cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitka kod Yamena
Pomorska bitka kod Yamena (također poznata i kao Pomorska bitka kod planine Ya; ) se odigrala 12. marta 1279. između mongolskih snaga dinastije Yuan na jednoj, i kineskih snaga dinastije Song na drugoj strani. Iako su Mongoli imali deset puta manje brodova od dinastije Song, vještom taktikom su nanijeli katastrofalni poraz u kome je uništena ne samo flota dinastije Song, nego likvidirani svi članovi dinastije, nakon čega je cijela Kina pala pod mongolsku vlast.
Van Tassell, Wyoming
Van Tasel je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15, što je 3 (-16,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bugarski lev
Lev (skraćeno: lv ili lv) je novčana jedinica Bugarske. Upotrebljava se od 1881. Deli se na 100 „stotinki“. Naziv mu proizilazi iz reči „lъv“ - lav u bugarskom jeziku, upotrebljavan u 19 vek.
Kod bugarske novčane jedinice pomeđunarodnom standardu ISO 4217 je BGN. Upotrebljavaju se i drugi kodovi za lev:
Butorfanol
Butorfanol (Stadol) (INN) je sintetički opioidni analgetik morfinanskog-tipa. Brand ime Stadol je nedavno ukinuto od strane proizvođača. On je sada dostupan samo u svojim generičkim formulacijama. Butorfanol je strukturno najsrodniji sa levorfanolom. Dostupan je samo kao butorfanol tartarat u injekcionim i intranazalnim formulacijama.
Mehanizam dejstva
Butorfanol ispoljava parcijalno agonistno dejstvo na μ opioidnom, i agonistno dejstvo na κ opioidnom receptoru. Stimulacija tih receptora na neuronima centralnog nervnog sistema izaziva intracelularnu inhibiciju adenilat ciklaze, zatvaranja kalcijumskih kanala, i otvaranja membranskih kalijumskih kanala. To dovodi do hiperpolarizacije ćelijskog membranskog potencijala i supresije prenosa akcionog potencijala signalnih puteva bola. Zbog njegovog κ-agonistnog dejstva, na analgetičkim dozama butorfanol povišava pulmonarni arterijski pritisak i srčani rad. Dodatno, κ-agonizam može da uzrokuje disforiju na terapeutskim ili višim dozama. To daje butorfanolu niži potencijal za zloupotrebu od drugih opioidnih lekova.
Nuspojave
Kao i kod drugih opioidnih analgetika, javlja se niz nuspojava vezanih za centralni nervni sistem (kao što su sedacija, zbunjenost, i nesvestica). Mučnina i povraćanje su česti. Ređi su gastrointestinalni efekti drugih opioida (uglavnom konstipacija).
Aleksandar Freudenreich
Aleksandar Freudenreich (Zagreb, 21. studenog 1892. – Zagreb, 22. travnja 1974.), hrvatski arhitekt.
Arhitekt Aleksandar Freudenreich jedan je od najproduktivnijih hrvatskih arhitekata 20. stoljeća. Tijekom dugog života projektirao je oko pet stotina objekata. Pretpostavlja se da ih je izveo samostalno ili u suradnji s drugim arhitektima preko tri stotine, od kojih neka zauzimaju nezaobilazno mjesto u okvirima hrvatske moderne.
Najranije doba
Aleksandar Freudenreich rođen je 21. studenog 1892. godine u obitelji glasovitih kazališnih djelatnika. Otac Dragutin, bio je poznati kazališni glumac, a djed Josip jedan je od osnivača Hrvatskog kazališta. Imao je dvoje braće Vojislava (1891. – 1917.) po zanimanju apotekara, i Milana (1900. 1973), koji je također bio arhitekt.
1913.- 1914. prijavljuje se kao „jednogodišnji dobrovoljac“ u vojsku. Prvo služi u Beču a potom u Dubrovniku gdje ga je i zatekao početak Prvog svjetskog rata. Rat je proveo diljem Europe preko Galicije, Besarabije, Bukovine, Mađarske do Francuske i Belgije. Po svršetku rata 1918. vraća se u Zagreb.
Pay Day
Pay Day je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1922. u režiji Charlieja Chaplina. U njemu Chaplin tumači građevinskog radnika koji pokušava dio svoje plaće sačuvati od supruge kako bi se mogao napiti.
Aleksandar Freudenreich
Počeci projektantske djelatnosti
Od 1919. godine Frodenreich radi u Vojno- građevnom odjelu SHS. Te godine postaje ovlašteni graditelj ali doživljava i svoj prvi uspjeh kao arhitekt. Na natječaju za projekt Hrvatskog doma u Vukovaru dobiva 1. nagradu. Dom je građen od 1922. do 1923. godine. Nakon toga radi projekt Prve hrvatske štedionice na Sušaku koja je građena od 1924. do 1925. godine. U isto vrijeme sudionik je nekoliko natječaja za vijećnice u Vukovaru i Vinkovcima, Prvu hrvatsku obrtnu banku u Zagrebu. Također je radio i projekte za Stubičke Toplice, obiteljske kuće, društveni dom „Nada“ u Karlovcu, te projekte brojnih adaptacija. Projektirao je brojne Hrvatske domove i dvorane diljem Hrvatske. Indikativno je da je prizemlje Hrvatskog doma 1960-ih srušeno, a ondje napravljen "trg" odnosno proširen "Centar za kulturu" arhitektonski neprimjerenim aneksom.
Arhitekti Freudenreich & Deutsch
1923. godine s arhitektom Pavlom Deutschom pokreče zajednički atelijer: „Arhitekti – Freudenreich & Deutsch – graditelji“. Do 1933. godine ured im je u Ilici 33, a od 1933. do 1940. godine u Gajevoj 2b. 1927. godine Freudenreich je izabran za gradskog zastupnika grada Zagreba. Na toj je dužnosti bio sve do 1932. godine kada je svrgnut tijekom diktature generala Petra Živkovića. Od 1927. do 1930. godine Freudenreich je polazio Arhitektonski odjel Državne umjetničke akademije u Zagrebu kod arhitekta Drage Iblera.
Prve zajedničke realizacije
I usprkos brojnim dužnostima koje je tada obnašao, Freudenreich je u suradnji s Deutschom pokrenuo bogatu djelatnost. Tijekom najranije faze suradnje realiziraju nekoliko vila u Bosanskoj ulici u Zagrebu. Među inima obiteljske kuće:
Sokolska mogila
1925. godine po Freudenreichovom projektu izvodi se u zagrebačkom parku Maksimir impozantna Sokolska mogila. Skulpturu na njenom vrhu izradio je kipar Ivo Kerdić. Mogila nažalost nije nikada dovršena budući da je rad Hrvatskog sokola ubrzo bio zabranjen. Veza arhitekta Freudenreicha i Hrvatskog sokola bila je duga i sezala je u njegovu ranu mladost. Već je kao đak, 1908. godine stupio u Hrvatski sokolski savez. Nastupao je na svim sletovima u Zagrebu i na sveslavenskim sletovima u Pragu sve do njegova ukinuća 1926. godine. Bio je član upravnog odbora Matice hrvatskog sokola i Hrvatskog sokolskog saveza, a napisao je i veliko broj članaka o tjelovježbi, gimnastičkim spravama i dvoranama.
