cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dražanj
Istorija
lijevo|bezokvira Mesto se nalazi južno od Grocke. Sudeći po tragovima koji se nalaze severno od sela, u Kućerinama, kao i po tragovima koji se nalaze u Kovačevcu, gde je „bilo neko staro groblje“, može se tvrditi da je Dražanj starije naselje.
U aračkim spiskovima iz prvih desetina 19. veka pominje se Dražanj, koji je imao 1818. godine 29, a 1822. g. 34 kuće. Godine 1846. selo je imalo 48 kuća, a po popisu iz 1921. godine u selu je bilo 199 kuća sa 1320 stanovnika.
Selo su osnovali preci Dedića (sada razna prezimena). Njihov predak Jovo, koji je došao iz Hercegovine, nastanio se kod „Točka“, i tu osnovao selo. Sa Daćićima su od starine rod Gajićića i Švabići (Živkovići, Stevanovići). Švabićima se zovu, vele, zbog toga, što su, kad se vratili iz „preka iz bežanije“ (Banata) nosili „švapsko odelo“. Selo je podiglo školu 1906. godine. (podaci krajem 1921. godine).
Demografija
U naselju Dražanj živi 1229 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,5 godina (39,4 kod muškaraca i 41,6 kod žena). U naselju ima 423 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,66.
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
N-Butanol
n-Butanol (n-butil alkohol, normalni butanol'') je primarni alkohol sa četvorougljeničnom strukturom i molekulskom formulom C4H9OH. Njegovi izomeri su izobutanol, 2-butanol, i tert-butanol.
n-Butanol se prirodno javlja kao manje zastupljeni proizvod fermentacije šećera i drugih ugljenih hidrata, i prisutan je u mnogim vrstama hrane i pića. On se takođe koristi kao veštačka aroma, u puteru, kremovima, rumu, viskiju, sladoledu, bombonama, i pecivu. It is also used in a wide range of consumer products.
Dražanj
Korišćena Literatura:
Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine ,»Letopisi« i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.
Hoover, Alabama
Hoover je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 81.619 stanovnika.
Albendazol
Albendazol je benzimidazol širokog spektra antihelmintskim dejstvom. On je strukturno srodan sa mebendazolom.
Kisangani
Kisangani (, bivši Stenlivil) je grad u Demokratskoj Republici Kongo u Centralnoj Africi. Glavni je grad provincije Orijentale i ima 682 599 stanovnika (2004). U gradu postoji univerzitet. thumb|Položaj Kisanganija u DR Kongo
Nalazi se kod mesta gde se reka Lualabo uliva u reku Kongo, severno od Vodopada Bojoma (Stenlijevi vodopadi).
Trgovačku postaju na mestu današnjeg grada osnovao je Henri Morton Stenli decembra 1883. Grad je puno stradao u ratu u Kongu 1999. i 2000, kada je bio poprište sukoba armija Ugande i Ruande.
Stanovništvo se uglavnom bavi sitnom poljoprivredom. U blizini Kisanganija postoje runici dijamanata.
NGC 912
NGC 912 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Rimouski
Rimouski je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 46.860 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 46.860 stanovnika, što je za 3,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 45.186 A žitelja.
Waldkraiburg
Valdkrajburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Mildorf am In. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 24.037 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9183148.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Mildorf am In Valdkrajburg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Mildorf am In. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 436 metara. Površina opštine iznosi 21,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 24.037 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.116 stanovnika/km².
Norma, Latina
Norma je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3473 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
NGC 913
NGC 913 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Bourbon, Missouri
Burbon je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.632, što je 284 (21,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tuscarawas, Ohio
Taskarovas je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.056, što je 122 (13,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ambillou-Château
Ambiju-Šato je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Men i Loara koja pripada prefekturi Somir.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 807 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40,37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 77 metara (maksimalnoj 101 m, a minimalnoj 47 m).
Horn Hill, Alabama
Horn Hill je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 228 stanovnika.
Rivière-du-Loup
Rivière-du-Loup je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 19.447 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 19.447 stanovnika, što je za 4,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 18.586 žitelja.
Waldmünchen
Valdminhen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Kam. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.088 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9372171.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kam Valdminhen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kam. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 514 metara. Površina opštine iznosi 101,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.088 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
Earl Carroll
Earl Carroll (16. septembar 1893 - 17. jun 1948) bio je američki kompozitor, tekstopisac, kazališni režiser i producent, poznat kao jedna od najuspješnijih i najuticajnijih ličnosti Broadwaya 1920-ih. Godine 1922. je na Broadwayu sagradio kazalište Earl Caroll Theatre gdje je postavljao svoje muzičke revije. Od njih je najpoznatija bila Earl Carroll Vanities. Carroll, za razliku od svojih poznatih konkurenata Georgea Whitea i Florenza Ziegfelda, nije uspio kod sebe dovući prvu ligu brodvejskih muzičkih i drugih talenata, pa je to nastojao nadoknaditi besramnim korištenjem seksa i golotinje, odnosno oskudno odjevenih plesačica u svojim predstavama.
Godine 1926. je Carroll organizirao veliku zabavu u počast Harryja Kendalla Thawa, zloglasnog osuđenog ubice i nekadašnjeg pripadnika njujorškog otmjenog društva koji je nastojao financirati njegove predstave. Jedna od glavnih atrakcija je bila velika kada u kojoj je plivala gola djevojka, te bila do vrha ispunjena alkoholnim pićima. Jedan od gostiju na zabavi je bio i Philip Payne, novinar New York Mirrora, koji je ta zbivanja detaljno opisao u novinskom članku. To je izazvalo ne samo skandal, nego i privuklo pažnju federalnih vlasti, s obzirom da je točenje alkohola pod režimom Prohibicije bilo zabranjeno. Carroll, koji je bez uspjeha, pokušao opovrgnuti navode članka osuđen je zbog krivokletstva i proveo je nekoliko mjeseci u federalnom zatvoru.
