cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Informaciono komunikacioni sistem
Vrste komunikacije
Informaciono komunikacioni sistem je u svakom svom pojavnom obliku - kako u istorijskoj, tako i u uporednoj perspektivi tijesno povezan sa sistemima ostalih ključnih društvenih institucija i zato, poput sistema spojenih sudova, reaguje na svaku promjenu globalnog društvenog sistema u koji je uklopljen.
Iako je komuniciranje u najvećoj mjeri odraz ljudske sposobnosti i slobode, ono se svjesnom društvenom akcijom oblikuje u informaciono komunikacioni sistem koji ga usmjerava i kanališe, ali nerijetko ograničava i zabranjuje.
Prema mišljenju Manuel Castels (1999), nastaje nova civilizacijska tvorevina- Dualni grad koji, sa jedne strane odlikuje stvaranje kosmopolitska elita koja je funkcionalno, ekonomski i kulturno u dnevnom dodiru sa cijelim svijetom. Sa druge strane, tribalistička lokalna zajednica se u okviru svojih lokalnih identiteta suprotstavljaju odlikama kosmopolitske elite. I jedan i drugi grad podjednako su živi i stvarni. Svako od nas živi na razmeđi jednog i drugog - pripadajući im istovremeno u manjoj ili većoj mjeri.
U savremenom društvu najvažniji vid komunikacije je političko komuniciranje. Ovo organizovano, institucionalizovano i masovno komuniciranje u svoje procese uključuje mnogobrojne subjekte društva. Organizuje se i, uslovno rečeno, otpočinje iz čitavog niza društvenih institucija, (država, državni organi, političke stranke, privredna preduzeća, religijske organizacije, nevladine organizacije, itd.). Tu informacije teku unaprijed određenim i tehnički vosokopropusnim kanalima, koji su postali sastavni elementi osnovne infrastrukture društva. Zato se sa pravom govori o informaciona magistrala,(A. Iris, 1999) koje za prenošenje informacija znače ono što za promet robe znače klasični autoputevi, željezničke pruge i stalne avionske ili brodske linije.
Predmet izučavanja informaciono komunikacionog sistema
Predmet izučavanja informaciono komunikacionog sistema se konstituiše na dva nivoa: Ovi dijelovi su neraskidivo povezani.
Kao podsistem, informaciono komunikacioni sistem sadrži samo kanale za institucionalizovano odvijanje grupnog i masovnog komuniciranja. Sve informacije koje njime protiču po svom karakteru su javne i kao takve svima su podjednako dostupne.
Ipak, postoje činioci koji mogu da ograniče pristup informacijama: Nijedan informaciono komunikacioni sistem nema neutralan odnos prema svim porukama. Njegovo djelovanje u određenom društvu posljedica je određene komunikacione politike, odnosno, politike stvaranja i difuzije informacija.
Komunikacioni agensi mogu biti: pojedinci, društvene grupe i institucije.
Analiza savremenih informaciono komunikacionih sistema za teorijski okvir ima društvenu teoriju komunikacije. Predmetni okvir ove analize jeste globalno društvo. Informaciono komunikacioni sistem poseban naglasak stavlja na izučavanje načina kako postići optimalnost upravljanja i unutrašnje organizacije, pri čemi se koristi metodama i tehnikama obrade podataka. Ovo je kibernetski pristup, koji je prije svega tehnički orjentisan.
Mikrosociološki pristup potiče iz anglosaksonskog svijeta, pri čemu u konceptu sistema maovnih medija i sistemu masovnih komunikacija nastaje posebna naučna disciplina- sociologija masovnih komunikacija.
Ova dva koncepta uža su od koncepta informaciono komunikacionog sistema, jer se ograničavaju na samo onaj dio sistema koji čine institucije za masovno komuniciranje, (komunikacioni kanali). Po strani ostavljaju tvorce, (agense) informacija i faktore koji utiču na ishod i njihovoj difuziji, kao i korisnike informacija.
Informaciono komunikacioni sistem je zapravo dio šireg sistema, a između njega i te cjeline, kao i između njega i društvenih podsistema, postoji horizontalna i vertikalna interakcija.
Uloga informaciono komunikacionog sistema
Informaciono komunikacioni sistem orijentiše, organizuje i racionalizuje ljudske aktivnosti kroz njihovo povezivanje. To mu najviše uspijeva onda kada je i sam otvoren, odnosno bogat društvenim i tehničkim komunikacionim kanalima i u službi mnoštva komunikacionih subjekata.
Institucije informaciono komunikacionog sistema su masovni mediji i druge institucije koje zvanično pripadaju drugim podsistemima jednog društva, ( država, političke partije, obrazovne, kulturne, vjerske i druge institucije)
Kanali informaciono komunikacionog sistema su tehnička sredstva kojima kontinuirano teku informacije. Mediji kao kanali se prvenstveno shvataju u smislu tehnologija prenosa i difuzije informacije. Informaciono komunikacionim sistemima pripadaju samo javni i istitucionalizovani kanali.
Grupe informaciono komunikacionog sistema, kao konstitutivni element čine profesionalni komunikatori. To su novinari, reklamni stručnjaci, stručnjaci za odnose sa javnošću, istraživači javnog mnjenja, itd.
Prava obaveze i međusobni odnosi institucija, kanali i specijalizovanih grupa informaciono komunikacionog sistema normativno su propisani ustavom, zakonima o javnom informisanju, itd. Važna normativna oblast je i ona koju pokrivaju profesionalna udruženja novinara sa svojim etičkim kodeksom.
Javnost je kategorija koja se javlja u demokratskim društvima. Oslanjajući se na suverenost naroda. Njegov aktivan dio ima pravo da insistira na načelu javnosti rada vlasti i njenih organizacija. Javnost posredstvom informaciono komunikacionog sistema omogućava da se o svijesti od opšteg interesa dođe na posredan način. To se sve događa u javnoj sferi, koja je otvorena i dostupna svim pripadnicima društva.
Džon Kin (1996) razlikuje tri kategorije javnih sfera:
Louis N. Parker
Louis Napoleon Parker (21. oktobar 1852 - 21. septembar 1944) je bio britanski književnik, kompozitor i prevodilac američkog porijekla. Rodio se u porodici iz koje su poticali ugledni američki političari, a odrastao je u Evropi, gdje je naučio tečno govoriti francuski, njemački i italijanski. U mladosti se školovao za muzičara, ali mu je muzičku karijeru okončala gluhoća, nakon koje se okrenuo teatru. Njegovo najpoznatije djelo je biografska drama Disraeli koju je 1911. napisao za svog prijatelja, uglednog glumca Georgea Arlissa.
Brentasecca-Sabbioncello, Padova
Brentasecca-Sabbioncello je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Ortenburg
Ortenburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Pasau. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.139 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9275138.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Pasau Ortenburg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pasau. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 358 metara. Površina opštine iznosi 60,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.139 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 118 stanovnika/km².
Kompas (zviježđe)
Džon Heršel, engleski astronom, je u 19. veku predložio da se Kompas preimenuje u Katarku (Malus), ali ovaj predlog nije prihvaćen.
Zvezde
Kompas nema sjajnih zvezda. Najsjanija je alfa Kompasa, magnitude 3,68 — vreli plavi džin čija bi magnituda bila bliže 3 da ga ne zaklanja međuzvezdana prašina. Beta Kompasa je druga zvezda po sjajnosti u ovom sazvežđu, džin G klase magnitude 3,97. I treća zvezda po sjajnosti, gama Kompasa, je takođe džin. Gama ima magnitudu 4,01.
levo|mini|150p|Shematski prikaz nastajanja [[Nova (zvezda)|Nove]] Verovatno najznačajnija zvezda u ovom sazvežđu je T Kompasa, beli patuljak sa pratiocem koji ga snabdeva materijom. T kompasa je nova koja je eruptirala 1890, 1902, 1920, 1944. i 1967. tako da će sledeća erupcija biti snažnija od svih prethodnih (jer je prošlo više vremena pa je beli patuljak akumulirao više materijala).
Richeliu (drama)
Richeliu; Or the Conspiracy, poznatija kao Richelieu, je historijska drama britanskog književnika Edwarda Bulwer-Lyttona premijerno prikazana 1839. godine. Radnja je smještena u Francusku u prvoj polovici 17. vijeka kada je njome kao siva eminencija vladao naslovni protagonist, kardinal Richelieu. Danas je najpoznatija po tome što se u njoj prvi put koristila fraza "pero je jače od mača". Godine 1911. je britansko-američkom piscu Louisu N. Parkeru poslužila kao jedan od podzapleta za njegovu biografsku dramu Disraeli. Godine 1935. je po njoj snimljen istoimeni biografski film u kome je naslovnu ulogu tumačio George Arliss.
Deinonihosauri
Među najteže kredske vrste također spadaju i: Dromaeosaurus, Deinonychus i Velociraptor. Trudontidi, iz kasne krede, su bili lakši i manji od dromeosaurida, a najpoznatiji su: Troodon i Saurornithoides.
Opis
Kao i drugi teropodi, deinonihosauri su bili dvonošci; odnosno, hodali su na dvije noge. Međutim, dok je većina teropoda hodala sa tri prsta koji dodiruju tlo, fosilizirani tragovi stopala pokazuju da je većina deinonihosaura držala drugi prst iznad tla u ispruženoj poziciji, dok su samo treći i četvrti prst nosili težinu tijela. To se naziva funkcionalna didaktilija. Na povećanom drugom prstu nalazila se neobično velika pandža u obliku srpa (držana iznad tla ili "povučena" tijekom hoda), za koju se smatra da je služila pri lovu ili penjanju na drveće. Ta pandža je naročito velika kod velikih eudromeosaura. Jedna vrsta eudromeosaura, Balaur bondoc, je također imala pandžu i na prvom i na drugom prstu.
Klasifikacija
thumb|right|240px|Restauracija Jinfengopteryxa mini|240x240piksel|Crtež vrste [[Pyroraptor olympius]] Deinonihosauri su takson unutar Theropoda. On uključuje dvije porodice: Dromaeosauridae i Troodontidae. Sestrinska grupa deinonihosaura je Avialae (ptice i njihovi bliski srodnici). Neka istraživanja su pokazala da su trudontidi bliži pticama nego dromeosauridima. U tom slučaju bi jedina porodica ove grupe bila Dromaeosauridae. Američki paleontolog Paul Sereno definira ovu grupu kao zajedničkog pretka vrsta Dromaeosaurus albertensis i Troodon formosus i sve njihove potomke. Kevin Padian, još jedan američki paleontolog, vidi Deinonychosauria kao sve oblike koji dijele mlađeg pretka sa vrstom Deinonychus antirrhopus nego sa Passer domesticus.
Disraeli (drama)
Disraeli je historijska drama britansko-američkog književnika Louisa N. Parkera premijerno izvedena u New Yorku 1911. godine. Naslovni protagonist je britanski premijer Benjamin Disraeli, a radnja se događa 1875. godine kada Disraeli nastoji uz pomoć jevrejskog bankara Meyersa osigurati britansku kontrolu nad Sueskim kanalom, pri čemu mu poteškoće stvara mreža ruskih špijuna, vođa opozicije William Gladstone, ali i antisemitske predrasude. Parker je Disraeli napisao za svog prijatelja, uglednog glumca Georgea Arlissa. Predstava je postala veliki hit s obje strane Atlantika, a Disraeli postao najpoznatija uloga Arlissove karijere. Po njoj je snimljeno nekoliko filmova, a u dva - nijemom iz 1921. i zvučnom iz 1929. je nastupao sam Arliss.
Nisa (Perzija)
Nisa ili Partaunisa (perz. نسا, turkm. Gadymy Nusaý) je arheološki lokalitet starog ahemenidskog grada, kasnije poznatog kao Mithridakert ili Mihrdatkart. Nalazio se u Centralnoj Aziji na historijskom Putu svile, danas u Turkmenistanu kod modernog sela Bagira odnosno 18 km sjeverozapadno od Ašgabata. Svoj vrhunac je doživio u 3. vijeku pne. kada je postao prvom prijestolnicom Partske Monarhije. Upisan je na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji 2007. godine kao jedinstveni ostaci prve partske prijestolnice u kojoj se prepoznaju elementi drevne iranske kulture, ali i stare Grčke i Rima sa zapada.