Realizacije od 1927. do 1938.
Od 1927. do 1938. Freudenreic i Deutsch realizirali su veliki broj obiteljskih i stambeno poslovnih objekata u Zagrebu. Među inim:
Matica hrvatskih obrtnika
No vrhunac profesionalne karijere Freudenreich će ostvariti realizacijom zgrade Matice hrvatskih obrtnika (Ilica 49, 1938.). Maticu hrvatskih obrtnika Freudenreich je projektirao u suradnji s arhitektom Zvonimirom Požgajem. Riječ je o jednoj od tada najsmionijih interpolacija kojom autori u horizontalnoj strukturi Ilice 19. stoljeća interpoliraju soliteran objekt od osam katova koji će u vizuri grada biti jedna od dominantnijih točaka sve do izgradnje Iličkog nebodera tijekom pedesetih godina 20. stoljeća.
Zanimljiv je način na koji autori realiziraju projekt. Naime, zbog prostornog ograničenja parcele koja je prema ulici uska, arhitekti objekt razvijaju klasterski u dubinu parcele. Pri tome prizemlje u potpunosti uvlače i pasažno ga otvaraju vješto kreirajući u uskoj i prometnoj ulici jedan novi javni prostor a time i novu prostornu vrijednost. Riječju, uz promjene visinskih gabarita jedna od karakteristika gradnje objekata tijekom moderne je i uvlačenje prizemlja za trgovine kako bi se s jedne strane oslobodili pločnici za brže kretanje ljudi a s druge strane kako bi se povećali izložbeni prostori trgovina a prolaznicima i kupcima omogućilo da ih u miru razgledaju. Matica hrvatskih obrtnika jedan je od uspješnijih takvih primjera u Zagrebačkoj izgradnji uopće.
Natječaji
U tom razdoblju Freudenreich i Deutsch biti će prisutni i na većini tada značajnih arhitektonskih natječaja. Među inim sudjelovali su na natječajima za:
Hrvatski domovi
Aleksandar Freudenreich u hrvatsku će arhitekturu 20. stoljeća uvesti jedan novi tip društvenih objekata nazvanih „Hrvatski dom“. Vremenom, promjenama ideologija i režima taj će se naziv u nekoliko navrata mijenjati. Tijekom NDH Hrvatski će domovi biti preimenovani u „Prosvjetna ognjišta“, a nakon 1945. u Domove kulture. Kao što smo vidjeli najraniji Hrvatski dom, onaj u Vukovaru Freudenreich je projektirao 1919. godine na početku svoje profesionalne karijere. Među inima do 1941. godine projektirao je i:
Prekid suradnje
1940. godine Pavao Deutsch je pozvan u vojsku nakon čega dolazi do prekida suradnje s Freudenreichom. Nekako u isto vrijeme Freudenreich je imenovan intendantom Hrvatskog narodnog kazališta u Zagrebu. S te će dužnosti biti smijenjen 1941. godine.
Freudenreich između 1941. do 1945.
Uspostavom Nezavisne Države Hrvatske Freudenreich djeluje u Odboru za umjetničku opremu s kiparom Ivom Kerdićem. Freudenreich je u to vrijeme pričuvni satnik tehničkih četa a ubrzo postaje i jedan od najangažiranijih državnih arhitekta. Tijekom 1943. godine Freudenreichu će biti angažiran na jednom od tada najambicioznijih projekata- uređenju svetišta Božje u Mariji Bistrici.
Marija Bistrica
Iakoje već 1940. nadbiskup Alojzije Stepininac predložio je da se od Marije Bistrice “napravi hrvatsko narodno svetište” s realizacijom se krenulo tek tijekom proljeća 1943. Za suradnike u Freudenreich će angažirati arhitekte Dragu Galića i Vladimira Potočnjaka s kojima radi „sreditbenu osnovu" Marije Bistrice.
Ubrzo će se Marija Bistrica pretvoriti u ta teška vremena u pravi umjetnički egzil za mnoge mlade hrvatske umjetnike. Riječ je o slikarima Krsti Hegedušiću, Željku Hegedušiću, Branki Hegedušić- Frangeš, Ivanu Generaliću, Ivanu Režeku, Josipu Šermetu, Josipu Crnoboriju, Gabrijelu Stupici, Marku Rašici, Anti Kaštelančiću i Draganu Berakoviću, koji pod protektoratom nadbiskupa Stepinca dobivaju zadatak da oslikaju baziliku i kapelu sv. Petra. Radovi će bez prestanka trajati od 1943. do svibnja 1945., odnosno do sloma NDH.
Mihovljan
1944. godine Nadbiskupski duhovni stol povjerio je Freudenreichu izradu projekta izgradnje crkve u Mihovljanu na mjestu starije koja je srušena tijekom ratnih djelovanja. Povodom toga Freudenreich će u suradnji s lokalnim župnikom Josipom Prežigalom nastojati za potrebe radova od vojne službe osloboditi tridesetak mještana Mihovljana, a u što će se uključiti i sam nadbiskup Stepinac. Iako će nadležno ministarstvo formalno odobriti Stepinčevu zamolbu, borba za oslobođenje mještana od vojne službe nastaviti će se i poprimiti dramatičan karakter, budući da više nije bila riječ samo o radovima već i o svjesnom spašavanju brojnih ljudskih života u krajnje nesigurnim vremenima.
Prosvjetna ognjišta
Tijekom NDH Freudenreich će projektirati čitav niz društvenih domova naslovljenih „Prosvjetna ognjišta“. Među inim:
Domovi kulture
Nakon rata Freudenreich je projektirao mnogobrojne, prosvjetne i radničke domove te domove kulture. Među inim u:
Ostali radovi
Aleksandar Freudenreich biti će izuzetno aktivan i produktivan sve do smrti. Projektirao je adaptacije i uređenja mnogih važnih objekata poput kazališta u Varaždinu, Puli i Bjelovaru, Kneževa dvora u Rabu, Etnografski muzej u Zagrebu, Robnu kuću NAMA u zagrebačkoj Ilici, a pred sam kraj života radio je i na obnovi Zagrebačke katedrale. Također je projektirao i nekoliko kino dvorana, crkvi (Gradec, Kašina, Pleternica, Raskrižje, Suha Katalena, Vrbovec) i tvorničkih objekata (Oroslavje, Varaždin, Osijek i Zagreb).
