cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Visconti
Uspon na vlast
Nakon Giovannijeve smrti, Viscontijevi feudi su podijeljeni između njegova tri nećaka. Kad je Matteo II (oko 1319. - 1355.) umro, Bernabò (1323. - 1385.) i Galeazzo II. (oko 1321. -1378.) podijeljelili su Milano i njegove ​​teritorije, Bernabò je uzeo istočni dio, a Galeazzo II. - zapadni. On je za svoju prijestolnicu odabrao Paviju (južno od Milana), a svoj dvor otvorio umjetnicima kojima je postao pokrovitelj, među kojima je bio i Petrarca, on je osnovao i Univerzitet u Paviji. Vladajući svaki za sebe, braća su ipak vodila koordiniranu politiku, vodivši prije svega računa o svojim teritorijalnim interesima, pa su bili uključeni u sve apeninske sukobe koji su se vodili u to vrijeme, i uglavnom ratovali protiv Republike Firence i Papinske Države.
Nakon smrti Galeazza II - 1378., Bernabò je sklopio savez s francuskim princom Louisom Anžuvinskim sa kim su se Viscontijevi ionako sporili oko vlasti nad Milanom. Zbog toga ga je 1385. Gian Galeazzo (sin Galeazza II.) zarobio (iako mu je bio ujak) i utamničio, pa je on i umro u zatvoru nekoliko mjeseci kasnije.
Vrhunac dinastije
Pod Gian Galeazzom dinastija je dosegla svoju najveću moć. Na dan njegove smrti 1402., Viscontiji su bili vojvode Milanskog Vojvodstva i grofovi od Pavije, a članovi porodice su kontrolirali većinu Sjeverne Italije. thumb|left|260px| Karta maksimalne ekspanzije za vladavine [[Gian Galeazzo Visconti|Gian Galeazza]]
Pad
Nakon njega uslijedila je katastrofalno loša vladavina njegova starijeg sina - Giovannija Marije (1388. - 1412.), koji je uspio potratiti i izgubiti većinu onog što je Gian Galeazzo osvojio i prigrabio, pa su se na vlast u brojnim lombardijskim gradovima vratili stari lokalni gospodari. Giovannija Marija su suvremenici opisivali kao nesposobnog i morbidno okrutnog, čak i kao suludog. Njega su ubili zavjerenici 1412.
Kraj dinastije
Njegov pad zbio se 1447., u vrijeme kad je mletačka vojska napredovala prema Milanskom Vojvodstvu. Filippo Maria obratio se za pomoć svom zetu kondotjeru Francescu Sforzi, mužu njegove jedinice Biance Marije. U kritičnom momentu - Filippo Maria je iznenada umro, ostavljajući vojvodstvo kao kamen razdora između Sforze i aragonskog kralja Alfonsa V, kojeg je Filippo Marija odredio za svog nasljednika. Nakon borbi Sforza je uspio zavladati Milanskim Vojvodstvom i tako formirati vlastitu dinastiju.
Viscontiji su kao dinastija trajali do 18. vijeka, i to po ženskoj liniji, jer je njihova vlast formalno nestala sa Biancom Marijom. Oni su preko ženidba ušli u velike evropske dinastije; francuske Valoise, austrijsko - španjolske Habsburge i engleske Tudore.
Prosteza
Prosteza (lat. prosthesis < grč. próthesis), manje upotrebljavani sinonim za protezu. Pridjev: prostetski, prostetički.
Dampierre-Saint-Nicolas
Dampjer Sen Nikola je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 483 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 122 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 15 metara (maksimalnoj 136 m, a minimalnoj 14 m).
San Giovanni al Natisone, Udine
San Giovanni al Natisone je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Cher
Cher (Šer; rođena kao Cherilyn Sarkisian LaPierre 20.5. 1946.) je Američka pjevačica i glumica. Pobjegla od kuće kao tinejdžerka i upoznala Sonnyja Bonu (č. Soni Bono), koji joj je bio muž od 1964. do 1975. i koji je tada radio kao asistent producentu Philu Spectoru (č. Fil Spektor). Pjevala je bek-vokale (back vocal) za Spectorove grupe Ronettes i Crystals. Prvi svoj singl snimila je 1964. "Ringo, I Love You" (Ringo, volim te), pod imenom Bonnie Jo Mason. Cher i Bono su potom počeli nastupati kao Caesar & Cleo, a potom kao Sonny and Cher. Nizali su hitove "Baby, Don't Go" (Bejbi, ne idi) i "The Beat Goes On" šezdesetih godina prošlog stoljeća. Cher je već tada počela snimati solo, a nakon razvoda od Sonnyja postala je uspješna solo-pjevačica, ali i glumica. Za ulogu u drami"Silkwood" (1983) nominirana je za "Oskara", a osvojila ga je za film "Moonstruck".
Biografija
Cher je rođena u gradu El Centro, California, 20. maja, 1946. godine u 7:25 ujutru. Njena majka, Ceogrina Holt (rođena Jacke Jean Crouch ), glumica i model, bila je čerokijskog, irskog, nemačkog i engleskog porekla. Njen otac, John Sarkisian bio je armenijski izbeglica. Njeni roditelji su se razveli kada je Cher bila mala i odrastala je uglavnom uz majku. Zbog finansijskih problema u početku, majka je morala da je da u hraniteljsku porodicu na kraće vreme. Cher je bila oduševljena kada je videla svoju majku na sveni i rešila je da jednog dana postane veoma poznata. Kasnije joj je Georgia obezbedila časove glume koji su joj pomogli u karijeri. U to vreme Cher se zabavljala sa glumcem Warrenom Beattyjem. Zbog izražene i nedijagnostifikovane disleksije, Cher je napustila srednju školu sa šesnaest godina.
Status gej ikone
Cher se već dugo smatra gej ikonom. Već decenijama je drag queensice imitiraju širom sveta. Njen prelaz na dance muziku i društveni aktivizam poslednjih godina još više su doprineli njenoj ikonskoj popularnosti u LGBT zajednici.
Popularni sitkom „Will & Grace“ odao je priznanje njenom statusu gej ikone, učinivši je idolom Jacka McFarlanda. Cher se pojavljuje dva puta u ovom sitkomu: 2000. godine Cher se pojavljuje u epizodi u kojoj Jack misli da je ona drag queen i tvrdi da on može bolje da imitira Cher od nje; 2002. godine Cher glumi Boga u Jackovom zamišljenom raju.
Njenom statusu gej ikone možda je doprinla podrška koju daje svojoj ćerci, Chastity Bono, koja je otvoreno lezbejka. Iako nije bila podržavajuća odmah po coming outu svoje ćerke, Cher je kasnije postala jedna od najglasnijih zagovornica LGBT prava.
Godine 1998. Cher je dobila GLAAD Media Award (Gay and Lesbian Alliance Against Defamation), a novembra 1999., The Advocate  ju je proglasio jednom od „25 žena, koje su najviše cool“. Oktobra 2005. emisija Great Things About Being… na „Bravo televiziji proglasila je Cher #1 „najboljom stvari kada si gej“. U emisiji se pominje da „svaki gej muškarac može da uradi pristojnu imitaciju Cher“. .
Njeno trajanje i opstajanje Jimmy James, poznati gej imitator, najbolje je izrazio u rečenici: „Posle nuklearnog pogubljenja ostaće samo bubašvabe i Cher.“
Prodan Rupar
Prodan Rupar (Trusina, 1815 — Plana 1875) bio je jedan od vođa Hercegovačkog ustanka 1875. Isticao se u u lokalnim ustancima koji su se javljali posle 1852. u Hercegovini.
Biografija
Vođe naroda u Hercegovini Prodan Rupar, Petar Radović, Jovan Gutić, Simun Zečević, Ilija Stevanović i Trivko Grubačić tokom avgusta i septembra 1874. sastaju se i odlučuju da počnu pripreme za ustanak. Donose odluke o pripremi oružja i municije, mjesta za zbjegove naroda, pripremi podrške Crne Gore ustanku i pripremaju sve tako da se ustanak digne na proljeće 1875. Ova grupa je u oktobru stupila u pregovore sa crnogorskim knezom (knjazom ) Nikolom Prvim Petrovićem.
Turci su doznali za pregovore sa knezom i pokušavaju da pohapse kolovođe, ali ovi bježe u Crnu Goru u zimu 1874. na 1875. Velike sile su se umiješale, naročito Austrougarska koja je zarad svojih interesa u BiH tražila od Turske da pomiluje kolovođe i izvrši amnestiju. Turci pod pritiskom pristaju i ulaze u pregovore.
U velikom ustanku u Hercegovini (1875—1878) Prodan Rupar je bio jedan od najistaknutijih ustaničkih vođa. Umire 1875. godine u mjestu Plana kod Bileće.
Nergisšah sultanija
Nergisšah Sultan je bila najstarija kćerka princa Mustafe i njegove konkubine Ajše Hatun. Rođena je u Manisi 1536. godine. Dovela do 17 godina u haremu njegov otac, pod nadzorom svoje majke i bake Mahidevran Sultan. Nakon izvršenja ubistva njenog oca Nergisšah je živjela u Bursi s bakom Mahidevran i pomajkom Rumejsom koja ju je jako voljela iako Nergisšah nije bila njena kćerka. Godine 1555. bila je udata bejlerbeja Anatolije, Damata Čenabija Ahmet-pašu, koji je smatran dobrim historičarom i pjesnikom. Dalja sudbina Nergisšah je nepoznata. S očeve strane imala je jednog brata, Šehzade Mehmeda. Umrla je 1562. godine.
Weddellova struja
Vedelova struja (tj. Vedelovo strujno kolo) je hladna morska struja koja nastaje u blizini obala Antarktika. Njeno kretanje je u smeru kazaljke na satu i opisuje pun krug. Formira se u Vedelovom moru pod uticajem ciklona i slabo je proučena.
Nergisšah sultanija
Popularna kultura
U turskoj seriji „Sulejman Veličanstveni“ njenu ulogu tumači Alize Gordyum.
Weddellova struja
Spoljašnje veze
Vedelova struja
Indol-5,6-hinon
Indol-5,6-hinon je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 147,131 Da.
Alen Islamović
Alija “Alen” Islamović (Bihać, 17. kolovoza 1957.), bosanskohercegovački rock-pjevač, nekadašnji član rock-grupa Divlje jagode i Bijelo dugme.
Biografija
Alen Islamović je rođen u Sokolcu, selu udaljenom oko 5 km od Bihaća, u severozapadnom delu Bosne i Hercegovine. Kada mu je bilo dve i po godine, otac mu je dobio posao u Bihaću, pa se cela porodica preselila u grad. Islamović je prvi put dobio pristup muzici preko starijeg brata koji je kupio gramofon krajem 1960ih.
Naučio je da svira gitaru uz pomoć starijeg brata, a 1974. je počeo da svira bas-gitaru u grupi Bag. Počeo je da peva jer je njegov brat imao najviše ploča, tako da je, po mišljenju kolega iz grupe, mogao da uči stihove.
Uskoro je Islamovićeva lokalna popularnost porasla sa koncertima njegove grupe. Pored Bihaća, Bag je nastupao u mestima kao što su Prijedor, Drvar, Sanski Most i Banja Luka i na taj način zaradio pristojne sume novca. Oduševljavao se muzikom Led zepelina, Dip perpla i Bijelog dugmeta.
Kada mu se grupa raspala, Alen je počeo da igra fudbal u Jedinstvu iz Bihaća, ondašnjem drugoligašu. Nakon što je odslužio vojsku, Sead Lipovača ga je pozvao u Divlje jagode. Početak sa Divljim jagodama je bio vrlo težak, ali se na kraju isplatio kako je grupa postala vrlo popularna u nekim delovima Jugoslavije. Bili su toliko obećavajući da je aprila 1984. (kada je Željko Bebek napustio Bijelo dugme) Alen odbio ponudu Gorana Bregovića da peva u Bijelom dugmetu (delimično zbog straha da će se Bebek možda vratiti u Dugme), a Divlje jagode (sada nazivane Wild Strawberries) su bile na korak od svetske slave. Međutim, na kraju je sve propalo, Divlje jagode su se raspale, a Alen se vratio u Bihać i odlučio da se bavio običnim poslom i da zaboravi na muziku. Ali onda je došla druga ponuda od Gorana Bregovića (kada je Tifa napustio Dugme), a ovaj put Alen ju je prihvatio.
Bijelo dugme
U to vreme, pevačke sposobnosti poslednjeg pevača Bijelog dugmeta su smatrane boljim od prethodna dva pevača grupe. Goran Bregović je navodno pozvao Alena u grupu uglavnom zbog njegovog zdravog načina života (navodno je izjavio da mu je dosta pijanica i narkomana).
Bregović je bio u pravu, a Alen nije dopustio da ga slava promeni. Nakon svake turneje se vraćao u Bihać da vodi svoju kafanu, peca i igra stoni tenis. 1989. je napustio turneju Bijelog dugmeta, a da prethodno nikog nije obavestio. Vratio se kući da bi izlečio problem sa bubrezima koji je zadobio na turneji, što je primoralo grupu da otkaže ostatak turneje. Iako se tada to činilo kao malo odlaganje, na kraju se ispostavilo da je to kraj Bijelog dugmeta. Uskoro je izbio rat, a grupa je prešla u 15-godišnje mirovanje.
Solo karijera
2003. Alen je pevao u duetu sa turbofolk zvezdom Indirom Radić. Pesma "Lopov" je postala veliki komercijalni hit, mnogo uspešniji od svega što je uradio od raspada Bijelog dugmeta.
2005. je učestvovao u tri velika oproštajna koncerta Bijelog dugmeta.
Takođe je svirao ritam gitaru i pevao u grupi 4 asa sa Vladom Kalemberom, Slavkom Pintarićem Pištom, Rajkom Dujmićem i Juricom Pađenom.
2014. Godine je izdao album "Alkatraz"
2014. Počela je turneja proslave 40. godina od izlaska albuma Bijelog dugmeza "Kad bi bio bijelo dugme" pod nazivom "Ko ne poludi taj nije normalan". Turneja traje i danas.
2015-16. Za Hrvatsko tržište je 2015 izašao album Bijelog dugmeta "Ko ne poludi taj nije normalan" u izdanju Kroacije rekords, 2016. u izdanju Siti rekordsa ,uz male izmene ,je izašao za ostatak balkana
Proteza
Proteza (grč. próthesis: predmetak, stavljanje naprijed), u fonetici i tvorbi riječi, predmetak, predsuvak (Jagić, Veber < češ. předsuvka), predsuvljivanje, nastavljanje, prefigiranje protetskog vokala ili sloga pred neku riječ; glas koji se stavlja ispred vokala radi lakšeg izgovora; dodavanje slova, sloga ili fonema prije početka riječi, npr. u narodnim pjesmama i narodnim govorima: dzora umjesto zora, heto umjesto eto, hod'jelo umjesto od'jelo, joko umjesto oko, vuzda (i fuzda) umjesto uzda, zostavim umjesto ostavim. Sinonim (manje upotrebljavan): prosteza. Pridjev: protetski, protetički.
Mackenzie, Missouri
Makenzi je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 134, što je 3 (-2,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Flossmoor, Illinois
Flosmur je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.464, što je 163 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pian Querceto, Chieti
Pian Querceto je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Položaj LGBT osoba u Mađarskoj
Položaj LGBT osoba u Mađarskoj je povoljniji nego u drugim državama ovog dela Evrope. Mađarska zabranjuje diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije i priznaje registrovana partnerstva.
Popis predsjednika Dominike
Predsjednik Dominike predstavlja državnog poglavara Dominike. Bira ga parlament na mandat od pet godina, na prijedlog premijera koji je prethodno konzultirao vođu opozicije. Predsjednik ima zadatak nakon parlamentarnih izbora za premijera imenovati vođu najjače stranke u parlamentu te ministre u kabinetu.
Položaj LGBT osoba u Mađarskoj
Dekriminalizacija
Prvi krivični zakon Mađarske iz 1878. godine kažnjavao je seksualne odnose između muškaraca kaznom do jedne godine zatvora. Istopolni odnosi između osoba starijih od 20 godina dekriminalizovani su 1961. godine, a 1978. ova starosna granica seksualne saglasnosti spuštena je na 18. Puno izjednačenje između homoseksualnih i heteroseksualnih odnosa sprovedeno je promenom ustava 2002. godine i granica seksualne saglasnosti iznosi 14 godina. Gejevi i lezbejke mogu da služe vojsku otvoreno.
Zabrana diskriminacije
Godine 2000. Ustavni sud je doneo odluku da ustavna zabrana diskriminacije "na osnovu drugog svojstva" pokriva i seksualnu orijentaciju. Zakon o zabrani diskriminacije u oblasti javnog zdravstva donet je 1997. godine. Zakon o jednakom tretmanu i promociji jednakih mogućnosti donet 2003. godine zabranjuje diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije u oblasti zaposlenja, obrazovanja, zdravlja i prometa roba i usluga.
Istopolne zajednice
Neregistrovana kohabitacija je bila priznata od 1996. godine. Ovaj zakon se odnosio na sve parove koji žive zajedno u ekonomskoj ili emocionalno-seksualnoj vezi (de facto brak), uključujući i istopolne parove. Nije bila potrebna zvanična registracija ovih parova. Zakon je davao neke povlastice i prava parovima koji žive zajedno, ali se ova prava i povlastice nisu automatski primenjivale, već su parovi morali da se prijavljuju lokalnim upravama u svakom pojedinačnom slučaju. Nasleđivanje je moguće jedino preko testamenta, a udovačka penzija je omogućena samo za parove koji žive preko 10 godina zajedno. Godine 2007. 17. decembra, parlament je usvojio zakon o registrovanim partnerstvima koji je predložila MSZP-SZDSZ vladajuća koalicija. Zakon je stupio na snagu 1. jula, 2009. godine. Zakon daje ista prava koja su data brakom osim u pitanjima usvajanja dece, pristupa IVF-u ili surogatu, kao i uzimanja prezimena.
Usvajanje dece
U Mađarskoj je moguće usvajanje dece od strane pojedinaca, ali istopolni parovi ne mogu zajedno da usvoje, niti jedan od partnera može da usvoji dete drugog partnera.
LGBT zajednica i društvo
Mađarska je bila zemlja domaćin izbora za Mr Gay Europe, 2007. godine i izabrana je da bude domaćin sportskog takmičenja Eurogames, 2012. Budapest Pride, parada ponosa LGBT osoba, bila je prva takva manifestacija u zemljama bivšeg komunističkog bloka. Iako ne privlači veliki broj ljudi kao što je to slučaj sa nekim drugim paradama ponosa u Evropi, ona ima relativno stalan broj učesnika i učenica.
Bois-Arnault
Boaz Arno je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 628 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 212 metara (maksimalnoj 218 m, a minimalnoj 180 m).
Rossova struja
Rosova struja (tj. Rosovo strujno kolo) je hladna morska struja koja nastaje u blizini obala Antarktika. Formira se u Rosovom moru i kreće se u smeru kazaljke na satu, opisujući pun krug. Nastaje pod uticajem ciklona i slabije je proučena usled loših klimatskih uslova.
Indira Radić
Indira je 2011. godine krenula na veliku povratničku turneju po Americi. Iako nov album nije izdala tri godine, interesovanje za koncerte je bilo veliko, a broj posetilaca je procenjen na nekoliko hiljada. Za jubilarni, petnaesti album Istok, sever, jug i zapad, koji se očekuje na jesen, Radićeva je snimila nekoliko dueta, sa prijateljima i kolegama sa kojima rado sarađuje.
Detinjstvo
Indira je rođena 14. juna 1966. godine, u selu Dragalovcima, između Doboja i Banjaluke. Njeni roditelji su vrlo rano uočili njen dar za pevanje, pa je Radićeva od malih nogu učestvovala na brojnim muzičkim takmičenjima. U Doboju je završila srednju medicinsku školu, da bi se početkom devedestih preselila u Srbiju.
Muzički počeci
Svoj prvi solistički album, nazvan „Nagrada i kazna“, snimila je 1992. godine za produkcijsku kuću „Južni vetar“. Već sledeće godine pojavio se drugi, a 1994, i treći album - „Ugasi me“, koji joj je doneo neznatnu popularnost. Pesme koje su se, kao tražene, izdvojile sa tog albuma bile su „Tužna vrbo“ i „Moja će te ljubav stići“.
1996 - 2002: Uspon u karijeri
Jedna od presudnih godina u karijeri Indire Radić je bila 1996, kada je izdala album „Krug“. Tada je počeo njen nagli uspon na jugoslovenskoj estradi. Išla je na svoje prve turneje i održala prve solističke koncerte u karijeri, a pesme „Sin“ i „Da kamen zaplače“ postale su tadašnji turbo-folk hitovi. Godine 1997, Radićeva je prešla u izdavačku kuću „Zam“, i iste godine izdala svoj šesti album, kao i specijalno video izdanje „Indira - uživo“, na kome su se našle njene najpoznatije pesme. Već sledeće godine promoviše najuspešniji album u dotadašnjoj karijeri, nazvan „Voliš li me ti“. Turneja tokom koje je promovisala pesme sa tog albuma, obuhvatala je i bivše jugoslovenske republike, pa je Indira ubrzo postala jedna od najpopularnijih srpskih pevačica u Hrvatskoj, što su dokazali njeni naredni projekti.
Početkom novog milenijuma, Radićeva po treći put menja izdavača te prelazi u „Grand produkciju“. Tada izdaje albume „Milenijum“ i „Gde ćemo večeras“, koji nisu ostvarili veliki komercijalni uspeh, ali su privukli pažnju publike zbog njenog promenjenog stajlinga.
2003 - 2008: Vrhunac karijere
Godine 2003, Indira izdaje svoj jubilarni - deseti po redu album, na kome se nalazio duet „Lopov“ sa Alenom Islamovićem. Ta pesma je za veoma kratko vreme postala njen najveći hit. Uzastopno je proglašavana za hit meseca, da bi konačno bila proglašena za ''pop-folk hit 2003. godine''. Prepevana je na tri jezika, a njena melodija namenjena mobilnim telefonima, preuzeta je više od milion puta. Radićeva već sledeće godine izdaje najuspešniji album u svojoj karijeri. On nosi naziv „Zmaj“, po prvoj numeri, koja je postala veliki hit. Pored pesme „Zmaj“, mnoge pesme sa ovog albuma bile su popularne, kako u Srbiji tako i na celom Balkanu, pogotovu u Bugarskoj i Grčkoj, gde su prepevane. To su: „Moj živote da l‘ si živ“, „Bio si mi drag“, „Nisam sumnjala“ i „Tetovaža“. Pesma „Bio si mi drag“ je, sudeći po broju prikaza na jutjubu, Indirin najveći hit od početka karijere. Indira je tada krenula na balkansku turneju, koju je posetilo više od 200.000 ljudi. Jedan od koncerata održala je i u zagrebačkoj Hali sportova, te je tako postala prva srpska pevačica koja je održala koncert u Hrvatskoj nakon Rata iz 1992. U Bugarskoj je iste godine proglašena za najbolju balkansku pevačicu, a bugarska pevačica Ivana došla je u Beograd da se upozna sa Indirom i traži dozvolu za obradu pesama. Ipak, najveći uspeh bio je njen prvi solistički koncert u Beogradu. Održala ga je 27. aprila u Hali sportova, pred nekoliko hiljada ljudi.
Njen sledeći album bio je više u pop stilu, te manje uspešan od prethodnog. Bio je to album „Ljubav kad prestane“, na kome je najpopularnija pesma bila „April“. Ni sa albumom „Lepo se provedi“, koji je izašao 2007, nije ponovila uspeh Zmaja, ali je obnovila saradnju sa Islamovićem, snimivši duet „Imali smo, nismo znali“. Iste godine dala je intervju za londonski BBC radio, a koji je bio na temu folk zvuka kao vodećeg muzičkog pravca na ovim prostorima. Tako je postala prva balkanska folk pevačica koja je dala intervju za ovu medijsku kuću. Tek sa albumom „Heroji“ iz 2008. godine, Radićeva je doživela deo nekadašnje popularnosti. Spot za pesmu „Hajde sestro“, koju je snimila sa Ksenijom Pajčin, izazvao je brojne kontraverze, a iste godine proglašena je i za srpsku gej ikonu. Najveće zasluge za to su doneli spot za pesmu „Pije mi se, pije“, u kome je prvi put u Srbiji prikazan poljubac dva muškarca, pesma „Upaljač“ koja je namenjena gej populaciji i uopšte promovisanje liberalnih pogleda na svet. Obradila je pesmu „Ako umrem sad“, koju je pre nje izvodio Slobodan Batjarević i snimila duet „Možda baš ti“ sa Ivanom Plavšićem. Pored toga, aktivno se bavila humanitarnim radom, za šta je dobila nagradu „Veliko srce“, koju dodeljuju emisija „Put humanizma“ i Fond princeze Katarine Karađorđević.
2009 - 2011: „Istok, sever, jug i zapad“
U februaru 2009. godine, na šestoj „Folk paradi“ u Osijeku, Radićeva je proglašena za pevačicu, a pesma „Heroji“ za pop-folk hit 2008. godine u Hrvatskoj. U zimu iste godine promovisala je dve nove pesme: „Pusti me“ i „Živim da živim ako preživim“, koja je bila veoma slušana naredne godine. U decembru 2010, najavila je svoj petnaesti album, na kome će se naći solo pesme ali i nekoliko dueta. Ovaj album je nazvan „Istok, sever, jug i zapad“ i njegov izlazak je bio očekivan pred Novu godinu. Međutim, Indira se tada posvetila svojoj povratničkoj turneji po Americi i izlazak albuma je odložen za jesen 2011. Pre nego što je otputovala u SAD, Radićeva je promovisala duete „Sezame“ sa Azisom, „Ne veruj svojim očima“ sa Romanom Panić, „Vozim sto na sat“ sa Leksington bendom i „Ima tuga ime, ulicu i broj“ sa Dženanom Lončarevićem. Za turneju je vladalo veliko interesovanje: koncerte u Njujorku, Atlanti i Detroitu posetilo je nekoliko hiljada ljudi. Ispred diskoteke u Čikagu gde je imala nastup 1. januara 2011, bilo je oko pet stotina ljudi koji nisu uspeli da na vreme kupe karte za koncert. Nakon američke turneje, Indira je sa Alenom Islamovićem i Tifom imala zajedničku evropsku turneju.
