cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crkva Bezgrješnog Srca Marijina u Vinkovcima
Povijest
Izgradnja je trajala od 1973. do 1975.
Za vrijeme Domovinskog rata crkva je bila oštećena granatama, ali je kasnije obnovljena.
ALP
ALP se može odnositi na:
Prokineticinski receptor 1
Prokineticinski receptor 1, ranije poznat kao PKR1, je ljudski protein kodiran genom.
ILC
ILC se može odnositi na:
Prokineticinski receptor 1
Literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Tit Stacilije Maksim
Tit Statilije Maksim (Titus Statilius Maximus, 2. vijek) bio je rimski političar i velikodostojnik iz doba Pet dobrih careva. Otac mu je bio carski konzul Tit Stalije Maksim Ser Hadrijan. Služio je kao rimski konzul|konzul pod carem Antoninom Pijem 144. a godine 155. kao guverner Azije. Njegov sin Tit Statilije Sever je služio kao konzul godine 171.
Crkva svetih Ćirila i Metoda u Vinkovcima
Povijest
Izgrađena je 1984.
Za vrijeme Domovinskog rata bila je oštećena granatama, ali je 1997. obnovljena.
Belmont-Sainte-Foi
Belmon Sent Foa je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Kaor.
IRAP
IRAP se može odnositi na:
Crkva svetih Euzebija i Poliona u Vinkovcima
Povijest
Izgradnja je trajala od 1772. do 1777.
Crkva je teško nastradala u Domovinskom ratu. Najžešći napadi na crkvu dogodili su se 20. studenog 1991. kada je srpski agresor cijelo poslijepodne topničkim napadima uništavao crkvu. Vrhunac divljanja dogodio se istu večer, kada je zapaljen toranj i kada su uništena zvona.
Obnova crkve trajala je od 1994. do 1998., a 1999. završen je zvonik, na koji su postavljena 4 nova zvona.
Orgulje
Franz Vogt iz Pehuča je izgradio orgulje crkve oko 1850. (prepravljane 1926. i 1959.). Glazbalo ima ovu dispoziciju:
Samerfild
Samerfild se može odnositi na
Albiez-le-Jeune
Albje le Žen je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Sen Žan de Morjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 57 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1365 metara (maksimalnoj 2.428 m, a minimalnoj 714 m).
Prokineticinski receptor 2
Prokineticinski receptor 2 ('''PKR2), je G-protein spregnuti receptor kodiran genom kod ljudi.
Literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Sylvan Beach, New York
Silvan Bič je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 897, što je 174 (-16,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Oira, Verbano-Cusio-Ossola
Oira je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Feliks Carigradski
Felix (grčki: Φήλιξ, ? - 141) je bio episkop Vizantijuma u periodu 136-141. Naslijedio je episkopa Elevterija. Stolovao je za vrijeme vladavine rimskih careva Hadrijana i Antonina Pija. Naslijedio ga je Polikarp II
Takelot II
Hedjkheperre Setepenre Takelot II Si-Ese bio je faraon Dvadeset treće dinastije drevnog Egipta, koji je vladao Srednjim i Gornjim Egiptom (840 – 815. pne.). Identificiran je kao Visoki svećenik Amuna Takelot F, sin Visokog Amunovog svećenika Nimlota C u Teba te, kao takav unuk faraona Osorkona II.
Takelot II je bio prvi vladar XXIII dinastije, koja je predstavljati manje posebnu novu dinastiju a više ogranak već postojeće XXII dinastije čija se vlast svela na Donji Egipat.
ATAC
ATAC se može odnositi na:
Смрдан
Смрдан може бити:
Polikarp II Carigradski
Polikarp II (grčki: Πολύκαρπος Β΄, ? - 144) bio je episkop Vizantijuma. Prema antičjkim izvorima je stolovao sedamnaest godina, ali crkveni historičar Nikiforos Kallistos navodi kako je episkop Polikarp II stolovao samo tri godine (141-144). Naslijedio je episkopa Feliksa. Stolovao je za vrijeme vladavine rimskog cara Antonina Pija. Naslijedio ga je Atenodor.
Mošti Polikarpas II su se čuvale u sarkofagu od mramora.
Duncan I od Škotske
Donnchad mac Crinain (moderni gelski: Donnchadh mac Crìonain; angliciziran kao Duncan I, te s nadimkom An t-Ilgarach, "Bolestan" ; ccaa. 1001 – 14. august 1040) bio je kralj Škotske (Alba) od 1034. do 1040. Poznat je prije svega po tome što je poginuo u borbi protiv suparnika i nasljednika Macbetha, a što je Williamu Shakespeareu poslužilo kao inspiracija za njegovu znamenitu tragediju Macbeth.
Biografija
Rodio se kao sin Crínána, nasljednog laičkog opata samostana Dunkeld, te Bethoc, kćeri kralja i svog prethodnika Malcolma II (Máel Coluim mac Cináeda). Oskudni podaci sugeriraju da je relativno lako i bez otpora naslijedio svog djeda 1034. godine, a što je dotada bila rijetkost u Škotskoj gdje bi smrt vladara u pravilu izazivala nasilnu borbu za prijestolje; dio historičara pretpostavlja da ga je Malcolm za nasljednika odredio oporukom ili na neki drugi način. Škotski historičar John iz Forduna navodi da je prije dolaska na škotsko prijestolje Duncan vladao Kraljevinom Strathclyde kao vlastitom apanažom, ali su tu tvrdnju moderni historičari uglavnom odbacili.
Raniji, izvor odnosno jedna od verzija teksta Chronicle of the Kings of Alba (CK-I), navodi kako je Duncan imao suprugu sa gelskim imenom Suthen. Da li sa njom ili sa nekom drugom ženom, Duncan je imao dva sina - Malcolma III (Máel Coluim mac Donnchada) i Donalda III (Domnall Bán ili "Donalbane") koji će obojica postati sinove. Ponekad se spominje mogućnost da bi i Máel Muire, earl od Atholla mogao biti njegov sin, iako to nije posve jasno.
Kronike navode da je prvih nekoliko godina Duncanove vladavine Škotska bila u miru, odnosno bez nekih značajnih događaja. U istom periodu se Macbeth spominje kao njegov dux, što je titula koja sugerira ličnost od povjerenja, a možda čak i sivu eminenciju na škotskom dvoru.
