cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opština Kuršumlija
Opština Kuršumlija nalazi se na jugu Srbije, u gornjem slivu reke Toplice i njenih pritoka Kosanice i Banjske, na jugoistočnim padinama Kopaonika i severnozapadnim padinama Radan planine. Zauzima površinu od 952 km² i administrativno pripada Topličkom okrugu. Graniči se sa opštinama: Brus, Blace, Prokuplje, Medveđa, Podujevo (KiM) i Leposavić (KiM). Jugozapadna granica u dužini od 105 km poklapa se sa prirodnom i političko-administrativnom granicom Kosova i Metohije. U ovom delu nalaze se dva glavna prevoja: Merdare i Prepolac.
Prema popisu iz 2002. godine, u opštini je živelo 21.608 stanovnika, od toga u seoskim naseljima oko 35%. Po popisu iz 1953. godine Opština Kuršumlija je imala 39.772 stanovnika! Prosečna naseljenost u opštini po -{km}-² iznosila je 23 stanovnika, što je dva puta manje od prosečne naseljenosti Topličkog okruga i četiri puta manje od naseljenosti Centralne Srbije.
U nacionalnoj strukturi dominiraju Srbi 94,7% sa malim učešćem Crnogoraca 2,7%, Roma i drugih.
Opština Blace
Geografski položaj
Na istočnim padinama Kopaonika i jugozapadnim obroncima Jastrepca, u Topličkoj kotlini prostire se nerazvijena, depopulaciona opština Blace. Blace ima periferan infrastrukturni položaj u odnosu na glavne magistralne koridore, ali predstavlja raskrsnicu puteva prema Kosovu i Metohiji, Brusu, Kruševcu i Prokuplju, što predstavlja povoljan tranzitni položaj (najkraća veza između Topličke i Kruševačke kotline, kroz Jankovu klisuru). Jankova klisura se nalazi na području sela Čučale i nadaleko od mesta gde se završava Toplički i počinje Kruševački okrug.
Hofheim in Unterfranken
Hofhajm in Unterfranken je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hasberge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.064 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9674149.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hasberge Hofhajm in Unterfranken se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hasberge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 250 metara. Površina opštine iznosi 56,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.064 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
Mani
thumb|Mani prorok Mani (ili Manihej; oko 216.-276.) je bio filozof, svirač, slikar, lekar i prorok, rodom iz Seleukije kod Ktesifona, tadašnje prestonice Persije (odnosno Sasanidskog carstva). Smatra se osnivačem manihejstva.
Život
Prema persijskom predanju, Mani je bio hrišćanski sveštenik. Pokušao je da u svom učenju spoji Hristovo i Zaratustrino učenje, odnosno da izvrši reformu mazdaizma, tako što bi u njega uključio sve poznate religijske tradicije koje su u Mesopotamiji živele. On je iz mazdaizma, hrišćanstva (uz znatnu primesu gnosticizma) i budističkih elemenata, posebno budističke etike, stvorio novu dualističku religiju sa hrišćanskom terminologijom koja se naziva manihejstvom. Oko 240. god. počeo je da propoveda svoje učenje u vreme persijskog cara Sapora I. Mani je za zivota imao 12 učenika oko sebe, što je bilo oponašanje 12 apostola Isusovih. Jedno vreme boravio je na Istoku, u Indiji. U Persiju se vratio oko 270. god., ali nije bio rado primljen. Oko 276. god. bio je mučen i ubijen razapinjanjem na krst.
Mani je imao više pisanih dela, od kojih su bila najpoznatija Knjiga divova i Osnovna poslanica, koja su izgubljena.
Učenje
Mani je sebe opisivao kao "učenika Isusa Hrista", ali ga je hrišćanska crkva zbog njegovog učenja odbacila kao jeretika. Po Manijevom učenju od praiskona postoje dva uzajamna nezavisna počela, dobro i zlo, te se njegovo učenje kvalifikuje kao dualizam. Bog je tvorac duhovnog sveta a materiju je stvorilo zlo biće. Tako je svetlost zatvorena u ljudsko telo. Zato je došao spasitelj Isus, koji je učio ljude kako da se izbave.
Svrha postojanja čoveka je oslobođenje duha iz telesnih okova. Čovek je dužan da čuva čistotu svoje duše kroz uzdržavanje kako bi malo po malo iz materije oslobodio božansku suštinu koja je u njemu zatvorena. Bog je u tu svrhu u pomoć ljudima slao proroke u učitelje: Noja, Avraama, Isusa, a među njima je i Mani. Manijevo učenje je služilo kao snažna inspiracija raznih gnostičkih i hrišćanskih zajednica. Manijeva religija se raširila po čitavoj severnoj Africi uz Sredozemno more sve do Španije. Čuveni crkveni otac sveti Avgustin, pre nego što se obratio, bio je devet godina manihejac.
Preko Manijevih učenika su sačuvana mnoga apokrifna hrišćanska dela, poput Tominog jevanđelja, koja bi inače bila izgubljena.
Sima Wang
Sima Wang (205–271) bio je kineski velikodostojnik i vojskovođa iz doba Tri kraljevstva koji je služio Kraljevinu Wei. Bio je drugi sin Sima Fua, a kasnije ga je usvojio Sima Lang. U mladosti se istakao uspješnim borbama protiv države Shu Han, a kasnije je napredovao kada su članovi njegovog klana zbacili vladarsku porodicu i uspostavili dinastiju Jin.
Filip Arabljanin
Marko Julije Filip (rođen oko 204. - umro 249. godine), poznat pod imenom Filip Arabljanin, bio je rimski car od 244. do 249. godine.
Mladost i poreklo
Rođen je u Šabi, oko 80 kilometara južno od Damaska, u rimskoj provinciji Siriji. Bio je sin Julija Marina, rimskog građanina. Ime njegove majke nije poznato, ali je imao brata Gaja Julija Priska koji je služio u pretorijanskoj gardi pod carem Gordijanom III.
Hollywood (roman, Charles Bukowski)
Hollywood je američki biografsko-satirični roman kojeg je 1989. napisao Charles Bukowski. Radnja se zasniva na Bukowskinom sopstvenom iskustvu u Hollywoodu kada je 1986. napisao svoj prvi i posljednji scenarij za film Barfly, ali je isti naišao na gomilu problema jer nitko nije htio producirati film o pijancu koji se mota po šankovima pošto su ga smatrali nekomercijalnim. Bukowski je ponovno koristio svoj alter ego - Hank Henry Chinaski - te je roman posvetio prijatelju i redatelju Barbetu Schroederu, koji je uložio goleme napore i žrtve samo kako bi snimio film po njegovom scenariju. Schroeder se u radnji zove Jon Pinochet.
Filip Arabljanin
Politička karijera
Između 245. i 247. Filip Arabljanin je uspšno predvodio rat protiv Karpa.
Hollywood (roman, Charles Bukowski)
Radnja
Sredinom 1980-ih, 65-godišnji pisac Hank Chinaski i njegova supruga Sarah su po prvi put stigli u Hollywood jer ga je njegov prijatelj, francuski redatelj Jon Pinchot, nagovorio da napiše po prvi put scenarij za film. Na raznim zabavama je sreo razne filmske zvijezde i redatelje, kao što su nepodnošljivi Tab Jones, ludi Wenner Zergog i brbljavi Jon-Luc Modard koji je "izigravao genija".
Filip Arabljanin
Politička karijera
Germanska plemena su napadala Panoniju, a Goti su ugrozili Donju Meziju. Oni su doživeli poraz 248. godine, ali se ipak pojavilo nezadovoljstvo u rimskoj vojsci, ponajviše zato što vojnici nisu bili nagrađeni kako su smatrali da zaslužuju. Prvo je došlo do ustanka Pakatina. Da bi sprečio ovu pobunu, Filip je imenovao Decija Trajana za upravnika Donje Mezije. Da bi stvar bila još gora, na Istoku se pobunio Jotapijan, zbog velikog poreza kojim su bile opterećene istočne provincije.
Hollywood (roman, Charles Bukowski)
Radnja
Chinaski je od Pinchota zatražio predujam te u svojoj sobi počeo pisati scenarij o pijancu, Henryju Chinaskom, koji samo obdan i obnoć sjedi za šankom, tj. biografsku priču o sebi u mlađim danima. Naslov je bio Ples Jima Beama. Po preporuci Michaela Huntingtona, službenog fotografa, Chinaski je dobio poreznog savjetnika Vina Marbada koji ga je počeo gnjaviti preporukama o uštedi novca.
Filip Arabljanin
Hiljadu godina Rima
U aprilu 248. godine, Filip je počeo proslavu prve hiljadugodišnjice Rima, koji je po tradiciji bio osnovan 753. godine pre Hr. Po svim izveštajima, bila je to raskošna proslava i uključivala je zanimljive javne igre ludi saeculares i pozorišne predstave.
Hollywood (roman, Charles Bukowski)
Radnja
Iako je cijeli život proveo po stanovima, Chinaski je tako po prvi put krenuo u potragu za kućom. U jednom kalifornijskom gradiću je ušao u jedan šank i tamo naišao na hrpu obožavatelja, redom pijanaca, ali je ipak diskretno odlučio da napusti prostoriju. Sarah ga je čak upitala: "I to su dakle tvoji čitatelji? Da li te čita itko pametan?" Lila, jedna predstavnica za prodaju nekretnina, im je pokazala užasnu kuću te su stoga i od tamo pobjegli. Pinchot mu se javio da mu buldožeri žele srušiti kuću i sagraditi hotel, te ga je Chinaski pozvao da živi u njegovom stanu. Međutim, i to se ubrzo pokazalo kao loša opcija jer je stalno imao dojam da Pinchot prisluškuje zvuk pisaćeg stroja iz druge sobe, zbog čega se nije umeo koncentrisati. Pinchot i njegov prijatelj François su tako našli stan u nekom crnačkom getu. Pinchot je tako vjerovao u Chinaskin budući scenario da je još prije godinu dana otišao u Rusiju jer je pokušao zavesti jednu staru ženu koja navodno ima 80 miliona $ na švajcarskom računu, a od kojeg bi mogao financirati film, ali se ispostavilo da je zabunom naišao na njenu siromašnu imenjakinju i prezimenjakinju u nekom drugom gradu. Chinaski je promatrao kako su mnogi slavni i bogati zapravo "glupi govnari".
Kada je napokon završio sa scenarijem, Pinchot ga je poštom poslao producentima, agentima, glumcima, ali ga nitko nije htio uzeti. Glavni je prigovor bio da takav film ne bi imao publike. Scenarij je na kraju pročitao slavni glumac Tom Pell, kojemu se svidjelo, ali je htio da ga režirao Mack Austin, a njega pak Pinchot nije trpio. Iako je Chinaski htio Pella u ulozi, na kraju je odbio ponudu jer je htio biti pošten prema Pinchotu koji je uložio toliko truda u njegov scenario. Ipak, time se pokrenuo publicitet te je priču pročitao glumac Jack Bledsoe koji doista sliči na Chinaskog. Nakon njega, uskočila je i slavna glumica Francine Bowers, i Firepower Productions, na čijem su čelu producenti Harry Friedman i Nate Fischman. Naravno, Chinaski i Sarah su stoga bili na proslavi Friedmanova rođendana, ali su ubrzo saznali kakav je to škrt čovjek: snimanje se obustavilo zbog nedostatka novca. Pinchot se tako kradomice ušulja u Firepower i razgovarao sa Friedmanom te postigao dogovor da nađe novog producenta za film uz samo jedan uslov - da se Firepoweru isplate troškovi za pretprodukciju. Međutim, kada je Pinchot doista našao novog financijera, Firepower je odjednom tražio dodatnih 750.000 $ za oslobađanje prava na film. Pinchot je na to kupio motornu pilu, otišao u njihov ured i zaprijetio si odsjeći prst ako Firepower odmah ne oslobodi prava na film, te je Friedman popustio. Međutim, novi financijer je svejedno htio prodati Ples Jima Beama njima iza leđa. Novi problem se pojavio kada je neki advokat tvrdio da redatelj Blackford ima autorska prava na lik Henryja Chinaskog jer je prije desetljeća kupio prava na jednu drugu Chinaskinu priču za 2.000$, Službenik otpreme, ali ju nikada nije pretvorio u film. Nakon Chinaskina telefonskog razgovora, Blackford je razriješio stvar a Firepower se opet vratio u igru kao producent filma. Snimanje je tako napokon počelo, uz prepravke jer je Francine htjela scenu u kojoj pokazuje noge a Jack scenu u kojoj razgovara u zrcalu. Međutim, nakon par tjedana opet se obustavilo snimanje jer Firepower nije više imao novca. Ipak, nakon što je prodao neke nekretnine, postao je opet kreditno sposoban te se nastavilo snimanje. Nakon mnogo muka, film je napokon snimljen i pušten u kino distribuciju. Zarada nije bila osobita, ali je Chinaski odlučio o nezgodama napisati roman, Hollywood.
Filip Arabljanin
Hiljadu godina Rima
Ali, uprkos svemu, nezadovoljstvo u vojsci je raslo. Decije Trajanje bio proglašen za cara. To su učinile legije koje su branile Dunavski limes. U proleće 249. Decije Trajan je smesta krenuo prema Rimu. Došlo je do bitke kod Verone ili kod Beroje u leto te godine. Decije je pobedio i Filip je bio ubijen, najverovatnije od ruku sopstvenih vojnika koji su želeli da se umile pobedniku i novom caru. Čim su vesti o tome stigle u Rim, Filipov sin i designirani naslednik je takođe bio ubijen. Filipovu smrt treba datovati u septembar ili oktobar 249. godine.
Filip, prvi hrišćanski car?
Docnija tradicija, koju najbolje predstavlja Jevsevije iz Cezareje, smatrala je da je Filip bio hrišćanin. On je, međutim, učestvovao u paganskim svečanostima, a mišljenje o njegovom hrišćanskom verovanju je moglo nastati zato što je Filip Arabljanin prema hrišćanima bio tolerantan.
Shan Tao (taoist)
thumb|Shan Tao (lijevo) i [[Wang Rong (dinastija Jin)|Wang Rong (desno) na reljefu iz 4. vijeka|280px]]
Shan Tao (205–283, ) je bio kineski taoistički učenjak i svećenik, poznat kao jedan od Sedam mudraca Bambusovog gaja.
Partski hitac
thumb|Osmanski konjanik izvodi partski hitac Partski hitac je vojna taktika koju su koristili Parti, drevni iranski narod. Partski strijelci na konjima bi simulirali povlačenje, a zatim bi u punom galopu okrenuli tijela unazad i gađali protivnika koji ih juri. Manevar je zahtevao izvanrednu vještinu s obzirom da su jahačeve ruke bile zaokupljene lukom i strijelom ostavljajući mogućnost da jedino pritiskom nogu upravlja konjem.
Ovu taktiku je koristila većina evroazijskih nomada, uključujući Skite, Hune, Mađare, Turke i Mongole, a kasnije se proširila i na vojske velikih monarhija Azije, tako da su je upotrebljavali sasanidski katafrakti i klibanariji.
Jedna od većih bitaka u kojima je korištena ova taktika (od strane Parta) bila je bitka kod Kare 53. pne. U ovoj bici parćanski hitac je bio ključni faktor u pobjedi nad rimskim vojskovođom Markom Licinijem Krasom.
Slobodan Budak
Slobodan Budak (1931. - Zagreb, 5. svibnja 2012.) - hrvatski pravnik i aktivist za ljudska prava
Bio je sin narodnog heroja Divka Budaka, ubijenog u Kerestincu za vrijeme Drugog svjetskog rata. U vrijeme Hrvatskog proljeća, u prosincu 1971. godine podnio je ostavku na mjesto javnog tužitelja, kako ne bi sudjelovao u progonu proljećara, zagovornika demokracije. Odbio je i zabraniti jedan broj Hrvatskog tjednika. Nakon toga, godinama nije mogao otvoriti odvjetničku kancelariju.
Nakon uspostave samostalne Hrvatske, nije želio sudjelovati u izvršnoj vlasti, već je bio jedan od osnivača Hrvatskog helsinškog odbora i jedan od njegovih najuvaženijih članova. Imao je svoj odvjetnički ured u Zagrebu. Bio je odvjetnik obitelji nekolicine Srba, koji su početkom Domovinskog rata bez traga nestali u Karlobagu. Zbog toga mu je minirana obiteljska kuća u Karlobagu te je pretučen u predvorju zagrebačkog hotela Intercontinental (današnji Westin).
Prilikom protesta zbog radova u Varšavskoj ulici u Zagrebu 2008. godine, s grupom mladih ljudi odveden je u policijsku postaju na 10 sati dugo saslušanje.
Preminuo je 5. svibnja 2012. godine. Predsjednik Hrvatskog sabora Boris Šprem uputio je izraze sućuti njegovoj obitelji.
Das Beil von Wandsbek (film)
Das Beil von Wandsbek je istočnonjemački crno-bijeli film snimljen 1951. u režiji Falka Harnacka, poznat kao prvi koji je postao predmetom zabrane, odnosno bunkeriranja od strane tadašnjih komunističkih vlasti. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Arnolda Zweiga. Radnja se događa godine 1934. godine u Hamburgu gdje lokalne nacističke vlasti namjeravaju prije Hitlerovog posjeta pogubiti četvoricu osuđenih komunista, ali ih u tome spriječi bolest službenog dželata. Protagonist, čiji lik tumači Erwin Geschonneck, je siromašni mesar koji pristaje na ponudu da ga za novac zamijeni, nesvjestan da će ga zbog toga zamrziti porodica i prijatelji.
Falk Harnack je od vodstva istočnonjemačkog studija DEFA inzistirao da režira film, s obzirom da je njegov brat Arvid za vrijeme rata bio pogubljen kao pripadnik antinacističkog pokreta otpora. Nakon što je dovršen, film je, međutim, izazvao kritike od strane službenih partijskih ideologa koji su smatrali da je glavni lik, usprkos toga što je fašist, prikazan "sa previše sažaljenja". Iako je Bertolt Brecht pokušao intervenirati u Harnackovu korist, film je nakon mjesec dana prikazivanja povučen u bunker. Harnack je time bio razbješnjen i sljedeće godine emigrirao na Zapad. Das Beil je godine 1961. ponovno prikazan u skraćenom, a tek 1981. godine u svom integralnom obliku.
East Sahuarita, Arizona
East Sahuarita je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo. stanovnika.
Hofkirchen
Hofkirhen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Pasau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.605 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9275127.
Camden, Ohio
Kamden je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.046, što je 256 (-11,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pertiche, Frosinone
Pertiche je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Arthémonay
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 370 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 64 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,70 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 280 metara (maksimalnoj 437 m, a minimalnoj 274 m).
Oktakalcijum fosfat
Oktakalcijum fosfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 446,234 Da.
Ištar
thumb|Kraljica noći (vjerojatno Ištar ili Ereškigal), 49,5 x 37 x 4,8 cm, ploča od terakote koja je izvorno bila obojena u crveno. [[Britanski muzej, London. ]] thumb|200px|Ištarine dveri (vrata grada [[Babilona), pocakljena opeka, 5. st. pne. Altesmuseum, Berlin.]] Ištar (sumeranski: Innana) je vrhovno žensko božanstvo drevne Mezopotamije, božica zaštitnica gradova Ninive i Arbele u središnjem dijelu Asirije, te nakon Ašura, glavno božanstvo Asiraca.
Razvoj kulta
Komparativna svjedočanstva daju naslutiti da je ovo božanstvo u početku možda bilo muško, no kad su Akađani asimiliralli sumersku kulturu, ono je možda bilo poistovijećeno sa sumerskom božicom, po imenu Inana. Oba božanstva bila su personifikacije planeta Venere. Izuzetna raznolikost značajki Inane-Ištar može značiti da su kroz povijest s njima asimilirana i mnoga druga mjesna božanstva sa svojim svetištima i tradicijama.
Kod zapadnih Semita božici Ištar odgovara Aštarta, premda ih se ne može u svemu poistovijetiti. U kasnijoj grčkoj i rimskoj mitologiji Afrodita i Venera preuzele su s istoka neke tradicije vezane uz Ištar i Aštartu.
Mitovi
Glavni je prikaz Ištar onaj vidljiv u sačuvanim himnima i mitovima, koji je prikazuju kao božicu ljubavi i seksualnosti. Upravo je u tom smislu Ištar osobito bliska Inani i ciklusu mitova koji je povezuju s bogom Tamuzom (sumerski Dumuzi).
Ištarin silazak
Najpoznatiji mit o Ištar naslovljen je Ištarin silazak, a sačuvan je na akadskom jeziku. Prema tom mitu, nakon strastvene veze s Tamuzom, Ištar posjećuje »donji svijet« gdje se sukobljuje sa svojom sestrom Ereškigal. Ereškigal ubija sestru Ištar, no njezini je sluge oživljuju i vraćaju na zemlju. Mit ovdje ima različite inačice, no u svakoj od njih Ištar na zemlji ponovno nalazi Tamuza koji nije pokazao nikakvu zabrinutost zbog njezine smrti. Ištar na njega šalje demone koji ga odvlače u donji svijet. Na koncu Tamuz prebiva pola godine u donjem svijetu, a pola godine na zemlji.
Vjeruje se da svetkovina slavljenja nove godine (nogodišnje slavlje), kao početak kalendara, upravo potječe od sumerske svetkovine božice Innana (Ištar), čineći je tako najstarijom svetkovinom na svijetu.
Ep o Gilgamešu
Ep o Gilgamešu donosi sliku prilično hirovite Ištar, koja nastoji zavesti Gilgameša, no ovaj je odvraća navodeći kao razlog način kako je postupala s ostalim svojim ljubavnicima, osobito s Tamuzom.
Himni
Među mnogim himnima upravljenim božici Ištar, djelo naslovljeno Nin-me-šar-ra donosi najviše epiteta za Ištar: »Kraljica božanskih propisa, sjajno svjetlo, pravedna žena odjevena u sjaj, ljubljena od Neba i Zemlje.« lol
Bromadol
Bromadol je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 402,368 Da.
Age of Empires III
Age of Empires III (AOE III) je računarska igra koju je razvila kompanija Ensemble Studios, a izdala Microsoft Game Studios. Ova igra, po žanru strategija u realnom vremenu, u Severnoj Americi je izdata 18. oktobra 2005, a u Evropi 5. novembra iste godine. Predstavlja treći deo serijala Age of Empires i naslednika igre Age of Empires II: The Age of Kings. Igra prikazuje evropsku kolonizaciju Severne Amerike, između 1500. i 1850. (u ekspanziji Age of Empires III: The War Chiefs dešavanja u igri su produžena do 1876). Može se igrati sa 8 evropskih civilizacija.
Age of Empires III je doneo nekoliko novina u serijalu, dodatkom koncepta matičnog grada, koji predstavlja kombinaciju strategije u realnom vremenu i potezne strategije. Izdata su dva proširenja ove igre: Age of Empires III: The War Chiefs 17. oktobra 2006, koje uvodi tri severnoameričke indijanske civilizacije, i Age of Empires III: The Asian Dynasties, izdato 27. oktobra 2007. godine sa dodatkom tri azijske civilizacije.
Age of Empires III je prodata u ukupno dva miliona primeraka do maja 2008. Takođe je dobila brojne nagrade, uključujući i nagradu GameSpy za „najbolju strategiju u realnom vremenu 2005. godine“ i za najprodavaniju igru 2005. godine. Bila je sedma igra po broju prodatih prmeraka 2007. godine.
Glu Mobile je izdao igru za Nokijinu platformu N-Gage 28. aprila 2009.
Opis igre
Radnja igre Age of Empires III smeštena je većim delom u Novi svet u kolonijalnom dobu, otprilike između 1492. i 1850. Kao i u prethodnoj igri, od igrača se očekuje da pretvori svoj narod od običnog sela u veliku državu, prolazeći kroz razna „doba“ tehnološke razvijenosti — od kolonije, preko tvrđave, industrijskog i carskog do imperijalnog doba, i da pri tom porazi svog protivnika. Postoje dve glavne grane igranja: prva je ekonomska, koja se sastoji od nadogradnje raznih izvora sirovina i proizvodnje civilnih jedinica za njihovo sakupljanje i gradnju novih zgrada, i vojna, koja se sastoji od vojnih jedinica za borbu protiv neprijatelja. Jednu okršaj igru igraju dva ili više igrača koji se takmiče u razvitku boljih zgrada i jedinica, kako bi eventualno jedan nadvladao druge kroz borbu ili primoravajući ih na predaju. Igrač pobeđuje ako njegove jedinice i građevine ostanu jedine na mapi. Igra ima i druge dodatke; svaki igrač može da ima još vrsta vojnika, zgrada ili druge ekonomske ili vojne bonuse koje će mu pomoći u igri.
Na raspolaganju su tri vrste igre: kampanja sa pozadinskom pričom, pojedinačni dvoboj (igra u kojoj jedan igrač igra protiv računara) i mrežna igra za više igrača (u kojoj igrač može da igra protiv drugih igrača ili da zajedno igraju protiv računara).
Igra za više igrača
Igrači se mogu umrežiti koristeći Ensemble Studios Online (ESO), putem lokalne mreže ili interneta.
Age of Empires III nudi besplatan korisnički račun na ESO serveru. Slično Blizardovom Battle.net-u, ESO omogućava mečeve u kojima se igrači mogu međusobno dopisivati. Svaki kupljeni primerak igrice nudi jedan ovakav nalog. Zanimljiva prednost ove igre je što igrač ne mora da počne igru ispočetka ili da poseti neki sajt da bi registrovao igru.
Na ESO, igrač može da osnuje Matični grad kao i u režimu za jednog igrača i dobije neke vojne činove posle svake pobede. Kako igrač pobeđuje u igri, dobija sve više i više činove, sve dok ne dostigne najviši čin — feldmaršal. Ovaj sistem je zasnovan na takozvanoj nominalnoj snazi : svaka aktivnost u igri se nagrađuje bodovima, ali pobeda nad igračima sa boljim položajem donosi više bodova. Isto tako, bodovi se gube ako igrač počinje više da gubi nego što pobeđuje i eventualno gubi svoj rang.
Igrač može koristiti Brzo pretraživanje, ako želi da se brzo uključi u nekoj igri i dobiće protivnika sa manjim ili relativno višim ili potpuno istim rangom.
Način igre
Igrač počinje sa gradskim centrom ili doseljeničkim kolima, sa jednim istraživačem i nekoliko doseljenika. Tačna pozicija neprijatelja, neutralnih strana ili domorodačkih plemena je nepoznata tj. neistražena. Ako je u igri i saigrač, onda se pogled deli, tj. igrač vidi isto što i njegov saigrač. Igrači istražuju mapu i počinju da sakupljaju hranu, novac ili drva, koji se troše kroz gradnju zgrada, treniranje vojnih jedinica ili doseljenika i unapređivanje tehnologije. Potezi poput proizvođenja jedinica, konstruisanja zgrada, ubijanja neprijateljskih jedinica itd. daju igraču bodove za iskustvo. Ovi bodovi se troše kako bi se mogli iskoristiti bonusi iz Matičnog grada. Pod tim se podrazumevaju jedinice, nadogradnje ili sirovine. Igra se igra kao bilo koja strategija u realnom vremenu tj. sve dok jedna strana ne nadvlada. Igrač pobeđuje kad se unište sve neprijateljske jedinice i zgrade.
Doba
Kao i u mnogim strateškim igrama, i u ovoj igri igrač može da prođe u narednu tehnološku fazu, koja daje bolje jedinice i zgrade. U igri se ovo zove „doba“ i ono predstavlja istorijski period. Postoje sledeća doba: doba otkrića, koje predstavlja period kad su Evropljani otkrili Ameriku i daje igraču mogućnost da razvija tehnologiju; kolonijalno doba , koje predstavlja evropsko istraživanje Novog sveta i dodaje mogućnost da se treniraju rane vojne jedinice; doba tvrđava , koje predstavlja doba utvrđivanja evropskih kolonija, dodaje mogućnost pravljenja tvrđava i daje kompletniju vojsku; i industrijsko doba , koje omogućava jaču ekonomiju zbog boljih zgrada za prikupljanje sirovina i daje bolju artiljeriju.
Imperijalno doba otključava sve jedinice i zgrade i daje igraču mogućnost da dva puta šalje jedinice i hranu iz Matičnog grada. Sva unapređivanja u nova doba plaćaju se novcem, osim prelaska u kolonijalno doba, koje zahteva samo hranu. Troškovi prelaska u novo doba zavise od doba, ali ne i od civilizacije.
Slično sistemu unapređivanja u igri Age of Mythology, Age of Empires III koristi politički sistem za dobijanje bonusa prilikom ulaska u novo doba. Kada igrač odluči da pređe u novo doba, daje mu se izbor od tri političara, koji daju različite bonuse. Političari obično daju bonuse u prirodnim sirovinama ili vojsci.
Civilizacije
Age of Empires III daje mogućnost igraču da upravlja sa osam različitih civilizacija: Španija, Velika Britanija, Francuska, Portugal, Holandija, Rusija, Pruska i Osmansko carstvo; svaka sa svojim prednostima i manama. Svaka nacija ima svoje specijalne jedinice. Specijalne jedinice uključuju Nacionalnu gardu, koja postaje najjača jedinica posle unapređivanja u Imperijalno doba, ali su veoma skupa. Igrač može da promeni ime svome Matičnom gradu, Istraživačevo ime i dobija da upravlja jednim periodom u ime svojih vladara (kao na primer Napoleon Bonaparta za Francuze ili Sulejman Veličanstveni za Turke ). Svaka civilizacija može da prizove specijalne isporuke koje su jedinstvene samo za njih (npr. samo Nemci mogu da prizovu plaćenike u kolonijanom dobu).
Ima i drugih civilizacija koje se igraju putem kampanje - Vitezovi svetog Jovana, plaćenici Džona Bleka i Falkonska Železnička kompanija (SAD) Ove civilizacije se igraju na potpuno isti način, ali sa malim izmenama. Civilizacije iz kampanje koje se ne mogu igrati su pirati, Krug Osusa i Indijanci, mada se oni mogu igrati preko prepravljača za scenario.
Ima 12 različitih plemena, ali nisu svaka za sebe igrajuća frakcija. Ali igrači mogu formirati alijanse tako što naprave trgovačku stanicu. Ta plemena su Asteci, Karibljani, Čiroki, Komanči, Kri, Inka, Irikuvai, Lakota, Maja, Notka, Seminjol i Tupi.
Tri plemena se mogu igrati u proširenju Age of Empires III: The War Chiefs: Irikuvai, Lakota (pod imenom Sijuksi) i Asteci. Ove civilizacije su uklonjene iz igre i njihovi kampovi su zamenjeni plemenima Hjuron, Šajeni i Zapotek.
Matični grad
Age of Empires III je prva igra koja uvodi koncept „Matičnog grada“.
U Matičnom gradu postoje tri zgrade koje se mogu nadograđivati kako bi se poboljšale isporuke igraču tokom igre. Zgrade su: Kompanija za trgovinu sa Novim svetom, Vojna akademija , Katedrala , Manufakturna fabrika i Luka.
Igrač može da otvori ekran svog „Matičnog grada“ tako što u samoj igrici u donjem levom uglu pritisne svoju nacionalnu zastavu. Međutim, on ne može da menja odabir karata, veća da koristi karte koje je spremio pre igre.
Tokom igre igrač dobija iskustvo ( ili experience) za akcije koje izvršava tokom igre kao što je: treniranje jedinica, ubijanje protivnika ili konstruisanje zgrada. Kada god dobije određenu količinu ovih poena igrač može da prizove iz Matičnog grada odgovarajuće isporuke. Vreme isporuka se usporava tokom igre, zbog sve većeg broja poena koji treba da se ima kako bi se isporuka prizvala. Takođe sve iskustvo se sakuplja u Matičnom gradu kako bi grad mogao da se unapredi na veći nivo i kako bi se unapredile karte.
Igrač može da sa kartama pravi različite kombinacije: „bum“ (ekonomska kombinacija), „raš“ (vojna kombinacija) ili „turtl“ (odbrambene kombinacije).
Prvih nekoliko karata je automatski dodato u igračev špil. Tokom igre, kada igrač dobije još karata, on može menjati svoj špil dodajući nove ili oduzimajući stare.
U Matičnom gradu uvek postoje najmanje dva špila kako bi, kad se jedan špil potroši, drugi mogao da ga zameni. Ovo daje mogućnost igraču da pravi mnogo različitih špilova za različite mape. Svaki špil podržava 20 karata.
Svaki Matični grad može menjati svoj izgled, ali bez uticaja na igru. Kada menja izgled gradu, igrač može da dobije sasvim jedinstvene ličnosti koje se ne mogu igrati na mapi (primer: muzičar ili prostitutka), može da menja boje grada ili da postavlja različite objekte ili dekoracije širom grada. Igrač dobija opciju prepravljanje kada god pređe na novi nivo.
Jedinice
Jedinice u igri su zasnovane (kao i kod prethodnika) na jedinicama iz istorijskog perioda svake civilizacije. Igrač kontroliše raznovrsne civilne i vojne jedinice, koristeći ih da proširi svoju civlizaciju, kao i da vodi rat sa svojim protivnicima.
Osnovna jedinica je "Kolonista". Ova civilna jedinica služi da bi se sakupljale sirovine (tokom lova, gajenjem stoke, sečenjem drveća, kopanjem ruda i sakupljanjem sa farmi i plantaža) i konstruišući zgrade, kako bi poboljšali ekonomiju civilizacije.
Vojne jedinice se koriste kako bi se igrač borio sa protivnikom. Pešadija je najjeftinija i može se samo kretati na kopnu, koristeći oružje za gađanje od obične batine do ranijih puškama. Teška artiljerija takođe koristi oružje za gađanje, najviše topove i minobacače; međutim takođe postoji artiljerija naoružana granatama. Postoji i konjica, koja je naoružana hladnim oružjem kao što je mač ili vatrenim oružjem kao što su pištolji. Jedinice naoružane vatrenim oružjem nanose bonus štetu istim jedinicama naoružanim hladnim oružjem.
Nova jedinica je istraživač, koji obično služi da istraži nepoznato područje. Sposoban je i da napravi trgovačke radnje i ima specijalan napad. Ova jedinica ne može biti ubijena već može biti ranjena i ostaje nepomična na mestu gde ga je neprijatelj ranio. Ponovo postaju aktivni kada se u blizini nađe neka igračeva ili prijateljska jedinica, a može biti i otplaćen, tj. može postati aktivan u gradskom centru. Neke isporuke mogu poboljšati sposobnosti istraživača, kao na primer pas koji pomaže istraživaču u borbi.
Brodovi su dostupni samo na nekim mapama; ova vojna klasa koristi topove i zapaljene strele u borbi. Neke jedinice koje se kreću po vodi imaju sposobnost da skupljaju sirovine, kao što su hrana ili novac, dok ostale mogu da prevoze jedinice. Neki tipovi mogu da proizvode kopnene jedinice, ako se nalaze uz kopno.
U većini slučajeva Indijanci se nalaze na mapi i mogu da treniraju svoje sopstvene jedinice, ali samo ako igrač sa njima formira alijansu. Većina njih ima hladno oružje za borbu prsa u prsa, ali neki imaju i oružje dugog dometa kao što su luk i strela. Mogu naći i Indijanci sa puškama, ali ih ima vrlo malo. Ove jedinice su veoma jake kada se koriste protiv konjanika, ali i oni imaju svoju laku konjicu koja obično služi da odvraća pažnju neprijatelju, dok se igrač koncentriše na druge stvari. Indijanci takođe imaju u kanue koji se treniraju u igračevoj luci kad se formira savez. Francuzi imaju specijalnu zgradu koja se koristi da bi poboljšala odnos sa Indijancima.
Balon se koristi za istraživanje područja, može se jedino prizvati iz Matičnog grada ili da bude treniran od strane istraživača. Baloni se mogu praviti koliko god je potrebno, ali postoji tajmer koji određuje koliko vremena treba da bi se mogao napraviti novi balon. Kada se balon unapredi ne može može se prizvati više od jednog balona, ali zato balon nema tajmer.
Broj jedinica koje je moguće trenirati je određen „Populacijskim limitom“, kao i kod svih strategija. Svaka nova jedinica povećava broj jedinica koje igrač trenutno poseduje, sve dok ne dostigne maksimum od 200. Obične jedinice kao što su kolonisti zazuimaju 1 poen, ali druge uključujući i konjicu mogu koštati 2 poena. Malo jače jedinice, posebno artiljerija ili plaćenička konjica može koštati i do 7 poena. Nativni ratnici, baloni ili slične jedinice ne zauzimaju nijedan poen, ali imaju broj koji se može najviše napraviti, terajući igrača da istrenira određeni deo jedinica za određeno vreme.
Konjica i pešadija ne napadaju brodove kopljima, pištoljima ili puškama, već koriste zapaljene strele ili baklje.
Kampanja
Kampanja je zasnovana na priči i sastoji se od niza scenarija koji igraču daju zadatke, kao što je uništavanje određene zgrade isl. U Age of Empires III, kampanja prati izmišljenu porodicu Blek u serijalu od tri čina, a svaki čin predstavlja jednu generaciju porodice Blek. Umesto da igra kao jedna standardna civilizacija, igrač uzima specijalnu civilizaciju koja je direktno povezana sa periodom u kojoj ličnost iz igre živi.
Muzika
Kao i u prethodnim delovima serijala Age of Empires i Age of Mythology, i muziku za Age of Empires III su komponovali Stefen Ripi i Kevin Mekmulan. Stefen Ripi, muzičar i direktor zvuka u Ensemble Studios, rekao je: „Age of Empires III je igra sa epskim elementima - pokriva kolonizaciju Amerike u periodu od 300 godina, te treba da ima epsku muziku. Korišćen je ceo orkestar i hor, inspiracija se izvlačila iz muzike tog perioda. Muzika prati Morgana Bleka i njegove pratioce u borbi protiv Kruga Osusa za uporište u Novom svetu.“
Muzička lista sadrži bonus DVD sa zvučnim sistemom 5.1, a dodato je i još pet novih pesama, dovodeći tako do ukupnog broja od 27 pesama.
Lista pesama je:
Tehničke karakteristike
Age of Empires III je zaosnovan na softverskom stroju igre Age of Mythology. Jedna od bitnijih novina jeste Havok simulacija njihovog middleware endžina za verziju za Vindouz i slični PhysX endžin za Mac OS X verziju. Ovo znači da svako uništavanje zgrade ili sečenje drva neće biti pre toga animacijom stvoreno već će biti proračunato od strane računara, što je svakako novitet u ovom serijalu. Druga grafička novina jeste osvetljenje same igre koje je postignutno Pixel shader programom.
Istorija izdanja
Posle najave igre 4. januara 2005. godine, demo verzija igrice je izdata 7. septembra 2005. Sastojala se je od polovične igre predstavljajući nove dodatke, kao što su dva scenarija iz kampanje, dva scenarija iz obične igre (Nova Engleska i Teksas) i mogle su se igrati dve civilizacije (Britanci i Španci) i različite modifikacije. Ažuriran demo igre je izdat sa izlaskom igre 22. septembra 2005. godine.
Izdanjem igre 22. septembra 2005. godine napravljene su dve edicije. Standardna edicija je uključivala igru i uputstvo, pored ove napravljena je i edicija za kolekcionare koja je uključivala: poklon kutiju sa dodatkom diska sa pesmama iz igre, dodatni dokumentarni film, knjigu sa tvrdim povezima pod imenom Art of Empireskoja sadrži pravljenje 3D grafike iz igre i sadrži jedan DVD film pod imenom Making of Age of Empires III.
Od prvog izdanja igre izdate su mnoge zakrpe za bagove i sa nekim novinama za igranje.
Ensemble Studios je izdao ekspanziju igre pod imenom Age of Empires III: The War Chiefs 17. oktobra 2006. Ekspanzija sadrži tri nove indijanske civilizacije koje se u potpunosti mogu kontrolisati: Konfederacija Irokeza, Velika Sju nacija i Asteci. Novi dodaci su dodati za Evropske civilizacije, mape ili sami način igre (kao na primer revolucija u kojoj igrač može da izazove revoluciju u otadžbini i da započne aktivni vojni udar u igri). Obe igre su dostupne u zlatnoj ediciji koja je izdata 23. oktobra 2007.
Mac OS X verzija igre je izdata 13. novembra 2006. od strane MacSoft-a, a kasnije i ekspanzija 18. juna, 2007.
Kritika
Age of Empires III je dobila dobre kritike odmah po izdavanju igre. Prosečni skor igre je 86% i bila je na 71 mestu u listi najpopularnijih personalnih igara, prema Game Rankings. Age of Empires III je bila osma najprodavanija igra u 2005. godini, i preko dva miliona kopija je prodato do maja 2007. godine. GameSpot je rekao da je igra veoma briljantna i da će dugo puniti džepove autorima, a GameSpy je posle toga rekao „da možda nije toliko pomerila granice strategija, ali je postavila visoke standarde koji će godinama trajati“. IGN je takođe prokomentarisao igru govoreći „da je Age of Empires III je veoma izbalansirana i doterana igra“ i da bez obzira na nekoliko nedostataka u interfejsu, ceo koncept igre je solidno odrađen. Game Revolution se je žalio da je igra „detaljna kao istorijska knjiga i da je otprilike i toliko i zabavna“ GameZone se nije slagao sa time i kratko je prokomentarisao: „Ako kupite ovu igru nećete zažaliti.“
Grafika igre je veoma hvaljena od strane kritičara. U jednom pregledu igre IGN je rekao: "Posle pregleda snimka iz igre, naša vilica je dotakla pod zbog količine detalja" dok je u njihovom pregledu, 1UP.com je opisao igru sledećim rečima: „Jedna od najlepših igara koju ćete ubaciti na vaš računar i nećete je uklanjati u skorijoj budućnosti.“ GameSpy se složio navodeći „da je grafika igre je nepravaziđena kada su u pitanju strategije.“ GameSpot je takođeo hvalio grafiku, ali je takođe imao i negativne komentare; Rekli su: „Kad ne bi bilo nespretno ponašanje jedinica...Age of Empires III bi izgledala stvarno neverovatno.“ GameSpy je nagradio igru nagradom „Najbolja grafika“. GameSpy ju je nagradio nagradom „Igra 2005. godine“, navodeći da je grafika na nivou pucačina iz prvog lica.
Sam audio je dobio podeljene kritike. GameZone je dobro primio audio, komentarišući: „Osetićete eksploziju topovskog đuleta, buku musketa koju prave tokom paljbe i uništavanje zgrade. Sve zvuči veoma realistično i veoma oživljava igru.“ Eurogamer je kratko prokomentarisao zvuk: AoE3... zvuči fantastično dok je Game Revolution pomenuo: Zvuk ambijenta, muzika i glasovi odgovaraju svakom dobu iz igre. Međutim, IGN je bio manje impresioniran, komenatarišući: „Dovoljno dobro... ali se ne izdvaja.“
Kritičari su takođe imali podeljena mišljenja o kampanji. GameSpot je mislio da je kampanja standardna za sve strategijske igre, ali se je žalio da je imao veoma loše glasove likova i veoma mučne filmove između scenarija. GameSpy se je složio da kampanja igre nije revolucionarna, ali je mislio da su glasovi odlični. IGN je pohvalio priču iz kampanje: „Veoma dobro odrađena i daje igraču svrhu da igra ovu igru.“; takođe su rekli da „je kampanja od 24 misije veoma dobro dizajnirana.“ Eurogamer je rekao da je kampanji nedostajala originalnost, zato što „je dobro napisana i lepo uklopljena, ona nudi iste opcije koje su sve strategije nudile godinama.“ Game Revolution nije uopšte voleo kampanju. Poredeći je sa kampanjom iz Age of Empires II rekli su: „Priča je veoma loše zamišljena, umesto priče o ropstvu, epidemijama i bolestima koje su karakteristične za ovo vreme, ovde imamo jednu slabašnu kampanju o porodici kojoj je suđeno da sačuva „Sveti gral“ od Satanskog kulta.“
Age of Empires III multiplejer je veoma hvaljen, zbog koncepta Matični grad. Za multiplejer GameZone je rekao: „Ova igra prosto mora da ima multiplejer, a razvojni tim je upravo to obezbedio.“ „1UP“ je imao slični komentar: „Multiplejer je veoma dobro uklopljen zbog doteranog interfejsa, mogućnost pravljenja klanova i brojnih korisnih dodataka.“ VideoGamer je rekao: „Multiplejer će vas zabaviti čak i više od kampanje.“ GameSpy je rekao za multiplejer i koncept Matični grad isto: „Jedan dobar prateći efekat... je da, čak i kad vam je dosadna kampanja, u multiplejeru ćete zarađivati mnogo iskustva... razvijajući grad.“ EuroGamer je međutim imao drugačije mišljenje: „Dosta sa poklonima!... Ne bi trebalo da mi dopuštate da svakih par minuta idem u Matični grad kako bih dobio besplatnu jedinicu ili ili neočekivanu sirovinu. Ja nisam neko razmaženo derište koje treba da se potplaćuje beskrajnim resursima.“
Igru je dva puta nagradio GameSpy 2005. godine: „Strategija godine“ i „Najbolja grafika“. Takođe je dobila takozvanu Časnu napomenu za najbolju muziku. GameSpy je veoma dobro ocenio igru dajući joj 5 zvezda u svojoj kritici, najviše obraćajući pažnju na grafiku i osećaj koji pruža pri igranju više igrača. GameSpy ju je nazvao petom najboljom igrom za 2005. godinu, uključujući i ocenu „izvanredna“, koju je dobila od magazina GameZone.
San Giorgio, Vercelli
San Giorgio je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 295 m.
East Verde Estates, Arizona
East Verde Estates je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 170 stanovnika.
Antankarana (narod)
I Antankarane kao i ostali Malagašani govore malgaški makrojezik samo posebnim dijalektom, kojeg oni zovu antakarana.
Historija
thumb|left|200px|Karta rasprostranjenosti Malagaških etničkih grupa
Korijeni Antankarana sežu u 12. vijek, kad su se takozvani Antalaotra ("oni sa mora"), doseljenici sa obala istočne Afrike - uglavnom Svahiliji, naselili na sjeverne obale Madagaskara. Iz te prvobitno jedinstvene etničke grupe se je tokom 16. vijeka, izdvojila aristokracija, kasniji narod Sakalava. Pri kraju 17. vijeka, jedan odpadnik od te grupe Andriantsirotra, osnovao je Kraljevstvo Antankarana, i utemeljio dinastiju Zafimbolafotsi. Početkom 19. vijeka merinski kralj Radama I., pokorio je Antankarane i pripojio njihove teritorije svom Kraljevstvu Merina.
Jedan dio Antankarane nije se nikako pomirio sa gubitkom samostalnosti, i nastavio je pružati otpor i živjeti po svom, čak i nakon stjecanja nezavisnosti. Njihov posljednji kralj iz dinastije Zafimbolafotsi, Tsimiaro III., odstupio je s prijestolja tek 1982., do tada je imao prijestolnicu u gradu Ambilobe.
Kultura i običaji
Mnogi elementi kulture Antankarana ukazuju na njihovo afričko porijeklo. Bave se stočarstvom, ribarstvom te se u manjoj mjeri poljoprivredom, sade kukuruz, rižu i kasave.
Xin Xianying
Xin Xianying (191-269) je bila kineska plemkinja iz doba Tri kraljevstva, poznata kao kćer Xin Pija, velikodostojnika na dvoru države Cao Wei, ali i po tome što je aktivno sudjelovala u političkim raspravama, što je bila rijetkost za žene u Kini 3. vijeka. Kineski historijski izvori je opisuju kao izuzetno mudru ženu, kao i da ju je hvalio njen brat Xin Chang.
Bila je poznata i kao savjetnica svog nećaka Yang Hua, koga je upozoravala na nezdrave ambicije generala Zhong Huija, a za koje se upozorenje ispostavilo da je točno.
Betlehemska zvijezda
thumb|desno|[[Giotto: Poklon kraljeva. Vidi se i betlehemska zvijezda]] Betlehemska zvijezda nebeska je pojava, koja se spominje u Evanđelju po Mateju (Mt 2, 1-13), kada su se tri kralja s istoka pojavila u Jeruzalemu raspitujući se, gdje se rodio Isus. Pratili su zvijezdu, koja je išla ispred njih i zaustavila se iznad mjesta Isusova rođenja u Betlehemu.
Zvijezda je dio proročanstva iz Staroga zavjeta: "Vidim ga, ali ne sad, gledam ga, ali ne izbliza: zvijezda izlazi iz Jakova, žezlo se diže iz Izraela (Br 24,17).
Prema znanstvenicima, Isus se rodio između 8. do. 4. godine pr. Kr. Postoji više znanstvenih teorija o betlehemskoj zvijezdi. Prema teoriji popularnoj u doba renesanse, betlehemska zvijezda nastala je kao konjukcija nebeskih tijela. To se događa, kada se staze gibanja dva ili više planeta poklope gledano sa Zemlje pa to izgled kao jedna sjajna zvijezda. Otprilike u vrijeme Isusova rođenja dogoddlo se nekoliko konjukcija između Jupitera i Saturna, između Jupitera, Saturna i Marsa i između Jupitera i Venere. Britanski fizičar objavio je rad o tome u časopisu Nature. Engleski znanstvenik Buhmer-Thomas 1992. godine izrazio je mišljenje, da je betlehemska zvijeda bila planet Jupiter. Prema opisu iz Evanđelja po Mateju, zvijezda je išla pred kraljevima, dok nije došla i stala nad mjestom gdje se rodio Isus (Mt 2, 9). Takva pojava gibanja, zaustavljanja, kretanja unazad i prema naprijed karakteristična je za Jupiter.
Prema nekim znanstvenicima, betlehemska zvijezda je vrsta zvijezde po imenu supernova, koja ima jako velik sjaj i koja postupno umire. Kineski astronomi zabilježeli su jednu supernovu 5. godina pr. Kr.
Bourbourg
Burbur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Denkerk.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 6908 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 179 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 38,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 3 metara (maksimalnoj 10 m, a minimalnoj 0 m).
Hulett, Wyoming
je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Castle Pines North, Colorado
Kasl Pajns Nort je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.360.
Opština Bosilegrad
Opština Bosilegrad (Община Босилеград) je opština u Srbiji, smeštena na krajnjem jugoistoku države, a koja u administrativnom smislu pripada Pčinjskom okrugu. Sastoji se od grada Bosilegrada i okolnih sela. Predstavlja jednu od dve opštine u Srbiji (uz Dimitrovgrad) gde većinu stanovništva čine Bugari. Teritorija opštine je pripadala Bugarskoj od 1878. do Nejiskog mirovnog sporazuma 1919. kada je predana Kraljevini Srbiji, odnosno Kraljevini SHS.
U 1991. u opštini je živelo 11.644 ljudi (čija etnička struktura je bila: Bugari 89,8%, Srbi 5%, Romi 3%, Crnogorci 0,2%, Muslimani 0,01% i ostali 1,99%). Prema popisu stanovništva 2002. u opštini je živelo 9.931 ljudi.
Obrazovanje
Na teritoriji opštine se nalazi jedna gradska osnovna škola: „Georgi Dimitrov“. Takođe postoji i jedna srednja: Gimnazija.
Caodelmondo, Padova
Caodelmondo je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Grad Novi Pazar
thumb|200px|Lokacija novopazarske opštine u Srbiji
Opština Novi Pazar je jedna od opština Srbije. Nalazi se u jugozapadnoj Srbiji, u Raškom okrugu.
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, opština Novi Pazar ima 100.410 stanovnika. Većinu čine Bošnjaci (78%).
Hohenau
Hoenau je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Frejung-Grafenau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.449 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9272127.