cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gučetići
Savko Gučetić
Savko Gučetić (Savino Gozze, nadimkom Bendišević) bio je dubrovački pjesnik i književnik, rođen sredinom 16. stoljeća i umro u Dubrovniku početkom 17. st. Na staroj jekavskoj čakavici je napisao najveću dramu dubrovačke književnosti pod naslovom Dalide s oko 4.000 dvanajsteraca, ali to monumentalno djelo zbog nepodobnoga predštokavskog jezika vukovski jugoslavisti većinom prikrivaju i prešućuju. Ova je drama tematski i koncepcijom dosta slična tragediji Williama Shakespearea (Romeo i Julija), a za njezina prva 4 čina je unio slobodni poluprijevod "Arijadne" Ludovica Grotta i za peti čin kao podlogu je uzeo Grottovu "Dalide" koju je dalje razradio.
Cerro Prieto, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1712 m.
Kičma (film)
Kičma je jugoslovenski igrani film snimljen 1975. godine u režiji Vlatka Gilića. Predstavljao je producentski debi srpsko-američkog emigrantskog producenta Dana Tane, kao i za tadašnju jugoslovensku kinematografiju neobičnu žanrovsku kombinaciju drame i horora.
Radnja
Grupu solitera sličnih tvrđavi, jedne noći obavija smog izazivajući paniku među stanarima. Zajednička opasnost otkriva istrošene međuljudske odnose, sebičnost, nedostatak ljubavi i vraća čoveku smisao za univerzalnost značaja ljudske egzistencije, razvija smisao za humanizam, ali i saosećanje sa drugim čovekom.
Gučetići
Dživoje Gučetić
Dživo Gučetić (Ivan Gozze, 1624.-1667.), bio je isusovac, pjesnik i prevoditelj u 17. stoljeću, a umro je u Dubrovniku 11. srpnja 1667. Isprva je u Italiji studirao za isusovca, a po povratku u Dubrovnik je napustio redovništvo i oženio se dubrovačkom plemkinjom Marijom Đamanić. Od predaka je također naslijedio bogatu obiteljsku knjižnjicu Gučetića, koju je oporučno ostavio potomcima. Napisao je više djela:
Park-šuma Golubinjak
Park-šuma Golubinjak se nalazi u Gorskom kotaru, Hrvatska. Udaljena je 1 km od opštinskog središta Lokve, blizu autoputa Rijeka-Zagreb. Prostire se na 51 hektaru zaštićenog područja na nadmorskoj visini od 730-800 metara.
U šumi preovlađuju: bukva, jela i smreka na pretežno kraškom zemljištu. Najimpozantnije drvo „Kraljica šume“ je divovska jela starosti od preko 250 godina, visinom od preko 35m i širine u promjeru od 140 cm. Šuma je uređena većim brojem pješačkih staza u dužini 10,82 km. Na monolitnoj stijeni je uređeno i alpinističko penjalište. U parku se nalaze i dvije pećine: Ledena i Golubinja pećina. Pored parka, sa druge strane auto-puta je pećina Lokvarka, jedna od najljepših hrvatskih pećina. Otkrivena je posve slučajno početkom 20. stoljeća prilikom iskopavanja kamena. Kroz četiri od šest dosad otkrivenih galerija može se spustiti do dubine od 75 metara, a do sada je ukupna poznata dubina veća od 270 metara. Gotovo kilometar uređenih staza i više od 300 stepenica vodi kroz galerije pune stalaktita i stalagmita. Najviše pažnje plijeni galerija nazvana Katedrala. To je ime dobila zbog svoga visokog stropa, te ogromnog sigastog stupa, koji je visok 16 metara, a izgleda kao da drži svod dvorane. Tokom kišnih perioda obiluje potocima i vodopadima.
Posebno zanimljiv je i jedan otvor u stijeni koji nosi ime „Paklena vrata“. Prolaz je širok 4 metra, a kameni zidovi debljine do 5 m. dosežu visinu do osam metara.
Kao izletište, Golubinjak se spominje još krajem 19. stoljeća. Na samom ulazu u park nalazi se ugostiteljski objekat i dječije igralište.
Godine 1954. proglašena je zaštićenim područjem, kategorija park šuma.
Sant'Agata, Cuneo
Sant'Agata je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 686 m.
Los Claveles, Mazatán
Los Claveles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
Le Ettie, Rieti
Le Ettie je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Monte Horeb, El Fuerte
Monte Horeb je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Los Pérez, Yanga
Los Pérez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Yanga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 558 m.
Podurile, Drajna de Sus
Podurile je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Drajna de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 493 m.
Coyomeapan, Eloxochitlán
Coyomeapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Eloxochitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1353 m.
Villa di Sotto, Parma
Villa di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 758 m.
Dan Tana
Dobrivoje Tanasijević, poznatiji po pseudonimu Dan Tana (Beograd, 1933 -) je američki ugostitelj, filmski glumac i producent rodom iz današnje Srbije.
Rođen je i odrastao u Beogradu gdje mu je otac, takođe ugostitelj, bio uhapšen, a imovina nacionalizovana od strane poratnih komunističkih vlasti. U dobi od 12 godina je počeo igrati fudbal, a sa vremenom nastupao u FK Crvena Zvezda; godine 1952. je za vreme gostovanja u Belgiji uzeo politički azil, a na kraju emigrirao u Kanadu, a potom u Holivud. Tamo su ga zapazili filmski producenti i dali mu nekoliko sporednih uloga u filmovima. Posle je svoja iskustva iskoristio kako bi producirao nekoliko jugoslovenskih filmova.
Granja el Roble, Irapuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2051 m.
El Centauro, Suchiate
El Centauro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Krunica (razvrstavanje)
Krunica može značiti:
Barrio de Guadalupe del Mezquitillo, San Francisco del Rincón
Barrio de Guadalupe del Mezquitillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1084 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1790 m.
Kraj nedelje
Kraj nedelje je jugoslovenski crno-beli televizijski film snimljen 1975. godine u režiji Slavoljuba Stefanovića Ravasija, a po scenariju Ferenca Deaka. Radnja prikazuje radnike jedne štamparije kako pred kraj radne sedmice razgovaraju o međusobnim odnosima i porodičnim problemima.
Barry Goldwater
Barry Morris Goldwater (Finiks, 2. januar 1909 — Paradajs Vali, 29. maj 1998) je bio američki preduuzetnik i političar, u pet navrata senator iz Arizone i kandidat Republikanske stranke za predsedničke izbore 1964. Kao dobar govornik i harizmatična osoba tokom prve polovine 1960ih, Goldvoter je bio poznat kao „gospodin Konzervativac“.
Goldvoter je političar kome se najčešće pripisujuju zasluge za nastajanje američkog konzervativnog političkog pokreta tokom 1960ih. Takođe je imao značajan uticaj na libertrarijanski pokret.
Goldvoter je odbacio tekovine Nju dila. Okupio je veliki broj konzervativnih glasača da bi pobedio na nezavisnim republikanskim primarnim izborima. Ipak, Goldvoterova desničarska izborna platforma nije uspela da stekne podršku biračkog tela i on je igubio predsedničke izbore 1964. od tadašnjeg predsednika Lindona Džonsona sa najvećom razlikom u istoriji, izgubivši glasove mnogih republikanaca. Džonsonova kampanja i drugi kritičari su ga nazivali reakcionarom, dok njegove pristalice nalizvale borcem protiv Sovjetskog Saveza, sindikata i države blagostanja. Njegov poraz je omogućio Džonsonu i demokratama u Kongresu da usvoje Programe velikog društva. Poraz mnogih starijih republikanaca 1964. je omogužio mobilizaciju mlađe generacije američkih konzervativaca. Goldvoter je posle 1964. bio manje aktivan kao nacionalni vođa konzervativaca; njegove pristalice su počele da podržavaju Ronalda Regana, koji je 1967. postao guverner Kalifornije i 40. predsednik SAD 1981.
Olvido de Abajo, Guadalupe y Calvo
Olvido de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2423 m.
Đivo Natali
Grof Đivo de Natali bio je vojni časnik, jedan od vođa ustanka protiv francuske okupacije Dubrovačke Republike. Bio je pukovnik Dubrovačke Republike. Bio je iz plemićke obitelji Natali.
Natali i markiz Frano de Bona zajedno su radili na ustanku protiv Napoleonove okupacije, čim su se Englezi iskrcali kod Dubrovnika. Cijelo vrijeme nisu prestajali predlagati i izmišljati sredstva, kako politička tako i financijska, kojima bi se narod naveo da uzme oružje i kojima bi se moglo poduprijeti ustanak.
Natali je nakon dogovora s grofom Vlahom Kabogom smjesta preuzeo dužnost da pokrene, obodri i uvjeri narod Župe i Brgata u okolici samoga grada Dubrovnika, da se i oni oružjem u ruci pridruže ustanicima pod vodstvom grofa Kaboge. Ovu zadaću Natali je veoma uspješno obavio.
Dana 23. studenoga sav narod Konavala, Cavtata, Župe i Brgata, pod vodstvom grofa Kaboge, pukovnika Natalija i inih mlađih pripadnika dubrovačke vlastele, pojavio se iznenada na brdima što dominiraju gradom Dubrovnikom te udario na tvrđavu Imperial iznad njega i stigao pred sama njegova vrata. Pohod je bio uspješan te su uspjeli podići barjak Republike na tvrđavi Delgorgue koju su Francuzi bili napustili te osvojiti selo Bosanku.
Austrijsko Carstvo je poslalo svoje trupe pod zapovjedništvom generala Todora Milutinovića pod izlikom da su došli pomoći svojim dubrovačkim saveznicima, međutim, kao što se ubrzo pokazalo, zapravo su htjeli francusku okupaciju Dubrovnika zamijeniti vlastitom.
Kad su Englezi uplovili u Gruž, iskrcali su nekoliko topova i mužara. Postavljene su i dvije topničke bitnice, jedna austrijska, druga engleska. Kad su topovi zapucali po gradu kojeg su držali Francuzi, dubrovački ustanici pod vodstvom dubrovačkih časnika, pukovnika grofa Điva Natalija, grofa Vlaha Bone, grofa Nika Sarake, Mata Milića, Antuna Dordellija, Petra Peričevića, grofa Boža Getaldića i markiza Marta Bone, zajedno s grofom Kabogom sudjeluju u svim ratnim naporima i operacijama. Postavljaju topničke bitnice, prevoze topništvo, stražare na izvidnicama i jedina su posada kojoj je povjerena engleska topnička bitnica.
Austrijanci su tad zaveli Vlaha Kabogu, koji je bio jedan od privremenih guvernera Republike, obećanjima moći i vlasti (koje nije dugo uživao, nego je umro u sramoti, od naroda otad zvan "Traditur" - izdajica), te su ga uspjeli uvjeriti da ostavi vrata s istočne strane zatvorena dubrovačkim ustanicima koji su se tamo okupili, a da vrata na zapadu otvori austrijskim snagama kako bi okupirale Grad, nakon što se predao francuski garnizon od 500 vojnika pod zapovjedništvom generala Montricharda.
Isprva su Dubrovčani vjerovali da u Grad ulaze sami ustanici domoljubi sa savezničkom vojskom, međutim, ulazili su sami Austrijanci i Englezi, i odmah puštaju na slobodu cijeli francuski garnizon. Posvuda se viju austrijske i engleske zastave.
Natali to nije znao nego je još čekao sa svojim ustanicima iz Župe i Brgata ispred Vrata od Ploča. Kad mu je zapovjeđeno da se zajedno sa svim svojim ljudima povuče, a istodobno je razoružana i gradska narodna straža, najsrditiji među ustanicima pokušali su se iskaliti i na samome Nataliju. Natali se nije opirao, no najplemenitiji među njima obranili su ga. Nakon toga, barjak svetoga Vlaha vijorio se uz austrijsku i britansku zastavu, ali samo dva dana, jer je 30. siječnja general Milutinović naredio gradonačelniku Sabu Giorgi da ga spusti. U patriotskom zanosu Giorgi, koji je bio zadnji knez Republike prije francuske okupacije, odbio je skinuti barjak, "jer ga je pripeo (podigao) narod", i nijedan Dubrovčanin to nije htio učiniti, čak ni nakon što su im zaprijetili oružjem, nego su barjak skinuli austrijski vojnici.
Iako vlada Dubrovačke Republike nikad nije potpisala kapitulaciju niti se odrekla suvereniteta, što je po pravilima Klemensa von Metternicha koje je Austrija usvojila za Bečki kongres značilo da je trebala biti obnovljena, Austrijsko Carstvo je uspjelo uvjeriti druge saveznike da mu dopuste da zadrži teritorij Dubrovačke Republike Dok su mnogi manji i manje važni gradovi i bivše države bili primljeni na Kongres, to pravo je odbijeno predstavniku Dubrovačke Republike. Sve to je bilo u potpunoj suprotnosti sa svečanim ugovorima koje su austrijski carevi potpisali s Republikom: prvi potpisan 20. kolovoza 1684., u kojem car Leopold I. Republici obećava i jamči nepovredivu slobodu ("inviolatam libertatem"), te drugi iz 1772., u kojem carica Marija Terezija obećava zaštitu i poštovanje nepovredivosti teritorija i slobode Dubrovačke Republike.
U spomen na najvećega junaka dubrovačkog ustanka, ulica u Dubrovnik nosi ime Điva Natalija.
Bijelo-plavo-bijela zastava
Istorija
mini|upright|Zastava grada Velikog Novgoroda 1994-2006 Prvo poznato mjesto za korištenje bijelo-plavo-bijele zastave bila je web stranica virtuelne države Novgorodske republike („Novgorodska republika“), koja se pojavila 2006. godine (najranije stranice stranice u web arhivi datiraju iz 2010. godine ). Zastava je nastala na osnovu tadašnje službene zastave Velikog Novgoroda. Prema rečima kreatora sajta, američkog programera Martina Posthumusa, projekat je zamišljen kao primer alternativne istorije u kojoj su trupe Novgorodske republike pobedile trupe Moskovske kneževine u bici kod Šelona.
U objavi od 25. novembra 2013., korisnik LJ truvora pomenuo je belo-plavo-belu zastavu Novgoroda „bez Katarininog grba“ kao „odličan izbor za našu buduću republiku“. Prema njegovim rečima, „Novgorod, čak i potpuno uništen i zgažen, je duh prave Rusije. Horda, koja je prisvojila istoriju Rusije, nesvjesno osjeća prijetnju ustanka Rusije iz groba u Novgorodu“.
Prvi put ju je za upotrebu kao alternativnu zastavu Rusije predložio korisnik "Žurnala uživo" Andrej Čudinov 22. avgusta 2019.
U vezi s antiratnim protestima, prvi put je spomenut na Twitteru 28. februara 2022. i široko je prihvaćen od strane opozicionih snaga. Korišten je u antiratnim protestima u Tbilisiju, Gruzija, kao i u Njemačkoj, na Kipru i Jekaterinburgu, Rusija.
Prema aktivistima, simbolizira borbu za mir i slobodu misli. Crvena, koja se povezuje s krvlju i sovjetskom prošlošću, zamijenjena je mirnom bijelom. Kombinacija boja podsjeća i na staru zastavu Velikog Novgoroda kao uspomenu na tradiciju Novgorodske republike.
Prema nekim aktivistima, glavna razlika od ruske zastave - nedostatak crvene trake - je simbol protesta, jer odbacuje kult rata, vojnu ekspanziju, pokazuje novu stranicu u ruskoj istoriji, gdje nema mjesta za autokratiju, militarizam, nasilje i krv. Prema njihovim riječima, izgled zastave inspirisan je simbolima državnog perioda Velikog Novgoroda, koji je, prema riječima aktivista, bio centar Novgorodske republike i jedini je kandidat za titulu prave demokratije u ruskoj istoriji. Same boje, prema nekim aktivistima, karakteriziraju mir, čistoću, razboritost (bijela), kao i istinu i pravdu (plava). Prednost ovoj zastavi za svoju svrhu takođe pridodaje sličnost istoričnoj bijelo-crveno-bijeloj zastavi Belorusije koja se koristila na sr.
mini|upright|Državna [[Zastava Rusije|zastava Ruske Federacije od 1991. do 1993. godine]] Srednja plava pruga je po boji bliska ruskoj zastavi, koja se koristila između 1991. i 1993. godine.
Protivljenje vlasti
Dana 6. marta 2022. godine, stanovnicu Moskve, Annu Dubkovu, privela je policajac u okviru plana "Presretanje" zbog bijelo-plavo-bijele zastave postavljene na njenom automobilu. U protokolu se navodi da je zastava simbol "... antiratnih protesta koji se šire među opozicionim snagama". Sud je osudio Anu Dubkovu na 15 dana zatvora prema članu 19.3 Zakona o upravnim prekršajima.
New Bedford, Pennsylvania
Nju Bedford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 925.
Cerrito del Tepeyac, Tula de Allende
Cerrito del Tepeyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tula de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2282 m.
El Jagüey, Carácuaro
El Jagüey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
Nicorești, Sohodol
Nicorești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Sohodol.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 862 m.
Estación de San Francisco, San Francisco del Rincón
Estación de San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Anselmo Banduri
Anselmo Banduri (Dubrovnik 18. kolovoza 1675. - Pariz 1743.) hrvatski povjesničar
Otac Matija bio je ugledni dubrovački trgovac, a mati Deša Volanti sestra stonskog biskupa Frane. Njegovo kršteno ime je Matija, no redovničko mu je ime Anselmo. Prezime Banduri sreće se i kao Bandurini, Bandurović, Bandurius. Njegov rođak Ivan Aletin, sekretar Dubrovačke republike, bio je bibliofil i starinar, a posjedovao je arheološku i numizmatičku zbirku.
1692. Anselmo se zaredi u benediktinskom redu, te boravi u dubrovačkom samostanu godinu dana, zatim se preseli u Italiju u Montescaglioso, no nakon kraćeg vremena vraća se u Dubrovnik gdje sluša predavanja dominikanca Antuna Bundića. Ubrzo odlazi ponovno u Italiju, u Aversi, gdje studira filozofiju, nakon nekoliko mjeseci seli 1696. u Rim, u kolegij sv. Anselma. Po završetku studija nastanio se u Firenci, gdje istražuje arhive s usmjerenjem povijest posebno južnih Slavena.
1700. dolazi u Firencu najveći tadašnji paleograf benediktinac Bernard de Montfaucona. Banduri mu pomaže u prepisivanju rukopisa, a ovaj uvidjevši učenost Bandurija, obeća mu da će po povratku u Pariz ishoditi da i ovaj dođe. 1703. zaista Banduri odlazi u Pariz na poziv firentinskog nadvojvode Cosio III Medici, koji mu omogućuje život u tom gradu. Ovdje odmah počinje proučavati rukopise, te otkriva 140 Petrarkinih pisama, što mu podiže ugled u svijetu. Ovdje se Anselmo počeo baviti Bizantom, a u Kraljevskoj knjižnici otkriva anonimni spis "Patria seu Origines Urbis Constantinopoleus".
Prvo svoje djelo tiska u Parizu 1705. To su sačuvana djela carigradskog patrijarha sv. Nicefora. Djelo doživljava još dva izdanja. U njegovom velikom djelu "Imperium Orientale sive Antiquitates Constantinopolitanae in quatuor partes distributae" sakupljeno je mnogo važnih neobjavljenih izvora za povijest Bizanta, kao i neki ranije pronađeni rukopisi, a među njima se nalazio i spis "De administrando imperio" cara Konstantina Porfirogeneta. To je bilo drugo izdanje za hrvatsku povijest važnog djela sačinjenog na osnovi novopronađenog rukopisa. Ovo djelo tiska u Parizu 1712. u dva velika sveska. Drugo značajno djelo, koje se nadovezuje na prethodno, je "Numismata imperatorum Romanorum a Traiano Decio ad Palaeologos Augustos", Pariz 1718, gdje je opisan život careva i cezara, prikazani kovani novci rimski, grčki i egipatski (Ptolemejevići). Kao dio tog djela izdana je numizmatička bibliografija "Accesit Bibhotheca nummaria, sive auctorum qui de re nummaria scripserunt". nastalih od XVI st. do njegova doba. To djelo je 1719. doživjelo drugo popravljeno izdanje, tiskano u Hamburgu.
Upravitelj knjižnice Cosima III je umro i nadvojvoda pozove u Firencu Bandurija, imenovavši ga novim upraviteljem. Banduri nije otputovao, jer je u međuvremenu u Parizu našao zaštitnika kralja Luja XIV. Zahvaljujući njemu posta 1715. članom Academia des Inscription et des Beaux Arts. Ujedno je postao savjetnik Filipu Orleanskom i upraviteljem numizmatičke zbirke njegove majke Lizolote. No u tom poslu Anselmo je zanemario svoje redovničke dužnosti, te doživljava prigovore. To ga je nagnalo da preseli 1724. u dvorac vojvode od Orleansa. Do smrti (1743.) nije više objelodanio ni jedno djelo. Umro je u Parizu.
Dokumenti, koja se odnose na njegov život, čuvaju se u Državnom arhivu u Firenci, Nacionalnoj knjižnici u Parizu, a pisma u Vatikanskoj knjižnici te kraljevskoj knjižnici u Haagu.
La Ortiga, Coatzintla
La Ortiga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Sant'Agnese, Cuneo
Sant'Agnese je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
Valdés (poluotok)
Poluotok Valdes (šp.: Península Valdés) je poluotok atlantske obale sjeveroistočnog dijela argentinske pokrajine Chubut (Patagonija). Poluotok, koji se pruža oko 100 km istočno u ocean, ima površinu od 3.625 km² i 400 km obale prepune stjenovitih zaljeva, plitkih uvala, laguna, pješčanih plaža, blatnih obala i otočića. U potpunosti je pretvoren u rezervat prirode, osnovan kako bi se zaštitila njegova jedinstvena svjetska populacija morskih sisavaca. Zbog toga je 1999. godine poluotok Valdes upisan je na UNESCO-vu popisu mjesta svjetske baštine. mini|lijevo| [[Južni morski lavovi na obali Valdesa]]
Bioraznolikost
Najprisutnije vrste morskih sisavca su južni morski lav (Otaria flavescens), južni morski slon (Mirounga leonina) i tuljan krznaš (Arctocephalus australis). Na njegovim obalama obitava najsjevernija populacija južnih morskih slonova koja broji preko 1000 jedinki i jedina je populacija u svijetu koja se povećava. No poluotok Valdes je i važno rasplodno mjesto ugroženih vrsta kao što je južni glatki kit (Eubalaena australis).
Također, u njegovim vodama su orke razvile jedinstvenu strategiju lova koju su prilagodile lokalnim obalnim uvjetima. Naime, orke se sjure u plitke vode plaže Valdésto kako bi zgrabile mlade morske lavove i morske slonove, često izbacujući tijelo u potpunosti na obalu.
Kopneni sisavci su također u izobilju, poput velikih stada gvanaka i mara, argentinskog endema koji je ugrožen u drugim dijelovima zemlje.
Ciocrac, Drajna de Sus
Ciocrac je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Drajna de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Baltazar Bogišić
mini|130px|[[Opći imovinski zakonik Kneževine Crne Gore]] Baltazar Bogišić (poznat i kao Baldo Bogišić ili Valtazar Bogišić - Cavtat, 7. prosinca 1834. - Rijeka, 24. travnja 1908.), znanstvenik, pravni i povijesni pisac. Redoviti član Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti (danas Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti) od njezina osnutka 1867. godine, član niza drugih akademija i znanstvenih društava, te nositelj nekoliko visokih europskih odlikovanja.
Životopis
Maturirao je u Veneciji, a nakon studija po različitim europskim sveučilištima, doktorirao je filozofiju i pravo. Posljednje godine života proveo je kao privatni učenjak u Parizu gdje je objavio više radova o pravno-povijesnoj problematici Dubrovnika. Gotovo čitav njegov rad posvećen je proučavanju prava, ustanova i običaja slavenskih naroda. Bio je izraziti predstavnik povijesne pravne škole. Jedan je od najvećih hrvatskih bibliofila. Svu svoju imovinu, između ostaloga i knjižnicu s osamnaest tisuća svezaka, koja se s arhivom i grafičkom zbirkom čuva u Institutu HAZU u Cavtatu, ostavio je cavtatskoj općini. mini|lijevo|Spomenik Baltazaru Bogišiću u Cavtatu Njegovim najvećim djelom svakako možemo smatrati Opšti imovinski zakonik Knjaževine Crne Gore koji je Bogišić pripremio na poziv kneza Nikole I. Petrovića. Bogišić se budući je bio upoznat s crnogorskim običajnim pravom, 1873. godine prihvatio izrade modernog građanskog zakonika za Crnu Goru, sve uz suglasnost ruskog cara Aleksandra II. Knez Nikola je Zakonik proglasio 1888. godine, a Bogišića je 1893. godine postavio za ministra pravosuđa, koji je položaj Bogišić držao do 1899. godine. U tom su periodu i priređene neke izmjene Zakonika. U osnovi utemeljen na patrijahalnom nasljeđu, kombiniran s tada najsuvremenijim pravnim standardima, Zakonik je predstavljao korak naprijed u crnogorskom društvu, a u suvremenoj je znanosti Bogišić za njega dobio mnoge pohvale.
Rosaro, Verona
Rosaro je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 371 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 575 m.
Agua de Enmedio, Aramberri
Agua de Enmedio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.
San Martín, Mazatán
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Vechec
Vavrinec je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Hloroacetil hlorid
Hloroacetil hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 112,943 Da.
Ramiz Sekić
Ramiz Sekić (Ljubuški, 15. januar 1934 — Beograd, 24. oktobar 1995) je bio jugoslovenski televizijski i filmski glumac.
Vezzano, Bolzano
Vezzano je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 711 m.
Las Cañas, El Fuerte
Las Cañas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Vlača
Vlača je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 226 stanovnika.
Koraljni greben Belizea
Koraljni greben Belizea čini serija koraljnog grebenja koji se protežu uzduž obale Belizea, oko 300 metara na sjeveru do 40 km na jugu. Ovaj koraljni greben, dug oko 300 km, je dugi dio 900 km dugog Mezoameričkog koraljnog grebena koji se kontonuirano pruža od Cancúna na sjeveroistočnom vrhu Yucatánskog poluotoka, duž tzv. Rivijere Maya, do Hondurasa, što ga čini drugim najvećim koraljnim grebenom na svijetu, nakon Velikog koraljnog grebena u Australiji.
Koraljni greben Belizea je vitalno ribolovno područje i najpopularnija turistička destinacija Belizea, koju svake godine posjeti oko 260.000 ronioca iz cijeloga svijeta.
San Lázaro, Yanga
San Lázaro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Yanga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 529 m.
Atzitzicatla, Eloxochitlán
Atzitzicatla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Eloxochitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1596 m.
Năpăiești, Sohodol
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 751 m.
Duluth, Minnesota
Dalut je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 86.265, što je 653 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Colonia el Recinto, Tula de Allende
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2096 m.
André Masséna
André Masséna (Nice, 6. maj 1758. - Pariz, 4. april 1817.), bio je jedan od vodećih generala za Francuskih revolucionarnih i Napoleonskih ratova.
Biografija
Ostavši siroče kao mladić, Masséna se 1775. prijavio u francuski kraljevski talijanski puk. Kad je izbila Francuska revolucija 1789. bio je narednik u Antibesu. Ubrzo je postao kapetan u vojsci Revolucionarne vlade Italije u Nici, a u decembru 1793. general-major.
Sljedeće dvije godine ratovao je u talijanskim vojnim kampanjama protiv Austrijske Monarhije, u kojima je pokazao zavidnu vještinu manevriranja svojim snagama na teškom terenu. Postavši najpouzdaniji Napoleonov general u talijanskoj kampanji 1796-97, pobijedio je u Bitci kod Rivolija (14. januar 1797.), ključnoj pobjedi protiv Mantove.
Nakon što je Rim pao u francuske ruke u februaru 1798., Masséna je poslan kao zamjenik francuskog komandanta. Desetak dana nakon njegova dolaska, njegove trupe su se pobunile i prisilile ga da ga povuče. I pored tog je u martu 1799. postavljen je za komandanta francuske vojske u Švicarskoj. Pobijedio je veliku rusku armiju u Drugoj bitci kod Züricha 25. septembra i tako spriječio još jednu rusku armiju da krene na Italiju. Te pobjede spasile su Francusku od invazije.
Ubrzo nakon što je Napoleon došao na vlast pučem 9. novembra 1799., Masséna je poslan da komandira jako demoraliziranom talijanskom armijom. Obnovio je borbeni duh svojih trupa, te je uspio izdržati austrijsku opsadu Ženeve (21. april-4. jun) a to je omogućilo Napoleonu da rasporedi svoje snage i pobijedi u Bitci kod Marenga (14. jun), i tako prisili Austrijance na povlačenje iz većeg dijela Sjeverne Italije. Zbog tog mu je Napoleon dao nadimak l’Enfant chéri de la Victoire (Drago dijete pobjede).
I pored toga što je dobio čin maršala 1804., Masséna nije previše držao do napoleonovog carstva. Uspio je preoteti Kalabriju od Britanaca 1806., za što je dobio 1808. titulu Vojvode od Rivolia. Nakon tog je 1809. pokazao je zapanjujuće junaštvo u dvije važne bitke protiv Austrijanaca, kod Asperna (pored Beča) 21-22. maj i kod Wagrama 5-6. jul. za što ga je Napoleon u januaru 1810. nagradio titulom Princa od Esslinga.
Tri mjeseca kasnije Masséna je slabog zdravlja, dobio komandu nad francuskim snagama koje su se borile protiv Britanaca u Portugalu. Tamo je imao manje sreće jer ga je Arthur Wellesley, 27. septembra 1810. porazio kod Bussaca i nakon tog 5. maja 1811. i kod Fuentes de Oñora u Španjolskoj.
Zbog tih poraza razrješen je komande i poslan kući. Bio je u Parizu 1815., ali nije sudjelovao u epizodi Napoleonovih sto dana, umjesto toga podržao je burbonsku restauracija i Louisa XVIII kao kralja.
Las Garzas, Suchiate
Las Garzas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Ejido Morelos, Irapuato
Ejido Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1747 m.
Službeni pasoš
Službeni pasoš ili putovnica („Passeport de service”) je posebna putna isprava, koja se saglasno zakonu o putnim ispravama svake države izdaje službenicima konzularnih ili diplomatskih predstavništava države koji deluju na službenim poslovima u inostranstvu ili međunarodnim organizacijama. Ovakva isprava se dodeljuje licima koja nisu obuhvaćena punim obimom diplomatskih imuniteta i privilegija, pre svega višim državnim službenicima, funkcionerima na položajima i u skladu sa zakonom države pošiljaoca drugim rukovodećim radnicima sa posebnim ovlašćenjima u drugim državnim organima, kada putuju u inostranstvo službenim poslom koji zahteva posedovanje službenog pasoša i ovog vida zaštite, u skladu sa zakonima ili propisima. Nosioci službenog pasoša, po pravilu, poseduju sve imunitete i privilegije definisane Bečkom konvencijom o konzulranim odnosima iz 1963. godine. Ovo uključuje imunitet od građanske i upravne jurisdikcije, i sve poreske i druge finansijske, carinske i imigracione olakšice u svrhu nezavisnog i samostalnog vršenja svojih obaveza van jurisdikcije države primaoca, a u unteresu države pošiljaoca. Za razliku od diplomatskog imuniteta koji je apsolutan (u krivično-pravnom pogledu), kao i neprekidan i kontinuiran, odnosno važi i kada lice nije na dužnosti, službeni imunitet važi samo i isključivo u vezi sa vršenjem službenog posla za interes svoje države.
Službeni pasoš, po pravilu, izdaje Ministarstvo inostranih poslova (u većini država sveta), saglasno propisima Vlade i uskladu sa međunarodnim pravom. Službeni pasoš važi samo kada je na njih utisnuta službena viza.
Po pravilu, skoro u svakoj zemlji, Službeni pasoš se može izdati i članu uže porodice službenog lica kome je izdat takav pasoš, koji s njim živi u zajedničkom domaćinstvu i s njim putuje u inostranstvo ili boravi u inostranstvu.
Mateo Beusan
Mateo Beusan (Dubrovnik, 10. ožujka 1951.), hrvatski nogometni sudac
Obiteljske korijene vuče iz Župe dubrovačke.
Pițigoi, Drajna de Sus
Pițigoi je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Drajna de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 447 m.
Puerto del Álamo, Guadalupe y Calvo
Puerto del Álamo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2507 m.
Barbis, Mazatán
Barbis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Sant'Albano Stura, Cuneo
Sant'Albano Stura je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Ardore, Reggio Calabria
Ardore je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Sant'Albano Stura, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1480 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Ardore, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 447 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Marijan Bondenalić
Marijan Bondenalić (Bondenalio, pogrešno de Bona), Dubrovčanin iz 15. stoljeća, postao je iza smrti svoje žene franjevac, otišao u Pariz, te je na pariškoj Sorboni vršio profesorsku službu.
Papa Siksto IV. učinio ga je svojim kućnim kapelanom i tajnim savjetnikom.
Petar Bašić
Bio je kanonik, a prikupljao je podatke o starim dubrovačkim piscima i prepisivao njihova djela. Tu je građu ustupio F.M. Appendiniju. Dopunio je rukopis "Osmana" Ivana Gundulića. Nastavio je rad svojeg strica Đure Bašića na istraživanju biografija dubrovačkih isusovaca. Dovršio je spis Sv. Vlaha, a dopunio je i priredio za tisak novo izdanje rječnika della Belle "Dizionario italiano-latino-illirico".
Villa Lucia, Parma
Villa Lucia je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 90 m.
Ivan Mišković (general)
Ivan Mišković - Brk (Premantura, 24. listopada 1920.), jugoslavenski general i obavještajac.
Biografija
Rođen je 24. listopada 1920. u Premanturi u siromašnoj obitelji kao treće od šestero djece. Otac Mate bio je narodnjak, tajnik Hrvatske čitaonice u Premanturi. Zbog rastućeg antislavenskog pritiska talijanskog režima obitelj je u kolovozu 1921. emigrirala u Kraljevinu SHS, najprije u Zagreb gdje se nalazilo prihvatilište za izbjeglice iz Istre, a potom u Brod na Savi. Ondje je polazio osnovnu školu i gimnaziju. Član SKOJ-a postao je 1935. pod utjecajem starijeg brata Milana. Nakon što je krajem 1938. zbog širenja komunističkih ideja izbačen iz gimnazije otišao je u Smederevo. Početkom 1941. vratio se u Slavonski Brod, gdje je izabran za predsjednika Okružnog komiteta SKOJ-a. Od ožujka 1941. član je KPJ i sekretar rajonskog komiteta KPH. Nakon okupacije Jugoslavije 1941. među organizatorima je ustanka na području Slavonskog Broda. Od kraja prosinca 1941. nalazi se u partizanima. U narodnooslobodilačkom ratu bio je diverzant, potom politički komesar više jedinica Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije; najprije čete i bataljona XII. slavonske brigade, od siječnja 1943. Diljskog bataljona, od kolovoza Zapadne grupe NOP odreda, a od prosinca 1943. stupa na dužnosti u štabu VI. slavonskog korpusa. Kraj rata dočekao je kao načelnik Ozne VI. slavonskog korpusa u sklopu Treće armije. Nakon reorganizacije Ozne 1946. imenovan je načelnikom Kontraobavještajne službe (KOS) u Novom Sadu i potom pomoćnikom načelnika KOS-a Jefte Šašića. Višu vojnu akademiju JNA završio je 1954. Početkom 1963. premješten je za pomoćnika načelnika Generalštaba za pitanja administracije i nakon pola godine imenovan za načelnika Službe bezbjednosti JNA (od 1966. Uprava bezbjednosti JNA). Nakon afere prisluškivanja 1966. postavljen je za načelnika tehničke komisije koja je trebala ispitati slučaj prisluškivanja predsjednika Tita. Imao je značajnu ulogu na Brionskom plenumu pri svrgavanju Aleksandra Rankovića, potpredsjednika SFRJ i sekretara unutrašnjih poslova. Od sredine 1971. do 1973. specijalni je savjetnik predsjednika Republike i vrhovnog komandanta oružanih snaga SFRJ za pitanja sigurnosti te sekretar Savjeta za poslove državne sigurnosti Predsjedništva SFRJ. Kao Titov savjetnik sudjelovao je u obračunu s Hrvatskim proljećem 1971. Zbog sukoba s Jovankom Broz 1973. smijenjen je s dužnosti specijalnog savjetnika i poslan na bolovanje dugo više od šest godina. Od rujna 1979. do 1988. predsjednik je Savjeta za civilnu zaštitu SFRJ. Penzioniran je 1980. u činu general-pukovnika. Iz Beograda se u Premanturu vratio 1993. Napisao je više desetaka članaka za historiografske časopise i objavio nekoliko knjiga. Odlikovan je Ordenom zasluga za narod prvog reda i drugim visokim odlikovanjima.
Leofreni, Rieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 431 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 942 m.
Belize City
Belize City je najveći ali ne i glavni grad Belizea. U prošlosti je bio glavni grad Britanskog Hondurasa.
Povijest
Belize City (izvorno osnovan kao "Belize Town") su osnovali Britanci 1638. godine. Prije Britanaca na tom području bio je majanski grad Holzuz. Grad ima prirodno dobru lokaciju na moru te rijeke koje vode u unutrašnjost, preko kojih se u morske luke dovozi drvo. Zbog iskorištavanja šuma Britanci su doveli tisuće afričkih robova. Grad je gotovo u potpunosti uništen 1961. godine, kada je uragan Hattie zahvatio belizejsku obalu 31. listopada. Do 1970. godine bio je glavni grad Belizea kada je vlada preseljena u novi grad Belmopan. Belize City je također teško pogođen uraganom Richard 2010. godine, te požarima u nekoliko navrata. Danas je sjedište istoimenog okruga.
Zemljopis
Grad je smješten u središnjem zapadnom dijelu zemlje na obali Meksičkog zaljeva.
Stanovništvo
Prema podacima iz 2012. godine u gradu živi 67.964 stanovnika, dok sa susjednim naseljima ima oko 80.000 stanovnika. Grad se dijeli na dva dijela; Belize City North Side i Belize City South Side.
Granja la Charca, Irapuato
Granja la Charca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Irapuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1723 m.
Hlorhinaldol
Hlorhinaldol je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 228,075 Da.
Georgetown, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 124, što je 2 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vladimir Berdović
Vladimir Berdović (Dubrovnik, 30. lipnja 1906. - Zagreb, 3. siječnja 1980.), hrvatski skladatelj, dirigent i pravnik.
Dique Siete, El Fuerte
Dique Siete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Vladimir Berdović
Pravni fakultet završio je u Zagrebu, a glazbu učio privatno u Dubrovniku. Bio je član dubrovačkoga Gradskog orkestra te voditelj glazbenog programa Dubrovačkih ljetnih igara.
Skladateljski rad utemeljen mu je u nacionalnom stilskom izrazom vezan uz rodni grad i dalmatinsko podneblje (Linđo, Dalmatinska plesna suita, Dubrovački madrigali). Obradio je više od 500 narodnih pjesama za vokalne i vokalno-instrumentalne sastave. Objavljivao je stručne radove s područja pravnih znanosti, a bavio se i glazbenom kritikom.
Morelos, Coatzintla
Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Dique Siete, El Fuerte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 87 m.
Ignacije Aquilini
Ignacije Aquilini (Dubrovnik, 1642. - Orašac, 7. travnja 1715.), hrvatski pisac.
Životopis
Sin je dubrovačkog postolara Mate. Godine 1660. ušao je u Dominikanski red u Dubrovniku i ondje završio godinu redovničke kušnje. Filozofiju i teologiju studirao je u Bologni. Predavao je dijalektiku, retoriku i kozmologiju na nekim učilištima svoga Reda u Lombardiji i potom u Dubrovniku, gdje je bio učitelj mladih redovnika i propovjednik.
Više puta je bio starješina u samostanima Dubrovačke dominikanske kongregacije, a jednom je bio i njezin generalni vikar. Za to vrijeme preuredio je i obnovio dubrovačku dominikansku knjižnicu te samostan i crkvu. Od 1692. do smrti bio je starješina samostana Sv. Ruže Limske u Orašcu kod Dubrovnika. Iako je od mladosti bolovao, a posljednjih dvanaest godina nije se dizao iz kreveta bio je svestran i neumoran radnik. Bavio se pisanjem, glazbom, medicinom, slikarstvom, zlatarstvom i rezbarstvom. Pisao je dosta i na hrvatskom jeziku i to ponajviše vjersko-nabožna djela od kojih su neka i tiskana.
Rancho Zavala, Yanga
Rancho Zavala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Yanga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 514 m.
Kuća (film, 1975)
Kuća je jugoslavenski igrani film snimljen 1975. godine u režiji Bogdana Žižića kome je to bio cjelovečernji režijski debi. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Fabijan Šovagović je sredovječni direktor trgovačkog poduzeća koji se zaljubi u mladu ženu (čiji lik tumači Jagoda Kaloper) te joj zbog toga pomaže da vrati veliku kuću koju su njenim roditeljima oduzele komunističke vlasti nakon Drugog svjetskog rata. Radnja prikazuje kako joj zahvaljujući svojim vezama uspijeva vratiti kuću, te se potom vjenča i u njoj počne živjeti, ali ubrzo shvaća da su troškovi njenog održavanja preveliki čak i za direktorsku plaću, te je prisiljen na pronevjeru sredstava iz tvrtke. Kuća je premijerno prikazana na Pulskom festivalu gdje je postigla veliki uspjeh i dobila Veliku zlatnu arenu.
Rosegaferro, Verona
Rosegaferro je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
La Pedrera, Eloxochitlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Villa Vecchia, Parma
Villa Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
La Parotilla, Carácuaro
La Parotilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Carácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Prirodno-matematički fakultet u Sarajevu
Od 1960. godine, odlukom nadležnog organa Narodne Republike Bosne i Hercegovine (Službeni list broj 50/60) Prirodno-matematički fakultet je izdvojen iz okvira Filozofskog fakulteta i postao samostalna naučno-nastavna ustanova, koja objedinjava prirodne i matematičke nauke. Svaki nastavno-naučni odsjek predstavlja zaokruženu nastavnu i naučnu cjelinu, koja se sastoji iz nastavno-naučnih katedara i naučno-istraživačkih centara.
San Roque de Montes, San Francisco del Rincón
San Roque de Montes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1841 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1758 m.
Surdești, Sohodol
Surdești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Sohodol.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 757 m.
Fraccionamiento Villa Jardín, San Francisco del Rincón
Fraccionamiento Villa Jardín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1330 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1750 m.
Colonia Luis Donaldo Colosio, Coatzintla
Colonia Luis Donaldo Colosio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatzintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Piatra, Drajna de Sus
Piatra je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Drajna de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Mislav Anđelković
Mislav Anđelković (Dubrovnik, 21. travnja 1988.) je hrvatski nogometaš, koji trenutačno igra za splitski Hajduk.
Za Istru je debitirao 8. studenog 2006. protiv zagrebačkog Dinama, a svoj prvi gol je postigao tri dana kasnije, 11. studenog, u domaćoj utakmici protiv Šibenika.
Arp 230
Arp 230 (također poznat kao IC 51, IRAS 00438-1342, MCG -2-3-11 i PGC 2710) je spiralna galaksija koja je udaljena oko 79 miliona sg od Zemlje i nalazi se u sazviježđu Kit. Najveći prečnik je 1,40 (32 hiljade sg) a najmanji 1,3 uglovnih minuta (30 hiljada sg). Prvo otkriće je napravio Stephane Javelle 30. augusta 1892. godine.
Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.
Ejido de Acoculco, Tula de Allende
Ejido de Acoculco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tula de Allende.
El Diamante, Mazatán
El Diamante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mazatán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Cordón Largo, Guadalupe y Calvo
Cordón Largo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2399 m.
Đuro Bašić
Bio je isusovac i predavač humanističkih znanosti na Ilirskom kolegiju u Loretu i Fermu. Pisao je propovijedi, biografije, pjesme, apolegetske i praktične vjerske tekstove na narodnom, latinskom i talijanskom jeziku. U djelu "Elogia Iesutarum Ragusionorum" na temelju originalnih izvora sastavio je životopis 33 isusovca te opisao niz događaja važnih za dubrovačku povijest.
El Centenario, Suchiate
El Centenario je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Suchiate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Hloril
Hloril je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 67,452 Da.
La Boquilla, Aramberri
La Boquilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Aramberri.