cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Middletown, Illinois
Midltaun je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 324, što je 110 (-25,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bhisho
Bhisho je glavni grad u južnoafričke provincije Istočni Kaap od 11 192 stanovnika, u metropolitanskom području grada živi 137 287 stanovnika.
Bhisho se sve do 2001. zvao Bisho (fonetski: Bišo), zbog tog ga i danas mnogi tako zovu. Bisho znači bizon na jeziku lokalnog naroda Xhosa.
Historija
Bisho je zapravo bio samo predgrađe puno starijeg grada King William's Towna, nakon zaoštravanja politike apartheida, svi crni stanovnici (a to su bili manje-više pripadnici lokalnog naroda Xhosa) morali su se iseliti iz tadašnje Južnoafričke Unije i preseliti u svoj bantustan.
Tako je Bisho 1981. postao glavni grad svog bantustana Ciskei, to je bio sve do 1994. Tad su nakon prvih demokratskih izbora u zemlji 1994. i rušenja apartheida - bantustani ukinuti i ukomponirani ponovno u Južnoafričku Republiku.
Bhisho je bio mjesto gdje se dogodio veliki incident i masakr u septembru 1992. kad je lokalna policija zapucala na ljude okupljene na stadionu, na skupu protiv politike apartheida i ubila 28 i ranila 200 sudionika. left|thumb|220px| Scena iz obližnjeg [[King William's Towna s kojim je Bhisho spojen]]
Geografske karakteristike
Bhisho leži 3 km istočno od puno starijeg grada King William's Town na obalama rijeke Buffalo. U gusto naseljenoj regiji, spojenih gradova i naselja, koja se proteže sve do 60-tak km udaljenog velikog grada Istočnog Londona. To urbano područje zove se Buffalo City (Buffalo City Metropolitan Municipality) i predstavlja administrativnu jedinicu za sebe.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti grada su nova palača provincijskog parlamenta, hotelski kompleks sa kockarnicom, zgrade Univerziteta Fort Hare, koji u gradu ima depadansu i stadion.
Transport
Bhisho je dobro povezan željeznicom i cestama sa nedalekim Istočnim Londonom na Indijskom oceanu, koji ima i aerodrom.
Petrăchei, Dănciulești
Petrăchei je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Dănciulești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Unutarnje more
minijatura|desno
Unutarnje more je more na zapadu Tihog oceana koje razdvaja otoke Honshū, Shikoku i Kyushu, tri glavna otoka Japana. Unutarnje more služi kao međunarodni vodeni put koji povezuje Tihi ocean sa Japanski morem. Otprilike 3.000 otoko smješteno je u Unutarnjem moru.
Naruto tjesnac povezuje istočni dio mora sa kanalom Kii koji vodi u Tihi ocean. Zapadni dio mora povezan je sa Japanskim morem kroz Kanmon tjesnac i sa Tihim oceanom kroz Bungo kanal.
Callenberg
Kalenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Cvikau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 5.444 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14524020.
Chiturachi, Balleza
Chiturachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2265 m.
Lackovce
Lackovce je naseljeno mjesto u okrugu Humenje, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 834 stanovnika.
Guverner Nizozemskih Antila
thumb|right|200px|Guvernerova zastava
Guverner Nizozemskih Antila je predstavnik Vlade Nizozemske na Nizozemskim Antilima i načelnik nacionalne vlade na Nizozemskim Antilima.
Njegove su ovlasti određene Statutom za Kraljevinu Nizozemsku iz 1954. Njime je guverner ovlašten, u skladu sa zakonom i instrukcijama Krune, djelovate u ime kraljevske vlade.
Prema Ustavu je guverner, kao predstavnik Kralja, šef vlade Nizozemskih Antila, te je, kao takav, imun. Guverner vrši izvršnu vlast i odgovoran je ministrima koji su odgovornim Staležima Nizozemskih Antila. Kao takav, guverner nema nezavisnu poziciju.
905
Godina 905. (CMV) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru.
Contrada Fiumicello, Salerno
Contrada Fiumicello je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 481 m.
San Jorge, Uruapan
San Jorge je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Montedomenico, Genoa
Montedomenico je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 227 m.
San Joaquín, Tampico Alto
San Joaquín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Ratko Mladić
Ratko Mladić (Božanovići kraj Kalinovika, 12. marta 1942.), jugoslovenski i bosanskohercegovački general. Od 1991. do 1995. imao važnu ulogu u ratovima u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini. U potonjem je bio komandant Vojske Republike Srpske u BiH.
MKSJ je optužio da je odgovoran za genocid u Srebrenici 1995. godine, kao i druge ratne zločine između 1992. i 1995., zbog čega je osuđen na doživotnu kaznu 22. 11. 2017.
Od 1995. godine do 2011. se nalazio u bijegu. Njegovo hapšenje i izručenje radi suđenja za ratne zločine se često navodilo kao nužan uvjet Srbiji za pomoć i suradnju od strane EU i SAD. Taj uvjet će biti ispunjen 25. maja 2011. kada je uhapšen.
Mladost i obrazovanje
Otac Ratka Mladića, Neđo (1909-1945), je poginuo kao borac 49. hercegovačke divizije NOV i PO Jugoslavije. Majka Stana (1919-2003, devojačko Lalović), je sama podizala kćer Milicu (1940, udatu Avram), sina Ratka i sina Milivoja (1944-2001). Neposredno po Ratkovom rođenju i majka i otac su mu oboleli od tifusa, a i sam je bio teško bolestan. Preživeo je zahvaljujući italijanskim vojnicima, koji su ga neko vreme lečili i snabdevali. Osnovu školu je završio u rodnom mestu. U to vreme izražava želju da postane učitelj, dok kasnije preovladava želja da postane hirurg.
Nakon osnovne škole, Mladić odlazi u Sarajevo, gde neko vreme radi kao kvalifikovani metalostrugar u preduzeću "Tito". Ubrzo se predomišlja i konačno se opredeljuje za kasnije životno zanimanje i kreće za Beograd gde završava Vojnoindustrijsku školu u Zemunu. U JNA stupa putem konkursa na Vojnu akademiju 20. 10. 1961. Završava je sa odličnim uspehom kao šesti u klasi, a 27. 9. 1965. je primljen u aktivnu vojnu službu JNA. Od septembra 1976. u 29. klasi Komandno-štabne akademije pohađa Centar visokih vojnih veština, garnizon Beograd, opštevojni smer. Akademiju završava 1978. kao prvi u klasi, sa prosekom 9,57.
Vigevano
Vigevano je italijanski grad u Pavijskoj provinciji u Lombardiji. U gradu je 2011. živjelo 57.970 stanovnika. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Ratko Mladić
Rana karijera
Čin potpukovnika dobija 25. 12. 1980. u Odeljenju za operativnu nastavu u Komandi garnizona Skoplje.
Na školovanje od godinu dana odlazi septembra 1986. kao polaznik druge klase KŠŠ OC VVŠ JNA KOV.
U Skoplje je premešten 31. januara 1989. u Komandu Treće vojne oblasti, gde postaje pomoćnik načelnika Odeljenja za nastavne poslove. Odatle je 14. januara 1991. premešten za pomoćnika komandanta za pozadinu u Komandi 52. korpusa, u prištinskom garnizonu.
Za načelnika Odeljenja za OPN (operativno-nastavne poslove) 9. korpusa u garnizonu Knin (Vojno-pomorska oblast) premešten je 3. juna 1991. a ubrzo zatim je unapređen za načelnika Štaba (ujedno i zamenika Komandanta štaba) 9. korpusa Vojnopomorske oblasti.
Naredbom Predsedništva SFRJ 1/68 od 11. 12. 1991. dobio je čin general-majora.
General Mladić
8. 11. 1996. godine, ukazom tadašnje predsednice Republike Srpske Biljane Plavšić, general Ratko Mladić je smenjen sa mesta komandanta Glavnog štaba VRS i nije imenovan za Načelnika Generalštaba, pod pritsikom tzv. međunarodne zajednice i Haškog tribunala. Zvanično, vojna karijera u VRS mu se završava polovinom 1997. godine, dok nezvanično oficir VRS ostaje sve do penzionisanja 7. marta 2002. kada ukazom Predsednika Republike Srpske "prestaje profesionalna vojna služba general-pukovnika Ratka Mladića." Međutim, general Mladić je imao status aktivnog vojnog lica i u SRJ, što se vidi prema podacima Personalnog lista (Vojni dosije) gde stoji da se nalazio na listi tzv. 30. kadrovskog centra u službi VJ na nepoznatoj dužnosti, sve dok ukazom predsednika SRJ Vojislava Koštunice 28. februara 2001. nije penzionisan. Penziju je uredno primao do novembra 2005. kada mu je, pod pritiskom zapadnih zemalja i sve učestalijih zahteva Haškog tribunala za izručenjem ona ukinuta. Sva nepokretna imovina zamrznuta mu je stupanjem na snagu Zakona o zamrzavanju imovine haškim beguncima, usvojenog u parlamentu Srbije i Crne Gore, 7. aprila 2006.
General Ratko Mladić nosilac je sledećih ordena: Orden za vojne zasluge sa srebrnim mačevima, Orden Narodne armije sa srebrnom zvezdom, Orden za vojne zasluge sa zlatnim mačevima i Orden bratstva i jedinstva sa srebrnim vencem.
Potraga za Mladićem
Od kraja 1996. general Ratko Mladić je u bekstvu. Za proteklih jedanaest godina, bilo je više pokušaja hapšenja, ali svi su završeni bezuspešno. Viđan je na Romaniji, u Han Pijesku, Beogradu, Banji Vrujci, u okolini Valjeva, Pančevu, na Zlatiboru, Ceru, Povlenu itd. Kao moguća skrovišta pominjale su se razne kasarne i vojni objekti, ali i manastiri u Ovčarsko-kablarskoj klisuri. U međuvremenu mnoge lokacije su kao potencijalna skrovišta identifikovane, a zvanično trag generala Mladića se gubi krajem 2005., posle čega zvanično ne postoje operativni podaci o mestima skrivanja. Stručne analize koje su uradili BIA i MUP upućuju na zaključak da se general Mladić sada krije u urbanim delovima Srbije sa svega dva pratioca i da se brzo kreće, zbog čega je BIA otvorila posebnu telefonsku liniju za eventualne informacije o njemu.
Gotovo svi svetski i domaći mediji su 21. 2. 2006. objavili vest da je Ratko Mladić lociran i uhapšen, pa čak i prebačen u Hag. Kancelarija Vlade Srbije za saradnju sa medijima saopštila je da ta informacija nije tačna. Ni gotovo godinu dana kasnije nije jasno ko je i sa kojom namerom plasirao ovu dezinformaciju koja je za vrlo kratko vreme obišla svet.
Najveći napori na hapšenju generala Mladića učinjeni su tokom 2006. kada je organizovanom policijskom racijom razbijena dugogodišnja Mladićeva mreža jataka, a jedan broj ljudi završio u zatvoru. Njima je septembra 2006. pred Drugim opštinskim sudom u Beogradu počelo suđenje za krivično delo pomoći učiniocu posle izvršenog krivičnog dela, za šta je zaprećena kazna od čak 8 godina zatvora. Među optuženim najviše ima bivših oficira VRS i VJ.
Paralelno sa nastojanjima države da uhvate Ratka Mladića, jedan broj političkih stranaka i nevladinih organizacija mu javno iskazuje podršku što se pokazalo prilikom preimenovanja Bulevara AVNOJa u bulevar Zorana Đinđića, kada su pripadnici organizacije 1389. lepili plakate sa natpisom bulevar Ratka Mladića.
Hapšenje
General Ratko Mladić je uhapšen 26. maja 2011. u Lazarevu kod Zrenjanina. Vijest o hapšenju je potvrdio predsednik Republike Srbije Boris Tadić na pres konferenciji u Beogradu.
Hapšenju Ratka Mladića je prethodila posjeta glavnog tužioca Haškog tribunala Serža Bramerca Beogradu sredinom maja 2011.
El Jaibo, Soto la Marina
El Jaibo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Rancho Tetona, Balleza
Rancho Tetona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2742 m.
Polokwane
Polokwane je grad u Južnoafričkoj Republici od 20 352 stanovnika, administrativno sjedište provincije Limpopo. U širem metropolitanskom području grada živi 123 749 stanovnika.
Polokwane se sve do 2002. zvao Pietersburg, mnogi ga i danas tako zovu. Na njegovom stadionu Peter Mokab igrale su se utakmice Svjetskog prvenstva u nogometu 2010.
Historija
Polokwane su osnovali 1886., takozvani Voortrekkeri (na afrikaansu - Pioniri) burski naseljenici koji su kupili zemlju od lokalnih domorodaca 1884., i tu se naselili. Svoje naselje nazvali su Pietersburg u čast tada slavnog burskog generala i lidera Petrusa (Pieta) Jouberta. Pietersburg je bio privremeni glavni grad 1900. za obje burske republike Republiku Transvaal i Oranje Vrijstaat, za vrijeme Drugog burskog rata (1899. - 1902.).
Britanci su zauzeli Pietersburg - 1901. i u njemu organizirali koncentracioni logor u kojem su držali 4 000 burskih žena i djece. Pietersburg je status grada (city) službeno dobio tek 1992. Nakon prvih slobodnih općih izbora u zemlji 1994., i rušenja apartheida, grad je 2002 promjenio ime u Polokwane, što na jeziku najbrojnijeg naroda u gradu Basotho znači -Mjesto sigurnosti.
Geografske karakteristike
Polokwane je leži na nadmorskoj visini od 1280 metara, na pola puta između Pretorije (255 km) i granice sa Zimbabveom (220 km).
Znamenitosti
Južno od centra grada, nalazi se Rezervat prirode i rekreacioni park - Polokwane.
Privreda i transport
Polokwane ima i dobro razvijenu industriju, po pogonima u gradu se prerađuju azbest, korund, mlijeko i voće (konditorski proizvodi). U gradu svoje punione imaju Coca Cola i najveći južnoafrički pivovarski konzorcij South African Breweries Grad ima međunarodni Aerodrom Polokwane (IATA kod: PTG, ICAO kod: FAPP) 5 km sjeverno od centra grada koji ima tjedne veze sa Johannesburgom.
Polokwane je dobro povezan željeznicom i cestama sa nedalekim Zimbabveom i južnoafričkim gradovima Pretorijom i Johannesburgom te preko njih sa lukama na Indijskom oceanu.
Školstvo
Polokwane sa svojom okolicom, najveće je urbano područje provincije Limpopo, centar školstva i kulture. U samom gradu djeluju dva univerziteta; Tehnološki univerzitet Tshwane i Univerzitet Južne Afrike, koji u gradu imaju svoje departmane. Istočno od centra grada - 22.5 km u gradiću Turfloop nalazi se Univerzitet Limpopo, osnovan 1959.
Klimatske karakteristike
Polokwane ima kontinentalnu klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa blagim suhim zimama, i toplim kišnim ljetima.
Frits Goedgedrag
Frits M. de los Santos Goedgedrag (Aruba, 1. novembar 1951 -) je trenutni guverner Nizozemsih Antila. Od 1992. do 1998. je bio administrator otoka Bonaire.
Tetzmolán, Santa María Teopoxco
Tetzmolán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Teopoxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2089 m.
Demitz-Thumitz
Demic-Tumic je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.944 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625100.
Cahuri
Cahuri su kavkaski narod, koji pretežno živi u Azerbejdžanu i Rusiji (autonomna republika Dagestan). Većinom su islamske veroispovesti, a govore cahurskim jezikom, koji spada u dagestansku grupu severnokavkaske porodice jezika.
Opština Târgu Trotuș, Bacău
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Huichapa, Tamazunchale
Huichapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Aixe-sur-Vienne
Eks sir Vijen je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Limož. Po podacima iz 2004. godine u opštini je živelo 5 622 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 246 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 221 metar (maksimalnoj 343 m, a minimalnoj 190 m).
Ivan Slamnig
Ivan Slamnig (Metković, 1930. - 2001.) je bio hrvatski pjesnik, prozni pisac i esejist.
Njegova je poezija značajna po duhovitoj igri riječi, uporabi žargona i intoniranosti ironijom, a proza po temama o ratnom iskustvu dječaštva. Značajne su mu knjige pjesama (Aleja poslije svečanosti, Odron, Naronska siesta, Pjesme, Dronta i dr.) te proze (Neprijatelj i Povratnik s Mjeseca).
S Antunom Šoljanom napisao je jedan kriminalistički roman, dok se u romanu "Druga polovica hrabrosti" bavi suvremenom društvenom problematikom.
Nagrade i priznanja
Njegova pjesma "Ubili su ga ciglama" je ušla u "Zlatnu knjigu hrvatskog pjesništva" Matice hrvatske.
Dănești, Dănești, Gorj
Dănești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Dănești.
Popis premijera Nizozemskih Antila
Popis premijera Nizozemskih Antila:
Staleži Nizozemskih Antila
Staleži Nizozemskih Antila (Staten van de Nederlandse Antillen) su parlament Nizozemskih Antila. Sastoje se od jednog doma u kome sjede 22 zastupnika izabranih na četiri godine. Zastupnici se biraju proporcionalni izborni sistem|proporcionalnim sistemom, s time da otok Curaçao daje 14 mjesta, Sint-Maarten 3 mjesta, Bonaire 3 mjesta, a Sint-Eustatius i Saba po 1 mjesto. Sjedište Staleža je u Willemstadu na otoku Curaçao.
Shirley Booth
Shirley Booth (30.8., 1898 – 16.10. 1992.) je bila ugledna Tonyjima, Oscarom, Emmyjem i Zlatnim globusom nagrađena američka glumica, čije su raniji uspjesi na pozornici i filmu zasjenjeni njenom kasnijom popularnošću kao junakinje televizijskog sitcoma Hazel.
Branimir Glavaš
Branimir Glavaš (23. 9. 1956. –) je kontroverzni hrvatski političar, bivši general bojnik HV-a osuđen za ratne zločine u Republici Hrvatskoj. Presudu mu je potvrdio Vrhovni sud Republike Hrvatske. Bio je jedan od osnivača i najutjecajnijih čelnika Hrvatske demokratske zajednice, koju je godine 2005. napustio kako bi stvorio novu regionalnu stranku Hrvatski demokratski sabor Slavonije i Baranje.
Whitefield, New Hampshire
Vajtfild je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nju Hempšir.
Branimir Glavaš
Sudionik je osnivačke skupštine Hrvatske demokratske zajednice održane 17. 6. 1989. godine u Zagreb-u i predlagač dr. Franje Tuđmana za predsjednika te stranke. Na prvim demokratskim izborima 1990. godine izabran je za zastupnika u Sabor Socijalističke Republike Hrvatske, te nakon konstituiranja prvog višestranačkog Sabora, izabran je za člana Delegacije Republike Hrvatske u Vijeću republika i pokrajina Savezne skupštine SFRJ u Beogradu.
12. 10. 1990. imenovan je sekretarom Sekretarijata narodne obrane (SNO) općine Osijek, sa ciljem i zadaćom organizacije obrane i ustroja hrvatskih obrambenih oružanih snaga, uoči hrvatskog osamostaljenja. Tu je dužnost obnašao i za vrijeme rata, sve do 24. 4. 1992. godine. Aktivno je sudjelovao u ratnim operacijama, tako da ga je pukovnik Karlo Gorinšek, zapovjednik Operativne zone Osijek, 2. 11. 1991. godine imenovao pomoćnikom zapovjednika obrane grada Osijeka, zaduženim za koordinaciju s teritorijem i kontakte s javnošću. Dr. Franjo Tuđman ga je kao vrhovni zapovjednik Oružanih snaga RH, 1. 12. 1991. u prvoj dodjeli činova imenovao bojnikom HV-a, a 7. 12. 1991. imenuje ga zapovjednikom obrane grada Osijeka. Za ustroj i organizaciju obrane, kao i za doprinos u obrani Domovine, pohvaljivan je i vojno unapređivan sve do časničkog čina general bojnika Hrvatske vojske. Bio je nosilac više visokih vojnih i državnih odličja, kojim ga je odlikovao prvi predsjednik RH, dr. Franjo Tuđman. Odličja odlikovanoga Glavaša je 19. 8. 2010. ukinuo (oduzeo) treći predsjednik RH, dr. Ivo Josipović. Predsjednik Josipović mu je 9. 9. 2010. oduzeo i vojni čin (general bojnik).
Sredinom mjeseca aprila 1992. godine, nakon prestanka djelovanja i ukidanja Zapovjedništva obrane grada, imenovan je pomoćnikom zapovjednika Prve operativne zone Osijek, zaduženim za IPD. Nakon demobilizacije, 30. 5. 1992. godine, izabran je za posljednjeg predsjednika Izvršnog vijeća Skupštine općine Osijek. Iste ga je godine Vlada RH imenovala koordinatorom za civilna pitanja UNPROFOR-a. Nakon uvođenja novog teritorijalnog ustroja u RH, mjeseca travnja 1993., izabran je za prvog župana Osječko-baranjske županije.
Glavaš se do kraja 1990-ih isprofilirao kao jedan od najkontroverznijih, ali i najuticajnijih vođa HDZ-a. Zahvaljujući tome HDZ je u Istočnoj Slavoniji imao daleko bolje rezultate na izborima 2000. godine nego u ostatku Hrvatske. Kada je u HDZ-u došlo do sukoba između pristaša umjerene struje pod Ivom Sanaderom i tvrde nacionalističke struje pod Ivićem Pašalićem, upravo je Glavaševa potpora omogućila Sanaderu da osigura prevagu. Međutim, nedugo pred lokalne izbore u proljeće 2005. godine, došlo je do javnog razlaza između Sanadera i Glavaša, koji je vladu u Zagrebu optužio za zanemarivanje interesa Slavonije i Baranje.
Sanader je zbog toga Glavaša u aprilu 2005. godine pod optužbama za autonomašku politiku isključio iz stranke.Tada je Glavaš objavio Prednacrt Programske deklaracije HDSSB-a, koju je uz njega potpislo i javno obznanilo još 100 osječkih intelektualaca, gospodarstvenika, kultrurnih, sportskih i javnih djelatnika grada Osijeka i Osječko-baranjske županije. Neposredno pred izbore Branimir Glavaš je osnovao i sastavio nezavisnu listu za gradsko vijeće Osijeka i skupštinu Osječko-baranjske županije te je dobio podršku gotovo cjelokupne dotadašnje organizacije HDZ-a u toj županiji. Na izborima za oba predstavnička tijela je odnio relativnu pobjedu te u koaliciji s Hrvatskom strankom prava preuzeo vlast u Osijeku i županiji, koju je kasnije izgubio nakon razlaza s HSP-om.
Glavaša se od 1990-ih u dijelu hrvatskih medija teretilo da je kao jedan od komandanta Osijeka za vrijeme rata u Hrvatskoj 1991/92. godine odgovoran za ratne zločine nad civilima srpske narodnosti. Nedugo nakon sukoba sa Sanaderom i izlaska iz vladajuće stranke je protiv njega pokrenut kazneni postupak. Tako mu je na zahtjev Državnog odvjetništva RH 10. 5. 2006. godine Sabor ukinuo zastupnički imunitet radi pokretanja krivičnog progona. 23. 10. 2006. mu je istražni sudac Županijskog suda u Zagrebu odredio pritvor, a nakon višednevnog spora po pitanju mjesne nadležnosti mu je skinut imunitet od strane saborskog Mandatno-imunitetnog povjerenstva. 26. 10. je pritvoren gdje je odmah započeo štrajk glađu koji je trajao do 3. 12. kada je iz zdravstvenih razloga prekinuta istraga. Početkom 2007., kada je njegovo zdravstveno stanje ocjenjeno stabilnim, istraga je ponovno pokrenuta, i 16. travnja 2007. godine Županijski sud u Osijeku protiv Glavaša je zvanično podigao optužnica za ratne zločine i ponovno mu odredio pritvor, u koji je Glavaš otišao bez opiranja. Odmah po dolasku je zappčćeo štrajk glađu, te je nakon nekoliko dana prebačen u zatvorsku bolnicu. Nakon 37 dana štrajkanja, istražni sudac mu je ukinuo pritvor i privremeno prekinuo istragu zbog nemogućnosti sudjelovanja u procesu koji se vodi protiv njega.
16. 4. 2007. se protiv Glavaša podigla istraga u tzv. slučaju "selotejp". Istovremeno je zatražen ponovno pritvor, što je izvanraspravno vijeće Županijskog suda u Osijeku odobrilo. Branimir Glavaš se tako 17. 4. po drugi puta našao u zatvoru u Osijeku. Nakon togas e podigla i druga istraga u tzv. slučaju "garaža". Postupak je prebačen pred Županijski sud u Zagrebu. Glavaš je 7. 11. 2007. ponovno stupio u štrajk glađu, koji je trajao 65 dana, sve do 11. 1. 2008. godine, kada je pušten na slobodu, iako se postupak nastavio. Glavaš je, u međuvremenu, na izborima u novembru 2007. godine kao kandidat HDSSB ponovno izabran u Sabor.
Nakon ponovljenog suđenja, 10. 5. 2009. Glavaš je nepravomoćno osuđen na 10 godina zatvorske kazne. Međutim, nije bio prisutan izricanju presude, da bi se uskoro se obratio javnosti putem snimljene video poruke i poručio da se ne planira predati. U trenutku presude je još uvijek bio pod imunitetom, te je zahvaljujući tome prešao granicu s BiH gdje je tokom jeseni 2008. godine podnio zahtjev za državljanstvo, koji mu je i prihvaćen. Nakon potvrde da se nalazi u BiH, bio je nakratko pritvoren od strane bosansko-hercegovačkih vlasti, ali je pušten s obzirom da Hrvatska i BiH nemaju sporazum o međusobnom izručivanju optuženika i osuđenika.
Kasnije mu je suđeno u Bosni i Hercegovini, te je proglašen krivim i trenutno služi kaznu u KPD Zenica.
Aguli
Aguli su kavkaski narod, koji pretežno živi u Rusiji, odnosno u autonomnoj republici Dagestan, u kojoj čini 1% stanovništva, i u kojoj predstavlja dvanaesti narod po brojnosti, posle Avara (28%), Darginaca (16%), Kumika (13%), Lezgina (12%), Rusa (9%), Lakaca (5%), Tabasarana (4%), Azerbejdžanaca (4%), Čečena (3%), Nogajaca (2%) i Rutulaca (1%). Aguli su većinom islamske veroispovesti, a govore agulskim jezikom, koji spada u dagestansku grupu severnokavkaske porodice jezika.
Ukupno ih ima oko 12.000.
Građevina
mini|Građevina Građevina je samostalna i stabilna konstrukcija koju je sagradio čovek i koja služi kao lokal za ljude, ljudske aktivnosti, zaštitu, skladištenje i sl. ili kostrukcija koju čovek upotrebljava u određenu svrhu (npr. most). Građevina koja je namenjena za stanovanje zove se kuća ili stambena zgrada.
Karakteristike
Svaka građevina poseduje neke od sledećih osnovnih podsistema:
Građevinski materijali
Materijali koji se koriste u gradnji:
Los Amoles, Uruachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1156 m.
Emajagua, Puerto Rico
Emahagva je grad u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.857, što je 242 (-7,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Queeria
Queeria - Centar za promociju kulture nenasilja i ravnopravnosti je beogradska GLBT organizacija koja od 2000 – 2006.godine postoji kao radna grupa, da bi od 2006. postala nezavisna nevladina organizacija sa sedištem u Beogradu. Fokus rada Queeria centra stavljen je na jačanje i izgradnju GLBT zajednice i promociju ljudskih prava marginalizovanih grupa u Srbiji kroz medijske, kulturne i umetničke aktivnosti. Organizacija je prestala s radom 2016. godine.
Istorija
Queeria - Centar za promociju kulture nenasilja i ravnopravnosti(Kvirija) LGBT osnovao je 27. novembra 2001. godine Predrag Azdejković kao radnu grupu pri Socijaldemokratskoj omladini u Socijaldemokratskoj uniji, čiji je cilj bio promocija ljudskih prava, društvena vidljivost LGBT osoba kao i njihova jednakost pred zakonom. U vreme kada je nastala Queeria je bila prva grupa osnovana pri nekoj političkoj stranci koja se javno zalagala za prava LGBT osoba. Prva velika akcija bila je medijska kampanja pod nazivom Legalizacija gej brakova. Akcija je započeta u decembru 2000. godine, a nasilno prekinuta 9. marta 2001. godine, kada su članovi neonacističke grupe Krv i čast upali u prostorije Socijaldemokratska unija SDU. Tom prilikom teže su povređene dve, a lakše tri osobe, a prostorije su demolirane. Policija je nakon nekoliko dana uhapsila sedam lica, od toga dvojicu maloletnika. Ovaj događaj obeshrabrio je jedan deo aktivista pa se grupa privremeno povukla i obustavila svoj rad. U septembru 2001. godine kao odgovor na nasilje nad LGBT osobama Queeria je započela bilbord kampanju "Stop nasilju, diskriminaciji, homofobiji i nejednakosti". Većina bilborda, postavljenih u Beogradu i još šest gradova u Srbiji bilo je pocepano tokom prve nedelje kampanje. Zbog loše političke i kulturne klime u Srbiji Queeria je svoje aktivnosti preusmerila na internet. Od decembra 2001. godine sa radom počinje prvi internet gej magazin u Srbiji. Na internet domenu [www.queeria.org.yu] magazin je objavljivan jednom mesećno, sve do januara 2003. godine kada je dinamika objavljivana sa mesečne prešla na dnevnu. Pored internet magazina u periodu od 2001. godine Queeria je bila aktivna u nekoliko medijskih kampanja kao što je "Zajedno različiti" koja je realizovana u saradnji sa Labrisom i Gejtenom tokom januara 2003. godine. Takođe, u periodu od 2001. do 2006. godine Queeria je održala veliki broj radionica, organizovala ili bila koorganizator brojnih seminara, konferencija i uličnih akcija. Queeria postaje nezavisna nevladina organizacija 9. marta 2006. godine pod nazivom Centar za promociju kulture nenasilja i ravnopravnosti.
Logo
Logo dizajn: Aleksandar Maćašev
Queeria kalendar
2010 - Prijateljstvo u doba recesije
Kalendar tematizuje kulturološki fenomen "gej ikona" sa osvrtom na uspostvaljanje komunikacije kroz umetničke i multimedijalne sadržaje koji povezuju pripadnike marginalizovane populacije i žene.
Na kalendaru se pojavljuju: Jelena Maćić, Suzana Zlatanović, Severina Vučković, Maša Rebić, Sandra Perović, Jelena Višnjić, Kristina Vasholm i Nikola Herman.
Koncept: Queeria centar - Fotografije: Srđan Kalinić Studio - Dizajn: Ana Humljan
2009 – Snovi: Dreams
Kalendar predstavlja aktivističko-umetnički manifest mladih koji žele da promovišu mir u balkanskom regionu. Sniman je na lokacijama u Beogradu, Sarajevu i Zagrebu, a kao modeli pojavljuju se ličnosti iz javnog i kulturnog života i aktivisti/kinje iz Srbije, Bosne i Hercegovine i Hrvatske. Vizuelno rešenje kalendara je kolaž načinjen od portreta modela i pozadine koju čine mesta građanske pobune (poput Platoa u Beogradu ili parka Zrinjevaca u Zagrebu), ali i mesta koja su nakon ratova promenila namenu (kao što su UNITIC zgrade u Sarajevu koje su pre ratova bile poznate kao Momo i Uzeir).
Na kalendaru se pojavlju: Milica Tomić, Aleksandar Maćašev, Lena Bogdanović, Maja Uzelac, Marko Nastić, Jovana Dimitrijević, Ida Prester, Alma Selimović, Emina Trumić, Boba Dekić, Svetlana Đurković, Danijela Dugandžić Živanović i Taida Horozović, Maja Stojanović, Gordan Bosanac, Adriana Zaharijević.
2008 – Sloboda: Freedom
Ovaj kalendar čija su rešenja realizovana kao konceptualno umetničko grafičko rešenje savremenog plakata, posvećen je javnim ličnostima, umetnicima i umetnicama koji/e su prepoznati/e po zalaganju za slobodu izražavanja i mišljenja.
Na kalendaru se pojavljuju: Sonja Vukićević, Srđan Valjarević, DAH Teatar, izdavačka kuća RENDE, Janko Baljak, Biljana Cincarević, Biljana Kosmogina, performerke Diva Gracija i Mis Džet Mun, Nikola Herman, Snežana Tabački.
Koncept: Queeria centar i ŠKART - Realizacija: Umetnička grupa ŠKART - Fotografije: Biljana Rakočević
Kalendar je osmišljen kao savremeni umetnički i konceptualni album sa fotografijama prijatelja i prijateljica, koje povezuje univerzalni simbol spajanja kulturnih različitosti, ali i simbol mira i diverziteta - dugine boje.
Na kalendaru se pojavljuju: Biljana Srbljanović, Mirjana Karanović, Živko Grozdanić, Svetozar Cvetković, Marko Vidojković, Aleksandra Kovač, Milan Marković, kao i ličnosti/grupe sa alternativne kulturne scene: teatar ActWomen, Queer Beograd kolektiv, Viva la Diva, romska aktivistkinja Dragana Jovanović i mirovna aktivistkinja Fika Filipović.
Koncept: Queeria centar - Fotografije: Biljana Rakočević
Mediji i komunikacije
U okviru svojih aktivnosti, Queeria centar je ostvario saradnju sa brojni medijima u Srbiji:
24 sata (Hrvatska), 24 sata, Alo,Aluma (Švedska), B92, balkanmedia.com, BBC, Blic žena, Blic, Borba, Danas, deScripto (A Journal for media in South East Europe), Dnevnik, dominomagazin.com, e-novine.com, Gay Times (Engleska), Gazeta, Gloria, Građanski list, Happy TV, Hello magazin, HRT, Jungle World (Nemačka), Jutarnji list, Kurir, Magazin Status, NIN, Objektiv, OBN, pescanik.net, PG Mreža, Playboy, Politika, Pravda, Press, Prestup, Radio 202, Radio B92, Radio Beograd, ReFoto, Republika, RTS, Skandal, Slobodan Dalmacija (Hrvatska), Slobodna Evropa, Standard, Story, Studio B, Sutra, tracara.com, TV Avala, TV Enter, TV Leskovac, TV Metropolis, TV Pink, Vanity fair (Italija), Večernje novosti, Večernji list (Hrvatska), VIN produkcija, Vreme, XQ, Yellow Cab, Zaposlena (Hrvatska), Zarez (Hrvatska), Studio B...
Edukacija
Na planu edukacije Queeria centar objedinjuje ponudu različitih programa, seminara, radionica i predavanja, obezbeđuje stručnu literaturu i konsultacije kao i druge aktivnosti koje za cilj imaju jačanje društvene svesti o položaju marginalizovanih grupa.
Llano Verde, Tlacoapa
Llano Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tlacoapa.
Tabasarani
Tabasarani su kavkaski narod, koji pretežno živi u Rusiji, odnosno u autonomnoj republici Dagestan, u kojoj čini 4.5% stanovništva, i u kojoj predstavlja 5 narod po brojnosti, posle Avara (29%), Darginaca (16%), Kumika (14%), Lezgina (14%), Rusa (4%) i Lakaca (5%). Tabasarani su većinom islamske veroispovesti, a govore tabasaranskim jezikom, koji spada u dagestansku grupu severnokavkaske porodice jezika.
Ukupno ih ima oko 200.000. (2011)
Treppignana, Lucca
Treppignana je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 541 m.
4,4'-Oksidianilin
4,4'-Oksidianilin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 200,236 Da.
Ljubav je svuda
Ljubav je svuda naziv je pesme srpske ženske pop grupe Moje 3 kojom će one 14. maja 2013. u Malmeu nastupati na prvom polufinalu Pesme Evrovizije 2013.
Grupu čine tri devojke, finalistkinje Prvog glasa Srbije — Mirna Radulović, pobednica, Nevena Božović, druga, i Sara Jovanović, treća. Sa 10.994 glasa dobijena SMS porukama, grupa je prošla u filano veče Beosonga, srpskog izbora za predstavnika na Evroviziji, dok je sa 25.959 glasova i postala predstavnik Srbije. Pesmu je komponovao Saša Milošević Mare, dok je tekst napisala Marina Tucaković.
Pesma govori o u vezi sa ljubavlju zbunjenoj devojci (Nevena). Ona traži savete, koje i dobija od svog anđela (Mirna) i đavolka (Sara). Kako ne može da se odluči koga pre da posluša, ona dela prema smernicama oba savodavalaca (malo hoću, malo neću; malo volim, malo ne volim). Njenu zbunjenost stvara ogromna zaljubljenost (probala bih svašta sa njim). Devojka i dalje nema pojma šta da radi (ja kô da sam luda), dok kraj radnje ove razigrane pop pesme nije striktno definisan.
Morano sul Po, Alessandria
Morano sul Po je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1242 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Rutulci
Ukupno ih ima oko 16.000.
Vallonga, Treviso
Vallonga je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Ćiril Iveković
Ćiril Metod Iveković je arhitekta, rođen u Klanjecu 1864. godine, Hrvatska. Završio je Višu obrtnu školu u Beču. U periodu od 1885. do 1889. studirao je arhitekturu u Beču. Uradio je dvorišno pročelje carskog dvora i dvorskog Historijskoumjetničkog muzeja.
Ostvarenja u Bosni i Hercegovini
U službi Zemaljske vlade u Sarajevu je od 1890-1896. godine. U tom periodu uradio je nekoliko značajnih projekata.
Djelovanje u Hrvatskoj
Nakon Bosne i Hercegovine seli se u Dalmaciju, gdje je radio na: Pored arhitekture, bavio se i arheologijom, stručnim radovima iz istorije i literaturom. Objavio je dramu Fignis regni, i romane Povijest jednog individua i Mučenica. Od 1920. godine živio je u Zagreb gdje je i umro 1932. godine. Radio je kao profesor na Višoj tehničkoj školi. Izabran je za člana Jugoslavenske akademije 1922. godine.
Bane Krstić
Branislav „Bane” Кrstić (Novi Sad, 15. februar 1962) jugoslovenski je i srpski kantautor i pesnik. Bio je član grupe Pa šta koju je osnovao 1980. godine. Garavi sokak osniva 1989. godine kada stiče širu popularnost u Jugoslaviji. Publici je poznat po konbinovanju vojvođanskog melosa sa više vrsta zabavne muzike.
Biografija
Branislav Кrstić je rođen 15. februara 1962. godine, u Novom Sadu, u porodici oca Slobodana Кrstića po profesiji automehaničara i majke Milice Кrstić po profesiji krojačica iz Gospođinaca. Njagov stric je bio vladika budimski Danilo Krstić. Završio je Srednju mašinsku školu u Novom Sadu i apsolvirao na Poljoprivrednom fakultetu u Novom Sadu.
La Cieneguita, Tijuana
La Cieneguita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Bane Krstić
Muzička karijera
Na svojim koncertima nekoliko puta su napunili beogradski Centar Sava, Dom sindikata, novosadsko Srpsko narodno pozorište. Svirali su i na turnejama u Кanadi i Australiji.
Lezgini
Ukupno ih ima oko 600.000, od toga u Rusiji 417.000, a u Azerbejdžanu 178.000.
San Nicolella, Messina
San Nicolella je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 165 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 216 m.
Cervon
Servon je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Klamsi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 661 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 54,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 305 metara (maksimalnoj 408 m, a minimalnoj 192 m).
Pilipenda
Pilipenda je kratka pripovijetka Sime Matavulja. Prvi put je (sa podnaslovom: "Iz gornje Dalmacije") objavljena u mostarskoj "Zori", 1901. godine, a potom je uvrštena u zbirku "S mora i s planine". "Pilipenda" govori o teškom životu siromašnog srpskog pravoslavnog seljaka, koji ne želi preći u drugu vjeru, iako bi mu to pomoglo da lakše prebrodi tešku ekonomsku situaciju u kojoj se nalazi. Pripovijetka je bazirana na istorijskim činjenicama, odnosno na unijaćenju Srba u Petrovom polju (Dalmacija), koje se odigralo u 19. vijeku, počevši od 1832. godine, u selu Kričke.
Radnja
Pilip Baklina (Pilipenda) je siromašan seljak, koji živi sa ženom Jelom, a dva sina su mu otišla na rad u Primorju. Ima starog magarca Kurijela, dvije kokoši i pijevca. Zbog teške situacije, odlučuje da proda u gradu (Drniš) jednu kokoš (Pirga) i kreće na put jašući magarca. Usput se pojavljuje lokalni mještanin, unijat Jovan Kljako. On nagovara Pilipendu da slijedi njegov primjer i da će mu tako biti lakše. Na to Pilipenda odgovara: ''Ja se uzdam u moga srpskoga Rista! Ako će mi pomoći, hvala mu, ako neće i onda mu hvala, jer mi je sve dao, pa mi sve može i uzeti, i dušu''! Svađa imeđu njih se umalo pretvara u tuču. Jovan Kljako bježi, a Pilipenda iz bijesa udari štapom magarca Kurijela, nakon čega se posrami i zaplače.
Piedra Reventada, Balleza
Piedra Reventada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1977 m.
Darginci
Ukupno ih ima oko 288.000.
Nevena Božović
Nevena Božović (Kosovska Mitrovica, SR Jugoslavija, 15. jun 1994) srpska je pevačica koja je predstavljala Srbiju na Dečjoj pesmi Evrovizije 2007. u Roterdamu i osvojila treće mesto. Nakon pobede na Beosongu 2013, a kao članica grupe Moje 3, takmičiće se kao predstavnica Srbije na Pesmi Evrovizije 2013. u Malmeu. Prva je učesnica koja će se takmičiti na Pesmi Evrovizije nakon učešća na Dečjoj pesmi Evrovizije.
Građevinarstvo
thumb|230px|Izgradnja [[oblakodera]]
Nevena Božović
Počeci
Nevena je učestovavala na više festivala dečje zabavne muzike. Njene izvedbe su nagrađivane na festivalima „Cvrkuti sa Ibra“, „Čarolija“, „Svetosavski festival u Zrenjaninu“ i „Dečji festival u Kruševcu“. Na izboru za predstavnika Srbije na Dečjoj pesmi Evrovizije 2007., koji je održan 7. oktobra 2007. u hali „Milenijum“ u Vršcu sa neposrednim prenosom na Drugom programu Radio-televizije Srbije, nastupila je sa baladom Piši mi, za koju je sama pisala muziku i tekst, a aranžman za pesmu je radio prof. Dušan Popović. Pobedila je osvojivši maksimalnih 24 poena, po 12 od žirija i od publike (sa 838 SMS glasova, od ukupno 2.603 koliko ih je poslato za 10 pesama-takmičara).
Građevinarstvo
Građevinarstvo je široka inženjerska disciplina planiranja, projektovanja, konstruisanja, održavanja i upravljanja, koja podrazumjeva niskogradnju i visokogradnju, izgradnju saobraćajnih objekata i drugih arhitektonskih civilnih infrastruktura.
Nevena Božović
Dečja Evrovizija
Na Dečjoj pesmi Evrovizije, 8. decembra 2007. u holandskom gradu Roterdamu je osvojila treće mesto sa 120 poena. Nevena i predstavnica Rusije su bile jedini učesnici koji su dobili poene od svih zemalja. Aranžman pesme je donekle izmenjen za nastup u Holandiji sa izraženijim ritmom, a Nevenino izvođenje su na sceni pratile dve balerine.
Građevinarstvo
Materijali koji se najčešće koriste u građevinarstvu su:
Nevena Božović
Dečja Evrovizija
Nevena Božović je 2007. godine upisala srednju muzičku školu, a planira da upiše Muzičku akademiju i profesionalno se bavi muzikom. Bavi se brojnim sportovima.
Na muzičkom festivalu Sunčane skale u Herceg Novom je trijumfovala na večeri Novih zvijezda 2009. godine, a Zlatnu sirenu je osvojila sa pesmom Ti, koju je komponovao i aranžirao prof. Dušan Popović, a tekst pesme su potpisali Dušan Popović i Lejla Hot.
Prvi glas Srbije
Godine 2012. učestvuje u Prvom glasu Srbije. Osvojila je 2. mesto. U emisijama je uživo pevala redom sledeće pesme prema sledećim temama:
Contrada Fontanelle, Salerno
Contrada Fontanelle je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
La Colonia del Sauz, Yahualica de González Gallo
La Colonia del Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Yahualica de González Gallo.
Emily de Jongh-Elhage
Emily Saïdy de Jongh-Elhage (7. decembar 1946 -) je nizozemska antilska političarka koja se od 26. marta 2006. nalazi na mjestu premijera Nizozemskih Antila. Također je predsjednica Stranke za restrukturirane Antile (PAR).
Lakci
Lakci su kavkaski narod, koji pretežno živi u Rusiji, odnosno u autonomnoj republici Dagestan, u kojoj čini 5% stanovništva, i u kojoj predstavlja šesti narod po brojnosti, posle Avara (28%), Darginaca (16%), Kumika (13%), Lezgina (12%) i Rusa (9%). Lakci su većinom islamske veroispovesti, a govore lakskim jezikom, koji spada u dagestansku grupu severnokavkaske porodice jezika.
Emily de Jongh-Elhage
De Jongh-Elhage je svoj premijerski mandat obranila za parlamentarnim izborima 2010. godine, ali će prije kraja godina morati otići s dužnosti, s obzirom da se na jesen 2010. Nizozemski Antili ukidaju kao administrativno-politička cjelina, a zajedno s njim i mjesto premijera.
Lakci
Ukupno ih ima oko 97.000.
Major Dundee
Bojnik Dundee ili Major Dundee je američki western film iz 1965. godine. Redatelj mu je bio Sam Peckinpah a film je zapamćen po glavnim ulogama Charltona Hestona i Richarda Harrisa. Radnja filma se zbiva tijekom američkog građanskog rata kada dvojica časnika sa sukobljenih strana moraju zajedno progoniti skupinu Apača u Meksiko koji je pod francuskom okupacijom.
Sadržaj
Krajem 1864. tijekom američkog građanskog rata, časnik konjice Unije, bojnik Amos Dundee (Heston) je razriješen dužnosti zbog nedefinirane taktičke pogreške (iako se implicira da je pokazao previše inicijative) u bitci kod Gettysburga, i poslan je zapovjedati zarobljeničkim logorom Fort Benlin u teritoriju Novi Meksiko. Nakon što je obitelj rančera masakrirana od strane glavnog Apačkog ratnog vođe pod nazivom Sierra Charriba (Michael Pate), Dundee grabi priliku za slavu, podižući svoju privatnu vojsku od vojnika Unije (crnih i bijelih), konfederalnih zatvorenika kojima je na čelu njegov bivši prijatelj i suparnik (iz dana na West Pointu) satnik Benjamin Tyreen (Richard Harris), nekoliko indijanskih izviđača, i bande plaćenika i civila; i ilegalno slijedeći Charribu u Meksiko.
El Manzanillo, Mezquitic
El Manzanillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2285 m.
Scotland, Virginia
Skotland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 203.
Chabarachi, Balleza
Chabarachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2311 m.
Loma Bonita, Uruapan
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
Tri zgodbe
Tri zgodbe je jugoslavenski crno-bijeli omnibus film snimljen u režiji Janeta Kavčiča, Igora Pretnarja i Franceta Kosmača i premijerno prikazan 1955. godine. Sastoji od tri priče, koje za zajednički motiv imaju vodu i smrt. Prva priča Slovo Andreja Vitužnika, u režiji Kavčiča, se temelji na noveli Antona Ingoliča i prikazuje starog splavara koji nakon nesreće mora napustiti splav. Druga priča Na valovih Mure, u režiji Pretnara, se temelji na književnom predlošku Miška Kranjca prikazuje mlinara koji izgubi malo dijete. Treća priča Koplji pod brezo se temelji na predlošku Prežihova Voranca i prikazuje kako mladić strada postavljajući koplje pod vodu. Film je snimljen u stilu italijanskog neorealizma.
Xambao, Santa María Tepantlali
Xambao je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Tepantlali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 631 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
Ponte Carolei, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Susana
Susana, također poznat pod naslovom Susana, demonio y carne je meksički crno-bijeli film snimljen 1951. godine u režiji Luisa Buñuela. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Manuela Reachija, koji je bio jedan od producenata. Naslovna protagonistica, koju tumači Rosita Quintana, je lijepa, ali mentalno nestabilna djevojka koja bježi iz duševne bolnice i utočište pronalazi na seoskoj plantaži. Radnja prikazuje kako uspijeva zavesti sve tamošnje muškarce. Susanu je Buñuel snimio nakon što je sa svojim film Los olvidados stekao veliki ugled među međunarodnim kritičarima. Susana je bila mnogo komercijalniji i daleko popularniji film, a što se često tumačilo Buñuelovim vještim baratanjem implicitno erotskim scenama. Dio kritičara je, međutim, u nekim scenama Susane uspio pronaći elemente za Buñuela karakterističnog nadrealizma i humora. Godine 1994. je u anketi časopisa Somos osvojio 46. mjesto u izboru 100 najboljih meksičkih filmova svih vremena.
Dennheritz
Denheric je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 33 opštinska središta okruga Cvikau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.435 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14524050.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Cvikau Denheric se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Cvikau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 13,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.435 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 107 stanovnika/km².