cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karbosulfan
Karbosulfan je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 380,545 Da.
Maja Đurić-Đorđević
Maja Djurić (1966), crnogorska umjetnička fotografkinja iz Budve. Sarađuje s brojnim časopisima i magazinima u Srbiji i Crnoj Gori SCG. Izložbom njenih fotografija u Rijeci započela je 2005. godine manifestacija Dani crnogorske kulture 2005.
Borne (bei Staßfurt)
Borne je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Salcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.332 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15089045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Salcland Borne se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Salcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 90 metara. Površina opštine iznosi 15,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.332 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 87 stanovnika/km².
120
Godina 120. (CXX) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Severa i Fulva (ili, rjeđe, godina 873. Ab urbe condita). Oznaka 120. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Dragačevski sabor
Dragačevski sabor ili Dragačevski sabor trubača godišnji je trubački festival i festival folklora i narodnog stvaralaštva koji se održava u Guči, u regionu Dragačevo. Nekoliko stotina hiljada posetilaca, iz Srbije i inostranstva, svake godine poseti selo sa nekoliko hiljada stanovnika. Godine 2005. je snimljen dokumentarni film o ovom festivalu, Guča, prestonica trube.
Istorija sabora
Prvi Dragačevski sabor u Guči počeo je sasvim skromno, sredinom oktobra 1961. godine, kada su učestvovala četiri orkestra. Zamislio ga je dugogodišnji novinar „Duge“ Blagoje Blaža Radivojević. Veliki doprinos u osmišljavanju ove priredbe dao je pisac Branko V. Radičević, koji je festivalu dao ime „Veliki (narodni) sabor »Sa Ovčara i Kablara«“.
Za festival su zaslužni i muzički pregaoci Miodrag Vasiljević, Dragoljub Jovašević, Dragoslav Dević, Živojin Zdravković, Borivoje Ilić, Budimir Gajić, vojni muzičar Milomir Miletić iz Tijanja i dva Dragačevca, Vlastimir Lala Vujović i Nikola Nika Stojić.
Na nagovor Branka V. Radičevića, u popularisanje srpske trube uključio se i list „Večernje novosti“, koji je godinama kasnije nastavio da dodeljuje „Zlatnu trubu“ najpopularnijem trubaču na Saboru.
Pobednici
1961. godine (prvi Sabor trubača) - orkestar: Dragana Jovanovića iz Dljina - prva truba: Desimir Perišić iz Goračića
1963. godine - orkestar: Rake Kostića iz Lukova - prva truba: Bakija Bakić iz Vranja
1964. godine - orkestar: Bakije Bakića iz Vranja - prva truba: Raka Kostić iz Lukova - truba publike: Srećko Obradović iz Rtiju
1968. godine - orkestar: Bakije Bakića iz Vranja - prva truba: Raka Kostić, iz Lukova - truba publike: Durmiš Saćipović iz Dugojnice - za najizvirnije muziciranje: orkestar Radovana Babića iz Milićevog Sela
1969. godine - orkestar: Dobrivoja Stojanović iz Majdanpeka - prva truba: Bakija Bakić iz Vranja - truba publike: orkestar Milivoja Stanimirovića iz Krvavaca - za najizvornije muziciranje: orkestar Srećka Obradovića iz Rtiju
1970. godine - orkestar: Junuza Ismailovića iz Prekodolca - prva truba: Bakija Bakić iz Vranja - truba publike: Milivoje Stanimirović iz Krvavaca - za najizvornije muziciranje: orkestar Mitra Lazovića iz Krvavaca
1971. godine - orkestar: Bakije Bakića iz Vranja - prva truba: Raka Kostić iz Lukova - truba publike: Milivoje Stanimirović iz Krvavaca - za najizvornije muziciranje: orkestar Skendera Saninovića, iz Binovca
1972. godine - orkestar: Milovana Babića iz Krvavaca - prva truba: Milovan Babić iz Krvavaca - truba publike: Milivoja Stanimirovića iz Krvavaca - za najizvornije muziciranje: orkestar Milivoja Stanimirovića iz Krvavaca
1973. godine - orkestar: Milivoje Stanimirović iz Krvavaca - prva truba: Božidar Ajredinović iz Vranja - truba publike: Ekrem Mamutović, iz Vranja - za najizvornije muziciranje: orkestar Boška Ostojića iz Zlakuse
1974. godine - orkestar: Boška Ostojića iz Zlakuse - prva truba: Milan Nikolić iz Grdelice - truba publike: Milovan Babić iz Krvavaca - za najizvornije muziciranje: orkestar Milivoja Stanimirovića iz Krvavaca
1976. godine - orkestar: Fejata Sejdića iz Bojnika - prva truba: Milan Nikolić iz Grdelice - truba publike: Radojko Vitezović iz Tubića - za najizvornije muziciranje: orkestar Dragana Stamenkovića iz Predejana
1977. godine - orkestar: Radovana Babića iz Milićevog Sela - prva truba: Dragan Veličković iz Grdelice - truba publike: Miloš Perišić iz Goračića - za najiizvornije muziciranje: orkestar Dragana Veličkovića iz Grdelice
1980. godine - orkestar: Rake Kostića iz Lukova - prva truba: Milovan Babić iz Krvavaca - truba publike: Svetozar Lazović iz Ježevice - za najizvornije muziciranje : orkestar Aca Novkovića iz Zagužanja
1981. godine - orkestar: Svetozara Lazovića iz Ježevice - prva truba: Fejat Sejdić iz Bojnika - truba publike: Božidar Ajredinović iz Vranja - za najizvornije muziciranje: orkestar Božidara Ajredinović iz Vranja
1982. godine - orkestar: Milovana Babića iz Krvavaca - prva truba: Božidar Ajredinović iz Vranja - truba publike: Fejat Sejdić iz Bojnika - za najizvornije muziciranje: orkestar Milovana Nikolića iz Grdelice
1983. godine - orkestar: Fejata Sejdića iz Bojnika - prva truba: Ekrem Mamutović iz Vranja - truba publike: Boško Ostojić iz Zlakuse - za najizvornije muziciranje: orkestar Durmiša Saćipovića iz Dugojnice
