cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kamene crkve u Ivanovu
Povijest
Veliki manastir svetog arhanđela Mihovila je 1230-ih osnovao monah Joakim, koji je kasnije izabran za trnovskog patrijarha. Tijekom Drugog Bugarskog Carstva, manastir je održavao trajne veze sa dvorom u Trnovu i susjednim biskupskim gradom Červenom, a njegovi glavni donatori (ktitori) bili su Ivan Asen II. (1218.-41.), Ivan Aleksandar Bugarski (1331.-71.) i drugi pripadnici vladajuće vlastele koji su predstavljeni fresko-portretima.
Tijekom turske okupacije ove crkve su polako odumirale. Danas monasi rabe samo glavnu crkvu Djevice Marije, kapelu i krstionicu Sv. Mihovila ("Zakopana kapela"), kapelu Gospodev Dol, Crkvu sv. Teodore ("Srušena crkva").
Nakon što su upisane kao UNESCO-va svjetska baština 1979. godine, zbog velikog broja posjetitelja, fluktuacija u temperaturi i svjetla, freske su počele propadati i crkve su zatvorne za javnost 1980ih. Zahvaljujući pomoći UNESCO-a, crkve su obnovljene, freske restaurirane i ponovno su otvorene za javnost 2002. godine.
Odlike
U pet crkava sačuvane su veličanstvene freske iz 13. i 14. stoljeća koje predstavljaju izvanredan primjer bugarske srednjovjekovne umjetnosti. U manastirskim prostorijama su sačuvani i mnogi zapisi, poput slavnih zapisa koje je načinio monah Ivo Gramatik od 1308.-09. godine.
Molekulska dinamika
Molekulska dinamika (MD) je oblik računarske simulacije, gde atomi i molekuli mogu da interaguju u određenom vremenskom intervalu, pokoravajući se poznatim zakonima fizike. Molekulski sistemi se generalno sastoje od velikog broja čestica, stoga je nemoguće analitički pronaći osobine tako složenih sistema. Molekulska dinamika prevazilazi ovaj problem koristeći numeričke metode. Čineći vezu između laboratorijskih eksperimenata i teorije, možemo je posmatrati kao virtuelni eksperiment.
Iako je Bolcman još u 19. veku objasnio da se materija sastoji od interagujućih čestica koje se kreću, većina ljudi i dalje molekule smatra rigidnim. Ričard Fejman je 1963. rekao: „Sve što živa bića rade, možemo shvatiti kao igranje i skakutanje atoma“. Jedno od razjašnjenja koje je molekulska dinamika načinila, je razvitak svesti da su molekuli, kao što su proteini i DNK, pokretni sistemi. Molekulska dinamika objašnjava vezu između molekulske strukture, njihove funkcije i kretanja molekula.
MD je multidisciplinarnog karaktera. Bazira se na primeni matematičkih algoritama i informacione teorije (disciplina primenjene matematike). Nastala je u okviru teorijske fizike 1950. godine, dok se danas uglavnom primenjuje u nauci materijala i u radu sa biomolekulima.
Pre nego što je omogućena računarska simulacija molekulske dinamike, ovaj zadatak je rešavan primenom fizičkih modela, kao što je makroskopska sfera. Ideja je bila da se molekuli slože tako da približno opisuju osobine tečnosti. 1962. Džon Dezmond Bernal je rekao: ”''...uzeo sam nekoliko gumenih lopti, sabio ih tako da je međusobno rastojanje iznosilo od 2,75 inča do 4 inča. Pokušao sam to da uradim što smirenije, radeći u svojoj kancelariji, ali na svakih pet minuta bio sam prekidan tako da nisam uspeo da zapamtim šta sam pre toga radio''”. Na sreću, danas kompjuteri čuvaju informacije o vezama tokom simulacije.
Molekulska dinamika je specijalna disciplina molekulskog modeliranja i računarske simulacije, bazirana na statističkoj mehanici. Glavni razlog korišćenja MD metode je taj što je prosečan statistički ansambl jednak prosečnom vremenu sistema, poznato kao ergodska hipoteza. MD je takođe označena kao “statistička mehanika brojeva” i “Laplasova vizija Njutnove mehanike” predviđanja budućnosti pomoću animacije, omogućava pogled na kretanje atoma unutar molekula. Sa druge strane, duža MD simulacija je matematički loše uslovljena. Načinjene greške u numeričkoj integraciji mogu biti minimizirane odgovarajućim odabirom algoritama i parametara, ali ne mogu biti potpuno uklonjene. Postojeće potencijalne funkcije su u mnogim slučajevima nedovoljno tačne za prikaz dinamike molekulskih sistema. Kako god, MD omogućava uvid u precizno vreme i prostorni raspored unutar faznog prostora, prostora unutar koga su moguća sva stanja sistema.
Oblasti primene
Postoji značajna razlika između oblasti i metoda koje koriste hemičari i fizičari, i to se ogleda u različitoj terminologiji koju koriste. U hemiji i biofizici, interakcija između čestica se prenosi “poljem sila” (klasična MD), kvantnim hemijskim modelom ili kombinacijom ova dve mogućnosti. Ovi termini se ne koriste u fizici, gde se interakcija opisuje pod nazivom teorija ili aproksimacija koju nazivamo potencijalna energija ili samo potencijal.
Sa početkom u teorijskoj fizici, metod MD je postao popularan u nauci materijala, a od 1970-ih takođe i u biohemiji i biofizici. U hemiji ima ključnu ulogu u određivanju strukture proteina, i pri upotrebi metoda kao što su X-zraci u kristalografiji i NMR. Takođe se ograničeno upotrebljava u metodi predviđanja strukture proteina. Koristi se u ispitivanju nanotehnoloških uređaja koji nisu ili ne mogu biti napravljeni.
U primenjenoj matematici i teorijskoj fizici, MD je postala deo istraživanja u domenu dinamičkih sistema, ergodske teorije i statističke mehanike. Princip očuvanja energije i entropije potiče iz termodinamike. Neke teorije za izračunavanje konformacione entropije, kao što su osnovne komponente analize, odnosno tehnika koja se koristi za redukciju dimenzija skupa podataka radi njihove analize, proističu iz informacione teorije. Matematičke tehnike kao što je transformacioni operator, postaju primenljive kada MD posmatramo kao Markovljev lanac. Postoji veliki broj matematičara koji koriste simplektički integrator, koji predstavlja numeričku integracionu šemu, radi poboljšanja i efikasnosti MD simulacija. Simplektički integrator spada u klasu geometrijskih integratora i predviđen je za rešavanje specijalnih diferencijalnih jednačina koje su u vezi sa klasičnom mehanikom.
