cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pruski križarski rat
Prvotni teutonski pohodi
Nakon primitka ili krivotvorenja potraživanja za Chelmno godine 1230. , Hermann je poslao Conrada von Landsberga kao svog izaslanika s malom snagom od sedam Teutonskih vitezova i 70-100 štitonoša i zastavnika za Mazoviju kao prethodnicu.Oni su godine 1229. zaposjeli Vogelsang (njemački : "cvrkut ptica"), dvorac koji je sagradio Conrad nasuprot budućem Thornu (Toruńu). Drugi izvori upućuju na to da su dva viteza sagradili Vogelsang godine 1229. , ali su bili ubijeni od strane Prusa ubrzo nakon toga. Ovo područje južno od rijeke Visle je bilo relativno sigurno s mješovitim kršćanskim i poganskim stanovništvom, te je Conrad von Landsberg naredio mali napad protiv pogana preko Vistule. Vođeni Hermannom Balkom, pojačanje od dvadeset vitezova i 200 narednika je stiglo u Vogelsang godine 1230 nakon završetka dvorca. Hermann von Salza nije više mogao štediti budući da su polazišne točke za djelovanje Reda bile u Outremeru i Armeniji.
Dok su ranije poljske ekspedicije obično išle prema istoku u prusku divljinu, Red se usmjerio na zapad za uspostaviti utvrde duž rijeke Vistule. Oni su ratovali svake godine kad god su križarski vitezovi stizali sa Zapada. Rani pohodi su prvenstveno sastojali od poljskih, njemačkih, i pomeranskih križara, kao i nekih pomoćnih postrojbi od pruskih plaćenika .Poljski i pomeranski knezovi su se pokazali bitnima svojim dobavljanjem vojnika i baza. Većina svjetovnih križara će se vratiti u svoje domove nakon završetka pohoda, ostavljajući Teutoncima zadatak konsolidiranje ciljeva i posada u novosagrađenim utvrdama, većina kojih su bile male i drvene. Nekim svjetovnim poljskim vitezovima su dodijeljena slobodna područja, posebno u Chelmnu, iako je većinu osvojenih teritorija zadržavao teutonski Red. Kolonisti iz Svetog Rimskog Carstva su se počeo useljavati prema istoku, dozovoljavajući stvaranje novog grada svake godine, od kojih su mnogi odobreni Kulm zakonom.
U ljeto 1233., vitezovi su vodili križarsku vojsku od 10.000 ljudi i osnovali tvrđavu na Marienwerderu (Kwidzyńu) u Pomezaniji.Pomerelijanski knezovi Swantopelk i Sambor podržali su manju vojsku za invazije na Pogezaniju tijekom zime 1233-34. Nakon bliske borbe poganski Pogezanci su preusmjereni na smrznutu rijeku Sirgune dolaskom kneževske konjice, i bojno polje nakon toga je bilo poznato kao "polje mrtvih". Izgradnja tvrđave u Rehdenu (Radzyń Chełmiński) godine 1234. je stabilizirala istočni Chelmno.
Jalšove
Jalšove su naseljeno mjesto u okrugu Hlohovec, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Pruski križarski rat
Prvotni teutonski pohodi
Biskup Pruske, Christian od Olive, potraživao je dvije trećine osvojenog teritorija, davajući jednu trećina na teutonskom Redu.Papin legat William od Modene posredovao je između dvije strane, dajući vitezovima dvije trećine ali rezervirajući dodatna prava za biskupa. Teutonski Vitezovi su tražili također uključivanje malog Reda od Dobrzyńa u veći teutonski red. Conrad od Mazovije se razbijesnio s ovim prijedlogom i zahtijevao povratak Dobrzyńa zemlje što su vitezovi bili voljni učiniti. Vojvoda Conrad naknadno je odbio pomoć križara u bilo kojem daljnjem pothvatu. Uz odobrenje pape i biskupa iz Plocka, teutonski vitezovi su asimilirali red Dobrzyńa u buli iz 19. travnja 1235. Uvrijeđeni Conrad je tražio da se dvorac Dobrzyń vrati njemu. Godine 1237 teutonski vitezovi su asimilirali Bratstvo Mača, vojni red aktivan u Livoniji , nakon što su bili gotovo izbrisani od strane Litavaca u bitci kod Saule.
Jalšove
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 487 stanovnika.
Pruski križarski rat
Prvotni teutonski pohodi
Uz podršku Henrika III. , markgrofa od Meissena,, križari su godine 1236. napredovali prema sjeveru duž obje obale Vistule natjeravši većinu Pomezanaca na pokoravanje. Iako Henrik nije sudjelovao u pohodu iz 1237. protiv Pogezanaca, markgrof je Red opskrbio sa dva velika riječna broda s kojima je Red porazio manja plovila koja su koristila pruska plemena. U blizini naselja Truso, Elbing (Elblag) je osnovana je s kolonistima iz Lübecka, dok je Christburg (Dzierzgoń) zaštitio zemlju istočno od Marienwerdera.
Od 1238-40, teutonski vitezovi su ratovali protiv Bartijanaca, Natangijanaca i Varmijanaca. Mala postrojba križarskih vitezova bila je pobijena pri opsjedanju varmijske utvrde Honeida, vodeći maršala Dietricha von Berheima na povratak s većom vojskom. Kad je varmijanski zapovjednik Kodrune savjetovao da se pogani trebaju predati i pokrstiti, Honeidina vlastita posada ga je ubila, što je dovelo Dietricha da naruči uspješno osvajanje utvrde. Utvrda na laguni Visli je preimenovana u Balga i obnovljena godine 1239. Kako bi se zaštitio teritorij Reda u Ermelandu.Pruski protunapad za povrat tvrđave nije uspio, a lokalni vođa pruski Piopso je ubijen. Sezonska pojačanja na čelu s Ottom I, Vojvodom od Braunschweig-Lüneburga, konsolidirala su teutonski nadzor nad Natangijom i Bartijom.
U buli iz 1. listopada 1243., papa Inocent IV. i Guglielmo od Modene podijelili su Prusku po biskupijama Culm, Pomezanija i Ermeland i Samland, iako teritorij posljednje još nije bio osvojen.
Prvi pruski ustanak
mini|200px|teutonska država oko 1260. Daljnji napredak Teutonskih vitezova u Pruskoj bio je usporen izbijanjem Prvog pruskog ustanka godine 1242. Uznemireni brzim križarskim širenjeme na području uz granici s njegovim zemaljama, kršćanski grof Swantopelk od Pomerelije udružio se sa pokorenim Prusima i podržao oružanu pobunu protiv križara. Sposobnosti Teutonskog Reda za otpor je bila oslabljena, budući da je bilo manje dolazećih njemačkih križara a poljski knezovi su se svađali između sebe.
Križarska konjica i samostrelička artiljerija se pokazalao nadmoćnom u razini terena, ali Prusi su bili iskusniji i okretniji u šumovitom terenu u manjim okršajima. Dok su pruske i pomerelijske postrojbe zauzele većinu dvoraca Reda i potukle vitezove kod Rensena godine 1244. , nisu imali sposobnost opsijedanje čime bi dokrajčili. Nijemci su koristili svoju politiku i diplomaciju kako bi posvadili Swantopelka s Prusima. Poljaci su tražili tražio kneževski pomerelijski teritorij uduž Visle, dok je papin legat, budući papa Urban IV. htio da kršćani usmjere svoju energiju na pogane umjesto jedni protiv drugih. Swantopelk je prekinuo pomagati Pruse godine 1248. , dok je većina potonjih stvari dogovorena Ugovorom iz Christburga u veljači 1249. Taj sporazum je jamčio građanske slobode i značajnu autonomiju pokrštenim domorodcima. Dok većina plemena slijedila uvjete ugovora, sporadične borbe su trajale do 1253. , s tim da su Natangianci čak i pobjedili Red u studenom 1249 kod Krückena.
Samland
Nakon što su zapadni Prusi bili primireni ranih 1250-tih, teutonski vitezovi su nastavili napredak na istok i sjever, u susret sa Sambijcima u gusto naseljenom Samlandu. Heinrich Stango od Christburga je vodio vojsku preko lagune Visle godine 1252. , s namjerom napada na Romuve. Sambijci su potukli križare ubivši pritom Stanga. Kako bi zamijenili pale borce papa i Poppo von Osterna, novi Veliki Meštar, počeli su propovijedati križarski rat Protiv Sambijaca. Godine 1253. Poppo i pokrajinski Meštar Majstora, Dietrich von Grüningen, kao i na markgrof od Meissena, smanjili su broj buntovnih Galindiajaca, ali ih nisu strogo kaznili. Red je bioz abrinut da će Prusi tražiti pridruženje Poljskoj, ako budu pritisnuti previše. S umirenim buntovnim plemenima, Papa Inocent IV usmjeriio je dominikanske redovnike da propovijedaju križarski rat, a Red je slao izaslanike kraljevima u Mađarskoj, Češkoj i knezovima Svetog Rimskog Carstva. Dok je Red čekao dolazak novih križara stići u Prusku, livonska grana je osnovala Memel (Klaipeda) uz Kuronsku lagunu kako bi spriječila Žemajte da pomognu Sambijcima.
Snažna vojska od 60 tisuća ljudi okupljena za križarski pohod uključivala je Čehe i Austrijance pod zapovjedništvom kralja Otokara II. od Češke, Moravce pod biskupom Brunom od Olmutza i narode pod Ottom III. , markgrofom Brandenburga i postrojbe od Rudolfa Habsburga. Sambijci su slomljeni u bitci kod Rudaua a posada utvrde se brzo predao garnizon brzo i prošao krštenje. Križari su tada napredovali protiv Quedenaua, Waldaua, Caimena i Tapiaua (Gvardeysk). Sambijci koji su prihvatio krštenje su bili tretirani obzirno, ali oni koji su se opirali nisu dobili nikakvu milost od križara. Samland je osvojen u siječnju 1255. u akciji u trajanju manje od mjesec dana. U blizini poganskog naselja Tvangste, teutonski vitezovi su osnovali Königsberg ("Kraljevu Goru"), grad nazvan nazvana u čast češkog kralja. Braunsberg (Braniewo), nazvan u čast vjerojatno Bruna od Olmütza ili Querfurta, također je osnovana u blizini. Vitezovi su izgradili dvorac Wehlau (Znamensk) na spoju rijeka Alle i Pregel kako bi se zaštitili od protiv Sudovinskih, Nadrovinskih i skalovinskih poganskih napada na kršćanske Prusa i Nijemce u Samlandu. Thirsku, kršćanskom poglavici Sambijaca, i njegov sinu Maidelu bio je povjeren Wehlau. Uz pomoć Sambijskih saveznika, teutonski red u Natangiji je počeo napredovati, zauzevši utvrđenja Capostete i Ocktolite blizini Wohnsdorfa. Natangijski poglavica Godecko i njegova dva sina su ubijeni tijekom otpora napredovanju Vitezova.
Veliki pruski ustanak (1260–1274)
Livonski red je ratovao u Žemajtiji, koja je bila sjeveroistočno od Pruske. Poganski Žemajti su dobili dvije godine primirja godine 1259, sa kršćanima koji suz očekiali da pogani da prihvate kršćanstvo. Godine 1259. Žemajti su, međutim, odlučili zadržati svoju pogansku neovisnost. Oni su porazili Livonski red u bitci kod Skuodasa godine 1259, a onda porazili križare u Bitci kod Durbe 1260. Pobjeda je nadahnula Pruse na ponovnu pobunu započevši Veliki pruski ustanak iste godine. U glavama domorodaca, poganske pobjede su pojačale vrijednost njihovih pretkršćanskih vjerovanja.
Annov nasljednik kao Veliki Meštar, Hartmann von Heldrungen usmjerio je provincijskog Meštra Pruske, Conrada von Thierberga Starijeg, za napad na istok od Königsberga uzduž rijeke Pregel kako bi se odvojili Sudovinci od Nadrovinaca. Vogt Teodorik od Samlanda i njegove paravojne postrojbe opljačkali su dvije riječne tvrđave i veliku količinu blaga i robe. Teodorik je vodio još jedne križarske snage, uključujući i Teutonske vitezove, 150 narednika i pruskih pješaka, protiv drugeNadrovinske utvrde. Iako su se mještani pokušali predati nakon što su opsadne ljestve su bile smješteni, većina boraca je pobijeno od strane križara, sa samo nekoliko preživjelih domorodaca koji su bili preseljene. Conrad je tada vodio vitezove do u prošlosti uništenih graničnih utvrda u napad na glavnu redutu Nadrovinac u Kaminiswikeu, branjenu od 200 ratnika. Većina domorodaca je ubijeno nakon što su vitezovi ušli u tvrđavu, a Nadrovinski rodovi koji su se predali ubrzo su ušli u pomoćne postrojbe križara. [51]
Križari su počeli zaustavljati ustanak započeo uz pomoć Alberta I., vojvode od Braunschweig-Lüneburga i Henrika III. Zemaljskog grofa od Tiringije, godine 1265. U sljedećoj godini križarska njemačka pojačanja koje su osigurali markgrofovi Oton III i Ivan I. od Brandenburga, te je dvorac Brandenburg (Ushakovo) osnovan u njihovu čast. Kralj Otokar II. od Češke se nakratko vratio u Prusku između 1267-68, ali ga je odvratilo loše vrijeme, a markgrof Dietrich II. od Meissena je također ratova s Redom godine 1272. Križari su postupno prisilno pobili ili prisili na predaj sve ratne vođe pruskih plemena.
Kao rezultat pobune, mnogi domorodci iz Pruske su izgubili neka od prava koja su dobili u Sporazumu iz Christburga, a naknadno su im smanjena na razinu kmetstva. Brojni Prusi su prebjegli u Veliku Kneževinu Litvu ili Sudoviju, dok su druge preselili križari. Plemenski vođe koji su ostali u Pruskoj postali su vazali Teutonskih vitezova, koji su započeli obnavljati svoje dvorce u kamenu ili opeci.
Kasniji pohodi
Iako je sposobnost Teutonski vitezova uvelike bila oslabljena za vrijeme Velikog poganskog ustanka, oni se jesu uključili u neke pohode protiv pogansa na svom istočnom krilu.Bartijanci, Natangijanci i Warmijanci prividno su prešao na kršćanstvo, ali Sudovinci i Litvanci na njihovu istoku ostali su poganski i nastavio svoj ​​pogranični rat s Teutonskim vitezovima. predvođeni Skalmantima tijekom Velikog ustanka, Sudovinci su poharali Bartenstein (Bartoszyce) u Bartiji, koja je trebala biti žarište njihovih granica. Bespomoćni protiv Sudovinaca, Natangijci i Bartiajanaca su se povezali s vitezovima Teutoncima za zaštitu, iako je malo pomoći mogla uopće biti osigurano na početku. Kršćanski Natangiajanski rodovi okupili su se godine 1274. i pobili 2.000 na Sudovinskih pljačkaša;. Veliki Meštar Anno von Sangerhausen unovačio je Tirinižane i Meissence kako bi dovršio teutonski povratak Natangije.
Annov nasljednik kao Veliki Meštar, Hartmann von Heldrungen usmjerio je provincijskog Meštra Pruske, Conrada von Thierberga Starijeg, za napad na istok od Königsberga uzduž rijeke Pregel kako bi se odvojili Sudovinci od Nadrovinaca. Vogt Teodorik od Samlanda i njegove paravojne postrojbe opljačkali su dvije riječne tvrđave i veliku količinu blaga i robe. Teodorik je vodio još jedne križarske snage, uključujući i Teutonske vitezove, 150 narednika i pruskih pješaka, protiv druge Nadrovinske utvrde. Iako su se mještani pokušali predati nakon što su opsadne ljestve su bile smješteni, većina boraca je pobijeno od strane križara, sa samo nekoliko preživjelih domorodaca koji su bili preseljeni. Conrad je tada vodio vitezove do u prošlosti uništenih graničnih utvrda u napad na glavnu redutu Nadrovinac u Kaminiswikeu, branjenu od 200 ratnika. Većina domorodaca je ubijeno nakon što su vitezovi ušli u tvrđavu, a Nadrovinski rodovi koji su se predali ubrzo su ušli u pomoćne postrojbe križara.
Teutonski vitezovi su zatim koristili Nadroviju i Memel kao bazu protiv Skalovije na donjem dijelu Memel rijeke. Skalovija bi onda služila kao baza protiv poganske Žemajtiju koja je dijelila Teutonsku Prusku od Teutonske Livonije. Zbog ove prijetnje, Litvanci su pružili pomoć poganskim Skalovincima, a križari i poganisu sudjelovali u pograničnim pljačkama kako bi odvratili neprijatelja. Budući da su se pogani bili snažno branili po pustinji, teutonski vitezovi su se usmjerili na putovanje uzduž Memel rijeke prema jakoj poganskoj tvrđavi Ragnit. Teodorik od Samlanda je dovelo 1.000 ljudi u napad. Artiljerijska vatra potjerala je branitelje sa zidina, omogućavajući križarimapristup na zidove sa ljestvama i klanje većina pogana. Teodorik je također osvojio Romige na drugoj obali Memela. Skalovinci su uzvratili pustošenjea Labiaua u blizini Königsberga. Conrad von Thierberg je proširio sukob organiziranjem velikih napada protiv Skalovinaca. Nicholas von Jeroschin je zabilježio križarska ubijanja i zarobljavanja brojnih pogana. Kada su Skalovinski ratnici išli u potragu za zarobljenim poganima, Conrad ih je namamio u zasjedu u kojoj je ubio poganskog vođu, Steinegelea. Većina skalovinskih plemića su se brzo predali vitezovima u bitci nakon nje.
Teutonski Vitezovi su planirali napredovati protiv Samogota nakon što su osvojili Skaloviju, ali izbijanja nove pobune u režiji Skalmantasa iz Sudovije odgodilo je pohod. U godinama 1276-77 Sudovinci i Litvanci poharali su Chelmno i spalili naselja u blizini dvoraca Rehden, Marienwerder, Zantir i Christburg. Teodorik od Samlanda bio je u mogućnosti uvjeriti Sambijce da ne dižu pobunu, a Natangijci i Warmijanci su ih slijedili. Conrad von Thierberg Stariji doveo je 1.500 ljudi u Kimenau u ljeto 1277., te je uništio sudovinsku vojsku od 3.000 vojnika u blizini Winse šume. Mnogi Pogezanci su pobjegli Litvancima te su bili preseljeni kod Gardinaaca, dok su oni koji su ostali u Pruskoj preseljeni od strane križara, vjerojatno u blizini Marienburga (Malborka). Ovaj novi dvorac od opeke, izgrađen kao zamjena za Zantir, čuvao je od daljnjih pobuna Elbing i Christburg. Središnja pruska plemena predala su se križarima oko 1277.
Križari i Sudovinci su se upustili u gerilsko ratovanje, u čemu su Sudovinci bili osobito vješti.Međutim, njihov broj je bio premali da bi se uspješno nosili sa svojim njemačkim, poljskim i volinijanskim protivnicima, i njhivoi velikaši su se počeli predavati jedan po jedan. Maršal Conrad von Thierberg Mlađi poharao je Pokimu, uhvativši velike količine goveda, konja, i zarobljenika. Oni su tada uspješno uhvatili u zasjedu 3,000 Sudovinaca u bijegu, izgubivši samo šest kršćana u tom procesu. Godine 1280 Litavski Sudovinci su napali Samland, ali red je ojačao svoje dvorce i pošteđen od pljačkaša. Dok su pogani bili u Samlandu, zapovjednik Tapiaua Ulrich Bayer poveo poražavajući kontra-napad u Sudoviji. Poljski princ Leszek Crn ostvario je dvije značajne pobjede nad poganima, osiguravši poljski granicu, a Skalmanti su pobjegli iz Sudovije u Litvu.
U ljeto 1283. , Conrad von Thierberg Mlađi je imenovan provincijalnim meštrom Pruske poveo veliku vojsku u Sudoviju, pronalazći vrlo malo otpora. Vitez Ludwig von Liebenzell, koji je jednom bio zarobljen od Sudovinaca, dogovorio predaju 1.600 Sudovinaca i njihovog vođe Katingerdea, koji su naknadno preseljeni u Samland. Većina preostalih Sudovinaca su raspodijeljeni po Pogezaniji i Samlandu; Skalmantima je bilo oprošteno i dopušteno naseljavanje u Balgu. Sudovija je ostala nenaseljena, postavši pogranična koja štiti Prusku, Mazoviju i Voliniju od Litavaca. Prusi su se pobunili u kratkotrajnom ustanku godine 1286. i 1295., ali križari su čvrsto kontrolirali pruska plemena do kraja 13. stoljeća.
Pruski stanovništvo zadržalo je mnoge svoje tradicije i način života, pogotovo nakon što je Ugovor iz Christburga zaštitio prava obraćenika. Pruske pobune koje dovele su do toga da su križari primjenjivali ta prava samo najmoćnijim obraćenicima, međutim, smanjile su brzinu pokrštavanja. Nakon što su Prusi bili vojno poraženi u drugoj polovici 13. stoljeća, postupno su bili podvrgnuti pokrštavanju i kulturnoj asimilacije tijekom narednih stoljeća kao dio Redovničke države Teutonskih vitezova. Nakon pada Acre i Outremera i osiguranja Pruske, Red okrenuo svoj ​​fokus protiv kršćanske Pomerelije koja je dijelila Prusku od carske Pomerania, te protiv poganske Litve.
Opština Olari, Prahova
Olari je opština u Rumuniji u okrugu Prahova.
Jedljove Kostoljani
Jedljove Kostoljani je naseljeno mjesto u okrugu Zlate Moravce, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 930 stanovnika.
Bornheim (Rheinhessen)
Bornhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 735 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alcej-Vorms Bornhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Alcej-Vorms. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 177 metara. Površina opštine iznosi 4,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 735 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 165 stanovnika/km².
Meirone, Savona
Meirone je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Zeeland (provincija)
Zeeland (holandski: Zeeland – "Morska zemlja") je jedna od 12 nizozemskih provincija, na jugoistoku zemlje uz granicu sa Belgijom.
Tit Flavije Klemens (konzul)
Tit Flavije Klemens (Titus Flavius Clemens, ? - 85), bio je rimski plemić i velikodostojnik rodom iz Flavijevske dinastije. Bio je pranećak osnivača dinastije, cara Vespazijana, odnosno rođak njegovih sinova i careva Tita i Domicijana. Djed mu je bio Vespazijanov brat Tit Flavije Sabin, koji je ubijen od Vespazijanovih protivnika u Godini četiri cara, a otac Tit Flavije Sabin koga je Domicijan dao pogubiti godine 82. Slično je završio i njegov brat Tit Flavije Sabin oko godine 85.
Zeeland (provincija)
Zeeland se sastoji od niza ostrva i poluostrva, kao i jednog dela kopna na jugu. Ostrva i poluostrva koja sačinjavaju Zeland su:
Glavni grad provincije je Middelburg, najveći je Terneuzen, a važna je i morska luka Vlisingen. Broj stanovnika Zelanda je oko 380.000.
Tit Flavije Klemens (konzul)
Klemens je, međutim, neko vrijeme uspijevao ostati u Domicijanovoj milosti. Bio je oženjen za Vespazijanovu unuku Flaviju Domicilu s kojom je imao dva sina - obojicu po imenu Tit Flavije, rođene 88. i 90. Njih dvojicu je Domicijan javno proglasio svojim nasljednicima.
Na temelju tih navoda su se o Klemensu i njegovoj supruzi Flaviji Domicili kasnije stvorile jevrejske i kršćanske legende. Jevreji tvrde da se Klemens, upoznavši rabina Akivu ben Jozefa zajedno sa suprugom preobratio na judaizam, obrezao i uzeo ime Šalom. Kršćani, pak, vjeruju da ga je supruga preobratila na kršćanstvo, a neke tradicije ga čak identificiraju kao papu Klementa I. U obje verzije su Klemens i Flavija smislili plan kako da spasu Jevreje, odnosno kršćane od masovnog pokolja koji je Domicijan planirao započeti zakonom izglasanim u Senatu; Klemens, koji je tada služio kao konzul, je izvršio samoubistvo kako bi izazvao dugotrajne izbore za novog konzula i tako stvorio vrijeme za "čudo"; ono je došlo u obliku zavjere koja je likvidirala Domicijana.
Klemensa Katolička i pravoslavna crkva slave kao sveca.
Concepción, Ocosingo
Concepción je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 655 m.
El Huérfano, Colima
El Huérfano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Colima.
Dvorska ljubav
Poreklo termina
Izraz amour courtois ("dvorska ljubav") definisao je Gaston Pari u njegovom članku iz 1883. "Études sur les romans de la Table Ronde: Lancelot du Lac, II: Le conte de la charrette", koji se bavi delom Kretjena de Troa Lanselot, ili vitez s kolicima (1177). Pari je rekao da je amour courtois bila uzor i plemenita veština. Ljubavnik (idealista) prihvata samostalnost njegove drage i pokušava da načini sebe dostojnim nje, hrabrošću i čašću, čineći šta god ona zatraži. Cilj, čak ni ishod nije bilo seksualno zadovoljstvo, no ljubav nije bila ni potpuno platonska, već se bazirala na seksualnoj privlačnosti. Parijev izraz je uskoro postao opšteprihvaćen i korišćen.
Već u 1970. ovaj izraz se posmatrao na kritički način, kao „izmišljotina modernog doba“, „Mit o dvorskoj ljubavi“, jer se smatralo da nije postojala podrška u vidu materijalnih zapisa iz originalnih srednjovekovnih dokumenata. Eksplicitno, pojavljuje se u samo jednoj provansilskoj pesmi (u vidu "cortez amors"), u XII veku, poeziji Peira d'Alverna), gde je usko povezana sa izrazom fin'amor ("fina ljubav"), koji se često pojavljuje u provansilskoj, francuskoj, pa i nemačkoj poeziji . Drugim rečima, izrazi u vezi sa „kurtoazijom“ i „ljubavi“ se pojavljuju kroz čitav Srednji vek.
Koncept „dvorske literature“ se takođe povezuje sa idejom postojanja dvorskih tekstova - tekstova koje su pisali i čitali ljudi sa zajedničkom kulturom i socijalnim miljeom. Međutim, velika količina tekstova koji se prepoznaju kao „dvorski“, takođe sadrže i „nedvorske“ tekstove, što predstavlja još jedan problem u razumevanju izraza.
Istorija
mini|upright|left|Dvorska ljubav u korpi
Dvorsku ljubav razvilo je plemstvo na dvorovima u Akvitaniji, Provansi, Šampanji i Burgundiji, u vreme Prvog krstaškog pohoda (1099.). Eleanora od Akvitanije donela je sa akvitanijskog dvora ideju dvorske ljubavi, na dvor Francuske, a zatim i u Englesku. Ova ljubav našla je svoju ekspresiju u poeziji trubadura, među među kojima je bio Vilijam IX od Akvitanije (1071–1126), jedan od prvih trubadura.
Pesnici su usvojili terminologiju feudalizma i izjašnjavali su se kao sluge dama, kojima su se obraćali sa midons (gospodaru), što je svojevrsna kodifikacija, kako se ne bi otkrilo ime dama. Ideal trubadura bila je žena njihovog gospodara, dama na visokom položaju, najčešće bogata i moćna gospodarica zamka. Kada bi njen suprug otišao u Krstaški pohod, ona bi gospodarila domaćinstvom i društvenim odnosima. Nekada je to činila i kada je njen suprug bio kod kuće. Takvoj moćnoj dami, pesnik je davao svoj glas, a samo oni koji su bili plemeniti su mogli da uživaju u dvorskoj ljubavi. Ova nova vrsta ljubavi videla je plemenitost, ne u bogatstvu i porodičnoj istoriji, već u karakteru i ponašanju čoveka - što je bilo ohrabrenje za osiromašene vitezove.
mini|Utočište Ljubavi, poleđina ogledala, (1350–1370)([[Luvr)]]
Srednji vek je bilo vreme kada brak nije imao veze sa ljubalju, pa je dvorska ljubav bila način da plemstvo izrazi ljubav koju ne pronalazi u sopstvenim brakovima. „Ljubavnici“ u kontekstu dvorske ljubavi nisu bili vezani za seks, već čin emocionalnog voljenja. Ovi ljubavnici su imali tajne izlive nežnosti, ali nikada fizički. Pravila dvorske ljubavi su bila kodifikovana do XII veka, posebno u romanu Andreasa Kapelana - De Amore u kome, između ostalog i piše:
Uticaj Islama i Andaluzije
Mnoga pravila i tradicije dvorske ljubavi pronalazimo kod Ovidija, po Andreasu Kapelanu, ali nema jasnih materijalnih dokaza za ovu tvrdnju. Međutim, pravila dvorske ljubavi nalazimo u arapskoj književnosti. Od samih poletaka dvorska ljubav je padala pod uticaj islamske književnosti, kao i poezije Andaluzije. U kontakte sa takvom vrstom poezije i umetnosti Vilijem X od Akvitanije mogao je da dođe, posredstvom krstaških pohoda.
Nekoliko činilaca postoji u arapskoj književnosti - „ljubav radi ljubavi“ i „divljenje voljenoj dami“, još u IX i X veku. Postojanje oplemenjujuće ljubavi, odnosno „oplemenjujuće sile“ nastalo je u X i XI veku, prvo u islamskoj filosofiji. Zatim, element „neuzvraćene ljubavi“ postoji u islamskoj književnosti imlicitno.
U Španiji XI veka, postojali su lutajući pesnici-muzičari koji su išli od dvora do dvora, često zalazili čak i u hrišćanske zemlje, poput južne Francuske. Kontakti između tih španskih pesnika i francuskih trubadura su bili česti, a i muzičke forme su im bile slične.
Analiza
mini|left|Dvor ljubavi u Provansi XIV veka ([[Pariz).]] Istorijska analiza dvorske ljubavi varira od naučnika do naučnika. Pogled istoričara na to vreme dominacije patrijarhalnih vrednosti i teokratije, vidi dvorsku ljubav kao uvođenje humanizma, ili barem humanističke reakcije na puritanizam Katoličke crkve. Naučnim jezikom, dvorska ljubav se ceni zbog uzdizanja feminističkih vrednosti i plemenitosti duha. Pobuna Crkve početkom XIII veka protiv ovoga, predstavlja ništa drugo nego revolt protiv takve nadolazeće „seksualne revolucije“.
Međutim, većina naučnika se slaže da je dvorska ljubav usko povezana sa Crkvom, u zajedničkom pokušaju da civilizuju grube germanske feudalne obrazce XI veka.
Ponekada bi dama bila princesse lointaine, - daleka princeza u koju se pesnik zaljubi, samo na osnovu opisa njene savršene lepote, ali najčešće nije bilo tako. Kako su pravila dvorske ljubavi postajala složenija, vitez je nosio iste boje koje je nosila njegova dama; bilo da je reč o plavoj i crnoj, koje su bile simbol vernosti; zelenoj - kao simbolu nevernosti. Spasenje, nekada u rukama Crkve, dolazi iz ruku dame. U retkim slučajevima bilo je i trubadurki koje su svoju emociju izražavale za muškarce.
Književne konvencije
Književne konvencije dvorske ljubavi nalazimo kod većine srednjovekovnih autora, poput Džefrija Čosera, Dantea, Kretjena de Troa i drugih.
Srednjovekovni žanrovi u okviru kojih možemo naći dvorsku ljubav su: lirska poezija, roman i alegorija.
Poezija
Dvorska ljubav proizašla je iz poezije, prvobitno u provansilskih trubadura XI veka. .
Romani
Vernakularna i svetovna poezija romans courtois, dvorskih romana, sadrži mnoge primere dvorske ljubavi. Neki od njih se nalaze u okviru velikog ciklusa pesama o Kralju Arturu i njegovom dvoru. To je bila literatura, načinjena prvi put u istoriji po ukusu čitateljki.
Alegorija
Srednjevekovna alegorija sadrži elemente dvorske ljubavi, poput prvog dela Romana o ruži..
Drugi žanrovi
Možda najpoznatije i najpopularnije delo predstavlja De Amore Andreasa Kapelana, opisano kao ars amandi ("umeće ljubavi") iz Provanse XII veka. iz Provanse XII veka. On je pisao svoje delo po rimskom uzoru Ovidiju i njegovom delu Ars amatoria ("Umeće ljubavi").
Motiv dvorske ljubavi postoji, ne samo u srednjovekovnoj književnosti, već i u ozbiljnim i komičnim delima Elizabetanske ere. Šekspir u svom delu Romeo i Julija prikazuje Romeove pokušaje da voli Rozalinu u maniru dvorske ljubavi, dok mu se Merkucio ruga.
Seksualnost
Prelomna tačka oko koje se naučnici lome jeste do koje mere je dvorska ljubav bila seksualna. Bila je svakako erotska, donekle, a ne samo platonska - trubaduri pišu o izgledu svojih dama i osećanjima koje one bude u njima. Nije jasno šta pesnik po tom pitanju treba da učini - da usmerava želju ka višim sferama, ili fizički konzumira.
Ješkova Ves
Ješkova Ves je naseljeno mjesto u okrugu Partizanske, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Valencia, Santa Cruz de Juventino Rosas
Valencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Ješkova Ves
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 517 stanovnika.
Dvorska ljubav
Seksualnost
Većina naučnika poistovećuje dvorsku ljubav sa „čistom ljubavi“ koju je objasnio 1184. Andreas Kapelan u svome delu.
Valencia, Santa Cruz de Juventino Rosas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1763 m.
Dvorska ljubav
Seksualnost
U okviru trubadurske poezije, postoji mnogo stavova. Neki pesnici su vrlo fizički i senzualni, čak i hrabro zamišljaju zagrljaje sa svojom nagom damom, dok su drugi visoko duhovni, na granici sa platonskim.
Stvaran život i dvorska ljubav
Sledeća stvar koja je izazvala polemike jeste da li je dvorska ljubav bila samo književno sredstvo, ili se primenjivala i u stvarnom životu. Nema istorijskih dokaza da se praktikovala u stvarnom životu - o tome ne piše ništa u zakonicima, dvorskim arhivama, hronikama, niti drugim istorijskim izvorima.
Dvorovi ljubavi
Postojanje „Dvorova ljubavi“ je takođe vrlo upitno. To su bili sudovi, sa 10, do 70 žena koje su preslušavale slučajeve ljubavi i sudile im prema pravilima ljubavi. Naučnici XIX veka uzimali su u obzir mogućnost da su takvi dvorovi postojali, ali su kasniji naučnici zaključili da „ni jedno pismo, hronika, pesma, ili posveta“ ne govore da je to postojalo, izvan knjiga.
La Palma, Badiraguato
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 930 m.
Garba, Genoa
Garba je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1014 m.
Bobaița, Malovăț
Bobaița je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Malovăț.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 510 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Arnavutköy (okrug)
Arnavutköy (tur. albansko selo) je općina grada Istanbula, odnosno jedan od okruga (İlçe) koji čine tursku metropolu. Nalazi se na europskoj obali Bosfora. Nova zračna luka Istanbul (IATA: IST) nalazi se u okrugu, mjesto stare Zračne luke Atatürk koja se nalazila na suprotnoj strani Istanbula (Yeşilköy).
Okrug Arnavutköy i njegov grad Arnavutköy ne treba mijenjati za starijeg Arnavutköya, što je četvrt okruga Bešiktaša i nalazi se na samoj obali Bosfora.
Tres Pasos, Alto Lucero de Gutiérrez Barrios
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1070 m.
Arnavutköy (okrug)
Točnije imamo okrug Arnavutköy i grad Arnavutköy. Okrug je novoformiran 2008. godine iz velikog ruralnog dijela okruga Gaziosmanpaşe i dijelova drugih okruga, uključujući Katalu. Radi se o jednoj od većih okruga metropole, graniči s Crnim morem i još uvijek je većinski ruralan. Grad Arnavutköy je nastao ranije. Ne zna se točno kada, no poznato je da se taj dio zvao Arnavutköy (Arnaout Kevi) čak i 1850-ih i 1890-ih, a također je uključena u karte s tim imenom. Detaljniji podaci dostupni su od 1920-ih. U 20. stoljeću je postojao kao selo, 1955. je imao 911 stanovnika a 1990. je u selu bilo 21.143 stanovnika.
Arnavutköy se nalazio na području gdje su živjeli grčki seljaci, sastojao se otprilike od 180 domaćinstava, a danas su poznati pod različitim imenima poput Eski Köy (staro selo), Köy içi (Unutarnje selo), Aşağı Köy (Donje selo). Sa Grčko-turski ratom došlo je do razmijena naroda, tako da je grčko stavništvo odselilo.
Gradske četvrti/općine (mahalle) koje čine okrug Arnavutköy:
San Lorenzo Chiautzingo, Puebla
San Lorenzo Chiautzingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 7176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2356 m.
Spiridon Gopčević Mlađi
Spiridon Gopčević - Mlađi pseudonim Leo Brenner (Trst, 9. jul. 1855. - Berlin, 1936. ali i Beč, 1928. ), bio je austrijski novinar, astronom i publicist i srpski diplomat.
Biografija
Spiridon Gopčević rođen je u kući bogatog trščanskog brodovlasnika Spiridona Gopčevića porijeklom iz Herceg Novog. Kad mu je otac 1861. bankrotirao i ubio se, majka Louise Ehmann odvela ga je u Beč gdje se školovao od 1861 do 1865 u jezuitskoj školi sv. Anne, a od 1865 - 1869 pohađao je gimnaziju u Melku.
Nakon majčine smrti 1872. počeo je studirati 1873. i mjenjati fakultete, da bi se 1874. upisao na bečki konzervatorij (klavir i pjevanje) ali je ii to napustio nakon godine dana. Jer od 1875. radi kao ratni dopisnik za razne bečke novine i izvještava iz Hercegovačkog ustanka i kasnijeg Crnogorsko-turskog rata koji je završio povlačenjem Osmanlija 1878.
Od 1880 radi kao ratni dopisnik po Balkanu, i puno putuje.od Sibira, Bliskog Istoka, Sjeverne Afrike do Amerike.
Između 1886. - 1887. radi kao ataše u srpskoj ambasadi u Berlinu, a od 1887. do 1890. na istom mjestu u Beču.
Prvu knjigu Montenegro und die Montenegriner (Crna Gora i Crnogorci) objavio je 1877. u Leipzigu. Zatim je napisao još nekoliko knjiga na temu jugoistočnog Balkana i njegovih naroda. Politički se i on poput mnogih drugih u to vrijeme, oduševio idejom okupljanja svih Južnih Slavena u jedinstvenu državu okupljenu oko Kraljevine Srbije kao balkanskog Pijemonta.
Chomskyjeva hijerarhija
Hijerarhiju ovih gramatika (također zvanih i gramatike frazne strukture) je opisao Noam Chomsky 1956. (vidi  [1] ). Također je imenovana po Marcel-Paulu Schützenbergeru koji je odigrao krucijalnu ulogu u razvoju teorije formalnih jezika.
Marina di Ravenna, Ravenna
Marina di Ravenna je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3476 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Chomskyjeva hijerarhija
Formalne gramatike
Formalnu gramatiku čine:
Formalna gramatika definira (ili generira) formalni jezik, koji je (moguće beskonačan) skup nizova znakova koji se mogu izgraditi primjenom produkcijskih pravila nad slijedom znakova koji inicijalno sadrži samo istaknuti početni nezavršni znak. Pravilo može biti primjenjeno na međuniz znakova jednostavnom zamjenom pojavljivanja znaka na lijevoj strani produkcije znakovima koji se pojavljuju na desnoj strani. Slijed primjene pravila zovemo produkcija (rijetko i derivacija). Takva gramatika definira formalni jezik čije se riječi sastoje od završnih znakova koji se mogu dohvatiti primjenom produkcija na početni nezavršni znak.
Nezavršni se znakovi obično pišu velikim slovima, završni malim slovima, dok početni nezavršni znak označavamo specijalnim znakom S. Na primjer, gramatika sa završnim znakovima \{a, b\}, nezavršnim znakovima \{S, A, B\}, produkcijama i početnim nezavršnim znakom S, definira jezik svih riječi oblika a^n b^n (tj. n kopija znaka a nakon kojih slijedi n kopija znaka b). Slijedi jednostavna gramatika koja definira sličan jezik: Završni znakovi su \{p, q\}, nezavršni znakovi su \{S\}, početni nezavršni znak je S, a produkcije:
Hijerarhija
Chomskyjeva se hijerarhija sastoji od sljedećih razina: produkcija]]) uključuju sve formalne gramatike. Generiraju točno sve jezike koje može prepoznati Turingov stroj. Ovi su jezici još i poznati kao rekurzivno prebrojivi jezici. Uočimo razliku između njih i rekurzivnih jezika koje odlučuje Turingov stroj koji uvijek staje.
Uočimo da skup gramatika koji odgovara rekurzivnim jezicima nije prisutan u ovoj hijerarhiji.
Svaki regularni jezik je kontekstno neovisan, svaki kontekstno neovisni jezik je kontekstno ovisan, svaki kontekstno ovisni jezik je rekurzivan i svaki rekurzivni jezik je rekurzivno prebrojiv. Ovo su sve pravi podskupovi (inkluzije), što znači da postoje nerekurzivni rekurzivno prebrojivi jezici, rekurzivni jezici koji nisu kontekstno ovisni, kontekstno ovisni jezici koji nisu kontekstno neovisni kao i neregularni kontekstno neovisni jezici.
Sljedeća tablica predstavlja sažetak tipova gramatika u Chomskyjevoj hijerarhiji, klase jezika koje generiraju, tip automata koji ih prepoznaje, te oblik produkcija koje moraju imati.
Spiridon Gopčević Mlađi
Biografija
Zbog proturežimskog pisanja - Gopčević je 1882. (ili 1893. ) dospio u zatvor, pa je nakon tog napustio novinarstvo.
Campagne-lès-Guines
Kampanj le Gen je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Kale.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 452 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 45 metara (maksimalnoj 160 m, a minimalnoj 21 m).
Spiridon Gopčević Mlađi
Karijera pod imenom Leo Brenner
Revoltiran tim postupkom pokrenuo je - 1899. vlastiti časopis Astronomische Rundschau, prvu astronomsku reviju u jugoistočnoj Evropi. To je bilo vrijeme kad je objavio i brojne knjige na tu temu; Sparziergange durch das Himmelseitz (Šetnja nebeskim svodom) i Hanbuch fur Amater-Astronomen (Priručnik za astronome-amatere) i Neue Sparziergange durch das Himmelseitz (Nova šetnja nebeskim svodom).
Kad mu je država 1900. uskratila daljnju financijsku pomoć Gopčević je zbog nemogućnosti da sam namiri sredstva -1909. zatvorio zvjezdarnicu i preselio se u Sjedinjene Američke Države, okrenuvši novi list u svom hirovitom životu.
Gopčević je nekoliko godina živio u San Franciscu, tamo je pokušao uspjeti na sasvim drugom polju pa je komponirao dvije opere; The Paris September Days (1912) i The Life Saver (1914.) Neposredno pred izbijanje Prvog svjetskog rata vratio se u Evropu, u Berlin gdje je uređivao jedan vojni časopis, i objavljivao političke članke na temu ujedinjenja svih južnoslovenskih naroda, ali ovaj put pod okriljem Austro-Ugarske.
Nakon rata jako osiromašuje, ali i dalje piše, posljednji tekst koji je napisao za koji se zna je iz 1922., u njemu piše o mitskim potonulim kontinentima Atlantidi i Lemuriji.
Nejasno je kad je (i gdje) je umro, često se navodi 1928. i Beč, ali i 1936. navodeći Beč kao grad u kom je umro, ali i Berlin. Kao datum smrti se čak navodi i 1909. (Österreichisches Biographisches Lexikon).
Spiridon Gopčević bio je sve u svemu vrlo kontravezna ličnost, koji je pored svih svojih aktivnost uspio napisati i 15 novela, drama i poema.
Ostavština
Njegov doprinos astronomiji ipak je bio dovoljan da njegov kolega, njemački astronom Philipp Fauth (1867. - 1941.) po njemu nazove jedan od najvećih kratera na Mjesecu - Brenner
Bibliografija (nepotpuna lista)
Pod prezimenom Gopčević napisao je slijedeće knjige;
A pod prezimenom Brenner;
Opština Tepetzintla, Puebla
Tepetzintla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8987 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2210 m.
Knjiga Otkrivenja
Književna vrsta
Nije sasvim jasna razdioba između književne vrste otkrivenja i književne vrste proroštva. Općenito, drži se da se apokaliptička književna vrsta nadovezuje na proročku, no dok su proroci slušali Božje objavi, autori raznih otkrivenja imaju viđenja, koja obično imaju simbolična značenja. Tako u apokalipsi posebno značenje imaju brojevi, stvari, likovi, dijelovi tijela. Pritom ne treba tražiti neki međusobni sklad svih upotrebljenih simbola, a prilikom tumačenja potrebno je poznavanje nakane, vremena i načina mišljenja autora apokalipse, kako se ne bi došlo do krivih i proizvoljnih tumačenja. Književnu vrstu apokalipse, osim kršćana i prije njih, koristile su i neke židovske sljedbe, osobito to vrijedi za kumranske spise, ali već i za neke židovske starozavjetne proroke, poput Ezekiela, Zaharije i Daniela.
Autor
Autor Otkrivenja predstavlja se kao Ivan, koji se nalazio na otoku Patmosu u progonstvu (usp. Otk 1,9). Kršćanska ga predaja poistovjećuje s Ivanom evanđelistom. Justin mučenik (oko 150.) spominje tu tradiciju još više raširenu krajem 2. stoljeća. Čini se da ipak nisu sve drevne Crkve dijelile to mišljenje, pa ni sama knjiga nije sve do 5. stoljeća uvrštena u njihov biblijski kanon. Od ostalih Ivanovih spisa ili onih proizašlih iz njegove škole (Evanđelje po Ivanu, poslanice), ovo se razlikuje jezikom i stilom, kao i određenim teološkim pogledima. Danas se općenito drži da je spis napisao netko iz neposrednog Ivanova okruženja.
Vrijeme nastanka
Otkrivenje je najvjerojatnije nastalo u doba vladanja cara Domicijana, oko 95. godine. Jedan manji dio znanstvenika drži da je knjiga napisana već za Neronova progonstva kršćana, malo prije 70. godine.
Rainbow, California
Rainbow je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.832 stanovnika.
Groton, South Dakota
Groton je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Knjiga Otkrivenja
Struktura
Otkrivenje započinje kratkim uvodom (Otk 1,1-3), a nastavlja se pismima sedmerim maloazijskim crkvama (Otk 1,4-3,22), nakon čega slijede proročka viđenja o događajima prije i za vrijeme »velikoga dana Božjega« (Otk 4,1-22,15), te zaključak (Otk 22,16-21).
Moncada
Moncada je grad (i općina) od 21.623 stanovnika na istoku Španjolske, koja administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Valenciju i Provinciju Valenciju.
Knjiga Otkrivenja
Sadržaj
Otkrivenje je namijenjeno da podigne moral kršćana u vrijeme progonstva, te to progonstvo promatra u svjetlu »velikoga Dana«, preuzimajući tu temu iz Staroga zavjeta. Progonitelji Crkve, u prvom redu tadašnje Rimsko Carstvo, prikazano je kao »Zvijer« koja, na poticaj Sotone (Otk 12; 13,2-4), želi nauditi Crkvi.
U uvodnom viđenju Bog je prikazan kao vrhovni gospodar svemira i ljudske sudbine (Otk 4), a on daje Jaganjcu, koji predstavlja Krista, nalog o uništenju progonitelja (Otk 5). Viđenje predviđa i ratove, bolesti i glad (Otk 6). Božji vjernici pritom uživaju posebnu zaštitu, ali njihova prava pobjeda ostvarit će se tek na nebu (Otk 7). Grešnike Bog ne želi uništiti, nego ih ovim zlima opominje da se obrate (Otk 8-9). Poglavlja 10-16 drugim slikama ponavljaju istu poruku. Konačno, grešnici koji se ne obraćaju bivaju kažnjeni (Otk 17), nakon čega slijedi tužaljka nad razorenim Babilonom, koji predstavlja Rim (Otk 18), te pobjedna pjesma otkupljenih pravednika (Otk 19,1-10).
Groton, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.458, što je 102 (7,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Knjiga Otkrivenja
Poruka knjige
Glavna poruka knjige je da se Boga može voljeti, ali da se Boga treba i bojati. Bog je pak u liku Jaganjca (Isus Krist) prisutan uza sve one koji slušaju riječ Gospodnju, kroz sve vrijeme i u svim teškoćama, kušnjama i progonstvima. Zbog toga se iskreni vjernici, oni kojima je od postanka svijeta ime zapisano u Knjizi Života, ne trebaju ničega bojati, jer na kraju će zlo biti pobijeđeno, a oni će naći svoje mjesto u nebeskom kraljevstvu radosti i vječnoga života.
Biniće
Биниће је насеље у Србији у општини Рашка у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 179 становника (према попису из 1991. било је 309 становника).
Демографија
У насељу Биниће живи 173 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 61,5 година (60,5 код мушкараца и 62,5 код жена). У насељу има 90 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,99.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Moncada
Geografske karakteristike
Moncada leži podalje od Valencijskog zaljeva, udaljena desetak kilometara sjeverno od centra Valencije.
On je jedno od 45 satelitskih naselja koji formiraju Metropolitansku Valenciju - konurbaciju u kojoj živi 1.595,000 stanovnika
La Cebadilla, Tierra Blanca
La Cebadilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Casette II, Verona
Casette II je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Jelka (Galanta)
Jelka je naseljeno mjesto u okrugu Galanta, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Erik Emune
Erik II Pamtljivi (Erik II Emune) (c. 1090 – 18. jul 1137) bio je kralj Danske od 1134. do 1137.