U julu 2011, Radićeva je promovisala pesmu „Jednom se samo živi“. Nekoliko dana posle toga, ta pesma, kao i druge pevačicine popularne pesme, puštene su na nekoliko mitinga širom Libije. Indira je povodom toga izjavila da joj je drago ako Libijcima njene pesme bar na trenutak skreću misli sa rata, i da muzika postoji radi širenja ljubavi i razumevanja među narodima.
Diskografija
Drugi projekti
Antilski kreolski jezik
Antilski kreolski jezik je kreolski jezik temeljen na francuskom koji se uglavnom govori na Malim Antilima. Gramatika i rječnik su također pod značajnim uticajem karipskog i afričkih jezika. Srodan je haićanski haićanskom kreolskim, ali se od njega razlikuje po mnogim značajkama. Nekoć se naširoko koristio na Mali Antilima, ali je potpuno iščezao sa Tobagoa, a broj govornika mu se naglos smanjuje na Grenadi. Njegovom nestanku, pogotovo na otocima gdje je službeni jezik engleski, je u prošlosti doprinijelo shvaćanje da predstavlja oznaku nižeg socio-ekonomskog statusa. Danas, pak, postoje napori da ga se oživi i sačuva kao izraz nacionalnog identiteta.
Na Dominici govornici antilskog kreolskog za njega koriste izraz Kwéyòl. Antilski kreolski se govori na Dominici, Grenadi, Gvadalupi, Martiniku, Saint-Barthélemyju (St. Barts), Svetoj Luciji, Svetom Vincentu te Trinidadu i Tobagou. Njime govori oko 1 milion ljudi.
Heuristika
Rečnik socijalnog rada definiše heuristiku kao nauku o metodama i principima pronalaženja novog.
Heuristika obuhvata metode i tehnike rešavanja problema, učenja i otkrivanja koji su bazirani na iskustvu. Heurističke metode se koriste da ubrzaju proces pronalaženja dovoljno dobrog rešenja u situacijama kada sprovođenje detaljnog istraživanja nije praktično. Primeri toga obuhvataju korištenje raznih uopštenih pravila, informisanog nagađanja, intuicije i zdravog razuma.
Preciznije se heuristika može definisati kao korištenje lako dostupnih informacija, čija primena nije strogo određena, za kontrolu rešavanja problema od strane ljudi i mašina.
Smultronstället
Divlje jagode (šve. Smultronstället; eng. Wild Strawberries) je film Ingmara Bergmana iz 1957. Govori o ostarjelom profesoru koji, putujući na dodjelu počasne doktorske titule, ponovno proživljava prošle događaje i preispituje vlastite životne odluke.
Radnja
Isak Borg je liječnik i profesor koji u svojoj 78. godini putuje na svečanost gdje će dobiti počasnu doktorsku titulu. Na putu ga prati snaha, a upoznaje i mnoge druge ljude i njihove životne probleme. Cijelo vrijeme progone ga vizije o vlastitoj smrti i prošlim događajima iz života. Sjeća se svih propuštenih prilika, razočarenja i loših odluka koje su ga dovele do osamljenosti i nezadovoljstva. Putem uviđa svoje pogreške i nastoji popraviti odnose s bližnjima.
Parlamentarna republika
thumb|300px|left|Karta svijeta na kojoj su parlamentarne republike označene narančasto. Predsjedničke republike su označene zelenom, a parlamentarne monarhije crvenom bojom.
Parlamentarna republika ili parlamentarna ustavna republika predstavlja republikanski oblik vladavine temeljen na parlamentarnom sistemu u kome je izvršna vlast ili njen najvažniji dio utjelovljen u šefu vlade prije svega odgovorna parlamentu koji je bira.
Šef države, odnosno predsjednik republike, u pravilu nema neke značajne izvršne ovlasti, te ga najčešće kao nestranačku osobu o kojoj postoji konsenzus vodećih stranaka bira parlament kvalificiranom većinom. U nekim parlamentarnim republikama se, pak, šef države bira na neposrednim izborima od građana.
The Fallen Idol
The Fallen Idol je britanski crno-bijeli film snimljen 1948. u režiji Carola Reeda. Po žanru je kombinacija drame i trilera, a scenario je napisao Graham Greene prema vlastitoj priči The Basement Room. Naslovni lik, koga tumači Ralph Richardson, je batler u jednoj diplomatskoj misiji u Londonu, koji je diplomatovog 9-godišnjeg sina (čiji lik tumači Bobby Henrey) duboko impresionirao lažnim pričama o svojim pustolovinama. Radnja, prikazana iz dječakove perspektive, prikazuje kako batlerova žena smrtno strada nesretnim slučajem i kako dječak, nastojeći zaštititi svog idola, dovede do toga da batler postane optužen za njeno ubistvo. The Fallen Idol je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je Greene dobio nagradu za najbolji scenario. U samoj Britaniji je doživio veliki uspjeh, postavši jednim od najgledanijih filmova godine.
Parlamentarna republika
Parlamentarnoj republici je po uređenju najbliža parlamentarna monarhija, a iz tog sistema su i evoluirale neke parlamentarne republike koje se danas nalaze u sastavu Commonwealtha, odnosno gdje je generalnog guvernera kao predstavnika britanske kraljice zamijenio od strane nacionalnog parlamenta postavljeni predsjednik.
Sve države nastale raspadom SFRJ su se svojim ustavima definirale kao parlamentarne republike.
Epenteza
Epenteza (grč. epenthesis: umetanje; epentithemi: umetnem), umetanje jednog ili više glasova u sredini riječi, ponajviše u stihovima, zbog metričkih potreba, a katkad i zbog eufonije ili pojačanja fonetske izražajnosti.
Epenteza se često očituje u upotrebi neobičnih infiksa, arhaičnih oblika, provincijalizama i sl. Umetanje glasova koji u riječi nemaju etimološkog opravdanja (konstaNtirati). Primjeri: nizoka umjesto niska, pavunica umjesto paunica, privuza umjesto priuza, ždraka umjesto zraka; izdobila umjesto izobila, naponase umjesto napose; onizijeh ili onizih umjesto onih; zdri, nezdrele, sazdrele umjesto zri, nezrele, sazrele, strušiti umjesto srušiti itd.
Sinonimi: umetanje, umetak, usuvak (Vjekoslav Babukić, Vatroslav Jagić < češ. vsuvka), usuvljivanje (Babukić); neki je zovu i parenteza (Donat) te pleonazam (Diomed). Pridjevi: epentetski, epentetičan.
U enigmatici
U enigmatici, epentezom se naziva niz riječi (pojmova) u kome je sljedeća riječ dobivena umetanjem glasa (slova) u prethodnu, npr. a, sa, ska, seka, Senka, sjenka, Stjenka, stijenka ili a, ma, mna, mana, Majna, Majana, Marjana, Marijana, marijuana.
Umjesto glasova mogu se umetati i slogovi, npr. ja, Aja, Acija, adicija, audicija, audijencija ili ca, raca, ranica, Radinica, radionica, radio-stanica ili ka, kaca, kašica, Karašica, karatašica, a epentetski niz može se svesti i na samo dva člana (punica - pušnica; zakon - zaklon). Epentetski nizovi ne moraju biti "čisti", tj. neki se njegovi članovi mogu dobiti dodavanjem slova (glasa) ili sloga na kraju (epiteza) ili na početku prethodne riječi (prosteza). Riječi (pojmovi) iz takvog niza u načelu nisu iste osnove ili korijena i nemaju značenjskih veza.
U zagonetkama se epentetski niz može ređati i obrnutim redoslijedom no tada se smatra da je nastao ispuštanjem slova odn. slogova (ispuštaljka, logogrif, oduzimaljka).
Jure Bilić
Rođen je 12. rujna 1922. godine u Makarskoj. U travnju 1941. godine, postao je član Komunističke partije Jugoslavije. Istakao se kao jedan od organizatora ustanka u Hrvatskoj. Bio je rukovodilac SKOJ-a za Dalmaciju i član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Hrvatsku.
Nakon rata bio je sekretar Gradskog komiteta SKOJ-a za Zagreb, predsjednik Međuopćinske konferencije SKH za Dalmaciju, član CK SKH od Četvrtog kongresa, za člana Izvršnog komiteta CK SKH bio je izabran na Petom i Šestom kongresu, a za člana Predsjedništva CK SKJ izabran je na Desetom kongresu SKJ 1974. godine. Bio je i predsjednik Sabora SR Hrvatske od 1978. do 1982., predsjednik Predsjedništva CK SKH od svibnja 1982. do 1. srpnja 1983. i član Predsjedništva CK SKJ od 1983. do 1986. godine.
Bio je protivnik Hrvatskog proljeća. Od sredine 1980-ih protivio se Miloševićevoj politici prema ostalim republikama SFRJ. Godine 1990. napisao je memoarsko djelo „'71., koja je to godina?”.
Umro je 27. siječnja 2006. godine u Zagrebu. Sahranjen je na zagrebačkom groblju Mirogoj.
Bio je nositelj Partizanske spomenice 1941. i ostalih visokih odlikovanja.
Torredaniele, Torino
Torredaniele je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Popis premijera Dominike
Premijer Dominike je šef vlade na Dominici. Imenuje ga predsjednik nakon održanih parlamentarnih izbora, i to u pravilu vođu najjače stranke u parlamentu.
Funkciju premijera na Dominici su uveli Britanci 1960. godine u okviru reformi tokom kojih je Dominika postepeno dobivala autonomiju. Tada je njen naziv bio glavni ministar (chief minister), a 1967. je promijenen u premijer, što je ostalo i nakon što je 1978. Dominika stekla nezavisnost.
Zdravlje
thumb|right|220px|Zastava Svetske zdravstvene organizacije čija se definicija zdravlja često citira. thumb|270px|prehrambena piramida Zdravlje je stanje dobrog telesnog, psihičkog i društvenog blagostanja. Zdravlje se najčešće upotrebljava kao pojam odsustva od bolesti. Neki od uvjeta zdravlja su uravnotežena prehrana, telesna aktivnost i higijena.
Definicija Svetske zdravstvene organizacije u njezinu Ustavu glasi: »Zdravlje je stanje potpunog fizičkog, duševnog i socijalnog blagostanja, a ne samo odsustvo bolesti i iznemoglosti.«
Cetina (tvornica tjestenine)
Cetina je tvornica tjestenine u Omišu. Postoji još od prije Drugog svjetskog rata. 1930-ih je bila najvećom tvornicom tjestenine na električni pogon ne samo u Hrvatskoj, nego u cijeloj ondašnjoj Jugoslaviji.
Za svoje je proizvode dobila brojne nagrade. Neke je dobila prije Drugog svjetskog rata:
Tasmanova struja
Tasmanova struja (tj. Tasmanovo podvodno strujanje) je hladna morska struja koja nastaje u blizini obala Tasmanije na dubinama od oko 1400-1800 metara. Kreće se južno prema Antarktiku i nestaje u vodama oko ovog kontinenta. Ovo je „najmlađa“ struja jer je otkrivena tokom 2007. godine.
Irmo, South Carolina
je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.097, što je 58 (0,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Afektivni poremećaj
mini|Postoje emocionalni poremećaji koji utječu na one koji vrše moć u bilo kojem od njenih oblika, među kojima se ističu sindrom oholosti, megalomanija, hamartija ili narcizam. Afektivni poremećaj' je psihički poremećaj karakterisan naglim promena raspoloženja. Afektivni poremećaji obuhvataju manične i depresivne epizode. One se ređe javljaju nego kod bipolarnog poremećaja. Simptom je euforično, iritirajuće raspoloženje, praćeno hiperaktivnošću, otežanim govorom. Dovodi do opadanja samopoštovanja, i/ili bezvoljnosti, smanjenog interesovanja i osećanja bezvrednosti i krivice.
Cersay
Serse je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Bresir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 979 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 91 metar (maksimalnoj 112 m, a minimalnoj 59 m).
Borca, Belluno
Borca je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 617 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 923 m.
Nagrada SAG za najboljeg glavnog glumca
Nagrada SAG za najboljeg glavnog glumca (Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Male Actor in a Leading Role}} je prestižna glumačka nagrada koju od 1994. svake godine dodjeljuje američki glumački sindikat Udruženje filmskih i televizijskih glumaca.
Progress, Pennsylvania
Progres je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.765, što je 118 (1,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Indolicidin
Indolicidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 100 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1906,284 Da.
Anatriploza
Anatriploza, stihovna zagonetka koja za rješenje ima dvije riječi, od kojih se druga dobiva utrostručavanjem prve, npr. ČA (autooznaka za Čačak) - ča-ča-ča (vrsta plesa). Anatriploza je stvorena po ugledu na anadiplozu, ali ima daleko manje mogućnosti od nje. Prvi (i vjerovatno jedini) put je, po svemu sudeći, objavljena u maloj "Eureci" broj 416 (18. IX. 1991, str. 58).
Naziv
Naziv je nastao tako što je u riječi anadiploza segment "di" (grč. di-; dis: dvaput, dýo: dva) zamijenjen segmentom"tri".
Primjer zagonetke
Auto-oznaku grada iz Srbije tri puta napiši i ples se dobije! Nik šić (Nikola Pešić)
Vatroslav Jagić
mini|Vatroslav Jagić Vatroslav Jagić (Varaždin, 6. srpnja 1838. – Beč, 5. kolovoza 1923.), hrvatski lingvist i slavist.
Biografija
Pučku školu i gimnaziju pohađao u Varaždinu, gimnaziju završio u Zagrebu. U Beču je studirao klasičnu filologiju, a kod Franza Miklošiča slušao slavistiku kojoj se potpuno priklonio. Završivši studij vratio se u Zagreb gdje je cijelo desetljeće (1860.-70.) profesor na gimnaziji. Godine 1869. izabran je za pravog člana JAZU i dopisnog petrogradske akademije. Sljedeće godine otpušten iz državne službe.
Na preporuku I. I. Sreznjevskog izabran je za profesora slavistike u Odesi. Pripremnu godinu proveo je u Berlinu i Petrogradu. Od 1874. do 1880. bio je prvi profesor slavistike na Humboldtovu sveučilištu u Berlinu. Nakon toga je profesor slavistike na sveučilištu u Petrogradu. Godine 1886. kao nasljednik F. Miklošiča postao je profesor slavistike na bečkom sveučilištu na kojem je djelovao do umirovljenja (1908.). Umro je u Beču, ali je pokopan u Varaždinu (12. kolovoza 1923.).
Stručne radove iz književnosti i jezika Jagić je počeo objavljivati u izvještajima zagrebačke gimnazije. Godine 1863. s Franjom Račkim i Josipom Torbarom pokrenuo je Književnik, časopis za jezik i poviest hrvatsku i srbsku i prirodne znanosti u kojemu je objavio nekoliko zapaženih radova (Naš pravopis, Primjedbe našoj sintaksi, Iz prošlosti hrvatskoga jezika). Marljivo je surađivao u Radu JAZU u kojemu je, uz ostalo objavio rasprave Građa za glagolsku paleografiju, Pomlađena vokalizacija u hrvatskome jeziku, Građa za slovinsku narodnu poeziju.
Jedan je od prvih prireditelja djela za niz Stari pisci hrvatski.
Godine 1871. doktorirao je u Leipzigu na osnovi disertacije Das Leben der Wurzel de in den slavischen Sprachen (Korijen de u slavenskim jezicima). Po dolasku u Berlin počeo je izdavati časopis Archiv fur slavische Philologie koji je uređivao punih 45 godina. Tim je časopisom pobudio zanimanje za Slavene i silno doprinio afirmaciji slavistike kao znanstvene i sveučilišne discipline.
Nakon prelaska u Beč bavio se mišlju o izdavanju Enciklopedije slavenske filologije. Iz te je zamisli potekla njegova knjiga Istorija slavjanskoj filologii (Povijest slavenske filologije; Petrograd, 1910.) kojom je obuhvaćen razvoj slavenske filologije od početaka do kraja 19. st. Posebno intenzivno bavio se staroslavenskim jezikom za koji je dokazao da je oblikovan na temelju jednoga južnoslavenskoga (južnomakedonskog) narječja čime je pobio tzv. panonsku teoriju. Potkraj života proučavao je život i djelo Jurja Križanića.
Anton Rop
Anton Rop (Ljubljana, 27. 12. 1960), slovenski ekonomist i političar, bivši premijer Slovenije i bivši predsjednik Liberalne demokracije Slovenije (LDS). Godine 2007. istupio iz LDS-a i pristupio Socijalnim demokratima (SD).
Studirao je ekonomiju te 1984. godine diplomirao na temu "Sustav akumulacije i fondovi u Kidričevim radovima i jugoslavenskoj praksi". Dobio je Prešernovu nagradu. Krajem osamdesetih godina 20. stoljeća bio je aktivan član Zveze socijalistične omladine Slovenije. Bio je ministar financija i ministar rada. Analitičari smatraju da nikada nije uspio izaći iz sjene Janeza Drnovšeka, niti izgraditi vlastitu karizmu i imidž.
Edmund Željeznoboki
Vlast je godine 1016. preuzeo od oca Ethelreda nakon njegove smrti, a u trenutku velike vojne premoći danskih osvajača i smrti danskog kralja Svena kojeg je naslijedio njegov sin Knut.
Upamćen kao vrlo energičan vladar. Sa Knutom je tijekom svoje kratke vladavine vodio rat sa promjenjivom srećom pri čemu su se izmjenjivale vojne pobjede na jednoj i drugoj strani. Edmund je vodio pet bitaka protiv Danaca, a završnu je izgubio od Knuta 18. listopada u bitci kod Assanduna, nakon čega su postigli mir u Alneyu 1016. godine.
Prema tom sporazumu Engleska je podijeljena na način da je Edmundu je pripao Wessex, a Knutu pripala onaj ostatak Engleske sjeverno od rijeke Temze. Ubrzo nakon toga iste godine 1016. Edmund je umro te je Knut Veliki preuzeo kontrolu nad cjelokupnom Engleskom te postao engleski kralj.
Nadimak "Željeznoboki" (Ironside) mu je zabilježen tek 1057. godine. Prema Anglosaskoj kronici, nadimak mu se nadjenulo "zbog njegove vrijednosti" u borbi protiv danske invazije na Englesku koju je vodio Knut Veliki.
Obitelj
Edmund se javlja kao potpisnik povelja nakon 993.. Bio je treći od šest sinova engleskog kralja Ethelreda II. Nespremnog i njegove prve supruge Aelfgifu od Yorka, koja je vjerojatno bila kćer grofa Thoreda od Northumbrije. Starija braća su mu bili Æthelstan Ætheling i Egbert Ætheling (urmo oko 1005.), a mlađa braća su mu bili Eadred Ætheling, Eadwig Ætheling i Edgar Aetheling Stariji. te sestre Edita, Ælfgifu, Wulfhilda i jedna koja je bila opaticom Wherwellske opatije. Mati mu je umrla oko 1000. , nakon čega mu se otac ponovo oženio, ovog puta za Ema Normandijska, s kojom je imao dvoje sinova, Edvarda III. Ispovjednika i Alfreda Æthelinga te kćer Godu.
Rane godine
Ethelstan vjerojatno nije odobravao rastući utjecaj ealdormana Eadrica Streone od 1007. godine. Izgleda da se je sprijateljio s Sigeferthom i Morcarom, dvojicom vodećih thegnova Pet Gradova Danelawa of the Istočnih Midlanda. Ethelstan i Edmund su bili bliski, a vjerojatno su se osjećali ugroženima od strane njihove pomajke Eme, koja je imala svojih ambicija za svoje sinove. Djelo Život Edvarda Ispovjednika, napisano 50 godina poslije, tvrdilo je da kad je Ema u trudnoći bila nosila Edvarda, Englezi su bili obećali da će prihvatiti njezino dijete za kralja ako bude muško.
Kad je Sven I. Rašljobradi preuzeo prijestolje krajem 1013., a Ethelred potom pobjegao u Francusku, izgleda da ga braća nisu pratila, nego su ostala u Engleskoj. Ethelstan je umro lipnja 1014., ostavivši bratu imanja i mač koji je pripadao kralju Offi Mercijskom. Ovo je također odrazilo bliske odnose između braće i plemstva Istočnih Midlanda.
Polinukleotidni lanac
Polinukleotidni lanac nastaje povezivanjem nukleotida fosfodiestarskim vezama. Postoje dve vrste nukelotida:
Zbog prirode fosfodiestarske veze na jedom kraju lanca ostaje slobodna hidroksilna grupa vezana za -{S}-3’ (taj kraj se naziva 3’ kraj), a na drugom fosfatna grupa vezana za -{S}-5’ atom (to je 5’ kraj). Početak polipeptidnog lanca je 5' kraj.
DNK je izgrađena od dva polinukleotidna lanca koja su postavljena antiparalelno i povezana vodoničnim vezama preko komplementarnih baza.
Somalijska struja
Somalijska struja je topla struja, koja nastaje u letnjoj polovini godine pod uticajem jugozapadnog pasata i egzistuje od aprila do septembra. Ona predstavlja severni krak Južne ekvatorijalne struje i kreće se duž obala Somalije i Omana. Kreće se ka istoku i hrani vode Istočne monsunske struje.
Hibridizacija DNK
Hibridizacija DNK predstavlja proces u kome se dva polinukleotidna lanca po principu komplementarnosti azotnih baza povezuju vodoničnim vezama.
Hibridizacija je našla primenu u:
Denaturacija i renaturacija
Sekundarna struktura DNK je podložna denaturaciji. Pod denaturacijom se podrazumeva narušavanje sekundarne strukture DNK tako da se dvolančani molekul razdvaja na dva polinukleotidna lanca pri čemu se vodonične veze između komplementranih baza naspramnih lanaca raskidaju. Pod odgovarajućim uslovima može doći do renaturacije, tj. do ponovnog spajanja komplementarnih lanaca DNK. Procesi denaturacije i renaturacije odigravaju se i u ćeliji pod kontrolisanim uslovima i u ograničenom obimu. Ti procesi predstavljaju neophodan preduslov za normalno funkcionisanje DNK.
Kada se u rastvoru nađu dva polinukleotidna lanca koji imaju komplementarne redoslede nukleotida, nagradiće se hibridni dvolančani molekul.
Denaturisana DNK može da hibridizuje sa::
Predviđanje strukture nukleinskih kiselina
Predviđanje strukture nukleinskih kiselina je računarski metod određivanja sekundarne i tercijarne strukture iz sekvence nukleinske kiseline. Sekundarna struktura se može predvideti iz jedne ili nekoliko sekvenci, dok se tercijarna struktura se može predvideti iz sekvence ili putem komparativnog modelovanja (kad je struktura homologne sekvence poznata).
Problem predviđanja sekundarne strukture nukleinske kiseline je uglavnom zavistan od interakcija baznih parova i stekovanja baza. Mnogi molekuli imaju više mogućih tridimenzionih struktura, tako da je predviđanje tih struktura još uvek nije moguće, izuzev očevidnih sekvenci i onih koje su funkciono slične sa poznatom klasom nukleinskih kiselina, kao što su transfer RNK ili mikroRNK. Mnogi metodi za predviđanje sekundarne strukture se oslanjaju na varijacije dinamičkog programiranja i stoga imaju ograničen opseg primene.
Dok su metodi slični, postoje određene razlike u pristupima za predviđanje strukture RNK i DNK. In vivo, DNK strukture su sklonije formiranju dupleksa sa punom komplementarnošću između dva lanca, dok su RNK strukture sklonije formiranju kompleksnijih sekundarnih i tercijarnih struktura, poput struktura u ribozomima, splajsosomima, ili tRNK. Glavni razlog za to je prisustvo dodatnog kiseonika, koji omogućava RNK molekulu da formira dodatne vodonične veze sa osnovom nukleinske kiseline. Energetski parametri su isto tako različiti za dve nukleinske kiseline.
Edward Oliver LeBlanc
Edward Oliver LeBlanc (3. oktobar 1923 – 29. oktobar 2004) bio je dominički političar, najpoznatiji po tome što je od 1961. do 1974. godine vodio Dominiku kao premijer.
Godine 1957. se priključio Dominičkoj laburističkoj partiji. Godine 1960. je postao članom vlade kratkotrajne Zapadnoindijske Federacije, a 1961. je izabran u dominički parlament kada je prvi put izabran za premijera (glavnog ministra).
LeBlanc je otada još nekoliko puta dobio izbore, stekavši ogromnu popularnost, zbog čega ga mnogi Dominičani smatraju ocem nacije. U ljeto 1974. je, nedugo prije nego što će Dominika steći nezavisnost od Ujedinjenog Kraljevstva iznenada podnio ostavku i povukao se iz politike. Sam LeBlanc nikada nije iznio razloge za taj potez, ali se vjeruje da je bio motiviran nemogućnošću da provede socijalističke reforme.
San Leonardo, Udine
San Leonardo je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Heavener, Oklahoma
Hevener je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.414, što je 213 (6,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jugofobija
Jugofobija je izraz koji u svom najširem značenju označava mržnju, antipatiju ili neprijateljski stav prema Jugoslaviji, Jugoslavenima, jugoslavenskoj ideji ili Južnim Slavenima općenito. Pojavljuje se u tri glavna oblika/značenja.
U svom najširem smislu se pojavljuje u evropskim državama i odražava kroz negativan stav prema Južnim Slavenima koji se opisuju kao "primitivci", "barbari", lijenčine i kriminalci, odnosno "zaostali" narodi skloni anakronim tribalističkim sukobima, nacionalizmu, nasilju i svim negativnim pojavama koje je "civilizirana" Evropa prerasla. Najkarakterističniji oblik takve predrasude je korištenje izraza Jugosi ili jugomafija.