cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roberto Baggio
Karijera
1990. prodat je Juventusu za €12 miliona ($19 miliona) uprkos negodovanja navijača Fiorentine, svetski rekord za transfer jednog igrača u to vreme. Sledeći transfer, desili su neredi na ulicama Firence, gde je bilo povređeno pedeset ljudi. Bađo se obratio njegovim navijačima rekavši: "Bio sam primoran da prihvatim transfer".
Hueyapan, Morelos
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6353 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2297 m.
Aluminijum karbonat
Aluminijum karbonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 86,990 Da.
Roberto Baggio
Karijera
1993. je osvojio svoj jedini trofej u Evropskim takmičenjima, pomogavši Juventusu da osvoji UEFA kup, u finalu je postigao jedan od tri Juventusova gola. Zahvaljujući njegovim performansama te godine dobio je obe nagrade, Zlatnu loptu (Ballon d'Or) i nagradu Najbolji fudbaler godine.
Prvi skudeto sa Juventusom Bađo je osvojio 1995. godine. Ovo je bila prva od mnogih ligaških titula koje će Juventus osvojiti 90-ih.
Nakon velikog pritiska predsednika Milana Silvija Berluskonija, i zbog umanjenja njegovih sposobnosti usled rastućeg talenta Alesandra Del Pjera, on je prodat Milanskom klubu. U to vreme, on je bio povezivan sa Mančester junajtedom i Blekbern roversom iz Premijer lige, ali nikakva ponuda nije stigla iz nijednog od ova dva kluba.
Bađo 1997. prelazi u Bolonju da bi ponovo oživeo njegovu karijeru, i nakon njegovog ličnog rekorda od 22 postignuta gola te sezone, bio je uključen u italijanskih startnih jedanaest za Svetsko prvenstvo 1998., na mesto mlađeg i omiljenijeg Alesandra Del Pjera. Cezare Maldini je bio kritikovan za stavljanje Del Pjera ispred Bađa, koji je jasno bio u boljoj formi, za četvrtfinalni meč protiv Francuske. Kada je Bađo ušao umesto Del Pjera Italija je igrala mnogo bolje. Cezare Maldini se kasnije izvinio Bađu što mu nije davao vremena za igru koliko zaslužuje.
Nakon Svetskog prvenstva 1998., Bađo je potpisao za Inter. Ovo se pokazalo kao nesrećan potez, jer ga je tadašnji trener Marčelo Lipi ubacivao u igru veoma malo. Ovo je uzrokovalo da Bađo izgubi mesto u nacionalnom timu. U njegovoj autobiografiji, Bađo je kasnije izjavio da se Lipi loše odnosio prema njemu nakon što je Bađo odbio da mu kaže koji su Interovi igrači izrazili negativno mišljenje o treneru. Njegov poslednji doprinos Interu su bila dva gola protiv Parme, u plej-ofu za poslednje mesto za Ligu šampiona.
Nakon dve godine sa Interom, da bi bio pozvan za Svetsko prvenstvo 2002., on prelazi u prethodno nemodernu Brešu. Na startu sezone 2001/02., postigao je osam golova u devet utakmica. Nažalost, tokom te sezone, je pocepao prednji križni ligament i meniskus u levom kolenu; uprkos ove ozbiljne povrede, vratio se tri utakmice pre kraja sezone, oporavivši se za samo 76 dana. U njegovoj prvoj utakmici nakon povratka, postigao je dva gola protiv svog bivšeg kluba Fiorentine, prvi od ta dva je postigao nakon samo dva minuta igre. Onda je bio strelac protiv još jednog tima za koji igrao, Bolonje. Međutim, Đovani Trapatoni nije poveo Bađa u Koreju i Japan, smatrajući da se nije u potpunosti opravio od povrede. Navijači i stručnjaci su kritikovali izostanak Bađa, i Italija je bez Bađove pomoći ispala pre nego što je stigla i do četvrtfinala, ne uspevši da ispuni očekivanja.
Bađo je nastavio da igra u Breši sve do odlaska u penziju 2004. Svoju poslednju utakmicu je odigrao 16. maja 2004. na San Siru protiv Milana. U 88. minutu, Brešin trener Đjani de Bjasi je zamenio Bađa tako da bi mogao dobiti aplauz koji zaslužuje. 80.000 prisutnih na San Siru dali su mu stajaće ovacije. Završio je karijeru sa 205 golova u Seriji A, što ga čini petim najboljim strelcem svih vremena iza Silvija Piole, Gunara Nordalh, Đuzepea Meace i Hose Altafinija. Njegov broj 10 je penzionisan od Breše. Svoj tristoti gol u karijeri je postigao 16. decembra 2002. u pobedi Breše kod kuće od 3-1 nad Pjačencom. On je prvi čovek u poslednjih 50 godina koji je uspeo da dostigne ovaj broj, iza jedino Piola (364) i Meaca (338).
Reprezentacija
Bađo je postigao 27 golova u 56 nastupa za nacionalni tim, četvrti najveći svih vremena. Jedini je italijanski igrač koji je postigao golove na tri Svetska prvenstva, sa ukupno 9 golova na Svetskim prvenstvima stavlja se zajedno sa Kristijanom Vijerijem i Paolom Rosijem kao jedan od najboljih Italijanskih strelaca na Svetskim prvenstvima. Sa svim njegovim talentom nikad nije bio nagrađen sa pobedom u nekom takmičenju u reprezentativnoj karijeri. On je promašio penal u finalu Svetskog prvenstva 1994., što je doprinelo da Italija na penale izgubi trofej od Brazila.
Svetsko prvenstvo 1990.
Bađijevo prvo Svetsko prvenstvo je bilo Svetsko prvenstvo 199o., iako je najčešće korišćen kao zamena na turniru, još uvek je bio u mogućnosti da pokaže svoj kvalitet, postigavši dva gola uključujući "najbolji gol turnira" protiv Čehoslovačke. Bađo je takođe dobro upamćen po svojoj klasi; iako je redovno zadužen za izvođenje penala za svoj tim, pomerio se u stranu kada je Italiji dosuđen jedan u meču za treće mesto, dozvolivši saigraču Salvatoreu Skilačiju da šutira i postigne gol i osvoji Zlatnu loptu.
Svetsko prvenstvo 1994.
Bađo je bio temelj italijanskog tima na Svetskom prvenstvu 1994., vodeći je do finala nakon lošeg starta. Postigao je pet golova, sve u nokaut fazi, i svaki meč je igrao id početka: dva u osmini finala protiv Nigerije (prvi postigao dva minuta pre kraja utakmice čime je obezbedio produžetke, a drugi u produžecima), jedan u četvrtfinalu protiv Španije (pobednički gol tri minuta pre kraja meča) i dva u pobedi nad Bugarskom u polufinalu. Bađo nije bio u potpunosti spreman za finale protiv Brazila, koje se završilo 0-0 nakon produžetaka; on je preuzeo poslednji penal za Italiju u penal završnici, ali njegov šut je otišao preko prečke i Brazilci su osvojili titulu. Dva druga Italijana, Franko Barezi i Daniele Masaro, su takođe pre njega omašili penale. Turnir je završio kao treći najbolji strelac.
Svetsko prvenstvo 1998.
U prvom meču Svetskog prvenstva 1998., Italija je igrala sa Čileom. Prvi gol je postigao Kristijan Vijeri na asistenciju Bađa. Čile je preuzelo vođstvo 2-1, i Bađo je kasnije napravio dobar pas ka Inzagiju ali golman Čilea Nelson Tapia je odlično reagovao i sačuvao prednost od 2-1. To je bilo tek treći put da tim povede protiv Italije na Svetskim prvenstvima tokom 90-ih. Krajem meča Bađov šut je zakačio ruku Čilenaskog odbrambenog igrača, što je rezultiralo penal koji je izveo Bađo i postigao gol, čime je utakmica završena sa 2-2. Sa ovim golom, on je postao jedini italijanski igrač koji je postigao gol na tri Svetska prvenstva.
Alex Castellanos
Alex Castellanos (Havana, 1954 -) je američki politički konzultant kubanskog porijekla koji radi za Republikansku stranku. Kao dijete je zajedno s roditeljima prebjegao s Kuba|Kube poslije Castrovog dolaska na vlast. S vremenom je stekao reputaciju jednog od najefektnijih republikanskih stratega, a specijalinost su mu televizijski video-spotovi za izborne kampanje, od kojih su neki - kao senatora Jessea Helmsa na izborima 1990. godine - bili predmetom kontroverze zbog navodno implicitnog rasizma.
Roberto Baggio
Svetsko prvenstvo 1998.
U četvrtfinalnom meču protiv Francuske, Bađo je ušao u drugom poluvremenu kao zamena. Italija je imala samo pet šuteva na celom meču, jedan od tih promašio je metu za samo nekoliko centimetara, a šutirao je Bađo; rezultat je ostao 0-0 i meč su odlučivali jedanaesterci. Bađo je postigao njegov penal, ali je Italija ipak izgubila od Francuske, koja je posle i osvojila titulu.
Rekordi
Bađo je odigrao 16 utakmica na Svetskim prvenstvima za Italiju. Irska je jedini tim sa kojim je Bađo igrao više od jednog puta u tih 16 utakmica. On je najbolji italijanski strelac svih vremena na Svetskim prvenstvima, sa 9 golova iz 16 nastupa (uz Rosija i Vijerija). Ali Bađo je jedini Italijan koji je postigao gol na tri Svetska prvenstva. Bađo je postigao 86% penala u Seriji A i u reprezentaciji, postigavši 76 od 91 penala, više nego bilo koji drugi igrač u italijanskoj fudbalskoj istoriji.
Kada je Bađo bio u nacionalnom timu, na Svetskim prvenstvima Italija je uvek ispadala na penale: 1990. od Argentine, 1994. od Brazila i 1998. od Francuske. Ipak, u 16 utakmica koje je igrao Italija je u regularnom delu utakmice izgubila samo jednom, u prvoj utakmici na Svetskom prvenstvu 1994. od Irske.
Religija
Bađo, nekadašnji rimokatolik, praktikuje Ničiren budizam i član je budističke organizacije Soka Gakai.
Lipová (Bardjejov)
Lipová je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 70 stanovnika.
La Labor, Tanlajás
La Labor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanlajás.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 277 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Balestrino, Asti
Balestrino je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
San Juan, Tantoyuca
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Mijat Tomić
Mijat Tomić (prije 1610. - 1656.) - hrvatska povijesna ličnost poznata kao vođa hajduka, koji su se borili protiv turske vlasti za vrijeme Osmanskog carstva. Rođen je u selu Gornji Brišnik, u današnjoj općini Tomislavgrad. Pjesme o njemu pjevali su i izdavali hrvatski guslari Željko Šimić (Hrvatski hajduk i narodni junak Mijat Tomić, Mijat Tomić i paša od Zvornika), Mirko Tomić (Mijat Tomić odmeće se u hajduke), Ivan Antosović, Jozo Radoš-Marić (Duvanjski junaci), Mile Baković (Duvno polje kolijevka Hrvata) itd. Knjiga "Junačina Mijat Tomić" Dubravka Horvatića spada u školske lektire. U Tomislavgradu postoji udruga ''Hajdučka družina Mijat Tomić".
Menominee, Illinois
Menomini je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 248, što je 11 (4,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mijat Tomić
Mladenačko doba Mijata Tomića
Po predaji Mijat je rano ostao bez roditelja (Ivana i Kate), dok je još bio u kolijevci i othranio ga je stric Niko. Iz dokumenata je vidljivo da je Mijat oko 1640. imao dva brata živa (stariji se zvao Marko), a po predaji imao je i dvije sestre: jednu - Mandu - majku poznatog hajduka Malog Marijana i drugu - Jelenu - koja je bila udana u Sinj. Kasnije su iz Gornjeg Brišnika preselili u Donji Brišnik, gdje se i danas ukazuje na mjesto i ostatke njegovih kuća.
Odmetanje Mijata Tomića u hajduke
O uzrocima odlaska Mijata Tomića u hajduke, u narodnoj predaji, koju je zabilježio Rubić, i u nekim pjesmama uzrok odlaska u hajduke vezan je za Mijatovo barjaktarstvo u svatovima bega Kopčića. Po toj predaji Kopčićevi svatovi su se uoči večere natjecali u bacanju kamena s ramena i u drugim igrama, a Tomić je u svemu prednjačio. Turcima to nije bilo svejedno i oni ga odluče ubiti. Mijat je osjetio što mu se sprema i kada je počela svatovska večera pobjegne iz kuće, iako su ga zvali da se vrati. Stric mu je već bio umro. Nije smio kući u strahu od Turaka i odmetne se u planinu Vran.
U pjesmi koja je zabilježena u Orašcu kod Zatona govori se da je onaj svat koji je prigovarao Amur-begu Kopčiću što je Mijatu povjerio barjak bio Osman Renković, pobunivši se:
"Gospodaru Kopčić Amur-bego, Sve si dobre skupio svatove, Ali imaš loša barjaktara, Kopile je od četiri baba.
''A kad ga je Mihat razumio, On je konjem na konja udario. Omlati mu dvije zaušnice; Kako ga je lako udario,''
Dva mu zdrava zuba izvadio, Ispanula, na travu panula."
U jednoj pjesmi, zabilježenoj u Petrovu polju kod Drniša, govori se, kako je Mijat bio netočno okrivljen i nepravedno osuđen na globu i batinanje, pa se poslije toga odmetnuo u hajduke.
Po jednom dubrovačkom podatku iz 1642. Mijat se Tomić odmetnuo u hajduke radi nasilja ondašnjeg ćehaje (povjerenika) hercegovačkog sandžak-bega, medutim o njegovu imenu i nešto pobliže o samom uzroku Mijatova odmetanja u hajduke dokument ne govori.
Hajdučka družina Mijata Tomića
Po predaji Mijatov bijeg u planinu Vran brzo se pročuo po duvanjskom kraju i oko Mijata se okupilo 60 drugova. Nastala je i poznata pjesma:
"Od zla oca, od gore matere, Kojem nije žao poginuti, Koji može stići i uteći, A on svoje sve nosi uza se,
Puška mu je i otac i majka, a za virnu ljubu i ne znade."
Kad je Mijat sagledao toliku družinu i svjestan poteškoća koje su ih očekivale, da bi iskušao njihovu hrabrost pred družinom, odere živa jarca, koji je drečeći podnosio muke. Na upit društva zašto to radi Mijat im odgovori: "Koji god od vas mojih drugova ne bi mogao ovako podnijeti, da ga dušmani živa oderu, onaj nije za moje družine". Kada je sutrašnji dan osvanuo od 60 drugova ostala mu je samo polovina.
U velikom broju narodnih pjesama iz Mijatova ciklusa spominje se njegova družina u brojnosti od 33 druga, u nekolicini pjesama navodi se brojnost njegove družine od 30 druga, dok se u pjesmi Mijat Tomić od kuma izdat, pogibe spominje jačina njegove družine od 40 druga. Neke navode narodne pjesme potvrđuju podaci iz dokumenata, pa i taj broj. U pismu koje je Mijat pisao oko Nove godine 1640. zapovjedniku Imotskog prijeti se s četrdeset svojih ljudi koji su rođeni pod puškom i sa sabljom.
Iz povijesnih podataka o hajducima vidljivo je da su se pojedine hajdučke družine radi sigurnijeg uspjeha pri napadajima na karavane i pojedina naselja udruživali i zajednički napadali. O tome se govori i u nekim narodnim pjesmama. Tako se u nekim pjesmama govori kako se Mijatova družina udružuje s družinama harambaša, kako se već nazivaju u tim pjesmama: bana Pivljanina, Trutaka Crnogorca, harambaše Zečevića biznad Goranacan, Muje Hrnjadina s Kladuše, Vuka Mandušića, harambaše Mitra, Petra Gusića, harambaše Plavše, Stojana Jankovića, Milutina Janka, Ilije Smiljanića, Marka Kotarana, Deli-Markovića i još nekih drugih.
Lăpugiu de Jos, Hunedoara
Lăpugiu de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1725 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Molinara, Pavia
Molinara je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Gertewitz
Gertevic je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Zale-Orla. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 174 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16075031.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Gertevic se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 358 metara. Površina opštine iznosi 4,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 174 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 41 stanovnika/km².
Calore, Venezia
Calore je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Alphonse Bertillon
Bertillon je također poznat i kao izumitelj policijske fotografije, odnosno snimanja kriminalaca iz nekoliko perspektiva u svrhu njihove identifikacije.
Fokejida
Fokejida (Φωκαΐς) naslov je jedne izgubljene grčke epske pesme koja se u antici pripisivala Homeru. U romansiranom Životu Homerovom, koji se nekada pripisivao Hesiodu, kaže se da je ta pesma napisana dok je Homer živeo u Testoridovoj kući u Fokeji. Međutim, upitno je i to da li je Testorid uopšte postojao i to gde je živeo. Kao ni za ostala homerska dela, ni za ovu se pesmu ne zna ko ju je zapravo napisao. Od nje je danas ostao samo jedan jedini fragment od ukupno tri ili četiri rečenice, u kojima se kaže da je Homer sastavio Malu Ilijadu i Fokejidu dok je živeo kod Testorida, ali da Fokiđani tvrde da je Fokejida ispevana kod njih.
Javor (razvrstavanje)
ili
Izvedeni toponimi:
Brsnik
Brsnik je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Brsnik se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Curitiba
Curitiba je grad u Brazilu u saveznoj državi Parana. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.797.408 stanovnika.
Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.797.408 stanovnika.
Opština Buchin, Caraș-Severin
Buchin je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 459 m.
La Isla, Santiago Jocotepec
La Isla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Manastir Nova Gračanica
Manastir Nova Gračanica je jedan od najznačajnijih manastira Srpske pravoslavne crkve u Sjedinjenim Američkim Državama. Nalazi se u Tird Lejku, predgrađu Čikaga.
Sjedište je Eparhije novogračaničko-srednjezapadnoameričke. Građevina predstavlja repliku manastira Gračanica sa Kosova i Metohije.
Saborna crkva u Bosanskom Petrovcu
Saborna crkva Svetih apostola Petra i Pavla u Bosanskom Petrovcu je glavni i najveći pravoslavni hram u Bosanskom Petrovcu, smešten uz sedište, vladičanski dvor Eparhije bihaćko-petrovačke Srpske pravoslavne crkve. Saborna crkva u Bosanskom Petrovcu je središnja crkva eparhije.
Istorijat
Saborna crkva Svetih apostola Petra i Pavla sagrađena 1890. godine, a osvećena 1891. od Mitropolita Georgija Nikolajevića.
Hram je teško oštećen i oskrnavljen 1941. god. od strane Nijemaca. Djelimično obnavljan 1969/70. i 1985/86. godine. Osnivanjem eparhije i dobijanjem zvanja sabornog hrama došlo do novog podsticaja. U razdoblju 1991-1994., za vrijeme Episkopa Hrizostoma, hram je potpuno obnovljen i osvećen 17. jula 1994. godine.
15. septembra 1995. i tokom narednih godina, do 2001., hram je teško oštećen i oskrnavljen od Armije BiH i od Muslimana. Ponovna obnova počela je od 2001/02. godine, od kada je hram djelimično obnovljen. Godine 2004. blagoslovom episkopa bihaćko-petrovačkog Gospodina Hrizostoma oslikana, južna i sjeverna strana unutrašnjosti hrama od strane poznatog akademskog slikara gospodina Mihaila Rakite.
Opština Tetipac, Guerrero
Tetipac je opština u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 9330 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1697 m.
Mihajlo Dejanović
Mihajlo Dejanović (Silaš, 1931), učitelj likovne kulture i pisac, autor romana "Zvona nad Branjinom" (2014). Živi u Klisi kod Osijeka.
Školovanje
Rođen je u siromašnoj nadničarskoj porodici i najstariji je sin Dragića i Milice Dejanović. U rodnom selu živio je do pred kraj trećeg razreda osnovne škole.
Stvaranjem ustaške Nezavisne Države Hrvatske 1941. godine, njegova porodica, kao sve ostale dobrovoljačke porodice iz Silaša i okolnih sela, protjerana je u Srbiju. Nastanili su se u selu Glogovcu u Mačvi kod dobrog domaćina Dragića Vesića. Tu je proveo četiri ratne godine i završio osnovnu školu, a potom je u šabačkoj Gimnaziji privatno položio prvi razred niže gimnazije.
Godine 1945. vratio se u Silaš i nastavio školovanje. Poslije male mature u vukovarskoj Gimnaziji, školske godine 1951/1952. završio je i Učiteljsku školu u Osijeku.
Učiteljevanje
Kao učitelj radio je u tri sela: u Branjini u Baranji (tri godine) i u Veri, a nakon šest godina prešao je u Centralnu osnovnu školu u Boboti. Položivši prijemni ispit, upisao se na Pedagošku akademiju u Osijeku, gdje je prvo diplomirao muzičku kulturu, a nešto kasnije i likovnu kulturu, koju je u školi cijelo vrijeme i predavao.
U penziju je otišao 1996. godine. Kako zbog astme nije bio sposoban za fizičke poslove, prihvatio se pisanja.
Pisanje
Prvo objavljeno djelo mu je "Priča o Iliji". U rukopisu ima pet romana, tri zbirke priča i zbirku pjesama. Godine 2014. objavljen mu je roman "Zvona nad Branjinom" u izdanju njegovog sina dr. Radomira Dejanovića te pododbora Beli Manastir i Bobota SKD-a "Prosvjeta" (254 str.).
Priznanja
"Za nesebičan doprinos u očuvanju kulture Srba" Veće srpske nacionalne manjina Vukovarsko-srijemske županije dodijelilo mu je 2009. godine zahvalnicu s ručnim satom.
El Gavillero, Magdalena Contreras
El Gavillero je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Magdalena Contreras.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2588 m.
Testorid iz Fokeje
Testorid iz Fokeje (Θεστορίδης ὁ Φωκαιεύς) bio je polulegendarni starogrčki pesnik, kome se u antici ponekad pripisivalo autorstvo Male Ilijade, jedne od pesama trojanskog ciklusa u okviru tzv. kikličkih epopeja.
Testorid se spominje u romansiranom Životu Homerovom, koji se nekada pripisivao Hesiodu. Prema tom spisu, kad je Homer došao u Fokeju, Testorid ga je ugostio, a za uzvrat je tražio dozvolu da zapiše Homerovu poeziju dok je ovaj recituje. Homer je to prihvatio te je Testoridu recitovao Ilijadu, Odiseju i Fokejidu, koja je obrađivala lokalne fokejske povesti i mitove. Ova je priča jedinstvena u odnosu na ostale antičke legende u vezi s Homerom po tome što sadrži tvrdnju o tome da je pisanje bilo poznato u Homerovom krugu, dok sve druge priče govore da su Homerove pesme prenošene samo usmeno njegovim sledbenicima ili potomcima. U Životu Homerovom dodaje se da se Testorid kasnije preselio na Hios, gde je izvodio Homerove pesme kao da su njegove vlastite te je tako stekao slavu. Homer je čuo glasine o tome, pa je naposletku i sam došao na Hios; Testorid, suočen s mogućnošću da bude osramoćen, u žurbi je napustio ostrvo.
G. Markwald izneo je tezu da je pravo Testoridovo ime bilo Partenije (Παρθένιος), za koga Suda kaže da je bio s Hiosa, da je bio sin Testora i da je pisao epske pesme, a o kome inače ništa drugo nije poznato.
Serrarola, Massa e Carrara
Serrarola je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Paso Seco, Zirándaro
Paso Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Tlatempan, Apetatitlán de Antonio Carvajal
Tlatempan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Apetatitlán de Antonio Carvajal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2837 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2275 m.
Bušinec
Bušinec je naselje u slovenskoj Općini Dolenjskim Topllicama. Bušinec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 35 stanovnika.
Osera, Piacenza
Osera je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Растиште
Растиште је насеље у Србији у општини Бајина Башта у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 473 становника (према попису из 1991. било је 517 становника).
Демографија
У насељу Растиште живи 405 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 46,9 година (44,2 код мушкараца и 49,8 код жена). У насељу има 188 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,52.
Saborna crkva u Kruševcu
mini|300px|d|Saborna crkva Svetog Đorđa i Gavrila u Kruševcu Saborna crkva roždestva Presvete Bogorodice u Kruševcu je glavni i najveći pravoslavni hram u Kruševcu. Saborna crkva u Kruševcu je sedište Eparhije kruševačke Srpske pravoslavne crkve.
