cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rashōmon (film)
Kurosavin odnos s glumcima
Kad je Kurosava snimao Rašomon, glumci i ekipa su živjeli zajedno, što je sustav koji je redatelj smatrao korisnim. Prisjetio se: "Bili smo jako mala grupa i snimanje Rašomona bilo je naporno svakog dana i svake noći. U takvim okolnostima možete o svemu razgovarati i biti jako blizak." Jedan od rezultata njegove bliskosti ogleda se u izvedbi Tošira Mifunea: dok su glumci i Kurosava čekali da se sagradi set, gledali su film o Africi koji je režirao Osa Johnson. Film je uključivao neke kadrove rikanja lavova, a Kurosava je predložio da Mifune odigra bandita kao lava. Mifuneova izvedba zato je bila divlja, gotovo neljudska.
Fotografija
Snimatelj, Kazuo Miyagava, pridonio je brojnim idejama i potporom. Na primjer, u jednoj sekvenci postoji niz jednodijelnih kadrova bandita, zatim žene, a zatim muža, koji se nakon toga ponavljaju kako bi naglasili triangularni odnos između njih.
Korištenje kontrastnih kadrova je još jedan primjer tehnika u Rašomonu. Prema Donaldu Richieju, duljina kadrova žene i bandita ista je kad je bandit barbarski lud, a žena histerično luda.
Rašomon je prvi film u kojem se snimalo izravno u sunce. U kadrovima glumaca, Kurosava je htio koristiti prirodno svjetlo, ali je ono bilo preslabo; riješili su problem korištenjem zrcala koja su odražavala prirodno svjetlo. Htio se postići rezultat snažni svjetlosni izgled kao da je svjetlo putovalo kroz krošnje kako bi pogodilo glumce. Kiša u filmu morala je biti obojena u crno jer leće kamere nisu mogle uhvatiti kišu dobivenu od čiste vode.
Montaža
Stanley Kauffman u The Impact of Rashomon piše kako je Kurosava često snimao scenu s nekoliko kamera istodobno, tako da bi mogao "slobodno rezati film i sastavljati dijelove koji su uhvatili intenzitet akcije, kao da leti od jednog dijela do drugog." Unatoč ovome, koristio je i kratke kadrove zajedno kako bi publika pomislila da gledaj jedan kadar; Richie u svojem eseju kaže da "u cjelini filma postoji 407 odvojenih kadrova ... To je dvaput više nego u uobičajenom filmu, a opet ti kadrovi nikad ne skreću pozornost na sebe."
Simboličko korištenje svjetla
Robert Altman divio se korištenju svjetla u filmu. Komplimentirao je na Kurosavinoj upotrebi "pjegastog" svjetla tokom cijelog filma, što likovima i okruženju dodaje dodatnu dvoznačnost. U svojem eseju "Rashomon" Tadao Sato sugerira da film (obično) koristi sunčevu svjetlost da simbolizira zlo i grijeh u filmu, tvrdeći kako se žena podaje banditovim željama nakon što ugleda sunce. Međutim, Keiko I. McDonald u svojem se eseju "The Dialectic of Light and Darkness in Kurosawa's Rashomon" suprotstavila Satovoj teoriji. McDonald kaže da film konvencionalno koristi svjetlo kako bi simbolizirao "dobro" ili "razum" i tamu kako bi simbolizirao "loše" ili "impuls". Scenu koju je spomenuo Sato ona interpretira drugačije, ističući da se žena podaje banditu nakon što sunce lagano iščezava. McDonald otkriva i kako je Kurosava čekao da se pojavi veliki oblak iznad stražrnice Rašomon kako bi snimio posljednju scenu u kojoj drvosječa odnosi napušteno dijete kući; Kurosava je htio pokazati da bi uskoro mogla početi još jedna mračna kiša, iako je nebo u tom trenutku vedro. Na žalost, posljednja se scena čini optimističnom jer je bilo presunčano i vedro da bi se proizveo efekt oblačnog neba.
Alegorijski i simbolični sadržaj
Zbog svojih naglašavanja subjektivnosti istine i nesigurnosti činjenične točnosti, Rašomon su neki tumačili kao alegoriju na poraz Japana na kraju Drugog svjetskog rata. Članak Jamesa F. Davidsona "Memory of Defeat in Japan: A Reappraisal of Rashomon" objavljen u prosinačkom izdanju Antioch Reviewa iz 1954., rana je analiza elemenata poraza u Drugom svjetskom ratu.
Druga alegorijska interpretacija filma kratko je spomenuta u članku "Japan: An Ambvivalent Nation, an Ambvivalent Cinema" Davida M. Dressera. U njemu se film doživljava kao alegorija na atomsku bombu i japanski poraz. Kratko se spominje i pogled Jamesa Goodwina na utjecaj post-ratnih elemenata na film.
Međutim, Akutagavina priča "U lugu" od filma je starija 28 godina i samim time bi svaka namjerna post-ratna alegorija bila rezultat Kurosavina utjecaja (više na temelju uokvirivanja priče nego samih događaja).
Simbolizam je prisutan tokom cijelog filma, a o tome je puno i pisano. Vodeći se tradicijom, Miyagava je izravno snimao sunce kroz krošnje drveća, kao da želi pokazati kako istina počinje nejasna. Ulazna vrata kojima se neprestano vraćamo kao na 'polaznu' lokaciju za naraciju služi kao vizualna metafora za ulaz u priču, a činjenica da ih trojica muškaraca na vratima postupno ruše i spaljuju kako priča napreduje je komentar o prirodi istine onoga o čemu govore.
Lisabonska patrijarhija
Historija
Lisabon je u 4. vijeku postao biskupija, ali je od 711. podpao pod Maure pod kojima je ostao sve do polovice 12. vijeka.
Lisabonska biskupija je 1393. uzdignuta u rang nadbiskupije, a prvi nadbiskup postao je João Anes (umro 1402.) U to vrijeme Lisabonska nadbiskupija imala je pod sobom brojne sufraganske biskupije na jugu i središtu Portugala. Tokom 15. i 16. vijeka se broj njegovih sufraganskih biskupija povećao onima iz kolonija.
Papa Klement XI. je 1716. uzdigao lisabonsku nadbiskupiji u rang patrijarhije, proglasivši Lisabonsku katedralu, dotadašnju kraljevsku kapelu, patrijarhijskom bazilikom. Prvi patrijarh postao je dotadašnji nadbiskup Tomás de Almeida (1670.-1754.).
Do danas su na toj funkciji izredalo njih šesnaestorica, koji su svi odreda nakon inauguracije na prvom kardinalskom konzistoriju proglašavani kardinalima.
Danas Lisabonska patrijarhija pod sobom ima 7 sufraganskih biskupija; Angra, Funchal, Guarda, Leiria-Fátima, Portalegre-Castelo Branco, Santarém i Setúbal, a aktualni patrijarh je Manuel Clemente, koji je i kardinal.
Naomie Harris
Naomie Melanie Harris (6. septembar 1976) je engleska glumica najpoznatija po ulozi Selene u filmu 28 Days Later i Tia Dalme/Calypso u filmovima serije Pirates of the Caribbean i Miss Moneypenny u Skyfall, najnovijem filmu iz serije o Jamesu Bondu.
Los Agüilotes, Guachinango
Los Agüilotes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Guachinango.
El Capulín (razvrstavanje)
El Capulín ima više značenja:
Los Agüilotes, Guachinango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1427 m.
Lacona, Iowa
Lakona je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 361 stanovnika.
Regione Li Pidriazzi II, Sassari
Regione Li Pidriazzi II je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 53 m.
Zenza Raggi
Zenza Raggi, pravim imenom Karim Sabaheddine (کریم صباح الدین; Casablanca, 24. oktobar 1970 - ) je marokanski-njemački pornografski glumac. Karijeru je započeo 1991. godine, a etablirao se kao zvijezda 1995. godine. Nastupao je u evropskim, a kasnije i američkim filmovima, surađujući s režiserima kao što su Joe d'Amato, Christophe Clark i Rocco Siffredi. Godine 2002. je nastupio u mainstream filmu Baise-mois.
Trementina, Talpa de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1691 m.
El Consuelo, El Llano
El Consuelo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini El Llano.
NGC 2155
NGC 2155 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Los Ojitos (razvrstavanje)
Los Ojitos ima više značenja:
Al Marīrīyah, Taiz
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
Kosmos-2110
Kosmos-2110 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2110 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 10. decembra 1990. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-2110 je bio GLONASS navigacioni satelit.
Faltona, Firenze
Faltona je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
Vrâncioaia, Vrâncioaia
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3018 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
San José las Tablas, La Trinitaria
San José las Tablas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 640 m.
Elderon, Wisconsin
Elderon je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 179, što je 10 (-5,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Borislav Simendić
thumb|right|200px|Dr. Borislav Simendić Borislav Simendić (Osijek, 21. V. 1953), "diplomirani inženjer tehnologije, odsek hemijsko inženjerstvo", "doktor tehničkih nauka".
Životopis
Od rođenja živio u Belom Manastiru, gdje je s odličnim uspjehom završio osnovnu i srednju školu (gimnaziju). U drugom razredu gimnazije, na republičkom (Hrvatska) takmičenju iz kemije osvojio treće mjesto. Na novosadski Tehnološki fakultet, odsjek Hemijsko inženjerstvo, upisao se 1972. godine, a završio ga 1977. s prosječnom ocjenom 8,36, odbranivši diplomski rad s temom "Anizotropija fizičko-mehaničkih osobina ispresaka porcelanske mase".
Godine 1978. zaposlio se u novosadskom poduzeću "Elektroporcelan" (kasnije AD Elpo-Elektroporcelan), gdje i danas radi na radnom mjestu direktora "Sektora kontrole kvaliteta". U toku radnog vijeka uglavnom je radio na poslovima razvoja elektroporcelana i razvoja tehnologija koje ga prate, kao i na poslovima razvoja proizvodnje i razvoja informacijskih sistema. Nagrađen je godišnjom nagradom SOUR-a "Rade Končar" kao inovator.
Govori engleski i njemački jezik.
Stručni rad
Godine 1987. na novosadskom Tehnološkom fakultetu, odsjek Hemijsko inženjerstvo, odbranio je magistarski rad pod nazivom "Primena tufa kao zamena za feldspat u elektroporcelanskoj masi u industrijskim uslovima". Doktorsku disertaciju pod nazivom "Niskotemperaturno procesiranje sol-gel mulita" odbranio je 2003. godine na istom fakultetu.
Naučno-istraživačkim radom intenzivnije se počeo baviti 1987. godine kad je magistrirao. Objavio 18 saopštenja i naučnih radova. Od 1990. godine, zajedno s prof. dr. Ljiljanom Radonić, učestvuje u naučno-istraživačkim radovima na području procesiranja sol-gel mulita, pri čemu je objavljeno 14 radova. Od toga su tri objavljena u časopisima od međunarodnog značaja, a četiri su izložena na međunarodnim kongresima. Preostala 4 rada objavljena su s drugim koautorima.
NGC 2156
NGC 2156 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
El Caracol (razvrstavanje)
El Caracol ima više značenja:
Palazzo, Pesaro e Urbino
Palazzo je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 421 m.
Harpstedt
Harpštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Oldenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.454 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3458008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oldenburg Harpštet se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Oldenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 35 metara. Površina opštine iznosi 23,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.454 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 190 stanovnika/km².
Măru, Zăvoi
Măru je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Zăvoi.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1040 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Sasha Gabor
Sasha Gabor, rođen kao Gábor Sárközy (Mađarska, 6. jun 1945 - Tajland, 27. jun 2008) bio je mađarsko-norveški pornografski glumac. Rodio se u jevrejskoj porodici u Mađarskoj, a 1957. je kao tinejdžer iz tadašnje komunističke Mađarske izbjegao u Norvešku i živio u gradu Lillestrøm prije nego što se preselio u SAD. Porno-karijeru je započeo relativno kasno, u dobi od 38 godina, kada je snimio film Every Woman Has a Fantasy. Uspjehu mu je, između ostalog, pridonijela i fizička sličnost sa Seanom Conneryjem i Burtom Reynoldsom. Porno-karijeru, tokom koje se sprijateljio sa Ronom Jeremyjem, je okončao 2001. kada se vratio u Norvešku. Umro je od srčanog udara za vrijeme godišnjeg odmora u Tajlandu. Bio je u braku tri puta i imao petoro djece.
Kosmos-2111
Kosmos-2111 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 8. decembra 1990. Raketa-nosač Proton je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1400 kilograma. Kosmos-2111 je bio GLONASS navigacioni satelit.
Ohio County, West Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 44.443, što je 2.984 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Uí Néill
Uí Néill (doslovno potomci Nialla) je zajednički naziv za irske i škotske dinastije koje su tvrdile da potiču od Niall Noigiallacha (Niall od Devet talaca), historijskog Velikog kralja Irske koji je umro od 405.
Prva generacija Uí Néilla su bili njegovi sinovi, kojih je bilo sedam:
Sve te ličnosti su za života bili poznati kao članovi dinastije Connachta ili "sinovi Niall." Sam izraz Uí Néill se počeo koristiti tek od vremena Niallovih unuka i praunuka.
Dinastije koje su potekle od Uí Néilla, kao Cenél Conaill i Cenél nEógain, su držale vlast nad Ulsterom sve dok nisu poražene u Devetogodišnjem ratu 1603. Poglavari tih porodica su godine 1607. prebjegli u katoličku Evropu u događaju poznatom kao Bijeg Earlova.
Porodično stablo Uí Néilla
Podebljana slova označavaju Velikog kralja Irske.
Los Ojos de Agua (razvrstavanje)
Los Ojos de Agua ima više značenja:
Veli Rat
Gospodarska je osnova poljodjelstvo, ribarstvo i turizam. Jugoistočno od Veloga Rata je prostrana uvala Sakarun, a sjeverozapdno od njega nalazi se svjetionik Veli rat. Na državmoj je cesti koja prolazi uzduž otoka.
El Caracolar (razvrstavanje)
El Caracolar ima više značenja:
Veli Rat
Područje Veloga Rata naseljeno je od rimskog doba. Današnje naselje spominje se prvi put 1327., od kada potječe i poslije pregrađivana crkva sv. Ante. U nedalekom Veruniću je barokna crkva Gospe od Karmena iz 1679. godine.
Osim župne crkve Sv. Ante u mjestu, u dvorištu lanterne nalazi se i kapelica Sv. Nikole, zaštitnika pomoraca, u kojoj je sačuvan Rimski misal iz 1869. godine. U kapelici se sve češće organiziraju romantična vjenčanja.
Il Guarany
Il Guarany je opera za koju je muziku napisao brazilski kompozitor Antônio Carlos Gomes, a libreto italijanski pisci Antonio Scalvini and Carlo D'Ormeville, te koja je premijerno izvedena u milanskoj La Scali 1870. godine. Predstavlja adaptaciju romana O Guarani brazilskog pisca Joséa de Alencara. Često se naziva prvom važnijom brazilskom operom.
Po operi je ime dobio Guarany, italijanski biografski film iz 1950. godine, posvećen Gomesovom životu.
Lex Plautia Papiria
Lex Plautia Papiria (de Civitate Sociis Danda) je bio zakon donesen u Rimu za vrijeme Savezničkog rata 89. pne. a kojim je značajno olakšano sticanje rimskog državljanstva stanovnicima italijanskih gradova u savezništvu s Rimom. Ime je dobio po Marku Plauciju Silvanu i Gaju Papiriju Karbonu, tribunima koji su ga predložili.
Svrha zakona je bila što prije okončati Saveznički rat, odnosno italijanskim saveznicima oduzeti glavni razlog zbog koga su bili dignuli ustanak. Za to su već ranije postojali presedani u obliku zakona koji su rimskim komandantima dali ovlasti da državljanstvom nagrade savezničke vojnike koji su se istakli u borbi, ali i godinu dana ranije donesen Lex Iulia. Novi zakon je, za razliku od prethodnog, omogućio da se državljanstvo ne daje kolektivno savezničkim gradovima, nego i pojedincima.
Barza, Udine
Barza je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 887 m.
NGC 2157
NGC 2157 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Los Ojuelos (razvrstavanje)
Los Ojuelos ima više značenja:
Magueyes, Güémez
Magueyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
La Leona, Charcas
La Leona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2170 m.
Nicolae Ceaușescu
Nicolae Ceaușescu (Scornicești, 26. siječnja 1918. - Târgoviște, 25. prosinca 1989.), predsjednik Rumunjske, komunistički vođa zemlje od 1965. do njegovog uklanjanja i pogubljenja u 1989.
Početak karijere
Rođen je u selu Scornicești, Rumunjska 26. siječnja 1918. S 11 godina odlazi u Bukurešt, gdje radi kao obućarski šegrt.
Godine 1932. pridružio se tada ilegalnoj Komunističkoj partiji Rumunjske, i kao njen aktivist nekoliko puta je uhićivan tijekom 1933. i 1934. godine. Zahvaljujući tome, u njegovom policijskom dosjeu stajalo je da je "opasan komunistički agitator" i "aktivan distributor komunističke i antifašističke propagande". Tada se povukao u ilegalu, no 1936. je uhićen i poslan na dvogodišnju robiju u zatvor Doftana. thumb|180px|lijevo|[[Elena Ceaușescu|Elena Petrescu, Ceaușescuova supruga.]] Po izlasku iz zatvora, 1939. upoznao se s Elenom Petrescu, s kojom će se i oženiti 1946. - ona je igrala veoma važnu ulogu u političkom životu Rumunjske tijekom narednih desetljeća. Nicolae je ponovo uhićen 1940. Godine 1943. na robiji upoznaje Gheorghea Gheorghiu-Deja i postaje njegov sljedbenik. Poslije II. svjetskog rata, kada je Rumunjska počela padati pod utjecaj SSSR-a, Ceaușescu je bio na funkciji Sekretara Saveza komunističke omladine (1944. - 1945.).
Kada su komunisti potpuno preuzeli vlast u Rumunjskoj 1947., Ceaușescu je bio ministar poljoprivrede, a zatim zamjenik ministra oružanih snaga. Godine 1952. Gheorghiu-Dej ga je uveo u Centralni komitet, 1954. ulazi u Politbiro, a nedugo potom postaje drugi čovjek u partijskoj hijerarhiji.
