cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
AIDS kao profesionalna bolest
Uslovi da AIDS bude proglašen profesionalnom bolešću
Prvu grupu profesionalnih bolesti u Srbiji čine razna trovanja, odnosno bolesti izazvane hemijskim dejstvom. Druga grupa su oboljenja izazvana fizičkim dejstvima, kao što su razna zračenja, buka, vibracije. U trećoj grupi su takozvane uvezene bolesti, gde spada AIDS i tuberkuloza, na primer. Četvrtu grupu čine plućne bolesti. Većina evropskih zemalja, za razliku od Srbije, kao profesionalne priznaje i druge bolesti ukoliko se dokaže njihova neposredna veza sa radnim mestom, odnosno sa štetnostima i opasnostima određenog posla.
Da bi se AIDS proglasila profesionalnom bolešću kod nekog radnika (zaposlenog) potrebno je utvrditi:
Procena radne sposobnosti obolelog od AIDS
Da li će bolesnik dobiti trajnu ocenu radne sposobnosti zavisi od stadijuma bolesti, stanja imunološkog sistema i vrste posla.
Osobe koje su samo inficirane virusom HIV-a i one kod kojih postoje oportunističke infekcije, a nisu u akutnoj fazi bolesti, nisu sposobne za poslove:
U uznapredovalom stadijumu AIDS bolesti oboleli nisu sposobni za bilo koji posao i šalju se u invalidsku penziju.
Rizična zanimanja
mini|400px|desno|Prevalenca AIDS u svetu među radno sposobnom populacijom Zanimanja koja su pod rizikom od HIV infekcije uključuju: Ova zanimanja zahtvaju redovnu zdravstvenu kontrolu radnika, povrenmena testiranja na AIDS i zdravstveni nadzor nad uslovima rada.
Oriolo, Pavia
Oriolo je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Auvillars-sur-Saône
Ovijar na Saoni je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgundija, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Bon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 212 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 31 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 231 metar (maksimalnoj 226 m, a minimalnoj 176 m).
Arlie Latham
Walter Arlington Latham (15.3. 1860 - 29.11. 1952.) bio je američki igrač bejzbola koji je kao treći baseman igrao u periodu 1880-1909. Prozvan "Najsvježiji čovjek na Zemlji", Latham je bio živopisna ličnost poznata po tome što se volio šaliti na račun vlasnika kluba Chrisa von der Ahea i menadžera Charlesa Comiskeya.
Latham je bio poznat po vještini krađe baza. Godine 1909. postao je najstariji igrač MLB koji je ikada ukrao bazu, u dobi od 49 godina. Latham je završio karijeru s 739 ukradenih baza. Lathamove vještine se često tumače instinktom rađe nego vještinom, a Fred Snodgrass ga je nazvao "najgorim trenerom treće baze koji je ikada živio". Umro je u Garden Cityju u dobi od 92 godine.
Traversa III, Palermo
Traversa III je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Vegas de la Soledad y Soledad Dos, Álamo Temapache
Vegas de la Soledad y Soledad Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Chiulano, Piacenza
Chiulano je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Lipovci
Lipovci (mađarski: Hársliget, prekomurski: Lipouvci), naselje u slovenskoj Općini Beltincu. Lipovci se nalazi u pokrajini Prekmurju i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 1.047 stanovnika.
Lameh
Lamek ili Lameh (hebrejski לֶמֶךְ) je lik iz Biblije, spomenut kao jedan od patrijarha prije potopa.
U Bibliji
thumb|lijevo|150px|Lamekov je sin bio [[Noa, u čije je vrijeme došlo do općeg potopa.]] Lamek je bio sin Metušalaha, unuk Henoka. U Bibliji se o njemu kaže sljedeće:
Lamekovi su unuci bili Šem, Ham i Jafet.
U Bibliji je spomenut još jedan Lamek, sin Metušaela i potomak Kajinov.
U Knjizi Jubileja
Prema Knjizi Jubileja, Lamekova majka i baka imaju isto ime - Edna. Lamekova je žena bila Betenos.
Grekanje
Grekanje je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Grekanje pripada opštini Mavrovo i Rostuša.
Geografski položaj
Naselje Grekanje je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 45 km zapadno.
Selo Grekanje se nalazi u gornjem delu visokoplaninske oblasti Reka. Naselje je položeno visoko, na istočnim visovima planine Korab. Istočno od naselja tlo se strmo spušta u klisuru reke Radike. Nadmorska visina naselja je približno 1.100 metara.
Klima u naselju je planinska.
Istorija
Do početka 20. veka Grekanje je bilo celo albansko, ali je 1/3 njih bilo pravoslavne veroispovesti.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Grekanje je imalo 20 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest u naselju je islam. Do početka 20. veka 1/3 meštana je bila pravoslavne veroispovesti.
Schleusegrund
Šlojzegrund je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Hildburghauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.193 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16069042.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hildburghauzen Šlojzegrund se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Hildburghauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 445 metara. Površina opštine iznosi 58,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.193 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 54 stanovnika/km².
Orciano Pisano, Pisa
Orciano Pisano je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 416 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Campo de Aviación, Santiago Tlazoyaltepec
Campo de Aviación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Živio starac sa staricom
Živio starac sa staricom (Жили-были старик со старухой) je sovjetski crno-bijeli igrani film snimljen 1965. u režiji Grigorija Čuhraija. Po žanru je drama. Protagonisti, koje tumače Ivan Marin i Vera Kuznjecova, su ostarjeli bračni par iz Ukrajine koji, nakon što im izgori kuća, odlaze živjeti kod svoje kćeri u Vorkutu. Radnja prikazuje kako se ispostavi da im je kćer radi drugog muškarca napustila muža-alkoholičara, ali i kćer o kojoj se dvoje protagonista počnu brinuti. Živio starac sa staricom je prikazan na Kanskom festivalu gdje je Kuznjecova dobila posebno priznanje za svoju ulogu.
