cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zavarivanje
Zavarljivost
Zavarljivost je jedan ključni pojam u zavarivačkoj tehnologiji, a odnosi se kako na osnovni i dodatni materijal, tako i na zavarivani proizvod ili strukturu, parametre, režim i postupak zavarivanja. To je, zapravo, jedno vrlo složeno svojstvo i nije ga jednostavno točno odrediti. Zavarljivost je sposobnost materijala, da se pri određenim povoljnim uvjetima zavarivanja ostvari kontinuirani zavareni spoj, koji će svojstvima udovoljiti predviđenim uvjetima i vijeku primjene. Na zavarljivost metala utječu: kemijski sastav (poglavito udio legirnih elemenata i mogućih nečistoća), dimenzije dijelova koji se zavaruju, vrsta dodatnog materijala, priprema spoja za zavarivanje, i drugo.
Pojednostavljeno, može se uzeti da je zavarljivost svojstvo zavarivanog metala koje pokazuje da se određenim postupkom zavarivanja može ostvariti homogeni spoj, koji će udovoljiti predvidenim uvjetima i vijeku uporabe zavarenog proizvoda ili strukture. Nema opće zavarljivosti nekog metala. Ona se mora utvrditi za svaki pojedini postupak zavarivanja, dodatni materijal, vrstu spoja, predviđenu namjenu proizvoda ili strukture, odnosno za svaki slučaj zavarivanja posebice.
Homogenost se zavarenog spoja može narušiti, prije svega, pojavom pukotina, nemetalnih uključaka i poroznosti, pa se zavarljivost metala često ocjenjuje na temelju sklonosti pojavi pukotina. Zahtjevi za dobro zavarljive čelike su: zadovoljavajuća žilavost osnovnog metala; kemijski sastav mora biti takav da nakon hlađenja ne dolazi do porasta krhkosti; što manje ugljika jer ugljik utječe na porast zakaljivosti, tvrdoće i krhkosti; samo čelici dobiveni u zatvorenim pećima (Siemens-Martinov postupak).
Greške u zavarenim spojevima
Svaki tehnološki postupaknosi stalnu opasnost od nastajanja određenih grešaka. S obzirom na veliki broj utjecajnih čimbenika na kvalitetu zavarenih spojeva, na tu je opasnost potrebno obratiti posebnu pozornost kako pri izradi zavarene konstrukcije, tako i u njenoj primjeni. Postoje različite klasifikacije grešaka u zavarenim spojevima, a jedna od njih je sljedeća (EN 26520): greške u zavarenim spojevima koje mogu nastati u izradi i greške u zavarenim spojevima koje mogu nastati u eksploataciji.
Greške u zavarenim spojevima koje nastaju u izradi mogu se podijeliti s obzirom na:
Navarivanje
Navarivanje je postupak nanošenja dodatnog materijala zavarivanjem na površinu radnog predmeta radi postizanja željenih svojstava, mjera i oblika. Navarivanje se obično provodi u vodoravnom položaju, rjeđi su slučajevi nekih drugih položaja. Zbog velikih količina topline, plinova izgaranja te rasprskavanja, potrebno je predvidjeti odgovarajuće mjere zaštite na radu. Gotovo svi klasični postupci zavarivanja mogu biti primijenjeni u svrhu navarivanja.
Tvrdo navarivanje je nanošenja tvrdog materijala otpornog na trošenje (habanje) postupkom zavarivanja. Procjenjuje se da od ukupnog neželjenog trošenja (habanja) materijala u industrijskim procesima, na abraziju otpada 40%, udarno trošenje 25%, trošenje metal na metal 10%, koroziju 5%, visokotemperaturno trošenje 5% i ostale vidove trošenja oko 5%. Materijali koji se najčešće tvrdo navaruju su ugljični čelici i nisko legirani čelici s niskim sadržajem ugljika.
William Symington
William Symington (1764 - 1831) je škotski inženjer i izumitelj, poznat kao tvorac prvog parobroda.
Avicelaza
Avicelaza may refer to:
Zavarivanje
Izvor struje za zavarivanje
Izvor struje za zavarivanje ili napajanje za zavarivanje su takvi uređaji koji daju na mjestu zavarivanja električnu struju sa karakteristikama pogodnim za zavarivanje. Najčešće se koristi napajanje sa konstantnom jačinom struje i drugi tip, napajanje sa konstantnim naponom. Kod elektrolučnog zavarivanja, dužina električnog luka je u direktnoj vezi sa naponom, dok je sa jačinom struje direktno povezan unos topline na zavarenom spoju.
Oyateshicha
Oyateshicha /ili Oyate citca =bad nation,/ banda Mdewakanton Siouxa sa Rice Creeka u Minnesoti (Neill) 7 milja (11 km) iznad slapova na St. Anthony. Godine 1853. naselje im je na rijeci Minnesota, sedam milja od agencije na Minnesoti. Pet godina kasnije (1858) preseljeni su na Oak Grove i oduda sa ostalim Santeema u Nebrasku. Od raznih autora nazivani su i O-ya-tay-shee-ka, Tah-chunk wash-taa, Wa-kpa-a-ton-we-dan, Oyate śiča. Ne smiju se pobrkati sa istoimenom bandom plemena Yankton.
Zavarivanje
Izvor struje za zavarivanje
Napajanje sa konstantnom jačinom struje se često koristi za ručne postupke zavarivanja, kao što je TIG postupak i elektrolučno zavarivanje sa obloženom elektrodom. To je važno, jer je vrlo teško održavati elektrodu mirno, a time se razmak i napon mijenjaju. Napajanje sa konstantnim naponom se češće koristi za automatske postupke, kao što je elektrolučno zavarivanje taljivom žicom u zaštiti aktivnog ili inertnog plinom (MIG ili MAG). Kod tih procesa dužina električnog luka se održava konstantnim, mijenjajući jačinu struje po potrebi. Na primjer, ako je žica i osnovni materijal preblizu, pojača se jačina struje, pa se dio žice istopi, i time vraća prvobitni razmak.
Vrsta električne struje kod elektrolučnog zavarivanja isto igra vrlo važnu ulogu. Procesi sa potrošnim elektrodama, kao što je elektrolučno zavarivanje sa obloženom elektrodom, uglavnom koristi istosmjernu struju, ali elektroda može biti pozitivno ili negativno nabijena. Kod zavarivanja, pozitivno nabijena anoda će imati veću koncentraciju zagrijavanja i zavar će biti dublji. Ako je elektroda pozitivno nabijena, onda će to rezultirati u plićem zavaru. Postupci sa stalnim elektrodama, kao što je TIG postupak, može koristiti istosmjernu ili izmjeničnu struju. Kod istosmjerne struje, zavar će biti dublji ili plići, ovisno ako je elektroda pozitivna ili negativna. Izmjenična struja će stvoriti srednje dubok zavar. Nedostatak izmjenične struje da se električni luk mora stalno ponovo paliti, kada jačina struje bude nula, u svakom ciklusu, riješen je sa specijalnim uređajima koji stvaraju kvadratni val, umjesto normalnog sinusnog vala.