Taj incident, koji je u mnogo čemu simbolizirao hedonizam i raskalašenost Doba jazza u tadašnjoj Americi, nije imao toliko značajan uticaj na Carrollovu karijeru, s obzirom da su se revije nastavile održavati, a Carroll je svoje kazalište srušio da bi 1931. sagradio još raskošnije. Efekti Velike depresije su se, međutim, odrazili i na njegovo poslovanje, te je već sljedeće godine bio prisiljen kazalište prodati Ziegfeldu. Carroll se preselio u Los Angeles gdje je na Sunset Boulevardu 1938. sagradio novi, još raskošniji Earl Carroll Theatre, koji danas predstavlja jednu od gradskih znamenitosti. Kao jedna od glavnih zvijezda novog kazališta se istakla pjevačica Beryl Wallace, koja mu je postala djevojkom.
Carroll i Wallace su zajedno poginuli 17. juna 1948. kada se avion DC-6 kojim su putovali iz San Diega u New York, srušio u Pensilvaniji.
NGC 916
NGC 916 je galaksija u zviježđu Ovan. Otkrio ju je njemački astronom Albert Marth, 5. rujna 1864. godine.
Fonte la Spugna, Chieti
Fonte la Spugna je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 800 m.
Rivière-Rouge (Quebec)
Rivière-Rouge je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 4.645 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 4.645 stanovnika, što je za 11,9 E % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 4.152 E žitelja.
Kuala Lumpur
Kuala Lumpur (, malajski i lokalno {{IPA|/kwɑləlʊmpɔili-ili čak {{IPA|/kɔlɔmpɔ/}}), je glavni i najveći grad Malezije. Samom gradu, s površinom od oko 244 km{{sup|2}}, je procijenjeno 1,6 miliona stanovnika godine 2006. Širi Kuala Lumpur, također poznat kao Dolina Klang, je urbana aglomeracija od 7,2 miliona. To je najbrže rastuća metropolitanska oblast u državi, kako po broju stanovnika tako i po ekonomskim pokazateljima.
Kuala Lumpur je sjedište Parlamenta Malezije, što je čini nacionalnom zakonodavnom prijestolnicim. U gradu su nekada bili i sjedišta izvršne i sudske grane federalne vlasti, ali su se ona preselila u Putrajayu od 1999. Dio federalnih sudova je ostao u glavnom gradu. Službena rezidencija malezijskoj kralja - Istana Negara, se također nalazi u Kuala Lumpuru. Grad također služi kao kulturno i ekonomsko središte Malezije, s obzirom da je prijestolnica, ali i grad od primata. Kuala Lumpur je rangiran kao grad gama svijeta i jedini globalni grad u Maleziji.
Alfametiltiofentanil
Alfametiltiofentanil je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 356,525 Da.
Hueytown, Alabama
Hueytown je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 16.105 stanovnika.
NGC 917
NGC 917 je galaksija u zviježđu Trokut.
Bawcomville, Louisiana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
West Marion, North Carolina
Vest Marion je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.348, što je 208 (-13,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Atur
Atir je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1491 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 77 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 239 metara (maksimalnoj 271 m, a minimalnoj 115 m).
Neferkare II
Neferkare II je naziv kralja Sedme dinastije drevnog Egipta u Prvom prijelaznom periodu. Njegovo ime je jedino poznato po Abydoskom popisu kraljeva. Međutim, J. von Beckerath vjeruje kako je to mogao biti kralj s imenom Wadjkare, koje se pojavljuje na grafitu iz Prvog prijelaznog perioda.
Menkare
Menkare je naziv za kralja u Prvom prijelaznom periodu Drevnog Egipta. O njemu nema nikakvih podatak osim spomena u Abydoskom popisu kraljeva
Waldsassen
Valdzasen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Tiršenrojt. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.211 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9377158.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Tiršenrojt Valdzasen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Tiršenrojt. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 477 metara. Površina opštine iznosi 66,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.211 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 108 stanovnika/km².
NGC 920
NGC 920 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Roberval (Quebec)
Roberval je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 10.227 stanovnika.
N-Acetilserotonin
N-Acetilserotonin (NAS, normelatonin) je prirodni intermedijer u endogenoj produkciji melatonina iz serotonina. On se formira iz serotonina posredstvom enzima aralkilaminska N-acetiltransferaza (AANAT) i konvertuje se u melatonin dejstvom acetilserotonin O-metiltransferaze (ASMT). Poput melatonina, NAS je agonist melatoninskih receptora MT1, MT2, i MT3, i može se smatrati neurotransmiterom. Osim toga, NAS je prisutan u pojedinim oblastima mozga gde serotonin and melatonin nisu zastupljeni, iz čega sledi da on ima jedistvene uloge, i da nije samo prekurzor u sintezi melatonina.
Huguley, Alabama
Huguley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.540 stanovnika.
Djedkare Shemai
Djedkare Shemai je kralj Sedme dinastije drevnog Egipta u doba Prvog prijelaznog perioda. Njegovo ime spominje samo na Abydoskom popisu kraljeva.
NGC 921
NGC 921 je galaksija u zviježđu Kit.
Allonnes (Men i Loara)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2558 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 70 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 36,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 27 metara (maksimalnoj 110 m, a minimalnoj 23 m).
Anguillara Veneta, Padova
Anguillara Veneta je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2938 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2 m.
N-Acetilneuraminska kiselina
N-Acetilneuraminska kiselina (Neu5Ac ili NANA) je predominantna sijalinska kiselina u ćelijama sisara.
Ovaj negativno naelektrisani ostatak je prisutan u kompleksnim glikanima na mucinima i glikoproteinima prisutnim na ćelijskim membranama. Neu5Ac ostaci su takođe prisutni u glikolipidima, poput gangliozida, ključnoj komponenti neuronskih membrana prisutnih u mozgu.
Pored učešća u sprečavanju infekcija (sluz vezana za sluzokožne membrane — usta, nosa, GI, respiratornog trakta), Neu5Ac deluje kao receptor za influenza virus. On omobućava vezivanje za sluzne ćelije putem hemaglutinina (rani stupanj zadobijanja infekcije influenza virusom).
Neferkare Neby
Neferkare Neby je ime kralja Sedme dinastije drevnog Egipta u doba Prvom prijelaznom periodu. Njegovo ime jasno stoji u Abydoskom popisu kraljeva, a za razliku od ostalih kraljeva perioda, je potvrđeno u dva druga izvora. Njegova majka je vjerojatno bila Ankhesenpepi II, što znači da je možda njegov otac bio Pepi II Neferkare. Neferkare Neby se pojavljuje na lažnim vratima groba Ankhensenpepi II, te kao natpis na sarkofagu. Izgleda da je Neferkare Neby započeo planiranje izgradnje piramide u Saqarri, ali nikada nije uspio započeti samu izgradnju.
Merenhor
Merenhor je kralj Sedme dinastije drevnog Egipta u doba Prvog prijelaznog perioda. Njegovo ime se spominje samo na Abydoskom popisu kraljeva.
N-Acetilneuraminska kiselina
Neu5Ac u biologiji bakterijskih patogena
Neu5Ac je takođe važan u biologiji članova patogenih bakterija koje ga koriste bilo kao nutrijent, ili ga aktiviraju i postavljaju na površinu ćelije. Bakterije su tokom evolucije razvile transportere za Neu5Ac, koji im omogućavaju njegov unos iz okoline. Brojni trasporteri su poznati uklučujući NanT protein iz Escherichia coli, SiaPQM TRAP transporter iz Haemophilus influenze i SatABCD ABC transporter iz Haemophilus ducreyi.
Neferkare Khendu
Neferkare Khendu je kralj iz Sedme dinastije drevnog Egipta u doba Prvog prijelaznog perioda. Njegovo ime se spominje samo na Abydoskom popisu kraljeva.
Huntsville, Alabama
Huntsville je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 180.105 stanovnika.
Gertrude Stein
Biografija
Rođena je u Allegheny, Pennsylvania u obrazovanoj porodici nemačko-jevrejskih imigranata. Njen otac, Daniel Stein, zaradio je prilično bogatstvo svojim investicijama u železnicu. Kada je Gertrude imala tri godine, porodica se, zbog poslovnih razloga, preselila najpre u Beč, a zatim u Pariz. Godine 1878., vratila se sa porodicom u SAD i živela je u Oaklandu, ali su nastavili da posećuju Evropu za odmore. Po smrti roditelja, Gertruda je živela sa roditeljima svoje majke u Baltimoreu.
Naredne, 1902. godine preselila se u Pariz, u vreme vrhunca umetničkog okupljanja na Montparnasseu. Od 1903. do 1912. živi u Parizu sa svojim bratom Leom, koji je bio umetnički kritičar. U Parizu je 1907. srela ljubav svog života, Alice B. Toklas, a 1909. Alice se preselila kod nje i njenog brata. Veći deo života Gertrude je živela od para koje je zaradio njen otac, kao uostalom i njena braća. Godine 1933., međutim, objavljuje memoare pod naslovom „The Autobiography of Alice B. Toklas“ i postaje bogata po sopstvenim zaslugama.
Ona i njen brat su imali jednu od prvih kolekcija kubističkog i modernog slikarstva. Posedovala je radove Picassa (koji joj je bio prijatelj i uradio je i njen portret), Matissa, Deraina, Braquea, Grisa i drugih mladih autora.
Kada je Nemačka objavila Prvi svetski rat, Gertrude i Alice su bile u poseti Alfredu North Wihiteheadu u Engleskoj. Vratile su se u Francusku i pošto je Gertruda naučila da vozi kola prijavile su se da prevoze medicinski materijal za potrebe francuskih bolnica. Kasnije su bile nagrađene od strane francuske vlade za svoj doprinos.
Stein i Toklas su bile bliske prijateljice spisateljice Natalie Barney, koja je u Parizu organizovala književni salon i Akademiju žena, čija je članica bila i Gertrude. Gertrude je bila bliska prijateljica i sa bogatom spisateljicom i izdavačicom Bryher.
Tokom 1920-ih u salonu koji je Gertrude držala u Rue de Fleurus, 27, sa zidovima prekrivenim avangardnim slikama, okupljali su se veliki umetnici i pisci, kao što su Ernest Hemingway, Ezra Pound, Henri Matisse, Thornton Wilder, Sherwood Anderson i Guillaume Apollinaire. Gertrude Stein je skovala termin „Lost Generation“ („izgubljena generacija“) za neke od ovih američkih pisaca, koji su živeli i radili van Amerike. U toku ovog perioda sprijateljila se sa spisateljicom Monom Loy, sa kojom ostaje prijateljica do kraja života.
Pre početka Drugog svetskog rata, Gertrude je za New York Times izjavila da bi Hitler trebalo da bude nagrađen Nobelovom nagradom za mir: „Kažem da Hitler treba da dobije nagradu za mir, jer uklanja sve elemente rivalstva i borbe u Nemačkoj. Isterujući Jevreje, demokratske i levičarske elemente, on isteruje sve što vodi ka akvitnosti. Time... potiskujući Jevreje... on okončava borbu u Nemačkoj.“ Ovaj komentar je bio gotovo sigurno ironičan, jer su i ona i njena partnerka Alice B. Toklas bile Jevrejke.
Dok je Stein bila otovreno lezbejska feministkinja, njeni stavovi bi ipak mogli da budu opisani kao konzervativni. Za nju je nezaposlenost bila lenjost i protivila se Franklinu D. Rooseveltu i njegovom New Dealu. Zastupala je nacionalističku stranu u Španskom građanskom ratu.
Drugi svetski rat
Kada je Francuska okupirana u Drugom svetskom ratu, Stein i Toklas su se preselile u seosku kuću koju su ranijih godina iznajmljivale u Biligninu, u Ainu, u regiji Rhône-Alpes. Seljaci su ih nazivali samo Amerikankama, nepominjući njihovo jevrejsko poreklo, a one su imale dobre veze sa Bernard Faÿem, koji je imao veze u Gestapu. Kada je Bernard Faÿ posle rata bio osuđen zbog kolaboracionizma, Gertrude i Alice su pokrenule kampanju za njegu amnestiju. Nekoliko godina kasnije, kada je Gertrude već umrla, Alice je novčano doprinela njegovom bekstvu iz zatvora.
Piggott, Arkansas
Pigot je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Gertrude Stein
Drugi svetski rat
Kao egzekutor njenog književnog opusa Stein je imenovala fotografa i pisca Carl van Vechtena, koji je objavio njene, do smrti neobjavljene, radove.
Dela
Kada se preselila u Pariz, 1903. počela je ozbiljno da se bavi pisanjem romana, pozorišnih komada, priča, libreta, pesama. Vremenom je razvila svoj visoko idiosinkretički, dinamični, unekoliko repetitivni i duhoviti stil. Tipičan citat je:
Piggott, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.849, što je 45 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gertrude Stein
Dela
ili
kao i
Ovi eksperimenti toka svesti i ritmične slike imale su za cilj da prizovu „uzbuđenost čistog bića“ i mogu se tumačiti kao književni odgovor na kubizam. Mnogi njeni radovi se tumače kao feminističko prerađivanje patrijarhalnog jezika.
Stein je pisala svega po pola sata na dan, obično noću kada bi ispratila prijatelje. Alice B. Toklas bi sakupljala stranice i prekucavala ih i vodila je računa oko izdavanja. Generalno je pružala podršku, dok je Leo Stein, kritikovao dela svoje sestre.
Godine 1932. objavljuje The Autobiography od Alice B. Toklas, knjigu koja je njen prvi bestseler. Uprkos naslovu, u pitanju je zapravo njena autobiografija, u kojoj sebe opisuje kao vrlo samouverenu, rekli bi skoro arogantnu, uvek ubeđenu u to da je genije. Prezirala je svakodnevne poslove, koje je zato Alice završavala.
Rosemère (Quebec)
Rosemère je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 14.294 stanovnika.
HAOK Mladost Zagreb
HAOK Mladost je odbojkaški klub iz Zagreba, dio Hrvatskog akademskog športskog društva Mladosti. Osnovan je 9. prosinca 1946. godine. Najuspješniji je hrvatski odbojkaški klub.
Rosemère (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 14.294 stanovnika, što je za 0,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 14.173 žitelja.
HAOK Mladost Zagreb
Državni su prvaci bili 34 put.
Državni su kup osvojili 28 puta.
Waldstetten (Günz)
Valdšteten je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Gincburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.208 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9774191.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Gincburg Valdšteten se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Gincburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 497 metara. Površina opštine iznosi 11,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.208 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 109 stanovnika/km².
Prairie View, Kansas
Preri Vju je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 134, što je 7 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Entebbe
Entebbe je grad u Ugandi s otprilike 90.500 stanovnika. Smješten je na obali Jezera Victoria blizu glavnog grada Kampale.
"Entebbe" na lokalnom Luganda jeziku znači "stolica", a ime je dobio najvjerojatnije kao mjesto gdje je poglavica Baganda sjedio kako bi rješavao sudske sporove. Godine 1893. je postao britanski komercijalni ai administrativni centar kada ga je Sir Gerald Portal, kolonijalni komesar, koristio kao bazu. Port Bell je s vremenom postala luka Kampale.
Entebbe je mjesto gdje se nalazi Uganda Virus Research Institute (UVRI).
Waldthurn
Valdturn je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Nojštat an der Valdnab. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.048 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9374165.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojštat an der Valdnab Valdturn se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat an der Valdnab. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 556 metara. Površina opštine iznosi 31,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.048 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 66 stanovnika/km².
Neferkamin
Neferkamin je kralj Sedme dinastije drevnog Egipta u Prvom prijelaznom periodu. Njegovo ime "Neferkamin" se jedino spominje u Abydoskom popisu kraljeva. Međutim, prema nekim izvorima je također identifciran na pločici izloženoj u Britanskom muzeju, gdje njegovo kraljevsko ime glasi Sneferka.
Zaklopača (Grocka)
Istorija
lijevo|bezokvira Mesto se nalazi zapadno od Grocke. Zaklopača nije od uvek na današnjem mestu. U selu ima dva selišta, i tu je, po predanju, ranije bilo selo. Na mestu Ćelijama bila je nekada crkva i tu i danas nalaze nemački novac. Selo je dobilo ovo ime, vele, po tome, što je sa svih strana okruženo brdima, „zaklopljeno“. Na dva kilometara severoistočno od današnjeg sela bilo je prvo naselje koje se sada zove Selište ili Staro selo. Na tome mestu se pri oranju nalazili na pstatke od posuđa, alata, nakita i t.d. Sa ovoga mesta selo je premešteno nedaleko od današnje Zaklopače, zapadno, u Voća, a zbog toga što su u Starom Selu bili na udaru Turcima, koji su prolazeći drumom često navraćali u selo. Sa ovoga su mesta, kako predanje kaže, pre skoro dva veka prešli da današnje mesto.
Prvi su došli i selo osnovali preci Maksimovića, koji su ranije prezivali Uzberovići; ne zna se od kuda su došli. Posle njih su došli iz okoline Rudnika Pejakovići. Vele da su otuda ovde došli zbog gladi.
Zaklopača je imala 1818.g. 67 kuća. a 1822.g. 75 kuća. Po popisu iz 1921.g. selo je imalo 248 kuća sa 1356 stanovnika. (podaci krajem 1921. godine).
NGC 922
NGC 922 je galaksija u zviježđu Kemijska peć.
Zaklopača (Grocka)
Demografija
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Nada Vučković
Nada Vučković (Zagreb, 18. kolovoza 1937. - Zagreb, 17. siječnja 1998. ) je bivša hrvatska rukometašica.
Igrala je za Lokomotivu iz Zagreba, s kojom je šest puta osvojila osvojila državni kup te šest puta prvenstvo.
U sastavu bivše jugoslavenske ženske rukometne reprezentacije osvojila je srebrno odličje na SP 1965. i broncu 1957. godine. U anketi Sportskih novosti izabrana je za najbolju športašicu u Hrvatskoj 1957. i 1964. godine.
Alfametadol
Alfametadol je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 311,461 Da.
Rouyn-Noranda (Quebec)
Rouyn-Noranda je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 41.012 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 41.012 stanovnika, što je za 2,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 39.924 žitelja.
ŽRK Lokomotiva Zagreb
ŽRK Lokomotiva je ženski rukometni klub iz Zagreba. Osnovana je 1. veljače 1949. godine. Uz Podravku iz Koprivnice je jedan od dva najveća hrvatska ženka rukometna kluba. Također je tokom 1990.-ih godina djelovala pod nazivom Kraš.
Međunarodna natjecanja
Osvajačice Kupa IHF 1991. godine bile su: Adriana Prosenjak, Renata Pavlačić, Brezić, Ines Dogan, Damitšova, Čotar, Klaudija Klikovac i druge. Vodio ih je Josip Šojat.
Poznate igračice
Nada Vučković, Božena Vrbanc Goleš, Jadranka Jež, Mara Torti, Ines Dogan, Klaudija Klikovac, Nataša Kolega, Koraljka Milić, Maja Mitrović, Elena Nemaškalo, Dijana Golubić-Jovetić, Renata Pavlačić, Adriana Prosenjak, Jelena Grubišić, Vesna Milanović-Litre, Jasna Ptujec, Iva Milanović-Litre, Sonja Bašić, Danijela Tuđa, Ana Titlić i t.d.
Poznati treneri i trenerice
Josip Šojat, Velimir Kljaić, Irfan Smajlagić, Abas Arslanagić, Silvio Ivandija, Nenad Šoštarić
Chiesa, Vercelli
Chiesa je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
N-Acil homoserinski lakton
N-Acil homoserinski lakton je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 101,104 Da.
Tropska monsunska klima
Monsunska klima je prijelazni tip između prašumske i savanske klime. Karakterizira ju izrazito jaka sezonska raspodjela kiše što uzrokuju sezonski vjetrovi – monsuni. Po monsunima je ova klima dobila ime.
Dijelovi Zemlje s takvom klimom su:
U Aziji – Malabarska obala Indije, delta Gangesa i Brahmaputre, obala Vijetnama, sjeverni Filipini i dio Tajvana.
U Africi – Gvinejsko primorje i ušće Nigera.
Paramaribo
Paramaribo je glavni i najveći grad Surinama od 240,924 stanovnika.
Historijski centar grada Paramariba uvršten je 2002. na UNESKO-vu listu Svetske baštine.
Istorija
Mesto koje su Holanđani namenili za trgovinu, preuzeli su Englezi 1630. godine, a 1650. godine, grad je postao glavni grad nove engleske kolonije. Ova teritorija je često menjala vlasnike između Britanije i Holandije, ali je bio u holandskom vlasništvu 1667. godine i pod holandskom vladavinom od 1815. godine do nezavisnosti Surinama 1975. godine. Građani su uglavnom indijskog, domorodačkog, afričkog i holandskog porekla.
Geografija
thumb|left|260|Sinagoga iz Paramariba Grad se prostire se duž obala rijeke Surinam u Distriktu Paramaribo, 15 km od obale Atlantskog okeana.
U centru Paramariba se nalazi „Trg nezavisnosti“ (Onafhankelijkheidsplein), na kome se nalaze predsednička palata i Narodna skupština.
Ostala poznata mesta uključuju Muzej Surinama, Muzej numizmatike, Fort Zelandiju (tvrđavu iz 17. veka), pijacu i kanale koji podsećaju na Holandiju. U gradu se nalaze raznovrsne holandske kolonijalne zgrade, uključujući -{Cupchiik coliseum}-.
U gradu postoji veliki dijapazon religioznih građevina što doprinosi etničkoj različitosti. Postoje dve sinagoge, nekoliko džamija, dva mandira, holandska reformistička crkva i rimokatolička Katedrala Svetog Petra i Pavla sagrađena 1885. godine od drveta. Veruje se da je to najveća drvena zgrada u Americi, međutim trenutno je zatvorena zbog popravki i restauracija.
Demografija
Paramaribo ima oko 250.000 stanovnika, što je više od polovine stanovništva Surinama.
Paramaribo je poznat po svom raznovrsnom etničkom sastavu, uključujući Indijce, Kreole, Marone, Javance, američke indijance, Kineze i Evropljane (uglavnom holandskog i engleskog porekla).
Ekonomija
Najznačajniji izvozni proizvodi ovog grada su zlato, boksit, šećerna trska, pirinač, kakao, kafa, rum i tropsko drveće. Cement i boje se proizvode u gradu.
Ima mnogo hotela u gradu, od kojih je glavni Torarica Hotel, koji ima kazino i obično se smatra najboljim i najvećim hotelom u Surinamu. Ostali hoteli su: Ambassador, Combi Inn, De Luifel, Eco-Resort, Fanna Guesthouse, Guesthouse Amice, Hotel Savoie, Krasnapolsky, Lisa's Guesthouse, Solana Guesthouse i YMCA Guesthouse.
Prevoz
Grad opslužuje Internacionalni aerodrom Johan Adolf Pengel i -{Zorg-en-Hoop}- za lokalne letove.
Kultura
Nedeljom i praznicima održava se popularno takmičenje ptica pevačica. Crne tvatve (Oryzoborus crassirostris) su najčešći takmičari.
Surinam ima samo jedan bioskop i on se nalazi u glavnom gradu.
Sport
Paramaribo je mesto rođenja nekolicine fudbalskih igrača; neki od njih su kasnije ušli u reprezentaciju Holandije:
Bandar Seri Begawan
Bandar Seri Begawan (malajski: بندر سري بڬاوان ) sve do 1970. zvan Grad Brunej je glavni i najveći grad Sultanata Brunej od 27 285 stanovnika, u užem centru grada, u široj okolici živi 81 500 ljudi.
Geografske karakteristike
Grad leži duž obala rijeke Brunej blizu njenog ušća u Zaljev Brunej koji je dio Južnog kineskog mora, na sjevernoj obali otoka Borneo.
Kamendol
Kamendol je naselje u opštini Grocka u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1067 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1372 stanovnika).