MD možemo posmatrati kao specijalan slučaj diskretne elementarne metode (DEM), u kome čestice imaju sferni oblik (npr. veličine Van der Valsovog radijusa).
Definisanost granica
Dizajn MD simulacija određen je mogućim kapacitetom kompjutera. Veličine simulacije (n=broj čestica), vremenski korak i ukupno vreme trajanja simulacije treba odabrati tako da se proračun završi u nekom razumnom vremenskom periodu. Ipak, simulacija treba da bude dovoljno duga da bi verno predstavila prirodni proces koji proučavamo. Većina naučnih radova na temu dinamike proteina i DNK koriste simulaciju u vremenskom intervalu od nanosekunde (10-9 s) do mikrosekunde (10-6 s). Da bi se održale simulacije, potrebno je od nekoliko dana do nekoliko godina. Paralelno algoritmi dozvolavaju podacima da se rasporede duž CPU-a, na primer prostorna dekompozicija u LAMMPS.
Tokom klasične MD simulacije, najteži CPU zadatak je procena potencijala (polje sila) u funkciji unutrašnjih koordinata čestica. U okviru procene energije, najvažniji je nevezivni ili nekovalentni deo. U Velikoj O notaciji (asimptotskoj notaciji), uobičajena molekulska stimulaciona skala je O (n2), ako su svi elektrostatiči parovi i van der Valsove interakcije uzete eksplicitno u račun. Ovaj postupak možemo skratiti ako upotrebimo elektrostatičke metode kao što su Evaldova sfera (O(nlog(n))) ili sfernu graničnu tehniku (O(n)).
Još jedan faktor koji utiče na ukupno CPU vreme simulacije je veličina integracije vremenskog koraka. To je vremenski period između merenja potencijala. Vremenski korak mora biti dovoljno mali da bi se izbegle diskretizacione greške. Tipičan vremenski korak uklasičnoj MD je reda veličine femtosekunde (10-15 s). Ova vrednost može biti povećana korišćenjem algoritama kao što su SHAKE i LINCS, koji postavljaju najbrže atome na mesto. Razvijene su i metode promenljivog vremenskog koraka.
Moramo napraviti selekciju između eksplicitnog i implicitnog rastvora. Čestice eksplicitnog rastvora (kao što su TIP3P i SPC/E modeli vode) moraju biti izračunate preko polja sila, dok za implicitne rastvore koristimo pristup “usrednjenog polja” (mean-field, eng.). Uticaj eksplicitnih rastvora na vreme potrebno za kompjutersku obradu podatdaka-CPU vreme(CPU, central processing unit) može biti desetostruk ili veći. Veličina čestica i viskoznost eksplicitnih rastvora je suštinska za određivanje osobina molekula rastvora.
Mikrokanonski ansambl(NVE)
U mikrokanonskom ansamblu ne dolazi do promene broja čestica (N), zapremine(V) ni energije (E). Ovome odgovara adijabatska promena, bez razmene toplote. Dinamička putanja molekula odgovara promeni potencijalne i kinetičke energije, dok ukupna energija ostaje konstantna.
Za sistem od N čestica, u Dekartovom koordinantnom sistemu jednačine kretanja su date Njutnovom mehanikom, kao
Potencijalna energiju U(X) je funkcija parcijalne koordinate X, identična potencijalu u fizici i polju sila u hemiji. Prva jednačina proističe iz Njutnovih zakona; sila F koja deluje na svaku česticu u sistemu može se izračunati kao negativni gradijent potencijala U(X). Za svaki vremenski korak, svaki položaj X, i svaku brzinu V možemo integraliti pomoću simplektičke metode, kao što je Verlet. Promena X i V sa vremenom naziva se trajektorija. Uzimajući u obzir početne uslove i brzinu, možemo da izračunamo sve buduće (ili prošle) položaje i brzine.
Jedan od zbunjujućih faktora u MD je značenje temperature. Najčešće imamo iskustva sa makroskopskom temperaturom koja uključuje veliki broj čestica. Ali, temperatura je statistička veličina. Tako da, ako imamo veliki broj atoma statističku temperaturu možemo dobiti iz trenutne temperature, koju dobijamo kada kinetičku energiju izjednačimo sa nkBT/2, gde je n-broj stepeni slobode.
Temperatura raste uprkos malom broju atoma koji koristimo u MD simulaciji. Na primer, zamislite simulaciju rasta bakarnog filma na supstratu koji sadrži 500 atoma i energiju od 100eV. U realnom slučaju, energija od 100 eV koja potiče od istaloženih atoma, rasporedila bi se i prenela na veliki broj atoma (>od 1010), i ne bi došlo do merljive promene temperature. Kada ima samo 500 atoma, substrat u trenutku isparava usled razlaganja. Nešto slično se dešava u biofizičkoj simulaciji. Temperatura sistema u NVE raste kada makromolekul kao što je protein, podleže egzotermnoj konformacionoj promeni i vezivanju.
Kanonski ansambl(NVT)
Popularne tehnike za kontrolisanje temperature uključuju Noz-Huverov termostat i Lanžeovu dinamiku.
Izotermsko-izobarski (NPT) ansambl
U NPT ansamblu količina supstance N, pritisak P i temperatura T su konstantni. Pri upotrebi termostata potrebno je koristiti i barostat. Ovakvo stanje najviše odgovara laboratorijskim uslovima, otvorenog suda na sobnoj temperaturi i pritisku.
U simulaciji bioloških membrana, kontola izotropskog pritiska nije zadovoljavajuća. Za dvoslojne lipide kontrola pritiska se vrši na konstantnoj površini membrane (NPAT) ili na konstantnom površinskom naponu, (NPγT).
Generalizovani ansambli
Kopija metoda izmene predstavlja generalizovan ansambl. Njegova glavna svrha je bila bavljenje sporom dinamikom neuređenih spinskih sistema. Izmenom temperatura neinteragujućih kopija sistema pri radu na više različitih temperatura, kopija izmene MD (REMD) na taj način pokušava da prevaziđe višestruke probleme.
