cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Parni kondenzator
Izgled vodom hlađenog cijevnog kondenzatora
Kroz kondenzator protječe voda i hladi paru koja ulazi u njega. Para se kondenzira i pretvara u kondenzat. Kondenzat iz kondenzatora ide u tank kondenzata ili mlaki zdenac- eng. hotwell, odakle se napojnom sisaljkom šalje u parni kotao ili generator pare.
Kod većine kondenzatora parna strana kondenzatora je pod stalnim podtlakom tijekom normalnog rada.
Vakuumski sustav
mini|desno|360px|Današnji izgled [[injektora ili ejektora.]]
Održavanje vakuuma unutar plašta kondenzatora postiže se ugradnjom dodatnog uređaja. Taj uređaj može biti posebna klipna sisaljka ili parom pokretan injektor tj. mlazna crpka.
Klipna sisaljka u sustavu može biti pokretana raznim vrstama motora (električni, benzinski, diesel ili parni), a injektor kao pogonski medij koristi paru iz parnog sustava.
Venturijev efekt, posebna vrsta Bernoullijevog principa je primjenjena pri izvedbi ejektora.
Cijevni snop
Na svakom kraju plašta nalazi se cijevna ploča, debela ploča napravljena najčešće od nehrđajućeg čelika. Na cijevnoj ploči nalaze se rupe u koje su uvučene i razvrnute cijevi, pod kutom koji usmjerava vodu. To smanjuje eroziju ulaza cijevi i smanjuje otpor kretanja vode. Neki proizvođači ugrađuju plastične umetke na počecima cijevi i time dodatno štite cijevi od erozije. Da bi se omogučili pomaci (toplinsko istezanje ili dilatacija) cijevi upotrebljavaju se razna rješenja, kao što su spajanje cijevi i cijevne ploče maticama, ugradnjom slobodno krečuće cijevne ploče na jednom kraju koja ima brtvu prema plaštu, ili da je cijevna ploča fiksno spojena na oba kraja plašta, a plašt ima spoj za toplinsko istezanje (kao na gornjoj slici).
Cijevi
Cijevi se izrađuju od nehrđajućeg čelika, bakrenih slitina, ili od titanija, što ovisi o nekoliko čimbenika. upotreba bakrenih slitina kao što su mjed ili smjesa bakra i nikla je rijetka u novijim postrojenjima, zbog utjecaja na okoliš bakrenih spojeva. Također zbog dodataka vodi u parnom sustavu, može se dogoditi reakcija između kemikalija i bakrenih slitina. Titanijske cijevi kondenzatora su danas najbolje rješenje za izradu cijevi, ali zbog vrlo velike cijene njihova upotreba je vrlo rijetka. Veličina i duljina cijevi ovise o veličini sustava, a kreću se do 17 metara duljine i 40 mm debljine.
Materijal kondenzatorskih cijevi treba biti dobar vodič topline i otporan na koroziju. Promjer cijevi je obično od 21 do 25 mm. Brzina strujanja kroz cijevi je od 1,5 do 2,5 m/s kod slatke rashladne vode, ili od 1,2 do 1,5 m/s kod morske rashladne vode. Zbog utjecaja kondenzacije, koeficijent prolaska topline u parnom kondenzatoru je relativno velik: k (ili U) = od 2000 do 4000 W/m2. Njegova veličina najviše ovisi o brzini strujanja rashladne vode, o promjeru i materijalu cijevi, te o njihovoj čistoći.
Poklopci kondenzatora
Cijevni snop i cijevna ploča su smješteni u plašt, a na svakom kraju su zatvoreni unutra sa poklopcima kondenzatora, koji ima na sebi prirubnice koje se spajaju na prirubnice na plaštu i/ili na cijevnu ploču. Poklopci na sebi imaju otvore za pregled i čišćenje koji su često izvedeni s šarkama. Poklopci također imaju spojeve za ulaz i izlaz vode, spojeve za ispust taloga, za ugradnju ventila za odzračivanje, spojeve za termometre i manometre. Zavisno o izvedbi kondenzatori mogu imati i poklopce na kojima se ugrađuju anodne zaštite u vidu Zn-protektora.
Korozija ili hrđa
Cijevi,cijevna ploča,poklopci i plašt kondenzatora izrađeni su od raznih materijala koji mogu biti različitog sastava, a u stalnom su dodiru s vodom u pokretu. Time su oni izvrgnuti pojavi elektrolize, gdje će voda, ovisno o dodacima, u njoj biti elektrolit, a dijelovi kondenzatora kao polovi. Korozija uzrokovana galvanskim strujama će se javiti u kondenzatoru i razarati će dio s najnižim električnim potencijalom, koji će imati ulogu anode.
Kondenzatori koji koriste morsku vodu za hlađenje će biti najgore zahvaćeni ovom pojavom zbog soli i onečišćenja u morskoj vodi, a ni riječna voda nije dobra po tom pogledu.
Kako se često puta moraju upotrijebiti resursi na raspolaganju, razvijeni su sustavi koji štite kondenzator od galvanskih struja. Cijevni snop kao jezgra kondenzatora je ujedno i najteži dio za popravak, te se štiti ugradnjom cijevi bolje kvalitete u pogledu otpornosti na koroziju. Najčešće se cijeli sustav štiti pločama od cinka, materijala koji ima najniži električni potencijal u cijelom sustavu, i koji se raspada uslijed galvanskih struja, štiteći time ostale dijelove kondenzatora. Zbog raspadanja, cinkove ploče treba redovito kontrolirati i mijenjati. Ovim se uz relativno male troškove i malo vrijeme popravka štiti kondenzator od većih kvarova i velikih zastoja koji bi se javili u slučaju otkazivanja njegovih dijelova.
Ponekad se dijelovi kondenzatora (poklopci najčešće) plastificiraju, čime se potpuno ukida utjecaj galvanskih struja na te dijelove, ali još uvijek ostaje problem drugih dijelova izrađenih od metala.
Algodones de Tomo, Culiacán
Algodones de Tomo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Tonalixco, Tlachichilco
Tonalixco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlachichilco.
Svetište Voda svetog Jakova u Deževicama (Kreševo)
Svetište Voda svetog Jakova u Kreševu je prirodno područje u selu Deževicama, opština Kreševo, Bosna i Hercegovina. Svetište čini pećina u kojoj se nalazi vrelo, a voda ne otiče iz nje. Voda iz vrela smatra se čudotvornom, a prema vjerovanju hodočasnika, liječi mnoga kožna oboljenja. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 13. januara 2021. godine, donijela je odluku da se svetište proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević i Radoje Vidović (predsjedavajući).
Lokacija
Mjesto Deževice nalazi se na 912 metara nadmorske visine, između planina Bitovnje i Vranice. Ima dugu tradiciju rudarstva o čemu svjedoče napuštena rudarska okna. Planinski krajolik odlikuju šume visokih stabala, brojni planinski izvori i potoci. Svetište svetog Jakova Markijskog, udaljeno je oko pola kilometra od središta sela Deževice, u dolini potoka Nevre i nalazi se u pećini.
Historija
U pisanim izvorima Deževice se prvi put spominju 1403. godine kada se tu nalazila crkva svete Jelene, franjevački samostan ili rezidencija. Poznato je po svetištu, izvoru vode koji se nalazi u pećini duljine 10-15 m, širine do 2 m i visine do 2,5 m. Svetište je dobilo ime po fra Jakovu Markijskom, rodom iz Napulja, Italija, italijanskom franjevcu, propovjedniku, piscu i vikaru Bosanske vikarije od 1435. do 1438. godine. U Bosnu je poslan 1432. godine da provede vjersku obnovu i iskorijeni krivovjerje.
Zbog svoje ustrajnosti u provođenju obnove fra Jakov Markijski dva je puta morao napustiti Bosnu, a došao je u sukob s kraljem, vlastelom i fratrima. Unatoč svemu, uspomena na boravak fra Jakova u Deževicama ostala je pozitivna, trajna i jaka, čemu svjedoči i prva knjiga na hrvatskom jeziku o svetom Jakovu Markijskom priređena zahvaljujući župi Deževice. Četiri stoljeća kasnije, u austrougarskom periodu, u Deževicama je obnovljena župa i podignuta crkva Gospe Snježne, a sveti Jakov Markijski proglašen je suzaštitnikom župe.
Opis
Pećina je ispunjena vodom koja ne otječe iz nje. Voda iz vrela smatra se čudotvornom, tako da svetište svake godine posjećuju deseci hiljada hodočasnika. Do druge polovine 80-ih godina XX stoljeća imalo je prirodan izgled. Cjelokupni inventar svetišta novijeg je datuma. Tada su podignuti novi sadržaji: krst od betona, most preko potoka, ulazne stepenice od mosta do ulaza u pećinu i željezna ograda oko svetišta. Tokom rata 1993. godine svetište je devastirano, a po završetku rata obnovljeno.
Bec-de-Mortagne
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 615 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 135 m, a minimalnoj 32 m).
Mastrotto, Vicenza
Mastrotto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Anderson, Alaska
Anderson je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 246, što je 121 (-33,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Pochidia, Vaslui
Pochidia je opština u Rumuniji u okrugu Vasluj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Bryant, South Dakota
Brajant je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 456, što je 60 (15,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ulići (pleme)
Ulići su bili slovensko pleme. Pominje se između 6. i 10. veka na prostorima jugozapadne Ukrajine i na severu današnje Moldavije, odnono, prostor oko reka Dnjestar i Bug. Njihovo glavno središte predstavljao je grad Peresičen. Ulići su u vojnom smislu predstavljali snažno pleme i bili su u jako dobrim odnosima sa svojim jugozapadnim susedima Tivercima. Na obali Crnog mora, Ulići su zajedno sa Tivercima vodili česte bitke sa raznim evroazijskim osvajačima.
Fenazin
Fenazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,205 Da.
Ulići (pleme)
Ulići se smatraju precima ukrajinske nacije. Nakon osnivanja Kijevske Rusije u 9. veku, kijevski kneževi u nekoliko su navrata pokušali zauzeti zemlje Ulića, a to je sredinom 10. veka uspelo jednom od vikinških vojskovođa Sveneldu, koji je ratovao u službi kijevskog kneza Svjatoslava. Ulići se u kasnije integrišu u društvo Kijevske Rusije, a nakon žestokog napada Pečeneza u 11. veku sele se prema severozapadnim i karpatskim krajevima Ukrajine. Do 13. veka su se asimilirali sa ostalim zapadnim ukrajinskim plemenima.
Le Carlotte, Verona
Le Carlotte je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Tora u biblioteci u Olovu
Tora iz Olova čuva se u Gradskoj biblioteci u Ulici branilaca grada bb u Olovu, Federacija Bosne i Hercegovine, Bosna i Hercegovina. Štampana je 1886. godine tehnikom u džepnom izdanju u jednoj od najpoznatijih štamparija iz 19. st. u Beču, vlasnika Josepha Schlesingera. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, u sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević i Radoje Vidović (predsjedavajući), na sjednici održanoj od 31. jula 2018. godine, donijela je odluku da se Tora proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
Predstavlja raritet, s obzirom na to da je veći dio starijih jevrejskih knjiga u Bosni i Hercegovini izgubljen u Drugom svjetskom ratu, dok je veliki dio toga sahranjen u genizu (običaj sahranjivanja starih jevrejskih knjiga). Ne zna se ko je bio vlasnik, moguće je da je pripadala nekome iz porodice Ozmo, koja je bila jedna od rijetkih jevrejskih porodica u Olovu. Knjiga je pronađena u Gradskoj biblioteci u Olovu, ali ne postoji pisani trag o tome kako je ona dospjela u biblioteku. U biblioteci se vodi kao raritet i nema inventarni broj.
Historija
Tora (hebr. tôrāh: učenje, uputa, zakon), u Starom zavjetu i u židovstvu, pisani Božji zakon, sažetak starozavjetne i židovske vjere, Mojsijevo Petoknjižje.
El Capomo, San Blas
El Capomo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini San Blas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
El Revenidero, Pénjamo
El Revenidero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2200 m.
Nador
Nador (berberski: ⴻⵏⵏⴰⴹⵓⵔ / Ennaḍur, arapski: الناظور) je lučki grad u Maroku od 161,726 stanovnika.
On je i administrativni centar vlastite provincije.
Geografija
Nador leži na sjeveroistoku zemlje, u laguni Mar Chica (prevedeno sa španjolskog: Malo more, berberski: Buɛerg) nedaleko od alžirske granice.
Historija
thumb|left|240px| Pogled s mora na grad thumb|left|240px| [[Hotel]] Nador je najvjerojatnije iznikao kao luka berberskih pirata, kasnije su ga razni marokanski vladari koristili kao odskočnu dasku za (neuspješno) zauzimanje Melille. Službeno osnivanje (naseljavanje) počelo je 1722. U periodu između 1912. i 1956. Nador je bio dio Španjolskog Maroka. Današnji Nador je trgovački centar specijaliziran za ribu, voće i stoku.
Cestom i željezničkom prugom povezan sa španjolskom ekslavom Melillom koja leži 15 km sjevernije.
Nova željeznička pruga kojom je povezan sa marokanskim gradovima u unutrašnjosti Oujdom i Rabatom izgrađena je 2009. Pored toga ima i međunarodni aerodrom (IATA: NDR, ICAO: GMMW)
Grangia, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1372 m.
La Estancia, Chapantongo
La Estancia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chapantongo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2151 m.
Hnojnje
Hnojnje je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Sabasa, Borca
Sabasa je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Borca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 644 m.
Opština Jalacingo, Veracruz
Jalacingo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Rujani
300px|mini|Freska žreca boga Svetovida u svetilištu na rtu Arkona Rujini, poznati i kao Rujani, Rujanci, Runi, slovensko su pleme koje je u VI veku naseljavalo ostrvo Rigen.
Opština Jalacingo, Veracruz
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 9595 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2064 m.
Rujani
Istorija
Rujani su bili su u vojno-plemenskom savezu sa Obodritima, Pomoranima i drugim slovenskim plemenima.
Prema danskoj istoriografiji rujanski knez Jaromir je pao u vazalni odnos prema danskom kralju, a ostrvo arkona je postalo deo biskupije sa centrom u Roskildi. Tokom ovog perioda Rujani su prisilno masovno prevođeni u hrišćanstvo.
Godine 1234. Rujani su se oslobodili danske vladavine i proširili svoje posede na prostore današnje nemačke pokrajine Meklenburg-Zapadna Pomeranija, gde su osovali grad, danas poznat kao Štralzund (Pomorsko Strzelovo).
Godine 1282. rujanski knez Višeslav (Vaclav) II zaključuje sporazum sa nemačkim kraljem Rudolfom I sporazum, kojim Rujani postaju deo Nemačko-rimskog carstva. U narednih nekoliko vekova, Rujani se postepeno potpuno germanizuju.
Godine 1325. umro je poslednji rujanski knez Višeslav (Vaclav) III Pšemisl.
Maharlu (razvrstavanje)
Maharlu (perz. مهارلو) se može odnositi na:
Ganges
Geografske karakteristike
Ganges se formira spajanjem pet vodotoka na južnim obroncima Himalaje; Bhagirathi, Alaknanda, Mandakini, Dhauliganga i Pindar, u indijskoj državi Utarančal. Dva najveća su Alaknanda i Bhagirathi, Alaknanda izvire 50 km sjeverno od himalajskog vrha Nanda Devi, a Bhagirathi iz izvora na 3000 m nadmorske visine, ispod glečera Gangotri kojeg Hindusi drže svetim. Za izvor Gangesa se uzima mjesto Gaumukh koje leži 21 km jugoistočno od Gangotrija, gdje se spajaju Alaknanda i Bhagirathi, tek od se rijeka zove Ganga.
U svom donjem dijelu, rijeka teče kroz Bangladeš, tu se spaja sa Brahmaputrom i zavija na jug. Zajednička rijeka se odtad zove Padma, koja kod glavnog grada Bangladeša Dhake prima veliku pritoku Meghnu (odatle se rijeka i zove Meghna) i počinje formirati najveću deltu na svijetu - Deltu Ganges, sa kojom utječe u Indijski ocean u Bengalskom zaljevu.
Dio delte uz more, sa najvećom šumom mangrove na svijetu znanom kao Sundarbans i Indija i Bangladeš proglasili su Nacionalnim parkom, koji je UNESCO uvrstio u Listu mjesta svjetske baštine, i to 1987. indijski dio, a 1997. i dio koji pripada Bangladešu.
El Mezquite, Tierra Blanca
El Mezquite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1730 m.
Easy Street (film)
Easy Street je američka kratka crno-bijela filmska komedija snimljena 1917. u režiji Charlesa Chaplina. U njoj Chaplin tumači lik Skitnice koji, nastojeći zaraditi za život, nevoljko odgovori na oglas za slobodno mjesto policajca te potom nastoji dovesti zakon i red u "problematičnu" četvrt grada.
Strumljani
Strumljani ili Strimonci su bili južnoslovensko pleme, koje je u ranom srednjem veku naseljavalo područje Istočne Republike Makedonije i Pirinske Makedonije. Poreklo Strumljana je venetsko tj, pripadaju grupi Zapadnih Slovena i u srodstvu su bili sa Šlezijcima.
Pleme je nazvano po reci Strumici čije obale je naseljavalo pleme. Pradomovina Strumljana je Šlezija (u današnjoj Poljskoj). U ovoj oblasti postoji još uvek veliki broj toponima sa prefiksom „struma - struga“, što na poljskom jeziku znači „reka“. Šlezija je tokom istorije bila pod vlašću austrijske monarhije, što je dovelo do germanizacije slovenskih naroda u Šleziji.
Vallunga, Rieti
Vallunga je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Mattiazzi, Vicenza
Mattiazzi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Rosa Blanca, Atzacan
Rosa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Atzacan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1624 m.
La Mosca, Hidalgo del Parral
La Mosca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Hidalgo del Parral.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1596 m.
Aione Sotto, Parma
Aione Sotto je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Las Tranquitas, Culiacán
Las Tranquitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Calhoun, Tennessee
Kalhun je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 490, što je 6 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hvozdnjica
Hvozdnjica je naseljeno mjesto u okrugu Bitča, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.181 stanovnika.
Despensa Chica, Tlachichilco
Despensa Chica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tlachichilco.
Zasluge (TV drama)
Zasluge je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Aleksandra Vuča. Režirao ju je Aleksandar Đorđević koji je takođe napisao scenario.
Tiverci
Tiverci ili tiverjani su drevno slovensko pleme, koje je u 9. veku naseljavalo jug današnje Ukrajine i Moldavije uz obalu Crnog mora. Živeli su na prostoru između reka Dnjestar i Prut i ušća Dunava u Crno More, uz današnju granicu sa Rumunijom. Imali su bliske veze sa svojim susedima Ulićima.
Bavili su se uglavnom poljoprivredom. Učestvovali su u pohodima Olega od Novgoroda na Carigrad 907. i Igora Rjurikoviča 944. godine. Tokom 10. veka Tiverci su postali deo Kijevske Rusije. Učestvovali su u ratovima sa susednim evroazijskim plemenima.
Hatalov
Hatalov je naseljeno mjesto u okrugu Mihalovce, u Košičkom kraju, Slovačka Republika.
Tiverci
Tokom 13. veka ujedinili su se sa ostalim ukrajinskim plemenima. Nakon pada Kijevske Rusije njihovo političko središte predstavlja grad Galič u sklopu Galičko-Volinjskog Kraljevstva. Veliki broj Tiveraca asmilirali su naknadno pridošli Vlasi i Rumuni na prostoru srednjovekovne Moldavije.
Opština Pușcași, Vaslui
Pușcași je opština u Rumuniji u okrugu Vasluj.
Tiverci
Najraniji sačuvani dokument u kome se pominju Tiverci je Povest minulih leta
Opština Pușcași, Vaslui
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Feneskalin
Feneskalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 301,380 Da.
Hatalov
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 766 stanovnika.
Rapla (okrug)
Okrug Rapla (estonski: Rapla maakond ili Raplamaa) je jedan od petnaest okruga na koliko je Estonija od 1991. administrativno podjeljena.
Karakteristike
Okrug Rapla se prostire na zapadu [Estonija|zemlje]] po unutrašnjosti na površini od 2,765 km² na kojoj živi 33,116 stanovnika.
Sa istoka graniči sa Okrugom Järva, sa juga sa Okrugom Pärnu, sa zapada sa Okrugom Lääne i sa sjevera sa Okrugom Harju.
Administrativna podjela
Okrug je podjeljen na 4 parohije (vallad), a administrativni centar okruga je grad Rapla u kom živi 9,220 stanovnika.
Lakeview, Oregon
Lejkvju je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.294, što je 180 (-7,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
François (Francuska)
Fransoa je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 722 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 76 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 36 metara (maksimalnoj 81 m, a minimalnoj 34 m).
Opština Xalapa, Veracruz
Xalapa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 447314 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1226 m.
Istopolni brak u Švedskoj
Istopolni brak u Švedskoj je omogućen izglasavanjem zakona 1. aprila, 2009. godine, koji je stupio na snagu 1. maja, 2009. Švedska je time postala sedma država u svetu koja je omogućila istopolnim parovima da sklapaju brakove. Stari zakon o registrovanim partnerstvima se povlači, a ranije registrovani partneri i partnerke mogu ili da zadrže svoj status ili da ga preimenuju u bračni; nova registrovana partnerstva se ne mogu sklapati.
Istorija
Švedska je uvela registrovana partnerstva 1995. godine. Avgusta 2006. parlamentarni odbor je opisao zakon o registrovanim partnerstvima zastarelim i dao je preporuke da se donese nov zakon o istopolnom braku. Januara 2007. godine odbor je dao predlog o istopolnim brakovima sa naznakom da pojedini predstavnici religijskih institucija koji imaju licencu da sklapaju brakove mogu biti izuzeti od obaveze da venčaju istopolni par, ukoliko to ne žele da urade. Marta 2007. godine luteranska Švedska crkva je objavila da podržava istopolne brakove. Crkva je pre toga već obavljala blagosiljanje istopolnih parova. Na sinodu 22. oktobra, 2009. Crkva je izglasala odluku da sveštensvto može obavljati ceremoniju venčanja istopolnih parova.
Predlog zakona je naišao na ogromnu podršku u švedskom parlamentu. Samo je jedna partija od sedam bila protiv.
Puerto Balleto, San Blas
Puerto Balleto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini San Blas.
Bay City Rollers
Bay City Rollers je bio škotski pop bend koji je uživao vrhunac popularnosti 1970-ih. Osnovan je 1969. u Edinburghu, a ime je dobio po gradu Bay City u američkoj državi Michigan; izbor je napravljen nakon što su članovi benda pogodili pikadom na karti SAD. Slavu je u Britaniji. Sastavi grupe su se mijenjali s godinama, ali je najpoznatiji onaj koji su činili gitaristi Eric Faulkner i Stuart Wood, pjevač Les McKeown, basist Alan Longmuir i bubnjar Derek Longmuir. Bend je uspjeh u Britaniji postigao 1975. godine, kada je pjesma Bye, Bye, Baby (Baby Goodbye) postala najprodavanija singlica. Bay City Rollers su svoje poklonike pronašli uglavnom među mlađom publikom i brzo stekli status tinejdžerskih idola; bili su agresivno promovirani kao "najveća grupa od Beatlesa". Fenomen njihove popularnosti, nazvan Rollermania, je već 1976. prešao Atlantik, te su se Bay City Rollers ne samo probili na američke top-liste nego i dobili vlastitu TV-seriju. Sve veća nesklonost članova benda da stvaraju bubblegum pop muziku u svojim kasnim 20-im, ali i nesposobnost da održe popularnost sa svojim fanovima koji su brzo odrastali je dovela do gašenja benda 1981. Bay City Rollers su danas poznati i kao veliki tragičari suvremene muzičke industrije, s obzirom da su bez obzira na procijenjenih 30 miliona prodanih ploča ostalih bez tantijema koje su im ostale dužne diskografske kuće.
Hladovka
Hladovka je naseljeno mjesto u okrugu Tvrdošin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.015 stanovnika.
Agua Bonita, Ayotoxco de Guerrero
Agua Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ayotoxco de Guerrero.
Apulija
Apulija (tal. Puglia) je regija u jugoistočnoj Italiji. Apulija graniči s regijama Molise na sjeveru, Kampanija na zapadu i Basilicata na jugozapadu. Sjeverna granica Apulije je kod Monte Gargana, poprište jedne od posljednjih bitaka za drugog Punskog rata
Apulija izlazi na 2 mora - Jadransko na sjeveroistoku i Jonsko na jugoistoku. Poluotok Salento, ("peta" talijanske "čizme") cijeli pripada Apuliji, a time i cijela istočna obala Tarantskog zaljeva, te zapadna obala Otrantskih vrata. Na drugoj strani tog kanala, 80 km istočno, nalazi se Albanija.
Površina regije je 19,345 km², a broj stanovnika po popisu iz 1991. iznosi 4 031 885.
Regija je administrativno podijeljena na provincije s istoimenim glavnim gradovima: Bari, Brindisi, Foggia, Lecce i Taranto.
Glavni grad regije je Bari, a drugi veći centri su Alberobello, Conversano, Canosa, San Giovanni Rotondo, Manfredonia, Martina Franca, Mesagne, Molfetta, Otranto, Santa Maria di Leuca, Trani, Barletta i Andria.
Poljoprivreda je važna grana privrede, a uzgajaju se masline, grožđe, žitarice, bademi, smokve, duhan. Od stoke, najzastupljenije su ovce, svinje, goveda i koze. Prehrambena industrija
ribari love u Jadranskom moru te u Tarantskom zaljevu. Jedan od glavnih problema regije je nedostatak pitje vode, koja se crpi u rijeci Sele u Kampaniji i dovodi preko Apenina.
U regiji djeluju dva univerziteta u Bariju i Lecceu.
Historija
U antička vremena se samo sjeverni dio regije zvao Apulija, dok se poluotok na jugu ("peta" talijanske "čizme") zvao Kalabrija. Prije dolaska Rimljana u 4. vijeku pne., regiju su naselili Italski narodi te Grčki kolonizatori. Nakon pada Rima, Apulijom su vladali Goti, Lombardi i Bizant. U 11. vijeku, Apuliju osvajaju Normani, pa zatim Robert Guiscard 1059. godine osniva vojvodstvo Apuliju. Nakon normanskog osvajanja Sicilije krajem 11. vijeka, Palermo postaje središte normanske vlasti, a Mufti (dotadašnje središte, zapadno od Apulije) i Apulija postaju tek provincija Kraljevine Sicilije, a nakon tog Napuljskog kraljevstva. Od kraja 12. vijeka do ranog 13. vijeka, Apulija je bila omiljeno boravište careva Hohenstaufen, posebno Frederika II., cara Svetog Rimskog carstva.
Obalu Apulije su kasnije osvajali Turci i Mleci. Godine 1861., regija se pridružuje Italiji. Feudalizam se dugo zadržao u ruralnim prodručjima Apulije. Socijalne i agrarne reforme počele su se polako provoditi tek od 19. vijeka, a zamah su uhvatile tek u 20. vijeku.
Karakteristična apulijska arhitektura u vremenu od 11. do 13. vijeka reflektira se na arhitekturu stare Grčke, arapsku arhitekturu, normansku arhitekturu te utjecaje iz Pise
Jezik
Službeni jezik (od 1861.) je talijanski. No, kao posljedica historijskih prillika pod raznim osvajačima, u regiji se govore i mnogi drugi jezici. U sjevernom dijelu regije, govori se dijalektom napolitanskog jezika, tzv. sjevernim Puljiškim (Pugliese) jezikom. Na jugu regije se govori dijalektom sicilijanskog jezika, tzv. Salentino. U izoliranim krajevima Salenta, govori se hibridnim jezikom Griko. koji potječe iz 9. vijeka. Od vremena naseljavanja iz albanije u 15. vijeku, govori se u nekoliko sela Arbëreshë, dijalekt albanskog jezika. U nekim se zajednicama čak može čuti i dijelekt romanskog jezika Franco-Provençal.
Scrofario, Reggio Calabria
Scrofario je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Kanauji
Kanauji je naziv za jezik, odnosno dijalekt hindija kojim se govori u oblasti Kannauj indijske države Uttar Pradesh po kojoj je dobio ime. Njime govori oko 6 miliona ljudi koji se ponekad nazivaju Kanaujima.
Timočani
Timočani su južnoslovensko pleme koje je u ranom srednjem vijeku naseljavalo teritoriju istočne Srbije, zapadno od rijeke Timok (po kojoj su dobili ime ), kao i u dijelovima Srema i Banata.
Istorija
Pretpostavlja se da su se tu došli u vrijeme doseljavanja Slovena na Balkan. Godine 805, za vrijeme vladavine kana Kruma, njihove oblasti postaju dio Prvog bugarskog carstva. Franački dvorski ljetopisac Ajnhard daje prvi pisani izvor o Timočanima, gdje je zabilježio njihov dolazak u gradu Heristal 818, kada su pred cara Luja Pobožnog izašli: „-{Legati Abodritorum ac Bornæ, ducis Guduscanorum et Timocianorum}-“ (izaslanici Braničevaca i Borna, knez Kučana i Timočana), u cilju traženja zaštite i sklapanja saveza protivu Bugara. Iste godine su zbog nepovoljne administrativne reforme kana Omurtaga, koja je direktno uticala na život i znatno ograničavala prava navedenih plemena, Timočani, zajedno sa još nekim pograničnim plemenima, digli su ustanak protiv Bugara, a 819. su se pridružili ustanku Ljudevita Posavskog. Poslije propalog pokušaja da diplomatskim sredstvima odmetnuta plemena vrati pod svoju vlast, kan Omurtag je na njih poslao dvije vojske, prvu 827. i drugu 829, nakon čega je to konačno uspio. Zapisani su i u jednom bugarskom izvoru „Pjesma o Asenu Prvom“ iz 12. vijeka, gdje se u borbi protiv Grka, pored Bugara pomenuti i Timočani.
Mădei, Borca
Mădei je naselje u Rumuniji u okrugu Njamc u opštini Borca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 878 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
Kanauji (razvrstavanje)
Kanauji je izraz koji se koristi za:
Bodečnjak veliki
Bodečnjak veliki (lat. Helicolenus dactylopterus dactylopterus) riba je iz porodice bodeljki - Scorpaenidae, jedina u našem moru koja pripada rodu Helicolenus. Sinonimi su joj Helicolenus dactylopterus, Helicolenus imperialis, Helicolenus maculatus, Helicolenus maderensis, Helicolenus thelmae, Scorpaena dactyloptera, Sebastes dactyloptera, Sebastes dactylopterus, Sebastes imperialis, Sebastes maculatus. thumb|lijevo|250px|Bodečnjak veliki Kod nas se još naziva i jauk ili bodenjak veliki. Ovo je česta riba u dubinama južnog Jadrana, kao i na srednjem Jadranu. Živi većinom na dubokim brakovima, gdje je vrstan grabežljivac koji se hrani sitnijom ribom i rakovima. Izgleda kao mješanac kanjca i škarpine, s ponašanjem kirnje. Ružičasto crvene je boje s prugama i mrljama smeđih nijansi. Oči su joj izražene, a ima otrovne bodlje na početcima leđne peraje i na škržnim poklipvima. Ubod je jako bolan i ne zacjeljuje jednostavno. Ova vrsta ribe živi dugo, i do 40 godina (po drugim izvorima 43). U Jadranu naraste do 0,5 kg, a najveći svjetski primjerak je imao 47.0 cm i 1,55 kg. Živi na dubinama 50 – 1100 m. Jestiva je i cijenjena u prehrani.
Vera Stein Ehrlich
Vera Stein Ehrlich (Zagreb, 4. 10. 1897 - Zagreb, 31. 8. 1980), jugoslavenska socijalna antropologinja i izdanak poznate zagrebačke porodice Ehrlich. Dala je značajan znanstveni prilog antropologiji u SR Hrvatskoj.
Biografija
Vera Stein Ehrlich je rođena 4. 10. 1897 u uglednoj zagrebačko-židovskoj porodici Ehrlich od oca Adolfa i majke Ide Ehrlich. Odrasla je u Zagrebu uz mlađu sestru Inu. Studirala je pedagogiju i psihologiju u Berlinu i Beču. Sa 19 godina počela je objavljivati radove o psihološkim i pedagoškim problemima. U desetljeću pred Drugi svjetski rat objavila je knjige o problematici odgoja djece i omladine (1933, 1934, i 1936 godine). U sklopu petnaestak studija tih godina je pisala o metodama i značenju crtanja te o knjigama za djecu, a rad o utjecaju bolesti na karakter djeteta je rezultat suradnje s suprugom dr. Benom Steinom. U to doba bavila se posebno individualnom psihologijom, vjerojatno i pod utjecajem dostignuća austrijskog psihologa Alfreda Adlera, kome je pisala nekrolog u glasilu Bogoštovne izraelske općine Zagreb "Židov". U tom se istom razdoblju Vera je počela zanimati i problemom položaja žena u tadašnjem jugoslavenskom društvu. Bila je među prvima koji su te probleme počeli razmatrati znanstveno, da bi potakla promjenu politike, pravnih normi i odnosa društva prema ženi, da bi jugoslavenske žene istrgnula iz položaja člana društvene zajednice drugoga reda. Isto tako je proučavala aktivnosti žena u privredi. Pisanjem je poticala njihovo aktiviranje u društvu, te se borila za njihovo pravo glasa. Već 1935 godine svojim je radovima isticala uspjehe feminističkog pokreta. Zanimao ju je proces oslobođenja žena od tutorstva muškarca koji su im još uvijek pravno bili nadređeni. Bio je to logičan slijed širenja njezina interesa. Obespravljenost i nezaštićenost žene u tadašnjem konzervativnom patrijarhalnom društvu motivirala je, na nepravde senzibilnu Veru, na istraživački i prosvjetiteljski rad. Proučavala je život seoskih obitelji i međugeneracijske odnose. Psihološka analiza životnih situacija uvodila ju je u područje socijalne antropologije. Tada je već izradila anketu s pitanjima koja su joj omogućavala uvid u društvenu situaciju u seoskim sredinama. Uz to je omogućavala su joj analizu statusa žene i međuodnosa članova porodice i obitelji. Anketu je odaslala mnogobrojnim suradnicima na prostoru Kraljevine Jugoslavije. U vrijeme samog početka Drugog svjetskog rata dobila je odgovore iz 300 sela.
Do početka Drugog svjetskog rata pripadala je grupi naprednih jugoslavenskih intelektualaca. Nakon Aprilskog rata tj. po okupaciji Kraljevine Jugoslavije prebjegla je u Split, gdje se 1942 aktivno uključila u Narodno oslobodilački pokret/borbu (NOB). Tijekom Nezavisne Države Hrvatske (NDH) tj. Holokausta, ustaše su ubile Verinog supruga Benu Steina i nećaka Aleksandera Savića. Nakon rata doktorirala je kulturnu antropologiju na američkom Berkeleyu, gdje je ujedno od 1952 do 1960 predavala antropologiju Hrvata i Južnih Slavena. U Sjedinjenim Američkim Državama (SAD) bila je bliska suradnica američkog antropologa Alfreda L. Kroebera. Suradnju s njime, kao i sa isto tako značajnim američkim znanstvenikom Robertom Lowiem, smatrala je važnim poticajem i pomoći njezinu izrastanju u vrsnu socijalnu antropologinju. Smatrala je presudnim njihov utjecaj na njezino prihvaćanje antropoloških spoznaja kojima se približavala već i ranije u svom prijeratnom proučavanju. Povratkom u SFR Jugoslaviju predavala je socijalnu antropologiju na Filozofskom fakultetu i Fakultetu političkih nauka Sveučilišta u Zagrebu. Bavila se istraživanjem položaja žene u tradicijskim društvima i preobrazbom seoske obitelji. Vera je u poslijeratnim radovima razrađivala faze evolucije odnosa i strukture seoskih obitelji, analizirala je primjere kolektivizma kao indikativne faze predindividualističkih procesa u južnoslavenskom društvenom miljeu. Prema individualnom i socijalnom ponašanju definirala je regionalni tradicijski kulturni kompleks. Uočavala je i promjene u "plemenskom" društvu planinskih predjela SFR Jugoslavije. Analizirala je vrednote i njihovo valoriziranje od strane društvene grupe, odnosno indicije međukulturnih utjecaja. Međugeneracijski odnosi, transformacije porodice, promjene shvaćanja i ponašanja grupe i pojedinca, bili su stalno u njezinu interesu ko i fenomen autoriteta. Njezina dva djela, "Porodica u transformaciji" iz 1964 i "U društvu s čovjekom" iz 1968, su sve do danas posebnost u etnološkoj i sociološkoj literaturi. Korišteni su kao udžbenici na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, Sarajevu, a zatim i u Nizozemskoj, SAD-u i Engleskoj, gdje je u nekoliko navrata bila gost profesor na katedrama za sociologiju. Uz proučavanje odnosa među spolovima u patrijarhalnim seoskim sredinama, Vera je razmatrala i institut nevjenčanih brakova. Njezine analize su u kontekstu zbivanja u rodovskim zajednicama, pa su je dovele do zaključaka o regionalnoj "kulturnoj klimi".
Vera je izvanredno dobro poznavala međuljudske i obiteljske odnose na velikom dijelu jugoistočne Europe, ali i karakteristike življenja drugih autohtonih kultura, kako je znala govoriti: od Arktika do Antarktika. To široko znanje koristila je i u kompariranju problema i procesa promjena. Kao pasionirana proučavateljica svakom je prilikom bilježila podatke. Posljednjih dvadeset godina života provela je u SFR Jugoslaviji i većinom se posvetila proučavanju procesa u ruralnom kulturnom miljeu SR Hrvatske i širim susjednim planinskim područjima. S godinama sve je rjeđe bila prisutna na znanstvenim skupovima, posljednje predavanje na simpoziju o zadruzi odslušala je u američkom Bloomingtonu 1973 godine. No, i dalje je bila aktivna u stručnim društvima, ponajprije u komisiji za unapređenje razvitka obitelji i za rješavanje socijalnih problema žena u SR Hrvatskoj. U njezinom zagrebačkom stanu, u Visokoj 10, posjećivali su je kolege iz raznih zemalja, ali i mnogi njezini zagrebački prijatelji kao npr. sociolog Rudi Supek, etnologinja Marijana Gušić i drugi. Voljela je raspravljati o problemima struke i mladima prenositi svoja znanja. Ponosila se da je 1979 godine prva dobila nagradu SR Hrvatske Kata Pejnović za znanost.
Vera Stein Ehrlich je preminula 31. 8. 1980 godine u Zagrebu. Pokopana je na židovskom dijelu zagrebačkog groblja Mirogoj u porodičnoj grobnici.
Vidi još
Porodica Ehrlich
Canhuada, Chapantongo
Canhuada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Chapantongo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2175 m.
Njemački idealizam
mini|Filozofi njemčakog idealizma: Kant (gore lijevo), Fichte (gore desno), Schelling (dolje lijevo), Hegel (dolje desno) Njemačkim idealizmom se označava period njemačke filozofije od Kanta do Hegela, te kasnijih djela Šelinga. (Schelling) Tačnije, period od pojavljivanja Kantove Kritike čistog razuma (1781) do Hegelove smrti (1831). Njemački idealizam se često naziva vrhuncem njemačke filozofije, te se, u pogledu njegovog filozofsko-istorijskog značenja, poredi sa klasičnom grčkom filozofijom .Poznat je i pod nazivom Klasična njemačka filozofija.
Njemački idealizam je u smjeni 18-og i 19-og vijeka bio u Njemačkoj preovlađujuća filozofska struja, koja je sebi postavila zadatak, da kroz jedan filozofski sistem koji bi obuhvatao različite filozofske discipline (teorija spoznaje, logika, filozofija prirode, etika, nauka o državi i metafizika) spozna, naučno iscrpi i predstavi cjelinu (das Ganze) svijeta.
U suočavanju sa problemom kojeg je Kant iznio u Kritici čistog razuma, nastalo je bogatstvo naizmjeničnih nacrta sistema, pri čemu centralnu ulogu igraju djela Fihtea, Hegela i Šelinga. Njemački idealizam je bio u međusobnom djelovanju sa poezijom vajmarske klasike i romantizmom.
Pojam
Pojam je i danas sporan, jer on stavlja u pozadinu jedinstvenost i sukcesivnost unutar ovog misaonog pokreta, a pritom konflikte između njenih protivnika gura naprijed. Štaviše, izbor riječi njemački u pojmu "njemački idealizam" je ponešto obmanjujuć, jer to nije bila čisto njemačka pojava, već je na najrazličitije načine interagovala sa filozofima drugih nacija.
Ponekad se ove varijante razlikuju kao kritički i spekulativni idealizam. U prvu varijantu ubraja se Kantova filozofija, rani Fihte, te rani Šeling, u drugu pak kasna filozofija Fihtea i Šelinga i čitava Hegelova filozofija.
Karakteristike
Glavne karakteristike njemačkog idealizma su teze o egzistenciji duhovnih entiteta (bića), zatim po predstavi mislećeg subjekta zavisno egzisitirajući spoljašnji svijet te uvjerenje o izvođenju ljudskih radnji iz principa razuma. Karakteristična tekstualna forma njemačke idealističke filozofije jeste velika, sistemski izrađena prezentacija, čiji se sadržaj razvija deduktivno. Ove prezentacije se razlikuju po visokoj gustini i tačnosti. One se ne ubrajaju samo u najsadržajnije i najuticajnije spise u istoriji filozofije, nego takođe i u najneprohodnije. Mnoge od njih su ostale do danas neobrađene.
Hornje Hamre
Hornje Hamre je naseljeno mjesto u okrugu Žarnovica, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 623 stanovnika.
Kanauji (narod)
Kanauji je naziv koji se ponekad koristi za etnoligvističku grupu koja živi u oblasti Kannauj u indijskoj državi Uttar Pradesh te govori istoimenim Kanauji jezikom. Broji oko 6 miliona pripadnika.
La Barbosa, Tierra Blanca
La Barbosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2007 m.
Mazze, Vicenza
Mazze je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 920 m.
Sebou
Sebou (berberski: Asif en Sbu, arapski: سبو) je četvrta po veličini rijeka u Maroku duga 450 km, koja se ulijeva u Atlanski ocean kod Kenitre.
Hidrografija
Rijeka izvire pod imenom Guigou u Masivu Srednji Atlas, od tamo teče u smjeru sjevera prema Fesu, zatim skreće prema zapadu prema Mehdiji i ušću u Atlanski ocean. Šesnaestak km južnije leži luka Kenitra za prekooceanske brodove. Sliv rijeke je vrlo plodni kraj u kom se uzgaja pšenica, riža, šećerna repa, agrumi, masline i grožđe. Sebou je važan za sjeverni Maroko, jer navodnjava obronke Atlasa i atlansku obalnu ravnicu Gharb.
Najveće pritoke Seboa su R'Dom na kom je kod Sidi Kacema podignuta termoelektrana i Behta na kojoj je kod Sidi Slimane podignuta brana El Kansera sa hidroelektranom akumulacionim jezerom.
El Madroño, Pénjamo
El Madroño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Grassini, Cuneo
Grassini je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 603 m.
Smoljani
Vremenom su se utopili među Bugare. Grad Smoljan na jugu Bugarska je najverovatnije dobio ime po Smoljanima.
Spoljašnje veze
V. V. Sedov, Slavяne v rannem srednevekovьe, M., 1995: Rasselenie slavяn na Balkanskom poluostrove i Peloponnese
Bodljikava mramorna riba
Bodljikava mramorna riba (Siganus rivulatus) riba je iz porodice Siganidae. Kod nas se još naziva bodljikavac ili sigan. Ova vrsta ima spljošteno tijelo, sa izraženim leđnim perajima, usta mala s debljom gornjom usnom, u ustima ima zube u jednom redu. Ljuske su joj male, a repna peraja blago rašljasta. Živi u jatima, od 50 do nekoliko stotina jedinki, u plićem moru, do dubine od 60 m,, hrani se algama, fitoplanktonom. Boja je srebrenkasta, s mrljama i zlatnom prugom sa strane tijela. Naraste po nekim izvorima 40 cm, a po drugim 27.0 cm. Mrijesti se lipnja do kolovoza. Ovoj ribi domovina je Crveno more, odakle je kroz Sueski kanal došla u Mediteran i Jadran. Ubod ove ribe je otrovan.
Ova vrsta živi na zapadnom dijelu Indijskog oceana, na nekim dijelovima istočne Afrike, kao i na Mediteranu.
Bundeli (narod)
Bundeli je naziv za etnolingvističku grupu u Indiji koja govori bundeli.
Unión Zaragoza, Ocozocoautla de Espinosa
Unión Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 974 m.
Sapareachi, Bocoyna
Sapareachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2403 m.
Hodruša-Hamre
Hodruša-Hamre je naseljeno mjesto u okrugu Žarnovica, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Opština Râmnicu Vâlcea, Vâlcea
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Collins, Mississippi
Kolins je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Bundeli
Bundeli je jedan od zapadnih hindi jezika, odnosno dijalekata hindija, kojim se govori u Bundelkhand regiji indijske države Madya Pradesh i oblasti Jhansi u Uttar Pradeshu. Ponekad se za govornike Bundelija drži da su posebna etnička grupa Bundeli.
El Ranchito del Otro Lado, Hidalgo del Parral
El Ranchito del Otro Lado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Hidalgo del Parral.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1651 m.
Severani
Severani ili Severjani su staro slovensko pleme koje je naseljavalo obale reka Dnjepar, Desna, Sejm i Sula. U istorijskim spisima nalaze se i po imenu: Severi, Severci i sl, što upućuje da su naseljavali severne delove Evropskog kontinenta.
Prvi pisani pomen Severana nalazi se u spisima Teofan koji ih pominje kao Severci, koje su Bugari proterali iz naselja oko Varne. Takođe se pominju i u Nestorovoj Hronici kao pleme Severjani „po Desni, po Sami i po Suli“, daleko na severu, koje je 883. godine pokorio knez Oleg. Deo ovog plemena dopro je do Grčke, u Epiru.
Glavni centri su Severana bili su: Černigov, Novgorod Severski i Kursk. Bavili su se ratarstvom, stočarstvom i zanatima.
Tokom VIII i početkom IX veka plaćali su danak Hazarima, da bi, zajedno sa svojim slovenskim susedima Poljanima, negde oko 884. godine ušli u sastav drevnoruske rane države i sa njima činili jezgro buduće Kijevske Rusije.
Pominju se još i u letopisu Povest minulih leta 1024. godine, a nazivi Severa, severska zemlja, severski gradovi pojavljuju u izvorima sve do kraja XVIII veka.
Baudres
Budre je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Endr koja pripada prefekturi Šatoro.
Morter, Bolzano
Morter je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Annville, Kentucky
Anvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Morter, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 659 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 715 m.
Annville, Kentucky
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.095, što je 506 (85,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Horka (Poprad)
Horka je naseljeno mjesto u okrugu Poprad, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.798 stanovnika.
Boca del Asadero, San Blas
Boca del Asadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini San Blas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
La Joya I, Tlachichilco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1180 m.