cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prožura
Gospodarstvo
Stanovnici Prožure i Prožurske Luke su se ranije bavili poljoprivredom, ribarstvom (zbog neposredne blizine Prožurske blatine, stanovnici su se ranije bavili i izlovom jegulja) i izvozom svojh dobara u Dubrovnik. U drugoj polovici 20. stoljeća postojala je direktna brodska veza s Dubrovnikom, ali je zbog neisplativosti ukinuta. Danas ova dva naselja svoje gospodarstvo temelje na ribarstvu, ugostiteljstvu i turizmu.
Statueta Joakim Vujić
Autor Statuete Joakim Vujić je Nikola Koka Janković (rođen u Kragujevcu 1926. godine), vajar i redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti.
Borrèze
Borez je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Sarla la Kaneda.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 303 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,37 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara.
Waterloo (Quebec)
Waterloo je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 4.330 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 4.330 stanovnika, što je za 6,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 4.054 žitelja.
West Orange, New Jersey
Vest Orindž je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 44.943.
Šušara
Šušara je naselje u opštini Vršac u Južnobanatskom okrugu u Vojvodini. Prema popisu iz 2002. bilo je 376 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 472 stanovnika).
Šušara se nalazi u Deliblatskoj peščari okružena voćnjacima i vinogradima.
Klima
Klima je umereno-kontinentalna, sa sledećim obeležjima: duga i topla leta, nešto hladnije, a ponekad hladne i snegovite zime, svežija i kraća proleća, dok su jeseni duže i toplije. Posebnu specifičnost Šušare u Deliblatskoj Peščari da košava, Najčešće duva u rano proleće i poznu jesen, odnosno u hladnijoj polovini godine. Brzina košava je promenljiva i kreće se od 18 do 40 km na sat, a pojedini udari i do 140 i više km na sat. Osim košave duva i severac i severozapadni vetar. Biljni svet je veoma raznolik. Najviše je trava od kojih poseban značaj ima rastu: smreka, crni bor, pavit,, pitomi kesten, više vrsta hrasta, beli grab, više vrsta lipa, kupina, šipak, poljska ruža, divlja jabuka i kruška, beli i crveni gloga, brekinja, oskoruša, rašljika trn, divlja trešnja, ruj, klokočika, klen, mleč, žesta, dren, svib, bršljan, kurika, pasrden, beli i crni jasen, obična kalina, crvena zova, veprina. Sve su to autohtone biljne vrste. Naknadno unete drvenaste vrste su: bagrem, jasika, bela i crna topola, vrba rakita, divlji kesten i razni četinari. U Deliblatckoj Peščari ima 1.024 vrsta drveća, šiblja i zeljastog bilja. Zna se za 22 biljne zajednice fitocenoze i to 10 stepsko-livadskih i 12 šumskih.
Istorija
Temišvarski Banat
Posle proterivanja Turaka iz Banata 1716-1718. godine, granica se pomerila na Dunav i oslobođena teritorija Banata je pripojena Austriji kao posebna krunska oblast. Dugogodišnji ratovi, vođeni između Austrije i Turske za prevlast nad Tamiškim Banatom, ostavili su teške posledice i duboke tragove. Zemlja je bila opustošena i zaparložena. Ogromna prostranstva su prekrivale neprohodne močvare, a epidemije malarije, kuge, kolere i trbušnog tifusa su dodatno kosile stanovništvo. Veći deo naroda se razbežao i odbegao i samo je malo starosedelaca Srba i Rumuna ostalo. Za veliku vrednost ovog zemljišta znao je princ Eugen Savojski, pobednik u mnogim bitkama i “car na bojnim poljima”. Osim što je bio vojnik, on je bio izuzetno mudar državnik, diplomata i savetnik tri cara, Leopolda I, jozef Josifa I i Karla VI. Ostale su zapamćene njegove reči upućene caru Leopoldu I.
“Ja ću vam govoriti o jednoj zemlji koju vi ne poznajete, o kojoj niste čuli. Ja sam tu zemlju video, ja sam po njenoj masnoj, teškoj crnoj zemlji jahao, ja sam tamo svoje bitke vodio i voleo bih da mogu kroz nju da jašem kao njen gospodar. U toj zemlji ne leži samo hleb za mnogo hiljada ljudi, u toj zemlji je i rad za mnogo nezaposlenih ruku. Ta zemlja čeka na Vas Vaše veličanstvo! Vi imate u carstvu mnogo ljudi koji su gladni i željni zemlje, poklonite tu zemlju njima. Poklonite im i stvorite im novo carstvo, ne sa mačem kako se stvaraju carstva, nego sa ašovima i plugovima!”
Grof Florimund Mersi Zbog zapuštenosti banatske pokrajine, bečki ratni savet i dvorska komora sa guvernerom Banata, generalom Klaudijem Florimundom Mersijem, bili su prinuđeni da izrade plan uređenja Banata. Osnovne odrednice su bile - vojna i politička uprava i brzi privredni preporod Banata. Grof Kolovrat je rekao: “Dvor neće gubiti ni vreme, ni priliku da Banat dovede u stanje procvata”. Grof Florimund Mersi je dobro znao da do brzog privrednog preporoda Banata može doći samo masovnom i organizovanom kolonizacijom Nemaca, koji su bili dobre zanatlije i uz to su bili odani bečkom dvoru.
Nemci su kolonizovani najviše iz južnih nemačkih pokrajina. Oni su u Banat stizali Dunavom na malim, drvenim lađama zvanim “ulmske kutije”. Put od Ulma do Pančeva, dug 1.500 km, trajao je oko dva meseca i bio je veoma naporan, jer je u svakoj lađi bilo od 150 do 200 ljudi. Prvi kolonisti su došli u Banat već 1718. godine.
Ubrzo je Banat postao obećana zemlja siromasima širom Evrope. Država je pod privilegovanim uslovima naseljavala Nemce zanatlije, koji su bili prvih deset godina oslobođeni svih poreza. Ostalim naseljenicima je bio obezbeđen prevoz, besplatan plac i materijal za izgradnju kuće, oruđe za obradu zemlje i višegodišnje poreske povlastice. Bečka komora je, želeći da od Banata stvori zlatni carski rudnik, osim Nemaca naseljavala i druge narode, Italijane i Špance koji su bili nosioci potpuno nove privredne grane na ovim prostorima – svilarstva. Italijani su, osim proizvodnje svile razvili veoma uspešno i proizvodnju pirinča. Iz drugih krajeva austrijske carevine i Evrope, doseljavali su se u Banat i drugi narodi: Česi, Slovaci, Rumuni, Srbi, Mađari, Bugari, Jermeni i Cincari. Razlozi njihovog naseljavanja su bili ekonomske prirode, rađeni sa ciljem da se u Banatu pokrene zaostala privreda. Nosioci privrednog razvoja su ipak bili Nemci, koji su sa sobom iz zapadne Evrope doneli najsavremenija oruđa za industriju i zemljoradnju.