1984. godine - orkestar: Jovice Ajdarevića iz Pavlovca - prva truba: Slobodan Salijević iz Prekodolca - truba publike: Milovan Petrović iz Dubokog - za najizvornije muziciranje: orkestar Božidara Nikolića iz Grdelice
1985. godine - orkestar: Fejata Sejdića iz Bojnika - prva truba: Svetozar Lazović iz Ježevice - truba publike: Boško Ostojić iz Zlakuse - za najizvornije muziciranje: orkestar Svetozara Lazovića iz Ježevice
1986. godine - orkestar: Svetozara Lazovića iz Ježevice - prva truba: Nenad Mamutović, iz Vranja - truba publike: Slobodan Salijević, iz Prekodolca - za najizvornije muziciranje: orkestar Boška Ostojića iz Zlakuse
1987. godine - orkestar: Fejata Sejdića iz Bojnika - prva truba : Slobodan Salijević iz Prekodolca - truba publike: Ranko Jovanović iz Dljina - za najizvornije muziciranje: orkestar Slobodana Salijevića iz Prekodolca
1988. godine - orkestar: Jovice Ajdarevića iz Pavlovca - prva truba: Boban Marković iz Vladičinog Hana - truba publike: Milovan Petrović iz Dubokog - za najizvornije muziciranje: orkestar Gvozdena Rosića iz Rtiju
1989. godine - orkestar: Milovana Petrovića iz Dubokog - prva truba: Jovica Ajdarević iz Pavlovca - truba publike: Milija Milić iz Bajine Bašte - za najizvornije muziciranje: orkestar Radoslava Petrovića iz Karana
1990. godine - orkestar: Slobodana Salijevića iz Prekodolca - prva truba: Ekrem Mamutović iz Vranja - truba publike: Milija Milić iz Bajine Bašte - za najizvornije muziciranje: orkestar Miloša Perišića iz Goračića
1991. godine - orkestar: Fejata Sejdića iz Bojnika - prva truba: Bobana Markovića iz Vladičinog Hana - truba publike: Danilo Obradović iz Rtiju - za najizvornije muziciranje: orkestar Radojka Vitezovića iz Tubića
1992. godine - orkestar: Slobodana Salijevića iz Prekodolca - prva truba : Svetozar Lazović iz Ježevice - truba publike: Radojko Vitezović iz Tubića - za najizvornije muziciranje: orkestar Vidoja Filipovića, iz Milićevog Sela
1993. godine - orkestar: Bobana Markovića iz Vladičinog Hana - prva truba: Slobodan Salijević iz Prekodolca - truba publike: Milovana Petrović iz Dubokog - za najizvornije muziciranje: orkestar Miladina Jovanovića iz Sirogojna
1995. godine - orkestar: Slobodan Salijević iz Prekodolca - prva truba: Svetozar Lazović iz Ježevice - truba publike: Vidoje Filipović iz Milićevog Sela - za najizvornije muziciranje: orkestar"Timočani" iz Knjaževca
1996. godine - orkestar: Milovana Petrovića iz Dubokog - prva truba: Nenad Mladenović iz Vranja - truba publike: Aca Novković iz Zagužanja - za najizvornije muziciranje: orkestar Milovana Babića iz Krvavaca
1997. godine - orkestar: Milana Mladenovića iz Vranja - prva truba: Slobodan Salijević iz Prekodolca - truba publike: Milovan Petrović iz Dubokog - za najizvornije muziciranje: orkestar Božidara Lukovića iz Kotraže
1999. godine - orkestar: Milovana Petrovića iz Dubokog - prva truba: Nenad Mladenović iz Vranja - truba publike: Radiša Vitezović iz Tubića - za najizvornije muziciranje: orkestar Meke Ajdinovića iz Surdulice
2000. godine - orkestar: Bobana Markovića iz Vladičinog Hana - prva truba: Elvis Ajdinović iz Surdulice - truba publike: Dragan Lazović iz Ježevice - za najizvornije muziciranje: "Timočani" iz Knjaževca
Istarsko narodno kazalište
Istarsko narodno kazalište (INK) je gradska kazališna i kulturna ustanova koja je pod nazivom Narodno kazalište u Puli osnovano rješenjem Narodnog odbora grada Pule 19. marta 1948. godine. INK je smješteno u višenamjenskoj, ali prije svega kazališnoj zgradi, dotadanjeg naziva, Politeama Ciscutti.
Dragačevski sabor
Pobednici
2001. godine - orkestar: Milana Mladenovića iz Vranja - prva truba: Boban Marković iz Vladičinog Hana - truba publike: Gvozden Rosić iz Rtiju - za najizvornije muziciranje: orkestar Mića Petrovića iz Užica
Istarsko narodno kazalište
Povijest
Godine 1871. Pula dobiva kazališnu zgradu Politeamu Ciscutti (14 godina prije Teatro stabile u Rijeci, 22 godine prije Splita i 24 godine prije Zagreba) - univerzalni auditorij za sve vrste scenskih i glazbenih priredbi kao i za raznoliku estradnu djelatnost (cirkus, film, sportske priredbe). Politeamu Ciscutti, smještenu na granici povijesne jezgre i budućeg modernog poslovnog središta grada, izgradio je prema projektu Ruggera Berlama poduzetnik Pietro Ciscutti. Gledalište se sastojalo od partera, dvadeset i osam loža u mezzaninu, trideset loža na prvom katu te balkona i galerije. Kazalište je moglo primiti 800 posjetilaca.
Dragačevski sabor
Pobednici
2002. godine - orkestar: "Vranjski biseri" iz Vranja - prva truba: Elvis Ajdinović iz Surdulice - truba publike: Milojko Đurić iz Krvavaca - za najizvornije muziciranje: orkestar Dejana Petrovića iz Užica
Istarsko narodno kazalište
Povijest
Nepunu godinu dana nakon Pariza, u Puli se dogodio prvi pokušaj prikazivanja "žive slike". Mjesto zbivanja bila je upravo Politeama Ciscutti, a vrijeme zbivanja 28. XI 1896. godine. Od tada počinje povijest kinematografa u Puli čiji je vrhunac razvoja dosegnut na početku XX. stoljeća. U Puli su tada snimljeni prvi filmovi na tlu današnje Hrvatske ("Porinuće broda Szigetvar", "Isplata mornara na brodu Radetzky" i "Mornari se zabavljaju na palubi jednog broda").
Dragačevski sabor
Pobednici
2004. godine - orkestar: Fejata Sejdića iz Bojnika - prva truba: Veljko Ostojić iz Zlakuse - truba publike: Srđan Azirović iz Bojnika - za najizvornije muziciranje: Radič Slavković iz Rtiju
Istarsko narodno kazalište
Povijest
Dana 26. XI. 1910. godine u Politeami Ciscutti izvedena je premijera opere La Bufera Gialdina Gialdinija.
