cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ambovombe
Geografske i klimatske karakteristike
Ambovombe leži u unutrašnjosti otoka, na nadmorskoj visini je 250 m On je udaljen desetak km od Indijskog oceana, a od grada Tolanara oko 110 km u pravcu istoka, nacionalnom cestom br. 13., od glavnog grada Antananarivo udaljen je oko 983 km. Kraj oko Ambovombea je vrlo negostoljubiv, to pješčana ravnica puna vapnenačkih stijena i kaktusa, sa rijetkim pojasima škrte trave i plodne zemlje
Prosječna maksimalna temperatura je najviša u februaru - 31 °C, jun i juli su najhladniji, sa temperaturom oko 21 °C. Maksimalna prosječna godišnja temperature je 28 °C dok je minimalna temperatura oko 17 °C.
Zbog polu-sušne klime i skromnih vodotoka u okolici, svako malo iskrsne problem snabdjevanja vodom. U prosjeku, padne samo 600 mm kiše godišnje u Regiji Androi, i to samo 75 dana, osam mjeseci, od marta do oktobra je suša, tako da svi vodotoci presuše (uključujući i rijeke Manambovo i Mandrare), ali i svi bunari plići od 100 m. Za ekstremnih suša, pomre velika količina stoke, od koje živi većina stanovnika i tad nastupi epidemija gladi.
Privreda
Ambovombe je vrlo siromašan grad u kome je većina aktivnosti vezana uz stočarstvo - uzgoj zebua i nešto malo poljoprivrede. Grad ima i tri mala hotela.
Svakog ponedjeljka u gradu se održava veliki stočni sajam, najveći na jugu zemlje, poznat po velikoj ponudi zebua.
Velika nacionalna loža Srbije
Velika nacionalna loža Srbije je jedna od masonskih obedijencija u Srbiji. Pored nje u Srbiji deluje i Regularna velika loža Srbije i Ujedinjene velike lože Srbije.
Istorija slobodnog zidarstva u Srbiji
Iako nema pouzdane arhivske građe smatra se da je prva slobodnozidarska loža postojala u Beogradu krajem 18. veka i da je verovatno radila na turskom jeziku. Njeni članovi su navodno bili Hadži-Mustafa Paša, Janko Katić, Petar Ičko kao i grčki rodoljub Riga od Fere. Slobodnozidarska aktivnost zamire do sredine devetnaestog veka usled sloma Prvog srpskog ustanka. U beogradskoj tvrđavi se 1848. osniva loža ″Ali Koč″ čiji je član bio i Simo Milutinović Sarajlija. „Svetlost Balkana“, prva srpska loža, formirana je 1876. pod zaštitom Velikog Orijenta Italije, pod čijom zaštitom je radila i loža „Srbska zadruga“ osnovana 1881. Njen član je bio i Lazar Paču. Obe lože su usled političkih previranja i Timočke bune uspavane 1883.
Borgo Carso, Latina
Borgo Carso je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Fizička geografija
Fizička geografija je grana geografije koja se fokusira na sustavno proučavanje obrazaca i procesa unutar hidrosfere, biosfere, atmosfere i litosfere. Ona nastoji razumijeti fizičku osnovu Zemlje, njeno vrijeme i globalne obrasce flore i faune. Mnoga područja fizičke geografije koriste geologiju posebno u proučavanju trošenja i erozije. Geologija drugih planeta obrađena je na Geološkim obilježjima Sunčeva sustava.
Područja fizičke geografije
Borgo Carso, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 937 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Velika nacionalna loža Srbije
Istorija slobodnog zidarstva u Srbiji
Sledeća loža formirana na srpskom tlu bila je „Sloga, rad i postojanstvo“ koju su uglavnom činila braća prethodne dve uspavane lože. Pojedini članovi ove Lože zbog neslaganja sa Velikim Orijentom Italije istupaju i formiraju novu ložu pod nazivom „Pobratim“, koja se nalazi pod zaštitom Simboličke velike lože Ugarske. Među osnivačima ovog bratstva bili su između ostalih Andra Đorđević, Đorđe Vajfert i Stevan Mokranjac. U Nišu se 1892. osniva loža „Nemanja“ koja je takođe radila pod zaštitom Simboličke velike lože Ugarske. Navodno su za umirenje evropske javnosti nakon ubistva Aleksandra Obrenovića i njegove supruge Drage bili zaslužni masoni, najviše poslanik u Rimu Milovan Milovanović. Presudan korak ka stvaranju samostalne velike lože desio se tokom aneksione krize i opšteg raspoloženja prema Austrougarskoj. Takav raskid doveo je 1909. do formiranja lože „Ujedinjenje“ koja je radila pod zaštitom Velikog Orijenta Francuske. Iako radionica „Pobratim“ nije bila pod zaštitom neke od velikih loža, od nje je u aprilu 1910. nastala loža „Šumadija“. Početkom 1911. godine slobodni zidari Srbije odlučili su da Vrhovni savet Grčke bude Velika masonska vlast koja će obezbediti konačnu samostalnost srpske masonerije. Naredne godine su su srpski masoni preuzeli Drevni i prihvaćeni Škotski obred, pročitan je grčki patent o formiranju Vrhovnog saveta Srbije, Đorđe Vajfert je izabran za suverena velikog komandera i velikog majstora Vrhovnog saveta Srbije, a tom prilikom reaktivirana je loža „Sloga, rad i postojanstvo“ koja je taj put stavljena pod zaštitu Vrhovnog saveta Srbije. Isto su uradile i radionice „Pobratim“ i „Šumadija“. Konačno priznanje usledilo je na Internacionalnoj konferenciji saveznih Vrhovnih saveta Škotskog reda održanoj oktobra 1912. u gradu Vašingtonu. Od tog trenutka sve lože u Srbiji, osim radionice „Ujedinjenje“ koja je i dalje bila pod zaštitom Velikog Orijenta Francuske, radile su pod zaštitom Vrhovnog saveta Srbije.
