cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Almdorf
Almdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 132 opštinska središta okruga Nordfrizland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 557 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1054006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordfrizland Almdorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Nordfrizland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metara. Površina opštine iznosi 5,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 557 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 98 stanovnika/km².
Vlak u snijegu
Roman Vlak u snijegu (prvotno naslovljen kao Djeca velikog sela), napisao je Mato Lovrak 1931. god. kao mladi učitelj. Inspiriran stvarnim događajima, roman je struktuiran u obliku pitke, djeci bliske proze koja se odlikuje jednostavnom, a dinamičnom fabulom, oblikovanom u stilu pustolovnog zapleta.
Igrani cjelovečernji film
Film Vlak u snijegu, kao i roman Mate Lovraka prema kojem je nastao, još je uvijek jednako popularan danas kao i 1976. kada je snimljen. Režirao ga je Mate Relja, koji je ujedno i modificirao knjigu i napravio scenarij. Sniman je u Zagrebu, u selima Grginac, Tomaš i Ciglena u okolici Bjelovara te na željezničkoj pruzi Bjelovar-Kloštar Podravski. U kina je stigao 10. lipnja 1976. godine. Glavne uloge tumače Slavko Štimac (kao Ljuban), Gordana Inkret (kao Draga) i Željko Malčić (kao Pero).
Kad se ruke slože
Knjigu prati pjesma "Kad se male ruke slože", i zajedništvu. Autor pjesme je Arsen Dedić. Tekst počinje:
''Kad se mnogo malih složi, Ta se snaga stoput množi, A to znači da smo jači, Kad se skupimo u roj. Mala iskra požar skriva, Kap po kap i rijeka biva. Hajde zato svi u jato, Kao vrapci živ,živ,živ.''
573
Godina 573. (DLXXIII) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 573. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Ostaci tvrđave Dara.
Kodžalija
Kodžalija je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Kodžalija je naselje u okviru opštine Radovište.
Prirodni uslovi
Kodžalija je smeštena u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 10 kilometara severno.
Naselje Kodžalija se nalazi u istorijskoj oblasti Jurukluk. Naselje je položeno na jugozapadnim padinama planine Plačkovice. Nadmorska visina naselja je približno 860 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Kodžalija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 478 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Turci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Amherstdale, West Virginia
Amerstdejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 350.
Rancho Ibarra, Ensenada
Rancho Ibarra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Borgo Giovanni XXIII, Ancona
Borgo Giovanni XXIII je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 112 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Lisa (mitologija)
Lisa (Λύσσα) bila je, u grčkoj mitologiji, personifikacija besa ili ludila koji u trenutku obuzima ljude i bogove. Na bojnom polju pod Trojom Lisa je ulila pomamni bes Hektoru i Apolonu. Kod Euripida Lisa je ona koja je podstakla Herakla da ubije svoju suprugu i decu. Sa psima Lisa je došla Agavi i bakhantkinjama i podstakla ih da ubiju Penteja, a prouzrokovala je i Ijinu pomamu, kao i Orestov osvetnički gnev.
Na jednoj grčkoj vazi iz 5. veka pne. Lisa je predstavljena kao žena u kratkoj suknji, sa kapom u obliku psa. Ta scena prikazuje kako je Lisa izazvala mahnito ludilo lovačkih pasa kralja Akteona, koji su zbog toga rastrgli svog gospodara, čime je kažnjen za to što je boginju Artemidu ugledao nagu.
U Euripidovom Heraklu kaže se da je Lisa kći Noći, koju je oplodila krv uškopljenog Urana.
Patru Frați, Adâncata
Patru Frați je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Adâncata.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
La Tinaja, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
La Tinaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Cerrito de Pascual, Villa de Reyes
Cerrito de Pascual je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1994 m.
Sansobbia II, Savona
Sansobbia II je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Bois-d'Arcy (Jon)
Boa d'Arsi je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Jon koja pripada prefekturi Okser.
Francisco Macillas Hernández, San Pedro
Francisco Macillas Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Bois-d'Arcy (Jon)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 34 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 288 m, a minimalnoj 175 m).
Francisco Macillas Hernández, San Pedro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1102 m.
Slobodan pad (kratki film)
„Slobodan pad” je srpski kratki igrani film snimljen 2004. godine u režiji Vladimira Đukelića koji je zajedno sa Vukom Ršumovićem napisao i scenario. Protagonista, koga tumači Stefan Kapičić, je mladić koji prilikom skoka padobranom iz aviona doživljava neobično iskustvo i priseća se najvažnijih događaja iz svog života.
Uloge
Ostale uloge ▼
Parcela los Otates, Álamo Temapache
Parcela los Otates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 96 m.
Kiselica (Makedonija)
Kiselica je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Kiselica je u sastavu opštine Delčevo.
Prirodni uslovi
Kiselica je smeštena u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 5 km severno od naselja. Od najbližeg grada, Delčeva, naselje je udaljeno 7 kilometara severozapadno.
Naselje Kiselica se nalazi u istorijskoj oblasti Pijanec. Naselje se razvilo na severnom obodu Delčevske kotline. Severoistočno od naselja izdiže se planina Vlajna, a severozapadno Osogovske planine. Nadmorska visina naselja je približno 720 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Kiselica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 35 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (97%), a ostalo su Srbi.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
5 Hermanos, Villaflores
5 Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
Krunske zemlje
Krunske zemlje (njem. Kronländer) naziv je za pojedine zemlje Habsburške Monarhije nakon 1849., te Austro-ugarske Monarhije nakon 1867. godine.
Od 1849. do Austro-ugarske nagodbe među Krunske zemlje pripadala su sva ona područja kojima su Habsburgovci kroz povijest zavladali bilo po nasljednom pravu, bilo putem personalne unije.
