cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
True Blood
Prva sezona
Prva sezona se fokusira i na odnos izmešu Billa i Sookie, kao i Sama i Tare. Bill objašnjava pravila po kojima mora da živi kao vampir. Nakon što je ubio vampira koji je napao Sookie, mora da pretvori mladu devojku, Jassicu u vampira. Na kraju sezone, Jassica mu je dodeljena na staranje. Nakon ubistava Maudette i Dawn, Jason postaje zavistan od vampirske krvi, koja se koristi kao droga. Jason počinje vezu sa Amy Burley, koja je takođe zavisna od vampirske krvi. Drew ubija Amy. Sezona se završava tako što Bellefleur probalazi leš u kolima na parkingu iza bara.
Druga sezona
Druga sezona se fokusira na dve priče, prva je nestanak 2000 godina starog vampirskog šerifa 9. oblasti, Godrica, što natera Erica da traži pomoć od Sookie i Billa da ga pronađu. Njihova potraga ih dovede do Jasona, koji se pridružio crkvi Fellowship of the Sun, koja se fokusira na anti-vampirske aktivnosti.
Druga priča se odnosi na meneadu Maryann, koja dolazi u Bon Temps nakon što joj Tara privuče pažnju. Maryann je osoba iz Samove prošlosti i ona zna njegovu pravu prirodu. Njen uticaj na grad i njegove stanovnike postaje sve veći i destruktivniji tokom serije.
Treća sezona
Treća sezona je počela da se prikazuje 13. juna, 2010. godine i sastoji se od 12 epizoda. Sezona je zasnovana na trećoj knjizi iz serijala The Southern Vampire Mysteries, Club Dead i uvodi vukodlake u mitologiju serije.
Prijem i kritike
Kritike serije True Blood su generalno bile pozitivne, iako su prvi utisci bili različiti. Kritika u New York Post-u je pisala o privim epizodama: "Ako HBO-ova nova vampirska serija sadrži bilo kakve indikacije, onda će biti bezbroj mrtvih, posebno među lovcima na vampire i gledaocima koji ih vole, jer će svi umirati od dosade."
Do kraja prve sezone, True Blood je dobio rezultat od 64 na Metacriticu, što ukazuje na generalno pozitivne reakcije kritike. Druga sezona je dobila bolji rezultat od 74. Treća sezona ima 79.
Alegorija za LGBT prava
Borba vampira za jednakost u seriji True Blood se posmatra kao borba LGBT pokreta. Charlaine Harris, autorka serije knjiga po kojima je serija snimana, govoreći o tome kako je okarakterisala vampire, rekla je da su: "... manjina, koja pokušava da zadobije jednaka prava". Nekoliko fraza koje se koriste u seriji, pozajmljene su i preformulisane iz LGBT zajednice, kao što su "breathers" (pogrdan naziv koji vampiri koriste za ljude, "disači") - "breeders" (pogrdan naziv, koji LGBT zajednica koristi za heteroseksualne osobe, "rasplođivači"); "Coming out of the coffin" ("Izlazak iz sanduka" - označava razotkrivanje vampirskog identiteta - Coming out of the closet ("Izlazak iz ormana", razotkrivanje LGBT identiteta) ili "God Hates Fangs" (God Hates Fags).
Ken Tucker, kritičar za Entertainment Weekly, napisao je da je serija izrađena "oko serije metafora: vampirska prava stoje umesto gej prava". David Bianculli je napisao "[True Blood je] velika alegorija i tenzija oko prihvatanja vampira u drušvu je jasna igra oko ljudskih prava generalno, i posebno gej prava". Ipak, autor serije Alan Ball je odbacio ovakve kritike, rekavši da su ovakva poređenja "lenja".
Nielsenov rejting u SAD
*do 1. avgusta, 2010
DVD i Blu-ray
By the end of 2009, the first season DVD had sold over 1.6 million units and taken in over $57 million. It was the only TV show in the 50 Top-Selling DVDs of 2009.
Poggio di Bretta
Poggio di Bretta je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1648 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Barbarine terme
Barbarine toplice (njemački: Barbarathermen) su jedne od rimskih termi u njemačkom gradu Trieru. Od 1996. god., zajedno s drugim trierskim spomenicima, UNESCOva svjetska baština. mini|lijevo| Barbarine toplice oko 360.-370. god. (model) Toplice su izgrađene u 2. stoljeću, i tada je glavna zgrada vjerojatno bila veličine 172 x 240 m (42.500 m²). No, kako je ova lokacija stoljećima služila kao kamenolom za gradnju drugih građevina, to se danas može samo pretpostavljati. Iako nije bio među najvećim gradovima Carstva, Trier je ipak imao više termi, a Barbarine toplice iz oko 150. god. bile su druge po veličini u carstvu (veće su bile samo Trajanove terme u Rimu). To je očit dokaz kako je uprava ovog provincijskog grada procvala zahvaljujući trgovinom na granici Carstva. Za razliku od Carskih termi (Kaiserthermen) izgrađenih kasnije u Trieru i koje nikada nisu korištene kao toplice, Barbarine toplice su korištene skoro 300 godina. Toplice su bile napuštene netaknute nakon odlaska rimske uprave, ali su naposljetku Franci prepoznali vrijednost ove građevine i koristili je kao udobno svratište. Oko 1300. god., kako ih nije imao tko održavati, počele su propadati. Ruševine toplica su 1611. god. pretvorene u jezuitsku školu, te su tada prozvane po crkvi sv. Barbare koja je izgrađena uz njih. Francuski general Vignory je 1673. god., zbog taktičkih razloga u pohodu kralja Luja XIV., ovu građevinu podigao u zrak. Danas su od njih sačuvani samo dijelovi poput podzemnih prolaza i cijevi koje su služile za grijanje.
Dijelom su restaurirane 2000. god. i od 2009. ponovo otvorene za javnost.
Francisco I. Madero, Nuevo Centro de Población, Tamiahua
Francisco I. Madero, Nuevo Centro de Población je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
2C-T-15
2C-T-15 je organsko jedinjenje, koje sadrži 13 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 253,360 Da.
Gavi, Alessandria
Gavi je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2317 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Piane di Rosso, Genoa
Piane di Rosso je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Fantasina, Brescia
Fantasina je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Hümmel
Himel je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 539 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131033.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Himel se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 414 metara. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 539 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 34 stanovnika/km².
Rachel, Nevada
Rejčel je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 54.
Los Llanitos, Arteaga
Los Llanitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Cumbre del Mar, Playas de Rosarito
Cumbre del Mar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Los Llanitos, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1835 m.
Cumbre del Mar, Playas de Rosarito
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 478 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
El Mirador, El Salto
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1521 m.
Ampliación la Esperanza, Soto la Marina
Ampliación la Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Things Past (Star Trek: Deep Space Nine)
Things Past je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 18. novembra 1996. godine. Radnja prikazuje kako Odo, kapetan Sisko, Jadzia Dax i Elim Garak prilikom povratka na DS9 neobjašnjivo budu vraćeni u vrijeme kada je ona bila pod cardassijanskom okupacijom, a njih četvoro od strane svih na stanici budu smatrani Bajorancima.
Élancourt, Yvelines
Elenkur je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Rambuje.
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 27643 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2823,6| stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 133 metara (maksimalnoj 175 m, a minimalnoj 100 m).
San Gabriel, Balleza
San Gabriel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2294 m.
Kostoberina
Kostoberina ili žutoglava kostoberina (Gypaetus barbatus) je vrsta strvinara starog svijeta i jedini pripadnik roda Gypaetus. Živi na visokim planinama južne Europe, Afrike, Indije i Tibeta. Uspješno je ponovno uveden u Alpe, ali je još uvijek jedna od najrjeđih ptica grabljivica Europe.
Opis
Za razliku od drugih lešinara, glava kostoberine nije bez perja. Ova ogromna ptica je duga 95-125 cm sa rasponom krila od skoro 3 metra. U letu se dosta razlikuje od ostalih lešinara zbog svojih velikih, uskih krila i dugog klinastog repa. Težak je 4,5-7,5 kg.
Odrasli imaju žućkasto tijelo i glavu i crne "brkove". Ponekad se posipa blatom po tijelu i dobije crvenkastu boju. Rep i krila su sivi. Mladunci su u potpunosti tamni i treba im nekoliko godina da u potpunosti odrastu. Kostoberina se ne glasa, osim prodornih zvižduka koje ispuštaju na liticama na kojima se razmnožavaju. Mogu doživjeti 40 godina u zatočeništvu.
Hümmerich
Himerih je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Nojvid. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 788 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7138030.
Kostoberina
Stanište
Stanište kostoberine su isključivo planinski predjeli (500–4 000 m nadmorske visine). Jedna je ptica viđena na 7 300 m. Razmnožava se od sredine prosinca do sredine veljače. Ženka nese 1 do 2 jajeta koja se izlegu nakon 53-58 dana. Nakon izleganja mladi provedu 106 do 130 dana u gnijezdu dok ne dobiju perje.
Hümmerich
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nojvid Himerih se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Nojvid. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 4,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 788 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 185 stanovnika/km².
Kostoberina
Očuvanje
Iako je kostoberina osjetljiva vrsta u Europi, zbog svog velikog areala u Aziji i Africi smatra se najmanje ugroženom vrstom (lc) po IUCN-u.
Legende
Po jednoj legendi grčki dramatičar Eshil je umro kada je jedan orao, zamijenivši njegovu ćelavu glavu za kamen, bacio kornjaču na njega. Ako je ova priča istinita onda je "orao" vrlo lako mogao biti kostoberina.
1945. godine, Shimon Peres, koji se tada zvao Shimon Persky, i David Ben-Gurion su našli gnijezdo kostoberina u pustinji Negev. Hebrejski naziv te ptice, "peres", se Shimonu Perskyju toliko svidio da ga je uzeo kao svoje prezime.
Kostoberina se smatra osjetljivom vrstom u Iranu. U iranskoj mitologiji ta ptica je simbol sreće. Vjeruje se da kada sjena "hume" padne na nekoga, taj će postati moćan.
Мало Баваниште
Мало Баваниште је село у општини Ковин, у јужнобанатском округу, у Војводини, Србија. Налази се у непосредној близини Дунава, на лесно-пешчаном узвишењу Сигет. Локалним путем је спојено са селом Гај (дужине 8.3 км) а некатегорисаним али асфалтираним путем са Ковином.
У близини Малог Баваништа се налази јединствени рудник угља, лигнита, код кога се угаљ ископава из корита реке Дунав помоћу специјалног брода-багера. Цела ова област богата лигнитом у плитким слојевима се назива костолачко-ковински лигнитски басен.
Популација и бројније етничке групе
У насељу Мало Баваниште живи 331 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 41,8 година (40,7 код мушкараца и 42,9 код жена). У насељу има 136 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,09.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Las Trojas, San Pedro Tlaquepaque
Las Trojas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Pedro Tlaquepaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 341 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1565 m.
Corral Viejo, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Corral Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Stubica (Plužine)
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
La Lorena, El Salto
La Lorena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1524 m.
Nagrada Filmfare za najbolju glumicu
Nagrada Filmfare za najbolju glumicu (Filmfare Award for Best Actress) je nagrada koju indijski časopis Filmfare daje kao dio svojih nagrada za najbolje ženske uloge u hindi filmovima. Dodjeljuje se od 1954.
Nagrađene
Barceda, Bologna
Barceda je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 741 m.
Crkva sv. Mihovila u Hildesheimu
Crkva Svetog Mihovila u Hildesheimu (njemački, Michaeliskirche) u Saskoj oblasti (Njemačka), je predromanička i rano-romanička crkva s dvio-apsidalnim ulazima, karakterističnim za otonsku umjetnost stare Saske. Zbog svoje jedinstvene arhitekture i unutrašnjosti s drvenim stropom i oslikanim štuko dekoracijama, ali i zbog Bernwardovih brončanih portalnih vrata i brončanog stupa, skupa s blagom Svetog Rimskog Carstva u katedrali Svete Djevice Marije u Hildesheimu, dospjela je na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi od 1985. godine. mini|lijevo|250px| Crkva Svetog Mihovila u Hildesheimu 1662. god.
Povijest
mini|lijevo|250px| Crkva je iznimno [[simetrija|simetrična, i kad se gleda sjever-jug i istok-zapad. To se vidi i kad se slika okrene u zrcalu, kao na ovoj fotografiji. ]] Župna crkva sv. Mihovila je građena na brdu sv. Mihovila (Michaelishügel ) od 1001. do 1031. godine, pod upravom biskupa Bernwarda Hildesheimskog (993.-1022.) kao kapela njegova benediktinskog samostana. Bernward je crkvu nazvao prema arhanđelu Mihovilu, kršćanskom anđelu zaštitniku koji nosi pokojnike u Nebo. Vjerojatno zato jer je sam planirao da se sahrani u crkvi. No, Bernward je preminuo 1022. godine, jedanaest godina prije njenog završetka i posvećenja 1033. god. Bernwardov nasljednik, Godehard, prebacio je njegovo tijelo u kriptu nakon njenog završetka.
Protestantska reformacija je usvojena u Hildesheimu 1542. god., i crkva sv. Mihovila je postla protestantskom, no benediktinski samostan, je ostao katoličkim sve do sekularizacije 1803. godine. No, monasima je i dan danas dozvoljeno da se koriste crkvom i njenom kriptom, koja je ostala katoličkom.
Crkva je stradala u zračnom napadu u II. Svjetskom ratu, ali je restaurirana od 1950. do 1957. god. Godine 1985., crkva je dospjela na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi, zajedno s Hildesheimskom katedralom i njenom kolekcijom srednjovjekovnog blaga i 1000 godina starim ružičnjakom.
Arhitektura
mini| Unutrašnjost crkve sv. Mihovila. Crkva sv. Mihovila je jedna od najvažnijih crkava Otonske rano-romaničke umjetnosti. Ona je trobrodna, dvo-oltarna bazilika s dva transepta i kvadratičnim tornjevima na oba sjecišta brodova. Zapadna apsida je naglašena deambulatorijem i kriptom. Tlocrt građevine prati geometrijski plan u kojemu kvadrat sjecišta transepta s glavnim brodom predstavlja mjernu jedinicu za cijelu crkvu. Ovo mjesto je naglašeno i dvostrukom veličinom stupova. Također postoje dva ulaza na svakoj apsidi i 4 ulaza na sjevernoj i južnoj strani crkve.
Pored oltara i klaustra, oslikani drveni strop (iz oko 1230.) je najznamenitiji u unutrašnjosti crkve. Na stropu je prikazano obiteljsko stablo Isusa Krista. Biskup Bernward je želio napraviti stupove glanog broda u Niedersächsischer Stützenwechsel stilu, dakle, kvadratični stupovi koji se završavaju kružnima. Iznad njih zidovi su otvoreni polukružnim prozorima koji privlače svjetlo. Nadalje, prozori na zidovima bočnih brodova, iza arkadne kolonade, su u gotičkom stilu, a njihovi svodovi su križni.
Glavni ulaz u crkvu je s južne strane, a iza crkve se nalazi samostanski vrt iz kojega se može ući u klaustar. Klaustar vodi do crkvenih privremenih upravnih zgrada.
Igelski stup
Igelski stup je stup u selu Igel, kod grada Triera, na obali rijeke Mosel iznad jedinog sačuvanog rimskog groba sjeverno od Alpa. Preživio je srednji vijek jer je na njemu prikazana svadba Konstantinovog oca Konstancija Klora s njegovom majkom, sv. Helenom. mini|lijevo|250px| Edward Rooker, Igelerski stup, obojeni [[bakropis iz 1783. god., London.]] Ovaj 23 metra visok spomenik podignut je iznad grobnice od crvenog pješčenjaka iz oko 250. god. braće Aventina Secundiniusa Luciusa i Luciusa Secundiniusa i njihove rodbine. Pored glavnog reljefa, na njemu se nalaze i prizori iz svakodnevnog života vezanog za proizvodnju tkanina i rimske mitologije. Spomenik je podignut kako bi bojom podsjećao na glavno zanimajne obitelji Secundinius, uspješnu trgovinu tkaninama u trgovačkom gradu Trieru. Na vrhu stupa se nalazi, danas jedva prepoznatljiv, orao raširenih krila po kojem je mjesto dobilo svoje ime (latinski: Aquila, njemački: Eigelstein).
Originalni stup se čuva u gradskom muzeju grada Triera, a na lokaciji se nalazi kopija. God. 1986., je zajedno s drugim spomenicima grada Triera, upisan na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.
Bivio Giustimana
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
El Primer Rancho, Tzitzio
El Primer Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1959 m.
Piazzano, Lucca
Piazzano je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
La Joyita, Balleza
La Joyita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2053 m.
A Night to Remember (film, 1958)
A Night to Remember je britanski crno-bijeli historijski film iz 1958. godine, poznat po tome što se se decenijama smatrao najboljim prikazom potapanja broda RMS Titanic na filmu.
Nastao je na temelju istoimene knjige američkog historičara Waltera Lorda. Producent je bio William MacQuitty, rodom iz Belfasta, fasciniran brodom još otkako je kao dječak 1911. svjedočio njegovom porinuću. Scenario je bio prilično vjeran predlošku, iako je nešto veći naglasak stavio na lik drugog oficira Charlesa Lightollera, koga tumači Kenneth More. Sa druge strane, producenti su na snimanje kao savjetnike doveli neke od preživjelih sa broda, te inzistirali na što većoj autentičnosti scena. Kako bi se uštedilo na budžetu za specijalne efekte, dio scena je "posuđen" iz propagandnog filma Titanic napravljenog u nacističkoj Njemačkoj za vrijeme Drugog svjetskog rata.
Film je doživio brojne pohvale od historičara i preživjelih putnika. Jedan od gledatelja koje je fascinirao bio je i James Cameron, koji će mu odati hommage u svom daleko spektakularnijem i poznatijem filmu Titanic iz 1997. godine, koji je, za razliku od njega, bio predmetom kritika zbog nedostatka autentičnosti.
Kurtwood Smith
Kurtvud Larson Smit (Nju Lisbon, Viskonsin; rođen, 3. jula 1943), američki je filmski, televizijski i pozorišni glumac. Poznat je po ulozi Klarensa Bodikera u Robokap-u (1987) i Reda Formana u seriji Vesele sedamdesete, kao i po mnogim pojavljivanjima u naučnofantastičnim filmovima i televizijskim serijama (Zvezdane staze VI: Neotkrivena zemlja, Dosije Iks). Igrao je i u sedmoj sezoni serije 24.
Suhurlui, Suhurlui
Suhurlui je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Suhurlui.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1490 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Eldred, Illinois
Eldrid je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 201, što je 10 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Aninoasa, Argeș
Aninoasa je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 572 m.
Nacionalni park Grand Canyon
Grand Canyon (engleski: Grand Canyon National Park) je nacionalni park i rezervat prirode u Arizoni na jugozapadu Sjedinjenih Američkih Država.
Geografija
Nacionalni park Grand Canyon je veliki prostor netaknute pustinje, koji leži na sjeverozapadu Arizone. To je jedan zamršeni splet provalija, impozantnih litica, klanaca i ponora, koje je tokom proteklih šest milijuna godina izdubla rijeka Colorado na svom putu do mora. Park je dug 446 km od sjevera i ušća rijeke Paria, kod grada Page (gaz Lees Ferry) na granici Arizone sa Utahom, sve do litica Grand Wash, pored granice sa Nevadom, skoro do jezera Mead. Centralni dio parka je dionica duga 90 km, širine do 29 km, gdje rijeka naglo zavija prema sjeverozapadu i rijeka ima provalije duboke 1800 metara, to je Grand Canyon (Veliki kanjon), jedno od najimpresivnijih djela prirode na zemlji, kog se danas uvrštava u Sedam svetskih čuda.
Historija
mini|lijevo|400px| Panorama Velikog Kanjona Grand Canyon je proglašen američkim nacionalnim parkom još 1919. godine, a uvelike je proširen 1975. kad su mu pridodani bivši nacionalni spomenici Grand i Marble Canyon i djelovi rekreacijskog parka Glen Canyon, uz još neke terene, pa je ukupna površina parka povećana na 4927 km². Od 1979. je uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Americi.
Prvi turisti počeli su dolaziti u kanjon na prijelazu 20. vijeka, nakon što je 1901. izgrađena željeznička pruga Topeka–Santa Fe koja je došla nadomak južnog ulaza u park. Prvi hoteli (El Tovar) počeli su nicati 1905. nakon tog su izgrađeni pravi mali gradovi na južnom (South Rim) i sjevernom (North Rim) ulazu u park. Oni su povezani asfaltiranim cestama, dugim 346 kilometara i mostom kod Lees Ferrya. Nakon tog je izgrađena i interna željeznica duga 34 km koja povezuje dvije strane kanjona. Do same rijeke Colorado može se spustiti strmim stazama, danas je to organizirano sa vodičima i mulama, park se može razgledati i unamljivanjem helikoptera i malih aviona, koji turiste provezu nekih 100 km iznad samom kanjona. Na samoj rijeci za turiste se organiziraju se vožnje splavima, i jedan drugi način razgledanja kanjona. Nacionalni park je danas veliki turistički pogon, koji posjeti nekih 4 do 5 milijuna ljudi godišnje. thumb|left|180px| Kanjon rijeke Grand Canyon Tri indijanska rezervata graniče s parkom, to su rezervati plemea Navaho na istoku i Havasupai i Hualapai na jugu. Pored toga glavni dio parka je okružen sa sjevera i juga terenima rezervata prirode Nacionalna šuma Kaibab i Nacionalnog spomenika Grand Canyon-Parashant (osnovanog 2000.) koji se protežu do granice Nevade. U susjedstvu parka na njegovim sjeveroistočnim i zapadnim granicama, su Nacionalne rekreacione zone Glen Canyon i Mead.
Nuevo Faisán, Santa María Jacatepec
Nuevo Faisán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 169 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
1. 5.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
1. maj/svibanj (1. 5.) 121. je dan godine po gregorijanskom kalendaru (122. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 244 dana.
Moorefield Station, Virginia
Murfild Stejšon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
1. 5.
Događaji
.
Moorefield Station, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 77.
1. 5.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Sant'Elena, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 838 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Warlord (Star Trek: Voyager)
Warlord je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 20. novembra 1996. godine. Radnja prikazuje kako Tieran, svrgnuti tiranin planete Inari, preuzima na prevaru preuzima tijelo Kes te ga koristi kako bi se, koristeći Kesine telepatske sposobnosti, vratio na vlast.
Epizoda je dobila brojne pohvale od kritičara, koji su posebno isticali Jennifer Lien u jednoj od rijetkih prilika da tumači lik bitno različit od Kes.
Gaviglio, Alessandria
Gaviglio je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
La Costa, Soto la Marina
La Costa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Mallika Sherawat
Mallika Sherawat (मल्लिका शेरावत, rođena kao Reema Lamba) je indijska glumica koja uglavnom nastupa u bollywoodskim filmovima. Poznata je po provokativnim ulogama, te se često u medijima navodi kao indijski seks simbol. Predstavlja jednu od rijetkih bolivudskih zvijezda koja pokušava karijeru nastaviti u Hollywoodu, s filmovima kao Hisss i Politics of Love.
Colonia la Reforma, Tamiahua
Colonia la Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Bibhutibhushan Bandyopadhyay
Bibhutibhushan Bandyopadhyay (বিভূতিভূষণ বন্দ্যোপাধ্যায়) (12. septembar 1894 – 1. novembar 1950) bio je indijski pisac bengalske nacionalnosti koji se smatra jednim od najznačajnijih autora moderne bengalske književnost. Najpoznatije djelo mu je autobiografski roman Pather Panchali (Pjesma puta), koje je, zajedno sa nastavkom Aparajito poslužilo kao predložak za filmski ciklus Apuova trilogije u režiji Satyajita Raya.
La belva col mitra
La belva col mitra je italijanski kriminalistički film snimljen 1977. godine u režiji Sergia Grieca. Djelomično je inspiriran stvarnim događajima vezanim uz milanskog gangsterskog bosa Renata Vallanzasce, a naslovni lik, koga tumači Helmut Beger je Nino Vitalli, vođa opasne bande kriminalaca koji bježi iz zatvora te se počinje okrutno svetiti svima koji su ga tamo smjestili, a što uključuje ubistva, otmice i silovanja. Radnja prikazuje kako ga u tome pokušava zaustaviti policijski inspektor Giulio Santini (čiji lik tumači Richard Harrison. La belva col mitra je mlađim generacijama poznat po sceni iz filma Jackie Brown iz 1997. godine gdje ga likovi gledaju i komentiraju na televizoru.
Crach (Francuska)
Kraš je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan koja pripada prefekturi Lorjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3030 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 99 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 30,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 29 metara (maksimalnoj 44 m, a minimalnoj 0 m).
El Corral Falso, Arteaga
El Corral Falso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2210 m.
Gusjenicojedi
Gusjenicojedi (lat. Campephagidae) su porodica ptica iz reda vrapčarki.
Ove ptice nisu srodne ni svračcima (iako većina njih ima kljun sličan onome kod svračaka) a ni kukavicama (iako im sliče po veličini, boji perja i šarama). Ovu porodicu čini pet grupa različitih ptica.
Opis
Gusjenicojedi imaju duga zašiljena krila i rep srednje dužine (graduiran ili zaobljen) i dobro razvijene dlake na kljunu. Dugi su od 12 do 34 cm, a teški od 20 do 110 grama. Većina vrsta ima perje u nekoj nijansi sive, često sa dijelovima crne ili bijele boje. Ženke su često svjetlije ili imaju pruge na donjem dijelu tijela. Kod nekih afričkih vrsta mužjaci su većinom crni, a ženke žute. Kod azijskih vrsta su mužjaci uglavnom crveno-crni, a ženke žuto-crne boje.
Oglašavaju se glasnim, piskutavim, glazbenim zvižducima ili promuklim tonovima.
Hrane se uglavnom člankonošcima, posebno gusjenicama. Neke vrste jedu voće, a neke druge jedu guštere ili žabe.
Razmnožavanje
Gnijezdo je uredan pehar od grančica, paučine i korjenčića, na račvanju grana drveta ili na horizontalnoj grani. Često je krhko, ali dobro prekriveno mahovinom i paprati.
Rasprostranjenost i stanište
Nastanjuju subsaharsku Afriku i Madagaskar sve do jugoistočne Azije, južne Kine, Japana, preko Indonezije do Australije i nekih Tihooceanskih otoka.
Staništa su im guste primarne i sekundarne šume. Neke vrste žive na rubovima šuma, listopadnim šumama ili priobalnom šipražju.
Status zaštite
Coracina newtoni je ugrožena, a još tri vrste osjetljive. Devet vrsta ima status nižeg rizika.
2C-T-17
2C-T-17 je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 269,403 Da.
Piano Croce, Messina
Piano Croce je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
Rimski most u Trieru
Rimski most u Trieru (njemački: Römerbrücke ili  Alte Moselbrücke) na rijeci Mosel je najstariji most u Njemačkoj. God. 1986., je zajedno s drugim spomenicima grada Triera, upisan na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi. mini|lijevo|350px| Pogled na most s juga Najstariji drveni most preko rijeke Mosel je postojao na njegovom mjestu već 17. pr. Kr., a kameni most ga je zamijenio 45. god. Današnji rimski kameni most na stupovima je izgrađen od 144.-152. god. Njegovi masivni stupovi su izgrađeni od blokova bazalta i vapnenca, a zaobljeni su tako da lakše podnose snažnu riječnu struju i led. S gornje strane je bio popločen drvenim daskama širine 10 metara, a zahvaljujući visokim lukovima omogućavao je plovidbu brodovima. U srednjem vijeku je bio srušen tako da su preživjeli samo njegovi kameni lukovi, 5 od izvornih 9. Obnovio ga je knez Balduin od Luxembourga (1307.-1354.) kada je Trier bio njegovim posjedom. Francuska vojska ga je srušila 1689. god., da bi ga obnovio Johann Georg Judas die Wölbung od 1716.-18. god. Tada je postavljena slavna skulptura sv. Mihovila s križem. God. 1806., srušila su se njegova zapadna vrata, a 1869. istočna. God. 1931., proširen je i dobio je asfaltni pješački nogostup. U Drugom svjetskom ratu, iako su se približavale američke snage 2. ožujka 1945. god., njemačka vojska ga nije digla u zrak. Danas se oko njega izvode opsežna arheološka istraživanja.
Güichinachi, Balleza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2079 m.
Fantecolo, Brescia
Fantecolo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 497 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
Venustiano Carranza, Playas de Rosarito
Venustiano Carranza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 538 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
El Aguacate, Tamasopo
El Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 448 m.
Cars (Gornja Vijena)
Kar je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 551, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km².
Brljci
Brljci ili vodenkosovi (vodeni kosovi, marangone, ronci) su pripadnici roda Cinclus, jedinog u porodici ptica Cinclidae. Jedinstveni su među pticama po tome što mogu roniti i plivati pod vodom.
Opis
thumb|levo|220px|Rasprostranjenost thumb|200px|C. pallasii Brljci su malene, zdepaste, kratkorepe, kratkokrile ptice sa snažnim nogama. Obično su tamnosmeđe boje (ponekada gotovo crne), ili smeđe-bijeli; jedino Cinclus schulzi ima smeđe perje sa malo riđe boje na grlu. Dugački su između 14 i 22 cm, a teški između 40 i 90 grama, a mužjaci su veći od ženki. Njihova kratka krila stvaraju prepoznatljivi zujeći zvuk dok lete.
Rasprostranjenost i stanište
Brljci nastanjuju slatkovodna staništa u višim predjelima Europe, Azije i obije Amerike. U Africi žive samo u planinama Atlasa u Maroku. Nastanjuju obale brzih planinskih rijeka sa hladnom i bistrom vodom; međutim, tijekom sezone parenja ponekada posjećuju obale jezera i mora.
Prilagodbe
Za razliku od mnogih vodenih ptica, brljci su građom vrlo slični kopnenim pticama (npr. nemaju nožne prste povezane plovnom kožicom), ali imaju neke morfološke i fiziološke prilagodbe svom staništu. Njihova krila su kratka, ali vrlo mišićava, pa ih mogu koristiti kao peraja pod vodom. Imaju gusto perje sa velikom trtičnom žlijezdom; tečnost iz te žlijezde čini njihovo perje vodootpornim. Relativno duge noge i oštre pandže omogućavaju im da se drže za kamenje u brzoj vodi. Oči im imaju dobro razvijen mišić za fokusiranje koji može promijeniti zakrivljenost sočiva i poboljšati vid dok su u vodi. Imaju kapke na nosnicama, koji sprječavaju ulazak vode u nosnice. Njihova krv ima visoku koncentraciju hemoglobina, što omogućava skladištenje više kisika u krvi nego kod kopnenih ptica, a omogućava im da ostanu pod vodom barem 30 sekundi.
Hranidba
Brljci love malene životinjice na obalama slaktovodnih rijeka i potoka sa brzim tokom. Stoje na kamenju i love na rubu vode, ali se često čvrsto uhvate za kamenje i hodaju po njemu djelomično ili potpuno pod vodom. Zatim pod vodom traže plijen među kamenjem; također mogu plivati uz pomoć krila. Dvije južnoameričke vrste rjeđe rone i plivaju od vrsta sa sjevera. Njihova ishrana se uglavnom sastoji od beskralježnjaka, malenih riba i riblje ikre. Također se hrane školjkama i ljuskarima, osobito tijekom zime kada su larve kukaca manje dostupne. thumb|left|[[Obični brljak, C. cinclus]]
Razmnožavanje
Kod brljaka parovi osnivaju povezana područja u nizovima, za parenje duž rijeka, koje brane od ostalih brljaka. Na svojemu teritoriju par mora imati dobra mjesta za gniježđenje i odmaranje, ali je glavni čimbenik koji utječe na dužinu teritorija — dostupnost hrane za par i mladunce. Zbog toga teritorij može biti veličine od 300 m do preko 2500 m.
Gnijezda brljaka su obično velika, okrugla i udubljena, načinjena od mahovine; iznutra su obložena travom i korjenčićima, a sa strane postoji i ulaz. Brljci ih obično grade na skrivenim mjestima blizu vode. Gnijezdo može biti u pukotini, cijevi, ispod mosta i na sličnim mjestima. Vrlo se rijetko gnijezde na drveću.
Uobičajena veličina legla kod tri sjeverne vrste je 4-5 jaja; veličina legla kod južnih vrsta nije poznata, ali se pretpostavlja da Cinclus schulzi nese 2 jaja. Inkubacija traje 16-17 dana. Mladi su čučavci, pa ih ženka grije tjielom 12-13 dana. Oba roditelja ih hrane, a operjavanje traje 20-24 dana. Mladi brljci obično postanu neovisni o roditeljima nekoliko tjedana nakon napuštanja gnijezda. Brljci ponekad podignu i drugo leglo u jednoj godini ako im uvjeti isto dopuštaju.
Komunikacija
Brljci se glasaju glasnim zvukovima visokih frekvencija, slično kao kod ostalih ptica koje žive pored brzih rijeka; frekvencija pjeva je između 4,0 i 6,5 kHz, daleko više od frekvencije od <2 kHz. Brljci često također komuniciraju vizualno svojim karakterističnim kretnjama, ali također i čestim treptanjem, kojim pokazuju blijede gornje očne kapke; na taj način privlače partnere i tjeraju protivnike.
Očuvanje
Brljci su potpuno ovisni o rijekama brzog toka sa čistom vodom, mnogo hrane i sigurnim gnijezdilištima. Može ih ugroziti sve što je vezano za vodu, npr. zagađenje ili turbidnost izazvana erozijom. Gradnja brana i rezervoara može ugroziti ili uništiti stanište brljaka.
Brljke također ponekada love ili na druge načine ubijaju ljudi, iz raznih razloga. Populacija običnoga brljka na Cipru je izumrla. Stanovnici područja gorja Atlas tvrde da brljci imaju afrodizijakalna svojstva. U nekim dijelovima Škotske i Njemačke ljudi su lovili brljke do početka 20. stoljeća, zato što se smatralo da oni smanjuju populaciju ribe jedenjem ikre.
Unatoč prijetnjama za lokalne populacije, status očuvanja većine vrsta brljaka smatra se najmanje ugroženima. Jedini izuzetak je Cinclus schulzi, koji je osjetljiv (VU) zbog svoje malene i raštrkane populacije u opadanju, posebno u Argentini.
Popis stanovništva u SR Srbiji 1981.
Popis stanovništva SR Srbije izvršen je u sklopu popisa stanovništva SFRJ 1981. Prema jugoslavenskoj evidenciji, rezultati popisa bili su sljedeći:
Heuchelheim-Klingen
Hojhelhajm-Klingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 897 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337040.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Hojhelhajm-Klingen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 172 metra. Površina opštine iznosi 7,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 897 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 122 stanovnika/km².
Popis stanovništva u SR Srbiji 1981.
Narodni sastav bio je sljedeći:
Bargellino, Bologna
Bargellino je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Pomas, San Pedro Tlaquepaque
Pomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Pedro Tlaquepaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 407 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1596 m.
Bridgeport, New York
Bridžport je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.490, što je 175 (-10,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Case di Coccia
Case di Coccia je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 645 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Novaci-Străini, Gorj
Novaci-Străini je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 6033 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 491 m.
Opština Arefu, Argeș
Arefu je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 632 m.
Eugene Wigner
Eugene Paul Wigner (mađ. Wigner Jenő Pál; Budimpešta, 17. studenog 1902. – Princeton, New Jersey, 1. siječnja 1995.) bio je američki fizičar i matematičar, mađarskog porijekla. Najpoznatiji je po teoriji simetrije u kvantnoj mehanici, kao i po istraživanju građe atomskoj jezgra, kao i po nekoliko matematičkih poučaka. Prvi je pronašao trovanje ksenonom-135, koji nastaje u nuklearnim reaktorima. Dobitnik je Nobelove nagrade za fiziku 1963., koju su dijelili Maria Goeppert-Mayer, J. Hans D. Jensen i on, "za doprinose teoriji atomske jezgre i elementarnih čestica, osobito kroz otkriće i primjenu osnovnih principa simetrije".
Biografija
Eugene Wigner je rođen u Austro-Ugarskoj monarhiji, a roditelji su mu bili Židovi. Kad je imao 11 godina, razbolio se vjerovatno od sušice ili tuberkuloze, pa su ga roditelji poslali šest tjedana u lječilište, u austrijske planine. U to vrijeme liječenja, Eugene Wigner je iznenada pokazao interes za rješavanje složenih matematičkih problema.
Od 1915. do 1919 polazio je gimnaziju u Budimpešti, zajedno s Johnom von Neumannom, gdje su obadvojica išli na dodatne sate iz matematike. 1919. u Madžarskoj je na vlasti bio komunistički režim Béle Kuna, pa se Eugene Wigner preselio s obitelji u Austriju, a u međuvremenu su prominijeli vjeru u luteranizam. Nakon pada Béle Kuna, vraćaju se nazad u Madžarsku.
Od 1921. Eugene Wigner je studirao za inženjera kemije u Berlinu. Svake srijede prisustvovao je sastancima Njemačkog društva fizičara, a tamo su bili i vrlo poznata imena u fizici, kao Max Planck, Max von Laue, Rudolf Ladenburg, Werner Heisenberg, Walther Nernst, Wolfgang Pauli i Albert Einstein. Eugene Wigner se posebno sprijateljio s Leóm Szilárdom i Michaelom Polanyiem, s kima je postao najbolji prijatelj. U to vrijeme izuzetno se zainteresirao za kvantnu mehaniku.
Od 1930. se seli u SAD na Univerzitet Princeton, budući su nacionalsocijalisti već dolazili na vlast u Njemačkoj. 1934. je upoznao Paula Diraca, koji se kasnije i oženio njegovom sestrom Manci. 1936. se seli u Wisconsin, gdje upoznaje svoju prvu ženu Ameliu Frank, koja na žalost umire slijedeće godine, što je Eugenea izuzetno pogodilo. Od 1937. postaje građanin SAD. Iako se nije bavio politikom i bio je pacifist po uvjerenju, bio je jedan od glavnih zagovornika projekta Manhattan, za vrijeme kojeg su nastale prve atomske bombe, a dvije su bačene na Japan 1945. 1942. sudjeluje u gradnji prvog nuklearnog reaktora u Chicagu, gdje je ostvarena prva nuklearna lančana reakcija.
Mary Elizabeth Winstead
Mary Elizabeth Winstead (28. novembar 1984. – ) je američka glumica, koja je stekla status kraljice vriskova zahvaljujući čestim nastupima u horor filmovima kao što su Final Destination 3, Black Christmas, Death Proof i The Thing. Također je poznata po ulozi Lucy McClane u filmu Live Free or Die Hard i Ramona Flowers u filmu Scott Pilgrim vs. the World.
The Ascent (Star Trek: Deep Space Nine)
The Ascent je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 25. novembra 1996. godine. Radnja prikazuje kako Odo i Quark uslijed sabotaže njihovog runabouta završe na usamljenoj planeti bez hrane, te su prisiljeni popeti se na vrh planine kako bi sa oštećenim odašiljačem pokušali pozvati pomoć.
Za eksterijere su u epizodu korištene lokacije na Mount Whitney na istoku Kalifornije, najvišoj planini u SAD.
Franzese II, Benevento
Franzese II je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 729 m.
Stančani
Stančani je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 74 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 82 stanovnika).
Demografija
U naselju Stančani živi 59 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,0 godina (39,8 kod muškaraca i 42,0 kod žena). U naselju ima 20 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,70.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Beovizija 2009.
Beovizija 2009. je bila sedma po redu Beovizija, takmičarski festival zabavne muzike i izbor za pesmu koja će predstavljati Srbiju na Pesmi Evrovizije 2009. u Moskvi. Pobedili su Marko Kon i Milan Nikolić sa pesmom Cipela.
Beovizija je održana tokom dve večeri u beogradskom Sava centru. Prvo veče, 7. marta, bilo je polufinalno, na kojem je nastupilo 20 pesama. Pravilnik je predviđao da se deset najboljih plasira u finale, 8. marta, na kojem se bira i pobednik, glasovima žirija (50%) i gledalaca putem teleglasanja (50%). Zbog greške koju je napravio RTS, Ana Nikolić i Ivana Selakov nisu se plasirale u finale. Greška je kasnije ispravljena i njih dve su pozvane da uzmu učešća u finalu; Nikolićeva je odbila, tako da je u finalu izvedeno 11 pesama.
Beovizija 2009. je prva Beovizija posle 2004. na kojoj nije pobedio favorit publike. Drugoplasirana pesma Blagoslov za kraj dobila je u finalu više SMS glasova od svih ostalih pesama zajedno, i više SMS glasova od ukupnog broja glasova publike u svakom od dva izdanja Beovizije od uvođenja sadašnjeg formata glasanja.
Pred takmičenje
Radio-televizija Srbije je konkurs za kompozicije koje će biti izvedene na Beoviziji 2009. raspisala kasnije nego ranijih godina, 24. decembra 2008. Rok za prijavu pesama bio je 30 dana. 20 pesama koje će biti izvedene na festivalu izabrala je Selekciona komisija RTS od 90 pesama pristiglih na konkurs.
Nekoliko učesnika prvog izdanja rijaliti šou programa Operacija trijumf, koje je održano tokom jeseni i zime 2008/09. kao zajedničko izdanje za pet zemalja nekadašnje SFRJ, će učestvovati u nacionalnim izborima za predstavnike na Pesmi Evrovizije 2009, uključujući i Beoviziju.
Organizatori Beovizije najavljivali su prvobitno kao najverovatniju promenu formata Beovizije po ugledu na hrvatski izbor, „Doru“. RTS bi objavljivao javni konkurs, sa kojeg bi bilo odabrano 20 pesama koje bi bile izvođene u dve polufinalne večeri, na kojima bi se 14 pesama kvalifikovalo za finalno veče. Njima bi se pridruživalo 10 pesama koje bi istaknuti kompozitori pisali po pozivu organizatora. Međutim, na kraju je odlučeno da se format ne menja, sa izuzetkom uvođenja novčanih nagrada.
Prvobitno je bilo objavljeno da će pesmu „Bili smo najlepši“ pevati Nataša Bekvalac. Bekvalac je odustala od nastupa, navodeći kao razlog privatne obaveze i zakazane nastupe, a ovu pesmu izvodi Ana Nikolić. Sandra Šuša, urednica zabavnog programa RTS zadužena za Beoviziju, objasnila je da su ovakve izmene potpuno dozvoljene pošto je Beovizija festival kompozicija a ne izvođača.
Beogradska žuta štampa je spekulisala da je autor pesme „Blagoslov za kraj“, koju izvodi „OT bend“, hrvatski kompozitor Tonči Huljić (jedan od troje članova žirija u „Operaciji trijumf“ i tvorac ideje o „OT bendu“), spekulišući da se Huljić radije nije potpisao „možda u strahu od srpske ili hrvatske javnosti“ i navodeći da je potpisani autor E. Oven nepoznat, da pravila propisuju da autor mora biti potpisan punim imenom i prezimenom, i da je aranžer pesme, Eduard Botrić iz Splita, dugogodišnji Huljićev saradnik. Organizatori Beovizije su za identitet E. Ovena novinare uputili na kuću „Emoušn“. Prema ranijim navodima srpskih medija, Huljić je odabrao pesmu od pristiglih iz kuće „Univerzal“. Huljić je odbacio navode da je autor pesme kao „gluposti“ i objasnio da je sastavu samo pomogao da odaberu kompoziciju i snime je.
Redosled nastupanja određen je žrebom u emisiji „Beogradska hronika“ na Prvom programu RTS 25. februara 2009, koji je vodila Jelena Tomašević, pobednica Beovizije 2008. i predstavnica Srbije na Pesmi Evrovizije 2008.