cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Presumed Innocent (film)
Presumed Innocent (naslov na prostoru bivše Jugoslavije preveden kao Nedokazana krivnja) je američki igrani film snimljen 1990. u režiji Alana J. Pakule. Po žanru je pravosudni triler, a radnja se temelji na istoimenom romanu Scotta Turowa. Protagonist, čiji lik tumači Harrison Ford, je javni tužilac koji istražuje smrt svoje kolegice i bivše ljubavnice, ne sluteći da će sam postati optuženik na suđenju za njeno ubistvo.
Film je dobio uglavnom pozitivne kritike, i bio jedan od najgledanijih filmova u Sjevernoj Americi 1990.
Hondro-4-sulfataza
Hondro-4-sulfataza (, hondroitin-4-sulfataza, 4-dezoksi-beta-D-gluk-4-enuronozil-(1,3)-N-acetil-D-galaktozamin-4-sulfat 4-sulfohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom 4-dezoksi-beta-D-gluk-4-enuronozil-(1->3)-N-acetil-D-galaktozamin-4-sulfat 4-sulfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim takođe deluje na zasićene analoge.
1963 Bezovec
1963 Bezovec je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 44,67 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,932 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,909 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,211, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 25,053 stepeni, a orbitalni period iznosi 1375,923 dana (3,767 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 10,91 a geometrijski albedo 0,038.
Asteroid je otkriven 9. februara 1975. godine.
Aicha vorm Wald
Ajha vorm Vald je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Pasau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.460 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9275111.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Pasau Ajha vorm Vald se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pasau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 360 metara. Površina opštine iznosi 20,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.460 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 121 stanovnika/km².
TRNK izopenteniltransferaza
TRNK izopenteniltransferaza (, TRNA isopentenyltransferase) je enzim sa sistematskim imenom izopentenil-difosfat:tRNK izopenteniltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Kloridarol
Kloridarol je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 258,700 Da.
Jamaica Beach, Texas
Jamaica Beach je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 983 stanovnika.
Villavallelonga, L'Aquila
Villavallelonga je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 936 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 956 m.
Voronješka oblast
Voronješka oblast je federalni subjekt Rusije u rangu oblasti, koji se nalazi u zapadnom dijelu zemlje, na granici s Ukrajinom.
Washington County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 17.581, što je 516 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Wallins Creek, Kentucky
Volins Krik je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 156, što je 101 (-39,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
1965 van de Kamp
1965 van de Kamp je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,569 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,9.
Dubravka Stojanović
thumb|Dubravka Stojanović Dubravka Stojanović (15. februar 1963) istoričar, redovni profesor Odeljenja za istoriju Filozofskog fakulteta u Beogradu.
Biografija
Dubravka Stojanović je rođena 1963. godine u Beogradu. Magistrirala je 1992. godine na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu s temom »Srpska socijaldemokratska partija i ratni program Srbije 1912-1918«. { Doktorirala 2001. godine na tom fakultetu s temom »Evropski demokratski uzori kod srpske političke i intelektualne elite 1903-1914«. Od 1988 do 1996. radi u Institutu za noviju istoriju Srbije, a od 1996. predaje na katedri za Opštu savremenu istoriju, Odeljenja za istoriju, Filozofskog fakulteta u Beogradu. U zvanje vanrednog profesora izabrana je 2008. godine, dok redovni profesor postaje 2015.
Učestvovala je na mnogim naučnim skupovima u zemlji i inostranstvu. S Milanom Ristovićem i Miroslavom Jovanovićem uređuje Godišnjak za društvenu istoriju. Bila je članica redakcija zbornika »Srbija u modernizacijskim procesima 20. veka« (1994), »Srbija u modernizacijskim procesima 19. i 20. veka« (1996) i »Srbija u modernizacijskim procesima. Uloga elita« (2003). Bila je koordinator kurseva na Ženskim i Mirovnim studijama, kao i u Alternativnoj akademskoj obrazovnoj mreži. Bavi se pitanjem demokratije u Srbiji i na Balkanu krajem 19. i početkom 20. veka, interpretacijama istorije u novijim srpskim udžbenicima (potpredsednica je Balkanskog komiteta za obrazovanje u oblasti istorije), društvenom istorijom, procesima modernizacije, istorijom žena u Srbiji.
Vladimir Gligorov
Vladimir Gligorov (Beograd, 24. 9. 1945. – Beč, 27. 10. 2022.) bio je srpski ekonomista i politikolog.
Dubravka Stojanović
Biografija
Za knjigu Srbija i demokratija: 1903—1914 dobila je Nagradu grada Beograda za društvene i humanističke nauke za 2003. godinu. 2015. godine dodeljen joj je francuski Nacionalni orden za zasluge (francuski: Ordre national de la Légion d'honneur).
Vladimir Gligorov
Sin je jugoslovenskog političara Kire Gligorova, poznatog kao prvog predsednika nezavisne Makedonije.
Magistrirao je 1973. u Beogradu, a doktorirao 1977. godine na Univerzitetu Kolumbija u Njujorku. Radio je na Univerzitetu u Beogradu, na Institutu ekonomskih nauka, a od 1994. godine zaposlen je u Bečkom institutu za međunarodne ekonomske studije.
Pripada grupi osnivača Demokratske stranke, koju je ubrzo napustio.
Kreirao je ekonomski program Liberalno-demokratske partije.
Curvalle
Kirval je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Albi.
Ammiana
Ammiana je potonuli grad u Venecijanskoj laguni koji je nekad bio važno središte. Ammiana je ležala na sjeveroistoku lagune, između današnjih otoka Santa Cristina i La Salina.
Historija
Prvi pisani zapis o Ammiani nalazi se u dokumentu Pactum Lotharii iz 840. u kojem car Lotar I., car Svetog Rimskog Carstva dodjeljuje neka prava naseljima Torceli (Torcello), Amianae i Buriani (Burano). Navedena tri imena pojavljuju se u istom redoslijedu u dokumentu iz 967. u kojem Oton I. car Svetog Rimskog Carstva potvrđuje prethodna prava.