Istorijat
Najraniji podaci o novoj Crkvi Svetog Đorđa su iz 1865. godine. Te godine su za 362 cesarska dukata kupljeni kućevni placevi od Stojana Petrovića, Alekse Marića i Živka Ilića za gradnju nove crkve. Međutim, zbog poteškoća oko isplate naknada za placeve gradnja je odgođena dve decenije.
Od 1873. pa sledećih 12 godina u dostupnim dokumantima nema podataka o gradnji crkve Svetog Đorđa u Kruševcu. Iz spiska planova izrađenih crkava u Kraljevini Srbiji, koji se čuva u arhivu SANU, saznajemo da je zidanje nove crkve počelo tek 1885. godine. Crkva Svetog Đorđa bila je 1898. godine ozidana i stavljena pod krov.
Tri zvona za novu crkvu plaćena su krajem 1902. godine. Ministar prosvete i crkvenih dela je 9. novembra 1902. godine odobrio ovaj izdatak.
Posle dosta problema, ugovor za izradu ikonostasa je zaključen 5. februara 1903. godine. Na drvenim pregradama ikonostasa izveden je u duborezu biljni ornament, naročito bogat oko prestonih ikona. Na ikonostasu su očuvane prvobitne ikone do danas. Iako je ugovorom za izradu ikonostasa angažovan jedan živopisac, Živko Jugović, u slikarstvu ikonostasa stilski se jasno razlikuju dve celine. Postoji velika razlika u stilu između gornjih i prestonih ikona. To je pojedine naučnike, među kojima Pavla Vasića, navelo na zaključak da su to radovi dvojice slikara. Sve upućuje, kaže P.Vasić „da su gornje ikone rad Živka Jugovića, a prestone ikone verovatno Milana Milovanovića“. Milovanović je verovatno radio ikone za crkvu Svetog Đorđa po svršetku Akademije u Minhenu, po svoj prilici u leto 1903. godine.
Na zidovima hrama urađeno je 12 fresaka. Za sada se ne zna ko je radio ove freske. U Letopisu je izneta pretpostavka Branka Milenkovića iz Kruševca, rođenog 1897. godine, da je ove freske radio italijanski umetnik Arminije, koji je Milenkoviću poklonio jednu lepu ikonu Sv.Spiridona na platnu.
Crkva je bila završena 1904. godine.
El Alto de San Joaquín, Jalostotitlán
El Alto de San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jalostotitlán.
Scranton, South Carolina
Skranton je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Bretenière (Dampjer)
Bretnijer je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Dole.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 165 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 101 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 257 m, a minimalnoj 208 m).
Scranton, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 932, što je 10 (-1,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Alto de San Joaquín, Jalostotitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1868 m.
Rudy Giuliani
Rudolph William Louis Giuliani III ( 28. svibnja 1944.), američki republikanski političar, bivši gradonačelnik New Yorka i poslovni čovjek.
Životopis
Rudy Giuliani rođen je u Brooklynu u imigrantskoj talijanskoj radničkoj obitelji. Rudyjev otac Harold imao je određenih veza sa organiziranim kriminalom i mafijom pa je zbog kaznenog djela napada i razbojništva osuđen na kaznu zatvora koju je odslužio u čuvenom zatvoru Sing Sing. Sa sedam godina Rudy se sa obitelji seli u Long Island. Tamo završava katoličku osnovnu i srednju školu, te upisuje New York University School of Law na Manhattanu na kojem sveučilištu završava pravo te postaje doctor iuris 1968. godine.
Politička karijera
Svoju političku karijeru Giuliani počinje 1989. godine natjecavši se, kao predstavnik Republikanske stranke na izborima za gradonačelnika New Yorka ali doživljava poraz od kandidata Demokratske stranke. 1993. godine u svome drugom pokušaju Giuliani uspijeva pobijediti na izborima za gradonačelnika New Yorka, a što mu uspijeva i 1997. godine kada je ponovno izabran. Godine 2000. je otpočeo kampanju za senatora, ali je od nje odustao, navodeći zdravstvene razloge.
Svoju najveću političku slavu doživio je za vrijeme i nakon terorističkih napada na New York 11. rujna 2001. godine nesebično se angažirajući radi otklanjanja posljedica napada. Tada je dobio nadimak gradonačelnik Amerike i proglašen je ličnošću godine 2001. od strane magazina Time. U veljači 2007. objavio je svoju kandidaturu za predsjedničke izbore 2008. godine te su mu istraživanja mnijenja davala najviše izgleda od svih kandidata Republikanske stranke. No, nakon poraza na predizborima na Floridi u siječnju 2008. povukao kandidaturu.
Kao političar istakao se svojim praktičnim sposobnostima unapređujući gradski život New Yorka i smanjujući stopu kriminaliteta u njemu, dok mu kritičari spočitavaju autoritarnost. Rudy Giuliani tri puta se ženio te ima dvoje djece iz drugog braka. Trenutno je vrlo uspješan poslovni čovjek.
Islandska Slobodna Država
Islandska Zajednica (Þjóðveldið), također poznata i kao Islandska Slobodna Država ili Islandska Republika bila je država koja je postojala na današnjem Islandu od oko 930. do 1262. godine. Osnovali su nordijski doseljenici i njihovi potomci, uglavnom iz današnje Norveške; kao tradicionalni datum nastanka se navodi godina 930. kada se prvi put sastao Althing ili opća skupština, koja dan-danas djeluje kao islandski parlament, a u koji je u vrijeme Zajednice služio kao glavno zakonodavno i sudsko tijelo. Za Zajednicu, odnosno Island u to vrijeme, je bilo karakteristično da nije imala državnog poglavara; skupštinom su tek ceremonijalno predsjedali potomci Ingolfra Arnarsona, prvog naseljenika na Islandu; na nižoj razini su postojale poglavice (goðar) koje su upravljale nižim upravnim jedinicama poznatim kao goðorð - svojevrsnim klanovima kojima se, nezavisno od porijekla, mogao po volji pridružiti svaki Islanđanin. Odlukom Allthinga je godine 1000. je cijeli Island prešao na kršćanstvo, a 1177. su njegovi zakoni, dotada prenošeni usmenom predajom, uredno zapisani (Grágás). U 13. vijeku je Zajednica došla u krizu zbog višedecenijskih krvavih sukoba među klanovima, poznatih kao Doba Sturlunga, ali i zbog političkog pritiska norveških kraljeva. Godine 1262. su islandski poglavice potpisali tzv. Stari pakt kojim su se zakleli na vjernost norveškom kralju Haakonu IV kao svom državnom poglavaru. Time je prestala postojati Islandska Zajednica kao samostalna država.
Islandska Zajednica je sa svojim društveno-političkim uređenjem atipičnim za Evropu u srednjem vijeku, odnosno za cijelu evropsku historiju uopće, privukla pažnju historičara i politologa u 19. vijeku, prvenstveno onih anarhističke orijentacije. Mnogi anarhistički teoretičari njeno 300-godišnje postojanje smatraju krunskim dokazom u prilog tezi da anarhija može funkcionirati kao oblik društvenog uređenja.
Slovački jezik
Slovački jezik (sl. slovenský jazyk ili slovenčina) službeni je jezik Republike Slovačke te Vojvodine u Srbiji, s pet milijuna stanovnika (broj Slovaka u drugim državama procjenjuje se na oko milijun).
Slovački se, kao skupina dijalekata, izdvojio iz kasnoga praslavenskoga još u 10. stoljeće, ali je kao standardni jezik uspostavljen tek polovicom 19. stoljeća. Od 15. do 17. stoljeća služio je kao kulturni jezik u Slovačkoj češki s mnogim slovačkim osobinama. Prvi pokušaji uvođenja slovačkoga književnog jezika zabilježeni su u 18. stoljeću. Na istoku Slovačke pokušali su to kalvinisti, a na zapadu Anton Bernolák. Međutim, tek je Ľudovítu Štúru u četrdesetim godinama 19. stoljeća uspjelo uspostaviti književni jezik utemeljen na srednjoslovačkim dijalektima.
Izgradnji standardne norme bitno je pridonijela slovačka gramatika "Mluvnica jazyka slovenského" Martina Hattale iz 1864. godine, a zasluge za daljnji razvoj standardnog jezika ima "Rukoväť spisovnej reči slovenskej" S. Czambela iz 1902. Prvi je pravopis "Pravidlá slovenského pravopisu" tiskan 1931. Za vrijeme slovačke države, između 1939. i 1945., mnogi su čehizmi, koji su bili brojni kao i germanizmi i hungarizmi, zamijenjeni domaćim riječima. Slovačko je pismo latinica obogaćena nekolicinom dijakritičkih znakova i dvoslova koji označuju jedan glas.
Danski jezik
Danski jezik (danski dansk sprog) je germanski jezik u podgrupi skandinavskih jezika.
Bokmal (bokmål) varijanta norveškog jezika se može smatrati danskim dijalektom. To je posledica činjenice da su Danska i Norveška 400 godina živele u uniji. Govornici švedskog takođe uglavnom razumeju danski.
Danski se izdvojio kao poseban skandinavski jezik prevodom Biblije na danski 1550. Usled vikinških ili danskih invazija, skandinavski je izvršio veliki uticaj na engleski jezik, naročito u lokalnim dijalektima Jorkšira.
Harghita (okrug)
Harghita čita se Hargita (rumunjski: Județul Harghita, (mađarski: Hargita megye) je jedan od 41 rumunjskih okruga (județa / jedinica lokalne uprave) na istoku Rumunjske u Transilvaniji.
Danski jezik
Standardni danski se danas zasniva na govoru Kopenhagena i okoline (rigsdansk).
Contrada Gatto, Palermo
Contrada Gatto je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Danski jezik
Karaktristike
Danski jezik ima veoma komplikovana pravila izgovora, sa mnogo redukcija, glotalni stop (stød), i čak 27 samoglasničkih fonema, koje se dele na kratke i duge. Suglasnika ima 17, diftonga 25.
Harghita (okrug)
Geografske karakteristike
Harghita graniči sa okruzima; Suceavom sa sjevera, Neamțom i Bacăom sa istoka, Braşovom i Covasnom sa juga i Mureşom sa zapada.
Danski jezik
Karaktristike
Postoje dva gramatička roda, zajednički i neutralni. Glagoli se ne menjaju po licima u prezentu, ali ima mnogo nepravilnih. Reči se često spajaju u duge složene izraze, slično kao u nemačkom.
Harghita (okrug)
Geografske karakteristike
Teren Harghite prostire se po Istočnim Karpatima, tu leže planinski masivi Baraolt, Gurghiu i vulkanski Harghita u kom leže dvije depresije Ciuc i Gurge.
Danski jezik
Karaktristike
Rečnik danskog je pretrpeo najviše uticaja od starijih i savremenih nemačkih dijalekata (naročito niski nemački), francuskog i engleskog jezika. Pri brojanju, kombinuje se nemački (jedinice dolaze pre desetica) i francuski sistem: šezdeset je tri puta 20, osamdeset četiri puta 20. Čak je 50 dva i po puta dvadeset.
Harghita (okrug)
Geografske karakteristike
U Harghiti izviru dvije najznačajnije rijeke Transilvanije Moriš koji teče prema sjeverozapadu i Olt koji oplakuje jug. Administrativni centar je grad - Miercurea-Ciuc, ostala veća naselja su Odorheiu Secuiesc, Gheorgheni i Toplița.
U Harghiti ima puno termalnih izvora pored kojih su se razvila lječilišta; Borsec, Jigodin, Sâncrăieni i Tuşnad. Kod Tuşnada se nalazi jedino rumunjsko vulkansko jezero Sfânta Ana.
Harghita ima površinu od 6,639 km² a po popisu stanovništva iz 2011. imala je 310,867 stanovnika, njihov nacionalni sastav bio je slijedeći: Tako da je Okrug Harghita prvi po broju Mađara, odmah do njega je susjedni Okrug Covasna.
Harghita je pretežno poljoprivredni kraj, u kom se stanovnici bave stočarstvom, ratarstvom i voćarstvom.
Banchela, Asti
Banchela je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Harghita (okrug)
Geografske karakteristike
Harghita ima i nešto industrije u Sâncrăienu, Odorheiu Secuiescu i Sânsimionu se proizvode tekstil, prehrambeni proizvodi i obrađuje drvo. Strojevi se proizvode u Odorheiu Secuiescu i Vlahițasi, željezna ruda kopa se kod Lueta, a sol kod Praida.
Banchela, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Danski jezik
Karaktristike
Za pisanje, koristi se standardni latinični alfabet, uz dodatak slova æ, ø, i å (zamena za aa).
Primer teksta
Alle mennesker er født frie og lige i værdighed og rettigheder. De er udstyret med fornuft og samvittighed, og de bør handle mod hverandre i en broderskabets ånd.
Prevod: Sva ljudska bića se rađaju slobodna i jednaka po dostojanstvu i pravima. Obdarena su razumom i savešću, i treba da se odnose jedna prema drugima u duhu bratstva.
(poznata dečija igra sa kockama)
Brezovica pri Stopičah
Brezovica pri Stopičah je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Brezovica pri Stopičah se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 30 stanovnika.
Masturbacija
thumb|Masturbacija thumb|Masturbacija thumb|left|Žena masturbira, 1913. crtež [[Gustav Klimt|Gustava Klimta.]]
Masturbacija je seksualna stimulacija, najčešći predmet su vlastite genitalije sve do postizanja orgazma. Najčešće se izvodi ručno, no i drugi tipovi tjelesnog dodira nisu isključeni (osim snošaja), kao ni uporaba drugih predmeta ili neka kombinacija prethodnih načina.
Osim samozadovoljavanja, masturbacijom se smatra i međusobno zadovoljavanje partnera gorenavedenim načinima.
Masturbacija u životinja je primjećena kod mnogih vrsta, na slobodi i u zatočeništvu.
Etimologija
Riječ masturbation dolazi ili od grčke riječi mezea (μεζεα, "penisi") ili latinske kombinacije manus ("ruka") i turbare ("dirati").
Medvedgrad
250px|right|thumb|Pogled na Medvedgrad
Medvedgrad je stari grad (gradina, utvrđenje) sagrađen u 13. vijeku na jugozapadnom obronku planine Medvednice.
Na Medvedgradu se nalazi ranogotička kapelica svetih Filipa i Jakova i Oltar domovine, spomenik palim Hrvatima u Domovinskom ratu. S Medvedgrada se pruža izvrstan pogled na Zagreb, uz pogled iz Sljemenske žičare to je najbolje mjesto za promatranje Zagreba noću.
Najveći lik ugarskog humanizma, pjesnik i slavonski ban Janus Pannonius (Ivan Česmički) umro je na Medvedgradu 1472. godine. <!-- by Gagily:
Stara čuvarica Zagreba, planina Medvednica, najljepša je u jesen i proljeće, kad oslikava nebrojenim nijansama prirodne mjene. Iskoristila sam suhe jesenske dane za šetnju po dijelovima Medvednice, ponovno iznenađena njenom raznolikošću i osebujnošću.
Kad su Turci harali zemljom i stigli do Medvedgrada, nitko nije htio pomoći Crnoj kraljici da obrani svoj dom zbog njenog groznog ponašanja prema svima. Zato ona pozove vraga i zakune se: - Pukni, vrag, dam ti Medvedgrad! - Vrag se ne odazove njenim ponudama, sve dok ona ne veli: - Pukni, vrag, dam ti Medvedgrad i sebe! - i zaista vrag otjera Turke. Sad je kraljica htjela prevariti nečastivog, ponudivši dvanaest vjedara zlata onome tko je triput oko tvrđave pronese i tako obrne kletvu. To nikome nije uspjelo, zbog paklenih stupica koje im je sam vrag postavio - pa kraljica bude još i gore prokleta. Kad je umrla, pretvori se u zmijsku kraljicu, a njene podanice čuvaju njeno zlato. Postoji čak jedna priča da je neki mladić uspio ubiti zmiju što čuva zlato, ali ipak se nije usudio uzeti ga, znajući da je prokleto od Crne kraljice. Blago je vjerovatno u hodnicima koji povezuju Medvedgrad s crkvom Svetog Marka u Zagrebu, ili nekom drugom gornjogradskom lokacijom. No, nitko više neće prolaziti tim hodnicima, sve dok se prokletstvo ne skine: a to će učiniti onaj tko poljubi veliku zmiju i time je ponovno pretvori u lijepu Crnu kraljicu. Neki su pokušali, ali u zadnji čas ustuknuli od straha pa se čini da ipak prokletstvo nikad neće osloboditi skrivene hodnike grada.
Hram Svetih apostola Vartolomeja i Varnave
Ideja o gradnji hrama u Rakovici potiče iz 1935. godine. Naselje Rakovica je u prethodnom periodu u parohijskom smislu pripadalo manastiru Svetog Arhangela Mihaila u Rakovici, kao i okolna naselja: Knjaževac (Kneževac), Žarkovo, Sremčica, Jajinci, Banjica, Resnik, Pinosava, Rušanj i Rakovica (selo). Sa rastom i razvojem ovih naselja zidani su i novi hramovi.
Los Gemelos, Villa Corzo
Los Gemelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Hram Svetih apostola Vartolomeja i Varnave
Tako je i naselje Rakovica, nakon Prvog svetskog rata, počelo da se razvija u industrijsku zonu sa znatno uvećanim brojem stanovnika.
Medvedgrad
No, najpoznatija mitska stavnovnica Medvednice je Crna kraljica. Razne legende o ovoj moćnoj vladarici se protežu kroz mnoge hrvatske krajeve. Ona je, primjerice, prema predaji stvorila i Plitvička jezera: nakon velike žege i sparine koja je mučila narod, a ni nebo se ne htjede smilovati i poslati spasonosne kapi kiše, pojavi se na poljani Crna kraljica sa svojom veličanstvenom pratnjom. Ona pošalje silnu kišu, spasi narod od suše, i stvori Plitvička jezera. Smatra se da je prvotno ova mitska figura nastala iz priča koje su se spredale u narodu o zloj Barbari Celjskoj, sestri Fridricha, glavnog aktera u priči o Veronici, nesretno okončaloj u Velikom taboru. Kažu da je ta Barbara bacala svoje ljubavnike s kula starih gradova u kojima je živjela, a među njima je i Medvedgrad. -->
Los Gemelos, Villa Corzo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 903 m.
Hram Svetih apostola Vartolomeja i Varnave
U ovakvim okolnostima, predsednik političke opštine u Knjaževcu, gospodin Kosta Krezić, sa još nekoliko građana pokreće inicijativu da se parohija kneževačka proširi i da u njen sastav uđu već poveća naselja, poput Rakovice i Košutnjaka. 1936. godine u Crkvenoj upravi kneževačke parohije, doneta je odluka da se hram podigne u Rakovici, jer je ona postala središte proširene kneževačke parohije. Odlučeno je i da jedno izaslanstvo poseti Njegovu Svetost Patrijarha srpskog Varnavu u Sremskim Karlovcima, radi dobijanja saglasnosti i blagoslova za naredne poduhvate.
Ktitor
Uporedo sa ovim događajima, Patrijarha je posetila i udovica Jelena Radojkić iz Beograda, sa namerom da ovekoveči uspomenu na sebe, umrlog supruga gospodina Nikolu, bivšeg blagajnika Ministarstva prosvete, kao i umrlu jedinicu-kćer Biseniju, budući da je njen suprug ostavio legat od 319.000 dinara, namenjen pomenutoj svrsi. Patrijarhov savet se sastojao u predlogu da gđa Jelena podigne hram u Rakovici, što je ona rado prihvatila.
NASA TV
NASA TV (ranije nazvana „NASA Selekt“, NASA Select) je televizijski kanal američke agencije NASA. Kanal se emituje preko satelita, kao i putem simulkasta (simultanog emitovanja) na sajtu agencije NASA. Kanal je počeo sa emitovanjem 1980ih kako bi tehničari, inženjeri i kontrolori misije mogli uživo da prate poletanja raketa-nosača, kao i operacije u orbiti. NASA je posedovala televizijski odsek još od početka svemirskog doba radi arhiviranja svih istorijskih događaja, kao i da se obezbede snimci za javnost.
Hram Svetih apostola Vartolomeja i Varnave
Ktitor
Ubrzo, 3. aprila 1937. godine, obrazovan je odbor za podizanje Hrama, u kom su za počasne predsednike imenovani Episkop Mitrofan, starešina manastira Rakovice, i Jelena Radojkić. Ktitorka je posetila planirano zemljište i izrazila zadovoljstvo odabranom lokacijom za gradnju, jer će hram sa ovog brežuljka dominirati okolinom i sa svih okolnih brda će se lepo videti u jednom živopisnom okruženju. Iznenadna bolest i smrt patrijarha Varnave (23. jula 1937. godine) odložili su otpočinjanje prvih radova. Naime, blaženopočivši Patrijarh nije stigao da odobri novoizrađeni plan, niti je izašao da vidi teren na kom bi trebao da se zida. Osim toga, patrijarh je preuzeo na sebe da iznađe finansijsku potporu za veći hram od objekta koji je bio predviđen prvobitnim planom. Odlučeno je da se, shodno sumi kojom se raspolagalo, hram stavi pod krov, misleći pritom da se ostvare izvesne uštede, a da se ikonostas, ostale potrebe, kao i izgradnja parohijskog doma, ostave za kasnije.
NASA TV
Na televiziji se prikazuje veliki broj obrazovnih emisija za sve uzraste. Takođe se direktno prenose sve misije u svemir sa ljudskom posadom, među kojim su i letovi na Međunarodnu svemirsku stanicu, kao i lansiranje i bitniji događaji robotizovanih misija i lansiranja drugih svemirskih agencija sa kojim NASA sarađuje. Mreža je prešla sa analognog na digitalno emitovanje signala 2005. godine, nakon misije STS-114, čime je prekinula paralelno emitovanje analognog i digitalnog signala.
Hram Svetih apostola Vartolomeja i Varnave
Izgradnja hrama
Osvećenje temelja hrama je izvršeno 15. avgusta 1937. godine od strane Mitropolita skopskog Josifa. Letopisac svedoči da je bila prisutna i uvažena zadužbinarka, Episkop Mitrofan, kao i da je celo gradilište bilo puno naroda. Po osvećenju, pristupilo se ubrzanim radovima i prikupljanju sredstava koja nedostaju. Pri ovakvim okolnostima, odlučeno je da se zamoli ktitorka Jelena Radojkić za dodatnu pomoć, i ona se rado odazvala priloživši još 100.000 dinara. U januaru 1939. godine, Odbor za gradnju hrama primio je ček na iznos od 99.990 dinara iz sume novčanih sredstava kojom je za života raspolagao blaženopočivši Patrijarh Varnava, namenjen izgradnji novog hrama.
Do kraja 1937. godine hram je ozidan i pokriven, a 6. juna 1938. sasvim završen. Ktitorka je hram snabdela sa tri zvona koja su postavljena i osvećena u oktobru 1938. godine. Crkvena opština je donela odluku da „radi zasluga blaženopočivšeg Patrijarha Varnave na radu u svetoj crkvi i oko podizanja ovog hrama, a da bi mu se ime ovekovečilo, to je rešeno da se novopodignuta crkva u Rakovici posveti Svetim Apostolima Vartolomeju i Varnavi“.
Na sveopštu radost vernog naroda ovog kraja, hram je osvećen 24. juna 1939. godine, na dan hramovne Slave, od strane Vladike Dionisija, vikarnog Episkopa Patrijarha Gavrila. Tokom vršenja priprema za osvećenje, priložene su potrebne ikone, odežde, kandila, bogoslužbene knjige i ostale neophodne stvari. Iste godine je završen i parohijski dom u čijem, sastavu su dva manja stana, kancelarija za sveštenike i trpezarija.
Novija istorija
U godinama koje slede, vršeni su mnogi radovi u cilju poboljšanja funkcionalnosti hrama. Crkveni odbor je 1984. godine odlučio da izgradi magacinski prostor, sanitarni čvor, kao i da proširi parohijski dom. Izgrađena je i kapela-paraklis za prodaju i paljenje sveća, čiji je projektant bila arhitekta Bosiljka Jovičić. Kapela je ukrašena velikim mozaikom Sv. Save. Izvedeni su i radovi na ograđivanju prostrane porte, izgradnji trotoara i prilaznog puta do hrama, elektrifikacija zvona, izgradnja novog vodovoda, uvedeno je grejanje.