cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fototranzistor
Fototranzistor je načinjen od puluprovodnog materijala kao i obični bipolarni tranzistor. Baza fototranzistora je otvorena za ulaz svjetlosti. Ako su fotoni svjetlosti koji padaju dovoljno visoke frekvencije (dovoljne energije), stvoriće struju baze, koja pojačana postaje znatna struja kolektora. Pošto je baza u stvari detektor, fototranzistori najčešće nemaju poseban bazni izvod već samo dva, kolektor i emiter.
Knut Lavard
Historičari navode kako je Knut stekao ogromnu popularnost u Danskoj, dijelom zbog nastojanja u domovinu iz Njemačke uveze ideale viteštva, a dijelom i svojim privlačnim fizičkim izgledom. Bio je oženjen za kijevsku princezu Ingeborg, kćer kneza Mstislava I, s kojom će imati četvoro djece, među kojima buduću norvešku kraljicu Christinu i budućeg danskog kralja Valdemara I.
Fototranzistor
Primjena
Zbog brze reakcije na svjetlosni nivo, koriste se za većinu primjena u optoelektronici. Postoje mnoge vrste koje su osjetljive na infracrveni dio spektra. Primjer upotrebe su optički izolacioni parovi (optokapleri), senzori pozicije (enkoderi), brojači proizvoda na fabričkoj traci i drugi.
Knut Lavard
Dio Danaca je, zbog bliskosti s njemačkim vladarom, u Knutu vidio opasnost po nezavisnost zemlje. Erik, a prije svega njegov sin Magnus Jaki su u njemu vidjeli opasnost po svoje prijestolje. 7. januara 1131. je Knut mučki ubijen u šumi Haraldstedt. Naručitelj ubistva se nikada nije precizno otkrio, iako su bijesni Knutovi pristaše upirali prstom na Magnusa Jakog. To je izazvalo dugotrajni građanski rat koji će završiti 1157. godine dolaskom na prijestolje Valdemara. On je poslije uspješno izlobirao da mu se otac (ubijen kada je on još bio u majčinoj utrobi) proglasi svecem.
Fototranzistor
Materijal
Materijal je silicijum (Si), kao i za obični bipolarni tranzistor. Postoje NPN i PNP tipovi.
Simbol
Simbol fototranzistora je prikazan na slici. mini|desno|130p|Simbol fototranzistora
Trikvetrum (astronomija)
Vršio je istu funkciju kao i kvadrant, a zamišljen je da bi se prevazišle teškoće graduisanja lukova i krugova. Sastojao se od vertikalne letve sa graduisanom skalom i dva pivotirana kraka uzglobljena s obe strane (vidi sliku), pri čemu gornji krak ima nišan. Dva kraka su tako spojena da njihovi krajevi mogu klizati. Dok osoba posmatra (nišani) duž gornjeg kraka, donji menja svoj ugao. Očitavanjem položaja donjeg kraka, u kombinaciji sa vertikalnom dužinom, može se izračunati zenitalno rastojanje (ili alternativno, altituda) nebesko tela.
Fototranzistor
Prednosti i mane
Prednosti su niska cijena i brz rad (u odnosu na fotootpornik). Mana je nešto sporije vrijeme reakcije od fotodiode.
Bocorare, Urique
Bocorare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2181 m.
San Javier, Ascensión
San Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ascensión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1307 m.
Giuliano da Sangallo
Giuliano da Sangallo (Firenca, 1443. ili 1445. – Firenca, 1516), bio je talijanski arhitekt, skulptor i vojni inženjer, brat Antonija da Sangalla Starijeg. Giulianovo remek-djelo je Santa Maria delle Carceri, crkva tlocrta grčkog križa u toskanskom Pratu koju je podigao između 1485. i 1491. godine.
Biografija
Giuliano se formirao kao arhitekt pod snažnim utjecajem Filippa Brunelleschija, pa su mu djela bila karakteristična za arhitekturu 15. vijeka. Postao je dvorski arhitekt moćne porodice Medici iz Firence za koju je 1485. izgradio vilu u mjestu Poggio a Caiano.
Kao vojni inženjer bio je angažiran u obrani Firence u ratu protiv Napuljskog kraljevstva 1478. godine. Giuliano je u Rimu za Medicije izgradio Palazzo Madama, a radio je i na projektu za Baziliku sv. Petra, ali ga je sa tog projekta istjerao Donato Bramante.
Njegov projekt iz 1515/1516. za fasadu firentiske Bazilike San Lorenzo ostavio je veliki trag i utjecaj među arhitektima.
2,5-Dimetoksi-4-bromoamfetamin
2,5-Dimetoksi-4-bromoamfetamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 274,154 Da.
Bucovicior, Vela
Bucovicior je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Vela.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 577 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
San Miguel, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 539 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1558 m.
Christina Knutsdatter
Christina Knutsdatter od Danske, u Norveškoj poznata kao Kristin Knutsdotter, (o. 1118 – iza 1139) bila je danska princeza i norveška kraljica, odnosno supruga kralja Magbnusa IV.
Christina je bila dijete danskog princa Knuta Lavarda i kijevske princeze Ingeborg. Brak za Magnusa je uredila njena tetka Malmfred, bivša kraljica Norveške i bivša pomajka of Magnusa, koja je istovremeno bila supruga Christininog strica princa Erika. Christine se vjerila 1131, a brak je sklopljen 1132/33.
Njen suprug Magnus je podržavao borbu njenog oca Knuta i strica Erika protiv kralja Nielsa od Danske. Godine 1133. su se Erik i Malmfrid iz Danske sklonili u Norvešku kod Magnusa. Kada je Christine doznala da ih Magnus planira izdati, Christine ih je upozorila na opasnost. Erik i Malmfrid su pobjegli s dvora i sklonili se kod suparničkog kralja Haralda IV. Magnus se tada rastavio od Christine.
Rorodt
Rorodt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 61 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231112.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Rorodt se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 400 metara. Površina opštine iznosi 3,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 61 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Professor Mamlock (film, 1961)
Professor Mamlock je istočnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Konrada Wolfa. Predstavlja adaptaciju istoimene drame režiserovog oca Friedricha Wolfa, koja je 1938. godine bila također adaptirana u SSSR-u. Radnja je smještena u Njemačku 1933. godine na samom početku nacističke vladavine, a naslovni protagonist, koga tumači Wolfgang Heinz je ugledni jevrejski intelektualac, koji, za razliku od svog komunističkog sina (koga glumi Hilma Thate), ne razumije kakva mu opasnost prijeti od novog režima.
Marcandindoli, Benevento
Marcandindoli je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 678 m.
U.S. Marshals (film)
U.S. Marshals je američki akcioni film snimljen 1998. u režiji Stuarta Bairda. Predstavlja nastavak popularnog filma Fugitive, iako se u njemu ne pojavljuje njegov protagonist dr. Richard Kimble; umjesto toga je novi protagonist nekadašnji Kimbleov progonitelj, odnosno federalni šerif Samuel Gerard (koga ponovno glumi Tommy Lee Jones), a radnja prikazuje njegove napore da uhvati federalnog bjegunca (čiji lik tumači Wesley Snipes).
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Čuvari zakona, a u Srbiji pod naslovom Lovci na begunce.
Američki jazavac
Amrički jazavac (Taxidea taxus) sjevernoamerički je jazavac, obilježjima nalik europskom jazavcu.
U Meksiku, ovu životinju često nazivaju "tlacoyote". Španjolski naziv za jazavca jest "tejón", no u Meksiku, ova se riječ koristi i za nosate rakune. Ovo može dovesti do pomutnje, jer u Meksiku postoje i jazavci i nosati rakuni.
Taksonomija
Američki jazavac član je porodice Mustelidae, raznolike porodice zvijeri koja također uključuje lasice, tvorove i gorsku kunu. Američki jazavc pripada jednoj od tri potporodice jazavaca. Najbliži srodnik američkog jazavca jest prapovijesni Chamitataxus.
Priznate vrste jesu: Taxidea taxus jacksoni, koju pronalazimo unutar zapadnog dijela regije Velikih jezera; Taxidea taxus jeffersoni, na zapadnoj obali Kanade i Sjedinjenih Američkih Država; i Taxidea taxus berlandieri, na jugozapadnom dijelu Sjedinjenih Američkih država i sjevernom Meksiku.
Obilježja
Američki jazavac posjeduje većinu karakterističnih obilježja koje su zajedničke svim jazavcima; zdepast i nizak s kratkim, moćnim udovima (prednji udovi oboružani su velikim kandžama, do 5 centimetara duljine) i naročitim oznakama na glavi. Mužjaci su značajno veći od ženki, mjereći duljinu od 60 do 75 centimetara, s prosječnom težinom od 9 kilograma, dok ženke teže do 7 kilograma. Zapadne podvrste, poput T. t. jeffersoni, teži su od svojih južnih rođaka. U jesen, kada je hrane u izobilju, odrasle muške jedinke mogu prijeći težinu od 11.5 kilograma.
Izuzev glave, američki jazavac prekriven je sijedim, srebrnkastim i grubim krznom. Trokutasto lice američkog jazavca pokazuje naročite crne i bijele oznake, sa smeđim i crnim oznakama na obrazima i bijelom prugom koja se pruža od nosa do baze glave. Kod podvrste T. t. berlandieri, bijela oznaka pruža se čitavom duljinom tijela, do baze repa.
Ponašanje i prehrana
Američki je jazavac samotna životinja veći dio godine. Hrani se tekunicama, miševima i ostalim manjim sisavcima, često kopajući u potjeri za plijenom u njihove jazbine, a ponekad zatvarajući ulaske jazbina predmetom. Također se hrane pticama, zmijama i kukcima. Većinom su aktivni noću, no ponekad su aktivni i tijekom dana. Ne hiberniraju, no postaju manje aktivni tijekom zime. Američki jazavac može provesti veći dio zime u stadijima obamrlosti koji traju oko 29 sati. Tijekom toplijih dana izlaze iz jazbine.
Američki jazavci ponekad će stvoriti simbiotičku vezu s kojotima. Kojoti nisu učinkoviti pri kopanju u potrazi za glodavcima i tjeranju istih iz njihovih jazbina, no učinkoviti su u njihovoj potjeri iznad tla. S druge strane, jazavci nisu dobri i brzi trkači, ali su veoma učinkoviti u kopanju. Kada love zajedno, plijenu ostavljaju malo mjesta za bijeg.
Razmnožavanje
U pravilu samotne životinje, američki će jazavci proširiti granice svog teritorija u potrazi za partnerom tijekom sezone parenja. Mužjaci se mogu pariti s većim brojem ženki. Parenje se odvija tijekom ljeta, no implantacija je zakašnjela i mladunčad se koti u podzemnoj jazbini tijekom kasne zime. Okot u pravilu broji od jednog do pet mladunaca.
Génolhac
Genolak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Gar koja pripada prefekturi Ales.
Podne (razvrstavanje)
Podne je sredina dana. Također može značiti:
Cascina Feniletti, Brescia
Cascina Feniletti je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
El Timbiriche, Tuzantla
El Timbiriche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tuzantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1159 m.
Parni valjak i violina
Parni valjak i violina je sovjetski srednjometražni igrani film snimljen 1961. u režiji Andreja Tarkovskog, poznat kao posljednji koga je snimio prije početka redovne karijere, odnosno tokom studija na filmskoj školi VGIK.
Protagonisti - koje tumače Igor Fomčenko i Vladimir Zamanski - su Igor, 7-godišnji violinistički vunderkind i Sergej, vozač parnog valjka koji dječaku pomogne kada ga počnu maltretirati vršnjaci. Radnja prikazuje kako se sprijatelje te doživljajaju niz pustolovina kroz druženje po ulicama tadašnje Moskve.
Parni valjak je Tarkovskom bio diplomski rad, i za njega je dobio ocjenu "odličan". Njegov rad je impresionirao i čelnike Mosfiljma koji su ga poslije distribuirali kao film djecu. Vladimir Jusov, koga je Tarkovski angažirao kao direktora fotografije, poslije će surađivati na njegovim daleko poznatijim filmovima Ivanovo djetinjstvo i Andrej Rubljov.
The Emperor Jones
Predstava u kojoj je O'Neill kombinirao realizam sa ekspresionističkim stilom je toom premijere doživjela veliki uspjeh i od O'Neilla učinila zvijezdu američkog teatra. S druge strane su je obilježili sukobi O'Neilla s afroameričkim glumcem Charlesom Sidneyem Gilpinom koji je inzistirao na odbacivanju uvredljive riječi "nigger" iz teksta. Kada je godine 1924. predstava ponovno postavljena, umjesto Gilpina je naslovni lik tumačio Paul Robeson, kome je to predstavljala jednu od najpoznatijih i najuspješnijih uloga u karijeri.
The Emperor Jones je godine 1933. adaptiran u istoimeni film gdje je Robeson ponovio svoju ulogu, kao i istoimenu operu. Nakon toga je nekoliko puta bila adaptirana za televiziju u SAD i Britaniji.
Vlagomer
desno|mini|Haarov vlagomjer ili higrometar s nelinearnom skalom čije se djelovanje osniva na svojstvu vlasi [[Kosa|kose da upija vlagu i da se pri tom produžava.]]
desno|mini|Psihrometar u [[Meteorološka postaja|meteorološkoj kućici.]]
Princip rada
Vlagomjer zasniva se na različitim pojavama:
Mehanički vlagomjer
Mehanički vlagomjer ima niti od higroskopne organske tvari (na primjer ljudsku kosu), koje se promjenom vlažnosti produljuju ili skraćuju, što se prenosi.
Apsorpcijski vlagomjer
Apsorpcijski vlagomjer zasniva se na promjeni mase tijela od higroskopne tvari.
Električni higrometar
Električni higrometar zasniva se na promjeni električnog otpora ili dielektričnosti tvari.
Cà Davia, Bologna
Cà Davia je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Vlagomer
Psihrometar
Psihrometar (grč. ψυχρός: hladan + μέτρον: mjera) je vrsta vlagomjera ili higrometra, mjernog instrumenta za mjerenje vlažnosti zraka. Sastoji se od dvaju jednakih, preciznih termometara; jednomu je posudica sa živom slobodna (suhi termometar), a drugomu je obvijena mokrom krpicom (mokri termometar). Kako se za isparavanje troši toplina, vrijednost temperature na mokrom termometru niža je od one na suhome, osim onda kada je zrak zasićen vodenom parom, pa su obje vrijednosti jednake. Što je zrak suši, to je razlika temperatura veća. Iz temperaturnih podataka obaju termometara te poznate vrijednosti tlaka zraka određuje se tlak vodene pare, a odatle i veličine koje određuju vlažnost zraka (relativna vlažnost, apsolutna vlažnost i drugo). Psihrometar se drži u termometrijskoj meteorološkoj kućici kako bi se zaštitio od izravna toplinskoga zračenja okoline. Budući da brzina isparavanja ovisi i o brzini strujanja zraka oko posudice termometra, stalna propisana brzina strujanja postiže se priključenim ventilatorom (aspirator).
Higrometrija
Higrometrija je mjerenje apsolutne ili relativne vlažnosti (to jest udjela vodene pare) u nekoj tvari, najčešće u plinovima, a osobito u zraku. Primjenjuje se u meteorologiji, pri planiranju zagrijavanja, ventiliranja i klimatiziranja zatvorenih prostora i drugo. Higrometrijski mjerni instrumenti jesu higrometri.
Cà Davia, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Davis Rules
Davis Rules je bio američki televizijski sitcom koji se na programu TV-mreže ABC i CBS emitirao 1991. i 1992. godine. Glavni junak serije je bio Dwight Davis (Dennis Quaid), nastavnik u osnovnoj školi koji je živio kao samohrani otac dvojice dječaka te zajedno s ekscentričnim ocem Gunnyjem (Jonathan Winters). Glavnu žensku ulogu je tumačila Patricia Clarkson, a od 1992. godine Bonnie Hunt.
Iako je Winters dobio Emmyja za najboljeg sporednog glumca u humorističkoj seriji, nakon druge sezone je prekinuto snimanje.
Viento Frío, General Heliodoro Castillo
Viento Frío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2129 m.
Llano de Insurgentes, Santa María Chilchotla
Llano de Insurgentes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Chilchotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1076 m.
Reyes Camarillo, Ascensión
Reyes Camarillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ascensión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1316 m.
Sector Venustiano Carranza, Jesús María
Sector Venustiano Carranza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1882 m.
Богараш (Бачка Топола)
Богараш је насеље у Србији у општини Бачка Топола у Севернобачком округу. Према попису из 2011. било је 83 становника.
Демографија
У насељу Богараш живи 73 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 40,5 година (41,4 код мушкараца и 39,4 код жена). У насељу има 43 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,19.
Ово насеље је скоро потпуно насељено Мађарима (према попису из 2002. године).
Напомене
→ * - Подаци за површину и густину насељености дати су збирно за катастарску општину Гунарош, у којој се налази шест насеља, Гунарош, Богараш, Кавило, Оборњача, Победа и Багремово.Републички геодетски завод
The Emperor Jones (razvrstavanje)
The Emperor Jones je kazališni komad američkog književnika Eugenea O'Neilla premijerno prikazan 1920. godine. Isti naziv su nosile i njegove adaptacije:
Schroon Lake, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 833.
Ardizas
Ardiza je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Oš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 122 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 215 m, a minimalnoj 135 m).
H5N1
mini|250p|Virus H5N1 pod elektronskim mikroskopom mini|250p|Virus H5N1 - uvećanje 150.000 puta H5N1 je podtip virusa Influenza A i uzročnik je ptičjeg gripa, virusnog oboljenja pandemijskih razmera koje se prenosi na mnoge vrste uključujući i čoveka. Stručnjaci veruju da virus poseduje sposobnost mutacije u oblik koji se lako prenosi među ljudima. Sam naziv H5N1 se odnosi na podtipove antigena koji su prisutni na površini virusa: hemaglutinin 5 i neuraminidaza 1.
San Gustavo, Unión de San Antonio
San Gustavo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de San Antonio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
H5N1
Virus je ispočetka uočen kao uzročnik endemske zaraze milionskih populacija živine jugoistočne Azije, da bi do danas, zahvaljujući svojstvu brzog prenosa, postao široko rasprostranjen među brojnim drugim vrstama ptica. U istoriji su slučajevi zaraze češće beleženi u gusto naseljenim sredinama u kojima zajedno žive ljudi i životinje-prenosnici. Vodene ptice selice (labudovi, divlje patke i guske) su očigledni prirodni, a domaća perad neposredni prenosnik zaraze. H5N1 je antigenskim tokom mutirao u desetine visokopatogenih varijacija koje sve pripadaju dominantnom genotipu Z. Taj endemski genotip se pojavio 2002. iz ranije poznatog visoko patogenog genotipa. Kod ptica je epizoogeno prvi put pronađen u Kini 1996, a kod čoveka u Hongkongu 1997, pa se razlikuju dva genska kladona od kojih se jedan lakše prenosi na čoveka i predstavlja opasnost.
Počekovići
Počekovići je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 45 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 57 stanovnika).
H5N1
S obzirom da nisu poznati svi slučajevi infekcije virusom H5N1 iz pređašnjih pandemija gripa, smrtnost se može samo predviđati na 2,5-5% ukupne populacije. Najgori scenario u slučaju nove pandemije ukazuje na direktnu smrt oko 150 miliona ljudi. Ostali podtipovi virusa ptičjeg gripa, potvrđeni kod čoveka i poređani prema broju smrtnih slučajeva, su: H1N1 uzročnik „španskog gripa“, H2N2 uzročnik „azijskog gripa“, H3N2 izuzetno otporni uzročnik „hongkonškog gripa“, H7N7, H1N2 ili „svinjski grip“ – endemski patogen kod ljudi i svinja, H9N2, H7N2, H7N3, H10N7.
Počekovići
Demografija
U naselju Počekovići živi 41 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,5 godina (49,8 kod muškaraca i 49,1 kod žena). U naselju ima 15 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
H5N1
Građa virusa
mini|250p|3D model virusa Virusi su vrsta mikroskopskih parazita koja inficira ćelije živih organizama. Orthomyxoviridae su porodica RNK virusa, koja obuhvata uzročnike gripa i parazite. Sadrže 7 do 8 delova linearnog jednostruko zavijenog molekula RNK.
Influenza A virusi su rod virusa ptičjeg gripa koji sadrži 10 gena:
Antivirusni lekovi su se otkrili upravo proučavanjem uloge esencijalnih virusnih proteina, hemaglutinina, neuraminidaze i M2, vršeći svoju funkciju na istom principu na kojem se protiv virusa bore antitela, koja proizvodi imunski sistem obolelih.
Lake Monticello, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.920, što je 3.068 (44,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
H5N1
Širenje zaraze i simptomi
Zaražene ptice H5N1 prenose slinom, sekretom iz nosa i fecesom. Ostale ptice se mogu zaraziti direktnim kontaktom sa sekretom ili površinom koja je kontaminirana zaraženom materijom.
S obzirom da pripadaju istoj porodici virusa, simptomi obolevanja od H5N1 kod zaraženih osoba ispočetka liče na simptome običnog gripa, uključujući: temperaturu, kašalj, grlobolju, mišićnu iscrpljenost. Vremenom se kod ozbiljnijih slučajeva kao mogući uzrok smrti pojavljuje i upala pluća i smetnje u respiratornom sistemu (višestruke infekcije] [[pluća, ožiljci i rupe u plućnom tkivu, uvećani limfni čvorovi).
Prevencija
Dosadašnja iskustva u dokumentovanim epidemijama ukazuju da brzo i sinhronizovano uništavanje rezervoara infekcije (ptica) redukuje brzinu prenosa u humanu populaciju, čime je bio izbegnut i rizik interhumanog prenosa ovog oboljenja. Vakcinacija osoba koje rade sa inficiranom živinom, primenom postojeće aktuelne vakcine cirkulirajućeg soja virusa influence u humanoj populaciji, kao i primena antivirusne terapije se dokazala kao efektivna mera u dosadašnjim epidemijama.
SZO sa svojim partnerima intenzivirala je aktivnosti koje su usmerne u tri pravca:
Rasprostranjenost
Istraživanja koja se sprovode od 1997. godine samo prate evolucionu moć ovih virusa koji menjaju svoju antigeničnost i mutiraju grupe gena, šireći opseg ugroženih ptica-domaćina, patogeničnost sistemskih infekcija sisara i vlastitu stabilnost u okolini.
Terminologija
Svaki izolat virusa pronađen bilo gde na svetu dobija svoju jedinstvenu oznaku, kao npr. A/chicken/Nakorn-Patom/Thailand/CU-K2/04(H5N1):
Neki drugi primeri: A/duck/Hong Kong/308/78(H5N3); A/avian/NY/01(H5N2); A/Chicken/Mexico/31381-3/94(H5N2) i A/shoveler/Egypt/03(H5N2).
Huilurabo, Urique
Huilurabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2301 m.
Antonio da Sangallo Stariji
Antonio da Sangallo Stariji (Firenca, 1453. ili 1455. – Firenca, 1516.), bio je talijanski arhitekt i vojni inženjer, mlađi brat Giuliana da Sangalla sa kojim je često surađivao.
Biografija
Antonio da Sangallo je karijeru zapačeo kao vojni inženjer koji je po nalogu pape Aleksandra VI. radio na uređenju utvrda Papinske Države. thumb|left|200px| Pogled na crkvu San Biagio Njegovo remek-djelo je hodočasnička crkva San Biagio u Montepulcianu važnom kulturnom centru Toskane. To je njegova vizija idealne crkve – centralnog tlocrta u formi grčkog križa.
El Álamo, San Vicente Tancuayalab
El Álamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Vicente Tancuayalab.
Zenerova dioda
Zenerova dioda je silicijumska poluprovodnička dioda, čiji je probojni napon u inverznom režimu rada značajno manji nego kod uobičajnih dioda zahvaljujući Zener efektu. Napon proboja diode pri inverznoj polarizaciju se često zove zenerov napon. Zener diode se koriste za stabilizaciju i ograničavanje napona.
Nazvana je po američkom naučniku Klarensu Zeneru. On je objasnio kako se kod poluprovodničkih dioda sa velikom koncentracijom nečistoća povećava provodnost u inverznom režimu rada usled tuneliranja elektrona iz valente u provodnu oblast. Ova pojava dominira u diodama sa inverznim naponom proboja do 5 volti. Za diode sa većim probojnim naponom dominira efekat lavine, pojava da električno polje ubrza elektrone toliko da udarom o atome iz valentne oblasti izbijaju nove elektrone u provodnu oblast, ali uobičajeno je da se i takve diode takođe nazivaju zener diodama, dok se naziv probojna dioda koristi samo za više napone.
Kod Zenerevog efekta temperaturni koeficijent je negativan, a kod lavinskog efekta je pozitivan, pa je ukupan temperaturni koeficijent najmanji za diode sa zener naponom od oko 5 volti, jer su tada oba efekta ujednačena.
Fornaci di Barga, Lucca
Fornaci di Barga je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2357 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
The Prime of Miss Jean Brodie (film)
Najbolje godine gospođice Džin Brodi je britanska filmska drama iz 1969. godine. Temelji se na istoimenom romanu Mjuriel Spark. U glavnoj ulozi je bila Megi Smit, koja je za svoje izvođenje nagrađena Nagradom BAFTA i Oskarom za najbolju glavnu glumicu. Pamela Frenklin je bila nominovana, a Silija Džonson je dobila Nagradu BAFTA za najbolju glumicu u sporednoj ulozi. Smitova je bila i u konkurenciji za Zlatni globus, kao i film, koji je bio nominovan za Zlatni globus za najbolju dramu. Ovu nagradu je pak dobio Rod Makjuen za pesmu Džin. Osim što je bila nominovana za Oskara, pesma je bila veliki hit u Sjedinjenim Državama krajem 1969. godine.
Radnja
Gospođica Džin Brodi je nastavnica istorije u konzervativnoj školi za devojke. Međutim, njena predavanja se tiču svega samo ne istorije. Ona devojke podučava lepim umetnostima, uči ih kako da individualzim postave iznad kolektivnog duha, govori im o velikim osvajačima i diktatorima, ali veoma romantizirano i bezazleno. Ne shvatajući koliko je opasno to što radi, Džin u njihovim očima uzdiže Franka i Musolinija, i u isto vreme se izlaže opasnosti da bude otpuštena. U prilog ograničenoj direktorki Makej, koja ne može da podnese previše progresivnu nastavnicu, ide i činjenica da gospođica Džin Brodi održava dve ljubavne afere – sa profesorom likovnog i profesorom muzičkog. Ubrzo će i njene učenice početi da shvataju zbog čega su najveća ljubav Brodijeve slikarstvo i muzika. Nove nevolje dolaze kada se kod najbolje učenice u odeljenju javi ljubomora prema kontroverznoj učiteljici.
Castello, Alessandria
Castello je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Rive, Treviso
Rive je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Roschbach
Rošbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 826 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337069.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Rošbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 166 metara. Površina opštine iznosi 3,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 826 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 240 stanovnika/km².
San Andrés Cohamiata, Mezquitic
San Andrés Cohamiata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Njemačka LGBT historija
LGBT historija u Nemačkoj. Homoseksualnost u Nemačkoj je dugo bila praćena diskriminativnim zakonima i progonom, posebno za vreme nacizma, kao i dve decenije nakon stvaranja Savezne Republike Nemačke. Tokom perioda koalicione vlade Zelenih i Socijaldemokrata (1998-2005) Nemačka je postala znatno tolerantnija zemlja po pitanju, sa većim stepenom priznavanja jednakih prava LGBT osoba.
S druge strane, uprkos tada nepovoljnim prilikama, Nemačka je bila kolevka modernog LGBT pokreta, s kraja 19. i početkom 20. veka, sa veoma razvijenom LGBT kulturom i scenom i imala je značajan uticaj na dalje formiranje savremenog LGBT pokreta u svetu. Uvid u nemačku LGBT istoriju može se steći u Schwules Museumu (Gej muzej) u Berlinu, jedinstvenoj instituciji u svetu, posvećenoj očuvanju LGBT istorije.
Kelti
Prva poznata naselja na teritoriji današnje Nemačke bili su keltska. O njihovim običajima malo se zna, uglavnom na osnovu grčkih i rimskih spisa. Imajući na umu veličinu teritorije na kojoj su se prostirali Kelti, verovatno je da su ovi običaji bili umnogome različiti u zavisnosti od mesta.
Aristotel pominje u Politici (Knjiga 2, Poglavlje IX) da Kelti otvoreno praktikuju pederastiju.
Germani
200px|left|thumb|Prikaz boga [[Odina koji jaše na svom konju, Sleipniru.]]
Priče koje danas znamo o Germinima potiču iz period od 200-300 godina nakon vremena kada su se dešavale i uglavnom su zabeležene od strane hrišćanskih autora. Očigledno je da su pisane pod judeo-hrišćanskim uticajem, po kome se homoseksualnost smatra grehom, i veoma je verovatno da su ovi hrišćanski autori deformisali istoriju kako bi je usaglasili sa svojim verovanjima.
Germani su osuđivali pasivnu homoseksualnu ulogu, smatrajući da se njome muškarac spušta na nivo žene, "idiota" i robova i slavili su ratničko prijateljstvo među muškarcima. Homoseksualnost je bila povezivana sa konceptom níð, koji je označavao nešto loše, zlo, ljubomorno i puno mržnje, ali se, takođe, upotrebljavao i za feminiziranost, kukavičluk i slabost.
Po islandskom zakonu Grágás bilo je kažnjivo nazvati nekog ragan, strodinn ili sordinn, rečima kojima su se označavali pasivni i aktivni homoseksualci.
Norveški zakon, Gulathingslov kao jedan od prekršaja definiše i dozvolu "da se bude seksualno iskorišćen od strane drugog muškarca". Zakon Bergena pominje kaznu za one koji se "bave magijom ili imaju odnose sa dugim muškarcima" (kollar regann). Slične odredbe se nalaze i u Frostathingslovu Norveške, u Salijskom zakoniku (Lex Salica) , anglosaksonskim zakonima i zakonu Jutlanda.
S druge strane, u skandinavskim zemljama su zabeleženi slučajevi transvestizma i feminiziranih sveštenika. Autor David F. Greenberg u svojoj knjizi The Construction of Homosexuality daje interpretaciju da je Odin dosegao svoje mistično znanje pijući seme. Takođe, postoji mit u kome je Loki u obliku kobile imao seks sa Svaðilfarijem, nakon čega je rodio Sleipnira, čudesnog Odinovog osmonožnog konja. Ovo je bila mrlja za Lokijevu reputaciju.
Rimljani
Teritorija do južne Rajna, Baden-Württemberg i Bavarska bile su 300 godina pod vlašću Rimskog carstva, kao provincije Germania Superior, Germania Inferior i Raetia. Osim toga, grad Trier je bio jedan od rezidencija Zapadnog rimskog cara i značajan administrativni centar za vreme vladavine careva Konstantina II, Valentinijana I, Gracijana, Magnusa Maksimusa i Valentinijana II. Budući tako, ove oblasti su bile pod jakim uticajem rimske kulture.
Rimljani su, pored drugih elemenata svoje kulture, doneli i seksualni moral. Za rimsku seksualnost status je igrao veću ulogu nego ličnost. Muškarac je mogao da ima seks u aktivnoj seksualnoj ulozi sa robovima, evnusima ili mladićima koji su bili ili robovi ili su se prostituisali. Ipak, nijedan građanin sa dobrom reputacijom ne bi imao seksa sa drugim slobodnim građaninom. Takođe, ne bi dozvolio da bude penetriran od strane bilo koga, bez obzira na godine i status. Ova razlika odnosila se striktno na aktivnu seksualnu ulogu (koji je nekada spavao sa muškarcima, a nekada sa ženama) i pasivnu ulogu, koja je viđena kao servilna i feminizirana. Ovakav moral je korišćen i u političke svrhe, protiv, na primer, Cezara, koji je spavao sa kraljem Bitinije. Uglavnom, u Rimu je dominirala pederastija veoma slična onoj u Grčkoj.
Lezbejstvo je takođe bilo dobro poznato i to bilo u safičkoj formi, u obliku emotivnih i seksualnih veza između odraslih žena i adolescentkinja ili kao tribade. Iz dva epigrama Marcijala saznajemo da su tribade (tribas) muževne žene koje učestvuju u muškim radnjama, kao što su igre loptom, trčanje, skakanje i dizanje tereta. One, takođe, jedu puno mesa i piju nerazblaženo vino. One se "venčavaju" sa odraslim ženama, za razliku od safičkih lezbejki. Takođe, Marcijal beleži da su koristile veštački falus, dildo (olisbos) u seksualnim odnosima sa svojim ženama. U smislu građenja odnosa sa ženama sličnijim sebi (po godinama, statusu…) tribade su bliske današnjem lezbejskom identitetu.
Nastupanje hrišćanstva
Rimski moral se do IV veka već promenio, kada Amijan Marcelin oštro kritikuje pleme Taifala, barbara koje je praktikovalo pederastiju u grčkom stilu. Carevi Konstantin II i Konstancije II su doneli zakon 342. godine po kome su se kažnjavali muškarci koji su imali pasivnu ulogu u seksualnim odnosima sa drugim muškarcima; kazna je moguće bila kastracija. Ovaj zakon je 390. godine proširio Teodosije I, koji je naredio da se svi muškarci koji rade u bordelima i stupaju u pasivnu seksualnu ulogu spale. Ovaj zakon je 438. godine postao još stroži kada je predviđao spaljivanje svih muškaraca koji stupaju u pasivnu seksualnu ulogu. Car Justinijan I je 533. godine doneo zakon o kastraciji i spaljivanju svih muškaraca koji imaju seks sa drugim muškarcima, bez obzira na seksualnu ulogu.
Tri su razloga zašto je došlo do ovakve promene. Prokopije, istoričar sa Justinijanovog dvora, smatrao je da je ovakav zakon imao političku pozadinu, jer je omogućavao Justinijanu da eliminiše svoje političke protivnike i da pridobije njihovo imanje, ali da zakon nije imao efekta na eliminisanje homoseksualnosti među ljudima. Drugi razlog je možda bio bitniji i u obzir uzima širenje hrišćanstva sa njegovom paradigmom i krutim odnosom prema seksualnosti koja je opravdana, prema hrišćanskim dogmama, samo kada za cilj ima reprodukciju. Colin Spencer u svojoj knjizi ''Homosexuality. A History.'' uključuje mogućnost da se u rimskom društvu javio neki oblik instinkta samo-očuvanja nakon velike epidemije (recimo, epidemija kuge – 541.) koji je stavio pritisak na reprodukciju. Ovaj fenomen može biti povezan i sa širenjem stoicizma u Carstvu.
Hrišćanstvo je došlo do germanskih provincija u 3. veku. Prvi biskupi nalazili su se u Triru (3. vek), Kölnu (oko 300. godine) i u Mainzu (4. vek). Do 313. godine nije postojala hrišćanska dogma koja bi određivala stav prema homoseksualnosti, ali je pre toga Sveti Pavle kritikovao homoseksualnost kao protivprirodnu:
Vremenom su crkveni oci napravili dosta literalne građe u kojoj osuđuju homoseksualnost i seks uopšte, i to oštro napadajući praksu koja je bila uobičajena u tom periodu, uključujući i početke crkve S druge strane, homoseksualnost je odmah bila identifikovana sa jeresom, jer ne samo da je bila paganski običaj, već je bila deo rituala gostičkih sekti ili manihejaca, prema tvrđenju Svetog Augustina.
Proces hristijanizacije bio je zaustavljen invazijama Germana u 4. i 5. veku i biće nastavljen tek sa irskim misionarima u 8. veku.
Srednji vek
200px|thumb|Spaljivanje plemića Hohenberg i njegovog sluge zbog sodobije, ispred zidina [[Züricha, 1482.]] S kraja 6. i početkom 7. veka pojavili su se kanoni koji su predviđali kazne za grehe. Predviđene kazne su se razlikovale u odnosu na autore, vreme i zemlju, tako da nije moguće dati jedinstveni uvid. Bez obzira na raznovrsnost, svi su osuđivali analni i oralni seks, bez obzira da li se radi o homoseksualnom ili heteroseksualnom odnosu. Tako, na primer, irski kanon osuđuje homoseksualni čin između adolescenata kaznom od dve godine epitimije, dok je za odrasle muškarce predviđena kazna od tri godine. Neki crkveni zakonici pominju i homoseksualnost kod žena i masturbaciju od strane žena, koja je smatrana posebno opasnom ako su se koristila pomoćna sredstva, mada kazne nisu bile stroge. Biskup Teodor Kenterberijski predviđa kaznu od tri meseca posta za masturbaciju. Godine 965. Burchard iz Wormsa, biskup u Wormsu, objavio je Decretum, koji sadrži niz pravila za "čuvanje tela i lečenje duše". Biskup o homoseksualnosti govori na isti način kao i o heteroseksualnosti, a pitanja koja pominje su iznenađujuće detaljno obrađena, da navode autora Gotthard Feustela na zaključak da biskup veoma dobro poznaje ono o čemu piše. Burchard iz Wormsa pojmove kao što su homoseksualnost, masturbacija i bestijalnost sve svrstava pod jedan pojam – sodomije.
Crkva je, takođe, ulagala puno napora da eliminiše ovaj greh u svojim redovima. Sinod u Toursu je naredio da sveštenici, odnosno monasi ne smeju da spavaju u istom krevetu da bi izbegli iskušenje. Od tada svi monasi su morali da spavaju u istoj sobi, pod nadzorom opata. Ipak, u manastirima se razvijala homoerotska književnost, koja je danas veoma dobro sačuvana. Primer homoerotike u kulturnom miljeu karolinške renesanse jesu pesme Walafrida, učitelja Karla Ćelavog i opatu manastira u Reichenauu, koje su posvećene monahu Liutgeru.
Relativna popustljivost koja je vladala do 9. veka promenila se dolaskom pape Grgura VII i sprovođenjem reforma crkve, u čemu mu je delom pomagao Peter Damiani svojim prethodnim radom na reformama. Peter Damiani je oko 1050. godine objavi rad Liber Gomorrhianus, o grehovima u crkvi, u kojoj je bio toliko oštar u svojim homofobičnim napadima da je čak i papa smatrao da je preterao. Damiani je pisao o homoseksualnosti i masturbaciji kao o vrsti ludila koja podstiče seksualnu želju i neprirodnosti koja nije nalik na obične grehove, već je direktno u vezi sa demonima. Ovo je bio prvi slučaj povezivanja homoseksualnosti sa opsednutošću demonima, za koju je jedin lek smrt na lomači.
Zakoni u srednjem veku
Relativno tolerisanje homoseksualnosti u Evropi se promenilo do 12. veka. Pod uticajem kampanja protiv katara i valdijanaca, za koje je važilo kao potvrđeno da su praktikovali homoseksualne odnose, homoseksualnost je postala identifikovana sa herezom. Ovoj uskoj vezi sa herezom pridodata je i povezanost sa demonskom opsednutošću, što potvrđuje proces progona veštica u Frankfurtu, 1336. godine. Optuženi je, verovatno pod torturom, priznao da je imao oscultum infame, a zatim da je imao seks sa demonima i ostalim vešcima. Mallleus maleficarum, priručnik za lov na veštice, izdat u Nemačkoj 1487. godine, potvrđuje, između ostalog, da je analni odnos tako strašan greh da ga se čak i demoni užasavaju.
Građanski zakoni su se takođe promenili, predviđajući kaznu spaljivanja na lomači za homoseksualne odnose. Još u 9. veku je Karlo Veliki doneo zakon po kome su se ljudi uhvaćeni u homoseksualnom odnosu kažnjavali odsecanjem glave. Mnogi naučnici smatraju da se ovi anti-gej zakoni nisu zaista primenjivali, ali savremeniji istoričari veruju da se ovakav utisak stiče zbog nedostatka dokumentacije, kao i zbog nedovoljnih proučavanja postojećih dokumenata. Crompton pominje, na primer, spaljivanja švedskoj plemića, koje je 1277 naredio Rudolf I Habsburški ili spaljivanje Jan de Wettea, zanatlije, koji je spaljen 1292. u Gentu.
Ovi zakoni su često korišćeni i kao političko oružje, kao na primer u slučaju Filipa IV, kralja Francuske, u njegovoj borbi protiv templara. Vojvoda Wilhelm i von Jülich zatvoren je u decembru 1349. od strane svoje dece, a oslobođen tek 1351. zbog pritiska koji je došao od njegovog brata, kölnskog nadbiskupa. Drugi primer je slučaj Konrada von Muracha, plemića koji je 1466. prisiljen da prizna da je počinio greh sodomije, mada je ovo bilo samo brzo rešenje političkog problema.
Do kraja 20. veka smatralo se da su žene bile ignorisane u ovim zakonima, ali novije studije pokazuju da je srednjovekovni pravnik Cino da Pistoia interpretirao nejasan zakon Dioklecijana i Maksimilijana, Lex foedissiman kao zakon koji je kažnjavao žene koje imaju seks sa ženama.
Renesansa
200px|thumb|Smrt Orfeja, (1494.), [[Albrecht Dürer|Dürer - na traci na drvetu je napisano "Orfeus der erst puseran" (Orfej prvi sodomit"). Ovidije u svojim Metamorfozama kaže da su Orfeja ubile tračke menade, jer je zavodio muškarce.]] Tokom 13. i 14. veka kazne su postale oštrije. Krajem 13. i početskom 14. veka kazne za homoseksualne odnose su bile od globe, preko kastracije od kazne smrti na lomači. U Augsburgu su 1409. upotrebili kavez gde su zaključali četiri monaha, koji su umrli od gladi i žeđi, dok je peti bio "pošteđen" i spaljen na lomači. Generalno, monasi su bili blaže kažnjavani ili čak, kao u slučaju vikara Johannesa Stockera iz Basela, 1475. godine koji je seksualno zlostavljao jedno od horske dece, imovina bi im bila konfiskovana, a oni bi bili proterani. Godine 1532. car Karlo V Habsburški je doneo zakonsku osnovu za kažnjavanje homoseksualnih odnosa potvrđujući u svojoj Constitutio Criminalis Carolina prakse koje su bile prethodno u upotrebi. Ovaj zakon se primenjivao u Svetom Rimskom Carstvu do XVII veka. Paragraf 116 je glasio:
Generalno se može činiti da nije bilo velikih progona homoseksualnih osoba u Nemačkoj, mada je poznato da je bilo procesa u Augsburgu, Regensburgu, Baselu i Kölnu. U Kölnu je postojao jedan neobičan slučaj kada je 1484. osnovana specijalna komisija koja je imala zadatak da ispita slučajeve "sodomije" među sveštenicima. Ipak, rezultati istrage nisu poznati.
Istraživanja od strane suda omogućavaju nam danas mali uvid u društveni okvir i subkulturu homoseksualne grupe tog vremena. U Kölnu, 1484. parohijski sveštenik iz crkve Svetog Martina nabraja neka mesta na Heumarktu i Leinwandsmarktu, gde se okupljaju homoseksualci, kojih, prema njegovim proračunima, imao oko 200. . Za Regensburg je poznato da su se homoseksualci sastajali u gostionicama, toaletima manastira, kao i da su sklapali kontakte u crkvama. S druge strane, u Augsburgu su se sastajali ispred gradskih zidina, u trima kupatilima i okolnim lokalima gde su mogli da prenoće. Svi optuženi su pripadali srednjoj klasi, dakle niti visoka klasa, niti marginalizovana grupa lutalica, muških prostitutki i prosjaka. U Augsburškom procesu jedan je bio otac porodice. Iako homoseksualnost postoji u svim društvenim grupama, lokalne vlasti su pokušavale da uspostave veću kontrolu nad produktivnim i reproduktivnim delom stanovništva.
Matthias Mende, istoričar umetnosti i kurator kolekcije grafika u muzeju u Nürnbergu, koji je napisao i sarađivao u pisanju više knjiga o Düreru, potvrđuje da je veoma moguće da je Dürer, bez sumnje najveći slikar nemačke renesanse, bio biseksualan. Mende ovo zasniva na nekoliko indikacija, među kojima je najbitnija rečenica na grčkom koju je Dürerov prijatelj, Willibald Pirckheimer napisao na portretu koji mu je dao: "Mit dem erigierten Glied in den Anus des anderen."
Zakoni
Tokom 18. veka evropske zemlje su počele da menjaju svoj negativan stav prema homoseksualnosti. Ideju italijanskog filozofa i političara, Cesarea Beccaria da jedino zločin sa žrtvama treba biti kažnjen, prvi put je na homoseksualce promenio Voltair :
Austrijski krivični zakonik je uveo homoseksualnost 1787. godine kao "politički zločin", koji je kažnjavan bičevanjem, zatvorom ili prinudnim radom, u zavisnosti od javnog skandala koji je slučaj izazvao, ali kazna više nije bila smrt. Prusija je uradila slično 1794. godine, uvodeći član 143. koji zamenjuje smrtnu kaznu prinudnim radom i kaznom zatvora od 6 meseci do 4 godine i gubitkom građanskih prava za to vreme.
Francuska je uvela Napoleonov kodeks 1804. godine, koji homoseksualnost nije definisao kao krivično delo. Bavarska je bila prva zemlja koja je pošla za francuskim primerom i dekriminalizovala je homoseksualnost 1813. Usledili su Württemberg, 1838. godine i Braunschweig i Hannover, 1840. godine. U državama kao što su Saksonija, Oldenburg i Thüringen homoseksualnost je bila kažnjavana jednom godinom zatvora. U Badenu sudovi su prihvatali samo slučajeve, koji su predstavljali javni skandal.
Kultura prosvetiteljstva i romantizma
200px|thumb|[[Alexander von Humboldt, 1843.]] Misao prosvetiteljstva je bila mehanicistička i pretpostavljala je prirodne zakone u svim životnim procesima. Jedan od njih bio je instinkt za održanjem vrste, koji je, kako kod ljudi, tako i kod životinja, bio prepoznat u privlačnosti ka suprotnom polu. U slučaju homoseksualnosti to je značilo da muškarac koji ima seks sa drugim muškarcem, slično kao pri masturbiranju, zamišlja ženu i analogno tome žena u seksu sa ženom zamišlja muškarca. Na taj način homoseksualnost i masturbacija počinju da se povezuju. Osim toga, kako su pisali Immanuel Kant u Die Metaphysik der Sitten (Metafizika morala) i pravnik Johann Jakob Cella, ni homoseksualnost niti masturbacija ne predstavljaju reproduktivni oblik seksualnosti.
Jedna od najznačajnijih osoba za kulturu 18. veka bio je Johann Joachim Winkelmann, koji se smatra začetnikom naučnog bavljenja arheologijom i istorijom umetnosti. Njegova homoseksualnost je dobro poznata iz njegove bogate prepiske koja se sastoji od preko hiljadu sačuvanih pisama. Casanova je tvrdio da je uhvatio Winkelmanna u seksualnom činu, a sam Winkelmann je navodno izjavio da ga žene nikada nisu privlačile.
Nakon liberalizacije zakona prvom polovinom 19. veka, tada sedamdesetogodšnji Goethe objavljuje svoje homoerotične pesme u zbirci West-östlicher Diwan. Premda je Goethe tvrdio da je ljubav između Sakia i Hatema platonska, pesme su dobile otvorenu kritiku. Goetheov prijatelj i jedan od najznačajnijih naučnika 19. veka, Alexander von Humboldt bio je homoseksualac. Istoričari su pokušavali da sakriju Humboldtovu homoseksualnost ili da je maskiraju u prijateljstvo, međutim, Magnus Hirschfeld je 1914. godine objavio priče ljudi koji su lično poznavali ovog naučnika i koji su se sećali njegovog učešća u tadašnjoj "gej sceni" Berlina.
Friedrich II Veliki
200px|thumb|[[Friedrich II Veliki kao krunski princ. Antoine Pesne]]