cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stablo za klompe
Kritike
Redatelj Mike Leigh je izjavio da mu je ovo jedan od najdražih filmova zbog jednostavnog, autentičnog načina kojim su prikazani stanovnici u priči: "To je jedan od razloga zbog kojeg je fantastičan: jedan je od onih filmova koji nadilaze filmaštvo, bez da degeneriraju u neku vrstu pseudodokumentarca. Snimljen je na klasičan način, sa velikom preciznošću i fantastičnom fotografijom, a Olmi piše, snima i osobno režira...Tip je genij, i to je to." I redatelj Ante Babaja ga navodi kao veliki uzor: "To je film s aureolom". Glumac Al Pacino također je naveo da mu je to jedan od najdražih filmova.
Roger Ebert je filmu dao tri od četiri zvijezdice:
Dennis Schwartz je također filmu dao ocjenu četiri:
Bitka kod Gabijene
Bitka kod Gabijene se odigrala 316. pne. te predstavljala drugi veliki okršaj između zaraćenih dijadoha, odnosno nasljednika Aleksandra Velikog - Antigona na jednoj i Eumena na drugoj strani.
Bojno polje je bilo vrlo suho i oblaci prašine su onemogućavali čist pregled nad bitkom. Nadmoćna Antigonova konjica na njegovom desnom krilu je porazila Eumenov konjicu.
Iako neodlučna u vojnom smislu, predstavljala je Antigonovu pobjedu, jer je Eumenova vojska izgubila volju za borbu i neposredno nakon bitke predala svog komandanta.
Damjan Dalasenos (vojvoda Antiohije)
Damjan Dalassenos (Δαμιανός Δαλασσηνός; ? - 998) bio je bizantski plemić i vojskovođa, najpoznatiji po tome što je od 995/996. do 998. služio kao vojni guverner (doux) Antiohije.
Jonesville, Virginia
Džounsvil je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.034 stanovnika.
Damjan Dalasenos (vojvoda Antiohije)
Pripadao je istaknutoj porodici Dalasenos, a na mjesto guvernera je došao 995. nakon što je njegov prethodnik Mihailo Burces, smijenjen poslije poraza u bitci na Orontu. Uspješno je držao Antiohiju, koja je stekla stratešku važnost u borbi Bizanta s Arapima. Kada je u arapskoj Apameji došlo do katastrofalnog požara, Damjan je krenuo u pohod da to iskoristi; na pohodu se sukobio s grupom Beduina i poginuo u potjeri. Naslijedio ga je Nikifor Uran.
Jonesville, Virginia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.034 stanovnika, što je 39 (3,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Neebing (Ontario)
Neebing je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 1.986 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 1.986 stanovnika, što je za 9,1 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 2.184 žitelja.
Crosley Broadcasting Corporation
Crosley Broadcasting Corporation je bilo američko poduzeće za proizvodnju radio i televizijskih aparata, odnosno proizvodnju i emitiranje radio i TV-programa sa sjedištem u Cincinnatiju. Osnovao ga je godine 1922. radio i televizijski pionir Powel Crosley, Jr. zajedno sa radio-stanicom WLW (AM). 1945. je ogranak za proizvodnju aparata preuzela Aviation Corporation (Avco). Do 1950-ih je posjedovala manju televizijsku mrežu čije su stanice emitirale program u istočnom dijelu američkog Srednjeg zapada; stanice je rasprodala 1970-ih.
Miholjska prevlaka
mini|d|Miholjska prevlaka Miholjska prevlaka, ostrvo Sveti Mihailo, ili u skorije vreme Ostrvo cvijeća, je prvo od tri ostrva u jedinstvenom nizu ostrva u Tivatskom zalivu Boka kotorske, poznatijih kao Krtoljski arhipelag. Ovo ostrvo se posle pet metara širokog i plitkog moreuza nadovezuje na poluostrvo Brda. Stotinak metara dalje je školj Stradioti ili ostrvo Svetog Marka, a još toliko je udaljeno Bogorodičino ostrvo, Otok ili Gospa od Milosti.
Na ovaj deo zaliva prostirala se metohija manastira Svetog arhangela Mihaila. Ove oblasti podno Lovćena, okupljene oko manastira, prastaro su srpsko uporište. Istočna strana Boke kotorske (od rta Oštra do Perasta) bila je deo Travunije, odnosno Hercegovine, a grad Kotor sa Bokom kotorskom i Grbljem, u srednjem veku poznat kao „kraljevski grad“, bio je posebna oblast sa dvorcima srpskih vladara. Miholjska prevlaka je imenovana po manastiru Svetog arhangela Mihaila, danas u ruševinama, koji je Sveti Sava Nemanjić 1219. ustanovio kao sedište Zetske episkopije. Dugo vremena jezgro Miholjskog zbora je bila Miholjska prevlaka.
Sredinom 15. veka manastir je srušen, a lokalno predanje, pomenuto i u prozi Stefana Mitrova Ljubiše, svedoči da su monasi, njih 70, u političkoj zaveri potrovani i da je mletačka mornarica topovima i miniranjem uništila manastir kao kolevku pravoslavlja u Primorju, što je potvrđeno brojnim arheološkim istraživanjima. Mošti ovih 70 miholjskih mučenika su sačuvane i mirotočive.
Na Miholjskoj prevlaci se nalazi crkva Svete Trojice. To je jednobrodna građevina sa polukružnom apsidom i trodelnim zvonikom na preslicu. Na zapadnoj fasadi, iznad portala nalazi se rozeta, a ispod nje fragmenti plastike. Sagradila je 1833. godine Katarina Vlastelinović.
Farnabaz III
thumb|right|250px|[[Srebro|Srebrni stater iz doba cilicijskog satrapa Farnabaza III. (379.-374. pne.), Britanski muzej]]
Farnabaz III., grč. Φαρνάβαζος; „Pharnabazus“ (oko 370. - 320. pne.), bio je perzijski satrap koji se borio protiv Aleksandra Makedonskog.
Mladost
Farnabaz III. bio je sin Artabaza II., satrapa pokrajine Frigije. Ipak, bio je prognan nakon neuspješne pobune protiv Artakserksa III. 358. pne. Njegova obitelj premještena je u Makedoniju kojom je vladao Filip II. Farnabaz je bio obiteljski vezan uz Memnona sa Rodosa, čija je sestra bila Artabazova žena, dok se Memnonov brat oženio Artabazovom kćeri odnosno Farnabazovom sestrom Barsinom. Farnabaz III. i Memnon su kasnije dobili dopuštenje da se vrate u Perzijsko Carstvo, gdje je Memnon dobio zapovjedništvo nad perzijskom mornaricom, a Farnabaz je služio kao njegov pomoćnik.
