cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cornello, Bergamo
Cornello je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
Ljenobud
Ljenobud je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srebrenik koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 738 stanovnika.
Fraccionamiento las Espigas, Tarímbaro
Fraccionamiento las Espigas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tarímbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1842 m.
Geüs-d'Oloron
Žeus d'Oloron je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 199 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30,29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 183 metara (maksimalnoj 301 m, a minimalnoj 167 m).
Oxford, Wisconsin
Oksford je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 607, što je 71 (13,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nubija
thumb|right|300px|Oblast Nubije danas.
Njeni stanovnici govore s najmanje dvije varijante nubijske jezične grupe - nilo-saharsku pod-porodice koja uključuje Nobiin, Kenuzi-Dongola, Midob i nekoliko varijanti koje se govore u Nubijskim planinama u Južnom Kordofanu. Varijanta (Birgid) se govorila (barem do 1970.) sjeverno od Njale u Darfuru, ali je danas izumrla. Staronubijski se koristio u vjerskim tekstovima koji datiraju iz 8. i 9. vijeka, te se smatra pretečom suvremenog Nobiina.
Ion Corvin, Ion Corvin
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Groși (razvrstavanje)
Groși ima više značenja:
Bressa, Udine
Bressa je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
La Trinchera (razvrstavanje)
La Trinchera ima više značenja:
Eks Gertrude Šulc
Eks Gertrude Šulc je jugoslovenska TV-drama iz 1960. godine. Režirao ju je Vladimir Carin, a scenario je pisao Žak Konfino.
Удовице
Удовице је приградско насељено место града Смедерева у Подунавском округу. Према попису из 2011. било је 1837 становника (према попису из 2002. било је 2018 становника).
Историја
Село лежи југозападно од Смедерева. Удовице су старије насеље. У близини има трагова који указују на врло стара насеља и живот још из римског доба. По предању овде је постојало село Подгорица, из кога је Змај деспот Вук, да би казнио сељаке који су прикрили Албега, покупио 60-70 сељака и погубио их. Како су тада у селу многе жене удовице, због тога је, веле, село прозвано Удовице. Стари људи причају да данашње Удовице нису на месту на коме је било село Подгорица, већ између старе Подгорице и данашњих Удовица, где је постојао манастир који се звао Кокора. Данас се ту виде трагови темеља, као и трагови гробља које је било поред манастира. Ту је данас извор Змајевац.
Удовице се помињу у арачким списковима из првих десетина 19. века и село је имало 1818. године 25 кућа. Године 1846. у селу је била 51 кућа, а по попису из 1921. г имало је 204 куће са 1097 становника. Тадашње породице су у главном били млађи досељеници. Као најстарије сматрају се породице: Симићи старином из „прека“, Стокићи који су дошли из околине Пожаревца,Јанковићи који су дошли из околине Трстеника, Милошевићи чији је прадед Милан дошао из Старе Србије, затим Радосављевићи (Чворугићи) из Мораче, Цветковићи који су дошли од Лесковца, Швабићи и Живковићи. Остали су досељени из околине Прокупља и из Јужне Србије. (подаци крајем 1921. године).
Демографија
У насељу Удовице живи 1480 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,8 година (41,0 код мушкараца и 42,7 код жена). У насељу има 526 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,49.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Коришћена Литература
Летопис период 1812–2009. Саставио од Писаних трагова, Летописа, по предању места у Јужној Србији, места и обичаји настанак села ко су били Досењеници чиме се бавили мештани
У уводном делу аутор је дао кратак историјски преглед овог подручја од праисторијских времена до стварање државе Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца. Највећи прилог у овом делу чине ,»Летописи« и трудио се да не пропусти ниједну важну чињеницу у прошлости описиваних места.
Иначе Монографија Подунавске области (Панчево, 1929) коју је саставио др Владимир Марган сачињена је од три дела и представља и данас једно од незаобилазних дела за проучавање Србије и Баната.
Написали су најбољи познаваоци појединих тема и проблема – истакнути историчари, професори универзитета, директори школа, сеоски начелници, економисти, инжињери, социјолози, лекари, црквена лица, правници, кустосии библиотекари. Укупно 61 аутор.
Стављајући данашњим читаоцима на увид ово дело, које се први пут појављује у овом облику, верујемо да ћемо задовољити већ доста раширен интерес за проучавање прошлости наших насеља.
Rancho Santa Rita (razvrstavanje)
Rancho Santa Rita ima više značenja:
Barweiler
Barvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 430 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Barvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 470 metara. Površina opštine iznosi 8,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 430 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 50 stanovnika/km².
Tierra Blanca, San Pedro y San Pablo Ayutla
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro y San Pablo Ayutla.
Neredi u Los Angelesu 1992.
'''Neredi u Los Angelesu 1992. godine, također poznati i kao Neredi Rodneya Kinga ili, rjeđe, Losangeleski ustanak'''  je naziv za masovne nerede i val uličnog nasilja koji se dogodio u američkom gradu Los Angelesu, a u kojima su uglavnom sudjelovali pripadnici tamošnje afroameričke zajednice. Povod za njihovo izbijanje je bila oslobađajuća presuda četvorici bijelih pripadnika losanđeleske policije na suđenju za nanošenje tjelesnih događaja Rodneyu Kingu, crncu uhapšenom zbog prebrze vožnje, a što je bilo zabilježeno video-kamerama. Nakon što je 29. aprila objavljena presuda na ulicama su se spontano počele okupljati, uglavnom mladih, Afroamerikanaca koji su ubrzo potom počeli demolirati i pljačkati trgovine, kao i povremeno napadati bijelci, Hispanoamerikance. Jedna od najteže pogođenih oblasti je bio Koreatown, četvrt gdje su živjeli i trgovine imali Korejski Amerikanci, koji su se organizirali i naoružali u ad hoc miliciju kako bi se pokušali obraniti. 1. maja je Rodney King sa suzama u očima pozvao na mir, a u grad počele, uz Nacionalnu gradu, pristizati federalne trupe koje je poslao predsjednik George H.W. Bush i počele postepeno zavoditi red. Situacija se smirila do 3. maja. U neredima si, po službenim podacima, ubijene 43 osobe, a ozlijeđeno preko 3300 ljudi; materijalna šteta se procjenjuje na milijardu dolara. Neredi, najveći u SAD od 1960-ih, ostavili su snažan dojam na američku javnost, uključujući Hollywood, i smatra se da su imali uticaja na ishod predsjedničkih izbora na kojima je pobijedio mladi Bill Clinton.
Tierra Blanca, San Pedro y San Pablo Ayutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1982 m.
Antonio da Sangallo Mlađi
Antonio da Sangallo Mlađi (Firenca, 12. april 1483. – Terni, 3. august 1546), pravim imenom Antonio Cordini, bio je talijanski renesansni i maniristički arhitekt, poznat po projektu za Palazzo Farnese.
Biografija
Antonio se još mladić 1503. pojavio se u Rimu s ujakom Guilianom, vrlo brzo postao je pomoćnik Bramantea na njegovim projektima za crkve i palače po Rimu. Kao samostalni arhitekt radio je na zamku u rimskom kvartu Pratica di Mare, palaču u Opatiji San Nilo u Grottaferrati i crkvu Santa Maria di Loreto, od 1514. do 1531. u Rimu. Ostao je zapamćen po projektu za rimski Palazzo Farnese kog je i gradio od 1514. do svoje smrti 1546. godine.
La Libertad Número Dos, Matamoros
La Libertad Número Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Casamola, Salerno
Casamola je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Zuruahã
Zuruahã (Zuruahá, Suruwaha, Sorowaha, Índios do Coxodoá) je indijansko pleme jezične porodice Arauan naseljeno na rijekama Juruá, Jutaí i Purus u brazilskoj državi Amazonas. Prvi kontakt sa njima uspostavljen je 1980. Godine 1996. preostalo ih je tek 144 nastanjenih na 'Terra Indígena Zuruahã' (239.070 hektara). Lovci i sakupljači. Sastoje se od više lokalnih grupa:
Pleme je na zlu glasu zbog svog infanticidnog običaja zakapanja žive djece koja imaju neku tjelesnu manu, o čemu je snimljen i dokumentarni film 'Hakani'.
18. vijek pne.
18. vijek pne. je vijek koji je započeo godine 1800. pne. a završio godine 1700. pne.
Događaji
thumb|Ispis [[Hamurabijev zakonik|Hamurabijevog zakonika, jedne od najstarijih poznatih zbirki zakona na svijetu]]
Rancho Santa Rosa (razvrstavanje)
Rancho Santa Rosa ima više značenja:
Santa Isabel, Rioverde
Santa Isabel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 237 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 943 m.
Scarpeto di Sopra, Firenze
Scarpeto di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 174 m.
Toma Devald
Toma Devald - Švaba (Zemun, 28. decembar 1921 — Beograd, 7. februar 1995), bio je jugoslovenski revolucionar i komunista nemačkog porekla. Posle rata je kao Generalni direktor Direkcije za izgradnju Novog Beograda bio zadužen za urbanističko formiranje tog dela grada.
Rani život
Thomas Dewald rođen je u Zemunu 28. decembra 1921. godine, u radničkoj porodici. Njegov otac Toma Devald stariji (1889-1943) bio je krojač i, kao delegat zemunskih radnika na Kongresu ujedinjenja, jedan od osnivača Komunističke partije Jugoslavije. Njegova majka Franciska Devald (1901-1943) bila je radnica i članica KPJ. Oboje su ubijeni u Logoru Sajmište 1943. godine. Njegov mlađi brat Aleksandar - Šamika bio je član SKOJ-a od 1939. i KPJ od 1941. godine. Poginuo je novembra 1941. godine kao borac Posavskog partizanskog odreda u blizini Užica. Mlađa sestra Tereza je takođe bila ilegalka. Uhapšena je u Beogradu i odvedena u Logor Banjica, a potom do kraja rata bila u logoru Rabensbrik. U mladosti je od svojih prijatelja Branka Pešića i Jaše Rajtera dobio nadimak "Švaba".
Drugi svetski rat
Po početku okupacije Jugoslavije, bio je tesno povezan sa Jankom Lisjakom, koji je bio sekretar Sreskog komiteta KPJ za Zemun. Po nalogu Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju, postao je pripadnik organizacije Dojčemanšaft, koja je okupljala Nemce folksdojčere. Bio je saradnik lista Donaucajtung, što mu je omogućilo da slobodno prelazi iz okupirani Beograd u Zemun, koji se nalazio u sastavu NDH. Takođe, sa propusnicom ovog lista slobodno se kretao sremskim selima, uporedo raznoseći partijsku i drugu ilegalnu poštu.
Kasnije je bio mobilsan u SS diviziju u Berlinu i unapređen za podoficira Hitlerove telesne garde, SS Hitlers-Leibwache. Gestapo je tamo otkrio da je on komunista i osudio ga na smrt, ali je pomilovan i poslat u Dahau. Iz Dahaua je poslat na Istočni front, gde je bio pripadnik kažnjeničke Brigade smrti. Sa grupom kažnjenika uspeva da prebegne na sovjetsku stranu i tek početkom 1946. godine se vraća u Jugoslaviju iz zarobljeništva. Tokom poslednjih dana rata unapređen je u oficira Jugoslovenske armije.
Posleratna karijera
Posle rata radio je u Štampariji u Zemunu i u Ministarstvu građevine. Nakon toga postao je direktor građevinskog preduzeća "Trudbenik" u Beogradu. 1961. je postao generalni direktor Direkcije za izgradnju Novog Beograda. Od 1963. pa sve do smrti i sam je živeo na Novom Beogradu. Više puta je prezentovao makete i nove objekte Novog Beograda predsedniku Titu i drugim državnicima iz sveta (Sava centar, most Gazela, Zgrada CK, Hotel Jugoslavija, zgrada Geneksa, zgrada SIV-a, Kej Oslobođenja, Park Prijateljstva, i početak velike stambene gradnje novobeogradskih blokova sa školama i vrtićima).
Imao je šestoro dece. Umro je 7. februara 1995. na Novom Beogradu, posle kraće bolesti. Jedna ulica u Zemunu nosi ime Ulica Devaldovih po Tomi Devaldu i njegovoj porodici.
Okrug Medghal, Ma'rib
Medghal je okrug u Jemenu u pokrajini Marib.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1179 m.
La Trinidad Vista Hermosa (razvrstavanje)
La Trinidad Vista Hermosa ima više značenja:
Groșani (razvrstavanje)
Groșani ima više značenja:
Arcakhaški univerzitet
Arcakhaški univerzitet (arm.: Արցախի պետական համալսարանի գիտական տեղեկագիր, azer.: Xankəndi Dövlət Universiteti) je najveći javni univerzitet na području Nagorno-Karabaha odnosno Republike Arcah, samoproglašene i međunarodno nepriznate kavkaške države koja se formalno nalazi u sastavu Azerbejdžana. Univerzitet obavlja nastavu u 31 specijaliziranom području. Jezici na kojima se odvija nastava su ruski i armenski. Univerzitet je u toku godina uspostavio suradnju sa institucijama vuisokog obrazovanja u Armeniji i drugim zemljama. Godine 2011. Kalifornijski državni univerzitet iz Carsona omogućio je da od 12 do 15 njihovih studenata u toku ljeta boravi na ljetnoj školi na Arcakhaškom univerzitetu izučavajući kolegije o politici, istoriji i ekonomiji.
Rancho Santa Teresa (razvrstavanje)
Rancho Santa Teresa ima više značenja:
Maoča (Srebrenik)
Maoča je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srebrenik koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 274 stanovnika.
Montgomery Clift
Edward Montgomery Clift (Omaha, 17. listopada 1920. - New York, 23. srpnja 1966.) bio je američki glumac.
Izrazito senzibilan i inteligentan, te iznimno kritičan u odabiru uloga i redatelja. Nastupio je svega u 17 filmova. Clift je s istančanošću izrazio tjeskobe naraštaja s početka pedesetih godina i svojim ulogama upozorio na naličje američkog načina života. Zbog zatvorenosti likova koje je tumačio i suzdržanih interpretacija nije stvorio mit poput Marlona Branda ili Jamesa Deana.
Zuwihi-madiha
Zuwihi-madiha, izumrlo pleme ili klan porodice Arauan koje je obitavalo na rijekama Gregório i Tarauacá u zapadnobrazilskim državama Acre i Amazonas. C. Tastevin i P. Rivet navode ih među klanove Kulina Indijanaca, prevodeći njihovo ime sa sapajous bruns, što na francuskom označava neku vrstu smeđeg majmuna kapucina, a lociraju ih na gornju Erú.
Marko Valerije Mesala Ruf
Marko Valerije Mesala Ruf (Marcus Valerius Messalla Rufus, cca. 104/3 - 26. pne.) bio je rimski političar iz doba prijelaza Republike u Carstvo.
Bio je sin inače nepoznatog Marka Valerija Mesale te Hortenzije, sestre znamenitog govornika Kvinta Hortenzija. Njegova sestra Valerija Mesala je bila četvrta supruga diktatora Sule.
Tokom svoje političke karijere je dva puta bio optužen za izbornu prevaru - jednom ga je uspješno obranio tetak Hortenzije, a drugi put je osuđen. Usprkos toga je godine 54. pne. izabran za konzula, te vršio tu dužnost godine 53. pne. Osim političke, imao je i vjersku funkciju augura koju je vršio 55 godina, te o vjerskim obredima napisao i danas izgubljenu knjigu. Za vrijeme građanskog rata je stao na Cezarovu stranu. Nedugo prije Ciceronovog pogubljenja godine 43. pne. se oženio za njegovu bivšu suprugu Terenciju.
Grozăvești (razvrstavanje)
Grozăvești ima više značenja:
Islamski pogled na Adama
Stvaranje Adema
Allah je naredio Melecima da skupe pregršt crne, bijele i crvene zemlje, te svih boja između, zajedno sa mekom i tvrdom. Zatim je ovoj smjesi Allah dodao vode iz Dženneta, i od te smješe nastao je Adem. Ova raznobojna zemlja u simboličkom značenju predstavlja sve rase na zemlji, skupljene u prvom čovjeku.
Tako stvoren, Adem je ostao bez duše neko vrijeme. U tom periodu je Iblis obilazio oko njega, pribojavajući ga se. Kada je vidio da je šupalj, shvatio je da je stvorenje, pa ga se više nije bojao. Zatim je Allah postavio dušu u Ademovo tijelo, te je ovaj kihnuo. Prve riječi su bile "El-hamdu lillah". Allah mu je načinio znanje, te je Adem znao ko ga je napravio, i naučio ga je imena stvari. Stvorio mu je i ženu Havu, od "žive tvari", tj. od Ademove kosti.
Ademov izgled
Prema hadisu, Adem je bio visok 60 lakata, što je od prilike visina palme. Imao je bujnu kosu.
Život u Džennetu
Prema Kur'anu, Ademovo prvo prebivalište nakon stvaranja bio je Džennet. . Islamski učenjaci se razilaze po pitanju toga da li je Hava stvorena prije Ademovog ulaska u Džennet ili poslije. Također postoji veliko neslaganje oko toga da li su Adem i Hava obitavali u pravom, vječnom Džennetu (tzv. Džennetu-l-Me'wa), ili su bili u drugom Džennetu koji je njima Allah pripremio, tzv. Džennetu iskušenja. . Ovog drugog stava je i Ebu-Hanifa, začetnik Hanefijskog mezheba, čije učenje slijedi većina Bošnjaka.
Zbog Prvog grijeha, Allah ih je protjerao na Zemlju, gdje njihovi potomci i danas žive. El-Ewza'i prenosi od Hasana ibn Atijje da je Adem boravio u Džennetu sto (u drugoj predaji 60) godina, te da je za Džennetom plakao sedamdeset godina, zbog grijeha koji je učinio, a zbog ubijenog sina četrdeset godina. Ovo navodi Ibn Asakir.
Susret sa Musa
Veliki broj prenosioca hadisa, među kojima i najpriznatiji: Buharija i Muslim spominju da je Poslanik Muhammed jednom prilikom rekao:
''"Musa je jednom prilikom prigovorio Ademu : "Ti si onaj zbog čijeg su grijeha ljudi istjerani iz Dženneta, i ti si ih unesrećio". Adem je na to odgovorio: "O Musa, ti si onaj kojeg je Allah s.w.t. odabrao Svojom objavom i sa kim je direktno govorio. Zar mi prigovaraš zbog nečega što je Allah zapisao prije nego što me je i stvorio" - ili je rekao: "... što mi je Allah odredio prije nego što me je i stvorio". Zatim je Poslanik . rekao: "Tako je Adem nadgovorio Musaa"''
Grozești (razvrstavanje)
Grozești ima više značenja:
Rancho Santiago (razvrstavanje)
Rancho Santiago ima više značenja:
Gnej Domicije Kalvin
Gnej Domicije Kalvin (Gnaeus Domitius Calvinus, 1. vijek pne.) bio je rimski političar i vojskovođa iz doba prijelaza Republike u Carstvo, poznat kao vjerni sljedbenik Cezara i Oktavijana.
Rubén Espinoza, Piedras Negras
Rubén Espinoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Piedras Negras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Gropnița (razvrstavanje)
Gropnița ima više značenja:
Contrada Zappino, Catania
Contrada Zappino je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 876 m.
Barnum, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 613, što je 88 (16,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pelorus Jack
Pelorus Jack je bio Rissov dupin poznat po tome što je u periodu od 1888. godine do travnja 1912. godine dočekivao i pratio brodove kroz dio mora u Cookovom prolazu na Novom Zelandu. Pelorus Jack se najčešće pojavljivao u zaljevu Admiralty, u blizini Francuskog prolaza, opasnog dijela mora između Wellingtona i Nelsona.
Pelorus Jack je bio četiri metra dug, bijele boje sa sivim linijama ili sjenkama, i imao je veliku, bijelu glavu. Iako njegov spol nikada nije utvrđen, preko fotografija je utvrđeno da se radi o Rissovom dupinu (Grampus griseus), što je bilo prilično neobično jer je u historiji Novog Zelanda zabilježeno samo 12 slučajeva prisustva te vrste u tom dijelu mora.
Pelorus Jack je redovito pratio brodove, a isti su ponekad znali čekati da se pojavi prije nego su nastavili plovidbu. Godine 1904., nepoznati član posade broda SS Penguin pokušao je ustrijeliti Jacka puškom. Pelorus Jack je preživio i nastavio pomagati brodovima, mada prema legendi više nije pomagao Penginu, koji je 1909. godine doživio havariju u Cookovom prolazu. Nakon tog incidenta, novozelandska legislativa predložila je zakonsku zaštitu Pelorusa Jacka, što je i urađeno 26. rujna 1904. godine u sklopu Zakona o morskom ribarstvu. Dupin je bio pod zaštitom zakona sve do svog kasnijeg nestanka, a vjeruje se da je ovime postao prva pojedinačna životinja zaštićena zakonom u svijetu.
Dupin je posljednji put viđen u travnju 1912. godine. Postojale su brojne glasine o razlogu njegova nestanka, među kojima i ona da su ga strani kitolovci ubili harpunom. Ipak, kasnija istraživanja sugerirala su da je Pelorus Jack bio stara životinja (bijela glava i blijedo tijelo kao indikatori istog) te da je vjerojatno preminuo od starosti.
Masserie Tedeschi, Campobasso
Masserie Tedeschi je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
La Tejonera (razvrstavanje)
La Tejonera ima više značenja:
Bukovik (Bar)
Bukovik je naselje u opštini Bar u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 90 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 95 stanovnika). Naselje se nalazi u oblasti Crmnica.
Demografija
U naselju Bukovik živi 73 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,8 godina (39,6 kod muškaraca i 44,0 kod žena). U naselju ima 27 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,33.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Potrero de Ramírez, Zapotlanejo
Potrero de Ramírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlanejo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1559 m.
Bärweiler
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Bervajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 288 metara. Površina opštine iznosi 6,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 256 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Brigitte Nielsen
Brigitte Nielsen (15. jul 1963 -) je danska manekenka, glumica, muzičarka i TV-voditeljica, koja je 1980-ih postala poznata kao model na fotografijama Grega Gormana i Helmuta Newtona, a potom ulogom Crvene Sonje u istoimenom filmu. Za vrijeme snimanja filma Rocky IV se upoznala sa Sylvesterom Stalloneom za koga se udala, a potom s njim nastupila i u filmu Cobra. Nakon prekida sa Stalloneom je postala poznata i po izuzetno burnom privatnom životu, kao i nastupima u reality showovima.
Шалинац
Шалинац је приградско насељено место града Смедерева у Подунавском округу. Према попису из 2002. било је 985 становника (према попису из 1991. било је 1160 становника).
У близини Шалинца налази се Шалиначки луг. У саставу Шалиновца био је Кулич који је од 2011. самостално насеље.
Демографија
У насељу Шалинац живи 816 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,4 година (42,4 код мушкараца и 44,4 код жена). У насељу има 316 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,12.
Juraj Dalmatinac
thumb|Juraj Dalmatinac, skulptura u [[Šibeniku, rad kipara Ivana Meštrovića, ispred katedrale Svetog Jakova]] thumb|[[Šibenska katedrala]] thumb|Glave na Šibenskoj katedrali Juraj Dalmatinac ili Georgius Mathaei Dalmaticus ili Giorgio Orsini ili Giorgio da Sebenico (Zadar, početkom XV. stoljeća — Šibenik, 1473/75.) je bio mletački kipar i graditelj.
Mladost i školovanje
O njegovoj mladosti, školovanju i prvim radovima zna se vrlo malo, a nije mu poznato ni obiteljsko ime (prezime Orsini koje se navodi u starijoj literaturi prisvojio je njegov sin). Do 1441., kada dolazi u Šibenik, živi u Veneciji, gdje ima obitelj i kuću. U to doba već je afirmirani umjetnik, pa se vjerojatno na njega odnose navodi Filaretea, a po njemu i Vasarija, o kiparu »Schiavonu koji je učinio značajne stvari u Veneciji«. Njegovi radovi u Veneciji nisu dokumentirani. Na osnovi stila radova u domovini može se zaključiti da je radio u radionici kipara Giovannija i Bartolomea Bona. Pretpostavlja se daje bio njihov suradnik pri izradbi kipova i ukrasa na Porta della Carta, a kao samostalni rad pripisuje mu se reljef Sv. Marka s bratimima u luneti portala Scuole di San Marco. Neki detalji s Arca Foscari Duždeve palače vrlo su slični konstruktivnim i dekorativnim rješenjima koja je Juraj ostvario poslije na šibenskoj katedrali.
U Mlecima Juraj Dalmatinac usvaja stil kićene gotike, koji je tada bio na vrhuncu, ali sudeći po njegovim prvim radovima u domovini, prihvaća i elemente novoga stila - toskanske renesanse. Stvaralačka i individualna sinteza gotike i renesanse nazočna je u cijelome Jurjevu djelu te je on prvi i najosebujniji predstavnik mješovita gotičko-renesansnoga stila, koji obilježava regionalnu umjetnost Dalmacije druge polovice XV. i početka XVI. stoljeća. Juraj djeluje u Dalmaciji kao graditelj i kao kipar 1441—73. Pozvan je u Šibenik iz Venecije da nastavi gradnju katedrale započete 1431. u stilu venecijanske gotike.
Rad u Dalmaciji
Do njegova dolaska bili su izgrađeni bočni zidovi, dio pročelja, dva portala, a izgradnjom kapela bio je definiran izgled bočnih brodova. Svojom koncepcijom istočnoga dijela crkve Juraj je katedrali dao monumentalan oblik. Apside je započeo zidati 1443., kako je zabilježeno na svečanome natpisu koji pridržavaju dva renesansna putta na pilastru uz sjevernu apsidu. Tu je majstorov potpis: »hoc opus cuvarum fecit magister Georgius Mathaei Dalmaticus«.
Na frizu koji teče oko apsida isklesao je sedamdeset i jednu ljudsku glavu, galeriju realističkih portreta tipova ljudi, volumenom i detaljima precizno definirana karaktera i izraza U unutrašnjosti katedrale uzdignuo je svetište za šest stepenica i podignuo četiri velika stupa s kapitelima od kovrčava lišća, nad kojima je poslije bila podignuta kupola na osmostranu tamburu. Njegovo su djelo i izražajni kipovi apostola Petra i Pavla u tabernakulima na vrhu sjevernoga portala, te ležeći kip biskupa Šižgorića. Krstionica katedrale sagrađena je 1443. pod južnom apsidom. Taj mali prostor, presvođen kupolom sastavljenom od devet velikih kamenih ploča, ispunjen je bogatim gotičko-renesansnim ukrasom. Na pojasnicama iznad nosećih pilastara nalaze se izražajni likovi proroka pod gotičkim tabernakulima, a u poljima između njih renesansni anđeli u plitku reljefu. Usporedo s radovima na šibenskoj katedrali, koju je naposljetku ostavio nedovršenu, Juraj preuzima i poslove u drugim dalmatinskim i talijanskim gradovima. U Zadru 1444. radi na uređenju svetišta nad svodovima u franjevačkoj crkvi, od čega su ostale sačuvane samo dvije karakteristično ukrašene konzole, a 1450. rekonstruira biskupsku palaču; u Splitu 1446—48. gradi kapelu Sv. Amira uz predromaničku crkvu Sv. Eufemije u sklopu samostana benediktinki. U kapeli (danas jedinom sačuvanom dijelu porušena samostana) postavio je oltar-grobnicu (od 1835. u Kaštel Lukšiću); na njoj je isklesao ležeći lik biskupa Arnira i prikaz njegova kamenovanja u reljefu renesansne kompozicije, na kojemu pojedini likovi i podsjećaju na antičku umjetnost.
God. 1448. prihvaća narudžbu da u splitskoj stolnoj crkvi izradi kapelu i oltar Sv. Staša. Premda se u radu morao držati osnovnoga oblika kapele Sv. Dujma s druge strane glavnoga oltara, koju je 1427. izradio Bonino da Milano, Juraj je nadmašio svojega prethodnika u ukrasu i plastičnoj snazi realističkih skulptura. Ciborij kapele ukrašen je kasnogotičkim lišćem, a na vrhu zabata su kipovi Navještenja i anđela. U gornjemu dijelu oltara leži Sv. Staš, dok su s prednje strane u reljefu prikazana četiri crkvena oca i prizor Bičevanja Krista, jedno od najboljih Jurjevih ostvarenja. U Splitu se iskazao i kao vrstan graditelj gospodskih palača, sagradivši sa suradnicima veliku palaču obitelji Papalić s bogato ukrašenim portalom, ložom u dvorištu i dvoranom. U gotičkome je stilu pregradio romaničku palaču pokraj Zlatnih vrata, a njegov je stil uočljiv na tzv. Maloj Papalićevoj palači, portalu kuće Cipci i jednom portalu na Dosudu. U Pagu je zabilježena njegova aktivnost vezana uz gradnju novoga naselja 1443: na tome velikome gradilištu prisutan je 1449., 1451. i 1457., kada zajedno sa suradnicima ugovara izradbu dijela zidina i utvrda. S biskupom Palčićem sklapa 1465. ugovor o gradnji biskupske palače. Radove na pročelju župne crkve, koje je povjerio svojim suradnicima, ugovorio je 1466. Godine 1464 — 66. Juraj Dalmatinac je u službi Dubrovačke Republike zaposlen na gradnji utvrda; po njegovu je modelu izgrađena kula Sv. Katarine i dovršena Minčeta, na kojoj je ranije zidao talijanski graditelj Michelozzi. U to vrijeme nastao je i njegov jedini skulptorski rad u Dubrovniku, snažni kip Sv. Vlaha koji se nalazi u Sorkočevićevu ljetnikovcu.
Rad u Italiji
Juraj Dalmatinac je mnogo radio i u Italiji: 1454. vozi kamen s Brača u Rimini, 1461. spominje se u Ravenni, 1466. u Urbinu, pred kraj života radio je na pročelju crkve Santa Maria u Citta Nuova u Markama. O tim radovima nije ništa pobliže poznato. U Anconi, gdje je najviše radio, sačuvana su tri njegova velika djela. God. 1451. ugovara izradu Lože trgovaca (Loggia dei Mercanti), na kojoj radi sve do 1458. Raskošno pročelje zgrade otvoreno je u prizemlju šiljastolučnim arkadama. Tu su pod baldahinima postavljene četiri alegorijske figure svjetovnih krjeposti, među kojima se po realističkim oblicima renesansnoga ženskoga akta ističe Milosrđe. Usporedo s gradnjom Lože trgovaca radi i monumentalan, bogato ukrašen portal crkve San Francesco delle Scale s četiri velika kipa u tabernakulima sa strane portala Slične je koncepcije i ukrasa portal za crkvu anconskih augustinaca, naručen 1460, na kojemu se posebno ističe reljef Sv. Augustina u borbi protiv hereze. Juraj ga nije dovršio; učinili su to 1494. talijanski majstori.
Pri radovima u dalmatinskim primorskim i talijanskim gradovima Jurju su pomagali brojni suradnici i učenici, kojima je povjeravao i samostalne radove po svojim nacrtima. Najvažniji su Andrija Aleši, koji se kasnije razvio u plodnoga i samostalnoga umjetnika, te Ivan Pribislavić, s kojim je radio u Šibeniku, Rabu i Anconi. Jurjeva umjetnička snaga i razgranata djelatnost odlučno su utjecale na daljnji razvoj dalmatinske arhitekture. S velikoga gradilišta šibenske katedrale, na kojoj je radio sve do smrti 1473/75, širili su se po čitavoj Dalmaciji arhitektonski, dekorativni i skulptorski oblici što ih je on razvio. Raščlana renesansne komponente u Jurjevim skulpturama i pojedinim arhitektonskim ostvarajima pokazuje niz dodirnih točaka s Donatellovim i Michelozzijevin radovima. Stoga Jurjev dolazak i rad u Dalmaciji dovode do snažnoga proširenja kasnogotičke dekoracije venecijanskoga karaktera, kao i do prvoga prodora najrazvijenijih firentinskih renesansnih oblika. Time je Juraj zauzeo ravnopravno mjesto među najvažnijim europskim renesansnim kiparima sredine XV. stoljeća.
Haro, Aguascalientes
Haro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Gropeni (razvrstavanje)
Gropeni ima više značenja:
Maurice de Hond
Maurice de Hond (Amsterdam, 8. 10. 1947. – ), nizozemski poduzetnik i autor. Rođen je u jevrejskoj porodici i studirao je humanističku geografiju na Univerzitetu u Amsterdamu, nakon čega je radio kao asistent na Institutu društvene geografije (SGI). Godine 1975. de Hond i Hedy d'Ancona osnovali su Cebeon, kompaniju za istraživanje tržišta, koju de Hond napušta 1980. i postaje direktorom kompanije Interview-NSS. Kasnije je radio kao savjetnik za brojne kompanije, uključujući Vendex i Dixons. Godine 1998. bio je jedan od osnivača kompanije Newconomy koja se vremenom pokazala vrlo profitabilnom. Od 2002. de Hond vodi Peil, agenciju za istraživanje javnog mnijenja.
Zajednički stan
Radnja
Još dok krov nije pokrio zgradu, u stan su se uselili: jedan student, jedan mladi čovek neotkrivenog talenta, porodica koju sačinjavaju deda, majka, otac i zgodna ćerka, i jedna tetka sa ljupkom nećakom i kozom. Hladni rat u zajedničkom stanu prerasta u sukob koji se završava opštim međusobnim venčanjima.
Južni Lanarkshire
Južni Lanarkshire (engleski: South Lanarkshire, škotsko-gelski: Siorrachd Lannraig a Deas), škotski: Sooth Lanrikshire) je jedno od 32 područnih vijeća u sredini Škotske.
Geografske karakteristike
Južni Lanarkshire leži južno od Glasgowa prema engleskoj granici. On graniči sa Područnim vijećem Glasgowa, pa ima i brojna prigradska naselja toga grada. Pored toga graniči sa područjim vijećima Dumfries i Galloway, Istočni Ayrshire, Istočni Renfrewshire, Sjeverni Lanarkshire, Scottish Borders i Zapadni Lothian.
Teritorij te nove administrativne jedinice nastale 1996. prostire se po dijelu nekadašnje grofovije Lanarkshire.
Južni Lanarkshire zauzima površinu od 1,771.93 km² i ima 313,830 stanovnika, a administrativni centar mu je Hamilton.
La Tepamera (razvrstavanje)
La Tepamera ima više značenja:
Okrug Harib Al Qaramish, Ma'rib
Harib Al Qaramish je okrug u Jemenu u pokrajini Marib.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 2165 m.
Corone, Bergamo
Corone je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1012 m.
Palazzo Farnese
Historija i karakteristike
Inicijator gradnje te palače bio je kardinal Allessandro Farnese, kasniji papa Pavao III.. Izgradnja je započela 1514. po projektu Antonia Sangalla Mlađeg. Kad je on umro 1546., daljnju izgradnju preuzeo je Michelangelo. On je u projekt dodao nekoliko novih elemenata kao što je krovni vijenac istaknut tri metra, a namjeravao je novu palaču povezati s vilom Farnesinom na suprotnoj obali Tibera koja je također pripadala porodici Farnese. Iako je počeo raditi na realizaciji, zacrtani plan nije dovršio i jedini podsjetnik je elegantni most preko ulice Giulia. Nakon što je 1564. umro i Michelangelo, palaču je dovršio Giacomo della Porta koji je na njoj radio do 1589. godine Velik dio kamena i ostalog građevinskog materijala uzet je s Karakalinih termi i Koloseuma, ponajviše s vanjskih lukova potonjeg.
Nakon što je porodica Farnese izumrla u 18. vijeku, palača je postala vlasništvo Dinastije Bourbon. Od 1874. u njoj se nalazi Francuska ambasada pa je sve do 2012. bila potpuno zatvorena za javnost, ali nakon organiziranja par prigodnih izložbi, koje je posjetilo puno ljudi, organiziraju se vođene ture po palači. Ogromno svijetlo stražnje dvorište otvara se prema atriju koji vodi do Sangallovog portika sa moćnim granitnim stupovima koji nose svod. Taj prostor sa kontrastnim chiaroscurom, formira centralnu jezgru enterijera palače. Po zidovima velikog salona, ​​koji se proteže preko dva kata, vise vrijedne tapiserije reprodukcije Giottovih fresaka iz stana Julija II.. Na prvom katu nalaze se freske Annibale Carracija i Domenichina sa mitološkim scenama. Trg ispred palače ukrašavaju dvije fontane, koje su nekad krasile Karakaline terme.
Grivița (razvrstavanje)
Grivița ima više značenja:
Rancho Santo Domingo (razvrstavanje)
Rancho Santo Domingo ima više značenja:
Rancho Nicol, Zapotlán el Grande
Rancho Nicol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlán el Grande.
Rancho Santo Niño (razvrstavanje)
Rancho Santo Niño ima više značenja:
Matlacha, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 677, što je 58 (-7,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Oh, Mabel Behave
Oh, Mabel Behave je američka nijema filmska komedija premijerno prikazana 1922. godine u režiji Macka Sennetta. Radnja je smještena u 19. vijek i prikazuje kako lokalni lihvar nastoji od gostioničara naplatiti zajam tako što oženi njegovu lijepu kćer, koju glumi Mabel Normand. Sennett, koji se također pojavljuje u filmu, je film snimio 1915. godine, ali ga je distribuirao tek sedam godina kasnije. Vjeruje se da je tome doprinio skandal nastao zbog namodne umiješanosti Normand u nikad razjašnjeno ubistvo režisera Williama Desmonda Taylora prilikom koga je štampa otkrila mnoge "pikantne" detalje o njenom privatnom životu. Naslov filma su tadašnji mediji neko vrijeme koristili u ironičnom kontekstu. U samom filmu se, pak, Normand pojavljuje prilično kratko. Suvremeni kritičari su ga proglasili neuspjelim i neduhovitim, pa se na temelju toga objašnjava zbog čega ga je Sennett godinama držao "u bunkeru".
El Huizachal, Matamoros
El Huizachal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Grințieș (razvrstavanje)
Grințieș ima više značenja:
Fraccionamiento Hacienda el Encanto, Tarímbaro
Fraccionamiento Hacienda el Encanto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tarímbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1839 m.
Chiarini, Treviso
Chiarini je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Archibald Reiss
Rodolf Arčibald Rajs (Nemačka, 8. jul 1875 — Kraljevina SHS, 8. avgust 1929) je bio švajcarski forenzičar, publicista, doktor hemije i profesor na Univerzitetu u Lozani. Istakao se kao kriminolog radom na istraživanju zločina nad srpskim stanovništvom u vreme Prvog svetskog rata.
Život
Rođen je 8. jula 1875. godine kao osmo dete, od ukupno deset, Ferdinanda Rajsa, zemljoposednika, i Pauline Zabine Ane Gabrijele, u mestu Hehcberg (danas deo Hauzaha), u južnonemačkoj pokrajini Baden. Posle završenog osnovnog i srednjeg obrazovanja u Nemačkoj, otišao je zbog lošeg zdravstvenog stanja na studije u Švajcarsku, u romanski kanton Vaud.
thumb|200px|Urna Arčibalda Rajsa u kapeli na [[Kajmakčalanu.]]
Angažovanje u Srbiji
Na poziv srpske vlade Rajs je 1914. godine otišao u Srbiju da istražuje zločine austrougarske, nemačke i bugarske vojske nad civilnim stanovništvom. Napisao je mnoge knjige i radove povodom toga, a često je slao izveštaje koji su objavljivani u uglednom časopisu neutralne Švajcerske, Gazet (Gazette). Time je kao ugledni profesor i kriminolog izveštavao svet i kvario propagandnu sliku Nemaca i Austrougara o Srbima kao divljačkom narodu.
Bio je član delegacije jugoslovenske vlade na Mirovnoj konferenciji u Parizu. Zavoleo je srpskog vojnika-seljaka i srpski narod i do kraja života ostao u Srbiji.
Sa srpskom vojskom prešao je Albaniju, Solunski front i sa Moravskom divizijom umarširao u oslobođeni Beograd, novembra 1918. godine. Posle rata modernizovao je tehničku policiju pri Ministarstvu unutrašnjih poslova nove države. Tadašnja kriminalistička tehnika po mišljenju američkih istraživača koji su putovali po Evropi ciljno proučavajući ovaj vid policije, bila je na veoma visokom nivou. Međutim, Arčibald Rajs, razočaran nekim negativnim pojavama u društvenom i u političkom životu povukao se pred kraj života iz svih javnih funkcija. Živeo je skromno u svojoj vili „Dobro polje“ (Topčider) u Beogradu.
Dr Arčibald Rajs je 1926. godine postao počasni građanin grada Krupnja. Te godine je takođe jugoslovenski ministar i general Dušan Trifunović Rajsa proglasio počasnim kapetanom I klase pešadije Vojske Kraljevine SHS.
U septembru 1928. godine Rajs je nameravao da ode iz Kraljevine SHS. U intervjuu za Politiku izjavio je:
Umro je 8. avgusta 1929. godine u 4.30 sati, u Beogradu. Sahranjen je na topčiderskom groblju, dok je po njegovoj želji njegovo srce odneseno u urni na Kajmakčalan, gde je sahranjeno zajedno sa ostalim oslobodiocima Solunskog fronta. Na urni je pisalo:
„Ovde u ovoj urni, na vrhu Kajmakčalana
Zlatno srce spava,
Prijatelj Srba iz najtežih dana,
Junak Pravde, Istine i Prava,
Švajcarca Rajsa, kom` nek je slava.“
Dela
U toku i posle rata objavljuje brojne ratne i političke publikacije, od kojih su neke od velikog značaja za istoriju Srbije u Prvom svetskom ratu. .
Pred kraj života objavio je svoj ratni dnevnik u knjizi pod naslovom Šta sam video i proživeo u velikim danima(1928). Pre toga, 1924. godine objavljuje Pisma sa srpsko-makedonskog fronta (1916—1918). Kao svoje posmrtno zaveštanje srpskom narodu ostavio je neobjavljen rukopis knjige „Čujte Srbi!“, na francuskom jeziku, u originalu Ecoutez les Serbes!. Ova knjiga je završena 1. juna 1928. godine, a 2004. godine je štampana u velikom tiražu i deljena besplatno. Zasluge za ovo su imale fondacija „Dr Arčibald Rajs“ iz Beograda i Šabačko-valjevska eparhija.
Kalcijumski kanal N-tipa
N-tip kalcijumski kanal je tip naponom-kontrolisanih kalcijumskih kanala. Poput drugih kanala ove klase, α1 podjedinica određuje većinu osobina kanala. α1 podjedinica je takođe poznata kao kalcijumski kanal, napon-zavisna, N tip, alfa 1B podjedinica (CACNA1B) ili Cav2.2 koju kod ljudi kodira gen CACNA1B.
Strukture
Pored α1 podjedinice, sledeće podjedinice su prisutne u N-tipu kalcijumskog kanala:
Funkcija
N-tip ('N' za „Nervni-Tip“ kalcijumskih kanala je nađen prvenstveno u presinaptičkim terminalima i učestvuje u otpuštanju neurotransmitera. Jaka depolarizacija akcionim potencijalom uzrokuje otvaranje ovih kanala, čime se omogućava unos Ca2+, inicira fuzija vezikula i oslobađanje uskladištenog neurotransmitera. N-tip kanali mogu biti blokirani ω-konotoksinom.
Grindu (razvrstavanje)
Grindu ima više značenja:
La Tepuza (razvrstavanje)
La Tepuza ima više značenja:
Auterive (Žers)
Otriv je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Oš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 508 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 150 metara (maksimalnoj 285 m, a minimalnoj 141 m).
Podorašje
Podorašje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Srebrenik koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.191 stanovnika.
Geografija
Naselje Podorašje je smješteno 20 km od grada Tuzle u smjeru sjeverozapad, nalazi se na administrativnoj granici Općine Tuzla i Srebrenik. Smješteno je u planinskom dijelu Majevice sa kotom terena preko 350 m.n.v. time je izolirano od vanjskih uticaja okolne industrije TK. Područje se uglavnom nalazi na obradivim površinama, koje zajedno sa šumama (pretežno bukova i hrast) čine ukupan površinski bilans područja, te formiraju poseban ekosistem za život. Područje je izolirano i od uticaja saobraćaja jer je popriično udaljeno od svih magistralnih pravaca. Nije gusto naseljeno područje i pretpostavlja se da broji do 5000 stanovnika, čime je i svrstano u ruralna područja.
Basberg
Basberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 74 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Basberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 449 metara. Površina opštine iznosi 2,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 74 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
Rancho Seco (razvrstavanje)
Rancho Seco ima više značenja:
Jurjevo
Proslave
Dan Sv. Georgija (Jurja) osobito se slavi u Engleskoj, u kojoj je Sv. Georgij (Juraj) Svetac zaštitnik, te u; Kanadi, Španjolskoj, Njemačkoj, Hrvatskoj, Portugalu, Cipru, Grčkoj, Gruziji, Srbiji, Bugarskoj, Rumunjskoj, Bosni i Hercegovinii i Severnoj Makedoniji. Đurđevdan slave i Palestinci kao Georgemas osobito u manastiru Sv. Georgija pored Betlehema. Sv. Georgij (Juraj) je vrlo značajan svetac u Pravoslavnim crkvama. Taj praznik je povezan sa starijim predkršćanskim običajima proslave proljeća. Po kršćanskoj hagiografiji Sv. Georgije je mučenik koji je umro za svoju vjeru, na ikonama se obično prikazuje kao konjanik koji ubija zmaja.
Dan Sv. Đžorđa (Saint George's Day) u Engleskoj
''Dan Sv. Đžorđa'' je jedna od glavnih svetkovina i državni praznik u Engleskoj na nivou Božića od početka 15. vijeka. Tradicija proslave ''Dana Sv. Đžorđa'' je oslabila do kraja 18. vijeka nakon ujedinjenja Engleske i Škotske. U posljednjih nekoliko godina popularnost ''Dana Sv. Đžorđa'' čini se da ponovno raste.
Kako Uskrs nekiput pada blizu ''Dana Sv. Georgija'', anglikanska i katolička crkva premješta praznik sa 23. aprila, na druge dane. Tako se ove godine 2011. slavio prvog ponedjeljka nakon uskrsa - 2. maja, a 2014. će to biti 28. [[aprila.
Praznik Jurjevo u Hrvatskoj
Jurjevo se osobito slavi u ruralnim dijelovima Hrvatske, naročito po Turopolju, oko Duge Rese gdje je Svetac zaštitnik i stubičkom kraju 23. aprila po Gregorijanskom kalendaru. Jurjevo se slavi i kao početak proljeća, a to ima korijene u slavenskoj mitološkoj tradiciji. U Turupolju je običaj da se izabere pet najljepših djevojaka u selu i pjevaju dodoledarske pjesme, ukrašene lišćem. Za Jurjevo se u stubičkom kraju pale velike vatre, koje moraju preskočiti mladi, da bi cijelu godinu bili zdravi.
Praznik Đurđevdan u Srbiji
260px|thumb|left|[[Manastir Đurđevi stupovi (12. vijek) iznad Novog Pazara posvećen Sv. Đorđu]] U Srbiji je Đurđevdan veliki praznik, na taj dan mnoge porodice i sela imaju slave. Đurđevdan je granica između zime i ljeta, praznik vezan za zdravlje ukućana, udaju i ženidbu mladih iz kuće, plodnost stoke i dobre usjeve. Glavni običaji vezani uz Đurđevdan su pletenje vjenaca od bilja, umivanje biljem i kupanje u rijeci. Na Đurđevdan, se ustaje rano prije zore i odlazi u prirodu na zajednički đurđevdanski uranak, sa pripremljenim jelom i pićem, pjeva se i pleše do podne.
Za vrijeme osmanske vlasti u Srbiji, godišnji porez se plaćao u dva navrata; na Đurđevdan i na Mitrovdan (praznik posvećen Sv. Dimitriju 8. novembra). Za Đurđevdan su hajduci odlazili u planinu, a vraćali bi se kućama za Mitrovdan, pa je iz tog vremena ostala izreka Đurđev danak - hajdučki sastanak, Mitrov danak - hajdučki rastanak.