cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Đirokastra
Povijest
Gjirokastra je stari grad sa tragovima ljudske naseljenosti koja datira unazad do prvog stoljeća pne.. Nalazi se na padinama Mali i Gjerë („Široke planine”). Grad je vjerojatno osnovan negdje u 12. stoljeću oko tvrđave na brdu. Pod vladavinom Bizanta, razvio se u glavni tržišni centar poznat kao Argyropolis („Srebrni grad”) ili Argyrokastron („Srebrni zamak”). Bio je dio Epirska Despotovine u 14. stoljeću, prije nego što je prešao u otomanske ruke 1417. godine. Zauzeo ga je 1811. Ali paša i u kasnom 19. stoljeću postao je središte otpora turskoj vladavini. Skupština u Gjirokastri, ključni događaj albanskog oslobodilačkog pokreta, je ovdje održana 1880. godine.
Godine 1914. Jorgos Hristakis Zografos bivši ministar vanjskih poslova Grčke objavio je u Gjirokastri stvaranje samostalne države Sjeverni Epir, koji su većinom naseljavali Grci. Gjirokastra je proglašena za glavni grad samostalne države, iako je nastupajući Prvi svjetski rat uništio državu, koju su osvojile francuske trupe, da bi je kasnije poklonile Albaniji, 1918. godine.
Za vrijeme balkanskih ratova, Prvog svjetskog rata i Drugog svjetskog rata, Gjirokastru su u raznim prilikama osvajali Italija, Grčka i Njemačka prije nego što je vraćena pod stalnu albansku kontrolu 1944. Poslijeratni komunistički režim razvio je grad kao industrijski i tržišni centar, i podigli su ga u status „grada muzeja” zahvaljujući činjenici da je on bio rodno mjesto diktatora Envera Hoxhe. Gjirokastra je pretrpjela tešku ekonomsku krizu po okončanju komunističke vladavine 1991. Naročito ju je 1997. pogodio kolaps "", koje su destabilizirale cjelokupno albansko gospodarstvo. Nasilni antivladini protesti odvijali su se u gradu; 16. prosinca 1997. godine, Hoxhinu rodnu kuću su dignuli u zrak nepoznati antikomunistički napadači. Stanovništvo grada je opalo od 1990-ih, a mnogi Grci su se odselili u Grčku. Međutim, još uvijek je značajno njihovo prisustvo u gradu s velikim kulturnim utjecajem.
Gospodarstvo
Gjirokastra je glavni grad Gjirokastërskog okruga, jednog od 12 okruga u Albaniji. On je pretežito tržišno središte sa nešto industrije, pretežno prehrambene, kožne i tekstilne.
Kultura i zanimljivosti
thumb|desno|250px|[[United States Air Force Lockheed T-33 izviđački zrakoplov prizemljen u prosincu 1957. godine, u Gjirokastri.]]
Pirimidin-dezoksinukleozid 1'-dioksigenaza
Pirimidin-dezoksinukleozid 1'-dioksigenaza (, dezoksiuridin-uridinska 1'-dioksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom 2'-dezoksiuridin,2-oksoglutarat:kiseonik oksidoreduktaza (1'-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Đirokastra
Kultura i zanimljivosti
Kada je grad prvi put nominiran za upis na listu mjesta Svjetske baštine 1988. godine, stručnjacima je zasmetao veliki broj modernih građevina koje su remetile izgled starog grada. Povijesna jezgra je konačno upisana 2005. godine, 15 godina poslije prve nominacije.
Pirimidin-dezoksinukleozid 1'-dioksigenaza
Za rad ovog enzima se neophodni Fe2+ i askorbat.
McDonnell Douglas
Mekdonel Daglas (McDonnell Douglas) je bio veliki američki proizvođač aviona.
Kompanija je nastala 28. aprila 1967. godine spajanjem dve velike fabrike aviona: Daglasa (proizvodio uglavnom civilne avione, osnovan 1920) i Mekdonela (proizvodio vojne avione, osnovan 1928).
Kompanija se 1997. godine ujedinila sa Boingom. Ime "Mekdonel-Daglas" je tako prestalo da postoji ali je nova kompanija, pod imenom Boing zadršao MDD-ov logotip.
Milano (razvrstavanje)
Milano se može odnositi na:
Oceana, West Virginia
Ošijana je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.394, što je 156 (-10,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Historija Bosne i Hercegovine (1463–1878)
Osmanlijsko razdoblje Bosne i Hercegovine traje od 1463. godine i uspostavljanja Bosanskog sandžaka do 1878, kada je Austro-Ugarske anektirala Bosnu i Hercegovinu. Dolazak Osmanlija je vjerovatno najvažniji događaj u historiji Bosne i Hercegovine, i imao je ogromne vjerske, jezičke, kulturne, političke, i vojne posljedice za to područje. Za vrijeme osmanlijske vladavine islam i judaizam se po prvi put značajno pojavljuju u Bosni dok se pravoslavlje širi na čitav prostor današnje države. Političari i mislioci bosanskog porijekla imaju uticaj na tok historije daleko van granica njihove domovine, dok u samoj Bosni su utemeljeni gradovi poput Sarajeva i Mostara, a sa njima i izgrađeni impresivni arhitektski objekti poput Starog Mosta i Ferhadije džamije. Savremene granice Bosne i Hercegovine također potiču iz ovog doba.
Krstjani i bivši krstjani (kriptokrstjani koji su u doba posljednja dva bosanska kralja bili prisiljeni pokatoličiti se) prigrlili su islam. Korijeni masovne islamizacije su u prethodnih 250 godina vjerskih sukoba između Rimokatoličke crkve i Crkve bosanske, koji su se događali usporedno s opetovanim političkim i vojnim napadima ugarsko-hrvatskih kraljeva na Bosnu. Bosanski kmetovi, koji su morali nositi gospodarski teret kako trajnih sukoba između domaćih feudalaca tako i ratova protiv ugarsko-hrvatskih kraljeva, bili su krajnje nezadovoljni svojim položajem i otvoreni za vještu osmansku promidžbu koja im je obećala ukidanje kmetstva i bolje uvjete života. Bilo je nekih sličnosti u doktrini i načinu prakticiranja vjere između islama i Crkve bosanske. Neki povjesničari iznijeli su tvrdnju da su širenju islama pridonijeli islamski asketski redovi, primjerice derviši. Mladi ljudi koji se lako prilagođavaju prelazili su na islam iz oportunizma te često dostizali visoke državne i vojne položaje što je privuklo njihove rođake i poznanike. Za niže plemstvo prelazak na islam mogao je značiti dobivanje zemlje kao nagradu za vojnu službu, a za seljake smanjenje davanja zemljoposjednicima i državi. Prijelaz na islam značio je za vođe polunomadskih Vlaha smanjenje ili brisanje porezne obveze, ali su za uzvrat morali obavljati određenu vojnu službu. Za relativno malobrojne trgovce i obrtnike u gradovima prednosti promjene religije bile su očite jer su Osmanlije vojno, upravno i vjerski bili koncentrirani u gradovima.
Uspon otomanske vlasti
Nakon pada Bosanskog Krljevstva, Osmanlijama je trebalo nekoliko desetljeća da konsolidiraju svoju vlast. 1482. je tako slomljen otpor lokalnih velikaša u Hercegovini.
Prve godine osmanlijske vlasti u Bosni je karakterizirala borba za prevlast između Osmanlija i Mađarske, pri čemu su obje strane neko vrijeme pokušavali instalirati svoje pretendente na bosanski prijesto - Osmanlije Matiju Kotromanića, a Mađari Nikolu Iločkog. Otpor posljednjih domaćih velikaša u Hercegovini je, pak, slomljen 1482. godine, nakon čega je i ta oblast prešla pod osmansku vlast.
Mađarske snage su povremeno vršile pohode i preotimale otomanske posjede, ali je njihov otpor konačno slomljen početkom 16. vijeka. 1521. godine je Mađarska izgubila Beograd, a zajedno s njom i Srebreničku banovinu, a 1526. u bitci kod Mohača uništena mađarska država. Njeni ostaci su se stavili pod zaštitu dinastije Habsburg, koja je preuzela i bivše mađarske posjede u Bosni. No, ta je vlast bila kratkog vijeka, jer Osmanlije nezadrživo napreduju prema zapadu, osvajajući Jajce te velike Like, Slavonije i Dalmacije u današnjoj Hrvatskoj.
Osmanlije svoje uspjehe prije svega duguju postojanju snažne centralne vlasti koja je uvijek mogla mobilizirati daleko više ljudstva, te ih držati pod čvršćom disciplinom od rascjepkanih feudalnih državica tadašnje Evrope. Za tako nešto su također bile nužno osigurati stalan i pouzdan izvor financijskih sredstava. U slučaju Osmanskog Carstva su to bila osvajanja susjednih država, kao i porezi, pri čemu su nemuslimanski podanici Carstva bili u inferiornom položaju prema muslimanima. Zbog toga se u BiH u prvim vijekovima osmanske vlasti traje postupan, ali neumitan proces prelaženja na islam, koji je za posljedicu imao potpuni nestanak krstjanske zajednice, dok su se od kršćanskog stanovništva očuvali jedino katolici i pravoslavci.
Godine 1580. je osmanska vlast u Bosni reogranizirana kroz osnivanje Bosanskog ejaleta (vilajeta). U tom periodu se snaga osmanske centralne vlasti, s jedne strane, odlikukje snažnim poreznim i drugim pritiskom na lokalno stanovništvo, ali isto tako uspostavljanjem mira i relativnog blagostanja koje je iza sebe ostavilo brojne vrijedne kulturne i druge spomenike. BiH je u tom periodu doživjela i dolazak sefardskih Židova koji su u njoj našli utočište nakon progona iz Španije.
Krajem 16. vijeka se otomanski prodor na zapad usporava nakon što Habsburgovci jačaju centralnu vlast na svojim posjedima, i organiziraju sistem vojničkih kolonija poznat kao Vojna Krajina. U 17. vijeku na toj granici traju povremeni sukobi s neodlučnim rezultatom, dok nakon iscrpljujućeg kandijskog rata s Mletačkom republikom Otomansko carstvo gubi dio teritorija Bosanskog ejaleta koji će kasnije postati dio današnje Hrvatske.
Stagnacija i nestanak otomanske vlasti
Prekretnicu u otomanskoj historiji je predstavljao poraz pod Bečom 1683. godine, nakon čega su Habsburgovci tokom dugotrajnog rata Osmanlijama preoteli Mađarsku i Slavoniju, dok su Mlečani iz Dalmacije također izvršili prodore u tadašnje bosanske teritorije. Ti gubici su potvrđeni mirom u Sremskim Karlovcima 1699. godine. Teritorijalni gubici su se nastavili i temeljem Požarevačkog mira iz 1718. kada je ustanovljena trajna granica između tadašnjih mletačkih posjeda u Dalmaciji i Osmanskog carstva - te koja će poslije biti temelj današnjih južnih granica BiH. Istim mirovnim ugovorom Habsburgovci su preuzeli dio današnjeg teritorija BiH, ali su ih morali napustiti nakon poraza u ratu 1739. godine.
Ti su događaji imali važne posljedice na historiju BiH. Iz izgubljenih otomanskih teritorija je veliki dio prognanog muslimanskog plemstva našao utočište u Bosni. Isto tako je gubitak bogatih područja u Mađarskoj oslabio otomanske financije, a samim time i centralnu vlast. S druge strane su lokalni otomanski feudalci to nastojali nadoknaditi pojačanim tlačenjem kršćanskog stanovništva ili raje, što je dovelo do sve većeg broja ustanaka i prebjega na habsburšku, odnosno mletačku teritoriju.
U 18. vijeku se javljaju i prve pobune lokalnog muslimanskog plemstva protiv centralne vlasti. Djelomično nastojeći suzbiti nezadovoljstvo, centralna vlast čini manje ustupke lokalnim feudalcima, dajući im široku autonomiju kroz postojeći sistem kapetanija.
Godine 1788. su Bosnu i Hercegovinu, u savezu s Rusijom, pokušali osvojiti Austrijanci, ali je taj pokušaj, najviše zbog diplomatskog pritiska drugih evropskih sila i krize izazvane izbijanjem francuske revolucije, 1791. završio samo manjom korekcijom granice u današnjoj Sjeverozapadnoj Bosni, koja i danas dijeli Hrvatsku i BiH.
Osmanlijsko Carstvo, koje je početkom 19. vijeka bilo u savezu s Napoleonom, gubi još jedan rat s Rusijom. Otomanski sultani postaju svjesni da su nužne reforme vojske i državne uprave kako bi im se država mogla ravnopravno mjeriti s evropskim silama. Takva nastojanja u mnogim dijelovima Carstva, uključujući Bosnu, izazivaju otpor konzervativnih krugova i lokalnog plemstva.
1813. godine sultan pokušava skršiti taj otpor, te šalje u Bosnu Siliktar Ali-pašu, koji je imao zadatak da započne proces ukidanja kapetanija u Bosni. Sultan uskoro šalje veliku vojsku, sačinjenu od turskih i albanskih vojnika da pokore Sarajevo, a također 1820. godine izvršeni su napadi na Mostar i Srebrenicu, te su ubijena dva kapetana: iz Banja Luke i Dervente.
Dodatni poticaj osmanlijskim reformama su bili srpski ustanci, kojim je Srbija dobila autonomiju 1815., isto kao i ustanak Grka koji je počeo 1821. Novi sultan Mahmut II.,1826. godine vrši veliku reformu vojske i pokolj janjičara. Godine 1831. diže se bosanski feudalci na čelu sa Husein-kapetanom Gradaščevićem započinju veliku pobunu kojoj je cilj ishoditi autonomiju Bosne. Te iste godine bosanska vojska, sa Husein-kapetanom Gradaščevićem na čelu, osvaja Travnik i zarobljava vezira, te ga javno ponižava, tjerajući ga da skine novu "reformsku" odjeću i obuče tradicionalnu nošnju. Zatim, bosanska vojska od preko 25.000 vojnika nanosi veliki poraz Velikom veziru na Kosovu, a 12. septembra 1831. godine, u Sarajevu, i zvanično proglašava autonomiju Bosne, iako je diplomatski poručeno sultanu da će se i dalje on smatrati vrhovnim vladarom Bosne.
Sultan, potom, uspijeva da unese neslogu među Bošnjake, i pridobija na svoju stranu Ali-agu Rizvanbegovića i Smail-agu čengića, te šalje veliki vojni kontigent od preko 30.000 vojnika na Sarajevo, te bosanska vojska doživljava veliki poraz u maju 1832. godine. Husein-kapetan Gradaščević se povlači u Austriju. Godine 1836. nekoliko kapetana iz okoline Bihaća diže pobunu, koja je bila krvavo ugušena od strane vojnih trupa iz Anatolije. Sljedeća velika pobuna se desila 1840. godine, kada je ponovo Vezir bio istjeran iz Travnika, ali i ta pobuna biva uskoro ugašena od strane regularnih osmanlijskih trupa. 1850. godine sultan salje u Bosnu Omer-pašu Latasa, koji do kraja 1850. godine uspostavlja potpunu kontrolu nad Bosnom i ukida kapetanije, te uvodi novi sistem vlasti, koji je dijelio zemlju u 9 oblasti, od kojih je svaka bila pod vlašću kajmakama.
U istom periodu u susjednoj Hrvatskoj se javlja ilirski pokret, koji će se početi zalagati za prisajedinjenje otomanske BiH u jednu veliku južnoslavensku državu. U susjednoj Srbiji tamošnji nacionalni pokret lokalno kršćansko, pogotovo pravoslavno, stanovništvo počinje smatrati dijelom srpske nacije. Nešto kasnije hrvatski nacionalisti počinju Bosnu, uključujući njeno muslimansko stanovništvo, smatrati dijelom hrvatske nacije i države.
Sve to, kao i postojanje de facto nezavisnih Srbije i Crne Gore, kao i sve gora ekonomska situacija u Bosni, dovela je do sve češćih pobuna kršćanske raje u BiH. One 1875. eskaliraju u hercegovački ustanak, koji se širi na teritorij Bosne. Slijedeće godine na stranu ustanika interveniraju Srbija i Crna Gora, a da bi te države spasila otomanske odmazde, intervenira i Rusija čije snage dopiru pred Istanbul.
Nastojeći spriječiti Rusiju da preuzme potpunu kontrolu nad Balkanu, ostale evropske sile sazivaju Berlinski kongres. Njime je, između ostalog, formalno potvrđen suverenitet Otomanskog carstva nad BiH, ali, u svrhu zaštite kršćanskog stanovništva, odlučeno da vlast nad tim područjem, kao i nad Sandžakom, provodi Austro-Ugarska. Lokalni muslimanski feudalci i dijelovi otomanskih garnizona su se u ljeto 1878. tome pokušali suprotstaviti oružjem, ali je taj otpor brzo ugušen.
Kultura u otomanskom periodu
Britanski povjesničar Noel Malcolm ocenjuje ovakve tvrdnje kao slijepe predrasude:
Malcolm podseća da je još vrlo teško donijeti pravu ocjenu tih bosanskih spisa, koje poznaje samo šacica znanstvenih stručnjaka u cijelom svijetu. Malo ih je dosad prevedeno, a mnogi spisi postoje samo u izvornom rukopisu. Prije nego što je pocelo uništavanje Sarajeva granatama 1992. godine, u Gazi Husrev-begovoj biblioteci bilo je 7500 rukopisa, u Orijentalnom institutu 5000, u Historijskom arhivu 1762 a u Nacionalnoj biblioteci 478. Već se iz samih ovih brojeva dade zaključiti da Bosna pod otomanskom vlašcu nije bila kulturna pustoš, a mnoga djela bosanskih pisaca, na turskom, arapskom i perzijskom jeziku, čuvaju se u pojedinim zbirkama u Istanbulu, Beču, Kairu i drugim mjestima. Posebnu je pozornost privukao odredeni način pisanja, takozvana aljamiado-književnost. To su djela napisana na bosanskom jeziku, ali arapskim pismom. Aljamiado se sastoji od razne poezije pisane arapskim klasičnim metrima: vjerske poezije, pjesama na moralne i društvene teme, pa i erotskih ljubavnih stihova. Među pjesnicima bilo je poglavara derviških redova, vojnika i žena. Jedan aljamiado-pisac, Muhamed Hevaji Uskufi (umro 1651.), sastavio je i bosansko-turski rječnik u stihovima, jedan od najstarijih rječnika od svih južnoslavenskih jezika.
