cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tramvaj
Historijat razvoja tramvaja
Negdje početkom 1890. i u prve dvije dekade 20. vijeka, stari tramvaji na konjsku vuču, počeli su se zamjenjivati - električnim tramvajima, po evropskim i američkim gradovima, istovremeno su se kao moda počeli uvoditi po većim gradovima - Azije, Afrike i Južne Amerike. U Sjedinjenim Američkim Državama, električni tramvaji zamijenjenili su konjske tramvaje u periodu 1902. - 1917. Pogonski motori, a i sama kola su se stalno usavršavali, pa su malena drvena kola na četiri kotača, zamjenjenjena robusnim željeznim kolima na osam kotača, koja su imala puno veću nosivost. Imati tramvaj kao oblik javnog transporta, postao je bitan faktor u razvoju grada, pa su se tramvajske linije širile iz centra gradova sve do predgrađa. Razvoj tramvajskog prometa po Evropi bio je jednako brz i nastavio se širiti u dužem razdoblju. Brojni evropski gradovi izgradili su visoko efikasne sisteme javnog gradskog transporta, sa tramvajima kao glavnim sredstvom.
Negdje oko Prvog svjetskog rata, poduzeća koja su se bavila tramvajskim transportom, počela su se suočavati sa financijskim teškoćama, jer su im porasli troškovi poslovanja, dok su im s druge strane vozarine ostale limitirane koncesionarskim ugovorima koje su sklapali sa gradovima. Kad su nakraju općinske skupštine popustile i dopustile povećanje vozarina, počeli su se širiti osobni automobili, s druge strane mnogi gradovi prešli su na autobuse kao oblik javnog transporta. Iako su direktni troškovi autobusa po kilometru, bili veći od tramvajskih, veliki troškovi održanja i izgradnje pruga u konačnici su ukazivali da su tramvaji neekonomični. Po Sjedinjenim Američkim Državama tramvaje su počeli istiskivati osobni automobili i autobusi od 1930-ih, a taj trend se ubrzao tokom 40-ih i 50-ih.
U Velikoj Britaniji trend zamjene tramvaja autobusima otpočeo je 1930-ih poboljšanim dvokatnim autobusima, tako da već početkom 1950-ih nije bilo tramvaja u Londonu. Posljednji veliki britanski tramvajski sistem bio je glasgowski, po kom su vozili relativno moderni dvokatni tramvaji. Pariz je ukinuo posljednje tramvajske linije 1930-ih, a taj trend se raširio i po brojnim drugim gradovima Francuske i Italije koji su prešli na autobuse.
Ipak još i danas postoje brojni gradovi koji koriste tramvaje kao osnovni oblik javnog gradskog transporta, naročito po Njemačkoj i Srednjoj Evropi, u tim sredinama su tramvajska poduzeća - uglavnom vlasništvo gradova, koji ne dopuštaju konkurenciju - autobusa.
Počevši od kraja 20. vijeka, počeo je trend obnove interesa za tramvaje kao sistema javnog gradskog prijevoza - osobito u zagušenim gradskim centrima. Od 1980. neki gradovi po Sjedinjenim Američkim Državama počeli su graditi sisteme Lake gradske željeznice (Light Rail Transit) koristeći postojeće tramvajske pruge uz kombinaciju sa željezničkim prugama, kao ekonomičniji način javnog transporta od izgradnje skupih metroa ili levitirajućih visećih vlakova. Takve sisteme izgradili su San Diego, Sacramento, San Jose, Portland, i Buffalo. Početkom 21. vijeka, povećanje prometnih gužvi i potreba da ožive svoje centre navela je gradove Houston, Tampu i Washington, DC da ponovno uvedu tramvaje.
Razvoj suvremenih tramvaja
Ipak u razvoj tramvajskog prometa najviše ulažu i najdalje su u razvoju otišli njemački gradovi, koji linije svojih strassenbahna povezuju sa metro i željezničkim linijama, i potpuno odvajaju tramvajski promet od ostalih vozila, tako da su im se tramvaji ne susreću sa drugim vozilima, pa su puno brži i efikasniji - gotovo jednako brzi kao metroi.
Tipovi tramvaja kroz historiju
Tramvaje su kroz njihovu neveliku historiju imali slijedeću genezu, koristeći razne oblike pogona i vuče
47. pne.
Godina '''47. pne.''' je bila godina predjulijanskog rimskog kalendara. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Kalenija i Vacinija illi, nešto rjeđe, '''godina 707. Ab urbe condita'''. Izraz 47. pne. (prije Krista) se za ovu godinu počeo koristiti u ranom srednjem vijeku, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala uvriježena metoda za imenovanje godina.
thumb|Shema bitke kod Zele
I Morti del Roccolo, Bergamo
I Morti del Roccolo je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Le Mée-sur-Seine
Le Mée-sur-Seine je grad u Francuskoj u regionu Île-de-France, u departmanu Seine-et-Marne.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 20.609.
Tepizila (razvrstavanje)
Tepizila ima više značenja:
Javahé
Javahé (Javaé), jedna od tri lokalne skupine i pleme carajá Indijanaca, velika porodica Macro-Ge, porodica carajan. Ostale dvije skupine poznate su kao Xambioá i Carajá ili Karajá, po kulturi su slični a donekle razlikuju po jeziku. Javahé žive uz rijeku Araguaia na otoku Bananal, najvećem riječnom otoku na svijetu, danas na nekoliko rezervata u državama Tocantins (općina Cristalândia; 330, 1989 i rezervat Boto Velho, 60; 1984]) i Goiás (općina São Miguel).
C20H24N2OS
Molekulska formula C20H24N2OS se može odnositi na:
Mesteacăn (razvrstavanje)
Mesteacăn ima više značenja:
Taverna del Tratturo, Campobasso
Taverna del Tratturo je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Gabinije
U fikciji se Gabinius može odnositi na:
La Congoja, Aguascalientes
La Congoja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1988 m.
Peter Sellers
Peter Sellers (Southsea, Hampshire, 8. rujna 1925. - London, 24. lipnja 1980.), britanski filmski komičar i glumac. Najpoznatiji je ostao po ulgama u serijalu Pink Panther, Dr. Strangelove i Dobro došli, g. Chance.
