cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crvena armija
Vojno obrazovanje
Tokom građanskog rata, komandni kadrovi su obučavani u Generalštabnoj akademiji Crvene armije, drugo ime za Nikolajevsku generalštabnu akademiju Ruskog Carstva. 5. avgusta 1921. akademija je postala Vojna akademija Crvene Armija, a 1925. naziv joj se menja u Frunzeova Vojna akademija Crvene armije. Viši i vrhovni komadanti su pohađali Viši vojni akademski kurs, čije je ime promenjeno 1925. u Napredni kurs za vrhovnog komadanta. 1931. uspostavljanje Operacije Fakultet na na Frunzeovoj Vojnoj akademiji je zamenilo ove kurseve. 2. aprila 1936. je ponovo uspostavljena Generalštabna akademija; to će postati glavna škola za više i vrhovne komadante Crvene armije, kao i centar za napredne vojne studije.
Čistke
thumb|desno|300px|Pet maršala SSSR: (s leva na desno) Tuhačevski, Buđoni, Vorošilov, Bljuher i Jegorov. Tuhačevski, Bljuher i Jegorov likvidirani su tokom Velike čistke. Kasnih tridesetih došlo je do takozvane „Čistke kadrova Crvene armije“, dešavajući se u istorijskoj pozadini Velikih čistki. Čistka je imala za cilj čišćenje Crvene armije od „politički nepodobnih elemenata“, najviše među višim oficirima. Ovo je neizbežno obezbedilo zgodan izgovor za sprovođenje ličnih osveta i na kraju je rezultiralo lovom na veštice. Neki posmatrači smatraju da su čistke značajno oslabile Crvenu armiju, ali je ovo ostalo samo predmet debate. Mnogi komentatori zanemaruju činjenicu da je Crvena armija značajno omasovljena na vrhuncu Čistke. Godine 1937, Crvena armija je brojala oko 1,3 miliona vojnika, a juna 1941. je brojala tri puta toliko. Ovo je zahtevalo brzu promociju mlađih oficira, često uprkos nedostatku iskustva i treninga, što je često imalo ozbiljne posledice. U drugom važnom razmatranju, na kraju čistki desilo se nešto sasvim suprotno — mnoge žrtve čistki su bile rehabilitovane i vraženi su im činovi.
Podaci sa kojih je nedavno skinuta oznaka tajnosti pokazuju da je 1937, na vrhuncu čistke, Crvena armija imala 114.300 oficira, od kojih je 11.034 preživelo represiju i nije im data rehabilitacija do 1940. Opet, 1938. Crvena armija je imala 179.000 oficira (56 % više u poređenju sa 1937.) od kojih je još 6.742 doživelo represije i nije im data rehabilitacija do 1940. godine.
U najvišoj lestvici Crvene armije, čistke su uklonile 3 od 5 maršala, 13 od 15 armijskih generala, 8 od 9 admirala, 50 od 57 generala korpusa, 154 od 186 generala divizija, 16 od 16 armijskih komesara i 25 od 28 komesara korpusa.
Rezultat je bio da su se početkom 1941. godine u redovima Crvene armije našli mnogi neiskusni viši oficiri.
Žene u Crvenoj armiji
thumb|right|Poštanska marka sa likom Ljudmile Pavličenko. Tokom Drugog svetskog rata, veliki broj aktivnih pripadnika Crvene armije činile su žene. Prema nekim izvorima, broj žena koje su učestovale u borbi protiv agresora na Istočnom frontu bio je skoro 1.000.000, od kojih je bilo najviše pripadnika Crvene armije, a zatim partizanskog pokreta i drugih rodova vojske, npr. ratne avijacije. Kako je u SSSR vojna obaveza važila samo za muškarce starosti od 18 do 40 godina, žene vojnici Crvene armije su uglavnom bile dobrovoljci. Za razliku od svojih koleginica u vojskama zapadnih Saveznika, koje su bile angažovane na neboračkim dužnostima, žene vojnici Crvene armije aktivno su učestovale u borbama. Mnoge od njih su svojim doprinosom u borbi protiv neprijatelja zaslužile zvanje heroja Sovjetskog saveza.
Jedna od takvih vojnika Crvene armije bila je i Ljudmila Pavličenko. Ljudmila, koja je dobrovoljno stupila u vojsku odmah nakon početka nemačkog napada na SSSR, postala je jedan od najboljih snajperista u istoriji Crvene armije. Do juna 1942. kada je zbog ranjavanja povučena sa fronta, Ljudmila je samostalno izbacila iz stroja 309 neprijateljskih vojnika. 25. oktobra 1943. odlikovana je ordenom heroja Sovjetskog saveza. Zbog svojih zasluga postala je isuviše dragocena da bi bila vraćena na front. Određeno vreme provela je na propagandnoj turneji po SAD i Kanadi, a kraj rata dočekala je u činu majora, kao instruktor u školi za obuku snajperista.
Naoružanje
Napomena: U ovom poglavlju obrađeni su samo reprezentativni primerci naoružanja Crvene armije u periodu od njenog osnivanja pa do 1946.
Špagin PPš-41
Nakon velikih gubitaka koje je Crvena armija pretrpela u sukobu sa protivnikom naoružanim automatskim oružjem, tokom Finsko-ruskog rata 1940. i tokom početne faze operacije Barbarosa 1941. stvorena je hitna potreba za naoružavanjem jedinica Crvene armije isti tipom oružja. Kao odgovor na problem nastao je automat PPš-41 konstruktora Georgija Špagina. Novi automat bio je jednostavne izrade i lak za prozvodnju. Velika brzina paljbe i veliki kapacitet magacina učinili su ga idealnim za ulične borbe. Do kraja 1945. proizvedeno je preko pet miliona primeraka.
Kalibar: 7,62 mm Kapacitet magacina: okvir sa 35 metaka, doboš sa 71 metkom; Brzina paljbe: 900 metaka u minuti
Degtarijev DP-27
thumb|right|250px|Laki mitraljez Degtarijev DP-27. Laki mitraljez DP-27 uveden je u naoružanje 1927. god. kao standardni laki mitraljez Crvene armije. Ostao je u upotrebi sve do kraja Drugog svetskog rata kada je u naoružanje uvedena modernizovana verzija DPM-46 koja je umesto doboš magacina koristila redenike sa 200 do 250 metaka. Povučen je iz upotrebe 1960.
