cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mišići
Srčano tkivo
Sastavljeno je od poprečno-prugastih vlakana, koja se razlikuju od skeletnih po dimenzijama (tanja su i kraća), rasporedu jedara, prisustvu tzv. prelaznih ploča, slabije izraženoj poprečnoj ispruganosti i dr. Srce se sastoji od dve vrste vlakana. Jedna vrsta izgrađuje radnu muskulaturu odgovornu za kontrakcije, a druga vrsta sprovodnu musklulaturu koja sadrži malo kontraktilnih fibrila i koja je odgovorna za stvaranje i sprovođenje impulsa do kontraktilnih vlakana.
Srčana mišićna vlakna su sastavljena od serijski vezanih ćelija (kardiomiocita). One su široke 10-20 -{µm}-, a dugačke 50-120 -{µm}-. Svaka ćelija ima jedno ili dva centralno postavljena jedra, što omogućava razlikovanje srčanog i skeletnog mišićnog tkiva. Miofibrili takođe nemaju isti raspored kao kod poprečno-prugastih mišića, ali su aktinski i miozinski filamenti organizovani na isti način. Poprečna ispruganost nije tako izražena, zbog prisustva velikog broja mitohondrija (koje zauzimaju 40% volumena kardiomiocita). Između susednih ćelija nalaze se prelazne ploče (interkalatni diskovi).
Srčani mišić se kontrahuje ritmično i automatski, a inerviše ga vegetativni nervni sistem (simpatikus i parasimpatikus). Signali koji izazivaju srčane kontrakcije nastaju u zidu desne pretkomore, ali nervni sistem utiče na njegov ritam.
Mioepitelne ćelije
Mioepitelne ćelije su vrsta mišićnih ćelija, koja se nalazi u žlezdama i njihovim izvodnim kanalima. Karakteriše ih malo zvezdoliko telo sa naglašenim produžecima. Ove ćelije stimulišu oslobađanje žlezdanog sekreta, a njihova kontrakcija je regulisana brojnim neurotransmiterima i hormonima.
Periciti
Periciti su kontraktilne ćelije, koje se nalaze u zidovima kapilara i malih venskih sudova. Imaju ovalno jedro, slabo razvijene ostale organele i sadrže veliku količinu aktina, miozina i tropomiozina. Periciti regulišu protok krvi, propustljivost zidova sitnih krvnih sudova i imaju izraženu sposobnost fagocitoze.
Mišićna snaga (Efikasnost mišićne kontrakcije)
Mišićna sila se može posmatrati kao mehanička celina koja pri radu produkuje silu. Pošto je sila vektorska veličina ona poseduje: intenzitet(jačinu), pravac delovanja(napadna linija), smer delovanja i napadnu tačku.
Mišićna snaga predstavlja intenzitet sile koju mišić razvija na tetivnim pripojima. Mišićna snaga zavisi od veličine mišića. Svakako da veći mišići imaju veću snagu, a manji mišići manju. Mišićna snaga može biti relativna i apsolutna
Relativna snaga predstavlja silu koju razvija prilikom kontrakcije u vidu napetosti na tetivnim pripojima svaki mišić. Relativna snaga je svojstvena samo tom mišiću i predstavlja njegovu realnu snagu i ona se ne može upoređivati sa snagom drugih mišića. Zbog toga je ova snaga i definisana kao relativna.
Predstavlja relativnu snagu izraženu po centimetru fiziološkog preseka mišićnog tela. Fiziološki presek tela mišića je presek koji je pod pravim uglom (upravan) u odnosu na pravac pružanja mišićnih vlakana. Za vretenaste mišiće to je presek na najdebljem mestu njihovog tela. Kada se relativna snaga koja je svojstvena samo određenom mišiću svede na apsolutnu meru a to je snaga po centimetru preseka, onda se ona može upoređivati nezavisno od veličine mišića. Postoje brojni faktori koji utiču na apsolutnu snagu. To su: Veličina tela mišića, broj i veličina aktivnih motornih jedinica, stepen izduženosti mišića, stepen zagrejanosti mišića, stepen zamorenosti mišića, stepen utreniranosti mišića.
Izvor: 1. dr. Živojin Zec, Osnovi kineziologije, peto izdanje, Beograd 2000.
1684
Godina 1684 (MDCLXXXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u utorak po 10 dana zaostajućem julijanskom kalendaru.
April/Travanj – Jun/Lipanj
mini|200px|left|[[Višegrad (Mađarska)|Višegrad]]
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|200px|[[Virovitica]]
Naolinco de Victoria, Veracruz
Naolinco de Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8246 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1552 m.
Sveti Andrej (Škofja Loka, Slovenija)
Sveti Andrej je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Sveti Andrej se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 92 stanovnika.
Samuilovo
Samuilovo je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje jugoistočnom delu države. Samuilovo je u sastavu opštine Novo Selo.
Istorija
Samuilovo je mlado naselje. Selo je osnovano 1970. godine u ataru sela Badilen, pa je prvobitno nosilo naziv Novi Badilen. Uskoro je prekršteno u današnji naziv po Caru Samuilu, istorijskoj ličnosti sa područja današnje Makedonije.
Prirodni uslovi
Samuilovo je smešteno u krajnje jugoistočnom delu Republike Makedonije, na blizu državne granice sa Bugarskom - 5 km istočno od sela. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 32 kilometra istočno.
Naselje Samuilovo se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na istočnom obodu Strumičkog polja, na mestu gde se ono izdiže u prva brda, koja ka severu prelaze u planinu Ogražden. Reka Strumica teče 1 km južno od sela. Nadmorska visina naselja je približno 240 metara.
Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Samuilovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 348 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
25. 7.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
25. jul/juli/srpanj (25. 7.) je 206. dan godine po gregorijanskom kalendaru (207. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 159 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani
.
Praznici i dani sećanja
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Azerbejdžan na Olimpijskim igrama
left|100px
Azerbejdžan je prvi put samostalno učestvovala na Letnjim olimpijskim igrama 1996. u Atlanti i od tada učestvuje na svim igrama.
