cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opština Mogoșești, Iași
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Rancho Altar, Tecate
Rancho Altar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 847 m.
Opština San Mateo del Mar, Oaxaca
San Mateo del Mar je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5437 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Брусница (Горњи Милановац)
Брусница је насеље у Србији у општини Горњи Милановац у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 650 становника (према попису из 1991. било је 667 становника).
Село је разбијеног типа и дели се на два велика краја у којима куће појединих родова образују разређене групе. У селу има свега 218 домаћинстава.
Сеоска црква је Покровица, до цркве је Порта. Сабори се скупљају на Богородичин Покров, Преображење и Младенце, а сеоска преслава је Бела Субота, прва после празника Духова. На Белу Суботу се литијом обилазе записи, којих има 45. Главни вашар у селу је у Белу Недељу пред Покладе.
Кроз Брусницу пролазе железничка пруга Београд-Чачак и друмови Београд-Чачак и Горњи Милановац-Прањани.
Историја
Брусница под Рудником се помиње још у добу Немањића. Када је цар Душан 1354. пошао са војском да протера Угаре који су заузели Београд и Мачву, он 14. августа потписује једну хрисовуљу, што је први помен једног од насеља таковског краја у средњем веку.
У селу је било седиште турских бегова све до Првог српског устанка, као и седиште муселима. Након тога, ту је било седиште Рудничке нахије, а од успешног завршетка Другог српског устанка па све до стварања вароши Деспотовице (данас Горњи Милановац) седиште Рудничког округа.
1813. за муселима бива постављен Ашин-бег, родом из Санџака. Стигао је са 150 војника и 20 камила. Милош Обреновић се зближава са Ашин-бегом и временом постају побратими, а уочи избијања 2. српског устанка, Милош ноћу, са неколико одабраних момака, одлази у Брусницу и свог побратима са породицом и пратњом испраћа према Чачку и Ужицу, у сигурност.
Из Бруснице је пореклом династија Обреновића. У Брусници је током 1822. године боравио и Димитрије Давидовић, један од пионира српског новинарства, дипломата и уставописац док је био у немилости код кнеза Милоша Обреновића. У селу се налази црква светог Николе коју је 1836. подигао Јован Обреновић.
Демографија
У насељу Брусница живи 532 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 40,9 година (38,5 код мушкараца и 43,3 код жена). У насељу има 199 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,27.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Брусница је пре оснивања града Горњег Милановца била седиште општине; данас је већи део села постао део приградске зоне, тако да је број становника устаљен.
Литература
''Миленко С. Филиповић: Таково, Српски етнографски зборник, 1960.''
Kmetstvo
Kmetstvo je naziv za društveno-ekonomski odnos između plemića i njima podložnih seljaka - zvanih kmetovi - u feudalnom društveno-ekonomskom sistemu. Kmetstvo u svojoj suštini predstavlja vazalni odnos potlačene klase prema feudalcima - vlastelinima - koji mogu predstavljati različite kategorije plemića od najviših (car, kralj) do najnižih (baron, vitez i sl.).
Kmetovi su bili vlasništvo gospodara, a njihovim životima je, u svakom pogledu, upravljao zakon vlastelinstva. Najvažnija karakteristika kmetstva jest u tome da su kmetovi vezani uz zemlju na kojoj obavljaju prisilni rad u korist vlastelina, najčešće obavljajući poljoprivredne radove i druge poslove koje vlastelin smatra "nečistim" i nedostojnim. Kmetovi osim toga mogu biti podvrgnuti nizu dodatnih obveza od kojih je možda najpoznatija "pravo prve noći" (ius primae noctis). Vezanost kmetova za zemljište se odražavala i uz činjenicu da oni nisu smjeli napustiti feudalno imanje svog gospodara.
I pored toga, kmetstvo je označilo kraj robovskog rada i ublažilo svirepost kažnjavanja (gvozdene ogrlice, spaljivanje, razapinjanje na krst), na koje se oslanjalo robovlasništvo. Feudalni gospodar je, s druge strane, imao obvezu štititi kmetove od napada razbojnika, te presuđivati u njihovim međusobnim sporovima. Kmet je također, za razliku od robova imao pravu na određenu naknadu za svoj rad, najčešće u obliku udjela u urodu, kao i pravo da s njim raspolaže na tržištu. Pošto su koristili komad zemlje i raspolagali njime, kmetovi su uvek mogli da izdržavaju sami sebe, tako da se čak ni na vrhuncu sukoba sa vlastelinima nisu mogli lako pokoriti zbog straha od gladi. Istina, vlastelini su neposlušne kmetove mogli oterati sa zemlje, ali to su retko činili, obzirom da u toj prilično zatvorenoj ekonomiji nije bilo lako pronaći nove radnike, kao i na kolektivni karakter seljačkih borbi. Sa upotrebom zemlje, išla je i upotreba „zajedničkih dobara“ – livada, šuma, jezera, divljih pašnjaka – koja su bila ključni resurs seoske ekonomije (drvo za ogrev i građu, ribnjaci, pašnjaci za životinje) i podsticala saradnju unutar zajednice.
S vremenom, pogotovo s razvojem robno-novčane privrede i kapitalizma, kmetske obveze počele transformirati, odnosno gasiti, pa je tako obveza prisilnog rada s vremenom zamijenjena financijskim davanjima, odnosno složenim sistemom najamnog rada.
Kmetski odnosi su se formalno ugasili u većini država današnjeg svijeta. Na prostoru bivše Jugoslavije se to dogodilo 1918. godine ukidanjem feudalnih odnosa u Bosni i Hercegovini.
Nastanak kmetstva
Kmetstvo se u Evropi razvilo između V i VII veka, kao odgovor na slom robovlasničkog sistema, na kojem je bila izgrađena ekonomija imperijalnog Rima. Ono je bilo posledica dva povezana fenomena. Do IV veka, na rimskim teritorijama i u novim germanskim državama, vlastelini su morali da robovima odobre pravo na komad zemlje i osnivanje sopstvene porodice, ne bi li smirili njihove pobune i sprečili ih da pobegnu u „šumu“, gde su, na rubovima carstva, osnivali marunske zajednice (eng., maroon - begunci, odbegli robovi). U isto vreme, vlastelini su počeli da potčinjavaju slobodne seljake, koji su se, upropašćeni širenjem robovskog rada, a zatim germanskom invazijom, okrenuli ka ovima zbog zaštite, iako po cenu svoje nezavisnosti. Na taj način, iako belo robovlasništvo nije nikada bilo potpuno ukinuto, razvio se novi klasni odnos, koji je objedinio uslove bivših robova i slobodnih poljoprivrednih radnika, stavljajući svo seljaštvo u podređen položaj, tako da je u naredna tri veka (od IX do XI), „seljak“ (rusticus, villanus) bio sinonim za „kmeta“ (servus, sluga).
Popești, Popești, Iași
Popești je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Popești.
Mononobe
U 6. vijeku je klan Mononobe došao u sukob sa klanom Soga, a taj je sukob imao i vjersku dimenziju, s obzirom da su se Soge zalagale za uvođenje budizma, čemu su se Mononobei kao tradicionalni šintoisti protivili. Soge su sa vremenom počele dominirati carskim dvorom, a mnogi od careva su sa njima bili rodbinski vezani. Usprkos toga su se Mononobei na čelu sa Mononobe no Moriyaom osjetili dovoljno jaki da 587. nakon smrti cara Yomeija za novog cara proglase princa Anahobea. Soge, na čelu sa Soga no Umakoom su ih, međutim iste godine porazili u bitci kod Shigisana. Klan je gotovo u potpunosti nestao, ali su njegovi ostaci 686. stvorili novi klan Isonokami, koji je ime dobio po istoimenom šintoističkom hramu.
Proletarijat
thumb|Grupa komunista i naprednih radnika jednog električarskog preduzeća u Beogradu 1924. godine.
Marksistička teorija ponekad u proletarijat uključuje sitnu buržoaziju (koji posjeduju vlastita sredstva za proizvodnju ali i sami rade) i lumpenproletarijat (koji ne rade). Ipak je češća podjela na:
Marksisti smatraju da su proletarijat i buržoazija - klasa vlasnika sredstava za proizvodnju - u klasnom sukobu koji će biti prevladan s uvođenjem socijalizma odnosno diktature proletarijata koji će postpuno ukinuti privatno vlasništvo, a s njime i podjelu na klase te prerasti u besklasno društvo komunizma.
Izraz proletarijat je s vremenom preuzet i od ne-marksističkih pisaca kao što je Arnold J. Toynbee koji koristi izraz "eksterni" i "interni proletarijat" u svojoj studiji svjetskih imperija.
Od proletarijata je došao izraz prol koji se često koristi kao sinonim za najniže slojeve društva, za što je najbolji primjer knjiga 1984 Georgea Orwella.
Los Amates, Tixtla de Guerrero
Los Amates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tixtla de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 388 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1356 m.
Nacionalni park Mavrovo
Nacionalni park Mavrovo (makedonski: Национален Парк Маврово (Nacionalen Park Mavrovo) nalazi se u zapadnom dijelu zemlje i najveći je od tri nacionalna parka u Republici Makedoniji.
Flora i fauna
U parku su najzastupljenije bukove šume. U parku raste oko 60 endemskih vrsta biljaka.
Što se tiče faune, nacionalni park Mavrovo je dom za oko 140 vrsta ptica, između ostlih tu živi; Sivi sokol, Orao krstaš, Suri orao, 11 vrsta vodozemaca, 12 vrsta gmazova i 38 vrsta sisavaca; medvjed, ris, divokoza, divlja mačka.
Zaštitni znak regije je potopljena crkva Sv. Nikola u umjetnom Mavrovskom jezeru, koja je vidljiva u zavisnosti od vodostaja. U blizini je arheološko nalazište Sv. Nikola. Mjesto je nekropola iz kasnog srednjeg vijeka. U ljeto, kada je razina vode u Mavrovskem jezeru manja manje se vide ploče s grobnica Mavrovsko jezero pogodno je za posjetitelje tijekom cijele godine - ljeti za kupanje, a zimi, kada je zamrznuta, klizanje na ledu.
Gallina, Siracusa
Gallina je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 700 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Popis gostujućih uloga u "Larinom izboru"
U hrvatskoj telenoveli "Larin izbor", gostovali su brojni glumci, pjevači i ostali umjetnici. Njihovo pojavljivanje u seriji je najčešće limitirano na samo nekoliko epizoda.
El Banco, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
El Banco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Roebuck, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.200, što je 475 (27,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Banco, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2022 m.
Popis gostujućih uloga u "Larinom izboru"
Sezona 1
po abecednom redu
Sezona 2
po abecednom redu
Tetela del Volcán, Tetela del Volcán
Tetela del Volcán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tetela del Volcán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 10199 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2222 m.
Kvint Sekstije
Kvint Sekstije (, oko 50. g. pne.) bio je rimski filozof, čija je filozofija kombinirala pitagorejstvo sa stoicizmom. Seneka Mlađi često o njemu govori s velikim uvažavanjem i poštovanjem.
Život
Sekstije je rođen najkasnije 70. g. pne. Osnovao je filozofsku školu koja je kombinirala neke značajke pitagorejaca s filozofskim učenjem stoicizma i koja je stoga nekad smatrana pitagorejskom, a nekad stoičkom. Seneka opisuje Sekstija kao stoika, ali spominje i da je sam Sekstije to poricao. Iz Senekinih Pisama doznajemo da je Sekstije, iako rođen u slavnoj obitelji, odbio službu senatora koju mu je ponudio Julije Cezar. Također se na kraju svakog dana podvrgavao pažljivom samoispitivanju, koje je prakticirao sa svojim sljedbenicima i koje je predstavljalo svojevrsni "ispit savjesti" i suzdržavao se od životinjske hrane, iako iz različitih razloga od onih koji su pripisivani Pitagori:
"Sekstije je vjerovao da čovjek ima dovoljno hrane bez pribjegavanja krvi i da se navika na okrutnost stvara kad god se klanje prakticira iz užitka."
Djelo
Seneka se oduševljavao nekim Sekstijevim djelom, čiji naslov ne navodi, ali za koje kaže da je napisano s velikom snagom:
"O bogovi, kakvu snagu i duh čovjek pronalazi u njemu! To nije slučaj sa svim filozofima; postoje neki ljudi slavnog imena čiji su spisi besmisleni. Oni postavljaju pravila, svađaju se i dvoume se; ne hrane duh jednostavno zato što nemaju duha. Ali kad stanete čitati Sekstija, reći ćete: 'Živ je; snažan je; slobodan je; više je od čovjeka; ispunjava me snažnim samopouzdanjem prije nego što zatvorim njegovu knjigu'. Priznat ću vam stanje u kojem se nalazim kad čitam njegova djela: želim poći u susret svakoj opasnosti; želim zaplakati: 'Zašto me ostavljaš da čekam, Sudbino? Dođi! Evo, spreman sam za tebe!'"
Skoruša
Prirodni uslovi
Skoruša je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 25 kilometara jugozapadno.
Naselje Skoruša se nalazi u istorijskoj oblasti Lukavica. Naselje je položeno u dolini reke Krive Lukavice, na približno 520 metara. Dolina je zatvorena planinama, pa se zapadno od naselja izdiže Konečka planina, ka jugu Gradeška planina, a ka istoku Smrdeš.
Mesna klima je kontinentalna, sa uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Skoruša je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 11 stanovnika.
Pretežno stanovništvo su etnički Makedonci.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Učakovci
Učakovci je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Učakovci se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 120 stanovnika.
Cerea, Biella
Cerea je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 523 m.
Kittlitz
Kitlic je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 243 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053062.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Kitlic se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 53 metra. Površina opštine iznosi 17,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 243 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 14 stanovnika/km².
Брезна (Горњи Милановац)
Брезна је насеље у Србији у општини Горњи Милановац у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 209 становника (према попису из 1991. било је 287 становника).
Сем варошице, која представља неправилну гомилу кућа, засеоци и куће у њима су веома раштркани. У селу има свега 114 домаћинстава. У варошици су школа и црква посвећена Светом Димитрију (до 1953. је ту била и општина); општина и дом Земљорадничке задруге су сада на брегу изнад варошице.
Сеоска заветина је литија на други дан Тројица, а вашар је на Петровдан. Црква слави Митровдан. Било је седам записа.
Историја
Код цркве су гробови неколико истакнутих људи међу којима и гроб Василија Поповића, управитеља Пожешке нахије, и кнеза Танаска Мијаиловића из Бершића.
На Шукунђеду се још увек познају ровови из 1914. године: ту су били истурени положаји Аустријанаца, са којих су били одбијени.
Демографија
У насељу Брезна живи 182 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 46,8 година (44,4 код мушкараца и 49,8 код жена). У насељу има 78 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,68.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Литература
''Миленко С. Филиповић: Таково, Српски етнографски зборник, 1960.''
Forêt-Auvray
Foret Ovre je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 182 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 235 metara (maksimalnoj 251 m, a minimalnoj 65 m).
Vénus aveugle
Vénus aveugle je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1941. u režiji Abela Gancea, a koji se često navodi kao jedan od najznačajnijih ostvarenja napravljenih pod višijskim režimom u Drugom svjetskom ratu.
Po žanru je melodrama, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Viviane Romance, je Clarisse, djevojka koja dozna da će oslijepiti, pa zbog toga, tajeći pravi razlog ostavlja svog momka, skromnog pomorca po imenu Madère (čiji lik tumači George Flamant). Radnja prikazuje kako Madère, nakon što je doznao pravu istinu, odlučuje pružiti malo sreće sada već slijepoj Clarisse, te se uz pomoć prijatelja lažno izdaje za bogataša koji je vodi na luksuznu jahtu.
Gance je ugovor za snimanje film potpisao u ljeto 1940. godine, nakon što se u kaosu izazvanom padom Francuske našao u južnoj, tzv. slobodnoj vichyjskoj zoni, koja je uključivala Nicu i tamošnje studije Victorine. Produkcija je otpočela u novembru, a najveći problem, uz logistiku i druge nedaće vezane ratnim zbivanjima, je bilo otvoreno neprijateljstvo između Romance i Ganceove supruge Sylvie, koja je u filmu tumačila Clarissinu sestru Mireille. Zbog toga su se scene morale snimati odvojeno, odnosno koristiti dublerke.
Gance je filmu nastojao dati "više", odnosno političko značenje, pa je protagonisticu zamislio kao svojevrsnu inkarnaciju ili alter ego same Francuske; nedaće i tragedije koje proživljava su tako bile simboličan odraz ratnog poraza, podjele i okupacije. Sa druge strane, Gance je također nastojao iskazati svoj optimizam, pa tako film završava hepi endom u kojoj protagonistica na kraju pronalazi nadu u bolje sutra i životnu sreću. Gance je, kao i veliki broj njegovih sunarodnjaka, vjerovao da takvu u stvarnosti takvu nadu pruža vichyjski režim, odnosno maršal Philippe Petain kome se divio kao spasitelju domovine. Gance je zato organizirao svečanu premijeru upravo u Vichyju u njegovom prisustvu. Usprkos takvog blagoslova, Vénus aveugle nije izbjegla određene probleme; radikalni antisemiti su ga napali zbog korištenja glumaca i članova ekipe jevrejskog porijekla, a sam film je morao biti kraćen za 40 minuta.
Ragnaia, Pistoia
Ragnaia je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Lachicuel, Santo Domingo Xagacía
Lachicuel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Xagacía.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1625 m.
Vavta vas
Vavta vas je naselje u slovenskoj Općini Straži. Vavta vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 392 stanovnika.
Sveti Ivan Zelina
Geografija
Sveti Ivan Zelina nalazi se na jugoistočnim padinama Medvednice, 37 kilometara sjeveroistočno od Zagreba, uz dolinu rijeke Lonje, na magistralnoj prometnici Zagreb - Varaždin.
mini|290px|Zgrada gradskog poglavarstva, podignuta od kolovoza 1953. do svibnja 1954.
Stanovništvo
Na području grada i pripadajućih naselja živi oko 16.200 stanovnika, od kojih u samom gradu oko 2.700.
Slough
Slough (čita se Slau) je grad, borough i unitarna jedinica od 140,205 stanovnika, na jugoistoku Engleske.
Geografske karakteristike
Slough leži u Grofoviji Berkshire, na peiferiji metropolskog Greater Londona na trasi autoputa M4.
Od Windsora je udaljen 5 km sjeverno, a od Londona 34 km zapadno.
Historija
Slough (što znači Blatno mjesto) prvi put je dokumentiran 1195. pod imenom - Slo.
Danas je grad lake industrije i brojnih logističkih centara.
El Paisanito, Tempoal
El Paisanito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Rotherham
Rotherham (čita se Roteram) je grad od 109,691 stanovnika na sjeveru Engleske.
On je i je administrativni centar je vlastitog metropolitanskog borougha od 257,280 stanovnika.
Geografske karakteristike
Rotherham leži u Grofoviji South Yorkshire, na ušću rijeke Rother u Don, udaljen dvanaestak km sjeverno od Sheffielda.
Nekad je bio dio historijske grofovije Yorkshire.
Lumpenproletarijat
Lumpenproletarijat (njemački Lumpenproletariat, "proletarijat rulje"; "iznošeni proletarijat") je izraz koji se koristi u marksizmu kako bi se opisali deklasirani slojevi društva koji žive na njegovim marginama kao što su skitnice, beskućnici, prosjaci, sitni kriminalci, prostitutke i sl.
Taj izraz je prvi put korišten od Karla Marxa i Friedricha Engelsa u djelu Njemačka ideologija (1845) kako bi se ukazala razlika od u kapitalizmu potlačene klase proletarijata, a kasnije detaljno opisan u spisu ''18. brimer'' (1851).
Rotherham
Historija
Rotherham je sve do 18. vijeka ostao malo trgovište, tad su 1746. otkrivene velike zalihe željezne rude, pa se grad naglo razvio tokom 19. vijeka.
Tad je dolina rijeke Don, postala ogromna industrijska zona, koja se protezala od Mexborougha, preko Rotherhama sve do Sheffielda. To je bio jedan neprekinuti niz željezara i metalurških pogona.
Metalurgija je i danas važna za privredu grada, ali se ona danas sve više oslanja na tercijarni sektor, manje industrijske pogone i istraživanja novih tehnologija.
Lumpenproletarijat
Kasniji marksistički ideolozi u 20. vijeku, pogotovo Trocki, su na temelju ovakvog mišljenja dali objašnjenje za uspon fašizma čiji su se pristaše često regrutirali iz tih slojeva.
Izraz je kasnije prihvaćen i od ne-marksističkih autora, a ušao je i u svakodnevni govor, pa se tako u ruskom, španskom i turskom jeziku lumpen koristi za dno društva.
Seljak
Seljak je riječ koja označava poljoprivrednog radnika koji ima prebivalište na selu, a za život zarađuje baveći se poljoprivrednim aktivnostima (poljodjelstvo / poljoprivreda, stočarstvo, ribolov, lov, pčelarstvo i sl.), bilo na svom, bilo na tuđim imanjima.
U prošlosti, od nastanka civilizacije pa sve do industrijske revolucije i suvremenih trendova globalizacije, seljaci su činili većinu stanovništva u svim državama i kulturama. S obzirom na ruralni karakter ekonomije kroz historiju, seljaci su - bilo kao robovi, bilo kao kmetovi - činili potlačenu klasu.
Rastom novčane privrede i kapitalizma, srž ekonomske aktivnosti počeo se prebacivati u gradove, a time je prestala važnost seljaka, koji se s vremenom profiliraju u poseban društveni sloj, a i među njima postupno raste diferencijacija na podtipove klasa, kao što su seljaci-bezemljaši, siromašni seljaci, nadničari i bogati kulaci.
Seljaci su kroz historiju u pravilu bili previše zauzeti svakodnevnim poslovima da bi imali slobodnog vremena za obrazovanje i razvoj visoke kulture. Zbog toga su u pravilu bili manje obrazovani, a zbog zabačenosti sela u odnosu na gradove i manje izloženi dostignućima masovne kulture. Kao krajnja posljedica takvog stanja, razvio se kulturni stereotip seljaka kao neobrazovanih, primitivnih, konzervativnih i zatucanih osoba. Zbog toga izraz seljak danas na srpskohrvatskom govornom području često ima izuzetno pejorativno značenje, ali se i zamjenjuje augmentativom "seljačina".
Često se u novije vrijeme, u nastojanju da se izbjegnu negativne konotacije, za seljake koristi anglicizam farmer. Za vrijeme Jugoslavije i socijalističkog uređenja u tu svrhu koristio se izraz individualni poljoprivredni proizvođač.
Napomene i reference
Camperol
Nicolás Domínguez, Saltillo
Nicolás Domínguez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Mononobe no Moriya
Mononobe no Moriya (物部 守屋) bio je Ō-muraji, odnosno poglavar drevnog japanskog klana Mononobe, poznat po svom žestokom protivljenju uvođenju budizma u Japan. Moriya je mjesto klanskog poglavara naslijedio od svoga oca Mononobe no Okoshija. Glavni neprijatelj njegovog klana je bio klan Soga, koji se zalagao za promoviranje budizma, a koji je stekao veliku moć zahvaljujući glavnom ministru Soga no Umakou. Stoga je Moriya sklopio savez sa klanom Nakatomi, čiji je predvodnik Nakatomi no Katsumi dijelio Moriyino zalaganje za tradicionalni šintoizam. Njih dvojica su imali djelomičnog uspjeha u zaustavljanju dominacije Soga za vrijeme cara Bidatsua, ali je njihov uticaj opao nakon Bidatsuove smrti 585. i dolaska cara Yomeija koji je prihvatio budizam. Moriya je nakon careve smrti digao ustanak, proglasio princa Anahobea carem i počeo uništavati budističke spomenike. Snage klana Soga su, međutim, ustanike porazile u bitci kod Shigisana gdje je Moriya poginuo zajedno sa većinom pripadnika svog klana.