Dragačevski sabor
Pobednici
2005. godine - orkestar: Nenada Mladenovića iz Vranja - prva truba: Dejan Lazarević iz Požege - truba publike: Dejan Petrović iz Dubokog - za najizvornije muziciranje: orkestar Božidara Lukovića iz Kotraže
Istarsko narodno kazalište
Povijest
Možda je za međunarodnu povijest najvažniji sljedeći događaj. Benito Mussolini u svojem jedinom posjetu Puli 21. septembra 1920. godine održao je govor u pulskom kazalištu Politeama Ciscutti izrekavši sljedeće, često citirane, riječi: "Di fronte ad una razza inferiore e barbara come la slava, non si deve seguire la politica che dà lo zuccherino, ma quella del bastone. I confini dell’Italia devono essere il Brennero, il Nevoso e le Dinariche: io credo che si possano sacrificare 500.000 slavi barbari a 50.000 italiani." ("Pred rasom kao što je slavenska, inferiorna i barbarska, ne treba slijediti politiku mrkve, nego politiku batine. Granice Italije moraju biti Brenner, Snježnik i dinarske Alpe: vjerujem da se može žrtvovati 500.000 slavenskih barbara za 50.000 Talijana.") Prilikom izlaska iz kazališta Mussoliniju je netko u gužvi opalio šamar, štoviše dva. Taj najglasniji i najdulji pulski šamar postao je mit, do danas neuništiv. Diljem Istre odmah se proširio glas da je 'Mussoliniju da dvi triske jedan delavac', a budući Duce je u svojoj biografiji napisao da u Puli oduševljenje nije bilo tako veliko kao u drugim gradovima. Do danas ipak nije ostalo riješeno da li se ovaj događaj uopće zbio, a ako jest, tko je bila ta odvažna osoba koja je budućem fašističkom vođi opalila šamar. Uz isti posjet veže se još jedna smiješna legenda koja kaže da je Mussolini navodno na glavi nosio fes, a jedna ga je Puležanka pitala od kojeg je materijala učinjena ta kapa. Mussolini joj odgovara da je fes od "pelle di mona" (tal. "pizdina koža"), a ona mu uzvraća da mu dobro stoji na "testa di cazzo" (tal. "kurčeva glava").
Kao što je već spomenuto, zgrada teatra na današnjem mjestu sagrađena je krajem 1870-ih i početkom 1880-ih godina zaslugom pulskoga građevinskog poduzetnika i dobrotvora Pietra Ciscuttija. Svečano je otvoreno 24. IX. 1881. godine. Prije toga Ciscutti je između Pjace Dante i Ulice Sergijevaca (uz crkvu Gospe od Milosrđa) sagradio prvo suvremeno kazalište u Puli, manju kazališnu zgradu Teatro Nuovo, otvorenu 28. XI. 1854. godine.
Dragačevski sabor
Pobednici
2006. godine - orkestar: Demirana Ćerimovića iz Vranja - prva truba: Veljko Ostojić iz Zlakuse - truba publike: Dragan Ignjić iz Užica - za najizvornije muziciranje: "Timočani" iz Knjaževca
Istarsko narodno kazalište
Povijest
Kada je kazališna zgrada po drugi puta rekonstruirana i obnovljena (prvi puta je to učinjeno 1918.), radovi su završeni u oktobru 1956., osnivačka prava preuzima Narodni odbor Kotara s ciljem da se djelovanje Kazališta proširi na cijelo područje Istre (pripojeno je Narodno kazalište iz Buja), pa se naziv mijenja u Istarsko narodno kazalište. Nakon 23 sezone svoga djelovanja s postavljenih 213 premijera (199 kazališnih i 14 operetnih naslova) 125 autora (66 stranih i 59 domaćih) i odigranih 2.050 predstava, Likvidacijski odbor Skupštine općine Pula 29. IV. 1971. godine (predsjednik Odbora je posljednji direktor Istarskog narodnog kazališta, glumac i režiser Ljudevit Crnobori) donosi rješenje o prestanku rada Istarskoga narodnog kazališta kao ustanove.
Osamnaest su godina Puležani čekali da se kazališna zgrada po treći puta obnovi i rekonstruira, te konačno dočekali svečano otvorenje 5. maja 1989. izvedbom Gotovčeve opere Ero s onoga svijeta HNK iz Zagreba. Od 1994. Kazalište djeluje pod imenom Istarsko narodno kazalište – Kazališna kuća Pula, a od 2004. Istarsko narodno kazalište – Gradsko kazalište Pula.
Dragačevski sabor
Pobednici
2008. godine - orkestar: Bojana Ristića iz Vladičinog Hana - prva truba: Dejan Lazarević iz Požege - truba publike: Dejan Lazarević iz orkestra Dejana Lazarevića iz Požege - za najizvornije muziciranje: Ekrem Mamutović iz Vranja 2009. godine
Istarsko narodno kazalište
Tehnički podaci
Velika dvorana INK-a posjeduje 697 mjesta za sjedenje. Između pozornice i partera nalazi se orkestar. Oko partera koji posjeduje 316 mjesta polukružno idu lijevi i desni mezzanin, a svaka loža mezzanina broji 46 mjesta. Iznad mezzanina nalazi se prvi kat koji ima sa svake strane jednak broj mjesta za sjedenje kao i mezzanin. Na samom vrhu nalazi se balkon podijeljen u tri dijela, lijevo (54 sjedećih mjesta), sredina (89 sjedećih mjesta) i desno (54 sjedećih mjesta).
Dragačevski sabor
Pobednici
2009. godine - najbolji bubnjar: Dejan Ilić iz orkestra Bojana Krstiča iz Vladičinog Hana - najbolji basista: Aleksandar Jović iz orkestra Bojana Ristića iz Vladičinog Hana - najbolji tenorista: Predrag Jovanović iz orkestra Macola – Novica Anđelković iz Grdelice - najbolje odsvirana pesma: Orkestar Dejana Petroviča iz Dubokog - najbolje odsvirano kolo: Orkestar Nenada Mladenovića iz Vranja - treći orkestar: Dejana Lazarevića iz Požege - drugi orkestar: Bojana Krstića iz Vladičinog Hana - treći trubač: Elvis Ajdinović iz Surdulice - drugi trubač: Veljko Ostojić iz Zlakuse - najizvornije muziciranje: Orkestar Gvozdena Rosića iz Rtiju - prvi orkestar: "Bakija Bakić" pod upravom Ekrema Mamutovića iz Vranja - prvi trubač: Dejan Petrovič iz Dubokog
2010. godine - najbolji bubnjar: Fabijan Mamutović iz orkestra Nenada Mladenovića iz Vranja - najbolji basista: Saša Lišanivić iz orkestra Dragana Ignjića iz Užica - najbolji tenorista: Mladen Milekić iz orkestra Gvozdena Rosića iz Rtiju - najbolje odsvirana pesma: orkestar Bojana Kstića iz Vladičinog Hana - najbolje odsvirano kolo: orkestar Dejana Lazarevića iz Požege - treći orkestar: orkestar Božidara Nikolića Donje iz Grdelice - drugi orkestar: orkestar Bojana Krstića iz Vladičinog Hana - treći trubač: Dejan Lazarević iz Požege - drugi trubač: Elvis Ajdinović iz Surdulice - truba publike: Dejan Petrović iz Užica - najizvornije muziciranje: orkestar Dragana Ignjića iz Užica - prvi orkestra: orkestar Dejana Petrovića iz Užica - prvi trubač: Ekrem Mamutović iz orkestra "Bakija Bakić" iz Vranja
2011. godine - najbolji bubnjar: Branko Jevđić iz orkestra "Zao Taro Lajt" iz Kalenića - najbolji basisita: Negovan Redzepović iz orkestra "Bakija Bakić" po upravom Ekrema Mamutovića iz Vranja - najbolji tenorista: Jovan Nikolić iz orkestra Božidara Nikolća Donje iz Grdelice - najbolje odsvirana pesma: orkestar Bojana Ristića iz Vladičinog Hana - najbolje odsvirano kolo: orkestar "Barka" Knjaževac - treći orkestar: orkestar "Bakija Bakić" pod upravom Ekrema Mamutovića iz Vranja - drugi orkestar: orkestar Bojana Ristića iz Vladičinog Hana - treći trubač: Janko Jovanović iz Zemuna - drugi trubač: Stefan Mladenović iz Vranja - truba publike: Dejan Jevđić iz orkestara "Zao Taro Lajt" iz Kalenića - najizvornije muziciranje: orkestar "Barka" iz Knjaževca - prvi orkestar: orkestar Dejana Lazarevića iz Požege - prvi trubač: Elvis Ajdinović iz Surdulice
2012. godine - najbolji bubnjar: Slaviša Stamenković iz orkestra Siniše Stankovića iz Zagužanja - najbolji basisita: Aleksandar Jović iz orkestra Bojana Ristića iz Vladičinog Hana - najbolji tenorista: Saša Kostadinović iz orkestra "Timočani" iz Knjaževca - najbolje odsvirana pesma: orkestar Božidara Nikolića Donje iz Grdelice - najbolje odsvirano kolo: orkestar Veljka Ostojića iz Zlakuse - treći orkestar: orkestar Bojana Krstića iz Vladičinog Hana - drugi orkestar: orkestar Bojana Ristića iz Vladičinog Hana - treći trubač: Saša Krstić iz orkestra Saše Krstića iz Zagužanja - drugi trubač: Ekrem Mamutović iz orkestra Eekrema Mamutovića iz Vranja - truba publike: Dejan Jevđić iz Požege - najizvornije muziciranje: orkestra "ZAO TARO LAJT" Milojka Đurića I Ljubivoja Dikovića iz Kalenića - prvi orkestar: "Barka" iz Knjaževca - prvi trubač: Veljko Ostojić iz orkestra Veljka Ostojića iz Zlakuse
Singlica
U muzici, singl ili singlica je muzičko izdanje koje sadrži snimak jedne ili više pesama. Uglavnom dve (A i B strana), ali ponekad i više. Uglavnom ne sadrži više od četiri pesme. Singlovi se mogu prodavati ili deliti kao promotivni materijal. NJihova osnovna namena često je promo-najava za predstojeći muzički album.
Singlovi se mogu izdavati u različitim muzičkim formatima:
Daunloud singlovi koji se sastoje od jedne pesme koja se dobija kao digitalni daunloud preko onlajn dobavljača. Uz originalnu pesmu ponekad idu i nekoliko njenih različitih remiksa.
CD singl se obično sastoji od glavne pesme (A-strana) uz koju idu i nekoliko manje bitnih pesama. Produženi CD singlovi ili maksi singlovi često uključuju nekoliko remiksa glavne pesme, još jednu pesmu (B-strana), a ponekad i kratki muzički spot. Većina CD singlova ima samo jednu glavnu pesmu i obično po njoj nose i naziv, ali poneki imaju duplu A-stranu, gde su u nazivu singla obe pesme ravnopravno potpisane.
Vinilni singl sadrži dve ili više pesama izdatih na tradicionalnoj gramofonskoj ploči. Pošto svaka strana sadrži po jednu pesmu, razlika između A i B strane je promotivne prirode. Vinilni singlovi su se originalno izdavali u papirnim omotima, ali danas se češće izdaju u čvršćim kutijama sa bukletom.
Kasetni singlovi — danas je ova vrsta izdanja prevaziđena i vrlo retko se izdaje kao komercijalno izdanje.
Eurosong 1957.
Eurovizija 1957. je bila 2. Eurovizija. Ove godine je više ljudi pratilo Euroviziju putem televizora, ali je još uvijek većina slušala preko radija. Walter Andreas Schwarz je 1956. završio drugi, pa je zato Njemačka dobila organizaciju. Nakon ove godine su pjesme limitirane na 3 minute, jer je ove godine talijanska pjesma trajala 5:09 minuta, a pjesma Ujedinjenog Kraljevstva samo 1:52 minute. Austrija, Danska i Ujedinjeno Kraljevstvo su debitirali ove godine.
Pobijedila je Nizozemska s pjesmom Net als toen koju je pjevala Corry Brokken. Osvojila je 31 bod (14 bodova ispred drugoplasirane Francuske koju je predstavljala Paule Desjardins s pjesmom La belle amour).
Karta
left|thumb|600px|
Popis pjevačica narodnih pjesama
Ovo je nepotpun popis sadašnjih i nekadašnjih pjevačica narodnih pjesama s područja bivše Jugoslavije. Složene su abecednim redom imena. Primijetite da su na popisu ipak i pjevači turbofolk muzike, često zvan narodnom.
South Lebanon, Ohio
Saut Lebanon je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.115, što je 1.577 (62,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Glikogenoliza
thumb|[[Glikogen]] thumb|[[Glukoza]] thumb|[[Glukoza 6-fosfat|Glukoza-6-fosfat]] Glikogenoliza (Glikogenliza) je konverzija glikogenskih polimera u glukozne monomere. Glikogen se kataboliše uklanjanjem glukoznih monomera putem odvajanja sa neorganskim fosfatom čime se formira glukoza-1-fosfat. Ovaj derivat glukoze se zatim konvertuje do glukoze-6-fosfata, koji je intermedijar u glikolizi.
Hormoni glukagon i epinefrin stimulišu glikogenolizu.
Funkcija
Glikogenoliza se odvija u mišićima i jetri, gde je glikogen uskladišten, kao hormonski respons na epinefrin (e.g., adrenergička stimulacija) i/ili glukagon, pankreasni peptid koji podstiču niske koncentracije glukoze u krvi.
Blanzay-sur-Boutonne
Blanze sir Buton je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sen Žan d'Anželi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 86 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 33 metara (maksimalnoj 57 m, a minimalnoj 26 m).
Caporciano, L'Aquila
Caporciano je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 825 m.
Priene
Priene (grčki: Πριήνη, suvremeni Samsun kale) bio je drevni grčki grad u Joniji (i član Jonske lige) na obroncima Mykalea, oko 10 km (6 milja) sjeverno od Meandera (danas rijeka Büyük Menderes). U prošlosti je bio na morskoj obali, po svemu sudeći sagrađen tako da promatra more s visine od oko 512 m, odnosno na jednoj od pritoka Meandera. Danas, nakon nekoliko vjekova geoloških promjena, nalazi se u unutrašnjosti.
Vanjske veze
37.65972°N, 27.29778°W
Mary of Scotland (film)
Mary of Scotland je američki crno-bijeli historijski film snimljen 1936. u režiji Johna Forda. Temelji se na drami Maxwella Andersona i prikazuje život i vladavinu škotske kraljice Mary, čiji lik tumači Katharine Hepburn, s posebnim naglaskom na njen sukob sa engleskom kraljicom Elizabetom (čiji lik tumači Florence Eldridge), a koji je završio Maryinim hapšenjem i pogubljenjem. Radnja filma je u mnogo čemu odstupala od historijskih činjenica, posebno u slučaju njenog trećeg supruga Bothwella, čiji lik tumači Fredric March, a koji je prikazan kao romantični junak.
Prije početka snimanja je Ginger Rogers bila zaintrigirana ulogom Elizabete, te je preklinjala matični studio RKO Pictures da joj je dodijeli, pa, čak dala urediti frizuru u stilu engleske kraljice kako bi pokazala da može tumačiti taj lik. RKO-vi šefovi su je na kraju odbili, držeći da se jednu takvu zvijezdu ne smije "potrošiti" na sporednu ulogu. Mary je prikazana na venecijanskoj Mostri, gdje je dobila priznanje žirija. Većina kritika je, međutim, bila negativna, a i publika mu je uklonila leđa. Mary je imao ozbiljne posljedice po karijeru Katharine Hepburn koja je zahvaljujući njemu stekla reputaciju "otrova za kino-blagajne" koga se neće riješiti sve do 1940. godine i uspjeha u filmu Filadelfijska priča.
Anthony Šerić
Anthony Šerić (Sydney, 15. siječnja 1979.), je bivši hrvatski nogometaš.
Podrijetlom je iz Splita, gdje je napravio i svoje prve korake u karijeri. Ante, kako su ga Splićani odmah prozvali, iz Hajduka je krenuo na turneju po Italiji gdje je igrao za Hellas Veronu, Bresciju, Parmu i Lazio.
2005. godine potpisuje za grčki Panathinaikos. Za hrvatsku reprezentaciju debitirao je 29. svibnja 1998. godine u prijateljskom susretu sa Slovačkom. 1998. godina bila je svojevrsna prekretnica jer je Ante dobio i poziv australske momčadi, te zbog svog izbora danas nije previše popularan među tamošnjim navijačima. Pogotovo ga pamte po zlu jer je bio oslobođen plaćanja poreza za školarinu koji je išao na teret tamošnjih građana.
Kao član reprezentacije 1998. dobitnik je Državne nagrade za šport "Franjo Bučar".
1646
Godina 1646 (MDCXLVI) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u četvrtak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
thumb|120px|left|[[Ivan III. Drašković, palatin 1646-48]]
Kroz godinu
thumb|220px|[[Sumartin, Brač]]
Momo, zašto plačeš
Momo, zašto plačeš se može odnositi na:
Southwest Ranches, Florida
Sautvest Rančiz je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 7.345 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 7.345 stanovnika.
Kulminacija
Kulminacija u astronomiji obuhvaća gornju i donju kulminaciju, dva položaja nebeskoga tijela, kada ono zbog Zemljine vrtnje prolazi kroz mjesni meridijan; u gornjoj kulminaciji prolazi kroz onu polovicu nebeskog meridijana koja sadrži zenit, u donjoj kulminaciji prolazi kroz polovicu nebeskog meridijana koja sadrži nadir. Cirkumpolarne zvijezde imaju gornju i donju kulminaciju iznad obzora (horizonta), anticirkumpolarne ispod obzora, a ostale zvijezde imaju gornju kulminaciju iznad obzora, a donju kulminaciju ispod obzora.
Osnove orijentacije na nebeskoj sferi
Za zapis položaja na nebeskoj sferi služe sferne koordinate, slično kao što za utvrđivanje položaja na površini Zemlje služe zemljopisne koordinate. Važne točke na globusu jesu polovi, točke kroz koje prolazi Zemljina os vrtnje. Veoma važno svojstvo, smjer vrtnje, ne možemo odrediti drukčije nego na osnovi iskustva. Kažemo da se Zemlja okreće kao desni vijak koji napreduje od Južnog pola prema Sjevernom polu. Smjer se može odrediti i s obzirom na način gibanja satne kazaljke. Gledajući na Sjeverni pol Zemlje, ona se vrti u smjeru suprotnom od kazaljke na satu. Pomoću meridijana odbrojavaju se zemljopisne dužine; računaju se kao istočne ili kao zapadne, od 0° do 180°. Početni meridijan je onaj koji, po dogovoru, prolazi zvjezdarnicom u Greenwichu, predgrađu Londona. Okomito na meridijane prolaze paralele (usporednice). Paralela najvećeg opsega je ekvator, a od njega se prema sjeveru i prema jugu odbrojavaju zemljopisne širine, kao sjeverne i južne, i to od 0° do 90°. Meridijana i paralela ima neizmjerno mnogo.
U astronomiji se primjenjuje nekoliko koordinatnih sustava (nebeski koordinatni sustavi). Svaki od njih ima osnovni krug (kao što je Zemljin ekvator) i početnu polukružnicu (kao što je početni Greenwichski meridijan) od kojih se odbrojavaju koordinate.
Dnevno gibanje neba
Neposredan izgled pojava na nebu uvjetovan je Zemljinim gibanjima. Zemljina vrtnja uzrok je prividnom okretanju nebeske sfere i izmjene dana i noći. Svakako, nije svejedno okreće li se Zemlja ili nebeska sfera, sa svim zvijezdama i galaktikama. U posljednjem bi slučaju relativne brzine zvijezda morale nadmašiti brzinu svjetlosti, a nedostajale bi mnoge sitne pojave koje pružaju fizičke i astronomske dokaze gibanja Zemlje. Te pojave jesu: zakretanje ravnine njihanja (Foucaultovo njihalo), otklon na istok pri slobodnom padu, spljoštenost Zemlje, pojava dnevne paralakse, dnevna aberacija svjetlosti i još neke. Bez razumijevanja fizičke suštine, a to znači ne znajući za ograničenu veličinu Zemlje i njezina gibanja, neposredno vidljive promjene na nebu nisu jednostavno protumačive. Zato je i trebalo mnogo vremena dok se čovjek nije izdignuo iznad neposredno danog.
Nebeska os, nebeski ekvator i nebeski meridijan
Vidljiv predio neba ovisi o položaju promatrača i o trenutku promatranja. Svaki promatrač na Zemlji stoji na vodoravnoj ravnini, a pravac sile teže, vertikala, okomit je na tu ravninu. Smjer vertikale pokazuje slobodno obješen, miran visak. Produži li se vertikala prema nebeskoj sferi, probost će je u točki koja ovisi o zemljopisnom položaju i o trenutku dana, jer se Zemlja okreće. Zbog Zemljina okretanja vertikala opisuje stožac oko produžene Zemljine osi ili nebeske osi. Nebeska os probada nebesku sferu u sjevernom i južnom nebeskom polu. Nebeska os je zamišljeni pravac identičan sa Zemljinom osi rotacije i probada nebesku sferu u sjevernom i južnom nebeskom polu. U točki sjevernog nebeskog pola se približno nalazi zvijezda Sjevernjača. Oko nebeske osi se prividno okreće nebeska sfera (prividno okretanje nastaje zbog rotacije Zemlje). Sva nebeska tijela prividno se okreću oko nebeske osi. Ravnina Zemljina ekvatora, protegnuta do nebeske sfere, isijeca na njoj kružnicu ili nebeski ekvator. Nebeski ekvator je projekcija Zemljinog ekvatora na nebesku sferu. Ravnina kojoj pripada nebeski ekvator okomita je na nebesku os. Ravnina meridijana na kojemu se promatrač nalazi presijeca nebesku sferu uzduž velike kružnice ili nebeskog meridijana. Nebeski meridijan je zamišljena velika kružnica na nebeskoj sferi koja prolazi sjevernim i južnim nebeskim polom i sadrži projekciju nebeskog tijela čiji meridijan promatramo. Meridijan promatrača prolazi nebeskim polovima, te sadrži zenit i nadir promatrača. Kako promatrač subjektivno ne osjeća Zemljinu vrtnju, činit će mu se da se nebeska sfera okreće oko Zemljine osi, i to u suprotnom smjeru.
Obzor, zenit i nadir
Vodoravna ravnina na kojoj se promatrač nalazi je ravnina obzora ili horizonta, a kružnica koju ona isijeca na nebeskoj sferi je obzor ili horizont. Obzor je velika kružnica nebeske sfere, nastaje presjekom ravnine koja prolazi stajalištem promatrača sa nebeskom sferom i okomita je na pravac zenit-nadir. Vidljivi horizont (na otvorenim površinama kao more) zbog zakrivljenosti Zemljine površine nalazi se ispod astronomskog horizonta (tome je uzrok i nadmorska visina te refrakcija Zemljine atmosfere). Točke u kojima okomica ili vertikala probada nebesku sferu jesu zenit i nadir. Zenit je točka na nebeskoj sferi koja se nalazi direktno iznad promatrača. Nadir je točka na nebeskoj sferi suprotno od zenita (ispod promatrača). Na arapskom znači suprotan, nasuprot. Zvijezde obilaze oko nebeske osi po kružnicama koje su nazvane dnevne kružnice. Neke zvijezde, one koje su blize sjevernom nebeskom polu, stalno su iznad obzora (cirkumpolarna zviježđa). Neke zvijezde izlaze iznad obzora i zalaze pod obzor.
Kao istočna točka obzora (E) i kao zapadna točka obzora (W) zadaje se presjecište nebeskog ekvatora s obzorom. Nebeski meridijan prolazi kroz zenit, sjeverni i južni nebeski pol. Presjecište meridijana i obzora bliže sjevernom nebeskom polu je sjeverna točka obzora (N), a njoj nasuprot, južna točka obzora (S). Četiri glavne točke obzora (N, S, W i E) određene su prividnim dnevnim gibanjem neba i razlikovanjem polova, a razmaknute su na obzoru za pravi kut. Zvijezde izlaze na istočnoj strani obzora, podižu se do nebeskog meridijana, gdje dostižu najveću visinu ili kaže se da prolaze kroz gornju kulminaciju. Nastavljajući kruženje, zalaze na zapadnoj strani obzora. Nakon toga će zvijezde proći i kroz najniži položaj ili donju kulminaciju. Iznad obzora zvijezde se premještaju od istočne strane prema zapadnoj. Cirkumpolarne zvijezde nikada ne zalaze, a anticirkumpolarne nikada ne izlaze. Sve zvijezde, promatrane na svim zemljopisnim širinama, bez obzira na to jesu li cirkumpolarne ili nisu, prolaze kroz gornju kulminaciju u onoj polovici meridijana (meridijan je raspolovljen sjevernim i južnim nebeskim polom) koja sadrži zenit; kroz donju kulminaciju zvijezda će proći u onoj polovici meridijana koja sadrži nadir. Dijelovi dnevnih kružnica iznad obzora jesu dnevni lukovi. Zvijezda koja se nalazi na dnevnoj kružnici sjevernije od nebeskog ekvatora izlazi između sjeverne (N) i istočne (E) točke obzora, a zalazi između sjeverne i zapadne (W) točke obzora. Južnije od linije istok-zapad izlaze i zalaze one zvijezde koje su smještene južnije od nebeskog ekvatora.
Druga značenja
Figurativno gledano, kulminacija je najviša točka u razvitku nečega, vrhunac (kap koja je prelila čašu).
Radio Slobodna Jugoslavija
Radio Slobodna Jugoslavija je bila jugoslovenska radio-stanica koja je tokom Narodnooslobodilačke borbe, od novembra 1941. do januara 1945. godine, emitovala vesti u sistemu radio-stanica Kominterne. Ona je svakodnevno davala emisije na srpskohrvatskom jeziku i imala je zadatak da vrši propagandu u korist Narodnooslobodilačkog pokreta u inostranstvu i da informiše jugoslovenske narode o međunarodnim događajima i stanju na drugim frontovima.
Radio-stanica „Slobodna Jugoslavija“ osnovana je 11. novembra 1941. godine u gradu Ufi na Uralu, u Sovjetskom Savezu. Odbacivanjem nemačkih armija od Moskve, početkom 1942. godine, radio-stanica je aprila 1942. prebačena u Moskvu, gde je ostala sve do januara 1945. kada je prestala da radi. Radom radio-stanice rukovodio je Veljko Vlahović, narodni heroj, član CK SKOJ-a i sekretar Komunističke omladinske internacionale. Pored njega u radu stanice učestvovali su Đuro Salaj i Božidar Maslarić, narodni heroj. Stanica je svakodnevno emitovala vesti na srpskohrvatskom i slovenačkom jeziku, a od polovine 1944. godine i na makedonskom. Za narode okupirane Evrope davala je vesti od 1943. godine na više jezika. U stanici je sve do jula 1944. godine, kada je iz Jugoslavije stiglo nekoliko spikera, koje je poslao Vrhovni štab NOV i POJ, radilo svega troje do četvoro ljudi.
Redakcija radio-stanice je sastavljala izveštaje na osnovu primljenih depeša Vrhovnog štaba NOV i POJ, kao i Glavnog štaba NOV i PO Slovenije. Sa Vrhovnim štabom imala je direktnu radio-vezu od aprila 1942. godine, a nešto kasnije i sa Glavnim štabom Slovenije. Sredinom 1942. godine redakcija je izvesno vreme održavala radio-vezu i sa članom Vrhovnog štaba Ivom Lolom Ribarom, za vreme njegovog ilegalnog boravka i rada u okupiranom Zemunu. U pripremanju emisija redakcija se koristila agencijskim vestima, listovima i publikacijama savezničkih zemalja i drugim izvorima. Od novembra 1943. godine jedan deo emisija je pravljen na osnovu Tanjugovih vesti, a od 1944. godine sav materijal za emisije davao je Tanjug. I pored velike udaljenosti i neredovnih veza sa Vrhovnim štabom, naročito u prvoj godini rata, kao i zbog malog broja ljudi u redakciji, „Slobodna Jugoslavija“ je uspevala da redovno emituje vesti, pa i onda kad je zbog vojne situacije bila prekidana svaka veza i kontakt s Jugoslavijom.
Radio-stanica „Slobodna Jugoslavija“ odigrala je značajnu ulogu u širenju istine o događajima i zbivanjima u Jugoslaviji i na Balkanu. Posebno važnu ulogu imala je u teškim situacijama, naročito za vreme neprijateljskih ofanziva, kada su Štabovi pojedinih jedinica ostajali bez veze sa višim komandama, a radio-stanica je preuzmala i ulogu transmisije i upoznavala starešine i borce s direktivama i uputstvima Vrhovnog štaba NOV i POJ. Vrhovni štab je preko radio-stanice „Slobodna Jugoslavija“ 7. februara 1943. godine, u toku bitke na Neretvi, izdao naređenje svim partizanskim jedinicama da izvrše opštu diverziju na komunikacije i neprijateljska uporišta kako bi olakšali situaciju Operativne grupe divizija sa centralnom bolnicom.
U borbi za pobedu širenja istine o Narodnooslobodilačkom pokretu i, uopšte, zbivanjima u Jugoslaviji, radio-stanica „Slobodna Jugoslavija“ je nailazila na mnoge teškoće i prepreke. Tek od 1943. godine zapadne agencije su počele da se češće i više koriste njenim izveštajima.
1649
thumb|250px|Pogubljenje [[Karlo I., kralj Engleske|Čarlsa I]]
Godina 1649 (MDCXLIX) bila je redovna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u ponedjeljak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Ledava
Ledava je rijeka na sjeveroistoku Slovenije duga 76 km, lijeva pritoka rijeke Mure.
Geografske karakteristike
Ledava izvire kod Gleichenberga u Austriji kao potok - Lendva Bach na nadmorskoj visini od 250 metara.
Nakon svega 8 km toka kroz Austriju, ulazi u Sloveniju između sela Serdica i Sotina. Kod Ropoča prima pritoku Lukaj, a mala poslije se ulijeva u akumulacijsko Ledavsko jezero.
Nakon isticanja iz jezera, Ledava mijenja tok i teče u pravcu jugozapada, preko Murske Sobote. Odmah iza nje u rijeku se sa lijeve strane uljeva njena najveća pritoka, Velika Krka. Nakon tog rijeka u Općini Lendava, skoro na samoj tromeđi Slovenija-Mađarska-Hrvatska uvire u Muru, kao njena lijeva pritoka.
Esquièze-Sère
Eskijez Ser je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Aržele Gazo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 464 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 305 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 700 metara (maksimalnoj 1.126 m, a minimalnoj 659 m).
Corry Brokken
Na prvoj Pesmi Evrovizije učestvovala je sa pjesmom " Voorgoed voorbij".Broken je bila pobednica Pesme Evrovizije 1957. godine predstavljajući Holandiju pesmom Net als toen. Muziku je komponovao Gaus Jansen a pesmu je napisao Vili van Hemert. Učestvovala je na Pesmi Evrovizije 1956. godine sa pesmom Voorgoed voorbij i 1958. godine sa pesmom Heel de wereld. Broken je jedini takmičar koja je bila i prva i poslednja na ovom takmičenju. Ona je 1976. odustala od pevačke karijere i studirala prava da bi 1988. postala sutkinja.1990-ih godina Brokken se vraća na scenu i piše svoju autobiografiju.
Brokken je 1950-ih i 1960-ih bila jedna od najpopularnijih holandskih pjevačica.
Umrla je 30. maja 2016. u mjestu Laren u Holandiji sa 83. godine.
Zona Industriale II, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Regina (ime)
Regina je žensko ime koje se koristi u mnogim zemljama kao što su skandinavske zemlje, Italija, Poljska, ali pre svega u Engleskoj i Nemačkoj (sa engleskog se pravilno transkribuje kao Redžajna ). Potiče od latinske reči „reina“, što znači „kraljica“. Isto značenje ima i na hebrejskom, italijanskom i španskom.
Imendan
Imendani se slave u nekoliko zemalja, najčešće 7. septembra :
Popularnost
Ovo ime je uvek bilo među prvih sedamsto u periodu od 1990. do 2007. u SAD. U Kataloniji je od 1996. do 2002. bilo među prvih trista, ali je naredne bilo na 438. mestu. U Mađarskoj je od 2004. do 2007. bilo među prvih 50, a u Švedskoj je 1998. do 2002. uvek bilo među prvih 350. U južnoj Australiji je 1998. i 1999. bilo među prvih osamsto, a 2005. među prvih šeststo.
Zanimljivost
U SAD postoje dva naseljena mesta koja nose ovo ime: u Kentakiju i u Novom Meksiku, a u Kanadi takođe postoji jedno mesto, koje je dobilo taj naziv u čast kraljice Viktorije.
629
thumb|Stela iz Dos Pilasa.
Karboksifluorescein
Karboksifluorescein je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 376,316 Da.
Lamar, Missouri
Lamar je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.532, što je 107 (2,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Digoman, Belluno
Digoman je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 870 m.
Drevna Indija
Drevna Indija je izraz koji se koristi:
Barneville-Carteret
Barnvil Kartere je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Šerbur-Oktevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2429 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 236 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 47 metara.
James Michel
Pukovnik (penz.) James Alix Michel (16. august 1944 ) je predsjednik Sejšela od 16. aprila 2004. Prije dolaska na dužnost je služio kao potpredsjednik pod svojim prethodnikom France-Albert Reneom od 1996. do 2004. Prije bavljenja politikom je bio učitelj, potom turistički poduzetnik da bi se, prije proglašenja nezavisnosti 1976. godine, priključio Sejšelskoj ujedinjenoj narodnoj stranci, kasnije transformiranoj u Sejšelski narodni napredni front (FPPS).
Michel je pobijedio na predsjedničkim izborima 28–30. jula 2006, kada je osvojio 53,7% glasova. Zakletvu za novi mandat je položio 1. augusta 2006.
Obsko-ugarski jezici
Obsko-ugarski jezici su dio porodice ugro-finskih jezika, pri čemu se naziv posebno koristi za hantijski (Ostkak) i mansijski (Vogul) jezik. Oni, zajedno s mađarskim, čine ugarsko granu ugro-finskih jezika. Ti se jezici govore u oblasti između Urala i Oba i Irtiša u današnjem centralnom dijelu Rusije. Šume i šumske stepe južnog Urala se smatraju originalnom pradomovinom ugarske grane. Prije nekih 500 godina dolazak Rusa je govornike tih jezika potisnuo na istok prema Obu i Irtišu. Neki govornici obsko-ugarskih jezika su preživjeli zapadno od Urala sve do ranog 20. vijeka. Mađarski se, pak, od tih jezika odvojio za vrijeme 11. vijeka pne. Iako su jezici srodnim mađarskom, veza je labava te s radikalno razlikuju u foologiji, sintaksi i vokabularu. Hantijski i mansijski su, s druge strane, srodni ali se njihovi govornici ne mogu sporazumijevati. Na obsko-ugarske jezike su kasnije snažno utjecali Turski jezici, posebno zatarski. Sve do 1930. godine ti jezici nisu imali pismo ni književnost, ali se od 1937. koristi modificirana ćirilica. Međutim, još nje stvoreno neko značajnije pisano djelo na tom jeziku, a malo se koristi u službene svrhe.
Nürnberški proces (razvrstavanje)
Nirnberški proces je naziv za suđenje njemačkim nacističkim vođama optuženim za ratne zločine nakon drugog svjetskog rata. Također se može odnositi:
Weldona, Colorado
Veldona je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 139.
Veliki Moff Tarkin
Guverner Wilhuff Tarkin ili Veliki Moff Wilhuff Tarkin (Grand Moff Wilhuff Tarkin) je izmišljeni lik u fiktivnom univerzumu Zvjezdanih ratova, najpoznatiji kao glavni antagonist (negativac) u filmu Star Wars Episode IV: A New Hope, a gdje ga je tumačio ugledni britanski glumac Peter Cushing. Tamo je prikazan kao guverner Imperijalnih Vanjskih Regija i komandant prve Zvijezde smrti. Mlađa verzija istog lika se nakratko pojavljuje u filmskom prednastavku Star Wars Episode III: Revenge of the Sith, gdje ga je tumačio Wayne Pygram. Njegov lik je Keene Curtis glumio u radio-drami Star Wars, a odnedavno mladom kapetanu Tarkinu posuđuje glas Stephen Stanton za animiranu seriju Star Wars: The Clone Wars. Tarkin se tradicionalno naziva "jednim od najvećih negativaca u historiji Star Warsa".
Kapija tržnice u Miletu
right|350px|thumb|Vrata tržnice u Miletu Vrata tržnice u Miletu su velika kapija, širine 29 i visine 17 m, koja je sagrađena oko godine 120. za vrijeme vladavine rimskog cara Hadrijana. Predstavljale su jedno od glavnih gradskih znamenitosti sve do 1100. kada su oštećene u zemljotresu, a grad s vremenom napušten. Otkopana su od strane Theodora Wiganda između 1899. i 1913. te prenesena u Berlin, gdje danas služe kao eksponat, odnosno jedna od najspektakularnijih atrakcija u Pergamskom muzeju.
Coriolisov učinak
okvir|desno|U svom koordinatnom sistemu (gornji dio slike), crni objekt se kreće po pravoj liniji, i promatrač iz stacionarnog koordinatnog sistema to vidi. Promatrač (crvena točka) koji stoji u istom koordinatnom sistemu koji rotira, kao i crni objekat (donji dio slike) vidi da objekt slijedi zakrivljenu putanju. Coriolisov učinak, ponekad, ne sasvim točno, i Coriolisova sila (skraćeno "CorF"), odnosno devijatorna sila spada u prividne sile, kao i tromost. Djeluje na svako tijelo koje se kreće unutar rotirajućeg sistema. Prvi put ga je matematički opisao Gaspard Gustave de Coriolis (1835.). Učinak je točniji naziv nego sila, jer je rezultat, a ne uzrok.
Smjer Coriolisovog učinka okomit je na smjer kretanja tijela kao i na os rotacije određenog sistema. Snaga učinka proporcionalna je masi tijela koje se kreće, frekvenciji rotacije i projekciji vektora brzine na ravninu okomitu osi rotacije. Ako su smjer kretanja i os rotacije paralelni, učinak je ravan nuli.
Pojednostavljeno, sve točke na Zemlji u roku od 24 sata prijeđu puni krug. Kako se ti krugovi, krećući od polova prema ekvatoru, povećavaju, tako su i putanje tih točaka sve duže, pa tako i brzina njihovog kretanja. U meteorologiji i fizikalnoj oceanografiji Coriolisov učinak ima vrlo važnu ulogu. Zbog rotiranja Zemlje zračne i vodene mase kreću se unutar rotirajućeg sistema. Posljedica Coriolisovog učinka je da te mase na sjevernoj hemisferi skreću udesno, što se odnosi i na kretanje visokog odnosno niskog atmosferskog tlaka, dok su ova kretanja na južnoj polutci obrnuta.
Ovaj učinak ima odraz na čitav niz drugih pojava, a pogotovo u ljudskim aktivnostima kao što je balistika i slično.
Formula
gdje je (u jednadžbi iznad i ispod) \vec v brzina elemenata rotirajućeg koordinatnog sistema, i \vec \omega vektora kutne brzine (čiji je intenzitet jednak učestalosti rotacije i paralelan sa osi rotacije) u rotirajućem koordinatnom sistemu. Jednadžbu možemo pomnožiti s masom promatranog objekta, i kao rezultat dobijamo jačinu Coriolisove sile:
Aspekti Coriolisovog učinka
okvir|desno|Razlaganje vektora gravitacijske sile na [[Zemlja|Zemlji]] Zemlja rotira, što je čini spljoštenom na polovima. Vektor koji predstavlja pravu gravitaciju može se razložiti na komponentu koja je normalna na površinu i na komponentu normalnu na os rotacije Zemlje. Komponenta stvarne gravitacije djeluje normalno na Zemljinu os ostvarujući silu koja drži objekte na istoj geografskoj širini.
Teoretski u slučaju savršeno okruglog nebeskog tijela koje rotira, sva voda i zrak bi se skupljala na ekvatoru.