Loža Jugoslavija
Nakon pauze u radu usled balkanskih ratova i Prvog svetskog rata u Zagrebu je 1919. održana vanredna skupština svih srpskih, hrvatskih i slovenačkih loža koje su proglasile zajedničku Veliku ložu Jugoslavije. Sedište Lože bilo je u Beogradu. Prvi veliki majstor bio je guverner Narodne banke Đorđe Vajfert i veruje se da je na početku svog postojanja ova loža brojala oko 300 članova. Velika loža Jugoslavije bila je 1926. u Beogradu domaćin Međunarodnog masonskog kongresa nazvanog „U znaku mira“, kojem je prisustvovalo 56 predstavnika dvadeset nacionalnih obedijencija iz evropskih država kao i dve prekomorske obedijencije. Humanitarni rad tadašnje lože ogledao se u osnivanju doma za siročad i obrazovni centar „Sveti Sava“ za decu iz južne Srbije. Otvorena je ustanova za gluvonemu decu „Kralj Dečanski“, zatim fondacija „Sveti Đorđe“ za pomoć deci i ratnim invalidima. Stvarani su savezi za borbu protiv tuberkuloze, prosjačenja kao i akcija pomoći nezaposlenima pod imenom „Hleb nasušni“. Sredinom tridesetih godina bilo je oko hiljadu članova koji su radili u preko dvadeset loža. Sa porastom međunarodnih tenzija i očekivanjem novog svetskog sukoba kao i pritiskom nacističke Nemačke na tadašnju Kraljevinu, slobodni zidari su shvatili kakav bi bio odnos nove vlasti prema njima, tako da je Loža Jugoslavije 22. juna 1940. donela odluku o samouspavljivanju. Mnogi masoni su otišli u emigraciju, a Vladimir Ćorović je poginuo 12. aprila 1941. kada je avion u kojem je leteo oboren iznad Grčke. Slobodno zidarstvo u Srbiji probuđeno je 23. juna 1990. kada je ponovo formirana Velika loža Jugoslavije. Lože koje su radile pod zaštitom VLJ suː
Velika nacionalna loža Srbije
Iѕ Velike lože Jugoslavije 1997. se izdvaja grupa slobodnih zidara i uz pomoć Velike lože Francuske formira Veliku nacionalnu ložu Jugoslavije. Promenom imena države ova loža je još dva puta menjala ime i to u Veliku nacionalnuložu Srbije i Crne Gore i na kraju u ime koje nosi i danas: Velika nacionalna loža Srbije (VNLS) koja radi pod zaštitom Vrhovnog saveta Srbije koji zastupa Škotski red od 33°. Lože koje rade pod zaštitom VNLS-a suː Zvanično glasilo Velike nacionalne lože Srbije je Sirijus (časopis).
Wikisource
Projekt ne služi kao mjesto prikupljanja dokumenata koje su napravili suradnici koji na njemu pridonose.
Menhetn (razvrstavanje)
Menhetn se može odnositi na
Liverpul (razvrstavanje)
Liverpul se može odnositi na
Jadikovka za Yingom
Jadikovka za Yingom (kineski: 哀郢, pinyin: Äi Yǐng) je pjesma koju je oko 278. pne. napisao znameniti kineski pjesnik Qu Yuan.
Prema tradiciji Qu Yuan je inspiraciju za pjesmu dobio u vlastitom patriotizmu, odnosno u tome što je njegova domovina - država Chu napadnuta od države Qin i njenog generala Bai Qija koji je osvojio Yingdu, prijestolnicu Chua (u suvremenoj provinciji Hubei). Suočen s opasnošću po vlastitu zemlju, Qu Yuan je osjetio duboku bol i bijes, te je u pjesmi izrazio svoju zabrinutost za sudbinu zemlje, njen narod kao i bijes prema sebičnom i nesposobnom vladaru koji je tu nevolju dopustio.
Hans Christian Ørsted
Hans Christian Ørsted (Rudkobing, 14.8. 1777 – Kopenhagen, 9.3. 1851) je danski fizičar i hemičar. 1820. godine je otkrio vezu između elektriciteta i magnetizma u vrlo jednostavnom eksperimentu. On je pokazao da provodnik struje može da otkloni kazaljku magnetiziranog kompasa. Oersted nije imao neko zadovoljavajuće objašnjenje za ovaj fenomen, niti je pokušao da predstavi fenomen u matematičkom okviru.
Oersted nije bio prva osoba koja je otkrila vezu između elektriciteta i magnetizma. Osamnaest godina prije njega italijanski naučnik Gian Domenico Romagnosi je došao do iste spoznaje. Njegovo otkriće je objavljeno 1802. godine u italijanskim novinama, ali naučni krugovi to nisu zapazili.
Satnija veze GOMBR
Satnija veze GOMBR je postrojba gardijske oklopno mehanizirane brigade. U njezin sastav su ušli pripadnici Kuna i Sokolova.
Hans Christian Ørsted
1825. godine Oersted je dao značajan doprinos hemiji napravivši aluminij.
Satnija veze GOMBR
Uz Zapovjedništvo satnije, u njezinu su sastavu i tri voda, i to Radiovod, čija je zadaća osigurati radiovezu u svim uvjetima, Radiorelejni vod, kojemu je glavna namjena osiguranje relejnih trasa za nesmetano odvijanje telefonskog prometa, i Linijsko-komutacijski vod zadužen za zaštitu informacija, davanje informatičke potpore te nesmetano odvijanje telefonskog prometa.
Hans Christian Ørsted
CGS mjera za magnetnu indukciju (Oersted) je po njemu dobila ime, kako bi se obilježio njegov doprinos elektromagnetizmu.
Puxico, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 881, što je 264 (-23,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Iago ab Idwal ap Meurig
Iago ab Idwal ap Meurig (? -1039) bio je princ Gwynedda od 1023. do smrti.
Bio je praunuk nekadašnjeg princa Idwal Foela, odnosno pripadao staroj vladarskoj dinastiji. Ona se na vlast upravo zahvaljujući Iagu, koji je 1023. naslijedio Llywelyn ap Seisylla. O njegovoj vladavini nema skoro nikakvih podataka. Godine 1039. je ubijen od strane vlastitih ljudi, te ga je naslijedio Lleywelynov sinov Gruffydd ap Llywelyn.
Njegov sin Cynan ap Iago je bio slabo poznat u tadašnjem Walesu, ali je njegov unuk Gruffydd ap Cynan je kasnije osvojio uspio osvojiti Gwynedd.
Abd al-Malik ibn Marvan
`Abd al-Malik ibn Marwan (عبد الملك بن مروان ‘Abd al-Malik ibn Marwān; 646–705) bio je 5. po redu omejadski kalif.
Abd-al-Malik, koji se opisuje kao izuzetno obrazovan i prosvijećen vladar, je ma mjesto kalifa je došao nakon abdikacije svog oca Marvana I. Prve godine vladavine mu je obilježila Druga Fitna, odnosno nastojanje da ujedini islamsko carstvo razdirano vjerskim i političkim sukobima.
