cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kavad I
Pobeda nad Heftalitima i Iberijski rat
Odnosi sa Vizantijom bili su mirni sve dok 522. nije došlo do promene u osetljivoj ravnoteži snaga kada je Čat, kralj Lazike, malene kraljevine na jugistočnoj obali Crnog mora, rešio da poseti Carigrad i od rimskog, umesto od persijskog vladara, zatraži potvrdu svoje titule. Justin I je primio kralja Lazike i kumovao mu na krštenju, a zatim ga je oženio rimskom nevestom. Zauzvrat, persijski kralj Kavad I je pokušao da nagovori Sabire, nomadske konjanike srodne Hunima, da napadnu Carstvo, ali mu je Justin otkrio da sabirsko poglavar istovremeno pregovara i sa njim. Nakon toga, Kavad je uništio Sabire, ali je Justinov gest protumačio kao prijateljski. U znak pomirenja, Kavad je zatražio da car usini njegovog sina Hozroja. Hozroje je naime bio treći po starini među sinovima persijskog kralja, ali ga je Kavad smatrao najsposobnijim. Usinovljenje od strane Justina trebalo je da učvrsti njegove pretenzije na sasanidski presto. Justin je, nakon savetovanja sa svojim pravnicima, pak ponudio da se usinovljenje izvede prema varvarskim, a ne rimskim običajima (kako Hozroje ne bi mogao da pretenduje i na rimsku carsku krunu), što je Kavad ozlojeđeno odbio. Persijski kralj je zatim upao u kavkasku kraljevinu Iberiju (zapad današnje Gruzije) i zatražio da se tamašnja vladarska kuća odrekne hrišćanstva i prihvati zoroastrizam. Nevelika vojna pomoć koju je poslao Justin je poražena i iberijska dinastija je morala da napusti zemlju i pobegne u Carigrad. Upadi rimske vojske na teritoriju persijske Jermenije, preduzeti 526., pokazali su se kao besplodni.
Iberijski rat vođen je sa promenljivom srećom na obe strane. Justinijanov vojskovođa Velizar je 530. odneo sjajnu pobedu u bitki kod Dare, ali su naredne godine Persijanci uzvratili pobedom kod Kalinika na Eufratu. Mir je sklopljen tek po Kavadovoj smrti 531. godine. Justinijan I je želeći da pokrene obnovu rimske vlasti na Zapadu, sklopio 532. Večni mir sa novim šahom Hozrojem I po cenu plaćanja ogromnog danka.
Poslednje godine
Kavad je poslednje godine vladavine bio pod velikim uticajem svoga sina i dezigniranog naslednika Hozroja. Jedna od posledica dominacije Hozroja na dvoru, bio je i raskid njegovog oca sa mazdaizmom. Mazdak i njegovi sledbenici su 529. pozvani na dvor gde su morali da prihvate polemiku sa magima, sveštenicima dominantne zoroastrijanske vere. Nakon poraza u teološkim raspravama, Mazdak je obešen, a njegove pristalice su progonjene.
Kavad je, kao što je spomenuto, preminuo 531. godine. Ostao je zapamćen kao vladar koji je povratio unutrašnju stabilnost Sasanidskoj Persiji, sproveo reformu poreskog sistema i osnovao nekoliko gradova koje je nazvao po svom imenu. Za Vizantince bio je dostojan protivnik i Prokopije iz Cezareje ga je opisao kao dalekovidog i energičnog vladara.
Maiaso, Udine
Maiaso je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 495 m.
Preseka (Gornji Mihaljevec)
Preseka (mađarski Hétvezér) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Gornji Mihaljevec, Međimurska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 70 stanovnika te 21 obiteljskih kućanstava.
Maregnano
Maregnano ima više značenja:
Kattegat
Kattegat (prevedeno s danskog Mačje grlo) je tjesnac između Baltičkog i Sjevernog mora. On razdvaja danski poluotok Jutland i otok Zeland od švedskog kopna.
Geografija
Kattegatt se proteže od sjevera prema jugu duž danskog poluotoka Jutlanda do otoka Zelanda. Kattegatt se na sjeveru nastavlja na tjesnac Skagerrak i preko njega na Sjeverno more. Na jugu se nastavlja na tjesnac Øresund odnosno tjesnace Veliki i Mali Belt te preko njih na Baltičko more.
Tjesnac ima površinu od 25.485 km², dug je nekih 220 km, a širina mu varira od 60 do 142 km. Ima prosječnu dubinu od 26 metara. Površinski dotok slatke vode iz Baltičkog mora snižava salinitet u tjesnacu. Unutar tjesnaca leže danski otoci Læsø, Anholt i Samsø. Najveće luke tjesnaca su Århus na danskoj strani te Göteborg i Halmstad na švedskoj strani.
Kattegat je važan pomorski koridor i tokom ljeta popularna zona za rekreaciju i odmor.
NGC 1860
NGC 1860 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Mareta
Mareta ima više značenja:
Mehrstetten
Meršteten je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Rojtlingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.377 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8415048.
Жижавица
Жижавица је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 189 становника (према попису из 1991. било је 163 становника).
Mehrstetten
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rojtlingen Meršteten se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Rojtlingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 750 metara. Površina opštine iznosi 17,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.377 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 81 stanovnika/km².
Жижавица
Демографија
У насељу Жижавица живи 155 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,6 година (40,1 код мушкараца и 43,2 код жена). У насељу има 47 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 4,02.
La Colorada, San Mateo Etlatongo
La Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Etlatongo.
Жижавица
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
La Colorada, San Mateo Etlatongo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
La Palmita, Cutzamala de Pinzón
La Palmita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Ghārib Ḩabbāb, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 601 m.
La Peña, Tlajomulco de Zúñiga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1552 m.
NGC 7129
NGC 7129 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Cefej koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je + 66° 6' 47" a rektascenzija 21h 42m 58,9s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 7129 iznosi 9,7 a fotografska magnituda 11,5. NGC 7129 je još poznat i pod oznakama OCL 240, LBN 497.
Gaggioleto, Arezzo
Gaggioleto je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 356 m.
7,8-dihidroksikinurenat 8,8a-dioksigenaza
7,8-dihidroksikinurenat 8,8a-dioksigenaza (, 7,8-dihidroksikinurenatna oksigenaza, 7,8-dihidroksikinurenatna 8,8alfa-dioksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom 7,8-dihidroksikinurenat:kiseonik 8,8a-oksidoreduktaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Za rad ovog enzima neohodan je Fe 2+.
NGC 1861
NGC 1861 je otvoreni skup u zviježđu Stolu.
Montelupone, Macerata
Montelupone je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1827 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 253 m.
Prhovec
Prhovec (mađarski Királylak) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Gornji Mihaljevec, Međimurska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 163 stanovnika te 52 obiteljskih kućanstava.
Blida (pokrajina)
Geografske karakteristike
Blida se prostire na sjeveru zemlje po obrocima Tel Atlasa na površini od 1,696 km² u kojoj živi 1,002,937 stanovnika.
Blida graniči sa slijedećim Alžirskim pokrajinama, sa sjevera sa Tipasom i Alžirom, sa jugozapada sa Ajn Deflom, sa juga sa Medejom, sa jugoistoka sa Bujrom i sa istoka sa Bumerdesom.
Pokrajina je administrativno podjeljena na 10 distrikta (daïrasa) i 25 općina (baladija).
Administrativni centar Pokrajine Blida je istoimeni grad Blida.
La Merced, Totolapa
La Merced je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Totolapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 611 m.
Santa Lucia, Nuoro
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Put mevalonata
Mevalonatni put (HMG-CoA reduktazni put, mevalonat-zavisni (MAD) put, izoprenoidni put) je ćelijski metabolički put prisutan kod svih viših eukariota i mnogih bakterija. On je važan za formiranje dimetilalil pirofosfata (DMAPP) i izopentenil pirofosfata (IPP), koji služe kao biosintetička polazna tačka u mnoštvu procesa: sinteza terpenoida, proteinska prenilacija, održavanje ćelijske membrane, sinteza hormona, ankerisanje proteina, i N-glikozilacija. On je takođe deo steroidne biosinteze.
Regulacija i povratna sprega
Nekoliko ključnih enzima može da bude aktivirano DNK transkripcionom regulacijom nakon SREBP aktivacije (sterolni regulatorni element-vezivanja protein-1 i -2). Taj intraćelijski senzor detektuje niske nivoe holesterola i stimuliše endogenu produkciju putem HMG-CoA reduktaznog puta, kao i povećavanjem unosa lipoproteina povišenjem izražavanja LDL-receptora. Regulacija ovoj puta se isto tako ostvaruje kontrolisanjem stope translacije iRNK, degradacije reduktaze i fosforilacijom.
Farmakologija
Mevalonatni put je biološka meta brojnih lekova:
Margone
Margone ima više značenja:
Dolné Plachtince
Dolné Plachtince je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 610 stanovnika.
Manastir Sočanica
Manastir Sočanica se nalazi 3,5 kilometara od istoimenog sela u opštini Leposavić i pripada Eparhiji raško-prizrenskoj Srpske pravoslavne crkve. Manastirska crkva, posvećena Usekovanju svetog Jovana Krstitelja, podignuta je 1862. godine, na mestu starije crkve, posvećene Vavedenju Presvete Bogorodice. Na osnovu jedne nadgrobne ploče pronađene oko same crkve, zna se da je crkva bila aktivna 1643. godine, a sama Sočanica se, kao Selčanica, pominje u osnivačkoj povelji kralja Milutina (1282—1321), svojoj zadužbini Banjskoj, koja se nalazi u neposrednoj blizini Sočanice. Sam manastir je aktivan od 2002. godine, kada se oko manastirske crkve nastanilo bratstvo, koje je zbog napada albanskih ekstremista, napustilo manastir Zočište kod Orahovca.
Oltarski deo manastirske crkve je napravljen u steni, a ispod njega je 2007. godine otkriven otvor koji vodi ka podzemnim katakombama. Stručnjaci Pokrajinskog zavoda za zaštitu spomenika iz Prištine pretpostavljaju da ove katakombe potiču iz II ili III veka i da su ih koristili prvi hrišćani, koji su živeli u rimskom gradu Municipium Dardanorum koji se nalazio na ovom prostoru.
Kao metoh manastira Sočanice obnovljen je manastir Svete Petke u mestu Ulije kod Ceranjske reke.
Nutrijent
thumb|Ciklus nutrijenata u okeanima Nutrijent je hemikalija koja je potrebna organizmu za život i rast, ili supstanca koja se koristi u metabolizmu organizma i koja se unesi iz okoline. Nutrijenti se koriste za formiranje i popravku tkiva, regulaciju telesnih procesa i kao izvor energije. Metodi unosa nutrijenata variraju, dok životinje i protisti konzumiraju hranu i vare je sistemom za varenje, većina biljki unosi nutrijente direktno iz zemljišta kroz korenje ili iz atmosfere.
Organski nutrijenti obuhvataju ugljene hidrate, masti, proteine (ili njihove gradivne blokove, aminokiseline), i vitamine. Neorganska hemijska jedinjenja kao što su dijetarni minerali, voda, i kiseonik se takođe smatraju nutrijentima. Nutrient se smatra „esencijalnim“ ako je neophodno da se unese iz spoljašnjih izvora, bilo zato što organizam ne može da ga sintetiše ili ga formira u nedovoljnim količinama. Nutrijenti koji su potrebni u veoma malim količinama su mikronutrijenti, dok su oni potrebni u velikim količinama makronutrijenti. Dejstvo nutrijenata je zavisno od doze.
Delbarton, West Virginia
Kelbarton je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 579, što je 105 (22,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rebamipid
Rebamipid je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 370,786 Da.
Lake County, Montana
je okrug u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 28.746, što je 2.239 (8,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 4609
NGC 4609 je rasejano zvezdano jato u sazvežđe Krst koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 62° 59' 38" a rektascenzija 12h 42m 19,8s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 4609 iznosi 6,9. NGC 4609 je još poznat i pod oznakama OCL 890, ESO 95-SC14.
Alberina, Mantova
Alberina je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Charles Durning
Charles Durning (28. februar 1923 – 24. decembar 2012) bio je američki kazališni, filmski i televizijski glumac, koji je postao slavan zahvaljujući nizu sporednih, ali upečatljivih uloga u popularnim filmovima kao što su The Sting (1973), Dog Day Afternoon (1975), Tootsie, To Be Or Not To Be i The Best Little Whorehouse in Texas. Zbog njih je dobio neslužbenu titulu "kralja karakternih glumaca", kao i nagrade Zlatni globus i Tony.
Prije početka glumačke karijere je služio u američkoj vojsci u drugom svjetskom ratu te sudjelovao u nekim u najžešćih okršaja iskrcavanja u Normandiji i Ardenima; dva puta je teško ranjen, te je rat završio s odlikovanjima.
Marignano
Marignano ima više značenja:
Osigurano uzajamno uništenje
Uzajamno osigurano uništenje je doktrina u vojnoj strategiji, po kojoj bi korišćenje celokupnog nuklearnog arsenala od strane dve sukobljene strane rezultovalo uništenjem i strane koja napada i strane koja se brani. Ova doktrina je bazirana na teoriji odvraćanja, prema kojoj je razvijanje razornog oružja ključno kao pretnja neprijatelju kako bi se sprečila upotreba istog tog oružja. Ova strategija predstavlja oblik Nešovog ekvilibrijuma iz teorije igara, u kome obe strane pokušavaju da izbegnu najgori mogući ishod po sebe - nuklearnu anihilaciju.
Teorija
Doktrina Osiguranog uzajamnog uništenja pretpostavlja da obe strane imaju dovoljno nuklearnog oružja da unište onu drugu stranu, i da svaka strana, ukoliko je iz bilo kog razloga napadne druga strana, može da uzvrati jednakom ili većom silom. Očekivani ishod je trenutna eskalacija koja bi rezultovala potpunim i osiguranim uništenjem obe strane u sukobu. Danas se smatra da bi zračenje i nuklearna zima u slučaju opšteg nuklearnog rata doveli do razaranja svetskih razmera, ali ovo nije ključna pretpostavka za teoriju Osiguranog uzajamnog uništenja.
Doktrina dalje pretpostavlja da se nijedna strana neće usuditi da lansira prvi udar, jer druga strana ima strategiju lansiranja po upozorenju, ili sposobnost drugog udara sekundarnim snagama, što bi dovelo do uništenja obe strane. Očekivani ishod ove doktrine je napeti ali stabilni mir.
Glavna primena ove doktrine je započela tokom Hladnog rata (od pedesetih do devedesetih godina dvadesetog veka). Tokom ovog perioda se smatralo da Osigurano uzajamno uništenje pomaže u sprečavanju bilo kakvog opšteg sukoba između Sjedinjenih Država i Sovjetskog Saveza, iako su se ove sile posredno sukobile (preko trećih zemalja) u ratovima širom sveta. Ova strategija je takođe odgovorna za trku u naoružanju, jer su se obe strane svim silama trudile da održe nuklearni paritet sa drugom stranom, ili barem da očuvaju sposobnost drugog udara.
Pobornici korišćenja ove strategije u doktrinama SAD i SSSR su verovali da se nuklearni rat najbolje može sprečiti ako nijedna strana ne može da očekuje da (kao država) preživi opšti nuklearni sukob. Kako je obostrana uverenost u ovu pretnju od kritične važnosti da bi ona imala dejstvo, svaka strana je morala da ulaže značajna sredstva u svoj nuklearni arsenal, čak i ako nije planirala da ga koristi. Štaviše, nijedna strana ne bi smela da očekuje da će biti sposobna da se adekvatno odbrani od nuklearnih raketa druge strane, tako da ironično, razvoj nuklearnog oružja čuva mir, dok ga razvoj nuklearnih štitova ugrožava. Ovo je dovelo do razvijanja što boljih i različitijih sistema za lansiranje nuklearnog oružja (silosi sa raketama, podmornice sa balističkim raketama, atomski bombarderi na sigurnim lokacijama).
Za scenario Osiguranog uzajamnog uništenja se često koristi eufemizam nuklearno odvraćanje. Izraz odvraćanje je u ovom kontekstu ušao u upotrebu nakon Drugog svetskog rata; pre ovog vremena, korišćen je samo u pravnoj terminologiji.
Загужане
Загужане је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 339 становника (према попису из 1991. било је 382 становника).
Демографија
У насељу Загужане живи 277 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,0 година (43,0 код мушкараца и 45,0 код жена). У насељу има 97 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,49.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Fracción Doña María, Acapetahua
Fracción Doña María je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Mesa de Tavera, Nuevo Parangaricutiro
Mesa de Tavera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Parangaricutiro.
Fracción Doña María, Acapetahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 295 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
La Manga, Aldama
La Manga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Grover, Wyoming
Grover je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Pretetinec
Pretetinec (mađarski Drávaóhíd) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Nedelišće, Međimurska županija.
El Timbinal, Cutzamala de Pinzón
El Timbinal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 414 m.
Los Huíngaros, Catorce
Los Huíngaros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Catorce.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2543 m.
Marinella
Marinella ima više značenja:
NGC 1862
NGC 1862 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Transportujuća ATPaza oligopeptida
Ova ATPaza ABC-tipa je karakteristična po prisustvu dva slična ATP-vezujuća domena.
Isolella, Rovigo
Isolella je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Oslobođenje Skoplja (TV film)
Oslobođenje Skoplja je australijski televizijski film snimljen na srpskohrvatskom jeziku u režiji Ljubiše Ristića i premijerno prikazan 1981. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog popularnog teatarskog komada Dušana Jovanovića. Radnja je smještena u Skopje za vrijeme Drugog svjetskog rata i iz perspektive jednog dječaka prikazuje teške moralne izazove kojima su u to vrijeme bili izloženi Skopljaci, uključujući njegove roditelje. Film je nastao za vrijeme gostovanja teatarske trupe KGPT u Australiji, gdje je bila izvođena predstava, također pod Ristićevom režijom.
Godine 2016. je u Makedoniji snimljen istoimeni film u režiji Radeta Šerbedžije.
Uloge
Ostale uloge ▼
Marinello
Marinello ima više značenja:
Cernișoara, Cernișoara
Cernișoara je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Cernișoara.
Meißenheim
Majsenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 51 opštinskog središta okruga Ortenau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.706 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8317075.
Cernișoara, Cernișoara
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3948 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Meißenheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ortenau Majsenhajm se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ortenau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 151 metra. Površina opštine iznosi 21,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.706 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 174 stanovnika/km².
Dolné Strháre
Dolné Strháre je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 181 stanovnika.
NGC 5460
NGC 5460 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Kentaur koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 48° 18' 0" a rektascenzija 14h 7m 36,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 5460 iznosi 5,6. NGC 5460 je još poznat i pod oznakama OCL 925, ESO 221-SC24.
La Nueva Esperanza II, Tlajomulco de Zúñiga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1564 m.
Premilcuore, Forlì-Cesena
Premilcuore je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 613 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 476 m.
Marabut
Marabut (od francuskog: marabout, od arapskog: مُرابِط, murābiṭ=onaj koji je regrutiran) orginalno u Sjevernoj Africi pripadnik muslimanske] vjerske zajednice koji živi u ribatu (utvrđeni manastir), koji služi ne samo u religijskim nego i u vojničkim zadatcima.
Karakteristike i historija
Muškarci koji su imali neko religijsko znanje, kao što su recitatori Kur'ana, prenositelji Hadisa, poznavaoci islamskog prava i asketi, živjeli su u ribatu, a obični svijet ih je cijenio i poštovao.
Kada se islam proširio po Zapadnoj Africi u 12. vijeku, njegovi propagatori postali su poznati kao Al-Murabitun (Almoravidi), a svaki misionar koji je organizirao grupu učenika postao je poznat kao - Marabut. U 14. vijeku, kada je Sufizam (misticizam) prožimao muslimanski religijski život - Marabut je u Magrebu postao termin za svakog propovjednika koji je agitirao za formiranje sufijskih bratstava u skladu sa naredbom (Tarikat) Abū Madjana.
Tako je riječ izgubila svaki trag od svog orginalnog doslovnog značenja - vojne obrane, a u Alžiru se riječ Marabut koristila za grobnicu, najčešće kupolastu, u kojoj je pokopan pobožni čovjek - svetac.
Tako da se danas koristi kao oznaka za sveca i pustinjaka i njihove grobnice često podignute u krugu zavija posvećenih njima.
NGC 1863
NGC 1863 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Al Khawlah, Hajjah
Al Khawlah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 705 m.
Londonski Tower
Tower je tokom historije predstavljao utvrde i palače, u kojima su novi suvereni čekali krundibu, ali i zatvor za plemstvo. Služio je i oružarnica, tvrđava za pogubljivanje i mučenje, riznica, opservatorij, pa čak i kao zoološki vrt.
Historija
mini|Tower of London, ilustracija iz manuskripta pjesama čiji je autor, [[Karlo, vojvoda Orléansa, bio dugo zatvoren u toj tvrđavi]] Tower je sagrađen 1078. godine, kada je uz sjeveroistočne zidine grada, po naredbi Vilima Osvajača, sagrađen White Tower. Cilj je bio zaštititi Normanski narod i sam London od invazije. Neki su pisci, poput Williama Shakespeara, pogrešno opisivali Tower kao građevinu iz vremena Starog Rima.
Rikard I, kralj Engleske, naredio je da se White Tower opasa zidinama i jarkom napunjenim vodom iz Temze. Jarak nije uspješan sve dok Henrik III, stotinu godina kasnije, nije naredio da se jarak sagradi na holandski način. Henrik III je ojačao zidine Towera, a unutar njega sagradio je komplekse palača, tako učinivši Tower of London glavnom kraljevskom palačom. Henrik III je u Tower smjestio i tri leoparda (ili lava), koje je dobio kao vjenčani poklon od Fridrika II, cara Svetog Rimskog Carstva.
Tower of London je ostao glavna kraljevska rezidencija sve do vremena Olivera Cromwella, koji je srušio cijeli kompleks palača.
Vrane
mini|Dvije vrane ispred tvrđave Tower of London je nezamisliv bez vrana, koje su se tu gnijezdile otkako je sagrađen. Karlo II je imao namjeru da ih ukloni, budući da su smetale dvorskom astronomu. Od namjere je odustao kada je saznao za legendu koja kaže da će, ukoliko vrana napuste Tower, monarhija i cijelo kraljevstvo propasti. Engleska je upravo izašla iz građanskog rata, a Karlo nije želio riskirati, pa je opservatorij premjestio u Greenwich. Trenutno u Toweru boravi osam vrana, od kojih svaka ima svoje ime. Jedan je primjerak, po imenu Jim Crow (Džim Vrana) umro sa 44 godine.
Pogubljeni
Kriminalci nižih slojeva obično su javno vješani izvan Towera, dok su oni iz viših slojeva društva, poput Thomasa Morea, javno obezglavljivani na Tower Hillu. U samom Toweru pogubljeno je sedam plemića, od kojih je pet žena. Među poznatim pogubljenim plemićima su:
Današnja uloga Towera je da čuva kraljevske dragulje i regaliju suverena, a službeno je i jedna od kraljevskih palača. Tower osigurava elitna grupa čuvara (osnovanih 1485. godine) tzv. Yeomen Wardersa ili Beefeatera (koji su svoj drugi i popularniji naziv dobili po tome što su tokom prošlosti, u doba kada je to bila rijetkost, bili hranjeni kvalitetnim mesom). Danas ti čuvari, osim poslova čuvanja same građevine, obavljaju i poslove turističkih vodiča. U septembru 2007. godine, prvi put u historiji te službe, kao čuvarica zaposlena je i jedna žena.
Reference
Službena stranica
Dušan Jovanović
Dušan Jovanović (1. listopada 1939., Beograd), slovenski redatelj, dramatičar i esejist.
Životopis
Rođen u Beogradu, a s obitelji se 1951. preseljava u Ljubljanu, gdje diplomira engleski i francuski jezik i književnost na Filozofskom fakultetu i kazališnu režiju na Akademiji za kazalište, film, radio i televiziju. Prvo piše kazališnu kritiku, potom osniva Študentsko aktualno gledališče (ŠAG). Jedan je od osnivača Gledališča Pupilije Ferkeverk krajem šezdesetih i Eksperimentalnega gledališča Glej početkom sedamdesetih. Jovanovića i njegovu poluamatersku grupu Pupilčiki vodila je želja za otkrivanjem granica kazališta. Njihov rad je umjetnički odgovor na varljivu harmoniju društva i njenu službenu umjetnost. Grupa se kasnije raspala. Od 1978. do 1985. bio je umjetnički rukovodilac Slovenskog mladinskog gledališča. Godine 1989. postao je docent na Akademiji za kazalište, gdje predaje režiju. Autor je grotesknog romana Don Žuan na psu ili Zdrav duh u zdravom telu (1969.), da bi se potom okrenuo dramskom stvaranju. Napisao je više radio i TV drama i filmskih scenarija, te nekoliko kratkih priča. Dobitnik je najviših nagrada za dramski tekst i režiju u Sloveniji, na ex-YU prostoru ali i niz međunarodnih priznanja uključujući 10 Borštnikovih nagrada za režiju, Sterijinu nagradu, Gavellinu, Prešernovu, Nagradu Bojana Stupice... Režirao je više od stotinu predstava domaćih i stranih autora (Miroslav Krleža, Branislav Nušić, Eugene Ionesco, Samuel Beckett, William Shakespeare, Maksim Gorki, Anton Čehov, Moliere) Njegove drame izvođene su širom ondašnje zemlje i prevedene na desetak jezika. Najpoznatiji je po predstavama Oslobođenje Skoplja i Karamazovi, u izvedbi kazališta KPGT koje su 1980-ih u Jugoslaviji unatoč zabranama bile iznimno popularne, a u inozemstvu nagrađivane.
Njegova supruga je ugledna glumica Milena Zupančič
Oslobođenje Skoplja (film)
Oslobođenje Skoplja (Ослободувањето на Скопје) je makedonsko-hrvatsko-finski igrani film snimljen u režiji Rade Šerbedžije i premijerno prikazan 2016. godin. Predstavlja adaptaciju istoimenog popularnog kazališnog komada Dušana Jovanovića. Radnja je smještena u Skoplje za vrijeme Drugog svjetskog rata i prikazuje bugarsku okupaciju iz perspektive jednog dječaka.
Cuatro Vientos, Encarnación de Díaz
Cuatro Vientos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
Balta Albă, Balta Albă
Balta Albă je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Balta Albă.
Diadoh od Fotike
Diadoh od Fotike, takođe Dijadoh Fotijski ili Diadoh Fotički (oko 400 — 474) je bio hrišćanski bogoslov, episkop grada Fotika u Epiru iz V veka. Autor je brojnih teoloških i asketskih radova.
Biografija
Kao episkop fotijski i epirski, jedan je od potpisnika pisma caru Lavu I (457—474) povodom smrti patrijarha Aleksandrijskog Proterija koga su ubili monofiziti 458. godine. Pominje ga, u svojim spisima, i patrijarh carigardski Fotije u svojoj „Biblioteci“ (gl. 231), kada govori o Sabornoj Poslanici Svetog Sofronija Jerusalimskog, u kojoj se i Dijadoh navodi kao veliki protivnik monofizitske jeresi i branitelj Halkidonskog sabora. Kao episkop radio je na organizovanju monaškog života, a kao podvižnik napisao brojne poučne spise u 100 glava. Posebno se istakao u borbi protiv monofizitske i mesalijanske jeresi.
Bibliografija
Najpoznatija bogoslovska dela episkopa Dijadoha su:
Umro je oko 468. godine.
Pravoslavna crkva proslavlja prepodobnog Dijadoha Fotijskog 29. marta po julijanskom kalendaru.
Laboratorijsko posuđe
mini|[[Ispiralica, primer laboratorijskog posuđa]] Stakleno posuđe (laboratorijsko) je oprema napravljena od stakla, pomoću koje se izvode eksperimenti u hemijskim, fizičkim ili biološkim laboratorijama. Pojedina oprema se danas izrađuje od plastike, koja je jeftinija i izdržljivija.
2,3-dihidroksibenzoat 3,4-dioksigenaza
2,3-dihidroksibenzoat 3,4-dioksigenaza (, o-pirokatehuatna oksigenaza, 2,3-dihidroksibenzoatna 1,2-dioksigenaza, 2,3-dihidroksibenzojeva oksigenaza, 2,3-dihidroksibenzoatna oksigenaza) je enzim sa sistematskim imenom 2,3-dihidroksibenzoat:kiseonik 3,4-oksidoreduktaza (deciklizacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Climax, Michigan
Klajmaks je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 767, što je 24 (-3,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nova hipoteza o jedinstvenom porijeklu
Nova hipoteza o jedinstvenom porijeklu (RSOH; engleski: Recent single-origin hypothesis), Model egzodusa iz Afrike ili Hipoteza o zamjeni jedan je od mogućih odgovora na pitanje o porijeklu anatomski suvremenih ljudskih bića, Homo sapiensa, u paleoantropologiji. Prema ovoj hipotezi, stvorenja koja anatomski odgovaraju suvremenim ljudima su evoluirala u Africi prije 200 000 do 100 000 godina, s time da su članovi jedne grupacije napustili Afriku prije otprilike 80 000 godina. Ti su se emigranti raširili po ostatku svijeta, zamijenivši ostale Homo vrste (a ne miješajući se s njima), kao što su neandertalci i javanski čovjek. Koncept je bio spekulativan do 80-ih, kada je potkrijepljen istraživanjem današnje mitohondrijske DNK, zajedno sa dokazima koji se zasnivaju na fizičkoj antropologiji arhajskih primjeraka.
Alternativa toj teoriji, multiregionalna hipoteza, uključujući teoriju o hibridnom porijeklu, je uglavnom napuštena nakon što se od 1990-ih počeli prikupljati arheogenetski podaci.
Genetska istraživanja i fosilni dokazi pokazuju da je: arhajski Homo sapiens evoluirao u anatomski moderne ljude samo u Africi prije između 200 000 i 60 000 godina; da su pripadnici jedne grane Homo sapiensa napustili Afriku prije između 125 000 i 60 000 godina; te da su ti ljudi s vremenom zamijenili ranije ljudske populacije kao što su neandertalci i Homo erectus. Vrijeme najranije uspješne migracije "iz Afrike" (tj. najraniji selioci sa živućim potomcima) na osnovu genetskih podataka obično se određuje na prije 60 000 godina, mada su se, na osnovu otkrića alata na području Arabije od strane regionalnih arheologa, migracije dešavale i prije 125 000 godina.
Recentno jedinstveno porijeklo modernih ljudi iz Istočne Afrike u naučnoj je zajednici najprihvaćenija teorija o porijeklu modernog čovjeka. Međutim, postoje različite teorije o tome da li je u pitanju bio jedan ili više odlazaka. Rastući broj istraživača također sluti da je "dugo zapostavljena Sjeverna Afrika" bila prvobitni dom modernih ljudi koji su prvi put napustili taj kontinent.
Glavna protivnička hipoteza je multiregionalno porijeklo modernih ljudi, koje predviđa talas Homo sapiensa koji su se ranije iselili iz Afrike i miješali sa lokalnim populacijama Homo erectusa u više regija na svijetu. Većina multiregionalista još uvijek vidi Afriku kao glavni izvor ljudskog genetskog diverziteta, ali hibridizaciji dozvoljavaju mnogo veću ulogu.
Genetsko testiranje tokom posljednje decenije pokazalo je da se nekoliko danas izumrlih vrsta možda miješalo sa modernim ljudima. Tvrdi se da su te vrste ostavile svoj genetski trag u različitim regijama cijelog svijeta: neandertalci kod svih ljudi osim subsaharskih Afrikanaca, denisovani u Australaziji (na primjer Melanezijci, australski Aboridžini i neki Negriti), a moguće je da je bilo i miješanja između subsaharskih Afrikanaca i jednog do sada nepoznatog hominina (moguće ostatka drevne vrste Homo heidelbergensis). Međutim, otkriveno je da je stopa miješanja bila relativno niska (1-10%), a druga istraživanja navela su da se prisustvo DNK markera neandertalaca i ostalih arhajskih ljudi kod modernih ljudi može pripisati zajedničkim naslijeđenim osobinama koje potiču od jednog zajedničkog pretka starog između 500 000 i 800 000 godina.
Historija teorije
Sa razvojem antropologije u ranom 19. vijeku, učenjaci se nisu slagali po pitanju različitih teorija o ljudskom razvoju. Oni poput Johanna Friedricha Blumenbacha i Jamesa Cowlesa Pricharda smatrali su da su se nakon stvaranja različite ljudske rase razvile kao različite varijante koje vuku porijeklo od jednog naroda (monogenizam). Njihovi protivnici, kao što su Louis Agassiz i Josiah C. Nott, zastupali su poligenizam, tj. odvojen razvoj ljudskih rasa kao odvojenih vrsta, ili da su se rase razvile kao odvojene vrste putem transmutacije iz čovjekolikih majmuna, bez zajedničkog pretka. thumb|right|350px|Početna ilustracija iz Huxleyevog djela Evidence as to Man's Place in Nature (1863): slika uspoređuje skelete čovjekolikih majmuna i ljudi.
Charles Darwin je bio jedna od prvih osoba koje su predložile zajedničko porijeklo svih živućih organizama i među prvima koji su predložili da su svi ljudi imali zajedničke pretke koji su živjeli u Africi. Darwin je prvi predložio hipotezu "Iz Afrike" nakon što je proučio ponašanje afričkih čovjekolikih majmuna, od kojih je je u to vrijeme jedan živio u londonskom ZOO-u. Anatom Thomas Huxley također je podržavao tu hipotezu i predložio da afrički čovjekoliki majmuni imaju blisko evolutivno srodstvo sa ljudima. Međutim, tim pogledima protivio se njemački biolog Ernst Haeckel, koji je zastupao teoriju "Iz Azije". Haeckel je tvrdio da su ljudi bili u bližem srodstvu sa primatima iz Jugoistočne Azije i odbacio je Darwinovu afričku hipotezu.
U Porijeklu čovjeka, Darwin je špekulirao da su ljudi potekli od majmuna koji su još uvijek imali malen mozak, ali hodali uspravno, oslobodivši ruke za aktivnosti koje su favorizirale initeligenciju. Nadalje, smatrao je da su ti majmuni bili afrički:
"U svakoj velikoj regiji svijeta živući sisari u bliskom su srodstvu sa izumrlim vrstama iz iste regije. Prema tome je vjerovatno da su Afriku prethodno nastanjivali izumrli majmuni u biskom srodstvu sa gorilama i čimpanzama; i budući da su te dvije vrste sada čovjekovi najbliži srodnici, malo je vjerovatnije da su naši rani preci živjeli na afričkom kontinentu nego drugdje. Ali beskorisno je špekulirati o toj temi, zato što je majmun gotovo iste veličine kao i čovjek, naime Dryopithecus iz Larteta, koji je bio u bliskom srodstvu sa antropomorfnim Hylobatesom, postojao u Evropi tokom perioda gornjeg miocena; i od tako dalekog perioda Zemlja je zasigurno prošla kroz mnoge velike revolucije i bilo je sasvim dovoljno vremena za migracije najvećeg razmjera."
- Charles Darwin
To predviđanje pružilo je uvid u tu temu, zato što 1871. gotovo da i nije bilo fosila drevnih hominida. Gotovo pedeset godina kasnije, Darwinova pretpostavka dobila je podršku kada su antropolozi počeli otkrivati brojne fosile drevnih hominida malenog mozga na nekoliko područja u Africi (popis čovječjih evolucijskih fosila).
Do sredine 20. vijeka dokazi za tu antropološku debatu prešli su u korist monogenizma. Izolirani zastupnici poligenizma održali su se sredinom 20. vijeka, kao npr. Carleton Coon, koji je 1962. pretpostavio da je Homo sapiens pet puta potekao od Homo erectusa na pet različitih mjesta. "Recentno afričko porijeklo" modernih ljudi znači "jedinstveno porijeklo" (monogenizam) i u različitim se kontekstima koristi kao antonim za poligenizam.
Tokom 80-ih Allan Wilson je sa Rebeccom L. Cann i Markom Stonekingom radio na takozvanoj hipotezi o "mitohondrijskoj Evi". U svojim pokušajima da identificira informativne genetske markere za praćenje ljudske evolutivne historije, počeo se fokusirati na mitohondrijsku DNK (mtDNA) – gene koji se nalaze u ćeliji, ali ne u jezgru i koji se prenose s majke na dijete. Taj DNK materijal važan je zato što brzo mutira, što čini jednostavnim stvoriti promjene za relativno kratko vrijeme. Wilson je vjerovao da je usporedbom razlike u mtDNK moguće procijeniti vrijeme i mjesto na kojem su moderni ljudi prvi put evoluirali. Sa njegovim otkrićem da je ljudska mtDNK genetski mnogo manje raznolika od mtDNK čimpanzi, zaključio je da su se populacije modernih ljudi odvojile nedavno od jedne populacije, dok su starije ljudske vrste poput neandertalaca i Homo erectusa izumrle. On i njegov tim usporedili su mtDNK ljudi različitog porijekla i zaključili da su svi moderni ljudi evoluirali od jedne "sretne majke" u Africi prije oko 150 000 godina. Sa pojavom arheogenetike tokom 90-ih naučnici su bili u prilici odrediti vrijeme migracije "iz Afrike" sa određenom sigurnošću.
Gambaroncia, Arezzo
Gambaroncia je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 643 m.
Nova hipoteza o jedinstvenom porijeklu
Historija teorije
Sekvenca mitohondrijske DNK drevnog australskog čovjeka iz Munga 3 (LM3) objavljena je 2000. godine i pokazala je da je čovjek iz Munga pripadao izumrloj podvrsti koja se odvojila prije posljednjeg zajedničkog pretka današnjih ljudi. Međutim, u slučaju da su ti rezultati ispravni, oni podržavaju hipotezu o multiregionalnom porijeklu modernih ljudi. Te podatke kasnije je ispitao i objasnio W. James Peacock, vođa tima koji je sekvencirao drevnu DNK čovjeka iz Munga. Uz to, genotipska analiza velikih razmjera provedena među australskim aboridžinima, Novogvinejcima i stanovnicima Jugoistočne Azije i Indije 2013. pokazala je blisku genetsku vezu između Australaca, Novogvinejaca i naroda Mamanwa, pri čemu je vrijeme divergencije za te tri grupe određeno na prije 36 000 godina. Nadalje, zabilježen je znatan genski tok između indijskih i aboridžinskih populacija, što ukazuje na ranu "južnu rutu" pri selidbi iz Afrike i dolazak drugih populacija u tu regiju kasnijim širenjem. To je zapravo u suprotnosti sa pogledom da je u Australiji došlo do izolirane ljudske evolucije.
Još uvijek se raspravlja o pitanju da li je došlo do nasljeđivanja ostalih tipoloških (ne de facto) podvrsta roda Homo u genetski bazen vrste Homo sapiens.
Rani Homo sapiens
thumb|left|Anatomska usporedba lubanja modernog čovjeka (lijevo) i [[Homo neanderthalensisa (desno).]] Anatomski moderni ljudi pojavili su se u Africi prije oko 250 000 godina. Trend širenja lubanje i ašelsko razrađivanje kamenog alata do kojeg je došlo prije između 400 000 godina i drugog interglacijalnog perioda u srednjem pleistocenu (prije 250 000 godina) pružaju dokaze za prelaz iz H. erectusa na H. sapiensa. U scenariju recentnog afričkog porijekla, selidbe unutar i iz Afrike na kraju su dovele do zamjene H. erectusa, koji se bio raširio prije toga.
Homo sapiens idaltu, pronađen na nalazištu Središnji Awash u Etiopiji, živio je prije oko 160 000 godina. Najstariji je poznati anatomski moderan čovjek i klasificira se kao izumrla podvrsta. Fosili ranih Homo sapiensa pronađeni su u pećini Qafzeh u Izraelu i starost im je procijenjena na 80 000 do 100 000 godina. Međutim, čini se da su ti ljudi izumrli ili se povukli nazad u Afriku prije 70 000 do 80 000 godina, te je moguće da su ih zamijenili Neandertalci koji su se kretali prema jugu, bježeći iz hladnijih regiona Evrope u ledenom dobu. Hua Liu et al. su na osnovu tragova mtDNK procijenili starost autosomnih mikrosatelitskih markera na c. 56 000±5700 godina. On ih shvaća paleontološke fosile ranog modernog čovjeka iz pećine Qafzeh kao izolirani rani ogranak koji se povukao nazad u Afriku.
Svi ostali fosili potpuno modernih ljudi izvan Afrike potiču iz novijih vremena. Najstariji precizno datirani fosili pronađeni izvan Afrike su iz jezera Mungo u Australiji, te im se starost procjenjuje na 42 000 godina. Ostaci iz pećine Tianyuan u kineskoj regiji Liujiang vjerovatno su stari između 38 000 i 42 000 godina. Morfološki su najsličniji čovjeku iz Minatogawe, modernim ljudima koji su prije između 17 000 i 19 000 godina živjeli na japanskom ostrvu Okinawa. Međutim, ostali su procijenili starost liujanškog čovjeka na 111 000 do 139 000 prije sadašnjice.
Počevši prije oko 100 000 godina, dokazi sofisticiranije tehnologije i umjetnosti počinju se javljati i do prije 50 000 godina potpuno moderno ponašanje postaje istaknutije. Kameni alati pokazuju simetrične uzorke koji se reproduciraju ili dupliciraju sa više preciznosti, a po prvi put se javljaju alati od kosti i rogova.
Genetska rekonstrukcija
Dva dijela ljudskog genoma vrlo su korisna za dešifriranje ljudske historije: mitohondrijska DNK i Y hromosom. To su jedina dva dijela genoma koji se ne miješaju evolutivnim mehanizmima koji stvaraju diverzitet sa svakom generacijom: umjesto toga, ti elementi nasljeđuju se netaknuti. Prema hipotezi, svi današnji ljudi naslijedili su iste mitohondrije od žene koja je živjela u Africi prije oko 160 000 godina. Ona je nazvana mitohondrijska Eva. Svi današnji muškarci naslijedili su svoje Y hromosome od čovjeka koji je živio prije 140 000–500 000 godina, vjerojatno u Africi. On je nazvan Y-hromozomski Adam. Na osnovu usporedbi hromosoma koji ne određuju spol sa onima koji to čine, smatra se da je u egzodusu ranih ljudi iz Afrike sudjelovalo više muškaraca nego žena.
Prhati (Barban)
Prhati je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Barban, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 157 stanovnika te 49 obiteljskih kućanstava.
Harvey Cedars, New Jersey
Harvi Sidars je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Marini (razvrstavanje)
Marini ima više značenja:
La Bodega, Totolapa
La Bodega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Totolapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Nova hipoteza o jedinstvenom porijeklu
Mitohondrijska DNK
thumb|250px|right|Karta rane diversifikacije modernih ljudi prema [[mitohondrijska DNK|mitohondrijskoj populacijskoj genetici (vidjeti: Haplogrupa L).]] Prva linija koja se odvojila od mitohondrijske Eve je L0. Ta haplogrupa u velikoj se razmjeri nalazi među narodima San u Južnoj Africi i Sandawe u Istočnoj Africi. Također se nalazi kod narode Mbuti.
Rebekamicin
Rebekamicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 570,378 Da.
Nova hipoteza o jedinstvenom porijeklu
Mitohondrijska DNK
Te grupe odvojile su se rano u ljudskoj historiji i od tada su ostale relativno genetski izolirane. Haplogrupe L1, L2 i L3 potomci su L1-6 i većinom su ograničene na Afriku. Makro haplogrupe M i N, koje su linije ostatka svijeta izvan Afrike, potiču od L3. L3 je stara oko 84 000 godina, a haplogrupe M i N su gotovo identične starosti od oko 63 000 godina.
Genomska analiza
Iako su mitohondrijska DNK i Y-hromosomska DNK naročito korisne za dešifriranje ljudske historije, podaci o genomima desetaka populacijskih grupa također su istraženi. U junu 2009. godine objavljena je analiza SNP podataka o genomu iz International HapMap Projecta (Faza II) i uzoraka CEPH Human Genome Diversity Panela. Ti uzorci prikupljeni su od 1138 pojedinaca koji nisu u srodstvu. Prije te analize, populacijski genetičari su očekivali da će pronaći dramatične razlike među etničkim grupama, sa naprednim alelima prisutnim u takvim grupama, ali rijetkim ili nepostojećim u ostalim grupama. Umesto toga, istraživanje 53 populacije koje su pokrili podaci HapMap-a i CEPH-a otkrili su da su istraživane populacijske grupe spadale u samo tri genetičke grupe: Afrikance, Evroazijce (u koje spadaju domaći stanovnici Evrope i Bliskog Istoka, Jugozapadne Azije istočno do današnjeg Pakistana) i Istočnoazijci, u koje spadaju domaći stanovnici Azije, Japana, Jugoistočne Azije, Amerika i Okeanije. Istraživanje je ustanovilo da se većina razlika među etničkim grupama može pripisati genetičkom driftu, pri čemu današnje afričke populacije imaju veći genetski diverzitet od ostale dvije genetske grupe, a današnji Evroazijci malo više od Istočnoazijaca. To istraživanje ukazalo je na to da je prirodna selekcija oblikovala ljudski genom sporije nego što se to prije smatralo, pri čemu su faktori poput migracija unutar i između kontinenata imali veći utjecaj u raspodjeli genetskih varijacija. Jedno istraživanje u maju 2002. istražilo je tri grupe, Afrikance, Evropljane i Azijce. Pronašlo je veći genetski diverzitet među Afrikancima nego Evropljanima, te da je genetski diverzitet kod Evropljana većinom podset onog kod Afrikanaca, što pruža podršku modelu "Iz Afrike".