cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yang Manchun
Yang Manchun je komandirao tvrđavom Ansi, čija je uspješna obrana natjerala Kineze da odustanu od daljeg prodora u državu Goguryeo te joj tako omogućila još dvije decenije postojanja. O njegovom životu nema gotovo nikakvih podataka. Samo ime "Yang Manchun" se prvi put spominje tek 1768.
Prije sudjelovanja u ratu protiv Kineza je godine 642. uspješno odbio napada pučističkog generala Yeon Gaesomuna, natjeravši ga da ga prizna kao komandanta tvrđave - mjesto na koga je postavio svrgnuti kralj Yeongnyu.
Korejske kronike navode da je za vrijeme opsade 645. osobno ranio kineskog Taizonga pogodivši ga strijelom u oko.
Rondo
Rondo (nastalo od francuske riječi rondeau) je riječ koja se upotrebljava u muzici na brojne načine, najčešće misleći na muzičku formu, ali i na karakterni tip različit od forme. Iako se sada zove rondo, oblik se počeo uputrebljavati u baroku pod nazivom ritornello (nastalo od latinske riječi ritonare što znači “vraćati se”, što označava vraćanje na orginalnu temu ili motiv “A”). Uprkos tome što ta dva termina imaju nekoliko razlika u značenju, neki ljudi ih tumače isto.
U obliku rondo se glavna tema naizmjenično smjenjuje sa više kontrastnih tema koje se zovu “epizode”. Opća ritmička šema se može prikazati kao abacada… Broj tema je različit od djela do djela, i ponavljajući dio je ponekad skraćen zbog varijacije.
Rondo se počeo češće upotrebljavati u doba klasike, iako se može naći i u ranijim radovima. U doba klasike i romantike se koristi i kao zadnji pokret sonate, simfonije ili concerta. Klasična djela se često završavaju rondom, te je najčešće četvrti pokret djela rondo, samo sonate i concerti imaju rondo na mjestu trećeg pokreta.
Rondo je korišten u baroku da se napišu ritornello rondo, što je proširivanje ronda spajanjem sa ritornellom. Takvi oblici su korišteni u brzim pokretima baroknih concerta u kojima orkestar (koji svira glavnu temu) kontrastira grupi solista (koji svira epizode).
Drugo često proširivanje ronda je spajanje sa sonatom, čime se dobije oblik sonata rondo. U ovakvim kompozicijama druga tema ima sličnu ulugu drugog stava sonate pojavljujući se prvo u tonalitetu različitog od tonskog, a kasnije se ponavljajući u tonskom tonalitetu.
Rondo kao karakterni tip se pripisuje brzoj živoj muzici – obično vivo. Muzika koja se naziva rondo obično ima i formu i karakter rondo, mada postoji i dosta primjera kompozicija koje su rondo po formi, ali ne i po karakteri. Kompozitori kao George Gershwin te kompozicuje ne nazivaju rondo.
Longin Tomić
Longin (svetovno Ljubomir Tomić, Fenlak kod Arada, 16/29. april 1893 — Manastir Tavna, 25. avgust 1977) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.
Svetovni život
Episkop Longin (svetovno, Ljubomir Tomić) rođen je 29. aprila 1893. u Fenlaku, Eparhija temišvarska, od roditelja Timotija i Misirke.
Monaški život
Po završenoj osnovnoj školi stupio je u manastir Grgeteg. Zamonašio ga je na Petrovdan 1919. arhimandrit Danilo (Pantelić), nastojatelj manastira Grgetega, potonji episkop dalmatinsko-istrijski. U čin jerođakona rukopoložio ga je episkop temišvarski dr Georgije (Letić). Kao dvorski đakon završio je srednju školu, bogosloviju u Bitolju i bogoslovski fakultet u Beogradu. Na praznik Sv. arhanđela Mihaila 1938. patrijarh srpski Gavrilo ruopoložio je arhiđakona Longina u čin prezvitera, a na Svetog Nikolu proizveo ga u čin arimandrita. Do izbora za episkopa bio je na dužnosti ekonoma bogoslovskog seminara u Sremskim Karlovcima, ekonoma patrijaraškog dvora u Beogradu, nastojatelja manastira Ravanice (Vrdnik) i Beočina. Arhimandritu Longinu pripada velika zasluga što su mošti sv. cara Uroša, sv. kneza Lazara i sv. pravednog Stefana Štiljanovića spasene 1941. od uništenja i prenete 1941. u beogradsku Sabornu crkvu.
Antonio Priuli
Antonio Priuli (Venecija, 10. maj 1548. - Venecija, 12. august 1623.) bio je 94 mletački dužd koji je vladao od 17. maja 1618. do svoje smrti.
Biografija
Priuli je prije nego što je izabran za dužda obavljao brojne važne administrativne poslove za Mletačku Republiku, tako je 1614. bio izabran za providura Asola sa zadatkom da potpuno reformira način upravljanja Za vrijeme Uskočkog rata bio je providur za naoružanje, a od 1618. providur na otoku Krku gdje ga je zatekla vijest o smrti tek izabranog dužda - Done. Politička klima u Veneciji bila je toliko uzavrela, da je tad sedamdesetogodišnji - Antonio Priuli izabran jednoglasno u prvom krugu - 17. maja 1618.
Priulija je i vijest o izboru zatekla na Krku, pa se ukrcao na brod i krenuo za Veneciju, ali je za dužda promoviran čim je dotakao kopno u Chioggi, - to je bilo po prvi put u historiji Mletačke Republike da se ta ceremonija nije održala u Veneciji.
To je bilo vrijeme kad su Venecijanci postali izuzetno sumnjičavi prema Španjolcima i Papinskoj državi za koje su mislili da šalju i imaju brojne špijune po mletačkim institucijama, pa čak i u vojsci, a i da španjolska flota već spremna da navali na Veneciju. Tako da su prve godine Priulija prošle u bjesomučnom lovu na špijune, tako je uhapšeno na stotine ljudi, - mnogi od njih potpuno nevini, na temelju lažnih dojava. Jedna od najpoznatijih žrtava bio je aristokrat - Antonio Foscarini koji je uhapšen 18. aprila 1621., i nakon kratkog suđenja smaknut. Naknadna istraga pokazala je da je bio nevin, pa je poshumno - 1623. rehabilitiran. Mletačka Republika i Španjolska bile su u sukobima i kasnije tokom 17. vijeka, ali se više nikad nije ponovila histerija koja je vladala između 1618. - 1622.
