cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vojno obavještajstvo
Usvajajući nove metode i tehnike delovanja u prikupljanju obaveštajnih podataka i informacija, obaveštajne službe sve više koriste najsavremenija tehnička dostignuća i naučna otkrića. Taj metod predstavlja korišćenje tehnike u sklopu konspirativnog i tajnog metoda, pod kojim se podrazumeva ugrađivanje takvih sredstava preko obaveštajca ili agenta, s ciljem njegove eksploatacije, odnosno tajnog prikupljanja podataka o protivniku. Tehnička sredstva koja se primenjuju u ovoj metodi obuhvataju: -	operativnu tehniku, -	elektronska tehnička sredstva,(magnetofoni, kamere,foto tehnika) -	hemijska tehnička sredstva (kontrola pošte, nevidljivo mastilo, tajna indiga, mikro filmovi itd.)
Metoda potajnog – prikrivenog prikupljanja podataka:
-	prikupljanje podataka je kamuflirano određenom aktivnošću, -	podatke mogu sakupljati stručna lica iz određenih oblasti -	podaci koji se skupljaju dostupni su svima, ali vrede samo onima koji znaju za njihovu vrednost, -	tim podacima se upotpunjuju saznanja službe, -	u praksi se toleriše ovakav način prikupljanja podataka
-	prikriveno opserviranje, -	prikriveno anketiranje,(političko raspoloženje, reagovanje na aktuelne događaje u slučaju značajnih previranja i političkih promena, kod uzdavanja viza -	prikriveno naučno istraživanje ( iz politike,sociologije, geologije, o verskim zajednicama, funkcionisanje sistema vlasti, specijalizacije naših stručnjaka u inostranim naučnim institucijama)
Metoda prikupljanja podatka ispitivanjem ratnih zarobljenika
Izvori obaveštajnih saznanja su pre svega ratni zarobljenici, ali i novo oružje i oprema, dokumenti, karte, izveštaji, naređenja, pisma i lični dokumenti. Pri tome treba posebno voditi računa da li je neprijateljski vojnik zaista zarobljen ili je »poturen«.
Obaveštajno su interesantni i naši pripadnici »povratnici iz zarobljeništva«.
Metoda prikupljanja podataka ispitivanjem emigranata, izbeglica i obaveštajnih dezertera
Politički emigranti (ili izbeglice) potiču iz svih struktura države i društva pa su samim tim i nosioci značajnih informacija od interesa za obaveštajnu službu. Ispitivanje mora da se obavlja sistematski i temeljno, a treba da ga izvode obaveštajci koji su eksperti za državu iz koje lice dolazi, da govore jezik i da poznaju političke, ekonomske, verske prilike itd. U pvoj fazi ispitivanja treba doći do opštih saznanja, a posle selekcije i klasifikacije interesantnih lica treba ići na detaljna, specijalistička ispitivanja. U toku ispitivanja mogu se koristiti tehnička sredstva (kamere, magnetofoni, poligrafi itd.), a mogu da se primenjuju metode ucene, nagrade, itd.
Za obaveštajnog dezertera (»kvarilac«, agent-izdajnik, otpadnik, izrod) obično se smatraju visoki politički funkcioneri, poznati naučnici, diplomate, visoki obaveštajni oficiri, agenti. Najvredniji obaveštajni dezerteri su rukovodioci i pripadnici obaveštajnih službi, koji raspolažu obaveštajnim podacima o svojoj državi ali i o akcijama i agenturnoj mreži njihovih država u našoj državi.
Metoda prikupljanja podataka izviđanjem
a)	prema izvršiocima: opšte vojno, izviđanje rodova i vidova, komandantsko (kopneno, vazdušno i izviđanje sa mora), b)	prema cilju i obimu: strategijsko, operativno, taktičko c)	prema sredstvima: elektronsko (radarsko, satelitsko,radio)
Ahmad Sharbini
Ahmad Sharbini (Rijeka, 21. veljače 1984.) hrvatski je nogometaš palestinskih korijena, koji trenutačno igra za NK Jedinstvo Bihać. Stariji je brat Anasa Sharbinija.
Vladimir Rubčić
Vladimir Rubčić, (zvani Rubac) često krivo pisan kao Rupčić (Zagreb, 1944. - Zagreb, 19. august 2011.) bio je zagrebački rock pjevač, glumac i advokat.
Ahmad Sharbini
Ahmad je sin palestinskog izbjeglice iz Sirije Jamala Sharbinija i majke Ranke iz Grobnika, a po ocu je dobio i jordansko državljanstvo. Nakon Rijekine omladinske škole Sharbini je uvršten u prvu momčad te je do 2007. godine postigao 49 pogodaka (40 u HNL-u), čime je postao drugi najbolji klupski strijelac u povijesti HNL-a.
Cansano, L'Aquila
Cansano je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Vladimir Rubčić
Biografija
Vladimir Rubčić je još 1961. kao gimnazijalac osnovao sastav Bijele strijele zajedno s Ignacom Pavkovićem, Zlatkom Tretinjakom, Ivicom Banfićem, Željkom Ilićem, Mariom Bracom Škrinjarićem, Rankom Bačićem i Milanom Mikijem Gelbom. Sa njima je nastupao po tadašnjim zagrebačkim plesnjacima i snimio prve rock ploče za Jugoton u bivšoj državi Jugoslaviji. Rubčić ne samo da je pjevao, već je kao dobar poznavaoc engleskog bio zadužen za prepjev. Sastav je napustio prije njegova raspada 1964. i pridružio se sastavu Mladi, koji su mu muzički više odgovarali, ali ni sa njima nije dugo nastupao zbog odlaska na Universität Heidelberg 1964. gdje je studirao pravo.
Cansano, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 847 m.
Vladimir Rubčić
Biografija
Nakon studija Rubčić se potpuno posvetio advokaturi i postao cijenjeni pravni ekspert i ovlašteni sudski tumač za njemački jezik.
U svijet zabave i umjetnosti, vratio se 1978. kad se kao glumac pridružio kazališnoj družini KPGT u njihovoj kultnoj predstavi Oslobođenje Skoplja, Dušana Jovanovića. Nakon tog se počeo pojavljivati kao filmski glumac (istina u manjim rolama), od prvog U raljama života, iz 1984., do posljednjeg Majstori mraka iz 1990. Nakon tog se Rubčić više nije pojavljivao na estradi, već se potpuno posvetio svojoj advokatskoj kancelariji i pravu. Umro je od raka, nakon bezuspješnih pokušaja liječenja.
South Amherst, Ohio
Saut Amerst je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.688, što je 175 (-9,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
5-HT3 antagonist
5-HT3 antagonisti su klasa lekova koji deluju kao receptorski antagonisti na 5-HT3 receptoru, podtipu serotoninskog receptora prisutnog u terminalima vagus nerva i pojedinim oblastima mozga. Izuzev alosetrona i cilansetrona, koji se koriste u tretmanu sindroma iritabilnih creva, svi 5-HT3 antagonisti su antiemetici, koji se koriste u prevenciji i tretmanu mučnine i povraćanja. Oni su posebno efektivni u kontroli mučnine i povraćanja uzrokovanih hemoterapijom kancera i smatraju se zlatnim standardom za tu svrhu.
5-HT3 antagonisti se označavaju sufiksom –setron, i klasifikovani su pod kodom A04AA WHO ATC klasifikacije.
Istorija
Istorija antagonista 5-HT3 receptora je počela 1957, kad su naučnici sa univerziteta u Edinburgu predložili postojanje dva podtipa serotoninskog receptora, M i D receptora (koji su tako nazvani zato što se njihova funkcija može blokirati morfinom i dibenzilinom respektivno). Kasnije je utvrđeno da je 5-HT3 zapravo M receptor. Tokom 1970-tih, Džon Fozard je ustanovio da su metoklopramid i kokain slabi antagonisti 5-HT3 (5-HT-M) receptora. Fozard i Moris Gitos su sintetisali MDL 72222, prvi potentni i selektivni antagonist 5-HT3 receptora. Utvrđeno je da antiemetičko dejstvo metoklopramida delom potiče od njegovog serotoninskog antagonizma.
Sneads, Florida
Snids je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.849 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.849 stanovnika, što je 70 (3,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zlatko Papec
Zlatko Papec (Zagreb, 17. siječnja 1934 - Split, 3. veljače 2013 ), hrvatski nogometaš, osvajač srebrne medalje na Olimpijskim igrama u Melbourneu 1956. godine. Hajdukov napadač. U Hajduk dolazi iz Lokomotive 1956., a do 1964. odigrao je 366 utakmica i postigao 167 pogodaka. Kasnije je igrao za njemački Freiburg i za Rijeku. Na završetku karijere bavi se trenerskim poslom (Maribor i RNK Split).
Nagrađen od HNS 1994. Trofejom podmlatka.
Samomučitelj (Terencije)
Samomučitelj (, Ἑαυτὸν τιμωρούμενος) je komedija rimskog književnika Publija Terencija Afera, sastavljena po uzoru na istoimeni komad grčkog komediografa Menandra, najistaknutijeg pesnika nove atičke komedije. Premijerno je prikazana 163. pne. na Megalezijskim igrama. U prologu pesnik ovu komediju naziva "statičnom" (stataria), što znači da je to "mirna, misaona komedija", prema kojoj stoji motoria, tj. "komedija akcije".
Komedija je dobila naslov po jednom atinskom starcu, Menedemu, koji muči samoga sebe kako bi se kaznio zato što je bio strog prema svom sinu, Kliniji, jer se zaljubio u ćerku nekog siromašnog Korinćanina, pa mu je sin naposletku otišao od kuće i napustio Atinu. Menedemov sused, Hremet, zbunjen njegovim ponašanjem, primećuje: Homo sum; humani nil a me alienum puto (= "Čovek sam i ništa ljudsko nije mi strano") te drži Menedemu lekciju o tome kako roditelj mora ugađati svojoj deci. Klinija se u međuvremenu vrati u Atinu i nastani se kod svog prijatelja Klitifona, sina Hremetova, koji, bez očevog znanja, troši novac na heteru Bakhidu. Napravi se dogovor da Bakhida dođe u Hremetovu kuću pretvarajući se da je Klinijina prijateljica i da sa sobom povede Antifilu. Sir, rob Klitifonov, na prevaru izvuče Hremetu neki novac za izdržavanje ekstravagantne ljubavnice njegova sina. Ali, kad Hremet otkrije prevaru i sazna šta se događa u njegovoj kući, ljutito se odrekne sina i razbaštini ga, opovrgavajući tako vlastite reči o roditeljskoj dužnosti. Sostrata, supruga Hremetova, založi se za sina, te Klitifonu sve bude oprošteno, ali on se mora obavezati na brak s odgovarajućom devojkom. U međuvremenu, Klinija se takođe izmiri sa svojim pokajničkim ocem, Menedemom, a za Antifilu se otkrije da je zapravo Hremetova kći te je otac daje Kliniji za ženu.
Zaplet
Atinjanin Hremet naređuje svojoj trudnoj supruzi, Sostrati, da bebu odmah izloži, ako bude devojčica. Sostrata zaista rodi devojčicu i preda je nekoj starici, Filteri, da je izloži. Međutim, Filtera umesto toga nazove bebu Antifilom i odgoji je kao vlastitu kći. Prođu godine i Klinija, sin Menedemov, zaljubi se u Antifilu. Saznavši za to Menedem se naljuti i svojim oštrim pridikama otera sina od kuće. Menedem je skrhan sinovljevim odlaskom i da bi kaznio samoga sebe za svoj prestrogi postupak, iscrpljuje se celodnevnim radovima u polju, iako je već starac. U trenutku kad počinje radnja komedije Klinija se upravo vratio u Atiku ali, kako se ne usuđuje da ode očevoj kući, nastani se kod Klitifona, sina Hremeta, koji živi u kući do Menedemove. Klitifon pošalje po Antifilu, čija je navodna majka nedavno umrla, da bi se videla sa svojim dragim. Istoga dana Hremet sazna od Menedema da ovaj žudi za sinovljevim povratkom, a kad čuje da se Klinija vratio, odluči da tek narednog dana to saopšti Menedemu. Sir, rob koji je poslat po Antifilu, dovodi s njom i Bakhidu, ekstravagantnu heteru, koja je u vezi s Klitifonom. Kako bi sakrili tu vezu od Hremeta, njemu kažu da je Bakhida zapravo Klinijina prijateljica, a da je Antifila jedna od njenih sluškinja. Sledećeg jutra Hremet obavesti Menedema o sinovljevom povratku i o ekstravagantnom ponašanju njegove ljubavnice, ali moli ga da ne pokaže Kliniji kako nešto zna o tome.
Pošto je Bakhidi potrebno 10 mina, Sir smisli plan kako da izvuče taj novac od Hremeta, dok ga starac podstiče da smisli neki plan da prevari Menedema. Sir ispriča Hremetu kako je Antifilina majka navodno posudila 1.000 drahmi od Bakhide, a kako je ona umrila, devojka je ostala dužna heteri. U međuvremenu, Sostrata otkrije da je Antifila zapravo njena kći. Kako bi došao do novca koji Bakhida uporno zahteva, Sir predlaže Hremetu da kaže Menedemu kako je Bakhida Klitifonova ljubavnica i da ga zamoli da je sakrije u svojoj kući na nekoliko dana, a Klinija će se pred ocem pretvarati da je zaljubljen u Antifilu i zamoliti ga za dopuštenje da se oženi njome. Zatim zatraži novac, navodno za svadbu, koji će se predati Bakhidi. Hremet isprva ne odobrava Sirov plan, ali daje novac, za koji je mu je rečeno da predstavlja Antifilin dug Bakhidi. Taj se novac zatim daje Klitifonu, koji, kako kaže Sir, treba da ga preda Bakhidi, koja se sad nalazi u kući starog Menedema, da bi ovaj lakše poverovao da je ona Klitifonova ljubavnica. Uskoro potom Hremet razotkrije obmanu i preti da će kazniti Klitifona i Sira. Komedija se završava tako što Hremet daje svoju saglasnost na brak Klinije i Antifile te oprašta Klitifonu, koji obećava da će napustiti Bakhidu i oženiti se nekom uglednom devojkom. Za razliku od drugih Terencijevih i Plautovih komedija, radnja ovog komada odvija se tokom dva dana.
Hatten (Nemačka)
Haten je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Oldenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 13.847 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3458009.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oldenburg Haten se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Oldenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 34 metra. Površina opštine iznosi 103,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.847 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 134 stanovnika/km².
Ante Pletikosić
'''Ante Pletikosić rođen je u Supetru 22. siječnja 1939. godine.''' bivši hrvatski nogometaš.
L'Chayim Hadashim
L'Chayim Hadashim, također poznat i pod engleskim naslovom Land of Promise je palestinski igrano-dokumentarni film snimljen 1935. u režiji Judaha Lemana. Sastoji se od igranih scena koje prikazuju prošlost Palestine, odnosno dokumentarnih scena koje prikazuju život jevrejskih doseljenika u to području, koje je tada bilo pod britanskom vlašću. Svrha filma je bila potaknuti što veće doseljavanje Jevreja. Smatra se jednim od prvih zvučnih filmova snimljenih na tom području. Godine 1935. je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio priznanje žirija.
Ante Pletikosić
Igrao je u momčadi RNK Splita u drugoj polovici 1950-ih i početkom 1960-ih godina. U dvije Splitove prvoligaške sezone nastupio je 47 puta.
Julije Cezar
Gaj Julije Cezar (lat. Gaius Iulius Caesar; Rim, 13. jula 100. pne. — Rim, 15. marta 44. pne.), rimski vojskovođa, političar i pisac. Najslavniji rimski vojskovođa, Cezar je brojnim vojnim pobjedama znatno proširio uticaj i vlast Rimske imperije. Pobedivši Pompeja Velikoga u građanskom ratu od 46. pne. zavladao je kao diktator. Njegova diktatura označava kraj vrhovne vladavine senata u Rimu i početak carstva. Iako je ubijen u Senatu, 27. pne. označen je kao datum kada je Rimska Republika postala Rimsko Carstvo.
Mladost
Cezar je poticao iz ugledne patricijske porodice, Julijevci. U doba cara Oktavijana, koji je naslijedio Cezara i postao prvi rimski car, u epu Eneida [Publije Vergilije Maron] veliča Julijevce povezujući ih sa legendarnim trojanskim junakom Enejom.
Uspon
Po povratku u Rim Cezar počinje raditi kao advokat. Na toj funkciji istaknuo se kao žestok kritičar i protivnik korupcije kod političara. Cezar je putovao na otok Rhodos kako bi usavršio retoriku kod slavnog govornika Apolonija Moloa. Na putu su ga zarobili gusari. Kada su namjeravali zatražiti otkupninu od 20 talenata, Cezar im se nasmijao i rekao da očito ne znaju koga su oteli. Na njegov nagovor ovi su zatražili i dobili 50 talenata za Cezarovo puštanje. Čim je pušten Cezar je organizirao poteru na moru, zarobio gusare koji su ga oteli i osudio ih na smrt.
69. pne. umrla je Cezarova prva žena Kornelija. Umrla je u toku porađaja. Iste godine je umrla i Julija, Cezarova tetka. Cezarovi protivnici su ga kritikovali da je Julijin povod bio politički proračunljiv i da tu Cezar napada proskripcijske zakone iz Sulinog vremena i time skuplja političke bodove. Cezar je iste godine izabran za kvestora i odlazi u Španiju. Po povratku u Rim nastavlja se baviti pravom sve dok 65. pne. ne postaje kurulski edil. Ta funkcija je uključivala reguliranje prometa, trgovine i ostalih svakodnevnih događaja u Rimu. Posebno je zanimljivo da je to uključivalo i organizaciju igara u rimskom cirkusu. Proračun za zabavljanje najširih slojeva ljudi bio je ograničen. Cezar nije štedio na novcu i organizirao je dotad najspektakularniju zabavu za narod. Godina se završila tako da je Cezar bio slavan kod naroda i poznat, ali je osobno bio prezadužen za ono vreme ogromnom svotom od nekoliko stotina zlatnih talenata.
63. pne. Cezar postaje vrhovni sveštenik pontifex maximus. Ta funkcija je obuhvatala dobivanje nove kuće Domus publica, bavljenje pitanjima koji se dotiču rimske religije i, najvažnije za Cezara, rešavanje svih dugova.
Iste godine Cezar je zajedno sa Markom Licinijem Krasom optužen pred senatom za kletvu koju je pokrenuo rimski političar Lucije Sergije Katalina. Petorica Katalinih bliskih suradnika i prijatelja osudjeni su na smrt bez suđenja. Iako je konzul Marko Tulije Ciceron zatražio smrtnu kaznu za obojicu, Cezar i Kras su oslobođeni.
Cezar je 62. pne. izabran za pretora. Iste se godine razveo od svoje druge žene, Pompeje. 61. pne. Cezar odlazi kao propretor u Španiju gde je vojnim osvajanjima stekao znatno bogatstvo. 60. pne. vraća se u Rim i podmiruje sve svoje dugove. 59. pne. godine Cezar je zajedno sa Pompejom i Krasom sklopio prvi trijumvirat.
Cilj ovog sporazuma je bio preuzimanje vlasti u Rimskoj republici iz ruku senata. Pompej je bio najčuveniji rimski general, a Kras vjerojatno najbogatiji Rimljanin. Cezar je imao brojne političke veze, pa je ova podjela vlasti bila korisna za sve. Da bi zapečatili savez Pompej je oženio Juliju, Cezarovu jedinu kćerku. Iako je ovo bio bez sumnje politički brak, ljubav između Julije i Pompeja je bila obostrana.
Galija
Dok je Cezar još uvijek bio u Galiji, Pompej je u Rimu zadobio većinu u senatu. Kada je Cezaru istekao petogodišnji rok prokonzula, 50. pne., pozvan je u Rim od senata. Senat mu je naredio da se pojavi sam u Rimu, a da prije toga raspusti svoju vojsku. Cezar je znao da će u Rimu biti bespomoćan ukoliko nema imunitet kao konzul, ili ukoliko nema zaleđe koje mu donosi zapovjedništvo nad legijama. Cezar je odbio naredbu senata i 10. februara 49. pne. prešao sa vojskom rijeku Rubikon. Rubikon je bila granica sa Italijom i to je označilo početak građanskog rata. Tradicija tvrdi da je kod prelaska Rubikona Cezar rekao: "Alea iacta est!" ( Kocka je bačena ).
Građanski rat
U Egiptu Cezar je pobijedio Ptolemeja XIII. u bitci kod Nila i prepustio upravu Egipta Kleopatri VII.. Zatim je pobedio i pontskog kralja Farnaka II. u bitci kod Zele, 47. pne.. Nakon te bitke poslao je senatu čuvenu poruku: "Veni, vidi, vici!" ( Dođoh, vidjeh, pobijedih ), misleći na brzinu kojom je pobijedio neprijatelja. U međuvremenu Pompej je ubijen u Egiptu. Cezar je pobedio protivnike i u bitci kod Thapsusa, 46. pne. i Gnej Pompeja, sina Pompeja Velikog, u bitci kod Munde, 45. pne.
Cezarova diktatura
Godine 46. pne. Cezar je po treći put postao konzul zajedno sa Markom Emilijem Lepidom, a 45. pne. postaje jedini konzul. Nakon ovoga Cezar postaje apsolutni diktator i sva vlast u Rimskom imperiju je u njegovim rukama. 44. pne. Cezar postaje konzul po peti put, ovaj put zajedno sa Markom Antonijem.
Zapravo, nakon pobjede nad Pompejem i senatom Cezar je postao glava rimske države i taj je položaj zadržao sve do svoje smrti 15. ožujka 44. st. e. Nije smatrao da svoj položaj treba da ojača služeći se Marijevim i Sulinim metodama, niti je odlučio uništiti sve svoje protivnike. Nikada nije ni pomišljao na to da senatu vrati nekadašnju moć niti da prizna suvjerenu vlast rimskoga puka. Cezar je zadržao stara imena državnih ustanova, a njegova vlast, vrhovna i neuporedivo veća od vlasti drugih magistrata, bila je izražena titulom diktatora, koja mu je prvi put dodjeljena 49. st. e., a posljednji put 44. st. e., kada je bio proglašen za doživotnog diktatora (dictātor in perpetuum). Cezar je imao i druga ovlaštenja, npr. doživotnu tribunsku vlast (tribunicia potestas), što znači da je imao sva prava narodnih tribuna, uključujući i njihov imunitet. Dato mu je i pravo nadzora nad moralom (praefectūra morum), koje je ranije pripadalo cenzorima. Cezar je na osnovi toga mogao bilo kome zaprijetiti isključivanjem iz senata ili iz viteškog staleža. Drugi specijalni zakoni dodijelili su mu pravo da postavlja upravnike provincija i da narodu preporučuje polovicu svih magistrata za položaje u Rimu (ius commendatiōnis), pravo da zaključuje mir i objavljuje rat, pravo da u senatu prvi glasa, trajno pravo vrhovnog zapovjedništva nad vojskom te pravo raspolaganja sredstvima državne blagajne. Tokom Cezarove diktature komicije su poslušno primale sve njegove predloge. Broj članova senata povećao se na 900, budući da su u njega ušli mnogi Cezarovi oficiri i čak bivši oslobođenici.
Atentat
Cezarovu unutarnju politiku nakon građanskog rata karakterisala težnja da pridobije različite društvene grupe. Do kraja života uživao je podršku rimskog plebsa, a značajan broj pristaša imao i među stanovništvom italskih gradova. Također je težio privući na svoju stranu vladajuće grupe provincijskoga stanovništva, pa je dodijeljivao prava rimskog građanstva i pojedincima i čitavim gradovima, posebno u galskim provincijama. Istovremeno je vodio politiku izmirenja sa nobilitetom, još uvijek vladajućom grupom u državi: istaknuti aristokrati, bivše Pompejeve pristaše, biraju se na najviše državne položaje, šalju u provincije kao deo upravnog aparata, dobijaju posjede na poklon.
Međutim, Cezar je otišao previše daleko u narušavanju republikanskog ustava. Na martovske ide (15. ožujka) 44. pne. Cezara je na početku jedne senatske sednice ubila grupa zaverenika među kojima su glavni bili Kasije Longin, Marko Junije Brut i Decim Junije Brut. Prema antičkoj tradiciji, koju nam prenosi rimski pisac Svetonije, Cezar je na samrti Marku Juniju Brutu na grčkom rekao Kai su, teknon? (»I ti, sine?«), premda treba imati u vidu da Brut nije Cezaru bio niti sin niti posinak niti su uopće bili u srodstvu. Latinsku verziju ove izreke (Et tu, Brute?) besmrtnom je učinio William Shakespeare, a danas se ponekad navodi i u obliku Tu quoque, Brute, mi fili (»Zar i ti, sine Brute?«).
Nakon Cezarovog ubojstva stvoren je drugi trijumvirat između Marka Antonija, Oktavijana i Marka Emilija Lepida. Kada su se trijumviri obračunali sa Cezarovim ubojicama (svi su ili ubijeni ili počinili samoubojstvo) izbio je novi građanski rat između Oktavijana sa jedne i Marka Antonija i Kleopatre VII. sa druge strane. Pobjedom u pomorskoj bici kod Akcija, 31. pne., Oktavijan je ostao samovladar a od 27. pne. i službeno prvi rimski car.
Književna dela
Glavno Cezarovo delo jesu istoriografski Zapisi o galskom ratu (Commentarii de bello Gallĭco, u 7 knjiga), pisani verovatno već tokom njegovih galskih pohoda, ali doterani, dovršeni i objavljeni oko 52. god. st. e. Delo je zapravo izraziti primer memoarske književnosti i opisuje Cezarove pohode u Galiji, Germaniji i Britaniji. Naizgled objektivistički opisujući političke prilike, dramatične ratne događaje i etnografsko-geografske činjenice, Zapisi zapravo imaju političku tendenciju: njima Cezar teži da pokaže, prvo, da su njegove ratne operacije preduzete iz opravdanih razloga i da nisu predstavljale besmislene akte nasilja, kako su mu prebacivali protivnici, i drugo, da rimskoj publici skrene pažnju na svoje ratne uspehe. Težnja da se događaji opisani u Zapisima predstave objektivnim stilom ogleda se i u tome što Cezar o sebi uvek govori u trećem licu. Jezički stil je jasan i proziran, sintaksa jednostavna i kratka ali privlačna (pura et illustris brevĭtas, kaže Ciceron), leksika sasvim u skladu s Cezarovim purističkim stavovima, pa se Zapisi ubrajaju među vrhunska ostvarenja rimske proze. I pored tendencioznosti ovog dela i izvesnih protivrečnosti u njemu, ono predstavlja izvanredan istorijski izvor. Osmu knjigu Zapisa nije napisao Cezar već njegov oficir Aul Hircije (Aulus Hirtius).
Zapisi o građanskom ratu (Commentarii de bello civīli, u 3 knjige) zapravo su nastavak prethodnog dela. I ovaj je spis tendenciozan, i ima za cilj da odbrani Cezara i s njega skine krivicu za izbijanje građanskog rata. Delo je objavljeno posthumno, stilski i uopšte književno zaostaje za prethodnim, te ostavlja utisak nedovršenosti.
Cezar se bavio i gramatičkim pitanjima te napisao tri, danas izgubljene, knjige O analogiji (De analogia). Ništa nam se nije sačuvalo ni od Cezarovih pesničkih dela, među kojima je bila tragedija Edip i neke druge pesme. Cezar je za sobom ostavio bogatu prepisku, od koje je posthumno priređeno nekoliko zbirki. Neka su pisma bila napisana šifrovano. Ni od te korespondencije ništa nije sačuvano. Nisu nam se očuvali niti njegovi govori, o kojima Ciceron izriče najveće pohvale.
Cezar je osnovao i prve novine, koje antički pisci različito nazivaju: acta diurna, acta publĭca, commentarii diurni itd. Sadržina im je bila zvanična i opšta: vesti o aktivnostima Cezara i njegovog neposrednog okruženja, naredbe, senatske sednice, znamenja od opšte važnosti, razne druge novosti, a takođe i privatna: rođenja, venčanja, smrti itd.
Zbornik Cezarovih spisa (Corpus Caesariānum) sadrži još tri (sačuvane) monografije, pisane po uzoru na Zapise, ali njihov autor nije Cezar. Aleksandrijski rat (Bellum Alexandrīnum) možda je takođe napisao Aul Hircije. Afrčki rat (Bellum Afrĭcum) i Hispanski rat (Bellum Hispaniense) dela su nekih nepoznatih Cezarovih oficira. Obe monografije su daleko slabije od Cezarovih zapisa, ali su interesantne zbog brojnih primera tzv. vojničkog jezika (sermo castrensis).
Allas-Champagne
Ala Šampanj je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Žonzak.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 184 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 67 metara (maksimalnoj 77 m, a minimalnoj 35 m).
Karbadoks
Karbadoks je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 262,221 Da.
Messier 103
Messier 103 (M103 ili NGC 581) je otvoreni skup u zviježđu Kasiopeji kojeg je otkrio Pierre Méchain 1781. godine.
Svojstva
M103 je relativno rijedak otvoreni skup. Prema starijim procjenama sastoji se od 25 do 60 zvijezda a moderne procjene govore da skupu pripadaju 172 zvijezde. M103 je jedan od udaljenijih skupova iz Messierova kataloga. Nalazi se na udaljenosti od oko 8,500 ly. Udaljenost nije točno poznata i procjene se kreću od 8,000 do 9,200 ly.
M103 se proteže 15 ly u promjeru. Skup nam prilazi brzinom od 37 km/s.
Amaterska promatranja
M103 je lako pronaći dvogledom, nalazi se u blizini zvijezde Epsilon Kasiopeje. U dvogledu se skup vidi kao magličasti oblačak. Za uočavanje zvijezda potreban je manji teleskop. Teleskop će pokazati da je dominantna zvijezda u skupu Struve 131, dvostruka zvijezda koja ne pripada skupu već se nalazi u doglednici. U 200 mm teleskopu vidljivo je oko 20 zvijezda.
Eksterni linkovi
Skica skupa M103
Messier 101
right|300px|thumb|Širokokutna amaterska fotografija M101 koja jasno pokazuje nesimetričnu strukturu galaksije. Snimio Scott Anttila.
Messier 101 (M101 ili NGC 5457) poznata pod nazivom Vatreno kolo je spiralna galaksija u zviježđu Veliki medvjed. Galaksiju je otkrio Pierre Méchain 27. ožujka 1781. godine. Svoje otkriće prijavio je kolegi i prijatelju Charlesu Messieru koji je galaksiju unio u svoj katalog kao 101. objekt.
Svojstva
M101 je relativno bliska galaksija. Nalazi se na udaljenosti od 27 milijuna ly. Njen prividni promjer je tek nešto manji od Mjesečeva i iznosi 28'. Stvarni promjer galaktike je 220,000 ly, dvostruko veći od naše galaktike Mliječne staze. Prividni sjaj galaktike je + 7.9 magnituda što odgovara stvarnom sjaju od - 21.6 magnituda. Sjaj M101 je dvostruko veći od sjaja Mliječne staze.
Masa galaktike je nepoznata i procjene se kreću od 100 milijardi i 1 bilijun sunčevih masa.
Spiralni krakovi
Spiralni krakovi M101 su veoma izraženi. Ispunjeni su otvorenim skupovima punih zvijezda plave boje. Na fotografijama je moguće uočiti preko 3,000 HII regija. HII regije su golemi oblaci vodika iz kojih će nastati zvijezde kad se jednom ti oblaci uruše.
Spiralna struktura galaktike nije simetrična. Uzrok nesimetričnosti je sudar s drugom galaksijom koji se odigrao nedavno. Sudar je potaknuo HII regije na urušavanje što je povećalo količinu novonastalih zvijezda.
Susjedne galaksija
M101 ima pet značajnijih galaktika u susjedstvu: NGC 5024, NGC 5474, NGC 5477, NGC 5585 i Holmberg IV. Sudar s jednom od tih galaktika možda je potaknuo ubrzano formiranje zvijezda u M101 i izobličio njenu spiralnu strukturu. Na M101 je utjecala i izobličila strukturu NGC 5475. Sve galaktike su članice M101 grupe.
Amaterska promatranja
Unatoč velikom prividnom sjaju M101 je veoma zahtjevan objekt za promatranje. Njene velike prividne dimenzije uzrok su niskom površinskom sjaju što otežava uočavanje i promatranje galaktike u uvjetima loše prozirnosti i prisutnosti svjetlosnog zagađenja. S tamnih lokacija ako imamo dobru prozirnost moguće je već i 100 mm teleskopom uočiti središte galaksije. U većem teleskopu može se nazrijeti spiralna struktura galaksije. Kod velikih amaterskih teleskopa vidljivo je i nekoliko najsjajnijih HII regija u galaksiji.
Agnerone, Frosinone
Agnerone je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
1615
thumb|250px|[[Prizren: most, nova džamija i crkva]]
Godina 1615 (MDCXV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u nedjelju po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Joško Pleško
Joško Pleško je bio hrvatski nogometaš. Bio je prvotimac Hajduka krajem 50-ih godina, a kasnije je karijeru nastavio u RNK Split. Bio je u sastavu Splita dok je klub bio u 1. saveznoj ligi 1960/61.
Severin (Mecklenburg)
Zeverin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 296 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060070.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Parhim Zeverin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 59 metara. Površina opštine iznosi 11,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 296 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 27 stanovnika/km².
Šimun Rosandić
Šimun Rosandić je svijetlo ime u povijesti RNK Split. Bio je osnivač, igrač, prvi trener, predsjednik i blagajnik novoosnovanog nogometnog kluba Anarh. Klub je osnovan 1912. godine. Na inicijativu Šimuna Rosandića skupina učenika tadašnje Obrtničke škole osnovala je novi nogometni klub. Šimun je u Anarhu igrao oko dvije godine i potom prešao u Hajduka, ali mu je nogometnu karijeru prekinuo 1. svjetski rat.
Amin
Amin ima više značenja:
Brains-sur-les-Marches
Bren sir le Marš je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Šato Gontje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 229 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 109 m, a minimalnoj 72 m).
Sanders of the River
Sanders of the River je britanski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1935. u režiji Zoltana Korde. Temelji se na prozi Edgara Wallacea, a naslovni protagonist, čiji lik tumači Leslie Banks, je administrator distrikta u (tada britanskoj) Nigeriji kome u njegovom poslu pomaže obrazovani lokalni poglavica Bosambo, čiji lik tumači crni američki glumac Paul Robeson. Radnja prikazuje kako Sanders sticajem okolnosti napušta svoj distrikt, što koriste Bosambovi neprijatelji da bi podigli pobunu i oteli njegovu ženu. U Sanders je uložen veliki budžet, a producent Alexander Korda je, u nastojanju sa što većom autentičnošću, filmskoj ekipi organizirao četveromjesečno putovanje tadašnjim britanskim posjedima u Africi, pa se tako u jednoj sceni filma pojavljuje i budući kenijski vođa Jomo Kenyatta. Prilikom dosnimavanja nekih scena se Robeson naljutio na producente, uvjeren kako su potpuno "izopačili" originalni scenario, pa je njegov lik od hrabrog Afrikanca pretvoren u britanskog slugu, a sam film promovirao imperijalističku doktrinu o bremenu bijelog čovjeka. Robeson je potom, nastojeći spriječiti prikazivanje filma, pokušao bez uspjeha otkupiti sve kopije. Godine 1935. je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio priznanje žirija.
Godine 1938. je snimljena parodija pod naslovom Old Bones of the River, a 1963. britansko-zapadonjemački remake pod naslovom Death Drums Along the River.
Vrocchi, Torino
Vrocchi je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Antsiranana
Antsiranana (sve do 1975. zvana Diego Suarez ) je sedmi po veličini grad Madagaskara od 80,001 stanovnika na krajnjem sjeveru otoka, administrativni centar Regije Diana Distrinkta Toliara I. i Provincije Antsiranana.
Vrocchi, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1217 m.
Antsiranana
Antsiranana na malagaškom znači luka, a to joj ime potpuno odgovara jer se nalazi u istoimenom zaljevu (drugom po veličini na svijetu) koji je sam po sebi odlična prirodna luka. Antsiranana se kao grad i razvila iz francuske pomorske baze.
Grad je sjedište Univerziteta Antsiranana, koji djeluje u sklopu Madagaskarskog univerzita od 1977.
Historija
Portugalski moreplovac Diego Suarez bio je prvi evropljanin koji se usidrio u Zaljevu Antsiranana 1543. Slijedeći Portugalac Hernan Suarez koji je doplovio do zaljeva 1506., osnovao je naselje, i nazvao ga po svom prethodniku - Diego Suarez.
Postoji hipotetska mogućnost da je Antsiranana bila kraj u kojoj je egzistirala Libertalia, jedna utopijsko-anarhistička zajednica, koju su u drugoj polovini 17. vijeka osnovali talijanski svećenik Angelo Caraccioli i francuski gusar Misson. Libertalia je ukinula ropstvo čak 150 godina prije bilo koje evropske države, i egzistirala samo tridesetak godina dok je nisu uništili domoroci. Današnji historičari sumnjaju u postojanje ove neobične Republike, o kojoj je raširio glas poznati pirat Charles Johnson u svojoj knjizi A General History of the Pyrates izdatoj 1724.
Francuzi su 1880., okupirali zaljev i okolne teritorije željevši u njemu izgraditi bazu za utovar uglja za svoje parobrode.
Nakon Prvog francuskog-hova rata, madagaskarska kraljica Ranavalona III. bila je prisiljena da 17. septembra 1885. potpiše sporazum sa Francuzima, i da im proda za protektorat Zaljev Antsiranana sa okolicom kao i otoke Nosi Be i Sainte Marie. Taj čin bio je tek prvi korak prema potpunoj aneksiji Madagaskara 1896.
Tadašnju luku Diego Suarez koristila je ruska carska pacifička flota na svom putu za Bitku kod Cušime 1905. za vrijeme Rusko-japanskog rata. thumb|left|220px|Pogled na Zaljev Antsiranana Diego Suarez je bio početna točka invazije britanskih (Bitka Madagaskar) snaga za Drugog svjetskog rata - 1942. jer su se saveznici bojali da bi Višijska Francuska mogla prepustiti Madagaskar Japanu kao što je to napravila sa Francuskom Indokinom godinu dana prije. Diego Suarez je odabran kao početna točka invazije zbog svoje izvrsne luke, i zbog toga jer je bio sjedište mnogih važnih kolonijalnih funkcionera. Diego Suarez je bio mjesto napada japanskih mini podmornica na usidrene britanske brodove.
Francuska je i nakon priznanja madagaskarske nezavisnosti 1960. nastavila koristiti Antsirananu kao vojnu bazu sve do socijalističke revolucije 1973.
Geografske i klimatske karakteristike
Antsiranana leži duboko na jugu prostranog Zaljeva Antsiranana (koji se zapravo sastoji od više zaljeva), na poluotoku između Zaljeva Andovobazaha i Zaljeva Cul de Sac Gallois na krajnjem sjeveru Madagaskara odakle se širi prostranstvo Indijskog oceana zbog tog je i danas izuzetno važna luka (treća po prometu) u zemlji.
Južno od Antsiranane prostire se šumoviti Masiv Tsaratanana, sa najvišim vrhom u zemlji - Maromokotra (2.876 m).
Antsiranana je udaljena 1,082 km od glavnog grada Antananarivo i oko 800 km od Mahajanga. Antsiranana ima vruću tropsku klimu, prosječna dnevna temperatura je oko 30 °C.
Transport, Privreda
Antsiranana je i pored toga što je vrlo izolirana još uvijek jedna od većih luka po prometu u Madagaskaru, koja se najviše koristi za transport poljoprivrednih proizvoda i stoke iz unutrašnjosti. Tako da lokalna privreda još uvijek jako ovisi o luci, popravku i izgradnji brodova. Pored toga u gradu postoje tvornice sapuna, kemikalija, prehrambenih proizvoda i solana.
Grad ima i mali Aerodrom Antsiranana - Arrachart (IATA: DIE ICAO: FMNA) iz kojeg postoje linije za Antananarivo, Mahajangu, Nosi Be Sambavu i prekomorske za Dzaoudzi (Mayotte) Saint Denis na Reunionu. Nacionalnom cestom br. 6. grad je povezan sa Antananarivom i ostalim gradovima Madagaskara.
Većina ljudi u regiji žive u nizinama uz istočnu i zapadnu obalu, i bavi se uzgojem riže, manioka, slatkog krumpira, kikirikija i šećerne trske i vanilije.
U okolici grada nalazi se Nacionalni park Planine Amber poznat po vodopadima i vulkanskim jezerima i velikom broju različitih biljaka i životinja.
Guild Wars 2
Guild Wars 2 je MMORPG razvijen od strane kompanije ArenaNet, a objavila ga je kompanija NCSoft. Najavljen je prvi put 2007. kao nastavak postojećeg MMORPG-a Guild Wars, a 2009. godine aktivirana je i zvanična veb prezentacija. Igra je izašla 28. 8. 2012. godine.
Priča
Radnja se dešava oko 250 godina nakon ekspanzije Eye of the north iz originalne igre, kada se zmajevi, koji su milenijumima spavali u dubinama Tirije, probude i potpuno promene kontinent.
Rase
Pouzdano se zna da će igrači moći da biraju između pet rasa : Svih pet rasa postoji u originalnoj igri Guild Wars, ali igrači mogu da igraju ulogu samo ljudskih likova.
Barbara Kingsolver
Barbara Kingsolver (8.4. 1955.-) je američka književnica. Poznata je po nizu društveno angažiranih romana, priča, pjesama i eseja.
Conway, Missouri
Konvej je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 788, što je 45 (6,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Friesennot
Friesennot, rjeđe navođen i s podnaslovom Ein deutsches Schicksal auf russischer Erde je njemački crno-bijeli snimljen 1935. u režiji Willyja Krausea (koji je koristio pseudonim "Peter Hagen"). Radnja kao podlogu ima život povolških Nijemaca (porijeklom iz Frizije) u Rusiji, odnosno nastoji prikazati njihovo ugnjetavanje od strane sovjetskih vlasti. Protagonist, koga glumi Friedrich Kayssler je mladi Frizijac čiju su sestru njegovi suseljani ubili zbog sramotne ljubavne veze sa sovjetskim komesarom, odnosno koji se priključuje otvorenoj pobuni nakon što komesar na selo pošalje vojsku. Friesennot se često navodi kao jedan od primjera eksplicitne nacističke propagande u njemačkim filmovima tog vremena, ali i spremnosti da se ta propaganda prilagodi okolnosti; iako je nacizam bio neprijateljski raspoloženih prema uglavnom menonitskim vjerskim stavovima povolških Nijemaca, u filmu su ona prikazana sa simpatijama, odnosno njihovo zatiranje od strane ateističkih Sovjeta kao primjer izopačenosti boljševičkog režima. Friesennot je kasnije poslužio kao model za slične propagandne filmove koje prikazuju ugnjetavanje folksdojčera u zemljama van njemačke vlasti, odnosno opravdaju njemačko širenje na Istok u svrhu njihove zaštite. Nakon sklapanja sovjetsko-njemačkog pakta 1939. je bio neko vrijeme zabranjen, da bi zabrana bila skinuta poslije početka operacije Barbarossa. Nakon drugog svjetskog rata su ga službeno zabranile savezničke vlasti u Njemačkoj.
Messier 102
Messier 102 (M102 ili NGC 5866) je lećasta galaksija u zviježđu Zmaj. Otkrio ju je Pierre Méchain u ožujku 1781. godine. Méchain je prijavio svoje otkriće prijatelju i kolegi Charlesu Messieru bez provjere položaja. Kada je Messier kasnije određivao položaj galaktike napravio je grešku od 5° u rektascenziji. Zbog te greške pojavile su se sumnje da je M102 zapravo M101.
Svojstva
M102 je relativno sjajna lećasta galaksija. Nalazi se na udaljenosti do 50 milijuna ly i ima promjer od 95,000 ly, tek neznatno manji od Mliječne staze. Neobičnost kod M102 je disk prašine koje lećaste galaktike u pravilu nemaju. U većini slučajeva, prašina se kod takvih galaktika nalazi u malim količinama u blizini središta. Postoji mogućnost da je M102 spiralna galaktika koja je krivo klasificirana zbog njene orijentacije prema nama.
Grupa galaksija
M102 je najsjajnija galaktika u grupi NGC 5866, malenoj grupi galaktika koja još uključuje NGC 5879 i NGC 5907. Ova grupa je možda podgrupa velike izdužene grupe koja uključuje grupu M51 i grupu M101.
628
Godina 628. (DCXXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 628. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Messier 102
M102 ili NGC 5866?
Méchain je M102 opisao sljedećim riječima:
''Maglica između (zvijezde) Omikrona Volara i Jote Zmaja: veoma je tamna, blizu zvijezde 6. magnitude.''
Povijesni dokazi idu u prilog tome da je NGC 5866 zapravo M102 ali još uvijek se mogu naći podatci da je M102 zapravo nepostojeći objekt.
Amaterska promatranja
U amaterskom teleskopu promjera 200 mm galaktika je vidljiva kao izduženi elipsasti oblačak svjetla.
1619
Godina 1619 (MDCXIX) bila je redovna godina koja počinje u utorak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u petak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
Vernon, Colorado
Vernon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.
Yoshihiko Noda
Yoshihiko Noda (野田 佳彦), japanski političar koji je tokom 2011. i 2012. godine obnašao dužnost 95. premijera Japana. Funkciju premijera osvojio je nakon što je u drugom krugu izbora pobijedio Banri Kaiedu za predsjednika svoje stranke. Car Akihito ga je službeno imenovao premijerom 2. rujna 2011. godine.
Nakon teškog poraza DPJ-a na općim izborima u prosincu 2012., Noda je priznao poraz i odstupio s čelništva stranke. Na mjestu premijera, naslijedio ga je Shinzō Abe, kojemu je to drugi mandat.
Rom (Mecklenburg)
Rom je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Parhim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 884 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13060067.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Parhim Rom se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 58 metara. Površina opštine iznosi 33,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 884 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 26 stanovnika/km².
Krstionica u Pisi
thumb|Krstionica Katedrale u Pisi '''Krstionica sv. Ivana''' (Battistero di San Giovanni) je vjerska zgrada u italijanskom gradu Pisi. Izgradnja joj je počela godine 1152. na mjestu starije krstionice, a dovršena je godine 1363. Predstavlja drugu zgradu, po kronološkom redu, na Piazza dei Miracoli, kraj katedrale i znamenitog Krivog tornja.
Građevina je visoka 54,86 m, a promjer joj je 107,24 m, te tako predstavlja najveću krstionicu u Italiji. Krstionica predstavlja prijelaz iz romaničkog u gotički arhitektonski stil. Sagrađena je od mramora.
Gouaux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 58 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,02 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 945 metara (maksimalnoj 1.687 m, a minimalnoj 852 m).
Jennifer Jones
Jennifer Jones (Tulsa, Oklahoma, SAD, 2. mart 1919 — 17. decembar 2009) je bila američka glumica, poznata po nizu zapaženih uloga u nekim od najpoznatijih filmova tzv. klasičnog Hollywooda. Već na samom početku karijere je osvojila Oscara za film The Song of Bernadette 1943. godine. Karijeru joj je značajno potpomogao znameniti producent David O. Selznick, koji je postao njen ljubavnik, a potom i suprug. Nakon njegove smrti se počela postepeno povlačiti iz filmskog svijeta, a posljednju ulogu je odigrala u spektakularnom filmu katastrofe Pakleni toranj, za koju je nominirana za Zlatni globus.
Karbapenam
Karbapenam je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 111,142 Da.
Cantone, L'Aquila
Cantone je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Arundhati Roy
Biografija
Roy je rođena u Shillongu u državi Meghalaya u braku keralske sirijske kršćanske majke - feminističke aktivistioce Mary Roy - i bengalskog oca hindusa koji je uzgajao čaj. U New Delhiju je stiudirala arhitekturu i tamo srela svog prvog muža, arhitekta Gerarda DaCunhu.
Godine 1984. je srela svog drugog muža - filmaša Pradipa Kishena - te se pod njegovim utjecajem počela baviti filmom. U nagrađenom filmu Massey Sahib je glumila seljanku. Iskustva sa studija je pretočila u scenario za hvaljeni TV-film In Which Annie Gives It Those Ones koji je režirao njen suprug.
Godine 1992. je Roy počela pisati, a četiri godine kasnije dovršila svoj prvi roman The God of Small Things, koji je godinu dana kasnije dobio Bookerovu nagradu i postao međunarodni bestseler. Nakon toga je prestala pisati romane, iako je napisala nekoliko filmskih i televizijskih scenarija.
Razlog za to je bila njena odluka da se što je moguće više posveti društvenom aktivizmu. To se prije svega odnosi na pokušaj zaustavljanja kontroverznog projekta brane Narmada. Osim toga je poznata i po žestokoj kritici indijskog programa nuklearnog naoružanja i američke vanjske politike koju je optužila da nastoji stvoriti globalni Američki imperij.
Vanjske veze
Ch'ien, Evelyn Nien-Ming. "The Politics of Design." In Weird English. Cambridge, Ma: Harvard UP, 2004.
Brahmasphutasiddhanta
Brāhmasphuṭasiddhānta ("Ispravno ustanovljeni nauk Brahme") je matematička knjiga koju je 628. napisao znameniti indijski matematičar Brahmagupta. Poznata je po tome što sadrži neke za svoje vrijeme prilično napredne matematičke ideje, kao što je uloga broja nula, pravila za korištenje pozitivnih i negativnih brojeva, metode za izračunavanje kvadratnih korijena, metode za rješavanje linearnih i kvadratnih jednadžbi, zbrajanje nizova te Brahmaguptin teorem. Zanimljivo je da je tekst napisan u stihu.
Curti, Belluno
Curti je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Antihemoragici
desno|bezokvira Antihemoragik je supstanca koji uzrokuje hemostazu (zaustavlja krvarenje). Stipse su specifičan tip agensa koji deluje putem kontrakcije tkiva, čime se zatvaraju oštećeni krvni sudovi. Stipsna olovke sadrže adstringente.
Beurlay
Berle je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sent.