cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Curatico San Rocco, Parma
Curatico San Rocco je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 620 m.
Coyul, Hueytlalpan
Coyul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytlalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 723 m.
Santa Gertrudis, Nonoava
Santa Gertrudis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Nonoava.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1783 m.
Al Ḩadd, Ma'rib
Al Ḩadd je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1215 m.
La Galera, Charo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2034 m.
Cungrea, Ciomăgești
Cungrea je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Ciomăgești.
Viaverde, Verona
Viaverde je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1011 m.
Cungrea, Ciomăgești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 347 m.
Beculești, Ciomăgești
Beculești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Ciomăgești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
El Guadare, Mocorito
El Guadare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Lunca Apei, Apa
Lunca Apei je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Apa.
San Mateo, San Bartolo Tutotepec
San Mateo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Bartolo Tutotepec.
Lunca Apei, Apa
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
The Party at Kitty and Stud's
The Party at Kitty and Stud's je američki erotski (softcore pornografski) film snimljen u režiji Mortona Lewisa, poznat kao prvo ostvarenje u kome je Sylvester Stallone tumačio glavnu ulogu. Radnja prikazuje kako se mlada Njujorčanka po imenu Kitty (čiji lik tumači Henriteta Holm) upušta u razne seksualne igre sa svojim momkom Studom (koga glumi Stallone), a na kraju u novinama objave oglas kojim pozivaju muškarce i žene na zabavu tokom koje bi se upražnjavao grupni seks. Stallone je, prema vlastitim riječima, pristao glumiti u The Party za honorar od 400 dolara nakon što je zbog neplaćanja najamnine bio izbačen iz stana i prisiljen usred zime nekoliko noći provesti na klupama u parku. Film je nakon premijere brzo postao opskuran, ali je šest godina kasnije Stallone postao slavan zahvaljujući filmu Rocky, te su producenti nastojali to iskoristiti te ga ponovno poslali u kino-dvorane pod naslovom Italian Stallion.
La Laja, Nonoava
La Laja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Nonoava.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
San Mateo, San Bartolo Tutotepec
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 237 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1278 m.
Mesón Chico, Ayutla de los Libres
Mesón Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
San Antonio, Tres Valles
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tres Valles.
Villa Parigini, Siena
Villa Parigini je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Notar
Notar (od latinskog: notārius ) ili Javni bilježnik je javni službenik čija je glavna funkcija autentifikacija (ovjera) ugovora, akata i drugih dokumenata odgovarajućom potvrdom sa notarskim pečatom. Notari su u suštini paradržavni službenici, produžena ruka državne administacije i čuvari režima.
Notar kao ličnost od javnoga povjerenja sastavlja i izdaje javne isprave o pravnim poslovima i o izjavama kojima se utvrđuju prava - notarski akti. On sastavlja zapisnike o pravnim radnjama koje je obavio ili kojima je prisustvovao - notarski zapisnici, te potvrde o činjenicama kojima je svjedočio - notarske potvrde; službeno ovjerava privatne isprave - legalizacija. Pored tog prima na čuvanje isprave, novac i predmete od vrijednosti radi njihove predaje drugim ličnostima ili nadležnim organima - notarski polog, savjetuje klijente i obavlja po nalogu suda ili drugih organa državne uprave, određene radnje i druge poslove predviđene zakonom.
Karakteristike
Posao koju obavljaju notari spada u domenu preventivne pravne zaštite, zato jer oni svojim djelovanjem pridonose pravnoj sigurnosti i izbjegavanju parničenja. Broj notarskih mjesta ograničen je (numerus clausus). Teritorij države podijeljen je na notarska područja - u kojima notari moraju imati urede. Službeno područje notara u pravilu se poklapa sa jurisdikcijom općinskog suda u kojem on ima svoje sjedište.
Notar je nepristrani povjerenik (svih) stranaka i zato za njega vrijede pravila o izuzeću kao i za suce, on po službenoj dužnosti poduzima radnje na zahtjev klijenata, a ne na bazi naloga kao advokat. Zato što je nepristrani povjerenik klijenata, - notar je dužan čuvati - notarsku tajnu. Zbog specifičnosti svoje funkcije notar ne može obavljati advokatski posao niti obavljati neki drugi posao za plaću.
Notari u državama Kontinentalnog prava
Notare u zemljama kontinentalnog prava može se ugrubo opisati kao pravnike specijalizirane za pravne poslove u vezi sa nekretninama, prodajom, hipotekama i ovrhama, ali im načelno nije dopušteno da se pojave na sudu. Dokumenti koje je notari pripreme ili ovjere na odgovarajući način, na sudovima tih zemalja uzimaju se kao pravovaljani, bez daljnjih dokaza o njihovoj autentičnosti; jer notar garantira identitet stranaka.
U Engleskoj i Walesu, i državama kontinentalnog prava u Zapadnoj Evropi, te u latinoameričkim i kanadskomQuebecu, pozicija - notara je mnogo važnija nego u Sjedinjenim Američkim Državama. Notari u Engleskoj i Walesu su pravnici koji se uglavnom bave ovjerom potpisa i trgovačkih i privatnih dokumenata za korištenje izvan Ujedinjenog Kraljevstva. Uz to su ovlašteni za obavljanje prakse u svim pravnim područjima, ali ne provode sudske postupke.
Notari mogu zastupati klijente u nespornim stvarima pred sudovima i drugim javnim tijelima ako su te stvari u direktnoj vezi sa nekom od njihovih isprava. Za pravnu valjanost određenih vrsta pravnih poslova nužna je forma - notarskog akta. Fundamentalna karakteristika notarskih akata i njihovih dokumenata je u tome - što imaju snagu javnih isprava, ako su prigodom njihova sastavljanja i izdavanja ispunjene bitne zakonske formalnosti. Notarski akti mogu imati i karakteristike ovršnih isprava, jer se na bazi njih može direktno tražiti sudska ovrha, jednako kao i na osnovi sudske nagodbe. Notarski akt je ovršna isprava ako je u njemu utvrđena određena obaveza na radnju oko koje su se stranke dogovorile te ako sadrži izjavu obavezanika o tome da se na bazi tog akta može provesti ovrha.
Notari u državama Običajnog prava
U Sjedinjenim Američkim Državama - kvalifikacije za taj posao se malo razlikuju od države do države, ali u globalu - notar mora biti punoljetni državljanin i stanovnik područja u kom želi biti imenovan. Nadležnost notara ograničena je na državu, a u nekim saveznim državama, samo na County u kom notar ima prebivalište.
U zemljama tog pravnog sistema notari mogu postati i mirovni suci, savjetnici, pojedini oficiri i neki službenici suda.
U kanadskoj provinciji Quebec, koja slijedi tradiciju građanskog kontinentalnog prava, postoje obrazovni zahtjevi za notare slične onima za pravnike.
U zemljama anglosaksonskog prava sudovi ne prihvaćaju kao vjerodostojne dokumente ovjerene od notara, osim u slučaju mjenica koje su protestirane u inozemstvu. Isto tako notari ne mogu sastaviti pravne dokumente kao što su oporuke, ugovori, hipoteke i zemljišnoknjižni ulošci, jer je to pravnički posao. Međutim brojni propisi zahtijevaju da autentičnost određenih dokumenata bude ovjerena od strane notara, u Sjedinjenim Američkim Državama su to najčešće dokumenti koji se odnose na promet nekretninama. U takvim slučajevima notar ne smije ovjeriti dokument ličnosti koja se nije pojavila pred notarom ili koja mu nije poznata, osim ako se prezentiraju dokazi o identifikaciji.
Historija
U Rimskom pravu notarius je orginalno bio rob ili slobodnjak zapisničar koji je bilježio sudski proces. Međutim, rad suvremenog notara više odgovara onom koji je obavljao rimski tabularius, koji je uzeo i spremao dokaze u Tabularium. Za srednjeg vijeka notar je bio službenik crkve koji je čuvao dokaze, ali su njegove dužnosti bile uglavnom sekularne.
Notari su 1948. osnovali svoje međunarodno udruženje - International Union of Notaries u kojem se u prvom valu učlanilo samo 19 država koje su u to vrijeme imale notare, 2018. je njihov broj narastao na 88, od toga su njih 22 iz Evropske Unije.
Gilberto Pérez S., Tecpatán
Gilberto Pérez S. je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Ornaro, Rieti
Ornaro je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
El Durazno, Pijijiapan
El Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
North East Lincolnshire
Geografske karakteristike
Sjeveroistočni Lincolnshire prostire se oko svog administrativni centra grada Grimsbya, duž Estuarija Humber i obala Sjevernog mora.
Pored Grimsbya koji je obrazovni, trgovački i industrijski centar, veći urbani centri su ljetovalište Cleethorpes na Sjevernom moru i luka Immingham.
Historija
Unitarna jedinica Sjeveroistočni Lincolnshire formirana je 1. aprila 1996. ujedinjenjem dotadašnjih borougha Cleethorpes i Great Grimsby.
Huaugcho, Hueytlalpan
Huaugcho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytlalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 800 m.
La Tasajera, Mocorito
La Tasajera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Alto de Guadalupe, Galeana
Alto de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Guys Mills, Pennsylvania
Gajs Mils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 124, što je 9 (-6,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Āl Maḩfūz̧, Ma'rib
Āl Maḩfūz̧ je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1199 m.
Stjepan Ivanišević
Stjepan Ivanišević (Trpanj, 12. kolovoza 1939.), hrvatski pravnik, sveučilišni profesor i ministar pravosuđa u vladi Ivice Račana od 2000. do 2001. Sudjelovao u reformi pravosuđa u sklopu ustavnih promjena Račanove vlade.
Znanstvena djelatnost
Stjepan Ivanišević pohađao je osnovnu školu u Trpnju i Korčuli, a gimnaziju je završio u Dubrovniku. Diplomirao je na Pravnom fakultetu u Zagrebu 1965., gdje je stekao magisterij i doktorat iz pravnih znanosti. Od 1961. do 1962. radio je u Općinskoj upravi Trpanj, nakon čega se zaposlio kao asistent na zagrebačkom Pravnom fakultetu na Katedri za upravnu znanost, a postom kao znanstveni asistent i profesor. Predstojnik Katedre za upravnu znanost bio je između 1990. i 1997., a istodobno je bio i pročelnik Zavoda za upravne i političke znanosti. Između 1989. i 1995. bio je predsjednik Vijeća postdiplomskog studija iz upravno-političkih znanosti. U nastavi je surađivao i sa zagrebačkim Fakultetom političkih znanosti, riječkim Pravnim fakultetom te s ljubljanskim Fakultetom sociologije, političkih znanosti i novinarstva. Surađivao je također s Institutom za društvena istraživanja Sveučilišta u Zagrebu i sa Zavodom za upravne i političke znanosti zagrebačkoga Pravnog fakulteta. Ivanišević je član brojnih znanstvenih i građanskih udruga.
Ivanišević je od 1990. do 1993. bio potpredsjednik SDP-a. Član Direkcije bio je od 1993. do 1994., kada je postao potpredsjednik Akcije socijaldemokrata Hrvatske. Član Izvršnog odbora Savjeta Gradskog odbora SDP-a postao je 1998.
Ministar u Račanovoj vladi
Nakon parlamentarih izbora održanih u siječnju 2000., Ivanišević je 27. siječnja imenovan ministrom u vladi Ivice Račana sastavljene od koalicije predvođene SDP-om. Od Račana je tražio da djelokrug Ministarstva pravosuđa proširi i na državnu upravu te lokalnu samoupravu, gdje je imao u cilju napraviti značajne promjene. Ministarstvo je u vrijeme Ivaniševićevog preuzimanja bilo sporo i neučinkovito, s više od milijun neriješenih predmeta. Ivanišević je također odlučio iskorijeniti korupciju u Ministarstvu, koja je bila dosta prisutna. Usprotivio se smanjenju plaća pravosudnih dužnosnika koje je povećao HDZ-ov ministar Milan Ramljak kako bi dužnosnike učinio nepristranima u radu i radi iskorjenjivanja korupcije.
Odmah nakon što je Račanova vlada preuzela vlast, pristupila je ustavnim promjenama s ciljem promjene polupredsjedničkog u parlamentarni sustav. Račan je Ivaniševića imenovao čelnikom Vladine stučne komisije za izradu nacrta ustavnih promjena. Dio reformi odnosio se i na pravosuđe, pa je Ivaniševićevim zalaganjem Državno odvjetništvo prvi put uređeno ustavom kao samostalna ustavna institucija čime su ostvareni uvjeti za njezinu depolitizaciju te joj je bitno ojačan položaj u pravosudnom sustavu. Na temelju toga donesen je novi Zakon o Državnom odvjetništvu koji je na nov način uredio izbor državnih odvjetnika i njihovih zamjenika, slično kao izbor sudaca, a u tu svrhu je uspostavljeno i posebno Državno-odvjetničko vijeće sastavljeno od uglednih državnih odvjetnika. Ukinuta je i dotadašnja institucija pravobraniteljstva, koja je do tada zastupala državu u imovinskim sporovima. Dio osoblja pravobraniteljstva integriran je u Državno odvjetništvo, čime su napravljene značajne uštede. Doneseni su i novi zakoni o sudovima, javnom bilježništvu, izvršenju kaznenih sankcija i drugi zakoni koji su se odnosili na pravosuđe.
Kako su u djelokrugu Ministarstva pravosuđa bili državna uprava i lokalna samouprava, Ivanišević je nastojao ustavne promjene proširiti i na taj segment. Zalagao se za razgraničenjem državne uprave i lokalne samouprave, pa su županije prestale obavljati poslove državne uprave i postale samoupravne jedinice s vlastitim djelokrugom. Slijedom toga, župani su postali lokalno izabrani dužnosnici, a ne dužnosnici koje je potvrđivao predsjednik. Dotadašnjih 175 županijskih ureda s oko 7000 službenika integrirano je u 20 ureda državne uprave na čelu kojih su bili predstojnici koje je imenovala Vlada, a broj službenika smanjen je na oko 4500. Ivanišević se zalagao za unošenje ustavnih odredbi koje bi bile više usklađene s Europskom deklaracijom o lokalnoj samoupravi, kako bi se mogao otvoriti proces decentralizacije javnih poslova u Hrvatskoj. Kasniji doneseni zakoni na temelju te odredbe uglavnom su išli u tom smjeru.
U sklopu reformi državne uprave, Ivanišević je nastojao uvesti u zakonske tekstove kriterije napredovanja po sustavu zasluga te nagrađivanja prema radu. Sva su tijela državne uprave trebala donijeti pravilnike o unutarnjoj organizaciji i sistematizaciji radnih mjesta u koje su trebali biti jasno utvrđeni uvjeti za svako radno mjesto kako bi se onemogućilo da se rad u državnoj upravi koristi kao sinekura. Uvedeno je godišnje ocjenjivanje rada službenika te mogućnost bržeg napredovanja službenika koji se ističu zalaganjem u radu. Međutim, ta načela ipak nisu uspjela zaživjeti u praksi zbog otpora postojećih struktura.
Ivanišević je u svrhu kadrovskih promjena u vrhu pravosuđa, predsjedniku Stjepanu Mesiću predlagao da Saboru za predsjednika Vrhovnog suda izabere Ivicu Crnića, a za glavnog državnog odvjetnika Radovana Ortynskog. Znatno je promijenjen sastav Državnog sudbenog vijeća i Ustavnog suda. Na osnovi zakonskih ovlasti provedeni su javni natječaji za sve općinske i županijske državne odvjetnike koje je imenovao Ivanišević na temelju kriterija uspješnosti i kvalitete njihova dotadašnjeg rada, bez ikakve intervencije izvana. Sličan je postupak zakonom bio predviđen i za predsjednike općinskih i županijskih sudova te predsjednike trgovačkih sudova i sudova za prekršaje. Međutim, Ivaniševiću to nije pošlo za rukom negativnim stavom koordinacije stranaka vladajuće koalicije. Naime, bilo je izneseno mišljenje da bi na taj način ministar pravosuđa postao najjači čovjek u državi. Ivanišević je tražio da mu se dopusti nastavak tog posla, alternativno dajući ostavku, pa je taj posao bio odgođen.
El Porvenir de Santa Clara, Galeana
El Porvenir de Santa Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2219 m.
Džamija šejha Lotfalaha
Džamija šejha Lutfulaha predstavlja jedno od arhitektonskih remek-dela iranske safavidske arhitekture i nalazi se na istočnoj strani trga Nakš-e Džahan u centru iranskog grada Isfahana. Izgradnja džamije je počela 1603. i završena je 1619. godine. Sagradio ju je glavni arhitekta šejh Bahai, tokom vladavine šaha Abasa II i dinastije Safavida.
Istorija
thumb||190px|Ulazna vrata koja vode ka predvorju u džamiju u obliku slova „G“. Od četiri impozantne građevine koje dominiraju na trgu Nakš-e Džahan, ova je najstarija izgrađena.
Džamija šejha Lutfulaha je izgrađena sa ciljem da bude privatna džamija kraljevskog dvora, za razliku od Šahove džamije koja je bila otvorena za javnost. Iz tog razloga, džamija nema minareta i manja je po površini. Zapravo, mali broj Evropljana u vreme Safavida je uopšte i obraćao pažnju na ovu džamiju, a svakako im nije odobren pristup njoj. Tek nekoliko vekova kasnije, vrata džamije su otvorena za javnost, tu su se obični ljudi mogli diviti naporima šaha Abasa u izradi ovog svetog mesta za dame iz svog harema, i izuzetnom mozaiku, koji je daleko superiorniji od onog koji se nalazi u Šahovoj džamiji.
Kako bi izbegao šetnju kroz trg na putu do džamije, šah Abas je unajmio arhitektu da mu izgradi tunel koji se prostire preko trga, od Ali Kapu palate, do samog ulaza u džamiju. Kada se dođe do ulaza, mora se proći kroz prolaz koji vodi u krug, da bi se konačno došlo do glavne zgrade. Svuda širom ovog prolaza stajali su stražari, a očigledna svrha ovog projekta bila je što bolja zaštita žena iz harema. Na glavnom ulazu u džamiju takođe je stajala straža, a vrata zgrade su bila zaključana u svakom trenutku. Danas, ova vrata su otvorena za posetioce, a prolaz ispod trga više nije u upotrebi.
Šejh Lutfulah
Kroz istoriju, ova džamija je nosila različita imena. Kod istoričara Kasimija Džunabadija, ona se pominje kao „Džamija sa velikom kupolom“ (Masğed-e qubbat-e ’azim) i Kupolasta džamija (Qubbat masğed), dok je savremeni istoričar Iskandar Munši naziva „Džamija velike čistote i lepote“. S druge strane, evropski putnici, kao što je Žan Šarden, koriste njeno sadašnje ime, a arapski natpisi unutar džamije, koje je uradio kaligraf Bakir Banai, uključuju i ime šejha Lutfulaha. Pored toga, beleške Muhib Ali bega, carskog blagajnika, pokazuju da je plata imama direktno pristizala iz carskog trezora. Sve ovo ukazuje na to da, ne samo da je zgrada zaista nazvana po šejhu Lutfulahu, već i da je ovaj čuveni imam bio među prvim molitvenim predvodnicima u službi kraljevskog dvora u ovom džamiji.
Arhitektura
thumb|left|190px|Prikazan je ulaz i kupola koja ne stoji direktno iza ulaza, već je pomerena ka jugu. Ulazna kapija, nalik na Veliki bazar i Šahovu džamiju, u obliku je spuštenog polumeseca. Takođe, ​​donja fasada džamije i ulazni hodnik su od mermera, dok su haft-rangi pločice korišćene za ukrašavanje gornjih delova strukture. Primenu kaligrafije i pločica, koji prevazilaze lepotu i kvalitet svega do tada stvorenog u islamskom svetu, nadgledao je lično majstor kaligrafije Ali Reza Abasi.
Glavni arhitekta je Muhamed Reza-Isfahani, koji je rešio problem razlike između pravca kible i ulaza u građevinu, tako što je osmišlio predvorje u obliku slova „G“, koje povezuje ulaz i molitvene prostorije. Natpis Reze Abasija na ulaznim vratima označava datum početka izgradnje. Pravac sever-jug kojim se prostire trg, ne slaže se sa jugo-zapadnim pravcem Kible; ugao između njih je 45 stepeni. Ova odlika, koja se zove „pašna“ (پاشنه) u persijskoj arhitekturi je učinila je da kupola ne stoji direktno iza ulaznog ajvana (na slici).
Jednodelna kupola džamije ima prečnik od 13 metara. Njena spoljašnja strana je bogato ukrašena mozaikom.
U poređenju sa Šahovom džamijom, dizajn džamije šejha Lutfulaha je prilično jednostavan, ne okružuje je dvorište i nema unutrašnjih ajvana. Sama građevina se sastoji od spljoštene kupole koja se oslanja na kvadratnoj osnovi. Međutim, nasuprot jednostavnoj strukturi ove džamije, spoljašnji i unutrašnji zidovi su izuzetno kompleksno ukrašeni, a u njenoj izgradnji su korišćeni najbolji materijali i unajmljene su najtalentovanije zanatlije. Robert Bajron je zapisao svoje utiske: Ne znam za savršeniji primer persijske islamske genijalnosti od unutrašnjosti kupole:
Barranca del Agua, Charo
Barranca del Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Charo.
Džamija šejha Lotfalaha
Arhitektura
thumb|right|300px|alt=Unutrašnost kupole je izdubljena mrežom segmenata limunastog oblika koje se smanjuju po površini i obrazuju pauna na vrhu|
Barranca del Agua, Charo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1618 m.
Curatico, Parma
Curatico je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Džamija šejha Lotfalaha
Arhitektura
„Kupola je izdubljena mrežom segmenata limunastog oblika koje se smanjuju po površini i obrazuju pauna na vrhu... Mihrab u zapadnom zidu je emajliran sitnim cvetovima na prostranoj plavoj livadi. Svaki deo dizajna, svaka površina, svako ponavljanje, svaka zasebna grana ili cvet ima svoju setnu lepotu. Ali lepota celine dolazi do izražaja kada se krećete. Opet, ističe se igra svetlosti uglačanih i neuglačanih površina; tako da se svakim korakom pretvaraju u bezbroj sjajnih nijansi... Nikada do sada nisam naišao na sjaj ove vrste.“
Taj „paun“ koji se može videti u središtu unutrašnje strane kupole je jedna od jedinstvenih karakteristika džamije. Ako posmatrač stoji na kapiji unutrašnjeg hodnika i pogleda ka centru kupole, može uočiti pauna čiji rep čine sunčevi zraci koji dolaze iz otvora u plafonu.
Curatico, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
Džamija šejha Lotfalaha
Arhitektura
thumbnail|left|300px|Džamija šejha Lutfulaha Na unutrašnjoj strani kupole uočava se estetska svrha dugog, niskog, sumornog prolaza koji vodi do kupolaste odaje, te se u nju ulazi je sa povećanim osećajem uzbuđenosti. Skučenost hodnika ustupa mesto ogromnoj i visokoj odaji, a tama je otklonjena jarkim prirodnim osvetljenjem koje dolazi kroz mnoge prozore.
Barbara Brend ju je opisala na sledeći način: „Tirkizni odsjaj luka se nazire ispod kupole, u kome se koncentrični prstenovi sa po 32 romba smanjuju približavanjem ka centru, što daje utisak osvetljenosti. Moćan dizajn, koji odaje osećaj kretanja i postojanosti, naglašava versku simboliku, govoreći o harmoniji univerzuma. ... Sistem potpore kupole sadrži osam velikih lukova oslikanih tirkiznim mozaikom koji se uzdiže do vrha zida. Među njima su rombasti spojevi parusa i trompova. U okviru kupole, slojevi pločica formiraju oblik venca rešetkasto isprekidanog običnom opekom, koji se postepeno smanjuje dok se ne spoje sa središnjim delom ukrašenim arabeskama“.
Veruje se da je struktura na kupolama džamije Lutfulah i Plave džamije u Tabrizu izvedena po ugledu na kupolu džamije šaha Vali u Taftu (Jazd).
Arhitekte kompleksa su šejh Bahai (glavni arhitekta) i Mohamed Reza Isfahani.
Umetnost
Natpisi na džamiji odražavaju misli koje su zaokupljale šaha u vreme kada je ona građena; odnosno potrebu da se definiše dvanaestoimamski šiizam naspram sunitskog islama, kao i persijski otpor prema osmanskoj invaziji. Natpis belim pločicama na plavoj podlozi na spoljašnjem zidu kupole, vidljiv za javnost, sastoji se od tri sure (poglavlja) iz Kur'ana; el Šams (91, Sunce), el Insan (76 Čovek) i el Kavtar (108, Obilje). Sure naglašavaju ispravnost čiste duše i sudbinu u paklu onih koji odbacuju Božji put, što se najverovatnije odnosi na Turke.
Ulazak u molitvenu odaju, vernik se suočava sa zidovima prekrivenim plavim, žutim, tirkiznim i belim pločicama sa raznim obrascima arabeski. Kuranski ajeti se pojavljuju u svakom uglu, a istočni i zapadni zidovi sadrže poeziju šejha Bahaija. Oko mihraba su imena dvanaest šiitskih imama, i natpisi sadrže imena šejha Lutfulaha, Ostada Muhameda Reze Isfahanija (arhitekte) i Bakira el Banaija (kaligrafa koji ih je napisao).
Gledajući nadesno od samog ulaza u zasvođenoj molitvenoj odaji, može se videti kompletan tekst Sure 98, el Bajina (Dokaz Jasni). Poruka ovog poglavlja je da jasan dokaz pravog Svetog Pisma nije bio dostupan za sledbenike Knjige (tj hrišćanima i Jevrejima) sve dok Bog nije poslao svog poslanika Muhameda. Horizontalni tekst na dnu luka nije iz Kurana, ali navodi da je Bog blagoslovio šiitske žrtve (mučenike). Tako, šiitske molitve podsećaju na Kuranske stihove u svom prenošenju istinite Božije poruke.
Pesma šejha Bahaija na desnom zidu moli Četrnaest Besprekornih (Muhamed, Fatima i dvanaest imama) za pomoć, dok natpisi na unutrašnjosti kupole ističu vrline dobrih dela, molitve i poštenja, kao i ispravnost islama i njegovih proroka u odnosu na podvodljivost drugih religija.
Činjenica da dve pesme šejha Bahaija, istinskog sufije, krase zidove privatne džamije šejha Abasa, dokazuje da, iako su potisnuti neki elementi sufizma u carstvu, sufizam kao opšti fenomen je nastavio da igra važnu ulogu u safavidskom društvu.
Rancho Nuevo, Cotaxtla
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Ardud, Ardud
Ardud je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Ardud.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6357 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Dubravko Detoni
Dubravko Detoni (Križevci, 22. veljače 1937.), hrvatski je glazbenik, skladatelj i pisac.
Quagliara, Mantova
Quagliara je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Dubravko Detoni
Tvorac je 130 komornih, simfonijskih, solističkih i elektroničkih skladbi, te niza projekata. Utemeljitelj je i umjetnički predvodnik (od 1970.) Ansambla Centra za nove tendencije (ACEZANTEZ), s kojima je izvodio i snimio mnoga djela. Izvođena su na svim kontinentima, na najvažnijim svjetskim festivalima, snimljena su u domovini i inozemstvu te izdana na 46 diskografskih izdanja.
Objavio je osam vrlo zapaženih knjiga glazbenih eseja i poezije. Dugogodišnji je glazbeni urednik HRT-a (od 1964.), i u tom je vremenu kreirao brojne serije radijskih i televizijskih emisija koje su često obrađivale dostignuća hrvatske glazbe.
Životopis
Autor je velikog broja multimedijalnih projekata i eksperimenata, radijskih i televizijskih emisija, devet knjiga poezije i eseja, mnogobrojnih koncertnih i diskografskih komentara, te 130 opusa orkestralne, komorne, solističke, vokalne i elektroničke glazbe. U proteklih nekoliko desetljeća njegova su djela objavljena na 42 diskografska izdanja, koja su tiskana u Hrvatskoj i u svijetu, te su s velikim uspjehom izvođena na koncertima i uglednim festivalima. Za ova djela dobio je tri ugledne europske skladateljske nagrade, "Pariški biennale", "Međunarodna skladateljska tribina UNESCO-a" i "Premio Italia". Također je dobio i niz domaćih priznanja od koji su neka; godišnja nagrada Vladimir Nazor, nagrada Josip Štolcer Slavenski, nagrada zagrebačke glazbene kritike Zvono Lotršćaka, nagrada Matice hrvatske, višekratne nagrade Ministarstva kulture RH za najbolje djelo godine i mnoge druge.
Utemeljitelj je i umjetnički ravnatelj sastava za novi zvuk ACEZANTEZ (Ansambl Centra za nove tendencije Zagreb), s kojim je od 1970. godine obišao mnoge europske zemalje kao i dio Amerike i Azije. Sastav 1975. godine dobiva nagradu "Orfej", za najuspješniji ansambl godine. Dubravko Detoni svojim komentarima (koje objavljuje od 1963.), kao glazbeni pisac popratio je veliki broj domaćih (pra)izvedbi.
Od 1964. godine glazbeni je urednik HRT-a. Autor je mnogobrojnih serija radijskih i televizijskih emisija, koja su se najčešće bavile dostignućima hrvatske glazbe. Kao umjetnički producent Glazbene proizvodnje HRT-a pratio je snimanja i montirao veliki broj trajnih snimki, koja su većinom bila djela hrvatskih skladatelja, a mnoga su kasnije objavljena u Hrvatskoj i inozemstvu.
Stjepan II. Lacković
'''Stjepan II. Lacković (mađarski Lackfi II. István'''; ? – Križevci, 27. veljače 1397.), Ugarski Palatin i hrvatsko-dalmatinski ban.
Životopis
Stjepan Lacković, u historiografiji poznat i kao Stjepan Lacković Čakovečki, potomak je obitelji Lacković, koja vuče porijeklo od obitelji Herman, a vladala je u 14. stoljeću ondašnjom mađarskom pokrajinom Erdelj (danas Transilvanija u Rumunjskoj). Njegovo prezime dolazi od osobnog imena osnivača obitelji, koji se zvao Ladislav (mađarski: László), skraćeno Lack, Laczk ili Lacko, a njegovi su potomci uzeli prezime Lacković.
Stjepan je bio sin Stjepana I. Lackovića, hrvatsko-slavonsko-dalmatinskog bana u razdoblju 1350-1352. godine, a unuk osnivača obiteljske loze Ladislava. Imao je niz titula, odnosno obnašao mnoge dužnosti, među kojima su, uz naslov bana Hrvatske i Dalmacije, bile: erdeljski (transilvanski) vojvoda (1372-1376.), ugarski palatin (1387-1397.), knez Zadra (1383, 1387-88., 1391-92.), gospodar Međimurja i Čakovca, Zagorja, Lendave (Slovenija), Keszthelyja (Mađarska), zatim župan mađarskih županija Zala, Veszprém i Győr, te južnoslovačke pokrajine Komarno uz rijeku Dunav.
27. kolovoza 1376. godine Stjepan II. Lacković, tadašnji vlasnik Međimurja, zajedno sa svojim bratom Dionizijem (mađ. Dénes) osniva poznati pavlinski samostan u Svetoj Jeleni (današnji Šenkovec kod Čakovca), posvećen Uznesenju blažene djevice Marije i Svim svetima. U sklopu tog samostana nalazili su se, između ostalog, i grobovi u koje su sljedećih stoljeća sahranjivani mnogi članovi velikaške obitelji Zrinski. U političkim previranjima toga doba, Lacković je bio pristaša kralja Karla Dračkoga, i stao uz nezadovoljnike koji su bili protiv Nikole Gorjanskog i kraljice Elizabete. Podržavao je bosanskog kralja Tvrtka I, a poslije njegove smrti jedan je od vođa pristaša Ladislava Napuljskoga. Kralj Žigmund Luksemburški postavio ga je za jednog od vojskovođa svoje vojske 1396. godine u bitki s Turcima kod Nikopolja. Poslije tog poraza postaje veliki protivnik kralja Žigmunda. Međutim, nakon što mu je kralj poslao salvum conductum (pismeno jamstvo) te ga taktički pozvao, Lacković je došao na zasjedanje Hrvatskog sabora u Križevce, na kojemu je predsjedao sam kralj. Nakon žestoke svađe o krivnji oko Nikopolja, kraljevi pristaše su mačevima sasjekli Stjepana i njegova sinovca Andriju. U povijesti je taj događaj zabilježen kao Krvavi križevački sabor.
Al Ḩadūrin, Ma'rib
Al Ḩadūrin je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1214 m.
La Gloria, Tecpatán
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
La Constancia, Nonoava
La Constancia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Nonoava.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1640 m.
Giuclani, Ciomăgești
Giuclani je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Ciomăgești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Valbrona, Como
Valbrona je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2451 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 485 m.
Buena Vista, Galeana
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1934 m.
Vicentini, Verona
Vicentini je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Buena Vista, San Bartolo Tutotepec
Buena Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Bartolo Tutotepec.
Vicentini, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Buena Vista, San Bartolo Tutotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 244 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1037 m.
Valdozza, Cuneo
Valdozza je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Paso Corral, Tres Valles
Paso Corral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tres Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Mădăras, Ardud
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1038 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
El Charco, Ayutla de los Libres
El Charco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
El Faisán, Pijijiapan
El Faisán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pijijiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Los Altos de Jalisco, Mocorito
Los Altos de Jalisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Fracción de Capellanía, León
Fracción de Capellanía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1795 m.
Cisterna, Trento
Cisterna je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Mata Catarina, Cotaxtla
Mata Catarina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Tabachi, Nonoava
Tabachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Nonoava.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1984 m.
Macon, North Carolina
Mejkon je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 119, što je 4 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Păunești, Ciomăgești
Păunești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Ciomăgești.
Powidoki
Powidoki je poljski biografski film snimljen 2016. godine u režiji Andrzeja Wajde. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Bogusław Linda, je Władysław Strzemińsk, proslavljeni poljski slikar, a radnja, smještena u period poslije Drugog svjetskog rata i uspostave komunističkog režima prikazuje kako zbog inzistiranja na apstraktnoj umjetnosti i odbijanja da se povinuje načelima socrealizma dolazi u sukob sa vlastima koje mu na kraju zabrane rad. Wajda je umro mjesec dana nakon premijere, te mu je to bio posljednji film.
Păunești, Ciomăgești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Villa, Siena
Villa je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 476 m.
Los Manantiales, San Bartolo Tutotepec
Los Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini San Bartolo Tutotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 246 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1214 m.
Quattrelle, Mantova
Quattrelle je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Julio Cesar Calvo, Tecpatán
Julio Cesar Calvo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
Vicksburg, Pennsylvania
Viksburg je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 261.
Son en Breugel
Son en Breugel je općina od 17,775 stanovnika, na jugu Nizozemske u Proviciji Sjeverni Brabant.
Historija
Sela Son i Breugel izrasla su su između 12. vijeka i 14. vijeka. Po nekim navodima u tadašnjem selu Breugel je 1604. rođen slikar Pieter Breughel Stariji.
Oba sela su teško stradala za Nizozemske revolucije, pa su poprilično opustjela.
U vrijeme Napoleonskih ratova sela su konačno spojena u jednu općinu. Općina Son en Breugel narasla je 1840. na 298 kuća i 1615 stanovnika, podijeljenih rijekom Dommel na sela Son i Breugel.
Za Drugog svjetskog rata teren općine bio je to poprište teških borbi, naročito za Operacije Market Garden.
Ojo de Agua, Charo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2018 m.
Al Quraysh, Ma'rib
Al Quraysh je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1640 m.
Cuarta Sección, Hueytlalpan
Cuarta Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Hueytlalpan.
Orvinio, Rieti
Orvinio je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Cuarta Sección, Hueytlalpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1027 m.
Orvinio, Rieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 409 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 814 m.
Aguapepe de los Gallardo, Mocorito
Aguapepe de los Gallardo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Las Maravillas, Tres Valles
Las Maravillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tres Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
El Molino Viejo, León
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2237 m.
Ojo de Agua, Ayutla de los Libres
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ayutla de los Libres.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 989 m.
El Limoncito, Charo
El Limoncito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Charo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1263 m.
Die bleierne Zeit
Die bleierne Zeit je zapadnonjemački igrani film snimljen 1981. godine u režiji Margarethe von Trotta, poznat kao jedno od najvažnijih ostvarenja Nove njemačke kinematografije, odnosno kao politički angažiranih filmova svog doba.
Po žanru je mješavina drame i trilera, a scenarij je inspiriran stvarnim životom Gudrun Ensslin, feminističke novinarke koja je 1970-ih postala jednim od osnivača radikalno lijeve terorističke organizacije Frakcija crvene armije (RAF). Njen fiktivni ekvivalent u filmu tumači Barbara Sukowa, a zbivanja se prikazuju iz perspektive njene sestre (temeljene na Christine Ensslin) koju u filmu tumači Jutta Lampe i koja pokušava pomiriti svoje sestrinske osjećaje sa odbijanjem da se poput nje radikalizira.
Die blierne Zeit je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio Zlatni lav. Film je prikazan u cijelom nizu zemalja pod naslovom Olovne godine, a zahvaljujući tome se taj izraz počeo koristiti za opisivanje ere političkog ekstremizma, nasilja i pojačane represije 1970-ih.
Alto Lucero, Cotaxtla
Alto Lucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cotaxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Ojo de Agua, Galeana
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1978 m.
Cleethorpes
Cleethorpes‎ je grad od 39,319 stanovnika na istoku Engleske u Grofovije Lincolnshire.
Geografske karakteristike
Administrativno podpada pod Unitarnu jedinicu North East Lincolnshire.
Historija
Cleethorpes‎ je izrastao tokom 19. vijeka, kao morsko ljetovalište, za izletnike iz Midlandsa i Yorkshira.
Prije tog tu su bila tri ribarska sela Itterby, Oole i Thrunscoe koja su 1831. imala 497 stanovnika.
Erozija uništava obalu i promenadu, pa se ona uz velike troškove stalno obnavlja.
Pavlinski samostan i crkva sv. Ane u Križevcima
'''Pavlinski samostan i crkva sv. Ane u Križevcima''' su nekadašnji pavlinski samostan, a danas župni dvor i župna crkva u središtu Križevaca.
Pavlinski samostan je građen od 1699. do 1741. godine, a ideja je postojala i prije, u vrijeme povlačenja Turaka. Nastao je na posjedu Ivana Zakmardija, koji ga je darovao. Pavlini su bili nositelji obrazovanja u Križevcima preko 120 godina poučavajući u osnovnoj školi, njemačkoj školi i gimnaziji. Car Josip II. 1786. godine, ukida pavllinski red, samostan postaje župni dvor, a crkva župnom crkvom.
Prilikom obnove tornja crkve 2004. godine građevinski radnici pronašli su u "jabuci" kupole zanimljive poruke iz prošlosti nekadašnjih križevačkih gradonačelnika.
Orgulje
Ferdo Heferer je izgradio orgulje crkve 1891. godine. Glazbalo ima ovu dispoziciju:
Spojevi: I-P, II-I. Trakture su mehaničke s registarskim kancelama.
Gerăușa, Ardud
Gerăușa je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Ardud.
Valkenswaard
Valkenswaard je grad i općina od 31,231 stanovnika, na jugu Nizozemske u Proviciji Sjeverni Brabant.
Stup iz Zgošće
Arheologija
Spomenik pripada grupi od pet stećaka sa nalazišta u Zgošći koji se među 13 stećaka izdvajaju svojom veličinom, oblikom i ukrašavanjem:
Valkenswaard
Geografske karakteristike
Valkenswaard leži pored belgijske granice na rijeci Dommel, udaljen desetak km južno od centra Eindhovena.
Stup iz Zgošće
Nacionalni spomenik
Danas se stup, zajedno sa Zgošćanskim stećkom nalazi u Botaničkoj bašti Zemaljski muzej Bosne i Hercegovine|Zemaljskog muzeja u Sarajevu, Bosna i Hercegovina, kao dio zbirke od 33 kamena spomenika iz srednjeg vijeka. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj 26. juna 2019. godine, donijela je odluku da se zbirka proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić (predsjedavajući), Goran Milojević i Radoje Vidović.
Opis
Stupac je visok 246-247 cm, a ukrašavanjem u čijem vrhu stoji epitaf, nameće se kao primarni spomenik, čijim tumačenjem je moguće tumačiti i ostale spomenike na nekropoli.
Donji dio, postolje i “glavica“ je u obliku četverostrane prizme, a “tijelo“ je osmerostrano. Ovakav oblik je originalan, i ne može se pronaći u starijim pronađenim stećcima. Đoko Mazalić ga je doveo u vezu sa nišanima, potkrepljujući to činjenicom da je oblik četverostrane prizme i osmerostranog tijela tipičan za “islamsko graditeljstvo“, te da je još tipičniji za to graditeljstvo način na koji se izvodi prelaz iz kvadrata, u osmero, odnosno višeugaonu prizmu. To je koso otsjecanje uglova kvadrata, odnosno četverostrane prizme, gdje osmerostrana ili višestrana munara nastaje prelazom iz svoje kvadratne baze u poligon.
Valkenswaard
Historija
Od 13. vijeka, tadašnja sela Waalre i Valkenswaard nastavila su zajedno egzistirati kao Waderle i Wedert. Tek 1794. pod utjecajem Nizozemske revolucije - Valkenswaard se odvojio i postao administrativna jedinica.
Stup iz Zgošće
Ukrašavanje
Stupac je u svome donjem dijelu bogato ukrašen na sve četiri strane. Sa sjeverne strane u donjem dijelu ukras počinje sa dvostrukom spiralom, nastavlja geometrijskim oblicima, većom rozetom, jednostrukom spiralom te nizom manjih rozeta – šest primjeraka. U gornjem dijelu dvije unakrsne paralelne opruge se u gornjem dijelu pretvaraju u luk, u čijem međuprostoru su raspoređene četiri manje i jedna veća rozeta. Sjeverna strana na donjem dijelu ima tordiranu traku, dok je u gornjem dijelu vidljiva jedna opruga i luk.
Sa južne strane, gornjeg dijela, isklesana je jedna veća rozeta na kojoj uspravno stoji opruga, dok su sa strana geometrijski motivi. Donji dio je ukrašen tordiranom trakom koja se proteže od dna prema vrhu. Gornji dio istočne strane ukrašen je rozetom, kružnicom i geometrijskim motivima, sa dvije ribe, stolom (trpezom) i kaležom, dok je donji dio bez dekoracije.
Valkenswaard
Historija
Početkom 17. vijeka imao je redovit uspješan sajam svinja pa je zbog tog dobio ime Verkenswedert, kako je u narednim vijekovima postao poznat po hvatačima sokola, dobio je današnje ime - Valkenswaard.