cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sándor Márai
Njegovo najpoznatije djelo je roman A gyertyák csonkig égnek iz 1942. godine u kome, slično kao i Joseph Roth, iskazuje nostalgiju za Austro-Ugarskom. Iako je podržavao bečke arbitraže, za vrijeme drugog svjetskog rata je bio kritičan prema nacistima. Nakon drugog svjetskog rata su ga 1948. komunističke vlasti prognale. U San Diegu se ustrijelio 1989. godine, gotovo zaboravljen, ali su nekoliko godina kasnije kritičari pronašli njegovo djelo koje se počelo prevoditi na razne jezike. Među njima se našao i roman Judit - 3 lica jedne ljubavi.
El Carrizal, Santiago Tilantongo
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tilantongo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2038 m.
La Venta, Manuel Doblado
La Venta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1733 m.
El Mirador, Mascota
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1465 m.
Due West, South Carolina
Du Vest je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.247, što je 38 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Loma de Popotla, Cuernavaca
Loma de Popotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1957 m.
Ohaba-Sibișel, Râu de Mori
Ohaba-Sibișel je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Râu de Mori.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 562 m.
Laze pri Oneku
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
Cascine, Piacenza
Cascine je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 625 m.
Reg. Cascio-Molino, Savona
'''Reg. Cascio-Molino''' je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Оглађеновац
Оглађеновац је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 488 становника.
Демографија
У насељу Оглађеновац живи 550 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,6 година (45,8 код мушкараца и 49,4 код жена). У насељу има 229 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,78.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Bony Moronie
"Bony Moronie" je treća singlica američkog rock and roll pjevača Larryja Williamsa izdana 1957. godine. Pjesma je poznata po tome što je često obrađivana od niza izvođača, među kojima se posebno ističe John Lennon na svom albumu Rock 'n' Roll iz 1975.
Golema Rečica
Prirodni uslovi
Golema Rečica se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na zapadnom obodu Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se polje, a zapadno se izdiže Šar-planina. Nadmorska visina naselja je približno 470 metara.
Stanovništvo
Golema Rečica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 3.977 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest je islam.
Long Hollow, South Dakota
Long Holou je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 192.
San Nicolás, Mascota
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1248 m.
Lazzaretto, Venezia
Lazzaretto je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Pecorara, Pavia
Pecorara je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Ticoma, Tehuipango
Ticoma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tehuipango.
Pecorara, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 228 m.
Ticoma, Tehuipango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 388 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2522 m.
Familia Rivera, Mexicali
Familia Rivera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
San Nicolás el Grande, Sanctórum de Lázaro Cárdenas
San Nicolás el Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Sanctórum de Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2548 m.
Crimolois
Krimoloa je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 523 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 145 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 216 metara (maksimalnoj 229 m, a minimalnoj 208 m).
Baquelchán, San Juan Cancuc
Baquelchán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Juan Cancuc.
Franz Böhme
Franc Fridirh Beme (Zeltveg, Štajerska, Austrougarska, 15. april 1885. - Nirnberg, 29. maj 1947) bio je nemački general pešadije i ratni zločinac.
Pre Drugog svetskog rata bio je komandant 30, a kasnije 32. nemačke divizije. U Drugom svetskom ratu najpre je bio komandant 32. pešadijske divizije, zatim komandant 18. brdskog korpusa, a od 16. septembra 1941. do novembra 1941. opunomoćeni komandujući general u Srbiji. U to vreme su izvršene mnogobrojne masovne odmazde nad civilnim stanovništvom u Srbiji. Od 24. juna do 17. jula 1944. bio je komandant 2. oklopne armije, koja je operisala na Balkanu, uglavnom na teritoriji Jugoslavije; kasnije je komandant 20. armije u Norveškoj. Suđeno mu je u Nirnbergu kao odgovornom za masakr hiljada nevinih srpskih civila. Izvršio je samoubistvo.
Madonna di Caniglie, Asti
Madonna di Caniglie je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Franz Böhme
Gušenje ustanka u Srbiji 1941.
Dana, 16. septembra lično Hitler je imenovao generala Bemea za opunomoćenog komandujućeg generala u Srbiji. Berne je primio zadatak, „da na području Srbije osigura puteve i za nemačku ratnu privredu važne objekte i potom na celokupnoj ustaničkoj teritoriji najoštrijim sredstvima ponovo uspostavi red. Zajedno sa Bemeom u Srbiji su poslate dve borbene jedinice za pojačanje: 125. divizija iz Grčke i 342. divizija iz Francuske.
Madonna di Caniglie, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Franz Böhme
Gušenje ustanka u Srbiji 1941.
General Beme je trupama tražio da celoj Srbiji stvore zastrašujući primer, koji mora najteže pogoditi celokupno stanovništvo. Naređenje generala Bemea za „čišćenje okuke Save" nije ostavljalo sumnju o načinu kako treba postupati u Srbiji. Beme je ocenio da nije više primarna direktna borba protiv vojnog otpora, već uništenje baze pokreta otpora, dakle direktna borba protiv civilnog srpskog stanovništva. U naređenju, između ostalog, kaže:
thumb|[[Masakr u Kraljevu 1941. godine.]]
Beme je svojim jedinicama naređivao činjenje zločina pod pretnjom ratnog suda:
Azaron
Azaron je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 208,254 Da.
Gornja Lešnica
Gornja Lešnica je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Gornja Lešnica pripada opštine Želino.
Prirodni uslovi
Naselje Gornja Lešnica je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 15 km istočno.
Gornja Lešnica se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na severnim padinama Suve gore, koja se par kilometara severnije spušta u Pološku kotlinu. Nadmorska visina naselja je približno 760 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Gornja Lešnica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 189 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Valverde (Hierro)
Valverde je grad i općina od 4,920 stanovnika u arhipelagu i španjolskoj autonomnoj zajednici Kanari.
