cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Politička kriza u Moldaviji 2009.
Izbori 2010.
Kao što je bilo i očekivani izbori 2010. godine završavaju kao i oni prošli bez pobednika to jest komunistička partija osvaja 42, a ujedinjena opozicija 59 mesta, dok sud odbija sve primedbe partije na glasovanje (dvostruka glasovanja, veći broj glasača od onih koji imaju pravo glasovati itd). Kako je po ustavnom zakonu potrebno predsednika države izabrati s 61 glasom u parlamentu kraj Moldavijske političke krize je još uvek veoma daleko pošto nakon 2 neuspeha u izboru predsednika po zakonu automatski treba doći do raspuštanja parlamenta i novih izbora. U dogovoru s sudom i uz podršku zapadnih demokratija ta zakonska obaveza će se ignorirati 2011. godine tokom koje se održavaju lokalni izbori s sličnim rezultatima kao i u parlamentarnim 2010.
Do rešenja krize će na kraju doći 16. 3. 2012. kada dva člana parlamenta iz komunističke partije prelaze na stranu evroatlantske koalicije što je omogućilo izbor Nikolaja Timoftija za predsednika Moldavije.
Ritschenhausen
Ričenhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 65 opštinskih središta okruga Šmalkalden-Majningen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 347 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16066057.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šmalkalden-Majningen Ričenhauzen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Šmalkalden-Majningen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 310 metara. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 347 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Dani, Asti
Dani je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
I Gulfi, Pisa
I Gulfi je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
Aristolohen
Aristolohen je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 204,351 Da.
Fingoli II, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Zabjelo
Zabjelo jest četvrt u južnom dijelu Podgorice, glavnog grada Crne Gore. Nalazi se južno od brda Ljubović, Ulice Bracana Bracanovića i zapadno od Ulice 4. jula.
Istorija
Zabjelo je poslije 90-ih i građevinskog buma u Podgorici dozivjelo urbani razvoj.Sada dominiraju. Međutim, za razliku od drugih podgoričkih naselja Zabjelo ima urbane džepove nižih stambenih područja. Po istom principu i način života se promijenio,od primitivno,grubog i neprijateljski nastrojenog naselja pretvara se u relativno miran i ležeran dio grada. Istovremeno, stvara se specifična omladinska sub-kultura sa jakim obiljezjima pragmatizma, realizama i kriticizma  (posebno stanja u drustvu) cesto ispoljena  kroz  grafite, murale i navijacke pjesme. Njegovanje humora kroz ironiju i apsurd posebno je vidljivo kod navijaca FK Zabjelo i kroz ideju " nezavisnog Zabjela".
Obrazovanje
Na prostoru naselja Zabjelo nalazi se više javno obrazovnih ustanova, dvije osnovne škole: Osnovna škola "Oktoih", Škola za djecu sa posebnim potrebama "Denkela" i Vrtići "Poletarac" i "Mogli".
Sport
Zabjelo ima svoj fudbalski klub (FK Zabjelo) osnovan 1963. godine. Sa manje ili više uspjeha, klub se takmiči u drugoj/ trećoj ligi Crne Gore. Navijači FK Zabjelo (popularno: "Republikanci") smatraju se za jedne od najkreativnijih i najvjernijih navijača u crnogorskom klubskom fudbalu. Iako je klub u više navrata bio u ozbiljnim finansijskim problemima  uz svesrdnu pomoć svojih bivših igrača i navijača (uključujući i proteste, dobrovoljne finansijske  priloge, pro-bono rad) uspješno se čuva  tradicija kluba na koju su navijači posebno ponosni.
TMG
Termin TMG ima više značenja.
19 de Febrero de 1812, Cuautla
19 de Febrero de 1812 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 871 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1367 m.
Avavare
Avavare (pl. Avavares), slabo poznato pleme američkih Indijanaca iz južnog Teksasa. Jedini podaci o njima potjeću iz sredine prve polovice 16. stoljeća od Cabeza de Vace koji je sa njima proživjeo osam mjeseci. Po jeziku su se razlikovali od plemena Mariame, a po kulturi od plemena sa teksaške obale. Hodge smatra da bi mogli biti neko Caddoan pleme,. Ostali nazivi su Ananares, Anavares, Avares i Chavavares.
Auk
Auk (Auk Tlingit, Auk Kwaan).- Pleme Tlingit Indijanaca (porodica Koluschan) sa otoka Admiralty i Douglas, a plemenska zemlja im se nalazila i na mjestu glavnog grada Aljaske, Juneau. Auki su imali više sela, jedno je bilo Anchguhlsu (kod Swantona) koje Aurel Krause naziva AntcgAltsu, no već je u njegovo vrijeme bilo napušteno, nalazilo se na Point Louisu na sjeveru otoka Douglas. Swanton spominje i Tsantikihin, na mjestu današnjeg Juneaua.
Carica Suiko
Carica Suiko (推古天皇) je bila 33. car Japana, prema tradicionalnom popisu.
Suiko je vladala od 593. do svoje smrti 628.
Auk
A. Krause navodi u svojem ‘Tlingit Indijanci’ (Die Tlinkit-Indianer) da oni žive u 3 naselja, jedno je na Stephens Passge (s 200 stanovnika). Drugo je na sjeveru otoka Admiralty (s 300 ljudi) i treće na sjeveru otoka Douglas (50 ljudi), dok za selo AntcgAltsu kaže da je napušteno. Svih skupa kaže ima ih 640 1880.-1881. Broj im 1890 pada na 279. Mnogi Indijanci radili su za bijelce kao drvosječe, nosači i kopaći, za dolar ili dva po danu.
Kulturno Auki su pripadali Sjeverozapadnoj obali i imali kulturu tipičnu ostalim Tlingitima i susjednim plemenima drugih porodica. Socijalna podjela na Tlenedi i Wushketan.
Carica Suiko
Suiko je prva od osam žena u historiji Japana koje su vladale kao carice. Nakon nje su to bile Kōgyoku/Saimei, Jitō, Gemmei, Genshō, Kōken/Shōtoku, Meishō i Go-Sakuramachi.
