cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bijela garda (Rusija)
Historija
Ti događaji izazvali su snažnu reakciju sovjetske vlade u Moskvi, koja je nakon tog istjerala sve menjševike i esere iz Ustavotvorne skupštine i svih vladinih tijela, sve do najnižih oblasnih sovjeta uz zabranu bilo kakve dalnje političke aktivnosti. A negdje oko septembra otpočela je njihova odlučna akcija protiv dojučerašnjih saveznika nazvana Crveni teror koja je sprovodena davanjem širokih ovlašenja Čeki (politička policija). Ona je provela akciju masovnih hapšenja, uz suđenje po kratkom postupku i likvidaciju svih onih koji su bili osumnjičeni kao neprijatelji, najgori oblik njihove odmazde bilo je strijeljanje taoca (najčešće rodbine).
Ciljevi i ideologija
Osnovni cilj svih Bijelogardejaca bio je rušenje sovjetske vlasti i bolješevika, po bilo koju cijenu i to je bila gotovo jedina točka oko koje su se svi inače brojni pokreti i njihovi lideri slagali, u svemu ostalom među njima su postojale velike i čak i nepremostive razlike, jer oni nisu imali neku zajedničku ideologiju, a niti jedinstvenog vođu. Većina njih bili su monarhisti i vatreni ruski nacionalisti, njihov slogan bio je vrlo jednostavan: Jedinstvena Rusija, velika i nedjeljiva (Rossiя edinaя, velikaя i nedelimaя), ali bilo je među njima i liberalnih demokrata, socijaldemokrata sve do revolucionarnih socijalista. Načelno su se slagali oko obnove privatnog vlasništva i parlamentarne demokracije (iako ne svi).
Njihovi brojni komandanti najčešće su uvodili privremene vojne diktature, na područjima pod svojom kontrolom, načelno se državši zakona iz vremena Carske Rusije. Iako je i tu bilo iznimaka, jedan od poznatijih lidera Bijele garde Anton Denjikin držao je da se vojska ne treba uplitati u poslove države, već da to ovisi o ruskom narodu koji bi na izborima trebao odlučiti o vladi koju želi. Bijelogardejci su zapravo željeli kontiutet Rusije, pa su smatrali da ona treba nastaviti poštovati sve međunarodne sporazume koji su sklopljeni prije, ali i za vrijeme Prvog svetskog rata.
Petelinje (Pivka, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 281 stanovnika.
Bijela garda (Rusija)
Vojna organizacija
thumb|left|260px| Bjelogardejski plakat Struktura njihovih brojnih Dobrovoljačkih armija bila je slična ruskoj carskoj vojsci, što je logično jer je većina bijelogardejskih komandanata dolazila iz redova oficira stare carske vojske, a mnogi su bili i plemići. Tokom rata komanda struktura se izmjenila u korist novih dobrovoljaca, od kojih je većina bila sa sela. Većina njihovih jedinica bile su pješadijski pukovi a udarna snaga konjički.
Oružani otpor
Rat između bijelogardejaca i bolješevičke Crvene armije trajao je od 1918. do 1921. u centralnom dijelu zemlje, dok su se borbe na dalekom istoku zbog izuzetno velikog japanskog intervenciskog korpusa otegle sve do 1923. godine. Na samom početku rata Antanta je u januaru 1918. na inicijativu Sjedinjenih Američkih Država, predložila svim ruskim zaraćenim stranama pregovore o primirju na otočiću Büyükada (Prinkipo) u Mramornom moru. Sovjeti su to prihvatili, ali su su ih Bijelogardejci odbili. U martu je američki diplomat William Bullitt otišao u Moskvu i vratio se s mirovnim prijedlozima boljševika, koje je Antanta odbacila. Nakon tog je Antanta prestala s pokušajima da izmiri zaraćene strane i dala veću pomoć Kolčaku i Denikinu.
Albsfelde
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Albsfelde se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 48 metara. Površina opštine iznosi 4,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 57 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 14 stanovnika/km².
Bijela garda (Rusija)
Oružani otpor
Jedan manji britanski ekspedicioni odred, iskrcao se u martu 1918. u Murmansku, a 5. aprila znatno veći japanski u Vladivostoku. Kapitulacija Njemačke otvorila je mogućnost snagama Antante da upute svoje jedinice u Crno more, pa su sredinom decembra 1918. neke mješovite snage pod francuskim zapovjedništvom iskrcale u Odesi i Sevastopolju, a u narednim mjesecima i u Hersonu i Nikolajevu. Taj korpus se uskoro našao u totalnom košmaru u kojem se nije znalo tko se protiv koga bori, jer su se i ruski bijelogardejci tukli protiv ukrajinskih bijelogardejaca, pored tog što su se načelno borili protiv boljševika a tu su još bili i potpuno nepredvidivi anarhisti, pa se taj korpus totalno zbunjen povukao tokom marta i aprila 1919., nakon što je jedva ispalio pokoji metak. right|thumb|350px| {{legend|#e5927a|Pod kontrolom boljševika, februar 1918}} {{legend|#de6e55|Pod kontrolom boljševika, ljeto 1918}} {{legend|#fff9e2|Najveći prodor bijelogardejskih snaga}} Britanske jedinice iz Arhangelska i Murmanska aktivno su sudjelovale u borbama na sjevernom frontu i pomagale bijelogardejcima Nikolaja Judeniča, ali su se nakon njegova poraza, posljednje njihove jedinice povukle iz Arhangelska i Murmanska u ranu jesen 1919.
Tako su jedine ozbiljne intervencijske snage ostali Japanci, koji su se dobro učvrstili na dalekom istoku.
Bijelogardejske jedinice borile su se na tri glavna fronta;
Južni (ukrajinski) front
Početkom 1918. dvoje bivših carskih generala Mihail Vasiljevič Aleksejev i Lavr Kornilov počeli su organizirati prve jedinice Bijele garde. Njihov glavni oslonac bili su donski kozački pukovi atamana Kaledina. Nakon pomalo tajanstvenog samoubistva atamana Kaledina, Kozaci su izabrali svog novog atamana, generala Petra Krasnova. Za vrijeme bitke za Krasnodar poginuo je general Kornilov, pa je komandu nad Dobrovoljačkom vojskom, preuzeo je Anton Ivanovič Denikin.
Tokom prvih nekoliko teških mjeseci formiranja Dobrovoljačke vojske, nije prelazila 4 000 ljudi pa se Denikin pred brojno nadmoćnijim snagama Crvene armije povukao u Kubansku stepu. U tom se kraju, iako brojčano slab, zahvaljujući svom vojnom iskustvu i odlučnim akcijama, odično snašao i istisnuo boljševike, pa se nakon tog vratio na Don sa vojskom koja je u međuvremenu narasla na 10 000 ljudi. Nakon tog pridružili su mu se brojni donski kozački pukovi pa je Dobrovoljačka vojska postala značajna vojna sila koja je očistila cijeli donski kraj od boljševika. Nakon tog je usmjerio svoje snage duž Volge prema Moskvi.
Krajem ljeta 1919. Denikin je poduzeo posljednju ofenzivu u evropskom dijelu Rusije. Do kraja augusta većina Ukrajine bila je u rukama Bijele garde. Komunisti su protjerani, ali je problem bio što su ukrajinski nacionalisti bili podijeljeni u stavu prema Denikinu, posljednji predsjednik Ukrajinske Narodne Republike Simon Petljura praktički ga nije podnosio, ali se Galičanima više sviđao od Poljaka, koje su oni smatrali za svoje glavne neprijatelje. U septembru su bijelogardejske snage izvele udar na sjever Ukrajine, a one iz donje Volge prema Moskvi, pa su u svom napredovanju 13. oktobra zauzele Donbas, Volgograd i Orel. Istovremeno je general Nikolaj Judenič napredovao je iz Estonije sve do predgrađa Petrograda. Ali su oba grada spašena protunapadima Crvene armije, pa se Judenič povukao u Estoniju a Deniken, koji je suviše rastegao svoje snage, izgubio je Orel, pa se onda dao u paničan i dezorganizirani bijeg prema Sibiru. Posljednji ostatci njegove vojske evakuirani su u martu 1920. u Novosibirsk.
Posljednje veće bijelogardejske jedinice na južnom frontu, evakuirane su iz Novorosijska na Krimu, nakon spojanja sa vojskom Pjotra Vrangela.
Sibirski (istočni) front
Krajem ljeta 1918. Sovjeti su žurno reorganizirali svoju Crvenu armiju, pa je ona ubrzo povratila istočni dio evropskog dijela Rusije. Pa je Omsk na jugozapadu Sibira, postao centar antikomunističkih bijelogardejaca, u njemu se uvježbavala njihova nova vojska pod komandom admirala Aleksandra Kolčak, uz pomoć britanskih i američkih vojnih misija. Istovremeno su se britanske snage iz Murmanska sukobile sa boljševicima, pa su im je augustu upućeno pojačanje koje se iskrcalo u Arhangelsku, istovremeno su i Japanci znatno ojačali svoje snage na dalekom istoku.
U Omsku su se odnosi između Esera (socijalistički revolucionari) i Kolčaka stalno pogoršavali. Kolčak i njegovi oficiri jednostavno nisu podnosili njihove ljevičarske stavove, oni jednostavno nisu imali sluha za fine razlike između esera i komunista, za nih su svi crveni bili neprijatelji.
Sukobi između njih kulminirali su 18. novembra 1918. uvođenjem Kolčakove vojne diktature u tom dijelu Sibira. Njegov državni udar poklopio se sa kapitulacijom Njemačke u Prvom svjetskom ratu.
U prvoj polovici 1919. glavne borbe vođene su na istoku, gdje je Kolčakova vojska napredovala preko Urala i do aprila postigla svoj ​​najveći prodor na zapad. Crvena armija je 28. aprila započela svoju kontraofanzivu, pa je u junu zauzela Ufu, nakon tog se Kolčakova vojska počela povlačiti kroz Sibir, uz stalne borbe sa lokalnim partizanima. Tako da mu je krajem ljeta daljnje povlačenje postalo nemoguće, pa se utaborio u Irkutsku, u kom je u novembru organizirao svoju vlast, koju su lokalni boljševici već u decembru srušili. On se predao u januaru, a 7. februara 1920. je strijeljan.
Nakon poraza Kolčakova sloma, oko 350 000 bijelogardejaca zajedno sa svojim porodicama, pokušalo se probiti do Čite preko zaleđenog Bajkalskog jezera. Prilikom tog marša velik broj sudionika je umro od gladi i smrzavanja, tako da je do cilja stiglo samo 20 000 ljudi.
Bijeli teror
Procjenjuje se da su tokom građanskog rata u Rusiji, Bijelogardejci po kratkom postupku (bez suđenja) osudili i pobili oko 111 000 ljudi. Međutim ako se tom broju doda i broj onih koji su stradali od strane njihovih brojnih paravojnih formacija, koje nisu bile pod njihovom izravnom komandom, onda se broj njihovih žrtava penje na oko 300 000 ljudi, od kojih su većina bili nenaoružani civili optuženi sa simpatiziraju crvene.
Amoniti
Amoniti su izumrli četveroškržni glavonošci, koji su najčešće bili planispiralno savijeni.
Santa Catarina Cuanana, Santiago Yosondúa
Santa Catarina Cuanana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yosondúa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 685 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1513 m.
Amoniti
Građa
thumb|left|240px|Različiti oblici kućica amonita. Kućica im je podijeljena na nastanjenu komoricu, koja je znatno dulja nego kod nautilida, i phragmocon (zračne komorice). U zračnim komoricama nalaze se plinovi. Njihovom regulacijom borave na određenoj dubini, dok se kreću izbacivanjem mlaza vode kroz lijevak. Zračne komorice su pregrađene septima i kroz njih prolazi sifo koji je naječešće uz vanjski rub zavoja. Za razliku od nautilida koji imaju udubljene septe u odnosu na ušće, amoniti imaju izbočena. Kućice amonita su troslojne, aragonitne. Također imaju i poklopce (aptychus) koji su rožnati ili kalcitni. Vapnenci građeni od tih poklopaca zovu se aptiški vapnenci. Razlikujemo i evolutne i involutne kućice. Involutne kućice ponekad imaju pupak (umbilicus). Septi su iznutra prirasli za stijenku kućice šavovima, vidljivih na vanjskoj strani kućice, koje zovemo lobna linija ili sutura. Njihovim boranjem možemo pratiti evoluciju amonita. Od gonijatine (najslabije borane), preko ceratitne pa do amonitne.
La Catalana, Jojutla
La Catalana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jojutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 932 m.
West Point (Falklandi)
West Point (engleski: West Point Island, španjolski: Isla Remolinos) je jedan od otoka istoimenog malog arhipelaga koji leži zapadno od obale Zapadnog Falklanda.
West Point se nekad zvao Albatross Island.
Geografske karakteristike
West Point je jedan od niza otoka koji zajedno formiraju Arhipelag West Point. On se pored istoimenog otoka sastoji od slijedećih otoka; Gibraltar Rock (0.20 km²), Low sa svoje dvije hridi (0,76 km²), Dunbar (2.25 km²) sa hridi Button (0.01 km²), Carcass (18.9 km²), Beecham (0.01 km²), Carcass Reef (0.01 km²) sa obližnim Needles Rocks (5 hridi) (oko 0.05 km²), Northern Twin (0.08 km²) i Southern Twin 0.15 km²).
Zapadna obala otoka ima visoke klifove (do 350 m) koji se strmoglavo spuštaju do mora. Na južnoj trećini otoka nalaze se impresivne stijene ispod Gore Cliff i nešto dalje prema jugu Gore Misery (337 m) ispod koje je duboki uski kanal Woolly Gut koji razdvaja otok od Zapadnog Falklanda. Jedino naselje na otoku leži na sjeverozapadnom kraju velikog zaljeva na istočnoj obali, koji je dobro zaklonjen od stalnih zapadnih vjetrova. Otočka vegetacija se uglavnom sastoji od kratke oštre arktičke trave i pojedinih travnjaka na kojima je zasađena evropska trava pred više od stotinu godina. Otok se koristi kao pašnjak za uzgoj ovaca od kraja 19. vijeka.
Historija
Kao i mnogi drugi otoci širom Falklandskih otoka, uvale West Pointa bile su mjesto na kojem su tadašnji ribari ubijali na hiljade tuljana i pingvina zbog masti i ulja, na prijelazu iz 19. u 20. vijek. To je doslovno dovelo do istrijebljenja tih životinja, pa je ta djelatnost zamrla.
Uz jedino naselje od par stanovnika ima i nešto drveća, koje je uspješno presađeno. Ono je nastalo oko ovčarske farme osnovane krajem 1879., to je svega par kuća uz mali mol.
Strme otočke litice stanište su brojnih kolonija albatrosa koji se tu gnijezde, a otočke uvale pingvina, oni privlače sve više turistista, tako da danas u naselju radi pansion za smještaj turista.
Za West Point vozi trajekt iz lučice New Haven na Istočnom Falklandu jedamput na mjesec, koji na svojoj kružnoj plovidbi oko Zapadnog Falklanda iskrca putnike i po otocima; New, Carcass, Saunders, Keppel, Golding, Pebble i Weddell.
Aramo, Pistoia
Aramo je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
Noblesville, Indiana
Noblsvil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 51.969, što je 23.379 (81,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Huiroche, Lagos de Moreno
El Huiroche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1999 m.
Inés Carranza Oropeza, San Luis Acatlán
Inés Carranza Oropeza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Luis Acatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1058 m.
Opština Guadalupe, Nuevo León
Guadalupe je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 m.
Creta Violicci, Ragusa
Creta Violicci je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Tren (TV serija)
Tren je jugoslovenska televizijska miniserija u produkciji RTV Beograd emitovana 1980.. Predstavlja proširenu verziju istoimenog filma i sastoji se od tri epizode od po 50 minuta.
Uloge
Kompletna TV ekipa ▼
Saluzzo, Asti
Saluzzo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
La Silleta, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
La Silleta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2130 m.
Konjsko (Đevđelija)
Konjsko je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Konjsko je naselje u okviru opštine Đevđelija.
Prirodni uslovi
Selo Konjsko se nalazi u istorijskoj oblasti Meglen. Selo je u izvorišnom delu Konjičke reke, na istočnim padinama planine Kožuf, na približno 560 metara nadmorske visine.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Konjsko je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 4 stanovnika.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Beauvilliers (Jon)
Bovilije je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Avalon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 88 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 190 metara (maksimalnoj 417 m, a minimalnoj 310 m).
Opština Negrilești, Galați
Negrilești je opština u Rumuniji u okrugu Galac.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Belford, New Jersey
Belford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.768, što je 428 (31,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vransko jezero
Vransko jezero s površinom od 30,16 km² najveće je prirodno jezero u Republici Hrvatskoj. Dugo je 13,6 km a široko od 1,4 do 3,5 km. Površina mu je iznad a dno ispod morske razine. Največa dubina iznosi 3,9 m. Jezero je kanalom Prosika, prokopanim 1770 g., a proširenim 1953. g. dužine 850 m i širine dna 8,0 m povezano s morem.
Park orirode
Kao jedno od rijetkih gotovo netaknutih prirodnih staništa ptica vodarica, sa izvorima pitke vode te područje posebne specifičnosti i bioraznolikosti, 21.07.1999. g. Vransko jezero sa okolnim područjem proglašeno je Parkom prirode. Granice Parka smještene su između Pirovca i Pakoštana. Park je velik 57 km2, a najveći dio 30,2 km2 odnosi se na Vransko jezero položeno u pravcu sjeverozapad - jugoistok i pružajući se paralelno s morskom obalom od koje je mjestimično udaljen na manje od kilometra.
Ramsarsko područje
Jeezero je smješteno u plitkom kraškom koritu i odvojen od mora uskim krškim grebenom. Značajne sezonske varijacije vodostaja i saliniteta, zbog prodora morske vode kroz propusni krš, stvorile su uslove za razvoj vrlo specifičnih staništa. Najplići sjeverozapadni dio lokaliteta ima tršćake, poplavne ravnice i sezonski poplavljene oranice; brežuljci uz istočnu obalu prekriveni su tipičnim mediteranskim šikarom, dok je donja zapadna obala više kamenita. Neka od tih područja uključena su u popis zaštićenih staništa EU Natura 2000. Lokalitet je gniježđenje, zimovanje i odmorište za mnoge ugrožene vodene ptice kao što su obična pohara, pjegavi grč i baillonov grč. Mjesto također pruža stanište kritično ugroženoj evropskoj jegulji. Jegulja, koja je uz riječnu babicu jedina autohtona riblja vrsta jezera, strogo je zaštićena na području Parka prirode Vransko jezero. Ova je životinja pravi prirodni fenomen. Mrijesti se u dalekom Sargaškom ili Sjevernoatlanskom sargaškom moru. Mlade i male jegulje s tih mjesta putuju potom toplom Golfskom strujom prema Jadranskom moru i stižu i do Vranskog jezera. Spolno zrele vraćaju se opet u sjeverne vode gdje i ugibaju nakon mriještenja.
Tokom kišne sezone močvarna područja reguliraju poplave, dok tršćaci pročišćavaju vode od gnojiva koje se melioracijskim kanalima unose u jezero, ugrožavajući njegovu eutrofikaciju.
Značajne prijetnje lokalitetu, poput spaljivanja trske, ilegalnog ribolova i lova, značajno su ublažene od uspostave zaštićenog područja i nastavljaju se rješavati kroz lokalnu edukaciju i provedbu plana upravljanja.
Puževi
Puževi (lat. Gastropoda) su jedan od osam razreda u koljenu mekušaca.
Površina tijela puževa pokrivena je slojem stanica koje izgrađuju pokožicu (epiderma). Ispod nje se nalaze brojne žlijezde koje izlučuju sluz po kojoj se puž kreće pomoću stopala. Pužev živčani sustav dobro je razvijen i sastoji se od više ganglija. Oni podražuju glavu, stopalo, probavilo i plašt. Na glavi ima velika ticala (oči u obliku mjehurića) i mala ticala (opip, osjetilo za ravnotežu i njuh).
Probavni sustav počinje ustima u kojima se nalaze trenice za usitnjavanje hrane, zatim se na usta nastavlja ždrijelo, pa jednjak koji prelazi u želudac. Hrana se u ustima miješa sa sluzi žlijezde slinovnice. Hranjive tvari krv raznosi po tijelu, a neprobavljene čestice izlučuje kroz crijevni otvor
Puževi imaju otvoreni krvotok što je ujedno i evolucijski napredak. Krv im nakon izlaska iz žila ulazi u šuplje prostore među organima. Odatle krv stanicama predaje hranjive tvari i kisik, a uzima štetne tvari nastale staničnim disanjem i odnosi ih do organa koji ih izlučuju.
Srce se sastoji od jedne klijetke i jedne pretklijetke. Za izlučivanje koristi nefridije koje često zovemo bubrezima.
Puževi su pretežno dvospolci i oplodnja je unutarnja.
Poznatiji puževi na kopnu su vinogradnjak, prugasti živičnjak. U moru su česti puž volak, priljepak, ogrc i drugi.
Plače
Plače je malo naselje na Vipavskoj dolini u općini Ajdovščina, Primorska Slovenija. Naselje je 2002. godine brojalo 207 stanovnika.
Whitworthova puška
Njena je specifičnost u odnosu na ostale puške tog vremena bio u osmerokutnom obliku cijevi, za koje je Whitworth vjerovao da predstavljaju bolje rješenje u odnosu na cijevi tadašnjih žljebuša. Samu je pušku namijenio britanskoj vojsci, i to kao zamjenu za pušku Pattern 1853 Enfield koja je pokazala određene slabosti u nedavnom Krimskom ratu. Godine 1857. se prilikom testova pokazala superiornijom u odnosu na Enfield, prije svega po izuzetnom dometu - mogla je pogoditi metu na 1800, u odnosu na Enfieldovih 1300. Britanska vlada je, međutim, odbila nardužbu jer su cijevi Whitworthovih pušaka bile teže za održavanje, a samo oružje skuplje od Enfielda.
Whitworthu je, pak, godine 1860. veliku reklamu dala kraljica Victoria pogodivši centar mete sa udaljenosti od 300 m na skupu Nacionalnog streljačkog udruženja u Wimbledonu. Već sljedeće godine je izbijanje građanskog rata u SAD donijelo novog kupca u obliku južnjačke Konfederacije. Južnjaci su puške obično dijelili posebno izvježbanim i odabranim strijelcima koji su pratili redovne pješadijske jedinice; njihova je svrha bila, poput snajpera, gađati neprijateljsko ljudstvo, najčešće posade artiljerijskih oruđa, sa velike udaljenosti. Manji broj je bio opremljen sa za tadašnje standarde prilično modernim teleskopskim nišanima. 9. maja 1864. je, prilikom bitke kod Spotsylvanije, jedan od tih strijelaca, prema često citiranim navodima, pogodio i smrtno ranio sjevernjačkog generala Johna Sedwigka netom nakon što je on svojim ljudima rekao "Ne mogu pogoditi slona sa ove udaljenosti".
Borgo Galluzzo, Ancona
Borgo Galluzzo je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Rancho Durango, Ensenada
Rancho Durango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Mitla, San Pedro
Mitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1100 m.
La Sección, Álamo Temapache
La Sección je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Obiteljsko stablo
thumb|Obiteljsko stablo iz Arboretvm genealogicvm [[1635. ]] Obiteljsko ili porodično stablo (genealoško stablo) prikazuje povijest obiteljske loze a sastavljeno je od imena i prezimena potomstva osobe ili drugog živog bića.
Prikaz obiteljskog stabla jedne osobe ili obitelji je dio rodoslovlja.
Adâncata, Adâncata, Ialomița
Adâncata je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Adâncata.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3083 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Stacy Keach
Stacy Keach (2. jun 1941 - ) je američki kazališni, filmski i televizijski glumac.
Klinovac
Klinovac je naselje u Srbiji u opštini Bujanovac u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 539 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 604 stanovnika).
Pesce, Venezia
Pesce je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Klinovac
Demografija
U naselju Klinovac živi 425 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,7 godina (39,2 kod muškaraca i 42,5 kod žena). U naselju ima 163 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,31.
McColl, South Carolina
Makol je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.174, što je 324 (-13,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Klinovac
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
{| width="50%" style="background:transparent; "
K L I N O V A C
Položaj sela
Po rukopisima “Tragovi prošlosti” autora Tomislava Petrušević selo Klinovac se nalazi   blizu  Klenika  I prostoru koje  u poslednje vreme  dobija geografski naziv  Prohorovo, po Manastiru  Sv. Prohor Pčinjski. Smešteno je sa desne I leve  Kleničke reke. Čine ga nekoliko mahala udaljenih jedna od druge u zavisnosti od lokacije. Okružuju ga naselja: Krševica, Trejak, Drežnjica, Buštranje. Gledajući panoranu sela  daje nam izgled na neku  malu župu.
I s t o r I j a t
_ S T A N O V N I Š T V O
Kao I ostala naseljena sela Kleničkog područja I Klinovac je doživeo iseljavanje  mladih ljudi. Nezaposlenost, siromaštvo I beznađe  ljudi da ostanu  učinilo je svoje.Bela kuga umnogome je doprinela da u selu ostanu  mnoga  staračka domaćinstva. Klinovac su nekada činile preko 15o kuća /domaćinstva/ a sada ih je ostao sasvim  malo. Poznate familije, domaćinstva I porodice /po  nadimcima I prezimenu/: Stambolici, Bojažici,  Popovići, Gidžini, Mutavdžici,Dunđerci, Mitkovići, Kovaćevići, Tasići,  Micići, Pešići, Ćurčic i, Mihajlovići, Protići,  Stojanovići,  Kačarevići, Dundjerci,Ristići,Jovanovići,Terzici, Stošići, veljkovići, Stojmenovići, Stefanovići, Stankovići, Sto janovci, Đorđevići,Vasiljević -  Terzici, Đakovci, Milanovići I dr. Neki od  poznatih Klinovčana: Popović Velička   Vladimir, monah I  jedan od igumana   manastira  Prohora  Pčinjskog. Zalagao se za očuvanje iodržavanje manastira I imovine. Potiče I  svešteničke  porodice  a u njegovoj kući bila je škola isprva  monaškog tipa.
La Corva, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Rancho San Carlos, Villa de Reyes
Rancho San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1813 m.
Tri tačke (TV drama)
Tri tačke je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji TV Sarajevo i emitirana 1971. godine. Režirao ju je Petar Teslić, a scenario je napisao Alija Hafizović
Kolešino
Kolešino je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje jugoistočnom delu države. Kolešino je u sastavu opštine Novo Selo.
Prirodni uslovi
Naselje Kolešino se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na južnom obodu Strumičkog polja, na mestu gde se ono izdiže u prva brda, koja ka jugu prelaze u planinu Belasicu. Nadmorska visina naselja je približno 280 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Kolešino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 845 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%), a ostalo su mahom Srbi.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Tía Martha, Villaflores
Tía Martha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1114 m.
Kamerna muzika
thumb|[[Pruska|Pruski kralj Fridrih II Veliki drži koncert u svom dvorcu Sansusi. Zvanicama svira koncert za flautu. Na čembalu ga prati Bahov sin, Karl Filip Emanuel Bah, radio je kao muzičar na kraljevom dvoru.]] thumb|[[Barokni muzičari sviraju trio sonatu, 18. vek, nepoznati slikar.]] thumb|[[Joseph Haydn|Jozef Hajdn svira gudački kvartet.]]
thumb|[[Javni nastup gudačkog kvarteta.]] thumb|[[Koncert (muzička priredba)|Koncert muzičara iz Luvra.]] thumb|Proba kamernog orkestra.
Kamerna muzika. je oblast klasične muzike. To je umetnička muzika koju izvodi grupa muzičara (bilo vokalno ili instrumentalno) koja bi mogla da stane u manji prostor, u "sobu" ( = soba). Drugim rečima, to je sobna muzika, tj. muzika sa manjim brojem instrumenata (od 2-20 izvođača), koja je namenjena za manji prostor i uži krug slušalaca sa intimnom atmosferom doma.
Kamerna muzika je ujedno i muzički predmet koji se izučava u muzičkim školama i muzičkim fakultetima (akademijama).
Vrste kamerne muzike
Kamerna muzika može biti:
Osnovne karakteristike kamerne muzike
Zbog svoje intimne prirode, kamerna muzika je opisana kao "muzika prijatelja." Za više od 200 godina, kamernu muziku su prvenstveno izvodili muzičari amateri u svojim domovima, što je slučaj i danas, jer mnogi muzičari (amateri i profesionalci) i dalje sviraju kamernu muziku za sopstveno zadovoljstvo. Ipak, kamerna muzike je premeštena iz kuće u koncertne dvorane.
Čuveni Johan Volfgang fon Gete kamernu muziku (konkretno, gudački kvartet) opisao je kao "Razgovor četvoro razumnih ljudi." Ovaj konverzacioni obrazac je bio nit tkan kroz istoriju kompozicije kamerne muzike s kraja 18. veka do danas. Analogija sa konverzacijom ponavlja se u opisima i analizama kompozicija kamerne muzike.
Kamerno muziciranje zahteva posebne veštine i znanja, koja se razlikuju od veština potrebnih za solo izvođenje ili za sviranje simfonijskih dela.
Osnovne karakteristike kamerne muzike su:
Istorija
Od svojih najranijih početaka u srednjevekovnom periodu do danas, kamerna muzika je bila odraz promena u tehnologiji i društvu koja ju je proizvela.
Rani počeci
Tokom srednjeg veka i rane renesanse, instrumenti su prvenstveno korišteni kao pratnja za pevače. Gudači su sviralii zajedno sa melodijskom linijom pevača. Neki analitičari smatraju da je izvor klasičnog instrumentalnog ansambla sonata da camera (kamerna sonata) i sonata da chiesa (crkvena sonata).
To su bile kompozicije za jedan do pet ili više instrumenata. Kamerna sonata je bila svita sastavljena od sporog i brzog stava, prošarana sa plesnim numerama. Crkvena sonata je bila isto to, ali bez igre.
Od kuće do sale
Dramatične promene u društvu i u muzičkoj tehnologiji u 19. veku imale su dalekosežne posledice na kamernu muziku, njeno izvođaštvo i komponovanje.
Ansambli
Standardni repertoar za kamerne ansambale je veoma bogat, a celokupnost kamerne muzike u štampanom - notnom obliku je skoro neograničen. Prikažimo samo delimičnu listu postojećih vrsta muzičkih ansambala koje nalazimo u kamernoj muzici.
Duo, trio, kvartet, kvintet, oktet, sekstet, septet, oktet itd.
4. 10.
Dani - Godine
4. listopada (4. 10.) je 277. dan godine po gregorijanskom kalendaru (278. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 88 dana.
Događaji
.
Smrti
.
Blagdani
.
Praznici i dani sjećanja
.
Šutci
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Fajac-la-Relenque
Fažak la Relank je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Tvrđava Jajce
mini|desno|250px|Jajačka tvrđava Jajačka tvrđava je tvrđava u bosanskohercegovačkom gradu Jajcu. Tvrđava se nalazi u komleksu Staroga grada.
U pisanim izvorima Jajce se prvi put spominje 1396. Godine. Njegov osnivač je Hrvoje Vukčić Hrvatinić koji se titulira “conte di Jajcze”. To je ujedno vrijeme naglog porasta važnosti i naglog procvata Jajca. Izgleda da je grad udajom Hrvojeve udovice Jelene za kralja Ostoju prešao u kraljevske ruke.
Pred kraj bosanske države, u istorijskim izvorima se prvi puta pominje kraljevski dvor u Jajcu 1457. godine za vladavine kralja Stjepana Tomaša. Četiri godine kasnije tu je, u prisustvu papskog legata, krunisan posljednji bosanski kralj Stjepan Tomašević, koji je dvije godine stolovao u ovom gradu, a tu je i pogubljen, vjerovatno, na Carevu polju, u prisustvu sultana Mehmeda el Fatiha 1463. godine
Mađari zauzimaju Jajce 1464. godine i osnivaju Jajačku banovinu, a dali su gradu izgled zapadnih utvrda. Grad postaje istureno strateško uporište do kraja 1527. godine. Te godine, poslije Mohačke bitke, definitivno pada pod otomanski imperij i gubi značaj kao istureni položaj. Za vrijeme otomanskog imperija (1528.-1878.), grad dobiva konačan oblik. U tvrđavi se tornjevi pretvaraju u bastione i unutar starih srednjovjekovnih zidova podignuti su nasipi te se gradi barutana. Požar iz 1658. godine je teško poharao i tvrđavu i grad.
Na jugozapadu je ulaz s kraljevskim grbom. Po osnovnoj koncepciji, oblikovanje portala sa kraljevskim grbom je u duhu kasne gotike, kao i po heraldičkoj analizi, veoma je slično portalu sa Bobovca. U izradi reljefa nad portalom očituje se rustična gotika. Majstor se nije mnogo razumio u heraldiku. Grb je okrenut na suprotnu stranu.
Tvrđava pokriva površinu od 11.200 m2, a dužina zidova iznosi 1.300 metara. Zidovi su visoki i dvorac je sagrađen na brežuljku koji je u obliku jajeta. Rijeke Pliva i Vrbas su ujedno i zaštita dvorca. Cijelo područje je geografski i povijesno zanimljivo.
Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.
Alkersum
Alkersum je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 411 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Alkersum se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 6 metara. Površina opštine iznosi 9,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 411 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 45 stanovnika/km².
Arcigliano, Pistoia
Arcigliano je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Končulj
Končulj (Konçuli) je naselje u Srbiji u opštini Bujanovac u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1306 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1278 stanovnika).
Za vrieme Preševskog konflikta je u selu neko vreme bio smešten štab Oslobodilačke vojske Preševa, Medveđe i Bujanovca.
Demografija
U naselju Končulj živi 812 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 27,7 godina (27,3 kod muškaraca i 28,0 kod žena). U naselju ima 204 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 6,40.
Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2002. godine).
Benzimidazolin
Benzimidazolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 120,152 Da.
Colonia Loma Bonita, Jojutla
Colonia Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jojutla.
Reedy, West Virginia
Ridi je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 182, što je 16 (-8,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Poiana, Galați
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 257 m.
Miloš Matijević
Biografija
Rođen je 1. septembra 1902. godine u selu Kestenovcu, kod Vojnića. Potiče iz siromašne seljačke porodice. Rano je ostao bez oca, pa je od rane mladosti osetio nemaštinu i težak život. Tražeći posla s majkom i braćom, radio je kao nadničar i fizički radnik na imanjima bogatih seljaka u Karlovcu, Okučanima i Mirkovcu. Kao pitomac Srpskog privrednog društva Privrednik odlazi u Beograd, 10. decembra 1921. godine, gde je radio najpre kao stolar i kao mornar na šlepovima, a 1923. godine se zapošljava u „Beogradskoj tekstilnoj industriji“, najpre kao farbar, a zatim kao tkač.
Bio je visok i mršav, pa su ga drugovi zvali Mrša. Taj nadimak postao je sastavni deo njegovog imena, i njime će se služio i za vreme revolucionarnog rada do smrti.
Član Saveza radnika odevne industrije, sekcije Trikotaže, u sastavu Nezavisnih sindikata, postao je januara 1925; ubrzo je primljen i u članstvo Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ), a krajem iste godine postao je sekretar skojevske ćelije Trikotaže. Član Komunističke partije Jugoslavije postao je septembra 1926. godine. Iste godine bio je i pročelnik partijske ćelije u Stolari „Beogradske tekstilne industrije“. Već tada je bio jedan od najaktivnijih radnika-komunista među tekstilcima na Karaburmi, organizator tarifnih akcija i štrajkova, od kojih se posebno ističe veliki šestonedeljni štrajk radnika „Beogradske tekstilne industrije“, oktobra 1926. godine. Zbog revolucionarnog rada, uhapšen je oktobra 1927. godine, i mesec dana je mučen u beogradskom zatvoru „Glavnjača“.
Od početka 1928. godine član je Mesnog komiteta SKOJ-a za Beograd, a od avgusta i član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Srbiju. Jedan je od dvojice jugoslovenskih skojevaca - delegata na Petom kongresu Komunističke omladinske internacionale u Moskvi, 1928. godine. Posle kongresa, kao član inostrane delegacije, obišao je više industrijskih preduzeća u Moskvi i unutrašnjosti Sovjetskog Saveza, upoznavši se sa životom i radom ljudi u Sovjetskom Savezu.
Posle zavođenja šestojanuarske diktature, 1929. godine, uhapšen je 14. januara, a 25. maja 1929. osuđen je na 6 godina robije, koju je izdržao u Sremskoj Mitrovici. Na robiji je izučavao teoriju marksizma i usavršavao se za rad u ilegalnoj tehnici. Učestvovao je u štrajku glađu političkih zatvorenika u Sremskoj Mitrovici, oktobra 1933. godine, kao i drugim akcijama zatvorenih komunista.
Posle izlaska s robije, 11. marta 1935. godine, proteran je u Karlovac, gde je ostao godinu dana, a zatim je došao u Beograd i nastavio partijski rad među tekstilnim radnicima na Karaburmi. U svom stanu, u Lovranskoj ulici, na Zvezdari, izvesno vreme radio je u tehnici Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju. Posle policijske provale i hapšenja članova PK KPJ za Srbiju, novembra 1935, a aprila 1936. i članova Mesnog komiteta KPJ za Beograd, Miloš Matijević je bio jedan od nosilaca političke aktivnosti u Beogradu, sve do marta 1937, kada je formiran Sekretarijat Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju, čiji je bio član. Posle hapšenja zbog štrajka tekstilnih radnika na Karaburmi, decembra 1937. godine, prešao je u ilegalnost.
Decembra 1938. godine izabran je za organizacionog sekretara Mesnog komiteta KPJ za Beograd, a 1940. je posato i njegov politički sekretar. Kao sekretar Mesnog komiteta, bio je organizator i rukovodilac mnogih akcija radničke klase u Beogradu pred rat: velikih demonstracija 14. decembra 1939, štrajka aero-nautičkih radnika aprila 1940, martovskih demonstracija 1941. godine, i dr.
Na Petoj pokrajinskoj konferenciji KPJ za Srbiju, 1940, ponovo je izabran u Pokrajinski komitet i za delegata za Petu zemaljsku konferenciju KPJ, na kojoj je izabran za kandidata za člana Centralnog komiteta. Učestvovao je i na partijskom savetovanju CK KPJ, juna 1939, pod Šmarnom gorom u Sloveniji, i na partijskom kursu u Makarskoj, u leto 1940. godine.
U toku oktobra i novembra 1941. u Specijalnoj policiji i Gestapou izdržao je najstrašnija mučenja. Osuđen je na smrt, i prebačen u logor na Banjici. Streljan je u Jajincima, 17. decembra 1941. godine, sa Vukicom Mitrovićom i većom grupom komunista.
Za narodnog heroja proglašen je 16. jula 1951. godine.
San Bartolomeo, Asti
San Bartolomeo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
San Buenaventura Atempan, Tlaxcala
San Buenaventura Atempan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tlaxcala.
San Bartolomeo, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
San Buenaventura Atempan, Tlaxcala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2068 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2286 m.
Fago del Soldato, Cosenza
Fago del Soldato je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1464 m.
Manethon
Maneton je bio istoričar i vrhovni sveštenik u Heliopolisu u 3. veku pne, u doba Ptolemeja.
Za potrebe Ptolemeja II Filadelfa, sastavio je spisak faraona počev od mitskih vremena. Maneton je vladare grupisao prema dinastijama, a same dinastije u šire celine, na carstva. Napisao je Egiptiku (-{Aegyptiaca}-), delo koje danas nije sačuvano, već ga poznajemo na osnovu spisa pisaca, kao što su Josif Flavije, Julije Afrikanac, Evsevije Cezarejski...
Manetonova Egiptika
U svom delu Maneton istoriju Egipta deli na vladavinu 30 dinastija i to na osnovu srodstva ili geografske oblasti gde je bilo sedište dinastije. Kao poslednjeg vladara imenuje Nektaneba iz 4. veka pne.
Maneton je izvršio podelu na
i tri međuperioda.
Ova podela se koristi i danas.
Manetonova podela na periode je zasnovana na političkim kriterijumima, odnosno tokom međuperioda ne postoji jedinstvena država, a u periodima carstva, Egipat je bio ujedinjen.
Postoji potreba da se ova podela promeni ili da bude konvencionalna, jer se kulturni razvoj ne podudara sa političkim razvojem.
Kozbunar
Kozbunar je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Kozbunar je naselje u okviru opštine Radovište.
Prirodni uslovi
Kozbunar je smešten u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 15 kilometara severno.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Imperio, Santiago Yosondúa
Imperio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yosondúa.
El Pipe, San Luis Acatlán
El Pipe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Luis Acatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Opština Los Herreras, Nuevo León
Los Herreras je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Pišece
Pišece je naselje u Općini Brežice u istočnoj Sloveniji. Pišece se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Pišece je imalo 312 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
Siranov dug
Siranov dug je jugoslavenska muzička TV komedija u produkciji TV Sarajevo emitirana 1972. godine. Predstavlja adaptaciju drame Sirano de Beržerak Edmonda Rostanda. Režirao ju je Aleksandar Đorđević.
Sabino, Lagos de Moreno
Sabino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1856 m.
Wernerov sindrom
Vernerov sindrom je veoma redak, autozomalno-recesivno nasledan, poremećaj razvića čoveka. Najprepoznatiljivija karakteristika ovog poremećaja je prerano starenje. Vernerov sindrom, više od drugih oblika segmentalne progerije, podseća na „ubrzano starenje“. Zato što deli simptome sa progerijom, Vernerov sindrom se često naziva i progeroidni sindrom. U osnovi oboljenja leži mutacija na genu koji kodira DNK helikazu, a nalazi se na kraćem kraku 8. hromozoma. Sindrom je nazvan po nemačkom naučniku Otu Verneru, koji ga je 1904. godine opisao u okviru svoje doktorske teze.
Simptomi
Osobe sa Vernerovim sindromom obično imaju normalan tok razvića do puberteta. Nakon puberteta, stare ubrzano, tako da u četrdesetoj godini života izgledaju nekoliko decenija starije od realne starosti. Vreme početka ispoljavanja Vernerovog sindroma je varijabilno.
Popis patrijarha Antiohije
Patrijarh Antiohije je jedan od prvotnih patrijarha u doba ranog kršćanstva, koji je predsjedao biskupima Sirije, Palestine, Armenije, Gruzije i Mezopotamije.
Patrijarsi Antiohije
Ovo svrgnuće je dovelo do Meletijske šizme, koja je proizvela nekoliko suprotstavljenih grupa i pretendenata na patrijaršiju Antiohije:
Meletijska grupa
Najveća od svih grupa, okupljena oko svrgnutog biskupa Meletija. Približavala se usvajanju Nikejskog simbola vjere i sudjelovala u Carigradskom saboru, ali je nisu priznali ni Aleksandrija ni Rim:
Eustatijanska gruipa
Sljedbenici Eustatija, koji su se strogo držali Nikejskog simbola vjere, izabrali su sljedeće biskupe, koji su priznati od biskupa Aleksandrije i Rima:
Nakon njegove smrti eustatijanci nisu izabrali nove biskupe. Godine 399. su izgubili priznanje Aleksandrije i Rima, ali ostali u šizmi do 415.
Apollonaristička grupa
Sirijski ne-halkedonaci priznaju Severa kao posljednjeg legitimnog patrijarha sve do njegove smrti 538. Godine 544. je nehalkedonski vođa Jakov Baradej posvetio Sergija od Tele kao biskupa Antihije, stvorivši posljednju šizmu između Sirijske pravoslavne crkve i Bizantske pravoslavne crkve.
Kasniji patrijarsi
Za kasnije patrijarhe Antiohije, v.
Brooklyn Heights, Ohio
Bruklin Hajts je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.543, što je 15 (-1,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Costa, Piacenza
La Costa je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Piršenbreg
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Piršenbreg je imao 265 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina: