cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oksitocin
Oksitocin je hormon koji se oslobađa iz zadnjeg režnja hipofize (neurohipofiza), a stvara se u paraventrikularnom (u najvećoj meri) i supraoptičom jedru hipotalamusa. Osnovna uloga ovog hormona je u porođaju, kada izaziva kontrakcije materice i laktaciji, gde dovodi do kontrakcije glatkih mišićnih ćelija oko mlečnih žlezda dojke, što izaziva isticanje mleka.
U nervnom sistemu deluje i kao neurotransmiter.
Građa i osobine
Oksitocin je polipeptid izgrađen od devet aminokiselina (nonapeptid). Stvara se u hipotalamusu u paraventrikularnom (u najvećoj meri) i supraoptičkom jedru. U istoimenim jedrima se sintetiše i drugi hormon neurohipofize (i hipotalamusa), vazopresin (uglavnom u supraoptičkom jedru). Molekulska masa oksitocina je 1007. Najpre se sintetiše njegov prethodnik koji se sastoji od neurofizina i oksitocina. Neurofizin igra ulogu u transportu oksitocina duž nervnih vlakna i koristi se kao marker oslobađanja osksitocina.
Dejstvo
Oksitocin deluje kao hormon, koji se izlučuje u krv i putem krvotoka stiže do ciljnih organa. U nervnom sistemu može se lučiti na završecima nekih neurona i delovati kao neurotransmiter.
La Vega de los Chivos, San Pedro
La Vega de los Chivos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
El Malo, Mexicali
El Malo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Chicayán, Tempoal
Chicayán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Riviera, Varese
Riviera je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Periferija Jonska ostrva
Periferija Jonska ostrva ( / Peripheria Ionion Nision - "Ionia Nisia") je jedna od 13 periferija u Grčkoj. Smeštena je na krajnjem zapadu zemlje i obuhvata ostrva u Jonskom moru.
Geografija
Ova periferija je podijeljena na 4 prefekture:
Jonska ostrva
Jonska ostrva ili Sedam ostrva (gr: - Eptanisa), kako ih još nazivaju u Grčkoj su grupa od sedam većih i više manjih ostrva u Jonskom moru. Čine ih:
Manja jonska ostrva su:
Prvih šest ostrva nalaze se u okviru periferije Jonska ostrva, dok Kitira, koja se nalazi jugoistočno od Peloponeskog poluostrva, pripada periferiji Atika. ...
Preserje (Braslovče, Slovenija)
Preserje je naselje u slovenskoj Općini Braslovči. Preserje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 113 stanovnika.
The Rascals
The Rascals (prvotno poznati po imenu The Young Rascals) su bili američki blue-eyed soul bend koji je djelovao od 1965. do 1972. Bili su poznati po nastojanju da se razbiju dotadašnje rasne barijere u američkoj muzici, odnosno kao bjelački bend koji je namjerno preuzo muziku i stil dotada tradicionalno vezan za crnce. Najpoznatiji hitovi - koji su došli na prvo mjesto američkih top-lista - su im bili "Good Lovin'" (1966), "Groovin'" (1967) i "People Got to Be Free" (1968), od kojih je posljednji bio poziv za rasnu toleranciju i mir. Poznate su im i pjesme A Beautiful Morning (#3 1968) te A Girl Like You.
Велико Село (Лозница)
Велико Село је насељено место града Лознице у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 418 становника.
Демографија
У насељу Велико Село живи 361 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 40,6 година (38,5 код мушкараца и 42,5 код жена). У насељу има 154 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,03.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Bordelum
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Bordelum se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 11 metara. Površina opštine iznosi 34,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.029 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 58 stanovnika/km².
Bogorodičina crkva na Vražjem kamenu
Bogorodičina crkva se nalazi kod sela Donja Trnica, nedaleko od Trgovišta i smeštena je u klisuri Pčinje, na Vražjem kamenu. Potiče iz srednjeg veka, a, usled odsustva istorijskih izvora, njeno podizanje se datira, na osnovu arhitekture i živopisa, između 1350. i 1380. godine. Do sada urađeni konzervatorski i restauratorski radovi, obuhvatili su obnovu svoda i smeštanje cele crkve pod jedan krov od kamenih ploča, na dve vode, kao i najpotrebnije zaštitne radove na živopisu, dok su tokom 2005. godine obavljeni radovi na sanaciji. Bogorodičina crkva se danas nalazi pod zaštitom Republike Srbije, kao spomenik kulture od velikog značaja.
Arhitektura i živopis
Crkva ima jednobrodnu osnovu, sa spolja polukružnom oltarskom apsidom i masivnim ikonostasom od kamena, koji naos odvaja od oltara. U XIX veku joj je dozidan narteks, koji se, po dimenzijama, nastavlja na nju. U nju se ulazi kroz dvoja vrata, smeštenih na zapadu i jugu, dok dva prozorčića na istočnoj strani, obezbeđuju, veoma slabo, svetlo njenoj unutrašnjosti. Iznad južnog ulaza, smeštene su tri niše, dok dekorativno smenjivanje, materijala upotrebljenih za gradnju, naročito dolazi do izražaja na apsidi, na čijem zidu opeka formira cik-cak šaru. Živopis Bogorodičine crkve nije očuvan u celini, a delo je dvojice slikara, o čemu jasno svedoče razlike u njihovim stilovima. Jedan je skloniji klasicističkim rešenjima, a drugi daje prednost ekspresiji. Stojeće figure, veliki praz+scene bogorod živor.
Lomnica (Gostivar)
Lomnica je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Lomnica pripada opštini Vrapčište.
Piano Pozzi, Ragusa
Piano Pozzi je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 538 m.
Lomnica (Gostivar)
Prirodni uslovi
Naselje Lomnica je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Državna granica sa Srbijom se nalazi 6 km zapadno od naselja. Od najbližeg većeg grada, Gostivara 20 km severno.
Lomnica se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na istočnim padinama Šar-planine, koje se par kilometara zapadno spuštaju u plodno i gusto naseljeno Pološko polje. Nadmorska visina naselja je približno 970 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Lomnica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 574 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Tabiella, Asti
Tabiella je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Kangley, Illinois
je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 251, što je 36 (-12,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Rodeo, Villaflores
El Rodeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 633 m.
Prosečka vas
Prosečka vas (mađarski: Kölesvölgy, prekomurski: Prosečka ves) je naselje u slovenskoj Općini Puconcima. Prosečka vas se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 129 stanovnika.
Tecuautitlán, Ocuituco
Tecuautitlán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ocuituco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2505 m.
Cerizy (En)
Serizi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Sen Kenten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 48 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 108 metara (maksimalnoj 123 m, a minimalnoj 73 m).
Las Arrastras I, San Miguel Totolapan
Las Arrastras I je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 705 m.
Premijer Grčke
mini|260p|Zastava premijera Grčke Predsednik Vlade Grčke je šef vlade Grčke. Ustavom Grčke je predviđen i naziv Predsednik Vlade.
Prdsednik Vlade se bira na mandat od četiri godine. Zvanična rezidencija predsednika vlade je zdanje Maksimos.
Prvi premijer (od 1833.) je bio Spiridon Trikupis. Trenutni predsednik vlade
Spisak predsednika vlade
Spisak premijera Treće grčke republike, posle pada hunte, po mandatima.
Los Alamitos, Lagos de Moreno
Los Alamitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
Rancho Cruztitla, Tzompantepec
Rancho Cruztitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tzompantepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2469 m.
Lisec (Tetovo)
Lisec je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Lisec pripada opštini Tetovo.
Iznad Lisca se nalazi Popova Šapka, najpoznatije zimsko turističko i skijaško odredište na makedonskom delu Šar-planine.
Prirodni uslovi
Naselje Lisec je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 10 km zapadno.
Lisec se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno visoko, na visovima iznad Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se tlo strmo spušta u polje, a zapadno se izdiže glavno bilo Šar-planine. Nadmorska visina naselja je približno 1.250 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Lisec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 692 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest je islam.
O znamenitim ljudima (Hijeronim)
200 px|thumb|Hijeronim, [[Majstor Teodorik, oko 1370.]] O znamenitim ljudima zbirka je kratkih biografija 135 pisaca, koju je na latinskom napisao Hijeronim, u kršćanskoj crkvi poznat kao sveti Jeronim, crkveni otac iz 4. stoljeća. On je ovo djelo završio u Betlehemu 392–393. godine.
Djelo se sastoji od prologa i 135 poglavlja, od kojih se svako sastoji od kratke biografije. Sam Hijeronim je tema posljednjeg poglavlja. Sačuvana je i grčka verzija knjige, koju je vjerojatno sastavio isti Sofronije koji je tema 134. poglavlja. Mnoge biografije uzimaju za svoju temu ličnosti koje su bile važne u povijesti kršćanske crkve i obraćaju posebnu pozornost na njihovo spisateljsko stvaralaštvo. "Napisana je kao apologetsko djelo kojim se dokazuje da je Crkva iznjedrila učene ljude". Knjiga je bila posvećena Flaviju Luciju Deksteru, koji je služio kao visoki komornik Teodozija I. i kao pretorijanski prefekt Honorija. Dekster je bio sin svetog Pacijana, kome se u djelu izriču pohvale.
Sadržaj
Djelo obrađuje životopise sljedećih osoba, danih prema broju poglavlja u tiskanim izdanjima:
11. krajiška divizija NOVJ
Jedanaesta krajiška udarna divizija NOVJ formirana je naredbom Vrhovnog komandanta NOV i POJ Josipa Broza Tita 1. juna 1943. godine u okolini Prnjavora od Pete krajiške (kozarske) brigade, Dvanaeste krajiške udarne brigade i grupe partizanskih odreda. U vreme formiranja brojala je oko 2.900 boraca pod oružjem. Naredbom o formiranju dobila je naziv „Dvanaesta divizija NOVJ“, ali je tri meseca kasnije, prilikom revizije i unifikacije naziva preimenovana u Jedanaestu.
Borbeni put 11. divizije
Uznemiren ofanzivnim delovanjem divizije u okolini Banja Luke, komandant nemačkih snaga u NDH, general Rudolf Liters pokrenuo je u cilju njenog razbijanja 13. juna operaciju „Pfingsten“. Za ovu operaciju angažovao je 721. lovački puk 114. lovačke divizije i borbenu grupu „Istok“ koju su sačinjavali ojačana 8. lovačka domobranska pukovnija i četnički odredi „Borja“ i „Obilić“. Prema planu operacije, trebalo je da ove snage koncentričnim dejstvima okruže i unište diviziju. Međutim, operacija je završena potpunim neuspehom. Jedanaesta krajiška divizija manevrom je izbegla opkoljavanje i nastavile napadna dejstva u oblasti Banja Luke.
Jedinice divizije su sa Drugom krajiškom brigadom, 10. jula savladale ustaško-domobranski garnizon u Prnjavoru. Divizija je tokom cele druge polovine 1943. godine vodila neprekidne borbe protiv nemačkih, ustaško-domobranskih i četničkih sanaga u srednjoj Bosni.
Krajem decembra 1943. i početkom januara 1944. godine divizija je učestvovala u napadu na Banja Luku. Nakon toga divizija se našla na pravcu glavnog udara tokom nemačke operacije „Napfkuhen“ i tom prilikom je pretrpela znatne gubitke.
Divizija je forsirala reku Bosnu 8. avgusta 1944. godine i pod neprekidnom borbom sa jedinicama 13. SS divizije uspela da se početkom septembra probije preko reke Drine u zapadnu Srbiju. U sastavu Dvanaestog vojvođanskog korpusa učestvovala je u Beogradskoj operaciji.
Nakon popune novim borcima iz Srbije, divizija je nastavila nastupanje kroz Srem i učestvovala u oštrim borbama na Sremskom frontu. Nakon proboja fronta nastavila je nastupanje dolinom reke Save prema Zagrebu i sredinom maja učestvovala u zarobljavanju ostataka Armijske grupe „E“ u Sloveniji.
Lukovica (Polog)
Lukovica je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Lukovica pripada opštine Želino.
Prirodni uslovi
Naselje Lukovica je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 34 km istočno.
Lukovica se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na severnim padinama Suve gore. Jugoistočno od naselja tlo se strmo spušta u dolinu Treske. Nadmorska visina naselja je približno 920 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Lukovica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 47 stanovnika.
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Rolling Stone
Rolling Stone je američki časopis posvećen u prvom redu glazbi, politici, i fenomenima popularne kulture.
Časpis je počeo izlaziti 1967. u San Franciscu, isprva kao dvotjednik, u doba kad je San Francisco bio sjedište kontrakulture (hippie kulture). Vrlo brzo postao je najutjecajniji američki glazbeni časopis. Kritike i osvrti, koje je objavljivao Rolling Stone, stvarali su ili rušili karijere mnogih glazbenika.
Povijest magazina
Časopis je osnovao Jann Wenner, koji je i danas vlasnik i izdavač (sa kapitalom od navodno svega posuđenih 7500 $) uz pomoć glazbenog kritičara Ralpha J. Gleasona. Časopis se ubrzo odvojio od brojnih tadašnjih underground novina sličnog karaktera i tadašnjeg gonzo novinarstva u svijetu glazbe i pop kulture, svojom ozbiljnošću i kvalitetom tekstova.
Gonzo novinarstvo je favoriziralo subjektivni stil ispred objektivne suštine, uz učestalu uporabu sarkazma, humora, psovki i stilskih pretjerivanja.
Časopis su proslavili njegovi serijali, između ostalog i veliki o Patty Hearst, bogatoj američkoj nasljednici i lažnoj žrtvi otmice, ona je istovremeno bila i članica subverzivne političke grupe (Symbionese Liberation Army) koja ju je otela i tražila novac za puštanje na slobodu. U svakom slučaju otmica Patty Hearst, bio je veliki medijski događaj u SAD-u sedamdesetih godina, a ekskluzivni serijal donio je časopisu Rolling Stone, mnoge čitatelje i povećao utjecaj u društvu.
The Old Dark House
The Old Dark House je američki crno-bijeli horor film snimljen 1932. godine u režiji Jamesa Whalea. Predstavlja adaptaciju romana Benighted J. B. Priestlyja. Radnja prikazuje kako se grupa namjernika pred olujom sklanja na imanje u Walesu gdje žive članovi ekscentrične porodice Femm. The Old Dark House, koji je uz elemente horora koristio i elemente komedije, je okupio impresivnu glumačku ekipu, uključujući Charlesa Laughtona u njegovoj prvoj hollywoodskoj ulozi. Usprkos toga, doživio je komercijalni neuspjeh u SAD, ali je zato bio gledan u Whaleovoj rodnoj Britaniji. Godine 1957. mu je isteklo autorsko pravo, te se dugo vremena smatrao izgubljenim. Godine 1963. je snimljen istoimeni remake u produkciji britanskog studija Hammer Films. Nekoliko godina je ponovno pronađen, te je među kritičarima i filmskim historičarima stekao reputaciju jednog od najboljih ostvarenja Whaleove filmografije.
Alosauroidi
Alosauroidi (lat. Allosauroidea) su natporodica ili kladus teropodnih dinosaura u koje spadaju četiri porodice — Sinraptoridae, Allosauridae, Carcharodontosauridae i Neovenatoridae. Najstariji poznati alosauroid, Sinraptor dongi, pojavio se u Kini sredinom jure, a pripadnik ove grupe koji je najduže preživio je neovenatorid Orkoraptor koji je izumro u kasnoj kredi.
Alosauroidi su imali duge i uske lubanje, velike očne šupljine, ruke sa tri prsta, a obično su imali i "rogove" ili neke krijeste na glavi. Najpoznatiji i najbolje istražen alosauroid je sjevernoamerički Allosaurus.
Filogenija
thumb|right|240px|Rekonstrukcija Acrocantosaurusa thumb|right|240px|Yanchuanosaurus thumb|right|240px|Australovenator thumb|right|240px|Giganotosaurus
Kladus Allosauroidea su prvi predložili Phil Currie i Zhao (1993.; p. 2079), a poslije ga je Paul Sereno (1997.) koristio kao neidentificirani takson zasnovan na stablu. Sereno (1998.; p. 64) je bio prva osoba koja je smislila definiciju za alosauroide prema takvom taksonu, definirajući kladus Allosauroidea kao "Sve neotetanure srodnije alosauru nego modernim pticama." Kevin Padian (2007.) je koristio definicju zasnovanu na čvorištu, pa je definirao alosauroide kao Allosaurusa, Sinraptora, njihovog najnovijeg zajedničkog pretka i sve njegove potomke. Thomas R. Holtz i kolege (2004.; p. 100), Phil Currie i Ken Carpenter (2000.), među ostalima, slijede definiciju zasnovanu na čvorištu. Međutim, u nekim analizama (poput Currie & Carpenter, 2000.), svrstavanje karkarodontosaurida relativno prema alosauridima i sinraptoridima je nejasno, i prema tome nije jasno da li su ili nisu alosauroidi (Currie & Carpenter, 2000.).
Donji kladogram slijedi analizu koju su 2010. godine proveli Benson, Carrano i Brusatte.
CPT-1980
CPT-1980 je muzejski kataloški broj za izoliranu krunu zuba nekog alosauroida dužine 9,83 cm, koja se trenutno nalazi u Museo Fundación Conjunto Paleontológico de Teruel. Zub je 2009. godine uspoređen sa još jednim zubom alosauroida iz Portugala dužine 12,7 cm. Analiza je dovela do zaključka da je CPT-1980 najveći zub teropoda ikada otkriven u Španiji. Taj teropod je najvjerojatnije bio dug između 6 i 15 metara. Zub su otkrili lokalni stanovnici u blizini Riodeva, Teruel u formaciji Villar del Arzobispo, konkretnije RD-39. Stijene potiču iz perioda između kasne jure i rane krede.
Serotonin
Serotonin ili 5 hidroksi triptamin je jedan važan neurotransmiter. Serotonin je hormon zadovoljstva.
Sinteza
200px|thumb|left|Postupak sinteze serotonina iz triptofana Nastaje iz aminokiseline triptofan. Najpre dolazi do hidroksilacije triptofana uz pomoć enzima triptofan hidroksilaza. Za ovaj proces važan je tetrahidrobiopterin. Sledeći korak je dekarboksilacija 5 hidroksi triptofana do serotonina
Metaboliti
Iz serotonina se može sintetisati melatonin-hormon epifize (epifiza), koji ima ulogu u inhibiji sekrecije gondotropina iz hipofize i tako odlaže pojavi puberteta.
Supstance koje sadrže serotonin
Serotonina ima i u čokoladi, ali i u mnogim drugim namirnicama:mleko, sir, voće, vino.... Takođe neke droge npr. ekstazi-MDMA, LSD povećavaju količinu serotonina što izaziva euforiju i zavisnost.
Medikamenti koji povećavaju količinu serotonina (SSRI) se koriste u lečenju depresije (depresija).
Presečno (Dobje, Slovenija)
Presečno je naselje u slovenskoj Općini Dobju. Presečno se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 86 stanovnika.
Anton Macedo
Anton Macedo (Antonius Macedo; António de Macedo)
Životopis
Bio je dekan Sveučilišta u Évori (Universitas Eborensis) i predstojnik lisabonske crkve Svetoga Roka, gdje je vršio više značajnih službi.
1650. godine su ga poglavari poslali u pratnji drugog isusovačkog subrata na portugalsku ambasadu u Stockholm na dvoru švedskoga kralja, gdje je obavljao kapelansku službu. Pridobio si je povjerenje švedske kraljice Kristine, koja se već od mladosti zanimala za katoličku vjeru. Kad je bila dovoljno poučena, ga je zamolila, neka ponese povjerljivo pismo u vezi njenog pristupa punom zajedništvu svom generalu u Rim. Kad se 1654 odrekla krune, je iste godine tajno, a naredne godine javno u Innsbrucku stupila u puno zajedništvo sa Katoličkom Crkvom.
Kao zanimljivost spomenimo, da je Anton proučavao također ondašnje evropske grbove. U djelu Divi tutelares (1687) med drugim tumači, što znače tri brežuljka u ugarskom grbu, koji postoje također u slovačkom.
Međunarodna ateistička alijansa
thumb|237px|Generički ateistički simbol, rezultat natječaja AAI-ja iz 2007., autorice Diane Reed. Međunarodna ateistička alijansa (AAI, engl. Atheist Alliance International) globalna je federacija ateističkih organizacija i pojedinaca posvećena obrazovanju javnosti o ateizmu, sekularizmu i srodnim pitanjima. AAI je osnovan 1991. godine.
Povijest
AAI je osnovan 1991. godine kao Ateistička alijansa, alijansa četiriju lokalnih ateističkih skupina iz SAD-a. Tijekom vremena Ateistička se alijansa proširila pridodavši među svoje članove lokalne i regionalne američke skupine te međunarodne skupine, a 2001. godine promijenila je svoj naziv u Međunarodnu ateističku alijansu. Godine 2010. i 2011. članovi su odobrili odvajanje američkih i međunarodnih segmenata AAI-ja u zasebne organizacije radi prilagodbe različitim strateškim ciljevima pojedine skupine. Američka skupina AAI-ja preimenovana je u Ateističku alijansu Amerike dok je međunarodna skupina zadržala izvorni naziv AAI-ja, usvojila nove pravilnike i novu organizacijsku strukturu. Pokretanje novo restrukturiranog AAI-ja zbilo se na Svjetskoj ateističkoj konvenciji u Dublinu u Irskoj 3. lipnja 2011. godine.
Organizacijska struktura
Odbor AAI-ja sastoji se od 4 do 13 direktora izabranih na dvije godine ne u istovremenim mandatima. Najviše tri direktora smije dolaziti iz jedne zemlje, a svaki pridruženi ili dopisni član ograničen je na jednog kandidata za Odbor u bilo koje vrijeme.
Službenici AAI-ja su direktori, a Odbor ih izabire na jednogodišnji mandat nakon svakog godišnjeg općeg sastanka. Trenutačni predsjednik AAI-a je Carlos A. Diaz iz Buenos Airesa u Argentini.
Filip Vučković (slikar)
Filip Vučković (15. april 1888. godine, Skadar - 29. januar 1961. godine, Beograd), jedan je od prvih crnogorskih školovanih slikara.
Međunarodna ateistička alijansa
Organizacijska struktura
AAI ima tri razreda članstva: pridružene članove, dopisne članove i članove pojedince. Pridruženi i dopisni članovi su ateističke/slobodoumne skupine koje imaju vlastite članove pojedince, dok pridruženi članovi moraju biti demokratske prirode. Članovi pojedinci su ljudi koji žele poduprijeti rad AAI-ja. Svi članovi stječu pravo prisustvovanja sastancima članova, no samo pridruženi članovi imaju pravo glasa.
Filip Vučković (slikar)
Biografija
Rođen je u Skadru, gdje su službovale dvije generacije Vučkovića. Otac mu se zvao Risto, a majka Stefa, rođena Gvozdenović. Imao je osmoro braće i dvije sestre.
Međunarodna ateistička alijansa
Organizacijska struktura
Vizija AAI-ja jest "sekularan svijet gdje javna politika, znanstveno istraživanje i obrazovanje nisu pod utjecajem religijskih vjerovanja već su zasnovani na smislenu rasuđivanju, racionalnosti i dokazu." Misija je AAI-ja "izazvati i suprotstaviti religijsku vjeru, jačati globalni ateizam promicanjem rasta i interakcije ateističkih/slobodoumnih organizacija diljem svijeta i poduzimati međunarodne obrazovne i zagovaračke projekte."
Filip Vučković (slikar)
Biografija
Završio je nižu gimnaziju u Bitolju, učiteljsku školu u Skoplju sa "položenim ispitom zrelosti", a 1909. godine iz potrebe i "unutrašnje nužnosti" našao se među đacima učiteljsko-zanatske školu u Beogradu. Nakon dvogodišnjeg pohađanja nastave u slikarskom odjeljenju, sa najboljim uspjehom od svih kandidata položio je ispit za učitelja crtanja i lijepog pisanja u školskoj 1910-1911. godini.
Međunarodna ateistička alijansa
Organizacijska struktura
Aktivnosti AAI-ja uključuju:
Filip Vučković (slikar)
Biografija
Za njegove radove štampa je 14. juna 1911. pisala da su vrijedni pažnje, da se "iz svakog rada ispoljavaju staloženi osjećaji prilježno izvedeni, bez ugleda na nečiji tuđu tehniku" i da on "za primjer uzima samoga sebe".
Međunarodna ateistička alijansa
Konvencije
AAI je suugošćivao / podupirao konferencije od 2010. godine:
Ostali projekti
Godine 2009. AAI je pokrenuo Zakladu AAI-ja, dugoročan projekt posvećen pokroviteljstvu volonterskih obrazovnih projekata u zemljama u razvoju. Njezin prvi projekt osigurao je fondove i volontere za Kasesesku osnovnu humanističku školu u Kaseseu u Ugandi 2010. godine kada je AAI izabrao i ugostio četiri volontera iz Sjeverne Amerike i Azije koji su služili kao učiteljski pomoćnici u školi tijekom triju mjeseca.
Filip Vučković (slikar)
Školovanje
"Kontinuirana i permanentna edukacija u obrazovnim institucijama, a ništa manje u evropskim muzejima i galerijama, kanališe prikupljena i osvojena znanja u snažnu podršku Vučkovićevom zapaženom talentu i senzibilitetu, u stameni osolonac njegovom samopouzdanju za vlastita likovna promišljanja i iskaze", kazala je direktorica Narodnog muzeja, istoričarka umjetnosti i likovna kritičarka, dr Anastazija Miranović, na otvaranju izložbe u Njegoševom muzeju na Cetinju, povodom 60 godina od smrti velikog umjetnika, jednog od prvih školovanih slikara iz Crne Gore.
Međunarodna ateistička alijansa
Ostali projekti
Godine 2012. AAI je lobirao za oslobađanje Alexandera Aana, indonezijskoj civilnog službenika koji je dobio otkaz na poslu, bio napadnut i pretrpio od lokalnih imama prijetnje o obezglavljenju, te ga je uhitila indonezijska policija nakon što je objavio na Facebooku da "Bog ne postoji". AAI upravlja fondom za pravnu obranu i stipendijskim fondom u Aanovo ime. Dana 14. lipnja 2012. godine Aan je osuđen na dvije godine i šest mjeseci zatvora i globom od 100 milijuna Rp (o. 10.000 USD). U studenome 2012. godine presuda je poništena.
Filip Vučković (slikar)
Školovanje
"Studije slikarstva za Filipa Vučkovića nisu bila samo slučajna, usputna šetnja umjetničkim putevima, već istinski poriv, zanos i opredjeljenje koje ga odvodi na minhensku akademiju", napisala je 1984. godine istoričarka umjetnosti Lidija Jablan.
Akademija u Minhenu
Tokom studija na "Königlich Bayerische Akademie der bildenden Künste" (Kraljevska Bavarska akademija likovne umjetnosti) u Minhenu, profesor Peter Halm je 9. jula 1914. godine ocijenio je da je Filip Vučković "vrlo vrijedan", da je "veoma napredovao" i da je njegovo "ponašanje za pohvalu'.
"Nema kod Vučkovića naglih iskoraka, sve ide i slijedi postupnost, u obrazovanju, u iskazu, maniru. Blage tonske modulacije, uglavnom zemljanih tonova, postepeno ustupaju prostor oslobađanju boje i forme, akcentovanim prodorima svjetlosti i većoj izražajnoj ekspresivnosti. Neminovno, duh epohe i akademskog obrazovanja u centrima ondašnje umjetnosti očitavao se u Vučkovićevom stvaralaštvu. Ipak, ovaj talentovani umjetnik je uvijek ostajao privržen sebi, svom osjećaju, ne dozvoljavajući da ga akademizam sputa u finim, poetizovanim iskazima, ekspresijama viđenog i proživljenog. Čitav stvaralački opus Filipa Vučkovića predstavlja intimistički portret jedne epohe – ljudi, mjesta, predjela, atmosfere", napomenula je dr Anastazija Miranović.
Škola lijepih umjetnosti u Parizu
Nakon studija u Minhenu, dvije godine proveo je na "L'Scole Nationale des Beaux-Arts" (Škola lijepih umjetnosti) u Parizu.
"U svim različitim žanrovima, motivima, tehnikama, Filip Vučković ostaje konzistentan i dosljedan vlastitom umjetničkom introspekcijskom pogledu u suštinu stvari, pojava i stanja. Titrajne nemire duše naljepše iskazuje u svojim akvarelima, dok se u crtežima, uglavnom tušem, dominantno ispoljava nervatura, stav, racio", kazala je dr Miranović.
Izložba jugoslovenskih slikara u Parizu
Njegovi radovi uvršteni su u izložbu jugoslovenskih slikara koja je od 12. aprila do 15. maja 1919. održana u Parizu, zajedno sa radovima Ivana Meštrovića, Vlaha Bukovca, Marka Murata, Rista i Bete Vukanović, Branka Popovića, Save Šumanovića, Mateja Sternena, Emanuela Vidovića. Vučković je na toj izložbi bio zastupljen sa šest radova (četiri akvarela i dva crteža).
"Djelo ovog minhenskog đaka došlo je poput neke priče dubokog ćutanja i tišine do naših dana otkrivajući nam se kao svjedočanstvo vanrednog značaja, svjedočanstvo puno dramatičnosti i sjete sa kojom je bio natopljen njegov stvaralački i životni vijek. Vučković je mnogo putovao, slikao crnogorske pejzaže, Pompeju, Veneciju, Nicu, Pariz, Prag. Na akvarelima i platnima rađenim u ulju najbolje se pokazuju osobine ovog tihog i skromnog, nenametljivog čovjeka i slikara izgrađenih likovnih kvaliteta i kulture, jasno definisanog stava kojim je plijenio uzani krug svojih prijatelja i kolega umjetnika, stava koji se cijeni i pred kojim se s poštovanjem uzmiče", ističe Jablan.
Prosvjetni rad
Odlukom Ministarstva prosvjete 14. februara 1920. postavljen je za učitelja vještina u Prvoj beogradskoj gimnaziji.
"Promjene na njegovim uljanim platnima kretale su se postupno od 1913. godine prema sve većem oslobađanju boje koja se, između 1938. i 1940. godine, izražena nesuzdržano i direktno na par pejzaža i portreta, može porediti sa najznačajnijim oblicima ekspresionističkih ostvarenja naše istorije umjetnosti. Takav je pejzaž iz starog Beograda („Ulica pod snijegom“), ili portret muškarca gdje se emotivni likovni naboj rasprskava u širokom potezu i različito akcentovanoj kolorističkoj strukturi", zaključila je Lidija Jablan.
Portretista i zaljubljenik pejzaža
Poznati crnogorski istoričar umjetnosti i likovni kritičar Milan Coko Marović, Vučkovića je okarakterisao kao slikara izrazitog senzibiliteta.
Vučković je umro u Beogradu 29. januara 1961. godine.
Lyman, South Carolina
Lajman je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.243, što je 584 (22,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Mariscala de Juárez, Oaxaca
Mariscala de Juárez je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Cecafumo, Pistoia
Cecafumo je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 933 m.
Opština Cârța, Harghita
Cârța je opština u Rumuniji u okrugu Hargita.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 720 m.
Bordesholm
Bordesholm je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.504 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058022.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Bordesholm se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 32 metra. Površina opštine iznosi 10,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.504 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 739 stanovnika/km².
Michotlayo, Axtla de Terrazas
Michotlayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Axtla de Terrazas.
Campo, Cosenza
Campo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Michotlayo, Axtla de Terrazas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Campo, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Maiolo, Piacenza
Maiolo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Zauzimanje Porrentruya
Zauzimanje Porrentruya se odigralo na samom početku Rata Prve koalicije, odnosno Francuskih revolucionarnih ratova kada su 28. aprila 1792. godine francuske trupe zauzele grad Porrentruy u današnjoj Švicarskoj, istjeravši odatle austrijski garnizon, a što se smatra značajnijom operacijom u sukobu.
Osam dana ranije, Francuska je objavila rat austrijskom monarhu Leopoldu II kao "kralju Mađarske i Češke, nastojeći izbjeći sa ostatkom Švetog Rimskog Carstva kome je Leopold II nominalno bio na čelu. Njemu je, pak, kao jedna od država-članica, pripadala Kneževina-biskupija Basel sa sjedištem u Porrentruyu, nedaleko od istočne francuske granice. U samom gradu, gdje su od izbijanja Francuske revolucije trajale napetosti između vlasti i lokalnih liberala, se nalazio i austrijski garnizon od oko 400 ljudi.
Po izbijanju sukoba je Nicholas Luckner, zapovjednik francuske Rajnske armije, odlučio eliminirati opasnost koju bi po Francusku mogla predstavljati tvrđava Porrentruy. Taj je zadatak povjerio generalu Custineu koji je dobio zapovjedništvo nad oko 2000 pješaka, 300 draguna i baterijom topova. Custine je potom prešao granicu i došao pred grad, zatraživši predaju garnizona. Umjesto toga je Franz Joseph Sigismund von Roggenbach, baselski knez-biskup, odlučio napustiti grad zajedno sa Austrijancima i skloniti se u Bienne. Francuske su trupe zahvaljujući tome sljedeći dan bez otpora ušle u grad.
U Porrentruyu je pod francuskom vlašću krajem 1792. godine kasnije proglašena kratkotrajna Raurička Republika, koja je nekoliko mjeseci kasnije priključena, tada već formalno republikanskoj Francuskoj.
Force (Od)
Fors je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Bláznova kronika
Bláznova kronika je čehoslovački crno-bijeli igrani film snimljen 1964. godine u režiji Karela Zemana. Po žanru predstavlja kombinaciju historijskog, pustolovnog filma i komedije, sa određenim primjesama fantastike. Radnja se događa u Češkoj za vrijeme Tridesetogodišnjeg rata, te prati pustolovine dječaka i djevojčice koje tumače Petr Kostka i Emília Vašáryová. Film je igrane scene nadopunio elementima lutkarske animacije, ali i animiranim sekvencama po uzoru na ilustracije švicarskog umjetnika Matthäusa Meriana. Dio kritičara je u filmu i njegovoj antiratnoj poruci pronašao odraze tjeskobe koju je izazivao tada aktualni Hladni rat.
El Laurel, Guanajuato
El Laurel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2345 m.
Cruz Roja, Santo Domingo Ixcatlán
Cruz Roja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Ixcatlán.
Force (Od)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 187 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 233 m, a minimalnoj 158 m).
Târgu Frumos, Târgu Frumos
Târgu Frumos je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Târgu Frumos.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 13797 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Forever Changes
Forever Changes je treći studijski album američkog rock benda Love, izdan 1967. godine. Po izlasku je doživio komercijalni fijasko, ali su ga kasnije kritičari prepoznali kao jedan od najvažnijih albuma svog vremena i hvalili njegovu inovativnost i umjetničke ambicije. Često se navodi kako su mračni tonovi i teme pjesama predstavljali svojevrsni predosjećaj negativnih događaja koji će nakon tzv. Ljeta ljubavi označiti američku kontrakulturu u sljedećim godinama.
Popis pjesama
Sve pjesme je napisao Arthur Lee, osim kada je drukčije navedeno.
El Cardón Limón, Tempoal
El Cardón Limón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Pristova
Pristova je naselje u slovenskoj Općini Dobrni. Pristova se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 115 stanovnika.
Ukradená vzducholoď
Ukradená vzducholoď ) je čehoslovačko-italijanski crno-bijeli pustolovni film za djecu snimljen 1967. godine. Temelji se na motivima djela Julesa Vernea, a radnja započinje 1891. kada grupa dječaka u Pragu sticajem okolnosti ukrade zračni brod i prolazi kroz niz pustolovina. Film je napravljen kombinacijom igranih sekvenci i animacije, pri čemu se nastojalo maksimalno zadržati ugođaj iz najranijih Verneovih ilustracija.
Priboj
Priboj je grad i sjedište istoimene opštine u Srbiji, tačnije u Zlatiborskoj oblasti. On je na tromeđi izmedju Bosne i Hercegovine, Srbije i Crne Gore.
Geografija
Priboj se nalazi na reci Lim, iznad kojeg se izdižu visoke planine. Sam grad Priboj se nalazi na 395 metara nadmorske visine uz obe strane reke Lim.
Jugozapadno od Priboja uz granicu sa BiH nalazi se Bić 1386 m, jugoistočno od Priboja nalazi se planina Pobijenik 1423 m, severno od Priboja nalazi se pribojski Crni vrh 1186 m , a severoistočno Banjsko brdo 1282 m.
Najviša kota opštine Priboj je vrh Ober na planini Javorje 1486 m.
Istorija
Ne zna se tačno kako je i kada Priboj nastao, ali se smatra da su ga podigli srednjovekovni srpski feudalci kao četvorougaoni zidani grad Jagat na padinama planine Bić šireći svoju vlast i državu prema Bosni.
Smatra se da Priboj postoji još mnogo pre 1418. godine kada se pominje prvi put u istoriji i kada ga je osvojio Isak-beg.Kasnije se pominje u Povelji kralja Fridriha III iz 1448. godine, zatim 1463. godine u jednom putopisu pominje se Priboj u nahiji Dobrun, a drugi put 1485. kao sedište istoimene nahije. Potpunije podatke o Priboju, kao gradu, dali su Benedikt Kuripešić, slovenački putopisac koji je prolazio kroz Priboj 1530. godine, i Evlija Čelebija koji je boravio u Priboju 1662. godine.
Opština Priboj po poslednjem popisu stanovništva broji oko 31 hiljadu žitelja, od čega na području Grada oko 20 hiljada i 11 hiljada u seoskim naseljima. Građane Opštine Priboj karakterišu izuzetno dobri susedski odnosi među Srbima i Bošnjacima koji su nosilac budućeg napretka svih tradicionalno, na teritoriji Opštine bitiše i nekoliko stotina Roma koji predstavljaju dodatno bogatstvo lokalnom suživotu. Iako geografski gledano Opština predstavlja "slepo crevo" regiona pa čak i Republike, uz malo više domaće samodiscipline može se očekivati vanprosečan privredno-kulturni uspon.U okolini Grada nalaze se termalni izvori sa najprimerenijom temperaturom vode i telesne temperature čoveka (oko 37 C). Na žalost, od stare tradicije turskih kupatila nije ostalo toliko toga, a na novim bazenima se tek po nešto radi. Kulturno nasleđe koje sa sobom nosi i jednu među prvim školama ovog kraja, moglo bi, uz vrlo povoljne prirodne uslove, možda poslužiti kao nastavak tradicije i unapređenje, te nije strano razmišljanje o izgradnji zdravog i "pametnog" centra u republici. Sa jedne strane je izvanredan prirodni potencijal za turizam i ugostiteljstvo, dok na drugoj potencijal za studentski centar sa više hiljada mladih koji bi imali nesmetan mir koji pruža manje mesto, izvanrednog kvaliteta voda, vazduha i hrane..
Iako nekoć gigant u auto industriji, vreme je da se grad vrati prirodnom pravcu svog razvoja. Turizam, lečiliste, obrazovni centar-tri glavna pravca budućeg razvoja.
Demografija
U naselju Priboj živi 15093 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,4 godina (36,0 kod muškaraca i 36,7 kod žena). U naselju ima 6199 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,16.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
{| style="width:50%; background:none;"
Sambruson, Venezia
Sambruson je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Puerto de Mala Ladera, San Miguel Totolapan
Puerto de Mala Ladera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Sambruson, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Puerto de Mala Ladera, San Miguel Totolapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2144 m.
Galván el Chorizo, Mexicali
Galván el Chorizo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Bacu Abis
Bacu Abis je naselje u Italiji u provinciji Carbonia-Iglesias, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1673 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
La Fe, San Pedro
La Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Roccolo, Varese
Roccolo je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
La Fe, San Pedro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1106 m.
Roccolo, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Tana, Asti
Tana je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Markova Sušica
Markova Sušica je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Markova Sušica pripada opštini Studeničani, koja okuplja južna predgrađa Grada Skoplja.
U Markovoj Sušici smešten je Markov manastir, zadužbina Mrnjavčevića, a danas veoma značajan manastir za pravoslavlje u Republici Makedoniji.
Prirodni uslovi
Markova Sušica je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 20 km južno.
Naselje Markova Sušica je u okviru istorijske oblasti Torbešija, koja se obuhvata južni obod Skopskog polja. Naselje je smešteno na severnim padinama planine Karadžice. Kroz selo protiče Markova reka. Nadmorska visina naselja je približno 370 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Markova Sušica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 53 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (94%), a ostalo su mahom Srbi (4%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
El Crucero, Villaflores
El Crucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 632 m.
La Troje, Lagos de Moreno
La Troje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1905 m.
Donji Stajevac
Donji Stajevac je naselje u Srbiji u opštini Trgovište u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 461 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 560 stanovnika).
Demografija
U naselju Donji Stajevac živi 342 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,0 godina (35,0 kod muškaraca i 39,4 kod žena). U naselju ima 151 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,05.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Alan Shepard
Alan Shepard punog imena Alan Bartlett Shepard, Junior (Derry, New Hampshire 18. novembar 1923. - Pebble Beach, Kalifornija, 21. jul 1998.), bio je američki astronaut, pilot i kontraadmiral Američke mornarice. Shepard je bio prvi amerikanac u svemiru (iza Gagarina). Deset godina nakon toga bio je komandant misije Apollo 14 i peti čovjek koji je šetao Mjesecom.
Mornarički dani
Shepard je rođen u oficirskoj porodici, otac mu je bio pukovnik, tako da je i on nastavio očevu tradiciju i upisao se na Mornaričku akademiju koju je završio 1944. Nakon toga služio je na razaraču USS Cogswell posljednju godinu Drugog svjetskog rata po Tihom oceanu. Nakon toga otišao je na obuku za pilote u Corpus Christi, Texas i Pensacola, Florida, koju je završio 1947. nakon tog je radio kao borbeni pilot, - pa nakon toga od 1950 još zahtjevniji posao - probnog pilota. .
Projekt Mercury
thumb|desno|260px|Shepard za misije Freedom 7
Shepard je odabran 1959. kao jedan od 110 vojnih probnih pilota od strane novoosnovane američke svemirske agencije NASA. Nakon niza napornih psihofizičkih testova, Shepard je ušao u krug sedam prvih astronauta za Program Mercury.
Misija Freedom 7 (Projekt Mercury-Redstone 3)
U januaru 1961. Shepard je odabran za prvog letača američkog svemirskog programa Misije Freedom 7, nakon višekratnih odgađanja Shepard je poletio 5. maja 1961. kao prvi amerikanac u svemir (gotovo mjesec dana nakon Jurija Gagarina). Shepardov let u biti i nije bio pravi svemirski let, jer on nije dosegao orbitu (apogej: 187.42 km).
Nakon uspješnog ateriranja u Atlantik, Shepard je postao nacionalni heroj, priređene su mu parade u Washingtonu, New Yorku i Los Angelesu, a primio ga je i predsjednik John F. Kennedy.
Porrentruy
Porentru je grad u severozapadnoj Švajcarskoj. Porentru je drugi po važnosti grad u okviru kantona Jura, gde je istoimenog sedište okruga Porentru.