cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pećki okrug (Srbija)
Freske u crkvi Svetih Apostola iz XIII veka, ubrajaju se u najznačajnija ostvarenja srpskog slikarstva. Crkve i drugi objekti Pećke patrijaršije, tokom istorije, više puta su uništavani i obnavljani, a konačan izgled su dobili 1931. godine i 1932. godine.
Manastir Visoki Dečani predstavljaju najmonumentalniji spomenik srpske srednjovekovne kulture, zadužbina je Stefana Dečanskog, građen od 1327. godine do 1335. godine.
Bingöl
Bingöl je administrativni centar istoimene provincije - Bingöl na istoku Turske od 165 867 stanovnika, od kojih su većina Zaza.
Sve do 1945. zvao se Çabakçur (Čabakčur)
Geografske karakteristike
Bingöl leži u sredini turske regije Istočna Anadolija. Grad se prostire na zapadnom rubu male kotline na nadmorskoj visini od 1151 m, stisnutoj između visokih planina.
Historija
U srednjem vijeku grad se zvao Romanoupolis (grčki: Ῥωμανοῦπολις) po bizantskom caru Romanu I. Lakapinu, koji ga je 942. zauzeo i trajno vratio u Bizantsko carstvo.
Nakon Bitke kod Mancikerta - 1071. taj kraj je do sredine 13. vijeka - islamiziran, a od 1515. i anektiran u Osmansko Carstvo.
Baffadi, Ravenna
Baffadi je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 248 m.
Kauern
Kauern je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Grajc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 458 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16076034.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Grajc Kauern se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Grajc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 285 metara. Površina opštine iznosi 8,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 458 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 55 stanovnika/km².
Espinal Buenavista, Villaflores
Espinal Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 956 m.
Ánimas Trujano
Ánimas Trujano, poznat i po alternativnom naslovu El hombre importante je meksički crno-bijeli igrani film snimljen 1962. godine u režiji Ismaela Rodrigueza. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju romana Mayordomia Rogelija Barrige Rivasa. Radnja je smještena u gradić u državi Oaxca čije stanovništvo tokom procesije na spomendan sveca zaštitnika ima običaj jednog od građana proglasiti "majordomom" ili "kraljem na jedan dan", a što predstavlja izuzetnu čast. Protagonist, koga tumači Toshiro Mifune je lokalni lijeni Indijanac koji vrijeme provodi u opijanju i zanemaruje ženu, ali se, kada mu se pruži prilika postati "majrodom" ne preza od ničega kako bi prikupio potreban novac.
Ánimas Trujano je predstavljao jedan od prvih filmova koje je Mifune, dotada već slavan zahvaljujući hvaljenim jidageki filmovima, snimio izvan Japana. Iako nije znao ni riječ španskog, dijaloge je izgovarao fonetski uz pomoć kartica sa tekstom fonetski ispisanim japanskim pismom, a nakon toga mu je glas sinkronizirao Narciso Busquets
Pawleys Island, South Carolina
Polis Ajland je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 103, što je 35 (-25,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Quinchao (općina)
Quinchao je općina od 8,298 stanovnika u Regiji Los Lagos (Provincija Chiloé) na jugu Čilea.
Geografske karakteristike
Općina Quinchao prostire se na površini od 161 km² po jugoistočnom dijelu istoimenog Otoka Quinchao, i na 9 manjih otoka: Llingua, Linlin, Meulin, Quenac, Caguach, Teuquelin, Alao, Apiao i Chaulinec.
La Mesa, New Mexico
La Mesa je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 728.
550-e
550-e su decenija koja je počela 1. januara 550. i završila 31. decembra 559.
El Diamante, Tanquián de Escobedo
El Diamante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanquián de Escobedo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Las Pastoras, Tantoyuca
Las Pastoras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Tošići
Tošići je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trnovo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 391 stanovnika.
Las Pastoras, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Amonijum laktat
Amonijum laktat je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 107,109 Da.
Dampierre (Ob)
Dampjer je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Troa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 302 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 29,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 153 metara.
Opština Ciucea, Cluj
Ciucea je opština u Rumuniji u okrugu Kluž.
La Soledad, Calpulalpan
La Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Calpulalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2743 m.
Opština Ciucea, Cluj
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 480 m.
Draga pri Šentrupertu
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 98 stanovnika.
Agnano, Pisa
Agnano je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 479 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
El Pericón, Santiago Lachiguiri
El Pericón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Lachiguiri.
Potrerito de Carrasco, Canelas
Potrerito de Carrasco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1193 m.
Sjeverni Qi
Dinastija Sjeverni Qi je naziv za državu, odnosno jednu od Sjevernih dinastija, koja je vladala dijelom Sjeverne Kine od 550. do 577.
Dinastija Sjeverni Qi je predstavljala državu-nasljednicu Xianbei države Istočni Wei, kojom je de facto vladao general Gao Huan, a kasnije njegovi sinovi Gao Cheng i Gao Yang. Potonji je godine 550. natjerao cara Xiaojinga na abdikaciju i uzeo ime Wenxuan, uspostavivši novu dinastiju. Iako je u trenutku nastanka po ljudskim i materijalnim resursima bila superiornija suparničkim državama Zapadni Wei na zapadu, odnosno dinastiji Liang na jugu, za njene vladare kao što su carevi Wenxuan, Wucheng i Gao Wei se ispostavilo da su previše nasilni ili nesposobni, što se odrazilo na korumpiranu državnu upravu i slabu vojsku. To je najviše iskoristila država Sjeverni Zhou, nasljednica Zapadnog Weija, čije su trupe do godine 577. zauzele svu teritoriju Sjevernog Qija. ]Gao Shaoyi, princ od Fanyanga, i sin cara Wenxuana, potražio je utočište kod Tujuea i kasnije se proglasio carem Sjevernog Qija u izbjeglištvu, ali ga je godine 578. država Tujue predala Sjevernom Zhouu, te je protjeran u Sečuan.
Željeznički kolodvor Zaprešić
mini|250px|Željeznički kolodvor Zaprešić Željeznički kolodvor Zaprešić je željeznički kolodvor u Hrvatskoj. Nalazi se na istočnom rubu Zaprešića, u blizini raskrsnica pruge M101 i R201.