Historija
mini|lijevo| Novčić Mitridata I. iskopan u Nisi Ovo područje je bilo naseljeno još u 4. milenijumu pne.., a naselje je postojalo još u 1. milenijumu pne. No, prema predaji osnovao ga je kralj Arsak I od Partije (vl. oko 250. – 211. pne.) i od tada je, između ostalog, bi i glavnom nekropolom partskih vladara, iako još uvijek nije utvrđeno da li je utvrda Nisa bila vladarska rezidnecija ili mauzolej. Taj najstariji grad je bio petostrana utvrda sa zidinama od zbijene zemlje visokim 5 – 7 metara i debelim oko 8 – 9 m. Unutra su bili tornjevi od opeke i vojne okrugle barake promjera oko 17 m, te mauzoleji s velikim središnjim dvorištem (38 x 38 m).
Arheološka iskapanja su otkrila dva utvrđena spojena grada (Stara i Nova Nisa) s bogatom državničkim, stambenim i vjerskim građevinama. Grad se nalazio na strateškom položaju sjecišta trgovačkih puteva sjever-jug i istok-zapad, ali je služio i kao utvrđena granica protiv vojnih napada. Mnoga helenistička djela su iskopana, poput ceremonijalnih ritona, te novca s prizorima iz mitologije. Danas se čuvaju uglavnom u Arheološkom muzeju u Ašgabatu.
Mitridat I. (171. – 138. pne.) ga je preimenovao u Mitradatkirt ("Mitridatova utvrda"), što se zna s jedne glinene pločice (od 2700 pronađenih na lokalitetu) ispisane klinastim pismom. Početkom 1. vijeka pogodio ga je strašan potres od kojega se nikada nije oporavio.
Godine 224., po raspadu Partske Monarhije, Nisa je postala dio Sasanidske Monarhije, ali izgubila na važnosti i postupno je gubila stanovništvo. No, ostala je važnom trgovačkom postajom tokom islamskog perioda sve do 14. vijeka.
Otra-Carata, Vercelli
Otra-Carata je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 868 m.
Transpozicija (muzika)
desno|mini|360px| Primer za transpoziciju, [[Vlastimir Peričić: Sonatina za klarinet i klavir, I stav. Melodija u gornjem linijskom sistemu je u G-Duru. U donjem linijskom sistemu ista melodija je transponovana za sekundu niže, u F-Dur.]]
Reč transpozicija (fr. и engl. transposition) potiče iz latinskog jezika i znači premeštanje.
Ova uvežbanost transponovanja je (као i čitanje s lista) naročito potrebna orkestarskim muzičarima, recimo klarinetistima, jer oni obično sviraju na klarinetu in B♭ (Clarinetto in Si♭), a deonica neke kompozicije može biti pisana za klarinet in C (Clarinetto in Do) ili in A (Clarinetto in A).
Zaton Obrovački
Zaton Obrovački je naselje u sastavu Općine Jasenice, u Zadarskoj županiji, smješteno 1 kilometar sjeverozapadno od Obrovca.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2011. naselje je imalo 126 stanovnika.
Beneksat
Beneksat je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 409,478 Da.
Silvio Marić
Silvio Marić (Zagreb, Hrvatska, 20. ožujka 1975.), bivši hrvatski nogometaš.
Bio je igrač Newcastle Uniteda, Porta i Panathinaikosa. Rodio se u Zagrebu. Marić je započeo svoju profesionalnu karijeru u zagrebačkom Dinamu 1992. godine. Jeseni 1998. godine je odigrao svih šest Dinamovih utakmica u skupini Lige prvaka. Početkom 1999. prešao je u Newcastle United. U Premijer ligi je prvi put zaigrao za Newcastle United 10. ožujka 1999. protiv Nottingham Foresta. Bio je prvi Hrvat koji je nastupio u završnici FA Kupa. Nakon 23 nastupa bez gola, promijenio je sredinu i otišao je u portugalski Porto. Nakon što je odigrao jednu sezonu za Porto, gdje se također nije nametnuo u prvoj postavi, vratio se u zagrebački Dinamo, gdje je ostao do 2003. godine. Potom je otišao igrati u grčki Panathinaikos. Ondje je igrao do 2005. godine, upisavši 9 nastupa u Ligi prvaka. 2005. se godine opet vratio u matični Dinamo, gdje je igrao samo kao zamjena, a već iduće 2006. se godine umirovio.
Jarebice (razvrstavanje)
Јаребице могу бити:
или
Nilsko plavo
Nilsko plavo je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 319,400 Da.
Gentry, Missouri
Džentri je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 72, što je 29 (-28,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zaton Doli
Zaton Doli je naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji u općini Ston.
Zemljopisni položaj
Mjesto se nalazi u prelijepoj uvalici ispod Jadranske turističke ceste u neposrednoj blizini glavnog raskrižja za poluotok Pelješac.
Ekonomija
Stanovnici Zaton Dola se bave uzgojem školjki kamenica i dagnji te ribolovom i poljodjelstvom.
Stanovništvo
Zaton Doli u velikoj većini nastanjuju Hrvati katoličke vjeroispovjesti, a prema popisu stanovništva iz 2001. godine u mjestu živi 158 stanovnika.
Napomena: U 1857. i 1869. iskazano pod imenom Zaton. Od 1857. do 1971. sadrži podatke za bivše naselje Zamaslina koje je od 1890. do 1931. iskazivano kao naselje.
Chonville-Malaumont
Šonvil Malomon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Komersi.
West Babylon, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 43.213, što je 239 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Svećenik
thumb|Rimokatolički svećenik vrši obred na američkom nosaču aviona [[USS Enterprise]] thumb|Pravoslavni sveštenik Svećenik ili sveštenik (starocrkvenoslavenski: свештеникъ) izraz je koji u povijesti religije označava osobu koja u ime zajednice prinosi žrtve i obavlja druge obrede.
U pravoslavnoj crkvi sveštenik je i čin u crkvenoj hijerarhiji između đakona i episkopa, tj. pop. U ovom užem značenju nije opravdano riječ sveštenik zamjenjivati riječju svećenik.
Povijest
U najstarije vrijeme vjerojatno je otac obitelji prinosio žrtvu, a u daljnjemu razvoju izdvajaju se posebne osobe koje se smatraju posrednicima između ljudi i boga (bogova). U nekim civilizacijama svećenstvo je višestruko angažirano i privilegirano ujedinjujući u sebi dužnost svećenika, vrača, čarobnjaka, liječnika, učitelja, tumača tradicija, suca i dr. U Mezopotamiji i Egiptu službu najvišeg svećenika često obavlja kralj, a njemu pomaže hijerarhijski ustrojen i nasljedan kler koji tvori pravu kastu. Kod Izraelaca se pleme Levijevo smatralo izabranim za bogoštovne čine, a u svećeničkim rodovima svećenstvo je bilo nasljedno. U postegzilnom periodu veliki svećenik je teokratski poglavar; pod Rimljanima također ima izvjesnu političku vlast. U staroj Perziji su velik ugled uzimali svećenici magi, a u hinduizmu brahmani.
U antičkoj Grčkoj svećenik nije igrao tako veliku ulogu; on je službenik svetišta odnosno pojedinog boga. Ženska božanstva imala su žene - svećenice. U Rimu su svećenici državni funkcioneri, birani kao i ostali magistrati (u najstarije vrijeme samo iz patricijskih rodova); visoki se svećenici nazivaju pontifices, a najviši svećenik pontifex maximus.
Svećenici su bili vrlo utjecajni u plemenskom životu starih Germana i Kelta (druidi), dok se na stare Slavene ne zna da li su imali poseban svećenički stalež. Svećenik starih Slavena naziva se u literaturi žrec (starocrkvenoslavenski жьрьць).
Većina zajednica nastalih nakon reformacije ne poznaje pojam svećenika u tradicionalnom smislu; tim vjerskim zajednicama rukovode duhovnici, pastori, propovjednici. U anglikanskoj crkvi u novije vrijeme i žene mogu obavljati svećeničke dužnosti.
San Bartolomeo, Frosinone
San Bartolomeo je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Mogambo
Mogambo ("Strast" na svahiliju) je film Johna Forda iz 1953. s Clarkom Gableom, Avom Gardner i Grace Kelly u glavnim ulogama. John Lee Mahin adaptirao je scenarij iz drame Wilsona Collisona.
Grace Kelly dobila je Zlatni globus za najbolju sporednu ulogu 1954., a film je bio nominiran za dva Oscara, najbolju glumicu (Ava Gardner) i najbolju sporednu glumicu (Grace Kelly).
Mogambo je raskošna obrada klasičnog filma Red Dust iz 1932., u kojem se također Clark Gable pojavio u glavnoj ulozi.
Stjepan Lamza
Stjepan Lamza (Sisak, 23. siječnja 1940. – 12. siječnja 2022.), jugoslavenski i hrvatski nogometaš. Jedan je od najvećih Dinamovih igrača u povijesti, jedan od najzaslužnijih ljudi u osvajanju Kupa velesajamskih gradova. S loptom je mogao doslovce sve, pa i više od toga. Igrao je na poziciji veznog igrača. Odigrao je 7 utakmica za Jugoslaviju.
Mogambo
Radnja
Eloise Y. 'Honey Bear' Kelly (Gardner) stiže u udaljeni dio Afrike, tražeći bogatog maharadžu poznanika, koji je otišao upravo prije njena dolaska. Čekajući sljedeći brod kojim bi otputovala, počinje koketirati s lovcem Victorom Marswellom (Gable), kojeg (isprva) ona ne zanima. Marswell vodi Donalda Nordleyja (Donald Sinden) i njegovu ženu Lindu (Kelly) na safari kako bi snimili dokumentarac o gorilama, dok ih Kelly prati. Dvije žene počinju se zanimati za Marswella i sve je spremno za obračun dviju protivnica.
Leta (mitologija)
thumb|Leta (slijeva) pored [[Apolona koji ubija strijelama Titiju koji ju je htio silovati, 5. stoljeće pne. ]]
Leta (grč. Λητώ, Lêtố) kći je Titana Keja i njegove žene Febe, majka Zeusove djece - Apolona i Artemide. Letin je pandan u rimskoj mitologiji Latona.
Etimologija
Letino grčko ime moglo bi dolaziti od glagola lanthanein = prikriti, tajiti, zaboraviti. Druga je mogućnost da ima iste korijene kao i Leda ("žena") u antičkoj Lidiji.
Karakteristike
Iz antike sačuvalo se razmjerno malo Letinih slika i kipova. Njezin izvanredno oblikovan lik na istočnom zabatu Partenona zatečen je u takvom stanju da je istraživači dugo nisu mogli identificirati. Kip se danas, uz mnogo drugih torza koji su nekoć ukrašavali Partenon, nalazi u britanskom muzeju u Londonu, kamo ga je 1802. godine dopremio lord Elgin.
Apolonovo i Artemidino rođenje
Kad je božica Hera saznala da Leta nosi djecu njena muža Zeusa, bila je bijesna i ljubomorna te se odlučila osvetiti tako što nije dopustila Leti da ostane na čvrstoj zemlji (kopnu ili otoku) i Leta je bila prisiljena tražiti gdje će roditi. Dok ju je gonila zmija Piton s glavom zmaja koju je na nj poslala Hera, Leta je naišla na novostvoreni otok Del koji je plutao na vodi i nije bio ni kopno niti otok, a bješe okružen labudovima. Kad je kročila na nj, dvije su stijene izronile iz morskih dubina; jedna je zaustavila kretanje otoka, a druga stala zmiji na put. Zatim je Leta na gori Kint rodila blizance - sina Apolona i kćer Artemidu. Poslije je Zeus prikovao Del za dno oceana da više ne pluta, a sam je otok postao posvećen Apolonu.
Hera je otela Ilitiju, božicu rađanja da bi spriječila Letu od porođaja. Ostali su bogovi prevarili Heru tako što su joj ponudili ogrlicu od jantara dugačku 8 metara, a božica je uspjela pobjeći. Legenda kaže da je Artemida rođena prva, a potom je pomogla majci da porodi njezina brata Apolona. Apolon je rođen na sedmi dan mjeseca Targeliona te su sedmi i dvanaesti dan toga mjeseca poslije bili njemu posvećeni.
thumb|150px|left|[[Pierre Charles Jombert: Apolon i Artemida ubijaju Niobinu djecu, 1772. ]]
Nioba i Leta
Nioba je bilja kraljica Tebe i Amfionova žena koja se hvalisala pred Letom jer je imala četrnaestero djece (Niobide), sedam dječaka i sedam djevojčica, dok je Leta imala samo dvoje - Artemidu i Apolona. Apolon joj je ubio sinove dok su trenirali atletiku, a Artemida je ubila njezine kćeri otrovnim strijelama, kao i Apolon. U nekim je inačicama priče poneki potomak spašen. Amfion se, vidjevši mrtve sinove, prema nekim legendama ubio, a prema drugima ubio ga je Apolon nakon što je bijesnio i pokušavao se osvetiti. Shrvana je Nioba otišla u Malu Aziju gdje se plačući pretvorila u kamen, a njene su suze stvorile rijeku Ahel. Zeus je pretvorio sve Tebance u kamen te nitko nije mogao pokopati Niobu sve dok je devetoga dana nisu pokopali sami bogovi.
Harrisville, New York
Harisvil je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 628, što je 25 (-3,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Benfluoreks
Benfluoreks je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 351,363 Da.
David Barron
David Barron je britanski filmski producent, poznat prije svega sudjelovanju u filmovima iz serije o Harryju Potteru.
Zaton (Dubrovnik)
Zaton se nalazi u Dubrovačko-neretvanskoj županiji i dubrovačko je prigradsko naselje koje s naseljima Štikovica i Vrbica čini jednu cjelinu.
Zemljopisni položaj
Zaton je smješten u prelijepoj uvali Jadranskog mora, 8 km sjeverozapadno od Dubrovnika, uz Jadransku turističku cestu, između naselja Štikovica i Orašac. Dijeli se na Veliki i Mali Zaton.
Naziv
Naziv naselja se povezuje s nazivom za morsku uvalu (uvala = zaton) u kojoj je naselje smješteno.
Povijest
Za vrijeme Dubrovačke Republike Zaton je bio omiljeno mjesto za gradnju ljetnikovaca imućnije dubrovačke vlastele, pa su tu ljetnikovce sagradile obitelji Gučetić, Menčetić, Sorkočević, Saraka i Lukarević.
Tijekom Domovinskog rata, od listopada 1991. do travnja 1992. godine, Zaton su okupirale snage JNA i četničkih postrojbi, pa su mnoge kuće uništene, spaljenje i opljačkane.
Ekonomija
Zaton je naselje u kojem je turizam najrazvijenija grana privrede; iako je jedno od rijetkih naselja u neposrednoj blizini Dubrovnika koje nema hotel, razvijena je uslužna djelatnost iznajmljivanja privatnih soba i apartmana. Uz turizam Zatonjani se bave i ugostiteljstvom, ribarstvom i trgovinom.
U Velikom Zatonu se nalazi nekoliko restorana, caffe barova, trgovina, poštanski ured, turistička agencija, lijepa šljunčana plaža i dobro opremljen auto-kamp.
U Malom Zatonu postoji nekoliko trgovina, restorana i betonska plaža.
Stanovništvo
Zaton u velikoj većini nastanjuju Hrvati katoličke vjeroispovjesti, a prema popisu stanovništva iz 2001. godine u mjestu živi 985 stanovnika.
Napomena: U 2001. smanjeno izdvajanjem naselja Lozica. U 1857., 1869., 1921., 1931., 1981. i 1991. sadrži podatke za naselje Lozica.
Ivan Krstanović
Ivan Krstanović (Tomislavgrad, 5. siječnja 1983.), bosanskohercegovački i hrvatski nogometaš koji trenutačno igra za Rijeku.
Klupska Karijera
Nogomet je počeo igrati u podmlatku u HNK Tomislavu iz Tomislavgrada gdje je poslije igrao i za seniore. Potom je igrao za NK Drinovce, NK Posušje, NK Zagreb i zagrebački Dinamo. Hrvatskoj je javnosti postao poznat kad je u sezoni 2010./2011. bio najbolji strijelac 1. HNL s 19 postignutih pogodaka.
15. srpnja 2013. prelazi iz Dinama u Rijeku.
Reprezentativna karijera
Izbornik bh. reprezentacije Safet Sušić najavio je 19. srpnja 2011. godine u izjavi za Dnevni list da će pozvati Krstanovića u bh. reprezentaciju već za prijateljski susret protiv Grčke 10. kolovoza u Sarajevu. 14. kolovoza 2011. godine u intervjuu za Sportske novosti definitivno je potvrdio kako neće igrati za BiH, nego će čekati poziv za hrvatsku reprezentaciju.
Klupska
Dinamo Zagreb
HNK Rijeka
IMAX
IMAX je filmski format i skup standarda kino-projekcije koje je razvila i nad kojima industrijsko vlasništvo ime kanadska komapnija IMAX Corporation. IMAX posjeduje kapacitet da bilježi i prikazuje slike daleko veće površinme i rezolucije nego konvencionalni filmski sistemi. Od 2002. je nekoliko cjelovečernjih filmova prepravljeno u IMAX format kako bi se mogli prikazivati u IMAX kino-dvoranama, a neki su bili djelomično snimljeni u IMAX tehnici.
thumb|Usporedba između negativa 35 mm i 15/70 mm
IMAX je najčešće korišten sistem za prikazivanje specijalnih filmova. U martu 2011. je bilo 528 IMAX kino-dvorana u 46 zemalja.
Uviđaj
Uviđaj ili očevid je naziv niza procesnih, odnosno tehničkih radnji koje na mjestu nekog događaja obavlja sud, policija ili neki drugi za to zakonom ovlašteni državni organ kako bi neposrednim opažanjem stekli saznanja o postojanju ili nepostojanju neke važne činjenice koja može poslužiti kao dokaz u sudskom ili upravnom postupku. Uviđaj se u pravilu obavlja na licu mjesta, a sastoji se od razgledavanja mjesta, odnosno prikupljanja raznih dokaza (tragovi, uzorci krvi, tkiva i sl.). Uviđaj se također može obaviti i van lica mjesta, odnosno pregledom osoba ili predmeta, pri čemu u naknadnom tumačenju tako prikupljenih podataka služe posebni stručnjaci - vještaci.
Načine na koje se prikupljaju podaci i činjenice na uviđaju proučava grana nauke zvana forenzika.