Starost
Što se dogodilo nakon Farnabazova bijega danas nije poznato, budući kako postoji praznina u povijesnim dokumentima. Ipak, pretpostavlja se kako se Farnabaz predao Aleksandru budući kako se njegova sestra Artonis udala za Aleksandrovog generala Eumena. Povijesni izvori govore kako je Farnabaz III. vodio Eumenovu konjicu u bitci u kojoj su 321. pne. poraženi Krater i Neoptolem.
Ba (država)
Ba (巴) je bila drevna država u istočnom Sečuanu, današnjoj kineskoj provinciji. Njen prvotni glavni grad je bio Zhi (Fuling), Chongqing. Ba je osvojila Država Qin godine 316. pne.. Suvremena etnička grupa Tujia vuče korijene od naroda Ba.
Ba su mogli biti među narodima koji su pomogli osnivačima dinastiji Zhou da zbaci dinastiju Shang u bitci kod Muyea; međutim, Ba se prvi put nedvosmisleno pojavljuju u pisanoj historiji godine 703. pne.; Zuo Zhuan navodi kako su Ba uzeli učešća u pohodu države Chu protoiv Denga.
Teritorija Ba se originalno zauzimala teritorije u dolini rijeke Han; uspon Chua je Ba potisnuo na zapad u područje Sečuanskih bazena. Ekspanzija Chua je tjerala Ba da svoj glavni grad premještaju nekoliko puta. Prema Chang Quu, glavni gradovi ili upravna središta Ba su uključivala Jiangzhou (Chongqing), Dianjiang (Hechuan) i Pingdu (Fengdu), a posljednji glavni grad je bio Langzhong (閬中). Za vrijeme perioda Zaraćenih država, Ba se graničila s državama Qin, Chu i Shu, od kojih je svaka bila jača od Ba.
Iako su Chu ponekad upadali na teritoriju Ba, narod i država Ba su sa Chuima imali složen odnos, odnosno snažne trgovačke, pa i bračne veze. Chu je također u svojoj vojsci angažirala mnogo Ba najamnika. Zbog toga je Chu nekada imao problema; jednom prigodom su se Ba najamnici pobunili protiv svojih Chu poslodavaca i opsjeli glavni grad Chua 676. ili 675. pne.
Ba i Zu su se udružili Qinom kada je Qin preduzeo invaziju na Shu. Nakon uspješne invazije, Qin je odmah izvršio invaziju svoja dva saveznika i zarobio posljednjeg Ba kralja. Ba je tada pretvorena u prefekturu Qina. Za razliuku od Shua, Qin je dozvolio plemstvu Ba da sačuva svoju autonomiju i nije proveo masovnu kolonizaciju naroda Qin na teritoriju Ba. Plemstvo Ba je kasnije marginalizirano politikom podijeli pa vladaj.
Ba kultura
Važan dio Ba mitologije je bio tigar, s time da se najviše cijenio bijeli tigar. Artefakti sa arheoloških lokaliteta Ba često koriste motive tigra. Ostale posebitosti Ba kulture čine zakrivljena sječiva, lijesovi u obliku čamaca i brončani bubnejevi (chunyu 錞于), s kojima se komuniciralo u bitci.
Ba i Shu su razvili vlastita pisma, čiji su znakovi pronađeni na brončanim predmetima. Postoje tri pisma. Kedno piktografsko je bilo specifično za Ba, a dva (moguće fonetska) pisma su pronađena na lokalitetima Ba i Shu. Sva tri do danas nisu dešifrirana.
Ivo Bogdan
Ivo Bogdan (Suđurađ / Šipan, 30. septembar 1907 - Buenos Aires, 18. august 1971) bio je hrvatski novinar, publicist, visoki funkcioner ustaškog pokreta, najpoznatiji po svom djelovanju za vrijeme NDH kad je bio vodeći novinar, ravnatelj Glavnog ravnateljstva za promidžbu i cenzuru.
Školovanje i djelovanje do početka Drugog svjetskog rata
Nakon završene Trgovačko-pomorske akademije (četverogodišnja srednja škola) u Dubrovniku, studirao je na tadašnjoj Ekonomskoj komercijalnoj visokoj školi u Zagrebu (današnji Ekonomski fakultet). Još za studija bacio se na društveni - politički rad, bio je član Nacionalnog studentskog društva August Šenoa, te kasnije predsjednik Katoličkog akademskog društva Domagoj. Ubrzo se okrenuo novinarstvvu, postao je suradnik Narodne politike - glasila Hrvatske pučke stranke, potom se uspeo do položaja glavnog urednika časopisa Luč (1927.). Zatim je radio kao novinar i urednik katoličkog dnevnika Hrvatska straža, u njemu je pod pseudonimom Rys objavljivao svoje osvrte na političke i kulturnjačke prilike ondašnje Hrvatske. Bogdan se vrlo rano oprijedijelio za radikalni katolicizam, - i fašizam. Otvoreno je hvalio pučističkog generala Francisca Franca i uspoređivao njegovu obranu Alcázara iz 1936 sa Bitkom kod Sigeta Nikole Šubić Zrinskog i slavio njegove branitelje kao junake koji su dali svoje živote za odbranu Evrope i njezinih - po njemu temeljnih kršćanskih (katoličkih) vrijednosti. U to međuratno doba objavio je više pamfleta i brošura o opasnosti od komunizma i Sovjetskog saveza (Svjedočanstva o Rusiji ) i eventualne pobjede Republikanske Španjolske.
Karijera za Nezavisne Države Hrvatske
Ivo Bogdan je bio jedan od vođa domovinskog ustaškog pokreta i jedan od osnivača tjjednika Hrvatskog naroda 1939, lista koji je će nakon utemeljenja NDH, postati vodeća državna novina. Od osnutka Nezavisne Države Hrvatske Bogdan je jedan od vodećih ideologa, zadužen za tadašnje medije (radio i tisak). U februaru 1942 pokrenuo je sa Tiasom Mortigjijom tjednik Spremnost glavno idejno glasilo ustaškog pokreta, i zapravo jedini tjednik, nakon što su ustaše zabranile izlaženje svih ostalih dotadašnjih građanskih časopisa.
Od 28. januara 1944 Ivo Bogdan je postavljen za glavnog ravnatelja Glavnog ravnateljstva za promidžbu NDH, - time je službeno postao glavni cenzor u NDH-a, - i ona ličnost koja je određivala što se i kako treba pisati. Kad je slom Nezavisne Države Hrvatske, bio više izvjestan Bogdan je zajedno s drugim članovima Prosvjetne bojne 6. maja 1945 pobjegao u Austriju. Potom se uspio prebaciti u Italiju te preko nje u Argentinu.
Život u izbjeglištvu (Argentina)
Bogdan je Argentini, nastavio sa pisanjem i objavljivanjem, već 1954 je zajedno s Viktorom Vidom, objavio knjižicu u vlastitoj nakladi u Buenos Airesu- Obrana hrvatske cjelokupnosti i javnih radnika.
Krajem 1950-ih Bogdan je ušao u krug inicijativnog odbora časopisa Studia Croatica, zajedno s kolegama - također visokim ustaškim funkcionerima, koji su se uspjeli dokopati Argentine. Taj Odbor tvorili su; dr. Anđelko Belić, dr. Milan Blažeković, dr. Ivo Huehn, Branko Kadić, Srećko Karaman, braća Latković (dr. Božidar i dr. Radovan Latković), dr. Mato Luketa, dr. Franjo Nevistić, Vinko Nikolić, Ivo Rojnica i dr. Pero Vukota (kasnije su im se pridružili Danijel Crljen, Vjekoslav Paver i Ljeposlav Perinić). Bogdan je postavljen za glavnog urednika časopisa, a za tajnika uredništva je postavljen Branko Kadić. Prvi broj tromjesečnika Studia Croatica štampan je u septembru 1960. godine, na 96 stranica. Časopis je uređivao od 1960 do 1971 kad je ubijen, umjesto njega časopis je nastavio voditi dr. Franjo Nevistić (također bivši ustaški funkcioner).
Današnji pogled na Ivu Bogdana i njegovo djelo
Do 1990-ih na Ivu Bogdana se gledalo isključivo kroz crno bijele naočale, i ovisno o strani bio je ili krajnji negativac ili veliki pozitivac. Potpuni negativac bio je za tadašnju Jugoslaviju, ali i za dobar dio zapadne javnosti sve do kraja 1950-ih, kad se dotad skrivena i proganjana ustaška emigracija - počela koristiti u hladnoratovskim ideološkim borbama, kao mogući saveznik u rušenju komunizma. Čak i danas se puno nije odmaklo od takvog pogleda na Ivu Bogdana. Za tvrde hrvatske nacionaliste i desničare on je bio i ostao samo briljantni visokomoralni katolički intelektualac, - koji je slobodno izražavao svoje mišljenje i stavove, i koji prema tome za ništa nije odgovoran. Za drugu stranu (koju ne čine samo exkomunisti, ljevičari, jugoslaveni (i slični) već i dio intelektualaca iz takozvanog slobodnog svijeta) Ivo Bogdan je bio i ostao prononsirani fašist i propagator reakcionarnih ideja.
Ivo Bogdan bio je cijelim svojim bićem duboko uvjereni - nacist i tipični kvisling. On je 13. septembra 1942. u Spremnosti objavio svoj borbeni pamflet,- koji najbolje ocrtava njegove stavove toga vremena. U njemu piše da se NDH mora oduprijeti »Židovima, masonima, komunistima« kao unutrašnjim neprijateljima, i to »hrabrošću, odlučnošću i političkom dalekovidnošću«. Čak i kad je slom njegovih ideala bio pred vratima, Bogdan je objavio članak 6. maja 1945 Na kraju Drugoga svjetskog rata, koji je izašao u oba dnevnika; Hrvatskom narodu (na stranama; 1–2) i u Novoj Hrvatskoj (strana 3). U tom tekstu Bogdan je pokušao ustaški pokret prikazati kao jedinog pravog predstavnika hrvatskog naroda, i jedinog koji se može suprostaviti po njemu najvećoj opasnosti za demokratski svijet; Sovjetskom Savezu i Titu. U članku je pozvao zapadne saveznike da preuzmu ulogu zaštitnika malih nacija (koju je dotad imao Treći rajh) od prijeteće boljševizacije i potpunog istjebljenja.
U svojoj posljeratnoj argentinskoj fazi djelovanja, Bogdan je ublažio svoju retoriku (više nije spominjao masone i židove), - i nastojao se prikazati pripadnikom demokratskog svijeta, zaljubljenikom u vlastitu domovinu i narod, i borcem za njegovo oslobođenje od komunističke tiranije.
Boisyvon
Boazivon je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 106 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 270 m, a minimalnoj 170 m).
Newbury (Ontario)
Newbury je selo u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u selu je živelo 447 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 447 stanovnika, što je za 1,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 439 žitelja.
Kompjuterizirana tomografija
Kompjuterizirana tomografija (engl. computed tomography; CT) je radiološka metod snimanja koja pored rendgen zračenja, primenjuje i tomografiju, metodu koja se zasniva na matematičkoj proceduri obrade snimaka ili tomografskoj rekonstrukciji snimaka uz primenu savremenih računara i programskih paketa u njima. Metoda digitalna geometrijske obrada se koristi za generisanje trodimenzionalnih slika unutrašnjosti snimljenog objekta koju čini velika serija dvodimenzionalnih rendgenskih snimaka snimljenih u toku jedne rotacije uređaja oko svoje ose.
Istorijat
mini|Radonova teorema tomografije Princip kompjuterizovane tomografije se zasniva na teoremi „J. Radona“ (1917.), koji opisuje mogućnost rekonstrukcije dvodimenzionalne geometrije objekta iz niza projekcija izmerenih oko njega. Ovaj metod se može proširiti i na unutrašnju tomografiju objekta, zavisno od načina na koji se zraci koji prolaze kroz nju apsorbuju u skladu sa njihovim uglom penetracije. Međutim, za ove proračune bila je potrebna tehnika i rezultati ovih istraživanja nisu mogli biti primenjeni sve do pojave računara.
U zadnjih 35 godina kompjuterizovana tomografija se razvijala takvom brzinom da je sada, i u srednje razvijenim zemljama, nezamisliva bolnička ustanova bez CT-skenera, a u praksu su uvedeni i mobilni CT-skeneri montirani u autobusima za rad na terenu, te mobilni CT za skeniranje teških pacijenata u bolesničkim sobama.
Sa 1973. otpočinje i era moderne radiologije koja je dovela do razvoja niza digitalnih tehnika. Naučnik Lendley konstruiše skener za kompjuterizovanu tomografiju celog tela, čija proizvodnja počinje 1974., a prvi CT-skeneri za celo telo polako se instaliraju u svim većim bolnicama u Svetu.
