cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rasizam
Iako je u određenim oblicima postojao i ranije, rasizam se kao ideologija profilirao tek u 19. stoljeću pod uticajem napretka u prirodnim naukama koje su raznim teoretičarima rasizma dale naučnu podlogu. Najpoznatiji primjer je Charles Darwin i njegova teorija evolucije koju su rasisti nastojali primijeniti na odnose među različitim rasama. Dodatni poticaj rasizmu bio je i imperijalizam, zahvaljujući kome su bjelačke države u Europi i SAD-u dobile vlast nad velikim brojem podanika crne i žute rase te čijem je porobljavanju rasizam dao ideološko opravdanje.
Rasizam je ponekad dobijao i svoju institucionalnu formu, pogotovo u miješanim sredinama gdje je provođena rasna segregacija i rasna diskriminacija. Najpoznatiji takvi primjeri su se južne države SAD do 1960-ih, odnosno Južna Afrika pod režimom apartheida.
Najekstremnije forme rasizma se najčešće vezuju uz nacionalizam i fašizam, odnosno rasne teorije čija je primjena dovela do Holokausta i genocida u Ruandi.
Bergen, New York
Bergen je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.176, što je 64 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tyler County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 21.766.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 21.766 stanovnika, što je 895 (4,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Barotrauma
Barotrauma je povreda šupljih organa i tkiva, uzrokovana razlikom tlaka između plinom ispunjenih prostora u tijelu i zračnog ili vodenog prostora oko tijela, tijekom uspona ili silaska.
Do oštećenja u organima ispunjenim zrakom dolazi jer s promjenom tlaka u prostoru oko tijela nastaje i promjene tlaka plina unutar tijela. Ako uzmemo za primjer količinu plina od 1 litre na razini mora, u dubini od 10 metara volumen tog plina biti će sabijen na svega 0,5 litara, u dubini od 30 metara na 0,25 lit, a na dubini od 70 metara 0,12 litara. mini|400px | desno | Animacija koja prikazuje odnos između tlaka i zapremine plina kada se održava stalna temperatura
Ove promjene odvijaju se prema: Boyle-Mariotteov zakonu koji je jedan od zakona plinova, a primjenjiv je na plinovita tijela koja se ponašaju približno kao idealni plinovi.
Vrste ozljeda
thumb|desno|300px|Pneumotoraks je čest kod barotraume
Organi ili tkiva kod kojih nastaju lakše ili teže barotraumatske povrede su:
Barotrauma pluća
Barotrauma pluća kod Scuba ronjenja (Scuba Diving) može nastati zbog promjene pritiska u plućima tijekom izranjanja. S izranjanjem se visok tlak plina u plućima smanjuje, zbog smanjenja okolnog pritisaka, što uzrokuje širenje plina i porast tlaka u plućima i grudnom košu. Ukoliko se u toj fazi izranjanja ne izjednači tlak, izbacivanjem viška plina, može nastati pucanje plućnog tkiva. mini | 300px | Barotrauma nastaje na razini ovih struktura [[pluća]] Kad se tlak u plućima poveća, kod ronjenja se javlja bol u grudnom košu koja koji ga upozorava, pravodobno spriječiti nastanak barotraume. Ako tlak zraka u plućima i dalje raste i prijeđe vrijednost od 10-13 kPa (u prosjeku 10,7 kPa u odnosu na vanjski tlak zraka, on neće samo izazvati rupruturu zdravog plućnog tkiva već i arterijsku plinsku emboliju, praćena pojavom zraka u plućne intersticijalnom prostoru, odnosno u prostoru oko krvnih žila pluća, koji uzrokuje plućni intersticijalni emfizem. Iz ovog prostora plin dalje može prodrijeti u hiluse i mediastinum a otuda u pleuralnu i perikardijalnu šupljina i trbušnu maramice.
Intersticijalni emfizem vrši pritsak na male krvne žile pluća izazivajući porast tlaka u plućnim arterijama, što ima za posljedicu izlazak tekućine u intersticijalne prostore i pojavu alveolarnog edema (otoka) što još više pogoršava protok u plućnoj cirkulacije i pogoduje nastanku hipoksije] ] u organizmu. [[Datoteka: Larynx normal.jpg | mini|300px | desno | Zatvaranjem glotisa (3) prestaje ventilacija pluća (Larinks) Potpomognut ovim promjenama plin prodire u venski sustav pluća zatim preko srca u arterijsku cirkulaciju koja mejhuriće plina dalje raznosi po tijelu. Zbog vertikalnog položaja tijela u ronjenju, pri izronu, mejhurići plina najčešće se zaustavljaju u moždanoj cirkulacije, ali se mogu naći i u srčanim i drugim krvnim žilama i srcu. ,
Na nastanak barotraume pluća utječe zadržavanje daha tijekom izranjanja jer se plin u plućima zadržava na povišenom pritisku u sabijenom stanju, a zatvoren grkljan sprječava da se plin sa snižavanjem tlaka tijekom izrona širi i izbacuje iz organizma, kako bi pluća postigla prvobitni volumen prije početka ronjenja.
Problem nastaje samo ako ronilaca uhvati panika tijekom koje nepravilno diše i grčevito zatvara glotis i sabijeni zrak zadržava u plućima do površine vode, što izaziva njegovo širenje koje je veće od plućnih volumena.
Naročito opasno za nastanak barotraume pluća može biti pokušaj podmorničara da naglo izrone iz podmornica koje su oštećene havarijom bez zaštitne ronilačke opreme. Barotrauma pluća može nastati i kada ronilac izgubi kontrolu nad ronilačkom opremom pa mu se odijelo toliko napuni zrakom da ronioca velikom brzinom izbaci na površinu.
Barotrauma tijekom letenja
mini|300px | desno | Valsalva manevar mini|300px | desno | Blast ozljede izaziva jak zračni val
Barotraumatske smetnje tijekom letenja
Kabinski tlak tijekom leta, u kabinama zrakoplova, održava se na pritisku koji osigurava potreban komfor pilotima i putnicima zrakoplova. Komforan tlak zraka u kabini zrakoplova se tijekom ljeta održava kompresorom i ekvivalentan je atmosferskom tlaku na nadmorskoj razini od 1.500 do 2.000 metara iznad mora.
