cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
E-novine
Istorijat
U februaru 2011. godine, proslavljeni reditelj Emir Kusturica podneo je tužbu protiv portala e-novine zbog objave teksta pod nazovom "Novogodišnja bajka za ubice" u kom se dovodi u vezu sa Veselinom Vukotićem, osuđenim ubicom, kog Crna Gora potražuje od Srbije. Kusturica e-novine tuži zbog povrede ugleda i časti, i za nanetu duševnu bol traži odštetu u iznosu od 20 hiljada eura.
Kritike
Zbog svoje uređivačke politike, e-novine su na udaru kritike srpskih nacionalističkih i drugih autora.
Kritičari smatraju da nepriznavanje objektivnosti i glasa druge strane pokazuje da uredništvo e-novina shvata slobodu štampe u smislu "nema slobode za neprijatelja slobode". Oni naglašavaju da e-novine koriste "zavodljivi humor kao političko sredstvo u obračunu sa nepoželjnim neistomišljenicima" koji su po pravilu pripadnici nacionalističke desnice. Dalja kritika dolazi otud što ne dopuštaju govor mržnje koji dolazi od desnice, ali navodno dopuštaju govor mržnje sa levice.
Neki autori optužuju e-novine zbog "vulgarnosti" i "prostačkih uvreda", ocenjujući da su one u službi srpske Liberalno-demokratske partije, koja uglavnom ostaje pošteđena njihovih kritika. S druge strane, sama LDP ih optužuje za izgubljene izbore na Voždovcu.
Historija Bosne i Hercegovine (do 958)
Ilirska plemena, kao što su Desidijati ili Dezitijati, Japodi i Scordisci, su opisana u raznim izvorima. Brojne arheološke iskopine širom Bosne govore da su se ilirska plemena po Bosni bavila stočarstvom i to posebno uzgojem ovaca i koza, a ona plemena koja su nastanjivala ravničarke krejeve poljoprivredom, dok su primorski Iliri i oni koji su živjeli uz plovne rijeke nadaleko bili poznati u antičkom svijetu po brodogradnji i pomorstvu, a privredu su pretežno zasnivali na ribolovu.
Iliri su medju prvima na Balkanu formirali kraljevstva, pa tako i oni koji su nastanjivali današnju Bosnu i Hercegovinu. Najpoznatiji među njima bili su Ardijejci i Daorsi, koji su čak i kovali svoj vlastiti novac. Ostaci drevnog grada Daorsa, poznatog kao Daorson još uvijek se mogu vidjeti u Ošaniću kod Stoca.
Rimski pisani izvori spominju da su ova ilirska plemena bila veoma ratoborna. Već 171. pne. Japodi vode rat protiv Rima. Prema mnogim izvorima, i sam naziv Bosna potiče od ilirske riječi "Bosona", neki ovaj naziv dovode i u vezu sa imenom čuvenog vođe posljednjeg ilirskog oružanog otpora rimskom osvajaču, poznatog pod imenom Baton, ili Bato.
Pored Ilira u Bosni u vrijeme najezde Rimljana, žive i Kelti, koji se vremenom potpuno mješaju sa Ilirima. U drugom i prvom vijeku pne. Rimljani prodiru duboko u centralnu Bosnu, gdje konstantno ratuju protiv veoma ratobornih Ilira. Najveća pobuna Ilira protiv Rimljana se dogodila 6. godine pne. i trajala je četiri godine. Centar pobune je bio oko Vareša i Vranduka, a vođe ove pobune su bili navedeni Baton,iz plemena Dezitijata, te Pinez, kralj Breuka. Ova pobuna je prerasla u sveopšti ilirski bunt protiv Rimljana, te je zabilježena uspaničena izjava, koju je rimski car Oktavijan izrekao u rimskom Senatu, kada je rekao: "Pobunjenici kreću na Rim!".
Da bi ugušili pobunu, Rimljani su bili primorani angažirati čak 15 legija vojske, od ukupno 25 koliko su ih tada imali. Naposljetku i sam vođa pobune Boton biva zarobljen, te je zabilježeno da je, kada je upitan zašto je podigao pobunu, odgovorio: "Vi ste nam umjesto pastira poslali vukove..." Zadivljen njegovom mudrošču i hrabrošču, rimski car ga nije dao pogubiti, kako je to bilo uobičajeno, nego ga je zadržao u Rimu. Još jedan detalj iz ove pobune je vrijedno naznačiti. Naime, dio pobunjenika kraj Vranduka, svjestan da će izgubiti bitku protiv Rimljana, odlučuje da se ne preda, već žene i djeca skaču u vatru zapaljenog grada, a muškarci su se međusobno izboli mačevima, naočigled zapanjenih i zadivljenih rimskih vojnika. Poslije ove pobune i dalje su postojali sukobi između Ilira i Rimljana širom Bosne, a zadnja je pobuna protiv rimskih osvajača bila skršena 9. godine nove ere. Od tada cijelo područje Bosne biva čvrsto pod kontrolom Rimljana, koji potom uspostavljaju svoja naselja i mrežu puteva širom Bosne. Ovi putevi su bili potrebni Rimljanima za njihovo daljnje vojno napredovanje, a i za prijevoz zlata, srebra i olova koji se eksploatišu iz rudnika koje Rimljani otvaraju po cijeloj Bosni.
Bosna je, kako je to u novijoj historijskoj literaturi nedvojbeno dokazano, najstarija južnoslovenska ranofeudalna država. Začetak stvaranja državne jezgre iz koje će izrasti moćna bosanska država otpočeo je tokom 6. vijeka u vrijeme prvih nadiranja Slavena i Avara i njihovim dodirom sa starosjedilačkim stanovništvom Ilirima, koji su se već prije na području Bosne izmiješali sa Gotima i Keltima.
U isto to vrijeme, polovinom 6.vijeka, tačnije 567., 597 i 605-615. godine dolazi i do prodora Avara na područje Bosne, i iako su arheološke potvrde avarske prisutnosti na području Bosne dosta oskudne, toponomastičke su mnogo obilnije. Prema nekim historičarima područje Bosne je od tada, te u 7. i 8. vijeku u sastavu Avarskog Kaganata. Historijski je nepobitno utvrđeno da ratnička plemena Avari nisu bili brojni, ali su bili vještiji ratnici od Slavena i starosjedilačkog stanovništva i jedino što ih je zanimalo je bilo nametnuti svoju vlast, odnosno ubirati porez, što je vrlo bitno pri razmatranju činjenica koje se tiču opstanka starosjedilačkog stanovništva Ilira, koji nisu bili odstranjeni sa područja Bosne, nego su se vremenom stopili sa došljacima, o čemu prvenstveno svjedoči činjenica da su podlogu prvim teritorijalnim organizovanjima, iz kojih će izrasti bosanska država, davale "župe", koje su obuhvatale jednu ili više porodica i ujedno činile i vojnu jedinicu. I, iako sami naziv Župa potječe od avarske titule "župan", njihov nastanak je nedvojbeno imao svoj korijen upravo u teritorijalnoj organizaciji bosanskog starosjedilačkog stanovništva Ilira. Mnogi ilirski gradovi i tvrđave širom Bosne nastavljaju postojati i funkcionisati i poslije prvog avarsko-slavenskog prodora na područje današnje Bosne. Arheološki dokazi tome sasvim jasno svjedoče. Kontinuitet kulta i izgradnje grobalja i dalje postoji. Došljaci preuzimaju od bosanskih starosjedilaca Ilira i tehniku obrade metala, čemu su dokazi i više nego jasni: brojne metalne alatke i kućni predmeti izrađeni na isti način kao i kod Ilira. Također i pri izradi kuća koje su pravili došljaci mogu se zapaziti jaki uticaji starosjedilaškog stanovništva, smatra se da je i samo ime Bosna ilirskog porijekla. Brojna su i bosanska srednjovjekovna imena ilirskog i keltskog porijekla što su se očuvala u Bosni i u doba razvijenog feudalizma, npr.ime jedne od najvažnijih bosanskih vladarskih porodica Kotromanić, kao i brojni toponimi širom Bosne. Svi ovi starosjedilački politički, kulturološki i tehnološki uticaji nepobitno ukazuju na blizak i prijateljski kontakt koji je uspostavljen između starosjedilačkog i doseljeničkog stanovništva širom Bosne.
Župe su se postepeno jače povezivale i stvarale političku jedinicu (zemlju) koja se u historijskim izvorima vrlo često uopćeno nazivala "Sklavinija". U samom početku se na prostoru Bosne formira ne jedna nego više "Sklavinija" i to na području sarajevsko-visočke doline (prvobitna Bosna), te na području koje su zauzimali Usora i Donji Kraji. Najranije se formirala "Sklavinija" koja se djelimično podudara sa područjem ilirskog plemena Desidijata (prvobitna Bosna), kojoj se kasnije pridružuju i "Sklavinije" (zemlje) nastale na području koje su zauzimali Usora i Donji Kraji.
Početkom 9. pa do sredine 10. vijeka područjem Bosne vrlo organizovano vladaju domaći vladari, dok su u istom periodu zabilježene još dva velika doseljavanja Slavena: jedna selidbena struja dolazila je sa krajnjeg ruskog sjevera i dogodila se tokom trećeg desetljeća 9. vijeka, a druga je uslijedila na samom početku 10.vijeka iz Velike Moravske. U "Ljetopisu popa Dukljanina", koji je u stvari kompilacija različitih starih hronika u poglavljima 4. do 10., latinske i hrvatske redakcije, koji su nastali na bazi hronike koja je po mišljenju nekih historičara nastala puno ranije, negdje na prostoru Bosne, detaljno su opisane prilike na području Bosne tokom 9. i 10 vijeka. Prostor Bosne se u ovoj hronici naziva uopćeno "Slavenskim kraljevstvom" "Sklavinija", što nije ništa neuobičajeno jer se taj naziv zadržava za Bosnu dugo vremena, čak i u vremenu kada je ime za zemlju Bosna, doživjelo svoju punu afirmaciju. Od 4. do 10. poglavlja tog ljetopisa navode se opširni podaci o političkim i vjerskim prilikama na području Bosne tokom 9. i 10. vijeka. Po tome ljetopisu, područjem Bosne je početkom 9. vijekavladao vladar po imenu Silimir i nije bio kršćanin, bio je paganin. Prilike u kojima je vladao su bile dosta teške, posebno za kršćane koji su u to doba bili progonjeni. Međutim, Silimir je bio dosta tolerantan prema njima. Silimirova vladavina je svakako važna etapa u začecima bosanske države. Zato su u pravu neki stari pisci, kao npr. Ivan Frano Jukić, koji Silimira naziva prvim bosanskim vladarom. (Ivan Frano Jukić, Zemljopis i poviestnica Bosne, Zagreb 1851).
Početkom trećeg desetljeća 9. vijeka, Silimira je naslijedio njegov sin Bladin za koga se kaže u Ljetopisu da je vladao na sličan način kao i njegov otac, doslovno "gospodovao redom i putom otca svoga Silimira". Za vrijeme Bladinove vladavine, koja je trajala od početka do približno krajem trećeg desetljeća 9. vijeka, Ljetopis navodi podatke o velikom doseljenju Slavena na područje Bosne koji su se ubrzo pokorili Bladinovoj vlasti. Zanimljivo je da se pri opisu Bladinove vladavine spominje i njegov sin Knez Ratimir kao neka vrsta suvlastodršca.
Ratimir vlada krajem trećeg desetljeća 9. vijekado 838. godine. Ljetopis ga prikazuje kao nemilosrdnog zatirača kršćanstva, što je bio veliki zaokret u odnosu na politiku mira i tolerancije koju su provodili njegovi prethodnici Silimir i Bladin. Ratimir se kao vladar "Kraljevstva južno od Save" spominje 838. godine u franačkim spisima, kao i u drugim izvorima. Neki historičari su ga proglasavali "hrvatskim vladarom" bez ikakvog uporišta. Svi raspoloživi historijski izvori govore da je Ratimir bio vladar nezavisnog "Slavenskog Kraljevstva" koje je zauzimalo prostor Bosne, a ne Hrvatske. O tome čuveni historičar Marko Vego kaže: "Čini mi se da je Hadžijahić na čvršćim temeljima kada je poredio franačke analiste iz 838. godine koji su spomenuli nekog Ratimira čija je regija smještena između Franačke i Bugarske, južno od rijeke Save. To je upravo Bosna. Ovo ga je navelo da zaključi da je vjerovatno Dukljaninov Ratimir istovjetno lice sa ovim Ratimirom u Bosni... Mislim da će nauka ovu posljednju tvrdnju usvojiti i prihvatiti kao činjenicu." (Oslobođenje od 29. 8. 1972., Muhamed Hadzijahić, "Povijest Bosne u IX i X stoljeću", Sarajevo, 2004). Ratimir nije ostavio sina, a u vlasti ga je naslijedio neki njegov srodnik ""jedan od njegova kolina".
Trka na 100 metara
minijatura Trka na 100 metara smatra se klasičnom sprinterskom atletskom discilinom. Pošto je reč o najkraćoj trkačkoj disciplini, pobednik trke na 100 m često se smatra najbržim trkačem na svetu.
Historija Bosne i Hercegovine (do 958)
Ljetopis ne navodi imena četiri sljedeća vladara, koji su slijedili Ratimira i vladali na području Bosne od 838. do 860. godine nego ih naziva skupno Četiri Nepravedna Kralja, opisujući ih kao izrazito neprijateljskim prema kršćanima. Da su kršćani u ovom periodu na prostoru Bosne zaista napuštali kršćanstvo i vraćali se paganstvu govore i drugi historijski izvori. O tome govori i Teofanov Nastavljać koji govori o odbacivanju kršćanstva i vraćanju paganstvu mnogih u južnoslavenskim zemljama upravo u to doba, u periodu od 820. do 867. godine. (Theophanes Continuatus, 288-289). Jedna od primjera vladavine ova "Četiri Nepravedna Kralja" sastoji se u tome da se za njihovog vremena na području Bosne prekida kontinuitet vladavine prijenosom vlasti sa oca na sina.
Poslije "Četiri Nepravedna Kralja" na vlast 860. godine dolazi Satimir koji je vladao do 877. godine, koji se spominje i pod imenom "Svetimir". Spominje ga i dubrovački hroničar Resti "re di Bossina padre di Svetopelek o sia Svetopilo" (J. Resti, Chronica Ragusina,21). U mnogim srednjovjekovnim dubrovačkim spisima, koji su nastali kasnije, a odnose se na područje Bosne u periodu 9. i 10. vijeka, područje Bosne se izričito naziva bosanskim imenom. Period Satimirove vladavine karakterišu njegovi izrazito prijateljski odnosi sa Dubrovnikom i tolerancija prema kršćanima. Satimir sklapa trgovački ugovor između Bosne i Dubrovnika koji dubrovački hroničar Resti stavlja u 831. godinu. Datiranje tog ugovora, koje navodi Resti, je utvrđeno kao kasniji i netačan podatak. Satimir se obavezao davati Dubrovniku 500 ovnova, 50 volova i 200 tovara žita i osigurati Dubrovčanima potpunu slobodu trgovine u Bosni. Dubrovčani su mu zauzvrat poklonili 14 lakata skrleta i jedan plašt "alla bosnese" (J. Resti, Chronica Ragusina,21). O ovom ugovoru govore i druge, starije hronike, tj. Anonimova i Ragninina, ali ne spominju ime bosanskog vladara.
Trka na 100 metara
Svetski rekordi
Prvi svetski rekord na 100 m u atletici IAAF (International Association of Athletics Federations – Međunarodna atletska federacija) je priznala 1912. godine. Obaranje rekorda na 100 m događa se retko pa izaziva posebnu pažnju. Trenutni rekord kod muškaraca je 9,69 sekunda a postigao ga je Jusein Bolt iz Jamajke u Pekingu 16. avgusta 2008. Kod žena rekord drži Florens Grifit Džojner iz SAD u vremenu 10,49, a postignut je u Indijanapolisu, 16. jul 1988.
Historija Bosne i Hercegovine (do 958)
Satimira je naslijedio njegov sin Budimir koji je vladao od decembra 877. do marta 917. godine. Postoje određene indicije da je Budimir vladao vrlo velikim prostorom, i to prostorom uže Bosne, Podgorja, Neretve i Duklje. Postoji više lokaliteta u Bosni koja nose njegovo ime. Tako npr. u sarajevskom polju postoji naselje "Butmir", poznatom po predhistorijskom nalazištu ("butmirska kultura"). Zahvaljujući turskim defterima iz 15. vijeka znamo da je se to naselje tada zvalo "Budimir". Godine 1455. to naselje je zabilježeno kao "Budmir", a 1485. kao "Budimire" (V. Klaić, Narodni sabor, 8, O selu Butmir vidi: H. Sabanović, Bosansko krajište, 1448-1463). Nema, dakle, ništa slučajnog u činjenici da se Budimirovo ime javlja upravo na području gdje se nalazila jezgra najstarije bosanske države. (A. Benac, Sarajevo kroz arheološke spomenike). Budimirova vladavina je bila dosta duga, trajala je punih četrdeset godina i tri mjeseca i karakteriše je tolerantnost prema hrišćanima. Za njegove vladavine mnogi stanovnici Bosne prelaze sa paganstva na hrišćanstvo, što je predstavljalo veliki zaokret u vjerskim prilikama na prostoru Bosne. Takođe, to podvlači i činjenicu da se hrišćanstvo na prostoru Bosne najkasnije proširilo na široke slojeve naroda, te su zbog toga u Bosni najmanje zastupljena hrišćanska imena naselja od svih južnoslavenskih zemalja. Tome je naravno kasnije značajno pridonijelo i širenje bogumilstva, kao i islama.
Trka na 100 metara
Lista najboljih rezultata - muški, 100 m
Ovo je lista atletičara, koji su trčali 100 m u vremenu ispod 9,94 s, sa stanjem na dan 20. avgusta 2008. godine. (Napomena: većina atletičara je po nekoliko puta istrčalo trku u prikazanom vremenskom rasponu. Prikazan je samo najbolji rezultat.)
Historija Bosne i Hercegovine (do 958)
Dubrovački izvori izričito govore da Svetolik-Stjepan nije ostavio nasljednika, što je najvjerovatnije izazvalo političku krizu u zemlji, i upravo u to vrijeme, polovinom 10. vijeka, Bosna je prvi put u istoriji došla pod vlast jedne strane zemlje - Hrvatske. U Ljetopisu popa Dukljanina se opisuje kako je hrvatski vladar Krešimir opustošio Uskoplje, Luku i Plevu i da je se bosanski ban tom prilikom sklonio u zaštitu kod ugarskog kralja. Tu se, najvjerovatnije, misli na hrvatskog kralja Krešimira II koji je vladao od 949. do 969.godine. Njega je naslijedio njegov sin Stjepan (969-997), koji se poistovjećuje sa Stjepanom Držislavom, za koga se kaže da je vladao Hrvatskom i Bosnom, dok su njegovi nasljednici, prema istom izvoru, vladali Hrvatskom, ali ne i Bosnom. Smrću bosanskog vladara Svetolika-Stjepana, oko 934. godine, dolazi dakle do izvjesne krize domaće vlasti u Bosni, koja će potrajati praktično do 1180. godine i bana Kulina, koji napokon uspijeva ponovo uspostaviti nezavisnost Bosne.
Trka na 100 metara
Lista najboljih rezultata - žene, 100 m
Ovo je lista atletičarki, koje su trčale 100 m ispod 10,86 s, sa stanjem na dan 20. avgust 2008 godine. (Napomena: većina atletičarki su po nekoliko puta istrčale trku u prikazanom vremenskom rasponu. Prikazan je samo prvi rezultat.)
Rekordi muški
(stanje 20. avgust 2008)
Rekordi žene
(stanje 20. avgusta 2008)
Legenda:
SR: svetski rekord
OR: olimpijski rekord
SAR: rekord Severne Amerike
JAR: rekord Južne Amerike
AFR: rekord Afrike
AZR: rekord Azije
OKR: rekord Okeanije
RS: rekord Srbije
Koločep
Koločep (dubr. ime Kalamota) je otok u Elafitskim otocima, a ujedno i najjužniji hrvatski naseljeni otok. Smješten je zapadno od Dubrovnika od kojeg je udaljen 3 km. Zapadno od Koločepa nalazi se Lopud, a južno Sv. Andrija. Na najužem dijelu Koločepskog kanala, udaljenost između kopna i Koločepa je oko 1 km.
Ime
Koločep je jedan od rijetkih, ako ne i jedini jadranski otok koji ima dva naziva. Mjesno stanovništvo gotovo isključivo rabi neslužbeni naziv Kalamota, a sebe naziva Kalamotezima. U prošlosti je otok uvijek nazivan Calamotta. U najstarijem spisu Župnog arhiva na Koločepu iz 1497. godine otok je označen imenom Calamotta. Po svemu se može zaključiti da je naziv grčkog podrijetla, tim više što grčka riječ Kalamos znači ribarski štap. Koločepljani ribarski štap, odnosno ribarsku trs, i danas nazivaju kalamuća.
Biljni pokrov
Na otoku su od drvnih kultura, značajne masline i borovi.
Promet
Na samom otoku nema cesta, jedina značajna prometnica na otoku je betonski put koji spaja dva naselja, dovoljno širok za pješake, ne i za vozila. Dva naselja su udaljena petnaestak minuta ugodne šetnje kroz zapuštena poljoprivredna dobra. Otok ima putničku brodsku vezu sa Dubrovnikom.
Gospodarstvo
thumb|250px|Hotel na Koločepu turizam - na otoku postoji hotel, koji je danas u vlasništvu neprofitne udruge Otok znanja. Osim hotela, turizmom se bave i brojni privatni iznajmljivači.
stočarstvo - također zapušteno, skoro da i ne postoji.
Danas na otoku nema ni jedan profesionalni ribar, a nekada je postojala i ribarska zadruga.
Stanovništvo
minijatura|desno|250px|[[Svjetionik na Koločepu.]] Većinsko stanovništvo na otoku su Hrvati. Kalamotezi žive u dva naselja, Gornjem Čelu koje se nalazi bliže Dubrovniku i Donjem Čelu - smještenom u dubokoj uvali koja gleda prema zapadu-sjeverozapadu. U 14. i 15. stoljeću na otoku je živjelo oko 2 000 stanovnika koji su posjedovali 37 većih brodova koji su plovili po cijelom Jadranu, pa čak i do Sicilije. Tijekom 15. stoljeća broj brodova narastao je na 65 (postojalo je i brodogradilište), ali preusmjerenjem pomorskog središta sa Sredozemlja na Atlantski ocean stanovništvo se raseljava uslijed propasti pomorstva. Koraljarstvo je također bilo unosna grana privređivanja, budući da su stari Koločepljani posebnim mrežama vadili koralje iz Jadranskog i Egejskog mora i prodavali ih po Dubrovniku i Italiji. Godine 1571. Turci su opustošili otok i odveli veliki broj stanovnika u sužanjstvo, ali ih je Dubrovačka Republika oslobodila plativši veliku otkupninu.
Kultura
thumb|250px|Ranosrednjovjekovna Crkva sv. Nikole na Koločepu Na cijelom otoku postoji oko 17 vrijednih spomenika kulture, uglavnom manjih crkvica i kapelica koje potječu iz razdoblja do 16. stoljeća. Osim toga i veći dio stambenih i fortifikacijskih objekata predstavlja vrijedne i vrlo atraktivne primjere stare arhitekture. Nad samom lukom u Donjem Čelu nalazi se tvrđava Kaštio u čijim se podrumima za vrijeme napada gusara i pljačkaša moglo skloniti nekoliko stotina ljudi. Gornji dio Kaštia posve je uništen, ali sačuvani su podrumi dugi 30 m i široki 3 m. Iznad crkve matice nalazi se kula Toreta, visoka oko 14 m i široka oko 4 m sa svake strane. Povrh ulaza u kulu nalazi se maleni prozor kroz koji bi se na napadače lijevalo vruće ulje, smola i sl. ljetnikovce, polja i vinograde na Koločepu imale su vlastelinske obitelji Đorđići, Zamanje, Ranjine, Držići, Sorgo itd.
Najveća i najvažnija crkva na otoku je crkva matica posvećena Blaženoj Gospi, a potječe iz 12. ili 13. stoljeća. Iznutra je duga 13.6 m bez apside, a široka je 5 m. Najznačajnije očuvane kapelice su: kapela sv. Antuna Opata na predjelu Kaštio, sv. Trojstvo u zaseoku Mačus nasuprot glavnog pristaništa u Donjem Čelu, sv. Nikola na groblju i sv. Antun Padovanski u Gornjem Čelu. Na predjelu koji se danas zove ''Ispod Sv. Petra'' nekoć je bila kapela posvećena sv. Petru. Neko je vrijeme njen upravitelj i kapelan bio poznati dubrovački komediograf Marin Držić. U kapeli sv. Nikole na groblju pronađene su freske koje upućuju na zaključak da je kapela starija nego što se mislilo.
Zanimljivosti
Dvoje članova posade Kolumbu na brodu Santa Maria su bili sa Koločepa.
Jedan od najbogatijih hrvatskih iseljenika u Čileu, Pasko (a ne Paško, kako je često krivo nazivan) Baburica je rođen i odrastao na Koločepu, odakle se uputio u svijet.
The Bourne Supremacy (film)
Bourneova nadmoć (eng. The Bourne Supremacy) akcijski je triler Paula Greengrassa iz 2004. djelomično temeljen na istoimenom romanu Roberta Ludluma. Film je objavio Universal 23. srpnja 2004., a zaradio je slične pohvale kao i njegov prethodnik, Bourneov identitet. Godine 2007. snimljen je treći nastavak, Bourneov ultimatum.
Bourneova nadmoć nastavlja priču o bivšem operativcu CIA-e koji pati od amnezije, Jasonu Bourneu, koji i dalje pokušava otkriti istinu o svojoj mutnoj prošlosti okružen urotom koja vlada oko CIA-e i Operacije Treadstone. U glavnoj ulozi ponovno se pojavljuje Matt Damon, a u filmu nastupaju i Franka Potente kao Marie Helena Kreutz, Brian Cox kao Ward Abbott, Joan Allen kao Pamela Landy i Julia Stiles kao Nicolette Parsons.
Film se umnogome udaljava od svog književnog predloška budući da je Alexander Conklin sad mrtav te je CIA sada Bourneov neprijatelj, a ne saveznik (radnja uključuje elemente romana o Bourneu, Bourneova ostavština Erica Van Lustbadera). Osim toga, priča knjige se odvija u Hong Kongu gdje otimaju Marie kako bi Bourne prihvatio misiju.
Radnja
Dvije godine nakon događaja opisanih u Bourneovu identitetu, Bourne i njegova djevojka, Marie Kreutz, žive u Goi u Indiji. Bourneu se javljaju kratka prisjećanja na ubojstvo u hotelu u Berlinu. U međuvremenu, u Berlinu, časnik CIA-e pod zapovjedništvom zamjenice direktora Pamele Landy zamjenjuje tri milijuna dolara za dokumente o krađi trideset milijuna dolara od CIA-e, sedam godina ranije. Razmjena se odigrava u uredskoj zgradi u Berlinu. Tijekom razmjene, ubojica zvan Kirill podmeće otiske prstiju Jasona Bournea na bombu u podrumu zgrade i nakon toga ubija agenta i izvor, ukravši dokumente i novac. Prodaje ih ruskom naftnom tajkunu Juriju Gretkovu.
Kirill otuputuje na Gou kako bi ubio Bournea, ali ga ovaj opazi i pobjegne s Marie. Dok on i Marie odlaze autom, Kirill ugleda Bournea na vozačkom sjedalu. Pred mostom, dvoje zamjenjuju sjedala, a Bourne se sprema iskočiti iz auta kako bi se obračunao s ubojicom, ali ga Marie pokuša odgovoriti od te namjere, vjerujući kako nasilje neće ništa riješiti. Naoružan snajperom, Kirill opuca na vozačevo mjesto, ubivši Marie, a auto pada s mosta u rijeku. Kirill vjeruje da je Bourne mrtav, no on uspijeva otplivati na obalu neopažen. Bourne odlazi u Napulj s novcem i putovnicom u pokušaju da sazna zašto ga opet pokušavaju ubiti, vjerujući kako ga progoni Treadstone.
U Berlinu, Landy pronalazi podmetnuti otisak prsta i odlazi u sjedište CIA-e u Langley u Virginiju kako bi otkrila kome pripadaju. Otkriva da pripadaju Bourneu i počne ispitivati Abbotta o Treadstoneu. On priznaje da je dao ubiti Conklina nakon neuspjeha misije, ali nema pojma gdje je Bourne. Landy kaže Abbottu da je agent CIA-e koji je ukrao 30 milijuna dolara naveden u ukradenim dosjeima. Ruski političar Vladimir Neski trebao je identificirati lopova. No, prije što mu je to pošlo za rukom, ubila ga je njegova žena u hotelu u Berlinu, koja je nakon toga počinila samoubojstvo. Landy vjeruje da su Bourne i Conklin bili umiješani u krađu, a na temelju otisaka, da je Bourne odgovoran za smrt časnika CIA-e i izvora u Berlinu. Abbott i Landy odlaze u Berlin nadajući se kako će ući u trag Bourneu i uhvatiti ga.
Stigavši u Napulj, Bourne namjerno iskoristi putovnicu koja je naslovljena na njega. Agente u Langleyju obavještavaju o njegovu dolasku i on biva zadržan. Svlada talijanskog policajca i CIA-ina ispitivača, stavlja agentovu SIM karticu u svoj mobitel i pobjegne. Vozeći se, Bourne prima poziv od Landy, saznavši joj ime, broj telefona te da je osumnjičen za nedavna ubojstva u Berlinu. Ukrade auto i pođe u Njemačku. U Münchenu, provaljuje u kuću još jednog agenta Treadstonea. Po dolasku, agent, Jarda mu kaže da je Treadstone ugašen po Conklinovoj smrti; on i Bourne su jedini preostali iz projekta. Bourne shvaća kako je Jarda pozvao pojačanje. Jarda ga napadne, dvojica se potuku, a Bourne ga ubija. Postavlja zamku otvorivši plin i stavivši časopis u toster; kuća eksplodira po dolasku pojačanja.
U Amsterdamu, Landy i Abbott pronalaze Nicky Parsons, operativku Treadstonea u Parizu, i izlože joj situaciju. Bourne ih slijedi iz hotela u ured CIA-e u Berlinu. Naoružan snajperom s obližnje zgrade, Bourne naziva Landy na telefon, ispitujući za njene namjere. Ona mu kaže da ga love zato što je ubio dvoje ljudi u Berlinu. Iako Landy misli na agente, on misli da se referira na Neskog i njegovu ženu. Bourne dogovara sastanak s Nicky na Alexanderplatzu, gdje koristi brojni anti-kapitalistički prosvjed kako bi izbjegao nadzor. Odvodi Nicky do podzemne željeznice i ispita je, saznavši da je Abbott bio šef Treadstonea, a ne Conklin. Vraća mu se flashback na ubojstvo Neskog u Brecker Hotelu, ali Nicky ne zna ništa o tome. Nakon što je čuo razgovor preko Nickyna odašiljača, Landy počinje vjerovati da je Bourneu namješteno. Na njeno i Abbottovo iznenađenje, Bourne pušta Nicky neozlijeđenu. U uredu, Abbottov suradnik Danny Zorn postaje siguran kako je Bourneu namješteno nakon što je pregledao podrum gdje je pronađena bomba s Bourneovim otiscima. Nakon što je otkrio svoja zapažanja Abbottu, ovaj ga izbode do smrti, dokazujući svoju umiješanost u urotu.