Oberstaufen
Oberštaufen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 28 opštinskih središta okruga Oberalgoj. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.211 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9780132.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Oberalgoj Oberštaufen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Oberalgoj. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 791 metra. Površina opštine iznosi 125,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.211 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Crkva Svetih apostola (Carigrad)
right|frame|Slika iz [[Vatikanska biblioteka|Vatikanskog kodeksa iz 1162. za koji se vjeruje da predstavlja prikaz Crkve Svetih apostola]] Crkva Svetih apostola (, Agioi Apostoloi; Havariyyun), također poznata i kao Carski Poliandreion, bila je kršćanska bazilika sagrađena godine 550. u Konstantinopolisu, tadašnjoj prijestolnici Istočnog (Bizantskog) Carstva. Po veličini je, među velikim crkvama Istočnog Carstva bila manja jedino Crkvu svete mudrosti (Aja Sofija). Nakon što je Konstantinopolis pao pod osmansku 1453. godine, crkva Svetih apostola je neko vrijeme služila kao sjedište Vaseljenskog patrijarha. Godine 1461. su je osmanske vlasti preuzele i porušile kako bi sagradile Fatihovu džamiju.
Prizrenski okrug (Srbija)
thumb|right|Prizrenski okrug
Prizrenski okrug je jedan od pet okruga koji po administrativnoj podjeli Republike Srbije pokrivaju Kosovo. Trenutno se nalazi pod upravom UNMIK-a. Obuhvata opštine:
Ima ukupno 376.085 stanovnika.
Formalno sedište okruga je u gradu Prizrenu.
Crkvu Bogorodicu Ljevišku, u Prizrenu, podigao je 1307. godine, kao svoju prvu zadudžbinu, kralj Milutin, zajedno sa arhiepiskopom Savom III. Ostale crkve u okolini Prizrena su: Crkva Svetog Spasa iz 1348. godine, Crkva Svetog Nikole iz 1332. godine, Crkva Kraljevića Marka iz 1371. godine., Saborna crkva Svetog Đorđa iz druge polovine XIX veka.
Astigmatizam
mini|Astigmatizam mini|Pogled kako izgleda astigmatizam Astigmatizam je stanje u kojem se svjetlosne zrake ne lome jednako na svim meridijanima oka. U svrhu podjele definirana su dva zamišljena meridijana oka, okomita jedan na drugi. Naziv astigmatizam grčkog je podrijetla i doslovno znači "bez točke". Najčešće se ispravlja naočalama s cilindričnim lećama.
Statale, Genoa
Statale je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
Astigmatizam
Poremećaj se najčešće javlja u kombinaciji s kratkovidnošću ili dalekovidnošću, a izražava se u dioptrijama koje opisuju refrakcijsku sposobnost leće (mogućnost loma svjetla). Astigmatizam može biti stabilno stanje, ali se može i pogoršavati s vremenom.
Pravilni astigmatizam
Astigmatizam u kojemu se dva glavna meridijana nalaze pod pravim kutom podložan je ispravljanju i naziva se regularni (pravilni) astigmatizam. U većini slučajeva meridijani najveće i najmanje zakrivljenosti nalaze se gotovo ili potpuno vodoravno i okomito. Pravilni astigmatizam dijeli se na:
Kosi astigmatizam
Ako se meridijani najveće i najmanje zakrivljenosti nalaze pod pravim kutom, ali nisu postavljeni vodoravno i okomito, takav oblik regularnog astigmatizma naziva se kosi astigmatizam. Kad osi nisu pod pravim kutom, već se križaju koso, optički se sustav još uvijek može popraviti sfero-cilindričnom kombinacijom leća, a stanje se može nazvati dvostruko kosi astigmatizam.
Nepravilni astigmatizam
Kad se nepravilnosti zakrivljenosti meridijana ne mogu povezati ni s kakvom geometrijskom figurom, stanje se naziva iregularni (nepravilni) astigmatizam. Kod nepravilnog astigmatizma zakrivljenost u različitim meridijanima vrlo je nepravilna. Mali stupanj ove greške normalno nastaje zbog građe leće, ali je tako malen da se smatra nebitnim. Ova se nepravilnost leće ponekad pojačava zbog bolesti. Značajan stupanj nepravilnog astigmatizma učestalo se nalazi jedino kod bolesti rožnice, najčešće zbog nepravilnog cijeljenja ozljeda, upale ili ulceracija. Ovdje je vidni defekt uzrokovan astigmatizmom pojačan zbog prisutnosti zamućenja rožnice, te je svaki pokušaj popravljanja vida često težak ili nemoguć. Nerijetko se viđa konusna rožnica (keratokonus) koja je izbočena prema van u obliku stošca. Oko postaje kratkovidno i astigmatično. Korekcija je vida ovdje teška zbog napredovanja bolesti i stalnih promjena optičkog stanja.
Liječenje nepravilnog astigmatizma često je nezadovoljavajuće. Popravak vida naočalama često je posve malen, ali u nekim slučajevima posve zadovoljavajući. Kod keratokonusa i drugih slučajeva sa zamućenjima može pomoći nošenje kontaktnih leća. Kad ne pomažu ni naočale niti kontaktne leće, može se pokušati kirurškim zahvatom.
Historija
Sir Isaac Newton (koji je vjerojatno i sam imao astigmatizam) prvi je razmatrao pitanje astigmatizma 1727. godine. Znanstvenik Thomas Young prvi je počeo detaljno istraživati ovu refrakcijsku grešku 1801. godine. On je imao astigmatizam od 1,7 dioptrije koji je ostao jednak i nakon što je uronio glavu u vodu pa je zaključio kako defekt nastaje zbog poremećaja leće. Astronom George B. Airy prvi je 1827. godine ispravio defekt cilindričnom lećom. Nizozemski je oftalmolog Franciscus Donders 1864. godine impresionirao oftalmološki svijet ukazivanjem na učestalost i važnost greške.
Vanjske veze
Astigmatizam medicina.hr
Prizrenski okrug (Srbija)
U XVI i XVII veku, za vreme turske okupacije, u Prizrenu i okolini niču džamije, hamami i medrese.