Carica Suiko se rodila kao Mikekashiya-hime-no-mikoto. Bila je treća kćer cara Kimmeija i princeze Soga no Kitashihime, kćeri Soga no Inamea, poglavara moćnog klana Soga. Car Yomei joj je bio brat. Udala se za svog polubrata cara Bidatsua. Na prijesto je došla 592. nakon ubistva svog rođaka cara Sushuna, koga je dao likvidirati vrhovni ministar Soga no Umako, tadašnji poglavar klana Soga.
Godine 593. je vlast kao regent preuzeo princ Shotoku. Njena vladavina, koja je trajala 35 godina, ostala je upamćena po promoviranju budizma, uspostavljanju diplomatskih odnosa sa kineskom dinastijom Sui (600), kadrovskog Sistema Dvanaest razina kapa i rangova te Ustava od sedamnaest članaka (604).
Feniks (demon)
Feniks, prema demonologiji, trideset i sedmi duh Goecije koji vlada nad dvadeset legija. U paklu ima titulu markiza. Prema okultnoj tradiciji, pojavljuje se u obliku mitološke ptice Feniks, ali može uzeti i ljudski oblik. Poznaje znanost i poeziju.
Nada se da će se, kada prođe 1.200 godina, vratiti na nebo, ali nada mu još nije ispunjena.
Budinarci
Budinarci su naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Budinarci su u sastavu opštine Berovo.
Prirodni uslovi
Budinarci su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije.
Od najbližeg grada, Berova, naselje je udaljeno 12 kilometara severozapadno.
Naselje Budinarci se nalazi u istorijskoj oblasti Maleševo. U oblasti Maleševskih planina, na severozapadnom obodu od Berovskog polja.
Kroz naselje teče reka Bregalnica gornjim delom svog toka.
Nadmorska visina naselja je približno 790 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Budinarci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 682 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Metafosfat
thumb|Ciklični trimetafosfat Metafosfatni jon je oksianjon metafosforne kiseline sa empirijskom formulom PO3−. Struktura metafosfatnog jona se sastoji od PO4 strukturnih jedinica koje imaju zajedničke uglove. Postoje dve forme metafosfata.
Haagenti
Haagenti, u demonologiji, četrdeset i osmi duh Goecije koji zapovijeda nad trideset i tri legije. Ima titulu velikog predsjednika u paklu. Ima lik bika s grifonovim krilima, ali može uzeti i ljudski oblik.
Ljudima daje mudrost. Posjeduje sposobnost pretvaranja bilo koje vrste metala u zlato i pretvaranja vode u vino ili obrnuto.
Uno del Chen de Cerro Prieto, Mexicali
Uno del Chen de Cerro Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
El Colgado, Venado
El Colgado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Venado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2239 m.
Opština Arcuș, Covasna
Arcuș je opština u Rumuniji u okrugu Kovasna.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 574 m.
La Carreta, Huamantla
La Carreta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Huamantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2454 m.
Bretea Mureșană, Ilia
Bretea Mureșană je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Ilia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 662 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Jerneja vas
Jerneja vas je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Jerneja vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 57 stanovnika.
Alrance
Alrans je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Mijo.
Calatrava la Vieja
Calatrava la Vieja je danas dio Arheološkog parka Alarcos, koji se sastoji od dva arheološka lokaliteta; Alarcosa i Calatrave. Alarcos je iberijski oppidum iz brončanog doba a Calatrava la Vieja (Stara Calatrava) je srednjovjekovni zamak koji je bio nukleus u kom je nastao Viteški red Calatrava.
Park se nalazi u Španjolskoj provinciji Ciudad Real u općini Carrión de Calatrava, pored rijeke Guadiane.
Griffin, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 172, što je 12 (7,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aspra
thumb|400px|Aspra [[Aleksije I Komnin|Aleksija I. Komnina]] Aspra ili jaspra (srednjovjekovni ), srebrni novac u Vizantiji, nešto lakši od mletačkog matapana. U srpskoj i bugarskoj feudalnoj državi vjerovatno naziv za poludinare. Evropski naziv za akče, sitan turski srebrni novac.
Opšte značenje
U krajevima pod turskom vlašću aspra je značila i novac uopšte, a ponekad i "najnižu novčanu vrijednost, paru". U Vukovom rječniku stoji da "tri jaspre idu u jednu paru".
Riječ aspra spominje se i u narodnim poslovicama:
Opština Villa Hidalgo, Jalisco
Villa Hidalgo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1319 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1922 m.
El Puerto del Agua, Canelas
El Puerto del Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2378 m.
Stolas
Stolas ili Stolos predstavlja, prema demonologiji, trideset i šestog duha iz Goecije koji u paklu ima visoku prinčevsku titulu i vlada nad dvadeset i šest legija. Pojavljuje se u obliku gavrana ili sove s krunom na glavi, ali može uzeti i ljudski lik. Podučava astronomiji, ljekovitoj moći biljaka i moći dragog kamenja.
U djelu Johanna Weyera Pseudomonarchia Daemonum (1577.) nabraja se kao posljednji, šezdeset i deveti demon.
Literatura
List of demons in the Ars Goetia
Amdusias
Amdusias ili Amdukias predstavlja šezdeset i sedmog duha Goecije koji vlada nad dvadeset i devet legija. Prikazuje ga se u liku jednoroga, a prema okultnoj tradiciji, može poprimiti ljudski lik, ako ga se prizove uz pomoć truba i sličnih puhačkih instrumenata. Vlada i nad drvećem.
U djelu Pseudomonarchia Daemonum (1583.) nabraja se kao pedeset i treći demon kojeg se opisuje kao moćnog kneza u paklu koji vlada nad dvadeset i devet legija.
Vanjske poveznice
List of demons in the Ars Goetia
Brzak
Brzak je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Brzak pripada opštini Kumanovo.
Brzak ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine manjinu u naselju.
Prirodni uslovi
Brzak je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno svega 9 kilometara južno.
Selo Brzak se nalazi u istorijskoj oblasti Žegligovo, na približno 380 metara nadmorske visine. Područje oko naselja je ravničarsko, dok se na severozapadu izdiže Skopska Crna Gora.
Mesna klima je kontinentalna sa slabim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Brzak je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 104 stanovnika.
Početkom 20. veka seosko stanovništvo je bilo podeljeno između onih koji su se izjašnjavali Srbima i drugih koji su se izjašnjavali Bugarima.
Savreemni etnički sastav stanovništva:
Rivetta, Pavia
Rivetta je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Selva, Piacenza
Selva je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1108 m.
Raymond Roussell
Raymond Roussel (Pariz, 20.1. 1877 - Palermo, 14.7. 1933) bio je francuski pjesnik, romanopisac, dramatičar, muzičar i šahist. Život mu je obilježila i na karijeru utjecala neurastenija i ovisnost o drogama. Njegovi romani, pjesme i drame su imali značajan utjecaj na francusku književnost 20. vijeka, uključujući nadrealiste, književni Oulipo i pisce tzv. novog romana.
Awaitlala
Awaitlala (A'wa'etlala) /"those inside the inlet"/ pleme Kwakiutl ili Kwakwaka'wakw Indijanaca, porodica Wakashan, sa Knight Inleta u kanadskoj provinciji Britanska Kolumbija. Glavno središte bio im jer 'grad' Kwatsi.
Awaitlale danas žive ujedinjeni sa plemenom Tenaktak (Da'naxda'xw), plemenom što je živjelo u njihovom susjedstvu, također sa Knight Inleta, a zajednički se nazivaju Da'Naxda'xw/Awaetlala Nation ili Da'naxda'xw First Nation i dio su šire zajednice Winalagalis. Glavno naselje ove zajednice je Tsatsisnukwomi. Potomci Awaitlala danas žive na rezervatima Ahnuhati 6, Dead Point 5, Freda Point 4, Keogh 2, Kwatse 3, Sim Creek 5 i Tsawwati 1.
Daniel Buren
Daniel Buren (Boulogne-Billancourt, Hauts-de-Seine, 25. mart 1938 -) je francuski konceptualni umjetnik. Od sredine 1960-ih glavni motiv djela su mu pruge, a poznat je i po gerilskim metodama kojima ih je oslikavao na reklamne panoe po Parizu.
Love Is a Many-Splendored Thing (pjesma)
"Love Is a Many-Splendored Thing" je američka zabavna pjesma iz 1955. za koju je muziku komponirao Sammy Fain a tekst napisao Paul Francis Webster. Napravljena je za istoimeni igrani film, a sljedeće je godine nagrađena Oscarom za najbolju pjesmu. Verzija koju su iste godine kao ploču snimili The Four Aces je postala veliki hit. Kasnije verzije su snimili Frank Sinatra, Nat King Cole, Andy Williams, Neil Sedaka, Ringo Starr i Barry Manilow.
Dio stihova pjesme se spominje u filmu Moulin Rouge! iz 2001. godine.
Ejido la Perla, Tecolutla
Ejido la Perla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Antiprosvetiteljstvo
Prosvetiteljstvo je opšti duhovni i misaoni pokret evropskog građanstva, koji se javlja u XVIII veku, usmeren protiv svake vrste prinude dogmatskog autoriteta, predrasuda i praznoverja, a za trijumf kritičkog uma u umetnosti, nauci i politici. Prosvetiteljstvo je bilo ideja vodilja svim socijalnim revolucijama.
Kako je počelo da stiče svoje poklonike, nailazilo je i na oštre kritičare, a najuporniji među njima bili su očevi evropske konzervativne misli, De Mestr (Joseph de Maistre), De Bonal (Louis de Bonald) i Edmund Berk (Edmund Burke). Polazeći od pretpostavke o nesavršenosti ljudske prirode, konzervativci u prosvetiteljstvu vide početak haosa, bezakonja i moralne degradacije, naglašavajući neophodnost postojanja autoriteta, hijerarhijske organizacije društva i tradicije.
Od samog pojavljivanja na istorijskoj sceni, fašizam se oslanja na klasično konzervativnu kritiku prosvetiteljstva, s tim što je on radikalizuje. Idejama prosvetiteljstva fašizam suprotstavlja ekstremni nacionalizam, iracionalizam, misticizam, slepu veru u nepogrešivost autoriteta, kolektivizam i apologiju sile. „Tog dana je, može se reći, umro Hegel“, pisao je nacistički pravni teoretičar Karl Šmit (Carl Schmitt), misleći na dan kada je Adolf Hitler postao kancelar Nemačke, što je po njemu označilo definitivni trijumf antiprosvetiteljstva u Evropi. Bitan segment borbe protiv prosvetiteljstva jeste i insistiranje fašista na iracionalizmu, koji postaje svojevrstan teološki koncept. Na mesto građanina dolaze sledbenik ili neprijatelj, u zavisnosti od rasnog materijala koji nose u krvi, a borba između njih dobija mitske razmere. Svaka vrsta privatnosti se ukida, a ideologija postaje sveprisutna u ljudskom životu.
Georgije Zubković
Georgije Zubković (Budimpešta, 1878 — Budimpešta, 1951) je bio episkop Eparhije budimske.
Biografija
Georgije Zubković je rođen u uglednoj srpskoj porodici 23. aprila 1878. godine u Budimpešti. Njegov otac Arsen Zubković bio je sudija kraljevsko-ugarskog upravnog sudišta, a bio je i predsednik Crkvene opštine u Budimu. Georgije Zubković je svoje školovanje započeo u budimskoj srpskoj veroispovednoj školi, a nastavio je u gimnaziji, gde je 1898. maturirao.
Bogoslovski fakultet i doktorat je stekao 1903. godine u Černovicama. Iste godine se i zamonašio u manastiru Bezdinu. Godine 1911. postaje arhimandrit manastira. U periodu između 1903-1911. službovao je u Episkopiji temišvarskoj.
Za episkopa Eparhije budimske hirotonisan je 18. februara 1913. godine u Budimu, a sledećeg dana je ustoličen u Sentandreji, nasledivši presto svoga prethodnika, episkopa Lukijana Bogdanovića, koji je 22. septembra 1908. godine izabran za srpskog patrijarha.
Georgije Zubković je na čelu Eparhije budimske ostao sve do svoje smrti 11. aprila 1951. godine.
Fairgrove, Michigan
Fergrov je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Georgije Zubković
Biografija
Episkop Zubković je nakon Prvog svetskog rata i raspada Austrougarske monarhije, pod uticajem Vlade u Beogradu bio pristalica i zagovornik „optiranja“ (dobrovoljnog iseljavanja) Srba iz Mađarske u Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca. Tako je pisao pisma svojim vernicima u kojima je propagirao da se Srbi u što većem broju presele u Kraljevinu SHS. Posledica toga poduhvata čak 70% mađarskih Srba je napustilo svoja vekovna ognjišta u Mađarskoj i preselilo se u maticu.
Fairgrove, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 563, što je 64 (-10,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Georgije Zubković
Biografija
Druga velika neprilika sa kojim se suočavao tokom svoje službe bila je pojava tzv. Mađarske pravoslavne crkve, čiji je cilj bio da se Eparhija budimska odvoji od patrijaršije Srpske pravoslavne crkve. Posebno veliki pritisak bio je tokom Drugog svetskog rata.
Ostavio je za sobom vrednu biblioteku koja sadrži više od 4.300 knjiga. Ona se danas čuva u Eparhijskom dvoru u Sentandreji i čini dagocenu kolekciju Arhiva Srpske pravoslavne Eparhije budimske.
Puma, Palermo
Puma je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Janeži
Janeži je naselje u slovenskoj Općini Sodražici. Janeži se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 18 stanovnika.
Ose (demon)
Ose, poznat i kao Oso ili Voso, u demonologiji, pedeset i sedmi duh Goecije koji vlada nad tri ili trideset legija, ovisno o izvoru. Ima oblik leoparda, ali može preuzeti i ljudski lik. Podučava liberalnim znanostima, daje odgovore na pitanja o božanskim i o tajnim stvarima. Može pretvoriti ljudsko biće u bilo koji drugi oblik.
Literatura
953-6996-16-2
Andras
Andras, u demonologiji, šezdeset i treći duh Goecije, vladar trideset legija duhova. Ima lik anđela s glavom gavrana ili sove. Nosi mač i jaše na vuku. Savjetnik je ubojicama o načinima ubojstava. Veoma je opasan demon, pa prizivatelj mora biti jako oprezan, jer se može okrenuti protiv njega i pogubiti i prizivatelja i sve koji su mu bliski. Potiče na sukobe i svađe.
Literatura
List of demons in the Ars Goetia
Love Is a Many Splendored Thing (TV serija)
Love Is a Many Splendored Thing je bila američka televizijska dnevna sapunica koja se emitirala na programu CBS od 18. septembra 1967. do 23. marta 1973. Predstavljala je svojevrsni nastavak, odnosno spin-off istoimenog igranog filma iz 1955. godine, a na špici je koristila muzičku temu temeljenu na istoimenoj hit-pjesmi. Radnja je bila smještena u San Francisco gdje je iz Hong Konga došla studirati Mia Elliott (čiji je lik tumačila Nancy Hsueh), kćer protagonista filma. Televizijski studio je, međutim, nakon nekoliko mjeseci odlučio ukloniti njen lik iz serije, jer se tada još uvijek činilo nepriličnim da na američkoj javnoj televiziji ne-bjelački lik ulazi u ljubavne veze s bijelcima; ta je odluka, između ostalog, natjerala autoricu serije Irnu Phillips da napusti seriju. Sama serija se, međutim, na programu održala sve do 1973. godine.
Kao što je to slučaj s mnogim sapunicama iz tog vremena, danas je očuvan samo mali dio epizoda zbog tada uobičajene prakse brisanja magnetoskopske vrpce.
El Bajío de las Escobas, Lagos de Moreno
El Bajío de las Escobas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2111 m.
Rockhausen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ilm Rokhauzen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ilm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 300 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 261 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
El Manguito, Santiago Pinotepa Nacional
El Manguito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Pinotepa Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Avoyel
Avoyel (Avoyelles).- Pleme porodice Natchesan nekada naseljeno u susjedstvu današnjeg Marksvillea u Louisiani. Ime Avoyel znači "people of the rocks", njima vjerojatno dano iz razloga što su obalna plemena opskrbljivali kremenom. Ovo potvrđuje i Mobile naziv Tassenocogoula u značenju 'flint people'. Taensa Indijanci nazivali su ih Little Taensa, njima su bili najsrodniji. Bili su sjedilačko pleme lovaca i sakupljača po kulturi srodni mnogo većim Natchezima.
Povijest
Avoyele prvi spominje Iberville 1699. godine pod imenom Tassenocogoula, a posjećuje ih 1700. i tada ih već nazivi Little Taensas. Zemlja im je plodna i atraktivna, pogodna za uzgoj kukuruza i povrća, ispresijecana brojnim malenim jezerima. Dolaskom bijelaca Avoyeli dospijevaju postati vlasnici konja koje počinju uzgajati, a kasnije i goveda. Kao saveznici Francuza, kaže Du Pratz, Avoyeli počinju svoju uzgojenu stoku (Krave i bikove), te konje prodavati francuskim naseljenicima Louisiane. U 18. stoljeću dolazi do pokreta plemena na Zaljevu. U njihov kraj dolaze Biloxi, pleme iz grupe Siouan i drugi, te zauzimaju sebi novi dom. Godine 1764. oni učestvuju zajedno sa Ofo, Tunica i Choctaw Indijancima u napadu na englesku regimentu na Mississippiju. Do pred kraj 18. stoljeća oni su se već pomiješali s novopridošlicama a njihov jezik je nestao. Godine 1805. (prema Sibleyu čiji su izvještaji nepouzdani) preostalo je tek dvije ili tri žene. Godine 1932. umro je posljednji individualac koji je u sebi imao avojelske krvi.
Barrio Molina, Taxco de Alarcón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1827 m.
Roger Cohen
Roger Cohen (2. august 1955 -) je američko-britanski novinar i pisac, koji piše kolumne za The New York Times i International Herald Tribune. Prije toga je radio kao strani dopisnik u petnaest različitih zemalja.
Rodio se u porodici jevrejskog ljekara koji je 1960. emigrirao iz Južne Afrike u Britaniju. Školovao se u elitnim britanskim školama, a nakon što je sa prijateljima 1973. putovao po Bliskom istoku, godine 1977. je diplomirao na Oksfordskom univerzitetu.
Godine 1983. je postao dopisnik Wall Street Journala u Rimu gdje je pratio italijansku ekonomiju. Poslije je premješten u Bejrut. U januaru 1990. se priključio New York Timesu, gdje je bio glavni ekonomski dopisnik za Evropu od januara 1992. do aprila 1994. Potom je došao u Zagreb gdje je postao šef ureda za Balkan. Odatle se istakao svojim reportažama o ratu o Bosni i Hercegovini s posebnim naglaskom na zločine Srba nad Bošnjacima; zbog njih je bio nagrađivan, ali i optuživan za pristranost.
U junu 1995. se vratio u Pariz gdje je bio glavni dopisnik do 1998. kada se premjestio u Berlin. Nakon napada 11. septembra je postao de facto, a od 2002. de iure urednik vanjskopolitičke rubrike Timesa.
Sekularizam
desno|mini|150p|Džordž Džejkob Holiok (1817–1906), britanski pisac koji je skovao pojam „sekularizam“ 1851. godine
Sekularizam ili svetovnost (ponekad ovosvetovnost i laicizam) je načelo odvajanja religije i države, odnosno religijskih zajednica od javnih institucija. Zalaže se za umanjenje uticaja religije na državu ili puno odvajanje religije i države, kako bi država bila religijski neutralna i tako omogućila ravnopravnost svih veroispovesti koje postoje u jednoj zemlji.
Termin "sekularizam" je skovao 1846. godine engleski filozof Džordž Džejkob Holiok. On se protivio uspostavljanju državne religije ili favoriziranju jedne naspram drugih religija.
U jednom smislu, sekularizam može da potvrdi pravo na slobodu od religijskih pravila i učenja, kao i pravo na slobodu od državnih nametanja religije državljanima i državi koja se deklariše kao religijski neutralna. U drugom smislu, to se odnosi na stav da ljudske aktivnosti i odluke, posebno političke, treba da budu zasnovane pre svega na dokazima o činjenicama koje su nepristrasne i odvojene od religijskog učenja.
Aleksijada
Aleksijada (Ἀλεξιάς) naslov je srednjovekovnog istorijskog i biografskog dela koje je oko 1148. godine napisala vizantijska princeza Ana Komnina, kćerka cara Aleksija I Komnina.
U Aleksijadi Ana opisuje političku i vojnu istoriju Vizantijskog carstva tokom vladavine svog oca, čime ovo delo daje značajnI doprinos proučavanju Vizantije tokom razvijenog srednjeg veka. Aleksijada dokumentuje interakciju Vizantijskog carstva sa krstašima i ističe sukobljena shvatanja Istoka i Zapada početkom 12. veka.
Sekularizam
Sekularizam povlači svoje intelektualne korene od grčkih i rimskih filozofa kao što su Epikur i Marko Aurelije; od prosvetiteljstva mislioci kao što su Džon Lok, Deni Didro, Volter, Baruh Spinoza, Džejms Medison, Tomas Džeferson i Tomas Pejn; i od novijih slobodnih mislilaca i ateista kao što su Robert G. Ingersol, Bertrand Rasel i Kristofer Hičens. Pomera fokus sa religije na druge "temporalne" i savremene stvari sa naglaskom na prirodu, razum, nauku i razvoj.
Namene i argumenti u podršci sekularizmu variraju. Zajedno, rani prvobitni sekularisti (Džeferson i Medison) i prvobitni evangelisti (Backus, Leland i drugi) čine uzrok u borbi za nepostojanje religije ali iz potpuno različitih razloga. U evropskom laicizmu, tvrdi se da je sekularizam pokret prema modernizaciji i udaljavanju od tradicionalnih religijskih vrednosti. Ova vrsta sekularizma, na društvenom ili filozofskom nivou, razvijala se uz održavanje crkve ili druge državne podrške religiji. U Sjedinjenim Državama, neki tvrde da je državni sekularizam služio u većoj meri da zaštiti veru i versku pripadnost od vladinog mešanja, dok je sekularizam na društvenom nivou manje prevladavajući. Ali, tek u Prvom svetskom ratu, sekularizam antireligijskog tipa uskoro će nestati iz američkog glavnog interesovanja, zamenjen novim složenim idejama koje su se fokusirale na sekularizaciju države, a ne na sekularno društvo.
Arquettes-en-Val
Arket an Val je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Aleksijada
Tekst je napisan visokoparnim atičkim grčkim dijalektom, koji je u to vreme bio jezik učene književnosti, ali kojim se vekovima ranije prestalo govoriti.
Sekularizam
Pregled
Džordž Džejkob Holiok je 1851. godine skovao izraz "sekularizam" Alberico Gentili (1552—1608) je prvi razdvojio sekularizam iz kanonskog zakona i rimokatoličke teologije.
Arquettes-en-Val
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 96 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 561 m, a minimalnoj 195 m).
Aleksijada
Istorija
Aleksijada se sastoji od 15 knjiga i prologa. Opseg dela ograničen je na trajanje Aleksijeve vladavine, koju detaljno prikazuje, posebno u pogledu političkih odnosa između Vizantijskog carstva i zapadnoevropskih sila. Aleksijada je i dalje jedan od retkih primarnih izvora koji beleže vizantijske reakcije na na veliki raskol iz 1054. godine i na Prvi krstaški rat, te iz prve ruke dokumentuje opadanje vizantijskog kulturnog uticaja u istočnoj i zapadnoj Evropi.
Sekularizam
Pregled
Termin "sekularizam" prvi put je koristio književnik Džordž Džejkob Holiok 1851. godine. Iako je termin bio nov, opšti pojmovi na kojoj je zasnovan postojali su tokom čitave istorije.
Aleksijada
Istorija
Prema Petru Frankopanu, sadržaj Aleksijade može se podeliti u pet glavnih kategorija:
Aim (demon)
Aim, Aym ili Haborin, prema demonologiji, dvadeset i treći duh Goecije koji vodi dvadeset i šest legija demona. Ima ljudsko tijelo s tri glave; mačju, zmijsku i ljudsku s tim što ljudska glava ima dvije zvijezde na čelu. Jaše na zmiji.
Aleksijada
Istorija
Iako Ana Komnina izričito navodi svoju nameru da beleži istinite događaje, postoje važna pitanja o pristrasnosti njenog dela. U celoj Aleksijadi naglasak je stalno na Aleksiju kao "posebno hrišćanskom caru", moralno i politički pohvalnom. Frankopan obradu Aleksijevog lika u Aleksijadi često upoređuje sa tehnikama hagiografske tradicije, a to poredi sa generalno negativnim likom njegovih naslednika Jovana II i Monojla I, pa i njihovo potpuno odsustvo iz teksta. Ana piše o Latinima (Normanima i Francima) na takav način da je jasno kako ih smatra varvarima. Iz visoka gleda i na Turke i Jermene. Aleksijada takođe kritikuje Jovana II Komnina zbog toga što je nakon Aleksijeve smrti stupio na presto (umesto same Ane). Sa stanovišta modernog čitaoca, nedoslednosti u opisima vojnih događaja i nedaća Carstva - delimično zbog ovih književnih i naročito homerskih uticaja - mogu izgledati preterano i stereotipno. Uprkos ovim problemima, Georgije Ostrogorski ipak naglašava važnost Aleksijade kao primarnog istorijskog izvora.
Sekularizam
Pregled
Džordž Džejkob Holiok je izumeo pojam sekularizma kako bi opisao svoje stavove o promovisanju društvenog poretka odvojenog od religije, bez aktivnog odbacivanja ili kritikovanja verskih učenja. Sam agnostik, Holiok je tvrdio da "sekularizam nije argument protiv hrišćanstva, on je nezavisan od toga, ne dovodi u pitanje pretenzije hrišćanstva. Sekularno znanje očigledno je takvo znanje koje se zasniva u ovom životu, a koje se odnosi na ponašanje ovog života, na dobrobit ovog života i može biti testirano iskustvom ovog života.
Aleksijada
Glavna tematika
Glavna tema Aleksijade su Prvi krstaški rat i verski sukobi. Ana Komnina beleži različite grupe ljudi koji su učestvovali u krstaškim ratovima i naziva ih "Keltima", "Latinima" i "Normanima". Takođe vrlo detaljno govori o svom ocu, Aleksiju I Komninu, i njegovim osvajanjima tokom njegove vladavine od 1081–1118. godine. Ona to čini dajući "vizantijski pogled" na krstaške ratove. Neki su istoričari primetili uticaj grčke mitologije u Aninom radu, kako je izjavila Lenora Neville: "karakterizacija Aleksija kao lukavog morskog kapetana koji svojom lukavošću i hrabrošću upravlja carstvom kroz neprestane oluje snažno podseća na Odiseja".
Sekularizam
Pregled
U Institutu za proučavanje sekularizma u društvu i kulturi razdvajaju savremeni sekularizam na dve vrste: tvrd i mekan sekularizam. Prema njima, "tvrdi sekularizam smatra religiozne propozicije epistemološki nelegitimnim, bez opravdanja niti osnove". Međutim, po mišljenju mekog sekularizma, "postizanje apsolutne istine je nemoguće i stoga bi skepticizam i tolerancija trebalo da budu princip i preovlađujuće vrednosti u raspravi o nauci i religiji."
Istorija
Odstupanje od religijski vere i početak poverenja u razum i nauku označava početak sekularizacije obrazovanja i društva u istoriji. Prema Domenicu Marbaniangu, sekularizam se pojavio na zapadu uspostavljanjem razuma ispred vere, pošto je ljudski razum postepeno oslobođen od neospornog podređivanja vladavini religije i sujeverja. Harvey Cox objašnjava kako je prosvetiteljstvo pozdravilo prirodu kao "duboku stvarnost" koja je prevazišla korumpirane ljudske institucije, koje je stvorio čovek. Shodno tome, prava čoveka nisu se smatrala darom božanstva, već defakto dobrobitima prirode koje otkriva razum.
Aleksijada
Književni stil
Aleksijada je napisana na grčkom jeziku oko 1148. godine, a tekst je prvi put uredio i izdao Possinus 1651. godine.
Ana Komnina eksplicitno opisuje sebe u tekstu i otvoreno priznaje svoja osećanja i mišljenja u vezi s nekim događajima, što je u suprotnosti sa uobičajenim pisanjem istoriografije. Ana se uveliko razlikovala od grčkih istoričara i zbog toga je knjiga u početku bila dobro prihvaćena, ali je kasnije podvrgnuta kritici. Aleksijada zanima mnoge istoričare zbog činjenice da ju je Ana napisala u obliku koji se razlikovao od tada važeće norme za pisanje istorije. Ana Komnina je jedina grčka historiografkinja svog doba, a istoričari žele verovati da njen karakteristični književni stil upravo potiče od toga što je delo napisala žena. Uprkos tome što se uključila u istoriografiju i uprkos drugih osobina zbog kojih se njen stil uveliko razlikuje od tipične istoriografije tog doba, Aleksijada Ane Komnene smatrana je "iskrenom" istorijom.
Uticaj i značaj
Delo Ane Komnine glavni je izvor informacija o njenom ocu, Alekseju I. Imala je oko 55 godina kada je započela rad na Aleksijadi. Do kraja života na krstaše, koji su njemom ocu navodno došli u pomoć, gledala je s prezirom zbog njihovih akcija protiv Vizantijskog carstva, uključujući velike pljačke, kao i zbog njihovog neuspeha da pod vlast vizantijskog cara vrate mnoge od zemalja koje su mu ih obećali vratiti. Krstaše, koje naziva Keltima, Latinima i Normanima, smatrala je neobrazovanim varvarima. Uprkos tome, Ana tvrdi da ih je prikazala u neutralnom svetlu. Neki istoričari veruju da je njeno delo pristrasno zbog negativnih osećanja prema krstašima i zbog toga što je visoko cenila svog oca.
Pitanje autorstva
Mnogo se raspravljalo o tome da li je Aleksijadu u stvari napisala sama Ana Komnina, pri čemu je jedan naučnik rekao da tekst daje vrlo malo naznaka koji bi mogli sugerisali autorov pol ili bilo koji drugi aspekt autorovog porekla, osim nekoliko eksplicitnih spomena. To je navelo neke naučnike da tvrde da Aleksijadu uopšte nije napisala žena, već neki muški autor. Ovo uverenje, koje je izneo Hovard-Johnston, usredsređuje se uglavnom na vojne delove Aleksijade i sugeriše da je Ana samo radila na terenskim beleškama svog muža, pa je tako Hovard-Johnston preimenovao ovo delo u "Nikiforovu Aleksijadu".
Predstave roda
U Aleksijadi Ana Komnina na jedinstven način prikazuje rod i rodne stereotipe. Poput svojih muških kolega, ona žene karakteriše u skladu s tipičnim stereotipima, kao što je onaj da su žene "podložne suzama i kukavice pred opasnošću". Ipak, uprkos tome, žene u Aleksijadi nikada ne plaču, sa izuzetkom Aleksijeve sahrane, tokom koje je tuga predstavljala odgovarajući kulturološki obrazac. Isto tako, nijedan ženski lik ne postupa na kukavički način. Na sličan način ukazuje na sopstveni pol kada spominje vlastite suze tokom pisanja o određenim događajima. Međutim, odmah obaveštava čitaoca da će prestati da plače kako bi se pravilno vratila svojoj istoriografskoj dužnosti; takva se epizoda u delu pojavljuje dva puta. Na taj način Ana pokazuje želju da kontroliše aspekte koji se u njenoj kulturi smatraju ženskim. Ukupno uzev, međutim, Ana se prvenstveno bavi intelektom, koji pripisuje i muškarcima i ženama, i dopušta da žene u Aleksijadi aktivno izlaze iz društveno zadatih rodnih uloga. Neki naučnici smatraju da je Aleksijada loš izvor za proučavanje života običnih žena u Vizantiji tokom Prvog krstaškog rata, i to kako zbog Aninih ličnih stavova tako i zbog nepostojanja uporedivih izvora od drugih ženskih autora u to doba.
Rod i stil
Anin pomalo neobičan stil pisanja istorije pripisuje se njenom polu. Njen stil je značajan po tome što je obuhvatio kako istoriju postupaka njenog oca tokom Prvog krstaškog rata tako i njene vlastite reakcije na neke od ovih događaja. Njena mišljenja i komentari o određenim događajima u inače istorijskom tekstu pripisani su njenom polu kako u pozitivnom tako i u negativnom smislu. Ovakva interpretacija njene istorije poznata je kao "rodna istorija", što znači da je to i istorija Aleksija i same Ane kroz njen poseban stil, što se ne viđa kod muških autora. Dok je istoričar starog Rima Edward Gibbon ​​smatrao da ovaj "rodno orijentisani" narativ "na svakoj stranici odaje sujetu ženskog autora", pri čemu se neki naučnici slažu s njim, drugi ispitivači tvrde da bi ovaj stil mogao ukazivati na Aninog mentora, Mihaila Psela. Neki idu još dalje i sugerišu da je Ana koristila Pselovu Hronografiju kao model za lična tumačenja u svojoj istoriji i da je taj njegov stil dalje razvila, sugerišući tako da na njen stil pisanja nije uticao njen pol, već književni uticaji.
Ana Komnina se smatra jedinstvenom pojavom svog doba po intenzitetu kojim integriše vlastito narativ i emociju, a pritom ne spominje sve lične detalje, poput činjenice da je imala četvoro dece. Neki ovu neobičnu kombinaciju stila i nedostatka ličnih, rodno zasnovanih informacija objašnjavaju time što Ana nije gajila današnje feminističke ideale, pa je zato i nije zanimalo da u vlastitom delu preispituje svoje mesto u društvu, premda se njeni prikazi žena svakako ne podudaraju sa prikazima koje donose muški autori tog vremena. Umesto toga, njen stil se može razumeti na temelju njenog verovanja da inteligencija i plemenitost poništavaju važnost roda, pa tako Ana ne smatra svoju istoriju prekoračenjem bilo koje društveno zadate rodne uloge.
Rukopisi i sažeci
Sledi popis rukopisa koji sadrže potpuni tekst Aleksijade ili njene delove.
Sekularizam
Državni sekularizam
U političkom smislu, sekularizam je pokret koji razdvaja religiju i vladu, a često se naziva odvajanje crkve i države. Ovo može da se odnosi na smanjenje veza između vlade i religije, zamenjujući zakone zasnovane na religijskim spisima (kao što su Halaha, Dominionizam i Šerijat) sa građanskim zakonima, i sprečavanjem diskriminacije na osnovu veroispovesti. Što doprinosi povećanju zaštite prava verskih manjina.
Učenjaci, kao što je Žak Berlinerblau iz Programa za jevrejsku civilizaciju Škole spoljnih poslova na Džordžtaunskom unverzitetu, tvrde da razdvajanje religije i države predstavlja samo jednu moguću strategiju koju treba da sprovedu sekularne vlade. Ono što sve sekularne vlade dele, od demokratskih do autoritarnih, jeste zabrinutost vezana za odnos između religije i države. Svaka sekularna vlada poseduje svoje jedinstvene propise radi suočavanja sa ovom problematikom (odvajanje je jedna od onih mogućih politika; francuski modeli, u kojima država pažljivo nadgleda i reguliše religiju je druga).
Radžit Sing prve polovine 19. veka uspešno je uspostavio sekularno pravilo u Pandžabu. Ovo sekularno pravilo poštovalo je pripadnike svih rasa i religija i omogućilo im da učestvuju bez diskriminacije u sudu. Gde su bili predstavnici Sika, Muslimana i Hindusa koji su bili u sudu. Radžit Sing je takođe intenzivno finansirao obrazovanje, religiju i umetnost različitih religija i jezika.
Sekularizam se najčešće pojavljuje u Doba prosvetiteljstva u Evropi i igra glavnu ulogu u zapadnom društvu. Principi, ali ne nužno prakse, odvajanja religije i države u Sjedinjenim Državama i laicizam u Francuskoj u velikoj meri privlače sekularizam. Sekularne države su postojale i u islamskom svetu tokom srednjeg veku (vidi islam i sekularizam).
Zbog uverenja o odvajanju religije i države, sekularisti uglavnom preferiraju da političari donose odluke sa sekularnim, a ne religijskim razlozima. U ovom pogledu, političke odluke koje se odnose na teme poput abortusa, kontracepcije, embrionalne matične ćelije istraživanja, istopolni brak, i seksualno obrazovanje su u velikoj meri fokusirane na američke sekularističke organizacije kao što je Centar za istraživanje.
Neki hrišćanski fundamentalisti (posebno u Sjedinjenim Američkim Državama) se suprotstavljaju sekularizmu, često tvrdeći da se "radikalna sekularistička" ideologija sve više danas prihvata i oni vide sekularizam kao pretnju "hršćanskim pravima" i nacionalnoj bezbednosti.
Sekularno društvo
U studijama o religiji, moderne demokratije su formalno i generalno poznate kao sekularne. Ovo je zbog postojanja slobode veroispovesti ( različita religijska uverenja uglavnom nisu podložna pravnim ili socijalnim sankcijama), i nedostatka autoriteta religijskih lidera nad političkim odlukama. Bez obzira na to, mnogi ljudi smatraju religijska uverenja relevantnim delom političkog diskursa u mnogim od ovih zemalja (naročito u SAD-u). U najrazvijenijim zemljama Evrope religijske reference ne zauzimaju značajno mesto u glavnoj politici.
Težnje sekularnog društva mogle su da karakterišu društvo:
Pozitivni ideali sekularnog društva: Moderna sociologija je od Maksa Vebera često bila preokupirana problemom autoriteta u sekularizovanim društvima i sa sekularizacijom kao sociološkim ili istorijskim procesom. Učenjaci u dvadesetom veku, čiji su radovi doprineli razumevanju ovih pitanja, uključuju Carl L. Becker, Karl Löwith, Hans Blumenberg, M.H. Abrams, Peter L. Berger, Paul Bénichou and D.L. Munby, između ostalog.
Neka društva postaju sekularnija kao rezultat društvenih procesa, a ne kroz akcije posvećenog sekularnog pokreta; ovaj proces je poznat kao sekularizacija.
Sekularna etika
Publikacija "Engleski sekularizam" Džordža Džejkoba Holioka iz 1896. godine opisuje sekularizam na sledeći način: Sekularizam je kodeks ponašanja koji se odnosi na ovaj život, zasnovan na čisto ljudskim razmatranjima, i namenjen je uglavnom onima koji teologiju smatraju neodređenom ili neadekvatnom, nepouzdanom ili neverovatnom. Njeni osnovni principi su: (1) Poboljšanje ovog života materijalnim sredstvima. (2) Nauka je dostupna promisao čoveka. (3) Dobro je činiti dobro. Bilo da postoji drugo dobro ili ne, dobro sadašnjeg života je dobro, i dobro je tražiti to dobro.
Aim (demon)
Uzrokuje požare uz pomoć baklje koju nosi. Prisiljava ljude da govore o privatnim, osobnim stvarima. Neki ga izvori izjednačavaju s Raumom.
Sekularizam
Sekularna etika
Savremena etička rasprava na Zapadu često se opisuje kao "sekularna". Rad dobro poznatih moralnih filozofa kao što su Derek Parfit i Peter Singer, pa čak i celo polje savremene bioetike, opisani su kao izričito sekularni ili nereligiozni.
Američka interpretacija sekularizma
Utvrđeno je da je koncept sekularizma često pogrešno tumačen. U julu 2012. Žak Berlinerblau, direktor Programa za jevrejsku civilizaciju na Univerzitetu Džordžtaun, napisao je članak pod naslovom "Sekularizam nije ateizam", u kojem kaže da je ,,sekularizam najiskrivljenije shvaćen izam u Američkom političkom rečniku. Komentatori na desnoj i levoj strani rutinski su to izjednačili sa staljinizmom, nacizmom i socijalizmom, među ostalim strašnim izmima. U SAD-u, kasnije se pojavila još jedna lažna jednačina, to je bila neosnovana povezanost sekularizma sa ateizmom. Versko pravo je profitabilno objavilo ovu zabludu 1970 godine.“
Sekularizam u političkoj filozofiji kasnog 20. veka
Mnoge organizacije (NVO) za sekularizam preferiraju da definišu "sekularizam" kao zajedničku osnovu za sve grupe uverenja, verske ili ateističke, da bi uspele u društvu koje poštuje slobodu govora i savesti. Primer toga je Nacionalno sekularno društvo u Velikoj Britaniji. Ovo je zajedničko shvatanje onoga što sekularizam predstavlja među mnogim aktivistima širom sveta. Međutim, mnogi učenjaci hrišćanstva i konzervativni političari često tumače sekularizam, kao antitezu religije i pokušaj da se izvuče religija iz društva i zameni sa ateizmom ili prazninom vrednosti. Ovaj dvostruki aspekt (kao što je gore navedeno u "Sekularnoj etici") stvara poteškoće u političkom diskursu o ovoj temi. Čini se da je većina političkih teoretičara u filozofiji nakon istorijskog rada Džon Rola (John Rawl) "Teorija pravde" 1971. i njegova sledeća knjiga "Politički liberalizam" (1993) ), više koristi zajednički koncept "preklapajući konsenzus" umesto sekularizma. U drugoj knjizi Rol drži ideju o preklapanju konsenzusa kao jedne od tri glavne ideje klasičnog liberalizma, političkog liberalizma. On tvrdi da se pojam "sekularizam" ne može primeniti. Ali šta je sekularni argument? Neki misle na bilo koji argument koji je refleksivan i kritičan, javno razumljiv i racionalan, kao sekularni argument. Međutim, centralna karakteristika političkog liberalizma je da on gleda na sve takve argumente na isti način kao i na religijske, te stoga te sekularne filozofske doktrine ne pružaju javne razloge. Sekularni koncepti i rezonovanja ove vrste pripadaju metafizici. Etika ne spada u domen političkog. Ipak, Ravlova teorija je slična Holiokovoj viziji tolerantne demokratije koja tretira sve grupe različitog životnog stava. Rolova ideja da je u svačijem interesu da podrži "razumnu ustavnu demokratiju" sa "principima tolerancije". Njegov rad je bio veoma uticajan na naučnike iz političke filozofije i njegov termin, "preklapanje konsenzusa", izgleda da je za mnoge delove među njima zamenio "sekularizam". U udžbenicima o modernoj političkoj filozofiji, kao što je Colin Farelly, "Uvod u savremenu političku teoriju", izraz sekularizma nije čak ni indeksiran, a u prvom se može videti samo u jednoj fusnoti. Međutim, nema nedostatka diskusije i pokrivenosti teme koju uključuje. To se samo naziva preklapanje konsenzusa, pluralizma i multikulturalizma ili se izražava na neki drugi način. U "Oksfordskom priručniku političke teorije", postoji jedno poglavlje pod nazivom "Politički sekularizam", od strane Rajeev Bhargava-a. On obuhvata sekularizam u globalnom kontekstu i počinje sa ovom rečenicom: "Sekularizam je otežana doktrina".