cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krsto Ljubičić
Biografija
Španski građanski rat (1936—1939) potakao je zaoštravanje između studenata antifašista i fašista. Simpatizeri ustaškog pokreta u Jugoslaviji, frankovci, počeli su sa izazivanjem nemira i terora na Zagrebačkom sveučilištu fizičkim napadima na studente koji su drugačije mislili, uništavanjem njihovih publikacija, onemogućavanjem izlaska na studentske izbore i ostalo. Studenti antifašisti uskoro su organizovali samoodbranu i vraćali frankovcima istom merom.
Sukob između dve grupe kulminisao je 14. aprila 1937. godine, kada je grupa frankovaca noževima nasmrt izbola Krstu Ljubičića. Naime, 12. aprila, klub medicinara sazvao je miting studenata medicine na kojem je u znak protesta što sveučilišne vlasti nisu odgovorile na zahteve studenata, istaknute u rezoluciji od 24. januara, trebalo proglasiti jednodnevni štrajk. Frankovci su se zabarikadirali u zgradu fakulteta i provokacijama izazvali policiju na studente. Povodom toga, 14. aprila je na sastanku „Svjetlosti“ odlučeno da se masovno suprotstave teroru frankovaca. Sukobi su izbili na tadašnjem Trgu kralja Aleksandra I (danas Trg maršala Tita) kod Hrvatskog narodnog kazališta, a u njima je učestvovalo preko 200 studenata na obe strane. Nakon intervencije policije i razbežavanja studenata, Krsto i njegov drug Milivoj Rukavina otišli su do Rukavininog stana. Posle toga je Krsto sa Miloradom Piperom otišao na ručak, uzeo hleb za večeru i pozdravio se s njim. Zatim je krenuo prema Studentskom domu, smatrajući da je bezbedan i da su tučnjave zasad završile. Međutim, tada ga je u prolazu kod doma presrela grupa frankovaca i izbola noževima sedam puta, od kojih su četiri uboda bila smrtonosna.
Dr Edhem Čamo, tadašnji student i jedan od svedoka ubistva, rekao je: Bio sam u sobi. Najedanput sam začuo povik: „Ubiše me!“ Izletio sam napolje i vidio kako nadstojnik zgrade brzo zatvara vrata, da ne bi što vidio. Krsto je još držao kruh, iako je već pao. Nad njim su s noževima u ruci stajali s jedne strane Grga Ereš, a s druge strane Franjo Nevistić. Odmah su pobjegli. Netko je otrčao u upravnikovu sobu i telefonirao po kola za spasavanje. No bilo je kasno. Krsto je već bio u agoniji.
Ivo Sarajčić je rekao: Tek što sam sjeo, začuo sam trku po dvorištu. Kada sam se spremio i izašao iz paviljona, već su ustaški koljači bili na ulici. Grga Ereš je potrčao prema nadvožnjaku, a Nevistić i njegova grupa prema Sveučilištu. Krsto je bio mrtav.
Sahrana i reakcije
desno|mini|240p|Spomenik na mestu pogibije Krste Ljubičića u Runjaninovoj ulici u Zagrebu. Levičari su nekrologom, štampanim u obliku letka, pozvali Zagrepčane na ispraćaj tela Krste Ljubičića, 16. aprila. Od rodbine, sahrani je prisustvovao samo Krstin brat Slavko, jer porodica nije imala sredstva da svima omogući put u Zagreb. Nakon govora Maksimilijana Baćea pred prosekturom na Šalati, oko 10.000 ljudi ispratilo je u četvredoredima posmrtne ostatke Krste Ljubičića do Veterinarskog fakulteta na Savskoj cesti, gde je nad telom pokojnika održao oproštajni govor Josip Šaban. Posle toga, povorka je Savskom cestom koračala do Gradske mitnice na kraju puta. Učesnici sahrane su se oprostili od pokojnika, održano je još nekoliko govora, nakon čega je automobil s telom nastavio put prema Kninu.
Tadašnji ministar unutrašnjih poslova, Anton Korošec, ukorio je bana Savske banovine, Ružića, jer policija nije preduzela potrebne mere da bi se sprečili izgredi komunista na sahrani. Uprkos tome što su komunisti imali crvene trake oko ruku i održano je nekoliko protivvladinih govora, policija nije intervenisala nego samo stajala sa strane i posmatrala prolazak povorke. Kružile su glasine da je čak i među policijom bilo infiltrisanih komunista, koji u znak solidarnosti sa svojim drugovima nisu ništa preduzimali.
Sud u Zagrebu je izrekao presude strogog zatvora 22. juna: Franjo Nevistić osam meseci, Slavko Kaštelan, Stanislav Puratić i Grga Ereš na po šest meseci i Mirko Matijević tri meseca.
Nasleđe
Grupa omladinaca na čelu sa Slavkom Komarom odlučila je da na mestu, gde su frankovci ubili Krstu Ljubičića, vrati fašistima istom merom, organizovavši 4. avgusta 1941. godine bombaški napad na ustašku kolonu.
U Zadru, u Arbanasima je od 1960. do 1992. osnovna škola nosila ime Krste Ljubičića, a onda je promenila ime u OŠ Krune Krstića. Takođe je i u Zagrebu postojala ulica s njegovim imenom.
U Zagrebu, Prilazu Gjure Deželića 30, u dvorištu dečjeg vrtića koji je nekada nosio ime Krste Ljubičića, nalazi se Krstina bista.
U Zagrebu ispred današnjeg Doma zdravlja u Runjaninovoj ulici tridesetak metara udaljenom od pretežito studentskog okupljališta Krivi put, nalazi se spomenik Krsti Ljubičiću. Na tome mestu nalazio se studentski dom u kojemu je Krsto Ljubičić ubijen, jer se javno deklarisao kao antifašista.
Tekst na spomeniku glasi: 14. travnja 1937. ubijen je na ovom mjestu od ruke klero-fašista mladi komunista student Zagrebačkog sveučilišta Krsto Ljubičić koji je bila jedna od prvih žrtava fašističkog terora dana u borbi za sretnu budućnost naših naroda. Povodom kongresa SKOJ-a i Narodne omladine podiže Mjesni komitet SKOJ-a Zagreb
Pitsvil
Pitsvil se može odnositi na
Aime (Savoja)
Em je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Albertville.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3229 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 63 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 50,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 680 metara (maksimalnoj 2.589 m, a minimalnoj 596 m).
Blue Hills, Connecticut
Blu Hils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.901, što je 119 (-3,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sajksvil
Sajksvil se može odnositi na
Sent Majklz
Sent Majklz se može odnositi na
Casal Traiano, Latina
Casal Traiano je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Livanjsko polje
mini|desno|250px|Pogled na Livanjsko polje mini|desno|250px|Pogled na Buško blato mini|desno|250px|Rijeka Sturba mini|desno|250px|Grad Livno Livanjsko polje je kraško polje u jugozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine. Obzirom da je polovina ovog polja redovno pod vodom, Livanjsko polje je ustvari kombinacija močvara izvanredne vrijednosti, važnog staništa za ptice, te tresetišta i livada, u kojima su nastanjene endemske i rijetke vrste. Njegova južna granica je urezana bogatim poljoprivrednim područjima, dok se šumoviti predjeli, tipični za umjerenu klimu, nalaze na sjevernoj strani polja.
Casal Traiano, Latina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Livanjsko polje
Položaj
Prostire se između kraških planina Dinare (najviši vrh Troglav 1913 m.n.m) i Kamešnice (1849 m.n.m) na jugozapadu, krečnjačke površine sa Grabovičkom planinom (1008 m.n.m) na jugoistoku, Tušnice na istoku, Krug planine (suhovrh, 1457 m.m.m) i Cincara na sjeveroistoku, Golije na sjeveru, te Šatora (1872m) i Staretine (1892 m.n.m) na zapadu. Polje ima površinu od 405 km² i pretpostavlja se da je najveće kraško polje na svijetu, dinarski je izduženo 64 km (najduže među kraškim poljima kod nas), prosječno široko 6 km (njegova najveća širina iznosi 12 km), te na prosječnoj visini od 720 metara iznad mora.
Hidrografija
Livanjsko polje sadrži impresivnu mrežu površinskih i podzemnih tokova, uključujući rijeke, izvore, ponore i jezera. Najveće je plavno područje u Bosni i Hercegovini i jedno od najvećih u ovom dijelu svijeta. Ispitivanja tla pokazuju da je Livanjsko polje tokom neogena bilo pod vodom. Na samom se polju nalazi nekoliko zaostalih jezera, od kojih je Buško Blato ili Buško jezero najveća umjetna akumulacija u ovom dijelu kontinenta, a valja spomenuti i Brežinsko jezero na sjeverozapadu polja. Kroz Livanjsko polje protiče i nekoliko rijeka-ponornica, koje pripadaju Jadranskom slivu rijeka. Najznačajnije su: Sturba, Žabljak, Bistrica, Brina, Plovuča, Jaruga, Ričina, koje su bogate ribom i rakovima, kao i mnogi ponori, odnosna vrela, omiljeno izletište Livnjaka u ljetnim mjesecima.
Flora i fauna
Livanjsko polje je proglašeno za važno stanište od međunarodnog značaja pod okriljem međunarodne Ramsarke konvencije. , sa značajnom populacijom rijetkih ptica uključujući populacije: bukavac (Botaurus stellaris), siva čaplja (Ardea cinerea), čapljica voljak (Ixobrychus minutus), štekavac (Haliaetus albicilla), orao kliktaš (Aquila pomarina), velika ušara (Bubo bubo), ćuk (Otus scops), patka njorka (Aythya nyroca), glavata patka (Aynthya ferina), krunata patka (Aynthya fuligula), zviždara (Anas penelope), patka kreketaljka (Anas strepera), patka lastarka (Anas acuta), patka gogoljica (Netta rufina), mlakuša (Gallinula chloropus), liska (Fulica atra),veliki ronac (Mergus merganser), pčelarice (Merops apiaster), pupavac (Upupa epops), kosac (Crex crex), kokošica (Rallus aquaticus), riđa štijoka (Porzana porzana), siva štijoka (Porzana parva), vivak (Vanellus vanellus) i veliki podzviždač (Numenius arquata). U seobi na Livanjsko polje slijeću jata ždralova (Grus grus) i žličarki (Platalea leucorodia).
Livanjsko polje je istovremeno i tradicionalno područje za uzgoj krava i ovaca, iz čega rezultira i proizvodnja mlijeka, odnosno glasovitog livanjskog sira. Stanovnici polja bave se i proizvodnjom i uzgojem tradicionalnih kontinentalnih povrtnih kultura, među kojima se krompir i kupus ubrajaju u najpopularnije.
Vegetacija ovog područja je posebna mješavina sjevernoevropske flore travnjaka i mediteranskih priobalnih biljaka, dok velike površine polja zauzima šuma hrasta koja je važna za očuvanje tla. Livanjsko polje je kao i sva krška područja Bosne i Hercegovine među najočuvanijim u Europi, ali je i dalje nezaštićeno i direktno ugroženo korištenjem voda i neodrživim korištenjem resursa. Zaštita Livanjskog polja nije samo od vitalnog značaja za održavanje jedinstvenih prirodnih vrijednosti, već je i ključna razlika u odnosu kratkoročnog i trajnog raspolaganja resursima u koristit lokalnog stanovništva (Izvor: Voditeljica slatkovodnog programa u Mediteranskom odjelu WWF-a).
Ekološka ugroženost
Prijetnje bogatstvima Livanjskog polja su neprikladno korištenje zemljišta i upravljanja vodama. Nove planirane prijetnje uključuju isušivanje plavnih područja prikupljanjem i zadržavanjem voda u bazenima ili njihovim transferom putem umjetnih kanala i tunela, što može dovesti u opasnost tradicionalne privredne aktivnosti koje se većinom odnose na uzgoj stoke i proizvodnju sira od čega trenutno živi oko 600 obitelji. Najpoznatiji proizvod s ovog područja, Livanjski sir, je dobar razlog za zaštitu tzv. "Umjerenih travnjaka". Održavanje ovakvog tradicionalnog načina korištenja zemljišta je od velikog značaja uzevši u obzir da dalmatinska obala u susjednoj Hrvatskoj prima pitku vodu iz gornjeg Cetinskog sliva s Livanjskim poljem kao najznačajnijim vlažnim staništem.
Ugalj i treset
Eksploatacija uglja i treseta iz otvorenih kopova, se u Livanjskom polju u ovom trenutku provode u jako maloj mjeri. Ako bi došlo do povećanja eksploatacije, iskopane jame bi se punile vodom, što bi smanjilo nivo podzemnih voda. Ukoliko bi se još voda odvodila kanalima, problem bi postao još očigledniji.
Smanjenje uzgoja stoke
Tradicionalna poljoprivreda – uzgoj goveda i ovaca i pravljenje poznatog livanjskog sira od njihovog mlijeka – oduvijek je podupiralo održivost neizmjerno vrijednih prirodnih staništa Livanjskog polja. Intenzivna ispaša je pomogla da se održe prirodni livadski eko-sistemi. Međutim, od perioda 1970-ih godina, te tokom rata iz 1990-ih, mnoge porodice koje su se bavile ovim poslovima napustile su svoja sela, i nikada se više nisu vratile. Kako je stoke sve manje, livade guta šuma. Rat u BiH je prepolovio broj grla stoke tokom relativno kratkog perioda vremena.
Ramsarsko područje
Lokacija se sastoji od sezonski poplavljenog poljoprivrednog zemljišta i aluvijalnih šuma, sezonskih močvara i bazena, stalnih potoka, kraških izvora i vrtača i najvećeg tresetišta na Balkanu. Zajedno sa savskim močvarama, to je najvažnije mjesto zimovanja, migracije i uzgoja ptica močvarica i grabljivica u Bosni i Hercegovini te ključno mjesto centralnoevropskog prevoja. U skladu sa Ramsarskom konvencijom polje je dobilo status zaštićenog područja.
Ridžli
Ridžli se može odnositi na
Riverdejl Park
Riverdejl Park se može odnositi na
TAS2R42
Receptor ukusa tip 2 član 42 je protein koji je kod ljudi kodiran TAS2R42 genom.
Velika Onofrijeva česma
Fontanu je izradio napuljski graditelj Onofrio della Cava, 1438. godine, kao dio dubrovačkog vodovoda. Voda teče iz 16 kamenih maskerona. Nalazi se ispred samostana klarisa pokraj Vrata od Pila. Izvorno je bila bogato ukrašena, a današnji oblik dobila je nakon velikog potresa 1667. godine. Dubrovčanima je u središtu grada voda bila dostupna na dva mjesta, na velikoj i maloj Onofrijevoj česmi. Osim ovih dviju, bilo je u gradu više manjih fontana.
Rosmur
Rosmur se može odnositi na
Ninski Stanovi
Ninski Stanovi su naselje u sastavu Grada Nina, u Zadarskoj županiji.
Povijest
Naselje je nastalo 1991. izdvajanjem dijela Nina.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 358 stanovnika.
1374 Isora
1374 Isora je Marsov trojanski asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,250 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,5 a geometrijski albedo 0,040.
Hrvatska kruna
Hrvatska kruna je bio hrvatski tjednik iz Zadra. List nije bio redovita ritma izlaženja. Nekih je godina bio neredovit, pa tjednik, dvotjednik, neko vrijeme i dnevni list, pa trodnevnik, dvodnevnik i tako naizmjence.
Izlazio je od 1892. do 1920. godine. U tom je razdoblju bilo glavno pravaško glasilo u Dalmaciji.
Urednikom joj je od početka bio Ivo Prodan te neko vrijeme Mile P. Vladović. List je u impresumu imao da je "časopis za hrvatska prava", a 1899.-1906. da su novine Čiste stranke prava.
Kad su se pravaši u sjevernim hrvatskim zemljama podijelili na milinovce i frankovce, list Hrvatska kruna i njen urednik Prodan su se svrstali na milinovačku stranu.
U Hrvatskoj su kruni članke objavili Ivo Prodan, Natko Nodilo i drugi.
Aceto, Chieti
Aceto je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
132 Aethra
132 Aethra je Marsov trojanski asteroid sa prečnikom od približno 42,87 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,626 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,595 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,388, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 24,968 stepeni, a orbitalni period iznosi 1541,164 dana (4,219 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 9,21 a geometrijski albedo 0,199.
Asteroid je otkriven 13. juna 1873. godine.
Nju Vinsor
Nju Vinsor se može odnositi na
Fontanes (Langonj)
Fontan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer koja pripada prefekturi Mand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 110 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1 000 metara (maksimalnoj 1 075 m, a minimalnoj 791 m).
Malvidin-3-O-(6-p-kumaroil)glukozid
Malvidin-3-O-(6-p-kumaroil)glukozid je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 639,580 Da.
Trap
Trap se može odnositi na
Lokrum
Lokrum je otok u hrvatskom dijelu Jadranskog mora u dubrovačkom akvatoriju.
Zemljopisni položaj
Otok je udaljen 0,5 Nm jugoistočno od Dubrovnika.
Naziv
Ime otoka vjerojatno je izvedenica iz latinske riječi acrumen što znači kiselo voće, jer je otok nekoć obilovao stablima kiselih divljih naranača.
Općenito
Najviši vrh otoka je Glavica a visina iznosi 96 metara. U njegovom južnom dijelu je smješten krški fenomen ovog otoka, 10 m duboko slankasto jezero nazvano Mrtvo more. Sjeveroistočna obala je niska i pogodna za pristajanje malih čamaca, dok je jugozapadna obala strma i nepristupačna. Na istočnoj obali otoka je mala lučica Portoć prilagođena prihvatu manjih izletničkih brodica, a na južnom dijelu se nalazi dvorac, napušteni benediktinski samostan. Lokrum, koji je omiljeno izletište domaćih i stranih turista, zaštićeni je park prirode. Na Lokrumu se nalazi i botanički vrt.
Povijest
thumb|left|200px|Utvrda Fort Royal Lokrum ulazi u povijest 1023. godine kada su dubrovački nadbiskup Vital i načelnik Lampredije s gradskim plemstvom darovali svojim sugrađanima, svećeniku Lavu i benediktincu Petru, čitav otok Lokrum da na njemu sagrade samostan i nesmetano ga posjeduju. Od tih dana započinje dokumentirano razdoblje povijesti otoka.
Na Lokrumu se, navodno, 1192. godine iskrcao engleski kralj Rikard I. Lavljeg Srca, zatečen olujom na povratku iz trećeg križarskog rata. U znak zahvalnosti poklonio je veći iznos novaca za gradnju crkve na mjestu spasa na Lokrumu. Predaja kaže da su Dubrovčani uvjerili Rikarda da novac pokloni katedrali jer da se s vrha katedrale vidi mjesto gdje se dokopao kopna.
Tijekom 1571. godine na otoku je boravio alžirski gusar Karahosa (Ulus Ali). Od nekoliko crkvica sačuvane su crkvica Navještenja i kapela Sv. Vlaha iz 1557. godine.
Na najvišem vrhu Lokruma nalazi se utvrda Fort Royal u obliku zvijezde, koja je sagrađena po Napoleonovoj naredbi maršalu Marmontu 1806. godine, odmah nakon što je Dubrovnik zauzet na prevaru. Utvrdu je kasnije koristila i austrijska vojska, koja je 1830. godine izvela znatne dogradnje.
Na Lokrumu se nalazi spomen križ mornarima poginulim u havariji austrougarskog broda Triton.
