cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amatanejo, San Sebastián del Oeste
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 786 m.
La Esperanza (razvrstavanje)
La Esperanza ima više značenja:
Codacchio III, Campobasso
Codacchio III je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 688 m.
Masaniello, Caltanissetta
Masaniello je naselje u Italiji u provinciji Caltanissetta, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 199 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
Cost-benefit analiza
Cost-benefit analiza (engl. cost–benefit analysis; njem. Kosten-Nutzen-Analyse), metoda ekonomske analize kojom se uspoređuju i vrednuju sve prednosti i svi nedostaci nekog privrednog pothvata ili projekta analizom troškova (cost) i koristi (benefit). Važna je za donošenje ispravne odluke i za korekciju projekata.
Sturgeon, Missouri
Sterdžen je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Francisco de Sanctis
Francisco de Sanctis (Rim, 19. novembar 1693.. - Rim, 26. mart 1740.), bio je talijanski kasnobarokni arhitekt, poznat kao autor Španjolskih stepenica.
Sturgeon, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 872, što je 72 (-7,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Присјан
Присјан је насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 143 становника (према попису из 1991. било је 251 становника).
Историја
Најстарије записане податке о селу су пронађене у турском дефтеру 1576-1577. као Пиресион. 1606. године село је уписано као Персијан.
Демографија
У насељу Присјан живи 139 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 66,2 година (63,3 код мушкараца и 68,9 код жена). У насељу има 83 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 1,72.
Barrio Chico, San Pedro Tidaá
Barrio Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Tidaá.
El Taray, Arteaga
El Taray je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2171 m.
1798
Godina 1798 (MDCCXCVIII) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u petak po julijanskom kalendaru.
Januar/Siječanj
mini|left|Helvetska revolucija i upad Francuza
Jun/Juni/Lipanj
mini|250px|Spomen ploča [[Riga od Fere|Rigi od Fere]]
Dimitrije Sergejevski
Dimitrije Sergejevski (Sankt Peterburg, 20. 6. 1886 - Sarajevo, 10. 12. 1965) bio je ruski i bosanskohercegovački arheolog i filolog.
Period 1914-1945.
U prvom razdoblju vrši istraživanja, obilazeći pojedine krajeve Bosne i Hercegovine. Sakupljao je u prvom redu epigrafsku građu i druge kamene spomenike iz rimskog doba. Usput je registrirao i opisivao pojedine arheološke lokalitete. Tako je s vremenom postao izvrstan poznavalac epigrafske građe i antičke topografije. Otkrio je brojne spomenike autohtonog dalmatskog stanovništva, a to su, između ostalog, reljefi Dijane i Silvana iz Opačića i Suhača, hrama Mitre u Jajcu, te značajnog grobnog spomenika, tzv. cipusa iz Breze, s očuvanim imenom princepsa Dezitijata, koje je glasilo F. Valens Varronis f(ilius). U nizu objavljenih radova o epigrafskim spomenicima, prvenstveno u Glasniku Zemaljskog muzeja i Spomeniku Srpske akademije nauka, Sergejevski se posebno zanima za utjecaj likovnih shvatanja i običaja autohtonog stanovništva na ikonografiju rimskih spomenika iz Zenice i okolnog područja. Pored ovoga, bitan je njegov rad na nadgrobnim spomenicima u blizini Drine, u kojem iznosi prva zapažanja o njihovim tipovima i utjecaju Panonije na te spomenike.
Od 1945.
Poslije Drugog svjetskog rata Sergejevski je svoj rad usmjerio na proučavanje starokršćanske arheologije. Objavio rezultate nekoliko arheoloških iskopavanja kasnoantičkih bazilika, poput one u Klobuku, Mokrom, Nerezima i Docu, kao i dva reviziona priloga o Dabravini i Brezi. Nažalost, ova proučavanja nije uspio dovršiti jednim sintetičkim djelom, kako je to on sam najavljivao. Pored toga, njegov naučni rad nije stao na navedenim stvarima, nego je prešao i na proučavanje rimskih cesta u sjevernoj Bosni, a na temelju epigrafske građe s tog područja napisao je i nešto o organizaciji antičkog rudarstva. Dao je značajan doprinos proučavanju japodskih urni, kao i srednjovjekovnih stećaka; od njega potječe osnovna podjela stećaka na ležeće i stojeće.
Chiout Cali, Udine
Chiout Cali je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 555 m.
Rühn
Rin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 62 opštinska središta okruga Gistrov. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 677 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13053078.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gistrov Rin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Gistrov. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 14,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 677 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Clues (Star Trek: The Next Generation)
Clues je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 11. februara 1991. godine. Radnja prikazuje kako USS Enterprise prilikom istraživanja tajanstvene planete naleti na crvotočinu zbog čijih efekata će svi članovi posade osim Date biti privremeno onesviješteni, a nakon buđenja početi otkrivati detalje zbog kojih sumnjaju u Datinu verziju priče.
Dio kritičara je pronašao sličnosti sa zapletom Thanks for the Memory, epizode britanske SF-serije Red Dwarf.
Dossena, Bergamo
Dossena je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 505 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 992 m.
Rukieten
Rukiten je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 314 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051067.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Doberan Rukiten se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 32 metra. Površina opštine iznosi 12,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 314 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 25 stanovnika/km².
Pedernales (razvrstavanje)
Pedernales ima više značenja:
Cerro Patapo
Cerro Patapo je arheološki lokalitet u severnom Peruu, 23 -{km}- od današnjeg grada Čiklajo. Lokalitet predstavlja ostatke celog grada koji se prostire na oko 34 -{km}-². Ruševine su prvi dokaz postojanja civilizavije Vari u severnom Peruu, koja se uglavnom prostirala u južnom Peruu između 7. i 12. veka.
Nalazište je dobro očuvano, a prikupljeni dokazi pokazuju na običaj žrtvovanje ljudi sa specijalno predvđenim mestima za to i gomilom gostiju na dnu obližnje litice. Među predmetima pronađenim u iskopinama koje se pružaju dužinom od pet kilometara su keramika, delovi odeće i dobro očuvani skeleti mladih žena.
Očekuju se da otkriće objasni prazninu u istoriji Južne Amerike između dve drevne civilizacije - Vari i Moše. Civilizacije Moše je počela oko 100. godine pne., a nestala oko 600. godine n.e.
Arheolozi su početkom 2008. na lokalitetu Huaka Puklana u Limi (oko 800 -{km}- južno od Čiklaja) pronašli mumiju za koju se pretpostavljalo da je Vari.
Martin Kližan
Martin Kližan (Bratislava, 11. jul 1989) je slovački profesionalni teniser.
Karijera
Od 2007. se takmiči u seniorskoj konkurenciji i do sada je osvojio je dve titule u pojedinačnoj i konkurenciji parova. Prvu titulu osvaja 2012. u Sankt Peterburgu, a drugu 2014. u Minhenu. Oba puta u finalu je pobedio italijanskog tenisera Fabija Fonjinija.
Dana 3. oktobra 2014. Kližan je u Pekingu ostvario najveću pobedu karijere pobedivši drugog tenisera sveta Rafaela Nadala u tri seta.
Najbolji plasman na ATP listi, 26. mesto, je ostvario u toku 2013. godine.
Privatan život
Martinov otac se zove Milan Kližan i majka Darina koja je univerzitetski profesor. Ima jednu sestru koja se zove Natalija. Omiljena podloga mu je šljaka.
Kližan pored slovačkog govori i engleski, češki, hrvatski, poljski i ruski jezik.
Salt of the Earth
Salt of the Earth je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1954. u režiji Herberta J. Bibermana, poznat kao jedno od rijetkih američkih filmskih ostvarenja tadašnjeg doba u kome se otvoreno propagirao socijalizam, sindikalna borba i druge ljevičarske ideje.
Radnja je inspirirana stvarnim događajima koji su se 1951. godine zbili u Okrugu Grant u američkoj državi Novi Meksiko gdje je radikalno lijevi Međunarodni sindikat rudara, mlinara i livaca organizirao veliki štrajk protiv rudarske kompanije Empire Zinc Company. U filmu, smještenom u fiktivni "Zinctown", se prikazuje kako pretežno hispanoamerički rudari nastoje izboriti jednakost sa svojim Anglo kolegama, ali i kako moraju prevladati vlastite seksističke predrasude i dozvoliti suprugama da im pomognu u štrajku.
Film je nastao u jeku Hladnog rata, odnosno antikomunističke histerije tokom koje su brojni hollywoodski ljevičari završili na crnoj listi. Među njima se, kao član znamenite Hollywoodske desetke, našao i Biberman, koji je zbog odbijanja svjedočenja pred kongresnim odborom na neko vrijeme završio u zatvoru, i neko vrijeme morao režirati pomoću pisanih instrukcija iz zatvora. Salt of the Earth je sniman u nezavisnoj produkciji, a gotovo svi glumci i profesionalni sudionici su bili na listi. Zbog toga je bio bojkotiran od službenog Hollywooda, te prikazan u samo 12 kino-dvorana u SAD; dan-danas je relativno nepoznat, osim u krugovima radikalne ljevice gdje uživa kult status.
Dramatične okolnosti snimanja filma su, između ostalog, dio zapleta filma One of the Hollywood Ten iz 2000. godine, gdje je Bibermana tumačio Jeff Goldblum.
Izgubljena čast (TV serija)
Izgubljena čast je turska televizijska serija snimana od 2010. do 2012.
U Srbiji se od 25. juna 2012. emituje na Prvoj televiziji.
Sinopsis
Priča o ukradenim životima... Fatmagul živi u gradiću na obali mora sa svojim lakovernim bratom Rahmijem i njegovom suprugom Mukades. Broji dane do trenutka kada će se udati za svog verenika i ljubav iz detinjstva, ribara Mustafu, koji je bezuslovno voli i poštuje. Ne usuđuje se ni da je dotakne, plašeći se da bi time mogao da ukalja njenu čednost i strpljivo čeka dan kada će seoska lepotica biti samo njegova.
Kerim živi u istom gradu. Kada je bio dečak, otac je napustio njega i majku zbog druge žene. Gradska isceliteljka Ebe Nani preuzima brigu o njemu nakon što mu se majka ubija. Svakog leta, Kerim bi čekao svoje prijatelje iz detinjstva, Selima, Erdogana i Vurala, koji potiču iz imućnih porodica i žive u velikim gradovima. Iako se klasna razlika nije primećivala dok su bili deca, jaz je s godinama postajao sve veći, te se mogla primetiti razlika između skromnog seoskom mladića i gradskih momaka zaslepljenih novcem.
U noći Selimove veridbe, put pijanih prijatelja ukrstiće se sa putem nevine Fatmagul, koja je upravo ispratila svog verenika na pučinu. Pijanice prvo zbijaju šale na njen račun, a potom je siluju i ostavljaju je polumrtvu na plaži. Kada Mustafa sazna šta se dogodilo, zaslepljen besom ostavlja verenicu, dok Selimova porodica prisiljava Kerima da oženi nesrećnu devojku. Fatmagul je ubeđena da je i Kerim silovao, iako mladić nije učinio ništa. Hoće li uspeti da je ubedi da je nevin? Da li će bezdušni silovatelji biti u stanju da nastave normalan život sa ovim grehom na duši? Hoće li Fatmagul moći da živi sa činjenicom da je obeležena za ceo život i uspeti da zavoli Kerima?
Nikola Pilić
Nikola Pilić (Split, 27. 8. 1939.) je bivši hrvatski tenisač koji je nastupao za Jugoslaviju i teniski trener koji je kao kapetan tri različite reprezentacije osvajao Davis Cup. Podrijetlom iz Miljevaca pokraj Drniša.
Wibledonski bojkot
Pilić je bio središnja osoba poznatog Wimbledonskog bojkota 1973. godine. Te je godine jugoslovenski teniski savez, uz navode da je Pilić odbio igrati za reprezentaciju na Davisovom kupu, iako je on to zanijekao, suspendirao Pilića iz svih natjecanja, što je tadašnja svjetska teniska organizacija prihvatila, pa Pilić nije smio igrati velike međunarodne turnire, kao ni Wimbledon. U znak protesta zbog suspenzije, 81 Pilićev kolega profesionalnih tenisača, uključujući 13 od 16 najbolje plasiranih u to vrijeme, bojkotirali su Wimbledonski turnir.
Sportaš godine
1962. u paru s Borom Jovanovićem, te 1964. i 1967. osobno, bio je proglašen najboljim sportašem godine u Hrvatskoj prema izboru Sportskih novosti.
Trenerska karijera
Kao trener njemačkih tenisača s Borisom Beckerom i Michaelom Stichom je 1988. i 1989. a 1993. osvojio Davisov kup.
Bio je trener i u najvećem uspjehu hrvatske teniske reprezentacije 2005. godine, kada je postala tek 12. reprezentacija u povijesti i prvi ne-nositelj koji je osvojio Davisov kup.
Finalni susret igrao se u glavnom gradu Slovačke u Bratislavi od 2. 12. - 4. 12. 2005., gdje je Hrvatska u sastavu Mario Ančić, Goran Ivanišević, Ivo Karlović, Ivan Ljubičić; trener Nikola Pilić, pobijedila Slovačku (Karol Beck, Karol Kučera, Dominik Hrbatý, Michal Mertiňák; trener Miroslav Mečíř) 3:2.
Godine 2010. je pod njegovim rukovodstvom Davis Cup osvojila i reprezentacija Srbije.
La Esperanza, Granja (razvrstavanje)
La Esperanza, Granja ima više značenja:
Los Magueyes, Tancítaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1900 m.
First Contact (Star Trek: The Next Generation)
First Contact je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 18. februara 1991. godine. Radnja prikazuje kako USS Enterprise priprema prvi kontakt sa civilizacijom Malcorijanaca koji su upravo pronašli međuzvjezdani pogon, ali kako tu delikatnu misiju može zakomplicirati to što je Riker, poslan da pod krinkom Malcorijanca nadgleda proces, završio u bolnici izazivajući paranoične i ksenofobne reakcije.
1. dodjela Oscara
Ceremonija '''1. dodjele Oscara''', koju je priredila Akademija filmskih umjetnosti i nauka (AMPAS), slavila je najbolje američke filmove 1927. i 1928. godine, a održana je 16. maja 1929. na privatnoj večeri u hollywoodskom Hotelu Rooseveltu u Los Angelesu. Ceremoniju je vodio predsjednik AMPAS Douglas Fairbanks. Karte za priredbu su koštale pet dolara, bilo je prisutno 270 uzvanika, a trajala je petnaest minuta. Nagrade je bio proizveo Louis B. Mayer, tvorac studija Louis B. Mayer Pictures Corporation (kasnije inkorporiranog u Metro-Goldwyn-Mayer). Bila je jedina ceremonija dodjele Oscara koja nije bila uživo prenošena na radiju ili televiziji.
Među pobjednicima na ceremoniji su bili filmovi Seventh Heaven i Sunrise: A Song of Two Humans, od kojih je svaki dobio po tri nagrade, a Wings, je osvojio dvije. Među nagradama je Sunrise dobio Oscara za jedinstvenu i umjetničku produkciju a Wings za izvanredni film (danas najbolji film); te dvije kategorije su se u to vrijeme smatrale različitim a istovremeno jednako vrijednim. Sljedeće godine je Akademija ukinula nagradu za jedinstvenu i umjetničku produkciju i retroaktivno odlučila da će nagrada za Wings biti najviša od svih.
Nagrade i nominacije
Pobjednici su bili najavljeni tri mjeseca prije ceremonije. Među dobitnicima su bili Emil Jannings, prva ličnost koja je osvojila Oscar za najboljeg glumca za uloge u filmovima The Way of All Flesh i The Last Command; Janet Gaynor kao najbolja glumica - za Seventh Heaven, Street Angel i Sunrise: A Song of Two Humans; Frank Borzage za najbolju režiju drame u Seventh Heaven i Lewis Milestone za najbolju režiju komedije u Two Arabian Knights; te film Wings, najskuplji film tadašnjeg doba, became the Best Picture recipient. Charlie Chaplin i Warner Brothers su osvojili počasne nagrade. Prvotno je Chaplin bio među nominiranim za najboljeg glumca, scenarista i režisera komedije u filmu The Circus, ali je maknut s lista i umjesto toga mu je dana počasna nagrada; koju je podijelio s prvom kompanijom koja je uvela zvučni film. Nagrade su također favorizirale tvorce velikih filmova —Fox Films Corporation, MGM, Paramount Pictures, Radio-Keith-Orpheum i Warner Brothers Production. Tri kategorije (za najbolje mehaničkje efekte, najbolji tekst titlova i najbolju jedinstvenu i umjetničku kvalitetu produkcije) su ukinute nakon produkcije.
Pobjednici su navedeni prvi i posebno označeni ‡
San Juan, Ensenada
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
El Naranjo, El Mante
El Naranjo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m. Poštanski kod 89929.
Dinko Knežević
Dinko Knežević (selo Oton kod Knina, Hrvatska, 24. III. 1955), inženjer rudarstva, doktor nauka, univerzitetski profesor i enigmat.
Stručna biografija
Osnovnu i srednju školu završio je u Kninu, a Rudarsko-geološki fakultet (RGF) u Beogradu. Na istom fakultetu magistrirao je 1991. i doktorirao 1995. godine. Radi kao profesor na istom fakultetu. Bavi se problemima pripreme mineralnih sirovina, posebno hidrauličkog transporta i deponovanja otpadnih materijala (flotacijska jalovina, pepeo i šljaka). Izradio više desetina tehničkih projekata, objavio više knjiga i više desetina naučnih i stručnih radova u časopisima i zbornicima različitih međunarodnih i domaćih savetovanja.
Enigmatski radovi
Enigmatikom se počeo baviti u srednjoj školi. Prvi rad (križaljku) objavio je u zagrebačkom Vikendu 1971. godine. Objavljivao je enigmatske radove u gotovo svim enigmatskim listovima bivše SFRJ. U početku najviše je radova objavljivao u Eureci (sva izdanja), potom u Novosti-Enigmi i izdanjima Hupera. Ukupno je objavio više od 2.500 radova.
Na početku se bavio različitim enigmatskim vrstama, a potom se usredsredio na ukrštene reči i anagrame. Objavio je više od 30 različitih vrsta ukrštenih reči. Rano je odbacio pomodnu "jurnjavu" za belinama i opredelio se za ravnomerni i razuđeni raspored crnih polja po mreži ukrštenice što mu omogućava postizanje velikih prosečnih dužina reči, obično iznad 5 slova, i sastavljanje ukrštenica sa malim brojem crnih polja. Kod anagrama, poslednjih petnaestak godina, uglavnom sastavlja anagrame asocijacije.
Enigmatska teorija i statistika
Objavio desetak radova iz enigmatske teorije i statistike u "Eureci", Zagonetaču i Vesniku EK "Nova zagonetka". U izdanju bjelovarskog EU Čvor-a 1980. objavio je brošuru Analiza učestalosti slova u križaljkama. Bio je saradnik pri izradi nekoliko enigmatskih rečnika (ER3, ER6, ER7 ).
Skupljanje anagrama
Od sredine 2000. godine radi na Zbirci objavljenih anagrama u kojoj skuplja sve anagrame objavljene na srpsko-hrvatskom/hrvatsko-srpskom jeziku do 1990. i na srpskom jeziku od tada pa nadalje. Svake godine u elektronskom obliku objavljuje godišnje almanahe ("Anagramna 2001." i dalje redom) u kojima donosi spisak gotovo svih anagrama koji su te godine objavljeni i pregled najvažnijih anagramnih događanja (takmičenja, bibliografija, događaji...).
Enigmatska takmičenja
Rado i često učestvuje na enigmatskim takmičenjima. Višestruki je pobednik godišnjih takmičenja koje organizuje UE "Vuk Karadžić" (u kategoriji skandinavke i anagrami). U internetskom takmičenju anagramista višestruki je pobednik u pojedinim anagramskim kategorijama i autor najuspešnijeg anagrama 2002. (VIVA ČEDNOST - devičanstvo). Pobedio je na konkursima "Enigme", Šahovskog saveza Srbije, Prvenstvu Srbije, Memorijalu Tomislava Munišića i dr. Više puta je osvajao drugo i treće mesto. Za sveukupno enigmatsko stvaralaštvo dobitnik je međunarodne nagrade Zlatno pero (Prag, 1985).
Zastupljenost u knjigama
Zastupljen je u knjigama "Leksikon zagonetača Jugoslavije" Stjepana Horvata (EU "Čvor", Bjelovar, 1979), "Mali enigmatski egzemplarnik" Jovana Nedića i Voje Dodevskog (vlastito izdanje autora, Valjevo, 1987), "Istaknuti srpski enigmati" Ivice Mlađenovića ("Studio linija A", Beograd, 1999), "Sužavaljka i abecedni klin" Nedjeljka Nedića ("Raščica", Orašje, 2004) i "Svet anagrama" Zorana Radisavljevića ("Divit", Beograd, 2004).
Izbor anagrama
AL KAIDA - DIKA ALA! (Huper-enigmatika 125, 16.12.2003) AMBROZIJA - BOZIMA RAJ! (Huper-enigmatika 116, 12.08.2003) AMOROVE STRELICE - OVO LETI – SMER SRCA (Huper-enigmatika 158, 22.03.2005) BESNILO - BOLESNI (Huper 145, 09.01.1996) BOLEST LUDIH KRAVA - LUTA KRDO BLESAVIH! (Politika 29613, 31.03.1996) BUDALAŠTINE - BAŠTINA LUDE! (Huper-enigmatika 162, 17.05.2005) DEVIČANSTVO - VIVA ČEDNOST! (Huper-enigmatika 98, 03.12.2002) DIZAČ TEGOVA - TOGA DIV ZAČE! (Huper-enigmatika 146, 05.10.2004) EKONOMSKI OPORAVAK - PONOVO KER IMA KOSKU! (Huper-enigmatika 76, 29.01.2002) EPISKOP NIKOLAJ VELIMIROVIĆ - PRIMI I VEKOVNI SPOKOJ LELIĆA! (Huper-enigmatika 146, 05.10.2004) GRAĐEVINSKA STOLARIJA - RAGASTOV, KRILA I LAJSNE! (Tim-Fleš 5, 01.01.1999) GRADONAČELNIK - GRUDENKA LIČNO! (Huper 76, 09.02.1993) JUGOSLAVA DRAŠKOVIĆ - SLUŠAJ OVOG … DRAVIĆKA! (Zabavni magazin 7, 18.10.1996)
PREPODOBNA MATI PARASKEVA - PA ONA, SV. PETKA, PRIMER DOBRA! (Huper-enigmatika 121, 21.10.2003) PROMAŠENE INVESTICIJE - NESTAŠE NOVCI I PREMIJE! ( Kviz 362, 01.01.1986) SEJŠELSKA OSTRVA - RASKOŠ JE SVETSKA! (Huper-enigmatika 89, 30.07.2002) SILIKONSKE GRUDI - SEKSI?! UGRADI KILO! (Huper-enigmatika 58, 22.05.2001) TAKOVSKA - SOKAK TV-a! (Huper-enigmatika 120, 07.10.2003) TERORIZAM - ZORT, AMERI! (Huper-enigmatika 70, 06.11.2001) TERORIZAM - ZATRI, MORE! (Rubikon jesen, oktobar 2002) TRBUŠNA PLESAČICA - TANCA, BACI PRSLUČE! (Rubikon 52, jun 2003) TRIDESETOSMI DRAGAČEVSKI SABOR TRUBAČA - GUČA, I DOBRA SVIRKA BRE, DOTIČU STRAST MASE! (Vukov kovčežić 11, februar 1999) USTAVNA KRIZA - VIZA RASTANKU! (Huper 30, 09.05.1991) ZAŠTITA ČOVEKOVE SREDINE - IZNOVA ŠTETE … REKA SVEDOČI! (Huper 7, 21.06.1990) ZEMUN-POLJE - … PUNO ZEMLJE! (Huper 140, 24.10.1995) ZVONKO MIHAJLOVSKI - SVI ZNAMO – VOLI HOKEJ! (Zabavni magazin 7, 18.10.1996)
Trinità dei Monti
Trinità dei Monti (službeno talijanski: Santissima Trinità dei Monti) je titularna crkva francuskih kardinala u historijskom centru Rima, iznad trga Piazza di Spagna. Crkva leži na brežuljku uz mali istoimeni trg Trinità dei Monti s kojeg se pruža izvrstan pogled na grad. Do crkve se s trga Piazza di Spagna može doći Španjolskim stepenicama.
Historija
Francuzi su zbog svoje historije htjeli ga bude gotička pa ju je arhitekt Giacomo della Porta (za kog se pretpostavlja da je bio autor) u tom stilu i projektirao, ali je fasadu s dva zvonika izveo u renesansnom stilu. Enterijer nevelike crkve podjeljen je u nekoliko kapela. Najpoznatiju Kapelu Orsini oslikao je freskama Michelangelov učenik Daniele da Volterra.
Španjolske stepenice zbog nekih razmoilažanja između papa i Fracuza podignute su puno kasnije, između 1723. i 1726. godine. Po želji pape Pia VI godine 1788. ispred crkve je postavljen obelisk koji se prije tog nalazio u Vrtovima Salustija.
Lowden, Iowa
Louden je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 789 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 789 stanovnika, što je 5 (0,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pedregal (razvrstavanje)
Pedregal ima više značenja:
Hajm al ‘Ajl, Taiz
Hajm al ‘Ajl je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 759 m.
Pedregoso (razvrstavanje)
Pedregoso ima više značenja:
La Espiga (razvrstavanje)
La Espiga ima više značenja:
Lucije Kalpurnije Pizon Cezonin
Lucije Kalpurnije Pizon Cezonin (Lucius Calpurnius Piso Caesoninus) je ime trojice rimskih konzula. To su:
Bare (Nikšić)
Bare je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 50 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 163 stanovnika).
Demografija
U naselju Bare živi 39 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,6 godina (39,7 kod muškaraca i 51,6 kod žena). U naselju ima 20 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,50.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Hidroksi keton
right|300px|Hidroksi ketoni Hidroksi keton u organskoj hemiji je funkcionalna grupa koja se sastoji od ketona do koja je hidroksilna grupa. Postoje dve glavne klase hidroksi ketona:
Tureni, Tureni
Tureni je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Tureni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2545 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 521 m.
La Espinita (razvrstavanje)
La Espinita ima više značenja:
Pedro José Méndez (razvrstavanje)
Pedro José Méndez ima više značenja:
870
Godina 870. (DCCCXLXX) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.
Monte di Cuma, Napoli
Monte di Cuma je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Ostratu, Corbeanca
Ostratu je naselje u Rumuniji u okrugu Ilfov u opštini Corbeanca.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 321 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
La Espuela (razvrstavanje)
La Espuela ima više značenja:
Jakov Bienenfeld
Biografija
Jakov Bienenfeld je rođen u Zagrebu 28. 7. 1948 u židovskoj porodici Zlatka Bienenfelda. Obitelj Bienenfeld je velikim dijelom udarila temelje za nekoć brojnu, a danas malobrojnu židovsku zajednicu u Hrvatskoj i Zagrebu. Mnogi članovi njegove porodice stradali su za vrijeme Holokausta. Otac Zlatko je bio kemičar, toksikolog u Jugoslavenskoj narodnoj armiji (JNA). Zbog njegove službe porodica se sredinom 1950-ih preselila u Beograd, gdje je Jakov završio osnovnu i srednju školu. S njim je u razred išao poznati glumac Predrag Ejdus. Početkom 1970-ih Jakov se sa porodicom vratio u Zagreb. Nakon odsluženja redovnog vojnog roka u JNA upisao je studij kemije na Fakultetu kemijskog inženjerstva i tehnologije Sveučilišta u Zagrebu. Slijedio je očev primjer i odlučio se za fakultet koji mu je u tadašnjoj SR Hrvatskoj garantirao posao. Nakon fakulteta zaposlio se u tvornici boja i lakova "Chromos". Do 1980 bio je član SKJ tj. SKH iz kojeg je izašao nakon sukoba sa čelništvom. Osamostaljenjem Hrvatske, Jakovov otac je bio osobni savjetnik ministra obrane Republike Hrvatske Gojka Šuška, te general-major u Hrvatskoj vojsci (HV). Kao uspješan poduzetnik Jakov je za života posjedovao nekoliko uspješnih tvrtki, uključujući putničku agenciju i građevinsku firmu. Njegov prvi privatni posao bio je servis za čišćenje. Tvrtku je registrirao na ime bivše punice i svaki vikend je provodio čisteći poslovne prostore i stanove dobrostojećih Zagrepčana. Servis za čišćenje za nekoliko je godina zatvorio i pokrenuo posao koji ga je naposljetku i pretvorio u uspješnog poslovnog čovjeka. 24. 12. 1977 godine osnovao je tvrtku za unos podataka, koja se poslije počela baviti izradom softvera. Početkom 1980-ih Jakov je otvorio svoj prvi ugostiteljski objekt "Medeni" na zagrebačkom Jarunu. Nazvao ga je po nadimku svog poslovnog partnera Branka Ognjenovića, danas poznatoga kuhara. Poslije je otvorio pizzeriju "Eustahije" preko puta II. i VII. gimnazije u zagrebačkoj Križanićevoj ulici. 1990-ih je u Hrvatsku doveo i postao ovlašteni zastupnik poznate njemačke robne marke Escada. Bio je dugogodišnji član "Židovske općine Zagreb" (ŽOZ), te član vijeća iste.
1991 godine, tijekom rata u Hrvatskoj, Jakov je suorganizirao konvoj na trajektu "Iliriji" koji je dopremio humanitarnu pomoć opkoljenom Dubrovniku pod napadom združenih srpsko-crnogorskih snaga i Jugoslovenske narodne armije. Nakon pada Vukovara aktivno je sudjelovao u pripremi planova za razmjenu zarobljenih Vukovaraca. Uspostavio je vezu s Beogradom preko Pariza, i pregovarao s generalom Aleksandrom Vasiljevićem, tadašnjim šefom Kontraobaveštajne službe (KOS), koji je za oslobađanje Vukovaraca tražio pripadnike skupine Labrador i generala JNA Milana Aksentijevića. 10. 1. 1991 godine bila je oslobođena prva grupa zarobljenih Vukovaraca među kojima su bili dr. Vesna Bosanac, dr. Đuro Njavro, pater Ante Perković i drugi. Jakovova obitelj je imala policijsku zaštitu tijekom rata u Hrvatskoj dok je on sudjelovao u razmjenama zarobljenika. Uz pomoć general bojnika Slobodana Praljka, tijekom Opsade Sarajeva, Jakov je organizirao spašavanje 1.200 sarajevskih Židova iz opkoljenog grada. Kasnije je svjedočio u korist Praljkove obrane, tijekom njegovog suđenja, pred Međunarodnim sudom za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije. 1994 godine Jakov je odbio ponudu Predsjednika Republike Hrvatske Franje Tuđmana za izgradnju nove zagrebačke sinagoge na mjestu stare, a koja je srušena tijekom Drugog svjetskog rata od strane režima Nezavisne Države Hrvatske. Jakov je tom prilikom predsjedniku Tuđmanu rekao kako: "nije pristojno graditi velebnu sinagogu dok je širom Hrvatske srušeno 1.800 crkvi i 2.000 škola.". Jakova nikada nije smetalo što ga je javnost doživljavala kao "Tuđmanova Židova". Tijekom 1990-ih nuđeno mu je da postane član HDZ-a, no zbog Jure Radića i neslaganja sa njim ponudu je odbio. Za humanitarni rad je dobio nekoliko državnih priznanja. Smetalo ga je i bio je povrijeđen što se njegovo ime nikada nije našlo u registru branitelja.
2012 godine Jakov je nazvao štetnom izjavu predsjednika Ive Josipovića koji je pred Knesetom, prilikom posjeta Izraelu, izjavio da se Hrvati moraju iskupiti za zlodjela počinjena nad Židovima tokom Drugog svjetskog rata. Jakov je tom prilikom izjavio: Mislim da je štetno razmišljanje kako se Hrvati moraju i za što iskupljivati. Smatrao je da nadbiskup Alojzije Stepinac zaslužuje odlikovanje Pravednika među narodima.
Jakov je smatrao da je Hrvatska na "dnu" Europe po antisemitizmu, te da ga gotovo i nema. Svim srcem je branio generala Antu Gotovinu i od početka tvrdio da nije kriv za počinjene ratne zločine, a zbog kojih je bio suđen Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju u Haagu. Zamjerao je bivšem predsjedniku Stjepanu Mesiću što se umiješao u raskol "Židovske općine Zagreb", kada je stao na stranu rabina Kotela Da-Dona, Slavka i Ive Goldsteina koji su kasnije osnovali novu zagrebačku općinu "Bet Israel". Jakov je izjavio da ga je predsjednik Mesić jednom prilikom prozvao da se ponaša kao nacist, unatoč tome što je Bienenfeld izgubio 40 članova obitelji tijekom Holokausta.
2013 godine Jakov se u intervju za Jutarnji list izjasnio protiv gradnje nove sinagoge u Praškoj ulici u Zagrebu, jer je vjerovao da troškove održavanja iste "Židovska općina Zagreb" neće moći financirati. 2015 godine pridružio se stranci Milana Bandića i postao njezin potpredsjednik i donator.
Jakova je zgrozilo izručenje bivšeg djelatnika UDBA-e Josipa Perkovića Njemačkoj, smatrajući da se obavještajci ne predaju strancima.
6. 6. 2014 Jakovu je bio dijagnosticiran karcinom bubrega koji je par dan kasnije operirao. Iako nikada nije bio religiozan, suočen sa bolešću Jakov je postao religiozan. Nakon dvogodišnje borbe s karcinomom Jakov Bienenfeld je preminuo 9. 2. 2016 godine. Pokopan je 12. 02. 2016 godine na zagrebačkom groblju Mirogoj. Osim članova uže porodice i prijatelja, pokopu je nazočilo oko 1.000 ljudi. Među njima su bili i gradonačelnik Bandić, Ognjen Kraus, Davor Bernardić, Zlatko Mateša, Davor Štern, Pavle Kalinić, Rajko Ostojić, Radimir Čačić, Vladimir Kočiš Zec, Sanja Doležal, Sandra Bagarić, Zvonimir Boban, Hrvoje Maleš, Ante Todorić i dr. Ceremoniju sahrane je vodio zagrebački rabin Luciano Moše Prelević.
Popolano, Firenze
Popolano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 264 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 274 m.
Pedro Moreno (razvrstavanje)
Pedro Moreno ima više značenja:
Pecereca, Benevento
Pecereca je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Ustav Francuske (1793)
Ustav Francuske iz 1793. godine, znan još i kao Ustav godine I. i Montanjarski ustav, donesen je 24. lipnja 1793. godine od strane Montanjara te potvrđen na narodnom referendumu tokom kolovoza iste godine. Bio je to drugi pisani ustav u Francuskoj te prvi donesen za perioda Prve Republike. Nacrt ustava izradio je Komitet javnog spasa, koji je proširen s devet na dvanaest članova u tu svrhu, a isti je prezentiran Nacionalnom konventu 10. lipnja. Konvent je novi ustav izglasao 24. lipnja. Nakon izglasavanja u Konventu, ustav je poslan na referendum koji je primjenjivao univerzalno pravo glasa za sve punoljetne muškarce (dakle, samo spolni i dobni cenzus), a za ustav je glasalo 1,784,377 od oko 1,800,000 birača. Ipak, Konvent je unutrašnje i vanjsko ratno stanje smatrao dovoljnim razlogom da se održi na vlasti te je odgodio stupanje ustava na snagu. Iako je ustav bio izrazito dobro prihvaćen, a Montanjari su njegovim donošenjem i ratificiranjem stekli enormnu podršku, Konvent je njegovu primjenu 10. listopada 1793. odgodio na neodređeno vrijeme te je sazvao "Revolucionarnu vladu" do proglašenja mira.
Tekst ustava inspiriran je Deklaracijom o pravima čovjeka i građanina iz 1789., kojoj je nadodala nekoliko novih prava: proglašena je nadmoć narodnog nad državnim suverenitetom, brojna ekonomska i socijalna prava (pravo udruživanja, pravo na rad i socijalnu zaštitu, pravo na javno obrazovanje), pravo na pobunu (čak i obvezu pobune u slučaju da država krši građanska prava) te ukidanje ropstva u tekstu koji će biti poznat kao Deklaracija o pravima čovjeka i građanina iz 1793. godine.
Iako izrazito demokratski orijentiran, ovaj ustav zbog ratnog stanja nikada nije stupio na snagu već se nalazio u svojevrsnom limbu dok je Komitet javnog spasa provodio krvavi teror. Službeni kraj ovog nikad formalno primijenjenog ustava uslijedio je 1795. godine, kada Termidorci donose novi ustav kojim formiraju Direktorij. Revolucionari iz 1848. bili su uvelike inspirirani ovim ustavom, čija su osnovna načela postala dio ideološkog uređenja Treće Repbulike.
Sharovipteryx
Sharovipteryx ("Sharovovo krilo", do 1981. poznat kao Podopteryx, "nožno krilo"), bio je rod ranih gmazova koji su mogi jedriti u zraku, a sadrži samo jednu vrstu, Sharovipteryx mirabilis. Poznat je iz jednog skeleta i jedina je jedreća životinja koja je imala membrane oko zdjelice, a ne grudnog pojasa. Taj gmaz sličan gušteru pronađen je 1965. u formaciji Madygen, Dzailauchou, na jugoistočnom rubu doline Fergana u Kirgistanu (tadašnjem SSSR-u), koja je nastala u periodu srednjeg i kasnog trijasa (prije oko 225 miliona godina). Prisutni su ostaci flore koja potiče iz gornjeg trijasa. Tamo je također pronađen neobični gmaz, Longisquama.
S. mirabilis je poznat iz jednog jedinstvenog holotipnog primjerka, kojeg je 1971. godine prvi opisao Aleksandr Grigorevich Sharov. Sharov je nazvao tu vrstu Podopteryx mirabilis, "nožno krilo", zbog membrana na zadnjim udovima. Međutim, taj naziv je već zauzimao jedan rod vretenaca, Podopteryx, pa je Richard Owen 1981. za tu vrstu stvorio novi naziv roda - Sharovipteryx.
Opis
thumb|left|Skeletalna rekonstrukcija Jedini pronađeni skelet očuvan je u leđnom pogledu i većinski je potpun, sa još uvijek artikuliranim kostima i otiscima dijela integumenta (pokrivača, mekog tkiva). Međutim, nedostaje dio grudnog pojasa, a ostatak je još uvijek But part of the pectoral girdle is missing and part is still encased in stone.
Gans ''et. al.'' su 1987. objavili prerađen opis: otkrili su da se letna kožica (patagium) nije širila na prednje udove. Njihovi eksperimenti sa modelima pokazali su da je taj gmaz mogao jedriti svojim uropatagiumom i stabilizirati svoje jedrenje mijenjanjem ugla pod kojim su se nalazili prednji udovi, čime je postizao kanard (konfiguraciju prema kojoj je stabilizator na prednjem, a ne zadnjem dijelu trupa); također je mogao savijati rep prema gore ili dolje da bi stvorio otpor.
Dyke et al. su 2006. objavili istraživanje o mogućim načinima jedrenja kod Sharovipteryxa. Autori su otkrili da bi im krilna membrana, razapeta između vrlo dugih zadnjih udova, omogućavala jedrenje kao kod aviona sa delta krilom. Ako su i prednji udovi podržavali jednu membranu, mogli su biti vrlo efikasni pri kontroliranju stabilnosti nagiba, slično kao kanard u vazduhoplovstvu. Bez prednje membrane, autori tvrde, kontrolirano jedrenje bilo bi jako teško. Zajedno sa kanardom na prednjim udovima, stražnja membrana mogla je formirati odličnu površinu za jedrenje. Nažalost, kod jedinog poznatog fosila dio oko prednjih udova bio je uništen, zbog čega nije moguće naći tragove bilo kakve membrane.
Klasifikacija
Općenito je prihvaćeno da je Sharovipteryx pripadao grupi ranih srodnika arhosaura, poznatih kao protosauri (ili prolacertiformi). Jedan istraživač, David Peters, preedložio je da su protosauri poput Sharovipteryxa bili u bliskom srodstvu sa - ili možda čak i preci - pterosaurima, mada drugi naučnici još uvijek ne podržavaju takvu klasifikaciju. Za razliku od pterosaura, glavna letna membrana Sharovipteryxa bila je razapeta između nogu, a ne prednjih udova.
Ukoliko je Sharovipteryx bio srodnik pterosaura, kao što je Peters predložio, onda je moguće da se njegova membrana širila i na prednje udove, ili je imao odvojenu membranu povezanu samo s prednjim udovima. Peters je tvrdio da je pronašao sekundarnu membranu između bedara i tijela te životinje tako što je pretraživao fotografije jedinog poznatog primjerka, a također je naveo da je pronašao i prste, za koje su naučnici, koji su pregledali taj primjerak, rekli da se nisu očuvali. Prema Petersu, prsti pokazuju sličnost onima kod rodova Cosesaurus i Longisquama i, u manjoj mjeri, onima kod pterosaura. Međutim, istaknuti naučnik koji se bavi proučavanjem pterosaura, Chris Bennett, nazvao je Petersovu metodu "fantazijom" i osudio ju je. Paleozoolog Darren Naish objasnio je zašto paleontolozi vjeruju da su Petersove tvrdnje nepouzdane: Peters je pretežno umjetnik, a ne naučnik; radio je sa fotografijama, a ne samim fosilima; ono što on naziva dijelovima tijela mogli bi biti proizvodi raspadanja, slučajne varijacije u sedimentima ili pikselacija uvećanih slika; neke osobine mogle bi biti proizvod sklonosti uma stvaranju obrazaca; neka njegova otkrića značila bi da bi potomci te životinje bili nemoguće maleni; svoju radikalno drugačiju taksonomiju stvorio je dodajući osobine koje je samo on mogao vidjeti i izmjeriti; te taksonomije razlikuju se od standardnih, koje imaju snažnu osnovu na morfološkim dokazima; te, na kraju, Peters vjeruje da je on u svim slučajevima u pravu i obija prihvatiti da "još uvijek nemamo dovoljno dokaza" kao alternativu.
Mount Sterling, Wisconsin
Maunt Sterling je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 211, što je 4 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aulo Gabinije
Aulo Gabinije (Aulus Gabinius, ? - 48/47. pne.) bio je rimski vojskovođa i državnik iz vremena kasne Republike, poznat kao jedan od Pompejevih pristaša i suradnika.
Godine 67. pne. je služio kao plebejski tribun i na tom je mjestu dao prijedlog za Lex Gabinia, znameniti po njemu nazvani zakon kojim je Pompej dobio neočekivano široke ovlasti da vodi i okonča treći mitridatski rat. Gabinije je godine 61. pne. služio kao pretor, a godine 58. pne. je izabran za konzula, iako su suvremenici tvrdili da je to uspio uz pomoć podmićivanja. Za vrijeme mandata je uz pomoć Publije Klodija isposlovao Ciceronov egzil.
Nakon mandata je Gabinije poslan kao guverner u Siriju. Na toj je dužnosti, između ostalog, suzbio ustanke i doveo do nekih reformi u upravi Judeje]. Godine 55. pne. je po naredbi Pompeja, a bez ovlaštenja Senata, otišao u Egipat kako bi vratio svrgnutog kralja Ptolemeja XII] na prijestolje. Kampanja, u kojoj je kao jedan od njegovih oficira sudjelovao mladi Marko Antonije], završila je s uspjehom. Gabinije je potom ostavio dio svoje vojske kao trajni garnizon u Egiptu, s ciljem da čuva Ptolemeja. Te trupe, koje su po njemu dobile ime Gabiniani, kasnije su se odmetnule od Rima i prešle na stranu anti-rimski raspoloženih Egipćana.
Nakon što se vratio u Siriju, ugušio je novopodignute ustanke, a potom predao vlast novom guverneru Marku Liciniju Krasu. Pri povratku u Rim ga je čekalo suđenje zbog protuzakonito poduzete vojne akcije u Egiptu; iako ga je branio Ciceron, osuđen je za primanje mita od Ptolemeja te je otišao u egzil.
Po izbijanju građanskog rata je prešao u Cezarovu službu, iako nije aktivno sudjelovao u borbama protiv svog pokrovitelja. Nakon Pompejevog poraza kod Farsala, poslan je u Ilirik, gdje je bio napadan od Dalmata, a potom u Saloni opsjedan od pompejskog komandanta Marka Oktavija. Za vrijeme opsade je umro.
Aglutinativni jezici
Aglutinativni jezici su jezici u kojima se reči formiraju kombinovanjem morfema. Ovaj izraz je u nauku uveo Vilhem fon Humbolt 1836. da bi klasifikovao jezike po morfologiji. Naziv je izveden od latinskog glagola agglutinare, što znači „slepiti“.
Aglutinativni jezik je vrsta sintetičkog jezika gde svaki dodatak predstavlja jedinicu značenja (kao diminutiv, prošlo vreme, množinu i slično), dok se osnova reči ne menja. Ovi dodaci (afiksi) se ne spajaju sa drugim afiksima, niti menjaju njihovo značenje.
Sintetički jezici koji nisu aglutinativni se nazivaju fuzioni jezici. Kod njih se afiksi kombinuju i nose više značenja. Recimo, u španskoj reči comí (jeo sam), sufiks -í nosi značenja indikativa, prošlog vremena i prvog lica jednine.
Dobri primeri aglutinativnih jezika su baskijski, turski, čečenski, dravidski jezici, uralski jezici (finski, estonski, mađarski), japanski, korejski, inuktitut, svahili, esperanto, neki jezici američkih domorodaca, kao i klingonski. Druge primere nalazimo u ranoj istoriji Bliskog istoka: elamitski jezik, uratu jezik, hetitski jezik, sumerski jezik.
Aglutinativni jezici u principu imaju veliki broj afiksa/morfema po reči i naglašeno iskazuju pravilnost. Na primer, japanski jezik ima samo tri nepravilna glagola. Turski jezik, samo jedan.
La Espía (razvrstavanje)
La Espía ima više značenja:
Rüting
Riting je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 583 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058091.
Santiago de Pinos, San Sebastián del Oeste
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 556 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1125 m.
Rüting
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Riting se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 38 metara. Površina opštine iznosi 15,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 583 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 38 stanovnika/km².
Grano, North Dakota
Grano je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7, što je 2 (-22,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Potrero, Arandas
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
Los Letreros, Arteaga
Los Letreros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Pemuxtitla (razvrstavanje)
Pemuxtitla ima više značenja:
Al Quţayfah, Taiz
Al Quţayfah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Acetilmetionin sulfoksidna reduktaza
Termin acetilmetionin sulfoksidna reduktaza ima više značenja.
Mosfellsbær
Mosfellsbær je Islandski grad i općina od 8 978 stanovnika, dio metropolitanskog Rejkjavika.
Geografske karakteristike
Mosfellsbær leži na jugozapadu Islanda, u zaljevu Faxaflói, udaljen 13 km sjeveroistočno od Rejkjavika.
Historija
Po jednoj od islandskih saga vikinški antijunak Egill Skallagrímsson pokopao je u 10. vijeku tu negdje svoje blago. U gradu je odrastao nobelovac Halldór Laxness, autor romana Islandsko zvono, Nezavisni ljudi i Atomska stanica. Kuća u kojoj je živio danas je pretvorena u muzej.
Privreda
Najveća industrija u gradu je predionica vune Alafoss.
Giacomo della Porta
Giacomo della Porta (Genova, 1553.. - Rim, 3. septembar 1602.), bio je talijanski renesansni arhitekt i skulptor, poznat kao jedan od autora i graditelja Bazilike sv. Petra.
Case Tobero, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Buhari (prezime)
Buhari (بخاري), također ispisivani kao Bukhari, Bokhari, Bukhary i Bukhori, je često prezime u Centralnoj i Zapadnoj Aziji, koje se može grubo prevesti kao "iz Buhara" (grad u današnjem Uzbekistanu). Arapska verzija Al-Buhari (البخاري) se također u srednjovjekovnom islamskom svijetu koristila kao nisbat (oznaka na kraju imena). Najpoznatiji Al-Bukhari je Muhammad Ibn Ismail al-Bukhari.
Popis uključuje:
Rukometna reprezentacija Slovačke
Rukometna reprezentacija Slovačke predstavlja Slovačku na međunarodnim rukometnim natjecanjima te se nalazi pod ingerencijom Rukometnog saveza Slovačke. Kao i Češka, Slovačka reprezentacija je nastala raspadom Čehoslovačke 1993. godine, no za razliku od nje, Slovačka nakon osamostaljenja nije imala značajnijih rezultata na međunarodnim natjecanjima. Na svjetskim prvenstvima sudjelovali su tek dva puta (najbolji plasman je 10. mjeszto 2009. godine), a na europskim tri (sva tri puta su zauzeli 16. mjesto). Na Olimpijadi nikada nisu igrali.
La Esquina (razvrstavanje)
La Esquina ima više značenja:
Rukometna reprezentacija Slovačke
Aktualna momčad
Izbornici: Zoltán Heister
Dossi, Bergamo
Dossi je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Inoteyuu, San Pedro Tidaá
Inoteyuu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Tidaá.
Dossi, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 842 m.
Inoteyuu, San Pedro Tidaá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2358 m.
La Estacada (razvrstavanje)
La Estacada ima više značenja:
Рагодеш
Рагодеш је насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 234 становника (према попису из 1991. било је 358 становника).