Zračenje u toku CT
Princip rada kompjuterizovanog tomografa zasniva se na slabljenju ili atenuaciji rendgenskog zračenja njegovim prolaskom kroz snimani deo tela, do čega dolazi zbog apsorpcije i rasapadanja rendgenskog zračenja. Slabljenje rendgen zračenja se izražava tzv. koeficijentom apsorpcije, a on zavisi o atomskom broju i elektronskoj gustini tkiva, te energiji rendgen zračenja. Šta je veći atomski broj i gustina elektrona snimanog tkiva, to je veći koeficijent apsorpcije.
Efektivna doza zračenja je naučna jedinica za merenje doze zračenja, koja se obično naziva sivert - (simbol: Sv). Milisivert (mSv) se često koristi da izmeri efektivnu dozu u dijagnostičkim medicinskim procedurama (npr. rendgen zračenje, nuklearna radijacija, tomografija). Efektivna doza računa relativnu osetljivost izloženosti radijaciji različitih tkiva. Što je mnogo važnije, ona omogućava kvantifikaciju rizika u odnosu na bolje poznate izvore izlaganja zračenju koji se javljaju kod prirodnih zračenja kojima je čovek izložen u svakodnevnom životu. Stopa efektivne doze prirodne radijacije varira značajno od mesta do mesta, ali je normalno oko 3,5 mSv godišnje.
Druge jedinica za merenje doza zračenja su  Rad, REM, Rendgen, Sivert, i Grej .
Ekvivalentna doza zračenja za celo telo; 1 Sv izaziva promene u krvi, 2-5 Sv izaziva mučninu, gubitak kose, unutrašnje krvarenje i u dosta slučajeva izaziva smrt. Više od 6 Sv za manje od dva meseca dovodi do smrti u više od 80% slučajeva.
Prirodna, izloženost radijaciji
Čovek je svakodnevno i neprekidno izložen radijaciji iz prirodnih izvora. Prosečna osoba u SAD dobija efektivnu doza od oko 3 mSv. godišnje od prirodnih radioaktivnih materijala i kosmičkog zračenja iz svemira. Prirodne doze zračenja se razlikuju širom zemljine kugle.
Jednostavno, možemo uporediti izloženost radijaciji iz jednog izlaganja rendgen zračenju, kao ekvivalentan iznos zračenja tokom izlaganja zračenju prirodnog okruženja u toku 10 dana.
Doze zračenja u toku CT
Slede poređenja efektivnih doza prirodnog zračenja sa izlaganjem zračenju u toku nekoliko radioloških procedure opisanih u okviru ovog teksta; mini|desno|250p|Rekonstrukcija (CT). -tomografije glioblastoma (tumora na mozgu)
Kalcein
Kalcein je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 622,533 Da.
Kompjuterizirana tomografija
Oprema
CT-skener je rentgenološki aparat u obliku velike, kutije sa kružnim otvorom, ili kraćim tunelom, u centru. Pacijent leži na uskom ispitnom stolu koji se kreće kroz ovaj otvor ili tunel i za to vreme izlaže dejstvu rendgen zračenja. Oko pacijenta se rotira rentgen cev i elektronski rentgen detektor, koji se nalaze suprotno jedan od drugog, u prstenu koji se zove pokretni deo skenera. Radna stanica računara koja uz pomoć računarskog programa ugrađenog u njemu, obrađuje snimljene podataka, nalazi se u posebnoj sobi, i njen rad je pod kontrolom lekara i za to obučenih tehničara.
Tokom ST pregleda, vrlo često se pacijentu daje kontrastno sredstvo, u venu i to u toku samog skeniranja, i na taj način poboljšava se vizuelni prikaz nekog organa. Kontrastno sredstvima daje se u ruku intravenskim putem i to obično u lakatni venu klasičnim putem, ili kroz postavljenu intravensku liniju (putem infuzije), intravenozno u vidu „bolusa“. Pored intravenskog unosa kontrast se može uneti u telo neposredno pre snimanja i preko usta „peroralno ili klizmom u debelo crevo-rektum.
Zato je sastavni deo opreme svakog centra za CT pribor i oprema za primenu kontrastog sredstva, kao i pribor, oprema i lekovi za ukazivanje prve pomoći u slučaju pojave alergijskih reakcija i drugih vanrednih poremećaja u radu organizma pacijenta u toku CT.
Usavršavanje opreme kroz vreme
mini|desno|250p|Istorijski EMI-skener montiran u Mejo klinici. Nakon pojave osnovnog (prvog) modela CT-uređaja u naredne četiri decenije ovaj uređaj je postepeno usavršavan sa ciljem da snimci budu što jasniji, odnosno da se poboljša kontrastna i prostorna rezolucija tkiva uz što manju dozu zračenja i što kraće trajanje procedure. Sa sve boljim dijagnostičkim mogućnostima ove metode, rasla je i sve veća potreba za njom, sa ciljem da se u određenom periodu pregleda što veći broj bolesnika. Kako se radi o metodi koja se sprovodi ozračenjem bolesnika rendgenskim zracima koje imaju svoja propratna negativna dejstva na organizam, cilj novijih i savršenijih aparata bio je da se dobiju što kvalitetniji snimci uz što kraće trajanje pretrage, i sa što je moguće manjom dozom zračenja koju bi bolesnik primio. |mini|desno|250p|Poslednja generacija 64-Multislajs skenera Usavršavanje CT-uređaja odvijao se kroz nekoliko faza ili generacija kompjuterizovanih tomografa;
Prve generacije skenera nazivane su konvencionalni tomografi, dok su sledeće dobile naziv spiralni kompjuterizovani tomografi. Princip spiralnih uređaja bio je da se tokom prolaska stola, sa pacijentom na njemu, kroz uređaj za skeniranje, obuhvati veća dužina tela i istovremeno, zahvaljujući boljoj mogućnosti izračunavanja dobijenih podataka u kraćem periodu, rekonstruišu ispitivani slojevi. Pojava spiralnih tomografa unela je značajno skraćenje vremena, tako da pregled organa trbušne šupljine spiralnim CT-aparatom, danas traje svega jedan do dva minuta, uz znatno bolju rezoluciju snimaka. Bolja rezolucija u stvari označava mogućnost da se čestice tkiva razdvoje u zasebne, sve manje i manje segmente, što je napredak kompjuterske tehnologije i omogućio.
Pricip rada uređaja
mini|desno|200p|Šematski prikaz CT-skenera mini|desno|200p|Izgled unutrašnjosti CT-skenera mini|desno|200p|Princip rada (2D CT-skenera mini|desno|200p|Princip rada 3D CT-skener mini|desno|200p|Šematski prikaz rada spiralnog CT-skenera
U mnogim postupcima, postoji sličnost u načinu rada CT-skenera sa drugim rendgen pregledima. Rendgenski snimci nastaju dejstvom zračenja poput svetlosti ili radio talasa, koje mogu biti usmerene na telo. Različiti delovi tela apsorbuje rendgen zračenje u različitom stepenu pa se u tome i ogleda razlika u prikazu pojedinih struktura tela.
Konvencionalno rendgen snimanje se provodi tako da rendgen zračenje prolazi kroz telo, i formira sliku na fotografskom filmu ili posebnoj fotoosetljivoj ploči za snimanje. Kosti se na snimku ocrtavaju belo, meka tkiva u nijansama sive a vazduha u crnoj boji.
Kod CT skeniranja, rendgen zraci i elektronski rendgen detektori rotiraju se oko pacijenata, i vrše merenje količine zračenja koja se apsorbuje u telu. U isto vreme, ispitni sto se kreće kroz skener, tako da rendgen zraci slede spiralani put oko tela. Jedna rotacija traje oko 1 sekundu. Rendgenski izvor proizvodi uski, „mlaz“ u obliku snopa rendgen zračenja koje ozračuje deo tela pacijenta. Debljina „mlaza“ može biti od 1 milimetra do 10 milimetara. U tipičnom pregledi postoji nekoliko faza, a svaka faza se sastoji od 10 do 50 rotacija rendgen cevi oko pacijenta u koordinaciji sa stolom koji se kreće kroz kružni otvor.
Detektori na izlaznoj strani pacijenta, vrše zapis rendgen zračenja koje izlazi iz ozračenih delova tela pacijenta kao rendgen „snimak“ sa jednog mesta (ugla) iz izvora rendgen zračenja. Snimci sačinjeni iz mnogo različitih pozicija (uglova) prikupljaju se u toku jedne potpune rotacije. Sistem za prikupljanje podataka kod CT-a nalazi se u tzv. „gentriju“ koji predtavlja stativ CT-aparata. U njemu su rentgenska cev i detektori. Manje ili više oslabljeni ili apsorbovani snop rendgen zraka koji su prošli kroz transvezalni presek pacijenta izazivaju fluorescencu detektora. Pod uticajem ove svetlosti stvara se odgovarajući električni potencijal odnosno analogni strujni impuls. U analogno digitalnom konverteru ovi impulsi se iz analognog oblika pretvaraju u digitalne informacije odnosno nizove brojeva. Ove digitalne informacije se prenose u kompjuterski sistem, gde se vrši njihova obrada.
Najraniji senzori su bili svetlucavi detektori, sa fotoosetljivom cevi koja je bila obložena kristalima (obično) cezijum jodida. Cezijum jodid je zamenjen tokom osamdesetih jonskim komorama koje su ispunjene gasom ksenonom pod visokim pritiskom. Ovi sistemi su kasnije zameni savremenim materijalaima sa više poželjnih osobina kao što su fotoosetljive diode.
CT snimanje se može opisati i kao sečenje hleb na tanke kriške. Kada se telo snima, ono se „seče na veliki broj kriški“ a svaka „kriška“ se obrađuje od strane računarskog programa, što omogućava detaljni višedimenzionalni prikaz unutrašnjosti tela.
Slika dobijena tomografijom (CT) je matematička, sa ogromnim brojem informacija jer su detektori u stanju da registruju i neznatne razlike u intenzitetu rendgen zračenja i po tome se ova metoda razlikuje od klasične radiografska slike sa oskudnim brojem informacija jer je rendgen film nedovoljno osetljiv da registruje neznatne razlike u intenzitetu rendgen zračenja.
Savremeniji detektori, nove tehnologije, omogućavaju da se CT skenerom dobije što više „kriški“ u jednoj rotaciji. Ovi skeneri, pod nazivom "CT multislajs“ ili „multidetektor CT," omogućavaju tanje „kriške“ u kraćem vremenskom periodu, što rezultira sa više detalja i pruža dodatne mogućnosti u toku izrade prikaza. Kod CT-a kao i kod ostalih digitalnih tehnika dobijena slika više nije posledica direktnog dejstva rendgen zračenja na rendgenski film, kao kod klasičnih radioloških dijagnostičkih metoda. Kod digitalnih metoda ona je proizvod višestrukog detektovanja, merenja i izračunavanja digitalnih informacija.
Kada se u toku skeniranja kontrast ubrizga u krvotok pacijenta takav postupak se naziva kompjuterizovana tomografska angiografija CTA, i tom tehnikom se krvni sudovi prikazuju u svetlo beloj boji koja je jasno izdvojena od ostalih struktura i tkiva tela.
Antički Epir
Epir (Ἤπειρος, Ḗpeiros, epirski grčki: Ἄπειρος, Ápeiros) bila je drevna grčka država i kraljevina, smještena u geografskom području Epira na zapadnom Balkanu. Domovina drevnih Epirana graničila se s Etolskim savezom na jugu, drevnom Tesalijom i Makedonijom na istoku i ilirskim plemenima na sjeveru. U kratkom periodu (280–275. pne.), epirski kralj Pir uspio je od Epira stvoriti moćnu državu u grčkom svijetu, usporedivu s makedonskom i rimskom. Njegove su vojske krenule protiv Rima tijekom neuspješnog pohoda na Italiju.
Kompjuterizirana tomografija
Primena-indikacije
Kompjuterizirana tomografija (CT) se koristi za pregled mnogih delova tela i to uključujući:
Antički Epir
Prapovijest
Dorani su napali Grčku iz Epira i Makedonije krajem 2. milenija pne. (oko 1100–1000. pne.), iako su razlozi njihove seobe nejasni. Invazija je izvorne stanovnike ove regije pomaknula dalje na jug u grčko kopno, a početkom 1. milenija pne. u Epiru su se pojavile tri glavne skupine plemena koja su govorila grčkim. To su bili Haonjani u sjeverozapadnom Epiru, Mološani u središtu i Tesproti na jugu. Regija u kojoj je živilo svako od ovih plemena (ethne) imalo je svoje ime (Haonija, Molosija, Tesprotija), pa izvorno nije postojalo jedinstveno ime za cijelu regiju.
Grčki toponim Epir (Ήπειρος), što znači "kopno" ili "kontinent", prvi se put pojavljuje u djelu Hekateja Milećanina u 6. stoljeću pne. i jedno je od rijetkih grčkih imena koje odražava vanjsko gledište s točke pomorsko-geografske perspektive. Iako to nije izvorno epirsko ime, stanovnici tog područja kasnije su ga prihvatili.
Mološka ekspanzija (470–330. pne.)
Mološka dinastija Eakida uspjela je stvoriti prvu centraliziranu državu u Epiru oko 370. pne., šireći svoju moć na račun suparničkih plemena. Eakidi su se udružili sa sve moćnijim makedonskim kraljevstvom, dijelom radi zajedničke opasnosti koja im je prijetila od ilirskih navala, a 359. pne. mološka princeza Olimpijada, nećakinja Aribe od Epira, udala se za kralja Filipa II Makedonskog (r. 359. pne. – 336. pne.). Ona će postati majka Aleksandra Velikog. Nakon Aribine smrti Aleksandar Mološki, stric Aleksandra Velikog, naslijedio je prijestolje s naslovom "epirskog kralja".
Godine 334. pne., u vrijeme kad je Aleksandar Veliki vojevao u Aziji, Aleksandar Mološki vodio je ekspediciju u južnoj Italiji u znak podrške grčkim gradovima Velike Grčke protiv obližnjih italskih plemena i nove Rimske Republike. Nakon nekoliko uspjeha na bojnom polju, porazila ga je koalicija italskih plemena u bici kod Pandosije 331. pne.
Epirsko kraljevstvo (330–231. pne.)
lijevo|mini|Pirov vojni pohod po Italiji Godine 330. pne., nakon smrti Aleksandra Mološkog, pojam "Epir" pojavljuje se prvi put kao jedinstvena politička jedinica u starogrčkim zapisima, pod vodstvom Mološke dinastije. Potom su se kovali novci triju glavnih plemenskih skupina Epirana, a izdavan je i novi novac s natpuisom Epirotes. Nakon smrti Aleksandra I, Eakid Epirski, koji ga je naslijedio, stao je na Olimpijadinu stranu u njezinom sukobu s Kasandrom, ali je 313. pne. bio svrgnut s prijestolja.
Eakidov sin Pir došao je na prijestolje 295. ppne. kao vješt vojskovođa, ohrabren da pomogne Grcima iz Tarenta, i odlučio je pokrenuti veliku ofenzivu na Italiju i Siciliju. Zbog svojih superiornih borilačkih sposobnosti, epirska vojska pobijedila je Rimljane u bici kod Herakleje (280. pne.). Poslije su Pirove snage gotovo došle do predgrađa Rima, ali morale su se povući kako bi izbjegle neravnopravan sukob s brojnijom rimskom vojskom. Sljedeće je godine Pir napao Apuliju (279. pne.) i dvije su se vojske sukobile u bitci kod Askula, gdje su Epirani, plativši visoku cijenu u gubicima, odnijeli tzv. Pirovu pobjedu.
Godine 277. pne. Pir je zauzeo kartašku tvrđavu u Eirksu na Siciliji. To je potaknulo ostatak gradova pod kontrolom Kartage da pređu na Pirovu stranu. U međuvremenu, počeo je pokazivati despotsko ponašanje prema sicilijskim Grcima i ubrzo se sicilinsko javno mnijenje okrenulo protiv njega. Iako je u bici pobijedio Kartažane, bio je prisiljen napustiti Siciliju.
Epirski savez (231–167. pne.)
mini|Novac Epirske lige. Na kovanici je prikazan Zeus (lijevo) i munja s riječju "ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ", "Epirski" (desno) Godine 233. pr. Kr. ubijen je posljednji preživjeli član kraljevske kuće Eakida, Dejdamija. Njezinom smrću epirska kraljevska kuća naglo je izumrla i uspostavljena je savezna republika, iako sa smanjenim teritorijem, budući da je zapadna Akarnanija utvrdila svoju neovisnost, a Etoljani su zauzeli Ambrakiju, Amfilohiju i preostalu zemlju sjeverno od Ambrakijskog zaljeva. Stoga je novi glavni grad Epira uspostavljen u Fenici, političkom središtu Haonjana. Razlozi brzog pada dinastije Eakida vjerojatno su bili složeni. Etolski pritisak morao je u tome igrati neku ulogu, a savez s Makedonijom možda je bio nepopularan; uz to su možda postojale i društvene napetosti. Međutim, Epir je ostao značajna sila, ujedinjena pod pokroviteljstvom Epirskog saveza kao savezna država sa svojom skupštinom (synedrion).
Sljedećih godina Epir se suočio s rastućom prijetnjom ekspanzionističke Rimske Republike, koja je vodila niz ratova s Makedonijom. Savez je ostao neutralan u prva dva makedonska rata, ali se podijelio u Trećem makedonskom ratu (171–168. pne.), pri čemu su se Mološani priklonili Makedoncima, a Haonjani i Tesproti Rimu. Ishod je bio poguban za Epir; Molosija je pala pod rimsku vlast 167. pne., a 150.000 stanovnika Epira bilo je porobljeno.
Organizacija
mini|Politička organizacija Grčke između 9. i 5. stoljeća pne. U antici su Epir naselila ista nomadska helenska plemena koja su nastavila naseljavati ostatak Grčke. Za razliku od većine ostalih Grka toga doba, koji su bili organizirani u gradove-države poput Atene ili Sparte, Epirani su živjeli u malim selima, a njihov način života bio je stran životu u polisu kakav su prakticirali Grci južno od njih. Njihova je regija ležala na rubu grčkoga svijeta i bila je daleko od mirne; dugi niz stoljeća to je pogranično područje bilo u sukobu s ilirskim narodima na jadranskoj obali i u unutrašnjosti. Međutim, Epir je imao daleko veće vjersko značenje nego što bi semoglo očekivati s obzirom na njegovu geografsku udaljenost, zbog prisutnosti svetišta i proročišta u Dodoni, koje su smatrali drugim po važnosti samo zbog poznatijeg proročišta u Delfima.
Kultura
Nicholas Hammond tvrdi da je glavna društvena struktura Epirana bilo pleme i da su govorili zapadnogrčkim dijalektom. Tom Winnifrith (1983) tvrdi da su se Eprani kulturno blisko povezali s ostatkom grčkog svijeta tijekom stoljeća koja su prethodila rimskom osvajanju regije (3-2. stoljeće pne.), dok se proces helenizacije nastavio i nakon osvajanja. Kao takvi, njihovi vladari tvrdili su grčko porijeklo. S druge strane, Johannes Engels (2010) tvrdi da su genealoške veze ispripovijedane u trojanskom epskom ciklusu i drugim mitovima snažno povezale Epir s ostatkom Grčke, što isključuje ozbiljno dovođenje u sumnju grčke pripadnosti Epirana. Jezik kojim su govorili smatran je primitivnim sjeverozapadnim grčkim dijalektom, ali nije bilo sumnje da je to grčki. Način života u Epiru bio je arhaičniji od onog u korintskim i korkirskim kolonijama na obali, ali nikada nije bilo rasprave o njihovoj pripadnosti Grčkoj.
Čini se da su neki antički autori u klasično doba na Epirane gledali s dozom prezira. Tukidid, atenski povjesničar iz 5. stoljeća pne., opisuje ih kao "barbare" u svojoj Povijesti peloponeskog rata kao i Strabon u svojoj Geografiji. Drugi ih pisci, poput Dionizija iz Halikarnasa, Pauzanije i Eutropija opisuju kao Grke. Simon Hornblower tumači nejasne, a ponekad čak i međusobno protivrečne komentare Tukidida o Epiranima tako kao da impliciraju da oni nisu bili ni potpuno "barbarski" ni potpuno grčki, već srodni Grcima. Značajno je da je Tukidid imao slična gledišta na susjedne Etoljane i Akarnance, iako podaci ne ostavljaju sumnju u njihov grčki identitet. Izraz "barbarin" možda je označavao ne samo jasno negrčko stanovništvo, već i grčko stanovništvo na rubu grčkoga svijeta s osobitim dijalektima. Daleko pouzdaniji izvor gledišta Grka predstavlja popis svetih izaslanika (θεαρόδοκοι) u Epidauru, koji uključuje Epirane. Popis koji je sastavljen 360. pne. uključuje svete izaslanike (članove vladajuće obitelji svakog plemena) od Mološana, Kasopejana, Haonjana i Tesprota.
Stearns, Kentucky
Sterns je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.416, što je 170 (-10,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jasmine Bligh
Jasmine Lydia Bligh (20. maj 1913 – 21. jul 1991) je bila britanska televizijska voditeljica, poznata kao jedna od prvo troje voditelja TV-stanice BBC Television Service 1930-ih, zajedno sa Lesliejem Mitchellom i Elizabeth Cowell. Poznata je kao prvo lice koje se 1946. pojavilo ne ekranu nakon što je BBC obnovio redovno emitiranje programa poslije drugog svjetskog rata.
Brumath
Brumat je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Strazbur Kampanj.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 8930 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 302 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 29,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 145 metara (maksimalnoj 189 m, a minimalnoj 136 m).
Via Nova, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
Vibracija
Vibracija (lat. vibratio - tresenje, treptanje ) je fizička pojava titranja oko točke ravnoteže. Broj ponavljanja u sekundi zove se učestanost vibracije. Jedan herc (Hz) označava jedno ponavljanje u sekundi. Tresenje određene učestanosti ljudsko uho čuje kao zvuk.
Vibracije je periodično gibanje tijela oko ravnotežnog položaja, prouzročeno vanjskom periodičnom silom ili otklonom iz ravnotežnoga položaja. Za razliku od ostalog titranja, vibracija se javlja s relativno malim otklonima od ravnotežnog položaja. U svakom se titraju potencijalna energija sustava pretvara u kinetičku i obrnuto, uz djelomičan gubitak energije zbog otpora i trenja, koja u obliku topline napušta sustav.
Na primer, krila pčele vibriraju gore-dole okruglo 150 puta u svakoj sekundi, pa je frekvencija ovih vibracija koja se čuju kao zujanje 150 Hz.
Svojstva
Kada se sustav, pomaknut iz ravnotežnoga položaja, prepusti daljem gibanju, vibracije su slobodne prigušene ili su u idealnom slučaju neprigušene. Ako na sustav djeluje vremenski promjenljiva uzbudna sila, vibracije su prisilne. Vibracije se proračunavaju s pomoću diferencijalnih jednadžba iz kojih se dobivaju amplitude, te osobito važne vlastite frekvencije sustava, koje, ako su bliske frekvenciji poremećaja, dovode do znatnog povećanja amplituda to jest do rezonancije.
Vibracije mogu djelovati štetno na ljudsko zdravlje, na udobnost vožnje i prouzročiti lomove konstrukcija. Namjerno izazvane koriste se kod mehaničkog sita, drobilica i drugog. Smanjivanje ili povećavanje utjecaja vibracija postiže se različitim tehničkim zahvatima vezanima uz promjene krutosti ili ugradnjom dodatne mase.
Giorgi I od Gruzije
Giorgi I (გიორგი I) (998 ili 1002 – 16. august 1027) iz Kuće Bagrationi, bio je kralj Gruzije od 1014. do smrti 1027. Najveći dio vladavine je proveo u bezuspješnom pokušaju da ratom od Bizanta povrati izgubljene teritorije na zapadu.
Newmarket (Ontario)
Newmarket je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 79.978 stanovnika.
Vibracija
Torzijske vibracije
mini|desno|290px|Primjer torzijskih vibracija [[Nosač|konzole koja je opterećena na uvijanje ili torziju.]]
Torzijske vibracije pojavljuju se u rotorima strojeva, osovinama i drugim konstrukcijskim elementima opterećenima na uvijanje (torzija). Vibracije se mjere vibrometrima.
Newmarket (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 79.978 stanovnika, što je za 7,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 74.295 žitelja.
Kennett, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.932, što je 328 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vibracija
Molekularne vibracije
mini|desno|290px|[[Molekularne vibracije kod klorovodika HCl.]]
Molekularne vibracije su titranja atoma oko ravnotežnih položaja u molekulama, odnosno gibanja kod kojih dolazi do promjene relativnih položaja atoma u molekuli. Dvoatomne molekule mogu vibrirati samo na jedan način (istezanjem i stiskanjem). Troatomne nelinearne molekule, na primjer voda H2O, silicijev dioksid SO2, ozon O3, mogu vibrirati na tri načina, a linearne troatomne molekule, na primjer cijanovodična kiselina HCN i ugljikov dioksid CO2, mogu vibrirati na četiri načina. Općenito, nelinearna molekula koja sadrži N atoma može vibrirati na 3 ∙ N – 6 načina, a linearna molekula koja sadrži N atoma na 3 ∙ N – 5 načina. Energijske su razine molekularnih vibracija točno određene, a prijelaz između razina može se dogoditi jedino ako molekula emitira ili apsorbira foton energije jednak razlici dviju vibracijskih energijskih razina.
Vibracijski spektar je dio spektra elektromagnetskog zračenja, većinom u infracrvenom području, valne duljine od 0,1 μm do 3 mm, koji potječe od vibracija atoma i elektrona unutar molekule ili kristalne rešetke. Primjenjuje se za određivanje duljine i jakosti veza između atoma u molekuli, određivanje energije disocijacije molekula, te za kvalitativnu i kvantitativnu kemijsku analizu u krutim, tekućim i plinovitim uzorcima. Poznavanje vibracijskih i rotacijskih spektara neke molekule omogućava njezino prepoznavanje u industrijskim procesima i okolišu.
Vibrometar
Vibrometar je mjerni instrument za mjerenje vibracija strojeva, vozila, brodova, mostova, zgrada i drugog.
Istočna vremenska zona (Sjeverna Amerika)
Ta mjesta prate Istočno standardno vrijeme (EST) kada prate standardno vrijeme (jesen/zima) koje je 5 sati iza koordiniranog univerzalnog vremena (UTC−05:00).
Zona prati Istočno ljetno vrijeme (, EDT), kada prati ljetno računanje vremena (proljeće/ljeto) koje je 4 sata iza koordiniranog univerzalnog vremena (UTC−04:00).
U sjevernim dijelovima vremenske zone, tokom druge nedjelje u martu, satovi se u 2:00 EST prebacuju unaprijed na 3:00 EDT, oduzevši tako jedan sat. U prvoj nedjelji novembra u 2:00 EDT, satovi se pomiču natrag na 1:00 a.m. EST, tako "duplicirajući" jedan sat. Južni dijelovi zone (Panama i Karibi) ne računaju ljetno vrijeme.
Hull, Illinois
Hal je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 461, što je 13 (-2,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Arsinoja II
right|thumb|150px|Arsinoja II
Arsinoja II (oko 316. pne. — umrla oko 270. pne.) je bila egipatska kraljica. Bila je kćerka egipatskog kralja Ptolemeja I Sotera. Udala se za tračkog kralja Lizimaha, a posle njegovnj pogibije za Ptolomeja Kerauna.
Kada je ovaj ubio njene i Lizimahove sinove, pobegla je u Egipatna dvor svoga brata Ptolemeja II, za koga se udala pošto je on proterao svoju ženu Arsinoju I.
Imala je veliki uticaj na politiku Egipta.
Bolsenheim
Bolzenhajm je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Selestat Erštajn.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 431 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 99 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 157 m, a minimalnoj 152 m).
Kalcijum 2-aminoetilfosfat
Kalcijum 2-aminoetilfosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 179,125 Da.
Celarda, Belluno
Celarda je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Maunaloa, Hawaii
Maunaloa je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 376 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 376 stanovnika, što je 146 (63,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Hrvatski narod (tjednik)
Hrvatski narod je isprva bio tjednik, te ubrzo dnevna novina ustaškog pokreta koja je izlazila u Zagrebu od 1939. do 1945. godine, s kratkim hiatusom između 1. marta 1940. i 10. aprila 1941.
Historija novina
Prvi je broj HN izašao je 1. marta 1939, kao tjednik zabranjenog ustaškog pokreta. Pokretač lista i glavni urednik bio je Mile Budak, a politički urednik Ivan Oršanić. List je bio nositelj ustaških ideja u Kraljevini Jugoslaviji, u vrijeme dok su ustaše još bile zabranjena organizacija i djelovali u emigraciji. Nakon osnivanja Banovine Hrvatske 1. marta 1940., zabranjeno je daljnje izlaženje novina a Mile Budak je zatvoren.
Hrvatski Narod za NDH
Nakon ulaska njemačke vojske u Zagreb 10. aprila 1941. godine i proglašenja Nezavisne Države Hrvatske, HN je ponovno pokrenut i ubrzo je postao glavna i najvažnija dnevna novina NDH, potpuno u duhu usmjerenja koja je zahtijevala ustaška vlast. Prvi urednici bili su Matija Kovačić (ravnatelj i glavni urednik) i Tias Mortigjija (odgovorni urednik) nakon njih novine je od 19. marta 1942. vodio dvojac; Danijel Uvanović (ravnatelj i glavni urednik) i Antun Šenda (odgovorni urednik), a nakon njih od 20. aprila 1943. Ivo Bogdan (od 20. aprila 1943. ravnatelj i glavni urednik)
Hrvatski Narod i židovsko pitanje
Za vrijeme kratkotrajnog izlaženja novina za Kraljevine Jugoslavije, tadašnji urednik Mile Budak je 22. juna 1939. napisao: »''Tjednik Hrvatski narod nije i ne će biti antisemitsko glasilo, ali isto tako ne će nikada voditi ničiju pa ni židovsku nego samo hrvatsku narodnu politiku. Mislim da je ovo posve jasno i da mora zadovoljiti svakoga Židova...''«
No odmah nakon uspostave NDH pod pokroviteljstvom Osovinskih sila i ponovnog pokretanja, list radikalno mijenja svoju retoriku prema Židovima. Tako je 20. aprila 1941 HN prenio tekst iz zagrebačkog Deutsche Zeitunga pod naslovom »Protiv Židova treba poduzeti najstrože mjere«, koji završava riječima: »''Bez rješenja židovskog pitanja nema konačnog smirenja u jugoistočnom prostoru. A isto je tako sigurno da ove mjere nikada ne mogu biti dosta oštre.''«
Odmah u početku u novinama su izlazili članci, u kojima je pisano da židovski trgovci smišljeno skrivaju prehrambene proizvode u svojim radnjama, kako bi se za naglu nestašicu okrivilo Nijemce. To je bila prva pripremna faza antisemitske propagande. NDH je već 18. aprila 1941. donijela Zakonsku uredbu o očuvanju hrvatske narodne imovine, njom se zabranjivalo Židovima raspolaganje svojom dotad stečenom imovinom, i otvarao prostor za konfikaciju u ime viših državnih razloga. Kad je Redarstveno ravnateljstvo u Zagrebu donijelo odredbu 8. maja [[1941. godine, da se Židovi moraju iseliti iz svojih kuća i stanova sjeverno od Ilice, to je bio “licemjerni način da se bogatijim zagrebačkim židovima, otme imovina”. Članak u HN-u je pozdravio tu odredbu. Odredba o postavljanju državnih povjerenika u židovska poduzeća i radnje od 16. maja 1941., bila je isto tako usmjerena na otimačinu židovske imovine, a HN je to predstavio kao “obnovu privrede”, i prenio izjavu ministara zaduženog za to dr. Lovre Sušića da “u ustaškoj Hrvatskoj prestaje zauvijek razdoblje žido-masonskog izrabljivanja”.
NDH je odmah po svojoj uspostavi donijela rasne zakone po uzoru na Treći rajh, prvo Uredbu o zaštiti arijske krvi i časti hrvatskog naroda, 30. aprila 1941. godine, a onda i Zakonsku odredbu o zaštiti narodne i arijske kulture hrvatskog naroda, 4. juna 1941. godine. HN je 5. juna 1941 pozdravio taj zakon testom "Židovi po rasi ne smiju suradnjom utjecati u izgradnji narodne i arijske kulture".