Madonna della Croce, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 238 m.
Osterhofen
Osterhofen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Degendorf. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 11.805 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9271141.
Marie, Arkansas
Mari je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Osterhofen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Degendorf Osterhofen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Degendorf. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 318 metara. Površina opštine iznosi 111,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.805 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 106 stanovnika/km².
Marie, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 84, što je 24 (-22,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Durango, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 16.887, što je 2.965 (21,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zidni macaklin
Zidni macaklin (Tarentola mauritanica), je vrsta malog macaklina koja živi u većini mediteranskih zemalja.
Odrasli zidni macaklini mogu narasti do 15 centimetara (dužina uključuje rep). Kad su aktivni danju, njihova je boja tamnija nego noću.
Nilsko crveno
Nilsko crveno je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 318,369 Da.
Disraeli (film, 1921)
Disraeli je američki crno-bijeli nijemi biografski film snimljen 1921. u režiji Henryja Kolkera. Temelji se na istoimenoj kazališnoj predstavi britansko-američkog pisca Louisa N. Parkera. Naslovni protagonist, čiji lik tumači George Arliss, je britanski premijer Benjamin Disraeli, a radnja, smještana u 1875. godinu, prikazuje njegove napore da osigura britansku kontrolu nad Sueskim kanalom. Arliss je stekao veliki ugled tumačeći istu na pozornici, pa ju je nakon svog filmskog debija u filmu The Devil odlučio ponoviti na velikom ekranu. Godine 1929. je snimio daleko poznatiji zvučni remake. Nijema verzija Disraelija, s izuzetkom jedne filmske role, nije sačuvana, te se smatra izgubljenim.
Brette (Drom)
Bret je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Di.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 32 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,5 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 594 metara (maksimalnoj 1.605 m, a minimalnoj 514 m).
Slavko Ištvanić
Slavko Ištvanić (Čučerje kod Zagreba, 12. srpnja 1966.) ) hrvatski nogometaš. Igrao je na poziciji obrambenog igrača.
Odigrao je 507 utakmica za Dinamo, od čega preko 200 utakmica za Dinamo u 1. HNL. S Dinamom je osvojio naslov prvaka Hrvatske 1992./1993.
Za Hrvatsku je odigrao tri utakmice.
Do svibnja je bio trener Radnika iz Sesveta, a onda je nakon poraza od Dubrave podnio ostavku i nakon tri godine prekinuo suradnju.
Disraeli (film, 1916)
Disraeli je britanski crno-bijeli nijemi biografski film snimljen 1916. u režiji Charlesa Calverta i Percyja Nasha. Temelji se na istoimenoj kazališnoj predstavi britansko-američkog pisca Louisa N. Parkera koji je napisao scenarij. Protagonist, čiji lik tumači Dennis Eadie, je britanski premijer i državnik Benjamin Disraeli, a radnja se odigrava 1875. i prikazuje njegove napore da osigura britansku kontrolu nad Sueskim kanalom. Godine 1921. je u SAD snimljena nova, danas izgubljena verzija sa Georgeom Arlissom u naslovnoj ulozi; Arliss ju je 1929. ponovio u zvučnom remakeu.
David Heyman
David Jonathan Heyman (26. jul 1961 -) je britanski filmski producent koji je osnovao tvrtku Heyday Films. Najpoznatiji je po tome što je 1999. godine otkupio autorska prava za buduću seriju filmova Harry Potter te do 2011. producirao svih osam nastavaka.
Horkruks
Horkruks je izmišljeni magični predmet u seriji knjiga „Hari Poter“, britanske spisateljice Dž. K. Rouling. To je sprava nastala korišćenjem mračnih veština, sa ciljem da osobu koja ju je napravila učini besmrtnom. Pojam horkruksa je prvi put spomenut u šestom romanu serije „Hari Poter i Polukrvni Princ“, i to uz pomoć Horacija Pužoroga koji je objasnio kako se prave i čemu služe. Predmeti pretvoreni u horkrukse su se pojavljivali i u prethodnim romanima serije, ali nisu bili identifikovani kao horkruksi. Pronalaženje i uništavanje horkruksa lorda Voldemora predstavlja središte dešavanja poslednja dva romana iz serije — „Hari Poter i Polukrvni Princ“ i „Hari Poter i relikvije Smrti“.
Marko Terencije Varon
Životopis
Varon je rođen u gradu Reate (današnji Rieti) u porodici koja je pripadala viteškom staležu. Bio je učenik rimskog filologa Lucija Elija Stilona, a kasnije je u atinskoj Akademiji učio kod filozofa Antioha iz Askalona. U politici je bio Pompejev pristalica te je dostigao položaj pretora, nakon što je obavljao dužnosti narodnog tribuna, kvestora i kurulnog edila. Nakon Cezarove pobede nad Pompejem u građanskom ratu izbegao je kaznu za podršku Pompeju jer ga je Cezar dva puta pomilovao, jednom pre a drugi put nakon bitke kod Farsala. Varon je bio i član dvadesetočlane komisije koja je 59. godine st. e. sprovodila Cezarovu agrarnu politiku naseljavanja veterana na teritorije Kapue i Kampanije. Godine 47. st. e. Cezar ga je postavio za nadzornika prve javne biblioteke u Rimu.
Nakon Cezarove smrti Marko Antonije je 43. st. e. proskribovao Varona, zbog čega je ovaj izgubio veliki deo svoje imovine. Kako je postepeno nestajalo republike, Varon je stekao simpatije Oktavijana Avgusta, te se napokon, pod okriljem njegove zaštite i u uslovima mira koji je uspostavljen s principatom, mogao posvetiti nauci i književnosti.
Od mnogobrojnih njegovih dela za istoričare je posebno značajan spisak konzula Rimske Republike, koji se nalazio uklesan na Avgustovom trijumfalnom slavoluku. Ovaj spisak, poznat i pod nazivom "Varonska hronologija", premda uključuje tzv. diktatorske godine te sadrži još neke specifičnosti, smatra se izvanredno značajnim istorijskim izvorom.
Dela
Varon je bio pesnik, satiričar, antikvar, pravnik, geograf, gramatičar i naučnik, a pisao je i dela iz oblasti obrazovanja i filozofije. Napisao je više od 600 knjiga i umro s perom u ruci.
Od 25 knjiga Varonovog dela O latinskom jeziku (De lingua Latina, objavljeno oko 43. st. e.) sačuvano nam je šest knjiga. Tu se sistematski izlaže latinska gramatika: njegova etimologija, morfologija i sintaksa. Premda sadrži mnoga apsurdna etimološka objašnjenja, delo je značajno zato što je bilo prvo takve vrste u antičkom Rimu te zato što povremeno daje neka vredna lingvistička zapažanja. Knjige 5-10, koje su došle do nas, posvećene su Ciceronu.
Užem polju književnosti pripadaju 10 knjiga pesama (4 knjige satira i 6 knjiga tragedija), koje su sve izgubljene.
Slike (Imagines), nazvane i Sedmice (Hebdomades), oko 39. godine st. e., u 15 knjiga, davale su oko 700 portreta slavnih Grka i Rimljana s popratnim tekstom u prozi i kratkim epigramima u elegijskim distisima. Premda je ovo delo izgubljeno, od njega u krajnjoj liniji potiče mnogo od onoga što danas znamo o nekim važnim ličnostima rimske istorije.
Među drugim važnim delima jesu:
Mnogobrojni su bili Varonovi kritičko-filološki spisi, od kojih su najznačajniji: O Plautovim komedijama (De comoediis Plautinis, gde Varon deli komedije na tri grupe, od kojih samo za jednu grupu od ukupno 21 komedije utvrđuje nesumnjivo Plautovo autorstvo, pa se otada one nazivaju "Varonske komedije"), Problemi oko Plauta (Quaestiones Plautinae), O poreklu scenskih igara (De scaenicis originibus), O scenskom izvođenju (De actionibus scaenicis), O pesmama (De poematis), O pesnicima (De poetis), O sastavljanju satira (De compositione saturarum), O poreklu latinskog jezika (De origine linguae Latinae, posvećen Pompeju), O latinskom govoru (De sermone Latino, o metričkim i pravopisnim pitanjima), O sličnosti reči (De similitudine verborum, o morfološkim oblicima koji odstupaju od pravilnih), O starosti slova (De antiquitate litterarum).
Antički izvori pominju još Varonove Tri knjige o poslanstvima (Legationum libri tres), Anale (Annales), Uvod posvećen Pompeju (Eisagogikos ad Pompeium), Brodski dnevnik posvećen Pompeju (Ephemeris navalis ad Pompeium), Dvanaest knjiga govora (Orationum libri duodecim), te Pohvale (Laudationes), ali se o svim tim spisima ne zna gotovo ništa.
Ciceron je izuzetno cenio Varona, kome je i posvetio drugo izdanje svojih Akademskih spisa (Academica). Pohvale mu izriče i Kvintilijan. Na Varona su uticali kako platonizam tako i stoicizam i pitagorejstvo, ali je ipak smatrao da se jedan stari grad mora pridržavati svoje tradicionalne religije te da je Rim svoju veličinu dosegao delimično i zahvaljujući tome što je pažljivo poštovao verske obrede: ako ništa drugo – smatrao je Varon – religija, makar bila neistinita, ipak je korisna.
Hills and Dales, Ohio
Hils end Dejls je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 221, što je 39 (-15,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Benfotiamin
Benfotiamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 466,448 Da.
Chaufour-Notre-Dame
Šofur Notr Dam je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Sart.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 808, a gustina naseljenosti je iznosila 72 stanovnika/km².
Zvonimir Monsider
Hrvatska
Počeo igrati nogomet kao 10–godišnji gimnazijalac u Požegi, 1934. godine vraća se u rodni Zagreb i nastavlja školovanje u III. realnoj gimnaziji, te se ujedno prijavljuje za malo poznati NK Juventus Zagreb, a potom za Mladost u zagrebačkoj Knežiji, 1937./38. nastupa za NK Trgovački, a 1938./39. za ŠK Ferrariju, 1939. prelazi u Concordiju čiji dres nosi sve do svibnja 1945., a u 1942. s njom osvaja i prvenstvo NDH. Po završetku 2. svjetskog rata, u rujnu 1945., pristupa Dinamu, u kojem je igrao do proljeća 1948.. Prilikom Dinamove prvenstvene utakmice u Trstu protiv Ponziane, 26. ožujka 1948., osam dana prije Uskrsa 1948., odvaja se od suigrača i zajedno s drugim vratarom, Josipom Babićem, odlazi u emigraciju.
Emigracija
Prijavljuje se za S.S. Lazio u Rimu. Klupska uprava Lazia i Talijanski nogometni savez službeno su zatražili od Fudbalskog saveza Jugoslavije u Beogradu potrebne dozvole, kako bi mogao nastupati za Lazio. No, dozvole su i Monsider i Lazio čekali duže od godinu i pol dana. Po njihovom primitku i ostvarivanju prava nastupa, SS Lazio ustupa Monsidera Padovi, za koju je odigrao drugi dio sezone 1949./50. Po završetku natjecateljske sezone vraća se u Rim, gdje pristupa novooformljenoj momčadi Hungaria FbC, sastavljenoj od poznatih nogometaša, emigranata iz zemalja istočnog bloka, među kojima su bila poznata imena kao Ladislao Kubala, György Sárosi, Gyula Zsengellér, Ferenc Nyers, Aleksandar Aranđelović i drugi, a koji su to vrijeme nastupali u talijanskim klubovima. Trener im je bio Ferdinand Daučik, i sam emigrant iz Slovačke, koji je do završetka 2. svjetskog rata bio izbornik u slovačke nogometne reprezentacije. Na turneji po Španjolskoj i zemljama Južne Amerike, Hungaria je ostvarila odlične rezultate, a vratar Monsider bio je među najzapaženijima u momčadi. To je bio razlog da je po završetku turneje Monsider sklopio ugovor s kolumbijskim klubom Universidad iz Bogote na jednu godinu, te je tu sezonu odradio više nego odlično. Po završetku jednogodišnjeg ugovora vraća se u Španjolsku i nastanjuje se u Barceloni. Odluka španjolskog nogometnog saveza, kojom se strancima zabranjuje nastupanje u španjolskim klubovima, poremetila je Monsiderove planove, jer je na njegovu nesreću izglasana samo 24 sata prije potpisivanja ugovora s Barcelonom.
Reprezentativna karijera
Godine 1941., uoči 2. svjetskog rata, Monsider je odigrao jednu utakmicu za B sastav Kraljevinu Jugoslaviju protiv Mađarske u Budimpešti.
Za jugoslavensku reprezentaciju branio je sedam puta (1945.-1947.)
Trenerska karijera
Nakon što mu je propao angažmanu Barceloni, 1952. godine pohađao je nacionalni trenerski tečaj u Barceloni i završio ga kao peti rangirani stručnjak od tridesetak polaznika, te je postao trener u Španjolskom nogometnom savezu. Međutim, klub C.D. Sabadell iz Barcelone ponudio je bolje uvjete i ugovor na dvije godine pa Monsider prihvaća treniranje prve momčadi spomenutog kluba, gdje ostaje do 1955. godine. Po okončanju tog ugovora od 1955. do 1961. trenirao je klubove 2. i 3. španjolske lige: Barakaldo, Barakaldo, Sants, L'Hospitalet. Tada dvije igračke godine provedene u Italiji i jedne u Kolumbiji, te deset u Španjolskoj kao trener, Monsider 1961. napušta Europu i seli u SAD. Međutim, u toj zemlji su nogomet igrali samo emigranti raznih narodnih skupina i nije bilo moguće nastaviti s profesionalnim nogometom, od kojeg se moglo živjeti, tako da je Monsider trenirao još samo amaterske i poluamaterske momčadi, poput hrvatskog kluba Metros Croatia iz Toronta.
Ostheim vor der Rhön
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ren-Grabfeld Osthajm vor der Ren se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ren-Grabfeld. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 300 metara. Površina opštine iznosi 40,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.518 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².
Parisette
Parisette je francuski crno-bijeli nijemi filmski serijal sniman 1921. i 1922. u režiji Louisa Feuilladea. Sastoji se od 12 epizoda, a po žanru je melodrama. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Sandra Milovanoff, je balerina koja nastoji pomoći svom djedu lažno optuženom za ubistvo.
Benidipin
Benidipin je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 505,562 Da.
Steve Kloves
Stephen Keith "Steven" Kloves (18. mart 1960 -) je američki filmski scenarist poznat po adaptacijama romana među kojima se ističe serija filmska serija Harry Potter i Wonder Boys. Također je i režirao dva igrana filma.
Bresega, Padova
Bresega je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 700 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Colbert, Georgia
Kolbert je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 592 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 592 stanovnika, što je 104 (21,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
El Dorado (film, 1921)
El Dorado je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1921. u režiji Marcela L'Herbiera. Po žanru je melodrama, a radnja je smještena u Andaluziju. Protagonistica, čiji lik tumači Ève Francis, je plesačica u opskurnom kabareu koja po svaku cijenu nastoji uzdržavati vanbračnog sina. Snimljen je u produkciji filmske kuće Gaumont kome je predstavljao jedan od najambicioznijih projekata. Snimao se na autentičnim lokacijama u Andaluziji, kao i u znamenitoj Alhambri, a sadrži i dokumentarne snimke znamenite uskršnje procesije na ulicama Seville. Snimanje se odužilo i projekt je značajno prekoračio budžet, ali je najviše svađe između L'Herbiera i producenta Leona Gaumonta izazvalo L'Hebierovo inzistiranje na inovativnim optičkim efektima i "nadrealno" kadriranje sa svrhom stvaranja prizora nalik na Kabinet dr. Caligarija. Usprkos toga je film doživio ogroman uspjeh kod kritike, ali i kod publike, pokazavši kako ona može prihvatiti i avangardne, odnosno umjetničke filmaše. Film je poznat po tome što je imao i prvu pravu filmsku glazbu koju je skladao M.F.Gaillard.
El Dorado je imao značajan uticaj na buduće francuske sineaste, prije svega Resnaisa i njegov film Prošle godine u Marienbadu.
Niludipin
Niludipin je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 490,546 Da.
Ottobeuren
Otobojren je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 52 opštinska središta okruga Unteralgoj. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.023 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9778186.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Unteralgoj Otobojren se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Unteralgoj. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 660 metara. Površina opštine iznosi 56,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.023 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 143 stanovnika/km².
Fantasia (film)
Fantazija (eng. Fantasia) je američki animirani film fantastike iz 1940. To je treći dugometražni animirani film iz studija Walta Disneyja. Fantazija je sastavljena od osam nepovezanih, uglavnom apstraktnih epizoda koje prati klasična glazba u izvedbi orkestra Philadelphije. Prije svakog animiranog segmenta, u igranom dijelu filma Deems Taylor predstavlja publici koncept istog.
Salem, North Carolina
Sejlem je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Fantasia (film)
Najpopularniji segment ostao je "Čarobnjakov učenik", u kojem je Disney ponovno progurao lik Mickeyja Mousea čija je popularnost do tada bila u padu. Fantazija je najkomercijalniji američki film 1940-ih: zaradila je sveukupno 76 milijuna $ u kinima tijekom tri ciklusa prikazivanja u kinima, što bi prilagođeno po inflaciji činilo 661 milijun $ danas. 1941. zaradila je 42,9 milijuna $, a ponovna izdanja 1985. i 1990. još po 8 i 25 milijuna $. Američki filmski institut (AFI) stavio je Fantaziju na 58. mjesto na listi "100 godina...100 filmova" te na 5. mjesto na listi "10 najboljih animiranih ostvarenja". 1999. pojavio se svojevrsni nastavak, Fantazija 2000.
Salem, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.218, što je 705 (-24,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Aventura, Florida
Aventura je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 35.762 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 35.762 stanovnika, što je 10.495 (41,5%) stanovnika više nego 2000. godine.
Nepot
Nepot (lat. Nepos) je rimsko ime, koje su nosile sledeće značajne ličnosti rimske istorije:
David Yates
David Yates (30. novembar 1963 -) je engleski sineast koji je postao slavan zahvaljujući režiji četiri posljednja filma iz serije o Harry Potter.
Maksimijan
Maksimijan ili Marko Aurelije Valerije Maksimijan Herkulije (rođen oko 250. godine, umro jula 310. godine) bio je rimski car, zajedno sa Dioklecijanom od 1. marta 286. godine do 305. godine.