Bourne se vraća u Brecker Hotel u Berlinu i prisjeti se misije. Poslan je da ubije Neskog po Conklinovoj naredbi; i kad se Neskijeva žena nenadano pojavila, ustrijelio je njega, a zatim i nju, namjestivši tijela tako da izgleda kao ubojstvo i samoubojstvo. Njemačka policija stiže nakon što je recepcija hotela otkrila da je Bourne tražen, što prekida Bourneov flashback i prisiljava ga da pobjegne iz zgrade preko fasade. Nakon što ga je izigrao, Bourne provaljuje u Abbottovu hotelsku sobu i snima razgovor između njega i Gretkova koji ih inkriminira za krađu novca. Abboott priznaje da je naredio Bourneovo ubojstvo (Marie nije bila meta), ubojstvo Neskog od strane Bournea, Kirillovo ubojstvo dvojice agenata te da je podmetnuo otiske prstiju. Zbog poštovanja prema Marienu uvjerenju u nenasilne metode, Bourne pošteđuje Abbottov život. Zornovo tijelo pronalaze u uredu, a Landy, shvativši da ga je Abbott ubio, odlazi kako bi se suočila s Abbottom, koji je u međuvremenu počinio samoubojstvo. Landy kasnije dobiva vrpcu koju je Bourne snimio.
Bourne odlazi u Moskvu kako bi pronašao Neskijevu kćer, gdje ga ranjava Kirill. Nakon spektakularne automobilske potjere po ulicama Moskve, Bourne prisiljava Kirilla da se zabije u stup tunela. Gretkova uhićuje ruska policija nakon što im je Landy dostavila dokaze koje je dobila od Bournea. Bourne odlazi u stan Neksijeve kćeri i kaže joj kako joj majka nije ubila oca, a zatim počinila samoubojstvo - Bourne ih je ubio oboje na misiji koja je krenula krivim smjerom, i da se ispričava.
Priča se vraća u New York. Bourne nazove Landy na mobitel, pitajući je traži li ga još CIA. Landy mu zahvaljuje zbog vrpce, koju je CIA iskoristila kako bi riješila nesporazume oko zamke koju su mu postavili. Prije što Bourne spušta, Landy otkriva Bourneu da mu je pravo ime David Webb i da je rođen 15. travnja 1971. u Nixi u Missouriju. Nakon što mu ona predloži da dođe na razgovor, Bourne odbije rekavši, "Odmori se, Pam. Izgledaš umorno." Bourne se izgubi među ljudima u New Yorku uz zvuke Mobyjeve pjesme "Extreme Ways".
Razlike u odnosu na roman
Postoji mnogo razlika između romana Bourneova nadmoć i romana. U romanu, David Webb (alter ego Jasona Bournea) nije u bijegu. On i Marie su sada u braku, a Marie ne umire. Webb je profesor istočnih studija, ali ga na oku drže Alexander Conklin i Mo Panov, psihijatar koji mu je pomogao da se prisjeti prošlosti. Premisa događaja je jednaka: netko koristi ime "Jason Bourne" u seriji ubojstava u Aziji koji bi trebali omogućiti kineskim nacionalistima da svrgnu komuniste. U pokušaju da ulove lažnog Bournea, CIA otima Marie kako bi prisilila Webba na suradnju. Bourne pronalazi lažnog Bournea i ubija ga. Zatim se vraća u Kinu kako bi ubio visokorangiranog službenika kineske vlade koji stoji iza tajnovitih ubojstava koja su započela cijelu priču. Kad je to obavio, vraća se Marie na svoju akademiju u Maineu u SAD-u, sve dok se "Šakal" ne vraća po njega u "Bourneovu ultimatumu".
Većina događaja iz Bourneove nadmoći odvija se u Kini, Hong Kongu i Macauu, dok u mjesta događaja u filmu Indija, Berlin i Moskva.
Reakcije
Bourneova nadmoć zaradila je 288,500,217 dolara. Recenzije na internetu su uglavnom bile pozitivne, dok su kritike u prvom redu bile upućene lošem radu kamere koji je otežao gledanje nekoliko akcijskih scena, što se ponovilo i u Bourneovu ultimatumu. Na dodjeli Taurus World Stunt nagrada 2005., iskusni ruski kaskaderski koordinator Viktor Ivanov je osvojio nagradu za svoju vožnju u sceni moskovske potjere. Dan Bradley, pomoćni redatelj na filmu, također je osvojio nagradu za kaskaderske scene.
DVD izdanje filma sadrži drugačiji završetak filma. Bourne se sruši u moskovskom parku nakon priznanja Neskijevoj kćeri. Budi se u bolnici, a prije bijega mu Landy kaže njegovo pravo ime.
Soundtrack
Originalni soundtrack skladao je John Powell, no na njemu se našla i nova verzija Mobyjeve pjesme "Extreme Ways".
Kontroverze oko popisa birača u Hrvatskoj
desno|mini|250px|Vrgorac, samo jedno od naselja koja se često spominju da imaju netočan popis birača Kontroverze oko popisa birača u Hrvatskoj odnose se na stalne optužbe raznih nevladinih udruga o manipuliranju broja birača ili nepreciznoj evidenciji broja birača te države. Državni ured za upravu pod vodstvom Antuna Palarića samo nekoliko dana prije izbora 2007. objavio je popis birača prema kojem u Hrvatskoj ima 4.073.294 birača, što je oko 105.000 birača više nego 2003. godine. Kako je u Hrvatskoj oko 900.000 onih koji nemaju biračko pravo jer su mlađi od 18 godina, proizlazi da Hrvatska ima oko 5 milijuna stanovnika, što je u suprotnosti sa popisom stanovištva iz 2001. prema kojem je ona imala samo 4.4 milijuna. GONG je nakon istih izbora ponovno upozorio na problem neažuriranih popisa birača za inozemstvo, odnosno na postojanje velikog broja preminulih birača u tim popisima. Procjena GONG-a je da se radi o "najmanje 20 posto birača".
Tvrdnje o više glasača nego broja stanovnika
Prema rezultatu istraživanja političkog blogera Marka Rakara te nekolicine blogera okupljenih oko kolaborativnog političkog bloga pollitika.com, popisi stanovništva pokazali su da će na izborima 2009. pravo glasa imati 4.478.386 birača, dok u Hrvatskoj živi 4.437.360 stanovnika, prema popisu iz 2001.
Treba izbjeći zabunu između broja birača i broja birača u Hrvatskoj. Naime broj birača se sastoji od broja birača u Hrvatskoj njih 3.824.731, broja birača nacionalnih manjina njih 248.899 i broja birača iz dijaspore njih 404.950. Zajedno to čini brojku od 4.478.580 birača.
Dodatnu zabunu unosi to što se pripadnici manjina nalaze i na popisu birača u RH i na popisu birača nacionalnih manjina, pa je česta pogreška njihovo zbrajanje, iako su oni već uračunati u brojku od 3.824.731. Njihovim duplim računanjem dobiva se brojka od 4.073.630 birača.
Razlici između popisa stanovništva i popisa birača doprinosi i to što velik broj birača nacionalnih manjina ne živi u RH, ali se vodi na popisima birača te ostvaruje svoje biračko pravo.
Potrebna je posebna pažnja jer se ponekada ovim podacima namjerno manipulira. Kako bi dokazao tu “nezakonitu rabotu”, Rakar je pokrenuo svoju stranicu na kojoj se po prvi put može vidjeti koliko se na pojedinoj adresi u Hrvatskoj nalazi registriranih birača. "Javna je tajna da se biračkim popisima manipulira već gotovo dva desetljeća, a sve kako bi se osigurala prevlast točno određene političke grupacije na izborima", tvrdi Rakar. Ističe da je ovo manipuliranje osobito izraženo na lokalnim izborima kada prevagu može odnijeti i stotinjak glasova i kada Hrvatska obično postaje zemlja s većim brojem glasača od stanovnika. Izborna prijevara temelji se na dvije osnovne metode, tvrdi Rakar. Prva je manje organizirana ali mnogobrojna – obitelj koja živi u Hrvatskoj dopušta svojoj rodbini iz primjerice Hercegovine da prijavi svoje prebivalište na njihovoj kućnoj adresi. Ovo je relativno teško razotkriti jer je riječ o “razmjerno” malim devijacijama. Druga metoda je osobito popularna u selima Zagore i pograničnim područjima. Naime, u pojedinim zaseocima i naseljima postoje ogromna razilaženja u broju birača i broju stanovnika, a birači su često prijavljeni na adrese bez kućnog broja. Neki od primjera su zaseoci u okolici Vrgorca poput Dusine ili Vinjana donjih. U takvim manjim sredinama neki su ljudi omogućili masovni upis birača na nepostojeće adrese, što je protuzakonito i kažnjivo djelo. U Hrvatskoj ima više od stotinu naselja s tako neuobičajenim prirastom birača, a nebulozan trend vidljiv je čak i u većim gradovima – u Makarskoj primjerice živi 13.716 stanovnika, dok je na popisu 14.091 birača. Na svojoj stranici Rakar predstavlja provjerene podatke za naselja u okolici Vrgorca:
Optužbe o organiziranom glasovanju
Postoji nekoliko optužbi o organiziranom glasovanju. Primjerice, vodeći nakon prvoga kruga gradonačelničkih izbora 2009. bio je kandidat HDZ-a Borislav Matković, inače bivši gradonačelnik i saborski zastupnik, koji je osvojio 2.314 glasova ili točno 50 %, jedan glas manje od potrebne većine za pobjedu. Međutim, prema tvrdnjama njegova suparnika nezavisnog kandidata Miljenka Pivca (osvojio 1.788 glasova ili 38,63 %), na izborni je dan 17. svibnja dovezeno više od tisuću birača autobusima iz Hercegovine ne bi li svoj glas dalo Matkoviću, otkriva Novi list. Po vrgoračkom kraju, pričaju mještani, širi se atmosfera straha i prijetnje onima koji u prvome krugu nisu dali svoj glas Matkoviću, pa čak i da je policija htjela privesti člana biračkog odbora koji je radio svoj posao i od birača tražio – identifikacijsku ispravu. Zastrašuju se i birači koji se dovoze iz inozemstva tvrdnjom da će im se oduzeti prava koja imaju poput dječjeg doplatka i sličnih socijalnih prava, navodi Novi list. U prilog tezi o velikom dovozu birača sa strane ide i podatak da je u Vrgorcu zabilježen najviši odaziv birača od svih gradova u Splitsko-dalmatinskoj županiji –64,45 %. Već samo otkrivanje priče o biračima s fiktivnim prebivalištem izazvalo je povišenu napetost u kraju, pa je tako napadnuta i televizijska ekipa koja je htjela snimiti prilog o tome. Navodna policijska istraga oko nezakonite prijave prebivališta pokazala je kako je sve u redu, usprkos postojanju osobnih iskaznica s nepostojećim adresama. Miljenko Pivac smatra da su građani Vrgorca oštećeni u svom temeljnom pravu jer ne mogu sami izabrati svoju lokalnu vlast. U tom izboru, naime, uvelike sudjeluju oni koji zapravo ne prebivaju u Vrgorcu: "Mi smo taoci jer ne možemo sami izabrati svoju vlast, koja god da je, jer imamo 30 do 40 posto fiktivno prijavljenih birača", smatra Pivac i dodaje da je u tom slučaju pitanje smisla organizirati izbore.
Optužbe o glasovanju mrtvih birača
Više puta je bilo primjedbi da se na popisima birača nalaze mrtvi, a u nekoliko slučajeva bilo je čak i primjera kada su nevladine organizacija otkrile da su mrtvi glasovali na izborima.
Tako je, primjerice, GONG upozorio kako procjenjuju da na popisu birača 2007. za inozemstvo ima najmanje 20 posto preminulih, ali su ipak bili zadovoljni jer su zabilježili mali broj nepravilnosti, pa stanje ocjenjuju puno boljim nego na prethodnim predsjedničkim izborima. Budući da postoji mogućnost zlouporabe popisa birača za dijasporu, GONG je pozvao nadležne da što prije ažuriraju popise kako netko ne bi došao u iskušenje da glasuje umjesto mrtvih osoba.
Kažu kako postoji opasnost da će broj mrtvih birača iz godine u godinu biti sve veći ako se popisi ne ažuriraju. Zanimljivo je da je na popisu i dalje Anđa Bezer koja je "mrtva" glasovala na predsjedničkim izborima, no tada nije zlouporabljen njezin glas. Provjerom mogućih zlouporaba kod devet slučajno odabranih starijih birača, utvrđeno je da je glasovala i 90-godišnjakinja koja je umrla prije dvije godine, dok druga biračica nije izašla na izbore zbog bolesti ali je označena kao da je glasala. U ostalim slučajevima nisu utvrđene nepravilnosti.
Cascine Ronco
Cascine Ronco ima više značenja:
Kontroverze oko popisa birača u Hrvatskoj
Optužbe o glasovanju mrtvih birača
Komentirajući nesređene popise birača i opasnost da će opet mrtvi glasovati u izborima 2009., tadašnji hrvatski predsjednik Stipe Mesić je rekao da je “''poslije svakih izbora treba urediti popise birača, ali ništa se nije poduzelo, pa kad dođu izbori opet mrtvi glasuju. Jedino neće u Varaždinu, tamo je groblje pod videonadzorom''“, zaključio je ironični Mesić.
Chapelle-Montlinard
Šapel Monlinar je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Šer koja pripada prefekturi Burž.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 494 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,14 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 175 metara (maksimalnoj 188 m, a minimalnoj 150 m).
Cascina de Liuraghi, Lodi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Matase
Matase su naselje u sastavu Općine Promina, u Šibensko-kninskoj županiji. Nalaze se oko 8 kilometara sjeveroistočno od Oklaja.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 50 stanovnika.
Antigona
thumb|desno|250px|Slika Antigone, autor Frederik Lejton Antigona je prema grčkoj mitologija bila kćerka tebanskog kralja Edipa koju je on dobio sa svojom majkom Jokastom.
Mit koji je Sofokle (496. pne.—406. pne.) dramatizovao u „Antigoni“ pripada krugu tebanskih legendi. Izdavanjem zapovesti da Polinik, Antigonin brat, ostane nesahranjen, Kreont, novi vladar Tebe, sledi atinski zakon koji ne dozvoljava pokop neprijatelja države. Porodica preminulog ima, međutim, obavezu prema njemu: mrtvi moraju da budu sahranjeni, makar simbolično, kako to Antigona i čini, pokrivanjem tela tankim slojem zemlje. Izvršavajući obavezu prema bogovima kojima pripada duša poginulog, ona krši Kreontovu zapovest.
Canneggia, Macerata
Canneggia je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 689 m.
Cascine San Pietro
Cascine San Pietro ima više značenja:
Parametadion
Parametadion je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 157,167 Da.
Lincoln Parish, Louisiana
je okrug u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 46.735, što je 4.226 (9,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rubredoksin—NAD(P)+ reduktaza
Rubredoksin—NAD(P)+ reduktaza (, rubredoksin-nikotinamid adenin dinukleotid (fosfat) reduktaza, rubredoksin-nikotinamid adenin, dinukleotid fosfatna reduktaza, NAD(P)+-rubredoksinska oksidoreduktaza, NAD(P)H-rubredoksinska oksidoreduktaza) je enzim sa sistematskim imenom rubredoksin:NAD(P)+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za rad enzima iz Pirococcus furiosus je neophodan FAD.
Danville, Pennsylvania
Danvil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.699, što je 198 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lunca, Vârfu Câmpului
Lunca je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Vârfu Câmpului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 822 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Dolores, Villa Corzo
Dolores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
Midlothian, Maryland
Midlotijan je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 320.
El Ciprés, La Grandeza
El Ciprés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Grandeza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2311 m.
Morelia, Amatán
Morelia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Amatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Oklopni vlak (razvrstavanje)
Oklopni vlak je vlak zaštićen oklopom, najčešće naoružan i napravljen u vojne svrhe.
Također može označavati:
Hunderdorf
Hunderdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Štraubing-Bogen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.299 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9278139.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štraubing-Bogen Hunderdorf se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Štraubing-Bogen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 338 metara. Površina opštine iznosi 22,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.299 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 148 stanovnika/km².
Cascine
Cascine ima više značenja:
Vaquetas, Petatlán
Vaquetas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Petatlán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
Cascinetta
Cascinetta ima više značenja:
Su Meriagu, Cagliari
Su Meriagu je naselje u Italiji u provinciji Cagliari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Ar Rukayb, Hajjah
Ar Rukayb je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1439 m.
Indoksil-UDPG glukoziltransferaza
Indoksil-UDPG glukoziltransferaza (, indoksil-UDPG-glukoziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-glukoza:indoksil 3-O-beta-D-glukoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim u manjoj meri deluje i na 4-, 5-, 6- i 7-hidroksiindol.
Livingston Parish, Louisiana
je okrug u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 128.026, što je 36.212 (39,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pallerano, Bologna
Pallerano je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Căpotești, Pădureni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
4432 McGraw-Hill
4432 McGraw-Hill je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,386 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 14,9.
Pallerano, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
San Ramón, Bacalar
San Ramón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Bacalar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Valfloriana, Trento
Valfloriana je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Oklopni vlak
mini|250px|Oklopni vlak koga su slovački ustanici godine 1944. koristili protiv Nijemaca u Drugom svjetskom ratu. Oklopni vlak ili oklopni voz je željeznički vlak čiji su vagoni i lokomotiva zaštićeni oklopom, te koji je u pravilu naoružan, odnosno opremljen artiljerijskim oruđem ili mitraljezima. Uglavnom su se koristili u drugoj polovici 19. i u prvoj polovici 20. vijeka, kada su pružali mogućnost da se brzo i na velike udaljenosti projicira vatrena moć. Njihovu upotrebu su postepeno počele istiskivati mnogo fleksibilnije motorizirane jedinice opremljene motornim i oklopnim vozilima, odnosno to što su oklopni vlakovi bili ranjivi na sabotaže željezničkih pruga i napade iz zraka. Posljednji put su korišteni u jugoslavenskim ratovima, pri čemu je najpoznatiji Krajina Express, koga je od 1991. do 1995. koristila Vojska Republike Srpske Krajine.
Peptidaza mitohondrijalna prerade
Peptidaza mitohondrijalna prerade (, proteinaza transofmacije mitohondrijskog proteinskog prekursora, matriks peptidaza, matriks procesujuća peptidaza, matriks procesujuća proteinaza, proteinaza transformacije mitohondrijskog proteinskog prekursora, MPP) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je prisutan u mitohondrijskom matriksu gljiva i sisara.
4431 Holeungholee
4431 Holeungholee je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 28,87 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,373 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,758 AJ.
Courtemaux
Kurtmo je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loare koja pripada prefekturi Montarži.
4431 Holeungholee
Ekscentricitet orbite iznosi 0,100, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 10,890 stepeni, a orbitalni period iznosi 1961,063 dana (5,369 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 10,90 a geometrijski albedo 0,092.
Asteroid je otkriven 28. novembra 1978. godine.
Eureka y Belén, Teapa
Eureka y Belén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Teapa.