Usprkos toga, Kalifat je bio dovoljno snažan da godine 686. pokrene veliki pohod na Sjevernu Afriku prilikom koga su poraženi Bizantinci i Berberi i povraćena muslimanska Ifrikija. Pohodi u Africi su se nastavili za cijelo vrijeme Abd al-Malikove vladavine, pri čemu je 695. zauzeta Kartagina, a do 705. cijela sjeverna obala Afrike (sa izuzetkom Ceute) stavljena pod arapsko-muslimansku vlast.
Godine 692. je ugušio ustanak u Hedžasu, koji je bio vodio Abd Allah ibn al-Zubayr, pri čemu su njegove trupe, koje je vodio Al-Hajjaj ibn Yusuf, opsjele i zauzele Meku. Nešto kasnije je ugušen ustanak u današnjem Iraku, a al-Hajjajove trupe odatle krenule na današnji Turkestan koji je velikim dijelom stavljen pod arapsko-muslimansku kontrolu.
Naslijedio ga je sin Al-Valid I, a još tri sina su mu također kasnije postali kalifi.
Ibn Haldun je u 14. vijeku je opisao Abd al-Malika kao jednog od najvećih i najuspješnijih muslimanskih vladara.
Granične naučne discipline geografije
Granične naučne discipline geografije su discipline koje se nalaze na međi između geografije i drugih nauka (hemije, fizike, istorije, etnologije, medicine i dr).
Liberal, Kansas
Liberal je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.525, što je 859 (4,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Svetska liga u vaterpolu 2010.
U ovogodišnjem takmičenju učestvovaklo je 25 reprezentacija.
Prvo mesto brani Vaterpolo reprezentacija Crne Gore
Sistem takmičenja
Učestvovalo je 25 nacionlnih selekcija koje su u kvalifikacijam bile podeljene u šest grupa po kontinentima: Evropa A, Evropa B i Evropa C, Azija-Okeanija, Amerika i Afrika. U kvalifikacijama svaka grupa je igrala po dvostrukom bod sistemu (svako sa svakim dve utakmice).
Prvoplasirane ekipe iz svake grupe i drugoplasirana ekipa po uslehu iz vanevropskih kvalifikacija, su se kvalifikovale na finalni turnir, koji je ove godine održan u Nišu od 13. do 18. jula. Jedini sigurni učesnik bila je ekipa domaćina finalnog turnira Vaterpolo reprezentacija Srbije.
Bodovanje
U Svetskoj ligi nema nerešenog rezultata. U slučaju da se meč završi bez pobednika izvode se peterci. Pobeda u regularnom delu donosi tri boda, pobeda posle peteraca boduje se sa dva, a poraz posle izvođenja peteraca donosi jedan bod.
Afrička grupa
Afrički turnir je održan u Tunisu, Tunis od 17. juna do 20. juna. Prva ekipa iz grupe se plasirala za finalni turnir.
Američka grupa
Američki turnir je održan u Los Alamitos, Kalifornija, Sjedinjene Američke Države od 5. do 8. maja. Prva ekipa iz grupe se plasirala za finalni turnir.
Iz grupe Amerika za finalni turnir se klavifikovala ekipa Sjedinjenih Američkih Država.
Azijsko/Okeanijska grupa
Turnir u Azijsko/Okeanijskoj grupi je bio specifičan po tome što je imao šest ekipa i što se igrao u dva dela. Prvi je bio u Osaki, Japan (19-23. maj), a drugi u Tianjin, Kine (26-30. maja). Rezultati sa ovih turnira su se sabirali, a prve dve ekipe su se plasirale za finalni turnir. Iz Azijsko/Okeanijske grupe za finalni turnir su se klavifikovale ekipe Australije i Kine.
Evropska grupa
Evropa je podeljena u tri grupe od četiri ekipe, a za finalni turnir se kvalifikuje prvak svake grupe i automatski kvalifikovani domaćin Srbija. Za razliku od drugih grupa koje se takmičile na turnirima u jednom gradu, Eevropske ekipe su igrale po sistemu (kući i u gostima) što je trajalo više od 5 meseci.
Finalni turnir
Finalni turnir je odigran u Nišu, Srbija od 13. do 18. jula. Osam kvalifikovanih ekipa su bile podeljene u dve grupe, gde se igralo svako sa svakim jednu utakmicu. U četvrtfinalu su igrale sve ekipe. Parovi su odrađeni prema plasmanu ekipa i to: A1:B4, A2:B3, A3:B2, A4:B1.
OR7G3
Olfaktorni receptor 7G3 je protein koji je kod ljudi kodiran OR7G3 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Pittanzella, Belluno
Pittanzella je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 416 m.
Menlijus
Menlijus se može odnositi na
Lurtotekan
Lurtotekan je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 518,561 Da.
Faktor transfera
Faktori transfera su imunski molekuli koji izazivaju antigen-specifičan ćelijski-posredovani imunitet, prvenstveno odloženu hipersenzitivnost i produkciju limfokina, kao i vezivanje za same antigene. Oni imaju molekularnu težinu od aproksimativno 5000 Daltona. Oni su formirani od aminokiselina bez posttranskripcionih modifikacija. Faktore transfera je otkrio Henri Šervud Lovrenc.
Upotreba
Faktori transfera su bili promovisani kao tretman za rak, multiplu sklerozu, amiotrofnu lateralnu sklerozu, HIV, Alchajmerovu bolest, autizam, dijabetes, neplodnost, muskularnu slabost, genetske i infektivne bolesti, herpes, Epštajn-Barov virus, hepatitis, astma i sindrom hroničnog umora. Nema dokaza da su ovi molekuli efektivni za tretman većine od tih oboljenja. Faktori transfera mogu da pomognu da se imunizuju deca sa leukemijom protiv herpes zoster FDA reguliše faktore transfera kao dijetalne suplemente i izdala je upozorenje da za ove supstance nije dokazano da su efektivne i bezbedne za tretman bilo kog oboljenja.
OR8A1
Olfaktorni receptor 8A1 je protein koji je kod ljudi kodiran OR8A1 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Markam
Markam se može odnositi na
Leonardo Donà
Leonardo Donà ili Donàto (Venecija, 12. februar 1536. - Venecija, 16. jul 1612.) bio je 90 mletački dužd koji je vladao od 10. januara 1606. do svoje smrti.