Valverde je administrativni centar i najveće naselje na otoku El Hierro koji u užem centru Villa de Valverde ima 1,619 stanovnika.
Geografske karakteristike
Valverde leži u unutrašnjosti tog planinskog otoka, na sjeveroistoku u plodnoj dolini (Valverde znači=Zelena dolina) na nadmorskoj visini od 571 metara Odmah do njega nižu se i ostala naselja - kvartovi; Mocanal (844 stan. ), Echedo (246 ), Erese (137 ), Guarazoca (287 ) i San Andrés (210 ). A duž mora; Temijiraque (183 ), luka Estaca (71 ), Caleta (257 ) do koje je aerodrom i Tamustade (320 )
Laze pri Predgradu
Laze pri Predgradu je naselje u slovenskoj Općini Kočevju. Laze pri Predgradu se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 10 stanovnika.
Zaragoza, Técpan de Galeana
Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 212 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 926 m.
Opština Huandacareo, Michoacán
Huandacareo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2344 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1841 m.
Strelište u Jajincima
thumb|Streljanje civila u [[Jajincima 1941.]]
Montebradoni, Pisa
Montebradoni je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Strelište u Jajincima
Strelište u Jajincima je bilo najveće mesto egzekucije na teritoriji okupirane Srbije u drugom svetskom ratu. Na ovom stratištu su, prema zvaničnim, iako najverovatnije nepreciznim podacima, od leta 1941. do jeseni 1943. godine nacisti ubili 80.000 muškaraca, žena i dece.
Opština Vlădeni, Dâmbovița
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Strelište u Jajincima
U Jajincima su streljani ljudi zbog svoje etničke pripadnosti (jer su nacističkim zakonima obeleženi da kvare „čistotu rase“), streljani su srpski ustanici, ideološki protivnici (uglavnom komunisti), ali i nasumično uhapšeni civili, kao deo odmazde nemačkih okupatorskih vlasti u Beogradu, koja je donela proglas kojim za svakog ubijenog Nemca mora biti ubijeno 100 civila, a za svakog ranjenog Nemca, mora biti ubijeno 50 ljudi. Glavne žrtve masovnih pogubljena su bili Srbi antifašisti, Jevreji i Romi.
Montebradoni, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Strelište u Jajincima
Izbor lokacije
Neposredno po zatvaranju prvih talaca u logore, nemačke okupacione vlasti u Srbiji su odredile posebna i izolovana mesta za egzekucije civila.
Međutim, sistematsko sprovođenje "odmazdi" po rasplamsavanju ustanka i kontinuirani rad dva logora na teritoriji Beograda (Staro Sajmište i logor Banjica) uticali su na donošenje odluke o izdvajanju jednog centralnog mesta za pogubljenja talaca i zatočenika u okolini grada. Bivše vojno strelište u blizini Jajinci, ispod Avale, izabrano je kao najpodesniji prostor kako za pogubljenja desetina hiljada ljudi, tako i za sahranjivanja onih koji su ubijeni ugljenmonoksidom u kamionu „dušegupki“. Okolna gusta šuma i postojanje nasipa i grudobrana, činili su ceo prostor adekvatnim za neometana streljanja.
Strelište se nalazilo na drumu Beograd-Avala u selu Jajinci. Do njega se dolazilo iz dva pravca — iz Beograda i iz Rakovice.
Vršenje egzekucija
minijatura|[[Banjički logor, odakle su zatočenici dovođeni na streljanje.]]
Zarobljenici osuđeni na smrt dovođeni su u Jajince Avalskim drumom iz beogradskih zatvora i logora. Po izlasku iz kamiona, žrtve su, uskom, krivudavom stazom, sprovođene do mesta egzekucije. Na putu do stratišta nekada bi satima čekali ispod nadstrešnica improvizovanih baraka, do trenutka kada bi došao red za njihovo pogubljenje.
Komandant stratišta u Jajincima je bio pripadnik Gestapoa, izvesni folksdojčer po imenu Eugen. Streljanja su vršili vojnici Vermahta. Pored vojnika Vermahta, streljanja u Jajincima je vršio 64. policijski rezervni bataljon, koji je bio zadužen i za čuvanje logora Banjica, kao i za izvršavanje masovnih egzekucija na mestima u okolini Beograda. Posebno važno mesto u hijerarhiji 64. policijskog bataljona imali su upravo folksdojčeri, koji su uzeli aktivno učešće u svim akcijama policijskih jedinica.
Na strelištu je za vreme vršenja egzekucija podignuto sedam baraka koje su bile namenjene za ishranu nemačkih vojnika, za smeštaj policijskog bataljona, za smeštaj logoraša koji su čekali izvršenje smrtne kazne, za smeštaj komandanta strelišta, za smeštaj stražara koji su obezbeđivali Jajince i za čuvanje municije i oružja.
Ukopavanje lešava
thumb|Doubijanje civila u [[Jajincima 1941.]]
Za kopanje raka u Jajincima u koje su sahranjivana tela streljanih i ugušenih ugljenmonoksidom bili su angažovani radnici sa Centralnog i Novog groblja u Beogradu. Masovne grobnice su kopane za 100 do 300 (nekada i više) leševa.
Prema svedočenjima datim posle rata, Nemci su spuštali tela u rake i posipali tankim slojem zemlje, da bi posao zakopavanja dalje nastavljali beogradski grobari. Beživotna tela je pre ukopa pregledao lekar gestapovac Herbert Jung (u literaturi naveden i kao Ervin Jung), koji je izdavao naredbe za ubijanje preživelih, koje je nekada i sam likvidirao.
Uništavanje dokaza
Strelište u Jajincima je zatvoreno u jesen 1943. godine, kada su streljanja počela u Marinkovoj bari i Jevrejskom groblju.
Od 8. novembra 1943. do 2. aprila 1944. godine, u iste barake ispred kojih su zatočenici čekali trenutak pogubljenja, smešteni su logoraši koji su određeni da izvrše ekshumacije i spaljivanja leševa streljanih. Tokom zime 1943/1944 tela žrtava su ekshumirana i spaljena. Na taj način, nacisti su pokušali da uklone tragove svoje zločinačke delatnosti na ovim prostorima i izbrišu materijalne dokaze o postojanju ljudi koje su ubili.
Njihov rad je predstavljao deo operacije iskopavanja i uništavanja tela ubijenih „Sonderkommando 1005“, koju su u celoj istočnoj Evropi, od maja 1942. godine, vršile specijalne jedinice SD, pod komandom SS vođe Paula Blobela. U skladu sa Hajdrihovim planom o brisanju tragova masovnih zločina, sve do kraja rata trajala je organizovana akcija spaljivanja leševa miliona ubijenih u istočnoj Evropi. Organizacija cele akcije je poverena Blobelu – jednom od najodgovornijih za masakr u Babijem Jaru kod Kijeva, kada je za samo dva dana, septembra 1941, ubijeno 33.771 jevrejskih muškaraca, žena i dece.
U Beogradu je akcijom uništavanja tela ubijenih rukovodio Gustav Vilhelm Templ, u koordinaciji sa SS majorom Brunom Zatlerom. Prema svedočenju koje je Državnoj komisiji za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača dao Momčilo Damnjanović iz sela Vrbovac, koji je bio prinuđen da radi na iskopavanju leševa, u Jajincima su svakoga dana formirane po dve „kamare“ na kojima je spaljivano najpre 700, a kasnije i do 1.200 tela. Zatvorenicima je naređeno da sve pronađene dragocenosti u toku rada obavezno predaju nemačkim vojnicima. Posebne grupe logoraša su određene da raspu pepeo spaljenih po okolnim poljima, pošto bi ga prethodno pregledali, kako bi sačuvali eventualne ostatke plemenitih metala. Momčilo Damnjanović je uspeo da pobegne sa trojicom zatočenika posle 36 dana rada na monstruoznom poslu spaljivanja leševa ubijenih u Jajincima. Ostali zatvorenici koji su činili „nebeski odred“ (pored petorice logoraša sa Banjice, sa kojima je doveden Damnjanović, činilo ga je 55 Jevreja i 35 Roma) ubijeni su kada su u Jajincima „lomače pogašene“.
Spomen-park Jajinci
desno|mini|Tabla spomen parka desno|mini|Spomenik žrtvama fašizma
Prvo obeležje u spomen na žrtve podignuto je 1951. godine na ulazu u strelište, vajara Stevana Bodnarova.
Prvo spomen obeležje kojim su komemorirane žrtve ubijene i sahranjene u Jajincima postavljeno je 7. jula 1951. godine, u okviru obeležavanja desetogodišnjice ustanka. Obeležje su činili reljef vajara Stevana Bodnarova i osnova čije je idejno rešenje uradio arhitekta Leon Kabiljo. Okolni prostor je uređen po projektu arhitekata Branka Bona i Brane Mirkovića i svečano otvoren 20. oktobra 1964. godine, u vreme proslave dvadesetogodišnjice oslobođenja Beograda.
Spomen park u Jajincima je postao jedno od centralnih mesta komemoracije žrtava Drugog svetskog rata u Socijalističkoj republici Srbiji i Beogradu. Preuređen je 1988. godine, kada je u njegovom centralnom delu, na mestu najveće grobne rake, postavljen spomenik Vojina Stojića.
Santa Rita de los Hernández, Villa de Guadalupe
Santa Rita de los Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 334 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2060 m.
La Tinaja, Manuel Doblado
La Tinaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1749 m.
Case Barani, Piacenza
Case Barani je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Antoine de Saint-Exupéry
Antoan de Sent Egziperi (fra. Antoine de Saint-Exupéry), francuski pisac rođen 29. juna 1900. godine u Lionu kao treće po redu od petoro dece. Već od detinjstva je pokazivao sklonosti ka pisanju, a želeo je da bude i pilot. Godine 1921. postao je pilot u Strazburu. 1923.godine imao je avionsku nesreću u Buržeu. 1925. godine upoznao se sa poznatim piscima među kojima je bio i Andre Žid, koji su podržali njegove literarne sposobnosti. 1926. godine objavio je svoje prvo delo Avijatičar. 1929. godine leti na raznim pravcima u Americi gde istražuje Patagoniju i Kordiljere. 1930. godine je dobio orden legije časti za zasluge u civilnoj aronautici. 1931. godine se oženio. 1932. godine redovno leti iz Marseja za Alžir. 1934. godine leteo je po Dalekom Istoku odakle se je vratio umoran i bolestan. Učestvovao je kao pilot na strani oslobodilačkih snaga protiv Hitlerove Nemačke. 31. jula 1944. godine nije se vratio sa zadatka.
Kuželj
Kuželj je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Kuželj se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Antoine de Saint-Exupéry
Pisac je mnogih članaka. priča i romana među kojima su najpoznatiji Pravac jug (1928.), Noćni let (1931.), Zemlja ljudi (1939.), Ratni pilot (1942.), Smisao života (1936.), Citadela (1938.), i najpoznatiji Mali princ, koga je napisao 1943. godine.
Kuželj
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 54 stanovnika.
Frank Mottershaw
thumb|Frank Mottershaw
Frank Mottershaw (1850–1932) bio je engleski filmski režiser, poznat kao jedan od pionira engleske kinematografije. Najpoznatiji je po filmovima A Daring Daylight Burglary i The Robbery of the Mail Coach inspiriranih pustolovinama zloglasnog razbojnika Jacka Shepparda, za koje se smatra da su prvi koristili neke od tehnika karakterističnih za kasnije akcione filmove.
Mottershaw je također poznat i kao autor dokumentarnih filmova, među kojima se nalazi The Coronation of King Peter I of Serbia in Belgrade iz 1904. koji se smatra najstarijim filmom ikada snimljenim u Srbiji.
George Mallory
George Mallory (Cheshire, 18. juni 1886 – Mount Everest, 8. juni 1924) bio je engleski planinar, koji je početkom dvadesetih godina XX vijeka bio vodeći član prvih ekspedicija na Mount Everest. Njegov nestanak na ovoj planini je jedna od najvećih misterija XX vijeka.
Himalaji
Prva Britanska istraživačka ekspedicija na Mount Everest 1921. tražila je moguću rutu za uspon na vrh. Mallory je obilazio Everest sa južne strane, prvi je bio u Dolini tišine i na padinama Lhotsea. Ekspedicija je preko Rongbuk lednika u Tibetu došla i na Sjeverni prijevoj i zaključila da je najednostavniji uspon na vrh moguć daljnim usponom Sjevernim grebenom, izlaskom na Sjeveroistočni grebon i dalje prema vrhu.
Paraje Tochuca, Xochimilco
Paraje Tochuca je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Xochimilco.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 176 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2620 m.
George Mallory
Posljednji uspon
Četvrtog juna Mallory i mladi penjač Andrew Irvine krenuli su u novi pokušaj osvajanja Everesta. Iz svog najvišeg kampa na visini 8.170 metres krenuli su ujutro 8. juna. Ostali članovi ekspedicije imali su priliku kroz sumaglicu vidjeti penjače to popodne. Mallory i Irvin nikad više nisu viđeni. Britanska javnost bila je šokirana pogibijom alpinista.
Malloryevo tijelo pronađeno je 1999. godine na visini 8.155 metara tokom Malloryi i Irvine istraživačke ekspedicije, koju je finansirala TV show Nova i BBC. Konstatovano je da je umro od posljedica pada. Irvinovo tijelo nije nikad nađeno.
Od njegove pogibije do danas pokušava se dati odgovor na pitanje, da li su Mallory i Irvin bili prvi ljudi na Mount Everestu?
Hercegovina
thumb|220px|Ekonomska regija Hercegovina mini|220px|Geografska granica regija Bosne i Hercegovine u Bosni i Hercegovini, prema 2. izdanju enciklopedije Jugoslavije. Hercegovina je historijska, geografska i ekonomska regija u južnom dijelu Bosne i Hercegovine, koja se prije nazivala Humska zemlja, Zahumlje ili Hum. Ukupna površina Hercegovine iznosi 9.948 km², a prema drugim podacima i 10.190 km², sa oko 437.000 stanovnika prema popisu iz 1991. godine. Nacionalnu strukturu stanovništva Hercegovine činili su 1991.: Hrvati (206.457), Bošnjaci (112.948), Srbi (93.047), Jugosloveni (18.494), te tzv. ostali (6.149).
George Mallory
Naslijeđe
U čast Mallorya i Irvina, njegov matični Magdalene College, Cambridge, na ulaznim vratima jedne od zgrada postavio je spomen tablu. Veslački klub je preimenovan u Mallory Club u znak priznanja doprinosu u istraživanjima i veslanju na koledžu. Dva vrha u kalifornijskoj Sierra Nevada, Mount Mallory i Mount Irvine, preimenovana su po dvojici alpinista.
Hercegovina
Geografija
thumb|Stari most u Mostaru Hercegovina se kao prirodna regija sastoji iz dvije mikroregije: niske (primorske ili jadranske) Hercegovine i visoke (gornje ili planinske) Hercegovine. Visoka Hercegovina ili Rudine obuhvata sliv gornje i srednje Neretve, znatan dio dinarskog predjela Bila i Polja, visoke planine: Velež (1968 m), Volujak (2294 m), Prenj (2155 m), Čvrsnica (2228 m), Crvanj (1920 m), kao i kraška polja: Nevesinjsko, Gatačko i druga. Rudine se stepenasto spuštaju ka Huminama ili Donjoj Hercegovini i Jadranskom moru. Na planini Prenj nalazi se Boračko jezero, u dolini rijeke Neretve je vještačko Jablaničko jezero, a u dolini njene pritoke Rame vještačko Ramsko jezero. Od 433 naselja planinske Hercegovine najveće je Konjic.
George Mallory
Naslijeđe
O ekspediciji iz 1924. god. i enigmi oko mogućeg uspona snimljeno je nekoliko dokumentarnih filmova. Posljednji je snimio američki planinar i pisac Conrad Anker pod nazivom Divlji san, koji je inače i našao Malloryevo tijelo, džepni nožić, visinomjer i zaštitne naočale.
Hercegovina
Geografija
Niska ili jadranska Hercegovina se prostire oko donjeg toka rijeke Neretve i u slivovima rijeka Bregava i Trebižat, obuhvata veliko Popovo polje, Mostarsko polje i kotlinu, dio Neretvanske blatije i Trebinjsko polje. I Humine su krečnjačko područje, sa flišnim pojasevima, bilima i poljima, te mnogim pećinama i jamama. Najpoznatija i najduža je pećina Vjetrenica (6,2 km). Hutovo blato je veliki ornitološki rezervat. Neretvanska blatija je močvarna i jezerska, ali i plodna, sa submediteranskim podnebljem. Trebišnjica čiji se prirodni izvor nalazi na 398 metara nadmorske visine, nekada je sa svojih 98 km bila najveća ponornica u Europi. Izvor je popotpljen 1964. u akumulacijskom Bilećkom jezeru, a nakon što je 1979. rijeka betonirana cijelim tokom, danas je to kanal koji povezuje dvije centrale (Gorica i Hutovo/Čapljina) i koji nema prirodnu vezu sa svojim okolišem. Neretva je duga 218 km i izvire na 320 meatara iznad mora.
Stari most na Neretvi (1682) u Konjicu (trenutno u fazi obnove nakon što je miniran u Drugom svjetskom ratu od strane njemačkih nacista pri povlačenju 3. marta 1945) se smatra tačkom gdje se Hercegovina spaja sa Bosnom.
George Mallory
Naslijeđe
Reinhold Messner u njegovu čast napisao je knjigu The second death of George Mallory
Hercegovina
Historija
Hercegovina je historijska regija u Bosni i Hercegovini koja se prije nazivala Hercegovina Svetog Save, Humska zemlja, Zahumlje ili Hum. Kao historijski i geografski pojam prvi put se javlja pod tim imenom 1454. u pismu bosanskoga sandžakbega Isa-bega Ishakovića.
Predhistorijsko doba
thumb|right|Trebinje Najstariji tragovi ljudskoga boravka na prostoru Hercegovine otkriveni su u (polu)pećini Badanj kod Stoca, u kanjonu rijeke Bregave 1976. Ljudi su tu boravili oko 16 000 godina pne. Ostala značajna nalazišta iz prahistorije nalaze se u Varvari kod Prozora, na Crvenim stijenama iznad Trebišnjice, Ravlića pećini kod Gruda, te Zelenoj pećini iznad vrela Bune kod Mostara. U neolitu, mlađem kamenom dobu, osim spomenutih, postojala su i ljudska prebivališta na Čairu kod Stoca, Lisičićima kod Konjica i u okolici Posušja. Brončano doba, u vremenu od 1800. do 700. p.n.e znatno je bogatije historijskim nalazima. Najznačajniji ostaci iz brončanoga doba (a dijelom i iz željeznog) su svakako gradine, fortifikacijske multifunkcionalne utvrde na brdskim vrhuncima, i gomile, kamene grobne humka razmještene bez posebnog reda po brdskom krajoliku. U željezno doba na historijsku pozornicu izlaze i Iliri, tradicionalni stanovnici Balkana. Iliri se javljaju uglavnom u plemenskoj formi, nastanjaju manje zajednice i žive u međusobnom srodstvu sa ostalim ilirskim plemenima istog kraja. Najpoznatija ilirska plemena, koja su nastanjivala južne krajeve Bosne i Hercegovine su: Delmati, Ardijejci i Daorsi. Delmati su u početku živjeli na području velikih kraških polja, kao što su: Duvanjsko i Livanjsko polje, no kasnije su se proširili sve do obala Jadranskoga mora, a pretpostvalja se i do rijeke Neretve. U primorju i uz donji tok rijeke Neretve obitavali su ratoborni Ardijejci, koji su se uglavnom bavili riječnim i jadranskim piratstvom, presretanjem tuđih, mahom rimskih brodova i kola, kao osnovnim načinom privređivanja. Daorsi su bili rano helenizirani, kovali su vlastiti novac, a njihov je glavni grad bio iznad Ožanića kod Stoca. Rimljani su već u 3. st. pne. prodrli u dolinu rijeke Neretve. Iz Narone (danas Vid kod Metkovića) vodili su ratne operacije protiv buntovnih Delmata, koje su konačno skršili nakon Batonova ustanka 6. - 9. stoljeća n.e.
Rimsko doba
thumb|right|Mogorjelo Hercegovina ulazi u sastav rimske provincije Dalmacije. Dalmatinski namjesnik Publije Kornelije Dolabela izgradio je od Salone, glavnog grada Provincije Dalmacije, više cesta koje su presijecale područje Hercegovinu i koje su dalje išle prema sjeveru ili istoku. Jedna od značajnijih bila je ona smjerom Salona - Narona - Diluntum - Leusinium (danas: Solin - Vid - Stolac - Trebinje). Iz rimskoga doba ostao je veliki broj kamenih nadgrobnih natpisa, koji se danas čuvaju u regionalnim muzejima u Sarajevu, Splitu, Mostaru i Humcu. Arheolozi su otkrili veći broj poljoprivrednih imanja (tzv. villae rusticae), među kojima su najznačajnija: Mogorjelo, Panik i Višići. U ranokršćanskom razdoblju podižu se brojne bazilike i crkve: Žitomislići, Cim, Klobuk, Tasovčići, Čerin, Lisičići i drugdje.
Dolazak Slavena
Od VII stoljeća započinju seobe Slavena preko rimskih provincija. U tome naletu propadaju mnogi gradovi, imanja, utvrde i hramovi. U razdoblju od VII do IX stoljeća historičarima često nedostaju historijski izvori, zbog čega je veoma teško rekonstruisati svakodnevni život na ovom području. U X stoljeću bizantijski car Konstantin Porfirogenet na području Hercegovine bilježi tri ranosrednjovjekovne kneževine: Paganiju, Zahumlje i Travuniju. Prvi poznati knez u Zahumlju bio je Mihovil Vičević (910. - 950.). Kasnije Zahumlje potpada pod vlast hrvatskih vladara Tomislava i Krešimira.
Srednjovjekovna Bosna
thumb|right|Tragovi vremena: Stećci Uspon bosanske države počeo je za Stjepana II Kotromanića (1322-1353). On je zavladao i Humom, koji će dugo ostati u vlasti bosanskih vladara. Ipak, u XV stoljeću u Humskoj zemlji raste moć istaknutih velikana, od kojih je za historiju na području Hercegovine najznačajniji Stjepan Vukčić Kosača, koji godine 1448. uzima titulu hercega, po kojoj je Hercegovina i dobila ime. Neki historijski izvori za njega tvrde da je bio lukav političar, prevrtljiv vjernik i veliki ljubitelj žena. Iz ranog srednjeg vijeka, vjerovatno iz XII stoljeća, potiče čuvena Humačka ploča, spiralan natpis na bosanskoj ćirilici s ostacima glagoljskih slova, koja se danas nalazi u bogatoj arheološkoj zbirci Franjevačkoga samostana na Humcu. Brojni su nalazi karolinčkih mačeva, ostruga, nakita i novca, posebno bizantskoga. Za trgovinu je najveća luka bila Drijeva na Neretvi, u neposrednoj blizini Gabele. U duhovnom životu mistična je pojava Crkve bosanske. Utvrđeni gradovi su: Blagaj kod Mostara, Počitelj, Ljubuški, Vidoški, Trebinje, Mičevac, Klobuk i Ključ kod Gacka. XIV i XV stoljeće prepoznatljivo je i po stećcima, kamenim nadgrobnim spomenicima, od kojih je najčuvenija nekropola Radimlja kod Stoca. Za historičare i jezikoslovce vrijedni su ćirilični natpisi na stećcima, od kojih su najznačajniji onaj Vignja Miločevića iz Kočerina kod Širokoga Brijega iz 1404. godine. On je vrijedan svjedok pripadnosti ovoga kraja bosanskoj kraljevskoj kruni, a pisan je bosančicom i čistom ikavicom, karakterističnim jezičkim izrazom u velikom dijelu Bosne i Hercegovine toga vremena.
Gradovi
Mostar, Trebinje, Čapljina, Konjic, Jablanica, Stolac, Široki Brijeg, Posušje, Prozor,Livno,Tomislavgrad,Grude, Čitluk, Ljubuški, Neum, Ljubinje, Bileća, Nevesinje i Gacko.
Klima
Na klimu u Hercegovini utiče blizina Jadranskog mora, reljef i nadmorska visina. U velikom dijelu Hercegovine prevladava uglavnom mediteranska klima, koju karakteriziraju blage zime i topla ljeta. Izrazito kišni mjeseci javljaju se tokom hladnijih godišnjih doba od novembra do februara. Blizina Jadranskog mora tokom zime omogućuje zračenje topline nagomilane u ljetnom razdoblju, čime ublažuje temperaturu zraka. Visoke temperature dostižu maksimum tokom ljetnih mjeseci jula i avgusta, i ne rijetko dodirnu i 40. podiok Celzijusove skale. Maksimum oborina u ovom kraju izlučuje se u jesenskim mjesecima, ali se osjeća i u proljeće. Najveća količina oborina padne u novembru i decembru. U visokoj Hercegovini i planinskim područjima ove regije prevldava uglavnom kontinentalna klima sa izraženijim snježnim padavinama.
Vegetacija
thumb|right|Smokva U južnim dijelovima Hercegovine pretežito vlada zimzelena vegetacija, te se živopisnost pejzaža održava tokom cijele godine. Njezino zeleno lišće ukras je krečnjačkih brda i obale mora u Neumu. Niska Hercegovina raspolaže prostranim i bujnim hrastovim šumama, koji mjestimično ukrašavaju pejzaže i sjevernijih dijelova Hercegovine. Visoka Hercegovina obiluje i brojnim površinama četinarskih šuma.
Hercegovina se može pohvaliti nekolicinom endemičnih biljnih vrsta, a svakako jedna od najznačajnijih sredozemnih vrsta je šipak. Njegovi su crveni cvjetovi i plodovi prava atrakcija ovog dijela Bosne i Hercegovine. Srednjoeuropskom flornom elementu pripadaju tilovina, bukva, hrast i bršljan. Euroazijski florni element je obični bor. Atraktivni cvjetovi kadulje, zanovijeti, vriska i drače predstavljaju pravu atrakciju sa svojim cvijetom karakterističnim za hercegovačka brda. Kad procvjetaju, siva krečnjačka brda mijenjaju svoju boju. U proljeće se vide žuti pejzaži zanovijeta, kasnije postanu plavi od kadulje, bijeli od vriska i žutosmeđi od cvjetova drače. Miris cvijeća i svježina zraka djeluju povoljno na ljudski organizam. Pčele rado nastanjuju ovo područje, dajući u košnicama Hercegovine čuveni ljekoviti med.
Osim autohtone prirode i vegetacije, postoje i biljne kulture, koje je čovjek donio svojom rukom i uz pomoć plodne podloge i podneblja stvorio je od njih pravu rijetkost. Poznati hercegovački duhan (Nacotinum tabacum) po svojoj kvaliteti spada među najbolje duhane u svijetu. Danas je pak njegova proizvodnja gotovo prestala.
Hercegovina ima i drugih vrijednosti i rijetkosti kojima se može s ponosom pokazati svijetu. Među njih spadaju svakako i čuvena hercegovačka vina Žilavka i Blatina. Ove loze uspijevaju samo u Hercegovini, na njenoj kraškoj podlozi i pod njenom ugodnom klimom Mediterana. Zahvaljujući blagim klimatskim uvjetima i svom položaju, ovaj kraj poznat je i po prvim trešnjama, koje sazrijevaju mnogo ranije nego u ostalim krajevima zemlje. Istovremeno, krajolik krase i brojne plantaže voća na kojima rastu mnoga stabla trešanja, višanja, šljiva, krušaka, kajsija, breskvi, jabuka, itd. Uz to je ovaj dio naše zemlje postao jedan od najvećih centara za uzgoj povrća u cijeloj Bosni i Hercegovini.
Poznate ličnosti
thumb|right|240px|Mostar i Stari most Safvet beg Bašagić, Grgo Martić, Mehmedalija Mak Dizdar, Antun Branko Šimić, Stanislav Šimić, Zvonimir Remeta, Anđelko Vuletić, Predrag Matvejević, Alija Nametak, Aleksa Šantić, Mirko Kovač, Hamza Humo, Alija Isaković, Svetozar Ćorović, Jovan Dučić, Himzo Polovina, Safet Isović, Ismet Ico Voljevica, Nataša Ninković, Nebojša Glogovac. Vahid Halilhodžić, Enver Marić, Duško Bajević, Franjo Vladić, Blaž Slišković, Semir Tuce, Ivan Ćurković, Sergej Barbarez, Hasan Salihamidžić, Dragomir Dragan Okuka, Meho Kodro, Džemal Hadžiabdić, Sead Kajtaz, Sabahudin Dino Bilalović, Vladimir Vlado Gudelj, Mirza Teletović, Vukašin Višnjevac, Mirko Alilović, Boro Primorac, Jasmin Repeša, Nikola Prce, Bojan Bogdanović, Stanko Barać, Nenad Bijedić, Zvonimir Noka Serdarušić, Zoran Planinić, Marin Čilić, Emir Balić, Dražen Dalipagić, Jasna Merdan - Kolar, Nikola Damjanac, Nemanja Supić, Zdravko Bato Govedarica, Diva Grabovčeva, Džemal Bijedić, Avdo Humo, Mujaga Komadina, Miloš Komadina, Osman Nuri Hadžić, Gazi Husrev-beg, Safet Oručević,
Turističke znamenitosti
thumb|Arslanagić most u Trebinju Stari most i historijska jezgra starog Mostara, stari grad Počitelj, Stari grad Stolac, historijska jezgra starog Trebinja, Tekija na Buni, Arslanagić most, Osman-pašina džamija u Trebinju, Pravoslavni manastir Žitomislići, Franjevački samostan Šćit, Franjevački samostan Humac, Međugorje, Mogorjelo (villa rustica), ilirski grad Daorson, arheološko nalazište Gabela, nekropola stećaka Radimlja, nacionalni park Hutovo blato, pećina Vjetrenica, vodopad Kravica, jadranska kupališta u Neumu, muzej i memorijalni spomen kompleks "Bitka na Neretvi" u Jablanici, Crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije u Širokom Brijegu. Franjevački muzej fra Jozo Križić u Tomislavgradu.
St. Paul, Oregon
Sent Pol je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Hörselberg-Hainich
Herzelberg-Hajnih je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Vartburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.572 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16063098.
St. Paul, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 421, što je 67 (18,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hörselberg-Hainich
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vartburg Herzelberg-Hajnih se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vartburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 260 - 352 metra. Površina opštine iznosi 142,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.572 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
Grljani
Grljani su naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države.
Sericipterus
Sericipterus je izumrli rod pterosaura ramforinkida. Pronađen je u kasnojurskim slojevima (rani oxfordij) formacije Shishugou u Xinjiangu, Kina.
Grljani
Prirodni uslovi
Grljani su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 25 kilometara istočno.
Sericipterus
2010. su ga imenovali i opisali Brian Andres, James Matthew Clark i Xu Xing. Nomenklaturni tip je Sericipterus wucaiwanensis. Naziv roda izveden je iz latinske riječi sericum, "svila", što se odnosi na Put svile, i iz latinizirane grčke riječi pteron, "krilo". Naziv vrste odnosi se na područje Wucaiwan, čiji vlastiti naziv znači "zaljev pet boja" zbog slojeva stijena veoma različitih po boji.
Grljani
Prirodni uslovi
Naselje Grljani se nalazi na zadnim padinama planine Golak. Severno od naselja se pruža klisura reke Bregalnice. Naselje je položeno na približno 860 metara nadmorske visine.
Sericipterus
Holotip, IVPP V14725, sastoji se od djelimično zdrobljenih, nepovezanih kostiju, koje su većinom očuvane u tri dimenzije. Raspon krila procijenjen je na barem 1,73 metra. Lubanja Sericipterusa slična je onoj kod "ramforinkoida" (tj. primitivnih pterosaura) Angustinaripterusa i Harpactognathusa. Ima tri koštane kreste: nisku krestu na njušci, kratku i nisku tjemenu krestu na vrhu lubanje i kratku poprečnu krestu povezanu sa prednjim dijelom prethodne. Tjemena kresta prvi je primjer takve kreste kod nepterodaktiloidskih pterosaura. Isto važi i za rozetu sa dva para očnjaka usmjerenih prema naprijed, formiranu sužavanjem njuške iza tih dugih očnjaka. U stražnjem dijelu gornje čeljusti postojalo je još, vjerojatno pet, pari zuba. Broj u donjoj vilici nije poznat. Osim prvog, prilično pravog para, zubi su zakrivljeni, s oštrim vrhovima, prekriveni glatkom gleđi i kružni u presjeku, ali opremljeni sa dvije rtenjače radi veće oštrine.
Trebižat
Trebižat je rijeka ponornica na jugoistoku Bosne i Hercegovine duga 50 km desna pritoka Neretve.
Sericipterus
Sericipterus je, nakon sveobuhvatne kladističke analize pterosaura, svrstan kao sestrinski takson Angustinaripterusa unutar Rhamphorhynchinae, kladusa u koji također spadaju i ostali krupni "ramforinkoidi", koji su živjeli kao veliki kontinentalni grabežljivci - lovci na malene tetrapode (očuvani su u kopnenim sedimentima).
Trebižat
Geografske karakteristike
Trebižat izvire nedaleko od Ljubuškog kod naselja Peć Mlini, od tamo teče prema jugoistoku do svog ušća u Neretvu, kod sela Struga kod Čapljine.
El Hierro
Geografske karakteristike
El Hierro je najzapadniji i najmanji otok tog arhipelaga sa površinom od 269 km² na kojoj živi 10,679 stanovnika.
Trebižat
Geografske karakteristike
Na svom toku kroz kraški kraj ponire čak 9 puta, pa tako ima i 9 različitih imena ; Culuša, Ričina, Brina, Suvaja, Matica, Vrljika, Tihaljina, Mlade, Trebižat.
El Hierro
Geografske karakteristike
Hierro je bio najzapadnije mjesto za koje su znali antički geografi, pa ga je Ptolomej negdje sredinom 2. vijeka odabrao za glavni prvi meridijan. Poneki kartografi služili su se njime sve do 18. vijeka.
Grljani
Prirodni uslovi
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Trebižat
Energetika
U nizu planiranih mogućih manjih postrojenja na dijelu rijeke, Tihaljina-Mlade-Trebižat (TMT), od izvora Tihaljine u Peć Mlinima do ušća u Neretvu, planiranan je izgradnja manjih postrojenja. Hidroelektrana Peć Mlini prvo je i najveće izgrađeno postrojenje. Nalazi se u opštini Grude, naselje Drinovci, 24 km cestovne i 7 km vazdušne udaljenosti jugozapadno od centra Gruda.
Grljani
Istorija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Kalimanci su bili selo sa 444 pravoslavnih Slovena.
El Hierro
Geografske karakteristike
Taj vrlo goroviti otok forme trokrake zvijezde sa najvišim vrhom koji ima 1.500 metara, gotovo da i nema sigurne luke, jer ima vrlo strmu obalu okruženu liticama. Jedini pojas u kom je obala nešto pristupačnija, nalazi se na sjeveroistoku pored administrativnog centra otoka Valverdea, gdje se šumovite padine blago spuštaju do mora.
San Mateo Yucucuy, Santiago Tillo
San Mateo Yucucuy je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2142 m.
Lukobran
Lukobran je hidrotehnička građevina u moru koja se gradi da zaštiti luku, sidrište ili marinu od morskih valova.
Grljani
Stanovništvo
Grljani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 206 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Lukobran
Karakteristike
To su zapravo nasipi od kamena ili od betonskih blokova, koji se najčešće grade tako da sa unutrašnje, lučke strane izgledaju i opremaju se kao gatovi, pa uz njih mogu pristajati brodovi i iskrcavati teret.
Nasip sličan lukobranu podignut ispred luke ili obale, ali potpuno odvojen od nje, zove se valobran.
Lukobrani se kojiput grade i zato da presjeku snažne morsku struju i tako spriječe eroziju plaža. Međutim dugoročno gledano procesi erozije i sedimentacije ne mogu se efikasno prevladati djelovanjem na morske struje i taloženje sedimenata, jer će taloženje sedimenata na jednom mjestu biti kompenzirano erozijom na drugom mjestu. Ovaj se fenomen događa se bez obzira na to dali je podignut - jedan ili čitava serija lukobrana.
El Hierro
Geografske karakteristike
Kako ni tu nema nekog dubljeg zaljeva, kod Estaca je podignut lukobran, pa je to mjesto postala jedina otočka luka. Zbog tog Hierro i nije postao neka naročito popularna turistička destinacija, pa se razliku od ostalih kanarskih otoka njegovi stanovnici još uvijek pretežno bave poljoprivredom uzgajajući banane i ananas.
Playas, New Mexico
Plaja je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 74.
Sicciarotta-Calatubo, Palermo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Las Vegas, Mascota
Las Vegas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mascota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Bizanet
Bizane je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Narbon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 082 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 29 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 42 metara (maksimalnoj 260 m, a minimalnoj 30 m).
Owase, Mie
Owase (japanski: 尾鷲市) je lučki grad od 18,009 stanovnika na jugu Japana koji administrativno podpada pod Prefekturu Mie.
Geografske karakteristike
Owase leži na otoku Honshu na pacifičkoj obali Poluotoka Kii, udaljen 170 km od Nagoje.
Hörselgau
Herselgau je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Gota. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.238 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16067038.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gota Herselgau se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Gota. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 300 metara. Površina opštine iznosi 11,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.238 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 107 stanovnika/km².
Ostrovu Mic, Râu de Mori
Ostrovu Mic je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Râu de Mori.
Rancho los Ciruelos, Cuernavaca
Rancho los Ciruelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Cuernavaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1572 m.
Barrio Guerrero, Tehuipango
Barrio Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tehuipango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 342 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2325 m.
Božidar Maslarić
Božidar Maslarić (Dalj, kod Osijeka, 10. avgust 1895 — Zagreb, NR Hrvatska, 5. april 1963) je bio učesnik Prvog svetskog i Španskog građanskog rata, Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik FNRJ i NR Hrvatske, junak socijalističkog rada i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 10. avgusta 1895. godine u selu Dalju, kod Osijeka. Osnovnu školu je završio u selu i nastavio školovanje u Osijeku. Tada se već uključio u aktivnost napredne srednjoškolske omladine.
Prvi svetski rat
Početak Prvog svetskog rata, 1914. godine, zatekao ga je na đačkoj ekskurziji u Srbiji. Iako još veoma mlad, javio se kao dobrovoljac u prvu jedinicu na koju je naišao u Beogradu. U srpskoj vojsci je postao đak-narednik.
Godine 1915, pred naletom velike neprijateljske ofanzive, zajedno s glavninom srpske vojske povlačio se ka jugu. Ranjen je na Solunskom frontu i upućen na lečenje u Tunis, a potom u Francusku, gde je kao stipendista srpske vlade najpre završio maturu, a zatim upisao studije.
U Kanu je, s grupom studenata iz Srbije i Hrvatske, osnovao marksistički klub. Članovi ovoga kluba su, 1. maja 1918. godine, učestvovali u radničkoj proslavi. Kraljevska vlada mu je posle ovoga, ukinula stipendiju, pa je bio prinuđen da se vrati u Jugoslaviju.
Međuratni rad u KPJ
Po povratku u Jugoslaviju, Božidar se učlanio u Socijalističku radničku partiju (komunista). U Beogradu je završio studije, a pred završetak studija zaposlio se kao nastavnik matematike i fizike u Somboru, ali je ubrzo, zbog revolucionarne aktivnosti, otpušten iz službe.
Zbog učešća u akcijama revolucionarnog pokreta, Maslarić je uhapšen, izveden pred Sud i, 7. jula 1922. godine, osuđen na dvogodišnju robiju koju je izdržao u zatvoru u Sremskoj Mitrovici.
Poslije izlaska s robije, 1924. godine, vratio se u Osijek, gdje je sve do 1928. godine radio u mesnoj organizaciji Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) i Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Uređivao je partijski list „Riječ radnika i seljaka“ i učestvovao na sastancima Pokrajinskog komiteta KPJ za Hrvatsku. U ovom periodu, više puta je hapšen i proganjan.