cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Plaiu Nucului, Lopătari
Plaiu Nucului je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Lopătari.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 700 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 836 m.
Slivno (Runovići)
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 352 stanovnika.
Rockville, Missouri
Rokvil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 166, što je 4 (2,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Huerta José González, Ciudad Fernández
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1006 m.
Bellincina, Modena
Bellincina je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Curry County, New Mexico
je okrug u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
El Mirador, Tequila
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1312 m.
Sitafloksacin
Sitafloksacin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 409,814 Da.
Porto Viro, Rovigo
Porto Viro je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13644 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Masline (Podgorica)
Masline su prigradsko naselje Podgorice, glavnog grada Crne Gore. Nalaze se u podnožju brda Kakarička gora. Kroz Masline prolazi rijeka Ribnica i potok Savinica. Masline imaju nesto vise od 5.000 stanovnika i pripadaju naseljima srednje veličine. Kroz Masline prolazi saobraćajnica i glavni put koji vodi iz grada za Doljane (malo prigradsko naselje) i za prigradsko naselje Zlatica, odakle dalje ide put za sjever Crne Gore i Srbiju. U Maslinama se nalazi najveća kasarna u Podgorici, koja se nekada se zvala "Maršal Tito".
Muzej Plantin-Moretus
Muzej Plantin-Moretus je muzejski kompleks u Antwerpenu (Belgija) koji je posvećen slavnim štamparima Christoffelu Plantijnu i Janu Moretusu, a sastoji se od njihove bivše kuće u kojoj je bila njihova štamparija Plantin Press, na Tržnici petka.
Historija
Christoffel Plantijn je osnovao štampariju Plantijn Press u 16. vijeku, a nakon njegove smrti njen rad je nastavio njegov zet, Jan Moretus.
Zbog njene historijske važnosti i iznimne vrijednosti štamparija je upisana na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi 2005. mini|lijevo|Naslovnica knjige o biljkama Cruydt-Boeck ([[Rembert Dodoens) koju je uredio Jan Moretus.]] mini|Dvije najstarije sačuvane štamparske preše (16. st.)
Kolekcija
Biblioteka muzeja sadrži brojne vrijedne odštampane knjige kao što su:
Ortignano, Arezzo
Ortignano je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
143. pne.
Godina '''143. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Pulhera i Makedonika (ili, rjeđe, godina 611. Ab urbe condita). Oznaka 143. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Bijeli spasilac
Politika
Motiv bijelog spasilaca po prvi put se javlja u Evropi 19. vijeka kao dio kolonijalističkog i imperijalističkog narativa, a zasnovan je na ideji bijele superiornosti odnosno dužnosti da "spašavaju" ostale rase od ekonomske, kulturne i društvene nazadnosti. Po takvoj zamjeni teza ulogu agresora i okupatora mijenja ona plemenitog osloboditelja i civilizatora. Jedan od reprezentativnih primjera ovog načina razmišljanja je poema Breme bijelog čovjeka (, 1899) engleskog književnika Rudyarda Kiplinga. Uz ekonomske razlike i tehnološku premoć, za argumente su intenzivno korištene i razlike u rodnim odnosima, prilikom čega se uvelike oslanjalo na stereotipove o "potlačenim nebjelačkim ženama" (osobito muslimanskim i indijskim). Porijeklo ovih stereotipova historičari datiraju u drugu polovinu 19. vijeka, kada su Britanija i Francuska počele potiskivati Turke u Sjevernoj Africi odnosno mogulsku dinastiju u Indiji. Ranija percepcija muslimanskih muškaraca i žena bila je dijametralno suprotna – na prve se gledalo kao na opake i neustrašive ratnike (uglavnom inspirirano starim križarskim pričama), a na druge kao nemoralne i besramne figure čija je otkrivajuća odjeća i sloboda kretanja često bila predmetom kritike i poruge kod novovjekovnih evropskih putopisaca. Kasnije dolazi do potpune inverzije i formiraju se stereotipovi o muslimanima kao mizoginijskim slabićima čija se muškost zasniva na tlačenju žena, dok se one počinju percipirati kao haremski objekti i seksualne robinje. Takvim orijentalističkim predrasudama snažno je pridonijela tadašnja velika popularnost recentno objavljene zbirke 1001 noći. Najstariji primjeri upotrebe retorike o "bijelom spašavanju orijentalnih žena" zabilježeni su prilikom britanskog osvajanja Indije (1857) i Egipta (1882), a najnoviji uoči američke invazije na Afganistan (2001). Bitnu ulogu u formiranju navedenih mitova istovremeno su (s drugim motivima) odigrali i zapadnjački misionari, prema kojima je jedini ženski izlaz iz "ropstva" bio u konverziji na kršćanstvo. Među istaknutim stručnjacima koji su istraživali ove fenomene su Edward Said i Gajatri Čakravorti Spivak.
143. pne.
thumb|Jonatan Makabejac
Bijeli spasilac
Umjetnost
Tokom 1980-ih u Hollywoodu se pojavio novi filmski žanr u kojem se bijeli spasilac javlja kao protagonist i ulazi u crnačka, latino, azijska ili indijanska društva, te se na njihovoj strani požrtvovno bori protiv raznih oblika političke ili društvene nepravde. Kao najpoznatiji filmovi ovog žanra ističu se Ples s vukovima (1990), Opasne misli (1995), Sunset Park (1996), Duhovi Mississippija (1996), Amistad (1997), Muzika srca (1999), Bal čudovišta (2000), U potrazi za Forresterom (2000), Hardball (2001), Posljednji samuraj (2003), Suze boga Sunca (2003), Fatalna nesreća (2004), Brižni vrtlar (2005), Half Nelson (2006), Pisci slobode (2007), Gran Torino (2008), Avatar (2009) i Mrtav ugao (2009).
Proton (raketa)
300px|mini|Poljetanje Protona s modulom ISS-a Zvezda Proton (rus. Прото́н) je ruska raketa za lansiranje svemirskih letjelica. Prvi put je upotrijebljena 1965. godine, a upotrebljava se i danas za komercijalna i vladina lansiranja. Proton je jedno najuspješnijih potrošnih lansirnih vozila velike nosivosti u povijesti astronautike. Svi Protoni lansiraju se s kozmodroma Bajkonur.
Raketa je dobila ime po velikim znanstvenim satelitima "Proton" koji su bili prvi teret koje je raketa lansirala. Velika nosivost rakete omogućila je korištenje teške znanstvene opreme u tim satelitima poput detektora čestica. Zato se sateliti "Proton" mogu smatrati začetnici visokoenergetske astronomije.
Rakete sličnih mogućnosti su Delta-IV, Atlas V, Ariane 5, Chang Zheng 5, Angara i Falcon 9.
Lomas del Mirador, Cuquío
Lomas del Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuquío.
Proton (raketa)
Povijest
Proton je u početku trebao biti Super ICBM. Bio je dizajniran za nošenje 10 megatonske atomske bombe na udaljenost do 12,000 km. Bio je znatno veći od uobičajenih ICBM-ova i nikada nije upotrijebljen u te svrhe. Glavni dizajner Protona je Vladimir Nikolajević Čalomej. Čalomej je bio izravna konkurencija Sergeju Koroljevu i njegovoj raketi N-1. Želio je Protonom lansirati dvodijelna letjelicu s ljudskom posadom Zond prema Mjesecu i natrag na Zemlju. Nakon izlaska Saturna 5 iz upotrebe, Proton je postao najveće potrošno lansirno vozilo do pojave rakete Energia 1987. godine.
U razdoblju od 1965. do 1970., raketa Proton doživjela je desetke kvarova. Nakon modifikacija i uklanjanja nedostataka, Proton je postao jedan od najpouzdanijih lansirnih vozila velike nosivosti. U 300 lansiranja postigao je 96% pouzdanost.
Lomas del Mirador, Cuquío
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1856 m.
Proton (raketa)
Povijest
Proton je u svojoj karijeri služio kao lansirno vozilo za bespilotne letjelice do Mjeseca, svemirske postaje Saljut, module svemirskih postaja Mir i ISS, tucet sondi prema Veneri, Marsu te čak prema Halleyjevu kometu.
Verzije
Postoje dvije verzije rakete Proton.
Proton 8K82K
Proton 8K82K za gorivo koristi nesimetrični dimetil hidrazin i dušićni tetroksid. Ove kemikalije spadaju u hipergolična goriva, tj goriva koja pri kontaktu imaju sposobnost samozapaljivanja. Prednost tih goriva je što mogu biti skladištena na sobnoj temperaturi. Veliki nedostatak goriva je izrazita korozivnost i toksičnost tih kemikalija te ispuštanje toksičnih para prilikom izgaranja.
Proton 8K82K može se lansirati u verziji s tri ili četiri stupnja.
Proton M
Proton-M je modernizirana verzija Protona 8K82K. U stanju je lansirati 3,200 kg u geostacionarnu orbitu ili 6.150 kg u geostacionarnu transfernu orbitu. U nisku orbitu (LEO) može lansirati 22,000 kg. Neke od promjena na Protonu M su smanjena masa, veći potisak i potpunije izgaranje goriva. To je dovelo do blagog poboljšanja performansi i smanjena ispuštanja toksičnih para pri lansiranju. Umjesto četvrtog stupnja (blok D) može se koristiti Breeze-M. Breeze M umjesto kerozina koristi hiperoglično gorivo i koristi se za ubacivanje u geostacionarnu orbitu.
Budućnost
U bližoj budućnosti Proton bi trebao biti zamijenjen raketom Angarom.
Kosmos-343
Kosmos-343 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Ronchetti
Ronchetti ima više značenja:
Kosmos-343
Kosmos-343 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 25. aprila 1970. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-343 je bio komunikacioni satelit.
The Pawnbroker
Jedan od glavnih pokretača projekta je bio Steiger, koji je naslovnu ulogu smatrao savršenom, te je inzistirao da režija bude povjerena najboljim mogućim sineastima. Projekt, koji se originalno, zbog poslovnih povlastica, trebao snimati u Londonu, je originalno ponuđen Stanleyu Kubricku, Francu Zeffireliju i Karelu Reiszu, koji su ga odbili smatrajući sebe neprikladnim za tretiranje teme Holokausta. Na kraju je ponudu prihvatio Arthur Hiller, ali je otpušten te je angažiran Lumet, koji je uživao priličan ugled zbog drame 12 gnjevnih ljudi. Lumet je ispočetka bio skeptičan prema Steigeru, smatrajući njegov metodski način glume neadekvatnim, ali je na kraju sa njim bio oduševljen. Produkcija je na kraju završila u New Yorku, pri čemu su se nastojale koristiti autentične ulične lokacije. Muziku je napisao crni kompozitor Quincy Jones, a tema Soul Bossa Nova, koja se izvodi u sceni u noćnom klubu, je postala veliki hit, nekoliko decenija kasnije postavši muzičkom lajtmotivom filmske serije o Austinu Powersu.
The Pawnbroker je premijerno prikazan na Berlinskom filmskom festivalu, gdje je doživio veliki uspjeh, dobivši posebno priznanje FIPRESCIJA, kao i Srebrni medvjed za najboljeg glumca, koga je osvojio Rod Steiger. Usprkos toga, distributeri u nekim zemljama su ispočetka bili skeptični, smatrajući da publika neće prihvatiti film čiji je protagonist antipatičan, odnosno koji se bavi mračnom temom Holokausta. Led je prvi put probijen u Britaniji, gdje je producent Ely Landau uspio osigurati distribuciju od strane tamošnje kuće Rank Organisation.
Time je otvoren put za distribuciju u SAD, gdje se kao glavna prepreka pojavili određeni detalji njegovog sadržaja, prije svega nekoliko scena gdje se dvije glumica - Thelma Oliver i Linda Geiser - pojavljuju golih grudi. S obzirom da je hollywoodski cenzorski Kodeks izričito zabranjivao bilo kakvu golotinju, bilo je teško očekivati da bi Ured za njegovu primjenu dao potrebni certifikat. Producenti su, međutim, odlučili film pustiti u distribuciju bez certifikata, istovremeno zatraživši da Ured, zbog specifične teme, odnosno potrebe da se na što realističniji način prikaže svakodnevnica u koncentracionim logorima, učini "poseban izuzetak". To je dovelo do javne debate u kojoj je katolička Nacionalna legija za pristojnost osudila film i osudu obrazložila "nastojanjem da se spriječi dovođenje golotinje u američku kinematografiju"; u međuvremenu je cenzorski odbor države New York odobrio film za prikazivanje u integralnom obliku. Na kraju je vodstvo MPAA odlučilo sa 6 glasova "za" i 3 "protiv" da se filmu na kraju ipak izda odobrenje, uz gotovo neprimjetno skraćenje trajanja spornih scena. Iako se pri tome izričito navodilo da je slučaj o "izuzetku", odnosno ta odluka neće predstavljati presedan, primjer autora The Pawnbrokera su vrlo brzo počeli slijediti drugi američki sineasti, te je brzo postalo jasno da je Kodeks neodrživ, a što je dovelo do njegovog ukidanja 1968. godine.
Film je izuzetno dobro primljen od američkih kritičara, i danas se smatra jednim od prvih američkih filmova koji su se Holokaustom pokušali pozabaviti na eksplicitan način, odnosno prikazati ga iz perspektive jedne od njegovih žrtava. Sam Steiger ga je do kraja života navodio kao jedan od sebi najdražih filmova. Uticajna kritičarka Pauline Kael, je, međutim, film proglasila "istrošenim". Usprkos toga, danas se smatra jednim od najznačajnijih ostvarenja kako svog vremena, tako i u Lumetovoj filmografiji.
Ronchetto
Ronchetto ima više značenja:
La Pastorilla, Cutzamala de Pinzón
La Pastorilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Al Warāqī, Hajjah
Al Warāqī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 884 m.
Ronchi
Ronchi ima više značenja:
Boitzenburger Land
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ukermark Boicenburger Land se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Ukermark. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 80 metara. Površina opštine iznosi 215,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.853 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Negreni, Mihăești
Negreni je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Mihăești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Velika nagrada Monaka
Velika nagrada Monaka utrka je Formule 1.
San Lorenzo, Olbia-Tempio
San Lorenzo je naselje u Italiji u provinciji Olbia-Tempio, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 319 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Zhou Yafu
Zhou Yafu (? - 143. pne.) bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Han poznat po tome što je uspješno ugušio Pobunu Sedam država, ali čije ga poštenje i čestitost s vremenom koštalo naklonosti cara Jinga, a na kraju i život. Zhou se u kineskoj historiji vidi kao oličenje vojne discipline.
Santa Maria di Pieca, Macerata
Santa Maria di Pieca je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Kosmos-344
Kosmos-344 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-344 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 12. maja 1970. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-344 je bio osmatrački satelit.
Božanovići (Kalinovik)
Božanovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 66 stanovnika.
Ronco
Ronco ima više značenja:
Рајчетине
Рајчетине је насеље у Србији у општини Црна Трава у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 33 становника (према попису из 1991. било је 46 становника).
Демографија
У насељу Рајчетине живи 32 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 59,6 година (57,8 код мушкараца и 61,3 код жена). У насељу има 14 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,36.
Sam Neill
Nigel John Dermot "Sam" Neill (Omagh, 14. rujna 1947.) je novozelandski glumac rođen u Sjevernoj Irskoj. Početak Neillove karijere obilježile su uloge u filmovima Omen III: The Final Conflict i Dead Calm te u seriji Reilly, Ace of Spies. Globalnu popularnost stekao je 1993. godine svojim ulogama Alisdaira Stewarta u filmu Piano te Dr. Alana Granta u Spielbergovom hitu Jurassic Park. Ulogu je reprizirao i u trećem nastavku, Jurassic Park III, iz 2001. godine.
Osim navedenih, Neill je imao zapažene uloge u filmovima Merlin, The Hunt for Red October i A Cry in the Dark (za što je dobio AACTA-u) te u hvaljenoj seriji The Tudors.
Roncole
Roncole ima više značenja:
Canaletto
Giovanni Antonio Canal, poznat kao Canaletto (Venecija, 18. oktobar 1697. – Venecija, 20. april 1768), bio je venecijanski slikar; najpoznatiji vedutist rokokoa poznat po prizorima Venecije, Rima i Londona.
Biografija
thumb|levo|250px| Povratak Bucintora na mol, [[1730, ulje na platnu, 182 × 259 cm, muzej u Mailandu, Njemačka. ]] Canaletto je bio učenik i suradnik svojeg oca, slikara kazališnih dekoracija Bernarda Canala i L. Carlevarisa u Veneciji. Neko vrijeme školovao se u Rimu, gdje je slikao pejzaže iz rimske okolice, a zatim se oko 1719 vratio u Veneciju i posvetio gotovo fotografskom načinu prikazivanja prizora iz stvarnoga života rodnog grada. Njegovo djelo je uskoro doživjelo uspjeh, a engleska se elita pokazala njegovim najoduševljenijim pokroviteljem. Zato se Canaletto 1746 godine seli u London, te idućih deset godina slika brojne pejzaže, gradske vedute i prikaze seoskih kuća. Tokom tog razdoblja počinju se zapažati promjene u rasponu boja kojima se služi. Tu hladniju i tamniju paletu boja više koriste njegovi učenici: Francesco Guardi i njegov nećak, Bernardo Belloto (također poznat kao Canaletto).
Djela
thumb|left|250px| [[Trg Svetog Marka (Venecija)|Trg Svetog Marka, 1750ih, ulje na platnu, 114 × 153 cm, Nacionalna galerija, Washington. ]] Canaletto originalno toplim magličastim koloritom vješto slika perspektive i vjerno, gotovo scenografski raproducira arhitekturu i detalje s pročelja kuća i crkava. Znao je impresivno dočarati atmosferu, a često gradske eksterijere oživljava grupama likova.
Da postigne što veću točnost sa slikanim prizorom, u radu se služio camerom obscurom, jednoj vrsti fotoaparata tadašnjeg vremena kojom se uz pomoć konveksne leće smještene u otvoru projiciralo sliku željenog prizora na slikarsku podlogu. Camerom obscurom tehničkim koristili su se i brojni slikari prije njega i to nimalo ne umanjuje njegovu vještinu slikanja, kao ni neposrednost njegovih likova koje prikazuje sa svega nekoliko poteza kistom. Kasnije se toliko izvještio, da je zbog brzine radije slikao prema svojim starim predlošcima s crteža.
Canaletto je naslikao brojne vedute (Canal Grande, Duždeva palača i Riva degli Schiavoni, Obala Temze, Pogled na Whitehall), često ponavljajući teme, ali uvijek na drugi način, pa mu je stil zato lako prepoznatljiv, pored toga što su ga mnogi slikari imitirali ili slikali u istoj maniri.
Buenos Aires, Tonalá
Buenos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Ghārib Mabrāyah, Hajjah
Ghārib Mabrāyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 780 m.
El Edén, Altamira
El Edén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Altamira.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Barrio de la Cruz, Ciudad Fernández
Barrio de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad Fernández.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1104 m.
Nueva Reforma, Acapetahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Kosmos-345
Kosmos-345 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-345 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 20. maja 1970. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-345 je bio osmatrački satelit.
Valentina Pavličić
Valentina Pavličić (rođena Čerškov) je srpska filmska, televizijska, pozorišna i glasovna glumica i pozorišna rediteljka. Osnovala je dečje pozorište Čarapa gde režira i glumi. Radila je sinhronizaciju za Loudworks, Studio, Blu haus, Gold Digi Net, Deksin film, MAT produkciju i RTS.
Madison Square Garden (1925)
Madison Square Garden (MSG III) je bila sportska dvorana u New Yorku, treća koja je nosila to ime. Sagrađena je 1925. i zatvorena 1968. godine; bila je smještena na manhattanskoj Osmoj aveniji između 49. i 50. ulice, na mjestu gdje su se ranije nalazili gradski tolejbusi. Bio je prvi "Garden" koji nije bio smješten blizu istoimenog trga Madison Square. MSG III je bio matično igralište za New York Rangers iz Nacionalne hokejaške lige i New York Knicks iz košarkaške lige NBA, a na njemu su se također održavali brojni boksački mečevi, koncerti, kulturne i političke manifestacije, uključujući znamenitu proslavu rođendana predsjednika Kennedyja u maju 1962. na kojojoj je Marylin Monroe otpjevala pjesmu Happy Birthday to You.
Ronzano
Ronzano ima više značenja:
Diodot Trifon
Diodot Trifon (Διόδοτος Τρύφων) bio je seleukidski vojskovođa, a potom i vladar od 142. pne. do 138. pne. Na vlast je došao 143. pne. koristeći metež izazvan nepopularnošću mladog kralja Demetrija II Nikatora, predstavljajući se pri tome kao zaštitnik Antioha VI Dioniza, malodobnog sina ranije svrgnutog kralja-uzurpatora Aleksandra Balasa. Nastojeći osigurati dodatnu podršku među podanicima kraljevstva, nastojao je steći podršku judejskih Hasmonejaca, ali je na prevaru ubio njihovog vođu Jonatana Makabejca. Godine 142. pne. je formalno svrgnuo svog štićenika i proglasio se kraljem. Godine 138. pne. je dao ubiti Antioha Dioniza, predstavivši njegovu smrt kao posljedicu kirurške operacije. Iste godine ga je porazio i svrgnuo Antioh VII Sidet, brat Demetrija II. Dioniz je nakon toga izvršio samoubistvo.
Sekretar rata Sjedinjenih Država
Sekretar rata Sjedinjenih Država je bio najviši funkcionar izvršne vlasti SAD zadužen za vojna pitanja. Funkcija je 1781. ustanovljena prema Člancima o konfederaciji, a prvi sekretar rata bio je Benjmanin Lincoln. Njega je 1785. naslijedio Henry Knox koji je istu funkciju vršio i u prvom kabinetu predsjednika Georgea Washington, uspostavljenom 1789. prema novodonesenom Ustavu.
Ministar rata je ispočetka bio zadužen za sva vojna pitanja. Kada je 1798. uspostavljeno Ministarstvo mornarice, poslove vezane uz ratna mornarica|ratnu mornaricu je preuzeo sekretar za mornaricu, a ministar rata i njegovo Ministarstvo rata SAD|Ministarstvo rata su se isključivo bavili kopnenom vojskom.
Godine 1947. federalna vlada je reorganizirana te je ustanovljeno jedinstveno Ministarstvo obrane, odnosno ministar obrane, kome su podređen ministar vojske i ministar ratnog zrakoplovstva čiju je nadležnost dotada pokrivao ministar rata.
Borkheide
Borkhajde je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Potsdam-Mitelmark. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.879 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12069052.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Potsdam-Mitelmark Borkhajde se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Potsdam-Mitelmark. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 58 metara. Površina opštine iznosi 6,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.879 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 279 stanovnika/km².
Univerzitet u Pittsburghu
mini|300px|desno|Katedrala Učenje je glavne zgrade Sveučilišta u Pittsburghu Sveučilište u Pittsburghu ili jednostavno Pitt je istraživačko sveučilište u američkom gradu Pittsburgh u saveznoj državi Pennsylvaniji. Pitt je jedno od američkih sveučilišta s najvećim fundusom za istraživanje. Sportske momčadi ovog sveučilišta koje se natječu pod nazivom "Panthers"
De Baca County, New Mexico
je okrug u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Tera Santo Spirito, Cremona
Tera Santo Spirito je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
De Baca County, New Mexico
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 2.022, što je 218 (-9,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sivelestat
Sivelestat je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 434,463 Da.
Univerzitet u Pittsburghu
Povijest
Ovo sveučilište osnovao je Hugh Henry Brackenridge 1787.
Beverly, West Virginia
Beverli je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 702, što je 51 (7,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Abbondanza, Avellino
Abbondanza je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Roreto
Roreto ima više značenja:
Kamenac
Kamenac (mađ. Kö [kø], ćir. Kamenac), naselje u Općini Kneževi Vinogradi Osječko-baranjske županije (Republika Hrvatska).
Stanovništvo
Kao naselje na popisima stanovništva iskazuje se od 1857. godine. Broj stanovnika kretao se ovako: 440 (1857), 446 (1869), 473 (1880), 447 (1890), 390 (1900), 369 (1910), 377 (1921), 475 (1931), 342 (1948), 338 (1953), 374 (1961), 382 (1971), 271 (1981), 294 (1991), 177 (2001), 166 (2011).
Konstantin XI Paleolog
Konstantin XI Paleolog (do 20. vijeka znan kao Konstantin XII ili Konstantin XIII), poznat kao Konstantin Dragaš (8. februar 1405 — 29. maj 1453) je bio morejski despot ( 1428 — 1449), carski regent u Carigradu (1423—1424 i 1437—1440) i vizantijski car od 06.01.1449. godine do svoje smrti 29.05.1453. godine. Pripadao je dinastiji Paleologa, a bio je sin Manojla II (vladao 1391-1425) i srpske princeze Jelene Dragaš, po kojoj je dobio nadimak Dragaš. Kao morejski despot je zauzeo Atinsko vojvodstvo, pomogao bratu Tomi da slomi Ahajsku kneževinu i podigao veliki bedem na Korintu tzv. Heksamileon, ali je pred naletom Otomanske imperije morao da se povuče sa poseda van Peloponeza. Kao poslednji vizantijski car pokušao je da dobije pomoć zapadne Evrope za odbranu Carigrada, ali mu to nije pošlo za rukom, tako da se sa nešto malo dobrovoljaca sa Zapada i svojim ljudima suprotstavio Mehmedu II (1451-1481). Gradski bedemi su zadržavali Osmanlije tokom skoro dva meseca opsade da prodru u Carigrad, ali su ih tadašnji najmoderniji topovi uspjeli djelomično srušiti pa je u rano jutro 29. maja odbrana probijena, a car je poginuo u pokušaju da zaustavi prodor Osmanlija u Carigrad. Ne zna se tačno gde je i kako poginuo, niti gde je sahranjen, zbog čega je za njega vezan veći broj legendi i predskazanja, a zbog svog junačkog držanja tokom opsade Carigrada, pravoslavna crkva ga je kanonizovala. Tokom svog života i vladavine usko je sarađivao sa svojim prijateljem i saradnikom Georgijem Sfrancesom, kome je bio kum na venčanju.
Kamenac
Nacionalni sastav, 1991.
ukupno: 294
Konstantin XI Paleolog
Poreklo i porodica
Rođen je u Carigradu, kao četvrti sin od osmorice sinova (od desetoro dece), Manojla II i Jelene Dragaš (ćerke Konstantina Dragaša (Dejanovića)), oblasnog gospodara koji je vladao istočnom Makedonijom. Po majčinoj liniji Konstantin je, kao i njegov brat Jovan VIII (1425-1448), bio čukununuk kralja Srbije Stefana Dečanskog (1322-1331) čija se ćerka udala za sevastokratora Dejana (rodonačelnika Dejanovića i oca Konstantina Dejanovića Dragaša) i po toj osnovi potomak Nemanjića. Konstantin je odrastao u Carigradu i po svemu je bio pravi Vizantinac, ali je svom imenu dodao i majčino prezime Dragaš. Pored Konstantina, Manojlo i Jelena imali su još nekoliko dece. Konstantin se ženio dva puta: Kada je 1449. godine postao car, bilo je pokušaja da se oženi i po treći put princezama iz Gruzije, Jermenije i Srbije (Mara Branković), ali su svi ti pokušaji pali u vodu. On najverovatnije nije imao dece jer, iako neki izvori navode da je imao ćerku Magdalenu, većina istoričara se slaže da nije ostavio potomstvo.
Kamenac
Nacionalni sastav, 2001.
ukupno: 177
Konstantin XI Paleolog
Rane godine, prvo regenstvo i posedi (1405—1437)
Konstantin je rođen 08.02.1405. godine u purpurnoj (porfirnoj) dvorani carskog dvorca u Carigradu zbog čega je uz svoje ime nosio i pridev Porfirogenit kao i drugi tamo rođeni prinčevi. Jedan od njegovih saradnika je zabeležio da je bio spretan u lovu, jahanju i borbi, ali i da je imao pustolovni duh, veliku životnu snagu i hrabrost. Kao sedamnaestogodišnjak se 1422. godine našao u Carigradu koji su opsele Osmanlije pod Muratom II (1421—1451) i čijom je odbranom rukovodio njegov stariji brat Jovan VIII u ime ostarelog Manojla II. U novembru naredne godine Konstantin sa titulom despota preuzima, kao carski regent, vlast u Carigradu, za vreme putovanja njegovog starijeg brata Jovana do Venecije i kraljevine Mađarske.
Kamenac
Nacionalni sastav, 2011.
Prema popisu iz 2011. godine, u Kamencu žive 163 stanovnika. Stanovništvo je relativno najviše hrvatsko (47%), te mađarsko (36%) i srpsko (15%).
Konstantin XI Paleolog
Rane godine, prvo regenstvo i posedi (1405—1437)
Tokom jednogodišnjeg Jovanovog odsustva Konstantin je vladao gradom i najbližom okolinom i vršio dužnost vizantijskog cara, pošto je zvanični car Manojlo od septembra 1422. godine, kada je doživeo jak moždani udar, bio teško paralizovan i samim tim praktično nesposoban da vrši vlast, a njegov savladar i naslednik Jovan nije bio u zemlji. Interesantno je da je Konstantin proglašen za regenta, iako su njegova starija braća despoti Andronik (Solun) i Teodor (Moreja) bila de jure ispred njega u naslednom nizu. Kao de facto vizantijski car on je 22.02.1424. godine zaključio mirovni ugovor sa Muratom II i Otomanskom imperijom.
Kamenac
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Kamencu su:
Konstantin XI Paleolog
Rane godine, prvo regenstvo i posedi (1405—1437)
Jovan se vratio u Carigrad u novembru 1424. godine i posle smrti Manojla II 21.07.1425. godine i zvanično preuzeo vlast. U to vreme Konstantinu biva dodeljena na upravu Selimvrija na obali Mramornog mora i posedi oko Mesembrije na obali Crnog mora. Prodor Osmanlija na Peloponez 1423. godine i napadi Karla Toka u Moreji, pokrenule su Jovana VIII 1427. godine u Mistru, a uz njega je krenuo i Konstantin sa svojim savetnikom Sfrancesom, koji je od tog doba i zvanično u njegovoj ličnoj službi. Oni su 26.12. stigli u Mistru i bez zadržavanja su produžili ka Klarenci na severozapadu poluostrva koju su opseli. Vizantinci su uspeli tokom borbi da savladaju Toka, koji je pristao na zaključenje mira. Odredbe mirovnog ugovora vraćale su Vizantiji teritorije koje je nedavno zauzeo Toko, među kojima je bila Klarenca koja je 01.05. ponovo postala vizantijska. Poslednja odredba je predviđala brak između Tokove bratanice Madlene sa jedne i Konstantina sa druge strane, čime je vraćanje teritorija zaodenuto u neku vrstu miraza, pošto su ti posedi zvanično pripali Konstantinu, a sama svadba je obavljena 01.07. u blizini Patrasa.
Poslednja faza združenih Jovanovih i Konstantinovih akcija na jugu današnje Grčke bio je združeni napad na Patras u julu 1428. godine. Sam grad se nalazio uz Konstantinove nove posede i koji je u to doba bio neka vrsta samostalnog grada kojim je upravljao katolički nadbiskup. U napadu je učestvovao i njihov najmlađi brat Toma, koji se od tog doba takođe javlja kao jedan od despota na Peloponezu. Međutim i pored toga grad nije zauzet, najviše zbog toga što braća nisu raspolagala dovoljnim snagam, jer im morejski despot i brat Teodor II nije pomogao svojim trupama. Iako grad nisu zauzeli, Paleolozi su uspeli da ga nateraju na plaćanje godišnjeg danka Konstantinu u iznosu od 500 zlatnika.
Kamenac
Historija
Kamenac (tada Kö) imao je 1591. godine 31 poreznog obveznika, 1696. godine bilo ih je 9, a 1712. godine 8. Stanovnici su bilo Mađari-reformati.
Konstantin XI Paleolog
Rane godine, prvo regenstvo i posedi (1405—1437)
Jovan se posle toga vratio u Carigrad, ali Konstantin nije odustao od osvajanja Patrasa. On i Sfrances su razradili novi plan za napad, uzdajući se u to da će lokalno grčko stanovništvo u gradu podržati njihov napad i otvoriti kapije. Kontakt sa njima je uspostavljen i postignut je dogovor, tako da su Konstantin i njegove trupe 01.03.1429. godine krenuli ka Patrasu i 20.03. su otpočeli napad. Međutim do otvorene predaje nije došlo, tako da je otpočela opsada. Tokom jednog napada konj pod Konstantinom je bio smrtno ranjen i tom prilikom ga je Sfrances spasao sigurnog zarobljavanja, ali je on bio zarobljen i oslobođen je tek 23.04. Početkom maja otpočeli su pregovori i napravljen je dogovor, da će se grad predati, ako se u roku od mesec dana nadbiskup Malatesta ne vrati u grad, koji je napustio da bi doveo pomoć. Konstantin se posle toga povukao, da bi se 01.06. pojavio pod gradom zahtevajući predaju. Posle četiri dana grad je otvorio kapije, ali je u citadeli ostala nadbiskupova posada koja se predala tek godinu dana kasnije.
Kamenac
Privreda
Privrednu osnovu Kamenca čine ratarstvo, vinogradarstvo i stočarstvo.
Konstantin XI Paleolog
Rane godine, prvo regenstvo i posedi (1405—1437)
Promena uprave u Patrasu uznemirila je Osmanlije i Mlečane, ali je Konstantin preko Sfrancesa uspeo da diplomatskim putem otkloni opasnost po svoje posede. Nadbiskup Malatesta se u međuvremenu vratio u region sa katalonskim najamnicima, ali je Konstantin od njih za 6.000 zlatnika otkupio grad, otklonivši i tu opasnost po svoje posede. Tokom novembra 1429. godine njegova prva supruga Madlena odnosno Teodora (kako je bilo njeno pravoslavno ime) Toko je umrla a on postao udovac. Posle preuzimanja potpune kontrole nad Patrasom u julu 1430. godine, kada se predala i posada iz citadele, naredio je da se poruši utvrđenje u Klarenci da ga ne bi zauzeli gusari, pošto nije imao dovoljno snaga da drži i to utvrđenje. Uspesi vizantijskih despota na Peloponezu pokrenuli su Osmanlije koje se u proleće 1431. godine spuštaju na jug i razaraju bedem na Korintskom zemljouzu tzv. Heksamileon, da bi obezbedili lakši prolaz na Peloponez. thumb|300px|thumb|Konstantin Dragaš, slika iz [[19. vek|-{XIX}- veka]] Toma i Konstantin su 1432. godine zamenili svoje posede u sklopu Morejske despotovine sa čime su se složili i car Jovan i vrhovni despot Teodor II. Međutim uskoro je došlo do porasta netrpeljivosti između Konstantina i Teodora, zbog čega je Jovan u avgustu 1435. godine pozvao Konstantina u Carigrad, a u martu naredne godine im se pridružio i Teodor. Tokom ovog perioda Jovan nije uspeo da razreši njihove nesuglasice i oni su se vratili na Peloponez, a sve je delovalo kao da njihove razmirice samo rat može da razreši. Car je posle toga probao da preko svojih poslanika spreči sukob i to mu je pošlo za rukom tek sa trećom misijom koju je predvodio Grigorije Mamas (1443—1450), budući vaseljenski patrijarh (Grigorije III). Situacija je razrešena time što se Konstantin vratio u Carigrad, dok su Teodor i Toma ostali despoti na Peloponezu. Ne zna se sa sigurnošću koji su bili tačni razlozi njihovih sukoba, ali je izvesno da je u pitanju bila kako prevlast na samom Peloponezu, tako i pitanje ko će biti novi vizantijski car, pošto Jovan VIII iz svoja tri braka nije imao potomaka. Iako je po pravu Teodor bio ispred Konstantina, sticao se utisak da je mlađi brat ipak bliži prestolu, jer je imao veće Jovanovo poverenje.
Kamenac
Udruge
U Registar udruga Republike Hrvatske upisane su dvije udruge sa sjedištem u Kamencu (stanje: VI/2019):
Konstantin XI Paleolog
Rane godine, prvo regenstvo i posedi (1405—1437)
Konstantin je stigao u Carigrad 24.09.1437. godine, čime je otklonjena opasnost od eventualnog bratoubilačkog rata na Peloponezu. Na ovaj način je Teodor ostao suvereni vladar Moreje, ali je Konstantin praktično promovisan u Jovanovog naslednika, pošto je već u novembru Jovan, u pratnji mlađeg brata Dimitrija, krenuo na zapad, dok je Konstantin po drugi put u životu postao carski regent i de facto bio vizantijski car.
Drugo regenstvo i uprava (1437—1443)
Za to vreme se u Ferari vodio sabor koji se okončao u junu 1439. godine u Firenci sklapanjem tzv. firentinske unije između katoličke i pravoslavne crkve koju su potpisali svi predstavnici Jovanove delegacije, osim Marka Evgenika, koji je bio mitropolit u Efesu. Jovan se u februaru 1440. godine vratio u Carigrad, ali nije naišao na topao doček svojih podanika koji su smatrali da je sklapanjem unije izdano pravoslavlje zarad materijalne koristi u obliku zapadnih krstaša koji je trebalo da dođu u Vizantiju i spasu je od Osmanlija. Teško je oceniti kakav je bio Konstantinov lični stav po pitanju unije sa katoličkom crkvom, ali je najverovatnije on, kao i njegov brat bio spreman da napravi takav ustupak, ukoliko će on spasiti Grad i Carstvo od Osmanlija, ali je isto tako i bio dovoljno trezven da sagleda, kako raspoloženje u samoj državi, tako i stanje na zapadu i izvesnost dolaska obećanih trupa, koje na kraju nikada nisu stigle. Međutim i pored toga on je pružio otvorenu podršku svom bratu i uniji, o čemu svedoči i pismo pape Evgenija -{IV}- (1431—1447) iz aprila 1441. godine u kome on podseća na to da se obavezao, kao i car Jovan, da uniju sprovede u delo.
Konstantin se nije odmah po Jovanovom povratku vratio na svoje posede u Moreji, već je do kraja godine ostao u Carigradu tražeći sebi novu suprugu. Njegov izbor pao je na Katarinu Gatiluzio, ćerkom đenovljanskog gospodara Lezbosa. Sfrances je u decembru 1440. godine otputovao na ostrvo da dogovori detalje, a svadba je obavljena u avgustu naredne godine u prisustvu mnogih zvanica, među kojima se nalazio i Notaras, bez obzira na svoj poznati antiunionistički stav. Posle okončanja ceremonija i pratećih dešavanja, Konstantin je u septembru krenuo ka Moreji, dok je Katarina ostala na Lezbosu.
Brda (Kalinovik)
Brda je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kalinovik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 12 stanovnika.
Konstantin XI Paleolog
Drugo regenstvo i uprava (1437—1443)
Ratna dejstva su otpočela u aprilu 1442. godine, a Konstantin je u julu iste godine krenuo ka Lezbosu, pokupio svoju suprugu Katarinu i produžio ka Carigradu, ali ih je na Lemnosu blokirala osmanlijska flota. Tokom višemesečnog, praktično, zatočeništva na Lemnosu, Katarina se razbolela i u avgustu je umrla. Mlečani su poslali u pomoć 8 svojih brodova da razbiju blokadu i pomognu Konstantinu u borbi, ali nisu uspeli da je probiju, tako da je Konstantin nastavio put tek kada su se Osmanlije povukle.
Konstantin je stigao u Carigrad tek u novembru, nakon što je Dimitrijeva opsada odavno propala. Preuzeo je kontrolu nad svojim nekadašnjim posedima, a Sfrances je u martu 1443. godine postao njegov upravnik Selimvrije. Međutim već u junu iste godine u Carigrad je stigao Teodorov glasnik koji je izneo novi predlog svojoj braći. On je ponudio da zameni svoje posede na Peloponezu i položaj de jure glavnog morejskog despota za Konstantinove posede na Crnom i Mramornom moru kako bi bio bliže Carigradu i kruni. Dogovor među braćom je postignut i u oktobru iste godine Konstantin je preuzeo Mistru i vlast nad Morejom, a Teodor prešao u Selimvriju.
Despotovanje Morejom (1443—1449)
thumb|thumb|380px|Osnova nekadašnje kule Heksamileona Po preuzimanju vlasti u Moreji, Konstantinova prva briga bila je zaštita vizantijskih poseda odnosno celokupnog poluostrva. Sa tim ciljem je on početkom februara otpočeo sa obnovom Heksamileona, bedema koji je štitio kopneni prolaz na Peloponez, koji su Osmanlije porušile u proleće 1431. godine. Posle četrdesetak dana rada, obnova bedema ojačanog sa 153 kule je okončana u martu i on je u dužini od 7.028 m odnosno 7.760 m pregrađivao korintski zemljouz od Saronskog do Korintskog zaliva.
Međutim njegova osvajanja su izazvala energične proteste Mlečana koji su zahtevali da im se vrate posedi, ali i Alfonsa V (1415—1458), koji vladao Aragonom i Napuljem, koji je po nekom naslednom pravu tražio da mu se preda atinsko vojvodstvo i sa tim ciljem je morejskom despotu poslao svog čoveka da preuzme te posede. Međutim, presudan faktor na Balkanu u tom trenutku, ipak je bio Murat II koji je bio potisnut 1443. godine i morao da zaključi Segedinski mir, ali je već 1444. godine u bici kod Varne uništio zapadne krstaše i u potpunosti otklonio opasnost po svoju državu. Nezadovoljan Konstantinovim delovanjem, koji je de jure bio sultnov vazal, on je u zimu 1446. godine pokrenuo vojsku koja je brojala između 50 i 60.000 ljudi na Morejsku despotovinu i njene novoosvojene posede.
Pred nadolazećim Osmanlijama, Vizantinci su se povukli i utvrdili na Heksamileonu, tako da su Muratove trupe bez problema povratile kontrolu nad nedavno osvojenim posedima van Peloponeza i 27.11. su stigle do bedema na zemljouzu, otpočevši napad. Nakon početnih borbi, Konstantin je poslao Georgija Halkondila (otac poznatog istoričara Laonika) Muratu sa predlogom mirovnog ugovora, ali ga je sultan utamničio bez pregovora, a Konstantinu i Tomi je poručio da se povuku i bez odlaganja poruše bedem, ostavivši im nekoliko dana da razmisle.
Pošto su braća odbila da se predaju, sultan je otpočeo napad, potpomognut topovima i opsadnim spravama i posle pet dana borbi je otpočeo završni juriš u kome su Osmanlije ovladale već zarušenim bedemom i prodrle na poluostrvo. Ogromna većina branilaca je pobijena ili zarobljena, a sami despoti su se jedva spasili. Već 10.12. ceo bedem je praktično sravnjen sa zemljom i više neće biti obnavljan. Kasniji izvori su za propast odbrane Heksamileona krivili Albance, koji su početkom XV veka naseljeni na Peloponez ili lokalno stanovništvo, ali je najverovatnije jedini razlog pada bedema bila Osmanlijska brojčana nadmoć i tehnička superiornost koja se ogledala u posedovanju vatrenog oružja velike vatrene moći.
Murat je posle toga podelio vojsku na dva dela: Turahanove snage zbog zime nisu bile u stanju da preko planinskih prevoja stignu do Mistre, tako da su se u Klarenci spojile ponovo sa Muratovim koje su prošle severnom obalom spaljujući, pljačkajući i robeći celu oblast, osim Patrasa koji nisu uspele da osvoje na juriš. Posle toga su se Osmanlije povukle sa poluostrva odvodeći sa sobom oko 60.000 zarobljenika koji će biti prodani kao robovi.
Konstantin i Toma su posle toga morali da obnove vazalne obaveze prema sultanu, da se obavežu na plaćanje godišnjeg danka i na to da više neće obnavljati Heksamileon. Tokom ovog perioda, ponovo se pojavila priča o potrebi da se Konstantin oženi po treći put, jer od šestorice sinova Manojla II, samo je Toma imao muških potomaka (Manojla i Andriju). Postoje indicije da je bilo pokušaja da se on oženi nekom zapadnom princezom, ali je izvesno da je on u avgustu 1447. godine poslao Georgija Sfrancesa na istok da mu potraži suprugu među princezama Trapezuntskog carstva i kraljevine Gruzije. 350px|left|thumb|thumb| Morejska despotovina sa Mistrom ([[1450)]] Njegov stariji brat i nekadašnji morejski despot Teodor (II, umro je u junu 1448. godine u Selimvriji, a 31.10. iste godine umro je i vizantijski car Jovan VIII. Vest o carevoj smrti, otvorila je i pitanje njegovog naslednika, iako je on jasno odredio Konstantina za to mesto, postojala je mogućnost da vlast pripadne nekom od njegove mlađe braće Dimitriju ili Tomi. Već 13.11. je u Carigrad stigao Toma, a malo posle njega i Dimitrije je stigao iz Selimvrije. Toma kao pretendent nije bio velika opasnost po Konstantina, ali je zato Dimitrije, koji je zbog odbacivanja Firentinske unije imao kako podršku dela naroda, tako i otomanskog sultana koji mu je već ranije davao trupe da pokuša da preuzme vlast. Muratova računica je u ovakvoj situaciji bila vrlo jasna, između pružanja podrške Dimitriju koji bi Vizantiju udaljio od Zapada, a samim tim i svake vojne pomoći, čime bi ona bila osuđena na odbranu isključivo svojim, tada već skoro nikakvim resursima, sa jedne i pružanja podrške Konstantinu, koji je zbog podrške uniji cenjen na Zapadu, zbog čega je već dobio malu vojnu pomoć i koji je, čim se sultan okrenuo na drugu stranu napao na de jure sultanove posede, sa druge strane, nije bilo teško.
Prilike u Moreji tokom njegove vladavine
Tokom Konstantinove vladavine u Moreji je delovalo nekoliko ljudi koji su spadali u najveće mislioce tog doba koji su otvoreno sarađivali i savetovali morejskog despota. To su bili:
Carevanje Vizantijom (1449—1453)
Sledeća briga novog cara bio je njegov treći brak i obezbeđivanje direktnog naslednika Carstvu. Pored Sfrancesa koji u oktobru 1449. godine ponovo krenuo na istok, on je još u februaru iste godine iz Mistre poslao Manojla Disipata Alfonsu -{V}- u pokušaju da se oženi ćerkom portugalskog kralja koji je bio Alfonsov nećak. Posle smrti Murata II 1451. godine Sfrances je pokušao da za Konstantina isprosi njegovu bivšu sultaniju Maru Branković koja je navodno imala veliki uticaj na svog posinka i novog sultana Mehmeda II (1451—1481), ali su ti planovi pali u vodu, pošto se ona obavezala da će, ako se ikada oslobodi nevernika, posvetiti svoj život Bogu i neće se ponovo udavati. Pošto je taj pokušaj pao u vodu, kao i pregovori sa Alfonsom V, Sfrances se 15.09.1451. godine vratio u Carigrad sa izaslanikom gruzijskog kralja sa kojime je postignut dogovor o sklapanju braka između Konstantina i gruzijske princeze. thumb|400px|thumb| Vizantijsko carstvo ([[1450)]] Paralelno sa pokušajima da se oženi po treći put, Konstantin je nastavio sa svojom politikom između istoka i zapada, održavajući što je moguće bolje odnose i sa jednima i drugima, nadajući se da će na taj način izvući najbolje za Carstvo. Godinu dana nakon njegovog dolaska u prestonicu 23.03.1450. godine umrla je njegova majka Jelena, koja iako je više od jedne decenije bila monahinja Ipomonija, aktivno učestvovala u vlasti. Prazna carska blagajna ga je primorala da raspiše nove namete ne bi li došao do sredstava za regrutovanje vojske i kakvu takvu obnovu Carigradskih bedema. Zbog toga mu je u avgustu 1450. godine stigla mletačka delegacija iz Venecije, koja je protestovala zbog toga i pretila da će njeni trgovci napustiti grad i naseliti se u naseljima koja su kontrolisale Osmanlije. Opasnost od ovakvog čina se povećala posle smrti Murata II i dolaska Mehmeda II na vlast, sa kojim su Mlečani odmah sklopili ugovor. Konstantin je nakon toga pokušao da uznemiri Mlečane pregovorima sa Dubrovačkom republikom, nudeći joj deo grada za njene trgovce sa poreskim olakšicama, što je potvrdio u junu iste godine. On je još kao despot u Moreji pokušao da na ovaj način dobije neke ustupke od Mlečana, ali ostaje tajna da li je postigao neki značajniji uspeh.