cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Egipatski kalendar
Reformisani kalendar
Astronomi u srednjem veku su koristili egipatski kalendar zbog njegove matematičke pravilnosti — Kopernik je npr. konstruisao svoje tablice kretanja planeta na osnovu egipatske godine.
Etiopski kalendar je zasnovan na ovom kalendaru, samo što koristi amharska imena za svoje mesece i koristi drugačiju eru. Francuski revolucionarni kalendar je imao istu strukturu (12×30+ 5 ili 6 dana), ali je započinjao godinu jesenjom ravnodnevicom. Britanski tvorac planetarijuma John Gleave je predstavio egipatski kalendar u rekonstrukciji Antikiterskog mehanizma.
Helen Shapiro
Helen Shapiro (Bethnal Green, Istočni London, 28. septembar 1946. - ) bila je neobično popularna britanska pop pjevačica ranih 1960-ih.
Početci solo karijere
Helen Shapiro rođena je dijete skromnih poljsko - židovskih imigranata, radnika na akord, - tako da u kući nije imala ni gramofon. Ali su joj u domu pjevali i svirali, pa je i Helen rano naučila svirati bendžo. Još kao maloljetna djevojčica počela je i pjevati u srednjoškolskom jazz sastavu njezina starijeg brata, a nastupala je i sastavu sa Mark Feldom, koji je kasnije postao slavan kao Marc Bolan vođa T. Rexa.
Njena slijedaća dva singla iz iste 1961.; You Don't Know i Walking Back to Happiness, postala su britanski #1 i zadržala se ukupno po 7 sedmica na top listama. Helen je postala prava tinejdžerska zvijezda, nastupala je na televiziji, snimila par filmova, ali se nikad više nije popela na #1. Počela se okretati bluesu i jazzu, a ne je je stilu sa kojim se proslavila, ali je negdje sve do 1963. imala status prve zvijede britanske muzike, još su joj i Beatlesi nastupali kao predgrupa. Nakon beatlemanije i beata više nije bila zvijezda, ali je i nadalje ostala u show businessu kao televizijska voditeljica (This Is Your Life ) i jazz pjevačica. Od kraja 1980-ih počela se okretati gospelu i kršćanstvu.
Svoju autobiografiju pod naslovom Walking Back to Happiness, objavila je 1993. a 1995. posljednji album sa gospel pjesmama Nothing But The Best (na njemu je i duet sa Cliff Richardom).
Magfeld, Bolzano
Magfeld je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1151 m.
Nacionalni spomenici u Gradačcu
Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Gradačac se nalaze sljedeći spomenici:
Tabletita de San Juan, Batopilas
Tabletita de San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1377 m.
Ribnjik (Revuca)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 149 stanovnika.
El Paraíso, Guerrero
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2114 m.
Arlena di Castro, Viterbo
Arlena di Castro je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 856 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Washington Commanders
Od 1932. do 1970.
150px|minijatura|lijevo|Sammy Baugh Momčad je osnovana 1932. u Bostonu u Massachusettsu pod imenom Boston Braves, ali već iduće sezone mijenja ime u Boston Redskins. Svoje prvo finale lige igraju 1936. godine protiv pobjednika zapadne divizije, Green Bay Packersa, ali u njemu gube 21:6. Početkom 1937. momčad seli u Washington, a u momčad dolazi quarterback Sammy Baugh. Predvođeni Baughom, Redskinsi ponovno osvajaju diviziju i u utakmici za naslov prvaka pobjeđuju Chicago Bearse sa 28:21 te osvajaju svoj prvi naslov prvaka u povijesti. Tri godine kasnije, Redskinsi i Bearsi su ponovno u finalu. Ovaj put momčad iz Chicaga nadmoćno pobjeđuje, sa čak 73:0, što je najveća pobjeda u povijesti lige. Redskinsi su početkom 40-ih uz Bearse jedna od najjačih momčadi lige, a obje momčadi to dokazuju 1942., u svom trećem međusobnom ogledu u finalu u šest godina. Redskinsi do finala dolaze sa 10 pobjeda u 11 utakmica, a pobjeđuju i u finalu, sa 14:6. Četvrto i posljednje finale Bearsa i Redskinsa u četrdesetima stiže 1943., kada Bearsi pobjeđuju 41:21 i postavljaju omjer s Bearsima u utakmicama za naslov na 2:2. Posljednju priliku za osvajanje naslova Redskinsi imaju 1945. kada u finalu igraju sa Los Angeles Ramsima. Međutim, Ramsi dobivaju utakmicu sa 15:14, a Redskinsima je to posljenje doigravanje u idućih 25 sezona.
Kroz pedesete i šezdesete bilježe vrlo slabe rezultate, te od 1946. do 1970. bilježe samo četiri pobjedničke sezone. Najbliže doigravanju bili su 1955. kada s 8 pobjeda osvajaju drugo mjesto u svojoj diviziji, a njihov trener Joe Kuharich biva proglašen za trenera sezone. Redskinsi tek 1962. po prvi put dovode u momčad crnog igrača (running backa Ernieja Davisa, osvajača Heismanovog trofeja), posljednji od svih momčadi lige. Davis odmah biva proslijeđen u Cleveland Brownse, ali za njih nije odigrao nijednu jer mu je bila dijagnosticirana leukemija.
Tri osvojena Super Bowla od 1981. do 1991.
150px|minijatura|lijevo|Darrell Green Možda i najuspješnije doba Redskinsi imaju u osamdesetima. Momčad 1981. preuzima trener Joe Gibbs, a najveći uspjeh kluba u novije doba dolazi odmah iduće sezone. Sezona 1982. bila je skraćena zbog štrajka, te se igralo samo devet utakmica, od kojih Redskinsi pobjeđuju u osam. Redskinse do Super Bowla predvode quarterback Joe Theismann i running back John Riggins, a na tom putu pobjeđuju u doigravanju Detroit Lionse, Minnesota Vikingse i Dallas Cowboyse. U utakmici za naslov igranoj u Pasadeni u Kaliforniji pred više od 100.000 gledatelja, Redskinsi pobjeđuju Miami Dolphinse 27:17 i osvajaju svoj prvi naslov u eri Super Bowla. Trener Gibbs proglašen je za trenera sezone, a Riggins za MVP-a Super Bowla. Sljedeću sezonu Redskinsi osvajaju diviziju sa 14 pobjeda i tako opravdavaju ulogu favorita za osvajanje još jednog naslova. U divizijskoj utakmici doigravanja pobjeđuju Los Angeles Ramse sa čak 51:7, a u konferencijskom finalu San Francisco 49erse Joea Montane sa 24:21. Ipak, u 18. po redu Super Bowlu pobjeđuju ih Oakland Raidersi koji time osvajaju svoj treći naslov u 8 godina. Predvođeni defensive endom Dexterom Manleyem, wide receiverom Artom Monkom i jednim od najboljih cornerbacka svih vremena Darrellom Greenom, Redskinsi su u konferencijskom finalu 1986. (gube od New York Giantsa), a 1987. su nakon osvojene divizije ponovno u Super Bowlu. Ovaj put su im protivnici Denver Broncosi quarterbacka Johna Elwaya. Redskinsi pobjeđuju 42:10 i osvajaju drugi Super Bowl i čevrti naslov prvaka ukupno. 200px|minijatura|desno|Robert Griffin III Sljedeće sezone Mark Rypien postaje prvi izbor na mjestu quarterbacka, a možda najbolju sezonu ima 1991. kada predvodi momčad do 14 pobjeda u sezoni i naslova prvaka divizije. Trener Gibbs je proglašen po treći put za trenera godine, a Redskinsi nastavljaju pobjeđivati i u playoffu (izbacuju Atlanta Falconse i Detroit Lionse) i tako dolaze do četvrtog Super Bowla u deset godina. Rypien je izabran za MVP-a Super Bowla u utakmici gdje Redskinsi pobjeđuju Buffalo Billse 37:24, te Redskinsi svojim trećim naslovom od 1982. potvrđuju (uz San Francisco 49erse) status jedne od najboljih momčadi tog doba.
Era Roberta Griffina III
Treće osvojeno prvenstvo označilo je kraj ere za Redskinse. Momčad do danas ne uspijeva ponoviti te uspjehe, te do 2013. još samo pet puta dolazi u doigravanje. Na draftu 2012. Redskinsi koje vodi trener Mike Shanahan biraju quarterbacka Roberta Griffina III, osvajača Heismanovog trofeja. To se pokazuje kao dobra odluka jer se Redskinsi već u prvoj njegovoj sezoni pojavljuju u doigravanju, a Griffin je proglašen najboljim rookiem sezone u napadu. Međutim, Griffin se ozlijeđuje krajem te sezone i ima probleme s ozlijedama i tijekom sezone 2013. kada Redskinsi pobjeđuju u samo tri utakmice. Zbog toga trener Shanahan dobiva otkaz, a počekom 2014. za novog trenera je postavljen Jay Gruden.
Etil nitrit
Etil nitrit je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 75,067 Da.
Fornaci, Cuneo
Fornaci je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Ruskovce (Sobrance)
Ruskovce je naseljeno mjesto u okrugu Sobrance, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 268 stanovnika.
Créhen
Krean je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Primorje koja pripada prefekturi Denan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1479 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 81 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 48 metara (maksimalnoj 87 m, a minimalnoj 0 m).
San Martín Yukuxaki, Cochoapa el Grande
San Martín Yukuxaki je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1689 m.
Dragutin Gavrilović
Dragutin Gavrilović (Čačak, 25. maj 1882 — Beograd, 19. jul 1945) je bio najpoznatiji srpski major dok je u jugoslovenskoj vojsci napredovao do čina pukovnika. Vojnu akademiju završio je 1901. godine. Učestvovao je u skoro svim bitkama srpske vojske u Prvom svetskom ratu. Vojnu karijeru je završio u činu pukovnika. Posle Vojne akademije je postavljen za komandanta 10. pešadijskog puka moravske divizije u Čačku u današnjoj kasarni Ratko Mitrović. Za razliku od mnogih saboraca, umro je 19. jula 1945. godine u Beogradu. Nosilac je Karađorđeve zvezde, francuskog Ratnog krsta kao i mnogih drugih odlikovanja. U srpskoj istoriji ostaće zapamćen po govoru koji je održao braniocima Beograda oktobra 1915. godine neposredno pred juriš u kome je i sam teško ranjen.
Govor upućen braniocima Beograda (1915)
U toku borbi za odbranu Beograda 6-7. oktobra 1915. godine, Austrija je forsirala Dunav i iskrcala se na delu obale koji je držao 2. bataljon 10 kadrovskog puka kojim je komandovao major Dragutin Gavrilović. Austrijske jedinice utvrdile su se iza železničkog nasipa na samoj obali. Žestoko dejstvo austrijske artiljerije pretvorilo je srpske položaje u Banatskoj ulici u hrpu ruševina, ali su hrabri branioci i dalje pružali otpor. Rastojanje između srpskih i austrijskih položaja na nekim mestima nije bilo veće od 30 -{m}-.
Neprijatelju se nikako nije smelo dozvoliti da utvrdi mostobran. Prvo je u napad krenuo žandarmerijski odred koji uprkos teškim gubicima nije uspeo da potisne neprijatelja. Jedino rešenje bilo je da sve raspoložive srpske jedinice na ovom sektoru fronta izvrše opšti kontranapad.
Uz gromoglasni poklič srpski vojnici su krenuli u kontranapad. Međutim, snažna vatra austrijskih jedinica na nasipu podržana uraganskim dejstvom austrijske artiljerije odbila je i ovaj napad. Major Gavrilović je teško ranjen.
Žestoki napadi srpske vojske su se nastavili sve do sumraka. Austrijski položaj na nasipu je bio ugrožen i samo je noć spasila austrijske jedinice od poraza. U toku noći 7-8. oktobra Austrijanci su nastavili da prebacuju pojačanja preko Dunava.
Između 8-9. oktobra jedinice Kombinovanog odreda više nisu branile prelaze preko Save i Dunava već su se izvlačile na rezervne položaje. Austrijske snage su 9. oktobra 1915. godine istakle Austro-ugarsku i Nemačku zastavu na zgradi Starog dvora.
Preživevši odbranu Beograda, povukao se zajedno sa srpskom vojskom na Krf, a posle proboja Solunskog fronta, vojvoda Petar Bojović ga je predložio za viši čin, međutim to nije prihvatio vojvoda Stepa Stepanović uz obrazloženje da je previše mlad.
Nije bio omiljen među oficirima, jer nije pripadao nijednoj tajnoj organizaciji. Posle rata, polagao je generalski ispit u Štipu 1930. godine i pao je. Uvređen nije hteo da ga opet polaže.
Drugi svetski rat
Predavao je vojnu administraciju na Vojnoj akademiji u Beogradu. General Dušan Simović mu je 27. marta 1941. ponudio čin generala i mesto ministra vojske i mornarice, međutim on je to odbio uz obrazloženje da ga predlog ne interesuje i da je on vojnik. Pukovnik Gavrilović je posle kapitulacije u Aprilskom ratu u Sarajevu zarobljen i odveden u koncentracioni logor blizu Nirnberga. Iz zarobljeništva se vratio tek 1945. teško bolestan. Umro je 19. jula 1945.
Hiratsuka
Hiracuka (平塚) je grad u Japanu u prefekturi Kanagava. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 259.017 stanovnika.
Geografija
thumb|left|220px|Položaj grada u prefekturi Kanagava
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 259.017 stanovnika.
Santo Stefano in Aspromonte, Reggio Calabria
Santo Stefano in Aspromonte je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 766 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 740 m.
Popis vjerskih objekata u Teheranu
Popis vjerskih objekata u iranskom glavnom gradu Teheranu:
Majdanek
Logor Majdanek zvan i Lublin Majdanek bio je nacistički koncentracioni logor smješten na jugoistočnoj periferiji grada Lublina u današnjoj Poljskoj.
Popis vjerskih objekata u Teheranu
Islam
mini|desno|200px| Saleova imamzada
Kršćanstvo
mini|desno|250px| [[Katedrala sv. Sarkisa u Teheranu|Katedrala sv. Sarkisa; Homeinijev portret u pozadini]] mini|desno|250px| Kaldejska crkva sv. Josipa mini|desno|250px| Arm. [[Katolička crkva|katolička crkva sv. Grigorija Prosvetitelja]] mini|desno|250px| [[Protestantizam|Protestantska crkva Džamat-e Rabani]] mini|desno|250px| [[Poljska|Poljsko groblje]]
Marantaceae
Značaj familije leži u mogućnosti korišćenja nekih vrsta (poput Maranta arundinacea) u ishrani ljudi, kao i u upotrebi nekih vrsta kao ukrasnih biljaka.
Majdanek
Historija i karakteristike
SS je planirao izgraditi pravi kompleks logora u koji bi se moglo smjestiti do 250 000 logoraša, ali su planovi tek djelomično ostvareni. Za gradnju Majdaneka uzet je teren od 270 hektara, tako da je već krajem 1942. napravljeno 5 logoraških kampova (4 muška i 1 ženski), u koji se moglo smjestiti do 35 000 logoraša. I Majdanek je kao i Auschwitz, nije bio samo logor smrti, već i radni logor sa 227 različitih objekata, ali i sa sedam plinskih komora i dva drvena vješala. U septembru 1943. nacisti su dogradili veliki krematorij sa pet peći. thumb|left|240px| Logorske [[baraka|barake]]
Popis vjerskih objekata u Teheranu
Zoroastrizam
mini|desno|250px| [[Zoroastrizam|Zoroastrijska „Visoka škola Firuz Bahram”]]
Marantaceae
== Spisak rodova ==
Majdanek
Historija i karakteristike
Logor je počeo sa radom u oktobru 1941. kad je dobio prve ratne zarobljenike, to su uglavnom bili sovjetski vojnici (oko 7 500 ), koji su gotovo svi pomrli od gladi i bolesti.
Popis vjerskih objekata u Teheranu
Judaizam
mini|desno|250px| „[[Sinagoga Jusef Abad” © TJC ]]
Majdanek
Historija i karakteristike
U roku od godinu dana Majdanek je pretvoren je u logor smrti za Židove, dovožene najprije iz Češke i Moravske, a nakon tog iz Poljske, Nizozemske i Grčke.
U prvim mjesecima rada SS-ovski čuvari strijeljali su logoraše u obližnjoj šumi Krępiec, tek kasnije počeli su koristiti efikasnije plinske komore koje su im omogućavale masovna pogubljenja, nakog čeg bi leševe kremirali. Poput onih u Logoru Belzec i Majdanekove prve plinske komore koristile su ugljični monoksid, tek kasnije su po modelu Auschwitza, Nacisti instalirali plinske komore koristeći Ciklon B, koji je proizvodio brzo smrtonosne pare cijanovodika.
Za gotovo četiri godine postojanja kroz Majdanek je prošlo oko 500.000 logoraša iz 28 država i 54 nacija.
Posada Majdaneka imala je oko 1,100 SS-ovaca, komandanti logora bili su; Karl-Otto Koch, Max Koegel, Hermann Florstedt, Martin Gottfried Weiss i Arthur Liebehenschel.
Sovjetska Crvena armija ušla je u Majdanek krajem jula 1944., punih 6 mjeseci prije oslobođenja Auschwitza i 10 mjeseci prije nego što su američke i britanske trupe ušle u koncentracijske logore po današnjoj Njemačkoj i Austriji. U tom trenutku je samo nekoliko stotina logoraša ostalo živo. Nekoliko dana prije dolaska Sovjeta Nacisti su žurno evakuirali Majdanek i djelomično spalili [[dokumentaciju, nešto zgrada i velike krematorije. Plinske komore i brojne logoraške barake ostale su netaknute.
Nakon što je u august 1944. posjetio logor koji su zauzeli Sovjeti, tadašnji reporter New York Times Bill Lawrence, u uvodu članka o Majdaneku napisao je -Upravo sam vidio najstrašnije mjesto na licu zemlje. Ipak kako nije postojala filmska dokumentacija - Majdampek je uskoro pao u drugi plan, tek nakon deset mjeseci kad su do njega došli američki fotoreporteri strahote Majdampeka ponovno su postale vijest dana.
Žrtve
Točan broj žrtava Majdaneka ne može se utvrditi zbog uništene logorske dokumentacije. Na osnovu rezultata rada Glavne komisije za istraživanje nacističkih zločina u Poljskoj 1948. utvrđeno je da kroz njega prošlo oko 500 000 logoraša, od kojih je približno 360 000 pomrlo ili ubijeno, uključujući 200 000 Židova i 120 000 Poljaka. Od njih je 60% pomrlo od gladi, bolesti i iscrpljenost, 25% je pobijeno u plinskim komorama, 15% je strijeljeno ili obješeno.
I drugi istraživači se slažu da je njemu pomrlo oko 360.000 ljudi. Kao prilog tome postoji podatak da je samo u Operaciji Erntefest 3. novembra 1943. u Majdaneku je streljano 18 000 Židova.
Majdanek danas
Na mjestu bivšeg logora je još 1944. osnovan državni muzej, a 1969. je podignuta monumentalna skulptura Wiktora Tołkina u spomen patnjama logoraša, podignut Put sjećanja i Mauzolej-Panteon.
Franklin, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 375.
Kosciusko, Mississippi
Kosijasko je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.402, što je 30 (0,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Trigalillo, Del Nayar
El Trigalillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1043 m.
Mano Perdida, Tlacotalpan
Mano Perdida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlacotalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Los Vasitos, Culiacán
Los Vasitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
El Vivero, Pénjamo
El Vivero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1680 m.
Avijacijska baza Došan-Tape
Avijacijska baza Došan-Tape (IATA kod: nema, ICAO kod: OIID) smještena je u Piruzijevoj ulici u južnom Teheranu, glavnom gradu u sjevernom dijelu Irana odnosno Teheranskoj pokrajini. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1233 m. Aerodrom ima jednu asfaltiranu uzletno-sletnu stazu dužine 2301 m, a njena namjena je isključivo vojne prirode. Tokom 2000-ih godina avijacijsku bazu koristila je ratna avijacija elitne iranske vojske, no širenjem grada počela je gubiti na značaju pa su se trenažni letovi počeli prebacivati u druge avijacijske baze.
Lago, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 223 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 394 m.
B-1 Lancer
Rockwell B-1 Lancer je nadzvučni strateški bombarder s promjenjivom geometrijom krila. Njegov razvojni put započeo je u 1960-ima kao nadzvučni bombarder s dostatnim doletom i korisnom nosivošću koji će zamjeniti B-52 Stratofortress. Proizvodna inačica B-1B u službi je u Američkom ratnom zrakoplovstvu od 1986. godine. Lancer služi kao "nadzvučno-sposobna" komponenta USAF-ovih dalekodoletnih bombarderskih snaga, zajedno s podzvučnim B-52 i B-2 Spirit. B-1 Lancer uobičajno se u USAF-u naziva "Bone" (izvorno "B-One"). Povlačenjem EF-111 Raven 1998. godine i F-14 Tomcat 2006., B-1B je posljednji zrakoplov s promjenjivom geometrijom krila u vojnom inventaru Oružanih snaga SAD-a.
Razvoj
U kasnim 50-ima USAF je planirao nabaviti velik broj Mach 3 bombardera XB-70 Valkyrie koji bi činili osnovu Američkih nuklearnih bombarderskih snaga, no poboljšana u Sovjetskoj PZO te američki razvoj dalekometnih projektila je učinio B-70 projekt brzog velikovisniskog bombardera nepotrebnim. mini|lijevo|200px|B-1A Naposljetku su izrađena samo dva zrakoplova koja su korištena za istraživanja. No unatoč odbijanju, USAF je ostao zainteresiran za pilotiranim bombarderom te je razvijeno nekoliko projekata: SLAB 1961. ERSA 1963. te AMSA 1965. (Advanced Manned Strategic Aircraft - napredni pilotirani strateški zrakoplov). AMSA projekt se pokazao kao obećavajući stoga je bio predložen ratnom zrakoplovstvu u studenom 1969. Nakon razmišljanja između prijedloga Boeinga, General Dynamicsa i North American Rockwella, USAF je službeno 5. lipnja 1970. Rockwellu uručio narudžbu za razvoj B-1 bombardera, dok je istovremeno General Electricu dan zadatak da razvije F101 mlazne motore s naknadnim sagorijevanjem koji bi pokretali novi zrakoplov.
USAF je prvotno htio izgraditi dva trupa za testiranje na tlu te pet letnih prototipova, no zahtjevi su srezani 1971. te su izrađena samo tri letna prototipa i jedan trup dok je četvrti prototip naručen 1976. Ratno zrakoplovstvo je prvotno zahtijevalo 240 zrakoplova dostavljenih do 1979. Prvi let prvog B-1 prototipa se odvio 23. prosinca 1974. nakon čega je došao treći prototip 26. ožujka 1976. i četvrti 14. siječnja 1979. Drugi prototip je bio korišten za testiranja na tlu te je poletio 14. lipnja 1976. mini|200px|B-1A u letu
Prekid razvoja
Razdoblje 1970-ih je su obilježili pokušaji smanjenja naoružanja, stoga je proizvodnja B-1 prekinuta po naređenju predsjednika Jimmya Cartera 30. lipnja 1977. Cijena razvoja i izrade zrakoplova je rasla a Carter je smatrao da je jeftinije razvijati krstareće projektile no četri B-1 prototipa su ostala na letnim testiranjima za svaki slučaj. Uskoro je Rockwell predložio jeftiniju inačicu koja bi imala fiksna krila te bi mogla biti korištena kao konvencionalni ili nuklearni bombarder. USAF nije prihvatio prijedlog, no bio je zainteresiran za poboljšani B-1 koji je bio poznatiji pod oznakom LRCA (Long Range Combat Aircraft - dalekometni borbeni zrakoplov).
Povećanje tenzija s SSSR-om te izborom Ronalda Reagana za predsjednika koji je zagovarao naoružanje 1980., B-1 LRCA je vraćen u službu pod oznakom B-1B. Od sada je bio korišten kao platforma za izbacivanje slobodnopadajućih nuklearnih bombi te krstarećih projektila. Reagan je odluku o nastavku razvoja B-B donio u ožujku 1981. a formalni ugovor za 100 zrakoplova je sklopljen 20. siječnja 1982. Drugi i četvrti B-1A su korišteni za razvoj B inačice, s tim da je četvrti "A" korišten kao pred-produkcijski prototip. Drugi prototip je izgubljen u nesreći 29. kolovoza 1984. pri čemu je poginuo pilot a ostatak posade je bio teško ozlijeđen. Unatoč nesreći program se nastavio, a prvi let produkcijskog zrakoplova je izveden 18. listopada 1984. s dostavom prvih zrakoplova 29. lipnja 1985. Posljednji zrakoplov je isporučen pri kraju 80-ih.
Služba
B-1B je na početku svoje službe za sebe vezao brojne kontroverze. Nekoliko zrakoplova je izgubljeno u nesrećama a česta su bila i prizemljenja zbog curenja goriva. I nakon što je većina problema popravaljena, broj B-1B koji su uvijek bili na raspolaganju je bio mali, a letni tehničari su imali problema s održavanjem. Dodatno "poniženje" cijelom programu je bilo i Lancerovo ne sudjelovanje u Zaljevskom ratu 1991. kada je sva teška bombardiranja izvodio B-52. Ispostavilo se, da B-1B nije sudjelovao u Zaljevskom ratu jer ga je USAF "rezervirao" za nuklearne udare.
Otilio Montaño, Atlixco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1746 m.
Jamagata
Jamagata (山形) je grad u Japanu u prefekturi Jamagata. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 255.959 stanovnika.
Geografija
thumb|left|220px|Položaj grada u prefekturi Jamagata
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 255.959 stanovnika.
Ca' Bajoli, Parma
Ca' Bajoli je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Доње Комарице
Доње Комарице је насеље у Србији у општини Пивара, (Крагујевац) у Шумадијском округу. Према попису из 2011. било је 492 становника. Насеље је основано крајем XVIII века. Под њивама се налази 1084,06 ha, воћњацима 73,43 ha, виноградима 15,66 ha, ливадама 87,29 ha, пашњацима 76,15 ha док остало земљиште заузима 0,46 ha.
Демографија
У насељу Доње Комарице живи 446 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,1 година (44,8 код мушкараца и 45,4 код жена). У насељу има 217 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,51..
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Getting Acquainted
Getting Acquainted je američka kratka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1914. u režiji Charlesa Chaplina. Radnja prikazuje susret dva bračna para u parku koji izaziva kaos nakon što se dva muža - koje glume Chaplin i Mack Swain - zagledaju u tuđe žene.
David Štrbac
David Štrbac je književni junak iz pripovedaka i drama srpskog književnika Petra Kočića. Osmišljen je kao snažno uobličeni književni tip lukavog seljaka, koji se na duhovit i domišljat način bori protiv visokih nameta i nepravdi usmerenih protiv siromašnog seljaštva. Smatra se jednim od najpoznatijih junaka srpske književnosti.
Štrbac je najpoznatiji kao glavni junak pripovetke Jazavac pred sudom (1904), koju je Kočić ubrzo preradio u istoimenu dramu. Ne bi li kazao gorku istinu o teškom položaju seljaka koga podjednako pljačkaju i okupatorska vlast i domaći zelenaši, Štrbac navlači na sebe masku lakrdijaša i dolazi na sud da tuži jazavca, jer mu je pojeo prinos kukuruza. Ovaj književni lik je vremenom prerastao okvire političke satire jednog vremena i postao univerzalno oličenje obespravljenog i iskorišćenog čoveka, koji je svestan svoga očajnog položaja i traži pravdu. David Štrbac se pojavljuje i kao sporedni junak u Kočićevim pripovetkama Tuba, Mejdan Simeuna Đaka, Tavnovanje i u drami Sudanija. U gradu Banja Luka, u opštini Paprikovac, nalazi se ulica koja nosi Davidovo ime.
Istorijski prototip
Petar Kočić je većinu svojih književnih likova zasnivao na stvarnim ličnostima iz njegove rodne Bosanske Krajine. Istorijski David Štrbac se rodio 1836. a umro 1906. Prema rečima meštana stvarni Štrbac je bio: isti onakav kako ga Kočić opisuje, a ni događaj s jazavcem nije izmišljen jer je David uistinu donosio jazavca u sud, da ga tuži za pojedene kukuruze, pa ga je, praveći se luckast i naivan, pustio u sudnici.
Opština Jiménez, Chihuahua
Jiménez je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4481 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1436 m.
Ruski Hrabovec
Ruski Hrabovec je naseljeno mjesto u okrugu Sobrance, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 324 stanovnika.
El Toro, Tarimoro
El Toro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tarimoro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2241 m.
Pad Beograda (1915)
Austrougarska je posle poraza u Kolubarskoj bici, planirala novu ofanzivu protiv Srbije. Iako su Srbija i Crna Gora odnele pobede u borbi protiv Austrougara, bile su materijalno i fizički istrošene. Saveznici su obećali pomoć, ali je ona bila neznatna, a dodatni problem je predstavljao trbušni tifus, koji su u Srbiju doneli zarobljeni austrougarski vojnici.
Širina fronta koji su branile srpske jedinice je bio 50 kilometara, i to između Vinče i Ostružnice, a po dubini do Torlaka. Frontovski položaji nisu imali zaštitu od neprijateljskog bombardovanja, kao ni neke složenije odbrambene sisteme. Snaga jedinica koje su činile odbranu Beograda su se sastojale od 20 bataljona pešadije, 2 eskadrona konjice i 77 topova različitih kalibara. Te jedinice su jedva bile dovoljne da pokriju širinu fronta, a rezerve su bile malobrojne.
Snage koje su napadale Beograd su bile sačinjene od Treće austrougarske armije, kao i 22. nemačkog korpusa. Treća austrougarska armija se sastojala od 130 pešadijskih bataljona, 136 artiljerijskih baterija, 4 avionska odeljenja, kao i od rečne flotile sa 9 monitora i 20 drugih brodova.
Fukui
Fukui (福井) je grad u Japanu u prefekturi Fukui. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 252.224 stanovnika.
Pad Beograda (1915)
Cilj austrougarskih jedinica je bio da pređu Dunav i Savu i zauzmu liniju Kneževac - Ritopek - Avala. Time bi se navukle veće Srpske jedinice na tu liniju, što bi omogućilo udar 11. nemačke armije na železnički put Beograd - Sofija. Za to vreme, Bugarska armija bi nastupala prema Nišu, i odsekla povlačenje Srpske vojske ka Solunu.
Fukui
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 252.224 stanovnika.
Pad Beograda (1915)
Napad austrougarskih i nemačkih jedeinica je počeo 5. oktobra 1915. godine. Beograd je bombardovan tokom celog dana i noći teškom artiljerijskom vatrom. Po nekim podacima, na Beograd je tok dana ispaljeno 30 hiljada granata. Neprijatelj je počeo da prelazi Dunav 7. oktobra. Na dunavskom keju, branioci su ih dočekali jakom pešadijskom i artiljerijskom vatrom. Vojske su se sukobile u desetak juriša, što neprijatelja nije nimalo omelo, jer je koristio sve prednosti jake artiljerijske podrške. Prestonicu su osim vojnika, branili i civili, žene, deca i starci, koji su uzimali oružje od poginulih vojnika.
Očajnička borba je trajala tri dana, pri čemu su branioci morali prvo da se povuku u Dušanovu ulicu, a zatim u Vasinu. U isto vreme, branioci su potisnuti sa Ade Ciganlije i Banovog brda, odakle su se povukli ka Zvezdari i današnjem Pravnom fakultetu. Kada su nemačke jedinice zauzele Dedinje, branioci su se povukli na Avalu, a nakon toga na liniju Brestovik - Parcanski visovi. U tom trenutku je Bugarska napala Srbiju, i zbog toga je Moravska divizija drugog poziva prebačena na taj front. Time su okončane borbe oko Beograda 1915. godine.
Nakon završetka borbi u gradu je ostao manji deo stanovništva - oko 8 hiljada, dok se veći deo povukao sa vojskom. Međutim, pošto ih je neprijatelj sustigao, bili su prinuđeni da se vrate u Beograd.
Feleag, Vânători
Feleag je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Vânători.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 454 m.
Kōji Yamamoto
Kōji Yamamoto (japanski: 山本幸治; Japan, 1975.) je japanski anime producent koji je do rujna 2014. godine radio za Fuji TV, a najpoznatiji je po svom producentskom radu na anime serijalu Psycho-Pass (obje sezone) te popratnom filmu, Psycho-Pass: The Movie. Uz to, radio je i kao producent na anime serijalima Robotics;Notes i Eden of the East te na popratnim filmovima za potonji serijal.
Sobibór (selo)
Sobibór je selo od 434 stanovnika na istoku Poljske u Lublinskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Sobibór se prostire duž lijeve obale rijeke Zapadni Bug, pored beloruske granice udaljen osamdesetak km istočno od Lublina.
Historija
Sobibór je poznat po Logoru smrti Sobibor koji se nalazio 4 km jugoistočno od sela, u šumi pored željezničke stanice. On je osnovan u u okviru Operacije Reinhard za Istrebljenje Židova.
Nacisti su u Sobiroru pobili oko 250.000 Židova.
Znamenitosti
Najveća znamenitost tog sela je muzej osnovan 1993. u povodu pedesetgodišnjice pobune u Logoru smrti Sobibor.
Givarlais
Živarle je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Monlison.
Genderli, Verona
Genderli je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 860 m.
El Tule, Guerrero
El Tule je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2049 m.
Forneri, Cuneo
Forneri je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 904 m.
Opština Jijila, Tulcea
Jijila je opština u Rumuniji u okrugu Tulća.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Etil oleat
Etil oleat je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 310,515 Da.
Mikrofon je vaš
Mikrofon je vaš je jugoslovenska muzička TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1963.. Režirao ju je Aleksandar Đorđević.
Costa Rica, Cochoapa el Grande
Costa Rica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1354 m.
Colle Merulino, Roma
Colle Merulino je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Glamorous Night
Glamorous Night je mjuzikl za koji je muziku i dijaloge komponirao [Ivor Novello]], a stihove Christopher Hassall, i koji je premijerno izveden u Londonu 2. maja 1935. godine. Protagonist je Anthony Allan, britanski inženjer i izumitelj televizije koji je zbog makinacija konkurencije prisiljen sreću tražiti u fiktivnoj srednjoevropskoj ("ruritanskoj") kraljevini Krasniji. Radnja prikazuje kako tamo postaje upetljan u političke intrige. Glamorous Night je bio prvi od raskošnih opereta/mjuzikala koje je Novello, tada poznat kao uspješni pjevač i glumac, dao postaviti na londonskim pozornicama 1930-ih.
His Prehistoric Past
His Prehistoric Past je američka kratka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1914. u režiji Charlesa Chaplina, poznata kao posljednje ostvarenje koje je Chaplin snimio za kompaniju Keystone Studios. Radnja se događa u kamenom dobu kada glavni lik - koga tumači Chaplin - uspije ukloniti velikog kralja kako bi dobio njegov harem; na kraju se ispostavi da kralj nije mrtav, odnosno da je sve bio najobičniji san.
Warner, South Dakota
Vorner je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 457, što je 38 (9,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bagnoregio, Viterbo
Bagnoregio je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Kure
Kure (呉) je grad u Japanu u prefekturi Hirošima. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 251.009 stanovnika.
Geografija
thumb|left|220px|Položaj grada u prefekturi Hirošima
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 251.009 stanovnika.
Acatitla, Astacinga
Acatitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Astacinga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 648 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2240 m.
Calabazas, Batopilas
Calabazas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1744 m.
Ruska Bistra
Ruska Bistra je naseljeno mjesto u okrugu Sobrance, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 114 stanovnika.
Assay
Ase je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Centar, u departmanu Endr i Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 173, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km².
El Monte, Ocosingo
El Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Wright-Patterson Air Force Base, Ohio
Vazduhoplovna baza Rajt-Paterson je vojna baza Američkog ratnog vazduhoplovstva sa statusom naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.821, što je 4.835 (-72,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sasebo
Sasebo (佐世保) je grad u Japanu u prefekturi Nagasaki. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 248.104 stanovnika.
Geografija
thumb|left|220px|Položaj grada u prefekturi Nagasaki
Stanovništvo
Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 248.104 stanovnika.
Logor smrti
Logor smrti (njemački: Vernichtungslager ili Todeslager) bio je nacistički koncentracioni logor specijaliziran za masovno uništenje (Vernichtung) nepoželjnih ljudi u Trećem Reichu i osvojenim teritorijima. Žrtve logora bili su uglavnom Židovi, ali i Romi (Cigani), Slaveni, homoseksualci, mentalno retardirani, politički zatvorenici...
Logori za istrebljenje imali su centralnu ulogu u Holokaustu.
Historija i karakteristike
Glavni logori bili su u Generalnom gubernatorstvu (Poljska pod njemačkom okupacijom). To su bili; Auschwitz, Belzec, Chelmno, Majdanek, Sobibor i Treblinka.
Na vrhuncu aktivnosti u zloglasnom logoru Auschwitz bilo je smješteno po 100 000 logoraša. Njegove plinske komore mogle su primiti po 2000 logoraša odjednom, pa ih se dnevno moglo pobiti i kremirati po 12 000. Logaraše za koje se držalo da su radno sposobni, na početku se koristilo kao pomoćnu radnu snagu kod egzekucija i uklanjanja leševa. Tako ih se koristilo sve dok nisu iznemogli, a onda su i oni ubijani.
Stvaranje tih logora smrti bio je pomak u nacističkoj politici. Počevši od juna 1941. zajedno sa Njemačkim napadom na Sovjetski Savez, Židovi sa novoosvojenih teritorija su okupljani i odvoženi na obližnja stratišta, kao što je bio ukrajinski Babin Jar i pobijeni. U početku su se za egzekuciju koristile mobilne jedinice Wehrmachta. Čitav taj čin bio previše šokantan za lokalno stanovništvo a i vojnike koji su to morali izvršavati.
U svakom od tih centara ubijalo se plinom. Chelmno je bio prvi logor smrti, gdje se 8. decembar 1941. počelo ubijati plinom. Za to se koristilo mobilne plinske komore koje su usmrćivale ugljičnim monoksidom. Puno veći i smrtonosniji Auschwitz koristio je Ciklon B.
Majdanek i Auschwitz su također bili i radni logori, dok su Treblinka, Belzec i Sobibor bili namjenjeni isključivo ubijanju. Nacisti su u Auschwitzu |pobili između 1,1 i 1,3 miliona ljudi, u Treblinki 750 000-900 000 i najmanje njih oko 500 000 u Belzecu za 10 mjeseci rada.
Ogromna većina žrtava bili su Židovi. Treblinka, Sobibor i Belzec zatvoreni su 1943., jer je njihov cilj postignut kad su geta po Poljskoj ispražnjena a Židovi pobijeni.
Auschwitz je nastavio primati žrtve iz cijele Evrope sve dok mu se nisu u januaru 1945. približile jedinice Crvene armije.
El Pinito, Del Nayar
El Pinito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Nueva Era, Tlacotalpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Glamorous Night (film)
Glamorous Night je britanski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1937. godine u režiji Briana Desmonda Hursta. Predstavlja adaptaciju istoimenog mjuzikla Ivora Novella. Protagonist, koga glumi Barry MacKay je britanski pronalazač koji dolazi u fiktivnu srednjoevropsku zemlju Krasniju te bude upetljan u tamošnje političke intrige, te se zaljubi u "cigansku kraljicu" Melitzu (koju tumači Mary Ellis).
Diokle (matematičar)
Diokle (grč. Διοκλῆς, oko 240. pne. – oko 180. pne.) bio je helenistički grčki matematičar i geometričar.
Život i rad
Premda se o Dioklovom životu ne zna gotovo ništa, poznato je ipak da je bio savremenik Apolonija iz Perge i da vrhunac njegovog stvaralaštva pada negde pred kraj 3. veka pne. i u početak 2. veka pne.
Diokle se smatra prvom osobom koja je dokazala fokalno svojstvo parabole. Njegovo se ime vezuje za geometrijsku krivu koja je poznata kao Diklova cisoida, koju je on upotrebio da bi rešio problem udvajanja kocke. Na tu krivu aludira Proklo u svom komentaru uz Euklida, a Dioklu je pripisuje Gemin već početkom 1. veka nove ere.
Fragmenti jednog Dioklovog dela pod nazivom O vrelim ogledalima (Περὶ πύριων) sačuvali su se u Evtokijevom komentaru uz Arhimedov spis O sferi i cilindru. S istorijske tačke gledišta, delo O vrelim ogledalima izvršilo je snažan uticaj na arapske matematičare, posebno na al-Haythama, naučnika iz 11. veka koji je delovao u Kairu, a koji je u Evropi poznat kao "Alhazen". Taj spis sadrži dvanaest teza koje se dokazuju konusnim presecima. U jednom sačuvanom fragmentu nalaze se 7. i 8. teza, odnosno rešenje problema podele sfere jednom ravni, tako da dva opsega koja nastaju budu u datoj razmeri. Deset teza nudi rešenje za udvajanje kocke, što je ekvivalentno rešavanju određene kubne funkcije. U jednom drugom fragmentu nalaze se 11. i 12, teza, koja koriste cisoidu da bi se rešio problem pronalaženja dve srednje proporcije između dve magnitude. S obzirom da ovaj spis pokriva širi raspon tema od vrelih ogledala, možda se radilo o kompilaciji tri manja Dioklova traktata.