Biografija
Donà je u mladosti obavljao brojne poslove u mletačkoj administraciji, prije nego što je nominiran za dužda - 1606. između ostalog bio je mletački ambasador pri Svetoj stolici u Rimu.
Njegova vladavina počela je zaoštravanjem odnosa sa Vatikanom, zbog toga jer je Mletačka Republika uhapsila i zatvorila dva svećenika optužena za obični kriminal. Nakon tog je uslijedila lavina optužbi iz Rima, kulminacija je bila anatema koju je papa Pavao V. bacio na Mletačku Republiku.
Donà se u svim tim situacijama pokazao kao čvrst i nepopustljivi pregovarač, čak i kad je i Papinska Država prijetila ratom. Na kraju je Donà - 1607. uz veliku pomoć znalca kanonskog prava - Paola Sarpija uspio uvjeriti Vatikan u ispravnost svojih stavova, iako je i on malo popustio u nekim svojim gledištima.
Marsejls
Marsejls se može odnositi na
Metodika nastave geografije
Metodika nastave geografije ili didaktika i metodika geografije ( — poučavam i — načina rada) je granična nauka između geografije,didaktike,psihologije i pedagogije. Njen predmet proučavanja je geografsko obrazovanje i vaspitanje, tj. nastava geografije.
Ona proučava zadatke, sadržaje, ciljeve, metode, i oblike nastave, a ujedno i didaktičko-metodičke osobenosti svih geografskih disciplina. Izdvajamo, prema tome — metodiku nastave fizičke geografije, metodiku nastave društvene geografije, metodiku nastave regionalne geografije, metodiku nastave kartografije i dr.
Didaktički principi u nastavi
Didaktički principi u nastavi geografije imaju polifunckionalni karakter. Oni utvrđuju norme, regulišu nastavni proces, povezuju nastavni rad i sjedinjuju ga u jedinstvenu celinu.
Princip naučne i vaspitne usmerenosti
Odnosi se na nastavni program i njegovo usmerenje koje se menja shodno društvenim promenama (Atina, Rimsko carstvo, komunizam, socijalizam, kapitalizam). Nosioci svih promena u nastavi geografije su profesori i nastavnici čiji je zadatak da nezavisno doprinose razvoju uprkos ideologiji.
Princip prilagođenosti nastavnih sadržaja uzrastu učenika
Učenici istog uzrasta se razlikuju prema psihofizičkim sposobnostima. Nastava prema tome ne može biti jednaka za svakog pojedinca. Iz tog razloga se uvode dodatna (za naprednije) i dopunska nastava (za manje napredne učenike).
Princip sistematičnosti i postupnosti
Svako znanje treba usvajati postpuno i sistematično, od samog početka. Osnove ovog principa definisao je nemački učitelj Disterveg Fridrih Adolf Vilhelm na osnovu obrasca — „suština postupnosti leži u četiri pravila: od bližeg ka daljem, od jednostavnog ka složenom, od lakšeg ka težem, od poznatog ka nepoznatom“.
Princip očiglednosti
Zateve za očiglednošću u nauci uveliki su antički filozofi, naročito Aristotel. U novije vreme pobornici ovog principa bili su Džon Lok, Lenjin i Žan Žak Ruso. U geografiji je osnova svakog učenja posmatranje, opažanje i povezivanje. Za nastavu nije samo važno obično posmatranje neke pojave, već saznanje iste.
Princip povezanosti teorije i prakse
Prednost terorije nad praksom je odlika socijalističkog društva, dok se u kapitalizmu razvila veća potreba za praksom i užim specijalizacijama. Za nastavu geografije ova dva činioca su međusobno povezana i ne mogu jedno bez drugog. Teorijsko znanje je osnova svake discipline u geografiji, dok je praksa najveću primenu našla u regionalnoj problematici.
Princip racionalizacije i ekonomičnosti
Geografsko znanje mora biti oslobođeno preteranog enciklopedizma, opisivanja, nepotrebnih detalja i suvišnih cifara. Većina stručnjaka se zalaže za smanjenje gradiva geografije, ali istovremeno se gleda u pravcu otežavanja istog. Suština ovog principa ogleda se u povećanju obima geografskog znanja i smanjenju vremenskog fonda njegovog usvajanja.
Princip individualizacije
Smatra se da su učenici istog doba na istom stepenu psihofizičkog razvoja. Što nije tačno, a te razlike potiču od razlike u genetskom nasleđu, kulturnom i socijalnom stasavanju i razvijanju. Iz tog razloga se nastava prilagođava prosečnim učenicima, a nedostaci se nadoknađuju didatnim i dopunskim nastavama. Sposobnost svakog pojedinca najbolje se može upoznati putem individualnog rada.
Princip trajnosti znanja, veština i navika
„Zaborav je uslov pamćenja“ — Borislav Stevanović. Trajnost znanja zavisi od nastavnog promena, korelacije, pravilnog izbora metoda i oblika rada, nastavnih sredstava, kao od motivisanosti samog pojedinca. U geografiji se najbolje pamte zakonitosti i međusobno povezane pojave, dok se najbrže pamte, ali i brzo zaboravljaju cifarski podaci (visine, dužine, broj stanovnika) i razni nazivi (imena reka, planina i sl).
Martinsvil
Martinsvil se može odnositi na
Belcourt, North Dakota
Belkort je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.078, što je 362 (-14,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Barberaz
Barberaz je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Nikola Kopernik
mini|desno|300px|Kretanje [[Sunce|Sunca (žuto), Zemlje (plavo) i Marsa (crveno) prema heliocentričnom sustavu (lijevo) i geocentričnom sustavu (desno).
Napomena: putanje planeta su kružnice prema Kopernikovom sustavu i putanja Marsa je 2 godine (umjesto stvarnih 1.88 godina) zbog jednostavnosti.]] mini|desno|300px|Naslovnica drugog izdanja Kopernikovog djela O vrtnji nebeskih krugova ([[Latinski jezik|lat.De revolutionibus orbium coelestium) tiskanog 1566. g. u Baselu.]] mini|desno|300px|Skica pokazuje [[elongacija|elongacije (kuteve između Sunca i planeta) s obzirom na položaj Zemlje u odnosu na Sunce.]]
Nikola Kopernik (poljski: Mikołaj Kopernik, lat. Nicholas Copernicus) (Thorn (Toruń), 19. februar 1473. - (Frauenburg) Frombork, 24. maj 1543.), poljski astronom iz Kraljevine Pruske koja je od 1466. pripadala Kraljevini Poljskoj. Iz redova je isusovaca.
