cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frank Sinatra
Biografija
Frank Sinatra umro je od srčanog udara 14. svibnja 1998. godine u 22:50.
Zanimljivosti
Tijekom cijelog života nije podnosio žene koje puše i piju previše te one koje stavljaju previše parfema. Nije volio pečenu janjetinu, zelene salate, a od ljudi lažove i laskavce. Bio je naravno pravi domaćin, u skladu s talijanskim korijenima i odličan kuhar. Namjerno se izdavao za velikog ljubitelja zabava i puštao je da javnost misli kako se svaku večer vani provodi, a ustvari je najčešće bio kod kuće uz knjigu. Bio je veliki zaljubljenik u beletristiku i jako se zanimao za povijest. Imao je odlično oko za djela francuskog impresionizma. Bio je, što se kaže, "lažni cuger" - više je pričao o piću, no što ga je konzumirao. Držao je da je Lennonova i McCartneyeva skladba "Yesterday" jedna od najboljih pjesama ikada napisanih te da je Sugar Ray Robinson najbolji boksač kojega je ikada imao prilike gledati. Omiljena zdravica bila mu je: "Da mi poživite do stote, i da posljednji glas koji budete čuli bude moj."
Kao što je njegov prijatelj Tony Bennett rekao: "Najveći nas je napustio, no njegov će Glas zauvijek živjeti."
Sant'Elia, Pescara
Sant'Elia je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 660 m.
Brake
Brake je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 9 opštinskih središta okruga Vezermarš. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 15.837 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3461002.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vezermarš Brake se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Vezermarš. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 3 metra. Površina opštine iznosi 38,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 15.837 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 415 stanovnika/km².
Fosfoenolpiruvat-protein fosfotransferaza
Fosfoenolpiruvat-protein fosfotransferaza (, fosfoenolpiruvatno šećerna fosfotransferaza, enzim I, fosfopiruvat-proteinska faktor fosfotransferaza, fosfopiruvat-proteinska fosfotransferaza, šećer-PEP fosfotransferaza enzim I, fosfoenolpiruvat:protein-L-histidin N-pros-fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom fosfoenolpiruvat:protein-L-histidin Npi-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje samo na histidinske ostatke u specifičnim fosfo-nosećim proteinima niske molekulske mase (9,5 kDa), koji učestvuju u bakterijskom trasportu šećera.
Guverner Arube
right|250px
Guverner Arube je predstavnik nizozemske kraljice na karipskom otoku Aruba, odnosno vrši dužnost državnog poglavara. Kraljica ga imenuje na maksimalno dva mandata od po šest godina.
Dosadašnji guverneri su bili;
Lakeland, New York
Lejkland je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.786, što je 66 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Merna, Nebraska
Merna je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 363 stanovnika.
Oranjestad, Aruba
Stanovništvo
Sa 30.000 stanovnika (2008) to je i najveći grad ostrva. Stanovnici govore holandski jezik i papijamento, koji je mešavina više jezika, između ostalih i dijalekta starosedelaca ostrva.
Istorija
Godine 1796. holanđani su osnovali tvrđavu Fort Zoutman (Fort Zoutman). Oko nje je ubrzo počelo da se gradi naselje koje je postalo glavni grad Arube. Od 1986. Oranjestad ima još veći značaj, jer je tada Aruba proglašena jednim od 3 ravnopravna člana Kraljevine Holandije (pored evropske Holandije i Holandskih Antila).
Znamenitosti
Grad je interesantan za turiste zbog mešavine holandske i karipske arhitekture iz kolonijalnog doba. Takođe, posetioci mogu da vide mnoge muzeje, gde se izdvaja arheološki. Park koji se nalazi u centralnom delu grada karakterišu tropske biljke, a dobio je naziv prema holandskoj kraljici Vilhelmini (1890-1948). Odlikuju ga i vrlo posećene plaže sa belim peskom.
Trgovina
Roba koja stiže brodovima je oslobođena poreza, a na pijacama se mogu naći i plodovi mora, kao i predmeti izrađeni u narodnoj radinosti. Ovo dodatno utiče i na razvoj turizma.
Palo Pinto County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 28.111.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 28.111 stanovnika, što je 1.085 (4,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Aleksandar Borodaj
Aleksander Jurjevič Borodaj (Moskva, 25.7. 1972.) je ruski publicist, nacionalistički političar i militant, najpoznatiji kao prvi premijer samoproglašene separatističke Donjecke narodne republike, odnosno jedna od ključnih ličnosti u ratu na istoku Ukrajine.
Rodio se kao sin filozofa Jurja Borodaja. Još kao mladić se priključio nacionalističkim grupama te kao dobrovoljac sudjelovao na strani pro-ruskih separatista prilikom rata u Pridnjestrovlju. Tokom ustavne krize u jesen 1993. godine, podržavao je Vrhovni sovjet Rusije u njegovom bezuspješnom pokušaju da sruši prozapadnog predsjednika Borisa Jeljcina. Poslije tih događaja se posvetio studiju filozofija, a potom novinarstvu, surađujući najčešće u listovima ruske radikalne desnice, te radio kao u PR službama i kao konzultant poduzetnika Konstantina Malofejeva. Priikom sukoba u Dagestanu 1999. godine se upoznao sa Igorom Girkinom koji će kasnije postati vođa oružanih formacija DNR.
16. maja 2014. ga je Vrhovni sovjet DNR proglasio premijerom. 7. augusta 2014. je podnio ostavku na mjesto premijera, koje je preuzeo Aleksandar Zaharčenko, pri čemu je Borodaj izjavio kako će ostati u DNR "kao njegov savjetnik".
Internacionalne brigade
Procenjuje se da je tokom rata redove Internacionalnih brigada popunjavalo od 32.000 do 35.000 boraca, ali ne više od 20.000 u isto vreme. Dodatnih 10.000 ljudi učestvovalo je u ne-boračkim odeljenjima Internacionalnih brigada, a između 3.000-5.000 stranaca bili su članovi sindikata CNT-a i POUM-a.
Formiranje i regrutacije
Sovjetski Savez je septembra 1936. godine prvi izneo ideju da bi se moglo krenuti s organizovanim prebacivanjem dobrovoljaca u Španiju da se bore na strani Republike. Pretpostavlja se da je predlog dao Moris Torez. Luiđi Longo dobio je zadatak da sve uredi sa vladom Španske Republike. Uprkos organizovanju dobrovoljaca za Španski građanski rat, SSSR se nije povukao iz Komiteta za neintervenciju kako bi izbegao diplomatski sukob s Francuskom i Ujedinjenim Kraljevstvom. Glavni centar za regrutaciju u Internacionalne brigade bio je Pariz, a nadzor je vršio poljski komunistički oficir Karol Svjerčevski. Dobrovoljcima bi u Parizu bio obezbeđen pasoš, novac i pomoć pri prelasku granice. Tako je naprimer Josip Broz Tito obezbeđivao prebacivanje dobrovoljaca koji su dolazili iz jugoistočne Evrope. Međutim, bilo je i ljudi koji su na svoju ruku odlazili u Španiju, bez organizovanog prebacivanja.
Brigade su osnovane 9. oktobra 1936. godine. Toga dana je prvih 650 dobrovoljaca uplovilo u luku grada Alikante brodom „Sijudad de Barselona“. Mnogi ljudi su pristupali Internacionalnim brigadama s ubeđenjem da je odbrana Španske Republike prvi korak u odbrani demokratije od nadirućeg fašizma ili pak polazna tačka u širenju proleterskih revolucija po svetu. Brigadama su pristupali i ljudi koji zbog bednih uslova života ili nezaposlenosti nisu imali neku perspektivu, te različiti avanturisti. Španski anarhisti su u početku negativno gledali na priliv komunista-dobrovoljaca, ali su naposletku morali da popuste. Brigade su bile slabo opremljene i postojali su problemi u komunikaciji zbog velikog broja učesnika različitih nacija ali su bile veoma motivisane.
Staleži Arube
Staleži (Staten) predstavljaju jednodomno zakonodavno tijelo, odnosno parlament otoka Aruba. Staleži se sastoje od 21 članova, biranih svake četiri po proporcionalnom sistemu. Vođa stranke koja uspije osvojiti najveći broj zastupnika obično postaje premijer.
Internacionalne brigade
Bitka za Madrid
Odbrana Madirda tokom trogodišnje frankističke opsade smatra se jednim od najvećih uspeha Republike. Internacionalne brigade su uveliko doprinele uspešnom otporu, iako je propaganda Kominterne znala da preteruje u pripisivanju zasluga brigadama. Od 40.000 republikanskih snaga, 3.000 je otpadalo na borce iz Internacionalnih brigada. Već 5. novembra 1936, Prvi bataljon je uspešno učestvovao u borbama za Madrid. Dana 9. novembra 1936. formirana je 12. internacionalna brigada sa sastavom od 1.900 boraca, a 13. novembra 13. internacionalna brigada od 1.550 boraca. U bici na putu za Korunu 13. decembra 1936. sovjetska oklopna jedinica je zajedno s 12. i 13. internacionalnom brigadom odbila napad nacionalističkih snaga. Do sredine januara nijedna strana nije napredovala opsadi odnosno odsbrani Madrida, pa je uspostavljeno primirje.
Bitka na Harami
Dana 6. februara 1937. godine, nakon pada Malage, nacionalističke snage pokrtenuile napad na komunikaciju Madrid-Andaluzija, južno od Madrida. Nacionalisti su 11. februara porzili bataljon Andre Marti 14. brigade i prešli reku Haramu. Bataljon Garibaldi zaustavio je njihovo napredovanje teškom artiljerijom. U pomoć mu je 12. februara pristigao Britanski bataljon 15. brigade. Pozicije borbe ostale su poznate pod imenom „brdo samoubistva“. Do kraja dana, bilo je živo samo 225 od 600 boraca Britanskog bataljona. Do 17. februara su internacionalnim jedinicama u pomoć pristigle republikanske snage. Bitka je naposletku završila primirjem, a obe su strane prisvajale pobedu.
Bitka za Gvadalaharu
Nakon neuspešne ofanzive južno od Madrida, nacionalisti su pokrenuli još jedan napad na Madrid, ovaj put na severozapadu. Cilj je bio grad Gvadalahara, 50 km od Madrida. U bici je na strani nacionalista bio u potpunosti angažovan italijanski korpus, 35.000 vojnika, jer je Musolini hteo sve zasluge pripisati Italiji. U ovim borbama su uz republikansku armiju učestvovale 11. i 12. internacionalna brigada. Nacionalisti su 11. marta 1937. probili liniju republikanske armije. Bataljon Telman pretrpeo je velike gubitke, ali je uspeo da održi front na putu Trihueke-Toriha. Republikanska avijacija je 12. marta napala nacionalističke položaje, bataljon Telman izvršio juriš bajonetama i grad je uspešno vraćen u republikanske ruke.
Raspuštanje Internacionalnih brigada
Oktobra 1938. godine, na vrhuncu bitke na Ebru, Ujedinjeno Kraljevstvo i Francuska primorale su 1938. špansku republikansku vladu da raspusti Internacionalne brigade. Ova naredba bila je deo loše osmišljene strategije da će Nemačka i Italija povući podršku nacionalistima, ako se pre toga povuče podrška Španskoj republici. Republikanska vlada Huana Negrina objavila je Ligi naroda plan o povlačenju 21. septembra 1938. godine. U to se vreme još 10.000 stranaca borilo na strani Republike, a 50.000 stranaca na strani Frankovih nacionalističkih snaga (u ovaj broj nije ubrojeno još 30.000 Marokanaca). Veliki broj dobrovoljaca (pretežito borci iz Nemačke, Italije i Mađarske, kojima zbog autoritarnih vlasti nije bilo sigurno da se vrate kući) tada je uzeo špansko državljanstvo te su nastavili da se bore u regularnim španskim vojnim jedinicama. Belgijski i holandski interbrigadisti izgubili su svoje državljanstvo, jer su služili u stranoj vojsci.
Poreklo boraca u Internacionalnim brigadama
! Zastava/e !! Narodnost !! Procena !! Beleške
TRNKIle-lizidinska sintaza
Bakterijski enzim modifikuje nestabilnu bazu CAU antikodona u tRNKIle molekulu.
Euffigneix
Efinje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Gornja Marna koja pripada prefekturi Šomon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 298 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 310 metara.
Groveport, Ohio
Grovport je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.363, što je 1.498 (38,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Louis Pasteur
thumb|Louis Pasteur Louis Pasteur (Dole, 27. 12. 1822. - St. Cloud, 28. 9. 1895.), francuski kemičar i biolog.
Diplomirao je hemiju u Basanconu. Njegovo prvo istraživanje odnosilo se na optička svojstva vinske kiseline te je jedan od osnivača stereokemije. Bavio se problemima alkoholne i mliječne fermentacije, što ga je odvelo na proučavanje bolesti vina. Spoznaja da se klice iz kojih nastaju mikroorganizmi mogu uništiti utjecajem topline bila temelj postupka sterilizacije nazvanog po njemu pasterizacijom. S tim je u vezi i početak antiseptičke metode u kirurgiji, koju je Pasteur primjenio 1865. uvođenjem fenola kao sredstva za dezinfekciju rana. Istraživao je cjepiva protiv zaraznih bolesti. Bio je uvjereni pacifist i patriot te je nakon pruskog bombardiranja Pariza zatražio da se njegovo ime briše s popisa počasnih doktora Sveučilišta u Bonnu.
Izolirao je uzročnika antaraksa i primijenio cjepivo protiv te bolesti. Otkrio je i uzročnike rodiljske groznice i kolere peradi. Prvi Pasteurov zavod za istraživanje bjesnoće osnovan je 1888.
Pesticidi
thumb|right
Pod pesticidima podrazumevamo proizvode hemijskog ili biološkog porekla koji su namenjeni zaštiti ekonomski značajnih biljaka i životinja od korova, bolesti, štetnih insekata, grinja i drugih štetnih organizama. Pod štetnošću se podrazumeva ekonomska šteta ljudskoj poljoprivredi i industriji - smanjenje prinosa ili količine/kvaliteta dobijene hrane. Štetnost nije biološka, niti ekološka osobina organizama. Svako korišćenje pesticida sa sobom nosi negativne posledice na ekosistem u kome se primenjuje i okolne ekosisteme. Smanjenje upotrebe pesticida je jedan od temelja održive poljoprivrede i ideja održivog razvoja.
Rukovanje pesticidima
miniImajući u vidu da su pesticidi sredstva čijom nepravilnom primenom lako dolazi do štetnih posledica po čoveka i po njegovu okolinu potrebno je znati kako se njima pravilno rukuje. Pre svake upotrebe potrebno je je biti pravilno zaštićen, odnosno nositi zaštitno odelo, zaštitne rukavice, zaštitnu masku/polumasku i zaštitne naočare. Sredstva pripremati u za to posebno namenjenoj prostoriji, zaštićenoj od vetra naročito kada su u pitanju praškasti preparati. Ukoliko je potrebno mešati sredstvo upotrebljavamo posude koje se koriste samo za pesticide. Isto se odnosi i na menzure ili druge merne posude. Nakon upotrebe svu aparaturu / prskalice i posude / treba dobro isprati.
Mere opreza
Tokom tretiranja ne sme se jesti, piti i pušiti. Ne vršiti tretiranje po izuzetno toplom i vetrovitom vremenu, paziti na zanošenje na susedne kulture, vrtove i parkove (u urbanim sredinama), itd. Po završenom tretiranju prskalicu oprati mlakom vodom, skinuti zaštitno odelo i ostalu zaštitnu opremu te se umiti mlakom vodom.
Skladištenje sredstava
Sredstva se čuvaju u originalnoj i dobro zatvoreoj ambalaži, u dobro zaključanoj, suvoj i provetrenoj prostoriji, udaljeno od izvora vatre, izvan dohvata dece i neupućenih osoba, odvojeno od hrane, pića i stočne hrane. Praznu ambalažu uništiti na način propisan „Pravilnikon o vrstama ambalaže za pesticide i đubriva i o uništavanju pesticida i đubriva" objavljenom u Službenom glasniku SRJ br. 35/99. Prazna ambalaža se ispere najmanje tri puta i ta tečnost se doda tečnosti za prskanje, a zatim se izbuši kako bi se učinila neupotrebljivom. Takva ambalaža se skuplja na određeno i osigurano mesto u posebne kontejnere.
Kuće, ne zatvori
1992. Kuće, ne zatvori su započeli stvaranje skvoterskog pokreta u San Francisku koji bi obezbedio smeštaj beskućnicima i do sada su smestili hiljade ljudi u skvotove koji su trajali od jedne noći do šest godina. Na vrhuncu pokreta, bilo je oko 500 ljudi koji su skvotirali širom grada, a otvarali su između jedne i šest zgrada nedeljno. Ukupno je useljeno oko 500 kuća, od kojih je 95% trajalo u proseku 6 meseci. Najduže su trajali skvotovi čiji su vlasnici iz drugog grada.
''“Skvotiranje je oblik građanske neposlušnosti. Ono može biti pitanje života i smrti za nekog ko je beskućnik.”'' – kaže Ted Guliksen, osnivač "Homes Not Jails".
Brackel
Brakel je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 42 opštinska središta okruga Harburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.641 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3353004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Harburg Brakel se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Harburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 53 metra. Površina opštine iznosi 13,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.641 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 118 stanovnika/km².
Bramsche
Bramše je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 34 opštinska središta okruga Osnabrik. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 31.152 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3459014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Osnabrik Bramše se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Osnabrik. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 44-157 metara. Površina opštine iznosi 183,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 31.152 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 170 stanovnika/km².
Svoga tela gospodar
Svoga tela gospodar je pripovjetka Slavka Kolara, originalno objavljena 1931. godine. Najpoznatija je po istoimenoj filmskoj ekranizaciji u režiji Fedora Hanžekovića iz 1957. godine. Kolar je za nju napisao scenarij, isto kao i kazališni komad iste godine.
Svoga tela gospodar
Pluviatilol
Pluviatilol je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 356,369 Da.
Erchie, Brindisi
Erchie je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
E. Fermi, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Erchie, Brindisi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8468 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Raoul Dufy
mini|300px| Grob Raula Difija
Raul Difi (Avr, 3. jun 1887 – Forkalkje, 23. mart 1953.) bio je značajan francuski slikar grafičar, keramičar industrijski likovnjak.
U početku je posećivao večernju umetničku školu u Avru dok nije dobio stipendiju od svog rodnog grada za parisku akademiju Ekol de bozar a zatim je bio i u ateljeu Leona Bonata. U prvim počecima svoje radove je radio pod uticajima impresionista. Prošao je od impresionističkih početaka ka fovizmu, zatim i kubizmu i izradio svoj stil modernog realističkog izraza.
Jedna slika Anrija Matisa ga je okrenula i zainteresirala za fovizam. 1909. godine posetio je sa svojim prijateljem i kolegom Emilom Otonom Fricom Minhen i zapao pod uticaj Pola Sezana.
Kako nije mogao da živi od slikarstva, bavio se još i keramikom, drvorezima a predlagao je i tapiserije. Samo kada je sredinom 1920. i posle 1937. godine promenio svoj stil i prešao od jednog lakog i elegantnog stila na jedan upečatljiv i monumentalan stil on se doživeo priznanja i uvažavanja. On je za Parisku svetsku izložbu 1937. godine za paviljion svetlosti i elektriciteta (-{Paviljion de la Lumière}- )izradio i naslikao sliku veličine 600 -{m²}- i tada najveću sliku na svetu.
Difi je slikar sunčanoga juga, plaža, brodova i lepote ženskog tela i kao dekorater se proslavio predlozima dekoracija za monumentalne javne objekte. Posle njegove smrti (1953. godine) njegove slike su bile prikazivane na Dokumenta Kasel (dokumenta 1, dokumenta 2 i dokumenta 3)i u Nemačkoj.
Wheatstoneov most
Vitstonov most je merni instrument koji je izmislio Samjuel Hanter Kristi 1833, a poboljšao i popularisao Čarls Vitston 1843. Koristi se za merenje električne otpornosti izjednačavanjem dve grane mosta, gde se nepoznata otpornost nalazi u jednoj grani mosta. levo|300px|mini|Šema vezivanja
U kolu sa slike, R_x je nepoznata otpornost koja se meri; R_1, R_2 i R_3 su otpornici poznate otpornosti, a otpornik R_2 je promenljiv. Ako je odnos dve otpornosti u poznatoj grani (R_2 / R_1) jednak odnosu dve otpornosti u nepoznatoj grani (R_x / R_3), onda je napon između dva čvora jednak nuli i električna struja neće proticati između čvorova. R_2 se menja sve dok se ne postigne ovaj uslov. Smer struje pokazuje da li je R_2 preveliko ili premalo.
Detektovanje ravnoteže se može uradili sa izuzetno velikom tačnošću (običnim galvanometrom za jednosmerne struje ili vibracionim galvanometrom za naizmenične struje. Zatim, ako su R_1, R_2 i R_3 poznati sa velikom preciznošću, onda se i R_x može meriti sa velikom preciznošću. Vrlo male promene u R_x kvare ravnotežu i jasno se otkrivaju.
Ako je most uravnotežen, što znači da je struja kroz galvanometar R_gjednaka nuli, ekvivalenta otpornost kola između izvora napona je:
R_1 + R_2 su paralelno vezane sa R_3 + R_4
Alternativno, ako su R_1, R_2 i R_3 poznati, ali R_2 nije promenljivo, napon ili struja koje protiču kroz instrument se mogu koristiti da se izračuna vrednost R_x koristeći Kirhofova pravila. Ovakvo podešavanje se često koristi za merenja naprezanja ili temperature putem otpornosti, pošto je obično brža očitati vrednost napona na instrumentu, nego podešavati otpornost do nulte vrednosti napona.
Kees Van Dongen
thumb|250px|Kes van Dongen, Slika u predgrađu Roterdama u Delfshafen-u
Wheatstoneov most
Prvo se Prvim Kirhofovim pravilom da se izračunaju struje u čvorovima B i C:
Kees Van Dongen
Kes van Dongen (Cornelius Theodoriks Maria van Dongen; 26. januar 1877., Delfshafen u predgrađu Roterdama – 28. maj 1968. u Monte Karlu) bio je poznati i popularan holandski slikar grafičar i kipar koji je uglavnom živeo u Francuskoj i spadao je u foviste.
Wheatstoneov most
Zatim se preko Drugog Kirhofovog pravila nađe napon u kolima DBC i BAC:
Kees Van Dongen
Kratka biografija i delo
Od impresionizma je dospeo pojednostavljivanjem i rafinovanjem formi koje su uspele, skupa sa dopadljivim koloritom, da od njega naprave obljubljenog konvencionalnog slikara pariskog pomodnog sveta.Poznat je jednostavno kao van Dongen i prvenstveno kao slikar sa smislom za portretiranje.
Wheatstoneov most
Most je uravnotežen i I_g = 0, tako da sledi:
Kees Van Dongen
Kratka biografija i delo
Rođen je u Delfshafenu u predgrađu Roterdama 1877. godine. 1892. godine sa svojih 16 godina on je pohađao studije Kraljevske akademije za lepe umetnosti u Roterdamu. Van Dongen je došao u Pariz 1897. godine ostao tu nekoliko meseci i zatim se tu i nastanio i radio za različite satirične časopise kao L' Assette au beure. 1908. godine izlagao je u Saloni nezavisnih a 1908. godine postaje član umetničke avangardne grupe Most u Drezdenu u Nemačkoj koja je obeležila savremeno slikarstvo.
Wheatstoneov most
Ako se onda jednakosti podele i preurede, dobijamo:
Kees Van Dongen
Kratka biografija i delo
Van Dongenov motiv bile su žene, igračice, modeli iz Pariškog pomodnog sveta u kome se on kretao i bio je u tim krugovima poznat. Karakteristike njegovih dela su bile poklanjanje pažnje na perspektivu, pojednostavljavanje formi, dobro baratanje četkicom, upotreba živih boja koje su karakteristične za fovizam. Bio je poznat po slikanju portreta žena, po senzualnim aktovima u živim kontrastnim komplementarno odabranim bojama za svoje kompozicije. 1958. godine je napravio i portret Brižite Bardo.
Wheatstoneov most
Iz Prvog Kirhofovog pravila vidimo da je I_3 = I_x i I_1 = I_2. Vrednost R_x se sada dobija iz:
Kees Van Dongen
Kratka biografija i delo
Umro je kod kuće u Monte Karlu 1968. godine.
Wheatstoneov most
Vitstonov most ilustruje koncept različitih merenja, koje može biti izuzetno tačno. Varijacije Vitstonovog mosta se mogu koristiti za merenje kapacitivnosti, induktivnosti, impedanse i drugih veličina. Tomsonov most je specijalno prilagođen za merenje vrlo malih otpornosti. Njega je izmislio Vilijam Tomson (lord Kelvin).
Koncept je proširen na merenja naizmeničnih struja od strane Džejmsa Maksvela 1865. i dalje je unapređen od strane Alana Blamlajna oko 1926.
Paracelsus
thumb|Navodni portret Paracelsus, pripisuje se školi [[Quentin Matsys|Quentina Matsysa.]]
Paracelzus (pravim imenom Teofrastus Filipus Aureolus Bombastus fon Hoenajm, nem. Theophrastus Philippus Aureolus Bombastus von Hohenheim) je bio alhemičar, fizičar, astrolog i bavio se okultnim. Svoje pravo ime je kasnije u životu u većoj meri prestao da upotrebljava, služivši se imenom Paracelzus, što u slobodnom prevodu znači „preko, iznad Celzusa“
Život
Paracelzus je rođen u Švajcarskoj ali je tamo relativno kratko ostao. Nakon kraćeg perioda svoje mladosti koji je proveo radeći kao analitičar u obližnjem rudniku, Paracelzus počinje studije medicine u Bazelu, ubrzo se prebacuje u Beč a doktorat konačno stiče na Univerzitetu u Ferari, Italija.
Ubrzo nakon doktoriranja, Paracelzus napušta Evropu, i u Egiptu, Arabiji, Konstantinopolju i Svetoj zemlji traži alhemičare od kojih bi mogao da uči. Paracelzusova alhemijska učenja označila su epohu u kojoj alhemija polako počinje da odumire. Paracelzus je odbacio magijske tradicije koji su njegovi prethodnici praktikovali u alhemiji, za razliku od njih, on je u potpunosti odbio gnostičke tradicije i praktikovanje alhemije striktno vazano za okultno, preferirajući hermetička učenja. Ipak, za Paracelzusa, kao i za većinu univerzitetski obrazovanih ljudi tog vremena, astrologija je imala važnu ulogu i on je išao toliko daleko da prepisuje i odgovarajuće astrološke talismane za pojedine bolesti.
Veliko Brdo
Veliko Brdo može značiti:
Paracelsus
Život
Svoja shvatanja alhemiji rezimirao je rečenicom: ''„Mnogi su govorili o alhemiji, da služi pravljenju srebra i zlata. Za mene to nije cilj, već samo da razmotrim kakve vrline i moć mogu da leže u lekovima.“''
Ipak Paracelzusova praksa medicine uvela je i broj revolucionarnih tretmana. Praksa je u to vreme bila da se rane kauterizuju vrelim uljem ili da se gangrenozni udovi amputiraju. Paracelzus je ipak otkrio da ukoliko se rana redovno drenira i drži čistom, šansa da se sama zaleči je daleko velika nego kod tada standardne procedure. Ovakav tretman doneo mu je slavu u krugovima zapadne medicine. Takođe, on je prvi uveo upotrebu raznih hemikalija i minerala u lečenju, prvi davši ime cinku. Verovao je ipak, da je zdravlje moguće ostvariti samo kroz harmoniju čoveka, mikrokosmosa i makrokosmosa.
Jedno vreme bio je profesor Univerziteta u Bazelu ali mnogi izvori govore da je imao velika neslaganja sa kolegama, dok su čak postojale i glasine da je spaljivao tradicionalne udžbenike koje je držao pogrešnim. Bazel je morao da napusti zbog izvesne tužbe. Kraj života proveo je u današnjoj Austriji, gde je preminuo i sahranjen u Salcburgu. Nakon njegove smrti javlja se pokret Paracelzusijanizam, zahvaljujući kome je ostao zapamćen u istoriji medicine.
Doprinosi toksikologiji
Paracelzus se često spominje kao otac toksikologije. U tom smislu posebno je značajna njegova rečenica:
Ovo ostaje osnovni princip toksikologije. Količina supstance je izuzetno važna prilikom njene primene. Male količine mogu da imaju pozitivan željeni efekat, dok pri većim mogu da budu smrtonosne.
Na sličnu temu napisao je i rad o bolestima i rizicima vezanim za rad u rudnicima.
Epomediol
Epomediol je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 186,248 Da.
Fairmount, Gordon County, Georgia
Fermaunt je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 720 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 720 stanovnika, što je 25 (3,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Wilmington, Massachusetts
Vilmington je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 22.325, što je 962 (4,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Merriman, Nebraska
Merriman je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 128 stanovnika.
Stazione d'Aquino, Frosinone
Stazione d'Aquino je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 293 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 116 m.
Fovizam
Fovizam je umetnička grupa osnovana 1905. u Parizu. Fovizam je bila prva umetnička revolucija u 20. veku. Ime se odnosilo na malu grupu istomišljenika slikara Anrija Matisa, Morisa Vlaminika i Andre Derena koji su u 1905. godine izlagali u Pariskom jesenjem salonu. Jedan novinski kritičar koristi izraz"Les Fauves" (u prevodu „divlje zveri“) za ove umetnike (kao ironično podrugivanje), koji tada postaje ime cele grupe.
Glavno obeležje fovističke umetnosti je žestina boja i deformacija figura. Na slikama umetnika ove grupe je očigledna i intencionalna odsutnost zakona linearne perspektive. To je uzrokovalo veliki skandal zbog kojeg su i dobili ime „divlje zveri“. Fovizam nije bila povezana umetnička grupa. Ti umetnici su samo jednom izlagali zajedno. Njihova umetnost će kasnije imati uticaj na nemački ekspresionizam.
Fovistička umetnost
Fovisti nisu imali neku posebnu zaleđinu u vidu teorije, stoga fovizam nastaje i razvija se kao negacija i reakcija na impresionizam i naturalizam. Umetnost Pola Gogena, Žorža Seraa i Vinsenta van Goga, takođe igra značajnu ulogu. Od van Goga preuzimaju snagu kolorita, a od Gogena plošnost kompozicije. Od Seraa preuzimaju racionalnost aranžmana kompozicije, a od Edvarda Munka snagu izražajnosti, ekspresije. Kao rezultat dojam je upečatljiv kolorit, preko upotrebe žarkih i čistih boja direktno iz tube, pojednostavljenje kompozicije i odricanje modelacije formi, kao i naglašavanje ličnog spontanog izraza.
Dok je publika relativno malo znala o Sezanu i Van Gogu kao revolucionarima, nije mogla ignorisati prisustvo ove grupe mladih slikara, koji su u Parizu izazvali senzaciju svojim grupnim izložbama, pamfletima i drugim oblicima samopromocije. Zapravo, fovisti su nastojali da deluju prema imenu koje su dobili. Međutim, u periodu od samo sedam godina oni su izgubili svoju prvobitnu snagu i smatrani su prilično smirenim u odnosu na nove pokrete koji su u međuvremenu nastajali. Fovizam je uglavnom emocionalni pokret koji teži da stigne do emocionalne „suštine“ predmeta na račun spoljašnjeg izgleda. Karakteristike njihovog izraza su dekorativnost, živost, ali i žestina boje, spontanost i intuicija.
Boja, blještavilo i sugestivna rafiniranost, koju srećemo u delima Anrija Matisa zvaničnog vođe grupe, su pod uticajem persijske i blisko-istočne umetnosti. Grupa kao celina, bila je pod sličnim uticajima i često je tragala za uzorima u muzejima, gdje su bili izloženi eksponati grupnog umetničkog izražavanja, starijih, ali i geografski prilično udaljenih civilizacija. Inspirisali su se vizantijskom umetnošću, umetnošću koptskih hrišćana, arhajskim grčkim umetnicima, kao i umetnošću afričkih plemena, plemena Okeanije i američkih Indijanaca. Izvor Matisove inspiracije bile su afričke maske i skulpture, te lica njegovih figura odlikuje bezličnost i ukočenost maski. Iza tog efekta bezličnosti izvire neka misterija ili pretnja, zasnovana na enigmatičnim kvalitetima stranog izraza.
Uprkos jakim, vibrantnim bojama koje obično koriste ekspresionisti, slikari Matis, Utrilo, Deren i Amedeo Modiljani, često grade prijatne dekorativne strukture kojima nastavljaju dugu tradiciju „klasične“ uzdržanosti francuskog i italijanskog slikarstva. S druge strane, Žorž Ruo je izuzetak u francuskom ekspresionizmu, jer je njegovo delo mnogo dramatičnije, poput nemačkog ekspresionizma. Njegovo slikarstvo žestoko izražava reakcije na hipokriziju materijalizma njegovog doba, kroz omiljeno korišćenje debelih naslaga crvenog i crnog. Njegove slike Hrista su simboli nehumanosti čoveka prema čoveku, a portreti sudija otkrivaju zločin i korupciju koji dosežu čak i tamo gde se pretpostavlja da treba da vlada pravda. Ruolovo mišljenje o francuskim liderima, toga doba kroz njegovo slikarstvo nije nimalo laskavo. Slično kao Goja u Španiji inkvizicije, korupcije i izobličenosti u redovima monarhije, Ruol ne ostavlja prostor za kompromis sa tadašnjim francuskim društvom.
Panola County, Texas
je okrug u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 23.796.
5-Aminolevulinat sintaza
5-Aminolevulinat sintaza (, ALAS, ALA sintaza, alfa-aminolevulinsko kiselinska sintaza, delta-aminolevulinatna sintaza, delta-aminolevulinatna sintetaza, delta-aminolevulinsko kiselinska sintaza, delta-aminolevulinsko kiselinska sintetaza, delta-aminolevulinska sintetaza, 5-aminolevulinatna sintetaza, 5-aminolevulinsko kiselinska sintetaza, ALA sintetaza, aminolevulinatna sintaza, aminolevulinatna sintetaza, aminolevulinsko kiselinska sintaza, aminolevulinsko kiselinska sintetaza, aminolevulinska sintetaza) je enzim sa sistematskim imenom sukcinil-KoA:glicin C-sukciniltransferaza (dekarboksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je piridoksal-fosfatni protein. Enzim u eritrocitima se genetički razlikuje od drugih tkiva.
Braunlage
Braunlage je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 15 opštinskih središta okruga Goslar. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.866 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3153003.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Goslar Braunlage se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Goslar. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 560 metara. Površina opštine iznosi 21,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.866 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 224 stanovnika/km².
Agmatin kinaza
Agmatin kinaza (, fosfagenska fosfokinaza, ATP:agmatin 4-N-fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom ATP:agmatin N4-fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
L-arginin može da deluje kao akceptor, mada sporije.
GNA11
GNA11, Guanin nukleotid-vezujući protein alfa 11, je protein koji je kod ljudi kodiran GNA11 genom.
Literatura
<!-- The PBB_Controls template provides controls for Protein Box Bot, please see Template:PBB_Controls for details. {{PBB_Controls }->
Heinrich Himmler
Heinrich Luitpold Himmler (München, 7. listopada 1900. - Lüneburg, 23. svibnja 1945.) je bio zapovjednik SS-a i Gestapa, te jedan od najmoćnijih ljudi nacističke Njemačke.
Himmler je postao jedan od glavnih organizatora Holokausta. Kao osnivač i nadležni u nacističkim koncentracijskim logorima i Einsatzgruppen odredima smrti, Himmler je imao svu oblast da implemetira genocid između 4 i 6 miliuna ljudi na industrijskoj skali. Taj genocid odnosio se pretežito na židove, ali i druge rase, nacionalonosti i uvjete s kojima se nije slagala nacistička ideologija, ali za genocid koristio se i "posebni tretman" (Sonderbehandlung) kao ubojstva u plinskim komorama.
Godine 2008., njemački ga je časopis Der Spiegel proglasio najvećim masovnim ubojicom u povijesti.
Rani život
thumb|levo|200px|Himmler sa 7 godina Heinrich Luitpold Himmler rođen je 7. listopada 1900. u okolici Münchena kao sin Josepha Gebharda Himmlera i Anne Marie Heyder, i srednji od trojice braće; najstariji je bio Gebhard Ludwig Himmler (rođen 29. srpnja 1898.), a najmađi Ernst Hermann Himmler (rođen 23. prosinca 1905.). Himmlerovo djetinjstvo bilo je iznenađujuće normalno. Netko bi mogao reći da je čak bio i privilegiran. Njegovi roditelji bili su strogi, no vrlo aktivni u životu i razvoju njihove troje djece.
Heinrich je ime dobio po njegovom krsnom kumu, Princu Heinrichu od Wittelsbacha, koji je rodom iz Bavarske plemićke obitelji, a kojega je učio Himmlerov otac. To bi možda moglo biti izvor Himmlerove opsjednutosti socijalnim statusom i položajem. Himmler se 1910. počeo školovati u elitnim gimnazijama u Münchenu i Landshutu gdje se obrazovao u klasičnoj književnosti. Dok je imao problema sa tjelesnim odgojem, Himmler je bio izuzetno bistar i marljiv učenik, i akademski dio školstva obavljao je odlično. Također, po očevom naređenju, Himmler je redovito pisao dnevnik i to svaki dan, od 10 do 24 godine. On je također imao mnoge izvanškolske aktivnosti u kojima je uživao - igrao je šah, svirao klavir, sakupljao poštanske marke i bavio se vrtlarstvom. Za vrijeme Himmlerove mladosti, a preneseno i u njegovu odraslu dob, njegov odnos sa suprotnim spolom uvijek je bio težak.
Kada je 1914. započeo Prvi svjetski rat, započela je i promjena u Himmlerovom dnevniku. Zapisi koje je pisao u dnevniku dokazuju njegovu zainteresiransost u taj veliki ratni sukob. Počeo je moliti i nagovarati oca da iskoristi svoje veze sa plemstvom tako da on postane kandidat za časnika. Njegovi roditelji su prigovarali no popustili su. Dopustili su mu da nakon diplomiranja 1918. trenira sa 11. Bavarskom postrojbom. Zbog neatletske građe imao je problema sa fizičkim treninzima u vojsci. Kasnije iste te godine rat je završio, a Njemačka je bila poražena. Versajski ugovor koji je potpisala Njemačka, a koji je limitirao broj vojnika u njezinoj vojsci, unemogućio je Himmleru da postane profesionalni vojni časnik, te je izbačen je iz vojske. Nikad nije vidio bojišnicu.
Himmler je od 1919. do 1922. studirao agronomiju u Münchenu i nakon kratkotrajne prakse na farmi. Himmler je u to vrijeme vodio miran život kada se počeo interesirati u mladu djevojku koja je bila kći vlasnika zalogajnice u koju je Himmler često dolazio. U njegovom dnevniku on njegov incijalni susret s njom uspoređuje s pronalaskom sestre. Kasnije iskusio je odbijanje nakon što joj je dao do znanja što osjeća prema njoj. Ova situacija je jedini detalj koji treba spomenuti da bi se pokazala njegova nespretnost sa ženama kroz njegov život. Himmler je gledao žene kroz njihovu ulogu kao potreba muškarcima, kao što ovaj izvad iz dnevnika demonstrira:
Himmler također je podnio religiozna goropađenja tijekom njegova studiranja u Münchenu. U svome dnevniku napisao je da je snažan katolik i da nikada neće napustiti crkvu. Ipak je bio član fratarstva za koje je vjerovao da djeluje po pravilima crkve. Također je bio vrlo kritičan prema propovijedima koje bi davali svećenici, no smatrao je da je učenje crkve od velike važnosti. Himmler je često utjelovljavao značenje paradoksa. U tom periodu Himmler je postao opsjednut željom da postane vojnik. Napisao je da ako se Njemačka uskoro ne nađe u ratu de će otići u drugu zemlju i tražiti borbu.
Za vrijeme studija, postao je aktivan u Freikorpsima, privatnim vojskama u kojima su sudjelovali bivši njemački vojnici nezadovoljni njemačkim porazom u prvom svjetskom ratu. Himmler se pridružio Reichkriegsflaggeu i 1923. poslao prijavnicu za NSDAP, koja je skupljala članove Freikorpsa kao potencijalne pješake SA-a. Sudjelovao je u pivskom puču pod Ernstom Röhmom u studenom 1923.
U prosincu 1926. Himmler se smjestio u hotel u mjestu Bad Reichenhall. Tu je upoznao svoju ženu, Margarete Siegroth (prije Boden), kada je bježao od oluje. Ona je bila razvedena, protestant i sedam godina starija od njega, a imala je plavu kosu i plave oči. Fizički je bila pravi nordijski ideal, iako ne pretjerano privlačna. Zaljubili su se i vjenčali 3. srpnja 1928. Njihovo jedino dijeta, kći Gudrun, rođena je 8. kolovoza 1929. Himmler je obožavao svoju kćer, pa joj je dao nadimak "Lutkica" (na njemačkom Püppi). Margarete je kasnije posvojila sina, koji Heinricha nije interesirao. Vjenčanje Heinricha i Margarete bilo je teško, a 1940. odvojili su se bez razvoda. Himmler je u to doba bio previše zauzet militarističkom ideologijom da bi odrađivao ulogu prikladnog supruga. Himmler je tada ušao u prijateljsku vezu sa tajnicom Hedwigom Potthast (zvanom Häschen = "zeko") koja je 1941. ostavila posao i postala njegova ljubavnica. Hedwig mu je rodila dvoje djece: sina Helgea (1942) i kćer Nanette Dorothea (1944).
Rani rad u SS-u (1927. ~ 1934.)
Himmler se SS-u pridružio 1925., a 1927. postao je zamjenik reichsführera-SS-a. Taj čin shvatio je vrlo ozbiljno. Nakon ostavke SS-ovog vođe Erharda Heidena, Himmler je u siječnju 1929. postao novi reichsführer-SS. U vrijeme kada je Himmler postavljen za vođu, SS je brojao sam 280 članova i smatrao se bojnom mnogo većeg SA. Himmler se smatrao samo SA-oberführerom, no nakon 1929. za sebe je koristio samoprozvani naziv "reichsführer-SS".
Do 1933., kada je NSDAP došao na vlast u Njemačkoj, Himmlerov SS brojao je nevjerojatnih 52,000 članova, a organizacija je postavila posebne uvjete za članove, koji su da bi ušli, morali biti iz Hitlerove "arijevske superrase" (na njemački Aryan Herrenvolk). Sada već gruppenführer u SA-u, Himmler se zajedno sa svojom desnom rukom, Reinhardom Heydrichom počeo zalagati za odvajanje SS-a od SA-a. U jeseni 1933. Himmler je predstavio crne SS-ove uniforme (koje je dizajnirao Hugo Boss) koje su zamijenile smeđe SA-ove uniforme. Nedugo zatim, Himmler je unaprijeđen u SA-obergruppenführera i reichsführer-SSa i postao je jednak višim činovnicima u SA-u, koji su do tada imali veliku moć u SS-u.
Himmler, zajedno sa još jednim Hitlerovim pomoćnikom, Hermannom Göringom, složio se u činjenici da SA i njihov vođa Ernst Röhm stvaraju veliku prijetnju njemačkoj vojsci i Nacističkom režimu u Njemačkoj. Röhm koji je bio stravstveni socijalist, iako je mislio da je Hitler došao do vlasti u Njemačkoj, vjerovao je da "prava" revolucija još nije počela, što je izazvalo sumnju kod mnogih Nacističkih vođa da on planira iskoristiti SA da bi izvršio puč. thumb|220px|Himmler u odori Reichsführera SS-a [[1938. godine]] Uz pomoć malo Himmlerovih i Göringovih uvjeravanja, Hitler je počeo osjećati prijetnju za njegovu vlast i složio se da Röhm mora umrijeti. Röhmov kraj prepustio je na izvršenje Himmleru i Göringu, koji su sa Heydrichom, Daluegeom i Schellenbergom, osudili Röhma na smrt (kaznu je izvršio Theodor Eicke), kao i mnoge druge više časnike SA-a, te neke Hitlerove osobne neprijatelje (kao što su Gregor Strasser i Kurt von Schleicher) 30. lipnja 1934. Idućeg dana Himmlerova pozicija reichsführera-SS-a službeno je ozakonjena (i on je imenovan za tu poziciju) i SS je postao samostalna organizacija pri NSDAP-u.
Konsolidacija moći
Himmler 1936. dobiva još veće ovlasti jer su sve njemačke uniformirane policijske službe spojene u novu organizaciju imena Ordnungspolizei, koja je bila ogranak SS-a čiji je Himmler bio vrhovni zapovijednik (reichsführer), a tada je dobio i titulu Zapovjednika njemačke policije. Himmler dakako, nikada nije dobio operacijsku kontrolu nad uniformiranom policijom. Prave ovlasti koje je dobio pozicijom su one koje je Ministarstvo unutarnjih poslova rješavalo sa policijom, ali nije dobio ni sve te ovlasti. Himmler je tek 1943., kada je postao Ministar Unutarnjih poslova, dobio sve ovlasti koje nije imao, a ministarstvo je imalo nad policijom. Dakle puni naziv njegova politička čina glasio je Reichsführer SS-a i Šef njemačke policije u Ministarstvu unutarnjih poslova (skraćeno RFSS), što nam dokazuje ograničenje njegovog položaja. Iako je Himmler pokušao prisvojiti ovlasti Ministarstva unutarnjih poslova, njegove ovlasti su ostale iste. Njemačke političke policijske jedinice došle su pod Himmlerov autoritet 1934. kada ih je organizarao u Gestapo, a iste godine organizirao je i cijeli kompleks konc-logora.thumb|left|210px|Himmler, [[Adolf Hitler i Sepp Dietrich 1937.]] Kad je rat započeo, novi logori, koji nisu kvalificirani kao koncentracijski, osnovani su, i nisu pali pod Himmlerovu i nadležnost SS-a. Na početku riječ iz usta kampanje 1943. koja je kritizirala režim nakon Staljingradske katastrofe, stranačka tijela, izrazivši nezadovoljstvo sa Gestapovim učinkom u rješavanju tih kritika, osnovali su takozvane Politische Staffeln kao vlastita policijska tijela, tako razorivši Gestapov nominalni monopol na tom području. Sa njegovim postavljanjem 1936., Himmler je dobio ovlast i nad njemačkim ne-policijskim detektivskim jedinicama, poznate kao Kripo, koje je pokušao sjediniti s Gestapom u Sicherheitspolizei, koje bi povjerio svom pomoćniku Reinhardu Heydrichu, i tako bi dobio vlast nad svim njemačkim detektivskim jedinicama.
No ujedinjenje je samo ostalo mrtvo slovo u Reichu, sa Kripo i dalje pod vlašću civilne administracije i kasnije stranačkog tijela koje je kasnije aneksiralo civilnu administraciju. No, na okupiranim teritorijima koji nisu pripojeni Reichu, ta promjena pokazala se vrlo efektivnom. Uslijed početka Drugog svjetskog rata, Himmler je osnovao Reichssicherheitshauptamt, u kojoj su Gestapo, Kripo i SD postali samo odjeli. Pokušaj iz 1940. da se pomoću novoosnovanog RSHA-a dobije kontrola nad Kripom, tako da se RSHA-ovim regionalnim časnicima dala sudska ovlast da kontrolira Kripo u toj regiji, je oštro odbijen. SS je također razvijao njegovu vojnu granu, poznatu kao SS-Verfügungstruppe, koja će kasnije postati poznata kao Waffen-SS.
Himmlerov rat sa Židovima
thumb|320px|Himmler u posjetu konc-logoru [[Dachau 1936.]]thumb|180px|Himmler i [[Reinhard Heydrich 1938. godine]] Nakon Noći dugih noževa, SS-Totenkopfverbände je dobila zadaću organiziranja i nadgledanja njemačkog režima konc-logora i, nakon 1941., i istrebljeničkih kampova u okupiranoj Poljskoj. SS, kroz svoju obavještajnu službu, Sicherheitsdienst (SD), je dobio zadaću pronalaženja židova, roma, šamana, homoseksualaca, komunista i sve ostale osobe drukčije, rasne ili političke afilacije koje su nacisti smatrali Untermenschen (pod-ljudski) ili u suprotnosti sa režimom, i stavljali ih u konc-logore. Himmler je prvi takav kamp otvorio blizu Dachaua (vidi sliku) 22. ožujka 1933. On je tako postao jedan od glavnih arhitekata Holokausta, koristeći elemente misticizma i fanatičnog vjerovanja rasističke nacističke ideologije da opravda masovna ubijanja i genocide nad milijunima žrtava.
Poznanski govor
Dana 4. listopada 1943., Himmler je eksplicitno referirao na istrebljenje Židova tijekom tajnog SS-ovog sastanka u gradu Poznanu. Rečenice koje slijede su odlomak iz transkripcije audio snimka govora, koji postoji: