cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cusinati, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Laplaceov demon
- Pierre Simon Laplace, Filozofski esej o vjerojatnostima
Guiding Light
Guiding Light (prije 1975. godine poznat pod nazivom The Guiding Light ili, skraćeno, GL) je američka TV-serija koja po Guinnessovoj knjizi svjetskih rekorda predstavlja najdugovječniju sapunsku operu koja je u kontinuiranoj produkciji odnosno jednu od najdugovječnijih dramskih serija u historiji radija i televizije. Emitiranje je započelo 25. januara 1937. godine kao radio-serija na programu NBC Radija i trajalo do 29. novembra 1946. godine; potom se kao-radio serija nastavila od 2. juna 1947. do 29. juna 1956. na CBS Radiju, a 30. juna 1952. je započelo emitiranje na TV-mreži CBS završeno 18. septembra 2009.
Laplaceov demon
Taj Intelekt se danas najčešće naziva Laplaceovim demonom (mada ga je Hans Reichenbach nazvao i Laplaceovim nadčovjekom). Sam Laplace, doduše, nije koristio naziv "demon", koji je nastao tek kasnije. Termin kojeg u izvornom tekstu koristi Laplace je - Une intelligence.
Casque d'or
Casque d'or je francuski crno-bijeli film snimljen 1952. u režiji Jacquesa Beckera. Radnja, inspirirana stvarnim događajima vezanim uz prostitutku Amélie Élie, je smještena u Pariz na početku 20. vijeka. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Simone Signoret, je lijepa djevojka čiji je momak pripadnik bande apaša, a koja će se zaljubiti u skromnog tesara (čiji lik tumači Serge Reggiani) i tako pokrenuti niz događaja koji će završiti krvoprolićem i tragedijom. Casque d'or ispočetka nije imao veliku gledanost u Francuskoj, ali je u ostatku svijeta postigao veliki uspjeh, učinivši od Signoret međunarodnu zvijezdu.
Opština Llera, Tamaulipas
Llera je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas.
Guiding Light
The Guiding Light je stvorila spisateljica sapunica Irna Phillips. Naslov (doslovno: "svjetlost vodilja") se odnosi na svjetiljku u rasdnoj sobi vlč. dr. Johna Ruthledgea, glavnog lika na samom početku serije. Tu je svjetiljku palio kako bi porodica, prijatelji i sugrađani mogli potražiti pomoć kada su u nevolji. Kao inspiracija za taj lik je poslužio Warren Moyer, stanovnik grada Stoufville u Ontariju.
CBS je 1. aprila 2009. objavila kako je snimanje trajno prekinuto zbog loše gledanosti. Posljednja epizoda je snimljena 11. augusta 2009. , a na programu CBS-a se emitirala 18. septembra 2009.
Opština Llera, Tamaulipas
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5189 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Eudora, Arkansas
Judora je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.269, što je 550 (-19,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Comal de Peñita, Del Nayar
Comal de Peñita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 926 m.
Malaspina (glečer)
Malaspina (engleski: Malaspina Glacier) je najveći glečer na svijetu koji se nalazi u američkoj saveznoj državi Aljaska u Nacionalnom parku Wrangell-St. Elias.
Opština Lisa, Teleorman
Lisa je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Malaspina (glečer)
Geografske karakteristike
Malaspina leži na samom početku uskog obalnog pojasa Panhandle, u Masivu Saint Elias na južnim obroncima planine Saint Elias na nadmorskoj visini od 1575 do 480 metara. Dug je 45 a širok 65 km i ima površinu od 3 900 km², a led mu je debeo 300 metara.
Opština Lisa, Teleorman
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Malaspina (glečer)
Geografske karakteristike
Glečer je nazvan po talijanskom pomorcu Alessandru Malaspini koji je oplovio taj kraj 1791. u službi španjolskog kralja.
El Otate, Amatlán de los Reyes
El Otate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 676 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 639 m.
Giacchini, Savona
Giacchini je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
Čoček
Čoček (alb.: çyçek/qyqek; srp. i mak.: чочек, romanizovano: čoček; bug.: кючек, romanizovano: kyuchek) je muzički žanr i ples koji je nastao na Balkanu početkom 19. vijeka. Prisutan je značajno u repertoaru mnogih romskih bendova.
Čoček je naročito popularan među muslimanskom romskom i albanskom populacijom Kosova, kao i u južnoj Srbiji te Makedoniji. Kada je tanec prvo stigao u SAD 1956. godine, čoček se izvodio kao ples žena-muslimanki.
’Kjuček’, kao uobičajena muzička forma na Balkanu (primarno u Bugarskoj i Makedoniji), tipično je ples sa muzičkom oznakom ; dvije varijantne forme imaju bitove podijeljene kao ’2-2-2-3’ i ’2-2-3-2’. Romski muzičari koji su živjeli na području SFR Jugoslavije proširili su formu da bi uključivala varijacije u and ...
U zajednici internacionalnog narodnog plesa, čoček se plesao za više melodija. Ples žanra čoček je npr. jeni jol.
Džez kompozitor i muzičar Dejv Brubek imao je uticaja na taktove tipa čoček (kompozicija Blue Rondo à la Turk, sa albuma Time Out iz 1959. godine Brubekovog kvarteta, napisana je prateći uzorak i ).
Sant'Antonio in Mercadello, Modena
Sant'Antonio in Mercadello je naselje u Italiji u provinciji Emilia-Romagna, u regiji Modena.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 436 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Lăpușna, Ibănești Pădure
Lăpușna je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Ibănești Pădure.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 814 m.
Zintatauqui, Ahuacatlán
Zintatauqui je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ahuacatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1328 m.
Kalcijum oksid
Kalcijum oksid (CaO, živi kreč, pečeni kreč) je bela, kaustična, alkalna kristalna materija na sobnoj temperaturi. Ovo hemijsko jedinjenje je u širokoj upotrebi.
