cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A Judgement in Stone (film)
Godine 1995. je u Francuskoj snimljena verzija pod naslovom La Cérémonie u režiji Claudea Chabrola.
Arroyo Largo, Hidalgo
Arroyo Largo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 157 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2393 m.
El Madroño, Mezquital
El Madroño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2446 m.
Tzicatipa, Chicontepec
Tzicatipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 558 m.
Palača Municipija
Povijest
Rijeka je 15. VI. 1872. godine dobila novi statut, po kojemu je općinom upravljalo zastupništvo od 56 članova s podestatom (gradonačelnikom) na čelu. Nametnula se potreba za izgradnjom nove vijećnice i suvremene gradske kuće. Općina je od 1833. godine preselila iz Palaca di Komune u zgradu obnovljenog bivšeg augustinskog samostana. Niz neplanskih preinaka toj su građevini oduzele bitne značajke. Novi gradonačelnik Giovanni Ciotta 1873. najprije nastoji riješiti problem sjedišta municipalne uprave. Taj zadatak preuzima mladi arhitekt dr. Filibert Bazarig, koji je u duhu klasicizma u Venetu, gdje se školovao, zasnovao tri elegantna pročelja palače uz koja je povezao pitomu baroknu arhitekturu Crkve Sv. Jerolima i klasicističko začelje sadašnje zgrade Radio Rijeke u divan sklad. Tako je taj mali trg postao reprezentativno dvorište. Oslonivši se na oblike renesanse, plitke pilastre, ritmično izmjenjivanje trokutnih i segmentnih zabata te vodoravni vijenac pod atikom, F. Bazaring je stvorio umjerenu scenografiju gradske kuće.
Zgrada je od tada postala arenom političke borbe riječkih autonomaša za očuvanje municipalnih sloboda ugrožavanih od mađarske državne administracije. U Rijeci se od srednjeg vijeka vodi grčevita borba za gradsku autonomiju. Te činjenice su bili svjesni i njeni feudalni gospodari.
Poseban naglasak Trgu daje pročelje crkve sv. Jeronima, o kojoj se ne može govoriti odvojeno od povijesti augustinskog samostana, čiji je "stari klaustar" flankiran istočnim pročeljem palače Municipija.
Plutarco Elías Calles, Satevó
Plutarco Elías Calles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Satevó.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1562 m.
El Retiro, Tepetitlán
El Retiro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepetitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2061 m.
Turska kuća u Rijeci
mini|"Turska kuća" i Riječki merkat. mini|Ljudski likovi na kući mini|"Turska kuća" mini|Natpisi Turska kuća ili Casa turca, nalazi se na riječkom merkatu, na križanju ulica G. Verdija i V. Lisinskog u Rijeci, a nastala je u vrijeme Austro-Ugarske monarhije.
Povijest
Izgrađena je u neomaurskom stilu s lukovima iznad prozora, balkonskih vrata i potkrovnih prozora, ukrašenim biljnim i geometrijskim ornamentima, ljudskim likovima te arapskim pismenima i brojkama. Natpisi su na arapskom jeziku i pisani su različitim varijantama arapskoga pisma. Oko njih su biljni ornamenti, a ispisi su u središtu kupolastog i potkovičastog dijela iznad prozora, balkonskih vrata, kao i izravno ispod krova u četverokutnicima. Bila je vlasništvo Nikolaja Nikolaki-efendije Nikolaidesa (1855. - 1933.), dugogodišnjega osmanskog diplomatskog i trgovačkog predstavnika u Španjolskoj, a potom konzula u Rijeci od 1898. godine. Godine 1891. oženio se imućnom Riječankom, dvadeset dvije godine starijom udovicom Antonijom Bartolich Gelletich koja će uložiti novac u rekonstrukciju obiteljske palače. O tome koliko je i ona sudjelovala u osmišljavanju novoga izgleda te građevine manje se zna. Stjecajem povijesnih okolnosti u kojima su se isprepleli životni putovi osoba poteklih iz različitih kultura tako se dogodilo da su jedan kršćanin u diplomatskoj službi Osmanskoga Carstva i njegova supruga Fijumanka dali projektirati zdanje na kojemu su se harmonično združila obilježja arapske andaluzijske arhitekture, kaligrafski ispisane muslimanske vjerske formule na arapskome, ime naručitelja i sultanov znak, te za islamsku dekorativnu umjetnost netipične freske na kojima su prikazani ženski i muški likovi. Muški lik negroidnih crta – moretto, morčić – na Turskoj kući ima ulogu citata i poveznice s lokalnom tradicijom. Dva kata i potkrovlje zgrade u neomaurskom stilu, dozidani na ranije već izgrađenom prizemlju, čine zanimljivu kombinaciju karakterističnu za arhitekturu historicizma. Cjelokupno znakovlje na fasadi odraz je utjecaja i prožimanja civilizacija i bolje od ikakvih ispisanih redaka otkriva sklonosti, ukus i iskustvo, a ponajprije kulturu onovremenog vlasnika zgrade. Tekstualni dio ukrasnih lukova, promatran skupa s arhitektonskim obilježjima zgrade, jedinstven je izvor za povijesno-umjetnička i kulturna istraživanja.
Ocotepec, Copanatoyac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 499 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1938 m.
Palača Adamić
mini|Palača Adamić mini|Fiumara minijatura|"Adamićevi svjedoci" mini|Ulaz u Palaču mini|Glava žene sa šeširom i glave za odlijevanje kišnice mini|250px|Spomen ploča na ulazu u Palaču
‘Alāfah, Sa'dah
‘Alāfah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Palača Adamić
Palača Adamić je barokna palača u Rijeci, sagrađena oko 1787. godine. Smještena je na Fiumari.
Palača Adamićevih nadograđena je za drugi kat, te je od 1884. do 1896. godine u njoj bila Hrvatska gimnazija, učilište u kojem su radili istaknuti hrvatski znanstvenici i književnici, i u kojem su se odgojili brojni intelektualci Hrvatskog primorja i Rijeke.
Povijest
Pravocrtni potez zgrada na zapadnoj strani Ulice Fiumara izgrađen je na prijelazu 18. u 19. stoljeće. On je sve do druge polovice 19. stoljeća bio fasada grada okrenutog prema luci na ušću Rječine, odnosno sada Mrtvom kanalu. Ta je obala značila život grada, uz nju su brojni novodošli građani izgrađivali svoje domove, poslovnice i trgovine.
Stara je luka, bila u ušću Rječine pa su brodovi ulazili u Rječinu sve do današnjeg mosta. Prije dva stoljeća ta je obala značila život grada, na njoj se, sve vezano uz slobodnu luku i primorski promet, zbivalo u punom zamahu. Svi su imućniji građani, uglavnom novodošli koji nisu bili sentimentalno vezani uz starogradsku kolijevku, težili da nakon zatrpavanja istočnog poteza rova (sada Vitezovićeva ulica) kupe građevno zemljište i na novoprojektiranom potezu sagrade svoju kuću koja je istovremeno značila stambeni i poslovni prostor, a i licencijat da se uđe u gremij riječkih građana. Na tom su prostoru sve kuće historijske, no, jedna od njih, tzv. Kuća "Adamić", ima dvostruku povijesnu vrijednost. Vezana je uz veoma značajnu obitelj Adamić, koja je u Rijeci ostavila traga do danas (Tvornica papira), a i uz povijesnu hrvatsku "Kraljevsku veliku gimnaziju u Rijeci".
Simeon Adamić, veletrgovac duhanom i veleposjednik riječki, bijaše se od svog dolaska u Rijeku do 1785. god. silno obogatio spretnim ulaganjem u uvoz duhana i duhansku industriju, tako da su u puku kružile bajke da on ima svoga "Malika" koji mu pomaže u tim smionim pothvatima. Naime, stari riječki patricijat smatrao se dovoljno bogatim ako je posjedovao kuću u Starom gradu i vinograd na Brajdi pa mu je takvo bogatstvo izgledalo basnoslovno. Nije ni čudno da se oko Simeonova bogatstva plela mreža tajnovitosti. Tada se desio jedan događaj po kojemu je njegovo bogatstvo dobilo novu dimenziju.
Simeon Adamić imao je veliki posjed u Martinšćici na kojemu se nalazila prastara kapela sv. Martina, koja je zaljevu dala ime. Prilikom nekih radova u kapeli, Simeon je pronašao "zakopano blago". Najvjerojatnije je naišao na "arheološki nalaz", budući da je iznad Martinšćice prethistorijska gradina Solin, i da se o zakopanom blagu uopće nije ni radilo. Međutim, mašta puka je radila, optužili su Simeona da je zatajio dati eraru određeni legat od ukupne vrijednosti nalaza. Vlasti su poduzele istragu pa se ugledni riječki veletrgovac Simeon Adamić našao u zatvoru u crikveničkom kameralnom kaštelanatu. Začas su se našla četrnaestorica svjedoka koji su ga teretili za utaju legata. Sin Simeonov, Andrija Ljudevit Adamić, inače mlad i u Beču školovan komercijalist, odmah se uputio u prijestolnicu, isposlovao audijenciju kod cara Josipa II i uspio uvjeriti cara da se radilo o pukom "arheološkom" nalazu. Car se pobrinuo da se Simeon Adamić odmah pusti iz zatvora s posebnom preporukom da mu se dalje ne smeta. Carski gest bio je veoma proračunat, dvor je itekako vodio brigu o spretnim uvoznicima i trgovcima duhanom da bi pustio da u zatvoru trune sposoban poduzetnik.
Simeon Adamić vraća tada klevetnicima na Zeusov način. Odmah po izlasku iz zatvora (24. travnja 1787.) on od benediktinki kupuje vrt i parcelu koja se pruža do obale i odlučuje upravo na tom najprometnijem mjestu sagraditi obiteljsku kuću, dugačku da na nju može staviti četrnaest prozorskih otvora, a u osovini svakog od njih Simeon stavlja uz pločnik stupić na kojem je dao isklesati glave četrnaest svjedoka. Općina mu je dala dozvolu da sagradi kuću na Rječini 24. prosinca 1787. godine, procjena vrijednosti kuće bila je za ono vrijeme zamašna, iznosila je 100.378 fiorina. Grad nije ni slutio da će ih Adamić tako lukavo nadmudriti stavivši pred svoju kuću galeriju riječkog građanstva, finu damu visoke frizure, časnika, elegantnog gospodinčića, kočijaša, služavku i staru dadilju. Svaki ih je dan gledalo stanovništvo i gosti, pridošli u Rijeku brodovima koji su se privezivali preko puta kuće. Nasreću su se, doduše ne više na izvornom mjestu, sačuvali ti stupići te je sada, s nestankom jednoga, u Arheološkom parku Pomorskog i povijesnog muzeja izloženo njih trinaest.
Nakon što je Kuća "Adamić" prešla u druge ruke, ostali su ti stupići i dalje na svome mjestu sve do 1882. godine, jer su služili, uz ostale stupiće, kao zaštita pješaka od nasrtaja konja. Riječki gradonačelnik Giovanni Ciotta bio je unuk Andrije Ljudevita Adamića te je nevedene godine izvadio pradjedove "svjedoke" i stavio ih u perivoj svoje vile. Kasnije su preneseni u park pred Državnim arhivom i najzad su izloženi u lapidariju muzeja kao svjedočanstvo jednog, za povijest Rijeke, veoma značajnog vremena.
Kad se ova povijest ne bi znala moglo bi se arhitektu Kuće "Adamić" zamjeriti što ju je razvukao u dužinu, no i on je po narudžbi investitora morao načiniti mjesta za toliku grupu svjedoka. Ta je kuća na potezu Rječine stilski najizrazitiji primjer baroknog neoklasicizma. Neki njeni plastični detalji, glava žene sa šeširom nad balkonskim vratima i glava ispod strehe za odlijevanje kišnice, proizvod su odlične skulptorske radionice u kojoj su isklesane i glave "svjedoka". Nije isključeno da ih je izrađivao Josip Capovilla, poznati kamenorezac skraja 18. stoljeća, suradnik arhitekta Antona Gnamba kod kojega je Adamić najverojatnije naručio projekt te elegantne i nobilne građevine.
Stjecajem povijesnih okolnosti nastalih nakon Nagodbe i "Riječke krpice", vlada u Zagrebu popustila je pred pritiskom grada pa je odlučila otkupiti od pomorskog kapetana Dionizija Jakovčića ex Kuću "Adamić". Po projektu uglednog riječkog edila, a kasnije slobodnog arhitekta Giuseppea Chierega iz 1880., podignut je još jedan kat pa se u tako adaptiranu građevinu preselila Kraljevska velika gimnazija na Rijeci. G. Chierego je, kao stari Riječanin, poštovao sve barokne autentične detalje na Kući "Adamić" i veoma je elegantno povisio kuću ne uništivši ništa izvornog. U toj zgradi bila je smještena hrvatska gimnazija sve do 1896. kada je preseljena u novu zgradu gimnazije u Sušaku. Od 1881. do 1896, znači petnaest sudbonosnih godina zapletenih povijesnih zbivanja u Rijeci, u toj su se zgradi formirali brojni intelektualci koji su u kulturnoj povijesti Hrvatske obavili odgovorne dužnosti. O tome svjedoči samo jedna kamena ploča uz portal koju rijetko tko od prolaznika čita.
Sebastián Pérez Nuñez, Rayón
Sebastián Pérez Nuñez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Rayón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1184 m.
Tescani, Berești-Tazlău
Tescani je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Berești-Tazlău.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 731 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Pinecrest, Florida
Pajnkrest je grad u američkoj saveznoj državi Florida.
Riječki neboder
mini|242x242piksel|Istočno pročellje Riječkog nebodera Riječki neboder je neboder u središtu Rijeke na Jadranskom trgu. Nazvan je tako kako bi se razlikovao o Sušačkog nebodera, oba izgrađena imeđu 2 rata.
Neboder spada u jedan od mnogih vrijednih arhiektonskih zdanja u Rijeci između dva rata, a sagrađen je 1939. godine prema projektu tršćanskog arhitekta Umberta Nordija, koji je u Rijeci angažiran zahvaljujući privatnoj inicijativi.
Broșteni, Broșteni, Suceava
Broșteni je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Broșteni.
Riječki neboder
U vrijeme izgradnje neboder se nazivao i palača Àrbori. Naime, investitor je bio Marco Àrbori, povratnik iz Amerike, koji je želio podići poslovno-stambenu građevinu sa svom infrastrukturom, po uzoru na američke standarde. Tako je u skladu s propisima pod zemljom uređeno protuavionsko sklonište, ložionica za centralno grijanje i skladišta. alt=|lijevo|mini|344x344piksel|Riječki neboder - zaštitni znak Rijeke Prizemna zona bila je namijenjena trgovačkom magazinu iz Milana, međukat njegovim poslovnicama, dok su na ostalim katovima stanovi. Stanovi su većih kvadratura, kuhinje s ugrađenim ormarima, a šesti kat smatrao se elitnim (na primjer, jedan stan je imao dva ulaza). Na krovu je zajednička praonica i sušionica rublja. mini|Sjeverna strana palače Àrbori Urbanistički položaj zgrade strogo je određen prethodnom regulacijom koja je omogućila izgradnju visokih vertikala u strogom centru Rijeke, a već tada prometni Jadranski trg bio je zamišljen po uzoru na Piazzu Oberdan u Trstu.
alt=|lijevo|mini|291x291piksel|Izgled Pjace Reggina Elena (danas Jadranski trg) priije izgradnje nebodera
Broșteni, Broșteni, Suceava
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6578 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 699 m.
Pickbox
Pickbox je hrvatska tvrtka čije su usluge streaming servis Pickbox NOW i televizijski kanal Pickbox TV. Premijere, hit-serije i dokumentarne emisije holivudske i europske produkcije, s naglaskom na britanske detektivske i misteriozne skandinavske serije, prevedene su na hrvatski, srpski, slovenski, makedonski i bugarski.
Pickbox NOW, streaming servis sa serijama i filmovima na zahtjev, pokrenut je 2014. godine. Jedan je od prvih streaming servisa dostupan u Jugoistočnoj Europi. Pickbox NOW dostupan je u Sloveniji, Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Srbiji, Sjevernoj Makedoniji, a od 2021. i Bugarskoj. Pickbox NOW je moguće gledati na Smart TV-u, računalu, mobitelu, tabletu ili koristeći uređaj Chromecast, kao i na raznim operaterima.
Osteria, Parma
Osteria je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Bello Amanecer, Guadalupe
Bello Amanecer je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 427 m.
El Jaral, Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2137 m.
Huitepec los Alcanfores, San Cristobal De Casas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 282 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2284 m.
La Cérémonie
La Cérémonie je francusko-njemački igrani film snimljen 1995. godine u režiji Claudea Chabrola. Po žanru je mješavina drame i trilera, a predstavlja drugu po redu adaptaciju romana A Judgement in Stone britanske književnice Ruth Rendell. Protagonistica, čiji lik tumači Sandrine Bonnaire, je mlada žena koja dobija posao kućne pomoćnice u jednoj bogatoj porodici. Radnja prikazuje kako se oni prema njoj odnose sa poštovanjem i ljubaznošću, ali i kako ona postaje opsjednuta time da sakrije svoju disleksičnost, čak i po cijenu da likvidira svoje poslodavce.
La Guadalupe, Santiago Sochiapan
La Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Sochiapan.
Agua Caliente de Cota, Sinaloa
Agua Caliente de Cota je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
La Guadalupe, Santiago Sochiapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Agua Caliente de Cota, Sinaloa
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Cuamixtla, Chicontepec
Cuamixtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 90 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 553 m.
Nieuw Amsterdam, Surinam
Nieuw Amsterdam je grad i općina od 5,650 stanovnika na sjeveru Surinama u Distriktu Commewijne u kom je administrativni centar.
Historija
thumb|left|240px| Bivša [[guvernerova palača danas sjedište Distrikta]]
Historija Novog Amsterdama počela je kad je 1747. podignuta petokraka utvrda, koja je trebala štititi prilaz Paramaribu i plantaže duž Commewijne.
Utvrda je izgrađena od cigli doveženih iz Nizozemske jer se lokalna pokazala lošom, zbog previše soli, zbog tog je svaki jedrenjak iz Nizozemske morao prevesti i nešto cigli. Iako je naizgled izgledala moćno, nije dokazala vojnu vrijednost, jer je za napoleonskih ratova Britanska mornarica bez ispaljenog metka dva puta zauzela Surinam.
Od 1873. se dio utvrde koristi kao zatvor. Za Drugog svjetskog rata utvrdu je koristila Vojska Sjedinjenih Američkih Država koja je na sebe preuzela obranu Surinama.
Danny Cannon
Danny Cannon (Luton, 1968 - ) je britanski filmski i televizijski režiser, scenarist i producent, poznat po filmu The Young Americans kao i radu na prvim sezonama popularne američke kriminalističke serije CSI: Crime Scene Investigation što je uključilo i režiju pilot, odnosno prvu epizodu.
Holda, Broșteni
Holda je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Broșteni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 932 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
Nieuw Amsterdam, Surinam
Historija
Uz utvrdu je izraslo naselje sa lukom koja je služila za pretovar robe doveženih manjim brodovima i šlepovima Commewijnom u veće prekoceanske brodove. Rijekom je prevoženo naročito puno boksita iz Moenga, dok rudnik nije iscrpljen.
Prisaca, Berești-Tazlău
Prisaca je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Berești-Tazlău.
Zellersko jezero
Zellersko jezero (njemački:Zeller See) je malo alpsko jezero na zapadu Austrije u Saveznoj zemlji Salzburgu.
Prisaca, Berești-Tazlău
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 554 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Zellersko jezero
Karakteristike
Zell je protočno jezero iz kog istječu vode u rijeku Salzach, ono leži na nadmorskoj visini od 4,55 metra. Jezero Zell je maksimalno duboko 69,8 m, prosječno 39 m, a površina mu iznosi 4,55 km².
Jezero je dugo nekih 3.8, a široko 1.5 km, na njegovim zapadnim obalama leži grad Zell am See.
Los Veranos, Satevó
Los Veranos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Satevó.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1431 m.
Cabool, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.146, što je 22 (-1,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cascine Moioli, Novara
Cascine Moioli je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Huitepec Ocotal Sección I, San Cristobal De Casas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 291 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2332 m.
Salzach
Salzach je rijeka u Austriji i Njemačkoj, desna pritoka rijeke Inn, duga 220 km.
Njeno ime znači slana jer je sve do dolaska željeznice krajem 19. vijeka bila glavna prometnica za transport soli.
Karakteristike
Od izvora teče u pravcu istoka probijajući se uskim kanjonima kroz Alpe, kod Schwarzacha im Pongau naglo zavija prema sjeveru i teče prema Salzburgu. Ispod Salzburga, nakon što primi pritoku Saalach, rijeka donjim dijelom svog toka formira njemačko - austrijsku granicu da bi kod sela Überackern (odnosno Haiminga) na nadmorskoj visini od 356 metara imala ušće u Inn.
Salzach je najveća rijeka u Austrijskoj saveznoj zemlji Salzburg sa slivom od 6.727 km².
Najveće pritoke Salzacha slijevaju se u rijeku u Visokom Tauernu to su: Krimmler Ache, Habach, Hollerbach, Felber Bach i Stubache, odnosno Kapruner, Fuscher, Rauriser i Gasteiner Ache. Kratke sjeverne pritoke su Mallnitz i vode Zellerskog jezera. Kod Pongaua i Tennengaua u rijeku uvire Großarlbach (s juga), kao i Wagrainer Bach, Fritzbach, Lammer i Almbach (sa istoka) i Mühlbach i Torrener Bach (sa zapada).
Guadalupe Fresnal, Cañada Morelos
Guadalupe Fresnal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Cañada Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 580 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2493 m.
Commewijne
Commewijne je jedan od 10 distrikta na koji je Surinam od 1985. administrativno podjeljen.
Karakteristike
Commewijne se nalazi na sjeveru zemlje, sa istoka graniči sa Distriktom Marowijne, sa juga sa Distriktom Wanica i sa zapada sa Distriktom i gradom Paramaribo, od kojeg ga razvaja Rijeka Surinam. Od 2000. povezuje ih most Jules Wijdenbosch, a ne kao dotad samo trajekt.
Površina distrikta iznosi 2,353 km², na kojoj po popisu stanovništva 2012. živjelo 31,420 stanovnika. Više od 47% stanovnika Commewijnea su sa Otoka Jave, koji nisu dovedeni kao robovi već kao najamni radnici da rade na plantažama. Pored njih ima dosta Hindusa. Slično kao u Distriktu Wanica te etničke grupe žive potpuno odvojene u svojim vlastitim naseljima, to je posljedica politike Podijeli pa vladaj tadašnjeg guvernera Kielstra.
Commewijne je jedan od najstarijih koloniziranih krajeva u Surinamu, nekoć poznat po velikim plantažama, od kojih su ostali tragovi kolonijalistčke historije.
Administrativni centar je grad Nieuw Amsterdam a najveći Meerzorg.
Commewijne (rijeka)
Commewijne (sranantongo: Kawina-liba je rijeka na sjeveru Surinama duga oko 198 km, desna pritoka rijeke Surinam
Hidrologija
Commewijne izvire na terenu Distrikta Sipaliwini na Gvajanskom štitu. Od tamo teče prema sjeveru uz velike meandre, do ušća rijeke Cottica. Zatim skreće prema sjeverozapadu i teče do Nieuw Amsterdama gdje ima ušće u estuarij rijeke Surinam dug 30 km.
Historija
Commewijne je sve do nedavno bio jedini put prema unutrašnjosti, po njoj su još 1986. plovili prekooceanski brodovi, danas uglavnom turistički brodovi i čamci lokalnih stanovnika. Svojevremeno je boksit iz Moenga transportiran masivnim šlepovima do Paramariba i livnice Paranam, kao i tropsko drvo.
Odkad je 1960-ih izgrađena cesta Moengo - Paramaribo, promet se vremenom prebacio na kamione. Pretpostavlja se da su ime rijeci - Commewijne, dali Arawaci, da je to sintagma od kama=tapir i wini=voda, rijeka.
Los Sitios, Guadalupe
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 426 m.
La Ermita, Tepetitlán
La Ermita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tepetitlán.
Bayt al Ḩayāf, Sa'dah
Bayt al Ḩayāf je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
La Ermita, Tepetitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 262 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2042 m.
Bayt al Ḩayāf, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2000 m.
Fredonia, Iowa
Fridonija je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 244 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 244 stanovnika, što je 7 (2,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pichol, Chicontepec
Pichol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 482 m.
Lista univerziteta u Litvaniji
Ova lista sadrži univerzitete u Litvi.
Boșoteni, Berești-Tazlău
Boșoteni je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Berești-Tazlău.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 424 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 290 m.
Anthony E. Zuiker
Anthony E. Zuiker (izgovor ; je američki televizijski producent i scenarist, poznat kao tvorac serije CSI: Crime Scene Investigation, kao i još tri na njoj temeljena spin-offa (Miami, NY i Cyber), koji zajedno tvore franšizu CSI.
Cruz Verde, Rayón
Cruz Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Rayón.
Anthony E. Zuiker
Zuiker je odrastao i studirao u Las Vegasu, gdje se odigrava radnja prve CSI serije, a na njen sadržaj je uticalo i Zuikerovo zanimanje za forenzičke nauke u mladosti. Sam koncept za seriju je, pak, prema vlastitom priznanju, dobio kada ga je prva supruga zamolila da, umjesto da ode na košarkašku utakmicu sa prijatelja, ostane sa njom i gleda kriminalističko-dokumentarnu TV-seriju The New Detectives.
Cruz Verde, Rayón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1948 m.
Casas Nuevas, Sinaloa
Casas Nuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Sinaloa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Río Arcotete, San Cristobal De Casas
Río Arcotete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Cristobal De Casas.
Zirandaranguio, Coyuca de Catalán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 253 m.
Bareggio, Milano
Bareggio je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Holdița, Broșteni
Holdița je naselje u Rumuniji u okrugu Sučava u opštini Broșteni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 541 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 641 m.
Atol Misteriosa
Atol Misteriosa (španjolski: Placer de la Misteriosa) je potopljeni atol u Karipskom moru koji se nalazi na koodrinatama 18.8°N, -83.9°W; zbog svog specifičnog položaja, otprilike je jednako udaljen od Kube (320km), Hondurasa (345km) i Meksika (380km), s tim da mu je najbliži komad kopna otočni lanac Labuđi otoci u Hondurasu.
Atol je prvi put spomenut u travnju 1787. godine, kada ga je otkrio španjolski moreplovac Tomás Nicolás de Villa. U XIX. vijeku, Charles Darwin ga je spomenuo kao primjer brzopropadajućeg koraljnog grebena. Ukupne površine 322km2, Misteriosa se nalazi na dubini od cca. 20 metara (20-22m), a čini dio Kajmanskog grebena.
Cerro Agujerado, Mezquital
Cerro Agujerado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1546 m.
Gautam Adani
Gautam Adani (Ahmedabad, 1962) je indijski milijarder i tajkun, vlasnik Adani Grupe. Po podacima Forbesa, Adani je za 2022. najbogatiji čovjek u Indiji a drugi izvor ga plasira za trećeg najbogatijeg na svijetu, dok je u 2021. bio peti najbogatiji čovjek na azijskom kontinentu. Budući da je Indija među najistaknutijim rastećim novim ekonomskim silama, Adani je trenutno jedan od prvih ekonomskih aktora u državi.
Život
Rođen je 1962. godine u Ahmedabadu (Gujarat) u džainskoj porodici iz sjevernog Gujarata (mjesto Tharad) od oca Šantilala Adanija i majke Šantaben Adani. Otac mu je bio trgovac tekstila. Nakon završetka školovanja u rodnom Ahmedabadu, upisao je trgovinske studije na Univerzitetu u Gujaratu. Stoga ih je ubrzo napustio i odselio u Mumbaj (1978). Jako je ga zanimalo poslovanje ali izuzev očevog tekstilnog smijera. U metropoli je se rano dao poslu i počeo raditi kao razvrstač dijamanata za braću Mahendra (1978-1981). U to vrijeme je osnovao je svoje posredničko poduzeće u koloniji dijamanata kod Mumbaja, Zaveri Bazaa. Zatim je počeo (1981) poslovnu suradnju sa starijim bratom. Mansukhbhaj Adani je otkupio jedinicu za plastiku u Ahmedabadu i zadužio Gautama za uvoz primarnih polimera za male industrije (1981-1985). Na početku firma je djelovala na poljima poljoprivrede i energije ali je se to proširilo na nekoliko drugih sektora (resursi, logistika, energija, vazduhoplovstvo, odbrana).
Gautam Adani je 1988. godine osnovao svoje poduzeće – Adani Exports Limited – što je bila holding firma od Adani Groupe. Oko 1991. trgovina osnovnim poljoprivrednim proizvodima, tekstilom i metalima je višestruko nadmašila kapital kompanije tako da mu je Vlada Ahmedabada odobrila ugovor za rukovođenje lukom Mundra.
Holding firma je 2. marta 1993. postala Adani Enterprises Limited, odnosno matična firma cijele grupe. U 90-im je Adani upoznao stomatologa Priti Adani iz Mumbaja, koju će oženiti te 1996. imenovati za predsednika Adani fondacije. Par će imati dva sina: Karana Adanija i Jeeta Adanija. Ogranak firme pod vodstvom Adanijeve supruge će postati jedan od vodećih investitora u obrazovanju države Gujarata sa dugotrajnim nacrtima za školski razvoj djece iz srednjih i nižih društvenih slojeva.
Oko 1996. osnovao je Adani Power Limited, energetski ogranak firme, koji posjeduje veliki broj termoelektraka i time čini prvog privatnog proizvođača toplotne energije u Indiji.
thumb|450px|left| Adani na Globalnom samitu ulagača 2014. (prvi na desno). Nakon naglog rasta, firma je doživjela nekoliko padova i kriznih trenutaka.
Dosegla je novi vrhunac oko 2006., što je omogućilo daljnji razvitak na međunarodnom polju, sa preuzimanjem luke Abbot Point i rudnika uglja Carmichael na sjeveroistoku Australije (2006-2010).
Gautam Adani je se nalazio u hotelu Taj Mahal Palace tokom terorističkih napada u Mumbaju od 26. do 29. novembra 2008.
2011. godine je jedan Adanijev brod potonuo iskrcajući nekoliko tona ugljena u more uz obalu Mumbaja, za groznim posljedicama za prirodu okoliša.
Firma je bila pod istragom za podmićivanje carinskih službenika, policije, Državnog odbora za kontrolu zagađenja i drugih državnih organa u Indiji. Australijski ogranak firme je optužen za otrovanje rijeke u Zambiji, što je uništilo osnovni prirodni habitat mjesnog stanovništva. Adani Group je više puta optužena za iskorištavanje svojih radnika, uključujući iskorištavanje maloljetnika. Pored toga, istrage su osumljičile firmu za prikrivanje i pranje novca na takozvanim fiskalnim rajevima (Kajmanski otoci).
Danas (2022) firma ima šest glavna ulagačka ogranka: Adani Enterprises, Adani Ports and SEZ, Adani Total Gas, Adani Green Energy, Adani Transmission, Adani Power. Među ostalim, vlasnik je mreže Adanisportsline i ekipe Gujarat Giants koja nastupa u prvoj ligi kabaddija (Pro Kabaddi League), te organizuje maraton u Ahmedabadu.
Altamira, Guadalupe
Altamira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 434 m.
Cebolleta, Mezquital
Cebolleta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Mezquital.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2614 m.
El Toral, Santiago Sochiapan
El Toral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Sochiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Kitzbühelske Alpe
Geografija
Dvije trećine masiva leži u Tirolu, a jedna trećina u Salzburgu. Fizički se dijele na Glemmtalerske Alpe na istoku i Kelchsauerske Alpe na zapadu.
Kitzbühelske Alpe protežu se u dužinu u smjeru istok-zapad nekih 80 km, a široke su od 25 do 35 km. Protežu se od rijeke Saalach i Zellerskog jezera kod Zell am Seea na istoku do doline Zillertal i Tuxerskih Alpi na zapadu. Sa juga graniče sa Zillertalskim Alpama i Visokim Tauernom preko rijeke Salzach, a sa sjevera graniče sa rijekom Inn.
Najviši vrh tog masiva je Kreuzjoch sa svojih 2558 metara. a više od 30 vrhova ima preko 2000 metara, među njima su najpoznatiji Karspitze (2264 m), Richbergkogel (2278 m), Gamsköpfl (2476 m), Isskogel (2263 m), Rifflerkogel (2496 m) i Südlicher Katzenkopf (2539 m).
Stube Petra Kružića
Povijest
Njima se iz središta Sušaka dolazi najkraćim putem na Trsat, a dao ih je 1531. kao zavjet izgraditi kapetan Klisa Petar Kružić, po kojemu su nazvane. Tom je prilikom postavljeno 128 stepenica na najstrmijem dijelu staze. Ostale stube iz­građene su kasnije, pa danas od podnožja na Sušaku do crkve Djevice Marije ima ukupno 561 stepenica. Na završetku stuba, u sastavu da­našnje bazilike, smještena je i kapela Svetog Petra, koju je Kružić podigao i u kojoj počiva tijelo uskočkog kapetana.
Gornji dio Trsatskih stuba dao je 1725. godine sagraditi Gavro Aichelburg, vojvoda štajerski, kranjski i koruški te brinjski kapetan.
Na njihovom početku nalazi se barokni trijem s reljefom Tješiteljice žalosnih (Consolatrix aflictorum) iz 1745. godine. Kapele uza stube posvećene su svecima, a bile su odmorišta na putu hodočasnika koji su dolazili pokloniti se 'čudotvornoj' Trsatskoj Madoni. Stube su više puta obnavljane i dodavani su novi dijelovi.
Xithi Primera Sección, Tepetitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2223 m.
San Antonio de los Chacón, Satevó
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1449 m.
Caledonia, Missouri
Kaledonija je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 130, što je 28 (-17,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Case di Terraia, Perugia
Case di Terraia je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Puente de Vacas, Hidalgo
Puente de Vacas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2479 m.
El Terrero Blanco, Coyuca de Catalán
El Terrero Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Berzunți, Berzunți
Berzunți je naselje u Rumuniji u okrugu Bakau u opštini Berzunți.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
El Terrero Blanco, Coyuca de Catalán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
Qullat as Siddād, Sa'dah
Qullat as Siddād je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
San José Buenavista, San Cristobal De Casas
San José Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Cristobal De Casas.
Monte Grande, Chicontepec
Monte Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chicontepec.
Qullat as Siddād, Sa'dah
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1641 m.
Monte Grande, Chicontepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Vidite još
Administrativna po
El Patio, Rayón
El Patio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Rayón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1468 m.
Znamenite riječke građevine
mini|Stendard Na ovoj stranici opširnije su prikazana riječka zdanja u centru grada, a ostala arhitektura koja ima svoje stranice je samo ukratko navedena.
Gradski stendard
alt=|lijevo|mini|183x183piksel|Reljef sv. Vida na stendardu
Riječki je stup značajno svjedočanstvo političko-pravne povijesti Rijeke. Prema pisanju Giovannija Koblera antiċki je stup korišten kao srednjovjekovni gradski stendard u koji je uklesana 1509. godina. Posebnom pravnom formulom 1508. godine car Maksimilijan zagarantirao slobode i privilegije što ih je grad dobio od prethodnih gospodara, grofova Devinskih i Walsee. Izlazak Habsburgovaca na more izazvao je 1508. sukob s Mletačkom Republikom, u kojem je Rijeka 2. oktobra 1509. godine spaljena, opljačkana i poharana. Kao uspomena na osobitu vjernost Rijeke caru, te na 1508. godinu, uklesana je 1509. godina u antički stup s reljefnim prikazom sv. Vida, patrona Rijeke, koji drži model grada u ruci, dok je na drugoj strani stupa uklesan tekst garancije. treći epigraf nosi 1766. g. kada je na stup uklesan reljef s carskim i gradskim amblemima. Nakon nasipavanja mora isped gradskih zidina, stup je premješten na trg ispred gradskog tornja, a kasnije je premješten isped gradskog muzeja. Nakon što je dugo godina poslije rata bio zabačen na Gomilicii u Starom Gradu, kada ga se prikazivalo kao navodni stup srama. Konačno je nađeno njegovo adekvatnije mjesto na trgu ispred Municipja.
Palača Transjug
Projekt je izradio arhitekt Giuseppe Farkas u razdoblju od 1911-1912. godine, a sagrađena je u toku 1914.godine. Zgrada je građena za stanovanje, ali i za najam poslovnog prostora u prizemlju.
1947. godine zgrada postaje poslovno sjedište najvećeg špediterskog poduzeća u Jugoslaviji - Transjug sa 2.700 zaposenih da bi u kapitalističkoj Hrvatskoj promijenilo ime u Transadria i kao čitava riiječka privreda propadao do svoje likvidacije. Od tada, zgrada je prolazila kroz brojne preinake da bi 2016. godine postala većinsko vlasništvo firme Riva management
Ostale palače
mini|271x271piksel|Palača Municipija i stendard
Rijeka je 15. VI. 1872. dobila novi statut, po kojemu je općinom upravljalo zastupništvo od 56 članova s podestatom (gradonačelnikom) na čelu. Nametnula se potreba za izgradnjom nove vijećnice i suvremene gradske kuće. Općina je od 1833. preselila iz Starog municipija (u Starom gradu na Trgu G. Koblera) u zgradu obnovljenog nekadašnjeg augustinskog samostana. Niz neplanskih preinaka toj su građevini oduzele bitne karakteristike. Novi gradonačelnik Giovanni Ciotta 1873. godine najprije nastoji riješiti problem sjedišta municipalne uprave. Taj zadatak preuzima mladi arhitekt Filibert Bazarig, koji je u duhu klasicizma u Venetu, gdje se školovao, zasnovao tri elegantna pročelja palače na trgu uz koja je povezao baroknu arhitekturu crkve sv. Jerolima i neoklasicističko začelje sadašnje zgrade Radio Rijeke u sklad. Tako je taj mali trg postao reprezentativno dvorište. Oslonivši se na oblike renesanse, plitke pilastre, ritmično izmjenjivanje trokutnih i segmentnih zabata te vodoravni vijenac pod atikom, F. Bazaring je stvorio umjerenu scenografiju gradske kuće.
Zgrada Sveučilišne knjižnice
mini|303x303piksel|Centar Rijeke, toranj [[Pravoslavna crkva sv. Nikole u Rijeci|Pravoslavne crkve, palača Modello, riječko kazalište]] Zgrada Sveučilišna knjižnica (ex Naučna biblioteka - Biblioteca scientifica) sagrađena je 1887. g. za Školu za djevojke, po projektu arhitekta Giacoma Zammattia. Zgradu Srenje djevojačke škole Zammattio je zasnovao po uzorima na visoku renesansu, nadahnjujući se plastičnim dekorom Sanmichelia i Palladia, osobito na drugom katu građevine. Svojim fondovima i djelovanjem Sveučilišna se knjižnica nadovezuje na knjižnicu isusovaca (1627.) i na fondove bivše Gradske biblioteke (Biblioteca civica). mini|Najuža kuća u gradu - kuća Antonio Mllcenich Na prvom katu postavljena je stalna Izložba glagoljice. Prikazan je evolucija staroslavenskog pisma glagoljice. Izložene su kopije kamenih natpisa (Bašćanska ploča i drugi), kopije rukopisa pravnih i crkvenih tekstova, knjige tiskane glagoljskim slovima u Kosinju i u Rijeci, te crkvene knjige koje su bile u upotrebi i u XX. stoljeću. Bibliotečni fond sastoji se od zbirke "Fluminensia", zbirke rijetkosti (21 prvotisak - inkunabula), zbirke "Adriatica", grafičke zbirke i zbirke gramofonskih ploča. Fond knjižnice je velik: ima oko 300.000 svezaka knjiga, 53.000 svezaka časopisa, 14.000 svezaka novina i dr. Na cijelom drugom katu nalazio se Muzej moderne i suvremene umjetnosti.
Muzej moderne i suvremene umjetnosti
Muzej moderne i suvremene umjetnosti smješten je u H-objektu Zuccheriere - R. Benčić. Ta je muzejska ustanova, osnovana na inicijativu akademika, akademskog slikara Vilima Svečnjaka, za javnost otvorena 2. maja 1949. godine. U zgradi Radio - Rijeke nalazi se izložbeni prostor - Mali salon. Svrha Muzeja je upoznati javnost s razvojem suvremene umjetnosti na tlu Hrvatske, te predočiti likovno stvaralaštvo u Rijeci i regiji od početka XIX. stoljeća do danas. Galerija organizira bijenalne izložbe; Biennale mladih i Međunarodnu izložbu orginalnog crteža; regionalne izložbe slikara i kipara; samostalne i kolektivne izložbe domaćih i stranih umjetnika.
Pomorski i povijesni muzej Hrvatskog primorja
Pomorski i povijesni muzej Hrvatskog primorja (Trg Riccarda Zanelle 1) osnovan je 1876. godine. Muzej prikazuje okvirni pogled povijesnog razvoja pomorstva (modeli brodova, slike jedrenjaka, portreti kapetana 19. i 20. stoljeća) i kulture Rijeke i riječke regije (arheološki i hidroarheološki nalazi, numizmatika); posjeduje zbirku oružja, umjetnog obrta, osobito namještaja iz 17. do 19. stoljeća, zbirku slika i grafika (XVII. do XX. stoljeća), te arhivalije. Dio muzejskog postava ima ambijentalno uređene prostore Guvernerove palače s kraja XIX. stoljeća. U muzeju je izložena vrijedna memorijalna zbirka dr. Franje Kresnika (1869.-1943.), poznatog graditelja gudačkih instrumenata. Iz fundusa etnografskog odjela prikazan je samo dio narodnih nošnji regije.
Muzej grada Rijeke
mini|Muzej grada Rijeke
Muzej grada Rijeke (Trg Riccarda Zanelle 1) utemeljen je 1961. godine kao Muzej narodne revolucije. Skupštuna općine Rijeka odlučila je 1965. godine izgraditi suvremenu muzejsku zgradu u kojoj će se predstaviti povijesna građa grada, posebno građa iz NOB-a (1941-1945.) i to pripojenju Rijeke Hrvatskoj. Projekt je povjeren arhitektu Nevenu Šegviću (nagrada "Borbe" 1977. godine) koji je, uz muzejske suradnike, likovno riješio muzejski prostor. Muzejska građa je u novu zgradu smještena 1976. godine. Muzejski fundus tvore: zbirke fotografija, predmet likovnih djela i tiska Rijeke, te zbirke i dokumenti memoarske građe radničkog pokreta Rijeke i okolice. U godini 1944. odlukom Gradskog vijeća Grada Rijeke Muzej proširuje svoje djelovanje na daljnje sistematsko sakupljanje, čuvanje, stručnu i znanstvenu obradu sveukupne kulturne, znanstvene baštine, te gospodarske starije i novije povijesti grada. Stoga i dobiva novo ime: Muzej grada Rijeke. U okviru Rijeka 2020 epk, dio postave Muzeja smješten je u baroknoj palači Zuccherijere (R. Benčić).
Prirodoslovni muzej
Prirodoslovni muzej (Šetalište Vladimira Nazora 3) sa zoološkim parkom otvoren je za javnost 1. maja 1946. g. na inicijativu ljubitelja prirode Maria Rossia odlukom NOO-a Rijeka. Prijedlog za osnivanje prirodoslovnog muzeja Liburnije dao je čuveni prirodoznanstvenik Josef Roman Lorenz von Liburnau 1876. g. Museo civico (Gradski muzej u Rijeci) od te je godine otkupljivao privatne kolekcije i bogatio zbirku darovima, stvorivši fond koji je, uz brojne druge zbirke, postao temeljem novootvorenoga specijaliziranog regionalnog muzeja. U muzeju su prikazani paleontološki, mineraloški i petrografski izlošci kojima je protumačena geologija regije. Botanička zbirka u hodnicima izlaže herbarski materijal. U prizemlju su izloženi primjerci morske faune, a na prvome katu kralježnjaci riječke regije.
Crkva svetog Jeronima
Crkva Svetog Jeronima svojim elegantnim kasnobaroknim pročeljem definira istočno krilo Municipija i daje Trgu osobito nobilan ton. Crkva je građena zajedno sa sklopom Augustinskog samostana iz zaklade feudalnih gospodara Rijeke, grofova Devinskih. Gradnja je započeta 1315. godine u vrijeme Ugona II., a završena je 1408. godine, kada je Rijekom upravljao njegov unuk Ugon VI. Budući da je grad Rijeku svojom oporukom iz 1358. godine Ugon VI. ostavio svome zetu Raimbertu Walseeu, na tu je feudalnu obitelj prešlo patronatstvo nad samostanom i Crkvom Svetog Jerolima, u svetištu koje se nalaze obiteljske grobnice obje feudalne dinastije.
Katedrala Svetog Vida
mini|297x297piksel|Katedrala Svetog Vida Crkva Svetog Vida, isusovačka rotonda (sada Katedrala) sagrađena je na mjestu srušene crkvice posvećene zaštitniku Rijeke svetom Vidu. Gotov projekt za gradnju, koja je počela 15. VI. 1638. godine, donijeli su jezuiti. Gradnja je s prekidima trajala stotinu godina. Kupolu i oratorije za redovnike na prvom katu izgradio je gotički arhitekt Bernardin Martnuzzi 1727. godine. Ta reprezentativna građevina ima dodirnih točaka s venecijanskom crkvom Sta Maria della Salute, tj. sa mediteranskim barokom za razliku od provincijalnog kontinntalnog baroka crkve Trsatske Madone..
Riječka sinagoga
Ortodoksna sinagoga izgrađena je 1930. godine prema nacrtima inženjera G. Angyala i P. Fabra, kao objekt reduciranih ukrasa i simbola na pročelju, jednostavnih arhitektonskih linija koje slijede stil moderne s mediteranskim utjecajem. Unutrašnjost sinagoge podijeljena je na pretprostor i dio za obred u tri dijela, s tri prozora na bočnoj strani zgrade i uz balkon za žene s odvojenim ulazom. Nekada je u ondašnjoj Hrvatskoj postojalo 79 sinagoga od kojih su samo 23 bile namjenski građene. Sefarska sinagoga s kraja XIX. uništio je Gestapo 1944. tako da je danas riječka sinagoga jedna od triju u današnjoj Hrvatskoj - uz sinagoge u Dubrovniku i Splitu - sa sačuvanom originalnom funkcijom te predstavlja vrijedan spomenik kulture i tradicije Židova u Rijeci.
Zgrada kazališta
mini|HNK Ivana plemenitog Zajca
San Onofre, Satevó
San Onofre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Satevó.
Josh Berman
Joshua "Josh" Berman (20. decembar 1969 -) je američki televizijski scenarist i producent, najpoznatiji po radu na TV-seriji CSI: Crime Scene Investigation. Na njoj je radio tokom prvih nekoliko sezona, prije nego što je postao jedan od savjetnika-producenata TV-serije Bones.
San Onofre, Satevó
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1446 m.
Josh Berman
Berman se deklarirao kao gej. Njegov brat David Berman je glumac, koji je bio glavni istraživač producentskog tima CSI, a u TV-seriji također tumačio lik pomoćnika mrtvozornika Davida "Super Dave" Phillipsa.