cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sokolarci
Prirodni uslovi
Sokolarci su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 12 kilometara zapadno.
Naselje Sokolarci se nalazi u istorijskoj oblasti Kočansko polje. Područje južno od naselja je dolinsko i dobro obrađeno. Severno od naselja izdižu se prvi ogranci jugozapadnog dela Osogovskih planina. Nadmorska visina naselja je približno 330 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Sokolarci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 956 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi.
Subversive Festival
Subversive Festival ( [ subʋěrziv ~ ] ) je festival političkih, aktivističkih, kulturnih, obrazovnih, literarnih i umjetničkih događaja koji se godišnje održavaju u mjesecu maja/svibnja u Zagrebu, Hrvatskoj.
Aktivnosti festivala su podijeljene na Subversive Film Festival, Subversive forum, Balkanski forum i Subversive sajam knjiga. Uz ovakvu podjelu festivala organizatori održavaju i Subversive festivalsku konferenciju koja uključuje velika predavanja i okrugle stolove u kinu Europa.
Festival je pokrenut 2008. godine, originalno u svrhu obilježavanja 40. obljetnice globalnih demonstracija 1968. godine. Vjerojatno najpoznatije od svih izdanja festivala je održano 2013. godine, neposredno pred ulazak Hrvatske u EU. Tada su među sudionicima javnih tribina bili ugledni slovenski filozof Slavoj Žižek, američki sineast Oliver Stone i Aleksis Cipras, tadašnji vođa grčke radikalno lijeve oporbe, a od 2015. do 2019. grčki premijer.
Waynesville, Illinois
Vejnsvil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 434, što je 18 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Selva Bassa, Pistoia
Selva Bassa je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Lindavista, Tempoal
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Veliki Cerovec
Veliki Cerovec je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Veliki Cerovec se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 153 stanovnika.
Ruginoasa, Ruginoasa, Iași
Ruginoasa je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Ruginoasa.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Opština Șipote, Iași
Șipote je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
El Tamarindal, Santo Domingo Zanatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Bojan Jović
Bojan Jović (Beograd, 25. april 1963) je srpski teoretičar i istoričar književnosti, urednik i prevodilac.
Diplomirao je na odseku za Opštu književnost i teoriju književnosti Filološkog fakulteta u Beogradu, gde je pohađao i poslediplomske studije. Tokom studija je dobio nagradu Univerziteta u Beogradu, zvanje studenta generacije 1986/1987. godine, te postao stipendista Ministarstva za nauku i tehnologiju Republike Srbije.
Bio urednik i glavni odgovorni urednik časopisa „Književna reč“, kao i urednik u izdavačkim kućama „Stubovi kulture“, „Esotheria“, „Zepter Book World“.
Poznat je i kao prevodilac: preveo veći broj tekstova, uključujući i desetak knjiga, sa engleskog, nemačkog, francuskog i italijanskog jezika.
Naučna karijera
Zaposlio u Institutu za književnost i umetnost 1988. godine kao asistent-pripravnik na projektu Komparativna izučavanja srpske književnosti. Magistrirao 1989. odbranivši rad Lirski roman (na materijalu srpskog ekspresionizma). Rad je, izmenjen i dorađen, objavljen 1995. godine kao autorska knjiga i nagrađen je priznanjem „Stanislav Vinaver“ za najbolju prvu knjigu iz naučne oblasti. Doktorsku tezu pod naslovom Poetička načela Rastka Petrovića u kontekstu evropske avangarde odbranio je 2000. godine na Filološkom fakultetu u Beogradu. Tekst teze, dopunjen i izmenjen, kao knjigu Poetika Rastka Petrovića: struktura; kontekst objavio je 2005. godine.
Zanardi, Venezia
Zanardi je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
El Contador, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
El Contador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
Burgesov reagens
Burgesov reagens je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 238,305 Da.
Kronprinzenkoog
Kronprincenkog je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 879 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051062.
Castelnovo di Sotto, Reggio Emilia
Castelnovo di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7401 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Tres Marías, Chihuahua
Tres Marías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1588 m.
El Jarillal, Huichapan
El Jarillal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huichapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2231 m.
Orašac (Aranđelovac)
Orašac je naselje u Srbiji u opštini Aranđelovac u Šumadijskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1462 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1461 stanovnika). Orašac je na magistralnom putu Mladenovac-Aranđelovac, udaljeno 6 kilometara od Aranđelovca gde se odigrao jedan od najznačajnih događaja u istoriji srpskog naroda – podizanje Prvog srpskog ustanka.
Istorija
U ovom mestu je sklopljen dogovor o kretanju u odsudni boj protiv Turaka u novembru 1803. godine, a ustanak je podignut na Sretenje (15. februar) 1804. godine u Marićevića jaruzi. U znak sećanja na ovaj datum podignut je memorijalni kompleks – spomen-obeležje u Marićevića jaruzi, Crkva svetog Vaznesenja Gospodnjeg, škola Prvi srpski ustanak, spomenik voždu Karađorđu i muzej. Orašac je odlukom skupštine Srbije iz 1979. godine kategorisan u znamenito mesto i na taj način svrstan u kulturno dobro od značaja za Republiku Srbiju
Demografija
U naselju Orašac živi 1164 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,4 godina (40,4 kod muškaraca i 42,4 kod žena). U naselju ima 504 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,90.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
24. berlinski filmski festival
Berlinski međunarodni filmski festival 1974. (Internationale Filmfestspiele Berlin 1974) je bilo dvadesetčetvrto po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), koje se održalo od 21. juna do 2. jula 1974. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu.
Zlatni medvjed je osvojio The Apprenticeship of Duddy Kravitz, drama kanadskog režisera Teda Kotcheffa.
Nagrade
Žiri je dodijelio sljedeće nagrade:
Veliki Orehek
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 88 stanovnika.
Ill Met by Moonlight (knjiga)
Ill Met by Moonlight je knjiga britanskog publicista W. Stanleya Mossa objavljena 1950. godine. U njoj je Moss opisao otmicu njemačkog generala Heinricha Kreipea, koju je nekoliko godina ranije, u Drugom svjetskom ratu izveo kao agent Uprave za specijalne operacije (SOE) na okupiranoj Kreti. Moss je rukopis, temeljen na dnevniku koga je bio vodio za vrijeme boravka na Kreti, napisao još 1945. godine, ali je trebalo proći neko vrijeme prije nego što podaci koje je Moss objavio izgube službenu oznaku tajnosti.
Mossova je knjiga nekoliko godina kasnije adaptirana u istoimeni film, u kome je Mossov lik tumačio David Oxley.
Felipe Neri, Tlalnepantla
Felipe Neri je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Tlalnepantla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1338 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2555 m.
Ron Wyatt
Ronald Eldon Vajat (, 1933 - 4. avgust 1999) je bio američki avanturista, pseudoarheolog i bivši anesteziolog koji je skrenuo pažnju na sebe tvrdnjom da je lokalitet Durupinar mesto počivanja Nojeve barke.
Gland (Jon)
Glan je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Avalon.
Ron Wyatt
Biografija
Vajat je radio kao anesteziolog kada je 1960. u časopisu Lajf video sliku lokaliteta Durupinar, stenovite formacije u obliku čamca na planini Ararat. Potonje spekulacije u evangelističkim hrišćanskim krugovima da bi ovo moglo da bude Nojeva barka uticala je na Vijata da započne svoju karijeru arheolog-amatera. Od 1977. do svoje smrti 1999. godine Vajat je putovao više puta na Bliski istok, a njegova interesovanja su se proširila na mnoge reference iz Starog i Novog zaveta.
Gland (Jon)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 46 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,67 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 260 metara (maksimalnoj 312 m, a minimalnoj 212 m).
Ron Wyatt
Otkrića
U vreme njegove smrti 4. avgusta 1999, Vajat je tvrdio da je pronašao:
Zavetni kovčeg
Dok je iskopavao u oblasti Baštenskog groba, Vajat je našao prostoriju, za koju tvrdi da se u njoj nalazi Zavetni kovčeg. Takođe, Vajat tvrdi da je iznad ove prostorije razapet Isust Hrist, na osnovu crne materije, koju je kasnije testirana i ispostavilo se da je ljudska krv. Argument da je to Hristova krv dolazi da se u njoj nalazi 24 hromozoma. Normalno, ljudi imaju 46 hromozoma, od kojih 23 dolazi od majke i 23 od oca, a Isus bi, pošto je začet bez oca, imao samo 23 hromozoma od majke i jedan Y hromozom.
Prelazak Crvenog mora
Za razliku od ostalih biblijskih literalista koji smatraju da se prelazak Izraelićana preko Crvenog mora dok ih je progonio faraon i njegova vojska, kako je opisano u Knjizi izlaska, desio preko Sueckog zaliva ili Tiranskog moreuza, Vajat tvrdio da se to desilo preko Akapskog zaliva. Ovo je zasnovao na pronalaženju plaže kod grada Nuvejba koja bio odgovarala opisu događaja, kao i o pronalasku ostataka točkova dvokolica koje su potonule u more.
Još jedan argument kojim Vajat dokazuje da su Izraelićani ovde prešli Crveno more je tvrđava u Nuvejbi.
Kritike
Iako je Vajat osvojio sledbenike iz reda fundamentalističkih hrišćana koji doslovno shvataju Bibliju, njegov kredibilitet osporavaju profesionalni arheolozi i istraživači Biblije.
Ni evangelisti nisu bili ništa manje kritičniji: Answers in Genesis je nazvao Vajatove tvrdnje lažnim, a jedan adventistički profesor arheologije je tvrdnje o Nojevoj barci i sidro-kamenju ovako opisao: „iako je lokalitet Durupinar otprilike iste dužine za Nojevu barku, [on je]... preširok za Nojevu barku. Vajat je tvrdio da se „brodski oblik“ ove formacije može objasniti samo tako što to jeste Nojeva barka, ali i Šej i Moris su ponudili druga prihvatljiva objašnjenja. Isto tako, Vajat je tvrdio da je uspravne stene koje je pronašao bila sidra, dok je Terijan znao za slične stene izvan lokaliteta Durupinar koja su bila paganske stene kasnije preobrađen od hrišćana za hrišćanske potrebe.“
Cassero, Ancona
Cassero je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Modena (provincija)
Provincija Modena (talijanski: Provincia di Modena) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi u okviru regije Emilia-Romagna u Centralnoj Italiji.
Glavni i najveći grad provincije je istoimena Modena od 179 149 stanovnika.
Ejido Javier Rojo Gómez, Tijuana
Ejido Javier Rojo Gómez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2408 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
Hram
thumb|230px|Antički hram u Atini. Hram je izraz koji se koristi za građevinu koja je sagrađena ili se redovno koristi u svrhu održavanja vjerskih obreda.
Riječ "hram" obično se ne koristi za muslimanske i židovske bogomolje (džamija, sinagoga), osim kada se zbirno govori o "hramovima" raznih religija.
Porijeklo riječi
Riječ potiče od praslavenskog *horm, te po pretpostavci od indoeuropskog *skormo- (starovisokonjemački: scirm=zaklon, sanskrtski: carman=koža).
Sekundarna značenja
Retorski, izrazom hram (ali naravno ne i "bogomolja") označava se vrlo važno mjesto neke djelatnosti gdje se nalazi ili stječe najvažnije ili najljepše što ona stvara ("Louvre je hram umjetnosti", "Košarkaški dom Dražen Petrović je hram košarke"). Ponekad se koristi u pogrdnom smislu, kada se podrazumijeva pretjerano, grandomansko ili čak svetogrdno štovanje ("U Wall Streatu se nalaze hramovi novca").
U starih hrvatskih pisaca i u dijalektalnoj upotrebi riječ "hram" javlja se katkad u značenjima: velika kuća, dvor, spremište za poljoprivredne proizvode.
Počeci gradnje hramova
Gradnja hramova počinje još u mlađem kamenom dobu (neolitik), a postaje intenzivnija u bakarnom i brončanom dobu. Postojanje velikih hramova, građenih od trajnih materijala kao što su kamen ili opeka, smatra se jednim od značajki civilizacije. Hramske građevine pojavljuju se u prvim velikim selima i gradovima Jugozapadne Azije ("Bliski istok") od VI. tisućljeća pr.Kr.
Saharski "Stonehenge"
Oko 1990. godine, blizu mjesta Nabta u Sahari pronađeni su ostaci kamene građevine koja potiče iz razdoblja oko 5000. do 4500. pr.Kr. Ovo je najstariji dosada poznati kameni hram, dvije tisuće godina stariji od egipatskih piramida. »Lokalitet podsjeća na britanski Stonehenge, odnosno prepoznaju se u krugu poslagani megaliti koji su služili kao astronomski orijentir. Pozicija megalita od kojih su neki visoki i do tri metra orijentirana je prema zenitu Sunca u ljetnom selscitiju, a američki stručnjaci koji su počeli s istraživanjem lokaliteta tvrde da je ovaj prastari "opservatorij" precizniji od poznatog Stonehengea u Wiltshireu. To potvrđuje teorije onih egiptologa koji tvrde da su Egipćani već u pretpovijesti poznavali kretanja zvijezda. Mnogo je onih koji misle da se sveukupna rana mitologija i religija starog Egipta temelje na astralnim događajima.« (Uranić, str. 258-259) U doba kada je hram sagrađen to je područje vjerojatno još bilo plodna savana, ili barem na rubu plodnog područja. (Područje Sahare bilo je većim dijelom vrlo plodno od 8000. do 3000. pr.Kr. Kako se pustinja širila, Nil je postajao pitomiji, pa je dio tamošnjeg stanovništva naselio dolinu Nila i tu izgradio civilizaciju.)
Hramovi kamenog i bakarnog doba u Europi
Gradnja takvih zajedničkih građevina namijenjenih bogoštovlju prestaje u Europi oko 1500. pr.Kr, kada u prvi plan dolazi štovanje vođa, kojima se grade velike grobnice, tumulusi.
Hramska privreda Sumera
Najstarija civilizacija na svijetu razvila se u drogoj polovici IV. tisućljeća u Sumeru, južnom dijelu Mezopotamije. Hram, koji postepeno razvija karakteristični oblik zigurata, bio je ne samo stanište bogova, nego i središte ekonomskog života i političke moći; modernim riječnikom možemo govoriti o centralnoplanskoj, etatističkoj privredi, i o teokratskoj vladavini. Grad se smatra "vlasništvom" božanstva-zaštitnika, u čije ime upravljaju kralj i svećenici. Najveći grad prvog uzleta civilizacije bio je Uruk, koji se krajem IV. tisućljeća pr.Kr, po nekim procjenama protezao na 400 hektara, kao Rim u prvom stoljeću pr.Kr. U sjedištu grada bio je veliki hram posvećen boginji Inanni. U njegovim zidinama postojale su desetine stanova u kojima su stanovali vladar s obitelji, svećenici i upravitelji, te prostorije za vođenje upravnog i gospodorskog života.
»Središte svekolika života (…) u Sumeru bijaše hram boga grada-države. U krugu hrama bile su staje i obori, tamo su se strigle ovce, bile su tu klaonice, pivnice i pekare, radionice i trgovački arhiv, i skladišta najraznovrsnije robe. Iz jednih su skladišta poljoprivrednici uzimali plugove, motike, tegleću stoku, sjemenje, stočari stoku i stočnu hranu, trgovci donosili, a obrtnici uzimali sirovine; a u druga su skladišta opet svi donosili gotove proizvode.« (Kale, str. 43) »Zapisi o poslovanju hramova iz oko 2.300 g.pr.Kr. pokazuju da je najmanje 1200 ljudi bilo zaposleno u jednom hramu posvećenom nekoj beznačajnoj božici.« (Millard, str. 64)
Postepeno, tijekom III. tisučljeća, vlast svećenstva opada, dok raste autonomna moć kralja (koji je i najviši svećenik), koji se oslanja na "sekularnu" administraciju. Njihovu ekonomsku moć također potkopava uspon privatne inicijative u poljoprivredi (zakupništvo), zanatstvu i trgovini. (Npr. Kramer, str. 61, o ekonomiji Lagaša sredinom III. tisućljeća pr.Kr.)
Montedison-Icam/Ins.Ind.Cda Bondife, Siracusa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Mrtva priroda (film, 1974)
Mrtva priroda (, translit. Tabiate bijan) je iranski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Sohraba Shalid-Salessa. Po žanru je drama, a protagonist je željeznički radnik koji je trideset godina proveo obavljajući rutinske poslove održavanja pruge. Radnja prikazuje njegovu monotonu svakdonevnicu, ali i suočavanje sa time da odlazi u mirovinu i da gubi posao koji mu je predstavljao jedini smisao u životu. Film je prikazan na Berlinskom filmskom festivalu gdje je osvojio Srebrni medvjed.
Stari Karaorman
Stari Karaorman je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Stari Karaorman je selo u sastavu opštine Štip.
Вујетинци
Вујетинци су насеље у Србији у општини Чачак у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 452 становника (према попису из 1991. било је 524 становника).
Stari Karaorman
Prirodni uslovi
Naselje Stari Karaorman se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Naselje je položeno u dolini reke Bregalnice, na levoj obali reke. Istočno od naselja uzdiže se pobrđe Jurukluk, najniži deo planine Plačkovice ka istoku. Nadmorska visina naselja je približno 290 metara.
Вујетинци
Демографија
У насељу Вујетинци живи 367 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,6 година (40,8 код мушкараца и 42,4 код жена). У насељу има 128 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,53.
Stari Karaorman
Prirodni uslovi
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Вујетинци
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Stari Karaorman
Stanovništvo
Novi Karaorman je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 911 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (92%), a ostalo su mahom Vlasi (7%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Lavalette, West Virginia
Lavalet je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.073.
Coahuila, Zaragoza
Coahuila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Zaragoza.
1705
thumb|[[Joseph I, car Svetog rimskog carstva]]
Godina 1705. (MDCCV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u ponedjeljak po julijanskom kalendaru.
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|200px|[[Bitka kod Varšave (1705)|Bitka kod Varšave]]
mini|250px|[[Bitka kod Cassana (1705)|Bitka kod Cassana]]
mini|220px|[[Opsada Barcelone (1705)|Opsada Barcelone]]
Smrti
thumb|150px|† [[Leopold I, car Svetog rimskog carstva|Leopold I]]
Chalico, Tixtla de Guerrero
Chalico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tixtla de Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1558 m.
Velimir Deželić
Ime Velimir Deželić može značiti:
Rimini (provincija)
Provincija Rimini (talijanski: Provincia di Rimini) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi u okviru regije Emilia-Romagna u Centralnoj Italiji.
Glavni i najveći grad provincije je istoimeni Rimini od 139 601 stanovnika.
Geografske karakteristike
Provincija Rimini prostire se većim dijelom duž obale Jadranskog mora na istoku, sve do obronaka Apenina na zapadu. Glavni grad Rimini, udaljen je oko 120 km jugoistočno od Bologne. Provincija Rimini ima površinu od 862 km², u kojoj živi 685 777 stanovnika (2011. godine).
Colongo, Biella
Colongo je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
Čabar
Čabar je grad u Hrvatskoj, koji administrativno pripada Primorsko-goranskoj županiji.
Geografija
Grad Čabar smješten je u zapadnoj Hrvatskoj, na krajnjem sjeveru Primorsko-goranske županije. Područje grada Čabra ustvari predstavlja područje bivše općine Čabar koja uključuje 5 većih mjesta bivše općine i to Čabar, Prezid, Tršće, Gerovo i Plešce te ostala manja mjesta i zaseoke. Ljeta su ugodna, a zime oštre i hladne, dok je najveći dio površine grada pokriven šumom pa stoga možemo reći da je grad Čabar grad s najvećim zelenim parkom na svijetu, s obzirom na broj stanovnika.
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine na području grada Čabra ima 4.387 stanovnika. Trend broja stanovnika zadnjih godina bilježi stalno opadanje te je natalitet manji od mortaliteta. Razlog tome jest slaba zemljopisna povezanost i teški uvjeti života, te nebriga lokalne i državne vlasti za stvarenje uvjeta za ostanak prije svega mladih na području grada Čabra kao i stvaranja uvjeta za pristojan život svih stanovnika grada Čabra.
Sport
1980-ih, nedugo nakon Zimske olimpijade u Sarajevu, su lokalne vlasti Čabra pokrenule inicijativu da se upravo u tom gradu organiziraju Zimske olimpijske igre u doglednoj budućnosti.
Veliki Podljuben
Veliki Podljuben je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Veliki Podljuben se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 92 stanovnika.
Pomrčina Sunca
mini|desno|300px|Pomrčina Sunca [[11. kolovoza 1999..]]
Pomrčina Sunca nastaje kada se Mjesec ispriječi između Sunca i Zemlje, pa djelomično ili potpuno zakloni Sunce. Mjesec je tada u fazi mlađaka, a Sunce se može nalaziti do 16,5° s jedne ili druge strane uzlaznog ili silaznoga Mjesečeva čvora. Luk od 33° pokraj čvora Sunce prolazi za 34 dana, a Mjesec tada može dva puta doći u fazu mlađaka (svakih 29.53 dana). U jednoj godini moraju biti barem dvije pomrčine Sunca, a najviše ih može biti pet, ako se prva dogodi početkom siječnja, a peta krajem prosinca. Linija čvorova zakreće se retrogradno za 19,3° godišnje, pa Sunce kroz isti čvor prolazi nakon 346.62 dana (eklipsna ili drakonistička godina).
Pomrčina Sunca može biti potpuna (totalna), prstenasta (anularna), djelomična (parcijalna) i hibridna (kada se u središnjoj fazi pomrčine zapaža kao potpuna, a izvan središnje faze kao prstenasta). Različite vrste pomrčina nastaju jer je staza Mjeseca eliptična. Kada je Mjesec udaljeniji, ne zaklanja cijeli Sunčev disk i zapaža se prstenasta pomrčina, a kada je Mjesec bliže, može potpuno zakloniti Sunce i nastupa potpuna pomrčina. Pomrčina Sunca opaža se s malenoga dijela Zemlje. Zbog okretanja Zemlje, Mjesečeva sjena prelazi po Zemljinoj površini od zapada prema istoku, pa se potpuna pomrčina vidi s uskoga pojasa (zone totaliteta). Sjena nije šira od 270 kilometara i putuje brzinom od 1 km/s, pa potpuna pomrčina u nekoj točki Zemlje traje najviše 3 minute 31 sekundi. Pri potpunoj pomrčini zbivaju se četiri dodira: rub Mjeseca nailazi na rub Sunca, napredujući rub Mjeseca stiže do suprotnoga Sunčeva ruba, zalazni Mjesečev rub dotiče početni rub Sunca, Mjesec napušta Sunce; od prvoga do četvrtoga dodira mogu proći do 3 sata. Potpuna pomrčina Sunca na nekome mjestu Zemljine površine javlja se u prosjeku svakih 400 godina. Posljednja potpuna pomrčina Sunca, vidljiva iz Hrvatske, zbila se 15. veljače 1961., a sljedeći će se put zbiti 3. rujna 2081.
135px 135px 135px 134px 135px 134px mini|desno|300px|Potpuna i djelomična pomrčina Sunca.
mini|300px|desno|Otklon zrake [[svjetlosti u gravitacijskom polju Sunca se mjeri pri pomrčini Sunca, kad je glavnina snažne Sunčeve svjetlosti zaklonjena. Prvi puta je to mjerenje izvršeno 29. svibnja 1919., čime je bila potvrđena Einsteineva teorija relativnosti.]] mini|desno|300px|Potpuna [[pomrčina Mjeseca snimljena 9. studenog 2003.]] mini|desno|300px|Djelomična, potpuna i prstenasta [[pomrčina Mjeseca.]]
Pomrčina
Pomrčina ili eklipsa (gr. ἔκλειψις, ékleipsis - izostavljanje, izostajanje) je pojava pri kojoj jedno nebesko tijelo tijelo u potpunosti ili većim dijelom zaklanja drugo ili ulazak jednoga nebeskog tijela u sjenu drugoga. Pomrčina Sunca ili Mjeseca nastaje kada se oni nalaze u blizini jednoga čvora Mjesečeve staze oko Zemlje (staza Mjeseca nagnuta je prema ekliptici za 5° 9').
Pomrčina Mjeseca
Pomrčina Mjeseca nastaje ulaskom Mjeseca u Zemljinu sjenu, vidi se s cijele Zemljine noćne polutke, pritom je Mjesec obasjan zagasitocrvenom svjetlošću koja se raspršila prolazeći kroz Zemljinu atmosferu. Pomrčina Mjeseca nastaje kada je Mjesec pun, a stožac Zemljine sjene udaljen je najviše 11° od jednoga Mjesečevog čvora. Kako Zemljina sjena tim područjem prolazi svakih 21 do 22 dana, a uštap se ponavlja svakih 29.53 dana, u jednoj godini mogu biti najviše 3 pomrčine Mjeseca, a nekih se godina ne dogodi ni jedna. Površina Zemljine sjene nekoliko je puta veća od površine Mjeseca, pa Mjesec može kroz sjenu prolaziti do 1 sat 47 minuta.
Zbroj pomrčina Mjeseca i Sunca u godini ne može biti veći od 7, a manji od 2. Najčešće se zbivaju po dvije pomrčine Sunca i Mjeseca, a najviše se mogu dogoditi tri Mjesečeve i četiri Sunčeve, ili dvije Mjesečeve i pet Sunčevih. Budući da se pomrčina Mjeseca vidi s cijele tamne Zemljine polulopte, a pomrčina Sunca samo s uskoga pojasa, čini se da se pomrčina Mjeseca zbiva češće od pomrčine Sunca, iako je obrnuto. Pomrčine se zbivaju gotovo u istom redoslijedu nakon 18 kalendarskih godina i 11 i 1/3 dana, ili 10 i 1/3 dana ako razdoblje obuhvaća 5 prijestupnih godina, odnosno 12 i 1/3 dana ako obuhvaća samo 3 prijestupne godine, što se može dogoditi na prijelazu stoljeća (Sarosov period).
Pomrčine ostalih nebeskih tijela
Merkur i Venera prelaze preko Sunčeva kruga (tranzit), a Mjesec i planeti zaklanjaju pozadinske zvijezde (okultacija). Pomrčine Jupiterovih satelita služile su pomorcima u doba kada mehanički satovi nisu bili dovoljno pouzdani za određivanje točnoga vremena koje je bilo potrebno za izračun zemljopisne dužine. Pomrčina zvijezda događa se u sustavima dvojnih zvijezda što se na Zemlji zapaža kao periodična promjena sjaja. Zvijezdu mogu dijelom pomračiti i ekstrasolarni planeti, a to se preciznim mjerenjem intenziteta svjetlosti zvijezda može zabilježiti; npr. pratilac zvijezde HD 209 458, udaljene 150 godina svjetlosti, planet je 1.32 puta većega polumjera od Jupiterova, a zamračuje zvijezdu za 1,5% svakih 3.5246 dana.
Pomrčine se istražuju radi spoznaje o masi, obujmu, međusobnoj udaljenosti, inklinacijama i atmosferama tijela koja se pomračuju.
Pomrčine Sunca i Mjeseca
Uzajamni položaji Sunca, Mjeseca i Zemlje dovode do pomrčine Sunca i Mjeseca. Potpune pomrčine se koriste u kozmičkoj geodeziji za vezivanje kontinentalnih trigonometrijskih mreža, koje pomažu u stvaranju jedinstvenog svjetskog znanstvenog sustava. U istu svrhu se koriste i pojave okultacija zvijezda (kad Mjesec tokom svojeg kretanja sakrije neke zvijezde). Privlačna sila Mjeseca, a u manjoj mjeri i Sunca (lunisolarni utjecaj), uzrokuje na Zemlji plimu i oseku mora i jezera, kao i "disanje" Zemljine kore što je 3 puta slabije od plime i oseke. Utjecaj mjeseca na ljude i druga bića je još uvijek nerazjašnjen, ali je sigurno da se kukci orijentiraju pomoću Mjeseca. Pomrčine Mjeseca, a pogotovo pomrčine Sunca, nalaze se među najdramatičnijim prirodnim pojavama. Pomrčine Sunca dovode do jakog pada dnevne rasvjete, a vid im je različit iz raznih točaka na Zemlji. Totalna ili potpuna pomrčina nastaje samo za promatrača koji se nalazi unutar Mjesečeve sjene. Tada je Sunčev krug potpuno zastrt Mjesecom. Pomrčina je prstenasta kada Mjesečeva sjena ne dostiže do površine Zemlje (kada se promatrač nalazi u smjeru Mjesečeve sjene), ali je vidni kut manji od vidnog kuta Sunca. Promatrač u polusjeni vidjet će Sunce samo djelomice prekriveno Mjesecom - to je djelomična pomrčina. Za vrijeme pomrčine, sjena se giba Zemljinom površinom od zapada prema istoku. Najprije se zamračuje zapadni rub Sunca. Totalna pomrčina traje najviše 7 minuta, a promjer sjene na Zemlji ne premašuje 270 km. Pomrčina Mjeseca nastaje kada Mjesec uđe u Zemljinu sjenu. One se vide samo noću. Pomrčine Mjeseca mogu biti potpune i djelomične, a pritom svim promatračima izgledaju jednako. U sjenu najprije ulazi istočni rub Mjeseca. Potpuna pomrčina može trajati do 2 sata, jer je Mjesec nekoliko puta manji od presjeka Zemljine sjene (oko 2.7 puta manji, ovisno o udaljenosti).
Pomrčina Sunca nastaje u vrijeme mlađaka, a pomrčina Mjeseca u vrijeme uštapa. No pomrčine se ne javljaju svakih mjesec dana. Da bi se pomrčina dogodila, moraju biti ispunjeni još neki uvjeti: Mjesec se mora nalaziti na stazi u blizini uzlaznog ili silaznog čvora. Da bi došlo do pomrčine, mora da se prožmu prividni krugovi Sunca i Mjeseca. Kako i Sunce i Mjesec imaju kutni promjer od približno 0.5°, to promatrač sa Zemlje mora vidjeti razmak centara Sunca i Mjeseca pod kutom koji je manji od 0.5°. Da bi došlo do pomrčine Sunca, Mjesec mora biti u mijeni mlađaka, a Sunce ne smije biti dalje od 16.5° s bilo koje strane čvora. Kada se javi mlađak, a Sunce se nalazi unutar područja od 33° simetrično raspoložene oko čvora, do pomrčine Sunca mora doći. Sunce se dnevno giba nebom za nešto manje od 1° na istok, pa 33° prevali u 34 dana. Zato se, u ovisnosti o tome kako su vremenski raspoređene Mjesečeve mijene, u 34 dana jave jedan ili dva mlađaka, a time i jedna do dvije pomrčine Sunca. No područje pomrčina nalazi se i oko uzlaznog i oko silaznog čvora, a budući da u svakom čvoru mora doći bar jednom do pomrčine, to se u godini dana jave najmanje dvije pomrčine Sunca. katkada se godišnje jave četiri, a najviše pet pomrčina. Do pete pomrčine može doći zato što linija čvorova nije nepomična u prostoru. Kad bi linija čvorova bila nepomična, u Sunce bi bila uperena dva puta godišnje, i to u razmaku od točno pola godine; u tom bi se slučaju mogle pojaviti najviše 4 pomrčine Sunca godišnje. No kako se linija čvorova zakreće 19.3° na godinu, i to u smjeru nasuprot godišnjem gibanju Sunca, Sunce će kroz isti čvor proći prije isteka cijele godine, nakon 346.62 dana. To je eklipsna ili drakonistička godina. Tropska godina je od nje dulja za oko 19 dana. Pet pomrčina Sunca će se dogoditi samo ako prva pomrčina stigne neposredno početkom siječnja, druga odmah u slijedećem mlađaku, treća i četvrta pomrčina prije sredine godine, u lipnju, i peta 12 sinodičkih mjeseci (354 dana) poslije prve. Sljedeća pomrčina može se dogoditi dok je Sunce u blizini istog čvora, ali - iduća godina već je započela (354 d + 29.5 d > 365 d)!
Pomrčina Mjeseca nastaje onda kada Mjesec uđe u Zemljinu sjenu. Na srednjoj daljini Mjeseca kutni promjer sjene iznosi 42’. Prividni polumjer Mjeseca je 15’. Da bi došlo do pomrčine, moraju se centri Mjeseca i Zemljine sjene naći na udaljenosti manjoj od 57’. U tom slučaju nema paralakse, prolaz kroz sjenu neće ovisiti o stajalištu promatrača na Zemlji - Mjesec mora ući u sjenu. Pomrčina će sigurno nastati kada je Mjesec pun, a Zemljina se sjena nalazi u području od 11° prije i poslije čvora. Brzina kojom se Zemljina sjena pomiče jednaka je brzini kojom se Sunce prividno giba nebom. Znači da će Zemljina sjena boraviti u pomrčinskom području 21 - 22 dana. Jasno je da se u vremenskom razdoblju od 22 dana ne mora pojaviti uštap. Uštap se ponavlja svakih 29.5 dana. Ako se uštap i pojavi, dolazi samo do jedne pomrčine, jer za drugu nema više vremena. Područje oko čvora Mjesečeve staze u kojoj se javljaju pomrčine Mjeseca manja je od područja u kojem se javljaju pomrčine Sunca.
Morlaci
Morlaci ili Mavrovlasi, Morovlasi, Crni Vlasi (talijanski: Morlacchi, grčki: Μαυροβλάχοι) je talijansko ime za narod nomadskih pastira koji je nekoć živio po planinama u zaleđu Jadranskog mora, od Epira do Istre, a najviše po Dinaridima.
Pomrčina Sunca
Pomrčine Sunca i Mjeseca
Neke godine mogu proći bez ijedne pomrčine Mjeseca, a nekih godina može ih biti čak tri. Tada se prva pomrčina javlja odmah početkom godine u blizini jednog čvora, druga pomrčina 6 sinodičkih mjeseci poslije (177 dana) u blizini drugog čvora, a treća 12 sinodičkih mjeseci nakon prve pomrčine, opet u području prvog čvora, koji se zbog zakretanja linije čvorova gibao u susret Zemljinoj sjeni. Ukupan broj Sunčevih i Mjesečevih pomrčina godišnje ne može biti manji od 2, a veći od 7. Najmanje ima 2 pomrčine, i to obje Sunčeve. Najčešće se javljaju 2 Sunčeve i 2 Mjesečeve. Kod najvećeg broja pomrčina 3 su Mjesečeve, a 4 Sunčeve, ili 2 Mjesečeve i 5 Sunčevih. Ne mogu se javiti 8 pomrčina. Ako, naime, godina započne pomrčinom Mjeseca, prva Sunčeva pomrčina ne može nastati još 14.5 dana nakon toga (da bi Mjesec iz uštapa postao mlađakom), a tada je već kasno da se u istoj godini stigne do pete Sunčeve pomrčine.
Morlaci
Oko etnogeneze tog naroda, kao i porijekla njegova imena i danas postoji velika zbrka i nedoumice.
Pomrčina Sunca
Pomrčine Sunca i Mjeseca
Pomrčine se ponavljaju u istom redoslijedu prilično točno nakon 18 kalendarskih godina i 11.3 dana (ili 10.3 dana ako razdoblje obuhvaća 5 prijestupnih godina). Nastajanje pomrčina ovisi o 3 razdoblja: o razdoblju u kojemu se izmjenjuju Mjesečeve mijene (sinodičkom mjesecu S), o razdoblju u kojemu Mjesec prolazi kroz čvor (nodički ili drakonistički mjesec N) i o razdoblju u kojemu Sunce prolazi kroz dani čvor Mjesečeve staze (eklipsna ili drakonistička godina D). Slučajno se cijeli umnošci sinodičkih mjeseci, nodičkih mjeseci i eklipsnih godina gotovo točno podudaraju:
Morlaci
Etimologija riječi Morlak
Ime Morlak (plural Morlaci), dolazi od grčke riječi Μαυροβλάχοι, mavrovlahoi, što bi značilo crni vlah, a vlah (lah, leh) je značio latin (rimski građanin) i to na staroslavenskom, Grci su to vjerojatno samo zabilježili. Kasnije je ta riječ ušla u talijanski (preko Venecije koja je upravljala tim prostorom) kao morlaccho (plural: Morlacchi), u latinskim izvorima se spominju kao Nigri Latini (crni Latini) dakle to je samo doslovni prijevod sa grčkog. Ime Morlak je prvi put zapisano oko 1150. u latinskoj kronici anonimnog Diokletanskog popa koji govori o Bugarskom dolasku u romansku Mesiju: "hoc tempore ceperunt totam provinciam Latinorum, qui tunc Romani vocabantur, nunc vero Morlachi, id est Nigri Latini nuncupantur"
Postoji više tumačenja nastanka te sintagme moro - vlasi / mavro - vlasi, ono mavro (crn) je oznaka za sjever, jer su Turci bojama označavali strane svijeta - pa bi to bila geografska odrednica tih Vlaha, dakle oni su - Sjeverni vlasi. Tu tezu iznio je ondašnji historičar Joannes Lucius (Ivan Lučić). Postoji i teorija (koja je najmanje vjerojatna) da su ime dobili po crnoj boji svoje nošnje, jer u ranim vjekovima (12. - 13. vijek) - kad su dobili ime, vjerojatno uopće nisu bojali vunu. Postoji i teorija da se ono crno odnosi na njihove logore i katune, koje su voljeli podizati po šumarcima - dakle po tamnim (crnim) mjestima. Pa i teorija da ono mor dolazi od Morava, jer da su oni došli iz krajeva uz rijeku Moravu (koja isto tako krajnje nategnuta).
Alberto Fortis koji je obišao morlačke krajeve u 18. vijeku u svojoj knjizi Viaggio in Dalmazia (1774), iznio tezu da Morovlasi znači moćni ili osvajači s mora, jer moro, po njemu dolazi od slavenskog more, a ne kako je Lucius mislio Crni Vlasi / Crni Latini. Fortis je tu unio dobru zbrku, jer je posjetio stanovnike ondašnje Dalmatinske zagore, koji možda i jesu bili vlaškog / morlačkog porijekla, ali su već dobrano bili slavenizirani, u svakom slučaju oni su sebe zvali Vlasima, pa je on iskonstruirao da Vlah nikako nebi moglo značiti porobljeni Latin, već plemenit ili moćan. thumb|left|240px|Morlaci iz okolice Splita, crtež Théodore Valérija iz [[19. vijeka]] Po Morlacima Talijani i danas zovu Velebitski kanal - Canale della Morlacca, u starijim knjigama tako se zvao i Velebit - Montagne della Morlacca, a čitav kraj Morlachia.
Porijeklo
Morlaci su latinizirani stanovnici istočne jadranske obale, nastali najvjerojatnije stapanjem rimskih kolonista i autohtonog balkanskog stanovništva poput Ilira, Tračana i Dačana. Provalom barbarskih plemena u te krajeve koji počinje od 4. vijeka - Ostrogoti, Huna 5. vijek, Slaveni i Avari - 6. / 7. vijek, oni se iz naselja na obali i po nizinama, povlače u teško pristupačne planine, gdje žive izolirano kao nomadski pastiri.
Historija
U ranom srednjem vijeku žive po planinama sjeverne Albanije, Crne Gore, Hercegovine i južne Dalmacije, zna se da su osnovali tadašnju Ragusu - današnji Dubrovnik. U tom vremenu imaju zajednički etnonim Vlasi, pa ih se ne da razdvojiti od onih grupa koje žive duboko po Bosni (planina Romanija nosi ime po njima, jer su je oni zvali Romansk, a sebe Romanji), Srbiji, Makedoniji, Epiru. i Albaniji Vlasi (Aromuni) su se u svojim razbacanim plemenskim grupicama uspjeli održali kao autohtona etnička skupina sve do 14. - 15. vijeka kad su masovno slavenizirani.
Prvi zapis o njima pod imenom Morlaci je iz zadarskih izvora iz 1352. kao što je to zabilježio Vjekoslav Klaić u svom spisu ''Vlasi u Hrvatskoj tečajem 14. i 15. stoljeća''
Prodorom Osmanlija na Balkanski poluotok koji počinje od 14. vijeka, Morlaci počinju migrirati na sjever prema Kvarneru. i Kranjskoj (Laška dolina). Prvi zapis o njihovoj prisutnosti na Krku je iz 1321. ima ih i u Senju i okolici (. U Julijskoj krajini se pojavljuju od početka 15. vijeka gdje su se raštrkali po unutrašnjosti (Kras) sve do Trsta, a u sjeverostočnu Istru (zapadni obronci Učke) ih naseljava Venecija na prelazu XV-XVI.st. i to iz sjeverne Dalmacije. Od njih je danas ostalo nešto malo, znani su kao Ćići. thumb|right|280px|Morlački muzičari, crtež Théodore Valérija iz [[19. vijeka]] Molobrojni ostaci Morlaka održali su se i u kraškom zaleđu Dalmatinske zagore, i fragmentarno očuvali svoj poluromanski morlački govor još do početka 19. vijeka. On je kasnije nakon djelomičnog slaveniziranja nazvan Murlaška besjeda. Posljednji ostatci Morlaka živjeli su kao polunomadski pastiri na planinama oko Livanjskog polja, ali su tokom 20. vijeka i te posljednje grupice nestale i pretopile se u većinsko stanovništvo. Kao jezični trag tih posljednjih Morlaka, danas su ostali samo neobični toponimi za vrhove, sedla i izvore na planinama oko Livna (Ajvatat, Blejnadorna, Sturba...) i Posušja (Nuga, Oruga...)
Posljednji ostatci Morlaka u današnjoj Hrvatskoj su današnji Ćići u Istri od kojih najveći broj živi u selu Žejane i okolici. Po posljednjem jugoslavenskom popisu stanovništva iz 1991. 22 osoba izjasnilo se Ćićima, a 2001 samo 3 troje.
Morlaci i Mletačka Republika
Mlečanima je uspjelo tek 1645. organizirati morlačku vojsku, u čije redove je ušao velik broj plaćenika koji su se do tad borili za Osmanlije. Tad je i oko 5 000 morlačkih porodica prešlo u Dalmaciju (od Zadra do Boke Kotorske) uz venecijansko odobrenje.
Morlaci i Alberto Fortis
Nakon što je Alberto Fortis objavio opis Morlaka i njihovih običaja u svojoj knjizi Viaggio in Dalmazia (1774), tadašnja učena Evropa, oduševila se tim posljednjim nomadima, koji su živjeli u mitskoj Arkadiji, neiskvareni civilizacijom - kao u vrijeme Homera. Ne treba smetnuti s uma da je to bilo doba Jean-Jacquesa Rousseaua i njegovog povratka prirodi - tako da su Morlaci bili en vogue u to vrijeme.
Morlački jezik
Morlaci su govorili dalmatskim koji se vremenom pod utjecajem venecijanskog do 19. vijeka pretvorio u vlastiti dijalekt.
Opština San Miguel Mixtepec, Oaxaca
San Miguel Mixtepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2930 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2275 m.
Sofilari
Sofilari su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Sofilari su selo u sastavu opštine Štip.
Prirodni uslovi
Sofilari su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 6 kilometara jugozapadno.
Naselje Sofilari se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Naselje je položeno u dolini reke Bregalnice. Oko naselja se uglavnom pružaju obradive površi. Nadmorska visina naselja je približno 260 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Sofilari su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 33 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (64%), a ostali su Vlasi (36%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Vladimir Lazović
Vladimir Lazović (rođen 1954. godine u Beogradu) je srpski pisac naučne fantastike i fantazije. Po zanimanju je elektroinženjer.
Fantastiku piše od svojih dvadesetih, menjajući podžanrove — od alternativne istorije, preko slovenske fantastike, do kiberpanka.
Predsednik je Društva ljubitelja fantastike „Lazar Komarčić“ od 2004–2008. godine.
Corral Nuevo, Veracruz
Corral Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2007. godine u naselju je živelo 4547 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Barrio San José, Huichapan
Barrio San José je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huichapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2197 m.
Buzet
Buzet (italijanski Pinguente) je grad koji se nalazi u Hrvatskoj, u unutrašnjosti Istre i administrativno pripada Istarskoj županiji.
Geografija
Buzet se nalazi na brežuljku iznad rijeke Mirne.
Historija
Buzet je bio nastanjen još od prahistorije. U rimsko doba je na mjestu današnjeg Buzeta sagrađena utvrđena naseobina Pinguentium. U srednjem vijeku je bio pod Bizantom i akvilejskim patrijarhom. 1421. je došao pod vlast Mlečana. Godine 1520. ga je razorio Krištof Frankopan i u okolici naselio Hrvate uskoke.
1797. je došao pod vlast Austrije, 1805. pod Francuze, a od 1813. je opet pod Austrijom. 1918. su ga zauzeli Italijani, a 1945. je došao pod vlast SFRJ. Od 1991. je dio nezavisne države Hrvatske.
Jeet Kune Do
Jeet Kune Do, skraćeno JKD je hibridna borilačka vještina koju je osnovao i razvio poznati praktičar borilačkih vještina i glumac Bruce Lee sa izostankom klasičnih formi, karakterističnih za tradicionalne borilačke vještine. Vještina se bazira na adaptiranju protivniku i na korištenju različitih tehnika za različite protivnike. Također, Jeet Kune Do se naziva i stilom bez stila. Sam naziv vještine Jeet Kune Do sa kantonškog može se prevesti kao "način šake koja presreće" i nazvana je prema konceptu borbe tako da se presreće protivnikova kretnja ili udarac sa vlastitim udarcem. Svejedno, Bruce Lee je često govorio kako je to samo ime, osobno je nazivao vještinu "umjetnošću izražavanja ljudskog tijela". Proučavajući druge borilačke vještine, Lee je došao do spoznaje da su iste često prekrute i nefleksibilne, te da je realistična borba puna nepredvidljivosti, spontana i neuobičajenih pokreta te da klasične borilačke vještine jednostavno nisu dorasle takvom načinu borbe. Također je govorio da dobar borac mora biti "kao voda" i da se mora kretati fluidno, bez razmišljanja.
Baza Jeet Kune Doa
Baza Jeet Kune Doa dolazi uglavnom od tri borilačke vještine a to su Wing chun, boks i mačevanje. Wing chun, koji je bio Leejeva glavna borilačka vještina kojom se bavio u Hong Kongu je u Jeet Kune Do donio tehnike kontrole centralne linije, udaranje vertikalno postavljenom šakom, tehnike vezanja i konstantnog pritiska na protivnika. Tijekom svojeg istraživanja borilačkih vještina Lee je ugradio i tehnike iz boksa kao što su krošei i aperkati te eskiviranje udaraca izmicanjem glave ili dijelova tijela. Od mačevanja je uglavnom preuzet rad nogu i kretanje tijekom borbe.
Ekonomija pokreta
Kod praktičara Jeet Kune Doa se traži jednostavnost, potpuni izostanak bilo kakvih nepotrebnih pokreta koji troše energiju, efikasnost i direktnost.
Centralna linija
Centralna linija je imaginarna linija koja prolazi sredinom tijela od vrha glave do stopala čovjeka koji stoji, također se odnosi i na prostor direktno ispred tijela. Koncept centralne linije je preuzet iz Wing chuna, a cilj je da se kontrolira i dominira protivnikovom centralnom linijom, pritom braneći i čuvajući svoju liniju. Svi udarci rukama i nogama, sve kretnje su napravljene tako da maksimalno čuvaju vašu centralnu liniju dok se pritom ulazi u protivnikov centralni prostor ispred tijela.
Realističnost kod treniranja
Bruce Lee je smatrao da velika važnost kod treniranja je spariranje sa stvarnim udarcima uz nošenje zaštitne opreme, jer to je pravi način da se pipremite za pravu borbu. Nije vjerovao u "lepršave" atraktivne tehnike iz drugih borilačkih vještina koje nesumljivo dobro izgledaju, dok im je efikasnost u pravoj borbi upitna. Također nije imao veliko mišljenje o borilačkim natjecanjima na bodove gdje se ne može vidjeti prava efikasnost prilikom prave borbe i tu je distancirao Jeet Kune Do od takvih sportskih natjecanja.
Opština Tansa, Iași
Tansa je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 364 m.
Adigrat
Adigrat je grad sjevernoj Etiopiji, u Regiji Tigraj posljednji etiopski veći grad na granici s Eritrejom u Zoni Misrakavi, upravno središte worede Ganta Afeshum.
Grad leži na Etiopskoj visoravni na nadmorskoj visini od 2457 m, udaljen je oko 117 km od Mek'elea u pravcu sjevera, 41 km do granice s Eritrejom, te 843 km sjeverno od glavnog grada Adis Abebe.
U novije vrijeme 1992, u Adigratu je podignuta najveća farmaceutska tvrtka u Etiopiji - Addis Pharmaceuticals.
Gradske znamenitosti
Adigrat ima ostatke dvaju dvoraca iz perioda Zemene Mesafint; jedan kojeg je posjedovao Dej Desta i drugi koji je bio posjed rasa Sebhata Aregavija. Ostale znamenitosti grada su: thumb|left|240px|Katolička crkva Medhani Alem
Historija
Adrigrat je počeo dobijati na važnosti kad ga je ras Sabagadis odabrao za svoje sjedište 1818, ali je odmah nakon njegove smrti izgubio značaj. Tako da je već u travnju 1842 kad ga je misionar Johann Ludwig Krapf posjetio, zapisao je da je "skoro cijeli u ruševinama", te da obližnje selo Kersaber "veće od Adigrata".