Sandwich (Kent)
Sandwich je historijski gradić i civilna parohija (župa) smještena na jugoistoku Engleske, na obali rijeke Stour u nemetropolitanskom distriktu Dover, unutar ceremonijalne grofovije Kent. U njemu živi oko 6800 stanovnika.
Duncan I od Škotske
Biografija
Godine 1039. je Duncan pokrenuo veliki pohod na jug u Englesku, sa ciljem da zauzme Durham. Taj je pokušaj završio kao fijasko. Sljedeće godine je, pak, pokrenuo pohod na sjever, ovaj put na Moray, koji je tradicionalno bio Macbethova domena. Zašto se okrenuo protiv svog duxa, nije poznato; u svakom slučaju je ubijen kod mjesta Bothganowan, današnji Pitgaveny, kraj Elgina; kao počinitelji se navode njegovi vlastiti ljudi koji su prebjegli na stranu Macbetha. To se najvjerojatnije dogodilo na dan 14. augusta 1040. Vjeruje se da je sahranjen u Elginu prije nego što su mu posmrtni ostaci preneseni na otok Iona.
U popularnoj kulturi
Najpoznatiji prikaz Duncana je u Shakespearevom Macbethu gdje se pojavljuje kao lik pod imenom kralj Duncan (King Duncan). U njemu je opisan kao stari, mudri i štovani kralj, koji je mučki ubijen na spavanju, a čiji regicid izaziva nemir u zemlji. U stvarnosti je Duncan ubijen u otvorenom oružanom sukobu sa Macbethom, a njegova smrt nije izazvala nikakve ozbiljne posljedice, niti je Macbeth zbog nje bio posebno omražen u narodu ili imao poteškoća preuzeti prijestolje.
Sandwich (Kent)
U srednjem vijeku je imao važnu ulogu kao luka, te je bio jedna od tzv. Pet luka Cinque Ports); iz tog perioda su očuvane brojne zgrade, uključujući pubove, kapije, crkve, ubožnice i tzv. Bijeli mlin (White Mill). Lukom je prestao biti zbog nanosa mulja iz obližnje rijeke, koje su s vremenom obalu premjestile dvije milje od nekadašnjeg središta.
U blizini grada se nalazi prirodni rezervat Sandwich Bay kao i dva cijenjena golf igrališta - Royal St George's i Prince's. U gradu se održavaju redovni obrazovni i kulturni događaji.
Duncan I od Škotske
U popularnoj kulturi
Škotski pisac Nigel Trantner je Duncana u svom romanu MacBeth the King iz 1978. opisuje Duncana kao beskrupuloznog intriganta koji Macbetha namjerava ukloniti trovanjem, a potom vojnim pohodom u kome će sam poginuti.
Preci
Preci Duncana I od Škotske
Zdravko Dučmelić
Zdravko Dučmelić (Vinkovci, 1923. – Buenos Aires, 1989.). U rodnom gradu završava srednju školu te na kraju rata bježi u Italiju. U Rimu otkriva svoj slikarski i crtački talent. God. 1947. nalazimo ga kao stipendista OCAU u Madridu, gdje upisuje studij slikarstva u Kraljevskoj akademiji San Fernando. Na njega su utjecali veliki španjolski slikari 19. st. ali i oni prve polovice 20. stoljeća. God. 1949. seli se u Buenos Aires. Zbog zdravstvenih razloga smješta se u gradu Mendozi na podnožju visokih Anda, gdje bude imenovan profesorom na slikarskoj školi Sveučilišta Cuyo. Predavao je sve do umirovljenja god. 1980. Dučmelić pripada u najistaknutije argentinske slikare uopće. Sudjeluje u brojnim zajedničkim i posebnim izložbama u Argentini, ostalim latinskoameričkim zemljama i diljem svijeta. Likovni kritičari iznosili su laskave ocjene o njegovu prepoznatljivu i zapamtljivu stvaralaštvu, nazivajući ga »velikim Dučmelićem«, čiji motivi kao da su stvoreni za »ilustriranje pripovjedaka Luisa Borgesa« (La Nación, Buenos Aires). Nakon dugogodišnjeg izbjeglištva Dučmelić 1983. posjećuje Hrvatsku, gdje izlaže u Zagrebu, Rijeci i Splitu.
Renick, Missouri
je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 172, što je 49 (-22,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Atenodor Carigradski
Atenodor (grlki: Αθηνόδωρος), također poznat i kao Atenogen (grčki: Αθηνογένης), bio je episkop Vizantijuma od 144. do 148. Naslijedio je episkopa Polikarpa II. Za vrijeme njegovog stolovanja je Rimskim Carstvom upravljao car Antonin Pije, a samim Vizantijumom Zeuksip. Tada je u Vizantijumu došlo do naglog porasta broja kršćanstvo|kršćana među stanovništvom i, po predaji, upravo je Atenodor za njih dao sagraditi prvu carigradsku sabornu crkvu, u obližnjoj Eleji. Atenodora je na mjestu episkopa naslijedio
Šišava
Šišava može biti:
Robert Hansen
Robert Christian Hansen (rođen u Esthervilleu, Iowa, 15. februara 1939) je američki serijski ubica. Između 1971. i 1983. Hansen je ubio između 17 i 21 žena blizu Anchoragea u državi Alaska. Osuđen je 1983. godine na zatvorsku kazne u trajanju od 461 godine. Umro je u zatvoru Spring Creek Correctional Center u Sewardu, Alaska.
U popularnoj kulturi
Hansenovi zločini su 2013. godine postali temelj za igrani film The Frozen Ground u kome njegov lik tumači John Cusack.
Буковче
Буковче може бити:
LY-2183240
LY-2183240 je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 307,350 Da.
Borgo Piave, Latina
Borgo Piave je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 879 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Belmont-Bretenoux
Belmon Bretnu je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Fižak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 323 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 340 metara (maksimalnoj 406 m, a minimalnoj 146 m).
Црвени Брег
Црвени Брег може бити:
Državni univerzitet južnoga Urala
Državni univerzitet južnoga Urala je javni ruski univerzitet osnovan 1943. godine. Univerzitet danas pohađa oko 55 000 studenata.
Urartu
Urartu (Ուրարտու) je bila antička kraljevina u sr, a nalazila se na planinskoj visoravni između Male Azije, Mesopotamije i Kavkaza (kasnije poznatoj kao Jermenska visoravan). Smeštena je oko jezera Van u današnjoj istočnoj Turskoj. Kraljevina je postojala od oko 860. pne. do 565. pne. Ime odgovara biblijskom imenu Ararat.
Ime
Ime Urartu dolazi od izvora sa aramejskog jezika, koji je bio dijalekt akadskog. Izvorno ime kraljevine je bilo Biainili. Istraživači veruju da je "Urartu" akadska varijaija od "Ararata" iz Starog zaveta. Planina Ararat se stvarno nalazila na teritoriji Urartu, oko 120 kilometara severno od prestonice. Ararat se u Starom zavetu spominje kao planina, ali i kao antička kraljevina severno od Mesopotamije. Rane jermenske hronike (oko 5. do 7. veka) tvrde da je originalno ime Jermenije "zemlja Ararada". Varijacije verovatno potiču od jermenskog "Ajrarat", što bi značilo "zemlja hrabrih" i "zemlja Jermenaca".
Urartu se često nazivao "Kraljevina Ararat" u mnogim antičkim manuskriptima i svetim pismima različitih nacija. Razlog za neizvesnost imena (Urartu ili Ararat) je zbog varijacija u izvorima. Pisani jezici toga vremena nisu koristili vokale, nego samo konsonante. Reč je naprimer u antičkom izvoru bila zapisana kao "RRT" a to je mogli biti i Ararat i Urartu. Antički izvori su koristili "Jermenija" i "Urartu" naizmenično i to je bio naziv za istu zemlju. Naprimer trojezično Behistunsko pismo, koje je napisano 520. pne. po nalogu persijskog cara Darija Velikog spominje "Arminiju" na staro-persijskom, a prevod na elamitski je "Harminuja", a na akadski je "Urartu".
Kraljevina je bila poznata Grcima kao Jermenija, a kasnije i Rimljanima. U kasnom 7. veku pre. i ranom 6. veku pre. Kraljevina Urartu je zamenjena Kraljvinom Jermenijom, pod vođstvom jermenske dinastije Orontida.
Geografija
thumb|left|Ploča pisana klinastim pismom beleži osnivanje tvrđave Erebuni od strane Argištisa I od Urartua Carstvo Urartu zauzimalo je oko 200.000 kvadratnih milja, od reke Kure na jugu do vrhova Taurusa na severu, te od Eufrata na zapadu, do Kaspijskog jezera na istoku. Urartu se protezao od severne Mesopotamije do južnog Kavkaza, uključujući današnju Jermeniju sve do reke Kure. Urartu tvrđave su bile Erebuni (današnji Jerevan), Van, Armavir, Anzaf, Kavustepe i druge.
Otkriće
300px|thumb|Urartu na vrhuncu moći 743. pre Hr
Fridrih Eduard Šulc je 1827. u ime francuskog orijentalnog društva putovao u područje jezera Van. bio je inspirisan pričama o kraljici Šamiram jermenskog istoričara iz 5. veka Mozesa od Korene. Šulc je otkrio ruševine grada i brojne napise, većinom na asirskom, a delom na tada nepoznatom jeziku. Šulc je otkrio Kelišin, koji je bio na asirskom i urartu, a nalazio se na Kelišin prelazu na iračko-iranskoj granici. Kurdi su 1829. ubili Šulca i delovi njegovih beleški su izgubljeni. Britanski asirolog Henri Kresvik Rolinson pokušao je da kopira napis na steli, ali nije uspeo. Nemački istraživač Roš je nekoliko godina kasnije ubijen. Osten Henri Lajard je kasnih 1840tih opisivao grobove Van-Kelesi i Argišti. Od 1870ih lokalno stanovništvo je počelo da krade sa Toprakala ruševina i da prodaje nađeno evropskim naučnicima. <!--
The first systematic collection of Urartian inscriptions, and thus the beginning of Urartology as a specialized field dates to the 1870s, with the campaign of Sir Archibald Henry Sayce. German engineer Karl Sester, discoverer of Mount Nemrut, collected more inscriptions in 1890/1.
Waldemar Belck visited the area in 1891, discovering the Rusa stele. A further expedition planned for 1893 was prevented by Turkish-Armenian hostilities. Belck together with Carl Ferdinand Friedrich Lehmann-Haupt visited the area again in 1898/9, excavating Toprakkale. On this expedition, Belck reached the Kelishin stele, but he was attacked by Kurds and barely escaped with his life. Belck and Lehmann-Haupt reached the stele again in a second attempt, but were again prevented from copying the inscription by weather conditions. After another assault on Belck provoked the diplomatic intervention of Wilhelm II, the  regional ruler, Sultan Abdul Hamid II, agreed to pay Belck a sum of 80,000 gold marks in reparation. During World War I, the area came under Russian control. In 1916, Russian scholars Nikolay Yakovlevich Marr and Iosif Abgarovich Orbeli discovered a four-faced stele carrying the annals of Sarduri II. Boris Borisovich Piotrovsky in 1939 excavated Karmir-Blur, discovering Teišebai, the city of the god of war, Teišeba. In 1938-40, excavations by American scholars at Kirsoop and Silva Lake were cut short by World War II, and most of their finds were sunk when a German submarine torpedoed their ship. Athenia. The surviving documents were published by Manfred Korfmann in 1977. Following the war, excavations were at first restricted to Soviet Armenia. beginning in 1956 Charles Burney excavated in the Van area, and from 1959, Turkish expeditions under Tahsin Özgüç excavated Altintepe and Arif Erzen.
In 1976, an Italian party led by Mirjo Salvini finally reached the Kelishin stele, accompanied by a massive military escort. The First Gulf War again closed the area to archaeological research. After the Gulf War, O. Belli resumed excavation on Turkish territory. In 1989, a 7th c. BC fortress built by Rusas II of Urartu was discovered 35 km north of Van. In spite of resumed excavations, only a third to half of the 300 known Urartian sites in Turkey, Iran, Iraq and Armenia have been examined by archeologists (Wartke 1993). Without protection of these sites, local residents will continue to plunder them, taking advantage of the lucrative black market trade. -->
Poreklo (13. -9. vek pre Hrista
thumb|left|250px|Urartu za vreme Aramua, koji je stvorio jedinstvenu kraljevinu
Asirski izvori Šalmanasara I (oko 1270. pre Hr) pominju Urartu kao jednu od država naroda Nairi, labavu konfederaciju malih kraljevina i plemenskih saveza na jermenskoj visoravni u 13. - 11. veku pre Hrista. Uruartri su bili oko jezera Van. Nairi države su bile više puta osvajane od strane Asirije, posebno u doba Tukulti Ninurte I (oko 1240. pre Hr), Tiglat Pilesara I (oko 1100. pre Hr), Ašurbelkala (oko 1070. pre Hr), Adadnirarija II (oko 900. pre Hr), Tukulti Ninurte II (oko 890. pre Hr) i i Asurnasirpala II (883.- 859. pre Hr). Prema asirskim izvorima Urartu je predstavljao moćnog severnog rivala. Nairi države i plemena ujedinile su se u jedinstvenu kraljevinu pod kraljem Aramuom (oko 860.-843. pre Hr). Glavni grad kraljevine Arzaškun osvojio je asirski kralj Šalmanasar III.
Uspon Urartua (9. vek - 714. pre Hr)
Sardur I (oko 832.-820. pre Hr) je premestio prestolnicu u antički grad Tušpa (danas Van) na obali jezera Van. Prestonicu je zaštitio utvrdama. NJegov sin Ispuini je anektirao susednu državu Musasir. NJegov naslednik Menua (oko 800. -785.) isto tako je dosta teritorijalno povećao kraljevinu i ostavio je na mnogo mesta zapise. Urartu je desegla vrhunac vojne moći za vreme Menuinog sina Argištija I (oko. 785-760 pre Hr) i postala je jedna od najmoćnijih kraljevona Bliskog Istoka. Argišti I je osvojio teritorije duž reke Araks i jezera Sevan. Asirski kralj je vodio Šalmanasar IV vodio je protiv njega neuspešnu kampanju. U jednom trenutku vojska Urartua je došla do Vavilona, zauzimajući grad. Argišti I je osnovao nekoliko novih gradova, a tu se posebno ističe Erebuni (Jerevan), koga je osnovao 782. pre.
Na svom vrhuncu Urartu se protezao severno iza reke Araks i jezera Sevan i obuhvatao je današnju Jermeniju, južni deo Gruzije gotovo do obala Crnog mora. Zapadno se protezao do izvora Eufrata, a istočno do Tabriza, a južno do izvora Tigrisa.
Kasniji period (640-580ih pre Hr)
thumb|250px|desno|Kasnija Urartu kraljevina pod Rusom IV Prema klinastom pismu Urartua posle Sardurija III usledila su tri kralja Erimena (635.-820. pre Hr), njegov sin Rusa III (620-609 pre Hr) i posle Rusa IV (609-590 pre Hr). Poznato je da je kasnih 600tih pre Hr (za vreme kralja Sardura III ) Urartu napali Siki i njihovi saveznici Međani. Medijski kralj Kiaksar je 612. pre Hr osvojio Asiriju. Brojne ruševine iz tog vremena u Urartuu pokazuju da su bile uništene paležom. To daje mogućnost dva moguća scenarija:
Antički izvori podupiru drugi scenario:
Tako različiti izvori podupiru pretpostavku da je nakon kralja Sardura III došlo do promene dinastije. Jermenska dinastija Orontida zamenila je dinastiju Aramu uz pomoć Međana, a kao kontrauslugu pomogli su Međanima da zauzmu Asiriju. Sve to indicira da su kraljevi Erimena, Rusa III i Rusa IV zapravo urartu imena za najranije Orontidske kraljeve Urartua(Jermenije). U vreme ranih Orontida Urartu je ostao moćna nezavisna kraljevina, koju su različiti izvori zvali Urartu, Ararat ili Jermenija.
Kraj Urartua je bio nasilan, jer su spaljene mnoge tvrđave. Do kraja šestog veka Jermeni su zamenili Urartuance
left|thumb|250px|Tvrđava Erebuni je Urartu zamak u Jerevanu
Ekonomija i politika
Većina stanovništva se bavila poljoprivredom. Bili su stručnjaci za arhitekturu pomoću kamena. Bili su i stručnjaci za metal, tako da su izvozili metalne ćupove u Frigiju i Etruriju. Iskopavanjima se došlo do kuđa sa dva sprata sa unutrašnjim ukrasima po zidovima, prozorima i balkonima. Gradovi su imali dobro razvijeno snabdevanje vodom, koja se dovodila iz poprilično velikih daljina. Postojala je i razvijena kanalizacija.
NJihov kralj je bio i glavni sveštenik ili izaslanik boga Kaldija, njihovog glavnog božanstva. Neki hramovi Kaldija bili su delovi kompleksa kraljevskih palata, dok su drugi predstavljali nezavisne strukture. Drugi bogovi su bili bog nebesa Tejšeba (Tešub od Hurijana i Hurita) i bog Sunca Šivini.
Jezik
Urartu jezik nije pripadao ni semitskim jezicima ni indoevropskim jezicima. Pripadao je huritsko-urartskoj familiji jezika. Preživeo je na mnogim natpisima u kraljevini Urartu, koja su pisana asirskim klinastim pismom. Narod Urartua je imao i hijeroglifsko pismo, ali kasnije se koristilo samo za računovodstvo i religiozne svrhe.
Ekskomunikacija
Izopštenje ili izopćenje je izraz koji u najširem smislu označava isključivanje nekog pojedinca iz članstva u određenoj organizaciji (udruženje, politička stranka). U užem smislu se prije svega koristi za isključivanje iz religijske organizacije, odnosno vjerske zajednice kao što je kršćanska crkva. U tom smislu se koristi i izraz ekskomunikacija.
Urartu
Jezik
Urartu natpisi su bili na dva pisma:
Urartsko klinasto pismo deli se dalje na dve grupe:
Ekskomunikacija
U Rimokatoličkoj crkvi ekskomunikacija po kanonskom pravu predstavlja kaznu koja vjernika može zadesiti zamo za najteže prijestupe kao što su širenje lažne vjere, napad na Papu i sl. U nekim historijskim periodima ekskomunikacija je predstavljala izuzetno ozbiljnu kaznu koja je po ekskomuniciranu osobu mogla imati drastične posljedice.
Urartu
Jezik
Ima velike sličnosti sa kavkaskim jezicima. Do danas je nađeno oko 500 natpisa na klinastom pismu na urartuu. Sadrže oko 350 do 400 reči, većina je sa urartua, iako ima posuđenih sa drugih jezika. Najveći broj posuđenih je sa jermenskog, oko 70 reči-korena. U početku su u Urartuu koristili lokalne hijeroglife, koje su kasnije prilagodili asirijskom klinastom pismu. Posle 8. veka pre Hrista hijeroglifsko pismo je ograničeno samo na ralunoivodstvene i religiozne svrhe. uzorci urartu pisanog jezika preživeli su na mnogim natpisima u području Urartua. Za razliku od klinastog pisma hijeroglifski tekstovi nisu uspešno deširfovani. Zbog toga se naučnici ne slažu koji su jezik koristili u tekstovima.
Debata o pisanom jeziku
Lingvistika i etnički sastav Urartua je predmet debata među naučnicima. Većina veruje da je kraljevska i vladajuća elita govorila urartu i da je vladala multietničkim društvom, a u kanijim razdobljima Urartu države većina stanovništva je govorila jermenski. Po toj teoriji stanovništvo, koje je govorilo jermenski bilo je potomak proto-Jermena, koji su se preselili sa jermenske visoravni u 7. veku pre hrista i pomešali se sa huritskim stanovništvom (frigijska teorija po Herodotu ).
Ekskomunikacija
Kao blaži oblik ekskomunikacije Rimokatolička crkva poznaje interdikt, kojim se kažnjenoj osobi ograničavaju određene crkvene aktivnosti, a kao teži anatemu koju može izreći papa.
Urartu
Debata o pisanom jeziku
Manjina naučnika (među njima su uglavnom službeni istoriografi Jermenije) veruje da je urartu bio samo formalni pisani jezik, dok je stanovništvo, uključujući i kraljevski dvor govorilo jermenski. . Teorija se zasniva na jako ograničenom vokabularu u urartu klinastom pismu. Dalje primetili su da nakon 250 godina korištenja nije bilo razvoja, što je indikator da je to bio mrtvi jezik.
Etnički sastav
S lingvističke tačke gledišta većina naučnika veruje da su stanovnici Urartua povezani sa Huritima. . Manjina smatra da su Jermeni naselili Urartu.
Jermeni se nasledili državu Urartu u 6. veku pre Hrista, i po mišljenju većine bili su prisutni u Anadoliji od 1200. pre Hrista, a tokom nekoliko vekova raširili su se do Jermenske visoravni. Po tom scenariju jermeni su se između 1200. i 700 pre hrista naselili u svoju domovinu u istočnoj Maloj Aziji. Bili su potisnuti iz frigije invazijom Kimerijana 696. pre Hrista.
Po suprotnoj teoriji ili tzv jermenskoj hipotezi proto-indoevropska domovina je na jermenskoj visoravni i Jermeni su tu tokom celog postojanja države Urartu. Nakomn nestanka Urartua Jermeni su dominirali visočjem i apsorbovali su delove prijašnje Urartu kulture.
Collesecco I, Chieti
Collesecco I je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Sibirski federalni univerzitet
Sibirski federalni univerzitet (Сибирский федеральный университет) je ruski javni federalni univerzitet osnovan 2006. godine sa sjedištem u Krasnojarsku, sjedištu istoimenog Krasnojarskog kraja. Univerzitet danas pohađa preko 40 000 studenata. Unverzitet je nastao spajanjem četiri do tada postojeće institucije u gradu i najveći je univerzitet u Sibiru.
145
Godina 145. (CXLV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Hadrijana i Cezara (ili, rjeđe, godina 898. Ab urbe condita). Oznaka 145. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Rossburg, Ohio
Rosberg je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 201, što je 23 (-10,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bouverans
Buveran je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Pontarlije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 270 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,17 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 840 metara (maksimalnoj 1.101 m, a minimalnoj 822 m).
Чукљеник
Чукљеник се може односити на:
Rosanna Arquette
Rosanna Lauren Arquette (10. august 1959 -) je američka glumica, filmska producentica i režiser.
Rodila se kao dijete poznatog komičara Cliffa Arquettea i glumice Brende Olivie Nowak. Djetinjstvo je provela u Chicagu, a kada je imala 11 godina, roditelji su je doveli u komunu. Odatle je autostopom 1974. došla u San Francisco gdje je radila na kostimiranim sajmovima, a 1977. otpočela glumačku karijeru u teatru. Nakon toga su slijedili nastupi na televiziji, pri čemu se ističe uloga Nicole Baker u hvaljenom TV-filmu Dželatova pjesma za koju je nagrađena Emmyjem. 1985. je imala još jedan zapažen nastup u filmu Desperately Seeking Susan, a 1988. je nastupila u kultnom francuskom filmu Veliko plavetnilo.
Šugar Grouv
Šugar Grouv se može odnositi na
Caledonia, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 39.
Pont, Belluno
Pont je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Vandejlija
Vandejlija se može odnositi na
Verden
Verden se može odnositi na
1040-e
1040-e su decenija koja je počela 1. januara 1040. i završila 31. decembra 1049.
Timberlejn
Timberlejn se može odnositi na
Доња Бела Река
Доња Бела Река може бити:
Tovanda
Tovanda se može odnositi na
CT-1
CT-1 se može odnositi na:
Tilden
Tilden se može odnositi na
Traut Vali
Traut Vali se može odnositi na
M-Anizidin
M-Anizidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 123,152 Da.
Михајловац
Михајловац може бити:
Nagrada Bostonskog društva filmskih kritičara za najbolji film
Nagrada Bostonskog društva filmskih kritičara za najbolji film (Boston Society of Film Critics Award for Best Film je godišnja nagrada koju Bostonsko društvo filmskih kritičara od svog osnivanja 1981. dodjeluje za najbolji film u prethodnoj godini.
OSM
OSM se može odnositi na:
Bourg-Saint-Maurice
Bur Sen Moris je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Albervil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 6747 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 179,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 815 metara (maksimalnoj 3.823 m, a minimalnoj 744 m).
Olgia, Verbano-Cusio-Ossola
Olgia je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 801 m.
Topika (razvrstavanje)
Topika se može odnositi na
PRRP
PRRP, prolaktin-oslobađajući hormonski receptor, je G-protein spregnuti receptor koji vezuje prolaktin oslobađajući hormon.
Trimont
Trimont se može odnositi na
Raši
mini|175pc|levo|Raši na drvorezu iz 16. veka Šlomo ben Jichak (isto Solomun ben Isak, jevr. רבי שלמה יצחקי, oko 1040. u Troa - 5. avgusta 1105 ), sa nadimkom Raši, bio je ravi i znamenit izdavač i komentator talmuda u srednjem veku. Jedan od do danas najvažnijih talmud-komentara vodi se na njegov rad.
Raši, kako je često nazvan po skraćenici ravi Šlomo ben Jichak, odrastao je u francuskom Troa gde mu se porodica bavila vinogradarstvom. Oko 1055. otišao je u Nemačku, u Majnc i Vorms, i studirao u tamošnjim talmud-školama. 1065. vratio se u Troa i osnovao je talmud-školu, koju je finansirao prihodima iz svojih vinograda. Njegovi unuci Rašbam i Rabenu Tam studirali su kod njega i postali isto značajni komentatori talmuda.
U dotičnoj školi nastali su komentari za toru i talmud, danas sakupljeni kao Raši-komentari. Zbog njihove doslovne egsegeze i danas su veoma cenjeni i ima ih u skoro svakom talmudu. Za njih stvoreno je u 14. veku posebno pismo, takozvano Raši pismo.
Vila Park
Vila Park se može odnositi na
Nagrada Bostonskog društva filmskih kritičara za najbolju glumačku postavu
Nagrada Bostonskog društva filmskih kritičara za najbolju glumačku postavu (Boston Society of Film Critics Award for Best Cast) je godišnja nagrada koje Bostonsko društvo filmskih kritičara od 2004. dodjeljuje za najbolju glumačku postavu u igranom filmu.
Valir
Valir se može odnositi na
SCF
Akronim SCF ima više značenja.
Vali Siti
Vali Siti se može odnositi na
Pietro Polani
Pietro Polani (? - Caorle, 1148.) bio je 36. mletački dužd koji je vladao od 1130. do svoje smrti.
Biografija
Polani se do položaja dužda, dokopao tako što je oženio Adelasu, kćer predhodnog dužda Domenica Michiela.
Za svoje vladavine pokušao je nekako izmiriti teško posvađane uticajne venecijanske porodice Dandolo i Badoer, isto tako pokušao je proširiti mletačke posjede po Jadranu, nudivši tadašnjim srednjovjekovnim komunama sporazume o trgovini i savezništvu. Uočivši agresivne namjere Normana po Epiru i Albaniji, još više se zbližio sa Bizantom sa kojim je sudjelovao u nekim uspješnim vojnim kampanjama, ali je na račun toga Presvijetla republika dobila važne trgovačke povlastice po Levantu.
Kilmarnock, Virginia
Kilmarnok je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.487 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.487 stanovnika, što je 243 (19,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Verdžens
Verdžens se može odnositi na
Јошаница
Јошаница може да буде:
MGF
Termin MGF ima više značenja.
Јошаница
или:
Sendvič (razvrstavanje)
Sendvič (sandwich) može označavati:
Holly Hills, Colorado
Holi Hils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Kitl
Kitl se može odnositi na:
Државни универзитет у Тули
Latinična verzija
Verona (razvrstavanje)
Verona se može odnositi na
Државни универзитет у Уљановску
Државни универзитет у Уљановску је јавни универзитет у граду Уљановску на ријеци Волги око 440 километара од Москве, главнога града Руске Федерације. На 6 факултета са укупно 68 образовних програма похађа око 16 000 студената. Универзитет је основан 1919. године под називом Симбирски народни универзитет како се град Уљановск прије звао.
Arcambal
Arkambal je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Kaor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 735 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 342 m, a minimalnoj 110 m).
1. kozačka divizija (Nemačka)
Prva kozačka konjička divizija (nem. 1. Kosaken-Kavallerie-Division) je bila jedinica Vermahta sastavljena od kozačkih antisovjetskih dobrovoljaca i regrutovanih zarobljenika Crvene armije.
Borbeni put
minijatura|Pripadnici 1. kozačke divizije
Počev od septembra 1943. nalazi se u sastavu 69. rezervnog korpusa Druge oklopne armije koji je bio zadužen za teritoriju severno od Save. Pored angažovanja u korpusnim operacijama protiv NOVJ u Sremu i Slavoniji, Druga oklopna armija upotrebljavala je delove ove jedinice i u operacijama južno od Save.
U novembru 1944. proglašena je SS-formacijom.
U januaru 1945. razvijanjem iz njenog sastava formirana je i Druga kozačka konjička divizija, sa kojom je zajedno sačinjavala 15. kozački konjički korpus. Ratni put završila je u južnoj Austriji, delom zarobljena od Crvene armije, a delom od Britanaca. Britanci su svoj deo zarobljenika predali Crvenoj armiji. Nakon predaje, njeni pripadnici ruske narodnosti su većinom streljani.
Borgo Podgora, Latina
Borgo Podgora je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1623 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Proteazom-aktivirani receptor
Proteazom-aktivirani receptori su potfamilija G protein-spregnutih receptora koji se aktiviraju odsecanjem dela njihovog ekstracelularnog domena. Oni su visoko izraženi u trombocitima, ali takođe i u ćelijama endotela, miocitima i neuronima.
Klasifikacija
Poznata su četiri proteazom-aktivirana receptora (PAR). Oni su numerisani od jedan do četiri. Ti receptori su članovi sedam transmembranske G-protein spregnute receptorske superfamilije, i izraženi su u mnogim delovima tela.
Aktivacija
PAR receptori se aktiviraju dejstvom serinskih proteaza, kao što su trombin (sa dejstvom na PAR receptore 1, 3 i 4) i tripsin (PAR 2). Ovi enzimi odsecaju N-terminus receptora, koji zatim deluje kao ligand. U odsečenom stanju, deo samog receptora je agonist, što izaziva fiziološki respons.
PAR familija deluje putem G-proteina i podjedinice (cAMP inhibicija), 12/13 (Raf/Ras aktivacija) i q (kalcijum signalizacija).
Funkcija
Ćelijski efekti trombina su posredovani proteazom-aktiviranim receptorima (PAR). Trombinska signalizacija u trombocitima doprinosi hemostazi i trombozi. Endotelni PAR receptori doprinose regulaciji vaskularnog tona i permeabilnosti, dok u vaskularnim glatkim mišićima oni posreduju kontrakcije, proliferaciju, i hipertrofiju. PAR receptori doprinose proinflamatornom odgovoru kod ateroskleroze i restenoze. Nedavna istraživanja su takođe ukazala na uticaj ovih receptora na rast mišića, i diferencijaciju i proliferaciju koštanih ćelija.
U T ćelijama, aktivacija PAR1, PAR2 i PAR3 receptora indukuje tirozinsku fosforilaciju VAV1 proteina. Aktivacija PAR receptora takođe dovodi do povećanja tirozinske fosforilacije ZAP-70 i SLP-76, dva ključna proteina u TCR signalizaciji.
Lincolnville, Kansas
Linkolnvil je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
M-Kumarinska kiselina
m-Kumarinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 166,174 Da.
Lincolnville, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 203, što je 22 (-9,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Virdžinija (razvrstavanje)
Virdžinija se može odnositi na
Versaj (razvrstavanje)
Versaj se može odnositi na
Svetska liga u vaterpolu 2011.
200px|desno|Logo Svetske lige u vaterpolu Svetska liga u vaterpolu 2011. u muškoj konkurenciji je deseta godina najmlađeg vaterpolo takmičenja pod okriljem Svetske plivačke federacije.
U ovogodišnjem takmičenju učestvovalo je 25 reprezentacija.
Titulu je drugi put uzastopno osvojila Vaterpolo reprezentacija Srbije pobedivši u finalu Vaterpolo reprezentaciju Italije sa 8:7.
Sistem takmičenja
Učestvovalo je 25 nacionlnih selekcija koje su u kvalifikacijam bile podeljene u šest grupa po kontinentima: Evropa A, Evropa B i Evropa C, Azija-Okeanija, Amerika i Afrika. U kvalifikacijama svaka grupa je igrala po dvostrukom bod sistemu (svako sa svakim dve utakmice).
Prvoplasirane ekipe iz svake grupe i drugoplasirana ekipa po uslehu iz vanevropskih kvalifikacija, će se kvalifikovati na finalni turnir.
Bodovanje
U Svetskoj ligi nema nerešenog rezultata. U slučaju da se meč završi bez pobednika izvode se peterci. Pobeda u regularnom delu donosi tri boda, pobeda posle peteraca boduje se sa dva, a poraz posle izvođenja peteraca donosi jedan bod.
Nagrade
Tim šampionata:
Druge nagrade:
Vorso
Vorso se može odnositi na
Venona
Venona se može odnositi na
Забрђе
Забрђе има више значења:
Vorenvil
Vorenvil se može odnositi na
Father of the Bride
Father of the Bride (na engleskom "Otac nevjeste" ili "Nevjestin otac") se može odnositi na:
Friendship, Tennessee
Frendšip je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 668, što je 60 (9,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Collesecco, Chieti
Collesecco je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Viton
Viton se može odnositi na
Velika Albanija
Koreni ove ideje obično se prate unazad do Prizrenske lige 1878. godine, koja je tražila ujedinjenje svih Albanaca otomanskog carstva u jedan veliki Albanski vilajet. Kao istorijski primer velike Albanije, po pravilu se navodi Kraljevina Albanija pod italijanskim protektoratom stvorena tokom drugog svetskog rata.
Ova ideja je i danas veoma uticajna među albanskim nacionalistima.
Prizrenska liga
thumb|desno|Granice Albanskog vilajeta koji su tražili albanski predstavnici. Prizrenska liga je bila albanska politička organizacija osnovana 10. juna 1878. godine u Prizrenu, u tadašnjem Kosovskom vilajetu Otomanskog carstva. Albansko stanovništvo je živelo podeljeno u četiri otomanska vilajeta: kosovskom, skadarskom, janjinskom i manastirskom (bitoljskom), ali pomešano sa drugim narodima, pre svega Makedoncima, Srbima, Grcima, Bošnjacima, Turcima i ostalima. Cilj Lige je bio borba za albansku autonomiju i ujedinjenje ova četiri vilajeta u jedan veliki albanski vilajet.
Prizrenska liga je na Berlinskom kongresu istupala u ime albanskog naroda, boreći se za zaštitu graničnih teritorija na koje su pretendovale susedne zemlje. Liga je uputila memorandum Kongresu kojim se od velikih sila traži priznanje nacionalnog identiteta Albanaca i autonomije Albanije unutar Otomanskog carstva. Međutim, Berlinski kongres je ignorisao memorandum Lige, a odlukama Kongresa neka pretežno muslimanska naselja kao Plav i Gusinje, predata su Crnoj Gori, dok su Srbiji predata četiri okruga (Niš, Pirot, Leskovac i Vranje) u kojima je živeo veliki broj Albanaca. Pristalice Lige su se suprotstavile odlukama Berlinskog kongresa da preda Gusinje i Plav Kneževini Crnoj Gori zbog čega je došlo do oružanih sukoba sa Crnogorcima. Crnogorci su vodili dve bitke sa dobrovoljcima Lige, kod Novšića i Murina, ali nisu uspeli da savladaju otpor Albanaca. Na kraju su velike sile kao kompenzaciju predale Ulcinj Crnoj Gori. Na jugu, Ligini dobrovoljci su uspeli da spreče predavanje Grčkoj dela Epira.
Pristalice Lige takođe podižu ustanak protiv otomanske vlasti 1879. godine i zauzimaju mnoge gradove. Turski Derviš-paša vojskom razbija albanski ustanak aprila 1881. godine i raspušta Prizrensku ligu.
Drugi svetski rat
thumb|desno|Albanska većina (ljubičasto) na područjima „Velike Albanije“ Između 1941. i 1944. godine, za vreme fašističke okupacije, Italija je stavila najveći deo Kosova, zapadne delove Makedonije i istočne delove Crne Gore pod upravu kvislinške vlade Kraljevine Albanije, koja je bila italijanski protektorat. Italija je odvojila delove crnogorske teritorije i priključila ih "Velikoj Albaniji": Ulcinj sa okolinom, od podgoričkog sreza Tuzi, Hoti, Grudi, Zatrijebač, Vranj, Vladanj i Kodrabudan; od andrijevičkog sreza Plav i Gusinje sa okolinom, a od sreza beranskog - Rožaj sa okolinom. Veći deo Kosova i cela Metohija takođe su pripali "Velikoj Albaniji", osim podujevskog, vučitrnskog i kosovskomitrovačkog sreza, koji su dodeljeni okupiranoj Srbiji, i delova gnjilanskog i uroševačkog sreza severno od Pasjana, sa Kačanikom, Vitinom i Sirinićkom župom, koje su dobili Bugari. Italijani su anektirali i zapadnu Makedoniju sa Tetovom, Gostivarom, Kičevom, Debrom, Strugom i Svetim Naumom, kao i celim Prespanskim jezerom. 28. novembra 1941. godine organizovane su u Skoplju antibugarske albanske demonstracije, sa zahtevom da se Skoplje priključi Albaniji. Između Italije i Bugarske stvorena je velika napetost zbog demarkacione linije, s kojom nisu bili zadovoljni ni Albanci, ni Bugari.
Progon Srba i ostalih nealbanaca u fašističkoj tvorevini "Velikoj Albaniji" je bio surov. Srbi su ubijani i mučeni, njihova imovina je pokradena, a kuće spaljene. Mustafa Kruja, premijer Albanije, je tokom boravka na Kosovu juna 1942. na sastancima sa vođama kosovskih Albanaca govorio da srpsko stanovništvo treba raseliti sa Kosova, a srpske koloniste ubijati. Tokom rata, brojni srpski i crnogorski kolonisti doseljeni 1920-ih i 1930-ih su proterani nazad u Crnu Goru i Srbiju, a mnogi su ubijeni.
Милановац
Милановац може бити:
или:
Ponte Alto, Belluno
Ponte Alto je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 595 m.
Proton-indicirajući G protein-spregnuti receptori
thumb|right|200px|Proizvodnja [[ciklični adenozin monofosfat|cAMP u odgovoru na aktivaciju TDAG8 G protein-spregnutog receptora na nizak pH. ]]
Vorensburg
Vorensburg se može odnositi na
Proton-indicirajući G protein-spregnuti receptori
Proton-indicirajući G protein-spregnuti receptori su transmembranski receptori koji reaguju na nizak pH. U ove receptore se ubrajaju G2A, GPR4, OGR1 i TDAG8. Ovi G protein spregnuti receptori se aktivatiraju kad ekstracelularni pH padne u opseg od 6.4-6.8 (tipične vrednosti su iznad 7.0). Funkcionalna uloga senzitivnosti na nizak pH proton-indicirajući G protein-spregnuti receptora se proučava u nekoliko vrsta tkiva u kojima ćelije odgovaraju na takve uslove, kao što su kosti i tkiva sa zapaljem. Četiri poznata proton-indicirajuća G protein-spregnuta receptora pripadaju klasi A receptora u potfamiliji A15.
Nocicepcija
Senzacija bola može da bude inicirana nociceptorskim ćelijama koje deluju kao senzorni neuroni. Neki nociceptori odgovaraju na nizak pH i pH-senzitivni amilorid-senzitivni katjonski kanal 3 je bio opisan kao modulator kiselinom-indukovane senzacije bola. Međutim, rezultati istraživanja na ACCN3 genskim nokaut miševima sugestiraju da ti kanali nisu dovoljni za potpunu kiselinom-indukovanu senzaciju bola. Za proton-indicirajuće G protein-spregnute receptore je bilo pokazano da su izraženi u neuronima malog prečnika koji su odgovorni za nocicepciju.
Vestmont
Vestmont se može odnositi na
Betton-Bettonet
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 203 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 59 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 360 metara (maksimalnoj 571 m, a minimalnoj 287 m).
Viling
Viling se može odnositi na
Кумане
Кумане може да буде:
Vladimir Petrović (glumac)
Vladimir Petrović je glumac i reditelj rođen u Beogradu 30. novembra 1955. godine. Snimio je osam filmova iz serijala Lude godine, gde je tumačio lik Slobodana Bobe Pavlovića. Osim toga, glumio je i u filmu Majstor i Šampita.
Danas se bavi marketingom, odnosno realizacijom i kreiranjem reklamnih kampanja. Do 1992. godine je radio u EPP-u Radio Televizije Beograd. Bio je reditelj i snimatelj Indeksovog radio pozorišta. Jedan je od pokretača marketiga na radiju B92 i prve privatne radio stanice Pingvin. Od 1993. radio je u sistemu -{Saatchi & Saatchi}- agencija. Jedan je od osnivača marketinške agencije „Tim talenata“. Danas ima svoju Reklamnu agenciju i jedan je od suvlasnika radio Indeksa. Oženjen je i ima dvoje dece.
Vejnsvil
Vejnsvil se može odnositi na
Vajt Siti
Vajt Siti se može odnositi na
Vest Sejlem
Vest Sejlem se može odnositi na
Клење
Клење може бити:
Virdžil
Virdžil se može odnositi na
Vodsvort
Vodsvort se može odnositi na
M-Kumenil metilkarbamat
m-Kumenil metilkarbamat je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 193,242 Da.
Jak
Jak (Bos grunniens) je vrsta krupnog goveda, koja može uključujući grbu na leđima da dostigne visinu od 1.8 m, a težinu od 1000 kg. Telo mu je pokriveno dugom, gustom dlakom, koja viseći resasto sa boka seže do članaka. Živi na visoravnima Tibeta i Sečuana (Kina) i u Indiji, na nadmorskim visinama od preko 4000 m. Staništa vrste su planine, travna vegetacija, tundra, jezera i jezerski ekosistemi i pustinje.
Ugroženost
Ova vrsta se smatra ranjivom u pogledu ugroženosti vrste od izumiranja.
Domaći jak
Jak je odomaćen već vekovima, mada još uvek u zabačenim, nepristupačnim oblastima žive divlji primerci. Iako postoje bitne razlike u veličini između domaće i divlje pasmine, nema nikakvih poteškoća u njihovom uzajamnom parenju. Domaći jak se koristi za jahanje i kao tegleća životinja. Od njega se dobija koža, mleko i meso; od dugih dlaka se prave konopci, a od isušenog đubreta ogrev.
Budistička filozofija
Budistička filozofija je filozofija koja uzima Budino učenje za svoju pretpostavku. Ona se uglavnom bavi metafizičkim, fenomenološkim i epistemološkim problemima.