1.novembra iste godine, grofu Klaudiju Florimundu Mersiju. Pokraina Naziva Temisvar Temišvarskim Banatom, a zvaničan jezik postade nemački. Grof Mersi osvoji i sve trđave duž Dunava, pa i novu Palanku, 16 novembra iste godine.
Posledice Tursko vlasti bile su vrlo teške po ove krajeve: siromaštvo i oskudica mnogobrojnog stanovništva, zaostalost u kulturi, ruševine i pusti, nenaseljeni krajevi, a baroviti predeli pretvoreni su u ogromna neprolazna blata. Mersi je učinio sve moguće za podizanje pokraine i stanovništva. Doveo je naseljenike u ove krajeve, naročito Nemace. Već 15.oktobra Godine 1717. istavljene su tapije Belocrkvanskim Nemcima.
30.marta 1722g g. organizovano je sistematcko useljavanje Nemaca u Banat, jednim putnim putnim listom ( Passbrief ). Nemački kolonisti prevezeni su lađama do Pančeva i Palanke, odakle su naseljavani naročito na levoj obali Dunava. U to vreme u našim krajevima postala su ova nemačka naselja: Nova Palanke Palanka, Pločica, Deliblato, Bela Crkva, Salhazen, Červenka, Lagerdorf ( sada Straža ) Vršac, i Gudurica. Nova Palanka se razvila u varošicu. Skoro sva mesta dobila su parohije i škole. U Vršac i Belu Crkvu dovedeni vinogradari.1722. uvedeno svilarstvo.
Prožurska Luka
mini|290px|Prožurska Luka, u početku ribarska lučica veće Prožure, danas samostalno turističko mjesto. Otoci na slici su [[Planjak (Mljet)|Planjak (ispred) i Borovac (dijelom skriven)]] Prožurska Luka (tal. Porto Chiave, kolokvijalno: Prožurski Porat) je naselje na otoku Mljetu. Nalazi se na sjevernoj strani otoka. Prožura se nalazi u kopnu, a Prožurska Luka je izgrađena kao ribarska luka na obali Mljetskog kanala.
Zelandija
thumb|350px|Topografija Zelandije. Pravocrtne hrbate koji su u smjeru sjever-sjeveroistok i jugoistočno od Novog Zelanda ne smatra se dijelom mikrokontinenta, niti su Australijom (gore lijevo), [[Fidžijem niti Vanuatuima (u sredini na vrhu). ]]
Šušara
Istorija
Za koloniziranje 1765 g. određeno je jugo-zapadnom kraju Banata, u okolini Pančeva, 11 sela među kojima i Pločica, Gaj, Kovin, Ostrovo Dubovac. 1765 g. otpočelo kolonitiranje veterana. Od marta do maja formirana je u Kovin, 2. štabna kompanija, a jedna kopanija u Brestovcu i Pločici.
Zelandija
Zelandija (engl. Zealandia), Tasmantis ili Novozelandski kontinent, naziv za potopljeni mikrokontinent koji se odlomio od Australije prije 60–85 milijuna godina, odnosno nakon što se australsko-zelandski kontinent odvojio od Antarktika prije 85–130 milijuna godina. Vjerojatno je potpuno potonuo oko 23 milijuna godina i danas je njegov najveći dio (93 %) pod Tihim oceanom, s iznimkom Novog Zelanda i Nove Kaledonije.
Prožurska Luka
Povijest
Prožura je nastala dolaskom slavnskog stanovništva na Mljet u isto vrijeme kad i Vrhmljeće i Babino Polje, a za potrebe ribolova, čuvanja ribarskog alata i popravka svojih galija i čamaca, stanovništvo se Prožure spustilo na more i, gradeći male magazine, stvorili su temelje budućeg naselja, Prožurske Luke (Porta).
Šušara
Istorija
Godine 1769. javili su se Nemci iz Nemačke Carevine, od kojih jedan deo nastanjen u Kovin 1773.Ovu novopostalu vojnu granicu ispicirao je car Josif II. u maju mesecu 1768. kojom se prilikom bavio u Palanci, 5. maja, Gaju i Bavanišzu, 6.maja. 1773.g obišao je po drugi put vojnu car Josif II., radi uspešnije organizacije iste. Tom prilikom srpsko-ilirskoj regimenti dodeljena i sela: Deliblato, Kajtasovo, Crvenacrkva, Vračev Gaj, Grebenac, Dupljaja, Jasenovo, i Bela Crkva. U Beloj Crkvi bili su zvanična prostorija,činovnički stanovi i kasarne.
Naši graničari nisu bili najamnici ( Žoldoši ) nisu primali platu ( Sold ), već im je dodeljena bila oranica na obrađivanje i korišćenje. Oni su obavljali vojno-stražarske dužnosti na kordonu i bdili nad sigurnošću ovih krajeva od opasnosti neorijateljskih upada.1891g.Šušaru ( mađ.Fejértelep ) pored Nemaca dolaze Mađari iz Bukovina,Sekelja i tako se osnuje kolonija salaškog tipa.
Istorijski nazivi sela po god.
1810g Naselje nemački Schuschara Sanddorf,  mađarski Szusara Puszta, srpski Šušara*
Boinville-en-Woëvre
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 66 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 203 metara (maksimalnoj 221 m, a minimalnoj 194 m).
Šušara
Istorijski nazivi sela po god.
.Naziv mesta dobilo po žutom pesku koji vetar nosio kada su [1808g] po naredbi Ausrijske carevine, a rukovodstvom nadvojvode Ludviga, započeli su u ovim krajevima radovi oko vezivanja peska, i skoro završeno 1909g.
Goldbach (Unterfranken)
Goldbah je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Ašafenburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.770 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9671121.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ašafenburg Goldbah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ašafenburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 148 metara. Površina opštine iznosi 11,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.770 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 891 stanovnika/km².
Šušara
Istorijski nazivi sela po god.
1891.g Novo naselje mađarski Fejértelep Puszta, naselje osnovano salaškog tipa novosnovana kolonija nazvana po mađarskom državnom sekretaru Nikoli Fejéru. A već 1900g. zbog većeg broja pridošlih doseljenika formira se novo naselje.
Ova dva naselja nemački Schuschara Sanddorf, i mađarski Fejértelep Puszta, nalazila se u zaleđu sada Šušare.
Hamilton, Ohio
Hamilton je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Prožurska Luka
Stanovništvo
Prožurska Luka je relativno mlado naselje, koje nije bilo ranije naseljavano zbog položaja na moru gdje je bilo laka meta gusarskim brodovima. Prožursku Luku naseljava lokalno stanovništvo, koje se spustilo na more i koje se bavi ribarstvom i turizmom. Popisom stanovnika iz 2001. godine, Prožurska Luka ima 14 stanovnika.
Šušara
Istorijski nazivi sela po god.
Šušara naselje osnovano 1900g. u ovom periodu stapala se sva tri naselja u jednu celinu. Današnje selo o kome ćemo kasnije govoriti.
Hamilton, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 62.477, što je 1.787 (2,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Prožurska Luka
Gospodarstvo
Stanovnici Prožure i Prožurske Luke su se ranije bavili poljoprivredom, ribarstvom (zbog neposredne blizine Prožurske blatine, stanovnici su se ranije bavili i izlovom jegulja) i izvozom svojh dobara u Dubrovnik. U drugoj polovici 20. stoljeća postojala je direktna brodska veza s Dubrovnikom, ali je zbog neisplativosti ukinuta. Danas ova dva naselja svoje gospodarstvo temelje na ribarstvu, ugostiteljstvu i turizmu.
Šušara
Istorijski nazivi sela po god.
U sva tri naselja većinsko stanoništvo do 1941g. bili su Nemačke, [Volksdeutsche] nacionalnosti a posle deportacije 1946g. bili su 1 Mađari, 2 Srbi, 3 Nemci, 4 Rumuni, 5 Slovaka, 6 Jugoslovena.
Šušara u Deliblatckoj peščari
Opšti izgled Banatske Peščare je valovito-brežuljkast.To u stvari jedna jedna masa duguljastih peščanih brežuljaka, zvanih duna, rastavljenih plićim ili dubljim uvalama, koje su negde uske uske i levkaste dok na drugim mestima prostrane i široke.Jugo-istoćne strane tih duna-tj. One koje su okrenute košavi – imaju blage nagibe, a suprotne su tj. severozapadne strme i usečene u obliku latinsko slova U, dok su vrhovi upravljeni prema severzapadu. Dune u sredini Peščare nadvišuju svoju okolinu za 10-60 m.visine, i kada se čovek popne na njih, vidi oko sebe jedan ogroman prostor beličastog peska, ovde prošaranog grupama drveta, žbunjem i travom obraslim površininama. Apsolutna visina tih duna iznosi počevši od 195-100 m., pa i manje.Ali to nisu stvarne visine, odnosno debljine živog peska, jer sve te dune leže na pliocenskim sedimentima.
Prilikom bušenja bunara u B.Peščari nađena su svuda ispod živog peska pliocenski peskovi i peskovite gline.
Pesak koji se pokretao sa vetrovima košave koja zna da duva i do 140 km.,h Nosila ga svuda i stvarala dune. Primera radi kao u sahari oblaci prašine se dizali.Ima podataka da taj pesak iz Peščare stigao do Beča.
Banatska Peščara je sastavljena pretežno iz sitnih i zaobljenih zrnca peska, koji je tako čist, kao da je kroz kakvo fino rešeto propušten. Mestimice ovde onde se nađu se i krupnija zrna. Nu sva su ona sastavljena od kvarca, koji je kadkada i liskonovit. Što se tiče postanka.
B.Peščare prevlađuje mišljenje da je ona postala još početkom diluvijuma,posle oticanja Panonskog Jezera,i to: od peska koga je Dunav staložio pred ulaskom u Đerdapsku Klisuru, usled usporenog oticanja vode;zatim od jezerskih peskova koji su u debejim slojevima staloženi po južnoj ivici Panonskog Bazena od Ritopeka pa do Smederava, a delom i od onih planina što su ih sa Banatckih Planina snele reke reka Karaš i reka Nera, i staložile na mestu svoga silaska u Banatcku ravnicu. Pošto je u diluvijumu, jedno vreme, vladala u južnim delovima Panonske Nizije suva i topla klima, za vreme koje je od vode napušteno tle Panonskog Jezera u glavnome isušeno, to je košava dizala taj materijal, nosila ga sa sobom-što i danas potkadkada radi-,i na onome mestu, gde kao slapovi vetar silazi sa planina Istočne Srbije i jednoga dela Banatskih Planina, stvarala od živoga peska omanja peskovita uzvišenja koja se zovu dune. Otuda one i imaju pravac duvanja košave,t.j.Jugoistok-severozapad.Pored toga košavom su uslovljeni i oblaci duna, njihova visina, kao i pravci uvala.
Što se tiče mineralnog sastava Banatckog živog peska, on je od svih evropskih živih peskova najbokatijih mineralnim materijama potrebnim vegetaciji. Tako npr. bogat je u kalcijumu, ima dosts magnezijuma i gvožđa, dok fosfora i kalijuma ima više od ostalih peskova. Zahvaljujući tom izuzetnom bogatstvu u hranljivim mineralnim materijama na Banaskoj Peščari se razvila dosta bogata i raznovrsna flora više od 58 vrsta žbuna i drveta.
Pošto sve oblasti života peska predstavljaju veliku opasnost za svoju okolinu, jer ga vetrovi neprestano nose sa jednoga mesta na drugo-zbog se i zove živi pesak ili ( vejač ) pri čemu ga često onose i van domena živoga peska i njime zasipaju okolna kulturna zemljišta, to da bi se ova sačuvala od propasti potrebno je da se živi pesak umrtvi i lokalizuje. To se postiže time što se živi pesak pretvara u umrtvljeni. A živi pesak pretvara u urtvljenim na taj način što se po njemu zasađuje vegetacija i drveće kao npr. bagrem koja ima dugačak koren i razgranate žile kojima tako reći vezuju živi pesak i onemugućavaju njegovo dalje kretanje i širenje. Prvo Stacioniranje ili umrtvljavanje banatckog peska počelo od 1808 g. Po komandom nadvojvode Ludviga,a po naredbi carevine Austrije započeli su u ovim krajevima radovi oko vezivanja peska. Već 1810 izvšeno snimanje terena i dovođena prva mala grupa Nemaca ( Švaba )(нем. Volksdeutsche) Rumuna, Mađara koja su započela radove na vezivanju peska. 1810-1843 pošumljeno 8917 jutara.
Od 1810 g., spominje se ime naziv sela je dobilo po okruzenju peska, sadašnje naziv mesta Šušara No u novije vreme je sve to popravljeno i rad na pošumljavanju Pečare znatno poboljšalo jer dok je ranije Peščara bila sasvim pusta i nenaseljena, sada sada po njenim periferijskim delovima dižu mnogi vinogradi,u kojima pored grožđa uspevaju čuvene breskve “iz peska”.
Danas Šušara posle dva veka u Deliblatskoj peščari ima Bogatstvo flore ovog područja se ogleda u postojanju oko 900 vrsta viših biljaka, od kojih su mnoge relikti i rariteti, kao i vrste koje su u svom rasprostranjenju ograničene na Panonsku niziju. Jedino se ovde, u odnosu na čitav prostor Srbije nalaze: banatski božura, stepski božur, pančićev pelen, šerpet i kockavica Degenova. Svoje stanište ovde je "našlo" i 20 vrsta orhideja. Zbog prisustva velikog broja vrsta ptica, od kojih su mnoge retke i ugrožene, ovo područje je uvršćeno u najznačajnija staništa ptica u Evropi-IBA područje. Iz grupe grabljivica, koje su najugroženije ptice, zastupljene su vrste kao što su: Banat|banatski soko, orao krstaš i orao kliktaš. Njihovo pojavljivanje uslovljeno je pašnjačkim površinama i prisustvom tekunica tekunice, koja predstavlja osnov njihove ishrane. Od stanovnika životinjskog carstva peščare, ovom prilikom izdvajamo prisustvo: vuka, Jelena, srne, i divlje svinje.
