cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hamza ibn Ali ibn Ahmad
Hamza je svojim propovijedima, u kojima je napadao prakticiranje poligamije, ponovno vjenčavanje razvedenih, kao i korupciju i nemoral, stekao brojne neprijatelje. Godine 1021. je Hamza odlučio nestati iz javnosti, odnosno povjeriti svom sljedbeniku po imenu Baha'u d-Dīn as-Samuqī da nastavi voditi misionarsku djelatnost. Njegova je sekta nastavila djelovati do 1043. godine.
Boholsko more
mini|desno|275px|Boholsko more Boholsko more ili Mindanaosko more se nalazi između Filipinskih ostrva Mindanao na jugu i Boholi Lejte na severu. Dva veća ostrva u njemu su Sikuijor i Kamiguin. Povezano je sa Filipinskim morem na istoku, Kamotskim morem na severu i Sulu morem na zapadu. Najveći gradovi na njegovim obalama su Kagajan de Oro Siti, Iligan Siti, Butuan Siti, Dumagute Siti, Ozamis Siti i Tagbilaran Siti.
Sharon, Oklahoma
Šeron je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 135, što je 13 (10,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bohajsko more
mini|250px|Bohajsko more Bohajsko more prestavlja deo Žutog mora sa kojim je povezano preko Bohajskog prolaza, ima površinu od 823.000 km². Formiraju ga pluostrva Ljaotung na severoistokui i Šantung na jugu. Sastoji se od tri zaliva, Ljaotung na severu, Laizhu na jugu i Bohaj na zapadu. Najveće reke koje se ulivaju u njega su Hoangho, Ljaohe i Hajhe. Blizina glavnog kineskog grada Pekinga ga čini jednim od najprometnijih morskih puteva na svetu. u poslednjim decenijama otkrivene su zalihe nafte i gasa u Bohajskom moru.
Beautot
Boto je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 106 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 153 metara (maksimalnoj 173 m, a minimalnoj 145 m).
Glavočić zebrasti
Glavočić zebrasti (lat. Zebrus zebrus) kod nas ima još dva imena, a to su kamenjarić i glavočić šargan. Glavočić zebrasti je riba iz porodice glavoča (lat. Gobiidae). Naraste do 5,5 cm duljine, a živi u samom plićaku (do 3 m dubine), skriven među raznim algama i morskom travom. Tijelo mu je smeđkasto, s 6-9 tamnijih okomitih pruga na stranama, a među njima se mogu naći i svijetlija područja.
Rasprostranjenost
Glavočić zebrasti živi samo u Mediteranu, gdje je endemska vrsta.
Alu Alhanov
Poslije vojske završio školu prometne policije. Poslije, kao odlikaš, završio višu policijsku školu u Rostovu, a na kraju i policijsku akademiju SSSR-a. Do rata u Čečeniji radio kao rukovoditelj prometne policije. Nakon dolaska Aslana Mashadova za predsjednika Čečenije, morao je pobjeći u Rusiju.
Labradorska struja
Labradorska struja je hladna struja Atlantskog okeana. Polazi iz Bafinovog zaliva duž obale poluostrva Labradora, nastajući od Bafinove struje. Kod Njufaundlenda se sastaje sa Golfskom strujom i ponire ispod njenih toplih voda. Kontakt vodenih masa različitih termičkih osobina povoljno utiče na razvoj organizama. Mali deo arktičkih voda provlači se između obale i Golfske struje stvarajuću tzv. hladni zid.
Livonija
thumb|desno|220px|Livonija 1534. godine Livonija je istorijski region duž istočnih obala Baltičkog mora. To je nekada bila zemlja finskih Livonaca.
Labradorska struja
Temperatura površinskog sloja vode Labradorske struje iznosi u januaru od –1 do 5°, a u julu od 2—10 °C. Brzina je 1—2 km/h, a salinitet 27‰. Labradorska struja nosi grenlandske ledene bregove.
Livonija
Tokom Livonskog krstaškog rata, staru Livoniju je kolonizovalo Livonsko bratstvo mača, kasnije nazvano Livonski red, i ime Livonija je počelo označava mnogo širu teritoriju: Terru Marrianu na istočnim obalama Baltičkog mora, u današnjoj Letoniji i Estoniji. Njegove granice su bili Riški zaljev i Finski zaljev na severozapadu, jezero Peipus i Rusija na istoku, i Litvanija na jugu.
Livoniju su naseljavali razni baltički i finski narodi, kojima je vladala viša klasa baltičkih Nemaca. Tokom vremena, neki plemići su polonizovani u poljsko-litvansko plemstvo (šljahta) ili rusifikovano u rusko plemstvo (dvorjanstvo).
San Gervasio, Udine
San Gervasio je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Stjepan Skočibušić
Stjepan Skočibušić (Makarska, 10. lipnja 1979.) je hrvatski nogometaš.
2006. godine bio je standardni igrač ruskog Torpeda.
Žuto more
thumb Žuto more (ili Zapadno more kako ga zovu Korejanci) je deo Istočnog Kineskog mora koje je samo deo Tihog okeana. Nalazi se između Kine i Korejskog poluostrva. Njegovo ime dolazi od toga što čestice peska, koje u njega unosi reka Hoangho (Žuta reka), daju moru žutu boju. Njegov severni deo se zove Korejski zaliv. Preko Bohajskog prolaza komunicira sa Bohajskim morem.
Vinorelbin
Vinorelbin (prodajno ime Navelbin) je antimitotički hemoterapijski lek, koji se koristi kao tretman za pojedine tipove kancera, uključujući rak dojke i makrocelularni karcinom pluća.
U kliničkoj praksi se ponekad koristi skraćenica "NVB" za vinorelbin, mada ona nije jedinstveni identifikator.
Vinorelbin je organsko jedinjenje, koje sadrži 45 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 778,932 Da.
Farmakologija
Antitumorno dejstvo se ostvaruje inhibicijom mitoze putem interakcije sa tubulinom. Vinorelbin je bio prvi 5´NOR polusintetički vinka alkaloid. On se dobija polusintetičkim putem iz alkaloida ekstrahovanih iz biljke Catharanthus roseus. U prodaji pod nazivom Navelbin.
Dušan Poček
Dušan Poček (Beograd, 16. maj 1932 - Beograd, 18. mart 2014.) bio je jugoslovenski i srpski glumac, najpoznatiji po ulozi Jezdimira Uskokovića u seriji Bolji život.
HNK Zmaj Makarska
HNK Zmaj je nogometni klub iz Makarske. Trenutačno se natječe u 3. HNL - Jug.
Povijest
NK Zmaj je osnovan 1921. godine i nikada nije mijenjao ime. Prvi predsjednik kluba bio je Tonči Vuzio. Od godine 1993. do 1996. klub je nosio sponzorsko ime NK Zmaj-Euroherc.Nešto kasnije ga mijenja u HNK Zmaj koji naziv nosi do danas.
Uspjesi
Zmaj postaje član splitskoga podsaveza već 1922. godine. Godine 1949. osvaja kup Dalmacije. Tri puta je bio prvak splitskoga podsaveza. U sezoni 1954./55. sudjeluje u kvalifikacijama za ulazak u 2. ligu, ali ne uspijeva. U sezoni 1968./69. klub ostvaruje najveći uspjeh igranjem u tadašnjoj 2. saveznoj ligi - jug, no uspijeva odigrati samo jednu sezonu.
Od 1979. godine Zmaj je bio sudionik jedinstvene dalmatinske lige u kojoj se natječe dugi niz godina. Stvaranjem HNL-a Zmaj je uglavnom bio član 2. HNL i 3. HNL, a u sezoni 2003./04. čak i 1. ŽNL Splitsko-dalmatinske.
Glavočić zuban
Glavočić zuban (lat. Deltentosteus collonianus) riba je iz porodice glavoča (lat. Gobiidae). Ova vrsta naraste do 7,0 cm duljine, a živi u priobalnom pojasu na dnu prekrivenom travom i algama, na dubinama od 10 do 120 metara. Hrani se raznim otpacima, malim beskralježnjacima i drugim malim živim bićima. Tijelo mu je crvenkasto-narančast-žućkaste boje, slično glavoču četveropjegom (lat. Deltentosteus quadrimaculatus), a razlikuju se po crnoj pjegi na zubanovoj leđnoj peraji.
HNK Zmaj Makarska
Stadion
250px|mini|lijevo|Gradski sportski centar Stadion na kojem nastupa NK Zmaj zove se Gradski sportski centar, izgrađen 1960. godine, a dograđen sa tribinama i podtribinskim prostorom za potrebe VIII. Mediteranskih igara - Split 1979.|Mediteranskih igara u Splitu 1979.]] Kapacitet stadiona je oko 3.000 gledatelja.
Glavočić zuban
Rasprostranjenost
Glavočić zuban živi u Mediteranu, te u malom dijelu istočnog Atlantika, od južnih obala Portugala pa do Gibraltara.
HNK Zmaj Makarska
Kup maršala Tita
1948. 1951.
Massac, Kentucky
Masak je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.505, što je 617 (15,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Akito Arima
U Hrvatskoj mu je 2004. izdana zbirka haiku-poezije "Einsteinovo stoljeće" (čitaj Ajnštajnovo ...).
Crézières
Krezjer je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 65 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 85 metara (maksimalnoj 149 m, a minimalnoj 96 m).
Draguni
thumb|desno|220px|Francuski draguni prate nemačke zarobljenike nakon [[Prva bitka na Marni|prve bitka na Marni.]] Draguni ili dragoni su bili vojnici koji su koristili konje primarno kao transportno sredstvo a ne i za borbu kao što je to činila konjica. Ova vrsta vojnika bila je tipična za evropske vojske u razdoblju između kraja 17. i početkom 18. veka.
Sam naziv dolazi od francuske reči dragon = zmaj, koje je bilo svojedobno naziv za kratku pušku, koja je bila osnovno oružje vojnika onog vremena.
Naziv dragun je zadržan u sadašnjosti za brojne oklopne i ceremonijale konjičke pukove. Izraz dragun se takođe koristi u kontekstu tlačenja i progonjenja nametanjem izdržavanja vojske; i samim tim da se neko natera da se povinuje bilo kakvim nasilnim merama ili pretnjama. Izraz datira od 1689. kada su francuski kraljevi koristili dragune da progone protestante.
Postilli, Chieti
Postilli je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 181 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Istočno kinesko more
thumb|Istočno kinesko more Istočno kinesko more je deo Tihog okeana, površine od 1,249.000 km². U Kini ga zovu Istočno more, a u Koreji Južno more mada se to ime češće koristi samo za deo južno od Koreje. Nalazi se između ostrva Kjušu i Rjukju na istoku, Tajvana na jugu, i Kine na zapadu. S Južnim kineskim morem je povezano preko Tajvanskog prolaza, s Japanskim morem je povezano preko Korejskog prolaza, a na severu dolazi u dodir sa Žutim morem. Zemlje koje izlaze na njega su Tajvan, Japan, Kina i Južna Koreja. Najveća reka koja izlazi na njega je Jancekjang.
Potlicker Flats, Pennsylvania
Potliker Flats je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 172.
Kuroshio struja
Kurošio često i Japanska struja (jap - Crna struja) je topla morska struja u zapadnom delu Tihog okeana. Ona je nastavak Pacifičke severnoekvatorske struje koja skreće prema severu i između Tajvana i južnih ostrva arhipelaga Rjukju ulazi u Istočnokinesko more. Temperatura vode koju struja nosi je oko 20°-{C}- i vrlo je visoka za ovo područje, a salinitet joj je oko 34,5 promila. Prosečni protok struje je 25.000.000 -{m}-³ u sekundi.
Kad na putu prema severu struja stigne do obala ostrva Kjušu, leti jedan krak odlazi prema zapadu i kao Ćušima struja prelazi prema severoistoku Korejski moreuz i nastavlja teći paralelno sa Honšuom, najvećim japanskim ostrvom. Ovaj relativno slab i nestalan ogranak ima protok od oko 2 miliona -{m}-³ u sekundi. Glavni deo Kurošimo struje prolazi između istočne obale Japana i Luzona (Filipini), a u području od oko 35° SGŠ susreće Ojašio struju koja dolazi sa severa. Tu se sudaraju i zajedno skreću prema istoku čineći tako Severnopacifičku struju. Područje gdje se ove struje susreću je bogato ribom. Zapadno od Havajskih ostrva struja gubi veliki deo svoje energije i kao divovski vrtlog se nešto južnije spaja sa Pacifičkom severnoekvatorskom strujom i tako zatvara krug.
Ogranci prvobitne struje nastavljaju teći dalje prema istoku i dele se na Aljasku i Kalifornijsku struju. Kurošio struja podložna je sezonskom kolebanju. Najsnažnija je u prolećnim mesecima kad dostiže protok od oko 30.000.000 -{m}-³ u sekundi. U kasno leto i jesen struja slabi (oko 19.000.000 -{m}-³ u sekundi). Kurošio ima za Japan slične klimatske efekte kao Golfska struja za Evropu. Od južnih vrhova japanskih ostrva, uticaj struje se oseća sve do područja oko Tokija.Evropljanima je struja poznata od oko 1650. godine, što se vidi iz karte Bernarda Varenijusa. Od okolne vode kroz koju protiče razlikuje se crnom bojom po čemu je i dobila ime na japanskom „Kurošio“ što znači crna struja.
Fujiwara no Kaneie
Bio je pripadnik uticajnog klana Fujiwara. Otac mu je bio Morosuke. , a majka Fujiwara no Moriko (藤原 盛子), kćer Fujiwara no Tsunekunija.
Kaneie je imao četvoro braće. To su bili Kanemichi, Kinsue, Koretada, i Tamemitsu.
Kćeri su mu bile majke careva Ichijōa i Sanjōa. Sva tri sina - Michitaka, Michikane i Michinaga su bili carski regenti.
Bois-le-Roi (Er)
Boa le Roa je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 815 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 150 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,42 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 139 metara (maksimalnoj 139 m, a minimalnoj 79 m).
Sjevernoatlantska struja
Severnoatlantska struja (ili Irska struja) je srednji krak račvanja Golfske struje između 40° sgš i 50° zgd u središnjem delu Atlantika. Ovo je topla morska struja. Ona se dalje račva u tri ogranka — severni, poznat kao Irmingerova struja, zatim južni, koji se zove Renelova struja i središnji, ujedno najjači krak — Norveška struja. Osim njih od ove struje se odvaja i Portugalska struja u središnjem delu Atlantika.
Torre Canavese, Torino
Torre Canavese je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 510 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 389 m.
Japansko more
Japansko more je deo Tihog okeana, nalazi se između Japanskih ostrva Hokaido, Honšu i Kjušu na istoku, Korejskog poluostrva na zapadu, i Rusije i ostrva Sahalin na severu. thumb|250px|Japansko more na karti Japansko more je povezano sa drugim morima preko šest moreuza:
Al-Uklidisi
Abu'l Hasan Ahmad ibn Ibrahim al-Uklidisi (cca. 920, - cca. 990) je bio arapski matematičar.
Norveška struja
Norveška struja je središnji krak Severnoatlantske struje, koji se kreće između Farskih i Šetlendskih ostrva, a zatim i obalama Norveške, zbog čega je i dobila takav naziv. U Severnom moru ona dostiže širinu od 185 kilometara i zahvata svu vodenu masu do morksog dna, tj. 500 metara. Salinitet postepeno opada prema Špicberškim ostrvima sa 35,3‰ na 34,8‰. Temperatura se kreće u rasponu od 10—12° -{S}-. Kod Špicberških ostrva Norveška struja se račva u dva kraka — Špicberšku struju, koja ide ka severu i Severnortsku struju koja se kreće ka istoku.
Japansko more
Sever i i jugoistok mora su sektori bogati ribom. Značaj ribolova u Japanskom moru pokazuje i sukob Japana i Južne Koreje oko prava nad Liankurskim stenama. Ono je takođe značajno zbog minerala koji se nalaze u njemu, pre svega peska i magnetita. Ima takođe i prirodnog gasa i nafte. Rastom ekonamija istočno azijskih država, Japansko more je postalo značajan trgovački pomorski put.
U Južnoj Koreji ga zovu “istočno more”, a u Severnoj Koreji ga zovu “istočno korejsko more”. Iako se obe Koreje protive tome, “Japansko more” je zvanično ime koje su prihvatile Svetska Hidrografska Organizacija 1928. i Ujedinjene nacije.
Glavonja
thumb|lijevo|300px|Pas glavonja
Glavonja (lat. Hexanchus griseus) vrsta je morskog psa, kojeg kod nas nazivaju i pas glavonja šestoškrgaš, pas volonja sivac, sivi morski pas, pas volonja šestoškrgaš. Ova vrsta je jedna od većih vrsta, naime, najveći uhvaćeni primjerak imao je 482 cm. Tijelo mu je vrlo snažne građe, a njuška opravdava njegovo englesko ime (bluntnose=tuponosni). Njuška mu je tupo zaobljena sa šest škržnih otvora sa svake strane, a ne pet kao što je to uobičajeno kod morskih pasa. Ima fluorescentno zelene oči, a tijelo mu je sivo-crne do čokoladno smeđe boje, koja ide ka svijetlijoj prema trbuhu. Na stranama ima vidljivu svijetliju crtu, a krajevi peraja su skoro bijeli. Donji dio repne peraje je malen, ali to ne umanjuje sposobnost oe vrste da bude brz i izdržljiv plivač. Na donjoj vilici ima 6 redova zubiju, što govori o njegovoj vrsti prehrane, naime, glavonja je predator, hrani se isključivo onim što ulovi, a to su druge vrste morskih pasa, raže, druge vrste riba, lignje, rakovi, kozice, pa čak i morski sisavci poput tuljana. Ženke narastu nešto veće od mužjaka, a rađaju do 100 mladih, koji žive u plićim predjelima od odraslih, tražeći tamo sklonište i hranu. Odrasli se mogu naći i na dubinama do 2500 m, u svim toplim i umjerenim morima. Glavonja se ne lovi radi ishrane, već isključivo samo usputno pri ribolovu na druge vrste. Tada se prerađuje u riblje brašno.
Upozorenje
Ova vrsta ribe je otrovna i s njom treba biti vrlo pažljiv. Naime jetra glavonje je jako otrovna, a meso mnogo manje. Prilikom konzumacije jetre glavonje mogu se javiti ozbiljni problemi kao što su crijevne smetnje, glavobolja, parestezije oko ustiju, a kasnije mišićna slabost, grčevi i problemi disanja. Kod najozbiljnijih trovanja može nastupiti i smrt.
Rasprostranjenost
Glavonja je rasprostranjen po cijelom svijetu, a kako živi i uz obalu i na otvorenom moru, riječ cijelom treba doslovno shvatiti. .
Ohotsko more
thumb Ohotsko more je deo Tihog okeana leži između Kamčatke na istoku, Kurilskih ostrva na jugoistoku, ostrva Hokaido na jugu, ostrva Sahalin na zapadu i azijskog kontinenta na severu i zapadu. Sa Japanskim morem je povezano preko Tatarskog i Laperuzovog moreuza. Zimi plovidba po Ohotskom moru postaje teška, ili nemoguća, zbog stvaranja leda. Zbog velike količine slatke vode, koju u more donosi Amur, salinitet se smanjuje što povećava tačku leđenja mora. Osim Hokaida, koji je Japansko ostrvo, Ohotsko more je okruženo sa svih strana ruskim teritorijama. Zbog toga se smatra da je pod ruskim suverenitetom. Tokom hladnog rata sovjetska pacifička flota ga je koristila za svoje podmornice sa balističkim projektilima, strategija koju nastavlja Rusija. Na japanskom Ohotsko more se tradicionalno zove Hokai što znači severno more. Međutim kako se taj izraz danas koristi za evropsko Severno more, ime mu je promenjeno u Ohotsuku-kai, što je prevod ruskog imena.
Al-Uklidisi
Al-Uklidisi je poznat po tome što je u arapski svijet uveo indijske tehnike računanja prilagođene njihovom brojevnom sustavu, uključujući korištenje broja 0. On i al-Bagdadi su prvi razvili tehnike decimalnih razlomaka. Oko godine 952. je napisao traktat o korištenju indijsko-arapskih brojki.
Hebron, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.216, što je 178 (17,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Inozinska kiselina
Inozinska kiselina (inozin monofosfat, IMP) je nukleotidni monofosfat. Inozinska kiselina je važna u metabolizmu. Ona je ribonukleotid hipoksantina i prvi nukleotid koji se formira tokom sinteze purina. Ona se formira putem deaminacije adenozin monofosfata, i hidrolize iz inozina. IMP je ribonukleozidni monofosfatni intermedijar u purinskom metabolizmu.
Važni derivati inozinske kiseline su purinski nukleotidi nađeni u nukleinskim kiselinama i adenozin trifosfat, koji se koristi za čuvanje hemijske energije u mišićima i drugim tkivima.
Sveti Jure (Biokovo)
mini|180px|desno|RTV odašiljač na Svetom Juri Sveti Jure je, sa svoja 1762 metra visine, najviši vrh Biokova i treći najviši planinski vrh Hrvatske, iza vrha Sinjal na Dinari (1831 m) te vrha Kamešnica na planini Kamešnici (1809 m). Do njega je moguć pristup planinarskim stazama, kao i Biokovskom cestom, najvišom hrvatskom prometnicom. Ime je dobio po kršćanskom svetcu svetom Jurju.
Sjevernoekvatorijalna struja
Pacifik
Severnoekvatorijalna struja u Pacifiku nastaje takođe pod uticajem severnih pasata. Kreće se od kalifornijske do filipinske obale, promenljivom brzinom. Udarajući u kopno Filipina, račva se u dva kraka — ulevo se nastavlja Mindanao struja, a udesno Kurošio struja.
Sveti Jure (Biokovo)
Sa Svetog Jure se pruža fantastičan pogled na Makarsko primorje, otoke i Zabiokovlje. Za vedrih dana moguće je vidjeti planinu Monte Gargano u Italiji, udaljenu 210 km. U ljetnoj je sezoni vrh atraktivna turistička lokacija, na koju brojne turiste dovoze minibusevi.
Inozinska kiselina
U prehrambenoj industriji, inozinska kiselina i njene soli, poput dinatrijum inozinata se često koriste kao pojačavači ukusa.
Sveti Jure (Biokovo)
S obzirom na nadmorsku visinu i činjenicu da se nalazi na razmeđi mediteranske i kontinentalne klime, na Svetom Juri je prosječna godišnja temperatura oko 4 °C, a snijeg se zadržava veći dio godine; ovo je jedna od najhladnijih točaka Hrvatske.
Na Svetom Juri se nalazi istoimena crkvica, izgrađena 1968. godine nedaleko od stare crkvice, srušene zbog gradnje odašiljača. Misno slavlje u crkvici održava se zadnje subote u srpnju, iz praktičnih razloga što u kalendarski dan kada pada svetac zaštitnik po kojem se zove ovaj vrh, 23. travnja, vrlo je hladno, često nepristupačno zbog snijega, a vremenske (ne)prilike su promjenljive i to tako da se uglavnom preokrenu u nevrijeme, naoblaku s padalinama i iznimno veliku mogućnost udara groma. Stoga je proslava prebačena usred ljeta. Tada većina vjernika iz Primorja i Zagore dolazi do nje pješice.
Pod vrhom je planinarski dom "Pod Svetim Jurom", u vlasništvu Parka prirode Biokovo.
Nordkapska struja
Severnortska struja (ili Nordkapska struja) je istočni krak Norveške struje koji se od Severnog rta kreće prema istoku. Prolazi obodom poluostrva Kola i nastavlja u Karsko more gde se gubi i nestaje. Zahvljaljujući ovoj struji severne ruske luke Arhangelsk i Murmansk su jedine koje se ne zaleđuju, i imaju omogućenu plovidbu tokom cele godine. Temperatura vode je oko 2—4° C.
Špicberška struja
Špicberška struja predstavlja severni krak Norveške struje, koji se kod Lofotskih ostrva odvaja i kreće oko Špicberških ostrva obilazeći ih sa istočne strane, tj. suprotno od smera kazaljke na satu. Kao slanija i teža, tone u vode Severnog Ledenog okeana. Salinitet se kreće oko 34,5‰, a temperatura vode oko 3—5° -{S}-.
Bezzoi, Belluno
Bezzoi je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 909 m.
Lea Hill, Washington
Li Hil je grad u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 10.871.
Indol-3-sirćetna kiselina
Indol-3-sirćetna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 175,184 Da.
Kalifornijski zaliv
Melčor Dijaz je detaljno istražio tu oblast 1540. uključujući i ekspedicije na reku Colorado.
Kalifornijski zaliv ima jedinstven i veoma bogat ekosistem. Pored raznovrsnih endemičnih vrsta u njemu se mogu naći i životinje kao što je grbavi kit, kalifornijski zeleni kit, manta raža i morske kornjače. Pokušaji meksičke vlade da stvori zaštićenu zonu su propali zbog nedostatka političkog dogovora. Kalifornijski zaliv je svetski poznato mesto za sportski ribolov.
Brunville (Primorska Sena)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 217 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,92 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 104 metara (maksimalnoj 137 m, a minimalnoj 100 m).
Glavoperčić
Rasprostranjenost
Glavoperčić je rasprostranjen na obalama istočnog Atlantika od Portugala do Maroka, te po cijelom Mediteranu, uključujući Mramorno more i Bospor.
Crèche
Kreš je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4684 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 135 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 34,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 67 metara (maksimalnoj 127 m, a minimalnoj 35 m).
Pomična slova
Pomična slova ili pomični tipovi je izraz koji se koristi za tehnike štampe i tipografije koji koriste pomične, odnosno pojedinačne komponente kako bi reproducirali elemente nekog dokumenta (najčešće pojedinačna slova i znakove interpunkcije).
Prvi su ih koristili Kinezi u doba dinastije Song, zahvaljujući inženjeru po imenu Bi Sheng (990 - 1051) koji je izmislio pomična slova od pečene gline. Iako su se tehnike pomičnih slova razvijale u Istočnoj Aziji tokom sljedećih nekoliko godina, njihovo je korištenje bilo ograničeno zbog velike količine slova u kineskom i drugim pismima. Tek kada je Johannes Gutenberg 1450. počeo koristiti pomična slova kako bi počeo masovno izrađivati Biblije, omogućeno je masovno reproduciranje tekstova, odnosno knjiga.
Vanjske veze
Letter Movable type Tipos móviles Caractère (typographie) Stampa a caratteri mobili 活字 활자 活字印刷术
Jamesov zaljev
thumb Džejmsov zaliv se nalazi južno od Hadsonovog zaliva, između Kanadskih provincija Kvebek i Ontario, ostrva koja se nalaze u zalivu su deo provincije Nunavut. Zaliv je prvi put privukao pažnju Evropljana 1610. kada je Henri Hadson uplovio u njega tokom istraživanja većeg zaliva koji danas nosi njegovo ime. Zaliv je dobio ime u čast Tomasa Džejmsa, engleskog kapetana koji je kompletije istražio oblast 1631.
Istočnoaustralska struja
Potraga za Nemom
Animirani Pixarov film Potraga za Nemom iz 2003. godine prikazuje Istočnoaustralsku struju kao autoput koji ribe i morske kornjače koriste za putovanje uz obalu Australije na jug, do Sydneyske luke. U osnovi, ova priča temelji se na činjenici. Svakog ljeta struja odnese tisuće riba od velikog koraljnog grebena do Sydneyske luke ili dalje prema jugu.
vidjeti i:
San Giacomo, Udine
San Giacomo je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1921 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Džamija Al-Hakim
250px|thumb|Al Hakimova džamija, [[Ulica Muizz|Ulica Al-Muizz u Islamskom Kairu]] Džamija al-Hakim je važno islamsko svetište u egipatskom glavnom gradu Kairu. Smješteno je u tzv. Islamskom Kairu, na istočnoj stranice ulice Muizz, južno od Bab Al-Futuha (sjeverne kapije). Ime je dobila po imamu al-Hakimu bi-Amru Alahu (985-1021), šestom fatimidskom kalifu i 16. ismailitskom imamu.
Nakon vremena Fatimida je služila kao zatvor, tvrđava i lokalna škola. Godine 1980. ju je djelomično obnovila Dawoodi Bohra, ismailitska sekta iz Indije. Danas služi kao turistička atrakcija.
Lokva Rogoznica
Lokva Rogoznica je prigradsko naselje grada Omiša, od kojeg je udaljena 7 km. Nalazi se na istoku Omiške rivijere, podno Omiške Dinare, 30 km od Splita i 25 km od Makarske.
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, Lokva Rogoznica je brojala 392 stanovnika, koji se bave turizmom i vinogradarstvom.
Zemljopis
Naselje leži na obroncima omiške Dinare, od Jadranske magistrale do 370 metara nadmorske visine (ispod same planine). Centar mjesta s crkvom nalazi se na 260 metara nadmorske visine. Plaže su šljunčane, a veliki je dio obronaka na kojima se naselje smjestilo ogoljen, zbog brojnih požara u posljednjih 10-ak godina. Prolaskom Jadranske magistrale 1966. godine Lokvari su se počeli spuštati prema moru, gradeći kuće na dotad nenaseljenim dijelovima Lokve Rogoznice: Ruskamenu (u kojem je izgrađen i hotel), Obrižu, Vojskovu, Planom ratu i Ivašnjaku, a dobar dio stanovništva se u potrazi za egzistencijom uputio u obližnji Omiš, veće gradove ili inozemstvo. U starom selu Lokvi ostao je živjeti tek manji dio populacije.
Znamenitosti
Od znamenitosti mjesta ističe se župna crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije, kao i crkvica Svetog Vida iz 13. ili 14. stoljeća na vrhu Omiške Dinare (639 m nadmorske visine), do koje je uređen pješački put idealan za sve uzraste planinara.
Saint Lawrence (zaljev)
Zaliv Sen Lorens je jedan od najvećih estuarija na svetu. Vode iz Velikih jezera i reke Saint Lawrence se tu ulivaju u Atlantski okean. thumbnail|250px|Zaliv Sen Lorens Reka Saint Lawrence ulazi u zaliv preko dva moreuza sa severne i južne strane ostrva Antikosti, moreuz Žak Kartije na severu i moreuz Honguedo na jugu. Na severu je ograničen poluostrvom Labrador, na istoku ostrvom Njufaundlend, na jugu Nova Škotska (pre svega ostrvo Kejp Breton), i na zapadu poluostrvo Gaspe i Nju Branzvik. U njemu se nalaze ostrva Antikosti, Princ Edvard i Magdalen.
Zaliv Sen Lorens komunicira sa Atlantskim okeanom preko dva moreuza, Bel Il prolaz između Njufaundlenda i Labradora i Kabotov prolaz između Njufaundlenda i Kejp Bretona. Postojao je još jedan moreuz, Kansov prolaz između ostrva Kejp Breton i Nove Škotske, ali je zatvoren izgradnjom puta 1955.
Osim reke Saint Lawrence, druge reke koje se ulivaju u zaliv su Miramiči, Nataskua, Matapedia, Margare i Humber. Zaliv ima više suženja, a to su zaliv Šaler, estuer reke Miramiči, zaliv Sen Džordž i prolaz Nortumberland.
Ante Anin
Ante Anin (1966), njemački arhitekt hrvatskog porijekla iz Düsseldorfa. U Njemačkoj živi od treće godine. Dobitnik je nekoliko uglednih njemačkih i evropskih nagrada za arhitekturu.
Od 1986. do 1990. godine radio je u studiju arhitekture u Wuppertalu. Od 1990. do 1994. godine radio je u različitim arhitektonskim uredima, od 1994. radio je za Stefana Jeromina u Düsseldorfu, a od 1998. godine za Stefana Jeromina i Dimitriosa Fitilidisa. Kasnije postaje suvlasnik arhitektonskog studija "Anin · Jeromin · Fitilidis & Partner".
Jedan od najpoznatijih projekata u Hrvatskoj je Sky Office Tower u Zagrebu.
Georgetown, South Carolina
Džordžtaun je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.163, što je 213 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gof
Gof (lat. Seriola dumerili) riba je iz porodice Carangidae. Kod nas se naziva i gofa i orhan, a mlađi primjerci felun ili žutej. Ovo je vrsna grabljivica, snažnog i izduženog tijela, koje je bočno blago spljošteno. Tijelo gofa je srebrnkaste boje, sa sitnim ljuskama koje imaju odsjaj u duginim bojama, prema trbuhu je sve svijetliji, bjelkast. Na bokovima ima jako uočljivu bočnu crtu, a s leđa mu se preko oka prema ustima pruža smeđe-narančasta crta. Prednji dio leđne i podrepne peraje je uzdignut. Gof živi u svim toplijim morima svijeta, a naraste do 180 ncm duljine i 80 kg težine, u Jadranu manje, tek nešto preko 50 kg. Ovisno o temperaturi mora mijenja područje na kojem živi, tako zimi živi dublje, a krajem proljeća približava se površinskom sloju mora.
Kod nas se najčešće za manje gofove upotrebljava ime felun ili žutej, a mnogi nisu ni svjеsni da se radi zapravo o malom gofu. Razlog tome je njihova žućkasta boja, koja niti malo ne podsjeća na boju odraslog gofa. Feluni se skupljaju u veća jata te žive i love zajedno. U prvoj godini života felun teži oko 1 kg, te se drži bliže obali u potrazi za sitnim ribama, glavonošcima, kozicama. U naredne dvije godine prelazi iz feluna u gofa, mijenjajući boju, te sa tri godine teži već 5 kg. Odrasli primjerci žive kao samci ili u manjim skupinama. Usta drži stalno otvorena, a u njima nema zuba već hrapavo nazubljene čеljusti kojima hvata hranu. Hrana su mu prvenstveno druge ribe, ali jede i rakove i glavonošce. Mrijesti se sredinom proljeća, a spolno sazrijeva oko treće godine života. Gof živi na dubinama do 360 m, a starosni vijek mu je do 15 godina.
Vrlo je cijenjena riba za prehranu, njegovo meso sadrži relativno visoki postotak bjelančevina i nizak postotak masti. Svrstan je u visokokvalitetnu ribu, a najcjenjeniji i najukusniji dio gofa je dio tijela iza glave, odnodno poviše trbuha.
Rasprostranjenost
Gof je riba koja živi po cijelom svijetu, osim u hladnim morima. Može ga se naći u sva tri oceana, kao i njihovim rubnim morima.
Pozzi, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Bitka na Čudskom jezeru
Bitka na Čudskom jezeru ili Bitka na ledu je bila bitka između Novgorodske republike i livonskog ogranka Tevtonskih vitezova (čiju su vojsku činili uglavnom Estonci) 5. aprila 1242. na Čudskom jezeru. Bila je čuvena pošto je uglavnom vođena na zamrznutom jezeru.
Bitka je bila težak poraz za rimokatoličke krstaše tokom Severnih krstaških ratova, koji su vođeni protiv pagana i pravoslavaca umesto protiv muslimana u Svetoj zemlji. Poraz krstaša je označio kraj njihovog pohoda protiv pravoslavne Novgorodske republike i drugih ruskih teritorija za ceo sledeći vek.
Obrazovanje
mini|Indoktrinacija u učionici, uvrštavanje političkih sadržaja u nastavni materijal ili nastavnici koji zloupotrebljavaju svoju ulogu u indoktrinaciji učenika suprotstavljaju se ciljevima obrazovanja koje traži slobodu misli i kritičko mišljenje. Obrazovanje uključuje učenje određenih veština ili generalnog znanja, dobrog rezonovanja i mudrosti. Jedan od ciljeva obrazovanja je nastavak kulture.
Istorija
Izraz "škola" je grčka riječ. Bukvalno znači "dokolica", "rekreacija". U starim društvima školovanje je bilo dostupno samo malom broju ljudi, onima koji su imali novca ili vremena. Vjerski velikodostojnici, često su bile jedine pismene grupe ljudi, koji su znanje koristili za čitanje i tumačenje religijskih tekstova. Za večinu, odrastanje je značilo učenje na primjerima starijih. Bilo je uobičajeno da djeca veoma rano počnu pomagati u domačim poslovima, u radu na poljima i u zanatskom radu. čitanje nije bilo potrebno a ni korisno. Još jedan razlog ne čitanja je bio to što su se svi tekstovi umnožavali ručno, što je bilo dugotrajno i teško.
Štampanje kao pronalazak ušlo je u Evropu iz Kine. Pronalaskom štamparske mašine 1454. godine olakšano je umnožavanje tekstova. To je dovelo do višeg nivoa pismenosti.
Obrazovanje u svojoj modernoj formi, što podrazumijeva nastavu u posebno izgrađenim zgradama, počeo je da se razvija postepeno. I pored toga do prije 150 godina djecu imučnih podučavali su privatni učitelji. večina stanovništva nije imala nikakvog obrazovanja do prvih decenija 19. st. kada se u Evropi i SAD-u počeo da uvodi sistem osnovnih škola. Proces industrijalizacije i širenje gradova izazvali su potrebu za specijalnim obrazovanjem. Ljudi danas rade u mnogim profesijama i koriste razna stručna znanja, tako da više nije moguće prenošenje znanja sa roditelja na djecu. Sve više dolazi do izražaja apstraktno učenje pojedinih disciplina, a ne kao ranije praktično prenošenje nekih specifičnih vještina.
Društvena uslovljenost obrazovanja
Obrazovanje ima značajnu funkciju u svakom društvu. Zbog važnosti obrazovanja svaka vlast želi odrediti njegovu koncepciju i sadržinu, kako bi preko najsnažnijeg instrumenta društvene percepcije i oblika socijalizacije pojedinci prihvatili vrijednosti i norme sistema. Zato države preuzimaju brigu o finansiranju obrazovanja. Pored toga u sadržajnom smislu pokušavaju kroz obrazovanje utvrditi društvene norme i vrijednosti i izgraditi osječanje pripadnosti svojoj zajednici, društvenoj grupi, religiji.
Kroz obrazovni sistem takođe se razvijaju i osječanja za vlastitu kulturu, poštivanje principa i solidarnost. Preko školovanja se oblikuje svijest i gledište pojedinca, kada su u pitanju procesi u društvu i sistem vlasti. Svi obrazovni sistemi su utemeljeni na historiji znanja i historiji društva. Institucionalizacija obrazovanja pored toga što se zasniva na usvajanju niza pravila i društvenih vrijednosti, ogleda se i kroz znanje i sposobnosti kojima pojedinac ovladava u procesu osposobljavanja. Putem sistema obrazovanja snažno se mijenja struktura društva, porodice i profesija. Po Talkotu Parsonsu škola je most između porodice i društva kao cjeline. Škola priprema dijete za njegovu ulogu. Obrazovanje je u stvari izraz društvenog sistema. Ono danas znači jednakost šansi koje otvara mogućnost mijenjanja položaja koje pojedinci stiču rođenjem ili nasljedstvom. Ono je osnova emancipacije čovjeka, veoma funkcionalan instrument preko koga se ostvaruje identitet pojedinca. Veoma je važno za društveni ugled, autoritet i moć. Stečena znanja i obrazovne vještine su veoma su veoma primjenljivi i upotrebljivi u privrednom i praktičnom životu. Iako se znanje individualno stiće ono je postalo bogatstvo svih pripadnika zajednice. To je skoro jedina individualna osobenost koja u praksi postaje zajednička vrijednost i korist cijele zajednice.
Funkcionalna teorija
Prema ovim predstavnicima socijalizacijska funkcija obrazovanja je najvažnija. Na primjer, Emil Dirkem smatra da je škola most između pojedinca i društva. Prema njemu moderna su društva heterogena, sa razvijenom podjelom rada i mnoštvom uloga, koje obnašaju vrlo različiti pojedinci. U toj različitosti koju nije moguće spriječiti potrebno je unijeti neku količinu homogenosti, ujednačenosti, kako bi se osigurala integracija društva.
Škola je glavno sredstvo za postizanje ujednačenosti. Talkot Parsons je takođe smatrao da je škola žarište socijalizacije u modernim društvima. Škola uči djecu o tome kako se društvo ne sastoji od roditelja, rođaka, prijatelja, nego su u razredu uvjeti i mogućnosti jednaki za sve. Škola uči djecu da prihvate razliku između partikularističkih i univerzalističkih normi vrednovanja, a to je važno za uključivanje u svijet odraslih.
Upravo djete uči tu razliku što je veoma važno za pripremu u budućem životu. Sa stajališta socijalizacije, obrazovanje ne znači samo prenošenje vrijednosti i normi društva, nego je prema Parsonsu škola društvo u malom- tu se uče najvažnija pravila života.
Manifestna funkcija škole
U školi bi trebalo poštivati meritokratska pravila - sistem ne pristrasnih, objektivnih mjerila vrednovanja sposobnosti, truda i dostignuća pojedinca (eng. merit-zasluga). Ova načela bi trebala da vrijede u čitavom društvu (ko radi složeniji posao trebao bi biti bolje plaćen), ali su posebno važna u školi. To znači da učenici koji se više trude i imaju bolje sposobnosti, trebali bi dobivati bolje ocijene, što će im omogućiti dalje školovanje i bolje plaćen posao, a samim tim i bolji društveni položaj.
Ispunjavanjem ove dvije važne funkcije, škola daje doprinos jačanju socijalne integracije. To je posebno važno u rasno i etnički mješovitim društvima. Na primjer, u SAD-u se uči šta to znači biti amerikanac različitog rasnog i etničkog porijekla. Mladi tamo usvajaju zajedničko kulturno naslijeđe i pripremaju se da budu odgovorini građani. Naravno, to nije slučaj samo sa amerikancima.
Bois-Normand-près-Lyre
Boa Norman pre Lir je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Hiroo Onoda
Hiroo Onoda (小野田 寛郎) bivši je japanski obavještajni oficir koji se borio u Drugom svjetskom ratu, poznat po tome što se 30 godina skrivao na filipinskom otoku Lubangu (sjeverno od otoka Mindoro), ne vjerujući da je svršio 2. svjetski rat (iako je vidio savezničke letke o tome da je rat završio 15. VIII. 1945). Nakon što se vratio u Japan, teško se prilagodio novom životu, čak se preselio u Brazil, no kasnije se pomirio sa sudbinom i čak napisao autobiografiju.
S njim su bili i kaplar Shoichi Shimada (č. Šoiči Šimada) te vojnici Kanshichi Kozuka (č. Kanšiči Kozuka) i Yuichi Akatsu (č. Juiči Akacu). Akatsu se predao 1949, Shimada je ubijen 1954, a Kozuka 1972. Tokom tridesetogodišnjeg skrivanja Onoda i njegovi ljudi ubili su najmanje 30 Filipinaca, a oko 100 ranili. Nakon formalne predaje, tadašnji filipinski predsjednik Ferdinand Marcos (č. Markos) dao je oprost Onodi jer nije znao da je 2. svjetski rat završio.
Indikan
Indikan je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 295,288 Da.
Hudsonov zaljev
thumb Hadsonov zaliv se nalazi u Kanadi, između njenih provincija Kvebek, Ontario, Manitoba i Nunavut. Međunarodna hidrografska organizacija ga smatra za deo Severnog Ledenog okeana.
Istorija
Zaliv je ime dobio po engleskom istraživaču Henriju Hadsonu zato što je 1610. njegov brod Diskoveri bio zarobljen ledom u njemu. Hadsonov zaliv je istorijski neodvojiv od francusko engleske borbe za Severnu Ameriku tokom sedamnaestog i osamnaestog veka. Zaliv je davao pristup velikoj teritoriji za trgovinu krznom koju su obe zemlje htele da kontrolišu. Francuzi koji su se nastanili u dolini Sen Lorensa, su više puta slali ekspediciji da bi uklonili trgovačka mesta koja su osnovali Englezi pod okriljem kompanije Hadsonovog zaliva. Englezi su radili isto sa francuskim trgovačkim mestima. Sve se završilo tek predajom teritorije Velikoj Britaniji 1713. posle sporazuma u Utrehtu.
Geografija
Zaliv je dug skoro 1000 kilometra i širok 700 kilometra. Njegova prosečna dubina je 125 metra, ali je plići od 80 metra do 100 kilometra od obale. Počinje da se ledi krajem oktombra i ostaje zaleđen sve do juna, međutim ponegde se stvaraju otvori, čak i kad je zima najhladnija, pod dejstvom vetra. Ulivanje vode iz arktičkih ostrva na severu i brojnih reka među kojima Čerčil i Nelson, čine da zaliv ima viši nivo nego prosečni nivo mora. Njegove vode se ulivaju u Atlantski okean preko Hadsonovog zaliva. Salinitet Hadsonovog zaliva je niži od proseka svetskih okeana i to pre svega zbog: 1) male količine isparavanja jer je najvećim delom godine pokriven ledom, 2) Velike količine vode koja se uliva u njega oko 700 km³ godišnje, i 3)zbog ograničene povezanosti sa Atlantskim okeanom koji ima veći salinitet.
Nera Stipičević
Nera Stipičević (Makarska, 21. siječnja 1983.) hrvatska je glumica i pjevačica.
Ljiljana Stjepanović
Ljiljana Stjepanović (Beograd, 15. jun 1952) je srpska glumica.
Nera Stipičević
Životopis
Nera Stipičević rođena je u Makarskoj, gdje je završila osnovnu glazbenu školu, smjer klavir. U vrijeme srednje škole bavila se atletikom, te je bila članica hrvatske kadetske reprezentacije.
1993. godine bila je finalistica pjevačkog natjecanja emisije Turbo Limač Hrvatske radiotelevizije. Postala je poznata sudjelujući u Story SuperNova Music Talents showu krajem 2003. godine, gdje je završila kao jedan od finalista. 2004. godine izdala je album Nera.
Diplomirala je na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu 2007. godine, smjer turistički marketing, a 2010. godine stekla je status magistrice glume Akademije dramskih umjetnosti u Zagrebu.
U Hrvatskom narodnom kazalištu 2007. godine igrala je u izvedbi Opera za tri groša Bertolda Brechta, a 2008. godine u izvedbi I konje ubijaju, zar ne? Horacea McCoya. Ta uloga donijela joj je nominaciju za najbolju mladu dramsku glumicu. U Hrvatskom Narodnom Kazalištu Šibenik, 2008. godine igrala je i bila koautorica glazbe u predstavi Fantazija Marijane Nole. Ta ulogu donijela joj je nominaciju za najbolju mladu umjetnicu iz područja opereta/mjuzikl.
2010. godine igrala je glavnu ulogu u hrvatskoj priči omnibusa Neke druge priče. Iste godine pobijedila je u showu Ples sa zvijezdama.
Sintagma Matije Vlastara
Sintagma Matije Vlastara ili Syntagma Canonum predstavlja zbornik vizantijskog prava sačinjen 1335. godine u Solunu. Dobio je ime po svome sastavljaču, svetogorskom kaluđeru Matiji Vlastaru, a starogrčka reč „sintagma“, označava zbornik propisa. Pripada kategoriji nomokanona, jer sadrži crkvena pravila i svetovne propise. Kao izvori svetovnih odredaba za Sintagmu upotrebljeni su Prohiron, Vasilike i Novele.
Sintagma Matije Vlastara je odmah po objavljivanju prevedena na srpski jezik i uvedena u politički život Dušanove države. Njena redakcija (poznata kao Skraćena sintagma) je dobrim delom inkorporirana u Dušanov zakonik.
Dušanova verzija Sintagme
Vlastareva Sintagma ističe ideju svemoći vizantijskog vladara, njegovog političkog i duhovnog dominijuma. Njome se odbija srpska i bugarska crkvena autokefalija i odriče pravo bilo kog drugog naroda da svoju državu uzdigne na stepen carstva. Time se Sintagma direktno suprotstavila ciljevima srpske crkve i države, a posebno interesima Dušanovog carstva.
Međutim, u srpski Dušanov sistem ušla je „skraćena Sintagma”, očišćena je od svih odredaba i tumačenja koje mu nisu odgovarale, i većine crkvenih propisa. Osim opštih crkvenih pravila, svedenih na četvrtinu ukupno preuzetog teksta Sintagme, revizijom su izostavljene i sve odredbe koje nemaju zakonsku sankciju, a ostavljeni su gotovo nepromenjeni svi zakoni koji su odavno važili u grčkim zemljama, u „Romaniji”, a u Srbiji do tada bili poznati preko Nomokanona svetog Save. Skraćena Sintagma je ušla u sve zbornike Dušanovog zakonodavstva, uz sam Zakonik i uz Justinijanov zakon.
Pottsgrove, Pennsylvania
Potsgrov je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.469, što je 203 (6,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Golub ćukan
Golub ćukan (lat Pteromylaeus bovinus) riba je iz reda pravih raža (lat. Rajiformes), porodice morskih golubova (lat. Myliobatidae). Naraste do 250 cm duljine i 83 kg težine. Tijelo mu je spljošteno kao i kod svih goluba, s izduljenim bočnim perajama, kao krilima koje završavaju oštro. Ima izduljenu njušku, ravnu, koja podsječa na pačji kljun, u ustima ima 7 redova ravnih zuba. Svijetlo smeđe je boje, sa desetak sivo-plavih pruga po leđima. Živi na dubinama do 150 m u tropskim i toplijim morima, a hrani se pridnenim školjkašima i rakovima. Živi većino sam, a ponekad i manjim grupama. rep mu je dugačak i oblika biča. Uz sam početak repa, u kožnoj ovojnici se nalazi velika i dobro razvijena bodlja. Bodlja je od vazodentina, tvrdog, kosti sličnog materijala. Duž bodlje prostire se ventrolateralna žlijezdana udubina u kojioj se nalazi otrovno žljezdano tkivo, iz kojeg se otrov ispušta u bodlju. Kako voli toplija mora, u Jadranu nije čest, najčešće se uhvati na južnom dijelu. Cijenjen je u prehrani.
Torre Pellice, Torino
Torre Pellice je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4043 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 539 m.
Karsko more
thumb|Karsko more thumb|Brod na zračni jastuk Hivus-10 na obali Kara more Karsko more je deo severnog ledenog okeana i nalazi se između ostrva Nova Zemlja i kontinenta. Povezano je sa Barentsovim morem preko moreuza Karska vrata. Dugo je oko 1450 km i široko 450 km, sa površinom od oko 880.000 km², i ima prosečnu dubinu od oko 110 metra. Glavne pritoke Karskog mora su Ob, Jenisej, Pjasina, Tajmira. Njegove glavne luke su Novij Port i Dikson, i pored toga što je more zaleđeno deset meseci od dvanaest postoji značajna ribarska aktivnost.
Uz obale Karskog mora postoje velike rezerve nafte i prirodnog gasa. Postoji briga zbog količine nuklearnog otpada koji su Rusi tu ostavili, i posledica to floru i faunu.
Sjevernobrazilska struja
Severnobrazilska struja predstavlja severni krak Južnoekvatorijalne struje, koji teče severnim obalama Brazila prema Karibima. Njena temperatura se kreće u okviru od 22—29 °-{S}-, a salinitet oko 35—36,5 promila. Kod obala Surinama uliva se u Gujansku struju koja nastavlja ka Karipskom moru. Ovo je izrazito topla morska struja.
Shawnee, Oklahoma
Šani je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.857, što je 1.165 (4,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Makarska kronika
Makarska kronika je hrvatski tjedni list iz Makarske.
Utemeljio ju je Anđelko Erceg 2002. godine. Izlazi od 17. prosinca 2002.. Stranice su u bojama i sadrže fotografije.
Izlazi u Makarskoj. U zaglavlju se deklarira kao "List Makarske rivijere, Zabiokovlja i otoka".
V.d. glavnog urednika je Maja Erceg. Prije nje je glavnim urednikom bio Anđelko Erceg.
Južnoekvatorijalna struja
Južna ekvatorska struja je permanentna topla morska struja koja teče s istoka prema zapadu u Tihom, Atlantskom kao i Indijskom oceanu.