada učestvovali su i sami građani koji su se prihvatili oružja i stupili u partizanske jedinice. Posle žestokih borbi tokom dana u rejonu Trešnjice, četnici su bili razbijeni.
Nastavljajući gonjenje četničkih snaga posle njihovog neuspelog napada na Užice, partizanske snage su 3. novembra 1941. zauzele Požegu. Obostrani gubici bili su veliki. Istovremeno, još dok su se vodile borbe oko Požege, Mihailović je naredio napad na partizane u Čačku i drugim gradovima. Borbe oko Čačka okončane su 8. novembra 1941. četničkim porazom. U borbama oko Čačka partizani su, kako se obično navodi u literaturi, zarobili oko 400 četničkih boraca, koji su svi, sem oficira i žandarma, pušteni kućama. U noći između 7. i 8. novembra četnici su izvršili napad na Gornji Milanovac, gde je zarobljeno oko 150 partizanskih boraca, koji su potom sprovedeni na Ravnu goru kao zarobljenici, a uskoro zatim (13. novembra 1941) predati Nemcima. U međuvremenu, četničke snage pod komandom kapetana Dragoslava Račića u noći između 7. i 8. novembra 1941. ponovo su pokušale prodor prema Užicu. Borbe su okončane 9. novembra 1941. potiskivanjem četnika u pravcu Ravne gore. Partizanske snage, pošto su odbile napad četnika na Užice i Čačak, produžile su dejstva protiv četničkih snaga koje su se povlačile ka Ravnoj gori, i stezale obruč oko štaba Draže Mihailovića. Teška pozicija u kojoj se našla glavnina četničkih snaga primorala je Dražu Mihailovića da 9. novembra zatraži pomoć od četničkih formacija iz istočne Bosne pod komandom majora Jezdimira Dangića, kome je naređeno da prebaci snage pod njegovom komandom na desnu obalu Drine, odnosno u rejon Kosjerića i Užica. Međutim, Dangić nije postupio po naređenju. Draža Mihailović je ubrzo (11. novembra 1941) nastojao da popravi poziciju četničkih snaga nudeći saradnju Nemcima na sastanku u Divcima.
Održavanje sastanka
Sastanak četnika i Nemaca je održan 11. novembra u jednoj kafani u selu Divci.
Učesnici sastanka
Sastanku su prisustvovali sa nemačke strane:
Rancho Viejo, Uruapan
Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1594 m.
Sastanak u Divcima
Učesnici sastanka
Prisutni sa četničke strane:
Sastanak je održan bez znanja britanskog oficira za vezu, Bila Hadsona, koji je u to vreme boravio u štabu pukovnika Mihailovića.
Mihailovićeva ponuda
Uprkos Mihailovićevoj ponudi, na samom početku sastanka mu je rečeno da Wehrmachtu njegove usluge nisu potrebne:
Nemci su zaključili da Draža zna za dolazak njihovih oklopnih trupa, da kao generalštabni oficir pravilno ocenjuje da će se nastavak nemačkih operacija rđavo završiti po njega, te stoga "nemački Vermaht ne može da se optereti takvim saveznicima koji mu se privremeno priključuju iz razloga oportuniteta".
Mihailović je izjavljivao Nemcima lojalnost i tražio da mu daju municiju da nastavi borbu protiv partizana, u čemu je znalac:
Nudeći prelazak na nemačku stranu, želeo je da njegovo "delovanje na nacionalnoj osnovi" ostane potajno da ne bi prošao kao Kosta Pećanac, koji je sklopio otvoreni sporazum sa okupatorom, čime je izgubio ugled u narodu i stekao žig izdajnika. Mihailović je pri tom obrazložio: "Kosta Pećanac je zbog toga izgubio svaki ugled i uticaj. Ne znam da li ćete vi kao stranac razumeti moju izjavu, ali pomislite može li čovek da stupi otvoreno na stranu okupatora, a želi otvoreno da se bori protiv onih koji su preuzeli primamljivo ime boraca za slobodu", misleći pri tom na partizane. Aleksandar Mišić se nadovezao na Dražin predlog i čak zatražio nemačke oficire za vezu kod četnika: "Mi idemo tako daleko da Vas molimo da do nas uputite oficire za vezu da biste se, uz punu garanciju, mogli uveriti u našu borbu protiv komunista."