Kalibar: 7,62 mm; Kapacitet magacina: 47 metaka u dobošu, 200 do 250 metaka u redeniku; Brzina paljbe: 600 metaka u minuti
T-18
thumb|desno|250px|Prvi tenk sovjetske proizvodnje T-18 (MS-1). T-18 (MS-1) je bio prvi tenk sovjetske proizvodnje uveden u naoružanje Crvene armije. Prototip je proizveden i testiran u toku 1927. a u periodu od 1928. do 1931. proizvedeno je preko 980 komada. Radilo se o lakom tenku za podršku pešadiji naoružanim topom kalibra 37 mm. Prvi put je upotrebljen u borbi tokom pograničnog sukoba sa Kinom 1929. u kojem je bilo angažovano devet tenkova ovog tipa. U početnoj fazi operacije Barbarosa 1941. oko 700 tenkova ovog tipa je prenaoružano topovima kalibra 45 mm i korišćeni su kao pokretni vatreni položaji u sistemu odbrambenih utvrđenja na granici SSSR sa Poljskom i Rumunijom.
Težina (MS-3): 5.500 kg; Brzina: 16 km/h; Oklop: maks. 16 mm; Naoružanje: top 37 mm, jedan mitraljez; Posada: 2 člana
T-34
thumb|right|250px|Sovjetski srednji tenk T-34/85. T-34 je po mišljenju brojnih stručnjaka i vojnih istoričara bio najbolji tenk u Drugom svetskom ratu. Kada je ušao u serijsku proizvodnju 1940. po opštim karakteristikama samo je ruski KV-1 bio bolji, ali je T-34 predstavljao idealno izbalansiranu kombinaciju oklopne zaštite, pokretljivosti i snažnog naoružanja. Na ovom tenku je primenjen novi, revolucionarni koncept oklopne zaštite. Zahvaljujući oklopnim pločama postavljenim pod uglom, značajno je povećana efikasnost postojećeg oklopa kao i mogućnost rikošeta granate u slučaju pogotka. Dizel motor smanjio je mogućnost požara u slučaju da tenk bude pogođen, a široke gusenice omogućile su mu lako kretanje po blatu i snegu. U T-34 je bio ugrađen top duge cevi kalibra 76,2 mm koji je bez problema mogao da izbaci iz stroja bilo koji nemački tenk tog vremena. u trenutku nemačkog napada na SSSR bilo je proizvedeno ukupno 1.225 tenkova ovog tipa. T-34 je doživeo brojne modifikacije od kojih je najznačajnija modifikacija sprovedena 1943. kada je u izmenjenu kupolu ugrađen novi top kalibra 85 mm. Nova verzija T-34/85 ostala je u proizvodnji sve do sredine 50-ih godina 20. veka kada je zamenjena novim tenkom T-54.
Težina (T-34/76 Model 1942): 26.720 kg; Brzina: 50 km/h; Oklop: maks. 80 mm; Naoružanje: top 76,2 mm, 2 mitraljeza 7,62 mm; Posada: 5 članova
KV-1
thumb|right|250px|Sovjetski teški tenk KV-1. Na početku Drugog svetskog rata Crvena armija je bila jedina vojska na svetu koja je u svom naoružanju imala teške tenkove. Radilo se o tenkovima KV-1 (KV skraćeno za Kliment Vorošilov) koji su prvi put upotrebljeni u Rusko-finskom ratu 1940. Proizvodnja ovih tenkova počela je 1940. i do trenutka nemačkog napada na SSSR, ukupno je bilo proizvedeno 636 tenkova ovog tipa. Odlično oklopljen i naoružan moćnim topom kalibra 76 mm ovaj tenk je mogao bez problema da uništi bilo koji nemački tenk koji se u to vreme nalazio u naoružanju Vermahta. Međutim, upotreba ovog tenka u malom broju i u izolovanim akcijama, kao i slaba obučenost njihovih posada bili su jedan od glavnih razloga zašto ovakvo moćno oruđe nije imalo odlučniju ulogu na početku sukoba. Iz ovog tenka razvijena je verzija KV-2 sa povećanom oklopnom zaštitom i naoružana topom kalibra 152 mm.
JS-2
thumb|desno|250px|Sovjetski teški tenk JS-2. JS-2 (JS je skraćenica za Josif Staljin) je bio najteži i najbolje naoružani tenk u naoružanju Crvene armije tokom Drugog svetskog rata. Novi tenk proizveden je kao odgovor na pojavu novih nemačkih teških i srednjih tenkova tipa Tigar i Panter. Serijska proizvodnja je počela krajem 1943. a prvi put je upotrebljen u borbi 1944. tokom Korsun-Ševčenskovske operacije. JS-2 je bio nešto malo teži od KV-1 i bio je naoružan topom kalibra 122 mm što je ujedno i bio najjači top ugrađen u bilo koji tenk tokom Drugog svetskog rata. JS-2 je prošao brojne modifikacije iz čega je, pred kraj rata nastao potpuno novi model JS-3 sa poboljšanom oklopnom zaštitom i potpuno redizajniranom kupolom. Kupola koja je oblikom podsećala na tiganj, postaće kasnije zaštitni znak čitave serije sovjetskih tenkova. JS-3 je takođe bio naoružan moćnim topom od 122 mm.
Težina (JS-2M Model 1944): 49.600 kg; Brzina: 37 km/h; Oklop: maks. 120 mm; Naoružanje: top 122 mm, 1 mitraljez 12,7 mm i 3 mitraljeza 7,62 mm; Posada: 4 člana
Kaćuša
thumb|desno|250px|Raketni lanser BM-13 „Kaćuša“ na šasiji kamiona ZiS-6. Raketni lanser M-13, poznatiji po svom nadimku „Kaćuša“, bila je jedno od najpoznatijih artiljerijskih oruđa u naoružanju Crvene armije tokom Drugog svetskog rata. Razvijena tokom 30-ih godina 20. veka Kaćuša je držana u tajnosti sve do nemačkog napada na SSSR. Baterije ovih raketnih lansera, kojima su do tada rukovale isključivo jedinice NKVD, stavljane su po potrebi na raspolaganje pojedinim komandantima armija na onim sektorima fronta koji su bili posebno ugroženi neprijateljskim napadom. U završnoj fazi rata korišćena je u velikom broju tokom artiljerijske pripreme pre početka ofanzivnih dejstava. Nemački vojnici koji su se po prvi put u borbi susreli sa ovim oruđem nazvali su ga „Staljinove orgulje“ zbog specifičnog zvuka koji je raketa proizvodila prilikom lansiranja. Prvobitna verzija ovog raketnog lansera M-13 koristila je rakete na čvrsto gorivo kalibra 132 mm koje su lansirane sa jednostavnog višestrukog šinskog lansera, najčešće montiranog na kamionu sa tri osovine. Paralelno sa M-13 razvijen je i lanser raketa M-30 koji je koristio rakete kalibra 300 mm koje su lansirane iz jednostavnog lansera u obliku pravougaonog rama od čeličnih šipki u kojem su bile montirane četiri lansirne šine.
Kalibar (M-13): 132 mm; Težina raketnog zrna: 42,5 kg; Maksimalni domet: 8.500 m
JSU-152
thumb|desno|250px|JSU-152. JSU-152 je bilo jedno od najjačih samohodnih artiljerijskih oruđa u naoružanju Crvene armije tokom Drugog svetskog rata. Proizvedena 1943. na šasiji tenka KV-1 pod oznakom SU-152 ova samohotka je tokom 1944. prerađena za šasiju teškog tenka JS-2 i dobila je oznaku JSU-152. Bila je odlično oklopljena i naoružana topom kalibra 152 mm koji je koristio dvodelne granate velike razorne moći. Zbog svoje sposobnosti da bez problema izbaci iz stroja najteže nemačke tenkove i samohodne topove kao što su Tigar, Panter i Elefant, sovjetski vojnici nadenuli su joj nadimak „Zveroboj“ (ubica zveri).
Težina: 46.000 kg; Brzina: 37 km/h; Oklop: maks. 120 mm; Naoružanje: top 152 mm, mitraljez 12,7 mm; Posada: 5 članova
Haubica 203 mm M1931
Kalibar: 203 mm; Težina: 17.700 kg; Tip i težina zrna: visoko-eksplozivno, 100 kg; Maksimalni domet: 18.025 m
Pedijatrijska oftalmologija
Pedijatrijska oftalmologija je subspecijalizacija oftalmologije koja se bavi očnim bolestima, te razvojem i brigom za vid u djece.
Obuka
U Sjedinjenim Američkim Državama pedijatrijski oftalmolozi su liječnici koji su završili medicinski fakultet, godinu dana stažiranja, tri godine specijalizacije iz oftalmologije, te jednu do dvije godine subspecijalizacije iz pedijatrijske oftalmologije i strabizma. U Hrvatskoj su pedijatrijski oftalmolozi liječnici koji su završili medicinski fakultet, godinu dana stažiranja, četiri godine specijalizacije iz oftalmologije, te nekoliko godina rada u pedijatrijskoj oftalmologiji uz starijeg kolegu.
Klinička ekspertiza
Pedijatrijska oftalmologija je usmjerena na razvoj vidnog sustava, te na različite bolesti koje ometaju razvoj vida u djece. Također, pedijatrijski oftalmolozi su kvalificirani za liječenje raznih očnih bolesti koje pogađaju djecu. Obučeni su za izvođenje složenih operacija oka, kao i za liječenje problema s vidom pomoću naočala ili lijekovima. Mnogi oftalmolozi šalju mlađe pacijente pedijatrijskom oftalmologu na pregled i rješavanje očnih problema u skladu s potrebama djeteta kao pojedinca. Osim liječenja djece s očitim problemima vida, pedijatrijski oftalmolozi se bave i djecom s vrtoglavicama, tortikolisom (iskrivljen vrat), te strabizmom. Također često liječe i odrasle pacijente sa strabizmom, budući da su specijalizirani za takva stanja.
Problemi s očima u djece
Djecu pogađaju brojni problemi s očima, a većina je prilično različita od bolesti koje pogađaju odrasle. Pedijatrijski oftalmolozi su specijalizirani za liječenje ovih bolesti:
• Refrakcijske greške kao što su miopija (kratkovidnost) i astigmatizam mogu biti ispravljene nošenjem naočala ili kontaktnih leća.
Xalcuatla, Lolotla
Xalcuatla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Lolotla.
Pedijatrijska oftalmologija
Problemi s očima u djece
• Insuficijencija akomodacije
Xalcuatla, Lolotla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 778 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Pedijatrijska oftalmologija
Povijest
Američki liječnik Frank D.Costenbader često se navodi kao prvi pedijatrijski oftalmolog u svijetu. Costenbader i Marshall M.Parks (njegov protégé će kasnije postati poznat kao ″otac pedijatrijske oftalmologije″) počeli su prve programe obuke za subspecijalizaciju u Dječjoj bolnici u Washingtonu, D.C., koja je sada poznata kao Dječji nacionalni medicinski centar (Children′s National Medical Center). Parks je obučavao mnoge pedijatrijske oftalmologe tokom svoje karijere te je sudjelovao u osnivanju Američke udruge za pedijatrijsku oftalmologiju i strabizam, nacionalne organizacije posvećene poboljšanju kvalitete liječenja pedijatrijskih očnih bolesti. Tijekom godina pokrenuto je više od 30 programa diljem SAD-a za obuku pedijatrijskih oftalmologa. Američka akademija za pedijatrijsku oftalmologiju i strabizam surađuje s akademijom za pedijatriju u rješavanju problema ve zanih za dječje bolesti oka i utvrđivanju smjernica za probir istih.
Drugi poznati pedijatrijski oftalmolozi jesu: Arthur Jampolsky, Martin Urist, Jack Crawford, Phillip Knapp, Gunter K. von Noorden, David S. Friendly, Eugene Helveston, William E. Scott, Eugene R. Folk, John Pratt-Johnson, Mette Warburg, Barrie Jay, Henry Metz, Arthur Rosenbaum, John T. Flynn, David Guyton, Burton J. Kushner i Joseph H. Calhoun.
U hrvatskoj oftalmologiji je kao pedijatrijski oftalmolog značajan Krešimir Čupak.
Campomezzavia, Vicenza
Campomezzavia je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1182 m.
Beňadiková
Benjadikova je naseljeno mjesto u okrugu Liptovski Mikulaš, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Paso Nacional, Alvarado
Paso Nacional je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Bossieta, Cuneo
Bossieta je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Difosfen
Difosfen je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 63,963 Da.
Katey Sagal
Katey Sagal (Hollywood, 19. siječnja 1954.), američka glumica, pjevačica i spisateljica, nominirana za Zlatni globus.
Rodila se kao Catherine Louise Sagal u Hollywoodu, Kalifornija. Potječe iz obitelji koja se bavila šoubiznisom. Otac Boris bio je redatelj i ruski Židov koji je imigrirao u SAD. Majka Sara bila je producentica. Ima brata glumca i dvije mlađe sestre blizanke koje se također bave glumom. Studirala je na prestižnom Kalifornijskom institutu za umjetnost.
U razdoblju od 1971. do 1975. godine pojavila se u nekoliko filmova, čak u sporednoj ulozi jednog o TV filmova ciklusa "Columbo" (taj film režirao je njen otac).
Godine 1985. vratila se televizijskim filmovima, a onda je 1987. dobila ulogu Peggy Wanker Bundy. Njen lik neukusno se odijevao, nije bio nekako posebno obrazovan, i stalno se žalila da je muž ne voli jer nije imala seksualni život. Njena crvena kosa u seriji bila je zapravo perika.
Nakon kraja serije posvetila se drugim projektima, koji su imali različiti uspjeh. Udavala se tri puta i ima troje djece. Jedno dijete rodila je mrtvo.
Dosad je objavila dva glazbena albuma.
Opština Corregidora, Querétaro
Corregidora je opština u Meksiku, u saveznoj državi Querétaro.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 102139 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1955 m.
Mlajtinci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 188 stanovnika.
El Venado, Santa Cruz de Juventino Rosas
El Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1762 m.
Fața Cremenii, Tâmna
Fața Cremenii je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Tâmna.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 272 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Los Alos, Guazapares
Los Alos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Sacramento, California
Sacramento je glavni grad američke savezne države Kalifornija, na zapadu Sjedinjenih Američkih Država od 466 488 stanovnika.
Sacramento je jedan od najstarijih kalifornijskih gradova i četvrta metropolitanska regija po veličini sa 2 149 127 stanovnika. Sacramento je sa prigradskim naseljima; Citrus Heights, Folsom, Carmichael, North Highlands, Roseville, Arden-Arcade i Parkway koja su se rastegnula prema sjeveru i istoku izrastao u jednu veliku konurbaciju.
Geografske karakteristike
Sacramento leži na ušću rijeka Sacramento i American u istoimenoj plodnoj dolini, udaljen oko 145 km sjeveroistočno od San Francisca i Pacifika i oko 72 km sjeverno od Stocktona.
Grad leži u ravnici, na površini od 256 km² koja se postepeno na istoku izdiže u Masiv Sierra Nevada.
Sacramento ima Mediteranska klima po Köppenovoj klasifikaciji klime -Csa sa dugim, toplim, sušnim ljetima i hladnim, vlažnim zimama, kad su česte magle.
Historija
Na terenu današnjeg grada prije doseljenja evropskih kolonista živjela su indijanska plemena Nisenan i Sierra Miwok. thumb|left|260px|Palača parlamenta (Capitol) Negdje oko 1770. Dolinu Sacramenta istražio je tadašnji španjolski guverner Kalifornije Pedro Fages, koji je oduševljen ljepotom rijeke i njene doline - nazvao taj kraj kršćanskim euharističkim terminom sakrament. Švicarski doseljenik John Sutter osnovao je koloniju Nueva Helvetia (Nova Švicarska) - 1839. na zemlji koju je dobio od meksičke vlade. On je već početkom 1840. zajedno sa svojim kolonistima sagradio utvrđeno trgovište, poznato kao Sutterova utvrda (Sutter’s Fort) koji je danas pretvoren u memorijalni muzej. Njegova komuna, u početku sastavljena od švicarskih imigranata, napredovala je bavivši se poljoprivredom, ona je istovremeno bila i utočište za prve američke doseljenike sve do 1849. kad je otpočela Zlatna groznica. Prvi zlatni grumen, pronašao je James Marshall - 24. januara 1848., poslovođa u pilani Sutterove komune, udaljenoj oko 55 km sjeveroistočno na Rijeci American. Nakon tog senzacionalnog otkrića, pohrlile su horde kopača i kojekakvih avanturista, koji su praktički orobili Sutterovu komunu, tako da je ona završila u velikim dugovima, zbog tog je on poklonio svoju zemlju sinu, a ovaj te iste godine gradu Sacramentu. thumb|right|300px|Park ispred Capitola Grad je ipak profitirao od brojnih kopača kao trgovački centar, pa je brzo rastao, ali je postao i poprište oružane pobune skvotera koji su se naselili na Sutterovom imanju, osporavajući zakonitost njegova vlasništva. Sacramento je odabran 1854. da postane kalifornijski glavni grad, tad je imao nešto više od 10 000 stanovnika. U prvim dekadama svog postojanja Sacramento je pretrpio nekoliko razarajućih poplava i požara, zbog tog su naknadno podignuti zidani nasipi. Sacramento je već tad postao centar parobrodskog transporta, koji je započeo još Sutter. Istovremeno je bio i krajnja zapadna stanica legendarnog Pony Expressa i prvi grad u Kaliforniji koji je imao željeznicu 1856.(pruga Sacramento - Folsom).
Za grad i čitavu Kaliforniju je bilo još značajnije kad su se četvoro njegovih bogatih trgovaca; Charles Crocker, Mark Hopkins, Collis P. Huntington i Leland Stanford udružili i odlučili financirati izgradnju Centralne pacifičke željeznice, čija je izgradnja otpočela istočno od grada, to je postala prva transkontinentalna pruga, kad se maju 1869. spojila sa Union Pacifikom u Utahu Rijeka Sacramento je produbljena početkom 20. vijeka, to je omogućilo brodovima dubljeg gaza da doplove sa mora do Sacramenta. Novi kanal prokopan je 1963. do San Francisca, on je pretvorio Sacramento u luku dostupnu cijele godine. thumb|left|260px|Zgrada Sutterove utvrde (danas memorijalni [[muzej)]] I nakon Zlatne groznice broj stanovnika Sacramenta je konstantno blago rastao, sve do prvih dekada 20. vijeka, kad je počela prava eksplozija rasta stanovništva. Nove stanovnike je privukao velik broj radnih mjesta po industrijskim pogonima namjenjenih poljoprivrivredi, a od 1940.., u brojnim tvornicama koje su radile za vojsku (sada manje više zatvorene). Grad se počeo enormno brzo širiti, progutavši sva okolna naselja (kao North Sacramento 1964), tako da je od 1940. do 2000., povećao svoju površinu sedam puta. u tom istom razdoblju Sacramento je stanovništvo gotovo učetverostručio. Do početka Drugog svjetskog rata većina stanovnika tada malog Sacramenta bila je zapadnoevropskog porijekla, dok ih danas ima manje od pola. Građani hispanskog porijekla su najbrže rastuća etnička skupina (ima ih više od 1 / 5), uz njih ima i puno afroamerikanaca i stanovnika azijatskog porijekla.
Privreda
Sacramento ima i razvijenu industriju koja se nekad bavila proizvodnjom strojeva i alata za poljoprivredu, a danas elektronikom, softverom, vrhunskim instrumentima za naučne institute, avionskim dijelovima i proizvodima od metala. Grad ima i puno pogona prehrambene industrije (bademi), štamparija i izdavačkih kuća i drvoprerađivača.
Sacramento ima veliki međunarodni aerodrom (IATA: SAC, ICAO: KSAC), koji se nalazi sjeverozapadno od grada.
Atrakcije grada
Najveća atrakcija grada je Palača parlamenta (State Capitol), u centru grada, podignuta od 1860. -1874. kao neoklasicistička građevina sa velikom pozlaćenom kupolom, okružena sa 15 hektara parka, u kojoj se nalazi i muzej. Najljepši dio grada je njegov centar uz rijeku, podignut krajem 19. vijek - početkom 20. vijeka, koji je revitaliziran brojnim ugostiteljskim lokalima i malim trgovinama. Tu se nalazi Kalifornijski državni muzej željeznice i Muzej umjetnosti Crocker, velika atrakcija je stari parobrod Delta King usidren na rijeci, koji je pretvoren u hotel. U neposrednoj blizini leži i nekadašnja Guvernerova palača, podignuta 1877. i Stara utvrda Stanford 1857., oba objekta su danas muzeji.
Obrazovanje i kultura
Sacramento je veliki obrazovni i kulturni centar, jedan je od rijetkih američkih gradova koji ima stalni profesionalni baletni ansabl i operu, nekoliko profesionalnih teatara i simfonijski orkestar.
U Sacramentu djeluju Državni univerzitet Kalifornije (California State University), osnovan 1947., i koledži; Sacramento City (1916.), American River (1955.) i Cosumnes River (1970.).
Poznati godišnji događaji Sacramenta su Festival kamelia (Camellia Festival) koji se održava u martu, Festival jazza (Sacramento Jazz Jubilee) u maju i Festival Države Kalifornije (California State Fair) koji se održava krajem ljeta od augusta do septembra.
Sport
Arco Arena, podignuta 1988., sjeverno od grada, je dom profesionalnog košarkaškog tima Sacramento Kings.
Gradovi prijatelji
Sacramento je u augustu 2012., imao ugovore o suradnji sa jedanaest gradova
Seksualni dimorfizam
thumb|250px|right|Porodica krunatih pataka-mužjak thumb|250px|Porodica krunatih pataka-ženka Spolnim dimorfizmom naziva se tjelesna razlika između mužjaka i ženke iste vrste. Razlike mogu biti u obliku tijela, boji i/ili veličini.
Primjeri spolnog dimorfizma se mogu naći kod ogromnog broja životinjskih vrsta, jedva da postoji jedna životinjska porodica kod koje se ne pojavljuje. Tako postoji kod mnogih riba kao, recimo, kod gupija (koje su jedna od najuobičajenijih vrsta u kućnim akvarijima). Postoji također i kod velikog broja ptičjih vrsta. Prije svega su u porodici pataka izražene razlike razlike između mužjaka i ženke često vrlo velike. To vrijedi i za čitav red kokoški, kod kojih je paun najpoznatija vrsta s tako izraženim spolnim dimorfizmom. I kod insekata se može uočiti razlika između spolova.
Homo sapiens spada u vrste kod kojih je spolni dimorfizam uočljiv, ali manje izražen nego kod većine drugih sisavaca.
Pojavljuje se i kod domaćih životinja. Kod domaćih ovaca kao i kod domaćih goveda mužjaci su u pravilu krupniji i teži a i češće imaju rogove nego ženke.
Međutim, neke životinje (prije svega ribe ) pokazuju dimorfizam samo u razdoblju parenja.
Iz ralike u veličini kao posljedici spolnog dimorfizma, prije svega kod primata, se može zaključiti koji oblik socijalnog života vlada kod određene vrste. Kod ekstremnih ralika u veličini između mužjaka i ženki uglavnom prevladavaju "haremske zajednice", što znači da grupu čine jedan veliki, iskusan mužjak i više ženki. Takav su primjer gorile.
Kod manje izraženih razlika u veličini uglavnom prevladava veza između jednog mužjaka i jedne ženke, ali to ne znači obavezno doživotnu monogamiju, nego često samo u razdoblju parenja. Primjer za takav oblik socijalnog ponašanja su čimpanze, bonobi ali i ljudi.
Santa Cecilia, Celaya
Santa Cecilia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Opština Cehal, Satu Mare
Cehal je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Castiglione, Genoa
Castiglione je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 466 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Litosferne ploče
thumb|right|400px|Najvažnije Zemljine litosferne ploče thumb|300px|Tectonics plates (preserved surfaces)
San José Acateno, Puebla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Litosferne ploče
Litosferne ploče su velike, pokretljive ploče stijena, nepravilnog oblika, od kojih je načinjena Zemljina litosfera. Površina ploče može u potpunosti biti načinjena od morskog dna (kao Nazca ploča) ili se može sastojati i od kontinenta i od oceana (kao Euroazijska ploča). Neke male ploče u potpunosti su kontinentalne, ali sve velike ploče sadrže i morsko dno.
Ploče se pomiču kao cjelina što rezultira pojavom da je unutrašnjost ploče relativno tektonički pasivna. Vulkani, potresi, mlađi planinski lanci nalaze se u uskim područjima na granicama ploča.
Motvarjevci
Motvarjevci (mađarski: Szécsiszentlászló) je naselje u slovenskoj Općini Moravskim Toplicama. Motvarjevci se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju.
Katarakta
Katarakta (mrena) je zamućenje koje se razvija u očnoj leći ili ovojnici očne leće, a koje varira od malene do potpune zamućenosti uslijed agregacije proteina i ometa prolaz svjetla. U ranoj fazi razvoja staračke katarakte jakost leće može biti povećana, te uzrokovati kratkovidnost (miopiju); također, može doći do postupnog žutila i zamućenja leće, što može smanjiti mogućnost percepcije plavih boja. Razvoj bolesti uzrokuje gubitak vida i ,ukoliko se ne liječi, može uzrokovati sljepoću.
Staračka katarakta, koja se pojavljuje kod starijih ljudi, karakterizirana je početnom zamućenjem leće, kasnijim bubrenjem leće, i konačno smanjivanjem leće ipotpunim gubitkom prozirnosti, tj. zamućenjem. Nadalje, s vremenom kortikalni dio katarakte postaje tekuć i pretvara se u mliječno bijelu tekućinu, te nastaje Morgagnijeva katarakta, koja može uzrokovati teške upale ako ovojnica leće pukne i procuri. Ako se ne liječi, katarakta može uzrokovati fakomorfni glaukom. Vrlo uznapredovale katarakte sa slabim zonulama sklone su prednjoj ili stražnjoj dislokaciji. Takve spontane stražnje dislokacije (prema povijesnoj kiruškoj proceduri, dislokaciji katarakte) u stara vremena bile su smatrane kao blagoslov s neba, jer je time dio percepcije svjetlosti u pacijenata s kataraktom bivao obnovljen.
Motvarjevci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 189 stanovnika.
Katarakta
Uzroci
Katarakta može nastati zbog mnogo razloga, uključujući dulju izloženost ultraljubičastom zračenju, izloženost radioaktivnom zračenju, sekundarno kod šećerne bolesti, hipertenzije i starosti, ili od traume (moguće dosta rano), a obično kao rezultat denaturacije proteina leće. Genetski faktori su često uzrok prirođenih katarakti te obiteljska predispozicija uglavnom ima ulogu u mogućnosti osobe da dobije kataraktu u mlađoj dobi, to je tzv. „fenomen upozorenja“ za presenilne katarakte.
Katarakta može nastati i uslijed ozljede oka ili psihičke traume. Studija na pilotima Islandske avio kompanije „Icelandair“ pokazala je da su piloti tri puta skloniji oboljenju od katarakte nego drugi ljudi. Uzrok tomu je prekomjena izloženost radijaciji iz svemira. Katarakta je neobično česta i u ljudi izloženih infracrvenom zračenju, kao što su ljudi koji proizvode staklo, koji pate od „eksfolijativnog sindroma“, sindroma ljuštenja. Izloženost mikrovalovima također može uzrokovati kataraktu, kao i atopijski ili alergijski uvjeti, kod djece posebno.
Kataraktu može uzrokovati i: diabetes mellitus, galaktozemija, tetanija, miotonija i Downov sindrom, genetski faktori (kromosomske aberacije). Katarakta može nastati i kao posljedica ozljede ili uzimanja nekih lijekova (npr. kortikosteroidi).
Litosferne ploče
Postoji 13 velikih ploča i 38 manjih. Najvažnije ploče su:
Katarakta
Uzroci
Virusna oboljenja majke ili rendgensko zračenje u prva tri mjeseca trudnoće mogu uzrokovati kataraktu na novorođenčetu Katarakte mogu biti djelomične ili potpune, konstantne ili progresivne, tvrde ili mekane. Neki lijekovi mogu izazvati razvoj katarakte, kao što su kortikosteroidi, Ezetimibe i Seroquel.
Postoje različiti tipovi katarakti, primjerice nuklearna, kortikalna, zrela i nezrela. Mogu biti podijeljene i po mjestu gdje se nalaze kao što su npr. stražnje (klasično nakon upotrebe steroida) i prednje (obično katarakte povezane sa starenjem).
Simptomi
Kako katarakta postaje sve mutnija, jasan vid je ugrožen. Gubitak oštrine vida je uočljiv. Gubi se također i osjetljivost na kontrast, tako da su konture, sjene i viđenje boja slabiji. Blještanje može biti problem kako se svijetlost raspršuje zbog katarakte u oko. Potrebno je provesti test osjetljivosti na kontrast, i ako je zabilježen gubitak osjetljivosti na kontrast, potreban je pregled kod specijalista, oftalmologa. U razvijenim zemljama, i drugdje, gdje uzrok katarakte može biti dijabetes, potrebno je tražiti mišljenje liječnika ukoliko noću vidite „aureolu“ oko noćnih svjetiljki, posebno ako gledeate s jednim okom pa s drugim, i tako vidite samo jednim okom.
Epidemiologija
Staračke katarakte su uzrok sljepoće kod ljudi u oko 48% slučajeva, što je otprilike 18 milijuna ljudi, prema Svjetskoj Zdravstvenoj Organizaciji (World Health Organization - WHO). U mnogim zemljama nema uvjeta za operacije katarakte, pa ona i dalje ostaje vodeći uzrok sljepoće. Kako populacija stari, sve je više ljudi s kataraktom. Katarakta je također važan uzrok slabog vida i u zemljama u razvoju i u razvijenim zemljama. Iako su operativne mogućnosti velike, katarakta svejedno može biti česta, jer su velike i liste čekanja za operaciju, a probleme čine i nedostatak novca, neinformiranost i problemi prijevoza. U SAD-u, staračke promjene na lećama zabilježene su u 42% populacije stare od 52 do 64 godine, u 60% populacije stare od 65 do 74 godine, te u 91% populacije stare od 75 do 85 godina.
Walney
Administrativno podpada pod grad Barrow-in-Furness.
Katarakta
Uzroci zamućenja
Virusna oboljenja majke ili rendgensko zračenje u prva tri mjeseca trudnoće mogu uzrokovati kataraktu na novorođenčetu.
Walney
Karakteristike
Walney leži u Irskom moru na krajnjem zapadu Zaljeva Morecambe, kao produžetak poluotoka Furness, prekoputa Barrow-in-Furnessa.
Katarakta
Podjela
Katarakte se dijele prema etiologiji, prema dijelu leće na kojem se nalazi zamućenje (lokalizacija), te prema obliku zamućenja. thumb|250px|Bilateralna katarakta djeteta uzrokovana kongentalnim sindromom rubele
Klasifikacija različitih vrsti katarakte
thumb|250px|Pogled biomikroskopom na prednje kapsularno zamućenje vidljivo nekoliko mjeseci nakon implatacije intraokularne leće (povećana slika) thumb|250px|Pogled biomikroskopom na stražnje kapsularno zamućenje vidljivo nekoliko mjeseci nakon implatacije intraokularne leće, pogled retroiluminacijom
Walney
Karakteristike
Dug je 18 km i širok do 2 km i vrlo nizak, a ukupna površina mu iznosi 13 km². Od kopna je odvojen uskim kanalom, koji je premošćen mostom podignutim 1908.
Katarakta
Povezanost sa sistemskim bolestima
Katarakta se može čest javljati udružena sa raznim sistemskim bolestima:
Liječenje
Najčešći način liječenja katarakte je kirurški (liječenje lijekovima još nije dalo dobre rezultate).
Operativno liječenje katarakte
Glavni članak: Kirurgija katarakte
Prevencija
Iako nema znanstveno dokazanog načina kojim bi se mogla spriječiti katarakta, smatra se da nošenje sunčanih naočala s UV zaštitom može usporiti razvoj katarakte. Redoviti unos antioksidansa (poput vitamina A, C i E) teoretski može pomoći, ali njihova upotreba kao nadopuna pokazala se beskorisnom.
Najnovija istraživanja
Iako su statini poznati po svojoj sposobnosti da snižavaju koncentraciju lipida u krvi, vjeruje se da imaju i antioksidativno djelovanje. Smatra se da oksidativni stres ima ulogu u razvoju nuklearne katarakte, a to je najčešći tip katarakte u starosti. Kako bi istražili povezanost između nuklearne katarakte i uzimanja statina, grupa znanstvenika provela je istraživanje na grupi od 1299 pacijenata koji su svrstani u rizičnu skupinu za razvoj nuklearne katarakte, te su neki od njih podvrgnuti terapiji statinima. Rezultati su pokazali da uporaba statina u rizičnoj populaciji smanjuje rizik od razvoja nuklearne katarakte. Česta istraživanja nutrijenata luteina i zeaksantina nisu se pokazala uspješnima, ali ekstrakti borovnice pokazali su se obećavajućima na modelima štakora i u kliničkim studijama. U posljednjih nekoliko godina, kapi za oči koje sadrže acetil-karnosin koristilo je nekoliko tisuća pacijenata s mrenom širom svijeta. Smatra se da je mehanizam djelovanja kapi smanjenje oksidacije i glikacije koje oštećuju leću, te smanjenje kristalnog umrežavanja. Uporaba ovih kapi ostaje kontroverznom zbog nedostatka opsežnih istraživanja.
Dresser, Indiana
Dreser je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 104.
Walney
Karakteristike
Walney poput barijere štiti Barrow-in-Furness i dokove njegova brodogradilišta.
Yesqueros, Badiraguato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1373 m.
Walney
Karakteristike
Danas na otoku živi 12,000 ljudi.
El Colomito, Compostela
El Colomito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Compostela.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Anti-intelektualizam
Anti-intelektualizam je agresivnost, neprijateljstvo i/ili nepovjerenje prema intelektu, intelektualcima i/ili intelektualnom zanimanju i kritičkom razmišljanju —obično izraženog u obliku obrazovanja, filozofije, književnosti, umjetnosti i znanosti—kojeg smatra nepraktičnim i vrijednim prijezira. Alternativno, samoproglašeni intelektualci koji ne zadovoljavaju rigidne akademske standarde se katkad proglašavaju anti-intelektualcima, iako je pseudo-intelektualac prikladniji i češči termin koji opisuje ovaj fenomen.
Anti-intelektualci su često pripadnici šire javnosti koji se predstavljaju kao šampioni običnog puka—populisti protiv poltičkog elitizma i akademskog elitizma—koji smatraju da su obrazovani društvena klasa odvojena od svakodnevnih briga većine, te da dominiraju političkim raspravam i visokim obrazovanjem.
Zbog toga što termin "anti-intelektualac" može biti pogrdan, utvrditi specifične slučajeve anti-intelektualizma je povremeno teško: pojedinci su mogu samo protiviti pojedinim obilježjima intelektualizma ili primjene istog, bez da odbacuju intelekt ili znanje općenito. Isto tako, optužbe za anti-intelektualizam mogu tvoriti argument iz autoriteta ili priziv ruganju koji namjeravaju diskreditirati suparnika umjesto da se obrate argumentima. Senator William Proxmire je tako u 1970-ima javno optužio Ellen S. Berscheid da je njeno istraživanje o zaljubljivanju "bacanje javnih sredstava", a ta kontroverza se katkad uzima kao studija anti-intelektualizma. Richard Hofstadter je objavio knjigu Anti-intellectualism in American Life u kojoj utvrđuje tri vida anti-intelektualizma: religijski anti-racionalizam, populistički anti-elitizam i neobazriv instrumentalizam.
U Kambodži 1970-ih, tijekom vladavine Khmer Rougea, ljudi su zatvarani ili ubijani jer su bili akademici ili samo nosili naočale, jer su ih smatrali oblikom "parazita društva". Slično, tijekom engleskog građanskog rata odigrao se napad na obrazovane ljude puritanske Engleske 1640-ih i 1650-ih: na kler, profesore sveučilišta i odvjednike.
Colleen J. Shogan je u znanstvenom radu napisala da "kako bi se borili protiv optužbi o elitizmu, nedavni predsjednici Republikanske stranke usvojili anti-intelektualizam kao konzervativni oblik populizma."
U moderno vrijeme, pojedine jezične Wikipedije su također optužene da slijede anti-intelektualizam zbog ideolških razloga ili loših informacija.
Cazzano di Tramigna, Verona
Cazzano di Tramigna je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 851 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Batorove Kosihi
Batorove Kosihi je naseljeno mjesto u okrugu Komoran, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 3.427 stanovnika.
Carrobioli, Reggio Emilia
Carrobioli je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
San Ardo, California
San Ardo je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 517 stanovnika.
Teodoro Obiang Nguema Mbasogo
mini|Obiang Teodoro Obiang Nguema Mbasogo (5. 6. 1942. – ), poznat skraćeno u medijima kao Obiang, ekvatogvinejski političar i predsjednik Ekvatorijalne Gvineje od 1979. godine. Došao je na vlast svrgnuvši svog strica Francisca Macíasa Nguemu u kolovozu 1979. vojnim udarom te je nadgledao nastanak svoje države kao važnog proizvođača nafte, s početkom u 1990-ima. Obiang je bio predsjednik Afričke unije od 31. siječnja 2011. do 29. siječnja 2012.
Obiang je afrički vođa s najduljim stažom među nemonarsima, nakon što je na vlasti već tri desetljeća Ekvatorijalna Gvineja je jedan od najvećih proizvođača nafte na kontinentu, ali zauzima vrlo slabo mjesto u UN-ovom indeksu ljudskog razvoja. Velika većina stanovnika jedva imaju pristup čistoj pitkoj vodi.
Vuelta del Cerro, Chínipas
Vuelta del Cerro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chínipas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 748 m.
Freimersheim (Rheinhessen)
Frajmershajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 666 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331027.
Noršinci
Naselja u Sloveniji:
Freimersheim (Rheinhessen)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alcej-Vorms Frajmershajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Alcej-Vorms. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 296 metara. Površina opštine iznosi 6,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 666 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 104 stanovnika/km².
Гњилица
Гњилица је насеље у Србији у општини Рашка у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 228 становника (према попису из 1991. било је 260 становника).
Демографија
У насељу Гњилица живи 204 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 52,4 година (51,0 код мушкараца и 53,9 код жена). У насељу има 95 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,35.
Campora, Vicenza
Campora je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Sauk Centre, Minnesota
Sok Senter je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Ecauville (Er)
Ekovil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 73 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 162 metara (maksimalnoj 149 m, a minimalnoj 119 m).
Sauk Centre, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.317, što je 387 (9,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Guapinole, Tierra Blanca
El Guapinole je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Prescopio, Reggio Calabria
Prescopio je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Playa de la Libertad, Alvarado
Playa de la Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1192 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
HŠK Zrinjski
Hrvatski športski klub Zrinjski Mostar je hrvatski nogometni klub iz Mostara i dio je športskoga društva Zrinjski Mostar. Klub igra u nogometnoj Premijer ligi Bosne i Hercegovine i tijekom zadnjih nekoliko godina postao je jedan od najjačih bosanskohercegovačkih nogometnih klubova. Klub je poznat po svojim vjernim navijačima Ultrasima, a domaće utakmice igra na stadionu HŠK Zrinjski. Momčad Zrinjskoga mnogi nazivaju plemići.
Zrinjski je sa šest osvojenih nogometnih prvenstava BiH najuspješniji nogometni klub u Bosni i Hercegovini.
Utemeljen je 1905. godine i to je najstariji nogometni klub u Bosni i Hercegovini. Nakon Drugog svjetskog rata, u kojem se natjecao u Prvoj nogometnoj ligi tadašnje Nezavisne Države Hrvatske, poslijeratne su komunističke vlasti Zrinjskom zabranile rad. Klub je obnovljen 1992. godine. Igrao je u nogometnoj ligi Hrvatske Republike Herceg-Bosne do 2000. godine kada je pristupio Premijer ligi BiH. U sezoni 2004./2005. Premijer lige BiH, na svoju stotu obljetnicu postojanja, HŠK Zrinjski osvojio je svoju prvu titulu prvaka Bosne i Hercegovine.
Najveći rival Zrinjskog je FK Velež, klub iz istočnog dijela grada Mostara. Rivalstvo između ta dva kluba počelo je 1922. godine kada je osnovan Velež. Otada dva kluba igraju derbi koji je za grad na Neretvi mnogo više od nogometa. U novije vrijeme, prvi derbi je odigran 2000. godine u Sarajevu, a rezultat je bio 2:2.
Osnutak i prve godine kluba
desno|mini|250 px|Zgrada Hrvatskog kulturnog društva Hrvoje u Mostaru, u kojoj je osnovan Zrinjski 1905. desno|mini|250 px|Momčad Zrinjskog prije Prvog svjetskog rata desno|mini|250 px|Igrači i uprava Zrinjskog na dočeku Stjepana Radića u Mostaru, 1925. desno|mini|250 px|Kod vojarne [[Vojarna Sjeverni logor u Mostaru|Sjeverni logor u Mostaru, 1929.]] desno|mini|250 px|HŠK Zrinjski Mostar - MOŠK Gjerzelez Sarajevo 3:0, Staro igralište, Mostar, 1935. desno|mini|250 px|Zrinjski - Hajduk Split 2:3, Mostar, 13. 8. 1939. desno|mini|250 px|Plesnjak igrača i uprave Zrinjskog te njihovih pratilja i prijatelja u zgradi Hrvatskog kulturnog društva Hrvoje u Mostaru desno|mini|250 px|HŠK Zrinjski - 1. HŠK Građanski Zagreb 2:3, Staro igralište, Mostar, 1940. Godine 1905. u prostorijama Hrvatskog kulturnog društva Hrvoje u Mostaru, hrvatska mladež, na čelu s profesorom Kuštrebom, osnovala je "Đački športski klub", koji kasnije, 1912. godine prerasta u "Gimnazijalni nogometni klub" Zrinjski. Iz tog perioda sačuvani su podaci o utakmici protiv "Srednjoškolskog športskog kluba" Osman (iz Sarajeva), odigranog na povratku "Osmana" iz Splita, a rezultat je bio 0:3 i 2:1.
Pokojni nogometaš i aktivist kluba Ivo Ćorić ostavio je u svojoj pisanoj ostavštini osobno sjećanje na prve godine HŠK Zrinjskog. On spominje Gimnazijalni klub s imenom Zrinjski, sjećao se i profesora Kuštrebe, ali i nekih nogometaša, braće Novaka (Bruno i Edo), Rudolfa Brozovića, Marka Sutona, braće Merdžo (Željko i Ante), Mabida Pehlivanovića, Slavka Jukića, Ivana Bošnjaka, Karla Šmita...
Također u svojim sjećanjima Ćorić spominje Juru Zeleniku, Nikolu Paladžića, Miroslava Prpića, Mirka Vlahu, Antu Pavkovića i Kažimira Zubca, koji su bili nogometaši "Hrvatskog radničkog omladinskog športskog kluba" (HROŠK), drugog hrvatskog kluba u Mostaru utemeljenog godinu dana nakon "Đačkog športskog kluba", 1906.
Već 1914. godine, točnije 28. lipnja 1914. godine, s prvim plamenom Prvog svjetskog rata, zabranjen je rad "Zrinjskog". Tri naredne godine zamire svaka sportska aktivnost u gradu, a onda 1917. godine, Zrinjski se stapa s Hrvatskim radničkim omladinskim športskim klubom, koji je postojao pri Hrvatskoj radničkoj zadruzi. Objedinjeni klub dobio je novo ime: "Hercegovac".