cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Subramanijan Čandrasekar
Karijera
Čandrasekar je proučavao različite oblasti astronomije u različitim vremenskim intervalima. Proučavao bi jednu oblast, izdao nekoliko papira o tome, zatim napisao knjigu o onome što je proučavao, i onda prešao na sledeću oblast i ponovio postupak. Ovako je od 1929. do 1939. godine proučavao strukturu i građu zvezda i teoriju belih patuljaka a od 1939. do 1943. dinamiku zvezda. U periodu od 1971. do 1983. radio je na matematičkoj teoriji crnih rupa i konačno, tokom kasnih osamdesetih radio je na teoriji surada gravitacionih talasa.
Ateizam
Čandrasekar se prilikom jedne javne rasprave razjasnio kao ateista:
Orland Park, Illinois
Orland Park je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 56.767, što je 5.69 (11,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rastina
Rastina je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Sombor u Zapadnobačkom okrugu. Udaljeno je 22 km od Sombora, u blizini državne granice sa Mađarskom. Prema popisu iz 2002. bilo je 566 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 605 stanovnika).
Brion (Vijena)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 203 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 141 m, a minimalnoj 109 m).
Rastina
Istorija
Prvi put se pominje u XIV veku pod nazivom Harasti.
Udruženje "Naša Jugoslavija"
Udruženje "Naša Jugoslavija" je nestranačka, nevladina i neprofitna organizacija čiji je glavni cilj stabilizovanje odnosa među ljudima na području nekadašnje Jugoslavije i ostvarenje uske i čvrste saradnje među njima na svim planovima. Pored toga, udruženje se i čvrsto zalaže za priznavanje jugoslovenske nacije.
Rastina
Istorija
Do polovine XIX veka Rastina je bila posed barona Redla na kom su radili uglavnom Mađari. U drugoj polovini XIX veka Rastina je u okviru Stanišića a do kraja Drugog svetskog rata u sastavu Riđice. Status samostalnog sela ponovo dobija po završetku rata. Doseljavanjem dobrovoljaca posle Prvog svetskog rata iz Like i Hercegovine nastaje selo Rastina.
Demografija
U naselju Rastina živi 468 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,7 godina (42,4 kod muškaraca i 46,9 kod žena). U naselju ima 191 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,96.
Udruženje "Naša Jugoslavija"
Stavovi
Nekih od stavova Udruženja "Naša Jugoslavija" su da:
Rastina
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Nacionalni spomenici u Čapljini
Na listi nacionalnih spomenika BiH za opštinu Čapljina se nalaze sljedeći spomenici:
Udruženje "Naša Jugoslavija"
Časopis udruženja
Časopis Udruženja "Naša Jugoslavija" se zove "Bilten" i za sada se prikazuje isključivo u online formi na internet adresi udruženja, a godišnje se objavljuju dva izdanja. "Bilten" ima zadatak da se u pisanoj formi bavi temama koje su direktno ili indirektno vezane za interese stanovnika jugoslovenskih država, no i onih koji žive širom svijeta, a vezani su za svoje korijene.
Naša Jugoslavija u Hrvatskoj
Koordinaciono tijelo hrvatskog ogranka Naše Jugoslavije je krajem marta 2008. godine u istarskom gradu Puli održao sastanak, na kojem je postavilo smjernice i pravila kojima želi ići. U toku iste godine predan je i zahtjev za registraciju udruženja. Nakon višemjesečnog čekanja na odgovor nadležnih organa, stigao je negativan odgovor, zbog čega je podnijeta žalba. U međuvremenu se 29. jula 2009. godine održava osnivačka skupština udruženja u Puli, osnivači su bili Zlatko Stojković i Matija Rojnić iz Pule i Krešo Seb iz Zagreba, a udruženje je u tom momentu već brojalo oko 200 članova. Krajem te 2009. godine, udruženje je Hrvatskom saboru i hrvatskom Državnom zavodu za statistiku uputilo i inicijativu za priznavanje jugoslovenske nacije. Početkom 2010. godine, napokon je stiglo rješenje kojim se odobrava upisanje Udruženja "Naša Jugoslavija" u registar udruga Republike Hrvatske. Na prvoj redovnoj skupštini udruženja 2010. godine, konstatirano je da se Naša Jugoslavija treba širiti Hrvatskom, tako što će se osnivati Klubovi Jugoslavena. Prvi Klub Jugoslavena bio je osnovan u Split već krajem 2009. godine, a sledeći takvi klubovi bi se trebali osnivati i u Zagrebu i Rijeci. Naša Jugoslavija ima najviše članova u Puli, Zagrebu i Rijeci.
Naša Jugoslavija u Bosni i Hercegovini
2008. godine je predan zahtjev za registraciju udruženja u Bosni i Hercegovini. Udruženje u Bosni i Hercegovini održalo je svoju osnivačku skupštinu 14. Marta 2009. godine. Međutim, Ministarstvo pravde Bosne i Hercegovine odbilo je zahtjev za registraciju "Naše Jugoslavije", a kao razlog je navedeno da organizacija u svom nazivu ne smije koristiti riječ "Jugoslavija". Ministarstvo je čak obrazložilo da bi udruženje "predstavljalo opasnost za sigurnost i državni integritet države Bosne i Hercegovine". Predsednik bosansko-hercegovačkog ogranka je medicinski menadžer Dalibor Tomić.
Naša Jugoslavija u Makedoniji
Udruženje je i u Makedoniji bilo aktivno. Bilo je pokušaja da se i tamo organizira, ali do sada, bez uspjeha.
Tasley, Virginia
Tasli je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 300.
NGC 1038
NGC 1038 je galaksija u zviježđu Kit.
Драгојловиће
Драгојловиће је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 114 становника (према попису из 1991. било је 155 становника).
Демографија
У насељу Драгојловиће живи 101 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 47,7 година (46,3 код мушкараца и 49,3 код жена). У насељу има 34 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,35.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Paraje Xometitla, Tláhuac
Paraje Xometitla je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tláhuac.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2242 m.
Daniel Dae Kim
Daniel Dae Kim (korejski: 김대현; rođen kaoKim Dae-hyun, 4. august 1968 -) je korejsko-američki glumac, najpoznatiji po ulogama u američkim TV-serijama, među kojima je najpoznatiji lik Chin Ho Kellyja u modernoj verziji TV-serije Hawaii Five-0. Kim, koji je slavnim postao zahvaljujući ulozi Jin-Soo Kwona u TV-seriji Lost, također je posuđivao glas liku Johnnyja Gata u seriji video-igara Saints Row.
Vallepiana, Genoa
Vallepiana je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 604 m.
Corsanico, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Zapotal San Lorenzo, Tantoyuca
Zapotal San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 363 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
San Iorio, Alessandria
San Iorio je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Los Gatos, Mulegé
Los Gatos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 622 m.
Ubica na odsustvu
Ubica na odsustvu (Mörder auf Urlaub) je jugoslavensko-istočnonjemački crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1965. godine u režiji Boška Boškovića. Radnja se događa na Jadranskoj obali i prikazuje kako lokalne vlasti istražuju ubistvo jednog turista, za čiju se pozadinu ispostavi da je vezana uz nacističke zločine. Kao lokacija za film je korišten Sveti Stefan na Crnogorskom primorju.
Beloveža
Beloveža je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
NGC 1014
NGC 1014 je dvostruka zvijezda u zviježđu Kitu.
La Agujita, Jilotlán de los Dolores
La Agujita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jilotlán de los Dolores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
Delnița, Păuleni-Ciuc
Delnița je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Păuleni-Ciuc.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 593 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 726 m.
1572
thumb|200px|[[Rudolf II|Rudolf I, ugarsko-hrvatski kralj 1572-1608]]
Godina 1572 (MDLXXII) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).
Događaji
thumb|250px|[[Vartolomejska noć - atentat na Kolinjija (levo), njegovo ubistvo (desno) i leševi na ulici]]
Tokom/tijekom godine
mini|200px|Centralna Evropa 1572.
Songdo
Songdo (송도, 松都), je korejski izraz za "grad borova" pod čime se podrazumijevaju:
Barbra Streisand
Barbra Streisand (rođena 24. aprila, 1942. kao Barbara Joan Streisand) je američka pevačica, pozorišna i filmska glumica, kompozitorka, filmska rediteljka i producentkinja i liberalna politička aktivistkinja, nagrađivana velikim brojem nagrada u toku svoje karijere. Streisand je pevačica sa najvećim brojem prodatih albuma u SAD tokom 30 godina, oko 71 milion primeraka samo u SAD. Smatra se jednom od najuspešnijih žena u svetu industrije zabave, koja ostaje na svetlu i posle skoro 50 godina karijere.
Biografija
Rođena je u jevrejskoj porodici na Brooklynu u New Yorku. Njen otac je bio nastavnik i umro je kada je Barbra imala samo 15 meseci; kasnije je imala loše odnose sa svojim očuhom. Njena sestra, Roslyn Kind je takođe pevačica. Majka, Diana Ida Rosen, nije podržavala Barbru u njenoj želji da se bavi show businessom, smatrajući da nije dovoljno lepa. Završila je Erasmus Hall High School, gde je maturirala kao jedna od najboljih učenica i pevala je u horu sa Neilom Diamondom i družila se sa šahovskim prvakom Bobby Fischerom. Nikada nije pohađala koledž.
Početak karijere
Još je kao tinejdžerka počela da peva u noćnim klubovima. Želela je da bude glumica i pojavila se u nekoliko off-off-broadwayskih predstava – u jednoj je glumila sa Joan Rivers, koja je isto želela da postane glumica. Njen tadašnji momak, Barry Dennen joj je pomogao da osmisli svoj prvi nastup sa kojim je počela da se proslavljuje kao pevačica, najpre u gej barovima u Greenwich Villageu na Mangattanu, 1960. godine. Tada je svoje ime skratila od Barbara na Barbra da bi bilo prepoznatljivije.
Sa svojim 19 godina, 1962. pojavila se prvi put na Broadwayu, u mjuziklu I Can Get It for You Wholesale. Iste godine je potpisala ugovor sa muzičkom kućom Columbia Records. Njen prvi album, The Barbra Stresand Album izašao je 1963. godine i za njega je osvojila dve nagrade Grammy. Njeni naredni albumi bili su takođe uspešni, tako da su se u jednom trenutku njena prva tri albuma našla istovremeno među prvih deset na listi Billboard pop albuma i to u vreme kada su rock and roll kao i The Beatles dominirali top listama.
Godine 1964 dobila je ulogu u predstavi Funny Girl, baziranoj na životu Fanny Brice. Uloga je najpre trebalo da pripadne glumici Anne Bancroft, ali je Jule Styne, koji je pisao muziku za predstavu, želeo Barbru koju je gledao u I Can Get It For You Wholesale.
Posle nekoliko uspešnih pojavljivanja na televiziji, među kojima je bio i The Judy Garland Show, Streisand je dobila svoju emisiju na CBS-u. Njen prvi specijal bio, My Name Is Barbra (1965), dobio je odlične kritike i privukao je obožavaoce.
Filmska karijera
Njen prvi film snimljen je po njenom broadwayskom hitu Funny Girl (1968). Film je imao puno uspeha i kod kritičara i kod publike, a ona je osvojila Oscara za glavnu ulogu. Njena naredna dva filma bila su takođe bazirana na mjuziklima: Jerry Hermanov Hello, Dolly! i Burton Laneov i Alan Jay Lernerov On a Clear Day You Can See Forever (1970). Njen treći film baziran je na broadwayskoj predstavi, The Owl and the Pussycat.
Snimala je i originalne filmove kao što su komedije What's Up, Doc? (1972) sa Ryan O'Nealom i For Pete's Sake (1974) i drama The Way We Were sa Robert Redfordom. Svoju drugu Nagradu Akademije dobila je za najbolju originalnu pesmu kao kompozitorka pesme Evergreen za film A Star Is Born (1976). Ovim je postala prva žena koja je dobila Oscara u ovoj kategoriji.
Zajedno sa Paulom Newmanom i Sidneyjem Poitierom osnovala je First Artists Production Company 1969. godine.
Godine 1970. u filmu The Owl and the Pussycat snimila je toples scenu za koju se kasnije pokajala i tražila je od reditelja Herbert Rossa da scenu izbaci iz filma. U kasnijim godinama časopis High Society magazine je došao do negativa i objavio je fotografije sa njenim golim grudima, a Streisand je preduzela mere da se časopis povuče iz prodaje. Ovaj film je poznat i po tome što je to prvi hollywoodski film u kome velika hollywoodska zvezda koristi reč fuck; Barbra u filmu kaže: "just fuck off".
U periodu od 1969. do 1980. Streisand je deset puta bila među prvih 10 na listi Box Office-a i to najčešće kao jedina žena na listi. Posle neuspeha filma All Night Long 1981. godine, njen rad na filmu se bitno smanjio. Od tada je glumila svega u pet filmova.
Nekoliko filma je sama producirala, osnovavši svoju kuću Barwood Films 1972. godine. Za film Yentl ona je pisala scenario, radila produkciju i režiju i igrala glavnu ulogu. Isto je ponovila sa filmom The Prince of Tides. Oba filma su dobila odlične kritike.
Pored filma The Prince of Tides koji je snimljen 1991. tokom devedestih snimila je još samo The Mirror Has Two Faces (1996), koji je takođe producirala i režirala. Posle duže pauze na film se vratila tek 2004. godine glumeći u komediji Meet the Fockers zajedno sa Dustin Hoffmanom, Robertom De Nirom i Ben Stilerom.
Filmografija
2012 (Guilt trip) Joyce Brewster
Muzička karijera
Barbra Streisand je snimila preko 60 albuma, većinu za Columbia Records. Njeni rani radovi obično se smatraju klasičnim izvedbama pozorišnih i klubskih standarda, a pesme od My Name Is Barbra nadalje predstavljaju uspomene na njene televizijske emisije.
Kada su 1970-e prošle, Streisand je imenovana za najupešniju pevačicu u SAD – samo su Elvis Presley i The Beatles prodali više albuma od nje.
Svojim korenima u mjuziklima Streisand se vratila 1985. godine sa albumom The Broadway Album. Album je imao neočekivano uspeha, zauzimajući mesto #1 na Billboard listi pune tri nedelje i prodat je u više od 4 miliona primeraka.
Početkom 1990-ih njena karijera je stajala u mestu. Predlagali su joj da napravi turneju, ali dogovori su trajali dve godine zbog njenog straha od javnog nastupa. Konačno, septembra 1993. Streisand je najavila svoju prvi koncertnu turneju posle 27 godina. Streisand je dobila brojne naslovne strane iščekivanju onoga što je Time magazine nazvao "muzičkim događajem veka". Cena karata se kretala od 50 do 1.500 dolara, a cela turneja je rasprodata za manje od jednog sata. Ovim je Streisand postala najplaćeniji koncertni izvođač u istoriji. Snimak Barbra Streisand: The Concert je osvojio 5 Emmy nagrada, kao i Peabody nagradu, a snimak emitovan na HBO-u bio je najgledaniji koncert u 30 godina postojanja HBO-a.
Za Novu godinu 1999. ponovo je održala koncert, ovog puta kao koncert sa najvećom zaradom u Las Vegasu ikada.
Njeni noviji albumi uključuju Christmas Memories (2001), The Movie Album (2003) i Guilty Pleasures (2005), koji je ponovljena saradnja sa Barry Gibbom i nastavak njihovog albuma Guilty.
Pred četiri koncerta planirana u New Yorku i Los Angelesu (po dva u oba grada) za septembar 2000. Barbra Streisand je najavila da više neće nastupati na komercijalnim koncertima. Ipak, 2006. je najavila još jednu turneju kojom je želela da prikupi novac za različita društvena pitanja. Turneja je trajala od 4.10 do 20.11.2006. a njeni specijalni gosti bili su Il Divo.
Na koncertu 9.10.2006. u Medison Square Gardenu, Streisand je imala skeč sa imitatorom George W. Busha, tokom koga je jedan od posetilaca iz publike neprestano dobacivao uvrede. Kada se skeč završio Barbra Streisand mu je sa bine rekla: "Shut the fuck up!", posle čega je dobila veliki aplauz od publike, kojoj se potpom izvinila zbog svoje netolerancije i objasnila skeč sa ismevanjem Busha rečima da umetnik mora da provocira.
Tokom leta 2007. Streisand je održala svoju prvu evropsku turneju. Prvi koncert je održan u Cirihu, nakon čega su sledili Beč, Pariz, Berlin, Stokholm, Manchester, Celbridge blizu Dublina i tri koncerta u Londonu, jedinom gradu u kome je Streisand nastupala i pre ove turneje. Cene ulaznica za koncerte u Londonu su se kretale od 100 do 1.500 funti.
Nagrade
Barbra Streisand je jedna od devet umetnika koji su dobili četiri najprestižnije nagrade u show businessu: Oscar, Tony, Emmy i Grammy.
Streisand je 2007. dobila orden Legije časti.
Oscari
thumb|desno|250px|Barbra Streisand na balu posle dodele [[Tony Awards|Tonyja, 1995.]]
Privatni život
Barbra Streisand se udavala dva puta. Njen prvi muž je bio Elliott Gould, sa kojim je bila u braku od 1963. do 1971. godine i sa kojim ima sina Jason Goulda. Sa svojim drugim mužem, takođe glumcem, James Brolinom venčala se 1. jula, 1998. Njih dvoje nemaju dece; Brolin ima dvoje dece iz prvog i jedno iz drugog braka. Oba njena muža su glumila u trileru Copricorn One.
Tokom godina pričalo se da je bila u vezi sa mnogim poznatim ličnostima, među kojima su Ryan O'Neal, Tom Smothers, Warren Beatty, Jon Voight, bivši premijer Kanade, Pierre Trudeau, Jon Peters, Don Johnson, Steve McQueen, Andre Agassi i drugi.
Politički aktivizam
Streisand već dugi niz godina aktivno podržava Demokratsku partiju. Kao liberalna demokratkinja se zalaže za kontrolu naoružanja, za akcije protiv globalnog zagrevanja (kritikuje američku vladu zbog neratifikovanja Protokola iz Kjotoa), bolju pomoć žrtvama uragana Katrina, kritikuje motive za invaziju na Irak, 2003., podržava reproduktivna prava žena, kao i LGBT ljudska prava, kao što su pravo na usvajanje dece i brakovi. Pored otvorenih zagovaranja poštovanja ljudskih prava, Barbra Streisand je osnovala fond, The Streisand Foundation, koji izdvaja novac za finansiranje projekata koji se bave pitanjima kao što su AIDS, ekologija, rak dojke, sloboda govora, LGBT prava.
Godine 2004. Barbra Streisand je primila nagradu koju joj je uručila organizacija Human Rights Campaign za njen doprinos borbi za jednaka prava LGBT osoba.
Imidž u popularnoj kulturi
Barbra Streisand uživa ikonski status među grupama koje je cene zbog njenog umetničkog rada i talenta, kao i onih koji cene njena politička zalaganja. Streisand se takođe smatra jednom od najvećih gej ikona.
U crtanoj seriji South Park njen lik je nekoliko puta bio predmet satire, najviše u epizodi Mecha-Streisand, u kojoj se pretvara u robotskog dinosaura da bi osvojila univerzum. U drugoj epizodi ona se javlja kao "Spooky-Vision" – njen lik se pojavljuje u četiri ugla ekrana sa natpisom "Spooky Vision" (jeziva vizija). U filmu South Park: Bigger, Londer and Uncut njeno ime se koristi kao veoma jaka psovka. Matt Stone i Trey Parker, kreatori serije su rekli da ona za njih predstavlja čisto zlo i da od svih poznatih ličnosti koje ismevaju, jedino nju stvarno mrze.
U serijama i filmovima su česte reference na njen status gej ikone. U filmu In & Out ona je omiljena ličnost Howarda Brecketta (Kevin Kline), koji priznaje da je gej pred venčanje. Njegova verenica, koju glumi Joan Cusack u jednoj replici kaže: "Da li znaš koliko puta sam morala da gledam Funny Lady?" U ranijoj sceni Klinov lik ulazi u tuču s prijateljima kada oni kažu da je Barbra bila isuviše stara za Yentl. Njenu pesmu People svira školski orkestar u čast Howarda.
El Edén, Villaflores
El Edén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 654 m.
Decim Haterije Agripa
Tacit ga opisuje kao "pospano stvorenje". Bio je oženjen za Domiciju, kćer Antonije Starije i Lucije Lucija Domicija Ahenobarba. Jedino dijete im je bilo sin Kvint Haterije Antonin.
Osternienburger Land
Osterninburger Land je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Anhalt-Biterfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 9.673 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15082256.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Anhalt-Biterfeld Osterninburger Land se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Anhalt-Biterfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 71 metra. Površina opštine iznosi 138,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.673 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
NGC 990
NGC 990 je galaksija u zviježđu Ovan.
Palinudo Staglio, Cosenza
Palinudo Staglio je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Drambon
Drambon je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 139 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 192 metara (maksimalnoj 207 m, a minimalnoj 186 m).
Čandrasekarova granica
Čandrasekarova granica ili Čandrasekarov limit (eng. Chandrasekhar limit) jeste konstanta u astrofizici i uobičajeno iznosi 1.4 mase Sunca. Vrednost ove konstante varira zavisno od uzetih aproksimacija, a vrednost koju je računao Čandrasekar iznosi:
gde je μe prosečna molekularna težina elektrona, m_H masa atoma vodonika, \pi broj Pi, konstanta povezana sa rešenjem Lejn-Emden jednačine, \hbar Plankova konstanta, c brzina svetlosti, G ili γ gravitaciona konstanta.
Čandrasekarov limit izuzetno je bitan u evoluciji jedne zvezde. Naime, ukoliko je masa zvezde manja od Čandarsekarovog limita u trenutku kada zvezda potroši sve nuklearno gorivo, odnosno onda kada nema više vodonika u jezgru, a nema dovoljno energije da započne fuziju iz helijuma, tada zvezda počinje da kolapsira pod uticajem gravitacione sile. Na kraju nastaje beli patuljak. Ukoliko je masa zvezde veća od Čandarsekarovog limita, a manja od 3 mase Sunca, isprva nastaje crveni džin, a kada počne gravitacioni kolaps nastaju nova ili supernova. Gravitacionom kolapsu zvezda masa većih od tri mase Sunca prethodi eksplozija supernove. Na kraju evolucije, zvezde srednjih masa postaju neutronske zvezde, pri većim masama, nastaje crna rupa.
Opština Lunca, Botoșani
Lunca je opština u Rumuniji u okrugu Botošani.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
El Potrero, Zinapécuaro
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zinapécuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 243 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2489 m.
Mellarolo, Sondrio
Mellarolo je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 845 m.
La Tima, Tampacán
La Tima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Peckfitz
Pekfic je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altmark Salcvedel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 154 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15081405.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altmark Salcvedel Pekfic se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Altmark Salcvedel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 57 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 154 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
El Sisal, Victoria
El Sisal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 337 m.
Paolo Boselli
Paolo Boselli (Savona, 8. lipnja 1838. – Rim, 10. ožujka 1932.), bio je talijanski pravnik i političar.
Boselli je studirao pravo u Torinu. Postao je 1870. član stalnog financijskog komiteta i zastupničkog doma, kao pripadnik desnog centra.
Postaje predsjednik 1881. uglavnom zbog svojih zasluge u novostvorenom vijeću trgovačke mornarice. Od kolovoza 1887. do veljače 1891. bio je ministar obrazovanja u vladi Francesca Crispia, a od prosinca 1893. do ožujka 1896. ministar financija. Bio je ministar državne blagajne od svibnja 1899. do lipnja 1900. u kabinetu Luigia Pellouxa. Obnašao je dužnost ministra obrazovanja od veljače do svibnja 1906., u vladi Sidneya Sonnina, a 1915. bio je predsjednik odbora, koji je bio za ulazak Italije u Prvi svjetski rat. Od lipnja 1916. do listopada 1917. obnašao je dužnost premijera. Za doživotnog senatora izabran je 1921.
Boselli je, između ostalog, napisao životopis Lorenza Pareta i Le droit maritime en Italie (1885.), kao i seriju manjih ekonomskih spisa, Discorsi e scritti vari (1888).
Woodfield, South Carolina
Vudfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.303, što je 65 (0,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tacotera, Valle de Juárez
Tacotera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Valle de Juárez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2168 m.
Catching Fire
Lov na vatru (engl. Catching fire) je drugi nastavak trilogije Igre gladi, američke spisateljice Suzanne Collins. Knjiga je prvi put objavljena 1. septembra 2009. godine u izdanju Scholastica u tvrdom povezu, a kasnije je postala dostupna i u elektronskoj i audio formi.
Roman je dobio pozitivne kritike, a kao glavne teme se provlače opstanak, državna kontrola, buntovnost i međuzavisnost protiv nezavisnosti. Filmska adaptacija romana premijerno je prikazana 11. novembra 2013. u Londonu pod naslovom The Hunger Games: Catching Fire.
Radnja romana
Nakon što je nadmudrila Kapitol i skupa sa Peetom Mellarkom uspjela preživjeti strahote arene na 74. Igrama gladi, Katniss Everdeen započinje pobjedničku turneju po Panemu. Međutim, predsjednik Snow nije zadovoljan razvojem događaja jer se javljaju naznake ustanka u pojedinim distriktima. Stoga ucjenjuje Katniss da nastavi glumiti romansu sa Peetom i na taj način umiri građane. Samo godinu dana nakon njene pobjede na igrama, dolaze na red nove, 75. Igre gladi koje su ujedno i "Četvrtvjekovno okajavanje", jubilej koji se održava na svakih 25 godina. Tada se Kapitol postara da Igre budu posebno zanimljive i okrutne. Na prošlom "Četvrtvjekovnom okajavanju" broj takmičara je udvostručen, a ovaj put Tvorci Igara odlučuju odabrati tribute među dosadašnjim pobjednicima. Kao jedini ženski pobjednik iz Distrikta 12, Katniss biva ponovo odabrana i skupa sa Peetom poslana u arenu da se bori do smrti.
Teme
Glavne teme Lova na vatru uključuju opstanak i sukob međuzavisnosti i nezavisnosti. Kako recenzentica Margo Dill ističe, "U Lovu na vatru, Katniss i Peeta su definitivno međusobno zavisni i pomažu jedno drugom da prežive. Činjenica je da im je oboma preživljavanje onog drugog važnije od sopstvenog." Dill objašnjava kako ovo povećava šanse svakog od njih da umru.
Državna kontrola je još jedna značajna tema koja se provlači ne samo kroz ovaj roman, nego kroz cijelu trilogiju. Nakon gušenja prvobitne pobune, Kapitol je uspostavio pravila kako bi ograničio i nadzirao živote građana. Primjeri koje navodi Dill uključuju da "75. Igre Gladi imaju 'nova' pravila zbog kojih su Katniss i Peeta ponovo dovedeni u opasnost. Više 'Mirovnjaka' je poslano u distrikte kako bi ugušili nadu koja se javila u građanima nakon prethodih Igara Gladi." Također važna tema koja se susreće u trilogiji jesu mediji i uticaj popularne kulture na emocije, želje i društvene poglede. Ostale teme u romanu uključuju moral, pokornost, žrtvovanje, iskupljenje, ljubav i zakon.
Xila, Tláhuac
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2238 m.
Rancho San Pedro, Santa María Zacatepec
Rancho San Pedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Zacatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 128 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Waterloo, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.242, što je 42 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
ABTS
ABTS je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 514,619 Da.
Queglia, Salerno
Queglia je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Ljudi (Međuzemlje)
Ljudi su jedna od rasa u Tolkienovoj mitologiji. Oni su djeca Ilúvatarova. Vilenjaci su ih prozvali Atanima, Drugima, i Holdorima, Sljedbenicima jer su se u Međuzemlju pojavili nakon njih.
Prvo doba
Najmlađa rasa na Ardi (osim možda hobita) probudila se u Hildórienu, na dalekom istoku, u vrijeme Prvog izlaska Sunca. Noldori su se prije mnogo vremena vratili u Beleriand iz Valinora. Prvih tristo godina i više ljudi su putovali na zapad da bi došli do Modrog gorja. Valari ih nisu posjetili niti pozvali u Valinor. Ljudi ih nisu razumjeli i bojali su ih se, bivajući toliko različiti od njih. Najbrže su se izmiješali s Mrkim vilenjacima, kojima su postali pratioci. Kada je pleme Bëora Starog, jednog od Triju ljudskih kuća, prešlo Modro gorje, nastanili su se oko izvora Thalosa u Ossiriandu, gdje ih je pronašao Finrod Felagund i poveo ih, na zahtjev Zelenih vilenjaka iz Ossirianda, u njihov novi dom, pokrajinu Estolad, Tabor, koja se nalazila istočno od Doriatha, između rijeka Celon i Gelion. Nakon Bëorova plemena, u Beleriand su pristigli Haladini, drugo ljudsko pleme, koje se nastanilo u Thargelionu. Zadnje je pristiglo Marachovo pleme, koje se naselilo istočno i južno od ova dva prethodna plemena, na mjestu gdje Patuljačka cesta prelazi Gelion. Ova tri plemena su bila najveća i najbrže su se izmiješali s vilenjacima Belerianda, pa su ih prozvali Edaini, i bila su tri plemena Prijatelja vilenjaka. Nakon nekog vremena ljudi su poželjeli otići dalje na zapad, što su mnogi i učinili, malo-pomalo, tako da se Bëorovo pleme naselilo u Dorthonionu, a Marachovo pleme se razdijelilo i najveći dio je otišao na obronke Ered Wethrina, ali manji dio je naposljetku završio u Hithlumu. Narod Haladina još uvijek je boravio u Thargelionu, no, nakon napada Morgothovih orka u kojem je mnogo Haladina stradalo, vođa tog plemena, žena po imenu Haleth, povela ih je na zapad do drugih ljudskih plemena. Tada su se naselili u šumi Brethil, zapadno od Doriatha, i bili su poznati kao Halethin narod. U toj velikoj seobi mnogi ljudi iz svih plemena, a najviše iz Marachova, odvojili su se i nestali bez traga, neki natrag na istok Međuzemlja, neki na jug. Kasnije su neki postali odvojeni narodi.
Ljudi su poslije toga stalno rasli i brojem i umom, kao i vilenjaci. No, kada su došla mračna vremena za Beleriand, nakon Dagor Bragollacha, a Morgothovi orci zauzimali sve više teritorija, broj ljudi naglo je opao, a narodi su se razdvojili i postali raštrkani. U ovo se vrijeme spominju Barahirovi podvizi u Dorhonionu gdje je s malo ljudi uporno odolijevao Morgothu. Morgoth je, s druge strane, ljudima nudio titule i posjede kako bi mu se pridružili, no ljudi su se pokazali otpornijima na njegovo zlo nego što je on mislio. U to vrijeme u Beleriandu su se pojavili Mrki ljudi. Mnogi su od njih potpali pod Morgothovu vlast, postavši njegove sluge i uhode. Edaini i Istočnjaci nisu bili u dobrim odnosima, jer Istočnjaci nisu bili skloni ratovanju, pa tako nisu ni došli u pomoć Kućama Edaina dok je Morgoth napadao sa sjevera. Nakon Nirnaeth Arnoediada ljudi i vilenjaci su se otuđili (osim ljudi iz Triju kuća), zbog toga što su ljudi, pod vodstvom Ulfanga izdali vilenjake napavši ih iz zasjede s boka. Usprkos toj izdaji, Edaini su učinili mnoga junačka djela u ratu protiv Morgotha. A krajem Prvog doba, kada je Morgothova pobjeda već bila izvjesna, Eärendil Pomorac se otisnuo preko Velikog mora tražeći zemlju Valara kako bi ih molio da pomognu ljudima u Međuzemlju. Nakon mnogih opasnosti i dugog putovanja našao je Valinor i pokrenut je Gnjevni rat kojim je Beleriand urušen, a Morgoth bačen izvan granica svijeta.
Vilenjaci su u početku dali mnoga imena ljudima, kao što su Atani (Drugi narod), Hildori (Sljedbenici), Apanónar (Poslije-rođeni), Engwar (Boležljivi), Fírimar (Smrtnici), Híni Ilúvataro (Ilúvatarova djeca), Otimači, Stranci, Nedokučivi, Samo-prokleti, Nezgrapni, Noćni plašljivci, Sunčeva djeca i još mnoga imena.
Drugo doba
Nakon Gnjevnog rata, Edainima je načinjen novi dom, koji nije stajao ni u Međuzemlju, ni u Valinoru. Bio je to otok Andor (Darovana zemlja) na kojem su otada trebali živjeti. Kada su pristigli, na njemu su osnovali svoje kraljevstvo Númenór. Ti Edaini koji su dospjeli do Númenóra bili su početak naroda koji je poznat pod imenom Dúnedaini. U Drugom dobu najviše ima spomena o kraljevstvu Númenór, pošto su ostali ljudi u to vrijeme živjeli u Međuzemlju koje je još uvijek vrvjelo od Morgothovih uhoda i izopačenih bića. Tako su mnogi ljudi u Međuzemlju i sami postali iskvareni, dok su Edaini u to doba doživjeli svoj najveći procvat i u to vrijeme se najviše približili Eldarima. U početku su se Númenórejci vraćali u Međuzemlje kako bi poučavali i pomagali onima (donoseći im kukuruz, vinovu lozu, učivši ih poljoprivredi i obrtima) koji su ostali tamo, s vremenom sve više su dolazili kako bi porobljavali i skupljali danak, a ne poučavali. To je vrijeme nastanka mnogih utvrđenih gradova na zapadnim obalama Međuzemlja. Otada je ljudski strah od smrti sve više rastao, a Númenórski kraljevi bivali sve ponosniji. Kada su sami prouzročili svoju propast, gotovo svi Númenórejci su izginuli u Eruovom bijesu kojim je potopio njihovo kraljevestvo. Nekolicina ih se ipak spasila i oni su pobjegli u Međuzemlje, miješajući se s lokalnim stanovništvom u Trećem dobu.
Za to vrijeme Sauron je pomoću devet prstenova pod svoju vlast stavio devet ljudskih kraljeva, porijeklom većinom iz Umbara i Harada. Oni su postali vrlo moćni u svoje vrijeme, no samo da bi još brže propali, jer njihovi životi ne završavaju nego se svode na nepodnošljivo postojanje. Tih devet kraljeva je postalo devet prstenovih utvara, Nazguli. Kada je učvrstio svoju vlast u Mordoru, objavio je rat Gondoru i zauzeo Minas Ithil (koji se nakon toga naziva Minas Morgul). Jedini način da se Sauron porazi bio je taj da se svi slobodni narodi Međuzemlja ujedine kako bi ga zaustavili. Vilenjaci pod vodstvom Gil-galada i ljudi pod Elendilom tada su se posljednji puta ujedinili kako bi nakon sedam godina opsade konačno porazili Saurona. Tijekom te opsade mnogi su i ljudi i vilenjaci poginuli, sam Elendil, Gil-galad, pa i Isildurov brat Anárion. Taj događaj označava kraj Drugog doba.
Treće doba
Kako je Treće doba započelo uništenjem Saurona, mnogi ljudi su se tada okrenuli od zla i pridružili se Isilduru, koji je tada vladao Gondorom. No, još je i mnogo ljudi ostalo pod Sauronovom sjenkom, mrzeći kraljevstva Zapada. No, u cjelini, broj ljudi se smanjivao, tako da u vrijeme osmog Isildurovog nasljednika, Eärendura, Dúnedaini su bili podijeljeni na male kneževine i vlastelinstva boreći se između sebe, pošto jednostavno nije bilo dovoljno ljudi koji bi nastavali ogromne gradove koji su bili potrebni za vrijeme Elendila, propadanje Arnora bilo je neizbježno. Dúnedaini su na kraju postali malobrojni, lutajući u divljini. Na jugu je kraljevstvo Gondor neko vrijeme još raslo i razvijalo se, da bi kasnije također stalo propadati kao i Sjeverno kraljevstvo. Gondor je stajao kao bedem od Mordora koji je branio Međuzemlje, tako da je njegovu slabost iskoristio Sauron kako bi se ponovno vratio u Mordor. Nakon smrti Eärnura, 34. gondorskog kralja, kraljevstvo je ostalo bez nasljednika, pa je vlast preuzela dinastija Namjesnika iz kuće Mardila Vjernog. U vrijeme Ciriona, dvanaestog namjesnika s Rohirrimima, Gospodarima konja sa dalekog sjevera, Gondor je uspostavio savezništvo, i poklonio im zemlju sjeverno od Bijelog gorja kako bi se tamo nastanili, kao nagradu za njihovu pomoć u obrani od navale Istočnjaka. Otada je na posjedima prije poznatima kao Calenardhon vladavina kraljevstva Rohan.
Takvo se stanje nastavljalo, Sauron je jačao, a kraljevstva ljudi su slabjela, sve do rata za Prsten. Tada je, intervencijom svih naroda, pa tako i Valara, Sauronu došao kraj. Dúnedain Aragorn, potomak Isildura, okrunjen je tada kao kralj Elessar, vladajući Gondorom i Arnorom. U to doba u Arnoru su obnovljeni sjaj i slava, a tako i Gondoru.
Rodovi ljudi
Brojna su plemena ljudska u Međuzemlju - ovdje ćemo navesti neka od njih:
Numenor
Nakon Gnjevnog rata, Edainima je načinjen novi dom, koji nije stajao ni u Međuzemlju, ni u Valinoru. Bio je to otok Andor (Darovana zemlja) na kojem su otada trebali živjeti. Kada su pristigli, na njemu su osnovali svoje kraljevstvo Númenór. Ti Edaini koji su dospjeli do Númenóra bili su početak naroda koji je poznat pod imenom Dúnedaini. Númenórejcima je podaren vrlo dug život i nikakve bolesti nisu poznavali. Rasli su u mudrosti i slavi, a i u visinu; ali, ne i toliko brojem. Na sredini otoka, na velikoj planini Meneltarmi stajalo je veliko svetište, posvećeno Eruu, i to je bio jedini hram u tom kraljevstvu. Prvi kralj Númenóra bio je Elros, koji je doživio petsto godina, a na vlast je došao kad je imao devedeset godina. U doba Númenóra postojalo je prijateljstvo ljudi i vilenjaka iz Valinora. Od njih, ljudi su naučili mnogo o zanatima, umjetnosti, pismima... Númenórejci su se izvještili u izradi oružja, no kako su u početku bili miroljubiv narod, okrenuli su se više brodogradnji. U zlatno doba Númenórejci su postali najpoznatiji moreplovci tog vremena. Kako su imali dopuštenje plovidbe samo na istok, ne i na zapad (pošto u Valinor nisu smjeli doći), ubrzo su se proširili i na obalama Međuzemlja. U početku su dolazili miroljubivo, s ciljem da pouče i unaprijede mjesno stanovništvo, a kasnije kao uzurpatori i uzimači danaka. Ta promjena dogodila se usporedno s negodovanjem prema Valarima. Naime, kada ja Ar-Pharazôn Zlatni (kraljevi se tada više ne zovu kvenjskim imenima, nego na adunaičkom, jeziku Númenórejaca) porazio Saurona u Međuzemlju, odveo ga je natrag u Númenór. Nakon nekog vremena, strah od smrti, koja se više ne doživljava kao dar nego kao prokletstvo, potpirivan Sauronom, je dosegao svoj vrhunac, i pred kraj svog života, Ar-Pharazôn odluči svom svojom silnom vojskom i brodovljem napasti Valinor. Naposljetku je i došao do Valinora, no čim je prvi Númenórejac stupio na to posvećeno tlo, ogromna oluja se podigla. Otok i kraljevstvo Númenór bili su potpuno uništeni, a Valinor odvojen od sfera Arde. No, neki su se ipak spasili, tzv. Vjerni, koji su dobili upozorenje da napuste otok i pođu za Međuzemlje. Ti su poslije ustanovili kraljevstva u Međuzemlju i nakratko oživjeli slavu Númenóra.
Rohirrimi (Rohanci, Jahači Marke, Rohanski jahači)
Rohirrimi su bili pripadnici tzv. Srednjih ljudi, tj. onih koji su imali srodstvo sa Trima kuća Edaina, no nisu se zaputili u Beleriand, već su ostali u Međuzemlju. Rohirrimi su dobili ime po vilenjačkom izrazu koji je označavao Gospodare konja. Njihovo prvotno prebivalište nalazilo se na sjevernom potezu rijeke Anduin. U to doba bili su narod pod imenom Éothéodi. Éothéodi su se doselili u te predjele u doba vladavine Eärnila II. zemlje između Stanca-kamena i Gladdena. Srodni su Beorninzima, a njihova legenda kaže da oni sami potječu od kraljeva Rhovaniona, koji su imali kraljevstvo na istočno strani Mrkodola prije nego što su to područje osvojili Vozari. U vrijeme kad je njima vladao Eorl Mladi, dobili su poziv za pomoć od Gondora koji je bio pod teškim napadima Istočnjaka, Haradrima i ljudi iz Umbara. Odazvali su se tom pozivu i pomogli obraniti Gondor. Tada im je Cirion, tadašnji namjesnik Gondora darovao svu zemlju sjeverno od Bijelog gorja u njihovo vlasništvo. Od tada su poznati kao Rohirrimi, Gospodari konja, a njihova država kao Rohan.
Bardinzi
Bardinzi su ljudi iz Dôlja koji se spominju u kasnijem Trećem dobu. Ime im potječe od Barda, strijelca koji je porazio zmaja Smauga koji je opsjedao njihov dotadašnji glavni grad Esgaroth (Jezergrad) u blizini planine Erebor. Bard potječe od Giriona, poglavara Dôlja u vrijeme kad ga je Smaug razorio. Nakon Smaugove prevlasti nad tim područjem, ljudi su se vratili u Dôlje, i uz veliku suradnju s patuljcima iz Erebora, ponovno ga izgradili i postali vrlo slavni. Bardinzi su bili Sjevernjaci, i bili su srodni Beorninzima i Rohirrimima. No, ponešto su se razlikovali od njih, jer se su Bardinzi često imali tamnu kosu, i nisu bili tako svijetle puti kao Rohirrimi.
Beorninzi
Beorninzi su bili narod koji je potjecao od Beorna, a živjeli su u ravnici Anduina između te rijeke i Mrkodola. Bili su poznati po tome što su, poput njihovih predaka, još dugo zadržali sposobnost pretvaranja u medvjeđi oblik.
Forodwaith (Lossoth)
Malo poznati ljudi koji su nastanjivali Forodwaith, veliku ledenu pustoš na sjeveru Međuzemlja, po kojoj su i dobili ime. O njima se zna tek da su bili žilavi, što je i bilo potrebno kako bi preživjeli tako blizu Angbanda u tom silnom ledu. Navodno su naselili Forodwaith još u Prvom dobu, i nisu se nikada selili. Do Trećeg doba od njih nije ostalo gotovo ništa, tek malobrojni narod koji je sebe nazivao Lossoth, a živio je oko zaljeva Forochel. No, ostavili su traga u tome što cijela ta ledena pustinja, koja se proteže duž Surog gorja, na cijelom sjeveru Međuzemlja, sve do Forochela, nosi njihovo ime. Pretpostavlja se da je ovo nekada bio nomadski narod, jer postoje zapisi Lossotha koji na to ukazuju. „To je čudan, negostoljubiv narod [Lossothi], ostaci Forodwaitha, ljudi iz prastarih vremena, naviklih na ljutu studen u kraljevstvu Morgothovom. Zapravo, te studeni još traju u tim krajevima, iako nisu više od stotinu milja sjeverno od Shirea. Lossothi prebivaju u snijegu, kažu da znaju trčati po ledu s kostima na stopalima i da imaju kola bez kotača. Obitavaju mahom u kraju nepristupačnom njihovim neprijateljima, na velikom rtu Forochela koji na sjeverozapadu zatvara veliki istoimeni zaljev, ali često logoruju na južnim obalama tog zaljeva podno Gorja.“ (ROTK, Dodatak A; Eriador, Arnor i nasljednici Isildurovi; str. 354).
Bree
Ljudi u Breeju bijahu smeđokosi, plećati i oniski, veseli i samostalni- nikome nisu pripadali doli sebi, ali su održavali prijateljskije i prisnije odnose sa hobitima, patuljcima, vilenjacima i ostalim stanovnicima okolnog svijeta nego što je bilo (ili jest) uobičajeno među Velikim ljudima. Prema njihovoj vlastitoj predaji, oni su bili prvobitni stanovnici i potomci prvih ljudi koji su se ikad naselili na zapadu Međuzemlja. Malo ih je bilo preživjelo previranja u staro doba, ali kad su se kraljevi vratili preko Velikog mora, zatekli su ljude još u Breeju, a bili su tu i sad kad je sjećanje na stare kraljeve bilo već zaraslo u travu.
Druedaini (Wosi, Pukel-ljudi, Divlji ljudi)
Drúedaini su bili narod o kojem se relativno malo zna. Uvijek su bili malobrojni, sastojavši se tek od nekoliko stotina pripadnika podijeljenih na porodice ili manja plemena. Od najranijih dana ljudi Drúedaini su bili zaseban narod, pošto ne pripadaju Trima ljudskim kućama. Tako su i njihove karakteristike bile nešto drukčije od onih ostalih ljudi. Naime, bili su: „...nenavidni: zdepasti (visoki oko četiri stope) ali vrlo široki, teških stražnjica i kratkih, debelih nogu; široka su im lica imala duboko usađene oči pod teškim čelima i plosnate noseve, a ispod obrva bili su posve ćosavi, izuzev repića od crne dlake posred brade u ponekih muškaraca (ponosnih na tu odliiku).“, karakterizirao ih je jak, grlen smijeh, nepokolebljivost u boju i velika odanost prijateljima. Posjedovali su iznimnu vještinu praćenja svih živih stvorova, zbog svog izoštrenog njuha i vida. Nikad nisu naučili pisati, osim nekoliko jednostavnih znakova kojima bi obilježavali ceste i puteve, ili za određena naređenja. Također, treba spomenuti i njihovu naviku da u vremenima tuge ili nevolje (a ponekad i samo zbog užitka u razmišljanju), potpuno mirno i nepomično sjede satima, nekad i danima.
Njihov teritorij u Beleriandu se djelomice poklapao sa teritorijem Halethinog naroda, dakle pretežno u šumi Brethil. Bili su vični obradi drveta i kamena, od kojih su izrađivali svoje „kamene stražare“. To su bili kameni kipovi u prirodnoj veličini koje su Drúedaini postavljali na granice svoje zemlje. Imali su obličja orkova koji bježe u strahu, ili samih Drúedaina koji muče zarobljene orke. Poznati kameni stražari nalazili su se kod Teiglinskih prijelaza, na zapadu Brethila.
O Drúedainima u Númenóru se zna malo, spominju se tek kada su došli Aldarionu Pomorcu, čuvši za njegova putovanja u Međuzemlje, s upozorenjem da će se iz njih izroditi veliko zlo. Od početka njegovih putovanja Drúedaini su se polako, u malim skupinama odseljavali iz Númenóra, tako da ih do propasti tog kraljevstva tamo uopće više nije bilo.
Istočnjaci
Najveći broj ljudi koji su se borili na strani Morgotha i Saurona potjecao je upravo od Istočnjaka koji su prvotno obitavali u predjelima oko Rhunskog mora. Istočnjaci su bili ljudi iz raznih plemena koja su se ujedno i borila između sebe kako bi dobila prevlast nad čitavim narodom. U Beleriandu se prvi puta spominju za vrijeme Nirnaeth Arnoediada, kada su Istočnjaci pod vodstvom Ulfanga izdali vilenjake s kojima su ušli u savezništvo, uzrokujući njihov pad. Nakon Morgothova pada, Sauron je učvrstio svoju vlast nad Istočnjacima, tako da su oni, nakon Sauronova pada poslije Posljednjeg saveza, prvi opet napali Gondor. Tada ih je odbio kralj Rómendacil, no 49 godina kasnije, 541. godine Trećeg doba vraćaju se, ubivši kralja Rómendacila. Njegov sin Turambar ponovno odbija Istočnjake i zauzima velike teritorije na koje su doatada oni polagali pravo. Poslije toga stoljećima je Gondor zadržao nadmoć nad Istočnjacima, no u 12. st., kada je Gondor prešao svoj vrhunac, i njegova snaga počela slabjeti, Istočnjaci se vraćaju i zauzimaju svu zemlju sve do istočne obale Anduina, osim Ithiliena.