Bura, Bergamo
Bura je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 786 m.
Robovlasništvo
Robovlasništvo u najširem smislu označava od države ili određenog društva prihvaćen i zakonski/običajno dozvoljen odnos ropstva. Osobe koje su vlasnici odnosno gospodari robova u takvim društvima se nazivaju robovlasnici, a takva društva ili države nazivaju robovlasničkim.
S obzirom da je ropstvo bilo široko rasprostranjeno i društveno prihvaćeno u većini država i kultura sve do prve polovice 19. vijeka, sva ta društva i države bi se trebale nazivati robovlasničkim.
Međutim, na prostoru bivše Jugoslavije, a i drugdje, se pod utjecajem marksističke ideologije pod robovlasništvom podrazumijeva isključivo društveno-ekonomska formacija koja je nastala sa civilizacijom i državom, odnosno nestankom besklasne prvobitne zajednice kada podjela rada dovodi do podjele društva na vladajuću i potlačenu klasu - odnosno robovlasnike i robove. Ta je društveno-ekonomska formacija nestala 476. godine s padom Rimskog Carstva i uvođenjem nove društveno-ekonomske formacije pod nazivom feudalizam.
Atlantska trgovina robljem
Robovi su po cijele dane naporno radili na plantažama na jugu Sjedinjenih Država ili su radili u kućama kuhajući i čisteći. Stanovali su u kolibama i spavali na podnim prostirkama. Crnci nisu imali nikakva prava; bili su imovina vlasnika plantaža. Zbog takvog ugnjetavanja, izbilo je više od 250 robovskih pobuna. Slijede dva primjera oglasa za prodaju robova u SAD-u.
Abraham González, Chihuahua
Abraham González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1299 m.
Sledd od Essexa
Sledd ili Sledda (? - 604) je bio prvi, odnosno drugi vladar Essexa, jednog od kraljevstava anglosaksonske Heptarhije. O njegovom životu postoje prilično oskudni podaci. Na prijestolje je došao 587. naslijedivši svog oca Æscwinea, koji je prema jednom rukopisu iz 9. vijeka, bio osnivač kraljevstva. Nešto kasnije genealogije ne spominju nikakve pretke, pa postoje pretpostavke da je Sledd bio osnivač kraljevstva. U svakom slučaju, Sledd se oženio za Riculu, sestru kralja Ethelberta od Kenta. Imao je dva sina - Seaxbalda i Sæberhta, koji je nakon njegove smrti 604. postao novi kralj.
Opština San Mateo Yoloxochitlán, Oaxaca
San Mateo Yoloxochitlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Selnik
Selnik je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Selnik je u sastavu opštine Delčevo.
Prirodni uslovi
Selnik je smešten u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 2 km severno od naselja. Od najbližeg grada, Delčeva, naselje je udaljeno 15 kilometara severozapadno.
Naselje Selnik se nalazi u istorijskoj oblasti Pijanec. Naselje se razvilo na jugoistočnim padinama Osogovskih planina. Nadmorska visina naselja je približno 830 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Nikol, povjerljivo
Nikol: povjerljivo je hrvatska televizijska web serija koju od 2012. mogu preko streaminga mogu gledati pretplatnici web-servisa oyo.hr. Predstavlja spin off TV-serije Larin izbor, a protagonistica je Nikol Zlatar, čiji lik, kao i u seriji, tumači Jagoda Kumrić. Ona u obliku web-dnevnika (videolog) gledateljima prenosi tajne koje je pronašla u uredu svog oca.
Milpa Grande, Ixmiquilpan
Milpa Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1773 m.
Klein Barkau
Klajn Barkau je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 254 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057037.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Klajn Barkau se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 41 metra. Površina opštine iznosi 4,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 254 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Le Capitaine Fracasse (film, 1943)
Le Capitaine Fracasse je francusko-italijanski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1943. godine u režiji Abela Gancea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Theophilea Gauthiera. Radnja se događa u 17. vijeku, a naslovni lik, koga tumači Fernand Gravey, je plemić koji se zbog ljubavi prema lijepoj glumici (koju tumači Asia Norris) pod lažnim imenom priključuje trupi putujućih glumaca. Le Capitaine Fracasse je predstavljao jedan od najpopularnijih filmova u Francuskoj pod njemačkom okupacijom u Drugom svjetskom ratu.
Jagoda Kumrić
Jagoda Kumrić (Split, 26. veljače 1992.) je hrvatska televizijska glumica, najpoznatija po ulozi Nikol Zlatar u TV-seriji Larin izbor. Istu je ulogu ponovila u web-seriji Nikol, povjerljivo. Glumila je još u TV-seriji Kud puklo da puklo gdje je igrala u ulogi imenom Snježana Jelaska.
Kirklin, Indiana
Kirklin je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Diverzija
Diverzija (iz lat. diversus — „različito“, „raznoliko“) označava distrakciju, devijaciju, ili neočekivani napad. Na engleskom govornom području pojam diversion znači „izmjena“ ili „preusmjeravanje“ a koristi se i kao dio pravnog jezika.
Za vrijeme hladnog rata označavao je pokrete iz podzemlja u smislu razgradnje jedne države (sabotaže) i primjerice u real-socijalističkim državama koritio se kao opis za one snage koje su djelovale protiv socijalističkog poretka i njihovih vojnih postrojaba.
Girondola, Reggio Emilia
Girondola je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Colle Paganello, Ancona
Colle Paganello je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
Fahrudin Radončić
Profesionalni novinar i urednik od 1978. godine. Od 1983. do 1988. godine, profesionalno se bavio društveno-političkim radom. Od 1990. godine, radio kao novinar i analitičar – komentator sedmičnika "Danas". Iste godine objavio je knjigu „10.000 dana robije“ o kršenju ljudskih prava.
Izdavačku kompaniju "Avaz“, najveći novinski sistem u BiH, osnovao 20. oktobra 1991. godine u Sarajevu. Rat je proveo u Sarajevu. Sedmičnik "Bošnjački avaz“ pokrenuo je 15. septembra 1993. godine, u Sarajevu, a 2. oktobra 1995. godine počeo je izdavati     "Dnevni Avaz“ koji je danas najtiražniji i najcitiraniji dnevni list u BiH, čiji je bio glavni urednik i direktor.
Investitor i graditelj
2000. na čelu kompanije "Avaz", sagradio je sadašnji objekt "Addiko banka“ u Sarajevu
Jelena J. Dimitrijević
Jelena J. Dimitrijević
Fahrudin Radončić
2008. sagrađen je "Avaz Twist Tower“, najviša zgrada na Balkanu
Jelena J. Dimitrijević
Biografija''
Fahrudin Radončić
2012. Radončić je završio izgradnju velikog poslovnog centra u Tuzli
2007. Dobitnik najvećeg Javnog priznanja za doprinos izgradnji Kantona Sarajevo
Jelena J. Dimitrijević
Otac Nikola bio je trgovac, a majka Stamenka kćerka knez Milojka iz Aleksinca. U Aleksinac odlazi 1871. godine. Tamo završava osnovnu školu i ostaje sve do udaje. Udala se sa devetnaest godina, 1881. za mladog potporučnika Jovana Dimitrijevića i nastanjuje se u Nišu. Kasnije, 1898. seli se u Beograd i tamo ostaje do kraja života. Često putuje u Ameriku, Afriku, Aziju.
Fahrudin Radončić
Političko djelovanje
2009. Osnivač Saveza za bolju budućnost BiH.
Jelena J. Dimitrijević
Najzanimljiviju sliku o njenom životnom angažmanu daju upravo sama njena djela. Bila je čest i jako cijenjen gost u domovima uglednih Turkinja u Skoplju, Carigradu, Solunu i Nišu pa je tako imala prilika da bolje upozna život muslimanki. To iskustvo kasnije će koristiti u svojim djelima. Sve pjesme, putopisi i sva pisma, posvećeni su jednoj jedinoj dominantnoj temi - ženi, njenom položaju u društvu, porodici i njenim osjećanjima. Muškarce u lirskim i u proznim radovima spominje uzgred, i samo kao neku vrstu pozadine prema kojoj se oslikava žena. Takva je njena prva knjiga "Pisma iz Niša o haremima", i sva ostala pisma — iz Soluna, Indije, Misira, Amerike. U proznim djelima ona ističe začuđenost pred očiglednom nepravdom nad ženskim dijelom čovječanstva.
Fahrudin Radončić
Od 2012. do 2014. je bio ministar sigurnosti BiH.
Jelena J. Dimitrijević
Neka od njenih djela prevedena su na češki, njemački i ruski.
Umrla je u 83. godini, krajem aprila 1945. godine i sahranjena, kako su novine zabilježile, skoro bez ikoga na pogrebu, pošto je iz nepoznatih razloga, sahrana bila dva časa ranije nego što je bilo objavljeno. (R. Popović)
Kao posebno priznanje po njoj su nazvane ulice u Nišu i Aleksincu.
Bibliografija''
• Une vision, 1891. • zbirka Pesme, 1894. • putopisna proza Pisma iz Niša o haremima, 1897. • pripovijetke Fati-Sultan, Safi-Hanum, Mejrem-Hanum, 1901. • roman Nova, 1912. • Amerikanka, 1912. • Pisma iz Soluna, 1909. • Pisma iz Indije, 1928. • Pisma iz Misira, 1929. • Novi svet ili u Americi godinu dana, 1934. • Sedam mora i tri okeana. Putem oko sveta, 1940.
Profesionalni razvoj''
• 1878. Napisala prvu pjesmu pod naslovom "Devojko". • 1881. Postaje najmlađa upravna članica Podružine ženskog društva u Nišu. • 1892. Objavljuje pjesmu "Baba Krasa: U moj zmean i s`g“ Nazvala ju je „pripovijetkom u stihu“. Pjesma je poznata po tome što predstavlja prvi slučaj da je jedna pjesnikinja upotrijebila dijalekat, u ovom slučaju niški. Pjesma na duhovit način daje sliku života u Nišu, a motivski nagovještava i novelu "Đul Marikina prikažnja". • 1894. U Nišu objavljuje prvu zbirku poezije "Pesme I" (Jelenine pesme). Počinju nagađanja o autorki, među kojima su i ta da je u pitanju Turkinja koja je odbjegla iz harema i pokrstila se. Jedna od pjesama iz ove zbirke, ”Sunce jarko”, iz ciklusa ”Sevdiji od Sevdije”, stekla je veliku popularnost u narodu kao pjesma za pevanje. Muzički je zapisana prema pjevanju srpskih ranjenika na Bitoljskom frontu. •1895. U Bosanskoj vili izlazi prikaz poezije J. Dimitrijević, pod naslovom "Jelenine pesme", iz pera književnih kritičarki Kosare Cvetković (1868-1953) i Hristine Ristićeve (1867-1938). • 1897. Pisma iz Niša o haremima objavljena u Beogradu. • 1909. U pismu prijateljici Lujzi St. Jakšić, od 2. augusta 1909, objašnjava razloge svog puta u Solun, iz čega se naslućuju i elementi budućeg romana "Nove": ”Ja pođoh onamo s mnogo radosti i radoznalosti: videću one koje sam volela i od kojih sam voljena, doznaću kako im je kad su razvijene, crvene li staroturkinje od stida, meću li po nagonu mahramu na glavu, umeju li da idu s ljudima i raduju li se nove, da li je u Solunu bilo za sve njih šešira ili su neke gologlave.” •1912. Roman "Nove" objavljen u Beogradu, izdanje i nagrada Srpske književne zadruge. Roman govori o životu turskih žena u Solunu, u trenutku uoči dubokih društvenih promena. •1928. Na inicijativu Udruženja jugoslovensko-ruskih studenata, u Beogradu je 30. decembra proslavljena tridesetpetogodišnjica njenog rada. Svečanost je održana u ”velikoj univerzitetskoj dvorani”, a govorile su profesorice Darinka Stojanović (1892-1971) i Jelena Lazarević (1877-1947). Prisustvovao je kraljev izaslanik, ministar prosvjete, Milan Grol. Pročitana je i čestitka književnog istoričara Pavla Popovića, tada prorektora univerziteta, koji je Jeleninu karijeru pratio od samog početka. U pismu se, između ostalog, navodi da je on preporučio Srpskoj književnoj zadruzi roman "Nove" za objavljivanje.
Književno stvaralaštvo
Heer (1935–1945)
Heer (njemački: vojska) bilo je ime za kopnenu vojsku, jedan od vidova - Wehrmachta (oružanih snaga Nacističke Njemačke) uz Kriegsmarine (mornaricu) i Luftwaffe (avijaciju) koja je postojala od maja 1935. do 9. maja 1945.
MKB-10 Poglavlje IV: Endokrine, nutricijske i metaboličke bolesti
(E76-E78) - Mješoviti poremećaji
E77 Poremećji metabolizma glikoproteina
Jelena J. Dimitrijević
Danas se njene teme ne čine toliko originalnim, jer kada su se 1894. godine u Nišu pojavile Jelenine pesme, pozni romantizam i sasvim posebno interesovanje publike za turske teme, stvorili su pogodno tlo za opisivanje sevdaha, strasnih i skrivenih ljubavi. "Istočnjačkim žarom" već se bio proslavio Jovan Ilić, a oko njega se okupljao i pravi kružok "pisaca sevdaha". Ipak je sve kritičare zanela i iznenadila baš tema njenih pesama: "Ona je izabrala da pjeva turski život, ili, tačnije reći, ljubav prema Turkinjama... . Ona je, dakle, stvorila nov način, nov, originalan rad poezije...'' Ipak, nijedan od njih nije se pozabavio pravom analizom strukture pjesama, pa čak ni dubljom analizom nove teme koju je pjesnikinja ponudila. Pavle Popović jednostavno konstatuje da su pjesme pisane sa "pretensijom" i da im zato "književnost mora dati naročiti značaj". Istina, mimo ostalih pohvalnih napisa u kojima se jednostavno tvrdi da su pjesme dobre, Pavle Popović iznosi i argument koji je i u današnje vrijeme zanimljiv. "Ove je pesme pisala jedna žena; taj je slučaj redak... U našem književnom životu, žena ne igra veliku ulogu".
Jelena J. Dimitrijević u svom književnom stvaralaštvu nije prelazila okvire postavljene ženi piscu. Ona je pisala lirsku poeziju, bavila se putopisima i pismima, ali je zato sav njen život bio neprekidna pobuna žene svjesne svoje snage da se iščupa iz orijentalnog naslijeđa, da pobijedi balkanski patrijarhalizam u kojem je žena bila onoliko vrijedna koliko joj je rod vrijedio.
Heer (1935–1945)
Osnivanje Heer-a
Heer je službeno osnovan u maju 1935., nakon donošenja Zakona o obnovi nacionalnih snaga obrane. Ovaj zakon omogućio je postojanje njemačke kopnene vojske, mornarice i avijacije, što je u suštini bio zabranjeno nakon Prvog svjetskog rata.
Kad je 1933., nacionalsocijalistička njemačka radnička partija (NSDAP) pobijedila na izborima, rođen je Treći reich. Dvije godine kasnije - 1935. Versajski sporazum je odbačen, pa je Reichswehr postao Wehrmacht, koji je imao tri vida vojske; Heer (umjesto - Reichsheer), Kriegsmarine (umjesto Reichsmarine) i novoosnovanu - Luftwaffe (Ratno zrakoplovstvo). thumb|left|300px|Vojnici Heera na paradi u [[Varšava|Varšavi]]
Rast Heer-a
Heer se u početku sastojao od 21 jedinica divizijske veličine (kasnije 600 i više), podijeljene u 3 armijske grupe, uz brojne manje jedinice. Samo 17 mjeseci nakon Hitlerova Zakona o obnovi nacionalnih snaga -Heer je već imao 36 divizija. Tokom jeseni 1937. osnovane su još dvije divizije. Tokom 1938. njih 4, uz pripojenje 5 divizija nakon austrijskog Anschlussa u martu.
U razdoblju svog rasta, Wehrmacht je nastavio razvijati koncepte razrađene tokom Prvog svjetskog rata, nastojeći da združenim operacijama kopnenih snaga (Heer) i avijacije (Luftwaffe) postigne brzu taktičku i strategijsku prednost. Operativne i taktičke metode tog načina ratovanja bile su okruženje i uništenje - glavnih snaga neprijatelja, u što kraćem vremenu, ta doktrina postala je čuveni Blitzkrieg kojim je Wehrmacht ostvario munjevite pobjede na početku rata.
Njemačka vojska ušla u rat s većinom čisto pješadijskih jedinica, koje su se služile konjima za transport, čak se i dobar dio artiljerijskih jedinica oslanjao na konjsku vuču. Motorizirane jedinice Wehrmachta bile su u fokusu tadašnjih svjetskih medija u prvim godinama rata, oni ih isticali kao ključni faktor uspjeha njemačke invazije na Poljsku (septembar 1939.), Norvešku i Dansku (april 1940.), Belgiju, Francusku i Holandiju (maj 1940), Jugoslaviju (april 1941.) i početne uspjehe u napadu na Sovjetski Savez (jun 1941.) Međutim ukupna snaga motoriziranih i tenkovskih formacija iznosila je samo 20% od snaga Heera na njegovom vrhuncu.
Između 1939. - 1945. oko 13 milijuna ljudi služilo je u Heeru. Od njih je 1,6 milijuna poginulo, uz preko 4,1 milijun ranjenih. Od 7 361 osoba koje su nagrađene najvišim njemačkim ordenom za ratne zasluge u Drugom svjetskom ratu, Viteškim željeznim križem, 4777 je bilo iz Heer-a, a to je bilo 65% od ukupnog broja.
Kraj Heer-a
Treći Reich je kapitulirao 8. maja 1945., ali su se neke jedinice Heera nastavile i dalje boriti nekoliko tjedana duže, i to uglavnom na istočnom frontu protiv sovjetskih jedinica i njihovih saveznika kao što je to bio slučaj kod Bleiburga. Zbog tog je Saveznička kontrolna komisija donijela zakon 20. augusta 1946. koji je značio i službenu smrt - Heera
Struktura Heer-a
Oberkommando des Heeres (akronim: OKH) bio je Vrhovna komanda Heera (kopnene vojske) od 1936. do 1945., podređen jedino Vrhovnoj komandi Wehrmachta - Oberkommando der Wehrmacht (OKW) i Hitleru, koji su kordinirali operacije kopnene vojske (Heera), mornarice (Kriegsmarine) i ratnog zrakoplovstva (Luftwaffe).
Abwehr je bila obavještajna organizacija Wehrmachta od 1921. do 1944. Termin Abwehr (njemački: protuobavještajan) korišten je da se prilagodi savezničkim zahtjevima, koji su inzistirali da njemačke obavještajne aktivnosti nakon Prvog svjetskog rata mogu biti samo u "obrambene" svrhe.
Nacistička Njemačka koristila se sistemom Vojnih okruga (njemački: Wehrkreis) da što više olakša posao komandantima na terenu od svih administrativnih poslova, i osigura redovit priliv regruta i zaliha svojim trupama. To je bila instrukcija Vrhovne komande Wehrmachta - OKW, koji je na taj način želio povjeriti odgovornost za obuku, regrutaciju, opskrbu i naoružanje nižim lokalnim štabovima na terenu i tako više štabove odteretiti od tog posla.
Komandant pješadijskih snaga na terenu bio je ujedno i komandant Vojnog okruga, koji se poklapao sa terenom njegove formacije, ali je u slučaju rata taj zadatak prelazio na njegovog prvog podčinjenog po rangu.
Prije početka rata, postojala su i četiri motorizirana armijska korpusa, to je u praksi bilo osoblje zaduženo za obuku tenkista, oni nisu imali odgovarajuće Vojne okruge, već su im regrute i zalihe osiguravali lokalni garnizoni.
Jelena J. Dimitrijević
U proznim djelima, njena začuđenost pred očiglednom nepravdom nad ženskim dijelom čovječanstva nije tako eksplicitna kao u pjesmama. Ona će u "Pismima iz Misira" zabilježiti: "Na magarcima jašu ljudi, a žene idu peške... kroz jednu nozdrvu provučena je karika, srebrna, a možda i zlatna, tek utisak je jedan isti... Jedne su tetovirane po čelu i bradi: obeležene kao koze i ovce da se zna iz čijeg su tora". Opis je slikovit, jasan, gotovo kao da je prizor uhvaćen fotografskim aparatom. Uz opis je i ironičan spisateljkin komentar. Osjeća se u njemu i protest, ali i mala veselost i laki podsmijeh na račun stranaca, onih drugih, različitih od nas. U nešto ranijem putopisu iz Soluna njen stav prema položaju žena je pun indigniranog nerazumijevanja prema običajima koji njoj izgledaju sasvim neprimjereni: "I sad mi padne teret na dušu kad se sjetim one desetogodišnje ženske djece s dugačkim suknjama: udate... Ali ortaka još ima, čak i u Solunu, gde se duše žena otimaju i bune".9 Međutim, pravu, eruptivnu pobunu iskazala je Jelena J. Dimitrijević u sarkastičnoj pesmi "Žena".
Heer (1935–1945)
Organizacija Heer-a
Za Operaciju Barbarossa iz 1941. snage Heera bile su podjeljene u tri strateške armijske grupe;
Heer i Luftwaffe
Četiri tipa Luftwaffinih formacija i jedinica borilo se zajedno sa kopnenom vojskom tokom Drugog svjetskog rata;
Jelena J. Dimitrijević
Jelena J. Dimitrijević je poznavala "kao retko ko orijentalni život", a i zanimanje za običaje doskorašnjih gospodara bilo je veliko. Tako je postojao dvostruki razlog da se objave Pisma iz Niša, svojevrstan i po mnogo čemu nesvakidašnji putopis. U svom predgovoru za "Putopise iz Amerike", već priznata i iskusna spisateljica sama definiše svrhu putopisne književnosti: "Svaki putnik obično opisuje mesta i ljude onako kako ih je on sam video". Putopisni žanr u vrijeme Jelene Dimitrijević već je imao određeni umjetnički status, i u našoj književnosti obilježenoj dominacijom patriotskog osjećanja, brzim društvenim promjenama, novim naučnim potrebama i unapređenjem komunikacijskih sistema, bio je, čini se, posebno popularan, vjerovatno i zato što je vladala naročita usaglašenost između opisa putovanja i nacionalno-oslobodilačkog preporoda. Najčešće, putopis podrazumijeva opis putovanja, impresije s puta; i u taj model se sasvim dobro uklapa većina djela Jelene J. Dimitrijević. Nešto je komplikovaniji slučaj sa Pismima iz Niša jer u njima nije opisano putovanje, niti je putovanje poslužilo da se napiše naučni izvještaj: istorijski, geografski, etnografski. "Pisma iz Niša", putopisni prvijenac Jelene Dimitrijević, nose u sebi neke od osnovnih problema koji su zaokupljali spisateljku tokom čitavog njenog književnog života. Prije svega, odnos prema sopstvenom narodu koji se suprotstavlja svim ostalim. Već u prvom pismu upućenom Lujzi Jakšić, čitaoca iznenaćuje prejako izraženo osjećanje patriotizma. Danas opis Niša i prvog viđenja ovog grada zvuči isuviše sentimentalno i pretjerano teatralno. Djevojčicu, koja sa majkom i bratom ugleda grad, obuzima prenaglašena radost: "... ja zadrhtah, uspravih se da ga bolje vidim, raširih ruke da ga zagrlim i, klonuh: naslonih glavu na grudi moje ostarele majke; obe se zaplakasmo...".