Uprkos svim njihovim predlozima, Nemci pukovniku Mihailoviću nisu ostavili drugu mogućnost do da položi oružje. U to spada predaja sveg oružja, municije i opreme, i oslobađanje nemačkih zarobljenika. Potpukovnik Kogard je bio izričit:
Mihailović je rekao da ne može ovu odluku da donese a da ne čuje mišljenje svojih potčinjenih vođa i na tome je sastanak završen. Na rastanku, Draža im je rekao:
Predaja zarobljenih partizana
Iako su pripadnici četničkog pokreta započeli streljanja i masakriranja partizanskih zarobljenika već 1. novembra 1941, iako su u narednim danima intenzivirani napadi na partizansku teritoriju, uključujući Užice, Ivanjicu, Čačak, Gornji Milanovac, partizani su nakon zarobljavanja i razoružavanja puštali na slobodu najveći broj četničkih boraca. Sem toga, Vrhovni štab NOPOJ izdao je naređenje 8. novembra 1941. u kome se "pod pretnjom smrtne kazne" zabranjuje odgovarati na zločine četničkih snaga činjenjem zločina nad zarobljenim četnicima i četničkim simpatizerima.
Od ove grupe zarobljenika, Nemci su 263 osobe streljali 27. novembra 1941. godine na Krušiku u Valjevu. Ostali zarobljenici su delom streljani naknadno, delom deportovani u logore, a delom pušteni na slobodu.
Predaja zarobljenih partizana nastavila se i posle ovoga, i bila je naročito intenzivna u decembru 1941.
Partizani razotkrivaju Mihailovića
Užička "Borba" je u svom vanrednom izdanju 12. novembra 1941. godine objavila vest pod naslovom "Nedić potvrđuje da je Draža Mihailović primao pare od Nemaca", u kojoj, pored ostalog, piše:
Nemački odgovor
mini|210px|Nemačka poternica za pukovnikom Dražom Mihailovićem iz decembra 1941. Uprkos inicijalnim pregovorima nižih instanci, pritisak iz Berlina, gde su organizaciju Mihailovićevih četnika smatrali probritanskom, doveo je do prekida ovih tajnih razgovora. U vreme sastanka u Divcima nemačka Vrhovna komanda nije bila ni čula za pukovnika Mihailovića, pa traži proveru o celoj stvari:
Neki četnički komandanti iz zapadne Srbije, kao izaslanici Draže Mihailovića za Bosnu i Hercegovinu, u istom ovom razdoblju uspostavljaju kontakte sa italijanskim okupatorom. Istog dana kada je Mihailović pregovarao sa predstavnicima nemačkog okupatora u Divcima, major Boško Todorović sastao se u Višegradu sa italijanskim oficirima. Sastanku je prisustvovao i komandant Zlatiborskog četničkog odreda Radomir Đekić, "vojvoda zlatiborski". Tom prilikom je zaključen dogovor o međusobnom nenapadanju i saradnji u borbi protiv partizana. Višegradski četnički odred je sarađivao i sa Nemcima. O tome svedoči pismo komandanta ovog odreda poručnika Kamenka Jevtića, kojim javlja opštinskoj upravi u Rudu, 12. novembra 1941: "Naš rad odobravaju Nemci i srpska vojska."
Nemci nisu prihvatili Mihailovićevo prestrojavanje. Protiv njega je 6. decembra preduzeta Operacija Mihailović, za njim je raspisana poternica i nekoliko meseci je bio u bekstvu. Uoči nemačke operacije na Ravnoj gori, Mihailović je na sastanku s četničkim starešinama 1. decembra 1941. naložio da se deo četnika legalizuje, kako bi opstali u okviru Nedićevih formacija. Četnički odredi u Srbiji delom su raspustili regrute kućama i ostali u ilegali na kadrovskom sastavu, a delom se legalizovali kao kvislinške snage Milana Nedića.
Ivan Milutinović
U Beogradu rukovodio udruženjem studenata marksista. Godine 1923. postaje član KPJ. Radi u sindikatima, u Crvenoj pomoći te ilegalno u partiji. Godine 1928. osuđen na šest mjeseci zatvora, a 1929. ponovo uhapšen i osuđen na šest godina robije. Robijajući u Sremskoj Mitrovici i Lepoglavi, zbog buntovničkih akcija dobija još dvije godine. Po izlasku iz zatvora 1939. postaje član Centralnog komiteta KPJ, a na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ 1940. izabran za člana sedmočlanog Politbiroa.
Sastanak u Divcima
Posleratno suđenje
mini|desno|Optuženi [[Dragoljub Mihailović na suđenju u Beogradu 1946.]] Na posleratnom suđenju u Beogradu Mihailoviću je, između ostalog, stavljen na teret sastanak sa Nemcima u selu Divci i predaja zarobljenih partizana.
Ivan Milutinović
Nakon pokretanja narodnooslobodilačkog rata član Glavnog štaba NOPOJ. Organizira partizanske odrede u zapadnoj Srbiji (Užička republika), zatim u Crnoj Gori, pa u Bosanskoj Krajini, pa ponovo u Crnoj Gori. Član predsjedništva AVNOJ-a i član NKOJ-a. Kada su 1943. u NOVJ uvedeni činovi postaje general-lajtnant.
Sastanak u Divcima
Mihailovićeva odbrana
Mihailović se branio da nije slao emisare u Beograd i tražio kontakte, već su emisari došli kod njega na Ravnu goru i molili ga da se sastane sa Nemcima, da bi prestalo stradanje naroda. Navodno, sastanak nije inicirao on, već njegovi obaveštajni oficiri Branislav Pantić i Nenad Mitrović koji su došli iz Beograda i usput sreli jednog gestapovca u civilu, profesora Matla, koji je tražio da se sastane sa njim.
Ivan Milutinović
Septembra 1944. zajedno sa Titom otputovao u Moskvu. Po povratku u Jugoslaviju, zadržao se nekoliko dana u tek oslobođenom Banatu. Poginuo je 23. listopada 1944, nadomak oslobođenog Beograda, kada je šlep kojim je išao u Beograd, naišao na nemačku minu.
Sastanak u Divcima
Mihailovićeva odbrana
Suprotno Mihailovićevim tvrdnjama, izveštaj kapetana Matla nedvosmisleno govori da su Dražini izaslanici preko Nedića u Beogradu stupili u kontakt sa njim.
Ivan Milutinović
Za narodnog heroja proglašen je 6. jula 1945. godine. Grad Berane u Crnoj Gori je po njemu, 1949. godine, dobio ime Ivangrad, a 1992. je vraćeno prethodno ime.
Sastanak u Divcima
Mihailovićeva odbrana
Mihailović je tvrdio da je sastanak u Divcima bio u "trećoj desetici meseca novembra" (nemački dokumenti pokazuju da je bio 11. novembra ), da je nemačka operacija Mihailović usledila posle deset dana (usledila je posle 25 dana) i da je u napadu učestvovalo "pet divizija", što je takođe preterivanje (učestvovali su delovi 342. divizije).
Ispitivanje svedoka
Na sudu je, između ostalih, kao svedok saslušana i Darinka Marić-Popović, ugostiteljka, vlasnica kafane u Divcima. Ona je izjavila da su 13 novembra oko osam sati uveče Nemci zauzeli njenu kafanu radi sporazuma sa Mihailovićevim četnicima. Prema njenim rečima, od četnika je bio Aca Mišić i još dva četnika, koje nije mogla poznati. Oni su ostali do pola noći, a napolju je bila straža.
Svedokinja Marić-Popović je takođe izjavila da je iste noći videla kamione kojima prevoze partizanske zarobljenike:
Presuda
Mihailović je osuđen kao saradnik okupatora, a u njegovoj presudi se između ostalog pominje i sastanak u selu Divci:
Sudsko veće je pritom utvrdilo da je sastanak u Divcima bio tesno povezan sa predajom zarobljenih partizana Nemcima:
Vanjske veze
‎
Amanita
Za mnoge vrste se ne zna jesu li jestive, posebno u zemljama poput Australije gdje su mnoge gljive slabo poznate.
Otrovnost
Neke gljive iz ovog roda u sebi sadrže amatoksine, koji mogu izazvati prestanak rada jetre i smrt. Tu spadaju: zelena pupavka, Amanita virosa, Amanita bisporigera i Amanita ocreata, kao i Amanita verna.
Manantial Mojarra, Xochistlahuaca
Manantial Mojarra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 364 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
Molare, Alessandria
Molare je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1676 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Ticino
Kanton Ticino službeno Republika i Kanton Ticino (talijanski: Repubblica e Cantone Ticino) je najjužniji Švicarski kanton sa većinskim stanovništom kojem je materinji jezik - talijanski.
Ime je dobio po istoimenoj rijeci Ticino, glavni grad kantona je Bellinzona. Ticino je jedini švicarski kanton, u kojem je talijanski službeni jezik.
3-Metilglutakonil-KoA
3-Metilglutakonil-KoA je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 893,644 Da.
Kalanipehu
Kalanipehu (kalani = "nebeski") bio je kralj havajskog otoka Molokaija u 17. stoljeću. Spomenut je u drevnim pojanjima. 160px|minijatura|Otok [[Molokai]] On je bio najmoćniji poglavica Molokaija na početku 17. stoljeća.
Nažalost, imena njegovih roditelja nisu se sačuvala.
Nije jasno preko koga je Kalanipehu bio član dinastije Kamauaue.
Kalanipehu je imao kćer imenom Kumakakaha, čiji je muž bio poglavica Pune zvan Kuikai, koji se na Molokai preselio. On je bio rođak kraljeva otoka Havaji.
Kumakakaha i njezin muž postali su preci obitelji Kaiakea.
DIC
DIC se može odnositi na:
Opština Dealu Morii, Bacău
Dealu Morii je opština u Rumuniji u okrugu Bakau.
Aargau
Kanton Aargau ponekad Argovia je jedan od najsjevernijih švicarskih kantona sa većinskim stanovništom kojem je materinji jezik - njemački.
Ime je dobio po rijeci Aare u čijem donjem toku leži kanton, glavni grad kantona je Aarau.
Kalapa
Kralj Havaja Kalapa, spomenut u pojanjima, bio je kralj na drevnim Havajima. On je 6. poznati kralj otoka Havaji.
Njegovo ime je u pojanjima dano i kao Kalapanakuʻioʻiomoa.
Kalapa je bio sin princa Kanaloe i njegove sestre Makoʻani te unuk poglavarice Molokaija Hualani i njenog muža Kanipahua, kralja Havaja.
Kalapa, znan i kao Kalapaua, naslijedio je okrutnog kralja Kamaiʻolea na tronu.
Legende opisuju kako je Kamaiʻole iskorištavao seksualno mnoge žene te su se ljudi pobunili. Nakon što je on ubijen, Kalapa je zavladao otokom, a bio je smatran dobrim vladarem.
Obitelj
Kalapa je oženio ženu zvanu Malamaʻihanaʻae, koju pojanja zovu i Makeʻamalamaʻihanai. Njihov sin je bio veliki Kahaimoelea. On je naslijedio oca.
Dompierre-sur-Nièvre
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 152 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 8 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 333 m, a minimalnoj 222 m).
Pinardville, New Hampshire
Pinardvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Familia Leyva, Playas de Rosarito
Familia Leyva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Pinardville, New Hampshire
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.780, što je 999 (-17,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Familia Leyva, Playas de Rosarito
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
San Cono, Messina
San Cono je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 618 m.
Shade Gap, Pennsylvania
Šejd Gap je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 105, što je 8 (8,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Rafael, Balleza
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2587 m.
Bulbuceni, Căpreni
Bulbuceni je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Căpreni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 655 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
El Africano, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Mesa de las Artonas, Ojuelos de Jalisco
Mesa de las Artonas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ojuelos de Jalisco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2224 m.
Appenzell Ausserrhoden
Kanton Appenzell Ausserrhoden ponekad nazivan Appenzell vanjski Rhodes je kanton na sjeveroistoku Švicarske.
Glavni grad kantona je Herisau a sjedište suda Trogen.
Stručak
Stručak je u mikologiji "stabljika" koja podržava klobuk gljive. Kao i svi drugi dijelovi gljive, osim himenija, stručak se sastoji od sterilnog hifalnog tkiva. Međutim, kod mnogih vrsta se plodni himenij nastavlja na stručak.
Evolucijska korist stručka se smatra lakše širenje spora. Uzdignute gljive lakše će ispustiti spore da ih ponese vjetar ili neka životinja. Međutim, mnoge gljive nemaju stručak, poput griva (capica), zvjezdača, tartufa i zdjeličarki.
Često se pomoću stručka može odrediti vrsta gljive. Neke od karakteristika na koje treba obratiti pažnju su: Kada se skupljaju gljive veoma je važno da se gljiva iskopa iz zemlje, umjesto da je se prelomi preko polovine stručka.
Tipovi stručka
キノコの部位
Marina Lido, Salerno
Marina Lido je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Giardoni, Benevento
Giardoni je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 740 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Sea of Sand
Sea of Sand je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1958. godine u režiji Guya Greena. Radnja se događa za vrijeme Drugog svjetskog rata 1942. godine na sjevernoafričkom bojištu i prikazuje kako specijalna britanska jedinica Dalekometne pustinjske grupe (LRDG) neposredno pred početak bitke kod El Alameina dobija zadatak dići u zrak skladišta goriva u njemačkoj pozadini, ali i kako otkrije njemačku tenkovsku jedinicu o kojoj mora izvijestiti svoje pretpostavljene iako je ostala bez radija. Sea of Sand se snimao na autentičnim lokacijama u Libiji, pri čemu su producentima pomagali pripadnici tamo stacionirane britanske vojske, a jedan od stručnih savjetnika je bio LRDG-ov veteran Bill Kennedy Shaw.
904
Godina 904. (CMIV) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.
El Puerto de la Huerta, Uruachi
El Puerto de la Huerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2012 m.
Kajal (kozmetika)
Kajal ili kohl je ime za jedno od najstarijih kozmetičkih sredstava na svijetu - crnilo za oči, koje su koristile još žene iz sumerskog Ura, kao i one iz Antičkog Egipta.
Egipćanke su kajal priređivale tako da usitne antimonit u prah na kozmetičkoj paleti, zatim su ga pomiješale sa ricinusovim uljem i nanosile na obrve i trepavice. thumb|left|140px| [[Posuda za kajal sa štapićem za nanošenje iz Antičkog Egipta]] On im nije služio samo za uljepšavanje već i kao antiseptik za zaštitu očiju.
I današnje žene koriste kalaj, ali kao - olovku, koja se pravi od istog materijala.
Ixtla, Tamazunchale
Ixtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 562 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 564 m.
Santiago Quiavigoló, Santa María Quiegolani
Santiago Quiavigoló je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Quiegolani.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 396 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1397 m.
Zürich (kanton)
Kanton Zürich (njemački: Zürich, francuski: Zurich, talijanski: Zurigo, romanš: Turitg, latinski: Turicum) je najmnoljudniji kanton na sjeveru Švicarske.
Glavni grad kantona je Zürich najveći i privredno najznačajniji grad Švicarske.
Rockwood, Virginia
Rokvud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Opština Dofteana, Bacău
Dofteana je opština u Rumuniji u okrugu Bakau.
Chozeau
Šozo je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi La Tur di Pen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 813 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 99 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 416 m, a minimalnoj 204 m).