Nakon Drugog svjetskog rata Freudenreich je također projektirao i nekoliko spomen obilježja antifašističke borbe, poput primjerice mogile u Veljunu, te spomen obilježja palim borcima u Hreljinu, Pisarovini, Jamnici Pisarovinskoj i Perjasici.
Izradio je i projekte za uređenje trga ispred hotela u hvarskoj luci, oblikovanje tunela Dolje u Zagrebu, te nekoliko obiteljskih kuća i drugih objekata.
Pola stoljeća proučavao je i sabirao skice o narodnom graditeljstvu u svim krajevima Hrvatske, o čemu je objavio čitav nit stručnih članaka i nekoliko knjiga među kojima su najvažnije: Prosvjetna ognjišta, Zagreb (1943.), Narod gradi na ogoljelom krasu Zagreb- Beograd (1962.) i Kako narod gradi na području Hrvatske, Zagreb (1972.).
Kao kazališni djelatnik Freudenreich je napisao brojne igrokaze, bavio se koreografijom, inscenacijom i režijom. 1923. godine osnovao je Maticu hrvatskih kazališnih dobrovoljaca kojoj je tajnik i umjetničko vođa, dramaturg, redatelj i glumac sve do njena ukinuća 1945. godine.
Za svoj rad primio je 1968. godine nagradu za životno djelo "Viktor Kovačić", a 1969. odlikovan je i "Ordenom zasluga za narod sa srebrnim tracima".
Arhitekt Aleksandar Freudenreich umro je u 82. godini života, 22. travnja 1974. godine u Zagrebu ostavivši za sobom jedan od najopsežnijih opusa u hrvatskoj arhitekturi 20. stoljeća.
Bogdan Krizman
Bogdan Krizman (Varaždin, 28. jul 1913 — Zagreb, 5. jul 1994) je bio jugoslovensko-hrvatski istoričar.
Završio je studije u 1937. na Pravnom fakultetu Univerziteta u Zagrebu. Diplomirao je međunarodno pravo i diplomatiju istorije na Slobodnoj školi političkih nauka u Parizu. Nakon što je bio zaposlen u jugoslovenskom Ministarstva spoljnih poslova u Beogradu. Ustaške vlasti su ga između 1941 i 1945, internirale u Lepoglavi i Gracu.
Od 1947. do 1949. bio je diplomatski predstavnik Jugoslavije u Beču. Doktorirao je 1952. u Zagrebu sa tezom o istoriji diplomatije Dubrovačke republike u 18. veku. Od 1950. do 1958. radio je u Državnom arhivu, od 1958. do 1970. bio je aktivan na Jadranskom institutu Jugoslovenske akademije znanosti i umjetnosti.
Od 1970. je predavao opštu istoriju države i prava na Univerzitetu u Zagrebu od 1976. do odlaska u penziju 1983, kao redovni profesor. Važio je za međunarodnog eksperta za istoriju Nezavisne Države Hrvatske. Zajedno s Konstantinom Bastaićem autor je udžbenika Opća historija države i prava, koji se dugo godina koristio kao standardni udžbenik za nastavu povijesti države i prava na pravnim fakultetima.
Poljski zlot
Zlot je novčana jedinica Poljske. Jedan zlot se deli na 100 groša. Zlot se u Poljskoj koristi od 1924. godine.
Dana 4. avgusta 2006. zlot je imao sledeću vrednost:
Tonko Fabris
Životopis
Tijekom i nakon školovanja radio je s ocem Vinkom Fabrisom, akademskim kiparom, na brojnim poslovima konzerviranja i restauriranja kamene plastike od kojih izdvaja restauraciju renesansnih kamenih elemenata palače Arsan na Cresu, obnovu rigalica i fijala na pročeljima zagrebačke Katedrale, zatim izradu grbova, ograde balkona i replike kamene skulpture Madone s djetetom na zabatu Nadbiskupskog dvora u Zagrebu. Sudjelovao je u izradi faksimila kamene skulpture Krista prema originalnoj skulpturi Frana Kršinića na groblju sv. Ane u Osijeku, stradaloj u Domovinskom ratu. Radio je na obnovi kamenih detalja gotičkih crkava u Hrvatskoj stradalih u ratu.
Tijekom istog razdoblja modelirao je i klesao u kamenu vlastite skulpture i sudjelovao na zajedničkim izložbama studenata ALU.
Između 2006. i 2009. Fabris je bio suradnik likovnih radionica u Knjižnicama Vladimira Nazora i likovnih radionica za djecu u Galeriji Klovićevi dvori u Zagrebu. Od 2009. godine zaposlen je u Hrvatskom restauratorskom zavodu, u Odjelu za kamenu plastiku u sklopu kojeg sudjeluje na brojnim konzervatorsko-restauratorskim projektima i programima u Hrvatskoj (dvor Veliki Tabor u Humu Košničkom, zapadno pročelje cistercitske crkve u Topuskom; kapela sv. Trojstva starog gradg Sokolca u Brinju, gotička crkva sv. Marije Magdalene u Zrinu, crkva sv. Vlaha u Dubrovniku i dr.)
mini|Skulptura koja se dodjeljuje kao [[Nagrada Dr. Ivan Šreter|nagrada autorima za najbolju novu hrvatsku riječ.]] Autor je javnog spomenika, biste dr. Ivana Šretera koja je postavljena u Pakracu 2009. u spomen na njegov život i stradanje u Domovinskom ratu. Također je autor skulpture koju Zaklada dr. Ivan Šreter svake godine dodjeljuje kao nagradu autoru najbolje nove hrvatske riječi.
Show Boat (roman)
Show Boat je roman američke književnice Edne Ferber izdan 1926. godine. Naslov na engleskom znači ploveće kazalište, a radnja prati život nekoliko generacija putujućih glumaca i zabavljača na jednom takvom brodu koji plovi Mississippijem. Roman je najpoznatiji po tome što je poslužio kao predložak za izuzetno popularni brodvejski mjuzikl, koji je tri puta ekraniziran, te koji se smatra jednim od najvažnijih kazališnih komada 20. vijeka.
Peschiole, Pescara
Peschiole je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 542 m.
Osmina note
Oblici nota su raznovrsni: 15px 15px 15px 18px 20px 19px itd. Njima određujemo i beležimo različita trajanja tonova.
Osmina note (,, amer. eight note} se piše zatamnjenom jajolikom notnom glavom kojoj se dodaju uspravna crta (notni vrat) i barjačić.