Campo de Aviación, Santiago Tlazoyaltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2811 m.
Bitka kod Pireja
Bitka kod Pireja se godine 403. pne. odigrala između atenskih demokratskih ustanika na jednoj, te spartanske vojske koja je došla u pomoć pro-spartanskom oligarhijskom režimu Trideset tirana. Spartanci su u bitci na kraju izvojevali tijesnu pobjedu, ali su imali velike gubitke. Nakon bitke je spartanski kralj Pauzanija sklopio sporazum sa ustanicima kojim je u Ateni ponovno uspostavljen demokratski poredak.
Chișcădaga, Șoimuș
Chișcădaga je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Șoimuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 398 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
La Presita, Comonfort
La Presita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1813 m.
Grušino
Grušino je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Grušino pripada opštini Aračinovo, koja okuplja severoistočna predgrađa Grada Skoplja.
Prirodni uslovi
Grušino je smešteno u severnom delu Republike Makedonije.
Od najbližeg većeg grada Skoplja naselje je udaljeno 20 km severoistočno.
Naselje Grušino je u okviru istorijske oblasti Skopsko polje, koja se poklapa sa prostranom Skopskom kotlinom.
Severozapadno od naselja izdiže se Skopska Crna Gora, dok se sa ostalih strana pruža polje.
Nadmorska visina naselja je približno 440 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Grušino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.126 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest je islam.
Azur A
Azur A je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 291,799 Da.
Tepextitla, Huitzilac
Tepextitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2610 m.
Aleksandar Obrenović
mini|250px|Aleksandar Obrenović Kralj Aleksandar Obrenović (Beograd, 2/14. avgust 1876. - Beograd 29. maj/11. jun 1903.) je bio srpski kralj, poslednji iz dinastije Obrenović, koji je, zajedno sa svojom suprugom kraljicom Dragom Obrenović, ubijen u Majskom prevratu 1903. Kralj Aleksandar je bio sin kralja Milana i kraljice Natalije Obrenović.
Detinjstvo na Dvoru kralja Milana
Aleksandar Obrenović je rođen 14. avgusta 1876. godine u jednom porodilištu koje je lično finansirao kralj Milan. Brigu o mladom Aleksandru je isključivo vodio kralj Milan. Po uzrastanju mladog kraljevića, kralj Milan je naredio da se pošalje na školovanje u Pariz o njegovom trošku. Zajedno sa mladim kraljevićem tada su se u Parizu nalazili njemu u pomoć i dva istaknuta prijatelja kuće Obrenovića - Jovan Ristić i Kosta Protić, koji će kasnije, za vreme Aleksandrovog maloletstva, biti namesnici. Na Liceju je stekao solidno obrazovanje, naučio je francuski i ruski jezik.
Aleksandar se vratio u Beograd 1887. godine, sa nepunih 11. godina i stalno se nalazio na Dvoru, gde je o njegovom vaspitanju brinulo više guvernanti. Tu je naučio da svira klavir, da piše poeziju, da peca, da ide u lov. Uglavnom se nalazio pod nadzorom svoga oca - kralja Milana Obrenovića.
Abdikacija kralja Milana i namesnički režim
thumb|left|170px|Slika Aleksandra Obrenovića iz 1890. godine Na godišnjicu proglašenja Kraljevine Srbije 21. februara (6. marta) 1889. u Sabornoj Crkvi, kralj Milan se pojavio zajedno sa svojim trinaestogodišnjim sinom Aleksandrom u svečanoj vojnoj uniformi i objavio je proglas da se povlači sa trona i ustupa ga svome sinu, ali da se do njegovog punoletstva državom stara namesništvo. Prema Ustavu, kralj Milan je odredio namesništvo sinu Aleksandru, koga su sačinjavali Jovan Ristić, general Kosta Protić i general Jovan Belimarković.
Radikali su pomilovani od optužbi i kazni zbog Timočke bune i vratili se u politički život. Prvo je Sava Grujić preuzima predsedništvo vlade, a zatim Nikola Pašić 1891. godine. Posle Milanove austrofilske politike, dolazi do novih veza Srbije i Rusije. U leto 1891. godine Aleksandar Obrenović i Nikola Pašić odlaze u Petrograd u posetu ruskom caru Aleksandru Romanovu. Mladi kraljević je srdačno dočekan u Petrogradu. Car Aleksandar mu je tom prilikom rekao da Rusija neće dozvoliti aneksiju Bosne i Hercegovine od strane Austro-Ugarske i da će tu odluku preneti u Beč. Kraljeviću Aleksandru i Nikoli Pašiću bilo obećano i to da će Rusija pomagati srpsku aktivnost u Makedoniji.
Na predlog mladog Aleksandra, Vlada i namesništvo Srbije su omogućili povratak mitropolita Mihaila u Beogradu, koji je miropomazao kralja Aleksandra na proslavi 500-godišnjice Kosovske bitke u manastiru Žiči (1889.godine). Posebnim zakonom je osnovano Društvo za podizanje Hrama Svetog Save na Vračaru, koje je dobilo oslobađanje od svih poreskih dažbina (1899). stefan
Aleksandrova majka, kraljica Natalija, koja je bila u razvodu i oštrom sukobu sa kraljem Milanom, proterana je, na njegov zahtev, iz Beograda 7. maja 1891. godine. Otputovala je u banjski centar Bijaric, sa budućom kraljicom Dragom Mašin.
Posle smrti namesnika Protića 4. juna 1892. godine, nastaje sukob između šefa radikala Nikole Pašića, koji pretenduje na namesničko mesti, i prvog namesnika Ristića, koji ne prihvata Pašića. Rasplet nastaje padom radikalske vlade i ustanovljavanjem liberalske, pod Jovanom Avakumovićem 9. avgusta 1892. godine.
Aleksandar Obrenović postaje kralj Srbije
thumb|right|170px|Aleksandar Obrenovića sa Dragom Mašin
Oko kralja su se tada nalazila nekolicina visokih oficira, među kojima i konjički pukovnik Lazar Petrović, koji će docnije postati njegov lični ađutant, a kralj će ga unaprediti u čin generala.
Protesti ministra su ostali bez rezultata, dok je kralj je ponavljao da je tako bolje za sve. Novu vladu je sastavio kraljev bivši vaspitač, dr Lazar Dokić, sa nekoliko uglednih radikala.
Na početku svoje vladavine, politika kralja Aleksandra bila je da on propisuje program rada vlade po pitanjima vojnog, privrednog i finansijskog života države. Nije podnosio stranačka neprincipijelna nadmetanja, a da bi suzbio radikale, sam je 9. januara 1894. godine pozvao oca, kralja Milana, da se vrati u Beograd i dodelio mu vrhovnu komandu nad vojskom. Radikalna vlada je odmah podnela ostavku i prešla u opoziciju. Po povratku u zemlju kralj Milan je odmah počeo da utiče na državne poslove.
Kralj Aleksandar je pokušao da vodi politiku sa neutralnim vladama, ali mu to nije polazilo za rukom. Zato je 9. maja 1894. godine izvršio drugi državni udar i ukinuo ustav od 1888. i vratio stari iz 1869. godine.
Zbog sve težeg položaja srpskog stanovništva u granicama Turske imperije, kralj Aleksandar je rešio da načini posetu Carigradu u leto 1894, ne bi li izmolio neke političke povlastice srpskog življa u Turskoj. Negujući dobre odnose sa Grčkom, kralj Aleksandar je u proleće, po povratku iz Carigrada, posetio i grčki dvor. Na tom, putu, posle nekoliko vekova, posetio je Svetu goru i Hilandar, kome je pretila opasnost da ga Bugari preotmu. Tom prilikom hilandarsko brastvo je poklonio je kralju Miroslavljevo jevanđelje, originalnu Nemanjinu povelju manstiru i još nekoliko rukopisa. Ovom kraljevom posetom i njegovim novčanim prilozima, Hilandar je ostao srpski manastir.
Po povratku sa Atosa, kralj Aleksandar se zavadio sa svojim ocem, posle čega je ovaj otišao po drugi put iz Srbije. Nedelju dana kasnije u Srbiju se vraća prognana kraljica Natalija. Potom je 25. juna 1895. godine Stojan Novaković sastavio novu naprednjačku vladu.
Kralj se ponovo vraća u Srbiju početkom septembra 1895. Na insistiranje svoga oca, kralja Milana, kralj Aleksandar je otišao u Beč, gde je u znak dobre pažnje srpskog i austrijskog dvora, odlikovao lentom Belog orla bečkog ministra za finansije i ministra za Bosnu i Hercegovinu, Benjamina Kalaja, što je rđavo prihvaćeno u Srbiji zbog težnje Austro-Ugarske da anektira Bosnu i Hercegovinu.
I Kralj Aleksandar se odužio crnogorskom knezu, pa je tako naredne 1897. godine, na Đurđevdan, krsno ime Petrovića, kralj Aleksandar posetio Cetinje, iako je kralj Milan iz Beča upotrebio sva moguća sredstva da mu osujeti ovaj put, plašeći ga još da će „poginuti, čim stupi na crnogorsko zemljište“.
Posle ovoga, kralj se ponovo miri sa ocem i poziva ga da dođe u Srbiju. Po dolasku kralja Milana u Srbiju 7. oktobra 1897. obrazovana je nova vlada pod predsednikom dr Vladanom Đorđevićem, po zanimanju hirurga. Kralj Milan je postao vrhovni komandant aktivne vojske Kraljevine Srbije.
Posle sve većeg angažovanja kralja Milana u srpskoj politici, a naročito posle njegove antiradikalske politike, na njega je pokušan atentat na Ivandan 1899. godine, koji je pokušao da izvrši jedan nezaposleni radnik. Tada se kralj Milan počeo obračunavati sa radikalima na sve načine. Ovakva njegova politika se prvenstveno nije svidela Aleksandru iz dva razloga: trebao je staviti zemlju pred svršeni čin objavljivanjem svoje veridbe sa Dragom Mašin i da se liši antiradikalske kampanje koju je vodio kralj Milan. Zato je rešio da ukloni i predsednika vlade i kralja Milana iz zemlje.
Pod izgovorom da treba da pregovara sa zapadnim dvorom oko njegove ženidbe sa princezom Šamburg Lipe, šalje svog oca u Karlsbad, a predsednika vlade dr Vladana Đorđevića u Marijensbad da potpiše neke ugovore sa Austro-Ugarskom. Čim je otklonio ove protivnike, mogao je na miru da objavi veridbu sa Dragom Mašin.