U februaru 1623. Presvijetla republika sklopila je paktove sa Francuskom i Savojskim vojvodstvom protiv Španjolske pa je na taj način i ona uvučena u Tridesetogodišnji rat, ali se angažman mletačke vojske sveo samo na Bitku kod Valtelline u Alpama, u kojoj Priuli nije ni sudjelovao jer je već bio teško bolestan. .
Guillaume VI od Akvitanije
Guillaume VI (Vilim VI; 1004 – mart 1038), također poznat i kao Guillaume Debeli (Guillaume le Gros bio je vojvoda Akvitanije i grof Poitoua (pod imenom Guillaume IV) od 1030. do smrti. Bio je najstariji sin vojvode Guillaumea V Velikog i njegove prve supruge, Adalmode od Limogesa.
Nakon što je naslijedio oca, došao je u sukob sa svojom maćehom Agnes od Burgudnije, očevom trećom suprugom koja se preudala za Geoffreya Martela, tadašnjeg grofa Vendomea. Zbog toga je zaratio s Martelom, koji je nastojao od Akvitanije preoteti Saintonge. 20. septembra 1034. je zarobljen nakon borbe kod Moncontoura kraj Saint-Jouin-de-Marnesa. Nakon skoro tri godine zatočeništva, pristao je Martelu predati gradove Saintes i Bordeaux, te je pušten na slobodu. Odmah je započeo novi rat, ali je opet poražen te je bio prisiljen predati otok Oléron.
Guillaume se oženio za Eustachie od Montreuila, ali s njom nije imao poznatih potomaka. U Poitiersu je za svoje vladavine reformirao tamošnju upravu, imenovavši prevota zaduženog za civilne poslove. U Poitiersu je i umro, te je pokopan u Maillezaisu. S obzirom da nije imao neposrednih nasljednika, vojvodstvo je preuzeo njegov polubrat Odo (Eudes).
Aiguebelette-le-Lac
Egbelet le Lak je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Chambéry.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 191 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 471 metar (maksimalnoj 1.360 m, a minimalnoj 372 m).
Indoevropljani
Indoeuropljani je naziv za narode koji se služe jezicima indoeuropske jezične porodice, i čije se porijeklo traži u hipotetičkim Proto-Indoeuropljanima koji su se služili proto-indoeuropskim jezikom. U 2. tisućljeću prije nove ere događaju se velike migracije širom svijeta, koje su prema britanskom povjesničaru Robertu Gravesu izazvale klimatske promjene. Točna lokacija indoeuropskih predaka u stručnim krugovima još je pod debatom. Spominje se među ostalima, da su obitavali u području Kirgistana i Uzbekistana. Utvrđeno je međutim da su svi potomci Proto-Indoeuropljana obožavali brojna, striktno antropomorfna božanstva koncentrirana oko groma (Perun, Zeus, Jupiter, Indra, thor). Migracije Proto-Indoeuropljana odvijale su se u dva smjera. Jedna se odvijala u smjeru zapada, druga je tekla južno. Njihovi jezici prema nazivima za brojku 100, podijeljeni su na centum i satem jezike. centum (kentum) jezici su italički, helenski, germanski, keltski, anatolski i toharski. Satem obuhbvaća slavenske, indoiranske, armenske, albanski i baltičke jezike.
Narodi indoeuropske jezične porodice
Jezična klasifikacija
Anatolski narodi Narodi ove grane Indoevropljana naseljavaju područje Anatolije od prije nekih 4,000 godina, odnosno nestankom prastanovnika Hata koje su zamijenili na sceni Hetiti (Hititi). Hititsko carstvo trajalo je između 1660. i 1190. prije nove ere. U kasnijem periodu javljaju se civilizacije naroda Urartu (860. - 580. prije n. e.)koji su govorili jezik blizak semitskom i Frigijaca (750-300 p. n.e.) Predstavnici su im:
vanjseke poveznice
European History 2000 - 1926 B.C.
Baltički narodi (Balti) (Baltic peoples, Balts). Ovi narodi naseljeni su u području uz Baltičko more. Danas su se očuvali samo Litvanci i Letonci. Porodicu predstavljaju:
Vanjske poveznice
Germanski narodi Germani su danas podijeljeni na niz naroda od kojih gotovo svi imaju vlastite države. Predstavnici ove grupe su: Nijemci, Flamanci (U Belgiji), Luksemburžani, Austrijanci, Danci, Englezi, Norvežani, Šveđani, Nizozemci, Ferojci (sa Ferojskih otoka), Frizi, Buri ili Afrikaneri
Helenski narodi Današnji Grci nisu (na opću zabunu) potomci starih Helena. Od starih naroda najveći su bili Ahejci, Jonjani, Dorani i Eoljani.
Indo-Arijski narodi Bengalci, Kašmirci, Marati, Pandžabi, Kašmirci, Sindi, Radžputi, Singalezi. Potomci su starog naroda Arya koji su se naselili u Indiju.
Industrijska geografija
Industrijska geografija je grana ekonomske geografije, a u sklopu društvene geografije. Bavi se istraživanjem industrije kao pojave i faktora u geografskoj sredini. Proučava lokaciju industrije i faktore koji je uslovljavaju, njenu strukturu zavisno od činilaca, kao i uticaj na globalnom, nacionalnom i regionalnom planu. Rešava pitanja industrijske regionalizacije i prema svemu je jedna od najmlađih geografskih disciplina.
Indoevropljani
Narodi indoeuropske jezične porodice
Iranski narodi Afganci (Paštuni), Bahtijari, Baludži Baluči, Gilani, Iranci (Perzijanci), Kurdi, Luri, Mazandarani, Oseti, Tadžiki, Tališi, Tati, Zaza.
Keltski narodi Kelti su danas jedna od najmanjih grana Indoeuropljana ali s velikom i značajnom ulogom u povijesno doba. Danas je od njih preostalo svega nekoliko naroda od kojih su najznačajniji i najbrojniji Irci, Velšani i Škoti na Britanskom otočju i Bretonci u Francuskoj. Kelti Stara značajna plemena bila su: Arverni, Boji (Boii), Briganti (Brigantes), Eduanci (Aedui), Durotriges, Eravisci, Helvećani (Helvetii), Iceni, Nervijci (Nervii), Parisii, Skordisci (Scordisci), Tectosages, Tolistobogii, Trinovanti (Trinovantes), Trocmi, Venetii, Volci (Volcae).
OR6Y1
Olfaktorni receptor 6Y1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR6Y1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Indoevropljani
Narodi indoeuropske jezične porodice
Romanski narodi (Romani) Romanski narodi javljaju se kroz povijest romanizacijom domorodačkih plemena i naroda s područja Rimskog carstva. Njihovi današnji predstavnici su: Talijani, Rumunji, Arumunji (Vlasi, od više etničkih grupa), Španjolci, Portugalci, Katalonci, Galjegosi (Galicijci), Valonci, Moldavci, Retoromani, Korzikanci; stari narodi: Latini, Osci, Umbri.
Slavenski narodi (Slaveni) Slaveni su velika grana indoeuropljana koja se dalje dijeli na više ogranaka, to su: Istočni: Bjelorusi, Rusi, Ukrajinci i Rusini (Ruteni) u koje se ubrajaju i Lemki, Bojki i Huzuli. Ime posljednjim ime znači 'razbojnici'.
Zapadni: Poljaci (najveći), Česi, Slovaci, Moravci, Lužički Srbi (Milčani i Lužičani), Polabski Slaveni ili Polabljani (kojima pripadaju Abodriti ili Obodriti), Pomerjani (sa Kašubima i Slovincima).
Južni: Bugari (sa Pomacima), Makedonci (sa Mijacima i Torbešima), Slovenci, Hrvati, Srbi, Bošnjaci, Crnogorci, Goranci.
Toharski narodi
Proto-Tohari se 4000 godina prije nove ere kreću na područje Ukrajine, a oko 3000. prije nove ere nastavljaju dalje na istok prema Tarimskom bazenu u sjeverozapadnoj Kini. Oni su možda isti narod koji Kinezi zovu Yüeh-chi, kao i sama jezgra carstva Shakan. Jedini predstavnici su Tohari (grčki Tókharoi; sanskrit: Tukhāra; kineski: Tuholo)
Malene izolirane grupe
Naviledo, Verbano-Cusio-Ossola
Naviledo je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 602 m.
Ekonomska geografija
Ekonomska geografija je znanost o geografskom smještaju proizvodnih snaga i pojedinih ekonomskih objekata, ukoliko je ta lokacija određena zakonima društvenog razvoja, a ne zakonima prirode. Ekonomska geografija izučava uvjete prostornog razvitka i rasporeda proizvodnih postrojenja, što djelomice zavisi od ljudske volje, a djelomice od položaja i rasprostranjenosti prirodnih bogatstava pojedine zemlje.
Ekonomska geografija je znanost o široko promjenljivim ekonomskim uvjetima diljem planeta Zemlje. Na ekonomiju geografskog prostora mogu utjecati klima, geologija i sociopolitički čimbenici. Geologija utječe na dostupnost bogatstava, prijevozne troškove i odluke o korištenju zemlje, a klima na dostupnost prirodnih bogatstava (posebno poljodjelskih i šumskih proizvoda) te na radne uvjete i proizvodnost. Socijalne i političke ustanove, koje su jedinstvene za pojedinu regiju, također mogu imati učinak na ekonomske odluke.
Ova gledišta ekonomske znanosti zabilježio je Adam Smith u Bogatstvu naroda, a također ih proučavaju ekonomisti današnjice poput Davida Landesa na Univerzitetu Harvard i ekonomista Ellswortha Huntingtona iz 20. stoljeća.
Ta stajališta suprostavljena su prostornoj ekonomiji ili lokacijskoj ekonomiji koja gleda na ta pitanja s mikroekonomske perspektive. Umjesto da pripiše lokacijske odluke geografiji, prostorna ekonomija tipično koristi apstraktnije varijable poput udaljenosti ili vremena putovanja. Ekonomska geografija je u nedavnim desetljećima izgubio naklonost većine ekonomista koji su se usmjerili na metode "prostorne ekonomije".
Ellsworth Huntington, profesor ekonomije na Univerzitetu Yaleu na početku 20. stoljeća je primijetio da sjeverna hladna područja poput SAD-a, Britanije, Europe i Japana imaju velike, dobro razvijene ekonomije dok tople, tropske zemlje nemaju tolika bogatstva — takozvani "ekvatorski paradoks". Huntington je pripisao razlike u ekonomskim dostignućima razlikama u klimi. Mnogi ekonomisti se ne slažu s tom idejom.
Prema Huntingtonu, te su razlike u ekonomskoj mogućnosti također utjecale na političke strukture — tropske države češće imaju nestabilnu političku povijest.
Ostali čimbenici u tom modelu koji utječu na ekonomsku mogućnost jesu pristup moru i nazočnost sirovih materijala poput nafte. Singapur, primjerice, zauzima ključni položaj morske luke, dok bogatstvo Saudijske Arabije ovisi gotovo u potpunosti o nafti.
Soga no Emishi
Soga no Emishi (蘇我 蝦夷) bio japanski velikodostojnik i državnik iz Yamato perioda. Poznat je i po imenima Emishi (毛人) i Toyora no Ooomi (豊浦大臣). Pripadao je moćnom klanu Soga i nakon smrti njegovog oca Soga no Umakoa, preuzeo ne samo njegovo vodstvo nego i mjesto Ooomija, odnosno državnog premijera.
Prema japanskoj kronici Nihonshiki, nakon smrti carice Suiko je Soga no Emishi da ubiti jednog od carskih prinčeva kako bi spriječio da na vlast dođe princ Yamashiro, te je tako na vlast doveo princa Tamuru, kasnije poznatog kao car Jomei. Dominaciju svog klana je dodatno osigurao time što je caru za ženu dao svoju kćer Soga no Tetsuki no Iratsume. Ona je rodila princezu Yafa.
Poslije smrti cara Jomeija, prijestolje je preuzela carica Kogyoku. Za vrijeme njene vladavine je godine 643. njegov sin Soga no Iruka ubio princa Yamashira. Sklonost članova Soga da sebi podižu sve raskošnije palače, velebnije čak i od carske, je stvorila dojam da namjeravaju preuzeti prijestolje. To je bio povod princu Naka no Oeu da godine 645. organizira zavjeru, odnosno puč kasnije poznat kao Isshi incident. U njemu je 10. jula ubijen Soga no Iruka. Kada je Soga no Emishi za to čuo, izvršio je samoubistvo tako što je zapalio vlastitu palaču. Tom prilikom su izgorjeli brojni vrijedni spisi i carske dragocjenosti ostavljeni na čuvanje klanu Soga, iako su neki od njih spašeni od strane slugu.
Smrt oca i sina je označila izumiranje glavnog ogranka klana Soga, odnosno omogućila sprovođenje znamenitih Taika reformi od strane novog cara Kotokua.
Mažuranić
Prezime Mažuranić:
Franktown, Colorado
Franktaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 395, što je 296 (299,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hinkli
Hinkli se može odnositi na
Houdejl
Houdejl se može odnositi na
Hoffman
Hofman se može odnositi na
Houpvel
Houpvel se može odnositi na
Oronogo, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.381, što je 1.405 (144,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Herik
Herik se može odnositi na
Girac
Žirak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Fižak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 341 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 77 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,40 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 225 metara (maksimalnoj 144 m, a minimalnoj 128 m).
Politička geografija
Politička geografija je deo društvene geografije, tesno vezan sa politikom. Bavi se proučavanjem uticaja prirodnih uslova i odgovarajućih društveno-ekonomskih faktora na postanak, političko-teritorijalni razvoj, političko uređenje i granice država, kao i na njihovu administrativno-teritorijalnu podelu.
Proučava i promene na političkoj karti i u političkoj strukturi sveta, kao posledicu istorijskih i društvenih promena.
Bivio di Doganella, Latina
Bivio di Doganella je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Fujiwara no Kamatari
thumb|200px|left|Fujiwara no Kamatari, ilustracija čiji je autor [[Kikuchi Yōsai]]
Fujiwara no Kamatari (藤原 鎌足, 614 – 14. novembar 669) bio je japanski velikostojnik, političar i državnik iz Asuka perioda, poznat i kao osnivač znamenitog klana Fujiwara.
Rodio se kao pripadnik klana Nakatomi. Bio je sin Nakatomi no Mikekoa, a ime po rođenju mu je bilo Nakatomi no Kamatari (中臣 鎌足). Prezime Fujiwara mu je pred smrt dao car Tenji.
Nakatomi no Kamatari je, poput ostalih članova klana, bio sljedbenik tradicionalne šintoističke vjere, odnosno protivnik klana Soga koji je decenijama dominirao japanskim dvorom i nastojao u 6. vijeku uvedeni budizam učiniti državnom religijom. Zbog toga se sprijateljio i postao saveznik princa Naka no Oea koji se sa Sogama sukobio iz političkih razloga. Godine 645. mu je pomogao izvesti puč poznat kao Isshi incident u kome su vodeći članovi Soga likvidirani.
Tada je carica Kogyoku abdicirala; na njegov prijedlog je novim carem postao Kotoku koji je Nakatomi no Kamatarija imenovao naidajinom (unutrašnjim ministrom). Tamo se Nakatomi no Kamatari istakao u nizu tzv. Taika reformi, a pripisuje mu se i izrada japanskog zakonika.
Kada je princ Naka no Oe 661. postao car, Nakatomi no Kamatari je dobio novo ime i titulu glavnog ministra. Njegov nećak Nakatomi no Omimaro je, pak, postao glavni svećenik Velikog svetišta u Iseu.
Njegov sin Fujiwara no Fubito je također bio važan carski velikodostojnik.
Independence, Virginia
Independens je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 947 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 947 stanovnika, što je 24 (2,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Taifa Zaragoza
Taifa Zaragoza, ponekad navođen i kao Emirat Zaragoza, bila je nezavisna muslimanska država na istoku al-Andalusa (današnje Španija) koja je postojala od 1013. do 1110. Nastala je raspadom tadašnjeg Kordopskog Kalifata na nekoliko nezavisnih država, poznatih kao taife. Prve dvije decenije postojanja je Zaragozom dominirao klan Banu Tujibi, koga je 1038. svrgnuo Al-Mustain I i osnovao dinastiju Banu Hud (Hudidi). U nastojanju da očuvaju svoju nezavisnost, hudidski vladari su sklapali saveze sa svojim kršćanskim susjedima na sjeveru i zapadu, uključujući El Cida u Valenciji i njegove kastiljanske sizerene; uz njihovu podršku su se odupirali nastojanjima marokanske dinastije Almoravida da sve taife stavi pod svoju vlast. Tome je kraj došao 1130. kada su Almoravidi zauzeli Zaragozu; posljednji emir Abd-al Malik ad-Daula je bio prisiljen prebjeći na teritoriju kršćanske Kraljevine Aragon gdje su njegove pristaše postali najamnici u aragonskoj službi, i od kojih su se razvili znameniti almogaveri.
Teorijska geografija
Teorijska geografija ili teoretska geografija je disciplina opšte geografije koja predstavlja ukupnost uzajamno povezanih fundamentalnih činilaca, koji su sastavni deo svih geografskih oblasti, nauka i disciplina. Bavi se izučavanjem prostornih veza između objekata, pojava i procesa, kao i utvrđivanjem njihovih zakonitosti i predviđaem njihove promene i daljeg razvoja. Njen zadatak je da utvrdi mesto nekog objekta u prirodno-društvenom sistemu.
Jezid I
'Yazīd ibn Mu‘āwiya ibn Abī Sufyān (يزيد بن معاوية بن أبي سفيان), poznato i kao Jezid I (645 - 683) bio je drugi kalif Omajadskog Kalifata, koji je vladao od 680. do 683.
Bio je sin Muavije I, prvog nasljednog kalifa i osnivača dinastije Omejada. Njegov dolazak na vlast je doveo do građanskog rata među muslimanima, odnosno do bitke kod Karbale u kojoj je ubijen Husein ibn Ali, a došlo je i do pobune u Hedžasu koju je vodio Abdullah ibn Zubayr. Njegova kratka vladavina je također zabilježila muslimanske vojne neuspjehe - u Sjevernoj Africi, gdje su arapsko-muslimanske snage pretrpile poraze od Bizantinaca i Berbera, kao i osvojeni Rodos i Kretu koje su povratili Bizantinci. Nakon smrti ga je naslijedio sin Muavija II.
