cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Capo Comino, Nuoro
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 270 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Piščetke
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 25 stanovnika te 10 obiteljskih kućanstava.
Grb Republike Kongo
Grb Republike Kongo se sastoji od štita na kojem se nalazi crveni lav koji drži baklju na žutoj pozadini. Iznad štita se nalazi zlatna kruna, a pored štita dva afrička slona. Ispod štita je traka sa natpisom "Unité, Travail, Progrès" (Jedinstvo, Rad, Napredak).
Az Zabţā’, Hajjah
Az Zabţā’ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Villaggio Capannine, Lecco
Villaggio Capannine je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
La Cuartana, Paso de Ovejas
La Cuartana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Paso de Ovejas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Glukonat 2-dehidrogenaza
Glukonat 2-dehidrogenaza (, 2-keto-D-glukonat reduktaza, 2-ketoglukonat reduktaza) je enzim sa sistematskim imenom D-glukonat:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Takođe deluje na L-idonat, D-galaktonat i D-ksilonat.
Planina Kunićka
Planina Kunićka je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Netretić, Karlovačka županija.
West Reading, Pennsylvania
Vest Riding je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.212, što je 163 (4,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Teodozije iz Bitinije
Teodozije iz Bitinije (cca. 160. pne. - cca. 100. pne.) bio je starogrčki astronom i matematičar, poznat po tome što je napisao djelo Sfere, o geometriji sfera.
Gianoli
Gianoli ima više značenja:
Grb Demokratske Republike Kongo
Grb Demokratske Republike Kongo se menjao nekoliko puta od 1997. Sadašnji grb je važeći od 2006. i prikazuje glavu leoparda okruženog sa slonovskom kljovom sa leve i kopljem sa desne strane. Ispod glave su tri reči koje prestavljaju nacionalni moto: Justice, Paix i Travail napisani na francuskom i znače pravda, mir i rad. Grb je usvojen 18. februara 2006. od strane predsednika Žozefa Kabile.
Colonia Froylán Vargas, Nocupétaro
Colonia Froylán Vargas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nocupétaro.
Grb Demokratske Republike Kongo
Stari grb koji je usvojen 2003. i predstavlja tri ukrštene ruke i okruženi vencem žita i glavom lava na vrhu a ispd se nalazi moto Democratie, Justice, Unite što u prevodu sa francuskog znači demokratija, pravda i jedinstvo.
Colonia Froylán Vargas, Nocupétaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 559 m.
Grb Demokratske Republike Kongo
Grb Demokratske Republike Kongo od 1999. se sastojao od svetlo plavog štita sa svetlo žutom zvezdom u sredini i šest manjih zvezdica na vrhu. Grb se nalazio dužinom zastave.
Najstariji je bio od 1971. do 1997. prikazujući glavu leoparda. Ispod glave se nalazio par ukrštenih koplja a oko glave grana sa leve i slonovska kljova sa desne strane. Ispod se nalazio naziv na beloj podlozi crnim slovima Paix, Justice i Travail što prevedeno sa francuskog znači mir, pravda i rad. Ovj grb se službeno upotrebljavao od 1. avgusta 1964.
Grb Liberije
thumb|right|200px|Grb Liberije Grb Liberije se sastoji od štita na kojem se vidi brod iz 19. vijeka koji pristiže u Liberiju i vraća oslobođene robove iz SAD-a. Iznad štita je traka sa nacionalnim motom "The love of liberty brought us here" (Ljubav slobode nas je dovela ovdje), a ispod traka sa natpisom "Republic of Liberia" (Republika Liberija).
Artaksijadska dinastija
Artaksijadska dinastija (Artašesijska dinastija; armenski: Արտաշեսեան արքայատոհմ) je vladala Armenijom od 189. pne. do obaranja od strane Rimljana godine 12. n.e. Područje njene vlasti je uključivalo Veliku Armeniju, Sofenu te povremeno Malu Armeniju i dijelove Mezopotamije. Glavni neprijatelji su im bili Seleukidi i Parti protiv kojih su Armenci vodili brojne ratove. U tom periodu je na armensku kulturu izvršen značajan helenistički uticaj.
Artaksijadski vladari Armenije
(Napomena: Neki datumi su procijenjeni ili sumnjivi).
Proksimetakain
Proksimetakain je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 294,389 Da.
Perry County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 18.971, što je 839 (4,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rancho San Antonio, Tlajomulco de Zúñiga
Rancho San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1561 m.
Z1 Televizija
Z1 televizija (nekad Zagrebačka televizija i TV Sljeme) je lokalna komercijalna TV postaja iz grada Zagreba u Republici Hrvatskoj.
Druga zagrebačka televizija – TV Sljeme – s eksperimentalnim emitiranjem započela je 30. srpnja 2004. godine s koncesijom za grad Zagreb. Prvi glavni urednik bio je Branko Kuzele koji je i danas urednik. Današnji glavni urednik je Franjo Gregurić.
Početkom 2006. godine Z1 televizija promijenila je vlasničku strukturu i uvela novu programsku shemu u kojoj se posebna pozornost obraća informativnom i zabavnom programu.
Z1 je prva među hrvatskim televizijama uvela i mogućnost javljanja uživo koristeći 3G mobilnu tehnologiju. Reporteri se tako javljaju s terena putem mobilnih telefona sa video opcijom.
Na zagrebačkoj televiziji između ostalih emisija nalaze se ili su se nalazile i Noćna mora Željka Malnara, prijenosi NFL-a, Večernji pressing Nevena Cvijanovića, Vježbanje demokracije Branka Vukšića, Index, Sport Nedjeljom u 13:30, Ćiroskop Miroslava Blaževića, Opasne veze Tihomira Dujmovića, Rubala show dr. Drage Rubale itd.
Pokrivenost
Signalom s RTV Tornja na Sljemenu u multipleksu D na K42 UHF-a Z1 se može pratiti na cijelom području digitalne regije D4 (Zagrebačka županija, Krapinsko-zagorska županija, dio Sisačko-moslavačke županije i dio Karlovačke županije. Z1 se može također pratiti i u drugim krajevima Hrvatske, preko MaxTV-a i DIGI TV-a.
Z1 danas emitira svoj program nekodirano i putem satelita Eutelsat 16A na poziciji 16° istočno (DVB-S2 11637 H, SR 30000, FEC 5/6), pa je tako dostupna u cijeloj Europi.
Kontroverze i zabrane emitiranja
Prva zabrana emitiranja Z1 televizije donesena je 22. siječnja 2016. godine zbog govora mržnje u emisiji Markov trg. Odluku o prestanku emitiranja programa donijelo je Vijeće za elektroničke medije nakon što je voditelj Marko Jurič emisiju Markov trg odjavio riječima: “''Poruka Zagrepčanima, svima koji se šeću Cvjetnim trgom: budite oprezni budući da je u blizini crkva u kojoj stoluju, da parafraziram jednog srpskog ministra, četnički vikari. Pripazite kada se šećete Cvjetnim trgom, pogotovo majke s djecom, da ne bi koji od tih četničkih vikara istrčao iz crkve i u svojoj maniri klanja izveo svoj krvavi pir na našem najljepšem zagrebačkom trgu koji bi možda trebalo obilježiti tablama ‘pazi, oštar četnik u blizini'". Vijeće je navedeno okarakteriziralo kao "pogodovanje poticanju i širenju mržnje ili diskriminaciju na osnovi rase ili etničke pripadnosti ili boje kože, spola, jezika, vjere, političkog ili drugog uvjerenja, nacionalnog ili socijalnog podrijetla.. (...)''". Privremeno oduzimanje koncesije započelo je 26. siječnja 2016. godine u 00:00 sati te je zabrana trajala tri dana. Zbog navedene odluke, oko pet tisuća prosvjednika skupilo se ispred zgrade Vijeća i burno negodovalo zbog navedene odluke.
Druga zabrana emitiranja donesena je u 2018. godini zbog govora mržnje utvrđenoga u emisiji Bujica voditelja Velimira Bujanca od 5. studenoga 2018. godine. Zabranu emitiranja osim Z1 televizije, dobile su i ostale partnerske televizije koje su emitirane navedenu emisiju: SBTV, Osječka televizija, Srca TV, Adriatic TV i TV Jadran. Zbog emitiranja i reprize emisije Z1 televizija kažnjena je s 24 sata zabranom emitiranja programa na dan 3. prosinca 2018. godine.
El Derrumbadero, Degollado
El Derrumbadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Degollado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1746 m.
Fairwood, Maryland
Fervud je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
NGC 6278
NGC 6278 je lentikularna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 23° 0' 40" a rektascenzija 17h 0m 50,2s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6278 iznosi 12,6 a fotografska magnituda 13,6. NGC 6278 je još poznat i pod oznakama UGC 10656, MCG 4-40-11, CGCG 139-29, PGC 59426.
Fairwood, Maryland
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.031.
Plavić
Plavić je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Zagorska Sela, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 177 stanovnika te 59 obiteljskih kućanstava.
Emmingen-Liptingen
Emingen-Liptingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Tutlingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.572 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8327057.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Tutlingen Emingen-Liptingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Tutlingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 772 metra. Površina opštine iznosi 54,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.572 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 84 stanovnika/km².
NGC 6279
NGC 6279 je spiralna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 47° 14' 16" a rektascenzija 16h 59m 1,3s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6279 iznosi 13,9 a fotografska magnituda 14,9. NGC 6279 je još poznat i pod oznakama UGC 10645, MCG 8-31-17, CGCG 252-13, NPM1G +47.0338, PGC 59370.
Pär Lagerkvist
Per Lagerkvist (Vekše, 23. maj 1891 — Stokholm, 11. jul 1974) je bio švedski književnik, dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1951. godine. Pisao je poeziju, pozorišne komade, romane, pripovetke i eseje od svojih ranih 20ih do 70ih godina života. Centralni motiv njegovog dela je moralno pitanje dobra i zla. Iako nije verovao u crkvene doktrine, u delima je koristio hrišćanske religijske motive i ličnosti.
Noblovu nagradu je dobio 1951. godine, za roman „Baraba“ (Barabba) iz 1950., dok mu je najpoznatiji roman „Patuljak“ (Dvärgen) iz 1944. godine.
Poreklom je sa sela koje je opisao u delu „Gost u stvarnosti“. U mladosti je bio pod uticajem darvinizma i radikalnih ideja. Svoja shvatanja iznosi u esejima „Umetnost reči i umetnost slike“ i „Pozorište“, zalažući se za umetnost koja spaja sadržaj i formu. Ekspresionističke su mu pesme u stihu i prozi „Strah“, hibridna zbirka proze, poezije i drame „Haos“, i prozni tekst „Večiti smeh“.
Raskrstivši sa eksperimentisanjem (proza „Jutro“, poezija „Put srećnika“, ljubavne pesme „Pesme srca“) vraća se slici borbe mraka i svetlosti u zbirkama kratke proze „Zle priče“, aforizmima „Pobeđeni život“ u kojima opisuje raskol između života i čoveka, drami „Onaj kome je dato da opet živi svoj život“ i novelama „Borbeni duh“.
Tridesetih godina 20. veka je pod uticajem pesimizma, ali i angažovanja za humanističke ideale (pesme „Kraj logorske vatre“, eseji „Pesnica“, novela „Dželat“, drame „Čovek bez duše“ i „Pobeda u mraku“, pesme „Pesma i borba“, satira „U to vreme“).
Izsák
Izsák čita se Isak je grad u sredini Mađarske od 5,622 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Bács-Kiskun.
Geografske karakteristike
Izsák leži udaljen 30 km istočno od Kecskeméta i oko 110 km južno od Budimpešte.
Historija
Naselje je prvi put dokumentirano 1055. pod imenom Culum Aqua, a 1279. pod imenom Ischasi, i tek 1474. kao - Izsák.
Izsák od 1971. ima status Velikog sela, a 1997. mu je vraćen status grada.
Grb Libije
Grb Libije veoma je sličan grbu koji je korišten za vrijeme Federacije Arapskih Republika. Trenutni grb usvojen je nakon raspuštanja Federacije, 1977. Kao i na zastavi Libije, dominira zelena boja. Ona simbolizira Islam, kao i Gaddafijevu zelenu revoluciju. Ptica na grbu, soko Kuariša, amblem je Muhamedovog plemena.
L.P. Terricoli, Macerata
L.P. Terricoli je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Cijanoalaninska nitrilaza
L-asparagin se formira kao intermedijer.
Sučani
Sučani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Šekovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 562 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u istočnoj Bosni.
Operacija Werwolf (1945)
Operacija Vukodlak (njem. Werwolf, Vervolf) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH za likvidaciju virovitičkog mostobrana u Slavoniji. Cilj operacije bio je da se razbiju snage NOVJ i ovlada Podravinom, Viroviticom i širim područjem Slavonije.
Operacija Vukodlak je vođena od 4. do 21. februara 1945. godine. Za njeno izvođenje Nemci su krajem januara i početkom februara u rejon Našica, Đakova i Slavonskog Broda prebacili glavninu 91. armijskog korpusa — ukupno oko 30.000 vojnika.
Pozadina
Nijemcima je smetala oslobođena Slavonija, a pogotovo Virovitički mostobran, zbog planirane protivofanzive u Mađarskoj kod Blatnog jezera. U vezi s tim njemačka Vrhovna komanda donijela je odluku da se najprije očisti područje Virovitice, Donjeg Miholjca, Valpova, a potom i njegovog zaleđa. Za tu svrhu predvidio je veću operaciju pod nazivom »Vukodlak«. Međutim, u vezi sa planiranom operacijom »Vukodlak«, Štab 3. jugoslovenske armije je u januaru 1945. iz Baranje preko Mađarske prebacio u Slavoniju 12. vojvođanski korpus sa tri divizije radi zaštite lijevog boka 3. ukrajinskog fronta.
U to vrijeme 12. slavonska divizija vodila je teške borbe na prostoriji između Osijeka, Đakova i Vinkovaca, držeći čvrsto u blokadi Đakovo i Našice. Između 12. slavonske divizije i 1. proleterskog korpusa na Sremskom frontu, nalazio se uzan koridor oko 30 km koji su Nijemci uporno branili.
Napadom na mostobran nemačka komanda nameravala je ukloniti sadašnju pretnju i istovremeno stvoriti osnove za predstojeću amibicioznu nemačku operaciju "Frilingservahen" u martu, kojom je nemačka Vrhovna komanda nameravala preokrenuti tok rata na istoku i jugoistoku. Početkom februara 1945. Armijska grupa E konačno je uspela da privuče odgovarajuće snage za napad na mostobran. Za operaciju Vukodlak Armijska grupa E uspela je da koncentriše 6 nemačkih divizija uz pet samostalnih bataljona, te elitnu formaciju NDH, Prvu hrvatsku udarnu diviziju, uz 3 bojne 2. ustaškog stajaćeg zdruga.
Tok operacije
Operacija je počela 6. februara 1945. u rano jutro. Glavni pravac napada bio je od Našica preko Podravske Slatine ka Virovitici. Na ovom pravcu komandu je imao štab 91. korpusa. Nastupanjem sa zapada prema Virovitici rukovodio je štab 15. kozačkog konjičkog korpusa. Postigavši iznenađenje u pogledu glavnog pravca napada, nemačke snage uspešno su napredovale. Suočen sa koncentričnim nastupanjem Nemaca, štab Treće armije JA bio je prinuđen da evakuiše Viroviticu. Odlučeno je da se 12. korpus prebaci preko Drave u Mađarsku, dok su 6 i 10. ostali da se bore u Slavoniji. Evakuacija 12. korpusa izvršena je tokom 9. februara i tokom noći 9/10. februara. Nemci su 10. februara ušli u Viroviticu, čime je Virovitički mostobran prestao da postoji.
U nastavku operacija od 16. do 28. februara 1945. Nemci su uspeli da ovladaju gradovima i da se probiju komunikacijama u Slavoniji, nastojeći da unište snage 6. i 10. korpusa. Kako im to nije uspelo, nakon operacije povukli su snage iz središnjeg dela Slavonije i, pored učešća u ofanzivi na Dravi, prvenstveno se koncentrisali na odbranu doline Save.
Na virovitičkom mostobranu su sve vreme njegovog postojanja vođene teške i uporne borbe uz obostrane velike žrtve. Od 1. januara do 10. februara 1945. ukupni gubici Treće armije JA iznosili su 1.675 poginulih, 4.911 ranjenih i 1.241 nestalih boraca.
Fienil del Turco, Rovigo
Fienil del Turco je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Inscuinatoyac, Chilpancingo de los Bravo
Inscuinatoyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilpancingo de los Bravo.
Fienil del Turco, Rovigo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
Inscuinatoyac, Chilpancingo de los Bravo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 686 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 582 m.
Hunan
Hunan ( - južno od jezera Dungting) je pokrajina na jugoistoku centralne Kine. Glavni grad pokrajine Hunan je Čangša. Pokrajina ima površinu od 210.800 kvadratnih kilometara i 66.980.000 stanovnika (2004).
El Respaldo, Aquismón
El Respaldo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Aquismón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1111 m.
Grb Madagaskara
thumb|right|200px|Grb Madagaskara Grb Madagarskara se satoji od štita na sredini grba na kojem se nalazi mapa ostrva Madagaskar. Ispid štita se nalazu glava zebua, a iznad štita zrake sunca. Na vrhu grba se nalazi natpis "REPOBLIKAN'I MADAGASIKARA" (Republika Madagaskar), a u dnu grba natpis "TANINDRAZANA, FAHAFAHANA, FANDROSOANA" (Domovina, Sloboda, Razvoj). Cijeli grb se sastoji od slijedećih boja: crvena, zelena, žuta, crna i bijela.
Farnezol dehidrogenaza
Farnezol dehidrogenaza (, NADP+-farnezol dehidrogenaza, farnezol (nikotinamid adenin dinukleotid fosfat) dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom (2E,6E)-farnezol:NADP+ 1-oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Takođe deluje, mada sporo, na (2Z,6E)-farnezol, geraniol, citronerol i nerol.
Cuciulata, Hoghiz
Cuciulata je naselje u Rumuniji u okrugu Brašov u opštini Hoghiz.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1230 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 463 m.
Román Morales, Tonalá
Román Morales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Elizabeta, ruska carica
thumb|Elizabeta, carica cijele Rusije Elizabeta Petrovna (Moskva, 29.12. 1709. - Sankt Petersburg, 5.1. 1762.), ruska carica od 1741. godine.
Djetinjstvo i mladost
Elizabeta je bila drugo po redu dijete Petra Velikog i Katarine I. Kako u vrijeme njenog rođenja oni nisu bili u braku njen status je kasnije retroaktivno legaliziran. Tijekom djetinjstva uz sebe je imala uvijek francusku dadilju tako da je tada već svladala osnove ovoga jezika. Želeći se okoristiti ovom činjenicom njen otac je htio dogovoriti njeno vjenčanje s francuskim kraljem Lujem XV. To njegovo razmišljanje je prekinuto tek odbijenicom druge strane koja nije smatrala niti jednu ruskinju dostojnom da bude kraljica Francuske. S tako propalim planovima o vjenčanju ona ostaje živjeti na ruskom dvoru zadovoljavajući se ljubavnicima. Drastična promjena ovog opuštenog načina života postaje smrt njenog polubrata Petra II. i stupanje na prijestolje Ane koja ima iznimno loše mišljenje o svim potomcima Petra Velikog. U tom raščičavanju računa ona nije dirala samu Elizabetu nego osobe oko nje. Tako je tada nastradao njen ljubavnik Aleksej Šubin.
Puč
Smrću Ane i početkom rata za Austrijsko nasljedstvo 1740. godine. Tada već zaboravljenoj princezi su pristupili predstavnici diplomatskog osoblja Švedske, Prusije i Francuske s ciljem dobivanja kasnijih usluga. Osnovni zahtjev sve tri strane je bio da Rusija napusti savezništvo s Austrijom i objavi Mariji Tereziji rat. Kako je sve zahtjeve buduća carica prihvatila u skladu s planom Švedska napada Rusiju u kolovozu 1741. godine. Katastrofalni poraz ove invazije koja je trebala izazvati nezadovoljstvo ruskog naroda dovodi zavjerenički nastrojene diplomate u očaj. Bez obzira na to Elizabeta uspijeva sačuvati hladnu glavnu i pokreće novu zavjeru. Kako bi se ona ostvarila zahtjeva novac od ambasadora Francuske što na kraju samo djelomično dobiva. Sada s tim novcem svojim ljubavnikom i četiri člana kućanstva ona odlazi u Moskovsku vojnu kasarnu u ponoć 6. prosinca 1741. godine. Darujući prisutnim vojnicima poklone i prije svega alkohol ona ih uspijeva nagovoriti kako je stiglo vrijeme da na vlasti u Rusiji bude kćer Petra Velikog, a ne sin nekog njemca. U noćnom neočekivanom napadu pobunjenici su zarobili cara Ivana VI. s majkom, ostatkom obitelji i većinom ministara. Drugo jutro kada se Moskva i Rusija probudila nitko još nije bio znao za promjenu vlasti u Kremlju.
Carica
Bez obzira na obećanja prvobitno dana svojim sponzorima Elizabeta je od prvog dana počela voditi svoju samostalnu politiku. Rat koji je Švedska počela 1741. kako bi potpomogla državni udar ne da nije bio završen promjenom vlasti nego se nastavio pojačanim ritmom. Bez šanse za pobjedu namjesto prvobitno obećanih provincija mirovnim sporazumom iz 1743. godine Švedska je morala ustupiti područja pobjedničkoj Rusiji. Ti događaji na sjevernoj fronti su tako bili postali jedini razlog za ne upletanje Elizabete u tadašnji opće Europski rat. Sljedeće tri godine Rusija prolazi u pripremama za objavu rat Prusiji, Francuskoj i Bavarskoj koji su zajedno napali Austriju. Kao trenutak službene objave rata se može uzeti 1746. godina kada Petrograd i Beč zaključuju vojni savez. Ne dugo potom ruska vojna bujica će se prošetati praktički bez borbe od Moskve do rijeke Rajne. Niti Prusija niti Francuska niti Bavarska neće pokušati zaustaviti ovu bujicu. Njena neminovna posljedica tada postaje mirovni sporazum iz Aachena od 18. listopada 1748. godine kojim Austrija zadržava sav svoj teritorij, a Prusija dobiva Šleziju.
Posljednji rat
Bez obzira na stvarne želje ove carice ona u povijest ulazi kao europski gospodar rata,a ne kao reformator radi toga što se nije obazirala na potrebe državnih promjena. U Rusiji nju se slavi kao sposobnog vladara koji se uvijek zalagao za interese države i vidovitu osobu što je znala unaprijed opasnost ujedinjene Njemačke.
Obitelj
Gotovo cijeli svijet misli da seElizabeta nije nikada udavala. Istina na žalost njenih potomaka je u stvarnosti bila potpuno drugačija pošto ona ipak sklapa tajni brak s Aleksejom Razumovskijem u jesen 1742. godine. Tijekom toga braka će biti rođene njene dvije navodne kćeri koje dobivaju prezime Tarakova. Prva od njih časna sestra Dosifeja (upitno da li je odabrala ovaj život dobrovoljno) će nakon smrti biti pokopana na groblju dinastije Romanov s čime se nepobitno potvrđuje njeno porjeklo. Druga shvativši "nezdravu" atmosferu u Rusiji pobjeć u Europu samo da bi ju ruski agenti uhvatili i poslali u domovinski zatvor. U zatvoru ona umire u nerazjašnjenim okolnostima 1777. godine.
Ta odluka kojom je Elizabeta vlastitu djecu osudila na zatvor i smrt je bila donešena još početkom vladavine kada ona 1742. godine proglašava svog nećaka Petra III. nasljednikom. U doba te odluku niti prva niti druga kćer još nisu bile rođene, a kasnije ova carica iz nepoznatih razloga odbija promjeniti svoju prvobitnu odluku bez obzira na duboko neslaganje s Petrom u pitanju politike.
Stepen slobode
Stepen slobode vrednosti procenjene na osnovu slučajnog uzorka populacije, je dat donjim obrascem. Broj svojstava populacije koje se procenjuju na osnovu istog slučajnog uzorka populacije, ili broj ograničenja, je označen sa BROJ_PROCENA. [Eisenhauer]
STEPEN_SLOBODE = OBIM_UZORKA – BROJ_PROCENA
Stepen slobode se označava sa  ν  (grčko ni). [GUM] 4.2.6
Povećanjem stepena slobode, smanjuje se rasutost vrednosti procena. [Kostić] 6.17
Efekat stepena slobode se može videti na primeru t-raspodele.
Stepen slobode se smanjuje za 1, za svaku procenu izračunatu iz uzorka, tj. za svako ograničenje. Primer: Slučajan uzorak sa veličinama  x1, x2, ..., xn  ima stepen slobode jednak  n . Ako se iz tog uzorka određuje aritmetička sredina  x̄ , njen stepen slobode će biti ν = n − 1. [Eisenhauer]; [Njegić] 5.6.; [GUM] 4.2.6, C.2.31
Ako se  n  rezultata merenja iste veličine koriste da bi se metodom najmanjih kvadrata odredili parametri linearne funkcije, tj. njen presek sa ordinatom i njena strmina, standardna devijacija linearne funkcije ima stepen slobode ν = n − 2. [GUM] G.3.3
Stepen slobode je važan parametar koji omogućava dobru procenu nivoa i intervala poverenja i u slučaju malog obima uzorka. [Kostić] 6.17
Reference
[Eisenhauer] ''Joseph G. Eisenhauer; Degrees of Freedom; Teaching Statistics, Vol. 30, No. 3, 2008. (Downloadable via Internet site of the John Wiley & Sons, Ltd.)''
[Kostić] Kostić; Metrološki priručnik; Fileks, Leskovac, 2014. (Može se naručiti sa Internet strane Symmetry-ja .)
[GUM] ''BIPM, IEC, IFCC, ILAC, ISO, IUPAC, IUPAP, OIML; Evaluation of measurement data – Guide to the expression of uncertainty in measurement (JCGM 100:2008) (GUM 1995 with minor corrections); Joint Committee for Guides in Metrology, 2008. (Downloadable via Internet site of the BIPM.)''
[Njegić] Radmila Njegić, Mileva Žižić; Osnovi statističke analize; „Savremena administracija“, Beograd, 1981.
Pavle I od Rusije
thumb|250px|right|Pavle car [[Rusija|Rusije na slici od Vladimir Borovikovski ]] Pavle (Sankt Peterburg, 1. listopada 1754. - Sankt Peterburg, 23. ožujka 1801.) je bio car Rusije od 1797. godine i de jure Veliki Meštar Vitezova Malte od 1799. godine.
Obitelj
Pavle je jedini ruski car rođen u Petrogradskoj Ljetnoj palači. Njegovi roditelji su bili budući carevi Petar III. i Katarina Velika. Nakon što mu je majka u puču preuzela vlast u Rusiji, a potom i ubila oca ona je počela davati izjave kako Pavlu otac nije Petar III. nego njen bivši ljubavnik. Još u XIX. stoljeću tu priču nitko nije uzimao ozbiljno zbog velike fizičke sličnosti oca i sina, kao i zbog datuma rođenja. Da je 1754. godine Katarina rodila sina ljubavniku i podmetnula ga kao princa bila bi pogubljena od tada vladajuće carice Elizabete. Djetinjstvo Pavla u prvih sedam godina života prolazi pod potpunom kontrolom stare carice nakon čije smrti 1762. godine dolazi do borbe između njegovih roditelja koju dobiva majka.
Prestolonasljednik
thumb|left|Pavle na slici od [[Fjodor Rokotov iz 1761. godine]] Odnos budućeg cara s majkom je uvijek bio po sistemu toplo-hladno. Ona mu je dala obrazovanje dostojno princa i postavila ga u carski savjet ali s druge strane.... Dok je Pavle još uvijek bio dijete britanski ambasador je o stanju na dvoru izjavio kako bi Kataria najrađe ubila sina, ali se plašila političkih posljedica. On sam je živio s sjećanjem na sudbinu oca i strah da će se tako nešto njemu dogoditi. Pred samim carskim savjetom on kao dvadesetogodišnjak optužuje majku za pokušaj trovanja nakon čega biva iz njega izbačen. Bez obzira na ta sva neslaganja Katarina mu kao što je običaj toga doba dogovara vjenčanja. Prvo će završiti ženinom smrću pri porodu, dok drugo vjenčanje s Sofijom Dorotejom postiže veliki uspjeh. Sveukupno oni će tijekom dvadeset i pet godina braka imati desetoro djece koja se vremenski pravilno raspoređuju u periodu od dvadeset godina. Kao nagradu za to što je postala baka carica mu daruje velike zemljišne posjede na koje se može slobodno povući iz Petrograda.
Koliko god su djeca donijela sreću Pavlu i supruzi, ona mu ubrzo postaju problem i stvaraju ponovni paranoični strah. Zbog opće znanog neslaganja s majkom pojavila se tada prijetnja da će carica izbaciti Pavla iz reda nasljeđivanja kako bi predala vlast svome najstarijem unuku Aleksandru. Ta stvarna ili izmišljena prijetnja se na kraju nikada nije ostavarila pošto Katarina Velika umire naglo od udara 17. studenog 1796. godine. Tijekom posljednjih trenutaka majčinog života Pavle pretražuje palaču tražeći njen testament kako bi ga uništio.
Etil format
Bezbednost
Etil format je generalno prepoznat kao bezbedan od strane FDA.
Poznato je da etil format može da izazove iritaciju očiju, kože, mukozne membrane, i respiratornog sistema ljudi i životinja; on i takođe depresant centralnog nervnog sistema. U industriji, on se koristi kao rastvarač za celuloznog nitrata, celuloznog acetata, ulja, i masnoća. On se može koristiti kao zamena za aceton. Radnici mogu isto tako izloženi ovom materijalu pod sledećim okolnostima:
Pavle I od Rusije
Ratovi
thumb|left|Pavle car [[Rusija|Rusije ]]
Etil format
In svemiru
Astronomi su identifikovali etil format u prašini u magline u oblasti galaksije Mlečnog Puta zvane Sagitarius B2. Astronomi, iz Max Plankovog Institut za Radio Astronomiju iz Bona, Nemačka, su koristili 30 metarski IRAM radioteleskop u Španiji da analiziraju radijacione spektre emitovane iz vrućeg regiona blizu nove zvezde. On je jedan od 50 molekula koje su astronomi identifikovali.
Pavle I od Rusije
Puč
Pavle radi svoje politike nikada nije bio popularan među plemićima. Njegovo zahtjevanje moralnog ponašanja kao i povećanja prava seljaka je njima bilo nešto potpuno neprihvatljivo. Ako se tim nezadovoljnim plemićima dodaju i nezadovoljni časnici koji su dobili otkaze radi ponašanja koje nije u skladu s njihovim činom stvara se odmah mogućnost zavjere. Tu mogućnost je odlučila ostvariti Velika Britanija kada je postalo očito da će joj trenutačni car objaviti rat. Srce te zavjere su postali Britanski general u ruskoj službi Levin August i Olga Zubov preko koje je navodno stigao novac. Prije samog državnog udara oni su obavjestili careva sina Aleksandra i zatražili njegovo mišljenje. Pošto se nije protiv odlučilo se realizirati ubojstvo cara 23. ožujka 1801. godine. Toga dana zavjerenici su prodrli u carevu sobu i pokušali ga prisiliti na abdikaciju. Kako je on to odbio udarili su ga mačem i potom ugušili. Po izvršenom djelu Nikola Zubov brat Olge je ušao u drugu sobu gdje se nalazio prestolonasljednik Aleksandar i obavjestio ga da je on od ovog trenutka car. Svi zavjerenici će kasnije biti pomilovani od strane novog car s prilično neobičnim izuzetkom Olge. Ona će pobjeći na britanski dvor gdje postalje ljubavnica tamošnjeg prestolonasljednika i budućeg kralja Georga IV. kojemu će roditi istoimeno vanbračno djete.
Djeca
Iz braka s Sofijom Dorotejom Pavle je sljedeću djecu:
Mostaganem (pokrajina)
Mostaganem (arapski: ولاية مستغانم) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. administrativno podjeljen.
Geografske karakteristike
Mostaganem se prostire na sjeverozapadu zemlje duž obale Sredozemnog mora i po unutrašnjosti na površini od 2,175 km² u kojoj živi 737,118 stanovnika.
Mostaganem graniči sa slijedećim Alžirskim pokrajina, sa istoka sa Šlefom, sa juga sa Maskarom i Relizanom i sa zapada Oranom, a sa sjevera mu je granica Sredozemno more.
Administrativni centar Pokrajine Mostaganem je grad Mostaganem.
Grb Malavija
220px|thumb|Grb Malavija Grb Malavija se bazira na bivšem grbu Nyasalanda. Sastoji se od štita kojeg pridržavaju lav i leopard, a ispod kojeg se nalazi natpis "Unity and Freedom" (Jedinstvo i Sloboda).
Mostaganem
Mostaganem (arapski: مستغانم) je lučki grad od 162,885 stanovnika na sjeverozapadu Alžira u Pokrajini Mostaganem čiji je administrativni centar.
Mostaganem je poznat kao rodno mjesto osnivača borbenog misticističkog pokreta Sanusi - Muhameda Alija as-Senusija, iako je on rođen u tadašnjem selu Bouguirat (danas je to jedno od predgrađa).
Geografske karakteristike
Mostaganem leži u zaljevu Arzew, udaljen 80 km istočno od grada Orana.
Historija
thumb|left|240px| Centar grada Tokom 11. vijeka bio je poznat pod imenom - Murustuge, mjesto sa kazbom (citadelom) Bordj el-Mehal, za koju se pretpostavlja da ju je sagradio u tom istom vijeku almoravidski emir Jusuf ibn Tašfin. Berberski pirat Hajrudin Barbarosa zauzeo je grad 1516., nakon njega Mostaganemom vlada njegov brat, to je bilo vrijeme prosperiteta, ali je nakon tog počeo stagnirati. Od 1833. dio je Francuskog kolonijalnog carstva i važan garnizon.
Korito Vadija Aïn Sefra dijeli grad na dva dijela, novi moderni evropski na lijevoj obali i zbijenu islamsku medinu - Tidgita na desnoj obali. lučki (bolje rečeno luke jer ih ima dvije) i plaže za kupanje La Salamandre i Les Sablettes, nalaze se na lijevoj (sjeverozapadnoj) obali.
Današnji Mostaganem je i univerzitetski grad jer ima Univerzitet Abdelhamid Ibn Badis, koji genezu ima od 1978. a formalno je osnovan 1998. U njemu danas studira 29 000 studenata.
Privreda i transport
Ekonomija grada bazira se na industriji (tvornica celuloze i šećerana) i luci iz koje se izvozi; vino, voće, povrće i dijatomejska zemlja. Okolica je poznata po žitaricama (pšenica, ječam), agrumima, grožđu i pamuku.
Scuola (Venecija)
Venecijanske scuole bile su jedan specifičan tip bratovština, ali i naziv za sam objekt gdje se takva bratovština okupljala.
Vrste venecijanskih scuola
thumb|220px|Marigola (regula ili matrikula) jedne od venecijanskih škola Venecijanske scuole picole (male škole) ili male bratovštine bile su zapravo cehovska udruženja raznih obrtnika i umjetnika koja su se počela osnivati od 11. vijeka, pod patronatom nekog sveca zaštitnika kojeg su si članovi odabrali za zaštitnika. U običnim (malim) scuolama bili su obični ljudi, a u velikim školama (Scuole Grandi) aristokracija. Najbrojnije su bile scuole koje su okupljale obrtnike iste profesije, tad je i njihova mariegola imala članke posvećene toj profesiji, takve su bile scuole caleghera (postolara), battilora (zlatara), murera (zidara), saponara (sapunara), fornera (pekara), sellera (sedlara), itd.
Velike bratovštine (Scuole Grandi) imale su veću društvenu važnost i ugled, to su bile tipične laičke vjerske bratovštine, koje su njegovale kult nekog sveca ili neku od pokora (bičevaoci). Službenu razliku između obične (male) scuole picole i scuole grande određivao je venecijanski Savjet desetorice (Consejo dei Diese), a od sredine 15. vijeka Scuola Grande morala je imati i Flagelante. Rad velikih škola bio je usmjeren na dobrotvorne aktivnosti i akcije od javnog značaja. Zahvaljujući velikim donacijama samih bratima, koji su uglavnom bili pripadnici plemstva, te škole imale su puno novca kojeg su mogli ulagati u nekretnine ili umjetnine za uljepšanje svojih sjedišta, tako je Scuola Grande di San Rocco angažirala Tintoretta da im ukrasi bratovštinu, a Scuola Grande di San Marco Paola Veronesea i Palmu Mlađeg. Te bratovštine nisu služile samo da se poboljša ugled Presvijetle republike, već i da u kriznim trenucima prikupe sredstva za podršku ratnim naporima republike.
U 16. vijeku djelovalo je šest dobrotvornih velikih škola (Scuole Grandi): Njima se u 17. vijeku pridružila Scuola Grande dei Carmini.
Stranci su u Veneciji imali oko četrnaest svojih scuola poput Albanaca, Schiavona, Bergamaska, Grka Firentinaca, Lukežana, Lombardijaca, Furlana i Njemaca. Takve scuole pružale su svojim članovima pomoć pri zapošljavanju i duhovnu i materijalnu pomoć u teškim trenucima života. Među tim scuolama ističe se posebno Scuola di San Giorgio e San Trifone (Bratovština Sv. Đorđa i Tripuna). Prema venecijanskom kroničaru Marinu Sanudu mlađem (1466–1536), malih scuola ili obrtničkih cehova bilo je 210, u nekim drugim dokumentima iz tog vremena spominje se čak 400 scuola.
Historija i karakteristike venecijanskih scuola
One su se počele pojavljivati od 11. vijeka, kao cehovska radnička udruženja iste struke ali i raznih društvenih grupa istog interesa. Sistem scuola bio je duboko ukorijenjen u ekonomsko i društveno tkivo Venecije. Upis u scuole picole bio otvoren za sve, ali je trebalo platiti upisninu koju su Venecijanci zvali benintrada. Polaznici malih škola (scuole picole) morali su jedno vrijeme učiti, a zatim jedno vrijeme šegrtovati (stažirati) kod drugih zanatlija svoje struke. Njihovo naukovanje završavalo je polaganjem završnog ispita u scuoli pred komisijom, nakog kojeg se dobijao status majstora, na osnovu kojeg je mogao otvoriti svoju radnju. Od 1261. Mletačka Republika osnovala je dva suda (magistrata), koji su pored kontrole robe odobravali mariegole, odnosno osnivačke akte scuola. Zbog toga venecijanske scuole nikada nisu bile politizirane (za razliku od drugih gradova) jer je njihov rad bio strogo kontroliran od tih magistrata. Sve strukovne scuole imale su svoj ​​znak, simbol njihova zanimanja koji je bio nepovrediv dio njihove imovine, a neovlaštena upotreba ili krivotvorenje znaka najstrože se kažnjavalo.
Kraj scuola
Nakon propasti Mletačke Republike 1797, za vrijeme napoleonske vlasti, većini scuola je zabranjen rad, a njihov inventar (namještaj, oprema, slike) je razgrabljen i prodan trgovcima antikviteta širom svijeta. Neke scuole su uspjele preživjeti i nastaviti svoju aktivnost, kao Scuola Grande di San Rocco i Scuola di San Giorgio e San Trifone (Bratovština Sv. Đorđa i Tripuna). Na dan sv. Marka (25. april) sve venecijanske scuole obavezno su sudjelovale u procesiji, noseći svoju zastavu.
Grb Malija
Grb Malija je okruglog oblika i usvojen je 1973. Unutar grba se nalaze Velika džamija u Djennéu, lešinar, izlazeće sunce, dva luka i dvije strijele. Oko grba se nalaze natpisi "République du Mali" (Republika Mali) i "Un Peuple, Un But, Une Foi" (Jedan Narod, Jedan Cilj, Jedna Vjera). Postoje dvije verzije grba plavi i crveno-zeleni.
Scuola (Venecija)
Organizacija i struktura scuola
Svaka škola imala je vlastiti statut i zakone sažete u mariegoli (statut ili matrikula), a zatim dokument koji uređuje djelatnost društva. Na čelu scuole bio je veliki gvardijan, kojem su radu pomagala dva tijela; blagajna (banca) i savjet (zonta) koji obično imao petnaestak članova. Skuština (capitolo) je bila najviše tijelo organizacije, koja je okupljala sve članove, na kojoj su se birali rukovodeći organi bratovštine.
Zgrade
Puno venecijanskih scuola imalo je vlastite zgrade za svoj rad, ali nisu sve scuole imale svoje prostorije, u tom slučaju bratimi su se sastajali kod oltara svog sveca zaštiitnika u crkvi koju su odabrali. Propisi za izgradnju tipične venecijanske scuole bili su strogi i kruti, tako da su arhitekti to morali uzeti u obzir. Zgrada je morala imati dvije velike dvorane, jednu za vjerske obrede u prizemlju i drugu na prvom katu za sastanke članstva, a tu se morala nalaziti i jedna manja prostorija za čuvanje mariegola (matrikula).
NGC 6282
NGC 6282 je spiralna galaksija u sazvežđu Herkul koja se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 29° 49' 13" a rektascenzija 17h 0m 47,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6282 iznosi 14,4 a fotografska magnituda 15,2. NGC 6282 je još poznat i pod oznakama CGCG 169-29, PGC 59418.
Giardinello
Giardinello ima više značenja:
Tepen
Tepen je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Šekovići koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 193 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u istočnoj Bosni.
Pettis County, Missouri
je okrug u američkoj saveznoj državi Misuri.
Sirmūs, Hajjah
Sirmūs je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Empfingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Frojdenštat Empfingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Frojdenštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430-560 metara. Površina opštine iznosi 18,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.120 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 225 stanovnika/km².
Atlantic City, Wyoming
Atlantik Siti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Ponte Zeza, Avellino
Ponte Zeza je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Arilacetonitrilaza
Arilacetonitrilaza je enzim sa sistematskim imenom arilacetonitril aminohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima su neophodna tiolna jedinjenja.
La Lomita, Amatán
La Lomita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Amatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 437 m.
Giardini (razvrstavanje)
Giardini ima više značenja:
Pleternički Mihaljevci
Pleternički Mihaljevci su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Pleternice.
Zemljopis
Pleternički Mihaljevci su smješteni 7 km istočno od Pleternice, susjedno naselja su Zarilac i Knežci na sjeveru Ašikovci na zapadu, Kalinić i Buk na jugu i Tulnik na istoku.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Pleternički Mihaljevci su imali 15 stanovnika.
150-e pne.
thumb|Ahajski savez oko godine 150. pne.
Grb Mauricijusa
thumb|right|200px|Grb Mauricijusa Grb Mauricijusa se sastoji od štita podjeljenog u četvrtine oko kojeg se nalaze ptica dodo i jelen. Ispod štita je traka sa natpisom "Stella Clavisque Maris Indici" (Zvijezda i ključ indijskog okeana).
Grb Mauritanije
Grb Mauritanije se bazira na zastavi Mauritanije usvojenoj 1. aprila 1959. Grb se sastoji od zelene boje koja predstavlja Islam i zlatne koja predstavlja Saharu. Oko grba se nalazi natpis "Islamska Reublika Mauritanija" napisan na arapskom i francuskom.
Ministry of Fear
Ministry of Fear je američki crno-bijeli filmski triler snimljen 1944. u režiji Fritza Langa. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana britanskog književnika Grahama Greenea. Radnja se događa u Britaniji za vrijeme tada još aktualnog drugog svjetskog rata. Protagonist, koga tumači Ray Milland, je bivši pacijent duševne bolnice koji nakon puštanja sticajem okolnosti dobije predmet koji ima izuzetnu važnost za grupu nacističkih špijuna. Kritičari su kasnije naveli kako je Lang u tom filmu prvi put kombinirao špijunski žanr sa tehnikama i ugođajem film noira.
Bombaški proces
300px|mini|desno|[[Josip Broz Tito u zatvoru 1928. godine]] Bombaški proces je naziv za sudski proces koji je od 6. do 14. novembra 1928. godine održan pred Kraljevskim sudbenim stolom u Zagrebu protiv Josipa Broza i još petoro optuženih za širenje komunističke propagande i neovlašćeno prikupljanje i držanje oružija i municije. Kada je u kući u kojoj su 4. avgusta 1928. godine, uhapšeni Josip Broz i drugi optuženi, policija pronašla četiri bombe, novine su o ovom događaju pisale kao o „Bombaškoj aferi”, pa je zbog toga i sam proces nazvan „Bombaški”.
Josip Broz i još dvojica optuženih bili su proglašeni krivima i osuđeni na vremenske kazne zatvora, dok je ostalo troje bilo oslobođeno. Proces je ostao upamćen po Titovom nastupu na sudu, pošto je javno priznao da je član ilegalne Komunističke partije, ali i izjavi da ne priznaje ovaj sud, već samo sud svoje partije
Nakon donošenja presude, Josip Broz je bio upućen na izdržavanje zatvorske kazne — najpre u zatvor Lepoglavu, a potom u Maribor. Posle izdržanih pet godina, Broz je novembra 1933. godine bio prebačen u Ogulin, gde je do 14. marta 1934. odležao ostatak od sedmomesečne kazne zatvora, na koju je bio osuđen na tzv „Ogulinskom procesu”, oktobra 1927. godine.
Godine 1978, Televizija Zagreb snimila je dvodelni televizijski film „Bombaški proces”, sa Radetom Šerbedžijom u ulozi Josipa Broza.
Titova aktivnost u Zagrebu
250px|mini|desno|[[Josip Broz Tito krajem 1920-ih. godina.]] Januara 1928. godine, Josip Broz je u ime Saveza metalaca rukovodio štrajkom metalskih radnika u preduzeću „Sila” u Zagrebu, jer je poslodavac onemogućavao sprovođenje izbora za radničke poverenike i otpustio šestoricu radnika. Pošto je Oblasna inspekcija stala na stranu poslodavaca, štrajk je završen neuspešno. Potom je tokom januara i februara učestvovao u pripremama za Osmu mesnu konferenciju KPJ za Zagreb, koja je održana 25. februara. Na ovoj Konferenciji, Josip Broz je kao organizacioni sekreter Mesnog komiteta, dao kritičku analizu dotadašnjeg rada Mesnog komiteta i izneo predloge o osudi „frkacijskih borbi“ i okretnju KPJ životnim problemima radničke klase. Na kraju Konferencije većina delegata je Josipa Broza izabrala za novog političkog sekretara Mesnog komiteta.
Tokom marta i aprila, Josip Broz se kao sekretar Saveza radnika metalne industije i obrta Jugoslavije za Hrvatsku, bavio sindikalnim pitanjima radnika u Zagrebu, ali i drugim mestima — Koprivnici i Karlovcu. Krajem aprila radio je i na organizovanju Prvomajske proslave, odnosno organizovanja skupštine Nezavisnih sindikata, koju je policija zabranila, pa je na dan 1. maja, na Brozovu inicijativu, odlučeno da radnici zakićeni crvenim karanfilima odu u dvoranu bioskopa „Apolo”, gde se održavao miting Socijalističke partije i pretvore je u skup Nezavisnih sindikata. Ovaj plan nije uspeo, jer su socijalisti čim su počele upadice radnika, u sporazumu sa policijom raspustile skupštinu. Prilikom pokušaja policije da isprazni bioskopsku salu, uhapšeni su Josip Broz i Kamilo Horvatin, kao i još petorica radnika. Oni su potom od strane Kraljevskog redarstvenog ravnateljstvom u Zagrebu bili osuđeni na po 14 dana zatvora.
Nakon izlaska iz zatvora, polovinom maja, Broz je održao prošireni sastanak Mesnog komiteta na kome se raspravljalo o Otvorenom pismu Izvršnog komiteta Kominterne, koje je Kominterna 13. aprila uputila članovima KPJ i u njemu osudila frakcijske borbe. Sve do polovine juna, Broz se bavio partijskim radom na sprovođenju Otvorenog pisma, kao i sindikalnim radničkim pitanjima. Nakon atentata u Narodnoj skupštini, 20. juna 1928. godine kada je ubijeno i ranjeno nekoliko poslanika HSS-a, na ulicama Zagreba su otpočeli masovni protesti. Najveći protest bio je 21. juna, na kome je bilo više od 30.000 ljudi. Tokom ovog protesta, na više mesta u Zagrebu su bile postavljane barikade, a u sukobu žandarmerije i demonstranata bilo je troje mrtvih i više ranjenih, dok je oko 120 demonstranata je uhapšeno.
Odmah po vesti o atentatu u Skupštini, Biro CK KPJ je u Zagrebu održao sednicu, na kojoj je ocenio da će doći do novih napada na radnički pokret i hapšenja partijske centrale, pa su određeni zamenici svih članova Biroa CK KPJ. Josip Broz je tada imenovan za zamenika organizacionog sekretara Jakoba Žorge. Broz je 22. juna, povodom krvavog obračuna policije s demonstrantima, u ime Mesnog komiteta KPJ za Zagreb napisao letak u kome je pozvao zagrebačke radnike da 23. juna stupe u generalni štrajk. Istog dana, Broz je i u ime Pokrajinskog radničkog sindikalnog odbora za Hrvatsku izdao letak u kome je pozvao zagrebačke radnike na generalni štrajk. Do generalnog štrajka zagrebačkih radnika nije došlo, ali je ostvaren niz manjih štrajkova u preduzećima i fabrikama, a najveći je bio u Radionici državnih železnica, u kome je 26. juna učestvovalo 1.200 radnika.
Krajem juna, Broz nastavlja sa partijskim radom na sprovođenju Otvorenog pisma, ali zbog novonastale situacije počinje da živi poluilegalno. Nastavio je da stanuje u Petrovoj ulici broj 62, ali je često noćio po drugim stanovima. U prostorije sindikata navraćao je iznenada i na kratko.