Ammiana je vjerojatno nastala mnogo ranije, nakon Atiline provale u Italiju i propasti Altinuma od 5. vijeka nadalje. U Cronicon Gradense napisanoj sredinom 11. vijeka navodi se Ammianina historija s naglaskom na osnivanje crkava i samostana. Prva crkva u Ammiani bila je posvećena sv. Lovri, a izgradile su je porodice Frauduni i Willareni. Ove porodice su se preselile na otok i izgradili most, dvorac i ostale vjerske objekte, nakon što su dobile odobrenje za korištenje zemljišta i izgradnju vjetrenjača, ribnjaka i vinograda.
Ammiana se na svom vrhuncu prostirala na tri otoka; Ammiana, Ammianella i Castrazio (ili Caltrazio). Grad je imao nekoliko crkava i samostana, među kojima su samostani San Felice i Fortunato i San Lorenzo bili najbogatiji i najznačajnija vjerska središta. Već u 12. vijeku taj dio Venecijanske lagune postao je nepodnošljiv za život zbog promjena uvjeta, stoga su između 14. i 15. vijeka Ammianu napustili posljednji stanovnici.
Cadillac, Michigan
Kadilak (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 10.355 stanovnika.
Ruski federalni gradovi
Ruska Federacija se dijeli na 86 federalnih subjekata, koji su jedinice njenog upravnog sustava.
Cadillac, Michigan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 10.355 stanovnika, što je 355 (3,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Ruski federalni gradovi
Dva grada u Rusiji, s obzirom na svoju veličinu, imaju status federalnog subjekta pod nazivom Ruski gradovi federalnog značenja ili Российские города федерального значения, odnosno federalni gradovi.
Ruski upravni sustav - savezni gradovi
1967 Menzel
1967 Menzel je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,233 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,3.
Wilcox County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 11.670, što je 1.513 (-11,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Oktadekanalna dekarbonilaza
Ovaj enzim sadrži centar sa dva atoma gvožđa.
Aichen
Ajhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Gincburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.159 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9774166.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gincburg Ajhen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Gincburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 510 metara. Površina opštine iznosi 17,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.159 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 66 stanovnika/km².
Virupaksha
Virupaksha se može odnositi na:
Case Lido, Pordenone
Case Lido je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Došen Duliba
Došen Duliba je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Karlobag, Ličko-senjska županija. Prema popisu stanovništva iz 2011. godine naselje nije imalo stanovnika, niti domaćinstava.
Case Lido, Pordenone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Došen Duliba
Položaj
Naselje se nalazi 16 kilometara zapadno od Gospića i 48,5 kilometara sjeverno od Zadra. Naselje se nalazi u sastavu općine Karlobag.
Naselje se nalazi na 909 metara nadmorske visine.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje nije imalo stanovnika te obiteljskih kućanstava.
1968 Mehltretter
1968 Mehltretter je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,738 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,1.
Huntington, New York
Hantington je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.046, što je 357 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kamčatski kraj
Kamčatski kraj je ruski federalni subjekt koji bi trebao nastati spajanjem Kamčatske oblasti i Korjačkog autonomnog okruga.
Referendum o udruživanju održan je 23.10. 2005. Rezultat je bio "za" udruživanje, a datum službenog spajanja je 1.7. 2007.
Dragodid
Dragodid je naselje u Hrvatskoj, nalazi se u gradu Komiža u Splitsko-dalmatinskoj županiji. Prema popisu stanovništva iz 2011. naselje nije imalo stanovnika. Naselje se nalazi na sjeverozapadu otoka Visa, oko pedesetak minuta hoda od Komiže. U blizini naselja nalaze se uvale Dragodid i Zokamica.
Jardin de San Julian, Texas
Jardin de San Julian je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 22 stanovnika.
Dragodid
Povijest
Naselje je osnovano početkom 19. stoljeća od težačke obitelji Suić. Naselje je napušteno sredinom 20. stoljeća, danas ima povremeno stanovnike. Prvi doseljenik bio je Mate Suić. Dragodid je mlađi od okolnih naselja (Rudine, Konjska Glava, Batol i Sv. Bjož). Usprkos tome postao je stjecajem okolnosti centar.
Od 2002. godine obližnji mještani i dobrovoljci obnavljaju naselje tako da grade suhozide.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. godine naselje nije imalo stanovnika. Naselje prema popisu stanovništva iz 2011. godine nije imalo domaćinstava.
Naselje je osnovala obitelj Suić, stanovništvo Dragodida je raslo sve do prve polovice 20. stoljeća.
Izvršni producent
Izvršni producent je obično investitor u filmskom ili pozorišnom projektu. Izvršni producent može biti i titularna zahvalnost koju je reditelj dao nekome ko plaća izradu filma. Može biti više izvršnih producenata na projektu, u zavisnosti od finansijskog aranžmana.
Combourg
Kombur je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen koja pripada prefekturi Sen Malo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4 850 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 76 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 63,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 66 metara (maksimalnoj 120 m, a minimalnoj 29 m).
Hondro-6-sulfataza
Hondro-6-sulfataza (, 4-dezoksi-beta-D-gluk-4-enuronozil-(1,3)-N-acetil-D-galaktozamin-6-sulfat 6-sulfohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom 4-dezoksi-beta-D-gluk-4-enuronozil-(1->3)-N-acetil-D-galaktozamin-6-sulfat 6-sulfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzhim takođe deluje na zasićene analoge i na N-acetil-D-galaktozamin 4,6-disulfat.
Klorindion
Klorindion je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 256,684 Da.
Ålandska zemaljska provincijska kancelarija
Ålandska zemaljska provincijska kancelarija (švedski: Ålands län, finski: Ahvenanmaan lääni) je predstavljala centralnu vladu Finske na Ålandu u periodu od 1918. do 2009. Zbog autonomije arhipelaga, kancelarija je imala donekle izmenjen opseg ovlasti u odnosu na slične kancelarije u drugim finskim provincijama. Kancelarija je objedinjavala poslove 7 različitih centralnih ministarstava na lokalnoj razini.
U okviru odluke o ukidanju finskih provincija, kancelarija je 2009. zamenjena specijalnim Državnim sekretarijatom za Åland.
Montesardo, Lecce
Montesardo je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Winston County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 24.484, što je 359 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Brjanska oblast
Upravno joj je sjedište grad Brjansk.
Površina: 34.900 km²
Broj stanovnika: 1.378.941 (sveruski popis stanovništva 2002.)
Povijest
Do 5.7. 1944. bila je dijelom Orelske oblasti.
Geografski položaj
Brjanska se oblast smjestila u zapadnom dijelu Ruske nizine, i zauzima središnji dijel porječja rijeke Desne i šumoviti predjel između nje i rijeke Oke.
Krajnje točke:
Brjanska oblast na sjeveru međi sa Smolenskom oblasti, na zapadu sa Gomeljskom oblašću i Mahiljovskom oblasti u Bjelorusiji, na istoku sa Kaluškom oblasti i Orelskom oblasti te na jugu sa Kurskom oblasti i s ukrajinskim oblastima: Černihivskom oblašću i Sumskom oblašću.
Slobodan G. Marković
Biografija
Magistrirao je na Univerzitetu Kembridž u Ujedinjenom Kraljevstvu (2000), a doktorirao na Univerzitetu u Beogradu (2004).
Na Fakultetu političkih nauka je počeo da radi kao docent od 2005, a od 2014. je redovni profesor za predmete „Politička antropologija“, „Slika drugog“ i "Politička istorija jugoistočne Evrope". Na Institutu za evropske studije u Beogradu je angažovan od 2002. godine.
Od osnivanja (1998) je generalni sekretar Anglo-srpskog društva, a od 2017. je rukovodilac Centra za britanske studije pri Fakultetu političkih nauka.anske studije pri Fakultetu političkih nauka.
Vanjske veze
Biografija i bilbiografija na prezentaciji Fakulteta političkih nauka, http://www.fpn.bg.ac.rs/faculty/slobodan-markovic
Ruske republike
Ruska Federacija dijeli se na 89 federalnih subjekata (upravnih jedinica), od kojih su njih 21 republike:
Datoteka:Republics_of_Russia.png
Ustavni status
Republike odudaraju od inih ruskih federalnih subjekata po činjenici da imaju pravo uspostaviti vlastiti službeni jezik (prema članku 68 ruskog Ustava).
Ostali federalni subjekti, poput krajeva i oblasti nemaju ova prava. Ipak, kao što je slučaj i s ostalim federalnim subjektima, suverenost republike nije priznata (članak 3), ne nadilazeći vlast Vlade u Moskvi.
Aidhausen
Ajdhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hasberge. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.831 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9674111.
Ruske autonomne oblasti
Ruska Federacija se dijeli na 86 federalnih subjekata, jedinica upravnog sistema.
Aidhausen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hasberge Ajdhauzen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hasberge. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 292 metra. Površina opštine iznosi 37,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.831 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
Ruske autonomne oblasti
U te subjekte spadaju i autonomne oblasti (ruski: jedn. область, mn. области).
Trenutno u ruskom upravnom sustavu, postoji samo jedna autonomna oblast, Židovska autonomna oblast.
center|Ruski sustav autonomnih oblasti
1969 Alain
1969 Alain je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 24,37 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,087 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 3,335 stepeni, a orbitalni period iznosi 1981,849 dana (5,426 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,156. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,60 a geometrijski albedo 0,068.
Asteroid je otkriven 3. februara 1935. godine.
Azet (Gornji Pirineji)
Aze je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 146 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1172 metara (maksimalnoj 3.020 m, a minimalnoj 1.055 m).
Rahway, New Jersey
Rovej je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 27.346 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 27.346 stanovnika, što je 846 (3,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Dragove
Dragove je naselje na sjeveroistočnom dijelu Dugog otoka, 4 km jugoistočno od Božave i 9 km sjeverozapadno od mjesta i trajektne luke Brbinj. Nalazi se na rubu manjeg ali plodnog polja, i udaljeno cca 400 m od uvale Bokašin. Na regionalnoj je prometnici koja prolazi duž cijelog otoka.
Ispred sjeveroistočne obale otočići su Tatišnjak, Veliki Planatak i Mali Planatak te Magarčić, a ispred jugozapadne obale niski je otočić Mežanj s pješčanom plažom Veli žal. Okolica je naseljena već u antičko doba (rimski ostaci podno brežuljka Dumbovice), hrvatsko se naselje spominje u pisanim spomenicima od 14. stoljeća. Ovdje je imala posjede zadarska obitelj Drago, a u 15. stoljeću otkupila ih je zadarska obitelj Salomoni. Župna crkva sv. Leonarda sagrađena je u 12./13. stoljeću. Na istaknutu položaju, odakle se pruža lijep pogled na okolicu, crkvica je Gospe od Dumbovice koja se spominje od 15. stoljeća. Na blagdane Velike i Male Gospe rado je posjećena od hodočasnika sa šireg područja zadarske nadbiskupije.
Glen Park, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 502, što je 15 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dragozetići
Dragozetići (talijanski Dragosetti [draɡoˈzetti]), mjesto na sjevernom dijelu otoka Cresa. Administrativno, naselje pripada gradu Cresu.
Zemljopisni položaj
Najbliže naselje su Filozići (2,5 km sjeverno).
Povijest
Pretpostavlja se da je to jedno od najstarijih hrvatskih naselja na otoku.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje ima 21 stanovnika.
Historija Jemena
thumb|Sabejski natpis posvećen bogu mjeseca Almakahu iz [[7. vijek pne.|7. st. pne.]] thumb|Grifon iz kraljevske palače u Šabvi, prijestolnice [[Hadramautsko Kraljevstvo|Hadramauta]] Jemen je zemlja na čijem su tlu nastale jedne od najstarijih civilizacija na Bliskom istoku. Njegova relativna plodna zemlja i dovoljna količina kiša, omogućila je da se tu održi stabilna populacija. Sve je to prepoznao i drevni grčki geograf Ptolomej koji je za Jemen rekao da je Eudaimon Arabia (latinski Arabia Felix = Sretna Arabija).
Između 12. st. i 6. st. pne. u Jemenu su dominirala šest tadašnjih kraljevstva; Minejsko, Kataban, Ausansko, Hadramautsko, Sabejsko i Himjarsko koja su čas ratovala jedna protiv drugih, ili sklapala savezništva, a sve zbog kontrole nad karavanskim Putem tamjana i dominacije u lukrativnoj trgovini mirodijama. Jemen je 630 god. među prvima prihvatio islam i postao dio muslimanskog univerzuma.
Roma, Padova
Roma je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Historija Jemena
Jemenske pustinje Rub' al Khali i Sajhad bile su nukleus nomadskih plemena Semita koja su migrirala na sjever i naselila Akkad, iz kojeg su kasnije prodrli do Mezopotamije i na kraju osvojili Sumer 2300. pne., i asimilirali sirijske Amorite.
Prethistorija
Prema nekim hipotezama, Arapi Južne Arabije ujedinili su se oko 3. milenija pne. pod vodstvom jemenskog semitskog plemena Katani. Katani su bili dominantni u Jemenu od 2300. pne. do 800. pne., no o tom razdoblju malo je znano, jer je južnoarabijske Semite razdvajala ogromna pustinja Rub' al Khali od mezopotamskih Semita (Sumerani), a oni u tom vremenu nisu imali nikakvog pisma na kojem bi zapisali svoju historiju. Ipak je poznato da su se plovili i trgovali uz obale Crvenog mora, što ih je dovelo do kontakta s Feničanima od kojih su preuzeli njihovo pismo i prilagodili ga sebi oko 800. pne. i počeli pisati svoju historiju.
Semitska Tihama kultura trajala je od 1500.-1200. pne., taj kulturni krug nastao u jemenskoj Tihami proširio se na sjevernu Etiopiju i Eritreju (posebno po Tigraju, središnjoj Eritreji, i obalnom području Adulis), nakon tog jemenski Semiti počeli su naseljavati i Etiopsku visoravan. Njiihove kolonije će do punog izražaja doći od 8. vijeka pne., kad su se iz njih možda razvila kraljevstva Damot i Aksum
Sabejsko kraljevstvo
Za vrijeme dominacije Sabejaca od 8. st. pne. do 275. ne. zbio se procvat poljoprivrede i trgovine, tako da je njihovo kraljevstvo bilo sinonim za bogatstvo i blagostanje. Saba se prostirala po današnjem Asiru (regija u jugozapadnom Jemenu), njihova prijestolnica Marib, bila je blizu današnjeg glavnog grada Jemena Sane. Po legendi, Šem kao najstariji sin Noe osnovao je grad Marib.
Tokom 8. i 7. st. pne. došlo je do bliskog kontakta između Kraljevstva Damot na tlu današnje Eritreje i sjeverne Etiopije i Kraljevstva Saba. To kraljevstvo bilo je autohtono, no neki pronađeni natpisi sa kraljevog dvora pisani na proto-etiosemitskom, i brojni Sabejski imigranti po Damotu koji se navode u tim natpisima, jasno govore o velikom uticaju Sabe na Damot.
Bogatsvo Kraljevstva Saba počivalo je na robovlasničkoj poljoprivredi, koja se odlični razvila (za to vrijeme) zbog naprednog sistema navodnjavanja, koji se sastojao od velikih akomulacionih jezera po planinskim vadijima i tunela koji su vodili iz njih do polja. Najimpresivnija brana iz tog razdoblja je poznata Brana Marib izgrađena oko 700. pne., koja je služila za navodnjavanje oko 25.000 hektara (100 km 2 ) preko jednog milenija dok se nije urušila 570, nakon nekoliko vijekova nebrige. right|thumb|Brončani čovjek pronađen u [[Al Baida|Al Baidi (antički Naškum); 6. - 5. vijek pne. Muzej Louvre]] Sabejsko kraljevstvo, egzistiralo je gotovo punih 14 vjekova, ono se spominje i u Starom zavjetu.
Hadramautsko Kraljevstvo
Prvi poznati natpis o Hadramautskog Kraljevstvu je iz 8. vijeka pne. to je u stvari sabejski zapis u kojem se navodi da je vladar Hadramauta Jadail, saveznik sabejskog vladara Karabil Vatara. Kad je Minejsko kraljevstvo preotelo kontrolu nad karavanskim putevima u 4. vijeku pne. Sabi, Hadramaut je postao njihov konfederalni saveznik, vođen tgovačkim interesima.
Nakon tog se Hadramaut potpuno oasamostalio, ali je od tada bio stalna meta napada moćnog susjednog Kraljevstva Himjar od kraja 1. vijeka pne., kojima se uspješno othrvao. Hadramaut je zenit imao sredinom 2. st. kad je uspio sebi pripojiti susjedno istočno Kraljevstvo Kataban. Ali i tad je Hadramaut bio u neprekidnim ratovima sa susjednim kraljevstvima Himjar i Saba. Sabejski kralj Šajrum Avtar je čak uspio zauzeti hadramautsku prijestolnicu i kraljev dvor u Šabvi 225 godine.
U to vrijeme pojavljuje se i novi subjekt u borbi za kontrolu Jemena Kraljevstvo Aksum iz Etiopije sa kojim se Hadramaut morao boriti kao saveznik Sabe.
Kraljevstvo Hadramaut uspjelo se održati sve do 3. vijeka, na kraju ga je zauzeo himjarski kralj Šamar Juhariš, koji je tako uspio ujediniti cijeli jug Jemena.
Kraljevstvo Ausan
Malo Kraljevstvo Ausan s prijestolnicom u Hagar Jahiru postalo je značajno u 7. vijeku pne. kada je uspjelo steći kontrolu nad obalom centralnog Jemena i ugroziti Sabu. Sabejski mukarib Karib il Vatar I, poduzeo je veliku ofenzivu na Ausan oko 685. pne. razorio prijestolnicu i zauzeo ga. thumb|left|240px|[[Katabanski brončani sa jahačem (oko 75. - 50. pne.)]]
Kraljevstvo Kataban
Kraljevstvo Kataban egzistiralo je od 4. vijek pne. do 2. vijek ne. bilo je jedno od antičkih jemenskih kraljevstva nastalih u dolini Vadi Beihan. Poput ostalih hadramautskih kraljevina i njihov prosperitet počivao je na kontroli karavanskog Put tamjana i naplate taksi za prolaz. Njihova prijestolnica Timna bila je važna međustanica na karavanskom putu kroz Hadramaut za Sabu i Minej. Vrhovno božanstvo Katabanaca bio je Amm (Ujak), a oni su sami sebe nazivali djecom Amma.