Ženidba kralja Aleksandra Obrenovića
Srbijom je odjeknula neverovatna vest 8. jula 1900. da je kralj Aleksandar zaprosio ćerku Pantelije Lunjevice, Dragu Lunjevicu-Mašin. Prvi problemi su nastali kod političara, a zatim i u vojsci. Posle nekih nedoumica kod viših oficira, kralj Aleksandar ih je okupio u Sabornoj crkvi 10. jula 1900. godine na parastos stradalim žrtvama u ratovima za oslobođenje Srbije i održao im govor:
thumb|right|190px|Kralj Aleksandar 1895. godine Kralj Milan nije dao blagoslav svom sinu, napominjujući u pismu da je njihova dinastija prevalila mnogo toga, ali da ju je odluka koju je doneo odvela pravo u propast. Kralj Aleksandar je naredio da se rasporede jake snage na granici i da ga u slučaju nasilnog pokušaja da sa vojskom prodre u Srbiju, uhvate i zatvore. Kralj Milan se više nije ni vraćao u Srbiju i umro je u Beču 1901. godine. Takođe se protiv ovakve odluke pobunila i kraljeva majka Natalija, pišući mu iz Rusije sve najružnije o Dragi Mašin.
Svi protivnici koji su bili protiv ove ženidbe su zatvoreni, kasnije, po milosti kralja pušteni, podneli su prvo ostavke, a pokušano je čak da se kod mitropolita Mihaila utiče na to da ne da crkveni blagoslov kralju. Posle objavljene veridbe, usledila je kraljeva ženidba 23. jula 1900. u Sabornoj Crkvi u Beogradu. Zbog zategnutih odnosa sa spoljnim svetom zbog ove ženidbe, kralj Aleksandar je počeo polako da radi na sređivanju ovih odnosa. U spoljnoj politici okrenuo se odmah Rusiji, pustivši prethodno radikale iz zatvora optužene za Ivanjdanski atentat. Na ovo je oštro reagovao austrougarski poslanik u Beogradu, grof Goluhovski.
Naročito veliki problemi za kralja Aleksandra nastali su nepostojećom trudnoćom kraljice Drage. Na ovo je prvi reagovao Carski dvor u Petrogradu i nije želeo da primi kralja i kraljicu u obećanu posetu. Kralj Aleksandar je za to okrivio radikale, izvršio novi državni udar i postavio vladu na čelu sa generalom Dimitrijem Cincar-Markovićem 6. novembra 1902. godine.
Zbog sve veće odbojnosti ruskog dvora, kralj Aleksandar je od jeseni 1902. godine nastojao da se ponovo približi Austriji, a izvesne korake preduzimao je i ranije. Već u januaru 1902. godine kralj Aleksandar je poslao u Beč svog ličnog sekreta Miloša Petronijevića s obećanjem da će pitanje svog naslednika rešiti u sporazumu sa susednom monarhijom, i to, po svojoj prilici, tako što će posiniti jednog od potomaka ženske linije Obrenovića, koji žive u Austro-Ugarskoj. Na to je oštro protestvovao ruski ministar inostranih poslova grof Aleksandar Lamzdorf, u Nišu kada je krajem 1902. došao u posetu kralju Aleksandru.
Martovske demonstracije protiv Aleksandra Obrenovića i Majski prevrat
Radnici i studenti priredili su 23. marta 1903. masovne demonstracije, a one su se pretvorile u sukob s policijom i vojskom. Tom prilikom poginulo je šest osoba. Na Kalemegdanu je demonstrantima vatreno govorio Dimitrije Tucović. Znajući da ne može dobiti nove izbore, kralj Aleksandar se okomio na Senat, u kome se nalazio ostatak radikala, koje je kralj okrivio za nerede.
Kralj je 25. marta 1903. godine izvršio dva državna udara u razmaku od samo jednog sata. Prvim udarom je ukinut Ustav iz 1901., raspušteni su Senat i Narodna Skupština. Posle toga su izvršena nova postavljenja kraljevih ljudi u Senatu, Državnom savetu i sudovima. Zatim je kralj novim državnim udarom vratio u život stari Ustav iz 1901. godine. Nakon ovoga, vlada je sprovela izbore 18. maja 1903. koje je dobila. Ujedno, ovo je bila poslednja pobeda kralja Aleksandra na političkom polju.
U noći 29. maja (11. juna) 1903. godine, grupa zaverenika, pod rukovodstvom kapetana Dragutina Dimitrijevića Apisa, izvršila je prevrat (poznati Majski prevrat). Kralj Aleksandar Obrenović i kraljica Draga su ubijeni u spavaćoj sobi, tela su im bačena preko prozora. Ove krvave i dramatične noći još su ubijeni: predsednik vlade Dimitrije Cincar-Marković, vojni ministar Milovan Pavlović, oba kraljičija brata Nikodije i Nikola Lunjevice, koji su svojim neodgovornim kavgadžijskim ponašanjem, možda najviše revoltirala mlade oficire. Kapije Dvora otvorio je oficir Petar Živković, potonji general pod vladom Aleksandra Karađorđevića.
Ubistvom poslednjeg kralja iz loze Obrenovića, ugasila se loza ove dinastije koja je, sa prekidom između 1842. i 1858. godine vladala Srbijom od 1815. godine.
Kralj Aleksandar i kraljica Draga počivaju u kripti hrama sv. Marka u Beogradu.
Parada Oyameyo, Tlalpan
Parada Oyameyo je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2824 m.
Gentryville, Indiana
Gentrivil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 268, što je 6 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Manmohan Singh
Manmohan Sing  je indijski političar koji je služio kao predsednik vlade Indije od 22. 5. 2004. do 2014 godine. Smatraju ga arhitektom moderne Indije zbog ekonomske liberalizacije koju je pokrenuo 1991. dok je bio ministar finansija. Rođen je 26. 9. 1932. u Gahu u Zapadnom Pendžabu u današnjem Pakistanu. Član je partije Indijski nacionalni kongres. Prvi je Sik, koji je postao predsednik vlade i prvi premijer nakon Nehrua koji je uspeo odbraniti premijerski mandat na izborima.