Historičar
Postoje razne grane historije, ali se općenito smatra da su prvi historičari u suvremenom smislu riječi bili dva drevna Grka - Herodot i Tukidid. Izvjesno je da su i ranije postojala historijska djela, ali ona nisu bila kontunirana ni sistematska. Historičari se najčešće ne dijele na 'amatere' i profesionalce, s obzirom da svatko tko sastavi historijsko djelo može biti smatran historičarem bez obzira na svoje profesionalne kvalifikacije. To se odražava u relativno kasnom fenomenu profesionalnih historičara koji se javljaju sredinom i krajem 19. vijeka. Prije tog perioda, većina historičara se nije bavila historijom kao svojim glavnim zanimanjem, a historija se nije predavala kao predmet niti se smatrala zvanjem.
Tuckahoe, Westchester County, New York
Takaho je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.486, što je 275 (4,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Piovena, Belluno
Piovena je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Agrarna geografija
Agrarna geografija je grana ekonomske geografije, a u sklopu društvene geografije. Bavi se proučavanjem geografskih aspekata agrarne proizvodnje, u prvom redu prirodnih i društvenih faktora, koji uslovljavaju geografski razmeštaj.
Izučava iskorišćenost agrarnih površina, njihovu strukturu, rejoniranje, klasifikaciju i dr.Cesto se pojavljuje u razna predela i mesta ali negde i ne.Može da bude samo na jednom mestu u celoj drzavi i slicno.
Pojam i definicija
Postoje dva shvatanja o pojmu same agrarne geografije. Prema prvom to je ekonomska geografija agrarne proizvodnje, tj. obuhvata razmeštaj poljoprivredne proizvodnje, kao i procese, faktore i uzroke koji na to utiču. Prema drugom to je geografija ruralnih prostora. Dakle, prvi zagovarači se mogu smatrati poljoprivrednim, a drugi ruralnih geografima.
Predmet i zadatak proučavanja
Predmet proučavanja agrarne geografije, osim prostornog razmeštaja poljoprivredne proizvodnje su i uzročno-posledična veze među pojavama i procesima koji su direktno ili indirektno u vezi sa samom poljoprivredom.
Zadaci agrarne geografije su proučavanje prostornog uređenja i organizacije poljoprivrede, istraživanje razlika i sličnosti u proizvodnji, kao i proučavanje agrarnih prostora i tipova poljoprivrednih poseda.
Metodi istraživanja
Postoji nekoliko metoda kojima se služi agrarna geografija
Allondans
Alondan je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Monbelijar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 191 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 230 metara (maksimalnoj 435 m, a minimalnoj 325 m).
Džolijet
Džolijet se može odnositi na
Džonson Siti
Džonson Siti se može odnositi na
Manastir Tavna
Ovaj manastir je spomenik kulture i pod zaštitom je države. Pripada Eparhiji zvorničko-tuzlanskoj.
Manastir je jedna od najstarijih građevina ovog kraja (Semberije i Majevice). Kroz čitavu svoju istoriju dijelio je sudbinu lokalno življa i bio je duhovni i kulturni centar srpskog naroda ove regije.
Istorija manastira
mini|desno|250p|Manastir Tavna
Izgradnja manastira
Njegova izgradnja pripisuje se Nemanjićima. Tronoški i Pećki ljetopisi govore da su ga podigli Dragutinovi sinovi Vladislav i Urošic. Današnja crkva manastira Tavne, sagrađena je na temeljima prvobitne crkve.
Pominje se već u najranijim turskim poreskim defterima iz 1533. i 1548. godine, a od 1548. do 1586. pominje se izričito kao manastir. Manastir Tavna je stradao za vrijeme turske vladavine, ali je bio obnovljen pod vođstvom hajduka. Narodno predanje obnovu pripisuje Starini Novaku, hajduku harambaši iz druge polovine XVI vijeka i njegovom bratu Radivoju. Manastirska crkva bila je živopisana freskama vjerovatno početkom XVII vijeka, jer skromni ostaci fresaka mnogo podsjećaju na freske manastira Žitomislića i Ozrena, koje su rađene u periodu od 1608. do 1609. godine.
Od 1804. do 1918.
Za vrijeme Karađorđevog ustanka (1804—1813) bio je iguman u Tavni Jefto (Jeftimije) Pljeco, čovjek sposoban i popularan. Kad je u Srbiji buknuo ustanak, pristadoše uz njega i mnogi Bosanci iz ovog kraja. Kad su Turci razbili ustanike, vratiše se bosanski ustanici u svoj kraj, ali pošto nisu smjeli da se vrate kućama, krili su se po obližnjim šumama i kao hajduci branili narod od turskog zuluma. Kad su ovi hajduci doznali da je u manastiru Tavni zasjeo neki haračlija Kitovnica i da od naroda uzima veliki porez, da sirotinju kinji i muči, udari jedna četa na manastir i pobije sve haračlije na čelu sa Kitovnicom. Tada Turci iz okolnih sela napdnu na manastir, opljačkaju ga i popale. Kaluđeri se razbjegnu. Bilo je to 1807. godine. Tek poslije ponovnog oslobođenja Srbije vratio se iguman Jefto i 1814. obnovio svoj manastir. Neimar je bio Toma Milosavljević. Međutim, uskoro je došlo novo stradanje manastira Tavna kada ga je porobio Osman paša. Tada kaluđeri nisu napustali manastir, već odmah su pristupili njegovoj obnovi.
Manastir Tavna je tokom XVIII i XIX vijeka bio vrlo značajno prosvjetno sjedište u kome su se mladići, koji bi išli za sveštenički poziv, obrazovali. U ovoj školi su djeca ucila sve do 1966. godine, kada je školstvo prešlo u državne ruke. U vrijeme bosansko-hercegovačkog ustanka (1874. i 1875.) sklonila se u manastir jedna četa koja je poslije teških okršaja došla u manastir da vida svoje ranjenike. Doznavši to, Turci napadaju manastir, sasjeku zatečene ranjenike, manastir opljačkaju.
Između dva svjetska rata
Između dva rata, manastir se dosta obnovio pod upravom arhimandrita Danila Bilbije. Ovdje su održana i dva velika sabora hrišćanske zajednice za cijelu Patrijaršiju.