Minejsko kraljevstvo
Prva prijestolnica Minejskog kraljevstva bio je Jathil (današnji Barakiš ), a kasnije Karna (današnja Sada u Muhafazi Al Džauf. Minejski zenit bio je tokom 3. st. pne. kad su Minejci uspjeli zadobiti kontrolu na velikim dijelom karavanskog Puta tamjana, proširivši svoju vlast i na saudijske gradove u Nadžranu, Asiru i Hidžazu. Kraljevstvo Minej propalo je početkom 3. vijeka ne. kad su njihovi gradovi podpali pod Kataban.
Himjarsko Kraljevstvo
thumb|150 px|Kip Amalaja ([[1. vijek|1. vijeka ne.)]]
Himjar, najmlađe jemensko drevno kraljevstvo, prvo je uspjelo ovladati cijelim Jemenom i steći kontrolu nad Crvenim morem i obalama Adenskog zaljeva. Oni su iz svoje prijestolnice Zafar, kretali na uspješne ofanzive i postupno proširili svoju vlast na istok do Perzijskog zaljeva i na sjever do Velike arapske pustinje.
Na početku 3. vijeka ne., jemenska kraljevstva bila su u stalnim međusobnim ratovima, tad se aksumski kralj Gadarat počeo se miješati u Jemenske prilike. Prvo je sklopio savez sa Sabom, himjarski tekstovi govore da su tad i Hadramaut i Kataban bili u savezu protiv Himjara. Tako da je Aksum lako zauzeo Tihamu i himjarsku prijestolnicu Zafar u prvom kvartalu 3. vijeka.
Međutim taj savez nije dugo trajao, sabejski kralj Šajrum Avtar neočekivano je raskinuo savezništvo sa Hadramautom i napao ga zauzevši njihovu prijestolnicu Šabvu u 225. Himjar je zatim u savezu sa Sabom napao na aksumski teritorij i preoteo svoju prijestolnicu Zafar i potisnuo Aksum na uski obalni pojas Tihamu.
Iz svoje prijestolnice Zafar (danas malo selo u Muhafazi Ibb) oni su malo pomalo zauzeli Sabejsko kraljevstvo i postali gospodari Jemena. Himjarski kralj Jusuf Asar Jatar (Du Nuvas) prihvatio je judaizam početkom 6. vijeka ne. i počeo sa progonom kršćana.
To je ogorčilo aksumskog kralja Kaleba, koji je uz pomoć bizantskog cara Justina I. napao i okupirao Himjarsko Kraljevstvo. Oko pedeset godina kasnije, nasljednik himjarskih kraljeva; Sajfu ibn Di Jazan zatražio je pomoć perzijskog kralja Hozroja I. da protjera Aksum iz Jemena.
Kraljevstvo Aksum
Nakon okupacije Himjara i ubistva njihova kralja Du Nuvasa, aksumski kralj Kaleb, postavio je Himjarca Sumjafu Ašvu kao svog potkralja. On je vladao do 525, tad ga je svrgnuo aksumski general (ili vojnik i bivši rob ) Abraha uz pomoć etiopskih nezadovoljnih vojnika. Prema kasnijim arapskim tekstovima, Kaleb je poslao vojsku od 3.000 ljudi da svrgne Abrahu, ali mu misija nije uspjela jer su vojnici ubili komandante i prebjegli Abrahi.
Ruski autonomni okruzi
Ruska Federacija se dijeli na 86 saveznih subjekata (subjekty).
Historija Jemena
Kraljevstvo Aksum
Za vrijeme svoje vladavine, Abraha je organizirao radove na popravku Branu Marib 543, i primio perzijske i bizantske poslanike. Vladao je do 547, kad ga je naslijedio njegov sin Aksum ("Jaksum" po arapskom izvorima), kojeg je svrgnuo njegov brat Masruk posljednji aksumski vladar u Jemenu kojeg je po legendi ubio sasanidski general Vahriz 570. To je bio kraj aksumske vladavine u Jemenu.
Kasnije arapski izvori navode da je Abraha izgradio veliku crkvu al-Kulajs u Sani, kako bi zaustavio hodočašća u Kabu, kao i to da je umro 570. nakon neuspjelog napada na Meku.
Ruski autonomni okruzi
Među tih 86 jedinica ruskog upravnog sustava, sedam je autonomnih okruga (avtonomny okrug):
Historija Jemena
Jemen pod Sasanidima
Sasanidski kralj Hozroje I. poslao je svoje trupe pod komandom Vahriza, da pomognu himjarskom kralju Sajfu ibn Di Jazanu izbaciti etiopske aksumite iz Jemena. Nakon protjerivanja aksumita Jemen i cijela Južna Arabija ušle su u sferu sasanidskog uticaja, kao njihovi vazali. Sasanidi su poslali još jednu armiju u Jemen, tako da je 597 / 8 Južna Arabija postala pokrajina Sasanidskog Carstvo pod upravom perzijskog satrapa Badhana. Nakon što su Sasanidi ubili posljednjeg himjarskog kralja Di Jazana, Jemen je podijeljen na određeni broj autonomnih kraljevstva.
Ovakav razvoj događaja bio je rezultat ekspanzivne politike koju je vodio sasanidski kralj Hozroje II Parviz (590-628), čiji je cilj bio osigurati svoje carstvo u pograničnom području kao što je Jemen, i ne dozvoliti Bizantu da se tu uklini. Nakon smrti Hozroja II. 628, sasanidski satrap Južne Arabije Badhan prešao je na islam a sa njim i cijeli Jemen.
Ruski autonomni okruzi
Ruski autonomni okruzi
Historija Jemena
Jemen za islama
340px|thumb|right|Karta širenja islama za vrijeme kalifata Islam se proširio po Jemenu već oko 630, još za života osnivača islama, proroka Muhameda, u vrijeme dok je Jemenom vladao perzijski satrap Badhan. Nakon toga Jemen je postao dio prvog arapsko -islamskog kalifata, dio islamskog univerzuma.
U planinama bivšeg Sjevernog Jemena vremenom se oformio jedan oblik teokratske vlasti kojem su na čelu bili lokalni imami, najčešće iz muslimanske sekte Zejdita. Taj oblik vladavine zadržao se do 20. vijeka. Jahja al-Hadi al-ila Hak I, imam iz Sade (vladao od 893. do 911.), uspio je osnovati vlastitu zejditsku dinastiju koja se održala sve do druge polovice 20. vijeka.
Ruski autonomni okruzi
Sistem ruskih autonomnih okruga će se promijeniti tokom 2007..
Historija Jemena
Jemen za islama
Ipak je srednjovjekovna historija Jemena zamršena kronika borbi za vlast među lokalnim imamima. Egipatski Fatimidi pomogli su šijitskim Ismailijama da održe dominaciju nad Jemenom u 11. vijeku. Ajubidski sultan Saladin ovladao je Jemenom 1173.
Nakon tog Jemenom vlada dinastija Rasulida iz svoje prijestolnice Zabid od približno 1230 do 15. vijeka. Od 1516. Jemenom vladaju egipatski Mamluci, ali već sljedeće godine, osmanska vojska preuzela je vlast u Jemenu. Najveći otpor njihovoj vlasti dolazio je od zejditskog imama Al-Mansur al-Kasima iz Sane, tako da su Osmanlije izgubile kontrolu nad unutrašnjosti Jemena oko 1630. Od tada pa sve do 19. vijeka, zadržali su kontrolu samo u pojedinim lukama u Tihami, dok su u jemenskom gorju uglavnom vladali zejditski imami.
Ruski autonomni okruzi
Evenčki autonomni okrug i Tajmirski autonomni okrug pridruženi su 1.1. 2007. u Krasnojarskom kraju.
Historija Jemena
Jemen u 19. vijeku
Zejditski Imamat urušio se početkom u 19. vijeka sam od sebe zbog unutrašnjih podjela i borbi. Tad se vratilo Otomansko carstvo i ponovno zauzelo luke uz Crveno more 1830-ih, na kraju su zauzeli i Sanu. Ovaj put osmanska vojska bila je znatno bolje naoružana nakon Krimskog rata u kojem su dobili veliku pomoć od Velike Britanije.
Ruski autonomni okruzi
1.7. 2007., Korjački autonomni okrug će biti udružen sa Kamčatskom oblasti u novu upravnu jedinicu, Kamčatski kraj.
Historija Jemena
Jemen u 19. vijeku
Britanski interes za područje koje će kasnije postati Južni Jemen, počeo je rasti početkom 19. vijeka, oni su kupili od sultana Lahidža luku Aden, u koju su se 1832., iskrcali Kraljevski marinci, da spriječe piratske napade na brodove, ali i da osiguraju sigurnu međustanicu za opskrbu svojih brodova na putu za Indiju. Grad Aden postao je 1839 protektorat, a Britanija je ugovorima o zaštiti sa lokalnim jemenskim plemenskim vođama počela širiti zonu svog uticaja i posredne vlasti na čitav prostor Južnog Jemena.
Značaj luke Aden narastao je nakon otvaranja Sueskog kanala 1869. i povećanog prometa brodova na putu iz Crvenog mora do Indije, luka Aden postala je važna stanica za utovar uglja i ostalog brodskog provijanta.
Ruski autonomni okruzi
2008., ruski upravni sustav će doživiti još jednu promjenu, time što će se Ustordinski autonomni okrug pripojiti Irkutskoj oblasti.
Historija Jemena
Jemen u 19. vijeku
Osmansko carstvo i Velika Britanija konačno su uspostavili granicu između Sjevernog i Južnog Jemena ugovorom iz 1904. Ali unutrašne granice između brojnih sultanata, šeikata i nezavisnih gradova nikada nisu jasno utvrđene a jemenska plemena se na njih ionako nisu obazirala. Situacija da Jemenom vladaju dva udaljena carstva išla je na ruku zejditskim imamima koji su dobili podršku naroda za borbu protiv zajedničkih neprijatelja, tako da se 1905. razmahala gerilska borba a izbila je i popuna u Gornjem Jemenu među zejditskim plemenima.
Tako je stvoren Protektorat Aden prostor podijeljen na brojne sultanate, emirate i šeikate, koji je kasnije administrativne podijeljen na Istočni i Zapadni Adenski protektorat.
Jemen u novom dobu
thumb|left|240px|Stari grad [[Sana (Jemen)|Sana]]
Osmanski suverenitet nad Sjevernim Jemenom bio je ograničen na veće gradove u Tihami i Sanu dok je vlast u Gornjem Jemenu ostala praktički u rukama zejditskih imama. Zadnji turski vojnici povukli su se 1918, u tom trenutku je najmoćniji zejditski imam Jahja Muhamed proširio svoju vlast nad cijelim Sjevernim Jemenom i osnovao svoje teokratsko Mutaveklijsko kraljevstvo Jemen.
Situacija u Južnom Jemenu, bila je potpuno drukčija. Luka Aden, bila je formalno u sastavu britanske kolonije Britanske Indije sve do 1937, kad je grad službeno postao Britanska krunska kolonija Aden. Brojni sultanati u zaleđu Adena i u Hadramautu formalno su postali nezavisne feudalne države, ali su preko ugovora o zaštiti bili pod britanskom vlašću. To je nakraju i formalizirano osnivanjem Protektorata Aden iz kojeg je kasnije nastao Južni Jemen. Privredni razvoj Južnog Jemena, uvelike je ovisio o luci Aden, koja je procvjetala nakon otkrića nafte na Arapskom poluotoku 1930-ih, ali je ostatak Adenskog protektorata je ostao potpuno nerazvijen.
Sjeverni Jemen postao je član Arapske lige 1945 a Ujedinjenih naroda u 1947.
Imam Jahja je umro je za vrijeme neuspjelog pokušaja državnog udara 1948, a naslijedio ga je sin Ahmed bin Jahja. Njegova vladavina bila je obilježena rastućim represijom, obnovom neprijateljstava sa Ujedinjenim kraljevstvom, zbog njihove prisutnosti na jugu, i rastućim pritiskom mladih arapskih nacionalista na njega. Oni su bili oduševljeni pristaše mladog egipatskog predsjednika Gamala Abdela Nasera i htjeli da i Jemen slijedi te ciljeve.
Ohrabreni nastupom egipatskog predsjednika Nasera protiv britanske kolonijalne vladavine na Bliskom istoku, i u Jemenu su narasle snage koje su ultimativno zahtjevale da Velika Britanija napusti Južni Jemen. Naser je uspio stvoriti Ujedinjenu Arapsku Republiku, u koju je ušlo i Mutaveklijsko kraljevstvo Jemen 1958, pored Sirije i Egipta. Na ovaj egipatski potez, Britanija je odgovorila pretvaranjem Protektorata Aden u Federaciju Arapskih Emirata Juga u koju je 11. februara 1959. ušlo prvih šest članica. Do Južnoarapsku Federaciju, kojoj se pridružila [[Kolonija Aden 13. januara 1963. Istočni sultanati iz Hadramauta odbili su se priključiti toj federaciji i osnovali svoj Južnoarapski Protektorat koji je bio nastavak starijeg i puno konzervativnija tvorevina.
Jemen 1960-ih
Ubrzo nakon preuzimanja vlasti 1962, Ahmadovog sina Muhameda al-Badra svrgnuli su s vlasti mladi oficiri školovani u Egiptu, oduševljeni naseristi. Oni su preuzeli kontrolu nad Sanom i osnovali Arapsku Republiku Jemen. Egipat koji je stajao iza te republike, poslao je svoje vojnike, kao pomoć u borbi protiv snaga lojalnih kralju Badru kojeg su podržavali Saudijska Arabija i Jordan i posredno Velika Britanija. Od tad je Sjeverni Jemen bio u građanskom ratu sve do 1967, kad su se egipatski vojnici povukli.
Građanski rat iz Sjevernog Jemena se 1963 preselio preko granice u Južni Jemen, kad je osnovan Nacionalni oslobodilački front (engleski: National Liberation Front; NLF). Neprijateljstva su otpočela napadom NLF-a na britanskog Visokog komesara 10. decembra 1963, u kojem je ubijena jedna osoba, i ranjeno pedeset drugih.
Nakon tog napada proglašeno je izvanredno stanje, koje praktički nije ukinuto do 1967. godine. U januaru 1964, britanska vojska prebacila je težište svoje borbe u Planine Radfan, pogranično područje prema Sjevernom Jemenu, nastojeći presjeći veze gerilaca sa egipatskim snagama u Sjevernom Jemenu. Do oktobra mjeseca uspjeli su u svojoj namjeri, ali je tad Nacionalni oslobodilački front prebacio svoju aktivnost na bombaške napade na vojnike i policajce izvan dužnosti, po Jemenskim gradovima.
Nova britanska vlada laburista Harolda Wilsona najavila je 1964, kompletnu predaju vlasti Federaciji Južne Arabije 1968, ali uz uvjet da britanski vojnici ostanu u Adenu. Borbe su se intezivirirale 1964, kad je bilo oko 280 gerilskih napada, da bi 1965. njihov broj narastao na 500, stanje se još više zakompliciralo kad je osnovana uz pomoć sjevernjačkih socijalista Fronta za oslobođenje okupiranog Južnog Jemena (engleski: Front for the Liberation of Occupied South Yemen -FLOSY) koji nije napadao samo britanske snage već i suparnički prosovjetski NLF.
U januaru 1967, izbili su masovni neredi u gradu Adenu, iza kojih su stajali aktivisti NLF-a i FLOSY-a koji su se unatoč naporima britanske vojske produžili do sredine februara. U tom razdoblju bilo je mnogo napada na britanske trupe i avion Aden Airlinesa Douglas DC-3, koji je srušen u zraku sa svim putnicima. U isto vrijeme, izbijale su i borbe između FLOSY-a i NLF-a sa velikim brojem žrtava.
Zatvaranje Sueskog kanala 1967 bio je dodatni razlog Britancima da se definitivno odreknu Kolonije Aden.
Veliki incident zbio se 20. juna 1967, kad je došlo do masovne pobune u vojsci Federacije Južne Arabije koja se proširila i na policiju. Red su uspostavile britanske jedinice.
Učestali gerilski napadi posebno oni NLF primorali su britansku vladu da povuče svoje vojnike prije planiranog roka, tako da su Kraljevski marinci kao posljednji napustili Aden u novembru 1967, ranije nego što je predviđao plan Harolda Wilsona i bez Sporazuma o prijelaznoj vlasti. Odmah po njihovu odlasku vlast je preuzela Narodno oslobodilačka fronta (NLF) i proglasila Demokratsku Narodnu Republiku Jemen 30. novembra 1967. godine. Već u junu 1969. radikalno (marksističko) krilo NLF uspjelo je uz pomoć vojske preuzeti vlast u Južnom Jemenu.
S druge strane završen je građanski rat u Sjevernom Jemenu 1968. Nakon povlačanja egipatskih vojnika 1967, rojalističke snage pomagane od Saudijske Arabije u završnim operacijama su opkolile Sanu. Opkoljeni republikanci, predali su se nakon višemjesečne opsade, nakon tog je Saudijska Arabija priznala Arapsku Republiku Jemen.
Jemen 1970-ih
Narodno oslobodilačka fronta je 1. decembra 1970, promjenila ime zemlje u Narodna demokratska republika Jemen (NDRJ), i po uzoru na ostale socijalističke zemlje, stalo provoditi reforme. Jedna od prvih bila je da su sve dotadašnje političke partije ujedinjene u Jemenskom socijalističkom partijom (JSP), koja je postala jedina legalna partija.
NDRJ je uspostavio bliske odnose sa tadašnjim socijalističkim zemljama, posebno sa SSSRom, Narodnom republikom Kinom, Kubom, Istočnom Njemačkom i Palestinskom oslobodilačkom organizacijom. SSSR je osobito radio na jačanju jemenske vojske, zauzvrat je Južni Jemen ustupio svoje luke sovjetskoj mornarici.
Za razliku od ostalih podjeljenih zemalja iz doba hladnog rata Istočna Njemačka - Zapadna Njemačka, Sjeverna Koreja - Južna Koreja, dvije jemenske države ostale su u relativno dobrim odnosima tako da su 1972. objavile da će se ujediniti. Odnosi su se pogoršali 1979, i samo je intervencija Arapske lige spriječila izbijanje rata između dvije zemlje, Liga je uspjela organizirati sastanak dviju jemenskih vlada u Kuvajtu na kojem su nesuglasice izglađene u martu 1979.
Vlada Demokratske Narodne Republike Jemen željela je postati dominantna snaga u Jemenu nakon ujedinjenja, zbog toga je pojačala pomoć lijevo orjentiranim snagama u Sjevernom Jemenu.
Jemen u 1980-im
Abdul Fatah Ismail, predsjednik Demokratske Narodne Republike Jemen, bio je prisiljen dati ostavku i otišao u egzil 1980. Njegov nasljednik Ali Nasir Muhamed, bio je daleko pomirljiviji sa prozapadnim susjedima; Sjevernim Jemenom i Omanom i činilo se da zemlja plovi u mirnije vode. Nevolje su otpočele su 13. januara 1986 kad se vratio u zemlju Abdul Fatah Ismail, njegove pristaše otpočele su oružanu borbu, želivši ga tako vratiti na vlast. Borbe između pobunjenika i vladinih snaga trajale više od mjesec dana, rezultat je bio hiljade poginulih, vojni puč kojim je svrgnut Ali Nasir i ubistvo Abdula Fataha Ismaila. Oko 60.000 ljudi, uključujući i svrgnutog predsjednika Ali Nasira, pobjeglo je u Sjeverni Jemen. Novi generalni sekretar Jemenske socijalističke partije i predsjednik Jemena postao je Ali Salim al-Beidh, jedini član politbiroa koji je bio naklonjen Ali Nasiru.
Nakon tog su obje vlade 1972 ponovno Potvrdile deklaraciju o ujedinjenju, ali je malo tog napravljeno i odnosi između dvije zemlje ostali su zategnuti.
U maju 1988, došlo je do znatnog smanjenja tenzija između vlada Sjevera i Juga, obnovljeni su pregovori o ujedinjenju, osnovana je demilitarizirana zona duž granice, dozvoljen je prelazak granice bez pasoša i provedene druge mjere koje su dovele do znatno povoljnije klime. Sve je to dovelo do potpisivanja Ugovora o ujedinjenju u novembru 1989., kojeg su potisali presjednik Ali Abdulah Saleh u ime Sjevernog i Ali Salim al-Baidh u ime Južnog Jemena, usvojen je i nacrt budućeg ustava zajedničke države, čija je izrada započela još 1981. godine.
Ujedinjenje Jemena 1990-ih
Ujedinjena Republika Jemen, proglašena je 22. maja 1990. sjevernjački predsjednik Saleh postao je predsjednik a južnjački al-Baidh potpredsjednik. Tako je po prvi put nakon puno vjekova, Jemen bio politički ujedinjen. Ostavljeno je 30 mjesečno prijelazno razdoblje, za proces ujedinjenja dva politička i privredna sistema. Izabrano je Predsjedničko vijeće, kojeg su izabrali 26 članova Savjetničkog vijeća sa Sjevera i 17 člana Prezidija sa Juga. Predsjedničko vijeće imenovalo je premijera, koji je formirao svoju vladu. Istovremeno je oformljen privremeni zajednički parlament sa 301 mjesta, u koji je ušlo 159 poslanika sa sjevera, i 111 poslanika s juga te 31 nezavisnih poslanika koje je imenovalo Predsjedničko vijeće.
Ustav zajedničke države usaglašen je u maju 1990, a birači su ga odobrili u maju 1991. Ustav je garantirao slobodne izbore, višepartijski politički sistem, pravo privatnog vlasništva, jednakost pred zakonom, i poštivanje temeljnih ljudskih prava. Parlamentarni izbori održani su 27. aprila 1993.
Ključna kost
thumb|right|Ključna kost thumb|right|200px|gornja ploština thumb|right|200px|donja ploština Ključna kost ili ključnica (lat. clavicula) je duga kost ramenog obruča, koja ima izgled blago zavojitog slova S. Ključna kost se nalazi položena vodoravno, na gornjoj strani prsnog koša. Ključna kost je uzglobljena sa prsnom kosti na medijalnom kraju i ramenim vrhom lopatice na lateralnom kraju.
Historija Jemena
Ujedinjenje Jemena 1990-ih
Skupina međunarodnih promatrača pomogla je u organizaciji i monitoringu izbora. Na tim izborima je Svejemenski narodni kongres (partija sjevernjačkog predsjednika Saleha) osvojio 143 mjesta, 69 mjesta dobila je Jemenska socijalistička partija (dotad vladajuća partija u Južnom Jemenu), 63 Partija Islaah (partija sastavljena od raznih jemenskih plemenskih i vjerskih skupina okupljenih oko programa reforma društva), 11 mjesta osvojili su pripadnici 3 manje partije (Baath, Naseristi, Al Hak), a 15 mjesta nezavisni kandidati.
Partija Islaah je ušla u vladajuću koaliciju, koja se ubrzo raspala kad je lider Islaaha, potpredsjednik vlade Ali Salim Al-Bidh otišao u Aden početkom augusta 1993, zbog sukoba u vladi. Nakon toga se pogoršala sigurnosna situacija u zemlji, i ponovno je zavladao plemenski mentalitet kod rješavanja konfliktnih situacija.
Ključna kost
Ključna kost se obično dijeli na:
Polazište i hvatište mišića:
Historija Jemena
Jemenski građanski rat 1994
Hajdar Abu Bakr Al-Atas, bivši premijer Demokratska Narodna Republika Jemen nastavio je vršiti dužnost premijera zajedničke države, ali je njegova vlada je bila neefikasna zbog velikog političkog otpora u zemlji, naročito na sjeveru. S druge strane, nastavljeni su pregovori između sjevernih i južnih političara, na kraju je to rezultiralo potpisivanjem dokumenta o Suradnji u Ammanu, Jordan je 20. [[februara 1994. Unatoč tome, tenzije su rasle da bi sepočetkom maja 1994. pretvorile u građanski rat.
Većina okršaja za vrijeme građanskog rata 1994. odvijala se po Južnom Jemenu, osim par avionskih raketnih napada na gradove Sjevernog Jemena. Južni Jemen je tražio pomoć od susjednih država i uspio dobiti pomoć u vrijednosti više milijarda dolara u opremi i novcu uglavnom iz Saudijske Arabije, koja se osjećala ugroženom od mogućeg ujedinjenog Jemena. U međuvremenu su Sjedinjene Države snažno podržavale jemensko jedinstvo i vladu iz Sane, i višektratno pozivale na prekid vatre i povratak za pregovarački stol. Sve mirovne inicijative, uključujući i onu posebnog izaslanika UN, nisu uspjele dovesti do prekida borbi.