cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nova hipoteza o jedinstvenom porijeklu
Napuštanje Afrike
thumb|right|200px|Prelazak [[Crveno more|Crvenog mora]] Do prije 70 000 godina, dio nosilaca mitohondrijske haplogrupe L3 iz Istočne se Afrike preselilo na Bliski Istok. Vrijeme tog prvog talasa migracija "Iz Afrike" postalo je upitno 2011. godine, na osnovu otkrića kamenih alata u Ujedinjenim Arapskim Emiratima koji ukazuju na prisustvo modernih ljudi prije između 100 000 i 125 000 godina. Novo istraživanje koje je pokazalo sporije mutacije ljudske DNK nego što se to prije smatralo, objavljeno 2012. godine, ukazuje na to da je pravo vrijeme migracija bilo prije između 90 000 i 130 000 godina.
Neki naučnici smatraju da je samo nekolicina ljudi napustila Afriku u samo jednoj migraciji, koja je rezultirala populiranjem ostatka svijeta, na osnovu činjenice da se izvan Afrike mogu naći samo potomci haplogrupe L3. Odatle, drugi ukazuju na mogućnost nekoliko talasa širenja. Na primjer, genetičar Spencer Wells kaže da su rani putnici slijedili južnu obalu Azije, prešli oko 250 km mora i kolonizirali Australiju prije oko 50 000 godina. Australski aboridžini, tvrdi Wells, rezultat su prvog talasa migracija.
Procjenjuje se da je od populacije od 2000 do 5000 jedinki u Africi samo jedna malena grupa, možda od samo 150 do 1000 ljudi, prešla Crveno more. Od svih linija prisutnih u Africi, samo se ženski potomci jedne linije, mtDNK haplogrupe L3, mogu naći izvan Afrike. Da je došlo do nekoliko migracija, za očekivati bi bilo da će se izvan Afrike naći potomci više od jedne linije. Ženski potomci L3, linije M i N, sa vrlo niskom učestalošću se mogu naći u Africi (iako je haplogrupa M1 vrlo drevna i diverzificirala se u Sjevernoj i Sjeveroistočnoj Africi) i čini se da su tu nedavno dospjele. Moguće objašnjenje je da su se te mutacije javile u Istočnoj Africi kratko prije egzodusa i efektom osnivača postale dominantne haplogrupe nakon egzodusa iz Afrike. Također je moguće da su se javile ubrzo nakon egzodusa iz Afrike.
Drugi naučnici predložili su Model višestrukog raspršivanja, prema kojem je došlo do dvije migracije iz Afrike - jedne preko Crvenog mora obalskim regijama do Indije (Priobalna ruta), koju bi predstavljala haplogrupa M; i druge grupe migranata, sa haplogrupom N, koji su slijedili Nil iz Istočne Afrike, kretali se sjeverno i prešli u Aziju preko Sinaja. Ta se grupa potom razgranala u nekoliko pravaca, pri čemu su neki krenuli u Evropu, a ostali u Aziju. Tu hipotezu podržava relativno kasno vrijeme dolaska modernih ljudi u Evropu, kao i arheološki i DNK dokazi. Rezultati mtDNK prikupljene od aboridžinskih Malezijaca po imenu Orang Asli i stvaranje filogenetskog stabla ukazuju na to da haplogrupe M i N dijele osobine sa izvornim afričkim grupama od prije oko 85 000 godina, kao i sa podhaplogrupama u priobalnim regijama južne Azije, kao što su Australoazija i Indijski podkontinent, i u kontinentalnoj Aziji, koja se odvojila od svojeg afričkog porijekla prije oko 65 000 godina. To južno priobalno raspršivanje desilo bi se prije izvorne teorije raspršivanja preko Levanta prije oko 45 000 godina. Ta hipoteza pokušava objasniti zašto je haplogrupa N dominantna u Evropi, a haplogrupa M odsutna. Pretpostavlja se da su dokazi priobalnih migracija uništeni podizanjem nivoa mora tokom holocena. Moguće je i da je malena evropska osnivačka populacija koja prvobitno pokazivala haplogrupe N i M izgubila haplogrupu M nasumičnim genetičkim driftom do kojeg je došlo zbog populacijskog uskog grla (tj. efekta osnivača).
Naknadno širenje
thumb|320px|Karta [[rane ljudske migracije|ranih ljudskih migracija 1. Homo sapiens 2. Neandertalci 3. Rani hominidi]] Sa Bliskog istoka, te populacije proširile su se istočno do Južne Azije do prije 50 000 godina i Australije do prije 40 000 godina, pri čemu je Homo sapiens po prvi put kolonizirao teritorije koje Homo erectus nije dostigao. Kromanjonac je prije nekih 40 000 godina stupio u Evropu. U Istočnu Aziju, (Koreju, Japan) dospjeli su prije 30 000 godina. Predmet je spora da li je do naknadnih selidbi u Sjevernu Ameriku došlo prije 30 000 godina, ili mnogo kasnije, prije 14 000 godina.
Grupa koja je prešla Crveno more putovala je priobalnom rutom, obalom Arabije i Perzije, prije nego što je stigla u Indiju, koja je po svemu sudeći bila prvo veliko mjesto nastanjivanja. Haplogrupa M se vrlo često može naći duž južnih priobalnih regija Pakistana i Indije i ima najveći diverzitet u Indiji, što ukazuje na to da je tu došlo do mutacija. Šezdeset posto indijske populacije pripada Haplogrupi M.
Urođenici na Andamanima također pripadaju M liniji. Smatra se da su Andamanci ogranci nekih od najstarijih stanovnika Azije zbog svoje duge izolacije od kontinentalne Azije. Oni su dokaz priobalne rute ranih naseljenika koja se proteže od Indije, obalama Tajlanda i Indonezije, sve do Papue Nove Gvineje. Budući da se među brdskim stanovnicima Nove Gvineje često nalazi haplogrupa M, te da i Andamanci i Novogvinejci imaju tamnu kožu i afrički tip kose, neki naučnici vjeruju da su svi oni dio istog talasa migranata koji su napustili Afriku preko Crvenog mora prije ~60 000 godina u Velikoj priobalnoj migraciji.
Značajno je da otkrića Harding et al. (2000, str. 1355) pokazuju da je, barem u pogledu tamne boje kože, haplotipska pozadina Novogvinejaca na MC1R (jedan od brojnih gena koji sudjeluju u proizvodnji melanina) identičan onom kod Afrikanaca (osim jedne mutacije koja ne utječe na fenotip). Prema tome, iako su te grupa različite od Afrikanaca na drugim lokusima (zvog drifta, uskih grla, itd.), očigledno je da se odabir za tamnu boju kože vjerovatno nastavio (barem na MC1R) nakon egzodusa. To bi podržalo hipotezu koja sugerira da su izvorni migranti iz Afrike ličili na Afrikance prije egzodusa (barem po boji kože) i da se današnji ostaci tog drevnog fenotipa mogu naći među Afrikancima, Andamancima i Novogvinejcima. Ostali sugeriraju da je njihova fizička sličnost sa Afrikancima možda rezultat konvergentne evolucije.
Od Arabije do Indije, proporcija haplogrupe M povećava se prema istoku: u istočnoj Indiji, M nadmašava N u brojnosti u odnosu 3:1. Međutim, prelazeći u Istočnu Aziju, haplogrupa N se ponovo javlja kao dominantna linija. M je predominantna na jugu Istočne Azije, ali se među australskim urođenicima N ponovo javlja kao najčešća linija. Ta isprekidana rasprostranjenost haplogrupe N od Evrope do Australije može se objasniti efektom osnivača i populacijskim uskim grlima. Uz genetske analize, Petraglia et al. također istražuju mikrolitske materijale sa indijskog potkontinenta i objašnjavaju širenje populacije na osnovu rekonstrukcije paleostaništa. Predložio je da se mikrolitske industrije mogu pratiti nazad do 35ka u Južnoj Aziji, a da su na novu tehnologiju možda utjecale promjene u staništu i pritisak populacije.
Konkurentne hipoteze
Prema multiregionalnoj hipotezi, koju je prvi predložio Milford Wolpoff, evolucija ljudi od H. erectusa na početku pleistocena 1,8 miliona godina prije Hrista odvijala se unutar jedne kontinuirane svjetske populacije. Zastupnici multiregionalnog porijekla odbacuju pretpostavku o prepreci neplodnosti između drevnih evroazijskih i afričkih populacija roda Homo. Oni ukazuju na fosile i genetske dokaze u hromosomskoj DNK. Jedno istraživanje sugeriralo je da se barem 5% modernog ljudskog genskog fonda može pripisati drevnim primjesama, koje bi u Evropi došle od Neandertalaca. Međutim, to istraživanje također sugerira da bi mogli postojati drugi razlozi zašto ljudi i Neandertalci dijele drevne genetske linije.
Colonia el Progreso, Perote
Colonia el Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Perote.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2903 m.
San Martino Valle Caudina, Avellino
San Martino Valle Caudina je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2650 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Transportujuća ATPaza nikla
Transportujuća ATPaza nikla (, Nickel-transporting ATPase) je enzim sa sistematskim imenom ATP fosfohidrolaza (import nikla). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova ATPaza ABC-tipa je karakteristična po prisustvu dva slična ATP-vezujuća domena.
Miljevci
Miljevci mogu biti:
Marino
Marino ima više značenja:
Merdingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald Merdingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 251 metra. Površina opštine iznosi 14,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.577 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 179 stanovnika/km².
Liberty County, Montana
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 2.339, što je 181 (8,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Shāţi’ Al Ghurf, Hajjah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 721 m.
El Arranque, Aldama
El Arranque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Sumbulovac
Sumbulovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Pale koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 48 stanovnika.
El Arranque, Aldama
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Morelli, Macerata
Morelli je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Yusandodo, San Mateo Etlatongo
Yusandodo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Mateo Etlatongo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2108 m.
Morelli, Macerata
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
Västra Götaland (grofovija)
Grofovija Västra Götaland (švedski: Västra Götaland län) je jedna od 21 grofovije na koji je Švedska administrativno podjeljena, koja se prostire na jugozapadu zemlje.
Geografske karakteristike
Västra Götaland ima površinu od 23,956 km² u kojoj živi 1,580,297 stanovnika.
Grofovija Västra Götaland graniči na zapadu sa Norveškom i tjesnacem Skagerrak i sjevernim krajičkom Kattegata. Ona se prostire na istok do zapadne obale jezera Vänern na sjeveru i na kraj između jezera Vänern i Vättern na jugu i obuhvaća teren tradicionalnih pokrajina Bohuslän, Dalsland i Västergötland. Raznoliki teren grofovije varira od brdovitog sjevera, ravnica i nizina oko jezera Vänern, do brdovitog terenazapadno i jugozapadno od jezera Vättern, koja ponekad imaju i više od 300 metara pored zapadne obale jezera.
Västra Götaland graniči sa grofovijama Värmland, Örebro, Östergötland, Jönköping i Halland. Administrativni centri grofovije su Göteborg i Vänersborg (sjedište Vijeća grofovije).
Grofovija Västra Götaland formirana je 1998. spajanjem dotadašnjih grofovija Älvsborg, Göteborg, Bohus i Skaraborg.
Privreda
Tlo je siromašno u brdovitim područjima, ono je i danas u najvećoj mjeri pod šumama, ali depoziti sa dna drevnog mora - Yoldia, produžetku Baltičkog mora za koje se drži da se prije 7500. pne. pokrivalo taj kraj, vrlo su plodni. Tako da se u tom dijelu uzgaja pšenica, raž i zob, a i stočarstvo je dobro razvijeno (muzne krave). Industrija grofovije koncentrirana je oko Göteborga i Boråsa, proizvode se automobili, cement šibice i eksploatira kamen.
Brojni primorski gradići duž obale, danas su postali turističke destinacije.
Drevni grad Falköping je u velikoj mjeri pridonio razvoju švedske kulture i zakonodavstva, a Skara koja je bila vjerski centar još od predkršćanskih vremena, bila je sjedište prvog švedskog biskupa od 1015 i važan centar za srednjega vijeka.
Ostali veći gradovi grofovije su Lidköping, Skövde i Vänersborg.
NGC 5138
NGC 5138 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Kentaur koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 59° 2' 30" a rektascenzija 13h 27m 16,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 5138 iznosi 7,6. NGC 5138 je još poznat i pod oznakama OCL 902, ESO 132-SC7.
Toledska prevodilačka škola
Kulturološki fenomen poznat pod imenom Toledska prevodilačka škola razvija se tokom XII i XIII veka. Prevodilačka škola koja je postojala u Toledu nije predstavljala školu u današnjem smislu, već se pojam odnosio na ljude koji su se okupljali kako bi se bavili prevođenjem tekstova, i to pre svega sa arapskog jezika.
Istorijske i kulturološke prilike Španije
U srednjem veku u Španiji koegzistiraju tri vere, tri nacije: Mavari, Jevreji i hrišćani. Njihov način života, poimanje sveta, kao i nivo njihovog kulturnog razvitka bili su veoma različiti. Najrazvijenija od triju civilizacija nesumnjivo je bila arapska. Hrišćani su bili svesni kulturne nadmoći Mavara, te su težili da je što bolje upoznaju. Jevreji su mahom bili dobri poznavaoci arapskog jezika, ali i njihove kulture. Arapi su odlično poznavali grčku, rimsku i istočnjačku tradiciju. Izuzetno bogate biblioteke mavarskih vladara i velikaša, naročito u Toledu i Kordobi, obilovale su štivom iz raznih oblasti, pre svega filozofije. Čitava Evropa toga vremena pokazivala je interesovanje za mavarsku nauku i umetnost, te možemo reći da je Španija imala ulogu mosta između Istoka i Zapada.
Toledska prevodilačka škola
Period XI, XII i XIII veka dugo je smatran dobom intelektualnog siromaštva, što su kasnija istraživanja pobila, prikazavši nam ovo razdoblje kao period stalne želje za napretkom, obrazovanjem i sticanjem informacija iz raznih naučnih oblasti.
desno|mini|150p|Alfonso X Učeni
U XII veku je nadbiskup Rajmundo (Raimundo 1126-1152) bio taj koji je pokrenuo prevođenje filozofskih i religioznih dela sa arapskog na latinski jezik. Više od jednog veka ova škola je bila najvažnija među evropskim katedralskim školama. Prevodila su se Aristotelova dela koja su sadržala komentare arapskih filozofa Ibn Sine i Al Farabija, a takođe je preveden i Kuran. Za organizovanje sistematskog prevođenja sa arapskog na kastiljanski jezik, u XIII veku, za osposobljavanje kastiljanskog jezika da preuzme veliki broj funkcija koje je do tada vršio latinski, posebno je značajna kralj Alfonso X Učeni.
Načini na koje su prevodili vremenom su se menjali. U početku, Jevrejin ili hrišćanin koji je znao arapski prevodio je na narodni jezik tekst, i to usmeno, pred drugim prevodiocem, koji je slusao i prevodio na latinski. Kako je vreme odmicalo, ovakav način rada je promenjen, za vreme Alfonsa X, knjige su prevodili ljudi koji su poznavali više jezika, mada je njihov rad na kraju bio prekontrolisan. Takođe, prevodilo se i sa arapskog na hebrejski, kao i sa hebrejskog na latinski.
Alfonso X Učeni je sakupio na svome dvoru u Toledu, kasnije će isto učiniti i u Sevilji i Mursiji, najbolje poznavaoce nauka i umetnosti među Špancima, Mavarima i Jevrejima. Mavarski i jevrejski učeni ljudi prevodili su tekstove sa arapskog i hebrejskog, dok su mu kastiljanski učenjaci pomogali u sređivanju materijala ili su pod njegovim nadzorom pisali tekstove na španskom. Alfonso X je i sam bio učesnik u ovom poduhvatu, a ne samo njegov organizator. U realizaciji su mu pomagali mnogobrojni saradnici, pripadnici triju nacija, čija su imena u velikom broju i sačuvana.
Dela i prevodi
desno|mini|150p|Drago kamenje
Knjige o znanju astronomije (Los Libros del saber de astronomía) – u knjigama je uglavnom izložen Ptolomejev planetarni sistem. Knjige su sastavili Alfonsovi saradnici služeći se arapskim i jevrejskim spisima.
Alfonsove tablice (Las Tablas alfonsíes) – knjiga o astronomiji. Autori su Alfonsovi astronomi. U knjizi izlažu svoja zapažanja o nebeskim telima stečena tokom naučnih posmatranja u opservatoriji na reci Taha u Toledu.
Drago kamenje (Lapidario) – Alfonso je zadužio jednog sveštenika i jednog jevrejskog fizičara da ovu knjigu pronađenu kod jednog toledskog Jevrejina prevedu na kastiljanski. U knjizi su objašnjene čudotvorne osobine dragog i poludragog kamenja, kao i njihov uticaj na sudbinu i zdravlje čoveka.
Prevodioci
Značajni prevodioci toga doba jesu Domingo Gundisalvo, Đerardo iz Kremone, Huan Ispalense i German Dalmatinski. Domingo Gundislavo i Huan Ispalense su sarađivali, Ispalense je prevodio sa arapskog na narodni, a zatim Gundisalvo na latinski. Gundisalvo je preveo je neka dela islamskog filozofa Ibn Sine i persijskog filozofa Al Farabija. Đerard od Kremone je takođe prevodio sa arapskog na latinski, značajan je njegov prevod Ptolomejovog dela Almagest. German Dalmatinski je bio prevodilac slovenskog porekla, radio je na prvom evropskom prevodu Kurana na latinski jezik.
Značaj prevodilačke škole
Zahvaljujući radu Toledske prevodilačke škole, Evropa je upoznala najznačajnija dela istočnjačke i antičke književnosti i filozofije. Prevodilačka delatnost doprinela je i uobličavanju kastiljanskog jezika. Javlja se težnja da znanja iz knjiga budu dostupna širokim narodnim masama, a ne samo obrazovanim velikašima koji su poznavali latinski, te knjige iz svih poznatih naučnih oblasti počinju da se pišu narodnim jezikom (el idioma romance).
Diarmait mac Máel na mBó
Diarmait mac Máel na mBó (? - 7. februar 1072) bio je kralj Leinstera, kao (iako ne prihvaćen od svih) veliki kralj Irske, poznat kao jedan od najvažnijih irskih vladara u pred-normaskom periodu, odnosno po tome što je imao važnu ulogu u historiji Hebrida, Otoka Man, Walesa, pa i Engleske.
El Rayito, Catorce
El Rayito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Catorce.
Toledska prevodilačka škola
Uticaj Alfonsa X i Toledske prevodilačke škole na razvoj španskog jezika
Alfonso X Učeni bio je istinski erudita i mecena. Pored toga što je bo pesnik, bio je opsednut željom da sva znanja koja su mu bila dostupna prenese i na kastiljanski jezik, kako bi ona bila na raspolaganju i običnim ljudima. Insistirao je na uobličavanju jezika, želeo je da španski jezik osposobi za izražavanje ideja i pojmova iz raznih disciplina. Ovu ideju nije bilo lako realizovati budući da je španski jezik toga vremena bio vrlo siromašnog rečnika u oblasti nauke, ali i nedovoljno elastičan sintaksički.
El Rayito, Catorce
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1978 m.
Diarmait mac Máel na mBó
Diarmaitov ključni potez je bilo sklapanje saveza sa Niallom mac Eochadom, kraljem Ulaida, čime je stvoren pritisak na kraljevstva Mide, Brega i Dublin — a kojima je nominalno upravljao Veliki kralj. Godine 1042. je uspio postati "kralj Leinstera" (pod čijom se upravom našao Wexford) te svog sina po imenu Murchad postaviti za kralja Dublina. Tako je postao vladarom dva najbogatija grada u Irskoj i na tom temelju se proglasiti Velikim kraljem. Poginuo je 7. februara 1072. u bitci protiv kralja Midea, Conchobar Ua Maelsechalinna, kraj Navana (današnja Grofovija Meath). Bio je jedan od predaka leinsterskog kralja Diarmaita MacMurchade.
Toledska prevodilačka škola
Uticaj Alfonsa X i Toledske prevodilačke škole na razvoj španskog jezika
Kralj je smatrao prevođenje krucijalnim za unapređenje jezika. Uneo je mnoge sintaksičke odlike latinskog, ponekad i arapskog jezika. Počeo je da koristi neologizme svaki put kada je kastiljanskom nedostajala neka reč za izražavanje nekog apstraktnog pojma. Ulagao je velike napore da narodni jezik postane zvanični jezik njegove kraljevine i da ga u potpunosti osposobi da zameni latinski, a onda i arapski u književnim, naučnim i administrativnim tekstovima.
Danas
Danas, takođe postoji Toledska prevodilačka škola, koja je u stvari centar zadužen za prevođenje sa arapskog, hebrejskog i španskog jezika. Centar je započeo sa radom 1994. godine. Sadrži biblioteku koja poseduje veliki broj informacija u vezi sa delatnošću prevođenja, a i sadrži veliki broj podataka o postojanju i radu Toledske prevodilačke škole iz srednjeg veka.
Kontroverza u vezi sa postojanjem škole
Uprkos mnogim istraživanjima i informacijama do kojih se došlo o Toledskoj prevodilačkoj školi, postoje teorije koje govore da ova prevodilačka škola nikada nije postojala, već da su prevodi bili dela pojedinaca, koji nisu sarađivali međusobno.
Branislav Boričić
mini|B. Boričić na času Branislav Boričić (Berane, Crna Gora, 12. maj 1955.) je profesor Ekonomskog fakulteta u Beogradu.
Biografija
Rođen je 12. maja 1955. godine u Ivangradu (Beranama), gde je završio osnovnu školu i gimnaziju. Na grupi za matematiku Prirodno-matematičkog fakulteta Univerziteta u Beogradu je diplomirao 1977. godine, a tu je i je magistrirao 1980. i odbranio doktorsku tezu 1984. godine.
Školske 1978/79. godine je radio u Matematičkoj gimnaziji u Beogradu, a 1979. godine je izabran za asistenta-pripravnika na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, gde je u zvanje redovnog profesora izabran 1995. godine. U svojim istraživanjima se bavi matematičkom logikom (teorija dokaza, neklasične logike i logike preferencija, teorija društvenog izbora).
Pored kurseva algebre, linearne algebre, analize, matematičke logike, teorije skupova i teorije sistema na osnovnim studijama, držao je nastavu i na poslediplomskim studijama iz teorije sistema, funkcionalne analize, metodologije naučnog istraživanja, matematičke logike i osnova matematike, teorije algoritama, automatskog dokazivanja teorema i veštačke inteligencije.
Objavljuje radove u Publications de l'Institut Mathématique, Journal of Symbolic Logic, Zeitschrift fur mathematishe Logik und Grundlagen der Mathematik, Journal of Philosophical Logic, Notre Dame Journal of Formal Logic, Studia Logica, Bulletin of the Section of Logic, Mathematical Logic Quarterly, Fuzzy Sets and Systems, The Teaching of Mathematics, European Political Economy Review, Economic Annals, Journal of the Interest Group in Pure and Applied Logics, Mathematica Balkanica, Μαθηματική Επιθεώρηση itd.
Članstvo u udruženjima
Stalni je recenzent-saradnik časopisa Zentralblatt für Mathematik, Mathematical Reviews i Mathematische Didaktik sa preko 400 priloga u njima. Član je redakcije časopisa Economic Annals. Spoljni je saradnik Matematičkog instituta Srpske akademije nauka i umetnosti. Učesnik je mnogih međunarodnih i nacionalnih naučnih i stručnih skupova. Autor je (ili koautor) niza stručnih i metodičkih radova namenjenih nastavnicima, studentima i učenicima, kao i monografija. Obavljao je dužnosti prodekana za nastavu Ekonomskog fakulteta u Beogradu i šefa Katedre za statistiku i matematiku. Bavi se prevođenjem sa ruskog i grčkog jezika.
3,4-dihidroksifenilacetat 2,3-dioksigenaza
Ovaj protein sadrži gvožđe.
Šainovići
Šainovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Pale koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 200 stanovnika.
Drugi udar
U nuklearnoj strategiji, sposobnost drugog udara predstavlja garantovanu sposobnost neke zemlje da na nuklearni napad odgovori snažnom nuklearnom odmazdom. Posedovanje ove sposobnosti (i ubeđivanje neprijatelja da je ona stvarna) se smatra ključnim za nuklearno odvraćanje, jer bi u suprotnom druga strana mogla da pokuša da pobedi u nuklearnom ratu sprovevši masivni prvi udar protiv protivnikovih nuklearnih snaga.
Merklingen
Merklingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Alb-Donau-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.889 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8425079.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alb-Donau-Krajs Merklingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Alb-Donau-Krajs. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 699 metara. Površina opštine iznosi 21,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.889 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 89 stanovnika/km².
Drugi udar
Teorija
Posedovanje sposobnosti drugog udara smanjuje pretnju od prvog udara, i podržava strategiju da druga strana neće prva da upotrebi nuklearno oružje.
Залужње
Залужње је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 482 становника (према попису из 1991. било је 531 становника).
Drugi udar
Teorija
Recipročna sposobnost drugog udara obično dovodi do strategije osiguranog uzajamnog uništenja.
Залужње
Демографија
У насељу Залужње живи 403 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 43,3 година (41,9 код мушкараца и 44,9 код жена). У насељу има 134 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,60.
Drugi udar
Primena
Ključni cilj u održavanju sposobnosti drugog udara je sprečavanje da neprijateljski prvi udar uništi nuklearni arsenal zemlje, kako bi se omogućila nuklearna odmazda. Nuklearna trijada je princip po kome nuklearne sile diversifikuju svoje nuklearne arsenale kako bi što bolje osigurale sposobnost drugog udara.
Залужње
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Drugi udar
Primena
Balističke rakete lansirane iz podmornica su klasičan, ali vrlo skup način za omogućavanje sposobnosti drugog udara. Međutim one moraju da budu podržane vrlo pouzdanim sistemom za identifikovanje neprijatelja. Ovo je ozbiljan problem, jer bi odmazda preko interkontinentalnih balističkih raketa, ukoliko je usmerena protiv pogrešne zemlje dovela do eskalacije sukoba.
Băile, Balta Albă
Băile je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Balta Albă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 620 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
C. Auguste Dupin
thumb|300px|Dupin u Ukradenom pismu Vitez C. Auguste Dupin je fiktivni lik kojeg je stvorio Edgar Allan Poe. Dupin je pariški detektiv i vitez Legije stranaca.
Kao prvi književni detektiv, Dupin je bio prototip za mnoge druge detektive (najvjerojatnije i za Sherlocka Holmesa). Mnoge su sličnosti Poeovih pripovijedaka s drugim djelima kriminalističke tematike: briljantni detektiv, pripovijedanje u prvom licu jako bliskog prijatelja... Kao i Sherlock Holmes, Dupin također koristi slična znanja i postupke u rješevanju slučajeva.
Trasamund
Trasamund (lat: Thrasamundus, rođ. 450. - umro 523. god.) je bio kralj Vandala i Alana od 496. do 523. godine.
Trasamund je bio sin Gentona, sina osnivača vandalske kraljevine u severnoj Africi, kralja Gejseriha. Po Gejserihovom zakonu kraljevski presto se unutar vladarske porodice nasleđivao po načelu seniorijata, odnosno kraljevska kruna je prelazila na najstarijeg muškog člana dinastije. Trasamund je tako 3. septembra 496. godine nasledio rođenog brata Guntamunda.
Novi kralj Vandala važio je za obrazovanog i mudrog čoveka, umerenog u pogledu verske politike. Kao pristalica arijanstva, Trasamund je u početku pokušavao da preobrati pravoslavne darovima i raznim unosnim položajima. Održavao je prijateljske odnose sa vizantijskim carem Anastasijem I koji je zbog svoje monofizitske politike bio neprihvatljiv kao zaštitnik za Trasamundove romanske podanike. Međutim, crkveni raskol (Akakijeva šizma) između Rima i Konstantinopolja je zalečen 519. nakon dolaska Justina I na carski presto. Nakon što se vladar iz dalekog Carigrada ponovo pojavio kao zatočnik pravoslavnih, Trasamund je naredio zatvaranje nekoliko crkava i proterivanje pravoslavnih episkopa na Sardiniju. Diplomate cara Justina su novembra 519. prispele u Kartaginu i zatražile opoziv prognanih. Delegacija nije ništa postigla, ali je otpočela period u toku koga se istočnorimski dvor neprestano mešao u unutrašnje probleme Vandalske kraljevine.
Trasamund je već u vreme stupanja na presto bio udovac i oko 500. godine je oženio se Amalafridom, sestrom ostrogotskog kralja Italije Teodoriha. Odnosi između dvorova u Kartagini i Raveni ipak su se pogoršali nakon 511. godine kada je pretendent na vizigotski presto Gesalih našao utočište kod Trasamunda. Trasamund je dao Gesalihu nešto novca, ali ne i ljudstvo, i dozvolio mu je da se vrati u Hispaniju. Geselih je ubrzo poražen u svom pokušaju da preotme vizigotsku krunu Teodorihovom unuku, tako da je Trasamund putem diplomatske prepiske izgladio odnose sa moćnim ostrogotskim kraljem.
Hilderih je 523. bio na samrti i zakleo je svog brata od strica i naslednika Hilderiha da ne dozvoli da se pravoslavnom sveštenstvu vrate pređašnje privilegije i crkvena imovina. Umro je 6. maja iste godine, a Hilderih nije održao svoju zakletvu položenu pokojnom prethodniku.
Armășești, Cernișoara
Armășești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Cernișoara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 743 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Vänersborg
Vänersborg čita se Venersborg je grad na jugozapadu Švedske u Grofoviji Västra Götaland od 21,699 stanovnika.
Vänersborg je i administrativni centar istoimene oćine Vänersborg , koja ima 36,857 stanovnika.
Geografske karakteristike
Grad leži na južnom kraju jezera Vänern nedaleko od mjesta iz kog ističe rijeka Göta älv.
Historija
Grad je dobio povelju kraljevskog grada 1644. istovremeno kad je izgrađena i utvrda koja ga je trebala štititi.
Sve do 1800. bio je maleni gradić, ali je tad izgrađen Kanal Trollhätte (dionica Kanala Göta) koji je omogućavao i velikim brodovima da doplove iz Göteborga da doplove do jezera Vänern, od tad je njegova luka dobila na značaju a grad je počeo rasti.
Sve do 1997 bio je administrativni centar Grofovije Älvsborg, koja je ukinuta 1998. Od 1999. je sjedište regionanog parlamenta Grofovije Västra Götaland.
Znamenitosti
Vänersborg od 1964. ima sportski park, jedan od najvećih u Švedskoj, koji godišnje posjeti do 600,000 posjetioca.
Privreda
Vänersborg je prije svega administrativni centar (ona je najveći poslodavac u gradu ). Jezero Vänern privlači tokom ljetnih mjeseci brojne kupače pa je grad i turistička destinacija.
Sjeverno od grada leži - Dalboslätten jedna od najpoznatijih poljoprivrednih regija u Švedskoj.
Za ekonomiju grada značajna je i njegova luka.
Vänersborg je odlično povezan sa ostalim krajevima Švedske Kanalom Göta, željezničkim prugama i brojnim cestama (42, 44 i 45), pored grada nalazi se aerodrom - Trollhättan-Vänersborg sa letovima za Brommu.
Nuklearni holokaust
thumb|Oblak u obliku pečurke se diže nakon eksplozije [[hidrogenska bomba|hidrogenske bombe.]] Nuklearni holokaust je izraz koji se odnosi na mogućnost potpunog ili gotovo potpunog uništenja ljudske civilizacije usled nuklearnog rata. Po takvom scenariju, celokupna, ili veći deo Zemlje bi mogao da bude spržen i uništen nuklearnim oružjem u narednom svetskom ratu.
Reč holokaust se definiše kao veliko razaranje koje rezultuje gubitkom velikog broja života, posebno od strane vatre. Dolazi od grčke reči holokaustos, koja znači spržena rupa. Od sedamdesetih godina dvadesetog veka, izraz holokaust se najčešće odnosi na nacistički holokaust.
Neki nuklearni fizičari su istakli da bi nuklearni holokaust mogao da uzrokuje kraj ljudske rase, ili uništenje moderne civilizacije usled neposrednih efekata nastalih dejstvom nuklearnog oružja, kao i nuklearne zime koja bi dovela do istrebljenja mnogih živih vrsta.
Orša
Orša (blr. i rus. О́рша) - grad na sjeveroistoku Bjelorusije. Nalazi se na rijeci Dnjepar, oko 80 kilometara od Vitebska. Po podacima iz 2009. Orša ima oko 139 tisuća stanovnika.
Orša se prvi put spominje 1067. kao Rša (ruski: Рша), što je čini jednim od najstarijih gradova u Bjelorusiji. Naselje je dobilo ime po rijeci, koja se izvorno i zove Rša. Godine 1320., Orša je postala dio Velikog Vojvodstva Litve. Ubrzo je sagrađen dvorac u Orši. Dana, 8. rujna 1514., dogodila se Bitka kod Orše, između Velikog Vojvodstva Litve, Kraljevine Poljske i Rusije. Rusi su pretrpjeli značajan poraz, međutim Velika Kneževina Litva kao pobjednik nije u potpunosti iskoristila svoju pobjedu.
Od 16. na 18. stoljeća, Orša je značajno vjersko središte, s desecima pravoslavnih, protestantskih i katoličkih crkvi. U gradu je bilo brojno židovsko pučanstvo.
Godine 1630., otvorena je prva tiskara. Grad je oštećen za vrijeme rusko-poljskog rata (1654.-1667.), koji je bio katastrofa za Veliko Vojvodstvo Litve. Grad je preuzelo Rusko Carstvo 1772.
Pod ruskom vlašću, bila je lišena svojih prava iz Magdeburga 1776. i doživjela je kulturni i gospodarski pad. Tijekom Napoleonove invazije, francuski pisac Stendhal služio je u Orši kao intendant. Godine 1812., grad je teško stradao u vrijeme Napoleonove invazije.
Tijekom Prvog svjetskog rata, grad su okupirali Nijemci 1918. Od 2. veljače 1919., Orša je postala dio Rusije. Nakon stvaranja Sovjetskog Saveza, dio je Bjeloruske SSR od 1924.
Prije Drugog svjetskog rata bilo je oko 37,000 stanovnika. Grad je okupirala nacistička Njemačka 16. srpnja 1941. Ubijeno je oko 19,000 ljudi. Za te događaje se vezuje urbana legenda prema kojoj su upravo kod Orše Sovjeti Nijemce napali svojim tajnim oružjem - višecijevnim raketnim bacačima poznatim kao kaćuša.
Sovjeti su osvojili Oršu 27. lipnja 1944.
NGC 1865
NGC 1865 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
NGC 4230
NGC 4230 je rasejano zvezdano jato u sazvežđu Kentaur koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Deklinacija objekta je - 55° 5' 12" a rektascenzija 12h 17m 16,0s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 4230 iznosi 13,3. NGC 4230 je još poznat i pod oznakama OCL 874.
Majano, Udine
Majano je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5690 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Rostov na Donu
Rostov na Donu je grad u Rusiji i administrativno sedište Rostovske oblasti. Nalazi se na jugu zemlje, 46 kilometara od ušća Dona u Azovsko more. Udaljen je od Moskve 1226. kilometara. Rostov je jedan od najvećih gradova evropskog dela Rusije i poznat je pod imenom "vrata Kavkaza". Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.089.851 stanovnika.
Istorija i sadašnjost
Rostov na Donu noću|mini|250p|left Rostov na Donu je osnovan 1749. na desnoj obali Dona, kako bi štitio ruske trgovačke puteve. Godine 1760. u gradu je podignuta Rostovska tvrđava.
U vreme Sovjetskog Saveza boljševici su uništili crkvu Aleksandra Nevskog. U Drugom svetskom ratu Rostov je mnogo stradao budući da su ga Nemci osvojili 1941. i 1942. godine.
Danas je Rostov politički, kulturni i privredni centar južne Rusije. To je grad koji se u postkomunističkim vremenima brzo razvija.
Rostov je saobraćajno čvorište južne Rusije. On ima veliku železničku stanicu i važan međunarodni aerodrom.
Najveća obrazovna institucija u gradu je Rostovski državni univerzitet,
Stanovništvo
Prema preliminarnim podacima sa popisa, u gradu je 2010. živelo 1.089.851 stanovnika, 21.584 (2,02%) više nego 2002.
Marinoni
Marinoni ima više značenja:
La Capacha, Tlajomulco de Zúñiga
La Capacha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tlajomulco de Zúñiga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1563 m.
San Isidro, Perote
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2898 m.
Previž
Prevìž - Previso (tal.) je naselje u središnjoj sjevernoj Istri, na brdu iznad doline potoka Lipa, 2 km sjeverno od Cerovlja, općinskog središta. Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 88 stanovnika te 26 obiteljskih kućanstava.
The Meadows, Florida
Medous je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.994, što je 429 (-9,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Maritani
Maritani ima više značenja:
El Correo, Encarnación de Díaz
El Correo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Encarnación de Díaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2030 m.
Sant'Anna I, Nuoro
Sant'Anna I je naselje u Italiji u provinciji Nuoro, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 637 m.
1068
Godina 1068. (MLXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak po julijanskom kalendaru.
Alberine-Caselle, Mantova
Alberine-Caselle je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
NGC 1867
NGC 1867 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Reklazepam
Reklazepam je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 374,221 Da.
NGC 1868
NGC 1868 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Marmirolo
Marmirolo ima više značenja:
Euro War
Euro War (od engleskih riječi za Evropu i rat, preneseno "evropski ratni film") je podžanr, odnoan<o stil ratnog filma specifičan za zapadnoevropske kinematografije, prije svega italijansku od kraja 1960-ih do kraja 1980-ih. Karakterizirao je niski budžet u odnosu na slična ostvarenja u hollywoodskoj produkciji, a što se obično kompenziralo tako što su protagonisti obično bili pripadnici malobrojnih grupa specijalaca ili gerilaca koji djeluju u neprijateljskoj pozadini, odnosno sa naglaskom na elemente akcije, te eksplicitnošću nasilja ili drugim oblicima eksploatacijskog sadržaja.
Euro War filmove se počelo snimati u Italiji u drugoj polovici 1960-ih, pri čemu je kao inspiracija autorima poslužila izuzetna popularnost filma Dvanaest žigosanih, čiju će narativnu formulu, a posebno korištenje antiheroja za glavne likove slijediti brojna druga ostvarenja žanra, uključujući Dalle Ardenne all'inferno iz 1967. godine, koji se smatra njegovim prvim ostvarenjem. Euro War filmovi su tokom sljedeće decenije bili radnjom gotovo isključivo smješteni u Drugi svjetski rat, uključujući The Inglorious Bastards iz 1978. godine. Od kraja 1970-ih i tokom 1980-ih je, pak, zahvaljujući uspjesima filmova kao što su Lovac na jelene i Rambo II, glavni motiv postao vijetnamski rat, ali se radnja također počela smještati u razne "egzotične" zemlje Azije, Afrike i Latinske Amerike gdje su protagonisti bili plaćenici koji se iz različitih motiva sukobljavaju sa diktatorima i/li narkobosovima.
Neki od autora partizanski film ponekad smatraju svojevrsnom varijacijom Euro War filmova.
Los Desmontes, Nuevo Parangaricutiro
Los Desmontes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Nuevo Parangaricutiro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1812 m.
Transportujuća ATPaza sulfata
Transportujuća ATPaza sulfata je enzim sa sistematskim imenom ATP fosfohidrolaza (import sulfata). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova ATPaza ABC-tipa je karakteristična po prisustvu dva slična ATP-vezujuća domena.
NGC 2669
NGC 2669 je rasejano zvezdano jato u sazveÅ¾Äu Jedra koje se nalazi na NGC listi objekata dubokog neba.
Lincoln County, Montana
je okrug u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 19.687, što je 850 (4,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bezuslovna predaja
Bezuslovna predaja u ratu predstavlja predaju tokom koje zaraćena strana koja se ne predaje ne postavlja nikakve zahteve i uslove za predaju, osim onih propisanih međunarodnim pravom. Strana u sukobu pristaje na bezuslovnu predaju obično samo ako je u potpunosti onesposobljena za nastavak neprijateljstava. Objavljivanje da samo bezuslovna predaja dolazi u obzir može da predstavlja psihološki pritisak na slabijeg protivnika. Takođe se smatra da stavljanje neprijatelja u poziciju u kojoj ništa ne može da dobije diplomatijom i pregovorima, može da ga samo učvrsti u nameri da se bori do samog kraja. Primer bezuslovne predaje je kapitulacija sila Osovine u Drugom svetskom ratu.
Dalje čitanje
Kapitulacja III Rzeszy
Gargonza, Arezzo
Gargonza je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 523 m.
Case Franchini, Forlì-Cesena
Case Franchini je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Qarn al Ḩunāyah, Hajjah
Qarn al Ḩunāyah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 705 m.
Albany, Kentucky
Olbani je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
El Tepehuaje, Cutzamala de Pinzón
El Tepehuaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cutzamala de Pinzón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 583 m.
Prhati (Višnjan)
Prhati je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Višnjan, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 65 stanovnika te 19 obiteljskih kućanstava.
Paso de la Sal, Aldama
Paso de la Sal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Aldama.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
La Banchina di Sopra, Rovigo
La Banchina di Sopra je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Karotenoid-9',10'-razlaganje dioksigenaza
Karotenoid-9',10'-razlaganje dioksigenaza (, BCO2 (gen)) je enzim sa sistematskim imenom sve-trans-beta-karoten:O2 oksidoreduktaza (9',10'-razlaganje). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim sadrži Fe2+. On katalizuje asimetrično oksidativno razlaganje karotenoida.
Marmo
Marmo ima više značenja:
St. George Island, Maryland
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 257.
Valle Verde, Catorce
Valle Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Catorce.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2069 m.
La Unión, Tonalá
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
El Almendro, Acapetahua
El Almendro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acapetahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
NGC 1870
NGC 1870 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
NGC 2849
Deklinacija objekta je - 40° 31' 13" a rektascenzija 9h 19m 22,8s. Prividna veličina (magnituda) objekta NGC 2849 iznosi 12,5. NGC 2849 je još poznat i pod oznakama OCL 756, ESO 314-SC13.
Remacemid
Remacemid je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 268,354 Da.
Marmora
Marmora ima više značenja:
Donji Zovik
Donji Zovik može biti:
Mori, Macerata
Mori je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 140 m.
Starogrčka skulptura
mini|200px|Apolon Belvederski, rimska mramorna kopija iz 130.-140., (kopija po Leokaresu iz 340. – 330. pne.), visok 2,24 m, [[Vatikanski muzeji, Rim.]] Starogrčka skulptura se može podijeliti na dva načina skulpturnog djelovanja: arhitektonska skulptura i slobodna skulptura. Arhitektonska skulptura, redovito reljefna, vezano je uz arhitekturu jer je njen sastavni dio. Slobodna skulptura nije vezana za prostor jer je izrađena tako da stoji slobodno u prostoru. Grčku skulpturu možemo podijeliti na tri vremenska perioda: arhajsku (grčki archaios = prastar, drevan), klasičnu i helenističku skulpturu.
Skulptura kod Grka zauzima mnogo važniju ulogu nego li arhitektura i slikarstvo. Jezgra hrama bila je skulptura božanstva oko kojeg se oblikovao prostor. Prostor nije zamišljen kao sastajalište vjernika nego kao božji hram. Ovdje je arhitektura okvir dok je skulptura središte (kod Egipćana i Mezopotamaca je skulptura samo dodatak arhitekturi). Prve grčke skulpture bile su od drveta, a kasnije pretežno od mramora ili bronce. Glavni predmet grčke skulpture bilo je golo ljudsko tijelo.
Arhitektonska skulptura
thumb|center|850px|Skulpture zabata sa pročelja Zeusovog hrama u Olimpiji, oko 470. – 456. pne. Jedna od bitnih značajki grčke umjetnosti jest veza između arhitekture i skulpture. Osim što su isticali dijelove arhitekture jasnim bojama, smještali su i brojne reljefe i skulpture, a s vremenom je ukrašavanje bivalo sve bogatije. Zabat je trokutasti dio hrama iznad arhitrava na pročelju koji je potpuno ispunjen plastikom. Već u najstarijim zabatnim trokutima pojedinačne skulpture se slažu jedna uz drugu tako da tvore jedinstvenu priču, a svaka skulptura je oblikovana u položaju koji odgovara mjestu u kojem će biti smještena.