cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ivo Pilar
Reakcija na knjigu
Još manje zanimanje pokazali su hrvatski političari i intelektualci, zabavljeni kombinacijama oko sjedinjenja sa Srbima. Knjiga, može se reći, u prvo vrijeme nije ispunila zadaću svoga autora. Ali ovo kapitalno djelo s područja južnoslavenske problematike odmah su prepoznali Srbi i zagovornici južnoslavenskoga ujedinjenja, koji su shvatili njezinu poruku i upozorenje Hrvatima neka se ne upuštaju u državne kombinacije koje će biti pogubne po njih. Gotovo panično kupovali su u knjižarama Beča i drugim gradovima Monarhije primjerke knjige, želeći je izbrisali s lica zemlje, "kako bi spriječili da se misli i stajalište toga znamenitog djela prošire u krugovima hrvatske i svjetske inteligencije" (Fedor Pucek).
Zato je knjiga, nedugo po objavljivanju, i postala bibliografska rijetkost, a stvaranjem Kraljevine SHS njezino ponovno objavljivanje postalo je problematično. Pucekov prijevod počeo je izlaziti 1928. godine u omladinskome mjesečniku Hrvatska mladica koji su uređivali dr. Mile Starčević i dr. Rikard Flogel, ali izašla su samo prva dva dijela. "Šestosiječanjska diktatura - navodi pisac prijevoda - učinila je kraj izlaženju Hrvatske mladice pa time i ovome prijevodu".
Prijevod na hrvatski
Treće njemačko izdanje djela tiskano je u Zagrebu ratne 1944. godine, sa svim nedostatcima cenzuriranoga drugog izdanja. Južnoslavensko pitanje napokon je prevedeno na hrvatski jezik 1943. godine, dakle godinu dana prije objavljivanja njemačkoga izdanja, sa svim već navedenima nedostatcima. Knjigu je preveo, uredio i predgovorom popratio marni i u južnoslavensku problematiku upućeni Fedor Pucek, a pod naslovom "Južnoslavensko pitanje. Prikaz cjelokupnog pitanja" objavila ju je Matica hrvatska.
Drugo hrvatsko izdanje iz godine 1990. (Hrvatska demokratska stranka, podružnica Varaždin), pretisak je prvoga hrvatskog izdanja, i pati od svih prije spomenutih nedostataka.
Jelčićev komentar
Dubravko Jelčić pišući o glavnom Pilarovu djelu Južnoslavensko pitanje u već spomenutom eseju, ističe: (D. Jelčić, Pripravni za problem?, str. 116.-117. i Politika i sudbine: eseji, varijacije i glose o hrvatskim političarima, str. 229.-232. ).
Zadnje godine i smrt
Pilar se 1920. godine preselio u Zagreb. Povlači se iz aktivne politike i bavi pravničkim poslovima, ali to je samo privid jer neumorno piše. Godine 1921. zajedno s Milanom Šufflayem suđen je u montiranom političkom procesu poradi veleizdaje. Optužnica ništa nije dokazala, ali usprkos tome bio je uvjetno osuđen. Piše i dalje, objavljuje stručna, znanstvena, naizgled nepolitička djela s područja filozofije i povijesti (o bogumilstvu, npr.), ali i niz geopolitičkih, politoloških i socioloških studija. U veljači 1933. godine, opet pod pseudonimom, ovaj put kao Florian Lichttraeger (Svjetlonoša, Lucifer), u Berlinu je objavio raspravu Immer wieder Serbien: Jugoslawiens Schicksalsstunde (Uvijek iznova Srbija: Sudbonosni trenutak Jugoslavije (na njemačkom), koja je tek devedesetih godina 20. stoljeća, u dva loša prijevoda, prevedena na hrvatski jezik. Knjigu su jugoslavenske vlasti odmah zabranile, o njoj se negativno očitovao i dr. Mile Budak, tada već politički emigrant.
Nedugo po objavljivanju ove rasprave Pilar je nađen mrtav u svome stanu. Jugoslavenski tisak naveliko se raspisao o Pilarovu "samoubojstvu", ali otvoren prozor njegova stana, kao i činjenica kako nikada nije posjedovao oružje, navode na sumnju. Hrvatski emigrantski list iz Berlina Nezavisna hrvatska država događaj je otvoreno nazvala umorstvom. Dubravko Jelčić, dobar poznavatelj Pilarova djela, također sumnja kako je riječ o samoubojstvu. U već navedenom članku piše: Iste godine, 1933., samo koji mjesec prije njegove smrti, izašlo je novo Pilarovo djelo Immer wieder Serbien, koje se može smatrati nastavkom Južnoslavenskog pitanja.
Sahranjen je u obiteljskoj grobnici na zagrebačkome Mirogoju.
Po Ivi Pilaru, hrvatskom povjesničaru i utemeljitelju hrvatske geopolitike, od 18. veljače 1997. godine, nazvan je Institut društvenih znanosti u Zagrebu.
Slobodan Lang
Slobodan Lang (Zagreb, 8. listopada 1945. – Zagreb, 23. veljače 2016.), hrvatski i jugoslavenski liječnik, humanitarac i političar. Obnašao brojne visoke političke dužnosti u Jugoslaviji i Hrvatskoj. Promovirao mirotvorstvo i dobrotvorstvo.
Podrijetlo i školovanje
Prof. dr. Slobodan Lang je rođen 8. 10. 1945 godine u Zagrebu u porodici Rikarda i Mare Lang. Sa očeve strane rodom je iz ugledne židovske porodice iz Vinkovaca. Djed prof. Langa, dr. Ignjat Lang, bio je predsjednik "Židovske općine Vinkovci", a baka, Terezija Lang, kućanica. Otac mu je za života bio ugledni hrvatski i jugoslavenski ekonomist i pravnik. Dolaskom na vlast režima Nezavisne Države Hrvatske (NDH) i ustaša, život porodice Lang se našao u opasnosti. Godine 1941 Ignjata i Tereziju Lang pokušao je spasiti fra Hijacint Bošković, jedan od cijenjenih dubrovačkih i hrvatskih dominikanaca. Fra Bošković je s tom svrhom odputovao u Vinkovce. Sa sobom je imao posebnu dozvolu da sa sobom u Dubrovnik povede Langove. Nažalost, dr. Ignjat Lang je odbio napustiti Vinkovce, rekavši fra Hijacintu: "Bio sam predsjednik Židova u miru i ostat ću to i u ratu." Taj čin fra Boškovića je polučio da je prof. Lang "od djetinjstva odgajan u osjećaju zahvalnosti prema fra Hijacintu, dominikancima i svim fratrima". Ignjat i Terezija Lang su ubijeni tijekom Holokausta u koncentracijskom logoru Jasenovac. Majka prof. Langa je iz ugledne dubrovačke porodice Sorkočević. Prof. Lang je odgajan na ideji ateizma. Osnovnu i srednju školu pohađao je u Zagrebu. U rodnome gradu je također završio Medicinski fakultet Sveučilišta u Zagrebu. U mladosti se priklonio lijevoj ideji jer nema rasizma i jer je smatrao da su svi ljudi jednaki. Za vrijeme hrvatskog proljeća prof. Lang je bio predložen za prvog studenta prorektora u 300-godišnjoj povijesti sveučilišta u Hrvatskoj. Prvotni kandidat bio je Ivan Pađen, nakon čega se predložilo prof. Langa, no on je taj prijedlog otklonio. Specijalizirao je socijalnu medicinu.
Politička karijera
Prof. Lang je tokom političke karijere bio član Saveza komunista Hrvatske (SKH), Hrvatske demokratske zajednice (HDZ) i Demokratskog centra (DC). Kao član SKH bio je sudionik posljednjeg, 14. izvanrednog kongresa Saveza komunista Jugoslavije (SKJ). Kao jedan od zadnjih govornika na kongresu izašao je za govornicu i rekao "neka dignu ruke oni koji su za to da se međusobno ne mrzimo". Na poticaj prof. Langa, predsjednik SKH Ivica Račan je prišao govornici i izjavio "da mi (izaslanstvo SKH) ne možemo prihvatiti Jugoslavensku partiju bez Slovenaca". Nakon toga hrvatsko izaslanstvo na čelu sa Račanom i prof. Langom je napustilo Kongres, što je označilo kraj SKJ. Prof. Lang je tom prilikom jednom admiralu Jugoslavenske narodne armije (JNA) rekao: "Nemojte da vas upotrijebe kao plačenićku vojsku.".
Krajem augusta 1991 prof. Lang je u New Yorku tražio Henryja Kissingera da se angažira na spriječavanju rata u Hrvatskoj. U razdoblju od 1993 do 2000 godine, prof. Lang je bio posebni savjetnik Predsjednika Hrvatske dr. Franje Tuđmana za humanitarna pitanja. Kao član HDZ-a bio je zastupnik u Županijskom domu Sabora Hrvatske, veleposlanik u Ministarstvu vanjskih poslova Hrvatske, voditelj hrvatske delegacije u Interparlamentarnoj uniji i član Vijeća Europe. S osobitim uspjehom prof. Lang je djelovao u vrijeme bratoubilačkih ratova na području bivše Jugoslavije kada je svoj ugled, rad i iznad svega hrabrost nesebično stavljao u funkciju spašavanja ljudskih života i pomaganja najugroženijima. Nakon smrti Franje Tuđmana napustio je HDZ i priključio se novoformiranom DC-u, gdje je bio Predsjednik glavnog odbora stranke. Prof. Lang je veliki branitelj lika i djela Franje Tuđmana sa kojim je za života razvio bliski odnos.
2012 godine, prilikom posjeta Predsjednika Hrvatske Ive Josipovića Izraelu i njegovog govora u Knessetu, prof. Lang se oglasio priopćenjem u kojem je predsjednika Josipovića optužio za lijevi antisemitizam, vrijeđanje članova Knesseta, te Hrvata i Židova.
U proljeće 2015 potpisao je peticiju "Stop političkim hapšenjima" u znak potpore zagrebačkom gradonačelniku Milanu Bandiću, te je tom prigodom istragu protiv Bandića stavio u kontekst progona kardinala Alojzija Stepinca, hrvatskih "proljećara" i Holokausta. Tom prigodom je također poručio kako se ne smije dopustiti da se pozivajući na pravo izgubi pravednost.
Mirotvorstvo, djelovanje tokom ratova na području bivše Jugoslavije i humanitarni rad
Humanitarni rad je bio nezaobilazni dio biografije prof. Langa. Već sudjelovanjem u studenskim pokretima u SAD-u, Europi i naposljetku u Hrvatskoj prof. Lang je iskazao svoju opredijeljenost borbi za ljudska prava, jednakost i humanost. Osim kroz njegov profesionalni rad, prava potvrda ovog opredjeljenja došla pojavom ratnih prijetnji, a kasnije i dramatičnih stradanja na području bivše Jugoslavije. Prof. Lang se istakao 1989 kad je pomogao kosovskim rudarima koji su štrajkali glađu. Tom prilikom im je rekao da ne smiju to raditi jer štete svojem zdravlju, no jedan od rudara je potom prof. Langu odgovorio: "Zdravlje nije dovoljno". Prof. Lang je tada shvatio da se u SFR Jugoslaviji proširila mržnja, te da čovjek koji mrzi ne može biti zdrav. Radio je u predraću na tome da bi se spriječili sukobi u Hrvatskoj i drugim republikama SFR Jugoslavije. Pokušao je spriječiti izbijanje sukoba i zaštiti ugrožene među Srbima u SR Hrvatskoj tj. Kninu i Vojniću 1990 godine. 1991 godine pokušao je zaštiti Hrvate u Potkonjama i Dalju. Te iste godine je zahtjevao prekid vojnih suđenja na sudu JNA u Zagrebu, te je u Zagreb organizirao veliki protest protiv antisemitizma i JNA. Suorganizirao je konvoj "Libertasa", te cjelovitu civilnu potporu tijekom opsade u Dubrovniku 1991 godine. U Hrvatskoj je organizirao prihvat prognanih Bošnjaka i Hrvata iz istočne Bosne i Hercegovine (BiH) i Bosanske Posavine 1992 godine. Te iste godine je razaranje gradova u BiH označio pojmom "urbicid" (ubijanje gradova). 1992 i 1993 pomagao je Bošnjake i Srbe u BiH tj. pružio je zaštitu prognanima, zarobljenima i lokalnom stanovništvu. 1993 je predlagao koncept "Bolnice mira" za "Mostarsku bolnicu" i bolnicu na Koševu u Sarajevu. 1993 i 1994 organizirao je humanitarne konvoje, "Bijeli put" i "Konvoji mira i ljubavi", za pomoć Hrvatima i Bošnjacima u BiH. Od 1992 do 1995 pružao je potporu Židovima u Zenici, Mostaru, Sarajevu i Tuzli. 1994 je pokrenuo inicijativu i pratio izgradnju hrvatske bolnice u Novoj Biloj. 1995 je posjetio Banju Luku zbog humanitarne zaštite ugroženog stanovništva tokom "Operacije Una". Prof. Lang je 1995 godine, nakon operacije Oluje, vodio brigu o staračkom i napuštenom srpskom stanovništvu. 1995 i 1996 zbrinjavao je izbjegle Bošnjake u Kupljenskom i organizirao njihov povratka u Kladušu.
Porodica i osobna uvjerenja
Prof. Lang je bio oženjen za Nadu Lang sa kojom je imao dvoje djece, Maroja i Maju. Prof. Lang je za sebe govorio da je Hrvat i Židov koji vjeruje u Isusa Krista, te je više puta za života potvrdio da mu se Isus tri puta ukazao. 2010 godine, prof. Lang je doživio tešku prometnu nesreću zbog koje je ležao na intezivnoj njezi KBC Sestre milosrdnice u Zagrebu. Na sreću u potpunosti se oporavio.
Smrt i pokop
Prof. dr. Slobodan Lang je preminuo u Zagrebu 23. 2. 2016 godine. Sahranjen je u porodičnoj grobnici na zagrebačkom groblju Mirogoj.
Case Cagnin, Padova
Case Cagnin je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Ikar
mini|desno|250px|Dedal i Ikar Čarls Pol Landon, 1799Ikar ili Ikarus (antgrč. Ίκαρος [Íkaros], ), je Dedalov sin, u grčkoj mitologiji. Sa ocem se spasao iz ropstva na Kritu, pomoću krila napravljenih od voska i perja.
Mitologija
Kada je Dedal završio sa izgradnjom lavirinta, Minos je, da bi ga sprečio da se istina o lavirintu proširi, zatvorio Dedala, a i kontrolisao je sve brodove i sve puteve. Da bi se oslobodio i napustio ostrvo, Dedal je odlučio da napravi krila sebi i svome mladom sinu Ikaru. Uvezao je pera zajedno, od najmanjeg do najvećeg, stvorivši tako veliku površinu. Veća pera je osigurao koncima, a manja voskom tako da su ona ličila na ptičija krila.
Kada je posao bio završen, Dedal je, na mestu mahao krilima i tako ih isprobavao, a zatim je krilima opremio i svog sina Ikara i naučio ga kako da leti. Kada su obojica bili spremni, Dedal je upozorio Ikara da ne leti ni previsoko, a ni nisko, jer, ako leti previsoko sunce će otopiti vosak, a ako leti prenisko, morska pena će natopiti krila i više neće moći nastaviti sa letom. I zatim su obojica poleteli.
Preleteli su preko ostrva Sam, Del i Lebint, a tada je Ikar počeo leteti sve više i više da bi dostigao do samih nebesa i dotakao ih. Sunce je, sve više i više, zagrevalo vosak, i on se počeo topiti sa krila, a pera su se na kraju razdvojila, a Ikar je pao u more i utopio se. Dedal je okrivljivao sebe i svoju veštinu za sinovljevu smrt, a mesto gde je Ikar pao i utopio se u more nazvao je Ikarijom.
Posle svega Dedal je stigao u Siciliju, gde mu je zaštitu pružio kralj Kokal. Na Siciliji je Dedal sagradio hram u čast boga Apolona, a krila je okačio kao žrtvu bogu.
Martin, Georgia
Martin je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 381 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 381 stanovnika, što je 70 (22,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Albin, Wyoming
Albajn je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 181, što je 61 (50,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Selestina (razvrstavanje)
Selestina se može odnositi na:
Skupljen
Skupljen se može odnositi na:
Ahej (sin Ksuta)
Ahej ili Ahaj (antgrč. Ἀχαιός [Akhaiós]), bio je, u grčkoj mitologiji, sin Ksuta i Kreuse te stoga brat Jona i unuk Helena. Stanovnici Ahaje smatrali su ga svojim eponimnim utemeljiteljem. Kad je u njegov ujak Eol umro u Tesaliji, odakle se i sam preselio na Peloponez, Ahej je otišao tamo i zavladao Ftiotidom, koju je potom takođe po sebi nazvao Ahajom. Jedino Servije, komentator Vergilijev, naziva Aheja sinom Jupitera (Zevsa) i "Pitije", gde se verovatno misli na Ftiju. Kod Klimenta Aleksandrijskog navodi se da je Ftija, kći Foronejeva, Aheja rodila Zevsu.
Kernel
Kernel je jezgra operacijskog sustava, njegova srž. Ukratko, to je softver koji upravlja pristupom korisničkih programa sistemskom hardveru i softverskim resursima. Ovi resursi se kreću od dobijanja procesorskog vremena, pristupanja memoriji, čitanja i pisanja po diskovima, povezivanja u mreže pa do interakcije s terminalom ili GUI-om (Graphical User Interface). Kernel sve ovo omogućava kontroliranjem i pružanjem pristupa memoriji, procesoru, ulazno/izlaznim uređajima, datotekama na disku i specijalnim servisima za korisničke programe. Kernel se sastoji od nekoliko podsustava:
Emacs
thumb|Tekstualni editor Emacs Emacs spada u grupu tekstualnih editora (uređivača), i popularan je među programerima i Unix ekspertima. Pošto je napravljen za Unix, može se koristiti i na Linuxu. Originalni Emacs je napisao Richard Stallman, te je izdato mnogo verzija Emacs-a, uključujući i GNU Emacs, XEmacs i druge. U Unix kulturi, često se vode žestoke diskusije o Linux editorima, među kojima su najpopularniji Emacs i Vi.
Villa Superiore, Vercelli
Villa Superiore je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 874 m.
Ciklesonid
Ciklesonid je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 540,688 Da.
Oljato-Monument Valley, Arizona
Oljato-Monument Valley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 154 stanovnika.
Zacatillo, un lugar en tu corazón
Zacatillo, un lugar en tu corazón je originalna meksička telenovela, produkcijske kuće Televisa, snimana 2010.
Sinopsis
Karla Abreu je mlada i uspešna pevačica i glumica koja se zasitila svoje karijere i želi da promeni život. Obaveštava svoju menadžerku Mirijam da će se po isteku aktuelnog ugovora povući iz javnog sveta. Mirijam strahuje da će izgubiti zlatni rudnik, ali i da će Karla saznati da je godinama potkrada.
Ne želeći da prestane da zarađuje na Karlinom imenu, Mirijam u dogovoru sa svojim ljubavnikom Fernandom odlučuje da je ubije nakon poslednjeg koncerta u selu zvanom Zakatiljo. Tamo Karla upoznaje Gabrijela, seoskog lekara i preduzetnika, ali saznaje da je on veren za Adrijanu.
Karla se vraća normalnom životu i Mirijam joj predlaže da ode na put da se odmori. Naređuje Melitonu da je ubije. On i njegova devojka Laura guraju Karlu u more, ali pre toga Laura uzima Karlin prsten. I sami upadaju u vodu i napadaju ih ajkule. Vlasti pronalaze Laurinu ruku sa Karline prstenom i na inicijativu Mirijam, Karla je proglašena mrtvom.
Mirijam i Fernando žele da se obogate tako što će izdati kompilaciju Karlinih najlepših pesama i snimiti film o njenom životu. Ali Mirijam ni ne sluti da je Karla živa. Ona se vraća i saznaje da je menadžerka planirala njeno ubistvo. Preuzima identitet Sare Viljegas, kako je niko ne bi prepoznao i odlučuje da se preseli u Zakatiljo.
Karla dobija posao kao Gabrijelova pomoćnica u seoskom dispanzeru, niko je ne prepoznaje i svi je poštuju kao Saru Viljegas. Gabrijel oseća da ga Sara privlači, a ona shvata da je u Gabrijelu pronašla čoveka svojih snova.
Karla saznaje da Mirijam želi da snimi film o njenom životu upravo u Zakatilju i strahuje da ne bude otkrivena...
Bezannes
Bezan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Rems.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1299 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 162 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 81 metar.
Sharon Springs, New York
Šeron Springs je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 558, što je 11 (2,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Debian
Debian je 1993. nastao kao Linux distribucija koja sadrži isključivo slobodni softver. Konfigurisan je za 11 različitih arhitektura. Pored APT-get, sistema za instaliranje i ažuriranje softvera, Debian sadrži i mnoge alate za sigurnosne aspekte sistema i njegovo uređenje. Najviše služi kao distribucija za prave programere i nudi pregršt aplikacija. Debian je potpuno demokratski organizovan, u rukama zajednice, i sve odluke se donose u javnosti. Sredinom septembra 2006. Debian zapada u probleme po pitanju finansiranja, te sada Dunc-Tank uzima novac od sponzora na račun Debiana. Korisnici Debiana su uglavnom entuzijasti i eksperti za Linux, jer je administracija u poređenju sa nekim drugim distribucijama dosta komplikovana. U međuvremenu su uprave grada Minhena i grada Beča otkazali ugovore sa Microsoft kompanijom i prelaze na Linux sisteme koji su bazirani na Debian distribuciji.
Verzije
Ispod možete vidjeti listu svih do sada objavljenih verzija Debian operativnog sistema:
Historija i razvoj
Debian Projekt je započet 1993. g., kada je Ian Murdock poslao otvoreni poziv softverskim razvijateljima da doprinesu kompletnoj i dosljednoj softverskoj distribuciji baziranoj na relativno novom Linux kernelu. Ta relativno mala grupa entuzijasta posvećenih svom zadatku, koju je u početku finansirala Free Software Foundation i na koju je utjecala GNU filozofija, je tokom godina narasla na organizaciju od oko 1000 Debian Razvijatelja.
Case di Marzio, Pescara
Case di Marzio je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Orotidin
Orotidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 288,211 Da.
Tomas Tranströmer
Tomas Tranströmer (rođen 15. aprila 1931 u Stokholmu, Švedska 26. mart 2015), švedski je pisac, pesnik i prevodilac, dobitnik Nobelove nagrade za književnost 2011. godine.
Biografija
Tomas Transtremer je svoje srednje obrazovanje stekao u Latinskoj školi Sedra, Švedska, a potom je 1956. diplomirao psihologiju na Univerzitetu u Stokholmu. Pored književnog rada, radio je dugo godina kao psiholog u zatvorima sa mladim prestupnicima, mentalnim bolesnicima i zavisnicima o drogi. Prestao je da se bavi ovom profesijom pošto je preživeo moždani udar 1990.
Počeo je da piše sa 13 godina, a prvu zbirku pesama -{17 dikter}- (17 pesama) objavio je 1954. godine. Robin Fulton je preveo na engleski njegovo celokupno delo i objavio ih 1997. u Velikoj Britaniji pod zajedničkim imenom -{New Collected Poems}- (Nove zbirka pesama). Fultonova zbirka bila je proširena novim pesmama i ponovo je bila objavljena u SAD 2006. godine pod imenom -{The Great Enigma: New Collected Poems}- (Velika enigma: Nova zbirka pesama). Transtremer je takođe napisao i autobiografiju, -{Minnena ser mig}- (Sećanja me posmatraju), objavljenu 1993.
Tokom sedamdesetih godina drugi pesnici su ga kritikovali zato što nije njegovo delo nije bilo politički angažovano. Transtremerova poezija neguje i dalje razvija pesnički jezik modernizma i ekspresionizma/nadrealizma 20. veka. U svojim delima opisuje jednostavne slike iz svakodnevnog života i pejzaže, kao i mističan pogled na univerzalne aspekte ljudskog uma.
Nagrade i prevodi
Transtremer se smatra jednim od najboljih švedskih pesnika. U toku svog života, bio je više puta pominjan kao kandidat za Nobelovu nagradu. Dobitnik je više značajnih internacionalnih nagrada za poeziju od kojih je i jedna koju je dobio u bivšoj Jugoslaviji — Evropska književna nagrada opštine Vršac — a njegova dela prevedena su na 50 jezika: Blaj, Robin Fulton i Samjuel Karters preveli su njegova dela na engleski.
Glikomika
Glikomika je sveobuhvatna studija glikoma (celokupnog komplementa šećera jednog organizma, bilo slobodnih ili prisutnih u kompleksnijim molekulima), uključujući genetičke, fiziološke, patološke, i druge aspekte. Glikomika je sistematska studija svih glikanskih struktura datog ćelijskog tipa organizma i podskup glikobiologije. Termin glikomika je izveden iz hemijskog prefiksa za zaslađivače ili šećer, „gliko-“. On je formiran da bi sledila genomska i proteomska konvecija imenovanja.
Oracle, Arizona
Oracle je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3,686 stanovnika.
Dobitnici Porina 2005.
Porin je najuglednija diskografska nagrada u Republici Hrvatskoj. Ustanovljen je 1993. godine od Hrvatske diskografske udruge, Hrvatske glazbene unije, Hrvatskog društva skladatelja i Hrvatske radio televizije, a redovito se godišnje dodjeljuje od 1994. godine.
Popis dobitnika
Dobitnici diskografske nagrade Porin u 2005. godini. Porin je dodijeljen u 43 kategorija, a nagradu za životno djelo dobili su Milan Horvat, Branko Mihaljević, Drago Mlinarec i Božo Potočnik.
Čvorak
Čvorak (lat. Sturnus vulgaris) je najrasprostranjenija i najčešća vrsta iz porodice čvoraka (Sturnidae) u Euroaziji. Ljudi su ih naselili i na drugim kontinentima (čvorci su uneseni u SAD 1890. puštanjem na slobodu 100 jedinki u New Yorku. Danas milijuni čvoraka nastanjuju SAD i Kanadu ), i jedna su od najčešćih ptica na svijetu.
Izgled
Mladunci po napuštanju gnijezda nemaju metalni odsjaj, tijelo im je zemljanosmeđe, i samo na grlu bjelkasto. Noge su im tamno smeđe, a kljun smeđ i bez sjaja.
Glasanje
Čvorci cijelu godinu "pjevaju", najčešće stajaći na nekom istaknutom mjestu, a u vrijeme sjedenja na jajima u neposrednoj blizini šupljine s gnijezdom. Dok intenzivno pjevaju, kostriješe perje, i lepršaju ispruženim krilima. Čvorak je poznat po sposobnosti imitiranja drugih životinjskih glasova. Dugotrajan, isprekidan pjev čvorka sastoji se od velikog broja uzdižućih ili padajućih različitih zvukova koji mogu podsjećati na zvižduke, zvečanje, šištanje kao i imitaciju raznih drugih životinjskih ili tehničkih zvukova. Često imitiraju glasanje ptica iz svoje okoline, čak i grabljivica, ali i lajanje pasa, zvuk kosilice ili u novije vrijeme mobitela. Glasovi upozorenja su ovisni o vrsti ugroze. Za opasnost iz zraka upozoravaju oštrim, kratkim i višekratno brzo jedan za drugim glasanjem "špett, špett", a za opasnost s tla ponavljajućim, dugim "brrrrrrt" ili "črrrr". mini|240px|Čvorak u svadbenom ruhu
Rasprostranjenost
Čvorci žive u borealnom i umjerenom području pa do sjevevernih granica Mediterana Europe i Azije od Islanda i Norveške do središnjeg Sibira, od prilike do Bajkala. Najsjevernija granica rasprostranjenosti čvoraka u Europi je sjever Norveške i poluotok Kola, istočno od toga sjever Urala, a zatim sespušta do oko 60° sjeverne dužine. Južna granica prolazi Europom kroz sjevernu Španjolsku, jugom Francuske, Italije i Hrvatske do sjevera Grčke. U Aziji granica prolazi Turskom, sjeverom Iraka i Irana, Afganistana, Pakistana i sjeverozapadom indije sve do sjeverozapada Mongolije. Pored toga, čvorci su naselili jugozapad Afrike, Novi Zeland, Australiju i sjevernu Ameriku. Danas Ameriku nastanjuje sjevernu Ameriku sve od arktičke Kanade do suptropskih dijelova Meksika.
U Europi, na područjima gdje živi, nastanjuje sva staništa. Iznimka su zatvorene velike površine šuma, velika poljoprivredna područja bez drveća ili grmlja, kao i područja viša od 1500 m/nM. Žive i u gradovima, sve do najužeg centra. Najveća gustoća je u područjima s grupama drveća u kojima postoje duplje a imaju u blizini i zelene površine gdje mogu naći hranu.
Sistematika
Podjela čvorka na podvrste je sporna. Razlikovanje se zasniva gotovo jedino na neznatnim razlikama u težini i metalnog odsjaja pojedinih skupina perja. U prirodi ih je gotovo nemoguće razlikovati.
Razmnožavanje
mini|240px|Čvorkova jaja Čvorak gradi malo neuredno gnijezdo od suhog lišća, grančica, travki, slame, korijenja, dlake, vune i perja u najrazličitijim vrstama šupljina. Pretežu duplje u stablima, ali i pukotine u stijenama, no prihvaćaju i kućice za ptice u gradovima, kao i različite šupljine na zgradama svih vrsta.
Čvorci žive u paru u vrijeme gniježđenja i podizanja mladih. Mužjaci mogu biti monogamni, no često se spare s nekoliko ženki (simultana poliginija), ili se za slijedeće parenje u sezoni spare s drugim ženkama (sukcesivna poliginija). Prvo leglo u sezoni je u srednjoj Europi vrlo sinkronizirano između 10. i 30. travnja. Jaja su jednobojna, svjetlo zelena do svjetlo plava, prosječne težine od 6,6 grama a velika su 31 x 21 mm. Leglo ima 4 do 8 jaja na kojima ptice leže 11 do 13 dana, a ptići izlijeću iz gnijezda nakon 17 do 21 dana. Većina mladunaca u srednjoj Europi napušta gnijezda između 20. svibnja i 10. lipnja. Drugo leglo mladunci napuštaju sredinom pa do kraja srpnja.
Selidba
Između sredine lipnja i početka kolovoza mladunci populacije sa sjeveroistoka kreću na takozvanu međuselidbu. Pravac ovog dijela selidbe je uglavnom isti kao i pravac selidbe odraslih ptica prema zimovalištima. Selidba mladunaca se prekida zbog potpunog mitarenja. Početkom rujna počinje prava selidba koja vrhunac doseže sredinom listopada, i potpuno je dovršena krajem studenog. Povratak počinje u veljači, i krajem ožujka je dovršena u srednjoj Europi, a na sjeveru Europe krajem svibnja.
Ponašanje
mini|300px|Čvorci se okupljaju za selidbu
Socijalno ponašanje
Čvorci su izraženo društvene ptice. Cijelu godinu se kreću u grupama, a dijelom i u vrlo velikim jatima. Jedino na mjestu gdje je gnijezdo ponašaju se teritorijalno, no i to se odnosi samo na oko 10 metara od gnijezda, ali ne i na hranilišta koja isto koriste u grupama. Ptice koje se ne gnijezde i u tom razdoblju nastavljaju živjeti u skupinama. Mladunci koji su od sredine svibnja samostalni, odmah se okupljaju u jata, koja se u hranidbenim područjima koncentriraju. U vrijeme međuselidbe mladunaca (vidi poglavlje o selidbi) jata se povećavaju i dosežu maksimum sredinom srpnja.
Noću ptice i spavaju zajedno. Za spavanje biraju prije svega velika područja obrasla trskom, ali to mogu biti i šumarci ili tlo obraslo gustim grmljem. Često spavaju i u centru gradova. Tako se noću na Berlinskoj katedrali okuplja oko 40.000 jedinki čvoraka. U zimovalištima na takvim zajedničkim prenoćištima može se okupiti i više od milijun jedinki. Predvečer se okupljaju na uzvišenijim mjestima i od tamo u čvrstoj skupini odlijeću zajedno na prenoćišta. Manje skupine pri tome lete nisko, dok velika jata s više tisuća jedinki nad mjestom gdje će noćiti oblikuju čitav oblak, iz kojeg se spuštaju siralno, tako da iz daljine jako potsjećaju na tornado.
Neprijatelji
mini|150px|Čvorak Vremenski snažno sinhronizirano gniježdenje, okupljanje u jato čim postanu samostalni i način života u skupini cijelu godinu uključujući i spavanje u grupi služe značajnim dijelom izbjegavanju predatora. Iako velika jata privlače predatore, opasnost za pojedinu pticu je bitno manja u velikoj skupini. Spektakularno je sinhronizirano kretanje velikog jata kod približavanja predatora u letu. Jato se, slično kao kod nekih riba, trenutno zbija u oblik gotovo jednak kugli, i zatim pulsira ili leluja poput valova. To služi prije svega da onemogući ili oteža predatoru odabir jedne jedinke.
Ponterotto, Frosinone
Ponterotto je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Čvorak
Potraga za hranom
Hranu traže pretežno na tlu, skupljajući sve sitne beskralješnjake koje nađu i iskljucaju iz mekog tla. Za razliku od kosova, na tlu se kreću hodanjem, a ne skakutanjem. Često se kreću zajedno sa stokom koja pase, a njihova leđa koriste kao mjesto s kojeg imaju dobar pregled nad okolicom. Pored toga, čvorci traže hranu i u višoj vegetaciji, skupljajući gusjenice i druge beskralješnjake, ili kljuca voće. Kukce koji lete sačekuju na nekom povišenom mjestu i love ih leteći, a ako je skupina veća, ustrajnim letom ih prati i lovi.
Razvoj populacije
Najkasnije od sredine 19. stoljeća ukupna europska populacija čvoraka je značajno povećana. Kao rezultat tog povećanja, čvorci su bitno raširili područje naseljavanja prema istoku i sjeveru. To povećanje nastavljeno je do oko sredine 20. stoljeća. Smatra se, da su razlozi tog povećanja bili blaga klima, veliko povećanje zelenih površina kultiviranjem i odvodnjavanjem močvara, širenjem plantaža voća, vinograda i maslinika, kao i povećanje plodnosti tla gnojenjem. Ovi čimbenici doveli su do boljih mogućnosti ishrane kako u područjima gniježđenja, tako i u zimovalištima.
Nakon otprilike 60tih godina prošlog stoljeća dolazi do značajnog smanjenja ukupne populacije u sjeverozapadnoj i sjevernoj Europi.
Jon (mitologija)
Jon ili Ijon (antgrč. Ίων [Íon — Ion]) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Apolona i Kreuse i eponimni heroj jonskog plemena.
Mitologija
Prema Euripidu, koji je mit o Jonu obradio u svojoj tragediji Jon, Apolon je s Kreusom, najmlađom kćerkom atinskog kralja Erehteja, vodio ljubav u jednoj spilji na padini atinskog Akropolja. Kad je rodila dečaka, stavila ga je bebu u jednu korpicu, koju je ostavila u pećini. Hermes je uzeo dečaka i poverio ga na staranje sveštenicima u Apolonovom hramu u Delfima. Dečak je dobio ime Jon i kasnije je postao sluga u tom hramu.
Kad je dečak već odrastao u mladića, Kreusa i njen suprug, Ksut, došli su u Delfe da bi pitali proročište za savet u vezi s tim što nisu mogli začeti decu; proročište im je odgovorilo da je onaj koga Ksut bude prvog sreo po izlasku iz hrama zapravo njegov sin. Izašavši iz hrama Ksut je sreo Jona i priznao ga za sina; no, Kreusa, misleći da je Jona rodila neka davnašnja Ksutova ljubavnica, dala je mladiću vrč ispunjen otrovnom zmajevom krvlju. Međutim, njena je namera otkrivena kad je Jon, pre no što je sam otpio iz vrča, izlio iz njega malo tečnosti za žrtvu bogovima, a golub, koji je sleteo i otpio malo te tečnosti, na licu mesta je umro. Kreusa se tad sklonila kod žrtvenika, no Jon ju je odvukao i upravo se spremao ubiti je, kad se umešala jedna sveštenica, koja im je objasnila da je Jon zapravo Kreusin sin. Njih dvoje su se onda pomirili, ali su se dogovorili da Ksutu ne kažu ništa o Kreusinom majčinstvu. Na kraju drame Atena obeća da će Ksut i Kreusa dobiti dva sina, Aheja i Dora.
Prema drugom predanju, Jon nije bilo Apolonov, nego Ksutov sin. Kad su posle Helenove smrti braća proterala Ksuta iz Tesalije, on je otišao u Atinu, gde mu je Erehtej dao za ženu svoju najmlađu kćer, Kreusu, koja mu je rodila sinove Aheja i Jona. Nakon Erehtejeve smrti "Ksut je bio određen da njegovim sinovima presudi o podeli vlasti i, pošto je odlučio da najstariji, Kekrop, bude kralj, ostali Erehtejevi sinovi ga isteraju iz zemlje; dođe u Egijal [na Peloponezu], tu se nastani i tu ga zadesi smrt". Oblast Egijalejaca je kasnije nazvana Ahaja. Nakon očeve smrti Ahej se vratio u Tesaliju, a Jon je prikupio vojsku i krenuo na Egijalejce, ali je taj pohod prekinut kad je Selin, egijalejski kralj, odlučio da svoju jedinicu Heliku uda za Jona i da ga odredi za naslednika prestola. Kad je Selin umro, Jon je postao kralj, osnovao grad Heliku i svoje podanike nazvao Jonjanima. Kad je izbio sukob između Atine i Eleusine, Jon je pritekao u pomoć Atinjanima, ali je umro u Atici. Kasnije su Jonjani došli iz Egijaleje u Atiku i tu se naselili.
Prema nekim izvorima, Atinjani su izabrali Jona za svog vladara zato što im je pružio pomoć u njihovom sukobu s Eleusinjanima i Tračanima. Jon je vladao u periodu između Erehteja i Kekropa; naučio je Atinjane kako da iskazuju počast bogovima, utemeljio je četiri staroatičke file i nazvao ih po svojim sinovima, Geleontu, Argadu, Egikoru i Opletu. Kasnije su Atinjani poslali kleruhiju u Egijaleju i nazvali je Jonija; odatle su Jonjani, prema mitu, prešli u Malu Aziju.
Mit o Jonu, pored Euripida, obradio je i Sofokle u tragediji Jon i Kreusa, od koje su sačuvani samo fragmenti.
Wehr (Baden)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Valdshut Ver se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Valdshut. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 366 metara. Površina opštine iznosi 35,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.895 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 361 stanovnika/km².
Cetuksimab
Cetuksimab je antitelo koje se vezuje za receptora epidermalnog faktora rasta. Koristi se u lečenju metastatičkog raka debelog creva i raka glave i vrata. Cetuksimab je himerno (moš/čovek) monoklonalno antitelo koje se administrira intravenoznom infuzijom.
Cobrieux
Kobrije je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Lil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 518 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 182 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 12 metara (maksimalnoj 66 m, a minimalnoj 30 m).
Prostorni plan područja posebne namene
Prostorni planovi područja posebne namene ili obilježja su vrsta prostornih planova u zemljama bivše Jugoslavije koji se donose za područja sa specifičnim obeležjima. Specifična područja su slično određena u svim državama u kojima se ova vrsta planova izrađuje. To su sledeće kategorije specifičnih područja:
U tekstualnom delu plana, pored elemenata koje sadrže i druge vrste prostornih planova (analizu teritorije, ciljeve plana, pravila uređenja, korišćenja i zaštite prostora i smernice za implementaciju plana), prostorni planovi područja posebne namene sadrže i:
U grafičkom delu plana prostorni planovi sadrže referalne karte koje se rade u razmeri 1:25 000 ili 1:50 000, a izuzetno u razmeri 1:100 000.
Quinter, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 918, što je 43 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Briny Breezes, Florida
Brini Briziz je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 601 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 601 stanovnika, što je 190 (46,2%) stanovnika više nego 2000. godine.
Chaudeyrolles
Šoderol je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Weikersheim
Vajkershajm je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 18 opštinskih središta okruga Main-Tauber-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.512 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8128126.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Main-Tauber-Krajs Vajkershajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Main-Tauber-Krajs. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 80,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.512 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 93 stanovnika/km².
Mars, Pennsylvania
Marselin je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
New London, Missouri
Nju London je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 974, što je 27 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mark Shuttleworth
Mark Richard Shuttleworth (rođen 18. septembra 1973) je južnoafrički biznismen. Shuttleworth je rođen u Welkomu u Južnoj Africi. On je ujedno prvi Južnoafrikanac koji je sebi kupio put u svemir. Trenutno živi u Londonu i ima dvojno državljanstvo, južnoafričko i britansko.
Certolizumab pegol
Certolizumab pegol je recombinantni Fab' fragment antitela provi faktora nekroze tumora-alfa, koji je konjugovan sa oko 40 kDa polietilen glikola (PEG2MAL40K). Polietilen glikol pomaže u usporavanju metabolizma i eliminacije leka. Hemijski, laki lanac se sastoji od 214 aminokiselina, dok teški lanac ima 229 aminokiselina. Molekulska masa Fab' fragmenta antitela je 47,8 kDa. Ovaj lek se koristi u tretmanu reumatoidnog artritisa i Kronove bolesti. FDA je odobrila ovaj lek u aprilu 2008.
Mark Shuttleworth
Shuttleworth je postao planetarno poznat nakon što je 25. aprila 2002. godine sebi kupio let u svemir, koji je tada platio otprilike 20 miliona američkih dolara. Dva dana kasnije, Soyuz letjelica je došla do Međunarodne svemirske stanice, gdje je proveo 8 dana u eksperimentalnim istraživanjima. Petog maja se vratio na Zemlju. Mark se dvije godine pripremao i proveo 7 mjeseci u Zvjezdanom Gradu, u Moskvi. Shuttleworth je postao Debian programer u ranim 1990im, a 2004 se vratio u svijet Linuxa osnivajući distribuciju Ubuntu Linux, sa svojom kompanijom Canonical Ltd. U 2005 godini osnovao je Ubuntu fondaciju sa početnim kapitalom od 10 miliona dolara.
Orange Grove Mobile Manor, Arizona
Orange Grove Mobile Manor je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 594 stanovnika.
Villaggio Gli Abeti, Vercelli
Villaggio Gli Abeti je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Turija (Srbobran)
}}
Turija je naselje u opštini Srbobran u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 2562 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2615 stanovnika).
Turija je poznata po organizovanju „Kobasicijade“, festivalu kobasica koji se održava jednom godišnje.
Geografija
Turiju oivičavaju tri vode: Veliki bački kanal, Krivaja i Beljanska bara.
Istorija
Selo se prvi put pominje 1426. godine. Prva škola je osnovana 1730, prva crkva sagrađena 1750. a prve pozorišne predstave počele su 1866. godine.
Demografija
U naselju Turija živi 2037 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,6 godina (39,9 kod muškaraca i 43,1 kod žena). U naselju ima 955 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,68.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Maxeys, Georgia
Maksiz je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 224 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 224 stanovnika, što je 14 (6,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Toksikogenomika
Toksikogenomika je naučno polje koje se bavi sakupljanjem, interpretacijom, i čuvanjem informacija o genskoj i proteinskoj aktivnosti u okviru ćelije ili tkiva jednog organizma u odgovoru na toksične substance. Toksikogenomika kombinuje toksikologiju sa genomikom i drugim visoko protočnim tehnologijama za molekularno profiliranje, kao što su transkriptomika, proteomika i metabolomika. Toksikogenomika nastoji da osvetli molekularne mehanizme koji su evoluirali kao izraz toksičnosti, i da formuliše obrasce molekularnog izražavanja (i.e., molekularne biomarkere) radi predviđanja toksičnosti ili genetičke susceptibilnosti na nju.
U farmaceutskim istraživanjima toksikogenomika se definiše kao izučavanje strukture i funkcije genoma u odgovoru na nepoželjno ksenobiotsko izlaganje. Ona je toksilološka potdisciplina farmakogenomike, koja je široko definisana kao izučavanje inter-individualnih varijacija celog genoma ili kandidatove genske mape jednonukleotidnih polimorfizama, haplotipnih markera, i alteracija ekspresije gena, koja potencijalno može da bude u korelaciji sa responsom na lek (Lesko and Woodcock 2004, Lesko et al. 2003). Mada se termin toksikogenomika prvi put pojavio u literaturi 1999. godine (Nuwaysir et al.) on je već ušao u široku primenu u farmaceutskoj industriji. Termin još uvek nije univerzalno prihvaćen, i postoji više alternativa, kao što je hemogenomika, kojim se esencijalno opisuje ista oblast (Fielden et al., 2005).
Priroda i kompleksnost podataka (njihov obim i varijabilnost) stvaraju potrebu za visoko razvijenim procesima automatskog rukovanja i skladištenja. Analiza obično podrazumeva primenu širokog spektra of bioinformatičkih i statističkih pristupa. Jedan od stalno korištenih metoda je statistička klasifikacija.
Fairfield, Tennessee
Ferfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 131.
Weil am Rhein
Vajl am Rajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Lerah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 29.725 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8336091.
Eoljani
Eoljani ili Eolci (Αἰολεῖς) bili su jedno od četiri glavna grčka plemena i navodni potomci mitskog Eola, sina Helenova. Prema mitu, Helen je svoje kraljevstvo u Tesaliji prepustio Eolu, svom najstarijem sinu. Jedna oblast u Tesaliji u davnini se zvala Eolidom, a najvažniji njen grad bio je Arna; iz te su oblasti Tesalijci proterali eolske Beoćane, koji su se onda naselili u Beotiji. Neki pretpostavljaju da se ova Eolida nalazila u Pagasetskom zalivu, no postoje i dobri razlozi za pretpostavku da se nalazila u unutrašnjosti Tesalije i da se njeno područje poklapalo s Tesaliotidom u kasnijem razdoblju.
Osim u Tesaliji i Beotiji, Eoljani se sreću i u mnogim drugim delovima stare Grčke, a u najstarijem razdoblju pojavljuju se kao najmoćnije i najbrojnije grčko pleme. Čini se da su napredni Minijci takođe pripadali eolskom rodu, a Eoljani se spominju i u Etoliji, Lokridi, Korintu, Elidi, Pilu i Meseniji, što bi značilo da su u najstarije vreme veliki delovi severne Grčke i zapadne strane Peloponeza bili naseljeni eolskim Grcima. U većini eolskih naselja nalaze se predispozicije za bavljenje pomorstvom, a čini se da su Eoljani kao svoje glavno božanstvo poštovali upravo Posejdona. Eoljani su se naselili i u Maloj Aziji, i to u oblasti koja je po njima nazvana Eolidom, kao i na ostrvu Lezbu; ova eolska migracija obično se smatra prvim talasom iseljavanja do koga je došlo nakon upada Eoljana u Beotiju i dorske najezde na Peloponez. Smatralo se da su se Ahejci, koje su iz njihovog zavičajnog Peloponeza isterali Dorani, u Beotiji pridružili jednom delu drevnih stanovnika Beotije i delu njihovih eolskih osvajača. Ovi su Eoljani, izgleda, imali najveći uticaj, budući da je po njima cela migracija nazvala eolskom, a ponekad se naziva i beotskom.
Eolski dijalekt grčkog jezika obuhvatao je nekoliko lokalnih varijanti, ali je naposletku kao standard prevladao jezik kojim su govorili kolonisti na Lezbu i na maloazijskoj obali, a koji je svoj savršen pesnički izraz našao u lezbljanskoj lirskoj poeziji Sapfe i Alkeja.
Prema Herodotu, Eoljani su se isprva nazivali Pelazgima.
Case Campigotto, Padova
Case Campigotto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Crooksville, Ohio
Kruksvil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Oroksindin
Oroksindin je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 460,388 Da.
Teritorijalna agenda
Zadaci prostornog razvoja EU definisani u Teritorijalnoj agendi:
Ciljevi prostornog razvoja postavljeni u Teritorijalnoj agendi:
Za vreme mađarskog predsedavanja EU, u Godolu 19. maja 2011. godine, revidirana je Teritorijalna agenda iz 2007. godine i usklađena sa ciljevima i prioritetiam strategije Evropa 2020.
Reference
prevod Teritorijalne agende na srpski jezik - Inženjerska komora, Matična sekcija planera, Beograd 2008. sajt na kome se može naći tekst Teritorijalne agende na engleskom jeziku
Craywick (Sever)
Krevik je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Denkerk.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 464 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 60 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 2 metara (maksimalnoj 8 m, a minimalnoj 0 m).
Stjepan Perić
Životopis
Nakon završetka gimnazije neko vrijeme studira na Pravnom fakultetu, no ljubav prema umjetnosti ipak je jača, pa prekida studij prava i 2003. upisuje Akademiju dramske umjetnosti u Zagrebu koju završava 2008. godine.
Krajem 2011. je magistrirao filmsku glumu na svjetski renomiranoj Central School of Speech and Drama u London u.
Po povratku u hrvatsku otkazuje sve kazališne obaveze i od tada glumi isključivo pred kamerom. Do sada je igrao u preko četrdeset naslova, a 2016. dobiva nagradu za Najbolju glavnu mušku ulogu na Mostarskom filmskom festivalu za film Ministarstvo ljubavi. 2023. godine dobiva nagradu za najboljeg glumca na International Filmmaker Film Festivalu u New Yorku za ulogu Čaruge u filmu Po Tamburi.
U braku je sa Jelenom Jovanovom s kojom ima sina.
Charles II od Engleske
Charles II (29. maj 1630 - 6. februar 1685) je bio engleski, škotski i irski kralj.