Ranije su se azerbejdžanski sportisti takmičili kao deo Sovjetski Savez (SSSR) na olimpijskim igrama od 1952. do 1988.. Posle raspada SSSR, Azerbejdžan je na Letnjim olimpijskim igrama 1992. u Barseloni učestvovao u grupi od 12 bivših republika koje su nastupile zajedno kao Ujedinjeni tim pod olimpijskom zastavom.
Na Zimskim olimpijskim igrama debitovala je 1998. u Naganu.
Azerbejdžanski sportisti su osvojili ukupno dvadeset šest medalja na Letnjim olimpijskim igrama, u pet različitih sportova, dok na Zimskim olimpijskim igrama nisu osvojili nijednu medalju.
Olimpijski komitet Azerbejdžana je osnovan 1992. a u MOK je primljen 1993..
Rusjaci
Rusjaci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Rusjaci pripadaju opštini Makedonski Brod.
Prirodni uslovi
Naselje Rusjaci je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od sedišta opštine, gradića Makedonski Brod, naselje je udaljeno 8 km zapadno.
Reljef: Oreovec se nalazi u oblasti Poreče, koja obuhvata središnji deo slika reke Treske. Dato područje je izrazito planinsko. Selo se nalazi u dolini reke Treske. Severno od sela izdiže se planina Pesjak. Nadmorska visina naselja je približno 670 metara.
bezokvirabezokvira
Klima u naselju je kontinentalna.
Ime
Selo Rusjaci se pominje kroz različite istorijske periode - najstariji tragovi postojanja ovog sela potiču iz doba Rima. U doba Turske okupacije nad Balkanom selo se nazivalo  Rusjak  - pod tim imenom je dokumentovano još davne 1476 godine.
Postoji predanje da se selo pre toga nazivalo  Jasika  ,što po priči starijih meštana potvrđuje postojanje mesta iznad sela koje je moguće bilo staro selo ,mesto zovu  Jasika  - no da su tuda nekada prošli Kozaci koji behu proterani iz Rusije i primljeni da čuvaju Sultana. Jedan se Kozak zaljubio u meštanku i sa njom dobio dete, to dete su zvali mali Rusjak - te otuda su ljudi iz okolnih sela, selo dotada zvano Jasika počeli nazivati  Rusjaci .
Istorijski lokaliteti
Crkva Sveti Pantelejmon izgrađena 1669 godine
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Rusjaci su imali 43 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%). Ostalo su Srbi.
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
= Galerija =
Treska
Тreska (makedonski: Треска) је rijeka u zapadnoj Makedoniji, desna pritoka Vardara. Duga je 132 km, a sliv joj iznosi 2 350 km².
Geografske karakteristike
Tresku tvore Ehlovačka reka, koja izvire na istočnoj padini Stogovske planine, i njene desne sastavnice Beličke reke, koja izvire na sjevernim padinama Ilinske planine. Izvori se nalaze na 2 000 m. nadmorske visine. Tok Treske počinje od sela Drugova, gdje se spajaju ova dva njena izvorišna dijela, ali se ona u ovom kraju Kičevske kotline zove Golema reka, a nadalje na svom toku na sjever kroz Porečku kotlinu, - Velika reka. Ime Treska dobija tek od sela Zdunja, odnosno od ulaska u Kanjon Matka, između Porečke i Skopske kotline. Ovaj uski kanjon je dug 28 km, i prava je sutjeska usječena u vapnenačke stijene visoke od 700 do 1 000 m. Na kraju kanjona 1937. g. izgrađena je Hidroelektrana Matka. Uvir rijeke Treske u Vardar, je nešto niže u skopskom polju, kod mjesta Đorče Petrov.
Od spajanja izvorišnih dijelova, rijeka teče prema istoku, sve do Kičevske kotline a odatle teče prema sjeveru, praktički sve do svog uvira gdje blago skreće na istok.
Rijeka Treska ima slijedeće pritoke; Zajalsku reku (kod Kičevske kotline), Malu reku (u Porečkoj kotlini) i Fuš reku (u skopskoj kotlini), sve njene pritoke su lijeve.
U dolini Treske nalaze se poznati manastiri; - Andreaš, podignut 1389. (sa freskama mitropolita Jovana, monaha Grigorija i Kalesta Kirila) i - Matka (14. vijek sa Bogorodičinom crkvom), kao i crkva Sv.Nikole, koja je ostatak od nekadašnjeg manastira sv.Nikole Šiševskog.
Opština San Juan Tabaá, Oaxaca
San Juan Tabaá je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1305 m.
Ceignes, Ain
Senj je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 160, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km².
LGBT
thumb|right| [[Zastava duginih boja je najprepoznatljiviji simbol LGBT zajednice.]]
Stogovo
Stogovo (makedonski: Стогово) je planina na zapadu Republike Makedonije. To je geološki mlada planina, sa oštrim vrhovima, a pripada šarskom planinskom masivu. Najviši vrhovi planine su Stogovo (2 318 m.) i Golem Rid (2 268 metara nadmorske visine).
Geografske karakteristike
Planina se proteže u pravcu sjever-jug, odnosno sjeverozapad-jugoistok. U pravcu sjevera i istoka planina Stogovo se nadovezuje na planinu Bistra, a u pravcu juga, preko vrha Babin Srt (2 242 m.) nadovezuje se na planinu Karaorman. U pravcu zapada i jugozapada, padine Stogova spuštaju se do debarskog polja i doline rijeke Crni Drim (odnosno područje Drimkol i Malesija). U pravcu istoka i jugoistoka, planina Stogovo ograđuje kičevsku kotlinu i sjeverni dio područja Debarca.
LGBT
Varijacije
Pored ove kratke varijante LGBT, sve češće su u upotrebi složenije skraćenice koje uključuju i druge seksualne i polno/rodne grupe: Pored ovih ponekada se mogu naći i slova: S – za „Straight“; P za panseksualne osobe i O za omniseksualne osobe.
Canton Drumma, Biella
Canton Drumma je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
LGBT
Varijacije
U nekim jezicima postoji tendencija da se termini tranrodnost (transgender) i transeksualnost, iliti transpolnost (transexuality) izjednače ili dovedu u direktnu vezu. Pri tom se termin transrodnost smatra obuhvatajućim terminom za transeksualnost. Trans-pokret se protivi ovom izjednačavanju, tvrdeći postojanje bazičnih razlika između ovih pojava. Oba pojma je moguće precizno prevesti na srpskohrvatski jezik.
Canton Drumma, Biella
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
LGBT
od LGBT do LGBTIQA+ u regiji
Na srpskohrvatskom jezičkom prostoru, kao i u ostalim republikama bivše SFRJ, skraćenica LGBT i LGBTI je ušla u jezik novinara-medija i nekih institucija (najčešće povezanih sa EU regulativama). Skraćenicu LGBTIQ/LGBTIQA+ koriste uglavnom pojedinci i organizacije koje se bave pravima lezbejki, gejeva, biseksualnih i trans osoba. Skraćenica još uvek nije ušla u širu upotrebu, moguće zbog nedovoljne vidljivosti ovih grupa.
Stogovo
Vegetacija
Flora gore je tipično planinska, u prvom pretplaninskom pojasu zastupljene su bukove i hrastove šume, u drugom planinskom pojasu rastu crnogorična drva, a na trećem najvišem pojasu raste jedino trava iz koje se uzdižu kameni vrhovi (kojih ima puno od preko 2 000 m.)
LGBT
od LGBT do LGBTIQA+ u regiji
Pre ovog termina koristili su se termini kao što su „homoseksualne osobe“ ili „gej“, koji nisu uključivale sve grupe. Najpre, oni se odnose samo na osobe drugacije seksualne orijentacije od heteroseksualne, tako da se njima ne mogu označiti transrodne osobe. Takođe, lezbejke se ne imenuju terminom „homoseksualke“ (ili slično), koji se odnosi samo na muškarce.
Stogovo
Turizam na planini
Do planine se može lako doći cestom Skopje - Debar. Priroda planine je dobro očuvana, jer je to vrlo nenaseljen kraj, čak nema ni planinara ni penjača.
Mamertinci
Mamertinci (Mamertini "sinovi Marsa") bili su najamnici italijanskog porijekla unajmljeni iz svog doma u Kampaniji od strane Agatoklea, kralja Sirakuze. Nakon što je Sirakuza izgubila treći sicilijanski rat, grad Mesena je predan Kartagi godine 307. pne.. Kada je Agatokle umro 289. pne. ostavio je mnoge od tih najamnika besposlene u Siciliji. Većina njih se vratila kući, ali dio je zbog blage klime i prilike za pustolovinu ostao na stranoj zemlji. Igrali su važnu ulogu u događajima pred prvi punski rat.
Río Azul de Maravillas, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Río Azul de Maravillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1992 m.
Opština Ceplenița, Iași
Ceplenița je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 148 m.
Brembella, Bergamo
Brembella je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 929 m.
Jezdina
Јездина је насеље у Србији у општини Чачак у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 267 становника (према попису из 1991. било је 295 становника).
Демографија
У насељу Јездина живи 219 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,5 година (41,3 код мушкараца и 45,8 код жена). У насељу има 99 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,70.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника. Најстарије породице из овог села су: Карјанковићи, Симеуновићи, Бојовићи, Радојковићи и Јосиповићи. Породице Карјанковић и Бојовић су ишчезле, док данас у Јездини постоји једна кућа Јосиповића, једна Симеуновића и четири куће Радојковића. Радојковићи су се населили у Јездину крајем 18. или на самом почетку 19. века. Први се населио Радојко Радојковић који је учествовао у Првом српском устанку где стиче титулу Војводе.
Santa Teresa de los Muchachos, Saltillo
Santa Teresa de los Muchachos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Saltillo.
Williamsfield, Illinois
Vilijamsfild je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 578, što je 42 (-6,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Layton, Utah
Lejton je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 67.311, što je 8.837 (15,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Higo, Veracruz
El Higo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Rusinovo
Rusinovo je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Rusinovo je u sastavu opštine Berovo.
El Higo, Veracruz
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 8175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Rusinovo
Prirodni uslovi
Rusinovo je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 15 km istočno od naselja.
Naselje Rusinovo se nalazi u istorijskoj oblasti Maleševo. U oblasti Maleševskih planina, na jugozapadnom obodu Berovskog polja.
Istočno od naselja teče reka Bregalnica gornjim delom svog toka.
Nadmorska visina naselja je približno 900 metara.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Rusinovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 2.095 stanovnika.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
El Patito, Tempoal
El Patito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
Pozo el Mirador, Ixmiquilpan
Pozo el Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Ixmiquilpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1757 m.
Ilidža
Ilidža je zapadni dio Sarajeva, glavnog grada Bosne i Hercegovine koji se nalazi u središnjem dijelu zemlje. Ilidža je najstarije naseljeno područje Sarajeva bogato prirodnim ljepotama, s gradom povezano tramvajem i auto-putem.
Općina Ilidža jedna je od devet općina kantona Sarajevo. Smještena je na središnjem dijelu važnog prirodnog magistralnog pravca koji ide dolinom rijeka Bosne i Neretve, povezujući srednju Europu na sjeveru i Jadransko more na jugu. Za samo 2h i 45 min. vožnje kolima može se s Ilidže, koja je na 490 m nadmorske visine, spustiti na obalu Jadranskog mora i uživati u blagoj mediteranskoj klimi.
El Sauz Chino, Tecate
El Sauz Chino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 941 m.
Ilidža
Ti utjecaji su kako gospodarski tako i urbani u najširem smislu (kultura, obrazovanje, zdravstvo, sport i razonoda, uprava itd.). Veze u prostoru ostvarene su preko osnovnih prometnih pravaca koji ujedno znače i urbane razvojne okosnice. Centralnu točku u kojoj se sustižu ovi razvojni pravci čini Općina Ilidža u Sarajevskom polju. Ona je dio urbane cjeline Sarajeva, ali s naglašenom morfološkom i urbanom izražajnošću i okolnostima. Prirodni resursi, drastično različiti od kotline Miljacke u kojoj se smjestilo Sarajevo, određuju tu njenu prepoznatljivu sliku. Ilidža je banjsko i klimatološko lječilište, rekreacijski centar i izletište.
Zemljopis
Smještena je na 490 metara nadmorske visine, 12 km jugozapadno od centra Sarajeva. Prije rata ukupna površina područja Općine obuhvaćala je 162 km2. Daytonskim sporazumom od dijela općine formirana je općina Istočna Ilidža, tako da ukupna površina sada iznosi oko 149 km2.
Reljef
Reljef područja Ilidža različitog je oblika - od tipičnog ravničarskog (28%) do brsko-planinskog (72%). Područje planine Igman prirodno je ograničilo općinu s jugozapadne strane. Upravo padine planine Igman čine prirodni amfiteatar idući od Krupca na istoku, preko Hrasnice do Blažuja i Raskršća na zapadu. Najveće rasprostranjenje u građi Igmana imaju mezozojske naslage, uglavnom trijaske i jursko-kredne, predstavljene krečnjacima, dolomitima, pješčarima, glinicama, laporcima, kvarcnim pješčarima. Veliki dio teritorije općine Ilidža izgrađen je od kenozojskih tercijarnih (miocenskih) i kvartarnih tvorevina, koje su predstavljene glinovitim, ilovastim, šljunkovito -pjeskovitim i drobinskim nanosima. Sarajevsko polje karakteristično je po aluvijalnim naslagama od šljunska i pijeska, kao i riječne terase u dolinama rijeka na kojima su u gornjim nivoima naslage pretežno cementovane.
Saobraćaj
Kroz Ilidžu prolaze važne prometnice prema Jadranskom moru i Srednjoj Bosni, željeznička pruga Sarajevo-Ploče, autoput A-1, kao i elektro, PTT, kanalizacijska i plinska mreža. Sa Sarajevom općina povezana je tramvajskom prugom. Na teritoriji općine Ilidža smješten je Međunarodni aerodrom Sarajevo.
Stanovništvo
Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine, općina Ilidža ( jedna od gradskih općina Grada Sarajeva ) imala je 67.438. stanovnika, raspoređenih u 14 naselja.
Naseljena mjesta su:
Praistorija
Na lokaciji poljoprivredne stanice u Butmiru otkriveno je 1983 prahistorijsko naselje, najveće neolitsko nalazište na prostoru južnoslavenskih zemalja. Prema radikarbonskim analizama, život u ovim naseljima trajao je od 5100. do 4500. godine prije naše ere:
Arheološko područje Butmir nalazi se na desnoj obali rijeke Željeznice i u relativnoj blizini izvora rijeke Bosne. Terasa uz rijeku Željeznicu bila je vrlo pogodna za nastanak kasno neolitskog naselja. U pozadini te terase pruža se ravno zemljište pogodno za poljoprivrednu djelatnost. Blizina šumovitog Igmana omogućavala je nabavku drva i lov.
Veličina naselja iznosi oko 24 000 m2, tj. zauzima površinu 185x130 m. U Butmiru je otkriveno oko 90 zemunica koje su grupirane u 5 skupina, a smatra se da je obuhvaćen samo dio naselja. Zemuničke jame bile su raspoređene u nekoliko skupina i kružno poredane oko slobodnih površina kao centralnih mjesta tih skupina. Stiče se dojam da su u tako grupiranim nastambama bili nastanjeni pojedini rodovi koji su zajedno živjeli unutar ovog naselja.
Naselje u Butmiru se među ističe najvećom raznovrsnošću kamenog i kremenog materijala. Najviše su zastupljeni raznovrsni tipovi strelica, kamenih sjekira, sjekira-čekića sa rupom za nasađivanje, čija je proizvodnja bila najrazvijenija baš u Butmiru, dugih retuširanih noževa i ostalih poznatih tipova alatki tog perioda.
Keramika butmirske kulturne skupine je najraznovrsnija i najdekorativnija keramička roba u čitavoj prelaznoj zoni. U tehničkom pogledu to je najbolje izrađena keramika, a majstori su dostigli najviši umjetnički domet u njenom ukrašavanju. Osnovni oblici spiralno trakaste keramike su: loptaste vaze, loptaste vaze sa visokim vratom, bikonične zdjele i šolje, vaze sa zaobljenim gornjim dijelom ili sa cilindričnim vratom, kanope (kruškoliko vaze), visoke šolje ovalnog profila, vaze sa više nogu, razno minijaturno posuđe, te žrtvenici sa četiri noge, karakteristični samo za naselje u Butmiru.
Ilirsko i rimsko doba
U ilirsko doba predjele gornjeg toka rijeke Bosne naseljavalo je pleme Desitijati. Postoje ostaci njihovih gradina, Naklo u Vojkovićima i Gradac u Gornjem Kotorcu. Nakon propasti posljednjeg ilirskog pokušaja 9. god. n.e. da se odupru Rimljanima pod vodstvom Batona Desitajskog i Ilidža ulazi u sastav rimske provincije Ilirik.
Pored sumpornog vrela najprije je niklo lječilište a onda i urbano naselje Aquae S... (Sumporna Voda) koje će postati centar Sarajevskog polja, ali i šire regije. U ruševinama banjskog dijela nađene su dvije posvete Apolonu, njegovom ilirskom pandanu. Nastanak i razvoj rimskog grada na Ilidži predstavlja prvu urbanizaciju na teritoriji Bosne i tek će se dolaskom Turaka desiti slijedeća, kada će niknuti novi gradovi. Stanovnici Aquae S...bili su romanizarani Iliri koji su taj status dobili poslije 212. god, ali i znatan broj kolonista iz cijelog carstva. Pojava hrišćanstva je potvrđena otkrićem ostataka bazilike u Gradcu na Ilinjači kod Kotorca.
Novo doba
Igmanski marš je bio usiljeni marš Prve proleterske brigade ostvaren, uz velike gubitke, u noći 27. januara 1942. godine. Dio je druge neprijateljske ofanzive protiv NOVJ.
U socijalističkoj Jugoslaviji Ilidža je bila veliko industrijsko središte i po ekonomskoj snazi bila na petom mjestu u BiH.
U Radničkom naselju Hrasnica svoje pogone je imala Fabrika motora Sarajevo (FAMOS), sa preko 10.000 zaposlenih. Proizvodila je motore za teretne kamione (FAP), a posebno za vojnu industriju (tenkovi, oklopni transporteri).
U naselju Blažuj radili su pogoni Coca Cole i ima izvorište vode "Vilenac".
Gospodarstvo
Danas je industrija reducirana na tvornicu vode “Dijamant”, te nekoliko manjih preduzeća.
Kultura
Vidi: Nacionalni spomenici u Ilidži
Na Ilidži se održava svake godine tradicionalni festival narodne muzike.
Sv. Barbara (Škofja Loka, Slovenija)
'''Sv. Barbara''' je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Sv. Barbara se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
1606
thumb|300px|Spomenik [[Žitvatoročki mir|Žitvatoročkom miru]]
Događaji
mini|200px|[[Požeški sandžak|Požeški i pakrački sandžak oko 1606.]]
Nova hrvatska inicijativa
Nova hrvatska inicijativa (NHI) naziv je za hrvatsku političku stranku u Bosni i Hercegovini.
Njezin osnutak je najavio dotadašnji HDZ BiH-ov član Predsjedništva BiH i predsjednik novoosnovane stranke Krešimir Zubak na konferenciji za novinare u Sarajevu 16. lipnja 1998. "Osnutak nove stranke u potpunosti podupiru i predstavnici međunarodne zajednice, smatrajući taj čin doprinosom jačanju pluralizma i demokracije", rekao je Zubak. Od 2000. godine do izbora 2002. sudjelovali su u vlasti u Bosni i Hercegovini kao dio koalicije Demokratska alijansa za promjene. Na izborima 2006. za županijske skupštine sudjeluju s HSPBiH-om u tzv. Koaliciji za jednakost. Od 2007. dio su nove stranke – HSS-NHI, u koju se spajaju s HSSBiH-om. Odvajanjem HSS-a nakon izbora 2010. NHI opet postaje samostalna stranka.
Krešimir Zubak
Krešimir Zubak (25. siječnja 1947.), bosanskohercegovački političar.
Životopis
Krešimir Zubak rodio se je u Doboju 25. siječnja 1947. Diplomirao je pravo. U bivšoj Jugoslaviji radi kao sudac u Doboju. Ondje postaje predsjednik okružnog suda, najmlađi u bivšoj Jugoslaviji. Pred rat biva poslan u Ministarstvo pravosuđa BiH.
Početkom rata se vraća u Doboj. 1992. sudjeluje kao vojnik HVO u obrani Usore. Godine 1993. biva ranjen u neuspjeloj vojnoj operaciji oslobađanja Doboja i zauzimanja strateški važnog Putnikovog brda. Nakon operacije u Tešnju biva premješten na oporavak u Hercegovinu.
Priključuje se HDZ-u BiH. Nakon što je Mate Boban krajem 1993. smijenjen sa položaja, Zubak postaje predsjednik predsjedničkog vijeća Hrvatske Republike Herceg Bosne. Angažira se na uspostavljanju mira između HVO-a i ABiH u veljači 1994. i stvaranju Federacije BiH. Nakon toga je prvi predsjednik Federacije BiH i član Predsjedništva BiH.
Godine 1995. odbija kao predstavnik bosanskohecegovačkih Hrvata potpisati Daytonski sporazum (umjesto njega to je učinio Jadranko Prlić), ali stavlja svoj potpis na njega u Elizejskoj palači u Parizu, 14. prosinca 1995., kada je ovaj Sporazum službeno potpisan. Tada odstupa od svih političkih funkcija.
Na izborima održanim 1996. godine izabran je kao predstavnik hrvatskog naroda za člana Predsjedništva BiH s 90% glasova Hrvata.
Godine 1998. izlazi iz HDZ BiH i osniva novu političku stranku, Nova hrvatska inicijativa (NHI). Razlozi razilaženja je težnja hercegovačkih Hrvata, koji su u HDZ-u BiH u premoći, da se stvori treći hrvatski entitet na teritoriju Hercegovine i zanemari položaj Hrvata u Posavini i Srednjoj Bosni.
Sophienhamm
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Zophinham se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 5,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 351 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 59 stanovnika/km².
Poggio, Pistoia
Poggio je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 854 m.
Tresievoli II, Venezia
Tresievoli II je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Găureni, Miroslava
Găureni je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Miroslava.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Il Cantone di Pieve Modolena, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
Muhamed Hevaji Uskufi Bosnevi
Biografija
O životu Muhameda Hevaja se vrlo malo zna, čak se nezna ni koje mu je pravo ime, jer se on potpisivao sa Mhmd - bez vokala, a to se može čitati i kao Muhamed ali i Mehmed, Hevaji mu je pjesnički nadimak, koji znači - zračni, a i Uskufi i Bosnevi su samo nadimci. Za Uskufi, se prepostavlja da potječe od zašiljene i pozlaćene kape kakvu su nosili janjičarski oficiri i službenici na sultanovu dvoru. Pa bi to značilo da je i on proveo izvjesno vrijeme na dvoru Murata IV u Carigradu, a Bosnevi znači da je iz Bosne što je i on sam isticao u svojim rukopisima. Iako ima i teorija da Uskufi, znači da je bio iz Uskoplja ili možda iz Skopja koje se turski zvalo Üsküp.
Pretpostavlja se da je bio begovski sin, kom su rano umrli roditelji, pa se nakon toga potucao po svijetu i svašta radio i naučio turski, arapski i perzijski.
Neki pretpostavljaju da je za posao koji je obavljao na sultanovu dvoru dobio penziju pa se vratio u svoj rodni Zvornički sandžak, a po drugima je dobio položaj kadije koji je obavljao u istom sandžaku. Iza sebe je ostavio nekoliko rukopisa, pisanih na arebici (Arapsko pismo - prilagođeno slavenskom jeziku kojim su se služili onovremeni bosanski muslimani). Jedan od njih je moralno- religiozni Tabsirat al-'arifin, napisan dijelomično na turskom, a dijelom na slavenskom kog je on zvao bosanskim (bosança), i nekoliko pjesama među kojima se ističu Ilahi bezeban-i Srb (Oda na srpskom jeziku) i Bera-i da'vet-i iman be zeban-i Srb (Poziv na vjeru na srpskom jeziku).
Svoje najznačajnije djelo rječnik - Magbuli-arif (Što se sviđa razumnima), napisao je po uzoru na tadašnji vrlo popularni perzijsko-turski rječnik - Tuhfe-i Šahidi kog je sastavio mehlevija Šahidi İbrahim Dede (1470–1550), zbog tog ga zovu i Potur-Šahidija (Turska šahidija).
Njegov rječnik izdao je još 1868. u Leipzigu Otto Blau pod nazivom Boschnisch-türkische Sprachdenkmaler, a nakon njega i Derviš Korkut 1942. u Glasniku Zemaljskog muzeja BiH u Sarajevu, a pjesme su mu objavili Kemura i Ćorović 1912. u vlastitom izdanju u Sarajevu, pod naslovom - ''Serbokroatische Dichtungen bosnischer Moslims aust dem XVII, XVIII und XIX Jahrhundert 1912''.
Norveški slavist Svein Mønnesland i tuzlanski profesor Ahmet Kasumović objavili su 2011. reprint rukopisa iz Uppsale, sa opširnim predgovorom i objašnjenjima. Knjiga je predstavljena javnosti na svečanosti u Tuzli 1. marta 2012. Knjiga je izazvala pravu malu senzaciju u Bosni, ispalo je da se tad upotrebljavalo puno manje tuđica nego danas, a mnoge od tih riječi žive u narodu još i danas.
U Bosni je to popraćeno i uz političke konotacije kao dokaz kontinuiteta bosanskog jezika, iako neki nezavisni promatrači kao britanski historičar Noel Malcom - taj jezik jednostavno isčitava kao srpskohrvatski odnosno hrvatski ili srpski.
Louis Bonaparte
Louis Napoléon Bonaparte (Ajaccio, 2. rujna 1778. – Livorno, 25. srpnja 1846.) je bio mlađi brat francuskog cara Napoleona Bonapartea te holandski kralj od 1806. do svoje abdikacije 1810. godine.
Rani život
Louis Bonaparte rođen je kao Luigi Bonaparte u Ajacciou, kao četvrti sin Carla Buonapartea i Letizije Ramolino. Vrlo rano je poslan u vojnu školu te je s bratom Napoleonom služio prvo u Egiptu, a kasnije i u Italiji. Već s 25 godina postao je general, no čak je i sam Louis smatrao kako je to napredovanje, koje je bilo posljedica bratova utjecaja u vojsci, prebrzo. Nakon povratka u Francusku, Louis je sudjelovao u bratovom svrgavanju Direktorija. Nakon što je postao Prvi konzul, Napoleon je ugovorio brak između Louisa i Hortense de Beauharnais, kćeri carice Joséphine iz njezina prvog braka. Iako se Hortense isprva protivila braku, majka ju je nagovorila da pristane na njega zbog dobrobiti obitelji tako da je brak eventualno ipak sklopljen.
Louis je navodno povremeno pokazivao simptome psihičkog poremećaja. Danas se pretpostavlja kako su te epizode mogli biti napadaji depresije koje je dobivao pokušavajući sakriti svoju homoseksualnost ili biseksualnost. Izvještaji iz tog doba ne daju jasnu potvrdu je li se radilo o napadajima depresije ili drugom psihičkom poremećaju, no ostaje činjenica kako se Louis s tim problemima nosio sve do svoje smrti.
Kralj Holandije
Smatrajući kako je Batavijska Republika previše nezavisna za njegov ukus, Napoleon ju je 5. lipnja 1806. godine zamijenio Kraljevinom Holandijom, na čiji je tron zasjeo upravo Louis. Napoleonova izvorna namjera bila je da Holandija bude de facto francuska pokrajina, a Louis tek prefekt, no dogodilo se suprotno. Louis je interese svojih podanika stavio ispred onih svoga brata te je proveo cijeli niz reformi kojima je konsolidirao svoju vlast u odnosu na bratove planove. Kako bi stekao simpatije među holandskim pukom, Louis je uzeo vladarsko ime Lodewijk I te je pokušao naučiti nizozemski jezik. Također, donio je prisilnu uredbu kojom su svi članovi njegove vlade, a koje je mahom postavio Napoleon, morali govoriti nizozemskim jezikom te se odreći francuskog državljanstva. Potonje je bilo previše za njegovu suprugu, Hortense, koja je, boraveći u to vrijeme u Francuskoj, odbila odreći se državljanstva.
Brak s Hortense Louisu je donio tri nasljednika, sva tri rođena u Parizu. Njihov prvi sin, Napoléon Charles Bonaparte, umro je još u djetinjstvu, dok je kralj želio da njegov drugi sin, Napoléon Louis Bonaparte, boravi s njim u Holandiji. Hortense je striktno odbila taj zahtjev, smatrajući kako se njezin sin više neće vratiti u Francusku. Louis je apelirao kod Napoleona, no ovaj je stao na stranu Hortense te je bratova sina čak proglasio prijestolonasljednikom. Tokom kratkog zajedničkog boravka u Francuskoj, Louis i Hortense dobili su trećeg sina, Louisa-Napoléona Bonapartea.
Jedan od velikih problema Louisove vladavine u Holandiji bilo je pitanje glavnoga grada. Naime, Louis je tokom četiri godine nekoliko puta mijenjao glavni grad, stolujući, između ostalog, i u Amsterdamu, Den Haagu i Rotterdamu. Jednom je prilikom čak dao izbaciti bogatog trgovca iz njegove vlastite kuće jer mu se svidjela dok je u njoj boravio. Ta kuća je jedno vrijeme bila njegovo sjedište, no ubrzo ju je napustio. Stalne selidbe predstavljale su problem kako njegovoj vladi tako i europskim diplomatima, koji su ubrzo poslali molbu da se kralj skrasi kako bi im olakšao posao. Danas se ova pojava pripisuje Louisovom navodnom ludilu.
Louisova vladavina bila je obilježena i dvjema velikim tragedijama. Prva je bila eksplozija teretnog broda prepunog baruta usred Leidena 1807., a druga velika poplava koja je Holandiju pogodila 1809. godine. U oba slučaja, Louis je osobno nadgledao anuliranje štete koja je nastala, zbog čega je prozvan Lodewijk I Dobri.
Włocławek
Włocławek (njemački: Leslau) je grad od 109,883 stanovnika u sredini Poljske u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu.
Louis Bonaparte
Kralj Holandije
Vladavina Louisa Bonapartea bila je kratkotrajna s obzirom na okolnosti pod kojima je došao na vlast. Tomu su dva razloga. Prvi je bio ekonomske prirode; naime, Napoleon je planirao smanjiti zajmove nizozemskim investitorima za dvije trećine, što bi bio enorman ekonomski udar za Holandiju. Drugi je bio političke prirode, a Napoleon ga je iskoristio kao povod za zahtjev za Louisovu abdikaciju. Naime, Napoleon je planirao invaziju Rusije te je zahtijevao vojni doprinos od svih saveznika iz regije. Louis je taj zahtjev odbio, što je Napoleon protumačio kao stavljanje holandskih interesa ispred francuskih. Ubrzo je povukao 9,000 francuskih vojnika iz Holandije, što ne bi bio problem da Britanci nisu ubrzo poslali oko 40,000 vojnika na Holandiju. Suočen s potencijalnim padom Holandije, Napoleon je poslao 80,000 vojnika predvođenih Jean-Baptisteom Bernadotteom u pomoć Holandiji te je uspješno odbio britanski napad. Napoleon je tada sugerirao bratu da abdicira jer nije bio sposoban obraniti zemlju, no ovaj je to odbio. Napoleon je 1. srpnja 1810. izvršio invaziju Holandije te je tako prisilio brata da abdicira u korist svoga sina, koji je postao kralj Lodewijk II. Lodewijk II vladao je samo 8 dana prije nego je i on 9. srpnja 1810. svrgnut nakon Napoleonove aneksije Holandije.
Włocławek
Historija
thumb|left|240px| [[Katedrala Marijina uzačašća]]
Louis Bonaparte
Egzil
Nakon što mu je Holandija oduzeta, austrijski car Franz II je Louisu ponudio egzil u Austriji tako da je ovaj od 1811. do 1813. živio u Grazu, pišući poeziju. Nakon bratova kraha u Rusiji, Louis je u pismu zamolio Napoleona da ga vrati na nizozemski tron, no ovaj je to rezolutno odbio. Nakon Napoleonova kraha, Louis je želio posjetiti Nizozemsku, no tadašnji kralj Willem I je odbio njegove zahtjeve. Posjet zemlji kojom je vladao odobrio mu je Willem II tek 1840. godine. Iako je putovao pod lažnim imenom, ljudi su saznali da je u posjetu Nizozemskoj što je dovelo do toga da mu se ispod hotelskog prozora okupila presretna rulja. Louis je, prema navodima, bio izrazuto dirnut tim događajem.
Włocławek
Historija
Włocławek je niknuo u 10. vijeku, pa je već početkom 12. vijeka postao sjedište kujavijskih biskupa. Brzo je izrastao u jedno od najvećih velikopoljskih naselja pa je 1256. dobio gradska prava.
Louis Bonaparte
Egzil
Nakon smrti Josepha Bonapartea 1844. godine, bonapartisti su Louisa vidjeli kao legitimnog pretendenta na francuski tron, no on sam se nije nimalo potrudio kako bi ostvario te pretenzije. S druge strane, Louisov jedini preživjeli sin, kasniji car Napoleon III, u to je vrijeme bio zatvoren u Francuskoj zbog pokušaja organiziranja bonapartističkog puča.
Włocławek
Historija
Nastojanjem biskupa Macieja podignut je utvrđeni dvorac, od kog su danas vidljivi samo fragmenti na fasadama današnje klasicističke palače. On je bio i inicijator gradnje katedrale 1340. koja je danas ponos grada.
Louis Bonaparte
Egzil
Louis Bonaparte je preminuo u Livornu 25. lipnja 1846. godine, a pokopan je u mjestu Saint-Leu-la-Forêt.
Włocławek
Historija
Tokom 14. i 15. vijeka Teutonski vitezovi su nekoliko puta napali grad. U gradu je između 1489. i 1491. djelovao kao profesor - astronom Kopernik.
U Włocławeku je 1569. osnovana jedna od najstarijih teoloških škola u Poljskoj, pokraj nje se nalazi crkva sv. Vitalisa iz 1330. u kojoj se nalazi triptih sa scenom krunidbe sv. Marije, jedno od najvrjednijih djela poljskog slikarstva 15. vijeka. thumb|left|240px| [[Brana na Visli]] Grad se tokom 19. vijeka nakon izgradnje prve poljske tvornice papira celuloze, razvio u snažan industrijski centar.
Posao sa celulozom i papirom išao je odlično u prvim dekadama nakon Drugog svjetskog rata, ali je krajem 20. vijeka postao nerentabilan.
Veliki projekt bila je izgradnja preljevne brane sa hidroelektranom na Visli-1968. Od tada uzvodno postoji veliko akumulaciono jezero.
Pobratimski gradovi
Włocławek ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Paraje el Chilar, Santo Domingo Tomaltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1599 m.
Siberia, Chihuahua
Siberia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1347 m.
Opština Ciortești, Iași
Ciortești je opština u Rumuniji u okrugu Jaš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Bromo(tetrahidrotiofen)zlato(I)
Bromo(tetrahidrotiofen)zlato(I) je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 365,042 Da.
Palacio de Arriba, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Palacio de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2067 m.
Čokot (Niš)
Čokot je naselje u Srbiji koje administrativno pripada Opštini Palilula, jednoj od gradskih opština Niša. Prema popisu iz 2002. bilo je 1401 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1429 stanovnika).
Demografija
U naselju Čokot živi 1128 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,7 godina (39,3 kod muškaraca i 40,1 kod žena). U naselju ima 386 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,63.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno.
Las Neblinas, Teloloapan
Las Neblinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1823 m.
Ivo Andrić-Lužanski
Ivo Andrić Lužanski (Lug kraj Živinica, 1956 - ) je bosanskohercegovački političar hrvatske nacionalnosti i član HDZ BiH. U dva navrata je služio kao predsjednik FBiH. Godine 2007. je na listi HDZ za dijasporu izabran u Hrvatski sabor.
Cucharájatl, Xilitla
Cucharájatl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 524 m.
Khan tengri
Han Tengri ili Kan Tengri (na Ujgurskom znači "Gospodar duhova" ili "Gospodar neba", a na turskom "Vladar nebesa" ili "Vladar Tengri (bog neba)") je planina iz planinskog lanca Tien Šan. Nalazi se na granici Kirgistana, Kazahstana i Kine, istočno od jezera Ysyk-Köl. Geološka visina joj je 6995 m.n.v. a sa glečerskom kapom dostiže 7010 m.n.v. Zbog toga se u planinarskim krugovima, uključujući kriterije za sovjetsku nagradu Snežni leopard, smatra vrhom od 7000 metara. Poznata je još i kao: Khan Tangiri Shyngy, Kan-Too Chokusu, Pik Khan-Tengry, Hantengri Feng. thumb|Han Tengri u zalazak Sunca
Han Tengri je druga najviša planina u okviru Tien Šana, prevazilazi je samo Džengiš Čokusu (7439 m), nekoliko kilometara južnije. U Kazahstanu je najviši vrh a u Kirgistanu treći, posle Džengiš Čokusua i Vrha nezavisnosti na Pamiru (7143 m).
Odlike
Han Tengri je masivna mramorna piramida, pokrivena snegom i ledom. U zalazak sunca mermer sija crvenilom, zbog čega je Kazasi zovu "Kan Tau" (krvava planina). Smešten odmah preko puta glečera Južni Ingelček (ili Inilček), 16 km severno od Džengiš Čokusua, prvo se za Han Tengri mislilo da je najviši vrh Tien Šana, zbog njegovog dramatičnog oblika — za razliku od Džengiša koji deluje zdepastije. Han Tengri je najviši vrh u krajnjem delu podlanca Tengri Tag, poznatom i kao Mustag, u kome se nalaze i vrhovi Čapajeva i Gorkog. Anatolij Bukrejev je smatrao Han Tengri za valjda najlepši vrh na svetu, zbog njegovih geometrijskih grebena i simetrije.
Istorija
Ukrajinski tim Mihaila Pogrebeckog se 1931. prvi popeo na vrh, s juga, duž zapadnog grebena. Kuzminov tim se 1964. prvi popeo sa severa. Han Tengri je bio jedan od pet vrhova na koji se sovjetski planinar morao popeti da bi dobio prestižnu nagradu Snežni Leopard. Na njemu se 2004. dogodila tragedija — velika lavina je ubila više od tuceta planinara na najpopularnijoj stazi.
Eksterni linkovi
(na engleskom)
Karlo Filipović
Karlo Filipović (Solakovići kod Ilijaša, 10. srpnja 1954.), diplomirani inženjer strojarstva i političar. Predsjednik Federacije Bosne i Hercegovine od 28. veljače 2001. do 1. siječnja 2002. Radio je u struci od 1978. do 1989. godine. Član je SDP BiH. Obavljao je niz važnih političkih dužnosti.
Antioch, Ohio
Antiok je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 86, što je 3 (-3,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sv. Duh (Škofja Loka, Slovenija)
'''Sv. Duh''' je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Sv. Duh se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 930 stanovnika.
Łęczyca
Łęczyca (njemački: Lentschitza) je grad od 13,971 stanovnika u sredini Poljske u Lodzkom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Łęczyca leži na zapadnoj obali rijeke Bzure, udaljena četrdesetak km sjeverozapadno od Łódźa.
Historija
thumb|left|240px| [[Kraljevski zamak]]
Novi grad je gradska prava dobio 1267. kao prijestolnica vlastitog vojvodstva.
Sredinom 14. vijeka poljski kralj Kazimierz III sagradio je u Łęczyci svoj kraljevski zamak i opasao grad bedemima. U to vrijeme sagrađen je i dominikanski samostan sa crkvom, vijećnica i župna crkva. Tad je bila poznata kao kraljevski grad u kom se održavaju i važni sejmovi.
Sve do 16. vijeka Łęczyca je imala značajno mjesto u političkom životu Poljske, ali ga je izgubila nakon višestrukih razaranja za Švedsko-poljskih ratova, kad je uništen dobar dio grada i zamak.
Nakon Druge podjele Poljske 1793. Kraljevina Pruska anektirala je taj kraj i Łęczycu. Grad je ponovno pretvoren u solidnu utvrdu izgradnjom brojnih bastiona.
Krajem 19. vijeka počela je industrijalizacija mjesta izgradnjom parnog mlina.
Pobratimski gradovi
Łęczyca ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Vladimir Šoljić
Vladimir Šoljić (19. listopada 1943.) je bosanskohercegovački političar.
Životopis
Vladimir Šoljić rođen je 19. listopada 1943.
Poslije je, odlukom Parlamenta FBiH, postao predsjednik Federacije Bosne i Hercegovine. Tu dužnost vršio je od 18. ožujka 1997. do 29. prosinca 1997. godine. On i njegov zamjenik Ejup Ganić imali su malo utjecaja u stvaranju politike FBiH i bili su pod pritiskom Međunarodne zajednice, Ureda visokog predstavnika i pod pritiscima bošnjačkog i hrvatskog člana Predsjedništva BiH.
Na utemeljiteljskom saboru 24. svibnja 1997. godine izabran je za predsjednika Glavnog vijeća Hrvatske zajednice Herceg-Bosne, udruženja koje nema državotvorne ingerencije i čiji je cilj povezati sve Hrvate u BiH, definirati strateške smjerove nacionalnog, kulturnog i gospodarskog razvitka.
Predsjednik Hrvatske zajednice Herceg-Bosne je ostao i nakon njenog 3. sabora, koji je održan 17. travnja 2010. godine. Na tom saboru, Vladimir Šoljić je proglašen jednim od nekoliko članova Glavnog vijeća Hrvatske zajednice Herceg-Bosne.
Robovo (Strumica)
Robovo je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Robovo je u sastavu opštine Bosiljovo.