cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Keygen
Softversko licenciranje
Softverska licenca legalan je instrument, a određuje načine korištenja i distribucije softvera od strane kupca. Često ove licence dolaze na snagu implementirane u softver u vidu aktivacije proizvoda ili Digital Rights Management (DRM) mehanizma koji pokušavaju spriječiti neautorizirano korištenje softvera tako što od korisnika traže da unese ispravni serijski broj proizvoda koji se potom pohranjuje u njegovoj konfiguraciji.
Dostupnost
Keygeni su dostupni za preuzimanje na raznim internetskim stranicama koje su posvećene zaobilaženju aktivacije i registracije softvera, ili softverskom piratstvu općenito. U većini zemalja korištenje keygena u svrhu aktivacije softvera bez njegove kupnje smatra se ilegalnom. Keygeni su često zaraženi malicioznim softverom, iako obično ne od njihovih autora, već od trećih osoba. Ovo je rijetko slučaj kod izdanja koje puštaju poznate piratske grupe.
Bitka kod Coronela
Bitka kod Coronela je pomorska bitka, koja se odigrala 1. novembra 1914. na početku Prvog svjetskog rata u vodama Pacifika, kod čileanskog Coronela. Bitka je završila odlučnom pobjedom Kaiserliche Marine nad Britanskom kraljevskom mornaricom, nakon koje su posramljeni Britanci poduzeli sve da unište njemačku dalekoistočnu flotu admirala Maximiliana von Speea.
Cascina Savino, Piacenza
Cascina Savino je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Мрчић
Мрчић је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 175 становника.
Демографија
У насељу Мрчић живи 175 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 49,0 година (50,8 код мушкараца и 47,5 код жена). У насељу има 79 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,43.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Bitka kod Coronela
Pozadina bitke
Na početku Prvog svjetskog rata Kaiserliche Marine imala je na svim oceanima svega 6 lakih krstarica i 2 oklopna krstaša, suviše slabe snage da se suprostave Britanskoj kraljevskoj mornarici. Tako da je nakon izbijanja rata ta flota dobila zadatak da ometa promet trgovačkih brodova Antante. Najsnažnije jedinice te široko razbacane flote bili su oklopni krstaši; SMS Scharnhorst i SMS Gneisenau, u vodama Dalekog istoka pod komandom kontraadmirala grofa Maximilian von Speea (1861. - 1914.), u sastavu njemačke Istočno-azijske eskadre bazirane u njihovoj tadašnjoj koloniji Tsingtao u Kini.
Nakon stupanja Japana u rat, 23. augusta 1914. na strani Antante, i zauzimanja Tsingtaoa eskadri kontraadmirala von Speea bio je ugrožen daljni boravak na Dalekom Istoku, jer nije imao baze za opskrbu. Zbog tog se on odlučio prebaciti u vode Južne Amerike.
Dolazak u vode Južne Amerike
Oklopni krstaši Scharnhorst i Gneisenau krenuli su preko Pacifika ka Južnoj Americi uspješno zavaravujući protivničke ratne brodove koji su ih tražili u azijskim vodama. Usput je von Spee bombardirao Tahiti 22. septembra, tokom plovidbe njemačkim oklopnjacima pridružile se još tri lake krstarice; SMS Nürnberg, SMS Dresden i SMS Leipzig, na taj način je bila formirana prilično jaka eskadra.
Britanski Admiralitet je na osnovu uhvaćenih radio signala znao da će se von Spee pokušati probiti u Atlantski ocean. Zbog tog su komandantu južnoameričkog područja kontraadmiralu Christopheru Craddocku (1862 - 1914.) koji je imao na raspolaganju oklopne krstaše; HMS Good Hope (zastavni brod), HMS Monmouth, moderni laki krstaš HMS Glasgow, uz još tri laka krstaša, preuređeni bivši teretnjak HMS Otranto sa još dva slična broda, upućeni kao pojačanje iz Mediterana moderni oklopni krstaš HMS Defence i stariji - tzv. preddrednotski ali zato snažno naoružan bojni brod HMS Canopus.
Plan britanskog Admiraliteta bio je da kontraadmiral Cradock okupi svoje snage kod Falklanda, zaposjedne Magellanov tjesnac, odakle može izviđati čileansku obalu sve do Valparaísa, ali i pokrivati agentinsku obalu sve do ušća La Plate tako da von Spee nikako ne prođe. thumb|right|300px| Njemački zastavni brod SMS Scharnhorst
Uvod u bitku
Protivnici su se ugledali 1. novembra oko 16:30 sati kod kod čileanskog Coronela. Opazivši eskadru von Speea, kontraadmiral Cradock iako znatno slabiji u topovskom naoružanju teškog kalibra, jer mu zbog kvara nije još pristigao u formaciju HMS Canopus, ipak je krenuo u napad i formirao borbenu kolonu brodova, namjeravaši napasti protivnika prije zalaska sunca, jer je računao da će ono ometati Nijemce kod gađanje. Ali je to znao i von Spee, i vješto manevrirao svojim brodovima tako da je do borbe došlo tek nakon zalaska u 18:20, kad se situacija potpuno izmjenila u njemačku korist. Siluete britanskih brodova su se oštro isticale na horizontu, dok su nasuprot tome njemački brodovi bili u skoro potpunom mraku. Protivnici su plovili u skoro paralelnim kolonama na razmaku od oko 13 000 m, brzinom od 16 čvorova. Vremenski uvjeti nisu bili povoljni, jer je vjetar puhao brzinom od 6 bofora, i snažno talasao more.
Kontraadmiral Cradock je napravio je dvije teške pogreške, teško je podcjenio snagu protivnika, izgubivši iz vida ozbiljne nedostatke svoje eskadre (nedostatak topova velikog kalibra i neuvježbanost posade ), druga greška je bila što nije pričekao HMS Canopus (koji je ipak imao jako naoružanje) to ga je na kraju skupo stajalo.