Elektrode za zavarivanje
Elektrode za zavarivanje mogu biti gole (ugljeni ili metalni štap, žica ili traka), obložene (metalna jezgra, a obloga mineralni materijal) ili punjene (mineralna jezgra i metalna obloga) ili nekih drugih oblika. Dodatni materijali i elektrode za elektrolučno zavarivanje (i druge načine zavarivanja) su standardizirani za pojedine načine zavarivanja i prema vrsti osnovnog materijala. Priprema, odnosno oblici dodirnih površina koje se zavaruju (zavareni spoj) i njihovih rubova, je standardizirana za pojedine načine zavarivanja i prema vrsti osnovnog materijala.
Neuobičajeni uvjeti
Osim u radionicama, zavarivanje se može izvesti i pod vodom i u vakuumu (svemir). Na otvorenim prostorima gradilišta, najviše se koristi ručno elektrolučno zavarivanje, jer se procesi sa zaštitnim plinom ne mogu primijeniti, zbog nepredvidljivih atmosferskih utjecaja. Elektrolučno zavarivanje obloženom elektrodom se također koristi za podvodno zavarivanje. Prvo zavarivanje u svemiru izveli su 1969. sovjetski astronauti, koji su testirali elektrolučno zavarivanje obloženom elektrodom, zavarivanje plazmom i zavarivanje sa elektronskim mlazom.
Zaštita na radu pri zavarivanju
Zavarivanje bez odgovarajućih mjera zaštite, može biti opasno i nezdravo. Danas se s novim tehnologijama i odgovarajućom zaštitom, taj rizik dosta smanjio. Da bi se smanjio utjecaj plamena i električnog luka, zavarivači moraju nositi zaštitnu odjeću i opremu, kao što su maske, rukavice, zaštitna odjeća. Zbog visokog intenziteta ultraljubičastog i infracrvenog zračenja, i mogućeg oštećenja očiju (upala rožnice i opekotine na mrežnici oka), maske i naočale trebaju biti opremljeni sa specijalnim staklima. Često se i mjesta zavarivanja trebaju prekriti sa zaštitnim zavjesama i pregradama, posebno od polivinil klorida, da se zaštite ostali radnici koji ne zavaruju.
Mjesta zavarivanja sadrže značajnu količinu metalnih čestica promjera nekoliko μm, i što su čestice manje, to su opasnije za zdravlje (male čestice mogu proći kroz krvno-moždanu pregradu). Uz to dolazi do stvaranja i ozona. Posebno su opasne pare koje sadrže kadmij. Kod Cr-Ni čelika, posebno je opasna visoka koncentracija šesterovalentnog kroma Cr (VI), koji je kancerogena tvar. Kod MAG postupka prisutna je velika količina ugljičnog monoksida CO i ugljičnog dioksida CO2. Kod rada sa pocinčanim materijalima, potreban je oprez zbog zagađenja sa cinkovim oksidom ZnO. Manganske pare, čak i u manjim koncentracijama (<0.2 mg/m3), mogu dovesti do neuroloških problema i oštećenja pluća, jetre, bubrega i centralnog nervnog sistema. Zbog toga se preporučuje vrlo dobra ventilacija radnog mjesta, a u težim situacijama i aparati za disanje. Bitno je dobro se zaštititi i od električnog udara, koji nastaje zbog loše izolacije, skučenog vlažnog prostora, visokonaponskih uređaja.
Cijena i trendovi
Kao industrijski proces, cijena koštanja zavarivanja je bitna za odluku o proizvodnom procesu. Na konačnu cijenu koštanja, dosta bitnih čimbenika utječe, kao cijena opreme, cijena rada, materijala, energije. Cijena opreme je dosta različita od ručnog elektrolučnog zavarivanja koje je najjeftinije, do laserskog zavarivanja i zavarivanja elektronskim mlazom, koje su najskuplji procesi. Automatizacija i robotizacija zavarivanja će se primijeniti samo kod najproduktivnije proizvodnje.
Soforoza
Soforoza je disaharid. Ona je jedan od najizloženijih delova antibakterijskih, amfifiličnih bisurfaktantnih soforolipida. Ona je produkt karamelizacije glukoze.
Ivanje (Nikšić)
Ivanje je naselje(katun) u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 18 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 27 stanovnika).
Demografija
U naselju Ivanje živi 18 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,9 godina (47,8 kod muškaraca i 51,7 kod žena). U naselju ima 7 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,57.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Sălcioara, Mătăsaru
Sălcioara je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Mătăsaru.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 284 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 159 m.
Germiny
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 180 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 310 metara (maksimalnoj 443 m, a minimalnoj 294 m).
Cedros, Ocampo
Cedros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1479 m.
Mandro, Brescia
Mandro je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Culdesac, Idaho
Kaldisak je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 380, što je 2 (0,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aktivna vojna služba u OS SFRJ
U Aktivnu vojnu službu je mogao biti primljen državljanin SFR Jugoslavije koji je bio moralno i politički podoban da izvršava dužnost vojnog starješine. Pri tom je bilo potrebno da kandidat ispunjava uslove: da je zdrastveno sposoban za aktivnu vojnu službu, da nije osuđivan za određena krivična dijela, da se protiv njega ne vodi krivični postupak niti postupak pred sudom časti, da je regulirao obavezu služenje vojnog roka i da ima potrebnu stručnu spremu za vršenje aktivne vojne službe. Pri izboru kandidata za prijem u Aktivnu vojnu službu vodilo se računa o što srazmjernijoj zastupljenosti svih republika i autonomnih pokrajina, naroda i narodnosti SFR Jugoslavije. Prijem u Aktivnu vojnu službu vršio se na osnovu konkursa, oglašavanjem formacijskih mjesta slobodnim, a izuzetno i bez konkursa. Prijem pitomaca vojnih škola i akademija vršio se na osnovu akta o proizvođenju. Lice primljeno u Aktivnu vojnu službu postalo je aktivno vojno lice ili aktivno vojno lice po ugovoru.
Marion, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 886.
Acquacalda, Messina
Acquacalda je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
La Laguna, Tocumbo
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tocumbo.
USS Lake Erie (CG-70)
USS Lake Erie (CG-70), dvadeset i četvrta raketna krstarica klase Ticonderoga u službi američke ratne mornarice; drugi je brod koji nosi to ime.
14. veljače 2008. američko ministarstvo obrane objavilo je da će USS Lake Erie zajedno s još dva broda pokušati uništiti satelit USA 193 prilikom ulaska u atmosferu pomoću modificirane rakete SM-3. To im je i uspjelo 21. veljače.
Sinspelt
Zinspelt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 429 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232122.
Charlotte Dundas
Charlotte Dundas je naziv za eksperimentalni parobrod kojim je godine 1801. prvi put dokazana praktičnost korištenja parne mašine kao brodskog pogona. Brod je projektirao William Symington i nazvao po kćeri Lorda Dundasa, glavnog sponzora projekta. Parna mašina je pokretala veliki kotač. Iako je projekt postigao uspjeh, mnogi su se bojali da će valovi oštetiti nasipe na rijeci Clyde, pa je brod ubrzo napušten. Charlotte Dundas je izrezan 1861. godine, a dugo vremena se prvim uspješnim parobrodom smatralo plovilo Roberta Fultona.
Lynn Redgrave
Lynn Rachel Redgrave, OBE (8. mart 1943. - 2. maj 2010) je bila engleska glumica koja potječe od znamenite glumačke dinastije Redgrave. Roditelji su joj bili glumci Sir Michael Redgrave i Rachel Kempson, brat joj je Corin Redgrave, a sestra Vanessa Redgrave.
Lorenzo Vargas, Ocampo
Lorenzo Vargas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Вакуп
Вакуп је насеље у Србији у општини Алексинац у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 740 становника (према попису из 1991. било је 844 становника).
Демографија
У насељу Вакуп живи 605 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,8 година (39,2 код мушкараца и 40,3 код жена). У насељу има 241 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,07.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
San Arcs
mini|Spotted Eagle San Arcs (Itázipčho, Itazipco, Itazipcho, No Bow).- Jedno od sedam 'tribeleta' Teton Sioux Indijanaca, porodica Siouan sa američkih prerija. Prema Warrenu najbliži srodnici su sa bandom Miniconjou. Na drugu stranu Hayden (1860.) izvještava da se nalaze uglavnom u istom području kao i Hunkpapa i Sihasapa sa kojima često logoruju. Sans Arcs se, stoji u Swiftovom pismu Dorseyu (1884.), sastoje od 7 bandi, to su: Sans Arcs sa SAD potpissuju ugovor u Ft Sully, Južna Dakota, 20, 10. 1865; i 29. 4. 1868. u Ft. Laramieu, Wyoming. San Arcs danas žive na rezervatu Cheyenne River sa tribeletima: Mnikoju (Miniconjou); Oo'henumpa (Two Kettle ili Oohenonpa); i Siha Sapa (Black Feet Sioux, Balckfeet, Sihasapa).
Indagine su un delitto perfetto
Indagine su un delitto perfetto je italijanski kriminalistički film snimljen 1978. godine u režiji Giuseppea Rosatija (pod pseudonimom Aaron Leviathan). Radnja se događa u Engleskoj i prikazuje kako smrt direktora velike korporacije trojicu njegovih uposlenika potakne da se počnu boriti za njegovo mjesto, a pri čemu se ne biraju sredstva.
Jarillas de Gómez, San Luis Potosí
Jarillas de Gómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1906 m.
Robert Fulton
Robert Fulton (Lancaster County, Pennsylvannia, SAD, 14. studenog 1765. - New York, 24. veljače 1815.) je američki inženjer i izumitelj koji se često pogrešno navodi kao tvorac prvog parobroda.
Godine 1786. u Engleskoj upoznaje Jamesa Watta i počinje se baviti strojarstvom. Patentirao je strojeve za pređenje kudelje, izradu konopa, piljenje i poliranje mramora. thumb|270px|levo|Crtež Fultonovog izuma [[ Nautilus]] Godine 1800. je otišao u Francusku, gdje je eksperimentirao s podmornicama, kao i parobrodima. Često mu se pripisuje nastojanje da Francuze opskrbi novim oružjima i modelima brodova koji bi se mogli nositi s dotada neprikosnovenom britanskom Kraljevskom mornaricom. Od tih je nastojanja najspektakularniji bio parni čamac koji je na rijeci Seini godine 1803. pred Napoleonom Bonaparteom uspio dostići 6 km/h protiv struje.
Pri povratku u SAD sagradio je novi parobrod Clermont, a 1807. godine uspostavio redovitu liniju na rijeci Hudson između New Yorka i Albanya. Sagradio je i Demologos, prvi ratni brod na parni pogon.
Žig
right|thumb|200px|Isprava o žigu [[kolubarska metoda dr. Ljubinka Ilića]] Žig (engl. trademark ili trade-mark) zaštićeni je znak ili simbol koji koristi pojedinac, poslovna organizacija ili neki drugi entitet s ciljem jedinstvene identifikacije svojih proizvoda i usluga da ih kupci mogu lako prepoznati. Žig je uočljivi indikator koji koristi pravna jedinka za njihovo razlikovanje od konkurentskih.
Registrirani zaštitni znak je intelektualno vlasništvo i može se sastojati od imena, riječi, fraze, simbola, slike ili kombinacije tih elemenata. Vlasnik ima pravo na odštetu u slučaju zloupotrebe.
Žig se označava slijedećim simbolima:
Registrovani zaštitni znak je obično ime, riječ, dizajn, slika ili kombinacija ovih elemenata. Postoje i nekonvencionalni zaštitini znakovi bazirani na boji, mirisu ili zvuku.
Međunarodno registrovanje žigova
Osnovni principi međunarodne zaštite svih prava industrijske svojine sadržani su u Pariskoj konvenciji o zaštiti industrijske svojine, a postupak međunarodnog registrovanja žigova je posebno regulisan Madridskim aranžmanom o međunarodnom registrovanju žigova i Protokolom uz Madridski aranžman o međunarodnom registrovanju žigova.
Prema Madridskom aranžmanu, prijavilac može svoju prijavu da zasniva samo na žigu koji je već registrovan u nacionalnom zavodu zemlje porekla, dok prema Madridskom protokolu, međunarodna prijava žiga može da bude zasnovana i na znaku koji je samo prijavljen za registrovanje, ali još nije registrovan u nacionalnom zavodu zemlje porekla.
Neke zemlje su članice samo Madridskog aranžmana, neke samo Madridskog protokola, a neke i Madridskog aranžmana i Madridskog protokola.
Kako su pojedina pitanja različito regulisana Madridskim aranžmanom i Madridskim protokolom, u svakom konkretnom slučaju se mora prethodno utvrditi koji će se od ova dva međunarodna ugovora primenjivati na postupak međunarodnog registrovanja žiga. Ovo se određuje u zavisnosti od toga kojim ugovorom je vezan zavod porekla kao i kojim ugovorom su vezane zemlje za koje se traži međunarodna zaštita. Zavod zemlje porekla je onaj zavod posredstvom koga prijavilac želi da međunarodno zaštiti svoj žig. Zemlje naznačenja su zemlje za koje prijavilac traži međunarodno registrovanje.
Osnov za međunarodno registrovanje žiga može biti nacionalni žig koji je registrovan u zavodu zemlje porekla ili nacionalna prijava podneta zavodu zemlje porekla, zavisno od toga koji se međunarodni ugovor primenjuje na konkretan zahtev za međunarodno registrovanje žiga.
Univerzitet Johnsa Hopkinsa
Univerzitet Johns Hopkins je privatni, istrživački univerzitet sa sjedištem u gradu Baltimore, u američkoj saveznoj državi Maryland. Osnovan je 1876. godine a nosi naziv u čast svog prvog dobrotvora, američkog preduzetnika, abolicioniste i filantropa Johnsa Hopkinsa. 7.000.000 $, od čega je polovinom finansirano osnivanje Johns Hopkins bolnice, je bio najveći filantropski poklon u historiji SAD-a u tom trenutku.
Daniel Coit Gilman, koji je inauguriran za prvog predsjednika te institucije 22. februara 1876. godine, doveo je univerzitet do revolucije visokog obrazovanja u SAD-u, integrirajući nastavu i istraživački rad.
Historija
1873. godine, nakon svoje smrti, Johns Hopkins, poduzetnik i neženja bez djece, ostavio je 7.000.000 $ za financiranje bolnica i univerziteta u Baltimoreu, Maryland. U to vrijeme ovo bogatstvo, stvareno prvenstveno preduzećem Baltimore i Ohio željeznice, je bio najveći filantropski poklon u historiji SAD-a.
Prvobitni odbor Univerziteta se odlučio za potpuno novi model univerziteta, model posvećen izučavanju na naprednom nivou. Univerzitet Johns Hopkins je time postao model modernog istraživačkog univerziteta u SAD-u. Njegov uspjeh je na kraju doveo do pomaka nivoa visokog obrazovanja u SAD-u sa fokusa o nastavi i/ili primijeni tog znanje na nivo naučnoistraživačkog rada.
Crnojevići
thumb| [[Crnojevića država]] Crnojevići su srednjevjekovna dinastija nakon Vojislavljevića, koju su u vjerskom smislu bili katolici, te Balšića koji su također uglavnom bili katolici, Crnojevići su prva pravoslavna dinastija.
Izuzetak je Staniša Crnojević koji je, primivši islam, kao sandžak-beg Osmanlijskoga Carstva pod imenom Skender-beg Crnojević vladao Crnom Gorom iz Skadra od 1513. do 1530. godine.
Podrijeklo
thumb| Zastava Crnojevića
"Primeri nekih istaknutih rodova, kao što su bili Balšići, zatim Kalođurđevići-Crnojevići, Mazareki, Spani, pokazuju da je put društvenog uspona bio otvoren i vlaškom i arbanaškom elementu."
Crnojevići potječu iz planinskih oblasti okolo Lovćena. Tijekom 14. stoljeća se pominje Crnoje Đurašević koji se smatra utemeljiteljem obitelji Crnojevića.
Crnoje je imao tri sina: Stefana, Dobrovoja i Radiča Crnojevića. Radič je pogunuo u sukobu s ''Đurađem II. Balšićem'' 1395. godine i nema podataka da je imao direktna potomstva.
No, povijesni izvori početkom 15. stoljeća pominju sinove Radičeva brata Stefana, Đurađa i Lješa Crnojevića. Imena im se nalaze u raznim dokumentima od 1403. do 1435. i njih su dvojica imali značajnu ulogu u tadašnjem političkom i gospodarskom životu.
Posljednji Balšić, Balša III., umro je 1421. godine i pravo na upravljanje državom su, zbog obiteljskih veza, polagali srpski despoti Stefan Lazarević i Đurađ Branković iz Smedereva. No, povijesni izvori pominju Crnojeviće i kao suradnike ali i protivnike srpski despota. Crnojevići su do 1451. proširili svoje teritorije i definitivno ovladali političkim i gospodarskim životom.
Prijestolnica
thumb|lijevo|Pogled na [[Žabljak Crnojevića i Skadarsko jezero iz pravca Cetinja]] Povijesni izvori iz 15. stoljeća, za doba Stefana I. Crnojevića i njegova sina i nasljednika gospodara Ivana Crnojevića, Žabljak Crnojevića opisuju kao državno središte. Iz njega je pokušan organizirani otpor navali Osmanlija kroz ravnicu okolo Skadarskoga jezera. U Žabljaku Crnojevića bila je dvorska palača i Crkva Sv.Đorđija (kasnije pretvorena u džamiju).
Crnojevića tiskara
thumb|Tipografska slova Crnojevića tiskara je prvu knjigu, Oktoih, izradila koncem 1493. godine (po Julijanskom kalendaru) za vladavine Đurađa Crnojevića. Postojala je do konca 1496. godine i za to je vrijeme tiskala pravoslavne bogoslužbene knjige. Njen je cilj bio, da se širenjem kršćanske pravoslavne knjige, crnogorska država suprotstavi ubrzanom procesu islamizacije svojega pučanstva. O tome svjedoči sljedeći zapis (citat na crnogorskom):
Plan de Guadalupe, Santa Cruz Nundaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2583 m.
Crnojevići
Crnojevića tiskara
Glavni tiskar je bio Makarije od Crne Gore.
Povijesnica je dokumentirala da je Crnojevića tiskara napravila ukupno pet knjiga:
Uloga u crnogorskoj povijesti
Crnojevići su uspjeli u kompliciranim vanjsko-političkim uvjetima, stiješnjeni između Osmanskoga Carstva i Mletačke Republike, očuvati državnu jezgru staroga Dukljanskoga kraljevstva. Za njihova doba se trajno ustalio naziv Crna Gora, crnogorska povijesna prijestolnica će postati Cetinje, a Cetinjski manastir (hrvatski samostan), ne samo vjersko i kulturno, no do sredine 19. stoljeća i državotvorno središte crnogorskog naroda.
Za njihova je doba, koncem, 15. stoljeća u Rijeci Crnojevića (Obod), proradila prva državna tiskara u povijesti, poznata kao Crnojevića tiskara. Tiskan je i Oktoih, prva ćirilična knjiga u Južnih Slavena.
Heavy Metal (film)
Film je omnibus nekoliko kratkih SF i fantasy priča koje su adaptirane iz časopisa Heavy Metal te izvornih priča nadahnutih po istom duhu. Poput časopisa, i film obilježava nasilje, seksualnost i odrasle teme. Nekoliko animacijskih kuća je istodobno radilo na završetku filma. Film je s vremenom stekao kultni status te je zaradio 19,57 milijuna $ u američkim kinima. Po filmu je 2000. snimljen i slabije prihvaćen nastavak, Heavy Metal 2000.
Soft Landing
Space Shuttle leti u orbiti iznad Zemlje. Astronaut u autu se potom spusti u pustinjski kanjon.
Harry Canyon
New York, 2031. Cinični taksist Harry Canyon se uplete u incident u kojem spasi djevojku od gangstera Rudnicka, koji je ubio njenog oca. Ona mu ispriča o otkriću oca, Loc-Naru. U njegovom stanu, oni imaju seksualni odnos. Idućeg dana, jedan od njegovih mušterija je Rudnick. Harry pristaje na izmjenu te mu proda Loc-Nar, ali isti ubija Rudncika kada ga izvadi iz izolacijske komore. Djevojka potom obavijesti Harryja da će zadržati zarađeni novac od razmjene te usmjeri pištolj na njega. Harry upotrijebi dezintegrator na nju, koji je instaliran na sjedalu njegovog taksija, te tako on zadrži sav novac.
Den
Tinejdžer "šmokljan" pronalazi zeleni meteor te ga stavi u svoju kolekciju kamenja. Tijekom svjetlosnog eksperimenta, kugla ga odbaci u drugi svijet, gdje postaje ćelavi snagator Den. Spasi mladu djevojku od rituala prema kojem je trebala biti žrtvovana Uhluhtcu. Ona mu se predstavi kao Katherine Wells te mu zahvali seksualnom uslugom, ali ih prekinu pomoćnici Arda, čovjeka koji traži Loc-Nar. Naređuje Denu da mu ga donese od Kraljice, koja je izvela ritual. Den biva uhićen u palači Kraljice, ali mu ona ponudi seks. U međuvremenu, drugi uzimaju Loc-Nar, te Den bježi kako bi spasio Katherine of Arda. Uspijeva uz pomoć novog svjetlosnog eksperimenta protjerati Arda i Kraljicu. Den potom odlazi sa Katherine prema zalasku sunca.
Captain Sternn
Na svemirskoj stanici, kapetan Sternn je na sudu. Ipak, usprkos savjetu odvjetnika, izjasni se da "nije kriv" jer je podmitio jednog svjedoka, Hanovera Fistea. Loc-Nar se pojavi te natjera Fistea da izgovori istinu o Sternnovim zlodjelima, te potom postaje mišičav div koji proganja Sternna po stanici. Sternn ga uspijeva izbaciti u svemir, a Loc-Nar ulazi u zemljinu atmosferu.
B-17
Drugi svjetski rat. Borbeni zrakoplov leti kući, ali se Loc-Nar pojavi te oživi mrtvu posadu na avionu. Kopilot pogiba, ali se pilot spašava padobranom. Sleti na jedan otok gdje pronađe grobnice aviona iz raznih vremenskih razdoblja.
So Beautiful and So Dangerous
Dr. Anrak stiže u Pentagon na sastanak na kojem se govori o tajnovitim mutacijama koje se javljaju po SAD-u. Primjeti Loc-Nar u medaljonu Glorije, stenografkinje, te se ponaša netipično seksualno. Pojavi se svemirski brod koji razbije krov te otme Anraka i Gloriju. Robot u svemirskom brodu otkriva da je Anrak zapravo pokvareni android, te nagovara Gloriju da imaju seks. Vanzemaljac pilot je pak previše intoksikiran da ravno leti te se brod sudari u veliku svemirsku stanicu.
Taarna
Loc-Nar, sada veličine meteora, pada na vulkan, te pretvori ljudsko pleme u mutirane barbare koji pustoše mirni grad. Starješine pozivaju pripadnicu posljednje rase ratnika, Taarnu, lijepu ženu, koja krene osvetiti grad na letećem biću. Iako je zarobljena i ranjena, uspijeva pobijediti vođu barbara. Na kraju žrtvuje samu sebe te uništava Loc-Nar.
Epilog
Loc-Nar je još uvijek u kući djevojčice iz početka filma. Uništava kuću, ali se pojavi Taarnino leteće biće te djevojčica postaje Taarna, čime će braniti svemir od Loc-Nara nove generacije.
Sippersfeld
Zipersfeld je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.173 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333071.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Donersberg Zipersfeld se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Donersberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 302 metra. Površina opštine iznosi 13,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.173 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Rimsko-partski ratovi
Rimsko-partski ratovi je naziv za niz oružanih sukoba koji su od sredine 1. vijeka pne. do početka 3. vijeka na Bliskom istoku vodio između rimske države - Republike, potom Carstva - i njenih klijentskih država na jednoj, te Partskog Carstva i njegovih klijentskih država na drugoj strani. S obzirom da su Parti bili narod srodan Perzijancima, a njihovi vladari sebe smatrali legitimnim nasljednicima drevnog Perzijskog Carstva, ponekad se smještaju u okvir šire cjeline poznate kao rimsko-perzijski ratovi; dio historičara, pak, taj izraz koristi tek za kasnije sukobe koji su počeli nakon rušenja Partskog i osnivanja "pravog" Perzijskog, odnosno Sasanidskog Carstva.
Uzrok za početak sukoba je bio kolaps Seleukidskog Carstva u 1. vijeku pne. koji je stvorio veliki vakuum moći na području Levanta, Kavkaza i istočnog dijela Male Azije, a koji su nastojali ispuniti Partsko Carstvo prodirući sa istoka (koje je krajem 2. vijeka pne. bilo zauzelo najveći dio seleukidskih teritorija, uključujući Mezopotamiju) i Rimska Republika zainteresirana da svoju kontrolu Mediterana zaokruži osvajanjem Levanta. Prvi kontakti Parta i Rimljana datiraju s kraja 2. vijeka pne. ali su prvi sukobi nastali tek 66. pne. pred kraj trećeg mitridatskog rata kada su područje Levanta i dijelove Kavkaza zauzeli rimski vojskovođe Lukul i Pompej, te je tako nastao spor s Partima oko granice na Eufratu. Nastojanje da se taj spor riješi je godine 53. pne. doveo do bitke kod Kare i katastrofalnog rimskog poraza, koji je stvorio famu o Partima kao najuspješnijim i nesavladavim protivnicima rimske države. Takvo mišljenje, s druge strane, nisu opravdali kasniji sukobi u kojima su Rimljani tradicionalno pobjeđivali Parte i postepeno širili svoje teritorije na istok, pri čemu su im veće probleme činili logistički problemi i politički obziri vlastitih vlastodržaca, nego otpor samih Parta. Rimski car August je 20. pne. formalizirao mirovni sporazum koji se održao gotovo cijeli vijek, te je stvorio mrežu rimskih klijentskih država na istočnim granicama, u koje je u kraćim periodima bilo uključeno i Partsko Carstvo. Taj je sistem zamijenjen u drugoj polovici 2. vijeka kada su rimski vladari otpočeli agresivniju politiku prema istoku, u kojoj se najviše istakao Trajan koji je Rimskom Carstvu pripojio Mezopotamiju. Međutim, već njegov nasljednik Hadrijan je odustao od tih osvajanja, stvorivši još jedan duži period mira, prekinut 160-ih u doba careva Marka Aurelija i Lucija Vera; rimske vojne pobjede u tom sukobu je, pak, zasjenilo izbijanje tzv. Antoninske kuge koja se smatra katalizatorom procesa koji će tri vijeka kasnije dovesti do propasti Carstva. Ratovi s Rimom, su s druge strane, daleko brže iscrpili partsku državu, koja je početkom 3. vijeka kolabirala uslijed ustanaka domorodačkih Perzijanaca; oni će stvoriti novo Sasanidsko Carstvo koje će se pokazati kao daleko opasniji protivnik Rimljanima i potisnuti rimske granice na zapad.
Tackchandeseechar
Tackchandeseechar (Tack-chan-de-su-char, Tack-chan-de-see-char), jedna od bandi Teton Siouxa koja je pripadala užoj skupini Saone. Spominju ih Lewis i Clark (1805)
Stazione di Civitella Paganico, Grosseto
Stazione di Civitella Paganico je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Masseria Panella, Caserta
Masseria Panella je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Hueyapan de Ocampo (razvrstavanje)
Hueyapan de Ocampo ima više značenja:
Hafez al-Asad
Hafez al-Asad (6. listopada 1930. – 10. lipnja 2000.), sirijski državnik, premijer Sirije od 1970. do 1971. i predsjednik Sirije od 1971. do 2000. godine.
Asad je bio na vlasti gotovo tri desetljeća, duže od bilo koga ranije u Siriji. Prije no što je došao na vlast, u Siriji je bilo mnogo državnih udara i protu-udara, dok je Asad uspostavio stabilnu i centralizirnu vlast, pretvarajući tako Siriju iz vrlo slabe i ranjive u jaku, stabilnu državu. Štoviše, Asad je pretvorio Siriju iz objekta susjednih zemalja u regionalnu silu, utječući na mnoge države u susjedstvu, regiji i šire. Njegova je vladavina donijela i unutarnje promjene, Ustav iz 1973. godine, koji je jamčio ženama jednak položaj u društvu. Asad također ulaže trud u industrijalizaciju, a otvara Siriju i stranome tržištu. Za njegove vladavine otkrivena je nafta, a dio prihoda se počinje ulagati u infrastrukturu, obrazovanje, zdravstvo, pismenost i urbanu gradnju.
Rani život i karijera
Asad je rođen u siromašnoj alavitskoj obitelji na sjeveru Sirije u selu Kardaha. Kao tinejdžer je postao član Baasističke stranke koju je karakterizirao panarabizam i socijalizam. Bio je odličan učenik i dobio je mnogo pohvala, a istovremeno je postao vrlo važan u stranci. Pridružuje se Sirijskom bojnom zrakoplovstvu koje je, kada se on pridružio 1950. godine, bilo tek u začeću. Pokazao se kao vrstan pilot.
Još kao časnik zrakoplovstva, postao je članom vodstva baasističke frakcije u vojsci. Postaje ministar obrane nakon baasističkog državnog udara 1966. godine. Kao ministar obrane izgrađuje snažnu bazu koja će mu pomoći da kasnije postane predsjednik. S ciljem da postane predsjednik, počinje raditi na dobivanju podrške od strane većinskih sunita. U studenome 1970. godine imenovan je predsjednikom vlade, a u veljači 1972. godine napušta vojsku. Kao predsjednik vlade sazvao je Sirijski parlament, a s ciljem da pokaže demokratičnost, uklapa više nacionalističkih i socijalističkih stranaka pod jednu krovnu organizaciju, Narodnu naprednu frontu. Ta ista fronta ga nominira za jedinog predsjedničkog kandidata, a u ožujku 1971. godine, na referendumu je postao i predsjednik s 99% glasova.
Predsjedništvo
Asad priključuje Siriju Federaciji Arapskih Republika u siječnju 1972. godine, zajedno s Egiptom i Libijom. U sklopu te Federacije, ratuje zajedno s Egiptom u ratu protiv Izraela 1973. godine, za vrijeme kojega je Sirijska vojska znatno osnažena i povećana. No, Egipat biva poražen i sklapa mir s Izraelom, što Asadu, kao arapskom nacionalistu, ne ide pod ruku, te se okreće zemljama u regiji s ciljem da osnaži arapski položaj i postavi Siriju kao vodeću arapsku državu. U početku uspijeva ostvariti dobre veze s Irakom, Jordanom i Palestinskom oslobodilačkom organizacijom, no te veze su se izjalovile nakon što je Irak pretendirao za vodećim položajem i nakon što je Jordan postao blizak Izraelu. Asad je također uključio Siriju u Libanonski građanski rat, gdje je ostvario uspjeh ostavivši visok utjecaj Sirije u toj državi. Nakon Islamske revolucije u Iranu, Asad se počinje zbližavati s Teheranom, vidjevši u Iranu velikog strateškog saveznika protiv regionalnih suparnika. Sirija je 1980-ih bila među rijetkim državama koje su podržavale Iran tokom rata protiv Iraka.
Najveći domaći neprijatelj Asada bila je organizacija Muslimansko bratstvo. Ta ista organizacija se protivila Asadovom Ustavu iz 1973. godine koji je jamčio jednakost žena u društvu i dopuštao pripadnicima bilo koje vjere da postanu predsjednici Sirije. Nakon žestokog prosvjeda Muslimanskog bratstva, Asad ipak pristaje na uvjet da predsjednik mora biti musliman, no kritizira "primitivno shvaćanje islama". Godine 1982. Muslimanska braća dižu pobunu protiv Asada. Ustanak je na kraju ugušen u njegovom žarištu Hami, a Muslimansko bratstvo je bilo pod snažnom represijom.
Smrt i pogreb
Asad je umro od srčanog udara u lipnju 2000. godine. Pokopan je u rodnom mjestu.
That Used to Be Us
That Used to be Us: How America Fell Behind in the World It Invented and How We Can Come Back je knjiga koju su godine 2011. objavili američki publicist Michael Mandelbaum i novinar Thomas Friedman. Za temu ima relativno zaostajanje SAD u odnosu na druge svjetske ekonomije i države tokom posljednjih nekoliko godina, a u njoj autori izlažu vlastita rješenja tog problema, i to sa pozicije koje sami u politčkom smislu opisuju kao radikalni centar. Prema autorima, SAD mora postepeno povećati porezne stope, te tako prikupljena sredstva intenzivno ulagati u obrazovni sistem i dugo godina zanemarivanu infrastrukturu, odnosno uklanjanjem ograničenja imigracije.
El Salado, San Andrés Tuxtla
El Salado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Andrés Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Dolcedo, Imperia
Dolcedo je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Argument lošeg stvaranja
Argument lošeg stvaranja je argument protiv postojanja stvaralačkog Boga. Argument iznosi da Bog ne bi stvorio organizme sa brojnim manama koje se mogu primetiti u prirodi.
Argument je modus tolens: ako stvaranje ima mnogo nedostataka, onda stvaranje nije istinita teorija porekla našeg postojanja. Najčešće se koristi u blažoj varijanti, ne sa ciljem da se opovrgne postojanje Boga, već kao svođenje na apsurd poznati argument stvaranja, koji tvrdi da su živa bića previše dobro razvijena kako bi nastala slučajno. Ovo vide kao dokaz da je život stvorio inteligentni Bog.
Tradicionalni teološki odgovor na ovaj agrument je da je Božija tvorevina bila savršen, ali da je čovečanstvo zloupotrebilo svoju slobodnu volju da se pobuni protiv Boga i to je dovelo do oštećenja dizajna.
Pregled
Glavni argument glasi:
Ponekad se koristi kao svođenje na apsurd poznatog argumenta stvaranja, koji glasi:
Dakle, loš dizajn nije u skladu sa idejom Božijeg stvaranja, ali jeste u skladu sa predviđanjima teorije evolucije putem prirodne selekcije.
Argument lošeg stvaranja je jedan od argumenata koje je koristio Čarls Darvin. Moderni branioci ovog argumenta su poznati biolozi, poput Stivena Džej Gulda i Ričarda Dokinsa. Oni tvrde da se takve osobine mogu objasniti kao posledica postepenog evolucionog procesa. Teistički evolucionisti odbacuju agrument stvaranja, ali zadržavaju verovanje u Boga.
Primeri
desno|mini|250x250piskel|Prikaz [[Vanmaterična trudnoća|vanmaterične trudnoće]]
Smrtonosne mane
Nedostaci u ljudskoj konstrukciji koji dovode do smrti, posebno bez savremene medicinske pomoći su:
Nedokazana pretpostavke
Nekoliko generičkih filozofskih kritika može biti usmereno na prvu premisu argumenta – da bi Boga-tvorac stvorio organizme po optimalnom dizajnu, jer se argument zasniva na pretpostavci da je ljudski pojam optimalni dizajn isti kao i Božiji.
Zagovornik inteligentnog dizajna Vilijam Dembski dovodi u pitanje prvu premisu argumenta, iznoseći razliku između "inteligentnog dizajna" i optimalnog dizajna.
Kao argument o Bogu
Argument lošeg stvaranja se ponekad tumači kao argument protiv postojanja Boga ili protiv njegovih osobina (svemoguć, sveznajuć, svedobar). Ponekad se koristi i kao argument za nesposobnost Boga. Prisustvo "lošeg dizajna", naizgled, podrazumeva "lošeg" ili "slepog" dizajnera, ili dizajnera kog uopšte i nema. Guld je izjavio: "kada bi Bog stvorio savršenu mašinu da odrazi njegovu mudrosti i moć, sigurno ne bi koristio skup delova stvoren za drugu svrhu. Orhideje nije napravio savršen inženjer."
Argument kotiste i teistički evolucionisti u korist Boga-tvorca koji koristi prirodnu selekciju kao mehanizam njegovog stvaranja.
Chandolas
Šandola je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Laržantjer.
Oglala
mini|Poglavica Oglala, Paha Ska (1923 - 2005 Oglala (Ogallallah, Ogallalla, Oglalla ) je glavno pleme Teton Siouxa. Prvi zapisi o njima potječu od Lewisa i Clarka, koji ih 1806. nalaze u području Missourija, između Cheyenne i Bad Rivera, u sadašnjoj Južnoj Dakoti. Grupa koju je ova ekspedicija srela brojala je oko 150 do 200 muškaraca. Godine 1825. Oglale su naseljeni na obje obale Bad Rivera od Missourija do Black Hillsa, tada još bijahu u miru sa Šajenima, ali neprijatelji svim ostalim plemenima, osim vlastitom narodu Siouxa. Oglalama je broj tada procjenjen na 1,500 osoba, od čega 300 ratnika.
Chandolas
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 342 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 242 m, a minimalnoj 105 m).
Oglala
Oglale su 1850. lutali prerijom sve između sjevernog i južnog pritoka Platte i na zapad do Black Hillsa. U drugoj polovici 19. stoljeća Oglale i druge bande Siouxa, Hunkpapa, Santee i Sihasapa neprestano napadaju karavane što se kreću prerijom, kao i čamce na rijekama. Tokom nekoliko godina, od 1865. pod vodstvom Crazy Horsa i Sitting Bulla, ratuju sa vojnicima i uznemiravaju utvrde i postaje. Invazijom tragača zlata na Black Hills (njima svetim brdima), 1876. dolazi do rata u kojemu Sitting Bull sa Siouxima, Sjevernim Šajenima, i još nekim saveznim plemenima razbija vojsku i dragovoljce generala Custera u konačnoj bici na rijeci Little Bighorn. Danas Oglale žive na rezervatu Pine Ridge u Južnoj Dakoti.
Bande
mini|Red Cloud ([[Makhpiya-Luta) (1822-1909) poglavica Oglala Siouxa.]] Prema Johnu Robinsonu u pismu Dorsey (1879) navodi bande prema piktografiji poglavice Makhpiya-Luta (7):
W. J. Cleveland (1884) navodi 20 bandi, viz.: (1) Iteshicha, (2) Payabya, (3) Oyukhpe, (4) Tapishlecha, (5) Peshla, (6) Chekhuhaton, (7) Wablenicha, (8) Peshlaptechela, (9) Tashnahecha, (10) Iwayusota, (11) Wakan, (12) (a) Iglakatekhila, (b) Iteshicha, (13) Iteshichaetanhan, (14) Kiyuksa, (15) Wacheonpa, (16) Wachape, (17) Tiyochesli, (18) Waglukhe, (19) Oglala, (20) Ieskachincha.
Broj bandi razni autori povećavaju, a neka imena zacijelo su sinonimi: Oglala, She-o (Chihaut), Onkp’hatinas, K̄u-Inyan, Oyuqe (Oyuhpe), Min-i-shá, Pe Cla Ptetcela, Payabya, Wajaja (Wajaje), Kiyuksa (Kiyaksa), Tapicletca, Ite Citca (Itesica), Wagluqe (Wagluhe), Wablenitca, Pe Cla, Tceq Huha Toⁿ, Tacnahetca, I Wayusota, Wakaⁿ, Iglaka Teqila, Ite Citca, Etaⁿhaⁿ, Zuzetca Kiyaksa, Watceoⁿpe, Watcape, Tiyotcesli, Ieska Tciⁿtca
Prema drugim informacijama postojala je podjela na 3 osnovne bande (tiyospaye):
Godine 1879. Oglale su sa svojih 7 bandi bili podijeljeni na Medvjedov narod, Bear People ili Bear band sa bandama 1) Payabsa ili Pushed Aside (Man-Afraid-of-His-Horse's band), 2. stara banda Tapishlecha, nazivana i Shkopa (Bend) i Split Liver, i 3. Kiyuksa. Druga polovica Oglala nazivana je Smoke people ili Smoke band sa bandama 1. Iteshicha koje je vodio Red Cloud, 2. Oyukhpe sa poglavicom Red Dog, 3. Waglukhe ili Followers koji su poroijeklom bili i Oglale i Brule.
Sedma banda poznata kao Wazhazha bili su Brule Indijanci koji su se pridružili Oglalama u vrijeme Harneyeve ekspedicije 1855, a nastanili su se na Porcupine Tail Creeku između dviju Oglala skupina, medvjedove skupine na istoku i Dimovog naroda (Smoke people) na zapadu.
Oglala danas
mini|lijevo|Pine Ridge Indian Reservation
Pine Ridge se prostire (na 2,000,000 acri) u okruzima Bennett, Jackson i Shannon i danas sastoji se od 9 distrikata to su: Eagle Nest, LaCreek, Medicine Root, Pass Creek, Pine Ridge, Porcupine, Wakpamni, White Clay i Wounded Knee. Na rezervatu živi oko 20,000 Indijanaca, od čega preko 17,000 Oglala. Plemenska ekonomija: rančevi (stoka), farmerski poslovi i kockarnice (Prairie Wind Casino)
La Harina, Ocampo
La Harina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 969 m.
La Soledad, Ocampo
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
USS Cape St. George (CG-71)
USS Cape St. George (CG-71), dvadeset i peta raketna krstarica klase Ticonderoga u službi američke ratne mornarice; prvi brod koji nosi to ime. Ime je dobio po bitci kod Cape St. Georgea 1943. u kojoj je američka flota porazila japansku u drugom svjetskom ratu.
18. ožujka 2006. zajedno s USS Gonzalezom sudjelovao je u razmjeni vatre s navodnim piratima 25 nautičkih milja od obale Somalije. Tom prilikom jedan je pirat poginuo dok su petorica ozlijeđena.
Manerba del Garda, Brescia
Manerba del Garda je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3761 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Upper Yanktonai
Upper Yanktonai, ogranak Yanktonai Indijanaca, šire skupine Nakota kojima prema Dorseyu pripadaju bande 1) Wazikute ili Tcan-ona (Can ona), Shoot-at-trees, or Wazi-kute, Shooters-among-the-pines; od ovih su potekli Ho-he ili Asiniboin; 2) Takini, Improved-in-condition; 3) Shikshichena ili Cikcitcena (Siksicena), Bad-ones-of-different-sorts; 4) Bakihon, Gash-themselves-with-knives; 5) Kiyuksa, Breakers; 6) Pabaksa ili Cut-heads; i još neki čija su imena zaboravljena. Danas žive poglavito na rezervatu Standing Rock u Sjevernoj i Južnoj Dakoti, dok manja banda Pabaksa dom je našla na rezervatu Ft Totten u Sjevernoj Dakoti, ali njihov broj nije poznat.
Sisseton
Sisseton, jedno od 7 izvornih plemena saveza Sedam svetih vatara vijeća Siouxa ili Oceti Sakowin, nastanjenih u 19. stoljeću na u dolini sjevernog Mississippija. Sissetoni su porijeklom od plemena poznatog kao Isanti ili Issati (Santee Sioux), i iz šire grupe Sioux, koji su govorili d-dijalektom jezika Sioux, i kolektivno se nazivaju Dakota. Danas su sa Wahpeton Indijancima nastanjeni (pod imenom Sisseton-Wahpeton Sioux Tribe) na rezervatu Sisseton ili Lake Traverse, u Južnoj Dakoti, i dio na rezervatu Devil’s Lake u Sjevernoj Dakoti.
Ime
Ime Sisseton dolazi iz dakota jezika, od sisitoňvaň, iz sisiň =besmeared, slimy + tcňwaňyaň, =to make a village, dwell at a place. Hodge njihovo ime prevodi sa 'lake village'. Morgan, koji ga speluje i kao  'Sis- se’-to-wan'  držao je da označava ‘Village of the Marsh’ (ili selo iz močvare). Postojao je za njih i naziv Chongaskethon ili Chongasketon, odnosno Dog, ili Wolf pleme (od chonga koja među ovim narodima u tadašnje vrijeme znači  'dog'  ili  'wolf' .
Bande
Dorsey (1882.) navodi sljedeće bande Sissetona: Amdowapuskiyapi, Basdecheslini, Chanshdachikana, Kapozha, Ohdihe, Okopeya i Tizaptan. E. Ashley,u pismu Dorseyu (1884), navodi bande koje mu je naveo poglavica Sleepyeye, s izuzećem posljednje, to su: Chankute, Itokakhtina, Kakhmiatonwan, Keze, Maniti, Witawaziyataotina. Pike (1811) i Long (1824), spominju svega dvije bande Miakechakesa, ili Sisseton proper i Kahra. Neke druge skupine koje se navode nisu identificirane, a imena su im: Traverse des Sioux, Wabey, Mechemeton, Red Iron, Little Rock.