cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Princeton Meadows, New Jersey
Prinston Medous je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 13.834, što je 398 (3,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
.bo
.bo je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Boliviju. Administriran je od strane BolNet.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Rancho los Pinos, Mezquitic
Rancho los Pinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1904 m.
Vijčani spoj
mini|desno|250px|Tipični vijčani spoj s vijkom sa šestostranom glavom, maticom i [[Podloška|podloškom]] mini|desno|250px|Glavati vijak s valjkastom glavom mini|desno|250px|Svorni vijak mini|desno|250px|Zakrivljena elastična podloška mini|desno|250px|Moment ključ mini|desno|250px|Skala na moment ključu mini|desno|250px|Hidraulički moment ključ
Vrste vijčanih spojeva
Vijčani spojevi se mogu općenito razvrstati u slijedeće skupine:
Prednosti i nedostaci
Prednosti vijčanih spojeva su slijedeći:
Nedostaci vijčanih spojeva su:
Pritezanje vijčanog spoja
O pritezanju vijčanog spoja se govori kada se okretanjem matice ili vijka povećava opterećenje vijka. Odvijanjem (odvrtanjem, otpuštanjem) vijčanog spoja rasterećuje se vijak. U nosivim vijčanim spojevima pritezanje se obično podudara s okretanjem matice ili vijka u smjeru zavojnice navoja. Zbog toga se naliježne površine vijka i matice primiču i stišću strojne dijelove koji se spajaju. Način pritezanja i veličina momenta pritezanja od temeljnog su značaja za nosive vijčane spojeve. Nakon pritezanja vijčanog spoja, spajani dijelovi se skraćuju, a istovremeno se vijak rasteže. Kod običnih matica prva dva navoja nose 55 % ukupne sile.
Samokočnost navoja je ovisna o trenju među navojima i kutu uspona navoja. Kod običnih nosivih vijaka s metarskim normalnim navojem i trokutastim ISO profilom, kut uspona navoja je u području α = 3,6° (M4) do 1,8° (M60), dok je reducirani kut trenja među navojima u granicama ρ' = 5,2° do 16,1°. Dakle, kod metričkih navoja s trokutastim profilom je kut uspona navoja manji od reduciranog kuta trenja, pa su navoji uvijek samokočni.
Prilikom ocjene veličine pojedinih udjela u pritezanju vijčanog spoja, može se ustanoviti kako je veći dio (80-90%) momenta pritezanja vijčanog spoja namijenjen savladavanju trenja među navojima, te između glave vijka ili matice i podloge. Samo manji dio momenta pritezanja stvarno je namijenjen savladavanju sile prednaprezanja, odnosno savladavanju nagiba navoja. Zbog toga je vrlo bitno pravilno odabrati koeficijente trenja.
Kod dinamičkog aksijalnog opterećenja s vremenom može doći do loma vijaka zbog zamora na mjestima koncentracije naprezanja, koja su najveća na prvom navojku vijka u matici ili u provrtu s navojem. Kod vijaka s visokim prednaprezanjem lom zbog zamora je vrlo rijedak, jer su vijci opterećeni malim dinamičkim opterećenjima.
Osiguranje vijčanog spoja od odvrtanja
Osiguranje vijčanog spoja od odvrtanja kod statičkih opterećenja nije potrebno, ali se primjenjuje kod dinamičkih opterećenja. Naime, nakon pritezanja vijka dolazi do djelomičnog slijeganja hrapavosti dodirnih površina, može doći do puzanja materijala vijka, a može doći i do lokalnih plastičnih deformacija. Sve to, potpomognuto promjenama opterećenja i eventualnim vibracijama, može rezultirati otpuštanjem vijčanog spoja. U pravilu su dobro proračunati, oblikovani i pritegnuti vijčani spojevi već osigurani protiv neželjenog odvrtanja. To prije svega vrijedi za visokoopterećene spojeve s elastičnim vijcima razreda čvrstoće 8.8 i više, uz male hrapavosti dodirnih površina.
Osiguranje vijčanog spoja od odvrtanja oblikom
Osiguranje oblikom se postiže:
Osiguranje vijčanog spoja od odvrtanja silom
Umetanjem posebnih opružnih elemenata se osigurava aksijalna sila prednapona i pri djelovanju najveće radne sile, makar je došlo do slijeganja hrapavosti ili plastičnih deformacija. Ovi elementi su u obliku rasječenih, zakrivljenih ili tanjurastih prstena (pločica), a izrađeni su od opružnog čelika. Nazivaju se i elastične podloške.
Razne zupčaste i lepezaste prstenaste pločice se svojim zupcima utiskuju u podlogu, povećavaju trenje i tako sprečavaju odvrtanje. Ovakvo osiguranje nije primjenjivo na tvrdim kaljenim površinama. Veće trenje i sprečavanje odvrtanja matice se postiže i sigurnosnom limenom maticom od opružnog čelika koja s unutarnje strane ima više jezičaca koji se zabijaju u navoj. Česta je upotreba dvije matice: kontramatice manje visine koja se priteže na podlogu i normalne matice koja se priteže na kontramaticu (u praksi se često matice pogrešno montiraju obratno). Matice mogu biti i jednake. Vanjska matica sprečava otpuštanje unutarnje, a na površini njihovog dodira se javlja i dodatno trenje. Za jednokratnu upotrebu se koriste matice s uloškom od umjetne plastične mase u koji vijak urezuje navoj.
Ručno pritezanje ključem
Dužina ključa je prilagođena veličini vijka i prosječnoj ručnoj sili, kako moment pritezanja ne bi bio prevelik i doveo do oštećenja vijka. Ova se metoda primjenjuje za vijke korištene za sporedne svrhe.
Pritezanje pneumatskim ili električnim alatom
Moment pritezanja se može grubo podesiti. Služi za serijsko pritezanje vijaka.
Pritezanje momentnim ključem
Preciznije od prethodnih načina je pritezanje momentnim ključem. Kod momentog ključa se jedan njegov dio deformira sukladno veličini momenta pritezanja, dok na drugi neopterećeni dio moment ne djeluje i on se ne deformira. Kod jedne vrste momentog ključa je deformabilni dio torzijska (uvijanje) opruga u obliku šipke na kojoj je i kazaljka. Pri pritezanju se šipka uvija i kazaljka rotira. Kazaljka pokazuje moment pritezanja na skali koja je vezana za drugi neopterećeni dio u obliku cijevi.
Kod jedne druge vrste momentnog ključa se prethodno na skali postavi željeni moment pritezanja. Kad se taj moment postigne, dolazi do međusobnog pomaka nekih dijelova momentnog ključa i čuje se zvučni signal.
Hidrauličko pritezanje
Kod veoma velikih vijaka je pritezanje ključem neprikladno ili nemoguće, jer je moment pritezanja prevelik, a točnost postizanja aksijalne sile u vijku bi bila mala. Takav je slučaj kod vijaka za pričvršćenje poklopaca cilindra velikih motora ili kod preša. Kako sili u vijku odgovara određeno izduženje vijka, hidrauličkim uređajem se vijak izduži, matica se rukom ili podesnim alatom malo pritegne i hidraulički uređaj ukloni. Vijak ostaje izdužen ii opterećen silom. Za razliku od prethodnih načina pritezanja, vijak nije opterećen torzijski (uvijanje).
Nentershausen (Westerwald)
Nentershauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.017 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143051.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Nentershauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 286 metara. Površina opštine iznosi 7,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.017 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 267 stanovnika/km².
Turbopuhalo
mini|desno|300px|Presjek kroz turbopuhalo, s centrifugalnim kompresorom (plavo), na desnoj strani i turbinom (crveno), na lijevoj strani mini|desno|300px|Superpunjač na AMC V8 motoru za utrke mini|desno|300px|Spoj za odvod ulja (lijevo). Savitljiva upletena cijev za dovod ulja i spojevi za hlađenje vodom mini|desno|300px|Turbokompresor mini|desno|300px|Turboturbina mini|desno|300px|Ventil za rasterećenje u blizini turbopuhala mini|desno|300px|Prikaz smještaja međuhladnjaka u odnosu na motor mini|desno|300px|[[Porsche turbopuhalo promjenjive geometrije]] mini|desno|300px|Pogled na turbopuhalo s turbinske strane, gdje se jasno vidi unutarnji ventil za rasterećenje mini|desno|300px|Premosni ventil Turbopuhalo ili turbopunjač (engl. turbocharger) je centrifugalni kompresor, koji se nalazi na istom vratilu s turbinom, koju pogone ispušni plinovi motora. Glavna svrha turbopuhala je povećanje snage motora i ugrađuje se u motore s prednabijanjem snage, jer im ugradnja dodatnih malenih rotora omogućava ogromno povećanje snage, bez značajnih zahvata na pojedinim dijelovima. Iako je povećanje snage bio glavna svrha za turbopuhala, danas se sve više koristi zbog uštede energije i smanjenje emisije štetnih plinova, ali i protočnosti.
Turbopuhala imaju široku primjenu. Ugrađuju se u dizelske i u benzinske motore s unutarnjim izgaranjem, automobila, vlakova, zrakoplova, plovila. Ugrađuju se u dvotaktne i četverotaktne motore. Mogu naći primjenu i u motorima s vanjskim izgaranjem, kao što su gorive ćelije.
Povijest
Turbopuhalo je izumio švicarski inženjer Alfred Büchi, čiji patent se počeo koristiti 1905. Dizelski motori na brodovima i lokomotivama s turbopuhalom su se počeli koristiti 1920-tih. U Prvom svjetskom ratu počela su se turbopuhala koristiti u zrakoplovima, da bi riješili problem smanjenja atmosferskog tlaka na većim visinama, a time i slabijeg izgaranja.
Motori s prednabijanjem snage
Pod prednabijanjem se podrazumijeva kompresija ili tlačenje ukupnog ili dijela svježeg zraka, prije nego se usiše u cilindar motora, sa svrhom povećanja snage motora. Prednabijanje se može izvesti na različite načine:
Prednabijanje primjenom valnih pojava
Prednabijanje primjenom valnih pojava se vrši korištenjem rezonantnih pojava u usisnoj cijevi, uz odgovarajuće podešavanje dužine usisne cijevi i usisnog ventila. Na taj način se može postići efekt povećanja tlaka do 30 %. Ovo se prednabijanje koristi samo kod brzohodnih automobilskih motora. Tlakovi koji se postižu takvim prednabijanjem dostižu do 2 bara.
Prednabijanje turbopuhalom
Kod prednabijanja turbopuhalom za prednabijanje koristimo energiju ispušnih plinova, koja je ionako izgubljena za sam motor. Ispušni plinovi pokreću turbinu s kojom je zajedničkim vratilom spojeno radijalno turbopuhalo, koje vrši kompresiju zraka. Na taj način se povećava i snaga motora i stupanj djelovanja. Prednabijanje turbopuhalom se može izvesti na dva načina:
Impulsno prednabijanje
Polazeći od idealnog procesa motora, u idealnom slučaju se ukupni izentropski rad (entropija plina je gotovo konstantna) pretvara u kinetičku energiju plinova. Ta se kinetička energija dovodi turbini i iskorištava za njen pogon. U stvarnosti u ispušnoj cijevi dolazi do nakupljanja mase ispušnih plinova, što se manifestira kao impuls tlaka i impuls brzine. Turbini se na taj način dovode impulsi kinetičke energije. Pri tome dolazi do visokih vršnih vrijednosti tlaka, koje premašuju tlak zraka za prednabijanje, tako da je moguće prednabijanje i kod malih stupnjeva djelovanja turbopuhala. Kako bi nakupljanje ispušnih plinova bilo što izrazitije, potrebno je da volumen ispušne cijevi koja spaja cilindar s turbinom bude čim manji. Moguće je spojiti do tri, rijetko do četiri cilindra na istu ispušnu cijev, pri čemu treba paziti na razmak paljenja spojenih cilindara, kako impuls tlaka pri ispuhu iz jednog cilindra nebi prouzročio prestrujavanje ispušnih plinova u drugi cilindar s još otvorenim ispušnim ventilom. Kod više cilindara, cijevi za svaku grupu cilindara dovode se do turbine, koja se izvodi s parcijalnim privodom, ili se pred turbinu postavlja konverter impulsa s ejektorskim djelovanjem.
Prednabijanje konstantnim tlakom
Kod prednabijanja konstantnim tlakom ispušni plinovi se skupljaju u ispušni kolektor velikog obujma, tako da ne dolazi do izražaja nakupljanje ispušnih plinova (u vidu povećanja tlaka) pri ispuhu jednog cilindra. Kolektor se kontinuirano prazni kroz turbinu. Kako je tlak u kolektoru približno konstantan, strujanje na turbini je ujednačeno. Ispušni plinovi se u ispušnom kolektoru umiruju pri tlaku pA, tako da je turbina nastrujana konstantnim tlakom. Pri širenju plinova u ispušnom kolektoru dolazi do pretvorbe kinetičke energije u potencijalnu, uz vrtložno gibanje i trenje, tako da se ova pretvorba odvija uz gubitke (povećanje temperature plinova). Povećanjem tlaka prednabijanja utjecaj gubitaka je manji, tako da dolaze do izražaja prednosti prednabijanja konstantnim tlakom. Pri naglim promjenama opterećenja porast tlaka u ispušnom kolektoru je spor, tako da cijeli sustav reagira tromo i ovaj način prednabijanja nije pogodan za motore kod kojih se traži brzo prihvaćanje promjena opterećenja. Ovaj se način prednabijanja koristi prvenstveno kod motora koji duže vrijeme rade pri konstantnom opterećenju, kao što je slučaj kod brodskih motora pri plovidbi otvorenim morem.
Sličnosti
Turbopuhala i superpunjači su slični po namjeni. Oba imaju zadatak da stlače zrak na tlak veći od atmosferskog, tako da više zraka uđe u cilindre motora. Povećani tlak zraka u kombinaciji s prilagođenom količinom goriva rezultira povećanjem snage motora i obrtnog momenta. U svakom slučaju, ovde se završava svaka sličnost između ova dva tipa punjača.
Učinkovitost
Baš kao i klima uređaji u automobilu, svi superpunjači, uključujući centrifugalne, roots i vijčane tipove, zahtijevaju snagu motora da bi se pokretali. Ova dodatna potrošnja snage je uvijek prisutna, i može trošiti čak 20% snage koju proizvede motor. Rezultat je smanjenje ekonomičnosti u potrošnji goriva i manja konačna snaga. Turbopuhala se međutim pokreću na ispušne plinove i ne zahtijevaju snagu motora za pokretanje rotora. U normalnoj vožnji, turbopuhala neće koristiti više goriva i činjenica je da će se povećati pređena kilometraža s istom količinom goriva. Turbopuhalo će proizvesti više snage sa 0,62 bara nego superpunjač sa 0,83 bara.
Održavanje
Neki superpunjači imaju odvojen sustav podmazivanja, koji mora biti posebno održavan, dok se  turbopuhala podmazuju uljem iz motora i ne zahtijevaju dodatno održavanje.
Yejong od Goryeoa
Yejong od Goryeoa (1079–1122) bio je 16. po redu monarh korejske države/dinastije Goryeo koji je vladao od 1105. do smrti. Rodio se kao sin prethodnog kralja Sukjonga i kraljice Myeongui. Vladavinu mu je obilježio relativan mir, iako se neko vrijeme morao sukobljavati sa Džurčenima na sjeveroistočnoj granici. S druge strane je imao izvrsne odnose sa carskom Kinom i dinastijom Song, odnosno carom Huizongom koji mu slao brojne darove. Yejong je također poznat kao jedan od prvih korejskih vladara koji je budizam nastojao zamijeniti s taoizmom koji je u to vrijeme doživljavao preporod u susjednoj Kini. Osnovao je obrazovnu zakladu Yanghyon'go, a zanimao se i za botaniku. Učenjaka Kim Bu-sika je 1121. imenovao kraljevskim dnevničarom i dao mu zadatak sastaviti službene državne zapise.
Turbopuhalo
Nadogradnja
Superpunjači uglavnom nisu nadogradivi. Podešavanje razine tlaka kod superpunjača zahtijeva zamjenu remenica, zupčanika i remena, dok kod motora koji zahtijevaju veće kapacitete, mora biti zamijenjen kompletan usisni sustav. Turbopuhalo je obično nadogradivo jednostavnom nadogradnjom starog ili ugradnjom većeg turbopuhala bez zamjene usisnog sustava. Podešavanje razine tlaka na turbopuhala je puno ugodnije, u odnosu na superpunjače i moguće je s jednostavnim podešavanjem kontrolog uređaja, koju može izvršiti vozač.
Cijena
Turbopuhalo je jeftinije i bolje ulaganje u smislu odnosa snage motora prema cijeni.
Način rada
Kako bi uopće došlo do zapaljenja smjese goriva i zraka u komori za izgaranje motora, potreban je određeni omjer zraka i goriva. Optimalni omjer naziva se stehiometrijski omjer i iznosi 14,7 :1. Dakle, za pravilno i potpuno izgaranje jednog kilograma goriva potrebno je 14,7 kilograma zraka. Pojednostavljeno govoreći, što više zraka dospije u komoru za izgaranje, potrebna je i veća količina goriva za pravilno izgaranje. Većim obostranim udjelima dolazi do snažnijih kontroliranih eksplozija unutar cilindara, te se oslobađa i veća snaga.
Dakle, turbopuhalo je dodatak motora koji omogućava povećanje snage. Turbo puhalo se sastoji u biti od rotora i kompresora postavljenih na zajedničkoj osovini. Rotor je smješten na ispušnoj grani motora te se zakreće ispušnim plinovima motora, zakrećući istovremeno kompresor smješten na usisnoj grani motora. Kompresor uvlači i tlači usisani zrak pod tlakom većim od atmosferskog kako bi veća količina mogla stati u komoru za izgaranje. Brzine okretanja rotora i kompresora mogu dostići i do 300 000 okretaja u minuti, a tlakovi prednabijanja i preko 2,5 bara. Zato turbo motori moraju imati efikasno riješeno podmazivanje kompletnog sustava.
No budući da se zrak tlačenjem zagrijava i širi, potrebno ga je ohladiti kako bi mu se smanjio obujam. Zato se iza kompresora u nizu ugrađuje međuhladnjak stlačenog zraka (engl. intercooler'), koji će zrak ohladiti i smanjiti mu obujam kako bi ga što veća količina ušla u komoru za izgaranje. U cilindru će dodatne količine zraka i goriva uzrokovati kontrolirane eksplozije i trenutni priliv ogromne snage motora.
Podjela turbopuhala
mini|300px|desno|Dvostruko turbopuhalo na Inline 6 motoru ([[Toyota 2JZ-GTE)]] mini|300px|desno|1970 Toyota 7 za utrke s dvostrukim turbopuhalom Ovisno o dodatnoj snazi koja se želi dobiti, u motore se ugrađuju turbopuhala različite veličine rotora i kompresora s različitim tlakovima prednabijanja. Što je veći tlak prednabijanja, veća je i brzina vrtnje kompresora, te motor oslobađa i više snage. Također, što je veći promjer kompresora, biti će u konačnici i veća snaga motora.
No, većina turbo motora pati od efekta znanog pod pojmom „turbo rupa“. Ako ste vozili neki od modernih turbo dizelaša, onda ste zasigurno primijetili kako pri vrlo niskim okretajima, tik iznad okretaja praznog hoda, motor nema dovoljno snage za pokretanje automobila već je na rubu gašenja. Zato je za uspješno kretanje potrebno okretaje malo podignuti. Budući da se rotor zakreće ispušnim plinovima motora, pri niskim okretajima količina nije dovoljna da bi se rotor dovoljno zakrenuo i omogućio odgovarajuću dodatnu snagu motora. Navedeno se kod skupljih automobila rješava na nekoliko načina. Ugradnjom:
Turbopuhalo s rotorom manjeg promjera
Manjem rotoru turbopuhala potrebna je i manja količina ispušnih plinova, kako bi se dovoljno zakrenuo pri nižim količinama ispušnih plinova, odnosno nižim okretajima. No, mali rotor, čak i uz veliki tlak prednabijanja ne može stlačiti veliku količinu zraka.
Kombinacija turbopuhala i superpunjača
Kombinirano mogu raditi turbopuhalo i superpunjač (mehanički kompresor), pri čemu je superpunjač namijenjen nižim okretajima.
Turbopuhalo s keramičkim krilcima rotora
Najskuplji i najsloženiji automobili koriste turbopuhala s keramičkim krilicima rotora radi smanjenja inertnosti kod nižih okretaja i manje količine ispušnih plinova
Turboturbina
Turboturbina je turbinski dio ili ispušno kućište turbopuhala. To je vruć dio, obično izrađen od sivog lijeva, otpornog na temperaturu. Turbina je rotacijski generator koji izdvaja energiju iz protoka ispušnih plinova i pretvara je u koristan rad, a sastoji se od vratilo s lopaticama. Protok ispušnih plinova djeluje na lopatice tako da se okreću i daju energiju rotacije na rotor.
Turbokompresor
Turbokompresor je hladni hladni dio turbopuhala (karakteristično srebrnkasto aluminijsko kućište i aluminijske lopatice). Kompresorska strana u stvari usisava atmosferski zrak, komprimira ga uslijed brzog okretanja rotorskih lopatica (centrifugalna sila), te onda na izlazu kompresora zrak pod tlakom se prednabija u motor.
Međuhladnjak
Uloga međuhladnjaka stlačenog zraka je hlađenje zraka koji izlazi iz turbokompresora, tako da hladniji, gušći zrak koji izlazi iz međuhladnjaka omogućuje veću snagu motora s istim tlakom turbine, te manjom mogućnošću detonacije.
Postoje dva osnovna tipa međuhladnjaka: zračno hlađeni, čiji učinak se kreće od 60 do 80%, i vodeno hlađeni (koristi vodu za hladenje koja cirkulira kroz njega), čiji učinak se kreće i preko 90%.
Ventil za rasterećenje
Može biti unutarnji i vanjski. Unutarnji je ugrađen na 99% serijskih automobila, i obično je ugrađen u sklopu ispušnog kućišta turboturbine. Prednosti su mu jednostavnost, a nedostatak je da se može koristiti do maksimalno do 400 kW, kad protok ispušnih plinova jednostavno postaje prevelik za mali promjer unutarnjeg ventila za rasterećenje.
Vanjski ventila za rasterećenje je bolje i skuplje rješenje, a obavezan je iznad 400 kW snage motora. Omogućuje veći protok ispušnih plinova, te može ispustiti višak ispušnih plinova direktno u atmosferu ili s posebnom cijevi natrag u downpipe dovodnu cijev.
Premosni ventil
Udar ili povratni val može nastati i kad pokušavamo “progurati” preveliki tlak uz vrlo mali protok zraka kroz neki motor (česta pojava kod odabira prevelikog turbapuhala za premali motor. Da bi to izbjegli, kod odabira turboturbine moramo paziti da nam se radne točke nalaze uvijek desno dalje od udarne linije, a to je krivulja koja se uvijek nalazi skroz lijevo na kompresorskoj mapi, i predstavlja granicu kad se počinje javljati udar ili povratni val.
Edward Albee
Edward Albee (rođen 12. marta, 1928. - 16. septembra 2016.) bio je američki dramski pisac najpoznatiji po drami Who’s Afraid of Virginia Woolf? .
Biografija
Rođen je u Washingtonu i dve nedelje kasnije usvojen je u državi New York. Njegov otac Reed A. Albee, i sam sin vlasnika vodvilja, držao je nekoliko teatra, tako da je mladi Albee bio rano upoznat sa pozorištem. Albee je otišao od kuće pre dvadesete godine, kasnije izjavljujući da „oni nisu bili dobri kao roditelji i ja nisam bio dobar kao sin“. Bio je problematičan učenik i čak je dva puta bio izbačen iz škola koje je pohađao, drugi put zato što je bežao sa časova i odbijao je da odlazi u crkvu, što je bilo obavezno. Uprkos tome, svoj kasniji život je posvetio promovisanju akademskog pozorišta, često je držao predavanja na univerzitetima i bio je počasni profesor na University of Houston od 1989. do 2003. godine.
Albee je bio član Dramatists Guild of America, profesionalnog udruženja dramskih pisaca i spisateljica. Dobitnik je tri Pulicerove nagrade za dramu za A Delicate Balance  (1967), Seascape  (1975) i Three Tall Women  (1994). Dobitnik je i Specijalne nagrade Tony za životno delo (2005), kao i [[Zlatna medalja Američke akademije umetnosti i književnosti|Zlatne medalje Američke akademije umetnosti i književnosti] (1980)
Albee je dugo godina živeo sa svojim parterom, vajarem Jonathanom Thomasom, koji je 2005. godine umro od raka.
Apostolski crkveni red
Apostolski crkveni red (ili apostolska konstitucija ) je ranohrišćanski spis s kraja 2. ili početka 3. veka. Ovaj spis je nastao u pravovernim zajednicama i služio je učvršćenju crkvenog poretka.
Spis opisuje kako Isusovi učenici raspravljaju o spornim pitanjima. U prisustvu Marije i Marte, Jovan kaže: Kad je Učitelj blagoslovio hleb i putir i označio ih rečima, »ovo je moje telo i moja krv«, nije ih pružio ženama koje su s nama. Marta je odgovorila, »nije ih ponudio Mariji zato što je video da se ona smeje«. Marija je rekla, »Ja se više ne smejem; rekao nam je ranije, dok nas je podučavao, 'vaša slabost se iskupljuje kroz snagu'.« Ali njeno objašnjenje nije prihvaćeno; muški učenici su se složili da zbog toga nijednoj ženi ne bude dozvoljeno da postane sveštenik.
Raškaj
thumb|Grb obitelji Raškaj - Alojzija Raškaja, bilježnika na Ozlju.
Raškaj (Raskay, Raskai) hrvatska plemićka obitelj vodi podrijetlo od Stjepana od plemena Gutkeled, koji je u razdoblju od 1248. - 1260. bio ban cijele Slavonije. Unuk ovog Stjepana, Vid, imao je posjed Nađ Raška i Kiš Raška u zemplinskoj županiji. Danas su to mjesta u Slovačkoj - Velike i Male Raškovce. Po posjedu Raška (mađarski: Raska) potomci Vida iz plemena Gutkeled naziva ju se 'de Raska' da bi kroz povijest imali kao prezime Raskay. Hrvatska grana roda Raškaj prebivala je u Humu Stubičkom kod Gornje Stubice i u Vinipotoku kod Lobora. Mnogi su, iz obitelji Raškaj, obavljali razne državne dužnosti.
Od grane obitelji Raškaj iz Huma Stubičkog potječe i hrvatska slikarica Slava Raškaj.
Potomci i danas žive u Hrvatskoj.
.br
.br je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Brazil. Administriran je od strane Upravljajućeg komiteta za Internet u Brazilu.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Slobodan Kačar
Bio je predsednik Bokserskog saveza Srbije i član Izvršnog komiteta Evropske bokserske federacije.
Biografija
Porodica vodi poreklo iz sela kod Trebinja. Zbog sukoba sa Turcima i krvnih osveta bila je prinuđena da se preseli, najpre u Bosansko Grahovo, a zatim u Perućicu kod Jajca, kao i da promeni prezime iz Milićević u Kačar. Prezime su odabrali jer su bili majstori za pravljenje kaca. Isto kao i dvojica starije braće (Sreten i Tadija) rođen je u Perućici, od oca Gojka i majke Stane. Od njegove četvrte godine braća su živela praktično bez roditelja, koji su odlazili na rad u Švajcarsku, pa u Austriju i Nemačku, tako da su za to vreme rasli uz babu i dedu. Krajem 1971. godine, preselili su se na salaš kod Veternika, pored Novog Sada, dok su deda i baba ostali da žive u Bosni.
Tokom 1970-ih četiri puta je osvojio titulu prvaka Jugoslaviji.
Letnje olimpijske igre 1980.
Kao uvertira za plasman na Olimpijske igre u Moskvi 1980. godine očekivalo se da će biti organizovan meč između dva brata Kačara: Tadije i Slobodana, ali je Tadija, koji je na prethodnoj olimpijadi u Montrealu 1976. osvojio srebrnu medalju, na pripremama na Žabljaku odustao od prilike za plasman, pošto nije želeo da se bori protiv mlađeg brata. Tako se Slobodan za olimpijske igre izborio posle dominantne pobede nad Draganom Vujkovićem. Na olimpijskim igrama je za protivnike imao Tanzanijca Mihaela Nosora, a zatim dvostrukog prvaka Evrope u poluteškoj kategoriji, Sovjeta Davida Kvačadzea. U polufinalnu je pobedio Herberta Bauha iz Istočne Nemačke, koga je savladao nokautom u drugoj rundi. A 2. avgusta, u finalu se borio protiv Poljaka Pavela Skžeča, koji se tokom meča dva puta našao u nokdaunu. Odlukom sudija je postao olimpijski pobednik na poene (4:1). Pri povratku u Veternik, sa aerodroma su ga odvezli ka Novom Sadu, gde ga je dočekalo 15.000 ljudi.
Profesionalna karijera
Profesionalnu boksersku karijeru nastavio je u Italiji i SAD. Svetski profesionalni prvak u IBF verziji je postao 21. decembra 1985. u Pezaru u Italiji, uz američkog trenera Anđela Dandija, italijanskog porekla. Tog dana, u 15 rundi, odlukom sudija na poene je pobedio Amerikanca Edija Mustafu Muhamedomu.
Po završetku sportske karijere radio je kao profesor i trener. U Novi Sad se vratio 2003. godine, kada je ga je angažovoa BK „Vojvodine“, klub u kome je započeo karijeru.
U martu 2004. je izabran za predsednika Bokserskog saveza Srbije i Crne Gore. Sa funkcije predsednika Bokserskog saveza Srbije je smenjen 2009. godine, zbog čega se žalio Vrhovnom sudu Srbije, koji je poništio tu odluku, ali nije vraćen na funkciju.
Porodica
Krajem 80-ih godina uzeo je američko državljanstvo. Ima kuću i motel u Majami Biču, a u Veterniku, na salašu, proizvodnju kartonaže za sve vrste pakovanja. Sa suprugom Slavenkom, rodom iz Splita, ima ćerke Milenu i Marinu.
Slobodan i Tadija Kačar su stričevi fudbalera Gojka Kačara.
Troiani, Avellino
Troiani je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 420 m.
José de San Martín
Hose de San Martin (Japeju, 25. februar 1778. – Bulonj na Moru, 17. avgust 1850), je bio argentinski general čije su vojne kampanje su bile presudne za pobedu pobornika nezavisnosti u Argentini, Čileu i Peruu. Zajedno sa Simonom Bolivarom smatra se za najznačajnijeg borca Južne Amerike protiv španske kolonijalne vlasti.
U Argentini je stekao titulu „Oca nacije“ (Padre de la Patria) i smatra se nacionalnim herojem. U Peruu je poznat kao „osnivač slobodnog Perua“ i „osnivač Republike i generalisimus“ (Fundador de la Libertad del Perú, Fundador de la República y de Generalísimo de las Armas). U Čileu mu je dodeljena najviša vojna titula (Capitán General).
Biografija
Bio je sin španskog vojnika i kreolke. Vojno obrazovanje sticao je u Madridu a od 11 do 20 godine služio je u Evropi i Africi. Godine 1812. vratio se u Buenos Ajres kao oficir španske vojske. Do tada je već bio stekao ratno iskustvo kao komandant vojne jedinice u sukobu sa Francuzima. Kao pukovnik pristupio je oslobodilačkom pokretu i organozovao je vojsku predvodeći je u prvim borbama protiv Španaca 1813. godine. Osujetio je špansko iskrcavanje u San Lorensu (kod Parane). Organizator je čuvene Andske vojske i velikog vojnog podviga kada je prešavši Ande oslobodio Čile (1818) i Peru (1820) i bio šef država. Borio se sa promenljivom ratnom srećom. Posle sukoba sa Bolivarom povukao se u privatan život u Evropi. Vratio se u zemlju 1828. ali je odustao od iskrcavanja u Buenos Ajres zbog tadašnjih političkih sukoba. Vratio se u Francusku u kojoj je umro slep i zaboravljen.
Ensenada (razvrstavanje)
Ensenada ima više značenja:
.bs
.bs je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Bahame. Administriran je od strane Koledža Bahama.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Fosfatidilinozitol 3,5-bisfosfat
Fosfatidilinozitol 3,5-bisfosfat (PtdIns(3,5)P2) je jedan od sedam fosfoinozitida prisutnih u eukariotskim ćelijskim membranama. U ćelijama u stanju mirovanja, PtdIns(3,5)P2 nivoi su tipično najniži među konstitutivno prisutnim fosfoinozitidima. Oni su oko 3 do 5 puta niži od nivoa PtdIns3P i PtdIns5P (fosfatidilinozitol 5-fosfata), i više od 100-puta niži od PtdIns4P (fosfatidilinozitol 4-fosfata) i PtdIns(4,5)P2. PtdIns(3,5)P2 je prvo nađen u fibroblastima miša i kvascu S. cerevisiae 1997. U S. cerevisiae nivoi PtdIns(3,5)P2 se znatno povišavaju tokom hiperosmotskog šoka.
Cerrito de Varas Blancas, Santa María del Río
Cerrito de Varas Blancas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 180 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1852 m.
Ripuchi, Urique
Ripuchi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Hemoluminiscencija
mini|250px|desno|Bijeli [[fosfor (P4) izložen vlažnom zraku svijetli u mraku.]]
mini|desno|250px|Luminol and [[hemoglobin kao primjeri kemoluminiscencije.]]
mini|desno|250px| Kemoluminiscencija u [[Erlenmeyerova tikvica|Erlenmeyerovoj tikvici.]]
Kemoluminiscencija, kemijska luminiscencija ili kemiluminiscencija je vrsta luminiscencije koja nastaje u vezi s kemijskim promjenama u nekim kemijskim tvarima (na primjer oksidacijom fosfora). Pri kemijskoj luminescenciji emitira se energija oslobođena pri nekim egzotermnim kemijskim reakcijama. Te su kemijske reakcije obično oksidacije, pa se tako kemijska luminescencija događa na isti način kao i luminescencija anorganskog kemijskog elementa fosfora kada se on promatra na vlažnom zraku. Prvi put je to primijećeno 1699.
Luminiscencija
Luminiscencija (engl. luminescence: svijetljenje, svjetlucanje) je emisija elektromagnetskoga zračenja (pretežito svjetlosti, ali i ultraljubičastog i infracrvenoga zračenja) koje nije pobuđeno toplinskim (termičkim) procesom i povišenom temperaturom tvari, nego je posljedica primanja energije u nekom drugom obliku. Po tome se razlikuje više oblika luminiscencije: bioluminiscencija, elektroluminiscencija, radioluminiscencija (posljedica djelovanja ionizirajućega zračenja), triboluminiscencija (nastaje prilikom lomljenja nekih kristala), luminiscencija trenja, kemijska luminiscencija ili kemiluminiscencija (nastaje u vezi s kemijskim promjenama u nekim tvarima), kristaloluminiscencija (nastupa kod kristalizacije nekih tvari), termoluminiscencija (nastaje zagrijavanjem nekih tvari, ali samo ako su prije toga bile izložene nekomu zračenju, na primjer ionizirajućemu zračenju), fotoluminiscencija (posljedica obasjavanja određenih tvari svjetlošću svih valnih duljina). Tvar luminiscira kada se primanjem energije jednim od navedenih načina elektroni u atomu prvo pobude u više energetsko stanje, a zatim se emisijom dijela ili ukupne primljene energije u obliku zračenja vraćaju u osnovno stanje. Ako se luminiscencija pojavljuje za vrijeme trajanja pobude ili najviše 10–8 sekundi nakon toga, riječ je o fluorescenciji, a opaža li se luminiscencija i pošto pobuda prestane, govori se o fosforescenciji.
Luminiscencija je bila podvrgnuta mnogim pokusima i teoretskim istraživanjima, a tek je kvantna mehanika uspjela riješiti osnovna pitanja u vezi s tom pojavom. Spektar luminiscentnoga zračenja svojstven je za svaku pojedinu tvar, pa se može vrlo uspješno iskoristiti da se odredi prisutnost neke tvari u uzorku. Time se bavi luminiscentna analiza; ona se na primjer upotrebljava i pri određivanju pojedinih vrsta dragoga kamenja. Luminiscencija se primjenjuje u različitim izvorima svjetlosti, najviše za fluorescentnu rasvjetu. Kod te vrste rasvjete primarnu ulogu ima elektroluminiscencija, iako se uz nju rabi i fotoluminiscencija. Ekonomičnija je od obične, toplinske električne rasvjete (električna žarulja), jer je utrošak električne energije za jednaki svjetlosni tok manji, kao i zato što se većina ultraljubičastoga, za oko nevidljivoga zračenja, fotoluminiscentnim procesom pretvara u vidljivi dio spektra. Prikladnim izborom fluorescentne tvari mogu se dobiti sve boje vidljive svjetlosti. U nekim slučajevima, na primjer pri scenskoj rasvjeti, za postizanje specijalnih učinaka (svjetleći zidovi, zavjese i slično) sve se više primjenjuje i fosforescencija.
Bosco, Alessandria
Bosco je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Alan, Taller Mecánico, Pabellón de Arteaga
Alan, Taller Mecánico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1899 m.
Los Manantiales, Sayula de Alemán
Los Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
San Martino, Brescia
San Martino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 376 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Hajdine
Hajdine su naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno su Poljana i Presika, sjeveroistočno je Nadvučnik, istočno je Stubica, jugoistočno je Tuk, južno su Vrbovsko i Hambarište, jugozapadno su Vujnovići i ušće rijeke Kamačnika u Dobru, zapadno je rijeka Dobra.
Bourrouillan
Burujan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Kondom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 174 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 182 m, a minimalnoj 102 m).
Cerro de Tlapexco, Almoloya de Alquisiras
Cerro de Tlapexco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Alquisiras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2095 m.
Hambarište
Hambarište je naselje u Hrvatskoj u sastavu Grada Vrbovskog. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Sjeerno su Vrbovsko i Hajdine, sjeveroistočno su Stubica i Tuk, južno je obala rijeke Dobre, zapadno je ušće rijeke Kamačnika u Dobru, sjeverozapadno su Vujnovići.
.bw
.bw je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Bocvanu. Administriran je od strane Univerziteta Bocvane.
Eksterni linkovi
Toppdomän
.bt
.bt je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Butan. Administriran je od strane Butanskog ministarstva komunikacija.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Nerdlen
Nerdlen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 220 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233049.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Nerdlen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 4,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 220 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 49 stanovnika/km².
El Banquito, Mezquitic
El Banquito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1870 m.
Ongaresca, Treviso
Ongaresca je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Fosfatidilinozitol 4-fosfat
Fosfatidilinozitol 4-fosfat (PtdIns4P, PI4P) je prekurzor fosfatidilinozitol (4,5)-bisfosfata. PtdIns4P je prevalentan u membranama Goldžijevog aparata.
U Goldžijevom aparatu, PtdIns4P vezuje GTP-vezujući protein ARF i efektorske proteine, uključujući 4-fosfat adapterske proteine 1 i 2 (FAPP1 i FAPP2). Taj tromolekulski kompleks regrutuje proteine koji se moraju transportovati kroz ćelijsku membranu.
Alderson, Oklahoma
Alderson je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 304, što je 43 (16,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Josip Horvat Međimurec
Josip Horvat zvan Međimurec (Čakovec, 18. veljače 1904. - Zagreb 2. lipnja 1945.), bio je hrvatski slikar iz međuradnog i predratnog razdoblja. Horvat je nacionalnu slavu stekao slikom Kralj Tomislav na prijestolju iz 1941. godine, ali i kontroverznim asocijacijama s ustaškim režimom. U periodu NDH, radio je slike koje su promovirale ustaški režim i njegovo zajedništvo s nacističkim režimom, za što biva nagrađen položajem voditelja ratnog slikarstva i činom satnika. Nakon rata, optužen je za kolaboracionizam i strijeljan.
Životopis
Josip Horvat, rođen je 18. veljače 1904. od oca Dragutina Horvata i majke Marije r. Kos u Čakovcu. Pučku školu je završio u Čakovcu, gimnaziju VIII. razreda u Velikoj Kanjiži (Nagykanizsa) i Budimpešti. Završio je Akademiju likovnih umjetnosti u Beču (neku od visokih škola u Beču; postojale su u to vrijeme tri) počevši od 1917. thumb|left|240px| Kralj Tomislav na prijestolju, ulje na platnu, veljača 1941. thumb|right|260px| Krunidba kralja Tomislava,ulje na platnu, 1938. thumb|right|260px| Smrt Petra Svačića - Bitka pod Gvozdom, ulje na platnu, 1941. thumb|left|240px| Pred burom, ulje na platnu, oko 1936. iz Trpnja, poluotok Pelješac
Svoje djelovanje je počeo u Zagrebu 1924. godine. Kako je Antun Ullrich bio mecena mnogih umjetnika u Zagrebu, tako je i Josip Horvat imao atelje u Mesničkoj ulici br. 25 zahvaljujući Ullrichu.
Zagrebački industrijalac Antun Res, pripadnik Družbe "Braća Hrvatskog Zmaja" naručuje za svečanu dvoranu na Ozlju ulja na platnu velikih dimenzija s temama iz povijesti Hrvata kao što su "Krunjenje kralja Tomislava", "Smrt Petra Svačića - bitka pod Gvozdom" i sl., a trebao je uraditi i sliku prikaza bitke kod Siska 1593. te sliku prikaza ustanka u Rakovici. Od 5. veljače 1930. godine služi se i nadimkom "Međimurec", kako bi ga razlikovali od novinara i publiciste Josipa Horvata koji je rođen u Čepinu.
Tijekom 1944. godine je započeo rad na izradi slike "Bitka kod Siska 1593." za koju za sada postoje dvije studije i to: Stari grad Sisak - ulje na platnu, Studija prostora - pejzaž - suhi pastel. Slika nikad nije urađena.
Do 1945. godine djeluje u Međimurskom prosvjetnom društvu u Zagrebu.
Smrt
Po ulasku u Zagreb, partizani ga odvode iz Deželićeve 55 i hapse kao kolaboracionista. Pod spomenutim optužnicama, osuđen je na smrt i strijeljan 2. lipnja 1945. godine. Presuda je napisana naknadno, 7. rujna 1945. (160/45.II.), ali izvorni tekst nikada nije pronađen. Mjesto pokopa je nepoznato.
Crteži i ilustracije
Pripovijesti iz prošlosti prije doseljavanja na Balkan – staroslavenska mitologija. Za tu je knjigu Josip Horvat uradio tri ulja na platnu koja su reproducirana u boji i 71 crtež. Sve vezano za tematiku knjige. Od studenog 1929. godine Josip Horvat Međimurec radi slike u tehnici lavirani tuš i bijela tempera na papiru za romane Marije Jurić Zagorke koji u nastavcima izlaze u Jutarnjem listu. Za IV dio Gričke vještice pod nazivom "Suparnica Marije Terezije" i roman "Proročanstvo sa kamenitih vrati". za ta dva romana urađeno je preko 70 slika istog formata 265x 180 mm. U to vrijeme je urednik Jutarnjeg lista bio Josip Horvat (novinar i publicista iz Čepina). Iz razloga razlikovanja od 5. veljače 1930. godine Josip Horvat Međimurec se potpisuje i s dodatnim slovom M kod potpisivanja svojih slika. Portret prof. Marka Šeparovića (olovka); Crkvica sv. Donata na Krku; Solin: Manastirine; Tomislav, prvi hrvatski kralj; Peristel Dioklecijanove palače i spomenik Grguru ninskom; Baščanska ploča; Knin; Pogibija Petra Svačića; Trogir; Trogirka Katedrala, portal; Medvedgrad; Ban Pavao Šubić; Jajce; Split u XVII. stoljeću; Bihać u XV. stoljeću; Knez Krsto Frankopan; Marko Marulić; Klis; Cetingrad; Varaždinski grad; Nikola Jurišić; Knez Nikola Šubić Zrinski Sigetski; Mehmed paša Sokolović; Korćula; Matija Gubec; Pogibija Matije Gubca; Šibenska katedrala svetog Jakova; Kneževa palača u Dubrovniku; Grad Sisak; Ban Tomo Bakač Erdedi; Senj; Silvije Strahimir Kranjčević; August Šenoa; Ban Nikola Zrinski; Knez Fran Krsto Frankopan; spomen stup banu Nikoli Zrinskom u Kuršanečkom lugu; Ban Petar Zrinski; Grad Čakovec u doba Zrinskih; Grad Ozalj; Jelena kneginja Zrinska; Dubrovnik; Crkva sv. Katarine u Zagrebu; Serežanin; Zagreb (Kaptol i Grič); Matija Antun pl. Reljković; Andrija Kačić Miošić; Spomenstup hrvatske himne; Antun pl. Mihanović; Dr. Ljudevit Gaj; Ivan pl. Kukuljević Sakcinski; Ban Josip Jelačić; Zagrebačka katedrala s biskupskim dvorom; Kardinal nadbiskup Haulik; Biskup Josip Juraj Štrosmajer; Dr. Franjo Rački; Eugen Kvaternik; Dr. Ante Starčević; Dr. Iso Kršnjavi; Stjepan Radić; Dr. Vladko Maček; Stjepan Radić (olovka) Za ovu knjigu je Josip Horvat uradio sedam crteža tušem: Otmičar vraća djevojku Stjepku; Katarina i Stjepko; U crkvi; Predah vojnika; Katarinina molitva; Obrana tvrđave; Bitka s Tatarima.
Ostala djela
U Nacionalnoj i sveučilišnoj knjižnici nalazi se 56 crteža u tehnici grafitna olovka, tuš, gvaš. Ti crteži su došli u Nacionalnu i sveučilišnu knjižnicu konfiskacijom iz Mesničke 25 zajedno s oko 200 knjiga. Ti crteži predstavljaju jedan dio opusa koji je rađen tokom kratkog života Josipa Horvata.
Na Ozlju se nalaze crteži - portreti Velimira Deželića, Širole i Emilija Laszowkog
Ciklus 1918-1941.
Ciklus od 14 crteža predstavlja sve ono što su Hrvati preživljavali za vrijeme diktature u vrijeme Kraljevine Jugoslavije. Tako jedan crtež predstavlja zatvorenika s obješenim ciglama za spolovilo.
.bz
U jednom trenutku, .bz domeni su bili reklamirani od strane američke kompanije da znače "business", i ta kompanija je čak bezuspešno tužila ICANN u pokušaju da blokira .biz domen kao "nefer konkurenciju".
Eksterni linkovi
Toppdomän
Înfrățirea, Bulzești
Înfrățirea je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Bulzești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Dulles Town Center, Virginia
Dals Taun Senter je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.601.
Herbert Spencer
mini|Herbert Spencer Herbert Spencer (Derby, 27. travnja 1820. - Brighton, 8. prosinca 1903.), engleski je filozof i sociolog.
Utemeljenje sociologije
Uz dvojicu preteča sociologije, zasluge za utemeljenje sociologije pripadaju i H. Spenceru, koji je Comteov suvremenik. Ovaj engleski filozof također je bio pozitivist koji u svojoj klasifikaciji čini stanovitu iznimku, stavljajući psihologiju (kao samostalnu znanost) između biologije i sociologije. Psiha je čovjekova, drži Spencer, zadnji problem biologije, a prvi faktor sociologije. Osim psihologije, i druge društvene znanosti (ekonomija, teorija države i prava, etika, estetika i dr.) imaju svoju samostalnost i kao takve ravnopravne su sociologiji.
Ono zbog čega ima potrebe spominjati Spencera i njegovu utemeljiteljsku ulogu u sociologiji, odnosi se na njegov osobit sistem znanosti o društvu, izgrađen na zakonima evolucije, koje u razvijenim formama nalazimo u njegovom djelu Prvi principi ili načela. Spencerova teorija evolucije temelji se na tri osnovne istine ili načela i četiri sekundarna načela. Tri Spenecerove osnovne istine su:
Sekundarna načela na kojima Spencer utemeljuje svoju teoriju o evoluciji jesu:
Teorija evolucije
Svoju teoriju evolucije (biologizam) Spencer obrazlaže na sljedeći način: Evolucija je integracija materije uz istodobno trošenje kretanja za koje vrijeme materija prelazi iz jedne relativno neodređene, inkoherentne (nepovezane) homogenosti u relativno koherentnu (povezanu) hetergenost i za koje vrijeme zadržano kretanje prolazi kroz paralelnu transformaciju. Dakle, Spencer na jednoj strani tvrdi kako je evolucija razvojni proces od homogenih (jednolikih i indiferentnih) ka heterogenim (raznolikim i diferenciranim) stanjima, a na drugoj strani kako evolucijski razvoj ima i svoju suprotnost u procesima uništenja, raspadanja, pri čemu dolazi do uništenja tekovina evolucije.
Teorija evolucije obuhvaća svu prirodu (organsku i anorgansku). Ona koja se bavi razvojem živih bića zove se teorija descendencije. Najpoznatija je Darwinova, po kojoj su pojedine individue bolje prilagođene životnim uvjetima. U borbi za opstanak takve individue pobjeđuju (superiornije su), a genetski pozitivna svojstva nasljeđivanjem se prenose na nadolazeće (nove) generacije.
Iz tako shvaćene teorije o evolucijskom razvoju, Spencer je došao do zaključka kako se iz anorganskog svijeta razvio organski svijet, a iz ovoga društvo i čovjek. I dalje, kako su društvo i društvene grupe slične biološkim organizmima. Spencer iznalazi sljedeće sličnosti između organizma i društva:
Osim ovih izloženih sličnosti, između društva i organizma postoje i stanovite razlike. Naime: