cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valin—piruvat transaminaza
Valin—piruvat transaminaza (, transaminaza C, valin-piruvatna aminotransferaza, alanin-oksoizovaleratna aminotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom L-valin:piruvat aminotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim se razlikuje od EC 2.6.1.42.
Gornji Gučani
Zemljopis
Gornji Gučani su smješteni oko 6 km zapadno od Brestovca, na cesti Požega - Nova Gradiška susjedna sela su Busnovi na zapadu i Donji Gučani na istoku.
Stanovništvo
Prema popisa stanovništva iz 2011. godine Gornji Gučani su imali 53 stanovnika.
2500 Alascattalo
2500 Alascattalo je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,240 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Spagnulo, Lecce
Spagnulo je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Kritična masa
Kritična masa je najmanja količina fisionog materija potrebna za održavanje nuklearne lančane reakcije. Kritična masa fisionog materijal zavisi od njegovih nuklearnih karakteristika, na primer proprečni presek nuklearne fisije, gustine, oblika i obogaćenja.
Objašnjenje kritičnosti
Termin kritičnost odnosi se na ravnotežni stav fisione reakcije, kada ne dolazi do povećanja snage, temperature ili broja neutrona. Numeričko nalaženje kritične mase zavisi od faktora k. Ovaj faktor predstavlja prosečan broj neutrona koji mogu dalje da izazovu fisionu reakciju. Deo neutrona se gubi parazitnom apsoropcijom ili jednostavno napuštaju sistem. Kada je k = 1 masa je kritična. Podkritična masa je masa fisionog materijala koja ne može da održava fisionu reakciju. Broj neutrona koji se oslobađaju u podkritičnom sistemu se vremenom smanjuje. U ovom slučaju, k < 1.
Nadkritčna masa je ona u kojoj dolazi do povećanja brzine nastanka fisije, sve dok prirodni povratni mehanizam ne dovede do nastanka ravnotežnog stava(i. e. biti kritičan). U ovom slučaju, k > 1.
Menjanje tačke kritičnosti
Tačka, odnosno masa, gde dolazi do nastanka kritičnosti može da se menja promenom određenih atributa kao što su gorivo, temperatura, gustina, ili instalacijom reflektora neutrona. Moguće je da konstrukcija bude kritična i pri nultoj snazi. Realizacija ovakvog stava omogućena je kada se u sistemu nalazi tačna količina goriva a sistem je ujedno podkritičan. Kada je dodata prezicno određena količina goriva može da se stvori tačna kritična masa u podkritičnom sistemu, što bi dovelo do održavanja fisione reakcije celu jednu generaciju neutrona. Ukoliko je ova precizno određena masa dodata u malo podkritičnu masu, stvara se jedva nadkritična masal, temperatura konstrukcije se povećava do svog maksimuma, a zatim bi se smanjila na sobnu temperaturu, zato što je gorivo koje je dodato potpuno apsorbovano i sistem se sam vraća u podkritično stanje. kada je konstrukcija u tačno kritičnom stanju, masa će zagrevanjem na sobnoj temperaturi postati podkritična, a ukoliko dođe do njenog hlađenja, postaće nadkritična. Fisija se smanjuje pri povećanju temeprature goriva. Ova osobina se naziva negativni koeficijent reaktivnosti. Ista osobina važi i kada dođe do povećanja odnosno smanjenja gustine goriva. Okružujući sfernu kritičnu masu sa reflektorom neutrona direktno smanjujemo potrebnu masu za dostizanje kritičnosti. Dobar reflektor je berilijum. On omogućava da se neutroni, koji bi za dalje iniciranje reakcije bili izgubljeni, bili vraćeni do sistema. Reflektorom je povećana mogućnost sudara neutrona.
Kapsularni-polisaharid endo-1,3-alfa-galaktozidaza
Kapsularni-polisaharid endo-1,3-alfa-galaktozidaza (, polisaharidna depolimeraza, kapsularna polisaharidna galaktohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom Aerobakter-kapsularna polisaharidna galaktohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim hidrolizuje galaktozil-alfa-1,3-D-galaktozne veze u kompleksnom supstratu, čime uzrokuje depolimerizaciju.
Lee Tergesen
Lee Tergesen (8. jul 1965 - ) je američki glumac, najpoznatiji po ulozi Tobiasa Beechera u zatvorskoj TV-seriji Oz.
Mabank, Texas
Mabank je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.035 stanovnika.
Lee Tergesen
Rodio se i odrastao u Connecticutu, a sa 18 godina otišao u New York kako bi pokušao ostvariti glumačku karijeru. Tamo je nakon dvije godine diplomirao na manhattanskoj American Musical and Dramatic Academy, ali sljedećih godina nije imao nikakvog posla, pa se izdržavao kao konobar. Od 1986. do 1989. godine je radio u restoranu Empire Diner, gdje je imao običaj zabavljati goste, a među njima se našao i producent Tom Fontana. Poslije se preselio u Los Angeles gdje ga je prvi dan zapazio Fontanin prijatelj, te mu ponudio angažman u filmu Point Break. Tergesen se nakon toga u potpunosti posvetio glumačkom pozivu. Nakon toga je slijedio niz manjih, ali zapaženih uloga u nizu filmova i TV-serija. Uloga Beechera u Ozu ga je, pak, učinila svjetski poznatim, a tumačio ju je od 1997. do 2004. Poslije toga se istakao i ulogom novinara Evana Wrighta u ratnoj TV-seriji Generation Kill.
205. pne.
Godina '''205. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Afrikana i Diva (ili, rjeđe, godina 549. Ab urbe condita). Oznaka 205. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
thumb|Ptolemej IV Filopator
Seksualne manjine
Seksualne manjine predstavljaju one društvene grupe koje se po svom seksualnom identitetu, orijentaciji i praksama razlikuju od većine koja ih okružuje u društvu. Ovaj termin je skovan kasnih 1960-ih godina pod uticajem revolucionarne knjige švedskog autora Larsa Ullerstama "Erotske manjine" (De erotiska minoriteterna), koja je snažno zagovarala toleranciju i empatiju prema različitim varijetetima seksualnosti. Ovaj termin je iskorišćen u analogiji sa etničkim manjinama. U srpskohrvatskom jeziku ovaj termin počinje da se koristi tokom 2000-ih, sa jačanjem zajednice i pokreta.
U početku se ovaj termin odnosio samo na lezbejke, gejeve, biseksualne i transrodne osobe. Ove četiri kategorije često se grupno nazivaju LGBT.
Druge grupe na koje se ovaj termin može odnositi su razne grupe fetišista, poput onih koje praktikuju bondage, discipline, domination & submission i/ili sadomazohizam (kolektivni naziv je obično BDSM). Termin, takođe, može da obuhvata grupe aseksualnih osoba, kao i osoba koje su heteroseksualne i čije seksualne prakse mogu da budu isključivo vanila, ali čiji je izbor partnera/partnerki neuobičajen, kao što su swingeri, poliamoristi ili osobe koje su u drugačijim nemonogamnim vezama, kao i osobe koje preferiraju mlađe ili starije partnere/ke, kao i osobe koje preferiraju interrasne veze.
Termin seksualne manjine se odnosi samo na grupe koje praktikuju seksualne odnose za koje imaju pristanak partnera, odnosno partnerke. Prema tome, ovaj termin se ne koristi za silovatelje, pedofile i sl. Takođe, ovaj termin se ne bi koristio za osobe koje samo ponekada uključe istopolne seksualne odnose ili kink u svoj generalno vanila heteroseksualni život.
Kontroverze
Neke LGBT osobe ne vole da se termin seksualne manjine primenjuje na njih i radije se odlučuju za termin LGBT. Postoje različiti razlozi za ovakav stav. Na primer, neke LGBT osobe smatraju da ih termin seksualne manjine nepovratno svrstava u kategoriju diskriminisanu "manjine", dok zapravo žele da budu integralni i uvažavani deo društva. Primedbe se, takođe, javljaju zbog velike inkluzivnosti termina koji može da uključuje razne fetišističke grupe, kao što su BDSM, poliamoristi i sl. Neke LGBT osobe žele da se postave jasne granice između seksualnih praksi (npr. BDSM) i seksualne orijentacije (homoseksualnost, biseksualnost…) i rodnih identiteta (transrodnost).
Neke transseksualne i transrodne osobe imaju primedbe na ovaj termin iz još jednog razloga. One smatraju da transrodnost i transeksualnost nema nikakve veze sa seksom, seksualnim praksama i seksualnom orijentacijom, već sa rodom, rodnom disforijom, rodnim izražavanjem i raznim rodnim varijetetima. Prema tome, ove osobe smatraju da ubrajanje njih u grupu seksualnih manjina ne odgovara istinitosti, jer one predstavljaju rodne manjine.
Neke konzervativne grupe se protive ovom terminu iz sasvim drugačijih razloga. Oni smatraju da reč manjina daje legitimnost ovim grupama, poput nacionalnih manjina, i ukazuje na zaštitu od diskriminacije, što po političkom stavu konzervativaca, seksualne manjine ne zaslužuju.
Tupoljev Tu-95
Tupoljev Tu-95 (NATO naziv: Bear) je najuspješniji i najdugovječniji strateški bombarder izrađen u bivšem SSSR-u tijekom Hladnog rata. Svaki od četiri turbo-prop motora pokreće dva propelera koji se vrte svaki u svoju stranu. Očekuje se da će avion letjeti za Ruske zračne snage do 2010. godine. Zbog svojih moćnih motora bio je izuzetno bučan, tako da su kod njegovih posada bila vrlo česta oštećenja sluha. U posljednje vrijeme, zbog napetih odnosa između Rusije i SAD-a, ruski predsjednik Vladimir Putin naredio je prelete ovih strateških bombardera nad sjevernim Atlantikom kako bi pokazao da Rusija ima pravo na svoj dio teritorija sjevernog pola, te naftnih bogatstava koje ono sadrži.
Dizajn i razvoj
1950. izdan je zahtjev Tupoljevu i Myasishchevu da započnu razvoj novog dalekometnog bombardera. Zahtjevi su bili da ima domet djelovanja bez nadopune goriva u zraku od 8000 km te nosivost od 11.000 kg. Veliki problem Tupoljevu je predstavljao odabir motora. Prva generacija mlaznih motora je trošila puno goriva dok su turbo-prop motori omogućavali veliki radijus djelovanja, te je naposljetku Tupoljev odabrao brze turbo-prop motore, a Myasischev mlazne motore.
Budući Tu-95 su pokretala četiri Kuznjecov NK-12 turbo-prop motora koji su okretali osmerokraki kontra rotirajući dvostruki propeler. Osim kontra-rotirajućih propelera, Tu-95 ima konvencionalan izgled trupa s strjelastim krilima pod kutom od 35 stupnjeva u odnosu na trup zrakoplova. Ima podvozje tricikl konfiguracije s prednjim dijelom koji se uvlači prema nazad. Zrakoplov je prvi put poletio 1953.
thumb|200px|lijevo|Repna kupola sa strojnicama
Tu-95 je dugo vremena zapadu bio poznat pod oznakom Tu-20, budući da mu je to bila izvorna oznaka u SSSR-u tijekom proizvodnje, no kada je već ušao u operativnu službu počeo se koristiti naziv Tu-95. Kao i njego američki konkurent, B-52 Stratofortress, Tu-95 je ostao puno duže u službi od drugih zrakoplova, zahvaljujući svojoj sposobnosti prilagodbe različitim zadacima. Prvotno je bio zamišljen kao nuklearni bombarder, kasnije platforma za lansiranje raketa i morsku ophodnju. Razvijene su čak i civilne inačice za prijevoz putnika i tereta.
Susreti u zraku
Lovci i presretači zapadnih zemalja su često bili, a i često su, poslani da presretnu Tu-95 koji najčešće izvode vježbe u skupinama neposredno uz NATO zračni prostor. Neslužbeno se vjeruje da je i više puta i došlo do komunikacije između dvije strane tim putem.
thumb|200px|Američki [[F-14 presreće Tu-95]]
Slična situacija se opet ponovila u rujnu.
Inačice
right|500px
Alameda County, California
je okrug u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 1.510.271, što je 66.53 (4,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gornji Bitelić
Gornji Bitelić je sastavni dio sela Bitelić koje se nalazi u općini Hrvace, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Zemljopis
Naselje se nalazi sjeverno od Rumina i sjevero-istočno od Donjeg Bitelića. Nalazi se na južnim obroncima planinskog masiva Dinare i zaravni iznad korita rijeke Cetine. U zasoke Gornjeg Bitelića spadaju: Dadići, Donji Buljani, Donji Đapići, Stojići, Žarci, Dom, Vukovići, Matkovići-Tokići, Majstrovići, Cvitkovići-Vujeva, Ćurkovići, Gornji Đapići, Jukići-Bračulji, Ezgetići, Tripići, Bulovići. Uz navedena naselja u katastarsku općinu Bitelić Gornji spada i selo Rumina i dio Vrdova. Vrdovo se nalazi na planini Dinari te se koristilo za ljetnu ispašu stoke, stočarske nastambe su poredane isto kao u Gornjem Biteliću. Pored navedenih naselja u Gornjem Biteliću nalaze se i vjerski objekti sela Bitelić: katolička crkva Male Gospe, kapelica Svetog Klementa, uz koju se nalazi ruševina svećenićke kuće te pravoslavna crkva Pokrova Presvete Bogorodice
Bitnijih izvor na području Gornjeg Bitelića nema, ali ima posljedica kada poplavi rijeka ponornica Ponikva, koja plavi polje Ponikva na području Gornjeg Bitelića.
Stanovništvo
Po zadnjem popisu stanovništva (2001.) u Gornjem Biteliću bili je 234 stanovnika. Stanovništvo je većinom hrvatske nacionalnosti i rimokatoličke vjeroispovjedi, uz manju srpsku nacionalnu manjinu. Broj stanovnika je u opadanju kao u većini okolnih mjesta zbog iseljavanja stanovništva u gradove i ratnih zbivanja krajem prošlog stoljeća kojim je to područje bilo zahvaćeno. Stanovništvo većinom živi u zaseocima koja nose naziv po prezimenima Dadić, Buljan, Vuković, Matković, Majstrović, Ćurković, Đapić, Jukić-Bračulj, Ezgeta, Tripo ,Bulović, Stojić, Žarko, Ergović, Kelava, Majstrović. Srpsku nacionalnu manjinu čine Stojići, Bulovići, Tripići, dio Gornjih Đapića i cijeli Donji Đapići.
2501 Lohja
2501 Lohja je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,422 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,08.
Castorland, New York
Kastorland je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 351, što je 45 (14,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bourguébus
Burgebis je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1074 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 194 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 73 m, a minimalnoj 40 m).
Santa Restituta, L'Aquila
Santa Restituta je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 407 m.
Lorraine Toussaint
Lorraine Toussaint (4. april 1960 - ) je američka glumica rodom sa Trinidada, najpoznatija po ulozi crne pravnice Rene Jackson u TV-seriji Any Day Now. Pored toga je nastupala u prvim sezonama TV-serije Law & Order kao povremeni lik Shambale Green, braniteljice po službenoj dužnosti.
Calvert City, Kentucky
Kalvert Siti je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.566, što je 135 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Garfield
Garfield je ime stripa, a kasnije i animirane serije s narančastim mačkom kao glavnim likom te njegovim vlasnikom i psom. Garfielda je osmislio Jim Davis.
Povijest stripa
Strip se pojavio 19. lipnja 1978. Taj se dan smatra službenim Garfieldovim rođendanom (svakog 19.6. Garfield slavi rođendan u stripu). Otada izlazi svakodnevno u novinama širom svijeta. Stripovi gotovo uvijek imaju tri slike s iznimkom nedjeljnih. Sada su u boji premda se neki još uvijek izdaju crno-bijeli. Strip je trenutačno u Guinessovoj knjizi rekorda kao najčitaniji strip na svijetu (od 2006. se nalazi u preko 2.570 novina i listova).
Nedjeljni stripovi su u početku imali šest ili osam slika, a jedna od njih bila bi uvećana i bez okvira. Kasnije se to promijenilo i sve su slike onda dobile okvir, a nedjeljni strip postao ograničen na šest slika. Dugo nakon toga prve dvije slike bile su zamijenjene jednom dugačkom u kojoj bi pisalo "Garfield" i to bi bio kao još jedan strip samo u jednoj slici (tema te slike često nije imala veze s ostatkom stripa). I to se ubrzo promijenilo i ta jedna slika postala je nešto kao naslov. Riječ "Garfield" se pisalo na najrazličitije načine npr. kao tetovaža, natpis na posudi za kolačiće, naslov u novinama itd. Prva slika u nedjeljnom stripu često služi kao uvod i nije rijetkost da je potpuno lišena dijaloga. Ostatak stripa razvija radnju.
Garfield je izlazio u magazinu od 1998. u izdanju Bookglobea iz Zagreba sve do posebnog ljetnog izdanja nakon broja 40. Tada su novi brojevi prestali izlaziti, a stari se počeli ponovno prodavati od prvog. Garfield je također bio u "Garfieldovom zabavniku", ali je i on prestao izlaziti nakon pet brojeva. Garfield i Superljubimci, roman u nastavcima je imao samo jedan broj. Garfield ima i knjige (stari stripovi u svescima), do sada preko 20.
Likovi
Garfield - debeli narančasti mačak. Lijen je i sebičan. Obično se dosađuje, jede ili spava. Živi s vlasnikom Jonom i psom Odiem. Omiljeno jelo su mu lazanje. Voli čačkati zube Jonovom paprati nakon jela, na što Jon pobijesni. Također jako voli svog plišanog medvjedića Pucka. Mrzi ponedjeljke zbog njegove neprestane loše sreće (na taj dan). Ima curu Arlene koju nikad ne uspijeva impresionirati. Mrzi pauke, iako zna pričati s njima. Priča i s: mačkama, miševima, štakorima, psima, ljudima, drvećem, vjevericama, ribama, biljkama, hranom (najčešće iz hladnjaka), mravima, pticama i klupkom vune. Rođen je u kuhinji Mama Leoninog talijanskog restorana. U crtanom filmu: "Garfield ide u Hollywood", otkriveno je da Jon i on žive u gradu Muncie, u državi Indiana.
Odie je ime dobio kada je Jim Davis pisao reklamu za automobile. Reklama je imala lika Odiea, seosku budalu. Davisu se ime svidjelo pa ga je odlučio ponovno koristiti. Prvi se put pojavio 8. kolovoza 1978.
Jonathan Q. "Jon" Arbuckle - Garfieldov vlasnik. U stripu se pojavio na isti dan kad i Garfield. Jona se često opisuje kao "šmokljana" zbog njegove nespretnosti i pretjeranog entuzijazma (zbog čarapa, na primjer). Voli ići na pecanje (ulov mu je veoma sitan) i voditi Garfielda sa sobom te svirati gitaru ili harmoniku. Jon je jako odbojan suprotnom spolu pa stoga ugovara spojeve na slijepo preko telefona (što Garfield često komentira) i ako mu se posreći, ode na sastanak (s kojega se obično vrati pretučen ili mu spoj pobjegne). Ako se i svidi nekoj ženi, ispostavi se da ona ima mentalnih problema ili je jednako očajna kao i on. Uvijek mora čistiti Garfieldov nered i ići u kupovinu. Zaljubljen je u veterinarku Liz i zbog toga Garfielda često odnosi na nepotrebne preglede. Skuplja marke i obožava čarape koje drži u posebnoj ladici. Omiljena hrana mu je mesna štruca. Kao i Garfield ovisan je o kavi, pa ju često pije u njegovom društvu. Jon možda odgovara opisu potpunog gubitnika, ali često komentira, poput Garfielda, ponašanje svojeg mačka.
Nermal - sivi mačić. Smatra se najslađim mačićem na svijetu s čime se slažu svi osim Garfielda. Ruga se Garfieldu naglašavajući svoju mladost i izgled i Garfieldovu starost zbog čega ga on često izbaci iz kuće. Nermal je zapravo bio ljubimac Jonovih roditelja, ali se to s vremenom promijenilo pa je sada samo mačka koja luta susjedstvom. Nermal dolazi u posjet iznenada, nenajavljen što Garfield nimalo ne voli (Nermal ga probudi). Zbog trepavica ga često zamijene za žensko. Prvi se put pojavio 3. rujna 1979.
Arlene - Garfieldova ružičasta djevojka. Ima veliki razmak između zubi zbog čega ju Garfield često vrijeđa. Smeta joj Garfieldova debljina i umišljenost pa ona njega također vrijeđa. U stripu se prvi put pojavila 17. prosinca 1980.
Dr. Elizabeth "Liz" Wilson - Garfieldova veterinarka. Jon koristi svaku priliku da odvede Garfielda na pregled kako bi joj se približio te ju često pita hoće li izaći s njim. Ona ga, naprotiv, mrzi, ali je nekoliko puta prihvatila ponudu (vratila se kući osramoćena). Prvi put je s njim izišla 21.4.1980. Njihovim izlascima nerijetko prisustvuje Garfield. Prvi se put pojavila 29. lipnja 1979.
Irma - konobarica u lokalnoj gostionici. Premda je radila 24 sata na dan bez drugih zaposlenika kasnije je očito odlučila zaposliti kuhara Tonija. Iako su hrana i posluga jako loše, njezine stalne mušterije su Jon i Garfield. Pojavila se prvi put 19. listopada 1979.
Lyman - Jonov prijatelj. Pojavio se 7.8.1978. na Jonovom pragu moleći ga da ga pusti u kuću. Jon mu je dopustio ostati, a Lyman je u kuću uveo novog ljubimca, psa Odiea. Lyman je zapravo uveden u strip da bi Jon mogao s nekim razgovarati, ali je tu ulogu preuzeo Garfield. Zato se Lyman sve rjeđe pojavljivao i u 1983. godini nestao iz stripa.
Herman (poštar) - žrtva Garfieldovih napada iz kojih se često izvlači ranjen. Ne voli svoj posao, ali ponekad dovede pomoć (zmiju, psa itd.).
Pucko - Garfieldov smeđi, plišani medvjedić prema kojemu se Garfield odnosi kao prema vlastiom djetetu. Pronašao ga je u Jonovoj ladici i prozvao Pucko. Nije sigurno je li Pucko samo obična igračka jer se u nekim stripovima micao, pa čak i plakao. Ponekad mu otpadnu neki dijelovi (njuška, noga ili ruka) pa ga Jon mora zašiti. Garfield često spava s njim i jedino se njemu povjerava. U stripu su se često miješala dva naziva Puckova imena - ponekad ga je Garfield zvao Pucko, a ponekad Pooky (en.)
U stripu su često viđeni roditelji drugih likova (najčešće Jona). Iz Garfieldove su se obitelji pojavili njegova majka (svijetlo narandžasta) i oba djeda, a spomenut mu je i ujak Arno dok su Odievi roditelji viđeni samo u njegovom sjećanju.
Jonovi roditelji žive na selu i ponekad dođu u posjet Jonu ili pak Jon i Garfield njima. Neki članovi obitelji nisu nikad viđeni nego samo spomenuti. Jim Davis je Jonove roditelje i brata osmislio po uzoru na svoje. Članovi Jonove mnogobrojne obitelji su:
749
Godina 749. (DCCXLIX) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 749. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Fenilalanin N-monooksigenaza
Fenilalanin N-monooksigenaza (, fenilalaninska N-hidroksilaza, CYP79A2) je enzim sa sistematskim imenom L-fenilalanin,NADPH:kiseonik oksidoreduktaza (N-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je hem-tiolatni protein (P-450). On katalizuje dve sukcesivne N-hidroksilacije L-fenilalanina.
Mračaj (Prnjavor)
Mračaj je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prnjavor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 219 stanovnika.
Buc (Teritorija Belfor)
Bik je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Teritorija Belfor.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 284, a gustina naseljenosti je iznosila 116 stanovnika/km².
Alpine County, California
je okrug u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 1.175, što je 33 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gornji Hrašćan
Gornji Hrašćan (mađarski Drávacsány) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Nedelišće, Međimurska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 893 stanovnika te 262 obiteljskih kućanstava.
Medvjed
Medvjedi (ijek.) ili medvedi (ek.) (lat. Ursidae), porodica sisavaca iz reda zvijeri (Carnivora). Od davnina ljudi love medvjede koristeći njihovo meso za prehranu i krzno za odeću. Posmatrajući pećinske medvede u potrazi za hranom, ljudi su mogli zaključiti koje vrste bilja su jestive. Svojim delovanjem čovek neprestano doprinosi smanjenju populacije medveda, ugrožavanjem njihovih staništa. Uprkos zakonu o zaštiti medveda, ljudi dalje love medvede, zbog hrane, zaštite imanja i stoke, sportskog lova, i tradicionalne medicine. Ovaj rad ima za cilj da opiše neke od osam vrsta medveda, njihovo ponašanje, razmnožavanje, način života i opstanka u prirodi.
Poreklo medveda
Medvedi su najmlađa porodica mesoždera. Razvili su se tokom Eocena od zajedničkog pretka Miacida, (mesoždera sličnom lasici koji se penje po drveću), pre oko 50 miliona godina. Predak svih današnjih medveda je Ursavus elemensis. Nastao je u Evroaziji pre 18 – 25 miliona godina. Mesožder veličine lisice, lovi po vrhovima drveća, a ishranu upotpunjuje delovima biljaka i insektima. Tokom vremena medvedi su se proširili i na prostore Severne Amerike. Fosilni ostaci ukazuju da su medvedi nekada živeli i u Africi. Danas je opšteprihvaćeno da postoji osam vrsta iz porodice medveda. Postojala je i deveta – pećinski medved - Ursus spelaeus, koji je izumro krajem poslednjeg ledenog doba pre 10000 godina. Mrki medved nastanjuje prostore Evrope, Azije i Severne Amerike, beli ili polarni medved živi oko Arktika, američki crni medved u Severnoj Americi, crni medved u Aziji, sunčev medved u jugoistočnoj Aziji, medved naočar u Južnoj Americi, usnati medved u Aziji i veliki panda takođe u Aziji.
Opis medveda
Veoma snažnog, masivnog tela i nogu, sa krupnom glavom, malim ušima i repom, medvedi su najveći kopneni mesožderi. Telo im je prekriveno gustom dlakom i poddlakom, čija boja zavisi od vrste, i varira od potpuno bele, svetle, ili krem, do crno bele, potpuno crne ili mrke. Imaju po pet prstiju na prednjim i zadnjim šapama, koji se završavaju snažnim, dugačkim kandžama, koje ne mogu uvlačiti. (sl.2) Medvedi hodaju drugačije nego ostale zveri. Medvedi mogu hodati na dve noge i taj položaj zadržati duže vreme. Ipak zbog svoje velike težine oni hodaju četvoronoške, oslonivši se čitavim stopalom na tlo. Medvedi su sporiji nego druge zveri, (lavovi ili vukovi). Trčeći medvedi postižu brzinu od 50 km/h.
Snažna vilica ima sva obeležja mesoždera: veoma snažni očnjaci, karakteristični sekutići i derači. (sl.3). Imaju 32 – 42 zuba, zavisno od staništa i načina ishrane. Nekim vrstama medveda nedostaju gornji i donji pretkutnjaci, a kod kojih postoje, mali su i nisu u funkciji žvakanja hrane. Površine kutnjaka nešto su ravnije nego kod ostalih zveri što ukazuje da medvedi nisu samo mesožderi. Oni su pravi svaštojedi. Jedu sve: od otpadaka i strvina preko bilja, voća, bobica, meda, do ribe i mesa.
Medvedi imaju veoma razvijeno čulo mirisa. Osete miris na daljini većoj od jednog kilometra. Vid im je nešto slabiji, ali razaznaju boje, što im pomaže pri identifikaciji hrane.
Bez obzira na vrstu, mužjaci su krupniji od ženki, ali što je vrsta medveda krupnija, veća je i razlika između mužjaka i ženki. Mužjak polarnog medveda može biti i dva puta veći od ženke, dok je kod sunčevog medveda razlika izmaću mužjaka i ženke samo u težini. Saznanja o dužini života medveda nisu pouzdana. Pretpostavlja se da žive 25 do 40 godina. Medvedi u divljini žive kraće od onih u zoo vrtovima.
Ponašanje medveda
Medvedi uglavnom žive sami, izuzev majke sa svojim mladima kao i ženke i mužjaka u vreme sezone parenja. Oni komuniciraju sa drugim medvedima putem oznaka na stablima i raznih mirisnih znakova. Na taj način označavaju svoje prisustvo. Samo u izuzetnim prilikama, medvedi formiraju privremene grupe i to kada se nađe veća količina hrane na maloj površini. Mrki medvedi sa Aljaske skupljaju se na istoj teritoriji u vreme lova na losose, kada lososi plivaju uz reku za vreme mresta. Skorašnja istraživanja pokazuju da Džinovske pande formiraju male grupe, na delu teritorije gde ima hrane u izobilju. Mužjak i ženka mogu živeti na istoj teritoriji tolerišući se međusobno, istovremeno braneći teritoriju od ostalih medveda istog pola. Mladi mužjak napustivši majku obično odlazi na drugu teritoriju, dok mlada ženka često živi na teritoriji svoje majke. Ključ opstanka medveda je u pronalaženju dovoljne količine hrane, koja će zadovoljiti energetske zahteve u skladu sa njegovom veličinom. Prolazeći ogromnim prostranstvom u potrazi za hranom, medvedi posebno dobro upamte delove teritorije na kojoj su pronašli obilje hrane. Medvedi koji žive u regionima sa hladnim zimama,najhladniji period godine provode spavajući, uključujući i Mrkog medveda, Američkog i Azijskog crnog medveda kao i ženke polarnog medveda.
Razmnožavanje medveda
Za većinu medveda parenje je sezonsko. Medvedi koji žive u temperaturnim zonama sa četiri godišnja doba, pare se u proleće posle zimskog sna, dok medvedi iz tropskih regija to čine za vreme suše. Za vreme sezone parenja mužjak i ženka ostaju zajedno do dve nedelje pareći se nekoliko puta, nakon čega se razdvajaju. U zavisnosti od vrste trudnoća traje sedam do devet meseci. Obično ženka okoti jedno do četiri mladunčeta. Kad se rodi, mladunče medveda je manje od ostalih mladunčadi sisara, u odnosu na veličinu roditelja (sl. 4). Ponekad teže svega jedan procenat težine svoje majke. Na primer, novorođena džinovska panda teži samo 113 g. Po rođenju, mladi su slepi, bez zuba i dlake, i potpuno bespomoćni. Hraneći se majčinim mlekom rastu veoma brzo, i goje se. Nakon tri meseca napuštaju jazbinu sa majkom u potrazi za hranom. Mladunčad prestaju da sisaju nakon šest meseci, ali ostaju uz majku dve do tri godine učeći od nje šta da jedu i gde da nađu hranu. Majke ih štite od odraslih mužjaka, jer ih oni veoma često ubijaju. Ženke su polno zrele sa četiri do sedam godina starosti, i tada mogu rađati mlade svakih dve do pet godina. Period kada se medved prvi put razmnožava dolazi ranije kada hrane ima u izobilju, a kasnije kada je količina ograničena.
Rasprostranjenost i stanište
Nekada je mrki medved bio rasprostranjen po čitavoj Evroaziji i Severnoj Americi. U Evropi, nikada nije živeo jedino na Islandu i na Sredozemnim ostrvima – Sardiniji, Korzici i Kipru. Danas je u zapadnoj Evropi praktično istrebljen, a preostale populacije su male, međusobno odvojene i u nestajanju. Stabilne populacije mrkog medveda održane su u centralnoj i istočnoj Evropi i u Skandinaviji. Ograničena veličina raspoloživog staništa i velik prostor potreban za život svakog medveda, onemogućavaju značajniji rast populacija, zbog čega se ovaj medved svrstava u retke i zaštićene vrste. Mrki medvedi su nekada nastanjivali nizijske šume, poplavne i travnate doline. Vremenom čovek je medveda potisnuo u brdska pošumljena područja. Presudnu ulogu za opstanak medveda imaju belogorične šume (bukva, hrast, kesten), područja gustiša i livada. Posebno je važna mogućnost kretanja medveda u svim smerovima uključujući i zone različitih nadmorskih visina. Medved svake noći traži hranu, a danju se povlači u mirna i gusto obrasla područja gde pravi dnevni ležaj. U proleće posećuje niža područja sa ranijom vegetacijom, a u jesen zalazi u šume sa velikim količinama hranljivih plodova – bukvica, kesten, žir. Zimi se povlači u teško pristupačna i mirna područja radi brloženja. Veoma je važno da medved ima pristup svakom delu staništa, kako životni ciklus ne bi bio poremećen. Najmanja površina staništa za jednog mrkog medveda je 250 km2.
Opis
Mrki medved ima zdepasto telo koje se završava kratkim repom, šiljatu njušku, zaobljene uši, snažne vilice, i jake, oštre zube. Većina mrkih medveda ima izrazitu grbu na leđima. Ima strahovitu snagu. Čeljustima može odvući plen težak i do 300 kg. Iako izgleda nezgrapno, veoma je spretan. Može se kretati uspravno na zadnjim nogama, trčati, penjati po drveću i strmim stenama, i dobro plivati. Pošto živi na različitim staništima, tako mu i veličina varira. Većina mrkih medveda teška je između 130 i 300 kilograma. Odrasle ženke mrkog medveda koje žive u Evropi teže prosečno 100 kg, a mužjaci 150 kg, dok pojedini primerci pređu i 300 kg.
Grizli medved i sibirski mrki medved teže između 350 – 400 kg. Mrki medved sa ostrva Kodiak - kodijak je verovatno najveći i može težiti do 800 kilograma, a kada se uspravi na zadnje noge visok je 3,7 m. Tokom godine težina medveda varira, najveća je u kasnu jesen pred brloženje, a najmanja početkom leta odnosno krajem sezone parenja. Telo im je prekriveno dugom dlakom i gustom poddlakom, koja je leti ređa nego zimi. Boja dlake znatno varira od područja do područja. Najčešće je u svim varijantama mrke boje, ali može biti i sivkasta, plavkasta ili skoro crna. Obično su jednobojni Na prstima nogu su kandže koje su na prednjim nogama posebno dugačke ( 5 do 6 cm. ) i snažne. Njima medved raskopava zemlju, trule panjeve i mravinjake, prevrće kamenje, ubija i kida plen.
Ishrana
Mrki medvedi su svaštojedi. Ishrana im varira u zavisnosti od doba godine i teritorije na kojoj se nalaze. Iako spadaju u mesoždere, medvedi oko 95% svojih potreba zadovoljavaju biljnom hranom – jedu bobice, voće, korenje, trave, mladi kukuruz, žir bukve, kesten. Ostatak njihove hrane sačinjavaju beskičmenjaci, riba i strvine većih životinja. Ponekad napada i krupnije sisare – srndaće, jelene, losove. U severnoj Americi ponekad ubije i pojede znatno manjeg Američkog crnog medveda.
Rasprostranjenost i stanište
Polarni medvedi se mogu naći širom arktičkog pojasa. Oni ili njihovi tragovi su primećeni sve do severnog pola, ali naučnici smatraju da se najčešće mogu naći na oko 82 stepena severne geografske širine. Južna granica zavisi od količine leda koji se formira preko zime. Ovi medvedi vole da putuju po zaleđenom moru. Oni svake godine posete osrvo St. Lawerence i Labrador. U godinama kada je led dovoljno debeo, putuju čak do Kamčatke i Islanda. Najjužnije prebivaju u Džejms zalivu u Kanadi.
Opis
Zajedno sa američkim grizlijem, polarni ili beli medved spada u red najvećih kopnenih grabljivica.Dugačak od 2.5 do 2.8 metara, i težak do 600 kg. a izuzetno do 800 kg. Mužjak može da bude i do dva puta teži od ženke. Zaštitno, spoljno krzno, mlečno bele boje sastavljeno je od šuplje i providne dlake koja prenosi sunčevu toplotu do korena dlake, gde je apsorbuje crna koža. Gusto donje krzno i debeli sloj sala dodatna su zaštita od oštre arktičke klime. Brojne lojne žlezde u koži luče dovoljno masti, tako da mu je dlaka uvek masna pa ne propušta polarnu ledenu vodu do kože. Beli medvedi imaju plovnu kožicu između prstiju, što ih čini odličnim plivačima. Prednjim šapama potiskuju vodu, a zadnje šape im služe kao kormilo. Mogu da plivaju brzinom i do 10 kilometara na čas. Takođe, i na kopnu su veoma vešti i brzi. Po potrebi, za plenom mogu da potrče brzinom i do 50 kilometara na čas. Uglavnom love foke i morževe, ali kada je pronađu, pojedu i strvinu.
Razmnožavanje
Parenje je u aprilu i maju. Skotna ženka kopa brlog u snegu i okoti jedno do četiri mladunčeta. Kada se rode, mladi su veoma mali, teški oko 1 kg. Potpuno su slepi, narednih 40 dana. Majka ih drži uz sebe, obezbeđujući im neophodnu toplotu. Mladi počinju sa uzimanjem čvrste hrane već sa pet meseci, ali sisaju još dve godine. Za vreme prvih par meseci života, mladunci ostaju u iskopanoj jazbini, ali kada dostignu starost oko 3 meseca i težinu oko 10 do 15 kg. spremni su da putuju sa majkom, i da se uče životu u zimskom svetu. Sa majkom ostaju oko dve godine, nakon čega postaju usamljene lutalice.
Rasprostranjenost i stanište
Džinovske pande žive u oblasti ograničenoj sa nekoliko planina u centralnoj Kini. Nekada su živele i u nižim predelima, ali je čovek svojim delovanjem stanište pande suzio samo na planinsku oblast. Zbog usamljeničkog načina života, čini se da je velika panda ređa nego što inače jeste. Ovaj medved se nalazi među najugroženijim životinjskim vrstama i često se uzima kao simbol ugroženih vrsta, kao i borbe da se one zaštite. Džinovska panda živi u listopadnim i četinarskim šumama bogatim bambusom, na nadmorskoj visini 1500–3500 metara. Te oblasti karakterišu magle i česte kiše tokom cele godine.
Opis
Panda je prepoznatljive pojave. Ima crno krzno na ušima, oko očiju i na trupu. Ostatak tela mu je prekriven debelim, belim krznom koje mu održava toplotu u hladnim šumama koje nastanjuje. Visok je od 60 do 90 cm. kad stoji na sve četiri noge, i dugačak od 120 do 180 cm. Mužjaci su uvek veći od ženki i mogu dostići težinu i do 130 kg, dok ženke retko prelaze 100 kg.
Ishrana
Džinovska panda ima jaku čeljust sa velikim sekutićima i uglavnom se hrani bambusovim izdancima. Takođe, hrani se i raznim travama, sitnim glodarima i sl. U zoološkim vrtovima jede bambus, šećernu trsku, pirinač, šargarepu, jabuke i slatki krompir.
Socijalni život
Iako je mirna životinja i ne pokazuje agresivnost prema čoveku ni drugim životinjama, panda može da bude veoma opasna ako je isprovocirana ili izneneđena. Kad čuje neuobičajen zvuk počne da beži i napušta teritoriju, ili se penje na najbližnje drvo. Pri susretu sa neprijateljem ispušta kandže i nakosreši vrat i ramena, što ima za rezultat da druga Panda počne da beži.
Baalbek
Baalbek (arapski: بعلبك‎) je grad u dolini Bekaa u Libanonu, na sjeverozapadnom obronku planina Antilibanona i istočno od rijeke Litani, oko 85 km sjeveroistočno od Bejruta i 75 km sjeverno od Damaska. Najpoznatiji je po izvrsno sačuvanim ruinama hramova (jedni od najvećih ikada sagrađeni), tada rimskog grada Heliopolisa (grčki Ἡλιούπολις za "Grad Helija", boga sunca), jednog od najvećih svetišta Carstva. Zbog toga je Baalbek upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji još 1984. godine.
Levoverbenon
Levoverbenon je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 150,218 Da.
Baalbek
Danas se svake godine održava Internacionalni festival glazbe u Baalbeku
Povijest
thumb|lijevo| Hramski kompleks u antici
Podrijetlo grada nije u potpunosti utvrđeno, ali se zna da riječ Baal na feničkom znači "gospodin" ili "vladar", a davao se semitskim nebeskim božanstvima. Stoga Baalbek može značiti "Božanstvo Beka (područje doline u kojoj se nalazi)" ili "Božanstvo grada", ovisno o prijevodu.
Feničanski grad Baalbek je bio malo poljoprivredno naselje i mjesto štovanja feničkog trojstva bogova, a tijekom helenizma (poslije 64. pne.) postao je poznat kao svetište boga Sunca, Heliopolis. On je doživio svoj vrhunac za vrijeme Rimskog Carstva kada su se tisuće hodočasnika dolazile pomoliti u njegovim kolosalnim hramovima, nastalih u dva stoljeća, a koji su neki od najljepših primjera rimske arhitekture. Neki povjesničari navode kako je plan svetišta vjerojatno plod samog cara Augusta koji je želio uklopiti lokalna vjerovanja u rimsku vjeru kakao bi ostvario jači integritet Carstva. Hodočasnici su se molili romaniziranom trojstvu feničkih nebeskih božanstava Baal-Šamaša (Hadad), Ante (Astarta) i Alina, predstavljenih kao Jupiter, Venera i Merkur.
2503 Liaoning
2503 Liaoning je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,192 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,9.
Baalbek
Povijest
Timur Veliki ga je opustošio 1400. godine, a od 1517. godine je potpao pod osmansku vlast. Od 18. stoljeća ga posjećuju Europljani i njegove ruine su snažno utjecale na stilski pravac neoklasicizam.
Baalbek je stradao tijekom Izraelsko-libanonskog rata 2006. godine kada su Izraelski vojnici, uz podršku helikoptera, napali bolnicu u kojoj su se skrivali pripadnici Hezbolaha koji su oteli dva izraelska vojnika.
Znamenitosti
|thumb| Plan hramskog kompleksa |thumb| [[Bakhov hram]] Danas se Baalbeška akropola sastoji od ostataka više hramova izvanredne umjetničke i arhitektonske vrijednosti koji svjedoče o stilskoj metamorfozi spoja tračkih i grško-rimskih vjerovanja, ali i spoju rimske arhitekture s već postojećim planom. Rimske građevine su izgrađene preko ranijih ruševina, na uzdignutoj platformi od 24 monolitna kamena, od kojih najteži teži više od 800 tona.
Glavni hram je bio posvećen Jupiteru Heliopotanusu, a imao je 104 (kasnije još 50), 20 metara visoka, granitna korintska stupa (uvezeni iz Asuana u Egiptu) koji su potpuno okruživali celu, te divovsko kamenje terase. Započet je za vrijeme cara Augusta, a dovršen za Nerona, oko 60. godine. Uz njega je spojen Bakhov hram (oko 120.-25.) s raskošnim i velikim reljefnim ukrasima te portalom s prikazima figura iz Bakhovog djetinjstva. Njih spaja Veliko dvorište iz vremena cara Trajana (98.-117.) koje je nekad bilo okruženo sa 128 ružićastih granitnih stupova od kojih je ostalo samo šest (ostale je bizantski car Justinijan dao prenijeti u Konstantinopol kako bi se ugradili u Aja Sofiju oko 532.-37.). Kružni Venerin hram (tolos) iz 3. stoljeća se razlikuje ne samo svojim oblikom već i skladnošću, osobito među megalomanski velikim hramovima. Ukrašeno je raznim motivima školjaka, golubica i drugih simbola koji se povezuju s venerinim kultom. Tijekom bizantske vlasti, ovaj hram je pretvoren u crkvu sv. Barbare. Sve što je ostalo od slavnog Merkurovog hrama su isklesane kamenite stube na brdu Čeih Abdulah. Odeon se nalazi južno od akropole, u mjestu danas poznatom kao Boustan el Kan, i smatra se jednim od najveličanstvenijih arheoloških lokaliteta na Bliskom istoku.
Akropola se nalazi unutar arapskih zidina, ali zaštićen je i lokalitet između četvrti sjverozapadno od zidina (Boustan el Kan), rimskih građevina i mamelučke džamije Ras-al-Ain.
Gradovi prijatelji
Baalbek ima ugovore o partnerstvu sa sljedećim gradovima:
Medvjed
Tračak nade za džinovske pande
Džinovska panda je ugrožena vrsta. U divljini, ima ih svega nešto više od hiljadu. Glavni razlog je veoma slab polni nagon, naročito u zatočeništvu. Organi za reprodukciju većine ženki u zatočeništvu loše funkcionišu. Zoolozi su utvrdili da samo jedna od tri ženke može doneti na svet mlade. Istovremeno samo deset od sto mužjaka, u istim uslovima, ima ljubavnu želju. Zbog toga se pribegava veštačkoj oplodnji. Stručnjaci ukazuju na to da se samo jedna desetina pandi pari prirodnim putem, dok se kod ostalih vrši veštačka oplodnja.
Odnos čoveka i medveda
Medved retko napada čoveka, osim kada se iznenadi i oseti ugroženim. Postoje određene preporuke šta učiniti kada bi se sreli sa medvedom.
Nemojte iznenaditi medveda
Dok se krećete područjem medveda sa gustom vegetacijom, budite dovoljno glasni kako bi vas medved čuo na udaljenosti oko 30 m. Ako se krećete tiho možete se naći unutar prostora medveđe sigurnosti. Medved se može osetiti ugroženim i videti aktivnu odbranu kao jedini izlaz, posebno ako se radi o medvedici sa mladima.
Ne prilazite medvedu niti bežite od njega
Medvede posmatrajte iz daljine a pogotovo majku sa mladima. Sklonite se sa puta medvedu koji se kreće prema vama. U slučaju iznenadnog bliskog susreta, nemojte bežati, već omogućite medvedu da se povuče. Bežanje može podstaći medveda da vas progoni.
Kako prepoznati da ste na teritoriji medveda?
Potražite: Otiske šapa u prašini, blatu ili snegu. Otiske medveđih šapa je lako razlikovati od drugih životinja. Široki su 10 do 15 cm, sa pet prstiju i kandži. Prednja šapa je kraća od zadnje
Oznake na stablu: Medvedi se češu o kore stabala, ostavljajući mirise kao znak svoga prisustva. Potražite i paralelne ogrebotine od kandži i do 2 m u vis.
Tragovi na mestu hranjenja: Obično je lišće razgrnuto na široj površini, naročito ako medved traži bukvice. Na mrtvim životinjama uočite ogrebotine od kandži i zubima izvrnutu unutrašnju stranu kože.
Dnevni ležaj: Preko dana medved se odmara iza nekog većeg stabla ili grma. Može se videti kako je otklonio lišće sa tla od 50 do 90 cm.
Zimski brlog: Medved provodi zimu u šupljinama stena ili pod korenjem velikih stabala. Brlog obično sadrži ležaj od suve trave, lišća i grančica. Ulaz je obično uzak.
Gornji Koncovčak
Gornji Koncovčak (mađarski Felsővéghegy) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Sveti Martin na Muri, Međimurska županija.
Virola, Reggio Emilia
Virola je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Glukan 1,6-alfa-izomaltozidaza
Ovaj enzim je optimalno aktivan na 1,6-alfa-D-glukanima koji sadrže 6, 7 i 8 glukozne jedinice.
Virola, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 719 m.
Amador County, California
je okrug u američkoj saveznoj državi Kalifornija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 38.091, što je 2.991 (8,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
McCamey, Texas
McCamey je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.887 stanovnika.
2504 Gaviola
2504 Gaviola je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,766 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,1.
Mujinci
Mujinci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prnjavor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 260 stanovnika.
Gornji Budački
Gornji Budački je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Krnjak, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 31 stanovnika te 14 obiteljskih kućanstava.
2502 Nummela
2502 Nummela je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 16,54 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,590 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,274 AJ.
Hailesboro, New York
Hejlsboro je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
2502 Nummela
Ekscentricitet orbite iznosi 0,224, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 17,808 stepeni, a orbitalni period iznosi 1834,264 dana (5,021 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 11,70 a geometrijski albedo 0,134.
Hailesboro, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 624.
2502 Nummela
Asteroid je otkriven 3. marta 1943. godine.
Tetrametrin
Tetrametrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 331,406 Da.
Fougerolles (Gornja Saona)
Fužerol je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Lir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3967 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 77 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 51,12 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 301 metar (maksimalnoj 569 m, a minimalnoj 276 m).
Autonomni nervni sistem
desno|bezokvira Autonomni nervni sistem ili vegetativni nervni sistem je deo perifernog nervnog sistema koji, kao što i sam naziv govor, ima izvesnu samostalnost, autonomnost u kontroli rada srca, krvnog pritiska, disanja, otvorenosti zenica, rada sistema organa za varenje i razmnožavanje. jedan deo ovog sistema se aktivira kada se uplašite, uzbudite, kada ste oprezni, što znači u svim kritičnim situacijama. Ovaj sistem deluje nesvesno najčešće putem visceralnih refleksa. Senzorni (aferentni) signali ulaze u pomenute centre sa periferije, a iz centara se šalju refleksni odgovori (eferentni signali) nazad u visceralne organe, čime se reguliše njihova aktivnost. Zahvaljujući ovom sistemu organizam je stanju da za vrlo kratko vreme odgovori na razne uticaje iz spoljašnje i unutršnje sredine npr. da za par sekundi udvostriči srčanu frekvenciju ili krvni pritisak. Eferentni (nishodni signali) se prenose do organa putem dva sistema sa suprotnim funcijama: simpatičkog i parasimpatičkog. Autonomnom nervnom sistemu pripada još i enterički nervni sistem, koji se nalazi u crevu.
Gerrha
thumb|300px|Gerrha i njeni susjedi oko 1. godine n.e.