cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opština Ceica, Bihor
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
Edda
Edde se smatraju jednim od najvažnijih dela srednjovekovne književnosti.
Eda je zajednicki naziv za kolekciju epskih pesama, koja takodje sadrži pesme čak iz doba Vikinga. Napisana je oko 1240. godine i pronađena u 17. veku. Sadrži 16 pesama o bogovima i 24 junačke pesme, koje su nastale najverovatnije u Norveškoj i na ostrvima.
Valle Dorado, Tijuana
Valle Dorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 418 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Ohradzany
Ohradzany je naseljeno mjesto u okrugu Humenje, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 631 stanovnika.
Los Táscates, Balleza
Los Táscates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2734 m.
Hamer, Idaho
Hamer je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 48, što je 36 (300,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Alin Potok
Alin Potok je naselje u Srbiji u opštini Čajetina u Zlatiborskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 244 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 327 stanovnika).
Staro Selo (razvrstavanje)
Staro Selo može biti:
Alin Potok
Geografija
Alin Potok se nalazi na jugoistočnom delu zlatiborske visoravni. Udaljeno je tridesetak kilometara južno od Užica, a desetak-petnaest kilometara jugoistočno od turističkog naselja Zlatibor. Natkriljeno je sa jugozapada vencem Čigote (1422 m). U selu se izdvajaju tri vrha: Krst (1060 m), Bojište (1070 m) i Čumski vrh (1090 m). Kroz atar sela protiče reka Katušnica koja izvire ispod Jedinog bora a uliva se u Veliki Rzav. Ime je dobila po katunima kojih je u njenom slivu bilo u srednjem veku i tada se zvala Katuništica. U selu izvire rečica Prištavica koja to ime dobija pošto prođe kroz poznatu Terzića pećinu.
Kroz centar sela prilazi asfaltni put Zlatibor–Sirogojno. Tim putem je selo povezano i sa opštinskim sedištem u Čajetini. Mesto Zborište deli selo na dva skoro jednaka dela. Tu se nalaze škola, prodavnica (otvorena 1945) a u novije vreme i kafana.
Staro Selo (razvrstavanje)
Srbija:
Alin Potok
Geografija
Osnovna škola podignuta je 1922. a počela sa radom 1923. Selo je elktrificirano 1959. Stari makadamski put za Čajetinu izgrađen 1959. a asfaltiran je 1978. godine. Skoro sva domaćinstva su priključena na vodovodnu mrežu. Od 1996. veći deo sela ima telefonsku vezu.
Sarnen
Sarnen je grad od 10,236 stanovnika u sredini Švicarske, on je i glavni grad Kantona Obwalden. Većina stanovnika su katolici i govore njemačkim.
Alin Potok
Geografija
Od formiranja do ukidanja srezova, Alin Potok je stalno bio u sastavu Zlatiborskog sreza. Od 1839. od kada postoje opštine kao administrativno-teritorijalne jedinice pa do kraja Drugog svetskog rata, Alin Potok sa selom Rožanstvom čini jednu opštinu sa sedištem u Rožanstvu. Sada je mesna zajednica opštine Čajetine.
Sarnen
Geografske karakteristike
Sarnen leži na sjevernom kraju Sarnerskog jezera na mjestu gdje ističe rijeka Sarner, udaljen svega dvadesetak km jugozapadno od Luzerna.
Alin Potok
Istorija
Selo se pod sadašnjim imenom prvi put pominje 1812. godine. Verovatno je selo, ili samo njegov deo, u tursko doba bilo čifluk (čitluk), a ne spahiluk, nekog Alije po kome je dobilo ime. Osnovano se pretpostavlja da se u prošlosti zvalo Zborištica (ili Zborišnica). Sadašnji centralni deo sela sa nazivom Zborište na to nas upućuje.
Staro Selo (razvrstavanje)
Crna Gora:
Alin Potok
Istorija
Najstarija familija u Alinu Potoku i jedna od najstarijih zlatiborskih porodica su Dabići. Još od početka 19. veka, a možda i od ranije, postoji još 13 familija. To su: Njegoševići, Lazovići, Terzići, Milaćevići, Grujičići, Čumići, Stojanovići, Lazarevići, Markovići, Nikolići, Lekići i Savičići.
Sarnen
Historija
Sarnenska parohijska crkva dokumentirana je još u 9. vijeku, a samo mjesto 20. augusta 1460. kao trgovište.
U kantonalnom arhivu čuva se Bijela knjiga Sarnena (Weisse Buch von Sarnen) Hansa Schribera iz 1468., koja se smatra najboljom kronologijom Stare Švicarske Konfederacije. Bijela knjiga opisuje, između ostalog vjerojatno najznačajniji događaj u historiji Sarnena, zauzimanje i rušenje donjeg zamka i istjerivanje omraženog habsburškog namjesnika u vrijeme osnivanja Konfederacije. Ta knjiga je također i glavni izvor legende o Wilhelmu Tellu, i epizode o gađanju jabuke na glavi sina lukom i strijelom.
Omar Pimentel Rodríguez, Acuña
Omar Pimentel Rodríguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Staro Selo (razvrstavanje)
Bosna i Hercegovina:
Alin Potok
Privreda
Osnovno zanimanje stanovništva je stočarstvo i zemljoradnja. Alinčani su bili poznati kao dobri majstori za obradu drveta (izrada kreveta, stolova, kačica za sir i kajmak i sl) i većeg broja poljoprivrednih alata. Selo je veoma je pogodno za razvoj seoskog turizma.
Jasenovo (Nova Varoš)
Јасеново је насеље у Србији у општини Нова Варош у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 272 становника (према попису из 1991. било је 385 становника).
Staro Selo (razvrstavanje)
Republika Makedonija:
Bugarska:
Alin Potok
Demografija
U naselju Alin Potok živi 220 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 51,5 godina (49,4 kod muškaraca i 53,6 kod žena). U naselju ima 92 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,65.
Jasenovo (Nova Varoš)
Јасеново је удаљено 19 километара од Нове Вароши. To је стално насељено место на највишој надморској висини у Србији. Становници овога села се углавном баве пољопривредом. Ту постоје две фабрике које су се бавиле кожном галантеријом и конфекцијом, међутим од распада бивше СФРЈ ове фабрике не раде.
Alin Potok
Demografija
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika (kao i u ostalim selima zlatiborskog kraja).
Jasenovo (Nova Varoš)
У Јасенову се налази специјални камп за обуку жандармерије МУП-а Србије.
Staro Selo (razvrstavanje)
Hrvatska:
Jasenovo (Nova Varoš)
Демографија
У насељу Јасеново живи 228 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,7 година (43,0 код мушкараца и 46,2 код жена). У насељу има 91 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,99.
Staro Selo (razvrstavanje)
ili
Jasenovo (Nova Varoš)
Демографија
Ово насеље је скоро потпуно насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Villa Macchia, Lucca
Villa Macchia je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Alin Potok
Demografija
Po prvom poznatom popisu iz 1818. Alin Potok je imao 13 domaćinstava sa oko 90-100 stanovnika. Od tada se broj stanovnika sela uz povremene oscilacije stalno povećavao i najveći broj je dostignut polovinom dvadesetog veka. Po popisu iz 1953. u selu je bilo 712 stanovnika u 118 domaćinstava, tj. prosečno 6 članova po domaćinstvu.
Iseljavanje iz sela traje od druge polovine 19. veka, a najintenzivnije je bilo početkom druge polovine 20. veka.
O selu su napisane dve hronike-rodoslova i dva romana čija se radnja delimično odigrava u ovom selu:
Autori ovih knjiga su rođeni u Alinom Potoku.
Sarnen
Historija
Početkom 17. vijeka izbila je epidemija kuge koja je pomela 1 / 5 stanovnika. Ženski samostan sv. Andrije, preselio se 1615. iz Engelberga u Sarnen. thumb|left|240| Centralni [[trg]] U vrijeme postrevolucionarnih previranja Sarnen je ponovno ušao u fokus švicarske historije kao domaćin sastanka katoličkih kantona koji su 1832. osnovali Sarnenski savez (Sarnerbund), konzervativnu organizaciju koja se zalagala za obnovu starih tradicija.
Znamenitosti
Od znamenitost Sarnen ima parohijsku crkvu podignutu između 1739.-42., Streljanu (Schützenhaus) iz 1752., benediktinski i kapucinski samostan i koledž.
Privreda
U Sarnenu se proizvode prehrambeni artikli, pića, elektronske komponente, predmeti od drva i gume.
On je i popularna turistička destinacija na atraktivnoj željezničkoj pruzi - Brünigbahn, po kojoj se vlakkovi pomoću zupčanika penju do velikih visina.
Mattituck, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.219, što je 21 (0,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Somebody Up There Likes Me (razvrstavanje)
Somebody Up There Likes Me može označavati:
San José Obrero, Uruapan
San José Obrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2249 m.
El Humal, Tampico Alto
El Humal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Pueblo Nuevo, Poncitlán
Pueblo Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Poncitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1543 m.
Leubnitz
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Fogtland Lojbnic se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Fogtland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 299 metara. Površina opštine iznosi 29,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.422 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Via Pascoli, Treviso
Via Pascoli je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Ca' Giacomo, Sondrio
Ca' Giacomo je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 840 m.
Skleroplastika
Skleroplastika je kirurški postupak koji se koristi za smanjenje ili zaustavljanje daljnjeg makularnog oštećenja uzrokovanog visokom kratkovidnošću, koji često može biti degenerativan.
Visoka kratkovidnost
Kratkovidnost je jedna od vodećih uzroka sljepoće u svijetu. Ona je uzrokovana i genetskim i okolišnim čimbenicima, kao što su mehanička istezanje, prekomjeran rad oka i akomodacije,i povišenog očnog tlaka. Degenerativnu kratkovidnost, također poznatu kao maligna, patološka ili progresivna miopija, karakterizira istezanja i stanjivanje (barem 25,5 mm do 26,5 mm)stražnjeg dijela bjeloočnice i visoka refrakcijska greška, najmanje -5 do -7,5 dioptrija s godišnjim povećanjem.
Također može biti promjene u fundusu, uključujući i stražnji stafilom, uzrokovane rastom oka pozadi i gubitkom sferičnog oblika. Kako proširenje oka ne napreduje jednakomjerno, na slabim točkama u oku može doći do nenormalne protruzije uvee.
Povijest
Stanje stražnjeg staphyloma u visokoj kratkovidnosti je prvi put opisao Scarpa u 1800god. Spekulacije o pojačanju oka počela su u 19. stoljeću, kada je Rubin napomenuto da je pojačanje bjeloočnice "vjerojatno jedina od svih kirurških tehnika [za kratkovidnosti] koja pokušava ispraviti uzrok,prije nego efekt".Postupcima, u ranoj književnosti, je cilj skraćivanje duljine očne jabučice resecirajući prsten bjeloočnice od ekvatora oka. Kasniji postupci su usmjereni na mijenjanje aksijalne duljine oka, sprečavajući istezanje i staphylomsko napredovanje stavljanjem transplantata u stražnji dio oka. Godine 1930, Shevelev je predložio ideju transplantacije fascije late za pojačanje bjeloočnice. Curtin je promovirao upotrebu presađivanja donatorske bjeloočnice za pojačanje. Godine 1976, Momose je prvi uveo Lyoduru, materijal izveden i obrađen lješ dure mater. U ovom trenutku, više različitih kirurga su napravili izmjene postojećih tehnika. Snyder i Thompson su promjenili tehnike pojačanja i imali pozitivne rezultate, dok su drugi, kao što su Curtin i Whitmore, izrazili nezadovoljstvo svojim negativnim zaključcima.
Svrha
Operacija ima za cilj pokrivanje stanjenog stražnjeg pola s materijalom za potporu, da izdrži očni tlak i spriječi daljnje napredovanje stražnjeg staphyloma.Naprezanje je smanjeno, iako šteta od patološkog procesa ne može biti poništena. Do zaustavljanja progresije bolesti, vizija se može održavati ili poboljšati.
Metode u kirurgiji
Postoje tri osnovne tehnike, u daljnjem tekstu ,u obliku slova: X, Y,i jednom potpora trakom. U obliku slova X i Y, ruke izlažete riziku da budu povučene medijalno,što može vršiti pritisak na očni živac i može dovesti do atrofije očnog živca. U samoj potpora traci, materijal pokriva stražnji pol vertikalno između optičkog živca i hvatanja donjeg kosog mišića. Često je, ova metoda poželjna, budući da je najlakši način za plasman, daje najšire područje potpore, i smanjuje rizik od smetnji optičkog živca.
Chantenay-Saint-Imbert
Šantne Sent Ember je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Never.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1190 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 41,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 201 metar (maksimalnoj 262 m, a minimalnoj 182 m).
Skleroplastika
Postupak
Iako je bilo mnogo promjena, Thompsonov se postupak često koristi kao osnova. Prvo, konjunktive i Tenonova kapsula su uklesane oko 6 mm od limbusa rožnice.Lateralni, superiorni i inferiorni ravni mišići su odvojeni pomoću strabizam kuka.Vezno tkivo tada je odvojeno od stražnjeg pola, kao i inferiorni kosi mišić.Traka, od ,materijala je prošla ispod odvojehi mišića, i gurnuta duboko prema stražnjem polu. Oba kraja trake su prošla medijalni ravni mišić i sašivena za bjeloočnicu na medijalnoj strani od superiornog i inferiornog ravnog mišića.Konjunktive i Tenonova kapsula su onda zatvorene zajedno.
Komplikacije
Dugoročne komplikacije su obično rijetke, ali kratkotrajne komplikacije mogu uključivati: chemosis, choroidealni edem ili krvarenje, oštećenje vrtloga vene, probleme prolazne pokretljivivosti.
Kontroverzije
Skleroplastika nije trenutno popularna u Sjedinjenim Državama, te nema dovoljno objavljenih kliničkih studija. Donatorsku bjeloočnicu je teško nabaviti i pohraniti, a umjetni materijali se još uvijek testiraju. Ovaj postupak je mnogo više popularan u drugim zemljama, kao što je bivši Sovjetski Savez i Japan. Tu je također kontroverzija u vezi toga u kojoj fazi razvoja ovaj postupak treba izvesti. Neki ulažu silu da se napravi što je prije moguće da spriječe napredak u djece. Drugi smatraju da postupak treba učiniti samo u slučajevima gdje je visoka kratkovidnosti označena sa makularnim promjenama. Nadalje, različiti kirurzi imaju određene kriterije koji moraju biti ispunjeni od strane pacijenata da bi mogli otići na operaciju.
Licuriciu, Licurici
Licuriciu je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Licurici.
El Riíto, Balleza
El Riíto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Licuriciu, Licurici
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2590 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Palazzo, Alessandria
Palazzo je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Faktor licenciranja DNK replikacije MCM6
Faktor licenciranja DNK replikacije MCM6 je protein koji je kod ljudi kodiran MCM6 genom. MCM6 je jedan od visoko konzerviranih proteina održavanja mini-hromozoma (MCM) koji su esencijalni za inicijaciju replikacije eukariotskog genoma.
Funkcija
MCM kompleks se sastoji od MCM6 (ovog proteina) i MCM2, dok 4 i 7 poseduju DNK helikaznu aktivnost, i smatra se da deluju kao enzimi DNK odmotavanja. Heksamerni proteinski kompleks koji formiraju MCM proteini je ključna komponenta prereplikacionog kompleksa (pre-RC), i učestvuje u formiranju replikacione viljuške i u regrutovanju drugih proteina koji učestvuju u DNK replikaciji. Fosforilacija kompleksa posredstvom CDC2 kinaze redukuje helikaznu aktivnost. Nedavno je pokazano da Mcm 6 formira jake interakcije sa Cdt1. Mutiranjem ključnih amionokiselina dovodi do umanjene Cdt1 regrutacije Mcm2-7 proteinima na pre-RC.
Interakcije
MCM6 formira interakcije sa ORC1L, ORC2L, replikacionim proteinom A1, ORC4L, MCM4,  MCM7,  MCM2    i CDC45-srodnim proteinom.
Crnogorski jezik
thumb|300px|Područje na kojem se govori [[Crna Gora|crnogorska varijanta srpskohrvatskog jezika]]
Pisma
U Crnoj Gori Ustavom je definisana ravnopravna upotreba ćirilice i latinice. Tri dnevne novine, Pobjeda, Dnevne novine i Vijesti, tiskaju se na latinici, a Dan na ćirilici. Jedina dva politička nedeljnika, Monitor i Revija D, štampaju se na latinici.
U internetskom prometu, ima i ćirilice i latinice. Sajt Vlade Crne Gore je i na ćirilici i latinici.
Uz pomoć hrvatskih lingvista u crnogorski pravopis uvedena su 2009. godine dva nova slova, ś i ź koja bi zamjenila sj i zj, pa abeceda i azbuka izledaju ovako:
Ni Skupština Crne Gore, državna institucija koja je nove digrafe uvela u službenu upotrebu i većinom bila jedina koja ih je koristila, od rane 2017. godine više ih ne koristi u svojim dokumentima. Prema saznanjima novinara Duška Vukovića, ova slova u neslužbenoj upotrebi uopšte nisu zaživjela.
Posebnosti crnogorske varijante
Glavne posebnosti crnogorske varijante su:
Danski slavist Per Jacobsen kaže
Kodifikacija
Vlada Crne Gore osnovala je u siječnju 2008. godine Savjet za standardizaciju crnogorskoga jezika u cilju izrade crnogorskog pravopisa, gramatike i rječnika. Ovi dokumenti će, poslije verificiranja, postati sastavni dio prosvjetnog programa u Crnoj Gori.
Članovi su Savjeta za kodifikaciju crnogorskog jezika: književnik i predsjednik Matice crnogorske Branko Banjević, dr. Rajka Glušica (Filozofski fakultet u Nikšiću), književni kritičar Milorad Stojović, književnik i akademik Mirko Kovač, književnik i akademik Mladen Lompar, književni kritičar Rajko Cerović, književnik i akademik Čedo Vuković, književnik i akademik Zuvdija Hodžić, dr. Milenko Perović (Filozofski fakultet u Novom Sadu), dr. Zorica Radulović (Filozofski fakultet u Nikšiću), dr. Tatjana Bečanović (Filozofski fakultet u Nikšiću), dr. Igor Lakić (dekan Instituta za strane jezike u Podgorici) i dr. Adnan Čirgić (Filozofski fakultet u Nikšiću)
Kronologija službenog imenovanja jezika
Kroz 20. stoljeće postojalo je ukupno pet crnogorskih ustava. Ustavom iz 1992. prvi je put u povijesti uveden srpski jezik ijekavskoga izgovora. Crna Gora tada je bila postala članicom SRJ.
Ustav Knjaževine Crne Gore iz 1905. uopće ne normira koji je jezik službeni. No, u crnogorskom Zakonu o narodnijem školama od 1907. (prerađen 1911. godine) piše u članku 1. sljedeće: "Zadatak je narodnijema školama,da vaspitavaju djecu u narodnom i religijskom duhu i da ih spremaju za građanski život a naročito da šire prosvjetu i sprsku pismenost u narodu", te da se pohađa srpska škola a predmeti su srpski jezik i povijest.
Aguilucho, Santa María Tlahuitoltepec
Aguilucho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tlahuitoltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1445 m.
Crnogorski jezik
Kronologija službenog imenovanja jezika
U Ustavu Narodne Republike Crne Gore iz 1946. ne imenuje se službeni jezik, no u njegovom članku 113. navodi se kako se "sudski postupak vodi na srpskom jeziku".
Crnogorski ustavi iz 1963. i 1974. spominju da je u Socijalističkoj Republici Crnoj Gori srpskohrvatski službeni jezik.
Vlada Crne Gore 2003. u školske je programe uvela maternji jezik koji se definira kao "crnogorski, srpski, bošnjački odnosno hrvatski jezik". Od školske 2011/12. je dogovorom vlasti i opozicije odlučeno da naziv nastavnog programa bude crnogorski - srpski, bosanski i hrvatski jezik.
Izjašnjavanje stanovništva Crne Gore o jeziku
Prilikom popisa 2011. stanovništvo se prema jeziku očitovalo ovako:
Leutersdorf (Sachsen)
Lojtersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Gerlic. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.015 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14626280.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gerlic Lojtersdorf se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Gerlic. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 392 metra. Površina opštine iznosi 17,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.015 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 236 stanovnika/km².
Somebody Up There Likes Me
Somebody Up There Likes Me je američki crno-bijeli biografski film snimljen 1956. u režiji Roberta Wisea. Temelji se na autobiografskoj knjizi boksača Rockyja Grazianija. Njegov lik u filmu tumači Paul Newman, a radnja prikazuje njegovo odrastanje u sirotinjskoj četvrti, zlostavljanje od strane oca, bavljenje sitnim kriminalom, boravke u popravnim domovima i vojim zatvorima, kao i spoznaju da mu jedino bavljenje boksom može osigurati sigurnu egzistenciju, pri čemu će ga tek brak sa suprugom Normom (čiji lik tumači Pier Angeli) odvesti na pravi put i omogućiti da osvoji titulu prvaka svijeta u srednjoj kategoriji. Iako je Newman imao malo fizičke sličnosti sa stvarnim Grazianom, za ulogu se temeljito pripremao, pa čak i bio nokautiran prilikom sparinga sa Grazianovim stvarnim suparnikom Tonyjem Zaleom. Ti su se napori isplatili, jer je Somebody Up There Likes Me doživio uspjeh kod publike, te bio prvi Newmanov film koji je izazvao pohvale kritike. Na kraju je osvojio i dva Oscara - za najbolju crno-bijelu scenografiju i fotografiju.
Loughborough
Loughborough čita se Lafboro, je grad od 59,932 stanovnika u historijskom i ceremonijalnom countiju Leicestershire u sredini Engleske.
Geografske karakteristike
Loughborough leži na rijeci Soar i istoimenom kanalu, udaljen 17 km sjeverozapadno od Leicestera.
Historija
U |srednjem vijeku se prvi put spominje u manuskriptu Domesday Booku 1086. Zna se da je pravo na sajmovanje dobio 1221. od kralja Henrya III. U to vrijeme bio je važan centar za trgovinu vunom. Kasnije je postao poznat po čipkarstvu koje je zamrlo nakon što su Luditi - 1816. porazbijali razboje.
Danas je poznat kao centar poljoprivrednog kraja i industrijski centar u kom se proizvode elektrotehnički materijali, čarape i liju zvona.
Grad ima i univerzitet od 1966. koji je izrastao iz Tehnološkog koledža Loughborough.
Bokmål
250px|thumb|right|Zemljovid službenih inačica norveškog jezika po općinama u Norveškoj. Plavo je [[nynorsk (novonorveški), crveno je bokmål (knjiški jezik), a sivo neutralna područja.]] Bokmål (ISO 639-3: nob; u prijevodu knjiški jezik), zvan katkad i riksmål (državni jezik), jedan je od šest istočnoskandinavskih jezika. Kao i drugi standardni norveški jezik, nynorsk, to je u biti pisani jezik, ali većina Norvežana govori dijalektima koji se više ili manje razlikuju od pisanog jezika. Bokmål je blizu, a dijelom proizlazi iz danskog jezika 19. stoljeća. Od dva oblika norveškog standarda, bokmål je stariji i rasprostranjeniji među govornicima, prema procjeni njime se služi 85–90% stanovništva u Norveškoj. Iznimka su zapadni dijelovi Norveške gdje se većina govornika još uvijek služi nynorskim. Bokmål je standardna inačica norveškoga jezika koju najčešće uče strani studenti. Konzervativnija pravopisna norma, poznatija kao riksmål, nije službeni jezični oblik, ali je naširoko upotrebljavaju novinari i autori.
Povijest
Prvi pravopis službeno je usvojen 1907. pod imenom riksmål, a na njemu se radilo od 1879. To je u biti prilagođeni danski književni jezik, jer je u prošlosti Norveška bila u uniji s Danskom, pa su tim dano-norveškim jezikom govorile norveške gradske i intelektualne elite, posebice u glavnom gradu. Kada su velike konzervativne novine Aftenposten 1923. počele objavljivati tekstove na novome pravopisu, danski je jezik praktički izašao iz uporabe u Norveškoj.
Ime bokmål službeno je usvojeno 1929., a predložene su i radikalnije jezične reforme da bi se u budućnosti oba jezična oblika ujedinila u samnorsk. Ovoj se reformi, međutim, protive intelektualci koji zagovaraju stariju ortografiju i riksmål. Nakon Drugog svjetskog rata pojačala se borba protiv zbližavanja dviju standarda u samnorsk, pa su naknadne jezične reforme u bokmålu pravopisno bliže rješenjima koja zastupaju pristaše konzervativnijeg riksmåla.
U školama je za vrijeme Drugog svjetskog rata naglo pao broj polaznika na riksmålu/bokmålu, a nynorsk je učilo više od jedne trećine učenika. Nakon rata došlo je do novih jezičnih reformi, bokmål je ponovno populariziran i bilježio je stalni porast. Danas se taj jezični oblik poučava u gotovo 90% norveških osnovnih škola, a nynorsk je popularniji jezični oblik u regijama na zapadu Norveške.
Jedan je od dva člana norveškog makrojezika [nor].
Javier Montes, Acuña
Javier Montes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Australopithecus afarensis
Australopithecus afarensis je izumrli hominid koji je živio u vremenskom razdoblju od 3,9 do 2,9 milijuna godina prije današnjice. A. afarensis je bio gracilne građe, slično vremenski recentnijem Australopithecusu africanusu. Smatra se da je A. afarensis evolucijski tijesno povezan s rodom Homo (koji obuhvaća i modernog čovjeka Homo sapiensa), ili kao izravni predak ili kao bliski rođak nepoznatog zajedničkog pretka, od bilo kojeg drugog primata onog doba.
Piano dei Rossi-Nord, Cosenza
Piano dei Rossi-Nord je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Australopithecus afarensis
Najpoznatiji fosil ove vrste je djelomično očuvan kostur nazvan "Lucy" (star 3,2 milijuna godina) kojeg je pronašao Donald Johanson i kolege. Ime je dobio po Beatlesovoj pjesmi Lucy in the Sky with Diamonds, koju su otkrivači uporno uzastopno slušali za vrijeme slavlja nakon otkrića.
Piano dei Rossi-Nord, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Australopithecus afarensis
Karakteristike lubanje, zubi i moždani volumen
U usporedbi s modernim i izumrlim čovjekolikim majmunima, A. afarensis je imao smanjene očnjake i kutnjake, iako još uvijek relativno veće od modernih ljudi. Imao je relativno mali moždani volumen oko 380–430 cm3 i lice s izbočenom čeljusti (prognatizam).
Prikaz dvonožnog hominida s malim mozgom i primitivnom morfologijom lica bila je prava senzacija za svijet paleoantropologije onog doba. U vrijeme pronalaska ovih fosila smatralo se da je prva velika prilagodba ondašnjih hominina bila upravo povećanje mozga.
Prije otkrića A. afarensisa 1970-ih, stručnjaci su vjerovali da je povećanje moždanog volumena prethodilo dvonožnom hodu. Razlog tome je što su jedini poznati ostaci onog doba već imali relativno veliki moždani volumen (npr. KNM-ER 1470, Homo rudolfensis, koji je otkriven samo nekoliko godina prije Lucy i imao je moždani volumen od oko 800 cm³).
Villa Rossi, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Australopithecus afarensis
Morfologija kostura i hod
Mnoge karakteristike kostura A. afarensisa daju čvrste naznake o dvonožnom hodanju, do te mjere da su neki znanstvenici pretpostavili da se dvonožno hodanje evoluiralo puno prije pojave A. afarensisa. Od svih anatomskih karakteristika, zdjelica je puno više slična ljudskoj zdjelici, nego zdjelici majmuna. Bočne kosti su kratke i široke, križna kost je široka i izravno pozicionirana iza zgloba kuka, a jasano je vidljiva široka površina hvatanja mišića ekstenzora koljena. Iako zdjelica nije potpuno slična ljudskoj, ove karakteristike jasno ukazuju na morfologiju kostura prilagođenu dvonožnom hodanju.
Bedrena kost A. afarensisa stoji pod kutom, udaljenija je od okomite osi tijela u zglobu kuka i postupno se bliži osi tijela prema koljenu. Ova je karakteristika omogućavala stopalu da dodiruje tlo bliže okomitoj osi tijela, što je vrlo jak dokaz uobičajenog dvonožnog kretanja. Nožni je palac u adukciji, priljubljen uz drugi prst, tako da je "A. afarensisu" bilo nemoguće hvatati grane donjim udovima. Gubitak sposobnosti hvatanja stopalom povećava rizik pada mladunčadi, pošto se mladunčad primata čvrsto drži za majku svima četirima udovima. Bez mogućnosti hvatanja donjim udovima mladunče nije u stanju čvrsto se držati za majku, pa ga vjerojatno majka mora pridržavati čineći tako penjanje na drveće otežanim. Ovo je još jedna naznaka da je ovaj hominin vjerojatno povodio većinu vremena na tlu. Morfologija kosti stopala, posebno petne kosti, ukazuju na dvonožno kretanje.
Računalna kinematička simulacija funkcionalnih karakteristika kostura dokazuju da je A. afarensis bio sposoban za dvonožno hodanje na isti način kako to čine moderni ljudi, u uspravnom položaju ili sa savijenim kukovima i koljenima, ali nije mogao hodati dvonožnim hodom modernih čimpanzi. Uspravni položaj prilikom dvonožnog hodanja bio je puno učinkovitiji od hodanja u položaju s povijenim kukovima i koljenima, trošeći dvostruko manje energije.
A. afarensis je vjerojatno bio učinkovit u dvonožnom kretanju na kratke udaljenosti, a razmak tragova stopala u Laetoliju ukazuje na brzinu kretanja od 1 m/s ili bržu, što je slično srednjoj brzini hodanja modernog čovjeka. Ovaj se podatak dovodi u pitanje, jer pronalazak fosila Australopithecusovog stopala podiže sumnju da tragove iz Laetolija nije ostavio Australopithecus. Mnogi znanstvenici također sumnjaju u samu sposobnost ove vrste za dvonožno hodanje, te objašnjavaju da iako se Australopithecus mogao kretati dvonožno, njegov je hod bio bitno različit od hoda modernog čovjeka.
S druge strane, anatomija zglobova šake mogla bi ukazivati na mogućnost kretanja oslanjanjem na šake, kao npr. kod suvremenih gorila, iako, je ovaj zaključak doveden u pitanje usporedbom s anatomijom kostiju šake različitih vrsta primata koji se kreću oslanjajući se na šake. Rameni zglob je također orijentiran više kranijalno u odnosu na modernog čovjeka, ali slično modernim čovjekolikim majmunima. U kombinaciji s relativno dugim gornjim udovima, misli se da je A. afarensis imao veliku sposobnost korištenja ruku iznad glave za vrijeme penjanja. Osim toga, radigrafsko skeniranje lubanja A. afarensisa otkriva koštanu građu unutarnjeg uha, koja ne podržava učinkovito dvonožno hodanje.
Uspravni dvonožni hod razvio se od načina kretanja s osloncem na šakama i povijenim položajem nogu, na način kako se danas po tlu kreću čimpanze i gorile, ali fosili Orrorina tugenensisa dokazuju prisutnost dvonožnog hoda još prije 5 milijuna godina i prije, otprilike u istom razdoblju kad je, po genetičkim studijama, došlo do odvajanja evolucijske linije čovjeka i čimpanze. Moderni čovjekoliki majmuni i fosili njihovih predaka otkrivaju prilagodbe kostura uspravnom položaju u smislu istezanja prilikom hvatanja grana kod penjanja po drveću. Predloženo je stoga da je uspravni položaj, s ravnim položajem nogu prilikom hodanja, izvorno bila prilagodba boravljenju na drveću.
Klimatske promjene prije 11 do 10 milijuna godina promijenile su raširenost i gustoću šumskih staništa u Istočnoj i Središnjoj Africi, što je smanjilo mogućnost kretanja penjanjem i prijelazom iz krošnje jednog stabla na drugu. Pretpostavlja se da su u tom razdoblju drevni hominidi razvili uspravni hod kao prilagodbu kretanju po tlu, dok su se preci gorila i čimpanza više specijalizirali u penjanju na okomita debla stabala ili na lijane u poziciji povijenih kukova i koljena, prisilivši ih na kretanje oslanjanjem na prednje šake prilikom kretanja po tlu. A. afarensis je vjerojatno koristio dvonožni hod za kretanje po tlu, iako je još uvijek imao ruke dobro prilagođene penjanju na manja stabla.
Ponašanje
Rekonstrukcija ponašanja izumrlih vrsta hominina u zajednici vrlo je teško, ali na temelju spolnog dimorfizma njihova se socijalna struktura može usporediti onima današnjih čovjekolikih majmuna. Iako se među stručnjacima još uvijek vodi živa rasprava o razini spolnog dimorfizma između mužjaka i ženki A. afarensisa, mužjaci su gotovo sigurno bili bitno krupniji od ženki. Ako se opažanja o vezi između spolnog dimorfizma i i socijalne strukture modernih čovjekolikh majmuna primijene na A. afarensisa, tada su vjerojatno jedinke ove vrste živjele u malim obiteljskim skupinama sastavljenima od jednog dominantnog mužjaka i nekoliko ženki za parenje.
Dugo se vremena smatralo da A. afarensis nije koristio kameni alat, a paleoantropolozi su vjerovali da je starost prvog kamenog alata oko 2,5 milijuna godina. Međutim, jedna je studija objavljena 2010. dokazala da su rani hominini jeli meso režući ga od trupla životinja pomoću kamenog alata. Ovo otkriće pomiče granicu korištenja kamenog alata na 3,4 milijuna godina prije današnjice.
Primjerci Australopithecusa afarensisa
mini|230px|Odljev ostataka "Lucy" mini|230px|Selamova (DIK 1-1) lubanja mini|230px|Australopithecus afarensis replika lubanje u Muzeju čovjeka [[San Diego, Kalifornija]]
AL
Prvi kostur A. afarensisa skeleton otkrio je 24. studenog 1974. u blizini Hadara u Etiopiji Tom Gray u pratnji Donalda Johansona, kao dio tima kojem su sudjelovali Maurice Taieb, Yves Coppens i Tim White u etiopskoj Afarskoj depresiji.
Godine 1975., godinu dana poslije otkrića Lucy, tim Donalda Johansona otkrio je novo nalazište u Hadaru s više od 200 fosilnih uzoraka od najmanje 13 jedinki, kako odraslih tako i djece. Ovaj nalaz AL 333, je općenito poznat kao "prva obitelj". Blizina i raspored fosilnih ostataka ukazuju na to da su sve jedinke umrle u isto vrijeme, što je izuzetno otkriće.
Ovo je lubanja mužjaka otkrivena u Hadaru 1992. godine. U trenutku otkrića, ovo je bila prva potpuno očuvana lubanja A. afarensisa. Manjak potpunih kraniofacijalnih fosilnih ostataka A. afarensis prije pronalaska lubanje 444 2, uvelike je otežavao analizu evolucijske važnosti ove vrste. U svijetlu otkrića lubanje AL 444 2 i novijih craniofacijalnih ostataka, Kimbel, Rak i Johanson zastupaju tezu o taksonomskom jedinstvu A. afarensisa.
Selam
Godine 2000. otkriven je kostur trogodišnje ženke A. afarensisa na lokalitetu Dikika, u Etiopiji, samo nekoliko milja dalje od mjesta pronalaska Lucy. Kostur je obuhvaćao potpuno očuvanu lubanju i prsni koš i većinu kosti udova. Morfološke karakteristike kostura ukazuju na određenu prilagodbu dvonožnom hodanju (bipedalizam) ali i penjanju na drveće, iste karakteristike već prisutne kod fosila Lucy i na pola puta između anatomije čovjeka i čovjekolikih majmuna. Ova "Baby Lucy" službeno je dobila ime "Selam" što na amharski jezik|amharskom jeziku znači "mir".
Otkriće u Hadaru 2011.
U valjači 2011., objavljeno je otkriće 3,2 milijuna stare kosti u Hadaru u Etiopiji na lokalitetu AL 333. Kost stopala pokazuje prisutnost luka stopala, što nepobitno dokazuje da je ova vrsta većinu vremena hodala uspravno. Kost stopala je jedna od 49 novootkrivenih kostiju ove vrste, što dokazuje da je A. afarensis, prema riječima jednog od vodećih znanstvenika "puno više sličan čovjeku nego što smo si prije zamišljali".
Povezani radovi
Recentni pronalasci u regiji Afar, uključujući i mnoge kosti hominina iz lokaliteta 333, bili su iz istog vremenskog razdoblja. Na temelju toga su Johnson i White iznijeli teoriju da su hominini iz Koobi Fore živjeli istovremeno kad i hominini iz Afara. Drugim riječima, postojale su različite i nezavisne populacije koje su razvile dvonožni hod i ravno lice.
Godine 2001., Meave Leakey je predložila imenovanje novog roda i vrste hominina, Kenyanthropus platyops, za definiranje fosilne lubanje KNM WT 40000. Ova lubanja ima ravno lice, ali ostaci su loše sačuvani i vrlo fragmentirani. Ovi ostaci imaju mnoge druge karakteristike slične ostacima A. afarensisa. Ovaj je fosilni nalaz do danas jedini pripadnik svog roda i vrste i njegovo se razdoblje postojanja podudara s razdobljem postojanja A. afarensisa.
Vanjske poveznice
Human Origins Program:
Ida (planina u Maloj Aziji)
200px|right|thumb|Slap Mıhlı nalazi se na granici [[Balıkesir (provincija)|provincije Balıkesir i provincije Çanakkale na planini Idi.]]
Planina Ida (Ἴδη (jonski), Ἴδα (dorski), danas Kazdaği, Kaz Dağları ili Karataş Tepesi) nalazi se u severozapadnom delu Male Azije u današnjoj Turskoj, nekih 30 kilometara jugoistočno od ruševina drevne Troje, i proteže se duž severne obale Edremitskog zaliva. Ida je antičko ime te planine, a danas se ona administartivno nalazi na granici između provincije Balıkesir i provincije Çanakkale.
Kultni značaj
U antičko doba planina Ida bila je posvećena poštovanju boginje Kibele, koja je stoga u starom Rimu bila nazvana "Majkom idskom" (Idaea Mater).
Čini se da je i najstarija zbirka proročkih Sibilskih knjiga nastala u vreme Kira u Gergisu na planini Idi; ta je zbirka pripisivana helespontskoj Sibili i čuvala se u Apolonovom hramu u Gergisu. Odatle je preneta u Eritru, gde se pročula kao zbornik proročanstava Eritrejske Sibile. Prema legendi, upravo je ovu zbirku Kumejska Sibila iz Kume odnela u Rim i tamo je prodala kralju Tarkviniju Oholom.
Ideja
Ideja je bila nimfa, supruga rečnog boga Skamandra i majka trojanskog kralja Teukra. Reka Skamandar tekla je od planine Ide preko doline ispod Troje i ulivala se u Helespont severno od tog grada.
Ganimed
Na planini Idi Zevs je oteo i lepog Ganimeda i preneo ga na Olimp da služi kao peharnik Olimskim bogovima.
Paris
Prema mitu, na Idi su jednom prilikom lovile nimfe, kćerke rečnog boga Kebrena. Jedna od njih, Enona, koja je imala htonski dar proricanja i isceljivanja lekovitim biljem, udala se za Parisa, koji je živeo kao pastir na planini Idi ne znajući da je zapravo sin Prijama, trojanskog kralja. Naime, kralj ga je izložio na toj planini jer je odmah po Parisovom rođenju bilo prorečeno da će on imati katastrofalan uticaj na sudbinu Troje. Dečaka je podojila medvedica (jedna od Artemidinih životinja), nakon čega ga je pronašao i odgojio jedan pastir.
Kad je Erida na svadbi Peleja i Tetide bacila svoju "jabuku razdora", na kojoj je pisalo "najlepšoj", Zevs je tri boginje koje su se o nju stale otimati (Heru, Atenu i Afroditu) poslao na Idu, da Paris presudi koja je od njih zaista najlepša. Mladić je jabuku dosudio Afroditi, koja mu je za uzvrat bila ponudila lepu Helenu, zbog čega su Hera i Atena zauvek zamrzele Trojance.
Anhiz
Anhiz, otac Enejin, koji je takođe bio pripadnik trojanske kraljevske porodice, jednom je prilikom napasao ovce na planini Idi, kad ga je zavela Afrodita. Iz te se veze rodio Eneja, mitski utemeljitelj Rima i predak rimske julijevsko-klaudijevske dinastije.
Trojanski rat
Na planini Idi odigrali su se neki događaji opisani u Homerovim epovima. Na njenom vrhu okupili su se bogovi da gledaju tok rata. No, budući da je planina bila posvećena boginji, Herine su moći na tom mestu bila tako pojačane, da je ona odvratila pažnju Zevsu svojim zavođenjem i to dovoljno dugo da omogući Posejdonu da se umeša na strani Ahejaca, kako bi ovi odbili Hektora i njegove Trojance od svojih brodova.
U jednoj epizodi trojanskoj rata, koju opisuje Pseudo-Apolodor u svojoj Biblioteci, Ahilej je sa nekim Grcima opustošio trojanska polja i zatim se uputio na Idu, gde se nalazio Eneja sa svojim stadima goveda. Eneja je pobegao, a Ahilej je pobio pastire i Mestora, jednog od Prijamovih sinova, i oterao svete krave. U dvadesetom pevanju Ilijadi Ahilej usputno aludira na taj događaj kad se sprema na dvoboj s Enejom tokom opsade Troje.
Nakon trojanskog rata jedini preživeli sin Prijamov, Helen, pobegao je na planinu Idu, gde ga je pronašao i zarobio Neoptolem, sin Ahilejev. U Vergilijevoj Eneidi zvezda padalica pada iznad Ide kao odgovor na Anhizovu molitvu Jupiteru.
Ciorlitto, Salerno
Ciorlitto je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Merdevine
thumb|Teleskopske merdevine
Namena
Osnovne namene su u domaćinstvima zbog penjanja uz zid radi: krečenja, montaže polica i sl. Takođe za penjanje uz drvo ili građevine radi berbe ili opravke prozora, krovova i sl. U istoriji je bilo i drugih namena. Tokom napada na velika utvrđenja merdevine su korišćene u opsadnim kulama za penjanje pešadije na gornje nivoe. Danas je jedno od osnovnih sredstava vatrogasnih ekipa, građevinaca i molera. Vatrogasci koriste tzv. teleskopske merdevine kako bi mogli da dosegnu i više spratove. Vremenom su se pored klasičnih jednokrakih merdevina pojavile i dvokrake merdevine kojima nije neophodan oslonac i njima su omogućene i radnje na plafonu.
Zanimljivost
Najduže merdevine, visoke 41,26 metara, napravljene su od drveta 2005. godine u Austriji.
Arroyo San Martín, Tlacoachistlahuaca
Arroyo San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoachistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1138 m.
Tonopah, Nevada
Tonopa je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.478, što je 149 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Srpska (razvrstavanje)
Srpska može da bude:
ili
Bohuichique, Balleza
Bohuichique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2184 m.
Tomići (razvrstavanje)
Tomići mogu biti:
Pepelište
Pepelište je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Pepelište je naselje u okviru opštine Negotino.
Prirodni uslovi
Naselje Pepelište se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini reke Vardar, u istočnom delu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 130 metara nadmorske visine, u ravničarskom području.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Pepelište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.070 stanovnika.
Cognet
Konje je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Grenobl.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 36 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 714 metara (maksimalnoj 920 m, a minimalnoj 491 m).
Desolación (otok)
Desolación(španjolski: Isla Desolación-Pusti otok) je otok u Ahipelagu Ognjena zemlja, koji se nalazi u Pacifiku na jugu Južne Amerike.
Geografske karakteristike
Taj otok administrativno podpada pod Čileansku regiju Magallanes y Antártica Chilena (Provincija Magallanes).
Desolación leži na zapadnom ulazu u Magellanov tjesnac. Vrlo je dug i dobro razveden ali jako uzak, pa mu površina iznosi svega 1.352 km². Vrlo je gorovit, najviša planina Harte Dyke visoka je 1128 m.
Desolación je bio naseljen u dva navrata, prvi put između 1820. - 1825. u vrijeme jagme za tuljanima (koje su istrijebjeni), i drugi put između 1904.- 1931. kad je lov na kitove bio vrlo profitabilan. Tad je na otoku postojalo malo britansko naselje sa poštom i magistratom, kad je posao sa kitovima propao, otok je ponovno napušten.
Fenris
right|250px|thumb|Prema [[Edda|Eddi Fenrisulfr grize ruku Týru (slika Johna Bauera iz 1911)]]
Fenris, Fenrisulfr ili Fenrir je u nordijskoj mitologiji čudovišni vuk, sin boga Lokija koji će progutati Odina kad dođe kraj našem svijetu u bitci Ragnarok. Fenrisa će zaklati Odinov sin, Vidar. Kad su ga bogovi pokušali nahraniti ugrizao je ruku Tyru.
Santa Maria Lo Piano-San Silvestro, Messina
Santa Maria Lo Piano-San Silvestro je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 459 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 716 m.
Ingenio, Puerto Rico
Inhenio je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Šljivansko
Šljivansko može biti:
Ingenio, Puerto Rico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.354, što je 310 (-5,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Esperanza, Vivero, Tijuana
La Esperanza, Vivero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 447 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 162 m.
El Berlín, Uruapan
El Berlín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2067 m.
Dejan Šoškić
Biografija
Rođen je 1967. godine u Beogradu, a diplomirao je 1989. godine na Ekonomskom fakultetu, kao student generacije Beogradskog univerziteta. Magistrirao je 1993. godine na Ekonomskom fakultetu sa tezom „Hartije od vrednosti i svojinska transformacija: svetska iskustva i jugoslovenski slučaj“, a zvanje doktora je stekao 1999. godine, takođe na Ekonomskom fakultetu, sa tezom „Portfolio menadžment i investicioni fondovi: ekonomsko-statistička analiza na primeru SAD“. Pored studija na Ekonomskom fakultetu, Šoškić je dodatno obrazovanje stekao Francuskoj (1990), Sjedinjenim Američkim Državama (1994,1998,2002) i Švajcarskoj (2001), a bio je i stipentista Fulbrajtovog programa.
Bio je guverner Narodne banke Srbije u periodu od 28. jula 2010. do 6. avgusta 2012. godine. Na mesto guvernera dolazi sa mesta predsednika Saveta Narodne banke Srbije. Ostavku na mesto guvernera podneo je predsedniku Narodne skupštine 2. avgusta 2012. godine zbog najavljenih, a kasnije i usvojenih izmena Zakona o NBS kojima je narušena nezavisnost centralne banke u odnosu na izvršnu vlast što nije u skladu sa međunarodnim standardima.