cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prvi balkanski rat
Operacije do Kumanovske bitke
Druge dvije armije, 2. i 3., nastupajući s lijeva i desna i ne znajući što se dešava pred Kumanovom, nisu iskoristile priliku da potpuno poraze turske snage.
Bugarska bojišnica
Bugarska vojska je otpočela svoje vojne operacije 18. listopada kada su njene snage prešle tursku granicu i krenula na Jedrene. Turci su imali samo djelomične podatke o pokretu bugarskih snaga. Naime, bilo im je poznato pravac kretanja glavnine bugarske vojske ali nisu imali podatke o pokretu nekih snaga 3. bugarske armije i njihovom obuhvatu Krk Kilisea. Na osnovu tih nepotpunih podataka, turski zapovjednik, Nazim-paša je bio uvjeren da bugarska vojska nastupa samo jednim pravcem, sa sjevera ka Jedrenima, pa je 21. listopada prešao u napada na bugarske snage, gdje su turske snage krajem dana bile stiješnjene na cijeloj bojišnici i prinuđene na povlačenje. Bugari su nastavili s napredovanjem i 23. listopada natjerali Turke u bijeg, pri čemu je vojna utvrda Krk Kilisea napuštena bez borbe. Zbog nepoznavanja trenutačne situacije na bojišnici, bugarske snage su se zaustavile na liniji Krk Kilisea – Jenidže – put ka Jedenima, i tako Turcima dali mogućnost ponovnog prikupljanja snaga u području Lüleburgaza, gdje je 29. listopada došlo do borbe. Nakon tri dana žestoke borbe Turci su ponovno poraženi, ali ponovno nije iskorištena prednost i turske snage su se uspjele reorganizirati i pripremiti za obranu Carigrada, gdje je vladala velika pometnja. Pokušavajući ispraviti grešku, Nazim-paša se utvrdio na Čataldži uz potporu turske mornarice na bokovima i tu sačekao bugarski napad, čiji je napad počeo 17. studenog. Nakon dva dana borbi, Bugari su, uz velike gubitke u ljudstvu, odbijeni, pa je na bugarsku molbu 4. prosinca zaključeno primirje, jer su u turske snage bile vrlo oslabljene.
Tijekom napada na Čataldžu, bugarske snage su od 27. listopada držale Jedrene pod opsadom.
Grčka bojišnica
Operacije na grčkoj bojišnici započele su jednovremeno napadom dviju grčkih armija, teslijske i epirske, 18. listopada u dva odvojena pravca.
Tesalijska vojska je nakon vrlo brzih pobjeda nad manjim turskim snagama, 22. listopada stigla do Sarandaporona i tamo porazila turske snage pod zapovjedništvom Hasana Taksim-paše, a 29. listopada zauzela Naus, Veri i Katerinu i stigla pred Solun, gdje se ujedinila sa srpskim i bugarskim snagama. Nakon borbi, Hasan Taksim-paša je 8. studenog potpisao kapitulaciju i grčke snage su 9. studenog ušle u Solun, čime je bila presječena i veza između istočne i zapadne turske armije. Suprotno drugim zaraćenim snagama, Grčka nije potpisala primirje s Turskom već je nastavila s operacijama, a na području Makedonije je organizirala svoju vlast. Operacije grčke vojske su na makedonskoj bojišnici su završene 16. prosinca osvajanjem Korčua.
Epirska vojska je protjerala turske snage prema Janjinama, koje nije bila u mogućnosti zauzeti. Na položajima prema Janjinama je ostavila svoje manje snage a s ostalim očistila prestalo područje, pri čemu je 21. listopada zauzela otok Lemnos i na njemu ustrojila manevarsku bazu i počela blokadu Dardanela. Iako je nakon pada Soluna, prikupila dovoljno snaga za napad na Janjine, Grčka nije uspjela zbog zime, planinskog terena i opsežnih priprema, izvršiti napad prije primirja na Janjine, koje je nastupilo 4. prosinca i čime je bilo utvrđeno da sve snage ostanu na svojim položajima a da se utvrde Jedrene, Janjine i Skadar ne mogu snabdijevati izvana.
Primirje (4. prosinca 1912. - 29. siječnja 1913.)
Pregovori oko primirja su otpočeli 13. prosinca u Londonu a vođeni su pod utjecajem Velikih sila, koje su bile iznenađene brzim i uspješnim prodorom savezničkih snaga. U cilju očuvanja svojih interesa, Velike sile su već 4. prosinca osnovale autonomnu Albaniju koja je bila pod jamčevinom i kontrolom Velikih sila. Od Turske se zahtijevalo da ustupi sva područja zapadno od linije Tekirdag - Midija kao i sve otoke u Egejskom moru, uključujući i Krit. Turska nije prvobitno pristala na te zahtjeve već je samo nudila autonomiju Makedonije i Albanije, nakon čega su i pregovori prekinuti. Ipak, po nagovoru Velikih sila, Turska je pristala 22. siječnja prihvatiti savezničke zahtjeve, ali je 23. siječnja izbio puč Mladoturaka, na čelu sa Enver-bejom, pri čemu je Nazim-paša ubijen a vlada bila oborena. Mladoturci su se bili usprotivili ustupanju Jedrena i egejskih otoka nakon čega je 29. siječnja prekinuto primirje.
II. razdoblje – operacije nakon primirja (29. siječnja – 30. svibnja 1913.)
Vrijeme tijekom primirja su iskoristile obje strane za reorganiziranje i obnovu svojih snaga i za pripreme za nove operacije. To je pogotovu dobro došlo Turcima, jer su im snage bile demoralizirane i oboljele epidemijom kolere. Nakon odbijanja savezničkih zahtijeva 3. veljače nastavljene su ratne operacije. Turci su na bojišnici svoje Istočne vojske započeli napade na bugarske snage i u kratkoj ofenzivi (5.- 9. veljače) uspjeli potisnuti bugarske predstraže i povratiti Čataldžu. Usprkos početnoj premoći, bugarske snage su uspjele odbiti turske snage i slomiti posljednje pokušaje turskih snaga deblokiranja Jedrena.
Grci su, po završetku pripremnih operacija, 4. ožujka napale na Janjine i poslije teških borbi zauzele 6. ožujka utvrdu, tijekom čega su zarobili veliki broj turskih snaga. Osim toga, grčka mornarica je vodila žestoke borbe s turskom mornaricom, sprječavajući joj prebacivanje snaga putem mora.
Nakon odbijanja turske ofenzive, Bugari su odlučili zauzeti Jedrene, u kojima se nalazilo oko 60 tisuća turskih vojnika, pa su zajedničkim napadom bugarskih i srpskih snaga 25. ožujka počele borbe za Jedrene. Usprkos velikom broju snaga, turski zapovjednik Šukri-paša je 26. ožujka bio prinuđen predati Jedrene, čime je bugarski položaj u mnogome poboljšan, jer je uspostavljena željeznička veza Svilengrad-Jedrene-Čataldža. Uvidjevši prednosti bugarske vojske, Turci su odmah predložili primirje koje je zaključeno 16. travnja. U Jedrenama je zarobljeno 12 paša, tisući turskih časnika i oko 35 tisuća vojnika, kao i znatne količine ratnog materijala.
Na crnogorskoj bojišnici, odmah nakon prestanka primirja, crnogorske snage su u suradnji sa srpskim 7. veljače otpočele napad na Skadar koji je odbijen uz velike žrtve. Želeći da stavi Velike sile pred svršen čin, crnogorski kralj Nikola, ponovno u suradnji s jačim srpskim snagama, koje su prebačene iz Soluna pripremao ponovni napad na Skadar. Zbog prijetnje Velikih sila da Skadar mora pripasti Albaniji, Srbija je povukla snage u Srbiju, a kralj Nikola je sam nastavio opsadu Skadra, koja je završena predajom 23. travnja zbog gladi. Pod prijetnjom Velikih sila, crnogorske snage su napustile 14. svibnja Skadar, predajući ga u ruke snaga Velikih sila.
Konačan svršetak rata je bio 30. svibnja 1913. godine, kad je Turska potpisala mirovni ugovor u Londonu i odrekla se svih područja zapadno od linije Enos – Midija. Kao ishod Prvog balkanskog rata, ustanovljena je država Albanija i srušen je turski feudalni sustav.
Gaciklidin
Gaciklidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 263,441 Da.
Lesina, Foggia
Lesina je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5954 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Galaksija
thumb|right|300px|[[NGC 4414, tipična spiralna galaktika u konstelaciji Berenikinoj kosi ima prečnik od 55.000 svetlosnih godina i od Zemlje je udaljena približno 60 miliona svetlosnih godina.]]
Galaksija (grč. γαλαξίας: Mlečna staza) ili galaktika (od grč. κύκλος γαλακτικός: mlečni krug), gravitacijom vezan sistem sastavljen od zvezda, zvezdanih ostataka, međuzvezdanog gasa i prašine te tamne materije. Galaksije se po veličini dele na one najmanje (patuljaste) koje sadrže oko 10 miliona zvezda do enormno velikih koje sadrže i do bilion(1012) zvezda. Pretpostavlja se da u vidljivom delu univerzuma postoji preko stotinu milijardi (1011) galaksija. Galaksije se mogu grupisati na osnovu njihove vizuelne morfologije, uključujući eliptičke, spiralne, i iregularne. Za mnoge galaksije se smatra da imaju crne rupe u svom aktivnom centru. Centralna crna rupa Mlečnog puta, poznata kao Sagitarius A*, ima masu koja je četiri miliona puta veća od Sunca.
Većina galaksija u prečniku ima od hiljadu pa do stotinu hiljada parseka (par desetina hiljada pa do par stotina hiljada svetlosnih godina). Galaksije su jedna od druge često udaljene više miliona parseka (ili megaparseka). Galaksije su međusobno povezane gravitacijom i kao takve čine skup ili galaktičko jato, koja zajedno mogu formirati i superjato. Pretpostavlja se da 90% materije u galaksiji čini takozvana tamna materija. Podaci prikupljeni posmatranjem govore da većina galaksija sadrži barem po jednu supermasivnu crnu rupu u svom centru. Vrlo je verovatno da naša galaksija, Mlečni put poseduje jedan takav objekat.
Poreklo reči
Reč „galaksija“ potiče od grčke reči „galaksijas“ („γαλαξίας“) odnosno „kiklos galaktikos“ i u prevodu znači „mlečni krug“ jer takav izgled imaju pojedine galaksije kada su posmatrane pod vedrim nebom.
Kada je Vilijam Heršel napisao katalog o objektima u dubokom svemiru upotrebio je naziv „spiralne nebule“ misleći prevashodno na galaksije poput Andromede M31. Kasnije, kada se utvrdila prava udaljenost ovih objekata, galaksije su nazivane i „masivne konglomeracije zvezda“ ili „kosmička ostrva“. Ipak, uzevši u obzir da reč „kosmos“ predstavlja celinu svega postojećeg, naziv je odbačen, tako da su masivni gravitacijom vezani skupovi zvezda postali poznati kao galaksije.
Nomenklatura
Desetine hiljada galaksija je popisano. Samo mali broj njih ima dobro poznata imena, kao što su galakcija Andromeda, Magelanski oblaci, galaksija Vrtlog i galaksija Sombrero. Astronomi koriste indentifikatore iz određenih kataloga, kao što su Mesijeov katalog, NGC (Novi opšti katalog), IC (Indeksni katalog), CGCG (Katalog galaksija i klastera galaksija), MCG (Morfološki katalog galaksija) i UGC (Upsalski opšti katalog galaksija). Sve dobro poznate galaksije se javljaju u jednom ili više kataloga, mada su svakom od njih pod različitim brojem. Na primer, Messier 109, spiralni sistem koji je pod brojem 109 u Mesijevom katalogu, takođe ima kodove NCG3992, UGC6937, CGCG 269-023, MCG +09-20-044 i PGC 37617.
U nauci je uobičajeno da se dodele imena većini izučavanih predmeta, čak i onim najmanjim, te su belgijski astrofizičar Gerard Bodifi i klasičar Majkl Berger su počeli novi katalog (CNG - katalog imenovanih galaksija) u kome su hiljadi dobro poznatih galaksija data smislena, opisna imena na Latinskom (ili latinizovanom Grčkom) u skladu sa binomijalnom nomenklaturom koja se koristi u drugim naukama, kao što su biologija, anatomija, paleontologija i u drugim poljima astronomije, kao što je geografija Marsa. Jedan od argumenata u podršci tog posla je da ti impresivni objekti zaslužuju bolji tretman od neinspirativnih kodova. Na primer, Bodifee i Berger predlažu neformalno, opisno ime Callimorphus Ursae Majoris za dobro formiranu galaksiju Messier 109 u Ursa Majoru.
Eliptične galaksije
Po Hablovoj klasifikaciji eliptične galaksije dele se na sedam klasa u zavisnosti od nivoa eliptičnosti: E0 gotovo sferičnog oblika, do E7 elipsastog oblika. Ovakve galaksije sadrže relativno malu količinu međuzvezdane materije. Takođe je utvrđeno da je formiranje novih zvezda retka pojava u ovakvim galaksijama. To znači da takvim sistemima dominiraju stare zvezde koje orbitiraju oko lokalnog centra gravitacije u proizvoljnom pravcu. To im daje veliku sličnost sa globularnim jatima. Najveće galaksije su u većini slučajeva gigantske eliptične galaksije. Veruje se da je većina eliptičnih galaksija formirano nakon kolizije i spajanja više galaksija u jednu. Kada se uporedi sa spiralnom, veličina takve jedne galaksije je enormna. Takve galaksije se obično mogu naći u centru galaktičkog jata.
Spiralne galaksije
Spiralne galaksije se sastoje od rotirajućeg diska koji sačinjavaju zvezde i međuzvezdanih gasova, dok se pri centru nalazi skupina starijih zvezda. Po Hablovoj klasifikaciji spiralne galaksije nose oznaku ‘S’, propraćenu sa još tri slovne oznake (a,b,c) u zavisnosti od toga kom podskupu galaksija pripada, i određuju veličinu kraka i jezgra galaksije. „Sa“-galaksije ima slabo razvijene i definisane krake dok je jezgro relativno masivno. Dok na drugom kraju imamo „Sc“-galaksije sa velikim i definisanim kracima i otvorenim malim jezgrom.
Istorijski pregled
Historijski, galaksije su dijeljene prema njihovom prividnom izgledu (što se često naziva vizuelnom morfologijom). Čest oblik je eliptična galaksija, sa vitkim eliptičnim profilom. Spiralne galaksije su gomile u obliku diskova sa zakrivljenim, prahovitim kracima. Galaksije nepravilnih i neobičnih oblika poznate su pod nazivom neobičnih galaksija i tipično proizlaze iz raskida izazvanih gravitacijskim privlačenjima susjednih galaksija. Takva međudjelovanja bliskih galaksija, koja na kraju mogu prerastati u stapanja galaksija, mogu potaknuti epizode znatno pojačanog stvaranja zvijezda i proizvesti ono što se naziva starburst galaksijom. Male galaksije koje ne posjeduju povezanu strukturu također se nazivaju nepravilnim galaksijama.
Iako još uvijek nedovoljno shvaćena, tamna materija, čini se, učestvuje sa 90% u masi većine galaksija. Posmatranja ukazuju na to, da bi u središtima većine, ako ne i svih galaksija, mogle postojati supermasivne crne rupe. Pretpostavlja se da bi one mogle biti osnovnim uzrokom aktivnih galaktičkih jezgara pronađenih u središtima nekih galaksija. Čini se da galaksija Mliječni put u svojoj jezgri udomljuje najmanje jedan takav objekt.
Mlečni put
Prema Mohani Mohamedu, arapski astronom Alhazen (965–1037) je bio prvi da pokuša da posmatra i izmeri paralaksu Mlečnog puta, i on je utvrdio da pošto Mlečni put nema paralakse, on mora biti udaljen od Zemlje, te da ne može da bude deo atmosfere. Persijski astronom al-Bīrūnī (973–1048) je predložio da je galaksija Mlečni put „kolekcija bezbrojnih fragmenata poput maglovitih zvezda.“ Andaluzijski astronom Ibn Bajjah ("Avempace", d. 1138) je predložio da se Mlečni put sastoji od mnogih zvezda koje su skoro u dodiru jedna s drugom, te da stoga izgledaju kao su neprekidne usled refrakcionog efekta sublunarnog materijala, navodeći svoja opažanja konjunkcije Jupitera i Marsa kao evidenciju da do toga dolazi kad su dva objekta blizo jedan drugom. U 14. veku, astronom sirijskog porekla Ibn Qayyim je predložio da je galaksija Mlečni put sastoji od „bezbroj sitnih zvezda grupisanih zajedno u sferi fiksirane zveze“. thumb|Oblik Mlečnog puta koji je [[William Herschel izveo 1785. na osnovu prebrajanja zvezda; prepostavljalo se da je solarni sistem blizo centra.]]
Stvarni dokaz da se Mlečni put sastoji od mnogih zvezda postao je dostupan 1610, nakon što je italijanski astronom Galileo Galilei koristio teleskop u izučavanju Mlečnog puta i pri tom otkrio da se on sastoji od ogromnog broja nerazgovetnih zvezda. Godine 1750. engleski astronom Tomas Rajt, u svojoj originnoj teoriji ili novoj hipotezi svemira je (korektno) spekulisao da Mlečni put može da bude rotirajuće telo sa velikim brojem zvezda koje su držane zajedno gravitacionim silama, poput solarnog sistema, mada na daleko većoj skali. Rezultirajući disk od zvezda se može videti kao traka na nebu iz perspektive unutar diska. U jednoj raspravi iz 1755, Immanuel Kant je razradio Rajtovu ideju o strukturi Mlečnog puta.
Prvi projekat koji je opisao oblik Mlečnog puta i poziciju Sunca u njemu je poduzeo William Herschel 1785. godine putem prebrojavanja zvezda u različitim regionima neba. On je proizveo dijagram oblika galaksije sa solarnim sistemom blizu centra. Koristeći rafiniraniji pristup, Kapteyn je 1920. proizveo sliku male elipsoidne galaksije (dijametra od oko 15 kiloparseca) sa Suncem blizo centra. Harlow Shapley je koristio drugačiji metod, koji je bio baziran na katalogiranju globularnih klastera, što je dovelo do formiranja radikalno drugačije slike: pljosnatog diska sa dijametrom od oko 70 kiloparseca i Suncem daleko dalje od centra. Obe analize su propustile da uzmu u obzir apsorpciju svetlosti u interstelarnoj prašini prisutnoj u galaktičkoj ravni, te je nakon što je Robert Julius Trumpler kvantifikovao taj efekat 1930. godine studirajući otvorene klastere, sadadašnja slika naše galaksije domaćina formirana.
thumb|center|600px|Mozaik [[Sočivo ribljeg oka|ribljeg oka Mlečnog puta zasvođen pod visokom nagibom preko noćnog neba. Snimljen je napravljen u Čileu]]
Razlikovanje od drugih nebula
Nekoliko galaksija izvan Mlečnog puta je vidljivo golim okom na noćnom nebu. U 10. veku, Persijski astronom Al-Sufi je napravio najraniju zapisanu identifikaciju galaksije Andromeda, opisujući je kao „mali oblak“. Godine 964. Al-Sufi je identifikovao Veliki Magelanov oblak u svojoj Knjizi fiksnih zvezda; tu galaksiju su Europljani uočili tek tokom Magelanovog putovanja u 16. veku. Galaksiju Andromeda je nezavisno dokumentovao Simon Marij 1612. godine.
Godine 1750, Tomas Rajt je (korektno) spekulisao da je Mlečni put spljošteni zvezdani disk, i da su neke od maglina vidljivih na noćnom nebu verovatno odvojene od Mlečnog puta. Godine 1755, Immanuel Kant je koristio termin „ostrvski svemir“ da opište te daleke maglice. thumb|left|Fotografija "Velike magline Andromeda" iz 1899, kasnije identifikovane kao [[Messier 31|galaksija Andromeda]]
Pri kraju 18. veka, Šarl Mesje je pripremio katalog sa 109 najsvetlijih nebeskih objekata koji izgledaju kao nebule. Subsekventno, William Herschel je napravio katalog sa 5.000 maglina. Godine 1845. je Lord Rosse konstruisao novi teleskop s kojim je mogao da uoči razlike između eliptičkih i spiralnih maglina. On je takođe uspeo da razazna pojedinačne tačke izvora za neke kod tih maglina, potvrđujući Kantovu raniju pretpostavku.
Godine 1912, Vesto Slajfer je izvršio spektrografska izučavanja najsvetlijih spiralnih nebula radi određivanje njihove kompozicije. Slifer je otkrio da spiralne magline imaju visok crveni pomeraj, iz čega proizilazi da se one udaljavaju od Mlečnog puta brzinom koja nadmašuje brzinu oslobađanja Mlečnog puta. Iz toga proizilazi da one nisu gravitaciono vezane za Mlečni put, i da je malo verovatno da su deo naše galaksije.
Godine 1917, Heber Kurtis je posmatrao novu S Andromedae unutar „Velike Andromedine nebule“ (kao što je galaksija Andromeda, Mesijeov object M31, bila tada poznata). Pregledajući fotografske rekorde, on je uočio još 11 drugih nova. Kurtis je zapazio da su te zvezde, u proseku, 10 redova veličine tamnije od onih iz naše galakcije. Kao rezultat toga on procenio da su one na rastojanju od 150.000 parseka. On je postao proponent takozvane hipoteze „ostrvskih svemira“, po kojoj su spiralne nebule zapravo nezavisne galaksije.
Godine 1920. se odvila takozvana velika debata između Šeplija Harloua i Hebera Kurtisa, po pitanju prirode Mlečnog puta, spiralnih nebula, i dimenzija svemira. Da bi podržao svoju tvrdnju da je Velika Andromedina maglina spoljanja galaksija, Kurtis skrenuo pažnju na pojavu tamnih traka koje podsećaju na oblake prašine u Mlečnom putu, kao i na znatno Doplerovo pomeranje.
Godine 1922, estonski astronom Ernst Öpik je odredio rastojanje koje ide u prilog teoriji da je Andromedina nebula zaista jedan udaljeni ekstra-galaktički objekat. Koristeći novi 100 inčni Mt. Wilson teleskope, Edvin Habl je bio u stanju da odredi spoljne delove pojedinih spiralnih maglina kao kolekcije pojedinačnih zvezda i da identifikuje neke od Cefeida, što mu je omogućilo da proceni rastojanje do nebula. One su bile suviše udaljene da bi bile deo Mlečnog puta. Godine 1936. Habl je proizveo klasifikaciju galaktičke morfologije koja se koristi do današnjeg dana.
Beaumont, California
Beaumont je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 36.877 stanovnika.
Bluetown, Texas
Blue je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 356 stanovnika.
Affieux
Afje je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzen, u departmanu Korez koja pripada prefekturi Til.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 349 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 30,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 520 metara (maksimalnoj 772 m, a minimalnoj 333 m).
Nagrada Saturn za najbolji kostim
Slijedi popis dobitnika nagrade Saturn za najbolji kostim:
B-fosfoglukomutaza
B-fosfoglukomutaza (, Beta-phosphoglucomutase) je enzim sa sistematskim imenom beta-D-glukoza 1,6-fosfomutaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za dejstvo ovog enzima nije neophodan kofaktor.
Elmdale, Kansas
Elmdejl je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 55, što je 5 (10,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rutledge, Pennsylvania
Ratledž je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 784, što je 76 (-8,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Adrast
Etimologija
Njegovo ime dovodi se u vezu sa grčkim pridevom ἄδραστος = "koji ne beži".
Mitologija
Adrast je bio sin Talaja i Lisimahe. Pausanija pak kaže da mu se majka zvala Lisijanasa, a Higin piše da mu je majka bila Eurinoma. Vladao je Argom zajedno s još dva kralja, Ifidom i Amfijarajem, mužem Adrastove sestre Erifile. Adrast se oženio Amfitejom, ćerkom Pronaktovom, ili, prema drugima, Demonasom. Njegova kći Argeja udala se ze Polinika, a Dejpila za Tideja. Ostala Adrastova deca bili su Egijaleja, Egijalej, Kijanip i Hiponoj.
Pianola, L'Aquila
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1178 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 743 m.
Adrast
Mitologija
Tokom sukoba koji je izbio među najmoćnijim argivskim porodicama Talaj je stradao od Amijarajeve ruke, a Adrast je, budući proteran iz grada, otišao Polibu, sikionskom kralju. Kad je Polib umro bez naslednika, Adrast ga je nasledio na sikionskom prestolu i tokom svoje vladavine osnovao Nemejske igre.
Prema Edwardu E. Barthellu, Adrast je sin Talaja i Lisimahe, kćeri Abantove. Oženio se Amfitejeom, ćerkom njegovog brata Pronakta, koja mu je rodila sina Egijaleja i ćetiri kćeri: Egijaleju (koja se posle udala za Diomeda, Argeju (koja je postala supruga Polinika, sina Edipovog), Dejpilu (koja se udala za Tideja, sina Enejevog) i Euridiku (koja je postala supruga trojanskog kralja Ila, Trojevog sina).
Calbe
Kalbe je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Salcland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.352 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15089055.
Adrast
Sedmorica protiv Tebe
Kasnije se Adrast izmirio s Amfijarajem, dao mu svoju sestru Erifilu za ženu i vratio se u Arg na svom besmrtnom konju Arionu, kojeg je dobio na dar od Herakla. Tokom druge Adrastove vladavine Tidej iz Kalidona i Polinik iz Tebe, obojica prognanici iz svojih gradova, sreli su se blizu Adrastove palate, sporečkali se i krenuli u fizički obračun. Kad je čuo buku, Adrast je dotrčao i razdvojio dvojicu junaka, u kojima je odmah prepoznao dvojicu muškaraca za koje je proročište ranije reklo da će biti muževi dve Adrastove kćeri. Naime, proročište je predskazalo da će mu se jedna kći udati za vepra, a druga za lava; na Tidejevom štitu nalazila se slika vepra, a na Polinikovom slika lava. Tako je Adrast Dejpilu udao za Tideja, a Argeju za Polinika i istovremeno je obećao da će obojici junaka pomoći da povrate vlast u svojim rodnim gradovima. Prvo se pripremio za rat protiv Tebe, iako je Amfijaraj predskazao da će nastradati svi koji u tom ratu budu učestvovali, osim samog Adrasta.
Calbe
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Salcland Kalbe se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Salcland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 60 metara. Površina opštine iznosi 56,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.352 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 183 stanovnika/km².
Adrast
Sedmorica protiv Tebe
Tako je počeo znameniti rat Sedmorice protiv Tebe, u kome su se Adrastu pridružila još šestorica heroja: Polinik, Tidej, Amfijaraj, Kapanej, Hipomedont i Partenopej. Neke druge verzije izostavljaju Tideja i Polinika te umesto njih kao učesnike pohoda spominju Eteokla i Mekisteja. Taj se rat završio upravo onako nesrećno kako je Amfijaraj i prorekao, a jedino se Adrast spasao, zahvaljujući svom brzom konju Arionu. Nakon bitke tebanski je kralj Kreont zabranio da se tela poginulih neprijateljskih vođa pokopaju. Antigona, kći Edipa i Jokaste te zaručnica Kreontova sina Hemona, usprotivila se tome te pokopala svog brata Polinika, nakon čega je bila osuđena na smrt i pogubljena. Adrast je uspeo pobeći u Atinu, gde je ubedio kralja Tezeja da napadne Tebu i povrati tela još petorice preostalih poginulih vođa napada na Tebu. Tezej je isprva odbio, ali je onda na predlog svoje majke, Etre, kojoj su se obratile majke poginulih vođa, stavio tu stvar na glasanje u narodnoj skupštini. Atinjani su krenuli naTebu i osvojili grad, ali mu nisu naneli nikakve štete, već su samo uzeli tela petorice poginulih vođa i zatim se povukli iz grada. Tih pet tela položeno je na pogrebnu lomaču, a Adrast je održao posmrtni govor za svakoga od petorice junaka.
Drugi pohod na Tebu
Deset godina potom Adrast je nagovorio sedmoricu sinova onih junakâ koji su pokrenuli prvi pohod protiv Tebe da krenu u novi napad na taj grad, pri čemu je Amfijaraj objavio da bogovi sad odobravaju taj poduhvat i da mu obećavaju uspeh. Ovaj drugi pohod bio je u antici poznat kao rat Epigonâ. Teba je bila zauzeta i do temelja razrušena, nakon što ju je veći deo stanovnika već napustio po savetu proroka Tiresije. Jedini argivski heroj koji je poginuo u ovom drugom pohodu bio je Egijalej, sin Adrastov. Naime, pošto je u blizini Tebe posvetio hram boginji Nemezi, krenuo je kući, ali shrvan starošću i bolom zbog sinovljeve smrti, umro je u Megari, gde je i sahranjen. Nakon smrti poštovan je kao heroj u nekoliko oblasti Grčke, npr. u Megari, zatim u Sikionu, gde je umesto Dionisa on slavljen u tragičkim horskim pesmama, te u Atici.
Legende o Adrastu i dva pohoda protiv Tebe obrađene su u tzv. tebanskom ciklusu najstarije grčke epike, a česta su tema i grčke tragedije. Pausanija spominje i neka umetnička dela koja su obrađivala tu tematiku.
Od Adrastova imena formiran je i ženski patronimik "Adrestina" (Ἀδρηστίνη).
Kult
Adrast je poštovan u više grčkih gradova. Na trgu u Sikionu je njegov grob i u istorijsko vreme bio kultno mesto. U Argu je ispred Dionisovog hrama prikazivana Adrastova kuća, a jedno svetilište postojalo je i na Kolonu, u blizini Atine. Njegov je kult posvedočen i u Megari, gde je, prema mitu, umro. U Sikionu su ga slavili i opevali u tragedijama zato što mu je deda Polib, koji nije imao muškog potomstva, ustupio presto tog grada. Međutim, šest stotina godina nakon Adrastove smrti, u vreme koje se vrednuje kao istorijsko, kad je Klisten došao na sikionski presto, Adrastov je kult oslabio. Klisten nije voleo argivski uticaj i rešio je da ukine nadmetanja pesnikâ koji su opevali tragičnu sudbinu junaka. Umesto toga, obnovio je pevanje u čast Dionisa. Takođe je želeo da izmesti junakov grob koji se nalazio na pijačnom trgu u njegovom gradu, ali se nije usuđivao to učiniti bez potvrde božjeg autoriteta. Zato je zatražio savet delfskog proročišta. Međutim, prema Herodotu, nije dobio za njega zadovoljavajući odgovor. Pošto nije mogao na taj način da poništi uticaj Argivaca, Klisten je uveo kult Melanipa, koji je umro braneći Tebu. Takođe, promenio je nazive sikionskih plemena.
1239 Queteleta
1239 Queteleta je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 15,94 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,660 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 1,662 stepeni, a orbitalni period iznosi 1585,185 dana (4,340 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,233. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,50 a geometrijski albedo 0,069.
Asteroid je otkriven 4. februara 1932. godine.
Homeovestizam
Homeovestizam je izraz kojim se opisuje sklonost neke osobe prema odjeći primjerenoj vlastitom rodu, bilo kroz seksualno uzbuđenje koje ta odjeća izaziva, bilo kroz njeno nošenje. Izraz se prvenstveno koristi u stručnoj literaturi kao suprotnost transvestitskom fetišizmu.
Beckwourth, California
Beckwourth je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 432 stanovnika.
Saflufenacil
Saflufenacil je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 500,852 Da.
Gadobenska kiselina
Gadobenska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 667,721 Da.
Bort-les-Orgues
Bor lez Org je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Korez.
Sistemska biologija
thumb|320px|Ilustracija sistemskog pristupa biologiji Sistemska biologija je holistički pristup biomedicinskim i biološkim naučnim istraživanjima (za razliku od tradicionalnog reduktionizma). Sistemska biologija je interdisciplinarno polje bazirano na biologiji sa fokusom na kompleksnim interakcijama unutar bioloških sistema. Ovaj koncept je u širokoj upotrebi u bionaukama u više različitih konteksta, pogotovo nakon 2000. godine. Jedan od primarnih ciljeva ove naučne oblasti je razvoj modela i otkrivanje svojstava koja se manifestuju kad ćelija, tkivo i organizam funkcionišu kao celina (sistem), i čije je teoretsko opisivanje jedino moguće koristeći tehnike u domenu sistemske biologije. Realizacija tih ciljeva obično obuhvata izučavanje metaboličkih ili signalnih mreža.
Pregled
Sistemska biologija se može posmatrati sa više različitih aspekata:
Ova raznovrsnost gledišta ilustruje činjenicu da se sistemska biologija odnosi na klaster periferno preklapajućih koncepta umesto jednog jasno omeđenog polja.
Radnik (razvrstavanje)
Radnik je osoba koja zarađuje za život koristeći svoj rad. Pojam također može biti:
Teratofilija
Teratofilija je izraz kojim se opisuje seksualna privlačnost prema defomiranim ili nakaznim osobama. Teratofilija se smatra parafilijom.
Eckartsberga
Ekartsberga je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Burgenland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.460 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15084125.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Burgenland Ekartsberga se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Burgenland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 243 metra. Površina opštine iznosi 36,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.460 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 68 stanovnika/km².
Bluetown-Iglesia Antigua, Texas
Bluetown-Iglesia Antigua je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo. stanovnika.
Safranal
Safranal je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 150,218 Da.
UDP-N-acetilgalaktozamin-4-sulfat sulfotransferaza
UDP-N-acetilgalaktozamin-4-sulfat sulfotransferaza (, uridin difosfoacetilgalaktozamin 4-sulfatna sulfotransferaza, uridin difosfo-N-acetilgalaktozamin 4-sulfatna sulfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom 3'-fosfoadenilil-sulfat:UDP-N-acetil-D-galaktozamin-4-sulfat 6-sulfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Capriva del Friuli, Gorizia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1679 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Chaum (Gornja Garona)
Šom je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Sen Godan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 193 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 475 metara (maksimalnoj 1.680 m, a minimalnoj 468 m).
Gadoterinska kiselina
Gadoterinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 561,666 Da.
Science (magazin)
Science je bio opšti naučni žurnal koji je objavljivala Američka asocijacija za unapređenje nauke (AAAS). Njegova namena je bila da se „premosti rastojanje između nauke i građanina“. Časopis je bio namenjen tehnički upućenim čitaocima, uključujući one koji se profesionalno ne bave naukom. AAAS takođe objavljuje čuveni naučni časopis Science, sa sličnim imenom.
Science se prvo pojavio kao Science 80 novembera 1979. Originalno je objavljivan svakog drugog meseca i bio je dostupan samo preplatnicima. Ime magazina je menjano svake godine u skaldu sa godinom objavljivanja, postajući Science 81, Science 82, etc. Magazin je bio sličan sa Discover u pogledu pokrića, ali je imao duže članke i često je sadržao fotoeseje.
L-aminokiselina oksidaza
L-aminokiselina oksidaza (, L-aminokiselinska oksidaza) je enzim sa sistematskim imenom L-amino-kiselina:kiseonik oksidoreduktaza (deaminacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je flavoprotein (FAD).
Prefektura Aichi
mini|desno|200px|Lokacija prefekture Aiči Prefektura Aiči (Japanski:愛知県; Aichi-ken) se nalazi u regionu Čibu. Glavni grad je Nagoja.
Northwest Ithaca, New York
Nortvest Itaka je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.413, što je 298 (26,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hanksville, Utah
Hanksvil je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 219.
Egeln
Egeln je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 21 opštinskog središta okruga Salcland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.829 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15089075.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Salcland Egeln se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Salcland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 70 metara. Površina opštine iznosi 29,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.829 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 131 stanovnika/km².
Proliferativni ćelijski nuklearni antigen
Proliferativni ćelijski nuklearni antigen (PCNA) je DNK stega koja deluje kao faktor procesivnosti za DNK polimerazu δ u eukariotskim ćelijama i koja je esencijalna za replikaciju. PCNA je homotrimer koji ostvaruje svoju procesivnost putem obuhvatanja DNK, pri čemu ona deluje kao osnova na kojoj se vezuju drugi proteini koji su neophodni za DNK replikaciju, DNK popravku, remodelovanje hromatina i epigenetiku.
Mnogi proteini formiraju interakcije sa dva poznata PCNA-interagujuća motiva: PCNA interagujuća peptidna (PIP) kutija i AlkB homolog 2 PCNA interagujući motiv (APIM). Proteinsko vezivanje za PCNA putem PIP-kutije se uglavnom ostvaruje tokom DNK replikacije, dok su proteini koji se vezuju za PCNA putem APIM prvenstveno važni u kontekstu genotoksičnog stresa.
U responsu na DNK oštećenje, ovaj protein biva ubikvitinisan i učestvuje u putu RAD6 zavisne DNK popravke. Poznate su dve transkriptne varijante koje kodiraju isti protein. Pseudogeni ovog gena su prisutni na hromozomu 4 i na X hromozomu.
Interakcije
PCNA formira interakcije sa Ku70, MSH3,  WRN,  RFC2,  RFC3, RFC1,    RFC4,  RFC5,   GADD45G,  CDC25C, MUTYH, Endonukleaza 1 specifična za flap strukturu,       Ciklin O, CHTF18, Protein 1 sa vezivanjem za Y kutiju, Ciklin D1,  Aneksin A2, MSH6,   DNMT1,   HDAC1, KCTD13, XRCC1, Ciklin zavisna kinaza 4, Ku80,  HUS1, GADD45A,     POLD2, ING1, POLH, KIAA0101, POLDIP2, EP300, MCL1, POLD3, Inhibitor 1C ciklin zavisne kinaze, POLL,   Ubikvitin C   and P21.
Proteini koji formiraju interakcije sa PCNA putem APIM su: ljudski AlkB homolog 2, TFIIS-L, TFII-I, Rad51B, XPA, ZRANB3, i FBH1.
Malvestio, Padova
Malvestio je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Belden, California
Belden je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 22 stanovnika.
Koyla
Koyla (Devanagari: कोयला, Nastaliq: کوئلہ; prevod: Ugalj) je Hindi film koji je ostvaren u Indiji 7 aprila 1997 godine.
Sadržaj
Shankar (Shahrukh Khan) je mutavac, odgajan od strane moćnog Raja Saab, koji ga tretira kao roba. Stari Raja Saab ženi da oženi Gauri, mladu luckastu đevojku. Gauri želi da vidi sliku mladoženje i Raja joj šalje sliku Shankara umjesto njegovu, kako bi je prevario i oženio. Njoj se Shankar svidio i ona pristaje na vjenčanje. Međutim ona shvata da stari Raja nije Shankar i uprkos vjenčanju, ona ne želi da spava sa njim. Zbog toga je Raja muči, jer je u životu naučio sve da dobija, na bilo koji način. Kada Ashok, brat Gaurin dođe da posjeti mladu, ona govori da je zadovoljna u braku, jer joj je Raja zaprijetio da će ga ubiti ako mu kaže istinu. Međutim odlazeći, on nailazi na Shankara, koji mu objašnjava probleme koje ima Gauri sa Rajom. On biva ubijen i Shankaru na samrti govori da mu izbavi sestru.
Kasnije se saznaje da mu je Raja stavio ugalj u grlu, kako on ne bi mogao reći šta se desilo prije mnogo godina, a to da je Raja sa njegovim ljudima ubiio njegove roditelje, zbog dijamanata koje su našli. On se sveti za smrt svojih roditelja i ubija ih jedno po jedno. Na kraju i samog Raju.
Trivija
Gauri koju igra Madhuri je pravo ime žene Shahrukh Khana, a Shankar je kojeg igra Shahrukh Khan, je pravo srednje ime Madhuri Dixtrit.
Vanjske veze
moesanoesan Raja moesno ook song Koyla me video amow o's it. Is Pé coe vaan lk moe movie cso faar Door koes youtube moe ,
Beschrijving
Shahrukh Khan - Koyla - Conquest of Paradise.avi Tanshu24943.727 weergaven11 aug. 2010 Muziek in deze video Meer informatie Luister zonder advertenties met YouTube Premium Nummer Conquest of Paradise Artiest Vangelis Album Conquest of Paradise Auteurs Vangelis Licentie aan YouTube verleend door WMG (namens East West Records UK Ltd); LatinAutor - SonyATV, LatinAutorPerf, UNIAO BRASILEIRA DE EDITORAS DE MUSICA - UBEM, União Brasileira de Compositores, CMRRA, ASCAP, LatinAutor, Sony ATV Publishing en 13 organisaties voor muziekrechten
Naumburg (Saale)
Naumburg je grad na jugu nemačke savezne države Saksonija-Anhalt. Nalazi se u dolini reke Saale, 39 kilometara južnije od Halea i 30 kilometara severno od Jene. Okolina grada je poznata po vinogradima.
Koyla
Vanjske veze
All mies vaan ook en sait sjans oom video's moesa Raja moe ook vaan op daar feel...
Blum, Texas
Blum je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 444 stanovnika.
Naumburg (Saale)
Svjetska baština
Najpoznatiji spomenik u gradu je kasno-romanička i rano-gotička katedrala Svetog Petra i Pavla. Njena izgradnja počela je 1028. godine. Izvanredno je svedočanstvo o srednjovekovnoj umetnosti i arhitekturi. Zapadni hor, koji datira iz prve polovine 13. stoljeća, odražava promjene u vjerskoj praksi i pojavu nauke i prirode u figurativnoj umjetnosti. Zbor i skulpture u prirodnoj veličini remek su djela radionice poznate kao „Naumburški majstor“. Uvrštena je 2018. na listu UNESCO-ove svjetske baštine.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Burgenland Naumburg se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Burgenland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 130 metara. Površina opštine iznosi 129,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 34.897 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 269 stanovnika/km².
Hrasno (Kakanj, BiH)
Hrasno je kakanjsko naselje smješteno na desnoj obali trstionice, između Čatića i Kraljeve Sutjeske.
Po poslednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, opština Kakanj je imala 55.950 stanovnika, raspoređenih u 106 naseljenih mesta.
Gardelegen
Gardelegen je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altmark Salcvedel. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 14.588 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15081135, NUTS (DEE04) i LOCODE (DE GAR) kod.
Seksualni steroid
Seksualni steroid (gonadalni steroidi) su steroidni hormoni koji formiraju interakcije sa kičmenjačkim androgenim ili estrogenim receptorima. Njihovo dejstvo je posredovano sporim genomičkim mehanizmima kroz nuklearne receptore, kao i brzim negenomiskim mehanizmima kroz receptore vezane za membranu i signalne kaskade. Termin seksualni hormon je skoro uvek sinoniman sa seksualnim steroidom. Nesteroidni hormoni luteinizirajući hormon, folikulostimulišući hormon i gonadotropin-oslobađajući hormon se obično ne smatraju seksualnim hormonima, mada oni imaju važne uloge vezane za seks.
Gardelegen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Altmark Salcvedel Gardelegen se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Altmark Salcvedel. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 43 metra. Površina opštine iznosi 250,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 14.588 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 58 stanovnika/km².
Seksualni steroid
Produkcija
Prirodni seksualni steroidi se formiraju u spolnim žlezdama (jajnicima ili testisima), u nadbubrežnim žlezdama, ili putem konverzije iz drugih seksualnih steroida i drugih tkiva kao što su jetra ili masno tkivo.
Buire-sur-l'Ancre
Bir sir l'Ankr je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Peron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 312 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 59 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 43 metara (maksimalnoj 102 m, a minimalnoj 38 m).
Galeteron
Galeteron je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 388,545 Da.
Froterizam
thumb|150px|right|Znak na parkiralištu za bicikle u japanskoj Chibi koji kaže "Pazite na Chikan."
Froterizam je izraz za specifičnu parafiliju koja se iskazuje kroz sklonost nekonsenzualnom trljanju o tijelo druge osobe u svrhu postizanja seksualnog zadovoljstva. Tom prilikom se najčešće koriste ruke ili genitalije, a kao predmet trljanja mogu biti i genitalije druge osobe. U najvećem broju slučajeva froteristi su muškarci, a njihove žrtve žene, iako postoje i slučajevi žena koje na taj način uznemiravaju muškarce, kao i muških froterista čija su meta drugi muškarci. Froterizam čija su meta djeca obično predstavlja prvi stadij seksualnog zlostavljanja djece.
Ovakva aktivnosti se najčešće obavljaju u situacijama kada počinitelj ne može biti otkriven i/ili kada žrtva nije u stanju pravodobno reagirati, a za što su tipični primjeri javna mjesta poput prepunog autobusa ili tramvaja, odnosno rock koncerta.
Froterizam se kolokvijalno naziva drpanje ili šlatanje.
Takvi nekonsenzualni seksualni kontakti se u većini zakonodavstava drže oblikom zakonski kažnjivog seksualno uznemiranja iako se češće definira kao prekršaj nego kao krivično djelo. Počinitelji osim kazni mogu očekivati i obavezno psihijatrijsko liječenje.
Chikan
Chikan (痴漢, チカン, or ちかん) je japanski izraz kojim se opisuje opscena radnja na štetu druge osobe, odnosno osobu koja čini te radnje. Izraz se u Japanu najčešće koristi upravo za froterizam - pojavu koja je izuzetno raširena zbog visokog stupnja urbanizacije, ali i korištenja javnog prijevoza. Nastojeći se boriti protive te pojave, neke od željezničkih i prijevozničkih kompanija su uvele vagone u kojima je pristup dozvoljen jedino ženama.
Izvori
痴漢 Parafili
Fosfopentomutaza
Fosfopentomutaza (, fosfodezoksiribomutaza, dezoksiribozna fosfomutaza, dezoksiribomutaza, fosforibomutaza, alfa-D-glukoza-1,6-bisfosfat:dezoksi-D-riboza-1-fosfat fosfotransferaza, D-ribozna 1,5-fosfomutaza) je enzim sa sistematskim imenom alfa-D-riboza 1,5-fosfomutaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Taylorsville, Georgia
Tejlorsvil (Džordžija) je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 210 stanovnika.
Lido del Sole, Foggia
Lido del Sole je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Fermentacija (hrana)
thumb|300px|right|Fermentacija [[pivo|piva]] Fermentacija hrane je jedan od najstarijih i najvažnijih tehnoloških postupaka konzerviranja namirnica. To je kompleksna transformacija organskih namirnica uz katalitičku aktivnost enzima mikroorganizama tokom koje nastaju nove namirnice (alkohol, mlečna kiselina, sirće, vitamini, arome) i sl. Namirnice služe kao dobra podloga za razvoj mikroorganizama vrenja, a plod njihovog razvoja i delovanja je fermentirani proizvod visoke biološke vrednosti. Miris fermentiranog proizvoda je svojstven za pojedinu namirnicu, a ukus prijatno kiselkast, blago paleći ili čak ljut. Za razliku od prirodnog zrenja, kod fermentacije se dodaju čiste kulture mikroorganizama pa je proces u pravilu kontrolisan.
Fermentacija mleka
Fermentacija mleka podrazumeva dva paralelna procesa. Jedan je prevođenje laktoze u mlečnu kiselinu ili u druge proizvode, a drugi je koagulisanje proteina i formiranje strukture fermentisanog proizvoda. Zavisno od toga kako se izvode ovi procesi dobijaju se različiti fermentisani proizvodi: jogurt, kiselo mleko, kisela pavlaka, kefir, acidofilno mleko, kumis i dr.
Jogurt
Proizvodnja jogurta potiče iz zemalja Mediterana. Ovo mleko se najčešće naziva kiselo mleko ili po turskom nazivu jogurt. Nastaje fermentacijom mleka pokrenutom mikoorganizmima sa kratkim intubacionim procesom. Kratak inkubacioni postupak postignut je korišćenjem dva mikroorganizma koji imaju sposobnost sinergističkog delovanja: ''Lacidobacillus delbrueckii sub-sp. Bulgaricus i Streprococcus salivarius sub-sp. Termophilus''. Svaki od ovih mikroorganizama, pojedinačno fermentiše tečno mleko do formiranja koaguluma za više od 8 sati, a zajedno za 2,5-3 sata. Sinergizam se sastoji u tome što laktobacili u početku svojom proteolitičkom funkcijom omogućavaju potrebe aminokiseline streptokokama, a streptokoke stvaranjem mlečne kiseline stvaraju uslove za brže razmnožavanje laktobacila. Odnos u stater kulturi mora biti 1:1 ili 2:1 u korist streptokoka, ali nikako u korist laktobacila. Ako je mleko dobro pripremljeno i standardizovano, fermentacijom laktoze pod uticajem mikroorganizama stvara se mlečna kiselina koja omogućava drugi proces, odnosno koagulaciju proteina i formiranje stabilnog gela.