cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muzej genocida Tuol Sleng
Memorijalni muzej
Ostale prostorije sadrže različite predmete koji demonstriraju brutalnu svakodnevnicu kojoj su zatvorenici bili izloženi, ali i galeriju slika što ih je naslikao Vann Nath, jedan od preživjelih zatvorenika. U dvorištu se nalaze grobovi žrtava.
Muzej je otvoren za javnost od 8:00 do 17:00 od ponedjeljka do petka. Od 14:30 do 15:00, posjetitelji imaju priliku čuti svjedočenja preživjelih. Godišnje, muzej posjeti više desetaka tisuća ljudi. Neki od njih su proširili priče da duhovi žrtava još uvijek opsjedaju muzej.
Hacienda la Guayana, Jesús María
Hacienda la Guayana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1879 m.
José Luis Alonso de Santos
José Luis Alonso de Santos (Valladolid, 23. august 1942 - ) je španski dramski pisac.
Euzet (Gar)
Eze je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Ales.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 271 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 39 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 319 m, a minimalnoj 115 m).
Sârsca, Sopot
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 195 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Federigi, Lucca
Federigi je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Rödelhausen
Redelhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 160 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140128.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Redelhauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 2,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 160 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 62 stanovnika/km².
Gabriele D'Annunzio
Gabriele D'Annunzio, rođen pod imenom Gaetano Rapagnetta D'Annunzio (Pescara, 12. ožujka 1863. – Gardone Riviera, 1. ožujka 1938.), talijanski pjesnik, dramaturg i političar. Jedan je od značajnijih članova iredentističkog pokreta te duhovni inspirator Benita Mussolinija.
Životopis
230px|minijatura|desno|Na [[razglednica|razglednici iz Rijeke 1921. godine.]] Gabriele D'Annunzio je bio podrijetlom iz Dalmacije. Rođen je u Pescari u Abbruzzu, kao sin bogatog zemljoposjednika i gradonačelnika grada čije je ime izvorno bilo Francesco Paolo Rapagnetta, a kojem je on poslije dodao prezime svog ujaka D'Annunzija.
Lafayette, Virginia
Lafejet je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Gabriele D'Annunzio
Životopis
U šesnaestoj godini mu je otac financirao objavu prve zbirke pjesama Primo vere. Od tada gradi karijeru pisca koji se ističe svojim slobodoumnim i lascivnim stilom, kao i načinom života.
Prije Prvog svjetskog rata boravi u Francuskoj gdje surađuje sa skladateljem Claudeom Debussyjem na Muci svetog Sebastijana kojeg je smatrao osobnim svecom-zaštitnikom.
Calicanto, Tuzantla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 584 m.
Gabriele D'Annunzio
Politika
D'Annunzija se često prikazuje kao preteču i idejnog začetnika talijanskog fašizma. Njegova vlastita otvorena politička gledišta koja su izronila prilikom stvaranja Ustava (Carta del Carnaro) Talijanske uprave za Kvarner kojeg je izradio u suradnji s anarhosindikalistom Alcesteom de Ambrisom. De Ambris je pripremio političku mrežu kojoj je D'Annunzio pridao svoje pjesničke vještine. De Ambris bijaše vođa skupine talijanskih pomoraca koji su podigli ustanak i stavili se u službu D'Annunzija sa svojim plovilima. Ustav je utemeljio korporativnu državu, sa devet korporacija koje su predstavljale različite privredne grane (radnici,poslodavci,stručnjaci) te desetu koja je trebala predstavljati "nadmoćna "ljudska bića (junake, pjesnike, proroke, nadljude). Carta je također proglasila glazbu kao jedan od temelja države. Benito Mussolini je od D'Annunzija naučio većinu vještina koje je koristio za diktatorsko vladanje, kao to su: metode vladanja Rijekom, gospodarstvo i korporativna država; trikovi na pozornici, veliki i emotivni javni nacionalistički obredi, rimski pozdrav, retorička pitanja masi, sljedbenici u crnim košuljama, Arditi, sa svojim discipliniranim, okrutnim odgovorima na bilo kakve znakove neslaganja sa službenom vlasti.
D'Annunzio je po nekim idejama začetnik prakse prisilnog zatvaranja političkih protivnika, korištenja ricinusova ulja i sličnih metoda u svrhu ponižavanja, onemogućavanja te katkad i ubijanja. Takva praksa je postala uobičajeno sredstvo djelovanja crnokošuljaša.
D'Annunzio je podržavao talijansku ekspanzionističku politiku te je između ostalog i pohvalio talijansku invaziju na Etiopiju.
D'Annunzio i Rijeka
Predstavnici riječkih talijanaša nude talijanskom pjesniku - vojniku Gabrielu D'Annunziju da zauzme Rijeku i da je pridruži Kraljevini Italiji. On pristaje i kreće na taj pohod sa stotinjak talijanskih legionara 11. rujna 1919. iz mjesta Ronchi (koje od tada nosi naziv dei Legionari).
Guvernerova palača postaje D'Annunzijeva rezidencija, a s njenog balkona drži brojne govore. U tim govorima Rijeka je mučenički grad - città olocausta - žrtva međunarodne politike koja ne dopušta talijasnkom narodu da se sjedini u jednoj državi.
Svojim govorima D'Annunzio opčinjava mase. Zaslužan je za oživljavanje rimskog vojnog pozdrava s uzdignutom rukom kojem dodaje poklič eia, eia, eia, alalà. Oživljava i druge rimske simbole i stavlja ih u službu talijanskog nacionalizma i iredentizma.
Dana 12. studenoga 1920. Kraljevina SHS i Kraljevina Italija potpisuju Rappalski ugovor, ali D'Annunzio ga ne prihvaća i talijanska Vlada želi protjerati D'Annunzijeve legionare silom.
24. prosinca ujutro talijanske regularne vojne postrojbe napadaju D'Annunzijeve legionare na Kantridi. Kako bi se osigurali od napada sa Sušaka, legionari su na sam Badnjak noću digli u zrak mostove na Rječini.
Brod Kraljevine Italije Andrea Doria ispalio je nekoliko projektila prema Guvernerovoj palači pri čemu je D'Annunzio bio lakše ranjen. Međusobno ubijanje talijanskih vojnika trajalo je 5 dana. Poginula su 22 ardita, 18 talijanskih redovnih vojnika i 5 civila. Ovaj je događaj u povijest ušao pod imenom Natale di Sangue (Krvavi Božić).
D'Annunzijevi legionari započinju s povlačenjem iz Rijeke 5. siječnja 1921., a sam pjesnik-vojnik napušta grad zrakoplovom 13 dana kasnije.
Hero (film, 1992)
Hero je američki igrani film snimljen 1992. u režiji Stephena Frearsa. Po žanru je dramedija, a naslovni protagonist je sitni kriminalac (čiji lik tumači Dustin Hoffman) koji sticajem okolnosti spasi žrtve avionske nesreće da bi, nakon što je uhapšen i zatvoren, gledao kako sve zasluge za taj čin preuzima njegov naočiti poznanik (čiji lik tumači Andy Garcia).
Dio kritičara je u radnji filma prepoznao elemente klasične holivudske satiričke komedije Hail the Conquering Hero iz 1944.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Slučajni junak, a u Srbiji pod naslovom Heroj.
Ocota de los Llanos, Mezquitic
Ocota de los Llanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
TBK1
Termin TBK1 ima više značenja.
La Soledad, Aquiles Serdán
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Aquiles Serdán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1568 m.
Sebastian Vettel
Sebastian Vettel rođen u (Heppenheimu, 3. srpnja, 1987.) je njemački vozač automobilističkih utrka. Vozač tima Red Bull-Renault u svjetskom prvenstvu Formule 1, i aktualni svjetski prvak nakon pobjede u sezoni 2010.
El Volcán, Soledad de Doblado
El Volcán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Madonna del Canale, Benevento
Madonna del Canale je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Merkat
Merkat (lat. Suricata suricatta) jeste sisavac iz porodice mungosa.
Živi u pustinji Kalahari na jugu Afrike. Mužjaci su teški oko 730 grama, a ženke su nešto lakše. Mužjaci narastu do 35 cm duljine, a ženke oko 25 cm (bez repa, koji je obično dug između 17 i 25 cm).
Prehrana
Uglavnom se hrane kukcima, no znaju jesti i manje sisavce, guštere, zmije i jaja. Budući da su donekle imuni na otrove zmija i škorpiona, nemaju problema u lovu na njih. Kako nemaju masne rezerve, pomoću kojih bi čuvali energiju, prisiljeni su svakodnevno loviti.
Parenje
Merkati spolno sazrijevaju sa otprilike godinu dana, a mogu se razmnožavati tijekom cijele godine. Najčešće mladunce donose na svijet tijekom ljetnih mjeseci. Graviditet traje 11 tjedana, a u leglu su najčešće četiri mladunca, koji na svijet dolaze gluhi i slijepi. Iz jazbine izlaze nakon otprilike tri tjedna, a sa šest tjedana se samostalno hrane, dakako, uz pomoć starijih jedinki.
Ponašanje
Merkati žive u kolonijama, koje najčešće broje oko 30 jedinki. Žive u podzemnim jazbinama, koje su povezane tunelima i imaju više izlaza. Na čelu kolonije je alfa par, koji jedini ima mladunce, a iz kolonije se vrlo često protjeruju ženke, koje mogu predstavljati prijetnju alfa ženki. Protjerane ženke kasnije formiraju nove kolonije s mužjacima koji su doživjeli sličnu sudbinu.
Socijalna struktura kolonija merkata jedna je od složenijih u životinjskom svijetu, a jedinke su međusobno čvrsto povezane. Takvo se ponašanje najbolje vidi u čuvanju kolonije od grabljivaca, pri čemu pojedine jedinke "drže stražu" i na taj način štite ostatak kolonije.
La Rosita, San Carlos
La Rosita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Santa Maria della Foce II, Salerno
Santa Maria della Foce II je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Los Baca, Aquiles Serdán
Los Baca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Aquiles Serdán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1620 m.
Santa Maria della Foce II, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
PKG
Termin PKG ima više značenja.
Congregación Francisco I. Madero, Santa María Chilchotla
Congregación Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 95 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 651 m.
Chalo-Saint-Mars
Šalo Sen Mar je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson koja pripada prefekturi Etan.
Quiogue, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 816, što je 16 (2,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Meropa (Plejada)
Meropa (Μερόπη) bila je, u grčkoj mitologiji, kći Atlanta i Plejone i jedna od sedam Plejada.
Mitologija
Meropa je bila udata za korintskog kralja Sizifa, kome je rodila sina Glauka. Kad je s ostalim sestrama preneta u sazveđe Plejada, Meropa je zauzela poslednje, sedmo mesto pretvorivši se u zvezdu jedva vidljivu golim okom, i to zato što ju je bilo sram što jedina od Plejada bila udata za smrtnika.
San Nicolás, Santo Domingo
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santo Domingo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2034 m.
Praćevac
Praćevac je naselje u opštini Berane u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 43 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 56 stanovnika).
Demografija
U naselju Praćevac živi 35 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,8 godina (44,3 kod muškaraca i 49,7 kod žena). U naselju ima 17 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,53.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Tiquimil, General Canuto A. Neri
Tiquimil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Canuto A. Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1216 m.
Los Cimientos, Tuzantla
Los Cimientos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 952 m.
Trampa para pájaros
Trampa para pájaros je drama španskog pisca Joséa Luisa Alonsa de Santosa premijerno izvedena 1990. godine. Protagonisti je Mauro, ostarjeli policajac iz frankističkog doba koji nikada u potpunosti nije prihvatio demokraciju, te koji nakon svađe sa porodicom sa napunjenim pištoljem odlazi u dom svog brata Abela, liberalnog pijanista.
Sljedeće godine je TV Sarajevo emitirala vlastitu adaptaciju u obliku TV-drame Zamka za ptice.
2,4-Dihlorofenol
2,4-Dihlorofenol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 163,001 Da.
Cadei, Brescia
Cadei je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Christian Schwarz-Schilling
Dr Kristijan Švarc-Šiling (Insbruk, 19. novembar 1930) je nemački političar. Do 2. jula 2007. vršio je funkciju Visokog predstavnika za Bosnu i Hercegovinu kada ga je nasledio slovački diplomata Miroslav Lajčak.
Karijera
Gimnaziju Ernst Moric Arnt u Berlinu završio je 1950. godine. Nastavio je sa studijama istorije i jezika i kulture istočne Azije na minhenskom univerzitetu Ludvig Maksimilijan. 1956. godine odbranio je doktorsku disertaciju iz kineske istorije pod nazivom „''Rad slobode Šana Jana 1005. godine posle Hrista i njegovi uticaji na odnose Kineskog carstva i Carsta Liao od Kitana''“.
1957. godine postaje rukovodilac fabrike baterija Zonešajn u Budingenu (država Hesen) sve do 1982.
Tokom ovog perioda počinje njegovo zanimanje za regionalnu politiku, kada se učlanio u Hrišćansko-demokratsku uniju (1960). 1964. godine pridružio se regionalnom odboru HDU-a u Hesenu. 1966. Švarc je izabran za poslanika u regionalnom parlamentu Hesena, a godinu dana docnije dolazi na mesto generalnog sekretara HDU-a u Hesenu. Od 1971. Švarc se uključuje u rad upravnog odbora državne televizije „Ce-De-Ef“ (ZDF), kog je napustio 1982. Između 1975. i 1983. bio je predsednik Koordinacionog saveta za medijsku politiku svoje partije.
Politička karijera
1976. Švarc-Šiling biva izabran za poslanika u Bundestagu. Na tom mestu ostaje do 2002. godine. Za to vreme bio je i vicepredsednik Male poslovne unije HDU/CSU između 1977. i 1997. Godine 1979. postaje predsednik Izvršnog biroa Evropske unije za mala preduzeća, kog je napustio 1982. godine. Između 1981. i 1982. godine bio je predsednik Istraživačkog komiteta za nove informacije i tehnologiju komunikacija Bundestaga.
Rödern
Redern je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 212 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140129.
Christian Schwarz-Schilling
Politička karijera
1976. postaje ministar za poštu i komunikacije u kabinetu Helmuta Kola. Tu funkciju vršio je u naredna tri Kolova kabineta. Za vreme njegovog ministrovanja, u Nemačkoj je prvi put predstavljena kablovska televizija što je omogućilo otvaranje komercijalnih televizijskih stanica.
1992. Švarc-Šiling napušta mesto ministra u znak protesta što je Nemačka pasivno posmatrala zverstva na prostorima bivše Jugoslavije, odbijajući Kolovo objašnjenje da ustav posleratne Nemačke ne dozvoljava vojno uplitanje. Tada je rekao kancelaru „da se stidi“ što pripada takvoj vladi, i da je u politiku ušao upravo da bi sprečio da se nacistička zverstva „nikada ne ponove“.
Tokom ratova je Švarc pokušao da posreduje između zaraćenih strana. Ta uloga je kasnije formalizovana Vašingtonskim sporazumom iz 1994, a koju je držao sve do 2004, kada je ukinuta.
1995. postaje glavni potkomiteta za ljudska prava i humanitarnu pomoć. 1998. godine potkomitet postaje komitet, a Švarc njegov potpredsednik sve do 2002.
Međunarodna politička karijera
Dana 14. decembra 2005. na mestu Visokog predstavnika Ujedinjenih nacija i specijalnog predstavnika EU za Bosnu i Hercegovinu zamenio je Pedija Ešdauna.
Mandat mu je, između ostalog, obeležila i podrška kontroverznim istraživanjima bosanskih piramida u Visokom.
Nakon optužbi političara (npr. Haris Silajdžić) i medija (među kojima se spominje Dnevni Avaz) unutar Bosne i Hercegovine, kao i zapadnih diplomatskih krugova (u prvoj liniji diplomata SAD i Velike Britanije), da je bosanskohercegovačku politiku „prepustio tamošnjim političarima“, da djeluje previše „neodlučno“ i da je „star", dao je ostavku i na to mjesto dolazi slovački diplomata Miroslav Lajčak.
Santa Elena, Tototlán
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tototlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1545 m.
Rigole, Treviso
Rigole je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Investigations (Star Trek: Voyager)
Investigations je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 13. marta 1996. godine. Radnja prikazuje kako iznenadna odluka Toma Parisa da napusti Voyager potakne Neelixa da počne istraživati pozadinu i pri tome među članovima posade razotkrije izdajnika koji Kazoncima odaje informacije.
Enrique Simonet
Enrique Simonet Lombardo (2. februar 1866 – 20. april 1927) bio je španski slikar.
Simonet se rodio u Valenciji. U djetinjstvu je namjeravao postati svećenik, ali je od toga odustao kako bi se posvetio slikanju. Usprkos valencijanskog porijekla i toga što je studiroa na Kraljevskoj akademiji lijepih umjetnosti Svetog Karla u Valenciji, priključio se umjetničkom kružoku u Malagi. Također je pohađao radionicu Bernarda Ferrandiza Badenesa, postavši tako dio malaške škole slikanja.
Godine 1887. je dobio stipedniju temeljem koje je studiroa na Umjetničkoj akademiji u Rimu; tamo je godine 1890. naslikao "Anatomiju srca", sliku koja mu je donijela međunarodnu slavu i nuz nagrada. Simonet je iskoristio studije u Rimu kako bi putovao Italijom, nekoliko puta posjetio Pariz 1890. godine te napravio turneju po Mediteranu. To je uključilo i posjet Svetoj ze,lji gdje je naslikao monumentalno djelo Flevit super illam; a za koje je nagrađen u Madridu 1892, Chicagu 1893, Barceloni 1896. te Parizu 1900. Godine 1893. i 1894. Simonet je putovao u Maroko kao ratni dopisnik za novine La Ilustración Española y Americana.
Godine 1901. je postao profesor na katedri za studije i oblike prirode i umjetnosti pri Umjetničkoj školi u Barceloni. Godine 1911. je postao član Kraljevske akademije umjetnosti San Fernando u Madridu.
Simonet je umro 20. aprila 1927. Njegova slika Odbrubljivanje glave Svetom Pavlu je izložena u Malaškoj katedrali. Među njegovim stalno izloženim slikama su Alegorije zakona u Palači pravde u Barceloni i Alegorije osam provincija u Palači pravde u Madridu.
Bački Vinogradi
Бачки Виногради су насеље у Србији у општини Суботица у Севернобачком округу. Према попису из 2011. било је 1922 становника.
Демографија
У насељу Бачки Виногради живи 1675 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,7 година (39,8 код мушкараца и 43,5 код жена). У насељу има 774 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,63.
Ово насеље је великим делом насељено Мађарима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Struja svijesti (književnost)
U teoriji književnosti, struja svijesti ili tok svijesti je narativna tehnika ili sredstvo koje se odnosi "na prikazivanje takva asocijativnoga mozaika misli, osjećaja i dojmova likova u književnom tekstu". Jedan od naziva za ovu narativnu tehniku je i unutarnji monolog. Sam termin skovao je filozof i psiholog William James u svom djelu The Principles of Psychology iz 1890. godine, dok je pojam u književnom kontekstu prvi puta upotrijebila May Sinclair 1918. godine kada je raspravljala o djelima Dorothy Richardson.
Definicija
Struja svijesti je narativna tehnika koja teži prikazivanju pisanog ekvivalenta misaonih procesa likova, bilo preko slabo povezanog unutarnjeg monologa, bilo u vezi s njihovim djelovanjem. Stil pisanja strujom svijesti uglavnom se smatra posebnim oblikom unutarnjeg monologa, a karakteriziraju ga asocijativni skokovi, dekonstrukcija sintakse te potpuni ili djelomični nedostatak interpunkcije. Struja svijesti nije isto što i dramski monolog ili solilokvij, gdje se govornik obraća publici ili trećoj osobi, koji su karakteristični za poeziju i dramu. Kod romana struje svijesti, misaoni procesi lika su uglavnom prikazani kako se odvijaju samo u njegovoj glavi (ili su upućeni njemu samome); tu se radi o tehnici zapleta.
William James je u svom epohalnom djelu The Principles of Psychology iz 1890. godine skovao termin struja svijesti:
Navedeni primjeri iz Faulknerovog romana The Sound and the Fury ilustriraju različite načine primjene ove tehnike. Radi se o segmentima iz drugog dijela (2. lipnja 1910.), koji je prikazan iz perspektive Quentina Compsona i koji je gotovo u cijelosti napisan tehnikom struje svijesti:
Povijesni razvoj
Iako se korištenje tehnike struje svijesti uglavnom povezuje uz moderni roman prve polovice XX. vijeka, postoji cijela serija primjera korištenja ove tehnike i u ranijim razdobljima, mada ne u čistoj formi kakva se pojavila u zrelom razdoblju. Povijesni razvoj tehnike može se promatrati kroz tri perioda:
Castel Dè Ratti, Alessandria
Castel Dè Ratti je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Hanviller
Hanviler je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Sargemen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 217 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 270 metara (maksimalnoj 399 m, a minimalnoj 262 m).
Zamka za ptice (TV drama)
Zamka za ptice je jugoslavenska TV drama u produkciji TV Sarajevo emitirana 1991. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene drame španskog pisca Josea Luisa Alonsa de Santosa. Režirao ju je Ibrahim Ganović, koji je napisao i scenario. Protagonist, čiji lik tumači Josip Pejaković, je ostarjeli radikalni revolucionar koji se suočava sa novim svijetom koji za njega nema razumijevanja, te dolazi u sukob sa svojim bratom (čiji lik tumači Zoran Bečić), konformističkim intelektualcem.
Vez
Vez je vještina i vrsta ručnog rada kojom se može ukrasiti tkanina, pomoću igle i konca (ponekad i finom žicom). Postoji više različitih tehnika vezenja, koje zavise od gustoće uboda, materijala kojim se veze (žica, biseri, perle..), ali je suština je uvijek ista - da se po nekom uzorku ukrasi tkanina.
Historija i karakteristike
Drevne egipatske grobne slikarije pokazuju da su oni poznavali vezenje i tako ukrašavali svoju odjeću, pokrivače, zavjese i šatore. Za vezenje su znali i Drevni Perzijanci, u vrijeme Bitke kod Maratona (490 pne.), nosili su izvezene haljine kao uniforme.
Starogrčko slikarstvo na vazama iz 5. i 6. vijeka pne. (i kasnije), prikazuje likove sa izvezanim haljama.
Najstariji preživjeli vezovi su skitski, datirani između 5. i 3. vijek pne.. Bizant je od otprilike 330. do 15. vijeka proizveo brojne vezove bogato ukrašen zlatom. Najstariji iskopani kineski vezovi su oni iz Dinastija Tang (618.-907.), ali su od sačuvanih puno poznatiji primjerci carskih svilenih haljina iz Dinastije Qing (1644.-1911 / 12). Iako se u Indiji za vez znalo još od antike, najstariji sačuvani primjerci su iz mogulske ere (nakon 1556.), od kojih su brojni prebačeni u Evropu od kraja 17. do početka 18. vijeka, preko Britanske istočnoindijske kompanije. Stilizirani biljni i cvijetni motivi, naročito motiv drva u cvatu, utjecali su na engleski vez.
I po Nizozemskoj Istočnoj Indiji tokom 17. - 18. vijeka, se također puno vezlo na svili. Sačuvani primjerci vezova iz islamske Perzije (16. - 17. vijek), imaju samo geometrijske motive, jer su zbog Kur'ana,zabranjeni životinjski i biljni. Tokom 18. vijeka ta zabrana se provodila manje rigorozno, iako je još uvijek formalno bila na snazi, pa se pojavljuju motivi cvijeća, lišća i stabljika. Na Bliskom Istoku je vezenje postalo popularno među seljacima Jordana u prvoj polovici 20. vijeka. U zapadnom Turkestanu, tokom 18.. i 19. vijeka naročito su bili popularni vezovi iz Buhare cvijetnih motiva i svijetlih boja. Od 16. vijeka u Turskoj se proizvodilo puno zlatnih vezova na obojenoj svili sa stiliziranim motivima šipka i sličnih biljaka, ali je motiv tulipana na kraju prevladavao. Vez je bio vrlo popularan i po Grčki otocima u 18. i 19. vijeku, sa geometrijskim motivima, uz velike razlike od otoka do otoka, dok su Jonski otoci i Skiros bili pod velikim turskim utjecajem.
Po Sjevernoj Evropi vezenje je sve do renesanse, uglavnom bilo vezano u crkvu. Dugi ogrtač sa izvezenim orlovima koju je Karlo Veliki poklonio katedrali u Metzu, odlično predstavlja karolinški vez. Najstariji sačuvani engleski vez je iz 10. vijeka, to je ogrtač sv. Cuthberta, izvezen zlatnim koncem, koji se čuva u Katedrali u Durhamu. Poznata Tapiserija iz Bayeuxa iz 11. vijeka, u stvari je vez - normanski rad napravljen je u Engleskoj. Križarski ratovi su doprinjeli da se Evropa upozna sa Islamskom umjetnošću i motivima (kao što je par nasuprotnih stiliziranih životinja), pa je to dodatno ojačalo bizantski utjecaj po evropskim zemljama, koje su odtad i svoje heraldičke simbole počeli vesti.
Zauzimanje Antiohije (1098.) i Konstatinopolisa (1204.) rezultiralo je i pljačkanjem vezova, koji su odnošeni da se poklone crkvi i tako opere savjest. Ti radovi su utjecali i na heraldiku, odličan primjer za to je tunika Crni princ iz Katedrale u Canterburyju, izvezena oko 1376.
Najplodnije razdoblje engleskog veza bilo je između 1100.-1350., kada je bio poznat po cijeloj Evropi kao opus anglicanum (prevedeno sa latinskog Engliski rad). Kraljica Elizabeta I je svojom poveljom iz 1561. odobrila rad kompaniji - Broderer, pa je time vez sve više ulazio u građanske kuće, iako je taj proces izgleda započeo još za vladavine Henryja VIII. Tokom 16. vijeka engleski i francuski vez bili su usko povezani, i vrlo slični, bitnije razlike su se počele pojavljivati u 17. vijek. Tad se štampaju prve knjige uzoraka po kojima se izrađuje vez.
Sjevernoamerički vez 17. i 18. vijeka odražava evropske vještine i konvencije, a najpopularniji motiv je svitanje.
Početkom 19. vijeka raširila se iz Berlina moda strojnog vezenja - štikanje.
Vez je postao popularan i po zemljama Južne Amerike zbog Španjolskog utjecaja, pa su Indijanci Centralne Amerike razvili vrstu veza perjem.
Vez po Južnoslavenskim zemljama
Vezenje je postalo popularno tokom 19. vijeka naročito po krajevima u Panonskoj nizini - Slavonija, Vojvodina, tako da je izvezena narodna nošnja (šlingana haljina vezena zlatom) ostala obavezni dio miraza.
U Đakovu se u želji da se ta tradicija ne zaboravi, od 1967. održava manifestacija Đakovački vezovi.
U Makedoniji se tradicija vezenja razvila pod utjecajem Bizanta, a kasnije pod turskim.
Vez od tamnoplavog konca iz bosanskog Zmijanja uvršten je 2014. na UNESCO-v Popis nematerijalne svjetske baštine u Evropi.
Mayehekwa Pueblo Nuevo 2, Mezquitic
Mayehekwa Pueblo Nuevo 2 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2112 m.
Mars Hill-Blaine, Maine
Mars Hil-Blejn je grad u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 1.428.
El Cordero, Jesús María
El Cordero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1886 m.
Ninguno, CERESO, Aquiles Serdán
Ninguno, CERESO je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Aquiles Serdán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2010 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1467 m.
La Guadalupe, Soledad de Doblado
La Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado.
Remojachi, Urique
Remojachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Cernat, Sopot
Cernat je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Sopot.
Remojachi, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1014 m.
Cernat, Sopot
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Mahmud II Seldžuk
Mahmud ibn Muhamed ibn Malik-šah, poznatiji kao Mahmud II (1104./1105. – 10. 9. 1131.) bio je seldžučki sultan koji je od 1118. do smrti vladao područjem današnjeg Iraka i zapadne Perzije.
Na prijestolje je došao kao sin sultana Muhameda I. U to vrijeme je seldžučka država bila pogođena feudalnom anarhijom, izazvanom stalnim dinastijskim sukobima. Na početku mu je najveći problem predstavljao njegov stric Ahmed Sandžar, koji je decenijama prije samostalno vladao u Horasanu. Godine 1119. se s njime sukobio kod grada Sava, ali je posredovanjem majke sukob završen tako što je Mahmud svom stricu priznao vlast nad njegovim područjem i ime stavio na službene kovanice. Sljedeće godine je ustanak protiv njega digao brat Masud, ali je on ugušen; Mahmud je svog brata pomilovao.
Osim rodbine, Mahmud je vlast morao braniti i od bagdadskog abasidskog kalifa Al-Mustaršida, koji je nakon dugo vremena pokušao obnoviti stvarnu kalifsku vlast. Njega je porazio uz pomoć vojskovođe Zengija, kome je kao nagradu dao vlast nad Sirijom i sjevernim Irakom.
Mahmudova smrt 1131. je izazvala novi građanski rat, ovaj put između njegovog sina Davuda, Masuda i atabega Togrula II.
La Guadalupe, Soledad de Doblado
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Nacionalni dohodak
Nacionalni dohodak koristi se kao agregatni pokazatelj dostignutog stepena razvoja privrede. Vrlo je upotrebljiv i za upoređivanje razvoja privrede pojedinih zemalja. Tada se obračunava nacionalni dohodak po glavi stanovnika (per capita).
Nacionalni dohodak izvodi se iz društvenog proizvoda umanjenog za amortizaciju osnovnih sredstava.
Ferrovia, Lucca
Ferrovia je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Crosne (Francuska)
Kron je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Eson.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 7.966, a gustina naseljenosti je iznosila 3,212 stanovnika/km².
Cache, Oklahoma
Keš je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.796, što je 425 (17,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mérida, San Carlos
Mérida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Carlos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 413 m.
Rödersheim-Gronau
Redershajm-Gronau je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Rajna-Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.830 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7338022.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajna-Palatinat Redershajm-Gronau se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajna-Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 103–105 metara. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.830 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 343 stanovnika/km².
Slobodan Aligrudić
Proslavio se kao glumac beogradskog pozorišta Atelje 212, ali je najširoj publici poznat po ulogama u mnogim filmovima koji su postali klasika eks-jugoslovenske kinematografije, kao na primer Ljubavni slučaj ili tragedija službenice PTT. Uglavnom je igrao autoritativne figure. Najbolji primer za to je uloga oca Maha u filmu Sjećaš li se Doli Bel?, Emira Kusturice (1981. godine).
Aligrudić je ponovo radio sa Kusturicom 1985. godine u filmu Otac na službenom putu, u kom je tumačio lik agenta UDBE zaduženog za „prevaspitavanje“ glavnog junaka. Ovaj film osvojio je Zlatnu palmu na Kanskom festivalu, a Aligrudić je umro ubrzo potom, nepunih mesec dana nakon smrti svog dugogodišnjeg, takođe čuvenog, kolege Zorana Radmilovića. Zbog toga su mnogi jugoslovenski filmski kritičari govorili kako je raj dobio znatno pojačanje.
Bastremoli, La Spezia
Bastremoli je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Los Amatitos, General Canuto A. Neri
Los Amatitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Canuto A. Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1179 m.
Il magnifico cornuto
Il magnifico cornuto je italijansko-francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Antonija Pietrangelija. Predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada belgijskog pisca Fernanda Crommelyncka. Protagonist, koga tumači Ugo Tognazzi, je stariji muškarac koji postaje opsjednut idejom da ga njegova mlada i lijepa supruga (koju tumači Claudia Cardinale) vara, a što ga tjera na niz krajnje iracionalnih i apsurdnih postupaka.
Santa Maria della Foce III, Salerno
Santa Maria della Foce III je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Loma Palma, Santa María Chilchotla
Loma Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 437 m.
Rancho el Cuatro, Allende
Rancho el Cuatro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Allende.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1617 m.
La Yerbabuena, Santo Domingo
La Yerbabuena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santo Domingo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2130 m.
Los Anonos, Tuzantla
Los Anonos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 692 m.
Hetangij
Hettangij je prvi stadij epohe rane jure. Pokrive vrijeme između 199,6 ± 0,6 Ma i 196,5 ± 1 Ma (miliona godina). Ta faza slijedi rhaecijski stadij trijaskog perioda.
Stadij je ime dobio po Hettangeu, gradu u sjevernoj Francuskoj, južno od granice s Luksemburgom na cesti koja povezuje Luksemburg s Metzom.
Sinemurij
Sinemurij je stadij epohe rane jure. Ona pokriva vrijeme između 196,5 ± 2 Ma i 189,6 ± 1,5 Ma (miliona godina).
Eleonora Duse
Eleonora Duse (Vigevano, 3. listopada 1858. – Pittsburg, 21. travnja 1924.), talijanska glumica.
Smatrala se jednom od najvećih glumačkih zvijezda i ikonom popularne kulture Belle Epoquea. Bila je poznata i po burnom ljubavnom životu, uključujući aferu s poznatim književnikom Gabriele d'Annunziom.
2,4-Dihlorofenoksisirćetna kiselina
2,4-Dihlorofenoksisirćetna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 221,037 Da.
Eleonora Duse
U 66. godini, teško bolesna od tuberkuloze, zadivila je svjetsku javnost iznenadnim gostovanjem u Pragu i Pittsburgu. Godinama usamljena i daleko od pozornice vratila se na scenu trijumfalno, ali posljednji put. Kao protagonistica u drami "Zatvorena vrata" glumila je sjedeći, a govorila promuklim jedva čujnim glasom, da bi zadnju snagu svojih razjedenih pluća čuvala za svršetak, kada je znamenitim scenskim krikom očajnički zavapila: "Sama! Sama!". Kraj predstave poistovjetio se i s krajem njezina burna i slavna života.
Plinsbah
Pliensbachij (isto tako poznat kao Charmouthij) je stadij epohe rane jure. Pokriva vrijeme između 189,6 ± 1,5 Ma i 183 ± 1,5 Ma (miliona godina).
Kirena (mitologija)
Kirena ili Cirena (Κυρήνη) bila je, u grčkoj mitologiji, nimfa iz Tesalije, kći prvog lapitskog kralja Hipseja ili, prema drugima, kći rečnog boga Peneja.
Plinsbah
Stadij je ime dobio po Pliensbachu, gradu 30 km istočno od Stuttgarta u Njemačkoj. Minerali i fosili iz regije su izloženi u muzeju u Göppingenu.
Kirena (mitologija)
Mitologija
Prema Pindaru, Kirena nije volela kućne poslove i svoje je vreme provodila na planini Pelionu, gde je čuvala očeva stada od divljih životinja. Jednog dana, dok se golim rukama borila s lavom, Apolon je ugledao lepu nimfu i odmah se zaljubio u nju. Pitao je Hirona za njeno poreklo, a ovaj mu je prorekao da će u zlatnim kočijama odvesti Kirenu u Libiju, gde će im Afrodita pripremiti postelju, a potom će Kirena roditi Apolonu sina Aristeja, koga će Hermes dati Geji da ga hrani hranom bogova i tako ga učiniti besmrtnim.
Drugi su govorili da je Apolon ugledao Kirenu dok je napasala očeva stada kraj reke Peneja i da je njenog i Apolonovog sina odgojio kentaur Hiron.
U kasnijem predanju pričalo se da je Kirena po dolasku u Libiju savladala lava koji je pustošio zemlju i da joj je zato kralj Euripil predao deo svog kraljevstva. Potom je osnovala grad, koji je po njoj nazvan Kirenom.
Posle se pripovedalo da je Apolon vodio s Kirenom ljubav u obličju vuka i da ona nikad nije bila u Libiji, nego da je živela u kristalnoj palati ispod reke Peneja.
Pričalo se i da je Apolonu ili argivskom kralju Abantu rodila Idmona, proroka koji će se priključiti pohodu Argonauta
Cadignano, Brescia
Cadignano je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 947 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Bosanske piramide
Termini Bosanske piramide se koriste za niz prirodnih geoloških formacija koje se nazivaju „flatironima“ u blizini mesta Visoko u Bosni i Hercegovini, severozapadno od Sarajeva, a pre svega za brdo po imenu Visočica (smešteno na 43.97778°N, 18.17722°W), koje je dospelo u središte pažnje međunarodne javnosti u oktobru 2005, nakon opsežne medijske kampanje, čiji je cilj bilo promovisanje kvazinaučne teorije da je delo ljudskih ruku i da predstavlja najveću drevnu piramidu na Zemlji.
Evropsko udruženje arheologa je u decembru 2006. ovim povodom izdalo saopštenje u kome se kaže: Ova prevara predstavlja surovu obmanu neobaveštene javnosti i nema mesta u svetu istinske nauke.
Brdo Visočica, visine 213 m, pod kojim se nalazi srednjovekovni grad Visoki, nekada je bilo nastanjeno i oblikom približno podseća na piramidu. Ideju da ono predstavlja drevnu građevinu objavio je kontroverzni metalski radnik, preduzetnik, navodni doktor sociologije i samoproklamovani istraživač Semir Osmanagić koji je u to vreme bio nastanjen u Hjustonu, Teksas, SAD. Njegova kasnija iskopavanja na ovoj lokaciji su otkrila navodni popločani ulaz i tunele, kao i kamene blokove i drevni malter, kojime je prema njegovim tvrdnjama nekada bila prekrivena ova navodna građevina.
Osmanagić je takođe izneo tvrdnje da je u iskopavanju učestvovao međunarodni tim arheologa iz Australije, Austrije, Irske, Škotske i Slovenije.
Uprkos tome, mnogi arheolozi na koje se Osmanagić poziva tvrde da nisu pristali da učestvuju u navodnim istraživanjima i da nikada nisu bili na lokaciji. Iskopavanja su počela u aprilu 2006, i obuhvatala su i opsežne zemljane radove kojima je cilj bio preoblikovanje brda, tako da podseća na stepenastu piramidu Maja.
Demanti i kritike međunarodne stručne javnosti
Naučna istraživanja ove lokacije su pokazala da se na njoj ne nalaze nikakve piramide.
Pored kritika Osmanagiću, mnogi eminentni naučnici iz celog sveta su uputili oštre kritike na račun vlasti Federacije Bosne i Hercegovine zbog finansijske i logističke podrške nestručnim iskopavanjima koja prete da unište autentični srednjovekovni lokalitet. Uprkos argumentovanim primedbama uglednih i stručnih ličnosti, ove kritike nisu urodile plodom.
Podrška visokog predstavnika UN, Kristijana Švarc-Šilinga
Tadašnji visoki predstavnik UN za Bosnu i Hercegovinu, Kristijan Švarc-Šiling, koji je više puta posetio Visočicu, izrazio je neslaganje sa kritikama međunarodne naučne zajednice i zatražio od nje da podrži „ovaj za BIH izuzetno vredan projekat“. On je tom prilikom izneo i svoje stručno mišljenje: Ne verujem da je ovo nastalo prirodnim putem, i oni skeptični naučnici koji to tvrde, neka dođu ovamo, naprave eksperiment i to dokažu.
Osmanagićevo tumačenje
Aprila 2005. Semir Osmanagić je posetio visočki Zavičajni muzej, gde mu je profesor Senad Hodović izneo podatke o srednjovekovnoj Bosni i kamenim ostacima srednjovekovnog grada Visoki na Visočici. Objašnjavajući kako se sa Visočice vide tri kraljevske prestonice, spomenuo je da Visočica ima piramidalni oblik, što je redak fenomen. Osmanagić se zainteresovao za ovu pojavu i pribavio dozvolu da vrši bušenja, nakon čega je izneo tvrdnje da je uočio mnogobrojne anomalije koje ukazuju na to da se ispod brda Visočica, odnosno njenog gornjeg dela, nalazi piramida.
Osmanagić je prozvao Visočicu „Piramidom Sunca“, a dva obližnja brda, identifikovana kao piramide na osnovu satelitskih i vazdušnih fotografija, „Piramidom Meseca“ i „Piramidom bosanskog zmaja“. U izveštajima se pominju još dve navodne piramide: „Piramida Zemlje“ i „Piramida ljubavi“. U intenzivnoj medijskoj kampanji koja je usledila, Osmanagić je izneo tvrdnje da su navodne piramide izgradili drevni Iliri, antički stanovnici Balkana oko 12.000 pre naše ere. Ali u intervjuu Filipu Kopensu iz časopisa Neksus  (April/maj 2006), Osmanagić je pokušao da ispravi prethodne navode tvrdeći da su ga pogrešno citirali: on zaista tvrdi da su navodne piramide najverovatnije sagradili Iliri, koji su prema njegovim tvrdnjama nastanjivali ovu oblast između 12.000 i 500. godine pre nove ere, pa su navodne piramide zato najverovatnije izgrađene negde u tom periodu, a ne tačno 12.000. godine pre nove ere. U poslednje vreme Osmanagić tvrdi da je „piramida“ stara oko 7.000 godina.
Osmanagić ističe da su četiri strane brda Visočica okrenute prema stranama sveta (istok, zapad, sever, jug) kako su navodno izgrađene sve piramide. Ovo nije tačno i može se lako proveriti pomoću aplikacije Gugl ert. Odstupanje od pretpostavljenog pravca je skoro 30 stepeni.
Pred kraj 2005. godine, Osmanagić je uz podršku institucija BIH osnovao fondaciju Arheološki park: Bosanska piramida Sunca a na mesto predsednika za logistiku je postavio profesora Senada Hodovića. Početkom januara, dr. Amer Smailbegović, član Fondacije Arheološki park: Bosanska piramida Sunca, analizirao je rezultate termalne inercije i na osnovu njih zaključio da brda Visočica (Bosanska piramida Sunca), Plješevica (Bosanska piramida Meseca) i još dva uzvišenja predstavljaju anomalije. Prema njegovim rečima ova uzvišenja se hlade brže od okoline zbog toga što su prisutni materijali manje gustine, veće poroznosti, kao i unutrašnje šupljine i prolazi, što utiče na gubitak toplote normalan za veštačke strukture.
Navodna istraživanja su vršena u tunelu nedaleko od Visočice, na Ravnama, a gde su pronađeni blokovi peščara teški do pet tona za koje se tvrdi da su obrađeni ljudskom rukom. U tunelima je utvrđen sadržaj kiseonika od 20,9 % što navodno potvrđuje tezu o ventilacionim sistemima unutar tunela. Pored toga se tvrdi da u tunelima postoje rasksnice pod pravim uglovima koje se podudaraju sa stranama sveta: istok-zapad, sever-jug.
Osmanagić se poziva na navodna merenja geodetskog zavoda BiH, prema kojima su stranice osnove duge po 364 m, a strane čine jednakostranične trouglove čiji su svi uglovi preciznih 60 stepeni. Dalje se tvrdi da je severna strana orijentisana prema „kosmičkom severu“, odnosno da postoji odstupanje od geografskog severa za 21'. Pored toga, tvrdi da mu je u katastarskoj kancelariji opštine Visoko potvrđeno da geodetski vrhovi tri piramide (Piramida Sunca, Meseca i Bosanskog zmaja) čine jednakostranični trougao od po 60 stepeni, gde navodno nema odstupanja ni za jedan minut, što je potvrđeno navodnim satelitskim snimcima.
Naučna objašnjenja
Osmanagićeve navode, objavljivane u masovnim medijima, osporava veliki broj stručnjaka koji ga optužuju da promoviše pseudonaučne teorije i da svojim iskopavanjima uništava stvarne arheološke lokacije. Amar Karapuš, kustos Narodnog muzeja Bosne i Hercegovine u Sarajevu je ovim povodom izjavio: "Kad sam prvi put pročitao o piramidama, mislio sam da je to vrlo smešno. Nisam mogao da poverujem da bi bilo ko na svetu mogao da poveruje u tako nešto."