Priprema
kalcijum oksid se obično formira termičkom dekompozicijom materijala kao što je krečnjak, koji sadrže kalcijum karbonat (CaCO3; mineral kalcita) u krečnjačkim pećima. To ostvaruje zagrevanjem materijala iznad 825 °C, procesom kalcinacije ili pečenja kreča. Ovaj proces oslobađa molekul ugljen dioksida (CO2). Pečeni kreč nije stabilan, i pre hlađenju spontano reaguje sa CO2 iz vazduha. Nakon dovoljno vremena, on će se potpuno konvertovati nazad u kalcijum karbonat.
Upotreba
Živi kreč ima relativno malu cenu. On i njegov derivat (kalcijum hidroksid) su značajne hemikalije. Živi kreč proizvodi toplotnu energiju tokom formiranja hidrata:
Prokleta je Amerika
Prokleta je Amerika je jugoslavenski omnibus film snimljen u režiji Aleša Kurta, Marka Marinkovića i Slobodana Skerlića iz 1992. godine. Sastoji se od tri kratke priče tri različita autora, a koji su se kasnije često prikazivani i distribuisani kao zasebni kratki filmovi.
Sadržaj filma
Prva priča: Ružina osveta - Vuk je povratnik iz zatvora i pokušava da pronađe devojku i drugove koji su "kumovali" njegovom zatvaranju. Svi njegovi pokušaji ostaju bez uspeha, ali dok traga, on saznaje kako mu je devojka obolela od side i kako su svi njegovi "prijatelji" na lečenju negde izvan grada. Ispostavlja se kako je uzrok bolesti poznat i kako je zapravo reč o devojčinoj osveti.
Druga priča: Šargarepo ti ne rasteš lepo  - Pantić, fabrički radnik i poljoprivrednik, dolazi u Beograd da proda goblen na pijaci. U autobusu se sprijatelji sa zemljakom koji radi kao kelner u bifeu preko puta železničke stanice. Pošto mu propadne prenoćište, Pantić je prinuđen da u tom bifeu provede noć. Budući da je po prirodi povučen, ne uspeva da na pravi način reaguje na provociranje i maltretiranje lokalnih protuva. To njih, ipak, ne sprečava da ga dalje šikaniraju. Kelner, koji je u početku pokušavao da ga zaštiti, vremenom se priključi protuvama. Najednom, kada maltretiranje dostigne kulminaciju, Pantić u magnovenju potegne nož i ubije kelnera...
Treća priča: Kroz prašume Južne Amerike - Gordana, novinar iz Beograda, vraća se sa zadatka u unutrašnjosti neobavljenog posla. Na putu sreće Milenu koja u putujućoj roštilj-prikolici obilazi vašare. Pošto je muž maltretira, Milena odlučuje da pobegne sa Gordanom. Tako se začinje nežno prijateljstvo između dveju žena. Međutim, put koji im predstoji pun je opasnosti i iskušenja...
Uloge
Ostale uloge ▼
Opština Lunca, Teleorman
Lunca je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Laškovce
Laškovce je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 631 stanovnika.
Djenkolinska kiselina
Djenkolinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 254,327 Da.
La Pastoría, Concordia
La Pastoría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Kusin
Kusin je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 350 stanovnika.
La Cañada, Apaseo el Alto
La Cañada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Maquibo, Bocoyna
Maquibo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2365 m.
Panorama (BBC)
Panorama je britanski informativni TV-magazin, odnosno dokumentarna TV-serija koji se kontinuirano emitira na BBC-jevom kanalu BBC One od 1953. godine. Zbog toga se smatra jednom od najstarijih i najdugovječnijih TV-emisija takvog tipa.
Keystone, South Dakota
Kiston je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Alos, Ariège
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 131 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 650 metara (maksimalnoj 1.874 m, a minimalnoj 553 m).
Rocca di Papa, Roma
Rocca di Papa je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Krišovska Ljeskova
Krišovska Ljeskova je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Keystone, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 337, što je 26 (8,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pseudodokumentarna komedija
Pseudodokumentarna komedija, dokumentarna parodija ili mockumentarac ; sastavljen od engleskih riječi mock [izrugivanje] i documentary) je filmski ili televizijski žanr, odnosno podžanr pseudodokumentarnog filma u kojoj se fiktivni događaji i/ili likovi predstavljaju u obliku lažnog dokumentarca kako bi se stvorila parodija. Ovakve produkcije se koriste kao prikriveni komentar na neke događaje ili teme, ili jednostavno samo kao parodija same dokumentarne forme. Mogu biti komičnog, ali i dramatičnog oblika. Ne treba se miješati sa dokudramom, žanrom u kojem se dramaturške tehnike spajaju sa dokumentarnim elementima kako bi rekreirali stvarne događaje.
Panorama (BBC)
Zbog objektivnosti i visokih profesionalnih standarda postala je uzor mnogim emisijama sličnog žanra po svijetu. Među brojnim emisijama se po gledanosti ističe ona u kojoj je princeza Diana godine 1995. dala intervju voditelju Martinu Bashiru i iznijela podatke o svom intimnom životu.
Pseudodokumentarna komedija
Rani primjeri koji su poslužili kao preteća mockumentarcu bili su Buñuelov film Zemlja bez kruha, Wellesova radio drama Rat svijetova i razni prvoaprilski novinski izvještaji i TV emisije 1960-ih i 1970-ih. Rani mockumentarci smatraju se David Holzman's Diary (1967), Pat Paulsen for President (1968), Take the Money and Run (1969), Die Delegation (1970) i All You Need Is Cash (1978). Rob Reiner popularizirao je ovu formu satirom This Is Spinal Tap 1984.
Fanfan la Tulipe (film, 1952)
Fanfan la Tulipe je francuski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1952. u režiji Christian-Jaquea. Radnja je smještena u doba Sedmogodišnjeg rata, a naslovni protagonist, čiji lik tumači Gérard Philipe, je mladi i naivni seljak koji se prijavljuje u vojsku nakon što mu je ciganka (koju tumači Gina Lollobrigida) prorekla da će u ratu steći bogatstvo, slavu i oženiti kraljevu kćer. Fanfan la Tulipe je postigao veliki uspjeh, a Philipea i Lollobrigidu smjestio među najpopularnije evropske filmske zvijezde svog vremena.
La Estrella, Guadalupe y Calvo
La Estrella je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2243 m.
