cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edo ni arawareta Kingu Kongu
King Kong se pojavljuje u Edu (江戸に現れたキングコング) je japanski crno-bijeli fantastični film snimljen 1938. godine u režiji Soya Kumagaija, poznat kao prvo ostvarenje kaiju žanra, odnosno prvi japanski film o čudovištima. Nastao je u produkciji japanskih sineasta koji su namjeravali stvoriti vlastitu verziju, odnosno svojevrsni remake američkog filma King Kong, a pri čemu nisu ishodili autorska prava od studija RKO Pictures. Radnja je bila smještena u srednjovjekovni Japan i prikazivala kako orijaški gorila ("King Kong") napada i razara Edo (današnji Tokio). Za scene filma su prvi put u Japanu primijenjeni specijalni efekti, a King Konga je "glumio" glumac u specijalnom odijelu koje je dizajnirao Fuminari Ohashi, koji će 1954. godine stvoriti maketu čudovišta Godzila. Film nikada nije bio prikazan izvan Japana, a tokom drugog svjetskog rata je nestao, te se danas smatra jednim od najpoznatijih izgubljenih filmova u historiji kinematografije.
Los Limones, La Yesca
Los Limones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1021 m.
Valea Bistrii, Câmpeni
Valea Bistrii je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Câmpeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 379 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
John van den Broek
John van den Broek (1895 - 29. jun 1918) bio je nizozemski direktor fotografije, najpoznatiji po radu u SAD na filmovima Mauricea Tournera. Kada je godine 1918. Tourneur režirao film Woman, poslao je van den Broeka da snimi valove na hridi na obali države Maine. Tada su van den Broeka iznenada uhvatili snažni valovi i povukli ga na pučinu. Njegovo tijelo nije nikada pronađeno.
Caraway, Arkansas
Karavej je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.279, što je 70 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
S. Rankin Drew
S. Rankin Drew (19. septembar 1891 – 19. maj 1918) bio je američki glumac i filmski režiser. Rodio se kao sin glumca i komičara Sidneya Drewa te bio u bliskom srdostvu s poznatim glumcima Johnom, Lionelom i Ethel Barrymore. Od 1913. do 1917. je kao glumac nastupio u 36, a od 1915. do 1917. je režirao 14 filmova. Njegovu je karijeru prekinuo prvi svjetski rat, tokom koga se priključio zrakoplovnim snagama Vojske SAD. 19. maja 1918. je poginuo kada je njegov avion oboren u Francuskoj. . Poslije rata mu je podignut spomenik u Central Parku.
Ejido Benito Juárez, Buenaventura
Ejido Benito Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Buenaventura.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5778 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1334 m.
Palazzetto, Cuneo
Palazzetto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 406 m.
Xalpanat, Cuetzalan del Progreso
Xalpanat je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 688 m.
San Floriano, Bolzano
San Floriano je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1508 m.
Harold Lockwood
Harold A. Lockwood (12. april 1887 – 19. oktobar 1918) bio je američki glumac, poznat po ulogama u nijemim filmovima 1910-ih. U njima je nastupao zajedno sa glumicom May Allison, obično tumačeći likove njenih ljubavnika; zbog toga se Allison i Lockwood često nazivaju prvim filmskim parom u historiji američke kinematografije. Jedan od najvažnijih filmova u njegovoj karijeri je znameniti Griffithov Intolerance. Lockwoodovu karijeru je prekinula španska gripa od koje je obolio i preminuo 1918.
Nacka (općina)
Općina Nacka (švedski: Nacka kommun) je jedna od švedskih općina od 90,108 stanovnika na istoku Švedske, ona je jedna od 11 općina koje formiraju grad Stockholm.
Administrativni centar općine je grad - Nacka od 33 057 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Nacka prostire se u Grofoviji Stockholm, na površini od 95.62 km² udaljena oko pet km istočno od centra Stockholma.
Pielcani, Făgețelu
Pielcani je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Făgețelu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 362 m.
Rin Tin Tin
thumb|200px|Rin Tin Tin u filmz Frozen River, 1929.
Rin Tin Tin (septembar 1918 – 10. august 1932) bio je mužjak psa -vučjaka - koga je za vrijeme prvog svjetskog rata na bojištu u Francuskoj pronašao vojnik po imenu Lee Duncan i dao mu nadimak "Rinty". Duncan je dresirao Rin Tin Tina (također poznatog kao Rin-Tin-Tin) i omogućio mu angažman u nijemim filmovima. Rin Tin Tin je postao velika zvijezda na kino-blagajnama i nastupio u 27 hollywoodskih filmova, stekavši svjetsku slavu. Zajedno sa ranijom psećom zvijezdom po imenu Strongheart, Rin Tin Tin se smatra zaslužnim za porast popularnosti vučjaka kao kućnih ljubimaca. Popularnost i velika zarada od Rin Tin Tinovih filmova se također smatra zaslužnim za uspon studija Warner Bros. kao i karijere producenta Darryla F. Zanucka. Vjeruje se da je 1929. Rin Tin Tin mogao osvojiti najviše glasova za prvog Oscara za najboljeg glumca, ali da je losangeleska Akademija na kraju ipak zaključila da tu nagradu treba dobiti ljudsko biće.
Nakon što je Rin Tin Tin uginuo 1932. godine, njegovo ime je preuzelo nekoliko srodnih vučjaka, koji su nastupali na filmu, radiju i televiziji. Rin Tin Tin, Jr. se pojavio u nekoliko filmskih serijala, ali mu je nedostajao talent njegovog oca. Rin Tin Tin III, za koga se govorilo da je Rin Tin Tinov unuk (a vjerojatno je tek bio u daljem srodstvu), je potakao korištenje pasa u drugom svjetskom ratu, a također je nastupio 1947. u filmu sa dječjim glumcem Robertom Blakeom.
Nakon Duncanove smrti 1960. godine su filmska prava na Rin Tin Tina prešla kod televizijskog producenta Herberta B. "Berta" Leonarda, koji je od 1988. do 1993. radio na nekoliko TV-serija - kanadskoj Katts and Dog, američkoj Rin Tin Tin: K-9 Cop i francuskoj Rintintin Junior. Nakon Leonarodve smrti 2006. njegov advokat James Tierney je u američko-bugarskoj korpodukciji snimio film Finding Rin Tin Tin posvećen Duncanovom otkriću psa. U međuvremenu su predmete vezane uz Rin Tin Tina u Teksasu počela skiupljati Jannettia Propps Brodsgaard, koja je također otkupila i nekoliko Rin Tin Tinovih potomaka počevši od 1957. Zahvaljujući njoj je Rin Tinova loza, očuavana, a Brodsgaardova unuka Daphne Hereford je 1993. registirala Rin Tin Tina kao zaštitni znak i otkupila ime domene rintintin.com i rintintin.net. Njeno nasljedstvo je preuzela kćer Dorothy Yanchak, čiji pas Rin Tin Tin XII javno predstavlja nasljeđe Rin Tin Tina.
El Órgano, Carrillo Puerto
El Órgano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Carrillo Puerto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Chicuapa, Calnali
Chicuapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Calnali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1034 m.
La Morita, Guachochi
La Morita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1571 m.
Dealu Capsei, Câmpeni
Dealu Capsei je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Câmpeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 956 m.
Historija Irske
mini|200px| Povijesne pokrajine Irske Povijest Irske je povijest irskog otoka i naroda Iraca od prapovijesti do danas.
Prapovijest
Prvi tragovi nasejenosti u Irskoj datiraju iz mezolitika (oko 6000. pr. Kr.). U 2. tisućljeću pr. Kr. otok naseljavaju Kelti koji društvo organiziraju na principu klanova. Klanovi se do ranog srednjeg vijeka okupljaju u 5 kraljevstava zvanih Pet petina (irski: Cuig Cuigi): Ulaidh (Ulster), Midhe (Meath), Laighin (Leinster), Mumhain (Munster) i Connacht (Connaught). Rimljani nisu nikada osvojili Irsku (latinski: Hibernia) premda se njihov utjecaj osjećao.
Pretkršćansko razdoblje irske povijesti opisano je junačkim spjevovima okupljenima u cikluse, od kojih je najpoznatiji Ulsterski ciklus o kralju Conchobaru, junaku Cú Chilainnu i njihovim sudrugovima.
Kršćanska Irska
mini|150px| [[Iluminirani rukopisi|Iluminacija iz "Knjige Kellsa" s Ivanovim evanđeljem iz oko 800. god. ]] mini|200px|lijevo| Crkva [[Sveti Kevin|sv. Kevina iz 6. st., Glendalough (irski: Gleann Dá Loch) ]] Irska se povezuje s ostatkom Europe tek prihvaćanjem kršćanstva, koje je prvi propovijedao u 5. stoljeću Sveti Patrik, budući svetac zaštitnik Irske. Nakon prihvaćanja kršćanstva dolazi do nagle uspostave brojnih opatija i samostanskih škola, a irski misionari (sv. Kolumban, sv. Galen, sv. Kilian i dr.) razvijaju široku misijsku djelatnost u zapadnoj i središnjoj Europi.
Od kraja 8. st. Irska je izložena napadima Vikinga (Normana), koji u 9. st. u njoj osnivaju i svoje kraljevstvo sa sjedištem u Dublinu. Normanske prodore konačno je zaustavio „visoki kralj čitave Irske“ i kralj Muhmaina Brian Boru porazivši ih 1014. god. u bitci kraj Clontarfa.
Podjela Irske
mini|200px|lijevo|Irska kraljevstva [[1014. god.]] Nesposobnost kasnijih irskih vladara u provođenju ujedinjenja otoka, te međusobne borbe irskih kraljevstava iskoristio je engleski kralj Henrik II., koji je 1171. god. upao u Irsku i prisilio dio irskih knezova da ga prizna za svojeg suverena te uzeo naslov „gospodara Irske“. Uvođenje engleskog feudalnog sustava i podjela velikih posjeda engleskim barunima dovela je do pobune kralja Connachta Roryja O'Conora (1171.), koja je završila faktičnom podjelom otoka na dva dijela (zapadni pod Roryjevom vlašću i istočni pod vlašću kraljevskog namjesnika u Dublinu). Rory O'Conor je 1175. god. bio prisiljen odustati od naslova visokog kralja te zadržati samo onaj naslov kralja Connachta. U 13. st. u engleskom dijelu otoka uspostavljen je i parlament.
mini|200px|Engleska Irska [[1300. god.]] Pokušaj Iraca da se oslobode engleske vlasti pod vodstvom škotskog kraljevića Edwarda Brucea (1315.-1318.) završio je nespjehom, a područje pod izravnom engleskom vlašću prošireno je na tri nove grofovije (Kildare, Desmond i Ormonde).
Engleska Irska
Vlast Irskog parlamenta vrlo je ograničio kralj Henrik VII. 1494. god., a 1542. njegov nasljednik Henrik VIII. zavladao je cijelim otokom te uzeo i naslov kralja Irske. Sukobi Iraca i Engleza zaoštravaju se krajem 16. st. kada se Ircima pokušava nametnuti protestantizam. Među brojnim pobunama ističu se ustanci Shanea O'Neilla (1559.-1567.) i Hugha O'Neilla (1595.-1601.).
Irska u Velikoj Britaniji
mini|200px|lijevo| Irski Donji dom parlamenta [[1780. god. (Francis Wheatley) ]] mini|200px| [[Daniel O'Connell ]] Prve organizacije za borbu protiv engleske okupacije osnivaju se u 18. st., a dodani poticaj daje im izbijanje Francuske revolucije. God. 1791. osniva se savez Ujedinjeni Irci (engleski: United Irishmen) pod idejnim vodstvom Wolfea Tonea. Neuspjeli ustanak koji su predvodili članovi saveza 1798. god. iskoristila je britanska vlada Pitta mlađeg da provede Zakon o ujedinjenju (Act of Union), analogan zakonu o uniji između Engleske i Škotske iz 1707. god. God. 1801. proglašena je uspostava Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Irske (koje će kao takvo trajati sve do 1914. god) i uspostavljen je zajednički parlament u koji je Irska slala 32 poslanika u Gornji i 100 poslanika u Donji dom; biračko pravo ostalo je ograničeno na uzak sloj najvećih zemljoposjednika. Irski „odgovor“ na ujedinjenje bio je ustanak Roberta Emmeta 1803. god., ali je ugušen uz nesmiljene represalije, a gospodarsko iskorištavanje je nastavljeno.
God. 1823. osnovano je na poticaj Daniela O'Connella Katoličko društvo (Catholic Association), a 1829. izboren je u Britanskom parlamentu Zakon o političkoj emancipaciji katolika (Emancipation Act) kojim su i katolici stekli pravo izbora u parlament i pristup javnim službama. God. 1840. osnovano je Nacionalno društvo za opoziv unije (National Repeal Association), predvođeno D. O'Connellom, koje je težilo pronalaženju političkih rješenja u pregovorima s britanskom vladom.
Sredinom 19. stoljeća gospodarsko stanje u Irskoj dalje se pogoršava, a britanski veleposjednici tjeraju seljake i nameću razvoj stočarstva. Posebice težak udar siromašnim slojevima stanovništva nanijela je nerodica i bolest gnjiljenja krumpira (1845.-1849.) koji je bio gotovo jedina hrana seoskog stanovništva. Izbija velika glad u Irskoj. Tada je umrlo više od milijun ljudi, a oko 1 250 000 iseljava u Ameriku. Od izbijanja gladi do 1851. god. broj stanovnika Irske pao je za otprilike jednu trećinu (od 8 400 000 na 6 600 000 stanovnika). Takav negativni smjer razvoja nastavio se i poslije, tako da je do kraja stoljeća broj stanovnika pao na 4 500 000 stanovnika, gotovo se prepolovivši u odnosu na stanje iz 1844. god.
mini|150px|lijevo| [[Wolfe Tone (1763.–1798.) bio je vodeća ličnost pokreta za ujedinjenje Irske i smatra se ocem irskog republikanstva ]]
Borba za neovisnost
Od 1840-ih razvija se masovni pokret za neovisnost. God. 1842. osniva se radikalna grupa Mlada Irska (Young Ireland), koja se okuplja oko časopisa Nacija (The Nation) urednika Charlesa Gavana Duffyja. Pokret je privremeno ugušen nakon neuspjeha ustanka 1848. god. kada su brojni članovi deportirani ili emegrirali.
God. 1858. osnovana je tajna organizacija Fenijsko bratstvo (Fenian Brotherhood) ili Irsko republikansko bratstvo (Irish Republican Brotherhood), nazvano po mitskoj irskoj ratničkoj družini Fianna Eireann predvođenoj Finnom MacCumhaillom. Pokret su istovremeno osnovali u SAD-u John O'Mahony i u Irskoj James Stephens. Fenijanci su 1867. god. podigli i neuspjeli ustanak.
Oko smirivanja situacije u Irskoj posebice se trudila liberalna vlada britanskog premijera Williama E. Gladstonea, koja je provela nekoliko zakona u korist Iraca. God. 1869. Anglikanskoj crkvi je ukinut stats državne crkve u Irskoj, a 1870. donesen je zakon kojim je ograničena samovolja zemljoposjednika u odnosu na zakupce (Irish Land Act) te omogućen polagan prijelaz zemlje u njihovo vlasništvo. Iste godine irski zastupnik u Donjem domu Isaac Butt zatražio je da Irska dobije vlastiti parlament i vladu.
mini|150px| [[Charles Stewart Parnell ]] God. 1872. osnovana je Liga za samoupravu (Home Rule League), koja se 1877. preimenovala u Irski zemaljski savez (Irish Land League), prva masovna stranka u irskoj, pod vodstvom Charlesa Stewarta Parnella. Služeći se bojkotom, zalagala se za daljne reforme zemljoposjeda. Da bi pridobio glasove irskih zastupnika u Donjem domu, Gladstone je 1886. i 1893. god. podnio Gornjem domu prijedlog zakona o ograničenoj samoupravi Irske, ali su oni odbijeni.
mini|180px| [[Uskršnji proglas Republike Irske prije Uskršnjeg ustanka 1916. god. ]] mini|lijevo| [[Arthur Griffith Art Ó Gríobhtha ]] Članovi Irskog republikanskog bratstva i organizacije Mi sami podigli su u Dublinu 23. travnja 1916. tzv. Uskršnji ustanak i proglasili Republiku Irsku. Ustanak je krvavo ugušila britanska vojska nakon šestodnevnog otpora, a nad sudionicima su provedene žestoke represalije. U siječnju 1919. god. irski zastupnici u britanskom parlamentu i članovi organizacije Mi sami sastali su se u Dublinu i proglasili se Irskom nacionalnom skupštinom (Dáil Éireann), koja je proglasila neovisnost i ustrojila vladu na čelu s Eamonom de Valerom. Proglašenju neovisnosti uslijedio je anglo-irski rat u kojemu se s irske strane borila Irska republikanska armija, sastavljena od pristaša pokreta Mi sami. Primirje je postignuto 23. prosinca 1920. kada je Britanski parlament donio novi zakon o Irskoj upravi (Government of Ireland Act), kojim je od Irske odcjepljeno 6 sjevernih grofovija s protestantskom većinom koje su objedinjene pod nazivom Sjeverna Irska, a preostali dio je dobio status dominiona. Takvo rješenje nevoljko je prihvatila Irska narodna skupština u srpnju 1921. te je 1922. osnovana Irska slobodna država (irski: Saorstát Éireann, engleski: Irish Free State) s autonomnom vladom i s priznanjem engleske krune, koju je zastupao generalni guverner. Prvi predsjednik vlade bio je Arthur Griffith (1922.).
Neovisna Irska
Za vrijeme Velike ekonomske krize 1937. i 1938. god. u Irskoj se organizira više sindiklanih organizacija i val štrajkova. Za vrijeme Drugog svjetskog rata Irska je proglasila neutralnost.
Iz Commonwealtha istupa 1949. god. te uzima naziv Republika Irska (Poblacht na h'Éireann). Od 1955. god. Irska je članica UN-a.
mini|200px| Bivši premijer Irske [[Bertie Ahern (od 1997.) i predsjednik Vijeća Europe na Svjetskom ekonomskom forumu u Davosu, Švicarska, 2004. god. ]] Na vlasti se u Irskoj smjenjuju stranke Ujedinjena irska partija (Fine Gael, tj. Gaelska nacija) i Republikanska stranka (Fianna Fáil, tj. Irski ratnici).
Od 1970. do 1972. Irska je bila članica EFTE, a od 1987. god., Jedinstenim europskim aktom, članica Europske Ekonomske Zajednice (koja je od 1993. EU).
Od 1970-ih terorizam je podržavao irski nacionalizam u Sjevernoj Irskoj. Iako su se napetosti nastavile (bombaški napad IRA-e u Omaghu u Sjevernoj Irskoj), 1998. god. postignut je politički dogovor o užoj suradnji između republikanaca i unionista.
Gingerol
Gingerol je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 294,386 Da.
Monte Vario, Roma
Monte Vario je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Reiu
Reiu (estonski: Reiu jõgi) je rijeka na jugozapadu Estonije duga 73 km, lijeva pritoka rijeke Pärnu.
Hidrologija
Reiu izvire iz jezera Soka (1,02 km²), u Latviji 1 km južno od estonske granice. Od tamo teče prema sjeveru preko jugozapadnog dijela Visoravni Sakala do doline rijeke Pärnu, u koju uvire jugozapadno od gradića Paikuse.
Porječje rijeke prostire se na površini od 96,5-7,5 km² po Okrugu Pärnu, prosječni godišnji protok na ušću je 6,5-7,5 m³/s.
Elektroničko izviđanje
mini|desno|250px|Zemaljska postrojenja SIGINT-a u [[UK|britanskoj vojnoj bazi Menwith Hill]] Elektroničko izviđanje ili SIGINT (od engl. signals intelligence) u obavještajstvu je tip elektroničkoga djelovanja zbog prikupljanja informacija o neprijatelju. Uključuje praćenje radijskih komunikacijskih signala odnosno njihovo dekodiranje, određivanje izvora i analizu komunikacije (poznato i kao COMINT, od engl. communication intelligence), te presretanje i analizu visokofrekventnih signala koje odašilju određena neprijateljska sredstva, kao što su radari (ELINT, od engl. electronic intelligence). Elektroničko izviđanje provodi se pomoću stacionarnih zemaljskih postaja ili mobilnih stanica, osobito specijalno opremljenih brodova, podmornica, aviona i satelita. Aktivno elektroničko izviđanje zasniva se na prijamu i analizi odbijenih elektromagnetnih valova od izviđanog objekta.
Santa Cruz el Manantial, Las Margaritas
Santa Cruz el Manantial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 748 m.
San Felipe de Jesús, Salamanca
San Felipe de Jesús je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 486 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1739 m.
Vuzenica
Vuzenica (njemački: Saldenhofen) je gradić u Sloveniji od 1.578 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Vuzenica.
La Catarina, Salvatierra
La Catarina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salvatierra.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1810 m.
Vuzenica
Geografske karakteristike
Vuzenica leži na ušću potoka Cerkvenica u Dravu i duž sjevernih obronaka Pohorja, udaljena 12 km od Dravograda.
Historija
Vuzenica se prvi put navodi u nekom dokumentu 1238. kao feud odcjepljen od dotadašnjih gospodara iz Dravograda. Zna se da je u 13. vijeku burg na brdu opasan bedemima, kao i to da je ispod njega počelo nicati naselje zanatlija, koje se već 1288. spominje kao trgovište.
Do mjesta je 1863. došla željeznička pruga linija Dravograd - Maribor, tad je osnovano dosta pilana na bazi drva iz Pohorja, a proradio je i veliki stočni sajam.
Nakon Drugog svjetskog rata podignuta je hidroelektrana na Dravi, ona je uz livnicu najveći privredni objekt u tom pitomom gradiću.
Znamenitost
Vizurom tog malog gradića još uvijek dominira njegova župna crkva sv. Nikolaja, koja datira iz 13. vijeka.
Baxter, Tennessee
Bakster je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Sakala (visoravan)
58.0434°N, 25.6562°W
Sakala (estonski: Sakala kõrgustik) je visoravan na jugu Estonije, koja se prostire po okruzima Viljandi i Valga,.
Geografske karakteristike
Visoravan Sakala sliči na trokut, čiji se sjeverni vrh proteže do rijeke Navesti, sa bazom na jugu do Latvije, prostire se na površini od 2 792 km².
Sa zapada je omeđena obalnim nizinama Riškog zaljeva, na sjeveru južnim rubom Regije Kõrvemaa i sa istoka Jezerom Võrtsjärv i dolinom kod Valge.
Gotovo 1 / Sakale je pod zaštitom, a najveći je Park prirode Loodi.
Na visoravni leži šest gradova: Viljandi, Suure-Jaani, Tõrva, Mõisaküla, Abja-Paluoja i Karksi-Nuia.
Ржаница
Ржаница је насеље у Србији у општини Александровац у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 317 становника (према попису из 1991. било је 388 становника).
Bugarsko Carstvo
Bugarsko Carstvo može se odnositi na:
Ржаница
Демографија
У насељу Ржаница живи 263 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 42,7 година (42,3 код мушкараца и 43,2 код жена). У насељу има 88 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,60.
Bugarsko Carstvo
srednjovekovne države:
Ржаница
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Delta Amacuro
Država Delta Amacuro (španjolski: Estado Delta Amacuro) je jedna od 23 savezne države Venecuele, koja se nalazi na sjeveroistoku zemlje u Delti Orinoca. Administrativni centar države je Tucupita, jedini veći grad u delti.
Geografske i klimatske karakteristike
Delta Amacuro ima 152 679 stanovnika i površinu od 40 200 km² jedna od najrijeđe naseljenih venecuelanskih država.
Patacuas, Arteaga
Patacuas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 768 m.
Antonio Rosales, Choix
Antonio Rosales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 219 m.
Mihoești, Câmpeni
Mihoești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Câmpeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 582 m.
Anastasi III, Crotone
Anastasi III je naselje u Italiji u provinciji Crotone, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Gruiu, Făgețelu
Gruiu je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Făgețelu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 333 m.
Maffea, Modena
Maffea je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Santa Rosa, Cuetzalan del Progreso
Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cuetzalan del Progreso.
El Fraile, Guachochi
El Fraile je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2383 m.
Ahuamolos, Calnali
Ahuamolos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Calnali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 784 m.
Tecamilla, Tomatlán
Tecamilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 771 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1199 m.
Leeds United F.C.
Najuspješnije razdoblje klub je doživio pod vodstvom trenera Dona Revia tijekom 1960-ih i 1970-ih, kada su osvojili veliki broj domaćih i europskih trofeja. Nakon Revievog odlaska na klupu engleske nogometne reprezentacije, Leeds je ispao u drugu ligu, godine 1982., te se tamo zadržao do 1990. kada ga Howard Wilkinson uvodi u FA Premier Ligu. Već dvije godine kasnije Leeds je igrao i u UEFA Ligi prvaka.
Najčešći klupski nadimci su "Leeds", "United", "The Whites" (Bijeli), te gotovo zastarjeli "The Peacocks" (Paunovi). Taj nadimak klub je dobio po prijašnjem imenu Elland Roada, The Old Peacock Groundu.
Počeci
Godine 1904. osnovan je Leeds City, prethodnik Leeds Uniteda. Leeds City je prisilno raspušten 1919., zbog nezakonitog plaćanja igrača tijekom I. svjetskog rata, te je iste godine osnovan Leeds United. Dana 31. listopada 1919. ušao je na poziv J.Nicholsona u englesku nogometnu ligu, umjesto Leeds City-a. Klub Yorkshire je ponudio Leedsu da igra na stadionu Elland Road, što su oni i prihvatili. Crowther Hilton, predsjednik nogometnog kluba Huddersfield Town, posudio je Leeds Unitedu oko 35,000 £, kako bi mogli organizirati klub i momčad. Dana 26. veljače 1920. doveo je i bivšeg trenera Barnsleya, Arthura Fairclougha u Leeds kao glavnog trenera momčadi, dok je dotadašnji trener Dick Ray postao njegov pomoćnik.
Razdoblje od 1920. do 1959.
Tijekom sljedećih nekoliko godina, Leedsove dobre igre u Drugoj diviziji donijele su mu naslov 1924, te prelazak u Prvu diviziju, tadašnju najvišu ligu. Međutim, tamo se nisu uspjeli dugo zadržati, već sezone 1926./27. ispadaju u drugu ligu, a Fairclough podnosi ostavku. U godinama do početka Drugog svjetskog rata, Leeds je dva puta ispadao iz lige no oba puta se odmah i vraćao. Dana 5. ožujka 1935. Ray daje ostavku, a njega zamjenjuje Billy Hampson koji je ostao na toj poziciji čak 12 godina. U sezoni 1946./47. Leeds, sa najgorim ligaškim omjerom pobjeda u svojoj povijesti, opet ispada iz lige. Nakon te sezone, Hampson daje ostavku, no ostaje raditi u klubu kao glavni skaut, a na mjestu trenera zamjenjuje ga Willis Edwards.
Godine 1948. Sam Bolton postaje novi predsjednik Leedsa umjesto Ernesta Pullana, a Edwardsa, koji postaje pomoćni trener, zamjenjuje Frank Buckley.
Leeds ostaje u Drugoj diviziji do sezone 1955./56., kada su predvođeni legendom velškog nogometa Johnom Charlesom, stigli do drugog mjesta, te se time kvalificirali u Prvu diviziju. Međutim, John Charles nije bio zadovoljan klubom, te je prodan Juventusu za tada ogromnih 65,000 £. Gubitak takvog ključnog igrača koji trebao biti vođa Leedsa, doveo je do ponovnog ispadanja u Drugu diviziju sezone 1959./60.
Don Revie: "Slavni dani momčadi" (1960.-1982.)
U ožujku 1961, klub je imenovao Dona Reviea kao trenera. Njegov rad je počeo u nepovoljnim okolnostima, klub je upao u financijske poteškoće, te ga je u sezoni 1961./62. pobjeda u zadnjem kolu spasila od ispadanja u Treću diviziju. Međutim, nakon što je Revie posložio momčad, Leeds se plasira u Prvu diviziju sezone 1963./64. Između 1965. i 1974., Leeds nikada nije bio plasiran slabije od četvrtog mjesta, a osvojio je dva naslova prvaka, FA kup, Engleski Liga kup i dva Kupa velesajamskih gradova. U tom razdoblju, Leeds je često završavao na drugom mjestu, pet puta su bili doprvaci lige, tri puta su gubili u finalu FA kupa, te jedamput u finalima Kupa velesajamskih gradova i Kupa pobjednika kupova. Revie na Elland Roadu ostaje do 1974., kada napušta klub i postaje izbornikom engleske nogometne reprezentacije.
Brian Clough: 44 dana zbrke (1974.)
Jimmy Armfield, Jock Stein i Clarke: Pad i ispadanje
Armfield je već veteransku Revievu momčad doveo do finala Europskog Kupa, gdje ih je porazio minhenski Bayern. Uz pomoć pomoćnog trener Dona Howea, Armfield je pomladio momčad, i iako više nisu dominirali engleskim nogometom, Leeds ostaje među deset najboljih momčadi. Međutim, uprava kluba je željela nove naslove, te daje otkaz Armfieldu, i zamjenjuje ga s Jockom Steineom, koji je, poput Clougha, bio na dužnosti samo 44 dana prije nego što je postao izbornikom škotske reprezentacije. Novi trener kluba postaje Jimmyu Adamsonu, ali on nije bio u mogućnosti zaustaviti raspadanje momčadi, te 1980. daje ostavku, a zamjenjuje ga bivša zvijezda Leedsa i engleske nogometne reprezentacije Allan Clarke. Unatoč tome što je potrošio dosta novaca na pojačanja, klub nastavlja s lošim rezultatima, te klub ponovno ispada iz lige sezone 1981./82. Clarke je dobio otkaz, a zamjenjuje ga bivši suigrač Eddie Gray.
1983.-1995 Prva liga i obnova
Bez novca za dovođenje novih igrača, Gray je bio prisiljen koncentrirati se na razvoj mladih igrača, međutim s takvom momčadi nije uspijevao izboriti prvu ligu. Upravni odbor ponovno postaje nestrpljiv i otpuštaju Eddiea Graya, zamijenivši ga s drugom bivšom Revievom zvijezdom, Billyem Bremnerom. Pod vodstvom Bremnera, Leeds se zamalo uspio kvalificirati u prvu ligu, no u razigravanju ih je izbacio Charlton Athletic, dok su u polufinalu FA kupa poraženi od Coventry Citya. U listopadu 1988., dok je Leeds bio na 21. mjestu Druge divizije, a Bremner dobiva otkaz.
Leeds je odlučio na mjesto trenera postaviti Georgea Grahama. To imenovanje je bilo sporno, budući da je Grahamu prethodno engleski nogometni savez, zbog nezakonitih isplata, zabranio bavljenje nogometom u roku od godine dana. Pod Grahamovim vodstvom, Leeds se kvalificirao za sudjelovanje u Kupu UEFA iduće sezone.
David O'Leary: Život u snovima (1999.-2002.)
thumb|desno|330px|Susret Leedsa i [[Galatasaray SK|Galatasaraya u Kupu UEFA 2000.]] U listopadu 1998. Graham odlazi u Tottenham Hotspur, a glavni trener postaje njegov dotadašnji pomoćnik David O'Leary. O'Leary je u momčad uveo obećavajuće mlade igrače, s kojima Leeds sezonu završava na 3. mjesto, mjestu koje vodi u Ligu Prvaka. Nažalost, Leedsov uspjeh pokvarili su igrači Jonathan Woodgate i Lee Bowyer koji su pretukli azijskog studenta, koji je zadržan u bolnici sa teškim ozljedama. Nakon sudske presude, Bowyer je pušten na slobodu, a Woodgate je proglašen krivim, te je morao odraditi 100 sati dobrovoljnog rada.
U Kupu UEFA, Leeds je 2000. godine, igrao svoje prvo europsko polufinale nakon 25 godina u kojem su se susreli s turskim prvakom Galatasarayem u Istanbulu. Leeds je izgubio taj susret sa 2-0, ali rezultat je ostao u sjeni smrti dvaju Leedsovih navijača, Christophera Loftusa i Kevina Speighta, koji su izbodeni neposredno prije početka susreta. Leeds u uzvratnom susretu nije imao snage za pobjedu, te utakmica završava rezultatom 2-2. Minutom šutnje se svake godine na obljetnicu incidenta Leeds prisjeća svojih poginulih navijača.
Blackwell i Wise: Leeds u Football League (2004.-2007.)
Klub je prodan Kenu Batesu za 10 milijuna funti. Blackwell je uspio stabilizirati momčad, te Leeds sezonu 2004./05 završava u sredini tablice, a već iduće sezone 6. mjestom osigurava kvalifikacije za ulazak u prvu ligu, u kojima je poražen od Watforda. Dana 10. rujna 2006., Kevin Blackwell najavljuje da će u roku od godine dana dug biti otplaćen. Međutim, klub loše počinje sezonu 2006./07., te je 20. rujna 2006. smijenjen Blackwell. Zamjenjuje ga Dennis Wise, ali ni on nije bio u mogućnosti spriječiti ispadanje u treću ligu.
Sezone 2007./08., iako ga je engleskog nogometni savez kaznio sa 15 negativnih bodova, Leeds se uspio kvalificirati za razigravanje za ulazak u drugu ligu, u kojem je poražen u posljednjem susretu od Doncaster Roversa. U sezoni 2009./10. Leeds se uspio izboriti za povratak u Championship.
Grb i boje
U svojih prvih petnaest godina povijesti, Leedsov dres se sastojao od plavo-bijele prugaste majice, bijelih hlačiva i tamnoplavih čarapa sa bijelim crtama, po uzoru na klub Huddersfield Town, budući da je njihov predsjednik Hilton Crowther htio ujediniti ta dva kluba. No, Crowther je naspustio Huddersfield i postao predsjednik Leedsa.
Dres je nakon nekoliko godina doživio promjene, majica je bila plavo-žute boje, po uzoru na grb grada Leedsa, hlačice bijele, a čarape plave sa žutim vrhovima. Dres je prvi put predstavljen 22. rujna 1934. Iste godine klub je na svoj dres usvojio svoju prvi grb, bio je to grb grada Leedsa. Leeds United je 1959. godine dobio novi dres koji se sastojao od žute majice s plavim ovratnikom i rukavima, bijelih hlačica te crno-plavih-zlatnih čarapa. Tijekom 1955. na Leedsovom je dresu opet došlo do promjena, majica je bila plave boje sa zlatnim ovratnikom, hlačice bijele, te čarape žute, a podsjećao je na originalni Leedsov dres.
Nova promjena je stigla 1961, kada je dres postao bijele boje u nadi da će oponašati španjolsku momčadi Real Madrid. A 1964, na dres je postavljena sova koja bila emblem grada Leedsa. Dizajn je bio iznenađenje, s obzirom na Revievo praznovjerje o simboliziranju ptica.
Stadion i navijači
thumb|lijevo|200px|Stadion Leeds Uniteda, Elland Road Klub je prodao stadion Elland Road u listopadu 2004., te će ga moći ponovno otkupiti nakon 25 godina. Iako je, prema izjavama direktora kluba, Leeds United trebao otplatiti dug tijekom sezone 2006./07., to se nije dogodilo te je administracija preuzela klub nakon završetka sezone 2006./07.
U početku je Elland Road bio dom ragbi kluba Holbeck. Jedan od Leedsovih prvih nadimaka bio je "The Peacocks" (Paunovi), kojeg je dobio po prijašnjem imenu Elland Roada, The Old Peacock Groundu. Tako ga je nazvala "Bentleyeva pivovara", originalni vlasnik stadiona, po njihovom pubu The Old Peacock koji se nalazio u blizini stadiona.
Kada je formiran Leeds United, dopušteno je da mu se iznajmljuje stadion sve dok ne budu u mogućnosti da ga sami kupe. Danas je stadion u vlasništvu tvrtke koja se bavi zajmovima. Elland Road je trenutno 10. najveći stadion u Engleskoj.
Najnovija tribina na Elland Roadu je Istočna ili Obiteljska tribina sa 17.000 sjedećih mjesta, koja je dovršena tijekom sezone 1992./93. To je ujedno i najveći dio stadiona. Jedna od tribina, nazvana po Donu Reviu otvorena je početkom sezone 1994./95., a može primiti do 7.000 gledatelja. Krovište na Zapadnoj tribini sadržava komentatorske prostorije i hodnike za TV osoblje. thumb|desno|230px|Elland Road, pogled sa istoka
Alex Ferguson je jednom izjavio je na Elland Roadu jedna najzastrašujućih atmosfera u europskom nogometu. Leeds je, po prosjeku gledatelja na utakmicama u Championshipu i FA Premier Ligi 10. engleski klub. Po broju rivalstva su na trećem mjestu u engleskoj ligi, a od početka sezone 2008./09. su i najomraženiji engleski klub. Peter Reid je izjavio "U 30 godina nikad nisam vidio potporu navijača kao što sam je vidio na utakmici s Arsenalom [na Elland Roadu] prije par tjedana. Navijači Leedsa su fantastični.", te "Podrška je fantastična" i "Nevjerojatna". I drugi Leedsovi treneri su komentirali potporu navijača, Blackwell je rekao "Navijači će ih pratiti posvuda" dok je O'Leary komentirao da je "Ogroman broj navijača koji su i dalje uz klub".
Glazba
U travnju 1972. Leedsova momčad je izdala jedinstvenu pjesmu, "Leeds United" koja je nastala od pjesme Marching On Together (hr. Zajedno na marširanje). Izdana je za finale FA kupa 1972., a vokal je snimljen prema originalnoj snimki Leedsove momčadi. Ušla je u top 10 najboljih pjesma u Velikoj Britaniji. Iako "Marching On Together" nije službena pjesma kluba, ona se pjeva prije svake domaće utakmice. Za razliku od mnogih nogometnih pjesama u kojima su se samo nove riječi postavile na postojeću glazbu, "Leeds Leeds Leeds" je originalna pjesma koju su napisali Les Reed i Mason Barry, samo za klub. Pjesma Strings for Yasmin od Tin Tin Outa se pjevala u prvom poluvremenu na Elland Roadu, a pjesma Nightmare od Brainbuga u drugom poluvremenu.
Klupski službenici
Zadnje ažuriranje: 8. rujna 2008
Izvori:Leeds United: The Next Chapter - Official Handbook 2008/09
Stručni stožer
Zadnje ažuriranje: 3. ožujka 2013
Izvori:Leeds United: The Next Chapter - Official Handbook 2012/13
Domaći trofeji
thumb|500px|Ligaške pozicije [[Leeds Uniteda između 1921 i 2008.]]
Engleska nogometna Kuća slavnih
Sljedeći tekst prikazuje igrače i trenere Leedsa, koji imaju svoje mjesto u engleskoj nogometnoj Kući slavnih:
100 najvećih legendi Football League
Igrači koji su igrali za Leeds i koji se nalaze među 100 najvećih legendi Football League:
FWA Igrač godine
Igrači koji su osvojili nagradu Football Writers asocijacije za igrača godine dok su igrali za Leeds:
PFA mladi igrač godine
Igrači koji su osvojili nagradu PFA mladi igrač godine dok su igrali za Leeds:
PFA momčad godine
Igrači koji su izabrani u PFA momčad godine dok su igrali za Leeds:
Beogradska banovina
Beogradska banovina je bila srednjovekovna ugarska banovina, koja se nalazila na području današnje centralne Srbije. Obuhvatala je Beograd i neke susedne krajeve.
Oliosi, Verona
Oliosi je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 499 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Ginkgotoksin
Ginkgotoksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 183,204 Da.
Vjetroelektrana
mini|desno|300px|Vjetroelektrane Royd Moor u [[Ujedinjeno Kraljevstvo|Ujedinjenom Kraljevstvu.]] mini|desno|300px|[[Heronova vjetrenjača koja je pokretala orgulje.]] mini|desno|300px|[[Vjetroagregat iz 1888., koji se koristio za dobivanje električne energije, a sagradio ga je Charles Brush (SAD).]] mini|desno|300px|[[Vjetroelektrana Ravne 1 na Pagu.]] mini|desno|300px|[[Vjetroelektrana Trtar-Krtolin.]] mini|desno|300px|[[Vjetroagregat pretvara kinetičku energiju vjetra u električnu energiju.]]
Vjetroelektrana (ijek.) ili vetroelektrana (ek.), niz blisko smještenih vjetroagregata, najčešće istog tipa, izloženih istom vjetru i priključenih posredstvom zajedničkog rasklopnog uređaja na elektroenergetski sustav. Vjetroagregat je rotirajući stroj koji pretvara kinetičku energiju vjetra prvo u mehaničku, a zatim preko električnih generatora u električnu energiju. Pri tome se rotor vjetroturbine i rotor električnog generatora nalaze na istom vratilu. Vjetroelektana je obnovljivi izvor električne energije pokretan kinetičkom energijom vjetra.
Energija vjetra je zapravo oblik sunčeve energije. Sunce neravnomjerno zagrijava različite dijelove Zemlje i to rezultira različitim tlakovima zraka, a vjetar nastaje zbog težnje za izjednačavanjem tlakova zraka. Postoje dijelovi Zemlje na kojima puše tzv. stalni (planetarni) vjetrovi i na tim područjima je iskorištavanje energije vjetra najisplativije. Dobre položaji su obale mora i oceana (priobalna vjetroelektrana), te pučina mora (plutajuća vjetroelektrana). Pučina se ističe kao najbolji položaj zbog stalnosti vjetrova, ali cijene ugradnje i prijevoza energije usporavaju takva ulaganja.
Za korištenje energije vjetra često se upotrebljava agro-hortikulturalno nazivlje, pa se tako govori o vjetroparkovima, vjetrofarmama ili vjetropoljima. Na taj način se i samom nomenklaturom pokušava reći da se ne radi o „pravim“ elektranama. Zato treba jasno reći, vjetroelektrana jest elektrana i to ona koja kao gorivo za proizvodnju električne energije koristi vjetar. Ona se kao i svaka druga elektrana sastoji od nekoliko dijelova, uključujući vjetroagregate (turbina + generator), transformatorske stanice, kabele i vodove, te ostale pripadajuće objekte. Na taj način postiže se sustavnost nazivanja objekata za proizvodnju električne energije (hidroelektrana, termoelektrana, nuklearna elektrana, itd.) i nedvojbeno se iskazuje da je vjetroelektrana elektroenergetski objekt, a ne element krajobraznog ili poljoprivrednog karaktera.
Historija vjetroelektrana
Historija vjetroelektrana i korištenja energije vjetra seže u doba kada su ljudi prvi puta postavili jedra na brodove i time si omogućili daleka putovanja i isto tako odlučili svoje živote povjeriti u ruke tog nepredvidljivog obnovljivog izvora energije. Može se reći da je na neki način vjetar bio taj koji je pokrenuo eru istraživanja i omogućio prijenos robe i dobara u neslućenim količinama na velike udaljenosti. Dugo vremena nakon prvih jedara uslijedilo je korištenje energije vjetra za obavljanje mehaničkog rada u mlinovima i za pokretanje vodenih pumpi (posebice u Nizozemskoj, na srednjem zapadu SAD-a i u zabačenim dijelovima Australije). U modernim vremenima s dolaskom i izumom električne energije počinju se upotrebljvati u svrhu proizvodnje iste, no tek u zadnja dva desetljeća zbog sve većeg zagađenja okoliša počinju svoj značajan uzlet, da bi danas to bio jedan od glavnih izvora energije za blisku budućnost.
Izbor položaja vjetroelektrana
Iako je vjetropotencijal najvažniji čimbenik za izbor položaja vjetroelektrane, postoji i niz drugih čimbenika koji se moraju zadovoljiti. Izbor položaja provodi se u dva koraka. Najprije se određuju područja koja su nepogodna za izgradnju zbog sljedećih razloga: U drugom koraku provodi se vrednovanje makrolokacije na temelju kriterija kao što su: Unutar odabranih makrolokacija izdvajaju se mikrolokacije. Za vredovanje i izbor najpovoljnije mikrolokacije može se primijeniti načelo slično izboru za makrolokaciju. Nakon izbora mikrolokacije kreće se s mjerenjem karakteristika vjetra (brzina, smjer i drugo). Na temelju analize izmjerenih podataka u određenom vremensko razdoblju (minimalno 1 godina) izrađuje se studija izvodljivosti u kojoj će se odrediti veličina i broj vjetroagregata, odnosno optimalni kapacitet lokacije. Prema navedenim čimbenicima, idealna vjetroelektrana je ona koja je smještena na mjestu koje ima povoljan vjetropotencijal, nalazi se blizu električne mreže, ima dobar cestovni pristup, a njezina gradnja je u skladu s namjenom prostora i s uvjetima zaštite okoliša.
Vjetropotencijal
Vjetropotencijal je najvažniji čimbenik za izbor položaja vjetroelektrane. To su zapravo karakteristike vjetra na pojedinoj lokaciji. Najvažnija karakteristika je srednja godišnja brzina vjetra na određenoj visini iznad tla. Naime, vjetrogenerator se pokreće kada brzina vjetra poraste iznad otprilike 3 m/s. Pri toj brzini proizvodnja električne energije je vrlo mala. Porastom brzine, količina električne energije se povećava do maksimalne, koja se postiže na brzini vjetra od oko 12 m/s. Daljnjim porastom brzine vjetra količina proizvedene energije se više ne povećava. Kada brzina poraste preko 25 do 30 m/s, vjetroagregat se isključuje jer ne može podnijeti mehanička opterećenja koja uzrokuju tako velike brzine vjetra. Iz opisanog načina rada vjetrogeneratora možemo zaključiti da je za idealnu proizvodnju električne energije potrebna brzina vjetra od oko 12 m/s.
To je samo prvi korak u određivanju vjetropotencijala. Potrebno je potom razmotriti kako je brzina vjetra raspoređena tijekom godine. Npr. u godišnjem prosjeku može biti sadržan velik broj sati s brzinom vjetra iznad 30 m/s ili ispod 3 m/s, što zapravo nije pogodno za iskorištavanje. Možemo zaključiti da je za energetsko iskorištavanje optimalan vjetar do srednje jakosti, bez velikih oscilacija, i koji ima što veću učestalost. Zbog jake ovisnosti prinosa energije (a samim time i ekonomske isplativosti) o brzini vjetra (ovisnost energije vjetra o kubu brzine vjetra), potrebna su točna mjerenja vjetra na samoj lokaciji. Mjerenja se obavljaju pomoću anemometara koji su pričvršćeni na stupove, približno na visini osi na kojoj će se nalaziti vjetroagregati (iako se zadnjih godina bilježi rast tzv. udaljenih mjerenja pomoću LIDAR-a). Obično treba postaviti više stupova na lokaciji u vremenu od barem 6 mjeseci, a preporuča se da to vrijeme mjerenja bude nekoliko godina. Brzina vjetra je osnovni čimbenik od kojega se kreće pri projektiranju svih vjetroagregata koji će se nalaziti na lokaciji, njihovog broja i prostornog razmještaja. Brzina vjetra također služi kao polazna točka za sve proračune o ekonomskoj isplativosti i proizvodnji energije. Osjetljivost doprinosa energije o brzini vjetra ovisi i o brzini samog vjetra. Zbog toga je posebno važno točno mjeriti brzine vjetra na lokacijama gdje je ta brzina manja.
Za određenu lokaciju bitno je poznavati i smjerove iz kojih puše vjetar (ruža vjetrova), da bi se odredio optimalan raspored vjetroagregata kako bi maksimalno iskoristili vjetar iz svih smjerova. Druga najvažnija karakteristika vjetra, osim srednje brzine, je i raspodjela brzine vjetra. Weibullova krivulja je alat koji nam služi za realističnu raspodjelu brzine vjetra. Tri godine mjerenja značajno smanjuje odstupanja brzine vjetra u odnosu na dugogodišnje oscilacije vjetra, na 3% u brzini vjetra i oko 4% u proizvodnji energije. Ostali bitniji podatci o vjetru su dugoročna gustoća zraka na lokaciji i intenzitet turbulencije vjetra na lokaciji. Sami po sebi ne utječu na proizvodnju energije iz vjetra, ali utječu pri određivanju opterećenja na lopatice rotora i na očekivani vijek trajanja samog vjetroagregata.
Vrste vjetroelektrana
Vjetroelektane se mogu podijeliti na kopnene vjetroelektane, priobalne vjetroelektane, plutajuće vjetroelektrane i zračne vjetroelektrane. Najveći proizvođači električne energije pomoću vjetra su SAD, Njemačka, Španjolska i Kina (energija vjetra u Kini).