Potencijali u MD simulacijama
MD simulacije zahtevaju definiciju potencijalne funkcije, ili opis termova između kojih će čestica u simulaciji interagovati. U hemiji i biologiji pod ovim podrazumevamo polje sila. Potencijal može biti definisan na više načina; oni koji se obično koriste u hemiji, zasnovani su na molekulskoj mehanici, obuhvataju klasičnu teoriju interakcije između dve čestice, koje može da prikaže strukturnu i konformacionu promenu, ali ne i hemijsku reakciju. Kada treba dati detaljniji opis, koristi se potencijal definisan kvantnom mehanikom; pojedine tehnike pokušavaju da stvore hibrid klasično-kvantni potencijal, gde se veći deo posmatra klasično a manji deo kvantno mehanički, koji obično podleže hemijskoj transformaciji.
Empirijski potencijali
Većina polja sila u hemiji su empirijska, koja se sastoje od sume kovalentnih veza koje su u relaciji sa hemijskim vezama, uglovima između njih i uglovima između dvostrukih veza razdvojene trećom vezom, i nekovalentne veze koje su povezane sa van der Valsovim silama i naelektrisanjem. Empirijski potencijali predstavljaju kvantno-mehanički efekat, ograničeni samo za ovakve funkcijske aproksimacije. Ovi potencijali sadrže slobodne parametre kao što su naelektrisanje atoma, van der Valsovi parametri kao što su radijus atoma, dužina veze; oni su dobijeni elektronskim kalkulacijama (kvantno-hemijskim simulacijama), ili preko fizičkih osobina kao što su elastična konstanta, parametri rešetke i spektroskopska merenja. Empirijski potencijali obično mogu da predstave pojedinu potencijalnu površ, i tako mogu da prikažu proces raskidanja hemijskih veza, kao i same hemijske veze. Ovo je direktno posledica korišćenja Born-Openhajmerove aproksimacije, ili adijabatskog formalizma. Ako potencijal odgovara osnovnom stanju, ne može se promeniti.
Potencijalne funkcije koje prikazuju nevezivne interakcije, obično su “par potencijal”, u kome se ukupna energija sistema računa kao suma svih parcijalnih članova energije svakog atoma. Ove interakcije, pošto su nelokalizovane i uključuju najslabije interakcije između svakog para čestica u sistemu, obično predstavljaju smetnju u brzini MD simulaije. Kod elektrostatičkih interakcija, rešavanje Poasonove jednačine za ceo sistem je uglavnom sporo i umesto toga koriste se numeričke aproksimacije, kao što su promenljivi granični radijusi, reakciona polja algoritama, sumacija čestične Evaldove sfere, ili novija Čestica-Čestica Čestica rešetka, koja predstavlja specijalan hibridni kompjuterski algoritam, uz korišćenje N tačaka u simulaciji (P3M). Primer izračunatog potencijala za par čestica je Lenard-Džonsonov potencijal (poznat ko 6-12 potencijal) koji koristimo za izračunavanjevan van der Valsovih sila.
Drugi primer je Bornov (jonski) model jonske rešetke. Prvi izraz u sledećoj jedačini je Kolumbov zakon za jonski par, a drugi izraz je objašnjen Paulijevim principom i poslednji izraz je disperziona interakcija. U simulaciju se uključuje obično samo dipolarni term (ponekad kvadropolni).
Empirijski potencijali mogu da se podele na par potencijala i na potencijal više čestica. Kod potencijal koji potiče od višečestičnog sistema, potencijalna energija se ne može izračunati kao suma parova atoma. Na primer, Tersof potencijal, koji se koristi za simulaciju silicijuma i germanijuma, uključuje sumu grupa od tri atoma sa uglovima između atoma kao važnim faktorom potencijala. Drugi primer je “Usko-Vezivanje Drugog Momenta Aproksimacije” (Tight-Binding Second Moment Approximation, TBSMA, eng.) gde elektronsku gustinu atoma računamo iz sume doprinosa svih okolnih atoma, a potencijalna energija je tada funkcija te sume.
Semi-empirijski potencijal
Semi-empirijski potencijal je koristan u matričnoj reprezentacijama kvantne mehanike. Ipak, vrednosti matričnih elemenata se dobijaju pomoću empirijskih formula koje računaju stepen prelaza u određenim atomskim orbitalama. Računamo dijagonalu matrice da utvrdimo popunjenost različitih atomskih orbitala, i ponovo koristimo empirijske formule da utvrdimo energijski doprinos orbitalama.
Postoji puno semi-empirijskih potencijala, poznatih kao usko-vezani potencijali koji se menjaju, sudeći na osnovu modeliranja atoma.
Ab - initio metode
Ab - initio metode (prvi principi) koriste u potpunosti kvantno-mehaničku formulu za izračunavanje potencijalne energije atoma ili molekula u sistemu. U poređenju sa klasičnom potencijalnom funkcijom koja predstavljamo empirijskim funkcijama, osobine sistema predstavljamo računajući talasne funkcije za elektrone koji se kreću oko jezgra atoma. Ovaj račun se obično primenjuje lokalno, na primer za nukleus u blizini reakcione koordinate. Iako možemo da upotrebimo različite aproksimacije, ove su bazirane na teorijskim pretpostavkama, a ne na empirijskim zakonima. Ab - initio metoda obezbeđuje puno informacija koje ne možemo dobiti empirijskim putem. Značajna prednost ovih metoda je mogućnost proučavanja reakcija koje uključuju raskidanje ili stvaranje kovalentnih veza, što odgovara višestrukim elektronskim stanjima. Klasična molekularna dinamika ne može da predstavi raskidanje i formiranje kovalentnih veza. Ipak, poslednjih godina tehnike kao što su termodinamička integracija i duh čestice, polako savladavaju ove prepreke. Uspeh je ipak ograničen.
Popularan paket Ab - initio MD je Kar-Parinelov paket (CPMD), zasnovan na teoriji funkcionalne gustine.
Hibrid QM/MM
QM (kvantno-mehaničke) metode su vrlo moćne, mada su vrlo skupe, dok su MM (klasične ili molekulsko mehaničke) metode brze, ali imaju par ograničenja (zahtevaju ekstenzivnu parametrizaciju, procena energije nije potpuno tačna, ne mogu se koristiti za simulaciju reakcija kod kojih se raskidaju (ili formiraju) kovalentne veze, i ne mogu da obezbede tačne detalje o hemijskoj okolini). Nova klasa metoda objedinjuje prednosti QM (tačnost) i MM (brzinu) metoda. Ove metode su poznate kao hibrid QM i MM. Metodologiju za ove tehnike je predstavio A.Varšel sa saradnicima. Poslednjih godina pojavilo se nekoliko grupa koje se bave ovom metodom, kao što su: A.Varšal (Univerzitet u Južnoj Kaliforniji), Kenet Merz (Univerzitet na Floridi), i drugi.
Najvažnija prednost hibrida QM/MM je brzina, dok rad sa klasičnom molekulskom dinamikom koja neposredno koristi skalu O (n2), gde je N broj atoma u sistemu, predstavlja glavni problem u izrazu za elektrostatičku interakciju (svaka čestica interaguje sa ostalim česticama u sistemu). Mada, korišćenje graničnog radijusa, povremene izmene i najskorije promene u metodi Evaldove čestične sfere, smanjile su skalu od O (n) do O (n2). Drugim rečima, ako simuliramo sistem sa duplo više atoma, biće potreban od dva do četiri puta veći kapacitet kompjutera. Sa druge strane, najjednostavniji ab-initio proračuni su na skali O (n3), ili kao što je Hartri-Fok proračun bio na skali ~O (nn2.7). Da bi se ovo prevazišlo, mali deo sistema se tretira kvanno mehanički, a preostali deo sistema klasično.
U sofisticiranijoj primeni, QM/MM metode postoje da bi objasnile susceptibilnost lakiog jezgra kvantnim efektom (kao što je vodonik) i elektronskih stanja, što dozvoljava izvođenje vodonikove talasne funkcije (slično elektronskoj talasnoj funkciji). Ova metodologija je bila uspešna u objašnjavanju fenomena, kao što je tunel efekat kod vodonika. Jedan primer gde su ove metode dale nova saznanja je kod proračuna transfera hidrida u enzimu jetre, alkohol-dehidrogenaze. U ovom slučaju, tunel efekat je važan za vodonik da bi se utvrdila brzina reakcije.
Krupno-čestične i redukovane reprezentacije
Primeri metoda krupne-čestice (CG) su promenljiva molekulska dinamika (CG-DMD) i Go-modeli. Ponekad CG koristi puno pseudo atoma, koje je kao aproksimaciju koristila MD u simulaciji biološke membrane. Alifatični kraj (rep) lipida predstavljamo sa nekoliko pseudoatoma, tako što se 2-4 metilenske grupe grupišu u jedan pseudoatom. Parametrizacija CG modela mora da se uradi empirijski, usklađujući ponašanje modela sa odgovarajućim eksperimentalnim podacima ili simulacijom u kojoj učestvuju svi atomi. U idealnom slučaju, ovi parametri i za entalpiju i za entropijski implicitni doprinos slobodnoj energiji. Kada se CG izvrši za više nivoe, tačnost dinamičkog opisa može biti manje pouzdan. Ali mnogi CG modeli su uspešno korišćeni pri ispitivanju širokog opsega pitanja u strukturalnoj biologiji.
Primeri primene
Molekulska dinamika se koristi u mnogim oblastima nauke. Sledeća dva biofizička primera nisu presečne MD simulacije. Oni predstavljaju smeli poduhvat da se napravi simulacija veoma velikog sistema (kompletan virus) koji traje jako dugo(500μs):
Sumatriptan
Sumatriptan je triptan sulfonamidni lek koji sadrži sulfonamidnu grupu. On se koristi za lečenje migrenskih glavobolja. Sumatriptan proizvode i prodaju brojni proizvođači lekova pod mnoštvom imena, kao što su: Sumatriptan, Imitreks, i Imigran.
Odobrenje i dostupnost
Sumatriptan je 1991. bio privi klinički dostupni triptan. U SAD-u i većini razvijenih zemalja, on je dostupan samo uz lekarsku proskripciju. On se može kupiti na slobodno u UK-u u dozi od 50 mg, ako je ranije bio propisan pacijentu. On se prodaje u nekoliko formi: tablete, rastvor za injekcije, i nazalni inhaler.
FDA je 2008. odobrio upotrebu kombinacije sumatriptana i naproksena. Pokazano je da taj lek ima više prednosti u odnosu na bilo koju od njegovih komponenti.
Piccolomini
Piccolomini je plemićka porodica iz Siene, utjecajna u politici Republike Siene još od 12. vijeka, kao lideri Gvelfa (papinske partije), kasnije su postali moćni bankari sa filijalama u Francuskoj, Engleskoj i po Apeninskom poluotoku.
Historija
Prema porodičnoj legendi oni vode porijeklo od etrurskog kralja Larsa Porsena, koji je vladao gradom Kluzijem. Piccolomini su već u 12. vijeku igrali važnu ulogu u aristokratskoj Republici Siena. Tokom 13. vijeka porodica je dosegla do svog ekonomskog vrhunca, i pored toga što su dvaput protjerani iz svog rodnog grada, koji je tad bio centar Gibelina (carske partije). Uspjeli su prebroditi ekonomske krize 14. vijeka, zahvaljujući velikim ulaganjima u zemlji, pa im je zbog tog 1458. car Svetog Rimskog Carstva Friedrich III.. dodjelio titulu palatinskih kneževa.
Porodica Piccolomini dala je velik broj generala, prelata, književnika i dvoje papa. Enea Silvio postao je Pio II. (1458.-64.) a njegov nećak Francesco - Pio III. (1503.).
Tempori, Macerata
Tempori je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 832 m.
Alcorn State University, Mississippi
Alkorn Stejt Juniversiti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.017.
Fitili, Vibo Valentia
Fitili je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Pecados ajenos
Pecados ajenos je američka telenovela produkcijske kuće Telemundo, snimana tokom 2007. i 2008. godine. U Srbiji se 2008. emitovala na Foks Televiziji pod naslovom Ljubav i greh.
Sinopsis
Ljubav i greh je priča o novoj ljubavi koja će nastati iz dva uništena braka.
S jedne strane, Natalija želi da izađe iz braka punog zloupotrebe i maltretiranja. Njen muž je alkoholičar, koji ju je oženio iz čistog interesa i drži je zarobljenom u vezi koja joj ne odgovara. Njena svekrva kroz svaku priliku je se želi otarasiti, i uz pomoć Ines, Natalijine najbolje prijateljice, sastavlja plan kojim kojim će svoju snaju pretvoriti u begunca od pravde.
