cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atamant
Mitologija
Atamanta je zahvatilo ludilo i on je u tom stanju ubio vlastitog sina, Learha, dok se Inona s Melikertom bacila u more. Atamant je, budući sinovljev ubica, morao bežati iz Beotije i savetovao se s proročištem o tome gde da se skloni. Proročište mu je odgovorilo da treba da se nastani tamo gde će ga ugostiti divlje zveri. Nakon podužeg lutanja naišao je na vukove koji su rastrzali ovce; kad su ga ugledali, vukovi su se razbežali i ostavili svoj plen. Atamant je zaključio da je to mesto o kome je govorilo proročište, te se tu nastanio, osnovao Hal, a celu oblast nazvao Atamantijom. Potom se oženio Temistom, koja mu je rodila četiri sina ― Leukona, Eritrija, Sheneja i Ptooja.
Detalji mita o Atamantu razlikuju se od jednog antičkog izvora do drugog, pa se čini da se tu prepliću beotska i tesalska verzija mita. Prema Pausaniji, Atamant je želeo da žrtvuje Friksa u podnožju beotskog brda Lafistija, na žrtveniku koji je bio posvećen Zevsu, što bi sugerisalo neku povezanost mita s poštovanjem Zevsa Lafistijskog.
Druge ličnosti
U mitografiji se spominju još dve ličnosti ovog imena; jedan Atamant bio je unuk Atamanta, sina Eolovog, i predvodio je koloniju koju su Minijci opremili na ostrvo Teos, dok je drugi Atamant bio sin Krićanina Enopiona, koji se preselio na Hios.
Katalonski modernizam
thumb|200px|desno|[[Kasa Mila, Barselona]] 200px|thumb|desno|Gaudijevo nedovršeno remek delo, Sagrada Familija thumb|200px|Primer dekoracije za katalonski morenizam
Katalonski modernizam odnosno secesija ili kako se još naziva ovaj pravac koji se javlja u raznim zemljama pod drugim imenima, kao i modernizam, i koji je poslednji univerzalni pravac koji se javlja u 19. veku je razvio nove arhitektonske koncepta od „prirodnih“ elemenata koji su se tu upotrebili i pokreta.
Tradicionalni materijali i tehnike u Kataloniji
Ovo je od svega najupadljivije na formiranju fasada i primetno je na „katalonskim svodovima" kod pokrivačkih radova ili kod slobodnih stepeništa. Pri tome se opeka ugrađuje u brzovezujući gipsani malter. Prilikom toga se ugrađuje sloj sledećeg maltera. Ove fasade su ukraćene sa dekorativnim materijalima i elementima kao što su ptice, leptiri, lišće, cveće od kamenja ili kremike. Prozori su takođe ukrašeni ukrasima od gvožđa sa prirodom inspirisanim motivima.
Leeds, New York
Lids je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 377, što je 8 (2,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Este, Padova
Este je grad i općina od 16,007 stanovnika u Sjevernoj Italiji u Venetu (Prvincija Padova).
Geografske karakteristike
Este se prostire duž obala rijeke Frassine, i po južnim padinama Euganejskih brda, udaljen 32 km jugozapadno od Padove.
Historijski centar grada opasan bedemom, zadržao je svoj orginalni srednjovjekovni ortogonalni urbanistički plan. Širenje izvan bedema izvan započelo je još za Mletačke Republike, naročito tokom 17-18. vijeka izgradnjom patricijskih rezidencija sa velikim parkovima duž glavnih cesta. Pravi urbanistički boom dogodio se tokom 20. vijeka, kad su izgrađeni moderni stambeni i industrijski kvartovi na jugoistoku, duž cesta Mantova-Padova i Padova-Rovigo. thumb|left|240px| Centar [[grada Palača općine]]
Historija
Este je nikao u željeznom dobu, za antike je bio centar Jadranskih Veneta i saveznik Rimske Republike protiv Gala. Pa je kao takav 89. pne. dobio Rimsko državljanstvo što je 49. pne. potvrdio i Julije Cezar. Izgubio je na značaju na račun Padove, a naglo je propao za provale barbara 589.
Ponovno se uzdigao pod Francima, kao dio parohije Monselice. Prema nekim izvorima, negdje tokom 11. vijeka postao je feud Dinastije Este po kojoj je i dobio ime. Este je 1184. postao slobodna komuna, dok su članovi Dinastije Este zadržali vlast u zamku Baone i zamku Calaone.
Znamenitosti
Este je grad u kom su iskopani brojni prahistorijski artefakti, kao i oni iz Antičkog Rima, od dva mosta, akvadukta, do podnih mozaika. Većina znamenitosti nalazi se u historijskom centru grada oko centralnog trga (Piazza Maggiore). Tu se nalazi zamak, koji je između 1339.-40. sagradio Ubertino da Carrara na ruševinama starijeg koji je sagradila porodica Este oko 1056. i katedrala restaurirana 1688. sa freskama Giambattiste Tiepola. Tu se nalazi i crkva San Michele koju je sagradio Vincenzo Scamozzi 1588. Na periferiji se nalaze brojne vile venecijanskog plemstva građene od 16 -17 do 18. vijeka.
Privreda
Još i danas je Este grad keramike po kojoj je bio poznat od 17 do 18. vijeka. Pored tog ima brojne male firme koje proizvode vrlo široku gamu proizvoda; od tekstila, drva, metala, kože, cementa do hrane.
Okolica je poljoprivredni kraj u kom se uzgajaju; žitarice, grožđe i šećerna repa.
Pobratimski gradovi
Este ima pobratimske ugovore sa slijedećim gradovima;
Nelson, Nebraska
Nelson je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 488 stanovnika.
Vitelije
thumb|180px|right|Vitelije. Vitelije(rođen septembra 15. godine, poginuo decembra 69. godine) bio je rimski car od 17.4. 69. do svoje smrti. Vitelije je bio jedan od careva u Godini četiri cara.
Slika o Viteliju u istorijskim izvorima
Po sačuvanim istorijskim izvorima, a to se naročito odnosi na Svetonija, slika o Viteliju je nepovoljna. Jedan od razloga je mogao biti to što je Svetonijev otac bio oficir u vojsci koja se borila na strani Otona protiv Vitelija.
Uspon, vladavina, smrt
Vitelije je bio sin Lucija Vitelija koji je bio konzul i upravnik Sirije pod carem Tiberijem. Vitelijev istoimeni sin postao je konzul 48. godine, a nešto kasnije bio je upravnik Afrike. Krajem 68. godine, Galba mu je dodelio komandu nad Donjom Germanijom, i Vitelije je naročitu popularnost stekao među vojnicima zahvaljujući svojoj darežljivosti.
Vitelije nije bio naročito ambiciozan, već lenji oportunista; uživao je u jelu i piću. Svoj uspon na presto dugovao je dvojici komadanata legija na Rajni koji su stajali na čelu pobunjenih legija i koji su u njemu našli idealnog pretedenta na carsku funkciju. Tako je Vitelije u Kelnu izvikan za cara. U stvarnosti, Vitelije nikada nije prihvaćen za cara u čitavom rimskom svetu, iako je Senat u Rimu prihvatio njegov izbor. Kada je Vitelije stigao sa vojskom u Italiju i Rim, prestonica je postala poprište krvoprolića i masakra. Ubrzo je postalo poznato da su vojske iz Dalmacije i Ilirika proglasile za cara Vespazijana. Očekujući dolazak Vespazijanove vojske, Vitelije je pokušao da se sporazume sa novim pretedentom, ali mu to nisu dozvolili pretorijanci. Ubrzo je Vitelije bio ubijen u nemirima.
2-Acilglicerol-3-fosfat O-aciltransferaza
2-Acilglicerol-3-fosfat O-aciltransferaza (, 2-acilglicerofosfatna aciltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom acil-KoA:2-acil-sn-glicerol 3-fosfat O-aciltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Zasićeni acil-KoA tioestri su najefektivniji acil donori.
Hardcore punk
Hardkor ( – tvrdo jezgro) pravac u pank muzici nastao krajem 1970-ih i početkom 1980-ih. Javlja se u Severnoj Americi kao reakcija na komercijalizaciju panka i predstavlja njegov ekstremniji i siroviji oblik. Hardkor muziku karakterišu jednostavnost, brzina i urlajući vokali. Punu ekspanziju doživljava početkom 1980-ih i traje do ranih 1990-ih, kada posustaje pred nadolazećim grandž pokretom.
Scena
U SAD su postojale dve velike scene, koje su delovale nezavisno, jedna u Los Anđelesu (LA) i druga u Njujorku, a postojalo je i više malih scena širom Amerike.
Vodeći na LA sceni je bio band Blek Fleg (Black Flag). U ovom bendu svoju karijeru je počeo Henry Rolins. Iza ovog benda ostalo je nekoliko značajnih albuma: Damaged, First Four Years i kompilacija Wasted...Again. Black Flag je bend znacajan i po tome što je osnovao čuvenu izdavačku kuću SST. Neki od poznatijih bendova LA scene su i Bad Religion i The Circle Jerks.
Njujoršku scenu karakterisao je malo drugačiji zvuk, čvršći i otvoreniji za druge uticaje. Sa ove scene vredi istaći bend Bad Brains, koji je kombinovao hardkor sa regaeom i dabom. Neki od poznatijih bendova njujorške scene su i Sick Of It All i Agnostic Front.
Najznačajnija mala hardkor scena vezana je za Vašington, a ključni čovek je bio Ajan Mekej (Ian MacKaye), lider sastava Minor Threat i Fugazi, koji je svoj veliki ugled obezbedio oštrim i eksplicitnim tekstovima i sjajnim melodijama. Fugazi postoje i danas i prave odličnu muziku, mada se njihov zvuk dosta pomerio od hardkora ka post-roku. Mekej je osnovao izdavačku kuću Dischord, čija je politika i danas da objavljuje albume samo lokalnih bendova i da maloprodajna cena diska ne sme prelaziti sedam dolara.
Znacaj vašingtonske hardkor scene kulminirao je tzv. letom revolucije, kojim je proklamovan poznati strejt edž (straight-edge) pokret. Pripadnici pokreta, uglavnom pankeri, zalagali su se za zivot bez veštačkih stimulansa i oslobađanje energije na svakodnevnim koncertima. Pripadnici pokreta su imali jasan politički stav -suprotstavljali su se svakoj eksploataciji i gušenju sloboda.
Hardkor je u međuvremenu evoluirano, a današnja hardkor muzika je dosta različita od onoga što se 1980-ih zvalo hardkorom.
Refugio County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.383.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.383 stanovnika, što je 445 (5,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Eritromicin
Eritromicin je makrolidni antibiotik koji formira vrsta Streptomyces erythreus. On inhibira bakterijsku sintezu proteina vezivanjem za bakterijske -[50S]- ribozomalne podjedinice. Njegovim vezivanjem se inhibira dejstvo peptidil transferaze i time se ometa translokacija aminokiselina tokom translacije i formiranja proteina.
Auzers (francusko mesto)
Oze je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Kantal koja pripada prefekturi Morjak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 236 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 750 metara (maksimalnoj 908 m, a minimalnoj 440 m).
Vareš Majdan
Vareš Majdan je naseljeno mjesto u sastavu opštine Vareš, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH. Vareš Majdan kao samostalno naseljeno mjesto postoji od popisa 1991. godine. Do tada se nalazilo u sastavu naseljenog mjesta Vareš.
Fosfometilpirimidin kinaza
Fosfometilpirimidin kinaza (, hidroksimetilpirimidinska fosfokinaza, ATP:4-amino-2-metil-5-fosfometilpirimidinska fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:(4-amino-2-metilpirimidin-5-il)metil-fosfat fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
EKH
EKH se može odnositi na:
Centro Popolare Autogestito
Centro Popolare Autogestito (narodni samoupravni centar, skraćeno CPA), je socijalni centar u južnoj Firenci skvotiran 1989. godine i od tada se tamo održavaju muzički koncerti i politička i javna dešavanja (protiv represije, fašizma i rasizma). Ovaj ogroman skvot omogućuje prostor rege, ska i alternativnih bendovima, a takođe se prave i tehno žurke. Često im gostuju bendovi sa raznih krajeva Evrope i sveta, a gostovanje se jednostavno dogovara putem imejla.
U CPA se, pored kulturnog i umetničkog centra, nalazi još i teretana, bioskop, biblioteka, haklab, skejt park, pozorište i jeftina menza, besplatan hostel sa mestom za kampovanje, i utočište za ljude izvan zemalja EU koji nemaju gde da odu.
Wiesmoor
Vismor je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Aurih. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 13.261 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3452025, NUTS (DE947) i LOCODE (DE AUR) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Aurih Vismor se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Aurih. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 11 metara. Površina opštine iznosi 83,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.261 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 160 stanovnika/km².
Oskar Kokoschka
Oskar Kokoška (, Pehlarn, Donja Austrija, 1886 – Montro, Švajcarska 1980) bio je austrijski slikar i grafičar ekspresionizma i pesnik češkog porekla.
Život i umetnost
U periodu 1905—1909. godine pohađao je Školu umetničkih zanata u Beču. Pod uticajem bečkog jugendstila, naročito Gustava Klimta (na primer portret Adolf Los, 1907), stvarao je uglavnom litografije u boji, a takođe i ilustracije za sopstvene tekstove. 1910. godine. Oskar Kokoška nastanio se privremeno u Berlinu i uspostavio kontakte sa ekspresionističkim umetnicima kao što su Emil Nolde, Maks Pehštajn, E. L. Kirhner koji su imali ključnog uticaja na njegov način slikanja pre svega na odnos prema obliku i boji. Tokom Prvog svetskog rata doživeo je tešku povredu glave. Sledećih godina nastali su ekspresionistički radovi koji su podsećali na radove Edvarda Munka i Emila Noldea, pretežno litografije (Zaljubljeni par sa mačkom, 1917), kao i njegovi prvi prikazi gradova (Drezden, Nojštat I, 1919). Godine 1920. preuzeo je profesuru na Akademiji u Drezdenu a od 1923. godine putovao je po Evropi, severnoj Africi i Bliskom istoku gde je pretežno slikao pejzaže i prikaze gradova. Godine 1933. prokažen je kao degeneričan umetnik, pa je u znak protesta stvorio 1937. godine Autoportret degeneričnog umetnika. Godine 1938. emigrirao je u Englesku. Od 1953. godine živeo je na Ženevskom jezeru. Kokoška je razvio svoj sopstveni ekspresionistički stil sa dramatično nervoznim načinom slikanja i skoro baroknom dinamikom oblika i boja. Značajan sastavni deo njegovog stvaralaštva jesu portreti, čija psihološka izražajnost svedoči o sposobnosti dubokog uživljavanja. Pored toga Kokoška je slikao i slike mitološkog i alegorijskog sadržaja (triptih Saga o Prometeju, 1950). Stvarao je i scenografije (za Čarobnu frulu, 1955) i napisao više ekspresionističkih drama.
Quercia Ompiso, Pescara
Quercia Ompiso je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Fort Lupton, Colorado
Fort Lapton je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.377, što je 590 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
ABC No Rio
ABC No Rio pruža prostor i velikom broju radikalnih projekata Njujorka, uključujući nedeljna hardkor/pank dešavanja i njujorški Hrana ne oružje kolektiv. ABC No Rio se trudi da bude centar zajednice Louer Ist Sajda i radikalnog aktivizma u Njujorku, promovišući “uradi sam filozofiju, umetnost i aktivizam, bez predaje ili prodaje korporativnim sponzorima." Nalazi se u Rivington ulici 156.
Povest
Od kraja 1960-ih, Louer Ist Sajd Menhetna je bio suočena sa velikim odsustvom ulaganja krupnih posednika – do kraja 1970-ih skoro 80% nekretnina stambenog prostora je bilo napušteno i oduzeto od strane gradskih vlasti zbog dugova. Istovremeno, kada je kraj napušten od vlasnika i preduzetnika, dolazi do većeg priliv doseljenika iz Porto Rika, rastućeg skvoterskog pokreta i andergraund umetničke scene.
ABC je izrastao 1979. iz predstave “Real Estate Show” (imovinski šou) umetničke grupe Colab (Collaborative Projects), koja je htela da stvori veze između skvoterskih zajednica putem izložbenog prostora gde će ispoljavati solidarnost sa ugroženima, kritikom gradske politike držanja zgrada praznima do privlačenja investitora. Umetnici su zauzeli zgradu za šou 1. januara 1980. ali su isterani pre jutra 2. januara od strane gradskog stambenog preduzeća HDP (Housing Preservation and Development). Kasnije su, u pregovorima sa njima, dobili zgradu u ulici Rivington 156 na korišćenje, gde se nalaze i dan danas.
CAC
__NOTC__ Termin CAC ima više značenja.
ABC No Rio
Projekti
ABC No Rio je kolektiv kolektiva, koji imaju popriličnu autonomiju i vode razne projekte, među kojima su:
Pank i hardkor
Ovaj socijalni centar je verovatno najpoznatiji po panku i hardkoru. Od decembra 1989. održavaju se hc/punk svirke i dešavanja svake subote popodne, koja su tokom 1980-ih okupljala čitavu njujoršku hc/punk scenu. Krajem 1980-ih su dešavanja prerasla u krvoprolića i nasilje bandi, pa su u novembru 1989. prekinuta. Hardkor/pank večeri su posle pauze ponovo počela da se održavaju, ali ovaj put samo za nezavisne bendove (koji ne izdaju za velike izdavačke kuće) koji ne promovišu seksizam, rasizam, homofobiju, mačizam i slično. Sada svirke počinju subotom u 16h, a ulaz je 6$.
Biblioteka fanzina
U biblioteci se nalazi velika kolekcija fanzina koji su nekad bili smešteni u sada zatvorenoj radikalnoj knjižari i infošopu “Blackout Books” na Louer Ist Sajdu. Kolekcija pokriva preko dve decenije radikalno političkih, pank i uradi sam fanzina. Među naslovima su: “Love & Rage, Maximum RocknRoll, Profane Existence, Slug and Lettuce”, i veliki broj drugih manje poznatih.
Računarski centar
Računarski centar na četvrtom spratu teži da ukine digitalnu nejednakost pružajući javni pristup računarima stanovništvu. Sastoji se samo od poklonjenih računara i radi isključivo na slobodnom softveru i softveru otvorenog koda.