Mlade godine
Peter Sellers je rođen 1925. kao Richard Henry Sellers te je pohađao katoličku školi, makar je njegova majka Agnes (Peg) zapravo bila židovske vjeroispovijesti a otac Bill protestantske. Roditelji su bili vrlo pažljivi prema njemu jer su već imali jednog sina koji je preminuo pri porodu. Na svoj 18. rođendan je bio unovačen u britansku vojnu zrakoplovnu službu, gdje je zabavljao vojnike oponašenjem svojih nadređenih, a nakon završetka 2. svjetskog rata se je neuspješno pokušao zaposliti kod BBC-a, sve dok nije na telefonu nazvao Roya Speera, producenta BBC-jevog radijskog programa "Show Time", te se predstavio lažno kao slavna radio zvijezda kako bi preporučio sam sebe za posao.
Karijera
Karijeru je započeo na radio showu BBC-a "The Goon Show" da bi kasnije započeo uspješnu karijeru i na filmu u komedijama. Sellers je ostao zapamćen kao slavni i popularni komičar, poznat po sposobnosti maskiranja i promjene glasa, a osvojio je i nagradu BAFTA za film "I'm All Right Jack". Svoj talent prerušavanja najzornije je dokazao u filmu "Dr. Strangelove" iz 1964. ( kojeg je režirao Stanley Kubrick ) u kojem je glumio čak tri lika; predsjednika, pukovnika i ludog znanstvenika. Te je godine, u šaljivom pothvatu, postao i prvi muškarac koji je bio na naslovnici Playboya.
Postao je vrlo popularan kao inspektor Clouseau u filmskom serijalu "Pink Panther", iako je bilo poznato da je mrzio tu ulogu. U 70-ima je bilježio same neuspjehe u karijeri, sve do hvaljene satire "Dobrodošli, g. Chance" (1979.) za koju je osvojio najviše nagrada u karijeri i koju je pokušavao snimiti 7 godina odtkada je ostao duboko fasciniran pročitavši istoimenu knjigu Jerzya Kosinkija. U nekoliko navrata je izjavio da igrati glavnog junaka u tom filmu, Chancea Gardnera, bilo vrlo intimno iskustvo i da se s njim došao najbliže ikada igrajuči sebe.
Bio je vegetarijanac. Imao je troje djece, jednog sina i dvije kćerke, te četiri braka - udao se za Anne Howe, Britt Ekland (sa kojom je doživio infarkt na njihovoj bračnoj noći), Mirandu Quarry te Lynne Frederick. Umro je 1980. sa 55 godina od infarkta.
C20H30O
Molekulska formula C20H30O se može odnositi na:
San Bartolomeo al Mare, Imperia
San Bartolomeo al Mare je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2622 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Lejem, San Antonio
Lejem je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Antonio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 641 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
C20H23N7O7
Molekulska formula C20H23N7O7 se može odnositi na:
Meseșenii de Jos (razvrstavanje)
Meseșenii de Jos ima više značenja:
El Moral (razvrstavanje)
El Moral ima više značenja:
Aubie-et-Espessas
Obi et Epesa je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Žironda koja pripada prefekturi Bordo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 950 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 125 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 47 metara (maksimalnoj 56 m, a minimalnoj 14 m).
Matija, car Svetog Rimskog Carstva
Bio je četvrti sin cara Maksimilijana II i njegove supruge Marije iz španske grane Habzburga. Oženio se Anom, ćerkom njegovog strica Ferdinanda, nadvojvode od Austrije. Brak je bio bezčedan, a Matija je 1595. nasledio Austrijsko nadvojvodstvo od strica.
Matijin stariji brat, car Rudolf II, postavio ga je 1593. za namesnika Austrije. U ovom periodu Matija je sklopio prijateljstvo sa bečkim biskupom Melhijorom Klezlom koji mu je docnije postao glavni saveznik. U periodu Dugog rata (1593-1606) habzburške vojske su se sukobile sa Osmanlijama oko prevlasti nad severnom Ugarskom i Erdeljom. Ugarsko protestantsko plemstvo je 1605. iskoristilo priliku da pokuša da zbaci vlast katoličkih Habzburga. Rudolf je ovlastio Matiju da uguši pobunu što je ovaj i učinio, mada je Bečki mir iz 1606. potvrdio načelo verskih sloboda u Ugarskoj.
Pobeda iz 1605. pomogla je Matiji da se 1606. nametne za porodičnog starešinu austrijskih Habzburga. Njegov ekscentrični i bolešljivi brat Rudolf II morao je a ga odredi za svog naslednika. Uz pomoć Skupštine državnih staleža Austrije, Ugarske i Moravske Matija je 1608. naterao brata da mu prepusti ugarsku krunu, a 1611. i krunu Češke.
Nakon Rudolfove smrti početkom 1612. Matija je najzad dobio dugo željenu titulu cara Svetog rimskog carstva. Uz podršku biskupa Klezla sprovodio je politiku verske tolerancije darujući slobodu veroispovesti i druge privilegije protestantima u Austriji i Moravskoj. Ovakva politika izazvala je protivljenje pristalica protivreformacije, na prvom mestu Matijinog brata od strica Ferdinanda. Praška defenestracija iz 1618, kojom je započet Tridesetogodišnji rat, zaoštrio je prilike u Svetom rimskom carstvu, kao i odnose među samim Habzburzima. Usled starosti i bolesti Matija je 1617. prepustio vlast nad Češkom Ferdinandu II, a 1618. i nad Ugarskom. Ferdinand II je nakon Matijine smrti 1619. nasledio i carski presto.
Ahuatán, Zapopan
Ahuatán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1258 m.
El Alamito, Ramos Arizpe
El Alamito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1481 m.
Guanozin-difosfat manoza
Guanozin-difosfat manoza (GDP-manoza) je nukleotidni šećer koji je supstrat za glikoziltransferazne reakcije u metabolizmu. Ovo jedinjenje je supstrat za enzime manoziltransferaze.
Biosinteza
GDP-manoza se formira iz GTP-a i manoza-6-fosfata posredstvom enzima manoza-1-fosfat guanililtransferaza.
C20H25NO4
Molekulska formula C20H25NO4 se može odnositi na:
Tepocatita (razvrstavanje)
Tepocatita ima više značenja:
Winterburg
Vinterburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Bad Krojcnah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 204 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7133116.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Vinterburg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 2,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 204 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 79 stanovnika/km².
Merișoru (razvrstavanje)
Merișoru ima više značenja:
Wilson, Louisiana
Vilson je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 595, što je 73 (-10,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Widmanstättenove figure
mini|desno|250px|Kada se [[metalni meteoriti poliraju i jetkaju, pokazuju poznate Widmanstättenove figure.]] mini|desno|250px|Widmanstättenove figure (listići debljine 0,3 mm) vidljive na meteoritu Gibeon.
Widmanstättenove figure, Widmanstättenove linije ili Widmanstättenova struktura su posebne linije koje se javljaju kod kristala u legurama željeza i nikla, a mogu se naći u metalnim meteoritima i zato su osnova za razlikovanje izvanzemaljskoga od zemaljskog željeza.
U velikim odljevcima i na mjestima gdje se čelični lijev jako pregrije, pojavljuju se Widmanstättenovova struktura kao najgrublja mikrostruktura. U toj su strukturi grube feritne iglice razdijeljene po perlitu. Ta se struktura može odstraniti naknadnim žarenjem. Makrostruktura čeličnog lijeva većinom je dendritska.
Kada se podeutektoidni čelik hladi polako ispod linije Ar3 (911 °C) dolazi do precipitacije ferita na granicama austenitnog zrna. Ukoliko je hlađenje brže ili su zrna austenita veoma velika, tada ferit, koji je kristalografski orijentiran kao i austenit, više neće precipitirati na granicama austenitnog zrna kao ekviaksijalna zrnca, već u obliku iglica ili pločica, pa nastaje Widmanstättenova struktura.
Povijest
Hrašćanski meteorit je metalni meteorit, koji je 26. svibnja 1751. pao kod mjesta Hrašćina (Hrvatsko zagorje), oko 18 sati. Iz zemlje su izvađena dva metalna komada, jedan mase oko 40 kg, a drugi oko 9 kg. Čuvaju se u bečkom prirodoslovnom muzeju. Polirana pločica od tog meteorita (mase svega 0,56 grama) nalazi se i u zagrebačkom prirodoslovnom muzeju. No, Hrašćinjani su dio meteorita raskomadali i prekovali u čavle.
Tadašnji ravnatelj tvornice porculana u Beču, Alois von Beckh Widmanstätten obavio je ispitivanje tako što je izbrusio i polirao jednu pločicu meteorita i podvrgao je visokoj temperaturi. Tada su nastale pravilne, Widmannstaettenove figure, koje su od tada osnova za razlikovanje izvanzemaljskoga od zemaljskog željeza.
Hrašćanski meteorit pomogao je da se razriješe neke znanstvene dvojbe. Englez B. Thompson 1804., na tzv. Pallasovu meteornom željezu proučavao je skupine usporednih linija koje se međusobno pravilno križaju. To zagonetno željezo bio je pronašao potkivač Medvedev 1749. u Sibiru (Krasnojarsk). Da je to meteorit, zaključio je nakon vrlo pomnog proučavanja Chladni. No pad tog meteorita nitko nije vidio. Sad je, međutim, Alois von Beckh Widmanstätten 1808. iste takve figure otkrio i na hrašćanskom meteoritu. Kako je njegov pad "s neba" bio je neprijeporan, posredno je dokazao također da je Pallasovo željezo zaista meteorit. Tako je Hrašćanski meteorit upisan u svjetske kataloge i baze podataka kao prvi meteorit čiji je pad detaljno i službeno zapisan.
C20H27N3O6
Molekulska formula C20H27N3O6 se može odnositi na:
Kellnersville, Wisconsin
Kelnersvil je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Merișor (razvrstavanje)
Merișor ima više značenja:
C20H22O6
Molekulska formula C20H22O6 se može odnositi na:
Tepoxtepec (razvrstavanje)
Tepoxtepec ima više značenja:
Mirovna grupa Oaza Beli Manastir
Mirovna grupa Oaza Beli Manastir, nevladina, neprofitna, nestranačka organizacija iz Belog Manastira, osnovana 18. II. 1998. godine. Radi na povratku povjerenja između domicilnog stanovništva, povratnika i raseljenih osoba u svrhu ponovnog suživota na području Baranje. Nastala je kao jedan od ogranaka Centra za mir i nenasilje iz Osijeka.
"Oazom" rukovodi upravi odbor (UO) od 5 članova. Prva predsjednica UO bila je Katarina Krnjajić, a nakon nje Dubravka Simendić i Jelena Opačić-Matijević. Od 24. III. 2009. godine predsjednica je Vesna Nedić s četverogodišnjim mandatom.
Knjige i CD-ovi
"Oaza" je dosad izdala četiri knjižice:
Gornja Bukvica
Gornja Bukvica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 43 stanovnika.
Mirovna grupa Oaza Beli Manastir
Knjige i CD-ovi
i dva CD-a:
Kalendari, rokovnici i olovke
Od 2007. godine "Oaza" za Novu godinu izdaje stolni kalendar, rokovnik i reklamnu olovku s "Oazinim" logom, koje dizajnira i štampa tvrtka "Fist" iz Borova. Kalendari i olovke štampaju se u 100, a rokovnici u 25 primjeraka i dijele se "Oazinim" članovima i poslovnim partnerima.
Kalendari se sastoje od tri dijela, koji se mogu preklopiti tako da se dobije polegnuta trostrana prizma. Na prednjoj strani, uz "Oazin" logo i adresu, nalazi se 4-5 kolor-fotografija koje prikazuju "Oazine" aktivnosti, a na poleđini klasični kalendar sa stiliziranim znacima za sunce, vodu, zemlju i vatru, bez kojih ne bi bilo ni zemaljskih oaza.
Na rokovniku s platnenim uvezom za 2007. bio je samo "Oazin" logo, dok se na rokovnicima sa spiralnim uvezom za 2008. i 2009. godinu nalaze "Oazin" logo, adresa i već spomenuti stilizirani znaci za sunce, vodu, zemlju i vatru, a na rokovniku za 2009. godinu i one iste fotografije koje su na kalendaru.
Dječja igraonica
"Oaza" sarađuje s baranjskim romskim udrugama i info-klubovima, Centrom za mir i nenasilje iz Osijeka, VIMIO-om iz Vukovara, "Ženskom mrežom Hrvatske", lokalnom samoupravom, Društvom osoba s invaliditetom Baranjsko srce, organizacijama "Smart" iz Rijeke, "B.a.B.e." iz Zagreba... Članica je "Ženske mreže Hrvatske" i podržava i sudjeluje u svim njenim akcijama (kao što su: "Izbori i žene", "16 dana aktivizma", akcije protiv nasilja nad ženama u obitelji...).
Viscusi, Benevento
Viscusi je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 232 m.
Les Clandestines
Les Clandestines je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1954. u režiji Raoula Andréa. Po žanru je mješavina drame i kriminalističkog filma, a predstavlja adaptaciju romana Raymonda Caillave koji je također napisao scenario. Protagonistica, čiji lik tumači Nicole Courcel, je mlada manekenka koja ostaje bez posla, te se, na nagovor prijateljice (koju tumači Dominique Wilms) počne baviti prostitucijom. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada se ona zaljubi u bivšeg kriminalca (čiji lik tumači Philippe Lemaire) koji želi početi živjeti poštenim životom.
Merișani (razvrstavanje)
Merișani ima više značenja:
Neuilly-Plaisance
Neuilly-Plaisance je grad u Francuskoj u regionu Île-de-France, u departmanu Seine-Saint-Denis.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 20.508.
Turia, Turia
Turia je naselje u Rumuniji u okrugu Kovasna u opštini Turia.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3846 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 621 m.
Azat u ankah Arcah
Slobodni i neovisni Artsakh je himna međunarodno nepriznate kavkaške države Republike Arcah koja se formalno nalazi u sastavu međunarodno priznatoga Azerbejdžana. Himna je usvojena 1992. godine. Himnu je napisao Vardan Hakobyan, a komponovao ju je Armen Nasibyan.
Fosfolipaza B
Fosfolipaza B je enzim sa kombinacijom aktivnosti PLA1 i PLA2. Ona može da odvoji acil lance sa sn-1 i sn-2 pozicija fosfolipida. U opšetm slučaju, ona deluje na lizolecitin (koji se formira dejstvom PLA2 na lecitin).
thumb|center|300px|Mesta presecanja fosfolipaza
Cortapico, Cuautitlán de García Barragán
Cortapico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuautitlán de García Barragán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1034 m.
C20H26N2
Molekulska formula C20H26N2 se može odnositi na:
Haribert I
Haribert I (Caribert, Charibert I, cca. 517 - 567) bio je franački kralj Neustrije i Akvitanije iz dinastije Merovinga, odnosno jedan od četvoro sinova kralja Klotara I koji su 561. podijelili Franačko Kraljevstvo nakon njegove smrti. Haribertu je tada pripao zapadni dio sa prijestolnicom u Parizu; Guntram je preuzeo Burgundiju, Sigebert Austraziju, a najmlađi brat Hilperik I područje oko Soissonsa. Iako relativno dobro obrazovan za svoje doba, tokom vladavine je ostao upamćen po burnom i raskalašenom životu. Uz suprugu Ingobergu (sa kojom je imao kćer Berthu) imao je niz ljubavnica, priležnica i vanbračne djece. Kćer Berthu je pak dao za suprugu paganskom kralju Etelbertu od Kenta; ona je sa sobom na Etlebertov dvor povela kao ispovjednika biskupa Liudharda, i taj se događaj tumači kao temelj nešto kasnijeg pokrštavanja Anglosaksonaca. Samom Haribertu je raskalešeni način života, zbog koga je ekskomuniciran, prema tradicionalnim izvorima doveo do prerane smrti. S obzirom da nije imao muške djece, njegove posjede su podijelila tri preostala brata.
Hermetizam
desno|220px|thumb|Prikaz Hermesa Trismegistosa – srednjovjekovni bakrorez Hermetizam (lat. hermeticus, od grč. naziva za boga Hermesa), filozofski i religijski nauk o tajnim stvarima i učenjima.
Za hermetizam, kao izvor iz kojeg proizlazi šira tradicija hermetizma, može se reći da je posljedica sraza egipatske i helenističke kulture u stoljećima početka kršćanskog razdoblja.
Aleksandija, grčko-egipatsko trgovačko, privredno i kulturno središte, postaje kulturni centar Sredozemlja pod pax romana. Religijski, filozofski i kulturološki utjecaji slijevaju se u Aleksandriju. Egipatska tradicija u tome je snažno izražena. Zajedno s grčkim elementima, misterijima i filozofskim školama platonizma, neoplatonizma, stoicizma, neopitagoreizma, aleksandrijskog judaizma (posebice anđeologija i štovanje svete Knjige), s kršćanskim elementima (gnosticizam i ostali elementi), s perzijskim zoroastrizmom (odnos prema dobru i zlu) stvara se jedna sinteza religije, filozofije i prakse nazvana hermetizam. Treba spomenuti i ostale doktrine koje su djelovale na hermetizam, kao što je i hermetizam djelovao na njih. Uglavnom se tu misli na alkemiju i Jamblihovu teurgiju. U Islamu, Hermetistički kult je prihvaćen kao Sabeanski, spomenut u Qur'an-u 830. godine.
Knjige i spisi
Hermetizam se kao duhovno znanje prenosio i knjigama. One knjige koje se pripisuju Hermesu Trismegistosu nazivaju se hermetika, ali uobičajen je i latinski oblik, hermetica. One obrađuju poprilično široki raspon tema: kozmička načela, prirodu, redove bića, spoznavanje božanskog, misticizam, magiju, alkemiju i medicinu.
Znanstvenici danas tekstove hermetike dijele na dva dijela: filozofsku i religijsku hermetiku, i tehničku (magijsku i teurgijsku) hermetiku. Smatra se da tehnička hermetika datira između 1. i 4. stoljeća prije Krista, ali vjerojatno su neki tekstovi pisani prema već postojećim i ranijim modelima.
Najpoznatiji spis su Tabula Smaragdina s vrlo poznatim hermetičkim geslom "Kako gore, tako i dolje", no Corpus Hermeticum glasi kao najsveobuhvatnija. Osim teksta Corpus Hermeticum, postoje i drugi tekstovi koji se pripisuju Hermesu Trismegistosu, a po definiciji jesu hermetika. Među njima je poznati Asklepije (izvorno Savršena rasprava), koji je i filozofski i magijski, zbirka hermetičkih tekstova Anthologium Ivana iz Stobija, Liber Hermetis, Opomena duši, te neki spisi pronađeni 1945. godine u Nag Hammadiju. Postoji također i određeni broj grčko-egipatskih magijskih papirusa za koje se tvrdi da su radovi Hermesa Trismegistosa. Jedan od njih je i dijalog između Izide i Horusa, nazvan Kore Kozmosu ili "Kći svemira".
Učenja
Klement Aleksandrijski govori nam o 42 Hermesove knjige. Smatra ih vrlo važnima za rituale egipatskih svećenika. Četiri od njih naziva "Hermesovim astrološkim knjigama", a tekst je vrlo sličan onom koji se nalazi na zidinama egipatskog hrama u Edfuu.
Hermetizam u svojim misterijima proučava odnose mikrokozmosa (čovjeka) i makrokozmosa (univerzuma). Sveta knjiga Hermesa Asklepiju govori o astrološkoj botanici i mineralogiji, a Petnaest zvijezda, kamena, biljaka i likova govori o ljekovitim svojstvima.
Neki hermetički fragmenti sadrže tumačenje hermetičke kozmogeneze i razvitak ljudske duše, a egipatski utjecaj jako je izražen. Međutim, mnogi papirusi tumače i razne postupke, kao što su zatvaranje duše daimona ili anđela u kip uz pomoć biljaka, gema i mirisa, kako bi kipovi mogli govoriti i proricati. Hermetički tekstovi su navođeni kao primjer kasnog helenskog sinkretizma'' zato što očituju obilježja magije, astrologije, alkemije, platonizma, stoicizma, misterija, ali i [[Judaizam|judaizma i gnostičke misli. Ovakvi utjecaji dominantni su u kasnom helenskom razdoblju.
Hermes Trismegistos
Egiptaski Thoth je grčki Hermes, Hermes Trismegistos, "Triput Veliki Hermes", zaštitnik znanosti. Nazivan je i imenima: Tajanstevni, Nepoznati. Plotinov učenik Proklo kazuje o tom tajanstvenom bogu: "on stoji nad svakom vrstom uzroka; od smrtnog staništa vodi nas do pojmljive suštine i upravlja raznim skupinama duša."
Smatra se da je transformacija Thotha u Hermesa Trismegistosa započela u kasnom razdoblju egipatske povijesti. Neki autori navode da se to događa oko 560. god. pne. pod grčkim utjecajem. Thoth-Hermes za vrijeme ptolomejskog i rimskog razdoblja inspirira veliku devociju. U kasnijem rimskom razdoblju pojavljuju se koine, grčko-egipatsko religijske rasprave u kojima je Hermes Trismegistos središnji lik.
Vjeruje se da u kasnijoj antici podrijetlo i identitet ovoga boga nisu potpuno jasni. Prema egipatskoj tradiciji on je bog, ali aleksandrijski Grci smatraju ga čovjekom. Tekstovi hermetizma uglavnom opisuju Hermesa Trismegistosa kao sveca iz jednog davnog razdoblja, onoga koji je primio objavljenje nebeskog svijeta i koji razgovara s bogovima.
C20H24O2
Molekulska formula C20H24O2 se može odnositi na:
Tepoxtlán (razvrstavanje)
Tepoxtlán ima više značenja:
El Moralillo (razvrstavanje)
El Moralillo ima više značenja:
Parete, Caserta
Parete je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10989 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
C20H28N2O5
Molekulska formula C20H28N2O5 se može odnositi na:
El Moreno (razvrstavanje)
El Moreno ima više značenja:
Merghindeal (razvrstavanje)
Merghindeal ima više značenja:
C20H25NO3
Molekulska formula C20H25NO3 se može odnositi na:
Nordahl Grieg
Johan Nordahl Brun Grieg, poznatiji kaoi Nordahl Grieg, (1. novembar 1902 – 2. decembar 1943) bio je norveški književnik i novinar. Odrastao u uglednoj porodici i obrazovan na Oxfordu kao mladić je kao dopisnik otišao u Kinu u vrijeme izbijanja građanskog rata. Ta iskustva su značajno uticala na njegov opus, ali i stvorila simpatije prema komunizmu zbog kojih će 1935. priključiti Komunističkoj partiji Norveške, a potom steći reputaciju fanatičnog staljinista koji je, između ostalih, branio Moskovska suđenja. Kada je 1940. godine Hitlerova Njemačka napala Norvešku, usprkos tadašnjeg službenog stava Moskve o sukobu, kao patriot se uključio u obranu zemlje, te potom izbjegao u Britaniju odakle je pomagao savezničkim ratnim naporima. Kao ratni dopisnik se ukrcao na RAF-ov bombarder Avro Lancaster koji je bombardirao Njemačku, te je poginuo nakon što je on oboren. Poslije rata je Grieg u rodnoj Norveškoj stekao reputaciju heroja i mučenika.
Tavor
Tavor ili Tabor je izdvojena planina visine 588 metara u istočnom delu Izraelske doline, u donjoj Galileji, 9 km jugoistočno od Nazareta. U hrišćanstvu se poštuje kao mesto Preobraženja Gospodnjeg. Na vrhu planine, postoje dva aktivna manastira: pravoslavni i rimokatolički. U svakom od njih veruju da je izgrađen na mestu Preobraženja.
Poreklo imena
left|thumb|260px|Gora Tavor [[1851.]] Tavor (Taboureau) znači centralna kupola prostora. Tavorska gora je potpuno odvojena od lanca planina i zaobljen od baze do vrha, pa otuda ime. Gora Tavor se često uzima kao primer uzvišenog i veličanstvenog. Dakle, Prorok Jeremije poredi egipatskog cara, njegovu slavu i moć među narodima, sa Tavorom između planina (Jer 46:18).
Istorija
thumb|260px|Zvono i vrata pravoslavnog manastira na vrhu Tavorske gore Novi Tabor se pominje u Bibliji kao granica zemljišta tri plemena Izrailjevih: Zavulonova, Isaharova i Nefalimova (Nav 19:22). Vrh planine Tavor je od Antioha Velikog (218. pne.) pa sve do rimskog osvajanja i uništenja Jerusalima bio utvrđeni grad. Tradicionalne crkvene zajednice od davnina priznaju goru Tavor za goru Preobraženja, iako se ime planine ne spominje u jevanđeljima.
Galerija Branka Šotre
Šarići spadaju među najstarije i najznamenitije muslimanske porodice u Hercegovini i Stocu. U prvoj polovini XVIII stoljeća Šarići sagradili su vrijedne zadužbine i bili prvi kapetani stolačke kapetanije. Jedan od najznačajnijih pripadnika ove porodice je bio Ismail-kapetan koji je jedno vrijeme bio vojvoda u Ljubinju i kasnije stolački kapetan od 1731. do 1761. godine. On je u Stocu sagradio džamiju, sibjan-mekteb, čatrnju i više dućana. Posebno je značajna kuća Ismail-kapetana Šarića u kojoj je on do smrti živio.
Šarića kuća je zapaljena i uništena 26. jula 1993. godine, a izložena djela su izuzeta, od strane «ratnih vlasti». Nakon toga na njemu nisu vršeni nikakvi radovi konsolidacije i zaštite. Sačuvani su samo kameni zidovi do početka krovne konstrukcije koji propadaju. Od navedena 92 Šotrina grafička otiska, po saznanjima Galerije likovnih umjetnosti Bosne i Hercegovine, grafike zavedene pod rednim brojevima od 1 do 12 više ne postoje, odnosno postojao je samo jedan grafički otisak. Galerija likovnih umjetnosti Bosne i Hercegovine za grafike od rednog broja 13 do 92 posjeduje još jedan ili više otisaka.
La Maestranza, Tiquicheo de Nicolás Romero
La Maestranza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1175 m.
Merești (razvrstavanje)
Merești ima više značenja:
Chiquito
Chiquito (Chiquitano, Xiquitano), pleme američkih Indijanaca naseljeno poglavito u Boliviji i susjednom predjelu brazilske države Mato Grosso, jezična porodica chiquitoan. U Brazilu žive na dva rezervata Terra Indígena Chiquitano da Baia Grande u općinima Porto Esperidião, Cáceres, Pontes e Lacerda i Vila Bela da Santissima Trindade; Drugi rezervat je Fortuna, također u općini Vila Bela da Santissima Trindade. Populacija im iznosi negdje do 42,000 (1991 Adelaar) u Boliviji i oko 2.400 u Brazilu. Kroz povijest asimilirali su mnogobrojne manje plemenske skupine. Jezik im ima nekolio dijalekata i čini posebnu porodicu chiquitoan unutar velike porodice Macro-Ge.
Chiquito-područje nekad se prostiralo sve od gornje Guaporé na sjeveru i pa na jug do brijegova na sjevernoj obali rijeke Otuquis, te od rijeke San Miguel na zapadu do rijeke Paraguay na istoku. Kultura im je bila lovačko-ribarska. Svoje ime koje na španjolskom označava djecu, dobivaju zbog malenih ulaza u njihove kolibe, u koje se moglo ući tek na koljenima i laktovima. Čikito-Indijanci bili su ratoboran narod, a služili su se i otrovnim strijelama. Neka plemena imala su dobru lončariju i jednostavna tkanja. kanue nisu imali. Monogamija je bila namijenjena običnom puku, dok su poglavice imale pravo na više žena.
Carajá
Carajá (Karajá; izgovor karaža), pleme američkih Indijanaca iz istočnog Brazila, nastanjeno uz rijeku Araguaiu (otok Ilha do Bananal) u državi Goiás i Tocantins. Carajá, Karajá ili Karajá, srodni su plemenskim skupinama Xambioá i Javahé, sa kojima čine jezičnu porodicu Carajan, velika porodica Macro-Ge.
Carajá žive u stalnim naseljima, u kućama prekrivenih slamom. Bave se obrađivanjem zemlje i ribolovom. Njihov otok dug je više od 200 kilometara i imaju na njemu nekoliko sela. Prema Evi Lips uzgajaju deset vrsta kukuruza i četiri vrste manioke, a glavna hrana im je riba. Ribu love lukom i strijelom, otrovom, vršama i harpunama. Lov je Karažama bitan samo za jednu stvar, a to je perje, iz kojega proizvode svoj nakit.
Odjeća Karaža se oskudna. Nose zbog toga mnogo nakita, a muškarci buše donju usnu kroz koju objese labret koji ponekad visi sve do ispod prsiju. Prepoznatljiva plemenska oznaka je tetovirani kružić ispod svakog oka (vidi).
C20H25ClN2O5
Molekulska formula C20H25ClN2O5 se može odnositi na:
Carajá
Karaže su šamanisti. Slično Bušmanima šaman posjeduje maleni luk-sibate (Eva Lips, Indijanci), koji na vršku ima dva zmijska zuba. Strijela iz tog luka, kao i ona iz bušmanskog pištolja, odapeta u smjeru neprijatelja dovest će do toga da će ovaj oboliti od neizlječive bolesti.
Tepozanes (razvrstavanje)
Tepozanes ima više značenja:
El Morillo (razvrstavanje)
El Morillo ima više značenja:
Blainville-sur-l'Eau
Blenvil sir E je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Linevil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3790 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 322 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 288 m, a minimalnoj 212 m).
El Salitre, Zapopan
El Salitre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1583 m.
El Mosquito, Santa Catarina Juquila
El Mosquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Catarina Juquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 777 m.
Churapa
Churapa, pleme američkih Indijanaca porodice Chiquitoan naseljeni na rijeci río Piray u središnjim predjelima istočne Bolivije. Oko 200 pripadnika (Mayer & Masferrer 1979). Jezično srodni skupinama Manasi, Penoki, Pinyoca i Tao. Prakticiraju nomadsku agrikulturu, lov i ribolov.
Winterscheid
Vinteršajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 151 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232328.
Gubavač
Gubavač je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 550 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 633 stanovnika).
Winterscheid
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Vinteršajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 470 metara. Površina opštine iznosi 8,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 151 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Dogana, Grosseto
Dogana je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 198 m.
Gardanne
Gardanne je grad u Francuskoj u regionu Provence-Alpes-Côte d'Azur, u departmanu Bouches-du-Rhône.
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 20.474.
Proslava (TV drama)
Proslava je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju pozorišnog komada In Celebration engleskog pisca Dejvida Storija. Radnja prikazuje kako tri sina dolaze svojim roditeljima na proslavu 40. godišnjice njihovog braka. Režiju je potpisao Branko Pleša.
Dve godine kasnije je u Britaniji isti predložak ekranizovan kao igrani film In Celebration u režiji Lindzija Andersona.
Nederlaget
Nederlaget je drama norveškog pisca Nordala Griega premijerno izvedena 1937. godine. Radnja prikazuje dramatična zbivanja u Parizu u proljeće 1871. godine, kada je u tom gradu bila uspostavljena kratkotrajna socijalistička država pod imenom Pariška komuna. Glavni lik koji prati zbivanja je politički pasivna učiteljica Gabrielle Langevin, ali se također u drami kao likovi pojavljuju historijske ličnosti kao Gustave Courbet. Glavni motiv drame su dileme pariških revolucionara o tome smiju li se zlu suprotstavljati nasiljem. Grieg je svoj tekst napisao pod snažnim uticajem svojih komunističkih ideja, ali iskustava ratnog dopisnika iz građanskim ratom pogođene Španije.
Nederlaget je ekraniziran dva puta kao televizijska drama 1966. u Norveškoj pod naslovom Nederlaget te 1972. godine u Jugoslaviji pod naslovom Poraz.
Mereni (razvrstavanje)
Mereni ima više značenja:
Xambioá
mini|Xambioá teritorij, država Tocantins. Xambioá (Chambioa, Karajá do Norte, Sambioá, Ixybiowa, Iraru Mahãndu), pleme američkih Indijanaca porodice Carajan sa rijeke Araguaia u brazilskoj državi Tocantins. Šambioe su danas naseljeni na rezervatu AI Xambioiá, općina Araguaina; 167; 1989)
Ime
Sami sebe ovim imenom nisu nikada nazivali, a druge Carajá grupe nazivaju ixybiowa, ili ponajprije u odnosu na rijeku Araguaiu kao iraru mahãdu, nizvodna ("turma de baixo"; "the bunch from downriver"), ili ibòò mahãdu uzvodna grupa ("turma do alto"; "the bunch from upriver"). Naziv Karajá do Norte raširen je među putnicima, misionarima i kod službe za zaštitu Indijanaca, FUNAI (Fundação Nacional do Índio), nekadašnji (SPI; Serviço de Proteção aos Índios).
Jezik
Jezik ili dijalekt chambioa, član je porodice carajan.
Etnografija
Šambioe se mogu u osnovi definirati kao ribari, a riba koju love u rijeci Araguaji glavni je izvor proteina. Druga značajna djelatnost je sakupljanje različitog samoniklog voća i kornjačinih jaja po plažama na pritocima Araguaje. Lov koji je saveznim zakonom zabranjen zbog zaštite kišne šume, ograničen je tek na potrebe dobivanja hrane. prije su Indijanci lovili zbog krzna, koja su prodavali i za novac kupovali streljivo za oružje.
Društveni život najizraženiji je tijekom kišne sezone kada se povećavaju razine rijeka. Indijanci se tada okupljaju u svojim najvećim selima. Od raznih obreda najvažniji su obredi inicijacija i razrađen sustav rituala koji se manifestira tijekom ljeta u ceremoniji ijasò anaràky.
C20H24N2O2
Molekulska formula C20H24N2O2 se može odnositi na:
Patrijarh srpski Pavle
Patrijarh Srpski Pavle (svjetovno ime Gojko Stojčević. 11. rujan 1914 - 15. novembar 2009.) je bio 44. patrijarh Srpske pravoslavne crkve.
Srpski patrijarh postao je 1990. godine, kada je na tom mjestu naslijedio patrijarha Germana. Pavle je bio na čelu srpske crkve tokom burnog razdoblja jugoslavenskih ratova 1990-ih.
Djetinjstvo i školovanje
Rođen je na 11. 9. 1914. godine u selu Kućanci kod Donjeg Miholjca u autonomnom Kraljevstvu Hrvatske i Slavonije u sklopu Austro-Ugarske u zemljoradničkoj porodici. Gimnaziju je završio u Beogradu, šestorazrednu Bogosloviju u Sarajevu, a Bogoslovski fakultet u Beogradu.
Rano je ostao bez roditelja - otac je otišao na rad u SAD, tamo je dobio tuberkulozu i "vratio se kući da umre" kad je dječaku bilo tri godine, a isto se ubrzo dogodilo i s majkom. Odgojila ga je tetka. Shvativši da je dijete "vrlo slabačko", poštedjela ga je seoskih poslova i tako mu omogućila da se školuje: iako je malo Gojko bio sklon "predmetima gdje ne mora da memoriše, kao što su matematika i fizika", iako je iz vjeronauke imao tanku dvojku, uticaj rodbine je prevagnuo i njegov konačan izbor bio je bogoslovija. Poslije Tuzle i Sarajeva, tokom Drugog sv. rata dospijeva u Beograd, gdje najprije radi na građevinama, a zatim, zbog slabog zdravlja, počinje svoj monaški život.
Monaški život
thumb|right|195px|Eparhija raško-prizrenska On počinje s monaškim životom u manastiru Svete Trojice u Ovčaru i ujedno radi kao vjeroučitelj djeci izbjeglicama u Banji Koviljači. Izvjesno vrijeme proveo je u manastiru Vujan. Zamonašen je u manastiru Blagovještenju 1946. godine, kada je unapređen u čin jerođakona. Od 1949. do 1955. bio je sabrat manastira Rače. Školsku godinu 1950/51. proveo je kao učitelj zamjenik u prizrenskoj Bogosloviji sv. Kirila i Metodija. U čin jeromonaha unaprijeđen je 1954, protosinđel je postao 1954, a arhimandrit 1957. Od 1955. do 1957. godine bio je na postdiplomskim studijama na Bogoslovskom fakultetu u Ateni.
Episkop raško-prizrenski
Izabran je za episkopa raško-prizrenskog 29. 5. 1957. godine, a posvećen je 21. 9. 1957. godine, u beogradskoj Sabornoj crkvi. Čin posvećenja obavio je patrijarh srpski Vikentije. Za episkopa raško-prizrenskog ustoličen je 13. oktobra 1957. godine, u prizrenskoj Sabornoj crkvi.
Kao episkop raško-prizrenski svjedočio je u Ujedinjenim nacijama pred mnogobrojnim državnicima, o problemima Srba na Kosovu i Metohiji.
Patrijarh srpski
Pavle je preuzeo službu patrijarha u vreme raspada SFRJ. On je krajem 1991. godine poslao otvoreno pismo britanskom lordu Karingtonu, povodom već razbuktalog rata u Hrvatskoj. Pavle ovim pismom ubeđuje Karingtona, predsednika Međunarodne mirovne konferencije o Jugoslaviji, da Srbi ne mogu živeti sa Hrvatima i da imaju pravo da se ujedine u zajedničku državu sa Srbijom.
Pavle je objašnjavao britanskom lordu da su u Jugoslaviji "Srbi bili prisiljeni da žive zajedno sa Hrvatima", ali da više ne mogu da žive skupa i da "delovi Hrvatske moraju biti pripojeni matici srpskog naroda, Republici Srbiji". U pismu patrijarh otvoreno govori da se velik deo teritorija Hrvatske mora "naći pod zajedničkim državnim krovom sa današnjom Srbijom i svim srpskim krajinama". Kratko potom Sveti Arhijerejski Sabor SPC donosi u prvom mjesecu 1992. godine odluku da ne priznaje granice jugoslavenskih republika. Početom 1992. godine, pripadnici Arkanovih jedinica pružali su zaštitu patrijarhu Pavlu, a sam Arkan je govorio da mu je patrijarh vrhovni komandant. Episkop Atanasije je 9. marta 1992. uklonio Arkanovo "obezbeđenje" koje se nalazilo pred Patrijaršijom, a Pavle se ograđivao od ovakvih Arkanovih izjava.
Kasnije tokom rata, Pavle je nastupao dosta pomirljivije, i često je govorio da u ratu u Bosni i Hercegovini stradaju i Srbi, Hrvati i Muslimani, te da je mir svima potreban, "jer smo svi mi deca Božija" i da "za hrišćanina svako ubistvo čoveka čovekom znači bratoubistvo." Suočen sa zahuktalim nacionalizmom svojih episkopa, apelovao je na poštovanje opštečovečanskih vrednosti čuvenim rečima:
Pokrenuo je 1993. godine u Beogradu Akademiju za umjetnosti i konzervaciju, sa nekoliko odsjeka (ikonopis, freskopis, konzervacija).
1994. godine, kad je Foča spaljena, a muslimani proterani, evropska štampa je podigla buku oko toga i prozvali su patrijarha Pavla da podržava etničko čišćenje. Le Figaro, Le Monde, Corriere della Sera objavili su fotografije gde je partijarh snimljen u Foči na zgarištu gde je potom nikla nova bogomolja. SPC je tužila listove sudu u Parizu, ali se završilo presudom protiv SPC-a. U obrazloženju stoji da se ne mogu prihvatiti argumenti SPC, i da se francuska štampa ne da ućutkati.
Imajući u vidu zasluge patrijarha srpskog Pavla na teološkom polju, Bogoslovski fakultet Srpske pravoslavne crkve u Beogradu, dodijelio mu je 1988. godine zvanje počasnog doktora bogoslovlja.
15. 3. 1999. godine, prilikom svoje prve posleratne posete Zagrebu, upriličene zahvaljujući zagrebačkom mitropolitu Jovanu, patrijarh Pavle je potpuno promenio ranije iznete stavove, i savetovao je Srbe da budu lojalni građani Hrvatske:
Pavle je prisustvovao Miloševićevoj proslavi 29. novembra 1999. zbog čega je kritikovan unutar crkvenih krugova, na šta je šef njegovog kabineta rekao: "Što se tiče odlaska kod predsednika Republike, patrijarh bi otišao i da ovde vlada turski sultan. Ovim činom nije prekršen Ustav Srpske pravoslavne crkve."
2002. godine nastava vjeronauke je uvedena u škole, a Bogoslovski fakultet vraćen u okvire Beogradskog univerziteta.
Po završetku ratova u bivšoj Jugoslaviji, a pred svoju smrt, Pavle će 2007. godine reći:
Uprkos očekivanjima, pred smrt nije izabrao kriptu u Sabornoj crkvi za svoj večni dom, ni mermernu grobnicu u hramu sv. Save na Vračaru, već malo crkveno groblje u Rakovici. Umro je 15. novembra 2009. godine u 96. godini života. Ostao je poznat po svojoj, već legendarnoj, skromnosti. Često je hodao pješice ulicama Beograda ili koristio sredstva gradskog prijevoza. U susretu s ljudima se odlikovao jednostavnošću i izuzetnom prijatnošću.
Djela
thumb|desno|175px|Гроб патријарха Павла у манастиру Раковица. Pavle se bavio i naučnim radom.
Zaslugom patrijarha Pavla umnožen je u 300 primeraka Oktoih iz štamparije Đurđa Crnojevića. Pavle je dugo godina je bio predsjednik Komisije Svetog arhijerejskog sinoda za prijevod Novog zavjeta, čiji je prvi prijevod, koji je službeno odobren od Crkve, objavljen 1984, a ispravljeno izdanje ovog prijevoda 1990. godine. Isto tako, bio je predsjednik Liturgičke komisije pri Svetom arhijerejskom sinodu, koja je pripremila i štampala Služebnik na srpskom jeziku.
Kritike i kontroverze
Patrijarh Pavle je bio izložen kritikama u Bosni i Hercegovini kao i u Hrvatskoj zbog svoje uloge tijekom rata.
Po mišljenju bosanskog fratra Marka Oršolića patrijarh Pavle je bio podložan političkim manipulacijama kao i sve druge vjerske zajednice i poglavari. Reisu-l-ulema islamske zajednice u BiH Mustafa Cerić povodom njegove smrti je spomenuo Pavlovo zagovaranje međuvjerskog dijaloga.
Tepozonalco (razvrstavanje)
Tepozonalco ima više značenja:
Yabuti
mini|Jabuti i drugi makro-ge narodi i jezici. Yabuti (Djeoromitxí, Jeoromitxi, Jabutí, Jaboti, Yabytí, Kipiu).- Pleme zapadnobrazilskih Indijanaca danas nastanjeno na području postaje Rio Branco u Rondôniji. Prema PROEL-u preostalo ih je još 100, dok YWAM izvještava da (1990.) još samo petorica ljudi zna ovaj jezik (zvan i jeoromitxi), inače član istoimene porodice i Velike porodice Macro-Ge.
Yabutí su srodni plemenima Arikapú i Mašubi sa kojima pripadaju istoimenoj porodici. U istočnoj Rondôniji zapisani na područku rezervata AI Rio Branco (na kojemu je 1985 bilo 213 Indijanaca iz više plemena -Makuráp i Tupari). Druga grupa bijaše na rezervatu AI Rio Guaporé (sa plemenom Makuráp), municipij Guajará-Mirim, (241 Indijanac |1986), ali iz više plemena, nisu posebno popisivani, pa je brojno stanje Yabutija ostalo nepoznato. Tradicionalno se satoje od 5 podgrupa, to su viz.: Joromité, Kunonerê, Kurofê, Kunambirô i Oricotaré.
Merei (razvrstavanje)
Merei ima više značenja:
Fagarè, Treviso
Fagarè je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
C20H27N
Molekulska formula C20H27N se može odnositi na: