cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Google
Nabavke i partnerstva
U martu 2014, Google je potvrdio da je kupio ostatke početnog projekta igrice, Green Throttle Games, koji su razvili Bluetooth upravljač za igrice za Android. U maju 2014, Google je objavio da je kupio Quest Visual, kreatora prošireni stvarni prevodilac aplikacije Word Lens. U junu 2014, Google je kupio firmu za satelitsko snimanje Skybox Imaging za $500 miliona. U julu 2014, Google je kupio internetski muzički servis Songza.
Googleovi podatkovni centri
Od 2014, Google Inc. posjeduje i operira sa šest Google modularnih podatkovnih centara širom SAD, jednim u Čileu, jednim u Finskoj, jednim u Irskoj, jednim u Belgiji, jednim u Singapuru i jednim u Tajvanu. In 2011, kompanija je objavila planove za izgradnju tri podatkovna centra po cijeni od više od $200 miliona u Aziji (Singapur, Hong Kong i Tajvan) i rečeno je da će biti u funkciji unutar dvije godine.
U oktobru 2013, The Washington Post je objavio da je SAD-ova Nacionalna Sigurnosna Agencija prekinula komunikacije između Googleovih podatkovnih centara, kao dio programa pod nazivom MUSCULAR. Ovo prisluškivanje je omogućeno jer Google nije šifrirao podatke koji prolaze unutar sopstvene mreže. Google je počeo šifriranje podataka poslatih između podatkovnih centara u 2013.
Reklamiranje
Jedna od kritika ovog programa je mogućnost prevare s klikanjem, koja se dešava kada osoba ili automatizirana skripta klika na reklame bez interesa u proizvod, uzrokujući oglašivača da plaća Googleu novac neopravdano. Izvještaji iz industrije u 2006. kazuju kako su približno 14 do 20 procenata klikova bili prevara ili neispravni.
U februaru 2003, Google je prestao prikazivati reklame Oceana, neprofitne organizacije koja je protestirala tretman kanalizacije za velike kruzere. Google je citirao svoju policu tog vremena, dajući do znanja da "Google ne prihvata reklamiranje ako reklama ili stranica zagovara protiv drugih individua, grupa ili organizacija." Politika je kasnije izmijenjena. U junu 2008, Google je postigao reklamni sporazum sa Yahoo!-om, koji je dopuštao Yahoo!-u da označava Googleove reklame na svojim web stranicama. Alijansa između dvije kompanije nije nikad u potpunosti realizirana zbog antimonopolske zabrinutosti od strane američkog ministarstva pravde. Kao rezultat, Google se povukao iz ugovora u novembru 2008. U pokušaju da reklamira vlastite proizvode, Google je pokrenuo web-sajt nazvan Demo Slam, razvijen da demonstrira tehnološke demoe Googleovih proizvoda.
Pretraživač
thumb|250px|Googleova početna [[web-stranica|stranica 22. decembra 2013.]]
Prema istraživanju tržišta kojeg je objavio comScore u novembru 2009, Google pretraga je dominantna pretraživačka mašina u Sjedinjenim Državama, sa tržišnim udjelom od 65,6%. Google indeksira milijarde web-stranica, tako da korisnici mogu pretraživati informacije koje žele korištenjem ključnih riječi i operatora.
Google također hostira Google Books. Kompanija je počela pretragu knjiga i postavljanjem ograničenih prikaza, a čitave knjige gdje je dopušteno, na svoju novu pretragu knjiga. Authors Guild, grupa koja reprezentira 8.000 autora iz SAD, je podnijela tužbu federalnom sudu u New Yorku protiv Googlea u 2005. zbog ove usluge. Google je odgovorio da je u skladu sa svim postojećim aplikacijama i historijskim zakonima o autorskim pravima u vezi knjiga. Google je konačno došao do revidiranog sporazuma u 2009. godini da ograniči svoje skeniranje za knjige iz SAD-a, Velike Britanije, Australije i Kanade. Dalje, Pariški građanski sud je presudio protiv Googlea krajem 2009, tražeći da se uklone djela La Martinière (Éditions du Seuil) iz baze podataka. U konkurenciji sa web-sajtom Amazon.com, Google prodaje digitalne verzije novih knjiga.
Alati za produktivnost
Gmail koristi AJAX, programsku tehniku koja dopušta web-stranicama da budu interaktivne bez osvježavanja stranice u pregledniku. Steve Ballmer (Microsoftov bivši CEO), Liz Figueroa, Mark Rasch, i urednici Google Watcha kritikovali su privatnost Gmaila, ali Google tvrdi kako mail poslat prema ili sa Gmaila se ne čita od strane čovjeka koji je iza i samo se koristi da poboljša relevantnost reklama.
Ostali proizvodi
thumb|upright|[[Nexus 5, jedan od mobitela Googlea|220x220px]] Google Translate je sa strane servera mašinski prevodilački servis, koji može prevoditi između 80 različitih jezika. Za neke jezike, prepoznaja pisanja rukom, ili prepoznavanje govora može biti korišteno kao ulaz, a prevedeni tekst može biti izgovoren korištenjem sinteze govora. Seftver koristi corpus lingvističke tehnike, gdje program "uči" od profesionalno prevedenih dokumenata, posebno onih od UN-a i Evropskog Parlamenta.
U 2006, Google je napravio ponudu nudeći besplatni WiFi širokopojasni pristup širom grada San Francisco zajedno sa ISP-om EarthLink. Velike telekomunikacijske kompanije poput Comcasta i Verizona protivile su se naporima, tvrdeći da je to "nepoštena konkurencija" i da bi gradovi kršili svoje obaveze da nude lokalne monopole ovim kompanijama. U svom iskazu pred Kongresom za mrežnu neutralnost u 2006, Googleov Glavni Internet Evangelist Vint Cerf krivio je taktiku zbog činjenice da skoro polovina svih korisnika nemaju izbora širokopojasnih mreža. Google trenutno nudi besplatne WiFi pristupe u svom "rodnom gradu" Mountain View, Kalifornija.
U 2010, Google je objavio projekt Google Fiber sa planovima da izgradi ultra-visoko-brzinsku širokopojasnu mrežu za 50.000 do 500.000 korisnika u jednom ili više američkih gradova. 30. marta 2011, Google je objavio da će Kansas City biti prvo društvo gdje će nova mreža biti razvijena. U julu 2012, Google je završio konstrukciju optičke širokopojasne internet mrežne infrastrukture u Kansasu, te nakon izgradnje infrastrukture, Google je objavio cjenovnik za Google Fiber. Servis će nuditi tri opcije uključujući besplatnu širokopojasnu internet opciju, 1Gbps internet opciju za $70 mjesečno, te verziju koja uključuje TV servis za $120 mjesečno.
Korporativni poslovi i kulture
thumb|Tadašnji CEO, sada Chairman Googlea [[Eric Schmidt sa Sergeyom Brinom i Larryjem Pageom (s lijeva na desno) u 2008.|alt=Eric Schmidt, Sergey Brin, and Larry Page sitting together]] Na Fortune magazinovoj listi najboljih kompanija za raditi u, Google je rangiran prvi u 2007, 2008 i 2012 te četvrti u 2009. i 2010. Google je također bio nominiran u 2010. kao svjetski najatraktivniji uposlenik za diplomske studente u Universum Communications talent atrakcijskom indeksu. Googleova korporativna filozofija uključuje principe kao "ti možeš zaraditi nova ne radeći zlo," "možeš biti ozbiljan ne noseći odijelo," i "rad treba biti izazovan i izazov treba biti zabava."
Zaposlenici
Od 2013, Google je imao 47.756 zaposlenih (u četvrtom kvartalu, uključujući Motorolu), među kojima više od 10.000 softverskih razvojnih programera baziranih u više o 40 ureda.
thumb|upright|alt=Asian man in his twenties wearing a blue, green, yellow and red propeller hat that says "Noogle"|Novi uposlenici se zovu "Nooglers", i dobijaju kapu sa propelerom da nose na svoj prvi petak. Kao motivacijska tehnika, Google koristi politiku često nazvanu Innovation Time Off, gdje se Googleovi inženjeri podsiču da provode 20% njihovog radnog vremena na projektima koji ih interesuju. Neki od Googleovih novijih servisa, kao što je Gmail, Google News, Orkut i AdSense, imaju porijeklo od ovih aktivnosti. U razgovoru na Stanford Univerzitetu, Marissa Mayer, Googleov podpredsjednik za Search Products and User Experience do jula 2012, pokazala je da je polovina od svih novih projekata pokrenuta u drugoj polovini 2005 nastala od Innovation Time Offa.
Googleplex
Tokom 2006, Google se preselio u 28.900 m² uredskog prostora u New York City, na 111 Eighth Avenue, Manhattan. Ured je posebno dizajniran i sagrađen za Google i udomljuje njegov najveći reklamno-prodavački tim, koji je bio instrumentala za osiguravanje velikih partnerstava. Sjedište u New Yorku je slično po dizajnu i funkcionalnosti sa onim iz Mountain Viewa, te uključuje sobu za igranje, mikro-kuhinje i područje za video-igre. Od februara 2012, značajan inženjerski tim je baziran u gradu New Yorku. Od septembra 2013, Googleov ured na istočnoj obali je lociran na 76 Ninth Ave, New York City, New York.
Filantropija
Godine 2004, Google je formirao neprofitnu filantropsku organizaciju Google.org, sa početnim fondom od $1 milijardu. Misija organizacije je da kreira svijest o klimatskim promjenama, globalnom javnom zdravju i globalnom siromaštvu. Jedan od njenih prvih projekata bio je razvijanje održivog plug-in hibridnog električnog automobila koji može postići 100 milja po galonu. Google je unajmio Larry Brillianta kao izvršnog direktora programa u 2004, and the current director is Megan Smith.
Godine 2008, Google je predstavio svoj "projekt 10100" koji je prohvatao ideje kako pomoći društvu, a potom dopuštao Googleovim korisnicima da glasaju o svojim omiljenim. Nakon dvije godine šutnje, tokom koje je većina razmišljala šta se desilo sa programom, Google je objavio pobjednike projekta, dajući ukupno deset miliona dolara za razne ideje opsegom od neprofitnih organizacija koje promoviraju obrazovanje web-sajtu koji teži da napravi sve zakonske dokumente javne i internetski dostupne.
Kosmos-800
Kosmos-800 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-800 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. februara 1976. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 650 kilograma. Kosmos-800 je bio vojni navigacioni satelit.
Vallombrosa
Vallombrosa ima više značenja:
Triban
Triban (talijanski Tribano [triˈbaːno]), naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Buja, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 150 stanovnika te 56 obiteljskih kućanstava.
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 131 stanovnika.
Lake County, Oregon
je okrug u američkoj saveznoj državi Oregon.
Gnjurci
Osobine
mini|250px|lijevo|Patuljasti gnjurac ([[Tachybaptus ruficollis)]] Gnjurci su porodica ptica koje rone i potpuno su vezani uz vodu. Laici ih ponekad smatraju patkama, ali oni uopće nisu međusobno slični. Osim razlika u vanjskom izgledu, gnjurci "leže" dublje u vodi, jer njihov kostur ima manji pneumatizirajući efekt. Kosti gnjuraca nisu u jednakoj mjeri šuplje i ispunjene zrakom kao kod mnogih drugih ptica. Snažne noge su smještene daleko prema zadnjem kraju tijela. One služe kao snažan pogon pri plivanju i ronjenju, ali i kao kormilo. Prsti im nisu, kao kod drugih vodenih ptica, povezani plivaćom kožicom, nego imaju rascijepljene resaste kožne pločice. Tri prsta su okrenuta prema naprijed, a jedan prema natrag (anisodaktilija). Vrat im je srednje dugačak a glava umjereno velika. Krila su im kratka, uska i šiljasta, a perje čvrsto priljubljeno. Kljun im je različitog oblika, kod nekih vrsta poput debelog šila ili kod drugih kao oštrica noža jer je spljošten, ali uvijek vrlo tvrd i oštrih rubova.
Kod zaranjanja, ptice se snažno izbace prema naprijed tako da im pri tome ponekad cijelo tijelo izađe iz vode prije nego urone prvo glavom i vratom. Ovim "skokom" ptice ulaze u vodu pod vrlo kosim kutom i zaranjaju u veće dubine. Za vrijeme ronjenja, krila im ostaju priljubljena uz tijelo, a ne koriste ih, kao na primjer pingvini, za kretanje pod vodom. Jedan uron najčešće traje između 10 i 40 sekundi, pri čemu manje vrste rone kraće od većih. Tipično za gnjurce je, da mogu ostati pod vodom i do jedne minute, ali je izmjereno i najduže vrijeme od tri minute. Zaranjaju uglavnom na dubinu od jednog do 4 metra, no nađeni su i gnjurci koji su se ulovili u ribarske mreže na dubini od 30 metara. Krećući se pod vodom vodoravno, mogu preroniti i velike udaljenosti.
San José Apupátaro, Peribán
San José Apupátaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Peribán.
Lake County, Oregon
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.895, što je 473 (6,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vallone
Vallone ima više značenja:
San José Apupátaro, Peribán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 278 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1301 m.
Gnjurci
Osobine
Noge usađene daleko straga u tijelo su izvrsna prilagodba životu u vodi, ali su vrlo nespretne za kretanje po tlu. U pravilu, vodu napuštaju samo radi odmora i zbog gnijezda. Gnjurci imaju problema i kod uzlijetanja. Radi podizanja relativno teškog tijela u zrak, gnjurac dugo trči po vodi mašući krilima prije nego uzleti. Zbog toga gnjurci, kad su u opasnosti, rađe zarone i tako pobjegnu, nego da pokušaju odletiti. Kad jednom uzlete, mogu prevaliti velike udaljenosti, pa su neke vrste selice, a tri vrste gnjuraca su izgubile sposobnost letenja. Sve tri vrste (Rollandia microptera, Podilymbus gigas i Podiceps taczabowskii) od kojih je jedna izumrla (Podiceps taczanowskii) žive odnosno živjele su na jezerima južne Amerike. Te tri vrste nisu međusobno bliže srodne i imaju za letenje sposobne sestrinske vrste. mini|240px|[[Riđogrli gnjurac]] Meko, gusto perje im odbija vodu, a svi gnjurci imaju više od 20.000 pera. Tokom godine, dolazi do upadljive promjene perja. Vjenčano ruho obilježavaju sjajne boje na vratu i glavi, a pored toga oblikuju se i čuperci na glavi. Obično ruho je najčešće sivo i smeđe. Ne postoji izraženi spolni dimorfizam. Mužjaci imaju ponekad nešto sjajnije boje, a u prosjeku su malo krupniji od ženki.
Dužina tijela im se kreće između 23 i 74 centimetra, a težina od 120 do 1500 grama. Postoje dva osnovna tipa: dugovrati gnjurci imaju duže, šiljaste kljunove i hrane se prije svega ribom, dok vrste koje se hrane kukcima imaju kraće vrstove i kljunove.
Glasanje
Glasanje gnjuraca se od vrste do vrste jako razlikuje. Neke vrste se glasaju s do dvanaest različitih glasova i vrlo su glasne, dok se druge gotovo uopće ne glasaju. Različite vrste glasanja koriste prije svega u vrijeme parenja, u opasnosti ili za izražavanje agresivnosti.
Za mnoge vrste je specifično glasanje u vrijeme parenja, kad žele na sebe privući pažnju drugog spola. Vrsta Aechmophorus occidentalis je čak razvila individualne razlike, svaka jedinka ima svoju, različitu dozivnu melodiju.
Rasprostranjenost i stanište
Gnjurci žive na svim kontinentima osim Antarktike, ali samo jedna vrsta, ušati gnjurac, živi sjeverno od sjevernog polarnog kruga. Gnjurci, za razliku od nekih drugih vrsta, nisu osvojili ta područja. No, rasprostranjeni su i na udaljenim otocima, kao što su Madagaskar i Novi Zeland.
Sve vrste u vrijeme dizanja podmlatka žive na unutrašnjim vodama, prije svega na plitkim jezerima s pješčanim dnom i onima gdje nema strujanja vode, a vrlo rijetko i na sporo tekućim rijekama. Dvije vrste se ponekad gnijezde i u mirnim morskim uvalama, no i to je vrlo rijetko. U južnoj Americi su se neke vrste specijalizirale za visokogorska jezera u Andima, i legu se na visini do 4000 metara. Jedina vrsta koja je ponegdje hemerofilna, je ćubasti gnjurac.
Gnjurci koji žive u tropima i suptropima su uglavnom stanarice koje samo odlaze na susjedna jezera. Vrste koje nastanjuju umjerena područja su djelomične ili prave selice. Izvan vremena parenja i podizanja podmlatka, često ih se sreće u vrlo velikim skupinama, od oko 20.000 ćubastih na IJsselmeeru (Nizozemska) pa do oko 750.000 jedinki crnovratih gnjuraca na Mono Lakeu u Kaliforniji.
Način života
Gnjurci su uglavnom aktivni po danu, iznimka mogu biti noći s vrlo snažnom mjesečinom. Većina vrsta su samotnjaci, koji samo u vrijeme parenja i zajedničkog podizanja podmlatka tvore čvrste monogamne parove, ali neke vrste su u zimovalištima druželjubive. mini|240px|Ćubasti gnjurac s dvoje mladunaca na leđima Kako su na tlu vrlo teško pokretne i nespretne, gnijezde se u neposrednoj blizini vode, a jaja s oko 3 do 6% težine odrasle ptice spadaju u manja. U jednoj sezoni mogu manje vrste imati tri, a veće jedno do dva legla. Mladunci se legu nakon 20 do 30 dana, a u ležanju na jajima kao i kasnijoj brizi o mladuncima sudjeluju oba roditelja. Mladunci od prvog trenutka mogu samostalno plivati i roniti, ali zbog male tjelesne mase brzo gube toplinu, pa ih zato jedan od roditelja gotovo neprekidno nosi na leđima, dok drugi roni i donosi im hranu. Taj roditelj na čijim su leđima mladunci, za to vrijeme obično ne roni.
Mladunci, ovisno o vrsti, ostaju između 44 i 79 dana na roditeljskoj skrbi. Među mladuncima od prvog dana vlada konkurentska borba za hranu, u koju se roditelji ne miješaju. Posljedica je često ugibanje slabijih mladunaca. Vjerojatnoća da mladunac preživi prvih 20 dana života je između 40 i 60%.
Vallonga
Vallonga ima više značenja:
La Resolana, San Juan de los Lagos
La Resolana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1760 m.
Telkagepant
Telkagepant je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 566,523 Da.
Trviž
Trviž je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Pazina, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 425 stanovnika te 113 obiteljskih kućanstava.
Ghārib al Maţrī, Hajjah
Ghārib al Maţrī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 968 m.
Rușețu, Rușețu
Rușețu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Rușețu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Kosmos-801
Kosmos-801 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-801 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 5. februara 1976. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-801 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Decatur, Illinois
Decatur je град u američkoj saveznoj državi Ilinois. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 76.122 stanovnika.
Piani di Qua, Udine
Piani di Qua je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Rancho Barradas, Playa Vicente
Rancho Barradas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 114 m.
Schlaubetal
Šlaubetal je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Oder-Špre. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.963 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12067438.
Las Carretas, Ixtlahuacán de los Membrillos
Las Carretas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 124 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1547 m.
Scandolara Ripa d'Oglio, Cremona
Scandolara Ripa d'Oglio je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 563 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Barrio Buena Vista, San Miguel Peras
Barrio Buena Vista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Peras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2092 m.
Luke Woodham
thumb|[[Mississippi State Penitentiary]] Luke Woodham (rođen 5.2. 1981.) je osuđeni američki ubica i bivši stanovnik grada Pearl (Mississippi) u državi Mississippi koji je godine 1997. ubio troje ljudi, uključujući vlastitu majku, te ranio njih 7. Trenutno služi kaznu doživotnog zatvora.
1.10. 1997. je tada 16-godišnji učenik Luke Woodham brutalno pretukao i izbo nožem vlastitu majku, 50-godišnju Mary Woodham. Nakon što je ona od ozljeda preminula, uzeo je pušku te je sakrio ispod dugog kaputa. Potom se dovezao do svoje srednje škole gdje je otvorio vatru na učenike. Tom prilikom je ubio svoju bivšu djevojku Christinu Menefee i njenu prijateljicu Lydiu Dew, a ranio je još 7 ljudi.
Njegov ubilački pohod je zaustavio pomoćnik direktora škole Joel Myrick, koji se uspio dočepati pištolja iz svog automobila te razoružati mladog Woodhama. Kada ga je upitao zašto je učinio takvo krvoproliće, Woodham je Myricku rekao "Život mi je nanio nepravdu, gospodine".
Woodham je priznao ubistvo i ranjavanje svojih kolega, ali ne i majke, rekavši da se ne sjeća tog incidenta. Suđeno mu je dva puta - za napad na školu i ubistvo majke - i oba slučaja je tvrdio da je bio neuračunljiv prilikom počinjenja zločina. Porote su ga oba slučaja proglasile krivim, te je osuđen na doživotni zatvor.
Woodhamov zločin je bio jedan od mnogih slučajeva oružanih napada na škole koji su dobili na učestalosti i medijskoj pozornosti u SAD u drugoj polovici 1990-ih.
Danići (porodica)
Danići (Dani) srpska porodica srpsko-cincarskog porekla, potiču od Riste Ilče Danića, predsednika beogradske opštine, čiji su potomci Dimitrije Danić, Milutin Garašanin, predsednik ministarskog saveta, dr Jovan Žujović, ministar inostranih poslova i dr.
Poreklo
Danići su poreklom iz Katranice (danas Pirgi) sela u Severnoj Grčkoj, nedaleko od Ostrovskog jezera. Danići su slavili krsnu slavu Svetog Dimitrija. Izgleda da su poreklom bili pocincareni Srbi, jer, između ostalog u Katranici nije bilo Cincara.
Rista Ilča Danić
Rista (Ilča) Danić, predsednik beogradske opštine, doselio se u Srbiju oko 1800. iz Katranice. Rista Danić je bio oženjen Naumkom Momirović, kćerkom kneza požarevačke knežine Momira Protića iz Lučice i sestrom vojvode požarevačke knežine Ivana Iva Momirovića. Imali su dva sina i dve kćerke Dimitrija Danića, Danila Danića, Sofiju Garašanin rođ. Danić, udatu za Iliju Garašanina i Jelenu Žujović, rođ. Danić udatu za Mladena Žujovića.
Danilo R. Danić
Danilo Danić, državni savetnik, sin Riste Ilče Danića i Naumke Danić, rođ. Momirović, sa Katarinom Simić, kćerkom Matije Simića, državnog savetnika imao je sinove Ristu, Jovana i Dimitrija.
Rista D. Danić
Rista Danić, diplomata, je sa Jelenom Cukić imao sina Danila Danića. Nema potomstva.
Danilo R. Danić
Danilo R. Danić bio je sin Riste Danića i Jelene Cukić.
Dr Jovan D. Danić (1854-1924)
Dr Jovan Danić, neurolog i psihijatar, je sa Jelenom Antula (1863-1920), kćerkom Konstantina S. Antule imao je Dimitrija, Danila, Radovana i Milovana.
Danilo J. Danić
Danilo Danić, kasacioni sudija, je sa Danicom Grujić imao kćerku dr Jelenu, udatu za Iliju Stanojčića. Nije imala dece
Dimitrije J. Danić
Dimitrije Danić je bio oženjen Marijom Dinić, ali nisu imali dece.
Dr Radovan J. Danić (1893-1979)
Pukovnik prof. dr Radovan Rada Danić (1893-1979) dr medicine, prof. na univerzitetu u Beogradu, upravnik 2. hirurške klinike. Po svršenoj gimnaziji studirao je medicinu u Minhenu, ali se 1912. javio dobrovoljno u vojsku da bi bio raspoređen kao pomoćni bataljonski lekar, ubrzo u divizijsku bolnicu. Po oslobođenju Bitolja Danić se demobiliše, nastavlja studije, no, već u leto 1914. godine, vraća se u Srbiju i učestvuje u Prvom svetskom ratu. Po demobilizaciji, 1920. godine nastavlja medicinske studije u Bernu. Diplomira 1923. i stupa u vojsku kao sanitetski poručnik, da bi posle nedelju dana, zbog ratnih zasluga bio unapređen u čin sanitetskog kapetana II klase.
Za vreme Drugog svetskog rata dr Radovan Danić prihvata naređenje i ovlašćenja pukovnika Draže Mihajlovića za formiranje saniteta Vojske u otadžbini. Ali, planove i raspored ljudstva ne drži na papiru, već u pamćenju, te po njegovom hapšenju, sredinom 1942. godine, organizacija ne biva otkrivena. Potom boravi u zarobljeništvu, odakle se prosle rata vraća u zemlju.
Dr Dimitrije Danić (1862-1932)
Dr Dimitrije Danić, honorarni profesor, u Jeni je doktorirao 1885. godine, sa titulom doktora filozofije. Tema doktorata je bila Konformno preslikavanje eliptičnog parabolida na ravan. Predavao je matematiku na Vojnoj akademiji.
Garašani
Sofija Danić (1820-1894 ), kćerka Riste Danića i Naumke Protić, rođ. Momirović, kćerke obor-kneza požarevačke knežine Momira Protića iz Lučice i sestre vojvode požarevačke knežine Ive Momirovića bila je udata za pukovnika Iliju Garašanina, sina Hadži Milutina Savića i Paune Loma, sestre vojvode Arsenija Lome, predsednika 10. i 18. ministarskog saveta (vlade) Srbije, ministra unutrašnjih poslova.
Sinovi Ilije i Sofije Garašanin, unuci Naumke i praunuci kneza Momira Protića su pukovnik Milutin Garašanin predsednik 34. ministarskog saveta (vlade) Srbije i Svetozar Garašanin, takokđe oficira, kneževog ađutanta, koji je ranjen prilikom atentata na kneza Mihaila.
Žujovići
Mlađa sestra Sofije Garašanin, rođ. Danić, Jelena (1825-1875) bila je udata za pukovnika Mladena M. Žujovića (1811-1894), ministra vojnog i državnog savetnika. Imali su osmoro dece, pet sinova - Milenka, Mihaila, Jovana, Đorđa i Jevrema i tri kćerke Katarinu, Jelisavetu i Ljubicu. Treći sin pukovnika Mladena Žujovića je major Đorđe Žujović (1846-1937), koji je sa Persidom Kostić imao sina pukovnika Mihaila Žujovića (1880-1965) i kćerku Jelenu udatu za generala Tufegdžića. Četvrti sin pukovnika Mladena Žujovića, sanitetski potpukovnik Jevrem Žujović čiji sin je četnički potpukovnik Mladena Žujovića (1895 - 1969), dr prava.
Kosmos-802
Kosmos-802 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-802 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 11. februara 1976. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-802 je bio osmatrački satelit.
Edmund Husserl
Edmund Husserl (Pronitz, 8. travnja 1859. - Freiburg, 27. travnja 1938.), njemački filozof, osnivač naučne filozofije - fenomenologije.
Bio je profesor na Halleu (1887), Göttingenu (1901) te u Freiburgu (1916) gdje je 1928. maknuz zbog rasnih zakona, a njegovo mjesto zauzima njegov bivši asistent Martin Heidegger. Asistentica na sveučilištu bila mu je i Edith Stein.Smatrao je da je pravi predmet filozofije istraživanje biti i da se prema toj predmetnosti filozofija razlikuje od drugih znanosti, a cjelokupnost trancendentalnih svijest, kao izvor svega što postoji, naziva "apsolutni život".
Edmund Husserl je nesumnjivo najznačajniji filoofski mislilac na prelazu u XX. st. I to ne samo zato što se njegove ideje u svoj njihovoj širini upravo danas razrađuju, dopunjuju i primjenjuju uz filozofske dijaloge i teze i na mnogim područjim nanstvenih rasprava uopće, nego i zato što one na neki način znače i sintezu tematike na završetku XIX. st. Kad njegov sistem nazivaju transcedentalnim pozitivizmoma, onda je očito da su na taj način tendencije XIX st. dobile posebnu sintezu, a suvremena filoofska razmatranja historijski uvjetovanu bazu svog daljnjeg razvoja, a Husserlova misao time epohalno značenje u razvoju današnje filozofije.
Husserlovu fenomenologiju treba razumjeti iz njenih povijesnih korijena, jer se na taj način jasno vidi kako sve stvaralačke misli imaju svoju duboku dijalektičku povezanost u duhovnim antitezama i kojih su nastale, i kako izrastaju kao svaka nova misao iz svoje povijesne baštine.
Filozofski opus Husserla sadržava u sebi tri razvojna stupnja, koji se obilježacaju kao "deskriptivna fenomenologija", "transedentalna fenomenologija" i konašno završna ili "transcedentalna egologija".
Vanjske poveznice
Na engleskom: Na njemačkom:
K'naan
K'naan (izgovor /ˈkeɪnɑːn/), pravim imenom Keinan Abdi Warsame (somalijski: Keynaan Cabdi Warsame; arapski: كنعان عبدي ورسمه; Mogadišu, 1. veljače 1978.) somalsko-kanadski pjevač, pjesnik, tekstopisac i instrumentalist.
Životopis
Rođen je u Mogadišuu, glavnom gradu Somalije, 1. veljače 1978. u muslimanskoj obitelji. Njegovo ime na somalskome znači "putnik". Repati je počeo još kao dječak, i to za svoje prijatelje, a njegovi su roditelji po izbijanju Somalskog građanskog rata 1991. emigrirali u New York, da bi se ubrzo preselili u Toronto.
Svoju glazbenu karijeru započinje 2001. godine, a do danas je imao niz uspješnih suradnji i projekata. Najveću popularnost ipak steće singlom "Wavin' Flag" koji je korišten kao službena Coca-Colina himna povodom Svjetskog nogometnog prvenstva 2010. i kao službena himna za pomoć stradalima u potresu na Haitiju 2010. godine.
Oženjen je, a sa suprugom Deqom, koja je farmaceutkinja, ima dva sina (rođena 2005. i 2007. godine).
Villanova, Macerata
Villanova je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Ekspresionizam
Ekspresionizam je umjetnički pravac s početka XX stoljeća razvijen u Njemačkoj, primarno u književnosti (poeziji) i slikarstvu, ali natruhe istog mogle su se pronači i u glazbenoj umjetnosti. Danas se izraz moze koristiti za svaki umjetnički rad u kojem je objektivna stvarnost pomaknuta ili simbolički predstavljena da bi opisala unutrašnje stanje umjetnika. U francuskom jeziku riječ expression,expresio znači izražaj, izraz.
Za razliku od impresionizma, koji je za cilj imao poticanje unutarnje emocije (impresija) preko vanjskog podražaja (cilj je prikazati doživljaj trenutka), ekspresionizam za osnovni cilj ima iznijeti unutarnje stanje autora, odnosno one emocije koje prožimaju samo njega i tako oblikuju njegovo viđenje svijeta. Te su misli i emocije uglavnom bile pesimistične i katastrofične, nastale pod utjecajem Prvog svjetskog rata, nemilosrgno i besmislenog klanja i otuđenja ljudi u predratnom, ratnom i poratnom periodu. Ekspresionizam je prvi jasan krik modernoga čovjeka koji će, u periodu kasnog modernizma dobiti svoje filozofsko uobličenje.
Današnja povijest umjesnosti i književnosti uglavnom razlikuje tri faze ekspresionizma. Prva faza je predratni ili kozmički ekspresionizam u kojem se unutarnja ekspresija projicira prema nećemu vanzemaljskom i/ili nebeskom te se čovjek pokušava izjednačiti s prirodnim kozmosom, a rješenje problema vidi se i traži upravo u toj domeni. Ratni ekspresionizam obilježen je živim i pretjerano grotesknim slikama unutarnjeg užasa proizašlog iz žrtava Prvog svjetskog rata. Slike kakve se javljaju najčešće su grozne, ponekad i morbidne ili bolesne, a njihova temeljna svrha je ilustriranje unutarnje emocije koja se protivi besmislenosti rata. Treća i posljednja faza naziva se i poslijeratni ili socijalni ekspresionizam u kojem se tematika usmjerana prema čovjeku, socijalnom aspektu i kritici otuđenog suvremenog društva, a glavni "likovi" najčešće su mali ljudi čijim se sudbinama autori i bave.
Likovna umjetnost
Začetnikom ekspresionističkog slikarstva smatra se Edvard Munch, norveški slikar koji je u svojim djelima prvi počeo primijenjivati elemente ekspresionizma. Njegove slike Strah i Krik prvi su relevantni primjeri pesimistične ekspresije unutrašnjeg stanja koja će obilježiti ekspresionizam. Krik u svojoj izvornoj, koloriranoj verziji, nastaje već 1893. (dakle, 12 godina prije utemeljenja prve ekspresionističke skupine!), a Strah 1894.. Kasnije, točnije 1895., izradio je crno-bijelu verziju Krika uz obrazloženje da jedino bezbojnost doista može iznijeti pravo značenje krika. thumb|levo|200px|[[Ernst Ludwig Kirchner: Plavi akt]] Prva prava ekspresionistička skupina, "Die Brücke" (Most), nastaje u Dresdenu 1905. god. Njihov manifest ističe važnost emocionalnog doživljaja kao testa moralnih i umjetničkih vrijednosti, a vrlo važan oslonac njihovom slikarstvo bio je pejsaž. Najprominentniji članovi skupine bili su Ernst Ludwig Kirchner, Emil Nolde, Max Pechstein i Karl Schmidt-Rotluff. Skupina je poticaj crpila od francuskih fovista, kao i Paula Gauguina, Vincenta van Gogha, Henrija de Toulouse-Lautreca i Edvarda Muncha. thumb|250px|[[Franz Marc: Sudbina životinja]] Druga ekspresionistička grupa, "Der Blaue Reiter" (Plavi jahač) osnovana je u Münchenu 1911. godine. Ime su dobili po istoimenoj slici Vasilija Kandinskog, ruskog slikara koji je emigrirao u Njemačku, koji s Franzom Marcom formulira estetske vrijednosti grupe. Iste godine kad i osniva skupinu, Kandinski, koji je bio vrsni teoretičar, kasnij profesor na Bauhausu, a ekspresionist je bio samo u ranoj fazi, izdaje svoj rad naslovljen O duhovnome u umjetnosti u kojem iznosti načela skupine, čija se estetika bazirala na traženju duhovnoga u umjetnosti, čime se razlikuju od skupine Die Brücke. Izuzev Kandinskog i Marca, u skupini djeluju i August Macke, Alexej von Jawlensky te Paul Klee, u ranijoj fazi stvaralaštva.
New Hamilton, Mississippi
Nju Hamilton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 553.
Ekspresionizam
Apstraktni ekspresionizam
Apstraktni ekspresionizam je kolektivno ime za grupu umjetnika u New Yorku koji su radili strasno emocionalne slike karakterizirane vrlo debelim nanosima boje i mase. Ovaj naziv je upotrijebio 1929. godine Alfred H. Barr Jr., osnivač muzeja moderne umjetnosti. Predstavlja kombinaciju apstraktne umjesnosti Vasilija Kandinskog i ekspresionističkih načela, a poznatim ga je učinio Jackson Pollock, a uz njega i Franz Kline, Mark Rhotko i Willem de Kooning. Bilo je to slikarstvo izrazite dinamike čija je posebnost bila korištenje cjelokupnih tjelesnih pokreta za prikazivanje slikarske teme.
Lane County, Oregon
je okrug u američkoj saveznoj državi Oregon.
Ekspresionizam
Ekspresionizam u književnosti
Ključni pojam ekspresionista u književnosti bila je riječ "krik" (po Munchovoj slici) kako bi dočarali užase Prvoga svjetskog rata. Zahvatio je većim dijelom područja Njemačke i Austrije koji su smatrali da autor mora izraziti svoj stav te tako objavljuju subjektivna djela (što je jedna od karakteristika romantizma). Osim individualizma i iznošenja unutarnje ekspresije, važne odlike ekspresionizma bile su izražena simbolika, dominantno korištenje boja i njihovo specifično značenje, racionalizacija i "sužavanje" izraza, ali i uvođenje određenih jezičnih promjena koje su bile, u većem segmentu, karakteristične i za ostale avangardne pravce (futurizam, nadrealizam, dadaizam - izuzetak su imažinizam i konkretna poezija).
Ključni predstavnici književnog ekspresionizma bili su Rainer Maria Rilke, Hermann Bahr, Georg Trakl, August Stramm Gottfried Benn i ostali, ali su se naznake ekspresionizma vidljive i u djelima drugih autora. Specifičan krug ekspresionista okupio se u Njemačkoj, a obilježili su ga, posebno, Trakl, Stramm, Bahr i Benn, koji je radio kao liječnik i tako dobio direktan uvid u strahote rata. Njegova pjesma Mrtvačnica direktan je prikaz slika ratnog terora, deformiranih i unakaženih likova s kojima se Benn susretao kao liječnik, zbog čega i jest specifična unutar opusa njemačkog ekspresionizma. Od književnih vrsta najviše se pisalo drama i poezije. Poezija je uglavnom koristila grad kao osnovnu temu te su to bile kratke pjesme pisane slobodnim stihom i bez interpukcije. Koristile su se i apstraktne slike i estetika ružnoće u pjesmama. Ekspresionističku dramu su okarakterizirali monolozi, pantomime, masovne scene sa puno glumaca, puno boje i puno pokreta i glazbe. Iz ekspresionizma izašlo je najviše kvalitetnih djela od ostalih pravaca avangarde i oni su najviše utjecali na kasnije pisce. thumb|150px|[[Antun Branko Šimić]] Ekspresionističke proze u načelu nije bilo puno, ali su se elementi pravca mogli uočiti u stvaralaštvu nekolicine autora. Franz Kafka, prvak magičnog realizma (literarne fikcije), u svojim je djelima prikazivao likove čija sama egzistencija predstavlja krik i Kafkin bunt prema suvremenom društvu, birokraciji i otuđenosti ljudske egizstencije. Takvi su i njegovi likovi Gregora Samse iz Preobražaja i Josef K. iz Procesa. Švicarski nobelovac Hermann Hesse u romanu Stepski vuk iznosi velik broj ekspresionističkih elemenata prikazanih iz očiju Harryja Hallera. Natruhe se, iako se radi o romanu bliskom egzistencijalizmu, vide i u remek-djelu Buka i bijes, američkog nobelovca Williama Faulknera, ali i u kasnijoj fazi ("faza pobune") opusa Alberta Camusa.
U hrvatskoj književnosti ekspresionizam se odlikuje primarno preko pjesničkog, a kasnije i dramskog opusa autora između 1914. i 1952. Dominantna ličnost rane faze svakako je Antun Branko Šimić, pjesnik i novinar rodom iz Drinovaca, koji je u svojoj jedinoj, za života, objavljenoj zbirci, Preobraženja prikazao unutarnju ekspresiju i vlastite emocije preko niza tema i simbola. Zbirka započinje pjesmom Moja preobraženja, koja služi kao svojevrsni manifest, a završava antologijskim pjesmama Opomena i Budući. Njegov novinarski rad obilježen je časopisima Juriš i Vijavica, a izuzev njega istaknuli su se i časopisi Kokot, kojeg je uređivao Ulderiko Donadini te Plamen Miroslava Krleže. Pjesnički opus obogatili su i Ivo Andrić i Tin Ujević, u svojoj ranoj fazi, ali i Miroslav Krleža. Krleža, koji će se profilirati u najvećeg hrvatskog pisca XX. stoljeća, znakovit je i izbog svog dramskog opusa koji također sačinjava dio ekspresionističke baštine hrvatske književnosti. Naime, njegova groteskna krabuljna igra Kraljevo smatra se za prvom ekspresionističkom dramom u svijetu, a elemente pravca prikazivao je i u kasnijim, ratnim dramama kao što su Golgota i Vučjak (primjer je Horvatov san).
Ekspresionizam u glazbenoj umjesnosti
Iako se impresionizam formirao jasno oko Mauricea Ravela i Claudea Debussyja, glazbeni ekspresionizam teško je odrediti. Uglavnom se pojam veže uz Drugu bečku školu i Arnolda Schönberga, te njegova dva učenika, Antona Weberna i Albana Berga. Schönberg je u svojoj ranoj fazi kombinirao glazbu romantizma s elementima avangarde koja će, posebice u njegovom remek-djelu Pierrot Lunaire, ciklusu pjesama o Pierrotu i njegovom povratku kući, doseći razmjere ekspresionizma. U posljednoj će fazi njegov ekspresionizam biti obilježen kombiniranjem s dodekafonijom, tehnikom o dvanaesttonskom nizu koju je formirao i razložio on sam. Kod Weberna se, zbog relativno malenog opusa, ne može jasno uočiti glazbeni ekspresionizam (te je tako njegov stil bliži punktualizmu), dok se kod Berga on uočava najjasnije. Iako prisutan i u njegovim instrumentalnim djelima, vrhunac ekspresionizma vidi se u njegovim opernim remek-djelima - operama Wozzeck i Lulu. Obje opere smatraju se ključnim djelima XX. stoljeća, a uspješno kombiniraju dodekafoniju s elementima ekspresionizma koji se vidi i u glazbi i u radnji, ali i u dizajnu i scenografiji propisanoj od strane autora.
Ruholah Homeini
Ruholah Homeini (perz. موسوی خمینی, Homein, 22. 9. 1902. - Teheran, 3. 6. 1989.), iranski političar, ajatolah i rahbar od 3. 12. 1979. do svoje smrti.
Potjecao je iz ugledne perzijske obitelji iz Nišapura koja se u 18. vijeku odselila u sjevernu Indiju, a potom se 1839. godine vratila u Iran odnosno nastalila u Homeiniju (današnja pokrajina Markazi). Ruholah Musavi Homeini u ovom je gradiću rođen 22. 9. 1902. godine. Već sljedeće godine njegov otac Mostafa Hindi ubijen je u prosvjedima i kroz čitavo djetinjstvo odgajala ga je majka. Od 1920. godine u Araku i Komu pohađao je studije islamskog prava (fikh) i zakona (šerijat), te filozofije, pjesništva i misticizma (irfan). Homeinijevi profesori bili su Ali Akbar Jazdi, Džavad Aga Maleki Tabrizi, Rafi Kazvini i Mirza Muhamed Ali Šahabadi, a filozofima i misticima koji su najviše utjecali na njegov opus smatraju se Aristotel, Platon, Mula Sadra, Ibn Arabi, Avicena i Mansur al-Haladž. Od 1930-ih godina nadalje radio je kao lektor i predavač u Nadžafu i Komu.
Političko djelovanje Homeinija započinje ranih 1942. godine kada objavljuje „Otkrivanje tajni” (perz. Kašf al-Asrar), svoju prvu knjigu u kojoj iznosi protuargumente sekularnim stavovima Ahmada Kasravija. Homeini se nadalje u govorima gorljivo suprostavljao prozapadnjačkim idejama Muhamed-Reze Pahlavija, a sukob konzervativnih i režimskih struja osobito je došao do izražaja 1963. godine kada Homeini postaje glavnim ajatolahom dok Pahlavi istovremeno pokreće društveno-političke reforme poznate kao Bijela revolucija. Početkom juna navedene godine Homeini je uhićen i stavljen u dvomjesečni kućni pritvor, što ubrzo rezultira općim prosvjedima diljem zemlje i smrću 400 ljudi. Sljedeće godine Homeini u javnom govoru oštro napada Pahlavijev kontroverzni prijedlog o usvajanju novog zakona prema kojem se Amerikanci stacionirani u Iranu izuzimaju iz nadležnosti iranskih sudova. U novembru 1964. godine određena mu je višemjesečna zatvorska kazna, a ubrzo ga osobno posjećuje premijer Hasan-Ali Mansur i traži javnu ispriku. Nakon Homeinijevog kategoričnog odbijanja, Mansur ga fizički napada što ponovo rezultira otvorenim sukobima iranskih političkih frakcija. Nekoliko dana kasnije Homeini je prognan u Tursku, a Mansur početkom sljedeće godine biva ubijen u atentatu.
Homeini u egzilu provodi 14 godina; prvo 11 mjeseci u turskoj Bursi, potom 13 godina u iračkom Nadžafu, te konačno četiri mjeseca u francuskom Parizu. Godine 1970. napisao je Velajat-e Fakih, svoje najpoznatije djelo o šijitskoj doktrini vlasti u kojoj se isprepliću teokratski i republikanski elementi. Masovni iranski prosvjedi i štrajkovi od januara 1978. godine nagnali su Pahlavija na bijeg iz zemlje u januaru sljedeće godine, a nekoliko dana kasnije Homeini se iz progonstva vratio u Teheran gdje su ga dočekali milijuni ljudi. Pahlavijska monarhija je službeno okončana 11. 2. 1979. kada je iranska vojska (ranije vjerna Pahlaviju) proglasila neutralnost, a sama iranska revolucija završila je 1. 4. kada je nakon referenduma pobjedom od 98,2% proglašena Islamska Republika Iran. Novi ustav utemeljen uglavnom na Velajat-e Fakihu usvojen je u decembru iste godine kada Homeini postaje rahbarom (vrhovnim vođom). Njegova vlast obilježena je oštrim političkim sukobima sa Sjedinjenim Američkim Državama odnosno iračkim napadom na Iran. Preminuo je u Teheranu 3. 6. 1989. godine i sahranjen je u mauzoleju na jugu grada.
Oskar Schindler
Rani život
Oskar Schindler rođen je 28. travnja 1908. u češkom gradiću Zwittau-Brinnlitz. Otac mu se zvao Hans Schindler, majka Franziska (rođena Luser). Rođen je u bogatoj katoličkog obitelji koja je za vrijeme velike depresije 1930-ih bankrotirala. Schindler se tada pridružio NSDAP-u. Kada je Oskar imao 27 godina, njegovi roditelji su se razveli. Oskar je imao jako prisnu vezu sa svojom sestrom Elfride.
Dana 6. ožujka 1928. Oskar se oženio sa Emilie Pelzl (22. listopada 1907. — 5. listopada 2001.), kćeri Josefa i Marie Pelzl. Brak je bio bez djece.
Alkiná Mom, Tancanhuitz
Alkiná Mom je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Glazbena družina Petra Naliča
Glazbena družina Petra Naliča (ruski: Музыкальный коллектив Петра Налича) je ruski bend osnovan u Moskvi 2007. godine. MKPN (kako je česta skraćenica benda) je predstavljao Rusiju na Eurosongu 2010. u Oslu gdje je osvojio 11. mjesto sa ukupno 90 bodova, dobivši "dvanaesticu" od Bjelorusije.
Alkiná Mom, Tancanhuitz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Glazbena družina Petra Naliča
Družina je do sada izdala 4 albuma i održala nekoliko koncerata (snimka koncerta iz Miskve dostupna je i na DVD-u), a specifična je i po tome što je samoproducirana, a tekstove i glazbu za pjesme piše uglavnom sam Petar Nalič.
Oskar Schindler
Tokom Drugog svjetskog rata
thumb|left|250px|Jedna od Schindleroih tvornica Kao oportunistički biznismen, Schindler je bio jedan od mnogih koji je vidio profit od Njemačke invazije Poljske 1939. Dobio je vlasništvo nad tvornicom u Krakovu od židova koji se zvao Natan Wurzel (vidi arijanizacija).
Schindler je, po Wurzelovom savjetu, tvornicu preimenovao u Deutsche Emaillewaren-Fabrik ili DEF da bi proizvodio emajlirano posuđe. Pridobio je oko 1.300 Židovskih robovskih radnika uz pomoć svog Židovskog računovođe Itzhaka Sterna. Kada su se Stern i Schindler prvi put sreli, Scindler mu je pružio ruku, no Stern ju je odbio. Kada ga je Schindler pitao zašto, on mu je rekao da je on Židov i da je Židovima zabranjeno rukovati se s Nijemcima. Schindler je na to odgovorio njemačkom frazom: "Scheiße". Moguće je da je Schindler u početku bio motiviran novcem - naprimjer, skrivavši bogate Židovske industrijalce - no kasnije je štitio svoje radnike bez obzira na cijenu. On bi, naprimjer, govorio da su nesposobni ili radnici bez udova esencijalni u njegovoj tvornici. Kada bi Nijemci ozlijedili njegove radnike, Schindler bi odmah ulagao prigovore vladi. Schindler je tijekom rata uhićen tri puta. Prvi put zbog toga što je poljubio mladu Židovku u obraz, a drugi put ga je uhitio Gestapo i to zbog aktivnosti na crnom tržištu. Danas je poznato da je Schindler bio agent Abwehra.
Schindler je bio svjedok iznenednog upada u Krakovski geto 1942., u kojem su vojnici skupljali naseljenike geta da ih prebace u koncentracijski logor u Kraków-Płaszów. Schindler je bio užasnut brojkom ubijenih Židova koji su radili u njegovoj tvornici. Bio je jako uvjerljiva osoba, i nakon upada u geto, povećano je koristio svoje sposobnosti kako bi zaštitio svoje Schindlerjuden. Schindler je skrenuo sa svog puta obogaćivanja da bi spasio Židove koji su radili u DEF-u, često koristeći svoj legendarni šarm i laskavu osobnost kako bi izvukao svoje radnike iz neprilika. Jednom, kaže autor Eric Silver u Knjizi pravednika: "Dva gestapovca došla su u njegov ured i tražila da preda petočlanu Židovsku obitelj koja je kupila krivotvorene poljske dokumente.". Schindler je rekao "dva pijana Gestapovca otplesala su iz mog ureda bez njihovih zatvorenika i bez inkriminirajućih dokumenata koje su zatražili.". Schindler je navodno i krijumčario djecu iz geta i slao ih poljskim časnim sestrama, koje su ih ili sakrivale od nacista ili su tvrdile da su kršćanska siročad. Dogovorio se sa Amonom Göthom, zapovjednikom Płaszówa, da se 900 Židova prebaci u jedan tvornički prostor gdje bi bili relativno sigurni od pustošenja njemačkih vojnika.
Schindler je dva puta uhićen od strane Gestapa zbog aktivnosti na crnom tržištu i komplikacija sa utajom. Zapovjednik Amon Göth i mnogi rugi SS-ovci uzimali su Židovske posjede (novac, nakit, umjetnine itd.) za sebe, iako su oni po zakonu, pripadali Reichu. Schindler je posredovao u prodaji na crnom tržištu i očuvao je brojne ukradene predmete. Ispitivan je, no oba puta je uspio izbjeći uhićenje. Schindler bi inače podmitio vladine dužnosnike da izbjegne ispitivanje. Napredak Crvene Armije prijetio je oslobađanju konc-logora. Svi ti logori su uništeni i većina njihovih stanovnika je ubijeno. No Schindler je već u listopadu 1944. premjestio 1,098 Židova u Brněnec-Brünnlitz, Protektorat Češke i Moravske, gdje je dobio još jednu bivšu židovsku tvornicu. Tu je započeo proizvodnju protu-avionske municije. Crvena Armija je Brněnec oslobodila 8. svibnja 1945. Schindler je tvornicu napustio prije oslobođenja, i to u pratnji svoje supruge Emilie i nekih prominentnih Židova.