Prirodne karakteristike i jedinstvenost ovog kraja čine ga pogodnim za rekreaciju, lov i ribolov, nautički turizam, a pre svega ekološki turuzam. U cilju zaštite ovog područja, Deliblatska peščara je proglašena za Specijalni rezervat prirode. Deliblatskapescara najvecim svojim delom pripada Kovinskoj opstini.
20-ti Vek vinogradarstvo
Pred kraj 19-tog veka su počeli vinogradari ovih mesta obračati više pažnje Deliblatckoj Peščari,pa su u peskovitom otporno zemljište počeli saditi lozu.1884-85.osnovana Belocrkvanska Sauervaldova kolonija. Usled pustošenja filoksere vinogradari su obratili pažnju na imunu Deliblatsku Peščaru.
Već 1887 obišli su Vršački vinogradari Peščaru i proučili peščane poljane ["Margan" "Volf" "Gvozdeni bunar"] (1870-1875.g Sagrađen je od metalnih prstenova 1000x1200 mm. dubina 40m.gradio ga je izvesni Lokenbauer.)
Posledica toga bila je, da su 189 interesanata predbeležili 3785 lanaca (kj). Ali dok je vođa Vršačkih vinogradara, Fridrih Xešl, nameravavao da zasnuje jednu naseobinu u peščari, Mađarsko Ministarstvo poljoprivrede bilo je za Majerhof salaški sistem. Stoga je ovo naselje odugovlačeno. Konačno 11 dez.1890.data je Hešlu u zakup zemlja, na kojoj je novoosnovana kolonija nazvana po mađarskom državnom sekretaru Nikoli Fejēru, .,, ,,(sada Šušara)
A već 1891 g. Novo naselje Sa Nemačkim stanovništvom Podunavske Švabe,(нем. Volksdeutsche)Rumune, Prvobitno sastojao se jedan naseljenički deo iz 7 lanaca (kj) oranice ½ lanca kučišta,1/2 lanca (kj) bašte. I od prilike 7 lanaca pašnjaka Oskudica u vodi otklonjena je bušenjem arteskih bunara 15. oktobra.1893 donet prvi kljuk (šira) iz pečare u Vršac. Ali u novoj koloniji dugo nije vladalo spokojstvo 1899. raseljeno je nekoliko kolonista, a na njihova mesta naseljeni su Mađari 1900-1903.
Godine 1904.kontuisala se planinska opština. Do tada je ova kolonija pripadala Deliblatu, a od tada je kao filialna opština pripojena Izbištu. 1905. bio je atar 8224 lanaca (kj) a broj domova 90, sa 750 stanovnika 199 kolonista posadilo je od toga vremena 992 lanaca vinovom lozom. 1907. trebalo je da se sprovede prevod zemljišnog prava vlasništva na koloniste 1908-1911. izrađen je put za Deiblato 1909. određeno je novo premeravanje sa namerom da se naseli još 105 zemljoradnika i 45 radnika 1910 izvršen je prevod gruntovnog prava vlasništva koloniste.
Godine 1900g napravljen vodovod za opštinu Šušaru u dužini od 10 km.pogon na vetru Vetrenjača kasnije na dizel motoru.
Urađeni su i verski odnosi kolonije 8 septembra 1902. osvećena je jedna mala crkva. 1904 konstituisala se je crkvena opština. Po crkvenoj podeli Šušarački katolici pripadali su Vršcu. 1899-1926.Kovinu, od tada opet Vršcu.
Otvorena je jedna privatna Škola 1897.g
Prva državna škola 1904.g Postala je 1901.g prva družina,jedna pevačka družina >br> Sanddorf koja danas više nema ni jednog objekta Sem stare crkve i staro Groblje.
U Šušari zivelo par Porodica sve do 1955.Koji se bavili vinogradarstvom i Svilarstvom.
Da progovorimo o Svilarstvu u ovom kraju bilo razvijeno. Silarstvo se, obnavlja 1876g.u Belojcrkvi od privatnih, od 1880 država starala. U Belojcrkvi, Vršcu i Kovinu podignute su čaurane. U Belojcrkvi osnovan je još i inspektorat. 1880-1891. producirano je u Belojcrkvi oko 500 meter centi čaura,a 1886-1891. otkupljeno je ravno 3770 meter.centi čaura. Tako da sa ovim mestom Belacrkva postala ponovo glavno mesto banatckog svilarstva.
Šušara od vremena nastanka 1891 do 1976 g.
Izgled Šušare početkom XX veka. Tipično Banatcko naselje Švapskog stila kao i većina sela u Banatu.Šušara ima pet ulica glavna ulica duga skoro četiri kilometara, široka sa drvoredima sa obe strane.Pored kuća neka vrsta trotoara od nabijene zemlje ili cigalja. Kuće su prizemne,povrstane u jednoj liniji i blizu jedne druge, Tipovi kuća građevinski material tipično tadašnjem vremenu od nabijača ( nabijana zemlja ) i veoma ekonomične zimi tople a leti ugudne hladne. Kuća je imala od prostorija obično dve sobe do ulice tipično u ,,G,, stilu nastavak kuhinja podrum za vino,ostava, konjušnjica za marvu, dalje ambare, šupe, sve to pokrivenom crepom. Kao i prostrana ekonomska dvorišta. Svaka kuča je imala i rezervoar( bunar ) za vodu. Pretežno bavili vinogradarstvom, poljoprivredom stočarstvom. I svilarstvo je bilo razvijeno, otuda svuda redovi Dudova. Moram naglasiti da je u tom vremenu DUD je bio zaštičen nije se smeo seći inače je pretila velika kazna.
Šušara : posle drugog svetckog rata 1945 većinski narod su Mađari. Nemci Volksdeutsche Utoku drugog svetckog rata su raseljeni proterani u njihovu domovinu tj. Nemačku samo par porodica su ostali. Mesto Nemaca dovedeni kolonisti iz raznih krajeva Jugoslavije. Dobili su imanja Nemac(нем. Volksdeutsche). Ali nemajući iskustvo u vinogradarstvu brzo su odustali, i neki se vratili od dakle su i došli, a oni vičniji ostali. Početkom 50-pedesetih godina, organizovalo jedno poljoprivredno Dobro na preostalu konfiskovanu imovinu od naroda kulaka, i započinje se sadnjom stotinu hektara vinograda.Razvija se stočarstvo,poljoprivreda koja zapošljava stotinak radnika. Tako mesto Šušara prolazi kroz razne tranformacije društva, sve do 1976g. kada se to preduzeće uništilo zatvara. Radnici ostali bez redovnog primanja počinju da odlaze tražeći posao.
Šušara udaljena od svih naselja od 10-17 km. Od 1984g Asfaltnim putem povezuje se Šušara-Izbište.
Od 1976 g. broj domaćinstava i stanovništva razantno opao Jer su prihodi uvek bili manji od rashoda. Mladi odlaze sa sela tražeći sebi posao a oni koji su ostali danas se bave poljoprivredom stočarstvom i pčelarstvom. Pčelarstvo ovde ima dugu tradiciju, gruba procna da danas ima 500 - 700 košnica. Šušara okružena šumama i bogatom florom te Zahvaljujući ovim prirodnim darom,ovde se prizvodi med, bagremov, lipov, glogov, suncokretov, uljane repice, repin, poljski i mnogo drugih vrsta biljaka i to veoma uspešno.
Šušara Opština
1894.g pripojena je vinogradarska kolonija : Šušara opštini Izbištu.Sa 1044 stanovnika. 25.decemra 1925.donelo je opštinsko predctavništvo rešenje da se Šušara od Izbišta odvoji u samostalnu političku Opštinu.
Šušara postala prva i jedina politička opština u Banatckoj Peščari.
Godine 1926.odobrilo Ministarstvo unutrašnjih dela to rešenje 18.maja 1927.obnarodovano je to u ,,Službenim Novinama,, a sprovedeno je 1.augusta 1927. Prvo Opštinsko predsedništvo još je postavljeno 6.novembra. izvršen je izbor novog opštinskog predsedništva.koje se 17.nov.1927.konstuisalo. Tako Šušara postala prva i jedina politička opština u Banatckoj Peščari.
Istorija Vetrenjače
thumb|Vetrenjača sagrađena 1900g. Oskudica u vodi otklonjena je bušenjem arteskih bunara 15.oktobra.1893g.i jedna bušotina izvorište vode dubina 168m.1900g Sagrađeno 10km.vodovoda za selo.
Moram ovde naglasiti da je Šušara imala vodovod godinu dana pre Pariza.
Ova Vetrenjača sagrađena 1900g donacijom Austrougarske Carevine. Kompletne vetrenjača je naručena u Drezdenu,a delovi su izradjeni u Eiffelovoj radionici u Parizu,za novo nastalo naselje Šušare.
Vetrenjača je pogonom na vetar,a pošto vetar samo periodično duvao pa zahtevi za vodom bili veći prešlo se kasnije sa diezel motor, da bi zadovoljili potrebe za potrošnjom vode.
Od 1962 kada je selo dobilo struju pokretalo Elektropogonom. Pumpe crpe vodu sa 168 metara dubina bušotine..g Ovaj objekat je od izuzetne vrednosti, renoviran i doveden je u prvobitnom izgledu Vetrenjača iz 1900.g. A sada je 2010.г tehnološki muzej.U samom objektu je info centar za Deliblatsku Peščaru i za potrebe seoskog turizma.
Bitni događaji Šušara
Oskudica u vodi otklonjena je bušenjem arteskih bunara dubina 168m. 15.oktobra.1893.g, 1900.g sagradjen vodovod za opštinu Šušaru u dužini od 10km. sa pogonom na vetar Vetrenjača kasnije na dizel motoru.
Urađeni su i verski odnosi kolonije 8 septembra 1902. osvećena je jedna mala crkva. 1904 konstituisala se je crkvena opština. Po crkvenoj podeli Šušarački katolici pripadali su Vršcu. 1899-1926.Kovinu,od tada opet Vršcu.
Otvorena je jedna privatna Škola 1897.g(нем. Volksdeutsche Schulle).
Folklorna družina i jedna pevačka družina 1901.br> 150px|thumb|Crkva 1902.g
Važniji događaji u životu sela
Šušara ima divan Dom kulture sa dvestotine sedišta, a služi za razna kulturna događanja, zahvaljujemo se Fondaciji Hemofarm,opštinkom rukovodsvu Vršca i M.Z.Šušara koja kompletno adaptirala zgradu sagrađena 1907 g. Selo sagradilo sedamdesetih i seosku ambulantu.
Kolturno umetničko društva poseduje oko dve hiljade knjiga za čitaoce koji vole dobru knjigu. Zahvaljujemo se Fondaciji Hemofarm Vršac i KUD-u Adi Endre za uložena sredstva prilikom adaptecije same zgrade društva.
Selo Šušara : dobilo Električnu Energiju 1962.g i prvi TV prijemnik. Čovek koji se zalagao Predsednik mesne zajednice Pajor Ferenc sa mesnim odborom
Andija
Andija je bila konkubina Artakserksa I. (vladao od 465. do 424. pne.), vladara Perzijske Monarhije. Rodila mu je sina Bagopeja i kćer Parisatidu, koja se prema antičkim izvorima udala za polubrata Darija II. (sina konkubine Kosmartidene). Osim s Andijom, Artakserkso I. je imao djecu i sa babilonskim konkubinama Kosmartidenom i Aloginom, te legitimnom ženom Damaspijom
Šušara
Važniji događaji u životu sela
Izgrađen 1984 Asfaltni put Izbište-Šušara u dužini od 10km. Čovek koji se zalagao i za izgradnju
Oskudica u vodi otklonjena je bušenjem još jedan bunar dubina izvora 168m.voda se crpi sa 67 m dubine, pušten u rad. 15.oktobra.1990
1990-te. Izgradnja II Bunara za snabdevanje stanovništva pijaćom vodom. Svojim Zalaganjem su obezbedili Finansisku konstrukciju za izgradnju objekta, Predsednik MZ.Marina Milan i sekretar Čula Ilija sa Mesnim Savetom i samodoprinosom Građana.
U periodu 2000-2009 g. na čelu sa Predsednikom MZ Čanji Laslo i sa ostalim članovima saveta
Obnovljen je dom kulture.
Asfaltirane sve preostale ulice,
2008-me Pušten u rad dva Repetitora za mobilnu telefoniju koja je prva i jedina veza sa svetom od nastanka sela. 100п|thumb|Arhitekta Ajfelov biro Paris,1900.g 2008. renovirana je seoska ambulanta,
Uredjen pijaćni prostor sa tezgama,
Sagradjen letnjikovac kapaciteta za 50 osoba, u okviru seoskog turizma.
U okviru doma kulture sazidan je pomoćni objekat sa dodatnim prostorijama, kuhinjom
Pokrenut je projekat za osnivanje "Etno sela" i info centra(2007-2010)sve u cilju propagiranja seoskog turizma 2008-2009 stigli su prvi turisti iz mađarske, 2003-če su renovirane prostorije mesne zajednice 2009.-te prva likovna kolonija u Šušari
2008-2009 prvi put su članovi plesne grupe KUD-a gostovali u inostranstvo (Austrija, Mađarska, Slovaćka, Rumunij
Bili smo jedina mesna zajednica koja je mališane obradovala paketićima na kraju svake godine.
Sve ovo smo uspeli da uradimo uz pomoć meštana Šušare,opštinskog rukovodstva Vršca, fondacije "Hemofarm" i saveta M.Z.Šušara
Milan Mladenović
Detinjstvo i mladost
Rođen je 21. septembra 1958. godine u Zagrebu, od oca Spase (rodom iz Kruševca, Srbija), koji je bio vojno lice i majke Danice (iz Makarske). U šestoj godini se sa porodicom seli u Sarajevo, gde je živeo narednih nekoliko, o čemu je rekao:
Šušara
Važniji događaji u životu sela
U peridu 1950 do 2009 g. Ovo su ljudi koji su bili veoma angažovani i doprineli da Šušara dobije današnji izgled i najlepšeg sela o svom okruženju.
Milan Mladenović
Muzička karijera
Godine 1980. zajedno sa Mihajlovićem, Dušanom Kojićem - Kojom i Ivanom Vdovićem - Vdom, Mladenović osniva svoj prvi značajniji sastav - Šarlo Akrobata. Prvi nastup su imali aprila 1980. godine u SKC-u, kao predgrupa Pankrtima. Nekoliko pesama grupe ("Niko kao ja", "Ona se budi", "Oko moje glave", "Mali čovek") ubrzo je objavljeno na kultnoj kompilaciji "Paket aranžman", a 1981. godine izlazi prvi i jedini album benda - "Bistriji ili tuplji čovek biva kad...", koji se smatra jednim od važnijih albuma jugoslovenskog novog talasa. Šarlo Akrobata se nakon toga raspada usled međusobnih nesuglasica između Milana i Dušana. thumb|desno|250px|Postava Ekatarine Velike [[1986. godine]] Krajem 1981. godine, Milan Mladenović sa Dragomirom Mihajlovićem, drugarom iz bivšeg benda Lumunovo drvo, formira novi bend Katarina II. Tokom 1982. novom bendu se priključuju klavijaturistkinja Margita Stefanović Magi, a 1983. basista Bojan Pečar i bubnjar Šarla akrobate Ivan Vdović. U toj postavi grupa 1984. godine izdaje album „Katarina II“ na kojem se nalaze čuvene numere "Aut", "Jesen", "Radostan dan", "Treba da se čisti", "Ja znam" i druge. Većinu tekstova na debi ploči radio je Milan Mladenović, tekstove za pesme "Vrt" i "Platforme" potpisao je Gagi, a muzika je zajednička. U tom periodu, Gagi dolazi u sukob sa zakonom i po povratku iz zatvora saznaje da više nije član grupe. Mihajlović kao nosilac prava na ime Katarina II uskraćuje grupi pravo da se dalje njime koristi, te bend bira novo ime - "Ekatarina Velika". U EKV dolazi novi bubnjar Ivan Fece Firči (eks Luna), umesto Vda. Godine 1985. izlazi istoimeni album "Ekatarina Velika" koji dobija povoljne kritike te skreće pažnju na bend. Fece se kratko zadrzava u bendu, te za bubnjevima dolazi Ivan Rankovic Raka (Tvrdo srce i velike usi). Album iz 1986., "S vetrom uz lice", lansira ih na sam vrh jugoslovenske rok scene, gde sa Mladenovićem na čelu ostaju sve do 1994. godine izdajući seriju uspešnih albuma.
Šušara
Važniji događaji u životu sela
Ler Ištvan, Pajor Ferenc, Molnar Ištvan, Ereš Janoš, Čula Joca, Varga Jožef, Molnar Jožef, Alfedi Šandor, Marina Milan, Vaštag Andraš, Čanji Laslo , Čula ilija,i sa svim izabranim članovima Mesnog saveta.
Milan Mladenović
Muzička karijera
Tokom rada sa Ekatarinom, Mladenović sarađuje kao producent na albumima bendova "Gustaf i njegovi dobri duhovi" i "Fit". 1985. godine se zajedno sa ostalim članovima Ekatarine pojavljuje u filmu Gorana Markovića "Tajvanska kanasta", a sledeće godine i u filmu Milana Živkovića "Crna Marija" gde igra glavnu ulogu i za koji je napisao numeru -{"Bus Station"}-. Krajem osamdesetih piše muziku za jednu pozorišnu predstavu na kojoj još rade i Vlatko Stefanovski, Đorđe Erić, Zoran Petrović i drugi.
Antiratni angažman
thumb|desno|250px|Milanov grob na beogradskom Novom groblju Početkom jugoslovenskih ratova, 1992. godine, sa članovima grupa Partibrejkers i Električni orgazam formira projekat "Rimtutituki", čija je muzička aktivnost koncentrisana na antiratnu propagandu. Njihov najpoznatiji singl "Slušaj 'vamo!", s ključnim refrenom „Mir, brate, mir”, izdaje B92, a promovisan je koncertom na kamionu koji je kružio ulicama Beograda. EKV, Partibrejkers i Električni orgazam septembra 1993. godine sviraju antiratne koncerte u Pragu i Berlinu sa zagrebačkim sastavom Vještice u okviru akcije "Ko to tamo pjeva".
U vreme opsade Dubrovnika, Milan je pozvao publiku da minutom ćutanja odaju počast bombardovanom Dubrovniku i njegovom stanovništvu. Međutim, gomila ostrašćenih nacionalista je glasno negodovala, a čuli su se čak i pozivici „uhapsite ga”. Kada je trebalo da gostuju Rimtutitukijem u Banjaluci tokom rata, Milan je iz protesta otkazao nastup zato što je ekplozivom srušena najstarija i najpoznatija banjalučka džamija Ferhadija iz 1579. godine.
Šušara
Seoske slave i običaji
Seoska slava ( mađ.Szent László ) ( sr. Ladislav ) 27 juni 1994 Dan kada je osveštena nova Katolička crkva
Milan Mladenović
Put u Brazil
U leto 1994. godine Mladenović putuje u Brazil, gde sa dugogodišnjim prijateljem Mitrom Subotićem - Subom (alijas Rex Ilusivii) i nekoliko brazilskih muzičara snima album -{"Angel’s Breath"}- („Dah anđela“). Po Milanovim rečima, „to je neka vrsta psihodeličnog samba-roka s balkanskim uticajem”. Milan zatim odlazi u Pariz, gde je režirao spot za pesmu "Crv".
Šušara
Seoske slave i običaji
Kirvaj Slavi 8 septembra kada osveštena je jedna mala Katolička crkva. u Star oj Šušari 1902.
Milan Mladenović
Bolest i smrt
U avgustu 1994. godine, nakon nastupa Ekatarine Velike na festivalu u Budvi, Mladenović biva prebačen u bolnicu gde je ustanovljeno da ima rak pankreasa. Milan Mladenović je umro 5. novembra 1994. u Beogradu. Sahranjen je na Novom groblju u Beogradu.
Šušara
Seoske slave i običaji
Grožđenbal (маđ. Szüretbál).Održava se prve subote u oktobru posle berbe grožđa, cela sala se okiti jesenjim plodovima i vinovom lozom a služi se domaće vino i grožđe.
Maškare (маđ. Farsang). Održavaju se u Februaru kada se omladina maskira u kožne gunjeve, nosi razna zvonca, prave buku da bi oterali „zle duhove“ i istovremeno se zabavljaju do dugo u noć. Posle 80-tih ovaj običaj se polako gubi.
Milan Mladenović
Nasleđe
Dve ulice u glavnim gradovima bivših jugoslovenskih republika nose Mladenovićevo ime. Naime, jedna ulica u Zemun Polju je 2004. godine ponela ime Milana Mladenovića, a početkom decembra 2007. godine i u Zabjelu, predgrađu Podgorice, jednoj ulici je dato njegovo ime. Kao i Plato Milana Mladenovića ispred Doma Omladine u Beogradu, kao i ulica u Zagrebu od 2012. godine.
Šušara
Seoske slave i običaji
Maskenbal. маđ Maszkabal. Tradicionalna kostimirana igranka za mlade.
Lovački bal (маđ.Vadászbál).Zabava mladih u dugim zimskim mesecima. Kao zakuska se služi meso od divljači i služi se domaće vino.
San Felice Circeo
San Felice Circeo је gradić i sjedište istoimene općine (comune) u Italiji, smještene u provinciji Latina, u regiji Lacio, na obali Tirenskog mora.
Tenej
Tenej je bio fenički kralj grada Sidona (današnji Libanon) u 4. vijeku pne.
Politički život
Nedugo poslije poraza perzijskog vladara Artakserksa III. u Egiptu, uvjereni u slabost Perzijskog Carstva, sidonski kralj Tenej iz Fenikije zajedno sa satrapima Male Azije i Cipra proglašava nezavisnost. Istovremeno, Artakserkso III. imenuje sirijskog satrapa Beleza te kilikijskog satrapa Mazeja zapovjednicima ekspedicije protiv feničkog grada Sidona. Obojica satrapa doživjeli su velike poraze protiv sidonskog kralja Teneja kojem su pomoć od 40.000 grčkih plaćenika poslali egipatski faraon Nektanebo II. i Mentor s Rodosa. Perzijanci su bili prisiljeni povući se iz Fenikije.
San Felice Circeo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6497 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Šušara
Seoske slave i običaji
Imendan (маđ. Névnap).Do pre tri ili četiri generacije unazad nije se slavio rođendan, već imendan. Imendan se slavio na dan sveca čije je ime domaćin nosio. Svetac je ujedno bio i zaštitnik kuće i familije. Imendan se nasleđivao po muškoj liniji. Prvorođeni sin je obično dobijao ime svoga oca, a time i nasleđivao sveca kojeg je slavio (Zato je kod Šušarčana bila učestala pojava prenošenje imena i prezimena sa oca na sina kroz više generacija). Drugorođeni sin je imao mogućnost da preuzme imendan (sveca) od dede po majci ili da slavi sveca po svom imenu.
Waterville (Quebec)
Waterville je grad u Kanadi u pokrajini Quebec. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 2.028 stanovnika.
Alfa,N,O-TMS
Alfa,N,O-TMS je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 218,295 Da.
Waterville (Quebec)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 2.028 stanovnika, što je za 5,3 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 1.926 žitelja.
San Felice Circeo
U okviru općine se nalazi Nacionalni park Circeo, kao i svjetionik Faro di Capo Circeo, udaljen oko 1,9 km od središta grada.
Tenej
Politički život
Nakon satrapskog neuspjeha, Artakserkso III. se osobno odlučio obračunati protiv Sidona. Navodno je okupio veliku vojsku od 300.000 pješaka, 30.000 konjanika, 300 trirema, te 500 transportnih i pomoćnih brodova. U Ateni i Sparti je pokušao unajmiti i grčke plaćenike, no oni odbivaju sudjelovati. Ipak, kasnije mu se pridružuje 1000 teških hoplita iz Tebe, te dodatnih 9000 Grka iz Male Azije. Iako je brojka od 10.000 grčkih hoplita bila neznatna u odnosu na ukupan broj njegove vojske, oni su predstavljali okosnicu njegove vojske u borbi protiv grčkih plaćenika koje je za Fenikiju unajmio egipatski faraon, budući da su odlično poznavali strategiju falange.
Šušara
Čuvari tradicije
Čuvari tradicije sačuvali običaj,na vodeni ponedeljak Polivaju devojke vodom
San Felice Circeo
Godine 36. pne. je u današnji San Felice Circeo bio prognan Marko Emilije Lepid, jedan od članova Drugog trijumvirata na kraju Rimske Republike. U istom gradu je svoje posljednje decenije života provela znamenita švedska glumica Ingrid Thulin.
Tenej
Politički život
Dolazak goleme perzijske vojske pred Sidon slomio je moral njegovih stanovnika. Tenej je pokušao pridobiti milost perzijskog velikog kralja time što je poslao 100 sidonskih plemića da skupno zatraže oprost kod Artakserksa III., no on je naredio da se pobiju kopljima. Ista sudbina dočekala je i idućih 500 Sidonaca koje je poslao kralj Tenej. Opsada Sidona je kratko trajala i grad je ubrzo bio poražen, nakon čega je izbio veliki požar. Do danas nije poznato je li spaljivanje grada naredio Artakserkso III. da kazni grad, ili su to učinili sami Sidonci, ili je riječ o nesretnom slučaju koji se dogodio u metežu tokom i nakon bitke. Procjenjuje se kako je 40.000 ljudi stradalo u tom požaru. Sidonski kralj Tenej je uhićen, osuđen za izdaju i pogubljen, a Fenikija je pripojena Kilikiji u jednu satrapiju.
Šušara
Čuvari tradicije
Šušara - Da bi od zaborava sačuvali običaj polivanja devojaka prvog dana "polivači" su na Vodeni ponedeljak, u karucama posetili nekoliko domaćinstava. Uz živu muziku, u okićenim karucama, s flašama, šmrkovima vode i parfemima, desetak mladića i nekoliko iskusnih čuvara tradicije u dvorištima i ispred prodavnica nestrpljivo su dočekivale žene i devojke.
Vodeni ponedeljak simbolizuje vaskrs, novi, začeće i radost: polivanje vodom Dizegnirani Predsednik Saveta MZ kaže da Vodeni ponedeljak na tradicionalan način obeležavaju prvi put jer žele da omladinu zakovanu pred računarima i televizorima nauče običajima koji se prenose s kolena na koleno. - Narod koji ne zna svoju prošlost i običaje ne zaslužuje ni budućnost. Vodeni ponedeljak simbolizuje vaskrs, novi život, proleće, začeće i radost. Prema tradiciji, mladići obučeni u svečano ruho polivaju devojke vodom iz kablova, a one ih daruju šarenim jajima, pićem, kolačima. Današnju omladinu treba naučiti kako su se zabavljali naši preci, jer će na taj način više ceniti ono što imaju i što im nosi budućnost. Vodeni ponedeljak uz sam Uskrs novog početka, radosti, sreće i života.
Jedan od najiskusnijih polivača koji je najmanje štedeo vodu, kaže da voli osećaj koji ga ponese tokom, naročiti na Vodeni ponedeljak kada susreće nasmejana lica prijatelja i devojke i žene s darovima. - Krenuli smo s omladinom kako bi ih "uveli u posao". Nažalost, ne možemo obići celo selo i verovatno ćemo sledeće godine organizovati više ekipa. Još kao dete sam išao u polivanje i nekada se polivalo samo čistom vodom, a po novoj modi danas se prskaju i parfemima. Drago mi je što nas devojke i žene lepo dočekuju sa spremljenim simboličnim poklonima i što dopuštaju da ih polijemo.
Običaj koji polako pada u zaborav
Lupanje starih lonaca
Nestrpljivi momak uz saglasnost devojke dovodio je neke večeri devojku u svoju kuću da tu dočeka zakazivanje venčanja. Njegovi roditelji nisu se ljutili toliko kao roditelji devojke koja se zaljubila na prvi pogled, bez znanja roditelja, pa se pod hitno odlučila za prelazak u kuću budućeg supruga. Bilo je više razloga za hitnost ovog postupka.
Kada bi momak doveo devojku u svoju kuću njegovi roditelji sa najbližom rodbinom i dobrim komšijama organizovali bi te večere malo slavlje. Veselio ih je neki seoski harmonikaš i dobar pevač. Ovaj događaj lako su otkrivali drugi mladići iz sela i oni su doživeli lupanje lonaca ispred svoje kuće kada su to isto uradili pre venčanja. Pod okriljem mraka momci iz sela bi iznosili iz svojih dvorišta stare odbačene metalne predmete i staro psuđe kao neki stari šporet i staro metalno bure od ranijeg ovakvog događaja i sa starom slamom, plevom i ogrezinom sve bi to donosili ispred kuće budućeg mladoženje. U tišini, dok se orila svirka i pesma u kući momka koji je doveo devojku, mladići bi na ulici spremali palenje vatre, rasturili bi plevu ispred kuće i kačili bi na kuću i okolno drveće sitnije staro posuđe i drugo arboće kako su zvali odbačene metalne predmete. Kada bi sve bilo spremno palili bi vatru i počela bi lupnjava u stare lonce i šerpe, steru metalnu burad i druge predmete koji bi pravili veliku galamu. Tako bi oglašavali celom selu da se u toj kući proširila porodica dovođenjem devojke za buduću suprugu momka iz te kuće. I vatra je svojim plamenom bila signal zaintersovanima da dođu i učestvuju u ovom običaju.
Galamu sa ulice ćuli bi učesnici veselja u momkovoj kući. Tada bi neko izlazio na ulici da pita šta je potrebno da učine da bi se smirila galama i ugasila vatra. Organizatori ovog događaja obično su zahtevali da im se donese vino sa napomenom ne u flaši da nebi devojka ostala tanka kao flaša već u balonu ili krčagu da bi mlada ubrzo se zaukruglila na balon ili krčag. To je značilo da žele mladi da ubrzo zatrudni. Kada stigne vino i njime se zadovolje organizatori lupanja lonaca tražili bi da na ulicu izađu momak i devojka sa harmonikašem, dase tu zajedno provesele i u zadovonjstvu rastanu. Tada bi učesnici u ovom događaju poskidali okačene stare predmeta o kuću i drveće ali baš nešto i ostavili. Razilazili bi se zadovoljni kraj ugašene vatre. Organizatori bi poneli deo sterih lonaca i sačuvali za narednu potrebu pred kućom nekog drugogog mladića. Momku i devojci i njihovoj porodici ostajao bi posao da rano ujotru počiste prostor ispred kuće i uklone tragove sinoćnog lupanja stari lonaca. Ako bi ujutru radili bez devojke da bi ljudi komentarisali da je devojka lenja i spavalica ili da su je momkovi roditelji toliko rado primili da je od početka štite od ranih i teških poslova.
Ovaj predsvadbeni običaj u Šušari pomagao je porodicama da se izmire kada bi devojka bez saglasnosti roditelja pobegla za nekog momka. Sve se ređe organizuju ovakvi događaji u Šušari tako da već polako pada u zaborav običaj lupanja starih lonaca. Da bi se to sačuvalo, opis ovog događaja uvršten je u knjigu Riznici narodnog kazivanja Ogranka Vukove zadužbine. .
Svadba
thumb|200px|Kud-90-tih thumb|200px|Kud-90-tih Šušaračka svadba (mađ.Susaro lakodolom) M.Marina vam dočarava Mađarsku svadbu i običaje,. br 10 Šušaračke svadbe se održava po običajima koji se prenose s kolena na koleno, a običajne svečanosti traju od jedan pa do dva dana. Prvo mladi obaveštavaju svoje roditelje o svojoj nameri i traže blagoslov od njih. Momak, kada dobije blagoslov od glave porodice, odlazi sa ocem kod devojčinih roditelja da zvanično zaprosi devojku. Ako sve prođe u redu roditelji momka i devojke ugovaraju mesto i vreme održavanja svadbarskih svečanosti. Svaka porodica pravi svoj spisak gostiju i mlada i mladoženja posebno pozivaju svoje najbolje prijatelje gde ih obaveštavaju o svojoj nameri i traže od njih da im se pomogne u organizovanju svadbe. Drugarice za svadbu dobijaju svadbarsku titulu njosojulanj (mađ|nyoszolyólány) a drugovi vefelj (мађ|vőfély).Određuje se glavni vefelj koji najbolje poznaje običaje i ima autoritet da sprovodi pripreme i da organizuje ostale mladiće. On dobija titulu glavnog vefelja (мађ|fő vőfély). On dobija vefeljsko obeležje, vefeljski štap (мађ|vőfélybot, vőfélypálca) i zaduženja. Njemu se predaje spisak gostiju i svi potrebni podaci o svadbi.
Dve, tri nedelje pred svadbu glavni vefelj se oblači u narodnu nošnju uzima svoj ukrašeni štap, upreže svoje konje i ukrašava ih pletenim vrpcama, trakama, nacionalnih boja, na svoja ukrašena kola stavlja burence sa vino i okuplja ostale vefelje. Tako opremljen prvo odlazi kod [Srpski srodnički odnosi|kuma] gde mu mladoženja predaje zvaničan poziv za kumstvo a glavni vefelj poziv njegovoj porodici za svadbu. Tu se obavezno nazdravi i nastavlja se odlaskom i pozivanjem najbliže rodbine, prijatelja i poznanika, dok se bure ne isprazni. Ovime se daje svima dovoljno vremena da se pripreme za svadbu.