Drugi svjetski rat
Dana 20. aprila 1943. godine u manastiru je formirana Druga vojvođanska NOU brigada. mini|Spomen-obilježje u podnožju manastira Tavna posvećen osnivanju [[Prva vojvođanska proleterska udarna brigada|Prve i Druge Vojvođanske NOU brigade]]
Nakon 1945. godine
Posle rata Tavna je ličila na zgarište, i kaluđeri su je napustili. Nova vlast je oduzela manstirska imanja i bilo je veoma teško obnoviti manastir. Tek 1954. godine, kada je iz Žiče ovde došla igumanija Justina Kerkezović sa nekoliko monahinja manastir je obnovljen. Bratstvo sada ima šesnaest kaluđerica i dve iskušenice, koje obrađuju veliko manastirsko imanje i poljoprivredno gazdinstvo.
Stražarska kula (Jehovini svjedoci)
thumb|200px|Watchtower logo
Naziv
Pun naziv ovog časopisa je Stražarska kula - glasnik Jehovinog Kraljevstva. Ovo je novi naziv za isti časopis koji je do decembra 2007. izlazio pod sličnim nazivom: Kula stražara - objavljuje Jehovino Kraljevstvo. Ove promene odnose se na naš jezik, dok je na mnogim drugim jezicima naziv ostao nepromenjen u odnosu na dosada korišten. Ova opaska može biti korisna za one čitaoce koji bi bili zbunjeni novim nazivom misleći da je u pitanju neki novi časopis. On je zapravo isti, sa istom svrhom i istim stilom, od istog izdavača i temeljen na istim izvorima. Male promene koje su se dogodile predstavljaju tehničke izmene koje imaju za cilj smanjenje troškova proizvodnje i transporta, kao i pojednostavljenje distribucije, naročito za one čitaoce koji vole aktuelnosti i dobro promišljene komentare na osnovu Biblije, ali manje vole da se upuštaju u studiozne analize određenih tema. Zato je časopis podeljen u dva dela, od kojih svaki izlazi mesečno. Svakog prvog u mesecu izlazi "izdanje za javnost", a svakog petnaestog "izdanje za proučavanje" koji uglavnom služi Jehovinim svedocima i njihovim gostima da bi na redovnim sedmičnim sastancima zajednički proučavali određene biblijske teme. Tako ovaj časopis obezbeđuje simultani program biblijskog obrazovanja u celom svetu, na preko 357 jezika, u preko 240 zemalja gde su Svedoci aktivni.
Svrha
Na uvodnoj stranici svakog izdanja u vezi sa svrhom izdavanja ovog časopisa stoji sledeće: "Svrha časopisa Stražarska kula jeste da slavi Jehovu Boga, Vrhovnog Vladara čitavog svemira. Ovaj časopis nam otkriva značenje svetskih događaja u svetlu biblijskih proročanstava, baš kao što su se sa stražarskih kula u drevna vremena mogla pratiti dešavanja u daljini. Teši ljude dobrom vešću da će Božje Kraljevstvo, koje je stvarna vladavina na nebu, uskoro okončati sve zlo i pretvoriti zemlju u raj. Podstiče nas da verujemo u Isusa Hrista, koji je umro kako bismo mogli da dobijemo večni život i koji i sada vlada kao Kralj Božjeg Kraljevstva. Ovaj časopis izdaju Jehovini svedoci još od 1879. Ne bavi se politikom i temelji se isključivo na Bibliji."
Tiraž
Ovo je polumesečni časopis, a trenutni tiraž svakog izdanja za javnost (onaj koji izlazi prvog u mesecu) iznosi oko 93 miliona primeraka i ta cifra je u stalnom porastu. Sada izlazi na 414 jezika, a izdavači se stalno trude da pronađu načina za izdavanje na dodatnim jezicima. "Stražarska kula" je potpuno neprofitabilni časopis i njegovo izdavanje, štampanje i otpremanje, kao i sama distribucija do čitalaca deo je biblijskog obrazovnog dela koje se u potunosti podupire dobrovoljnim prilozima i volonterskim radom širom sveta.
Ovaj časopis ima i svoj propratni pod nazivom Probudite se!.
Kempton
Kempton se može odnositi na
Regionalna geografija
Regionalna geografija je znanost o mnogostrukim aspektima određenog dijela Zemljine površine. Iako se često svrstava u antropogeografiju, regionalna geografija uključuje i proučavanje reljefnih oblika i resursa određenog područja. Regionalna geografija je znanost o načinima na kojima jedinstvene kombinacije prirodnih i ljudskih čimbenika proizvode teritorije s različitim krajolikom i kulturnim atributima.
Ova grana geografije traži regionalizaciju Zemljine površine te opisivanje jedinstvenih karaktera ili osobnosti regija. Ona uključuje jednako razumijevanje i fizičke i antropogeografije i kako ispreplitanje tih elemenata u nekom području proizvodi regionalni karakter. Potraga za takvim "regionalnim karakterom" glavni je cilj regionalnog geografa. Može se reći da je regionalna geografija u suprotnosti sistematičnoj geografiji (poput socijalne ili ekonomske geografije).
Sve specijalnosti, grane i ogranci opće geografije, odnosno fizičke i antropogeografije, imaju analitičko značenje, te se s obzirom na objekt, cilj i zadatke geografske znanosti koriste kao pomoćne discipline. Kompleksno proučavanje prostorne stvarnosti na Zemljinoj površini, tj. osnovni i bitni dio geografskog rada, oslanja se djelomično na opće rezultate tih analitičkih studija, ukoliko ih ima. Budući da prostorna stvarnost Zemljine površine, tj. osobine prirodne sredine, i društveno-ekonomska i kulturna nadgradnja, nisu jednolike, već sastavljene od prostorno raznolikih i vremenski promjenljivih individualnih cjelina ili geografskih područja, upotrebljava se za kompleksno bitno geografsko proučavanje i naziv regionalna geografija.
OR7A5
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Metodologija geografije
Metodologija geografije ( — način rada i — nauka) je naučna disciplina, deo opšte geografije koja se bavi metodama istraživanja u geografiji, kao i načinima spoznaje ukupne geografske stvarnosti. Zasnovana je na dijalektičkom materijalizmu, kao najopštijem metodu za proučavanje i upoznavanje prirode i čoveka, tj. samog društva. U širem smislu metodologija geografije je ukupnost metoda geografskih istraživanja.
Galatija
Drevna Galatija (antgrč. Γαλατία [Galatía] = "Galija", lat. Galatia) je bila oblast u visoravnima centralne Anadolije u suvremenoj Turskoj. Ime je dobila u antici po doseljenim Keltima - Galatima iz Trakije (Tilis), koji su tamo naselili u 3. vijeku pne..