S obzirom na činjenicu da postoji razlika u pritisku zraka na razini mora i na nadmorskoj visini, tijekom uspona ili slijetanja zrakoplova mogu se javiti bolovi u ušima, sinusima, zubima.
Barotrauma u eksplozivnoj dekompresiji zrakoplova
Za vrijeme letenja može nastati i najteži oblik barotraume, (plućna barotrauma), uzrokovana eksplozivnom dekompresijom, i narušenom presurizacijom kabinskog prostora zrakoplova, i svemirskih letjelica zbog: ,
Posljedice ove barotraume identične su kao kod ronilačke barotraume.
Blast barotrauma
Eksplozivna ili blast barotrauma nastaje zbog dekompresije izazvane utjecajem jakog zračnog vala tijekom eksplozije. Pojava nagle razlika u tlaku između unutrašnjosti organizma i vanjske površine tijela uzrokuje ozljede unutarnjih organa ispunjenih zrakom, kao što su pluća, gastrointestinalni trakt i uho. Povreda pluća može nastati i za vrijeme brze dekompresije u drugim uvjetima ali je rizik od oštećenja manji, nego kod dekompresije izazvane eksplozijom. mini|300px | Aparat za mehaničku ventilaciju pluća može izazvati barotraumu
Barotrauma izazvana ventilacijom pluća
Mehanička ventilacija pluća koja se rabi u reanimaciji bolesnika kod raznih vrsta bolesti može dovesti do barotraume pluća. Kako bi se u uređajima osigurala ventilacija ona je povezana s promjenom brzine dovoda plina a samim tim i promjenom tlaka, te u slučaju bilo kakvih propusta u radu može nastati ruptura alveola i pojava pneumotoraksa, plućnog emfizema, prodora zraka u medijastinalni prostor (pleuromediastinum). Tenzijski pneumotoraks u jedinicama intenzivne njege relativno je česta pojava kod bolesnika na mehaničkoj ventilaciji, kao posljedica barotraume. Učestalost javljanja veća je od 25% kod bolesnika na mehaničkoj ventilacija s rizikom rasta kod dužeg trajanja ventilacije. Smrt neposredno izazvana barotraumom pluća javlja se u 13-35% slučajeva.
Faktori predispozicije za nastanak barotraume
Često se nalazi međusobna veza između izlaganja tlaku i prethodno postojećeg oboljenja pluća, sinusa, uha i drugih organa i tkiva ispunjenih zrakom. To objašnjava i činjenicu zašto identične vrijednosti tlaka plina kod nekog dovode do barotraume a kod drugih ne.
Preventiva i liječenje
Barotraumtske povrede mogu se izbjeći primjenom jednostavnih mjera prevencije. Prevencija nesreće počinje s dobrim fizičkim priprema, ronilačkim ispitom i dobrom psihološkom pripremom prije ronjanja, kako bi se spriječila sklonost k panici, što ima za krajnji cilj sprječavanje zadržavanje daha pri scuba ronjenju.
|mini | 300px | Rekompresija barotrauma provodi se u barokomorama
Ronilačka barotrauma može se izbjeći uklanjanjem bilo kakve nagle razlike tlaka plina koja može djelovati na tkiva ili organe i za tu namjenu postoje različite tehnike:
Koenzim F420-0:L-glutamatna ligaza
Koenzim F420-0:L-glutamatna ligaza (, CofE-AF, MJ0768, CofE) je enzim sa sistematskim imenom L-glutamat:koenzim F420-0 ligaza (formira GDP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj protein katalizuje the sukcesivnu adiciju dva glutamatna ostatka na kofaktor F420 putem dve nezavisne reakcije.
Seritico, Frosinone
Seritico je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 454 m.
Čarka
Čarka je naziv kojim se opisuje borba u okviru rata ili sličnog sukoba, a u kojoj sudionici nemaju namjeru postići odlučujući rezultat. Čarke su u pravilu borbe između manjih vojnih jedinica koje nastaju slučajno ili kao posljedica vojne aktivnosti koja za cilj nije imala direktan sukob s neprijateljem (izviđanje, prijevoz hrane, dobavljanje zarobljenika, pljačka, održavanje blokade i sl.).
Čarke se ponekad namjerno započinju, i to s ciljem da se na temelju njih dobiju obavještajni podaci o snazi, uvježbanosti, opremi ili taktici neprijatelja.
U prošlosti su čarke često predstavljale svojevrsni uvod u uređene bitke, i u njima su sudjelovale pomoćne snage neke vojske, odnosno specijalizirane jedinice poznatije pod nazivom čarkaši.
Lübbow
Libov je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Lihov-Danenberg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 816 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3354017.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lihov-Danenberg Libov se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Lihov-Danenberg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 23 metra. Površina opštine iznosi 19,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 816 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Petersburg, Nebraska
Petersburg je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 333 stanovnika.
Champs-sur-Marne
Šan na Marni je naseljeno mesto u Francuskoj u Pariskom regionu, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 21.611, a gustina naseljenosti je iznosila 2,940 stanovnika/km².
Rimski sporazum (1924)
Rimski ugovor, potpisan 27. siječnja 1924. predstavlja dogovor između Italija i Kraljevine SHS, kojim su vansnage stavljeni pojedini dijelovi Rapallskog ugovora, kojim je stvorena Slobodna Država Rijeka.
Prema ovom ugovoru, Rijeku je anektirala Italija, dok je grad Sušak pripojen Kraljevini SHS.
Dogovorena je i zajednička lučka uprava za ova 2 grada.
San Cassiano-Santa Maria del Carmine, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Etidokain
Etidokain je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 276,417 Da.
Bizas
Bizas (antgrč. Βύζας [Býzas — Bizas, moderno Výzas — Vizas]) je, prema starogrčkoj legendi, grčki naseljenik iz dorske kolonije u Megari, koji se posavjetovao sa delfijskom proročicom u apolonskom hramu u Delfima. Sin je boga Posejdona. Proročica je Bizasu rekla da ode u "Zemlju slijepih". Predvodeći skupinu megarskih kolonista, Bizas je pronašao mjesto sa odličnim položajem nasuprot Halkedonu, na ušću Bosforskog moreuza u Mramorno more. Bizas je pomislio i utvrdio da je Halkedon morao biti slijep kad je izabrao zemlju na azijskoj strani Bosfora, koja je bila daleko slabijeg značaja od zemlje na europskoj strani moreuza. Prema predanju, Bizas je 667. pr. n. e. podigao Bizantion na europskoj strani, tako ispunjavajući proročanstvo.
Pregnenolon karbonitril
Pregnenolon karbonitril je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 341,487 Da.
Upshur County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 39.309.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 39.309 stanovnika, što je 4.018 (11,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Livingston Manor, New York
Livington Mejnor je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.221, što je 134 (-9,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Koenzim gama-F420-2:alfa-L-glutamat ligaza
Koenzim gama-F420-2:alfa-L-glutamat ligaza (, MJ1001, CofF protein, gama-F420-2:alfa-L-glutamat ligaza) je enzim sa sistematskim imenom L-glutamat:koenzim gama-F420-2 (formira ADP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim stavlja kapu na gama-glutamilni kraj hidridnog nosioca koenzima F420.
Etibenzatropin
Etibenzatropin je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 321,456 Da.
Ally (Kantal)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 700 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 720 metara (maksimalnoj 810 m, a minimalnoj 471 m).
Marinelli, Brindisi
Marinelli je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 391 m.
Darbyville, Ohio
Darbivil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Glicin amidinotransferaza
Glicin amidinotransferaza (, arginin-glicinska amidinotransferaza, arginin-glicinska transamidinaza, glicinska transamidinaza) je enzim sa sistematskim imenom L-arginin:glicin amidinotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Darbyville, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 222, što je 71 (-24,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Glicin amidinotransferaza
Ovaj enzim može da koristi kanavanine umesto arginina.
Quakenbrück
Kvakenbrik je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Osnabrik. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 12.782 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3459030.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Osnabrik Kvakenbrik se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Osnabrik. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 18,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.782 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 712 stanovnika/km².
Pomorska bitka
thumb|300px|Francuski linijski brod Orient gori [[1.8. 1798. za vrijeme bitke kod Abukira]]
Pomorska bitka je naziv za bitku u kojoj obje strane koriste brodove i slična plovila, odnosno koja se odvija na moru, rijeci ili jezeru.
Nadalje, u pomorskim bitkama nadmoć neprijatelja u broju brodova i tehnici je slabijoj strani teško kompenzirati, te pomorske bitke najčešće imaju odlučujući rezultat koji često pobjedniku donosi trajnu pomorsku prevlast. Slabija strana, s druge strane, može lakše manevrirati i, s obzirom na relativno prostranstvo mora, izbjegavati neprijatelja.
Hiperbarična medicina
thumb| Pacijent u jednomestnoj hiperbaričnoj komori |400px|desno Hiperbarična medicina je specifična medicinska disciplina koja proučava i u praksi primenjuje povoljne terapijske efekte kiseonika pod povišenim pritiskom i atmosfere povišenog pritiska uopšte.
Hiperbarična medicina se zasniva na prirodnom leku: čistom (100%) medicinskom kiseoniku koji se primenjuje pod uvećanim pritiskom, (većem od atmosferskog koji na površini mora iznosi 1 bar) u tzv. hiperbaričnim komorama.
Razvoj hiperbarične medicine u svetu
Prvi put u istoriji medicine sa primenom gasa pod pritiskom u lečenju medicinskih poremećaja, daleke 1662. godine započeo je britanski sveštenik po imenu Henshau, koji je konstruisao, neku vrstu preteče današnje barokomore „domicilium“, zatvorenu komoru sa ventilima za kontrolu protoka vazduha, koja je korišćena za stvaranje hiper i hipo baričnih uslova. U to vreme, vazduh u zatvorenoj komorni pod pritiskom nazivan je. Bez jasnih dokaza, Henshau iznosi pretpostavke da akutni poremećaji u organizmu čoveka, svih vrsta, mogu imati koristi od primene povećanog pritiska gasa, a najviše poremećaji disanja i varenja. Francuski naučnik Antoan Lavoazje (1743 - 1794), otkriva da se gasovi prilikom disanja razmenjuju u plućima. I da se udahnuti kiseonik u plućima zamenjuje sa ugljen-dioksidom, a da se azot izbacuje iz pluća u nepromenjenom obliku. Kada je Džozef Pristli 1772. otkrio toksične osobine kiseonika on započenje sa eksperimentima na životinjama a kasnije i na ljudima u barokomorama. . Posle pronalaska kiseonika on prvi postavlja sumnju da je moguće njegovo štetno dejstvo na organizam čoveka.
Beddos i Watt 1799. opisuju promene na plućima mačića koje su eksperimentalno izlagani vazduhu sa 80% kiseonika.
Sve do 1830., vlada zatišje u ovoj oblasti medicine, kada se sledećih godina dešavaju velike promene u razvoju hiperbarične medicine. Godine 1837., Pravaz je sagradio veliku hiperbaričnu komoru i koristiti je za lečenje raznih bolesti. Komora je najčešće primenjivana za lečenje plućnih bolesti, uključujući tuberkulozu, laringitis, traheitis i veliki kašlj, kao i naizgled nepovezanih bolesti kao što su gluvoća, kolere, rahitisa i konjunktivitis.
Godine 1845., Triger prvi opisuje simptome koji se se javljaju u rudara, za koje je kasnije utvrđeno da su izazvani dekompresionom bolešću Vazduh pod pritiskom čija snaga se koristi da spreči pojavu vode u kesonima, imala je posledice po zdravlje rudara, koji su se po izlasku iz kesona žalili na bolove i grčeve u mišićima. Tokom 1854, Pol M. i Vatele M prvi objavljuju da je dekompresija u barokomori neophodno da se spreči pojava ovih simptoma, i predlažu primenu rekompresije za uklanjanje simptoma.
Prva hiperbarična komora na severnoameričkom kontinentu izgrađena je 1860 u Oshau, Ontario u Kanadi. Prvu takavu komoru u Sjedinjenim Državama je sagradio Korning godinu dana kasnije u Njujorku da leči "neurološke i srodne poremećaja. Ali, kao što su SAD započele svoj razvoj u hiperbaričnoj medicini, hiperbarične komore postaju dostupne i u gotovo svim većim evropskim gradovima.
Francuski hirurg Fonten projektuje pokretnu barokomoru, čiji rad se zasnivao na povećanju pritiska vazduha u komori. Tim postupkom Fonten je povećava količinu kiseonika u krvi bolesnika za vreme davanja azot-oksidula kao anestetika, čime je sprečavao pad nivoa kiseonika u krvi, što se često događalo, prilikom hirurških zahvata u dubokoj anesteziji.
U ovoj komori obavljeno je sedam operaci u roku od 3 mesaca. Uspeh je bio veliki i ova metoda lečenja se sve više upotrebljavala, ali nažalost Fonten je doživeo nesreću koja je rezultirala njegovom smrću u komori, i on postaje prvi lekar koji je dao svoj život za razvoj hiperbarične medicine.
Vilijams, u britanskom Medicinskom časopisu još daleke 1885, objavljuje komentar, koji je i danas aktuelan i navodi se u mnogim publikacijama da ukaže na neravnomeran razvoj ove grane medicini i u 21 veku. Kaningem je 1900. primetio različitost promena u zdravstvenom stanju bolesnika koji boluju od iste vrste kardiovaskularnih bolesti, u zavisnosti od nadmorske visine na kojoj žive. On to povezuje sa promenama u atmosferi i donosi zaključak da je za to razlog povišeni atmosverski pritisak vazduha. Na osnovu ovih saznanja on konstruiše valjkastu komoru veličine 3h27 m i istu koristi za lečenje bolesti srca, hipertenziju, reumatsku groznicu, šećernu bolest i mnoge druge bolesti. Godine 1928. u Klivlendu, g-din Timkin, zahvalan pacijent koji je bolovao od uremije i čije stanje se poboljšalo posle primene hiperbarične terapije, konstruše za Kaningema ogromnu 60 fita visoku, 64 fita u prečniku, hiperbaričnu bolnicu koja je imala izgleda čelične sfere. Svaki sprat ove bolnice imao je 12 sobe sa svim sadržajima dobrog hotela. U ovim uslovima lečni su bolesnici koji su bolovali od hipertenzije, šećerne bolesti, sifilisa sve do 1930., kada je lokalno medicinsko društvo zatvorilo hiperbaričnu bolnicu zbog nedostatka naučnih dokaza za lečenje u njoj. Dr Kaningem je više puta tražio od Biroa za Istraživanje Američke medicinske asocijacije (AMA) da dokumentuje svoje tvrdnje o efikasnosti hiperbarične medicine ali nažolost primena ove komore se nije dugo održala jer medicinski autoriteti tog vremena nisu imali razumevanja za ovaj metod lečenja.
Dreger, koji je u 1917. osmislio sistem za lečenje ronilačkih nesreća, prvi je shvatio potencijalne prednosti korišćenja kiseonika pod pritiskom za lečenje dekompresione bolesti. Iz nekog nepoznatog razloga, Dregerov sistem nikada nije ušao u proizvodnju.
Za početak savremene hiperbarične medicine uzima se 1937. godina, kada su Benke i Šeiv počeli da koriste hiperbaričnu komoru za lečenje dekompresione bolesti ronilaca.
Od 1955. Čerčil i Davidson koriste hiperbaričnu oksigenaciju i za lečenje drugih bolesti i rana koje su nastale kod obolelih od karcinoma kao posledica radiopterapije. ,
Berm u Holandiji 1956. izvodi prvu operaciju na srcu u hiperbaričnoj komori, a iste godine u Evropi počinje i sve učestalija primena hiperbaričnog kiseonika u medicinskoj praksi. On u Amsterdamu 1956, podnosi izveštaj da hiperbarični kiseonika (HBO), da daje dobre rezultata, kao pomoćno sredstvo u kardiopulmonalnoj hirurgiju, posebno ako se primenin u lečenju kongenitalnih anomalija, kao što su tetralogija Falot, transpozicija velikih krvnih sudova ili stenoza plućne arterije.
Kolega Berma W. H. Brummelkamp, koji je takođe jako zainteresovan za hiperbaričnu medicinu, otkriva 1959. (i kasnije 1961 objavljuje), da hiperbarična terapija inhibira anaerobne infekcije.
U međuvremenu Brem, koga često nazivaju ocem današnje hiperbarične medicine, objavljuje članak pod nazivom „Život bez krvi“, ukome izveštava da je kod fatalno anemičnim svinja, koje je tretirao hiperbaričnim kiseonikom postigao vrlo dobre rezultate oporavka..123
U 1962., Smit i Šarp objavljuju prve rezulate o uspešnoj primeni HBOT u lečenju trovanja ugljen-monoksidom. što daje dalji doprinos prodoru hiperbarične terapije u sve veći broj oblasti savremene medicine toga doba.
Nešto kasnije mnogobrojni „hiperbaričari“ uočavaju da terapija kiseonikom daje vrlo dobre rezultate kod lečenja rana, koje ubrzano zarastaju kao i oštećenja kože kod akutnih termičkih opekotine. Ove studije kao i brojna druga iskustva u primeni HBOT, rezultiraju brojnim kongresima, naučnim skupovima i osnivanjem međunarodnih udruženja za hiperbaričnu medicinu.
Od momenta uvođenja u lekarsku praksu, hiperbarična medicina prolazi kroz više faza razvoja, od masovnog prihvatanja do povremene stagnacije u razvoju. Učestalija primena HBO (hiperbarične oksigenoterapije) kao osnovne metode hiperbarične medicine u lečenju sve većeg broja bolesti uslovila je razvoj ove grane medicine i njeno izdvajanje iz pomorske medicine (koja se uglavnom bavi selekcijom, trenažom i lečenjem ronilaca) i razvija kao posebna subspecijalistička grana pomorske medicine namenjena lečenju bolesnika. Od 2000. Američki odbor medicinskih specijalizacija odobrio je uvođenje podvodne i hiperbarične medicine kao supspecijalizacije u okviru urgentne i preventivne medicine. Sa pojavom i korišćenjem visokih tehnologija, uključujući istraživanja primenom izotopa i njihovim praćenj magnetnom rezonancom, kao i primenom praćenja emisije pojedinačnih fotona primenom kompjuterizovane tomografije pre i nakon hiperbarične terapije dobijeni su dragocene rezultate i objašnjanja za mnoge mehanizmime i pozitivne učinke hiperbaričnog kiseonika u lečenju brojnih poremećaja. A razvoj molekularne medicine stvorio je nove prostore u terapiji određenih bolesti gde HBOT može imati svoje mesto. Pojedini poremećaji za koja se ranije smatralo da imaju lošu prognozu, kao što su poremećaji izazvani povredom mozga, moždanim udarom ili druga oštećenja nervnog sistema, danas zahvaljujući primeni HBOT, imaju povoljnu prognozu i mogu biti korigovani.
U korak sa novim medicinskim saznanjima, uz pravilan izbor indikacija, primenu optimalnih doza 100 procentnog kiseonika kao i dužine izlaganja, uz sve sofisticiranije barokomore, sve veći napredak hiperbarične medicine je evidentan i može se zaključiti da doba HBOT tek dolazi.
Razvoj hiperbarične medicine u bivšoj Jugoslaviji i Srbiji
thumb|Barosala je centralni deo hiperbaričnog centra|250px|right Na prostoru srednjeg Balkana prva roničačka škola osnovane je 1927. u Tivtu. Prva hiperbarična komora u Kraljevini Jugoslaviji instalirana je 1933., ali nažalost zbog brojnih tehničkih poteškoća do početka rata nije puštena u rad.
Na prostoru bivše SR Jugoslavije nakon Drugog svetskog rata u Institutu za pomorsku medicinu ratne mornarice JNA u Splitu 1969. počinje sa radom veća rekompresiona komora, u kojoj dr Stracimir Gošović 1970. počinje redovnu primenu hiperbaričnog kiseonika u kliničke svrhe. Na inicijativu dr S Gošovića, 1976. u nastavni program VMA uvodi se i specijalizacija iz pomorske ili podvodne i hiperbarične medicine.
U Beogradu je 1974. godine pri KBC Zemun osnovan prvi Hiperbarični centar u Srbiji pod rukovodstvom dr Nikole Dekleve, da bi 1994. Beograd dobio i prvi Zavod za hiperbaričnu medicinu.
Normooksija
Normooksija - zadovoljavajuća količina kiseonika u tkivnim tečnostima u normobaričnim uslovima, ili u uslovima normalnog atmosferskog pritiska od 1 bar-a).
Kiseonik, je pored hrane i vode, jedan od tri najbitnija elemenata u biohemijskim i fiziološke procesim u ćalijama tkiva (pre svega u procesima aerobnog disanja). Ovaj sastojak vazduha daje nam snagu za radne i druge svakodnevne aktivnosti, pomaže bolesniku da ozdravi i štiti nas od otrova u našem okruženju. Kiseonik je gorivo koje mozgu omogućava da pravilno funkcioniše, a imunom sistemu da ojača svoju odbrambenu sposobnost.
Oksigenacija tkiva je proces koji započinje u alveolama pluća i plućnim kapilarima u kojima se krv i plazma obogaćuju kiseonikom preuzetima iz udahnutog vazduha. Disanje se sastoji iz spoljašnjeg disanja, „procesa uzimanja“ kiseonika iz vazduha i vraćanja ugljen-dioksida, (u spoljnu sredinu), kao jednog od proizvoda unutrašnjeg ili ćelijskog disanja.
Vazduh koji udišemo je mešavina gasova koja se sastoji od oko 21% kiseonika, 78% azota, 1% ugljen-dioksida i ostalih gasova i vodene pare. U samom procesu disanja mešavina gasova, u disajnim putevima je nešto drugojačija, i ima sledeći odnos; oko 16% kiseonika, 78% azota, 5% ugljen-dioksida i 1% ostalih gasova, dok zasićenje vodenom parom dostiže vrednosti i do 100%.
Naša tkiva i ćelije, snabdevaju se kiseonikom, iz molekula hemoglobina, koji se nalazi ugrađen u erirocitima (crvenim krvnim ćelijama) krvi. Zasićenje (saturacija- SaO2) arterijske krvi kiseonikom, proporcionalna je sposobnosti vezivanja hemoglobina svakog čoveka ponaosob. Brojni poremećaji zasićenja arterijske krvi kiseonikom mogu dovesti do njegovog nedostatka na nivou tkiva i ćelija što se može ispoljiti poremećajem poznatim pod nazivom hipoksija. Adekvatna oksigenacija tkiva u normobaričnim uslovima (na normalnom atmosferski pritisaku), ukazuje da je procenat isporučenog kiseonika koji se transportuje iz pluća do perifernih tkiva zadovoljavjući što omogućava pravilno obavljanje svih njihovih metaboličkih funkcija.
Hiperbarija, hiperoksija i hiperbarična oksigenacija
Ključna uloga u mehanizmu delovanja hiperbarične oksigenacije u organizmu (na kojoj se zasniva hiperbarična medicina), pripada povišenom pritisku koji predstavlja glavni efektivni princip i modulator u tom procesu. Vrednost pritiska predodređuje stepen rastvorljivosti gasova u krvnoj plazmi, i zajedno sa drugim faktorima (temperatura, stepen rastvorljivosti, zastupljenost nekog gasa u gasnoj smeši itd), uslovljava prametre spoljašnje sredine, a prema tome i promene u unutrašnjosti organizma, koje predstavljaju startni momenat za razvoj narednih događaja.
Izlažući se delovanju hiperbaričnog kiseonika, organizam reaguje stvaranjem određenih adaptibilnih reakcija, koje se manifestuju promenama u njegovim metaboličkim procesima. Te reakcije treba smatrati kao instrument pomoću kojeg se realizuju brojni pozitivni učinci kiseonika usmereni na stabilizaciju homeostaze. Pri tome se, pod uticajem povišenog pritiska, ne menjaju hemijske i biološke osobine kiseonika, već se samo menja karakter i intenzitet biohemijskih reakcija unutar organizma.
Hiperbarična medicina svoje osnovne principe rada zasniva pre svega na osnovnim gasnim zakonima fizike kao što su Šarlov, Bojlov i Henrijev zakon. Ovi zakoni su u fizici poznat kao „idealni gasni zakoni“.
Analizirajući povezanost između gasova, tečnosti, temperature i pritiska, Henri u svom zakonu daje fizičke pretpostavke hiperbarične oksigenacije:
Na osnovu ove pretpostavke ako je atmosferski pritisak povećan, više kiseonika će se rastvoriti u telesnim tečnostima nego što se to događa na normalnom (normobaričnom) pritisku.
Udisanjem vazduha, na normalnom pritisku, zasićenost hemoglobina kiseonikom iznosi 97%. U 100 ml krvi ima 19,5% vol/% kiseonika hemijski vezanog i 0,32% vol/% rastvorenog u plazmi. Ukoliko se udiše 100 % kiseonik na normalnom pritisku u plazmi se rastvara 2,09 (vol%). Sa povećanjem atmosferskog pritiska, pored normalnog zasićenja hemoglobina, povećava se i koncentracija kiseonika u plazmi, limfnim i cerebrospinalnim tečnostima koja dostiže nivo do 6,20 vol% u 1 decilitru krvne plazme (ovaj proces se zasniva na osnovnim zakonima o rastvaranju gasaova u tečnosti.).
Kao rezultat hiperoksigenacije u krvi i plazmi nastaju sledeći pozitivni učinci u organizmu;
Vrste hiperbaričnih komora
Osnovna podela hiperbaričnih komora (barokomora), zasnovana je na broju osoba koje se mogu podvrgnuti lečenju u njima, ali i na čitavom nizu razlika između komora, zasnovanih na tehničkim principima i na specifičnostima vezanim za režim rada i ponašanju bolesnika koji se leče u njima.
Jednomesne hiperbarične komore
Ove barokomore namenjene su lečenju jedne osobe u ležećem, poluležećem ili sedećem položaju. Sastoje se od tela komore u kojoj se bolesnik izlaže HBO i prateće opreme (kiseoničke instalacije, komandnog pulta, monitoringa za praćenje vitalnih parametara bolesnika i fizičkih parametara sredine u komori i barosali). Unutrašnju sredinu komore čini 100% kiseonik pod povišenim pritiskom, koji udiše bolesnik, i istovremeno se „kupa“ u njemu. U toku lečenja u ovim komorama lekar je izvan komore a sa bolesnikom kontaktira vizuelno preko staklenih površina i interfona. Za razliku od višemesnih barokomora ovde je lekar posvećen i vodi brigu samo o jednom bolesniku a pritisak kiseonika i drugi parametri (režimi rada komore) podešavaju se samo njemu. U ovim komorama lečenje se obavlja na maksimalnom (apsolutnom) pritisku sredine do 3 bar-a.
Višemesne hiperbarične komore
Ove barokomore namenjene su za lečenje dve ili više osoba u ležećem, poluležećem ili sedećem položaju. Sastoje se iz jedanog dva ili tri odeljka koji služe za ulazak osoblja, hitne intervencije i dostavljanje lekova i drugog materijala u toku terapije. Ovim komorama (zbog njihove prostranosti) mogu se izvoditi i hirurški zahvati u uslovima hiperbarične oksigenacije. Unutrašnju sredinu ovih komora ispunjava vazduh pod pritiskom, dok pacijent preko kiseoničke maske za lice, oronazalnog tubusa ili specijalnog skafandera udiše 100% kiseonik na povišenom pritisku. U toku lečenja u ovim komorama uz bolesnika je obavezno prisutan lekar ili medicinski tehničar (u svojstvu pratioca). U ovim komorama se lečenje može obavljati na apsolutnom pritisku unutrašnje sredine do 6 bar-a, i zato su pogodnije za lečenje dekompresione bolesti kod ronilaca.
Hibridne hiperbarične komore
Ove komore su najčešće jednomesne i u njima bolesnici dišu kiseonik preko kiseoničke maske a sredinu čini vazduh pod pritiskom. Ili se radi o komorama koje su istovremeno i hiperbarične i hipobarične, u kojima se lečenje bolesnika može obavljati na povišenom ili sniženom pritisku unutrašnje sredine u komori.
Lekarski pregled bolesnika
Pre prijema bolesnika za lečenje hiperbaričnom oksigenacijom, lekar mora da ima uvid u kompletnu medicinsku dokumentaciju bolesnika, i od njega uzima iscrpnu anamnezu, kako bi otkrio eventualna ograničenja za hiperbaričnu oksigenaciju. Lekarski pregled pre lečenja, obuhvata sledeće procedure, kojima se konstatuje da li je tretman u barokomori moguć;
Boravak pacijenata u barokomori podrazumeva i vođenje određene medicinske dokumentacije koja sadrži;
Priprema bolesnik za lečenje u barokomori
Bolesnik koji se podvrgava hiperbaričnoj oksigenaciji mora da bude spreman na potpunu saradnju sa medicinskim osobljem, strpljiv i disciplinovan u sprovođenju sledećih sanitarno-tehničkih i bezbednosnih procedura;
Proces upravljanja i priprema sistema za rad
Rad u hiperbaričnom centru mora započeti sledećim pripremnim radnjama;
Proces lečenja u barokomori
Traje od 1-3 min i ima za cilj da se iz barokomore istisne vazduh i postigne koncentracije kiseonika unutar komore od 85-95%, i nastavlja se fazom kompresije u toku koje se postiže 100% koncentarcije kiseonika.
Kompresija
Ima za cilj da sa laganim prirastom pritiska (koji u proseku iznosi od 0,1. kgc/sm2 do 1. kgc/sm2), dostigne željeni nivo pritiska određen za lečenje. U toku ove faze koja traja u proseku 10-15 min. (zavisno od brzine prirasta pritiska), raste temperatura i vlažnost vazduha unutar barokomore.
Izopresija (lečenje HBO)
Traje u proseku 40 do 90. min, na apsolutnom pritisku u proseku od 1,5 do 2,5 bara zavisno od prirode bolesti i svrhe lečenja. Prema potrebi u ovoj fazi lečenja vrši se korekcija temperature i vlažnosti untar komore i u barosali posebnim postupkom provetravanja u cilju stvaranja optimalnih uslova za lečenje bolesnika.
Dekompresija
Započinje po isteku vremena izopresije pa sve do izjednačavanja pritiska u komori sa atmosferskim pritiskom. Ova faza traje koliko i faza kompresije (10 do 15 min).
Moguće komplikacije u toku HBOT
Komplikacije u toku HBOT su izuzetno retke, ako se pre lečenja sprovede propisani dijagnostički postupak, a u toku primene sve procedure monitoringa. Prema istraživanjima Američkog udruženja za hiperbaričnu medicinu na oko 10.000 slučaja može doći do jedne komplikacije, što je izuzetno retko. ,, ,
Pickrell, Nebraska
Pickrell je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 199 stanovnika.
Upton County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.355.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 3.355 stanovnika, što je 49 (1,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Бучје
Бучје се може односити на:
Bitka
thumb|desno|250px|Bitka kod Waterlooa
Finale, Padova
Finale je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Bitka
Bitka u najširem smislu označava vrstu borbe koja se odvija tokom nekog rata, i čiji su sudionici međusobno suprotstavljene oružane snage, odnosno strane koja jedna drugu nastoje pobijediti u okviru vojnog pohoda. Pojedinačna bitka je obično definirana mjestom odvijanja, trajanjem i snagama koje u njoj sudjeluju. Može se odvijati na kopnu, moru i u zraku.
Finale, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 206 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Bitka
Starija vojna literatura na području bivše Jugoslavije od bitke razlikuje pojam boja, i to najčešće na osnovu utjecaja na ishod rata, te grani vojne nauke koja ih proučava. Bitke su predmet operatike, dok su bojevi predmet taktike.
Boj
Boj je arhaični izraz koji se na prostoru bivše Jugoslavije koristio kao sinonim za bitku. Vojna literatura u 20. vijeku ga je, pak, razdvojila od bitke po kriteriju sudjelovanja manjih snaga, odnosno manjem utjecaju na ishod vojnog pohoda, odnosno rata. Boj proučava grana vojne nauke pod nazivom taktika, dok bitke uglavnom proučava operatika. Boj se ponekad definira i kao minijaturna bitka koji može, ali i ne mora biti dio šire bitke.
Middleborough Center, Massachusetts
Midlboro Senter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.319, što je 406 (5,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Car Jimmu
Za život i vladavinu ovog ranog cara se ne mogu dati pouzdani datumi, kao ni za njegove rane nasljednike. Tek je vladavina Kimmeija (509?-571), 29. japanskog cara prema tradicionalnom redu nasljeđivanja, prva za koju suvremena historiografija može dati pouzdane datume.
Country
Country muzika, koja se još naziva i country & western glazba, je sjevernoamerički glazbeni žanr, koji je nastao početkom 20. stoljeća iz tradicionalnih elemenata narodne glazbe europskih doseljenika - osobito Iraca i Engleza. Korijene ima u folklornoj glazbi juga SAD-a, vrlo jednostavne forme mahom praćene samo gitarom i violinom.
S vremenom je pod utjecajem ostalih glazbenih žanrova (osobito bluesa) nastala današnja country glazba. Prvi snimljeni vokal na gramofonskoj ploči u lipnju 1923. g. bio je od Fiddlinga Johna Carsona, autentičnog pjevača countryja i bluesa, koji je i najčešće sam sebe pratio s violinom i gitarom.
Popularniji izvođači country glazbe
Među legende žanra sigurno spada Hank Williams, u novije vrijeme kombinacijom countryja i popa veliku pozornost privukla je Shania Twain.
Od izvođača na prostoru bivše Jugoslavije valja spomenuti Plavu travu zaborava.
Serola, Frosinone
Serola je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Sachsenhagen
Zahsenhagen je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Šaumburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.012 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3257033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Šaumburg Zahsenhagen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Šaumburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 55 metara. Površina opštine iznosi 15,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.012 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 130 stanovnika/km².
Man Ray
thumb|250px|Man Ray portrayed by [[Lothar Wolleh, Paris, 1975]] Man Rej, pravo ime Emanuel Radzicki ((27. avgust 1890 — 18. novembar 1976) je bio američki fotograf, režiser slikar i skulptor i njegovo se delo svrstava u dadaizam i nadrealizam. U prvom redu je bio avangardni fotograf.
Od 1908. godine do 12-te studirao je umetnost u Njujorku i tokom 1911. radio je kao slikar i skulptor. Prve svoje značajne fotografije je radio 1918. godine i već tada je slikao i radio na filmu.
Sarađujući sa Marselom Dišanom stvorio je američki dadaizam koji je kao pravac začet u Evropi kao radikalno otuđenje od tradicionalnih principa i bio je član grupe umetnika zvanih „“. Posle nekoliko neuspelih pokušaja i proba tvrdio je da dadaizam ne može zaživeti u Njujorku. Da bi mogao da stvara i živi preselio se u Pariz u umetničku četvrt u kojoj su živeli poznati umetnici na Monparnasu. Tu se zaposlio u radionicama kod tamošnjih umetnika. Postao je obožavaoc tamošnjeg modela Alise Prine koju su tamo nazivali „Kiki iz Monparnasa“ i koja se bavila poziranjem za slikare. Ona je postala njegov model i objekat fotografisanja.
Kroz više od 20 godina života koji je proveo na Monparnasu, Man Rej je revolucionirao fotografiju i mnogi znameniti ljudi su postali predmet njegovog fotografisanja i pozirali su mu za njegove fotografije.
U susretu sa umetnicima na surealističkoj izložbi i to Žanom Arpom, Maksom Ernstom, Andreom Masonom, Jonom Mironom i Pablom Pikasom reprezentovao je svoja dela u Galeriji Pijere u Parizu 1925. godine.
1934. godine Meret Openhajm umetnica nadrealizma mu je naga pozirala za seriju nadrealističkih aktova fotografija.
Prilikom susreta sa fotografkinjom Le Miler otkriva solarizaciju fotografije, a on je takođe i stvaralac fotografske tehnike koju je njegov prijatelj dadaista Tristan Tzara nazvao rejografija.
U kasnim godinama života, Man Rej se vraća u SAD u Los Anđeles ali je ipak Monparnas u Parizu smatrao za svoj dom gde se vraća, i tu i umire 18. novembra 1976. godine.
Inozamin-fosfat amidinotransferaza
Inozamin-fosfat amidinotransferaza (, L-arginin:inozamin-P-amidinotransferaza, inozamin-P amidinotransferaza, L-arginin:inozamin fosfat amidinotransferaza, inozamin-fosfatna amidinotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom L-arginin:1-amino-1-dezoksi-scilo-inozitol-4-fosfat amidinotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
1D-1-guanidino-3-amino-1,3-didezoksi-scilo-inozitol 6-fosfat, streptamin fosfat i 2-dezoksistreptamin fosfat mogu takođe da deluju kao akceptori. Kanavanin može da bude donor.
Beautiful Thing
Beautiful Thing je film i predstava Jonathana Harveyja. Režiju filma je radila Hettie MacDonald. Prvobitna namera jeste bila da se napravio televizijski film, ali su reakcije bile toliko dobre, da je odlučeno da se film producira i za bioskopska prikazivanja. U atmosferi filma se snažno oseća uticaj Mame Cass, čije pesme su i najzastupljenije na soundtracku.
Pregnenolon sulfat
Pregnenolon sulfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 396,541 Da.
Beautiful Thing
Radnja
Radnja je smeštena u Thamesmeadu, naselju sa blokovima zgrada u južno-istočnom Londonu, koje naseljava radnička klasa.
Jamie (Glen Berry) je tinejdžer koji živi sa svojom majkom, Sandrom (Linda Henry). Sandra je preokupirana idejom da otvori svoj pab, kao i nizom ljubavnih veza, od kojih je poslednja sa Tonyjem (Ben Daniels), neo-hipijem. Sandra je u neprijateljskim odnosima sa Leahom (Tameka Empson), problematičnom i neprijatnom komšinicom, koja stalno sluša ploče Cass Eliot i glasno peva uz njih.
Jamie je introvertan i ne voli da igra fudbal, zbog čega ga maltretiraju drugovi iz škole. On je opčinjen Steom (Scott Neal), komšijom njegovih godina, koji živi u stanu do njihovog. Ste živi sa bratom, koji ga bije, i ocem koji je alkoholičar. Jedne večeri ga brat prebije i Sandra ga dovede kod sebe i Jamiea. Ste i Jamie moraju da dele krevet. Druge noći, posle masaže i kraćeg razgovora, Jamie poljubi Stea. Narednog jutra Ste pobegne pre nego što se Jamie probudi.
Narednih dana Jamie počinje da prihvata svoju homoseksualnost i svoja osećanja prema Steu. Suprotstavlja se Steu na žurci i dečaci odlučuju da odu zajedno sa žurke, koja dobije neočekivani loš obrt, kada se Sandra i Leah posvađaju, zbog toga što je Leahinog ogovaranja. Ona preti da će raspričati o Steu i Jamieu i priznaje da je "pokrivala" Stea pred njegovim bratom i ocem. Ste, loše reagujući, odbacuje Jamiea i beži.
Vremenom Ste počinje da prihvata Jamiea i njihova veza počinje polako da se razvija. Odlaze zajedno u gej klub, gde ih prati Sandra, konačno otkrivajući njihovu tajnu. Film dostiže svoj vrhunac kada Leah ima "bad trip" od droge koja se ne pominje u filmu; Sandra raskida sa Tonyjem, dobija vesti o svom novom poslu i prihvata vezu svog sina sa Steom.
Film (i predstava) se završava scenom u kojoj Ste i Jamie počinju da igraju u dvorištu između zgrada, na očigled celog komšiluka, uz pesmu Dream a Little Dream of Me. Njima se pridružuju Sandra i Leah uz radoznale poglede komšija, od kojih su neki šokirani, dok drugi uživaju.
Kritike
Film je dobio GLAAD Media Award za najbolji film. Roger Ebert, koji je film ocenio sa 3 od 4 zvezdice, piše da je film predvidiv što se tiče glavnih junaka, ali da pravo iznenađenje predstavljaju ostali likovi: "Beautiful Thing je u osnovi fantazija, coming out bajka sa otprilike isto dubine i uvida u stvari kao i romantični roman za tinejdžere. Ono što film čini posebnim i vrednim preporuka jesu ostali likovi."
Salvador Dalí
Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí i Domènech, Markiz od Pubola ili Salvador Felip Jacint Dalí Domènech, znan kao Salvador Dalí (Figueras, 11. svibnja 1904 – Torre Galaeta, 23. siječnja 1989), bio je španjolski slikar, pisac, dizajner i autor filmova.
Dalí je u povijesti zapamčen po svojim snažnim i bizarnim slikama, te kao jedan od najpoznatijih predstavnika nadrealizma u slikarstvu. No, unatoč njegovom jedinstvenom načinu slikanja, mnogi stručnjaci upravo taj način atributiraju utjecaju renesansnih majstora. Među njegovim enormnim opusom ipak je najpoznatija njegova slika Postojanost pamćenja (Mekani satovi) dovršena 1931., koja je, osim po svojoj iznimnoj umjetničkoj vrijednosti, poznata po tome što je korištena u mnogim igranim i animiranim filmovima. Svoje umjetničke ambicije, Dalí je usmjerio i na fotografiju, dizajn, književnost i snimanje filmova. Surađivao je i s Waltom Disneyjem na nikad dovršenom, za Oscara nominiranom animiranom filmu pod nazivom Destino, koji je dovršen i izdan tek 2003. godine. Na području igranog filma surađivao je sa slavnim Alfredom Hitchcockom na filmu Začarana iz 1945. za koji je napravio slavnu scenu sna, a sa svojim prijateljem, redateljem Luisom Buñuelom surađivao je (scenarij i gluma) na avangardnim filmovima Andaluzijski pas i Zlatno doba.
Beautiful Thing
Kritike
Na Filmskom festivalu u Parizu film je osvojio grad prix, 1996. godine.