cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Popis vladara Galicije
Tokom kratkog perioda kraljevi Portugala Fernando I (1369-1373)i Alfonso V (1475-1479) su takođe bili kraljevi Galicije, kao i Leona i Kastilje. Zvanično, Galicija se održala kao kraljevina do 1833, kada je bila podeljena na današnje četiri provincije.
Burgundijska dinastija (Leon i Kastilja
Alfonso VII od Leona i Kastilje, pre nego što se popeo na presto Leona i Kastilje (1129), po majčinoj liniji je postao kralj Galicije (1112).
Nakon njegove smrti, titula je prešla na njegove naslednike, kraljeve Leona. Kada je kraljevstvo Leon bilo uključeno u Krunu Kastilje sa Fernandom Ordonjo III, onda su kastiljanski kraljevi počeli da nose i titulu kralja Galicije do 1833.
Manzolino, Treviso
Manzolino je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
New York, New York (film)
New York, New York je mjuzikl Martina Scorsesea iz 1977. s Robertom De Nirom i Lizom Minnelli u ulogama dvoje glazbenika i ljubavnika. Film je svojevrsna Scorseseova glazbena posveta svom rodnom gradu, New Yorku. Minelli je pjevačica, a De Niro saksofonist.
Sadržaj
Ljubavna i profesionalna priča saksofonista Jimmyja Doylea i pjevačice Francine Evans oblikuje se prepletanjem njihovih scenskih nastupa i privatnog života.
Stil
Snimljen nakon Scorseseova uspjeha s Taksistom, film je bio financijski fijasko. Budžet filma premašivao je 14 milijuna dolara, što je bio veliki iznos u to vrijeme, a zaradio je samo 13 milijuna, što je Scorsesea gurnulo u depresiju i ovisnost o drogama. U dodatku, objavljenom na DVD izdanju 2005., Scorsese objašnjava kako je htio da film bude odmak od surovog realizma, s po kojem je postao poznat, i postane homage mjuziklima klasičnog Hollywooda. Zbog toga je dizajnirao raskošne, ali umjetne setove, što se mnogima nije svidjelo.
Kritike
Naglašeno samosvjesna reinterpretacija naglašeno samosvjesnog filmskog oblika kakav je tzv. big band musical, film kao svoj središnji interes i na fabularnoj i na oblikovnoj razini uspostavlja upravo kreativno preoblikovanje, tvoreći nizom autoreferencijalnih postupaka složen sklop intertekstualnih odnosa, citirajući brojna klasična, ali i manje poznata ostvarenja – fabulom Priču o Glennu Milleru (A. Mann, 1954.) i Zvijezda je rođena (G. Cukor, 1954.), oblikovanjem sekvenci u noćnom klubu Prijatelja Joeya (G. Sidney, 1957.), scenografijom Čovjeka kojeg volim (R. Walsh, 1946) i Moj san je tvoj (M. Curtiz, 1949.), koreografijom Pjevajmo na kiši i Damu u tami (M. Leisen, 1944.) – pri čemu je ključan dijaloški odnos s poetikom Vincentea Minnellija. Dominantan postupak povezivanja glazbe, scenografije, plesa, montažnih rješenja i pokreta kamere u ritmički raznovrsnu a fluidnu cjelinu raskadriravanjem prema glazb. strukturi, uz izostavljanje orijentacijskoga kadra, prema Scorseseu je razrađivanje primjera iz Minnellijevih filmova. Preuzimajući kodove izražavanja emotivnih stanja kolorom i glazbom, film preoblikovanje vizualnih i narativnih konvencija ostvaruje udvajanjem protagonista i fabule, usložnjavanjem međusobnih odnosa pripovjednih razina te supostavljanjem naglašeno idealizirane, stilizirane i citatne mizanscenske i glazb. pozadine psihol. realizmu predočavanja okvirnog zapleta. Radnja, izvedba i nastanak naslovne pjesme, koju je napisao Jimmy, a s velikim uspjehom izvodi Francine, oprimjeruje složene komplementarne i kontradiktorne odnose kako između dvoje likova i njihovih suprotstavljenih glazbenih preferencija i izvođačkih modusa improvizacije i reprodukcije, tako i između življene stvarnosti i izvedbene fikcije. Premda su njihovi uspjesi prikazani identičnom montažnom tehnikom, bivši ljubavnici, kao i njihovi svjetovi studija i noćnoga kluba, popa i jazza, ostaju trajno razdvojeni: jedinstvenost stvaralačkog spajanja nespojivog je neponovljiva i neprestano traži nove načine uobličavanja; ponavljanje nužno uključuje razliku, bilo kao banalizaciju, bilo kao revitalizaciju.
Reizdanja
Kad je film premijerno prikazan, trajao je 153 minute. Neuspjeh u kinima prislio je studio United Artists da skrati film na 136 minuta. Ponovno je izdan 1981. s nekim izbrisanim scenama, uključujući glazbeni broj "Happy Endings", koji se nije pojavio u originalnoj verziji. Ukupno trajanje verzije objavljene na DVD-u je 163 minute.
Crucero a San José de Gracia, Pabellón de Arteaga
Crucero a San José de Gracia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1921 m.
Eochaid Mugmedon
Eochaid Mugmedón ("gospodar robova", ) je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, bio veliki kralj Irske u 4. vijeku, najpoznatiji kao otac Nialla od Devet Talaca te predak dinastija Uí Néill i Connachta.
Prema Lebor Gabála Érennu i na njemu temeljenim izvorima, Eochaid je bio sin prethodnog velikog kralja Muiredach Tírecha, odnosno potomak Conn Cétchathacha. Muiredacha je svrgnuo i ubio ulsterski kralj Cáelbad sin Cronn Bradruía, ali je Cálbad vladao samo godinu dana prije nego što ga je svrgnuo i ubio Eochaid.
Lebor Gabála navodi da je za vrijeme vladavine bez borbe uzimao danak u stoci (bórama) od Leinstera. Prema sagi "Pustolovine sinova Eochaida Mugmedona", imao je dvije supruge - Mongfind, kćer Fidachovu, koja mu je rodila četiri sina: Briona, Aililla, Fiachraea i Fergusa; te Cairenn Chasdub, kćer Sachell Balba, kralja Saksonaca, koja je rodila njegovog najpoznatijeg sina, Nialla.
Plinska konstanta
Plinska konstanta ili univerzalna plinska konstanta, je fizikalna konstanta, koja je vezana za jednadžbu stanja idealnog plina. Ona ima jednaku vrijednost kao Boltzmannova konstanta, samo što je izražena u jedinicama za energiju. Njena je vrijednost:
Dvije brojke u zagradi prestavljaju standardnu devijaciju vrijednosti.
Bogić Moračanin
Bogić Moračanin (?-1587, Petrova Ravan) je bio crnogorski vojvoda. Vladao je Hotima. Poznat je kao rodonačelnik plemena Morača.
Biografija
Po predanjima, smatra se da je Bogić došao u Moraču u 16. vijeku, dok neki istoričari misle da je u Moraču došao čak u rasponu od 13. vijeka do 17. vijeka. Iako je to jedna od velikih misterija kada je on u pitanju, većina istoričara smatra da je tačan datum smrti koji Moračani propovjedaju tačan. Zna se da je u Moraču došao iz Huma Hotskog i da je zavladao velikim djelom kolašinskog sreza. Neki Moračani smatraju da je Bogić bio sin Despota Uglješe, ali to je nemoguće, s obzirom da je razlika između datuma smrti Uglješe i datuma smrti Bogića oko 200 godina. Ipak Moračani se ipak imaju čime hvaliti, učestvovali su u svim ratovima Crne Gore i branili pet vijekova Morački manastir. Kaže se da je dao ime mjestu gdje mu je umro ovan Zacrkalje, i da je naredio da se tamo podigne crkva.
Plinska konstanta
Jednadžba stanja idealnog plina glasi:
gdje je P – apsolutni tlak plina (Pa), V – obujam plina (m3), n – broj molova u plinu i T - apsolutna temperatura (K). Plinska konstanta ima iste jedinice kao molarna entropija.
Odnos sa Boltzmannovom konstantom
gdje je NA – Avogadrov broj. Onda jednadžba stanja idealnog plina sa Boltzmannovom konstantom glasi:
Specifična plinska konstanta
Specifična plinska konstanta plina ili smjese plinova (Rspecific) je data sa plinskom konstantom, ako se dijeli sa molarnom masom (M) plina ili smjese:
Specifična plinska konstanta može biti vezana sa Boltzmannovom konstantom kB:
Jedan važan odnos izlazi iz termodinamike, koji veže specifičnu plinsku konstantu sa specifičnim toplinskim kapacitetom pri stalnom tlaku (p) i pri stalnom obujmu (V):
gdje je: cp - specifični toplinski kapacitet pri stalnom tlaku i cv - specifični toplinski kapacitet pri stalnom obujmu.
Položaj LGBT osoba u Finskoj
Finska važi za jednu od tolerantnijih zemalja kada su u pitanju LGBT prava. Premda istopolni brak u Finskoj nije priznat, zakon daje mogućnost sklapanja registrovanog partnerstva.
Antidiskriminacioni zakon
Od 1995. godine zabranjena je diskriminacija na osnovu seksualne orijentacije. Gejevi i lezbejske mogu da služe vojsku. Godine 2004. zakon o zabrani diskriminacije je proširen i zabranjuje direktnu i indirektnu diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije. Zakon o jednakosti polova donet 2005. godine zabranjuje diskriminaciju transrodnih osoba.
Istopolna partnerstva
Finska omogućava zakonsko registrovanje istopolnih parova, čime se garantuju mnoga prava garantovana brakom. Zakon je donet 2002. godine. Zakon, međutim, ne dozvoljava zajedničko usvajanje dece, ali dozvoljava zajedničko starateljstvo. Od maja, 2009. godine zakon dozvoljava usvajanje dece partnera, odnosno partnerke. Zakonom se garantuju i imigrantska prava.
Lezbejski parovi od 2006. godine imaju pristup veštačkoj oplodnji.
Kludenbach
Kludenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 109 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140071.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Kludenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 420 metara. Površina opštine iznosi 2,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 109 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Gorgona Scalo, Livorno
Gorgona Scalo je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Kan-hatki
Kan-hatki /=white earth/, jedno od malenih plemena Muskogee ili Upper Creek Indijanaca čiji je dom bio u blizini plemena Kolomi na sjevernoj obali rijeke Tallapoosa u okrugu Elmore u Alabami. Inmali su svega jedan istoimeni 'grad' (tulwa). Prema Swantonu, moguće da su bili srodni sa Holiwahalima.
Доња Расовача
Доња Расовача је насеље у Србији у општини Мерошина у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 538 становника (према попису из 1991. било је 583 становника).
Демографија
У насељу Доња Расовача живи 429 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,8 година (40,3 код мушкараца и 45,9 код жена). У насељу има 146 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,68.
Sirmione
Sirmione (venecijanski Sirmion) je naselje i općina od 8,243 stanovnika u Sjevernoj Italiji u lombardskoj Provinciji Brescia.
Доња Расовача
Демографија
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Sirmione
Na periferiji se nalazi lokalitet - Lugana Vecchia, ona je 2011. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od lokaliteta Prahistorijskih naselja sojenica oko Alpa.
Geografske karakteristike
Sirmione leži na južnom kraju Jezera Garda udaljen četrdesetak km zapadno od Verone. Historijski centar leži na kraju uskog poluotoka koji duboko zalazi u jezero i razdvaja Zaljev Desenzano od Zaljeva Peschiera. Današnji Sirmione je pitoreskno ljetovalište, popularan zbog ljepote krajolika, blage klime, termalnih izvora i sportova na vodi.
Historija
Tragovi ljudske prisutnosti na području Sirmionea datiraju iz 2. milenija pne. o tome svjedoči i lokalitet Lugana Vecchia.
Sirmione je nastao za Rimskog Carstva, iz tih vremena su poznate - Grotte di Catullo (Katulove spilje) ostatci rimske vile iz 1. vijeka, koja se po legendi, netočno pripisuje pjesniku Katulu, koji je živio u 1. vijeku pne.. Ona je najvjerovatnije pripadala veronskoj porodici Valeri, kojoj je i pjesnik pripadao, što se zna iz njegovih stihova. Izgleda da je poluotok kao i čitava južna obala jezera bila letovalište rimskih aristokratskih porodica, o tom svjedoči otkriće najmanje tri vile od kojih su najočuvanije ostale - Grotte di Catullo.
Izgleda da Sirmione za rimskih vremena nije bio samo ljetovalište, već i važna međustanica na putu Via Gallica, koji je iz Bergama preko Brescie vodio do Verone, gdje se spajao sa Via Postumiom, izgrađenom 148. pne..
Period od velike važnosti u historiji Sirmiona bio je kad su njime vladali Langobardi, tad je bio jedan od centara sudbene vlasti. Tad su u drugoj polovici 8. vijeka podignute tri crkve; San Martino, San Vito i San Pietro in Mavinas. Pred kraj njihove vladavine negdje nakon 760. - Ansa, žena Deziderija posljednjeg langobardskog kralja, osnovala je mali ženski samostan.
Nakon propasti Langobardskog kraljevstva 774. pod navalom Karla Velikog - Sirmione je izgubio administrativni značaj. Nešto kasnije postao je nezavisna komuna, direktno podređen jedino caru, to potvrđuje dokument iz 1220. kojim car Svetog rimskog carstva Friedrich II njegovim stanovnicima potvrđuje dotad dane privilegije, među kojima i pravo na ribolov po cijelom jezeru.
Od 1197. Sirmione je pod vlašću veronske komune, a nakon tog porodice Scaligeri (Della Scala), koja je postala moćna zahvaljujući kontroli nad zamkom. I prije Scaligerija na tom mjestu, postojala je neka fortifikacija (za to se zna iz više dokumenata), ali današnji zamak duguje svoj izgled toj porodici. Njen član kondotjer Mastino I della Scala počeo ga je graditi u 13. vijeku. thumb|left|280px| Grotte di Catullo Nakon sloma dinastije Scaligeri, kraj oko Verone postao je poprište borbi između Milanskog Vojvodstva i Mletačke Republike. To je potrajalo do 1405. kad je započeo period mletačke vladavine.
Historija naselja u vrijeme kad je njime vladala Venecija prilično je nejasna. U svakom slučaju bio je malo selo ribara i ratara, koji su uzgajali masline, vinovu lozu i dud. Zna se da je 1530. imao 1155 stanovnika, a njihov broj znao je i dobrano pasti za čestih epidemija..
Dugovijeka venecijanska dominacija završila je 1796. kad je Napoleon zauzeo Veneto. Nakon kraćeg perioda naizmjenične habsburško-napoleonske vlasti Venetom i Sirmionom sve do 1866. vlada Austrijsko Carstvo, od tad je dio Kraljevine Italije.
Još od renesanse se zna za termalni izvor - Bojola, bogat sumporom, koji se nalazi na dnu jezera, udaljen 250 metara od istočne obale poluotoka. On se zbog tehničkih razloga nije mogao koristiti sve do 1896., od tad Sirmione ima terme koje su značajno utjecale na njegovu ekonomiju. Sirmione danas ima dva termalna kupališta Catullo u historijskom centru, i Virgilio (od 1987.) u kvartu Colombare.
Termalna voda se koristi u liječenju i prevenciji otorinolaringoloških, bronhatoloških, reumatoloških, ortopedijskih, dermatoloških i ginekoloških bolesti.
Znamenitosti
Najpoznatija atrakcija i simbol Sirmionea je lokalitet - Grotte di Catullo, koji se prostire na dva hektara. Ti ostatci rimske vile iz 1. vijeka su najimpresivnije arheološko nalazište Sjeverne Italije.
Pored toga simbol je i Zamak Scaligeri potpuno okružen vodom koji dominira Jezerom Garda. Građen je u tri faze, počeo ga je graditi u 13. vijeku Mastino I della Scala, dograđivan je početkom 14. vijeka, a finaliziran krajem 14. vijeka. kad je i oko lučice podignut bedem. Jezgra zamka je centralno dvorište, opasano četverostrukim bedemima sa ugaonim kulama, tri niže i jednom višom.
Stara langobardska crkva San Pietro in Mavinas iz 8. vijeka kompletno je restaurirana u 14. vijeku i dekorirana [Freska|freskama]] naslikanim od [[13. vijek|13]] do [[16. vijek]]a, ali joj je ostao romanički zvonik je iz 1070.. I današnja parohijska crkva Santa Maria Maggiore s kraja 15. vijeka, podignuta je po svemu sudeći na ruševinama starije langobardske posvećene sv. Martinu. Ta jednobrodna građevina oslikana je freskama početkom 16. vijek
Bungetu, Văcărești
Bungetu je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Văcărești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Yamasee
Yamasee (Yamassee, Yemassee), pleme američkih Indijanaca porodice Muskhogean kojima je najraniji poznati dom bio područje kod rijeke Savannah u Georgiji i susjednoj Floridi, a nekoć ih je bilo i u Alabami nedugogo nakon 1716 i Južnoj Karolini. Prvi puta spominje ih 1521. jedan indijanski rob iz plemena Waccamaw, Francisco de Chicora, pod imenom Yamiscaron. Od nekadašnjih 2000 (1650.) oni će do 1730. nestati kao samostalno pleme i priključiti se Seminole i Creek Indijancima, gdje još imaju potomaka. Seminole banda poznata kao Oklawaha, Ocklewaha ili Ocklawaha porijeklom je od Yamaseeja koja im se pridružila 1730. i danas se nazivaju Ocklawaha Band of Yamasee Seminole ili Ocklewaha Band of Yamassee Seminole.
Ime
Ime yamasee, i ostale varijante dolaze iz muskogee riječi yamasi = 'gentle' . Oblik yamiscaron kojeg navodi Francisco de Chicora, mođda je iz siouan ili timuquanan dijalekta, jer nema glasa  r  u nijednom od muskhogean jezika.
Sela
Sela ili naselja Yamaseeja podijeljena su do Yamasee rata 81715) na Gornje i Donje gradove, to su:
Gornji gradovi (Upper Towns):
Donji Gradovi (Lower Towns):
Bande
Po imenu je poznata banda Yamacraw koja od kasnih 1720.-tih do sredine 1740.-tih živi u području rijeke Savannah, i kojima je poznat poglavica Tomochichi.
Povijest
Uspostavljanjem španjolskih misija u kasnom 16. stoljeću Yamasee žive pod vlašću Španjolaca na tlu Georgije i susjedne Floride i tu će ostati sve do 1687. kada iz nezadovoljstva napuštaju teritorij koji ovi drže i odlaze na područje današnje Južne Karoline koja je pod engleskom kontrolom. Isprva su možda u mirnim odnosima sa Englezima, ali kasnije će se pogoršati. U prvim godinama 18. stoljeća, između 1702. i 1708. Englezi će organizirati tri ekspedicije za lov na indijanske robove, prvenstveno na plemena Yamasee, Apalachee i Timucua. Glavni centar prodaje robova bijelim naseljenicima u Karolini bio je Charlestown u koji je dovedeno oko 1,400 ljudi iz sedam velikih indijanskih sela. Indijanci izgleda nisu bili baš pogodni sa pomoć bijelim farmerima pa su prodavani i Creek Indijancima, koji su pomagali Engleze u ovakvim pothvatima. Godine 1715. sve će završiti pokoljem oko 200 engleskih naseljenika i potrajat će do 1718., nakon čega će biti protjerani natrag na područje Floride, gdje će se udružiti sa Španjolcima u borbi protiv Engleza. Njihovo naselje kod današnje St. Augustine 1727 Englezi će napasti i uništiti. Ostaci su se 1730. ujedinili sa Seminolama, čiji se potomci danas nazivaju Oklawaha ili Ocklewaha.
Krimovica
Krimovica je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 55 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 70 stanovnika). Selo se nalazi u oblasti Grbalj.
Demografija
U naselju Krimovica živi 48 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,3 godina (52,0 kod muškaraca i 45,4 kod žena). U naselju ima 23 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,39.
Crkve
mini|250p|l mini|300p|d Crkva Svetog arhiđakona Stefana je stradala u zemljotresu 1979, a obnovljena je 2009. godine.
Plan de Ayala, Reynosa
Plan de Ayala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Električni vod
mini|desno|Električni vod u zaštitnoj plastičnoj cijevi.
mini|desno|Ugradnja električnih vodova.
Električni vod ili međuveza je skup od jednog ili više električnih vodiča, električnih izolatora i različite druge opreme koja služi za prijenos, raspodjelu, razvođenje i priključivanje električne energije ili u telekomunikacijske svrhe (prijenos i razvođenje analognih ili digitalnih signala u javnim i posebnim mrežama, te telekomunikacijskim instalacijama u građevinama i drugim objektima). Vod za prijenos električne energije na veće udaljenosti, te za njezinu raspodjelu u pravilu je visokonaponski, a može biti nadzemni, podzemni i podvodni.
Elektronske komponente se u kolu povezuju izolovanim žicama ili tankim bakarnim trakama na štampanoj ploči.
Kabel
Kabel je izolirani vod koji se polaže u tlo (podzemni kabel) ili na dno mora, jezera i slično (podvodni kabel), a služi za prijenos i raspodjelu električne energije (energetski kabel ili električni kabel) ili za prijenos zvuka, slike i informacija, te za potrebe signalizacije, mjerenja i kontrole (telekomunikacijski kabel). Kabel se ne koristi za nadzemne (zračne) električne vodove (električni energetski vod za dalekovode), niti se kabelom smatra savitljivi izolirani električni vod za kućne instalacije i pokretljiva trošila. Kabel se sastoji od jednog ili više električnog vodiča, električne izolacije oko svakoga vodiča, plašta od kovine ili plastike, te zaštitnog plašta radi mehaničke, električne ili antikorozijske zaštite.
Niskonaponski vod
Niskonaponski vod koristi se za razvođenje električne energije u javnim i industrijskim mrežama, te u električnim instalacijama građevina (stambene i druge zgrade, tuneli, prometnice, industrijska postrojenja, rudnici), u instalacijama vozila, plovila, letjelica i drugo (električna instalacija), te kao priključni vod, to jest za priključivanje niskonaponskih trošila na električnu instalaciju. Analogno se telekomunikacijski i drugi elektronički uređaji putem telekomunikacijskih priključnih vodova priključuju na telekomunikacijsku ili drugu signalnu instalaciju (telefonska instalacija, računalna mreža, antenska instalacija i drugo).
Priključni vod
Priključni vod za spajanje niskonaponskih trošila na električnu instalaciju gibak je i savitljiv, a može biti jednožilan i višežilan, već prema broju žila (žica) za vođenje električne struje. Često se više žila zajedno usuče i zaštiti izolacijom u jedan višežilni vod. Osnovna je izvedba priključnoga voda masivna žica ili bakreno uže, obavijeno brizganim slojem nekoga polimernoga materijala, kao što je na primjer poli(vinil-klorid) (PVC), poliuretan i etilen/vinil-acetatna plastika, ili slojem gume (na primjer silikonska guma). Za priključak pokretnih trošila u kućanstvu općenito se koristi obični priključni gipki vod s PVC izolacijom i PVC plaštem, a za stolne svjetiljke, radioaparate, uredske strojeve i slično laki priključni gipki vod. Lakši radionički strojevi i veća pokretna trošila u kućanstvu (na primjer usisavač prašine) priključuju se na instalaciju s pomoću običnoga gipkog voda s gumenom izolacijom i gumenim plaštem, a teški strojevi na otvorenome s pomoću gipkoga voda s gumenom izolacijom i plaštem. Za primjenu u vodi (za električnu rasvjetu, priključak crpke i slično) koristi se teški, vodootporni, gumom izolirani i gipki vod s plaštem. Za stalno polaganje u toplinskim trošilima primjenjuje se jednožilni ili višežilni vod s izolacijom od silikonske gume, za ukrasnu rasvjetu unutarnjih prostora, na primjer za žaruljice božićnoga drvca, međusobno usukane žile gipkoga voda s dvoslojnom PVC izolacijom, a za vanjsku ukrasnu rasvjetu gumom izolirani i gipki vod s plaštem.
Šematski prikaz
Na elektronskim šemama se uglavnom ne pravi razlika između načina povezivanja komponenata. Šematsko predstavljanje povezivanja samo pokazuje kuda ide koja žica. Na složenijim šemama neke linije moraju da prelaze jedna preko druge. Zato je neophodno da znate kada ukrštene linije predstavljaju vezu dve žice, a kada ne. Na idealnoj modernoj šemi, povezane i nepovezane žice prikazujete na sledeči način:
Ovaj način prikazivanja međuveza nije univerzalan, pa morate proveriti stil crtanja šeme da biste otkrili koje su žice povezane a koje nisu. Na primer, na nekoj šemi, povezane žice mogu biti nacrtane bez tačke koja označava mesto preseka.
Piedra Alta, Mezquitic
Piedra Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1815 m.
Položaj LGBT osoba u Francuskoj
Francuska je tradicionalno prilično tolerantna po pitanjima koja se tiču privatnosti, pa tako i homoseksualnosti. Francuska zabranjuje svaku vrstu diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije i priznaje registrovana partnerstva istopolnih parova.
Legalizacija homoseksualnosti
Pre Francuske revolucije homoseksualnost je bio ozbiljan zločin zbog koga se sudilo pred crkvenim sudovima. Jean Diot i Bruno Lenoir su poslednja dvojica homoseksualaca koji su spaljeni, januara, 1750. Francuska revolucija je ukinula verske sudove i donela je krivični zakonik, 1791. godine u kome se homoseksualnost nije tretirala kao zločin i istopolni seksualni odnosi između odraslih (21+) osoba su bili legalni. Napoleonov zakonik donet 1810. godine takođe nije kriminalizovao homoseksualnost, što je rezultiralo u dekriminalizaciji homoseksualnosti u drugim državama koje su prihvatile Napoleonov zakonik. Ipak, u drštvu su se homoseksualnost i cross-dressing smatrali nemoralnim i LGBT osobe su bile diskriminisane na osnovu drugih zakona o javnom redu i moralu. LGBT osobe su bile proganjane za vreme nacističke okupacije Francuske.
Mulhall, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Položaj LGBT osoba u Francuskoj
Anti-diskriminacioni zakoni
thumb|200px|left Svaki oblik diskriminacije u javnom ili privatnom sektoru je zabranjen zakonom od 1985. godine. Gejevi i lezbejke mogu da služe vojsku. Starosna granica za stupanje u seksualne odnose iznosi 15 godina i za heteroseksualne i homoseksualne osobe od 1982. godine.
Mulhall, Oklahoma
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 225, što je 14 (-5,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Carbonara di Nola, Napoli
Carbonara di Nola je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Položaj LGBT osoba u Francuskoj
Registrovano partnerstvo
Pacte civil de solidarité (PACS) je oblik registrovanog partnerstva koji postoji u Francuskoj od 1999. godine i koji je dostupan i heteroseksualnim i istopolnim parovima. PACS-om se garantuju većina prava koja se garantuju i brakom. Zakonom je bilo predviđeno da se zajednički porez plaća tek nakon tri godine zajedničkog života, ali je ovo promenjeno 2005. godine, od kada poreske olakšice važe odmah po sklapanju PACS-a. PACS ne daje pravo na zajedničko usvajanje dece, kao ni na veštačku oplodnju.
Carbonara di Nola, Napoli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1960 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Položaj LGBT osoba u Francuskoj
Društveni odnos
U velikim gradovima postoje veoma razvijene LGBT zajednice. Premda homoseksualnost nije jednako prihvaćena kao u Španiji, Skandinaviji ili zemljama Beneluksa, istraživanja pokazuju da se odnos društva prema LGBT osobama značajno menja poslednjih godina. Primera radi, 1997. godine 55% ispitanika je smatralo da je homoseksualnost "prihvatljiv način života", dok 2006. 78% smatra da je homoseksualnost "jednako dobar način života".
Kasihta
Kasihta (Cusitahs), jedno od plemena pravih Muskogee Indijanaca koje je do odlaska u Oklahomu u prvoj polovici 19. stoljeća obitavalo na istočnoj obali rijeke Chattahoochee, na području današnjeg okruga Chattahoochee u Georgiji i susjednoj Alabami. Poznatiji pripadnik plemean bio je Sapulpa (1824-1887), često naziovan Chief Sapulpa (iako to nije nikad bio), koji na Indijanski teritorij (današnja Oklahoma) dolazi 1850, i osniva trgovačku postaju na mjestu gdje se sastaju Polecat i Rock Creek, jednu milju od današnje Sapulpe. Grad će u njemu u čast biti prozvan njegovim imenom.
Položaj LGBT osoba u Francuskoj
Društveni odnos
Sadašnji gradonačelnik Pariza, Bertrand Delanoë se javno deklarisao kao gej 1998. godine, pre nego što je prvi put izabran na funkciju gradonačelnika. Godine 2008. ponovo je izabran na istu funkciju.
Curivo, Urique
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1639 m.
Kasihta
Sela
Kasihte su imali desetak sela od kojih po imenu su poznata:
Cocuzzo, Benevento
Cocuzzo je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 652 m.
Stargate SG-1 (sezona 3)
Treća sezona američko-kanadske naučno-fantastične TV-serije Stargate SG-1 se sastojala od 22 epizode, originalno emitiranih od ljeta 1999. do proljeća 2000. na američkom TV-kanalu Showtime, odnosno britanskom TV-kanalu Sky One.
Epizode
Epizode označene podebljano su dijelovi cjeline od 2, 3 ili 4 epizode.
Seven Valleys, Pennsylvania
Seven Valis je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 517, što je 25 (5,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
7000 dana u Sibiru
7000 dana u Sibiru je autobiografski roman koji je 1971. napisao Karlo Štajner, a objavila izdavačka kuća Globus u Zagrebu. U njemu, Štajner opisuje kako je, iako je bio uvjereni komunist, 1936. postao žrtva Staljinove velike čistke kada je uhićen u svojem stanu u Moskvi i nevino osuđen isprva na deset, pa potom na dvadeset godina zatvora i rada u gulagu zbog izmišljenih optužbi da je bio "agent Gestapoa" zbog svoje austrijske nacionalnosti. U knjizi, Štajner detaljno opisuje bijedu, jad i krajnju okrutnost života u sovjetskim logorima u kojima su se zatvorenici iskorištavali u najtežim fizičkim poslovima.
Štajner je prebačen u nekoliko lokacija, od Soloveckih otoka, preko Norilska pa sve do Maklakova u Sibiru, ali je izdržao zahvaljujući svojoj supruzi Sonji, koja ga je vjerno čekala sve to vrijeme sve do 1955., kada su se ponovno sreli. Nakon Staljinove smrti i destaljinizacije, Štajner je pušten na slobodu i oslobođen svih optužbi 1956., nakon čega je otišao natrag u Jugoslaviju, u Zagreb, gdje je živio sve do svoje smrti. Prema Štajneru, manuskript knjige je godinama čekao da se objavi, ali su u Jugoslaviji izgleda neki nastojali spriječiti objavljivanje: kada je poslao dvije kopije romana u Zagreb i Beograd, obje su nestale. Ipak, nakopokon je dočekao objavljivanje knjige kada je to Tito osobno odobrio. Četiri godine nakon objave, knjiga je prevedena i na njemački i francuski jezik, dok je 2004. izdavačka kuća iz Honk Konga po prvi put knjigu izdala i na kineskom jeziku, koju je preveo Shi Chengtai.
4.6. 1972., 7000 dana u Sibiru je dobila nagradu redakcije Vjesnika "Ivan Goran Kovačić" za najbolju knjigu. Wolfgang Leonhard navodi kako je Štajner dao detaljnu analizu sovjetske ekonomije koja je jedino funkcionirala zahvaljujući masovnom izrabljivanju milijuna zatvorenika koji su praktički radili besplatno godinama. Također je razbio razne tabue, među njima i onaj kako je Staljin dao uhititi i njemačke i i austrijske antifašiste te ih predati Hitlerovoj Njemačkoj. Najteže razdoblje doživio je tijekom Drugog svjetskog rata, kada su sovjetski čuvari bili osobito okrutni, što je doseglo vrhunac kada je 2.9. 1942. strijeljano oko 400 zatvorenika, što se nazivalo "danima mesa". Miljenko Jergović o romanu kaže da je "savršena antropološka studija, roman o dvadesetom vijeku, potvrda grandioznog zločina komunizma, koja iščezava poput fatamorgane, čim se na nju pokušaju pozvati antikomunistički šakali."
Champenoux
Šanu je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mert i Mozel koja pripada prefekturi Nansi.
7000 dana u Sibiru
Moskva
Moskva, 4.11. 1936., ulica Novoslobodska 67-69, stan broj 44. Karlo Štajner se probudio usred noći kada je čuo kucanje na vratima. Kada ih je otvorio, ugledao je oficira NKVD-a i dva vojnika koja su mu grubo pretražili stan, ne obazirući se na njegovu suprugu Sonju koja je bila u zadnjem mjesecu trudnoće, te ga uhitili i odveli u Lubjanku, glavni štab NKVD-a. Štajner nije znao o čemu se radi, ali je odgovarao na upite agenata, počevši od toga kako se rodio u Austriji, postao komunist i otišao živjeti u Jugoslaviju, u Zagreb, te kako je od 1932. živio u SSSR-u. Kada je saznao da je optužen da je pripadnik "kontrarevolucionarne organizacije" koja je ubila Kirova i da je "agent Gestapoa", Štajner se nasmijao jer je mislio da se radi o zabuni, međutim, agenti ga nisu puštali iz ztavora. Usprkos torturi i prijetnjama, nije htio potpisati krivicu nego je ustrajao na tome da je nedužan. U zatvoru je upoznao i razne druge ljude koje su bili nedužno uhićeni zbog lažnih razloga, te bi NKVD zatvarao i njihove žene, te čak i silom otimao njihovu djecu i smještao ih u dječji dom. Preslušavao ga je Revzin, koji je tvrdio da mu je prodavač krzna iz Berlina, Eimike, davao špijunske zadatke. U zatvoru je čuo da mu je žena rodila, ali da je dijete preminulo. Tek u ljeto 1937. se Štajner našao na sudu koji je tražio, gdje ga je stanoviti Schütz teretio da je bio agent. osude su već bile napisane unaprijed, tako da je osuđen na deset godina zatvora.
Champenoux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1124 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 102 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 270 metara (maksimalnoj 274 m, a minimalnoj 220 m).
7000 dana u Sibiru
Moskva
U etapnoj stanici zatvora Butirke, Štajner se prisjećao svojih iskustava sa jugoslovenskim komunistima (Filip Filipović, Grgur Vujović, Vladimir Ćopić) te prvih dojmova Moskve, koje je rekao Rusu Baralu u kavani "Metropol":
Solovecki otoci
Zajedno sa stotinama zatvorenika, prebačen je u vagon te odveden u etapni zatvor Vladimir, gdje su natjerani da čuče dva sata ispred tamničkih vrata. Štajnera su odveli u sobu, skinuli golog, provjerili sve šupljine, oduzeli mu stvari te mu dali robijašku odjeću i obuću, nakon čega su sve zatvorenika ošišali do gole kože. Zbog hladnoće i loše prehrane u ćeliji, dobio je proljev, ali su čuvari bili neljubazni i nisu mu olakšali zahtjev da vidi doktora. Dobio je dobru hranu prvog dana liječenja, ali drugog dana opet lošu hranu, a kada se požalio, nadglednik ga je zgrabio za ruku i izvukao na hodnik. Nakon toga su zatvorenici, i politički i teški zločinci, prebačeni da rade na Soloveckim otocima u Bijelom moru, na oko 266 km2 površine. Na otoku je bilo 50.000 logoraša koji su obaljali teške fizičke poslove na farmi, sjekli sijeno i šume, lovili ribu i radili na velikoj ciglani. Tamo je upoznao šaroliko društvo, a među njima je bio i Žamoida, koji je uporno hvalio Staljina i govorio da je sve u najboljem redu, te ispričao kako je 1934. prevario Édouarda Herriota kada se preobukao u svećenika sa bradom da se stvori dojam u svijetu da u SSSR-u vlada vjerska sloboda.
Među zatvorenicima su bili i Irac Gould Verkojls, koji je uhićen u Španjolskom građanskom ratu jer se žalio da se ne želi boriti za "staljinističku Španjolsku, već za republikansku", i Pfeiffer, bivši suradnik Nijemaca u Rusiji. Ipak, ćelije su bile pretežito izolirane. Štajner se dopisivao sa zatvorenicima iz druge ćelije preko ceduljice, ali kada je otkriven, kažnjen je sa deset dana "karcera". Jugoslaven Stanko Dragić, koji je prosvjedovao jer je ponovno osuđen na tri godine upravo kada je trebao biti pušten na slobodu, je pogubljen i bačen u more. Amerikanac Laitala je uhićen na finskoj granici i osuđen za špijunažu. Radilo se skoro svaki dan, i po 10-12 sati. Fizički rad je bio tako težak da su si neki zatvorenici sjekli prste da se spase novih zadataka. Preko razgovora se saznalo da je uhićeno i 300 kaluđerica raznih religija, ali koje nisu htjele ništa drugo raditi osim biti bolničarke u logorskoj bolnici, jer su boljševike smatrali "antikristom", te su stoga strijeljane. 1939. torture su prestale te su zatvorski uvjeti postali puno lakši. Najzad su logoraši 3.8. utovareni u brod i prebačeni na daleko putovanje. Na moru je Štajner vidio kako je stotinu mrtvih zarobljenika bačeno u more, koji su moža preminuli od žeđi ili prenakrcanosti prostorija.
Santa (film)
Santa je meksički crno-bijeli igrani film snimljen 1932. u režiji Antonija Morena, poznat kao prvo zvučno ostvarenje u historiji meksičke kinematografije. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Federica Gamboe. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Lupita Tovar, je mlada djevojka koju vara njen suprug, te ona zbog toga utočište pronalazi u bordelu.
7000 dana u Sibiru
Noriljsk
desno|mini|185px|Zatvornici rade cestu kraj gulaga Kolyma Jednom na dalekom sjeveru, u gulagu Norilag, dio zatvorenika je prebačen na rad u rudniku, a dio na izgradnju željezničke pruge Dudinka-Norilsk. U logoru nije bilo ograde, ali je na svakih 50 metara stajao toranj i u njemu vojnik sa strojnicom. Štajner se sprijateljio sa drugim zatvorenicima, a među njima je bio i dobričina Josef Berger, Židov; Rudolf Ondraček, Morozov i drugi. Morali su tovariti i istovariti tačke pune šljunka iz šljunčare: 3 čovjeka su morala napuniti dvanaest kubičnih metara. Ako je ta norma ispunjena, dobilo bi se 70 dkg kruha, a oni koji su normu ispunili ispod 60 % dobili bi samo 30 dkg kruha. Naime, Staljin je htio da se pod svaku cijenu prijeđe na eksploataciju plemenitih metala (kositar, bakar i dr.) kako bi ih prodavao na tržištu, ali je sjever Sibira, iako bogat metalima, bio surovo i hladno mjesto koje je taj plan spriječavalo. Ondraček se razbolio te je poslan na bolju njegu u obližnji grad, ali je Štajner kasnije našao njegov goli leš na snijegu, a žicom su mu bile svezane noge i prsa dok mu je iznad glave bila ploča na kojoj piše "Ovakva sudbina čeka svakoga tko iz Noriljska pokušava pobjeći." Štajner se šokirao kada je saznao da je Ondraček zapravo umro u bolnici i da uopće ni nije pokušao pobjeći. U logoru su se našli i mađarski odvjetnik Keroši, austrijski pripadnici Socijaldemokratske partije Schutzbündleri, španjolski borci jer su štrajkali zbog teških radnih uvjeta u SSSR-u i drugi. Vrlo je neugodno bilo naći se između raznih svađa i obračuna zločinaca u logoru.
NKVD je unajmio i provokatore i doušnike kojima je obećao lakši posao ako pronađu "opasne" ljude u logoru. Među takvim žrtvama je opet postao i sam Štajner kada se povjerio šefu kuhinje Larionovu kojemu je ispričao kako se nadao da će boljševici donijeti sreću Rusima i dovesti blagostanje svijetu, a umjesto toga su svi dobili režim nasilja, terora i milijune koji nevino sjede po logorima. Larionov ga je cinkao te je Štajner osuđen na dodatnih 10 godina zatvora, dakle na ukupno 20. Štajner je sreo i Taisu Gligorijevnu Jagodu, a njen brat, Genrih Jagoda, bivši šef NKVD-a, joj je ispričao kako je Staljin dao ubiti vlastitu ženu te naredio da se predstavi kao samoubojstvo.
Kada je počeo njemačko-sovjetski rat, namirnice su zbog nestašice smanjene te je stanje u logoru postalo još gore. Ipak, masovna strijeljanja su prekinuta kao koncesija suradnje SSSR-a sa saveznicima, pogotovo u Kolymi. Štajner je pričao i sa Popovom o paktu Ribbentrop-Molotov.
Upravitelj NKVD-a u Noriljsku Polikarpov uzeo je Štajnera na zub. Prilikom kraja rata, zatvorenici su dobili jedan dan slobodnog kako bi slavili. Ipak, Štajner se iznenadio kada je saznao da ipak nije pogubljen, iako je Državno tužilaštvo tražilo njegovu smrtnu kaznu, vjerojatno stoga što 1936. nije htio potpisati krivicu unatoć prijetnjama. Uvjeti za rad su bili teški, a hladnoća je po zimi znala biti i -45 stupnjeva Celzijevih. Štajner zaključuje kako je sustav gulaga jako isplativ robovlasnički sustav. Postao je željezničar a kasnije i kuhar i skretničar. Tada je dobio i pismo žene, prvi put nakon pet godina.
Rezolucija Informbiroa
1948. dogodio se raskid Tita i Staljina, što je dovelo do političkog potresa u zemljama istočnog bloka. Štajner se pak radovao što se Jugoslavija usudila reći "ne" Moskvi:
Štajner je nedugo nakon toga pozvan od NKVD-a na saslušanje te su mu ponudili da, pošto je živio u Jugoslaviji, javno ocrni Tita u zamjenu za slobodu, što je on odbio. Oficiri NKVD-a su bili vrlo bahati pri tom razgovoru:
Međutim, nisu s njom bili gotovi nikada. Nakon odbijanja suradnje, Štajner je prebačen brodom "Josif Staljin" niz rijeku Jenisej u okružni grad Krasnojarsk. Na putu je sreo nekoliko zemljaka: Austrijanac Edi Schriedel, koji je sudjelovao u afričkom pohodu pod vodstvom Rommela, je nakon zarboljeništva prosvjedovao jer su dva ruska vojnika razbili i pokrali njegov vinski podrum, te je poslan u logor; Bergmann je u logoru za ratne zarobljenike radio kao liječnik te je osuđen kao "špijun" jer je u notes zabilježio imena umrlih zarboljenika; Francuz Petit je sudjelovao u pokretu otpora ali je svejedno uhićen 1948. u Potsdamu i osuđen na 25 godina logora zbog "šijunaže" i druge. Prilikom još jednog transporta, Štajnera i još nekolicinu zatvorenika je pokupila grupa naoružanih vojnika NKVD-a sa tri policijska psa kako bi ih odveli kroz šumu do željezničke stanice, ali kako su kasnili psovali su ih i nazivali "trockistima", "fašistima", "kurvama" i sl. U "stolipin-vagonima" u ćelije umjesto osam su stavljali po dvanaest zatvorenika, gdje nisu imali prozora. Vojnici stotine zarobljenika nisu puštali ni na zahod, te su neki obavljali nuždu na podu, a kada su napokon puštali ljude na zahod, požurivali bi ih te gledali ženske zatvorenice kako uriniraju.
Irkutsk
Vlak je jazad stigao u Irkutsk, na jug Sibira, gdje je Štajner prebačen da čami godinu dana u redovnom zatvoru, Aleksandrovska centrala. I tamo su zatvorenici dobivali po 40 dkg kruha. Ipak, nije se radilo. Tamo je ostao oko godinu dana.
Tajšet
Ljeti 1951. pojavio se novi zatvorenik, Nijemac Karl Kapp koji je počeo ljudima govoriti da je došao po nalogu Amerikanaca kako bi pokrenuo pobunu te da će avioni baciti oružje, namirnice i instruktore. Štajner ga je izbjegavao jer je sumnjao da je možda provokator ili doušnik, a možda i naivan čovjek, no da će u svakom slučaju loše završiti ako uprava sazna za njegove planove. To se obistinilo kada je Kapp prebačen u drugi logor i pretučen. Brigadir Zimin je upucan kada mu je komandir straže smjestio da pomakne ploču "zabranjena zona", tobože radi greške, a u stvarnosti da mu se osvete jer je svjedočio protiv vojnika koji je strijeljao djevojku koja je prolazila pokraj mjesta gdje su radili zatvorenici, a ispostavilo se da je bila kći sekretara Partije. Među zatvorenicima se našao i Pavlov, koji je osuđen na 15 godina jer je ljubavnik njegove supruge njoj savjetovao da ga prijavi da je opsovao Staljina kako bi dobila njegov stan. U zatvoru se našla i poznata pjevačica Lidija Ruslanova, koja je osuđena jer je njen suprug osuđen zbog "veleizdaje" na 25 godina.
Štajner je već prije primjećivao kako nitko nije govorio o masovnom ubojstvu i židovskih zarobljenika u gulazima, za razliku od Holokausta, a stvar je postala još gora 1952. kada su počeli stizati čitavi vagoni Židova u logore: u kadrovskim odjelima, ministarstvima, glavnim upravama i visokim školama postojali su popisi Židova koje je trebalo otpustiti. Molotov se čak hvalio pred Staljinom da je njegovo ministarstvo "čisto od Židova". Sovjetske radio stanice i novine su govorile o "uroti doktora", židovskih liječnika koji su planirali ubiti vođe Komunističke partije, što je bio signal javnosti da pokrene hajku protiv svih Židova. Glumac Solomon Mihoels je smaknut, a na sličan način su stradali i drugi židovski pisci (Markiš, Gorštein, Bergelson, Kvitko i drugi). Ipak, tome se stalo na kraj kada je 1953. umro Staljin. U gulagu je proglašen dan žalosti.
Progonstvo u Maklakovu i rehabilitacija
22.9. 1953., Štajner je odradio posljednji dan u gulagu. Prijatelji Heinz, Oskar i Helmut su mu čestitali i donijeli hranu kako bi proslavili. Pušten je, ali je poslan u progonstvo u područje Kasnojarska, gdje je i dalje morao raditi te se nije smio kretati bez dozvole vlasti. Prvo je gradio invalidski dom za armiju, a potom sjekao drvo za loženje. Živio je tako pod stogim nadzorom na relaciji Maklakovo-Ust-Kem. Nakratko je radio i u kolhozu. Ipak, nakon smrti Staljina, počele su se javljati promjene i reforme u SSSR-u: kada je Berija htio u staljinističkoj maniri preuzeti vlast, spriječio ga je general Žukov. Berija je smaknut a vlast preuzeo Nikita Hruščov koji je započeo destaljinizaciju.
Štajner je dobio pismo od Sonje koja je doputovala iz Moskve, te su se njih dvoje napokon ponovno sreli 1955. Štajner je te dane s njom opisao kao "najsretnije u životu". Reforme su dovele i do preispitivanja raznih slučajeva, te su zahvatile i Štajnera, koji je proglašen nedužnim te rehabilitiran. 1956. tako se napokon vratio u Moskvu. Iako ga je oficir KGB-a nagovarao da ostane u SSSR-u jer su se stvari sada promijenile, Štajner je to odbio. Iste godine zauvijek je napustio SSSR te sa Sonjom otišao o Zagreb, u Jugoslaviju, gdje je živio sve do smrti.
Kolomi
Kolomi /u jeziku creek, ="where there are white oaks",/ jedno od plemena Muskogee Indijanaca u području rijeke Ocmulgee, srednjeg toka Chattahoocheeja i donje Tallapoosa. Glavno naselje Kolomi, ponekad nazivano i Kulomi ili Kulumi nalazilo se vjerojatno na rijeci Chattahoochee u okrugu Clay. Prema Swantonu srodni su Holiwahalima.
Boudu sauvé des eaux
Boudu sauvé des eaux je francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1932. u režiji Jeana Renoira. Temelji se na istoimenom kazališnom komadu Renéa Fauchoisa. Naslovni protagonist, koji tumači Michel Simon, je pariški klošar koga trgovac knjigama Edouard Lestingois (čiji lik tumači Charles Granval) spašava od samoubilačkog skoka u Seinu te dovodi u svoj dom. Radnja prati napore Lestingoisovih da "reformiraju" skitnicu i od njega učine "pristojnog" građanina, ali i to kako Boudu svojim nonkonformističkim ponašanjem podriva njihov buržujski svijet.
Film je doživio uspjeh, iako je Fauchois bio razbješnjen krajem filma koji se razlikuje od njegove drame (i tek naknadno priznao da je Renoir bio u pravu). Simonu je, pak, uloga Boudua bila jedna od najboljih i vjerojatno najpoznatija u karijeri, a s obzirom na Simonovu ekscentričnost i nonkonformizam u stvarnom životu se Boudou ponekad naziva njegovim alter egom; kasniji američki kritičari su Boudua nazivali svojevrsnim proto-hipijem.
San Quirico, Brescia
San Quirico je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Vinyl (film, 1965)
Vinyl je američki crno-bijeli science fiction film snimljen 1965. godine u režiji Andyja Warhola, poznat kao jedno od prvih značajnijih ostvarenja njegove filmografije. Nominalni zaplet predstavlja slobodnu adaptaciju romana A Clockwork Orange britanskog književnika Anthonyja Burgessa. Nominalni protagonist, koga tumači Gerard Malanga, je maloljetni delinkvent koga vlasti nastoje "predogojiti" mučenjem. Film se u potpunosti sastoji od statičnih kadrova, koji, pogotovo u scenama u kojima se pojavluje Malanga, imaju homoerotsku i sadomazohističku komponentu. U filmu su osim Malange, nastupali brojni drugi Warholovi stalni suradnici iz njegovog studija The Factory, gdje je film snimljen; neki od njih su čitali tekst, a neki su se ponašali kao da uopće ne snimaju film. Takva tehnika je od strane kritike shvaćena kao antiestablishmentska i kontrakulturna subverzija dotadašnjih standarda filmske naracije, a što je Wahrola učinilo njenim miljenikom i najznačajnijom ličnošću američke filmske avangarde.
Kealedji
Kealedji (Kowaliga), jedno odplemena Muskogee Indijanaca koji su obitavali do sredine prve polovice 19. stoljeća na selima u području rijeke Ocmulgee i na Kialaga ili Kowaliga Creeku u okrugu okrug Elmore, Alabama|Elmore ili Tallapoosa u Alabami. Popisom iz 1832. bilo je 591 Indijanac i dva crna roba, a plemenom su dominirale obitelji Harjo, Yoholo, Fixico i Emarthlar koje danas nalazimo u Oklahomi. Godine 1836. preko Arkansasa su sa Hilibima i Muskogeema iz sela Fish Pond (sveukupno 511) preseljeni u Oklahomu.
Položaj LGBT osoba u Danskoj
Danska je jedna od najtolerantnijih zemalja po pitanju LGBT prava.