cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Laguna, Santiago Huauclilla
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Huauclilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2154 m.
El Cajón, Jilotlán de los Dolores
El Cajón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jilotlán de los Dolores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
Murphys Estates, South Carolina
Merfis Estejts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.441, što je 77 (-5,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
The Barretts of Wimpole Street
thumb|200px|right|Katharine Cornell ponavlja svoju ulogu u televizijskoj adaptaciji iz 1956. godine
The Barretts of Wimpole Street je kazališni komad anglo-nizozemskog književnika Rudolfa Besiera premijerno prikazan u Engleskoj 1930. godine. Radnja prikazuje ljubavnu vezu između dvoje znamenitih engleskih pjesnika - Elizabeth Barrett Browning i njenog budućeg supruga Roberta Browninga. Dok u samoj Engleskoj nakon premijere nije izazvala posebnu pažnju, sljedeće godine je postala veliki hit na Broadwayu, čemu je posebno pridonijela glumica Katharine Cornell u ulozi Elizabeth Browning.
Godine 1934. je snimljen istoimeni hollywoodski film koji je postao veliki hit, a godine 1957. i remake. Godine 1964. je postavljena adaptacija u obliku mjuzikla The Third Kiss. Godine 1982. je BBC snimio istoimenu mini-seriju.
Berka vor dem Hainich
Berka for dem Hajnih je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Vartburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 853 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16063006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vartburg Berka for dem Hajnih se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vartburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 266 metara. Površina opštine iznosi 14,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 853 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Potsdam Model 1731
Potsdam Model 1731 je bio konjički pištolj kojeg je pruski kralj Friedrich Veliki godine 1731. uveo kao standardno streljačko oružje svoje konjice. On je zamijenio raniji Model 1727 koji se smatrao preglomaznim.
Oružje se, kao i svi pištolji tog vremena, punilo sprijeda i ispaljivalo jedan metak. Često se koristilo u ratu za austrijsko nasljedstvo i, kasnije, sedmogodišnjem ratu, te je svojom elegancijom ostavilo snažan dojam na mnoge vojske. Britanska armija je na njemu temeljila standarni pištolj za svoje dragune.
Iz upotrebe je izašao 1789. godine.
Crveni
Demografija
U selu 2004. godine živi 39 stanovnika. Današnje stanovništvo čine rodovi: Radomirović, Radović, Vasović, Milić, Nikolići, Pantovići, Radovanović.
Bugambilias, Xicoténcatl
Bugambilias je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Carel Weight
Carel Victor Morlais Weight (10. septembar 1908 – 13. august 1997 ) bio je engleski slikar. Specijalnost mu je bilo slikanje žanr scena u apstraktnom gradskom ambijentu, uz često korištenje humora.
Jeff Flake
Jeffrey Lane "Jeff" Flake (31. decembar 1962 - ) je američki republikanski političar koji od 2013. u Senatu zastupa državu Arizona, između 2001. i 2012. u Predstavničkom domu Kongresa zastupao je 6. kongresni okrug Arizone. Poznat je po gorljivom zalaganju za fiskalnu disciplinu, i suzbijanje tzv. budžetske "prasetine" - prakse u kojoj kongresnici podršku pojedinim zakonskim prijedlozima "naplaćuju" egzotičnim i često nepotrebnim federalnim poticajima vlastitim izbornim okruzima. Ispočetka je podržavao rat u Iraku, da bi mu se kasnije suprotstavio. Njegovo zalaganje za ukidanje ograničenja imigracije u SAD, kao i ukidanje embarga protiv Kube mu je donijelo kritike od strane od strane konzervativnih kolega. Smatra se pripadnikom libertarijanske struje u Republikanskoj stranci.
Opština Tarandacuao, Guanajuato
Tarandacuao je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 3885 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1946 m.
Belčji Vrh
Belčji Vrh je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Belčji Vrh se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 120 stanovnika.
Bult (Vogezi)
Bi je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Epinal.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 240 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24,34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 345 metara (maksimalnoj 352 m, a minimalnoj 292 m).
NGC 498
NGC 498 je galaksija u zviježđu Ribe.
Musketa Model 1798
Musketa Model 1798 je naziv za musketu-kremenjaču proizvedenu 1798. godine koja je postala standardna puška austrijske vojske u napoleonskim ratovima.
Dizajn je odobrila posebna komisija carskog Ministarstva rata, a narudžba je potaknuta austrijskim neuspjesima u francuskim revolucionarnim ratovima koji su, između ostalog, tumačeni time da su francuske snage imale bolju taktiku i oružje.
Dizajn se temeljio na francuskoj Charleville M 1777, ali je predstavljao određeno poboljšanje, prije svega na planu preciznosti.
Godine 1828. je uveden Model 1828, koji je imao nešto skraćenu cijev. Model 1798 je nešto kasnije konvertiran uvođenjem Augustinovog sistema kapisli.
Kochanovce (Bardjejov)
Kochanovce je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 272 stanovnika.
Musketa
right|thumb|Muskete Musketa ili mušketa je vatreno oružje glatke cevi, koja se sa ramena koristi za ispaljivanje kuršuma. Datum kada je musketa napravljena nije poznat, ali se prve muskete spominju početkom 15. veka i prvenstveno su bile dizajnirane za pešadiju. Muskete su zastarele sredinom 19.veka kada su ih zamenile puške. Muskete su imale domet do 180 m. međuti efikasan domet muskete je bio do 90 m. Vojnici koji su nosili muskete nazivani su musketari. Ime musketa potiče iz Francuske reči mousquette (kako se naziva mužijak evropskog jastreba).
Razvitak
Krajem 15. veka mali broj pešadinaca je bio opremljen ručnim topovima, međutim ovo oružje je bilo vrlo neprecizno, teško za punjenje i za paljbu. Početkom 17. veka ručna vatrena oružja su bila češće u upotrebi a u 17. veku su od koplja preuzele mesto glavnog oružja pešadije. U 16. veku najrasprostanjenija musketa bila je Arkuebus. Gotovo sve muskete ovog perioda su koristile mehanizam ispaljivanja pomoću fitilja, gde je dugi pušljivi kanap palio barut u musketi čiji su gasovi izbacivali kuršum iz cevi. Muskete su bile neprecizne izvan 100 metara, sporo su se punile i često su izazivale nesrećne slučajeve tako što se barut sam aktivirao. I pored toga široko rasprostranjene muskete su promenile način ratovanja.
Sledeće generacie musketa su koristike kamen kremenaac za aktiviranje, ovo je poboljšalo pitanje sigurnosti, preciznosti, i brzinu punjenja. Musketa je 1700-tih postala glavno oružje pešadije.
Punjenje i paljba
U 18. veku standardna musketa je korišćena na sledeći način.
Vojnik bi izvukao fišek (u koji su tačnim redosledom bili ubačeni kuršum i barut, kuršum je od baruta bio odvojen parčetom papira).
Vojnik bi tada odgrizao vrh fišeka u kojem se nalazio kuršum koji bi zadržao među zubima.
Tada bi mali deo baruta iz fišeka stavio na kamen kremenac.
Nakon toga kundak muskete bi se spustio na zemlju i ostatak baruta iz fišeka bi se sipao cev. Kada bi sav barut bio sipan u cev vojnik bi ubacio i papir, da barut ne bi ispadao iz cevi i da bi se lakše sabio na dnu.
Vojnik bi napokon ispljunuo i kuršum u cev, i izvadio svoj nabijač koji se nalazio u posebnom ležištu u okviru cevi. Onda bi pomoću nabijača nabio kuršum, ostatak fišeka i baruta na dno cevi tri puta, posle čega bi vratio nabijač u njegovo ležište.
Chañaral
Chañaral je grad od 11,083 stanovnika. i općina od 13.543 stanovnika na sjeveru Čilea u Regiji Atacama. On je i administrativni centar Provincije Chañaral.
Musketa
Punjenje i paljba
Napokon kundak bi podigao na rame, nategnuo musketu i ona je bila spremna za upotrebu. Ovaj proces bi se za vreme obuke među vojnicima ponavljao sve dok to nisu radili mahinalno. Britanski Crveni mundiri su ovu proceduru vežbali svaki dan, što im je dalo značajnu prednost u onosu na ostale armije tog vremena. Dobro uvežban musketar je mogao da ispali tri kuršuma u minuti, a u retkim slučajevima su mogli da ispale čak četiri puta u minuti.
Taktika
Pošto je musketi trebalo vremena da se napuni taktičari su musketare stavljali u određene formacije koje bi donele maksimalnu vatrenu moć.
Chañaral
Historija
Chañaral je izrastao kao rudarsko naselje u prvoj polovici 19. vijeka.
Musketa
Taktika
Sa obzirom da se musketa sporo punila još uvek je bilo potrebno imati kopljanike kako bi zaštitili musketare od konjice. Posle pojave bajoneta i muskete sa kamenom kremencom koplje je izašlo iz upotrebe. Formacija musketara se sastojala od tri reda musketara i to tako da je prvi red klečao, što je omogućavalo da sva tri reda pucaju istovremeno.
Chañaral
Historija
Prije 1875. Chañaral je bio pogranična luka, zaboravljen od centralne vlade, iako je inicijativom vlastitih građana već imao školu, bolnicu, teatar, luku i industrijske pogone, ali nije imao vlastitu općinu.
Nezadovoljni stanovnici su zbog tog organizirali peticiju i prikupili više od šest stotina potpisa. njihovoj želji je udovoljeno pa je septembra 1875. vladinim dekretom Chañaral postao općina.
Piagna, Massa e Carrara
Piagna je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Musketa
Taktika
Britanska armija je bila poznata po tome što su njihove formacije imale dva a ne tri reda musketara, ovo je omogućavalo da svi musketari pucaju istovremeno a da ne moraju da kleče. Još jedna od poznatih Britanskih taktika je bila vodna paljba, i to tako što je plotun prvo ispaljivala jedna polovina čete a zatim i druga. Ovo je omogućavalo da jedna četa konstantno ispaljuje plotune kuršuma na neprijatelja.
Chañaral
Historija
Rastu grada pomogla je kampanja za kolonizaciju Atacame jer je luka Chañarala postala polazna točka budućih kolonista.
Musketa
Taktika
Glavna taktika za pešadijski napad tokom 1700-tih je bila sporo napredovanje iste, s povremenim zastajanjem za ispaljivanje plotuna na neprijateljsku pešadiju. Cilj je bio da se razbiju neprijateljski redovi posle čega bi konjica imala lak zadatak. Francuska armija je bila izuzetak, njihovi oficiri su više koristili brz juriš sa bajonetima i mačevima.
Sânmartin, Sânmartin, Harghita
Sânmartin je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Sânmartin.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
Belica (Osilnica, Slovenija)
Belica je naselje u slovenskoj Općini Osilnici. Belica se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 7 stanovnika.
Carrubba-Rincione, Palermo
Carrubba-Rincione je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Putovanje
mini|desno|200px|Statua putnika, Oviedo, Španija Pod putovanjem se podrazumijeva kratkoročna promjena lokacije (avionom, brodom, vozom, automobilom), u poslovnu ili turističku svrhu.
NGC 474
NGC 474 je galaksija u zviježđu Ribe.
Snajperska puška
right|300px|thumb|M40, standardna snajperska puška u naoružanju SAD
Snajperska puška je namenjena za uništavanje ciljeva na velikim razdaljinama, preciznom vatrom i uz što manji utrošak municije. U većini slučajeva pod ciljevima se podrazumeva čovek (neprijateljski vojnik, terorista, naoružani kriminalac, predsednik ili neki drugi visoki državni zvaničnik i dr.), dok se pod „što manjim utroškom municije“ obično misli na „jedan hitac“. Razdaljine na kojima snajperska puška dejstvuje kreću se od 100 m i manje (policijske i antiterorističke akcije) pa do 1 km i više (vojne i specijalne operacije). Neke snajperske puške, uglavnom velikog kalibra mogu se koristiti i za uništavanje i onesposobljavanje materijalnih ciljeva kao što su radarske kabine, avioni na stajanci, džipovi i dr.
Istorija
Istorija preciznog gađanja vatrenim oružijem vuče svoje korene još iz 18 i 19. veka. Uvidevši značaj preciznog gađanja armije mnogih zemalja formirale su posebne jedinice sastavljene od odličnih strelaca, uglavnom naoružanih standardnim armijskim puškama.
Tokom Prvog i Drugog svetskog rata takođe su korišćene snajperske puške. U Prvom svetskom ratu koji je bio pozicionog karaktera i u kojem je dominirala rovovska borba, uloga snajperske puške nije došla do izražaja. Razlog za to je što nije bilo borbi u urbanim područjima u kojima ovo oružije ima poseban značaj. Takođe, linija fronta koja je bila ispresecana rovovima i preorana eksplozijama artiljerijskih granata nije pružala dovoljno prirodno zaklonjenih položaja (vegetacija je u ovim područjima bila potpuno uništena) i uzvišenja sa kojih bi snajperista mogao da dejstvuje zbog čega je uloga snajperske puške u ovom sukobu bila neznatna.
U Drugom svetskom ratu, koji su odlikovale žestoke bitke koje su se vodile u velikim gradovima kao što su Staljingrad, Harkov, Berlin i dr. kao i u Normandiji u Francuskoj, snajperska puška stekla je mračnu reputaciju. U veštim rukama pretvorila se u efikasno smrtonosno oružje. Jedan od najpoznatijih snajperista u Drugom svetskom ratu bio je ruski vojnik Vasili Zajcev koji je ubio preko 200 nemačkih vojnika i oficira, od kojih je više od polovine izbacio iz stroja tokom Bitke za Staljingrad. Poznati američki ratni izveštač, Arni Pajl je ovako opisao situaciju u Normandiji 1944. god.: „Snajperisti su svuda. Ima ih na drveću, u zgradama, ruševinama, u travi. Ali ih najviše ima u visokoj i bujnoj živici koja preseca nodmandijska polja i koje ima duž svakog puta i raskrsnice“.
Posle Drugog svetskog rata snajperska puška korišćena je u mnogim lokalnim sukobima širom sveta, uključujući i sukobe izazvane raspadom Jugoslavije pri čemu je prilikom opsade Sarajeva na posebno zao glas tzv. Snajperska aleja.
Moderna snajperska puška
Moderna snajperska puška može biti ili standardna armijska puška, odabrana zbog njege preciznosti i opremljena optičkim nišanom sa uvećanjem ili puška posebno izrađena za tu namenu. Čest je slučaj da se kao standardna snajperska puška u mnogim armijama sveta koriste lovački karabini poznati po svojoj preciznosti, koji su u svom osnovnom obliku dostupni civilnim licima. Naravno, ovakve puške se takođe opremaju optičkim nišanom i na njima se vrše određene manje modifikacije kako bi se prilagodile vojnoj upotrebi.
Sve moderne snajperske puške mogu se podeliti u tri glavne kategorije:
Vojna snajperska puška
Vojna snajperska puška, pored osnovnog zaheva za preciznošću mora da ispunjava i neke druge uslove koji proizlaze iz ovakve njene upotrebe. Prvo, ne sme biti previše teška kako bi vojnik mogao pored nje da nosi dovoljno rezervne municije i ostale opreme. Drugo, mora biti izuzetno otporna na različite klimatske uslove kao što su izuzetno visoke i niske temperature, vlaga i dr. Treće, mora da bude laka za održavanje i popravku u terenskim uslovima.
Jedan od svakako najvažnijih uslova koje vojna snajperska puška mora da ispuni tiče se municije. Naime, ova puška mora da koristi standardnu municiju koja se koristi u armiji u čijem naoružanju se nalazi. Povećanje dometa vojne snajperske puške obično se postiže tako što se modifikuje standardna municija
Policijska snajperska puška
Uloga policijske snajperske puške se znatno razlikuje od uloge vojne snajperske puške pa otuda i razlike u konstrukciji. Policijska snajperska puška namenjena je za dejstva na razdaljinama do 300 m, a u pojedinim slučajevima i na razdaljinama manjin od 100 m. U ratu, ranjeni neprijatelj se isto kao i ubijeni neprijatelj smatra izbačenim iz stroja. Međutim, kod policijskih i antiterorističkih ackija, u kojima je glavni cilj spasavanje talaca, ranjeni terorista ili kriminalac nije izbačen iz stroja. Iako ranjen, on može započeti likvidaciju talaca pre nego što bude neutralisan. Zbog toga je kod policijske snajperske puške akcenat na preciznosti, a ne na dometu.
Policijska snajperska puška nije podvrgnuta ograničenjima koje trpi vojna snajperska puška zbog čega je ima u najrazličitijim kalibrima i koristi najrazličitiju municiju. Njene nišanske sprave su komplikovane i imaju razna podešavanja. S obzirom da se koristi za borbu sa malih odstojanja i u urbanoj sredini proizvođači savremene policijske snajperske puške se trude da je učine kompaktnom i funkcionalnom kako bi se olakšala njena upotreba.
Snajperska puška specijalne namene
Snajperske puške specijlane namene mogu se podeliti u dve kategorije:
Snajperska puška velikog kalibra, najčešće 12.7 mm koja uglavnom koristi municiju koju koriste teški mitraljezi. Efektivni domet ove puške je preko 1.500 m. Mogu se koristiti ne samo za uništavanje živih ciljeva već i neprijateljskih vozila, helikoptera, aviona i dr.
Prigušena snajperska puška koristi specijalnu podzvučnu municiju i opremljena je izmenjivim ili ugrađenim prigušivačem pucnja. Podzvučna municija ograničava domet puške na 300-500 m ali se pravilnom primenom u urbanoj sredini u kojoj je stalno prisutan određen nivo buke može postići to da se pucanj ne čuje sa razdanjine od 30-50 m.
Pruska musketa Model 1809
Musketa model 1809 je naziv za musketu-kremenjaču koju je Prusija uvela kao standardnu pušku svoje pješadije godine 1809. Poticaj za promjene je predstavljao poraz protiv Napoleona u Ratu Četvrte koalicije 1806-07. godine. Kao model je poslužila znamenita francuska puška Charleville M 1777.
Taj model su Prusi koristili u napoleonskim ratovima, uključujući i bitku kod Waterlooa. Godine 1839. je modificirana u Model 1839.
PS
Kratica PS može imati više značenja:
Aksona
Aksona je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 470,682 Da.
Izolta, Villa Guerrero
Izolta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1014 m.
George Formby
George Formby, OBE (26. maj 1904 – 6. mart 1961), rođen kao George Hoy Booth, bio je britanski komičar, pjevač, kantazitor i glumac, poznat po laganim komičnim pjesmama, prilikom kojih je svirao banjo ukulele ili banjolele. Predstavljao je jednu od najvećih zvijezda britanske pozornice i filma 1930-ih i 1940-ih.
Varo, Alessandria
Varo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Opština Gura Teghii, Buzău
Gura Teghii je opština u Rumuniji u okrugu Buzau.
Ixtiña, Acatepec
Ixtiña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1369 m.
Cerrito de los Magueyes, Zitácuaro
Cerrito de los Magueyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1894 m.
Santo Domingo, Tamuín
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamuín.
Cromwell, Indiana
Kromvel je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Santo Domingo, Tamuín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
San Patricio, Mulegé
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 950 m.
Drummond, Montana
Dramand je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Mašići (Gradiška)
Mašići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gradiška koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.359 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
NGC 450
NGC 450 je galaksija u zviježđu Kit.
Ferrari, Sondrio
Ferrari je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 671 m.
Pronzali, Piacenza
Pronzali je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 575 m.
Alfa-Neoendorfin
α-Neoendorfin je endogeni opioidni peptid čija sekvenca je: Tyr-Gly-Gly-Phe-Leu-Arg-Lys-Tyr-Pro-Lys.
Ca' Marinello, Venezia
Ca' Marinello je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Victor Vasarely
desno|mini|200px|Vasarelijev rad u [[Pečuhu.]]
Viktor Vazareli (Victor Vasarely [viktɔʁ vazaʁəli], pravo ime Győző Vásárhelyi [ˈɟøːzøː vaːʃaːrhɛji]; Pečuh, 9. aprila 1906. – Pariz, 15. marta 1997.), francuski slikar, skulptor i grafičar mađarskog porekla.
Umetnik kojega se često naziva ocem Op umetnosti. Početkom 1930-ih se skrasio u Parizu gde je radio kao grafički umetnik. Tu je napravio svoj prvi značajni rad Zebra, koji se sastojao od zakrivljenih crnih i belih linija, pokazujući u koje smeru želi nastaviti stvarati. Zebra se danas smatra prvim delom u žanru Op umetnost.
Život i rad
Vazareli se rodio u Pečuhu i svoje detinjstvo je proveo u Budimpešti a od 1919. godine je rastao u Slovačkoj u Pještjanima. Od 1925. godine je studirao na medicinskom fakultetu u Budimpešti ali od 1928. godine je stupio na grafičku školu u Budimpešti koja se nazivala „budimpeštski bauhauz“ i koja je postojala od 1938. godine ali iz finansijskih razloga nije mogla da da sve ono što i Bauhauz i umesto toga su bili usredsređeni na tipografički dizajn i primenjenu grafiku.
1929. godine je Vazareli naslikao svoje slike Modru studiju i Zelenu studiju a godinu dana kasnije se oženio sa svojom koleginicom Klar Spiner sa kojom je kasnije imao dvoje dece. U Budimpešti je radio u društvu za izradu kugličnih ležajeva i pravio plakate. U to vreme Vazareli je postao grafički dizajner i umetnik slikanja plakata koji je kombinovao uzorke i organske slike.
Vazareli je napustio Mađarsku i otputovao za Pariz i tu radio kao grafički umetnik od 1930. godine. Želeo je da tu osnuje školu nalik na „budimpeštanski bauhauz“ i za tu priliku je napisao nekoliko udžbenika. Posle drugog svetskog rata je u predgrađu Pariza otvorio alelje. Od 1961. godine se nastanio u Anet-sur-Marneu.
Za vreme sledeće tri desetgodišta je Vazareli stvorio svoj stil geometrijske apstraktne umetnosti. Radio je sa raznim materijalima i upotrebljavao samo minimalni broj boja. Umro je u Parizu 15. marta 1997. godine
Musketa Model 1822
Musketa model 1822 je naziv za musketu-kremenjaču koja se od 1822. do 1844. serijski proizvodila u američkim oružarnicama u Springfieldu i Harper's Ferryju.
Predstavljala je manju modifikaciju ranijeg Modela 1816. Procjenjuje se da je proizvedeno oko 600.000 primjeraka.
Godine 1841. velika broj primjeraka oba modela je preuređen kako bi koristio novi sistem opaljivanja temeljen na kapislama.
Piedras Negras, Tantoyuca
Piedras Negras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Courteuil (Oaza)
Kurtej je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Sanlis.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 631 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 118 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 63 metara (maksimalnoj 84 m, a minimalnoj 42 m).
Lomas Taurinas, Xicoténcatl
Lomas Taurinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
Bela Cerkev
Bela Cerkev je naselje u slovenskoj Općini Šmarješke Toplice. Bela Cerkev se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 107 stanovnika.
NGC 426
NGC 426 je galaksija u zviježđu Kit.
Santa Elena, Granja, Tecomán
Santa Elena, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
El Girasol, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 628 m.
Čabra
Čabra je naselje u opštini Zubin Potok na albanskom etničkom većinom u opštini Zubin Potok, i prvo albansko selo u dolini Ibra. Površina katastarske opštine Čabra na kojoj se nalazi atar naselja iznosi 744 ha. Nalazi se na levoj obali Ibra na krajnjim obroncima planine Rogozne, na magistralnom putu Ribariće-Kosovska Mitrovica. Susedna sela su Zupče, Prelez i Jagnjenica iz opštine Zubin Potok i Gornje Vinarce i Vidomirić iz opštine Kosovska Mitrovica. Istorijski i geografski selo ne pripada Ibarskom Kolašinu, već je oduvek upućeno na Kosovsku Mitrovicu. Posebno je bilo pominjano u vezi nemira na Kosovu 17. marta 2004. godine kada su za utapanje dece albanske nacionalnosti optuženi Srbi iz susednog sela Zupče, što je dovelo do velikih nemira na Kosovu i Metohiji. Broj Srba u naselju je bio zanemarljiv (manje od 10), paradoks je da je na popisu stanovništva 1991. godine u selu popisan samo jedan stanovnik i to Srbin pa se može steći pogrešan utisak da je selo imalo srpsku etničku većinu. Tokom sukoba na Kosovu 1999. godine selo je potpuno bilo uništeno, sve kuće su bile uništene. Danas je situacija mnogo bolja, ali se deo stanovništva nije vratio u selo, pa ima manji broj stanovnika nego pre devastiranja sela. Lokalno srppsko stanovništvo Ibarskog Kolašina ne koristi više magistralni put koji prolazi kroz selo, već saobraćaju novoizgrađenim saobraćajnim pravcem preko planine, koji zaobilazi albanska sela. U periodu 1952-1955. godine naselje je bilo sedište Opštine Čabra u sastavu Zvečanskog sreza za sledeća naseljena mesta: Donje Varage, Gornje Vinarce, Gornji Strmac, Zupče, Jagnjenica, Košutovo, Prelez, Rujište i Čabra. Ova opština je u vreme postojanja imala srpsku etničku većinu. Ukidanjem opštine njena teritorija je ušla u sastav današnjih opština Zubin Potok i Kosovska Mitrovica.
El Pabellón, Jilotlán de los Dolores
El Pabellón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jilotlán de los Dolores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 585 m.
Piagneto, Massa e Carrara
Piagneto je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 389 m.
La Rosa, Santiago Huauclilla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1480 m.
Varocara, Alessandria
Varocara je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
NGC 402
NGC 402 je zvijezda u zviježđu Ribama.
Banja Loka
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 35 stanovnika.
Berlingerode
Berlingerode je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.262 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Berlingerode se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 226 metara. Površina opštine iznosi 11,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.262 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 108 stanovnika/km².
Čitluk (Zubin Potok)
Čitluk je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Zubin Potok. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naselje Čitluk je na terasi između Dubokog Potoka i Čardačine, na levoj rečnoj terasi reke Ibar, a poreklo imena ukazuje da je bilo begovski posed. Prvobitno naselje nije bilo na današnjem mestu, već na brdu Metalice ili Staro Selo. U naselju ima ostataka starijih naselja, posebno u delu Čardačina, gde se vide ostaci grupisanog naselja i starog groblja. Predanje kaže da je tu nađen pečat srpskog patrijarha Arsenija Čarnojevića. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini radič-poljskoj i 1912. godine ima 123 stanovnika.
Ciucani, Sânmartin
Ciucani je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Sânmartin.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 680 m.
Čitluk (Zubin Potok)
Demografija
Naselje ima srpsku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:
1378
Godina 1378 (MCCCLXXVIII) naše ere, redovna godina koja počinje u petak (1. 1. po julijanskom kalendaru).
Scarbasse, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Pendleton, South Carolina
Pendlton je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.964, što je 2 (-0,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Egist
thumb|right|250px|[[Orest (mitologija)|Orest i Pilad ubijaju Egista, scena na crvenofiguralnoj apulijskoj oinochoe-vazi, 430–300. pne., Louvre]] Egist (Αἴγισθος, Aigisthos) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Tijesta i Tijestove kćerke Pelopije.
Mitologija
Jedne noći Tijest je silovao svoju kćerku Pelopiju, jer mu je bilo prorečeno da će mu se iz te incestuozne veze roditi sin koji će osvetiti sve nepravde koje je Tijest pretrpeo od svog brata blizanca Atreja. Nedugo nakon toga Pelopijom se oženio Atrej, a ona je u potaji rodila dečaka i izložila ga u brdima, gde su ga pronašli pastiri i othranili ga kozjim mlekom, zbog čega su mu dali ime Egist (αἴξ = "koza"). Kasnije je Atrej pronašao dečaka, doveo ga na svoj dvor i odgojio ga kao vlastitog sina, tako da su svi verovali da je Egist doista njegovo dete. Kad je Egist odrastao, Atrej mu je naložio da ubije Tijesta, koga su u međuvremenu Agamemnon i Menelaj utamničili. Egist je sišao u tamnicu da izvrši ovo naređenje, ali Tijest mu je uspeo izbiti iz ruke mač, kojim ga je naoružala Pelopija, a koji je ona zapravo one noći kad je bila silovana uspela oteti Tijestu. Sad je Tijest prepoznao taj mač i, kad je od Egista čuo da ga je ovaj dobio od majke, otac i sin su se prepoznali. Tijest je naredio Egistu da odmah dovede svoju majku u tamnicu, što je ovaj i učinio. Kad je ona došla i ispričala da je mač otela strancu koji ju je silovao u mraku, izašla je na videlo sva istina, i Pelopija je dograbila mač i oduzela sebi život. Tijest je naložio Egistu da okrvavljeni mač odnese Atreju kao dokaz da je izvršio njegovo naređenje o Tijestovom ubistvu. Ugledavši mač s koga se slivala krv Atrej je pohitao na morsku obalu da prinese bogovima žrtvu zahvalnicu, ali u tom trenutku prišao mu je Egist i bez milosti ga usmrtio. Nakon toga egist i njegov otac zavladali su Mikenom.
Kod Homera o svemu ovome nema ni spomena, nego se samo pripoveda o tome šta se s Egistom događalo tokom trojanskog rata i nakon povratka grčkih junaka u domovinu. Prema Homeru, nakon Tijestove smrti Egist je vladao Mikenom i nije učestvovao u trojanskom ratu. I pored svih upozorenja olimpskih bogova, udvarao se Klitemnestri, supruzi Atrejevog sina Agamemnona, i naposletku ju je zaveo i doveo na svoj dvor, pa se čak usudio zahvaliti bogovima za taj uspeh. Kad su se ahejski junaci stali vraćati iz Troje, Egist je na morskoj obali postavio stražare da mu jave kad ugledaju Agamemnonov brod. Kad je godinu dana potom stigao Agamemnon, Egist ga je ljubazno dočekao i pozvao na gozbu, ali je u međuvremenu postavio zasedu, pa je posle gozbe dvadeset boraca napalo Agememnona i njegovu pratnju. U tom su okršaju izginuli svi osim Egista. Egist i Klitemnestra zatim su sedam godina vladali Mikenom, a osme godine kući se vratio Agamemnonov sin Orest, koji je osvetio očevu smrt i ubio Egista.
Bulgnéville
Bulnjevil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Nefšato.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1286 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 96,47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 347 m metara (maksimalnoj 439 m, a minimalnoj 328 m m).
Harold Gillies
Sir Harold Delf Gillies (Dunedin, 17. lipnja 1882. – London, 10. rujna 1960.) je bio novozelandsko-britanski otorinolaringolog koji se danas smatra "ocem" plastične kirurgije.
Privatni život
Gillies je rođen u Dunedinu, Novi Zeland. Studirao je medicinu na Cambridgeu, gdje je unatoč ukočenom laktu (kojeg je zadobio kao dijete spuštajući se niz rukohvat) bio odličan veslač. Gillies je oženio Kathleen Margaret Jackson 9. studenog 1911. u Londonu.
Uz karijeru kirurga, bio je doličan golfer i šaljivac. Dugo godina živio je u srcu londonskog Hampstead Villagea.
Prvi svjetski rat
Nakon izbijanja Prvog svjetskog rata, pridružio se je Kraljevskim vojnim medicinskim snagama. U početku smješten u Wimereuxu, u blizini Boulogne, radio je kao pomoćnik francusko-američkog zubara, Valadiera, kojem nije bilo dopušteno operirati bez nadzora, ali je pokušavao razviti rad na ozljedama čeljusti. Gillies se vrlo zainteresirao za rad i po povratku u Englesku, nagovarao je glavnog kirurga vojske, Arbuthnot Lanea, da bi u Vojnoj bolnici u Cambridgeu trebalo osnovati odjel za ozljede lica.
Zbog povećanih potreba, ubrzo je osnovana nova bolnica u Sidcupu, koja se bavila liječenjem ozljeda lica. Bolnica je otvorena u lipnju 1917. i ukupno je imala 1,000 kreveta. U njoj su Gillies i njegovi kolege razvili mnoge tehnike plastične kirurgije; učinjeno više od 11,000 operacija na preko 5,000 bolesnika. Za svoje zaluge u ratu, Gillies je postao vitez u lipnju 1930. godine.
Privatna praksa
Između dva rata, Gillies je imao poznatu privatnu ordinaciju s mnogim poznatim pacijentima. Puno je putovao, predavao i širio svoje znanje o najnovijim tehnikama diljem svijeta. Godine 1930., Gillies je pozvao svog rođaka, Archibalda McIndoea, da mu se pridruži. To je bio trenutak kada se McIndoe posvetio plastičnoj kirurgiji, koja će ga kasnije proslaviti.
Drugi svjetski rat
Za vrijeme Drugog svjetskog rata, Gillies je bio savjetnik pri Minstarstvu zdravstva, Ratnom zrakoplovstvu i Admiralitetu. Naučio je mnoge liječnike Commonwealtha kako obavljati plastične operacije.
Operacije promjene spola
Godine 1946., Gillies je, zajedno s kolegama, načinio prvu operaciju promjene spola na Michealu Dillonu, koji je želio postati žena. Godine 1951., Gillies zajedno s kolegama načinio i prvu operaciju promjene spola na ženi, Roberti Cowell, tehnikom koja je postala standard sljedećih 40 godina.
Godine 1956., nakon ukupno 51 godine, Gillies je posjetio rodni Novi Zeland.
Smrt
Dana 3. kolovoza 1960. godine, Gillies je zadobio blagu cerbralnu trombozu dok je, u dobi od 78 godina, odrađivao tešku operaciju na oštećenoj nozi osamnaestogodišnje djevojke. Preminuo je 10. rujna iste godine u Londonu, ostavivši za sobom vrijednost od samo ₤21,161.
Opština Tarimoro, Guanajuato
Tarimoro je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8850 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1782 m.
The Jolson Story
The Jolson Story je američki biografski film snimljen 1946. u režiji Alfreda E. Greena. Radnja je prikazivala život, odnosno početke karijere znamenitog pjevača Ala Jolsona (čiji je lik tumačio Larry Parks). Originalno započet kao crno-bijeli film, snimljen je u Technicolor tehnici nakon što je Harry Cohn, šef studija Columbia Pictures, oduševljen dotada snimljenim materijalom i odobrio novo snimanje. Film, koji je mlađim generacijama približio tada već zaboravljenog Jolsona (koji je u snimanju sudjelovao dajući glas Larryju Parksu u muzičkim točkama) je doživio ogroman uspjeh te osvojio nekoliko "Oscara" i bio u službenoj konkurenciji Kanskog festivala 1947. Njegov uspjeh je potakao snimanje nastavka Jolson Sings Again 1949.
U bivšoj Jugoslaviji je prikazivan pod naslovom Priča o Alu Jolsonu.
La Guásima, Villa Guerrero
La Guásima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1211 m.
Mihailo Petrović Alas
Mihailo Petrović Alas (Beograd, 6. maj 1868 — Beograd, 8. jun 1943) je bio srpski matematičar, profesor Univerziteta u Beogradu, akademik Srpske kraljevske akademije i alas.
Biografija
Rođen je 6. maja (24. aprila po julijanskom kalendaru) 1868. godine u Beogradu, na Savskoj padini, nedaleko od Konaka kneginje Ljubice, kao prvo dete oca Nikodima, profesora Bogoslovije, i majke Milice (rođene Lazarević).
Završio je Prvu beogradsku gimnaziju u periodu 1878-85, u generaciji sa Miloradom Mitrovićem, Jovanom Cvijićem, Pavlom Popovićem i drugim velikanima, o čemu je napisan roman i snimljen TV-film „Šešir profesora Koste Vujića“, a zatim upisao Prirodno-matematički odsek Filozofskog fakulteta u Beogradu. Studije u Beogradu završio je 1889. godine. Posle toga, u septembru 1889. otišao je u Pariz radi daljeg školovanja i spremanja prijemnog ispita za upis na -{École Normale Supérieure}- (Visoka normalna škola, Naučni odsek). Na Sorboni je diplomirao matematičke nauke 1891. godine, a fizičke nauke 1893. godine. Kao najbolji student svoje generacije prisustvovao je prijemu kod predsednika Francuske republike 1893, a isto tako i 1894. godine. Radio je na pripremi doktorata i 21. juna 1894. godine odbranio je doktorsku disertaciju na Sorboni, pred komisijom profesora Šarl Ermit, Emil Pikar i Pol Penleve i stekao stepen -{Docteur és sciences mathematiques}- (doktor matematičkih nauka). Njegov doktorat je bio iz oblasti diferencijalnih jednačina.
Willis H. O'Brien
Willis Harold O'Brien (2. mart 1886 - 8. novembar 1962) je bio američki majstor filmskih specijalnih efekata, poznat po pionirskom radu na stop animaciji, odnosno po radu na filmovima The Lost World i King Kong.
Mihailo Petrović Alas
Biografija
Godine 1894. godine postao je profesor za matematičku grupu predmeta na Velikoj školi u Beogradu, nasledivši na tom mestu Dimitrija Nešića, prilikom izbora imao je samo jedan glas više od protivkandidata Petra Vukićevića. Kralj Aleksandar I Obrenović ga je svojim ukazom od 22. oktobra 1894. postavio za profesora matematike na Velikoj školi. Alas je u to vreme bio jedan od najvećih stručnjaka u svetu za diferencijalne jednačine. Predavao je mnogim generacijama studenata, sve do odlaska u penziju 1938. godine. Godine 1897. postao je dopisni član Srpske kraljevske akademije i dopisni član Jugoslovenske akademije znanosti i umjetnosti u Zagrebu. Redovni član Srpske kraljevske akademije postao je 1899. godine, kada je imao 31. godinu.
Konstruisao je hidrointegrator i sa njime osvojio zlatnu medalju na Svetskoj izložbi u Parizu 1900. godine.
desno|mini|250p|Prvih osam redovnih profesora Beogradskog univerziteta, 1905. godine: Sede, sleva [[Jovan Žujović, Sima Lozanić, Jovan Cvijić, Mihailo Petrović Alas; stoje, sleva Andra Stevanović, Dragoljub Pavlović, Milić Radovanović i Ljubomir Jovanović.]] Kada je 1905. godine Velika škola prerasla u Beogradski univerzitet među prvih osam redovnih profesora koji su dalje birali ceo nastavni kadar bio je i Mika Alas. Predavao je na Filozofskom fakultetu gde je 1908/09 bio dekan.
Objavio je veliki broj pronalazaka, naučnih radova, udžbenika i putopisa sa svojih pomorskih putovanja. Dobio je veliki broj nagrada i priznanja i bio je član nekoliko inostranih akademija nauka (Prag, Bukurešt, Varšava, Krakov) i naučnih društava. 1927. posle smrti Jovana Cvijića, akademici su ga predložili za predsednika Akademije, ali vlasti nisu prihvatile ovaj predlog. Razlog je verovatno bio taj što je Mihailo Petrović Alas bio blizak prijatelj princa Đorđa Karađorđevića, kraljevog brata, koji je 1925. uhapšen i nalazio se u kućnom pritvoru. Godine 1931. akademici su ga jednoglasno predložili za predsednika Akademije, ali vlasti ponovo nisu prihvatile predlog.
Po svom naučnom radu i rezultatima Mihailo Petrović Alas spada u najveće srpske matematičare, jedini matematičar među 100 najznamenitijih Srba. Njegova zasluga je posebno velika što je bio osnivač beogradske matematičke škole, iz koje proistekao veliki broj njegovih učenika koji su nastavili njegovo delo. Sve doktorske disertacije iz matematike odbranjene na Beogradskom univerzitetu od 1912. do Drugog svetskog rata, bile su pod njegovim mentorstvom.
Bio je učesnik Balkanskih ratova i Prvog svetskog rata kao oficir, i posle rata je bio rezervni oficir.
Bavio se kriptografijom, njegovi šifarski sistemi su dugo godina korišćeni u vojsci, sve do Drugog svetskog rata. Godine 1941. on je ponovo pozvan u rat kao rezervni oficir, Nemci su ga zarobili ali su ga posle nekog vremena pustili zbog bolesti.
Ribarstvo, književni rad
Bavio se ribarstvom, otuda i njegov nadimak Alas. Godine 1882. postao je ribarski šegrt, 1888. ribarski kalfa, a 1895. položio je ispit za ribarskog majstora. Učestvovao je donošenju prvog „Zakona o slatkovodnom ribolovu“ na jezerima i rekama Srbije 1898. godine. Na međunarodnoj izložbi u Torinu 1911. dobio je zlatnu medalju za izložene eksponate iz ribarstva. Rekordan ulov je imao 1912. kada je ulovio soma od 120 -{kg}-. Bio je ne samo ljubitelj, nego i dobar poznavalac ribarstva, pa je u tom svojstvu učestvovao u pregovorima za zaključenje konvencije o ribolovu sa Rumunijom, kao i u pregovorima o zaštiti ribolova na Savi, Dunavu i Drini sa Austrougarskom. Bio je jedna od najpopularnijih ličnosti starog Beograda, poznat kao Mika Alas.
Svirao je violinu, 1896. osnovao je sviračko društvo pod nazivom „Suz“.
Mihailo Petrović bio je pasionirani putnik, proputovao je kroz sve evropske zemlje i upoznao njihove glavne gradove, a obišao je i severni i južni pol. Pisao je i putopise, a napisao je i „Roman jegulje“. Objavio je i knjigu „Đerdapski ribolovi u prošlosti i sadašnjosti“.
mini|250px|desno|Mihajlo Petrović Alas, tabla na osnovnoj školi
Deveta beogradska gimnazija je dobila ime po njemu, kao i centralnobeogradska Osnovna škola „Mihailo Petrović Alas“ na Jovanovoj pijaci.
El Saltito, Mulegé
El Saltito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Usnati medvjed
Izgled
thumb|200px|lijevo|Usnati medvjed ima vrlo duge kandže Dug je 140-190 centimetara, s visinom ramena od 60 do 90 centimetara. Prosječna težina usnatog medvjeda je 100 kilograma, iako može varirati između 55 i 190 kilograma. Ženke su manje od mužjaka, te imaju više krzna između ramena. Krzno mu je dugo, raščupano i crne je boje, s malo duljim dlakama na vratu, koje mogu biti duge i do 30 centimetara. Na prsima se nalazi mrlja kremasto-bijele boje u obliku slova V ili Y. Šape su dosta velike, i na njima se nalaze srpaste kandže koje su duge oko 10,5 centimetara. Rep je vrlo dug uspoređujući ga s ostalim medvjedima, oko 16-18 centimetara. Na nogama nema nikakvih dlaka. Gornja usna je izdužena i može se rastegnuti. Prednji kutnjaci i kutnjaci su manji nego kod ostalih vrsta medvjeda.
Ponašanje
Usnati medvjed može biti aktivan u bilo koje doba dana, ali najčešće noću. Danju se skriva u spiljama ili u gustoj vegetaciji. Za razliku od drugih medvjeda, ne hibernira, ali je neaktivan za vrijeme velikih kiša. Iako se čini velik i nespretan, izrazito je dobar penjač. Dok se hrani, proizvodi vrlo glasne zvukove, koji se mogu čuti na udaljenosti i do 100 metara.
Ishrana
Hrani se kukcima, ali najčešće jede termite, koje nalazi pomoću osjetila mirisa. Duge kandže i dug jezik pomažu mu u dobivanju hrane. Osim termita, jede mrave, pčele, plodove, cvjetove, med, ali i strvine, te male kralježnjake.
Razmnožavanje
Sezona parenja traje između svibnja i srpnja. Mladi dolaze na svijet u prosincu ili siječnju; gestacija traje oko sedam mjeseci. Najčešće se rodi jedan ili dva mala medvjeda, rijetko tri. Mladi se rode slijepi, vid dobivaju nakon mjesec dana. Neovisni postaju nakon 2-3 godine.
La Miel, Zitácuaro
La Miel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1939 m.
Fergusonova puška
thumb|250px|Mehanizam punjenja Fergusonove puške
Arčelca
Arčelca je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Arčelca se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 18 stanovnika.
Fergusonova puška
Fergusonova puška je naziv za vjerojatno prvu pušku-ostragušu koja se koristila u ratne svrhe. Imala je kalibar .65 in (16,5 mm), a od većine pušaka svog doba - sprednjača -se razlikovala zbog toga što je imala zatvarač, odnosno punila se straga. Ime je dobila po svom pronalazaču, britanskom majoru Patricku Fergusonu koji je s njom opskrbio svoju jedinicu lake pješadije u američkom ratu za nezavisnost.
U rukama izvježbanog vojnika Fergusonova puška je mogla ispaliti 6-10 metaka po minuti, odnosno 2-4 puta brže od tadašnjih musketa. Većina historičara vjeruje kako je upravo korištenje te puške donijelo pobjedu Britancima u bitci kod Brandywinea.