TV Duga SAT
TV Duga SAT je kablovska televizija. Ona emituje narodnu muziku, muzičke emisije i informativni program 24 časa. TV Duga SAT je jedna je od najgledanijih srpskih televizija u dijaspori. Sedište televizije je u Novom Sadu i Beogradu. Počela je sa radom 1997. godine registracijom u Sremskoj Mitrovici, a sa emitovanjem programa 15. januara 1998. godine. Posle bombardovanja 1999. godine televizija je preseljena u Novi Sad, gde je nastavljeno emitovanje programa do 2008. godine. Od januara 2008. godine počela je da emituje program iz studija u Beogradu, putem satelita Eutelsat W2 za Evropu, a putem interneta preko internet sajta Balkaniyum za ceo svet. Od decembra 2009. godine je počela sa emitovanjem programa u Americi putem najvećeg satelitskog provajdera GlobeCast World TV-a u SAD. U Srbiji se program TV Duga SAT gleda putem kablovskih sistema, satelitskih antena i Total TV-a.
Emisije
• 4
Karašica (Baranja)
Karašica, rječica u Baranji, desni pritok Dunava, "najznačajniji autohtoni tok Baranje u širem smislu", hidrografske dužine od 81 km, od toga u Hrvatskoj 30,46 km.
Izvor i tok
Izvire u Mađarskoj "oko Rac-Mečke" (mađ. Rácmecske), kod Pečvarada (mađ. Pécsvárad), istočno od Pečuja. Teče prema jugu kroz ili pokraj mjesta: Kátoly (Katolj), Mariakeménd (Kemed), Szederkény (Surdukinj), Borjád (Borjad), Villány (Vilanj), Magyabóly (Mađarboja); kod Iločca (mađ. Illocska) i Luča prelazi mađarsko-hrvatsku granicu pa se - mijenjajući smjer i tekući prema istoku-sjeveroistoku podno sjevernih obronaka Banskog brda, pored Šećerane, Branjinog Vrha, Popovca, Branjine, Podolja, Gajića, Draža i Batine - ulijeva u Dunav ispod spomenika Batinskoj bici.
Режевиће
Режевиће је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 104 становника (према попису из 1991. било је 137 становника).
Karašica (Baranja)
Izvor i tok
Širina poloja kreće se od 0,5 do 3 km, a pad je neznatan, oko 3 m (90-87 m nadmorske visine), što čini samo 10 cm/km. Porječje, računajući dio i u Mađarskoj, ima površinu od 910 km².
Режевиће
Демографија
У насељу Режевиће живи 73 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 30,5 година (29,3 код мушкараца и 31,8 код жена). У насељу има 21 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 4,95.
Karašica (Baranja)
Kanaliziranje
Karašica je bila "bujičav vodotok", "vrlo razlivena praveći silne lapove" i uzrokujući poplave pa je kanalizirana 1800-1805. godine uz ogromna ulaganja zainteresiranih veleposjednika (prije svega princa Alberta Szasteseheny-ja). Zemljište uz Karašicu prije odvodnje, naročito između Vilanja i Draža, bilo je močvarno, pa je bilo vrlo teško prolazno. Samo je na nekim mjestima bio moguć prolaz i to kod Vilanja, Luča i Branjinog Vrha. Danas zemljišta tog područja spadaju u red najboljih tala.
Izgradnja Kanala Karašice za navodnjavanje dovršena je 1957. godine. Između Karašice i obronaka Banskog brda, od Branjine pa do Draža, vodi uski asfaltirani put. Sjeverno od Šumarine Karašicu premošćuje željeznički, a kod Šumarine, Branjinog Vrha, Popovca, Branjine i Draža premošćuju je cestovni mostovi, uz još nekoliko mostova za poljoprivrednu mehanizaciju (kod Luča, između Branjinog Vrha i Popovca, kod Podolja, dva puta između Podolja i Gajića).
Pritoci
U mađarskom dijelu Baranje Karašica prima brojne potoke ili kanale i s lijeve i s desne strane (Pécsváradi-patak, Vasas-Belvárdi-vízfolyás), a u hrvatskom dijelu s desne strane sve potoke koji se slivaju sa sjevernih obronaka Banskog brda, a s lijeve strane sekundarne kanale Travnik, Hatvanski kanal i Borzu, koji dolaze iz Mađarske. U svom prvobitnom kretanju kanal Borza se ulijevao u Topoljski Dunavac, rukavac Dunava kod Topolja. Kasnije je taj kanal "presložen" i on se ulijeva u Karašicu jugozapadno od Branjine.
Ime
Josip Bösendorfer tvrdi da su joj "još Bugari nadjenuli ime (Kara su - Crni potok)". Na mađarskim kartama njeno se ime piše "Karasica", a na nekim kartama i "Karassó".
Ime baranjske Karašice izgovara se s naglaskom na drugom slogu, za razliku od imena slavonske Karašice, čije ime se izgovara s naglaskom na prvom slogu. U starom baranjskom srpskom govoru ime Karašica izgovara se bez vokala "i", tj. Karaš'ca, također s naglaskom na drugom slogu.
Mala Karašica
Mala Karašica, naziv za hrvatski dio kanala koji se u Mađarskoj zove Szivó-árok, a koji se proteže od hrvatsko-mađarske granice do spoja s Crnim kanalom ispod Banskog brda, protičući između Luča i Petlovca, Šumarine i Širina te Šećerane i Belog Manastira.
Karašica je naziv i rijeke na Valpovštini u Slavoniji, desnog pritoka Drave.
Paul Nemenyi
Paul Felix Nemenyi (Rijeka, 5. lipnja 1895. - Washington, 1. svibnja 1952.), mađarsko-američki fizičar, ekspert mehanike kontinuuma.
Biografija
Rodio se u Rijeci kao Neményi Bodog Pál u obitelji mađarskih Židova. U Rijeci je pohađao mađarske osnovne i srednje škole. Otac Dezso bio je direktor jedne od direkcija u riječkoj Rafineriji nafte, a u Rijeku je došao iz Budimpešte je kao namještenik Opće kreditne banke. U školi je Nemenyi bio osrednji učenik. Za vrijeme srednje škole otišao je u Mađarsku. U Budimpešti je studirao na Politehničkoj školi do 1918. godine. Bio je prisiljen otići iz Mađarske u vrijeme antisemitskih zakona i otišao u Njemačku. Doktorirao je u Berlinu 1920-ih. U istom radu predavao je na Tehničkom univerzitetu. 1927. godine rodio mu se prvi sin. 1930-ih je napisao udžbenik iz mehanike koji je bio u upotrebi na njemačkim fakultetima. Bio je član neke male stranke socijalističkog predznaka ITSK. Kao Židov je dolaskom nacista na vlast 1933. dobio otkaz i uhapšen zbog optužbe za "klevetničke izjave" protiv Hitlerove vlasti, pritvoren na jedan dan pa oslobođen zbog nedostatka dokaza. opet emigrira i zapošljava se u Danskoj u Kopenhagenu, pa je zatim otišao u Veliku Britaniju. Put ga je dalje odnio u SAD gdje je dospio tražeći posao. Bio je na razgovoru za posao na Univerzitetu Princetonu. Komisija ga je proglasila nestabilnom i nepoželjnom osobom, no Albert Einstein se zauzeo za njega te je Nemenyi angažiran na istraživanju pri Državnom sveučilištu u Iowi, gdje je radio za Einsteinovog sina Hansa Alberta. Radio je i po drugim raznim američkim sveučilištima. Ušao u svjetsku povijest kao znanstveni istraživač zaposlen na razvoju atomske bombe. Radio je na projektu izrade mehanizma za njeno aktiviranje. Zbog toga su njegovo kretanje pratila američka ssvezna policija FBI. Kasnih 1930-ih došao je u kontakt s Reginom Wender Fischer, udanom za Hansa Gerhardta Fischera. Bračni par bio je simpatizer komunizma. 1945. godine su se rastali. Nemenyi je umro 1952. godine.
2002. godine izašao je novinski članak u kojem su autori iznijeli tezu da je fizičar Paul Nemenyi mogući biološki otac šahovskog velemajstora Bobbyja Fischera. Dr Nemenyi doista jest pokazivao brigu za Bobbyja i davao je njegovoj majci novac. Žalio se socijalnim službama da mu sin zbog psihičke nestabilnosti majke ne odrasta u poželjnim okolnostima. Okolnosti nisu u cijelosti razjašnjenje, mada se smatra kako je Nemeny vjerojatno doista bio Fischerov otac.
Bio je i borac za prava životinja, pa je tako odbijao nositi vunenu odjeću.
Santa Clara, Tihuatlán
Santa Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Falzes, Bolzano
Falzes je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
El Milagro San Simón, Acatlán
El Milagro San Simón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Acatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2117 m.
Falzes, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1754 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1032 m.
Centerville, North Carolina
Sentervil je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 89, što je 10 (-10,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Martin Amis
Martin Amis (25.8. 1949.-) je engleski romanopisac, esejist i pisac novela. Među djela mu spadaju romani kao London Fields (1989) i The Information (1995).
Kalcijum peroksid
Kalcijum peroksid (CaO2) je čvrst peroksid bele ili bledo žute boje. On je nerastvoran u vodi ali se rastvara u kiselinama pri čemu formira vodonik peroksid. Kad dođe u kontakt sa vodom odmah počne da se razlaže oslobađajući kiseonik.
Nuevo Embarcadero Apic Pac, Ocozocoautla de Espinosa
Nuevo Embarcadero Apic Pac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 858 m.
Emanuelle in America
Emanuelle u Americi (tal. Emanuelle in America), talijanski erotski film iz 1976. godine u režiji Joea D'Amata i s Laurom Gemser u trećoj ulozi reporterke Emanuelle.
Film je poznat po eksplicitnim scena seksa, a osobito po sceni masturbacije konju. Osim erotskih prizora, u ovom su filmu zamjetni i grafički prizori nasilja te scene strave.
Uradak je poznat i pod alternativnim engleskim naslovom Brutal nights. DVD izdanje pušteno je u prodaju 24. lipnja 2003. godine.
Kalcijum peroksid
Primena
Kalcijum peroksid se industrijski proizvodi sa različitim stepenima čistoće. On se koristi na više načina u industriji i poljoprivredi. U poljoprivredi se koristi kao đubrivo, kao tretman za seme pirinča pre setve, i za dezinfekciju vode. Kalcijum Peroksid se koristi na sličan način kao magnezijum peroksid u programima restauracije životne sredine. On se primenjuje u obnavljanju zemljišta i podzemne vode kontaminirane naftnim ugljovodonicima putem stimulacije aerobne mikrobne degradacije kontaminanata.
Kao se koristi kao prehrambeni aditiv (E930).
Fanfan la Tulipe (film, 1925)
Fanfan la Tulipe je francuski crno-bijeli nijemi pustolovni film snimljen 1925. u režiji Renea Leprincea. Radnja je smještena u doba Sedmogodišnjeg rata, a naslovni protagonist, koga tumači Aimé Simon-Girard je mladić koji nakon stupanja u francusku vojsku zbog sklonosti ženama ulazi u niz nevolja.
Godine 1952. je snimljen zvučni remake sa Gerardom Philipeom u glavnoj ulozi.
Martin Amis
Rođen je kao sin uglednog književnika Kingsleya Amisa i Hillary Bardwell. Kada su mu se roditelji rastali, zajedno s majkom se preselio kod njenog trećeg muža, lorda od Kilmarnocka.
Victory at Sea
Victory at Sea je bila američka dokumentarna TV-serija posvećena pomorskim operacijama drugog svjetskog rata, originalno emitirana u 26 epizoda na programu TV-mreže NBC između 26. oktobra 1952. i 3. maja 1953.
Martin Amis
Obrazovao se na Oxfordu, a prvi posao je stekao kao urednik književne rubrike u New Statesmanu, gdje se sreo s Christopherom Hitchensom koji će postati njegov veliki prijatelj. Njegov prvi roman Rachel Papers je 1973. godine dobio nagradu Somerset Maugham.
Victory at Sea
Tvorac serije je bio Henry Salomon, pomoćnik Samuela Eliota Morisona, službenog historičara američke ratne mornarice koji je upravo u to vrijeme pisao monumentalno 15-tomno djelo History of United States Naval Operations in World War II. Za vrijeme istraživanja građe je Salomon naišao na ogromne količine snimljenog materijala te svog poznanika s Harvarda Roberta Sarnoffa, uticajnog direktora na NBC-u nagovorio da 1951. godine odobri snimanje serije te, za to vrijeme prilično veliki, budžet od 500.000 dolara. Serija je snimana uz punu kooperaciju RM SAD, kao i uz pomoć filmskih arhiva širom svijeta. Serija je doživjela veliki uspjeh i neki televizijski historičari smatraju da je mnoge skeptike uvjerila kako dokumentarni žanr ima budućnost na novom mediju.
Martin Amis
Amis je zbog svojih stavova u kojima islamizam smatra opasnošću po zapadni svijet žestoko kritiziran od strane liberalnog i lijevo nastrojenog dijela britanske javnosti, koja mu je prišila etiketu Blitcona.
Victory at Sea
Literatura
Peter C. Rollins, "Victory at Sea: Cold War Epic," in: Gary R. Edgerton/Peter C Rollins (eds.), ''Television Histories. Shaping Collective Memory in the Media Age'', Kentucky 2001, pp. 103–122.
Karađoz (TV serija)
Karađoz je jugoslavenska crno-bijela humoristička TV serija, poznata kao prva u historiji TV Sarajevo, koja se originalno emitirala od 1969. do 1971. godine. Inspirirana istoimenim osmanskim lutkarskim teatrom, radnjom je bila smještena u Bosnu pod osmanskom vlašću i prikazivala niz šaljivih zgoda čiji je protagonist bio Husametin-beg (čiji je lik tumačio Rejhan Demirdžić).
Uloge
Kompletna TV ekipa ▼
Fosfatidilglicerol
right Fosfatidilglicerol je glicerofosfolipid prisutan u plućnom surfaktantu.
Opšta struktura fosfatidilglicerola se sastoji od L-glicerol 3-fosfatne osnove estarski vezane sa bilo zasićenim ili nezasićenim masnim kiselinama na atomima ugljenika 1 i 2. Čeoni supstituent glicerola je vezan preko fosfomonoestra. On je prekurzor surfaktanta i njegovo prisustvo (>0,3) u amniotskom fluidu novorođenčeta je indikator zrelosti pluća.
Biosinteza
thumb|Biosinteza fosfatidilglicerola L-glicerol-3-fosfat se aktivira pomoću CTP i pirofosfat se odvaja proizvodeći CDP-diglicerol. Glicerol-3-fosfat se vezuje za CDP-diglicerol i fosfatidilglicerol fosfat se formira, dok se CMP oslobađa. Fosfatna grupa se hidrolizuje formirajući fosfatidilglicerol. Dva fosfatidilglicerola formiraju kardiolipin, koji je sastojak mitohondrijske unutrašnje membrane.
Samachique, Bocoyna
Samachique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2432 m.
La Ceja, Apaseo el Alto
La Ceja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2064 m.
Emanuelle e gli ultimi cannibali
Sadržaj
Radeći na tajnom zadatku u bolnici, lijepa novinarka Emanuelle (Laura Gemser) otkriva djevojku koju je odgojilo pleme kanibala iz Amazone. Zaintrigirana, odlazi s prijateljima u amazonsku prašumu kako bi pronašla neotkriveno pleme ljudoždera.
Imre Kertész
Imre Kertész (mađ. Kertész Imre, Budimpešta, 9. novembar 1929. - 31. ožujka 2016.), mađarski književnik
Imre Kertész rođen je u Budimpešti 1929. godine. Za vrijeme Drugog svjetskog rata biva deportiran u Auschwitz, a nakon toga i u Buchenwald. Po završetku Drugog svjetskog rata vraća se u Budimpeštu gdje radi kao novinar za Világosság od 1948. Godine 1951. dobija otkaz te se posvećuje pisanju i prevođenju, između ostalog prevodi djela velikana kao što su Nietzsche, Hofmannsthal, Schnitzler, Freud, Roth, Wittgenstein i Canetti.
Svoje najpoznatije djelo Čovjek bez sudbine, u kojem opisuje iskustvo 15-godišnjeg dječaka u koncentracionim logorima Auschwitz, Buchenwald i Zeitz, započinje pisati 1960. a objavljuje ga tek 1975. godine. Ispričana je kao kvazi-autobiografija, ali autor odbacuje jaku biografsku povezanost. Po istoimenom romanu snimljen je i film 2005. godine u režiji Lajos Koltaia.
Imre Kertész dobitnik je mnogobrojnih nagrada i priznanja, a cjelokupni spisateljski rad krunisan je Nobelovom nagradom za književnost 2002. godine.
Srednja Bosna (oblast)
Gornja Bosna ili Stara Bosna, Srednja Bosna, Bosona, su nazivi koje različiti istorijski izvori upotrebljavaju za istu srednjovjekovnu oblast koja će u jednom periodu, tokom istorijskog razvoja, postati najmoćnija država na Balkanu.
Nastanak
Nakon propasti prvog avarskog kaganata, uzrokovanog porazom 626. godine u Carigradu, Avari su prisiljeni napustiti Balkansko poluostrvo i teritorije pod nominalnim vlašću Vizantije. Od tog trenutka počinje stapanje kulturnih, etničkih i političkih jedinica u nova jezgra poznata u istoriji pod imenom sklavinije. U tom procesu sudjeluju novopridošli Slaveni i starosjedilačko romanizirano stanovništvo. Prevagu su odnijeli Slaveni, nametnuli svoj jezik i postali vladajući društveni sloj. Bez obzira na broj koji nije bio nikako zanemarljiv, starosjedioci su imali sporednu ulogu, ali su njihove karakteristike ipak ušle u genetske karakteristike novih narodnosno-političkih fenomena.
