cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dubravko Škiljan
Biografija
Nakon kraćeg rada kao profesor klasičnih jezika u osnovnoj školi i na gimnaziji u Zagrebu, primljen je 1977. na Filozofski fakultet u Zagrebu, gdje je bio stalno zaposlen na Odsjeku za opću lingvistiku, najprije kao asistent, a zatim kao docent od 1977., izvanredni profesor od 1981. i redovni profesor od 1986. U jednom mandatu je obavljao dužnosti pročelnika odsjeka i prodekana za nastavu. Bio je šef Katedre za opću lingvistiku, a nakon njihovog osnivanja i šef Katedre za primijenjenu lingvistiku i Katedre za semiologiju. Premda je bio redovni profesor, dao je otkaz 1996. godine jer mu je u nacionalističkoj atmosferi bio onemogućen normalan istraživački i podučavalački rad na Filozofskom fakultetu u Zagrebu.
Od 1996. do 2003. godine bio je redovni profesor lingvistike i semiologije u Ljubljani na Institutum Studiorum Humanitatis Fakulteta za postdiplomske humanističke studije, gdje je 1998. osnovao postdiplomski i doktorski studij Lingvistika govora i teorija društvene komunikacije te obavljao funkciju koordinatora studija. Sve te godine je na posao putovao iz Zagreba u Ljubljanu. Nakon toga je ponovo bio redovni profesor na Odsjeku za lingvistiku Filozofskog fakulteta u Zagrebu.
Škiljan je objavio 36 knjiga i preko 200 drugih radova iz opće i teorijske lingvistike, povijesti lingvistike, semiologije, primijenjenje lingvistike i klasične filologije. Sudjelovao je na većem broju znanstvenih i stručnih skupova u zemlji i inozemstvu, te vodio više znanstvenih projekata u Hrvatskoj i Sloveniji. Pored redovne nastavne djelatnosti na dodiplomskim i postdiplomskim studijima, držao je predavanja i u Pragu (na Centralnoevropskom sveučilištu), Parizu (na Sorbonni), Trstu (u Scuola superiore per traduttori e interpreti), Sarajevu i Novom Sadu. Bio je mentor većem broju doktoranata i magistranata u Zagrebu i u Ljubljani.
Ejido Zaragoza, Ahumada
Ejido Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1246 m.
La Arboleda, Puerto Vallarta
La Arboleda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
El Presidio, Tamalín
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Sector H Tres, Santa María Huatulco
Sector H Tres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Huatulco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2837 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Ab Urbe Condita (knjiga)
Ab Urbe Condita je naziv velikog historiografskog djela o Rimu koje obuhvata period od njegovog osnivanja 753. godine pne. do vladavine Avgusta (63. pne. - 14. n.e.). Ovaj naslov na latinski jeziklatinskom jeziku znači Otkad je grad osnovan (ili: Od osnivanja grada (Rima). Autor je Livije (59. godine pne. - 17. godine, lat. Titus Livius, Tit(o) Livije). Prvi dijelovi Ab Urbe Condita objavljeni su oko 26. godine pne. a posljednji u godini smrti autora.
Sam naslov djela Ab Urbe Condita - izražava obim i magnitudu Livijevog poduhvata. Naslov je povezan sa frazom Anno Urbis Conditae (česte skraćenice: AUC a.u.c. i a.u.) koja je korištena kao referenca za računanje godina u drevnom Rimu: 1. godina ab urbe condita = 753. godina pne. itd. pa bi tako 2762. godina ab urbe condita bila 2009. Činjenica da je ime grada - Rim - izostavljeno iz naslova navodi na pomisao da je autoru (a i mnogim Rimljanima) Rim bio centar svijeta i da nije bilo potrebe posebno naznačiti o kojem se gradu radi; pa nije tek tako stvorena izreka svi putevi vode u Rim (doduše iz jednog drugog razloga). Ovo djelo se danas ponekad naziva i Od osnivanja Rima ili Historija Rima, vjerovatno zbog lakše transkripcije. Ova historiografija je zapravo mješavina hronologije događaja i direktnog kazivanja s čestim prekidima u kojima autor najavljuje izbor novih konzula odnosno početak godine (i na taj način su se u Rimu računale godine).
Opis
thumb|Ab urbe condita, 1493 Knjige su zapravo bile svici sa količinom teksta koji otprilike stane na šezdesetak strana knjige džepnog formata. U vrijeme kada je napisano ovo djelo literatura nije bila zapisivana na uobičajen način koji danas poznajemo - listovi nisu bili slagani jedan na drugi kao kod današnjih knjiga. Kod svitaka, papir ili drugi podesan materijal na kome se nalazio tekst bio je namotan na dva paralelna cilindra, valjka ili štapa i prilikom čitanja jedna strana se odmotavala a druga namotavala. Pojedini skupocjeniji primjerci su bili ukrašeni različitim dekoracijama i/ili izrađeni od plemenitih metala i dragog kamenja.
thumb|150px|Izgled jednog svitka
Procjenjuje se da je Ab Urbe Condita bila napisana, da opet iskoristimo savremenu refencu, na ukupno nešto manje od deset hiljada stranica. Svici u bili grupisani u pentade i dekade, odnosno komplete od po pet i deset svitaka. Ukupan originalan Livijev rad sastojao se od 142 knjige od kojih je tek 35 preživjelo do današnjeg vremena. Fragmenti, periochae (skraćene verzije) i epitome sa spiskovima tema njegovih knjiga su pronalaženi na različitim mjestima; od Vatikana do Egipta. Svakako da trebamo biti zahvalni nepoznatom pisaru koji je sačinio epitome svih Livijevih knjiga. Ovi sačuvani dokumenti omogućili su prilično dobar uvid u pregled tema obrađenih u Ab Urbe Condita a dobrim dijelom i njihov sadržaj. Periochae su također bile veoma važne za rekonstrukciju izgubljenog dijela Livijevog rada. (Periochae, sažetak iz IV stoljeća, nažalost ne baziran na originalu već skraćenoj verziji, također izgubljenoj.)
Historija Rima je podijeljena prvo na pojedine knjige, a knjige prema sadržini grupisane u veće odjeljke, neki od tih odjeljaka sadržavali su i posebne uvode, npr. uz 21. knjigu:
Sadržaj
Livijeva historija je ostala sačuvana u dekadama: izgleda da je ta podjela veoma stara i da je o njoj donekle vodio računa i sam pisac. Od cjelokupnog dela sačuvane su nam neposredno samo prva, treća, četvrta i polovina pete dekade, dakle knjige 1–10. i 21–45, koje počinju sa iskrcavanjem Eneja u Italiji preko osnivanja grada od strane Romulusa i Remusa do samnitskog rata (753–293. godine pne.), te od drugog punskog rata do pobjede Lucija Emilija Paula nad Makedonijom u trećem makedonskom ratu (218–167. godine pne.). Knjige 46-70 obrađuju vrijeme do građanskog rata 91. godine pne. Knjiga 89 govori o diktaturi Sule oko 81. godine, knjiga 102 sadrži opis prve godine Gaja Julija Cezara kao konzula i knjiga 142 završava smrću Nera Claudija Druza 9. godine pne. Dok prvih deset knjiga pokrivaju period od preko 500 godina, za I stoljeće Livi je posvetio po jednu knjigu za skoro svaku godinu.
Dakle, za rekonstrukciju ostalih dijelova, pored nekoliko neposrednih fragmenata, poslužili su i spisi u kojima su navedeni pojedini izvodi iz Livijevog rada: to su, prije svega, sažeci koji prethode svakoj knjizi (osim 136. i 137.) te radovi nekih manje značajnih historičara kao što je Eutropije.
Pregled tema u Ab Urbe Condita po svicima:
Teme su, po pravilu, imale slijedeću strukturu:
(Slobodan prijevod:
U Ab Urbe Condita autor često izbjegava postavljanje granica između činjenica i fikcije. Primjer takve bliskosti mitskog i činjeničnog dat je u priči o Romulusovom uspenju na nebesa (mit) uporedno sa realnijom verzijom, prema kojoj je Romulus ubijen (činjenica). Ipak je Livije bio toliko diskretan te nije privilegirao ni jednu od dvije verzije već je odluku o tome koja će se priča prihvatiti kao objašnjenje što se zapravo dogodilo Romulusu prepustio čitaočevom sudu.
U predgovoru stoji Livijeva napomena:
(Slobodan prijevod: Što se tiče događaja u vezi sa osnivanjem Rima i onim nakon toga, ne nastojim ih predstaviti stvarnim niti ih izmišljati: za njihovu je privlačnost više zaslužna mašta pjesnika nego autentičnost zapisa historičara.)
Ab Urbe Condita bila prihvaćena s gotovo trenutnim odobravanjem. Djelo je objavljivano u kompletima od po deset svitaka a nakon što je Livije završio svoj rad, moglo se kupiti Ab Urbe Condita u cjelosti. Livijev poseban spisateljski pristup koji je koristio za stvaranje djela o historijskim temama učinio je njegovo štivo veoma zabavnim i popularnim i te je osobine ovo djelo zadržalo od antičkih vremena preko srednjeg vijeka pa sve do danas. Modernim rječnikom rečeno, Livije je napisao jedan od prvih bestsellera kojim je uspio privući najširu čitalačku publiku u svim epohama i kulturama. U rimskim školama su se izrađivale pismene vježbe o temama koje je Livije obradio i vrlo je moguće da su njegovo djelo ili određeni dijelovi služili i kao udžbenici.
Hallgarten
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Krojcnah Halgarten se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bad Krojcnah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 246 metara. Površina opštine iznosi 2,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 756 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 298 stanovnika/km².
Marshall, Virginia
Maršal je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.480.
Srđevac
Srđevac je naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 337 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 418 stanovnika).
Demografija
U naselju Srđevac živi 231 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 33,2 godina (32,8 kod muškaraca i 33,5 kod žena). U naselju ima 80 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,21.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Ulica Nokturno
Unatoč njezinom ugledu, Hagrid je posjetio ulicu Nokturno u Harry Potteru i Odaji tajni u potrazi za sredstvom protiv puževa koji jedu srž povrća i drugim predmetima koji su mu potrebni za skrb o egzotičnim i opsanim stvorenjima.
Borgin i Burkes
Otkriveno je da je Meropa Riddle, dok je bila trudna s Tomom Riddleom (kasnije Lord Voldemort), otišla Borginu i Burkesu kako bi prodala medaljon, obiteljsko naslijeđe koji je pripadao Salazaru Slytherinu, zato što joj je očajnički trebalo novca. Gospodin Caractacus Burke, koji je znao pravu vrijednost medaljona, uspio ga je kupiti za samo 10 galeona koje je jadna žena spremno uzela. Također, Tom Riddle se nakon odlaska iz Hogwartsa zaposlio u Borginu i Burkesu. Riddle je bio zadužen za pronalaženje i kupnju antikviteta, vrijednog obiteljskog nasljeđa i mračnih predmeta; njegov mu je legendarni šarm pomagao u obavljanju tog zadatka. Dao je otkaz u vrijeme kad je jedna vještica pronađena mrtva, a dva su najvrjednija predmeta iz njezine skupocjene zbirke ukradena.
Opština Bârsa, Arad
Bârsa je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
Sunce te čuva
Sunce te čuva je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1975. godine. Režirao ju je Slobodan Šijan, a scenario su napisali Vasko Popa i Radomir Putnik.
Socijalistička stranka Slovenije
Socijalistička stranka Slovenije (slovenski: Socialistična stranka Slovenije) je bivša lijeva politička stranka u Sloveniji. Osnovana je pred prve demokratske višestranačke izbore od tadašnjeg Socijalističkog saveza radnog naroda Slovenije. Na izborima je osvojila oko 5 % glasova.
Godine 1992. je zajedno s još nekoliko lijevih stranaka ušla u Združenu listu socijaldemokrata.
Lovćenska brigada
Lovćenska brigada je bila kvislinška oružana formacija u ND Crnoj Gori koja je osnovana u martu 1942. godine.
Početkom marta 1942. general Krsto Popović, učesnik Božićne pobune iz 1918. mobiliše svoje pristalice. Oni se okupljaju pod crnogorski alaj-barjak i uz pomoć italijanskih okupacionih vlasti formira se Crnogorska narodna vojska sa predviđenom ukupnom formacijom jačine između 6.000 i 8.000 ljudi, ali stalno aktivna je bila jedino Lovćenska brigada koja je brojala 1.650 pripadnika. Lovćenskoj brigadi su italijanske vlasti obezbjedile redovne plate, snabdijevanje i naoružavanje.
Pripadnici Lovćenske brigade na narodnim kapama su nosili crnogorske kraljevske dvoglave orlove i u narodu su bili poznati kao zelenaši (po podjeli na bjelaše i zelenaše iz 1918. godine).
Grupa Krsta Popovića je bila distancirana od grupacije okupljene oko Sekule Drljevića. U martu 1942. godine, Pircio Biroli uspijeva da napravi koaliciju između četnika i zelenaša. Pod patronatom okupatora Crna Gora je podijeljena na tri sektora od kojih jedan pripada zelenašima. Po povlačenju partizana za Bosnu, četnici su napali zelenaše i to je bio kraj koalicije. U ovom sukobu su Italijani uzeli zelenaše u zaštitu. Od ovih događanja pa nadalje, zelenaši odbijaju da napadaju partizane. Lovćensku brigadu, čiji je komandant bio Krsto Popović, zahvatilo je rasulo i Nijemci su je rasformirali u novembru 1943. godine, a Krsta razoružali.
Milo Ventimiglia
Milo Ventimiglia (8. srpnja 1977., Anaheim, Kalifornija) američki je televizijski glumac.
Rani život
Milo Ventimiglia, rođen u Anaheimu u Kaliforniji, sin je Carol i Petera Ventimiglije. Njegov otac ima sicilijanske, a majka engleske, irske, škotske, francuske i čeroki korijene. Kao osamnaestogodišnjak, nakon brojnih uloga u školskim predstavama, Milo je dobio stipendiju od neprofitne kazališne kompanije "American Conservatory Theater", za potrebe njihovog ljetnog programa. Prije toga pohađao je srednju školu u Orange Countyju, a u Los Angelesu je upisao sveučilište "UCLA", ali nije diplomirao.
Karijera
Milo Ventimiglia karijeru je počeo 1997. ulogom gay tinejdžera Jasona u Boys Life 2, filmu koji govori o tome kako preživjeti kao homoseksualac u Americi. Gostovao je i u brojnim poznatim TV serijama, kao što su Princ iz Bel-Aira, CSI: Las Vegas, Sabrina, mala vještica, Zakon i red: Odjel za žrtve i Školske tajne. Imao je i glavnu ulogu u dramskoj seriji FOX TV-a Opposite Sex, za koju je snimljeno osam epizoda. Od 2001. do 2004. igrao je lik Jessa Marianoa u TV seriji Gilmoreice, nakon čega je potpisao ugovor za spin-off radnog naziva Windwarf Circle, no serija nikad nije zaživjela zbog previsokih troškova. U trećoj i posljednjoj sezoni NBC-jeve dramske serije American Dreams utjelovio je lik Chrisa Piercea, buntovnog dečka Meg Pryor, koju je glumila mlađa mu kolegica Brittany Snow. Godine 2003., zajedno s najboljim prijateljem Russom Cundiffom, postaje suvlasnik filmske i televizijske kompanije "Divide Pictures". Za potrebe kampanje "WB Images Campaigns" televizijska mreža "Warner Bros" 2003. i 2004. godine angažirala ga je kao pomoćnog redatelja za reklame popularnih serija kao što su Gilmoreice, Tree Hill, Čarobnice, Smallville i U sedmom nebu. Igrao je i jednu od glavnih uloga (Richard Thorne) u seriji The Bedford Diaries.
Tijekom duže pauze od televizijskog i redateljskog rada imao je sporedne uloge u hororima Prokleti (film) i Ostati živ, potom glavnu uloge u kratkometražnom filmu Intelligence, te komediji Prljava posla. Također je igrao Roberta Balbou, Rockyjevog sina, u posljednjem dijelu filma Rocky Balboa. Paralelno sa snimanjem TV serije Heroji Milo je angažiran i u drugim projektima. Tako se pojavio u videospotu pop/R&B pjevačice Fergie, za njezinu pjesmu Big Girls Don't Cry. Rame uz rame sa "čarobnicom" Alyssom Milano imao je glavnu ulogu u trileru Pathology. Nakon rada sa scenaristima Markom Neveldineom i Brianom Taylorom, Milo se pojavio i u njihovom sljedećem filmu Gamer.
Privatni život
thumb|desno|upright|Ventimiglia u Iraku, 2008.
Kako je priznao u razgovoru za magazin „Men's Fitness“, Milo je laktovegetarijanac, ne puši i ne pije. Veliki je obožavatelj britanske rock-grupe The Clash, omiljena mu je knjiga The Long Walk, autora Richarda Bachmana, a u slobodno vrijeme uživa u skateboardingu. Prije nego što je izabran kao glavni glumac u Herojima, živio je s bliskim prijateljima Steveom Barrom i Patrickom Fugitom, koji su ga i zarazili skejtanjem. Blizak je prijatelj s kolegama iz Heroja Kristen Bell i Adrianom Pasdarom, te sa zvijezdom Tree Hilla Sophijom Bush. Tri godine bio je u vezi s Alexis Bledel (Gilmoreice), a potom i s dvije godine mlađom kolegicom iz Heroja Hayden Panettiere, no prekinuli su početkom 2009..
Osvaldo Falcón Beltrán, Acuña
Osvaldo Falcón Beltrán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Aksumsko Kraljevstvo
Kraljevstvo Aksum ili Aksumsko carstvo (staroetiopski:Mangiśta Aksum), bila je važna država u sjeveroistočnoj Africi, koja je svoj uspon i rast otpočela od 4. vijeka pne. da bi svoj zenit dosegla u 1. vijeku naše ere.
Njezino drevno sjedište grad Aksum nalazilo se u sjevernoj Etiopiji. Kraljevstvo Aksum počelo je koristi ime Etiopija već u 4. vijeku. Aksum je navodno i mjesto gdje se nalazi mitski Kovčeg Saveza (Aron Habri) i dvor kraljice od Sabe. Aksum je bio i prvo veliko carstvo koje je prihvatilo kršćanstvo.
Povijest
Aksum se prvi put spominje u 1. vijeka u rimskom Peljaru po Eritrejskom moru (Periplus Maris Erythraei) kao važni centar za trgovinu slonovačom, cijenjenu robu antičkog svijeta, iz tog Peljara se doznaje i da je vladar Aksuma u 1. vijeku bio Zoskales, koji je pored vladavine u Aksumu imao kontrolu i nad dvije luke u Crvenom moru: Adulis (kod današnje Massawe) i Avalites (kod Zeile) u današnjoj Somaliji). Iz tog Peljara doznajemo i da je Zoskales bio upoznat s grčkom literaturom.
Juana López Orozco, Soledad de Graciano Sánchez
Juana López Orozco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Soledad de Graciano Sánchez.
Aksumsko Kraljevstvo
Trgovina kao izvor snage i moći
thumb|left|300px|Pomorske rute puta svile
Smješteno u sjevernoj Etiopiji i Eritreji, Kraljevstvo Aksum bilo je duboko vezano uz trgovinu između Indije i Sredozemlja. Aksum je iskoristio promjenu rimskih pomorskih puteva prema Indiji. Ta promjena dogodila se negdje oko početka 1. vijeka ne.. Stariji plovni putevi išli su do Perzijskog zaljeva, jer se plovidba odvijala samo uz obalu, tako su se koristile brojne usputne luke i na kraju karavanski putevi, kojima se roba dostavljala do Levanta. Crveno more je u tom vremenu bilo od sekundarnog značaja, negdje oko 100. pne. počela se koristiti nova pomorska ruta od Egipta do Indije preko Crvenog mora, na njoj su se mogli koristili monsunski vjetrovi da se prebrodi Arapsko more i dopre do južne Indije. Negdje oko 100 godine, obujam prometa po Crvenom moru se dramatično povećao, jer je narasla rimska potražnja za egzotičnim robama.
Juana López Orozco, Soledad de Graciano Sánchez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1842 m.
Aksumsko Kraljevstvo
Trgovina kao izvor snage i moći
U to vrijeme luka Adulis na Crvenom moru, postala je glavna luka za izvoz afričkih dragocjenih roba poput; slonovače, tamjana, zlata, robova i egzotičnih životinja. Kako bi osigurali dostavu takvih dobara, kraljevi Aksuma činili su sve da prošire svoju trgovačku mrežu po unutrašnjosti Afrike. Imali su brojne suparnike, koji su se bavili istim poslom od prije, poput Kraljevine Kuš, koja je u prošlosti opskrbljivala Egipat s afričkim robama preko Nila. Već negdje pri kraju 1. vijeka Aksum je stekao kontrolu nad teritorijem Kraljevine Kuš. Tokom 2. i 3. vijeka Kraljevstvo Aksum proširilo je svoju kontrolu nad južnim dijelom Crvenog mora. Tako je Kraljevstvo Aksum postupno uspjelo postati glavni dobavljač afričkih roba za Rimsko carstvo.
Porijeklo Aksuma
Za Kraljevstvo Aksum se dugo držalo da su ga osnovali Sabejci koji su prešli preko Crvenog mora iz Južne Arabije (današnji Jemen) na teritorij Etiopije. Danas pak mnogi misle da je ono rezultat autohtonog afričkog razvoja. [
Naučnici poput Stuarta Munro-Haya ukazali su na postojanje puno starijeg Kraljevstva Damot (Kraljevstvo D'mt), koje je postojalo puno prije sabejske migracije već tamo oko 4. vijeka pne. ili 5. vijeka pne., drugi argument koji navodi Munro-Hay je da su sabejski doseljenici živjeli na teritoriju Aksuma tek nekoliko decenija i bilo ih je vrlo malo. Treći argument Munro-Haya je staroetiopski semitski jezik Giz, za koji se danas drži da nije izvedenica sabejskog, u međuvremenu su prikupljeni dokazi o postojanju semitskih jezika u Etiopiji i Eritreji starih 2000. god. pne.. thumb|left|175px|Aksumski obelisk, simbol Aksumske civilizacije Sabejski utjecaj na kraljevstvo Aksum se danas drži za marginalan, ograničen na svega nekoliko lokaliteta, a i tamo se gubi nakon nekoliko desetljeća (ili stoljeća), ti lokaliteti su možda bili trgovačke ili vojne kolonije, koje su živjele u nekoj vrsti simbioze ili saveza sa Kraljevstvom Damot (D'mt) ili neka proto-Aksumitska država. Zbrku povećava postojanje antičkog etiopskog grada koji se zvao Saba, ali koje po svemu izgleda nije bilo naselja Sabejaca.
Aksumsko carstvo
thumb|desno|250px|Aksum i Južna Arabija za vladavine Aksumskog kralja Gadarata (3. st.) Carstvo Aksum na vrhuncu svoje moći prostiralo se na većini teritorija današnjih država; Eritreje, na sjeveru Etiopije i Sudana, te po Jemenu i dijelu južne Arabije. Prijestolnica carstva bio je Aksum (sjever Etiopije). Današnji Aksum je manji grad, koji ničim ne govori da je nekad bio metropola, kulturno i privredno središte carstva. I danas se pored grada nalaze ostatci aksumskih grobova sa visokim obeliscima i stelama. Ostali važni gradovi carstva bili su; Jeha, Havulti, Matara, Adulis, i Kohaito (posljednja tri su današnjoj Eritreji).
Od 3. vijeka Kraljevstvo Aksum se počelo miješati u južno arapske poslove, preuzevši kontrolu nad obalnim pojasom Tihama (danas Sjeverni Jemen). Pri kraju 3. vijeka Aksum je otpočeo kovati vlastiti novac nazvavši ga po tada slavnom kršćanskom proroku Mani, tako je Aksum bio jedna od četiri velike sile svoga vremena, uz Perziju, Rim, i Kinu koja je kovala novac. Negdje oko 325 ili 328 za vrijeme kralja Ezana, Aksum je prihvatio kršćanstvo i bio prva država koja je koristila motiv križa na svojim kovanicama. Na svom vrhuncu Kraljevstvo Aksum kontroliralo je sjever Etiopije, Eritreje i Sudana, jug Egipta, Džibuti, Jemen, i južni dio Saudijske Arabije, ukupno je kontrolirala 1,25 milijuna km ².
Po nekim historičarima Aksum je bio saveznik Bizanta u borbi protiv Sasanidskog perzijskog carstva i rastućeg utjecaja Islama u tom dijelu svijeta. To savezništvo je naprasno prekinuto iz neobjašnjivih razloga u 7. vijeku.
Propast Aksuma i pobjeda paganskih plemena
Nakon drugog zlatnog doba, početkom 6. vijeka, carstvo se počelo urušavati, tako da je početkom 7. vijeka prestala proizvodnja kovanica. Istovremeno desio se proces velike selidbe stanovništva, koje je krenulo na visoravni u unutrašnjosti Etiopije radi veće sigurnosti i boljih uvjeta za život. Po lokalnoj usmenoj predaji za to je kriva židovska kraljica po imenu Gudit (Judita), ona je vojno porazila Aksumsko carstvo, te potom uništila sve njegove tragove (crkve i knjige), neki suvremeni historičari sumnjaju u njezino postojanje, pa dakle i u tu priču.
Druga teorija polazi od toga da je Aksumsko carstvo srušila poganska kraljica s juga, po imenu Bani al-Hamvijah, vjerojatno vladarica plemena al-Damutah ili Damoti (Sidama). Nakon kraćeg crnog razdoblja pomutnje i propasti, Aksumsko carstvo naslijeđuje u 11. ili 12. vijeku Dinastija Zagaj, iako ne više tako moćna i snažna. Nakon dinastije Zagaj, na vlast se popeo Jekuno Amlak, koji je ubio posljednjeg kralja iz dinastije Zagaj i osnovao modernu Salomonsku dinastiju, on je tvrdio da vuče rodoslovlje od posljednjeg cara Aksumskog carstva -Dil Na'oda.
Treća teorija o propasti Aksumskog carstva polazi od naučnih činjenica o klimatskim promjenama koje su se desile u tom vremenu na Rogu Afrike. Uz to pretjerano iscrpjivanje zemlje ekstenzivnom zemljoradnjom, te smanjenje trgovačke aktivnosti po Crvenom moru, dovelo je do privrednog sloma carstva.
Društveno uređenje Kraljevstva Aksum
Stanovnici Aksuma bili su mješavina naroda, jedan dio bili su Habeši, narod koji je govorio semitskim jezikom dobar dio govorio je Kušitski, te Nilsko-saharskim jezicima (Narod Kunama i Nara).
Cà Foscolo, Bologna
Cà Foscolo je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Aksumsko Kraljevstvo
Društveno uređenje Kraljevstva Aksum
Aksumitski kraljevi nosili su službeni naslov - nigūśa Nagast na staroetiopskom jeziku (Kralj kraljeva). Aksumsko carstvo krenulo je kao robovlasničko društvo, vremenom su uveli feudalni sistem kao pogodniji za zemljoradnju.
Cà Foscolo, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Aksumsko Kraljevstvo
Vjera
thumb|right|260px|Ostatci palače Dungur iz Aksuma thumb|left|220px|Tipična Aksumitska arhitektura, manastir [[Debre Damo]]
Kultura
Carstvo Aksum je bilo poznato po svojim brojnim kulturnim dostignućima, poput vlastitog alfabeta- Giz koji se razvio iz južno arapskog alfabeta.
Kovanice
thumb|left|250px|Kovanice kralja Endubisa (227.-235.) [[British Museum. Sa lijeva se vidi grčki tekst ΕΝΔΥΒΙC ΒΑCΙΛΕΥC - Kralj Endubis]]
Carstvo Aksum je bila prva afrička država dovoljno privredno snažna da se upusti u ambiciozni poduhvat kovanja vlastitog novca (o tome postoje brojne legende na staroetiopskom i grčkom). Od vladavine kralja Endubisa do krallja Armaha (oko 270 - 610), kovao se zlatni, srebrni i brončani novac.
Stele i obelisci
Brojne stele i obelisci su najprepoznatljiviji dijelovi aksumitske ostavštine. Ti kameni viziri služili su im za označavanje grobova. Najveći od svih dosad pronađenih obeliska bio je visok 33 m.
Beaufin
Bofen je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Grenobl.
Minucciano
Minucciano je općina od 1,886 stanovnika u Centralnoj Italiji u regiji Toskana.
Geografske karakteristike
Minucciano leži u gornjem toku rijeke Serchio-Garfagnani, udaljen 50 km sjeveroiistočno od centra La Spezie i Ligurskog mora.
Historija
Za srednjeg vijeka je zbog svog geografskog položaja, često bio meta raznih feudalnih gospodara pa ih je često i mjenjao. Počevši od kneževa Malaspina iz Masse Carrare, Republike Luke, Republike Firence, Republike Pise do milanskih Viscontia, sve do Luccu.
Iz tih vremena ostali su ostatci zamka i romaničke crkve San Lorenzo, iz 13. vijeka.
Danas je centar ratarsko - stočarske okolice. Poznat je i po kamenolomima iz kojih se vadi mramor i po akumulacijskom jezeru Gramolazzo, koje privlači turiste ljeti i zimii.
Slovenski kršćanski demokrati
Slovenski kršćanski demokrati (slovenski: Slovenski krščanski demokrati, SKD) je bivša demokršćanska politička stranka u Sloveniji. Formirana je pred prve demokratske izbore 1990. godine u Sloveniji. Bila je dio koalicije DEMOS koja je tada svrgnula vladajuće komuniste.
SKD je od stranaka DEMOS-a dobila najviše glasova, pa je njen kandidat Lojze Peterle sastavio vladu koja je vodila proces osamostaljenja Slovenije od Jugoslavije.
China Zorrilla
Nakon duge karijere u urugvajskom kazalištu, Zorrilla je napravila preko 40 nastupa u argentinskim filmovima, kazališnim i televizijskim predstavama. U Urugvaju je djelovala tijekom 1950-ih i 1960-ih te se kasnije nastanila u Argentini gdje je živjela više od 35 godina. Sa 90 godina odlazi u mirovinu i vraća se u Urugvaju, gdje je i umrla 2014.
Slovenski kršćanski demokrati
SKD je godine 2000. postala dio Slovenske ljudske stranke.
China Zorrilla
Rani život
China je rođena u Montevideu u aristokratskoj urugvajskoj obitelji, kao druga od pet kćeri Gume Muñoz del Campo i kipara Joséa Luisa Zorrilla de San Martína. Cijenjeni urugvajski pjesnik, Juan Zorrilla de San Martín, je njezin djed po ocu. Njezina starija sestra, Guma Zorrilla (1919.-2001.), bila je poznata kazališna kostimografkinja u Urugvaju.
Odrasla je u Parizu s njezine četiri sestre. Nakon povratka u Montevideo, pohađala je školu Sagrado Corazon (Sveti Križ). Godine 1946. dobiva stipendiju i odlazi na Kraljevsku akademiju dramskih umjetnosti u Londonu, gdje je studirala pod vodstvom grčke glumice Katine Paxinou.
Urugvaj
Povratkom u svoj rodni grad, Zorrilla ostvaruje kazališni debi u djelu The Tidings Brought to Mary (1948.). Odmah nakon toga, ona se pridružuje ansamblu Nacionalne komedije Urugvaja, koji su izvodili djela deset godina u Kazalištu Solís
Tijekom 1950-ih i 1960-ih, Zorrilla se pojavila u brojnim izvedbama kao što Filomena Marturano, Romeo i Julija, Macbeth, San Ivanjske noći te Tartuffe. Pojavila se i u djelima brojnih umjetnika kao što su: Peter Ustinov, Tirso de Molina, Lope de Vega, Henrik Ibsen, August Strindberg, J. B. Priestley, Ferenc Molnár, i drugi.
Nakon desetljeća provedenih u skupini Comedia Nacional, Zorrilla odlazi u Teatro de la Ciudad de Montevideo s glumcem Enriqueom Guarnerom i glumcem-književnikom Antoniom Larretaom. Skupina je krenula na turneju po Buenos Airesu, Parizu i Madridu, gdje su osvojili Španjolsku nagradu za kritiku.
Između 1964. i 1966. godine, Zorrilla živi u New Yorku, gdje je radila kao učiteljica francuskog i tajnica na Broadwayu. Kao dopisnik urugvajskog lista El País, pokrivala je događaje kao što je ''Filmski festival u Cannesu te neki drugi međunarodni događaji.
Las Jarillas, Tomatlán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Zakutna ulica
U romanima o Harryju Potteru britanske spisateljice J. K. Rowling i u njihovim filmskim adaptacijama, Zakutna je ulica (engleski: Diagon Alley) cesta, odnosno ulica, koja se nalazi u Londonu. Dostupna je vješticama i čarobnjacima, ali skrivena je za bezjake. Međutim, bezjacima je dozvoljen pristup ulici ako dolaze kao pratnja svoje djece čarobnjaka. Čini se da je Zakutna ulica ekonomsko središte britanskog čarobnjačkog svijeta. U ulici se, između ostalog, nalaze Ollivanderova trgovina čarobnih štapića (proizvođač kvalitetnih čarobnih štapića od 382. godine prije Krista), banka Gringotts koju vode goblini i Odjeća za sve prigode kod gospođe Malkin. Ostale trgovine uključuju knjižaru Krasopis i bugačica, Eeylopsovu kuću sova, Kvalitetnu metlobojsku opremu i Šuplji kotlić.
Postoje i druga mjesta za kupovinu osim Zakutne ulice: mjestašce Hogsmeade u blizini Hogwartsa i ozloglašena Ulica Nokturno u kojoj se većinom nalaze dućani u koje ne zalaze pošteni čarobnjaci kao što su Borgin i Burkes koji prodaju uklete predmete i predmete za bavljenje crnom magijom.
Jedan od ulaza u Zakutnu ulicu je u Šupljem kotliću. Kako bi se došlo do Zakutne ulice, treba doći do zida koji se nalazi iza gostionice i kucnuti određenu ciglu nakon čega se u sredini zida pojavljuje rupa kao ulaz u Zakutnu ulicu. Zbog pojačanog prometa u i iz Zakutne ulice, u nju se češće putuje drugim magičnim načinima kao što su aparacija ili korištenje Letimreže.
DVD izdanje filma Harry Potter i Odaja tajni uključuje "obilazak" Zakutne ulice u obliku malog filma koji je sniman na istom filmskom setu kao i sam film.
Kvalitetna metlobojska oprema
Imaju najnovije metle.U HP1 prodaju Nimbus 2001,koju je Harry dobio u Hogwartsu. U HP3 najnovija metla je Vatrena munja.Harry ju dobiva od Siriusa.Te metle je naručila i reprezentacija Irske.
Weasleyjevi čarozezi
Prodavaonicu su osnovali Fred i George Weasley 1994, počeli ju reklamirati 1995, a otvorili je 1996. godine. Prodavaonica je namijenjena prodaji zabavnih predmeta, koji se većinom koriste za zabavljanje i zbijanje šala na tuđi račun, iako prodaje i predmete namijenjene Obrani od Mračnih Sila. Neki od predmeta koji se mogu pronaći u trgovini jesu patuljaste pufnice, prah za instant mrak, produžne uši i ljubavni napici. Prodavaonica je šareno obojana, velika i prepuna zanimljivih predmeta.
Cabery, Illinois
Kaberi je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 266, što je 3 (1,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rancho del Mar, Playas de Rosarito
Rancho del Mar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Lodrino, Brescia
Lodrino je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1717 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 745 m.
Ghidigeni, Ghidigeni
Ghidigeni je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Ghidigeni.
Medina, Benevento
Medina je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 221 m.
Ghidigeni, Ghidigeni
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6294 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Adolfo Ruiz Cortínez, Ahumada
Adolfo Ruiz Cortínez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Ahumada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1241 m.
Zeleni Slovenije
Zeleni Slovenije (ZS) je ekološka politička stranka koja djeluje u Sloveniji.
Osnovana je 1989. godine u Ljubljani. Godine 1990. bila je dio velike koalicije DEMOS koja je nakon prvih demokratskih izbora preuzela vlast i provela osamostaljenje Slovenije od Jugoslavije.
Danas nema parlamentarni status.
Hallschlag
Halšlag je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 515 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233214.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Halšlag se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 480 metara. Površina opštine iznosi 12,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 515 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 40 stanovnika/km².
Čavlovica
Čavlovica je selo u Baniji, u opštini Dvor, Hrvatska.
Zrakoplovstvo NDH
Zrakoplovstvo NDH osnovano je 19. travnja 1941., imenovanjem Vladimira Krena za zapovjednika Odjela zračnih snaga. Tijekom lipnja 1941. s Nijemcima je postignut dogovor o osnivanju stalnih zrakoplovnih luka i preuzimanju zarobljenih zrakoplova od bivše Kraljevine Jugoslavije. Kao rezultat tog dogovora Zrakoplovstvo NDH osnovalo je dvije zračne luke: Zagreb i Sarajevo. Na čelo Bojnog zakoplovstva 14. rujna 1943. dolazi Adalbert Rogulja, koji je ostao na tom položaju do raspada NDH. Tokom svog postojanja zrakoplovstvo NDH bilo je preustrojeno nekoliko puta, a tokom preustrojavanja također se mjenjalo i ime, tako da se od veljače 1943. zvalo Hrvatsko bojno zrakoplovstvo (HBZ).
Zrakoplovi
Odmah nakon stvaranja NDH dolazi do stvaranje i njegovog zrakoplovstva. U prvim mesecima Nacistička Nemačka je odlučila da NDH dobije pre svega preživjele avione vojske Kraljevine Jugoslavije. Najvredniji tada dobiveni avioni su bili britanski Bristol Blenheim, ali većinu će činiti zastarjeli Breguet 19 i Potez 25. Dok su se NDH teritoriju koristili pre svega zastarjeli avioni piloti koji su poslani na istočni front tokom Operacije Barbarossa u sklopu Hrvatske zrakoplovne legije dobivaju za ono vreme moderne i popularne avione Messerschmitt Bf 109 i Dornier Do 17 radi pre svega propagandnog efekta borbe ujedinjene Evrope protiv boljševizma.
Opće pogoršanje ratnog stanja po sile osovine je dovelo do potrebe jačanja zrakoplovstva NDH tako da ono polovicom 1942. dobiva talijanske avione Fiat G.50 koji postaju prvi moderni lovci korišteni na teritoriju NDH. Bez obzira na brojčana pojačanja zrakoplovstvo NDH krajem 1943. godine ima 295 najčešće zastarjelih aviona tako da tehnološki vrhunac predstavljaju ranije spomenuti Fiat G.50 i francuski Morane-Saulnier M.S.406.
Tokom 1944. godine kada se južna Italija nalazi pod kontrolom saveznika strateška važnost aviona NDH se naglo povećala tako da zrakoplovstvo počinje dobivati moderne lovce. To će biti talijanski Macchi C.200, Macchi C.202 (u proizvodnji tek 1941), Macchi C.205 najmoderniji talijanski lovac Drugog svetskog rata i nemački Messerschmitt Bf 109G koji se proizvodi od 1942. godine, ali rezultat će biti katastrofalan tako da krajem te godine ima manje aviona nego na početku.
Uzletišta
mini|Hrvatski ministar oružanih snaga [[Ante Vokić posjećuje dobrovoljce hrvatskog zrakoplovstva na obuci u Stockerau]]
Ustroj
Prilikom osnivanja Zrakoplovstva NDH u prvom ustroju stvoreno je 7 jata (eskadrila), koje su prvotno bile razmještena nakon nabave aviona u zrakoplovim bazama u Zagrebu i Sarajevu. Broj jata je rastao tako da 1942. Zrakoplovstvo NDH je raspolagalo s 15 jata.
Asovi
mini|Mato Dukovac ispred svog [[Messerschmitt Bf 109|Messerschmitta Bf 109G, slikan 1942., najbolji je as Zrakoplovstva NDH s 44 pobjede protiv Ratnog zrakoplovstva SSSR-a]] Napomena: ovo je popis pilota NDH koji su letjeli u sastavu Luftwaffe na Istočnom frontu u JG 52.
Bañuelos, Graneros, San Fernando
Bañuelos, Graneros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
899
Godina 899. (DCCCXCIX) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru.
Puerto los Monos, General Heliodoro Castillo
Puerto los Monos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini General Heliodoro Castillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2165 m.
Senka Veletanlić
Senija Senka Veletanlić (Zagreb, 27. maj 1936.) je srpska i jugoslavenska pjevačica starije generacije. Počela je da pjeva u horu KUD-a “Joža Vlahović”, a sa njima je imala prve nastupe u Parizu, Belgiji i Italiji. Godine 1958. napravila je prve muzičke snimke za Radio Zagreb. Prvi pravi uspjeh ostvaruje 1960. godine na Opatijskom festivalu, gdje je otpjevala pjesmu "Noć bez zvijezda." Nakon toga je slijedilo njeno višegodišnje učešċe na domaćoj jugoslovenskoj estradi i brojnim festivalima poput: (Splitski festival, Zagrebfest, Festival Opatija, Beogradsko proleće, Vaš šlager sezone) gdje je izvodila brojne pjesme iz žanra zabavne muzike, šlagere i šansone. Rođena je u Zagrebu, a njena porodica je porijeklom iz Bosanske krajine, gdje su joj očevi korijeni. Majka joj je iz Slovenije. Njena sestra Bisera Veletanlić, također je pjevačica. Senkin suprug je kantautor Zafir Hadžimanov, s kojim ima sina, jazz muzičara Vasila Hadžimanova.
Plan de Guadalupe, Tzitzio
Plan de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 775 m.
Taslima Nasrin
thumb|Taslima Nasrin na Svjetskoj ateističkoj konvenciji 2010. godine Taslima Nasrin (Bengalski: তসলিমা নাসরিন, Arapski: تسليمة نسرین‎) (rođena 25. avrgusta 1962.) je bivša bengalska bangladeška doktorica koja je postala pisac te je napustila svoju zemlju i otišla u egzil 1994. godine. Svojim je književnim radom do kraja 20. vijeka stekla iznimnu popularnost koju je iskoristila za feminističku kritiku islama i religije uopšte.
Od kada je napustila Bangladeš živila je u nekoliko zemalja, a danas živi u glavnom gradu Indije New Delhiju. Svojim radom nastoji podupirati i promovirati sekularni humanizam, slobodu misli, ravnopravnost žena i ljudska prava uopšte.
Villa Ahumada y Anexas, Ahumada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1232 m.
Grantsville, Maryland
Grantsvil je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 766, što je 147 (23,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ramblases Ecológico, Puerto Vallarta
Ramblases Ecológico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Puerto Vallarta.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Opština Bârzava, Arad
Bârzava je opština u Rumuniji u okrugu Arad.
Dovanelli, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
Demokratska opozicija Slovenije
Demokratska opozicija Slovenije (slovenski Demokratična opozicija Slovenije), poznatiji pod nazivom DEMOS, je naziv za koaliciju antikomunističkih, odnosno desničarskih i nacionalističkih stranaka koje su se udružile kako bi svrgnule vladajući Savez komunista Slovenije na prvim višestranačkim demokratskim izborima u Sloveniji 1990. godine.
Činile ju se stranke stvorene temeljem demokratskih promjena 1989. i 1990. godine. To su bili:
2-Fenetil propionat
2-Fenetil propionat je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 178,228 Da.
Demokratska opozicija Slovenije
Stranke DEMOS-a su na izborima zajedno osvojile 54 % glasova te formirale koalicijsku vladu na čelu s Lojzeom Peterleom iz SKD-a, koji je u okviru koalicije dobila najviše glasova. Predsjednik parlamenta je postao France Bučar. Resor obrane je pripao Janezu Janši, a unutrašnjih poslova Igoru Bavčaru.
Međutim, čim je nezavisnost Slovenije postala izvjesnom, unutar same koalicije je dolazilo do sve više neslaganja oko ekonomskih pitanja, odnosno transformacije bivšeg socijalističkog samoupravnog sistema u tržišnu privredu. Te su nesuglasice postale još vidljivije za vrijeme rasprave o novom ustavu krajem 1991. da bi se u aprilu 1992. DEMOS-ova koalicija i formalno raspala. Nju je zamijenila široka koalicija na čelu s Janezom Drnovšekom i strankom Liberalna demokracija Slovenije.
Molazzana, Lucca
Molazzana je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 467 m.
Cavaillon
Kavajon je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Apt.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 24 563 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 534,4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 45,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 200 m, a minimalnoj 49 m).
Cuapinolito, Santa María Huatulco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Ramiro Lerma, Acuña
Ramiro Lerma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Acuña.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Slovenska demokratska stranka
Slovenska demokratska stranka (SDS) je politička stranka desnog centra u Sloveniji, na čijem se čelu nalazi Janez Janša, bivši premijer.
Stranka je 16.2. 1989. nastala kao Socijaldemokatski savez Slovenije (Socialdemokratska zveza Slovenije, SDZS). Na prvim demokratskim izborima u Sloveniji je bila dio koalicije DEMOS koja je preuzela vlast. Njen ministar Janez Janša je imao ključnu ulogu u ratu kojim je Slovenija osigurala nezavisnost od bivše Jugoslavije.
Halsdorf
Halsdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 235 opštinskih središta okruga Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 92 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7232045.
Slovenska demokratska stranka
SDS je bila blisko vezana s Katoličkom crkvom, ali je u posljednje vrijeme od nje kritizirana zbog podrške kockarskom turizmu, istraživanju matičnih stanica i legalizacije istospolnih zajednica.
Halsdorf
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim Halsdorf se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Ajfelkrajs Bitburg-Prim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 300 metara. Površina opštine iznosi 3,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 92 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 29 stanovnika/km².
Slovenska demokratska stranka
Od izbora 2004. SDS je je dio vladajuće koalicije u Sloveniji.
SDS ima predstavnike u Evropskom Parlamentu, a članica je Evropske narodne partije.
San Nicolò, Treviso
San Nicolò je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Najlepše godine
Najlepše godine je jugoslovenski muzičko-humoristički televizijski specijal u produkciji RTV Beograd emitovan na Staru godinu 1978..
Uloge
Ostale uloge ▼
Life of Pi (film)
Life of Pi je američki avanturistički igrani film snimljen 2012. u režiji Anga Leeja. Radnja se temelji na istoimenom romanu kanadskog književnika Yanna Martela. Protagonist 16-godišnji dječak po imenu Piscline Molitor "Pi" Patel (čiji lik tumači Suraj Sharma) koji je nakon brodoloma na Pacifiku prisiljen dijeliti čamac za spašavanje sa bengalskim tigrom. Film je snimljen u 3D tehnologiji, te je doživio veliki komercijalni uspjeh, ali i vrlo dobre kritike. Na 85. dodjeli Oscara je osvojio četiri nagrade, uključujući nagradu Angu Leeju za najbolju režiju.
Verona, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 852.
La Mesa, Tomatlán
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tomatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1002 m.
Mulinazzo, Messina
Mulinazzo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 139 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Cà Franchi, Bologna
Cà Franchi je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Pravi tuljani
Pravi tuljani (lat. Phocidae) su najveća od tri porodice tuljana odnosno perajara (Pinnipedia). Najveći broj vrsta ove porodice živi u Arktičkom i Antarktičkom oceanu. Dobro su zastupljeni i u umjerenim širinama, ali u tropima živi samo mali broj vrsta.
Veličina i težina
Ovoj porodici pripadaju kako največe, tako i najmanje vrste tuljana. Prosječno su nešto manji od pripadnika porodica ušatih tuljana (Otariidae) i morževa (Odobenidae). Najmanji su bajkalski tuljani (poznati i pod imenom sibirski tuljani) i prstenasti tuljani dugi između 110 i 140 cm a teški nešto više od 50 kg. Rekordnu veličinu dosežu mužjaci južnog morskog slona koji mogu biti dugi 6,5 metara, i teški 3,5 tona.