Sve vrijeme turske vladavine, begovi u Bosni i dalje su pisali bosanskom varijantom ćirilice, bosančicom, a tri stoljeća služili su se njome i franjevci, u tiskanim djelima i u rukopisima. U Bosni se prilično vodilo računa o jeziku, pa je Mauro Orbin u Kraljevstvu Slavena 1601. zapisao: "Od svih naroda koji govore slavenski, Bosanci imaju najglađi i najelegantniji jezik; i diče se činjenicom da jedini oni dan-danas paze na čistotu slavenskoga jezika."
Za vrijeme otomanske vladavine su posebno žive bile dekorativne umjetnosti, kao što su kaligrafija i slikanje minijatura.
Ghārib Qurshān, Hajjah
Ghārib Qurshān je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Hiosciamin (6S)-dioksigenaza
Hiosciamin (6S)-dioksigenaza (, hiosciaminska 6beta-hidroksilaza, hiosciaminska 6beta-dioksigenaza, hiosciaminska 6-hidroksilaza) je enzim sa sistematskim imenom L-hiosciamin,2-oksoglutarat:kiseonik oksidoreduktaza ((6S)-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ghārib Qurshān, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1607 m.
Hiosciamin (6S)-dioksigenaza
Za rad ovog enzima se neophodni Fe2+ i askorbat.
Mileto
Mileto ima više značenja:
Dăești, Dăești
Dăești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Dăești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 920 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 296 m.
Achille Emaná
Achille Emaná (5. juni 1982.) je kamerunski nogometaš.
Albanska deklaracija o nezavisnosti
thumb|right|300px|Albanski prvaci proglašavaju nezavisnost [[Albanija|Albanije sa balkona Skupštine u Valoni.]]
Pozadina
Članice Balkanske lige su napale Otomansko carstvo oktobra 1912. godine u cilju podele njegovih balkanskih poseda, što je dobrim delom uključivalo oblasti naseljene Albancima. Albanci su se protivili zauzimanju njihovih naselja i organizovali su dobrovoljačke jedinice koje su pružale jak otpor.
IC 4290
Reference
</references>
Albanska deklaracija o nezavisnosti
Pozadina
Srbija je u toku oktobra i novembra 1912. zaposela veći deo Albanije, zajedno sa albanskom obalom na kojoj je najvažnija strateška tačka bila luka Drač. Računalo se sa politikom svršenog čina. Kada je crnogorska vojska napala Skadar, naišla je na jak otpor turskog garnizona potpomognutog sa šest hiljada albanskih dobrovoljaca. Posle dugotrajne opsade uz pomoć srpske vojske i mnogo ljudskih žrtava, kralj Nikola je ušao u grad 23. aprila, kapitulacijom Esad-paše. Grčka vojska je prodirala sa juga. Nakon što su vojske balkanskih država osvojile većinu albanskih oblasti, albanski glavari su se povukli na slobodnu oblast Vlore (Valone).
Albanski predstavnici su se u početku borili za autonomiju Albanije u okviru Otomanskog carstva. Međutim, nakon velikih potresa u prvom balkanskom ratu, kada su balkanske teritorije Otomanskog carstva podeljene između susednih država, Albanci se takođe odlučuju za stvaranje nezavisne države.
Pripremanje skupštine
Istaknutu ulogu u ovim događajima je imao albanski političar Ismail Kemali. Nakon što je srpska vojska posle Kumanovske bitke (23. i 24 oktobar 1912) ušla u Skoplje Kemali je doputovao iz Trsta u Bukurešt, u kojem je živela velika zajednica Albanaca. Kemali se u Bukureštu dogovorio sa albanskim prvacima da zajedno otputuju u Albanski vilajet. On je iz Bukurešta slao telegrame u sve krajeve Albanskog vilajeta tražeći da svi pošalju delegate u Valonu na veliki nacionalni kongres. Kemali se takođe susreo sa ministrom inostranih poslova Austrougarske Grofom Berčtoldom, koji je podržao njegove poglede na rešenje nacionalnog pitanja Albanaca i stavio mu na raspolaganje brod koji ga je prevezao do luke Drač. Iz Drača je Ćemali sa grupom Albanaca iz Rumunije odjahao u Valonu. .
Luku Valona je grčka mornarica držala u blokadi i sa svojih brodova je vršila artiljerijsko bombardovanje grada.
Delegati
U Valoni je u kući Džemil-bega održana velika narodna skupština kojoj su prisustvovali predstavnici iz svih oblasti u kojima žive Albanci. Skupštinu su činili predstavnici sa teritorije četiri vilajeta Osmanskog Carstva (Kosovski, Skadarski, Janjinski i Bitoljski vilajet) uključujući i nekolicinu Albanaca iz Bukurešta. Navedeni predstavnici se u Albaniji nazivaju Očevima osnivačima :
thumb|[[Ismail Qemali, vodeća figura borbe za nezavisnost Albanije.]]
Odluke
U Valoni, dana 28. novembra 1912. godine, Narodna skupština je proglasila Albaniju za nezavisnu državu. Po usvajanju teksta deklaracije Ismail Ćemali je izašao na terasu zgrade skupštine i pred okupljenim građanima razvio crvenu albansku zastavu sa crnim dvoglavim orlom. Nakon toga su albanski predstavnici uputili telegrame balkanskim susedima:
thumb|Nacionalna [[zastava Albanije usvojena na skupštini.]]
Dana 4. decembra 1912, Skupština Valone izabrala je prvu Vladu nezavisne Albanije. Na čelu privremene vlade bio je Ismail Kemali, koji je uspeo da pridobije podršku Austrije i Italije. Takođe, uspostavljeno je veće staraca (albanski: Plekёsia), koje je pomagalo Vladi na dužnosti. Organizovanje narodne vojske povereno je Rizi-beju iz Đakovice i Isi Boljetincu, koji se ispred srpske vojske preko Ljume povukao u Valonu. Skupština je za albansku nacionalnu zastavu izabrala crvenu zastavu sa dvoglavim orlom Skenderbega.
Granice novoproglašene države nisu bile jasno utvrđene. Deklaraciju su izglasali albanski prvaci iz sva četiri vilajeta koja su naseljavali Albanci (Kosovski, Skadarski, Janjinski i Bitoljski), ali nisu činili apsolutnu većinu stanovnika. Takođe, Privremena vlada Albanije u trenutku proglašenja nezavisnosti nije imala kontrolu nad mnogim oblastima na koje je polagala pravo.
Međunarodno priznanje i utvrđivanje granica
Radi ustanovljenja novih granica na Balkanu sazvana je u Londonu međunarodna konferencija ambasadora velikih sila (Austro-ugarske, Italije, Rusije, Francuske, Nemačke i Ujedinjenog Kraljevstva). Članice Balkanske lige nisu priznavale nezavisnost Albanije i tražile su podelu albanskih teritorija. Međutim, već prvog dana ambasadorske konferencije, 17. decembra 1912. godine, donet je načelni zaključak o formiranju Kneževine Albanije garantovane od strane šest sila.
thumb|desno|Priznate granice Albanije.
20. decembra 1912. ambasadorska konferencija u Londonu je priznala nezavisnu Albaniju. Londonskim mirovnim ugovorom 30. maja 1913. godine Albanija je zvanično priznata kao država. 29. jula 1913. godine velike sile su Kneževinu Albaniju stavile pod upravu međunarodne komisije na period od deset godina, a za prvog kneza Albanije postavljen je Nemac Vilhelm od Vida (Wilhelm von Wied). Novonastala Kneževina Albanija je obuhvatila tek oko polovinu albanske etničke teritorije, dok se veliki broj Albanaca našao u okviru Srbije, Crne Gore i Grčke. Međutim, ni po zaključenju Londonske konferencije srpske trupe se nisu povukle na demarkacionu liniju. Tek ultimativnom pretnjom velikih sila i topovima sa austrijskih i italijanskih brodova okrenutim ka luci Drač, Srbija je bila primorana na povlačenje. Srpska vojska se počela povlačiti iz Albanije u drugoj polovini avgusta 1913. godine, u toku Drugog balkanskog rata.
Posledice
thumb|[[The New York Times, 9.novembar 1921.]]
Uprkos podršci zapadnih zemalja, albanska država se od samog nastanka suočavala sa ozbiljnim problemima. Novoosnovanu državu su 1912-1913 okupirale trupe okolnih zemalja (Srbije, Crne Gore i Grčke). Esad-paša Toptani je krajem 1913 uz pomoć Srbije preuzeo vlast u centralnoj Albaniji, ne priznajući nadležnost privremene vlade. Međunarodna zajednica je 1914 za upravnika Albanije imenovala Vilhelma od Vida, ali zbog izbijanja pobune i prvog svetskog rata on iste godine napušta zemlju. Tokom narednih godina, u Albaniji je vladala neka vrsta bezvlašća.
Tokom velikog rata, delove Albanije su sukcesivno zauzimale razne države (Srbija, Austro-Ugarska, Italija), da bi po završetku rata Italija, Grčka i novoosnovana Kraljevina SHS nastavile otimanje oko nje. Valonskim ratom 1920 Albanci proteruju Italijane, nakon čega uspostavljaju kontrolu većim delom albanske teritorije. Beogradska vlada je i dalje nastavila da izaziva nestabilnosti u Albaniji, pružanjem podrške svojim klijentima i katoličkom separatizmu na severu (Republika Mirdita). Tijekom 1921 Kraljevina SHS će zajedno s Grčkom početi voditi agresivni rat protiv Albanije koji će doći na naslovne strane svetske štampe i na dnevni red Lige naroda.
Ambasadorska konferencija u Parizu je 21. novembra 1921. potvrdila granice Albanije iz 1913. godine i priznala Albaniju kao potpuno nezavisnu i suverenu državu.
Nasleđe
Dan usvajanja deklaracije o nezavisnosti Albanije se slavi kao državni praznik u Albaniji pod nazivom Dan nezavisnosti. Ovaj praznik slave i Albanci van Albanije, neki i pod imenom Dan albanske zastave.
Su Pradu, Nuoro
Su Pradu je naselje u Italiji u provinciji Nuoro, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 210 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 867 m.
Gualdo, Arezzo
Gualdo je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 894 m.
Bladen County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 35.190, što je 2.912 (9,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Orso, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Eutingen im Gäu
Ojtingen im Goj je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Frojdenštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.398 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8237027.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Frojdenštat Ojtingen im Goj se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Frojdenštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 429-511 metara. Površina opštine iznosi 32,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.398 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 164 stanovnika/km².
NGC 6846
NGC 6846 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Labud koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 32° 20' 55" a rektascenzija 19h 56m 28,1s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6846 iznosi 14,2. NGC 6846 je još poznat i pod oznakama OCL 139.
La Navidad, Encarnación de Díaz
La Navidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1890 m.
NGC 6940
NGC 6940 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Lisica koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 28° 16' 49" a rektascenzija 20h 34m 32,3s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 6940 iznosi 6,3. NGC 6940 je još poznat i pod oznakama OCL 141.
Nuevo Paraíso, Cualác
Nuevo Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cualác.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2212 m.
Los Laureles, Tonalá
Los Laureles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Rimski most u Vrancima
Rimski most u Vrancima je most u naselju Vranci, opština Kreševo,  Bosna i Hercegovina.
Lokacija
Selo Vranci udaljeno je oko 2 km jugozapadno od grada Kreševa, smješteno u uskoj dolini potoka Mrganovac na padinama planine Lopata.
Los Laureles, Tonalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Rimski most u Vrancima
Opis
Oblik nivelete pokazuje da je nadzemni dio konstrukcije nastao u osmanskom periodu. Ima jednostavnu formu, izveden na jedan polukružni luk, koji se oslanja direktno na obale rječice bez ikakvih posebnih upornjaka. Dužina mosta iznosi 9,5 metara i mogu ga koristiti samo pješaci. Most danas ne vodi nikud i ne služi ničemu osim da se komšije međusobno posjećuju. Zbog dugogodišnje izloženosti nepovoljnim atmosferskim utjecajima, zubu vremena i neodržavanju most je danas u lošem stanju, mada je posljednji put obnovljen 2010. godine. Pored mosta je postavljena česma, izrađena od drveta okovanog željeznim obručima koje su izradili vranački kovači, što dodatno oplemenjuje okolinu mosta i čitavo selo, povezujući tako stare tradicije.
Most je proglašen za nacionalni spomenik BiH.
Hillsdale, New Jersey
Hilsdejl je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.219, što je 132 (1,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Boquilla de Barrabás, Catorce
Boquilla de Barrabás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Catorce.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1923 m.
Lama, Rovigo
Lama je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
San Cristóbal Alto, San Mateo Piñas
San Cristóbal Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Piñas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 756 m.
Cypress Gardens, Florida
Sajpres Gardens je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.917, što je 73 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Los Placeres, Acapetahua
Los Placeres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Neufra
Nojfra je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Zigmaringen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.904 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8437082, NUTS i LOCODE  kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zigmaringen Nojfra se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Zigmaringen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 680 metara. Površina opštine iznosi 28,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.904 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 67 stanovnika/km².
Wuthering Heights (film, 1939)
Wuthering Heights (u prijevodu Orkanski visovi) je američki igrani film snimljen 1939. u režiji Williama Wylera, koji predstavlja ekranizaciju istoimenog romana Emily Bronte. Scenario filma se temeljio samo na prvom dijelu romana. Predstavljao je jedan od najambicioznijih hollywoodskih projekata svog vremena, ali je postao poznat po problemima na snimanju, odnosno sukobu glavnog glumca Laurencea Oliviera sa režiserom Wylerom i partnericom Merle Oberon. Olivier ih je kasnije objasnio svojim relativnim neiskustvom na filmu i pohvalio Wyleru što ga je naučio pravilnim tehnikama filmske glume. Wuthering Heights je usprkos toga dobio brojne pohvale, i smatra se jednim od najvažnijih djela klasičnog Hollywooda.
Vanjske veze
Streaming audio
Milone
Milone ima više značenja:
Between Tears and Smiles
Between Tears and Smiles je hongkonški crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Lo Chena i premijerno prikazan početkom 1964. godine. Po žanru je drama, a radnja je smještena u Peking u prvim decenijama 20. vijeka, odnosno u doba stare Republike. Protagonist, koga tumači Kwan Shan, je mladi student koji se nađe rastrzan između tri žene - bogate kćeri vladinog službenika, pjevačice i ulične zabavljačice.
Žena u ogledalu (razvrstavanje)
Žena u ogledalu može označavati:
Jusuf Has Hadžib
Jusuf Has Hadžib (يوسف خاصّ حاجب; ; oko 1019. - poslije 1077.) bio je turkijski pisac, filozof i teolog iz 11. vijeka.
Životopis
Rođen je u Balasagunu, tadašnjoj prijestolnici Karahanidskog Kanata, danas arheološko nalazište pokraj Tokmoka u sjevernom Kirgistanu. Njegova godina rođenja je moguće 1018. ili 1019. Otac mu je bio jedan od istaknutih i bogatih ljudi toga doba, a mladić je odrastao i obrazovao se u rodnom Balasagunu. Glavni utjecaji bili su mu Ibn Sina, Al-Farabi i Firdusi.
Najpoznatiji je kao autor knjige Kutadgu Bilig, napisana na turkijskom karahandijskom, koja predstavlja i glavni izvor podataka o njegovom životu. Nju je počeo u dobi od 15 godina. a okončao u 54-oj (oko 1069. ili 1070.). Djelo je ubrzo steklo veliku popularnost te je Jusuf imenovan »kancelarom« (Has Hajip) od strane kašgarskog princa.
Umro je u dobi od 66 godina, nešto poslije 1077. Pokopan je u Kašgaru gdje se danas nalazi njegov mauzolej. thumb|right|300px|Mauzolej Jusufa Has Hadžiba u Kašgaru
Cvat lipe na Balkanu
Cvat lipe na Balkanu je roman srpske književnice Gordane Kuić iz 2009. koji predstavlja nastavak njenog romana Miris kiše na Balkanu. Od jeseni 2011. se u Srbiji snimila istoimena TV-serija koji predstavlja njenu ekranizaciju.
Orvano, Macerata
Orvano je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 823 m.
Miniera
Miniera ima više značenja:
Brunswick County, North Carolina
je okrug u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 107.431, što je 34.288 (46,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 7790
NGC 7790 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Kasiopeja koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 61° 12' 30" a rektascenzija 23h 58m 24,2s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7790 iznosi 8,5. NGC 7790 je još poznat i pod oznakama OCL 276.
Ghārib al Maşqa‘, Hajjah
Ghārib al Maşqa‘ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Liberalna stranka Australije
Liberalna stranka Australije (Liberal Party of Australia) je liberalno-konzervativna politička stranka desnog centra koja djeluje u Australiji. Osnovana je 1944. kako bi zamijenila u programskom smislu identičnu Stranku Ujedinjene Australije poraženu na izborima prethodne godine. Na vlasti je bila od 1949. do 1972. godine, potom od 1975. do 1983. godine, te od 1996. do 2007. godine. Njen tradicionalni suparnik je Australska laburistička partija (ALP), a stalni partner Nacionalna stranka, sa kojim čini izborni blok poznat kao Koalicija.
Boeing 2707
Boing 2707 (Boeing 2707) je bio projekat širokotrupnog putničkog supersoničnog aviona.
Tokom 1960-tih u SSSR-u, Francuskoj i Ujedinjenom Kraljevstvu se radilo na izgradlji putničkih supersoničnih aviona Tupoljev Tu-144 i Konkord. Kako u SAD u to vreme nije postojao odgovarajući projekat vlada te države je raspisala konkurs za proizvođača koji bi bio u stanju da napravi takav avion. Međutim, za razliku od pomenutih projekata u Evropi vlada SAD je tražila da taj supersonični avion bude znatno veći, da može da primi najmanje 250 putnika, da bude brži (od 2,7 do 3 maha) i da bude širokotrupni.
U odnosu na L-2000 čiji je dizajn bio daleko konvencionalniji, Model 733 je bio zamišljen znatno ambicioznije. Karakteriše ga tzv. sving-ving (swing-wing) tehnologija, mogućnost da tokom leta promeni oblik krila iz konvencioanlnih (za vreme subsoničnog leta) u delta (za vreme supersoničnog) što bi omogućilo bolje performanse pri manjim brzinama. Takođe je predloženo da se nos aviona savija na dva mesta kako bi se omogućila bolja vidljivost pilotima prilikom sletanja i poletanja.
31. decembra 1966. Boing je prograšen za pobednika konkursa i data su mu finansijska sredstva kako bi projekat sproveo u delo. Planirano je da prvi let bude 1970. godine.
Međutim, Boing je naišao na velike probleme, pre svega sa sving-ving mehanizmom koji se pokazao izuzetno komplikovanim i teškim. U oktobru 1968. Boing napušta tu ideju i okreće se konvencionalnom dizajnu sa fiksnim delta krilima, ironično potpuno isto što je ranije Lokid predložio sa svojim L-2000.
Boing je započeo gradnju dva prototipa 1969. godine koji su nosili oznaku Model 733-300.
Ali u to vreme je bilo puno protivnika supersoničnih letova koji su kao razloge navodili to da će takvi avioni oštetiti ozonski omotač. Takođe je bilo protivnika da država ulaže u projekte privatnih kompanija. Sve je to rezultiralo da vlada SAD prekine finansiranje u martu 1971.
DNK helikaza
DNK helikaza (, 3' to 5' DNK helikaza, 3'-5' DNK helikaza, 3'-5' PfDH, 5' to 3' DNK helikaza, AvDH1, BACH1 helikaza, BcMCM, BLM protein, BRCA1-asocirana C-terminalna helikaza, CeWRN-1, Dbp9p, DmRECQ5, DNK helikaza 120, DNK helikaza A, DNK helikaza E, DNK helikaza II, DNK helikaza III, DNK helikaza RECQL5beta, DNK helikaza VI, dnaB, DnaB helikaza E1, helikaza HDH IV, Hel E, helikaza DnaB, PcrA helikaza, UvrD, hHcsA, Hmi1p, hPif1, MCM helikaza, MCM protein, MER3 helikaza, MER3 protein, MPH1, PcrA, PcrA helikaza, PDH120, PfDH A, Pfh1p, PIF1) je enzim sa sistematskim imenom ATP fosfohidrolaza (odvijanje DNK heliksa). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Boeing 2707
Dva prototipa nikada nisu dovršena. Rasklopljeni su stajali na jednom otpadu na Floridi 19 godina pre nego što je jednog od njih otkupio jedan muzej u Kaliforniji gde se danas nalazi izložen prednji deo.
Rancho la Presa, Perote
Rancho la Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Perote.
DNK helikaza
DNK helikaze koriste energju ATP hidrolize za odvijanje dvolančanih DNK molekula.
Weverson Leandro Oliveira Moura
Weverson Leandro Oliveira Moura (Brasília, 12. maj 1993) je brazilski nogometaš.
La mujer en el espejo
Žena u ogledalu je kolumbijsko-američka telenovela produkcijske kuće Telemundo, snimana tokom 2004. i 2005. godine, koja se tokom 2007. emitovala na Foks Televiziji u Srbiji.
Predstavlja rimejk istoimene kolumbijske serije iz 1997. godine.
Ridaforolimus
Ridaforolimus je organsko jedinjenje, koje sadrži 53 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 990,206 Da.
La mujer en el espejo
Sinopsis
Hulijana Soler je nežna i inteligentna devojka, ali je ubeđena da je ružna, pa je zbog toga nesigurna u sebe. Ali, uz pomoć tetke Mesedes i njenig čarobnog ogledala, preobražava se u prelepu ženu. Takva je samo danju, a noću je opet ona stara. To je bio uslov koji je njena tetka morala da ispuni kako bi joj „oni gore“ poklonili ogledalo. U tom glamuroznom izdanju predstavlja se kao Marica Ferer i pronalazi posao u preduzeću „Muti“ koje proizvodi kozmetiku. Tamo upoznaje Markosa Mutija, poštenog i ljubaznog mladića i zaljubljuje se u njega. Ali, njihova ljubav moraće da pobedi zlobu Barbare, Markosove maćehe, i nestanak čarobnog ogledala...
Hipospadija
Hipospadija je naziv za kongenitalnu malformaciju (urođenu manu) penisa koju karakterizira izvod mokraćne cijevi (uretra) na neuobičajenom mjestu, odnosno izvan glavića.
Kirgiski jezik
Kirgiski jezik je zvanični jezik Kirgistana. Osim Kirgistana, koristi se u okolnim zemljama, koje su ranije bile u sastavu SSSR, i Kini.
Kirgiskim jezikom govori oko 5.1 miliona ljudi, koji većim delom žive u Kirgiziji i koji su etnički Kirgizi. Do 1928. godine, pismo koje se koristilo u kirgiskom jeziku u SSSR bilo je arapsko, zatim do 1940. latinica, a od tada modifikovana ćirilica. Kirgizi u Kini i danas koriste arapsko pismo.
Istorija
Kirgiski jezik ima dosta sličnosti sa gornjealtajskim jezicima, i verovatno je po poreklu istočnoturkijski jezik. Po svojoj savremenoj leksici bliži je kipčakskim jezicima, u koje se po potrebi ponekad svrstava (u sklopu kirgizo-kipčakske podgrupe).
Forum
Forum može značiti:
Kirgiski jezik
Istorija
Pisani izvori srednjeazijskih mongolskih vladara se prvi put javljaju u XIV veku. Njihov jezik je bio čagatajski (starouzbečki), a iz lokalnih dijalekata se kasnije razvija kirgiski jezik. Iz ovog perioda postoji veliki broj narodnih tekstova koji se još uvek obrađuje.
Od XVII do XVIII veka, kada su Kirgizi živeli unutar Džunargskog kanata, završava se proces formiranja nacionalne svesti u Kirgiza. Tada nastaje i epska pesma Manas, a kirgiski jezik je pod velikim uticajem zapadno-mongolskih odnosno ojratskih jezika.
U drugoj polovini XIX veka Kirgizi ulaze u sastav Ruske Imperije, a njihov jezik je pod snažnim uticajem ruskog.
Po mišljenju nekih filologa, u današnje vreme kirgiski jezik prolazi kroz aktivni period formiranja jezičkih normi kao i oslobađanja od ruskog uticaja.
Pismo
Kirgiska ćirilica, usvojena 1940. sadrži 36 slova. Slova ф, ц, в, ъ, ь se koriste samo u rečima ruskog proekla.
Odnos između ćirilice i arapske verzije koja se koristi u Kini.
Primer
Član 1. Univerzalne deklaracije o ljudskim pravima i srpski prevod:
Spadola, Vibo Valentia
Spadola je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 770 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 756 m.
Oblast Delvine
Oblast Delvine (alb. Rrethi i Delvinës) je jedna od 36 oblasti Albanije. Po procjeni iz 2004. broji oko 11.000 stanovnika, a pokriva područje od 367 km². Nalazi se na jugu države, a sjedište mu je grad Delvinë. Distrikt se sastoji od sljedećih općina:
Bisoca, Bisoca
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2915 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 865 m.
Prosenik
Prosenik je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Tuhelj, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 228 stanovnika te 77 obiteljskih kućanstava.
El Tlacuache, Tepatitlán de Morelos
El Tlacuache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tepatitlán de Morelos.
Băbuești, Dăești
Băbuești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Dăești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 640 m.
La Cuchilla, Encarnación de Díaz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1994 m.
Mila (Alžir)
Mila (arapski: ميلة) za antike znan kao Milevum (grčki: Miraeon / Μιραίον) je grad od 63,251 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Mila u kojoj je i administrativni centar.
Miniere
Miniere ima više značenja:
Mila (Alžir)
Geografske karakteristike
Mila leži u brdima Atlasa udaljena 50 km od Constantina a 450 km od Alžira.
Milu zbog brojnih vadija odavnina zovu - prijestolnicom vode, danas je to još i više jer se od 2000. nedaleko od nje nalazi veliko Akumulaciono jezero Beni Haroun.
Historija
Susjedna plemena opustošila su okolicu grada 260., a početkom 6. vijeka su i razorila grad. Bizantski general cara Justinijana - Solomon, iskoristio je krhotine grada za izgradnju citadele i bedema, da spriječi ponovne napade. Danas su ti bedemi oko medine dugi 1.200 metara najveća atrakcija grada.
Mila je vrlo rano prihvatila kršćanstvo i postala biskupija, njeni biskupi sudjelovali su na prvim sinodima sve do 674. kad su je zauzeli muslimani kao prvi važniji grad u Alžiru. Oni su razorili crkvu i na njenom mjestu podigli džamiju Sidi Ghanem.
Znamenitosti
Džamija Sidi Ghanem je najstarija u Alžiru, druga u Sjevernoj Africi, nakon one u Tuniskom Kairuanu.
Gitanas
Ciganke (šp.Gitanas) meksička je telenovela nastala 2004. godine. Glavne uloge imali su Ana de la Reguera, Manolo Cardona, Dolores Heredia i Saúl Lisazo.Serija se prikazivala u Meksiku, Sjedinjenim Američkim Državama, Rumunjskoj, Bugarskoj i Slovačkoj. U Hrvatskoj se prikazivala na programu Nova TV, a u Srbiji na Trećem kanalu RTS-a.
Telenovela se velikim dijelom temelji na čileanskoj telenoveli Romané.
Sinopsis
Telenovela priča priču Marije Salomé (Ana de la Reguera), mlade i lijepe Romkinje, koja se zaljubila u gayó-a (ne-Roma), Sebastiána (Manolo Cardona). Kad su se njih dvoje susreli u ribarskom selu Topolobampu (Sinaloa), to je bila ljubav na prvi pogled. Njihovu ljubav brani romski običaj, a osuđen je zbog rasnih predrasuda u Marijinoj kulturi.
Drugi važni likovi su Salomin djed (El Patriarca) i njena mati Jovanka (Dolores Heredia), Rafael Domínguez (Carlos Torres Torija), Doña Victoria Domínguez (Saby Kamalich), Mama Pasca, Jonás (Erick Elias) i njegov otac Drago, Padre Domínguez, Salomine sestre Sashenka i María Magdalena, kao i ikonski romski lik Sante Sare (Santa Sara).
Jovanka, jedina pripadnica patrijahalne obitelji, vraća se u grad Malarribo, želeći se osvetiti za djelo koje joj je netko učinio u prošlosti.Duboko u svom srcu, skriva ljutnju i ogorčenost, jer je svoje tijelo i dušu dala Rafaelu Domínguezu, pripadniku najbogatije i najmoćnije obitelji u gradu, koji je je nakon toga ponizio i ostavio neizbrisiv trag u njenom srcu.No, njezin izgled hladne i bahate žene kada upozna Juana Domíngueza, Rafaelova brata, koji će u njoj probuduiti osjećaje za koje ona misli da su mrtvi.
Jovanka se u grad vraća sa svojim trima kćerima, pravom, Maríjom Sashenkom i posvojenim, Maríjom Salomé i Maríjom Magdalenom.No, María Salomé će se zaljubiti u Sebastiána, Rafaelova sina.María Salomé i Sebastián živjet će intenzivno, i braniti svoju ljubav do kraja.
Wall, Pennsylvania
Vol je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Flora Robson
Dame Flora McKenzie Robson, DBE (28. mart 1902 – 7. jul 1984) bila je engleska glumica, čija su specijalnost bile karakterne uloge. Odrasla je u porodici inženjera i poduzetnika koji su još u djetinjstvu otkrili i podsticali njen glumački talent, Robson se krajem 1930-ih i početkom 1940-ih istakla nastupima u nekim od najpoznatijih britanskih i hollywoodskih filmova svog vremena. Glumom se nastavila baviti do duboke starosti, a posljednji nastup je bila uloga stigijske vještice u hollywoodskom fantasy spektaklu Sudar Titana.
NGC 7762
NGC 7762 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Cefej koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.