cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kerubin Šegvić
Povjesničar, književnik i intelektualni djelatnik
Kerubin Šegvić autor je i povijesnih romana Posliednji Kotromanići ili propast bosanske državne nezavisnosti i ''Na solinskih ruševinah. Pripoviest iz staro-kršćanske dobe u Solinu, ilustrirane zbirke pripovijedaka Božić bana Borka i druge pripovijetke'', te niza drugih pripovjedaka. Pod pseudonimom Pierre Lucki objavio je „povjestničku pripoviest iz dubrovačke okolice“ Lopudska sirotica prema nedovršenom epu Petra Preradovića. Ostale pripovijesti su mu: Boj na Grahovcu: pripovijest iz dobe hercegovačkih ustanaka, Jača od smrti: četiri pripovijesti,  Junačka djela senjskih Uskoka,  S mora: pripovijesti. Kao književni kritičar i povjesničar napisao je 1911. "Kratku povijest hrvatske (srpske) književnosti od njenih početaka do g. 1900" te studiju života i djela Luke Botića (1930.). Osim književnih pokušaja, priredio je nekoliko klasika hrvatske književnosti. Tu prednjače Gundulićeva djela: Dubravka, Suze sina razmetnog  i Osman  u suradnji s Ivanom Brozom. Također, preveo je sa i na talijanski nekoliko članaka i knjiga.
Političko djelovanje Kerubina Šegvića
Pripadao je ovim strankama: dalmatinskoj Čistoj stranci prava, Hrvatskoj stranci prava (članici Hrvatsko-srpske koalicije), Starčevićevoj stranci prava (milinovci) te za vrijeme južnoslavenske države, Hrvatskoj zajednici i Hrvatskoj federalističkoj seljačkoj stranci.
Kronologija je išla ovako: izvorno je bio pravaški usmjeren. Podržavao je isprva pravašku struju Josipa Franka, no nakon tzv. Aneksijske krize u Austro-Ugarskoj, Šegvić se okrenuo Mili Starčeviću i tako sudjelovao u raskolu stranke prava. Potom je postao član Starčevićeve stranke prava. a kada je 1918. proglašen raspad Austro-Ugarske pridružio se građanskoj Hrvatskoj zajednici pod vodstvom Matka Laginje.
Od 1919. do 1923. bio je zastupnik Hrvatske zajednice u Beogradskoj Skupštini. Beogradski režim ga je uhitio 1925. (vidi članke u Hrvatskom borcu), tri mjeseca nakon čega se povukao iz aktivnoga političkog života. U zatvoru je zadržan čitavih šest mjeseci. Tijekom Kraljevine Jugoslavije Šegvić je uglavnom zauzimao oporbeni stav naspram vlasti u Beogradu, nije glasovao u skupštini za Vidovdanski ustav niti prisegnuo, a kritizirao je i Stjepana Radića. Međutim, zauzimao se je realistične političke stavove, a nakon proglašenja Šestosiječanjske diktature kao i mnogi hrvatski političari i intelektualci nadao se u boljitak zemlje i rješenje Hrvatskog pitanja.
Premda se je Šegvić zalagao za samostalnu Hrvatsku državu i pozdravio 1941. proglašenje NDH, nije bio član ustaškog pokreta. Dapače, iako nije gubio vjeru u nezavisnu Hrvatsku bio je kritičan prema ustaškom režimu, napose prema Rimskom ugovoru, za koji je napisao: Pratio sam to sve najvećom bolju u duši i bio sretan, što nisam u broju onih, koji bijahu pratili Poglavnika u Rim.
Ipak, agresivan i nacionalistički ton njegovih polemika stekao mu je mnoge neprijatelje, a misija u službi NDH koju je 1941. poduzeo u Italiju i Vatikan na kojoj se susreo između ostalih i s papom Pijom XII., Benitom Mussolinijem, Giovannijem Montinijem - budućim papom Pavlom VI. i designiranim hrvatskim kraljem Tomislavom II., dovela je Šegvića u izravnu vezu sa ustaškim režimom.
Ipak, potrebno je napomenuti kako nakon te misije 1941. u Italiji Šegvić više nije služio državnim zadacima, njegov je dnevnički zapis s tog putovanja cenzurom zabranjen, a sam se Šegvić ograničio na pisanje kraćih članaka i priloga za brojne časopise i glasila.
O gotskoj teoriji
Kao povjesničar imao je nekoliko teza koje je pokušao znanstvenom logikom potkrijepiti. Jedna od njegovih teorija je bila da Hrvati nisu slavenskog nego gotskog podrijetla. Iako se oslanjao na tekstove Ludwiga Gumplowitza s početka 20. stoljeća u kojima se pokušalo dokazati neslavensko podrijetlo Hrvata, do teorije je postupno došao vlastitim istraživanjima. Pritom je Šegvić kao glavne dokaze (vrela) iznosio zapise Tome Arhiđakona u Salonitanskoj kronici i Ljetopis popa Dukljanina. U članku „Hrvat, Got, Slav“ izdanom 1932. Kerubin Šegvić izdvaja navode iz Tomine kronike u kojima se spominju Goti i uglavnom prepričava vrelo bez prevelikog teoretiziranja, ali ipak zaključuje: Nemoguće je dakle u Tominu djelu poreći ovu sinonimnost: Chroati, Gothi, Sclavi za Hrvate.
Nakon 1940. Šegvić je objavio nekoliko populističkih prikaza povijesti Hrvatske na njemačkom i talijanskom jeziku, u kojima također zastupa gotsku teoriju, a ubrajaju se u njegova najslabija djela.
Budući da je teorija tako izravno Hrvate odjeljivala od Slavena i Srba, postala je izuzetno pogodna u propagandne svrhe ustaškog režima i ideologije, naročito dijelu ustaške vlasti koji se zalagao za bližu suradnju s Hitlerom, a ne Italijom. Gotska teorija navedena je u optužnici Kerubina Šegvića 1945. i bila je jedan od glavnih razloga zbog kojeg je osuđen na smrt nakon rata. Osudio ga je vojni sud II. armije na smrt zbog "teorije o neslavenskom podrijetlu Hrvata, odnosno zbog raspirivanja međunacionalne mržnje"
Iako i danas postoje povjesničari koji zagovaraju tu tezu, uglavnom je složno odbačena. Pojam "Goti" kod Popa Dukljanina predstavlja vjerojatno tek posuđenicu od drugih povjesničara koja je preseljena u "imaginarno južnoslavensko kraljevstvo", a da Toma rabi ime Goti samo u pogrdnom obliku, za slavensko stanovništvo zaleđa.
Šegvićeva smrt
Ubrzo nakon uspostave FNR Jugoslavije Šegvić je uhićen i već u lipnju 1945. pogubljen, iako nije poznato kako. Prema službenoj verziji je obješen, iako Bogdan Radica navodi kako je Šegvić ubijen kasnije u nekom samostanu.
Case Marconi, Padova
Case Marconi je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Audignies
Odinji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Avne sir Elp.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 260 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 71 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 137 metara (maksimalnoj 159 m, a minimalnoj 129 m).
CP-1414S
CP-1414S je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 296,281 Da.
225
thumb|Carica [[Sallustia Orbiana|Salustija Orbijana]]
Godina 225. (CCXXV) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Fuska i Domicija (ili, rjeđe, godina 978. Ab urbe condita). Oznaka 225. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Mira Vrljičak
Pohađala je gimnaziju. Još kao gimnazijalka je pisala za časopis (Za vjeru i dom). Bila je članicom Hrvatskog orlovskog saveza odnosno križara. Ondje je došla do visokih položaja.
Uspostavom NDH je ljeti 1941. došla na mjesto zapovjednice Ženske ustaške mladeži. Godine 1942. je na dužnosničkom sastanku u Zagrebu došla u kontakt s stožernicom dubrovačkog ogranka Ženske ustaške mladeži Dolores Bracanović. Izrazila joj je zanimanje da Dolores prihvati njenu dužnost, budući da ona neće moći više ju obnašati. Budući da je Dolores to prihvatila, 6. siječnja 1943. je naslijedila Miru Vrljičak na mjestu zapovjednice Ženske ustaške mladeži, organizacije za tjelovježbeno i odgojno jačanje hrvatske mladeži, a Mira je postala pobočnica u istoj organizaciji.
Bila je suprugom konzula NDH Kazimira Vrljička. Kad je dobio zadaću biti konzulom u Madridu, Mira je pošla s njime. Neko vrijeme su ostali ondje, a onda su dvije godine nakon rata oboje otišli odandje u Argentinu 1947. godine. Razlog što su otišli je bio taj što je tih godina bili vrlo teško naći posao nešpanjolcima u Španjolskoj. Smjestili su se u Buenos Airesu. Surađivala je s listovima Hrvatski narod, Ognjište i Studia croatica.
Troje joj se djece rodilo u Europi (Jorge Marin u Hrvatskoj, a Marija i Carmen u Španjolskoj), a u emigraciji u Argentini je još pet puta postala mati. Rodila je Jozu, koji je kasnije postao ravnatelj revije Studia croatica te Ignacija, Victoriju, Francisca i Teresitu.
Ahuinan
Ahuinan je fiktivni lik u Romansi Tri kraljevstva, romanu kineskog pisca Lu Guanzhonga. Opisan je kao jedan od nanmanskih poglavica, odnosno oficir u vojsci nanmanskog vođe Meng Huoa. Tokom Meng Huove pobune protiv države Shu Han ga zarobi regent Zhuge Liang, a potom pusti; to postaje razlogom za ruganje od strane neprijateljskih vojnika kada Ahuinan ponovno dobije komandu nad pobunjeničkim snagama. Ne mogavši to otrpjeti, Ahuinan naređuje povlačenje, a potom, iz straha od Meng Huove kazne, zajedno sa Dongtunom mučki hvata Meng Huoa i predaje ga Zhuge Liangu. Međutim, Zhuge Liang odluči pustiti Meng Huoa, koji se potom vrati u svoj logor i pogubi obojicu izdajnika.
Gorham, New York
Goram je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Münsingen
Minsingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Rojtlingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 14.549 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8415053.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rojtlingen Minsingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rojtlingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 707 metara. Površina opštine iznosi 116,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 14.549 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 125 stanovnika/km².
PMA
__NOTC__ Termin PMA ima više značenja.
Parakvat
Parakvat je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 257,159 Da.
Jewell, Kansas
Džuel je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 432, što je 51 (-10,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Palazzo Ducale (Urbino)
250px|right|thumb|Fasada Vojvodske palače Palazzo Ducale ("Vojvodska palača" na talijanskom) je renesansna palača smještena u italijanskom gradu Urbino. Njenu je gradnju sredinom 15. vijeka započeo Federico da Montefeltro, znameniti condotierre i vojvoda od Urbina. Arhitekti su bili Luciano Laurana, porijeklom iz Dalmacije, te Francesco di Giorgio Martini. Predstavlja jedan od najboljih primjera renesansne arhitekture, a osim upravnih zgrada je sadržavala dvije kapelice – kršćansku i pogansku, te znameniti studiolo s brojnim portretima znamenitih ličnosti. U zgradi je sve do 20. vijeka bila smještena gradska uprava, a danas služi kao muzej.
Cesura, Pescara
Cesura je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Zhou Tai
Zhou Tai (? - cca. 225), stilsko ime Youping (幼平), bio je kineski vojskovođa iz doba kraja dinastije Han koji je služio osnivače države Istočni Wu. Bio je skromnog porijekla, a karijeru započeo kao član pratnje gospodara rata Sun Cea, a potom prešao u službu njegovog brata Sun Quana, kome je kao tjelohranitelj spasio život u borbi sa plemenom Shanyue. Sudjelovao je u bitkama kod Crvenih stijena, Jianglinga i Ruxukoua.
Y
__NOTC__ Termin Y ima više značenja.
Bislée
Bile je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Komersi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 68 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 311 m, a minimalnoj 217 m).
Meng Huo
Meng Huo (3. vijek) bio je kineski aristokrat koji je na početku doba Tri kraljevstva držao vlast u Nanzhongu, oblasti na jugu države Shu Han. Nekoliko puta je dizao ustanak protiv centralne vlasti, sve dok regent Zhuge Liang nije organizirao invaziju i zarobio Meng Huoa. Nakon toga je Meng Huo konačno dao zakletvu vjernosti državi Shu Han.
X
__NOTC__ Termin X ima više značenja.
Meng Huo
U službenim spisima se Meng Huo spominje kao Kinez, ali je u romanu Romansa Tri kraljevstva pretvoren u poglavicu Nanmana, ne-kineskog odnosno "barbarskog" naroda koji su u to vrijeme predstavljali domorodačko stanovništvo jugozapadne Kine.
Slanina
200px|desno|thumb|Slanina Slanina je suhomesnati proizvod od dimljenog i usoljenog svinjskog mesa.
Slanina od sirovog svinjskog mesa, s trbuha, nareže se na veće komade od 2 do 3 kg. Ako će se slanina koristiti kao narezak, soli se dva do tri tjedna, a poslije se dimi oko dva tjedna. Slanina predviđena za kuhanje, stavi se u salamuru oko 8 do 10 dana. Zatim se dimi 6 do 8 dana.
Nakon obrade, ponekad se mora i kuhati prije jela, ovisno o vrsti slanine. Sastoji se od mesnog (crveni dio) i masnog dijela (bijeli dio). Jede se dimljena, kuhana, pržena, pečena i kao dodatak drugim jelima.
Muslimani i Židovi ne jedu slaninu svinjskog porijekla, nego rade slaninu od goveđeg, ovčjeg ili nekog drugog mesa. Meso od kojeg se radi slanina, mora se testirati protiv triheneloze. Ako i postoje uzročnici trihineloze, pravilnim postupkom prerade, dimljenjem, kuhanjem, pečenjem bit će uništeni.
NRE
__NOTC__ Termin NRE ima više značenja.
Slanina
Dimljenjem, slanina dobiva karakterističan okus, miris te zlatno-žutu boju. Dim ima antioksidativni i bakteriocidni učinak. Dobro obrađena slanina ima čistu površinu bez plijesni, pravilan oblik; mesnati dijelovi su svijetlocrvene do tamnocrvene boje, a masno tkivo plastično i bijele boje.
Suhomesnati proizvodi slični slanini su: panceta, šunka i pršut.
Panceta
Panceta ili pančeta (tal. pancetta) je trajni suhomesnati proizvod dobiven tehnološkim procesom koji obuhvata soljenje, sušenje, zrenje i dimljenje. Pravi se od svinjetine, točnije od mesnate slanine. Najčešće se proizvodi u Italiji i Hrvatskoj (poznata je dalmatinska panceta).
Riječ panceta dolazi od talijanske imenice "pancia" što znači "stomak".
ILPR
Polimorfni region koji je povezan sa insulinom (ILPR) je regulatorna sekvenca insulinskog gena, koja počinje u poziciji -363 ispred početne lokacije transkripcije 5' regiona i sastoji se od višestrukih ponavljanja ACA-GGGGT(G/C)(T/C)GGG konsenzusne sekvence. Polimorfni aspekat tog regiona je posledica tri moguće kombinacije sekvenci čije dužine su: 700bp, 1600bp i 2500bp.
Šunka
thumb|Šunka thumb|Kuhana šunka thumb|Šunka. Šunka je usoljen i dimljeni svinjski but. Polutrajno je sušeno svinjsko meso koje se može održati nekoliko mjeseci. Poznato je nekoliko stotina različitih vrsta pršuta. Najveći dio procesa proizvodnje je manje ili više isti: soljenje, sušenje, dimljenje i dozrijevanje.
Casper, Wyoming
Kasper je grad u okrugu Nejtrona u saveznoj državi Vajoming, SAD. Kasper je sedište okruga Nejtrona, a po broju stanovnika je drugi najveći grad u Vajomingu (od njega je veći samo glavni grad Vajominga Šajen). Prema popisu iz 2010, grad je imao 55.321 stanovnika.
Nadimak Kaspera je „grad nafte“. Nafta je prvi put otkrivena 1889, oko 64 kilometra severno od Kaspera. Grad je i danas centar energetske industrije Vajominga.
Gradom upravlja izabrano gradsko veće od devet članova i upravnik grada kojeg bira veće.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 401, što je 103 (34,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Munderkingen
Munderkingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Alb-Donau-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.033 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8425081.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Alb-Donau-Krajs Munderkingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Alb-Donau-Krajs. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 516 metara. Površina opštine iznosi 13,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.033 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 385 stanovnika/km².
Summerhaven, Arizona
Summerhaven je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 40 stanovnika.
Pjongjang
Pjongjang je glavni i najveći grad Demokratske Narodne Republike Koreje od 2,581.076 stanovnika (u široj okolici živi 3,255.288 ljudi).
Geografija
Grad leži na obalama rijeke Taedong, udaljen 48 km od Korejskog zaljeva i Žutog mora.
Historija
Pjongjang je prema legendi osnovan 1122. pne., na mjestu gdje se prije toga nalazila prijestolnica dinastije Dangun i njihove kraljevine Gojoseon osnovane 2333. pne.
Prvi pisani dokumenti o Pjongjangu su iz 108. pne. kad su Kinezi osnovali svoju trgovačku koloniju pored grada, a tad je grad i utvrđen. Pjongjang je 427. postao prijestolnica Kraljevstva Goguryeo, koje su 668. okupirali Kinezi. Kraljevi iz dinastije Goryeo (918. - 1392.) napravili od Pjongjanga svoju drugu prijestolnicu. Grad je su 1592. zauzeli Japanci, a na početku 17. vijeka razorili Mandžurci.
Nakon otvaranja Koreje strancima, Pjongjang je postao baza za širenje kršćanstva, pa je u gradu izgrađeno preko 100 crkava, tako da je krajem 19. vijeka Pjongjang imao više protestantskih misionara od bilo kojeg grada u Aziji. Za vrijeme Kinesko-japanskog rata (1894. - 1895.) grad je teško razoren, nakon tog pogodila ga je epidemija kuge pa je kraj rata dočekao gotovo raseljen. Za vrijeme Japanske okupacije (1910. - 1945.) grad se razvio kao snažni industrijski centar. thumb|left|240px|[[Hotel Ryugyong]] Za vrijeme Korejskog rata (1950. 1953.) grad je teško stradao, 1950. zauzele su ga snage juga i Ujedinjenih naroda, ali je ubrzo pao pod kontrolu sjevera kad je Kina ušla u rat na strani sjevera.
Po okončanju rata grad je obnovljen uz kinesku i sovjetsku pomoć.
Znamenitosti, kultura i školstvo
Današnjim gradom dominira 105 katova visoka piramida Hotel Ryugyong, koji se gradio od 1987. a otvoren je 2012 (još ne potpuno).
Od starina Pjongjang ima još uvijek sačuvane dijelove sjevernih gradskih zidina, Gradska vrata Hjonmu, i nekoliko hramova iz vremena kraljevstva Goguryeo koji su rekonstruirani u orginalnom stilu. Ipak gradom dominiraju građevine izgrađene nakon Korejskog rata u duhu socijalističkog realizma poput Velikog teatra, palače Okrju sa velikom dvoranom za bankete i Stadiona Kim Il-Sunga. Grad je prepun spomenika, od kojih je najimpresivniji Jucheov toranj, podignut u slavu korejskog socijalizma, ima i nekoliko trijumfalnih slavoluka, od kojih je najpoznatiji Slavoluk ujedinjenja, koji slavi ideju ujedinjenja dviju Koreja. Najbrojniji su spomenici bivšeg predsjednika Kim Il Sunga.
Grobnica mitološkog osnivača grada, kralja Kija iz 1122. pne., nalazi se na sjeveru grada. Pjongjang ima Univerzitet Kim Il-sung (osnovan 1946.) sa brojnim fakultetima. Grad ima brojne naučne institute, muzeje, biblioteke, teatre i operne kuće.
Privreda
Pjongjang je dobro povezan cestama i željeznicom sa ostalim gradovima u zemlji, te sa Kinom i Rusijom. Grad ima dobro razvijen sistem javnog prijevoza metro, tramvaji, trolejbusi i autobusi.
Jedini međunarodni aerodrom u zemlji Sunan (IATA: FNJ, ICAO: ZKPY), nalazi se 24 km od centra grada, sa vezama prema svim većim gradovima u zemlji i prema Pekingu, Bangkoku, Kuala Lumpuru, Shanghaju, Vladivostoku i Moskvi.
CP-39,332
CP-39,332 je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 237,339 Da.
ABA liga
Jadranska liga (poznata i kao ABA liga, ; prethodno Gudjer liga, i NLB liga, ) je košarkaška liga u kojoj se takmiče klubovi iz bivših republika SFRJ: Bosne i Hercegovine, Makedonije, Slovenije, Srbije i Hrvatske i Crne Gore.
Liga postoji uporedo sa domaćim prvenstvima u svakoj zemlji; svi timovi igraju u Jadranskoj ligi i prvenstvu svoje zemlje. Jadranska košarkaška asocijacija, koja organizuje Jadransku ligu, je punopravni član ULEB-a.
Liga je inspirisala pokretanje Baltičke lige, koja je slično takmičenje u baltičkim zemljama.
Istorija
Raspadom SFRJ 1991. raspala se i košarkaška liga koja se igrala na području te države. Košarkaške lige u sada samostalnim državama Bosni i Hercegovini, Srbiji, Crnoj Gori, Hrvatskoj i Sloveniji nikad nisu dosegle kvalitet koji je postojao u ligi bivše SFRJ.
2001. godine predstavnici KK Bosna, KK Budućnost, KK Cibona i KK Union Olimpija su osnovali Jadransku ligu u koju su se uključili i drugi predstavnici iz BiH, Hrvatske i Slovenije. Prve godine se u Jadranskoj ligi takmičilo 12 timova. Naredne sezone u ligi se takmičila KK Crvena zvezda, prvi klub iz Srbije, kao i izraelski Makabi Tel Aviv. Makabi je napustio ligu sledeće sezone jer za njega nije bilo mesta zbog učešća klubova iz Srbije i Crne Gore. Liga proširena na 14 timova u 2003/04 i na 16 timova 2004/05. Liga se u sezoni vratila na 14 timova. U septembru 2006. liga je potpisala sponzorski ugovor sa Novom ljubljanskom bankom (NLB) i promenjeno joj je ime u NLB liga. U sezoni 2010/11. u ligi je po prvi put učestvova jedan tim iz Češke, Nimburk, ali se u njoj zadržao samo jednu sezonu. Od sezone 2011/12. u ligi će učestvovati Makabi iz Tel Aviva, koji je prethodno već igrao u sezoni 2002/03.
Sistem takmičenja
Kao i većina drugih košarkaških liga i Jadranska liga se igra u dva dela. Prvi deo takmičenja se odvija po dvostrukom bod-sistemu, tako što svaka ekipa igra sa drugim timom po jednu na domaćem i jednu na gostujućem terenu. Najbolji timovi iz ligaškog dela idu u plej-of rundu.
U sezoni 2006/07 se igrao plej-of, ali je u sledećoj sezoni odlučeno da se vrati fajnal-foru, a da se plej-of utakmice igraju samo u četvrtfinalu. Pred sezonu 2008/09 odlučeno je da će se igrati samo fajnal-four, bez čevrtfinala.
Ol-star utakmice
Jadranska liga je uvela Ol-star utakmice koje se igraju pred novogodišnje praznike. Igrači su podeljeni u timove Istoka i Zapada. Za tim Zapada igraju košarkaši klubova iz Slovenije i Hrvatske, a za Istok košarkaši timova iz Srbije, Bosne i Hercegovine i Crne Gore. Na prvoj Ol-star utakmici Jadranske lige 2006. slavio je tim Zapada 134:118, dok je 2007. pobedio tim Istoka 136:113. Najkorisniji igrač prvog Ol-stara je bio košarkaš Zadra Kanađanin Karl Ingliš, a 2007. Crnogorac Nikola Peković.
U takmičenju u zakucavanjima 2006. pobedio je Slovenac Miha Zupan, a 2007. Srbin Ilija Pavković. U brzom šutiranju trojki 2006. pobedio je Finac Temu Raniko, a 2007. Srbin Tadija Dragićević.
Klubovi u sezoni 2011/12
U sezoni 2011/12. će učestvovati sledećih 14 ekipa:
Trifolle, Frosinone
Trifolle je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
CEB
__NOTC__ Termin CEB ima više značenja.
Trifolle, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Clifton, Ohio
Klifton je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 152, što je 27 (-15,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Warwick, Georgia
Vorvik (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 423 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 423 stanovnika, što je 7 (1,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cateri
Kateri je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kalvi.
Pararozanilin
Pararozanilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 323,819 Da.
Triệu Thị Trinh
Triệu Thị Trinh (Hán Việt: 趙氏貞), također poznata i kao Triệu Ẩu (趙嫗) ili Bà Triệu (婆]趙, Gospa Triệu) (225–248) bila je vijetnamska ratnica koja je sredinom 3. vijeka vodila nakratko uspješni ustanak protiv kineske države Wu po čijom se vlašću u to doba nalazio sjeverni Vijetnam. Često se opisuje kao “vijetnamska Ivana Orleanska”.
Trieu se tradicionalno opisuje kao žena-div visoka 2,7 m i sa grudima dugim 1,2 m koje je mogla prebacivati preko ramena. Razni vijetnamski izvori spominju da je odrasla kao siroče i živjela sa starijim bratom Trieu Quoc Datom. U dobi od 20 godina je zbog zlostavljanja ubila njegovu suprugu i otišla u planine gdje joj se pridružilo 1000 odmetnika. Poslije se priključila bratovom ustanku protiv kineskih vlasti, došla na čelo ustanika i pružala otpor Kinezima šest mjeseci prije nego što je poražena i nakon čega je izvršila samoubistvo.
U Vijetnamu je smatraju nacionalnom heroinom, te su po njoj prozvane brojne ulice, škole i javni objekti.
Chiacafredda, Bari
Chiacafredda je naselje u Italiji u provinciji Бари, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
CP-615,003
CP-615,003 je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 373,421 Da.
Münstertal/Schwarzwald
Minstertal je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Brajsgau-Hohšvarcvald. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.217 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8315130.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Minstertal se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 592 metra. Površina opštine iznosi 67,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.217 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 77 stanovnika/km².
Konkurencija (biologija)
[[Morska sasa|Morske sase se nadmeću za teritoriju|thumb]]
Roan Mountain, Tennessee
Roun Mauntin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.360, što je 200 (17,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kuhanje
200px|desno|thumb|Kuhanje tjestenine Kuhanje ili kuvanje je termička obrada sirove hrane.
Kuha se u vodi ili na pari na 100 °C. Osim kuhanja hrana se termički može još pripremati i pečenjem ili pirjanjem. Oba načina hranu termički obrađuju na temperaturi od preko 100 °C, s tim što se pirjanje odvija na nešto nižoj temperaturi, bliže 100 °C.
Kuhanjem se pripravljaju juhe, gulaši, razna jela koja se jedu žlicom ili pak jela poput kuhanog povrća, mesa ili tjestenine.
Vrela tekućina, najčešće voda omekšava namirnice, koje se kuhaju i tako postanu lakše probavljive. Neka jela dugo se kuhaju, a neka u kratkom vremenu. Kuhanjem se može smanjiti udio vitamina i minerala u povrću, voću i mesu.
Murrhardt
Murhart je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Rems-Mur. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 14.117 stanovnika. Regionalna šifra grada je (AGS) 8119044.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rems-Mur Murhart se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rems-Mur. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 291 metra. Površina opštine iznosi 71,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 14.117 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 198 stanovnika/km².
CAAT
__NOTC__ Termin CAAT ima više značenja.
Kazimir Vrljičak
Kazimir Vrljičak (špa. Casimiro Vrljicak ) (Kaštel Novi, 1914. - 21. studenoga 2000. ) je bio hrvatski kulturni djelatnik, prevoditelj i hrvatski diplomatski dužnosnik za vrijeme drugog svjetskog rata. Bio je konzul NDH u Madridu i hrvatski kulturni djelatnik u Španjolskoj.
Rodio se u Kaštel Novom. Bio je sinom jedincem uspješnog trgovca. Obitelj mu se preselila u Split gdje je pohađao osnovnu i srednju školu. Otac ga je poslao u Njemačku i Švicarsku da bi studirao. Studij je nastavio na zagrebačkom sveučilištu, gdje je našao mjesto 1940.
Između dva svjetska rata je bio istaknuti hrvatski katolički djelatnik.
Bio je suprugom Mire Vrljičak. Kad je dobio zadaću biti konzulom u Madridu, Mira je pošla s njime. Neko vrijeme su ostali ondje, a onda su dvije godine nakon rata oboje otišli odandje u Argentinu 1947. godine. Smjestili su se u Buenos Airesu. Ondje je bio članom društva sv. Tome Morea. Razlog što su otišli je bio taj što je tih godina bili vrlo teško naći posao nešpanjolcima u Španjolskoj.
Troje mu se djece rodilo u Europi (Jorge Marin u Hrvatskoj, a Marija i Carmen u Španjolskoj), a u emigraciji u Argentini je još pet puta postao otac. Supruga mu je rodila Jozu, koji je kasnije postao ravnatelj revije Studia croatica te Ignacija, Victoriju, Francisca i Teresitu.
Prevodio je na španjolski Marulićeve stihove na hrvatskom i latinskom. Značajan je što je Marulićeva djela uvrstio u hrvatsko pobožno pjesništvo na španjolskom. Bio je prva osoba koja je tiskala španjolski prijevod jedne Marulićeve pjesme.
Surađivao je s revijom Studia croatica. Iako ga je Argentina izvrsno primila, nije radio u struci, nego je radio kao javni namještenik.
Hesperosaurus
Hesperosaurus ("zapadni gušter", od grč. ἕσπερο-/hespero- "zapadni" i σαυρος/saurus "gušter") bio je dinosaur biljojed koji je postojao od perioda kimmeridgija do perioda tithonija jurske epohe (prije oko 150 miliona godina), a njegovi fosili pronađeni su u saveznoj državi Wyoming u Sjedinjenim Američkim Državama. On pripada starijem dijelu formacije Morrison, pa je malo stariji od ostalih stegosaura iz Morrisona.
Hesperosaurus je bio tip stegosaurida i imao je ploče na leđima i četiri bodlje na repu. Ploče na leđima nisu bile tako visoke, ali su bile duže, nego kod njegovog srodnika Stegosaurusa. Imao je kraću, širu lubanju nego Stegosaurus i izgleda da je u najbližem srodstvu sa rodom Dacentrurus.
Osobine
thumb|left|Skelet Hesperosaurus je dostizao dužinu od 5 do 6 metara, ali treba naglasiti da je jedini pronađeni primjerak bila neodrasla jedinka. Kao i svi stegosauri, on je imao dvostruki red koštanih ploča duž leđa. Te koštane ploče bile su - u odnosu na ploče kod Stegosaurusa - izduženije i ovalne. Na kraju repa imao je dva para dugih, šiljastih bodlji. Udovi ovog roda nisu pronađeni, ali lubanja je bila nešto kraća i šira nego kod ostalih stegosaura. Hesperosaurus je, kao i ostali stegosauri, imao malene zube, prilagođene ishrani biljem.
Otkriće i vrste
Kenneth Carpenter i kolege su opisali rod Hesperosaurus 2001. godine, a dobio je naziv zato što je pronađen na jednoj lokaciji na zapadu SAD-a. Pronađena je potpuna lubanja i veći dio skeleta. Jedina poznata vrsta je Hesperosaurus mjosi. Prisutna je u stratigrafskoj zoni 1 formacije Morrison.
Susannah Maidment i kolege su 2008. predložili da bi se Hesperosaurus trebao smatrati sinonimom roda Stegosaurus, dok bi se H. mjosi trebao nazvati Stegosaurus mjosi.
CAAT pojačavač vezivanja
CAAT pojačavač vezivanja (CEB) je regulatorna sekvenca za insulinski gen.
Tenzin Gjatso
Tenzin Gjatso (kin. 丹增嘉措, pin. Dānzēng Jiācuò; rođen 6. jula 1935) je četrnaesti po redu tibetanski duhovni i svetovni vođa. Tibetanci veruju da je Dalaj Lama reinkarnacija Bude, čiji duh nakon smrti ulazi u telo novorođenog dečaka kojeg identifikuju tradicionalnim metodama.
Tenzin Gjatso peti je od šesnaestoro dece u poljoprivrednoj porodici na Tibetu u pokrajini Ćinghaj. Sa dve godine proglašen je kao „Tulku“, reinkarnacija trinaestog Dalaj Lame. Dana 17. novembra 1950., sa petnaest godina, proglašen je čelnikom Tibeta i najvažnijim političkim upravnikom, u vrime kada se Tibet suočavao sa nasilnom okupacijom Narodne Republike Kine.
Tenzin Gjatso je Tibet napustio 1959. godine i sklonio se u Indiju nakon neuspeha Tibetskog pokreta otpora gde je pokušavao da uspostavi centralnu tibetsku administraciju, ujedno tražeći način kako da sačuva tibetsku kulturu i prosvetu, a hiljade izbeglica sledilo je Dalaj Lamu u Indiju.
Harizmatični i priznati javni govornik, Tenzin Gjatso je prvi Dalaj Lama koji je otputovao na Zapad gde je nastojao da upoznati svet s budizmom i promovisati koncept univerzalne odgovornosti, etike i međureligijske komunikacije.
Godine 1989. dobio je Nobelovu nagradu za mir za svoj nenasilni otpor kineskoj okupaciji.
G1
__NOTC__ Termin G1 ima više značenja.
Summit, Arizona
Summit je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5,372 stanovnika.
NLM
__NOTC__ Termin NLM ima više značenja.
Aulnoy-lez-Valenciennes
Olnoa le Valansijen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Valansjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 8002 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1307 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 37 metara (maksimalnoj 91 m, a minimalnoj 33 m).
Asynchronous Transfer Mode
Asynchronous Transfer Mode (skrć. ATM; na engleskom: "Asinhroni mod transfera") tehnika je prijenosa u telekomunikacijama koja se zasniva na asinkronom vremenskom multipleksiranju odsječaka prometa (ćelija) veličine 53 bajta, od kojih je 48 koristan promet, a 5 čini zaglavlje.
Glavna odlika ove tehnike je da osim prijenosa podataka omogućuje i kvalitetan prijenos drugih vrsta prometa kao što su digitalizirani glas (telefon) i slika (video). To je jedan od razloga za korištenje ATM-a kod usluga zasnovanih na ADSL-u.
CSMA/CD
Metoda CSMA/CD (eng. Carrier Sense Multiple Access/Collision Detection)
Metoda CSMA/CD poznata je i kao metoda rivaliteta zbog toga što se računari u mreži, u stvari, takmiče za prvenstvo slanja podataka. Ovo, možda, izgleda kao glomazan i spor način slanja podataka kroz kablove, ali nije tako. Savremeni oblici ove metode su toliko brzi da vlasnici nisu ni svesni da se u pozadini mrežne komunikacije odvija nadmetanje računara.
Što je više računara u mreži, mrežni saobraćaj će biti obimniji. U obimnijem saobraćaju, izbegavanje kolizija i same kolizije su češće, što usporava mrežu, pa je i metoda višestrukog pristupa prepoznavanja nosioca sa otkrivanjem kolizije (CSMA/CD) relativno spora.
Posle svake kolizije, računari će čekati određeni vremenski interval 0-2*n gde je n redni broj detektovane kolizije. Nakon 16 kolizija se odustaje od slanja.
Mirko Sandić
Sa Partizanom je osvojio 11 titula državnog prvaka i pet Kupova evropskih šampiona.
CSMA/CD
U zavisnosti od mrežnog hardvera, kablova i mrežnog softvera, u mrežama koje koriste CSMA/CD metodu kontrole pristupa brzina mreže može biti frustrirajuća zbog vrlo obimnog mrežnog saobraćaja do koga može doći kada, na primer, mnogo korisnika radi sa aplikacijama baza podataka.
Mirko Sandić
Sandić je naučio da pliva sa 4 godine, ali je počeo da igra vaterpolo tek sa 16 godina za klub Partizan. Ostao je u klubu Partizan sve dok nije prestao igra vaterpolo 1974. godine. Odigrao je preko 1000 utakmica i osvojio 11 nacionalnih prvenstava Jugoslavije, 7 jugoslovenskih kupova, 5 evropskih kupova šampiona I nekolicinu prijateljskih turnira.
CSMA/CD
载波侦听多路访问
Mirko Sandić
Sandić je odigrao ukupno 235 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije i postigao preko 250 pogodaka. Osvojio je zlatnu medalju na Olimpijskim igrama 1968. u Meksiku i srebrnu medalju na Olimpijskim igrama 1964. u Tokiju. Na Evropskim prvenstvima 1966. i 1970. bio je u sastavu reprezentacije Jugoslavije koja je stigla do treće pozicije. Sandić je naučio da pliva sa 4 godine, ali je počeo da igra vaterpolo tek sa 16 godina za klub Partizan. Ostao je u klubu Partizan sve dok nije prestao igra vaterpolo 1974. Godine. Odigrao je preko 1000 utakmica i osvojio 11 nacionalnih prvenstava Jugoslavije, 7 jugoslovenskih kupovač, 5 evropskih kupova šampiona I nekolicinu prijateljskih turnira.
Kao trener radio je u Singapuru, Maleziji, Egiptu, Partizanu i Goču.
Bio je predsednik Vaterpolo saveza Jugoslavije od 1996. do 1998, član tehničkog vaterpolo komiteta LEN-a, dobitnik priznanja MOK-a 1997. godine, i predsednik Skupštine Vaterpolo saveza Srbije. 1999. je uvršten u Kuću slavnih na Floridi, SAD.
U Beogradu je nedavno jedna ulica ponela naziv Mirka Sandića.
Branimir Šenoa
Branimir Šenoa (Zagreb, 7. kolovoza 1879. - Zagreb, 4. prosinca 1939.), bio je hrvatski slikar, grafičar i povjesničar umjetnosti. Poznat je i kao Branko Šenoa.
Životopis
Branimir Šenoa rodio se u Zagrebu 1879. godine. Sin je hrvatskoga književnika Augusta i Slave rođene Ištvanić. U Zagrebu je završio studij prava i filozofije a doktorirao je 1912. godine. Bio je ravnateljem zagrebačke Akademije te je obnašao više dužnosti vezanih za spomeničku baštinu i umjetnost. Bio je član JAZU, današnja HAZU.
Djelo
Istančanim koloritom slikao krajolike i Zagreb. Vedute je izvodio u bakropisu a radio je i scenografije i ilustracije.
Kylie Minogue: Artist Collection
Kylie Minogue: Artist Collection je kompilacijski album australske pjevačice Kylie Minogue. Objavljen je pod diskografskom kućom BMG International u 20. septembra 2004. godine u Velikoj Britaniji. Na albumu su pjesme s albuma Kylie Minogue iz 1994. godine i Impossible Princess iz 1997. godine kao i nepoznate B-strane pjesama.
Nagold
Nagold je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Kalv. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 22.570 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8235046.
CP-93,129
CP-93,129 je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 213,235 Da.
McConnellsburg, Pennsylvania
Makonelsberg je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.220, što je 147 (13,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
ATC kod A16
{{columns-list|2|
QA16QA Lekovi za tretman acetonemije
}}
Robbins, Tennessee
Robins je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 287.
Case Melchiotti, Padova
Case Melchiotti je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
NMG
__NOTC__ Termin NMG ima više značenja.
Sun City, Arizona
Sun City je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 37,499 stanovnika.
Siniša Čular
Siniša Čular (Zagreb, 16. listopada 1969.) je hrvatski slikar.
Životopis
Rodio se je 1969. u Zagrebu. U rodnom je gradu pohađao Školu primijenjenih umjetnosti, smjer slikarstvo. Te 1988. kad je maturirao upisao je i zagrebačku Akademiju likovnih umjetnosti. Još kao student bio je sudionikom slikarskih kolonija. Izlagao je u zemlji i inozemstvu još tijekom studija, a nastavio nakon što je diplomirao 1995. u klasi prof. Vasilija Josipa Jordana.
Zaposlio se u Restauratorskom zavodu Hrvatske kao vanjski suradnik a poslije je neko vrijeme imao samostalni obrt za restauriranje umjetnina. Poslije opet radi za Hrvatski restauratorski zavod. 2007. je stekao naslov višeg konzervatora i restauratora.
LX
__NOTC__ Termin LX ima više značenja.
Hazard, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.456, što je 350 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dužine
Dužine su selo u Vojvodini, u opštini Plandište u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 219 stanovnika (prema popisu iz Popis stanovništva 1991. u SFRJ|1991. bilo je 234 stanovnika). Većinsko stanovništvo su Srbi, a u selu živi i i značajan broj Makedonaca,koji imaju status nacionalne manjine.
Istorija
thumb|280px|Ovako je izgledala katolička crkva 1934 Dužine - Naselje Dužine pod imenom Sečenjifalva (Szecsenfalva) nastaje nakon odlaska Turaka iz Banata u prvoj polovini 19 veka.Formirano je 1837. godine od strane posednika pustare, grofa Sečen de Temerina koji je naselio Nemce. Po njemu selo dobija ime Sečenjifalva. Godine 1843. bilo je u ovom naselju 187 stanovnika. Ovi kolonisti pripadali su velikogajskoj parohiji, a bogomolju su imali u školskoj zgradi.
Castirla
Kastirla je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kor.
Dužine
Istorija
O kolonizaciji Nemaca nakon odlaska Turaka iz Banata u Pregledu kolonizacije Vojvodine u 18 i 19 veku, posebnom izdanju Matice srpske iz 1961. stoji „Rat protiv Turske koji je vodio car Josif II u savezu sa caricom Katarinom II, jako je opustošio južne krajeve Ugarske, a naročito Banat. Trebalo je nadoknaditi gubitke u ljudstvu putem kolonizacije većeg razmera, ali s obzirom na nesigurnost života i imovine u ovim krajevima, pogotovo u Banatu, nije se moglo pridobiti ni približno onoliko kolonista koliko u terezijanska doba. Ovaj rat je potpuno otreznio Nemce iz snova o negdašnjem Eldorado u južnoj Ugarskoj, gde je koloniste čekao naporan rad u podizanju jedno zapušteno zemlje, a uz to i stalna spremnost na borbu protiv pljačkaša iz turske carevine ... Potreba kolonizacije ovih krajeva, naročito Banata, postala je najaktuelnija u doba stalnih ratova protiv Napoleona radi povećanja ubojne snage graničara, s jedne strane, a sve većeg prinosa hrane za ishranu vojske i stanovništva, s druge strane ". Nemci u ovom periodu u Banat stižu iz Virtemberga, Badena i Hesena. Poljoprivreda određuje i sam oblik naselja u vreme kada je formirana Sečenjifalva.
Castirla
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 186 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 450 metara (maksimalnoj 1.951 m, a minimalnoj 298 m).
Dužine
Arhitektura naselja
Naselja su građena po planu iu kvadratnom obliku. Taj plan je predviđao sve teškoće saobraćaja vojvođanskih barovitih krajeva, naročito blatnjavog Banata, te tako omogućavaju naseljenicima da puteve u naseljima lakše popravljaju i kraćim putem izlaze na svoje oranice, stoji u Pregledu kolonizacije Vojvodine u 18 i 19 veku. U tu svrhu naselja su ispresecana mnogim uzdužnim i poprečnim ulicama, a radi sasušivanja puteva i iz higijenskih razloga ulice su kanalisane pomoću jendeka (jarka). Kuće iz tog doba su uglavnom od tvrđeg materijala i planski jednoobrazno su sazidane iu punom smislu imaju zemljoradnički karakter. Kuće su veće, od opeka i crepa, što je omogućilo njihovo rogljasta građenje. Sobe i nuz prostorije su veće i bolje osvetljene, štale na rogljasta produženju preglednije, odeljene od kuća u dvorištu. U njima nema više ognjišta već štednjaka u kuhinjama, dok su u sobama zidane pećke. Iz tog doba je i otvoren hodnik u koji vode vrata sa ulice.Vrata, uvučena u zid sa dve do tri stepenice, daju i danas karakteristično obeležje švapskim kućama u Banatu. Zvale su se Gangturhojzer a po dugačkim hodnicima Laubenganghojzer Ove tradicionalne poprečne kuće građene su do prve polovine 19 veka, a kasnije zbog povećanog blagostanja i većeg prirasta dece nastaju kuće uzdužnog tipa paralelno sa ulicom i sa poprečnim rogljasta produženjem za štale i šupe. Poznate su pod imenom Langhauz ili Gangzajtigeshauz (Gangseitiges Haus). Nemačka kuća poprečnog i uzdužnog tipa u 19 veku ima i jednu karakterističnu novinu socijalnog značaja. To je kućica u dvorištu takozvana Klajnhauz. Pošto najstariji sin dovede ženu u kuću i preuzme gazdinstvo, njegovi roditelji mu predaju glavnu kuću, njive i celo gazdinstvo, a sami prelaze u malu kuću gde žive odvojeno, da ne budu ni u čemu na smetnji mlađima. Uz poprečnu kuću pravi se i poprečno dvorište ograđeno kućom samo sa ulične strane, sa rogljasta kućom rogljasta dvorište, sa dvorogljasto izduženom kućom dvorogljasto i trorogljasto dvorište ogrtadjeno kućom sa tri strane. Postojalo je i zatvoreno dvorište ograđeno sa sve četiri strane. Dvorište je najčešće popločano opekama, a iza dvorišta je guvno za ambar, Kotarku, svinjac, slamu, plevu i tuluzinu. Iza guvna obično je bio vrt. Tako su izgledala nemačka naselja u prvoj polovini 19 veka, dakle i
Brojno kretanje stanovništva, i kultura
u ovom naselju bilo je sledeće: 1869 - 768 stanovnika; 1880 - 720 stanovnika; 1890. imalo je 922 stanovnika; 1900. usled iseljavanja 733 stanovnika; 1910. godine 659 stanovnika; 1921. nakon Prvog svetskog rata 982 stanovnika; 1948. nakon Drugog svetskog rata 514 stanovnika i 1991.godine po poslednjem popisu svega 234 stanovnika. Do Drugog svetskog rata većinu stanovnika činili su Nemci. Danas u dužini žive Srbi 49,1%, Makedonci 35,9% i Slovaci 9%. Grof Sečen svoj posed 1888.godine prodao je Ignacu Cavos, od koga je 1892.godine opština uzela ovaj posed amortizacijom na 50 godina. Železnička stanica u ovom naselju otvorena je 1.maja 1889.godine.
Demografija
U naselju Dužine živi 190 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,9 godina (45,1 kod muškaraca i 52,2 kod žena). U naselju ima 97 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,26.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
MEM
__NOTC__ Termin MEM ima više značenja.
Josip Vrhovec
Josip Vrhovec (Zagreb, 9. veljače 1926. — Zagreb, 15. veljače 2006.) bio je hrvatski partizan, ekonomist, novinar i političar SR Hrvatske.
Životopis
Rođen je 9. veljače 1926. godine u Zagrebu. Bio je pripadnik Narodnooslobodilačkog pokreta.
Diplomirao je na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu, nakon čega je od 1956. do 1957. i od 1959. do 1963. godine bio glavni urednik „Vjesnika u srijedu“, a od 1968. do 1969. godine glavni urednik „Vjesnika“. Bio je i dopisnik „Vjesnika” iz Velike Britanije (1957. - 1959.) i SAD-a (1963. - 1967).
Bio je sekretar Izvršnog komiteta Centralnog komiteta Saveza komunista Hrvatske od 1972. do 1974., član Predsjedništva Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije od 1974. do 1978., savezni sekretar za vanjske poslove od 17. svibnja 1978. do 17. svibnja 1982., predsjednik Predsjedništva Centralnog komiteta Saveza komunista Hrvatske od 1. srpnja 1983. do 15. svibnja 1984. i član Predsjedništva SFR Jugoslavije od 1984. do 1989. godine.
Krajem osamdesetih protivio se nacionalističkoj politici Slobodana Miloševića.
Umro je u Zagrebu 15. veljače 2006. godine. Sahranjen je na groblju Mirogoju.
Dragan Šakota
Dragan Šakota (rođen 16. juna 1952. godine u Beogradu) je srpski košarkaški trener.
Karijera
Celu košarkašku karijeru Šakota je proveo u tadašnjem prvoligaša IMT, od 1972. do 1983. U istom klubu je započeo trenersku karijeru i vodio ga je do 1988. godine. 1987. je sa IMT-om osvojio Kup Jugoslavije u košarci.
Sezonu 1988-89 je proveo u Zadru, a sledeću sezonu je proveo u zagrebačkoj Ciboni. U ovom periodu je kao pomoćni trener reprezentacije Jugoslavije osvojio zlato na Balkanijadi 1989. i zlatnu medalju na Svetsko prvenstvo 1990. u Buenos Ajresu.
U sezoni 1990/91 Šakota je preuzeo solunski PAOK, sa kojim je te sezone osvojio Kup Evrope. Potom je godinu dana vodio Apolon iz Patre, pa solunski Iraklis (1993-94), da bi se zatim vratio u PAOK (1994-95).
Šakota je 2005. potpisao dvogodišnji ugovor sa Crvenom zvezdom, sa kojom je osvojio domaći Kup Radivoja Koraća.
Na Olimpijskim igrama u Atini, Šakota je bio asistent Željka Obradovića, a istu funkciju je obavljao i na Evropskom prvenstvu 2005. u Srbiji i Crnoj Gori.
Nakon što je Željko Obradović podneo ostavku na mesto trenera, Šakota je predvodio podmlađenu reprezentaciju SCG na Svetskom prvenstvu u Japanu.
Cetrano, Pescara
Cetrano je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.