cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rancho Alegre, Santa María Jacatepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Puerto Verde, Tamasopo
Puerto Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Glandon
Glandon je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Limož.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 771 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 360 metara (maksimalnoj 422 m, a minimalnoj 262 m).
Rutenijum
Rutenijum (Ru, latinski - ruthenia) - je metal VIIIB grupe. Ime je dobio po latinskom naѕivu za Rusiju.
El Colmenar, Soto la Marina
El Colmenar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Cruceanu, Rădești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 275 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 260 m.
Ontologija
Ontologija (grč. τό ον - biće, bitak i λόγος - učenje, reč, zakon) je filozofska disciplina koja raspravlja ο biću kao bivstvujućem, kao i ο njegovim opštim, fundamentalnim i konstitutivnim određenjima.
Sam izraz ontologija (philosophia de ente) prvi put se javlja 1613. godine kod Goklenijusa, a nešto kasnije i kod Klauberga, koji upotrebljava i termin ontosofija (o biću kao biću u određenom sistemu kategorija).
Ontologija u antičkoj filozofiji
Problematika ontologije sadržana je implicitno i u prvim filozofskim pogledima Miletske škole, mada se pojam "biće" prvi put eksplicitno javlja tek kod Parmenida i to u čuvenoj definiciji "biće jeste, nebiće nije". Za Antičku filozofiju bilo je sasvim novo Parmenidovo potpuno zanemarivanje varljivih čulnih podataka i okretanje isključivo pojmovima kao jedinom izvoru znanja. Posledice ovakvog mišljenja su u potpunoj suprotnosti sa svime o čemu nas čula obaveštavaju - kretanje ne postoji a sve što mi nazivamo "svetom" je samo privid. Najznačajniji pomak posle Parmenida učinili su atomisti - Leukip i Demokrit. Da bi nekako ipak objasnili činjenicu kretanja morali su pristati na to da nebiće ("praznina") ipak postoji a da je biće podeljeno u beskonačno mnogo sitnih "atoma". Platon je biće poistovetio sa večnim, nepromenjivim idejama, dok je kod Aristotela ontologija šire tretirana u okviru opšte metafizike.
Ontologija u srednjevekovnoj filozofiji
U srednjevekovnoj filozofiji, ontologija ima obeležje spekulativne pretpostavke, kao i strogo kanonizovane i sistematizovane šeme, u okviru kojih razne varijante rezultuju sličnim odgovorima. Kao široko i sistematski obrađivana filozofska disciplina, ontologija je tretirana kod Kristijana Volfa (1679-1754) kao racionalna nauka koja sačinjava teorijsku filozofiju ili metafiziku. Kod Imanuela Kanta (1724-1804), ontologija je takođe deo metafizike. On umesto tradicionalne ontologije, osniva transcendentalnu filozofiju, "kao predvorje prave metafizike", koja želi postaviti elementarne uslove celokupnog čovekovog znanja a priori. Za G. V. F. Hegela (1770-1831), biće je prva i najapstraktnija kategorija na samom početku dijalektičkog procesa. Biće i mišljenje je u suštini jedno te isto, odnosno, kategorija bića kod Hegela označava neodređenu neposrednost i upravo se zato negira svojom antitezom – nebićem, a biće i nebiće su samo momenti u razvoju apsolutne ideje (prave stvarnosti).
Ontologija u savremenoj filozofiji
U novijoj filozofiji, značajan je pokušaj N. Hartmana u delu Novi putevi ontologije, da analizira razne slojeve bića i ontologiju suprostavi metafizičkim teorijama. Pokušaj Martina Hajdegera, a i njegovo delo "fundamentalna ontologija", upravljen je na ljudski opstanak. Za njega, ontologija je pojam koji se odnosi na stvoreni svet, a ne odnosi se na nestvorenog Boga - on je metaontologičan.
Ontologija uvek daje osnovni pečat i smer celokupnom načinu filozofiranja, tj. ontologija unutar različitih filozofskih sistema, uvek predstavlja temelj dotičnog filozofskog sistema.
Sva čuda sveta (TV film)
Sva čuda sveta je jugoslovenski televizijski film snimljen u produkciji RTV Beograd i režiji Gordana Mihića po sopstvenom scenariju te premijerno prikazan 1978. godine. Protagonista je dečak koji odrasta 1949. godine u jednoj varošici, a radnja prikazuje kako za vreme zimskog raspusta njegovu maštu zaokupljaju potujući zabavljači i lokalni čudaci.
Uloge
Ostale uloge ▼
Dalmatinska svadba
Einmal kehr’ ich wieder, također poznat i pod naslovom Dalmatinska svadba , je zapadnonjemačko-jugoslavenski filmski mjuzikl snimljen 1953. u režiji Geze von Bolvaryja, postavljen kao jedno od prvih koprodukcija poratne jugoslavenske sa zapadnim kinematografijama, odnosno jedan od prvih jugoslavenskih filmova u boji.
Protagonist, čiji lik tumači Paul Dahlke, je nekoć siromašni stanovnik dalmatinske obale koji se obogatio kao emigrant u SAD, te se nakon 25 godina vraća u posjet rodnom kraju. Radnja prikazuje kako namjerno preuzima identitet siromaha da bi vidio da li ga stara ljubav, nekoć bogata, a sada osiromašena plemkinja, (koju tumači Adelheid Seeck) voli.
Film je sniman na lokacijama u Dubrovniku i na otoku Korčuli, te, između ostalog, sadrži scenu u kojoj se izvodi tradicionalni korčulanski ples moreška.
La Mial, San Pedro Tlaquepaque
La Mial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Pedro Tlaquepaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 206 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1536 m.
Emiliano Zapata, Santa María Jacatepec
Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Shillington, Pennsylvania
Šilington je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.273, što je 214 (4,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Buena Vista, Aserradero, Batopilas
Buena Vista, Aserradero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2348 m.
Garriano, Alessandria
Garriano je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Rovca
Rovca je naselje u opštini Berane u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 105 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 110 stanovnika).
Demografija
U naselju Rovca živi 80 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,8 godina (40,8 kod muškaraca i 36,4 kod žena). U naselju ima 34 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,09.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Piano di Mommio, Lucca
Piano di Mommio je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2457 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Piandifieno, Genoa
Piandifieno je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Golub (politika)
Golub (Dove) ili golubovi je izraz koji u kontekstu politike označava članove neke organizacije koji se zalažu za mirno i nenasilno postizanje njenih ciljeva, najčešće u obliku kompromisa, odnosno smatraju kako je izbjegavanje sukoba, a pogotovo nasilnih, najvažniji cilj kome se moraju podrediti svi ostali. U kontekstu vanjske politike se pod time podrazumijevaju predstavnici vlasti neke države koji se zalažu za diplomatsko rješenje svake krize, odnosno smatraju da su i najbolniji ustupci na račun vlastitih interesa imaju manju cijenu od one koju bi predstavljala otvorena konfrontacija. Izraz je nastao u SAD u vrijeme hladnog rata i opisivao političare uvjerene kako kompromis sa SSSR-om predstavlja bolje rješenje od oružane konfrontancije koja bi eskalirala u treći svjetski rat te dovela do međusobno osiguranog uništenja obje supersile, odnosno kako bi i sama prijetnja takvom opcijom od strane SAD mogla izazvati SSSR da je pokuša otkloniti preventivnim udarom. Protivnici takvih stavova, odnosno zagovornici vojnih rješenja se tradicionalno nazivaju jastrebovima
Rancho Nuevo, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Manisa
Manisa (za antike zvana Magnesia i Sipylum) je grad na zapadu Turske od 356.702 stanovnika, adminitrativni centar Provincije Manisa.
Historija
Pretpostavlja se da su Manisu osnovali kao svoju koloniju starogrčko pleme Magnetes iz Tesalije negdje oko 12. vijeka pne., za njihovih vremena zvao se Magnesia.
Turkmenski beg Saruhan zauzeo je 1313. Magneziju i prezvao je Manisa, i vladao njome sve do 1390. kad je grad potpao pod vlast osmanskog sultana Bajazida I. Nakon što je mongolski vladar Timur pobjedio Osmanlije - 1402. grad je bio pod vlašću mongolskih begova sve do 1410. kad je ponovno potpao pod osmansku vlast.
Tokom 18. vijeka gradom je gotovo samostalno vladala begovska dinastija Karaosmanoğlu, sve do 1822. kad im je skršena moć.
Znamenitosti
Manisu su za srednjeg vijeka obožavali osmanski sultani i njihovi pričevi koji su je koristili za ladanje i život. Iz tog perioda ima nekoliko građevina - Džamija Muradiye izgrađena 1583. - 1586. od mramora sa pozlaćenom kupolom, uz koju je dograđena medresa, koja je danas pretvorena u arheološki muzej.
Klimatske karakteristike
Manisa ima mediteransku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa vrućim i dugim ljetima, i kratkim kišovitim zimama, koje su nešto hladnije od vrlo bliskih gradova na obali.
Privreda
Manisa je važan poljoprivredno - trgovački centar tog dijela Turske, željeznicom je povezana sa Afyonkarahisarom i Izmirom. U bogatoj dolini Gediz uzgaja se grožđe, masline, duhan, sezam i pamuk. Pored grada ima rudnika Magnezija, cinka i žive.
Međunarodna nevladina organizacija
Međunarodna nevladina organizacija (MNO) ima istu misiju kao i Nevladina organizacija, ali ima međunarodne ciljeve I ogranke širom sveta kako bi mogla da se bavi posebnim problemima u mnogim zemljama.
Trebalo bi razlikovati termine Nevladina organizacija i Međunarodna nevladina organizacija od termina Međunarodna vladina organizacija (MVO) koja podrazumeva grupe kao sto su Ujedinjene nacije (UN) ili Međunarodnu organizaciju rada (MOR). Međunarodna nevladina organizacija može biti osnovana iz čovekoljublja, kao što su osnovane Karnegi, Rokfeler, Gejts, Zator ili Ford fondacije, ili pak pripajanjem već postojećim međunarodnim organizacijama kao što su katoličke ili luteranske crkve. Veliki talas osnivanja I razvoja MNO dogodio se tokom Drugog svetskog rata, a iz nekih od njih će se kasnije razviti organizacije kao što su "SOS dečija sela", "Oksfarm", Međunarodna katolička organizacija za socijalnu pomoć "Care međunarodna oraganizacija" i "Luteranska pomoc svetu".
Kriterijum
Kako bi bila povezana sa sekretarijatom Ujedinjenih nacija za informacije od javnog značaja, Međunarodna nevladina organizacija mora da poštuje određene kriterijume:
Razvoj
Glavni cilj MNVO jeste da zemljama u razvoju obezbedi novčanu i pomoć pri razvoju. Takođe, svrha MNVO je da pruži usluge koje država ne može ili ne želi da omogući svojim građanima. Projekti ove organizacije vezane za zdravstvo kao što su prevencija i svest o HIV-u ili sidi, prečišćavanju vode i prevenciji od malarije, ali i oni vezani za edukaciju kao što su škole za devojčice i obezbeđivanje knjiga za zemlje u razvoju, pomažu omogućavanju društvenih usluga koje Vlada države ne može ili ne želi da obezbedi u datom trenutku. Međunarodne nevladine organizacije su takođe jedne od prvih koje odgovaraju na prirodne katastrofe kao što su uragani i poplave ili krize u kojima je potrebna hitna novčana pomoć.
NVO su uglavnom zaslužne za nadoknadu preko 15% ukupne prekomorske pomoći u razvoju, što se povezuje sa rastom i razvojnim procesom. Procenjeno je da je pomoć (kojoj delom doprinose MNVO) tokom proteklih trideset godina povećala godišnji nivo razvoja najsiromašnijih zemalja za jedan posto. Iako jedan procenat za trideset godina ne zvuči kao veliki napredak, zasluge bi trebalo dodeliti činjenici da se razvoj stalno povećavao tokom godina umesto da stagnira ili da nazaduje.
Mnogi međunarodni projekti i inicijative zastupanja koje promoviše MNVO podstiču održivost razvoja putem promovisanja ljudskih prava i pristupa koji stavlja akcenat na sposobnosti. Međunarodne nevladine organizacije koje promovišu zastupanje problema ljudskih prava delom pokušavaju da postave međunarodne sudski standard koji poštuje prava svakog ljudskog bića i promoviše podsticaj marginalizovanim zajedincama.
Druge organizacije, kao što je Međunarodna misija pravde, rade u efektivnim i legitimnim sudskim sistemima, koji dozvoljavaju legitimitet i razvoj određene države. Svakako, druge, kao što su one koje promovišu mikrofinansiranje i edukaciju, direktno utiču na sposobnosti građana i zajednica razvijajući veštine i ljudski kapital dok podstiču građansku samostalnost i uključenost zajednica. MNVO, pored domaćih i inostranih inicijativa Vlada imaju kritičnu ulogu u globalnom razvoju.
Skoro svaka MNVO potiče i opstaje kroz volonterski rad individualnih činioca sa vidljivim racionalizovanim ciljevima. Pod smelim normama, otvorenim članstvom i demokratskim načinom donošenja odluka, organizacije pokušavaju da "šire napredak" po svetu u svrhu podsticanja sigurnijih i efikasnijih tehničkih sistema, jačih obrazovnih struktura, bolje brige o telu, prijateljske konkurencije i fer-pleja. Da bi postigli ove ciljeve, akcenat se stavlja na komunikaciji, znanju, sistem vrednosti i način donošenja odluka i individualne dužnosti. MNVO imaju pet osnovnih svetskih i kulturnih principa koji se mogu svrstati negde između ideologija i struktura, a to su: univerzalnost, indiviudalizam, racionalna volonterska nadležnost, ljudska svrha u racionalizaciji progresa i svetska državljanstva.
Debata
Ovo su važne kontroverze i kritike o efektivnosti MNVO.
Prva kritika je ta da novac koji obezbeđuje MNVO ne stiže do onih kojima je najviše potreban. Kada su administrativni troškovi u okvriu organizacije visoki, ljudi koji su dali novac se zapitaju da li njihov novac ide za pomoć zemljama u razvoju ili u džep vodećih u organizaciji. Ako je Vlada određene zemlje korumpirana takđe postoji mogućnost da fondovi MNVO bivaju iskorišćeni od strane Vlade.
Veb stranice kao što je "Charty navigator" i "GiveWell" služe da obezbede informacije o korišćenju novca i donacija koji su potrošeni u okviru organizacije. Ovi sajtovi, pored toga što prikazuju odobrenje rada NVO od strane UN na osnovu njenih kriterjuma, promovišu transparentnost i odgovornost u okviru Međunarodnih nevladinih organizacija tako da ljudi koji žele da doniraju novac mogu da donesu pravilnu odluku na osnovu onoga što žele da podrže i da vide da li će se njihov novac efektivno iskoristiti.
Čak i ako se fondovi jedne MNVO efektivno koriste, neki kritičari bi raspravljali o tome da li su sredstva koje organizacija promoviše efektivna u rešavanju problema. Na primer, Singer daje primer MNVO koja daje mreže za krevete (protiv komaraca) o kojoj govori:
"One (mreže) će, ako se pravilno koriste, sprečiti od uboda komaraca ljude dok spavaju i tako će se smanjiti rizik od dobijanja malarije. Ali, ne sačuva svaka mreža život: mnog deca koja dobiju mrežu bi preživela i bez nje.” Džefri Saks, pokušavajući da preciznije izmeri efekat korišćenja mreža, uzeo je ovo u obzir i procenio da će se, za svakih sto mreža koje se dostave, biti sačuvan život jednog deteta svake godine. Mreža, koja je tretirana insekticidima i dugog je veka, košta u proseku 5 dolara, tako da, ako pretpostavimo da ona traje godinu dana, čuvanje života jednog deteta košta 500 dolara.
Postoji i još jedan argument, koji se tiče odgovornosti MNVO. Ove nevladine organizacije moraju da računaju na moguće posledice. Na primer, MNVO kao što su Oksfarm i Grinpis imaju uticaj na živote mnogih ljudi jer obezbeđuju važnu socijalnu i novčanu pomoć. Ljudi koji se oslanjaju na ove MNVO, međutim, nemaju sredstva da utiču na aktivnosti ovih MNVO. Stoga, da bi ove MNVO praktikovale svoju odgovornost i rad za dobro ljudi koje dotiču njihove aktivnosti, one moraju da budu odgovorne za svoja dela. Trebalo bi i izneti i način na koji se fondovi koriste i koliko su svojih ciljeva organizacije dostigle.
Studije slučaja
Studije slučaja MNVO prikazuju kako kratkoročnu novčanu pomoć, tako i dugoročne kampanje koje Međunarodne nevladine organizacije promovišu. Izveštaji o prihodima i troškovima svake Međunarodne nevladine organizacije mogu se naći na „Charity“ navigatoru gde postoje detalji o količini novca koji velike Međunarodne nevladine organizacije imaju na raspolaganju, kao i o efektivnosti sa kojom razne organizacije koriste svoje donacije.
CARE International
„Care international“ je velika humanitarna međunarodna nevladina organizacija koja je posvećena borbi protiv siromaštva. Ona se bavi podsticanjem siromašnih žena jer „žene imaju moć da pomognu čitavim porodicama i zajednicama da pobegnu od siromaštva“. Misija i konkretni ciljevi ove organizacije, kao što je i opisano na njihovom sajtu, žele da omoguće i olakšaju dugotrajnu promenu na sledeće načine:
Jedan od projekata ove organizacije jeste i odgovor i reakcija na prirodne katastrofe. Na primer, „Care“ je imala integralni udeo u novčanoj pomoći kada je počela epidemija kolere na Haitiju. Neke od taktika pri pružanju novčane pomoći Haitiju bile su:
Amnesty internacional
„Amnesty international“ je Međunarodna nevladina organizacija koja se bavi promovisanjem i zaštitom ljudskih prava na međunarodnom nivou, onako kako je navedeno u Univerzalnoj deklaraciji o ljudskim pravima. Njihovi ciljevi, kao što je navedeno na njihovom sajtu, jesu sledeći:
Ova organizacija koristi pristup koji je više pravni kako bi promovisala promenu i ljudska prava u okviru Vlade. Njihov vebsajt tvrdi da mobilišu „javni pritisak u masovnim demonstracijama, protestima i direktno lobiranje, onlajn i oflajn kampanje“ kako bi promovisali svoje kampanje koje su u toku, a koje prikazuju i njiove ciljeve.
Oxfam international
„Oxfam international“ je Međunarodna nevladina organizacija koja radi sa lokalnim partnerskim organizacijama i ljudima koji žive u siromaštvu trudeći se da primene njihova ljudska prava. Područja na koja se „Oxfam“ fokusira uključuju razvoj, hitne slučajeve, kapanje, advokaturu i istraživanje politike. Sledeći su detalji svake od oblasti rada:
Primeri
Humanitarna pomoć
El Charco, Tzitzio
El Charco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
San Gabriel, El Salto
San Gabriel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini El Salto.
El Charco, Tzitzio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 783 m.
San Gabriel, El Salto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1561 m.
Pather Panchali (roman)
Pather Panchali (bengalski পথের পাঁচালী, Pôther Pãchali, u prijevodu Pjesma puta ) je roman indijskog pisca Bibhutibhushana Bandopadhyjaya, objavljen 1929. godine. Predstavlja prvi Bandopadhyayev roman, a u njemu se prikazuje život siromašne seoske porodice koja pokušava sreću potražiti na ulicama Varanasija. Roman je postigao veliki uspjeh, te je Bandopadhyay napisao nastavak pod naslovom Aparajito. Godine 1955. je indijski filmski režiser Satyajit Ray po njemu snimio istoimeni film koji će postati prvi dio znamenite Apuove trilogije, odnosno biti hvaljen kao jedno od najznačajnijih ostvarenja indijske i svjetske kinematografije.
Halajb
Halajb (arapski: قسم حلايب/ Ḥalāyib) je gradić i ruralna općina od 8,082 stanovnika na sjeveroistoku Sudana u Vilajetu Crveno more. Odnosno on je grad na jugoistoku Egipta u Muhafazi Crveno more, naime on se nalazi u Trokutu Halajb, spornom teritoriju na granici Egipta i Sudana. Zbog tog Halajb de jure pripada Sudanu, ali je de facto Egipatski.
Kako je on najveće naselje tog teritorija, teritorij se i zove po njemu.
Geografske karakteristike
thumb|left|240px| [[Pejzaž Halajba]]
Halajb se prostire u koraljnom zaljevu Crvenog mora, udaljen tristotinjak km sjevernije od svog (formalnog) administrativnog centra Port Sudana.
Historija
Halajb je možda bio luka nešto sjevernijeg mitskog Ajdaba, ali je sigurno da je za srednjeg vijeka bio jedna od važnijih crvenomorskih luka.
Rastom koraljnih grebena luka je postala sve nepristupačnija, pa je danas beznačajna.
U vrijeme Anglo-egipatskog kondominijuma nad Sudanom, bio je skromni ribarski gradić.
Kad je Sudan - 1956. postao nezavisan, postavio je svoju administraciju i provodio lokalne izbore sve do kraja 1980-ih. Situacija se zaoštrila 1992. kad je sudanska vlada dala koncesiju kanadskoj naftnoj kompaniji za istraživanje nafte i vode po čitavom spornom teritoriju.
Egipat je 1994. poslao vojsku i otjerao sudansku administraciju i kooptirao Halajb u svoju Muhafazu Crveno more. Odtada se malo tog promjenilo, cesta prema Sudanu je potpuno zapuštena, jer nema nikakvog prometa.
2C-SE
2C-SE je organsko jedinjenje, koje sadrži 11 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 274,218 Da.
Kremlin, Oklahoma
Kremlin je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 255, što je 15 (6,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Castagneti
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Ajoquentla, Tamiahua
Ajoquentla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Baraccone, Bologna
Baraccone je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
El Campito, Playas de Rosarito
El Campito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Tvor
Tvor (lat. Mustela putorius) je životinjska vrsta iz porodice kuna, porijeklom iz zapadne Euroazije i Sjeverne Afrike.
Tvor je ponajviše tamnosmeđe boje, svijetliji ispod trbuha s tamnom maskom preko lica. Moguće su mutacije boje, uključujući i albino boju. U usporedbi s kunom zlaticom i lasicom, tvor ima kraće, kompaktnije tijelo i snažnije građenu lubanju i zube, te je manje pokretljiv.
Nemari za teritorij, sa životinjama istog spola često dijeli prostor kretanja. Tvor je poligamna vrsta, a trudnoća se javlja neposredno nakon parenja, bez inducirane ovulacije. Ženka obično rađa u rano ljeto, a u leglu ima od pet do 10 mladunaca, koji se osamostale u dobi od dva do tri mjeseca.
Hrani se manjim glodavcima, pticama, vodozemcima i gmazovima.
Ljudi su ga pripitomili još u davna vremena, makar obično imaju negativno mišljenje o tvoru. Na Britanskom otočju progonili su ga lovočuvari, te je postao sinonim za promiskuitetnost u engleskoj književnosti.
Nije ugrožena vrsta zbog široke rasprostranjenosti.
Kukuvije
Kukuvije (lat. Tytonidae) su porodica ptica iz reda sovovki. Razlikuju se od ostalih sova po tome što imaju oblik lica poput srca, za razliku od okruglog oblika lica tipičnih sova.
Opis
Duge su od 23 do 53 cm i teške od 180 do 1 280 grama, ovisno o vrsti. Ženke su obično neznatno veće od mužjaka. Perje je narančasto do crnkastomrko na gornjem dijelu tijela. Donji dio tijela je bijel, mrkocrven ili crnkastomrk. Hrane se uglavnom malenim sisavcima (do veličine zečeva), pticama, žabama, ribama, gušterima i velikim kukcima koje love noću, više uz pomoć sluha nego vida.
Oglašavaju se siktanjem, kreštanjem ili zviždanjem. Također mogu glasno "cvokotati" kljunom.
Razmnožavanje
Gnijezde su u ambarima i drugim objektima koji se rijetko koriste, vještačkim gnijezdima, dupljama u odsjecima, stijenama ili drveću. Neke se gnijezde na tlu. Ženka nese 2-9, ponekada 11, bijelih jaja. Inkubira ih 27-34 dana. Ptići ostaju u gnijezdu 50-64 dana.
Ponašanje i odnos sa čovjekom
Kukuvije su zbog svog običaja da se gnijezde u ruševinama, crkvama i sličnim mjestima dobile posebno mjesto u folkloru. Ipak, ljudi je uglavnom povezuju sa zemljoradnjom. Budući da se ove ptice hrane raznim štakorima i miševima koji uništavaju usjeve, ove su ptice tu bile dobrodošle. Nažalost, ta ih je bliska veza sa zemljoradnjom gotovo uništila u Zapadnoj Europi, jer su mnogo više od ostalih vrsta stradale od pesticida i herbicida. U Maleziji se kukuvije i kemikalije koriste zajedno da bi se kontrolisala populacija štakora. Takve su se mjere pokazale uspješnima, jer jedna porodica sova godišnje pojede oko 1 300 štakora. Međutim, ovo nije uvijek bilo uspješno: kada su ih ljudi uvezli na sejšelske otoke, sove su radije ubijale lokalne ptice nego glodare. Tako su za 12 godina u potpunosti istrijebile bijele čigre sa tih otoka.
Piana, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 333 m.
Opština Topoloveni, Argeș
Topoloveni je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 243 m.
Basigochi, Batopilas
Basigochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2129 m.
Esine, Brescia
Esine je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Karavansaraj
Karavansaraj (iz tur.: kervansaray, koja je nastala od perzijske sintagme kārvānsarā, kārvān = karavana + sara = zgrada sa unutrašnjim dvorištem) je bila javna građevina za smještaj karavana i ostalih putnika namjernika, raširena po Bliskom Istoku, dijelovima Sjeverne Afrike i Centralne Azije.
Opis i karakteristike
Karavansaraji su se obično gradili izvan gradskih zidina i van sela, na osami. Uvijek su građeni u obliku četverokuta, okruženi masivnim zidom, sa malim prozorima pri vrhu, i samo nekoliko uskih rupa pri dnu za ventilaciju. Obično su imali samo jedan ulaz, sa masivnim visokim dvokrilnim vratima, dovoljno širokim da kroz njih uđu natovarene deve. Ta su se vrata noću zatvarala, i dodatno osiguravala masivnim željeznim šipkama, da se nemogu nasilno otvoriti. thumb|left|240px| Tipični [[tlocrt karavansaraja]] Veliki središnji atrij bio je gotovo uvijek okružen arkadama (slično kao samostani) iza kojeg je bio hodnik okružen nizom prostorija. Prizemlje je bilo povezano širokim, otvorenim, kamenim stepenicama sa prvim katom, koji je također imao arkade, samo nešto manje, iza njih je bio niz brojnih malih soba u kojima su konačili gosti. Prizemne prostorije su se koristile za skladištenje robe i kao štale za deve, gosti su svoja jela kuhali u kutu atrija. Atrij je obično bio popločen kamenim pločama (kaldrmom), i obično dovoljno velik da primi 300 do 400 deva ili zavezanih mazgi. U sredini centralnog nenatkrivenog atrija bio je šadrvan (fontana) sa pitkom vodom.
Karavansaraji nisu nudili nikakvu hranu putnicima (to su si morali nositi sami), ali su imali domara - portira (kojeg je postavljala lokalna vlast) koji je bio uvijek prisutan kod vrata. On i njegovi pomoćnici održavali su red u karavansaraju i čuvali zgradu, robu, životinje i ljude u njoj. Za putnike namjernike vrata karavansaraja bila su otvorena od rane zore do sumraka. Poneki od karavansaraja iako skromne arhitektonske vrijednosti, bili su impresivnih proporcija, masivnih zidova, od dobro oklesanog kamena, sa vratima dekoriranim zamršenim rezbarijama.
Mnogi pogrešno misle da su hanovi bili isto što i karavansaraji, ali to nije tako, jer su oni bili nešto poput današnjih gostionica ili hotela, jer oni nisu nudili samo smještaj, već i hranu i ostali komfor gostima, ali samo uz plaćanje. Hanovi su se uglavnom nalazili unutar gradova ili većih sela, pružali su veći komfor, ali su bili znatno manji od karavansaraja.
Historija
Najstariji izvor u kojem se spominju karavansaraji je onaj od grčkog historičara Herodota iz 5. vijeka pne. koji u svom djelu Historija (V. 52.-53.) opisao 2700 km dugački perzijski Kraljevski put koji je išao od Suze u Iranu do lidijskog Sarda, te svratišta duž tog puta. Kako se povećavao kravanski promet po Putu svile gradili su se i karavansaraji duž njega od jugozapadne preko južne do Centralne Azije. Prodorom islama u Sjevernu Afriku proširili su se i po tim krajevima, a nakon prodora Osmanlija u Jugoistočnu Evropu i po čitavom Balkanu.
Negrilești, Negrilești, Galați
Negrilești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Negrilești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1530 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Šumski pupavci
Šumski pupavci (lat. Phoeniculidae) su porodica ptica iz reda modrivrana. Sastoji se od osam vrsta svrstanih u dva roda. Ta dva roda, Phoeniculus i Rhinopomastus, su se odvojila prije 10 milijuna godina i po nekim taksonomima bi se trebali svrstati u zasebne potporodice ili čak porodice.
Opis
Ove ptice su duge 23-46 cm, ovisno o vrsti. Perje je crno sa jakim zelenim ili ljubičastim odsjajem. Na krilima i graduiranom repu nalaze se upadljive bijele šare. Kod nekih vrsta je glava svijetle mrkožute ili narančastosmeđe boje. Kljun i noge su svijetlocrveni ili crni, a kljun je pomalo ili veoma zakrivljen.
Hrane se uglavnom termitima, gusjenicama, noćnim leptirima i jajašcima kukaca ili pauka, dakle mekšom hranom. Ponekada jedu stonoge i malene guštere.
Razmnožavanje
Gnijezde se u dupljama drveća, koje ne oblažu nikakvim materijalima. Ženka nese dva do četiri plava, siva ili maslinasta jaja sa tamnim pjegama kod jedne vrste. Inkubacija traje oko 17 dana. Mladi ostaju u gnijezdu oko 30 dana, a roditelji ih hrane gusjenicama. Prošlogodišnji mladunci pomažu roditeljima oko novih mladunaca, a sljedeće godine se i sami gnijezde, uz pomoć mladunaca o kojima su se brinuli sa roditeljima.
Cléguer
Kleger je naselje i opština u severozapadnoj Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Morbijan koja pripada prefekturi Lorjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3061 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 95 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 107 m, a minimalnoj 2 m).
Pavle Pekić (glumac)
Pavle Pekić (Beograd, 28. septembar 1972) je srpski filmski i pozorišni glumac.
Kajmakam
Kajmakam (turski: kaymakam, ili kaymakam) je titula guvernera provincijskih okruga po Republici Turskoj, Turskoj Republici Sjeverni Cipar i Libanonu. Gotovo u istom obliku koristila se je i Osmanskome Carstvu, ali tad je to bio i vojni čin u rangu pukovnika.
Etimologija
Riječ kajmakam je u turski došla iz arapskog to je zapravo sintagma od riječi qā'im (قائم) = položaj + maqām (مقام) = mjesto. Kajmakam je u osmansko doba bio državni činovnik, sultanov predstavnik na lokalnoj razini, a nakon reforme vojske i vojni čin. Danas je kajmakam predstavnik vlade, odnosno države na lokalnoj razini.
Historija
Prvi kajmakam u historiji, po islamskoj tradiciji bio je Alija, kojeg je islamski prorok Muhamed postavio za kalifa, pa je prema tome Alija bio službeni predstvanik Muhameda.
Ta titula imala je specifično značenje u moldavskoj i vlaškoj historiji, tamo se koristila za vrijeme i nakon fanariotske vladavine, umjesto tradicionalne titule hospodar (princ). Po Rumunjskoj se pisala căimăcămie.
Nakon reforme osmanske vojske krajem 19. vijeka, kajmakam je postao oficirski čin u rangu pukovnika. U egipatskoj vojsci Muhameda Ali paše, to je bio čin u rangu potpukovnika. Mustafa Kemal Atatürk, osnivač moderne turske države, na početku Prvog svjetskog rata bio je samo kajmakam u 57. puku za vrijeme Desanta na Galipolje.
Montvale, Virginia
Montvejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 698.
Lucije Apronije
Lucije Apronije (Lucius Apronius, druga polovica 1. vijeka pne. - prva polovica 1. vijeka n.e.) bio je rimski vojskovođa i velikodostojnik u službi careva Augusta i Tiberija. Godine 8. je služio kao rimski konzul. Potom se istakao kao vojskovođa prilikom gušenja Velikog ilirskog ustanka, a oko godine 15. u borbi protiv Germana. Godine 23. je služio kao prokonzul u Africi te desetkovao tamošnje trupe zbog neuspjeha u borbi s numidijskim ustanikom Takfarinasom. Posljednji put se spominje godine 28. kao jedan od komandanta koji je u Germaniji sudjelovao u teškim borbama protiv Frizijaca.
La Concepción, Soto la Marina
La Concepción je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Stubica (Nikšić)
Stubica je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 68 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 72 stanovnika).
Demografija
U naselju Stubica živi 53 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,9 godina (40,8 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 25 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,72.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
La Moneda, Arteaga
La Moneda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Rancho Nuevo, Tamasopo
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
La Moneda, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2859 m.
Rancho Nuevo, Tamasopo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 356 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 563 m.
Les Voix du silence
Les Voix du silence (srpskohrvatski: Glasovi tišine) je veliko teorijsko djelo Andréa Malrauxa objavljeno 1951. godine u izdanju Gallimarda. Glasovi tišine su posljednje veliko Malrauxovo djelo i sinteza njegovih dotadašnjih idedja o umjetnosti i estetici, ranije objavljenih u sklopu trodijelne knjige La Psychologie de l'art. Psihologija umjetnosti zapravo je uklopljena u Glasove tišine uz određene izmjene tako da je Malraux zapravo dodatno razradio svoje ranije ideje.
Aigremont, Yvelines
Egremon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen.
Les Voix du silence
U predgovoru ovoga djela, Malraux dodatno naglašava svoju ranije iznesenu tezu kako je umjetnost izraz čovjekove slobode i način nadvladavanja besmisla ljudske egzistencije, a povijest umjetnosti tek povijest različitih načina ljudskog oslobađanja. Ponovo potvrđujući kako nije ni povjesničar ni estetičar, Malraux vidi povijest umjetnosti kao povijest konstantne zamjene stare forme novom, često koristeći izraz metamorfoza, ali bez pretjerano detaljne analize pojedinih opusa ili djela. Značajan utjecaj na njega izvršio je povijesničar umjetnosti Élie Faure, čiji je pristup vrlo sličan Malrauxovom. Malraux smatra kako protekom vremena velika umjetnička djela nužno izlaze iz svojih povijesno-civilizacijskih okvira i tek tada dobivaju svoju pravu formu i otkrivaju svoju pravu vrijednost, koja onda postaje trajno prepoznatljiva.
Santa Sofía, Santa María Jacatepec
Santa Sofía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Jan Hus
Jan Hus (oko 1369—6. jul 1415) je bio češki propovednik, filozof, mislilac i ideolog češke reformacije.
Aigremont, Yvelines
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 914, a gustina naseljenosti je iznosila 305 stanovnika/km².
Halajpski trokut
Trokut Halajb (arapski: مُثَلَّث حَلايِب/ Muthallath Ḥalāyib) je sporni teritorij na granici Egipta i Sudana.
Od sredine 1990-ih Egipat de facto vlada tim teritorijem.
Historija
Prvu granicu između Egipta i Sudana iscrtali su Britanci - 1899. u vrijeme kad su praktički bili kolonijalni gospodari i u Egipatskom Kedivatu a i Anglo-Egipatskom kondominijumu Sudan. Ona je išla pravolinijski duž 22 paralele.
Oni su nešto kasnije - 1902. povukli novu granicu i dali teritorij plemena Ababda, južno od 22 paralele Egiptu, a trokutasti teritorij uz Crveno more sjeverno od 22 paralele - Sudanu.
Kad je Sudan - 1956. postao nezavisan, počeli su sporovi oko tog teritorija, za Egipat je granica bila ona iz 1899., a za Sudan ona iz 1902. I pored neslaganja, obje su zemlje zajednički vladale nad Trokutom Halajb sve do 1992. kada se Egipat usprotivio odluci sudanske vlade da dodjeli koncesiju kanadskoj naftnoj kompaniji za istraživanje nafte i vode u Trokutu Halajb.
To je dovelo do daljnjih neprijateljstava i neuspjelog pokušaja atentata na tadašnjeg egipatskog predsjednika Hosnija Mubaraka. Zbog tog je Egipat poslao vojsku i otjerao sudansku administraciju.
Geografske i klimatske karakteristike
Trokut Halajb se prostire se na površini od 20.580 km² uglavnom po pustinjskoj unutrašnjosti i duž obale Crvenog mora. Ime je dobio jer ima formu trokuta, a najveće naselje mu je Halajb. Južna granica duga oko 290 km]], slijedi 22 paralelu.
Uz glavni sporni trokutsti Halajb, postoji i mali teritorij Bir Tavil na zapadu, površine 2.060 km², koji se nalazi južno od 22 paralele oko kog se isto takospore Egipat i Sudan.
Trokut Halajb ima raznoliku topografiju, najviši vrh Planina Šendib ima 1.911 metara.
Džingoizam
Džingoizam ili jingoizam (jingoism) je, u pravilu pežorativni, naziv za ekstremne oblike nacionalističkog šovinizma, odnosno iskazivanje uvjerenja kako je vlastita nacionalna država toliko superiorna svim ostalima da iz svakog sukoba, uključujući oružane, može izaći kao pobjednik, te da se ne smije ustručavati koristiti oružanu silu čak i kada je u pitanju najtrivijalnija provokacija ili puko nastojanje da se očuva vlastiti prestiž. Izraz se prvi put koristio u Velikoj Britaniji krajem 19. vijeka, da bi se nekoliko decenija kasnije počeo koristiti u SAD i opisivati njenu imperijalističku politiku, odnosno općenito fenomen tadašnjih velesila koje su iskazivale spremnost da započnu svjetski rat oko zabačenih, siromašnih i naizgled bezvrijednih dijelova Afrike, Azije ili pacifičkih otoka.
Hörscheid
Heršajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 137 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233031.
Magueyes, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Magueyes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini La Unión de Isidoro Montes de Oca.
Hörscheid
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Heršajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 516 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 137 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 34 stanovnika/km².
Magueyes, La Unión de Isidoro Montes de Oca
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Džingoizam
Etimologija
Riječ "jingo" se smatra pokušajem da se izbjegne bogohulno zazivanje Isusa. Druga interpretacija podrazumjeva "jinga", kao parodiju na baskijsku riječ jainko, što znači nešto poput Boga.
Eksterni linkovi
Marurahvuslus
Jan Hus
Jan Hus je bio rektor Karlovog univerziteta u Pragu. Njegovi sledbenici su zvani husiti. Rimokatolička crkva je njegovo učenje smatrala jeretičkim, pa je Hus 1411. ekskomuniciran. Na koncilu u Konstanci je osuđen, pa je u Konstanci spaljen na lomači 6. jula 1415. godine.
Papska šizma
mini|Renesansni fiktivni portret Jana Husa Univerzitet u Pragu je oko 1408. bio rastrzan papskom šizmom, tokom koje su dvojica papa polagali pravo da budu pape. To su bili papa Grgur XII i avinjoski papa Benedikt XIII.
Kralj Vaclav IV je smatrao da papa Grgur XII može sprečiti njegov eventualni izbor za cara Svetog rimskog carstva i zato naređuje svim sveštenicima da budu neutralni prema obojici papa. Isto je važilo i za univerzitet.
Univerzitetski glasovi
Karlov univerzitet u Pragu je bio bitan faktor i na njemu su Česi imali samo jedan glas od ukupno četiri. Kralj Češke, Vaclav IV, je izdao dekret po kome su Česi dobili tri glasa, a ostale tri nacije svaka po jedan glas. Zbog te odluke nemački profesori i studenti napuštaju Prag 1409. i odlaze u Lajpcig. Jan Hus je postao prvi rektor češkog univerziteta, a uživao je podršku dvora. U međuvremenu učenja Džona Viklifa su se raširila Češkom.
Ekskomunikacija Jana Husa
Aleksandar V je izdao 20. decembra 1409. papsku bulu, po kojoj se zabranjuju sve knjige i učenje Džona Viklifa. Hus se bezuspešno žalio papi zahtevajući povlačenje te odluke. Sve Viklifove knjige i vredni rukopisi bili su spaljeni, a papa je ekskomunicirao Jana Husa i njegove sledbenike. U Češkoj su izbili nemiri.
Kralj Češke je u početku stao na Husovu stranu, a armija Husovih sledbenika se povećavala iz dana u dan. Hus je nastavio sa svojim učenjem, a postajao je sve hrabriji u svojim optužbama protiv rimokatoličke crkve.
Osuda oprosta grehova i krstaški rat
Antipapa Jovan XXIII je postao naslednik Aleksandra V. Pozvao je u krstaški rat protiv kralja Ladislava Napuljskog, zaštitnika Grgura XII. Po crkvama se učilo da se opraštaju grehovi onima koji učestvuju u krstaškom ratu. Razvila se i trgovina indulgencijama (oproštajnicama grehova).
Jan Hus je po uzoru na Džona Viklifa govorio protiv indulgencija. Hus je tvrdio da papa ili biskup nemaju pravo da uzmu mač u ime crkve. Govorio je da se trebaju moliti i za svoje neprijatelje i da ljudi dobijaju pravi oprost grehova stvarnim pokajanjem, a ne otkupom grehova novcem. Teolozi su odgovarali Husu, ali bezuspešno. Husovi sledbenici su spalili papsku bulu i rekli su da treba slušati Husa, a ne crkvu, koju su smatrali pokvarenom institucijom ogrezlom u simoniji.
Odgovor
Odrubljene su glave trojici husita, koji su se suprostavljali učenju crkve i indulgencije nazivali prevarom. Kasnije su ta trojica smatrani mučenicima. Teološki fakultet je tražio od Husa da predstavi svoje učenje i doktrinu dekanu na proveru, što Hus odbija. Teološki fakultet proglašava delove Husova učenja jeretičkim. Kralj je zabranio te delove, ali ni Hus ni Univerzitet ne slušaju.
Dalji razvoj
Sveštenstvo Praga se žalilo papi, a ovaj je dao jednom kardinalu da nemilosrdno udari protiv Jana Husa. Hus je stavljen pod crkvenu zabranu. Trebali su ga uhapsiti i dopremiti do nadbiskupa. Kralj Vaclav je prisilio Husa da napusti Prag.
Kralj je pokušao da pomiri zavađene strane, pozvao je 1412. plemiće u kraljevstvu, pa su onda sazvali sinod. Hus je zahtevao da Češka ima istu slobodu u crkvenim poslovima, kao i druge zemlje i da osude može da izdaje samo državna vlast. Doktori sa univerziteta su zahtevali od Husa da prihvati koncepciju crkve, po kojoj je papa na čelu, kardinali su telo crkve i sve crkvene odluke se moraju slušati.
Sant'Antonino, Treviso
Sant'Antonino je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Jan Hus
Dalji razvoj
Husovo učenje se proširilo u Poljsku, Mađarsku, Hrvatsku i Austriju.
Koncil u Konstanci
mini|Jan Hus na koncilu u Konstanci Sazvan je koncil u Konstanci 1.novembra 1414, da bi se okončala Zapadna šizma. Kralj Nemačke i Ugarske Žigmund Luksemburški, Vaclavov polubrat i naslednik, bio je željan da očisti zemlju od sumnje u jeres, pa je pozvao Husa u Konstancu. Jan Hus je želeo da okonča sporove i rado se odazvao pozivu.
Žigmund Luksemburški je Husu obećao slobodan prolaz, garantujući mu sigurnost tokom puta. Žigmund mu nije mogao garantovati sigurnost na papskom dvoru, ali Hus je mislio da je dovoljno da je pod zaštitom kralja.
Husovo hapšenje
Kad je stigao U Konstancu Hus je u početku živeo na slobodi, ali protivnici su uspeli da ga zatvore, tvrdeći da namerava da pobegne. Najpre je pritvoren u lokalnoj rezidenciji, a 8. decembra 1414. smešten je u zatvor dominikanskog manastira. Žigmund Luksemburški je bio razljućen, jer je garantovao Husu sigurnost. Čak je pretio prelatima.
Papa je odredio komitet od 3 biskupa da započnu preliminarnu istragu. Svedoci optužbe su svedočili, a Husu je odbijeno da ima obranu. Bio je zatvoren 73 dana, loše hranjen, stalno u lancima i mučen bolešću.
Suđenje
Prvi put mu je suđeno 5. juna 1415. i u tu svrhu prebačen je u franjevački manastir, gde je proveo ostatak života. Jan Hus je priznao da poštuje Džona Viklifa i njegovo učenje. S druge strane negirao je da je branio zabranjeni deo Viklifovog učenja. On se samo suprostavljao opštoj osudi Viklifova učenja.
Hus je izjavio da pristaje da se povinuje, ako ga mogu uveriti u greške. Želio je samo pravednije suđenje i više vremena da objasni svoje viđenje. Smatralo se da se on zapravo predao i zatražili su od njega da prizna:
Pristao je da povuče teze, koje je skup smatrao pogrešnim. Pristao je da ih ubuduće ne koristi, ali rekao je da ih ne može smatrati pogrešnim, jer bi to bilo protiv njegove savesti. Posle suđenja 8. juna pokušali su da ga nagovore da opozove svoje učenje.
Osuda i pogubljenje
mini|Jana Husa spaljuju na lomači u [[Konstanz|Kostancu.]] Osudili su ga 6. jula 1415. na svečanom koncilu u katedrali. Glasalo se da li da se osudi na smrt ili da živi. Ogromna većina je glasala za smrtnu kaznu. Posle liturgije Husa su uveli u crkvu, gde je biskup držao govor o dužnosti iskorenjivanja jeresi i čitao je izvode sa suđenja. Hus je protestovao i upućuje žalbu Hristu. Biskup je osudio Husovo učenje, a Hus je opet protestovao i tražio je boga da oprosti svim njegovim neprijateljima.