cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trnovo (Gostivar)
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je islam.
Zalog pri Šempetru
Zalog pri Šempetru je naselje u slovenskoj Općini Žalecu. Zalog pri Šempetru se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 95 stanovnika.
Alsace-Lorraine
Carski teritorij Alsace-Lorraine (njemački: Reichsland Elsaß-Lothringen)  bio je teritorij stvoren unutar Njemačkog Carstva 1871. godine nakon što je Frankfurtskim sporazumom Reichu pripojena većina regija Alsace i Moselle unutar regije Lorraine, a nakon njihove pobjede u Francusko-pruskom ratu. Elzaški dio leži u dolini na zapadnoj obali Rajne i istočno od Vogeza. Lorenski dio je bio u gornjoj dolini rijeke Moselle u sjevernom dijelu Vogeza.
Hame
Hame su naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u krajnje zapadnom delu države. Hame pripadaju opštini Debar.
Alsace-Lorraine
Carski teritorij Alsace-Lorraine bio je sastavljen od 93% Alsacea (7% i dalje ostaje francusko) i 26% Lorraine (74% i dalje ostaje francusko). Zbog povijesnih razloga, određene zakonske odredbe i dalje se primjenjuju na ovom području u obliku lokalnih zakona. U odnosu na njegov poseban pravni status, od svog vraćanja Francuskoj nakon Prvog svjetskog rata, područje je upravno definirano kao Alsace-Moselle.
Hame
Prirodni uslovi
Naselje Hame je smešteno u krajnjem zapadnom delu Republike Makedonije, na samoj granici sa Albanijom (2,5 km severozapadno od naselja). Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 3 km severno.
Los Gutiérrez, Mexicali
Los Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Hame
Prirodni uslovi
Reljef: Hame se nalaze u gornjem delu istorijske oblasti Debar. Selo je položeno na istočnom obodu plodnog Debarskog polja, koje pravi reka Crni Drim, posle istoka iz Debarskog jezera. Istočno od naselja se izdiže planina Dešat. Nadmorska visina naselja je približno 820 metara.
Los Gutiérrez, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Hame
Prirodni uslovi
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Hame su imale 135 stanovnika.
Većinska veroispovest u naselju je islam.
House of the Rising Sun (Lost)
House of the Rising Sun je šesta epizoda prve sezone televizijske serije Izgubljeni. Režirao ju je Michael Zinberg, a napisao Javier Grillo-Marxauch. Prvi puta se emitirala 27. listopada 2004. godine na televizijskoj mreži ABC.
Jin-Soo Kwon (Daniel Dae Kim) brutalno napada Michaela Dawsona (Harold Perrineau), ali preživjeli ne razumiju razlog zbog toga što niti Jin niti njegova supruga Sun-Hwa Kwon (Yunjin Kim) ne pričaju engleski jezik već samo korejski. U međuvremenu Jack Shephard (Matthew Fox) predlaže preživjelima da se s plaže presele u pećine. Glavni lik radnje epizode je Sun.
Na otoku
Sedmi je dan nakon pada zrakoplova, 28. rujna 2004. godine, a Jack Shephard, Kate Austen (Evangeline Lilly), Charlie Pace (Dominic Monaghan) i John Locke (Terry O'Quinn) odlaze do pećina kako bi uzeli vodu i istražili područje.
Jack i Kate vraćaju se na plažu i Jack počne nagovarati ostatak preživjelih da se s plaže presele u pećine. Grupi nije jasno zašto bi se micali s plaže gdje mogu održavati signal vatrom kako bi ih spasioci lakše pronašli; neki su za odlazak u pećine drugi nisu. Uskoro se velika grupa razdvaja u dvije manje: Jack, Locke, Charlie, Hurley, Jin, Sun, Ethan, Dr. Arzt, Doug i Sullivan odu do pećina dok Kate, Sawyer, Sayid, Claire, Michael, Walt, Vincent, Shannon, Boone, Rose, Scott i Steve ostaju na plaži.
Sun uskoro pronalazi Michaela i na savršenom engleskom kaže da moraju razgovarati. Nakon početnog šoka zbog ovog saznanja, Sun kaže Michaelu da Jin ne zna za njezino znanje engleskog. Objašnjava mu da ga je Jin napao zbog sata kojeg nosi na ruci, a koji pripada njezinom ocu. Michael kaže da ga je pronašao u jednoj od olupina aviona.
U pećinama Locke kaže Charlieju da zna da je ovaj ovisan o heroinu. Govori mu da će mu otok pokazati gdje je njegova izgubljena gitara ako se prestane drogirati. Charlie mu predaje heroin i Locke mu pokazuje gdje se nalazi gitara što Charliea baci u ekstazu. Na plaži Kate odbija otići s Jackom u pećine. Michael opako prilazi Jinu sa sjekirom, skida sat sa svoje ruke i baca mu ga uz povike da vrijeme ionako ništa ne znači na ovom otoku. Nakon toga ga uz pomoć sjekire oslobađa lisica i govori mu da se kloni njega i njegovog sina.
Te noći u pećinama Charlie svira svoju giratu dok Jack dolazi u pećine s ostalim ljudima s plaže.
Gledanost
Epizodu House of the Rising Sun gledalo je 16.83 milijuna Amerikanaca.
Zaloška Gorica
Zaloška Gorica je naselje u slovenskoj Općini Žalecu. Zaloška Gorica se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 46 stanovnika.
Ministarstvo istine
U romanu je sjedište Ministarstva opisano kao monumentalno piramidalno zdanje 300 m visine i sa preko 3000 kancelarija. U njemu postoje brojni odjeli - arhiva, istraživanje, televizija, propaganda te za fiktivna djela, a koji uključuje poseban pod-odjel koji proizvodi pornografska djela namijenjena prolovima.
Orwell je inspiraciju za Ministarstvo istine pronašao u stvarnom životu, odnosnu u vlastitim iskustvima rada za britansko Ministarstvo informiranja u drugom svjetskom ratu.
20th Century Studios
Twentieth Century Fox Film Corporation ili 20th Century Fox je američka filmska kompanija i jedna od šest najvećih filmskih studija u SAD-u. Osnovana je udruživanjem dvaju filmskih studija; Fox Films Corporation (osnovana 1915.) i 20th Century Pictures (osnovana 1933.).
Studij je smješten u Los Angelesu, Kalifornija i dio je kompanije Fox Entertainment Group, od 1984. do 2013. u vlasništvu News Corporationa.
Neke od najpoznatijih filmskih franšiza 20th Century Foxa su Zvjezdani ratovi (sa LucasFilm Ltd.), Simpsoni, X-Men, Umri muški, Alien, Ledeno doba i dr.
Povijest
Godine 1915. William Fox osnovao je Fox Film Corporation, kompaniju za proizvodnju i distribuciju filmova. Deset godina kasnije Fox je preselio kompaniju na 250 hektara površine u Hollywoodu u okolici Los Angelesa. To mjesto postalo je trajno sjedište kompanije.
Unatoč prvotnom rastu, tvrtka se je 1927. godine našla u financijskim problemima, pa su Fox Film Corporation 1930. preuzeli bogati vlasnici stoke, izvlastili Foxa i na čelo uprave postavili Sydneya R. Kenta. Godine 1935. studio se spojio s Twentieth Century Company, nakon čega je nastao Twentieth Century Fox Film Corporation. Direktor produkcije Twentieth Century Company, Darryl F. Zanuck, postao je potpredsjednik nove kompanije i nadzornik produkcije.
Nakon Drugog svjetskog rata, 20th Century Fox proizveo je filmske hitove poput Snjegovi Kilimanjara, Točno u podne i Sve o Eve. Tijekom 50-ih godina 20. stoljeća studio je proživljavao teške trenutke, uključujući i financijski fijasko s filmom Kleopatra. Frustriran neuspjehom, Zanuck je 1956. godine napustio studio i otišao u Pariz.
Godine 1962. Zanuck se vratio u studio s planom fokusiranja proizvodnje na blockbustere i već sljedeće godine studio je imao hit Najduži dan, koji je donio i zaradu i nominaciju za Oscara.
Ministarstvo istine
Izraz "Ministarstvo istine" je nakon objavljivanja romana stekao veliku popularnost te se, u pravilu u pežorativnom smislu, počeo koristiti za medijske kuće i organizacije koje manipuliraju javnošću u korist vlasti.
20th Century Studios
Povijest
Tijekom 70-ih potpredsjednik Dennis C. Stanfill zaposlio je Alana Ladda na čelo filmske divizije studija što je rezultiralo nizom uspješnih filmova poput Posejdonove avanture, Mladog Frankensteina, Paklenog tornja (s Warner Brosom), Zvjezdanih ratova i Osmog putnika.
Ministarstvo istine
2022. [Sjedinjene Američke Države|Sjedinjene Američke Države] osnovale su "ministarstvo istine".
20th Century Studios
Povijest
Slijedeće desetljeće donjelo je studiju brojne financijske probleme, koji su rezultirali prodajom studija australskom mogulu Rupertu Murdochu. Krajem 80-ih studio je ponovno počeo nizati uspješnice, među kojima filmove Wall Street, Zaposlena djevojka, Umri muški, Rat Roseovih i Sam u kući.
Godine 1994. Fox je osnovao podružnicu Fox Animation Inc. sa sjedištem u Phoenixu u Arizoni, a 1995. Twentieth Century Fox Home Entertainment s ciljem distribucije videa i interaktivnih programskih proizvoda. Studio je jedan od najvećih uspjeha doživio 1998. godine a filmom katastrofe ''Titanicom, osvajačem Oscara.
Metamorfoza (zoologija)
mini|200px|Metamorfoza [[leptira]] Metamorfoza ili preobrazba je biološki proces u kojem se životinja fizički razvija nakon rođenja, odnosno valjenja, uključujući promjene u obliku i strukturi životinje kroz ćelijski rast i diferencijaciju. Kroz proces metamorfoze prolaze neki insekti, vodozemci, mekušci, rakovi, žarnjaci, bodljokošci, plaštaši, koja je često (ali ne uvijek) praćena promjenom životnog prostora ili ponašanja.
U toku metamorfoze dolazi do:
Metamorfoza kod insekata
minijatura|Malacosoma neustria Postoje dvije vrste metamorfoze kod insekata:
Țibănești, Țibănești
Țibănești je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Țibănești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7662 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Hangzhou
Hangzhou (kin: 杭州, pinyin: Hángzhōu) kineski je grad u provinciji Zhejiang.
Stanovništvo
Gradska prefektura ima 8,7 milijuna stanovnika, područje općine Hangzhou ima 4,227 milijuna 2003. godine (gradske i prigradske četvrti), od kojih je 1,91 milijuna stanovnika u šest urbana jezgra okruga.
Administrativna podjela
Regija Hangzhoua ili prefektura na razini grada sadrži gradsko područje Hangzhou (osam okruga), tri gradska okruga, te dva obična okruga. Središnjih šest gradskih četvrti zauzimaju 682 km ² (263,4 km ²) a u njima živi 1.910.000 ljudi. Dvije prigradske općine zauzimaju 2.642 km ² (1020 km ²) a u njima živi 1.950.000 stanovnika.
Gronda, Biella
Gronda je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 494 m.
Macchia, Cosenza
Macchia je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 823 m.
Жаочани
Жаочани је насеље у Србији у општини Чачак у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 391 становника (према попису из 1991. било је 398 становника).
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Campos del Texcal, Tlaquiltenango
Campos del Texcal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlaquiltenango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 924 m.
Bevera, Varese
Bevera je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Ilok
Zemljopisni položaj
Ilok je najistočniji grad Hrvatske, Dunav (administrativna granica) Hrvatske i Srbije nalazi se manje od 5 km zračne linije od autobusnog kolodvora, vatrogasaca i stanice policije u Iloku. S brijega Iločkog dvorca puca prekrasan pogled na Dunav.
Naseljena mjesta
Bapska, Ilok, Mohovo i Šarengrad.
Povijest
U srednjem vijeku u Iloku je izgrađena utvrda, a u pisanim spomenicima spominje se više crkava i samostana.
Najpoznatiji gospodar grada je Nikola Iločki (1410.-1477.), koji je bio kralj Bosne od 1471. do svoje smrti. Kao gospodar imanja naslijedio ga je sin Lovro (1460.-1525.)
Franjevci se u Iloku zasigurno nalaze u prvoj polovici 14. stoljeća kada je izgrađeno zapadno krilo samostana, a franjevačka crkva Uznesenja Marijina, građena je 1349. godine. Nikola Iločki ju je obnovio i produžio poslije smrti sv. Ivana Kapistrana (1386.-1456.), koji je umro u Iloku.
Osmanlije su gospodari Iloka od 1526.-1688. godine. U gradu su sačuvani spomenici islamske kulture turbe - grob uglednog Turčina i hamam - obredno kupalište. Evlija Čelebi opisuje Ilok kao najljepše naselje od Beograda do Budima. Tada ima 200 dućana, dvije vjerske i šest pučkih škola, kavanu i trgovački han.
Godine 1697. car Leopold poklanja Ilok i posjede u Srijemu talijanskoj obitelji Odescalchi kao naknadu za pomoć pape Inocenta XI od 336.000 forinti za vojnu protiv Turaka. Prvi vlasnik posjeda bio je Livio Odescalchi, koji se istakao i kao vojskovođa u obrani Beča 1638. godine.
Loma del Muerto, Acajete
Loma del Muerto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2758 m.
Ilok
Povijest
Za vrijeme rata u Hrvatskoj, Ilok se u ljeto 1991. našao opkoljen od snaga JNA. Za razliku od susjednog Vukovara, to nije dovelo do većih borbi, ali je nakon višemjesečnih pregovora i predaje hrvatskog vojno-policijskog garnizona došlo do prisilnog iseljavanja hrvatskog stanovništva. Nakon toga je Ilok bio pod vlašću Republike Srpske Krajine, a u međuvremenu mu je 1992. hrvatski Sabor dao status grada. Godine 1998. je mirno reintegriran u Hrvatsku temeljem Erdutskog sporazuma.
Demografija
Po popisu iz 2001. godine u Iloku živi 8.351 stanovnika, od toga 77% Hrvata, 13% Slovaka, 7% Srba i 3% ostali (Mađari, Nijemci i Rusini).
Kultura i sport
Muzej grada Iloka osnovan je 1952. godine, a 1969. smješten je u Dvorcu Odescalchi sa bogatom arheološkom, povijesnom i etnografskom građom, te zbirkom umjetnina i djelima iz Likovne kolonije "In signo terrae".
U gradu djeluju:
Osnovna škola
OŠ "Julije Benešić"
Srednja škola
SŠ "Ilok" (poljoprivredni smjer, gimnazija..)
San José del Arbolito, Villa de Arista
San José del Arbolito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Arista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 577 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1605 m.
Nordstrand
Nordštrand je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.273 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054091, NUTS (DEF07) i LOCODE (DE NOR) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Nordštrand se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 57,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.273 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 40 stanovnika/km².
Puerto del Ranchito, Zaragoza
Puerto del Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2040 m.
Menelik I
280px|right|thumb|[[Kraljica od Sabe|Kraljica Mekeba na putu za Jeruzalem]]
Menelik I (izvorno zvan Ebna la-Hakim, arapski: Ibn Al-Hakim, Sin mudraca), prvi judaistički car, za njega etiopska predaja kaže da je bio sin izraelskog kralja Salomona i etiopske kraljice Makede, - poznatije kao Kraljica od Sabe.
Vladao je Etiopijom oko 950. pne. Po predanju on je donio Kovčeg Saveza u Etiopiju, nakon što je u dobi od 22 godine otišao u Jeruzalem posjetiti svog oca.
Mezoamerička igra loptom
Srednjoamerička igra loptom (maja Pok-Ta-Pok, navatl Tlachtli, ) bila je igra i ritual za srednjeameričke narode u vreme pre dolaska Evropljana. Igra loptom se može smatrati najstarijim kolektivnim sportom u istoriji.
Menelik I
Prema etiopskoj svetoj knjizi Kebra Nagast, kralj Salomon mu je kao pratnju dao po jednog sina od svakog svog velikaša i po jednog sina glavara svih hramova iz Izraela. Menelik je nehotice sa sobom ponio i Kovčeg Saveza, svetu relikviju kralja Salomona. Po povratku u domovinu, njegova mati kraljica Makeda, prepušta mu tron. Menelik je uzeo carski naslov nəgusä nägäst (Kralj kraljeva) Etiopije. Po etiopskoj legendi, on je bio osnivač Salomonske dinastije, koja je vladala Etiopijom uz kraće prekide blizu tri tisuće godina, sve do posljednjeg 225 nasljednika Haile Selasija koji je srušen s carskog trona 1974.
Mezoamerička igra loptom
Istorija
left|thumb|„Gol“ u [[Chichen Itza|Čičen Ici. Korišćen u periodu 400 - 1300]] right|thumb|275px|Igralište u [[Monte Albanu]]
Menelik I
Međutim za ranog srednjeg vijeka vladari iz salamonske dinastije nisu došli na vlast sve do 1270, tad su se ponovno uspeli na vlast tvrdivši da potječu od kraljevske loze Aksum, svrgnuvši s trona Dinastiju Zagaj, za koju su rekli da nema pravo na carski tron jer ne potječu od Kuće Izraelove (kao Salomon i Menelik).
Mezoamerička igra loptom
Istorija
Prvi narod koji je igrao ovu igru bili su Olmeci, a kasnije i Maje, Asteci i drugi narodi. Asteci su je smatrali igrom plemstva. Nekad su se kladili oko ishoda.
Zabeleženo je da je 1528. španski kralj Karlo V prisustvovao jednoj od demonstracija ove igre. Naime, Ernan Kortes je doveo u Španiju jednu Astečku ekipu. Za španske posmatrače posebno je bila impresivna elastična lopta od gume.
Menelik I
Ovo potvrđuje najranije povijesne izvore iz Etiopije po kojima je polovica tadašnjih stanovnika prihvatila Mojsijeve zakone, dok je druga polovica i nadalje štovala svoje paganske bogove.
Mezoamerička igra loptom
Istorija
Srednjoamerički indijanci i danas igraju sličnu sportsku igru, Ulama.
Rogoźno
Rogoźno (njemački: Rogasen) je grad od 11,088 stanovnika u sredini Poljske u Velikopoljskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Rogoźno leži na rijeci Wełni udaljeno 40 km sjeverno od Poznańa.
Historija
thumb|left|240px| [[Škola]]
Mezoamerička igra loptom
Pravila
300px|right|thumb|Savremena rekonstrukcija utakmice igre loptom Ne postoje originalni istorijski zapisi o ovoj igri, tako da se saznanja o njoj baziraju na arheološkim i indirektnim dokazima.
Rogoźno
Historija
Rogoźno je vjerojatno izrastao u 12. vijeku, a prvi put je dokumentiran kao utvrda 1248.
Mezoamerička igra loptom
Pravila
Pravila igre loptom se razlikuju zavisno od naroda i epohe u kojoj je igrana. Nekad su je igrala dva takmičara, a nekad dva tima.
Cilj je bio da se gumena lopta prebaci u protivnički deo igrališta. Kasnije, cilj je bio da se lopta probaci kroz jedan od dva „gola“, što su bili vertikalni drveni ili kameni prstenovi postavljeni na zidu iznad igrališta.
Igrači su mogli da udaraju loptu kukovima, butinama, nadlakticama, ali nisu smeli da je šutiraju ili udaraju šakom. U nekim varijantama takmičari su loptu udarali palicama ili rukavicama. Na sebi su nosili zaštitni oklop od pamuka i jelenske kože. Ponekad su igrači bili okićeni perjem, bojili su lica i nosili ukrasne kape, što svedoči o ritualnom značaju igre.
Igra je igrana loptom načinjenom od gume. Guma je izrađivana mešanjem lateksa dobijenim od kaučukovog drveta i soka biljke ladolež. Lopta je bila teška oko 4 do 5 kilograma, tipično je imala prečnik od oko 30 santimetara, i bila je veoma elastična. Postoje dokazi da je nekad ljudska lobanja oblagana gumom i služila kao lopta.
Rogoźno
Historija
I nakon Bečkog kongresa (1815.) kad je imao 3775 stanovnika, ostao je pruski.
Mezoamerička igra loptom
Pravila
Većina igrališta bila je u obliku latiničnog slova I, ograničenog kosim ili vertikalnim zidovima. Veličina igrališta je bila veoma raznolika. Najveće očuvano igralište (u Čičen Ici) ima dimenzije 185 sa 68 metara.
Rogoźno
Historija
Željeznička pruga do Poznańa otvorena je - 1896., tad su izgrađeni i prvi industrijski pogoni; mlin, klaonica, tvornica mašina.
Mezoamerička igra loptom
Pravila
Igra je bila veoma agresivna. Teška lopta i fizički kontakt su bili čest uzrok povreda.
U Astečkoj varijanti, poene je gubio igrač ako dopusti da lopta dva puta odskoči pre nego što je udari, ili ako je ne probaci kroz gol. U verziji naroda Maja, golovi su bili postavljeni visoko, i do 6 metara iznad igrališta.
Rogoźno
Historija
Nakon Drugog svjetskog rata do kraja 1980-ih nastavljen je industrijski razvoj izgradnjom tvornica poljoprivrednih mašina i namještaja.
Bitka kod Drepane
Bitka kod Drepane (blizu Trapanija na zapadnoj obali Sicilije) je pomorska bitka,koja se odigrala 249. pne. između Kartagine i Rimske Republike u Prvom punskom ratu. To je bila jedina pomorska bitka u Prvom punskom ratu u kome je Kartagina pobedila.
Uvod
Serija rimskih pomorskih pobeda u bitkama, kao što su bitka kod Mila i bitka kod Eknoma, dala je Rimljanima dovoljno samouverenosti da se odlučuju da direktno napadnu jedno od uporišta Kartagine Lilibej. Flotom je komandovao konzul Publije Klaudije Pulher. Uprkos tome što su Rimljani stekli pomorsko iskustvo, Kartaginjani su još uvek bili mnogo bolji u manevrisanju na otvorenom moru.
Iako su Rimljani organizirali opsadu brodovima mala kartaginjanska eskadrila uspeva u sred bela dana da prođe kroz blokadu i dopremi snabdevanje opsednutima u Lilibeju. Po noći su uspeli da odvezu beskorisne konje do luke Drepane, a da Rimljani nisu ni znali što se dešava. To Kartaginjani ponavljaju nekoliko puta. To je bilo ponižavajuće za Rimljane jer je poništavalo celi efekt opsade.
Bitka
right Konzul Pulher odlučuje da izvede iznenadni napad na luku Drepane, gde su se nalazili brodovi, koji su probijali blokadu. Rimljani isplovljavaju po mrkloj noći da bi postigli efekt iznenađenja. Kartaginjanski izviđači ih nisu primetili, ali loša vidljivost je poremetila borbenu formaciju. Kad su se ujutro pojavili kod Drepana, flota je bila u neorganiziranoj liniji, sa Pulherovim brodom u pozadini. Time je umanjen efekt iznenađenja.
Rimljani bi pred bitke gledali znamenja, koja bi im ukazivala da li dobijaju ili gube bitku.Tu su imali svete piliće, i ako ovi prihvate hrane ishod bitke bi navodno bio povoljan za njih. Pilići ovaj put nisu hteli da jedu. Pulher u problemima sa posadom, koja je praznoverna, baca piliće u vodu govoreći da će eto popiti vodu.
Kartaginjani nisu čekali, nego su naredili evakuaciju luke da ne bi bili uhvaćeni u blokadu. Kartaginjanski brodovi su izašli iz luke pored dva mala ostrvceta na otvoreno more. Kad je to konzul Pulher primetio bilo je kasno. Sad je borbeni raspored bio takav da su Rimljani imali obalu Sicilije iza leđa, a Kartaginjane ispred sebe.
Kartaginjani najpre desnim krilom napadaju najzadnje rimske brodove. Gotovo svi rimski brodovi su potopljeni u toj bici.
Posledice
Konzul Pulher je uspio pobeći, ali u Rimu se suočava sa optužbom da je izdajnik. Rimljani nisu ubijali generale, nego bi ih slali u progonstvo, što se Pulheru i desilo. Osnovna zamerka Pulheru je bilo njegovo tretiranje svetih pilića.
Iste godine Hamilkar Barka (Hanibalov otac) uspešno je ratovao na Siciliji, a oluja uništava drugu rimsku flotu. Situacija je bila tako očajna da Rimljani imenuju diktatora Aula Atilija Kajatina i šalju ga na ostrvo da nadzire kopneni rat.
Poraz kod Drepane je izuzetno demoralizirao Rimljane da čekaju sedam godina na gradnju druge flote.
Przemysł II
Przemysł II (Poznań, 14. oktobar 1257. / 8. februar - Rogoźno, 1296.) bio je član Dinastije Pjastovića koji je vladao Poljskom kao Seniorski vojvoda Poljske od 1290. do 1291. i kao Poljski kralj od 1295. - 1296.
Biografija
Przemysł II je rođen kao sin velikopoljskog vojvode Przemysła I i Elizabete, kćeri Henrik II. Pobožnog. Kako je rođen četiri mjeseca nakon očeve smrti, brigu o njemu preuzeo njegov stric Boleslav Pobožni.
Stric mu je 1273. prepustio Poznań sa okolicom da vlada njime. Kao novopečeni vojvoda se 1276. udružio sa vojvodom od Wrocława Henrikom IV Pravičnim, pa mu je krenuo pomoći kad ga je 1277. zatvorio Boleslav II Rogati. Kad mu je 1279. umro stric, preuzeo je vlast u cijelom Velikopoljskom vojvodstvu.
Ambiciozni Henrik IV kom je tebalo sve više feuda da postane Seniorski vojvoda Poljske, zatvorio je Przemysła 1281. i pustio ga tek kad mu prepustio Kalisz. Przemysł je negdje između 1287. - 88. najvjerojatnije pragmatično sklopio tajni sporazum o međusobnom nasljeđivanju sa Henrikom Pravičnim, pa mu je ovaj vratio Kalisz.
Zbog sve većih tenzija sa Markgrofovijom Brandenburg 1282. sklopio je u Kępnu sporazum sa gdańskim vojvodom Mściwojem II, da će mu pomoći u obrani Pomeranije, a on će mu zauzvat kad umre dati svoje vojvodstvo. Njihov savez uspio je zaustaviti brandenburgšku invaziju. thumb|left|240px| [[Slika Jana Matejka Smrt kralja Przemysła II]] Na osnovu testamenta Henrika IV Pravičnog 1290. preuzeo je vlast u Seniorskom vojvodstvu Krakov i postao Seniorski vojvoda Poljske. Krakov je napustio već iduće 1291. zbog pritiska moćnog češkog kralja Vaclava II, kog su pozvale vojvode nezadovoljne Przemyslavim izborom.
Kad mu je umrla druga supruga Rikissa, - 1293. se oženio sa kćerkom brandenburgškog markgrofa Albrechta III. Margaretom Tim brakom želio je izgladiti odnose sa Markgrofovijom Brandenburg.
Kad je 1294. umro Mściwoj II, preuzeo je vlast u Gdańsku i Pomeraniji i tako postao najmoćniji pjastovski vojvoda.
To mu je omogućilo da obnovi titulu poljskog kralja. Glavni inicijator te ideje bio je Nadbiskup Gniezna Jakub Świnka, koji ga je 26. juna 1295. okrunio.
Przemysł II bio je kralj samo sedam mjeseci - ubijen je 8. februara 1296. u Rogoźnu u uroti Markgrofovije Brandenburg, uz pomoć lokalnih moćnika Nałęcza i Zaremba. Brandenburgški markgrofvi su ga htjeli oteti i prisliti na teritorijalne ustupke po Pomeraniji, ali kako su ga otmičari teško ranili, shvatili su da bjeg sa njim nemoguć, pa su ga ubili.
Njegovo ubistvo bila je inspiracija brojnim slikarima, među ostalim i poljskom Janu Matejku, koji je 1875. naslikao. Kuriozum je da se ta slika nalazi u Modernoj galeriji u Zagrebu.
Temišvarsko-krašovski okrug
Temišvarsko-krašovski okrug je bio jedan od dva okruga Vojvodstva Srbije i Tamiškog Banata (krunske oblasti Austrijskog carstva) između 1849. i 1850. godine.
Istorija
Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat formirano je 1849. godine i prvobitno je podeljeno na dva okruga: Temišvarsko-krašovski i Bačko-torontalski. 1850. godine je vojvodstvo podeljeno na pet okruga, a područje Temišvarsko-krašovskog okruga je podeljeno na Temišvarski i Lugoški okrug.
Geografija
Temišvarsko-krašovski okrug je uključivao centralne, severne i istočne delove Banata. Graničio se sa Bačko-torontalskim okrugom na zapadu, austrijskom Vojnom krajinom na jugu i jugoistoku, austrijskom Transilvanijom na severoistoku i austrijskom Kraljevinom Ugarskom na severu.
Roj (razvrstavanje)
Roj predstavlja grupu kukaca koji zajedno lete, noće, gnijezde i sele se. Također može označavati:
Tumčevište
Geografski položaj
Naselje Tumčevište je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 6 km severno.
Tumčevište se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno u središnjem delu Pološkog polja, pa se oko naselja u celosti pruža se polje. Dalje ka zapadu izdiže se Šar-planina, a ka istoku Suva gora. Nadmorska visina naselja je približno 490 metara.
Knut II od Švedske
Knut II rođen kao Knut Holmgersson, poznat po nadimku kao Knut Långe (Knut Dugi) (?, ?- ?, 1234.), bio je švedski kralj od 1229. do 1234.
Tumčevište
Geografski položaj
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Tumčevište je imalo 235 stanovnika.
Knut II od Švedske
Biografija
Knut je bio jedan od lidera regentskog savjeta maloljetnog kralja Erika XI Erikssona, koji se 1229. pobuno protiv njega i pobjedio ga u Bitci kod Olustroma i tako preuzeo švedski tron).
Tumčevište
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Knut II od Švedske
Biografija
Knut je bio bliski saveznik Folkunga, pokreta koji je želio ograničiti moć crkve, papa i kralja, i težio očuvanju pokrajinskih autonomija.
Za njegove kratkotrajne vladavine smanjen je crkveni porez, takozvani Petrov novčić namjenjen rimskom papi. Knut se time zamjerio crkvi, koju je još više razljutio njegov suradnik Ulf Fase, koji je reformom složenih poreza želio rasteretiti seljake po Upplandu i omogućiti im da bolje žive. Pokret Folkunga bio je puno popularniji u švedskom narodu nego u Rimu, narod je na Knuta gledao kao reinkarnaciju kralja Erika Svetog i povratak njegove dobre vladavine, sa obećavajućom budućnosti za lokalnu vlast.
Knut je bio jedan od rijetkih vladara 13. vijeka, koji se osudio vladati bez pomoći biskupa, već se oslanjao na obični svijet.
Kad je Knut iznenada umro 1234. Erik XI se vratio na tron, a Knut je pokopan u cistercitskom samostanu Sko u Upplandu, kojem je bio zaštitnik za života.
La Pitiaja, Tepetlán
La Pitiaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tepetlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1402 m.
Zasip
Zasip je naselje u slovenskoj Općini Bledu. Zasip se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 963 stanovnika.
Barrio Hondo, Huautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Le Fornaci, Prato
Le Fornaci je naselje u Italiji u provinciji Prato, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 317 m.
Los Manantiales, Santo Tomás Tamazulapan
Los Manantiales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Tomás Tamazulapan.
Cerni amonijum nitrat
Cerni amonijum nitrat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 547,214 Da.
Opština Repedea, Maramureș
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
Bosmont-sur-Serre
Bomon sir Ser je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 190 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 85 metara (maksimalnoj 172 m, a minimalnoj 87 m).
Crostolo-Pareto-Ponticelli, Reggio Emilia
Crostolo-Pareto-Ponticelli je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
Zalog pri Cerkljah
Zalog pri Cerkljah je naselje u slovenskoj Općini Cerklju na Gorenjskem. Zalog pri Cerkljah se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 386 stanovnika.
Campana, Bergamo
Campana je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 201 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Maderas Bernardo, Cuauhtémoc
Maderas Bernardo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2078 m.
Leipsic, Delaver
Leipsic je gradić u američkoj saveznoj državi Delaver. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 183 stanovnika.
Jato
thumb|200px|right|Jato [[čvoraka u sumrak]] Jatom se naziva veća grupa životinja koje zajedno lete, noće, gnijezde se, sele itd. krećući se pri tome vrlo sinkronizirano. To su najčešće ptice, ali i šišmiši se mogu okupljati u takve skupine, pa se tada i te skupine nazivaju jato.
Slično ponašanje prisutno je i kod cijelog niza drugih životinjskih skupina, samo što se kod drugih skupina okupljanje drugačije naziva. Tako se veliki kopneni sisavci okupljaju u krda, kukci u rojeve, ribe u plove, a morski sisavci po jednima isto u plove, dok njihova okupljanja drugi zoolozi nazivaju školama.
Schwarmverhalten Swarm Enjambre Ławica ryb
Wilferd Madelung
Wilferd Ferdinand Madelung (Stuttgart, 26. 12. 1930. – ), njemački historičar i orijentalist, specijaliziran za islamske studije i srednjovjekovnu islamsku historiju. Obrazovao se u Egiptu i Njemačkoj, a nakon kratke diplomatske karijere radio je kao profesor u Sjedinjenim Državama i Ujedinjenom Kraljevstvu. Potpisuje više od 400 članaka, osvrta, recenzija i knjiga te predstavlja jednog od najproduktivnijih suvremenih islamologa.
Biografija
Madelung je rođen 1930. u Stuttgartu u tadašnjoj Weimarskoj Njemačkoj i u rodnom gradu pohađao je Gimnaziju Eberharda Ludwiga. Nakon Drugog svjetskog rata, kao tinejdžer zajedno s roditeljima 1946. seli u Sjedinjene Države gdje mu je otac Georg Hans (1889–1972) nastavio karijeru stručnjaka za aeronautiku. Studij je započeo na Univerzitetu Georgetown u Washingtonu, a 1950. (ili 1951) odlazi u Egipat i tri godine studira na Univerzitetu u Kairu. Godine 1953. stekao je titulu prvostupnika arapske književnosti i islamske historije. Također, u Kairu je ovladao klasičnim arapskim jezikom. Madelung je bio student eminentnog egipatskog profesora M. K. Huseina (1901–1961) koji mu je probudio interes za fatimidsku historiju i ismailizam, tematiku koja će kasnije postati fokus njegove doktorske teze. Godine 1957. pod mentorstvom prof. B. Spulera na Univerzitetu u Hamburgu obranio je doktorsku disertaciju "Karmati i Fatimidi: međusobni odnosi i doktrina imamata". Jedan od njegovih predavača u Hamburgu bio je istaknuti orijentalist R. Strothmann.
Od 1958. do 1960. Madelung se okušao u diplomatskoj karijeri, radeći kao zapadnonjemački kulturni ataše u iračkom Bagdadu. Njegov drugi boravak u Arapskom svijetu ponovo se odvijao u turbulentnim političkim vremenima i svjedočio je iračkoj revoluciji 14. jula, isto kao i ranije egipatskoj revoluciji 23. jula. Istovremeno s diplomatskom započeo je i svoju izuzetno plodnu naučno-istraživačku karijeru. Madelungove inicijalne publikacije bave se ranim ismailitskim doktrinama i odnosima egipatskih Fatimida i bahreinskih karmata, a baziraju se na njegovom doktoratu. Ova dva dugačka članka na njemačkom jeziku objavljena su u časopisu Der Islam 1959. odnosno 1961. godine i u to doba predstavljala su originalni doprinos ismailitskim studijama, dok su vremenom stekli status paradigme. Godine 1963. zaposlio se kao gostujući profesor islamistike na američkom Univerzitetu u Teksasu u Austinu, gdje je upoznao asistenticu Alice Margaret Arent (r. 1926). Par se vjenčao 24. augusta iste godine u zapadnonjemačkom Uffing am Staffelseeu i 28. jula 1970. u Chicagu rodio im se sin jedinac Michael Lynton George.
Godine 1964. Madelung započinje dugogodišnji rad na Univerzitetu u Chicagu gdje je prvo bio asistent, zatim od 1966. do 1968. pomoćni profesor, te konačno od 1969. do 1978. redovni profesor islamskih studija. Nakon trogodišnje stanke, dolaskom u Chicago nastavlja objavljivati članke i recenzije za naučne časopise kao što su Der Islam, Oriens, Journal of the American Oriental Society (JAOS) i Journal of Near Eastern Studies (JNES). Od 1965. počeo je pisati i enciklopedijske članke za drugo izdanje Encyclopaedia of Islam (EI2) i njegovi prvi osvrti su skupno objavljeni 1971. u trećem tomu, a doprinosio je i za sljedeće tomove. Članci mu pokrivaju široki spektar srednjovjekovnih tema od Sjeverne Afrike i Jemena do istočnog Irana. Godine 1975. uredio je poglavlje o manjim iranskim dinastijama za četvrti tom serije The Cambridge History of Iran. Akademsku karijeru u Sjedinjenim Državama okončao je 1978. kada preuzima prestižnu poziciju Laudovog profesora arapskog na britanskom Univerzitetu u Oxfordu, zamijenivši A. F. L. Beestona. U isto vrijeme postao je i članom oksfordskog Koledža sv. Ivana.
Madelung se pri povratku u Evropu snažnije angažirao u pisanju monografija, prijevoda i uređivanju knjiga. Uz nastavak doprinosa za EI2, pisao je i za druge referentne zbirke uključujući medievalističku enciklopediju Lexikon des Mittelalters (1982), iranističku enciklopediju Encyclopædia Iranica (od 1985), serijal Grundriss der arabischen Philologie o Arapskom svijetu (1987) i opću enciklopediju World Book Encyclopedia (2010). Glavne teme njegovih naučno-istraživačkih djela bile su vjerski pokreti srednjovjekovnog islama, primarno šijitskih poput zejdizma, ismailizma, imamizma, ali i manje poznati aspekti sunizma, haridžizma i mutezilizma. Godine 1997. objavio je monumentalno historiografsko djelo o nasljedstvu Muhameda u kojem analizira sve postojeće primarne izvore o ranom kalifatu. Knjiga je dobila višestruke pohvale u akademskim krugovima, uključujući iransku nagradu za knjigu godine, ali i određene kritike zbog naglašenog otklona od konvencionalne interpretacije ranoislamske historije jer su mu zaključci bliži (manjinskoj) šijitskoj perspektivi. U međuvremenu je radio kao gostujući profesor na Univerzitetu u Torontu i Američkom univerzitetu u Bejrutu, a na Univerzitetu u Oxfordu i pridruženom Orijentalnom institutu zadržao se punih dvadeset godina, sve do 1998. kada je profesuru preuzeo G. J. van Gelder. Sljedeće godine Madelung je postao članom Britanske akademije.
Nakon Oxforda, Madelung je prešao na londonski Institut za ismailitske studije (IIS) gdje je plodnu naučnu suradnju ostvario s F. Daftarijem. Pod njihovim uredništvom 2008. izdan je prvi od 16 planiranih tomova Encyclopaedia Islamica, engleskog prijevoda iranske Velike enciklopedije islama. Od sredine 2000-ih Madelung je također počeo surađivati s A. al-Salimijem i Institutom za napredna istraživanja (IAS) iz Princetona, uređujući historijske tekstove i kritička izdanja na temu ibadizma. Godine 2003. Daftari je objavio sveobuhvatnu listu od 375 Madelungovih radova koja je u to vrijeme sadržavala 15 knjiga (uključujući uredničke), 60 članaka u naučnim časopisima i poglavljima zbirki, 130 enciklopedijskih članaka i preko 160 recenzija. Osim izuzetne produktivnosti, Daftari istovremeno ističe i iznimnu kvalitetu i originalnost Madelungovih djela. M. G. Morony je u svojoj uredničkoj zbirci nadopunio navedenu listu s još 13 monografija i 23 članka, objavljenih u periodu od 2001. do 2012. godine. Međunarodne nagrade i priznanja koje je Madelung dobio su stipendija Guggenheim (1972) i medalja Giorgio Levi Della Vida za izvrsnost u islamistici (2007) koju dodjeljuje Centar Gustave E. von Grunebaum za bliskoistočne studije.
Pentress, West Virginia
Pentres je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 175.
Darda (razvrstavanje)
Naziv Darda može biti:
Čepin
Čepin je naselje i sjedište istoimene općina u Hrvatskoj. Nalazi se u Osječko-baranjskoj županiji.
Zemljopis
Čepin se nalazi 9 km jugozapadno od Osijeka.
Tudence
Tudence je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Tudence pripada opštini Jegunovce.
Čepin
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Čepin imala je 12.901 stanovnika, raspoređenih u 6 naselja:
Tudence
Prirodni uslovi
Naselje Tudence je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 19 km severoistočno.
Čepin
Povijest
Čepin se prvi put spominje 1258. pod imenom vila de Chapa. 1290. u Čepinu obitelj Korođ gradi kružni dvorac u močvari poznatiji pod imenom Kolođvar. U Čepinu su pronađeni mnogobrojni predmeti iz rimskog doba. U parku se nalazi jednokatni klasicistički dvor Adamovića Čepinskih izgrađen oko 1800. U baroknoj župnoj crkvi Sv. Trojstva (1769.) je signirana oltarna slika Judite s Holofernom: «Josepho Jacobi pinxit Vienna 1773»; klupe su iz 1770. Čepin je ravničarsko selo desetak kilometara jugozapadno od Osijeka, na cesti prema Đakovu. Do početka 18. stoljeća koristio se mađarski naziv Csapa, a od tada u uporabi je ime Čepin. Iz njegove duge povijesti sačuvana su dva vrijedna kulturno-povijesna spomenika: barokna župna crkva sv. Trojstva, građena 1769.-1771. godine, i manji dvorac, zapravo kurija, koja je nekoć bila sjedište velikoga vlastelinstva plemićke obitelji Adamovich Čepinski (Adamovich de Csepin). U srednjem vijeku Čepin se spominje od 13. stoljeća. Prije Turaka bio je neutvrđeno središte velikoga posjeda Vukovske županije. Ugarsko-hrvatski kralj Bela IV. darovao je Čepin 1258. plemićima Kružic (Korogh), koji su ga posjedovali do izumrća 1472. godine. Nakon toga, vlasnici su se mijenjali sve do 1526. kada su ga osvojili Turci. Čepin je tada izgubio položaj trgovačko-obrtničkoga mjesta, ali ne i starosjedilačko hrvatsko i mađarsko pučanstvo.
Tudence
Prirodni uslovi
Tudence se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na severoistočnom obodu Pološkog polja. Jugozapadno od pruža se polje, a istočno se izdiže Žeden planina. Vardar protiče zapadno od naselja. Nadmorska visina naselja je približno 400 metara.
Čepin
Gospodarstvo
Ovaj dio županije je jedan od većih proizvođača poljoprivrednih proizvoda u Hrvatskoj: suncokreta, kukuruza i pšenice. Tvornica ulja je jedan od većih poslodavaca.
Tudence
Prirodni uslovi
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Čepin
Gospodarstvo
Osnovna djelatnost tvornice ulja je proizvodnja sirovih i rafiniranih ulja te je u toj djelatnosti najveći proizvođač u Hrvatskoj.
Tudence
Stanovništvo
Tudence je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 431 stanovnika.
Čepin
Gospodarstvo
Tvornica ulja Čepin počela je s radom 1942. godine. Tada je imala instalirani kapacitet prešaone 5.000t godišnje prerade suncokreta te instalirani kapacitet rafinerije od 1.250t na godinu. Do 1945. godine nalazi se u privatnom vlasništvu, a od te godine prelazi u društveno vlasništvo i posluje u sastavu PIK-a Čepin. 1961. godine se uključuje u sastav IPK Osijek u čijem se vlasništvu nalazi i danas.
Tudence
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Čas je zlato
{{Infokutija film | naslov    = Čas je zlato} | zemlja       =. | jezik       = slovenski | žanr        = | režija      = Jože Bevc | scenario    = | muzika      = | uloge       = Milena Zupančič | producent   = | kompanija   = | godina = }}
Čepin
Sport
Navijači nogometnog kluba Čepin zovu se Sioux-i,a utemeljila ih je 1994. godine grupa mladića iz novog Čepina. Nakon 11 godina Sioux-i se ponovo okupljaju sada mlađem sastavu. Ok Čepin(Odbojkaški klub Čepin) koji je poznat po svojim brojnim uspjesima
Čas je zlato
Čas je zlato je jugoslavenski kratki igrani film snimljen na slovenskom jeziku 1972. u režiji Jožeta Bevca.
Loma Blanca de Tirado, San Miguel de Allende
Loma Blanca de Tirado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1868 m.
San Juan Nepomuceno, Saltillo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1730 m.
Norstedt
Norštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 430 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054092.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Norštet se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 8 metara. Površina opštine iznosi 13,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 430 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
Zakobiljek
Zakobiljek je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Zakobiljek se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Law & Order: Special Victims Unit (sezona 2)
Format
Na početku sezone glavnoj postavi su se pridružili Ice-T kao Fin Tutuola i Stephanie March kao ADA Alexandra Cabot, međutim, u glavnu postavu su unapređeni u 2. epizodi. Michelle Hurd se pojavila u 1., 7. i 16. epizodi u kojoj je i napustila seriju.
Zakobiljek
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 37 stanovnika.
El Churo, Técpan de Galeana
El Churo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Kuková
Kuková je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 720 stanovnika.
Biandronno, Varese
Biandronno je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
The Moth (Lost)
The Moth je sedma epizoda prve sezone televizijske serije Izgubljeni. Režirao ju je Jack Bender, a napisali su je Jennifer Johnson i Paul Dini. Prvi puta se emitirala 3. studenog 2004. godine na televizijskoj mreži ABC. Glavni lik radnje epizode je Charlie Pace (Dominic Monaghan).
Prije otoka
Charlie se nalazi u crkvi, ispovijeda svoje grijehe. Nakon izlaska iz crkve susretne svog brata Liama Pacea (Neil Hopkins) koji mu govori da je njihova glazbena skupina Drive Shaft dobila ugovor na potpis. Charlie ne želi potpisati ugovor zbog toga što smatra da su njihove eskapade u seks i droge postale pretjerane. Liam ga ipak nagovara, obećavajući mu da Charlie može odustati kad god poželi. Tijekom jednog od koncerata, Liam započne pjevati refren njihove najpopularnije pjesme You All Everybody kojeg u pravilu uvijek pjeva Charlie. Charlie se izdere na svoga brata nakon nastupa, ali ga Liam uvjeri da se to više neće ponoviti.
Kasnije Charlie pronalazi Liama na heroinu s mladim djevojkama. Izbacuje ih i govori Liamu da je gotov s bendom na što mu Liam bezobrazno odgovara da je Drive Shaft zapravo on (Liam) i da nitko ne zna za postojanje svirača basa. Sve to nagne Charlieja da po prvi put konzumira heroin. Godinama kasnije Charlie posjećuje svog brata Liama u Australiji sa željom da ponovno okupi njihov bend za povratničku turneju. Liam ga odbija usput ga kritizirajući da je pretjerao s drogiranjem što sve dovodi do njihovog novog verbalnog okršaja u kojem Charlie optužuje Liama da ne bi niti bio ovisan da nije bilo njega. Liam se ponudi da ostane s njim nekoliko tjedana uz napomenu da Sydney ima nekoliko odličnih programa za rehabilitaciju koji mu mogu pomoći. Charlie ljutito ode, govoreći da mora stići na svoj let za Los Angeles.