Tok bitke
Kad je bitka započela HMS Canopus je bio udaljen oko 900 km od bojišta, tako da se mogao pridružiti floti tek u jutro slijedećeg dana. thumb|left|260|Skica pomorske bitke Njemački brodovi su prvi otvorili vatru u 19:30 sa odstojanja od 10 400 m, a britanski odgovorili na paljbu sa udaljenosti od 9 200 m. Nijemci su daleko preciznije gađali, uprkos uzburkanom moru i velikim valovima, tako da su već nakon trećeg plotuna pogodili britanski zastavni brod Good Hope, nakon čega je uslijedio čitav niz točnih pogodaka. Već na samom početku Good Hopeu je potpuno onesposobljen prednji top od 234 mm, uz to su njegovi artiljerci vrlo loše gađali, tako da je Good Hope samo dva puta uspio pogoditi Scharnhorsta, dok su oni njega pogodili 35 puta. Agonija Good Hopea trajala je do 19:50 kad ga je potresla jaka eksplozija, nakon koje se pretvorio u ploveću buktinju i potonuo sa cijelom posadom i kontraadmiralom Cradockom.
Lake krstarice gotovo da nisu sudjelovale u bitci zbog uzburkanog mora. Krstarica HMS Glasgow je napustila bojište, dok je oklopni krstaš HMS Monmouth bio teško oštećen, tako da je nakon što je pao mrak u 19:26, s njim izgubljen kontakt, ali ga je u 20:58 pronašla laka krstarica SMS Nürnberg i topovima dokrajčila. U međuvremenu su njemačke lake krstarice SMS Leipzig i SMS Dresden uspjele pogoditi britanske lake krstarice HMS Glasgow i HMS Otranto, ali su one zahvaljujući mraku uspjele izvući sa bojišta s manjim oštećenjima. Tako je bitka završila potpunom njemačkom pobjedom, sa svega tri ranjena mornara na Gneisenau koji je dobio četiri pogotka, nasuprot tome Britanci su izgubili 2 oklopna krstaša sa skoro 1 600 mornara, to je bio najteži britanski poraz nakon cijelog jednog vijeka.
Settefrati, Palermo
Settefrati je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Santa Isabel, Villa de Guadalupe
Santa Isabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Don Nati, Manuel Doblado
Don Nati je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1814 m.
Loma del Cerrado, Cuernavaca
Loma del Cerrado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1627 m.
Zenica
Zenica je grad u Zeničko-dobojskom kantonu, u srednjem dijelu Bosne i Hercegovine. Ekonomsko je središte geografske regije Srednje Bosne i pored Travnika i Jajca najvažniji grad tog dijela države.
Srednjovjekovna Bosna
Historija o srednjovjekovnoj Zenici 13. i 14. vijeka vrlo je nedostatna. Postoji tek jedna mala vijest iz 1244. godine vezana za povelju hrvatsko-ugarskog kralja Bele IV. Prema do sada proučenim dokumentima, sadašnje ime grada prvi put se spominje 20.3. 1436. godine, a kasnije se Zenica spominje u seriji dokumenata vezanih za Dubrovačku Republiku. U razdoblju srednjeg vijeka, tačnije 1370. godine, spominje se naselje Klopče, kao i porodica toga imena, 8.1. 1404. godine bosanski did iz Janjića šalje depešu dubrovačkom knezu Vlahi Sorkočeviću. U zeničkom naselju Varošišće otkopana je crkva iz srednjeg vijeka i franjevački samostan Sv.Marije, koju je gradio kipar Ivan Hrelić, učenik Juraja Dalmatinca.
Osmansko doba
U vrijeme vladavine Osmanlija (1463-1878) činjenicom da se promjenom smjera glavnog trgovačkog puta mijenja i funkcija samog grada, te osim kratkog perioda kad je bila sjedište brodskog kadije (do 1557. godine) Zenica je kasaba, opet osobenog lika sa nekoliko džamija (Sultan Ahmedova poznata kao Čaršijska džamija, Osman-Ćelebijna, Sejmenska, Jalijska), medresom (1737.), nekoliko mekteba, vrlo interesantnim nišanima, šadrvanima, hanovima, karavansarajima. U jednom opisu iz 1697. godine govori se o Zenici, gdje uspjevaju dinje "a sam kraj je vrlo pitom". Prema pretpostavkama, Zenica je imala 2.000 stanovnika, među kojima dominiraju Bošnjaci, da bi krajem 18. vijeka u izvorima bili spominjani i Srbi i Hrvati, a u 19. vijeku i Jevreji.
Austrougarsko doba
Grade se kapitalni objekti šireg drustveno-ekonomskog značaja, koji će biti život ali i sudbina Zenice. To su željeznička pruga od Bosanskog Broda do Zenice (1879.), Rudnik uglja (1880.), Fabrika papira (1885.), Željezara (1892.), Kazneni zavod (1886.), što će pored ostalog izazvati niz promjena i kvalitetnih i kvantitenih pomaka u razvoju grada.
Dvadeseti vijek
Dvadeseti vijek u Zenici obilježen je nizom zanimljivih, tipičnih i neobičnih manifestacija, pojačanom industrijalizacijom, posebno poslije 1938. godine izgradnjom Grube pruge, pauperizacijom djela stanovništva, njegovom proleterizacijom, ali i miješanjem gradskog-evropskog i domaćeg bosanskog mentaliteta i navika. Razvija se grad specifičnih funkcija i namjena, posebno omeđen dvjema činjenicama Kazneni zavod i Željezara Zenica ali i dragocjenom potvrdom života ovih ljudi, Kameniti most koji vezuje kuću Koste Jefića i Osmanage Mehmedića i jevrejsku Havru punih devedeset godina.