Šalmanasar III
thumb|300px|Kralj Jehu od Izraela klanja se Šalmanaseru III 150px|thumb|Stela iz Kurka od Šalmanasera, u kojoj se govori o bici kod Karkara thumb|300px|Crni obelisk Šalmanasara III u Britanskom muzeju
Šalmanasar III (ili Salmanasar III ) je bio kralj Asirije od 859. do 824. pre Hrista. Sin je prethodnog kralja Ašurnasirpala II.
OR8B2
Olfaktorni receptor 8B2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR8B2 genom.
Trgovište
Trgovište je naziv za grad sa tržišnim pravima. Izraz potječe iz srednjeg vijeka za naselja u kontinentalnoj Europi.
Označavao je naselja koja su od vladara ili vlastiju dobile pravo biti domaćinom sajmovima i trgovini odnosno tržnicama, čime ih se razlikovalo od sela i grada.
U srednjovjekovnoj Kraljevini Ugarskoj i Kraljevini Hrvatskoj (za vrijeme personalne unije s Ugarskom) su postojale dvije vrste naselja se tržišnim pravima: Oppidum je označavao naselja koje su bila nižeg statusa od slobodnih kraljevskih gradova, ali važnijim od sela.
Mendota
Mendota se može odnositi na
Nikola Kopernik
Nikola Kopernik pokopan je u katedrali u Fromborku na sjeveru Poljske. Međutim, sve do 2005. godine točno mjesto njegovog ukopa nije bilo poznato, a te godine ga je utvrdio arheolog Jerzy Gassowski, što je kasnije i potvrđeno identifikacijom. 23. svibnja 2010. Kopernik je ponovno pokopan u istoj katedrali, ali uz zasluženu svečanost i na poznatu mjestu.
Kopernikov sistem
Nikola Kopernik je na samome kraju svoga života objavio djelo O vrtnji nebeskih krugova (lat. De revolutionibus orbium coelestium) u kojem zagovara heliocentrični model svemira, tj. onaj u kojem je Sunce, a ne Zemlja, postavljena u njegovo središte. Kopernik je promijenio i kalendar zbog pomicanja proljetne točke uslijed precesije (pomicanja Zemljine osi vrtnje). Također, utvrđuje postojanje trostrukoga gibanja Zemlje: njezinu rotaciju oko osi, revoluciju (gibanje Zemlje oko Sunca) i precesiju Zemljine osi. Ostali se planeti, smatra Kopernik, gibaju po kružnicama oko Sunca, a Mjesec ne smatra planetom. Iako je izbjegao progon i inkviziciju, jer mu je kapitalno djelo tiskano pred kraj života, njegovo je djelo raspirilo žestoke rasprave, sukobe i promjene.
Nikola Kopernik je bio vrstan matematičar i promatrač. Heliocentrični sustav prikazao je kao matematički zaokruženu i utemeljenu teoriju, koja se opravdala rezultatima promatranja. Izvedene tablice gibanja planeta i Mjeseca veoma su se točno ostvarivale. Kopernik je raskinuo sa suštinom Ptolomejeva geocentričnog sustava. Zemlju je svrstao u jednaki red s drugim planetima. Učinio je to time što je u predodžbi Ptolomejeva sustava zamijenio mjesta Zemlje (zajedno s Mjesečevom stazom) i Sunca. Zemlja je treći po redu planet u sustavu gdje središnje mjesto zauzima Sunce (Sunčev sustav). Zvijezde su odmaknute na vrlo velike daljine. No ne samo to. S redoslijedom planeta povezana su i gibanja. Dnevno gibanje neba rastumačeno je obrtanjem Zemlje oko vlastite osi, a godišnje gibanje neba i Sunca obilaženjem Zemlje oko Sunca. Postojalo je i treće gibanje, precesijsko gibanje Zemljine osi koje je mnogo lakše ugraditi u taj sustav nego u geocentrični, ali koje sam Kopernik nije do kraja shvatio.
Tvrdnjama starogrčkih filozofa da glomazna Zemlja mora biti nepokretna suprostavljene su protutvrdnje iste naravi: ako se Zemlja ne bi mogla gibati oko Sunca, kako bi se tek onda mogla gibati beskonačna sfera zvijezda oko male Zemlje?! Kopernikovo doba razlikovalo se od antičkog u shvaćanju fizikalnih pojava, pa je Kopernik mogao ispravno tvrditi da je težina nešto što je uzrokom da su nebeska tijela oblikovana u kugle.
Formalna obrada koju je Kopernik dao sustavu ne razlikuje se mnogo od obrade Ptolomejeva geocentričnog sustava (time je novi sustav lakše i prihvaćen). Zadržana su kružna gibanja planeta, s epiciklima i deferentima. Za sve je planete Kopernik našao da je polumjer epicikla 3 puta manji od razmaka Sunca i centra deferenta. Broj kružnica nije Kopernikovim zahvatom bitnije smanjen, od 80 na 34, no i takvim je načinom uspjelo matematički opravdati heliocentrični sustav unutar točnosti kojom su tada vršena opažanja. Osim toga heliocentrični sustav ima znatne prednosti pred geocentričnim. Tako je Koperniku uspjelo da izvede srednje udaljenosti planeta od Sunca, mjerene Zemljinom srednjom udaljenošću. Stvarnu udaljenost Zemlje od Sunca, Kopernik nije poznavao točnije od Klaudija Ptolomeja.
Određivanje srednjih udaljenosti planeta
Kopernik je raspolagao metodom kojom se određuju srednje udaljenosti planeta od Sunca, mjerene srednjom udaljenosti Zemlje. Metoda je dosta jednostavna s obzirom na unutarnje planete blize Suncu. Kut najveće elongacije (najveći kutni otklon planeta od Sunca) izravno je povezan s udaljenosti planeta od Sunca i udaljenosti Zemlje od Sunca. Tangenta na stazu planeta povučena sa Zemlje pokazuje smjer u kojemu je planet najviše otklonjen od Sunca. Kako je u slučaju kružnice tangenta okomita ne njezin polumjer, to je trokut Zemlja – planet – Sunce pravokutan, pa vrijedi:
gdje je: a - srednja udaljenost unutarnjeg planeta od Sunca, aZ - srednja udaljenost Zemlje od Sunca i ϑ – kut najveće elongacije.
Mejvud
Mejvud se može odnositi na
Nikola Kopernik
Određivanje srednjih udaljenosti planeta
Da bi se odredile srednje udaljenosti vanjskih planeta (koji su udaljeniji od Sunca u odnosu na Zemlju), mora se izmijeniti uloga Zemlje i planeta. Znači, treba naći kut najveće elongacije pod kojim bi promatrač s nekog drugog planeta vidio Zemlju! Zadatak se rješava u načelu jednako kao i za unutarnje planete, no s mnogo složenijom geometrijskom analizom, a Kopernik ju je proveo na temelju podataka s kojima je raspolagao.
Tablica ispod pokazuje Kopernikove i današnje rezultate (osnova je udaljenost Zemlje od Sunca aZ):
Određivanje sideričkih godina
U novom heliocentričnom sustavu trebalo je uvesti novu astronomsku veličinu, a to je zvjezdana ili siderička godina. Sinodička godina je ophodno vrijeme u kojem se ponovi isti položaj planeta i Zemlje u odnosu na Sunce, dakle razdoblje ponavljanja istih položaja tih triju tijela, i neposredno se mjeri kao osobina prividnog planetskog kretanja. Zbog Zemljinog kretanja oko Sunca, siderički i sinodički periodi nebeskih tijela se razlikuju. Dakle sinodička godina ne prestavlja samo osobinu nekog planeta, već ovisi i o tome kako se Zemlja giba oko Sunca. Siderička godina je vrijeme ophoda planeta oko Sunca u koordinatnom sustavu koji je vezan za daleke zvijezde, a centar ima u Suncu. Takav je period istinska fizikalna veličina koja pripada samo planetu. S druge strane siderička godina se ne može mjeriti izravno, pa je treba računski odrediti.
Pretpostavimo da se planeti gibaju stalnim brzinama po kružnici (vidi sliku desno). Zamislimo unutarnji planet (npr. Venera) u donjoj konjukciji (položaj 1) i pratimo njegovo kretanje i kretanje Zemlje oko Sunca, sve do trenutka iduće donje konjukcije. Planet se nalazi na kraćoj stazi i giba se brže, pa će prevaliti puni kut i još kut A do ponovne donje konjukcije (položaj 2). Do tog položaja protekla je jedna sinodička godina planeta S. Zemlja se u isto vrijeme S putanjom pomakla samo za kut A, a za vlastitu sideričku godinu Z imala bi prevaliti puni kut. Tom tvrdnjom iskazali smo odnos:
Šalmanasar III
Stalni pohodi
Protiv Asirije je 853. pre Hrista stvorena koalicija Egipta, Hamata, Arvada, Amonita, Ahaba od Izraela i drugih susednih država. Koaliciju je predvodio Hadadezer od Damaska. Koalicija je pobedila asirsku vojsku u bici kod Karkara 853. pre Hrista. Ipak Šalmanasar je istrajao u svojim pokušajima da pokori Izrael i Siriju. Usledile su i druge bitke tokom 849 i 846. pre Hrista.
Nikola Kopernik
Određivanje sideričkih godina
Kut od 360° planet prelazi u svojoj sideričkoj godini P. Kut 360° + A planet je prešao za vrijeme sinodičke godine, a sam kut A prešao je za vrijeme koje je jednako razlici sinodičke i sideričke godine. Time je izražen odnos:
Šalmanasar III
Pet pokorenih kraljeva
Šalmanasar III je ponovo krenuo u pohod protiv Hadadezerova naslednika Hazela od Damaska i prislio ga je potraži sklonište unutar zidina glavog grada. Šalmanazar nije mogao da zauzme Damask, ali okolnu teritoriju je poharao. Tada su kralj Izraela Jehu i feničanski gradovi bili prisiljeni da plaćaju danak Asiriji, što su i učinili 841. pre Hrista.
Nikola Kopernik
Određivanje sideričkih godina
Izjednače li se desne strane tih odnosa, izlazi za donje ili unutarnje planete:
Šalmanasar III
Pet pokorenih kraljeva
Na crnom obelisku, koji se danas nalazi u Britanskom muzeju prikazanao je 5 pokorenih kraljeva, kako se klanjaju pred asirskim kraljem Šalmanasarom. To su bili:
Nikola Kopernik
Određivanje sideričkih godina
gdje je: P - siderička godina unutarnjeg planeta; Z - siderička godina Zemlje; S - sinodička godina unutarnjeg planeta.
Šalmanasar III
Pet pokorenih kraljeva
Inače Vaviloniju je već bio osvojio, kao i močvare Kaldejaca na jugu. Vavilonskog kralja je ubio.
Građanski rat u Asiriji
Šalmanasar je 836. poslao ekspediciju protiv Tibarena (Tabal), a posle toga je usledio pohod na Kapadokiju, a 832. pohod na Urartu. Već 831. kralj je zbog starosti zapovedništvo nad vojskom predao Tartanu (glavnokomandujućem) Dajan-Asuru. Niniva i drugi gradovi su se pobunili 826. pre Hrista. Pobunu je predvodio njegov sin Asurdaninpal. Građanski rat je trajao dve godine, a pobunu je ugušio drugi Šalmanasarov sin Šamšiadad V. Nešto posle toga Šalmanasar je umro. Sagradio je palatu u Kalahu( Nimrud), a nekoliko edicija kraljevskih anala opisivalo je njegove vojne pohode, od kojih je poslednje upisao na Crnom obelisku iz Kalaha.
Nikola Kopernik
Određivanje sideričkih godina
Za izračunavanje sideričke godine vanjskih (gornjih) planeta treba da u jednadžbi zamijenimo mjesta Zemlje i planeta. Ono što je Zemlja za unutarnji planet, to je vanjski planet za Zemlju! Tada se dobiva za gornje ili vanjske planete:
gdje je: P - siderička godina vanjskog planeta; Z - siderička godina Zemlje; S - sinodička godina vanjskog planeta.
Sinodička godina u tim odnosima je srednja sinodička godina. Inače se vrijeme između dva ista razmještaja Zemlje, planeta i Sunca mijenja zbog izduženosti staza i kretanja planeta s nejednakom brzinom po stazi.
Ole Rømer
Ole Christensen Rømer (25. rujna 1644., Århus – 19. rujna 1710., Copenhagen) je bio danski astronom koji je 1676. prvi izmjerio brzinu svjetlosti.
Poznat je i po izumu Rømerove temperaturne ljestvice. mini|desno|180px|Skica [[Ole Rømer|Rømerove metode za određivanje brzine svjetlosti na osnovu kašnjenja zalaska Jupiterova mjeseca Ioa.]]
Astronomska metoda mjerenja brzine svjetlosti
Ole Rømer je 1675. ustanovio da trenuci opažanja okultacija (kad se nebesko tijelo, gledano sa Zemlje, skriva iza drugog) Jupiterovih satelita (primjer je Io) ovise o brzini širenja svjetlosti. Do tada se smatralo da se svjetlost prenosi s beskonačnom brzinom. Kada se Zemlja nalazi u položaju 1. (vidi sliku dolje), promatrač nalazi da do okultacija dolazi u jednakim vremenskim razmacima, tada se Zemlja niti približava niti udaljava od Jupitera. U položaju 2. Zemlja se udaljava od Jupitera, a promatrač nalazi da trenuci okultacije kasne. Razlog je u tome što je svjetlosti potrebno dodatno vrijeme da prevali povećanu udaljenost do Zemlje. Zamislimo da smo najprije promatrali okultacije u položaju 1., te da smo se premjestili zajedno sa Zemljom u položaj 3., a da putem nismo promatrali okultacije! Znajući u kojim su se razmacima vremena okultacije pojavljivale u položaju 1., predvidjeli bismo vrijeme okultacije kada se nađemo u položaju 3. No do nje ne bi dolazilo još toliko vremena koliko je svjetlosti potrebno da prevali udaljenost od položaja Zemlje 1. do položaja Zemlje 3, a to je duljina 2a. Rømer je izmjerio da ukupno kašnjenje iznosi oko t = 1 000 sekundi. Za brzinu svjetlosti izlazi:
gdje je: c – brzina svjetlosti, a – udaljenost Zemlje od Sunca, t – vrijeme kašnjenja svjetlosti.
Brojčana vrijednost brzine svjetlosti izravno ovisi o točnosti s kojom je poznata srednja udaljenost do Sunca (u ono vrijeme poznata kao 140 milijuna kilometara). Zapazimo da omjer brzine svjetlosti i brzine Zemlje ne ovisi o srednjoj udaljenosti do Sunca. Naime, kako je brzina gibanja Zemlje po stazi jednaka v = 2aπ / Z, gdje je Z siderička godina, to je:
gdje je: c – brzina svjetlosti, v = brzina gibanja Zemlje, a – udaljenost Zemlje od Sunca, Z - siderička godina Zemlje, π = 3.14, t – vrijeme kašnjenja svjetlosti.
Rømer je vršio mjerenja oko 8 godina i omjer c : v je izašao oko 7600. Današnje vrijednosti su 299 792 km/s : 29.8 km/s ≈ 10,100. Ustvari Rømer nije napravio nikakav proračun i nije procijenio brzinu svjetlosti. Na osnovu njegovih mjerenja to je obavio Christiaan Huygens i on je dobio za oko 25% manju vrijednost nego što su današnja mjerenja. Značajno je da je Rømer dokazao da je brzina svjetlosti konačna. Njegovi rezultati nisu u početku prihvaćeni sve dok James Bradley 1727. nije otkrio aberaciju svjetlosti. 1809. francuski astronom Jean Baptiste Joseph Delambre je ponovio Rømerova mjerenja, koja su tada obavljena s mnogo točnijim mjernim instrumentima i dobio za brzinu svjetlosti oko 300 000 km/s. On je ustvari izmjerio da svjetlost putuje sa Sunca do Zemlje 8 minuta i 12 sekundi (stvarna vrijednost je 8 minuta i 19 sekundi).
Mekaniksburg
Mekaniksburg se može odnositi na
Merivil
Merivil se može odnositi na
Chaudeyrac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 263 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 44,10 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1 143 metara (maksimalnoj 1.436 m, a minimalnoj 1.119 m).
Fulford, Colorado
Fulford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.
Midija
Midija se može odnositi na
Mendon
Mendon se može odnositi na
Yaxchilan
upright=1.7|thumb|right|Struktura 33 u Yaxchilanu upright=1.7|thumb|right|Zapadna akropola Yaxchilana
Yaxchilan (ponekad navođen i kao Menché i Grad Lorillarda) je drevni majanski grad smješten na obali rijeke Usumacinta u današnjoj meksičkoj državi Chiapas. U kasnom klasičnom periodu Yaxchilan je bio jedna od najmoćnijih majanskih država duž rijeke Usumacinta, sa gradom Piedras Negras kao glavnim suparnikom. Arhitektonski stilovi u podložnim gradovima/oblastima Usumacinte pokazuju jasnu granicu između dva kraljevstva.
Yaxchilan je bio veliki grad i važno središte u klasičnoj eri. Dominirao je manjim gradovima kao Bonampak, a uz dugogodišnje suparništvo sa Piedras Negrasom neko vrijeme je ratovao i sa Tikalom; također je bio suparnik Palenquea, sa kojim je Yaxchilan ratovao 654.
Danas se na mjestu grada nalazi niz prilično dobro sačuvanih građevina. Na njima se nalaze natpisi koji, uz brojne stele, daju dobre podatke o historiji vladara grada.
Drevno ime za grad je Pa' Chan. Današnje ime Yaxchilan znači "zeleno kamenje" na majanskom.
Colle Torre, Chieti
Colle Torre je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Medora
Medora se može odnositi na
Nocco, Verbano-Cusio-Ossola
Nocco je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
Metamora
Metamora se može odnositi na
Cheomseongdae
Cheomseongdae je astronomska opservatorija u gradu Gyeongju u Južnoj Koreji. Cheomseongdae na korejskom znači kula za gledanje u zvijezde. Cheomseongdae se smatra najstarijom sačuvanom opservatorijom u istočnoj Aziji, i jednom od najstarijih naučnih građevina na svijetu. Sagrađena je u 7. vijeku od strane države Silla, koja je imala sjedište u gradu Gyeongju.
Luteinska kiselina
Luteinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 320,208 Da.
Marcantonio Memmo
Marcantonio Memmo (Venecija, 11. novembar 1536. - Venecija, 6. oktobar 1615.) bio je 91 mletački dužd koji je vladao od 24. jula 1612. do svoje smrti.
Biografija
Marcantonio je prije nego što je izabran za dužda obavljao brojne važne administrativne i vojničke poslove za Mletačku Republiku, između ostalog bio je kapetan (capitano) i ambasador.
Za dužda je izabran u prvom krugu glasanja, sa 37 glasova za, od 41 mogućih u julu 1615. Kako je bio poprilično star i onemoćao, nastojao je da te tri godine koliko je vladao - prođu bez prevelikih stresova i trzavica. Tako da je njegovu vladavinu obilježilo zatopljenje odnosa sa Vatikanom, nakon faze krajnje zaoštrenih odnosa i anateme koju je papa Pavao V. bacio na Mletačku Republiku.
