cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luka Modrić
Nogometnu karijeru započeo je u mlađim uzrastima NK Zadra, da bi 2000. godine prešao u NK Dinamo gdje je, preko posudbi u Zrinjskom iz Mostara i Interu iz Zaprešića, izborio mjesto u prvih jedanaest zagrebačkih plavih. Sa Dinamom je uzastopce osvojio tri naslova državnoga prvaka (2006., 2007. i 2008.) te dva naslova pobjednika Hrvatskog nogometnog kupa (2007. i 2008.). Tomu je pridodao i jedan osvojeni Superkup iz 2006. godine. Također je dobitnik godišnje nagrade Sportskih novostiju za najboljeg igrača Prve hrvatske nogometne lige, koja mu je dodijeljena 2008. godine. Dobitnik je i nagrade za najveću nadu hrvatskoga nogometa koju mu je 21. prosinca 2004. godine dodijelio Večernji list.
Za hrvatsku nogometnu reprezentaciju nastupio je na Svjetskom prvenstvu 2006. godine u Njemačkoj, na Europskom prvenstvu 2008. godine u Austriji i Švicarskoj te na Europskom prvenstvu 2012. godine u Poljskoj i Ukrajini. Odličnim je igrama u dresu nacionalne vrste zaslužio epitet najvažnijeg igrača tadašnjega izbornika Slavena Bilića.
Na Svjetskom prvenstvu 2018., bio je dobitnik Zlatne lopte i izabran je u najbolju momčad prvenstva po mišljenju korisnika FIFA-ine službene web-stranice.
Djetinjstvo i mladost
Luka Modrić rođen je u Zatonu Obrovačkom kod Zadra a prve godine života proveo je u malom dalmatinskom selu Modrići nedaleko od Obrovca, odakle je podrijetlom i njegova obitelj. Ime je dobio po djedu Luki koji je po zanimanju bio cestar te je radio na državnim cestama koje su povezivale Dalmaciju i Liku. Njegovi roditelji radili su u obrovačkim socijalističkim poduzećima, sve do početka rata u Hrvatskoj. Modrići su se 1991. godine našli na teritoriju pod srpskom (krajinskom) vlašću. 18. prosinca 1991. je Modrićev djed Luka je kao civil ubijen od pripadnika lokalne srpske milicije. Nakon smrti djeda, Modrićeva obitelj preselila se u Zadar gdje su kao prognanici dobili smještaj u hotelu Iž. Njegov otac Stipe, dobio je tada posao u hrvatskoj vojsci, a kako je hotel Iž bio smješten blizu stadiona NK Zadra, Luku je upisao u nogometnu školu kod trenera Željke Živkovića. Treneri su mu bili još Miodrag "Miško" Paunović i Domagoj Bašić. Unatoč teškim vremenima, Modrićev otac uspijevao je izdvajati dio novca iz svoje plaće kako bi sinu omogućio treniranje nogometa u najboljim mogućim uvjetima.
Po završetku rata, kada je imao deset godina, Modrić se zajedno s Mariom Grgurovićem zaputio na probu u splitski Hajduk, no tamošnja ih je trenerska struka ocijenila kao fizički slabe. S Hajdukom su kasnije sudjelovali na nekoliko nogometnih turnira u Italiji. Nakon što je završio osnovnu školu, Modrića je šef omladinskog pogona NK Zadra Tomislav Bašić preporučio Zdravku Mamiću, tadašnjem članu Dinamovog izvršnog odbora. Mamić je bez ikakvih prethodnih saznanja o igračevim sposobnostima prihvatio preporuku te je Modrić, nakon osam godina provedenih u nogometnoj školi NK Zadra, 2000. godine potpisao stipendijski ugovor s NK Dinamom.
Odluci da Modrić pređe u zagrebački Dinamo žestoko se protivio tadašnji športski direktor NK Zadra Josip Bajlo, koji je smatrao kako bi klub puno više zaradio da je Modrića zadržao do njegove dvadesete godine u klubu, a drugi bi klubovi tada za njegov prelazak morali NK Zadru platiti odštetu od 2,5 milijuna kuna. Modrićevi su roditelji rekli kako je njegov otac djelatna vojna osoba zbog čega se moraju odseliti, pa ga zbog toga, prema propozicijama nogometnog saveza, klub ne može zadržati. Nakon što je Dinamo platio 48 tisuća kuna kompenzacije NK Zadru, Modrić se preselio u Zagreb, no bez roditelja koji su ostali živjeti u Zadru. Klub ga je smjestio u stan na maksimirskom kvartu Ravnice, zajedno s njegovim budućim suigračima u juniorima NK Dinama, bosanskim Hrvatima Ivicom Džidićem i Davorom Landekom.
Početci (2000. – 2004.)
Prve tri godine Modrić je nastupao za kadetsku i juniorsku momčad zagrebačkog Dinama u čijem se omladinskom pogonu tada nalazio veliki broj kvalitetnih mladih igrača, među ostalima i Vedran Ćorluka, Eduardo da Silva, Hrvoje Čale i Niko Kranjčar. Modrić je s juniorskom momčadi dva puta osvajao naslov prvaka države prije nego što je, zajedno s Džidićem i Landekom, 2003. godine posuđen na jednu godinu Zrinjskom iz Mostara. Trener i bivši igrač Dinama Stjepan Deverić, poticao je mlade nogometaše da odlaze na posudbe u druge klubove, pa se tako i sam odlučio otići s trojicom nogometaša u Zrinjski kako bi pomnije pratio njihov napredak. Mladi Dinamovi nogometaši bili su okosnica mostarskog kluba, a posebno se isticao Modrić koji je odličnim igrama pomogao Zrinjskom u borbi za ostanak u elitnom razredu bosanskohercegovačkog nogometa. U tjelesno izrazito zahtjevnoj nogometnoj ligi Modrić se prometnuo u jednog od najboljih igrača te mu je iskustvo igranja na seniorskoj razini pomoglo u daljnjem razvoju njegovog neosporivog talenta. Iako je imao samo 18 godina navijači Zrinjskog, Ultrasi, dodijelili su mu trofej "Filip Šunjić–Pipa", nagradu koju na kraju svake sezone uručuju igraču koji se istaknuo svojim zalaganjem i borbenošću na terenu, ali prije svega korektnim odnosom prema navijačima izvan športskih borilišta. Modrić je ujedno i najmlađi dobitnik te nagrade. U dresu Zrinjskog odigrao je 22 utakmice uz učinak od 8 pogodaka. Utakmicu za pamćenje odigrao je 3. travnja 2004. godine kada je Zrinjski u 24. kolu Premijer lige pobijedio tada jako FK Sarajevo koje se te sezone borilo za naslov prvaka rezultatom od 2:1. Modrić je doveo Zrinjski u vodstvo nakon što je, sam oduzevši loptu igračima Sarajeva, pretrčao cijelu protivničku polovicu i na kraju zabio pogodak.
Po završetku posudbe, Modrić se vratio u Dinamo i unatoč odličnim nastupima za Zrinjski, čelnici kluba nisu bili impresionirani mladim nogometašem te su ga planirali ostaviti još jednu sezonu na posudbi zajedno sa Džidićem i Landekom, a trebao im se priključiti i Ćorluka. Međutim, tadašnji pomoćni trener Dinama Đuro Bago nije htio dozvoliti da klub upropasti talentirane nogometaše te je nagovorio upravu Dinama da Modrića i Ćorluku pošalju na posudbu u zaprešićki Inter. Sve je bilo dogovoreno sa direktorom NK Intera Brankom Ljaljkom, a uz njih dvojicu na posudbu je poslan i Hrvoje Čale. Prvu službenu utakmicu za Inter Modrić odigrao je 24. srpnja 2004., u prvome kolu 2004./05. sezone prve hrvatske nogometne lige u gostujućoj pobjedi nad NK Zagrebom od 1:0. Prvi pogodak u hrvatskoj nogometnoj ligi postigao je 18. rujna 2004. u domaćoj pobjedi Intera nad Varteksom od 3:2. U jesenskome dijelu prvenstva, Modrić je nastupio u svih 18 Interovih utakmica, zabivši pritom 4 pogotka. Zaprešićki je Inter, na opće iznenađenje hrvatske javnosti, jesenski dio Prve hrvatske nogometne lige završio na prvome mjestu, uz veliki doprinos trojice mladih Dinamovih nogometaša. Odlične igre Luke Modrića više nisu mogle proći nezapaženo te ga je Dinamova uprava odlučila prijevremeno vratiti s posudbe.
Dinamo Zagreb (2005. – 2008.)
Sa posudbe se vratio 10. siječnja 2005. godine te se ubrzo priključio senirskome sastavu pripremama za nadolazeći proljetni dio sezone. Unatoč odličnim igrama pruženim u dresovima Zrinjskog i Intera, Modrić se nije uspio u Dinamu izboriti za mjesto standardnog prvotimca. Tadašnji treneri Ilija Lončarević i Zvjezdan Cvetković nisu Modriću pružali učestale prilike za dokazivanje, a kao rezultat toga u svojoj prvoj sezoni nastupio je u 7 od mogućih 14 prvenstvenih utakmica za Dinamo, ne zabivši nijedan pogodak. Zagrebački je klub okončao sezonu sedmim mjestom u prvenstvu, što je najgora konačna pozicija kluba otkad se natječe u Prvoj hrvatskoj nogometnoj ligi.
Nakon što je klub u prethodnoj sezoni smjenio čak četiri trenera, novo ime na klupi Dinama za sezonu 2005./06. bio je, po drugi puta u njegovoj karijeri, Josip Kuže. Modrić je te sezone nastupio u sve 32 utakmice Prve HNL te zabio 8 pogodaka. Dinamo je s novim trenerom suvereno dominirao ligom te praktički tijekom cijele sezone držao prvo mjesto koje mu na kraju nije pobjeglo. Modrić, s brojem 10 na leđima, bio je jedan od najvažnijih igrača Dinama uz kapetana Mamića i nesavladiv napadački dvojac Bošnjak–Eduardo. Svojim pogotcima riješio je dva derbija sa Hajdukom, po jedan na Poljudu i Maksimiru, uključujući i utakmicu protiv najvećeg konkurenta za osvajanje naslova te sezone, Rijeci na Kantridi. Sjajnim igrama u klubu dobio je i poziv u reprezentaciju, a prethodno tomu uspješno je igrao i u mlađim selekcijama Hrvatske nacionalne vrste, skupivši 15 nastupa za reprezentaciju do 21 godinu, gdje se dva puta upisao u strijelce. U Dinamo su stigle ponude velikih europskih klubova za njega, no navodno su odbijene i Modrić je ostao u Zagrebu, potpisavši novi desetogodišnji ugovor sa Dinamom do 2015. godine.
S novim trenerom, Brankom Ivankovićem, klub je obranio titulu prvaka države u sezoni 2006./07., osvojivši čak 92 boda i pobjedivši u 30 od 33 odigrane utakmice te sezone. Od 13. kola i poraza od 2:1 u gostima kod Šibenika, Dinamo je nanizao 20 pobjeda čime je osigurao deveti naslov hrvatskoga prvaka. Modrić je nastupio u 30 ligaških utakmica i zabio 6 pogodaka. Također je sudjelovao u Dinamovom pohodu na dvostruku krunu, odigravši 7 utakmica u kupu i zabivši 1 pogodak Hajduku u uzvratnoj utakmici poluzavršnice. No, mladi reprezentativni trojac Modrić–Eduardo-Ćorluka nije klubu donio uspjeh u Europi, gdje su pokleknuli pred francuskim Auxerreom u kvalifikacijama za grupnu fazu Kupa UEFE.
I naredne sezone, 2007./08., Dinamo je osvojio dvostruku krunu pod vodstvom, prvo Ivankovića te poslije Zvonimira Solde. Modrić je preuzeo kapetansku traku i odveo klub do uspješne sezone u kojoj su iz europskih natjecanja izbacili nizozemskog nogometnog diva AFC Ajaxa, pobjedivši ih 3:2 nakon produžetaka na njihovoj Amsterdam Areni. Modrić je protiv Ajaxa realizirao prvi pogodak iz jedanaesterca te je, uz Mandžukića, bio najbolji pojedinac zagrebačke momčadi. Ni ove sezone klub nije dočekao proljeće u Europi, pa se sve više nagađalo o Modrićevu odlasku u inozemstvo. Izvršni dopredsjednik kluba Zdravko Mamić navodno je odbio 50 milijunske iznose od engleskih prvoligaša te izjavio kako klub nema namjeru prodavati Luku Modrića do kraja sezone 2008./09. Međutim, Modrić se nije pomirio sa ostankom te najavio siguran odlazak iz kluba na ljeto. U noći s 25. na 26. travnja dogovoren je potpis 12 milijuna eura vrijedan 6-godišnji ugovor s londonskim Tottenhamom, dok je Dinamu transferom pripalo čak 21 milijun eura.