Bajrakli Gazi Mehmed - pašina džamija predstavlja najstariji spomenik islamske umetnosti u Prizrenu. Sagrađena je 1561. godine, a u njoj se i danas čuvaju knjige na arapskom i turskom jeziku, kao na primer Koran iz 1312. godine.
Stanovništvo ovog regiona uglavnom se bavi poljoprivredom, a razvijena je i prehrambena, tekstilna, farmaceutska i metalna grana industrije.
Opština Tepehuacán de Guerrero, Hidalgo
Tepehuacán de Guerrero je opština u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 12326 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1059 m.
Techereu, Balșa
Techereu je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Balșa.
Kolubarski okrug
thumb|right|Kolubarski okrug Kolubarski okrug se prostire u srednjem delu zapadne Srbije. Obuhvata opštine:
Ima ukupno 200.560 stanovnika.
Sedište okruga je grad Valjevo koji se nalazi na reci Kolubari.
Kulturno - istorijske znamenitosti ovog kraja su:
Poznata turistička mesta u okrugu su planina Divčibare i Banja Vrujci.
Qhapaq Ñan
Qhapaq Ñan (kečuanski jezik za „veliki put”) ili Put Inka (španjolski: Camino Inca) je bio najopsežniji i najnapredniji sustav komunikacije pretkolumbovske Amerike. Ovaj opsežan sustav Inka za trgovinu i obranu se sastoji od mreže cesta koje pokrivaju 30.000 km. Izradili su ga Inke tokom nekoliko stoljeća, a dijelom na temelju infrastrukture Inka prethodnika, posebice Vari kulture. Ova izvanredna mreža putova prolazi kroz jedan od najekstremnijih geografskih terena na svijetu, te povezuje snijegom prekrivene vrhove Anda na nadmorskoj visini većoj od 6000 m, te vruće prašume na obali, ali i plodne doline i apsolutne pustinje. Put je dosegao svoju maksimalnu ekspanziju u 15. stoljeću, kada se proširio diljem uzduž i poprijeko Anda. Izgradnja ceste je zahtijevala velik utrošak vremena i truda, a o kvaliteti gradnje govori i činjenica da su mnogi dijelovi još uvijek u vrlo dobrom stanju, nakon više od 400 godina korištenja. Tokom španjolske vladavine, dijelovi puta su dobili status „Kraljevske ceste” (Camino Real). Danas Qhapac Nan, andski sustav putova, obuhvaća 273 dijela koja su sačuvana u rasponu od više od 6000 km. mini|lijevo| Put Inka Qhapaq Ñan, zajedno s pripadajućom infrastrukturom za trgovinu, smještaj i skladištenja, kao i mjesta vjerskog značaja, je 2014. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Americi jer predstavlja društvena, politička, arhitektonska i inženjerska dostignuća Inka.
Lumbardska psefizma
Lumbardska psefizma je starogrčki epigrafski povijesni dokument iz 3. vijeka. Sadrži odluku kojom se reguliraju imovinski odnosi grčkih naseljenika na Korčuli. Osim toga, na njoj se nalazi popis naseljenika. Pronađena je koncem 19. stoljeća. Pronašao ju je mještanin 1877. na vrhu brežuljka Koludrta kod mjesta Lumbarde na Korčuli.
Josip Brunšmid je 1898. ustvrdio da je psefizma zapravo epigrafski dokument o utemeljenju starogrčke kolonije, dotada nepoznate znanosti. Brunšmid je datirao psefizmu u 4. vijek pne., a tu je procjenu poslije ispravio Dujam Rendić Miočević. Psefizma je kamenoj steli čiji je gornji završetak profiliran. Stela je od domaćeg crvenkasto-smeđeg vapnenca. Psefizma se sastoji od dva dijela. Jedan je zaključak kojim je narodna skupština utemeljila koloniju i podijelila zemlju doseljenicima. U drugom je dijelu popisano dvjesta kolonista koji su razvrstanih u trima dorskim plemenima Dimanima, Hilima i Pamfilima.
Canova, Asti
Canova je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Barranca Seca, Atlatlahucan
Barranca Seca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Atlatlahucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1581 m.
Trebečaj
Trebečaj je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trnovo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 167 stanovnika.
Kaulsdorf
Kaulsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Zalfeld-Rudolštat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.850 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16073038.
Mačvanski okrug
Ima ukupno 339.644 stanovnika. Sedište okruga je u gradu Šapcu.
Fortunago, Pavia
Fortunago je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 459 m.
La Florida, Zirándaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Mačvanski okrug
U blizini Šapca su znameniti spomenici, posvećeni poznatim događajima iz istorije srpskog naroda:
Nedaleko od Loznice je selo Tršić, rodno mesto, reformatora srpskog jezika i pravopisa, Vuka Karadžića. Iz Tršića se pešačkom stazom stiže u manastir Tronošu, jedno od najstarijih srednjovekovnih nemanjićkih zadužbina. Ovaj Manastir iz XIV veka, odigrao je u prošlosti istaknutu ulogu u očuvanju narodne kulture i tradicije Srba. Dugo se u njemu, a naročito u 14. veku, negovala prepisivačka škola za sopstvene portrebe i potrebe drugih manastira. Time je sačuvana istorijska i kulturna građa srpskog naroda.
Kaulsdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zalfeld-Rudolštat Kaulsdorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zalfeld-Rudolštat. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 21,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.850 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 131 stanovnika/km².
Dule (Škocjan, Slovenija)
Dule je naselje u slovenskoj Općini Škocjanu. Dule se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 42 stanovnika.
Leon Foka
Leon Foka može biti:
R. Kelly
Robert Sylvester Kelly poznat kao R. Kelly, rođen je 8. januar 1967. godine u Chicago, država Illinois (SAD). On je vrlo poznat američki pevač, plesač, pisac pesama i glumac. Postao je R'n'B pevač 1989. godine, a od 1992. je jedan od najvećih stvaralaca u ovom žanru muzike jer je imao velikih uspeha sa singlovima i albumima.
Mundelein, Illinois
Mandlajn je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 31.064, što je 129 (0,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Richland, Oregon
Ričland je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 156, što je 9 (6,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Magdalena, Cuerámaro
La Magdalena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Cuerámaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
Quiriguá
Quiriguá (mayanski glif: 20px| ) je bio veliki pretkolumbovski grad Maya; danas arheološki lokalitet u jugoistočnom gvatemalskom departmanu Izabal. Smješten je u općini Amates, na desnoj obali rijeke Motagua, na 75 m nadmorske visine gdje se riječna dolina širi u ravnicu koja je redovito bila poplavljena i time jako plodna. Danas rijeka teče cijeli kilometar južnije od središta Quirigue, koji se nalazi 48 km sjeverno od drugog važnog središta Maya, grada Copána u Hondurasu.
Iako je ritualna arhitektura Quirigue jako skromna, ona ima raskošne skulpture, uključujući i najveće monolitne pretkolumbovske spomenike podinute u Amerikama općenito. Zbog toga je Arheološki park Quiriguá upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama još 1981. godine jer su "njegove dojmljive stele i kameni kalendari iz 8. vijeka nezamjenjivi izvori za proučavanje civilizacije Maya, a njegove zoomorfne i antropomorfne skulpture su među najatraktivnijim pretkolumbovskim spomenicima općenito". mini|300px|lijevo| Položaj Quirigue i drugih ranih središta Maya, te rudnici [[žada (zeleno)]]
Historija
mini|lijevo| Središnji obredni trg Quirigue mini|lijevo| 4 m dug monolit "Zoomorf B" iz 780. god. s prikazom krokodila-šumske zvijeri i hijeroglifskim tekstommini| Najveća Stela E mini|lijevo| Pročelje Stele D s portretom kralja K'ak' Tiliw Chan Yopaata mini| Zoomorf P
Naseljen još od 2. vijeka, Quiriguá je oko 550. godine postao gradom, kada je započela izgradnja akropole. Eksploatacija žada i opsidijana u gornjoj dolini rijeke Motagua, kojom je čvrsto Quiriguá čvrsto vladala, izrodila je profitabilnu robnu razmjenu s obalnim lukama na Karibima. Ovaj monopol je postojao do kraja 9. vijeka.
Procvat je grad Quiriguá doživio nakon 738. godine kada je kralj K'ak' Tiliw Chan Yopaat (723.-84.), prvi vladar koji je identificiran sa sigurnošću, pobijedio obližnju mayansku prijestolnicu Copán, koji je do tada vladao Quiriguom. Tada je Quiriga postala prijestolnicom i upravnim središtem autonomne i prosperitetne države.
Iz razloga koji nisu potpuno jasni, Quirigua je u 10. vijeku počeo propadati i u vrijeme dolaska europskih konkvistadora, kontrolu nad putom žaa je preuzeo Nito, grad bliže Karipskom moru.
Nakon detaljne studije Univerziteta u Pennsylvaniji i udruženja National Geographic od 1975.-80. godine, zaštićeno područje je uvećano na 3,0 km² i proglašeno je arheološkim parkom koji je 1981. godine postao UNESCO-va svjetska baština.
Kako je Quirigua sagrađen u području velikog seizmičkog rizika, arheološki lokalitet je pretrpio nekoliko snažnih potresa u historiji. Pored toga, nekoliko spomenika je žrtva ubrzane erozije zbog tropske klime.
Znamenitosti
Monumentalni kompleksi koji se nalaze oko središnjeg trga, ceremonijalni trg i trg hramova su izvanredno složeni s vrlo razrađenim sustavom piramida, terasa i stubišta, koji su potpuno promijenili prirodnu konfiguraciju tla.
Srpsko-Mađarska Republika Baranja-Baja
Baranjsko-Bajska Srpsko-Mađarska Republika (mađarski Baranya-Bajai Szerb-Magyar Köztársaság [ˈbɒrɒɲɒ ˈbɒjɒi ˈsɛrb ˈmɒɟɒr ˈkøztaːrʃɒʃaːg]), samoproglašena država osnovana u Pečuju 14. avgusta 1921. Njenu teritoriju su činili severni delovi geografskih regija Baranje i Bačke.
Quiriguá
Znamenitosti
Proizvodnja monolitnih kamenih spomenika, stela, sa tekstovima hijeroglifa, definira početak i kraj klasičnog razdoblja civilizacije Maya (600.-900.). Stele su i dalje glavni pismen ekronike ove izgubljene civilizacije, ali i ključ za njihov visoko napredan sustav kalendara. Kao i većina Maya spomenika, one su podignute u spomen na neko razdoblje i značajne historijske događaje. Tijekom kratkog vremena podizanja stela, Quirigua je bio jedan od samo dvaju gradova gdje su se redovito dizali spomenici koji obilježavaju kraj petogodišnjeg razdoblja. Ove ogromne kamene monolitne skulpture su vješto su izrezbarene bez uporabe metalnog oruđa, jedinim dostupnim alatima - kamenim dlijetima i drvenim batovima. Većina spomenika je licem okrenuto sjeveru, čime je rano jutarnje sunce isticalo reljefnost površine.
Srpsko-Mađarska Republika Baranja-Baja
Istorija
Posle vojnog poraza Austrougarske u oktobru 1918, teritorija Baranje i Bačke je bila pod kontrolom vojske Kraljevine Srbije i pod administrativnom upravom vojvođanskih Srba, koji su 25. novembra 1918. proglasili prisajedinjenje ovih područja Kraljevini Srbiji i formirali autonomni region pod nazivom Banat, Bačka i Baranja. 1. decembra 1918. ovaj region (kao deo Kraljevine Srbije) ulazi u sastav Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca.
Quiriguá
Znamenitosti
Stela E je bila posvećena 771. godine i najpoznatiji je kamen Maya na svijetu. Ona je visoka 10,6 m, 1,5 m široka i debela 1,2 m, te teži oko 59 tona. Ovaj divovski biljeg stoji kao spomenik drevne civilizacije Maya i zaboravljenog vladara grada Quirigua koji je na njegovom pročelju prikazan, tri puta veći od prirodne veličine. U neposrednoj blizini nalaze se 21 drugi spomenik, koji su najbolji primjeri klasičnog mayanskog klesarstva.
Srpsko-Mađarska Republika Baranja-Baja
Istorija
Posle poraza Mađarske Sovjetske Republike na čelu sa Belom Kunom u leto 1919. mnogi komunistički disidenti iz Budimpešte, bežeći od „belog terora“ admirala Mikloša Hortija, emigrirali su u Baranju, gde im je gradonačelnik Pečuja, Bela Linder, pružio utočište.
Mirovna konferencija u Parizu dodelila je severne delove Baranje i Bačke Hortijevoj Mađarskoj. Ova odluka izazvala je generalni štrajk i masovne demonstracije u Pečuju, a protesti su kulminirali velikom narodnom skupštinom 14. avgusta 1921, na kojoj je pred 30.000 ljudi slikar Petar Dobrović predložio osnivanje nezavisne republike koju bi činili delovi Baranje i severni delovi Bačke oko Baje. Njegov predlog je prihvaćen, a Petar Dobrović je postao predsednik Izvršnog komiteta nove republike.
Vlasti nove republike nisu, međutim, uspele da dobiju međunarodno priznanje svoje nezavisnosti, pa su posle povlačenja vojske Kraljevine SHS, koja je štitila republiku, Hortijeve snage ušle u Pečuj i okončale Srpsko-mađarsku republiku.
Stanovništvo
Većinu stanovništva republike činili su Mađari, a u njoj je bilo i Srba, Hrvata, Šokaca, Bunjevaca, Nemaca, Jevreja, i drugih.
Predsednik
Predsednik Izvršnog komiteta (14—21. avgust 1921), odnosno Predsednik Republike bio je Srbin Petar Dobrović (1890—1942).
Сугубине
Сугубине је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 183 становника (према попису из 1991. било је 251 становника).
Демографија
У насељу Сугубине живи 131 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 35,1 година (35,5 код мушкараца и 34,6 код жена). У насељу има 34 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 5,38.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Opština Ciurila, Cluj
Ciurila je opština u Rumuniji u okrugu Kluž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 542 m.
Santo Tomás, Mulegé
Santo Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 400 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Sestriere
Geografske karakteristike
Sestriere je poznato skijalište koje leži na 2,035 metara nadmorske visine u Primorskim Alpama sjeverozapadno od Torina, udaljen svega 17 km od francuske granice.
Zajedno sa okolnim skijalištima Bardonecchia, Claviere, Sauze d'Oulx, Cesana Torinese i San Sicario i susjednim francuskim Montgenèvre dio je poznate skijališne regije - Mliječna staza (Via Lattea) koje ima146 povezanih staza ukupno dugih preko 400 km.
Etimologija
Ime "Sestriere" dobio je od latinskog Petra Sextreria (šesti kamen), jer se tu nalazio šesti miljokaz od Torina.
Historija
Općina Sestriere je relativno mlada, osnovana je 1934. a svoj današnji teritorij od 25.8 km² dobila je tek 1955. thumb|left|260px| [[Olimpijsko selo]] Sve do 1713. taj kraj pripadao je Savojskoj dinastiji, od tad njime vlada Savojska dinastija.
Sestriere je još krajem 19. vijeka bio je malo planinsko selo, tad se zahvaljujući prvim zaljubljenicima u skijanje počeo pretvarati u ski-resort. Prvi hotel Baraccone podignut je 1920-ih, nakon tog je 1930-ih osnovano društvo, koje je uz pomoć Porodice Agneli izgradilo prvih 4 žičara.
Nakon zastoja uzrokovanog Drugim svjetskim ratom Sestriere se razvio u vrhunsko skijalište u kom su održavaju brojna natjecanja. U njemu se svake godine održavaju natjecanja svetskoga kupa u skijanju, a za vreme održavanja Olimpijskih igara u Torinu 2006. u njemu su održane sve utke u alpskom skijanju.
Pored skijaških takmičenja Sestrijere je poznat i kao cilj (ili start što zavisi od sezone i trase utrka) biciklističkih utrka Tour de France i Giro d'Italia.
Amonijum karbamat
Amonijum karbamat je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 78,071 Da.
Chichée (Jon)
Šiše je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 333 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 289 m, a minimalnoj 133 m).
Turovi
Turovi je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trnovo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 309 stanovnika.
Bagnacavallo, Ravenna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8550 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Andrew Yao
Endru Jau (romanizovani kineski: Yáo Qīzhì) je istaknuti naučnik na polju računarstva i teoretičar informatike.
Dobio je Tjuringovu nagradu, najprestižnije priznanje u oblasti informatike, 2000. godine, „kao priznanje za fundamentalni doprinos teoriji izračunavanja, uključujući teoriju generisanja pseudoslučajnih brojeva zasnovanu na kompleksnostima, kriptografiju i komunikacionu kompleksnost". Dobitnik je i Knutove nagrade za 1996. godinu.
Jau je rođen u Šangaju, Kina. Završio je studije fizike na Nacionalnom univerzitetu na Tajvanu 1967. godine, da bi 1972. godine odbranio doktorat iz fizike na Harvardu, a tri godine kasnije i drugi doktorat u oblasti informatike na Univerzitetu u Ilinoisu.
Radio je kao predavač informatike i računarstva na Prinstonu, a 2004. godine postao je redovni profesor na Univerzitetu Cinghua i direktor Instituta za teoretsko računarstvo u okviru Univerziteta Cinghua u Pekingu.
Gorgo Lungo, Palermo
Gorgo Lungo je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Chariots of Fire
Vatrene kočije (eng. Chariots of Fire) je britanski dramski film iz 1981. godine. Temeljen je na stvarnom događaju o dvojici atletičara koji su se natjecali na Olimpijskim igrama 1924. godine: Ericu Lidellu, kršćanin iz Škotske koji se natječe za Božju slavu i Haroldu Abrahamsu, engleskom Židovu koji se natječe kako bi porazio predrasude.
Scenarij je napisao Colin Welland, a film je režirao Hugh Hudson. Bio je nominiran u sedam kategorija za prestižnu nagradu Oscar, a osvojio je četiri uključujući i onu za najbolji film godine. Film se nalazi na 19. mjestu najboljih 100 britanskih filmova svih vremena Britanskog filmskog instituta.
Sam film inspiriran je rečenicom Bring me my chariot of fire iz pjesme autora Williama Blakea koja je adaptirana u popularnu britansku himnu "Jerusalem"; himna se može čuti na kraju filma.
Radnja
Godine 1919. Harold Abrahams (Ben Cross) upisuje se na Sveučilište Cambridge gdje se suočava s antisemitizmom osoblja fakulteta, ali također uživa i u članstvu kluba Gilbert and Sullivan. Postaje prva osoba ikada koja uspijeva izvršiti Trinity Great Court Run - trčeći po dvorištu sveučilišta u zadanom vremenu. Abrahams postiže niz nepobjedivosti u raznim nacionalnim trkačkim utrkama. Premda silno zaokupljen trčanjem, zaljubljuje se u djevojku Sybil (Alice Krige).
Eric Lidell (Ian Charleson), rođen u Kini (roditelji su mu škotski misionari) nalazi se u Škotskoj. Njegova pobožna sestra Jennie (Cheryl Campbell) ne odobrava Lidellove planove za trkačkim utrkama. Ali Liddell na trčanje gleda kao na glorificiranje Boga prije nego će se vratiti u Kinu gdje će nastaviti sa svojim misionarskim poslom.
U prvoj utrci koju trče jedan protiv drugoga, Liddell pobjeđuje Abrahamsa. Abrahams to vrlo teško podnosi, ali Sam Mussabini (Ian Holm), profesionalni trener kojem je Abrahams još ranije prišao nudi mu da ga podučava kako bi poboljšao svoju tehniku. Sve to privuče ogromne doze kritika s fakulteta Cambridge, pogotovo dvojice voditelja (John Gielgud i Lindsay Anderson). Smatraju nedopustivim da jedan amater uzme profesionalnog trenera. Abrahams shvati da je to samo krinka za njihov daljnji antisemitizam i osjećaj superiornosti pa se oglušuje na njihove naredbe.
Nakon što Eric Liddell slučajno zbog trčanja ne stigne na vrijeme na molitvu u crkvi, njegova ga sestra optužuje da on više ne mari za Boga. Eric ju uvjerava da se naposljetku namjerava vratiti u Kinu i nastaviti sa svojom misijom, ali da se tijekom trčanja osjeća božanski nadahnutim i da ne bi poštovao Boga kada ne bi trčao: "Vjerujem da me Bog stvorio s namjerom. Ali također me stvorio da budem brz i kada trčim, osjećam Njegovo zadovoljstvo."
Dvojica sportaša su, nakon godina treniranja i utrkivanja, odabrani da predstavljaju Veliku Britaniju na Olimpijskim igrama 1924. godine u Parizu. Među natjecateljima također se nalaze i Abrahamsovi kolege s faksa Lord Andrew Lindsay (Nigel Havers), Aubrey Montague (Nicholas Farrell) i Henry Stallard (Daniel Gerooll). Tijekom putovanja na brodu, Liddell saznaje da će se njegova utrka na 100 metara održati u nedjelju. On u tom trenutku odluči ne nastupiti u utrci - unatoč snažnim pritiscima Princa od Walesa i cijelog britanskog olimpijskog odbora - zbog svojih čvrstih katoličkih uvjerenja koji mu ne dopuštaju trčanje na Sabat.
Ipak tijekom natjecanja, Liddellov kolega iz reprezentacije, Lord Andrew Lindsay koji je već osvojio srebrnu medalju na 400 metara s preponama, odluči dati svoje mjesto u utrci na 400 metara koja se treba održati u četvrtak Liddellu koji oduševljeno pristaje. Njegova religiozna uvjerenja za vrijeme Olimpijade uskoro postanu jedna od glavnih vijesti u cijelom svijetu.
U utrci na 200 metara, Abrahams je teško poražen od strane trkača iz SAD-a. Njegova posljednja šansa je osvajanje medalje u utrci na 100 metara u kojoj na kraju i pobjeđuje. Njegov trener Sam Mussabini oduševljen je što su se godine teškog rada i posvete napokon isplatile u obliku zlatne olimpijske medalje. Sada Abrahams može nastaviti sa svojim životom i ponovno se naći s djevojkom Sybil koju je zapostavljao za vrijeme priprema za natjecanje.
Draga (Šmarješke Toplice, Slovenija)
Draga je naselje u slovenskoj Općini Šmarješke Toplice. Draga se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Chariots of Fire
Radnja
Prije Liddellove utrke, američki trener svojim trkačima kaže da Liddell nema pretjerano dobre šanse u utrci za koju se gotovo nije niti spremao. Ali jedan od američkih trkača, Jackson Scholz, daje Liddellu papirić s porukom u kojoj ističe svoju potporu njegovih uvjerenja. Liddell pobjeđuje favorizirane Amerikance i osvaja zlatnu medalju.
Draga (Šmarješke Toplice, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 14 stanovnika.
Chariots of Fire
Radnja
Britanski tim vraća se kući uz trijumf i ovacije. Kako film završava, na ekranu vidimo objašnjenja da se Abrahams oženio sa Sybil i postao jedna od vodećih figura britanske atletike. Eric Liddell je otišao u misionarsku službu u Kinu. Cijela Škotska oplakivala je njegovu smrt 1945. godine u okupiranoj Kini.
Likovi
U filmu Abrahams pohađa koledž Gonville i Caius na Cambridgeu s još trojicom olimpijskih atletičara: Henryjem Stallardom, Abureyjem Montagueom i Lordom Andrewom Lindsayjem. Abrahams i Stallard zbilja su bili studenti i natjecali se na Olimpijskim igrama 1924. godine. Međutim, Montague koji se također natjecao na Olimpijadi zapravo je studirao na Sveučilištu Oxford. Aubrey Montague slao je svojoj majci po jedno pismo dnevno o vremenu provedenom na Oxfordu i na Olimpijskim igrama; ta pisma bila su temelj za njegovu naraciju u filmu.
Lik Lindsayja djelomično je temeljen na Lordu Burghleyju, vrlo značajnoj figuri u povijesti britanske atletike općenito. Premda je Burghley zbilja pohađao Sveučilište u Cambridgeu, on nije poznavao Harolda Abrahamsa budući je Abrahams studirao od 1919. do 1923., a Burghley od 1923. do 1927. godine. U jednoj sceni u filmu vidimo Lindsayja (Burghleyja) kako vježba trčanje s preponama na kojima je postavio pune čaše šampanjca - ovo je bilo nešto što je Burghley zbilja i radio, ali umjesto čaša šampanjca na prepone je postavljao kutije šibica. Izmišljeni lik Lindsayja kreiran je u scenariju nakon što je Douglas Lowe, koji je bio treći britanski atletičar koji je osvojio zlatnu medalju na Olimpijadi 1924. godine, odbio biti na bilo koji način involviran u film.
Još jedna scena u filmu opisuje optrčavanje velikog dvorišta u kojem trkači pokušavaju optrčati dvorište na koledžu Triniti u Cambridgeu u zadanom vremenu (točno u podne, prije nego što veliki sat otkuca 12 puta). U filmu Abrahams pokušava optrčati dvorište po prvi puta u životu. U stvarnosti, Abrahams nikad nije niti pokušao navedeno, a u vrijeme kada je film snimljen jedina osoba za koju se službeno znalo da je uspjela optrčati dvorište bio je Lord Burghley 1927. godine. U filmu Vatrene kočije Lindsay (koji je dijelom temeljen na liku Davida Burghleyja) trči oko dvorišta skupa s Abrahamsom kako bi mu dao još veći poticaj te kroz ciljnu traku prolazi za sekundu prekasno. Upravo iz ovog razloga, Burghley je navodno odbio gledati film. Od kad je film snimljen samo je jedna osoba uspješno optrčala dvorište - Sam Dobin u listopadu 2007. godine.
U filmu je prikazana utrka u kojoj se Eric Liddell spotakne od francuskog natjecatelja u utrci na 400 metara tijekom francusko-škotskog mitinga. Unatoč zaostatku, on se uspijeva oporaviti i nadoknadi 20 metara te pobjeđuje. To se zbilja i dogodilo; stvarna utrka bila je ona na 440 jardi u kojoj su se natjecali natjecatelji iz Škotske, Engleske i Irske u srpnju 1923. godine. Njegov podvig bio je izvanredan zbog toga što je do tada već pobijedio na utrkama na 100 i 220 jardi toga dana. Ono što nije u filmu spomenuto, a što je važno napomenuti je da je Liddell bio taj koji je Abrahamsa upoznao s trenerom Samom Mussabinijem. U filmu je to aludirano u sceni u kojoj se Abrahams prvi puta susreće s Mussabinijem dok gleda Liddellovu utrku. Međutim, film sugerira da je Abrahams sam zatražio Mussabinijevu pomoć.
Abrahamsova zaručnica u filmu krivo je identificirana kao Sybil Gordon, sopranistica iz opere D'Oyly Carte. U stvarnosti, 1936. godine Abrahams je oženio Sybil Evers, mezo-sopranisticu iz D'Oyly Carte, ali se njih dvoje nisu upoznali sve do 1935. godine. Također, u filmu vidimo Sybil kako pjeva ulogu Yum-Yum u The Mikado, ali niti Sybil Gordon niti Sybil Evers nikada nisu pjevale tu rolu u D'Oyly Carte. Abrahamsova ljubav i njegova snažna involviranost u društvo Gilbert and Sullivan kakvu vidimo u filmu temeljena je na stvarnim činjenicama.
Liddellova sestra bila je nekoliko godina mlađa od one portretirane u filmu. Njezino neodobravanje Liddellove trkačke karijere spada u umjetničku slobodu; ona je zapravo izrazito podržavala njegove natjecateljske ambicije. Jenny Lidell Somerville u potpunosti je sudjelovala u stvaranju filma, a čak ima i malu cameo ulogu u pariškoj crkvi u kojoj Liddell drži svoju propovijed.
U prvoj sceni filma u kojoj gledamo komemoraciju za Harolda Abrahamsa, Lord Lindsay spominje da su samo on i Aubrey Montague još uvijek živi iz britanskog olimpijskog tima 1924. godine. Međutim, u stvarnosti Montague je umro 1948. godine, 30 godina prije Abrahamsa.
Olimpijske igre 1924. godine
Film koristi određen umjetničke slobode u opisivanju natjecanja na Olimpijskim igrama 1924. godine, uključujući i događaje oko Liddellovog odbijanja trčanja utrke u nedjelju. U filmu on saznaje da se utrka na 100 metara održava u nedjelju tek nakon što se već ukrcao na brod za Pariz. U stvarnosti, raspored natjecanja objavljen je nekoliko mjeseci prije same Olimpijade. Liddell se zbilja suočio s ogromnim pritiskom nagovaranja da trči u nedjelju te je pozvan od strane britanskog olimpijskog odbora, Princa od Walesa i ostalih sudionika kako bi ga još dodatno nagovorili da nastupi; ipak, njegovo odbijanje navedenog dospjelo je na naslovnice svih medija u svijetu. Odluka o promjeni utrka donesena je prije početka putovanja u Pariz pa je Liddell ostatak vremena proveo vježbajući i trenirajući upravo za utrku na 400 metara (za razliku od opisa događaja u filmu). Istina je, doduše, da je Liddellov uspjeh na toj utrci bio potpuno neočekivan.
Budući je već osvojio medalju na 400 metara s preponama, u filmu vidimo Lindsayja koji ustupa svoje mjesto u utrci na 400 metara Liddellu. U stvarnosti Burghley, na temelju kojeg je lik Lindsayja djelomično baziran, eliminiran je iz utrke na 110 metara s preponama (osvojio je zlatnu medalju na 400 metara s preponama na Olimpijskim igrama 1928. godine), a njegov nastup na 400 metara s preponama nije bio niti planiran.
U filmu je prikazan obrnuti redoslijed Abrahamsovih utrka na 100 i 200 metara za vrijeme Olimpijade. U stvarnosti, nakon što je pobijedio u utrci na 100 metara, Abrahams se natjecao i u onoj na 200 metara, ali izgubio i došao posljednji (Jackson Scholz je pobijedio). U filmu, prije svog trijumfa u utrci na 100 metara, Abrahams je izgubio u onoj na 200 metara nakon čega ga je Mussabini kritizirao. Tijekom sljedeće scene Abrahams razgovara sa svojim prijateljem Montagueom dok ga Mussabini masira, a također vidimo i isječak iz francuskih novina s naslovnicom na kojoj su Scholz i Charlie Paddock i na kojoj je istaknuta njihova pobjeda za Sjedinjene Države. U istom razgovoru, Abrahams govori da je "bio uništen" na 200 metara. Na taj način film prikazuje kako Abrahams nadilazi vlastito razočaranje gubitkom utrke na 200 metara i pobjeđuje u onoj na 100 metara.
Eric Liddell natjecao se i u utrci na 200 metara te završio na trećem mjestu, iza Paddocka i Scholza. U stvarnosti ovo je bila jedina utrka u kojoj su se Liddell i Abrahams natjecali zajedno. Njihov susret na prvenstvu 1923. godine opisan u filmu je izmišljen, premda je Liddellova pobjeda upravo u toj utrci natjerala Abrahamsa da trenira još jače i više.
Abrahams je također osvojio srebrnu medalju u utrci štafeta (4x100 metara) koja nije prikazana u filmu. Aubrey Montague završio je na šestom mjestu u utrci s preponama, kao što je u filmu i prikazano.
Netočnosti tijekom Olimpijskih igara
U filmu je istaknuto da je brončanu medalju na 100 metara osvojio "Tom Watson"; pravi osvajač medalje bio je Arthur Porritt iz Novog Zelanda koji nije dozvolio da se njegovo pravo ime koristi u filmu, navodno zbog skromnosti. Producenti filma prihvatili su njegovu želju, iako na to nisu bili obvezni. Međutim, kratka pozadina priče o Watsonu koji je pozvan da nastupi za Novi Zeland sa Sveučilišta Oxford gotovo u cijelosti odgovara Porrittovoj prošlosti. Uz njegovu iznimku, svi ostali trkači u finalnoj utrci na 100 metara imaju stvarna imena.
Jackson Scholz u filmu je prikazan kao osoba koja je dala inspirirajući citat iz Biblije Liddellu prije finalne utrke na 400 metara: "U Knjizi piše Onog tko me štuje i ja ću štovati. Sretno." U stvarnosti poruku je Liddell dobio od članova svog tima. Zbog dramaturgije filma, scenarist Welland upitao je Scholza da li može staviti u scenarij da mu upravo on daje poruku na što mu je ovaj odgovorio: "Da, može, dok god me to čini dobrim u očima gledatelja." Nakon što je film pušten u kino distribuciju, na mnogobrojne upite novinara Scholz je priznao da nije on bio taj koji je Liddellu dao poruku i da on nema čvrsta religijska uvjerenja.
Scenarij i režija
Producent David Puttnam tražio je priču sličnu onoj u filmu Čovjek za sva vremena iz 1966. godine (osoba koja prati svoju vlastitu savjest), a osjećao je da bi sportska priča mogla najbolje dočarati takvo nešto. Priču Erica Liddella otkrio je slučajno 1977. godine dok se u iznajmljenoj kući u Los Angelesu oporavljao od gripe i čitao o Olimpijskim igrama.
Scenarist Colin Welland kojeg je Puttnam zaposlio obavio je vrlo detaljno i iscrpno istraživanje za svoj scenarij koji mu je naposljetku donio prestižnu nagradu Oscar. Između ostalog, Welland je stavio oglas u Londonske novine u kojem je tražio bilo kakve informacije o Olimpijskim igrama iz 1924. godine; otišao u nacionalnu filmsku arhivu tražeći fotografije i isječke s tih Olimpijskih igara te intervjuirao sve koji su na bilo koji način bili involvirani u igre, a još uvijek bili živi. Jedino mu je promakao Abrahams, koji je umro 14. siječnja 1978. godine, ali je svejedno otišao na njegovu komemoraciju održanu u veljači iste godine koja je kasnije i inspirirala početak filma. Sin Aubreyja Montaguea vidio je Wellandov oglas u novinama i poslao mu kopije pisama koje je njegov otac pisao kući - što je Wellandu omogućilo upotrebu naracije u filmu. Osim promjene početka pisama iz "Darling Mummy" u "Dear Mum" te promjene fakuteta (iz Oxforda u Cambridge) sav ostali tekst pisama u filmu je identičan originalima.
InuYasha
InuYasha (japanski 戦国御伽草子 犬夜叉, Sengoku Otogizōshi InuYasha) japanska je manga serija fantastike koju je napisala i ilustrirala Rumiko Takahashi. Prvi put je objavljena u časopisu Weekly Shonen Sunday 1996., a završena je 2008. Radnja se odvija oko polu demona, InuYashe, i tinejdžerice iz modernog Tokija, Kagome Higurashi, koja sazna da skokom u bunar u obiteljskom hramu može putovati u razdoblje Sengoku (15.-16. stoljeće) te ga tamo sretne i upozna. Kada čudovište iz tog razdoblja pokuša uzeti čarobni dragulj Četiri duše, utjelovljen u njoj, Kagome slučajno razbije dragulj na nekoliko dijelova koji se rasprše po Japanu. InuYasha i Kagome krenu putovati kako bi ih sve vratili prije nego oni završe u rukama demona Naraku. Tijekom tog procesa, InuYasha i Kagome steknu saveznike: Shippo, Miroku i Sango. Iako ima i humorističnih trenutaka karakterističnih za autoricu, InuYasha se više bavi mračnijim i dramatičnijim temama.
Chariots of Fire
Scenarij i režija
Wellandov originalni scenarij također je uz Erica Liddella i Harolda Abrahamsa sadržavao i trećeg protagonista, osvajača zlatne olimpijske medalje iz 1924. godine Douglasa Lowea koji je prikazan kao privilegirani aristokrat. Međutim, Lowe je odbio imati bilo kakve veze s filmom pa je njegov lik izbačen iz scenarija te zamijenjen izmišljenim likom Lordom Andrewom Lindsayjem.