Makrin
thumb|300px|Zlatnik cara Makrina Marko Opelije Makrin (oko 165. – jun 218.), poznatiji samo kao Makrin, bio je rimski car od 217. to 218. godine. Porijeklom je bio Berber, i prvi car koji prethodno nije pripadao senatorskoj klasi. Makrin je bio prvi rimski car koji nije bio ni senator niti je vodio poreklo iz neke senatorske familije u času dolaska na vlast. Svoju četrnaestomesečnu vladavinu proveo je uglavnom na istoku.
Poreklo i dolazak na vlast
Makrin je bio rođen u Cezareje u Mauritaniji oko 165. godine. Tokom vladavine Septimija Severa, Makrin je napredovao u administrativnoj službio. Karakala je Makrinu dodelio službu pretorijanskog prefekta. Taj položaj Makrin je delio sa jednim iskusnim vojnikom Adventusom, i obojica su pratili Karakalu u njegovoj ratnoj kamapnji na Istoku.
Vladavina
Krajem druge ratne sezone, u zimu 216.-217. godine, u Rimu su se proširili glasovi da se Makrin proglasio za cara. Izgleda da su te vesti doprle i do Karakale. Kako god bilo, Karakala je bio ubijen nedaleko od Kare, a navodno je to učinio jedan vojnik kojeg je careva telesna garda promptno ubila. U ovu verziju događaja nisu bili svi ubeđeni, ali je vojska proglasila Makrina za cara 11.4. 217. godine. Makrin je ubrzo proglasio svog sina Dijadumenijana za cezara i naslednika. Makrin je Adventa poslao u Rim, dodelivši mu položaj gradskog prefekta.
Karakalina majka, Julija Domna, razmatrala je mogućnost da podigne ustanak protiv Makrina; ali nije bila sigurna u uspeh a njena bolest je bila odmakla; stoga se rešila da izvrši samoubistvo izgladnjivanjem.
DžKC
Pozicija skvota
Ovaj skvot (kafić) je bio veoma posećen. Jedan od razloga je bila njegova dobra pozicija - centar grada Beograda. Pored njega se nalazio KUDRUC sa jedne strane i romski dečji skvot sa druge.
Makrin
Vladavina
Makrin se nije vratio u Rim 217. godine, što je podvlačilo njegov rđav položaj. U Rimu je došlo u avgustu te godine do požara, a kasnije i poplave, za šta je bio okrivljen car; Advent se nije dobro pokazao kao gradski prefekt.
DžKC
Zatvaranje skvota
U aprilu 2006. godine vlasti su obavestile osnivače skvota da će srušiti skvot. 3. aprila 2006. godine je organizovana oproštajna žurka i skvot je ubrzo srušen.
Makrin
Ustanak i smrt
Poraz kod Nisibisa izazvao je nezadovoljstvo u vojsci. Kada je ustanak koji je inspirisala Julija Meza počeo, njen 14godišnji unuk je proglašen za cara Heliogabala u blizini Emese. To je zapravo bio pokret koje su vodile žene iz dinastije Severa: Julija Meza, Julija Soemis i Julija Mamea. Ustanku su se pridružile mnoge legije, ali Makrin nije gubio prisebnost i stao je na čelo trupa koje su mu ostale lojalne.
Polifotin
Polifotin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 255,269 Da.
Makrin
Ustanak i smrt
Dve strane su se sukobile kod Antiohije 8.6. 218. Makrin je doživeo poraz i bio napušten od svojih vojnika. Onda je poslao svog sina Diadumenijana kod Parćanskog kralja, a sam se pripremao da pobegne u Rim. Makrin je pokušao da prerušen pobegne kroz Malu Aziju, ali je bio zarobljen kod Halkedona i ubrzo ubijen negde u Kapadokiji. Na isti način završio je i njegov sin, Diadumenijan.
Roberts County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 929.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 929 stanovnika, što je 42 (4,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Nemaha, Nebraska
Nemaha je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 149 stanovnika.
ADD
__NOTC__ Termin ADD ima više značenja.
Or
__NOTC__ Termin Or ima više značenja.
AND
__NOTC__ Termin AND ima više značenja.
Globin
Globini su familija proteina za koju se smatra da imaju zajedničkog prethodnika. Proteini iz ove familije sadrže globinsko presavijanje, seriju od osam alfa heliksnih segmentata. Dva prominentna člana ove familije su Mioglobin i Hemoglobin. Ova dva proteina sadrže Hem prostetičku groupu, putem koje oni reverzibilno vezuju kiseonik.
Asparaginil-tRNK sintaza (glutamin-hidrolizujuća)
Asparaginil-tRNK sintaza (glutamin-hidrolizujuća) (, Asp-AdT, Asp-tRNKAsn amidotransferaza, aspartil-tRNKAsn amidotransferaza, Asn-tRNKAsn:L-glutamin amido-ligaza (formira ADP)) je enzim sa sistematskim imenom aspartil-tRNKAsn:L-glutamin amido-ligaza (formira ADP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova reakcija je deo sistema za formiranje asparaginil-tRNK kod Deinococcus radiodurans i drugih organizama kojima nedostaje specifični enzim za sintezu asparagina.
CFS
Akronim CFS ima više značenja:
Estazolam
Estazolam (ProSom, Eurodin) je benzodiazepinski derivat. Ovaj lek je razvilo preduzeće Upjohn tokom 1970-tih. On poseduje anksiolitička, antikonvulsivna, sedativna i miorelaksantna svojstva. Estazolam je benzodiazepin srednje dužine dejstva.
On se često propisuje za kratkotrajne tretmane insomnije.
Dommartin-le-Franc
Domarten le Fran je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Sen Dizje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 258 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 188 metara.
Art nouveau
thumb|250px|Pročelje Glavne željezničke stanice u [[Pragu]] Secesija ili Art nouveau je poslednji umetnički univerzalni pravac koji je uspeo da unese sopstveni umetnički pečat u sve oblasti modernog života, stvorio je modu i stil života na kraju 19. i početkom 20. veka iako je u različitim zemljama nastupao pod različitim imenima. Secesija je pravac koji se odrazio pre svega u visokoj umetnosti arhitekture, slikarstva i skulpture međutim, takođe je ostavila jasan pečat i u dekorativnoj i primenjenoj umetnosti.
U različitim zemljama ovaj pravac je poprimio različita imena. U Austriji bio je poznat kao Bečka secesija, u Nemačkoj kao Jugendstil (, po avangardnom časopisu "Jugend") u Francuskoj i Belgiji kao Art Nuvo u anglosakonskim zemljama kao Moderni stil ili Liberti , u Kataloniji (Španija) kao katalonski modernizam , u Italiji su ovaj pravac zvali Cvetni stil , a u Rusiji Svet umetnosti.
Wildemann
Vildeman je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Goslar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.106 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3153015.
Art nouveau
Glavne karakteristike
thumb|250px|Hidrocentrala u [[Hajmbahu]] thumb|250px|Stambena zgrada u [[Homburgeru iz 1905. godine]]
Wildemann
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Goslar Vildeman se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Goslar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 390 metara. Površina opštine iznosi 3,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.106 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 331 stanovnika/km².
Art nouveau
Glavne karakteristike
Ovaj umetnički pravac se razvija u Evropi i SAD polovinom 19. veka i potpuno se razvio 1900. godine. Nastao je kada se naglo razvija privreda i kao reakcija protiv privredne civilizacije, koja želi povratak na zanatsku proizvodnju i smatra je kao lek protiv privrednog kiča. Secesija pokreće industrijski dizajn.
Za glavne znakove secesije smatra se ornamentika, a daje se prednost površini, i primenjuju se neobične boje te se estetski koriste različiti materijali. Secesni ornament izjašnjava poseban kvalitet secesnog osećanja i teži ka izravnanosti u osećanju. Secesna linija je valovito razvijana krivulja koja izaziva osećenje pokreta u površini u kojoj je monotonija sprečena upotrebom neobičnih boja. Ona traži neobične boje i slaže ih po principima harmonije i kontrasta. Secesija se okreće ravno ka prirodnim formama u ornamentu kao što su list, cvet, ljudska i životinjska tela.
Secesija u arhitekturi
Secesija se razvija u arhitekturi kada novi način konstrukcije od armiranog betona i čeličnih konstrukcija zahteva i nove pristupe u rešavanju objekata, u slikarstvu, skulpturi i primenjenoj umetnosti (nameštaj i vitraži), i u literaturi. U arhitekturi kod Antonija Gaudija otkrivamo arhitekturu punu iznenađenja i on se ne zalaže za bilo koji oblik funkcionalnosti, dok se u Čikaškoj školi u SAD ostvaruju nove strukture te se odbacuju svi nekorisni ukrasi i okreću se čistoj funkcionalnosti a u Evropi su u ovom pogledu najviše odmakli u Belgiji i Holandiji kod Henrija van de Veldea i u suprotnosti je sa arhitekturom Viktora Horta koji je u Brislu upotrebio gvožđe i ostvario svečane fasade zgrada.
Secesija u slikarstvu
Među mnogim slikarima naročito je naklonjen ovom stilu Gustav Klimt i zaboravljen je izlazkom iz mode ove dekorativnosti. Prva dela Pabla Pikasa spadaju takođe u secesionistička dela i ako je ovog umetnika "otkrio" kritičar i pobornik avangardnog slikarstva Apoliner.
Secesija u književnosti
U književnosti, nosioci secesije obeleženi su kao simbolizam i dekadencija. Karakteristika za secesiju u književnosti je ornamentika u ravni jezičkoj i s tim je u vezi ritmizacija rečenice i strofe, ponavljanje reči i glasovnih grupa.
Secesija je značajno uticala na način života u 19. veku i početkom 20. veka i upisala se u lica mnogih gradova u Evropi kao što su Paris, Beč, Minhen, Berlin, Prag i drugi. U ovo je doba stvoreno mnogo dela od velike umetničke vrednosti ali i predmeta za svakodnevnu upotrebu. Secesija je neodmisaoni deo ne samo Evropske kulture.
Secesija u raznim zemljama
U Francuskoj „Nova umetnost“-Art nuvo ili „Art Nuoveau“ je umetnički i dizajnerski pravac koji je kulminirao početkom 20. veka započeo je 1880.godine i doživeo kulminaciju 1892.-1902. godine.
U Italiji, „Stile Liberty“ je nazvan po londonskoj prodavnici koja je prodavala modernu dizajnersku robu proisteklu iz pokreta "Arts and Crafts".
Jedna od najvažnijih karakteristika ovog stila je dinamična, valovita linija puna ritma. Oblici izgledaju kao da će oživeti i "rastu" u forme poput biljaka.
Kod nas je ovaj pokret relevantan kulturnim i umetničkim zbivanjima u drugim evropskim zemljama gde se javlja pod različitim nazivima: "Sezession" Austrija, "Jugendstil" Nemačka, "Art Nouveau" Francuska i Engleska, "Modern Style" Engleska.
Zajednički program svima bio je prekid s tradicijskom, akademskom umetnošću 19. veka i stvaranje novih oblika umetničkog izraza.
thumb|desno|[[Ajfelov toranj poznat simbol Pariza.]] U Engleskoj se secesija razvija na čelu sa Vilijamom Morisom koji je bio pesnik, književnik i slikar i težio je da obnovi zanate i stvori industrijski dizajn i pao je pod istorijske uticaje od kojih se oslobodila tek nova generacija umetnika koja je prešla na ornamentalne oblike geometrijskih formi.
U Francuskoj secesija se razvijala pod imenom Art nuvo na koju je uticao belgijski arhitekta Henri van de Velde. Hektor Gimar je projektovao pariski metro u ovom stilu. Pariski umetnici su želeli ornamentima da izraze vitalnost u životu i predlagali su ornamente u vidu morskih talasa. Nazvan je po prodavnici u Parizu vlasnika Samuela Binga, sa stvarima dizajniranima u tom stilu.
U Nemačkoj se ovaj stil širi pod imanom Jugendstil i ima više grupa u ovoj zemlji. Minhenska grupa imala je svoj poseban program i ornament pod nazivom stil floreal. Drugu grupu stvorila je kolonija u Darmštatu gde su radili Jozef Marija Olbrih i Peter Berens. Značajna je bila i kompleksna škola arhitekture u Vajmaru koju je 1901. godine osnovao Henri van de Velde.
U Nemačkoj su se stvorile sledeće grupe u gradovima:
U Austriji je secesija nastala malo kasnije oko 1897. godine i bila je pod engleskim uticajem i razvijala se pod imenom Bečka secesija. Bečka secesija je kritikovala nemački jugendstil i izradila je sopstveni ornament sa geometrijskim formama. Najznačajniji je bio arhitekta Oto Vagner sa svojim učenicima.
Ni Srbija nije imuna na ovakva stremljenja, pogotovo u arhitekturi. U većini srpskih gradova su izgrađena značajna zdanja koja se odlikuju slobodnim pristupom ornamentici, formi i boji.
Važniji predstavnici
thumb|250px| [[Gustav Klimt|G. Klimt:Madam Fric Vadler, Beč, Nacionalna galerija]]
Nenzel, Nebraska
Nenzel je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 20 stanovnika.
Amputacija
Amputacija (lat. amputatio, odsjecanje) je hirurški postupak kojim se uklanja neki organ ili neki njegov dio. Kod amputacije ekstremiteta uklanjaju se meki dijelovi zajedno s kostima, a kad linija prelazi kroz jedan ili više zglobova postupak se zove egzartikulacija.
Proleter (novine)
minijatura|Proleter, ilegalno glasilo KPJ. Proleter je bio službeno glasilo Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije. Izlazio je od godine 1929. do 1942. godine. U to vreme KPJ je bila u ilegali.
Amputacija
Amputacija se primjenjuje kod oboljenja i povreda kod kojih nema mogućnost izlječenja ili pri teškim infekcijama i malignim izraštajima gdje postoji opasnost po čitav organizam.
Proleter (novine)
Proleter je nakratko štampan u Zagrebu 1929. godine, nakon čega je dugo vremena izlazio u emigraciji. Štampan je u Beču do 1934, u Pragu do 1936, a potom uređivan u Parizu a štampan u Briselu do početka 1938. godine. Do sredine 1939. nije štampan. Početkom 1940. štampa se u Zagrebu, a od sredine 1940. u Beogradu.
Amputacija
Po vremenu primjene, a. mogu biti primarne i sekundarne (kasne). Primarna se vrši odmah poslije povrede i može biti dio primarne obrade rane. Sekundarna ili kasna a. se vrši kasnije kad nastupe komplikacije koje se ne mogu otkloniti na druge načine. To može biti gangrena, gnojenje, i slično.
Proleter (novine)
Period diktature
U »Proleteru« iz prosinca 1929. godine, nekoliko mjeseci poslije uvođenja diktature kralja Aleksandra, Josip Čižinski (pod pseudonimom) objavljuje članak pod naslovom — »Kakav treba da bude komunista«, u kojem, između ostaloga, govori:
O usponu Hitlera
thumb|Izdanje novina iz maja [[1937. godine, nalazi se u Adligatu]] Neposredno po dolasku Hitlera na vlast, Proleter je pisao da nova vlast koja predstavlja velikokapitaliste, junkere i njihove plaćenike, „žute razbojničke bande“, ima za cilj da razbijanjem Komunističke partije Nemačke izvrši zarobljavanje nemačkog proletarijata kako bi pripremila „imperijalističku intervenciju protiv Sovjetskog Saveza“. Proleter je izveštavao da je prva akcija „jurišnih odreda fašističkih bandita“ bio pogrom u radničkim kvartovima Nemačke i da je samo u februaru 1933. ubijeno preko sto komunista. Nacisti su potpalili Rajhstag sa ciljem da optuže komuniste i izazovu „pogromističku psihozu“ protiv njih, započinjući sa hapšenjima i zabranom štampe, dok je samo od 28. februara do 5. marta 1933. uhapšeno preko deset hiljada komunista. Proleter je apelovao da „radne i ugnjetene mase“ celog sveta pomognu borbu nemačkih komunista „pojačanjem revolucionarne borbe protiv fašizma u vlastitim zemljama“, jer samo jedinstvena borba radnika može oboriti „vladu pljačke“, građanskog i imperijalističkog rata i osloboditi Nemačku „od versaljskih okova i socijanog zarobljenja“.
Proleter je aprila 1933. godine povodom organizovanog "bojkota", odnosno terora Jevreja u Nemačkoj pisao da „hitlerovski banditi vrše pogrome nad Jevrejima, kakve nije znala ni carska Rusija“.
Dolazak Hitlera na vlast i jačanje fašizma u Evropi viđen je kao znak da je buržoazija odlučila „da preko hiljada lješina radnika izvuče svoj propali poredak iz krize“. Ocenjivano je da je nemačka socijaldemokratija „sramotno“ kapitulirala pred fašizmom, odbijajući sve predloge komunista za zajedničku borbu, a njena politika saradnje sa buržoazijom i suprotstavljanja revolucionaranoj borbi, sa opravdanjem da brani demokratiju i mir, omogućila je pobedu fašizma i dovela do sopstvenog „bankrotstva“. Proleter je verovao da je istorijska krivica socijaldemokratije što je „prokrčila put fašizmu“ i sprečila radničku klasu da mu se odlučno suprotstavi.
O narodnom frontu
mini|Međunarodno jedinstvo za pomoć Španiji, Proleter juli 1937.
Povodom Sedmog kongresa Kominterne 1935. na kome je doneta odluka o zajedničkoj borbi komunizma i demokratije protiv fašizma, Proleter je pisao da je prvi cilj komunista ujedinjenje radničke klase za borbu „protiv fašizma, protiv rata, protiv navale kapitala“. Budući da fašizam poništava sve slobode, komunisti moraju da se bore „za očuvanje demokratskih prava i sloboda“, okupljajući oko radničke klase sve demokratske slojeve „u front narodne slobode“. Fašizam uništava nezavisnost malih naroda, i zato komunisti moraju „s oružjem u ruci“ da brane njihovu slobodu. Komunisti moraju da „podupiru“ demokratiju sve dotle dok ona bude vodila borbu protiv fašizma. Fašizam priprema rat, jer hoće „ognjem i mačem“ da kroji nove granice i da „u haos, bedu i propast“ baci milione ljudi. Zato komunisti dižu „zastavu mira“ okupljajući sve protivnike rata. Fašizam vodi „šovinističku harangu“ jednih naroda protiv drugih. Zato komunisti istupaju sa „zastavom bratstva svih naroda i rasa“. Priznavalo se da komunisti time vrše „marksistički proračunatu taktičku preorientaciju“, jer to traži izmenjena situacija.
Poliglicerol poliricinoleat
Poliglicerol poliricinoleat je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 390,555 Da.
2,3-diaminopropionat N-oksaliltransferaza
2,3-Diaminopropionat N-oksaliltransferaza (, oksalildiaminopropionatna sintaza, ODAP sintaza, oksalil-KoA:L-alfa,beta-diaminopropionsko kiselinska oksaliltransferaza, oksalildiaminopropionska sintaza, oksalil-KoA:L-2,3-diaminopropanoat 3-N-oksaliltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom oksalil-KoA:L-2,3-diaminopropanoat N3-oksaliltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Cessoy-en-Montois
Sesoaj an Montoa je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Sena i Marna.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 171, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km².
Francavilla Fontana, Brindisi
Francavilla Fontana je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33415 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
CD (razvrstavanje)
Termin CD ima više značenja:
CD
TRANCE (razvrstavanje)
__NOTC__ Termin TRANCE ima više značenja.
Integracija
Integracija se može odnositi na:
Kačaci
thumb|150px|[[Azem Galica i Šota Galica, vođe kačaka iz Drenice.]] Kačaci su bili albanski pobunjenici (komiti) koji su se borili protiv uspostavljanja srpske vlasti na teritorijama pretežno naseljenim Albancima. U Kraljevini SHS kačački pokret je bujao u periodu 1918-1924. godine. 1920. je preko 10.000 kačaka bilo na planinama Kosova.
Najčuveniji kačaci na Kosovu bili su Azem Bejta Galica i njegova žena Šota Galica, iz okoline Drenice, koji su za albansko stanovništvo Kosova postali heroji u borbi protiv državnog terora.
Povest
Pokret albanskih kačaka je započeo početkom 20. veka borbu za nezavisnost Albanije, protiv turske vlasti. Turska reč kačak (kaçak) označavala je odmetnika od vlasti, hajduka, u decenijama pred propast Otomanskog carstva.
Kada je srpska vojska krenula u rat protiv Otomanskog carstva i započela zauzimanje Kosova u Prvom balkanskom ratu 1912. godine, susrela se sa žestokim otporom albanskog stanovništva, organizovanim u čete kačaka, koje je predvodio Azem Galica. Kada su u Prvom svetskom ratu Austro-Ugarska i Bugarska porazile srpsku vojsku i zauzele Kosovo, Azem Galica je sa kačacima nastavio oružani otpor protiv okupatora. On je s nekoliko stotina kačaka primorao na predaju jedan austrijski puk, između Mitrovice i Peći 1918. Nešto kasnije je stigao i Kosta Pećanac i njih dvojica su se tom prilikom pobratimili i 12. oktobra 1918. zajedno oslobodili Peć.
Po završetku rata 1918. godine, Kosovo je ušlo u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Iste godine osnovan je Komitet narodne odbrane Kosova, poznatiji kao Kosovski komitet, koji se borio za izdvajanje teritorija naseljenih Albancima (Kosova, Metohije, zapadne Makedonije i delova Sandžaka) iz novoformirane Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i za njihovo pripajanje Albaniji. Ideje Kosovskog komiteta imale su velikog uticaja na kačake. Kačaci su se ubrzo pobunili i protiv Kraljevine SHS. Akcija za njihovo razoružanje otpočela je 8. novembra 1918. godine. Tada se štab „akcionog odreda za likvidaciju kačaka“ nalazio u varošici Istok, u Metohiji. Tada se po planinama bilo odmetnulo oko 10 hiljada Albanaca. Njih je bilo svuda po šumama, i nekoliko godina su imali stvarnu vlast po selima.
Vlast je protiv kačaka provodila najstrože mere: imanja odmetnika su oduzimana i deljena srpskim kolonistima ili ponekad spaljivana, njihove porodice su internirane u posebne logore, kažnjavana su čitava sela ako su pomagala kačake ili čak samo ako se na njihovom području vodila borba s kačacima. Sela iz kojih je pružan otpor osvajana su združenim dejstvom vojske i žandarmerije, uz razorna artiljerijska dejstva.
Beogradske Radničke novine su 19. avgusta 1920. pisale da vlada tendenciozno piše o kačacima i „pušta kroz listove fabrikovane telegrame o arnautskim napadima koji će se tek dogoditi“. Razlog tome vide u težnjama za osvajanjem Albanije: „Pogradec, na južnoj obali Ohridskog jezera, bio je i pre i sada prvi cilj naših osvajača, a krajnji cilj je osvajanje severne Albanije do Škumbe“. Komunistička partija Jugoslavije je izjavljivala "solidarnost revolucionarnih radnika i seljaka ostalih nacija Jugoslavije, a pre svega Srbije, s Albanskim nacionalno-revolucionarnim pokretom u licu Kosovskog komiteta i poziva radničku klasu da svestrano pomažu borbu raskomadanog i ugnjetenog albanskog naroda za nezavisnu i ujedinjenu Albaniju".
1920. je izbila velika "lapska buna", koja je brutalno ugušena u naseljima Prapaštica, Knjina, Kabaš, Jablanica i Ariljača. Kačaci su u oblasti Drenice (u selu Junik) uspeli da oforme tzv. Neutralnu zonu, koja je trajala između 1921. i 1923. godine. Ovu „oslobođenu“ oblast su neformalno nazivali Mala Albanija (alb. Arbëria e Vogel). Vlast je morala sa njima, u više navrata, da sklapa primirja. Ministarstvo unutrašnjih dela je 10. marta 1921. objavilo amnestiju svih odmetnika koji se budu predali. Inspirisani strahom koji je u Srbiji zavladao od mogućeg upada kačaka, dva mlada sineasta Boško Tokin i Dragan Aleksić zamislili su nemu filmsku komediju Kačaci u Topčideru, čije je snimanje započeto 1923, ali nikada nije završeno. 1923. godine je Nikola Pašić ponovo privremeno amnestirao kačake, pa je zahvaljujući njima Narodna radikalna stranka pobedila na tadašnjim izborima na Kosovu. Za uzvrat su Azemu Bejti dodeljena tri sela da u njima brine o javnome redu. Vlast mu je obnovila i kuću (kulu), koja mu je prethodno srušena granatiranjem. Međutim, to nije dugo trajalo.
Krajem septembra 1924. godine srpska vojska je u velikoj akciji uz opsežnu upotrebu artiljerije razbila većinu kačačkih odreda i likvidirala njihove vođe. Azem Galica je u ovoj borbi smrtno ranjen i ubrzo je preminuo u obližnjoj pećini, koja se danas zove Pećina Azema Galice. Njegova žena je i nakon njegove smrti nastavila da se bori, preuzevši vođstvo nad muževljevim četama.
Ligacija
Ligacija se može odnositi na:
Urogenitalni sistem
Kod kičmenjaka su ekskretorni organi anatomski i funkcionalno povezani sa polnim organima pa je ovaj sistem organa označen kao urogenitalni. Veza se sastoji u tome što se polni elementi izvode ekskretornim odvodima.
Ekskretorni organi (organi za izlučivanje)
Uloga ovih organa je izlučivanje azotnih produkata razmene materija kao i regulisanja količine tečnosti, soli i drugih materija u organizmu. Vrlo su značajni za održavanje stalnog sastava krvi (homeostaza).
Kod kičmenjaka se javljaju tri tipa bubrega koji se smenjuju tokom embrionalnog razvića. Kod nižih se javljaju dve generacije bubrega, a kod viših kičmenjaka tri generacije:
Pronefros
Ovaj tip bubrega se javlja kod kolousta, larvi riba i larvi vodozemaca, dok kod ostalih kičmenjaka funkcioniše samo na stupnju embriona.
Sastoji se od dva niza kanalića. Ovi kanalići na jednom kraju imaju levkasti otvor (nefrostom) kojim su u vezi sa celomom, a drugim krajem se izlivaju u zajednički odvod. Veza sa krvnim sistemom ostvarena je tako što se nefrostom nalazi u blizini spleta krvnih sudova (spoljašnji glomerul) koji naležu na zid celoma. Svaki niz kanalića se uliva u sopstveni odvod, a zatim se ta dva odvoda izlivaju u zadnje crevo.
Mezonefros
Održava se na odraslom stanju kod riba i vodozemaca.
Kod ovog tipa se gubi veza sa celomom tako što iščezava nefrostom. Na zidu kanalića se javlja ispupčenje u vidu dvoslojnog pehara (Boumanova čahura) koje obuhvata splet kapilara (unutrašnji glomerul). Boumanova čahura i glomerul grade bubrežno telašce. Koriste se isti odvodni kanali kao kod pronefrosa, samo što se kod mezonefrosa oni nazivaju Volfovi kanali.
Metanefros
Funkcioniše kod gmizavaca, ptica i sisara na odraslom stupnju, dok se na stupnju embriona kod njih javljaju pronefros i mezonefros. Međutim, u muškom polu se deo mezonefrosa zadržava kao pasemenik.
Kanalići metanefrosa sastoje se iz:
Odvodni delovi se izlivaju u bubrežnu karlicu. Bubreg sisara se sastoji iz kore (spoljašnji deo) i srži. U kori leže bubrežna telašca i prednji izuvijani deo kanalića, a u srži su smešteni ostali delovi kanalića.
Od bubrega polaze novi kanali – ureteri i oba se ulivaju u mokraćnu bešiku kod sisara, a kod gmizavaca i ptica u kloaku. Od mokraćne bešike polazi odvod – uretra.
Polni organi
Kičmenjaci su odvojenih polova izuzev nekih kolousta i nekih riba koji su hermafroditi.
Muški polni sistem
Kod kičmenjaka koji imaju mezonefros semenik stupa u vezu sa prednjim delom mezonefrosa pa se polni produkti izbacuju Volfovim kanalom. Ovaj kanal ima ulogu i semevoda i mokrovoda. Kod viših kičmenjaka, sa metanefrosom, od dela mezonefrosa se obrazuje pasemenik, a Volfov kanal postaje semevod. Osim polnih žlezda (testisa) i njihovih odvoda javljaju se i izvesne dopunske žlezde – semene kesice i prostatične žlezde koje produkuju semenu tečnost.
Ženski polni sistem
Postoje posebni izvodni kanali jajnika – jajovodi (Milerovi kanali). Jajnici su, kao i testisi, parne žlezde. Izuzetak su ptice kod kojih postoji samo jedan jajnik i to levi, dok je desni redukovan što je posledica veličine jaja.
Jajovod sisara sastoji se iz tri dela:
Jajovodi sisara mogu na različite načine da srastaju – kod nekih srastaju vagine, kod drugih delimično i materice. Kod majmuna i čoveka su materice potpuno srasle u jednu neparnu matericu. Dopunske žlezde u ženskom polu su Bartolinijeve žlezde koje luče sluzni sekret.
Flemington, Georgia
Flemington (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 743 stanovnika.
Sise (razvrstavanje)
Termin Sise ima više značenja.
Flemington, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 743 stanovnika, što je 374 (101,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Newcastle, Nebraska
Newcastle je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 325 stanovnika.
Longmeadow, Massachusetts
Longmedou je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.784, što je 151 (1,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Robertson County, Texas
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 16.622 stanovnika, što je 622 (3,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Wildeshausen
Vildeshauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Oldenburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 18.766 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3458014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Oldenburg Vildeshauzen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Oldenburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 89,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18.766 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 210 stanovnika/km².
Fowlerton, Indiana
Faulerton je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 261, što je 37 (-12,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Salata (razvrstavanje)
Salata se može odnositi na:
Guanilat kinaza
Guanilat kinaza (, dezoksiguanilatna kinaza, 5'-GMP kinaza, GMP kinaza, guanozin monofosfatna kinaza, ATP:GMP fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:(d)GMP fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
dGMP takođe deluje kao akceptor, dok dATP može da bude donor.
Eastvale, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 225, što je 68 (-23,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Faiva, Padova
Faiva je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Ertapenem
Ertapenem je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 475,515 Da.
Ska
Ska je oblik jamajkanske muzike koji spaja elemente menta, calypsa, američkog jazza i rhythm & bluesa.
Nastao je na Jamajci, 1950-ih, i bio je prethodnik rocksteady i reggae muzici. Ska je bio muzika rude boysa, ali je također bio popularan kod modsa i skinheada. Umjetnici poput Symaripa, Laurela Aitkina, Desmond Dekkera i The Pioneersa su ciljali na te skupine još u 1960im.
Muzički historičari dijele ska u tri vala. Ska je također postao popularan u Engleskoj u kasnim 1970im i ranim 1980im kao i u Americi 1990-ih.