cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pravoslavna crkva sv. Vasilija Ostroškog u Blagaju
Opis
Zvonik, na zapadnom pročelju, je građen od pravilno klesanog kamena sa cementnim fugama. Konstrukcija zvonika je oslonjena na četiri masivna stuba, od kojih su dva «utopljena» u konstrukciju zida (sistem tetrapilona). Stubovi su dimenzija 104 x 100 cm, odnosno 74 x 100 cm (stubovi uz zid crkve). Baze i kapiteli stubova su izvedeni sa profilacijama. Stubovi su međusobno povezani polukružno izvedenim, profilisanim lukovima. Lukovi su istaknuti u odnosu na ravan zida. Stubovi nose konstrukciju krstatog svoda. Na svodu su primjetni tragovi nebo plave boje sa zlatno bojenim zvjezdicama. Zlatno bojene zvjezdice se javljaju sa unutrašnje strane lukova. Na luku iznad ulaza u crkvu primjetni su tragovi zlatne boje. Između luka ulaza i svoda vidjiva su tri zlatno i crveno bojena krsta. Zvonik u funkcionalnom smislu ima prizemlje i tri etaže. U prizemnoj etaži zvonika izvedena su tri polukružno završena otvora širine oko 1,65 m. Kroz ove otvore se pristupa u prostor crkve. Prizemlje zvonika je jednostavnom trakom izvedenom od maltera, visine oko 40 cm, izdvojeno od ostatka tijela zvonika. Prozorski otvori na zvoniku su postavljeni u tri horizontalna pojasa koja odgovaraju spratovima zvonika.
Godine 1984. godine izvršeno je inventarizaciju pokretnog naslijeđa u crkvi. U časopisu Hercegovina prezentirala je 15 inventarisanih ikona. Hronološki raspon nastanka ove zbirke kreće se od XV/XVI do druge polovine XIX vijeka. Kako su sve ikone bile oštećene (oštećenje bojenog sloja i crvotočina), nakon njihove inventarizacije izvršeni su konzervatorsko-restauratorski radovi.
Lančani prijenos
mini|desno|250px|Lanac i lančanik u lančanom prijenosu mini|desno|250px|Lanac za prijenos snage mini|desno|250px|Crtež valjkastog lanaca Leonarda da Vincija mini|desno|250px|Lančani prijenos kod bicikla mini|desno|250px|Dijelovi valjkastog lanca mini|desno|250px|Lanci za člankaste konvejere mini|desno|250px|Lančani prijenos iz 1912.
Lančani prijenos, slično remenskom prijenosu sa zupčastim remenom, prijenos snage vrši pomoću veze oblikom. Plosnatim i klinastim remenom prenosi se snaga i gibanje pomoću veze silom (trenje). Lančani prijenos se upotrebljava tamo gdje je remenski prijenos nemoguć zbog loših prostornih i prijenosnih prilika ili razmaka osi vratila. Lančani prijenosi s manjim obuhvatnim kutom i manjim razmakom osi mogu prenositi znatno veće sile nego remenski prijenos. Općenito im nije potrebno nikakvo predzatezanje, te prema tome manje opterećuju vratila. Lančani prijenosi međutim ne rade elastično i potrebno im je bolje održavanje, jer se moraju podmazivati, a često ih treba zaštititi protiv utjecaja prašine. Lanci i lančanici su znatno skuplji od remena i remenice. Dobri su u gradnji transportnih uređaja, u industriji motornih vozila, za bicikle i kod poljoprivrednih strojeva.
Vučni ogranak lančanog prijenosa treba da bude po mogućnosti na gornjoj strani. Kosi položaj prijenosnika je povoljan, dok je okomiti položaj nepovoljan zbog loših zahvata na donjoj lančanici (provjes lanca). Zbog toga su kod vertikalnih lančanih prijenosnika potrebni zatezni lančanici. Okomiti položaj vratila treba po mogućnosti izbjegavati, jer lančane spojnice taru po čeonoj strani lančanika i tako se brzo troše. Budući da se i lanci plastično deformiraju, treba predvidjeti mogućnost naknadnog zatezanja, npr. zatezne lančanike ili zatezna vratila. Kao granica dopuštenog provjesa uzima se oko 2% razmaka vratila. Lanci su izloženi vibracijama, naročito u pogonu s udarima i kod motora s unutarnjim izgaranjem, što izaziva nemiran rad. Zbog toga su često potrebni prigušivači titranja.
Povijest
Najstarija primjena lančanog prijenosa je zabilježena u staroj Grčkoj, a koristio ga je starogrčki inženjer Filon iz Bizanta (3. stoljeće pr.Kr.) kod jedne vrste samostrijela, koji se nazivao polibolos. Dva lanca su bila spojena na vitlo i automatski su napinjali nit samostrijela nakon pucanja. Ipak, prvi koji je osmislio lančani prijenos sličan današnjem je bio Leonardo da Vinci.
Vrste lanaca i spojnica (spajanje krajeva lanaca)
Kao pogonski lanci upotrebljavaju se, zavisno od opterećenja i obodne brzine, razne vrste zglobnih lanaca, dok člankasti lanci dolaze u obzir samo za dizanje tereta. Od zglobnih lanaca najčešći su:
Pogonski lanci, osim onih od temper-lijeva, izrađuju se od čelika za cementiranje ili čelika za poboljšanje. Trošenje u zglobovima lanca prouzročuje trajnu deformaciju, koja se stalno povećava, a smije da iznosi do 3%.
Podmazivanje
Veću trajnost pogonskih lanaca pri većoj brzini, može se postići dobrom zaštitom od prašine i brižljivim podmazivanjem. U tom slučaju može se računati s većim učešćem tekućeg trenja umjesto mješovitog. Povoljna pogonska temperatura lanca je 70 °C, a za uljnu kupku ili optočno ulje 60 °C. Ako se te temperature prekorače, mora se predvidjeti hlađenje ili upotreba maziva otpornog na zagrijavanje (motorno ulje s dodatkom grafita ili molibdendisulfida).
Pri podmazivanju kapanjem ulja na unutarnju stranu traka lanca dolazi oko 4 do 14 kapi na minutu. Pri tome treba paziti da ulje može prodrijeti do zglobova, a da ne ulazi na krivom mjestu, odakle otječe bez koristi. Pri podmazivanju u uljnoj kupci donja traka uranja se u ulje do polovine širine spojnice. Dobri rezultati dobivaju se ako se ugradi kolut za prskanje ulja, koji stvara uljnu maglu. Uljne čestice talože se na lanac i na okapnice, odakle sakupljeno ulje ponovo kaplje na lanac. Pri tome može donja traka lanca još dodatno uranjati u uljnu kupku. Pri optočnom tlačnom podmazivanju ubrizgava se ulje na unutarnju stranu povratne trake.
Skjálfandafljót
Skjálfandafljót je rijeka na sjeveru Islanda duga 178 km.
Geografske karakteristike
Rijeka izvire u sredini Islanda na Islandskoj visoravni iz najvećeg evropskog glečera - Vatnajökull i susjednog Tungnafellsjökull Od izvora teče u pravcu sjevera, dobrim dijelom preko zaleđenih polja lave - Ódáðahraun, gdje prima brojne male pritoke. Zatim protiče preko doline Bárðardalur, sve do svog ušća u Grenlandsko more u zaljevu Skjálfandaflói. thumb|left|260px| [[Vodopad Goðafoss]] Skjálfandafljót ima sliv velik oko 3 860 km², od toga navjeći dio otpada na glečere, jer čak 140 km svog toka protječe preko ledenih polja. Na svom toku ima brojne vodopade, od kojih su najpoznatiji Aldeyjarfoss, Goðafoss, Barnafoss i Ullarfoss. thumb|right|280px| [[Karta islandskih rijeka]] Od njih je svakako najimpresivniji Goðafoss (islandski: Božji vodopad), koji nije jako visok, ali ima monumentalne dimenzije i oblik potkove. Nakon njega se rijeka dijeli u dva dijela i formira otok Hrútey. Prema islandskim sagama legendarni Þorgeir Ljósvetningagoði, lider islandskog Althinga od 985. do 1001. pobacao je svoje kipiće idola upravo u taj vodopad kad se Island preobratio na kršćanstvo 1000. godine, upravo zbog tog događaja je vodopad dobio svoje današnje ime.
South Heart, North Dakota
Saut hart je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 301, što je 6 (-2,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dorf Mecklenburg
Dorf Meklenburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.955 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058025.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Dorf Meklenburg se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 40 metara. Površina opštine iznosi 30,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.955 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 99 stanovnika/km².
Mansur al-Haladž
mini|Pogubljenje Mansura al-Haladža Mansur al-Haladž (857. – 922.) je bio perzijski mistik, pjesnik, pisac i sufijski učitelj. Pogubljen je zbog hereza od Abasida.
Haladž je bio poznat po svojim ekstatičnim izjavava, poput: "Ja sam Istina" (anal-Hak). U sufijskom načinu izražavanja, ovo može biti shvaćeno i kao objava sjedinjenja sa Bogom, koga su oni nazivali Istinom, ali ortodoksnom islamskom uhu to je bio najviši oblik bogohuljenja.
Ulm
Ulm je grad u Nemačkoj, deo savezne države Baden-Virtemberg. Ima malo preko 115.000 stanovnika. Ulm je rodno mesto Alberta Ajnštajna.
Istorija
Ulm se prvi put spominje 854. godine, a Fridrih Barbarosa ga proglašava gradom 1164. Grad doživljava procvat u šesnaestom i sedamnaestom veku, mahom zahvaljujući izvozu tekstila. Ovi vekovi takođe predstavljaju "zenit" umetnosti u Ulmu, posebno za slikare i vajare.
Mansur al-Haladž
Izazvao je reakcije tadašnje javnosti svojim hvalospevom kuranskom Satani (Iblis) koji je odbio da se pokloni pred Adamom kada je Bog naredio svim svojim bićima da tako učine (2:28-34). Ovo odbijanje je sa njegove strane interpretirano više kao monoteistička vernost nego kao zla nepokornost.
Mansur al-Haladž je bio mučen i pogubljen u Bagdadu 26. 3. 922. godine, kako zbog svog ekstremnog religijskog stava, tako i zbog svojih političkih veza.
Ulm
Istorija
Od 1803. više nema status "slobodnog grada" i pripaja se Bavarskoj. 1810. Ulm ulazi u sastav Kraljevstva Virtemberg.
Ulm je poznat po tzv. ulmskoj operaciji godine 1805. prilikom koje je Napoleon Bonaparte gotovo bez ispaljenog metka zarobio veliku austrijsku vojsku pod komandom feldmaršala Macka - jednoj od najblistavijih, ali i najmanje spektakularnih pobjeda u napoleonskim ratovima.
Geografija
Kroz Ulm protiče reka Dunav. Sa druge strane reke se nalazi grad Novi Ulm (Neu-Ulm), znatno manji od Ulma, i ranije je bio deo njega (oko 50.000 stanovnika). Novi Ulm je deo Bavarske.
Dolina, Trieste
Dolina je naselje u Italiji u provinciji Trieste, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1892 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 109 m.
Burlington, Wisconsin
Berlington je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.464, što je 528 (5,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Meo, Firenze
Meo je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
Crucero del Carmen, Matehuala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1369 m.
Sone, San Pedro Pochutla
Sone je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
San Montano, Napoli
San Montano je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Al Mawāyigh, Taiz
Al Mawāyigh je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 703 m.
Eugeniusz Bodo
Rodio se kao sin švicarskog poduzetnika Theodora Junoda, koji se 1903. doselio u Lodz i tamo osnovao prvu kino-dvoranu. Eugeniusz je u njoj počeo nastupati u dobi od šest godina. Formalnu glumačku karijeru je otpočeo 1917. godine, ali je uspjeh stekao tek sa dolaskom zvučnog filma. Godine 1931. je osnovao vlastitu producentsku kuću, i s uspjehom promovirao vlastite filmove u drugim zemljama Evrope, uključujući tadašnju Jugoslaviju, gdje ga je štampa proglasila "poljskim Mauriceom Chevalierom. Za vrijeme njemačke invazije u septembru 1939. se sklonio u Lavov, koga su okupirali Sovjeti. Ispočetka je sa vlastitim bendom nastupao po SSSR-u, istovremeno pokušavajući iskoristiti svoj švicarski pasoš kako bi se dokopao neke neutralne zemlje. Nedugo nakon početka operacije Barbarossa ga je uhapsio NKVD, te je osuđen na 5 godina zatvora. Preminuo je od gladi tokom transporta prema gulagu Kotlas. Njegova sudbina je bila nepoznata sve do raspada SSSR-a kada su sovjetske arhive opovrgnule dotadašnju službenu verziju prema kojoj je stradao u njemačkoj invaziji.
Tres Puentes, Jiménez
Tres Puentes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Jiménez.
Položaj LGBT osoba u Mauritaniji
LGBT osobe u Mauritaniji nemaju jednak položaj kao ostali građani i građanke. Istopolni odnosi su zabranjeni i, prema šerijatskom zakonu, kažnjivi smrću.
Tres Puentes, Jiménez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Položaj LGBT osoba u Mauritaniji
Krivični zakon
U Mauritaniji se primenjuje šerijatsko pravo, te prama krivičnom zakonu, koji je stupio na snagu 1. januara, 1984. godine, istopolni odnosi su kažnjivi i to smrtnom kaznom javnim kamenovanjem za muškarce (prema članu 308), odnosno zatvorskom kaznom do 2 godine uz novčanu kaznu, za žene (prema članu 306.1).
San Felipe Jalapa de Díaz (razvrstavanje)
San Felipe Jalapa de Díaz ima više značenja:
Lansing, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 999 stanovnika, što je 13 (1,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chapulhuacán (razvrstavanje)
Chapulhuacán ima više značenja:
Fizeșu Gherlii, Fizeșu Gherlii
Fizeșu Gherlii je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Fizeșu Gherlii.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2614 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Neajlov, Clejani
Neajlov je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Clejani.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 565 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Santa Alicia, Jiménez
Santa Alicia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jiménez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Nacionalni park Tara
Nacionalni park Tara obuhvata površinu od 22.000 hektara na najvišem delu planine Tare i nalazi se na teritoriji opština Bajina Bašta i Užice, u zapadnom delu Republike Srbije.
Na podlozi od krečnjaka reke kao što su Beli Rzav, Rača, Derventa su napravile duboke klisure i kanjone. Pored toga se javljaju vrtače, pećine i uvale. Na taj način su stvorena pribežišta u kojima se sve do danas očuvao bogat biljni i životinjski svet. Velika heterogenost reljefa, raznovrsnost geološke podloge, vlažnija klima i topla krečnjačka staništa, uslovili su stvaranje brojnih šumskih ekosistema veoma složeng sastava sa velikim brojem reliktnih i endemskih vrsta koje predstavljaju prave prirodne vrednosti i retkosti. thumb|left|250px|Nacionalni park Tara Najinteresantniji endemoreliktni predstavnik nacionalnog parka Tara je Pančićeva omorika koja je na ovoj lokaciji sve od Tercijara, koju je inače pronašao i opisao Josif Pančić. Na Tari su prisutni jela, smrča, bor, ali i listopadi kao što su jasika, javor, breza, bukva. Na Tari je takođe registrovano 53 vrsta sisara i 153 vrsta ptica. Pod posebnom zaštitom su medved, divokoza i srna.
Jonestown
mini|Džonstaun 1979 Džonstaun ili formalno Poljoprivredni projekat Hrama naroda je bila komuna koju je 1974. godine osnovao Džim Džouns, vođa sekte Hram naroda, u severozapadnom delu Gvajane. Na tom mestu se 18. novembra 1978. godine desilo masovno ubistvo i samoubistvo pripadnika sekte.
Hram naroda je osnovan sredinom 1950ih u Indijanapolisu, a kasnije je preseljen u San Francisko. Hram nije imao mnogo uspeha. Bio je praćen skandalima i početkom 1970ih pokret je bio na izdisaju. Džouns je zaključio da mora da napusti SAD i u Gvajani je osnovao utopističku zajednicu nazvanu Džonstaun. Od početka je bilo puno problema kao što su nedostatak hrane, bolesti i česte epidemije. Naoružani ljudi su se starali o disciplini. Oni koji su kršili pravila su bili kažnjavani stavljanjem u kaveze ili elektrošokovima, a potencijalni dezerteri su često umirivani drogama. Stanovnici, koji su uprokos svemu uspeli da pobegnu, izveštavali su o teškim kršenjima ljudskih prava. Roditelji su morali decu da predaju Džounsu koga su svi nazivali „otac“ ili „tata“.
Džim Džouns je sa stanovnicima kampa redovno vežbao masovno samoubistvo. U takozvanim „belim noćima“ pili su navodno zatrovanu limunadu.
14. novembra 1978, kongresmen Leo Dž. Rajan je sa delegaciom od osamnaest ljudi doleteo u Džonstaun kako bi istražio zloupotrebe. Džouns je pokušao sve da sakrije od posetilaca i da ostavi utisak da je sve u redu. Ovo nije uspelo pošto je 16 pripadnika komune molilo kongresmena da ih povede sa sobom. Fanatični pobornici Džounsa napali su avion i ubili kongresmena, tri novinara, jednog kamermana i ranili još 11 ljudi.
Stanovnici naselja su pozvani preko razglasa. Džim Džouns je objasnio: „Kada nije moguće da živimo u slobodi, onda hoćemo bar da umremo u slobodi. Smrt je samo prelazak na jedan drugi nivo“. Podeljen je valijum i cijanid pomešan sa sokom. Najpre su ubijeni bebe i deca. Onda su došli na red mladi i odrasli. Mnogo roditelja je popilo otrov nakon što su deca umrla. Neki su pokušali da pobegnu, ali je najveći broj bio pobijen i samo je nekolicina uspela da pobegne. Džouns je umro od pucnja u glavu. Nepoznato je da li je izvršio samoubistvo. Ukupno je poginulo 913 od 1110 pripadnika, od čega 276 dece.
San Felipe Orizatlán (razvrstavanje)
San Felipe Orizatlán ima više značenja:
Colonia California (razvrstavanje)
Colonia California ima više značenja:
Lučina (Jajce)
Lučina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Jajce koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 172 stanovnika.
San Felipe Tejalápam (razvrstavanje)
San Felipe Tejalápam ima više značenja:
Nagorno-Karabah
Nagorno-Karabah (Gorski Karabah; armenski: Լեռնային Ղարաբաղ, azerbajdžanski: Dağlıq Qarabağ i Yuxarı Qarabağ, ruski: Нагорный Карабах), oblast Azerbejdžana, na južnom Kavkazu, koja se nalazi 270 km zapadno od glavnog grada Bakua. Oblast ima jermensku etničku većinu, i nalazi se pod jermenskom vojnom kontrolom. Lokalno jermensko stanovništvo je 10. decembra 1991. proglasilo nezavisnost od Azerbejdžana i osnivanje Nagornokarabaške Republike. Suverenost NKR nije priznala nijedna država ili međunarodna organizacija na svetu.
Podela
desno|thumb|250px|Mapa podele Nagorno-Karabaha i nekih okolnih oblasti Azerbejdžana. Republika Nagorno-Karabah je proglasila nekoliko teritorijalnih jedinica; neke odgovaraju Azerbejdžanskim rejonima, dok drugi koriste različite granice. Sledi komparativna tabele trenutne podele koju je napravila vlada Republike Nagorno-Karabah, i odgovarajućih rejona Azerbejdžana.
Republika Nagorno-Karabah prisvaja Šahumian, koji nije deo Autonomne oblasti Nagorno-Karabah. Predstavnici Šahumiana su proglasili nezavisnost zajedno sa Nagorno-Karabahom, i Republika Nagorno-Karabah je proglašena sa Šahumianom unutar svojih granica. Za razliku od ostatka Nagorno-Karabaha, Šahumian je ostao pod azerbejdžanskom kontrolom. Glavni grad Nakorno-Karabaha je Stepanakert.
Colonia Campesina (razvrstavanje)
Colonia Campesina ima više značenja:
Bondone, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
San Felipe Teotlalcingo (razvrstavanje)
San Felipe Teotlalcingo ima više značenja:
Charco Grande, San Miguel el Alto
Charco Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1877 m.
Kotlas
Kotlas je grad u Rusiji u Arhangelskoj oblasti. Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 60.562 stanovnika.
Colonia Colosio (razvrstavanje)
Colonia Colosio ima više značenja:
Torre Alfieri, Benevento
Torre Alfieri je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
San Felipe Usila (razvrstavanje)
San Felipe Usila ima više značenja:
Mevlevije
thumb|Vrteći derviši na [[Dželaludin Rumi|Rumijevom grobu u Konji, Turska.]] Mevlevije (na turskom, Mevlevi, mn. Mevleviler; također Mevlevilik) su sljedbenici, derviši, Mevlevi tarikata, sufijskog reda koji je osnovao Mevlana Dželaludin Rumi.
Pripadnike ovog reda ponekad na zapadu nazivaju "vrteći derviši", jer se dio njihovog duhovnog ostvarivanja sastoji od plesa u kojem se oni okreću uz muziku frula, bubnjeva i melodije ilahija. Obučavanje derviša mevlevijskog reda obuhvata vježbe plesa u kojima derviš prva dva nožna prsta desnog stopala pričvrsti za pod, a zatim se okreće oko njih.
Valle Avellana, Pesaro e Urbino
Valle Avellana je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 358 m.
Colonia Constitución (razvrstavanje)
Colonia Constitución ima više značenja:
Colonia Amalia Solórzano, Tacámbaro
Colonia Amalia Solórzano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1529 m.
Dragun
Dragun je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 803 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058026.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Dragun se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 50 metara. Površina opštine iznosi 20,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 803 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Al Ḩajab, Taiz
Al Ḩajab je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
West Lealman, Florida
Vest Lilman je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.651.
Lupnica
Lupnica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Jajce koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.064 stanovnika.
Case le Volpere, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Sterea, Clejani
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Mercatale, Firenze
Mercatale je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
El Seminario, La Barca
El Seminario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Barca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1537 m.
El Pirul, Ensenada
El Pirul je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Konstantina
Poreklo
Konstantina je rođena u braku Konstantina i Fauste, ćerke cara Maksimijana. Nije poznato tačno kada je rođena. Fausta je Konstantinu rodila petoro dece tri sina Konstantina II, Konstancija II i Konstansa I i dve ćerke Konstantinu i Helenu. Poznato je jedino da je Konstantina bila starija sestra.
Mladost
Po istoričaru crkve Filostorgiju, koji je pisao početkom 5. veka, Konstantin Veliki je pri kraju života proglasio svoju ćerku Konstantinu za avgustu i krunisao je. Konstantin je naime posle 324, kada je postao jedini vladar Rimskog carstva, počeo da deli razne počasne titule članovima svoje porodice. Tada su titulu avguste dobile njegova majka Helena (umrla oko 329) i supruga Fausta (pogubljena 326). Izgleda da je samo Helena među ženama u Konstantinovoj porodici imala pravo da nosi vladarsku dijademu, tako da današnji istoričari smatraju da je Filostorgijeva vest o krunisanju Konstantine netačna. Dijadema je postala obavezan deo insignija avguste tek u vreme Teodosija I, dakle u doba kada je Filostorgije živeo. Ipak, vrlo je moguće da je Konstantin Konstantinu proizveo u avgustu.
thumb|300px|right|Hanibalijan, kralj nad kraljevima, Konstantinin prvi suprug, na bronzanom novčiću iskovanom u Carigradu 336.-337. godine.
Pred kraj života Konstantin je počeo da pravi komplikovane planove o nasleđivanju prestola. Pored njegove trojice sinova iz braka sa Faustom, titulu cezara je poneo i njegov sinovac Dalmacije. Drugi sinovac, Hanibalijan je 335. oženjen sa Konstantinom i Konstantin mu je dao neobičnu titulu kralja nad kraljevima pontskih plemena (Rex Regum et Ponticarum Gentium). Pošto je Konstantin upravo pripremao pohod na Persiju, moguće je da je Konstantininog suproga planirao za vladara neke od oblasti koju bi osvojio od Persijanaca. Bilo kako bilo, kada je Konstantin umro 22. maja 337. godine, u pobuni vojske u Konstantinopolju stradala su njegova polubraća i sinovci. Vojnici su navodno zahtevali da samo Konstantinovi sinovi naslede presto. Jedini od Konstantinovih sinova koji je u to vreme bio u Carigradu bio je Konstancije II na koga je potonja tradicija svalila odgovornost za čistku unutar carske porodice. Hanibalijan je takođe ubijen i Konstantina je tako ostala udovica. Jedini koji su ostali u životu bila su dva dečaka, sinovi Konstantinovog polubrata Julija Konstancija, Gal i Julijan.
Konstantina, Vetranion i Magnencije
Šta je sa Konstantinom bilo posle 337. godine ne može se utvrditi. NJena braća su podelila carstvo između sebe ali nisu vladali u slozi. Konstantin II je ubijen u sukobu sa Konstansom 340. i od tada je najmlađi Konstantinov sin vladao čitavim zapadom carstva sve do Trakije. Trakijom i Konstantinopoljom, kao i celim istokom gospodario je Konstancije II. Po mišljenju nemačkog istoričara Bruna Blekmana (nem: Bruno Bleckmann) Konstantina je bila trajno ljuta na Konstancija koji je pogubio njenog muža Hanibalijana i time je, i pored njene titule avguste, lišio svakog udela u vlasti. Najverovatnije se naselila na teritoriji koju je kontrolisao njen drugi brat Konstans.
thumb|300 px|left|Crkva sv. Konstance, prvobitno Konstantin mauzolej. Grobnica u obliku bazilike je izgrađena [[340, a 1254. je osvećena u crkvu posvećenu sv. Konstantini (Konstanci).]]
U januaru 350. Konstans je zbačen i zatim ubijen po naređenju vojskovođe Magnencija. Uzurpator je do kraja februara preuzeo i vlast nad Italijom i u Rimu je postavio svoje ljude na mesta magistrata. Moguće da je Konstantina, kao i nekolicina aristokrata odana Konstantinovoj dinastiji, pobegla na istok. Već 1. marta 350. godine rimska vojska u Mursi (današnji Osijek) je izvikala za cara vremešnog zapovednika pešadije Vetraniona koji je zavladao čitavom prefekturom Ilirik. Filostorgije je zapisao kako je Vetraniona na pobunu podstakla Konstantina kako bi onemogućila Magnenciju da zauzme i Ilirik. Učinila je to kako bi podržala svog preostalog brata Konstancija koji je u tom trenutku nije imao slobodne ruke zbog odbrambenog rata protiv Sasanidske Persije koji je morao da vodi. Po Julijanu i Filostorgiju, Konstancije je priznao Vetraniona za savladara i čak mu je i poslao dijademu. Sa druge strane, i Magnencije je pokušavao da zadobije Konstancijevo priznanje. Vladaru istoka je predložio dva dinastička braka: sam je zaprosio Konstantinu, a Konstanciju je ponudio svoju ćerku za ženu (Petr. Patr. fr. 16.). Konstancije je odbio svaku saradnju sa ubicom svog brata i u jesen 350. je krenuo u Evropu da se obračuna sa uzurpatorima.
Po mišljenju Blekmana, koji se intenzivno bavio pitanjem Konstantinine uloge, moguće je da je avgusta uz pomoć starog Vetraniona pokušala da izvede udar protiv Konstancija i dobije priželjkivanu ulogu u visokoj politici. Možda je i razmišljala o braku sa Vetranionom. Međutim, u jesen 350. godine Konstancije je stigao sa istoka i u jednom prilično neobičnom incidentu uspeo da natera Vetraniona da se 25. decembra povuče sa vlasti.
Brak sa cezarom Galom
Nakon povlačenja Vetraniona Konstancije je stekao prednost za predstojeći sukob sa Magnencijem. Kada je počela ratna sezona, avgust je 15. marta 351. godine u Sirmiju (današnjoj Sremskoj Mitrovici) proglasio svog brata od strica Gala za cezara. Kao cezar Gal je dobio i ime Konstancije po svom starijem savladaru i oženjen je Konstantinom. Konstancijev plan bio je da promocijom preostalog rođaka ojača pozicije dinastije uzdrmane Magnencijevim usponom. Sa druge strane, Gal je trebalo da predstavlja legitimnog vladara na istoku tokom Konstancijevog pohoda na zapad. Najzad, avgust je udao Konstantinu za novog cezara i time je obezbedio da njegova vlastoljubiva sestra ode u daleku Antiohiju, carsku rezidenciju na istoku. U slučaju da je Konstantina imala jednu od vodećih uloga u pokretu koji je predvodio Vetranion Konstancije je njenim odlaskom na istok prekinuo sve njene političke veze i ambicije na Balkanu. Po mišljenju drugih, Konstantina je trebalo da nadzire svog novog supruga za račun njenog brata i pomogne mu u obavljanju vladarskih dužnosti.
thumb|left|300px|Konstantinin sarkofag se prvobitno nalazio u njenom mauzoleju, današnjoj crkvi svete Konstance. Sarkofag se od [[1620. čuva u Vatikanskom muzeju.]]
Konstancije Gal se ipak nije pokazao kao pravo rešenje i u vreme kada je najzad savladao Magnencija 353. godine, Konstancije II se suočio sa nizom pritužbi antiohijske aristokratije na račun svog cezara. Gal je pritom uklonio lokalnog provincijskog namesnika i javno se suprostavljao Konstancijevin emisarima. Avgust je 354. prvo pozvao svoju sestru Konstantinu u posetu, pošto se pričalo da ona podstiče cezara Gala na surovosti (Amm. 14, 1, 2.). Iako je u početku oklevala, Konstantina se uputila na zapad u Milano gde se u to vreme nalazio Konstancijev dvor. Konstantina se nadala da će uspeti da umilostivi svog brata, ali je na putu umrla u mestu Caeni Galikani (Caeni Gallicani) u maloazijskoj oblasti Bitiniji (Amm. 14, 11, 6.). Bez zaštite svoje žene, cezar Gal je pozvan na Konstancijev dvor i pogubljen na putu u Poli (današnja Pula).
Grobnica je u srednjem veku postala mesto kulta sv. Konstance, kako je sada Konstantina nazivana. Papa Aleksandar IV (1254-1261) je 1254. godine osvetio grobnicu i pretvorio je u crkvu. Nakon što je crkva svete Konstance renovirana 1620, Konstantinin porfirni sarkofag je prebačen u Vatikanski muzej u kome se i danas nalazi.
Eksterni linkovi
sr;Константина
Велико Село (Пирот)
Велико Село је насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском управном округу. Према попису из 2002. било је 345 становника (према попису из 1991. било је 413 становника), док према првим резултатима пописа из 2011. године има 278 становника, од којих 276 има стално боравиште у насељу. Село се налази на удаљености 8 km од Пирота у пиротској котлини. Поред села протиче река Нишава која чини његову границу са Малим Јовановцем. У селу се налазе одвојена одељења од првог до четвртог разреда основне школе „Свети Сава“ из Пирота.
Историја
Село је настало још пре доласка Турака у ове крајеве. Првобитно насеље су уништили Черкези, који су били насељени у местима званим Велико селиште и Бело поље и из ових крајева су протерани са ослобођењем Пирота од Турака. Назив Велико село потиче од ранијег турског назива за ово место - Големи чифлик.
Демографија
У насељу Велико Село живи 301 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 47,3 година (45,0 код мушкараца и 49,7 код жена). У насељу има 139 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,48.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Саобраћај
До насеља се може доћи приградском аутобуском линијом Пирот——Велико Село која има два стајалишта у насељу.
Mengxi bitan
thumb|[[Shen Kuo (沈括) (1031-1095)]]
Eseji bazena snova ili Eseji potoka snova (Pinyin: Mèng Xī Bǐ Tán; Wade-Giles: Meng⁴ Hsi¹ Pi³-t'an²; kineski: 夢溪筆談／梦溪笔谈) je knjiga koju je 1088. godine napisao kineski polimat, naučnik i državnik Shen Kuo, te u njoj nastojao temeljito izložiti sva naučna znanja i tehnološka dostignuća tadašnje Kine, uključujući i vlastita. Ime (doslovno: "Razgovori s kistom sa Bazena snova") je dobila po Bazenu snova (Potok snova), ogromnom imanju na koje se povukao sa dvora dinastije Song poslije pada u nemilost te se u potpunosti posvetio pisanju svog djela. Knjiga, koja se u kineskim nezavisnim izvorima prvi put spominje 1095. godine, u originalnoj je verziji imala 30 poglavlja; ta je verzija uživala veliku popularnost pred kraj Shen Kuovog života, ali je kasnije cenzurirana, odnosno "očišćena" od "problematičnih" dijelova po naređenju ministra Cai Jinga, tako da je najranija do danas sačuvana verzija potiče iz 1166. godine i sadrži samo 6 poglavlja (od toga 4 značajno promijenjena). Usprkos toga, Eseji se smatraji izuzetno vrijednim izvorom podataka o Kini, i kineskoj nauci i tehnologiji tadašnjeg doba. U njoj je She Kuo iznio neka zapažanja i hipoteze koja će se tek vijekovima kasnije pojaviti u Evropi; kao jedan od primjera se spominje geomorfologija kao objašnjenje pojave fosila u zemlji.
Nicula, Fizeșu Gherlii
Nicula je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Fizeșu Gherlii.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 543 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Colonia Cristóbal Colón (razvrstavanje)
Colonia Cristóbal Colón ima više značenja:
Dželaludin Rumi
Mevlana Dželaludin Rumi (perz.: مولانا جلال الدین محمد رومی) je bio perzijski islamski filozof, teolog, pravnik, pjesnik i sufijski mistik iz 13. vijeka. Smatra se jednim od najvećih mističkih pjesnika islama, koji je pisao na perzijskom jeziku.
Ime Rumi dobio je zbog toga što je život proveo u Rumu (Rumski sultanat), današnja srednja Anadolija, a Mevlana na perzijskom znači "naš vodič" ili "naš gospodar".
Život
Rođen je 30. septembra 1207. godine u gradu Balhu u regiji Baktriji, tada u sastavu Perzijske Monarhije (današnji Afganistan). Potječe iz ugledne porodice, a njegov otac Bahaudin Velad je bio veliki učenjak. Pred najezdom Mongola, ili zbog dvorskih intriga kojima je njegov otac Bahaedin postao izložen , njegova porodica napušta Balh između 1213. i 1217. godine. Prema predanju, u gradu Nišapuru sreću čuvenog mistika Atara, koji je, videvši Bahaudina i Dželaludina, uzviknuo: „Gle čuda! Dolazi nam rijeka koja vodi moćni ocean!“. Tada je čuveni sufija malom Dželaludinu poklonio svoju Knjigu tajni (Esrarname).
Nakon nekoliko godina putovanja kroz razne oblasti Istoka, porodica se najzad nastanjuje u gradu Konyi, gdje je Bahaedin 1227. godine uspio dobiti položaj profesora teologije. Konya se nalazila u istočnoj Anadoliji, u oblasti koja se nazivala Rum (prema Rumskom Sultanatu, tj. ranijem Istočnom Rimskom Carstvu), po čemu je budući pjesnik dobio svoj nadimak Rumi.
Nakon smrti oca 1231. godine, Dželaludin putuje u Siriju i provodi sedam godina u Damasku i Alepu, nakon čega se vraća u Konyu, gdje nasleđuje očevo mjesto i predaje teološke nauke. Rumi nije bio ni najmanje vjerski isključiv - imao je puno prijatelja hrišćana, posjećivao je kršćanska svetišta, a u njegovim djelima ima i metafora koje vode porijeklo iz Evanđelja i kršćanskog predanja.
thumb|Poema [[Mesnevija na perzijskom iz 1479.]]
Godine 1244. godine Rumi je doživeo susret sa lutajućim dervišem Šemsedinom Tebrizijem, koji je izmenio dalji tok njegovog života. Šemsedin je prešao u Rumijevu kuću, a Džalaludin se od naučnika i pravnika preobražava u mistika i pjesnika, koji je većinu svojih djela iz tog vremena pisao pod pseudonimom Šemsedin. Nakon nekog vremena, Šemsedin je nestao iz Rumijevog života isto onako misteriozno kao što je i došao. Međutim, Rumi nastavlja da piše inspirisan "božanskim" ljudima. Pod utiskom ličnosti Salahudina Zarkuba, jednostavnog, nepismenog čovjeka čiste duše, piše oko 70 gazala. Nakon Salahudinove smrti, njegov učenik Husamedin Čelebi, isto tako slavni sufija, mu služi kao inspiracija da napiše svoju najpoznatiju poemu Masneviju, koja spada u najviše uzlete ljudske misli.
Rumi umire u Konyi (današnja Turska) 17. decembra 1273. godine. Njegovoj sahrani je prisustvovalo na hiljade stanovnika grada, bilo da su muslimani, kršćani ili Jevreji. On sam je ostavio amanet da mu na sahrani svira muzika. Ta noć ostaje poznata kao Noć vjenčanja (Šabe Arus), i od tada svake godine dolazi reka njegovih poštovalaca iz cijeloga svijeta na njegovo turbe.
Djela
Rumijeva najpoznatija poema je Mesnevija, koja se sastoji od šest knjiga i bavi se raznim temama, često u obliku parabola ili anegdota napisanih u slikovitom stihu. Među muslimanskim misticima je poznata kao »Kuran na perzijskom«.
Al ‘Ubaynah, Taiz
Al ‘Ubaynah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Ljoljići
Ljoljići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Jezero koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 205 stanovnika.
Istorija
Ljoljići su se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazili u sastavu opštine Jajce.
Aledo (Murcija)
Aledo je općina u južnoj španskoj regiji Murcija. Najpoznatija je po srednjovjekovnom zamku koga su podigli Mauri kako bi kontrolirali dolinu Guadalentín. Kada je Kraljevina Kastilja osvojila taifu Murcija, preuzeo ga je Red Santiaga, pod čijom je upravom nastao Torre del Homenaje.
Sjevernjača
mini|lijevo|250px|[[Sjevernjača se nalazi na nebu tako da se prvo pronađe Veliki medvjed, koji ima oblik velikih kola (7 zvijezda) i zatim se od zadnjih dviju zvijezda produlji linija (otprilike 5 duljina) i smjer vodi na Sjevernjaču u Malom medvjedu.]] mini|lijevo|250px|Projekcija precesije sjevernog pola na fiksnom nebu epohe J2000.0 za vremenski interval od 48000 p. n. e. do 52000 n. e. . Stoga će današnju [[Sjevernjača|Sjevernjaču zamjenjivati druge zvijezde.]] Sjevernjača (α UMi / α Ursae Minoris / Alpha Malog medvjeda, lat: Polaris) je najsjajnija zvijezda zviježđa Mali medvjed. Sjevernjača je vrlo blizu sjevernog nebeskog pola, pa je pomoću nje lako odrediti pravac sjevera. Ponekad se u narodu može čuti da je Sjevernjača najsjanija zvijezda na nebu, što je zabluda. U stvarnosti je 45. po sjaju na noćnom nebu, dok je nasjajnija zvijezda zapravo Sirius. Latinski naziv Polaris dolazi od Stella Polaris (Polarna zvijezda). Vrlo rijetko je u upotrebi i grčki naziv Cynosura (Κυνόσουρα), što znači "rep psa", te Polaris Borealis.
Sjevernjača je od nas udaljena otprilike 430 svjetlosnih godina. Oko nje kruže još četiri zvijezde: dvije bliske zvijezde nalaze se na udaljenosti od 18 AJ (UMi Ab) i 2400 AJ (UMi B). UMi B, poznata još kao Polaris B, lako je vidljiva i malim amaterskim teleskopom.
Polarna zvijezda
Polarna zvijezda je zvijezda najbliža nebeskom polu.
Na južnom nebeskom polu trenutno nema tako sjajne zvijezde u blizini da bi se mogla nazvati Južna Polarna zvijezda. Najbliža zvijezda je Sigma Oktant (σ Octantis) koja se ponekad naziva i Južna zvijezda.
San Nicola, Napoli
San Nicola je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 384 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
San Fernando (razvrstavanje)
San Fernando ima više značenja:
Michael Berryman
Michael John Berryman (4. septembar 1948 -) je američki glumac, poznat po karakternim ulogama, prije svega u filmskim i televizijskim ostvarenjima science fiction i horor žanra. Na njegovu je karijeru ključan uticaj imalo to što je obolio od hipohidrotičke ektodermalne displazije zbog koje nije imao kosu, nokte niti znojne žlijezde; zbog toga je često tumačio vanzemaljce i negativce grotesknog izgleda.
Dranske
Dranske je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Rigen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.257 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13061008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rigen Dranske se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Rigen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 20,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.257 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Valzella, Bergamo
Valzella je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 523 m.
Arroyo Arena, San Pedro Pochutla
Arroyo Arena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 189 m.
Località San Calogero, Agrigento
Località San Calogero je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 145 m.
La Rosa, Jiménez
La Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Jiménez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
La Policlínica, Tacámbaro
La Policlínica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2138 m.
Buenavista, La Barca
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini La Barca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1551 m.
Kečua (narod)
Quechúa
Njihovu povijest možemo pratiti od 1438. koja počinje krunisanjem Inke Pachacutija. On započinje osvajanja koja će se nastaviti do dolaska Španjolaca 1532. Carstvo Inka se pred dolazak bijelih osvajača prostiralo od Ekvadora pa do rijeke Maule u Čileu. U svojoj ekspanziji Inkačka vojska pokoravala je mnogobrojne narode i plemena, velike i male. Osvojili su krajeve Indijanaca Tallanes, Calchaqui, Aymara, Chimu, Esmeraldas, i svih ostalih koja su živjela na tom području. Nametnuli su jezik Quechua i uveli sistem 'ayllu'-a. Jedno gospodarstvo 'ayllu'-a, slično kao i u Asteka 'calpulli', prvo je moralo podmiriti plaćanja prema državi i svećenstvu. Plaćalo se u poljoprivrednim proizvodima koje je ayllu uzgajao. Svaka rođena beba nosila je sa sobom i određenu česticu zemlje. Postojali su činovnici koji su vodili računa o aylluima i izvještavali o tome one na višem položaju, i tako sve do 'Inke'. U novoosvojenim zemljama država se nikada nije miješala u religiju nekog plemena. Poznat je slučaj (vidi Bertrand Flornoj) da je prilikom osvajanja zemalja Indijanaca Punaes i Esmeraldas, kod ovih drugih uočen nemoralan običaj. Nijedna djevojka iz plemena Esmeralda, kojoj otac nije oduzeo djevičanstvo nije se mogla udati. Huayna Capac je prema njima bio obazriv pa im je poslao odgojitelje. Danas se pod imenom Quechua označavaju pripadnici naroda i plemena koje je podiglo ovu civilizaciju.
Iza Inka ostali su mnogi gradovi koji plijene pažnju znanstvenika, pljačkaša, pustolova, turista i mnogih drugih radoznalaca. Cuzco, njihovo središte i Machu Picchu svakako su najpoznatiji. Ti gradovi sagrađeni su od golemih kamenih blokova koji su savršeno pristajali jedan uz drugi. Gradovi i njihova terasasta polja bila su dobro opskrbljena vodom, poznavali sustav navodnjavanja. Inke su imali organiziranu mrežu putova koje su povezivale gradove i kojima se prenosila pošta od postaje do postaje. Kako nisu imali 'pisma' poruke su se slale pomoću 'quipu'-a, to su bile uzice koje su se vezale u čvorove. Ovu poštu prenosili su njihovi brzonogi teklići. Svaki je čvorić nešto značio. Postojali su posebni činovnici (Quipucamayoc)  koji su mogli razumjeti što je na quipu-u (kipu) zabilježeno, nije ga mogao svatko pročitati. Pošto im je domovina ispresijecana mnogim dubokim kanjon-ima i provalijama izgradili su viseće mostove. Ovakav most smatrao se sposobnim ako je mogao izdržati dvanaestak ljudi. Ovih mostova ima još i u upotrebi su.
Domio, Trieste
Domio je naselje u Italiji u provinciji Trieste, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Kečua (narod)
Dinastija Inka
Sebe su smatrali sinovima Sunca.
Domio, Trieste
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1860 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Kečua (narod)
Život i običaji
Kuće ovih siromašnih seljaka, a zaista su siromašni, obično su od kamena ili ćerpiča (opeka od sušenog blata), jednosobne i bez prozora. Od domaćih životinja posjeduju, osim spomenutih ljama, i alpake, svinje i pse. Svaka obitelj obrađuje svoja terasasta polja i ovisna je o onome što proizvode. Viškove, ako ih ima, Indijanci nose na svojim leđima za sajmenih dana u obližnje gradove. Odjeća je od ljamine vune. Chicha je njihovo glavno piće a i strastveni su pušaći.
Quechue u Peruu
U Peruu danas žive mnoge grupe Quechua, poznati su pod mnogim plemenskim imenima. Jedna od poznatijih su Lamista, pleme koje je porijeklom od drevnog naroda Chanca, oni žive u departmanu San Martin, sami sebe nazivaju Llacuash. ; Chahapoya, u departmanu Amazonas, oko 5,000; Yauyos, u departmanu Lima. Yanahuaras; Quijo; Napuruna, Kichwaruna ili Quechua del Napo. Ovi su naseljeni u departmanima Loreto i Madre del Dios; Alama ili Inga, nazivani i Quechua del Pastaza y del Tigre, u departmanu Loreto. Sjeverni Conchucos, naseljeni su u departmanu Ancash.
U proljeće 2001. Alejandro Toledo, Quechua Indijanaca, postaje peruanski predsjednik pobijedivši Alana Garcíju sa 51.99% glasova. Skandalozni Alberto K. Fujimori bio je tada svrgnut.
Quechue u Boliviji
Aymara i Quechua Indijanci u Boliviji čine 60% stanovništva, naseljeni uglavnom po ruralnim naseljima. Migracije ovih Indijanaca iz sela u gradove ekonomski su problem Bolivije. Njihovi mješanci ('mestizos'; 25-30%) bave se sitnim biznisom ili rade po tvornicama i uredima. Od 1950-1976. broj monolingualnih Quechua u boliviji spao je na 40%. Španjolski i quechua se međusobno miješaju, pa je u departmanu Cochabamba nastao lokalni dijalekt Quechuañol. 1989. godine 30% indijanske populacije govori Quechua, najviše na Altiplanu i središnjem i južnom dijelu zemlje u departmanima Cochabamba, Oruro, Potosí, Chuquisaca, i Tarija. Jezikom Aymara govori u -25% Indijanaca, većinom u departmanu La Paz. Kečua etničke grupe u Boliviji su: Tarabucos ( ovi žive u provinciji Yamparaes, departmanu Chuquisaca), Chayantas, Laimes, Ucumaris (u provincijama Chayanta i Bustillos, departaman Potosí), Calchas, Chaquies, Yuras Lipes, Tirinas. Ovi Indijanci služe se sa dva jezika, to su sjeverno-bolivijski i južno-bolivijski quechua.