U periodu između 1941. i 1945. godine, evidentan je napor domaćeg stanovništva (potpisivanjem čuvene Rezolucije zeničkih muslimana maja 1942. godine) da sačuvaju koordinate poštovanja i uvažavanja, ali i zaštite golog života, kroz formiranje svog autentičnog znaka, muslimanske milicije u Šerićima, Doglodima, Babinu, ali i kroz partizanske odrede što je davalo i imalo određenu zahtjevnost i težinu. To je bila dimenzija zeničkog oblika otpora, grad nije imao velikih razaranja, terora niti žrtava, što je konstanta i činjenica prvorazrednog značaja i vrijednosti. Dimenzije antifašističke borbe su bile nažalost, određivane njihovim ideološkim određenjem što će u poslijeratnom vremenu devalvirati do neslućenih razmjera.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 2013. godine, općina Zenica imala je 115.134 stanovnika, raspoređenih u 81 naselju. Poslije potpisivanja Daytonskog sporazuma općina Zenica, u cjelini, ušla je u sastav Federacije Bosne i Hercegovine. Sredinom 2007 godine općina Zenica kao jedinstvena urbana cjelina proglašena je gradom.
Opština Tărtășești, Dâmbovița
Tărtășești je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Zenica
Gradska naselja
thumb|250px|Plan grada Grad Zenicu sačinjavaju sljedeća naselja - urbane cjeline:
Opština Tărtășești, Dâmbovița
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Zenica
Gradska naselja
Lašva, Dusina, Gornja Višnjica, Janjići, Janjički Vrh, Gumanci, Drijenjane (Drinjani), Drivuša, Gornje Raspotočje, Dolača, Raspotočje, Krč, Gornja Zenica, Popova bašta, Vardište, Gornja Broda, Donja Broda, Rujev do, Luka, Lokvine, Čajdraš, Stranjani, Gornja Gračanica, Tetovo, Gradišće, Halilovići, Briznik, Podbrežje, Lučnice, Brist, Vardište, Vranduk, Donja Gračanica, Jelina, Jezero, Topčić Polje, Nemila, Orahovica, Šerići, Bistričak, Banlozi, Broda, Mulići, Obranovci, Križ, Kozarci, Pridražići, Donja Vraca, Koprivna, Varošišće, Gornja Vraca, Vražale, Dobriljeno (Dobriljevo), Janjac, Čekota, Osojnica, Jastrebac, Kolići, Urije, Smajići, Pehare, Kanal, Pojske, Gornje Crkvice, Crkvice, Staro Radakovo (Babina Rijeka), Hamida, Babino, Puhovac, Seoci, Ričice, Konjevići, Novo Radakovo, Gornje Klopče, Perin Han, Tišina, Gornja Osojnica, Mala Broda, Mošćanica, Bare, Gorica, Putovići, Putovičko Polje, Lukovo Polje (Lukovo polje), Bilimišće, Odmut, Jalija, Sejmen, Londža, Centar sa Starom Čaršijom i Kineskim zidom, Pišće, Kanare, Nova Zenica, Bilino Polje, Carina, Crnila, Blatuša, Pečuj, Kamberovića Polje, Mokušnice, Sladin, Travnička Cesta, Grm, Arnauti, Gajce, Jojčići, Klopački Vrh, Kovačići, Kovanići, Kočeva, Košare, Kozarci, Bijele vode, Bistrica, Gornja Bistrica, Brce (Brca), Brgulica, Gradac, Kasapovići, Bukovica, Otoka, Bilivode, Donji Čajdraš, Donja Gračanica, Rujevci, Drugavci, Gladovići, Gornji Čajdraš, Gornji Krč, Gradina, Selište, Rača, Jasika, Jurjevići, Kozarci, Kula, Lijeske, Loznik, Ljubetovo, Mahmići, Makovi, Mrgodići, Mutnica, Novo Selo, Uglovnica, Obrenovci, Okret, Osredak, Palinovići, Podjavornik, Pepelari, Peševići, Pišće, Plahovići, Velika Broda, Vjetrenice, Plavčići, Poca, Borovi, Prašnice, Radakovo, Ravne, Ravne Njive, Hece, Hrašće, Gornja Zenica, Ograjna, Vrdila, Talami, Ponihovo, Potok, Ponirak, Kopilo, Poratje, Putovičko polje, Radinovići, Sebuja, Smetovi, Starina, Starkuće (Starkuća), Sviće, Šiblići, Klopče, Crkvičko brdo, Trešnjeva Glava, Trgovišće, Visokovci, Vranovići, Vrhpolje, Vukotići, Zahići, Živkovići
Ostala naseljena mjesta
Karačevina, Dolipolje, Božići, Kosa, Gladovići,Oglavak
Zvanična obilježja
Grad Zenica ima grb i zastavu. Grb je četvrtasto polje s polukružnom osnovom uokvireno dvjema linijama, čiji su debljina i međuprostor jednaki. Grb sadrži šest elemenata koji su prikazani linijama crne boje iste debljine. Lijevom stranom, prateći okvir polja grba, proteže se kontura rijeke Bosne, koju u donjem dijelu sijeku dvije horizontalne linije - simbol komunikacije. U preostalom dijelu polja grba prikazana su četiri simbola kružne forme koji predstavljaju (s lijeva na desno odozgo prema dolje) simbol Vranduka - sjeverne kapije grada, jedan od šest križeva sa ploče bana Kulina, ujedno i simbol kršćanstva, polumjesec - simbol islama i osmanskog perioda i ukršteni čekići - simbol rudarstva i teške industrije, a indirektno i simbol austrougarskog perioda.
Privreda
Zenica je poznat industrijski centar. U dosadašnjoj politici razvoja dominirale su bazne grane industrije (proizvodnja gvožđa i čelika i rudarstvo). Eksploatacija mrkog uglja u Zenici je otpočela 1880. godine, a proizvodnja čelika 1892. godine.
U predratnom periodu (1990. godine) u Zenici pored ostalog proizvedeno je 1,4 miliona tona čelika i 924.000 tona uglja, 1.018.000 m² tkanine, 158.000 hl mlijeka, itd. Broj zaposlenih radnika iznosio je 53.419 od čega u društvenom sektoru 49.415 (privreda 42.965 i 6.450 u vanprivredi), a u privatnom sektoru 4004 zaposlena.
Premda Zenica u ratnom periodu (1992-1995) nije pretrpjela ratna razaranja u onoj mjeri kao neka druga mjesta u Bosni i Hercegovini ipak se mora konstatovati da je rat ostavio značajne posljedice po privredu. One se ogledaju prvenstveno u obustavljanju kontinuiranog procesa proizvodnje čelika i velikom smanjenju proizvodnje.
Ratarstvo i stočarstvo imaju značajne preduslove za daljnje povećanje proizvodnje uz veću primjenu agro-tehničkih mjera. U ratarskoj proizvodnji najzastupljenija je proizvodnja kvalitetnog krompira sa značajnim tržnim viškovima, mrkve, luka, kukuruza, pšenice i povrća. Izvan Zenice cijenjen je i tražen poznati ovčiji sir.
Obrazovanje
U Zenici radi 19 osnovnih i 12 srednjih škola. Između ostalih tu je osnovna muzička škola, osnovna specijalna školu, te katolički školski centar koji ima osnovnu školu i gimnaziju.
Zenica je univerzitetski grad. U Zenici djeluje nekoliko fakulteta: mašinski, metalurški, pedagoški, pravni, ekonomski, zdravstveni i islamski pedagoški fakultet.
Nevladine organizacije
Izviđači su pokret za djecu i mladež, a u ostvarivanju ciljeva i programa im pomažu odrasli članovi organizacije. Izviđači se pretežno bave upoznavanjem prirode, druženjem (socijalizacijom djece) i učenjem korisnih vještina koje im mogu pomoći u budućem životu kako u civiliziranom svijetu, tako i u divljini. Izviđačka organizacija u Zenici obilježila je 2007. godine svoju 55. godišnjicu kontinuiranog postojanja. Od osnivanja do danas kroz zeničku izviđačku organizaciju prošlo je oko 100 hiljada mladih ljudi različitih opredijeljenja.
Ekologija
Zenica spada u gradove sa teškom industrijom koji su neracionalno zagađivali i uništavali okolinu. Poslje agresije na BiH, glavni krivac za teško ekološko stanje u Zenici, Željezara, je bila onesposobljena. Međutim prije nekoliko godina je djelimično počela s radom stara Željezara, te je iz tih i drugih razloga u Zenici osnovana nestranačka, građanska organizacija "Eko pokret", a kasnje i politička stranka Zeleni Bosne i Hercegovine sa sjedištem u Zenici.
Tako je uz njihovo zalaganje sliv Babine rijeke proglašen parkom prirode. Postoje inicijative da se napravi brana na Vranduku koja bi prouzrokovala ekološku katastrofu. Zeleni BiH kao i "Eko pokret" se protive tome i zalažu za proglašenje Vranduka nacionalnim parkom.
Sport
thumb|desno|250px|Tribine na atletskom stadionu u Kamberovića polju Zenica ima izuzetnu bazu za razvoj sporta i masovne fizičke kulture. Zenički sportisti i sportski radnici ostvarili su niz zapaženih rezultata, kako u Bosni i Hercegovini, tako i na međunarodnoj sportskoj sceni.
Nogometni klub "Čelik" dvostruki je osvajač nekadašnjeg Srednjoevropskog kupa. Od priznavanja Bosne i Hercegovine, "Čelik" je tri puta bio državni prvak, a u dva navrata osvajač kupa.
Značajne rezultate ostvarili su i ragbisti "Čelika", koji su bili osmostruki prvaci bivše Jugoslavije, 6 puta su osvojili kup, a "Čelik" je i dvostruki prvak BiH.
U Zenici djeluje 45 klubova u kojima je zaposlen veliki broj profesionalaca i amaterskih radnika u sportu. Zenica je i jedini bh. grad u kojem djeluje Klub ekstremnih sportova (Scorpio), sa težištem na alpinizam i sportsko penjanje. U Zenici se održava Zenica Marathon.
Znamenite ličnosti
Sportisti
Atletičari Košarkaši
Nogometaši
Ragbisti
Rukometaši
Skijaši
Vaterpolisti
Judisti
Strijelci
Kuglanje
Gimnastika
Šahisti
Montaleo, Pisa
Montaleo je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
The Edge of the World
The Edge of the World je britanski film snimljen 1937. godine u režiji Michaela Powella, koji se često navodi kao prvo "pravo" ostvarenje u njegovoj filmografiji.
Monte Negro, Santiago Tilantongo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2686 m.
The Edge of the World
Radnja se zbiva na izoliranom otoku ispred škotske obale čije se stanovništvo suočava sa depopulacijom izazvanom time da mlađe generacije odlaze na kopno tražiti posao i životnu sreću. Protagonisti su troje mladih - mladić, djevojka i njen brat - koji imaju različite stavove o tome da li treba ostati ili otići, a što se odražava i na njihove roditelje.
Gornja Banjica
Gornja Banjica  je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Gornja Banjica pripada opštini Gostivar.
The Edge of the World
Film, u kome je vješto koristio lokacije, je izazvao veliku pažnju uglednog producenta Alexandera Korde koji je Powella angažirao za niz skupih i prestižnih projekata i tako ga učinio jednim od najvećih britanskih sineasta 1940-ih. Powell je o iskustvima snimanja filma kasnije napisao knjigu 200,000 Feet on Foula, a godine 1978. je za BBC režirao dokumentarni film pod naslovom Return to the Edge of the World posvećen snimanju filma.
Gornja Banjica
Geografski položaj
Naselje Gornja Banjica je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 3 km južno, pa je danas njegovo predgrađe.
Gornja Banjica se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na južnom obodu Pološkog polja, na mestu gde se iz polja izdižu prva brda planine Bistre. Zapadno od naselja protiče Vardar gornjim delom svog toka. Nadmorska visina naselja je približno 550 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Istorija
Početkom 20. veka Gornja Banjica je selo sa mešovitim stanovništvom, pravoslavnim Slovenima i muslimanskim Turcima.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Gornja Banjica je imala 4.423 stanovnika.
Stanovništvo u naselju večinoma Tursko (81%). U manjini su Albanci (19%)
Dominantna veroispovest u naselju je islam.
Wisłok
Wisłok je rijeka na jugoistoku Poljske u Potkarpatskom vojvodstvu duga 205 km, pritoka rijeke San.
Hidrologija
Wisłok se formira sutokom nekoliko potoka na nadmorskoj visini od oko 740-770 m u Beskidima (Zapadni Karpati), na sjeveroistočnoj padini planine Kanasiówka, pored granice sa Slovačkom. Nakon kratkog toka prema jugoistoku, skreće na sjeveroistok i teče uskom klisurom. Kad se spusti u ravnicu nakon Rzeszówa počinje meandrirati. Nakon nekoliko mjenjanja smjerova dotiče do ušća u rijeku San.
Prosječni pad Wisłoke u gornjem toku je oko 12%, a u donjem toku 0,6%, a prosječni godišnji protok (1951.-90) kod ušća 24,0 m³/s (maksimalan 628 m³/s).
The Seven Year Itch
The Seven Year Itch (, na prostoru bivše Jugoslaviji poznatija pod naslovom Sedam godina vjernosti, je američka filmska komedija snimljena u režiji Billyja Wildera i premijerno prikazana 1955. godine, najpoznatija po antologijskoj sceni u kojoj zrak iz podzemnog šahta podiže haljinu Marilyn Monroe.
Wisłok
Hidrologija
Veće pritoke Wisłoke su: Moszczaniec, Serowica, Morawa, Lubatówka, Mrowia, Świrkowiec, Młynówka, Izwor, Pielnica, Śmierdzączka Wysoka, Stobnica, Struga i Mleczka.
Ukupni sliv Wisłoka velik je 3528 km².
The Seven Year Itch
Predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada Georgea Axelroda. Protagonist filma, koga tumači Tom Ewell (koji je također nastupio u originalnoj brodvejskoj predstavi) je muškarac koji prolazi kroz krizu srednjih godina i čiju vjernost prema supruzi i porodici na iskušenje stavlja dolazak lijepe susjede (koju tumači Monroe). Film je postigao veliki uspjeh i kod publike i kritike, ali ga se Wilder kasnije odrekao, objasnivši da je scenario originalne likove i radnju značajno promijenio kako bi ih uskladio sa tada još uvijek važećim, i izuzetno strogim hollywoodskim cenzorskim kodeksom.
Radnja
Šta se dešava kada oženjeni muškarac sa Menhetna pošalje ženu i sina na odmor i ostane sam kod kuće? To zavisi isključivo od okolnosti u kojima se usamljeni muž nađe, a okolnosti nisu nimalo povoljne po Ričarda Šermana i njegovu suprugu.
Boutenac
Butnak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Narbon.
Patrick White
Patrick Victor Martindale White (London, 28. svibnja 1912. – Sydney, 30. rujna 1990.) je bio australski pisac i nobelovac koji se danas smatra jednim od najvećih romanopisaca engleskog jezika XX. vijeka. Od 1935. godine pa do svoje smrti 1990. godine u Syndeyju, White je izdao ukupno 12 romana, tri zbirke priča i osam drama.
Kuteževo
Kuteževo je naselje u slovenskoj Općini Ilirskoj Bistrici. Kuteževo se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 243 stanovnika.
Henrettelsen
Henrettelsen je danski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen u režiji Petera Elfelta. Predstavlja jedini igrani film u Elfeltovoj filmografiji, a radnja se temelji na istinitim događajima u Francuskoj. Protagonistica je žena koja je ubila svoje dvoje djece te je zbog toga osuđena na giljotinu. Smatra se jednim od prvih igranih filmova koji je koristio objekte i zbivanja izvan ekrana da postigne napetost.
Film je originalno imao dužinu od 40 metara, ali je do danas očuvano samo njih 25.
Patrick White
Whiteov stil uključuje humor, promjene narativne prespektive te primjenu tehnike toka svijesti. Godine 1973., "zbog [svoje] epske i psihologizirane vještine pričanja koja je u književnost uvela novi kontinent", White je nagrađen Nobelovom nagradom književnost i to kao prvi Australac kojemu je uručena ta nagrada.
Opus
Romani
Zbirke priča
Poezija
Drame Scenarij
'''Autobiografija
Boutenac
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 609 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 265 m, a minimalnoj 36 m).
Tlalchichilco, Tehuipango
Tlalchichilco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tehuipango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 425 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2299 m.
Kržišče (Cerknica, Slovenija)
Kržišče je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Kržišče se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 13 stanovnika.
Ostrovel, Râu de Mori
Ostrovel je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Râu de Mori.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Heyersdorf
Hajersdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altenburger Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 145 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16077017.
Alice in Wonderland (film, 1903)
Alice in Wonderland je britanski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1903. u režiji Cecila Hepwortha i Percyja Stowa. Temelji se na istoimenoj priči Lewisa Carrolla i predstavlja njenu prvu ekranizaciju. Poznat je prije svega po korištenju revolucionarnih specijalnih efekata. Do danas je očuvan samo njegov dio.
Heyersdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenburger Land Hajersdorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 3,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 145 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Campo el Alambrado, Cuernavaca
Campo el Alambrado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2075 m.
Pavesa, Pavia
Pavesa je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Popis stanovništva u SR Bosni i Hercegovini 1971.
Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini je izvršen 1971. godine. Po popisu stanovništva na površini od 51.197 km² 1971. godine u BiH živjelo je 3.746.111 stanovnika.
Cruztón, San Juan Cancuc
Cruztón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Juan Cancuc.
Maddalena, Asti
Maddalena je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
San Leonardo Arroyo, Sanctórum de Lázaro Cárdenas
San Leonardo Arroyo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Sanctórum de Lázaro Cárdenas.
Joppa, Illinois
Džopa je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 360, što je 49 (-12,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santa Verónica, Mexicali
Santa Verónica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Tlatzala, Xochimilco
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2419 m.
Azelainska kiselina
Azelainska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 188,221 Da.
Santa Barbara, Cosenza
Santa Barbara je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 260 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Larry Williams
Larry Williams (10. maj 1935 – 7. januar 1980 ) bio je američki rhythm and blues i rock and roll pjevač, kantautor, producent i pijanist rodom iz New Orleansa. Williams je najpoznatiji kao autor i izvođač niza klasičnih rock and roll pjesama koje je 1957. do 1959. snimio za Specialty Records, među kojima se ističu "Bony Moronie", "Short Fat Fannie", "High School Dance" (1957), "Slow Down", "Dizzy Miss Lizzie" (1958), "Bad Boy" i "She Said Yeah", (1959) a koje su kasnije obradili brojni izvođači za vrijeme tzv. Britanske invazije. , među kojima se posebno ističe John Lennon kao njegov veliki poklonik.
Williamsov privatni život su, pak, odradili ovisnost o drogi i s njom povezani nasilni ispadi, koji su okončani samoubistvom pištoljem. Bio je i dugogodišnji prijatelj Little Richarda.
Francisco Ruiz Massieu, Técpan de Galeana
Francisco Ruiz Massieu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
François Boucher
François Boucher (Pariz, 29. septembra 1703. – Pariz, 30. maja 1770.), francuski slikar razdoblja rokokoa. Poznat je po svojim slikama s prikazima idiličnih i erotskih tema, dekorativnih alegorija, i pastoralnih scena. Vjerojatno je najslavniji dekorativni umjetnik 18. vijeka. Naslikao je također više verzija portreta svoje pokroviteljke Markize de Pompadour.
Biografija
François Boucher se rodio u Parizu, otac mu je bio manje poznati slikar Nicolas Boucher, od kojeg je dobio prvu likovnu naobrazbu. U sedamnaestoj godini njegove je radove zamijetio slikar François Lemoyne. Lemoyne kasnije prihvaća Bouchera kao svog učenika, ali samo tri mjeseca kasnije Boucher odlazi raditi za gravera Jeana-Françoisa Carsa. Godine 1720., dobija nagradu Grand Prix de Rome za slikarstvo, ali nije iskoristio priliku za nastavak studija u Italiji slijedećih pet godina, zbog financijskih problema Académie royale de peinture et de sculpture. S povratkom iz studija u Italiji primljen je u novoosnovanu Académie de peinture et de sculpture 24. novembra 1731. Njegov morceau de réception (prijemno djelo) bilo je Rinaldo i Armida 1734.
Boucher postaje član fakulteta 1734. i od tada njegova karijera započinje nagli uspon. Ubrzo postaje profesor, pa rektor Akademije, postaje također inspektor pariške Kraljevske manufakture tapiserija i konačno Premier Peintre du Roi (prvi kraljev slikar) 1765.
Boucher umire 30. maja 1770. u svom rodnom Parizu. Njegovo ime, zajedno s imenom njegove zaštitnice Markize de Pompadour, postaje sinonimom stila rokoko; braća Goncourt su o njemu pisala: "Boucher je jedan od onih ljudi koji predstavljaju ukus jednog stoljeća, koji ga izražava presonificira i utjelovljuje."
Boucher je poznat po izjavi da je priroda "trop verte et mal éclairée" ("previše zelena i suviše nejasna").
Boucher je surađivao s majstorom brušenja dragog kamenja Jacquesom Guayom, za koga je crtao. Poznati neoklasični slikar Jacques-Louis David započeo je svoje likovno obrazovanje pod Boucherom.
Slikarstvo
Inspiriran radovima velikih slikara prošlosti kao što su Peter Paul Rubens i Antoine Watteau, Boucherov rani radovi s velikim su elanom slavili idilični i spokojni prikaz prirode i pejzaža. U kasnijim radovima, međutim, zaboravlja tradicionalnu ruralnu nevinost i formira svoj tipični erotski stil, tako da su njegove mitološke scene pune strasti i intimne ljubavi za razliku od tradicionalnog epskog prikaza. Markiza de Pompadour (ljubavnica Luja XV.), čije je ime postalo sinonim za umjetnost rokokoa, bila je njegova velika obožavateljica.
Boucherove slike kao Doručak (1739.), prikazuje njegovo majstorstvo u žanrovskim scenama, u kojima je redovito koristio svoju ženu i djecu kao modele. Ova intimna obiteljska scena u snažnom je kontrastu s razuzdanim erotskim stilom slike Odaliska u kojem je takđer pozirala njegova supruga.
Verziju Odaliske s tamnom kosom oštro je kritizirao Denis Diderot optužujući Bouchera da "prostitutira vlastitu ženu", a plavokosa odaliska je prtret koji kraljeve prikazuje vanbračne veze. Boucher je stekao veliku slavu svojim djelima slikanim po narudžbi za bogate ličnosti, ali nakon što je Diderot izrazio kritiku njegovih djela, njegova je reputacija pred kraj karijere sve više dovođena u pitanje.
Dizajn tapiserija i kazališnih kulisa
Osim slika, Boucher je bio poznat i po izradi pozorišnih kostima i kulisa. Gorljive intrige komične opere Charlesa Simona Favarta tijesno su vezane za njegov stil slikanja. Bavio se i dizajniranjem tapiserija. Dizajnirao 1736. je seriju Fêtes italiennes ("Italiaski festivali") za manufakturu tapiserija Beauvais, što je imalo velik uspjeh, a godinu dana kasnije osmislio je seriju utemeljenu na mitu o Kupidu i Psihi. U slijedeće dvije dekade suradnje s manufakturom Beauvais Boucher je dizajnirao ukupno šest serija tapiserija, kao npr. tapisriju s Psihom i izrađivačem košara, 1741.–1742.
Boucher je je također bio angažiran u dizajniranju scenografije za dvorska slavlja koja je organiziralo odjel kraljevskog osoblja za zabavu Menus-Plaisirs du Roi i u dizajniranju opera za kraljevske dvorce Versailles, Fontainebleau i Choisy. Dizajn ovih predstava povećao mu je reputaciju, tako da su izrađene grafike njegovih djela, čak i reprodukcije njegovih dizajna u porculanu u manufakturama Vincennes i Manufacture nationale de Sèvres. Sa smrću supruge 1755. prestaje surađivati s proizvođačem tapiserija Beauvais.
Djela Françoisa Bouchera
U popisu niže su neki od radova Françoisa Bouchera:
The Quarrymen
The Quarrymen (također poznati i kao "The Quarry Men") je naziv za britanski skiffle i rock and roll bend, koji je osnovao John Lennon u Liverpoolu 1956. godine i koji se kasnije transformirao u The Beatles 1960. Prvotno se sastojao od Lennona i njegovih školskih prijatelja, a ime je dobio od stiha u srednjoj školi Quarry Bank koju su zajedno pohađali. Lennonova majka Julia Lennon je naučila svog sina da svira bendžo a potom Lennonu i Ericu Griffithsu pokazala kako da svoje gitare ugode na isti način kao i bendžo, odnosno da sviraju jednostavne akorde i pjesme.
Lennon je započeo skiffle grupu koja se nakratko zvala Blackjacks, ali je ime promijenio prije prve javne izvedbe. Prema nekim navodima Lennon je odabrao novo ime. Drugi izvori navode da je ime predložio njegov bliski prijatelj Pete Shotton. The Quarrymen su svirali na zabavama, školskim plesovima, kino-dvoranam i amaterskim skiffle natjecanjima prije nego što se bendu u oktobru 1957. priključio Paul McCartney. George Harrison se bendu priključio početkom 1958. na McCartneyjevu preporuku, iako se Lennon prvotno tome protivio smatrajući da je Harrison (koji je u trenutku upoznavanja od strane Lennona imao 14 godina) premlad. I McCartney i Harrison su zajedno pohađali školu Liverpool Institute.
Grupa je snimila amatersku ploču godine 19587. na kojoj je izvela Buddy Hollyjeve pjesme "That'll Be the Day" i "In Spite of All the Danger" – pjesmu koju su napisali McCartney i Harrison. Početkom 1960. je grupa počela razmišljati o novom imenu. Nakon što je Lennon u nju uveo Stuarta Sutcliffea, svog prijatelja iz umjetničke škole, prvo su se nazvali Silver Beetles prije nego što su na kraju odlučili da se nazovu The Beatles u augustu 1960. kada su prvi put nastupili u Hamburgu.
Godine 1997. pet preživjelih originalnih članova grupe (svi osim preminulog Lennona) su se ponovno sreli kako bi obilježili 40. godišnjicu vrtne zabave na kojoj su se Lennon i McCartney prvi put bili sreli. Bend je nastavio svirati, a od 1998. je nastupao u niz zemalja. Godine 2005. je Griffiths umro, a Shotton se povukao zbog lošeg zdravlja. Tri člana-osnivača danas nastavljaju svirati kao The Quarrymen.
Opština La Huacana, Michoacán
La Huacana je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 11491 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 481 m.
Smith (film, 1939)
Smith je kratki crno bijeli igrani film snimljen 1939.) u režiji Michaela Powella. Napravljen je po narudžbi The Embankment Fellowship Centre, dobrotvorne organizacije koja je pružala financijsku i drugu pomoć veteranima Prvog svjetskog rata. Protagonist, koga glumi  Ralph Richardson je veteran koji je ostao nezaposlen za vrijeme ekonomke krize 1930-ih, a kome na kraju, pružajući povoljni zajam, kao i besplatne tečajeve za sticanje novih radnih vještina, pomaže dobrotvorna organizacija. Film, u kome veteranovu suprugu tumači Flora Robson, je prvi put prikazan na zatvorenoj projekciji za članove britanskog Parlamenta i vodeće funkcionare dobrotvornih organizacija. Njegovo javno prikazivanje je, međutim, zaustavilo izbijanje Drugog svjetskog rata, odnosno mišljenje vlasti da bi film o problemima ratnih veterana bio loš za moral. Smith se dugo vremena smatrao izgubljenim dok nije pronađen 2003. godine.
Lucía y el sexo
Seks i Lucia (španjolski Lucía y el sexo) je špansko-francuski erotski dramski film iz 2001. koji je režirao i napisao Julio Médem. Glavne uloge tumače Paz Vega, Tristán Ulloa, Najwa Nimri i Daniel Freire. Film je dobio pohvale kritičare te je nominiran za nekoliko nagrada.
Radnja
Konobarica Lucia je sa prijateljom Lorenzom u Madridu. Nakon kraja te veze, Lucia bježi na jedno ostvro te oktriva tamnu historiju svoje veze s njim. Zbog nesporazuma, smatra da je Lorenzo umro. Na ostvru živi sa Elenom, koja tamo vodi zgradu za turiste i ima dosta opuštenu ljubavnu vezu sa Antonijom, vodičem za ronjenje, a koji pod lažnim imenom Carlos živi kod nje. Elena smatra da je Lorenzo u stvari otac njene kćeri Lune. Luna je naime ubijena od psa kod dadilje Belen, dok je Lorenzo bio kod njih, nakon što je dugo tražio svoju kćer. Belen je živjela sa majkom Manuelom i njenim partnerom Antonijom zajedno, sve dok sve troje nije nestalo. Elena pokaže Luciji priču koju je poslao njen partner preko chata, a Lucia u njoj prepozna knjigu na kojoj je Lorenzo radio. Shvaća da je Lorenzina knjiga bila namijenjena za Elenu. Preko knjige otkriva da je sam Lorenzo bio uzrok Lunine smrti: kako bi ga zavela, Belena se zaključala s njim u spavaćoj sobi te ostavila psa i dijete bez nadzora. Na kraju, Elena sreće Lorenza na cesti. Po prvi puta nakon smrti Lune, Elena može opet plakati. Poziva Lorenza i njegovog prijatelja Pepe k sebi na večeru, bez da išta kaže Luciji, koja još uvijek vjeruje da je Lorenzo mrtav.
Kritike
Simon Wardell je filmu dao četiri od pet zvijezdica:
The Coronation of King Peter I of Serbia
The Coronation of King Peter I of Serbia in Belgrade je britanski kratki crno-bijeli nijemi dokumentarni film snimljen 1904. u režiji Franka Mottershawa. Njime je zabilježena svečanost krunisanja kralja Petra I Karađorđevića u jesen 1904. ali i razni prizori na ulicama tadašnjeg Beograda.
Laze (Brežice, Slovenija)
Laze je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Laze se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Laze su imale 57 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Karl Lachmann
thumb|right|Karl Lachmann. Karl Konrad Friedrich Wilhelm Lachmann (fonetski: Karl Lahman; 4. mart 1793 - 13 mart 1851) je bio nemački filolog i kritičar.
U biblijskoj znanosti Lahman je poznat po tome što je 1831. prvi načinio prvu kritičku verziju grčkog teksta Novog zaveta, koja nije bila zasnovana na Textus Receptus-u Erazma Roterdamskog. Posle više od 300 godina, svetu je najzad dato izdanje Novog zaveta na grčkom zasnovano isključivo na rukopisima iz antike.
On je takođe veoma bitan za razvoje tekstologije, jer je (g. 1842) ustanovio čuvenu metodu za klasifikaciju rukopisa na temelju uspoređivanja sadržaja teksta, koja polazi od traženja tzv. »zajedničke pogreške« u kodeksima; naime, istoj familiji pripadaju kodeksi koji sadrže istu značajnu pogrešku.
Gary, Indiana
Geri je industrijski grad na severozapadu Indijane (SAD) poznat po proizvodnji čelika, tj. kompaniji „U.S. Steel“. Nalazi se na obali jezera Mičigen, u širem području Čikaga, od čijeg centra je udaljen 45 kilometara.
Demografija
Rezultati popisa iz 2010. govore da je broj stanovnika Gerija 80.294, što je pad od skoro 20% u odnosu na popis 2000. U gradu je najviše stanovnika živelo 1960. kada je na popisu registrovano 178.320 ljudi. Po broju stanovnika to je sedmi najveći grad Indijane. Geri je grad sa visokim procentom Afroamerikanaca (crnaca) koji po podacima popisa iz 2000. čine 85% stanovništva.
Istorija
U Geriju je tokom prošlog veka radio veliki broj Srba doseljenih u SAD. Ovo je rodni grad porodice Džekson, čiji je najpoznatiji član Majkl Džekson. Tu je odrastao i poznati američki glumac srpskog porekla Karl Malden, radeći u čeličani, kao i njegov otac. U ovom gradu je preminuo i poznati srpski pisac i pesnik Jovan Dučić, čiji su posmrtni ostaci naknadno preneseni u njegov rodni grad, Trebinje.
Opština Vulcana-Pandele, Dâmbovița
Vulcana-Pandele je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Kvasica
Kvasica je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Kvasica se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 49 stanovnika.
Gorjane (Gostivar)
Prirodni uslovi
Naselje Gorjane je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara 15 km severno.
Gorjane se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na istočnim padinama Šar-planine, koje se par kilometara zapadno spuštaju u plodno i gusto naseljeno Pološko polje. Nadmorska visina naselja je približno 840 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest je islam.
Heygendorf
Hajgendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kifhojzer. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 664 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16065035.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kifhojzer Hajgendorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Kifhojzer. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 122 metra. Površina opštine iznosi 9,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 664 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
Gornja Đonovica
Gornja Đonovica je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Gornja Đonovica pripada opštini Gostivar.
Geografski položaj
Naselje Gornja Đonovica je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 14 km južno.
Montanelli, Pisa
Montanelli je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Gornja Đonovica
Geografski položaj
Gornja Đonovica se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na severnim padinama planine Bukovik. Ispod naselja protiče rečica Lakavica, prva značajnija pritoka Vardara. Nadmorska visina naselja je približno 820 metara.
Montanelli, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Gornja Đonovica
Geografski položaj
Klima u naselju je planinska.
Istorija
Početkom 20. veka Gornja Đonovica je bila naseljena pravoslavnim Slovenima, sve vernicima Srpske pravoslavne crkve.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Gornja Đonovica je imala 8 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
Whole Lotta Shakin' Goin' On
"Whole Lotta Shakin' Goin' On" (poznata i kao "Whole Lotta Shaking Going On") je američka zabavna pjesma iz 1955. najpoznatija u rock and roll/rockabilly verziji koja je 1957. u izvedbi Jerryja Lee Lewisa postala veliki hit.
Stil
thumb|250px|desno |Rukopis umetnika ([[Van Gog)]]
Stil može da karakteriše umetnost određenog doba (gotski, barokni stil ili pravac), određene sredine (rustikalni stil), određenog umetnika (njegov rukopis) ili nekog drugog čoveka (kaže se da to nije u njegovom stilu). Stručnjak po stilu može da razaznaje iz kojega doba i iz koje sredine ili još i od kojeg autora potiče neko umetničko delo i ako to delo nikada pre toga nije video ili nije čuo.
U još širem smislu reči stil može da znači vrstu izvedbe u na primer igri, određenu vretu sporta („slobodni stil“) i slično.
Odatle takođe „stilski“ (stilski nameštaj, stilska restauracija) koji odgovara određenoj sredini i stilu.
Toga istog porekla su i reči:
San Francisco, Villa de Guadalupe
San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 378 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1334 m.
P2RY2
__NOTC__
P2Y purinoceptor 2 je protein koji je kod ljudi kodiran P2RY2 genom.
Sándor Márai
200px|right|thumb|Sándor Márai Sándor Márai (mađ. Márai Sándor, rođen kao Sándor Károly Henrik Grosschmid de Mára, mađ. márai Grosschmid Sándor Károly Henrik) (11.4. 1900 – 22.2. 1989.) bio je mađarski pisac i novinar.
Rođen u gradu Kassa (danas Košice) u tadašnjem mađarskom dijelu Austro-Ugarske kao potomak srednjovjekovnih saksonskih doseljenika. U mladosti je putovao po raznim gradovima Evrope prije nego što je došao u Budimpeštu gdje je započeo novinarsku karijeru.