cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chinapa, Tzitzio
Chinapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Charlotte's Web
Charlotte's Web (Charlotteina mreža) nagrađivani je dječji roman američkog pisca E. B. Whitea. Originalno je objavljen 1952. s ilustracijom Gartha Williamsa.
Prema knjizi su nastala tri istoimena filma: prvi je animirana verzija iz 1973., njezin nastavak objavljen je 2003., a 2006. je snimljena i igrana ekranizacija s Dakotom Fanning. Iste je godine objavljena i videoigra.
Kervignac
(francuski - Kervignac) je naselje i opština u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan.
Po podacima iz 1990. godine u opštini je živelo 3.681 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 93 stanovnika/km².
Harspelt
Harspelt je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 80 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232234.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Harspelt se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 480–500 metara. Površina opštine iznosi 4,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 80 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 17 stanovnika/km².
El Naranjo, Tomatlán
El Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Madonna della Stella, Brescia
Madonna della Stella je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Wainscott, New York
Vejnskot je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 650, što je 22 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ogliastrello, Messina
Ogliastrello je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 460 m.
2-Metilundekanal
2-Metilundekanal je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 184,318 Da.
Tierra Prieta, Tamalín
Tierra Prieta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamalín.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Крушчица (Бела Црква)
Крушчица је насеље у Србији у општини Бела Црква у Јужнобанатском округу. Према попису из 2011. било је 864 становника.
Историја
Крушчица спада у групу старих насеља. Први пут се помиње 1660. године, а током своје историје често је мењала име.
Суха-Крушчица јавља се 1690—1713. године са 27 домова. Црква сазидана је у XVIII.веку и имало је 338 православних становника. Бројно стање становништва је у сталном порасту: 1869.- 1822 становника, 1880 - 1865; 1890 - 2121; 1900 - 2909; 1910 - 2317 становника..
У Крушчици је 1808. године подигнута буна крушчичких граничара (позната као Крушчичка буна) под вођством ђакона Димитрија Ђорђевића и пензионисаног фрајкорског капетана Маријана Јовановића. Буна је подигнута под утицајем Првог српског устанка, али је она брзо угушена, а њени актери погубљени.
У Крушчици је рођено неколико народних хероја из НОБ-а као што су: Сава Мунћан, Станка Мунћан и Жарко Златар.
Предања о насељу
Народ редовно и овде и у околини каже Кручица, а не Крушчица. Колико знају стари људи, Крушчица је одувек овде. Овде је „Колац ударен“ кад је први пут насељена. Верују да су први насељеници дошли из Србије, а и из Црне Горе. Кад су се насељавали дошла је ту једна баба од сто година, ударила колац и казала: „Овде ће да буде село“. А кад су је питали како ће се звати село, рекла је: " Да видимо о'шта је је колац?" Како је колац био од Крушке, село доби име Крушчица. Мисле да је та баба била од Лекића фамилије. Најпре је било село на месту Угљешина бара, а основало га је шестнаест породица које је довео обор-кнез Угљеша. Тамо је била и црква посвећена св. Димитрију, и ту су били дуго, па су због Куге прешли на данашње место. Око првог села је био, ископан шанац (канал), да Куга не уђе у село. После је у Крушчицу, када се преселила на данашње место, дошло више родова из Јагодине, међу њима и Витомирови-Стеванови, названи по претку Витомиру, који се доселио, а Стеванови је, јамачно, било старо њихово презиме. По причању старих људи, дошли су заједно из Црне Горе и остали овде: Лекићи, Тодорови, Стајићи, Јовичини и Митровићи. Баба од Лекићевих, врло стара, није више ни видела, очупала је мало траве и рекла да је овде добро, мирише Мајчина душица. Никога, веле, није било овде, него су се они први населили. Не зна се да ли је, и у каквом сродству било тих пет фамилија (четри славе од давнина Ђурђиц, а Митровићи Ђурђевдан). Лекићи по надимцима: Бата-Маркови, Свирчеви, Крецуљеви (али пореклом Илићи, сад се презивају Лекићи), Трајилови (Трајило, Влах, посињен у кући Лекића). Алекса Лекић је дигао устанак 1809. године ради устанка у Банату и заједничка војевања под Карађорђем. После неуспеха он је пребегао у Србију и војевао уз Карађорђа до пада Србије, затим је пребегао у Аустроугарску (вероватно у Ковин, где му је била прешла и породица), те га аустроугарске власти одведу у Карансебеш, где га лекар отрује. Карађорђе је требао да пређе на Панчево, Миленко на Базјаш, а Милутин на Оршаву, али је био ветар, који их је оме, па нису могли прећи. Отишли су за Вршац и прикупили су се на старом вршачком српском гробљу, неко их је издао, па су их растерали. Од оних које су похватали, неке су отерали на робију, неке су казнили батинама (по 80 батина), али неки су побегли у Србију. Уз Лекића је учествовао у том покрету крушчички свештеник - капелан ђакон Димитрије Ђорђевић.
Крушчица је при крају турске владавине већ била насељено место. У попису 1717. године јавља се у облику Knitiza са 26 кућа, а на Мерсијевој карти као Kniczicza у новопаланчком округу. Године 1773. припало је српско-немачкој, а 1783. румунско-српској граници. Код цркве крушчичке, зидане 1780. године, најстарији надгробни споменик је из 1785. године, на гробу једног свештеника, а други је из 1816. године. У Крушчици има на три места сасвим фамилијарних камених споменика - крстова, на раскршћима, који нису подигнути над гробовима. Откако је Крушчице, увек је било само једно гробље, и то на његовом садашњем месту. На гробљу су гробови груписани по фамилијама. Уочљиво је и просто надгробно камење без крста и натписа, које је несумњиво најстарије, из времена када још можда није било у близини мајстора за резање слова.
Географски положај
Крушчица се налази на периферији Белоцркванске општине, непосредно уз границу са Румунијом. Налази се североисточно од Беле Цркве и од ње је удаљена око 5 километара.
Демографија
У насељу Крушчица живи 801 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 40,7 година (38,1 код мушкараца и 43,1 код жена). У насељу има 338 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,93.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Telugu (narod)
Telugu je naziv za srodne dravidske etničke grupe koje govore Telugu jezikom. Ponekad se za njih koristi naziv Andhra.
Telugu uglavnom žive na Dekanskoj visoravni Indije, uglavnom u državi Andhra Pradesh kao i u Pondicherryju. Postoje značajne Telugu zajednice u državama Karnataka, Maharashtra, Tamil Nadu, kao i u velikim gradovima kao što su Chennai, Bangalore i Mumbai. Također, veliki broj Telugua je emigrirao u druge dijelove svijeta, tako da snažne Telugu zajednice postoje i u SAD, Britaniji, Australiji, Maleziji, Fidžiju i Mauricijusu.
Ireton, Iowa
Ajerton je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 609 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 609 stanovnika, što je 24 (4,1%) stanovnika više nego 2000. godine.
San Gerardo, Soledad de Graciano Sánchez
San Gerardo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1842 m.
Prefektura Arkadija
Prefektura Arkadija ( - Nomos Arcadia) ) je oblast u periferiji Peloponez u državi Grčkoj. To je i po površini najveća prefektura ove periferije. Upravno središte i najveći grad je grad Tripolis, ujedno i središte cele periferije Peloponez. Drugi po značaju gradu u prefekturi je grad Megalopoli.
Etimologija
Naziv prefekture nedvosmisleno upućuje na starogrčki polis Arkadiju, koji je bio značaja u toku istorije stare Grčke.
Prirodne odlike
thumb|280 px|right|Tipično naselje u unutrašnjosti Arkadije thumb|280 px|right|Plaža u primorskom delu Arkadije Prefektura Arkadija je središnja prefektura na Peloponezu. Zbog toga ona ima relativno malu vezu sa morem (Argoliski zaliv na jugoistoku), što se suprotno okolnim prefekturama, koje su izrazito primorske. Sa juga se prefektura Arkadija graniči sa prefekturom Lakonija, sa jugozapada sa prefekturom Mesenija, sa zapada sa prefekturom Ilija, sa severa sa prefekturama Ahaja i Korint i sa istoka sa prefekturom Argolida.
Prefektura Arkadija je planinska u svom većem delu. Najpoznatija planina Menalo u središnjem delu prefekture. Tu su i Parnon na jugozapadu, zatim manji Artemisio, Sajta i Skjatio. Većina planina ima visinu blizu i oko 2000 -{m}-. n.v. U prefekturi postoje i brojna manja polja i zaravni na znatnoj nadmorskoj visini (500-1000 -{m}-). Od njih najvažnija polja je oko najvažnijih naselja, gradova Tripolija i Megalopolija.
Klima u prefekturi Arkadija je u primorskim delovima sredozemna, dok u najvećem, višem planinskom delu prefekture oštrija i bliža kontinetalnoj klimi. Na najvišim planinama klima je oštra, pa su tu smešetni i zimski turistički centri.
Istorija
Oblast prefekture Arkadija bila je jedna od važnih u doba stare Grčke. Prethodno je bila u sasatvu Mikenske civilizacije, da bi je kasnije naselili Dorci. Istorija Arkadije je najviše vezana za polis i grad Arkadiju. Kao oblast blizu stare Sparte, Arkadija je svoju politiku ravnala sa politikom svog moćnog suseda u svim ratovima stare Grčke. Manji značaj Arkadija zauzima u sledećim epohama: u helenističko doba, zatim doba starog Rima i Vizantije. U 13. veku osvajaju je Krstaši, da bi sredinom 15. veka područje Arkadije postalo deo otomanskog carstva. Pod njima će ostati do savremenog doba.
1821. g. ovo područje bilo je jedno od prvih koja su uzela učešće u Grčkom Ustanku. Odmah po uspostavljanju države Grčke obrazovana je i velika prefektura Arkadija, koja je kasnije smanjivana nauštrb okolnih novih prefektura. Tokom 20. veka i pored snažne modenizacije prefekture Arkadija je stalno bila iseljeničko područje sa naglim smanjenjem stanovništva usled nepovoljnih životnih uslova. Smatra se da današnje stanovništvo prefekture čini oko 50% stanovništva od pre 100 godina. Poslednjih decenija prefektura se našla u nešto boljem položaju, pre svega zahvaljujući izgradnji savremenog autoputa ka Atini. Sa druge strane prefektura je bila i jedna od najteže pogođenih prilično brojnim šumskim požarima tokom proteklih 2 decenije. Takođe, 1967. g. snažan zemljotres je pogodio grad Megalopoli.
Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Arkadija su Grci. Dominira gradsko stanovništvo, a oko 30% stanovništva živi u gradskom području Tripolija. Zbog toga je već i onako mala gustina prefekture (<25 st./km²) naseljenosti još manja.
Ask Any Girl
Ask Any Girl je američka filmska komedija snimljena 1959. u režiji Charlesa Waltersa. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Winifred Wolfe. Protagonistica, čiji lik tumači Shirley MacLaine, je prostodušna djevojka iz provincije koja dolazi u New York i dobija posao u reklamnoj agenciji gdje otkriva kako u SAD ima pet miliona žena više nego muškaraca, te da se treba potruditi želi li pronaći pravu ljubav. Radnja prikazuje kako joj u tome pomaže šef (čiji lik tumači David Niven), koji je poput Pigmaliona nastoji "pretvoriti" u savršenu ženu za svog brata (čiji lik tumači Gig Young. Ask Any Girl je prikazan na Berlinskom festivalu gdje je MacLaine dobila Srebrni medvjed za svoju ulogu.
Nămoloasa, Nămoloasa
Nămoloasa je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Nămoloasa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Los Indios, Acuña
Los Indios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Ponterotto, Genoa
Ponterotto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
El Faisán, Fraccionamiento, Santa María Huatulco
El Faisán, Fraccionamiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Beemster
Beemster je općina u nizozemskoj provinciji Sjeverna Holandija i ujedno prvi polder koji su Nizozemci stvorili isušivanjem jezera vjetrenjačama-pumpama. Polder Beemster je isušen u razdoblju od 1609. do 1612. godine, i do danas je sačuvao organizirane poljoprivredne površine, farme, putove, kanale, brane i sela koje su planirani u skladu s klasičnim renesansnim pravilima. Tako je mreža kanala u Beemsteru paralelna mreži putova. Zbog svoje povijesne važnosti i originalnosti tvorevine, koja je gotovo netaknuta od dana stvaranja, Beemster je 1999. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi. U općini Beemster nalaze se naselja Middenbeemster, Noordbeemster, Westbeemster i Zuidoostbeemster. Sporazum o prijateljstvu s Beemsterom ima općina Studená (Češka).
Kuća Rietveld Schröder
Kuća Rietveld Schröder (nizozemski: Rietveld Schröderhuis), poznata i kao Schröder kuća u Utrechtu je kuća koju je 1924. godine izgradio nizozemski arhitekt Gerrit Rietveld za Gđu. Truus Schröder-Schräder, majku troje djece, koja je tražila da kuća bude sa što manje zidova. Nalazi se između običnih terasastih kuća, pored ceste koja je izgrađena u 1960tima. Kuća je najbolji, a po nekima jedini, primjerar ahitekture De Stijla. Gđa. Schröder je živjela u njoj sve do svoje smrti 1985. god. kada ju je restaurirao Bertus Mulder u muzej otvoren posjetiteljima. Zbog toga što predstavlja nezaobilazan primjer napretka moderne arhitekture 20. stoljeća, 2000. godine dospjela je na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.
Beemster
Povijest
mini|lijevo|250px| Karta poldera Beemster iz 1869. s prepoznatljivim mrežnim planom mini|lijevo|250px| Starosna piramida stanovništva u Beemsteru 2008. Oko 800. godine ovo područje je bilo prekriveno tresetom malene rijeke Bamestra po kojoj je kraj dobio ime. Od 1150. do 125o. godine, ljudi su konstantnim iskapanjem treseta od ovog područja načinili jezero koje je bilo povezano kanalom s morem Zuiderzee.
Kuća Rietveld Schröder
Arhitektura
mini|lijevo| Maketa kuće iz oko 1985. god. Kuća Rietveld Schröder je izvana i iznutra radikalno prekinula s tradicionalnom arhitekturom. Ova kuća na dva kata je izgrađena na kraju terase drugih kuća u nizu, ali je potpuno drugačija od njih.
Beemster
Povijest
Oko 1605. godine privatni investitori su započeli sa isušivanjem jezera Beemster, i gotovo ga potpuno isušili 1610. godine kada je pukla brana i ponovno ga poplavila. Nakon toga su podigli branu u obliku prstena, visoku 1 metar, oko cijelog područja i 1612. godine nastao je polder Beemster. Zemlja na polderu Beemster se pokazala izuzetno plodnom za poljoprivredu i njegove urode je koristila nizozemska istočnoindijska kompanija na svojim prekookeanskim putovanjima.
Kuća Rietveld Schröder
Arhitektura
Unutra nedostaje statična akumulacija soba, već su prostori dinamični, otvoreni i povezani. Prizemlje je zadržalo malo tradicije u organizaciji kuhinje i tri spavaće sobe oko središnjeg stubišta. Dnevni boravak na katu je zapravo veliki otvoreni prostor u kojemu se nalaze odvojeni samo toalet i kupatilo. Rietveld je namjeravao ostaviti ovaj prostor takvim kakav je. No gđa. Schröder, je željela da on bude više-funkcionalan, što je dobiveno nizom klizećih i preklopnih panela. Kada je potpuno podijeljen, dnevni boravak se pretvara u tri spavaće sobe, kupatilo i dnevni boravak. No, između ove krajnje podjele i potpuno otvorenog prostora postoje brojne kombinacije različitih oblika i namjena prostorija.
Beemster
Povijest
50 vjetrenjača-pumpi je održavalo razinu vode na ovom polderu više od tristo godina, a onda su zamijenjene parnim strojevima 1920-ih. Sustav ispumpavanja vode je obnovljen 1960-ih i od tada djeluje gotovo savršeno.
Znamenitosti
U Beemsteru se nalazi pet utvrda koje su dio "Obrambene linije Amsterdama" (npr. Fort Spijkerboor), izgrađene od 1880. do 1920. godine, a koje su također UNESCO-va svjetska baština.
Kuća Rietveld Schröder
Arhitektura
Fasada je veliki kolaž ploča i linija čiji su dijelovi namjerno odvojenih oblika i čine nam se kako klize jedan pored drugoga. Na ovaj način je omogućeno da se napravi nekoliko balkona. Poput Rietveldove stolice, svaki dio ima svoj zaseban oblik, mjesto i boju. Primarne boje fasade, pored bijele i sive pozadine, te crnih prozora i njihovih okvira, su odabrane da ojačaju plastičnost i čvrstoću kuće.
The Gift of the Magi
The Gift of the Magi je novela američkog književnika O. Henryja originalno objavljena u New York Sunday Worldu 1905. godine. Protagonisti su siromašni muž i žena koji usprkos oskudice odlučuju jedno drugom kupiti poklon za Božić; radnja prikazuje kako žena proda kosu kako bi mužu kupila privjesak za sat, prije nego što otkrije da je muž prodao svoj sat kako bi joj kupio set češljeva. Iako su pokloni besmisleni, supružnici se tješe kako su jedno drugome iskazali iskrenu ljubav i poštovanje. The Gift of the Magi se zbog mješavine ironije i sentimetalizma smatra jednom od najpopularnijih Henryjevih novela.
Godine 1962. je adaptirana u TV-dramu RTV Beograd pod naslovom Novogodišnji poklon.
Kanara
Kanara, Canara ili Kannada je naziv za:
Las Palmas, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Emiliano Zapata, Montecristo de Guerrero
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 316 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1239 m.
David Wilkie
David Wilkie se može odnositi na:
I kapija
I kapija ili I kolo je digitalna logička kapija čiji izlaz prati pripadajuću tablicu istine. Logička jedinica „1“ se pojavljuje samo ako su oba ulaza u stanju logičke jedinice „1“.
Jednostavan primjer I logičke funkcije su 2 prekidača spojena serijski sa baterijom i svjetlom u strujno kolo. Samo ako su oba uključena (logička „1“), struja može da teče.
Matematičko-logičko razmatranje
Vidjeti pod Logička konjunkcija.
Simboli
Postoje 2 simbola za I kolo, obični („vojni“, „američki“) i četvrtasti (IEC).
mini|levo|120p|Obični I simbol
Četvrtasti I simbol|mini|centar|100p
Hardverski opis i raspored pinova
I vrata postoje u TTL i CMOS izvedbi kao integralna kola. Primjer četvorostrukih I vrata sa po 2 ulaza u digitalnom CMOS kolu se vidi na slici.
mini|desno|170p|Ova slika pokazuje I vrata u 4081 integralnom kolu.
Integralna kola sa I vratima od 3 i 4 ulaza takođe postoje.
Zamjena
Ako I kolo nije dostupno, može se složiti iz univerzalnih logičkih NI ili NILI kola, kao i sva druga logika.
Kao primjer, mogu se uzeti jedna NI vrata kojima se na izlaz spoje druga NI vrata kao inverter.
Colinas Campestres, Puerto Vallarta
Colinas Campestres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Češljugar
thumb|Carduelis carduelis carduelis
Colinas Campestres, Puerto Vallarta
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Hartenfels
Hartenfels je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 855 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143025.
Češljugar
Češljugar je malena vrapčarka iz porodice zeba. U narodu ga se često naziva "štiglić" (od njemačkog Stieglitz).
Hartenfels
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Hartenfels se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 350 metara. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 855 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 105 stanovnika/km².
Flecchio, Alessandria
Flecchio je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Češljugar
Opis
Češljugar je u prosjeku dug 12-13 cm s rasponom krila od 21-25 cm i težinom od 14 do 19 grama. Spolovi su slični, s crvenim licem, crno-bijelom glavom, svijetlosmeđim leđima, bijelim stomakom s mekano-smeđim bokovima i prsima. Krila su crno-žuta. Iz blizine se mužjaci mogu razlikovati po većoj, tamnijoj crvenoj maski koja se širi odmah iza oka. Kod ženki, crvena boja ne dopire do oka. Kljun boje bjelokosti je dug i šiljast, a rep je račvast. Češljugari u razdoblju razmnožavanja imaju bijel kljun, sa sivkastom ili crnkastom tačkom na vrhu. Azijska podvrsta ima sivu glavu iza crvenog lica, bez crno-bijelih šara europskih i zapadnoazijskih ptica.
Flecchio, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Češljugar
Opis
Po svome perju češljugar je naša najživlje obojena zebovka koju se može posvuda promatrati i zapravo nije rijetka nego je zbog naseljavanja u parkovima i perivojima postala prava česta gradska ptica. Zbog različitih staništa i načina ishrane postoji vrlo mnogo varijacija obojenosti ove vrste. Dugačak je od 12 do 14 cm, težak 25 grama, osnovna boja mu je počevši od glave: crveno bijelo crna glava, crna krila sa širokom žutom prugom, crni rep s velikim bijelim točkama, bijeli trbuh i prsa s blago smeđkastom srcastom šarom koja se proteže duž bokova, ženka je iste boje samo tamnija.
Ponašanje
Češljugareva omiljena hrana je maleno sjemenje poput čičkova i češljugovine, ali lovi i kukce koje nosi ptićima. Zimi često posjećuje hranilice za ptice. Gnijezde se na listopadnom drveću ili čak bambusu. Ženka nese 4-6 jaja iz kojih se izlegu ptići nakon 11-14 dana.
Opština Iratoșu, Arad
Iratoșu je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Češljugar
Ponašanje
Zimi se češljugari okupljaju u jata od 40 ptica, često i više.
Opština Iratoșu, Arad
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Češljugar
Ponašanje
Ima ugodan pjev, zbog čega se prije držao kao kavezna ptica. Odbjegle ptice ili one namjerno puštene u divljinu su kolonizirale jugoistok Australije i Novog Zelanda. Voli krajeve bogate korovom gdje nalazi svoju omiljenu hranu, čičak i češljinu po kojoj je i dobio ime. U doba parenja češljugar se približava selima i gradovima gdje se osjeća sigurnijim od progona grabljivica. Oko svibnja mužjak počinje svadbenu pjesmu i ženku potiče na gniježđenje. U to doba češljugare obično možemo vidjeti u parovima kako dolijeću u vrtove i hrane se korovom koji je nikao između povrtnih kultura.
Malajali
Malajali ili Keraliti predstavljaju dravidsku etničku grupu koja čini većinu u indijskoj državi Kerala.
Češljugar
Ponašanje
U kasnu jesen polako se mlade i stare ptice skupljaju u velika jata koja će uskoro početi lutati poljima i livadama, vrištinama i korovištima, u potrazi za hranom. Za jakih zima k nama dolaze sjeverne podvrste češljugara koje se dužinom i manjom obojenošću razlikuju od češljugara iz kontinentalnih krajeva. Oni su veći i narastu i do 18 cm, imaju gušće perje i obojenost im je malo drugačija, tako znamo bjelogrle ili one sa skoro cijelom crvenom glavom. Razlikuju se i po bijeloj točci na zatiljku koja se nalazi iza crnog područja na vratu.
Malajali
Govore Malayalam jezikom, te pišu vlastitim Malayalam pismom.
Po vjeri su uglavnom hinduisti, a u nešto manjem omjeru i muslimani oko 25% tzv Mapila i kršćani oko 21%.
Ustav Novog Zelanda
Ustav Novog Zelanda je najviši zakonski akt, iako nepisani, koji uređuje temelje državnog i društvenog uređenja na Novom Zelandu. Ustav Novog Zelanda uređuje odnose između države i građanina, ali i uređuje funkcioniranje i organizaciju države i njezinih tijela. Za razliku od većine država na svijetu, a sukladno praksi zemalja Commonwealtha, Novi Zeland nema jedinstveni zakonski dokument koji kodificira sva prava i obveze. Taj nepisani ustav sačinjavaju, između ostalog, Ustavni akt iz 1986., različiti zakoni doneseni u Parlamentu, sporazum iz Waitangija, pisani patenti, sudske odluke i ustavne konvencije.
Malajali
Ima ih oko 38,500.000.
Lauro Villar, San Nicolás
Lauro Villar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Nicolás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Ustav Novog Zelanda
Novi Zeland je ustavna monarhija s parlamentarnim sustavom vlasti. Taj je sustav temeljen na onom vestminsterskom, iako je taj termin neprikladan s obzirom na tijek ustavnih promjena na Novom Zelandu, prije svega vezanih uz uvođenje proporcionalnog izbornog sustava i postupni nestanak dvostranačja.
Sveti Konstantin
Sveti Konstantin ima više značenja:
Češljugar
Rasprostranjenost i stanište
Češljugar nastanjuje skoro cijelu Europu, Sjevernu Afriku i zapad i središnju Aziju u otvorenim, djelomično pošumljenim dolinama. Stanarica je u zapadnom dijelu svog staništa, ali se seli iz hladnijih krajeva. Također se može seliti i sa zapada ako je zima hladnija nego obično. Uvedena je u mnoga područja svijeta.
Za početak gniježđenja im je neophodna ishrana životinjskog porijekla. Iako su biljojedi, u jelovnik ubacuju biljne uši i mravlja jaja, tako dolaze do proteina i bjelančevina koje ih potiču na reproduktivan ciklus. Kad je ženka dovoljno stimulirana poticanjem mužjaka i ishranom, odabire mjesto za gnijezdo, koje se nalazi od 5 do 8 metara iznad zemlje, ali ima i iznimaka, pa tako na mjestima gdje se osjećaju sigurnim, čečljugar savije gnijezdo i u krošnji kakve male voćke uz seosku ogradu na visini manjoj od 4 metra. U prosjeku se pari dva puta godišnje, a prvo leglo je brojnije od drugog, i nalazi se na manjoj visini od drugog legla. Gnijezdo je građeno od korjenčića i mahovine i finih travki vune, dlake, perja i paučine. Paučinom i vezuje gnijezdo za grančice na kojima stoji. U gnijezdo ženka snese od 4 do 6 bjelkastih jaja s vijencem crvenkastih točkica na tupoj strani, te na njima leži od 12 do 14 dana, a mužjak je za to vrijeme revno hrani.
Mladi su čučavci i ležu se goli sa zametnim paperjem, roditelji im donose hranu, a majka ih grije dok im na leđima i trbuhu dovoljno ne naraste perje da imaju barem oskudnu termičku zaštitu. To je obično deseti dan te onda oba roditelja mogu dulje izbivati u potrazi za hranom. Mladi se u obojenosti od roditelja razlikuju po jednakoj obojenosti krila, dok su glava i cijela donja strana tijela u bež boje s nježnim točkicama. Zebovke jako brzo rastu te i mladi češljugari već nakon 14 dana počinju prve vježbe krila na grančicama u blizini gnijezda. Par dana kasnije okušaju se u letenju i tada prate svoje roditelje glasno se javljajući. Još dugo ostaju zajedno jer im je potrebno pouke u samostalnom trženju hrane, pa uvijek oko lipnja možemo vidjeti cijelu obitelj kako na nekom livadnom korovu traži hranu. U kolovozu se mitare pa mladi tada dobiju perje odraslih ptica.
Odnos s ljudima
Pjev češljugara je jako melodičan pa odzvanja nadaleko. Izmjenjuje cvrkut i glasan završni čurlik s kojim ptica izvodi mimiku pomicanja tijela lijevo desno. Zbog svoga lijepoga pjeva, češljugara su često križali s kanarincem pa su uzgajivači dobijali vrijedne ptice jačeg pjeva koji je ličio na češljugarev, a po jačini i modulacijama na kanarinčev način pjevanja.
Ptice dobijene križanjem nazvali su bastardi ili melezi, križanci. Danas se češljugari uzgajaju i u sužanjstvu kao udomaćene ptice koje imaju zatvoreni registrirani prsten kao dokaz da su se izlegle u sužanjstvu. Češljugar ima puno poklonika, jer je ptica koja je mnogima kućni ljubimac pa ga ponekad drže i više od kanarinaca. Zbog svoga lijepog pjeva i boje stekao je glas uzorne ptice za uzgoj u sužanjstvu, u prirodi je zaštićena vrsta, ali se udomaćeni češljugari mogu kupiti na ornitološkim izložbama.
Rancho Evelia, Playas de Rosarito
Rancho Evelia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Selac
Selac je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 22 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 34 stanovnika).
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Lassie Come-Home
Lassie Come-Home je roman britanskog pisca Erica Knighta objavljen 1940. godine. Nastao je kao novela, koja je u decembru 1938. objavljena u američkom časopisu The Saturday Evening Post. Naslovni lik je Lassie, ženka škotskog ovčara koja sticajem okolnosti postane razdvojena od svog gospodara, te polazi na dugi i opasni put kako bi mu se pridružila. Roman je doživio izuzetan uspjeh, te je godine 1943. godine, nedugo nakon Knightove smrti u Hollywoodu ekraniziran kao film Lassie Come Home. I film je postigao veliki uspjeh, potakavši snimanje još šest nastavaka kao i popularne TV-serije Lassie. Ponovno je ekraniziran godine 2005. pod naslovom Lassie.
Meletije I Pegas
Meletius I Pegas (Μελέτιος Πηγάς; 1549 - 12. septembar 1601) služio je kao pravoslavni patrijarh Aleksandrije od 1590. do smrti. Istovremeno je od 1597. do 1598. služio i kao locum tenens Vaseljenske patrijaršije u Carigradu. U pravoslavnoj crkvi se slavi kao svetac.
Život
Meletiuje se 1549. rodio u Kandiji (Heraklion) na otoku Kreta, tadašnjem sjedištu mletačke Kraljevine Kandije. U Padovi je studirao klasičnu filologiju, filozofiju i medicinu. Postao je protosyncellus aleksandrijskog patrijarha Silvestra, koga je naslijedio nakon njegove smrti 5. augusta 1590.
Iako je podržavao nauk o transupstancijaciji, bio je žestoki protivnik Katoličke crkve, te se umjesto toga zalagao za ponovno ujedinjenje pravoslavaca sa Koptskom crkvom. Godine 1593. je sudjelovao na carigradskom sinodu gdje je potvrđeno osnivanje Moskovske patrijaršije.
Iako nije odstupio s mjesta aleksandrijskog patrijarha, služio je kao locum tenens Vaseljenske patrijaršije u Carigradu od decembra 1596. do februara 1597. te od marta 1597. do aprila 1598. kada je odstupio kako bi se brinuo o svojoj egipatskoj stolici.
Umro je u Aleksandriji 12. septembra 1601.
John Sell Cotman
thumb|250px|right|Klasična scena
John Sell Cotman (16. maj 1782 – 24. jul 1842) je bio engleski slikar specijaliziran ilustrator i pisac, najpoznatiji po vedutama i pejzažima i kao vodeći član Norwichke škole slikarstva.
Njegovi sinovi Miles Edmund Cotman i John Joseph Cotman su kasnije i sami postali etablirani slikari. Cotmanovo ime danas kao svoju robnu marku koristi Winsor & Newton, tvrtka za proizvodnju slikarskog materijala.
Puerto Rico, Montecristo de Guerrero
Puerto Rico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Montecristo de Guerrero.
Kanara (narod)
Ime su dobili po istoimenoj oblasti u indijskoj državi Karnataka.
Puerto Rico, Montecristo de Guerrero
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 322 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1231 m.
2-Naftol
2-Naftol je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 144,170 Da.
Rancho Don Carmen, Soledad de Graciano Sánchez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Madonna Scoperta, Brescia
Madonna Scoperta je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Villa, Salerno
Villa je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
1768
thumb|Mali Trianon.
Villa, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 867 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
1768
Godina 1768 (MDCCLXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u utorak po julijanskom kalendaru.
Fourqueux
Forke je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Sen Žermen an Le.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4161 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1133,8| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 120 metara (maksimalnoj 176 m, a minimalnoj 67 m).
Monaca I, Benevento
Monaca I je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Telugu jezik
Telugu (తెలుగు) pripada porodici dravidskih jezika, ali s velikim utjecjame indoarijske grane indoevropske jezične porodice. Predstavlja službeni jezik indijske države Andhra Pradesh. To je dravidski jezik s najvećim brojem govornika na svijetu, odnosno drugi najrasprostranjeniji jezik Indije - iza hindija, te jedan od 22 službenih nacionalnih jezika Indije.
Englezi u 19. vijeku su ga imali običaj zvati Italijanskim Orijenta jer sve riječi na teluguu završavaju sa samoglasnikom, ali se vjeruje da je taj izraz skovao italijanski istraživač Niccolò Da Conti u 15. vijeku.
Novogodišnji poklon
Novogodišnji poklon je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1962. godine. Predstavlja adaptacija novele The Gift of the Magi američkog pisca Vilijama Sidni Portera. Režirao ju je Ljubomir Radičević, a scenario je napisao Vlada Petrić po delu ==
El Puerto Colorado, Tzitzio
El Puerto Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 715 m.
Anderson Bigode Herzer
Biografija
Herzer je bio transmuškarac, koji je odrastao u domu za nezbrinutu decu. O svom životu pisao je u knjizi A queda para o alto, koja je poslužila kao osnova za film Vera. Imao je samo četiri godine kada je njegov otac ubijen, a majka, koja se bavila prostitucijom u to vreme, nije mogla da se brine o njemu i smestila ga je u dom. Ubrzo zatim i ona je umrla.
Iako je Herzer smatrao da je lezbejka tokom jednog dela svog života, kasnije se identifikovao kao transseksualac. U toku školovanja je bio problematičan i često je učestvovao u tučama, koristio drogu i alkohol.
Sa 17 godina, dirnut njegovom poezijom i pisanjem, angažovao ga je skupštinski poslanik Eduardo Suplicy u svojoj kancelariji.
Smrt
Uprkos podršci koju je imao, Herzer se osećao veoma loše i rešio je da izvrši samoubistvo sa 20 godina.
1767
thumb|Mason-Dixonova linija.
Godina 1767 (MDCCLXVII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u subotu po julijanskom kalendaru.
La Piedra Pintada, Tomatlán
La Piedra Pintada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Maramec, Oklahoma
Maramek je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
La Piedra Pintada, Tomatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Maramec, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 91, što je 13 (-12,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Joyita, Puerto Vallarta
La Joyita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Palomas, Comerío, Puerto Rico
Palomas je selo u opštini Komerio u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
The Hoodlum Priest
The Hoodlum Priest je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1961. godine. Radnja je inspirirana stvarnim događajima, odnosno djelatnošću Charlesa Dismasa Clarka, jezuitskog svećenika i društvenog aktivista, koji je 1950-ih u St. Louisu nastojao otvoriti utočište za kriminalce puštene iz zatvora, nastojeći ih tako izvesti na pravi put. Njegov lik u filmu tumači Don Murray, tada popularni glumac koji je također napisao scenario. Radnja prikazuje kako se otac Clark bori da svoje štićenike sačuva od nevolja, ali kako u slučaju mladog delikventa (čiji lik tumači Keir Dullea) njegovi napori doživljavaju tragičan neuspjeh. The Hoodlum Priest je sniman na autentičnim lokacijama u državi Missouri. Tadašnjoj kritici je, međutim, više imponirao društveni angažman kao i pledoaje autora za ukidanje smrtne kazne. Na Kanskom festivalu je dobio nagradu OCIC. Mladom kanadskom glumcu Dullei je to bio prvi nastup u karijeri, a nakon čega se specijalizirao za uloge "problematičnih" mladića koje će tumačiti tokom sljedeće decenije.
Palomas, Comerío, Puerto Rico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.652, što je 90 (-5,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Harthausen
Hartauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Rajna-Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.066 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7338011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajna-Palatinat Hartauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajna-Palatinat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 107 metara. Površina opštine iznosi 8,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.066 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 366 stanovnika/km².
Кусић
Кусић је насеље у Србији у општини Бела Црква у Јужнобанатском округу. Према попису из 2011. било је 1164 становника.
Географски положај
Насеље се налази уз саму државну границу са Румунијом, од које је удаљен само пола километара, а од Беле Цркве је удаљен око 5 километара.
Историја
Кусић током своје историје више пута је мењало своје име. Kuzik се први пут помиње 1383. и 1384. године као посед породице Де Јанк у Крашованском комунитету. Према предању, Кусићани су пореклом из Србије. Већина данашњих родова у Кусићу било је насељено још у 18. веку. Недељу дана после проглашења Банатске републике основана и Кусићка република. Ова република је у потпуности представљала особен начин испољавања идеја Октобарске револуције на банатском простору.
Прва црква је саграђена већ 1747. године, а саградио ју је Вукмир Николајевић, оберкнез од Оршаве до Панчева, koja је 22.јуна (по старом календару ) 1747.г. освештена. Такође у Кусићу била су два свештеника. Вукмир је обновио и манастир Кусић, који је изграђен у XIV веку као метох манастира Студенице.
Године 1774. Кусић је припојен Илирско-банатској, а 1776.г. постао седиште компаније и добио немачку школу, која је за време турског рата (1788 ) уништена пожаром. Тада је изгорела и црква и престала немачка школа. Услед упада Турака и број становника је опао. Док је 1782.г било 1601 становник, 1802.г има једва 1186 становника. А већ до 1810.г је бројни пораст становништва био врло велики, па је те исте године пописано 2435 душа. Али затим настала стагнација, а 1848.г било је свега 2339 душа. У лето 1848.г када су опколили Белу Цркву, извршили Срби, 20. и 30. августа, навале са кусићког редута на белоцркванске мађарске позиције. Али 17. октобра Мађари потисну Србе, који су жилаво бранили своје положаје, при чему су село и црква оштећени ватром.
Године 1854. пописане су у Кусићу само 2094 душе, а у компанији (5 села) 7478. Кусићани се од раније баве виноградарством. Године 1881. основао је Антон Улман радионицу челичних и гвоздених алата. Године 1893. пришао је велики део становништва цоцијалистичкој партији. Године 1921.пописан је 2501 становник, од којих је било: Срба-2128; Словака-28; Осталих Словена-14; Румуна-91; Немаца-22; Мађара-1; Остали већином Роми – 224 Становника Године 1918. ушла српска војска у Кусић, која је припојен Торонталској-тамишкој жупанији. Приликом повлачења границе припојена су Румунији кусићка брда <<Гочинац>> и <<Шевац>>.
Демографија
У насељу Кусић живи 1063 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,9 година (37,9 код мушкараца и 39,9 код жена). У насељу има 436 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,12.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Коришћена Литература
Летопис период 1812 – 2009 г. Саставио од Писаних трагова, Летописа, по предању о Банатских места и обичаји настанак села ко су били Досењеници чиме се бавили мештани.
Neofit II Carigradski
Neofit II (Νεόφυτος Βʹ) bio je patrijarh Carigrada u dva navrata - od 1602. do 1603. te od 1607. do 1612.
Bio je rodom iz Atene, te je služio kao mitropolit atinski od 1597. do 3. aprila 1602, kada je izabran za patrijarha umjesto svog suparnika Mateja II. Njegovo stolovanje je završilo nakon godinu dana, kada je svrgnut pod optužbama za brojne skandale. Ispočetka je bio prognan na Rodos, a potom u manastir Svete Katarine na Sinaju.
Na mjesto patrijarha je vraćen 15. oktobra 1607. godine, te je tamo ostao pet godina. Tokom drugog stolovanja se brinuo da način upravljanja Crkvom i kanonsko pravo bude usklađeno sa potrebama njegovih suvremenika, te je poduzeo mjere da poboljša crkvene finnacije. Također je bio u kontaktu sa zapadnim vladarima, kao što su papa Pavao V i kralj Filip III od Španije, koje je molio da pokrenu križarski rat kako bi oslobodili pravoslavne kršćane od Osmanskog Carstva. U tome je išao tako daleko da je velikim dijelom prihvatio nauk Katoličke crkve, odnosno priznao papski primat. Njegova prozapadna politika i financijski potezi su mu stvorili niz neprijatelja, uključujući Kirila Lukarisa, koji je uspio osigurati njegovo svrgavanje u oktobru 1612. Ispočetka je trebao ponovno biti prognan na Rodos, ali ga je zaštitio njegov nasljednik Timotije II, koji je ranije bio njegov štićenik.
Stevan Štukelja
Stevan Štukelja (Zemun, 15. jul 1934 — Zemun, 2. januar 1982) je bio srpski filmski i pozorišni glumac.
Federalni distrikt Brazila
Savezni distrikt (portugalski: Distrito Federal) je federalna jedinica (nije država) u Brazilu koji je odvojen kao region oko glavnog grada, Brazilije.
Minas Gerais
Povijest
thumb|300px|left|Kolonijalna kuća u [[Diamantina|Diamantini]] Minas Gerais su stvorili kolonisti u šesnaestom stoljeću, u potrazi za zlatom, a kasnije i dijamantima. Sam naziv Minas Gerais (skraćeno od Minas dos Matos Gerais), na portugalskom znači opći rudnici. Rudnici su doprinijeli razvoju unutrašnjosti i stvaranju nekoliko novih mjesta.
Prvi glavni grad i sjedište države je bilo mjesto Mariana, a poslije je prebačeno u mjesto Vila Rica do Ouro Preto. U drugom dijelu osamnaestog stoljeća Vila Rica do Ouro Preto je bila najveći grad u Brazilu,a također je imala i najviše stanovnika u obje Amerike. Euforična proizvodnja i iskopavanje dragog kamenja i zlata je počela opadati u drugoj polovini osamnaestog stoljeća, a zahtjevi portugalske krune za većim porezima, kulminirala je ustankom poznatim kao Zavjera Minasa (Minas Inconfidência), 1789. godine. Kada su rudnici potpuno presušili, krajem devetnaestog stoljeća, Vila Rica do Ouro Preto je izgubio na značaju. Kasnije je grad preimenovan u Ouro Preto i ostao glavni grad sve do stvaranja potpuno novog i planiranog grada Belo Horizontea, na početku 20. stoljeća.
Zlatna groznica je ostavila traga na mnogim gradovima u Minas Geraisu (Mariana, Ouro Preto, Diamantina, Sabará, Tiradentes i São João Del Rey). Relativna izolacija od europskog uticaja, kao i veliki dotok zlata i ostalih vrijednih minerala, pomogla je ljudima da razviju poseban stil u umjetnosti, poznat kao Baroko Mineiro (Barroco Mineiro). Najbolji primjeri Baroko Mineiroa, iz ovog perioda su bogato ukrašene crkve u kolonijalnim gradovima, sačuvani do danas kao muzeji. Najpoznatiji umjetnik tog razdoblja je Antônio Lisboa, poznat kao Aleijadinho. Njegove statue i slike su visoko cijenjene od strane stručnjaka kao najprofinjeniji umjetnički izraz izvan Europe, tog vremena. Zajedno sa arhitekturom, i glazba je doživjela svoj vrhunac u Minas Geraisu, u 18. stoljeću. Zbog bogatstva, za koje se čulo na daleko, mnogi poznati glazbenici su dolazili iz Europe u Minas i osnivali svoje glazbene škole, čime je glazba ovih krajeva postala mnogo više nalik na klasičnu europsku glazbu od ostale brazilske glazbe.
Iako rudnici nisu bili toliko profitabilni, Minas Gerais je i dalje igrao glavnu ulogu u životu Brazila, u 19. stoljeću. Zahvaljujući političkom uticaju u Brazilu, Minas Gerais se othrvao od neizbježne propasti počevši uzgajati novi najveći izvozni proizvod Brazila - kavu. Jedno vrijeme, zahaljujući politici, jedino se u Minas Geraisu mogla proizvoditi kava, čime su stekli početnu prednost u odnosu na ostatak Brazila. Ova kava i danas,u Europi, slovi za najbolju kavu.
Geografija
left|thumb|Jedno od [[Aleijadinhovih izvrsnih djela]] U Minas Geraisu se nalaze izvori skoro svih velikih rijeka Brazila (osim Amazone), a najpoznatije su São Francisco, Paraná i rijeka Doce. U državi se, također, nalaze i neke od najvećih hidroelektrana, uključujući i Furnas, hidroelektranu na rijeci Rio Grande. Neki od najvećih planinskih vrhova se također nalaze u Minas Geraisu, naročito na jugu države, a najupečatljivija planina je Pico da Bandeira, treći vrh po visini, u Brazilu na 2890 metara nadmorske visine. Država ima ogromne rezerve željeza, velike rezerve zlata i dragog kamenja, uključujući tu smaragd, topaz i akvamarin.
Kako je Minas Gerais raznolika država, svaka regija države posjeduje neke svoje geografske posebnosti.
Kultura
thumb|200px|right|Samostan Dobrog Isusa u [[Congonhasu]] Minas Gerais ili Profinjeni Brazil, zbog bogatstva, privlačio je mnoge umjetnike koji su ostavili svoj pečat, i stvorili od ove države najposebniju državu Brazila.
Narod je povučen, oprezan, tiho melanholičan, ali ipak gostoljubiv i srdačan. Ovo je jedna od najreligioznijih država i uz rimokatolike i evangeliste, prakticiraju se i spiritualističke afričke religije, najviše zbog Chica Xaviera, najveće brazilske spiritualističke ikone, koja je cijeli svoj život provela u Minas Geraisu.
Širom Brazila je poznata kuhinja Minas Gerais, koja najviše uključuje povrće i meso (najčešće svinjetinu i piletinu). Tradicionalna kuhinja podrazumijeva spremanje hrane na pećima na ugljen ili drvo u čeličnom posuđu. Tijesto se pravi od kukuruznog brašna ili brašna manioke, jer se žito koje su kolonisti uporno donosili nije nikada dobro primalo u ovim krajevima. Najpoznatije jelo je pão de queijo, odnosno rolnice sa sirom od brašna manioke, najčešće se servira uz doručak.
Minas Gerais je poznat izvan granica Brazila i po tome što je to država u kojoj je rođen Pelé, najbolji nogometaš svih vremena.