cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Globalni mladi Zeleni
Globalni mladi Zeleni (engleski: Global Young Greens, GYG) je svjetska organizacija koja okuplja aktiviste mlađe od 35 godina, a čiji su ciljevi definirani Globalnom poveljom Zelenih. Trenutno u njoj sudjeluje preko 70 organizacija širom svijeta.
Osnivačka skupština je održana u Nairobiju u januaru 2007.
Taibon Agordino, Belluno
Taibon Agordino je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1772 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 620 m.
Laoški građanski rat
Građanski rat u Laosu bio je sukob između komunističke gerilske organizacije Patet Lao i kraljevske vlade Laosa, koji je trajao od 1953. do 1975. godine. Rat jer bio samo deo hladnoratovskih nadmetanja u regionu Indokine, te su paralelno s njim trajali i Vijetnamski rat, te građanski rat u Kambodži.
Rat
Nakon povlačenja Francuza iz svoje bivše kolonije i potpisivanja Ženevske konvencije 1954, Laos je bio proglašen neutralnom zemljom. Međutim, severnovijetnamski borci su preko Laosa uspostavili tzv. Ho Ši Minov put preko kojeg su pomagali svoje simpatizere i borce protiv Južnog Vijetnama. Pritom su pomagali i domaće komunističke borce, pokret Patet Lao, u borbi za dolazak na vlast u Laosu.
Najistaknutije ličnosti na strani Kraljevine bili su princ Suvana Fuma i princ Bun Um, dok su se na strani Patet Laoa isticali princ Sufanuvong i Kejson Fomvihan.
Kraljevsku vladu pomagale su SAD, čiji su operativci CIA-e, opskrbljivali kraljevsku vojsku oružjem, uvežbavali njihove vojnike, kao i oko 30.000 pripadnika gerilske vojske naroda Hmong.
Ratne operacije uveliko su zavisile od godišnjeg doba: kada bi naprimer počela sušna sezona u novembru ili decembru, severnovijetnamske jedinice bi pokrenule vojne operacije.
Operacija Stup od oblaka
Sukob između Gaze i Izraela, znan i pod nazivom Operacija stup od oblaka (hebrejski עַמּוּד עָנָן, Amúd Anán) označava oružani sukob između Izraela i Hamasa u pojasu Gaze koji je izbio 14. studenog 2012. te trajao tjedan dana. Bio je to prvi sukob većih razmjera između ta dva teritorija nakon rata u Gazi 2008.-2009. koji je kao i ovaj 2012. godine počeo kada je u Izraelu predizborno doba. U sukobu je poginulo petero osoba na izraelskoj, te 150 na palestinskoj strani. Uz pomoć napora Egipta i SAD-a, sklopljeno je primirje.
Eskalacija sukoba
Sukob je počeo izraelskim zračnim napadom koji je ubio Ahmeda Jabarija, zapovjednika Hamasa, kojeg je optuživala za "sve terorističke napade na Izrael pokrenute iz Gaze" u posljednjom desetljeću. Potom je pokrenuta veća vojna ofenziva protiv Hamasa. Izraelski premijer Benjamin Netanyahu je izjavio da je pokrenuo vojnu ofenzivu jer nije više "mogao podnijeti situaciju u kojoj su stanovnici Izraela izloženi teroru raketa". Hamas je pak izjavio da je atentat na Jabarija "otvorio vrata pakla" te uzvratio lansiranjem raketa na Izrael: jedna od raketa je pogodila i udaljena predgrađa gradova Tel Aviva i Jeruzalema, ali su proturaketni štitovi uspijeli presresti većinu njih. IDF je izjavio da ne planira svrgnuti Hamas, nego samo "onesposobiti njegovu vojnu infrastrukturu". Ofenzivi je prethodilo razdoblje sukoba niskog intenziteta od nekoliko mjeseci: još od početka studenog iste godine, prijavljeni su oružani okršaji između IDF-a i Hamasa na granici Gaze, pri čemu je bilo i mrtvih, a samo u ožujku iste godine, nakon razdoblja relativnog mira, iz Gaze je ispaljeno 300 raketa, od kojih je 177 pogodilo izraelske okolne gradove. No sukob je eskalirao tek 14. studenog.
Međunarodna zajednica je osudila nasilje i pozvala na prestanak sukoba. Nova vlada Egipta stala je na stranu Gaze i osudila Izrael, najavivši da "Palestince neće prepustiti samima sebi".
U samo pet dana, poginulo je 94 Palestinaca u Gazi. 17. studenog izraelsko bombardiranje u četvrti Al Nasser je razorilo kuću obitelji Dalu te ubilo 12 civila, među njima i djece. Jedan od poginulih je radio za Hamasovu vladu, ali susjedi inzistiraju da je samo bio obični policajac te da nije bio pripadnik militanata. IDF je najavio istragu događaja.
21. studenog, teroristički napad u autobusu u Tel Avivu, blizu hrvatskog veleposlanstva, ozljedio je 21 osobu. Hamas je "pohvalio" napad kao odgovor na napad na pojas Gaze.
Primirje
Navečer 20. studenog, Hamas je najavio da će za par sati nastupiti primirje zbog mogućeg postignutog dogovora sa Izraelom. Hilary Clinton je tog istog dana posjetila izraelske, palestinske i egipatske političare kako bi pomogla u de-eskalaciji nasilja. Međutim, izraelski glasnogovornik Mark Regev je izjavio: "Hamas sada žarko želi primirje, neku vrstu pauze kako bi se opet mogao naoružati i za tjedan ili mjesec dana nastaviti sa raketiranjem. Nas to ne zanima." BBC javlja kako je izraelska vlada podijeljena oko pitanja primirja: Barak želi prihvatiti, dok Netanyahu i Avigdor Lieberman to odbijaju.
21. studenog izraelski su dužnosnici prihvatili egipatsko-američki prijedlog te je navečer na snagu stupilo primirje. Vojska je javila da su nakon primirja iz Gaze ispaljene tri rakete, ali IDF nije reagirao. Hamas je idući dan proglasio "praznikom" kako bi "slavio pobjedu". U Izraelu je zabilježeno nekoliko prosvjeda jer su građani smatrali da vojska "nije dovoljno jako udarila Hamas". Tijekom vojne akcije, IDF je napao 1.500 meta u pojasu Gaze, među njima 30 viših dužnosnika Hamasa, 980 podzemnih minobacača te 140 tunela za krijumčarenje.