Krunske zemlje unutar Austrijskoga Carstva nisu imale državni karakter, premda se svaka od tih zemalja odlikovala posebnošću povijesnoga, političkoga, gospodarskoga i kulturnoga razvoja, kao nacionalnoga sastava. Stoga se ne može govoriti ni o običnoj administrativnoj podjeli. Svaka krunska zemlja imala je svoga zemaljskog poglavara koji je upravljao aparatom vlasti. U Trojednoj kraljevini Hrvatskoj, Slavoniji i Dalmaciji to je bio ban. Do revolucionarnih događaja 1848. postojali su i zemaljski sabori, koji su nakon revolucije ukinuti, a ponovno uspostavljeni tek 1861. Nije međutim bilo općeg i jednakog biračkog prava, nego je primijenjivana kombinacija povlastica i financijskog cenzusa.
Nakon Austro-ugarske nagodbe 1867. Monarhija je ustrojena na novim temeljima u dualističkom obliku, a zemlje Krune sv. Stjepana nisu se više računale među habsburške Krunske zemlje.
Sem
Sem, Sim ili Šem (grčki: Σημ, Sēm; arapski: سام; Giz: Sham; "ugled; blagostanje; ime") bio je jedan od sinova Noe u biblijskoj tradiciji. Najčešće se opisuje kao najstariji sin, iako ga neke tradicije navode kao drugog sina.
Djeca Sema su bili Elam, Ašur, Aram, Arpahšad i Lud, kao i kćeri. Abraham, patrijarh Hebreja, bio jedan od Arpahšadovih potomaka.
Sem se tradicionalno smatra praocem nekoliko naroda Bliskog Istoka koji potječu od njegovih sinova - Elamiti, Asirci, Hebreji, Arapi), Lidijci i Sirijci).
Od Sema dolazi izrazi semitski narodi i semitski jezici.
Herkul na Eti
Herkul na Eti  jest fabula crepidata (rimska tragedija s temom iz grčke mitologije) od 1996 stihova, koja je sačuvana u rukopisima s tragedijama Lucija Aneja Seneke. Tragedija obrađuje mit o tome kako je Herkula izdala njegova ljubomorna supruga Dejanira, što se zavšilo Herkulovom smrću i apoteozom. Ova duga i monotona drama razlikuje se od Sofoklovih Trahinjanki, koje obrađuju isti mit, a zbog mnogih slabosti neki ispitivači zaključuju da djelo nije Senekino.
Autorstvo
Već je Daniel Heinsius u 17. stoljeću doveo u pitanje Senekino autorstvo Herkula na Eti, a većina suvremenih kritičara slaže se da ovu dramu u današnjem obliku nije napisao Seneka. Tragedija ima mnogo manjih razlika u stilu o odnosu na ostale Senekine drame, koje "sugeriraju bitno drugačiji pristup dramaturgiji". Osim toga, Herkul na Eti je otprilike dvostruko duži od ostalih Senekinih drama i zapravo je najduža drama koja je sačuvana iz antike.
Herkul na Eti sadrži brojne odlomke iz drugih Senekinih tragedija koji su izvučeni iz konteksta, prerađeni i umetnuti u komad. Zaključak predstave sadrži snažnu stoičku temu kakve nema u drugim Senekinim dramama. Međutim, još uvijek postoje znanstvenici koji ovo djelo brane kao autentičnu Senekinu tragediju (iako napisanu na brzinu) ili tvrde da je neka kasnija ruka preradila nepotpuni fragment. Kritičari koji podržavaju ovo stajalište smatraju da je prvu trećinu drame (stihovi 1–705) izvorno mogao napisati Seneka, ali da kraj drame nije njegov.
Zaplet
Dugi, herojski život Herkulov približio se svom kraju. Završio je svojih dvanaest velikih zadataka koje mu je Euristej zadao zbog Junonine mržnje. Njegova najnovija pobjeda bila je nad Euritom, kraljem Ehalije. Herkul je ubio kralja i zbacio njegovu obitelj s vlasti, jer ovaj nije htio Herkulu dati svoju kćer Jolu za ženu. I sada junak, svladavši svijet i Plutonovo podzemno carstvo, prinosi žrtvu Jupiteru Kenejskom i moli se da konačno bude primljen na nebo, u svoj pravi dom.
Dejanira teško pati jer gleda kako njezin suprug Herkul u odnosu na nju prednost daje Joli, kćerki Eurita, kralja Ehalije. Stoga šalje Herkulu ogrtač koji je bio namočen krvlju kentaura Nesa, smrtno ranjenog strelicom kojom ga je pogodio Herkul i koja je bila otrovana Hidrinim otrovom (žuči). Dejanira, naime, vjeruje da je to najbolji način kojim će povratiti Hekulovu ljubav, jer ju je u to uvjerio Nes svojim umirućim riječima. Međutim, čim je Herkul obukao ogrtač, otrov ga je zapalio, a vatra se prilijepila za Herkulovo tijelo, progorjela mu meso i doprla do samih kostiju. Kad je Dejanira shvatila Nesovu obmanu, osudila je sebe na smrt. Herkul, nakon što je ubio Lihu, slugu koji mu bijaše donio smrtonosni ogrtač, Filoktetu zavještava na samrti svoj luk i strijele, zapovijeda da ga se postavi na pogrebnu lomaču na planini Eti i da tu bude spaljen skupa sa svojom toljagom i kožom nemejskog lava. Potom se sjena Herkulova ukazuje majci Alkmeni i tješi je da je uvršten među bogove.
Prvi čin
Prva scena, kojoj slijedi nastup kora, postavljena je na Eubeji, gdje Herkul, koji je trebao prinijeti žrtve na rtu Keneju, govori o svojoj želji da zauzme mjesto među bogovima na nebu, budući da je to svojim pothvatima zaslužio. Ostatak radnje odvija se u Trahinu. Herkul se žali što još nije primljen na nebo, gdje se, kao sazviježđa, nalaze čudovišta koja je on pobijedio i oni koji su inferiorni u odnosu na njega, kao što su Bakho i Perzej.
Jola se pridružuje koru zarobljenica iz Ehalije te oplakuje uništenje svoje zemlje, ubojstvo svog oca, brata Tokseja i druge rodbine i, na kraju, vlastiti ropski položaj.
Drugi čin
Dejanira, bijesna od ljubomore, kad ugleda Jolu, razmišlja o u osveti i šalje Herkulu ogrtač namočen otrovom. Dadilja je pokušava odvratiti od osvete: ako ubije dobročinitelja svijeta, bit će izložena općoj omrazi; osim toga, Herkulova je ljubav nestalna i njegova naklonost prema Joli brzo će iščeznuti i on će se vratiti njoj, svojoj supruzi. No, Dejanira kod sebe primjećuje nedostatak mladosti koja prolazi. Dadilja joj predlaže da upotrebi magiju kako bi ponovo osvojila Herkula, a onda joj Dejanira otkriva tajnu: jednom ju je kentaur Nes pokušao silovati i zbog toga ga je Herkul ubio, ali kentaur joj je na samrti dao malo svoje krvi i rekao joj da će joj ona poslužiti kao ljubavni napitak. Pošto je prizvala Kupidona, Dejanira predaje Lihi ogrtač natopljen napitkom da ga odnese na dar Herkulu.
Drugi kor, koji čine Etoljanke, oplakuje sudbinu Dejanire, iskazuje joj svoju odanost, izražava svoju nesklonost ljudskoj ambiciji, škrtosti, raskoši i drugim frivolnim ljudskim nastojanjima te hvali vlastite skromne životne uvjete.
Treći čin
Odmah potom ulazi Hil, proklinjući majku: navukavši na sebe ogrtač koji mu je Dejanira poslala, Herkul je prinio žrtvu Jupiteru i odmah počeo ispuštati jezive jauke. Potom je dohvatio Lihu i bacio ga daleko, pa se ovaj razmrskao u komade, a sam je Herkul neuspješno pokušao strgnuti sa sebe ogrtač, "koji je postao dio tog jezivog tijela" (stihovi 830-831).
Saznavši od Hila za nesreću koju je ovaj kobni dar izazvao, Dejanira se odlučuje ubiti. Priziva na sebe Jupiterove munje, dok je dadilja pokušava uvjeriti da njezin zločin nije bio svjesno izvršen; na onom svijetu čekaju je poznate grešnice kakve su Medeja i Danaide. Zatim Dejanira traži od Hila da je ubije i u svom deliriju vidi kako joj dolaze Furije. Izlazi, u sinovljevoj pratnji, koji je riješio spriječiti je u naumu da se ubije.
Kor pjeva o tome kako je sve podložno smrti, budući da je prigoda toliko sugestivna, jer Herkulova snaga slabi. Hvale Orfejeve riječi da "ništa što je rođeno ili nastalo nije trajno" te istovremeno pjevaju stihove u slavu Orfejeve božanske umjetnosti.
Četvrti čin
Herkul se s mukom i tugom žali zbog svoje nezaslužene patnje i zbog toga što je osuđen na neslavnu smrt, posebno onu koja je posljedica ženske izdaje. Moli Sunce da napusti nebo, jer njegova smrt prijeti svjetskom poretku i Jupiterovoj vladavini, protiv koje će ustati Giganti i Titani, predvođeni Plutonom. Dugo govori o prirodi i porijeklu bogova.
Opština Cuza Vodă, Galați
Cuza Vodă je opština u Rumuniji u okrugu Galac.
Herkul na Eti
Četvrti čin
Dolazi Alkmena, koja tješi Herkula, žaleći za njegovom tužnom sudbinom. Moli ga da ne plače, a Herkul odgovara da to nikada ne bi činio, ali ovoga puta neprijatelj je nepobjediv.
Nakom što je Herkul dočarao viziju raja, u kojoj ga Junona prihvaća među bogove kao Hebinog supruga i stoga svoga zeta, stiže Hil, koji govori Herkulu da se Dejanira ubila, nakon što je uvidjela da ju je Nes prevario. Tada Herkul prepoznaje proročanstvo koje mu je predskazalo smrt te traži od Filokteta da za njega podigne lomaču, a od Hila da se oženi Jolom; majku tješi time kako su njegovi pothvati potvrdili da on vodi porijeklo od Jupitera.
Opština Cuza Vodă, Galați
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Herkul na Eti
Četvrti čin
Kor preklinje Feba da navijesti cijelom svijetu Herkulovu smrt: oni predviđaju Herkulovu apoteozu i mole Jupitera da u budućnosti više ne bude tirana, divljih zvijeri ili čudovišta; a ako ih bude, da se rodi novi Herkul kao osvetnik takvih nedaća.
Peti čin
Filoktet objavljuje da je Herkul umro i da je njegovo tijelo izloženo. Pošto je od Alkmene zatražio da ne plače, kako ne bi pričinila radost svojoj suparnici Junoni, Herkul se popeo na lomaču i zamolio oca Jupitera da ga primi među zvijezde, a potom se bacio u plamen i mirno sačekao da ga svlada smrt.
Na scenu se vraća Alkmena, koja oplakuje vlastitu nesreću, koju je prouzročila Herkulova smrt. Noseći sinovljeve ostatke, tako sitne u odnosu na njegov ogroman rast, ona pjeva pogrebnu tužbalicu, plačući zbog prijetnji koje se nadnose nad njom, prijetnji sinova Titana koje je Herkul ubio i prijetnji svoje božanske suparnice.
Herkul, uzdignut među bogove, tješi svoju ožalošćenu majku. Na Alkemnino pitanje o tome gdje se Herkul sad nalazi, odgovara herojev glas: smrtni dio njegovog bića očišćen je vatrom, a on je prenesen na nebo.
Kor odaje zahvalnost za Herkulovu apoteozu i spreman je štovati novo božanstvo. Vrlina, kaže kor, nikada ne umire; takoje dobročinitelj svijeta došao u posjed gromova, koji predstavljaju Jupiterovu moć.
Izvori
Prva četiri čina slijede osnovnu strukturu Sofoklove tragedije Trahinjanke, Glavna je razlika u tome što, za razliku od Sofoklove tragedije, Dejanira u Herkulu na Eti nije prikazana kao nježna i privlačna, nego kao ludo ljubomorna osoba. Scene koje opisuju Herkulovo samožrtvanje i apoteozu na samom kraju možda su za uzor imale Ovidijeve Pretvorbe (IX, 229-272), budući da u Sofoklovoj drami takvih scena nema.
Flora Vista, New Mexico
Flora Vista je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.191, što je 808 (58,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Planina v Podbočju
Planina v Podbočju je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji na granici sa Hrvatskom. Planina v Podbočju se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Planina v Podbočju je imala 33 stanovnika.
Udmurtski jezik
Udmurtski jezik (удмурт кыл) je jezik iz permske grane ugrofinskih jezika. Njime govori oko 464.000 ljudi u Udmurtiji i zapadnim delovima Uralskih planina u Rusiji. Od ukupno 637.000 Udmurta za njih 72% ovo je maternji jezik (podatak iz 2002). Godine 1989. ovaj procenat je bio 77%. U Kazahstanu oko 15.000 ljudi govori udmurtski jezik.
Najbliži rođak je jezik komi.
Alfabet
U 18. veku nastalo je udmurtsko pismo zasnovano na ćirilici:
Četiri slova (Ӝ ӝ, Ӟ ӟ, Ӥ ӥ, Ӵ ӵ) se pojavljuju samo u udmurtskom alfabetu.
San Bernardo, Asti
San Bernardo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Auscello, Pistoia
Auscello je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Mahovnjaci
mini|240px Mahovnjaci (Bryozoa, ponekad i Ectoprocta) su mnogostaničari koji žive u vodi. Zbog svoje mikroskopske veličine, vrlo je teško u prirodi primijetiti pojedinačnu životinju, ali je zato lako vidjeti koloniju mahovnjaka kao površinsku strukturu na, primjerice, naplavljenim algama. Žive u morskoj i u slatkoj vodi. Danas je poznato ukupno oko 4.000 vrsta.
Mahovnjaci su dio natkoljena Lophotrochozoa, jedne velike skupine Protostomia. Točan srodnički odnos s ostalim koljenima iz ove skupine nije još sasvim jasan.
Ove životinje uglavnom tvore kolonije od više jedinki. Jedinka se sastoji od mekog tijela i čvrste, zaštitne ljušture, vanjskog kostura. Meki dio sastoji se od prednjeg, slobodno pokretnog dijela (polypid) i stražnjeg dijela (cistyd) u koji, pomoću povlačnog mišića, prednji dio može biti potpuno uvučen. Probavni sustav im se sastoji od usta, srednjeg i završnog crijeva i analnog otvora. Pri tome, analni otvor nije na kraju tijela, nego na kraju crijeva u obliku slova U izlazi iz tijela pored ustiju, ali izvan vijenca pipala oko ustiju. Crijevni kanali jedinki nisu povezani, kao što je slučaj kod kolonija žarnjaka.
Unutar kolonije dolazi do određene podjele "posla". Snažno zakržljale jedinke tvore "stapke", "vitice" ili "korjenaste niti". Druge jedinke tvore spolne organe ili "dojilje", dok treće sprečavaju prihvaćanje stranih organizama za koloniju. Specijalizirane jedinke imaju zakržljala kako pipala, tako i probavni trakt.
Razmnožavanje i razvoj
Životinje se razmnožavaju i spolno i bespolno. Kao rezultat spolnog razmnožavanja, pojavljuju se dva tipa larvi: planktotrofna larva je primitivniji oblik, i tjednima ili čak mjesecima se hrani kao plankton djelićima hrane. Lecitotrofna larva se nakon par sati prihvaća trbušnom stranom (ventralno) za podlogu, i prolazi metamorfozu. Tako se razvije jedna do šest jedinki, koje tako stvaraju začetak kolonije. Nakon toga slijedi bespolno razmnožavanje kojom kolonija dalje raste.
Bespolno razmnožavanje odvija se pupanjem, slično kao kod biljki. Tako mogu nastati vrlo velike kolonije. Jedinke koje nastaju na ovaj način su klonovi, genetički identične jedinke larve koja je zasnovala koloniju.
Gospodarsko značenje
Više od 125 vrsta svojim snažnim rastom uzrokuju štete odnosno troškove održavanja brodova, lučkim postrojenjima i vodnogospodarskim objektima.
S druge strane, mahovnjaci "proizvode" kemijske tvari čije djelovanje je predmet medicinskih istraživanja. Između ostalih, Bryostatin 1 bi možda mogao biti lijek protiv raka.
Amram
U Bibliji Amram (עַמְרָם "Prijatelj najvišeg (Boga"), ili "Narod je oduševljen" standardni hebrejski, tiberijski hebrejski ) se spominje kao Levit, sin Kohatov, muž i nećak Jokevede te otac Aarona, Mirijam i Mojsija. Spominje se u Knjizi Izlaska.
Alt Bennebek
Alt Benebek je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Šlezvig-Flensburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 358 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1059001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šlezvig-Flensburg Alt Benebek se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Šlezvig-Flensburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 14,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 358 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 25 stanovnika/km².
Deserto - Giardinello, Ragusa
Deserto - Giardinello je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Aron
thumb|desno|350px|[[Nicolas Poussin: Štovanje Zlatnog teleta]]
Aron ili Aaron, ili Aaron Levistki (tradicionalno cca. 1200. pne.), bio je po jevrejskoj tradiciji Mojsijev brat. Prvi put je spomenut u pripovesti o Mojsijevom viđenju na brdu Horiv (Iz 4, 14) kada ga je Jahve naznačio za Mojsijevog pomoćnika. Jahve je nakon toga naznačio njega i njegove naslednike sveštenicima (Iz 28 i 29; Br 8 i 18) uprkos njegovom učešću u pravljenju zlatnog teleta (Izl. 32, 1-6). Sila njegovog svešteničkog posredovanja je naglašena u priči o zaustavljanju zaraze (Br 17, 1 - 8). Aronovo sveštenstvo, čiji je glavni zadatak bio prinošenje žrtava prihvatljivih Bogu, dao mu je jedinstveni položaj. On je bio glava svojih sinova i Levita. On sam je prinosio tamjan u Svetinji nad Svetinjama i posredovao između Boga i ljudi. I, on je poput kralja bio pomazan i krunisan diademom i tiarom (Izl. 28).
U hrišćanskoj teologiji on je prototip Hrista. Ovako shvaćen, Aron je, u poslanici Jevrejima u kojoj je naglašena nadmoćnost golgotske žrtve nad žrtvovanjem životinja koje je vršilo aronovsko sveštenstvo bio zamenjen Hristom.
Psihopati (TV drama)
Psihopati je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1974. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene novele Antona Čehova. Režirao ju je Branko Ivanda, a scenarij je napisao Ivan Kušan.
El Vergel, San Luis Acatlán
El Vergel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Luis Acatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Opština Hualahuises, Nuevo León
Hualahuises je opština u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Autreville (En)
Otrvil je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 760 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 214 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 64 metara (maksimalnoj 68 m, a minimalnoj 42 m).
Benzizotiazolinon
Benzizotiazolinon je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 151,186 Da.
Brief
Brief (na engleskom "kratko") se može odnositi na:
Los de Ávalos, Lagos de Moreno
Los de Ávalos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Jokeved
Prema Hebrejskoj Bibliji Jokeved ili Johaveda (Jochebed, Yochéved) (יוֹכֶבֶד / יוֹכָבֶד "Gospodar je slava", Standardni hebrejski Yoḫéved / Yoḫáved, tiberijski hebrejski Yôḵéḇeḏ / Yôḵāḇeḏ) bila je supruga Amramova. Amram je također njen nećak, Kohat'ov. Jokeved je majka Aarona, Mojsija, i Mirijam (Knjiga Izlaska 6:20).
Los de Ávalos, Lagos de Moreno
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1970 m.
La Era, Tlaxcala
La Era je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tlaxcala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2514 m.
Atalaya, Santiago Yosondúa
Atalaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yosondúa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 397 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2651 m.
Hull (rijeka)
Hull je rijeka na sjeveroistoku Engleske u Grofoviji East Riding of Yorkshire duga 25.8 km.
Karakteristike
Hull se formira od više potoka kod trgovišta Driffield, od tamo teče relativno pravilno prema jugu. Protiče kroz Beverley do ušća u estuarij - Humber kod Hulla.
Rijeka je kanalizirana i učinjena plovnom početkom 19. vijeka. William Chapman je 1796. iznio svoj prijedlog za njenu melioraciju, radovi su počeli 1799. i dovršeni 1810.
Šušeoka
Šušeoka je naselje u Srbiji u opštini Mionica u Kolubarskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 209 stanovnika.
North Crows Nest, Indiana
Nort Krauns Nest je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Šušeoka
Demografija
U naselju Šušeoka živi 203 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,8 godina (42,8 kod muškaraca i 46,6 kod žena). U naselju ima 86 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,93.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Mirko Tomić
Mirko Tomić (1904 — 1943), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Biografija
Rođen je 19. aprila 1904. godine u selu Parcane, kod Varvarina. Njegovi roditelji su bili zemljoradnici i imali su šestoro dece, a Mirko je bio najmlađi. Osnovnu školu je završio 1917. godine u selu Zalogovac, a gimnaziju je pohađao od 1921. do 1928. godine u Kruševcu. Pošto su mu roditelji bili slabijeg imovinskog stanja, tokom školovanja u Kruševcu, morao je sam zarađivati za život — radeći razne poslove i davajući privatne časove slabijim učenicima. Potom je od 1929. do 1938. godine studirao na Pravnom fakultetu u Beogradu. Diplomirao je 27. juna 1938. godine. Zajedno sa drugim siromašnim studentima Beogradskog univerziteta, 1931. godine, bio je inicijator stvaranja studentske zadruge i organizator nabavljanja mleka, a od 1932. do 1933. godine je bio predsednik studentske zadruge „Samopomoć“. Još kao učenik Kruševačke gimnazije, pristupio je revolucionarnom omladinskom pokretu, a za vreme studija je aktivno učestvovao u svim akcijama studentskog revolucionarnog pokreta. Upočetku je bio je jedan od najistaknutijih predstavnika zemljoradničke levice na Univerzitetu, a 1932. godine je primljen u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Januara 1933. godine, na izborima za Upravu Pravničkog udruženja, njegovom inicijativom, grupa studenta-levih zemljoradnika istupala je zajedno sa studentima-marksistima. U periodu od 1933. do 1936. godine Mirko je bio jedna od najistaknutijih ličnosti studentskog pokreta - bio je organizator i govornik na mnogim zborovima i štrajkovima studenata. Posle studentskog štrajka, februara 1935. godine, policija ga je uhapsila, kao jednog od organizatora. Posle dužeg policijskog pritvora, bio je proteran u rodno mesto.
Po povratku u rodno selo, aktivno je politički radio sa seljacima iz svog i okolnih sela, zbog čega je ponovo bio uhapšen. U periodu od 1935. do 1937. godine, po zadatku KPJ, radio je na stvaranju organizacije „Narodni fornt Slobode“, koja je okupljala siromašne i nezadovoljne seljake. Bio je i orgnizator mnogih skupova širom Srbije i Vojvodine - U Šapcu, Aleksincu, Kruševcu, Valjevu, Jagodini, Novom Bečeju, Mokrinu i dr. Učestvovao je i u prgovorima oko stvaranja Jedinstvne radničke partije, za šta je dobio ovlašćenja od rukovodstva KPJ. U ovom periodu odlazio je u Beč, gde se tada nalazilo sedište Centralnog komiteta KPJ.
Posle policijske provale, u Pokrajinski komitet KPJ za Vojvodinu, novembra 1936. godine, Mirko je uhapšen s većom grupom komunita i skoro godinu dana je proveo u policijskom pritvoru. Septembra 1937. godine je izveden pred Državni sud za zaštitu države, ali je zbog nedostatka dokaza oslobođen optužbe i pušten na slobodu. Uporedo sa članstvom u ilegalnoj KPJ, Mirko je bio i član Glavnog odbora Saveza zemoljradnika i vođa njenog levog krila. Avgusta 1938. godine, posle sukoba sa dr Dragoljubom Jovanovićem, predsednikom i glavnim ideologom stranke, napustio je ovu partiju i u potpunosti se posvetio ilegalnom partijskom radu.
Godine 1939. uključen je u članstvo Mesnog komiteta KPJ za Beograd i Povereništva za Beogradski okrug, a nešto kasnije i u članstvo Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju. U jesen 1940. godine učestvovao je u radu Okružne konferencije KPJ za Beograd, na kojoj je bio zadužen za rad na selu. Početkom septembra 1940. godine, bio je upućen u partijsku školu CK KPJ u Makarskoj, a po njenom završetku organizovao je nekoliko manjih partijskih kurseva.
Posle Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, aprila 1941. godine, Mirko je otišao u Kruševac, gde je pomagao rukovdstvu i članovima Okružnog komiteta KPJ da srede stanje i prilagode se novim uslovima rada. Bio je učesnik sednice Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju, održane 23. juna 1941. godine, na kojoj je i zvanično bio imenovan za instruktora za Kruševac i Kraljevo (instruktori su imali zadatak da rade na vojnim i partijskim pitanjima u vezi organizovanja ustanka). Bio je jedan od organizatora Rasinskog partizanskog odreda, a kasnije je imenovan i za člana Glavnog štaba NOP odreda Srbije. Tokom perioda „Užičke republike“, bio je član Glavnog NO odbora Srbije u okviru koga je bio zadužen je za snabdevanje i narodno zdravlje - organizovao je snabdevanje partizanskih bolnica i pozadine, a prilikom povlačenja iz Užica bio je odgovoran za evakuaciju bolnica i ranjenika.
Nakon pada Užičke republike i povlačenja u Sandžak, 1. decembra 1941. godine, u selu Radoinja, kod Nove Varoši, prisustvovao je sastanku Vrhovnog štaba NOPOJ-a, na kojoj je odlučeno da Mirko predvodi grupu boraca, koji su sačinjavali delovi Posavskog i Kosmajskog partizanskog odreda sa ukupno oko stotinak boraca, koji bi se vratili u okupiranu Srbiju i pridružili se Mačvanskom i Valjevskom partizanskom odredu koji su ostali u Srbiji. Tada je Mirko imenovan za komandanta Glavnog štaba NOP odred Srbije. Pored njega za članove Štaba imenovani su Radivoje Jovanović i Milorad Milatović, kao i Petar Stambolić i Milinko Kušić, koji nisu uspeli da se probiju u Srbiju. U toku decembra 1941. godine, u zapadnoj Srbiji nalazilo oko 1.500 partizanskih boraca, koji su od strane Nemaca bili opkoljeni na području: planina Medvednik-Povlen-Maljen-Suvobor. Prema prvobitnom planu, Vrhovnog štaba, ovi Odredi su trebali da ostanu na ovim terenima do proleća, kada bi se ponovo rasplamsao ustanak. Zbog intenziviranog antipartizanskiog rada Četničkog pokreta, kao i drugih kvinsliških pokreta u ovim krajevima, kao i zime koja je bila veoma jaka, partizanske jedinice su ostale odsečene od Vrhovnog štaba, ali i od seoske baze. Zima je te godine, bila veoma jaka sa visokim snegom, pa Odredi nisu mogli da se dopunjuju ljudima, zbog čega je došlo do demoralisanja boraca i osipanja Odreda. Pored toga svaki od Odreda je želeo da se vrati u svoj kraj, što je uslovilo rasturanje ove jače formacije u manje koji su bili do kraja marta potpuno uništeni, osim par destina boraca i dela rukovodstva.
levo|mini|300px|Grob Mirka Tomića u Aleji boraca NOR-a na [[Novo groblje (Beograd)|Novom groblju u Beogradu]] U toku ovog perioda, Mirko je pokušavao da aktivira Odrede u ostalim krajevima Srbije, kako bi splasnuo pritisak na partizansku formaciju u zapadnoj Srbiji, ali bezuspešno. Krajem januara je nakon napada kvinsliških snaga odlučeno da nije moguće braniti teritoriju u zapadnoj Srbiji, tako da su borci podeljeni u dve grupe krenuli u Rađevinu i na Suvobor. Međutim uskoro su se Odredi našli opkoljeni na Suvoboru i Maljenu. Na savetovanju Glavnog štaba NOPO Srbije, održanom 15. marta 1942. godine na Maljenu, odlučeno je da se svaki Odred uputi na svoju teritoriju i prezimi zimu, međutim ubrzo nakon toga su skoro svi Odredi bili uništeni, osim delova Valjevskog odreda koji se prebacio u Bosnu. Nakon raspada ovih jedinica Mirko je na sebe preuzeo odgovornost za neuspeh sprovođenja odluka Vrhovnog štaba NOPOJ-a, koji realno nisu bili izvodljivi zbog promene stanja u Srbiji nakon napuštanja glavnine partizanskih snaga, teške zime i jakih aktivnosti kvislinških snaga, koje su bile znantno ojačale u ovim krajevima.
Maja 1942. godine Mirko se vratio u Beograd, gde je uspostavio veze sa Mesnim komitetom KPJ za Beograd i Pokrajinskim komitetom KPJ za Srbiju. Avgusta 1942. godine smenjen je sa mesta komandanta Glavnog štaba NOP odreda Srbije, a u kasnijem periodu radio je na organizovanju oslobodilčake borbe u Beogradu. Posle jedne policijske provale u partijsku organizaciju Beograda, Mirko je bio otkriven. U jednoj ulici na Dedinju, 17. januara 1943. godine, Mirko je upao u zasedu agenata Specijalne policije. Prilikom hapšenja, pružio je otpor agentima i prilokom bega, bio smrtno ranjen. Pošto je još uvek davao znake života, bio je prenet u Državnu bolnicu, u kojoj je preminuo, ne dolazeći svesti.
Nekoliko dana posle njegove pogibije, Glavni štab NOP odreda Srbije, doneo je odluku da Rasinski partizanski odred, ponese njegovo ime. Ukazom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 6. jula 1945. godine, među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašen je za narodnog heroja.
Posle oslobođenja Jugoslavije, njegovi posmrtni ostaci su sahranjeni u Aleji boraca Narodnooslobodilčakog rata na Novom groblju u Beogradu. Njegovo ime nosi Osnovna škola „Heroj Mirko Tomić“ u selu Donji Krčin, koja je najveća škola u opštini Varvarin, čija odeljenja se nalaze u još osam mesta: Pajkovcu, Toljevcu, Karanovcu, Maloj Kruševici, Gornjem Krčinu, Zalogovcu, Parcanima i Marenovu.
Avícola Fresco Pollo, Jojutla
Avícola Fresco Pollo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jojutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 893 m.
Pleterje (Krško, Slovenija)
Pleterje je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Pleterje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Pleterje je imalo 156 stanovnika.
Alexeni, Alexeni
Alexeni je naselje u Rumuniji u okrugu Jalomica u opštini Alexeni.
Steve Clark
Stephen Maynard Clark (Sheffield, 23. travnja 1960. - London, 8. siječnja 1991.) bio je gitarist britanskog hard rock sastava Def Leppard sve do svoje tragične smrti 1991. uzrokovane kombinacijom alkohola i lijekova protiv bolova.
Odrastanje
Steve Clark rodio se i odrastao u Sheffieldu, Engleskoj. Odmalena je pokazivao stanovit interes za glazbu. Sa šest godina bio je na svom prvom koncertu grupe The Shadows. S jedanaest godina od oca je dobio svoju prvu gitaru.
Def Leppard
Prije nego što je došao u Def Leppard, Steve je izvodio obrade poznatih pjesama sa svojim sastavom Electric Chicken. Tada je 1978. upoznao Petea Willisa, suosnivača Def Lepparda. Willis ga je pozvao na audiciju za gitarista. Clark je odsvirao obradu pjesme Freebird sastava Lynyrd Skynyrd te je odmah primljen u sastav. Dok je bio u sastavu, Steve je puno pridonio kako glazbi, tako i tekstovima pjesama. Dobio je nadimak „The Riffmaster“ zbog snažnih i inovativnih riffova koje je smišljao.
Smrt
Steve je tokom cijele svoje karijere imao problema s alkoholom, te je 1990. prestao na 6 mjeseci raditi s sastavom kako bi pokušao prestati piti. Odvikavanje mu nije pošlo za rukom, te je 8. siječnja 1991. pronađen mrtav u svom stanu. Smrt je bila uzrokovana mješavinom alkohola, antidepresiva te tableta protiv boli koje je uzimao zbog ranije ozljede. Pokopan je na groblju u Sheffieldu, u blizini svoje rodne kuće.
Krnkina puška
Puška Krnka je sporometna puška ostraguša koju je dizajnirao češki oružar Sylvestr Krnka i koja je od 1869. do 1871. predstavljala standardnu pušku ruske carske vojske. Krnka je svoj dizajn prvo ponudio austro-ugarskoj vojsci, ali je on odbijen, a nakon čega ga je prihvatila carska Rusija. Tamo je, međutim, brzo zamijenjena Berdanovom puškom, mada se dio njih koristio u ratu sa Turskom. Osim u Rusiju, Krnkine puške su korištene i u Bugarskoj, Srbiji i Crnoj Gori. U Rusiji su neko vrijeme korištene u pozadinskim, odnosno parapolicijskim snagama u Centralnoj Aziji, prije nego što će mnoge od njih biti konvertirane u lovačke puške.
Košarno
Košarno je naselje u Srbiji u opštini Bujanovac u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 105 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 112 stanovnika).
Poreklo stanovništva
Podaci datiraju iz 1964. g.
Košarno je osnovano krajem XVIII veka. Osnovali su ga stanovnici dobegli zbog arbanaškog zuluma iz Bilinca kod Gnjilana. Doseljenici su bila dva brata.
Demografija
U naselju Košarno živi 83 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,8 godina (37,6 kod muškaraca i 42,2 kod žena). U naselju ima 25 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,20.
Peseggia-Gardigiano, Venezia
Peseggia-Gardigiano je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4798 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Kepekčelija
Kepekčelija je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Kepekčelija je selo u sastavu opštine Karbinci.
Motel mjesečina
Motel mjesečina je jugoslavenski TV film snimljen 1976. u produkciji RTV Zagreb i režiji Krešimira Golika. Protagonisti su bračni par koji, u nastojanju da razbije bračnu monotoniju, odluči otići na romantični vikend u motel. Radnja prikazuje kako se ispostavi da je motel skoro prazan, pa supružnici počinju strahovati da će im netko opljačkati parkirani automobil.
Kepekčelija
Prirodni uslovi
Naselje Kepekčelija se nalazi u istorijskoj oblasti Jurukluk, koja predstavlja zapadni, brdski deo planine Plačkovice, čiji se najviši deo uzdiže ka istoku. Nadmorska visina naselja je približno 860 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Kepekčelija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 9 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su Turci (100%).
Kozjak (Štip)
Kozjak je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Kozjak je selo u sastavu opštine Karbinci.
Prirodni uslovi
Kozjak je smešten u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 12 kilometara severno.
Naselje Kozjak se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Naselje je položeno u dolini reke Bregalnice, na levoj obali reke. Jugoistočno od naselja uzdiže se pobrđe Jurukluk, najniži deo planine Plačkovice ka istoku. Nadmorska visina naselja je približno 350 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Kozjak je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 51 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi. Turci su bili većinsko stanovništvo naselja do početka 20. veka, a potom su se spontano iselili u maticu.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Miyamoto Musashi III: Dvoboj na otoku Ganryu
Miyamoto Musashi III: Dvoboj na otoku Ganryu (宮本武蔵完結編　決闘巌流島) je japanski historijski film snimljen 1956. u režiji Hiroshija Inagakija. Predstavlja adaptaciju romana Musashi Eijija Yoshikawe i nastavak filma Miyamoto Musashi II: Dvoboj u hramu Ichijoji, odnosno završni dio tzv. Samurajske trilogije. U njemu Toshiro Mifune ponavlja naslovnu ulogu, odnosno tumači lik Miyamota Musashija, znamenitog mačevaoca u Japanu u prvoj polovici 17. vijeka. Radnja prikazuje događaje koji će dovesti do obračuna sa njegovim najvećim suparnikom Sasakijem Kojirom, čiji lik tumači Koji Tsuruta. Dvoboj na otoku Ganryu je danas najpoznatiji po antologijskoj sceni mačevanja dvojice glavnih likova, a kojoj je decenijama kasnije američki sineast Quentin Tarantino odao hommage u svom filmu Kill Bill 1. dio gdje istu koreografiju i pokrete koriste likovi koje tumače Uma Thurman i Lucy Liu.
Planina pri Raki
Planina pri Raki je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Planina pri Raki se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Planina pri Raki je imala 51 stanovnika.
El Infiernillo, Villa de Reyes
El Infiernillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1839 m.
Borgo Selva, Ancona
Borgo Selva je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Bobovac
mini|desno|300px|Bobovac Bobovac je najznačajniji i najbolje utvrđeni grad srednjovjekovne Bosne podignut na strmoj, stepenastoj stijeni južnih padina planinskog masiva Dragovskih i Mijakovskih poljica iznad ušća Mijakovske rijeke u Bukovicu, jugozapadno od Vareša. Nalazi se nedaleko od sela Mijakovići i Dragovići, u općini Vareš. Gradu se može prići iz dva smjera, i to od Kraljeve Sutjeske ili od Vareša. Sastojao se od gornjeg grada sa četvrtastom kulom, čiji ostaci i danas postoje, i donjeg grada, na stepeniku nižem oko 20 metara, poligonskog oblika oko 40 metara dužine i oko 25 metara širine, od čega se danas raspoznaje dvorište i bunar.
Historija
Podigao ga je ban Stjepan II Kotromanić nešto prije polovine 14. vijeka. Bobovac je bio sjedište bosanskih vladara od perioda vladavine bana Stjepana II Kotromanića (prva polovina 14. vijeka), preko svih bosanskih kraljeva i sve do prestanka bosanske samostalnosti osmanlijskim osvajanjem (1463.) Prvi put se u pisanim dokumentima pominje 1349.
Njegov položaja i konfiguracija terena je omogućavao odbranu i bio je vojno i administrativno sjedište bosanskih kraljeva uz Kraljevu Sutjesku, koja je bila bez fortifikacija i imala više administrativno-politički značaj. U njemu se čuvala bosanska kraljevska kruna. Tu se nalazila i kraljevska grobna kapela za koju se pretpostavlja da je kralj Ostoja naredio da se stara bobovačka crkva preuredi za tu svrhu.
Septembra 1407. godine grad je osvojila mađarska vojska i jedno vrijeme držala u njemu posadu u težnji da vrati na prijestolje svrgnutog bosanskog kralja Stjepana Ostoju. (vidi: Bosansko-ugarski ratovi).
Mauzolej
U kraljevskom mauzoleju na Bobovcu pronađeno je devet skeleta u pet grobnica. Tu su bili sahranjeni kraljevi Stjepan Dabiša, Stjepan Ostoja, Stjepan Ostojić, Tvrtko II i Stjepan Tomaš. S njima je vjerovatno bio sahranjen i posljednji bosanski kralj, Stjepan Tomašević, čiji su ostaci bili preneseni iz Jajca. Od deveta skeleta, samo jedan pripada ženskoj osobi, koja je sahranjena pored Tvrtka II. Pretpostavlja se da pripada supruzi Tvrtka II, kraljici Doroteji Gorjanskoj. Između grobova kralja Tvrtka II i groba žene za koju se pretpostavlja da je kraljica Doroteja Gorjanska nalazi se dječji grob, za kojeg se pretpostavlja da pripada djetetu Tvrtka II i Doroteje Gorjanske.
Gwenddoleu ap Ceidio
Gwenddoleu ap Ceidio (? - cca. 573) ili Gwenddolau je bio britski kralj koji je vladao kraljevstvom Arfderydd (za koje se vjeruje da se prostiralo u današnjoj jugozapadnoj Škotskoj i sjeverozapadnoj Engleskoj). Na temelju oskudnih podataka, često pomiješanih za srednjovjekovnim mitovima i pseudohistorijom, vjeruje se da je vladao jednim od malih kraljevstva na koje se Britanija raspala poslije odlaska Rimljana početkom 5. vijeka; srednjovjekovne genealogije ga navode kao potomka Coel Hena, vladara južne Škotske i sjeverne Engleske u periodu kada su ta područja bila poznata kao Hen Ogledd ("Stari Sjever").
Gwenddoleu je poginuo u bitci kod Arferydda, koju navodi srednjovjekovna kronika Annales Cambriae. U njoj se, prema jednim izvorima, suprotstavio braći Pereduru i Gwrgiju, sinovima kralja Eliffera od Ebrauca. Prema drugim izvorima, neprijatelj mu je bio Riderch I od Alt Cluta, kralj Strathclydea. U oba slučaja je jedan od motiva sukoba bio vjerske prirode; Gwenddoleu je bio pagan, a njegovi neprijatelji kršćani.