Oleg Antonov
Oleg Konstantinovič Antonov (selo Troici, Moskovska oblast, 7. februar 1906. — Kijev, Ukrajina, 4. april 1984.) je bio sovjetski konstruktor aviona. Osnivač je svetski poznatog proizvđača aviona, kompanije ANTK Antonov, koja danas nosi ime u njegovu čast.
Biografija
Oleg Antonov je bio konstruktor, akademik i jedan od pionira sovjetskog jedriličarstva. Na početku svoje karijere još kao student sa 18 godina konstruisao je svoju prvu letjelicu OKA-1 golub. Pohađajući „Lenjigradski politehnički institut“ stvorio je niz uspešnih jedrilica pod nazivima OKA-2 i 3, a jedrilice OKA-5 i OKA-7 su se proslavile i u inostranstvu - nazvane su Standard-1 i 2, dok je OKA-6 pobedila na državnom prvenstvu 1931. Nakon diplomiranja, Antonov je postao glavni inženjer, a kasnije i glavni konstruktor u moskovskoj fabrici jedrilica. Konstruktor je više od 30 tipova, uključujući pred navedenih i UPAR, Us-1, Us-4, BS-3, 4 i 5, Rot-front jedrilice sa oznakama od 1 do 7, IP, RE, M i BA-1.
Krajem 1938. fabrika jedrilica je zatvorena, a Antonov prelazi da radi kod konstruktora Jakovljeva koji je do tada projektovao i izrađivao lake sportske i školske avione. Radeći u fabrici u gradu Krasni Lečik, uglavnom se bavio konstrukcijom lakih transportnih aviona. 1940. konstruiše OKA-38 „aist“ (u prevodu roda) kao kopiju Fizelera Fi-156, sa francuskim motorom bengali. Delovi su uglavnom odgovarali originalnoj letjelici. Nadgledao je proizvodnju lakog aviona za transport Antonov A-7, u periodu od 1943-46 bio je prvi zamenik Jakovljeva i od 1945. šef ogranka biroa u Novosibirsku.
Od 1946. Antonov samostalano radi kao glavni projektant u novoosnovanom birou OKB koji je iz Novosibirska premešten 1952. u Kijev. U periodu 1967 do smrti bio je generalni konstruktor. Pod njegovim vođstvom izrađene su letelice za vojni transport An-8, An-12, An-22, An-26, An-32, An-72, An-124, zatim višenamenski avioni sa kratkom poletnom stazom An-2, -14, -28 i putnički An-10, -24, kao i jedrilice metalne konstrukcije An-11, -13, -15.
Magrè sulla Strada del Vino, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1026 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Kiyotaka Suzuki
Kiyotaka Suzuki (japanski: 鈴木 清崇) je japanski anime režiser, najpoznatiji po svom radu na drugoj sezoni anime serijala Psycho-Pass, gdje je radio kao režiser zajedno s Naoyoshijem Shiotanijem. Karijeru je započeo 2007. godine kao član ekipe za specijalne efekte na seriji Gyakkyō Burai Kaiji, ali se 2011. godine posvetio redateljskom radu. Izuzev Psycho-Passa, Suzuki je režirao još i jednu epizodu animea Tiger & Bunny.
Keystone Studios
thumb|200px|right|Keystone Studios, o. 1917
Keystone Studios je naziv za kompleks filmskih studija, odnosno filmsko poduzeće koji je od 1912. do 1935. poslovalo u distriktu Edendale u Los Angelesu. Osnovao ga je filmski pionir Mack Sennett uz podršku Adama Kessela i Charlesa O. Baumana, vlasnika New York Motion Picture Company. Najpoznatija je po nijemog filmskim komedijama u kojima je 1910-ih razvio novi stil humora poznat kao slapstick, ali i prvima koje su koristili stalne likove, omogućivši stvaranje prvih komičarskih filmskih zvijezda, Među njima su se najviše isticala grupa šašavih i nesposobnih policajaca poznatih kao Keystone Cops, ali i niz kasnije uglednih imena kao što su Roscoe Arbuckle, Harold Lloyd, Mabel Normand, ali najviše od svih Charles Chaplin koji je godine 1914. upravo tamo započeo svoju glumačku, a potom i režisersku karijeru. Sennett je 1917. napustio kompaniju, nakon čega su njeni poslovni rezultati počeli slabiti, sve dok konačno nije bankrotirala 1935.
Talayote, Guerrero
Talayote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2130 m.
Oakland Raiders
Oakland Raiders su momčad američkog nogometa sa sjedištem u Oaklandu u Kaliforniji. Natječu se u zapadnoj diviziji AFC konferencije. Klub je osnovan 1960. te se do 1969. natjecao u AFL ligi. Od 1982. do 1994. imali su sjedište u Los Angelesu, a dosad su osvojili jedan naslov prvaka AFL-a i tri naslova prvaka NFL-a. Domaće utakmice igraju na stadionu O.co Coliseum.
Počeci u AFL-u
Oakland je 1960. dobio AFL momčad nakon što je jedan od prvotnih gradova kandidata (Minneapolis) umjesto ponude AFL-a prihvatio ponudu NFL-a za momčad. Prve dvije sezone Raidersi su igrali domaće utakmice na stadionima u San Franciscu, da bi se tek 1962. preselili u Oakland, na privremeni stadion Frank Youell Field. Prvi uspjesi stižu 1967. kada momčad predvođena quarterbackom Daryleom Lamonicom nakon 13 pobjeda u 14 utakmica regularnog dijela sezone osvaja naslov AFL lige. U toj prvenstvenoj utakmici pobijedili su Houston Oilerse 40:7 i tako ušli u drugi Super Bowl u povijesti. U Super Bowlu ih pobjeđuje legendarna momčad Green Bay Packersa predvođena trenerom Vinceom Lombardijem i quarterbackom Bartom Starrom 33:14. Iduće dvije sezone Raidersi osvajaju diviziju, ali gube u finalu AFL-a protiv New York Jetsa (1968.) i Kansas City Chiefsa (1969.). Također, 1969. momčad preuzima trener John Madden, budući član "Kuće slavnih" NFL-a.