Geografija
Galatija se prostirala oko današnje Ankare u centru Anadolije. Sa sjevera je graničila s Bitinijom i Paflagonijom, na istoku s Pontom i Kapadokijom, na jugu s Kilikijom i Likijom, a na zapadu s Frigijom.
Historija
thumb|300px|"Umirući Gal"; [[Helenizam|Helenistička statua, inspirirana osvajanjem Galatije]] U prvom veku apostol Pavle je u gradovima Galatije osnovao prve hrišćanske crkve (vidi Poslanica Galatima).
Kenilvort
Kenilvort se može odnositi na
Kilborn
Kilborn se može odnositi na
Vojno-geografski položaj
Vojno-geografski položaj je položaj neke države, oblasti ili teritorije u odnosu na centre svetske vojne moći. Najčešće se može odnositi i na položaj u odnosu na vojne blokove države, svojevremeno NATO i Varšavski pakt, a danas kontrateža između SAD, Rusije, Kine i drugih vojnih sila.
NK Spačva Vinkovci
NK Spačva je bio nogometni klub iz grada Vinkovaca.
Povijest
NK Spačva osnovan je 1957. godine pod imenom NK Drvodjelac. Od 1962. do 1995. godine klub je nosio ime NK Spačva i nastupao na igralištu Lenije u Vinkovcima. Po završetku sezone 1994./95. klub je preseljen u Otok i spojen s klubom NK Otok, te mu je promjenjeno ime u NK Spačva-Otok. Pod navedenim imenom odigrava jednu sezonu u 2. HNL - sjever, da bi po završetku iste, novi klub ponovo vratio staro ime NK Otok, čime ime Spačva nestaje u potpunosti.
NK Spačva u HNL-u
Stvaranjem HNL-a NK Spačva je zahvaljujući uspjesima u prijeratnim natjecanjima izborio pravo nastupa u 2. HNL - Istok, koja nije odigrana zbog ratnih zbivanja 1992. godine. Već iduće sezone NK Spačva je započeo natjecanje u 2. HNL, u kojoj je s promijenjivim uspjehom nastupao 4 sezone, od kojih posljednju, 1995./96., pod imenom NK Spačva-Otok.
Marija Knežević
Marija Knežević, pesnikinja, prozni pisac, prevodilac, profesor književnosti, rođena je 1963. godine u Beogradu.
Diplomirala je na grupi za Opštu književnost i teoriju književnosti, Filološkog fakulteta u Beogradu i magistrirala Komparativnu književnost na Mičigen univerzitetu (Michigan State University) gde je i predavala kreativno pisanje u periodu 1996-2000. Između ostalih poslova, radila je i kao novinar u Radio Beogradu. Član je Srpskog književnog društva. Ima status samostalnog umetnika. Njene pesme, eseji, priče, prikazi i prevodi mogu se naći u gotovo svim domaćim i mnogim inostranim listovima i časopisima za književnost, kao i u velikom broju domaćih i stranih antologija.
Kritika
O delu Marije Knežević pisali su brojni kritičari, između ostalih: Ljiljana Šop i Bogdan A. Popović, Zorica Bečanović-Nikolić, Jasmina Vrbavac, Tanja Kragujević, Aleksandar B. Laković, Radmila Lazić, Mirko Magarašević, Nikola Živanović, Aleksandar Jerkov, Ewa Zonnenberg, Mihailo Pantić, Svetlana Tomić…
Carica Jitō
Carica Jitō (持統天皇) je bila carica, odnosno 41. car Japana, prema tradicionalnom popisu.
Rodila se pod imenom Unonosarara ili Unonosasara (鸕野讚良), ili, kraće, Uno. Otac joj je bio car Tenji, a majka Ochi-no-Iratsume, kćer carevog ministra Soga no Yamada-no Ishikawa Maroa. Udala se za svog strica koji je poslije očeve smrti postao car Temmu. Rodila mu je sina po Kusakabe-shinnō.
Na prijestolje je došla godine 686/687. ispočetka kao regentica svog sina Kusakabea. Međutim, Kusakabe je ubrzo umro, te je preuzela carsku titulu, a za krunskog princa imenovala Kusakabeovog sina i svog unuka koji će kasnije postati poznat kao car Mommu.
Svom unuku je formalno titulu predala godine 697. a preuzela titulu daijō-tennō (umirovljeni car), koji će kasnije koristiti svi njeni nasljednici.
Carica Jito se osim politikom bavila i pisanjem poezije. Dvije njene pjesme su kasnije postale dijelovima antologije Man'yōshū i Hyakunin Isshu.
Banket
thumb|right|Državni banket na kome se serviraju fazani.--Drvorez Virgilijevog folio izdanaja u Lyonu 1517. thumb|right|[[Kineska slika banketa na otvorenom iz perioda dinastije Song (960-1279).]]
Urbana geografija
Urbana geografija je grana antropogeografije koja proučava povijest urbanih naselja, razvitak gradova, urbanu strukturu, prostorne obrasce koji se pojavljuju unutar grada, te jednako i urbane politike i probleme. Iako se smatra dijelom velikog polja antropogeografije, može se preklapati s drugim područjima antropologije i fizičke geografije. Urbani geografi pokušavaju razumijeti zašto se gradovi nalaze ondje gdje jesu, kojoj funkciji služe, hijerarhiju koja postoji među njima te zašto se razvijaju s oblikom kojeg imaju. Urbani geografi oblikuju teoretsku osnovu za brojne profesije koje među ostalima uključuju urbano planiranje, odabir položaja samoposluga, razvoj nekretnina, analizu obrasca kriminala i logističku analizu.
Banket
Banket (francuski banquet) je naziv za veliku javnu gozbu, svečani ručak ili večeru priređenu u čast neke ličnosti, nekog značajnog događaja ili političkog sastanka. Banketi se obično vezuju uz određene javne ceremonije, a mogu biti i dobrotvornog karaktera. Vrlo često se na njima drže govori u počast neke ličnosti ili organizacije.
Urbana geografija
Postoje dva bitna pristupa urbanoj geografiji. Proučavanje problema povezanih s prostornom raspodjelom samih gradova te složenih obrazaca kretanja, tokova i poveznica koji ih spajaju u prostoru. Proučavanja u ovoj kategoriji zaokupljena su s gradskim sustavom. Drugi pristup je proučavanje obrazaca raspodjele i interakcije unutar gradova, pa je neophodno proučavanje njihove unutarnje strukture. Proučavanja u ovoj kategoriji su zaokupljena gradom kao sustavom. Jezgrovit način određivanja urbane geografije koja prepoznaje vezu između ova dva pristupa unutar predmeta onda glasi da "urbana geografija je proučavanje gradova kao sustava unutar sustava gradova."
Položaj i smještaj
Položaj opisuje lokaciju grada u odnosu na njegovo tlo, vodnu opskrbu i pomoć, dok smještaj opisuje okolinu grada u terminima drugih naselja, rijeka, planina i komunikacije. Lokacije za gradove obično se odabiru zbog dobrih razloga. Pogodnosti određenih lokacija mogu sadržavati: Voda je stalna potreba za urbana područja te se teško prenositi. Zbog tog razloga mnogi su gradovi smješteni blizu ili uz rijeke. U vlažnim područjima sušno područje pruža zaštitu od poplavljivanja i močvarnog tla. Građevni materijali poput kamena, drva ili gline su potrebni za izgradnju gradova te se teško prenose na velike udaljenosti. Povijesno su se mnogi gradovi izgradili na povišenom tlu radi otežavanja napada te da daju dobar pogled na okolni kraj. Riječni meandri također se koriste kao dijelomični jarci. Većina gradova u početku su bili izgrađeni blizu šume radi gorenja i kuhanja. Danas se mnogi gradovi grade blizu rudnika ugljena, nafte i plina kako bi iskoristili te resurse. Gradovi trebaju nešto okolne zemlje kako bi bili pogodni za ispašu životinja ili rast usjeva. Često je korisno da je grad smješten na križištu rijeka, cesta ili željezničkih pruga kako bi se omogućili putovanje i trgovinu. Premosne točke su plitka područja koja dopuštaju jednostavnu izgradnju mostova. Poželjno je graditi gradove smještene na strani nagiba zaštićene od nadolazećih vjetrova, te u smjeru koji prima najveću izloženost suncu.
Gradski sustav
Velike, razvijene nacije imaju jedan zajednički definirajući faktor. Svi su visoko urbanizirani. Prije 1850. godine nijedna zemlja nije mogla tvrditi da je pretežno urbanizirana, a na prijelazu stoljeća takvom se mogla smatrati jedino Velika Britanija. Već danas, više od 100 godina kasnije mnoge su se zemlje urbanizirale, dok su manje razvijene nacije još uvijek u tom procesu.
Urbanizacija je proces kojim se društvo transformira iz bitno ruralnog u pretežno urbano. Njezin najvidljiviji izražaj u krajoliku je rast gradova i povećanje njihovog broja, veličine i važnosti. Također proces urbanizacije može biti blisko udružen s ekonomskom kolonizacijom. Ipak urbanizacija nije samo rast gradova nego radije kompleksna promjena u ekonomskom, socijalnom i političkom razmišljanju. Kako gradovi rastu, uvode se nove definicije u svrhu popisivanja stanovništva u kojima se uobičajeno koristi koncept "proširenog grada". Definicije poput urbaniziranog područja utemeljene na fizičkom proširenju izgrađenog područja i minimalnih zahtjeva populacijske veličine i gustoće jednako kao i metropolitanskog područja, temeljene na veličini urbanog stanovništva i obrascima komutacije kao veličine prostorne integracije daju mnogo bolji pokazatelj populacijske veličine gradova nego što to čini upotreba političkih entiteta poput općina. Jedna od definicija koja je podignula mnogo zanimanja temelji se na konceptu urbanog polja koji je novi oblik urbanog prebivališta relativno malene gustoće koji upliće dobar transportni sustav i široku vrstu ekonomskih, socijalnih i rekreacijskih mogućnosti. Svako urbano polje se centrira i domira na određenu površinu od metropolitanskog područja s najmanje 200,000-300,000 ljudi. Njegove vanjske granice mogu se definirati dvama kriterijima: (1) Najveće vrijeme i udaljenost koje je većina ljudi spremnapotrošiti na komutaciju. (2) Vrijeme ili udaljenost koje je većina ljudi spremna putujući potrošiti za tjedne ili vikendske rekreacijskih aktivnosti. Mnoga od tih urbanih polja dolaze u dodir jedna s drugom i ona se nalaze u interakciji.
Gradovi ne mogu postojati niti postoje u izolaciji. Ovisno o promatranju razvoja prijevoza i komunikacije kao preduvjeta za rast gradova, koncentracija viška proizvoda u gradovima zahtijevala je u početku poveznice s njihovim okolnim regijama te kasnije kao naselje okrenuto prema zapadu i prostornu podjelu rada popraćenu geografskom specijalizacijom proizvodnje, s drugim regijama i gradovima. U namjeri da se višak koncentrira na posebnim mjestima bile su potrebne veze da gradovi postanu čvorišta u mrežama koje sadržavaju kretanje dobara, usluga, materijala, ljudi, novca, kredita, investicija i informacija. Ove različite oblike tokova, kretanja, transkacija i veza skupno se naziva prostorna interakcija, a ona djeluje kao ključ prema gradskom sustavu. Interakcija tada izvodi brojne ključne uloge u iscrtavanju oblika i strukture gradskog sustava, kao što čini u unutrašnjoj strukturi gradova. Posebno su važne četiri uloge gradskog sustava. Prva je jednak način na koji se tržišna ekonomija integrira kroz mehanizme određivanja cijena tako da interakcija izvodi prostornu ulogu integracije. Druga uloga označava interakciju koja dopušta diferencijaciju funkcionalne specijalizacije gradova unutar gradskog sustava. Treća i najvažnija, interakcija je sredstvo prostorne organizacije. Posljednja, interakcija je izvanredno važna u donošenju promjene i reorganizacije prostornih odnosa unutar gradskog sustava.
Difuzija inovacija idealan primjer je funkcije urbane hijerarhije. Veliki su gradovi većinom najvjerojatnija mjesta da se pronalazak i inovacija pojave te rašire ili rasprostrane prema drugim gradovima koji se u hijerarhiji nalaze pod njima. Kako neki gradovi rastu i postaju važniji oni se penju u hijerarhiji, od glavnih metropolitanskih središta na vrhu i gradićima, selima te zaseocima na njenom dnu.