PFE
Termin PFE ima više značenja.
Metilensko plavo
Metilensko plavo je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 319,852 Da.
Hrvatski pokret (Zagreb, 1910.)
Izlazio je od 1910. do 1915. godine. Nastavak je lista Pokreta. Sadržavao je nekoliko priloga, od kojih se ističu Zvono i humorističko-satirički prilog Koprive. Hrvatski pokret je poslije prestanka izlaženja nadomješten listom Hrvatska riječ.
Urednici su bili Većeslav Wilder, Juraj Gašparac u dva navrata, Stjepan Parmačević i Milan Matković.
Castelfranc
Kastelfran je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Kaor.
Stark, Kansas
Stark je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Castelfranc
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 413 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 72 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,71 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara (maksimalnoj 270 m, a minimalnoj 80 m).
Stark, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 72, što je 34 (-32,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
4-Metilaminoreks
4-Metilaminoreks je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 176,215 Da.
Opština Vlasotince
Opština Vlasotince je deo Jablaničkog okruga čije sedište je Leskovac.
Opština Vlasotnice se sastoji od grada Vlasotinca i okružnih sela:
Urbanizam
Teritorija opštine Vlasotince se graniči na zapadu sa leskovačkom, na jugu sa crnotravskom, na istoku sa babušničkom i na severu sa gadžinhanskom opštinom. Vlasotince je najveće naselje (grad) i ujedno administrativni i ekonomski centar opštine. Nekad je Vlasotince bilo varošica. Za varošicu je proglašeno 1878. godine po oslobođenju juga Srbije od Turaka. 1893. je dobilo urbanistički plan, koji je izradio inženjer Bartos. Plan je realizovan tek 1922. i 1923. godine.
Topografija
Vlasotinački kraj se prostire na području donjeg i srednjeg sliva Vlasine, u jugoistočnoj Srbiji. Gornji deo okruženja opštine Vlasotince (bivši vlasotinački srez) je pretežno brdsko-planinski sa vrhovima:
Bivši vlasotinački srez bio je širi nego sadašnja teritorija opštine Vlasotince. Obuhvatao je deo Lužnice, Crnu Travu, Grdelicu i još nekolicinu pomoravskih sela.
Na jugoistoku grada Vlasotinca, na Vlasini sagrađeno je početkom osamdesetih malo akumulaciono jezero sa branom kod starog mlina. Akumulacija se 1988. godine nakon teških kiša (pala je istorijski nezapamćena količina vode) izlila i veći deo Vlasotinca je tada bio poplavljen. U međuvremenu je korito Vlasine sanirano, a jezero se koristi u rekreacione svrhe leti a i služilo je napajanju nekadašnjih bunara gradskog vodovoda.
Stanovništvo
Meštani Vlasotinca i okoline su pretežno zanatlije, trgovci, zemljoradnici i vinogradari. Iz obližnih vinograda se proizvode vina Grom, Plemenka i druga. U davnim vremenima su se stanovnici bavili pretežno stočarstvom.
Celokupno vlasotinačko stanovništvo je doseljeničkog porekla. Pored stanovništva iz bližih krajeva doseljenici su dolazili iz dinarske, kosovske, vardarske, žnepoljske i vlasinske oblasti.
Poreklo najstarijih Vlasotinčana se datira u drugoj polovini i poslednjoj četrvrtini XVIII veka. Od najstarijih porodica to su Purjakovići (Purjakovići-danasnji Kocići) Bidzići,Prikici i Djonici. Valčići su iz Garinja u Grdeličkoj klisuri, Džudžini iz sela Džindževci u Bugarskoj blizu Strezimirovaca(Džudžići, Đikići i Kocići), Šišavci iz Šišave, Gorunovići iz Vinarca, Šarići iz Crne Bare, Sabljinci i Vidosavljević iz Starog Vlaha, Dimanići i Davinići iz Bukovice kod Zadra, Šušulići, Kuculovići i Buđinci sa Kosova.
U periodu između 1878. i 1894. godine u Vlasotince dolaze i nastanjuju se planinci iz Dobrog Polja, Gara, Ruplja i drugih mesta. To su Dlakarovi, Puzinci, Nocinci, Gazibarci i drugi.
Od početka XIX veka do 1947.godine doselili su se Velikići iz Velike pod Čakorom, Ćukalovići iz Kolašina (Crna Gora), Krainčanići i Mrvići sa Kosova, Peškići i Petrovići iz Ohrida, Stoiljkovići iz Drainca kod Trna, Bajići takođe iz okoline Trna, Prikići iz Manojlovca, a Karuovići iz Crne Bare.
Vreme između 1878. godine i 1947. godine, karakteristično je po najvećem broju doseljenika iz obližnjih sela: Pljaskići iz Sejanice, Taćini iz okoline Trna, Crnilovići iz Kijeva kod Surdulice, Daskalovići iz Ostrovice, Filipovići iz Krčmira, Sejaničani i Zeleći iz Sjenice, Popovići iz Trnjana itd.
Migracije posle Drugog svetskog rata
Interesantno je da posle Drugog svetskog rata (posle 1945. godine), mnogi starosedeoci Vlasotinčani su posle završetka školovanja napustali Vlasotince i odlazili ka većim centrima u Srbiji, a najviše ka Beogradu. Ima i onih koji su se odselili u Ameriku, Englesku i još neke zemlje zapada. Zbog teškog socijalnog stanja seosko stanovništvo pobrđa i planinskog dela vlasinske oblasti, nije napustalo sela sve do pojave ciglarskih i zidarskih preduzetnika (preduzimača)-početkom 1972. godine. Naseljavanje Vlasotinca sa okolnih sela crnotravskih i vlasotinačkih sela, počelo je masovno od 1985. godine i završilo se negde do 2000. godine.
Teško materijalno stanje, u godinama posle 2000. godine, uslovljava naglo migraciju školovanih mladih ka centrima u Srbiji, naročito prema Nišu i Beogradu, a seosko stanovništvo se selilo prema Šumadiji, Vojvodini i Negotinskoj Krajini.
Građani opštine Vlasotince provode svoje slobodno vreme tokom leta na reci Vlasini, Moravi ili na obližnjem Vlasinskom jezeru.
thumb|250px|right|Pogled prema severoistoku na Beli Kamen thumb|250px|right|Nešićev kej, šetnja sa posetiocima iz Beograda thumb|250px|right|Vlasotinčani, slika iz centra Vlasotinca
Obrazovanje
thumb|right|OŠ "Siniša Janić" Na teritoriji opštine ima devet osnovnih škola, od čega su dve gradske: "8. Oktobar" i "Siniša Janić". Takođe postoje i dve srednje škole: Tehnička škola "1.Oktobar" i gimnazija "Stevan Jakovljević". Prva škola otvorena je u Vlasotincu i Konopnici 1866. godine, a srednjoškolska nastava počinje 1929. godine. Vlasotinačke škole učestvuju na raznim nacionalnim i internacionalnim takmičenjima. Osnovci OŠ "8.Oktobar" su 2005. u Ukrajini predstavljali Srbiju na festivalu "Promenimo svet na bolje".
Vinski bal
Šezdesetih godina se po prvi put održava manifestacija posvećena vinogradarstvu ovog kraja: Vinski bal. Cilj manifestacije je promocija kulture i vinogradarstva za koje je vezan razvoj opštine. Vlasotinački vinogradari se još 1923. g. udružuju u Vinogradarsku zadrugu. Poznati vinogradarski predeli opštine su pored samog Vlasotinca, Dadince, Šišava, Donja Lomnica, Skrapež i drugi. Kao i svake godine prilikom manifestacije, koja se održava na obali reke Vlasine, kraj Nešićevog keja, bira se “Boginja vina” u čiju ulogu stupa devojka iz okoline. Za vreme trajanja manifestacije se proklamiše Nezavisna Kneževina Vlasotince sa izabranim knezom. Pored degustacije vina iz lokalnih vinograda sledi i bogati kulturno-umetnički program, praćen defileom Kneza glavnim ulicama Vlasotinca, kao i nastupima raznih muzičkih izvođača. Zastupljeni su svi žanrovi od trubačke muzike pa do rokenrola. Tu su i vlasotinački slikari, koji sa njihovim kolegama van Vlasotinca, otvaraju likovnu koloniju za vreme Vinskog bala. Tema njihovih radova je grožđe i vino. Vinski bal se održava u avgustu. thumb|350px|Vinski bal, Izbor boginje vina
Kulturni centar
thumb|right|Zavičajni muzej - "Stara opština" Kulturni centar je osnovan 1972. godine i oslanja se na materijalnu pomoć Skupštine opštine Vlasotince. Kao organizator raznih manifestacija u Vlasotincu, Kulturni centar diprinosi duhovnom životu opštine. Izložbe raznih umetnosti, vajarstva, karikature, književnosti, likovna kolonija ali i razni koncerti kao i muzičke manifestacije spadaju u domen ove institucije. Pored toga Kulturni centar održava Zavičajni muzej u Vlasotincu.
Zavičajni muzej je u stvari turska Kula sagrađena u centru Vlasotinca u drugoj polovini 18. veka. Kula je služila kao administrativno-upravna zgrada i kao osiguranje lokalnih trgovačkih puteva, a u njoj su boravili mudir, pisac i sedam sejmena. Pretpostavlja se da je izgrađena na temeljima rimskog kastela. Na slici se može videti puškarnice, koje su koristile za odbranu zgrade protiv hajduka. Sadašnji muzej, kao kulturno-istorijki spomenik, sadrži razne eksponate od predistorijskog doba do danas. U to spada i stara srpska grafika, koja obuhvata dvoreze, bakroreze i litografiju.
Sport, lov i ribolov
thumb|250px|right|Paraglajder na vlasotinačkom nebu
Montalfano, Chieti
Montalfano je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
NGC 796
NGC 796 je otvoreni skup u zviježđu Maloj vodenoj zmiji.
Pelham, New York
Pelam je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.910, što je 510 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Karbokatjon
thumb|120px|Karbenjum jon [[metana]] thumb|120px|right|[[Butil|tert-butil katjon, primer planarne geometrije]] thumb|Karbonjum jon metana
Karakum
mini|300px|desno|Karta koja pokazuje položaj pustinje Karakum (lijevo) Karakum ili Garagum (turkm. Garagum, dosl. Crni pijesak) je druga po veličini pustinja u Centralnoj Aziji. Zauzima oko 70% ili oko 350.000 km² Turkmenistana. Naseljenost je vrlo rijetka, s prosečno jednom osobom na 4 km².
Karbokatjon
Karbokatjon ili karbokation je jon sa pozitivno naelektrisanim atomom ugljenika. Naelektrisani atom ugljenika karbokatjona je "sekstet", i.e. on ima samo šest elektrona u svojoj spoljašnjoj valentnoj ljusci umesto osam valentnih elektrona (oktetno pravilo). Is tog razloga su karbokatjoni često reaktivni. Oni teže da popune oktet valentnih elektrona i da postanu neutralni. Smatra se da karbokatjon ima sp3 hibridizaciju sa jednom praznom sp3 orbitalom koja daje pozitivno naelektrisanje, mada reaktivnost karbokatjona podseća na sp2 hibridizaciju sa trigonalnom planarnom molekularnom geometrijom, npr. metil karbokatjon (CH3+).
Karakum
Lokacija
Karakum se prostire istočno od Kaspijskog jezera, na sjeveru do Aralskog jezera i rijeke Amu-Darje, te pustinje Kizilkum na sjeveroistoku.
Karbokatjon
Definicije
Karbokatjon se ranije često nazivao karbonjum jon. U današnje vreme karbokatjonom se smatra bilo koji pozitivno naelektrisani atom ugljenika. Postoje dva specijalna tipa: karbenijum joni su trivalentni i karbonijum joni su pentavalentni ili heksavalentni. Univerzitetski udžbenici obično navode jedino karbokatjone kao karbenijum jone.
Karakum
Hidrografija
Rijeke Murgab i Hari izviru u Hindukušu na jugu i teku kroz pustinju dok ne presuše, osiguravajući tako vodu za navodnjavanje. Pustinju presjeca Karakumski kanal, najveći irigacijski kanal na svijetu. Njegova izgradnja počela je 1954 godine, dug je 1375 km i ima protok vode od 13 – 20 km³ godišnje. Istjecanje vode iz kanala stvorilo je brojna jezera i bare duž kanala, pa je rast razine vode izazvao salinizaciju zemljišta.
Privreda i prirodna bogatstva
Oaze Mari i Tedžen su poznate po uzgoju pamuka. Područje je takođe bogato nalazištima nafte i prirodnog plina.
Transport
Kroz pustinju prolazi transkaspijska željeznica.
State Line, Mississippi
Stejt Lajn je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 565, što je 10 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Transmuškarac
Trans muškarac ili transrodni muškarac je osoba kojoj je prilikom rođenja pripisan ženski pol, ali koja taj pol smatra nekompatibilnim sa svojim rodnim identitetom i sebe doživljava i izražava kao muškarac. Neki trans muškarci prolaze kroz tranzicioni proces, usaglašavanja svojih polnih karakteristika sa svojim rodom.
Terminologija
Većina onih čiji je proces tranzicije završen sebe imenuju jednostavno muškarcima, dok se termini trans muškarac, transeksualni muškarac, F u M transeksualna osoba koriste samo za one koji su još uvek u tranziciji. Također, preferira se termin transrodan u odnosu na transseksualan ili transpolan jer se radi o rodnoj disforiji.
Tranzicija kod trans muškaraca
Polna tranzicija obuhvata period od stalnog života u ženskoj rodnoj ulozi do stalnog života u muškoj rodnoj ulozi. Pored psihološke pripreme za život u rodnoj ulozi muškarca, mnogi trans muškarci se podvrgavaju testosteronskoj terapiji, koja im do neke mere omogućuje maskulizaciju tela, kao i nizu hirurških zahvata, kao što su mastektomija, uklanjanje ženskih i oblikovanje muških grudi, histerektomija, uklanjanje unutrašnjih ženskih polnih organa – materice, a neki se podvrgavaju i faloplastici i sličnim operacijama, koje za cilj imaju konstruisanje muškog polnog organa. Zbog rizičnosti ove operacije, mnogi trans muškarci se ne odlučuju na konstrukciju genitalija.
Seksualna orijentacija
Seksualna orijentacija trans muškaraca varira, mada zbog nedostataka pouzdanih naučnih podataka, nije moguće reći koliko i na koji način. Kalkuliše se podacima da jedna trećina trans muškaraca sebe identifikuje kao gejeve, dok je jedna trećina straight i ima emocionalno-seksualne odnose sa ženama. Ostali se izjašnjavaju kao biseksualni, panseksualni, omniseksualni ili aseksualni.
Dommartin (Du)
Domarten je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Pontarlije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 492 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 76 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 808 metara (maksimalnoj 944 m, a minimalnoj 807 m).
Opština Kula
Opština Kula je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Zapadno-bački okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 481 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 45.404 ha, a na šumsku 279 ha).
Centar opštine je grad Kula. Opština Kula se sastoji od 7 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 48.353 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -4,5 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 10.592 ljudi. U opštini se nalazi 8 osnovnih i 4 srednjih škola.
Naseljena mesta
center|thumb|300px|Mapa opštine
Demografija
Nacionalni sastav opštine Kula:
Naselja sa većinskim srpskim stanovništvom su Lipar, Nova Crvenka, Sivac i Crvenka. Kula ima relaativnu srpsku većinu, Kruščić relativnu crnogorsku. Ruski Krstur ima rusinsku većinu.
NGC 797
NGC 797 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Rodanthe, North Carolina
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Viktor Černov
250px|right|thumb|Viktor Černov
Viktor Mihajlovič Černov (Ви́ктор Миха́йлович Черно́в; Hvaljinsk, Saratovska gubernija, 7. decembar 1873 - New York, 15. april 1952) bio je ruski socijalistički političar i revolucionar, poznat kao jedan od osnivača i istaknutih članova Partije socijalista revolucionara (esera) u prvim decenijama 20. vijeka.
Odrastao je u porodici bivšeg oslobođenog kmeta koji je postao niži državni činovnik. Tokom školovanja se priključio opoziciji prema carističkom režimu, te je nekoliko puta zatvaran. 1899. je emigrirao u Švicarsku, a od 1902. je postao jedan od vodećih ideologa esera. Odbacivao je marksizam te je bio čest predmet kritika u teoretskim spisima boljševičkog vođe Lenjina. U Rusiju se vratio nakon Revolucije 1905. godine, te je izabran za člana drugog saziva carske Dume, gdje je postao vođa eserske frakcije. Nakon Februarske revolucije 1917. se priključio Privremenoj vladi kao ministar poljoprivrede. Nakon Oktobarske revolucije je početkom 1918. izabran za predsjednika Sveruske konstitutivne skupštine, ali su to tijelo ubrzo ukinuli boljševici i lijevi eseri. Poslije toga se priključio antiboljševičkoj opoziciji te je tokom građanskog rata sudjelovao u radu antiboljševičke vlade u Samari. Poslije poraza kontrarevolucije je živio kao emigrant u Estoniji, Njemačkoj, Čehoslovačkoj i Francuskoj, odakle je tokom drugog svjetskog rata emigrirao preko Lisabona u SAD, gdje je i umro.
4-Aminosalicilna kiselina
4-Aminosalicilna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 153,135 Da.
NGC 798
NGC 798 je galaksija u zviježđu Trokut.
Borgonuovo, Rieti
Borgonuovo je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Tabela izotopa (kompletna)
Tabela izotopa pokazuje sve poznate izotope hemijskih elemenata, poređane po rastućim atomskim brojevima (broju protona) s leva na desno, i rastućim brojem neutrona odozgo na dole.
Vremena poluživota su označena bojom kućice za svaki izotop prema shemi desno. Boja okvira pokazuje vreme poluživota najstabilnijeg izomera.
Tabela izotopa (podeljena) pokazuje istu shemu u delovima.
Spoljašnje veze
Таблица нуклидов
Anzy-le-Duc
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 434 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 275 metara (maksimalnoj 345 m, a minimalnoj 243 m).
Arlezze, Vercelli
Arlezze je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 628 m.
Bonneauville, Pennsylvania
je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.800, što je 422 (30,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Thomas Graals bästa barn
Thomas Graals bästa barn je švedska crno-bijela filmska komedija snimljena 1918. u režiji Mauritza Stillera. Predstavlja nastavak filma Thomas Graals bästa film i u njemu Victor Sjöström i Karin Mollander ponavljaju uloge filmskog režisera Thomasa Graala i njegove sekretarice Bessie. Radnja započinje njihovim vjenčanjem i prikazuje niz humorističkih situacija koje izaziva Bessiena trudnoća, rođenje djeteta, gubitak dotadašnje linije i drugi detalji bračne svakodnevnice koje prijete gašenjem nekadašnje ljubavne strasti.
Sportske novosti
Sportske novosti, hrvatski športski dnevni list iz Zagreba. Ranije izlazio pod nazivima Ilustrirane fiskulturne novine i Narodni sport.
Prvi broj izašao je 9. kolovoza 1945., kao nastavak tradicije Ilustriranih sportskih novosti, najpoznatijih predratnih hrvatskih športskih novina, koje su izlazile od 1936. do 1941., a glavni im je urednik bio Vladimir Bičanić.
IFN pokrenute su na inicijativu Miroslava Habuneka i u početku su izlazile tjedno. Od 10. prosinca 1945. list nosi naziv Narodni sport. Od ožujka 1949. list izlazi dvaput tjedno; ponedjeljkom i petkom, a od 1951. triput tjedno.
Početkom 1962. godine list ulazi u sastav kuće Vjesnik, te mijenja ime u Sportske novosti, od 1. ožujka, izlazeći pet puta tjedno (osim srijedom i petkom). Od 1967. izlaze svakim danom osim nedjelje. List je 1974. izdavan u 100.000 primjeraka i takva naklada ostala je sve do 1987. godine. Sportske novosti su bile najtiražniji športski list u Jugoslaviji. Takvoj izvanrednoj prodaji pridonijela je stručnost novinara, velik broj suradnika, inovacije u grafičkom uređivanju, orijentacija prema regijama, obuhvatno praćenje međunarodnog športa - posebno velikih međunarodnih športskih natjecanja. Velikoj nakladi su pridonijeli i značajni športski uspjesi u tadašnjoj državi.
Izdavane su i športske revije (SN revija, Sport magazin, Super Sport). Povremeno SN izlaze i nedjeljom, a od 2001. redovito.
Višegodišnji urednik šahovske rubrike bio je poznati hrvatski šahist Mario Bertok.
Halvblod
Halvblod je švedski crno-bijeli nijemi film snimljen 1913. u režiji Victora Sjöströma. Po žanru predstavlja melodramu i prikazuje ljubavni trokut oko Marianne (koju tumači Karin Mollander). Poznat je kao filmski debi Karin Mollander, koja će postati jedna od najvećih švedskih filmskih zvijezda 1910-ih i najuglednijih glumica 20. vijeka. Godine 1941. je posljednja poznata kopija filma uništena kada je skladište Svenska Bios/Svensk Filmindustris ]] izgorjelo u požaru, te se danas smatra izgubljenim.
Sportske novosti
Novine su privatizirane 1992. godine i vlasnik je postao Vice Međugorac, a od 2000. vlasnik je tvrtka Europapress holding.
Od 8. ožujka 2008. postoji i internetsko izdanje Sportskih novosti na adresi www.sportske-novosti.hr
2008. godine Sportske novosti su dobile Trofej podmlatka, najvišu nagradu Hrvatskog nogometnog saveza.
Zapadna Dvina
Geografske karakteristike
Zapadna Dvina izvire na Valdajskoj visoravni u Rusiji, na nadmorskoj visini od 221 metra. Nakon tog teče u velikom luku u smjeru sjeverozapada, preko Bjelorusije i Latvije, da se nakraju kod grada Rige ulije u Baltik.
Zapadna Dvina ima porječje veliko oko 88 000 km² , većina tog terena ima nadmorsku visinu između 100 do 200 m tako da je uz korito rijeke mnogo močvara i šuma. U porječju ima preko 5 000 jezera, koja su većinom mala (najveća su Rezna i Lubana u Latviji. thumb|left|240px|Karta [[porječje|porječja Zapadne Dvine]] Zapadna Dvina je plovna do Vitebska, a kako je kanalom je preko Berezine povezana s Dnjeprom tako je praktički njome moguće doploviti do Crnog mora. Na rijeci su podignute tri hidroelektrane; Rīgas, Ķegums i Pļaviņas.
NGC 799
NGC 799 je galaksija u zviježđu Kit.
Zbirka rukopisa i starih knjiga Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu
Zbirka rukopisa i starih knjiga, kao poseban odjel Kraljevske sveučilišne knjižnice, utemeljena je 1894. godine zauzimanjem tadašnjeg upravitelja Knjižnice Ivana Kostrenčića. U to je vrijeme Knjižnica bila smještena u današnjoj zgradi Sveučilišta u Zagrebu.
Djelatnost
Zbirka skuplja, čuva, obrađuje i daje na korištenje najbogatiji fond starih hrvatskih rukopisa i knjiga u našoj zemlji, te brojne rijetke i stare knjige koji pripadaju kulturama drugih naroda.
Fond zbirke
1. glagoljske knjige
2. ćirilske knjige
3. knjige iz Dubrovnika, Dalmacije, Hrvatskog primorja, Istre
4. kajkavske knjige
5. knjige iz Slavonije, Like, Bosne te knjige Bunjevaca i gradišćanskih Hrvata
7. novije hrvatske knjige
Kao zasebne cjeline u Zbirci su pohranjene Bibliotheca Zriniana - knjižnica obitelji Zrinski iz 17. stoljeća, te Knjižnica obitelji Kušević.
Osobito vrijedna građa
Stare knjige – najstarije hrvatske knjige tiskane glagoljicom: Misal po zakonu rimskoga dvora (1483.) i Brevijar po zakonu rimskoga dvora (1493.); djela književnika Marka Marulića, Hanibala Lucića, Dinka Ranjine, Marina Držića, Ivana Gundulića, Bartola Kašića, Andrije Kačića Miošića, Matije Divkovića, Matije Antuna Reljkovića, hrvatskih preporoditelja i dr; djela hrvatskih znanstvenika: Antuna i Fausta Vrančića, Matije Vlačića Ilirika, Franje Petriša, Marina Getaldića, Ivana Lucića, Ruđera Josipa Boškovića, Benedikta Staya, Pavla Rittera Vitezovića, Baltazara Adama Krčelića, Matije Petra Katančića, Jurja Habdelića, Jakova Mikalje, Ivana Belostenca i dr.
Katalozi
U sklopu Zbirke nalaze se digitalizirani katalog Zbirke rukopisa i starih knjiga te Abecedni i predmetni katalog rukopisa, abecedni katalozi starih knjiga, stare periodike, brošura i partizanske periodike, abecedni katalozi, dopisništvo, osmrtnice, zatim katalozi Knjižnice obitelji Kušević i Knjižnice obitelji Zrinski te abecedni katalog fototeke, kao i Središnji katalog knjiga XVI. stoljeća, pohranjenih u knjižnicama Republike Hrvatske (u izradbi).
Online baze podataka
Nacionalna i sveučilišna knjižnica u Zagrebu, kao članica Konzorcija europskih znanstvenih knjižnica, ima pristup bazi podataka za stare knjige (1455.-1830.) Hand Press Book Database, kao i međunarodnom skupnom katalogu građe tiskane na engleskom jeziku između 1701. i 1800.: Eighteencentury Short Title Catalogue – ESTC.
VKontakte
VK je internetska društvena mreža, često nazivan ruskim Facebookom, osnovana 2006. godine. Naziv v kontakte (ruski „в контакте“) na srpskohrvatskom znači „u kontaktu“. Prema podacima servera Alexa.com, server vk.com je peti najposjećeniji server u Rusiji, na trećem mjestu najposjećenijih servera je u Ukrajini a 45. mjesto zauzima u cijelosvjetskim razmjerima (na dan 19.maj 2011). Prvobitno je trebao biti mreža namijenjena mladim ljudima, ali kasnije zbog svoje jednostavnosti i popularnosti, počele su je koristiti i starije generacije. U decembru 2009 godine server prvi put dostiže svog najvećeg konkurenta u Rusiji, server Odnoklassniki.ru. Mreža je (na dan 19.05.2011.) bila dostupna na 69 jezika, između ostalih i na bosanskom, hrvatskom i srpskom.
Zbirka rukopisa i starih knjiga Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu
Online baze podataka
Korisnici Knjižnice mogu pretraživati obje baze podataka u čitaonici Zbirke od ponedjeljka do petka, od 9 do 14:30 sati.
Korištenje
Građa za čitanje i proučavanje može se koristiti samo u čitaonici Zbirke. Preslikavanje građe nije dopušteno. Mikrofilmska i druga snimanja obavljaju se prema dogovoru.
VKontakte
Vlasnici
U početku vlasnici mreže su bili potpuno anonimni. Prema informacijama koje su plasirane u ruskim novinama Ведомости, projekt kompanije ООО «В контакте», je registriran 19. decembra 2007. godine. Najveći dio firme pripada Michala Mirilashvili (rus.: Михаила Мирилашвили).
Prema državnj statistici pravnih lica osnivači firme su:
Mena, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.737, što je 100 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Mali Iđoš
Opština Mali Iđoš je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Severno-bački okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 181 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 16.901 ha, a na šumsku 44 ha. Centar opštine je grad Mali Iđoš. Opština Mali Iđoš se sastoji od 3 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 13.494 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -9.4 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 2.081 ljudi. U opštini se nalaze 3 osnovne škole.
center|thumb|300px|Mapa opštine center|thumb|300px|Etnička mapa opštine
Opština Kovin
Opština Kovin je opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Južno-banatski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 730 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 47.753 ha, a na šumsku 10.266 ha). Centar opštine je grad Kovin. Opština Kovin se sastoji od 10 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 36.802 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -3,3 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 7.483 ljudi. U opštini se nalazi 13 osnovnih i 2 srednje škole (gimnaziju i poljoprivrednu srednju školu).
Na zapadu se graniči s opštinom Pančevo, na severu s opštinama Alibunar i Vršac, na istoku s opštinom Bela Crkva i na jugu Dunavom sa Smederevom. Kovinska opština ima oblik nepravilne piramide. Prostire se najvećim delom na lesnoj terasi i aluvijalnoj ravni Dunava. Južnim delom opštine protiče reka Dunav. Zemljište je plodno, a najzastupljenije su ritske crnice, livadske crnice i černozem. Opština Kovin obuhvata 10 naselja: Kovin, Bavanište, Gaj, Deliblato, Dubovac, Malo Bavanište, Mramorak, Pločica, Skorenovac i Šumarak. Postoji i veći broj salaša, naročito u atarima sela Pločice i Gaja. Prirodni rezervat Deliblatska peščara se najvećim delom svoje teritorije upravo nalazi na teritoriji opštine Kovin. Od spomenika kulture najvažniji su staro utvrđenje iz rimskog doba i tri hrišćanske crkve. U saobraćajnom pogledu opština Kovin ima dobar položaj. Posle izgradnje drumskog mosta na Dunavu i asfaltnog puta prema Beloj Crkvi, postala je značajna raskrsnica puteva. Najrazvijenija privredna grana je poljoprivreda.
Naseljena mesta
center|thumb|300px|Mapa opštine
Demografija
Nacionalni sastav opštine Kovin:
Sva naselja osim Skorenovca i Šumarka imaju većinsko srpsko stanovništvo. Skorenovac ima mađarsku većinu, a Šumarak relativnu mađarsku većinu.
Opština Nova Crnja
Opština Nova Crnja je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Srednje-banatski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 273 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 24.901 ha, a na šumsku 211 ha).
Centar opštine je selo Nova Crnja. Opština Nova Crnja se sastoji od 6 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 12.705 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -12,6 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 1.706 ljudi. U opštini se nalazi 6 osnovnih i 2 srednje škole.
Iako je Nova Crnja središte opštine, najveće naselje u opštini je Srpska Crnja.
Naseljena mesta
center|thumb|300px|Mapa opštine
Etnička struktura
Sva naseljena mesta imaju većinsko srpsko stanovništvo osim Nove Crnje i Tobe, koja imaju mađarsko.
Kambodžanski građanski rat
Građanski rat u Kambodži je bio sukob koji su vodile snage Komunističke partije Kampučije (poznati i kao Crveni Kmeri) i njihovi saveznici Demokratska Republika Vijetnam (Sjeverni Vijetnam) i Vijetkong protiv vladinih snaga Kambodže (poslije oktobra 1970, Kmerska Republika), koje su podržavali Sjedinjene Američke Države i Republika Vijetnam (Južni Vijetnam).
Borba je bila pogoršana uticajem i akcijama saveznika obe zaraćene strane. Narodna armija Vijetnama (Armija Sjevernog Vijetnama) je angažovana da zaštiti svoje baze i svetilišta na istoku Kambodže. SAD su bile motivisane potrebom da kupe vrijeme za povlačenje iz Jugozapadne Azije i da zaštiti svoje saveznike, režim Južnog Vijetnama. Američke i vijetnamske snage (i južne i sjeverne) su direktno učestvovale u borbama.
Pozadina
U periodu između ranih i srednjih šezdesetih godina princ Norodon Sihanuk je ljevičarskom politikom zaštitio svoj narod od nemira koji su progutali Laos i Južni Vijetnam. 3. maja 1965. Sihanuk je prekino diplomatske odnose sa Sjedinjenim Državama, prekinuo dotok američke pomoći i okrenuo se Narodnoj Republici Kini i Sovjetskom Savezu za ekonomsku i vojnu pomoć.
Sihanuk je bio ubjeđen da će na kraju Narodna Republika Kina a ne Sjedinjene Države imati kontrolu nad Indokineskim polustrvom.
Tokom iste godine on je dozvolio svom proameričkom ministru odbrane, generalu Lonu Nolu da se obruši na ljevičarske aktivnosti, optužujući članove partije Pančijačon za subverziju i pokornost Hanoju. Istovremeno, Sihanuk je izgubio podršku kambodžanskih konzervativaca, kao rezultat njegovog neuspjeha da izađe na kraj sa pogoršanom ekonomskom situacijom (pogoršana smanjenim izvozom pirinča, od kojeg je većina otišla FNO-u/NAV-u) i rastuće komunističko vojno prisustvo.
Lon Nolov puč
Dok je Sihanuk bio van zemlje, u posjeti Francuskoj, antivijetnamski nemiri (polu-sponzorisani od strane vlade) su održani u Pnom Penu, za vrijeme kojih su ambasade Sjevernog Vijetnama i Fronta Nacionalnog Oslobođenja štrajkovale. U odsustvu princa, Lon Nol nije učinio ništa da zaustavi ove aktivnosti. Dvanaestog marta premijer je zatvorio luku Sihanukvil za Sjeverni Vijetnam i izdao im nemogući ultimatum. Sve sjevernovijetnamske/FNO snage da se povuku iz Kambodže u roku od 72 sata (do 15. marta) ili će se suočiti sa vojnom akcijom.
18. marta 1970. Lon Nol je zatražio da se u Narodnoj skupštini glasa o budućnosti princovog vođstva nacijom. Sihanuk je svrgnut sa vlasti glasovima 92-0. Heng Čeng je postao predsjednik Narodne skupštine, dok je premijer Lon Nol dobio vanredna ovlašćenja. Sirik Matak je zadržao funkciju potpredsjednika vlade. Nova vlada je naglasila da je prenos vlasti upotpunosti pravan i ustavan, a dobila je i priznanje većine stranih vlada. Bile su, i nastaviće se, optužbe da je američka vlada igrala ulogu u obaranju Sihanuka, ali jasni dokazi nikada nisu nađeni.
Većina srednje klase i obrazovanih Kmera je postala umorna od princa i pozdravila je promjenu vlasti. Pridružili su se vojsci, za koju je povratak na američku vojnu i finansijsku pomoć bio razlog za slavlje. Nekoliko dana nakon njegovog svrgavanja, Sihanuk, sada u Pekingu, apeluje ljudima da se odupru uzurpatoru. Demonstracije i nemiri su se dogodili (uglavnom u oblastima pod kontrolom NAV/FNO) ali je vlada opstala. U jednom incidentu u Kampong Čamu 29. marta u razjarenoj gužvi je poginuo brat Lona Nola, Lon Nil, koji je pocijepao svoju jetru, skuvao je i pojeo. Procjenjuje se da je tada 40.000 seljaka počelo da maršira na prijestonicu tražeći da se Sihanuk vrati. Oni su rastjerani, uz mnogo žrtava, od kontigenta oružanih snaga.
Masakr nad Vijetnamcima
Većina stanovništva, i urbano i ruralno, svoj bijes i frustracije su iskaljivali nad vijetnamskim stanovništvom zemlje. Lon Nol je pozvao 10.000 dobrovoljaca da povećaju brojnost loše opremljene armije Kambodže, koja ima 30.000 vojnika, ali je uspio da pretrpa vojsku sa preko 70.000 regruta. Širile su se glasine da bi NAV mogao da organizuje ofanzivu čiji bi cilj bio Pnom Pen. Paranoja se povećavala i to je pokrenulo nasilne akcije protiv 400.000 etničkih Vijetnamaca u Kambodži.
Lon Nol se nadao da bi mogao koristiti Vijetnamce kao taoce protiv aktivnosti FNO-a/NAV-a. Tada je počelo ubijanje. U gradovima i selima širom Kambodže, vojnici i civili su tražili svoje vijetnamske komšije kako bi ih ubili. 15. aprila, tijela 800 Vijetnamaca su plutala niz Mekong u Južnom Vijetnamu.
Južni Vijetnam, Sjeverni Vijetnam i Front Narodnog Oslobođenja (FNO) oštro su osudili ove grozne akcije. Lon Nol je u svom izvinjenju Sajgonu (tada glavnom gradu Južnog Vijetnama) rekao „da je bilo teško razlikovati Vijetnamske građane koji su bili Vijetkong i onih koji to nisu. Dakle, sasvim je normalno da je reakciju kambodžanskih vojnika, koji se osjećaju izdanim, teško kontrolisati“.
FUNK i GRUNK
Iz Pekinga, Sihanuk je izjavio da je vlada u Pnom Penu reformisalna, i da je njegova namjera da se stvori Front nacionalnog ujedinjenja Kampučije (fran. Front Uni National du Kampuchea ili FUNK). Kasnije je rekao: „Ja nisam birao da li ćemo biti sa Amerikancima ili komunistima, jer sam smatrao da su to dvije opasnosti, američkog imperijalizma i azijskog komunizma. Lon Nol je bio dužan da izabere između njih“.
Princ je tada bio u savezu sa Crvenim Kmerima, Sjevernim Vijetnamom, Patet Lao (komunistički pokret u Laosu) i Frontom za nacionalno oslobođenje Južnog Vijetnama. Petog maja uspostavljeni su FUNK i Kraljevska vlaa nacionalnog ujedinjenja Kampučije (GRUNK - Gouvernement Royal d'Union Nationale du Kampuchea). Sihanuk je preuzeo dužnost šefa države, imenovao Pena Nuta, jednog od njegovih najodanijih sljedbenika, za premijera.
Pad Pnom Pena
Otkada su Crveni Kmeri pokrenuli suvosezonsku ofanzivu za zauzimanje opkoljenog klavnog grada 1. januara 1975. godine, Republika je bila u haosu. Ekonomija je propala, transportna mreža svedena na vazduh i vodu, žetve pirinača smanjene za četvrtinu, a zalihe slatkovodnih riba (glavni izvor bjelančevina) su drastično opale. Cijene hrane su povećane za 20 puta od predratnog nivoa, a nezaposlenost se više nije ni mjerila. mini|desno|200px|Posljednja ofanziva na Pnom Pen, april 1975. Pnom Pen, koji je prije rata imao 600.000 stanovnika bio je preplavljen izbjeglicama, tako da je tih dana imao oko 2 miliona. Ovi bespomoćni i očajni civili nisu imali posao, hranu, sklonište i medicinsku njegu. Njihovo stanje (i stanje vlasti) se pogoršalo kada su Crveni Kmeri postepeno sticali kontrolu nad obalama rijeke Mekong. Njihove mine i pucnjava sa obale stalno smanjuju riječne konvoje koji donose zalihe hrane, goriva i municije iz Južnog Vijetnama, i polako izgladnjuju grad (90 % republičkih zaliha su donošene konvojem). Nakon što je rijeka efikasno blokirana početkom februara, SAD su počeli donositi zalihe vazdušnim putem. To je postalo sve više rizično, jer su komunističke rakete i artiljerijska vatra stalno gađali grad i aerodrome.
Očajne, ali utvrđene, jedinice republičkih vojnika, od kojih je mnogima ponestalo municije, ukopali su se u okolini prijestonice i borili se sve dok ih Crveni Kmeri nisu pobijedili. Od posljednje sedmice marta 1975. oko 40.000 komunističkih trupa su opkolili grad i počeli sa dostavom udara milosrđa polovini republikanske vojske.
Lon Nol je podnio ostavku i napustio zemlju 1. aprila u nadi da bi sporazumno rješenje i dalje bilo moguće ako je on odsutan sa političke scene. Vršilac dužnosti predsjednika postao je Saukam Hoj.
12. aprila, uz konstataciju da je sve izgubljeno (i bez obavještenja Kmerske vlade), SAD su evakuisale osoblje svoje ambasade helikopterom u operaciji Eagle Pull. 276 evakuisanih, uključujući i ambasadora Džona Gantera Dina, druge američke diplomate, v. d. predsjednika Saukama Hoja, više vladine zvaničnike Kmerske Republike i njihove porodice, i članove medija. Sve u svemu, 82 američka, 159 kambodžanskih i 35 ostalih državljana su evakuisani. Iako su pozvani od strane ambasadora Dina da se priključe evakuaciji (i na iznenađenje mnogih Amerikanaca), princ Sisovat Sirik Matak, Long Boret, Lon Non (Lon Nolov brat), kao i većina članova kabineta Lona Nola su odbili ponudu. Svi su odlučili da dijele sudbinu svog naroda. Njihova imena nisu objavljena na listama mrtvih i mnogi su vjerovali tvrdnjama Crvenih Kmera da bivši državni zvaničnici neće biti ubijeni, ali će biti dobrodošli da pomažu u obnovi Kambodže. Kasnije, pogubljeni su od strane Crvenih Kmera.
Nakon što su Amerikanci (i Saukam Hoj) otišli, sedam članova Vrhovnog komiteta, na čelu sa generalom Sakom Sucahanom su preuzeli vlast nad Republikom koja je bila u kolapsu. Do 15. aprila je i posljednja čpvrsta odbrana grada je slomljena od strane komunista. U ranim jutarnjim satima 17. aprila komitet je odlučio da preseli sjedište vlade u provinciju Odar Minčaj na sjeverozapadu. Oko 10 časova na radiju se emituje glas načelnika generalštaba FUNK-a Meja Si Čana, naređujući svim snagama FUNK-a da prekinu paljbu jer su u toku pregovori za predaju Pnom Pena. Rat je završen, ali užasni san Crvenih Kmera će se ostvariti u novoproglašenoj Demokratskoj Kampučiji. Trupe Crvenih Kmera su odmah počele nasilno prazniti grad, voziti stanovništvo u sela i ubijajući hiljade ljudi u tim procesima.
Ingmarssönerna
Ingmarssönerna je švedski nijemi film snimljen u režiji Victora Sjöströma i premijerno prikazan početkom 1919. godine. Predstavlja ekranizaciju romana Jerusalem švedske spisateljice Selme Lagerslöf. Radnja prikazuje zajednicu seljaka na sjeveru Švedske koji svoj kršćanski pokušavaju pomiriti sa životnom realnošću, a protagonisti - čije likove tumače Sjöström i Harriet Bose u svojoj prvoj filmskoj ulozi - su dvoje zaručnika. Sjöström je originalno pokušao ekranizirati cijeli roman, ali se, iako film posjeduje epsku dužinu, na kraju ograničio samo na prva četiri poglavlja. Godinu dana kasnije je snimio nastavak Karin Ingmarsdotter koji također nije bio uspio ekranizirati cijeli roman. Usprkos toga se smatra jednim od klasičnih djela tzv. zlatnog doba švedske kinematografije.
NGC 800
NGC 800 je galaksija u zviježđu Kit.
Tallandino, Belluno
Tallandino je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 331 m.
Cassagnes (Lot)
Kasanj je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Kaor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 192 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 115 metara (maksimalnoj 300 m, a minimalnoj 148 m).
4-Metil-α-etiltriptamin
4-Metil-α-etiltriptamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 202,295 Da.
Metilensko zeleno
Metilensko zeleno je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 364,850 Da.
Opština Novi Bečej
Opština Novi Bečej je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u AP Vojvodina i spada u Srednje-banatski okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 609 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 53.575 ha, a na šumsku 478 ha). Centar opštine je grad Novi Bečej. Opština Novi Bečej se sastoji od 4 naselja. Po podacima iz 2002. godine u opštini je živelo 26.924 stanovnika, a prirodni priraštaj je iznosio -7,1 %. Po podacima iz 2004. broj zaposlenih u opštini iznosi 4.727 ljudi. U opštini se nalazi 5 osnovnih i 2 srednjih škola.U njen sastav, pored varošice Novi Bečej (oko 17.000 st.), ulaze tri manja mesta: Novo Miloševo (7000 stanovnika), Kumane (5000 st.) i Bočar (2000 st).