Gimnazija Matije Antuna Reljkovića
minijatura Gimnazija Matije Antuna Reljkovića je gimnazija u Vinkovcima u Hrvatskoj i njena povijest počinje negdje u 18. stoljeću.
18. stoljeće
Današnja Gimnazija Matije Antuna Reljkovića u Vinkovcima u svom kontinuitetu, jedna je od najstarijih škola u sjeverno-istočnoj Hrvatskoj, tj. u Slavoniji. Osnovana je 1766. godine. u Petrovaradinu odlukom carice Marije Terezije (1740.-1780.) kao latinska škola, te predana isusovcima na upravljanje. Nakon ukidanja isusovačkog reda 1773. godine, škola prelazi na civilnu upravu.
Novom odlukom Marije Terezije 1779.g. škola je prebačena u Vinkovce zbog povoljnijeg položaja i učinkovitijeg prosvjetno-kulturnog djelovanja. S potpunim radom u Vinkovcima škola je započela 1. studenog 1780.g. Tada je to bila šesta gimnazija u Hrvatskoj, nakon dvije zagrebačke, požeške, senjske i osječke, a prva u Slavonskoj vojnoj granici od Zagreba do Zemuna.
Kako su se Vinkovci nalazili u sklopu Slavonske vojne granice, zadatak obrazovne institucije po njemačkim vojnim vlastima je bilo, pripremanje odanog časničkog, svećeničkog i činovničkog kadra.
Godine 1792. je Dvorsko vijeće donijelo odluku da se škola proširi na 6 razreda kao i u svim gimnazijama u carevini. Tada školom upravlja prefekt sve do 1822.g., kada brigadir postaje direktorom škole. Tih godina školu pohađa oko stotinjak učenika, a nastavni kadar ima oko desetak profesora.
19. stoljeće
Godine 1850. u vinkovačku Gimnaziju uveden je hrvatski jezik kao zaseban predmet pod nazivom "ilirski jezik", a iduće godine dobiva status "Cesarsko-kraljevska katolička državna velika gimnazija". 1852.g. u školu je uveden njemački jezik kao nastavni umjesto do tadašnjeg latinskoga. Uvodi se i hrvatski jezika za nastavne predmete vjeronauk i povijest. Bilo je to 31. listopada 1860.g.
Od 2. ožujka 1861.g. u školi je utemeljeno Društvo za podupiranje vrijednih i siromašnih učenika. Pokrovitelj i utemeljitelj Društva bio je đakovački biskup J.J. Strossmayer sa 1.000 forinti, a članovi utemeljitelji bili su još ban Josip Šokčević, obitelj grofova Khuen s vlastelinstva u Nuštru, zatim brojni graničarski časnici, te župnici, kanonici, vinkovački trgovci i odvjetnici.
Jedan od značajnijih događaja se dogodio 16. veljače 1868.g. Car Franjo Josip I donio je odluku da se u graničarskim školama, pa tako i u vinkovačkoj Gimnaziji, izjednače hrvatski i njemački jezik. Od iduće godine na prijedlog nastavničkog vijeća vojne vlasti dozvoljavaju postepeno uvođenje hrvatskog jezika kao nastavnog od prvih razreda.
Krajem školske godine 1875./1876. održana je prva matura na hrvatskom jeziku. Među tadašnjom generacijom učenika koji su maturu polagali na hrvatskom jeziku bio je i budući hrvatski književnik Josip Kozarac.
Iz godine u godinu broj učenika se povećavao pa su stare zgrade u kojima se održavala nastava postale pretijesne. Graničarske vlasti donose odluku da se na istom mjestu u centru grada sagradi nova zgrada. Gradnja je započela u lipnju 1878.g., a završila u kolovozu 1879.g. Tako je stogodišnjica vinkovačke Gimnazije svečano proslavljena 4. listopada 1879.g. useljenjem u novu, današnju zgradu. Posvetu zgrade i svih učionica obavio je tadašnji đakovački biskup J.J. Strossmayer koji je bio i jedan od mecena u izgradnji nove zgrade.
U drugoj polovici XIX. st. gimnaziju je pohađalo godišnje iznad 200 učenika pretežno katoličke vjeroispovijesti, a nastavu je držalo dvadesetak profesora.
20. stoljeće
Godine 1900/1901. školu pohađa 343 učenika, a na školi je uposleno 20 profesora. Školske vlasti dopuštaju djevojkama privatno polaganje mature. Prva učenica upisuje redovno pohađanje gimnazije 1907. godina. Bila je to Mira Hercigonja.
Keller, Virginia
Keler je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 178 stanovnika.
Gimnazija Matije Antuna Reljkovića
20. stoljeće
U prvom svjetskom ratu 1914.-1918.g. gimnazija proživljava teške dane. Od ljeta 1914.g. do siječnja 1916.g. školska zgrada služi kao vojna bolnica. Kada je napravljena velika vojna bolnica uz željezničku prugu Vinkovci-Vukovar, na polju pokraj sela Bršadin tzv. "drveni Beč" učenici i profesori se vračaju u svoju zgradu. Za vrijeme prve Jugoslavije 1925.g. škola mijenja naziv u "Državna klasična gimnazija u Vinkovcima". Beogradsko je Ministarstvo prosvjete željelo postepeno dokinuti gimnaziju krajem 1927.g. Cijelu stvar spašava gradska deputacija koja je upućena u Beograd, te je odluka Ministarstva poništena. Nakon uvođenja šesto siječanjske diktature 1929.g. i nove teritorijalne podjele Jugoslavije na 9 banovina, Vinkovci su ušli u tzv. Drinsku banovinu. Tada se u školu uvodi "ekavica" i to traje do 1931. godina. kad je kotar Vinkovci dodjeljen Savskoj banovini. Novi nastavni jezik je bio srpsko-hrvatsko-slovenski. Od 1920-g. do 1941.g. direktor škole je Hrvat. Nakon pada vlade 1934.g. škola ponovno mijenja naziv, ali sada i program. Ukidaju se klasični predmeti, a novi naziv je "Državna realna gimnazija". Judaizam je do 1941. na gimnaziji predavao vinkovački rabin Mavro Frankfurter.
Keller, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 178 stanovnika, što je 5 (2,9%) stanovnika više nego 2000. godine.