cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kimi Räikkönen
2008.
Nakon razočaravajućeg prvog tjedna za Ferrari u Australiji, gdje je Raikkonen završio utrku na 8. mjestu (startao je 15. zbog problema u kvalifikacijama), pobijedio je u Maleziji ispred Roberta Kubice i Heikkija Kovalainena. To ga je smjestilo na 2. mjesto u poretku vozača iza Britanca Hamiltona. Njegova pobjeda u Maleziji bila je 5. godišnjica njegove prve pobjede na istoj stazi.
U Bahrainu, Raikkonen je kvalifikacijski trening završio na 4. mjestu. Dobrim startom i pretjecanjima na početku utrke uspio je doći do 2. mjesta i tamo je ostao do kraja, iza svojeg momčadskog kolege Masse. Osvojenim 2. mjestom preuzeo je vodstvo u poretku vozača s 3 boda prednosti.
U zadnjim sekundama uzbudljivih kvalifikacija u Barceloni, Raikkonen je za desetinku sekunde nadmašio vrijeme Fernanda Alonsa koji je odvezao briljantan krug pred domaćom publikom. Time je osvojio 15. pole position u svojoj karijeri i prvi ove sezone. U utrci bez puno pretjecanja, Raikkonen je vodio od početka do kraja što mu je donijelo drugu pobjedu sezone i najbrži krug utrke. Učvrstio je svoje vodstvo u ukupnom poretku (29 bodova). Njegov momčadski kolega Felipe Massa završio je drugi, a Ferrariju je to bila druga dvostruka pobjeda sezone. Nakon ove utrke, Raikkonen je postao najuspješniji finski vozač Formule 1 u pogledu osvojenih bodova, najbržih krugova i podija, pretekavši Miku Häkkinena.
Na kvalifikacijskom treningu za petu utrku sezone u Turskoj Raikkonen je ostvario 4. rezultat, ne odvezavši briljantan krug. Na startu utrke blago se sudario s McLarenom Heikkija Kovalainena, što je uzrokovalo oštećenje prednjeg krila i gubljenje 2 mjesta. Ipak, u Ferrariju su odlučili da krilo neće mijenjati jer bi im to oduzelo previše vremena. Raikkonen je pretjecanjem Kubice kroz bokseve uspio stići do 3. mjesta, iza timskog kolege Masse i Britanca Hamiltona, ali je ostao vodeći u prvenstvu.
Na trećoj utrci na europskom tlu, u Monaku, na ulicama Monte Carla, Raikkonen je za dlaku izgubio pole position od svog momčadskog kolege Masse. Na startu kisne utrke izgubio je poziciju, a ubrzo je zaradio i kaznu prolaska u boks zbog nepažnje s postavljanjem guma prije utrke. Utrka za Kimija nastavila se razvijati u krivom pravcu, uz proklizavanja, izlijetanje i polomljeno prednje krilo. Par krugova prije kraja izgubio je kontrolu nad automobilom i još jednom ga oštetio udarivši u vozača Force Indie, Adriana Sutila. To je za Raikkonena značilo gubljenje 5. pozicije i pad u poretku na 9. mjesto koje ne donosi niti jedan bod. Kvar na Sutilovom bolidu bio je prevelik da bi mogao odvoziti do kraja. Iz kaotične utrke pune događanja kao pobjednik izašao je Lewis Hamilton, koji je od Raikkonena preuzeo vodece mjesto u prvenstvu, a mjesto na postolju osvojili su jos Robert Kubica i Felipe Massa.
Utrka u Kanadi nije bila sretna za Raikkonena. U kvalifikacijama je imao problema s prijanjanjem bolida, što ga je koštalo prvog reda i završio je na 3. mjestu. Na startu utrke je zadržao poziciju iza Kubice i Hamiltona. Kasnije je Adrian Sutil parkirao svoj bolid na nezgodnom mjestu pa je morao izaći sigurnosni automobil. Raikkonen je s nadolijevanjem goriva bio gotov prije Hamiltona i izašao je u pit lane usporedno s Kubicom. Dvojica vozača stala su na semaforu na izlasku iz pit lanea čekajući zeleno svjetlo koje bi im odobrilo nastavak utrke, ali Lewis Hamilton nije usporio i trenutak kasnije zabio se u stražnji kraj Kimijeva bolida. Utrka je bila gotova za obojicu, a Kubica je iskoristio njihovu nesreću i uzeo prvu pobjedu karijere.
Startavši s pole positiona drugi put ove sezone na Velikoj nagradi Francuske, Raikkonen je poveo utrku i vodio sve dok nije došlo do problema s auspuhom na njegovom bolidu. Vremena njegovih krugova postajala su sve lošija i morao je propustiti svog momčadskog kolegu na prvo mjesto. Unatoč kvaru, uspio je do kraja utrke voziti na 2. mjestu zahvaljujući prednosti koju je izgradio ispred Talijana Jarna Trullija u prvoj polovici utrke. Također je odvozio i 5. uzastopni najbrži krug (isti rekord drži Michael Schumacher) i 30. u karijeri, što ga je po broju najbržih krugova izjednačilo s Nigelom Mansellom.
Privatni život
Raikkonen je oženjen za bivšu Miss Skandinavije i model Jenni Dahlman od 31. srpnja 2004. Njegov stariji brat Rami također je vozač automobilističkih utrka u nižim serijama. Jedan od Kimijevih hobija je hokej na ledu, a sudjeluje i u raznim moto-utrkama izvan Formule 1, i to pod pseudonimom „James Hunt“. Stanuje u Švicarskoj, u mjestu Wollerau.
Pobjede na Velikim nagradama F1
Do sada je pobijedio u 18 utrka, a 62 puta je bio na postolju (uključujući VN Abu Dhabija 2009.)
Potpuni popis rezultata u F1
(key) (Utrke u boldu označuju najbolju startnu poziciju) (Utrke u italicu označuju najbrži krug utrke)
Opština Luncavița, Caraș-Severin
Luncavița je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
Capesterre-Belle-Eau
thumb|U crvenom općini Capesterre-Belle-Eau.
Capesterre-Lijepa-Voda je grad na ostrvu Gvadelup, francuskom prekomorskom departmanu u Malim Antilima. Nalazi se na jugoistok područja Bas Ter.
Rača (razvrstavanje)
Rača može da bude:
ili
Cmereška Gorca
Cmereška Gorca je naselje u slovenskoj Općini Podčetrtku. Cmereška Gorca se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Dobromerovići
Dobromerovići je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rogatica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 60 stanovnika.
Pelop
thumb|250px|Pelop Pelop (, pelios: mrak; ops: lice, oči) je u grčkoj mitologiji bio eponimni heroj Peloponeza, po kome je i dobio naziv.
Mitologija
Bio je sin lidijskog kralja Tantala i Eurijanase ili Dione. Kada je bio dete, otac ga je ubio i pripremio za obed koju je ponudio bogovima. Međutim, oni su prozreli njegovu nameru i uzdržali se od jela. Jedino je Demetra načela plećku. Bogovi su dečaka vratili u život, a na mestu gde ga je Demetra načela, Hermes je dodao slonovaču. Od tada su svi Pelopovi potomci imali beli beleg u obliku trozupca, zvezde ili mrlje. Prema drugom predanju, priča da je Pelop bio poslužen na trpezi bogova je bila samo glasina koju je čula njegova majka kada ga je tražila, jer ga je Posejdon odveo na Olimp da poslužuje bogove, pošto mu se dečak dopao. Ipak, on je vraćen na zemlju kada je njegov otac Tantal kažnjen.
Pelop je poželeo ruku lepe Hipodamije, kćerke elidskog kralja Enomaja, ali je zato morao sa njim da se utrkuje kočijama. Zato je mladić od Posejdona izmolio zlatne kočije sa krilatim konjima i to mu je, zajedno sa kočijašem Mirtilom, obezbedilo pobedu. Prema Pindaru, on je sa Hipodamijom imao šest sinova, ali Apolodor navodi Atreja (ili Letreja, po Pausaniji), Tijesta, Dijasa, Kinosura, Korinta, Hipalma (ili Hipalmika), Hipasa, Kleona, Argeja, Alkata, Elija, Piteja, Trezena, kao i kćerke Nikipu, Lisidiku (ili Lisijadiku ) i Astidamiju. Sa nimfom Aksiohom (ili Danaidom ) je imao sina Hrisipa, koji mu je bio ljubimac. Drugi izvori navode i Alkatoja, Kopreja, Epidaura, Euridiku, Hipalkima, Skirona (ili Skira), Sikiona, Plistena, Dijanta, Kibosura, Ajlina, Antibiju i Arhipu.
Prema drugom predanju, napustio je otadžbinu jer ga je ugrožavao trojanski kralj Il. Sa Lidijanima, Frižanima i zavidnim bogatstvom stigao je među siromašan narod Peloponeza. Tu se oženio Hipodamijom, nasledio Enomajev presto i zavladao Elidom. Kasnije se sukobio sa arkadskim kraljem Stimfalom i počinio nedelo zbog koga su zavladali suša i glad u celoj Grčkoj. Zato mu Eliđani pripisuju da je izgradio prvi hram Hermesu kako bi se iskupio, a i zaslužan je za unapređenje olimpijskih igara.
Nakon smrti, Grci su slavili Pelopa kao božanstvo. Čak, prema verovanju, Grci nisu mogli da pobede u trojanskom ratu dok ne donesu Pelopove kosti ili makar plećku, što ih je savetovalo proročište. Međutim, pri povratku iz rata, lađu koja je prevozila tu relikviju je zadesio brodolom i ona je bila izgubljena u moru, sve dok je mrežom nije izvukao ribar iz Eretrije. Pelopov grob je prikazivan u Olimpiji, a njegov skiptar u Heroneji.
Arheologija
Tradicija osnivanje olimpijskih igara povezuje sa Heraklom ili Pelopom, a u Olimpiji u (svetom) prostoru (Altisu) uokvirenom zidovima je najpre, sredinom 7. veku p. n. e. podignuto svetilište posvećeno Pelopu. U tom prostoru je i Herin hram, u čijem središtu je Pelopion sa kipom Pelopa. U Zevsovom hramu, takođe u Altisu, na zabatama su bile mermerne grupe na kojima su bile prikazane pripreme za trku Pelopa i Enomaja.
Manchester, Illinois
Mančester je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 292, što je 62 (-17,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Acaxochitlán, Hidalgo
Acaxochitlán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 13521 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2096 m.
Roberto San Román, Tantoyuca
Roberto San Román je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Andrij Ševčenko
Nakon povratka sa posudbe iz Milana, dana 28. kolovoza potpisao je dvogodišnji ugovor za matični klub Dinamo Kijev. U prvoj utakmici nakon povratka postigao je pogodak protiv FC Metalurga u pobjedi 3-1, ostvarenoj 31. kolovoza 2009.
Roberto San Román, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Andrij Ševčenko
Ševčenko je u djetinjstvu bavio boksom, no bio je prisiljen preći na nogomet. Profesionalnu karijeru započeo je u kijevskom Dinamu gdje je bio do 1999. Tada je potpisao za AC Milan gdje je ostao sve do 2006.
Za Europskog nogometaša godine izabran je 2004.
Za reprezentaciju je nastupio 69 puta i postigao je 31 gol.
MAT 49
MAT-49 je automat kojeg je razvila i proizvela francuska industrija oružja Manufacture Nationale d'Armes de Tulle (MAT) za potrebe francuske vojske.
Povijest
1949. godine je francuska tvrtka MAT nakon testiranja nekoliko prototipova (uključujući i Hotchkiss et Cie sa sklopivim dizajnom) počela s proizvodnjom 9 mm automata MAT-49. Dizajnerske inovacije su omogućile ekonomsku proizvodnju velikog broja strojnica. Razlog toga bio je brzi zahtjev francuske Vlade da se s novim automatom naoruža vojska, Legija stranaca te padobranske i kolonijalne snage. Tvrtka MAT je proizvodila automat do sredine 1960-ih kada se proizvodnja prebacuje u industriju Manufacture d'Armes de St-Etienne (MAS) gdje se oružje proizvodilo do 1979. Iste godine MAS je razvio 5,56 mm automatsku pušku FAMAS koja je postala novo standardno naoružanje francuske vojske tako da je tada MAT-49 povučen iz uporabe.
Primjena
MAT-49 je imao veliku primjenu u Prvom indokineskom ratu te Alžirskom ratu za nezavisnost kao i tijekom Sueske krize 1956. Oružje je kod padobranaca i mehaniziranih trupa bilo veoma cijenjeno zbog svoje vatrene moći i kompaktnosti.
Nakon što je francuska vojska napustila Vijetnam poslije izgubljenog rata, vijetnamske snage i Viet Minh su konvertirali mnogo zarobljenih MAT-49 kako bi mogli koristiti sovjetsko pištoljsko streljivo 7.62x25mm Tokarev koje je zemlji u velikim količinama dostavljeno iz SSSR-a i Kine. Ove konvertirane inačice su se razlikovale po dužoj cijevi, imale su zakrivljeni okvir kapaciteta 35 metaka te veću brzinu paljbe od 900 metaka u min. U konačnici, konvertirani modeli koristili su se tijekom Drugog indokineskog rata poznatijeg kao Vijetnamski rat.
Izvorni MAT-49 našao je svoju primjenu i tijekom Građanskog rata u Libiji 2011. godine.
Dizajn
MAT-49 ima kratki, uvlačivi i žićani kundak s kojim je automat dug 720 mm. Okvir na oružju se može preklopiti prema naprijed prema cijevi (za padobrance prilikom skoka) ili u kut za 45° (prilikom sigurnog nošenja) dok se prije početka paljbe okvir okreće natrag u vertikalan položaj. Dužina cijevi je 230 mm dok je kod nekih policijskih inačica ona duža dok oružje ima fiksni drveni kundak. MAT-49 koristi više vrsta streljiva, tako da je kalibar streljiva 9x19mm Parabellum pohranjen u okvirima od 20 metaka (za pustinjske uvjete) i 32 metaka (okviri od Stena) dok konvertirana vijetnamska inačica koristi 7.62x25mm Tokarev streljivo u okvirima od 35 metaka.
Brzina paljbe kod MAT-49 iznosi 600 metaka u min. dok je kod vijetnamskih modela ona povećana na 900 metaka u min. Model MAT 49/54 (modificirana verzija MAT-49) se proizvodio za potrebe policijskih snaga te je imao dva okidača za automatsku ili pojedinačnu paljbu. Međutim, većinom se proizvodila inačica samo s automatskom paljbom.
MAT-49 je težak 3,5 kg što ga čini nešto težim od prosječnog automata. Oružje ima sigurnosnu kočnicu koja se nalazi na stražnjoj strani pistol gripa. Čelični ciljnik je L oblika te je označen za paljbu na udaljenosti od 50 i 100 metara. Proizvodnja ovog automata je prestala 1979. godine nakon što je u francusku vojsku uveden Famas.
Rudare
Rudare može biti:
Ili
Formerie
Formeri je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Bove.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2170 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 256 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,45 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 221 metar (maksimalnoj 229 m, a minimalnoj 206 m).
Mutiny on the Bounty (film, 1962)
Pobuna na brodu Bounty (eng. Mutiny on the Bounty) je američki film iz 1962. godine temeljen na istoimenoj knjizi autora Charlesa Nordhoffa i Jamesa Normana Halla. Glavne uloge u filmu ostvarili su Marlon Brando i Trevor Howard, a radnja se vrti oko stvarne pobune koja se dogodila 1789. godine na brodu HMS Bounty koju je predvodio Fletcher Christian protiv glavnog kapetana Williama Bligha. To je druga američka ekranizacija knjige (prva je bila ona iz 1935. godine). Film je režirao Lewis Milestone koji je još u ranoj fazi produkcije zamijenio Carola Reeda. Scenarij je napisao Charles Lederer (uz nepotpisane suradnike Erica Amblera, Williama L. Driscolla, Bordena Chasea, Johna Gaya i Bena Hechta).
Film Pobuna na brodu Bounty prvi je ikada snimljen u Ultra Panavision 70 widescreen tehnologiji. Poznat je po lokacijama gdje je sniman (južni Pacifik) te po glazbi Bronislawa Kapera.
Radnja
Godine 1787. brod Bounty kreće iz Engleske prema Tahitiju pod vodstvom kapetana Williama Bligha (Trevor Howard). Glavna misija je transport bilje hljebovac do Jamajke gdje će procvasti i postati jeftin izvor hrane za robove.
Iako se unaprijed zna da će putovanje biti teško, stvari se već od početka kompliciraju nakon što se sazna da nedostaje sir. Kapetana Bligha za krađu optužuje mornar John Mills (Richard Harris) pa Bligh naređuje brutalno bičevanje Millsa zbog pokazivanja prezira prema nadređenom, a na sveopće gađenje prvog poručnika Fletchera Christiana (Marlon Brando). U sljedećih nekoliko mjeseci kapetan Bligh će bez razmišljanja provoditi svoju filozofiju koju je objasnio Fletcheru: "Okrutnost sa svrhom nije okrutnost već učinkovitost." Aristokrat Christian duboko je uvrijeđen riječima svog ambicioznog kapetana.
Bligh pokušava skratiti dugačko putovanje do Tahitija pokušavajući prijeći Rt Horn što se pretvara u noćnu moru. Zbog oluje strategija mu propada pa je Bounty prisiljen povući se na istok čime se još više izgubilo na vremenu. Kako bi dobio na vremenu, Bligh još više tjera svoju posadu na težak rad, a uskraćuje im porcije hrane.
Nakon što Bounty napokon stigne na svoje odredište, posada otkriva lagodan život u tropskom raju - i filozofiju slobodne ljubavi tamošnjih žena. Christian upozna i zaljubi se u Maimiti (Tarita), kćerku kralja Tahitija. Blighova uzrujanost je dodatno povećana zbog toga što biljkama hljebovac treba dosta vremena da procvatu; prolazi još nekoliko mjeseci dok se biljke pravilno ne presade. Kako se dan odlaska s Tahitija sve više bliži, trojica mornara među kojima je i Mills pokušaju dezertirati, ali ih Christian ulovi i dovede na Bounty gdje ih kapetan Bligh stavlja u okove.
Kako bi se iskupio za kašnjenje, prilikom putovanja natrag kapetan Bligh ponese dvostruko više biljaka hljebovca nego što je trebao što za rezultat ima uskraćivanje vode mornarima kako se biljke ne bi osušile i uvenule. Jedan od članova posade padne niz jarbol i umre nakon što pokuša doći do posude koja se nalazi na vrhu broda iz koje bi pio vodu. U tom trenutku drugi mornar napadne Bligha, a ovaj naredi njegovo vezanje i bacanje s broda. Mills se obraća Christianu nakon svake smrti pokušavajući ga izazvati da oduzme zapovjedništvo Blighu. Nakon što jedan od mornara postane smrtno bolestan uslijed konzumiranja morske vode, Christian mu pokuša dati svježu vodu što se protivi kapetanovim naredbama. Bligh udara Christiana nakon što se ovaj ogluši na njegovu zapovijed. Kao odgovor, Christian udara Bligha na što mu ovaj odgovara da je jedva čekao ovakvu njegovu reakciju i da će ići na vojni sud gdje će biti proglašen krivim i biti pogubljen zbog svoje neposlušnosti i udaranja kapetana. Kako nema ništa za izgubiti, Christian u tom trenutku preuzima zapovjedništvo nad brodom, a kapetana Bligha i njemu lojalne mornare ukrcava na mali čamac, daje im navigacijsku opremu i hranu te im govori da pronađu otok koji se nalazi u blizini. Umjesto toga Bligh odluči da će čamcem prijeći gotovo čitavi Pacifik kako bi došli do britanske vlasti što prije i vratili se u Englesku.
Christian i ostatak posade s brodom Bounty vrate se natrag na Tahiti svojim djevojkama, a poslije odu na nenaseljeni i krivo ucrtani otok Pitcairn kako bi se sakrili od britanske mornarice. Međutim, na Pitcairnu Christian odluči da im je dužnost vratiti se u Englesku i svjedočiti o Blighovoj okrutnosti te upita svoje kolege mornare da pođu za njim. Kako bi spriječili tu mogućnost, trojica mornara zapale Bounty, a Christian umire od opeklina pokušavajući ga spasiti.
Glumačka postava
desno|250px|mini|[[Marlon Brando - glumac koji u filmu Pobuna na brodu Bounty tumači ulogu Christiana Fletchera.]]
Razne činjenice o filmu
Prva filmska ekranizacija pobune na brodu Bounty je ona iz ere nijemog filma - točnije iz 1915. godine. Također postoji australska verzija iz 1933. godine imena In the Wake of the Bounty; ova primitivna zvučna verzija ostat će upamćena kao prvi film kojeg je snimila buduća zvijezda Errol Flynn (glumio je Christiana Fletchera).
Ova filmska verzija Pobune na brodu Bounty ostat će legendarna po ponašanju glumca Marlona Branda za vrijeme snimanja. Navodno je upravo zbog toga prvi redatelj Carol Reed dao otkaz, a drugi redatelj Lewis Milestone konstantno se nalazio u konfrontacijama s glumcem. Prema svjedočenju kolege glumca Richarda Harrisa, Brando se nije slagao niti s članovima glumačke ekipe, uključujući i samog Harrisa kojem je išlo na živce to što Brando nije mogao (ili nije htio) naučiti svoje dijaloge; Harris je kasnije izjavio: "Sam film i Brando za mene su bili su jedna velika noćna mora i htio bih što prije na sve to zaboraviti." Brando je navodno sam mijenjao dijelove scenarija iz dana u dan (s obzirom na raspoloženje), ostavljajući ostatak glumačke ekipe u nedoumici što će toga dana zaista biti snimljeno. Prema biografiji Petera Mansoa, Brando je u nekoliko navrata zvao kolege glumce i ekipu iza kamere da odu sa seta i pomognu u dekoracijama vjenčanja njegovog prijatelja na Tahitiju. Mediji su optužili Branda da je najviše kriv što je film premašio svoj inicijalni budžet, ali je Brando to negirao i izjavio da producenti snose krivicu zbog određenih pogrešaka koji su direktno utjecali na kašnjenje filma u kino distribuciji.
Nakon što je završilo snimanje filma, Brando se oženio glumicom Taritom Teriipijom koja je u filmu portretirala Maimiti.
Ova verzija filma jedina je od sve tri u kojoj se Christian niti u jednom trenutku ne pojavljuje golih prsa. Zapravo, Marlon Brando portretiran je u smiješnoj poziciji u sceni kada leži s kćerkom poglavice u grmlju, obučen kompletno u svoju mornarsku uniformu.
Replika broda izgrađena za potrebe filma pojavila se na svjetskom sajmu 1964. godine u New Yorku, a i danas još uvijek postoji. Napravljena je prema planovima admiraliteta, ali je jednu trećinu veća kako bi bila dovoljna za kompletnu filmsku ekipu i opremu. U ljeto 2007. godine brod je otplovio u Britaniju i posjetio nekoliko luka, ali ne kao "Bounty" već kao "Crni Biser" iz filmskog serijala Pirati s Kariba. Ipak, prevaru je uočio mali dječak i prijavio je britanskim medijima. Godine 2011. replika je viđena u Norveškoj gdje se prodavala po cijeni od 4.600,000 dolara.
Nakon što je film napokon doživio svoju premijeru u SAD-u dočekale su ga uglavnom negativne kritike. Iako je postao šesti najgledaniji film 1962. godine, ipak je izgubio novac zbog prekoračenja budžeta tijekom snimanja.
Nagrade i nominacije
desno|250px|mini|[[Trevor Howard - glumac koji u filmu Pobuna na brodu Bounty tumači ulogu kapetana Williama Bligha.]]
Oscar
Film Pobuna na brodu Bounty imao je 7 nominacija za prestižnu nagradu Oscar, ali nije osvojio niti jednu:
Zlatni globus
Film Pobuna na brodu Bounty imao je 3 nominacije za Zlatni globus, ali nije osvojio niti jednu:
Ninguno, Comondú
Ninguno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
El Potrero, Rancho, Atlangatepec
El Potrero, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Atlangatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2759 m.
Romance sentimentale
Romance sentimentale (Сентиментальный романс; ) je francuski kratki crno-bijeli film snimljen 1930. u režiji Sergeja Ejzenštejna i Grigorija Aleksandrova, poznat kao prvo zvučno ostvarenje u Ejzenštejnovoj filmografiji. Radnja prikazuje kako pjevačica (koju tumači Mara Gri) izvodi tradicionalnu rusku baladu Žalobno puše vjetar jeseni, praćena prizorima koji ilustriraju tekst koristeći Ejzenštejnovu montažnu teoriju. Ejzenštejn i Aleksandrov su film snimili za vrijeme višegodišnje svjetske turneje, na kojoj su promovirali sovjetsku kulturu, ali se također nastojali upoznati s novim filmskim tehnikama, uključujući zvuk. Iako ga neki od kritičara danas znaju nazivati svojevrsnom pretečom suvremenih video spotova, smatra se jednim od manje poznatih i inferirornijih djela Ejzenštejnovog opusa.
Bože pravde
thumb|Bože pravde je nastala u čast punoljetnosti kneza [[Milan Obrenović|Milana Obrenovića.]]
Bože pravde, himna Republike Srbije. Muziku je komponovao Slovenac Davorin Jenko, a tekst napisao Jovan Đorđević 1872. godine.
Na referendumu o nacionalnim simbolima, 31. maja 1992., većina građana je bila za zastavu sa crvenom petokrakom, tradicionalni grb Srbije u obliku crvenog štita s krstom i četiri ocila, ali bez dvoglavog orla, pa za Marš na Drinu kao nesuđenu himnu. Referendum prema pravilima nije uspeo, jer nije izašlo preko 50% upisanih birača (uključujući i birače na Kosovu). Po Ustavu Republike Srbije iz 1990. himna Republike Srbije postala bi isključivo propisani tekst nakon ustavnog referenduma. Prihvatanje isključivo propisanog teksta himne, na referendumu, uspelo bi u slučaju izjašnjavanja preko 50% građana upisanih u biračke spiskove za pojedini tekst, a ne samo 50% od broja građana koji izađu na referendum, uz osnovni uslov izlaska preko 50% upisanih birača. Novi Ustav Republike Srbije iz 2006. preneo je ovlašćenje utvrđivanja himne na zakonodavno telo koje običnom većinom donosi zakon o nacionalnim simbolima.
Bože pravde se takođe koristila i kao himna Republike Srpske, ali je Ustavni sud Bosne i Hercegovine 31.3. 2006. presudio da je korišćenje Bože pravde kao himne Republike Srpske protivno ustavu.
Refren se obavezno peva nakon druge, četvrte i šeste strofe.
Cerovec pod Bočem
Cerovec pod Bočem je naselje u slovenskoj Općini Rogaškoj Slatini. Cerovec pod Bočem se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 320 stanovnika.
Sadovina
Sadovina može biti:
Rakitnica
Rakitnica može biti:
ili
The Day of the Jackal (film)
The Day of the Jackal je britansko-francuski triler film snimljen 1973. godine u režiji Freda Zinnemanna. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Fredericka Forsytha. Radnja počinje sa spektakuarnim, ali neuspješnim atentatom na francuskog predsjednika Charlesa De Gaullea 1962. godine, nakon čega radikalna francuska organizacija OAS odlučuje za novi pokušaj angažirati vrhunskog profesionalnog ubicu. Protagonist (koga tumači Edward Fox) je Englez sa nadimkom Šakal koji preuzima posao i inzistira na tome da ga izvede potpuno sam, te se za njega temeljito priprema i svoj plan nastoji sprovesti u djelo iako ga cjelokupni francuski policijsko-obavještajni aparat na čelu sa komesarom Lebelom (čiji lik tumači Michel Lonsdale) pokušava zaustaviti.
Slično kao i književni predložak, i The Day of the Jackal je doživio neočekivani, ali izuzetan uspjeh na kino-blagajnama, ali i kod velikog dijela kritičara. To je posebno upalo u oči zbog nedostatka najvećih i najglamuroznijih tadašnjih zvijezda među glumačkom postavom, kao i "suhog", asketskog i gotovo poludokumentarističkog stila kojim je Zinnemann paralelno pratio kako Šakal planira i priprema atentat, kao i reakcije francuskih vlasti koje se gotovo stalno nalaze korak iza njega. Zinnemann se hvalio zbog toga što je, usprkos svega, uspio stvoriti i održati izuzetnu napetost sve do spektakularne i dramatične završnice. Dio kritičara je, pak, uspjeh filma tumačio i time što je lik Šakala prikazan istovremeno kao prilično realistični i uvjerljivi profesionalni ubica, ali i kao svojeglavi individualac koji radi svog posla vješto razbija društvene konvencije, a sa kojim se mogla identificirati antiestablišmentski nastrojena mlađa publika. Edwardu Foxu je uloga Šakala bila najuspješnija i najpoznatija u cijeloj karijeri.
Godine 1997. je u Hollywoodu snimljen remake koji je potpuno promijenio mjesto i vrijeme radnje, odnosno likove. I Zinnemann i Forsyth su se nastojali maksimalno distancirati od tog projekta, pa mu je zbog toga ime promijenjeno u The Jackal.
Serra di Piro Paragolo, Cosenza
Serra di Piro Paragolo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 857 m.
Amacuzac, Amacuzac
Amacuzac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Amacuzac.
Dobrouščići
Dobrouščići je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rogatica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 52 stanovnika.
La Granja, Villa Corzo
La Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 551 m.
Östhammar (općina)
Općina Östhammar (švedski: Östhammars kommun) čita se Komuna Esthamar je jedna od švedskih općina od 21,373 stanovnika na istoku Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Östhammar od 4,534 stanovnika.
Historija
Općina Östhammar formirana je 1974., od dva historijska grada - Öregrunda i Östhammara, i dvanaest seoskih parohija. To je primorski kraj čiji su se stanovnici od davnine bavili ribarstvom i pomorstvom, a gradovi Öregrund i Östhammar razvili se kao trgovišta, na sličnim osnovama, pa su ih zvali gradovi blizanci.
Sveta alijansa
mini|desno|Države utemeljiteljice Svete alijanse: Habsburška Monarhija, Rusko Carstvo i Pruska. Sveta alijansa je organizacija koju su osnovale države pobjednice u ratu protiv Napoleona. Osnova organizacije bila je borba protiv Napoleona i revolucije. Vodeću ulogu u Svetoj alijansi imale su Austrija, Rusija i Pruska.
Raspad
Sveta alijansa se ubrzo raspala jer su događaji pokazali da su članice potpuno različite u politici. Prvi povod je bio pokret španjolskih kolonija u Latinskoj Americi za odcjepljenje. Kada je došlo do sukoba, Ujedinjeno Kraljevstvo je blokiralo pomoć alijanse. Drugi je bio ustanak Grka za osamostaljenje od Osmanskog Carstva. Godine 1830. organizacija se raspala.
Graitschen b. Bürgel
Grajčen baj Birgel je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 93 opštinska središta okruga Zale-Holcland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 421 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16074028.
Arbois
Arboa je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 3.900, a gustina naseljenosti je iznosila 86 stanovnika/km².
Gloria Hendry
Gloria Hendry (3. mart 1949 -) je američka glumica, najpoznatija po nastupima u dva filma iz serije o Jamesu Bondu - Diamonds Are Forever i Live and Let Die - koje su joj donijele titulu prve afroameričke Bondove djevojke.
Muradolo, Piacenza
Muradolo je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Kiži
Kiži (ruski: Кижи, karelijski jezik: Kiži) je otok u Onješkom jezeru u ruskoj republici Kareliji, Medvježegorska oblast. Otok ima duguljasti oblik duljine oko 6 i širine 1 kilometar, a nalazi se oko 68 km od prijestolnice Karelije, Petrozavodska. mini|lijevo| Vjetrenjača i Kapela sv. Arhanđela Mihovila
Historija
Iako je stanovništvo ruralno, u 18. stoljeću je bilo primorano pomagati u iskapanju i obradi željeza u lokalnim željezarama. To je dovelo do Kiškog ustanka od 1769.-71. godine koji je silom ugašen, a njihove vođe su prognane u Sibir, ali je zaustavljena nasilna regrutacija seljana za potrebe industrije.
Većina naselja je nestala na otoku do 1950-ih, a bila su ostala samo pojedine farme. Tada su iz raznih dijelova Karelije na otok prebačene mnoge drvene građevine kako bi se sačuvale na jednom mjestu. Danas je cijeli otok pretvoren u Muzej na otvorenom u kojemu se nalazi više od 80 povijesnih drvenih građevina. Najslavniji od njih, Kiži Pogost, je 1990. godine upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi zbog svoje dugotrajnosti i ljepote usprkos isključivo drvene građe od koje je izgrađen.
Znamenitosti
mini| Drvena mlinica na vjetar Najraniji spomen crkava na otoku Kiži su iz 1563. godine koji navode raniji opis dvije drvene crkve s tornjem na južnom dijelu otoka iz 1496. godine. te prve crkve su imale piramidalne krovovoe, ali su izgorjele u požaru u 17. stoljeću.
Prva crkva koja je podignuta poslije požara, i najstarija na otoku, je Crkva posredovanja Bogorodice (церковь Покрова Богородицы) iz 1694. godine koja je bila u funkciji i grijana tijekom cijele godine. God. 1764., ona je obnovljena u danšnji oblik s devet kupola. Iznutra je ukrašena ikonama lokalnih umjetnika iz 17. i 18. stoljeća.
Najstarija crkva na otoku je Crkva Uskrsnuća sv. Lazara (1390.) koja je prenešena iz Manastira Murom u Pudožu. Mala crkva je pravokutna i visoka samo 3 metra u srednjem, višem dijelu s tornjićem; promjera je 9 x 3 m, i ima izvorni ikonostas od 17 ikona naslikanih od 16. do 18. stoljeća.
Crkva Arhanđela Mihovila, prenešena iz sela Lelikozero, je izdužena s dvostrukim krovom iznad oltara, te tornjem s piramidalnim krovom iznad portala. Njen ikonostas ikona iz 17. i 18. stoljeća je smješten na dva stuba.
Sve crkve su izgrađene na kamenim osnovama, bez dubokih temelja, od greda škotskog bora dugih od 3 do 5 metara i promjera oko 30 cm. Samo donošenje građe na otok je bio veliki poduhvat tog doba. Grede su sječene i oblikovane tako da se uklapaju jedna u drugu bez ćavala, na utor i zator. Ravni krovovi su prekriveni daskama od smreke, a kupole daskama od topole.
El Guayabo, Zirándaro
El Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 401 m.
Dâlja Mică, Petroșani
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 621 m.
Cerovec (Šentjur, Slovenija)
Cerovec je naselje u slovenskoj Općini Šentjuru. Cerovec se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 143 stanovnika.
El Soyatillo, Ixtlahuacán del Río
El Soyatillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1863 m.
Ne može tikva s kumpijerom
Ne može tikva s kumpijerom je jugoslavenska TV komedija u produkciji TV Sarajevo emitirana 1977. godine. Režirao ju je Ivan Fogl, a scenario je napisala Danica Sarić.
Terma, Massa e Carrara
Terma je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Ратајска
Ратајска је насеље у Србији у општини Пријепоље у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 2088 становника (према попису из 1991. било је 2112 становника).
Демографија
У насељу Ратајска живи 1470 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 32,5 година (32,1 код мушкараца и 32,9 код жена). У насељу има 540 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,87.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено.
Plemićko gnijezdo (film)
Plemićko gnijezdo je sovjetski igrani film snimljen 1969. godine u režiji Andreja Končalovskog. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Ivana Turgenjeva. Radnja se događa u carskoj Rusiji sredinom 19. vijeka, a protagonist, koga tumači Leonid Kulagin je plemić koji se nakon 11 godina boravka u Parizu i propalog braka vraća na svoje nekadašnje imanje gdje upoznaje jednostavnu djevojku u koju se zaljubi.
Cozzo Pezzingoli, Palermo
Cozzo Pezzingoli je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 673 m.
Dien
Dve dvostruke veze u nekom alkadienu mogu biti raspoređene na više načina.
Podela po rasporedu dvostrukih veza
Po rasporedu dvostrukih veza dieni se dele na:
Kumulovani dieni
Kumulovani dieni su oni dieni kod kojih se dvostruke veze nalaze jedna pored druge:
Ovi dieni nemaju praktičan značaj u hemiji
Izolovani dieni
Izolovani dieni su dieni kod kojih su dvostruke veze međusobno udaljene. Njihove dvostruke veze reaguju nezavisno jedna od druge. Oni se po hemijskom pogledu ponašaju isto kao i alkeni.
Konjugovani dieni
Konjugovani dieni su oni dieni kod kojih su dvostruke veze rastavljene jednom jednostrukom vezom. Ovakav sistem dvostrukih veza utiče na stabilnost jedinjenja.
Najprostiji konjugovani dieni su: CH3 | CH2=CH-CH=CH2       i        CH2=CH-C=CH2 (1,3 butadien)       (2-metil-1,3 butadien (izopren))
Konjugovani dieni su veoma bitni u hemiji i imaju značajnu praktičnu primenu. Takođe imaju karakterističan način reagovanja. Tako na proimer kada se na 1,3-butadien dejstvuje bromom u zavisnosti od količine reangensa dobijaju se sledeći proizvodi: CH2=CH-CH=CH2 + 2 mola broma → CH2-CH-CH-CH2 |  |  |  |                                Br  Br Br Br
CH2=CH-CH=CH2 + 2 mola broma → CH2-CH-CH=CH2 |  | Br  Br
takozvana 1,2 adicija usled čega nastaje 3,4-dibrom-1-buten CH2-CH=CH-CH2 |        | Br        Br
takozvana 1,4 adicija usled čega nastaje 1,4-dibrom-2-buten.
Značaj
Karakteristična reakcija koja se javlja kod konjugovanih diena je 1,4-adicija. Za konjugovane diene je takođe karakteristično što su dosta stabilniji od odgovarajućih diena sa različitim rasporedom dvostrukih veza. 1,4 adicija ima veoma veliki praktičan značaj jer se us pomoć nje dobijaju brojna organska jedinjenja od kojih je najpoznatiji veštački (sintetički) kaučuk koji nastaje polimerizaciom izoprena.
Propen
Propilen, takođe poznat pod en:IUPAC-ovim imenom kao propen, je organsko jedinjenje hemijske formule C3H6. To je drugo po jednostavnosti jedinjenje iz grupe alkena iz klase ugljovodonika, od kojih je etilen (eten) najjednostavniji. Pod normalnim uslovima propilen je gas bez boje i mirisa. (U komercijalni gas se dodaju tragovi merkaptana ili sličnih jedinjenja neprijatnog i prodornog mirisa da bi se gas, ako procuri lako osetio po mirisu. Propilen može da se dobije gasifikacijom uglja ali se uglavnom proizvodi krekovanjem sirove nafte. Propilen je jedna od najvažnijih sirovina u petrohemijskoj industriji. Najvažnija upotreba je kao monomera u proizvodnji polipropilena.
Moravska Srbija
Moravska Srbija je termin koji se koristi u istorijskoj nauci za srpsku feudalnu državu koja se samostalno razvila u dolini tri Morave pod knezom Lazarom (1371-1389) posle smrti poslednjeg srpskog cara Uroša (1355-1371) i koja je pod Lazarevim sinom Stefanom (knez 1389-1402, despot 1402-1427) 1402. godine, posle bitke kod Angore, prerasla u despotovinu Srbiju.
Približna teritorija Lazareve države|thumb|levo
Prvi period njenog postojanja karakteriše širenje njenog poseda i uticaja nad srpskom vlastelom u starim nemanjićkim zemljama. U tom procesu Lazar je veći deo vlastele vezao za sebe rodbinskim vezama, dok je otpor Rastislalića i velikog župana Nikole Altomanovića(1366-1373) slomio oružanim putem. Posle Kosovskog boja 1389. godine kneževina postaje vazal Otomanske imperije, a glavna preokupacija Lazarevog sina i naslednika Stefana postaje održavanje postojeće države usled unutrašnjih feudalnih sukoba između članova dve najmoćnije feudalne porodice Lazarevića i Brankovića koji su bili oličeni u podršci jednom ili drugom pretendentu na mesto sultana Otomanske imperije koju su u to doba potresali građanski ratovi. Privreda kneževine Srbije ogledala se u trgovini, mahom sa Dubrovačkom republikom i rudarstvu koje je bilo u stalnom usponu tokom XIV veka. Na kulturnom planu država je krenula da se razvija na novi autentični način koji nije bio inspirisan Vizantijom koja se već tada nalazila na izdisaju. Monahinja Jefimija stvara svoje najvažnije delo, zlatoveznu „pohvalu knezu Lazaru“a u domenu sakralne arhitekture stvaraju se, Lazaricom i Ravanicom, temelji novom umetničkom pravcu tzv. Moravskoj školi koja će svoj potpuni sjaj dostići u srpskoj Despotovini. Od svetovne i fortifikacione arhitekture u ovom periodu ima vrlo malo tragova, mahom u ruševinama, koji se mogu naći u sklopu manastira Ravanice i Grada Cara Lazara u Kruševcu u čijoj je izgradnji korišćen raznovrstan građevinski materijal čime je on pored funkcionalne, dobio i estetsku stranu.
Biletta, Asti
Biletta je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 258 m.
Amanulinska kiselina
Amanulinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 39 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 887,956 Da.
Aleksandar Menšikov
right|thumb|225p|Aleksandar Sergejevič Menšikov Aleksandar Sergejevič Menšikov (ruski Алекса́ндр Серге́евич Ме́ншиков; 26. avgust 1787. – 2. maj 1867.) bio je ruski general i admiral i guverner Finske od 1831. do 1855. godine.
Griefstedt
Grifštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Zemerda. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 309 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16068015.
Aleksandar Menšikov
Aleksandarov istoimeni deda se istakao u Severnom ratu protiv Šveđana. Aleksandar Sergejevič je učestvovao u Napoleonovim ratovima. Godine 1812. i 1813. istakao se odvažnošću prilikom Napoleonovog pohoda na Rusiju. Nekoliko godina kasnije je postao carev bliski saradnik. Godine 1817. imenovan je general-kvartirmajstorom (načelnik štaba) Vrhovne komande. Zbog neslaganja sa Arakčejevim je pao u nemilost cara koji ga je razrešio svih dužnosti. Posle dolaska Nikole I na presto (1825. godina), Aleksandar je reaktiviran i dve godine kasnije postavljen za načelnika štaba ratne mornarice. U Rusko-turskom ratu je zauzeo tvrđavu Anapu. Član je državnog saveta od 1830. godine, a sledeće godine je postao guverner Finske. Učestvovao je i u krimskom ratu. Zbog poraza kod Aljme, Balaklave i Inkermana, smenjen je marta 1855. godine. Umro je 1867. godine.
Griefstedt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zemerda Grifštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zemerda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 136 metara. Površina opštine iznosi 5,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 309 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Santa Cruz Tilapa, Santiago Juxtlahuaca
Santa Cruz Tilapa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Juxtlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 357 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1379 m.
Opština Lupac, Caraș-Severin
Lupac je opština u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Opština Actopan, Hidalgo
Actopan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8076 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2061 m.
Madonna, Pavia
Madonna je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 538 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Drobnići
Drobnići je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Rogatica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 160 stanovnika.
Fred Williamson
Fred Williamson (5. mart 1938 - ) je američki filmski glumac, producent i režiser, najpoznatiji kao protagonist nekoliko popularnih blaxploitation filmova 1970-ih, a zbog kojih je stekao reputaciju jedne od ikona žanra. Prije bavljenja glumom je stekao slavu kao profesionalni igrač američkog fudbala.
Akademija ispraznih
Akademija ispraznih, poznata i kao Akademija ispraznijeh ili Akademija dangubijeh (od Academia Otiosorum Eruditorum ili Accademia degli Oziosi Eruditi), bila je akademija utemeljena tokom 1690-ih u Dubrovniku, jedna od prvih institucija takve vrste na hrvatskim prostorima. Jedina je u nizu akademija tog razdoblja koje nose bizarna simbolička imena, po uzoru na one talijanske, a pretpostavlja se da je imenovana prema napuljskoj Accademia degli Oziosi. Njeni članovi okupljali su se u ljetnikovcu Sorgo i u perivoju Vicka Petrovića na Pločama, a bavili su se kulturom, historijom i jezikom. U svojim počecima, akademija je Ivanu Aletinu Nataliju, Dživi Sarovu Buniću i Đuri Matijaševiću povjerila izradbu trojezičnoga latinsko-talijansko-slavenskog rječnika i gramatike narodnoga jezika, ali projekt je ostao nedovršen zbog Matijaševićevog odlaska u Rim. Aletin Natali je 1713. tražio da im uzor bude firentinska Accademia degli Apatisti, akademija enciklopedičnog karaktera, a šest godina kasnije nastojao je da budu svojevrsna kolonija rimske Accademia degli Arcadi, čemu se suprotstavio Ignjat Đurđević. Akademija ispraznih djelovala je četrdesetak godina i prošla je kroz nekoliko faza, najuspješnijom se pokazala u drugom desetljeću 18. stoljeća, ali je bilo i razdoblja kada je njen rad potpuno zamirao i oživljavali su je samo u povodu neke prigode. Osim talijanske, važan utjecaj na akademijin rad imala je tada pomodarska francuska kultura. Akademija ispraznih za službeni je koristila latinski, talijanski i hrvatski jezik, a dugo su vodili raspravu oko toga koji među njima treba imati prioritet. S obzirom da je među članovima bilo dosta svećenika, godine 1711. prevagnuo je latinski, no već iduće godine primat je preuzeo slovinski s argumentom da se njime govori sve do Moskve.
Članovi
Poznato je oko 40 članova Akademije ispraznih, među kojima su:
Jututunska narodna himna
thumb|right|[[Jovan Jovanović Zmaj, pesnik.]] Jututunska narodna himna je Zmajeva satirična pesma objavljena 1865. godine protiv kneza Mihaila Obrenovića.
Iako formom liči na himnu, uzvišenu, dostojanstvenu i svečanu pesmu, iza toga se krije Zmajeva parodija. Zmaj parodira himnu, njen svečan ton i predmet pevanja pri čemu pesma prerasta u veliku rugalicu upućenu vladarskoj svemoći i starim uverenjima da je on, vladar, božanskog porekla i da je potčinjenost i slepa pokornost njemu obaveza svakog građanina. U podrugljivoj molbi Bogu da Jututuncima podrži Knjaza u zdravlju i krepkosti, da ga učini oholim i slavnim, i da sve što postoji njemu podari - Zmaj svoju ironiju usmerava prema knezu Mihailu, ispisujuci tobož iz poštovanja svaki zamenički oblik koji personifikuje njegovom moć, vlast, silu velikim slovom (Njega, Ga i Mu).
Iz strofe u strofu pesnik pojačava svoju razornu ironiju, govoreći kao reprezentant naroda (uvek se javlja oblik Mi), ako sve postoji zbog njega, onda čemu naše želje, govor, mudrovanja i bilo kakva htenja. Zato se svesrdno odriču svih tih elementarnih ljudskih prava, samo da njegovim namerama ne bude na smetnji. Od Boga traži da mu podari što više policajaca, potkazivača i žandara, i da mu time obezbedi veću sigurnost i lakšu vladavinu. U svemu tome krije se aluzija na srbijansku društvenu realnost - policijski sistem vladanja. U pojedinim strofama ironija menja smer i pretvara se u kritiku samog naroda, u ogorčenje zbog njegovog ćutanja i pasivnog držanja. Po tematici je vrlo bliska drugoj Zmajevoj pesmi Jututunska juhahaha.
Tekst pesme
thumb|right|[[Mihailo Obrenović, vladar.]]
Bože sveti, podrži nam Knjaza
zdrava, krepka, ohola i slavna,
jer na zemlji nit je kadgod bilo,
niti će Mu ikad biti ravna.
Ovaj narod vrlo dobro znade
da Mu daje poreze i hvale,
da Ga dvori i ponizno kadi.
Bremen, Indiana
Brimen je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Jututunska narodna himna
Tekst pesme
saslušaj nam našu želju staru,
Bože sveti, ne daj nikom ništa,
Bremen, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.588, što je 102 (2,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jututunska narodna himna
Tekst pesme
da što više ostane Vladaru.
Radi Njega sva stvorenja žive,
A taj narod, a tu zemlju našu,
podrži je - ako Knjazu treba.
Oduzmi nam i želje i glasa,
oduzmi nam mudrovanja kleta,
da Njegovoj mudrosti ne smeta.
Daj Mu s neba najsvetlije dare,
policije, špicle i žandare,
ako neće da dušmana svali,
bar na svome nek srce iskali.