Maksimilijan Ferdinand von Habsburg u više je navrata boravio na Lokrumu. Maksimilijan je bio veliki ljubitelj prirode pa je oduševljen otokom dao urediti opatiju i vrtove za koje je zemlju i sadnice dopremao iz Koruške. Prepričava se predaja prema kojoj je carica Elisabeta, zvana Sissi, zaljubljena u otok na obali Mrtvog mora na Lokrumu ostavila bisere kako bi imala razloga vratiti se. Godine 1859. nadvojvoda Maksimilijan I. kupio je otok. Kasnije su se izmjenjivali vlasnici, a među poznatijima je bio i austrijski prijestolonasljednik Rudolf. Rudolfova kći Elisabeth Marie se udala za kneza Otta zu Windisch-Graetza i donijela mu Lokrum u miraz.
Od 1921. u Maksimilijanovom dvorcu se nalazi dječje oporavilište. Poslije Prvog svjetskog rata imovina bivših Habsburga je stavljena pod sekvestar, što je kneginja osporila, s obzirom na udaju. Sud u Zagrebu je predložio da kneginja proda imanje državi na šta je ova pristala, za svega 11 milijuna dinara u aprilu 1923.
Bej Siti
Bej Siti se može odnositi na
La Crosse, Kansas
La Kros je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Lokrum
Benediktinska opatija sv. Marije
Najstarija i najznačajnija benediktinska opatija na dubrovačkom području nalazila se na otoku Lokrumu. Dubrovčani su rano uvidjeli stratešku važnost otoka te su u prvoj polovici 11. stoljeća odlučili da se na njemu nastane benediktinci. Lokrumska opatija osnovana je 1023. godine kada su gradski prior i nadbiskup Vital zatražili od benediktinca Petra Gučetića, iz opatije S. Maria na otoku Tremiti u južnotalijanskoj regiji Apuliji, da osnuje benediktinsku opatiju na Lokrumu.
La Crosse, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.342, što je 34 (-2,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lokrum
Benediktinska opatija sv. Marije
Na prijelazu iz 12. u 13. stoljeće lokrumski benediktinci grade novu crkvu u jasnom romaničkom slogu. Od nje je ostao sačuvan sjeverni zid i tri polukružne apside. Spomenuti zid pri vrhu je flankiran nizom visećih lukova. Način zidanja pravilnim četverokutima i obline samih apsida odaju značajne dimenzije skladnog i čvrstog romaničkog zdanja. Romanička crkva na Lokrumu bila je jedna od većih građevina na dubrovačkom području. U 15. stoljeću crkva je dobila novo pročelje gotičko–renesansnog stila te je proširena za deset dubrovačkih lakata. U razdoblju 15. i 16. stoljeća crkvi su nadodane dvije pobočne kapele. Nad portalom nalazio se nadvratnik s renesansnom lunetom u kojoj je reljefni prikaz Navještenja, s Bogorodicom i arkanđelom Gabrijelom. Uz nekadašnji južni zid spomenute crkve prostirao se romanički samostan od kojega je sačuvano tek par ulomaka.
Zaštićeno područje
Lokrum ima poseban značaj pri selidbi ptica jer im predstavlja prvo odmorište nakon prelijetanja veće morske površine tijekom proljetne, te posljednje odmorište za jesenje selidbe. Kako su upravo s južne i jugoistočne strane otoka česti snažni udari vjetra, posebice bure, ptice se pri proljetnom dolasku sklanjaju u zavjetrinu borika na Lokrumu. Na Lokrumu je ukupno zabilježeno 156 vrsta ptica koje pripadaju u 43 porodice. Ukupno se gnijezdila 31 vrsta, ali neke samo tijekom jedne ili nekoliko godina.
Vanjske poveznice
Posebni rezervat šumske vegetacije – otok Lokrum
Benediktinski samostan:
Poljica-Brig
Poljica-Brig je naselje u sastavu Grada Nina, u Zadarskoj županiji.
Almont
Almont se može odnositi na
Rivamaor, Belluno
Rivamaor je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Bakt
Bakt ili baqt (arapski: بقت) je naziv za mirovni sporazum koga su 652. sklopili arapsko-muslimanski Rašidunski Kalifat sa jedne, i nubijsko-kršćansko kraljevstvo Makurija sa druge strane. Poznat je kao jedan od najdugovječnijih mirovnih sporazuma u historiji, s obzirom da su se njegove odredbe poštovale gotovo sedam vijekova, te omogućili miroljubivu koegzistenciju između muslimanskog Egipta i kršćanske Nubije.
Sporazumu je prethodilo nekoliko godina rata između Makurijaca i Arapa koji su početkom 640-ih bili osvojili Egipat. Godine 651. ili 652. je arapska vojska pod Abdulahom ibn Sadom krenula na pohod na jug kako bi pokorila Makuriju; taj je pohod doživio neuspjeh u drugoj bitci kod Dongole te je Abdulah bio prisiljen pregovarati o miru sa makurijskim kraljem Qaliduratom.
Baqt je kasnije izazvao kontroverze među islamskim teolozima, s obzirom da se mogao protumačiti kao kršenje obaveze muslimana da šire islam, odnosno kao sporazum dva ravnopravna entiteta, a ne islamskog sizerena i kršćanskog vazala od kojih potonji plaća džiziju. Neki od muslimanskih historičara su odluku arapskih muslimanskih vladara tumačili time da Makurija jednostavno nije izgledala vrijedna ratovanja, te da se mir na južnim granicama jednostavno više isplatio. U svakom slučaju, baqt je Makurija nastavio plaćati i Omejadima, Abasidima, Fatimidima, Ajubidima sve dok Mameluci u 14. vijeku nisu pokrenuli pohod kojim je Makurija pokorena. Baqt se nastavio plaćati i nakon što se njeno područje islamiziralo, odnosno makurijske obaveze prema Egiptu su preuzeli lokalni sudanski sultanati.
Walter Cronkite
Walter Leland Cronkite Jr. (St. Joseph, Missouri, 4. studenog 1916. - New York, 17. srpnja 2009.), američki novinar, najpoznatiji kao voditelj večernjih vijesti postaje CBS (1962.-1981.).
Rodio se u Sv.Josipu, država Missouri. Završio je osnovnu i srednju školu. Od fakulteta je odustao na trećoj godini.Posvetio se novinarstvu, postavši cijenjen zbog izvještavanja o bitkama u sjevernoj Africi i Europi. Nakon rata,pokrivao je Nürnberški proces. Po povratku u domovinu, radio je na raznim radio postajama dok nije došao na CBS. Najvažniji događaji vezani uz njega su: atentat u kojem je ubijen američki predsjednik John F. Kennedy, Vijetnamski rat, slijetanje na Mjesec 1969. godine. Odmilja zvan "ujak Walter", smatran je "čovjekom kojem se najviše vjeruje u Americi". Što se tiče njegove uloge u Vijetnamskom ratu, nakon pokrenute Tet Ofenzive, rekao je da je rat nemoguće dobiti. Čuvši to, am. predsjednik Lyndon B. Johnson rekao je:"Ako sam izgubio Waltera Cronkitea, izgubio sam zemlju". Nedugo nakon te izjave, Johnson se povukao iz predsjedničke utrke 1968. godine. Kada je od 1979. do 1981. trajala iranska talačka kriza koja je srušila predsjednika Jimmy Cartera, brojao je dane koje su taoci provodili zatočeni.U mirovinu je otišao sa navršenih 65 godina 1981.
Klenovnik
Klenovnik je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj koja administrativno pripada Varaždinskoj županiji.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Klenovnik imala je 2.278 stanovnika, raspoređenih u 6 naselja:
Floyd, Virginia
Flojd (Virdžinija) je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 425 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 425 stanovnika, što je 7 (1,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Karson Siti (razvrstavanje)
Karson Siti se može odnositi na
Bjula
Bjula se može odnositi na
Berton
Berton se može odnositi na
TAS2R43
Receptor ukusa tip 2 član 43 je protein koji je kod ljudi kodiran TAS2R43 genom.
Žerava
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 208 stanovnika.
Dansvil
Dansvil se može odnositi na
1468 Zomba
1468 Zomba je Marsov trojanski asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,195 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,6 a geometrijski albedo 0,066.
Spoljašnje veze
1468 Zomba je Marsov trojanski asteroid sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,195 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,6 a geometrijski albedo 0,066.
Detroit (razvrstavanje)
Detroit se može odnositi na
Ljubešćica
Ljubeščica je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, smještene u Varaždinskoj županiji.
Zemljopis
Općina Ljubešcica se sastoji od naselja: Ljubešćica, Ljubelj, Ljubelj Kalnički i Rakovec.
Koloma
Koloma se može odnositi na
Jalžabet
Jalžabet je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj koja administrativno pripada Varaždinskoj županiji.
Zemljopis
Nalazi se na otprilike pola puta između Varaždina i Ludbrega. Sastoji se od 6 naselja: Jalžabet, Imbriovec, Novakovec, Leštakovec, Kelemen, Kaštelanec, Jakopovec, Pihovec.
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Jalžabet imala je 3.732 stanovnika, raspoređenih u 8 naselja:
Uprava
Sjedište općine nalazi se u Jalžabetu.
Spomenici i znamenitosti
U Jalžabetu se nalazi župna crkva sv. Elizabete, i dvorac Somogy-Bedeković.
Obrazovanje
Postoje dvije osnovne škole - u jednoj su učenici viših i nižih razreda, dok drugu pohađaju samo učenici nižih razreda (područna škola u Kelemenu).
Kultura
Na području općine Jalžabet djeluje kud Elizabeta.
Vanjske veze
Osnovna škola "Petar Zrinski" Jalžabet
Kud Elizabeta
Clérieux
Klerje je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Valans.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 833 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 135 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,53 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 144 metara (maksimalnoj 245 m, a minimalnoj 141 m).
Dixon of Dock Green
Dixon of Dock Green je bila popularna britanska televizijska serija koja se emitirala na programu BBC-a od 1955. do 1976. Zaplet epizoda je pratio rad fiktivne policijske stanice u londonskom East Endu, među čijim osobljem se isticao protagonist George Dixon (koga je glumio Jack Warner), stari, iskusni i ljubazni ulični policajac - oličenje britanskog "bobbyja".
Dixon se prvi put pojavio 1950. godine u igranom filmu The Blue Lamp, u kome je njegov lik na kraju ubijen. Međutim, ostavio je tako dobar dojam na publiku da su ga kreatori serije oživjeli, a isto tako u seriju doveli i nekoliko likova.
Serija, koju je producirao BBC-jev odjel za zabavni TV-program, bila je karakteristična po svom "laganom" sadržaju. Dixon je tako na imao običaj pozdravljati gledatelje na početku svake epizode, a na kraju održavati svojevrsnu propovijed o štetnosti kriminala - koji se u epizodama obično svodio na sitne krađe. Dixon i njegovi kolege su bili prikazani kao sastavni dio harmonične urbane zajednice, a njihova policijska stanica kao svojevrsna porodica.
Dixon of Dock Green je zbog toga često bio kritiziran zbog prevelikog romantiziranja britanske policije, kao ignoriranja raznih oblika socijalne patologije. Usprkos toga, kao i dramatičnih društvenih promjena 1960-ih i 1970-ih, serija se održala na programu. Razlog za njeno skidanje s programa je bila starost glavnog glumca, zbog koje je Dixonov lik unaprijeđen u čin narednika i smješten za radni stol u stanici, a zahvaljujući čemu se Warner više nije morao kretati.
Zbog tadašnje prakse nasnimavanja magnetoskopskih vrpci u svrhu štednje materijala, u BBC-jevim i drugim arhivama je danas očuvano samo 51 od 432 epizode serije.
Sidar Springs
Sidar Springs se može odnositi na
Kolon
Kolon se može odnositi na
Istpojnt
Istpojnt se može odnositi na
1474 Beira
1474 Beira je Marsov trojanski asteroid čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,733 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,66 a geometrijski albedo 0,108.
TAS2R45
Receptor ukusa tip 2 član 45 je protein koji je kod ljudi kodiran TAS2R45 genom.
Pontemaglio, Verbano-Cusio-Ossola
Pontemaglio je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Elsi
Elsi se može odnositi na
Sinclairville, New York
Sinklervil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 588, što je 77 (-11,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Drajden
Drajden se može odnositi na
Crkva sv. Spasa u Dubrovniku
Radovi na izgradnji povjereni su korčulanskom majstoru Petru Andrijiću, koji je podigao crkvu u renesansnom stilu. Sv. Spas se smatra prvom stilski cjelovitom renesansnom građevinom u Dubrovniku, budući da je dotad uglavnom prevladavao gotički stil u arhitekturi Dubrovnika. Crkva ima tzv. trolisno pročelje, odnosno zabat u obliku trolista, svojstven istočnojadransim renesansnim crkvama.
Kada je novi, puno jači potres 6. travnja 1667. pogodio grad, crkva sv. Spasa gotovo da nije pretrpjela nikakvu štetu. Danas se u njoj održavaju koncerti klasične glazbe i likovne izložbe.
HR Zadar
Hrvatski radio Zadar ili Radio Zadar je radijska postaja u sastavu HRT-a, koja svoj program emitira na području grada Zadra, Paga, Ugljana i Ćelavca.
Cassagnas
Kasanja je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Lozer koja pripada prefekturi Florak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 134 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 770 metara (maksimalnoj 1.398 m, a minimalnoj 667 m).
Casalazzara, Latina
Casalazzara je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1496 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Edmor
Edmor se može odnositi na
Rodoald
Rodoald (ili Rodwald) (? - 653) bio je langobardski kralj Italije. Godine 652. je na prijestolju naslijedio svog oca Rotharija. Kao i otac, po vjeri je bio arijanac. Historijski izvori navode kako je po prirodi bio razvratnik te imao običaj zavoditi žene svojih podanika. Nakon samo šest mjeseci vladavine ga je ubio muž jedne od ljubavnica. Ubrzo nakon toga je za novog kralja, uz podršku Katoličke crkve, izabran Aripert, koji se protivio arijanstvu.
Farvel
Farvel se može odnositi na
Istlejk
Istlejk se može odnositi na
Perzijski jelen lopatar
Perzijski jelen lopatar (lat. Dama mesopotamica) je sisavac iz reda parnoprstaša.
Ugroženost
Ova vrsta se smatra ugroženom.
Rasprostranjenje
Areal perzijskog jelena lopatara je ranije obuhvaćao veći broj država. Vrsta je sada prisutna samo u rezervatima u Iranu (pokrajine Huzestan i Mazandaran), a izumrla je u Turskoj, Iraku, Tunisu, Jordanu, Libanonu, Palestini, Izraelu i Siriji.
Stanište
Stanište vrste su šume.
The Blue Lamp
The Blue Lamp (doslovno: "Plava lampa") je britanski kriminalistički film iz 1950. godine koga je režirao Basil Dearden i producirao Michael Balcon za Ealing Studios. U njemu je glavnu ulogu igrao Jack Warner tumačeći policajca Georgea Dixona, a osim njega su još nastupali Jimmy Hanley i Dirk Bogarde, kome je uloga mladog kriminalca Toma Rileya u The Blue Lamp bio odskočna daska za kasniju karijeru. Iako je Dixonovo ubistvo jedan od glavnih elemenata zapleta, njegov simpatični lik je ostavio tako dobar utisak na publiku, da je kasnije oživljen za potrebe popularne televizijske serije Dixon of Dock Green.
Film je naslov dobio po plavim svjetiljskama koje su tradicionalno visile izvan britanskih policijskih stanica (a mnoge to još danas čine).
Scenario filma je napisao bivši policajac Thomas Ernest Bennett Clarke, i u svoje vrijeme se često navodio kao primjer društvenog realizma u tadašnjoj britanskoj kinematografiji. Kasniji kritičari su mu, pak, zamjerali romantičan prikaz policije kao čuvara reda i konzervativne društvene vrijednosti.
Nagrade
Film je osvojio četiri nagrade BAFTA za najbolji britanskji film.
Ostavština
Nekoliko likova, ali i glumaca koji su ih tumačili, se poslije pojavilo u Dixon of Dock Green, popularnoj BBC-jevoj TV-seriji koja se snimala od 1955. do 1976.
Brgulje
Brgulje su naselje u sastavu Grada Zadra, u Zadarskoj županiji. Nalaze se na otoku Molatu.
The Blue Lamp
Ostavština
Godine 1988. Arthur Ellis je za BBC Two napisao satiričku dramu The Black and Blue Lamp u kojoj likovi Rileya (Sean Chapman) i policajca "Taffyja" Hughesa (Karl Johnson)) putuju kroz vrijeme u epizodu naturalističke TV-serije The Filth kako bi zauzeli mjesto svojih suvremenih ekvivalenata.
Brgulje
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 48 stanovnika.
Flašing
Flašing se može odnositi na
Abdurrahman ibn Avf
Abdel Rahman bin Awf, (عبد الرحمن بن عوف) (rođen 10 godina iza Godine slona ) (umro 31. godine po Hidžri (652; u dobi od 72 godine) bio je jedan od ashabija.
Navodi se kao jedan od prvih osam ljudi koji je od proroka Muhameda primio islam. Kada su pagani u Meki počeli progoniti muslimane, sklonio se u Abisiniju. Kasnije je sudjelovao u izboru Omera i Osman ibn Affana za kalife.
Eustis, Florida
Justis je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18.558 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 18.558 stanovnika, što je 3.452 (22,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Faulervil
Faulervil se može odnositi na
Andrija Jamometić
Andrija Jamometić, (1420. - Basel, 1484.) je bio, dominikanac, teolog, diplomat i nadbiskup. potječe iz stare hrvatske obitelji Jamometa i rođen negdje u zaleđu Nina i Zadra (na području Ravnih Kotara) negdje između 1420. i 1430. godine. Studij filozofije i teologije je započeo na dominikanskom učilištu u Zadru a nastavio ga je u Italiji (Padua i Firenca). Papa Siksto IV. ga je 10. siječnja 1476. godine imenovao nadbiskupom. Djelovao je i u Švicarskoj.
Bio je dominikanac. Ubijen je u baselskom zatvoru 1484. godine.
TAS2R46
Receptor ukusa tip 2 član 46 je protein koji je kod ljudi kodiran TAS2R46 genom.
Gudrič
Gudrič se može odnositi na
1508 Kemi
1508 Kemi je Marsov trojanski asteroid čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,769 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,03.
Asteroid je 21. oktobra 1938. godine otkrio finski astronom Hejki Alikoski i dao mu ime Kemi u čast istoimenog finskog grada.
Knežev dvor
mini|desno|250px|Knežev dvor minijatura|Predvorje Kneževa dvora po noći Knežev dvor je palača u Dubrovniku sagrađena kao sjedište vlade i stan kneza, najviše političke funkcije u Dubrovačkoj Republici.
Povijest
mini|desno|Kapitel u trijemu s prikazom boga [[Asklepije|Asklepija, rad kipara Petra Martinova]] Prvi spomen zgrade na prostoru današnjeg Kneževog dvora iz 13. je stoljeća, kad se spominje utvrda ('castellum'). Tijekom 14. stoljeća utvrda se po uzoru na rimsku i venecijansku tradiciju postupno pretvarala u palaču. Godine 1435. u oružarnici se dogodila eksplozija baruta uslijed koje je Knežev dvor teško oštećen. Nakon toga pristupilo se obnovi koja je trajala od 1435. do 1463. godine. Projekt je vodio napuljski inženjer Onofrio de la Cava, za kojeg se vjeruje da je autor reprezentativnog pročelja u mješovitom gotičko-renesansnom stilu. U izvedbi detalja sudjelovali su mnogi umjetnici, kipari, klesari i zidari. Od kiparskih ukrasa naročito se ističe rad kipara Petra Martinova, kapitel trijema s prikazom Asklepija, grčkog boga liječništva.
Knežev dvor zadržao je svoju izvornu funkciju sve do 1808. godine kada francuski maršal August Marmont ukida Dubrovačku republiku.
U atriju je smješteno poprsje Miha Pracata, jedini spomenik koji je Dubrovačka republika podigla jednom zaslužnom pučaninu.
Sadašnjost
Danas je zgrada Kneževog dvora povijesni muzej u sklopu Dubrovačkih muzeja. Prostor dvora namješten je stilskim namještajem iz posljednjeg razdoblja Dubrovačke republike i 19. stoljeća. Sam namještaj nije izvorno pripadao prostoru Kneževog dvora nego je godinama prikupljan iz starih dubrovačkih palača, ljetnikovaca i građanskih kuća. U prostoru Kneževog dvora izložba je slika starih majstora iz razdoblja od 15. do druge polovine 19. stoljeća.
U atriju Kneževog dvora tijekom Dubrovačkih ljetnih igara i festivala Julian Rachlin i prijatelji održavaju se koncerti klasične glazbe. Tijekom godine u istom prostoru svoje koncerte tradicionalno održava Dubrovački simfonijski orkestar.
Džibroltar
Džibroltar se može odnositi na
Jiuzhaigou
Jiuzhaigou (kineski: 九寨溝, pinyin: Jiǔzhàigōu; tibetski: Zitsa Degu; što znači "Dolina devet sela") je nacionalni park smješten u istoimenoj županiji autonomne prefekture Ngawa, na sjeveru kineske jugozapadne pokrajine Sečuan. Jiuzhaigou je najpoznatiji po svojim višekatnim slapovima i šarenim jezerima zbog čega je u V. kategoriji zaštite u sustavu IUCN-a, ali i upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji od 1992. godine. 600px|lijevo|mini|Panorama sela Shuzheng, najzaposlenijeg sela u dolini Jiuzhaigou Jiuzhaigou se nalazi na južnom dijelu gorja Minshan, oko 330 km sjeverno od glavnog grada pokrajine, Chengdua. Ime je dobio po devet tibetanskih sela koja se pružaju njegovom duljinom, od kojih su sedam još uvijek naseljena s oko ukupno 1000 stanovnika.
Nacionalni park ima površinu od 720 km², s tampon zonom od 600 km², a sastoji se od više povezanih dolina na visinama od 1.998 (kod jaruge Shuzheng) do 4.800 metara (jaruga Zechawa na vrhu planine Ganzigonggai). Kako je smješten na spoju tibetanske i Yangtze visoravni, njome se protežu rasjedi koji su uzorkom mnogih potresa, a koji su oblikovali njegov geološki krajolik. Najzanimljiviji su visoke krške formacije koje je tisućljećima oblikovano djelovanjem ledenjaka, potresima i vodom. Najpoznatija su njegova brojna bistra ledenjačka jezera koja su nastala prirodnim branama od lavina kamenja. Naslage karbonata su betonirale ove brane i dale šarene boje ovim jezerima. Brojna jezera su uzvodno i nizvodno ograđena naslagama vapnenačke sedre i plićinama. Na dva mjesta je nekoliko jezera poredano u nizu terasa odvojenih branama sedre: Shuzheng jezero s 19 i Nuorilang s 18 jezera u nizu. Ona su veća, ali manje geološki razvijena od slikovitih jezera Huanglonga na jugu Sečuana.
Područje Jiuzhaigoua se sastoji od tri doline: jaruga Rize i Zechawa koje se u njegovoj sredini spajaju u jarugu Shuzheng. Znameniti su i njegovi slapovi, kao što su slapovi Xionguashai ("Pandino jezero") i Zhengzhutan ("Biserni plićak"), od kojih se ovo drugo nalazi nizvodno od većeg kalcitnog jezera Zhengshutana.
Veliki raspon visina i bogata flora pridonose i životinjskoj bioraznolikosti. Iako nisu provedena sustavna istraživanja, zna se da u Jiuzhaigou obitava 10 vrsta velikih sisavaca među kojima sui ugrožene vrste: veliki panda, zlatni prćastonosni majmun, patuljasti panda, sečuanski takin i Thoroldov jelen. Od 131 vrste ptica, na lokalitetu su zabilježene: kineski monal, snježnoobrazni Garrulax i endemska Tengmalmova sova.
Aiton (Savoja)
Eton je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Sen Žan de Morjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1163 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 71 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 405 metara (maksimalnoj 1.009 m, a minimalnoj 286 m).
Hillman (razvrstavanje)
Hilman se može odnositi na
Grand Rapids
Grand Rapids se može odnositi na
Rio Grande, Ohio
Rio Grande je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 830, što je 85 (-9,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Crno (Zadar)
Crno je naselje u sastavu Grada Zadra, u Zadarskoj županiji.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 537 stanovnika.
Itta
Sveta Itta (ili Itta od Metza) (također Ida, Itte ili Iduberga) (592–652) bila je supruga Pipina Landenskog, majorodoma Austrazije. Brat joj je bio Sveti Modoald, biskup Triera, a sestra optaica Sveta Severa.
Pipinu je rodila kćer, opaticu Beggu od Andenne koja se oženila za Ansegisela, sina Arnulfa od Metza. Preko Begge je baka Pipina Herstalskog odnosno jedan od matrijarha velike Karolinške dinastije. Sinovi su joj bili Grimoald, majordom i otac kralja Hildeberta Usvojenog, te Bavo (ili Allowin), kasniji pustinjak i svetac.
Nakon smrti muža je, na prijedlog Svetog Amanda, biskupa Maastrichta, osnovala benediktinski samostan u Nivellesu. Kasnije je proglašena za sveticu.
Acquaviva, Chieti
Acquaviva je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 748 m.
Inkster
Inkster se može odnositi na
Petrijanec
Petrijanec je naselje i sjedište istoimene općina u sjeverozapadnoj Hrvatskoj, na granici sa Slovenijom.
Martijanec
thumb|right|200px|Crkva sv. Martina u Donjem Martijancu Martijanec je općina u sjeverozapadnom dijelu Hrvatske.
Stanovništvo
Općina se sastoji od naselja: Čičkovina, Donji Martijanec, Gornji Martijanec, Hrastovljan, Madaraševac, Rivalno, Sudovčina i Vrbanovec.
Jack Warner (glumac)
Jack Warner OBE (24. oktobar 1895 – 24. maj 1981) bio je popularni engleski filmski i televizijski glumac. Rodio se u Lopndonu kao Horace John Water. Karijeru je započeo u music hallovima i na radiju, gdje su njegove sestre Elsie i Doris Waters već bile stekle popularnost kao komičarski duo Gert and Daisy.
Godine 1950. je nastupio u kriminalističkom filmu The Blue Lamp, gdje je tumačio lik uličnog policajca Georgea Dixona. Iako je njegov lik u filmu ubijen, ostavio je tako dobar dojam da ga je 1955. godine BBC oživio za potrebe TV-serije Dixon of Dock Green. Serija je doživjela ogromnu popularnost te se snimala više od dvije decenije. Pred kraj je Dixonov lik unaprijeđen u čin narednika zato da bi ga se smjestilo za uredski stol, što je bila praktična odluka s obzirom da je Warner tada imao 80 godina.
Warner je zbog svog uloge policajca stekao tolike simpatije među pravim policajcima da je osoblje policijske stanice Paddington Green nosilo njegov lijes na pogrebu 1981.
Gospa od Zečeva
Gospa od Zečeva svetkovina je Majci Božjoj povezana uz najstariji hrvatski kršćanski grad Nin.
Ime svetkovine potječe od naziva istoimenog otoka Zečeva, koji se nalazi desetak kilometara sjevernije od grada Nina. Cestom se do otočića dolazi izravno preko mjesta Vrsi, koje je udaljeno od Nina svega 3 kilometra. Do samog otočića automobilom je potrebno svega nekoliko minuta ali je ustaljen običaj, da se do svetišta dolazi pješice. To je dio zavjeta kojim Ninjani i svi dobronamjernici odaju počast Majci Božjoj.
Povijest
Cjelokupna priča o Gospi od Zečeva započela je još davne 1335., kada se javlja prvi pisani spomen o imenu samog otočića na kojem su živjeli redovnici.
Kroz 15. stoljeće na prostorima sjeverozapadne Dalmacije, događaju se prve najezde Turaka. To se direktno odrazilo i na funkciju grada Nina i njegovog stanovništva. Najveće navale događale su se tada od 1468.g. pa do 1500.g. Godine 1493., dogodila i krvava Krbavska bitka, kojom je poraženo hrvatsko plemstvo te je nekoć slavna hrvatska zemlja spala na ostatke ostataka. Ali, 1500.g. dogodilo se da su Turci bili suzbijeni u okolici Nina te su za osvetu upali na sam otočić Zečevo te poubijali redovnike i srušili kapelicu, koja je tu bila sagrađena. Kip Gospe od Zečeva, koji je ranije već tu bio postavljen u znak čašćenja, bio je odnesen. Ninski biskup Juraj Divnić (*~1440 - †1530.) uspio je opet sagraditi kapelu.
Maruševec
Maruševec je naselje i sjedište istoimene općine u sjeverozapadnoj Hrvatskoj.
Gospa od Zečeva
Povijest
U susjedstvu Zečeva, postojalo je seoce Jasenovo, nedaleko od Vrsi. Ostaci su i danas vidljivi. U njemu je živjela Jelena Grubišić, udovica Marina. Bila je obična žena iz puka te je živjela od stočarstva i poljoprivrede. Tako je svoju stoku dovodila na ispašu do samog otočića. Za vrijeme ponovnih turskih napada početkom 16. st., Nin je nekako odolijevao osmanskoj pošasti. Udovica Jelena tada je prvi put doživjela iskustvo direktno povezano sa svetkovinom. U noći 9. travnja 1516., Jeleni se prikazao u njezinoj kući redovnik (fratar). Naredio joj je da treba poći u crkvu Gospe od Zečeva, gdje će joj biti navješćeno što ima proglasiti da se ućini u Gospinu čast, kako Bog ne bi poslao bičeve svoje na kršćane. No Jelena je u tom trenutku mislila da joj se pričinja, te je odlučila prešutjeti taj događaj. No Božja providnost je učinila svoje. Naime, 5. svibnja 1516. ponovno se Jeleni Grubišić dogodilo ukazanje, ali ovaj put ne od strane fratra, nego joj se ukazala sama Gospa na otoku s porukom: "Ja sam ostavila potpuno proštenje grijeha u crkvi na Zečevu svakog ponedjeljka. Ali zato valja postiti jedan ponedjeljak o kruhu i vodi i činiti reči misu u crkvi sv. Jakova, u kojoj mi je drago, da me štuju, kao u crkvi u Zečevu." Jelena je odlučila prekinuti zavjet šutnje te je otišla do Nina i sve rekla biskupu Divniću. Nekim čudom (ne zna se kako) kip se vratio na otočić, u kapelu koju je biskup dao obnoviti.
Krajem 16. stoljeća nastupila su još teža vremena za Nin. Za vrijeme Ciparskog rata 1570.g., Nin je spaljen. Kip je ponovo nestao, ali do 1587., kip je prenesen u Nin.
Maruševec
Zemljopis
Područje općine Maruševec smješteno je na blagim brežuljcima koji su dio prigorja Maceljske gore i Ravne gore. Sjeveroistočnu granicu općine čini rub Varaždinskog polja kojeg je od davno presjecao tok rijeke Drave. Iskopine pješčanog šljunka pokazuju da je nekada tok Drave gotovo dodirivao pobrdje koju danas čini cesta koja od Grede vodi prema Vinici. Paralelno uz tu cestu po obroncima brežuljaka vodi seoski put koji povezuje sela Maruševec, Čalinec, Koretinec, Donje Ladanje i Gornje Ladanje.
Stanovništvo
Općina Maruševec spada u red većih općina Županije Varaždinske, površine 50 km2 i broji 6 692 stanovnika. Oni žive u 1928 domaćinstava u 16 naselja. Gustoća naseljenosti iznosi 133 stanovnik na km2
Gospa od Zečeva
Povijest
Za vrijeme Kandijskog rata (1645.-1669.), Nin je ponovno spaljen te su 16. travnja 1646., moći iz Nina prebačene u Zadar. Nadbiskupska crkva u Ninu bila je srušena. Do 1673., crkva je obnovljena te se moći iz Zadra vraćaju u Nin. Od 1674., Ninjani i ostali puk časte Gospu poznatiju kao i Gospa od Zečeva, kao znak zahvale što se Nin i narod ninskog kraja spasio od turskih navala.