Deljenjem osminske notne vrednosti nastaju manje notne vrednosti, što ilustruje sledeći primer: mini|670p|centar|Prikaz deljenja osminske [[Notna vrednost|notne vrednosti na manje notne vrednosti.|alt=Osmina note si]]???
Grupisanje osminskih notnih vrednosti
Radi preglednosti i bržeg pisanja, više osmina spajamo, tj. grupišemo tzv. crtom, rebrom ili gredom, što ilustruju sledeći primeri:
Čime se produžava notna vrednost
Svaka notna vrednost, pa i osminska, može da se produži:
Izvori
<References/>
FIPS
FIPS se može odnositi na:
Jakov Dugandžić
Jakov Dugandžić (Čitluk, kraj Mostara, 1. prosinca 1905. - koncentracijski logor Stara Gradiška, ljeto 1942) je bio sudionik Narodnooslobdilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Životopis
Rođen je 1905. godine u Čitluku, kraj Mostara. Od lipnja 1930. godine, radio je u „Zagrebačkom električnom tramvaju”. Aktivno je radio na organiziranju sindikata među radnicima u ZET-u. Godine 1934., bio je uhićen zbog ilegalnog revolucionarnog rada. U zatvoru je proveo šest mjeseci, ali pošto Sudu za zaštitu države ništa nije priznao, pušten je zbog nedostatka dokaza.
Godine 1935., postao je članom Komunističke partije Jugoslavije. Sudjelovao je u radničkim demonstracijama, a 1936. je bio jedan od organizatora višednevnog štrajka tramvajskih radnika. U organizaciji zagrebačke ćelije KPH i Jakova Dugandžića, radnici ZET-a organizirali su obustavu prometovanja za 1. svibnja 1940. i na taj način obilježili Praznik rada. Policija je nakon toga uhitila mnoge aktiviste, među njima i Jakova, koji je bio sproveden u logor kod Koprivnice. Krajem 1940., vratio se u Zagreb, nastavio ilegalni rad i postao članom Rajonskog komiteta KPJ za Trešnjevku.
Okupacija Jugoslavije 1941. zatekla ga je u Zagrebu. I poslije toga je nastavio ilegalni rad. Radio je na povezivanju i učvršćenju organizacije KPJ i pripremama za oružani ustanak. Bio je jedna od veza preko koje su članovi KPJ odlazili iz okupiranog Zagreba na teren zbog sudjelovanja u oružanim akcijama. Tijekom odlaska na izvršenje partijskog zadatka, prepoznao ga je jedan ustaša u Frankopanskoj ulici i uhitio 30. rujna 1941. godine. U zatvoru je bio podvrgnut mučenju i zlostavljanju, ali ništa nije priznao. Poslije mučenja u Zagrebu, odveden je u koncentracijski logor Stara Gradiška, gdje je ubijen u ćeliji smrti 1942. godine.
Franjo Fugger
Franjo Fugger (Zagreb, 3. siječnja 1846. - Zemun, 8. srpnja 1914.) je zaslužni hrvatski veterinar, voćar, povrtlar, vinogradar, uzgajač industrijskog bilja, prosvjetni i kulturni radnik.
Obnašao je visoke veterinarske dužnosti u Karlovcu, Sisku i Zemunu. Dok je djelovao kao županijski veterinar u Karlovcu, suzbio je goveđu kugu. Dok je djelovao u Sisku kao podžupanijski veterinar, bio je tajnik sisačke podružnice Hrvatsko-slavonskog gospodarskog društva. U Zemunu je bio kotarski i gradski veterinar, a također je obnašao dužnost tajnika podružnice Hrvatsko-slavonskog gospodarskog društva.
U Sisku i Zemunu unapređivao je voćarstvo, povrtlarstvo i vinogradarstvo. Zaslužan je za uvođenje uzgoja hmelja.
Zadnje je godine života proveo u Zemunu. Ondje se okrenu prosvjećivanju mjesnog pučanstva. U tom je pravcu utemeljio čitaonice i pučke knjižnice.
Svjetliča
Svjetliča je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 906 stanovnika. .
Makedonski denar
Makedonski denar je službena valuta Republike Makedonije. Uveden je 26. travnja 1992 i tada je bio ekvivalent jugoslavenskom dinaru iz 1990. godine. U svibnju 1993. u promet je puštena nova verzija denara koji je vrijedio kao 100 starih denara.
Pogledaj još: spisak valuta
Blumeray
Blimere je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanja-Ardeni, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Sen Dizje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 108 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara.
New Deal, Tennessee
Nju Dil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 368.
Škofljica (općina)
Općina Škofljica (slovenski: Občina Škofljica) je jedna od 212 slovenskih općina od 9.988 stanovnika. , administrativni centar općine je istoimeni gradić Škofljica.
Lazar Kaganovič
Lazar Mojsejevič Kaganovič (22. novembar 1893 — 25. jul 1991) bio je sovjetski revolucionar i političar.
Škofljica (općina)
Geografske karakteristike
Općina Škofljica prostire se po Ljubljanskoj kotlini jugoistočno od Ljubljane, na površini od 43.3 km², na kojoj leži 18 naselja.
Nocicchia, Frosinone
Nocicchia je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Lazar Kaganovič
Biografija
Rođen je u blizini Kijeva, u jevrejskoj porodici. Godine 1911, postao je član boljševičke partije. Maja 1917, postao je vođa vojne organizacije boljševika u Saratovu. Tokom Oktobarske revolucije, rukovodio je ustaničkim snagama u Gomelju. Posle revolucije, od 1918. do 1922. godine, vršio je mnoge funkcije širom sovjetske Rusije, od Nižnjeg Novgoroda do Turkmenistana.
Nocicchia, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 250 m.
Lazar Kaganovič
Biografija
Tokom jačanja sopstvenog uticaja, Josif Staljin ga je priključio svojoj interesnoj grupi. Kaganovič je 1924. postao član Centralnog komiteta SKP(b), a od 1925. do 1928. bio je skeretar CK Komunističke partije Ukrajine. Godine 1930, postao je član Politbiroa CK SKP(b). U to je vreme bio jedan od provodilaca masovne industrijalizacije i kolektivizacije u SSSR-u.
Millen, Georgia
Milen (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.120 stanovnika.
Lazar Kaganovič
Biografija
Zbog lošeg vođenja kolektivizacije u Ukrajini, smatra se jednim od odgovornih za izbijanje velike ukrajinske epidemije gladi 1932-1933. godine. Tokom trajanja velikih čistki unutar SKP(b), Kaganovič je organizovao hapšenja hiljada železničkih radnika i službenika.