Među većim brojem teritorijalno-političkih jedinica bilo je i područje Srednje Bosne koje je postalo jezgro iz kojeg će nastati srednjovjekovna bosanska država. Politička geneza počela je od Avara koji su dali nominalno političko tituliranje (banovina) političkih institucija i teritorijalnih jedinica (župa), Slaveni populacijsku masu, vladajuću elitu i opšte kulturne tradicije (jezik, religiju), a starosjedilačko stanovništvo teritorijalni okvir, starosjedilačku populacijsku masu i naravno ime tom novom političkom identitetu (Bosona – Bosna).
Bosna se kao političko-teritorijalna jedinica prvi put pominje u djelu De administrando imperio koji je 958. godine napisao bizantski car Konstantin Porfirogenet. U dijelu posvećenom zemljama srpske kneževine piše: u pokrštenoj Srbiji nalaze se napučeni gradovi Destinikon (itd.)... a na tlu Bosone Katera i Desnik.
Odavde jasno proizlazi da se Bosna smatrala zasebnim teritorijem, iako je u to vrijeme pripadala Srbiji velikog župana Časlava Klonimirovića. U šezdesetim godinama desetog stoljeća potpala je pod Hrvatsku i ostala pod hrvatskom vlašću otprilike pola stoljeća.
Identifikacija i ubikacija župa
Župe su osnovne upravno političke jedinice u sistemu teritorijalne organizacije svih južnoslovenskih zemalja u ranijim periodima srednjeg vijeka. Župski sistem ima veći značaj za Bosnu nego za ostale južnoslavenske krajeve gdje je politički razvoj išao nešto bržim i drugačijim tokom.
Još uvijek nema jedinstvene i pouzdane identifikacije i ubikacije župa, ne samo u oblasti srednje, već i na čitavoj teritorije srednjovjekovne Bosne i Huma.
U darovnici mađarskog kralja Bele iz 1244. god, čija je autentičnost sporna, kojom su potvrđeni posjedi bosanske biskupije, daje se jedini relevantan popis župa u srednjoj Bosni. Ta je darovnica sačuvana u mnogo kasnijem i barem dva puta prepisivanom izvodu. Ninoslavljeva povelja izdata je nešto prije 1244. godine i pisana je vjerovatno narodnim pismom i jezikom.
Vrhbosna
I župa Vrhbosna podijeljena je na nekoliko manjih župa. U slivu Mokranjske Miljacke formirana je župa Mokro-Glasinac, kojoj je iz stare Olovske župe priključena Glasinačka ravan, a u slivu paljanske Miljacke, župa Pale. Tokom XIV stoljeća ove manje župe će preći u posjed Pavlovića.
Između 1428 i 1448 Osmanlije će samo povremeno prodirati u ova područja i uticati da Kosače privremeno uspostave svoju vlast. To svjedoče povelje Stjepan Vukčić Kosača, potvrđene od strane sicilijanskog kralja Alfonsa V. u Napulju 1444. I 1948. god.
Tokom 1448. god Osmanlije trajno osvajaju područje Vrhbosne i osnivaju novu administrativnu jedinicu poznatu u turskim izvorima kao vilajet Hodidjed, kasnije vilajet Saraj-ovasi, a u domaćim izvorima kao bosansko krajište.
Nastanak Sarajeva
U srednjovjekovnim izvorima, prvenstveno dubrovačkim, na području Vrhbosne spominje se trg Utornik, a u ranim osmanskim izvorima toponim «Stara varoš». Ovo naselje se i u Isa-begovoj vakufnami spominje pod imenom Atik-Varoš (Stara Varoš) i tada je bila u propadanju. U najstarijem popisu bosanskog sandžaka Stara Varoš upisana je kao staro trgovište. O ubikaciji ova dva pojma: trga Utornik i Stare Varoši još ne postoje usaglašena mišljenja.
Na padini od Bendbaše prema današnjoj čaršiji nalazilo se selo Brodac. U ovom selu je Isa-beg podigao svoju tekiju sa musafirhanom i imaretom, te nešto niže mlinove. Sav ostali prostor po padinama s desne starne Miljacke i u njezinoj dolini na toj strani bile su obradive zemlje stanovnika. Isa-beg je za svoj saraj, za prvu džamiju i prvi hamam, oko kojih će se formirati centar novoosnovanog sandžaka, izabrao položaj između Broca i naselja Vrhbosne, i to na suprotnoj obali rijeke. Stvorivši dvor, na rijeci ispred njega podiže most – prvi za koji znamo na Miljacki, a na suprotnoj strani postavlja temelje privrednom centru podigavši karavan-saraj Kolobaru i nizove dućana, tako da tu nastaje novo trgovište. Grad se naglo razvija dolinom Miljacke i u prvoj polovini XVI stoljeća prerasta u veliki šeher, pod imenom Sarajevo.
Lepenica
Nalazila se u fojničkom, kreševskom i kiseljačkom kraju. Nije sasvim jasno da li je u Lepeničku župu spadao doslovno čitav sliv rijeke Lepenice, odnosno rijeke Fojnice. Bila je u direktnom posjedu bosanskih banova, kasnije u direktnom posjedu dinastije Kotromanića. Krajem XIV stoljeća stare župe su se raspale na manje distrikte sa centrima u utvrđenim gradovima. Tako je nastala i mala župa Kreševo.
Rudarstvo i trgovina
U istorijskim izvorima prvo se javljaju vijesti u vezi sa eksploatacijom rudnika za vrijeme vladavine kralja Tvrtka I, i to u drugoj polovini XIV stoljeća, Fojnica 1365, a nešto kasnije i Kreševo 1381. godine. Vjerovatno su to bili novootvoreni rudnici, poput Deževica, koje administrativno pripadaju opštini Kreševo. U literaturi se prvi put spominju u dokumentu iz 1403. godine kao jedno od sjedišta bosanskog kralja (Curia regis Bossine). U dubrovačkim izvorima Deževice se često označavaju s riječju “locus“, čime su se uglavnom označavala podgrađa i otvoreni trgovi. Godine 1408. u Deževicama se spominje sud i carina, a 1412. godine i knez (komes) kao starješina trga Deževice („Conte de mercado de Desaviza“). Znatnije grupisanje Dubrovčana, u Kreševu koje je poslije Visokog i Fojnice, bilo treća dubrovačka kolonija po brojnosti, zapaža se od 1434. godine. U samim Deževicama Dubrovčani su osnovali svoju koloniju i u njoj su se osjećali kao kod svoje kuće (che stavamo como in caxa nostra). U literaturi se spominje i postojanje franjevačkog samostana ili rezidencije u Deževicama. U drugoj polovini XV stoljeća glavnim trgovima postaju Kreševo i Fojnica, a Ostružnica, Milodraž, Dusina i Deževice gube taj status.
Prvi pisani izvor o prisustvu Sasa u Bosni datira iz 1365. godine, kada su već nekoliko decenija bosanski rudnici bili aktivni i odnose se na braću Sasinoviće, Hansa i Nikla. Oni trguju bosanskim rudarskim proizvodima koji se izvoze na strana tržišta i ujedno su jedini Sasi iz Bosne koji su po imenu poznati. U pisanim spomenicima o Sasima u Bosni nalaze se još dva opšta podatka: Na osnovu toponomastičkog materijala i pisanih izvora može se ustanoviti da je Sasa bilo u Srebrenici, Fojnici i Ostružnici,
Vidogošća ili Vogošća
To je župa na prostoru između Sarajevskog i Visočkog polja na prostor današnje Vogošće i istočnog dijela opštine Ilijaš. Jedini istorijski pomen župe je u navedenoj povelji Bele IV, gdje se navodi župa Vidogoša sa crkvom djevice Marije u mjestu Ljubnići, koje i danas postoji. U mjestu su identifikovani ostaci srednjovjekovne crkve, preko puta ušća Stavne u rijeku Bosnu.
Trstivnica
Ova župa bila je na prostoru današnjeg Kaknja. Tu su bila sjedišta prvih bosanskih vladara, ali nije jasno da li su tu bile dvije župe ili je to jedinstven politički prostor i kakav je status imao prostor oko vladarskog sjedišta u današnjem Visočkom polju u odnosu na župu?
U srednjem vijeku do izražaja dolazi zahvaljujući svojim najvažnijim administrativnim centrima Bobovcu i Kraljevoj Sutjesci. Najvažnija putna komunikacija kroz župu predstavlja put iz Visokog koji je preko Sutjeske i uz vezu sa Bobovcem bio najkraća veza sa Usorom, Posavinom i Podunavljem. Ostaci troskovišta od rudarskih talionica i toponomastika (Kraljeva rupa) pokazuju da je rudarska djelatnost bila razvijena u Borovici kod Vareša. Na širem području su brojne nekropole stećaka a najveća je na Crkvenjaku.
Brod
Župa Brod se poklapa sa današnjom teritorijom opštine Zenica, ali se ne znaju tačne njene granice.
Lašva
Župa Lašva, u ranom srednjem vijeku bila je u jezgru srednjovjekovne bosanske države. Obuhvatala je područje današnjih opština Busovača, Vitez, Novi Travnik i Travnik.
Bila je pod upravom bosanskih banova, a kasnije kraljeva. Jedna je od najvećih i najplodnijih župa srednje Bosne. Vjerovatno je bila dobro naseljena stanovništvom koje se, uglavnom, bavilo poljoprivredom. Na tom području konstatovano je više od 50 nekropola stećaka iz XIV i XV vijeka, kao i srednjovjekovni gradovi Toričan, Travnik, Bosnić ili Škaf i Vrbenac grad. U srednjem vijeku glavni put sa zapada išao je dolinom Lašve, te preko sela Lugova kod Busovače, Kondžila i Radovaljske rijeke silazio u Visoko. Tim putem bili su povezani sa centralnom Bosnom Uskoplje i Donji Kraji.
O župi Lašvi, obzirom na njenu prostranost i značaj, nema mnogo istorijskih dokumenata.
Ljeta 1415. na području Lašve, u kojoj je Hrvoje Vukčić Hrvatinić imao neke posjede, vodila se bitka između ugarske i osmanske vojske u kojoj su Ugri bili poraženi.
Može se postaviti pitanje da li je cijeli sliv rijeke Lašve pripadao istoimenoj župi.
Uskoplje
Današnji Gornji Vakuf
Rama
Nije tačno utvrđen teritorij župe Rama oko istoimene rijeke i da li joj je pripadao cijeli sliv Neretvine pritoke Doljanke sa Jablanicom.
Župa Rama u naslovu ugarskog kralja počela se pojavljivati u istorijskim dokumentima od početka XII stoljeća.
Stari grad Prozor je u 14. i 15. stoljeću bio centar župe Rame. Ispod njega je niklo podgrađe. Ban Tvrtko izdao je povelju pod Prozorom 11. augusta 1366. godine, kojom dariva posjedima vojvodu Vukca Hrvatinića za učinjene usluge u borbi protiv kralja Ludovika I 1363. godine. Za nastanak utvrđenja i podgrađa presudan je bio tranzitni položaj doline rijeke Rame. Grad Prozor je čuvao prilaz župama Neretvi i Uskoplju.
Neretva
Izvori iz ranog srednjeg vijeka navode jedinstvenu župu Neretvu, smještenu između Rame na zapadu i župe Kom na istoku, na području današnjeg Konjica, kao dio nejasne političko teritorijalne oblasti Podgorja.
U povelji Bele IV iz 1244. godine, navode se biskupski posjedi u župi Neretvi. To znači da je župa od ranije u bosanskoj državi, već s kraja XI vijeka. U dokumentu iz 1329. godine u bosanskom državnom vijeću, osim predstavnika prave Bosne se posebno navodi i predstavnik Neretve Vuk Vučković, iz vlastelinske porodice Obrinovići. To govori da do priključenja nije došlo vojnom silom, nego političkom akcijom.
U pismu bana Tvrtka I iz 1356. se navodi da je izdato u Neretvi, što govori da je Tvrtko I imao dvor, vjerovatno u Konjicu, na desnoj obali.
Početkom XV vijeka dolazi do razgraničenja tzv. kraljevske zemlje i feudalne vlasti Kosača, koje nije u izvorima precizno. Granica je bila Neretva.
Nije poznato da li se u slivu rijeke Krivaje nalazila srednjovjekovna župa.
Atom Egoyan
Atom Egoyan (Kairo; 19. VII 1960., - ) kanadski je pozorišni i filmski režiser, scenarist i producent armenskog podrijetla. Rodio se u Kairu, ali se njegova porodica preselila u Kanadu dok je imao dvije godine. Njegovi filmovi često istražuju teme otuđenosti i izolacije, a predstavljaju likove čije interkacije posreduju tehnologijom, birokracijom ili strukturama moći. Filmovi mu često slijede nelinearnu naraciju, sa scenama izvan redoslijeda kako bi stvorili određene emotivne reakcije među publikom time što uskraćuju ključne informacije. Njegov česti glumac je Elias Koteas.
Za psihološku dramu The Sweet Hereafter (1997) je nominiran za Oscara u kategoriji najboljeg režisera i adaptiranog scenarija. Čak šest njegovih filmova nominirano je za Zlatnu palmu u Cannesu, među njima i za triler Felicia's Journey, od kojih je za dva dobio nagradu FIPRESCI (Exotica, The Sweet Hereafter) a jednom nagradu ekumenskog žirija (Adoration).
Crosara, Verona
Crosara je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Malinska
Malinska je turističko naselje na otoku Krku na Kvarneru, i administrativni centar općine Malinska-Dubašnica od 607 stalnih stanovnika.
Ona je nekad bila poznata po svojoj sigurnoj luci, a danas je poznato turističko mjesto.
Geografske karakteristike
Malinska leži na sjeverozapadnoj obali Krka, u istoimenom prostranom zaljevu. Od Krčkog mosta je udaljena 15 km, a od grada Krka 12 km. Zračna luka Rijeka udaljena je 12 km.
Historija
Kroz čitav 15. vijek, - traje naseljavanje područja Dubašnice, kraja oko Malinske, na inicijativu krčkog kneza Frankopana. Taj kraj je tad bio obrastao šumom i pašnjacima, ali su ga naseljenici vremenom ogolili i pretvorili u njive. Centrar tadašnje Dubašnice, bilo je naselje Bogovići, koje se danas stopilo s Malinskom u jedinstvenu cjelinu.U 18. vijeku, uz već postojeću luku Porat, i sama Malinska postaje značajna otočka luka, za izvoz drva. mini|299x299piksel|Plaže Malinske Za razvoj Malinske bila je značajna 1880., i dolazak parobroda u luku. Od tad je počeo razvoj turizma, koji je ispočetka bio isključivo lovni, a od sredine 20. vijeka balnearni. Imeđu 2 rata Malinska mijenja svoje ime u Aleksandrovo.
Zenit razvoja Malinske bile su 1970-e kad je izgrađeno Hotelsko naselje Haludovo (arhitekte Igora Emilija), u to vrijeme najeksluzivnije naselje na istočnoj obali Jadrana. U sklopu Haludova, radila je i kockarnica sa penthousovim zečicama, američkog izdavača Boba Gucionea. One su tad bile pandan playboyevim zečicama. Kockarnica je trebala biti magnet za bogate turiste, da dolaze u Halodovo tokom cijele godine. Prve godine rada 1972. svake srijede slijetao je u Omišalj jedan Boeing 737 sa 150 do 170 gostiju i odlazio bi sljedeće srijede. Suradnja sa Bob Gucionom je ubrzo pukla, pa Haludovo nije postao novi Monte Carlo, a niti se turistička sezona nije bitnije produžila u zimske mjesece, ali je Haludovo ipak relativno dobro radilo, sve do kapitalističkog režima, tzv. privatizacije 1990-ih. Danas je Haludovo spomenik kapitalističkoj Hrvatskoj, u vrlo jadnom, raspadajućem stanju,
Znamenitosti
Malinska je novije naselje pa nema vrijednijih spomenika, ali se u neposrednoj okolici u Poratu nalazi crkva Marije Magdalene iz 15. vijeka uz koju je dograđen samostan. U zaseoku Bogovići nalazi se crkva sv. Apolinara iz 19. vijeka.
Privreda
Iako je čitav kraj tradicionalno bio poljoiprivredni, danas je glavna grana privrede turizam. Pored nekoliko hotela, izgrađeno je puno malih privatnih apartmana. Pa se zbog toga često ističe kao primjer pretjerane apartmanizacije.
Opština Mainero, Tamaulipas
Mainero je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Optima, Oklahoma
Optima je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 356, što je 90 (33,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La via della prostituzione
Emanuelle i trgovina bijelim robljem (tal. La via della prostituzione), talijanski erotski film iz 1978. godine, posljednji u režiji Joea D'Amata i ujedno zadnji službeni nastavak serijala filmova o Crnoj Emanuelli.
Film je u Italiji premijerno prikazan 20. travnja 1978. godine, godinu dana kasnije u Francuskoj, a 1980. u tadašnjoj Zapadnoj Njemačkoj.
Na međunarodnom filmskom tržištu, film je poznatiji pod engleskim naslovima Emanuelle and the Girls of Madame Claude i Emanuelle and the White Slave Trade, dok je na njemačkom govornom području poznat kao Black Emanuelle in Afrika i Sklavenmarkt der weissen Mädchen.
Sadržaj
Istražiteljska novinarka Emanuelle (Laura Gemser) istražuje zločinačku organizaciju koja se bavi kupnjom i prodajom mladih djevojaka. Kako bi ih razotkrila, infiltrira se među njih kao jedna od djevojaka, izlažući se opasnosti.
Lab (Malacki)
Lab je naseljeno mjesto u okrugu Malacki, u Bratislavskom kraju, Republika Slovačka.
Opština Mavrodin, Teleorman
Mavrodin je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Dalla Bona, Vicenza
Dalla Bona je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 978 m.
Cavallerleone, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 485 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Dauzat-sur-Vodable
Doza sir Vodabl je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Isoar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 76 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 5,1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od n.c. metara (maksimalnoj 1.252 m, a minimalnoj 677 m).
Peña Blanca, Victoria
Peña Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1651 m.
Kuhinja (Malacki)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.672 stanovnika.
Britto, Vibo Valentia
Britto je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Zimți, Ibănești Pădure
Zimți je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Ibănești Pădure.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 601 m.