cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mörsdorf (Thüringen)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Mersdorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 metara. Površina opštine iznosi 6,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 457 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 66 stanovnika/km².
Opština Santa María del Río, San Luis Potosí
Santa María del Río je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Gabella, Reggio Calabria
Gabella je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Historija arapskog Egipta
U historiji Egipta izraz arapski period (rjeđe islamski period) označava vremenski period koji otprilike odgovara srednjem vijeku u evropskoj historiji. On je otpočeo 642. sa muslimanskim osvajanjem kojim je okončana dotadašnja bizantska (rimska) vlast, a završio 1517. kada je Egipat pripojen Osmanskom Carstvu. Taj je period karakterizirala islamizacija odnosno arabizacija Egipta, tokom koje je tamošnje stanovništvo od osvajača i njihovih potomaka prihvatilo islam kao svoju religiju, te arapski jezik i arapsku kulturu, zahvaljujući čemu se Egipat smatra jednim od ključnih dijelova arapskog i islamskog svijeta.
Egipat je nakon osvajanja 642. dospio pod vlast globalne islamske države - Rašidunskog, a potom Omejadskog Kalifata, kome je bio jedna od najbogatijih i najvažnijih provincija. Proces preobraćenja na islam je ispočetka išao sporo; novi arapski vlastodršci su zadržali nekadašnju bizantsku upravnu strukturu i grčki kao službeni jezik; on je arapskim zamijenjen tek nakon nekoliko decenija. Lokalno stanovništvo, koje su činili kršćanski Kopti je u prvom vijeku arapske vlasti često dizalo ustanke, najviše zbog visokih poreza; oni su se posebno intenzivirali pred kraj vladavine omejadskih kalifa, kao i na početku vladavine abasidskih kalifa, koji su oko 750. preuzeli Egipat. Sljedećih je godina pod Abasidima Egipat postao izuzetno bogata i prosperitetna pokrajina, a posebno se razvijala nauka i kultura, zbog čega se Egipat smatra jednim od najvažnijih središta tzv. zlatnog doba islama. U 9. vijeku je, pak, došlo do slabljenja abasidske vlasti, pa su Egiptom zavladali de facto nezavisni emiri (guverneri) iz dinastija Tulunida, a kasnije i iz dinastija Išhidida. Godine 969. je pak Egipat pao pod vlast ismailitskog Fatimidskog Kalifata, koji je, pak, pod svoju vlast uzeo i Siriju i Palestinu. U 11. vijeku su sukobe sa Abasidima zamijenili križarima koji su osvojili Palestinu, i neko vrijeme čak pokušavali zauzeti Egipat. Zbog toga je vlast Fatimida oslabila, i 1174. je Saladin vratio Egipat pod formalnu vlast abasidskih kalifa. Tada su kao vladari Egipta zavladali Ajubidi, a njih su 1252. smijenili Mameluci. Mamelučki Sultanat (Kairo) se održao sve do osmanskog osvajanja; osmanski vlastodršci su, međutim, zadržali Mameluke kao svoje vazalne vladare sve do 19. vijeka.
Копаоник (Рашка)
Копаоник је насеље у Србији у општини Рашка у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 18 становника (према попису из 1991. било је 115 становника).
Демографија
У насељу Копаоник живи 13 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 36,7 година (37,3 код мушкараца и 36,3 код жена). У насељу има 6 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,00.
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године).
Los Joaquines, Celaya
Los Joaquines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Tlamaya, Metztitlán
Tlamaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Metztitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 129 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1518 m.
Viborna
Viborna je naseljeno mjesto u okrugu Kežmarok, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.074 stanovnika.
A Daughter of the Gods
A Daughter of Gods je američki crno-bijeli nijemi fantasy film snimljen 1916. u režiji Herberta Brenona, koji je napisao i scenario. Radnja je smještena u egzotično podvodno kraljevstvo nalik na Atlantidu. Naslovna junakinja je Anicija (čiji lik tumači Annette Kellerman), tajanstvena ljepotica koju sultan pristaje ubiti kako bi od zle vještice dobio lijek za svog teško bolesnog sina. Film je izazvao veliku pažnju kao jedna od najskupljih produkcija tadašnje američke i svjetske kinematografije, sa bužetom koji je premašio svotu od milion dolara. Sniman je na tropskim lokacijama Jamajke, u čijem su glavnom gradu Kingstonu podignute masivne kulise; najveći dio novca je, međutim, prema navodima novina, potrošen na logistiku i sanitarije kako bi se filmska ekipa i statisti zaštitili od komaraca i raznih tropskih bolesti. Kada se film pojavio pred publikom, kao najveća atrakcija su se ispostavile scene u kojima se Kellerman pojavljuje gola, iako sa kosom "strateški" postavljenom da pokriva intimne dijelove. Film je doživio uglavnom dobre kritike i imao dobru gledanost; visoki budžet je, međutim, postizanje profita učinio prilično teškim. Producent William Fox je zbog toga bio toliko ljut da je za kaznu skinuo Brenonovo ime sa špice; ono je vraćeno tek nakon Brenonove tužbe. A Daughter of Gods se danas smatra izgubljenim.
Case Bigi, Reggio Emilia
Case Bigi je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
El Tigre, Huajicori
El Tigre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 382 m.
Loma del Nanche, Tierra Blanca
Loma del Nanche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Herepea, Adămuș
Herepea je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Adămuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
Marija Margita Bogner
Životopis
thumb|left|[[Vojvodina|Vojvođansko selo Melenci – pogled sa ljekovitoga i slanoga jezera Rusanda]] thumb|Križ iz 1855 usred Melenaca, odakle se vidi kuća, u kojoj se 1905. godine rodila Marija Margita Bogner thumb|left|Kuća u [[Zrenjaninu, u kojoj je sa majkom i braćom živjela Marija Margita Bogner poslije 1915.]] Marija Margita Bogner je rođena dana 15. prosinca 1905 u velikom selu Melenci, u Torontalskoj županiji, u Austro-Ugarskoj monarhiji, a danas je to Autonomna pokrajina Vojvodina u sjevernoj Srbiji. Na krštenju u župnoj crkvi u Elemiru blizu Velikog Bečkereka je karštena kao Etelka Marija Ana. Otac, dr. Ivan Bogner, je bio porezni bilježnik u mjestu, a majka, Etelka Schiller, je bila domaćica, koja je iza toga rodila još petoro djece. Porodica je bila duboko pobožna. Niskog rasta, a nemirna, živahna i vesela Etelka je bila kao sunčana zraka u domu i takva je ostala sve do smrti. Otac je bio premješten 1906 u Tordu. Tamo je pošla Etelka u pučku školu, gdje je brzo pokazala svoje izvanredne talente. Otac je tamo iznenada umro 17. listopada 1915. A udovica sa šestoro djece se seli u potrazi za poslom. Tako je mogla Etelka u Velikom Bečkereku (danas Zrenjanin), usprkos teške bolesti, koja ju je snašla 1914. godine, uspješno završila trgovačku školu kod časnih sestara [[notredamke| notredamki. Sama je priznala, da u školi nije bila uvijek baš uzornoga vladanja i voljela je šale, koje se nekada profesoricama nisu svidjele. Tako je jednom napisala na tablu, da je nastavnica bolesna. Kad je ona došla u razred, bio je prazan. Drugog dana htjela se nemirnica otkupiti time, da joj je poklonila veliki buket cvijeća.
Poslije krizme, koju je primila sa 18 godina, 1. lipnja 1923, u njezinoj je duši nastupio preokret. Sveti Duh ju je tako ispunio, da je odlučila posvetiti se Bogu. Željele je najprije u Karmel, kod karmeličanki, ali je zbog boležljivosti nisu primile ni one ni notredamke. Ona se ipak sama posvetila duhovnosti. Htjela je pošto poto postati časna sestra te je uzela za geslo: Semper fidelis (Uvijek vjerna).
6. kolovoza 1927 je otišla od kuće, u koju se više nije vratila: a 10. kolovoza je stigla u Thurnfeldski samostan.
Castellare, Vicenza
Castellare je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Dijodometan
Dijodometan je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 267,836 Da.
Castellare, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Sumatra (Crnjanski)
Sumatraizam
Sumatraizam je avangardni umjetnički pokret unutar Srpske književnosti koji je osnovao pisac Miloš Crnjanski. Crnjanski je osmislio osnove sumatraizma tokom Prvog svetskog rata, a obznanio ga je 1920. u svom tekstu Objašnjenje Sumatre. Crnjanski je zasnovao sumatraizam pod utjecajem ekspresionizma i futurizma, uvodeći svoju viziju kosmičke harmonije. Njegov koncept je uključivao najvažnije teme savremene avangardne umetnosti: primalnu silu, sukob između civilizacije i prirode, i nadu za novim početkom.
Vojtovce
Vojtovce je naseljeno mjesto u okrugu Stropkov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 98 stanovnika.
Bourg-Lastic
Bur Lastik je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Klermon Feran.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1009 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24,9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 750 m metara (maksimalnoj 931 m, a minimalnoj 637 m m).
Opština Porumbacu de Jos, Sibiu
Porumbacu de Jos je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Piani, Savona
Piani je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 498 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 408 m.
Memoari porodice Milić
Memoari porodice Milić je humoristička porodična TV serija u produkciji nekadašnje Televizije Sarajevo.
Serija je snimana i prikazivana 1990. godine, a teme su bile priče iz svakodnevnog života opisane kroz život jedne sarajevske porodice. Ukupno je snimljeno 20 epizoda u trajanju od po 20 minuta koje su snimane u studiju TVSA i sarajevskom naselju Nova Breka.
Kratak sadržaj
Ulogu glave porodice, Milana Milića tumačio je poznati bosansko-hercegovački glumac Zijah Sokolović. Ostale glavne uloge imali su Etela Pardo kao Milanova žena Ana, te Miloš Stojanović i Olivera Rajak kao njihova deca Saša i Tanja. Tanja je najmlađi član porodice, koja piše memoare o životu porodice, a za ljubimca ima zlatnu ribicu Karolinu (glas pozajmila Sabrina Sadiković) s kojom se može sporazumevati i zajedno rešavati različite situacije. Tanja u memoarima opisuje svoje svakodnevne dogođaje koji su proizvod njenih raznih ideja koj joj padaju na pamet. Na kraju serije za njene meomare se zaintersuje televizija koja odluči da ih otkupi i da po njima snimi seriju.
Spisak epizoda
Spisak epizoda serije "Memoari porodice Milić", kao i datum premijernog emitovanja u sistemu JRT-a.:
Zanimljivosti
U seriji se u nekoliko navrata indirektno protežu fenomeni popularne kulture tih godina u Jugoslaviji. Glavni protagonisti često gledaju seriju Dinastija, odlaze na koncert grupe Bijelo dugme, pesme tada popularne pevačice Tajči se mogu čuti u više navrata, a u jednoj epizodi se kao specijalan gost pojavljuje Boris Novković koji glumi sebe.
Sepochi, Guazapares
Sepochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guazapares.
Virt
Virt je naseljeno mjesto u okrugu Komoran, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 289 stanovnika.
Las Conchitas, Ocosingo
Las Conchitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 923 m.
Canosio, Cuneo
Canosio je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1260 m.
Benetússer
Benetússer je grad i općina od 14,495 stanovnika na istoku Španjolske, koja administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Valenciju i Provinciju Valenciju.
Geografske karakteristike
Benetússer leži udaljen desetak kilometara južno od centra Valencije.
On je jedno od 45 satelitskih naselja koji formiraju Metropolitansku Valenciju - konurbaciju u kojoj živi 1.595,000 stanovnika
Encinal de Canoas, Santa Cruz de Juventino Rosas
Encinal de Canoas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2223 m.
Castelletto, Vicenza
Castelletto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 839 m.
Coreglia Ligure, Genoa
Coreglia Ligure je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
Vojnatina
Vojnatina je naseljeno mjesto u okrugu Sobrance, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 238 stanovnika.
Tarache, Alvarado
Tarache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Natural History Museum
Natural History Museum je jedan od tri velika muzeja u londonskom muzejskom kvartu Albertopolisu, ostala dva su Science i Victoria and Albert.
Chaînée-des-Coupis
Šene de Kupi je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Dole.
Natural History Museum
Karakteristike
Muzej leži na Exhibition Roadu u Okrugu Kensington and Chelsea, u kvartu South Kensington. Glavni ulaz u muzej je sa Cromwell Roada. Muzej je javni, a financira ga država odnosno Ministarstvo za kulturu, medije i sport.
Chaînée-des-Coupis
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 138 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,04 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 218 metara (maksimalnoj 220 m, a minimalnoj 203 m).
Natural History Museum
Karakteristike
Muzej čuva kolekciju od oko 70 milijuna predmeta, u pet glavnih kolekcija: botanika, entomologíja, mineralogija, paleontologija i zoologija. Muzej je svjetski referencijalni centar za istraživanje, specijaliziran za taksonomiju, identifikaciju i očuvanje. thumb|left|240px| Zgrada muzeja Natural History je vrlo stara institucija, tako da mnoge njegove velike kolekcije imaju, pored naučne i veliku historijsku vrijednost poput kolekcije Charlesa Darwina.
Muzej je posebno poznat po svojim izlošcima kostura dinosaurusa i dekorativne arhitekture samog muzejskog zdanja, tako da ga ponekad zovu Katedralom prirode.
Muzej je nastao iz kolekcija britanskog muzeja u novu zgradu historicističku zgradu koju je projektirao arhitekt Alfred Waterhouse uselio se 1881. Tek od 1963. djeluje kao potpuno autonomna ustanova, a od 1986 mu je priključen Geološki muzej. Darwinov centar je novija depadansa muzeja, projektirana kao moderan objekat za skladištenje vrijednih kolekcija.
La Cárcel, Acateno
La Cárcel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acateno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
Castelbello-Ciardes - Kastelbell-Tschars, Bolzano
Castelbello-Ciardes - Kastelbell-Tschars je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2328 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 570 m.
Nauendorf (Thüringen)
Nauendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 290 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071059.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Nauendorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 335 metara. Površina opštine iznosi 2,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 290 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 122 stanovnika/km².
La Cumbre Jagüey Seco, Metztitlán
La Cumbre Jagüey Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Metztitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2368 m.
Las Talegas, Huajicori
Las Talegas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Santa Lucía, Delicias
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Delicias.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1188 m.
Snelling, California
Snelling je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 231 stanovnika.
Plush, Oregon
Plaš je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 57.
Islington
Islington (izgovor: [Izlington]) službeno engleski London Borough of Islington, je jedan od 33 borougha metropolitanske grofovije Greater London, odnosno jedan od 14 borougha Unutrašnjeg Londona (Inner London) u kom živi 227,692 stanovnika.
Geografske karakteristike
Islington leži sjeverno iznad Londonskog Citya obali rijeke Temze zapadno od City of Westminstera.
Sastoji se od kvartova (od sjevera prema jugu); Finsbury Park, Upper Holloway, Highbury, Holloway, Islington i Clerkenwell.
Historija
Nekad je bio dio historijske Grofovije Middlesex.
Današnji Borough Islington osnovan je 1965. spajanjem dotadašnjih metropolitanskih borougha Islington i Finsbury. Ime Islington se orginalno odnosilo na sjeverni dio borougha, on se anglosaksonskih vremena zvao Gislandune (Gislino brdo), a prvi put je dokumentiran u Domesday Booku 1086. kao Iseldone.
Kako se London tokom 16. i 17. vijeka širio van sjevernih bedema, Clerkenwell sa okolicom postao je rezidencijalna zona. U to vrijeme u Islingtonu i Clerkenwellu otkriveni su ljekoviti izvori pa su tu nikle i terme, na njih podsjeća teatar Sadler’s Wells koji je naslijedio ime od nekadašnjih termi, koje su se tu nalazile. Krajem 18. i početkom 19. vijeka izgrađeni su trgovi Canonbury, Lloyd i Myddleton. Nakon izradnje kanala Regent (započet 1812.), Nove sjeverne ceste 1812. i drugih prometnica, te nakraju Sjeverne Londonske željeznice 1850. - Islington se počeo ubrzano urbanizirati.
Brojni vjerski disidenti (nekonformisti), među njima John Bunyan, Daniel Defoe, Isaac Watts, William Blake i George Fox, osnivač Društva prijatelja (kvekeri) pokopani su na groblju - Bunhill Fields. U Islingtonu su živjeli i John Milton, Samuel Johnson, Oliver Goldsmith, Edward Lear, George Cruikshank i Charles Lamb]].
Filmski redatelj Alfred Hitchcock je počeo svoju karijeru u Studiju Islington.
Znamenitosti
Od historijskih građevina valja spomenuti - Charterhous, koji je izgrađen u 14. vijeku kao kartuzijanski samostan, a kasnije je prenamijen u bolnicu i školu i zgradu Muzeja Časne artiljerije, podignutu 1730-ih.
Od obrazovnih institucija tu djeluju; Univerzitet City od London (osnovan 1894. kao Institut Northampton, univerzitetski status dobio 1966.) i Univerzitet Sjeverni London (osnovan 1971. kao Politehnika Sjevernog Londona, univerzitetski status dobio 1992.).
Islington je poznat po Željezničkoj stanici Kings Cross, sa koje polaze vlakovi za Edinburgh, i gdje se ukrštaju brojne linije Londonskog metroa.
U kvartu Clerkenwell još uvijek ima dosta malih tradicijskih zanatskih radnji.
U Islingtonu živi puno Afrikanaca i Karibijaca, tako da etničke manjine čine oko 1 / 5 stanovništva.
Sport
Islington je poznat po nogometnom klubu Arsenal F.C. i po stadionu na kom igra - Emirates.
Pontoon Beach, Illinois
Pontun Bič je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.836, što je 216 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Perico, Tierra Blanca
El Perico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Case Bondi, Reggio Emilia
Case Bondi je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 763 m.
Diizobutil ftalat
Diizobutil ftalat je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 278,343 Da.
Neubrunn (Thüringen)
Nojbrun je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 65 opštinskih središta okruga Šmalkalden-Majningen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 588 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16066045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šmalkalden-Majningen Nojbrun se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Šmalkalden-Majningen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 metara. Površina opštine iznosi 9,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 588 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Catarroja
Catarroja je grad i općina od 27,752 stanovnika na istoku Španjolske, koji administrativno podpada pod autonomnu zajednicu Valenciju i Provinciju Valenciju.
Geografske karakteristike
Catarroja leži udaljena desetak km južno od centra Valencije.
Ona je jedno od 45 satelitskih naselja koji formiraju Metropolitansku Valenciju - konurbaciju u kojoj živi 1.595,000 stanovnika
The Battle of the Somme
thumb|Scena u kojoj britanski vojnik prenosi ranjenog suborca, jedan od najpoznatijih prizora iz filma.
The Battle of the Somme je britanski crno-bijeli nijemi dokumentarni film snimljen 1916. godine u produkciji konzorcija filmskih kompanija pod pokroviteljskom Ministarstva rata. Film prikazuje veliku bitku na Sommi koja je još uvijek trajala kada se film pojavio u kinima. Sastoji se od pet dijelova, koji prikazuju pripreme za bitku, njen prvi dan i neposredne posljedice. Film je snimljen prvenstveno u propagandne svrhe, pa su neke od "problematičnih" scena izbačene u montaži, a neke rekonstruirane u pozadini fronte; usprkos toga je na prilično realističan način prikazao događaje na bojištu, uključujući prizore velikog broja ubijenih i ranjenih vojnika. Film je imao izuzetnu gledanost te se smatra jednim od komercijalno nauspješnijih u historiji britanske kinematografije; osim u Britaniji je prikazan i u zemljama Commonwealtha, savezničkim i neutralnim državama. Godine 1917. je snimljen njegov "nastavak" The Battle of the Ancre and the Advance of Tanks. koji prikazuje kasniju fazu bitke.
Godine 1920. su kopije predane Imperijalnom ratnom muzeju, zbog čega se smatra jednim od najbolje sačuvanih filmova iz doba prvog svjetskog rata. Njegovi dijelovi su često korišteni za dokumentarne filmove i TV-serije posvećene prvom svjetskom ratu, među kojima se najviše ističe The Great War iz 1964. godine.
Chinciuș, Adămuș
Chinciuș je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Adămuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
Opština Racovița, Sibiu
Racovița je opština u Rumuniji u okrugu Sibinj.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 462 m.
Komunistička partija Albanije
Komunistička partija Albanije (alb: Partia Komuniste e Shqipërisë) osnovana je 8. novembra 1941. godine u Tirani. Bila je vladajuća partija u NR Albaniji od 1944. do 1992. godine. Predsednik KP Albanije od njenog osnivanja pa do svoje smrti, 1985. godine, bio je Enver Hodža.
Godine 1948. partija je promenila naziv u Partija rada Albanije (alb: Partia e Punës e Shqipërisë), 1991. godine se reformisala i promenila naziv u Socijalistička partija Albanije (alb: Partia Socialiste e Shqipërisë).
Osnivanje KP Albanije
Frakcijski razjedinjene grupe i ćelije albanskih komunista raspustila je Kominterna 1937. godine, ali do reorganizacije i sređivanja prilika nije došlo ni posle toga. Inicijativu za nov pokušaj organizovanja partije u Albaniji imao je CK KPJ 1939. godine, koji uspostavlja vezu sa albanskim komunistima preko sekretara Oblasnog komiteta KPJ za Kosovo i Metohiju, Miladina Popovića. Veza je prekinuta hapšenjem Popovića, ali je obnovljena 1941. godine inicijativom jedne skadarske grupe, u kojoj se nalazio Enver Hodža.
Komunistička partija Albanije je formirana na konferenciji u Tirani 8. novembra 1941. godine. U rezoluciji je istaknut zadatak KP Albanije „da razvijemo ljubav i borbenu saradnju sa svim narodima Balkana, a pogotovu s narodima: srpskim, grčkim, crnogorskim i makedonskim, koji se herojski bore za svoje nacionalno oslobođenje“. Partijska organizacija se konsolidovala u toku zime 1941/42. godine, a pripremala se i za odpočinjanje oružane borbe protiv italijanskog okupatora.
Delegati KPJ uspostavljaju vezu sa Centralnim komitetom tek avgusta 1942. godine, kada se Dušan Mugoša probio do slobodne teritorije u Glamoču. Tada je od Kominterne zatraženo i dobijeno priznanje KP Albanije i odobrenje za saziv Prve zemaljske konferencije KP Albanije. Ta konferencija je održana u selu Labinot kraj Elbasana od 17. do 22. marta 1943. godine. Delegacija KPJ, predvođena Blažom Jovanovićem, na toj konferenciji donela je albanskom rukovodstvu Titovo pismo se daju sugestije za razvoj NOB-a Albanije. Na konferenciji je izabran Centralni komitet KPA, a za njegovog sekretara Enver Hodža. Odlučeno je da se stvori Narodnooslobodilačka vojska Albanije, a kao instruktor u Albaniju je radi toga upućen Svetozar Vukmanović Tempo, u leto 1943. godine.
KP Jugoslavije je odigrala važnu ulogu u stvaranju KP Albanije, u organizovanju NOP-a Albanije, u formiranju i konstituisanju organa nove vlasti i državnopravnog lika nove države.
Odnosi sa Jugoslavijom (1945 - 1948)
Komunistička partija Albanija je u periodu od 1941. do 1948. godine imala veoma dobru saradnju sa KP Jugoslavije. FNRJ je bila prva zemlja koja je priznala Vladu Albanije, 28. aprila 1945. godine; zalagala se za prijem Albanije u Ujedinjene nacije i za priznanje Albaniji statusa pridruženog saveznika antifašističke koalicije. Između FNRJ i NR Albanije potipasni su Ugovor o prijateljstvu i uzajamnoj pomoći, jula 1946. u Tirani i Ugovor o usklađivanju privrednih planova, novembra 1946. godine u Beogradu. Prošireni plenum CK KP Albanije je 20. decembra 1946. godine podržao potpisane ekonomske ugovore sa Jugoslavijom.
Juna 1947. godine CK KPJ je uputio CK KPA pismo u kojem se tvrdi da se u albanskom rukovodstvu iskristalisala jedna linija u "antijugoslovenskom" duhu. Posle posete Envera Hodže, Moskvi jula 1947. godine, još više se primećivala kriza u albansko-jugoslovenskim odnosima. Novembra 1947. CK KPJ je posalo drugo pismo CK KPA u kojem optužuje Hodžu da menja politiku prema Jugoslaviji posle posete SSSR-u. Posebno se ukazuje na ometanje ekonomske saradnje od strane Naku Spirua.
Iako KP Albanije nije bila članica Informbiroa, ona je, juna 1948. godine, podržala Rezoluciju i učestvovala u kampanji protiv KPJ. Na Jedanaestom plenumu CK KPA, septembra 1948. godine, izvršeni su napadi na KPJ sa pozicija Rezolucije Informbiroa. Prvi kongres KPA, održan od 8. do 21. novembra 1948. godine, usvojio je dugoročnu neprijateljsku politiku prema Jugoslaviji. Visoki funkcioner KPA Koči Dzodze uhapšen je 2. decembra 1948. i na procesu od 12. maja do 13. juna 1949. godine osuđen na smrt streljanjem, pod optužbom da je podržavao Tita i radio protiv Informbiroa u Albaniji.
Odnosi sa SSSR-om (1948 - 1960)
U periodu od 1948. do 1960. godine NR Albanija je bila pod uticajem SSSR-a i dosledno sprovodila "staljinstičku politiku". Posle Staljinove smrti, marta 1953. godine i početka procesa "destaljinizacije" SSSR-a, došlo je do postepenog razmimoilaženja između Albanije i SSSR-a.
Godine 1948. KP Albanije je promenila naziv u Partija rada Albanije (PRA).
Enver Hodža je maja 1955. godine poslao pismo CK KP Sovjetskog Saveza u kojem je izrazio protivljenje poseti Nikte Hruščova Jugoslaviji. Odnosi iumeđu Albanije i SSSR-a posebno su se pogoršali posle Dvadesetog kongresa KP Sovjetskog Saveza, održanog februara 1956. godine, na kojem je Hruščov izneo referat o Staljinu.
Novembra 1960. godine dolazi do razlaza između rukovodstva NR Albanije i SSSR-a, posle čega se pokređe "antisovjetska kampnja". Liri Belišova isključena je iz Politbiroa CK Partije rada, kao "prosovjetski element", a zatim je pokrenut proces i streljanje admirala Teme Sejku, takođe, kao prosovjeta.
Od aprila do jula 1961. godine razmenjena su pisma između KP SS-a i PRA. Na Dvadesetdrugom kongresu KP SS-a Hruščov je otvoreno napao albansko rukovodstvo, čemu se suprotstavio kineski predstavnik Ču Enlaj.
Odnosi sa Kinom (1960 - 1976)
Od početka šesdesetih Albanija se oslanjala na ekonomsku i političku podršku NR Kine. Polovinom sedamdesetih godina kada je Kina počela da sa politikom otvarnja prema svetu i demokratizacijom sistema, nastao je razdor između albanskog i kineskog rukovodstva. Definitivni razlaz usledio je posle smrti Mao Cetunga.
Peti kongres Partije rada Albanije održan je od 1. do 8. novembra 1966. godine u znaku jačanja represije nad ljudima i sprovođenja "kulturne revolucije" u Albaniji.
Partijske čistke
Iz Centralnog komiteta Partije rada isključena je grupa "liberala" F. Pačrami i T. Lubonja na Četvrtom plenumu od 26. do 28. juna 1973. godine. Na petom plenumu Centralnog komiteta jula 1974. godine smenjeni su najviši vojni rukovodioci NSR Albanije: Bećir Baluku, ministar narodne odbrane, Petrit Dume, načelnik Generalštaba, Hito Ćako, načelnik političke uprave Armije i drugi. A na Sedmom plenumu CK maja 1975. godine smenjena je grupa najviših privrednih rukovodilaca: Abdil Kelezi, predsednik planske komisije, Kočo Teodosi, ministar industrije i rudarstva, Kić Nđela, ministar trgovine i drugi.
Osmi kongres Partije rada Albanije, koji je održan od 1. do 8. novembra 1981. godine pružio je jaku podršku albanskim separatistima na SAP Kosovu i zauzeo veoma oštar stav u osudi jugoslovenske politike prema albanskoj manjini u SFR Jugoslaviji. Na plenumu CK PRA od 17. decembra 1981. godine iznesena je optužba protiv visokog funkcionera Mehmeda Šehua, koji je posle toga izvršio samoubistvo.
Reformacija
Posle smrti generalnog sekretara CK Partije rada Envera Hodže, 11. aprila 1985. godine, na mestu predsenika države i partije zamenjuja ga Ramiz Alija. On je u početku nastavio sa izolacionističkom politikom Envera Hodže, ali je krajem osamdesetih, pod uticajem zbivanja u istočnoj Evropi, uveo višepartijski sistem i reformisao partiju.
Partija rada Albanije je 10. septembra 1991. godine promenila naziv u Socijalistička partija Albanije i pod tim imenom nastupila i odnela pobedu na prvim višestranačkim izbima u Albaniji.
Opština Santo Domingo, San Luis Potosí
Santo Domingo je opština u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1693 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1989 m.
Vinova loza
Vinova loza biljka je iz porodice Vitaceae. Neki od uobičajenih naziva u Hrvatskoj su još čokot, loza, trs, vinoloza ili vinski trs.
Opis
Vinova loza je biljka penjačica. Izrastanjem se oblikuje u grm a visina joj varira između 5 i 15 m. Dugački izdanci koji se razvijaju iz osnovnih mladica, razlikuju se od kratkih koji se razvijaju iz pazuha listova.
Listovi su različitih oblika i također različite zelene boje što ovisi o vrsti vinove loze. Cvate od lipnja do srpnja, a cvatnja traje samo 4 do 5 dana.
Plod grožđe je u obliku grozda, dozrijeva od srpnja do listopada, što ovisi o sorti i podneblju gdje raste. Veličina zrna i boja ploda se razlikuju od vrste do vrste, a plod se može koristiti svjež, sušen te prerađen u voćne sokove ili alkohol. Najpoznatiji proizvod ploda vinove loze je vino.
Rasprostranjenost
Ova biljka uspijeva od Dalekog istoka sve do srednje Europe. Uzgaja se u Aziji, Europi, Africi, južnoj i sjevernoj Americi, Novom Zelandu, Australiji, a može je se naći čak i u nekim južnim dijelovima Sibira.
Uzgoj vinove loze u Hrvatskoj
Zahvaljujući reljefu, klimi i tlu te nekim drugim čimbenicima, u Hrvatskoj je moguće uzgajati više kvalitetnih sorti vinove loze od koji se mogu proizvesti vrhunska vina. U svijetu vinogradarstva poznaju pet zona uzgoja, koje se kategoriziraju po broju sunčanih sati i temperaturi, što su glavne pretpostavke uzgoja kvalitetnih sorti. Hrvatska je jedna od rijetkih zemalja koja ima svih pet zona. Ona najsunčanija, pa samim tim i najpovoljnija, započinje južno od Splita, a završava južno od Dubrovnika, u Konavlima, uključujući i srednjodalmatinske otoke. Petu zonu nema čak ni Francuska, koja je vinogradarska velesila te prva zemlja po proizvodnji vina u svijetu.
Povijest uzgoja
Uz pšenicu, ječam i masline, vinova loza je jedna od najstarijih uzgajanih biljnih kultura. Najvjerojatnije potječe iz okolice Kaspijskog mora ili južne Europe. Lozu su uzgajali stari Feničani, a sa otočja između Azije i Grčke, vinova loza je preko Grčke stigla i na jadranske otoke, Siciliju i na Apeninski poluotok. Pouzdano se zna da se loza prije 6.000 godina uzgajala u Egiptu. Na prostor današnje Hrvatske ovu je biljku donio rimski car Marko Aurelije, a raširio ju je po cijeloj Panoniji.
1874. godine u Europu je iz Amerike donesena plijesan (peronospora) a prvi puta se pojavila u engleskim vinogradima. 1860. godine u Francuskoj se pojavila trsna uš (filoksera) koja se vrlo brzo proširila po cijeloj Europi i uništila svu europsku lozu. Nakon takve katastrofe i uz puno truda te uloženih financijskih sredstava podignuti su novi vinogradi čija je podloga bila američka loza.
Vinova loza je, kao važna kultura u Hrvatskoj, našla svoje mjesto i na pozadini kovanice od 2 lipe.
Bolesti vinove loze
thumb|200px|Grozd napadnut Sivom plijesni thumb|200px|Pepelnica na napadnutom grozdu Vinova loza podložna je nekim bolestima zbog kojih može propasti cijeli urod.
Peronospora (lat. Plasmopara viticola) je najpoznatija bolset koja napada vinovu lozu. Preduvjeti za ovu bolest, koji su najčešći sredinom svibnja su temperatura tla 8°C u trajanju od minimalno 24 sata, oborine i vlaga na listu u trajanju minimalno 4 do 6 sati, te listić promjera 5-10 cm. Peronospora napada sve organe vinove loze. Najkarakterističniji simptomi se javljaju na lišću, cvijetovima i grozdovima. Na lišću se pokazuju kao lako prozirne pjege, a u njima se s naličja za vlažnog vremena stvara bjeličasta paperjasta prevlaka. Na grozdovima se peronospora ispoljava od zametanja pa do šaranja bobica. Zaražene bobice prvo dobivaju plavičastu a zatim mrku boju, smežuravaju se i sasušuju.
U Europu je ova bolest prenesena iz Amerike oko 1874. godine, a Hrvatskoj je u nekim vinogorjima zapažena 1882. Jedna je od najštetnijih bolesti u vinogradarstvu čitavog svijeta. Svake godine, u našoj kao i u ostalim zemljama, nanosi osjetne gubitke, a u godinama peronospore može i pored primjene zaštitnih mjera upropastiti najveći dio berbe te ozbiljno iscrpiti lozu uslijed masovnog uništavanja lišća. Tretira se kemijskim sredstvima.
Siva plijesan vinove loze (lat. Botrytis cinerea) je bolest koja se najčešće pojavljuje pred berbu, a izaziva sivu trulež pojedinih bobica ali i čitavih grozdova. Ponekad se može javiti i ranije ali je najopasnija tijekom dozrijevanja. Obično napada jedan grozd ali ako su grozdovi gusto zbijeni može napasti cijeli trs. Bobice napada kroz otvorene rane i pukotine koje nastaju iz više razloga: napad grožđanih moljaca, pucanje bobe uslijed napada pepelnice, pucanje bobice zbog plitkog korijena nakon jače kiše, jak vjetar, tuča, napad osa pred zrenje.
Osim što napada bobice i grozd, ova plijesan može napasti i tek propupale pupove, vrhove izboja i listove. Pup i dio izboja zbog napada odumire, a list dobije smeđe pjege. Bolest se može tretirati.
Pepelnica vinove loze (lat. Uncinula necator) bolest je koja napada zelene dijelove loze. Na tim dijelovima uslijed bolesti se stvaraju sivkaste prevlake zbog čega se mlado lišće deformira, a često i suši. Zaražene bobice u cijelosti budu pokrivene sivopepeljastom prevlakom što također kao i kod lista dovodi do sušenja i smežuravanja ploda. Kod kasnijih napada bobice pucaju i postaju podložnije sivoj plijesni. Ova se bolest tretira kemijskim sredstvima.
Osim navedenih bolesti vinovu lozu mogu napasti i crna pjegavost (lat. Phomopsis viticola), crvena palež (lat. Pseudopeziza tracheiphilla) i crna trulež (lat. Guignardia bidwellii).
Sorte
Osim plavca malog crnog, neke od sorti koje se uzgajaju u Hrvatskoj su graševina, malvasija dubrovačka, malvazija, pošip, maraština, žlahtina i brojne druge.
San Lorenzo, Badiraguato
San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1229 m.
Dobrzyń nad Wisłą
Dobrzyń nad Wisłą (njemački: Dobrin an der Weichsel) je gradić od 2,117 stanovnika u sredini Poljske u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Dobrzyń leži na desnoj obali rijeke Visle, udaljen dvadesetek km istočno od Włocławeka.
Historija
Dobrzyń je jedno od najstarijih poljskih naselja, dokumentiran još 1065. Nikao je kao feudalna utvrda, a vremenom je postao prijestolnica Regije Dobrzyń.
Poljski vojvoda Konrad Mazovski naselio je 1228. pruski viteški red (kasnije poznat kao Križari iz Dobrzyńa / Bratovština iz Dobrzyńa) da mu brane Mazoviju od upada pagana sa istoka.
Dobrzyń je gradska prava dobio kao grad Poljskog kraljevstva prije 1296. (vjerojatno 1239.) ali kako je bio pogranični grad sa Redovničkom državom Teutonskog viteškog reda u više navrata su ga zauzeli i njime vladali Teutonskog vitezovi (1233.-35, 1329.-43, 1391.-1404. i 1409).
Od 1773. nakon Prve podjele Poljske je dio Kraljevine Pruske, nakon tog je od 1807. dio napoleonskog Varšavskog vojvodstva, a od 1815. je u Kongresnoj Poljskoj.
Univerzitet u Baltimoru
Univerzitet u Baltimoru je javni istraživački univerzitet sa sjedištem u Baltimoru u saveznoj državi Maryland u Sjedinjenim Američkim Državama. Univerzitet je originalno osnovan 1825.
Glisolles
Glizol je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Canova, Cuneo
Canova je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1016 m.
Concepción (provincija)
Provincija Concepción (španski: Provincia de Concepción) je provincija u regije Bío-Bío, Čile. Sedište provincija i najveće gradsko naselje, ali i prestonica pokrajine, je istoimeni grad Concepción. Površina provincija je 3.439 km², a broj stanovnika 912.889 (2002. godine ).
El Pensamiento, Celaya
El Pensamiento je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Celaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1761 m.
Bitka kod Sente
Bitkom kod Sente su carske postrojbe kojima je zapovijedao Eugen Savojski pobijedile postrojbe Turskog Carstva. Ovom bitkom kod bačkog gradića Sente na rijeci Tisi 11. rujna 1697. se postigla odlučujuća pobjeda nad Turcima, što je sve dovelo do Karlovačkog mira, čime je završio Veliki bečki rat (1683.–1699.).
Bitka se odvila južno od Sente, na istočnoj strani rijeke Tise. Ovo je bila bitka sa najviše angažiranih snaga u Velikom bečkom ratu i jednim od najvećih poraza u vojnoj povijesti Turskog Carstva. Iznenadnim napadom su habsburške carske postrojbe razbile tursku vojsku koja je prelazila rijeku. Napadači su nanijeli teške gubitke turskim snagama. Turci su imali preko 30.000 vojnika izbačenih iz stroja, bilo da se radilo o poginulima ili o ranjenima, dok su habsburške snage pretrpile gubitke od samo nekoliko stotina vojnika. Uz to, razbili su i raspršili preostale turske postrojbe i zaplijenili turskog blago. Prva posljedica svega je bila da je Tursko Carstvo izgubilo kontrolu nad Bosnom, dok je na dugi rok habsburška pobjeda kod Sente označila zadnji odlučujući korak kojim su prisilili Tursko Carstvo potpisati po njih nepovoljni mir, Karlovački mir 1699. godine, čime je okončana stoljećima duga turska prijetnja srednjoj Europi. Ovo je bio zadnji veliki habsburško-turski sukob, jer se nakon ovoga težište protuturskih ratova prenijelo u Rusiju koja je tek postajala jednim od glavnih europskih vojnih i političkih čimbenika.
thumb|desno|300px|Plan bitke kod Sente.
Uvod
Nakon što se habsburški glavni grad oslobodio pritiska pobjedom u bečkoj bitci 1683., Austrija je postigla velike ratne uspjehe i već do 1688. je Beograd i veći dio Panonske nizine bio u habsburškim rukama. No, budući da je rat s Francuzima zahtijevao sve više snaga, a novi veliki vezir je preustrojio i dao živost turskim snagama, uspjesima je došao kraj. Turci su vratili Beograd 1690. i pohodi slijedeće godine su bili relativno neodlučenog ishoda.
Početni manevri
Austrijance je vodio Eugen Savojski u njegovom prvom neovisnom zapovjedništvu. To je bila prva od niza spektakularnih nadvojvodinih pohoda. Zapovjednikom vojske u Kraljevini Ugarskoj je bio proglađen 5. srpnja 1697.. Vojska mu se sastojala od oko 70 tisuća ljudi u punoj spremi, od čega je njih 35 tisuća bilo spremno za bitku. Budući da je ratni proračun bio ispražnjen, Eugen Savojski je morao posuđivati novac da bi plaćao plaće i stvorio djelatnu medicinsku službu.
Habsburšku vojsku su činile njemačke, austrijske i ugarske pješačke i konjaničke postrojbe (otprilike 7 tisuća vojnika). Zahvaljujući palatinu Pavlu Eszterházyju, Ugarska je se borila u tursko-habsburškim ratovima sa 20 tisuća vojnika. Neke srpske lake konjaničke postrojbe su također sudjelovale u koaliciji, kao i postrojbe sastavljene od domaćih Hrvata i Srba koje su pripadale austrijskim postrojbama
Kad je došla vijest da je sultan s vojskom u Beogradu, Eugen Savojski je odlučio usredotočiti sve dostupne postrojbe iz Gornje Ugarske i Erdelja i pokrenuo ih je prema Petrovaradinu. Kad ih je sakupio, nadvojvoda je imao carsku vojsku od 50 do 55 tisuća pripadnika spremnih sraziti se sa Turcima. 18. srpnja je obavio smotru u selu Kolutu, a onda je nastavio preko Sombora prema Petrovaradinu. U kolovozu mu se ponudila mogućnost bitke u blizini petrovaradinske tvrđave, ali su Turci, pokušavajući napraviti opsadu odbili se sukobiti. U rujnu su se turske postrojbe pomakle prema sjeveru pokušavajući zauzedi segedinsku tvrđavu, a carska vojska ih je pratila.
Dijelom turske vojske pod Imrom Thökölyjem je bilo kuručkih konjanika, koji su se uglavnom borili sa Austrijancima. Thököly je predvodio tursko konjaništvo u bitci
Bitka
Nakon što je carsko konjaništvo zarobilo Džafer-pašu (tur. Çafer), sultan je napustio plan o opsadi Segedina i odlučio se vratiti u zimski stožer nedaleko od Temišvara. Kad je Eugen Savojski doznao za ove pokrete turskih snaga, odlučio se sraziti sa Turcima.
Višnje Remeti
Višnje Remeti je naseljeno mjesto u okrugu Sobrance, u Košičkom kraju, Republika Slovačka.
Bitka kod Sente
Bitka
11. rujna 1697. je turska vojska pokušavala prijeći rijeku Tisu u blizini Sente ne znajući da su carske postrojbe u blizini. Time su carske postrojbe uspjele postići potpuno iznenađenje na bojišnici i napasti neprijatelja dok je prelazio rijeku. Nakon ustrajnih topničkih napada, brojne carske dragunske regimente su sjahala i nastavile šancem okruživši turski logor, razmjenjujući paljbu sa neprijateljem. Turske postrojbe koje su se nalazile iza rovova su se povukle u neredu prema mostu, tako da su napravile veliku gužvu i zakrčile prilaze mostu. Austrijsko topništvo je naciljalo turske postrojbe i napravilo pokolj. Lijevo krilo carske vojske je napalo prodirući između turskog lijevog krila i mosta, odsjekavši im time odstupnicu. Istovremeno su carske postrojbe napale sučelice i nakon žestoke bitke prsa o prsa, probile se do u rovove okruživši turski logor. Unutar logora, iza logorskih zaprega je uslijedio užasni pokolj. Carski vojnici su napali svom silinom. Izvuklo se jedva tisuću turskih vojnika. Više od 10 tisuća pripadnika turskih postrojbi se utopilo u rijeci Tisi. Do 20 tisuća turskih vojnika je pobijeno na bojištu.
Višnje Remeti
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 413 stanovnika.
Bitka kod Sente
Posljedice
Po uvjetima Karlovačkog mira 1699., Austrijanci su prisilili sultana Mustafu II. na mir sa austrijskim carem, ustupiti Erdelj i ove turske ejalete: Budimski, Egerski i Kaniški, koji su pretvoreni u habsburške pokrajine odnosno pripojeni kraljevinama koje su priznavale habsburšku krunu, Kneževini Transilvaniji, Kraljevini Ugarskoj i Kraljevini Hrvatskoj i Slavoniji, a dio je bio uključen u Vojne Krajine.
Brojni carski vojsnici su bili nagrađeni nakon ove krvave bitke. John de la Feld, koji je vodio borbe za nadvojvodu Eugena Savojskog je dobio naslov grofa Svetog Rimskog Carstva.
Coetta, Verona
Coetta je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.