cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asam
Istorija
Najraniji vladar je bio nearijski vladar Mahiranga, a sledio ga je niz vladara, koje je uklonio Naraka uspostavivši svoju dinastiju. Srednjevekovnim Asamom vladale su mnoge dinastije, a najpoznatija je bila dinastija Varman (350.-650.). Druge dinastije koje su vladale područjem pripadale su indo-tibetanskim grupama. Dinastija Ahom je vladala gotovo 600 godina (1228. -1826. ). Brojni muslimanski vladari, upadima i invazijama nisu uspeli da uspostave kontrolu u Asamau, sve do dolaska Britanaca. Najuspešniju invaziju je preduzeo Mir Džumla, guverner od Mogula Aurangzeba, koji je uspeo da zakratko zauzme prestolnicu Asama (1662.-1663.). Nije mogao da se odupre gerilskim napadima, pa je napustio Asam. Unutrašnje probleme Asama i kraljevske kuće iskoristio je burmanski vladar Ava i izvršio je invaziju Asama i postavio je marionetskog kralja 1821. Pošto su Burmanci došli blizu područja Britanske istočnoindijske kompanije, usledio je Prvi Anglo-burmanski rat. Rat je završio 1826., a Britanska istočnoindijska kompanija je preuzela kontrolu nad Asamom. Asam je postao deo Britanske Indije i to provincije Bengalsko Predsedništvo. Asam je od 1905. do 1912 bio odvojena provincija. U doba nezavisnosti Indije 1947. Asam se sastojao od bivšeg Ahomskog kraljevstva i deo je pripao Indiji, a deo Pakistanu. Od Asama je posle nezavisnosti nastao današnji Asam i šset drugih država: Arunčal Pradeš, Nagaland, Mizoram, Megalaja, Manipur i Tripura. Tokom 1980ih u Asamu dolazi do pokreta za identifikaciju i deportaciju stranaca, prvenstveno zbog optužbi da se zbog ljudi iz Bangladeša menja demografska slika. Pojavile su se mnoge militantne grupe duž etničkih linija tokom osamdesetih, pa je vojska intervenisala, a rat niskog intenziteta nastavio se više od deset godina, bez izgleda da se prekine.
Ekonomija
Asam proizvodi neke od svetski najfinijih i najskupljih čajeva. Industriju čaja su razvili Englezi tokom kolonijalnog perioda. Dovlačili su radnu snagu iz Bihara i Orise i time su menjali demografsku sliku regiona. Asam proizvodi i značajne količine nafte i gasa. Asam je drugo mesto na svetu, na kome je otkrivena nafta (SAD su bile prve).
Nagaland
Nagaland je savezna država Indije sa površinom od 16.579 km² i 1.988.636 stanovnika (stanje: 1. jan. 2001). Nalazi se na severoistoku Indije. Graniči sa Asamom i Manipurom na zapadu, sa Arunšal Pradešom na severoistoku, i Mijanmarom na istoku. Glavni grad je Kohima, a najveći grad je Dimapur. Jedna je od najmanjih država u Indiji.
Istorija
Plemena Naga imaju socijalnoekonomske i političke veze sa plemenima u Asamu i Mijanmaru. Čak i danas velik deo Naga plemena nalazi se u Asamu. Posle invazije iz 1816. područje dolazi pod vlast Burme. Kada je Britanska istočnoindijska kompanija zauzela Asam 1826. postepeno se nastavila širiti i na Nagaland. Do 1892. gotovo celi Nagaland je bio u britanskim rukama. Politički je utopljen u Asam, koji je postao deo provincije Bengal. Britanci su primetila da Naga plemena često praktikuju odsecanje glava zarobljenicima i civilima iz religioznih razloga. Zbog toga su često morali voditi male ratove da bi se domogli zarobljenika, kojima bi odsecali glave da bi ih žrtvovali bogovima. Britanci su zaustavili tu praksu koristeći silu i diplomatiju. Područje su obilazili i hrišćanski misionari, tako da su mnoga Naga plemena prihvatila hrišćanstvo. Jedna grupa plemena je i dalje nastavila da praktikuje animističke religiozne tradicije, koje su postojale pre dolaska Britanaca. Posle proglašenja nezavisnosti Indije 1947. područje je ostalo deo Asama. Među Naga plemenima razvile su se nacionalističe aktivnosti. Zahtevali su autonomiju. Jedni su zahtevali i odvajanje od Indije. Političko nasilje se pojačalo u celom Nagalandu. ekstremisti su napadali vladinu i civilnu infrastrukturu i napadali su indijske službenike iz drugih područja. Indijska armija je poslana tu 1955. da uspostavi red. Vlada Indije je 1957. započela pregovore sa Naga plemenima. Stvoren je novi politički entitet, tj. teritorija pod saveznom upravom, ali ponovo Naga plemena nisu bila zadovoljna i nasilje se nastavilo. Napadali su vojsku i vladine institucije. Konačno je 1960. sklopljen dogovor da Nagaland postane nova indijska država, a 1963. to i postaje.
Geografija i klima
Većinom je planinska zemlja. Naga planine se uzdižu iznad Bramaputra doline u Asamu. Bogat je florom i faunom. Jako guste šume zauzimaju šestinu države. Tu su palme, bambusi i mahagonijske šume. Nagaland ima visoku vlažnost. Klima je jako monsumska.
Ekonomija
Više od 90% stanovništva živi od poljoprivrede. Raširena praksa krčenja šuma da bi se koristeile za useve, dovela je do erozije i gubitka plodnosti zemlje. Šumarstvo isto predstavlja značajan izvor prihoda. Infrastruktura je u jako lošem stanju. Više od 50% električne energije dolazi iz Asama, a ostatak predstavljaju termoelektrane na dizel.
Religija
Hrišćanstvo je dominantna religija sa 90% sledbenika. Baptisti čine 80% stanovništva. Nagaland je jedna od tri indijske države u kojoj su hrišćani u većini. Hindusi čine 7,7%, a muslimani 1,8% stanovništva.
Kul Tigin
Kul Tigin (staroturkijski:10px10px10px10px10px10px10px, Kultegin,, Kül-Tegin, , Pinyin: quètèqín, Wade-Giles: chüeh-t'e-ch'in) (? - 731) je bio vojskovođa tzv. Drugog Turkijskog Kaganata. Bio je drugih sin Ilteriš Šada i mlađi brat Bilge Kagana.
Za vrijeme Mochuo Kagana, Kul Tigin i stariji brat su stekli reputaciju kao sposobni vojnici. Pobijedili su Kirgize, Turgeše i Karluke, proširivši teritoriju Kaganata sve do Željeznih vrata (današnji Derbent u Dagestanu). Također su pokorili svih devet Tokuz Oguz plemena.
Nakon smrti Mochuo Kagana, Mochuov je sin, suprotno tradicionalno nasljednom redu, pokušao preuzeti prijestolje, ali je Kul Tigin to odbio priznati. Podigao je vojsku i ubio Mochuovog sina i njegove sljedbenike, te svog brata Mojilian postavio za kagana, a sebi dao mjesto vrhovnog komandanta.
Godine 731. se Kül-Tegin razbolio i umro. U znak sjećanja na Kul Tigina je podignuta stela sa natpisima na turkijskom i kineskom, a koja se nalazi na današnjoj lokaciji Khöshöö-Tsaidam-2. Kül-Tegin se također spominje na memorijalnoj steli njegovog brata Bilge Kagana na lokalitetu Khöshöö-Tsaidam-1.
Cleone, California
Cleone je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 618 stanovnika.
Moultrie, Georgia
Moltri je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14.268 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 14.268 stanovnika, što je 119 (0,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bili Brig
Bili Brig je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u općini Nova Kapela u Brodsko-posavskoj županiji. U Bilom Brigu se nalazi katolička crkva Uzašašća Spasiteljeva.
Zemljopis
Bili Brig se nalazi na cesti između Nove Gradiške i Slavonskoga Broda, susjedna sela su Nova Kapela na istoku i Vrbova na zapadu.
Babušnica
Babušnica je gradsko naselje u Srbiji koje predstavlja sedište istoimene opštine i administrativno pripada Pirotskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 4575 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 4270 stanovnika).
Geografija
Babušnica se nalazi na regionalnom putu: Leskovac - Vlasotince - Babušnica - Pirot.
Babušnica je udaljena: od Pirota 24 km, od Vlasotinca 37 km, od Leskovca 52 km a od Bele Palanke 23 km.
Skarlet GN
Skarlet GN je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 480,422 Da.
Babušnica
Geografija
Kroz Babušnicu protiče reka Lužnica a sam grad se nalazi u Lužničkoj kotlini.
Demografija
Ovo naselje je skoro u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u drugoj polovini XX veka je stanovništvo uvećano višestruko. Od 1945.g. do 1990.g. se broj stanovnika brzo uvećavao mahom zbog razvoja industrije i doseljavanja stanovnika iz okolnih sela. Posle 1990.g. se beleži usporeni rast broja stanovnika uglavnom zbog smanjenog nataliteta ali i zbog drastičnog smanjenja broja stanovnika okolnih sela, pogotovu u selu Valniš koje gospodin Grada teroriše petroleumom već duži niz godina.
Hidroksilamin oksidaza
Hidroksilamin oksidaza (, HAO (nespecifična), hidroksilaminska oksidoreduktaza (nespecifična)) je enzim sa sistematskim imenom hidroksilamin:kiseonik oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je hemoprotein sa sedam c-tip hemova i jednim P-460-tipom hema po podjedinici.
Kišn
Kišn (arapski: قشن‎, engleski: Qishn) je drevni gradić na jugoistoku Jemena, udaljen oko 130 km zapadno od glavnog pokrajinskog grada Al-Ghaide u muhafazi Al Mahra, sa karakterističnim kućama ravnih krovova od nepečene gline obojenijih vapnom i puno pijeska.
U svojoj ne tako davnoj prošlosti Kišn je bio uz Hadiboh na otoku Sokotri bila jedno od sjedišta Sultanata Mahra.
Geografske karakteristike
Kišn leži na obroncima gorja Masila, malo je udaljen od obale Indijskog oceana smješten je između dva kanjona gdje se Vadi Hadramaut probio kroz masiv Masila na svom putu do mora. Kišn nema nikakvu luku za prihvat većih brodova, obala je duga pješčana ravnica pokrivena dinama. Preko Kišne ide obalna magistrala koja povezuje Mukalu - Kišn- Al-Ghaidu - sa Omanom.
Pored Kišne nalazi se velika pješčana plaža duga oko 6 km na kraju plaže uz obronke brda nalaze se obradiva polja sa lugovima palmi datula. Taj kraj je vrlo važno stanište ptica.
Historija
Kraj oko Kišne je izuzetno negostoljubiv, bez vode, vrlo rijetko naseljen, to su uglavnom male plemenske grupice, često neprijateljski nastrojene jedna prema drugoj ali i prema svakom vanjskom utjecaju.
Formalni vladar regije bio je sultan Kišna i Sokotre, koji je krajem 19. st. bio ugovorno pod britanskom zaštitom, ali njegovo sjedište bio je otok Sokotra, tako da on nije imao praktički nikakvu kontrolu nad teritorijem Mahre pa tako i Kišne. U Kišni je vlast bila u rukama obitelji Bin Afrar iz vladarskog sultanskog klana, oni su i živjeli u Kišnu, no njihova vlast se nije protezala dalje od Kišne, ni oni nisu imali nikakav utjecaj na okolne razbacane plemenske zajednice i njihova naselja. Tako je Kišna ostala mjesto bogu iza nogu, još ne tako davne 1947 godine imala je samo 1000 stanovnika i bila je iako glavni grad sultanata, samo jako zabačeno selo.
Privreda
Privreda Kišne i danas kao i nekad davno ovisi najviše o ribarstvu, prodaji ribljeg ulja i sušenih morskih pasa, manjim dijelom o stočarstvu; uzgoj deva i koza, te vrlo malo o zemljoradnji na vrlo suhoj i posnoj zemlji.
Pored Kišne u gorju Masila u novije vrijeme otpočeli su veliki istražni radovi u potrazi za naftom. Izgleda da su urodili plodom jer je kompanija Calvalley Petroleum Inc., objavila da početni rezultati na bušotini Al Roidhat-1 daju ohtrabrujuće rezultate.
Pored grada nalazi se mali poljski aerodrom (IHN) koja danas nije u funkciji.
Lippstadt
Lipštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 14 opštinskih središta okruga Zoest. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 66.924 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5974028, NUTS (DEA5B) i LOCODE (DE LIP) kod.
Fornaci Calce, Gorizia
Fornaci Calce je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.
Lippstadt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zoest Lipštat se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Zoest. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 79 metara. Površina opštine iznosi 113,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 66.924 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 589 stanovnika/km².
Fornaci Calce, Gorizia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Mizoram
Mizoram je savezna država Indije sa površinom od 21.081 km² i 888.573 stanovnika (stanje: 1. jan. 2001). Mizoram se nalazi na istoku Indije, na granici sa Mijanmarom na istoku i Bangladešom na zapadu.
Istorija
Poreklo plemena Mizos je misterija. Pretpostavlja se da su bili deo mongolskog vala, koji je najpre došao u Kinu, a kasnije u Indiju. Mizoram je postao deo Britanske Indije 1895. Kada je Indija postala nezavisna Mizoram je bio deo Asama do 1972., kada je postao savezna teritorija. Tokom 1959. Mizam je zahvatila velika glad. Cvetanje bambusa je povećalo broj pacova. Nakon što su pojeli semenje bambusa, okrenuli su se žitaricama. Pacovi su pojeli gotovo celu žetvu, tako da je stanovništvo Mizorama jelo korenje i lišće. Bilo je mnogo umrlih od gladi. Jedna organizacija, koja je zahtevala da se Mizoramu pruži pomoć počela je posle velike gladi, zahtevati da Mizoram postane nezavisan. Drugi su se borili da Mizoram postane država unutar Indije. Došlo je do nemira. Delegacija Mizorama je 1971. tražila od Indire Gandi da Mizoram postane indijska država. Indira Gandi je odobrila status savezne teritorije što Mizoram postaje 1972. Mizoram je postao indijska država 1987.
Ekonomija
OKo 30% Mizorama se nalazi pod šumama bambusa. Iako je veliki deo tih šuma neiskorišten, u Mizoramu se seče 30 miliona tona bambusa, što predstavlja 40% indijske seče bambusa. Sa bambusom nastupaju problemi kad procveta, Nakon cvetanja bambus je gotov. To se desilo 2006. i dešava se jednom u 40 i više godina. Tada je potrebno da se umirući bambus isčupa i da se zasade novi. Cvetanje bambusa doprinosi povećanju broja pacova, a oni uništavaju polja pirinača. Istorijski su zabilježene gladi povezane sa cvetanjem bambusa 1862, 1911 i 1959. Više od 70% stanovništva je angažovano u poljoprivredi.
Demografija
Veliki deo stanovništva se smatra Mizosima, ali podeljeni su u plemena. Najveće pleme je Lušaj, kome pripada dve trećine stanovništva. Oko 87% stanovništva Mizorama su hrišćani. Ima budista i hinduista. Zadnjih dekada brojna plemena iz Mizorama, Asama i Manipura počela su se identifikovati sa Jevrejima. Kolektivno su poznati pod imenom Bnej Menaše. Oni veruju da su etnički Jevreji, potomci jednog izgubljenog jevrejskog plemena.
Albignac
Albinjak je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Korez.
Arhelaj
Arhelaj je ime koje se može odnositi na sledeće osobe:
Glukoza-6-fosfatna 1-epimeraza
Glukoza-6-fosfatna 1-epimeraza (, Glucose-6-phosphate 1-epimerase) je enzim sa sistematskim imenom D-glukoza-6-fosfat 1-epimeraza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Trigonometrija
Orijentisani ugao je ugao kod koga znamo koji je prvi a koji drugi krak, odnosno to je ugao čiji kraci čine jedan uređeni par. Ova osobina ugla, gdje znamo koji je prvi a koji drugi krak, je sasvim dovoljna za njegovu orijentaciju. Orijentisani ugao može biti pozitivno ili negativno orijentisan. Pozitivno orijentisani ugao je onaj kod koga imaginarno kretanje prvog kraka prema drugom ide u suprotnom smjeru kretanja kazaljke na satu. Ugao suprotne orijentacije ovom uglu je negativno orijentisani ugao. Za dva orijentisana ugla kažemo da su jednaki ako i samo ako su podudarni i imaju istu orijentaciju. Ako su podudarni a imaju suprotnu orijentaciju kažemo da su suprotni.
'''Mjerenje uglova. Radijan'''. Općepoznata je činjenica da svaki ugao ima svoju mjeru. Kao osnovne mjere za mjerenje uglova upotrebljavaju se stepen i radijan, a nešto manje je zastupljen grad. Stepen je devedeseti dio pravog ugla, tj. ako punom uglu pridružimo broj 360 tada tristašezdesetom dijelutog ugla odgovara broj jedan što predsavlja jedan stepen. Tako pun ugao ima 360˚, ispruženi 180˚, pravi 90˚ i td. U trigonometriji za mjerenje uglova najčešće se koristi radijan. Radijan je lučna mjera ugla tj. mjerenje radijanom je mjerenje lukom. Ako je dužina kružnog luka jednaka poluprečniku tada odgovarajući centralni ugao nazivamo radijanom.
Hlorzoksazon
Hemija
Hlorzoksazon, 5-hloro-2-benzoksazolion, se može sintetisati reakcijom heterciklizacije 2-amino-4-hlorofenola sa fosgenom.
Hlorokvin
Hlorokvin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 319,872 Da.
Corsicana, Texas
Corsicana je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 23.770 stanovnika.
732
Godina 732. (DCCXXXII) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 732. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Lahidž (muhafaza)
Lahidž (arapski: ‏‏لحج) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Ova pokrajina prostire se na jugozapadu Jemena, uz obale Crvenog i Arapskog mora.
Pokrajina Lahidž ima površinu od 12.650 km² i 727.203 stanovnika, a gustoća naseljenosti iznosi 57 stanovnika po km². Teritorij muhafaze poklapa se sa nekadašnjim Sultanatom Lahidž koji je Britaniji ustupio luku Aden i bio jedan od stupova britanske kolonijalne tvorevine Protektorata Adena.
Cooperstown, New York
Kopertaun je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.852, što je 180 (-8,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Adan (muhafaza)
Adan (arapski: عدن‎, kod nas je uobičajeni naziv Aden) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Ova pokrajina nalazi se na jugu zemlje, uz obale Arapskog mora. Gotovo sav teritorij je ograničen na grad Aden, stoga uz glavni grad Sanu predstavlja površinom najmanju jemensku muhafazu.
Adan ima površinu od 760 km² i 590.413 stanovnika, a gustoća naseljenosti iznosi 776,9 stanovnika po km².
Do 2004. ovoj pokrajini pripadala je otočna skupina Sokotra, danas u sastavu muhafaze Hadramauta.
Clio, California
Clio je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 66 stanovnika.
Kersey, Colorado
Kensi je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.454, što je 65 (4,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vizantijsko ikonoborstvo
Ikonoborstvo ili ikonoklazam u historiji Vizantijskog carstva označava pokret, odnosno dva perioda u kojima su vizantijski carevi, uz nominalnu ili stvarnu podršku sebi podložnih čelnika tadašnje ortodoksne (pravoslavne) crkve zabranili i naređivali uništavanje slika sa vjerskim prikazima.
200px|mini|lijevo| Jednostavni križ u crkvi [[Sveta Irena|sv. Irene u Carigradu kao primjer umjetnosti ikonoklazma. ]] Taj su pokret potaknuli carevi iz sirijske (izaurijske) dinastije Leon III. Izaurijski, Konstantin Kopronim i Leon IV. koji su isticali aristokratski pogled na vjeru u traženju apsoluta, štujući Boga izravno, bez posredovanja slika i ostalih vjerskih simbola, a protiv raširene pojave obožavanja ikona. Djelomice i zbog toga jer je obožavanje ikona, koje je zbog uspješne prodaje svetačkih slika osobno podupirano od strane nekih manastira i njihovih likovnih radionica, u to vrijeme dosegla razinu praznovjerja. Ikone su se kupovale zbog zavjeta i molitve, slavljenja krsne slave (katkad su čak umjesto živih ljudi, ikone uzimane za vjenčane kumove), a česti su bili i slučajevi konzumiranja boje ostrugane s ikona kao lijeka za mnoge bolesti
Sljedbenici ikonoklazma su prozvani ikonoklastima ili ikonomahima (grčki eikon = slika, klastes = razbijač) koji su se otvoreno sukobljavali s ikonodulima ili ikonolatrima (grčki, ikonopoklonici, poštovatelji ili obožavatelji ikona). Godine 726. car Leon III. je dekretom zabranio ikone u Bizantskom Carstvu, što je izazvalo katastrofalne sukobe, uništavanje mozaika i fresaka, devastacije manastira, ali i progone i ubistva svećenika ikonodula. Borbe su se zaoštrile, pa su bile potrebne i vojne intervencije.
mini|200px| [[Sveti Ivan Krstitelj; najraniji bizantski mozaici u 9. stoljeću su u Aja Sofiji u Carigradu. ]]
Jedni smatraju da je do ikonoklazma došlo i zbog političke prirode, tj. bizantskog podilaženja sve jačem arapskom islamskom carstvu gdje je bilo strogo zabranjeno prikazivanje ljudskog lika u umjetnosti. Napuštanjem sakralnih motiva došlo je do osiromašenja antropomorfne crkvene tematike, ali i do razvoja profane (svjetovne) umjetnosti koja se najjasnije očituje u ukrašavanju carskih palača (povijesne slike, keramika, sagovi, geometrijski mozaici kršćanskih simbola i ornamenata, itd.) jer su se carevi nadmetali u raskoši s islamskim bagdadskim kalifima.
Tek je carica Irena 787. godine dopustila štovanje Svetog Trojstva u slikama, što je proširio Crkveni sabor u Carigradu 842. godine na sve vrste slika ili relikvija, ali rađene u strogoj ograničavajućoj ikonografiji.
Biškupci
Biškupci su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Velika.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Biškupci su imali 359 stanovnika, dok su prema popisu stanovništva iz 1991. godine imali 344 stanovnika.
2-Okso-3-(5-oksofuran-2-iliden)propanoatna laktonaza
2-Okso-3-(5-oksofuran-2-iliden)propanoatna laktonaza (, naaC (gen)) je enzim sa sistematskim imenom 2-okso-3-(5-oksofuran-2-ilidene)propanoat laktonohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je izolovan iz zemljišne bakterije Bradyrhizobium sp. JS329. On učestvuje u degradaciji 5-nitroantranilata.
3-aci-nitropropanoat oksidaza
3-aci-nitropropanoat oksidaza (, propionat-3-nitronatna oksidaza) je enzim sa sistematskim imenom 3-aci-nitropropanoat:kiseonik oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju:
Ovaj enzim je flavoprotein (FMN).
Cottonwood, Texas
Cottonwood je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 185 stanovnika.
Skilirozid
Skilirozid je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 620,685 Da.
Auzielle
Ozijel je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1558 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 339 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 188 metara (maksimalnoj 234 m, a minimalnoj 154 m).
Segezia, Foggia
Segezia je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 88 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Lohmar
Lomar je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Rajn-Zig. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 31.198 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5382028, NUTS (DEA2C) i LOCODE (DE LOH) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Rajn-Zig Lomar se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Rajn-Zig. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 64 metra. Površina opštine iznosi 65,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 31.198 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 476 stanovnika/km².
Bitka kod Suse
Bitka kod Suse se zbila godine 647. pne. između Asirskog i Elamskog Carstva. Asirski kralj Asurbanipal se umorio od elamskih nastojanja da potpirivanjem babilonskih pobuna ugroze njegovu vlast u Mezopotamiji te ih je odlučio prekinuti pohodom koji bi uništio elamski glavni grad Susu.
Pohod je započet godinu dana nakon što je ugušena pobuna u Babilonu, prilikom čega se ubio njen vođa, Asurbanipalov brat Šamaš-šum-ukin. Pohod je završio uspjehom, jer je elamska vojska uništena, nakon čega je slijedila okrutna asirska odmazda. Nju je Asurbanipal opisao na glinenoj pločici koju je godine 1854. bio otkrio Austen Henry Layard u Ninivi. Ashurbanipal je opisao svoj postupak s poraženim neprijateljem
thumb|thumb| Susa, opljačkana i uništena od strane Asiraca. [[Asurbanipalov brutalni pohod protiv Suse 647. pne. je trijumfalno prikazan na ovom reljefu. Grad je u plamenu dok ga asirski vojnici ruše s motikama i nose plijen. ]]
Kiparska pesma
thumb|right|300px|[[Parisov sud (Rubens)|Parisov sud, Rubens (oko 1636)]]
Datiranje i autorstvo
Ova je pesma, u pisanom obliku koji je bio poznat u klasičnom razdiblju, verovatno bila sastavljena u 7. veku pne., ali to datiranje nikako nije sigurno. Kiklički pesnici, kako primećuje prevodilac homerskih pesama, Hugh G. Evelyn-White, "pazili su da ne stupe na tlo koje je već zauzeo Homer", što je jedan od razloga da se konačni, književni oblik Kiparske pesme datira kao posthomerski "prednastavak". "Autor Kipararske pesme već je pred sobom imao Ilijadi kao fiksirani tekst. Svako čitanje Kiparske pesme pokazaće da ona predstavlja pripremu za događaje koji će uslediti u Ilijadi, a delom ih i objašnjava, kao što je npr. slučaj s prodajom Likaona u ropstvo na Lemnosu ili spajanje Ahileja s Briseidom te Agamemnona s Hriseidom. Može se povući paralela s Etiopidom, koja je takođe izgubljena, ali za koju se već po sačuvanim fragmentima vidi da je bila samostalnija u odnosu na tekst Ilijade.
S druge strane, priče koje su obrađene u Kiparskoj pesmi bile su poznate i fiksirane mnogo pre nastanka tog epa, pa se isti problemi oko datiranja usmenog predanja u vezi s Homerovim epovima pojavljuju i kod Kiparske pesme. Mnoge, ako ne i sve priče ispričane u Kiparskoj pesmi bile su već poznate autoru Ilijade i Odiseje. Pretpostavljajući čitaočevo poznavanje događaja opisanih u Homerovim epovima, Kiparska pesma tako je na neki način predstavljala uvod u Ilijadu,' premda ima izvesnog preklapanja u opisu događaja nakon Palamedove smrti, uključujući katalog trojanskih saveznika. J. Marks primećuje da bi "zapravo spoj bio bez ikakvog šava kad bi se Kiparska pesma jednostavno završila Palamedovom smrću". (str. 2).
Naslov koji ovu pesmu povezuje s Kiprom, tražio je neko objašnjenje: prema jednoj antičkoj predaji, pesmu je sastavio Homer i onda je dao kao miraz svojoj kćerki, koju je udao za Stasina Kipranina; taj se Stasin inače ne spominje ni u jednom drugom kontekstu, a čini se da se na ovu predaju aludiralo u jednoj Pindarovoj izgubljenoj Nemejskoj odi. Tu su priču kasnije ponavljali i neki drugi antički autori, i ona je služila makar za to da objasni zašto su neki Kiparsku pesmu pripisivali Homeru, a neki Stasinu. Drugi autori pripisivali su ovu pesmu Hegesiji iz Salamine na ostrvu Kipru.
Rukopisna predaja
U današnjim kritičkim izdanjima sačuvano je samo oko pedeset stihova izvornog teksta Kiparske pesme, i to iz dela drugih antičkih autora koji citiraju taj ep. Sadržina pesme zna se iz proznog sažetka svih kikličkih epopeja koji se nalazi u jednoj Hrestomatiji, čiji je autor neki "Proklo" (možda identičan s gramatičarem Eutihijem Proklom iz 2. veka).
Sadržaj
Prema Proklu, Kiparska pesma imala je jedanaest pevanja sa ovim sadržajem: Zevs s Temidom donosi odluku o trojanskom ratu. Bogovi se goste na svadbi Peleja i Tetide, no uto dođe Erida i unese razdor između Atene, Here i Artemide oko toga koja je od tri boginje najlepša. Po Zevsovom naređenju Hermes ih odvede na Idu, gde Aleksandar (tj. Paris) treba da reši spor. On presudi u Afroditinu korist, jer mu je ova obećala za ženu Helenu, najlepšu ženu među smrtnicama. Aleksandar zatim sagradi brod, kako ga je Afrodita i uputila, a Helen mu proriče šta će se dogoditi. Aleksandar stiže Menelaju u Sparti i na gozbi daje Heleni darove. Potom Menelaj otplovi na Krit dajući prethodno uputstvo Heleni da gostima pruži sve što im treba dok ne odu. Tada Afrodita podstakne ljubav između Aleksandra i Helene, te ovo dvoje pod okriljem noći unesu na lađe mnoštvo blaga i otplove iz Lakedemona. Hera digne oluju na njih, a oni stignu do Sidona, koji Aleksandar napadne i zauzme. Potom stignu u Troju, gde se venčaju.
U međuvremenu Kastor i Polideuk budu uhvaćeni kako Idi i Linkeju kradu goveda, pa dođe do okršaja, u kome Ida ubije Kastora, a Polideuk potom usmrti Linkeja i Idu. Zevs daje Kastoru i Polideuku da se svaki dan smenjuju u besmrtnosti. Irida obavesti Menelaja o tome šta se dogodilo, pa kad se on vrati kući, počne se s Agamemnonom dogovarati o ratu protiv Troje. Menelaj ode i do Nestora, koji mu uzgred priča o tome kako je Epopej zaveo Likovu kćerku i nastradao, a zatim mu pripoveda i o Edipu, o Heraklovom besnilu, o Tezeju i Arijadni. Potom obiću Heladu i prikupljaju vođe za pohod na Troju. Odisej se pretvara da je pomerio pameću, kako ne bi morao u rat, ali ga Palamed raskrinka, i to tako što uzme Telemaha, sina Odisejeva, i zamahne mačem kao da će ga poseći, a Odisej se uplaši i tako se oda, pa i on mora s ostalim vojskovođama krenuti u rat na Troju.
Ahejska vojska sakupi se u Aulidi i prinese žrtvu; to se dogodi čudo, kad zmija pojede vrapce, a Kalhant proriče koliko će trojanski rat trajati. Zatim otplove i stignu u Teutraniju, pa je stanu pustošiti misleći da je Troja. Suprotstavi im se kralj Telef, koji ubije Polinikovog sina Tersandra, a potom njega rani Ahilej. Kad su Ahejci otplovili iz Mizije, pogodila ih je strašna oluja. Ahilej stigne na ostrvo Skir i tu se oženi Likomedovom kćerkom Dejidamijom. Po uputstvu proročišta, Telef dođe u Arg i tu mu Ahilej izleči ranu, da bi ih Telef odveo do Troje. Vojska se ponovo sakupi u Aulidi, no Agamemnon u lovu ubije jednu košutu i pohvali se da gađa bolje nego Artemida. Boginja se razgnevi i stane nepovoljnim vetrom zadržavati grčko brodovlje u luci. Kalhant obznanjuje boginjinu srdžbu i daje upustvo da se Ifigenija, Agamemnonova kći, mora prineti na žrtvu Artemidi. Dovedu Ifigeniju, tobože da je udaju za Ahileja, i pripreme je za žrtvu, no boginja se sažali i prenese je na Tauridu, a umesto nje na žrtvenik stavi košutu.
Na ostrvu Tenedu Ahejci se pogoste, ali Filokteta ujede zmija i iz rane se počne širiti strašan smrad, pa ga ostave na Lemnu. Ahilej i Agamemnon se posvađaju. Pri iskrcavanju kod Troje dočekaju ih Trojanci, a Hektor na obali kao prvog ubije Protesilaja. Ahilej ubije Posejdonovog sina Kikna i odbije trojanski napad, nakon čega Ahejci pokopaju poginule. Ahejci preko glasnika traže od Trojanaca da vrate Helenu i blago, a kad ovi to odbiju, zametne se borba pod gradskim zidinama. Ahejci stanu pustošiti celu Troadu. Ahilej poželi videti Helenu, a Afrodita i Tetida podstaknu ljubav između njih dvoje. Ahejci se žele vratiti kući, no zaustavi ih Ahilej, koji, međutim, otme Enejina goveda, razori Lirnes i Pedas i mnoge okolne gradove, te ubije Troila, sina Prijamova. Patroklo odvede Likaona na Lemnos i proda ga u ropstvo; od plena dobije Ahilej Briseidu, a Agamemnon Hriseidu. Potom se opisuje Palamedova smrt. Naposletku Zevs odluči da pomogne Trojancima i Ahileja odvoji od grčke vojske. Na završetku se nabrajaju trojanski saveznici.
Uticaj i značaj
Aristotel kaže u svojoj Poetici da pesnik Kiparske pesme i pesnik Male Ilijade, za razliku od Homera u Ilijadi i Odiseji, "opevaju jednoga čoveka, jedno vreme i jednu radnju, ali punu delova", te da se zato iz Kiparske pesme može uzeti građa za mnoge tragedije. Kiparska pesma dala je građu za ove tragedije: Aleksandar (Sofokle, Euripid, Nikomah iz Aleksandrije), Ahejska skupština (Sofokle), Ifigenija u Aulidi (Eshil, Sofokle, Euripid), Kastor i Polideuk (Sofokle Mlađi, Patroklo iz Turija, Timesitej), Kikno (Eshil, Ahej iz Eretrije), Leukup (Kleofont), Palamed (Eshil, Sofokle, Euripid, Astidamant Mlađi), Pastiri (Sofokle), Poludeli Odisej (Sofokle), Protesilaj (Euripid), Skiranke (Sofokle, Euripid), Telef (Eshil, Euripid, Agaton, Moshion, Ijofont, Kleofont), Troil (Sofokle), Traženje Helene (Sofokle); od svih tih drama sačuvana je samo Euripidova Ifigenija u Aulidi.
Manipur
Manipur je savezna država Indije sa površinom od 22.327km² i 2.388.634 stanovnika (stanje: 1. jan. 2001). Nalazi se na severoistoku Indije. Graniči sa indijskim državama Nagalandom na severu, Mizoramom na jugu, Asamom na zapadu. Graniči sa Mijanmarom na istoku. Meitei su osnovna etnička grupa, a njihov jezik manipuri postao je službeni tek 1992. Manipur se smatra osetljivom graničnom državom. Stranci moraju imati specijalnu dozvolu da bi ušli u Manipur. Te dozvole vrede samo 10 dana i izdaju se organiziranim turističkim grupama.
Istorija
Manipur i Asam su bili uključeni u sporove sa Burmom i Tajlandom. Kada je Burma izvršila invaziju Tajlanda u 19. veku, Manipur je to iskoristio i ušao duboko u teritoriju Burme. To je izazvalo burmansku invaziju Manipura i Asama, pa je uvuklo u rat Britance, koji su vladali obližnjim Bengalom. Britanci su intervenisali, pobedili Burmu i zauzelki Asam, a Manipur stavili pod kontrolu 1891. godine. Lord Irvin je opisivao Manipur kao "Švajcarsku Indije".
Tokom Drugog svetskog rata Manipur je bio poprište žestokih bitaka japanskih i savezničkih trupa. To je bilo najdalje dokle su Japanci došli u svom napredovanju. Na strani Japanaca se borila Indijska nacionalna armija pod komandom Subasa Bozea. Japanci i njihovi indijski saveznici su potučeni pre Impala. Nisu uspeli ući u Impal, a to je predstavljalo jednu od prekretnica u ratu. Tokom proglašenja indijske nezavisnosti Manipur je postao najpre nezavisno kraljevstvo. Kralj Maharadža Budačandra je započeo proces demokratizacije. Kralj je 1949. prihvatio da Manipur bude deo Indije. Od 1956. Manipur se smatra saveznom teritorijom, a od 1972. državom u Indiji.
Problemi u Manipuru
Postoje tri glavne etničke grupe u Manipuru. Meitei predstavljaju etničku grupu, koja čini većinu u dolini Manipur. Ponekad se za njih kaže da su Manipuri. Sedam plemena pripadaju Meiteima. Ima 29 plemena na brdima i podeljeni su na dve glavne grupe Nagase i Kuku-Činse. Unutar samog Manipura postoje međuetnički problemi. Posebno između Meiteia iz doline i Nagasa sa brda.
Postoji nekoliko manjih problema oko određivanja granice sa Mijanmarom (prijašnjom Burmom). Dugo je postojao zahtev da manipuri postane službeni jezik. To je odobreno tek 1992. Dugo vremena jedan od velikih problema je bio problem istorijske Kangla palate. To je bila palata starih vladara Manipura. Zauzeli su je bili Britanci 1891., a kasnije paravojna grupa Asamske puške. Kangla palata je konačno 2004. vraćena Manipuru.
Eridu
thumb|350px|
Eridu je bio grad deset kilometara jugozapadno od Ura. Bio je najjužniji od konglomeracije gradova, koji su se razvijali oko hramova, gotovo jedan za drugim u Sumeru u južnoj Mesopotamiji. Prema sumerskoj listi kraljeva Eridu je bio prvi grad na svetu. Verovatno je najstariji grad u Sumeru osnovan oko 4.000 p.n.e -5.000. pne.
Po sumerskoj mitologiji jedan je od pet gradova, koji su izgrađeni pre potopa. Izgleda fa je bio najranije sumersko naselje i da je najverovatnije osnovan oko 4.000. pne. blizu ušća reke Eufrat u Persijski zaliv. Sa akumulacijom mulja obala se pomakla tokom mnogo milenijuma, tako da je grad sada podosta udaljen od mora.
Prema Gvendolinu Lejku Eridu je osnovan na spoju tri različita ekosistema sa tri različita životna stila.Najstarije poljoprivredno naselje bilo je bazirano na intenzivnoj poljoprivredi sa navodnjavanjem. Karakteristična je bila gradnja kanala i kuća od blatnih cigli. Druga kultura su bili ribari, koji su živeli u kućercima od trske. Trećoj kulturi pripadalo je nomadsko stanovništvo sa ovcama i kozama, a živeli su u šatorima. Kejt Filden kaže da je najranije naselje iz 5.000. pne. i da je izraslo u značajan grad do 2900. pne. i da je pokrivao oko 8 do 10 hektara. Kejt dalje navodi da je grad do 2050. pne. izgubio svoj značaj. Ima veoma malo dokaza da je grad bio nastanjen posle toga. Osamnaest hramova od blatnih cigli jedan na drugom se nalazi na mestu nezavršenog zigurata od Amar-Sina ( oko 2047. pne.-2039. pne.).
Iskopavanja Eridua su vršili Iračani iz iračkog antičkog departmana između 1946 i 1949.
4-Sulfomukonolaktonska hidrolaza
4-Sulfomukonolaktonska hidrolaza (, 4-sulfomuconolactone hydrolase) je enzim sa sistematskim imenom 4-sulfomukonolakton sulfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je izolovan iz bakterijskog hidrogenofagnog intermedijera i agrobakterija radiobacter S2. On učestvuje u degradaciji 4-sulfokatehola.
Holin teofilinat
Holin teofilinat je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 283,327 Da.
Monongahela, Pennsylvania
Monongahila je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.300 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 4.300 stanovnika, što je 461 (9,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lordstown, Ohio
Lordstaun je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Cottonwood Shores, Texas
Cottonwood Shores je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.123 stanovnika.
Lordstown, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.417, što je 216 (-5,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Löhne
Lene je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 9 opštinskih središta okruga Herford. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 40.708 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5758024, NUTS (DEA43) i LOCODE (DE LHE) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Herford Lene se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Herford. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 48-177 metara. Površina opštine iznosi 59,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 40.708 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 685 stanovnika/km².
Grgur III (papa)
Sveti Grgur III. bio je papa od 731. do 741. godine.
Grgur je uz pomoć Bizanta uspio osloboditi Ravennu koja je bila u rukama Langobarda 733. godine. No, u isto vijeme je težio utvrđivanju Rima i tražio je potporu s carskim neprijateljima kao što je Langobardski kralj Liutprand, a kasnije Franci. Uporno je slao ambasadore kralju Karlu Martelu, ali bez uspjeha.
Grgur je promovirao Crkvu na sjeveru Europe, slao je u misije Svetog Bonifacija u Germaniju i Willibalda u Bohemiju. Zaslužan je za ukrašavanje Rima i potporu samostanima.
Njegov dan slavi se 28. studenog.
Moratti-Agostini, Padova
Moratti-Agostini je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Hadiboh
Hadiboh (arapski: حاديبو = Ḥādībū), nekoć zvan Tamrida je obalni grad na sjeveru otoka Sokotra u Indijskom oceanu. Grad leži u sredini otoka, na obalnoj ravnici, ispod planine Jabal al-Jahir. Do 1999. Hadiboh je bio administrativni centar Sokotre, tada je otok podijeljen na dva okruga (mudirije): Istočni (Mudirija šarkija) centar Hadiboh, i Zapadni (Mudirija garbija) sa Kvalansijom kao centrom.
Hadiboh ima 9 979 stanovnika (procjena iz 2010) i najveće je naselje na Sokotri.
Hadibo kao i cijela Sokotra administrativno podpada pod jemensku Muhafazu Hadramaut, nekad je bio dio udaljene Muhafaze Adan.
Stanovnici Hadiba se još i danas većinom bave poljoprivredom i stočarstvom, (koze i krave) te ribolovom. U posljednje vrijeme bave se i turizmom, koji se naglo razvija, odkako je Sokotra zbog svojih ljepota i očuvane prirode stavljena na listu Svjetske baštine UNESC-a u junu 2008 godine.
Hadibo, kao i cijela Sokotra nema nikakvu elektranu, tako da nešto malo struje proizvode mali generatori, koji rade samo par sati navečer (između 5 - 21 h uopće nema struje) tek toliko da se mogu napuniti mobiteli. Gradić ima četiri manja hotela, banku i par trgovina u kojem odsjedaju sve brojniji turisti, koji su očarani divljom nezagađenom prirodom Sokotre.
Historija grada
Otok Sokotra je vrlo izoliran i nepristupačan otok u Indijskom oceanu, na koji se stanovništvo iz Arapskog poluotoka i Afrike u više valova tokom stoljeća doseljevalo. Korijeni Hadiboha sežu u 1. vijek pne., kad se naselje zvalo Panara Tamara. To je bio glavno mjesto otoka Pankija, kako se otok Sokotra tada zvao. Nakon toga je Suk (Šik na lokalnom sokotranskom) postao glavno otočko mjesto, i najvažnija otočka luka sve do kraja 15. st.. Na početku 16. st. otok Sokotra podpao je pod vlast Sultanata Mahra, od tad je Hadiboh dobio na važnosti, jer ga je sultan odabrao kao svoju drugu rezidenciju. Od tad se Hadiboh zove Tamarida, sve do kraja britanske vladavine i britanske marionetske tvorevine Južnoarapski Protektorat 1967. Od stjecanja nezavisnosti Južnog Jemena 30. novembar 1967, ponovno se zove Hadiboh. Još krajem 1960-ih Hadiboh bio selo sa stotinjak kuća, jednim vadijem i 500 stanovnika. , ali je za proteklih 30 godina narastao do gradića.
Promet
U julu 1999 otvoren je novi Aerodrom Sokotra (IATA : SCT, ICAO: OYSQ), iz kojeg postoji redovna dnevna linija za Sanu svaki dan sa slijetanjem u Mukalu, te jedamput tjedno za Aden, također sa slijetanjem u Al Mulali. Aerodrom je udaljen 12 km od Hadiboha
Sklareol
Sklareol je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 308,499 Da.
Zabavna muzika
Zabavna muzika ili zabavna glazba je izraz kojim se u najširem označava muzika koja je komponirana i reproducirana s prvenstvenom svrhom da zabavi slušatelja. U užem smislu se pod time podrazumijevaju razni oblici muzičkih žanrova koji se razlikuju od ozbiljne muzike namijenjene društvenoj eliti, odnosno narodne muzike temeljene na tradiciji. Zabavna muzika se počela diferencirati od potonje s razvojem štampe i masovne kulture u 19. vijeku koji su prvo preko notnih zapisa, potom preko gramofona, radija i televizije omogućili da se ta muzika komercijalizira. Danas se često kao sinonim za zabavnu muziku koristi izraz popularna muzika.
Cloverdale, California
Cloverdale je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.618 stanovnika.
Lahidž
Lahidž (arapski:الحبيلين, engleski: Lahij) je grad na jugu Jemena, na cesti između Taiza i Adena koji leži 45 km sjevernije od Lahidža.
Grad ima oko 25,881 stanovnika (popis iz 2004), leži na Vadi Tibbanu, na obalnoj visoravni uz Adenski zaljev. Okolica grada je poljoprivredni kraj.
Lahidž je glavni grad jemenske Muhafaze Lahidž od 727.203 stanovnika.
Historija
Od 18. do 20. st., grad je bio sjedište Sultanata Lahidž, kojim je upravljala dinastija Al-Abdali (oni su zajedno s familijama; Al-Ramada, Al-Sindi i al-Akrabi, tvrdili da potječu od obitelji Ahl-Al-Bajt, a to je bila familija osnivača islama Muhameda). Sultanat je kao dio britanskog Protektorata Aden živio sve do 1967 godine, tad je sultan protjeran, a grad i njegova muhafaza ušli su u novostvorenu Narodnu republiku Južni Jemen.
Bivša sultanova palača danas je pretvorena u poljoprivrednu školu.
U jednom kraćem periodu tokom 1960-ih, grad se zvao Al-Houta (Al-Hawtah).
Cotulla, Texas
Cotulla je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.603 stanovnika.
Praški lingvistički kružok
Praški lingvistički kružok je organizacija lingvista osnovana 1926. godine, od strane čeških lingvista iz Praga i emigranata iz Rusije.
Članovi
Kružok je bio sačinjen od čeških slavista: Skalička, Travnčeka i Havranekа; kao i ruskih slavista: Jakobsona, Karcevskog, Trubeckog.
Amran (muhafaza)
Amran (arapski: ‏عمران) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Ova pokrajina prostire se na sjeverozapadu Jemena, u planinskoj unutrašnjosti.
Amran ima površinu od 7900 km² i 872.789 stanovnika, a gustoća naseljenosti iznosi 110 stanovnika po km².
Nitrat reduktaza (hinon)
Nitrat reduktaza (hinon) (, nitratna reduktaza A, nitratna reduktaza Z, hinol/nitratna oksidoreduktaza, hinol-nitratna oksidoreduktaza, hinol:nitrat oksidoreduktaza, NarA, NarZ, NarGHI) je enzim sa sistematskim imenom nitrit:hinon oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Beravci
Beravci su naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u sastavu općine Velika Kopanica u Brodsko-posavskoj županiji.
Nitrat reduktaza (hinon)
Ovaj za membranu vezani enzim učestvuje u anaerobnoj respiraciji.
Beravci
Zemljopis
Beravci se nalaze istočno od općinskog središta Velike Kopanice na cesti prema Gundincima.
UDP-glukozaminska 4-epimeraza
UDP-glukozaminska 4-epimeraza (, UDP-glucosamine 4-epimerase) je enzim sa sistematskim imenom UDP-glukozamin 4-epimeraza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Beravci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Beravci su imali 815 stanovnika.
Prattsville, New York
Pratsvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 355.
Abdul Rahman Al Gafiki
thumb|[[Charles de Steubenova Bitka kod Poitiersa u oktobru 732 pokazuje trijumfalnog Karla Martela (na konju) suočenog sa Abdul Rahman Al Ghafiqijem (desno) u bitci kod Poitiersa.]] Abdul Rahman Al Ghafiqi (? -732; عبد الرحمن الغافقي), također poznat kao Abd er Rahman, Abdderrahman, Abderame, i Abd el-Rahman, bio je omejadski arapski guverner al-Andalusa poznat po velikom pohodu na današnju Francusku koji je 10. oktobra 732. rezultirao velikom bitkom kod Poitiersa gdje je poražen od strane franačkog majrodoma Karla Martela i u kojoj je poginuo. Njegovo puno ime je bilo Abu Said Abdul Rahman ibn Abdullah ibn Bishr ibn Al Sarem Al 'Aki Al Ghafiqi.
Bar (Korez)
Bar je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Limuzen, u departmanu Korez.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 317, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km².
Greenville, Maine
Grinvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.257, što je 62 (-4,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Broj
Broj je apstraktni pojam koji koristimo za opis količina. Bez brojeva ne bi bilo matematike.
Kosci
Kosci (Opiliones) su zglavkari koji veoma liče na pauke, ali se od njih razlikuju po jako dugim, tankim nogama koje se lako lome. Kosci imaju šest nogu kao i svi kukci, dok ih pauci imaju osam. U slučaju opasnosti mogu da odbace ekstremitete. Ime su verovatno dobili po tome što se najčešće nalaze u svežem senu u vreme kosidbe. Pored toga mogu se naći i u vlažnim staništima, pećinama a mnoge od njih su noćne životinje. Poznato je oko 3500 vrsta kosaca.
Broj
Vrste brojeva su:
Kosci
Vanjski izgled
Telo im je podeljeno na dva regiona, koji su široko spojeni:
Broj
Uz pojam broja usko su vezani pojmovi brojčanog sustava i brojaka (znamenaka).
Kosci
Vanjski izgled
Na prozomi se nalazi 6 pari ekstremiteta:
Broj
Danas se u pisanoj ljudskoj komunikaciji uglavnom koriste arapske brojke, a osim njih ponegdje se nađu (npr. na kraju filmova za označavanje godine proizvodnje) rimske brojke.
MmVS
mmVS - jedinica za merenje pritiska (milimetara vodenog stuba)
Castelvecchio, L'Aquila
Castelvecchio je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 944 m.
Kosci
Vanjski izgled
1. par su helicere koje se sastoje od tri članka i završavaju se kleštima; pomoću helicera se vrši drobljenje hrane; u njihovoj blizini su otvori žlezda koje luče sekret snažnog mirisa;
2. par u pedipalpi koji su slični nogama za hodanje samo što su kraći od njih; kada su uznemireni podižu pedipalpe jer se na njihovim krajevima nalaze čulne ćelije;
3. četiri para nogu za hodanje čija dužina nekoliko puta prevazilazi dužinu tela koje je spušteno nisko pa se središnji deo nogu nalazi iznad tela.
Opistozoma se sastoji od 9 segmenata, ali se jasno uočava samo 7 pošto su prvi i drugi segment srasli i obrazuju operkulum, poklopac na kome se nalaze polni otvori.
Unutrašnja anatomija
Za razliku od drugih paukolikih životinja klase arahnida kosci ne uzimaju samo tečnu, polusvarenu hranu već i parčiće čvrste hrane. Hrane se vrlo raznovrsno delovima biljaka, živim i mrtvim insektima koje hvataju pedipalpima, a ovi ih dodaju helicerama na maceriranje.
Izlučivanje vrše parom koksalnih žlezda koje se izlivaju između mesta polaska trećeg i četvrtog para nogu.