S druge strane, Adrijan živi u braku bez ljubavi. Iako se oženio iz ljubavi, bolesna ljubomora njegove žene ga je zarobila u zagušen brak.
Kada se sretnu po prvi put, Natalija i Adrijan će otkriti da su srodne duše i otpočeće vezu kroz koju će se morati suprostaviti mnogim teretima koji ih sprečavaju pri postizanju života punog zadovoljstva i ljubavi.
Profili likova
Natalija (Lorena Rohas) – prelepa, inteligentna, osećajna žena koja je život posvetila deci Gloriji i Luisu. Kao mlada verovala je da je Rohelio, njen muž, jedina prava ljubav, ali posle mnogo godina provedenih u lošem, nesrećnom braku punom poniženja, shvata da je u njemu tražila samo sliku svog oca. Kada upozna Adrijana spoznaće šta je prava ljubav i odlučiće da otvori vrata sreći. Cena prave ljubavi za nju će biti previsoka.
Adrijan (Maurisio Islas) – Adrijan je privlačan, veseo, iskren i uljudan. Njegov dobar izgled pomoći će mu u menadžerskoj karijeri, ali će biti i glavni razlog za patološku ljubomoru supruge Elene, koja će pretvoriti njihov brak u noćnu moru. Ipak, Adrijan je odan muž, dobar i požrtvovan otac deci Denis i Alfredu, zabrinut što deca stalno prisustvuju njihovim svađama. Zaljubiće se u Nataliju i zajedno će proći kroz još jednu tešku fazu života..
Rohelio (Ariel Lopez Padilja) – zgodan, ali beskarakteran muškarac. Direktor je u novinskoj kući koju drži njegova proračunata i manipulativna majka Agata. Svestan da je marioneta u rukama majke, i da ne uspeva da se izvuče iz njenih kandži odaje se piću i postaje nasilan. Kada Natalija ode, još jednom će dozvoliti majci da umeša prste prepuštajući joj decu.
Elena (Sonja Smit) – atraktivna inteligentna Elena je u suštini nesigurna i beskrajno ljubomorna žena, nesposobna da kontroliše svoje impulse, zbog čega će Adrijanu brak postati zatvor. Svojim izlivima besa pokrenutim ljubomorom, uspeva sve da ubedi da je luda, a zapravo samo želi da privuče pažnju. Iako voli svoju decu, nije mnogo zainteresovana za njih, jer je njena pažnja isključivo usmerena na Adrijana. Elena neće moći da prihvati da se Adrijan zaljubio u Nataliju i učiniće sve da joj zagorča život.
Vrana (Pakoštane)
Vrana je mjesto u Hrvatskoj, smješteno u općini Pakoštane u Zadarskoj županiji.
Zemljopisni položaj
Nalazi se na 43° 57' 23" sjeverne zemljopisne širine i 15° 33' 43" istočne zemljopisne dužine, sjeverno od Vranskog jezera, 6 km od Pakoštana, nekoliko kilometara od jadranske obale.
Upravna organizacija
Upravno pripada općini Pakoštane u Zadarskoj županiji.
Povijest
Vrana je imala značajno mjesto u hrvatskoj povijesti. U ranom srednjem vijeku bila je posjed hrvatskih kraljeva.
Vrana tim činom svakako postaje tijekom cijelog srednjeg vijeka prvorazredni duhovni i politički čimbenik sve do turskog doba. Svoj veliki društveni utjecaj Vranski prior zasnivao je na tome što je samostan bio izuzet iz jurizdikcije lokalnih biskupa, pa niti vladari i plemstvo nisu mogli bez posljedica zadirati u njihova prava.
Egzempcija im je omogućivala da budu izravno upleteni u politiku koju je provodio Papa što je posebno dolazilo do izražaja dinastičkim unutarnjim borbama za prijestolje gdje je njihov utjecaj bio najvažniji. Templari su novi "viteški red" koji je osnovan 1136., a ujedinio je dva tada najpopularnija ideala: vojnički i monaški. Uprava im je bila uređena u posve vojničkom duhu, od samog početka odlikovali su se velikom hrabrošću.
U Vrani su se nalazili i znakovi kraljevskog dostojanstva kojim su se služili papinski legati prilikom krunidbe hrvatskih i hrvatsko-ugarskih vladara. Kasnijim širenjem nove mreže samostana na zavelebitsku Hrvatsku, Bosnu i veliki dio Ugarske, te njihovom vrlo razvijenom ekonomijom i bankarstvom, samostan u Vrani kao prvi i najugledniji ima pravo jurisdikcije na cijelom području hrvatsko-ugarskog "jezika" (područje od više hospitalskih samostana).
Vrana je na tom planu imala izuzetno povoljan geostrateški položaj. Najznamenitiji među Vranskim prirorima je glasoviti Ivan od Paližne, koji se istaknuo u pobuni kraljice Elizabete i njezine kćeri Marije, nasljednice kralja Ludovika I. Hrvatski ban Ivan Paližna se u tom sukobu angažirao na strani bosanskog kralja Tvrtka Kotromanića i da nije bilo turske opasnosti bila je vrlo realna uspostava slobodne hrvatske države pod Kotromanićima. Elizabeta se tada spasila sklonivši se u utvrđeni Novigrad.
Pozivanje Svetog Mateja
Pozivanje Svetog Mateja je slavno ulje na platnu Caravaggia iz oko 1597. godine; remek-djelo koje se smatra prvim djelom baroka. Naslikano je za kapelu Contarelli u crkvi San Luigi dei Francesi (Sveti Lujo Francuski) u Rimu gdje se i danas nalazi. mini|lijevo|275px| Smještaj slike u crkvi sv. Luje gdje se vidi kako svjetlo na slici prati izvor svjetla s pravog prozora, što pridonosi iluziji stvarnosti na slici
Historija
''Pozivanje sv. Mateja je jedna od tri slike kojima je Caravaggio ukrasio kapelicu kardinala Contarelija (u lijevoj niši), druge su dvije Nadahnuće sv. Mateja (oltarna slika) i Mučeništvo sv. Mateja'' (u desnoj niši). Nije jasan redoslijed kojim su naslikane ove slike, ali je veoma moguće da je ''Nadahnuće sv. Mateja bilo naručeno već 1591., dok se Pozivanje sv. Mateja'' može smjestiti negdje između 1596. i 1600. godine. U vremenu između ova dva djela izbila je između Caravaggia i Giuseppea Cesarija (koji je bio zadužen za stropne freske) velika rasprava oko narudžbe za ukrašavanje zidova. Tijekom tog razdoblja Caravaggiovo djelo pokazuje polagano napredovanje od svijetloga tonaliteta prema zrelom i dramatičnom stilu, zasnovanom na snažnom kontrastu svjetla i sjene.