Tottenham Hotspur (2008. – 2012.)
150px|mini|desno|Luka Modrić u dresu Tottenham Hostpura, kolovoz 2010.
2009./10.
28. kolovoza 2009., tijekom utakmice protiv Birminghama u petom kolu Premier lige, Modrić je napustio travnjak nakon što je u duelu s Lee Bowyerom zadobio ozlijedu gležnja na desnoj nozi. Narednog dana potvrđene su sumnje kako je riječ o težoj ozlijedi te da će Modrić, zbog frakture desne fibule, izostati s travnjaka najmanje šest tjedana. No, ni nakon šest tjedana nije dočekan njegov oporavak te povratak na travnjake. 31. listopada 2009. godine Harry Redknapp odgodio je Modrićev povratak na tri tjedna, tek nakon reprezentativnih stanki. Njegov povratak na travnjake dogodio se 8. prosinca 2009. godine kada je odigrao 70 minuta u pobjedi Tottenhama od 5:2, u prijateljskoj utakmici, protiv niželigaša Grays Athletica. 28. prosinca 2009., u svojoj prvoj utakmici u početnoj postavi Tottenhama nakon oporavka od ozljede, postiže pogodak u 11. minuti u utakmici protiv West Ham Uniteda.
2011./12.
Za se Modrića bio zanimao Tottenhamov gradski rival Chelsea. Tijekom prvog dijela sezone Chelsea je nekoliko puta nudio velike, svaki put sve veće vrtoglave iznose da bi Modrić prešao iz Tottenhama u Chelsea, no Tottenham je svaki put to odbio.
Real Madrid
Ljeti 2012. govorilo se je da bi Modrić trebao postati igrač madridskoga Reala. Trakavica je trajala dugih 80 dana nakon čega je predsjednik Tottenhama napokon odlučio pustiti svog ponajboljeg igrača u redove španjolskog velikana. Modrić je toga dana postao najplaćeniji hrvatski nogometaš te šesti najplaćeniji igrač u Realovoj povijesti. 27. kolovoza 2012. godine Modrić je potpisao petogodišnji ugovor s Realom, a debitirao je tri dana kasnije u utakmici španjolskog Superkupa protiv Barcelone. Svoj prvi La Liga pogodak za Real Madrid postigao je u utakmici 10 kola sezone 2012./13., protiv Real Zaragoze.
Mlađe selekcije
Modrić je za hrvatsku nogometnu reprezentaciju nastupao kroz šest dobnih kategorija: do 15, do 17, do 18, do 19, do 21 te seniorsku momčad. Prvi nastup ubilježio je 13. ožujka 2001. godine za selekciju do 15 godina u prijateljskoj utakmici protiv Slovenije u Rovinju. Hrvatska je utakmicu dobila rezultatom od 5:0, a Modrić je igrao do 41. minute. Za istu selekciju upisao je još samo jedan nastup, također u prijateljskom ogledu protiv Slovenije koji je završio neriješenim ishodom, 2:2. Potom je nastupao za selekciju do 17 godina za koju je odigrao dva prijateljska susreta protiv Slovenije. Prva utakmica, igrana 21. kolovoza 2001. godine u Brežicama završila je 1:1, a uzvratni ogled dva dana kasnije odigran je u Zaboku a završio je pobjedom Hrvatske od 2:0.
Sljedećih 16 mjeseci Modrić nije ubilježio niti jedan nastup za hrvatsku reprezentaciju, sve do 28. siječnja 2003. godine kada je odigrao svih 90 minuta za selekciju do 18 godina u prijateljskom ogledu protiv Portugala koji je završio neodlučenim ishodom 1:1. Dva tjedma kasnije debitirao je za selekciju do 19 u pobjedi nad Slovenijom od 2:1. Prvu natjecateljsku utakmicu za Hrvatsku odigrao je 27. listopada 2003. u Puli, u pobjedi 1:0 nad Albanijom u kvalifikacijama za nadolazeće Europsko nogometno prvenstvo do 19 godina. Ukupno je za selekciju do 18 godina odigrao 7, a za selekciju do 19 godina 11 utakmica te je bio strijelac jednog pogotka. 31. ožujka 2004. po prvi je puta zaigrao i za reprezentaciju do 21, odigravši 30. minuta u prijateljskom ogledu protiv Turske u Velikoj Gorici koji je zavšio bez pogodaka. Za hrvatsku reprezentaciju do 21 godinu odigrao je 15 utakmica, zabivši pritom 2 pogotka.
Seniorska reprezentacija
Nakon što je reprezentacija doživjela neuspjeh izgubivši od Srpske selekcije do 21 godinu u dokvalifikacijama za Europsko prvenstvo, Modrić je napokon dobio poziv za seniorsku selekciju od tadašnjeg izbornika Zlatka Kranjčara. Svoj prvi nastup ubilježio je 1. ožujka 2006. u Baselu, u prijateljskom ogledu protiv Argentine. Modrić je igrao do 84. minute kada ga je zamijenio Jerko Leko, a Hrvatska je utakmicu pobijedila s 3:2, nakon što je Dario Šimić zabio pobjedonosni pogodak u posljednjoj minuti utakmice. Prethodno svjetskom prvenstvu u Njemačkoj, Modrić je nastupio u još četiri prijateljske utakmice za Hrvatsku nacionalnu vrstu, od čega je tri susreta počinjao s klupe za pričuve. Na svjetskom prvenstvu dobio je tek nešto više od 15 minuta u utakmicama protiv Japana i Australije. Hrvatska se nije plasirala u osminu završnice, a grupni dio natjecanja završila je na trećem mjestu s dva boda. Po dolasku novog izbornika Slavena Bilića, Modrić postaje standardni član početne postave te već u svojoj prvoj utakmici pod vodstvom Bilića doprinosi pogotkom u gostujućoj pobjedi od 2:0, u prijateljskom ogledu, protiv Italije, 16. kolovoza 2006. godine. Prvi pogodak u natjecateljskoj utakmici zabio je protiv reprezentacije Andore u kvalifikacijama za europsko prvenstvo u Austriji i Švicarskoj. Utakmica je završila rekordnom pobjedom hrvatske nogometne reprezentacije od 7:0. Nastupio je u svih 12 kvalifikacijskih utakmica od kojih je hrvatska reprezentacija pobijedila devet, izgubila jednu te dvije utakmice koje su završile 0:0 protiv Rusije. Na Europskom prvenstvu u nogometu u Austriji i Švicarskoj, Modrić je odigrao po 90 minuta u utakmicama protiv reprezentacija Austrije, Njemačke te Turske. Također je bio strijelac prvog pogotka hrvatske reprezentacije na turniru, realiziravši jedanaesterac protiv Austrije u 4. minuti, u utakmici koju je hrvatska reprezentacija pobijedila s 1:0. Također, u četvrtzavršnici protiv Turske bio je prvi izvođač jedanaesteraca, koji su odlučivali o prolasku u poluzavršnicu. Modrić je promašio cijeli okvir gola te je Hrvatska ispala sa europskog prvenstva.
U slijedećem kvalifikacijskom ciklusu, za svjetsko nogometno prvenstvo 2010. godine u Južnoafričkoj Republici, Modrić je nastupio u šest od mogućih deset susreta i bio strijelac tri pogotka, po jedan protiv Kazahstana, Andore te Ukrajine. Hrvatska se nije uspjela plasirati nakon što je u grupnom dijelu kvalifikacija završila na trećem mjestu s osvojenih dvadeset bodova, jedan manje od drugoplasirane Ukrajine te sedam bodova manje od prvoplasirane u grupi, nogometne reprezentacije Engleske.
Stil igre
Modrić je sposoban jednako dobro igrati sa svojom slabijom, lijevom i sa svojom desnom nogom. Također je sposoban igrati na svim pozicijama u veznome redu, izuzev pozicije obrambenog veznog. Dok je igrao u momčadi Dinama iz Zagreba, Modrić je bio nositelj igre te je često mijenjao svoju poziciju, iako je većinom igrao na poziciji lijevog krila. Također je sposoban igrati i u središnjici terena, kao i na desnom krilu. Francuski nogometni stručnjak Gérard Houllier opisuje Modrića kao izuzetnog radnika na terenu, staloženog igrača s odličnim pregledom igre i preciznim dodavanjima.
Klupska
Real Madrid
Las Joyas, Motozintla
Las Joyas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Izbicioara, Bucium
Izbicioara je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Bucium.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 755 m.
Las Joyas, Motozintla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1272 m.
Los Borregos, Bahía de Banderas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Homeworth, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 481.
Le Borelle, Modena
Le Borelle je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1040 m.
Huerta Luisa Fernanda, Camargo
Huerta Luisa Fernanda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1223 m.
Piacentina, Verona
Piacentina je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Harmol
Harmol je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 198,221 Da.
Los Remedios, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1991 m.
Chamena, Catemaco
Chamena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 509 m.
Bienvenido, Mister Marshall
Bienvenido, Mister Marshall je španska crno-bijela filmska komedija snimljena 1953. u režiji Luisa Garcije Berlange. Radnja je smještena u provincijski gradić čije vlasti i žitelji doznaju kako će ih posjetiti američka delegacija u svrhu dodjele ekonomske pomoći iz Marshallovog plana. Humor se uglavnom temelji na etničkim i kulturnim stereotipovima, odnosno prikazuje kako se žitelji nastoje uvaženim gostima prikazati kao "egzotični" Španci, dok istovremeno zamišljaju američke posjetitelje na osnovu klišeja iz tadašnjih hollywoodskih filmova. Bienvenido, Mister Marshall se smatra važnim kao jedno od prvih ostvarenja u Španiji pod Francovom vlašću čiji je sadržaj bila eksplicitna politička satira, odnosno zato što mu se sadržaj mogao protumatičiti kao implicitna kritika službene politike režima koji se tokom Hladnog rata pretvorio u važnog američkog saveznika. Film je iste godine prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio Međunarodnu nagradu, ali i izazvao omanji skandal zbog scene u kojoj zastava SAD tone u vodu, i zbog koje je javno protestirao američki glumac Edward G. Robinson, u vrijeme tadašnjih makartističkih progona osumnjičen za komunističke simpatije i "nedostatak patriotizma". U samoj Španiji je postigao ogroman uspjeh, a neke od fraza iz filma su ušle u svakodnevni govor.
Jedna od scena iz originalnog scenarija - snovi učiteljice o susretu sa Amerikancem - bila je izbačena od strane tadašnjih cenzora. Godine 2002. ju je Berlanga snimio kao kratki film pod naslovom El sueño de la maestra.
Xala, Chichiquila
Xala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chichiquila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1860 m.
Las Ciruelas, Choix
Las Ciruelas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Magia verde
Magia verde je italijansko-brazilski dokumentarni film snimljen 1953. u režiji Gian Gasparea Napolitana. Napravljen je za vrijeme ekspedicije u nepristupačnim područjima Južne Amerike te je prikazivao tamošnju floru, faunu i indijanska plemena. Neke od scena, vezanih za žrtvovanje životinja, su šokirali tadašnju zapadnu publiku, pa se Magia verde ponekad smatra pretečom kasnijih eksploatacijskih mondo dokumentaraca. Premijerno je prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio nagradu za najbolji "istraživački film", a na Berlinaleu je osvojo Srebrni medvjed.
Hogsmill
Hogsmill je rijeka na jugoistoku Engleske u grofovijama Surrey i Greater London duga nekih 11 km, pritoka rijeke Temze.
Karakteristike
Hogsmill izvire u vapnenačkim brežuljcina kod Ewella u Surreyu. Od tamo teče prema sjeveru preko kingstonskih kvartova Old Malden, New Malden i Berrylands do ušća u Temzu pored centra Kingston upon Thamesa.
Rijeka protiče kroz nizinski kraj, u gornjem toku pored rekreacionih parkova i sportskih terena, a u donjem preko visoko urbaniziranih borougha Epsom and Ewell i Kingston upon Thamesa.
Njegovo ime - Hogsmill vjerojatno potječe od Johna Hoga, važnog stanovnika Kingstona u 12. vijeku.
Hogsmill je bio poznat po vodenicama i manufakturama koje su proizvedile barut za napoleonskih i američkog građanskog rata.
Terapija rana negativnim pritiskom
Terapija rane negativnim pritiskom,   jedna je od važnijih inovacija u terapiji zarastanja rane koja sve više postaje integralni deo lečenja dekubitusa i drugih hroničnih rana, u sve većem broju klinika širom sveta. Postupak se zasniva na primeni posebnog uređaju koji stvara negativan pritisak (-125 mmHg) u rani i preko posebnog sistema odvodi sekret iz rane. Negativni pritisak osigurava optimalnu količinu tečnog sadržaja u rani i napetost u tkivu, što popravlja kapilarni protok i poboljšava kapilarnu perfuziju.
U tako stvorenim uslovima, unutar rane osiguravaju se idealni vlažni uslovi za njeno zarastanje i uklanjanje devitalizovanog (odumrla) tkiva i bakterija. Rana i sunđer, u toku postupka, prekrivene su polupropusnom membranom i u celinii sterilno izolovani, pa nema mogućnosti zagađenja rane iz okoline tokom sprovođenja postupka. Time se sprečava sekundarna infekcija i širenje bakterija iz rane u okolinu, maceracije okolne kože (koju uzrokuje sekret iz rane).
Terapija negativnim pritiskom poboljšava perfuziju tkiva (za 30% u rani, a u okolnom tkivu za 15%), dovodi do stvaranja novih kapilara (neoangiogeneza koja se povećana četiri puta), stimuliše stvaranje granulacionog tkiva, smanjuje edem, broj bakterija u rani, odstranjuje višak eksudata (zajedno s zapaljenjskim citokininima, slobodnim radikalima, tkivnim iritatorima, toksinima i ćelijskim detritusom), te dovodi do kontrakcije rane.
Istorijat
Primena negativnog pritiska (vakuuma) u tradiicionalnoj medicini datira hiljadu godina unazad. Prvi put je upotrebljena kao dodatak akupunkturi u kineskoj medicini, u cilju izazivanja hiperemije.
Junod je 1841. godine primenio metodu negativnim pritiskom pomoću zagrejane staklene čaše koja se postavljala na kožu bolesnika u cilju „stimulacije cirkulacije“. Hlađenje vazduha u čaši dovodilo je do nastanka podpritiska u njenoj unutrašnjosti što je za posledicu imalo pojavu lokalne hiperemije.
Primena vakuuma u naujčnoj medicini odavno je poznata, ali se nije koristila u hirurškoj praksi za lečenje rana, sve do pred kraj 20. veka. Naime prvi eksperimentalni radovi u ovoj oblasti započeti su na Univerzitetu Ulm u Ulmu, SR Nemačka, od strane Wagner Fleischmann tokom 1993. godine. On je sa saradnicima primenio terapiju negativnim pritiskom (pomoću bolničkog vakuuma) na ranu prekrivenu sunđerom u cilju njenog čišćenja i bržeg stvaranja granulacionog tkiva.
Gotovo istovremeno, slične eksperimetne sa primenom vakuuma i njegovog uticaja na tkiva počeo je i Morykwas, vršenjem debridmana negativnim pritiskom u Vinston-Selejmu, Sevarna Karolina, SAD, 1993 godine.
Tako je skoro iste goodine, na dva mesta u svetu, započeta klasična primena vakuuma u medicini. Uz pomoć raznih vrsta aspiracionih drenova primenjivanih postoperativno, kada se vakuum dovodio u ranu preko gumenog ili PVC creva kroz otvore na njemu dreniran je sekret iz postoperativne rane.
Princip na kojima se zasniva primena metode
Metoda lečenja rana naegativnim pritiskom zasniva se na primeni negativnog kontrolisanog subatmosferskog pritiska od -50 mmHg do -200 mmHg, koji izaziva mehanički stres u tkivu i dovodi do stimulacije mitoze i stvaranja novih krvnih sudova.
Efektima makrodeformacije (kontrakcija rane) i mikrodeformacija (na ćelijskom novou), posebno kod rana sa pojačanom eksudacijom i otokom, stimuliše se granulacija tkiva. Takođe terapija negativnim pritiskom smanjuje broj hipoksičnih ćelija, ćelijsku inflamaciju i bakterijsko opterećenje rane.
Konstrukcija sistema, princip rada i prednosti
300px|mini|Aparat za terapiju rana negativnim pritiskom Sistem se sastoji od obloga (pene) za ranu, drenažne cevi, samolepljive prozirne folije i sistema za spajanje sa vakumskim aparatom u kome se stvara negativni pritisak. Obloga (pena) postavlja se direktno na ranu i deluje tako što iz nje poput sunđera konstantno izvlači tečnost kako bi stimulisala zarastanje i izlečenje.
U praksi danas se primenju dva oblika lečenja: Lešenje započinje tako što se prvo obloga postavlja u ranu, a poto spaja preko cevčice na terapijski uređaj za stvaranje negativnog pritiska sa rezervoarom za skupljanje eksudata. Prozirna obloga (folija) koja se postavlja preko rane, pre svega ima za cilj da potpuno zatvori ranu i time stvori barijeru protiv kontaminacije (zagađenja).
Po aktiviranju vakuum pumpe (koja radi na struju ili baterije), uređaj povlači tečnost iz rane u rezervoar i time vrši njeno fizičko čišćenje. Ovakva vrsta terapija danas se koristi širom sveta, kako u bolnicama, tako i u kućnim uslovima.
Tokom praktičnog rada sa ovim uređajem primenjuju se različite vrednosti negativnih pritisaka, što zavisi od; opšteg stanja bolesnika, indikacija i terapijskih ciljeva koje u terapiji postavlja svaki lekar pojedinačno.
Kako terapija negativnim pritiskom pomaže u zarstanju rane?
Iako tačni mehanizam delovanja terapija negativnim pritiskom još uvek nisu sa sigurnošću razjašnjeni, matra se da negativni pritisak u rani stvara makro i mikrodeformacije ćelija koje pozitivno utiču na zarastanje rane, dok istovremeno vibracije koje se tom prilikom stvaraju značajno poboljšavaju cirkulaciju u koži.
U načelu, prema podacima iz literature terapija negativnim pritiskom u lečenju rana pomaže tako što:
Brojna klinička istraživanja pokazala su da se primenom negativnog pritiska na rani pojačava lokalna cirkulacija krvi, smanjuje naseljavanje bakterijskih kolonija i povećava brzina formiranja granulacionog tkiva i epitelizacije.
Kako bi se postigao maksimalan učinak zarastanja rane, preporučuje se primena ove metode kontinuirano, po mogućstvu, jer u suprotnom vreme zarastanja rane se značajno produžava.
Koliko traju tretmani?
Vremensko trajanje terapije određuje opšteg stanja bolesnika ipriroda njegove bolesti, veličine i vrsta rane, uspešnost i vrsta antibiotske terapije. U velikom broju slučajeva, do poboljšanja rane dolazi već nakon prve promene obloge, mada je ponekad potrebno i nekoliko previjanja da bi se uoči bolji kvalitetni terapije.
Prosečno lečenje velikih hroničnih rana ovom metodom (uz redovnu primenu obloga) traje 2 do 3 nedelje.
Pratoluogo, Cuneo
Pratoluogo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 584 m.
Felipe García, Tuxpan
Felipe García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Șerbănești, Șerbănești
Șerbănești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Șerbănești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 141 m.
Sejmeni
Sejmeni (tur. seymen < perz. سگبان, segbān: psar), pripadnici jednog roda janjičarskog pješaštva u Osmanskom Carstvu. Riječ se prvotno odnosila na neredovite vojne jedinice, posebno one bez pušaka, no naposljetku se počela odnositi na svaku naoružanu skupinu izvan redovne vojske. Sejmeni nisu samo bili lojalni osmanskoj državi nego bi postali lojalni svakome tko bi ih dostatno platio. Ovi plaćenici bili su seoskog porijekla.
Ove trupe održavane su podizanjem poreza koji se zvao sekban aqçesi. Sejmeni su bili regrutirani u tolikim količinama da su postali najbrojnija komponenta carskih armija. Upotreba ovih trupa naposljetku je imala teške posljedice: svršetak neprijateljstava, kao u ratu protiv Irana 1590. i ratu protiv Austrije 1606., prouzročio je među sejmenima golemu nezaposlenost i nedostatak sredstava za život. Zbog toga su se mnogi vojnici odlučili na razbojništvo i pobunu, pa su od 1596. do 1610. pljačkali u veliku dijelu Anatolije.
Las Guásimas, Arteaga
Las Guásimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 448 m.
Hollola
Hollola je općina na jugu Finske od 21,892 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Hollola leži u Regiji Päijänne Tavastija, duž zapadnih obala Jezera Vesijärvi, udaljena oko 15 zapadno od Lahtija.
Općina ima 9 naselja od kojih je danas najveće Salpakanka sa svojih 13 000 stanovnika, koja je i administrativni centar općine, a ne stara Hollola.
Historija
Nekadašnja parohija Hollola prostirala se je početkom 18. vijeka velikim dijelom Päijänne Tavastije. U to vrijeme i tadašnje selo Lahti bilo je dio Hollole. Lahti se izdojio iz Hollole tek 1905. kad je dobio status grada.
Hollola je kao moderna općina formirana 1865., sve do 1960-ih bila je ruralni kraj, tad se je zahvaljujući dolasku željeznice počela industrijalizirati, a njena naselja brzo rasti.
U općini se nalazi najviši vrh Južne Finske - Tiirismaan (222) kog posjećuje puno turista.
Općina Hämeenkoski pripojena je Holloli početkom 2016.
Ruut Tarmo
Ruut Tarmo (rođen kao Harald Rudolf Klain, 28. april 1898 - 28. januar 1967) bio je estonski i sovjetski glumac. Karijeru je započeo 1912. godine u rodnom Tartuu, u vrijeme kada je Estonija još uvijek bila dio Ruskog Carstva. 1927. godine, u nezavisnoj Estoniji, nastupio je u nijemom filmu Noored kotkad, jednom od prvih cjelovečernjih ostvarenja estonske kinematografije, a gdje je tumačio lik mladića koji sudjeluje u ratu za nezavisnost. Nakon dolaska sovjetske vlasti je neko vrijeme bio uhapšen, a poslije Drugog svjetskog rata mu je bio zabranjen rad u teatru. Zabrane je skinuta tek nakon Staljinove smrti, a godine 1959. je dobio titulu Narodnog umjetnika Estonske SSR.
Tzijay, Zimapán
Tzijay je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zimapán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1908 m.
Barling, Arkansas
Barling je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.649, što je 473 (11,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Riccia, Roma
La Riccia je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
Ceolnoth
Ceolnoth (? - 870) bio je nadbiskup Canterburyja koji je stolovao od 833. do smrti. Njegovo dugo stolovanje su obilježili sve žešći napadi Vikinga na Englesku, zbog čega je počeo zamirati intelektualni život u samostanima. Nastojeći steći kakvu-takvu sigurnost, Ceolnoth je sklapao sporazume sa zapadnosaksonskim kraljevima Egbertom i Aethelwulfom. Sačuvana je njegova koresponedncija s papom Lavom IV.
Văleni, Bucium
Văleni je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Bucium.
Rancho Héctor Lucero, Camargo
Rancho Héctor Lucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Văleni, Bucium
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 739 m.
Rancho Héctor Lucero, Camargo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1237 m.
Miguel Hidalgo, Motozintla
Miguel Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 694 m.
Miramar, Bahía de Banderas
Miramar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Bahía de Banderas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Epsom Derby
Epsom Derby ili Derby Stakes je ime jedna od pet klasičnih engleskih konjičkih utrka, uz Saint Leger, Oaks, Thousand Guineas i Two Thousand Guineas.
Na toj utrci mogu sudjelovati samo ždrijebci i ždrijebice stari do tri godine. Derby se održava jednom godišnje svake prve subote u junu na stazi dugoj 2400 metara, na hipodromu Epsom Downs, u gradu Epsomu (Grofovija Surrey) na jugoistoku Engleske.
Historija
Prva dokumentirana konjička utrka u Downsu održana je 1661., a od 1730. se održava svake godine. Na utrci održanoj 1778. u kojoj su sudjelovali Charles Bunbury i Edward Stanley, 12. earl od Derbya, natjecatelji su se dogovorili da na utrci u Downsu mogu sudjelovati samo trogodišnje ždrijebice, ta utrka je kasnije nazvana Oaks po nazivu nedalekog imanja earla od Derbya. thumb|left|260px| [[Slika konjičke utrke Derby Théodora Géricaulta]] Derbyjeva ždrijebica Bridget osvojila je prvu utrku Oaks 1779. Na svečanosti nakon utrke, Bunbury i Derby predložili su sličnu utrku na kojoj bi mogli učestvovati ždrijebci i ždrijebice, na početku sljedeće sezone. Nakon tog su navodno bacali novčić, da on odluči po kom će se trka nazvati - pobjedio je earl od Derbya, pa se ona zove po njemu. Na prvoj utrci Derbya, održanoj 4. maja 1780. pobjedio je konj Charlesa Bunburya - Diomeda.
Kao i druge elitne konjičke utrke i Derby je izrastao u višednevni festival, sa koncertima i kojekakvim popratnim događanjima pored same utrke. I utrka Oaks se također trči za vrijeme Derbya, i to u petak, dok se Derby trči u subotu.
Derby je izrastao u specijalni događaj britanske elite u kom se gledaoci moraju pojaviti sa najboljim odjelima, a dame sa što ekstravagantnim šeširima.
Cesáreo Hernández Rangel, Salamanca
Cesáreo Hernández Rangel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1718 m.
Los Lobos, Choix
Los Lobos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 683 m.
San Pedro de la Cruz, San Luis de la Paz
San Pedro de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2054 m.
Șerbăneștii de Sus, Șerbănești
Șerbăneștii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Șerbănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 723 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Sovjetska Republika Naissaar
Sovjetska Republika Naissaar (estonski: Naissaare Nõukogude Vabariik), službeno Sovjetska Republika Vojnika i Graditelja Utvrda Naissaar (ruski: Советская республика матросов и строителей), bila je kratkotrajna i nepriznata sovjetska republika proglašena na otoku Naissaaru u Estoniji. Republika je službeno proglašena 17. prosinca 1917. godine, a ukinuta je nakon njemačke okupacije otoka 26. veljače 1918. godine.
Otok Naissaar imao je, unatoč maloj površini, važnu ulogu kao pomorska baza Ruskog Carstva i Estonije. Tamo je 1913. godine stigao ukrajinski anarhosindikalist Stepan Petričenko, nakon što je regrutiran u Carsku mornaricu te stacioniran na Petropavlovsk, koji je u to vrijeme bio usidren na otoku. Otok je od 1914. godine bio nenaseljen, nakon što su ga vlasti odlučile koristiti kao vojnu bazu. U vrijeme Februarske revolucije, Petričenko je zajedno s još 70-90 mornara boravio na otoku, nakon što je na njemu izgrađena nova mornarička baza.
Iako je Privremena vlada u travnju 1917. godine dodijelila Estoniji određen stupanj autonomije, ta je baltička zemlja i dalje bila posjed Moskve. Situacija se, međutim, drastično promijenila nakon Oktobarske revolucije, kada su boljševički revolucionari suspendirali privremenu vladu Estonije, Maapäev. Tada dolazi do osnivanja lokalnog Vijeća zastupnika radnika i vojnika, koje je 17. prosinca 1917. godine proglasilo osnivanje Vijeće narodnih komesara, a time i osnivanje Sovjetrske Republike Naissaar. Predsjedavajući je postao Petričenko, a imenovani su narodni komesari za vojne i mornaričke poslove, unutrašnje poslove, rad, financije, zdravstvo i (kasnije) obrazovanje. Vijeće je proglasilo kako Naissaar postaje "nezavisna sovjetska republika".
Hasubanan
Hasubanan je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 227,345 Da.
Sovjetska Republika Naissaar
U tom je trenutku Privremena vlada Estonije odlučila zatražiti pomoć njemačke vojske. Sovjetari su se podjednako morali boriti i protiv boljševika i protiv Nijemaca, međutim kada su Nijemci okupirali otok 26. veljače 1918. godine, baltička je flota evakuirala većinu stanovnika, prvo prema Helsinkiju, a onda i prema Kronštatu. Bio je to kraj Sovjetske Republike Naissaar. Mali broj sovjetara koji su ostali na otoku zarobljeni su, a vojne su barake uništene. Ipak, dio lokaliteta spasio je lokalni šumar koji je prerezao kablove i tako spriječio detonaciju na tim lokacijama. Tjedan dana kasnije, boljševici su predali Baltik Njemačkom Carstvo sukladno odredbama Sporazuma u Brest-Litovsku. Petričenko će nastaviti svoje revolucionarno djelovanje te će 1921. godine povesti slavni Kronštatski ustanak protiv boljševika, nakon čega bježi u Finsku.
Estonska je vlada u veljači 1919. godine na otoku pogubila 40 boljševičkih ratnih zarobljenika. Nakon Njemačke revolucije i kapitulacije Drugog Reicha u Prvom svjetskom ratu, Nijemci su predali otok Estoniji 19. studenog 1918. godine. Otok je službeno postao dio Estonije 1920. godine.
Rancho Tomás, Catemaco
Rancho Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Le Braide, Modena
Le Braide je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Tebra (rijeka)
Tebra je rijeka na zapadu Latvije duga 69 km, koja zajedno sa rijekom Durbe formira Rijeku Sake.
Hidrologija
Tebra izvire iz jezerca Podnieki u jugozapadnoj Kurlandiji. Od tamo teče prema sjeveroistoku uz velike meandre do grada Aizpute gdje ima niz akumulacionih jezera. Zatim skreće prema sjeveru do sutoka sa rijekom Durbe sa kojom formira Rijeku Sake, koja nakon 6,5 km uvire u Baltičko more.
Porječje rijeke prostire se na površini od 584,6 km², po regiji Kurlandija, a prosječni godišnji protok na ušću je 0,18m³/s.
Rancho la Palma, Camargo
Rancho la Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1229 m.
Noored kotkad
Noored kotkad je estonski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. godine u režiji Theodora Lutsa, poznat kao jedno od prvih cjelovečernjih ostvarenja estonske kinematografije. Radnja se događa za vrijeme nedavnog rata za nezavisnost, a protagonisti su trojica mladića iz različitih društvenih klasa koje povezuje želja da svoju mladu državu obrane od Crvene armije. Film, koji je veličao patriotizam, ali se također služio i humorom, postigao je veliki uspjeh kod domaće publike, a 1928. godine je prikazan i u Parizu i Varšavi. Nakon što je 1940. godine Estonija pala pod sovjetsku vlast završio je u bunkeru. Danas je sačuvano samo od 8 od 10 dijelova, koji su 2008. godine prikazani nakon digitalne resaturacije.
Köping (općina)
Općina Köping (švedski: Köping kommun) je jedna od švedskih općina od 24,905 stanovnika u sredini južne Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Köping od 17,743 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Köping prostire se u Grofoviji Västmanland, na površini od 607.76 km².
Historija
Općina Köping je oformljena - 1971., spajanjem grada Köpinga sa okolnim ruralnim općinama Kolsva, Medåker i Munktorp.
Infektivni eritem
Infektivni eritem, poznatiji kao „peta bolest“ je svojevrsni poremećaj kože izazvan infekcijom parvovirusom B19. Bolest uglavnom pogađa decu uzrasta od 3 i 15 godina. Parvovirus je veoma zarazan patogen koji se uglavnom širi preko respiratornih kapljica.
El Rancho, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2089 m.
Infektivni eritem
Znaci bolesti obično se javljaju nakon inkubacionog perioda od 4 do 14 dana (ponekad i do dvadeset dana) od momenta infekcije parvovirusom B19. Bolest se najčešće manifestuje pojavom crvene ospe na licu, koja je po izgledu slična promenama nanetih šamarom po obrazu. Nekoliko dana kasnije slične promene, kod bolesnika, mogu se javiti i u vidu crvenila, na rukama i po telu. Kod oko 20% dece ili odraslih, zaraženih ovim virusom, neće se javiti nikakvi simptomi bolesti.
Etiologija
Infektivni eritem je jedno od najčešćih, ali bezopasnih oboljenje dečjeg uzrasta. Bolest se karakteriše klasičanim egzantemom na licu, slično šamaru po obrazu. Infekciju izaziva humani parvovirus B19 - Parvovirus B19 (B19V), koji inficira samo ljude.
Psi ili mačke mogu da budu vakcinisane protiv „parvovirusa“, ali to su životinjski parvovirusi koji ne inficiraju ljude. Dakle, dete ne može da „zaradi“ parvovirus od kućnog ljubimca psa ili mačke, a ljubimac mačka ili pas ne može da „zaradi“ ljudski parvovirus B19 od bolesnog deteta.
Parvovirus B19 je izolovan u respiratornom sekretu (npr u pljuvački, ispljuvku, ili nosnoj sluzi) kod inficiranih osoba pre početka ospe, kada se prvo javljaju simptomi u vidu prehlade. Virus se verovatno prenosi sa osobe na osobu direktnim kontaktom sa sekretima obolelih osoba, kao što su zajedničko piće, peškiri ili pribor za jelo. U domaćinstvu, 50% osetljivih osoba izloženo je zarazi u kontaktu sa obolelim članom porodice. Tokom školske epidemija, 10% do 60% učenika može da oboli od „pete bolesti“.
Osoba zaražena parvovirusa B19 je zarazna tokom prve polovine bolesti, pre nego što se pojavi ospa. Do trenutka kada dete ima manifestaciju „ošamarenog obraza“ ili ospe pete bolesti, on ili ona verovatno više nije zarazna i može da se vrati u školu ili obdaništa. Zarazni period se razlikuje kod ove bolesti od onog zkod mnogih drugih osipnih groznica, kao što su morbili, varičela itd, kod kojeih je dete zarazno u periodu dok ima ospu.
Osetljive osobe obično postaju bolesne 4 do 14 dana nakon što su zaražene virusom, ali se bolest može razviti i 20 dana posle infekcije.
Pojava simptoma bolesti ne javlja se kod oko 20% odraslih osoba i dece inficiranih parvovirusom B19. Osim toga, neke osobe zaražene virusom imaće nespecifični oblik bolesti koji nije karakterističan za „petu bolest“. Osobe zaražene virusom, razviju trajni imunitet koji ih štiti od infekcije u budućnosti.
Parvovirus B19 jmože takođe biti povezan i sa drugim hematološkim, reumatološkim i neurološkim poremećajima, uključujući poliartropatiju, aplastičnu anemiju i fetalni hidrops.
Epidemiologija
Infekcija parvovirusom B19 je uobičajena pojava u svetu. Starosna struktura bolesnika slična je onoj u Sjedinjenim Državama. Mali broj grupa, koje žive na udaljenim geografskim lokacijama, jedino nisje izložene humanom parvovirusu.
Infekcija parvovirusom B19 je veoma česta u Sjedinjenim Državama. Stopa seropozitivnosti je 5-10% kod male dece (uzrasta od 2-5 godina), i raste na 50% prema starosti od 15 godina i 60% prema starosti od 30 godina. Mali procenat odraslih stiče infekciju svake godine, što dovodi do pojave oko seropozitivnosti do 90% u odraslih starijih osoba iznad 60 godina. Godišnja stopa serokonverzija među trudnicama bez parvovirusa B19 je 1,5%.
Bolest ne pokazuje sklonost prema pojedinim rasama. U principu, infekcija parvovirusom B19 podjednako pogađa muškarce i žene. Kod starijih žena postoji veća šansa za razvoj postinfektivnog artritisa. Infekcija parvovirusom B19 je uobičajena u školskom uzrastu i kod mlađe dece koja borave u objektima dnevnog boravaka. U principu, deca prenose virus na roditelje i rodbinu. Kod male dece, seroprevalenca antitela se kreće od 5-10%. Ona se povećava na 50% u adolescenata i raste do 90% kod starijih osoba.