Vođa Rumunjske
Ceaușescu je u početku bio popularan vođa, prvenstveno zbog vođenja neovisne vanjske politike zemlje, usprkos dominaciji politike SSSR-a u Rumunjskoj. Godine 1960. okončao je aktivno sudjelovanje Rumunjske u Varšavskom paktu (iako je zemlja formalno i dalje bila članica); odbio je da na strani Pakta sudjeluje u napadu na Čehoslovačku u proljeće 1968., pa je čak i otvoreno osudio tu akciju. Iako je SSSR bio vrlo tolerantan prema Ceaușescuovoj neposlušnosti, zbog ovakve politike Rumunjska je imala status "crne ovce" u Istočnom bloku.
West Union, Minnesota
Vest Junion je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Nicolae Ceaușescu
Vođa Rumunjske
U ožujku 1974. Ceaușescu je svojim titulama dodao i onu "predsjednika Rumunjske" (do tada funkcija predsjednika države nije postojala, već je predsjednik Državnog komiteta imao poziciju šefa države). U vanjskim poslovima i dalje je vodio neovisnu politiku – na primjer, 1984. godine Rumunjska je bila jedna od samo tri komunističke zemlje koje su sudjelovale na Ljetnim olimpijskim igrama u Los Angelesu, SAD (druge dvije zemlje bile su SFR Jugoslavija i NR Kina). Isto tako, Rumunjska je prva iz Istočnog bloka uspostavila službene odnose s Europskom zajednicom (ugovori o preferencijalima iz 1974. i o industrijskim proizvodima iz 1980.). Ceaușescu je, međutim, odbijao provesti šire reforme. Njegova politika držala se Staljinovog kursa koji je utemeljio Gheorghiu-Deja. Protivljenje sovjetskoj kontroli uglavnom se ogledalo u odbijanju da se počne sa destaljinizacijom sistema. Tajna policija Securitate čvrsto je držala pod kontrolom javnu riječ i medije i nije dozvoljavala nikakvo opozicijsko djelovanje.
Godine 1971. Ceaușescu je posjetio NR Kinu i Sjevernu Koreju. Tada se veoma zainteresirao za ideju potpune nacionalne transformacije po uzoru na programe Radničke partije Koreje i kineske Kulturne revolucije. Ubrzo je počeo uvoditi sjevernokorejski sistem tamošnjeg predsjednika Kim Il-sunga, a njegova filozofija prevođena je na rumunjski jezik i naširoko distribuirana po zemlji.
Godine 1972. Ceaușescu je započeo program sistematizacije. Promoviran kao način da se izgradi "višestrano razvijeno socijalističko društvo", program rušenja, raseljavanja i ponovne gradnje započet je najprije na selu, a kulminirao je pokušajem da se potpuno preoblikuje i sam glavni grad. Više od petine centralnog dijela Bukurešta, uključujući i crkve i povijesne zgrade, porušeno je tijekom 80-tih godina, kako bi Ceaușescu izgradio grad po svojoj zamisli. Palača naroda ("Casa Poporului"), sada zgrada Parlamenta, druga je po veličini zgrada na svijetu (posle američkog Pentagona). Kao dio svojih programa "urbanizacije" i "industrijalizacije", Ceaușescu je planirao rušenje mnogih sela i raseljavanje seljaka po gradovima. Vjerojatno su u sprječavanju ovakvih nauma veliku ulogu odigrali projekti nevladinih organizacija "Bratska sela", kojima su uspostavljane veze između europskih i rumunjskih ruralnih zajednica.
Prvi mitridatski rat
Prvi mitridatski rat je naziv za oružani sukob koji se između godine 89. pne. i 85. pne. između Rimske Republike i njenih saveznika na jednoj, te Pontskog Kraljevstva i pobunjenih grčkih polisa na drugoj strani. U njemu je pontski kralj Mitridat Veliki iskoristio nezadovoljstvo Grka rimskom vlašću, ali i zauzetost Rimljana Savezničkim ratom i vlastitim unutrašnjim sukobima kako bi pokušao okončati rimsku prevlast nad grčkim svijetom. Sukob, koji se isticao svojom brutalnošću i dugotrajnošću, je na kraju završen rimskom pobjedom, ali je predstavljao tek predigru za još dva mitridatska rata.
Nicolae Ceaușescu
Dekret iz 1966.
Istovremeno, zbog rastućeg broja razvoda, vlasti su maksimalno zakomplicirale proceduru rastave - brak se mogao poništiti samo u izuzetnim slučajevima. Do kraja 1960-ih povećan broj stanovnika pratilo je rastuće siromaštvo i sve veći broj beskućnika i djece siročadi u urbanim oblastima. Ovo je, u kombinaciji sa nekontroliranim napuštanjem djece, doprinijelo epidemiji AIDS-a krajem 1980-ih. Stvari je još više pogoršalo uporno odbijanje režima da prizna postojanje bolesti i omogući provođenje HIV testova.
Pacepin bijeg
thumb|300px|Nicolae Ceaușescu i sjevernokorejski vođa [[Kim Il-sung 1971. godine.]] Godine 1978. visoki dužnosnik Rumunjske tajne policije Securitate, Ion Mihai Pacepa pobjegao je u SAD. General po činu, bio je najviši časnik koji je ikad pobjegao iz sovjetskog bloka tijekom Hladnog rata. Svojom izdajom zadao je težak udarac režimu, što je nagnalo Ceaușescua da reorganizira Securitate. Pacepina knjiga Crveni horizonti: Bilješke glavnog komunističkog špijuna (ISBN 0-89526-570-2), objavljena 1986., otkriva pojedinosti Ceaușescuove vladavine, kao što su suradnja s arapskim teroristima, opsežna špijunaža američke industrije i dobro razrađene mjere za dobivanje političke podrške Zapada. Nakon Pacepinog odlaska zemlja je postala još izoliranija, a ekonomski rast je zaustavljen. U Ceaușescuovu obavještajnu agenciju masovno infiltriraju agenti stranih službi, a on počinje gubiti kontrolu nad zemljom. Pokušao je nekoliko reorganizacija ne bi li se riješio Pacepinih starih suradnika, ali bez uspjeha.
Kasnije, povodom Pacepine molbe za povratak imovine i položaja, predsjednik Ion Iliescu službeno je objavio da je Pacepa "jedan zbunjen čovjek" koji je imovinu stekao nelegalno, zloupotrebom svog moćnog položaja. Rumunjski Vrhovni sud, pak, poništio mu je smrtnu kaznu, vratio mu čin i naredio povratak imovine.
Kult ličnosti i diktatura
Ceaușescu je stvorio sveprisutan kult ličnosti - sebi je dodijelio titule "Vođe" (Conducător) i "Karpatskog genija" (Geniul din Carpați). Za njega je napravljeno i posebno žezlo, po ugledu na rumunjske kraljeve.
Kako bi spriječio nove izdaje nakon Pacepinog bijega, Ceaușescu je na važne pozicije u vlasti ubacio i svoju suprugu Elenu i druge članove obitelji.
Ceaușescu kao državnik
thumb|left|350px|[[Gerald Ford, američki predsjednik Richard Nixon i Nicolae Ceaușescu u rumunjskom veleposlanstvu 1973. godine.]] Rumunjska je pod Ceaușescuom bila četvrti izvoznik oružja u Europi. Međutim, brojni Ceaușescuovi potezi ukazivali su na to da je priželjkivao Nobelovu nagradu za mir. Zbog ostvarenja tog cilja, činio je značajne napore da se nametne kao posrednik između Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) i Izraela. Organizirao je i uspjeli referendum za smanjenje Rumunjske vojske za 5%; održavao je velike skupove za mir, pa čak napisao i pjesmu na tu temu.
Pokušavao je također biti zaštitnik siromašnih afričkih zemalja. Bio je blizak prijatelj i suradnik Mobuta Sese Seka, diktatora i predsjednika Zaira. Više od međudržavne, to je bila međupartijska suradnja Narodnog revolucionarnog pokreta (MPR) i Komunističke partije Rumunjske. Mnogi vjeruju da je Ceaușescuovo pogubljenje utjecalo na Mobuta da 1990. počne s "demokratizacijom" Zaira.
Francuska je Ceaușescua odlikovala Medaljom časti.
Vanjska politika
Radi otplate dugova, 1980-ih Ceaușescu je naredio izvoz najvećeg dijela poljoprivredne i industrijske proizvodnje. To je rezultiralo nestašicama koje su stanovništvo dovele u situaciju da se bori za opstanak, jer su uvedene racionizacije hrane i redovne restrikcije grijanja, plina i struje. U periodu od 1980. do 1989. došlo je do konstantnog pada životnog standarda. Karakteristične su bile stalne nestašice hrane i robe široke potrošnje. Službeno objašnjenje bilo je da zemlja otplaćuje svoje dugove, a narod je prihvatio patnju u nadi da će to kratko potrajati, a radi općeg boljitka. Za sve to vrijeme, državna televizija često je prikazivala Ceaușescua kako ulazi u dobro opskrbljivanje prodavaonice.
Dug je u potpunosti otplaćen u ljeto 1989., nekoliko mjeseci prije svrgavanja Ceaușescua sa vlasti.
Propusti u vladavini
thumb|left|250px|Nicolae Ceaușescu i američki predsjednik [[Jimmy Carter 1979. godine]] Ceaușescuova staljinistička kontrola nad svim aspektima vjerskog, obrazovnog, privrednog, društvenog i građanskog života sve više je otežavala situaciju u zemlji. Godine 1987. dogodio se neuspješan pokušaj štrajka u Brașovu - vojska je zauzela tvorničke pogone i ugušila radničke demonstracije.
Rast tenzija
Tijekom 1989. Ceaușescu je pokazivao znakove potpunog odbijanja sagledavanja realnosti. Dok je zemlja prolazila kroz izuzetno težak period, a narod provodio sate u dugim redovima za kruh ispred praznih prodavaonica, on je na državnoj televiziji prikazivan u trgovinama prepunim hrane kako veliča "visok životni standard" koji je omogućio svom narodu. U drugoj polovini 1989. u TV dnevnicima izlistavani su kolhozi sa tobožnjim rekordnim prinosima, što je bilo suprotno od nestašica koje su tada osjećali obični građani.
Neki su mu, misleći da je Ceaușescu neobavješten o tome što se događa u zemlji, pokušali dostaviti peticije i žalbe prilikom njegovih brojnih posjeta raznim krajevima zemlje. Međutim, kad god bi dobio pismo, odmah bi ga prosljeđivao ljudima iz osiguranja. Vjerojatno će zauvijek ostati nepoznato da li je ikad pročitao neko od tih pisama. Narod je snažno obeshrabrivan da mu se direktno obraća; u protivnom, moglo je doći do vrlo loših konsekvenci po prekršiteljce od strane tajne policije.
La Peña, San Pedro Ixtlahuaca
La Peña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Ixtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1616 m.
Nicolae Ceaușescu
Revolucija
Demonstracije u Temišvaru bile su izazvane vladinim pokušajem da progna Lászla Tőkésa, mađarskog svećenika, zbog navodnog širenja nacionalne mržnje. Članovi mađarske vjerske zajednice, u znak podrške Tőkésu, okupili su se oko njegovog stana, a spontano su im se pridružili i rumunjski studenti. Ove demonstracije ubrzo su prerasle u opći prosvjed protiv Ceaușescuovog režima. Dana 17. prosinca 1989. vojska, policija i Securitate otvorile su vatru na demonstrante.
Za naredni dan, 21. prosinca, spremao se veliki skup koji su državni mediji predstavili kao "spontani pokret podrške Ceaușescuu". Ovo masovno okupljanje na današnjem Trgu revolucije ispred zgrade CK KPR, pretvorilo se u kaos. Zbunjeni Ceaușescu dok mu okupljeni građani zvižde, ostat će jedna od karakterističnih slika pada komunizma u Istočnoj Europi. Zapanjeni bračni par Ceaușescu (Nicolaeu se pridružila i supruga Elena), u nemogućnosti da kontrolira masu, pobjegao je u zgradu CK, gdje su ostali do narednog dana. Uslijedio je masovan prosvjed stanovnika Bukurešta koji su se okupili na Studentskom trgu i sukobili s vojskom i policijom na barikadama. Nenaoružane prosvjednike, međutim, ubrzo je svladala do zuba naoružana vojska koja je do ponoći očistila ulice i pohitila na stotine ljudi.
Prekinut TV prijenos "skupa podrške" i Ceaușescuova senilna reakcija na događaje od prethodnog dana, učinili su da se do jutra 22. prosinca protesti prošire na sve veće gradove u zemlji. Ceaușescu je preuzeo vodstvo nad vojskom poslije sumnjive smrti dotadašnjeg ministra obrane Vasilea Mileae. Još se jednom pokušao obratiti masi okupljenoj ispred CK, ali su ga u tome spriječili protestanti koji su provalili vrata zgrade, ovog puta neosigurana vojskom i policijom. Bračni par Ceaușescu sa vrha zgrade pobjegao je helikopterom, što će se pokazati kao pogrešna odluka (s obzirom da su kroz podzemne tunele mogli pobjeći mnogo sigurnije).
Prevrat
I dalje su kontroverzna tumačenja događaja iz prosinca 1989. Mnogi upućeni, uključujući i Filipa Teodorescua, u to vrijeme visokog časnika Securitate, navode da je grupa generala-zavjerenika iz Securitate tada iskoristila priliku da izvrši državni udar. Drugi, pak, iznose konkretnije tvrdnje o prirodi zavjere. Tako pukovnik Burlan zastupa stav da je državni udar pripreman još od 1982. godine i da je prvobitno planirano da bude izveden tijekom novogodišnje proslave, ali da je razvoj događaja diktirao promjenu plana i prilagođavanje novoj situaciji. Ostaje u domeni špekulacija je li postojala još neka zavjera da se izvrši državni udar, i ako je, tko je sve bio umješan. Postoje dvije moguće varijante: da su ova događanja jednostavno bila kombinacija prvobitne revolucionarne energije i konfuzije koja je nastala ili da su pojedinci iz vojske jednostavno iskoristili priliku koja im se ukazala tijekom masovnih protesta da prigrabe vlast za sebe.
Prema Burlanu, organizatori su bili generali Stănculescu i Nagoe, Ceaușescuovi bliski savjetnici za sigurnost; Burlan tvrdi da su ga oni uvjerili da održi prvi skup na trgu ispred zgrade CK, gdje su bile postavljene daljinski kontrolirane automatske puške. Tijekom Ceaușescuovog govora, automati su namješteni da pucaju nasumično iznad glava okupljene mase, a agitatori su preko ozvučenja počeli sa izvikivanjem antivladinih parola. Uplašen ovakvim razvojem događaja, okupljeni narod je najprije pokušao bježati; međutim, objašnjenja preko razglasa da će ih Ceaușescuove snage pobiti i da je revolucija počela, praktično su natjerala masu da se pridruži "revoluciji". Skup se pretvorio u protestne demonstracije. Činjenica je da je bilo pucnjave i "ohrabrivanja" preko ozvučenja; ostale, pak, informacije o ovim događajima još uvijek su kontroverzne.
Ceaușescuov kraj
Dana 22. prosinca 1989. Ceaușescu je sa suprugom Elenom helikopterom pobjegao iz Bukurešta, najprije u njegovu rezidenciju u Snagovu, a odatle u Trgovište, gdje ih je uhvatila lokalna policija. Nakon nekoliko sati čekanja (Vjerojatno dok policajac na osnovu vijesti s radija nije zaključio koja opcija ima više šansi za pobjedu), predani su vojsci. Dana 25. prosinca vojni prijeki sud osudio ih je na smrt po raznim optužbama, od nelegalnog bogaćenja do genocida. Streljani su u Trgovištu. Prije nego što su ubijeni, Ceaușescu je otpjevao dio "Internacionalne" i rekao da će povijest pokazati da je on bio u pravu. Njegova supruga vikala je prisutnima da idu dovraga.
Egzekuciju nad Ceaușescuovima izvršio je zapovijednik Ionel Boeru.
Suđenje i izvršenje kazne su snimljeni video kamerom. Snimka je munjevitom brzinom obišla svijet, a rumunjska televizija ga je prikazala nekoliko dana kasnije.
Grob Ceaușescuovih, službeno, ne postoji. Na grobnici gdje su pokopani stoje imena dva generala s datumom smrti koji odgovara datumu smrti bračnog para Ceaușescu. Država je odbila sve zahtjeve obitelji i sljedbenika da se posmrtni ostaci prenesu u neki mauzolej ili crkvu i da im se grob obilježi.
Ostale informacije
Ceaușescuova službena plaća bila je 18.000 leua (oko tri tisuće dolara). Od ove sume, svakog mjeseca je odvajano po pet tisuća leua i deponirano na račun njegove djece. Osim ovoga, primao je brojne i vrijedne poklone (npr. zlatna kvaka) od zemalja i organizacija kojima je išao u posjete; jedna od točaka optužnice protiv njega upravo se odnosila na zloupotrebe s tim u vezi.
Ceaușescuovo osiguranje bilo je relativno malo u usporedbi s brojem ljudi koji su danas angažirani za osiguranje visokih rumunjskih službenika - samo 40 ljudi osiguravalo je njegove rezidencije i cijelu obitelj. Šef osiguranja bio je pukovnik Dumitru Burlan, koji tvrdi da su njegovi ljudi imali samo dva pištolja, što je nedovoljno za bilo kakvu ozbiljniju obranu. Razlog za to je, po njegovim riječima, Ceaușescuova samouvjerenost da ga sunarodnjaci vole i da mu zaštita zapravo nije ni potrebna. Ovo u mnogome objašnjava zašto su tako lako Ceaușescuovi uhvaćeni nakon bijega.
Samo u slučaju Ceaușescua dogodilo se da je dansko odlikovanje Medalja Slona opozvano nakon što je dodijeljeno. Naime, 23. prosinca 1989., Njeno veličanstvo kraljica Margareta II. naredila je da se orden kojim je Ceaușescu odlikovan vrati Danskoj, a da se njegovo ime briše iz državnog protokola.
I engleska kraljica Elizabeta II. brisala je Ceaușescuovo ime iz protokola odlikovanja i zatražila vraćanje odlikovanja koje mu je svojevremeno dodijelila.
Od njegove smrti, mišljenje Rumunja o Ceaușescuu se popravilo. U popularnoj TV emisiji Mari Români provedena je anketa po kojoj je Ceaușescu jedanaesti najveći Rumunj svih vremena.
Djolth Walton
Djolth Walton, također poznat i Zsolt Walton ili John Walton, je mađarski pornografski režiser i bivši pornografski glumac. Karijeru je započeo kao glumac 1990-ih. Uglavnom je nastupao u Evropi, surađujući s režiserima kao što su Pierre Woodman i Mario Salieri, te je s vremenom postao jedan od najpoznatijih mađarskih porno-glumaca. Godine 2000. se preorijentirao na režiju, te je snimio niz filmova za američki studio 21stSextury.
Zrmanja Vrelo
Misije su visoke oko 200 metara, a podno njih je nekoliko izvora rijeke ZrmanjeZrmanja. Potočiči se sastaju pred branom Prezid. Brana je sagrađena još u doba Kraljevine Jugoslavije (1924) radi reguliranja toka radi sprečavanja bujica da  ne odnose materijal nizvodno što je bio veliki problem tog kraja. Bujice su ispirale okolno tlo, a i plavile okolna polja. U isto vrijeme kada je izgrađena brana Prezid i tok Zrmanje je reguliran nasipima i obala je ozidana kamenom. Prolaskom kroz Zrmanju vrelo rijeka stiže do Kasara (Zrmanja Kasar) koji je nekada bio administrativno središte općine Zrmanja..Danas je tu sve više povratnika, mahom starijih, penzioneri, koji se bave poljoprivredom, stočarstvom  i pčelarstvom.Vrelo Zrmanja je svoje zlatn doba imala za vrijeme austrougarske, kada je tu bila vojna postaja. Mjasto je imalo uz općinu i školu, poštu, dućan, gostionu, konak, a sve navedeno je vodio mjesni veleposjednik, trgovac na veliko i poštar Pavle Šulentić.
Andrew Youngman
Andrew Youngman (pravo ime András Drass, Budimpešta, 26. januar 1975 - ) je pseudonim koji koristi mađarski porno režiser i bivši pornografski glumac. Karijeru je započeo sredinom 1990-ih, te je, između ostalih, surađivao sa režiserima kao što su Pierre Woodman i Marc Dorcel. Od 2005. se preorijentirao na režiju.
Bitka za tijelo Svetog Patrika
Bitka za tijelo Svetog Patrika (Cath Coirp Naomh Padraic, Battle for the Body of St. Patrick) je polulegendarni događaj koji se, prema srednjovjekovnoj kronici Analima Četiri gospodara odigrao na sjeveru Irske neposredno nakon smrti kršćanskog biskupa i misionara Svetog Patrika 17. marta 493. Prema tim navodima, podanici dinastije Ui Neill, odnosno kraljevstva Airigiala su htjeli da se Sveti Patrik pokopa u Armaghu na njihovoj teritoriji; tome su suprostavili Ulaidi koji su htjeli da se Sveti Patrik pokopa istočnije, na njihovoj teritoriji (današnji istočni Ulster). Spor se trebao riješiti oružjem, odnosno dvije vojske su se trebale boriti na obalama jedne rijeke. Međutim, prije početka bitke je izbila iznenadna poplava natjeravši obje vojske da se povuku. Kada se voda povukla, na različitim obalama su se našla dva istovjetna tijela Svetog Patrika; i jedna i druga vojska je uzela svoje tijelo i pokopala ga na svome teritoriju. To se tumačilo kao Božja želja da riješi spor bez prolivanja krvi.
Patrick je kasnije pokopan u Dun Da Lethgasu.
Carry On at Your Convenience
Carry on at Your Convenience je britanska filmska komedija snimljena 1971. godine u režiji Geralda Thomasa. Predstavlja 22. film iz ciklusa Carry On. Radnja je smještena u tvornicu zahodskih školjki i prikazuje kako se uprava suočava s problemima koje im izaziva sindikalni predstavnik (čiji lik tumači Kenneth Cope) sklon tome da za svaku sitnicu izaziva štrajk kako bi moga gledati fudbalske utakmice. Carry on at Your Convenience je predstavljao prvi film iz ciklusa koji je doživio komercijalni neuspjeh. Kao razlog se najčešće tumači to što je imao izrazito negativan stav prema britanskim sindikatima, a koji su u to vrijeme predstavljali najveći dio britanske radničke klase, upravo onog dijela publike kod koje su Carry On filmovi bili najpopularniji.
Ranica, Bergamo
Ranica je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5920 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Kosmos-2112
Kosmos-2112 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2112 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 10. decembra 1990. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 900 kilograma. Kosmos-2112 je bio komunikacioni satelit.
Carrizalillo de Chuén, Salvador Escalante
Carrizalillo de Chuén je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Salvador Escalante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1707 m.
Zakletve iz Strasbourga
Osnovni izvor podataka o ovom skupu je Nitardovo delo Život Luja Pobožnog. Oba kralja su se zaklela na jeziku kraljevstva onog drugog. Istoričari su ovo tumačili kao dokaz da je oko 842. Karolinško carstvo počelo da se razdvaja u proto-države sa različitim jezicima i običajima. Filolozi se više interesuju za sam tekst; to je jedan od prvih tekstova na romanskom jeziku koji se jasno razlikuje od latinskog.
U skorije vreme, pojavila se teorija da je Franačko kraljevstvo bilo sastavljeno iz više nižih kraljevina (regna) u kojima su vladali lokalni običaji, i govorili se lokalni jezici.
Possessione Carpia, Ferrara
Possessione Carpia je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
El Tigre, Talpa de Allende
El Tigre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Talpa de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1218 m.
Velika carica majka Shangguan
Velika carica majka Shangguan (上官太皇太后) (osobno ime nepoznato) (89. pne.? - 37. pne.), također poznata kao Carica Shangguan (上官皇后), Carica Xiaozhao (孝昭皇后) i Carica majka Shangguan (上官太后), bila je carica, carica majka i velika carica majka iz kineske dinastije Han, odnosno supruga cara Zhaoa. Otac joj je bio Shangguan An (上官安), sin Shangguan Jiea (上官桀). Majka joj je bila kći Huo Guanga. Bila je ključna ličnost u važnim političkim događajima srednje dinastije Han, a najveći dio odraslog života je provela kao carica majka, odnosno udovica bez porodice. Obje strane njene porodice su izbrisane u masovnim pogubljenjima izvršenim kao kazna za pokušaj uzurpacije prijestolja. Predstavlja najmlađu osobu u kineskoj historiji koja je imala titulu carice majke i Velike carice majke.
Pendleton County, West Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.695, što je 501 (-6,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Olivos (razvrstavanje)
Los Olivos ima više značenja:
Ugljan (Preko)
Ugljan je naselje i lučica na otoku Ugljanu, 11 km sjeverozapadno od Prekog; 1.316 stanovnika.
Prostorno je najveće mjesto na otoku Ugljanu sa svojih devet zaselaka na sjeverozapadnom dijelu otoka (Čeprljanda, Lučino Selo Batalaža, Sušica, Gornje Selo, Muline, Guduće, Fortoština, Varoš). U mjestu je više uvala od kojih se po ljepoti ističu uvale Ćinta, Mostir i Luka u Mulinama.
Gospodarska je osnova poljodjelstvo, vinogradarstvo, maslinarstvo, voćarstvo, ribarstvo i turizam. Na regionalnoj je prometnici koja prolazi uzduž otoka. Manje jahte mogu pristati uz unutrašnju stranu lukobrana; sidrište za veće brodove jugoistočno od lučice. Nasuprot Mulina nalazi se i otok Rivanj s kojim je stanovništvo Ugljana povezano rodbinskim vezama.
Povijest
Ugljan je nastanjen od mlađeg kamenog doba što dokazuju pronađena kamena strugala stara oko 3000 godina. Prvi pisani spomen o imenu otoka zapisao je Plinije koji kaže da se nasuprot Zadra nalazi otok LISSA. Prvi po imenu poznati narod koji je obitavao u Ugljanu su ilirsko pleme Liburni koji su u 4. stoljeću prije Krista sagradili naselje na brdu Čelinjak i utvrdili ga. Zidine i ostaci nekoliko pravokutnih liburnskih kuća sačuvani su do danas.
Rimljani osvajaju Ugljan sredinom 1. st.pr. Krista. Dobija ime po imenu jednog od kolonista Gellia kojem je rimski osvajač liburnske zemlje dodijelio na otoku imanje GELLIANUM POSUM. Ugljansku zemlju vlast rimske kolonije Zadar priključuje gradskom zemljištu, parcelira ga u kvadrate 714 x 714 m i dodjeljuje svojim građanima na uživanje ili pak vlasništvo. Kolonisti na novim ugljanskim imanjima grade gospodarsko stambene zgrade VILLAE RUSTICAE čijih je ostataka do naših dana sačuvano desetak. mini|250px|Luka u Mulinama. U ranom srednjem vijeku Hrvati polako naseljavaju Ugljan o čemu svjedoče ostaci kamenih pleternih ukrasa i niz toponima po mjestu, najviše 44 posvjedočenja glagoljaša i glagoljska pisana ostavština. Većina zemlje je i dalje u vlasništvu komune Zadar koji ga dodjeljuje na korištenje ili pak vlasništvo najpoznatijim zadarskim plemićkim obiteljima koje u 16. i 17. stoljeću grade svoje stambeno gospodarske zgrade i dvorce. Godine 1905. Ugljanci postaju vlasnici zemlje koju su dotad obrađivali za veleposjednika Medovića. Krajem 19. st. prvi stanovnici napuštaju mjesto te odlaze u prekooceanske zemlje.
Znamenitosti
Spomenici iz doba rane antike sačuvani su u Mulinama: villa Rustica, kasno antički mauzolej, ostaci starokrščanske bazilike te monumentalni gospodarski objekt iz 1. st. za preradu ulja u uvali Muline koji svjedoče o ranom boravku čovjeka na ovom prostoru.
Na rtu, koji sa sjeverne strane zatvara luku i na samoj pješčanoj plaži Mostir, nalazi se stari franjevački samostan Sv. Jeronima iz 1430. godine s jednobrodnom gotičkom crkvom iz 1447. U klaustru su uzidani zanimljivi romanički kapiteli.
Starokršćanska bazilika sagrađena je u 5. stoljeću kao trobrodna rustična bazilika s polukružnom apsidom. Kasnije su sa strane dodane cele (male prostorije), a pri kraju 5. st. uz jednu celu dodana je okrugla poligonalna (peterostrana) apsida. Debela vodonepropusna žbuka ukazuje da je služila kao baptisterij (krstionica). Prema povijesnim podacima u njoj se vršila služba do sredine 18. st. kada je posvećena Sv. Ivanu po čemu cijeli lokalitet nosi ime Stivon.
Crkva Sv. Kuzme i Damjana sagrađena je u 11. ili 12. st. u kasnoj predromanici. Prema legendi sagradio ju je kao zavjetnu crkvu trgovac Torricella, koji se spasio u brodolomu i doplivao na to mjesto.
Crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije nalazi se u centru mjesta na brežuljku tako da zvonik čini prepoznatljivu sliku mjesta. U povijesnim dokumentima prvi put se spominje 1401. godine. Oltar krasi barokna slika "Uznesenje" iz 18. stoljeća.
U selu je više ljetnikovaca zadarskih plemićkih obitelji među kojima se posebice izdvaja dvorac Califfi. Slijede dvorci obitelji Lipeus u Batalaži, obitelji Damijan Vrgada, obitelji Bartolozzi, kasnije Medović u Lučinom Selu, zatim dvorac obitelji Ponte - danas vlasništvo obitelji Stipanić, dvorac obitelji Stocco, kaštel u Čeprljandi koji je promijenio nekoliko vlasnika te dvorac obitelji Benja kasnije prodan obitelji Ferra u Ćinti.
Uz uvalu Batalaža otkriveni su ostaci rimske vile. Jugoistočno od sela, na uzvisini Kuranj, ostaci su pretpovijesne gradine.
Kosmos-2113
Kosmos-2113 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2113 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 21. decembra 1990. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-2113 je bio osmatrački satelit.
Cappella Maggiore, Treviso
Cappella Maggiore je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Aş Şabāribah, Taiz
Aş Şabāribah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Dick Barton: Special Agent
Dick Barton: Special Agent je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1948. godine u režiji Alfreda J. Gouldinga. Predstavljao je adaptaciju popularne BBC-jeve radio serije Dick Barton. Naslovni protagonist, koga tumači Don Stannard, je bivši komandos koji zajedno sa nekoliko prijatelja u jednom ribarskom selu razotkriva neonacističku zavjeru sa ciljem da se otruje londonski vodovod. Film je producirao nedavno obnovljeni studio Hammer Films, pri je uložen izuzetno nizak budžet, kako za otkup autorskih prava, tako i za samu ekranizaciju. Usprkos toga, kao i loših kritika, koje su se zadržale do današnjih dana, Dick Barton je postigao komercijalni uspjeh i potakao Hammer da snimi još dva nastavka - Dick Barton Strikes Back i Dick Barton at Bay.