Vrana (Pakoštane)
Povijest
Paližna je predvodio i jedno krilo kršćanske vojske u bitci na Kosovu polju 1389. godine, a drugo krilo hrvatske vojske predvodio je Vlatković iz Bosne.
Pozivanje Svetog Mateja
Karakteristike
mini|lijevo| Začuđeno lice Svetog Mateja (detalj) mini| Detalj sa Isusovom ispruženom rukom iza sv. Petra Na ovoj slici je prikazan poziv što ga je sv. Mateju, rimskom cariniku, nenadano uputio Isus.
Vrana (Pakoštane)
Povijest
Kada je Ladislav Napuljski 1409. godine prodao Dalmaciju republici sv. Marka za 100.000 dukata i Vrana dolazi pod mletačku vlast. U to vrijeme nastaje Vranski zakonik. Vranski zakonik je važan povijesni dokument iz 15. stoljeća, a sastavljen je od 33 članka, vrijedio je za područje Vrane i okolice te pokazuje administrativno-sudsko ustrojstvo toga tvrđavskog naselja s jakim elementima hrvatskog običajnog prava. Pisan je arhaičnim talijanskim kezikom, a zaključak latinskim.
Pozivanje Svetog Mateja
Karakteristike
Do tog događaja dolazi u sobi golih ožbukanih zidova u kojoj,ispod prašnjava prozora i malo lijevo od njega sjede zreo muškarac (Matej), trojica veoma mladih ljudi i četvrti, mnogo stariji muškarac pored Mateja. S desne strane, leđima tri četvrtine okrenut prema nama, stoji sv. Petar, a kraj njega Isus u profilu, okrenuvši glavu prema Mateju s ispruženom desnom rukom i ispruženim kažiprstom prema njemu.
Vrana (Pakoštane)
Povijest
Među Vranskim priorima važno bi bilo istaknuti hrabrog Petra Berislavića (1517-1520), koji se istaknuo u borbama s Turcima 16. srpnja 1513. godine, teško je porazio Turke kod Dubice, te je za nagradu imenovan Vranskim priorom i Dubičkim županom. Obnašao je časti kraljevog tajnika, kraljevog rizničara, vesprimskog biskupa, hrvatsko-slavonsko-dalmatinskog bana. Poginuo je u turskoj zasjedi na Vražjoj gori kod Korenice 1520. Od povijesnih osoba pored turskog razdoblja valja svakako spomenuti braću Francesca i Luciana Lauranu (Vranjane), poznate renesansne slikare porijeklom iz Vrane koji su se školovali i djelovali u Italiji. Sačuvana su mnoga njihova djela.
Pozivanje Svetog Mateja
Karakteristike
Caravaggio je kompoziciju slike stvarao na samom platnu, što je i pokazao radiografski pregled kojim su otkriveni brojni popravci i izmjene. Rubom prozorskog kapka obilježena je okomita os i središnja linija slike, dok donji rub prozora i rub stola tvore ravne crte koje sliku vodoravno dijele na jednaka tri dijela. Zraka svjetlosti koja dopire odozgor zdesna daje slici dominantnu dijagonalnu kompoziciju. To svjetlo, ali i križ koji ga tvori okvir prozorskog okna ukazuju na Božju prisutnost. Srednji dio je posvećen drami koja se odvija među likovima, a noge muškaraca, kao i noge pokućstva u dnu stvaraju prenatrpanu, živahnu isprepeletenost svjetla i dijagonala.
Vrana (Pakoštane)
Povijest
Poslije bitke na Sigetu 1526., ne postoji više organiziranog otpora turskoj najezdi, pa tako i Vrana pada u turske ruke 1527. godine pa sve do 1648. godine.
Pozivanje Svetog Mateja
Karakteristike
mini| Nezainteresirani lihvari (detalj) Caravaggio postiže neviđenu napetost i dramu na slici uporabom jakog kontrasta svjetla i sjene, taj snažni kjaroskuro se od ove slike naziva tenebrizam. Snažna zraka svjetla prolazi iznad Isusove glave, dodiruje prozorski kapak i osvjetljava likove carinika na lijevoj strani. Druga, dodatna svjetlost dolazi iz prednjeg plana (pozicije promatrača) i ističe rukav mladića koji nam je okrenut leđima, kao i leđa i desnu stranu sv. Petra, te ruku ilice Isusovo. Ovo poigravanje svjetlošću stvara na platnu dramatičan prizor koji nas se doima svojom neposrednošću.
Vrana (Pakoštane)
Povijest
Zbog straha od nepoznate azijske vojske koja je ispred sebe žarila i palila, domaće Vransko stanovništvo napušta Vranu i bježi u selo Betinu na otoku Murteru, a djelomice i u južnu Istru. I danas Betinjani imaju velike masline u "Modravama" na prevlaci između mora i Vranskog jezera koje nije palo pod Turke. Grad Vrana i podgrađe naseljava se isključivo muslimanskim življem, a okolicu nastanjuje pravoslavno vlaško stanovništvo.
Pozivanje Svetog Mateja
Karakteristike
Također, ritam niza glava odgovara ritmu koji stvaraju ruke, rukavi, noge i nabori tkanina. Mrlje svjetlosti padaju na točno određene detalje slike: starčeve ruke i ruke mladića koji broje novac od poreza, Matejevu ruku i upitni izraz lica, te na Isusovo uho, potiljak, obraz i nos. Kristova ruka ima istu ulogu kao Božja ruka na Michelangelovom Stvaranju Adama na stropu Sikstinske kapele. Osjećaj suvremenosti Caravaggio je stvorio slikajući svoje likove u kićenoj, suvremenoj odjeći. Pohlepu likova za stolom prikazao je njihovom gizdavom odjećom, rukama na novcu, ali ponajviše u pozama dvaju krajnjih lijevih likova koji ne sudjeluju u događaju niti ga uopće primjećuju. Caravaggiova vještina je i u tome što brojne pojedinosti i izvanredna vještina s kojom su prikazani, ne odvaraćaju nam pozornost od jedinstvene snage cjeline i njezina značenja.
Vrana (Pakoštane)
Povijest
Prilikom oslobođenja Vrane 1648. u mjestu su zatečene tri džamije koje su odmah skupa sa utvrdom porušene. Turci su zauzimanjem temeljito preuredili tvrđavu držeći u njoj posadu od 150 pješaka i 100 konjanika.
U upravnom pogledu Vrana je pripadala najprije Kliškom pa Ličkom a zatim Krčkom sandžaku i Skradinskom kadiluku, a njome su upravljale Turske velikaške obitelji iz roda Atlagića i Durakbegovića.
Od znamenitih osoba iz Turskog doba mora se spomenuti Jusufa Maškovića, vjerojatno porijeklom iz Vrane ili Pakoštana. U Pakoštanima je sve donedavno postojala loza obitelji Maškov. Mašković je kao domaći nadaren mladić ubrzo zapažen od Turskih velikodostojnika, te je na njihovu želju 1643. godine postao «silahdar» (čuvar oružja na dvoru, a nedugo zatim drugi vezir i carski savjetnik. Godinu dana poslije imenovan je kapudar-bašom, zapovjednikom mornarice (admiralom) Turske flote.
Zapovijedao je Turskom flotom u kandijskom ratu te uspio od Mletaka zauzeti Kretu (Kandiju). Zbog milosrđa prema zarobljenim Mletačkim vojnicima odrubljena mu je glava 1645. po nalogu samog sultana. Za sobom je ostavio važan spomenik islamskog graditeljstva, najzapadniji postojeći Turski spomenik u Europi. Naime, pred kraj službe, a i bojeći se sudbine većine dostojanstvenika na porti, odlučio je podići jedan važan javni objekt u svom starom kraju u kojem je vjerojatno i sam mislio dočekati starost daleko od dvorskih spletki. Povjerio je Durakbegu 16 000 reala 1644. godine da gradi i nadzire han. Njegovom smrću obustavljena je gradnja i Maškovića Han nikada nije dovršen, međutim sačuvan je u dobroj mjeri do današnjih dana.
Kada su ponovno zauzimali Vranu 1647., mletački su topovi uvelike srušili vranske fortifikacije i građevine.
U Vrani su rođena dva znamenita majstora renesanse iz 15. st.: graditelj Lucijan i kipar Franjo Laurana /Vranjanin/. Iz Vrane je veliki teolog Toma Ilirik.
Gospodarstvo
Razvijeno je ratarstvo.
Znamenitosti
U blizini se nalazi Vransko jezero, koje je dobilo ime po ovom mjestu. To je najveće jezero u Hrvatskoj.
Postoji Benediktinski samostan u Vrani, odnosno karavan-saraj Maškovića Han. Također su vidljivi ostaci grada Vrane iz srednjeg vijeka. Na ulazu u sam grad Vranu još uvijek su vidljivi ostaci crkve sv. Katarine. Vrana je imala značajno mjesto u hrvatskoj povijesti. Spominje se već u 9. stoljeću. U Vrani je bio prvi benediktinski samostan, zatim su došli templari, a poslije njih ivanovci koji su vodili sveti rat protiv Osmanlija tj. borili su se za kršćanstvo. Nakon ukinuća reda templara u Vrani su boravili božjakovci ili ivanovci. Vrana je bila prvo veleposlanstvo Vatikana, a važno je naglasiti da je Vrana imala i političku moć, u to vrijeme je bila metropola Hrvatske, u kojoj su boravili Vranski priori. Najpoznatiji priori Vrane su Ivan Paližina i Petar Berislavić čije se biste nalaze u zagrebačkoj katedrali. Najveće svetište zadarske Nadbiskupije svetište sv. Nediljice. HAZU odnosno tadašnja JAZU je 1971. godine izdala knjigu "Povijest Vrane" na 569 stranica.
Poznate osobe
Znamenite ličnosti porijeklom iz Vrane:
Qaryat Mu’ānis, Hajjah
Qaryat Mu’ānis je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 476 m.
Rincón del Marqués, Iguala de la Independencia
Rincón del Marqués je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Iguala de la Independencia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
Primo Tapia, Baja California
Primo Tapia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 5039 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Sega (razvrstavanje)
Sega ima više značenja:
Seggiano
Seggiano ima više značenja:
Valea lui Lalu, Pardoși
Valea lui Lalu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Pardoși.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
Lupoaia, Pesceana
Lupoaia je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Pesceana.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
Seggio
Seggio ima više značenja:
Kosmos-594
Kosmos-594 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 2. oktobra 1973. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-594 je bio komunikacioni satelit.
Prkovići
Prkovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Nevesinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 34 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Hercegovini.
Poggio Bagnoli, Arezzo
Poggio Bagnoli je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 297 m.
San Pietro Basso, Rovigo
San Pietro Basso je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Tuscarawas County, Ohio
je okrug u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 92.582, što je 1.668 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Savignano di Rigo, Forlì-Cesena
Savignano di Rigo je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 572 m.
Seghe
Seghe ima više značenja:
Suša (Orle)
Suša je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Orle. Naselje se proteže na površini od 3,52 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2011. godine u Suši žive 113 stanovnika i to u 43 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 32 st./km².
El Camaleón, San Juan de los Lagos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1715 m.
Bogoslovija
Bogoslovija je visoka škola, fakultet ili crkveni zavod specijaliziran za učenje teoloških predmeta. Neretko služi pripremanju budućih svećenika.
U Katoličkoj crkvi
U Katoličkoj crkvi bogoslovija je ustanova u kojoj žive bogoslovi, to jest svećenički kandidati dok pohađaju teološki fakultet te dok se pripremaju za đakonsko i svećeničko ređenje. Bogoslovija ima točno definirani ustroj. Prvi odgovoran za rad i život bogoslovije jest biskup, a u tome mu pomaže svećenik kojeg je imenovao rektorom bogoslovije. Uz njega bogoslovija ima i svojega duhovnika, ekonoma i prefekta.
General Alberto Pineda, Tonalá
General Alberto Pineda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Kosmos-595
Kosmos-595 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
General Alberto Pineda, Tonalá
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Kosmos-595
Kosmos-595 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 2. oktobra 1973. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-595 je bio komunikacioni satelit.
Šumski slon
Šumski slon je sa 2,40 m visine u ramenima značajno manji od svog rođaka iz savane. Kao što mu ime govori, živi u džungli i ima značajnu ulogu u širenju sjemenja i održavanju raznolikosti biljnog svijeta u svom okruženju. Pravo stanište su mu tropske kišne šume, između ostalog u Zairu, Kamerunu i Srednjoafričkoj Republici.
Lovci na veliku divljač i domaće stanovništvo povremeno izvještavaju o susretima s još manjom vrstom slonova koja je 1906. opisana pod imenom patuljasti slon (Loxodonta pumilio), ali ju službena zoologija ne priznaje kao zasebnu vrstu. Moglo bi se raditi o jednoj podvrsti šumskog slona. Suvremena kriptozoologija ulaže napore da se dokaže postojanje tih životinja te da ih se prizna kao zasebnu vrstu.
Postoji teorija, da je kod ovih patuljastih slonova riječ o zakržljalim jedinkama šumskih slonova koji su još kao mladunčad bili odvojeni od majke i matičnog krda i uspjeli preživjeti u zaštiti šume. Obzirom da u čitavom životinjskom svijetu nema takvih slučajeva (ili bar nisu poznati), tu bi tezu trebalo tek dokazati.
Segno (razvrstavanje)
Segno ima više značenja:
Al Qaynbirah, Hajjah
Al Qaynbirah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 426 m.
Merzdorf
Mercdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Elbe-Elster. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 935 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12062336.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Elbe-Elster Mercdorf se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Elbe-Elster. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 100 metara. Površina opštine iznosi 12,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 935 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 74 stanovnika/km².
The Snake Pit
The Snake Pit je američki crno-bijeli film snimljen 1948. u režiji Anatolea Litvaka. Temelji se na istoimenom romanu Mary Jane Ward, koji je, pak, bio inspiriran njenim boravkom u psihijatrijskoj bolnici. Protagonistica, čiji lik tumači Olivia de Havilland, je žena koja je zbog svog sumanutog ponašanja završila u psihijatrijskoj bolnici gdje je, koristeći najmodernije tehnike terapije, nastoji izliječiti dr. Kirk (čiji lik tumači Leo Glenn). Režiser Litvak je prilikom snimanja inzistirao na što većem realizmu, te je dio scena, između ostalog, snimljen u psihijatrijskoj bolnici Camarillo; prije samog snimanja je Litvak i dio ekipe proveo tri mjeseca upoznavajući se za osnovama psihijatrije i raznim tehnikama psihoterapije. U tome se posebno istakla de Havilland (koji je u glavnoj ulozi zamijenila Gene Tierney, koja je bila odustala zbog trudnoće), koja je posjećivala duševne bolnice i prisustvovala seansama grupne terapije. Film je bio nominiran za nekoliko Oscara, ali je osvojio tek Oscar za najbolji dizajn zvuka. Sljedeće godine je The Snake Pit dobio posebnu nagradu na venecijanskoj Mostri.
Propagandni odjel kompanije 20th Century Fox je kasnije tvrdio da je The Snake Pit potakao zakonodavce u 26 od tadašnjih 48 američkih država da reformiraju svoje duševne bolnice; takvi se navodi, međutim, teško mogu provjeriti. Vjeruje se da je The Snake Pit u tome imao daleko manje efekta nego mnogo poznatiji i popularniji Let iznad kukavičjeg gnijezda četvrt vijeka kasnije.
Брестовац (Неготин)
Брестовац је насеље у Србији у општини Неготин у Борском округу. Према попису из 2002. било је 355 становника (према попису из 1991. било је 426 становника).
Подаци из Историјског архива Неготин
Брестовац је ратарско-сточарско сеоско насеље збијеног типа удаљено 15 km југозападно од Неготина. Смештено је на 200 метара надморске висине, на обалама Брестовачког потока, који се са осталим притокама Чубарске реке улива са леве стране у реку Тимок. Северна географска ширина насеља је 44° 02’59” источна географска дужина 22° 24’ 03”, а површина атара 1.993 хектара. Од асфалтног пута Зајечар-Неготин, Брестовац је удаљен 3 km. Насеље се први пут спомиње у турским пописима 15. и 16. века као једно од насеља у турском хасу формираном између 1491. и 1521. године. Приликом турског пописа 1530. године имало је 8 домаћинстава и било једно од најмањих насеља српског говорног подручја на простору Неготинске Крајине. У 18. веку ово насеље се налазило и на аустријским картама под називима: Престоњац (Престоватз) 1718, Брестовац 1736 и Брестовацз 1784. године.
Током свог развоја два пута је мењало месни положај. Првобитно насеље налазило се у Селишту, затим на месту званом Плочник, да би се са тог места преместило у Горњи крај данашњег насеља. У Горњем крају данашњег насеља живе углавном староседелачке породице, док су Доњи крај заузели досељеници. Након Првог светског рата Горњи крај је имао две целине: Јовановића-Јованчевића малу и Ђокића малу, а Доњи крај само једну целину - Паковића или Новаковића малу. У насељу су у то време живеле следеће староседелачке фамилије: Никосавићи (слава св. Јован), Каланци (слава Ђурђевдан), Јовановићи-Јованчевићи (св. Јован), Свилајићи-Буљагићи (слава св. Никола), Ђурђевићи-Ђокинци-Баћићи-Јаковљевићи (слава св. Јован) и Дмитровци (слава св. Илија). Пре 19. века у Брестовац су се доселиле фамилије Станојевићи, Жикићи, Јереминци и Богданчићи (слава св. Никола), као и Луцићи, Ђокићи, Цојинци, Миљковићи, Стевићи, Пејчићи, Наковићи, Новаковићи и Рајковчићи (слава Ђурђевдан), а у 19. веку фамилије Милутинчеви (слава св. Никола), Стојићи (Ђурђевдан), Пајићи (слава Петковица), Трњанци (слава Ђурђевдан) и Маринковићи (слава св. Јован). Заветина насеља - Спасовдан уједно и црквена слава, док је црква посвећена „Вознесењу господњем“ подигнута 1798. године.