cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hrišćanska crkva
Irenej
Crkva je obnovljeni Raj na zemlji: »Zasađena je Crkva, Raj na ovom svijetu.« Sa slikom Crkve kao Raja na zemlji usko je povezana slika Crkve kao »djevičanske majke«, koju nalazimo razrađenu prvi put kod Ireneja, a koja odonda postaje zajedničko dobro otačke literature. Zapravo se ideja o Crkvi kao majci i djevici, kao solidna formula za označavanje Crkve, prvi put pojavljuje u izvještaju o Lionskim mučenicima koji je vjerojatno napisao sam Irenej.
Tertulijan
Tertulijan i njegov učenik Hipolit su delili mišljenje po kome je crkva jedini čuvar istine. Poput Ireneja, oni su kao istinu definisali ono što — na osnovi kanona i crkvene doktrine — garantuje apostolsko nasleđe. Dok je bio »katolički hrašćanin«, Tertulijan je tvrdio da samo opšta crkva sadrži apostolska pravila vere, poštuje kanon Biblije i sadrži potvrdu apostolskog nasleđa ispoljenu u crkvenoj hijerarhiji. Tertulijan je optuživao jeretike za kršenje svih ovih pravila. On osuđuje jeretike što su »tabor buntovnika«, koji je odbio da se pokori autoritetu biskupa. Govoreći u prilog strogoj hijerarhijskoj poslušnosti i pokoravanju, on zaključuje da je »dokaz strože discipline među nama još jedan dokaz istine«.
Međutim, pred kraj života, kada ga je prišao pokretu montanista, odbacio je opštu crkvu kao crkvu »apstraktnih« hrišćana. Tertulijan je počeo da pravi razliku između empiričke crkve i duhovnog viđenja crkve. Više nije definisao crkvu na osnovu crkvene organizacije, nego samo pomoću duha koji je posvećivao pojedinačne pripadnike. On prekoreva katoličku zajednicu kao »crkvu određenog broja biskupa«:
Gnostička shvatanja
Gnostici su, nasuprot opštim hrišćanima, tvrdili da je najvažniji elemenat crkve duhovni elemenat, te da se »duhovna crkva« sastoji od svih koji imaju gnozu.
Druga rasprava o velikom Setu
Druga rasprava o velikom Setu slično govori da ono što karakteriše istinsku crkvu jeste zajedništvo njenih pripadnika s Bogom, kao i njihovo međusobno zajedništvo:
Oni su bliski kao da su u braku, »duhovnom venčanju«, jer žive »u očinstvu i materinstvu i racionalnom bratstvu i mudrosti« kao oni što se vole kao »srodne duše«.
Svedočanstvo istine
Ranohrišćanki gnostički spis Svjedočanstvo istine odbacuje kao pogrešna mnoga obeležja opšte crkve (pretenzije na isključiv pristup istini, pokoravanje zakonu i vlasti, verovanje u obred, i sl.). Autor smatra da poslušnost prema svešteničkoj hijerarhiji zahteva od vernika da se pokoravaju »slepim vođama«, čija vlast dolazi od demijurga. Pokoravanje pravilu vere nameće svim hrišćanima jednu inferiornu ideologiju: »Oni kažu, (čak i ako anđeo) dođe s neba, i propoveda vam nešto što vam mi ne propovedamo, neka bude proklet!« Verovanje u svete tajne pokazuje naivno mađijsko mišljenje: crkveni hrišćani obavljaju krštenje kao obred posvećenja, u uverenju da su samo oni koji su kršteni »određeni za život«.
Protiv takvih »laži« spis objavljuje da »kad čovek spozna sebe, i Boga, koji je iznad istine, biće spasen.« Samo oni koji uvide da žive u neznanju i nauče da se oslobode otkrivanjem ko su, doživljuju prosvetljenje kao nov život, kao »vaskrsenje«. Fizički obredi poput krštenja postaju nevažni, jer je »krštenje istinom« nešto drugo: ono se nalazi samo odricanjem od sveta.
Autoritativno učenje
Ranohrišćanki spis Autoritativno učenje žestoko napada univerzalno hrišćanstvo oličeno u crkvi biskupa. Pisac napominje da Isusova poruka nije zbir odgovora, već ohrabrenje duši na traženje Boga, i pravi hrišćani idu tim putem. Međutim, crkveni hrišćani ne tragaju za Bogom Oni jedino veruju propovedi koju čuju, ne postavljaju pitanja, prihvataju ponuđeno bogosluženje, i ne samo da ostaju neznalice, već »ako naiđu na nekoga ko se raspituje za spasenje«, odmah preduzimaju korake da ga cenzurišu i ućutkaju. Autor kritikuje i pretenzije tih »neprijatelja« da budu »pastiri« duša:
Upotrebljavajući uobičajenu reč za biskupa (poimen - »pastir«), autor kritikuje pripadnike sveštenstva, koji ne shvataju da istinski hrišćanin ima direktan pristup Hristu, istinskom pastiru duše, i nije mu potrebno njihovo vođstvo. Niti ti tzv. pastiri shvataju da prava crkva nije vidljiva, nego da »ona ima nevidljivo, duhovno telo« te joj pripadaju samo duhovni.
Povrh svega, ti hrišćani (»nepripadnici« istinske crkve) piju vino, imaju polne odnose i bave se običnim poslovima kao pagani. Da bi opravdali svoje ponašanje, ugnjetavaju i kleveću one koji su postigli gnozu i koji upražnjavaju odricanje. Autor izjavljuje:
Valentinska shvatanja
Iako Valentin i njegova škola pripadaju širem pokretu gnosticizma, po pitanju crkve su imali zasebno shvatanje. Valentinci su zauzeli srednji stav između univerzalnih hrišćana i radikalnih gnostika, koji su tvrdili da predstavljaju istinsku crkvu optužujući jedni druge da su jeretici. Suprotstavljajući se pokušaju pravovernih da ih obeleže kao nepripadnike, valentinovci su insistirali na pripadnosti crkvi. Ali valentinci su među sobom vodili žestoku polemiku o statusu univerzalnih hrišćana. Njihovo neslaganje oko tog pitanja bilo je toliko ozbiljno da su se podelili u dve različite frakcije.
Istočna škola
Istočna grana valentinaca je govorila da univerzalni hrišćani ne pripadaju crkvi, »Hristovom telu«. Oni su tvrdili da je Hristovo telo, crkva, »čisto duhovno«, i sastoji se samo od onih koji su duhovni, koji su primili gnozu. Teodot, veliki učitelj Istočne škole, definisao je crkvu kao »izabranu rasu«, onih »izabranih pre osnutka sveta«. Njihovo spasenje je bilo sigurno, predodređeno i isključivo. Kao i Tertulijan u svojim kasnijim godinama, Teodot je učio da samo oni koji su primili neposrednu duhovnu inspiraciju pripadaju »duhovnoj crkvi«.
Zapadna škola
Ali Ptolomej i Herakleon, vodeći učitelji Zapadne škole valentinaca, nisu se s tim slagali. Nasuprot Teodotu, tvrdili su da se »Hristovo telo«, crkva, sastoji od dva različita elementa, duhovnog i neduhovnog. To znači, objašnjavali su oni, da i gnostički i negnostički hrišćani pripadaju istoj crkvi. Navodeći Isusovu izreku »mnogo je zvanih, malo izabranih«, objašnjavali su da hrišćani koji nemaju gnozu — velika većina — jesu oni mnogi koji su zvani. Oni, gnostički hrišćani, pripadaju malom broju izabranih. Herakleon je učio da je njima Bog dao duhovno razumevanje radi ostalih — da bi bili u stanju da uče »mnoge« i da ih uvedu u gnozu.
Hrist je u crkvi sastavio i duhovne i neduhovne hrišćane da bi na kraju svi postali duhovni. U međuvremenu, i jedni i drugi su pripadali jednoj crkvi; i jedni i drugi su krštavani; i jedni i drugi su prisustvovali bogosluženju; i jedni i drugi su se ispovedali na isti način. Razlikovali su se samo po nivou razumevanja. Da bi ilustrovao te odnose, Herakleon daje simbolično tumačenje crkve kao hrama — oni koji su bili obični hrišćani molili su kao Leviti, u dvorištu hrama, isključeni iz tajne. Samo oni koji su imali gnozu mogli su da uđu u mesto »sveto nad svetima«. Ipak, jedan hram — crkva — obuhvatao je oba mesta za molitvu.
Post-nikejska shvatanja
250px|right|thumb|Uprošćen prikaz grananja hrišćanske crkve. Četiri obeležja Crkve, donešena na Nikejskom saboru, podrazumijevaju četiri karakteristike koje se pripisuju hrišćanskoj Crkvi — „jedna, sveta, saborna i apostolska Crkva“. Ova obeležja se odnose na četiri suštinska aspekta Crkve:
Na ova obeležja se pozivaju mnoge hrišćanske denominacije, jer ona potiču iz Nikejskog simbola vere.
Odnos crkve i države
Tokom srednjeg veka postojala su dva osnovna tipa odnosa između crkve i svetovne vlasti:
Ova dva tipa odnosa su našla svoju pravnu formulaciju u dva oblika: tzv. simfonija i konkordat. Simfonija je prvi put bila formulisana u 6. veku u šestoj Justinijanovoj noveli. Konkordat se prvi put spominje u 12. veku (Vormski konkordat).
Tokom novog veka javlja se novi odnos:
Savremena obilježja
thumb|[[Aja Sofija, nekada najveća hrišćanska bogomolja, potom džamija pa muzej.]] Nemački teolog i socijalni filozof Ernst Trelč je naveo sledeće karakteristike crkve:
DHS
DHS ima više značenja.
Ђурђевац
Ђурђевац може бити:
Piye
Piye, čije se ime nekad ispisivalo kao Py(ankh)i (? - 721. pne.) bio je kušitski kralj i osnivač tzv. Nubijske ili Dvadeset pete dinastije faraona koji su Egiptom vladali iz nubijskog grada Napata u današnjem Sudanu. Njegov prethodnik Kashta je već ranije uspostavio snažan utjecaj na Gornji Egipat i Tebu, jer mu je kći Amenirdis I određena za nasljednicu tadašnje Božje supruge Amuna Shepenupet I.
Nubijskom prodoru u Egipat je dosta pomogla rascjepkanost nekoć jedinstvene egipatske države na niz suprotstavljenih dinastija i gradova-država. Vidjevši kako Nubijci stiču vlast u nekadašnjoj prijestolnici Tebi, vladar saiske države, faraon Tefnakht I je oko 730. pne. je stvorio savez kraljeva iz Delte Nila, a kome se pridružio i Piyeov saveznik Nimlot, kralj Hermopolisa. Tefnakht i njegovi saveznici su potom opsjeli Herakleopolis gdje se nalazio nubijski garnizon i Piyeu vjerni vladar Peftjaubast. Komandnat nubijskog garnizona je pozvao u pomoć svog kralja, na što je Piye okupio veliku vojsku u Tebi.
Wolfach
Volfah je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 51 opštinskog središta okruga Ortenau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.843 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8317145.
Piye
Piye je tamo sudjelovao u festivalu Opet te vojsku natjerao da prođe kroz ceremoniju pročišćenja u kojoj su sudjelovali Amunovi svećenici. Nubijski vladar je tako nastojao svom pohodu dati obilježje svetog rata i religiozne Egipćane staviti na svoju stranu.
Wolfach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ortenau Volfah se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Ortenau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 262 metra. Površina opštine iznosi 68,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.843 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².
219
thumb|Car [[Elagabal]]
Piye
Piyeova je vojska došla pod Herakleopolis i tamo potpuno porazila Tefnakhtovu vojsku. Nakon toga su se Piyeu pokorili gotovo svi kraljevi Delte Nila kao što su Iuput II iz Leontopolisa,[ Osorkon IV] iz Tanisa, a nakon petomjesečne opsade se predao i Nimlot u Heliopolisu. Tefnakht je pobjegao na jedan otok u Delti odakle je poslao pismo kojim priznaje Piyea kao faraona. Za nubijskog vladara je to bilo dovoljno, s obzirom da je makar formalno postao vladar cijelog Egipta. Sa svojom se vojskom vratio u Napatu, a svoju pobjedu opisao na steli u Gebel Barkalu.
219
Godina 219. (CCXIX) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Antonija i Sacerdosa (ili, rjeđe, godina 972. Ab urbe condita). Oznaka 219. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Der Schatz
Der Schatz je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Georga Wilhelma Pabsta, kome je to predstavljao režijski debi. Radnja je smještena u okolicu Maribora i bavi se legendarnim blagom sakrivenom za vrijeme turske invazije 1683. godine. Protagonistica je djevojka koja mladog radnika pokušava nagovoriti da pronađe blago, čiju lokaciju zna stari radnik koji za njom žudi. Smatra se primjerom u tadašnjoj njemačkoj kinematografiji dominantnog ekspresionizma stila, a Pabst je tek kasnije počeo razvijati vlastiti stil.
Peoria, Arizona
Peoria je grad u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 154.065 stanovnika.
PPAP
PPAP se može odnositi na:
Ortosirćetna kiselina
Ortosirćetna kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 78,067 Da.
TGK
TGK ima više značenja.
Vogna Sotto, Vercelli
Vogna Sotto je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Kvint Tinej Sacerdos
Kvint Tinej Sacerdos (Quintus Tineius Sacerdos, cca. 160 – iza 219) bio je rimski političar iz doba kasnog Principata. Bio je brat Kvinta Tineja Rufa i Kvinta Tineja Klemensa. Tokom vladavine cara Komoda i Severske dinastije je služio kao guverner po provincijama, i dva puta bio konzul - 192. i 219.
Snežana Rakonjac
Snežana Rakonjac
Snežana Rakonjac (Bijelo Polje, 1962.), crnogorska novinarka i urednica u Radio-televiziji Crne Gore. Završila Fakultet političkih nauka, smjer novinarstvo, živi u Podgorici. Autorka više dokumentarnih serija i emisija koje istražuju recentnu crnogorsku prošlost, kao i više od stotinu tematski raznovrsnih priča objavljenih u TV magazinu "Pečat". Radila je i u NIP "Pobjeda", listu "Liberal", magazinu "Montenegro-tribune", na Radiju Antena M i Free Montenegro i bila dopisnica novinske agencije Onasa.
Utika
thumb|right|250px|Ruševine Utike u današnjem Tunisu Utika (Utica) je drevni grad koji je bio smješten u današnjem Tunisu, na ušću rijeke Medjerda u Sredozemno more. Osnovan je kao prva fenička kolonija u Sjevernoj Africi - prema navodima nekih antičkih autora - oko godine 1100. pne. Ime mu dolazi od drevne feničke riječi atiq (istovjetne suvremenoj arapskom عُتَيقة) što je doslovno značilo "stari [grad]," za razliku od kasnije kolonije Kartagine, koja je značila "novi grad." Zahvaljujući povoljnom geostrateškom položaju i bogatstvu stečeneom trgovinom dugo je vremena održala nezavisnost, ali je do 4. vijeka pne. pala pod uticaj Kartagine. Za vrijeme najamničkog rata je bila jedan od rijetkih gradova koji se nije priključio pobunjenicima, da bi se potom ipak okrenuo protiv Kartagine. Utika je Kartaginu izdala i za vrijeme trećeg punskog rata, a za što su je Rimska Republika|Rimljani nagradili dodjelom većeg dijela teritorije uništene Kartagine. Utika je nakon toga postala jedan od najvažnijih gradova rimske Afrike, te s vremenom postala kolonija, koja je, pak, puno građansko pravo dobila tek u doba Septimija Severa, cara rodom iz tog grada. Godine 439. su je zauzeli Vandali, a 534. Bizantinci. Oko godine 700. su je uništili Arapi.
Današnje ruševine - koja se sastoje od nekoliko vila iz rimskog perioda - su na brdu relativno udaljenom od mora, što je posljedica sedimentacije rijeke Medjerda kroz vijekove.
Lafayette, Allen County, Ohio
Lafajet je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 445, što je 141 (46,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fairmount, Hamilton County, Tennessee
Fermaunt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.825.
KTG
KTG ima više značenja.
Crnica
Crnica ili černozem (crnozem) je zonalni tip zemljišta koji je razvijen na lesnoj podlozi. Nastaje pod uticajem stepske i kontinentalne klime. Tokom jeseni i oštre zime, kada je raspadanje organskih materija svedeno na minimum dolazi do nagomilavanja humusa. Iz tog razloga je crnica veoma plodno tlo. Tokom vlažnijeg proleća na černozemu buja travnata vegetacija.
Crnica je rasprostranjena u većem delu kontinentalne Evrope — Hrvatska, Mađarska, Srbija, Rusija, Ukrajina i dr. Javlja se i u Kanadi. U Srbiji černozem zahvata velika prostranstva u Vojvodini u Sremu, Bačkoj i Banatu. Jednim delom javlja se i u Mačvi i Stigu. Degradirani černozem javlja se po obodima ovih oblasti i manje je plodnosti.
Moćnost černozema iznosi 50-60 centimetara, ređe 1 metar, a maksimalno oko 1.5 metara (Ukrajina). Boja mu je tamno crna, zbog čega je i dobio takvo ime. Struktura je mrvičasto-orašasta. Crnica spada u tipska razvijena zemljišta i u njoj je život veoma intenzivan — gliste, mikroorganizmi, rovčice i dr. Crnica je pogodna za gajenje svih vrsta žitarica (kukuruz, pšenica, raž i dr).
Ovo su humusno-akumulativna zemljišta sa A-C profilom.
ja ko dobro
Muzej vazduhoplovstva — Beograd
Deo stalne postavke Muzeja vazduhoplovstva.|300px|thumb|right Muzej jugoslovenskog vazduhoplovstva (sada: Muzej vazduhoplovstva — Beograd) osnovan je 1957. godine, pri Komandi Ratnog vazduhoplovstva (RV i PVO). Od 1989. godine smešten je u modernoj zgradi od stakla i betona na beogradskom aerodromu. U zbirkama muzeja ima preko 200 letelica, od kojih posetioci mogu da vide 50 letelica u zgradi i desetak na platou oko zgrade. Neki od eksponata nalaze se u depou muzeja i čekaju na restauraciju. Među njima svakako najznačajnije mesto zauzima lovac italijanske proizvodnje Fijat G-50 koji predstavlja jedini sačuvani primerak na svetu.
U muzeju se nalazi i replika letelice Sarić 1 Ivana Sarića, pionira vazduhoplovstva iz Subotice. On je ostvario prvi let na toj letelici, sopstvene proizvodnje, 1910. godine.
Od istorijskog značaja je Oluj 11, to je prvi naoružani avion, korišćen u srpskoj vojsci. Izložen je i prvi avion proizveden u Srbiji, Fizir FN, u prvoj fabrici aviona u Srbiji, Ikarus.
Među avionima vlastitog razvoja i proizvodnje, počasno mesto zauzima G-2 Galeb, prvi domaći avion s mlaznim motorom koji je serijski proizvođen i korišćen, pored našeg vazduhoplovstva, i u više vazduhoplovstava prijateljskih zemalja. U vreme svoga uvođenja u operativnu upotrebu je dobio nagradu na salonu Le Bourget u Parizu, kao najbolji avion u svojoj klasi.
Pored aviona vlastitog razvoja i proizvodnje, zbirka sadrži i veliki broj aviona iz Drugog svetskog rata, različitog porekla, iz više zemalja učesnica. Među njima se nalaze Hoker hariken, Spitfajer, Tanderbolt, Jak-3, Il-2 Šturmovik, Meseršmit Me 109 G-2 i drugi. Nakon NATO bombardovanja SR Jugoslavije 1999. godine Muzej vazduhoplovstva je sakupio značajan broj eksponata vezanih za ovaj događaj. Najznačajniji među ovim eksponatima, su delovi američkog tzv. nevidljivog bombardera F-117 Noćni soko i američkog lovca bombardera F-16 fajting falkon koji su oboreni sa dejstvom PVO VJ.
U Muzeju je dostupan veliki broj dokumenata i tekstova o vazduhoplovnim jedinicama i ustanovama.
RAAS
RAAS može da se odnosi na:
Case Pacchiarotta, Pescara
Case Pacchiarotta je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Cambrai
Kambre je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 33.092, a gustina naseljenosti je iznosila 1,826 stanovnika/km².
Čuveni francuski kompozitor iz doba Renesanse Gijom Difaj je iz Kambrea.
Cetromicin
Cetromicin je organsko jedinjenje, koje sadrži 42 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 765,932 Da.
Peridot, Arizona
Peridot je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,350 stanovnika.
Velibor Dimitrijević
Velibor Dimitijević, poznat i kao Sensei Velibor-Vebo Dimitrijević (1953 - ) je srpski majstor karatea, poznat kao jedan od najbližih saradnika Taiji Kasea.
Najamnički rat
Najamnički rat (cca. 240. pne.) - a koga Polibije naziva Libijski ili Rat bez primirja - bio je ustanak najamnika u kartaginskoj službi protiv svojih poslodavaca, a kome su se priključili libijski gradovi pod kartaginskom vlašću. Uzrok pobune je bilo loše stanje kartaginskih financija nakon isplate odštete Rimu poslije poraza u prvom punskom ratu, odnosno nesposobnost isplate velikog broja najamnika angažiranih u tom sukobu. Iako se ispočetka činilo da će Kartagina nakon nekog vremena moći isplatiti najamnike, pobuna je eskalirala kada su na njeno čelo stali Spendije i Mat, te nagovorili Libijce da im se pridruže. Kartagina, financijski, materijalno i ljudski iscrpljena našla se u teškoj situaciji i na početku sukoba trpila niz poraza, ali je angažman darovitog i iskusnog vojskovođe Hamilkara Barke doveo do pobjede nad pobunjenicima i gušenja ustanka.
688
Godina 688. (DCLXXXVIII) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 688. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
CDS
ima više značenja.
Wurmlingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Tutlingen Vurmlingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Tutlingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 665 metara. Površina opštine iznosi 15,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.783 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 245 stanovnika/km².
Oružje
250px|right|thumb|Pruski bajunet
Oružje predstavlja svaki predmet koji služi za ozljeđivanje, ubijanje ili onesposobavljanje ljudskih ili drugih živih bića, odnosno za uništavanje i onesposobljavanje drugih predmeta ili materijalnih dobara vezanih za određene ljude ili društva. Oružje služi kako za napad tako i za obranu, odnosno u svrhu prijetnje i zaštite. U širem smislu svako sredstvo (pa i psihološko) kojim se nekome ili nečemu namjerno nanosi ozljeda i šteta se naziva oružjem.
Podjela oružja
Za podjelu oružja postoje različiti kriteriji, koji variraju od različitih definicija ili vojnih doktrina. Najpoznatije je ono prema namjeni, izvoru energije ili principu djelovanja kojom se oružje dijeli u deset glavnih grupa:
Oružje se prema potrebnom broju ljudi dijeli na individualno i kolektivno oružje, a prema načinu borbe/upotrebe i na napadno i obrambeno oružje.
Chaspinhac
Šapinak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Pij an Vele.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 540 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,44 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 815 metara (maksimalnoj 937 m, a minimalnoj 572 m).
Čeljustouste
Kod njih su se prvi i drugi Arcus brachiales razvili u čeljust.
Sistematika
Klasična sistematika dijeli čeljustouste u dva dijela, ribe (Pisces) i kopnene kralježnjake (Tetrapoda). Kako su se kralježnjaci razvili od riba, danas ih se ne prihvaća kao prirodnu zatvorenu skupinu.
Točne odnose razvoja unutar čeljustoustih prikazuje slijedeći kladogram:
Čeljustousti (Gnathostomata) |--† Placodermi |--N. N.   |--hrskavičnjače (Chondrichthyes) |--Teleostomi |--† Acanthodii |--koštunjače (Osteichthyes) (uključujući kopnene kralježnjake) |--Zrakoperke (Actinopterygii) |--Sarcopterygii (uključujući kopnene kralježnjaka) |--Coelacanthimorpha |--Choanata |--dvodihalice (Dipnoi) |--kopneni kralježnjaci (Tetrapoda)
Terrytown, Louisiana
Teritaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.319, što je 2.111 (-8,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
CAT1
ima više značenja.
Jennings, Florida
Dženings je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 878 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 878 stanovnika, što je 45 (5,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Pianillo, Frosinone
Pianillo je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 350 m.
Velika Britanija
Velika Britanija se može odnositi na:
ili:
Robert J. Flaherty
Robert Joseph Flaherty, FRGS (16. februar 1884 - 23. jul 1951) bio je američki sineast koji se smatra pionirom dokumentarnog filma, odnosno umjetnikom koji najzaslužnijim za razvoj dokumentarca kao posebnog filmskog žanra. Njegov prvi, najpoznatiji i komercijalno najuspješniji film je Nanook sa Sjevera iz 1922. godine, koji prikazuje život Inuita na kanadskom Arktiku, a koji je u mnogo čemu potakao stvaranje tzv. etnografskog filma.
Flaherty je od 1914. bio u braku sa Frances Hubbard koja je s njim kasnije surađivala na izradi filmova. Zajedno su imali troje djece. Flaherty je, prema navodima biografa, imao i sina sa Nylom, Inuitkinjom sa kojom je živio na Arktiku za vrijeme snimanja Nanooka.
Godine 1994. je u kanadskom filmu Kabloonak, posvećenom snimanju njegovog najpoznatijeg filma, njegov lik tumačio britanski glumac Charles Dance.
Vlado Milunić
Vlado Milunić (Zagreb, 3. ožujka 1941. – Prag, 17. rujna 2022.) bio je češki arhitekt hrvatskog podrijetla. Ujedno je bio i predavač na Češkom tehničkom sveučilištu u Pragu (ČVUT). mini|lijevo|[[Plešuća kuća u Pragu (1992.-96.)]]
Životopis
mini|lijevo|Kompleks Hvězda u Pragu (2000.) Vlado Milunić je rođen u Zagrebu, netom prije Hitlerove invazije Jugoslavije u travnju 1941. god. Njegovi roditelji su 1950-ih, u povratku iz SAD-a privremeno zastali u Pragu i, saznavši za Titove čistke, odlučili tu ostati kao političke izbjeglice. Vlado, s braćom i sestrama, im se pridružio 1956. god. Riječima Vlade Milunića:
mini|lijevo|Dom za djecu i mladež u Pragu (2005.) Studirao je na Češkom tehničkom sveučilištu u Pragu (ČVUT) od 1960.-66., a 1969. godine je stažirao u Parizu. Po povratku u Čehoslovačku 1970. godine, surađivao je s Janom Línkom u projektu ureda Karla Pragera. God. 1990. osnovao je svoj studio VM (skr. za Volné Myšlenky, tj. „Velike ideje”).
Na izborma 2006. god. kandidirao se kao neovisni kandidat „Stranke zdravog razuma” koju je osnovao zajedno s građevinskim biznismenom Petrom Czaschom, no nije uspio ući u Dom poslanika. Prema njegovim riječima, na ovaj čin se upustio zbog korupcije u češkom graditeljstvu
Umro je 17. rujna 2022. nakon duge bolesti u 82. godini života.
Djela
Vladimir i Frank Gehry su učestalo surađivali, te su zajedno projektirali Plešuću kuću" (češki: Tančící dům) u Pragu (1996.) koja je ujedno jedno od njegovih najvećih radova. Njegovi ostali znameniti radovi su: Hospital Crvenog križa u Pragu (1999.), vila Planá u Lužnicí (1999.), „Kompleks Zvijezda” (Komplex Hviezda) u četvrti Petřinách u Pragu (2000.) i Dom za djecu i mladež u četvrti Modrany u Pragu (2005.).
Antinutrijent
Antinutrijenti se u izvesnoj količini nalaze u gotovo svoj hrani iz različitih razloga. Međutim, njihove količine su smanjene u današnjem bilju, vjerovatno kao rezultat procesa domestikacije. Uprkos tome, velika popularnost žitarica u modernoj prehrani, izaziva zabrinutost zbog sadržaja antinutrijenata u ovim namirnicama i njihovog uticaja na ljudsko zdravlje. Postoji mogućnost da se antinutrijenti u potpunosti eliminišu koristeći genetički inženjering; međutim, kako ove materije mogu imati i pozitivne učinke (kao što su polifenoli koji smanjuju rizik od nastanka raka, bolesti srca ili dijabetesa), takve genetičke modifikacije mogu stvoriti namirnice bogatije nutrijentima, ali neće poboljšati ljudsko zdravlje.
Mnoge tradicionalne metode pripreme hrane, kao što su fermentacija, kuvanje i namakanje povećavaju nutritivnu vrednost biljnih namirnica smanjenjem pojedinih antinutrijenata (fitinske kiseline, polifenola, oksalne kiseline). Takve metode pripreme imaju široku primenu u zajednicama gde žitarice i leguminoze čine glavni deo prehrane. Važan primer takve pripreme je fermentacija manioke kako bi se proizvelo brašno: ova fermentacija smanjuje količinu toksina i antinutrijenata u gomolju.
Vladimir Paar
Kao gostujući znanstvenik i profesor boravio je ukupno sedam godina na nizu uglednih svjetskih znanstvenih instituta i sveučilišta (Kopenhagen, Amsterdam, München, Köln, Mainz, Jülich, College Park, Livermore, Paris-Orsay, Oxford, Moskva-Dubna, Rio de Janeiro, Yale itd.) Područje njegova znanstvenog i stručnog rada obuhvaća više različitih tematika:deterministički kaos, kompjutorski modeli regularnosti i kaotičnosti robota, populacijske jednadžbe s rupama, tranzijentni kaos, metode šifriranja pomoću kaosa, supravodljivost atomske jezgre, metodika fizike, dodir znanosti i teologije, računalni modeli dinamičkih sustava, računalni modeli u kliničkoj medicini, primjena fraktala u kemiji, zemljopisu i biologiji, bozonsko-fermionski modeli strukture atomskih jezgri, gustoća nuklearnih stanja na visokim energijama, primjene računalnih simulacija u istraživanju strukture genoma, novi algoritam za kompjutorsku analizu HOR-ova u ljudskom genomu u dijelu genomske šifre izvan gena, principi obrazovanja za 21. stoljeće, znanstveno-tehnološki razvoj privrede i društva. Autor je većeg broja stručnih radova o razvoju obrazovanja u funkciji razvoja. Već tridesetak godina zalaže se za orijentaciju hrvatskog školstva i hrvatske privrede na razvoj. Jedan je od autora i urednika dokumenta HAZU Hrvatska temeljena na znanju i primjeni znanja.
Tri desetljeća sudjeluje u javnim medijima, a naročito na televiziji i radiju, na popularizaciji znanosti i uloge znanja, obrazovanja i znanosti u gospodarskom i društvenom razvoju. Sudjelovao je u brojnim televizijskim raspravama u vezi popularizacije znanosti i razvoja, i autor je nekoliko televizijskih serija iz popularizacije znanosti. Također, napisao je stotinjak novinskih članaka i dvije knjige iz popularizacije znanosti. Godinama se zalaže za značajniju ulogu javnih medija u obrazovanju i osposobljavanju javnosti za izazove budućnosti te stvaranju pozitivne društvene klime i poticanja za razvoj. Osudio je postupak militantnih ljevičara s rimskog sveučilišta La Sapienze zbog čijeg je ispada, temeljenog na njihovom neznanju fizike i stereotipima o katoličkoj Crkvi, odgođen posjet pape Benedikta XVI. tom sveučilištu.
Oženjen je i otac četvero djece.
Kontroverze
Zadnjih je godina u javnosti često kritički istupao prema raširenom vjerovanju i znanstvenim istraživanjima koja upozoravaju na opasnost od globalnog zatopljenja. U javnim istupima se često osvrtao i na moguće prijetnje novog ledenog doba. Početkom 2010., Dejan Vinković, astrofizičar sa splitskog PMF-a iznio je kritike na navedene interpretacije o dolazećem ledenom dobu, a kasnije i Zvonimir Katušin, klimatolog s Državnog hidrometeorološkog zavoda, s priopćenjem gdje je iznesena argumentacija da tvrdnje o zahlađenju nemaju uporište u podacima mjerenja i klimatološkim modelima. U brojnim intervjuima, teološkim raspravama i komentarima iznosi i svoje sumnje u teoriju evolucije. Zastupao je i unošenje kontroverzne teorije tadašnjeg ministra znanosti Dragana Primorca o novom genetskom podrijetlu Hrvata u školske udžbenike.
Boris Olujić
'''Dr. sc. Boris Olujić''' (Zagreb, 1965.), izvanredni profesor
Životopis
Na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu doktorirao je 1999. godine. Na sveučilištu École Pratique des Hautes Études en sciences historiques et philologiques u Parizu (Francuska) magistrirao je 1996., a doktorirao 2000. godine.
Predaje na Odsjeku za povijest Filozofskog fakulteta u Zagrebu, gdje je od 2012. godine pročelnik. Bavi se poviješću Starog istoka i starim vijekom na području Hrvatske. Urednik je Modruškog zbornika i član uredništva Radova za hrvatsku povijest.
Charraix (Gornja Loara)
Šare je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 111, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km².
Pastor
Pastor je naziv za svećenike brojnih protestantskih crkava, koja znači pastir.
Etimologija
Pastor potječe iz iste latinske riječi pastōr (od glagola pascere = hraniti) a koja je značila pastir (i to ovaca).
Historija nastanka termina i današnja upotreba
Za ranokršćanskih vremena i simbolike po katakombama Isus je prikazivan kao Dobri pastir. Od Milanskog vjerskog edikta i priznavanja kršćanstva u 4. vijeku prvi lideri najstarijih kršćanskih zajednica sebe zovu pastirima. I u prvim Biblijama je sinonim za Isusa bio - pastir grčki: ποιμήν (poimēn). Kasnije je taj naziv prihvaćen za biskupe i njihove pomoćnike - prezbitere, kao osobe koje djeluju u Isusovo ime. Ali se je vremenom, kako je rasla crkvena organizacija - taj termin počeo gubiti u korist drugih titula.
Kako je reformacija kao pokret imala za cilj povratak iskonskim kršćanskim vrijednostima - većina kongregacija koje su nastale na njihovom osnovu zadržale su taj stari latinski naziv za svoje vjerske službenike, koji vode brigu o svojoj zajednici i vrše vjerske obrede. Iako neke protestantske kongregacije kao Ujedinjeni Metodisti, umjesto titule Pastor koriste termine dekan (deacon) ili starješina (elder). U Anglikanska crkva za svoje svećenike koristi termine; rektor (rector) i vikar (vicar).
Joško Morić
Mr. sc. Joško Morić (Šibenik, 22. rujna 1957.), hrvatski političar i policijski dužnosnik
Revolver Colt Dragoon
Perkusijski Vojni Revolver Colt Model 1848 je revolver kalibra .44 in (11,76 mm) koga je Samuel Colt dizajnirao za Američke konjičke strijelce, također poznate kao "Draguni" (Dragoons). Ovaj je revolver dizajniran kako bi se riješio niz problema koji su iskrsli s Walker Coltom. Iako je uveden nakon završetka američko-meksičkog rata, postao je popularan među civilima 1850-ih i 1860-ih, te se koristio u američkom građanskom ratu.
Hardver
</ol>]]Hardver ili računarski hardver jest vidljivi dio računara. Hardver se mnogo rjeđe mijenja nego softver. Iz toga je i proizašao naziv "hardware" jer na engleskom soft znači meko što se odnosi na lakoću mijenjanja i nadogradnje, dok hard znači tvrdo, i odnosi se na opipljivi "tvrdi" dio računara, koji se rijeđe i teže mijenja. Mogućnosti računara u najvišoj mjeri zavise od hardvera i njegove kvalitete. Posrednik između hardvera i software je "firmware", poseban softver koji je usko povezan sa hardverom i njegovima specifičnim funkcijama, i dosta teže se mijenja nego obični softver. Hardverom obično komanduje softver. Kombinacija hardvera i softvera formira koristan računarski sistem.
Joško Morić
Suosnivatelj je i jedan od potpredsjednika DC-a, a bio je angažiran i u HSLS-u, kao i član LS-a.
Revolver Colt Dragoon
Colt Dragoon je u odnosu na Walker Colt imao smanjen doboš i skraćenu cijev, zbog čega je postao lakši, a mehanizam punjenja je učinjen pouzdanijim.
Joško Morić
Prva važnija dužnost mu je ona pomoćnika ministra unutarnjih poslova, u Sektoru policije (1991. – 2000.). Ujedno je bio član Državne komisije za UNPROFOR (1993.), predsjednik Komisije za izvanredne događaje u zračnom prometu (1993.) te zamjenik predsjednika Nacionalnog odbora za ostvarivanje programa uspostave povjerenja, ubrzanog povratka i normalizacije života na ratom stradalim područjima RH (1998.). Kasnije je član nadzornih odbora Društva za upravljanje športskim objektima Zagreb d.o.o. (2000. – 2007.), Gradskih groblja d.o.o. Zagreb (2006.) i ARZ-a d.o.o. Zagreb (2006.–2007.), a od 2006. je direktor D centra d.o.o. Zagreb.
Po zanimanju je diplomirani politolog. Oženjen je i s obitelji živi u Zagrebu.
Revolver Colt Dragoon
Revolver je vrlo brzo stekao popularnost među civilima, pogotovo na američkom Jugozapadu gdje su mnogi stanovnici bili veterani američko-meksičkog rata, upoznati s efikasnošću Walker Colta. Među poznate ličnosti koje su koristile ili nosile revolver bio je kalifornijski odmetnik Joaquin Murrieta i osloboditeljica robova Harriet Tubman.
Colt je ovaj revolver prestao proizvoditi kada je 1860. uveden novi model Colt Army Model 1860.
Četnici u Drugom svjetskom ratu
mini|Četnička zastava mini|Tijekom Drugog svjetskog rata četnici su koristili i državnu zastavu Kraljevine Jugoslavije
Cetiedil
Cetiedil je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 349,531 Da.
Četnici u Drugom svjetskom ratu
Nakon sloma Kraljevine Jugoslavije, u Srbiji i drugim okupiranim područjima s srpskim stanovništvom nastaju jedinice, koje uzimaju naziv četnici. Osnivaju ih članovi predratnih četničkih udruženja, oficiri vojske kraljevine Jugoslavije, te lokalni seljaci izbjegli pred ustaškim progonima. Tako nastaju slijedeći značajniji četnički pokreti:
Srbija:
NDH:
Crna Gora
Ortokain
Ortokain je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 167,162 Da.
Četnici u Drugom svjetskom ratu
Draža Mihailović i Ravnogorski pokret
Najveći od pokreta bio je Ravnogorski pokret, kojem je na čelu bio pukovnik Dragoljub (Draža) Mihailović. Nastao je na području Srbije i u početku surađivao s partizanima u dizanju ustanka (Užička republika), ali se ubrzo s njima sukobio, pa su do kraja rata ogorčeni neprijatelji.
Za razliku od drugih četničkih vođa, Mihailović je ljeti 1941. uspio radio-vezom uspostaviti kontakt sa kraljevskom vladom Jugoslavije koja je boravila u Londonu. General Simović, predsjednik izbjegličke vlade, u govoru preko londonskog radija 15. studenoga 1941. imenovao je Mihailovića komandantom svih jugoslavenskih oružanih snaga u otadžbini. Prosinca 1941. vlada ga je unaprijedila u čin generala, a u siječnju 1942, nakon što je Simović smijenjen, novi predsjednik vlade Slobodan Jovanović imenuje ga ministrom vojske i četnike pod njegovim zapovjedništvom proglašava Jugoslavenskom vojskom u otadžbini. Zahvaljujući tome, većina četničkih odreda na području Srbije, NDH i Crne Gore prihvatila ga je za vrhovnog zapovjednika. Međutim, Mihailović nikada nije ostvario punu kontrolu nad svim četničkim jedinicama, koje su ga nominalno priznavale za zapovjednika.
Abdulah ibn Abas
Abd Allah ibn Abbas (618/19 - 687; عبد الله ابن عباس) je bio rođak poslanika Muhameda, koga muslimani danas štuju kao stručnjaka za Tafsir (egzegezu Kurana), kao i autoritet za islamske sune.
Otac mu je bio Muhamedov amidža Abas ibn Abd al-Mutalib, a majka Umm al-Fadl Lubaba. Prema predaji se rodio 3. godine prije Hidžre, a još kao dijete je dobio Muhamedovu naklonost, koji je zamolio Boga da ga "nauči Knjigu". Ibn Abas je otada svoj život posvetio proučavanju Kurana.
Štuju ga i suniti i šijiti.
Smolan, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 215, što je 3 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Newburg, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 470, što je 14 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Četnici u Drugom svjetskom ratu
Draža Mihailović i Ravnogorski pokret
Drugi samostalni odredi, nastali u tijeku 1941., prihvatili su suradnju sa partizanima i odbacili naziv "četnik". Pod imenom "Dobrovoljački odredi" bili pridruženi Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije i postupno posve integrirani u nju.
Curgies (Sever)
Kirži je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.163, a gustina naseljenosti je iznosila 191 stanovnika/km².
Četnici u Drugom svjetskom ratu
Politički program Ravnogorskog pokreta
Po tom programu, nakon rata se Jugoslavija mora preurediti na rigidnom programu, uz oslanjanje na apsolutističku kraljevsku vlast. Odbaciti treba ne samo sporazum Cvetković-Maček iz 1939. (kojim je stvorena Banovina Hrvatska), nego i umjerene ustupke ne-Srbima iz Oktroiranog ustava 1931. i Vidovdanskog ustava 1921. Srbija bi ostala u svojim maksimalnim granicama, Slovenija bi egzistirala u granicama predratne Dravske banovine, dok bi se Hrvatsku svelo na dvije manje oblasti (Središnja Hrvatska sa Gorskim kotarom i zapadnom Likom i podvelebitskim primorjem, te središnja Slavonija, odjeljena koridorom u istočnoj Slavoniji koji je trebalo pripojiti Srbiji). Sve ostalo bilo bi Srbija, što je i bila posle prvog svetskog rata.
Kao uvjereni monarhisti, četnici su u komunistima vidjeli ogorčene protivnike, ali su se borili prije svega protiv Njemačkih, Italijanskih okupatora kao i ustaških formacija.
Kvislinški karakter pokreta
float|desno|320px|mini|Četnici i Nemci pred izvođenje zajedničke operacije u Srbiji, krajem 1941.
Inicijalno je Ravnogorski pokret bio stvoren kao gerilski pokret koji je trebao pružiti otpor Nijemcima, i na početku u Srbiji su imali neke manje uspjehe, no mnogi napadi bili su nevažni s vojnog gledišta i nisu se mogli mjeriti s uspjesima i organizaciji partizana koji su uspjeli stvoriti veći slobodni teritorij - Užičku republiku već u lipnju-srpnju 1941.
Sredinom studenoga 1941. (oko 11. studenoga) Mihailović se sastao sa njemačkim vojnim izaslanstvom u selu Divci pokraj Valjeva. Obećaje da se neće boriti protiv Nijemaca i traži oružje za borbu protiv partizana. Njemački pukovnik Kogard, pomoćnik načelnika stožera Vojnog zapovjedništva Srbije, složio se da su partizani zajednički neprijatelji, ali je izrazio nepovjerenje prema Mihailovićevim četnicima, koji su za razliku od »Nedića, Ljotića, Pećanca i tolikih drugih koji su, još u početku, otvoreno stali na našu stranu (…) vodili otvorenu borbu protiv njemačkoga Wehrmachta«. Mihailović je prosvjedovao, tvrdeći da on nikada nije izdao naređenje za napad na Nijemce. Kogard mu je pokazao fotografije zaklanih i izmasakriranih njemačkih vojnika ubijenih blizu Kragujevca u listopadu 1941. i inzistirao da je Mihailović odgovoran za zločine dijela svojih potčinjenih. Tako je sastanak završio bez rezultata. Uprkos tome Mihailović je svoje obećanje održao. On je već krajem listopada naredio napad na partizane. U daljim borbama on surađuje sa otvorenim kvislinzima: četnicima Koste Pećanca, dobrovoljcima Dimitrija Ljotića i tzv. Vladom narodnog spasa kojoj je na čelu Milan Nedić.
Iako je na početku bilo suradnje između partizana i četnika u Srbiji, ovo se brzo mijenja tokom kolovoza 1941. tajnim dogovorom između Nijemaca i četničkog pokreta Draže Mihailovića kao i s pokretom Koste Pećanca. Ovaj sporazum je obuhvatio sve pokrete u Bosni, Dalmaciji i Crnoj Gori. Četnici su u sporazumu s Nijemcima dogovorili zajedniičku borbu protiv partizana, a za uzvrat su dobivali oružje, hranu, logistiku i plaću za vojnike i časnike. Draža Mihailović je u KPJ vidio takmaca u borbi za vlast nakon poraza Nijemaca, i po njemu suradnja s okupatorima bilo je manje zlo. Ovaj sporazum je utjecao na brži pad Užičke republike (udarac dojučerašnjih saveznika s leđa), te nakon njenog pada partizani nisu više djelovali uspješno u Srbiji sve do 1944. zbog djelovanja četnika na tom područiju, te njihove kolaboracije s Nijemcima.
U drugim područjima npr. u NDH četnici su na samom početku surađivali s talijanskim jedinicama i vršile su teror i nasilje nad nesrpskim stanovništvom. U savezničkim zemljama preko razgranate diplomatske mreže Jugoslavenska kraljevska vlada je širila propagandu o anti-fašističkoj borbi ravnogorskog četničkog pokreta, no jačanjem partizana i slanjem raznih vojnih i obavještanjih izaslanika na područje Balkana, saveznici su promjenili svoj stav 1943. Iako su u mnogim pokušajima jugoslavenska izbjeglička vlada kao i Josip Broz Tito tražili da Draža Mihailović prekine suradnju s Nijemcima i da prestanu napadati partizanske jedinice, to se nije dogodilo sve do kraja rata.
thumb|250px|Teritorija pod kontrolom Jugoslovenske vojske u otadžbini (JVuO) 1942. godine ("Mihailovićevo ostrvo slobode"), prema magazinu Tajm, juli 1942. thumb|250px|Područja komandanata JVuO, prema sporazumima o primirju sa Nemcima (1943. godine) Zimi 1942.-1943. Draža Mihailović mobilizira četničke jedinice za prebacivanje preko Drine i borbu protiv NOP-a. Četnici su razgorijevali šovinističku atmosferu, tvrdeći da kreću u pohod za spasavanje sprskog naroda i osvetu Hrvatima i Muslimanima na području NDH. Stvarni cilj, međutim, bilo je uništavanje komunističe opasnosti, odnosno NOVJ, u punoj suradnji sa Talijanima i posrednoj sa Nijemcima. Osobito je Crna Gora doživjela jednu od najvećih mobilizacija u svojoj povijesti; uz komuniste, tome su se opirale i snage crnogorskih nacionalista (zelenaši).
Mihailovićeve snage Nijemci i Talijani rasporedili su na lijevoj strani Neretve, gdje su zatvarali obruč u kojem je trebala biti uništana Glavna operativna grupa divizija NOVJ (Bitka na Neretvi). Njihova snaga različito se procjenuje u izvorima: između 11.000 i 25.000, većinom mobiliziranih u Hercegovini i Crnoj Gori. Kada su partizanske snage prešle preko Neretve, četnici su do nogu potučeni u bitki koja je slijedila, te zatim u prodoru prema Drini u bitkama kod Jablanice, Čičeva, na Prenju i Treskavici. Vrhovni štab NOV i POJ je odlučio forsirati Drinu i nastaviti prodor u Crnu Goru i Sandžak, gdje su razbijeni četnički odredi kod Glavatičeva, Kalinovika i Nevesinja. Početkom lipnja 1943. Mihailović se povukao u Srbiju.
Nakon poraza četnika u Hercegovini i Crnoj Gori, te kapitulacije Italije, četnici su razvili kolaboraciju s Nijemcima zaključujući tajnim ugovorima. Mihailović je odbijanje partizanskog upada u Srbiju smatrao najvažnijom dužnošću. Nijemci su prihvaćali ove saveznike s nepovjerenjem; znali su da i dalje održavaju veze s izbjegličkom vladom i zapadnim saveznicima, te su smatrali da Mihailović vjerojatno precjenjuje borbenu sposobnost svojih trupa, kao i životnu snagu "konzervativne ideje" u Srbiji nasuprot "revolucionarnim elementima". Sporazumi njemačkih stožera i četničkih vojvoda, ograničeni na određeni prostor, predviđali su i povremeno zajedničko vođenje borbe protiv komunizma, pri čemu Nijemci inzistiraju na svojem zapovjedništvu.
Kralj Petar II. izdaje 12. rujna 1944. ultimatum ravnogorskim i ostalim četničkim pokretima o prekidu suradnje s okupatorom. Draža Mihailović nije to poslušao kao ni drugi zapovjednici koji su bili pod njegovim zapovjedništvom ili utjecajem. Ne samo da nije pokrenuo svoje snage protiv Nijemaca u trenutku kada je jasno sa oni gube rat, kao što je tri godine najavljivao, nego je, opsjednut borbom protiv komunista, učinio točno suprotno.
Sredinom kolovoza 1944. Dragi Jovanović, Milan Nedić i Draža Mihailović tajno su se sastali u selu Ražani. Na osnovu tamo postignutog dogovora o suradnji: Nedić šalje 100 milijuna dinara Mihailovću za plaće, a Nijemci mu šalju oružje i municiju. Po njemačkoj ovlasti i s Nedićevim odobrenjem, Mihailović je 6. rujna 1944. preuzeo zapovjedništvo nad svim kvislinškim jedinicama na području Srbije: Srpskom državnom stražom, Srpskim dobrovoljačkim korupusom, Srpskom graničnom stražom i svim četnicima. Jovanović je krajem rujna otkrio Mihailoviću da se Nijemci povlače s Balkana i predložio mu da četnici zauzmu gradove diljem Srbije prije nego što to učine partizani. Mihailović je međutim već bio donio odluku o prebacivanju svojih snaga u Bosnu.
11. listopada 1944., kad su se Nijemci i četnici već povlačili iz Srbije, Hitler je odlikovao Željeznim križem Pavla Đurišića, jednog od Mihailovićevih najpouzdanijih i najviših četničkih zapovjednika.
Kad se u listopadu 1944. Njemačka povlačila iz Srbije, sa njom su pošli mnogi Srbi odani Nediću, Ljotiću i Mihailoviću; povlačenje je bilo organizirano, njemačko poslanstvo u Beogradu je s tom namjerom izdavalo putovnice i Mihailovićevim četnicima. Mnoge od tih četnika zarobili su Englezi i predali ih komunističkoj Jugoslavenskoj armiji (vidi članak Bleiburg).
Pred kraj rata u Jugoslaviji 1945. mnoge četničke jedinice povlače se preko Hrvatske i Slovenije u Austriju na predaju saveznicima, ili skidaju uniforme, briju brade i prelaze na stranu partizanskih jedinica.