Bandar Seri Begawan
Historija
Kako je Brunej od 1888. pa sve do 1984. bio britanski protektorat njegov formalni vladar sultan Hashim i njegova prijestolnica dijelila su sudbinu sa metropolom. Pa je grad je za vrijeme Drugog svjetskog rata pretrpio velika razaranja, tako da je nakon rata nanovo izgrađen.
Bandar Seri Begawan je tek 1984. postao glavni grad nezavisnog Bruneja.
Kamendol
Istorija
Kamendol je starije naselje. Po predanju selo je dobilo prve stanovnike krajem 17. veka, a prve kuće su bilae oko izvorišta potoka Kamendola, odakle se selo postepeno širilo niz potok. Priča se, da su se nekada, kada ovde nije bilo naselja, već guste šume, sreli na putu dvoji svatovi, na mestu gde je kuća Milojka Petronijevića, pa kako se nisu jedni drugima hteli skloniti s puta, potuku se i izginu. Na mestu pogibije kamen, i kako je kamen bio u dolu-dolini, to se po ovome i mesto nazove Kamendo (Kamendol). lijevo|bezokvira Prvi doseljenici bili su neki Vidosav, Sima i Lipša. Od Vidosava su današnji Vidosavljevići (Brzaci) Oni pričaju da je njihov poedak Vidosav došao iz Vasojevića u Studenicu, a iz Studenice u Kamendo. Andrijevići (Rašići) su potomci nekog Sime koji je starinom iz Korita, odakle je došao u Studenicu, gde sa porodicom zadržao kratko vreme. Sima je sa kaluđerima nosio ćivot Svetog Kralja i sa njima je došao u manastir Rajinovac. Đorđevići su poreklom iz okoline Višnjice kraj Dunava i prezivali su se Gavrilović. Pošto su učestvali 1739. godine u borbama protiv Turaka, po propasti austrijskih snaga i ponovnom dolasku turskih vlasti, u strahu od odmazde, menjaju prezime u Đorđević i sele se u Kamendol.
Bandar Seri Begawan
Znamenitosti, kultura i školstvo
left|thumb|240px| [[Džamija sultana Omara Ali Saifudina]] Najveća atrakcija grada je Džamija sultana Omara Ali Saifudina, podignuta 1958. od talijanskog mramora, jedna od najvećih u jugoistočnoj Aziji. Uz nju su to i Kraljevska palača (Istana Nurul Iman), i stadion Hassanal Bolkiah. Bandar Seri Begawan ima univerzitet, koji je osnovan 1985.
Privreda
Bandar Seri Begawan je u svojoj ne tako dalekoj prošlosti bio centar trgovine poljoprivrednog kraja, i velika luka.
Kamendol
Istorija
Po aračkim spiskovima Kamendo je imao 1818. godine i 1822. g. 12 kuća Godine 1846. selo je imalo 29 kuća a po popisu iz 1921. godine u selu su bile 162 kuće sa 1166 stanovnika. (podaci krajem 1921. godine).
Bandar Seri Begawan
Privreda
Nakon otkrića velikih količina nafte još prije Drugog svjetskog rata - točnije od 1926. potpuno se izmjenila ekonomija Bruneja i grada. Tako da je današnji Bandar Seri Begawan financijsko trgovački centar u kojoj je većina poslova vezana uz naftu.
Bandar Seri Begawan ima međunarodni Aerodromom Brunej (IATA: BWN, ICAO: WBSB) 11 km od centra grada.
Kamendol
Demografija
U naselju Kamendol živi 862 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,7 godina (42,0 kod muškaraca i 43,3 kod žena). U naselju ima 307 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,48.
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Neferkare Tereru
Neferkare Tereru je kralj Sedme dinastije drevnog Egipta u Prvom prijelaznom periodu. Njegovo ime se spominje samo u Abydoskom popisu kraljeva.
NGC 923
NGC 923 je galaksija u zviježđu Andromeda.
Neferkahor
Neferkahor je kralj Sedme dinastije drevnog Egipta u Prvom prijelaznom periodu. Njegovo ime se spominje samo na Abydoskom popisu kraljeva i na jednom cilindričnom pečatu.
Natalie Clifford Barney
Natalie Clifford Barney (31. oktobar, 1876. – 2. februar, 1972.) bila je američko-francuska spisateljica koja je živela, pisala i držala književni salon u Parizu. Pisala je poeziju, memoare i epigrame, ali verovala je da je njen život njeno pravo umetničko delo.
Živela je otvoreno kao lezbejka i počela je da objavljuje ljubavne pesme posvećene ženama pod svojim pravim imenom još 1900. godine. Podržavala je feminizam, paganizam i pacifizam. Suprotstavljala se monogamiji i imala je puno istovremenih dugih i kratkih veza, uključujući i vezu koja se stalno prekidala i nastavljala sa pesnikinjom Renée Vivien i vezu sa slikarkom Romaine Brooks, koja je trajala 50 godina. Njene ljubavne veze poslužile su kao inspiracija za mnoge romane, od provokativnog francuskog bestselera Idylle sapphique  do The Well of Loneliness , verovatno najčuvenijeg lezbejskog romana 20. veka.
Biografija
thumb|left|200px| Natalie Barney sa 13 godina. Portret je uradila njena majka Alice Pike Barney
Natalie Barney je bila ćerka Alberta Clifforda Barneya, sina bogatog proizvođača vozova iz Daytona i slikarke Alice Pike Barney. Kada je imala šest godina njena porodica je provodila leto u New York u hotelu gde je Oscar Wilde držao predavanje u toku svoje američke turneje. Dok je bežala od grupe dečaka Wilde ju je pokupio, zaštitio, a zatim joj je ispričao priču. Narednog dana Wilde se pridružio njoj i njenoj majci na plaži i taj razgovor je promenio Alicein život, ohrabrujući je da se bavi umetnošću uprkos neslaganju njenog muža. Mnoge njene slike se danas nalaze u Smithsonian American Art Museumu.
Kada joj je bilo 10 godina njena porodica se preselila u Washington, D.C., provodeći leta u Bar Harboru. Kao ćerka jedne od najbogatijih porodica u gradu, koja se nije ponašala u skladu sa konvencijama, Natalie je često dospevala u novine. Jedan članak govori o tome da je ujahala u Bar Harbor galopirajući na jednom konju dok je drugog vodila na uzici, jašući pritom raširenih nogu, a ne sa strane.
I sama Barney je doprinela jednim poglavljem romanu Idylle sapphique, u kome opisuje kako se spušta na Lianeine noge u pozorištu, dok gledaju Sarahu Bernhardt u ulozi Hamleta. U pauzi Natalie, koja u romanu nosi ime „Flossie“ upoređuje položaj Hamleta i žena: „Šta mogu da urade žene, koje osećaju strast za akcijom, kada ih nemilosrdna Sudbina drži u lancima? Sudbina nas je učinila ženama u vreme kada je zakon muškaraca jedini zakon koji se priznaje.“ I sama je napisala jedan epistolarni roman o njihovoj vezi, pod nazivom Lettres à une Connue (Pisma bivšoj poznanici). Iako nije uspela da nađe izdavača i kasnije ga je ocenila kao naivan i nespretan, roman je važan zbog toga što sadrži diskusiju o homoseksualnosti, koju Natalie Barney smatra prirodnom i poredi je sa albinizmom „Moja homoseksaulnost nije greh, nije odluka i ne povređuje nikog.“
Renée Vivien
thumb|right| [[Renée Vivien.]]
Novembra 1899. godine, Natalie Barney sreće pesnikinju Pauline Tarn, poznatiju pod pseudonimom Renée Vivien. Vivien se odmah zaljubila u Natalie, dok je Natalie ostala fascinirana njome tek kada je čula Vivien kako recituje jednu od svojih pesama. Njihova ljubavna veza je za njih predstavljala i kreativnu razmenu koja ih je inspirisala da pišu. Barney je davala feminističku podlogu koju je Vivien razrađivala u svojoj poeziji. Usvojile su imaginaciju simbolista i konvencije dvorske ljubavi da bi opisale ljubav između žena i nalazile su primere heroina u istoriji. Sapfo je imala na njih posebno veliki uticaj. Učile su grčki da bi mogle da čitaju sčuvane fagmente njene poezije u originalu i obe su napisale po dramu o njenom životu.
Vivien je verovala u vernost, dok Natalie to nije želela da prihvati. Godine 1901., kada je Barney bila u poseti svojim roditeljima u Washingtonu, Vivien je prestala da odgovara na njena pisma. Barney je godinama pokušavala da je vrati. Pomirile su se tek 1904. godine, kada joj je Natalie poslala pesmu Je me souviens (Sećam se) o njihovoj ljubavnoj vezi. Posle pomirenja putovale su zajedno na Lezbos, gde su neko vreme živele srećno zajedno. Planirale su da osnuju pesničku školu za devojke, nalik na onu koju je Sapfo držala oko 2.500 godina ranije. Uskoro je, međutim, Vivien dobila pismo od svoje ljubavnice Hélène, baronice de Zuylen de Nyevelt i rešila je da ode u Konstantinopolj da raskine sa njom. Trebalo je da se Natalie i ona nađu u Parizu nakon toga, ali ostala je sa baronicom. Ovo je bio njihov konačni raskid.
U narednim godinama zdravlje Vivien se drastično pogoršalo. Colette, njena prijateljica i komšinica, je zabeležila da je Vivien puno pila, a potom ispirala usta parfemom da se ne bi osetio zadah alkohola, i da gotovo ništa nije jela. . Na osnovu ovih navoda mnogi su kansije tumačili da je Vivien bila anoreksična, mada ova dijagnoza nije postojala za vreme njenog života. Vivien je, takođe, bila navučena na sedative, a 1908. godine je pokušala samoubistvo laudanumom. Naredne godine je umrla. Barney je pedeset godina kasnije pisala: „''Nije mogla da bude spašena. Njen život je bio dugo amoubistvo. Sve se pretvaralo u prah i pepeo u njenim rukama.“ ''
Poezija i drame
Kritika je bila generalno pozitivna, međutim izbegavalo se pominjanje lezbejskih tema. U nekim kritikama pesme su čak i krivo pokazane, kao na primer u Wachington Mirror, koji je objavio da Barney „piše ode o muškim usnama i očima, i to ne kao početnica“. Međutim, u žutoj štampi se pojavio naslov Sappho Sings in Washington (Sapfo peva u Washingtonu), koji je naveo njenog oca da kupi i uništi preostale primerke knjige, kao i štamparske ploče.
Da bi izbegla očevo protivljenje, Barney je svoju sledeći knjigu Cinq petits dialogues grecs (Pet malih grčkih dijaloga) objavila pod pseudonimom Tryphé. Prvi dijalog je smešten u antičkoj Grčkoj i sadrži dugačak opis Sapfo, koja je „vernija svojoj nestalnosti, nego drugi svojoj vernosti“. Ostali dijalozi govore o prednosti paganizma nad hrišćanstvom. Godine 1902. umire njen otac i ostavlja joj znatno bogatstvo. Time je bila oslobođena od potrebe da krije svoj identitet i više nije koristila pseudonime.
Barney nije shvatala svoju poeziju jednako ozbiljno kao Vivien; govorila je da joj je jedina ambicija da od svog života stvori poeziju. . Njene predstave su izvođene jedino u njenom vrtu u amaterskoj produkciji i često im je nedostajala koherentnost radnje. Posle 1910. godine pisala je uglavnom samo epigrame i memoare, po kojima poznatija. Poslednja knjiga poezije Poems & Poemes:Autres Alliances pojavila se 1920. godine.
Salon
Barney je vodila salon – nedeljno okupljanje na kome se diskutovalo o književnosti, muzici, umetnosti i drugim temama - preko 60 godina. Njena namera je bila da da podršku spisateljicama, dok je istovremeno primala i najznačajnije muške pisce svog vremena.
Salon je nastao iz okupljanja koje je Barney držala u svojoj kući u Neuilly-sur-Seine u prvim godinama 1900-ih, koja su se sastojala od čitanja poezije, pozorišnih nastupa (u kojima je ponekad učestvovala Colette), a jednom je igrala i Mata Hari, koja je u vrt ujahala kako Lady Godiva na belom konju.
right|thumb|150px| Dvospratni pavillon u Rue Jacob 20.
Godine 1909. napustila je Neuilly i iznajmila pavillon u Rue Jacob, 20 u Quartier latin u Parizu, gde je držala salon do kasnih 1960-ih. U produžetku pavillona nalazio se vrt sa dorskim „Hramom prijateljstva“ u jednom uglu. Česti gosti u ovo vreme bili su Pierre Louÿs, Paul Claudel, Philippe Berthelot i prevodilac J. C. Mardrus.
Za vreme Prvog svetskog rata u salonu su se okupljali protivnici rata. Henri Barbusse je jednom čitao delove svog anti-ratnog romana Le Feu, a Barney je vodila Kongres žena za mir. Među posetiocima za vreme rata bili su i Oscar Milosz, Auguste Rodin i pesnik Alan Seeger, koji je tu dolazio na odsustva iz Legije stranaca do svoje smrti 1916.
Ranih 1920-ih Ezra Pound je bio čest gost i blizak prijatelj Natalie. Njih dvoje su planirali da daju finansijsko izdržavanje Paulu Valéryu i T. S. Eliotu, kako bi ovi mogli da prestanu da rade i da se posvete samo svom pisanju, međutim Valéry je našao drugog patrona, a Eliot je odbio grant. Pound je upoznao Natalie sa avangardnim kompozitorom George Antheilom, koji je u njenom salonu održao premijeru svoje Simfonije za pet instrumenata, kao i Prvi gudački kvartet, iako je Natalie naginjala više tradicionalnoj muzici. thumb|left|150px|Hram prijateljstva u Rue Jacob, 20
Godine 1927. Barney je osnovala Académie des Femmes (Akademiju žena), kao odgovor na Francusku akademiju, koja u to vreme nije imala nijednu ženu u sastavu. Među članicama su se našle Colette, Gertrude Stein, Anna Wickham, Rachilde, Lucie Delarue-Mardrus, Mina Loy, Djuna Barnes i (posthumno) Renée Vivien. Akademija žena nije bila formalna organizacija. Čitanja su se održavala kao deo redovnog salonskog okupljanja petkom.
Drugi posetioci salona u toku 1920-ih bili su André Gide, Anatole France, Max Jacob, Louis Aragon i Jean Cocteau, zatim od pisaca na engleskom jeziku: Ford Madox Ford, W. Somerset Maugham, F. Scott Fitzgerald, Sinclair Lewis, Sherwood Anderson, Thornton Wilder, T. S. Eliot i William Carlos Williams, zatim, nemački pesnik Rainer Maria Rilke, bengalski pesnik Rabindranath Tagore, novinarka Janet Flanner, noinarka i aktivistkinja Nancy Cunard, onda Harry Crosby, Peggy Guggenheim, Mercedes de Acosta je dovela Gretu Garbo, Sylvia Beach, slikarka Tamara de Lempicka, Marie Laurencin i Isadora Duncan. Godine 1929. Natalie je nacrtala dijagram za svoju knjigu Aventures de l’Esprit sa preko 100 imena ljudi koji su posetili njen salon. Prva polovina knjige sadrži sećanja na 13 muškaraca koji su dolazili u salon, a druga polovina je imala po jedno poglavlje posvećeno članicama Akademije žena. Izdavač, međutim, nije ispoštovao ovaj rodni balans na koricama knjige, gde su navedena 7 imena muškaraca, a zatim dodato: „''... et quelques femmes. “ (... i neke žene.'')
Od modernista koji su boravili u Parizu, Ernest Hemingway nikada nije posetio salon. James Joyce je dolazio par puta, ali nije bio zainteresovan. Marcel Proust nikada nije bio na okupljanjima petkom, ali je jednom bio u Rue Jacob 20 da bi razgovarao sa Natalie o lezbejskoj kulturi u sklopu istraživanja za „U potrazi za izgubljenim vremenom“. Njegova poseta je bila više puta odlagana zbog njegog lošeg zdravlja, a kada se napokon desila, bio je isuviše nervozan da bi pokrnuo temu zbog koje je došao.
Epigrami i romani
Èparpillements  (1910.) bila je njena prva zbirka pensées – bukvalno, misli. Ova književna forma bila je povezana sa francuskom salonskom kulturom u 17. veku. Natalie je pisala kratke pensées, koji su obično bili epigrami od jedne rečenice, poput „Ima više zlih ušiju nego zlih jezika.“ ili „Biti u braku znači ne biti ni sam, ni sa nekim.“
Barney je 1920. izdala Pensées d'une Amazone (Misli Amazonke), njen najotvoreniji politički rad. U prvom delu razvija feminističke i pacifističke teme, opisujući rat kao „nevoljno i kolektivno samoubistvu uvedeno od strane muškarava“. U ratu, kaže, „muškarci su očevi smrti, kao što su žene majke života: hrabro i bez izbora“. Epigramska forma otežava da se razume njeno stanovište; ideje su predstavljene samo da bi bile odbačene, a neke misli se kose sa drugima. Neki kritičari tumače da Natalie tvrdi da se agresija koja vodi do ratova vidi u svim muškim odnosima.
Drugi deo Pensées d'une Amazone sadrži istorijske spise o homoseksualnosti sa njenim komentarima. Pokrila je takođe i teme koje se tiču alkohola, prijateljstva, starosi, književnosti.
The One Who is Legion, or A.D.'s After-Life (1930.) je njena jedina knjiga napisana na engleskom i ujedno njen jedini roman. Knjigu je ilustrovala Romaine Brooks. Govori o osobi, poznatoj jedinko po inicijalima A.D., koja je izvršila samoubistvo i koja je vraćena u život kao hermafrodit. A.D. čita knjigu o svom životu. Knjiga u knjizi pod naslovom The Love-Lives of A.D.  je zbirka himni, pesama i epigrama, vrlo sličnim drugim delima Natalie.