Millen, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.120 stanovnika, što je 372 (10,7%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lazar Kaganovič
Biografija
Tokom Velikog otadžbinskog rata, bio je komesar za Severnokavkaski i Zakavkaski front. Godine 1943, dobio je titulu heroja socijalističkog rada. Ostatak rata je proveo na funkciji komesara za železnice.
Škofljica (općina)
Naselja Općine Škofljica
Dole pri Škofljici, Drenik, Glinek, Gorenje Blato, Gradišče nad Pijavo Gorico, Gumnišče, Klada, Lanišče, Lavrica, Orle, Pijava Gorica, Pleše, Reber pri Škofljici, Smrjene, Škofljica, Vrh nad Želimljami, Zalog pri Škofljici, Želimlje
Lazar Kaganovič
Biografija
Godine 1947, nakratko je ponovno bio sekretar CK KP Ukrajine, a od 1952. do 1957. godine predsednik Veća ministara Sovjetskog Saveza (premijer). Iako je bio staljinista, Kaganovič je nakon Staljinove smrti još uvek imao određenog uticaja. Međutim, 1957. godine je prisiljen da istupi iz Centralnog komiteta i Prezidijuma SSSR-a. Dobio je posao direktora male fabrike kalijuma na Uralu. Do 1961. je u potpunosti isključen iz partije, te je živeo kao penzioner u Moskvi.
Umro je 1991. godine Moskvi, u svojoj 97. godini života. Sahranjen je na groblju Novodjeviči.
Moonachie, New Jersey
je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.708, što je 46 (-1,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Oksazolin
Oksazolin je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 71,078 Da.
Bitka na jezeru Poyang
Bitka na jezeruPoyang (鄱陽湖之戰) se odigrala 1363. u Kini za vrijeme kraja dinastije Yuan između ustaničke vojske Hana na jednoj, i suparničke ustaničke vojske Minga na drugoj strani. U njoj su snage Minga odnijele odlučujuću pobjedu, a njihov vođa Zhu Yuanzhanga stvorio uvjete da sebe proglasi carem i osnuje novu dinastiju Ming.
BW373U86
(+)BW373U86 je opioidni analgetik koji se koristi u naučnim istraživanjma.
Inolat
thumbnail|200px|Molekulska struktura inolata Inolati su hemijska jedinjenja sa negativno naelektrisanim kiseonikom vezanim za alkin funkcionalnu grupu. Oni su prvi put sintetisani 1975. putem fragmentacije N-butilitijuma 3,4-difenilizoksazola.
Oni se ponašaju kao ketenski prekursori ili sintoni.
Jagnje Božije i Zvijer iz bezdana
Jagnje Božije i Zvijer iz bezdana je zbornik radova prezentovanih na filozofsko-teološkom skupu održanom na Cetinju 24. maja 1996. u organizaciji Filosofskog fakulteta u Nikšiću i Bogoslovije na Cetinju. Urednik zbornika je crnogorski mitropolit SPC Amfilohije Radović. Knjigu je 1996. objavila Svetigora, izdavačka kuća mitropolije crnogorsko-primorske.
Zbornik navodno predstavlja neku vrstu teologije rata Srpske pravoslavne crkve, u kojem su "vladike izlagale svoje ratne ciljeve". Zbornik sadrži doprinose mnogih srpskih učenjaka i teologa, među kojima je i Radovan Karadžić.
"Jagnje Božije" iz naslova Zbornika se odnosi na srpski narod, kojeg je pritisla "zvijer iz bezdana", oličena u međunarodnoj zajednici koja vjekovima teži uništenju pravoslavlja i istinske vjere u Boga, koja stanuje samo u duši srpskog naroda.
Sadržaj
Knjiga Jagnje Božije i Zvijer iz bezdana se bavi preosmišljavanjem srpskog poraza u ratovima 1990-ih duhu kosovske mitske tradicije:
Predgovor zbornika, koji je pisao urednik Amfilohije Radović, je posvećen svetom Petru Cetinjskom i bavi se pitanjima kako teološki i filosofski opravdati činjenicu da "jedan episkop postaje ratnik" i da li je to saglasno sa Jevanđeljem? Radović odgovara da bi, gledano novozavjetno, teško bilo opravdati ratnički postupak svetoga Petra Cetinjskoga, ali da je hrišćanska istorija, u koju spada istorija Petra Cetinjskog i Crne Gore, "manje-više povratak u Stari Zavjet, a Novi zavjet se u ljudskoj istoriji tek nazire". Amfilohije zaključuje da je Sveti Petar Cetinjski prihvatio rat kao nužnost da bi se odbranile vrednosti kao što su ime, svetinja, vera i zakon:
right|thumb|150px|Urednik [[Amfilohije Radović.]]
Amfilohije je pri tom izveo tipologiju rata koji episkop vodi: sa samim sobom, sa zlom domaćijem, kao i sa opštim neprijateljem vere. On posebno govori protiv "trulog mira" sekularne evroameričke civilizacije:
Geronimo Estates, Arizona
Geronimo Estates je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 60 stanovnika.
Jagnje Božije i Zvijer iz bezdana
Sadržaj
Radovan Karadžić pokušava da dokaže da su bosanski Srbi, od kojih nema trpeljivijeg naroda pod kapom nebeskom, nevine žrtve i da je jedini uzrok ovog rata puko postojanje srpskog naroda:
thumb|150px|Jedan od dopisnika, [[Radovan Karadžić.]]
Episkop zahumsko-hercegovački Atanasije Jevtić naglašava da je "ovaj rat bio odbrambeni i junački što se tiče Republike Srpske" ali je "nesrećni izdajnik srpskog naroda", Slobodan Milošević, sve prokockao. U kontekstu ratnih zbivanja oko Dubrovnika, Jevtić iznosi mišljenje da je primorje Dubrovnika oduvek bilo hercegovačko primorje:
Jevtić dalje razmatra istorijsku »grešku« cara Dušana koji je prepustio Konavle i dubrovacko primorje, a otišao dole na jug da izbije na Egejsko more, iz čega se vidi šta on preporučuje kao ratni cilj.
Ocene i kritike
Smatra se da ova knjiga prvenstveno služi da opravda srpski rat u Bosni i da posluži kao "filozofska" opozicija anti-ratnoj literaturi objavljenoj u Jugoslaviji. Kritičari naglašavaju da "Amfilohije nije tražio opravdanje u Hristovim rečima znajući da ih tamo i ne može naći", već je ponavljao otrcane fraze o neumitnosti rata zbog nesavršenosti čoveka i opravdanim odbrambenim ratovima, što je "nezgodno mišljenje za duhovnika". U knjizi se takođe zastupa shvatanje po kojem nije problem zločin, već sud koji ga sankcioniše.
Sociolog religije Mirko Đorđević ocenjuje da je ovo delo "banalno i bez vrednosti, osim kao ratna propaganda u korist Miloševićeve ratne osvajačke politike." On napominje da su floskule o »svetom ratu«, »svetim ratnicima« i »ratu na nebu«, iz kojeg se izvodi i nužnost rata na zemlji, jednostavno u službi jedne politike. Đorđević smatra da je ova teologija rata iznela na loš glas SPC medju drugim crkvama u Evropi.
Norveška kruna
Kruna (norveški: krone) je valuta Norveške. Deli se na 100 erea (øre). Međunarodni kod je NOK a najčešće se koristi skraćenica kr.
Krune izdaje Banka Norveške. Inflacija u 2005. je bila 1.6%.
Uvedena je 1875. u okviru Skandinavskog monetarnog saveza sa Švedskom i Danskom. Nakon što je savez rasformiran, države članice su odlučile da zadrže naziv "kruna" za svoje valute.
Papirne novčanice se izdaju u apoenima od 50, 100, 200, 500 i 1.000 kruna a kovani novac u apoenima od 50 erea i 1, 5, 10 i 20 kruna.
Sant'Antonino, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 741 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Gene Austin
Gene Austin (24. jun 1900 – 24. januar 1972) bio je američki pjevač i kantautor, poznat po tome što je razvio "mekani" stil pjevanja zbog koga je nazvan prvim "croonerom". Poznat je po pjesmama "When My Sugar Walks Down the Street" i "The Lonesome Road" koje su kasnije postale standardi pop i jazz repertoara.
Biografija
Rodio se u Teksasu pod imenom Lemeul Eugene Lucas; otac mu je bio Nova Lucas, a majka Serena Belle Harrell. Nakon što mu se majka preudala za Jima Austina, kovača u Shreveportu u Louisiani, preuzeo je njegovo prezime. U dobi od 15 godina je pobjegao iz kuće; prvo se priključio putujućoj grupi vodviljskih zabavljača, a potom Vojsci SAD. Bio je stacioniran u New Orleansu, gdje je svirao klavir u tamošnjim četvrtima crvenih svjetala. Potom je poslan u Meksiko gdje je sudjelovao u ekspediciji protiv Pancha Ville, a nakon ulaska SAD u prvi svjetski rat služio je u Francuskoj.
Po povratku u domovinu se 1919. naselio u Baltimoreu gdje je namjeravao studirati stomatologiju, ali je ubrzo sve vrijeme počeo provoditi u lokalnim barovima gdje je svirao klavir, a potom nastupati u vodviljima zajedno sa Royom Bergerom. Za njihov zajednički nastup je napisao pjesmu How Come You Do Me Like You Do? koja je 1924. postala veliki hit.
1930-ih je Austin nastupio u nekoliko holivudskih filmova na poticaj svoje prijateljice Mae West. Godine 1962. se bez uspjeha natjecao za demokratsku nominaciju za guvernera Nevade; tada je osvojio 10 % i izgubio od Granta Sawyera, koji je na kraju izabran za guvernera.
Imao je pet supruga i dvoje djece. Country pjevač Tommy Overstreet je njegov rođak.
Sanda Dubravčić
Sanda Dubravčić-Šimunjak (Zagreb, 24. kolovoza 1964.) je hrvatska klizačica i ugledna liječnica.
Životopis
== Sanda Dubravčić je na međunarodnim natjecanjima svojedobno nastupala za Jugoslaviju. Kao članica Klizačko-koturaljkaškog kluba »Medveščak« osvojila je srebrno odličje na Europskom prvenstvu u umjetničkom klizanju 1981. Nastupala je na Zimskim olimpijskim igrama 1980. u Lake Placidu, gdje je osvojila 11. mjesto, i na Zimskim olimpijskim igrama 1984. u Sarajevu, gdje je osvojila 10. mjesto. Sanda Dubravčić jedina je hrvatska sportašica koja je imala čast upaliti olimpijski plamen na Olimpijskim igrama (Sarajevo 1984.). == Sanda Dubravčić, danas uspješna liječnica, članica je Medicinske komisije Međunarodne klizačke organizacije (International Skating Union) za Hrvatsku, a često je angažirana i kao sutkinja na međunarodnim klizačkim natjecanjima. Kao članica Hrvatskog olimpijskog odbora bila je šefica hrvatske delegacije 1992. na ZOI u Allbertvilleu i 1994. na ZOI u Lillehammeru.
The Legend of Sleepy Hollow
The Legend of Sleepy Hollow je pripovjetka američkog književnika Washingtona Irvinga objavljena 1820. godine. Radnja se događa oko 1790. u fiktivnom naselju Sleepy Hollow sjeverno od gradića Tarrytowna u unutrašnjosti države New York. Protagonist je Ichabod Crane, yankeejevski učitelj iz Connecticuta koji dolazi u sukob sa žiteljima nizozemskog porijekla, istovremeno pokušavajući osvojiti ruku kćeri-jedinice najbogatijeg čovjeka u mjestu, dok istovremeno čuje priče o tajanstvenom bezglavom jahaču. Sleepy Hollow, uz Rip van Winkle, objavljen prethodne godine i kasnije uvršten u zbirku The Sketch Book of Geoffrey Crayon, Gent., predstavlja najpopularnije djelo Irvingovog opusa i često se navodi kao jedan od prvih klasika američke književnosti. Kasnije je postala predmetom niza filmskih i televizijskih adaptacije. Godine 1996. su žitelji mjesta North Tarrytown u čast priči odlučili promijeniti ime u Sleepy Hollow.
Vladimir Gerić
Vladimir Gerić (Zagreb, 4. ožujka 1928.), hrvatski redatelj, dramaturg i prevoditelj.
Životopis
Vladimir Gerić studirao je jugoslavenske književnosti, ruski i francuski jezik na Filozofskom fakultetu te režiju na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. Kao redatelj i Gavellin učenik, protivnik je konceptualnoga teatra, uvjeren da „režija i kazalište proizlaze iz govora glumca”.
Još kao student bio je jedan od utemeljitelja Maloga dramskog studija na Trešnjevci. Godine 1957. dolazi u Varaždin, gdje u Narodnom kazalištu »August Cesarec« (današnje Hrvatsko narodno kazalište) isprva radi kao slikar kulisa, zatim scenograf te kasnije i kao redatelj. U varaždinskom kazalištu režirao je Pirandellovu dramu Čovjek, životinja i krijepost, Čehovljeva Ujaka Vanju, Camusov Nesporazum te Molièreove drame George Dandin, Škola za žene i Tartuffe. Od 1962. do 1964. djelovao je kao redatelj na Radio Zagrebu te kasnije, od 1965. do 1968. godine, i kao dramaturg. Od 1970. do 1974. i 1980. predavao je glumu i scenski govor studentima zagrebačke Akademije dramske umjetnosti. Od 1973. do 1978. bio je angažiran u zagrebačkom HNK, gdje su zapažene bile njegove režije farse Slamnati talijanski šešir Eugènea Labichea te drama U agoniji i Gospoda Glembajevi Miroslava Krleže i Interregnum 1608 Kreše Novosela.
Iznimna redateljska postignuća ostvario je u zagrebačkom Teatru &TD režirajući često vrlo nekonvencionalno, gotovo na granici eksperimenta: 1967. režirao je drame Brdo i Galilejevo uzašašće te dvije godine kasnije i povijesnu farsu Dioklecijanova palača Antuna Šoljana. 1970. režirao je dramu Kaspar Petera Handkea u kojoj je naslovnu ulogu briljantno interpretirao Ivica Vidović. Iste su godine na Festivalu malih i eksperimentalnih scena (MESS) u Sarajevu obojica nagrađeni Zlatnim vijencem: Gerić za najbolju režiju, a Vidović za najbolju mušku ulogu. Tu predstavu mnogi kazališni znalci i danas smatraju jednom od najavangardnijih u povijesti hrvatskoga kazališta. Redateljske uspjehe u Teatru &TD Vladimir Gerić je nastavio 1971. s Pričom o vojniku Igora Stravinskog, 1972. s dramom Woyzeck Georga Büchnera i 1974. s jednočinkama Tarampesta i Mototor Antuna Šoljana. Osim u Teatru &TD, Gerić je režirao i u drugim zagrebačkim kazalištima: Satiričkom kazalištu »Jazavac« (danas »Kerempuh«), Gradskom dramskom kazalištu »Gavella« te u Teatru u gostima. Djelovao je u kazalištima u Osijeku, Rijeci, Splitu, Dubrovniku, Subotici, Zenici, Mostaru i Mariboru.
Vladimir Gerić kao televizijski redatelj
Vladimir Gerić kao redatelj potpisuje nekoliko filmskih produkcija Radiotelevizije Zagreb:
Vladimir Gerić kao prevoditelj
Temeljem recenzije jedne od najpoznatijih francuskih srednjovjekovnih farsa Meštar Pathelin Vladimir Gerić je 1956. godine postao članom Društva hrvatskih književnih prevodilaca. Prevodi s devet jezika: engleskog, francuskog, češkog, makedonskog, njemačkog, poljskog, ruskog, slovenskog i talijanskog. Do danas je, primjerice, preveo ili prepjevao brojna djela Shakespearea, Molièrea, Baudelairea, Mallarméa, Rimbauda, Valérya, Feydeaua, Gribojedova, Turgenjeva, Čehova, Kafke te mnogih drugih svjetskih pisaca i pjesnika. Kao prevoditelj i dramaturg surađuje s Glumačkom družinom Histrion, za koju je kajkavizirao nekoliko klasičnih djela svjetske komedijske baštine, primjerice Shakespearove Vesele ženske z Griča (The Merry Wives of Windsor) i Na Tri krala ili Kak očete (Twelfth Night, or What You Will) te Feydeauovu farsu Lovački rog (Monsieur chasse!, kod nas igranu i pod naslovom Gospon lovac). Prijevodima Shakespearea na kajkavski jezik napravio je kulturološki pothvat, pomaknuo granice i provjerio mogu li se na kajkavskom igrati tzv. ozbiljni komadi te dokazao da i najumnije stvari jednako dobro zvuče na kajkavskom kao i na štokavskom jeziku.
Zeil am Main
Cajl na Majni je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Hasberge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.726 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9674221.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hasberge Cajl na Majni se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Hasberge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 35,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.726 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 160 stanovnika/km².
Show Boat
Show Boat je američki mjuzikl u dva čina iz 1927. godine za koga je muziku napisao Jerome Kern, a libreto i tekst Oscar Hammerstein II. Temelji se na istoimenom romanu Edne Ferber iz 1926. godine. Radnja se odvijala na plovećem kazalištu na rijeci Mississippi od 1880-ih do 1920-ih. Mjuzikl je premijerno izveden na Broadwayu u produkciji Florenza Ziegfelda 19. decembra 1927.
Pjesme iz tog mjuzikla - kao Ol' Man River i Can't Help Lovin' Dat Man - su kasnije postali veliki hitovi, i često su obrađivani od brojnih renomiranih izvođača. Mjuzikl je od strane Hollywooda ekraniziran tri puta - 1929. godine (temeljen na romanu, ali s dijelom pjesama iz mjuzikla); 1936. godine (crno-bijela verzija) i 1951. godine (verzija u boji).
Iako se smatra jednom od najvažnijih djela američke kulture 20. vijeka, danas je često predmet kritičara koji mu zamjeraju da se prema afroameričkim likovima odnosi na za današnje standarde neprimjeren i politički nekorektan način, a kao primjer se navodi korištenje izraza "nigger" u originalnom libretu.
Caresin Bis, Padova
Caresin Bis je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Škofljica
Škofljica (njemački: Frauenberg bei Laibach) je grad u Sloveniji od 2.329 stanovnika, on je i administrativni centar istoimene općine Občina Škofljica.
Geografske karakteristike
Škofljica leži u Ljubljanskoj kotlini udaljena desetak km jugozapadno od centra Ljubljane, pa je zapravo samo predgrađe slovenske metropole.
Historija
Škofljica je novi grad, izrastao nakon Drugog svjetskog rata doseljavanjem brojnih radnika u Ljubljanu, tek 1976. osnovana je istoimena župa. Za historiju naselja i općine bila su važna dva dvorca; Lisičje (njemački: Gayerau) izgrađen u prvi polovici 16. vijeka i Namršelj (njemački: Hammerstill) izgrađen u 15. vijeku.
Sjenina
Sjenina je naseljeno mjesto u Opštini Doboj, Republika Srpska, BiH.
Stanovništvo
Do popisa stanovništva u SFRJ 1991. godine, u sastavu naseljenog mjesta Sjenine se nalazilo i naseljeno mjesto Sjenina Rijeka.
The Headless Horseman (film, 1922)
The Headless Horseman je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1922. u režiji Edwarda D. Venturinija. Po žanru je mješavina komedije i horora, a predstavlja adaptaciju klasične priče The Legend of Sleepy Hollow Washingtona Irvinga. Radnja je smještena u malo mjesto u unutrašnjosti države New York krajem 18. vijeka gdje lokalni folklor govori o bezglavom konjaniku. Protagonist, koga tumači popularni komičar Will Rogers, je Ichabod Crane, učitelj koji tamo dolazi i pokušava zavesti kćer-jedinicu najbogatijeg čovjeka u selu.
Enner Valencia
Enner Remberto Valencia Lastra (San Lorenzo, 11. travnja 1989.) je ekvadorski nogometaš i reprezentativac koji igra kao napadač ili krilo za Internacional.
Ćelijski rast
Termin ćelijski rast se koristi u kontekstu ćelijskog razvića i ćelijske deobe (reprodukcije). Kad se koristi u kontekstu ćelijske deobe, on se se odnosi na rast ćelijskih populacija, gde jedna ćelija ("ćelija majka") raste i deli se da bi se formirale dve "ćelije ćerke" (M faza). Kas se koristi u kontekstu ćelijskog razvića, termin se odnosi na povećanje citoplazmične i organelske zapremine (G1 faza), kao i na povećanje količine genetičkog materijala (G2 faza) nakon replikacije tokom S faze.
Ćelijske populacije
Ćelijske populacije prolaze kroz specifični tip eksponencijalnog rasta koji se naziva udvostručavanje. Drugim rečima, svaka generacija ćelija je dva puta brojnija od prethodne generacije. U praksi, međutim, broj generacija je samo indikator maksimalnog broja ćelija, pošto sve ćelije ne prežive u svakoj generaciji.
Graceville, Florida
Grejsvil je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.278 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 2.278 stanovnika, što je 124 (5,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Branislav Glumac
Branislav Glumac (Smederevo, 10. lipnja 1938.), hrvatski književnik, pjesnik, prozaik, dramski pisac i likovni kritičar.
Životopis
Branislav Glumac rođen je 1938. godine u Smederevu u obitelji Josipe i Aleksandra Glumca. Srednju školu pohađao je u Virovitici i završio ju je 1957. godine. U Zagrebu živi od 1958. godine kao profesionalni književnik te je 1973. godine na Filozofskome fakultetu u Zagrebu diplomirao jugoslavenske književnosti i engleski jezik.
Svom zavičajnom gradu, Virovitici, poklonio je 100 umjetničkih djela hrvatskih slikara i 20 skulptura koje su izložene sada kao stalni postav u dvorcu Pejačević.
Književno stvaralaštvo
Objavio je tridesetak knjiga. Prvim pjesmama javio se 1953. godine u Virovitičkom listu. Zastupljen je u antologijama proze i poezije. S Petrom Kepeskim preveo je prvu antologiju makedonske poezije na hrvatski jezik. Sačinio je i antologiju Moja prva ljubavna pjesma (od Krleže do Babića). Sav svoj radni vijek proveo je (i provodi) kao profesionalni književnik. Statusna knjiga unutar Glumčevog opusa i kultna knjiga recentne hrvatske proze je roman Zagrepčanka iz 1974. godine u kojem je osim tematske složenosti autor unio i potpuno ukidanje interpunkcije da bi kasnije, posebno u knjigama pjesama, stvorio specifični vlastiti interpunktuarij.
Nevezanost za radni odnos omogućila mu je da se kreće u raznovrsnim umjetničkim društvima i sredinama: od svijeta glume, teatra i filma do važnih susreta i prijateljevanja sa slikarima i kiparima. Tako su nastale knjige Razgovori sa slikarima koje je vodio u ateljeima tematski vezani za procese likovnog stvaranja u vremenskom rasponu od najstarijih do mlađih generacija (Tartaglia, K. Hegedušić, Veža, Lovrenčić, Šebalj, Vaništa, Murtić, Reiser, Dogan, Seder, Koydl, Biffel, Hoti, Šiško, Lončar) i Sjećanja na ljude (dvije knjige) književnike od Krleže, Cesarića, Tadijanovića, Krkleca, Božića, Šegedina, Matkovića, Kaleba, Desnicu, Dizdara, Slamniga, Šoljana, V. Parun, Kuzmanovića, Pupačića do Severa, glumce i redatelje od Gavelle, Radojevića, Spajića, Golika, D. i J. Marušića, Grkovića, Cilića, Kutijara, Šovagovića, Ličine, Dracha pa do Kojadinovića, Oreškovića, Krnjajića, Buljana i mnogih drugih.
Pojedina djela i tekstovi su mu prevedena na francuski, engleski, njemački, talijanski, ruski, slovenski, bugarski, slovački i albanski jezik.
Brillon
Brijon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Valansjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 684 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 238 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 20 metara (maksimalnoj 21 m, a minimalnoj 16 m).
Ranko Filjak
Ranko Filjak (Zagreb, 3. listopada 1927. – Zagreb, 16. veljače 1983.), jugoslavenski i hrvatski pijanist i klavirski pedagog.
Životopis
Ranko Filjak je održao brojne klavirske recitale u Hrvatskoj, ali i diljem bivše Jugoslavije. Ostat će zapamćen po svojim promišljenim i uvijek dojmljivim interpretacijama djela Beethovena, Chopina, Schumanna, Brahmsa, Liszta, Skrjabina, Prokofjeva i Šostakoviča. Često je i rado izvodio skladbe hrvatskih autora, primjerice Dore Pejačević, Bruna Bjelinskog, Mila Cipre, Božidara Kunca, Borisa Papandopula, Ive Maleca te Stanka Horvata, čiji je Koncert za klavir i orkestar iz 1967. i praizveo. Zaslužan je i za prve hrvatske izvedbe nekoliko najznačajnijih djela svjetske pijanističke literature: Koncerta za glasovir i orkestar u A-duru, KV 414 Wolfganga Amadeusa Mozarta, Prvoga koncerta za glasovir i orkestar u d-molu, op. 15 Johannesa Brahmsa, Trećega koncerta za glasovir i orkestar u C-duru, op. 26 Sergeja Prokofjeva te Teme s četiri varijacije (Četiri temperamenta) za glasovir i gudače Paula Hindemitha. Bio je vrstan komorni glazbenik, a nastupao je i kao solist uz pratnju prominentnih orkestara u bivšem SSSR-u, Čehoslovačkoj, Poljskoj, Austriji, Italiji, Rumunjskoj i Bugarskoj. Milan Sachs, Antonio Janigro, Stjepan Šulek, Fritz (Friedrich) Zaun, Igor Gjadrov, Pavle Dešpalj, Milan Horvat, Lovro von Matačić, Jan Krenz, Claudio Abbado, Zubin Mehta, Sir Malcolm Sargent, Volker Wangenheim i Leopold Hager samo su neki od dirigenata s kojima je uspješno surađivao.
Svoj umjetnički credo Ranko Filjak je jednom prilikom najbolje objasnio vlastitim riječima:
Njegova kći, Martina, također je pijanistica.
Zeitlofs
Cajtlofs je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Bad Kisingen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.137 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9672166.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Kisingen Cajtlofs se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Bad Kisingen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 242 metra. Površina opštine iznosi 40,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.137 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².