Ekonomista je po profesiji i jedno vreme je radio u MMF-u. Magistrirao je 1954. u Čandigaru u Pendžabu. Ponovo je diplomirao u Kembridžu 1957., a doktorirao je 1962. u Oksfordu. Najobrazovaniji je od svih dosadašnjih indijskih predsednika vlada. Zbog svoga rada u UN-u, MMF-u i drugim međunarodnim organizacijama jako je cenjen u svetu. Bio je ministar finansija u vladi Narasima Raoa i njemu se pripisuje zasluga u reformi indijske ekonomije tokom finansijske krize. Tokom vlasti Baratija Džanata Partije ( BDŽP ) bio je lider opozicije od 1998. do 2004.
Ekonomske reforme i uspon na vlast
Kasnih 1980ih bio je guverner centralne banke Indije, a ministar finansija je postao 1991. u vladi Narasima Raoa. Smatra se arhitektom reformi koje je počela sprovoditi vlada, kojoj je na čelu bio Narasima Rao. Ekonomska liberalizacija od Singa i Raoa otvorila je put direktnim stranim investicijama. Indija se dotad nalazila u teškoj krizi sa velikim deficitom u spoljnotrgovinskoj razmeni. Devizne rezerve zemlje su bile iscrpljene. Zbog toga nije mogla lako da plati dospele rate vanjskim kreditorima. Počele su pripreme da se zlatne rezerve Indije stave kao hipoteka u Bank of England da bi se dobio novac neophodan Indiji da plaća dospele obaveze. Rešenje te krize Sing i Narasima Rao su našli u ekonomskoj liberalizaciji. Liberalizacija iz 1991. je bila prvi korak u seriji liberalizacija, koje su usledile tokom 1990ih i 2000ih. Indija je dostigla visoki stepen rasta i velike devizne rezerve. Iako je ekonomska liberalizacija bila uspešna Narasima Rao je poražen na izborima, jer ga je veliki deo naroda smatrao korumpiranim.
U opoziciji i izbori 2004
Manmohan Sing je ostao u Kongresnoj partiji, iako je bio marginalizovan i trpeo je stalne poraze na izborima 1996, 1998 i 1999. Nije se pridružio pobunjeničkom krilu partije, kad se mnogo vodećih političara Kongresne partije pobunilo protiv izbora Sonje Gandi za vođu opozicije i predsednika Kongresne partije. Sonju Gandi su nacionalisti počeli napadati zbog njenog italijanskog porekla. Iako je tada izgledalo da Kongresna partija nema budućnosti Sing je ostao u njoj i pomogao je u reformi partijske platfome i organizacije.
Kongresna partija u koaliciji sa drugim partijama dobila je parlamentarne izbore 2004. , najviše zahvaljujući siromašnijem stanovništvu razočaranom BDŽP partijom, koja se okrenula srednjoj klasi. Sonja Gandi je tada bila lider Kongresne partije i očekivalo se da ona postane predsednik vlade. Nije pristala da bude predsednik vlade i umesto toga imenovala je Manmohana Singa. Postao je predsednik vlade 19. 5. 2004.
Predsednik vlade
Singova vlada se fokusirala na smanjenje budžetskog deficita, ali s druge strane za siromašne seljake je stvorio program oprosta dugova. Ekonomskom i poreskom politikom potakao je veliku ekonomsku ekspanziju. Lansirao je kampanju smanjenja verskih napetosti i konflikta u Indiji i počeo je politički podržavati manjine kao muslimane ili hrišćane. Na vanjskom planu nastavio je mirovni proces sa Pakistanom, a to se oseti po smanjenom terorizmu u Kašmiru. Ojačane su veze i sa SAD, Kinom i EU. Međutim Indija nije uspela da dobije podršku ključnog saveznika Rusije tokom zahteva za stalno mesto sa pravom veta u Savetu Bezbednosti UN-a.
Korupcijski skandali tokom drugog mandata su ga potakli da se ne kandiduje za premijera pred izbore 2014. godine na kojima je pobedila Baratija Džanata, a Narendra Modi postao premijer.
Las Arboladas, Yajalón
Las Arboladas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1060 m.
Leskovec (Celje, Slovenija)
Leskovec je naselje u slovenskoj Općini Celju. Leskovec se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 199 stanovnika.
North Eagle Butte, South Dakota
Nort Egl Bjut je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.954, što je 209 (-9,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Minoglio, Asti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
El Tepeguaje, Santa María del Oro
El Tepeguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Izrada papira
Proizvodnja papira predstavlja proces kojim se izrađuje papir, materijal koji se u današnjem svijetu široko primjenjuje za pisanje i pakiranje.
Osnov procesa predstavlja razrijeđena otopina od vlakana u vodi, koja se suši, a potom provodi kroz sito kako bi se stvorila smjesa od slučajno spojenih vlakana. Potom se ona pritišće i suši kako bi se dobio papir. Glavna sirovina za izradu papira je tradicionalno bila drvena masa, ali se mogu koristiti pamuk i drugi tekstilni materijali.
Familia Bernal, Mexicali
Familia Bernal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
El Valle, Técpan de Galeana
El Valle je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 568 m.
Roccavignale, Savona
Roccavignale je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 710 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Dvorište (Berovo)
Dvorište je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Dvorište je u sastavu opštine Berovo.
Prirodni uslovi
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Dvorište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 757 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
San Francisco del Carmen, Villa de Guadalupe
San Francisco del Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2591 m.
Hays (Jura)
E je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Dole.
Kudžula Kadfiz
thumb|300px|right|Tetradrahma Kudžule Kadfiza (30-80) u stilu [[Kralj Hermej|Hermeja.
Pismo: Bista s dijademom u stilu Hermeja. Iskvarena grčka legenda: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΤΗΡΟΣΣΥ ΕΡΜΑΙΟΥ ("Basileos Stirossu Ermaiou"): "Kralj Hermej, spasitelj".
Glava: Heraklo stoji sa toljagom i lavljom kožom. Kharoṣṭhī legenda: KUJULA KASASA KUSHANA YAVUGASA DHARMATHIDASA "Kudžula Kadfiz, vladar Kušana, dosljedna po Zakonu ("Dharma").]]
Kudžula Kadfiz, (vladao 30–80 CE) (kušanski jezik: Κοζουλου Καδφιζου, alsotakođer Κοζολα Καδαφες, Pali: Kujula Kasasa, drevni kineski:丘就卻, Qiujiuque) bio je kušanski princ koji je ujedinio Yuezhi konfederaciju u 1. vijeku i tako postao prvi kušanski car. Prema Rabatačkom natpisu je bio djed velikog kušanskog kralja Kaniške I.
Žumance
thumb|Žumance okruženo [[bjelance|bjelancem.]]
Opština Bratovoești, Dolj
Bratovoești je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Orzoni, Pavia
Orzoni je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Žumance
Žumance ili žumanjak, dio jajeta, žute boje, što sadrži rezervnu tvar za hranu zametka. Žumance slobodno visi u bjelancu o dvjema zavojitim nitima (halaze), koje žumance održavaju u sredini jajeta. Prije oplodnje, žumance i blastodisk tvore jednu stanicu, jedan od rijetkih primjera gdje se stanica može vidjeti golim okom.
Orzoni, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Opština Ocampo, Michoacán
Ocampo je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 15323 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2296 m.
Brodska Tvrđa
Brodska tvrđa je barokna utvrda u Slavonskom Brodu, podignuta na inicijativu Eugena Savojskog uz rijeku Savu tokom 18. vijeka.
Svojevremeno jedna od najvećih utvrda prema Osmanskom Carstvu, danas je spomenik nulte kategorije u čijim su obnovljenim dijelovima smješteni; klasična gimnazija Marijan Lanasović, Skupština i Poglavarstvo Slavonskog Broda i Galerija Ružić.
Historija
Nakon prodora Eugena Savojskog u Bosnu i potpisivanja mira u Srijemskim Karlovcima 1699. rijeka Sava postala je granica sa Osmanskim Carstvom. stara brodska utvrda Vukovac usprkos dogradnje pokazala se premalenom za ambiciozne planove Eugena Savojskog, koji je nove granice prema Osmanskom Carstvu želio osigurati izgradnjom brojnih snažnih utvrda; Gradiška, Brod, Rača, Petrovaradin, Osijek, Beograd, Arad...
Radovi na izgradnji nove brodske utvrde počeli su 1715. prema nacrtima vojnog inženjera J. Willera. On se razbolio, pa su njegov plan razradili njegovi pomoćnici Perette de Silea i Oett. Na kraju je nacrt utvrde za smještaj 4000 vojnika i 150 topova, potpisao osobno sam Eugen Savojski. thumb|left|260px|Jedan od četiri ulaza u Brodsku tvrđu Utvrdu od zemlje, drva, cigle i tek manjim dijelom od kamena, gradilo je uglavnom domaće stanovništvo slijedećih tridesetak godina.
Nakon smrti Eugena Savojskog, pukovnik Nicolas Doxat de Demoret 1727. radi novi plan za Brodsku tvrđu, i transformira kvadratnu tvrđavu u osmerokutnu zvjezdu, dodavanjem kontragardi i luneta.
Posljednji dodatak tvrđi bila je izgradnja kapele sv. Ane - 1743. u samom središtu tvrđe. Ona je izgrađena na inicijativu generala Ascania de Guadagna, po nacrtu Eugena Savojskog kako tvrdi historičar umjetnosti Zlatko Uzelac.
Posljednja faza dogradnje utvrde bila je između 1766.-1784. kad je izgrađen veliki kavalir oko kasarne.
Značaj Brodske tvrđe prestao je 1879., nakon aneksije Bosne i Hercegovine, odtad je počelo njeno propadanje, iako je jedan njen manji dio služio kao kasarna sve do 1991. Tvrđa je poklonjena gradu 1995. koji je od tada obnavlja i uređuje kao dio proširenog središta grada.
Irska crkva
Irska crkva je izraz kojim se, ovisno o kontekstu, može označavati:
U širem kontekstu se pod tim izrazom mogu podrazumijevati sve organizacije i pojedinci vezani uz kršćanstvo u Irskoj.
Слово о Игоровом походу
thumb|250px|[[Иван Билибин|Билибинова илустрација спева]] thumb|250px|Иллюстрация из книги Слово о полку Игореве. Издание 1912 года Слово о Игоровом походу или Слово о пуку Игореву (Слово о пълкѹ игоревѣ), је најстарији руски еп настао у XII веку. Описује поход новгородско-сјеверског кнеза Игора против Половаца (Кумана) који је датиран у 1185. годину. Писац спева је непознат, а основна идеја спева је позив руским кнезовима да се уједине против заједничког непријатеља односно Половаца (Кумана). Оригинал је настрадао у пожару који је захватио Москву 1812. године током сукоба са Наполеоном.
У деловима епа има неколико стихова који се односе на стару словенску веру и често су помињани у књигама које се баве тиме, али је њихово значење, у том контексту, доста мутно и нејасно.
По мотивима овог спева Александар Бородин је написао чувену оперу кнез Игор.
Сматра се да је написано у последњој четвртини 12. века.
Villa Suiza, Huitzilac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2236 m.
Loma de Ocotal, Santiago Tlazoyaltepec
Loma de Ocotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tlazoyaltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2809 m.
Lipovec pri Škofji vasi
Lipovec pri Škofji vasi je naselje u slovenskoj Općini Celju. Lipovec pri Škofji vasi se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 35 stanovnika.
Hayley Mills
Hayley Catherine Rose Vivien Mills (18. april 1946 -) je britanska glumica, najpoznatija po dječjim ulogama u Disneyevim filmovima početkom 1960-ih, uključujući naslovni lik u filmu Polyanna, za koji je dobila posljednji ikada uručeni Omladinski Oscar.
Rodila se kao kćer uglednog glumca Sir Johna Millsa i spisateljice Mary Hayley Bell. Karijeru je otpočela slučajno, zahvaljujući režiseru J. Leeju Thompsona koji je pred snimanje filma Tiger Bay posjetio dom njenog oca, koji je u filmu tumačio ulogu policijskog inspektora. Thompson je ugledao Hayley i zaključio da bi ona bila savršena za ulogu uličnog dječaka; Mills je smjesta angažirana, a scenario izmijenio njen lik u djevojčicu. Mills je poslije za svoj nastup dobila posebno priznanje na Berlinskom festivalu.
Mills je mlađim generacijama poznata po nastupu u TV-seriji Wild at Heart, gdje je nastupala zajedno sa starijom sestrom Juliet.
La Merced, Comonfort
La Merced je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 281 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1807 m.
Наномир
Наномир је насеље у Србији у општини Мионица у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 292 становника.
Voćnjak (Loznica)
Voćnjak je naselje u opštini Loznica u Mačvanskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1204 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1181 stanovnika).
Наномир
Демографија
У насељу Наномир живи 172 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 35,6 година (34,7 код мушкараца и 36,5 код жена). У насељу има 66 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,62.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника. Село Наномир је једно од два села у Србији у коме Роми чине етничку већину, друго село је Барлово у општини Куршумлија.
Voćnjak (Loznica)
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Chiusa, Piacenza
Chiusa je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Ljubečna
Ljubečna je naselje u slovenskoj Općini Celju. Ljubečna se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Cazalrenoux
Kazalranu je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Ljubečna
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 940 stanovnika.
Cazalrenoux
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 84 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 410 m, a minimalnoj 285 m).
Schlöben
Šleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 950 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074085.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Holcland Šleben se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Holcland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 240 metara. Površina opštine iznosi 15,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 950 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 60 stanovnika/km².
Rimski obred
Rimski obred najrasprostranjeniji je liturgijski obred u Latinskoj crkvi, ali i u cijeloj Katoličkoj crkvi. Originalno je to obred koji se obdržavao u Rimskoj biskupiji, odakle je i dobio naziv, te se postepeno proširio na gotovo cijelu Crkvu zapadnog obreda (Latinsku ckrvu). Definiraju ga liturgijska pravila za kalendar, mise i ostala bogoslužja. Velike je promjene doživio u liturgijskoj reformi nakon Drugog vatikanskog sabora.
La Otatera, Santa María del Oro
La Otatera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 733 m.
Elloree, South Carolina
Elori je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 692, što je 50 (-6,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Teteocotla, Tlalpan
Teteocotla je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2865 m.
Hidalgo Amajac, Álamo Temapache
Hidalgo Amajac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Ramah, New Mexico
Rejma je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
George Stovey
George Stovey je američki bejzbol pitcher, koji se smatra najboljim američkim crnim pitcherom 19. vijeka. Njegov ogromni talent, međutim, nije mogao prijeći rasističke predrasude u tadašnjim SAD. Godine 1886. klub New York Giants ga je pokušao angažirati, ali je Cap Anson na to uložio veto.
Umjesto toga je bio prisiljen igrati u crnačkim klubovima kao što su Cuban Giantsi New York Gorhams.
Ramah, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 370, što je 37 (-9,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bacilitiol
Bacilitiol je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 398,386 Da.
Orciatico, Pisa
Orciatico je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Islandska polarna lisica
Islandska polarna lisica, Alopex lagopus fuliginosus (Bechstein, 1799) ; Vulpes lagopus fuliginosus Bechstein, 1799, jedini autohtoni sisavac na Islandu gdje živi još od ledenog doba, pa je vrlo dobro prilagođena je surovoj klimi. Kako na Islandu nema leminga (Lemmus sp.), koji je glavna hrana za polarnu lisicu, islandska polarna lisica se hrani pticama i njihovim jajima, strvinama, bobicama i beskralježnjacima.
Većina ovih životinja na Islandu živi uz zapadne fjordove gdje nalazi hranu tijekom cijele godine, a u vrijeme izobilja pravi sebi i tajna skladišta za zimu.
Na Islandu polarna lisica nije zaštićena i ubijaju je zbog zaštite janjadi, a jedno mjesto mjesto gdje je zaštićena je rezervat prirode Hornstrandir
Neuronske mreže
mini|desno|300p|Neuronska mreža sa tri sloja, ulaznim, skrivenim, i izlaznim. Neuronska mreža je jedan oblik implementacije sistema veštačke inteligencije, koji predstavlja sistem koji se sastoji od određenog broja međusobno povezanih procesora ili čvorova, ili procesnih elemenata koje nazivamo veštačkim neuronima.
Telo neurona naziva se čvor ili jedinica. Svaki od neurona ima lokalnu memoriju u kojoj pamti podatke koje obrađuje. Podaci koji se obrađuju su lokalni podaci kao i oni koji se primaju preko veze. Podaci koji se ovim kanalima razmenjuju su obično numerički.
Arhitektura neuronske mreže predstavlja specifično povezivanje neurona u jednu celinu. Struktura neuronske mreže se razlikuje po broju slojeva. Prvi sloj se naziva ulazni, a poslednji izlazni, dok se slojevi između nazivaju skriveni slojevi. Najčešće ih ima tri. Prvi sloj, tj. ulazni je jedini sloj koji prima podatke iz spoljašnje sredine, sledeći (skriveni) prosleđuje relevantne podatke do trećeg (izlaznog) sloja. Na izlazu trećeg sloja dobijamo konačan rezultat. Složenije neuronske mreže imaju više skrivenih slojeva. Slojevi su međusobno potpuno povezani.
Slojevi komuniciraju tako što se izlaz svakog neurona iz prethodnog sloja povezuje sa ulazima svih neurona narednog sloja. Znači, svaki čvor ima nekoliko ulaza i jedan izlaz. Jačina veza kojom su neuroni povezani naziva se težinski faktor (weight).
Specifičnost i karakteristike
Značaj neuronskih mreža je u tome da mogu paralelno da obrađuju podatke, čije komponente su nezavisne jedne od drugih. Istovremeno radi više procesorskih jedinica, da bi rezultati njihove obrade prešli na sledeće jedinice (neurone). Procesorske jedinice u jednoj neuronskoj mreži su jednostavne i mogu obavljati samo jedno ili eventualno nekoliko računarskih operacija i međusobno su povezani tako da u jednoj neuronskoj mreži postoji mnogo više veza nego procesorskih jedinica. Broj ovih veza između neurona predstavlja snagu neuronske mreže. Težinski koeficijenti veza (težine veza) su koeficijenti koji su dodeljeni u svakom trenutku vezama neuronske mreže.
Neuronske mreže se koriste u situacijama kada nisu poznata pravila prema kojima bi bilo moguće dovesti u vezu ulazne i izlazne podatke iz željenog sistema. Neuronske mreže se ne programiraju, već se treniraju, tako da je potrebno dosta vremena za njihovo obučavanje, pre nego što počnu da se koriste. Koeficijenti veza između neurona podešavaju na osnovu ulaznih podataka, tako da neuroni „uče“ preko primera i poseduju sposobnost za generalizaciju posle unetog primera. Obučavanje se vrši tako što se ažuriraju težinski koeficijenti da bi se sledeći put dobio izlaz bliži zadatoj vrednosti. Kada se obučavanje završi, težinski koeficijenti ostaju isti i mreža se može primeniti za predviđeni zadatak. Trening se sastoji iz toga da korisnik zadaje ulazne i izlazne vrednosti, a program pokušava da dobije odgovarajuću izlaznu vrednost. Pri tome program, u početku, pravi određene greške, a odgovarajućom promenom težinskih koeficijenata, smanjuje se razlika dobijene i zadate izlazne vrednosti.
Zaključujemo da neuronsku mrežu čine:
Poređenje sa biološkim nervnim sistemom
Funkcije neuronske mreže možemo, u određenoj meri, porediti sa funkcijom biološkog nervnog sistema. Međutim, iako je razvoj veštačkih neurona inspirisan biološkim nervnim ćelijama za potrebe računarskog sistema koji koriste neuronske mreže veza veštačkih i prirodnih (bioloških) neurona nema naročitog značaja.
Istorijska pozadina
Početak neuro-računarstva se obično vezuje za 1943. godinu i članak Vorena MekKuloha (Warren McCulloch) i Voltera Pitsa (Walter Pitts) „Logički račun ideja svojstvenih nervnoj aktivnosti“. Kibernetičar Norbert Viner (Norbert Winer) i matematičar DŽon von Nojman (John von Neumann) su smatrali da bi istraživanja na polju računarstva, inspirisana radom ljudskog mozga, mogla biti izuzetno zanimljiva.
Početkom pedesetih godina, najviše uticaja na dalji razvoj neuronskih mreža je imao rad Marvina Minskog (Marvin Minsky) koji je u tom periodu konstruisao neuroračunar pod imenom Snark (1951). Frenk Rozenblat Frank Rosenblatt je zaslužan za otkriće jednoslojne neuronske mreže, zvane Perceptron. Međutim ovaj računar nije postigao značajnije praktične rezultate. Tek krajem pedesetih godina (1957-1958), Frank Rosenblatt i Čarls Vajtman (Charles Wightman) sa svojim saradnicima su uspeli da razviju računar pod nazivom Mark I koji predstavlja prvi neuroračunar. U periodu od 1950-ih godina napisano je nekoliko knjiga i osnovano nekoliko kompanija koje se bave neuroračunarima.
Krajem 80-ih i početkom 90-ih, neuronske mreže i neuro-računarstvo se uvodi kao predmet na nekoliko elitnih univerziteta u SAD, dok se danas neuronske mreže gotovo mogu sresti na svim univerzitetima. Iako su one imale neobičnu istoriju, još uvek su u ranoj fazi razvoja. Danas neuronske mreže nalaze veoma širok spektar primena u različitim oblastima.
Podela
Neuronske mreže možemo klasifikovati prema:
Neuronska mreža se može realizovati na dva načina:
Primena
Od otkrića neuronskih mreža, postalo je moguće rešavanje niza problema koji pre toga nisu bili rešivi klasičnim sredstvima računarske tehnike.
Primeri primene: