cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Đakovačko-osječka nadbiskupija
Geografski smještaj
Do 18. VI 2008. Đakovačkoj i Srijemskoj biskupiji pripradao je cijeli Srijem, što znači i župe izvan autonomne pokrajine Vojvodine: Zemun i Novi Beograd. Grad Petrovaradin pripadao je ovoj biskupiji, za razliku od Novog Sada, koji pripada Subotičkoj biskupiji.
Historija
Nastala je sjedinjenjem starih biskupija: Bosanske i Srijemske. To je učinjeno bulom pape Klementa XIV. "Universi orbis Ecclesiis" od 9. VII. 1773., i otad je nosila ime Srijemska biskupija.
18. VI. 2008. odlukom pape Benedikta XVI. ponovno je uspostavljena Srijemska biskupija,, a ostali dio Đakovačke i Srijemske biskupije podignut je na razinu nadbiskupije i preimenovan u Đakovačko-osječku nadbiskupiju. Nadbiskupija je ujedno i Metropolija đakovačko-osječka, a sufraganske su mu biskupije Požeška i Srijemska.
Poznati svećenici
Poznati svećenici koji su djelovali u ovoj biskupiji, bilo po svom svećenićkom radu, bilo po drugim područjima ljudskog djelovanja (znanost, prosvjeta, politika...).
Zbornik radova Pravnog fakulteta u Nišu
Zbornik radova Pravnog fakulteta u Nišu je recenzirani naučni časopis čiji je izdavač Pravni fakultet Univerziteta u Nišu.
O časopisu
Prema Pravilniku o kategorizaciji i rangiranju naučnih časopisa Ministarstva prosvete, nauke i tehnološkog razvoja Republike Srbije, Zbornik radova Pravnog fakulteta u Nišu spada u vodeće časopise nacionalnog značaja (M51). Redovni brojevi časopisa sadrže naučne članke, sudsku praksu, prikaze knjiga i konferencija, polemike, studentske radove, i priloge saradnika iz zemlje i inostranstva. Povremeno se publikuju tematski i prigodni brojevi časopisa koji obrađuju značajne i aktuelne pravne događaje. Radovi se uobičajeno objavljuju na srpskom jeziku, a sadržaj i rezime članka prevedeni su na engleski jezik. Radovi mogu biti publikovani na engleskom, ruskom, francuskom i nemačkom jeziku. Objavljuje se kvartalno.
Cassacco, Udine
Cassacco je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Zbornik radova Pravnog fakulteta u Nišu
Periodičnost izlaženja
Periodičnost izlaženja časopisa se menjala. U periodu 1962—1991. godine časopis izlazi godišnje, u periodu 1992—2001. godine objavljuje se kao dvobroj, a od 2002. godine dinamičnost izlaženja raste. Do 2006. godine izlazi godišnje, od 2007. dva puta godine godišnje a od 2014. godine, odlukom Redakcije, Zbornik radova Pravnog fakulteta publikuje se tri puta godišnje.
Cassacco, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2819 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 192 m.
Zbornik radova Pravnog fakulteta u Nišu
Urednici
Hronološki pregled nastavnika koji su uređivali časopis: • 2
Elektronski oblik časopisa
Pored štampanog izdanja, Zbornik radova Pravnog fakulteta u Nišu postoji i u elektronskom obliku i nalazi se u otvorenom pristupu, u punom tekstu. Na taj način doprinosi se povećanju vidljivosti, prepoznatljivosti naziva časopisa i povećanju citiranosti članaka. Kompletan sadržaj svih brojeva dostupan je neograničenom broju individualnih korisnika i insticutija, bez traženja prethodne saglasnosti za čitanje, preuzimanje, umnožavanje i razmenu. Elektronska verzija časopisa nalazi se na zvaničnom sajtu Pravnog fakulteta.
Indeksiranje u bazama podataka
Za evaluaciju naučno-istraživačkog rada i procenu naučnog doprinosa poseban značaj ima indeksiranje u bibliografskim bazama podataka. Zbornik radova Pravnog fakulteta u Nišu se indeksira u sledećim bazama:
Kramer, North Dakota
Krejmer je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Миодраг Бата Сокић
Биографија
Миодраг Бата Сокић је рођен у Ужицу, 27. јула 1952. године. Породица се убрзо сели у Чачак, где он завршава основну школу и нижу музичку школу, одсек клавир. Већ са 14 година у седмом разреду, са друговима оснива ВИС „Дечаци са Мораве”, али убрзо затим сели се у Београд и завршава Математичку гимназију, а затим и студије математике на Природном Математичком Факултету у Београду.
Са 16 година оснива групу „Сенке”, па затим групу „Бумеранг”, са којима свира тада веома популарне игранке у Београду. Као студент, ради и као студијски музичар снимајући за Радио Београд (бас) и члан је реномираних естрадних оркестара „Сингидунум” и „Светомир Шешић”, са којима је обишао целу тадашњу Југославију, пратећи тадашње највеће народне и забавне певаче.
Почетком 1976. године, среће свог земљака из Чачка Бору Ђорђевића и придружује се његовој тек основаној акустичарској групи "Сунцокрет", са којом остварује велике успехе (више синглова и једини (култни) албум „Моје бубе” (на листи 100 најуспешнијих албума у Југославији) и велики број наступа, од којих су најзначајнији: два наступа на Омладинском фестивалу у Суботици (1976, 1977), БУМ фестивал у Београду (1976), БУМ фестивали у Новом Саду (1977, 1978.) и наступ на Стадиону ЈНА пред 70.000 посетилаца (Концерт Бијелог дугмета, 1978). Група Сунцокрет је 1977. проглашена за најбољу акустичарску групу у Југославији.
Крајем 1977. Миодраг одлази у војску, а по повратку наставља рад са „Сунцокретом”, без Боре Ђорђевића који је у међувремену напустио групу и основао Рибљу чорбу. У групи је (не и једини) био задужен за бас, клавијатуре, текстове и композиције, а највише за аранжмане („Први снег”, „Карамустафа”). „Сунцокрет” се распада почетком 1980. године.
Исте године, Миодраг оснива нову групу „Врућ ветар”, са којом издаје три сингла ("Она се мени и њену руга" , "Стисни мало зубе" , „Усмерен ђак” ) и албум „Усмерен ђак”.
Најзначајнији тренутак у каријери Врућег ветра је концерт у СКЦ-у у Београду, јуна 1980, на коме су се по први пут, поред Врућег ветра, пред широм београдском публиком појавили Шарло акробата, Идоли, Електрични оргазам и још 15-так тада неафирмисаних новоталасних бендова. Данас је потпуно непозната чињеница да је овај историјски концерт организовао Бата Сокић. Концерт је требало да одржи само "Врућ ветар", али је „пала” идеја да би требало да се пружи прилика и другим групама.
Група „Врућ ветар” се распада 1982. године, после три издата сингла и једног албума.
Касније, Миодраг се посвећује позиву професора математике, кибернетике, статистике и информатике. Проводи радни век највише у Првој београдској гимназији. У последње време бави се синдикалним радом у просвети и информисањем. Председник је Форума београдских гимназија и главни и одговорни уредник истоименог часописа, који се дистрибуише у све гимназије Србије.
Као педагог и председник Форума београдских гимназија Миодраг се активно бори и залаже за унапређење образовног система у Србији кроз бољу законску регулативу образовања, више државног улагања у образовање, бољу селекцију наставничког кадра у средњим школама, те за искорење корупције код запошљавања, при провери знања ученика, те незаконитих посега школе у џепове родитеља ученика. Указује на употребу модерне технологије при варању на тестовима знања и одговорности родитеља за успех и владање ученика у средњим школама
Музичари са којима је највише сарађивао: Бора Ђорђевић, Ненад Божић, Душан Дуда Безуха, Енцо Лесић, Снежана Јандрлић, Горица Поповић, Биља Крстић, Владимир Голубовић, Зоран Тутић, Саво Бојић. Најпознатије композиције: "Текла вода", "Оглас" , "Човек кога знам" , "Усмерен ђак" , "Она се мени и њему руга".
Dućan
Dućan (od turskog dükkyan) ili prodavaonica ) je objekt u kom se obavlja maloprodaja neke robe.
U prenesenom značenju to je sinonim za neki posao.
Vicente Guerrero (razvrstavanje)
Vicente Guerrero ima više značenja:
Grotta dell'Olmo I, Napoli
Grotta dell'Olmo I je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 946 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Ianculești, Stoenești
Ianculești je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Stoenești.
Krokava
Krokava je naseljeno mjesto u okrugu Rimavska Sobota, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Zmaj (razvrstavanje)
Zmaj može značiti:
Viesca (razvrstavanje)
Viesca ima više značenja:
San Francisco, Llera
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Fars (razvrstavanje)
Fars se može odnositi na:
Cascajal (razvrstavanje)
Cascajal ima više značenja:
Vojvodstvo Kurlandija i Semigalija (1918)
Vojvodstvo Kurlandija i Semigalija (Herzogtum Kurland und Semgallen; Kurzemes un Zemgales hercogiste) je bila kratkotrajna država stvorena na području današnje zapadne Latvije pred kraj prvog svjetskog rata, koja je služila kao klijent Njemačkog Carstva. Nastala je na području nekadašnje Kurlandske gubernije Ruskog Carstva koje je u augustu 1915. okupirala njemačka vojska. Njemačke trupe su tokom 1917. godine, koristeći kaos Ruske revolucije nastavile napredovati na istok, tako da su do februara 1918. uz Kurlandsku guberniju, okupirale i područje Livonske gubernije i Autonomne gubernije Estonije. U međuvremenu je 16. novembra 1917. osnovan Latvijski nacionalni savjet koji je 30. novembra proglasio autonomnu "latvijsku provinciju", a 15. januara 1918. nezavisnu Republiku Latviju. Njemačke okupacijske vlasti su se, međutim, više oslanjale na lokalno njemačko stanovništvo. 3. marta 1918. je Sovjetska Rusija sklopila Brest-Litovski mir sa Centralnim silama, formalno se odrekavši Kurlandske gubernije. Pet dana kasnije je kurlandska Zemaljska skupština (Landesrat) proglasila Kurlandsko-semigalijsko Vojvodstvo, koje je trebalo biti nasljednik istoimenog entiteta koji je kao vazal Poljsko-Litavske Unije postojao od 1561. do 1795. Iako su još uvijek postojali potomci njenog posljednjeg vladara Ernsta Johanna von Birona, Landserat je titulu vojvode ponudio njemačkom caru Wilhelmu II, koji ju je prihvatio. Nova država, međutim, nije dugo trajala. Nakon što su se Sovjeti novim sporazumom u augustu 1918. formalno odrekli Estonije i ostatka Latvije, ta su područja mogla biti ujedinjena sa Kurlandijom-Semigalijom u novi entitet pod nazivom Ujedinjeno Baltičko Vojvodstvo, koji je postojao još nekoliko mjeseci nakon prestanka njemačke kapitulacije i prestanka Njemačkog Carstva.
La Campana, Mexquitic de Carmona
La Campana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Mexquitic de Carmona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 683 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2025 m.
Casillas (razvrstavanje)
Casillas ima više značenja:
Santo Domingo, Castaños
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Castaños.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1063 m.
Klinija (brat Alkibijada)
Klinija (Κλεινίας, 5. vek pne.) bio je sin Klinije i mlađi brat poznatog atinskog državnika Alkibijada, te stoga član bogate i uticajne porodice Alkmeonida. Nakon pogibije njihova oca kod Koroneje 447. pne. brigu o dvojici dečaka preuzeli su Perikle i njegov brat Arifron, čija je majka Agarista bila bliska rođakinja Megakla, oca Klinijine udovice Dimomahe. Oko 433. godine, po Alkibijadovom sticanju punoletstva, Perikle je, bojeći se da će Alkibijad na neki način negativno uticati na Kliniju, otposlao ovoga iz vlastite kuće i poverio ga na odgoj svome bratu Arifronu. No Arifron ga je nakon samo šest mesci poslao natrag, smatrajući da od Klinije nikad ništa značajnoga neće biti. U jednom od Platonovih dijaloga o Kliniji se govori kao o ludom čoveku (μαινόμενον ἄνθρωπον).
Ljubuča
Ljubuča je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 86 stanovnika.
Lista praznika po državi
lista praznika po državi.
Nedodirljivi (razvrstavanje)
Nedodirljivi se može odnositi na:
Volpatta, Bergamo
Volpatta je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Kružno
Kružno je naseljeno mjesto u okrugu Rimavska Sobota, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 336 stanovnika.
Case Pozzobon, Treviso
Case Pozzobon je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Brookridge, Florida
Brukridž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.420, što je 1.141 (34,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Moltzow
Molcov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Miric. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 348 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13056049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Miric Molcov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Miric. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 67 metara. Površina opštine iznosi 18,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 348 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Dvorac Fontainebleau
mini|550px|lijevo| Unutarnje dvorište Cour d'Honneur dvorca Fontainebleau 360° Dvorac Fontainebleau je renesansni dvorac francuskog kralja Franje I. u dolini rijeke Loire, koji je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi 1981. godine
Povijest
mini|240px| Galerija Franje I.mini|240px| Galerija Henrika II. Po nalogu Franje I. arhitekt Gilles de Breton je 1527. godine proširio srednjovjekovni zamak u fontebloskoj šumi koji do tada nije bio ništa više nego mala lovačka kuća. Njegov je nacrt za dvorac pod utjecajem ideja što su dolazile iz Italije, kako Vitruvijevih, tako i Albertijevih. Krajnji rezultat je bila veličanstvena kraljevska rezidencija koja je postala jedna od najznamenitijih palača u Europi.
Godine 1541. kao "architecte ordinaire" imenovan je bolonjski arhitekt Sebastiano Serlio, čija su djela o talijanskoj renesansnoj arhitekturi objavljivana diljem Europe. Iste godine je zajedno s Primaticciom radio i Giacomo da Vignola, graditelj slavne Isusove crkve (Il Gesu) u Rimu, a tijekom 60-tih godina dovršeno je krilo "Belle Cheminée" u renesansnome stilu.
Rosso Fiorentino, Primaticcio i drugi talijanski umjetnici su u Fontainebleau utemeljili slavnu "fontanblešku slikarsku školu" koja se temeljila na manirističkoj dekoraciji prostora i snažno je utjecala na Francusku i Nizozemsku renesansu. Pramaticciova slikarska sloboda i Serlijeva sklonost eksperimentiranju u arhitekturi dovest će do novog francuskog arhitektonskog stila vidljivog već u djelima Philiberta de l'Ormea (oko 1510.-1570.).
Dvorac je dograđivan do 18. stoljeća. Danas je dvorac memorijalni i umjetnički muzej s bogatim zbirkama slika, skulptura, tapiserija, predmeta umjetničkog obrta, pokućstva i dr.
Osobitosti
Mala srednjovjekovna kula oko koje je sagrađen Fontainebleau nametnula je izvjesnu nepravilnost tlocrta. Gilles de Breton je zapadno od stare kule sagradio je jedno krilo u kojemu se nalazila glasovita Galerija Franje I., koju su ukrasili Rosso Fiorentino i Francesco Primaticcio. Ona je vodila do vestibula kapele i pomno izgrađenog "potkovastog" stubišta koje vodi do velikog dvorišta.
Najznamenitiji dijelovi dvorca su:
Najklasičniji dio vanjskog izgleda dvorca djelo je Rossa Fiorentina i Primaticcia, a njihove slike i ukrasi od štuka prekrivaju sve površine u Velikoj galeriji. Galerijom Franje I., nedavno restauriranom u prvotni izgled, uvedena je moda ukrašavanja koja je oponašala cijela Europa.
Uz dvorac se nalazi veliki park s geometrijski raspoređenim nasadima; jedan od najranijih tzv. francuskih parkova.
Fujiwara (klan)
Klan Fujiwara (藤原氏 Fujiwara-shi), je naziv za moćnu i uticajnu porodicu japanskih regenata koja svoje porijeklo vuče od klana Nakatomi.
Nastao je kada je njegovom osnivaču Nakatomi no Kamatarija (614-669) car Tenji podario titulu "Fujiwara", koja je postala Kamatarijevo prezime koje će nositi svi njegove potoimci. Sa vremennom, Fujiwara je postal ime klana.
Klan Fujiwara je dominirao japanskom politikom u Heian periodu (794–1185) koristeći svoj monopol na regentske položaje sesshō i kampaku.
Kako su abdicirani carevi sa vremenom sticali vlast koristeći sistem insei (院政, zaređenu vlast) na kraju 11. vijeka, a nakon čega je slijedio uspon ratničke klase, tako je klan Fujiwara postepeno izgubio uticaj na politiku.
Iza 12. vijeka su nastavili držati monopol na titule sesshō i kampaku, sve dok sistem konačno nije ukinut u Meiji eri.
Roland Garros 1968 - žene pojedinačno
Nancy Richey je u finalu pobijedila Ann Jones sa rezultatom 5-7 6-4 6-1 kako bi osvojila žensku titulu na teniskom turniru Roland Garros 1968. godine.
V. također:: Roland Garros 1968 - muškarci pojedinačno''
Nositelji
Doljke su navedeni nositelji. Nancy Richey je prvakinja; ostali su navedeni po rundama u kojima su izbalčeni.
Mladeškovići
Mladeškovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 350 stanovnika.
El Almacén, Sayula
El Almacén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Sayula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1353 m.
David Trezeguet
David Sergio Trezeguet (Rouen, 15. listopada 1977.) je francusko-argentinski nogometaš i bivši reprezentativac. Trenutno igra za FC Pune City.
Životopis
David Trézéguet je rođen 15. listopada 1977. godine u francuskom gradu Rouenu. David je sin nekadašnjeg argentinskog nogometaša Jorgea Trézégueta, koji je sin francuskih imigranata u Argentinu. Rođen je u Francuskoj u vrijeme dok je njegov otac igrao nogomet u toj državi, a sa dvije godine je preselio u Argentinu, gdje je i odrastao, a svoju prvu profesionalnu utakmicu je odigrao u Argentini.
1997. godine, dok je još igrao za Monaco, Trézéguet je uputio najbrži udarac koji je završio u mreži u jednoj utakmici Lige prvaka. Izmjereno je da je nakon njegovog udarca u utakmici četvrtfinala Lige prvaka protiv Manchester Uniteda lopta prema mreži išla brzinom od 157,33 km/h. On je strijelac i 3000.-tog gola u povijesti Lige/Kupa prvaka, u prosincu 2004. godine protiv grčkog Olympiakosa.
U tom klubu je ostao i po povratku u Serie A, sve do ljeta 2010. godine, kada je nakon punih deset godina napustio taj klub i prešao u redove novog španjolskog prvoligaša Herculesa. U prosincu 2011. potpisao je ugovor s argentinskom River Platom.
Za francusku reprezentaciju je nastupao 71 puta i postigao 34 gola. Na SP 2006. je bio jedini igrač koji je promašio jedanaesterac u finalu protiv Italije (Italija je postala prvak svjeta, pobijedivši Francusku sa 5-3 poslije jedanaesteraca).
Privatni život
Privatno, David je u braku sa suprugom Beatrice, Španjolkom iz Alicantea, sa kojom ima dva sina Aarona i Noraana.
Javljen
Javljen (raniji naziv Javljem) je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 62 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 89 stanovnika).
Demografija
U naselju Javljem živi 52 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,4 godina (40,6 kod muškaraca i 46,8 kod žena). U naselju ima 19 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,26.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Casimiro Castillo (razvrstavanje)
Casimiro Castillo ima više značenja:
Villa Comaltitlán (razvrstavanje)
Villa Comaltitlán ima više značenja:
El Panchote, El Arenal
El Panchote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Arenal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1396 m.
Klinija iz Tarenta
Klinija iz Tarenta (Κλεινίας, cvetao u 4. veku pne.) bio je starogrčki pitagorejski filozof, te savremenik i prijatelj Platonov, ako se može verovati jednoj, inače možda bezvrednoj priči koju Diogen Laertije navodno prenosi od Aristoksena: prema toj priči, Platon je želeo da spali sve Demokritove spise do kojih je mogao doći, ali su ga u tome sprečili Klinija i Amikla iz Herakleje.
U životu se Klinija istinski pridržavao načela pitagorejske škole. Tako je, na primer, imao običaj da svoj gnev utišava sviranjem harfe. Kad je neki Pror iz Kirene tokom prevrata izgubio svu svoju imovinu, Klinija je, ne znajući o tom čoveku ništa drugo do da je pitagorejac, preduzeo riskantan put u Kirenu i nadoknadio mu sav izgubljeni imetak.
Na kraju Jamblihovog Životopisa Pitagore nalazi se jedan Klinijin spis.
Al Qaḩārah, Taiz
Al Qaḩārah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Fars
Fars (perz. فارس; Fārs ili پارس; Pārs, punim imenom استان فارس; Ostān-e Fārs), jedna je od 31 pokrajine u Iranu koja se nalazi na jugozapadu zemlje. Omeđena je Kuhgilujom i Bojer-Ahmadom odnosno Isfahanskom pokrajinom na sjeveru, Jazdskom i Kermanskom pokrajinom na istoku, Hormuzganom na jugu, te Bušeherskom pokrajinom na zapadu. Prema popisu stanovnika iz 2006. godine, pokrajina je imala 4,336.878 milijuna stanovnika, što približno odgovara stanovništvu Hrvatske. Glavni grad pokrajine je Širaz, a njena površina iznosi 122.608 km².
Pokrajina Fars pradomovina je starih Perzijanaca i u njoj se nalazi većina starovjekovnih glavnih gradova Ahemenidske Perzijske Monarhije poput Anšana, Pasargada i Perzepolisa. Prema riječi Fars nazvan je i jezik stare Perzije, odnosno modernog Irana; farsi ili perzijski jezik. Izrazi poput Perzija ili perzijski su helenizirane izvedenice grčke riječi Persis (Πέρσις), čiji je korijen staroperzijska riječ Pârs.
Salmon Creek, Washington
Samon Krik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Pian de' Cerri, Firenze
Pian de' Cerri je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 306 m.
Japanska prepelica
Japanska prepelica (lat. Coturnix japonica) je vrsta prepelice koja živi u istočnoj Aziji.
Selica je, gnijezdi se u Mandžuriji, jugoistočnom Sibiru, sjevernom Japanu i na Korejskom poluotoku, dok prezimljava na jugu Japana i na jugoistoku Kine. Njezina staništa su travnjaci i obrađena polja, baš kao i obale rijeka.
Razmnožavanje
200px|left|thumb|Jaja japanske prepelice U gnijezdu se nalazi 7-14 jaja po svakom gniježdenju. Jaja su dimenzija 29.8x21.5 milimetara i teška 7-10 grama. Inkubacija po pravilu traje 19-20 dana. Kada se izlegnu, pilići imaju masu 6-7 grama, žuto-smeđe su boje i imaju crne pruge. Pilići su sposobni brinuti se za sebe i imati svoje potomke nakon četiri do šest tjedna, ubrzo nakon što dobiju perje. Sezona parenja varira s obzirom na mjesto. U Rusiji počinje krajem travnja i završava početkom kolovoza, dok u Japanu počinje krajem svibnja i završava u kolovozu. U rijetkim prilikama, gnijezda s jajima mogu se naći i u rujnu.
Prehrambene navike
Ova prepelica jede mnogo vrsta sjemenki, uključujući i proso. Prehranu joj čine i mali crvi te ličinke kukaca, a za kukcima i malim beskralježnjacima najčešće poseže u ljeto. Zanimljivo je i da jede pijesak, posebno ženke dok polažu jaja u gnijezdo.
Povijest
Brojni su pisani tragovi o pozitivnom utjecaju mesa i jaja prepelice na ljudski organizam, posebno na krv i krvotok, srce, jetru, bubrege, želudac i mozak. Postoje pisani podaci o japanskoj prepelici koji datiraju iz 12. stoljeća, i tada su uzgajane i čuvane zbog pjevanja. U tim zapisima piše i da se japanski car hranio prepeličijim mesom kako bi lakše podnosio tuberkulozu. Od tada počinje ozbiljan uzgoj prepelica u Japanu. Početkom 20. stoljeća poprilično je zastupljen uzgoj prepelica u cilju proizvodnje mesa i jaja.
Piazza Navona
Piazza Navona je veliki trg smješten u historijskom centru Rima, zapadno od Panteona, jedan od najživljih trgova u Rimu s brojnim kafeima, restoranima i noćnim klubovima u susjedstvu. Piazza Navona je po mnogima jedan od najljepših rimskih trgova, zbog tri veličanstvene fontane i barokne crkve Sant'Agnese in Agone.
Domicijanov stadion
Trg se formirao na nekadašnjem Domicijanovom stadionu, kog je dao izgraditi rimski car Domicijan u 86. Kako je taj stadion imao veću arenu i od slavnog Koloseuma, uglavnom se koristio za festivale i velike sportske događaje, zbog toga je i današnji trg neobično dug.
Stadion je bio poznat i kao Circus Agonalis (natjecateljska arena), pretpostavlja se da se tokom vremena ime promijenilo iz agone u navone i na kraju u navona.
Piana Romana, Benevento
Piana Romana je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Piazza Navona
Domicijanov stadion
Na stadionu su se održavala sportska natjecanja, zabave i festivali sve do 1477., kad Navona postaje sajmište i pretvara se u trg. Doduše prikazi pomorskih bitaka održavali su se i kasnije između 17. i 19. vijeka, ali samo tokom augusta.
Fontana četiri rijeke
thumb|left|260px| Pogled na [[fontana|Fontanu četiri rijeke, Borrominijevu crkvu Sant'Agnese i obelisk]] Glavna atrakcija na Piazzi Navona su tri fontane koje krase trg. Centralna i najveća fontana je Fontana dei Quattro Fiumi (Fontana četiri rijeke), podignuta između 1647. i 1651. po narudžbi pape Inocenta X.
Dizajn fontane je na početku povjeren Borrominiju, ali je na kraju dat njegovom velikom rivalu Berniniju. Fontana ima četiri skulpture, od kojih svaka predstavlja jednu od rijeka sa drugog kontinenta – Nil, Ganges, Dunav i Rio de la Plata. Alegorijske skulpture rijeka podupiru egipatski obelisk, koji je orginalno bio postavljen na Cirkusu Maxentiusu, nedaleko od Via Appia.
Piana Romana, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 444 m.
Piazza Navona
Neptunova i Maurova fontana
Dvije druge fontane na trgu su Neptunova (Fontana del Nettuno) na sjevernom i Maurova fontana (Fontana del Moro) na južnoj strana trga.
Neptunovu fontanu, poznatu i pod imenom Calderari, podigao je 1576. Giacomo della Porta. Skulptura Neptuna okruženog morskim nimfama dodana je u 19. vijeku.
Giacomo della Porta je također sagradio i Maurovu fontanu, kojoj je još u 17. vijeku dodana centralna skulptura Maura koji drži delfina, djelo Berninija, tritoni su dodani u 19. vijeku.
Crkva Sant'Agnese in Agone
Još jedan velika atrakcija trga je crkva Sant'Agnese in Agone, nju je papa Inocent X. naručio 1652., podignuta je na mjestu gdje je prema legendi sv. Agneza bila svezana gola, ali je čudom spašena od sramote jer joj je brzo izrasla kosa.
Frontalnu baroknu fasadu crkve projektirao je i podigao Borromini, Berninijev najveći rival. Izgradnja je započela tek dvije godine nakon završetka Berninijeve fontane, točno ispred ulaza u crkvu koja je dovršena 1670.
Ujedinjeno Baltičko Vojvodstvo
Ujedinjeno Baltičko Vojvodstvo (Vereinigtes Baltisches Herzogtum; Apvienotā Baltijas hercogiste; Ühendatud Balti Hertsogiriik) je bila kratkotrajna država koja je na samom kraju prvog svjetskog rata postojala na području današnje Latvije i Estonije kao klijent Njemačkog Carstva. Prije rata su ta područja pripadala Kurlandskoj, Livonskoj i Autonomnoj estonskoj guberniji Ruskog Carstva, a tokom ratnih operacija i kaosa nastalog ruskom revolucijom su ih do februara 1918. okupirale njemačke trupe. Na njima su njemačke okupacijske vlasti počele formirati lokalne organe vlasti, oslanjajući se prije svega na lokalnu zemljoposjedničku elitu (junkere) koje su činili Baltički Nijemci. 3. marta 1918. godine se Sovjetska Rusija Brest-Litovskim mirom odrekla Kurlandske gubernije, a 27. augusta 1918. je priznala njemačku vlast nad ostatkom okupiranih područja. 8. marta 1918. je na području bivše Kurlandske gubernije proglašeno Vojvodstvo Kurlandija i Semigalija čiji je suveren postao njemački car Wilhelm II. 12. aprila 1918. su zemaljske skupštine u Livoniji i Estoniji proglasile tzv. Baltičku državu (Baltische Staat). Ta dva entiteta su 22. septembra ujedinile u Ujedinjeno Baltičko Vojvodstvo. Nova država se trebala sastojati od sedam kantona (četiri u Latviji, tri u Estoniji), a njen monarh je trebao biti vojvoda Alfred Friedrich od Mecklenburga. U njegovo ime je 5. novembra vlast preuzeo Regentski savjet. Međutim, samo šest dana kasnije je Njemačka potpisala primirje sa silama Antante i njene trupe su se počele povlačiti sa okupiranih područja na Istoku. Ostavši bez njihove podrške, Regentski je savjet prestao djelovati 28. novembra 1918. Lokalna milicija, poznata kao Baltički Landwehr, se, međutim, uz podršku ruskih belogardejaca još nekoliko mjeseci vodila borbe protiv trupa novoproglašene Latvije i Estonije, prije nego što je pod pritiskom Britanaca prisiljena predati oružje.
Divlja ćurka
Divlji puran (lat. Meleagris gallopavo) je vrsta purana autohtona u Sjevernoj Americi i najteži član porodice kokoški. Ista je vrsta kao i domaći puran, domesticirana varijanta južnomeksičke podvrste divljeg purana. Stanište divljeg purana šumoviti su predjeli s velikim proplancima.
Izgled
thumb|left|200px|Ženke (pure) Puran je dug 100-125 centimetara, a dužina ženke je oko 76-95 centimetara. Tjelesna masa purana iznosi 5-11 kilograma, a pure 3-6 kilograma. Najveća dosad izmjerena masa mužjaka purana je 17.2 kilograma. Divlji puran velika je i snažno građena ptica s visokim nogama. Ima duge prste, zaobljena krila duga 1.25-1.44 metra i kratak rep.
Kljun mu je kratak i zakrivljen, a glava i dio vrata pokriveni su bradavičastom kožom. Na gornjem dijelu kljuna, posebice kod purana, nalazi se crvena mesnata izraslina. Po glavi je obrasla finim dlakama. Mužjaci na grudima imaju čuperak perja, tzv. kićicu, koja je uvijek crne boje, čak i kod domaćih bijelih pasmina.
Divlji puran ima dug, taman i lepezast rep, a krila su mu sjajne brončane boje. Spolni dimorfizam je dosta izražen. Mužjak je znatno veći od ženke, te je bogatije obojen od nje. U perju mu ima raznih boja: crvena, ljubičasta, zelena, brončana, bakrena i druge, a ženkino perje je blijeđe, uglavnom u nijansama smeđe i sive. Paraziti mogu utjecati na boju perja kod oba spola, kod mužjaka obojenost može poslužiti kao dokaz zdravlja. Ovaj puran ima ukupno 5000-6000 pera.
Ishrana
Divlji puran je svežder, hranu traži na tlu ili penjući se na grmlje ili mala drveća. Idealno vrijeme za hranu mu je rano ujutro ili kasno poslijepodne. Voli jesti žirove i orahe, ali i plodove drugih stabala, uključujući lješnjak, kesten, hikori, bristleconski bor, kao i mnoge sjemenke, bobičaste plodove (kleka i medvjetka) te razne kukce i daždevnjake, koji zauzimaju 10% njegove ishrane. Ponekad jede i vodozemce i gmazove, kao što su mali gušteri i zmije. Purići jedu kukce, bobice i sjemenke. Divlji puran često se hrani na kravljim pašnjacima. Nekad čak u potrazi za sjemenkama pojede koju iz hranilica za ptice. Također, jede i razne trave.
Razmnožavanje
Sezona parenja započinje u rano proljeće, u ožujku i travnju, a traje sve do lipnja. Tada se pure skupljaju u manje skupine. Puran je poligamna ptica, što znači da se pari s većim brojem ženki. Ženke privlači širenjem repa i povlačenjem krila. To se naziva šepurenje, i tada se crvena izraslina u gornjem dijelu kljuna može povećati i dva do tri puta. thumb|lijevo|200px|Gnijezdo s jajima Glava i vrat su mu obojeni crveno, bijelo i plavo. Boja se mijenja s puranovim raspoloženjem, a kad je najviše uzbuđen, glava i vrat mu postanu bijeli. Kod osvajanja naklonosti ženki na određenom teritoriju, česte su borbe među mužjacima. Zov divljeg purana u vrijeme parenja može se čuti i do 1,5 km daleko. Nakon sezone parenja puran više ne brine ni za ženke ni za puriće.
Ženka savije skromno gnijezdo na tlu, za koje je karakteristično da nema nikakvog mirisa koji bi mogao privući različite grabljivice. Ženka snese od 10-14 pjegavih jaja, obično jedno po danu. Jaja su prosječne mase od 65 do 75 grama. Pura inkubira jaja od 28 do 29 dana. Purići su potrkušci, napuštaju gnijezdo za 12-24 sata. Purići su, kao i domaći, vrlo su nježni i osjetljivi, posebice na vlagu, sve do razdoblja bobanja, tj. pojave bradavičastih izraslina na glavi i vratu. Brzo se debljaju, osobito mužjaci, pa postaju tromi i lak plijen grabežljivcima. Prosječan životni vijek purana ograničen je na 1.3 do 1.6 godina, a najpoznatiji zabilježen u divljini je 13 godina
Prirodni neprijatelji
Veliki neprijatelji jaja i gnijezda su: rakun, američka naboruša, prugasti američki smrdljivac, siva lisica, ptice grabljivice, svizac, drugi glodavci, američki pjegavi smrdljivac i goveđa zmija. Najveća opasnost i za mlade i za odrasle divlje purane su: kojot, crveni ris, puma, suri orao i (s iznimkom za mužjake) Bubo virginianus, pas, te crvena lisica. Čovjek je trenutno najveći prirodni neprijatelj divljeg purana. Bježeći od neprijatelja, divlji puran postiže brzinu 10 m/s, koja je održiva na samo 100 metara.
CODIS
thumb|FBI-jev logo CODIS-a Sistem indeksiranja kombinirane DNK, poznatiji pod skraćenicom CODIS je baza podataka DNK kojom upravlja američki Federalni istražni biro (FBI). Predstavlja kompjuterski sistem koji pohranjuje profile DNK koje su su stvorile federalne, državne i lokalne kriminalističke laboratorije u SAD, a koji se mogu pretraživati u svrhu identificiranja osumnjičenika u kriminalističkim istragama.
Campofreddo V, Campobasso
Campofreddo V je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 586 m.
Rancho Trejo, San Pedro Tapanatepec
Rancho Trejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Tapanatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Casitas Blancas (razvrstavanje)
Casitas Blancas ima više značenja:
Mönchhagen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Doberan Menhagen se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 14 metara. Površina opštine iznosi 10,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.084 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 102 stanovnika/km².
Palo Picado, Tancítaro
Palo Picado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tancítaro.
Jelly Roll Blues
Original Jelly Roll Blues, skraćeno Jelly Roll Blues je rana jazz, odnosno foxtrot kompozicija koju je oko 1915. napisao Jelly Roll Morton. Prvi put je snimljena na gramofon godine 1924. godine.
Opatija Vézelay
Opatija Vézelay, znana i kao Bazilika Svete Marije Magdalene (francuski: Basilique Sainte-Marie-Madeleine) je bila samostan (benediktinaca iz Clunyja) u Vézelayu u francuskom departmanu Yonne u pokrajini Burgundiji. Benediktinska opatska crkva Svete Marije Magdalene iz 12. stoljeća, zajedno sa svojim slikama i skulpturama na kapitelima i portalima, predstavlja jedinstveno remek-djelo burgundske romaničke umjetnosti i arhitekture, premda je veći dio izvanjskih skulptura uništen za vrijeme francuske revolucije. Crkva i brdo u Vézelayu su dospjeli na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi 1979. godine. mini|lijevo|250px| Središnji [[timpan portala u narteksu s reljefom Posljednjeg suda]]
Povijest
mini|240px| Plan bazilike Još u ranom srednjem vijeku, netom nakon što ju je u 9. stoljeću osnovao Girard de Roussillon, opatija Vézelay, smještena na jedinom brežuljku iznad prostranih polja i vinograda kojima protječe rijeka Cure, postala je središnjim mjestom kršćanstva. Osobito je bila privlačna hodočasnicima na putu za Santiago de Compostela u Španjolskoj zbog snažnog kulta Marije Magdalene i njenih relikvija. Godine 1146., Sveti Bernard je tu propovijedao Drugi križarski rat, a Filip August i Rikard I. Lavljeg Srca su se tu sastali prije svog polaska na Treći križarski rat 1190. godine. Također, poznato je da se kralj Luj Sveti, tu volio odmarati. Zbog navoda kako su “prave relikvije” sv. Marije Magdalene pronađene u sv. Maksiminu u Provansi, opatijska privlačnost je počela da blijedi u 13. stoljeću. Godine 1537., opatija je ras-posvećena i monasi su zamijenjeni "kanonicima". Tijekom vjerskih ratova u 16. stoljeću, Vézelay je bio mjestom oštrih sukoba. Također, revolucionari su 1796. godine bili iznimno okrutni prema gradu, te su prodali opatiju kao obično državno vlasništvo. Arhitekt Viollet-le-Duc ju je u 19. stoljeću spasio od uništenja i zaborava, te danas crkva sv. Marije Magdalene ostaje nezaobilazno remek-djelo romaničke umjetnosti.
Arhitektura
mini|240px| [[Timpan portala]] Bazilika Svete Marije Magdalene je izvorno bila jednostavni benediktinski samostan, što se može vidjeti iz njene skromne fasade i prostog plana latinskog križa. No, dojam njezine veličine može se dobiti tek hodanjem oko građevine; ona je duža od 120 metara. Narteks, koji potječe iz 1140. godine, je bio sastajalište hodočasnika koji su se u njegovoj sjeni pripremali za ulazak u obasjani interijer. Glavni brod iz 1120. godine je visok 18 metara i sastoji se od 10 traveja (udaljenost između četiri stupa) iznad kojih se izmjenjuju svijetli i tamni lukovi svoda. Na svakom stupu su isklesani reljefni kapiteli koji prikazuju scene iz Biblije i života svetaca. Gotički kor oltara (iz kasnog 12. stoljeća) je izvor svjetla s centralnim trostrukim prozorom (triforium). U karolinškoj kripti ispod oltara čuvaju se relikvije Marie Magdalene. Transept je produžen s južne strane redovničkom kućom i klaustrom iz 13. stoljeća.
Skulpture
Benediktinci iz Opatije u Clunyju smatraju kako svako umjetničko djelo mora biti dar Bogu i dar je od Boga, što primjenjuju u svakoj novoutemeljenoj benediktinskoj opatiji, pa tako i u Vazelayu. Blistav primjer romaničke skulpture i vrsno svjedočanstvo plastičnih vrijednosti burgundske škole su kapiteli polu-stupova uz pilone glavnog broda, ukrašeni snažnim reljefima.
Još glasovitiji i blistaviji je timpan (luneta) iznad dvodijelnih ulaznih vrata. Na njemu Krist dominantnih proporcija, u mandorli (vretenasti okvir) koja razbija kadar, prenosi apostolima svoje moći. Spisateljska milost mu struji iz vrhova prstiju i nadahnjuje učenike koji će njegovo učenje objavljivati svim narodima svijeta. Oni su pak prikazani na pločama što okružuju lunetu, a dolje, na drugom frizu kamenog nadrvatnika (arhitrav) uprizorena je povorka očajnika (u njoj ima i Pigmeja, i ljudi vučjih glava i drugih fantazmagoruičnih likova) koji čekaju ishod Posljednjeg suda. Plastična snaga raste s dinamičnim nabojem izvijenih linija i grčevitim pokretima figura, s njom i strepnja, strah pred sudbinom, koji je neuki romanički vjernik zasigurno morao osjetiti kada bi se ulazeći u crkvu, susreo sa strogim upozoravajućim pogledom Krista suca.
Villa Corona (razvrstavanje)
Villa Corona ima više značenja:
Castaños (razvrstavanje)
Castaños ima više značenja:
Villa Corzo (razvrstavanje)
Villa Corzo ima više značenja:
Băgaciu, Pălatca
Băgaciu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Pălatca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Maple Grove, Michigan
Mejpl Grouv je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132.
Zmaj
Zmaj je u mnogim svjetskim mitologijama čudovište nalik golemoj zmiji ili kakvom drugom gmazu, s magičnim osobinama. U europskoj kulturi zmajevi se obično smatraju zlim stvorenjima, često imaju krila (neki i lete), rigaju vatru ili ostale opasne supstance te obično jedu i ljude, a u Kini i nekim drugim područjima simbol je sreće i blagostanja. Obično su to izrazito ogromna bića koja katkad mogu imati rogove ili čak kosu.
Joseph Campbell je u dokumentarcu Moć mitova (en. The Power of Myth) zmajeve opisao kao simbol božanskog zato što predstavljaju spoj Neba i Zemlje: obličje zmije (zemlja) i ptice (zrak, nebo).
Opis
Različita bića koja se sada nazivaju zmajevima vjerojatno ne potječu iz samo jednog mita, ali su spontano uključeni u mitologiju brojnih kultura diljem svijeta. Obično su prikazivani kao bića nalik zmijama ili gmazovima koja se izležu iz jaja, a imaju izdužena tijela prekrivena ljuskama; gotovo uvijek su prikazivani s velikim očima, a često (ali ne uvijek) i s krilima i kako rigaju vatru.
Iako se zmajevi (ili zmajolika stvorenja) često pojavljuju u legendama širom svijeta, različite kulture drugačije ih zamišljaju i prikazuju. Kineski zmajevi (Pojednostavljeni kineski: 龙; Tradicionalni kineski: 龍), i općenito zmajevi u nekim drugim mitologijama smatraju se dobrim stvorenjima, dok su oni iz europske mitologije većinom zla stvorenja (iako postoje i iznimke). Zli se zmajevi također pojavljuju i u perzijskoj mitologiji i ostalim kulturama.
Zmajevi su imali veliku duhovnu važnost u različitim religijama. U mnogim istočnim kulturama i indijanskim plemenima zmajevi su bili, a u nekim kulturama još uvijek i jesu, štovani kao predstavnici sila prirode i svemira. Povezivani su s mudrošću i često su smatrani mudrijima od ljudi, a mudrost ih je također povezivala i s dugovječnošću. Obično se smatralo da posjeduju neku vrstu magije ili neke druge nadnaravne moći, a često su povezivani i s vrelima, kišom i rijekama. U mitovima nekih kultura čak imaju i dar govora.
Zmajevi su danas veoma popularni likovi u fantastičnim romanima i video igrama.
Simboli
U srednjem su vijeku zmajevi često bili simboli napuštanja vjere i izdaje, ali i ljutnje i zavisti, a s vremenom su postali i simbol velikih katastrofa. Također, bili su i simbol neovisnosti, vodstva i snage. Mnogi su zmajevi predstavljali i mudrost; ubijanje zmaja nije samo samo davalo pristup njegovom blagu, nego je značilo i da je junak savladao i najlukavije od svih stvorenja. U nekim kulturama, a posebno u kineskoj, ili u okolici Himalaje, smatra se da zmajevi donose sreću.
Istočna Azija
U nekim dijelovima Azije zmaj je simbol sreće ili zdravlja, a ponekad ih se čak i štuje. Azijski su zmajevi smatrani mitskim vladarima vremena, a posebno kiše i vode. U Kini te u Japanu i Koreji, Modri zmaj predstavlja proljeće te element drva, a ujedno je i čuvar Istoka. Zmajevi iz kineske mitologije veći su dio vremena živjeli pod vodom, a ljudi su ponekad nudili rižu kao dar zmajevima. Kineski zmajevi nisu prikazivani s krilima kao europski zato što se vjerovalo da oni mogu letjeti pomoću magije.
Castillo de Teayo (razvrstavanje)
Castillo de Teayo ima više značenja:
CPR
Termin CPR ima više značenja.
Mirău, Stoenești
Mirău je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Stoenești.
Villa de Cos (razvrstavanje)
Villa de Cos ima više značenja:
Siculiana, Agrigento
Siculiana je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4504 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Mokro (Konjic)
Mokro je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Konjic koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 36 stanovnika.
Volpera, Bergamo
Volpera je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Castillo (razvrstavanje)
Castillo ima više značenja:
Rancho Alegre, Sayula
Rancho Alegre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Sayula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1379 m.
Mönkebude
Menkebude je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 54 opštinska središta okruga Iker-Randov. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 794 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13062038.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Iker-Randov Menkebude se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Iker-Randov. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metara. Površina opštine iznosi 34,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 794 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 23 stanovnika/km².
Villa de Guadalupe (razvrstavanje)
Villa de Guadalupe ima više značenja:
Мали Суводол
Мали Суводол је насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 281 становника (према попису из 1991. било је 349 становника).
Порекло назива села
Мали Суводол добио је име по одређеним географским одликама, као насеље у сувој долини. Први пут се помиње у турским изворима. Мали Суводол уписан као Суходол-и кјучјук помиње се у списку џелепкешких дажбина 1576-1577.-е године, без других ближих података. У списку отоманских војника 1606.-е године, спомиње се Сухидол-и кјучјук, где се говори о испуњеним војничким обавезама тројице мештана.
Демографија
У насељу Мали Суводол живи 240 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,5 година (47,3 код мушкараца и 47,7 код жена). У насељу има 114 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,46.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
La Loma, Mexquitic de Carmona
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Mexquitic de Carmona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 662 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1941 m.
Das Lied von Bernadette
Das Lied von Bernadette je biografski roman austrijskog pisca Franza Werfela originalno objavljen u SAD 1942. godine. U njemu se prikazuje život francuske seljanke Bernadette Soubirous kojoj se 1858. ukazala Djevica Marija, a što je kasnije potaklo osnivanje znamenitog svetišta u Lourdesu. Werfelov roman je događaje opisivao u širem kontekstu francuske politike sredinom 19. vijeka, i odlikovao se nastojanjem za što većom autentičnošću. Werfel je roman napisao djelomično u znak zahvalnosti katoličkim redovnicima koji su ga kao Jevreja skrivali na jugu Francuske nakon njemačke invazije, prije nego što je uspio emigrirati u SAD.
Roman je po objavljivanju postigao veliki uspjeh te se punih 13 tjedana održao na prvom mjestu New York Timesove liste bestselera. Sljedeće godine je adaptiran u istoimeni film, u kome je naslovnu ulogu tumačila Jennifer Jones, i koji je postao prvi film nagrađen Zlatnim globusom za najbolju dramu.
Refik Memišević
Refik Memišević Brale (Bačko Novo Selo, 14. maj 1956. – Subotica, 4. januar 2004) je srpski i jugoslavenski rvač. Poznat je kao prvak sveta u rvanju grčko-rimskim stilom i osvajač srebrne medalje na Olimpijskim igrama u Los Anđelesu. Bio je dugogodišnji član RK Spartak iz Subotice, koji je nakon aktivne sportske karijere nastavio da radi u rvačkom sportu kao međunarodni sudija i sportski radnik.