cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tarna spojka
Automobilske tarne spojke
Razlikujemo dva slučaja kod automobilskih tarnih spojki: kad je uključni moment spojke manji od najvećeg momenta sile pogonskog stroja i drugi kad je uključni moment spojke veći od najvećeg momenta sile pogonskog stroja. U drugom slučaju se dodaje zamašnjak na strani pogonskog sloja, da ne bi došlo do neželjenog smanjenja brzine pogonskog stroja. Kod višelamelnih spojki prva je lamela odrivna i deblja od drugih lamela, da bi prvi tarni par pri jednakom porastu temperature mogao akumulirati više topline od drugog tarnog para.
1,4-Cikloheksadien
1,4-Cikloheksadien je visoko zapaljivi cikloalken. On je bezbojna čista tečnost.
1,4-Cikloheksadien i srodna jedinjenja se mogu pripremiti iz benzena koristeći litijum ili natrijum u tečnom amonijaku. Ovaj proces je poznat kao Birčova redukcija. Međutim, 1,4-cikloheksadien se lako oksiduje do benzena. Pokretačka sila te transformacije je formiranje aromatičnog prstena. Konverzija do aromatičnog sistema se može izvesti u laboratoriji koristeći alkene poput stirena, zajedno sa agensima transfera vodonika kao što je metal paladijum na ugljenoj podlozi.
γ-Terpinen je derivat 1,4-cikloheksadiena koji se javlja u prirodi, u esencijalnim uljima korijandra, limuna, i kima.
Nucleo Soler, Treviso
Nucleo Soler je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Las Margaritas, Sayula de Alemán
Las Margaritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Boghea, Alessandria
Boghea je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 283 m.
Viki Miljković
Violeta „Viki“ Miljković (18. decembar 1974) je srpska turbo-folk i pop-folk pevačica.
Biografija
Rođena je u Nišu, gde je 1981. krenula u osnovnu školu „Maršal Tito“. Srednju muzičku školu „Dr Vojislav Vučković“ upisala je 1989., a potomeni rodite je završila muzičku akademiju u Prištini. Njeni roditelji, Zorka i Svetomir i njen brat Boban nisu podržali njenu ideju da se bavi pevanjem, no Violeta je i pored toga snimila prvi album 1993. Jedina popularna pesma na njemu je bila Loša sreća, te Viki nije ostvarila veći uspeh. To se međutim menja sledeće godine, sa albumom Hajde vodi me odavde, i dva velika hita – Hajde vodi me odavde i Nikom nije lepše nego nama (Koka–kola, Marlboro, Suzuki), popularnim i u bivšim jugoslovenskim republikama. Naredne dve godine Viki je izdala još dva albuma, sa hitovima Srbija (Volim momke koji piju rakiju), Nebeske suze i Tunel. Godine 1997. ostvaruje znatan uspeh i veliku popularnost zahvaljujući pesmama Kud' puklo da puklo, Ne znam šta si tugo moja, Ćerka (Želeo si sina, dobio si kćer) i Ženske bubice (Ljubomorna sam na sve), najvećim hitom u njenoj karijeri. I sledeća dva albuma joj održavaju popularnost, ali joj i dalje ne obezbeđuju mesto u estradnom vrhu. Najslušanije pesme na albumima iz 1998. i 2001. su Okrećem ti leđa tugo, Udri brigu na veselje, Bež' Milane moja ružo, Goro sestro, Godine, Pet minuta. Violeta je 2001. Srcko da polozis ispit sutra! prešla u Grand produkciju, a već sa drugim albumom izdatim za nju stiče najveći uspeh u dotadašnjoj karijeri. Bio je to album Mariš li, gde su čak pet pesama bile veliki hitovi u zemlji – Mariš li, Bajadere, Crno na belo, Ovog vikenda i Narukvice. Popularan je bio i duet Zašto sa turskom zvezdom Mehmedom Badanom.
Sa albumom Mahinalno Viki je konačno dospela među najveće muzičke zvezde u zemlji, jer su svih osam pesama sa albuma (Mahi, mahi, Prazan stan, Razlika, Nesanica, O kako boli, Ti muškarac, Curice, Da li si dobro spavao, Obeležena) bile izuzetno popularne. O njenoj popularnosti u to vreme svedoči i njen prvi solistički koncert u Beogradu 2006. godine, pred oko osam hiljada ljudi. Uspešniju turneju od Viki u to vreme je imala samo Indira Radić. Već sledeće godine njena popularnost opada. U junu 2007. godine udala se za muzičara Dragana Taškovića, i u oktobru iste godine rodila sina Andreja. Dve godine kasnije izdala je album Ovde se ne plače, gde su najslušanije pesme bile Ovde se ne plače, Hej, ko to pita, Dođavola sve i Idu mi, idu koju je napisao Željko Joksimović.
Godine 2011. Miljkovićeva je snimila pesme Ko to zna i Ne zna juče da je sad, duet sa Halidom Bešlićem, a u ljeto 2012. lansirala je jedan od njenih najvećih hitova Rumba, koju je otpevala sa rumunijskom senzacijom Costijem. Spot je producirala produkcija Dragane Mirković - DM Sat, a ova pjesma ubrzo postaje veliki europski ljetni hit duž bivše Jugoslavije, Bugarske, Grčke, Albanije, Rumunije, Španije, Austrije, Nemačke i Švajcarske, te je vraća na sam vrh balkanske muzičke scene na kojem je bila 2006.godine. Tome pridodaje dokaz da je u samo prvih par tjedana, nakon što je puštena na Youtube, ova pesma sakupila preko 2 miliona pregleda.
Hani (narod)
right|thumb|Tipično dnevno odijelo pripadnika naroda Hani u [[Kina|Kini, blizu Yuanyanga u provinciji Yunnan. ]] right|thumb|Djevojčica iz naroda Hani koja nosi tipičnu Hani odjeću, blizu Yuanyang u kineskoj provinciji [[Yunnan. ]] Hani (vlastito ime: Haqniq, kineski: 哈尼族 Hānízú, vijetnamski: người Hà Nhì) je naziv za etničku grupu. Oni čine jednu od 56 etničkih grupa službeno priznatih od NR Kine. Također čine jednu od 54 vijetnamskih etničkih grupa. Trenutno oko 12.500 Hanija živi u vijetnamskim provincijama Lai Chau i Lao Cai.
Oko 90 % Hanija u jugozapadnoj kineskoj provinciji Yunnan, raštrkano oko Aiolao planina (kineski: 哀牢山) između Lancang Jianga (Rijeka Mekong) i Yuan Jiang (Crvene rijeke, zvane Lalsa baqma na Hani jeziku, kineski: 红河，元江). Polovica stanovništva je koncentrirana u Yuanjiang Hani, Yi, and Dai autonomnoj oblasti (Yuánjiāng Hānízú Yízú Dǎizú zìzhìxiàn 元江哈尼族彝族傣族自治县), kojoj je glavni grad Yuanjiang.
Jezik
Jezik Hanija pripada Yi grani tibetansko-burmanske jezičke porodice. Usmena predaja govori o drevnom pismu koje je zaboravljeno prelikom migracije iz Sečuana. Danas koriste latiničnu verziju dijalekta Luchun kao vlastitu pismo.
.bu
.bu je bio prethodni najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Burmu. Kada je država preimenovana u Mijanmar 1989. godine, .mm je usvojen.
Dragan Lukić Lvky
Dragan Lukić Šegedin (Split, 3. ožujka 1970.), poznatiji pod pseudonimom Lvky (izg. [luki]), hrvatski je pjevač, tekstopisac i glazbeni producent.
Karijera
Većinu ranog djetinjstva proveo je na Korčuli, dok nije pošao u osnovnu školu u Splitu. Bio je član grupe Tužne uši do 1987., zatim grupe Đavoli do 1992. te pridruženi član grupe The Beat Fleet od 1995. godine. Imao je prometnu nesreću 1988. godine u kojoj je teško stradao i bio klinički mrtav. Nakon uspješnog oporavka počeo se zanimati za istočnjačku duhovnost.
Kao glazbeni producent producirao je i svirao na albumima Daleke obale, Dina Dvornika, Laufera, Urbana, Olivera Dragojevića i The Beat Fleeta. Kao tekstopisac napisao je i pjesme: "Morski vuk" u izvedbi Olivera Dragojevića i Tonyja Cetinskog, "Moja tajna ljubavi" u izvedbi Olivera Dragojevića i mnoge druge. S Gibonnijem je radio glazbu za hrvatski film Posljednja volja iz 2001. godine.
Započeo je samostalnu pjevačku karijeru, objavivši svoj debitantski album Ararita 2003. godine. Album je osvojio nagradu Porin za najbolji pop-rock i rock album 2003. i Porina za najbolje likovno oblikovanje 2004. (likovno su oblikovali album: Luky, Mare Milin i Artur Erceg). Dobio je Porina 2005. za produkciju godine za album Maxon Universal grupe The Beat Fleet.
Nastupio je na Splitskom festivalu s pjesmom "Biži ća!" 2005. godine. Drugi album V.I.T.R.I.O.L. objavio je 2006. godine. Prva dva albuma dio su trilogije, koju će upotpuniti treći još neobjavljeni album.
Maudud
Mawdud ibn Altuntash (također navođen kao Maudud ili Sharaf al-Dawla Mawdûd; ? - 2. oktobar 1113) bio je turski vojskovođa i seldžučki atabeg Mosula od 1109. do smrti. Poznat je po nizu pohoda protiv križarskih država koji su uglavnom završili neuspjehom. Nedugo nakon posljednjeg od njih, odnosno bitke kod al-Sannabre, ubijen je u Damasku od asasena dok je bio gost tamošnjeg emira Toghtekina.
Tihi Don
Tihi Don je roman Mihaila Šolohova, iz četiri toma, koji je prvo izdat u listu -{Oktяbrь}- u razoblju između 1928. i 1940. godine.
Prijem
Tihi Don je jedan od najčitanijih romana ruske i svetske književnosti. Šolohov je za njega dobio nagradu Staljin i Nobelovu nagradu za književnost. Godine 2006. roman je ekranizovan je tv–seriju, a u ulozi Grigorija bio je Rupert Everet. Ipak, postojale se klevete da je Šolohov bio premlad i nezreo da napiše takvo delo. Najglasniji među zagovaračima te teorije bio je znameniti ruski književnik Aleksandar Solženjicin. Kada mu je mladi pisac poslao originalni rukopis da se sam uveri, Solženjicin je rekao da nema vremena i bio jedini koji mu se nije izvinio.
San Antonio, Río Bravo
San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
San Gallo, Brescia
San Gallo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 845 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 461 m.
Follomonte, La Spezia
Follomonte je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 434 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Bidache
Bidaš je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Bajon.
Mratinje
Mratinje je naselje u opštini Plužine u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 162 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 240 stanovnika).
Demografija
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Hachichitavo, Urique
Hachichitavo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1923 m.
Ciocanele, Braloștița
Ciocanele je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Braloștița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 324 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
Ponderay, Idaho
je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.137, što je 499 (78,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
1330
Godina 1330 (MCCCXXX) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak (1. januar/siječnja po julijanskom kalendaru).
April/Travanj – Jun/Lipanj
150px|mini|[[Mađarska ilustrovana hronika|Hronika: Napad Felicijana Zaha na kraljevsku porodicu]]
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|250px|"Bitka kod Velbužda", detalj ikone iz 16. st.
mini|190px|Pećka patrijaršija: crkve Bogorodice Odigitrije i sv. Nikole
Oktobar/Listopad – Decembar/Prosinac
150px|mini|[[Mađarska ilustrovana hronika|Hronika: Bitka kod Posade]]
Jukuta, Mezquitic
Jukuta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2365 m.
1,3-Benzodioksol
1,3-Benzodioksol je u hemiji, a posebno u organskoj hemiji, aromatična funkcionalna grupa. 1,3-Benzodioksol se koristi u detekciji gemoloških stimulanata. On je prekurzor parfema, insekticida i lekova, npr. on se koristi u sintezi safrola.
Yososana, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Yososana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1966 m.
Yerbabuena, Sayula de Alemán
Yerbabuena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Gorani (Skrad)
Gorani su naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su Podslemeni Lazi, istočno je Smišljak, jugoistočno je Žrnovac, jugozapadno je Sleme Skradsko, zapadno-jugozapadno je Bukovac Podvrški, zapadno-sjeverozapadno su Rasohe, sjeverozapadno je Hosnik.
Adair, Oklahoma
Ader je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Миљковац (Гаџин Хан)
Миљковац је насеље у Србији у општини Гаџин Хан у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 50 становника (према попису из 1991. било је 62 становника).
Adair, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 790, što je 86 (12,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Миљковац (Гаџин Хан)
Демографија
У насељу Миљковац живи 46 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 55,9 година (55,7 код мушкараца и 56,1 код жена). У насељу има 23 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,17.
Divjake
Divjake su naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Миљковац (Гаџин Хан)
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Divjake
Zemljopis
Jugozapadno je Hribac, jugoistočno je Bukov Vrh, istočno-sjeveroistočno je Gramalj, sjeveroistočno su Pećišće, Gramalj i Mala Dobra, sjeverno-sjeveroistočno je Brezje Dobransko, apadno je Podstena, sjeverozapadno su Malo Selce, Veliko Selce i Skrad.
The Rite (2011 film)
Obred je američki horor iz 2011. godine. snimljen u režiji Mikaela Hefstrema. Temelji se na knjizi |The Rite: The Making of a Modern Exorcist čiji je autor Met Baljo opisao navodno život i rad katoličkog sveštenika Gerija Tomasa. Film je doživeo uglavnom negativne kritike, ali su zato stigle pohvale iz katoličkih krugova.
Radnja
Muškarci porodice Kovak uvek su bili ili katolički sveštenici ili grobari. Želeći da pobegne od svog oca, koji se bavim ovim drugim, i kuće pune mrtvaca, Majkl upisuje bogosloviju. Na kraju četvrte godine njegov mentor mu preporučuje da iskoristi stipendiju države i ode na kurs u Rim, kod oca Gzavijea koji obučava mlade đakone za isterivanja demona. Majkl ga sluša i odlazi za Rim, ali njegovu već poljuljanu veru ne ojačavaju predavanja vatikanskih sveštenika. Kada ga Gzavije šalje kod svog prijatelja, oca Lukasa, koji se aktivno bavi isterivanjem, Majkl će biti primoran da veruje u užase koji se odigravaju pred njegovim očima.
Bădoși, Bratovoești
Bădoși je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Bratovoești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1036 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Tujia
Tujia (vlastiti naziv: Bizika) (土家族) je naziv za etničku grupu koja broji oko 8 miliona pripadnika, koji uglavnom žive Wuling planinama kineskih provincija Hunan i Hubei. Tvore jednu od 56 etničkih grupa službeno priznatih od NR Kine.
Jezik
Danas ima najviše 70 tisuća ljudi koji govoreTujia jezik, od kojih svi žive u sjevernom dijelu Autonomnoj prefekturi Xiangxi Tujia i Miao na sjeverozapadu provincije Hunan. Tujia je član Sino-tibetanski jezici jezične grupe; mnogi ga smatraju izoliranim članom grupe.
Gorica Skradska
Gorica Skradska je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno-sjeverozapadno je Zakrajc Brodski, sjeverozapadno je Raskrižje, sjeveroistočno su Trški Lazi i Rasohe, istočno-sjeveroistočno je Bukovac Podvrški, jugoistočno je Tusti Vrh, južno-jugozapadno je Pucak, južno-jugoistočno je Planina Skradska, jugozapadno je Donji Ložac.
Evangelisti-Rubino, Messina
Evangelisti-Rubino je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 540 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
Historija Kijeva
Kada i kako je nastao današnji grad Kijev nije poznato. Legende, koje citira Povest minulih leta, obično spominju godinu 482. kada su istočnoslavenske poglavice Kij, Šček i Horiv i njihova sestra Libid osnovali naselje na obalama Dnjepra. Prema legendi riječ Kijev dolazi od Kijevog imena ("Kijev grad"). Dio historičara vjeruje da je legenda barem djelomično utemeljena na stvarnim ličnostima i događajima, a kao slavensko pleme se najčešće spominju Istočni Poljani. Arheološki nalazi sugeriraju da je nedugo potom - u 6. vijeku - uistinu postojalo naselje na mjestu današnjeg Kijeva.
To je, naselje, međutim u sljedećim vijekovima bilo napušteno. Tragovi sljedećeg naselja, odnosno tvrđave, datiraju iz 8. vijeka; među historičarima je nejasno da li su tu tvrđavu sagradili Slaveni ili Hazari, koji su u to vrijeme vladali područjiem današnje Ukrajine. U svakom slučaju, Kijev je zbog svog položaja postao važno trgovačko središte. Krajem 9. (ili, prema nekim tumačenjima, početkom 10. vijeka) su ga osvojili nordijski Varjazi na čelu s Olegom (Helgi od Homgarda). On je od Kijeva učinio prijestolnicu varjaške države koja će postati poznata kao Kijevska Rusija.
Oleg i njegovi potomci, koji su poznati kao Rjurikovići, su postepeno slavenizirali, a pod njihovom vlašću je Kijev postao ne samo političko i ekonomsko, nego i kulturno središte Istočnih Slavena. Nakon što je godine 968. Kijev uspješno izdržao opsadu Pečenega, uspon grada se nastavio. Upravo u njemu je 988. otpočelo pokrštavanje Kijevske Rusije kada je knez Vladimir Veliki naredio svim svojim podanicima da se krste u Dnjepru. Pod vlašću Jaroslava Mudrog u 11. vijeku je doživio svoje zlatno doba. Njemu nije naškodila ni Istočno-zapadna šizma s obzirom da su kijevski vladari, iako su bili pravoslavci održavali jednako dobre odnose sa pravoslavnim Bizantom i katoličkim vladarima Evrope i papom. Međutim, fragmentacija Kijevske Rusije na kneževine pod vlašću ogranaka Rjurikovića je dovela do političkog slabljenja Kijeva tako da je u 12. vijeku Kijevska kneževina činila tek širu okolicu grada. Godine 1169. je knez Andrej Bogoljubski od Vladimir-Suzdalja napao i opljačkao Kijev nakon čega će njegova država preuzeti primat među ruskim državama.
Godine 1203. je Kijev opljačkan od novgorodskog kneza Rjurika Rostislaviča, a 1230-ih još nekoliko puta od suparničkih ruskih knezova. Međutim, sve je to zasjenila mongolska invazija Rusije pod Batu Kanom koji je opsjeo, te 6. decembra 1240. zauzeo i potpuno uništio Kijev. Grad je postepeno obnovljen, ali su mu trebali vijekovi da dosegne svoju nekadašnju veličinu. Lokalni ruski knezovi su svedeni na vazale mongolske Zlatne Horde. Posljednjeg od njih, Stanislava, je početkom 1320-ih u bitci na rijeci Irpin porazio litvanski vojvoda Gediminas i zauzeo Kijev. Iako su njegovi nasljednici sljedećih decenija morali plaćati danak Zlatnoj Hordi, Algirdas je u Bitci na plavim vodama konačno Kijev pripojio Velikom Vojvodstvu Litva.
Otada pa sve do 1471. su Kijevom vladale razne litvanske plemićke porodice. Godine 1471. ga je litvanski veliki vojvoda i poljski kralj Kazimir IV učinio sjedištem Kijevskog Vojvodstva. U grad su se počeli doseljavati katolički trgovci sa Zapada, a početkom 16. vijeka je nastala i brojna jevrejska zajednica. Od 1494. su se u Kijevu počela primjenjivati tzv. Magdeburška prava na temelju kojih je nastala gradska samouprava, a godine 1515. Žigmund je odobrio gradsku povelju.
Kada je 1569. formirana Poljsko-Litavska Unija, Kijev je iz Litve prešao u poljski dio nove zajednice. Nastojanje poljskih vlastodržaca da na svojim oblastima promoviraju katoličanstvo je potaklo pravoslavnog kijevskog metropolita Petra Mogilu da u svrhu očuvanja kulture 1623. osnuje prvu modernu visoku školu u pravoslavnim zemljama danas poznatu kao Nacionalni univerzitet Kijevo-Mogiljanska akademija.
Godine 1648. su Zaporoški Kozaci na čelu sa Bogdanom Hmeljnickim digli ustanak protiv poljske vlasti te osvojili Kijev. Tokom sljedećih nekoliko godina su kozački vlastodršci lavirali između ostanka u Uniji - gdje su Poljaci nudili državnopravnu reogranizaciju i izjendačenje Kijeva s Poljskom i Litvom - i Rusije koja je s Poljskom 1654. započela rat. Dugotrajni sukob je okončan 1667. Andrusovskim sporazumom kojim je Unija izgubila dio istočnih teritorija, uključujući sam Kijev.
Kijev je pod ruskom vlašću ostao sljedećih četvrt milenijuma. Autonomija Kijevskog Vojvodstva se u okviru Ruskog Carstva održala sve do ukidanja od strane Katarine Velike 1775. a sam grad je feudalne gradske povlastice izgubio pod carem Nikolajem 1834. Iste godine je osnovan Univerzitet Sv. Vladimira. U 19. vijeku je Kijev narastao na oko 250.000 stanovnika. Grad je izložen procesu rusifikacije, najviše na štetu lokalnog poljskog plemstva i aristokracije, ali se u njemu počeo stvarati i zasebna ukrajinska nacionalna svijest. U Kijevu se tada počinje razvijati i industrija, a početkom 20. vijeka će postati i rodno mjesto ruske avio-industrije. Upravo u Kijevu je Igor Sikorski testirao svoj prvi helikopter.
Jedno od najburnijih perioda svoje historije je u Kijevu počeo tokom prvog svjetskog rata i ruske revolucije. Nedugo nakon zbacivanja cara u proljeće 1917. je u Kijevu od strane lokalnih nacionalističkih organizacija formirana Centralna rada koja je zahtijevala autonomiju Ukrajine u okviru novostvorene Ruske Republike. Ona je u novembru 1917. proglasila Ukrajinsku Narodnu Republiku sa sjedištem u Kijevu; njena vlast je prestala nakon bitke kod Kijeva u februaru 1918. kada su grad okupirali boljševičke trupe odane novoformiranoj Ukrajinskoj SSR sa sjedištem u Harkovu. U martu 1918. su grad okupirale njemačke trupe te nešto kasnije uspostavile pro-njemački režim Ukrajinske Države na čelu sa Pavlom Skoropadskim. Taj je režim u decembru 1918. zamijenila obnovljena Ukrajinska Narodna Republika na čelu sa Simonom Petljurom. Međutim, već 6. februara 1919. su Kijev ponovno zauzele trupe boljševičke Crvene armije. Kijev je pod boljševičkom vlašću ostao sve do sovjetsko-poljskog rata kada su ga uz poljsku pomoć zauzele trupe UNR 7. maja 1920. Međutim, već 12. juna 1920. su grad preotele trupe sovjetskog maršala Buđonija. Kijev je tada trajno ušao pod vlast Ukrajinske SSR.
Ispočetka je glavni grad sovjetske Ukrajine - koja je 1922. postala dio SSSR - bio Harkov. Grad se međutim nastavio razvijati 1920-ih, pa je u njemu uveden redovni autobuski, a potom i trolejbusski saobraćaj. Početkom 1930-ih je okolica grada pogođena holodomorom; sovjetska politika ukrajinizacije i intenzivne industrijalizacije je dovela do naglog priliva ruralnog stanovništva u Kijev, gdje je upravo tada ukrajinski postao dominantni jezik. Godine 1932. je Kijev postao sjedište novoformirane Kijevske oblasti, a 1934. i novi glavni grad Ukrajine. Isti je period obilježila i ateistička kampanja rušenja crkvenih kulturnih spomenika, a Kijev je, kao i ostatak SSSR, teško pogođen Velikom čistkom krajem 1930-ih.
Za vrijeme drugog svjetskog rata je Kijev u ljeto 1941. bio jedan od glavnih njemačkih ciljeva operacije Barbarossa; nastojanje Sovjeta da grad iz političkih i propagandnih razloga zadrže je u kasno ljeto 1941. dovelo do kijevske bitke koja je završila katastrofalnim sovjetskim porazom i ulaskom Nijemaca u grad 19. septembra. Iako je u vojničkom smislu predstavljao fijasko, uporni sovjetski otpor je ipak omogućio pravovremenu evakuaciju ključnih industrijskih postrojenja uključujući znameniti Kijevski arsenal. Nastojeći spriječiti Nijemce da koriste kijevske resurse, Sovjeti su prije konačnog povlačenja grad načičkali tempiranim bombama, koje su aktivirane 24. septembra i prouzročile smrt najmanje 1000 njemačkih vojnika. Njemačke okupacijske vlasti su za to optužile lokalno jevrejsko stanovništvo te 29. i 30. septembra izvele zloglasni masakr u Babi Jaru koji se smatra najvećim pojedinačnim zločinom Holokausta.
Poratni period sovjetske vlasti je karakterizirala intenzivna obnova, a 1953. je nakon uspona Ukrajinca Nikite Hruščova počelo njegovo novo "zlatno doba". Potreba za sustizanjem Zapada u hladnom ratu je Kijev učinila jednim od naučnih središta SSSR-a, a intenzivno su se gradile nove stambene zgrade, mostovi, aerodorom. U tom je periodu Kijev dobio i svoj metro. U grad nastavilo doseljevati stanovništvo iz svih dijelova SSSR.
Sve to je krajem 1980-ih omogućilo da se tokom politike glasnosti u Kijevu stvori pokret za ukrajinsku nezavisnost kome će se na kraju priključiti i dotadašnji lokalni sovjetski političari. 24. augusta 1991. je u Kijevu formalno proglašena nezavisnot Ukrajine, koja je i formalno priznata formalnim raspuštanjem SSSR-a krajem godine.
Kijev je kao glavni grad nezavisne Ukrajine imao uglavnom iste probleme kao i mnogi drugi post-sovjetski glavni gradovi. Duboko nezadovoljstvo građana post-komunističkom tranzicijom se često odražavalo i kroz ulične proteste, od kojih su najpoznatiji oni iz doba tzv. Narančaste revolucije krajem 2004. godine. Sljedeće godine je Kijev postao prva post-sovjetski grad u kome je održan Eurosong.
Smithfield, Pennsylvania
Smitfild je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 875, što je 21 (2,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bioncourt
Bionkur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Šato Salen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 309 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 290 m, a minimalnoj 194 m).
Spineto, Salerno
Spineto je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
El Aguaje, Turicato
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 524 m.
Partviš
thumb|right|300px|Tipični partviš Partviš, bartviš, pahalica, pahaljka (od austrijsko-njemačkog: Bartwisch ) je klasični ručni alat za čišćenje podova od prašine. Partviš je u načelu vrlo sličan metli, ali nije metla (ona je puno grublja) i još i danas ima široku primjenu po domaćinstvima, uredima, školama, bolnicama i svim javnim prostorima.
Materijal i izgled
Pravi klasični partviš iz prve polovice 20. vijeka radio se od konjske dlake (dio za skupljanje prašine i smeća) i drva, nosač dlaka i drška. Današnji partviši rade se od plastike i po mnogočemu više nemaju ona svojstva koja su imali klasični (ne čiste tako dobro).
Etimologija riječi partviš
Partviš je tipični germanizam iz Austro-Ugarske koji se toliko udomaćio u hrvatsko-srpskom da zapravo i nema zamjene. I sami možete provjeriti na portalu Rijecnik.org gdje stoji da je partviš ista riječ na hrvatskom, srpskom i bosanskom.
Zapravo postoje sinonimi za tu riječ - pajalica u srpskom, te smetnik u novije vrijeme na hrvatskom koji se izraz nije udomaćio. U hrvatskome postoje i riječi pahalica, te pahaljka. Partviš zapravo dolazi od njemačke sintagme Bartwisch bart = brada + wish = smeće, prašina. Bartwisch se kao riječ upotrebljava jedino u Austriji od zemalja njemačkog govornog područja, ostali imaju drugu riječ za tu alatku Handbesen U Sloveniju, Hrvatsku i Bosnu i Hercegovinu riječ je došla i austrijskog dijela Austro-Ugarske, a u Srbiju iz Ugarske (Vojvodine). Partvis postoji i u mađarskom te u ostalim zemljama koje su nekoć gravitirale Austro-Ugarskoj.
Milakovići (Pljevlja)
Milakovići je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 33 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 57 stanovnika).
Demografija
U naselju Milakovići živi 31 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 53,7 godina (51,0 kod muškaraca i 57,9 kod žena). U naselju ima 12 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,75.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Ilija Milčin
Ilija Milčin (Илија Милчин, Prilep, 19. jun 1918 - Skopje, 11. mart 2002), bio je makedonski glumac, režiser, lingvist i prevodilac.
Giuliano de' Medici (1453–1478)
Giuliano de' Medici (* Firenca, 1453. - † 26. april 1478.) bio je drugi sin Piera Cosima Medicija (Piera Nadutog), brat Lorenza Veličanstvenog ubijen sa svega 25 godina u Uroti Pazzi.
Njegov vanbračni sin rođen u vezi sa ljubavnicom Fiorettom Gorini, bio je Giulio di Giuliano de' Medici, kojeg je prigrlio i odgojio brat Lorenzo koji je u 45 godini postao je papa Klement VII. thumb|left|[[Andrea del Verrocchio: bista Giulijana Medicija, iz terakote (oko 1475/1478) danas u National Gallery of Art (Washington D.C.)]]
Biografija
Gulijano Medici bio je drugi sin (od petero djece) Piera Nadutog (Piero il Gottoso) i Lucrecije Tornabuoni. Roditelji su mu bili poput njegova djeda Cosima veliki mecene umjetnosti, njegova majka Lucrezia, bila je solidna pjesnikinja. Nakon rane očeve smrti 2. decembra 1469. Lorenzo i Gulijano preuzeli su vođenje sa firentinskom signoriom uz pomoć majke koja im je bila savjetnica. Gulijano je slovio za zlatnog dečka - svojim obrazovanjem, sportskim duhom i držanjem i benevoletnom odnosu prema umjetnosti
Smrt
Lorenza i Gulijana napali su noževima i mačevima, ujutro 26. aprila 1478. na uskršnjoj misi u firentinskoj katedrali Santa Maria del Fiore atentatori Francesco de' Pazzi i Bernardo Bandini - taj događaj kasnije je nazvan Urota Pazzi. Gulijana je ubio Francesco de' Pazzi sa 19 udaraca mačem u glavu od kojih je umro, a Lorenzo se uspio mada ranjen ipak spasiti bijegom.
1,3-Diaminopropan
1,3-Diaminopropan je jednostavni amin. Kalijumova so se koristi u alkin ziper reakciji, objavljenoj 1975.
Ladrilleras de los Méndez, Rincón de Romos
Ladrilleras de los Méndez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2020 m.
Tre Torri, Avellino
Tre Torri je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
.dd
Vidi još
.de, trenutni NID za celu Nemačku
Eksterni linkovi
Toppdomän
Gornja Dobra
Gornja Dobra je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Olga Spiridonović
mini|desno Olga Spiridonović (Split, 11. jun 1923 - Beograd, 15. maj 1994) bila je jugoslavenska glumica. Najpoznatija je po naslovnoj ulozi u makedonskom filmu Mis Ston, za koju je dobila Zlatnu arenu na pulskom festivalu 1959.
Nack
Nak je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 69 opštinskih središta okruga Alcej-Vorms. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 620 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7331050.
Fraccionamiento Colinas del Sol, Almoloya de Juárez
Fraccionamiento Colinas del Sol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6640 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2622 m.
Los Pinos, Sayula de Alemán
Los Pinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
.zr
.zr je bivši najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Zair. S obzirom da je Zair preimenovan u Demokratsku Republiku Kongo 1997. godine, .zr je polako počeo da se sve manje koristi, a .cd mu je zauzeo mesto. 2001. godine, .zr je konačno ukinut.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Villas de Guadalupe, Río Bravo
Villas de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
.cs
.cs je na nekoliko godina bio najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Čehoslovačku. Međutim, država se podelila na Češku Republiku i Slovačku 1993. godine i dvema novim državama su ubrzo dodeljeni NID-dk-ovi: .cz i .sk, respektivno. Upotreba domena .cs je postepeno ukinuta, a NID-dk je obrisan negde oko januara 1995.
.cs je najviše korišćeni najviši Internet domen koji je obrisan. Statistike iz RIPE Network Coordination Centre pokazuju da je čak i u junu 1994. godine, mnogo pošto je urađena konverzija ka .cz i .sk, .cs je i dalje imao 2300 hostova. Za poređenje, ostali obrisani NID-ovi (.nato i .zr) moguće da nisu ni stigli dvocifrene brojeve.
CS je postao ISO 3166-1 kodom za Srbiju i Crnu Goru, koja je međutim nastavila da koristi .yu kao svoj NID-dk. IANA je .cs rezervisala za Srbiju i Crnu Goru, bez dodeljenih sponzorskih organizacija.
Boidini, Alessandria
Boidini je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Ladislaus Vajda
Ladislaus Vajda (rođen kao László Vajda; Eger, 19. august 1877 - Berlin, 10. mart 1933) je bio mađarski dramski pisac i filmski scenarist, poznat kao autor scenarija za neke od najznačajnijih filmova weimarske Njemačke. Karijeru je započeo u rodnoj Mađarskoj, a nakon toga u Austriji, prije nego što je prešao u Berlin.
Njegov istoimeni sin je postao uspješan režiser pod imenom Ladislao Vajda.
Ekonomika
Ekonomika kao znanstvena disciplina, sastoji se iz dva osnovna dijela: makroekonomike i mikroekonomike.
Makroekonomika proučava gospodarstvo u cjelini; nacionalni dohodak, opću razinu cijena, nezaposlenost, inflaciju i slične agregatne varijable, dok se mikroekonomika bavi izučavanjem ponašanja pojedinačnih gospodarskih subjekata. Dakle proučavanje dijela i cjeline je glavni kriterij po kojem se mikroekonomija razdvaja od makroekonomije.
Mikroekonomika (kao praksa, empirija) ili Mikroekonomika (kao znanost) bavi se proučavanjem pojedinačnih gospodarskih subjekata, lokalnih tržišta i sl.
Arhitektonski fakultet Univerziteta u Beogradu
Arhitektonski fakultet Univerziteta u Beogradu je visokoobrazovna ustanova smeštena u Beogradu i deo je Univerziteta u Beogradu.
Istorija
Akt o osnivanju Indžinirske škole, koji sadrži navedeni program i detalje o odvijanju nastave potpisao je knjez Srbije Aleksandar Karađorđević. Ceneći da je Indžinirska škola već svojim nazivom ukazivala na jasniju orijentaciju ka graditeljskoj struci, te da je program sledio logiku po kojoj se i danas obrazuju arhitekti, usvojeno je da se dan 19. juni, odnosno po novom kalendaru 1. juli, 1846. godine smatra tradicionalnim početkom visokoškolske nastave arhitekture u Srbiji. Zakonom od 24. septembra 1863. godine najviša obrazovna institucija postala je Velika škola sa pravnim, filozofskim i tehničkim fakultetom.
1888/1889. godine Tehnički fakultet se izdvaja iz opšte zajednice Velike škole kao posebna celina, a 1897. godine dobija zaseban Arhitektonski odsek.
27. februara 1905., prerastanjem Velike škole u Univerzitet u Beogradu, Tehnički fakultet, sa svojim arhitektonskim odsekom, postaje jedan od pet članova Univerziteta.
Uredbom Vlade Narodne Republike Srbije, 21. juna 1948., osnovan je Arhitektonski fakultet, kao jedan od nezavisnih fakulteta Tehničke velike škole, dotadašnjeg Tehničkog fakulteta. Istom uredbom, svi navedeni fakulteti izdvojeni su iz sastava Univerziteta u Beogradu. Na osnovu Opšteg zakona o Univerzitetu, 1954. godine, svi fakulteti Tehničke velike škole priključeni su Univerzitetu u Beogradu. Dekan u periodu 1954-1956 bio je Dimitrije M. Leko.
Uprava fakulteta
Čine je:
Kadrovska struktura
Od 1. maja 2003. godine je sledeća:
Ново Село (Гаџин Хан)
Ново Село је насеље у Србији у општини Гаџин Хан у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 47 становника (према попису из 1991. било је 83 становника).
Демографија
У насељу Ново Село живи 47 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 62,7 година (62,7 код мушкараца и 62,7 код жена). У насељу има 25 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,88.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Onna, L'Aquila
Onna je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 380 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
Kolibri (hor)
mini|Hor Kolibri Dečji hor Kolibri je hor iz Beograda koji deluje u sastavu Radio-televizije Srbije.
Hor je osnovan 1963. godine. Osnivač i dirigent ovog najmlađeg ansambla u okviru Muzičke produkcije RTS bila je Milica Manojlović, koja je hor vodila sve do svoje smrti 18. januara 2008. godine. Milica Manojlović je za 44 godine rada stvorila jedan od najboljih dečjih horova u svetu.
Kolibri je jedinstveni dečji hor prepoznatljive kulture pevanja, dopadljive interpretacije i visoko profesionalnog odnosa prema muziciranju gajenom u osmišljenoj ljubavi prema muzici, aktivnom primanju muzike čiju poruku jedinstvenim zadovoljstvom prenosi na slušaoce. Stav pri pevanju, disanje, osmišljavanje interpretacije, razumevanje teksta, bio on na srpskom ili ne, stavlja se u funkciju muzičkog izraza.
Kolibri planeta
(M. Bajagić - ar. A. Lokner)
(B. Lalić - ar. B. Lalić / I. Ilić)
El Erazo, Urique
El Erazo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Kolibri (hor)
Kolibri planeta
(D. Cukić - ar. I. Ilić)
El Erazo, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1869 m.
Michelle Dockery
Mišel Dokeri (15. decembar 1981) je engleska pozorišna, filmska i televizijska glumica i džez pevačica. Karijeru je počela 2005. malom ulogom u tv–seriji Fingersmith i nastavila da bira uloge u tv–filmovima i mini–serijama. Godine 2009. dobija sporednu ulogu Erminije u kostimiranoj drami Kranford, sa Džudi Denč. Sledeće godine stiče veliku popularnost ulogom Meri Krauli u tv–seriji Dauntonska opatija, sa Megi Smit u glavnoj ulozi. Prvu ulogu na filmu dobila je takođe 2010, u trileru Hana, gde je glumila lažnu Marisu (prava je bila Kejt Blančet). Mišel povremeno peva u bendu svoje prijateljice i koleginice Elizabet Makgavern, koja je u Dauntonskoj opatiji glumila njenu majku, groficu Koru Krauli.
Kolibri (hor)
Kolibri planeta
(M. Buča - ar. I. Ilić / S. Ranđelović)
(N. Čuturilo - ar. V. Pejković)
(D. Gvozden - ar. D. Gvozden)
(V. Božinović Džindžer - B. Đorđević - ar. N. Zorić)
(M. Mirković - M. Mirković / J. Buča - ar. I. Ilić)
(N. Čuturilo - ar. N. Čuturilo)
(A. Pušić - ar. A. Pušić)
(M. Bajagić - D. Radović - ar. A. Lokner)
(N. Zorić - ar. N. Zorić)
(B. Lalić / B. Banković - ar. B. Lalić / B. Banković / I. Ilić)
(L. Brčin - Ž. Suvajac - ar. I. Ilić)
PGP-RTS: ”Kolibri planeta” http://www.rts.rs/page/rts/sr/pgp/story/1211/Izdanja/1474374/Hor+Kolibri.html
Nagrade
Izuzetni umetnički dometi doneli su ovom horu i njegovom dirigentu niz nagrada od kojih se ističu:
.bv
.bv je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Buve ostrvo, koje je nenastanjeno. Administriran je od strane UNINETT Norid, ali nije u upotrebi.
Heart Butte, Montana
Hart Bjut je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
.bv
Eksterni linkovi
Toppdomän
Heart Butte, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 582, što je 116 (-16,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bournos, Pyrénées-Atlantiques
Burno je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Pau.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 257 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 45 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 276 metara (maksimalnoj 277 m, a minimalnoj 176 m).
El Zanate (razvrstavanje)
El Zanate ima više značenja:
Slobodna trgovina
Slobodna trgovina podrazumeva međunarodnu trgovinu bez intervencija vlasti.
Preciznije, slobodna trgovina znači neometan protok dobara i usluga između država, koristimo je da bismo odredili ekonomsku politiku partija i interesnih grupa koje se zalažu za povećanje ovakvog vida trgovine.
Relativni troškovi, korist i uživaoci koristi slobodne trgovine predmet su akademske rapsrave, rasprave ekonomista, vlada i interesnih grupa.
Šira značenja slobodne trgovine
Slobodna trgovina je koncept u ekonomiji i vlasti koji se odnosi na:
U zavisnosti od šireg smisla, korištenje termina slobodna trgovina podrazumeva jedan ili više gore navedenih uslova. U skoro svim slučajevima, narušavanje slobodne trgovine rezultat je mera i delatnosti vlasti. Ova ograničenja plod su domaćeg političkog pritiska od strane moćnih korporativnih, ekoloških ili sindikalnih odn. radničkih interesnih grupa.
Sporazumi o slobodnoj trgovini su ključni preduslov za stvaranje carinskih unija ili slobodnih carinskih zona.
Kada slobodna razmena nije slobodna trgovina
Svetska trgovinska organizacija (STO) oformljena je sa ciljem da otvori tržišta, da podstiče međunarodnu trgovinu koncipiranu na lese fer (laissez faire) paradigmi slobodne trgovine. STO podstiče stvaranje i kontroliše sporazume o slobodnoj trgovini i arbitrira u slučaju sporova i kršenja ovih sporazuma. STO definiše "slobodnu trgovinu" kao "ravnopravnu tržišnu utakmicu", što znači da neograničena razmena dobara ne mora uvek da bude i "slobodna". Na primer, ako neka zemlja proizvodi avione, i ako vlada dotira istraživanje i razvoj u toj oblasti ili postavlja olakšice i limitira nabavku delova samo na lokalno tržište, onda to, po definiciji STO, predstavlja narušavanje slobodne trgovine.
Sasvim slobodna trgovina
Neki ekonomisti, posebno liberalno orijentisani, smatraju da je stav STO o slobodnoj trgovini previše skučen. Oni smatraju da su vladine olakšice zapravo oblik komparativne prednosti te da subvencije u određenoj privrednoj grani koje uvodi jedna država ne treba da budu razlog za ograničenje uvoza od strane druge države.
Oni smatraju da višak vrednosti koji se stvara kod domaćih potrošača uvoznih dobara ima prevagu nad gubitkom koji ostvaruju domaći proizvođači. Niža cena dotiranog uvoznog proizvoda je zapravo neto dobitak domaćih potrošača, a sam izvor ove "komparativne prednosti" nije relevantan (uzmite za primer domaću auto-industriju). Prema tome, zaključuju, bilo kakvo ograničavanje uvoza (čak i "polovnjaka") zapravo šteti domaćem društvu.
Istorija slobodne trgovine
Sve danas razvijene zemlje koristile su se protekcionizmom dok nisu stekle dovoljno bogatstva koje im je obezbedilo sigurnu korist u slobodnoj trgovini. Deni Rodrik, ekonomista, primetio je da "jedina suštinska povezanost [između trgovinskih barijera i ekonomskog rasta] leži u činjenici da zemlje uklanjaju barijere tek kada steknu bogatstvo". Velika Britanija koristila se protekcionizmom od početka XVIII do sredine XIX veka, Japan i Južna Koreja tek stotinu godina kasnije. Tek kada je osigurala ekonomsku premoć, Velika Britanija je počela da se zalaže za slobodnu trgovinu. SAD su takođe imale velikih problema sa slobodnom trgovinom, i štitile su svoju privredu protekcionizmom, pa čak i carinskim ratom protiv Britanije. Američki predsednik Ulisis Simpson Grant (1869-1877), osvrćući se na britansku politiku slobodne trgovine, izjavio je jednom prilikom,: "Kada, nakon 200 godina, izađemo iz protekcionizma, jedino što ćemo moći ponuditi svetu je - slobodna trgovina".
Georocu Mare, Bratovoești
Georocu Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Bratovoești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 661 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
Dooms, Virginia
Dums je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.327, što je 45 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tolerancija dužinskih mjera
mini|desno|400px|Mjerna tolerancija osovine i provrta mini|desno|400px|Vrste dosjeda osovine i provrta Tolerancija dužinskih mjera nastaje sistematiziranim podacima o veličini dopuštenih odstupanja prilagođenih potrebama funkcionalnosti strojeva i mogućnostima ekonomične izrade i kontrole, sadržani su u standardiziranom sistemu mjernih tolerancija. U većini država.
Nazivna mjera (Di, di) je određena zahtijevana mjera (cjelobrojna ili decimalna), na čijoj se osnovi određuju granične mjere, određene s gornjim i donjim odstupanjem. Gornja granična mjera (Dmax, dmax) je najveća dopuštena granica mjere, a donja granična mjera (Dmin, dmin) najmanja dopuštena granica, između kojih, uključno s njima samima, se mora nalaziti stvarna mjera (D, d) strojnog dijela. Dakle Dmin ≤ D ≤ Dmax, te dmin ≤ d ≤ dmax. Razlika između gornjeg i donjeg graničnog odstupanja naziva se mjerna tolerancija (TD, Td), ili ukratko tolerancija, a jednaka je također razlici gornje i donje granične mjere.
Tolerancija je apsolutna vrijednost i zbog toga je bez predznaka. Gornje odstupanje je algebarska razlika između gornje granične mjere i pripadajuće nazivne mjere i označava se slovima ES za vanjske mjere i es za unutrašnje mjere. Donje odstupanje je algebarska razlika između donje granične mjere i pripadajuće nazivne mjere, a označuje se slovima EI za unutrašnje mjere i ei za vanjske mjere. Nul-linija je, pri grafičkom prikazivanju graničnih mjera i dosjeda crta, koja označava nazivnu mjeru, i od koje mjerimo odstupanje. Stvarno odstupanje je algebarska razlika između stvarne izmjerene mjere i nazivne mjere, i mora se nalaziti između gornjeg i donjeg odstupanja, uključujući i njih.
ISO 286
Kvaliteta označena s IT 01 zahtjeva najveću točnost (najmanja veličina tolerancije), kvaliteta IT 18 označava najmanju točnost kvalitete (najveća veličina tolerancije). Najbolje kvalitete tolerancija su namijenjene isključivo za izradu mjernih instrumenata i pribora, koji mora biti precizno izrađen.
Tolerancijsko polje ovisno o izabranoj kvaliteti se računa prema:
gdje je:
Izbor kvalitete tolerancije
Izbor kvalitete tolerancije bitno utječe na trošak izrade strojnog dijela. Tako uske tolerancije zahtijevaju precizniju izradu, a ova točnije radne strojeve, mjerne naprave i kvalificirane stručnjake koji sudjeluju u proizvodnom procesu. Što je veća kvaliteta izrade, to je veća vjerojatnost povećanja stupnja otpada. Sve to povećava cijenu izrade strojnog dijela.
Nikola Ljubičić
Biografija
Aktivno je učestvovao u svim akcijama omladinskih organizacija u valjevskoj Poljoprivrednoj školi, kao i kasnije u Kosjeriću i Pljevljima. Tokom Aprilskog rata 1941. godine bio je raspoređen za komandira voda u planinskom bataljonu, formiranom u selu Zdravčićima kod Požege. Učestvovao je borbi s Nemcima na položaju kod Valjeva.