cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tolerancija dužinskih mjera
Izbor kvalitete tolerancije
Usporedne analize pokazuju da se prijelazom kvalitete tolerancije strojnog dijela iz razreda 7 u razred 6 cijena proizvodnje poveća za 20-30%. Zadaća konstruktora je izabrati optimalnu kvalitetu tolerancije tako da troškovi proizvodnje budu što manji, a da funkcionalnost strojnog dijela ne bude umanjena. Okvirni izbor kvalitete tolerancije je slijedeći:
Nikola Ljubičić
Narodnooslobodilačka borba
Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, po zadatku Okružnog komiteta KPJ za Užice, radio je na pripremi ustanka u okolini Užica, a najviše u selima oko Karana. U Prvu užičku četu Užičkog partizanskog odreda, stupo je odmah posle njenog formiranja prvih dana avgusta. Tada je postao član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).
Učestvovao je u borbama za oslobođenje Bajine Bašte i Užica, kao i ostalim borbama Prve užičke čete. Posle oslobođenja Užica, rukovodio je borbama na sektoru Vardišta i Dobruna, i s jedinicama štitio slobodnu teritoriju s pravca Priboja i Višegrada. Pred povlačenje partizanskih snaga iz Užica, određen je za komandira Treće užičke čete Užičkog partizanskog odreda.
Tolerancija dužinskih mjera
Izbor kvalitete tolerancije
ISO sistem tolerancija predviđa vrlo širok izbor različitih položaja tolerancijskih polja, tako da konstruktor može za istu nazivnu mjeru propisati takove tolerancije da su obje granične mjere veće od nazivne, manje od nazivne, ili da je jedna granična mjera veća, a druga manja od nazivne. Na taj način je moguće u praksi zadovoljiti sve konstrukcijske zahtjeve pri izradi strojnih dijelova. Položaj tolerancijskog polja s obzirom na nul-liniju je definiran slovnom oznakom, pri čemu se za vanjske mjere upotrebljavaju mala slova abecede (a...zc), a za unutrašnje mjere velika slova (A...ZC). Udaljenost tolerancijskog polja od nul-linije je ovisna o veličini nazivne mjere i propisane kvalitete tolerancije.
Brojčane vrijednosti odstupanja se upisuju uz nazivnu mjeru uglavnom samo kod pojedinačne proizvodnje. Inače, oznaka tolerancije se sastoji od slovne oznake, koja označava položaj tolerancijskog polja u odnosu na nul-liniju i brojčane oznake koja označava kvalitet tolerancije, npr. φ80 h6 (dmax = 80,000 mm; dmin = 79,981 mm), 120 F8 (Dmax = 120,090 mm; Dmin = 120,036 mm), itd. Potrebne brojčane vrijednosti odstupanja mogu se naći iz tablica, danih u standardu ISO 286.
Nikola Ljubičić
Narodnooslobodilačka borba
Posle Prve neprijateljske ofanzive i pada Užičke republike, povukao se s Trećom užičkom četom, preko Zlatibora ka Sandžaku. Tokom povlačenja četa je vodila nekoliko borbi s Nemcima i četnicima, a posle dolaska u Sandžak učestvovala je u borbi s Italijanima koji su napali Vrhovni štab NOPOJ-a u selu Drenovi. Posle toga Treća užička četa je obezbeđivala Vrhovni štab u maršu prema Rudom.
Treća užička četa ušla je u sastav Petog šumadijskog bataljona Prve proleterske udarne brigade. Tada je pored dužnosti komandira čete, Nikola postavljen i za zamenika komandanta bataljona Milana Ilića Čiče. Treća užička četa, koja se nalazila u zaštitnici brigade, krenula je iz Rudog ka Romaniji. Početkom 1942. godine četa je u dugom maršu, po velikoj hladnoći, izbila na Jahorinu, gde je ponovo raspoređena da obezbeđuje Vrhovni štab.
Sa članovima Vrhovnog štaba NOP i DVJ četa je prešla u Foču. Tada je Nikola postao komandant Petog šumadijskog bataljona. Bataljon je vodio borbe sa četnicima i Italijanima, prema Čelebiću i Dubu, a 1. 5. u borbi s Italijanima, kod Čajniča, Nikola je prvi put ranjen.
Tokom neprijateljske ofanzive na slobodnu teritoriju oko Foče, bataljon je vodio borbe na teritoriji između Čajniča i Foče, a kasnije na Pivskoj visoravni i padinama Durmitora. Odatle se bataljon prebacio preko reke Pive, u Plužine, gde je izvesno vreme ponovo obezbeđivao Vrhovni štab. Posle toga, bataljon je vodi borbe sa četnicima i Italijanima koji su nadirali iz pravca Gacka. U kretanju ka prostoru Sutjeske, bataljon je razbio grupe četnika, ali je bio izložen stalnom bombardovanju italijanske avijacije.
Posle dolaska u selo Vrbnicu, a po odluci Vrhovnog štaba, Peti šumadijski bataljon je prebačen u Drugu proletersku udarnu brigadu, zbog njene dopune posle gubitaka koje je pretrpela u dotadašnjim borbama. Tada je Nikola Ljubičić postavljen za komandanta Četvrtog užičkog bataljona Druge proleterske brigade. U vreme pohoda proleterskih brigade za Bosansku krajinu, ovaj bataljon je vodio borbe kod Kalinovika, zatim prilikom prelaska puta i pruge Sarajevo-Konjic, kod Tarčina, posle kod Bugojna, Kupresa, na Manjači i pri oslobađanju Mrkonjić-Grada i Jajca.
Kasnije je bataljon vodio borbe oko Bosanskog Grahova i na Dinari, u blizini Knina. Ponovo se sukobio, na padinama Dinare, prema Bosanskom Grahovu, s Italijanima, gde je Nikola teško ranjen. Posle dužeg lečenja u Bosanskom Petrovcu i drugim bolnicama, kao ranjenik u Četvrtoj neprijateljskoj ofanzivi kretao se s ranjeničkom kolonom od Bosanskog Petrovca do Neretve. U dolini Neretve priključio se ponovo Drugoj proleterskoj udarnoj brigadi i postao član Štaba brigade.
Učestvovao je u svim borbama koje je brigada vodila u dolini Neretve: u razbijanju Nemaca na Pidrišu; ispred Gornjeg Vakufa; zatim pri forsiranju Neretve u borbi s četnicima; i posle oko Boračkog jezera, u Kalinoviku. Druga proleterska udarna brigada je, zatim, vodila teške borbe s Italijanima i četnicima pri forsiranju Drine, i kasnije na terenu Sandžaka i Crne Gore i istočne Bosne, sve do Sutjeske.
Posle borbi u dolini reke Sutjeske, sa Drugom proleterskom brigadom učestvovao je u borbama tokom proboja na Zelengori, kao i na putu oko Miljevine, i kasnije sve do dolaska i posle dolaska u rejon između Kladanja i Tuzle. Tu je, početkom avgusta 1943. godine, odlukom Vrhovnog štaba NOV i POJ, s još 6 drugova i radio-stanicom krenuo za Srbiju, preko oslobođenih, poluoslobođenih i neoslobođenih teritorija. Kretali su se preko Semberije i Srema. U Srbiju su se ubacili kod Umke, i stigli do Aranđelovca. Posle dolaska je, s jedinicama Prve šumadijske brigade, učestvovao u borbama vođenim na ovom terenu. S brigadom je krenuo, po naređenju Vrhovnog štaba, od Rudnika, preko Kosjerića i planine Tare, i učestvovao u borbama koje je ova brigada na tom putu vodila, ka glavnini partizanskih jedinica koje su se nalazile u dolini Lima i Vardišta.
Posle dolaska u Sandžak, izvesno vreme je bio na funkciji načelnika Štaba Druge proleterske udarne brigade, a posle je postao komandant Treće srpske udarne brigade. S ovom jedinicom učestvovao je u borbama na teritoriji Sandžaka i zapadne Srbije, Zlatibora, Ivanjice, potom na Bukovima oko Valjeva, planine Tare, a kasnije oko Berana i Andrijevice.
Pri polasku grupe divizija za Srbiju, postavljen je za načelnika štaba Druge proleterske divizije, s kojom u drugoj polovini 1944. godine stigao u Srbiju, posle teških borbi u dolini Ibra i na Kopaoniku. Avgusta 1944. godine postavljen je za zamenika komandanta Korpusa narodne odbrane Jugoslavije (KNOJ). Na toj dužnosti je dočekao i oslobođenje Jugoslavije.
Posleratna karijera
desno|mini|220p|Nikola Ljubičić na čelu delegacije JNA na prijemu kod predsednika Josipa Broza Tita, 1978. Posle oslobođenja zemlje, bio je komandant divizije KNOJ-a. Višu vojnu akademiju JA završio je 1950. godine u Beogradu, a zatim je postavljen za komandanta korpusa u Zagrebu, Ljubljani i Kragujevcu. Posle toga, bio je na dužnosti pomoćnika komandanta Prve armije JA za političko-pravni sektor; komandanta Graničnih jedinica Jugoslavije; načelnika Ratne škole JNA i komandant Prve armijske oblasti. Na dužnosti Saveznog sekretara za narodnu odbranu nalazio se od 1967. do 1982. godine, kada je demobilisan u činu generala armije JNA.
Biran je za poslanika Savezne skupštine od 1963. do 1967. godine. Na Osmom kongresu SKJ izabran je za člana Centralnog komiteta, a na Devetom, Desetom i Jedanaestom kongresu SKJ biran je za člana Predsedništva CK SKJ. Od 1982. do 1984. godine bio je na funkciji predsednika Predsedništva Socijalističke Republike Srbije, a od 1984. do 1989. godine član Predsedništva Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije.
Umro je na VMA u Beogradu, 13. 4. 2005. godine. Sahranjen je uz vojne počasti 16. 4. 2005. godine u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941, Ordena junaka socijalističkog rada i drugih visokih jugoslovenskih i stranih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. 11. 1953. godine.
Paradoks ljestava
Paradoks ljestava je misaoni pokus u posebnoj teoriji relativnosti u kojem dugačke ljestve gibajući se vodoravno brzinom bliskom brzini svjetlosti bivaju podložne kontrakciji dužine tako da mogu biti smještene u manju garažu.
Estancia de Atotonilco, Santa María del Río
Estancia de Atotonilco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa María del Río.
Paradoks ljestava
Paradoks
Dugačke ljestve gibajući se vodoravno brzinom bliskom brzini svjetlosti bivaju podložne kontrakciji dužine tako da mogu biti smještene u manju garažu.
Estancia de Atotonilco, Santa María del Río
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 739 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1862 m.
Paradoks ljestava
Paradoks
Zbog simetrije, može se argumentirati da je iz perspektive ljestava duljina garaže kontrahirana i zbog toga se ljestve uopće ne mogu smjestiti u nju.
mini|256px|Crtež 1c: Rješenje sa stajališta garaže: ljestve kontrahirane duljine ulaze i izlaze iz garaže s dvojim vratima.
Relativna simultanost
Rješenje ove dileme leži u činjenici da ono što jedan promatrač (tj. garaža) smatra simultanim ne korespondira s onim što drugi promatrač (tj. ljestve) smatra simultanim (relativna simultanost). Najjednostavniji način promatranja je zamišljanje garaže s dvojim vratima koja se otvaraju da bi uskladištila ljestve i propustila ljestve van na drugu stranu.
Situacija je ilustrirana u donjem Minkowskijevom dijagramu. Dijagram je u referentnom okviru mirovanja garaže. Okomita plava traka pokazuje garažu u prostorvremenu, crvena vodoravna traka pokazuje ljestve u prostorvremenu. x i t os su osi prostora i vremena garaže, a x' i t' osi prostora i vremena ljestava. Ljestve se kreću brzinom  u pozitivnom smjeru osi x, stoga je. Kako svjetlost putuje brzinom vrlo bliskoj jednoj stopi (=12 inča) u nanosekundi koristit ćemo te jedinice tako da je c=1ft/ns. Garaža je mala, dugačka G=10 stopa, a ljestve su dugačke L=12 stopa. U referentnom okviru garaže, početak ljestava će dodirnuti stražnju stranu garaže u vremenu ns. To je prikazano kao događaj A na dijagramu. Svi pravci paralelni x osi garaže bit će simultani promatraču iz garaže, tako da će plava linija AB biti ono što će promatrač iz garaže vidjeti kao ljestve u vrijeme događaja A. Ljestve su smještene unutar garaže. Iz perspektive promatrača na ljestvama, crvena linija AC je ono što promatrač vidi kao ljestve – stražnji kraj ljestava je izvan garaže.
lijevo|mini|325px|Crtež 1e: Minkowskijev dijagram paradoksa ljestava br. 1. Garaža je prikazana plavom bojom, ljestve crvenom. Dijagram je u referentnom okviru mirovanja garaže. Referentni okvir ljestava vrijedi za promatrača koji sjedi na prednjem kraju ljestava. Osi x i x' su dugačke po 5 stopa, a osi t i t' su po 5 ns.
Rješenje paradoksa
Kada statična garaža obuhvati ljestve u gibanju, ono što se zatim događa je da 1) ljestve nastavljaju gibanje na drugu stranu izvan garaže (gornji primjer garaže s dvojim vratima) ili 2) ljestve u cijelosti stanu u garažu.
Promatrajući samo slijed, možemo reći da je svaka točka ljestava simultano u mirovanju sa stajališta garaže. Iz perspektive ljestava to ne može biti istina. Ljestve doživljavaju usporavanje točku po točku, dok konačno cijele ljestve ne usporavaju. Drugim riječima, ljestve se 'skraćuju' zbog vlastitog usporavanja ulazeći u inercijski referentni okvir garaže. Tako se iz obje perspektive ljestve mogu smjestiti u garažu. (Nakon toga, kako se više ne kreću relativno u odnosu na garažu, ljestve se mogu vratiti na originalnu duljinu, uzrokujući pri tome moguću štetu po sebe i garažu.)
okvir|lijevo|Crtež 1 – Minkowskijev dijagram slučaja u kojem ljestve usporavaju duž svoje duljine, simultano u referentnom okviru garaže. Dok se to događa, promatrač iz referentnog okvira garaže vidi ljestve kao AB, ali promatrač iz referentnog okvira ljestava vidi ljestve kao AC. Kada stražnji kraj ljestava uđe u garažu u točki D, efekt usporavanja se još ne osjeća. U tom trenutku, za nekoga tko miruje u odnosu na stražnji kraj ljestava, prednji kraj ljestava bit će u točki E i vidjet će ljestve kao DE. Vidljivo je da ta dužina u referentnom okviru ljestava nije ista kao CA, duljina ljestava u mirovanju prije usporenja.
Nucleo Soligon, Treviso
Nucleo Soligon je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Tarni prijenos
mini|desno|250px|Tarni prijenos iz 1906. mini|desno|250px|Tarni prijenos iz 1902. mini|desno|250px|Tarni prijenos.
Tarni prijenos je strojni dio kojim se prenosi gibanje od jedne tarenice na drugu samo trenjem dodirnih površina. Zbog toga može kod tarnih prijenosnika doći do proklizavanja, a i puzanja. Razlikujemo tarne prijenosnike: Tarni prijenosnici odlikuju se jednostavnom izradom, malim razmakom osi i niskim troškovima održavanja. Proklizavanje je određena mogućnost zaštite protiv preopterećenja. Nedostatak tarnih prijenosnika je puzanje, koje se ne može izbjeći, te potreba za velikim tlačnim silama, što opet izaziva visoko opterećenje ležaja. Vijek trajanja tarnih prijenosnika i snage koje se mogu prenositi zavise od svojstava materijala tarenica (tvrdoća, čvrstoća, otpornost na trošenje).
Tarni prijenos s konstantnim prijenosnim omjerom
Služi za prijenos manjih snaga i za manje razmake osi vratila. Tlačna sila između tarenica može se ostvariti oprugom, pa tarenica na koju djeluje opruga mora biti pokretljiva. Stožaste tarenice trebaju za prijenos jednako velikog okretnog momenta sile, manju silu pritiska tarenica. Suvremene konstrukcije omogućuju da se sile pritiska tarenica automatski prilagođuju visini snage koju treba prenijeti.
Materijali za izradu tarenica
Na dodirnim površinama dolazi djelovanjem opterećenja do kontaktnog naprezanja. Prekoračenjem kontaktne čvrstoće nastaje pojava rupičavosti (engl., pitting). Diferencijalnim i elastičnim puzanjem dolazi do trošenja, pa je vijek trajanja time ograničen. Osim toga, trenjem se razvija toplina na mjestima dodira, koja može dovesti do nedopuštenog zagrijavanja na mjestima dodira.
Tarenice od metala (čelik/čelik) trebaju zbog niskih koeficijenata trenja (μ ≈ 0,04 do 0,08; podmazivano uljem) biti međusobno tlačene visokim silama, što dovodi do visokih opterećenja ležaja. Najčešća upotreba sparivanja čelik/čelik je kod tarnih prijenosnika, s mogučnošću kontinuirane promjene prijenosnog omjera. Omogućuju prijenos velikih snaga, uz male gubitke i duži vijek trajanja, jer visoka kontaktna opteretivost i otpornost protiv trošenja, podnosi visoke sile medusobnog tlačenja tarenica. Kao materijal dolazi u obzir kaljeni čelik s HRC = 60 (najfinije obrađen). Tarenice se podmazuju uljem. Ako je diferencijalno puzanje nisko, tarenice mogu raditi i na suho.
El Zancudo (razvrstavanje)
El Zancudo ima više značenja:
The Adventure of the Red Circle
"The Adventure of the Red Circle" (srpskohrvatski: Crveni krug) je jedna od 56 priča o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Priča je izvorno objavljena 1911. godine u Strandu, čak tri godine nakon priče "Wisteria Lodge", a sačinjava dio zbirke His Last Bow, objavljene 1917. godine. Ilustracije za priču izradio je H. M. Brock, što je prva priča o Holmesu što je ilustrirao.
Tarni prijenos
Materijali za izradu tarenica
Tarenice od gume sparivane s tarenicama od čelika ili sivog lijeva imaju vrlo visok koeficijent trenja (μ ≈ 0,8, kod rada nasuho), pa sila međusobnog tlačenja tarenica može biti niska. Tarni prijenosnici s jednom tarenicom od gume, a drugom čelika ili sivog lijeva rade vrlo tiho, ali su po mogućnosti prijenosa snage dosta ograničene. Najčešće se upotrebljavaju za tarni prijenos s konstantnim prijenosnim omjerom. Diferencijalno puzanje treba biti nisko. Zbog velike deformacije tarenice od gume nastaje jako zagrijavanje (oko 60 ºC do 70 ºC). Guma koja se upotrebljava za tarenice tvrdoće je 80 do 90 Shorea, velike je otpornosti na trošenje, a postojana je prema temperaturi i starenju. Materijali tarenica mogu biti i plastični materijali (slojeviti prešani materijali tipa 2081 do 2083; DIN 7735), laminati prešanog drveta (lignofol), koji se sparuju s tarenicama čelika ili sivog lijeva. Koeficijent trenja iznosi kod mekših vrsta μ ≈ 0,45, a kod tvrdih μ ≈ 0,4.
The Adventure of the Red Circle
Slučaj
Londonska stanodavka, gospođa Warren, dolazi u 221B Baker Street kako bi postavila nekoliko pitanja o svom podstanaru. Njezin je podstanar mlađahan čovjek s bradom. Engleski jezik govori dobro, ali s vidljivim naglaskom. Kada se javio na oglas za stan, ponudio joj je dvostruku stanarinu, uz uvjet da sobu dobije pod svojim uvjetima. Gospođa Warren je pristala. Stanar je samo prve noći napustio sobu i vratio se poslije ponoći, kada su svi već spavali, nakon čega više nije izlazio te ga nitko nije vidio. Svakoga je dana zahtijevao novine Daily Gazette, hrana mu je ostavljana u hodniku ispred vrata sobe, a sve ostale zahtijeve ostavljao bi na komadu papira u istom hodniku. Jede prilično malo i nema posjetitelja. Gospođa Warren je Holmesu donijela nekoliko uporabljenih šibica i popušenu cigaretu, ali detektiv jedino uoči kako je neobično da čovjek s bradom puši cigarete bez držača.
Kada gospođa Warren ode, Sherlock Holmes sugerira dr. Watsonu kako osoba koja trenutno boravi u sobi gospođe Warren nije bradati muškarac koji ju je iznajmio. Zaključak temelji ne samo na cigareti već i na lošijem poznavanju engleskog jezika (u jednoj poruci osoba je napisala "MATCH", umjesto "MATCHES"). Kako se prve večeri stanar vratio poslije ponoći, kada su svi spavali, bilo je jednostavno zamijeniti osobu u sobi. Nadalje, Holmes zaključi kako stanar zahtijeva Daily Gazette jer je u njima skrivena određena poruka, što Watson i on ubrzo potvrđuju. Nakon pronalaska svih poruka, Holmes zaključi kako je vrijeme da posjete susjedstvo gospođe Warren.
U tom se trenutku pojavljuje gospođa Warren, sva u panici, te govori kako je netko oteo njezina supruga u taksiju i izbacio ga negdje na cesti. Starac nije uspio vidjeti svoje otmičare. Holmes zaključi kako su otmičari zamijenili gospodina Warrena sa stanarom te su ga izbacili na cesti kada su shvatili pogrešku. Holmes i Watson odlaze kod gospođe Warren u vrijeme ručka, nadajući se kako bi mogli pogledati tajanstvenog starana dok izlazi iz sobe po hranu. Po dolasku pred kuću, Holmes uoči kako prozor stanara ima izvanredan pogled na kuću preko puta koja savršeno odgovara opisu pronađenom u jednoj od poruka u novinama.
Kada ulaze u kuću, nailaze na zastrašujuću scenu - divovski Giorgiano je ubijen. Ubojica je, očigledno, bradati muškarac, a dolazak žene iz kuće gospođe Warren iznenadi sve osim Holmesa. Njezino ime je Emilia Lucca, a bradati muškarac je Gennaro, njezin suprug. Njih su se dvoje doista skrivali od Crnog Giorgiana, koji je želio ubiti Gennara jer je ovaj izdao "Crveni krug", tajnu kriminalnu organizaciju u koju je Gennaro stupio još u mladosti. Bračni par Lucca je iz Italije pobjegao u New York kako bi se skrio od "Crvenog kruga", ali ih je Giorgiano pronašao i natjerao Luccu da ubije svog prijatelja. Ovaj je to, dakako, odbio i o svemu informirao metu i policiju, nakon čega su njih dvoje pobjegli u Englesku. Giorgiano ga je i tu pronašao, ali je ubijen u sukobu s Gennarom.
Gregson, ipak, privede Gennara i Emiliju, ali izgledno je kako neće podizati nikakvu optužnicu.
Gramalj
Gramalj je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Cuevillas, Almoloya de Alquisiras
Cuevillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Almoloya de Alquisiras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2178 m.
Gramalj
Zemljopis
Zapadno-jugozapadno su Divjake, sjeverno-sjeveroistočno je Resnatac, sjeveroistočno je Mala Dobra, jugoistočno je Bukov Vrh.
Trajče Popov
Trajče Popov (Трајче Попов; Veles, 15. juli 1923 - Skopje, 30. mart 2007) je bio makedonski filmski režiser, snimatelj i scenarist. Najpoznatiji je po filmu Makedonska krvava svadba iz 1967. godine.
Larry Crowne
Leri Kraun je američka romansa sa elementima komedije iz 2011. godine sa Tomom Henksom i Džulijom Roberts u glavnim ulogama. Film je bio letnji hit u bioskopima širom Amerike, a srpska premijera bila je 1. septembra. Reditelj i scenarista filma bio je sam Henks, a na pisanju scenarija pomagala mu je Nija Vardalos. Leri Kraun je dobio izuzetno loše kritike, ali Robertsova je pohvaljena za njenu izvedbu.
Kratak sadržaj
Pre nego što je otpušten, Lari Kraun je radio u jednoj velikoj američkoj kompaniji, na jednom od rukovodećih položaja. Sada se bori sa hipotekom, a slobodnog vremena ima na pretek. Odlučuje da upiše koledž i počne nov život. Na času javnog nastupa zaljubljuje se u šarmantnu profesorku Mercedes, koja je potpuno razočarana u ljubav, život i svoje studente.
Wang Chongyang
thumb|Wang Chongyang
Slovenski sportaš godine
Slovenski športaš godine i Slovenska športašica godine je priznanje koje svake godine dodjeljuje Slovensko društvo športskih novinara, za športske uspjehe u protekloj kalendarskoj godini. Prva priznanja su dodijeljena 1968. godine.
Najuspiješnije športašice su alpska skijašica Mateja Svet sa sedam nagrada, atletičarke Nataša Urbančič sa šest i Brigita Bukovec sa pet osvojenih nagrada.
Najuspješniji športaši su plivač Borut Petrič i alpski skijaš Bojan Križaj sa pet osvojenih nagrada.
Los Lirios, Mezquitic
Los Lirios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1857 m.
Stanpella, Salerno
Stanpella je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Los Limones, Sayula de Alemán
Los Limones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 71 m.
Rosepine, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.692, što je 302 (21,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Esperanza, Granja, Pabellón de Arteaga
La Esperanza, Granja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Hlevci
Hlevci su naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalaze se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Zapadno je Kupjak, južno je Ravna Gora, sjeverno-sjeveroistočno je Hribac.
Potrerillos, Turicato
Potrerillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 787 m.
Urugvaj – Brazil (finalna runda FIFA Svjetskog prvenstva 1950.)
Dana 16. srpnja 1950. godine, nogometne reprezentacije Urugvaja i Brazila odigrale su odlučujući meč finalne runde Svjetskog prvenstva 1950. godine. Utakmica se igrala na stadionu Maracanã u tadašnjem glavnom gradu Riu de Janeiru. Za razliku od svih ostalih prvenstava, pobjednik prvenstva 1950. godine određivao se kroz grupni sustav u kojem su četiri finalista igrali međusobno za prvaka. Brazil je imao vodstvo nakon dva kola i dvije pobjede, dok je Urugvaj s remijem i pobjedom bio drugi. Brazilu je tako bio dovoljan i remi za prvi naslov svjetskog prvaka, dok je Urugvaju igrala samo pobjeda. Brazil je bio veliki favorit, pogotovo nakon visokih pobjeda protiv Švedske i Španjolske, a među narodom je vlada enormna euforija kojoj je potpomoglo i brazilsko domaćinstvo prvenstva. Interes je bio toliki da je na Maracani tokom utakmice bilo gotovo 200,000 ljudi, iako je stadion imao sjedeći kapacitet od 96,000 sjedala.
Sve je krenulo dobro po domaćine kada je Friaça postigao gol za vodstvo dvije minute nakon početka drugog poluvremena. Juan Alberto Schiaffino je Urugvaju donio izjednačenje nekih 20 minuta poslije, no čak je i taj rezultat odgovarao Brazilu. Ipak, kada je Alcides Ghiggia deset minuta prije kraja utakmice doveo Urugvaj u vodstvo, stadion je utihnuo, uz izuzetak manje skupine urugvajskih navijača. Brazil nije uspio izjednačiti i Urugvaj je tako, usred Brazila, po drugi puta postao svjetski prvak. Pobjeda Urugvaja protiv jakog domaćina postala je jedno od najvećih iznenađenja u historiji nogometa, a utakmica je ubrzo dobila nadimak Maracanazo/Maracanaço (sh. Krah na Maracani). Šok je bio utoliko veći što su Brazilci već prije utakmice pripremili slavlje, a novinari su čak išli toliko daleko da su u nekim dnevnim izdanjima domaćine već nazvali prvacima. Koristeći tu euforiju u svoju korist, urugvajski kapetan Obdulio Varela motivirao je svoju momčad na različite načine (u koje spadaju uriniranje po novinama sa slikom Brazilaca kao prvaka, ali i motivacijski govor prije same utakmice), što se pokazalo uspješnim. Nakon utakmice, cijeli je stadion bio jezivo tih, a slavili su jedino Urugvajci. Brazilski izbornik, Flávio Costa, navodno je napustio stadion odjeven u ženu kako bi izbjegao bijesne navijače. Neki novinari su odbijali prihvatiti činjenicu da je Brazil izgubio, a neki navijači su išli toliko daleko da su počinili suicid.
Svakako, utakmica je ušla u nogometnu historiju, a Urugvajci su "Fantom '50" često koristili kako bi "plašili" Brazilce prije međusobnih ogleda.
Pregled utakmice
Utakmica je počela u očekivanom ritmu - Brazil je napadao, a Urugvaj igrao defenzivu. No, za razliku od Švedske i Španjolske, Uruugvaj je uspio držati čvrstu obranu tako da se na odmor išlo bez golova.
Samo dvije minute nakon početka drugog poluvremena, Friaça je, preciznim udarcem po podu, svladao urugvajskog golmana i doveo domaćine u vodstvo. Nakon gola, urugvajski kapetan Varela uzima loptu i odlazi do suca, tvrdeći kako je Friaça bio u ofsajdu. Varela je bio izrazito uporan, zahtijevajući od suca Readera, inače Engleza, da ga posluša preko prevoditelja. Dok se Varela svađao sa sucem, publika se smirila, nakon čega je kapetan odnio loptu na centar i navodno rekao igračima: "Sada, vrijeme je za pobjedu!"
Urugvaj je ubrzo preuzeo inicijativu. Brazilci su pokazali veliku obrambenu slabost u borbi s organiziranom ofenzivom Urugvaja tako da je već u 66. minuti Juan Alberto Schiaffino izjednačio rezultat. Desetak minuta kasnije, samo 11 minuta prije kraja utakmice, Alcides Ghiggia, dolazeći s desne strane, dovodi Urugvaj u vodstvo. Publika je bila potpuno tiha od tog trenutka pa sve do posljednjeg zvižduka suca Readera, kojim je Urugvaj postao prvak.
.iq
Ovaj domen je bio u čistilištu godinama, jer je jer je delegacioni menadžer bio u zatvoruu Teksasu zbog navodnih veza sa terorizmom. Priče o redelagaciji i ponovnom lansiranju su počele u vreme Invazije na Irak 2003, a 2005. godine redelegacija kod National Communications and Media Commission (NCMC) je odobrena od strane ICANN.
Eksterni linkovi
Toppdomän
Urugvaj – Brazil (finalna runda FIFA Svjetskog prvenstva 1950.)
Pregled utakmice
Iako se ovaj turnir igrao po grupnom sustavu, situacija se tako namjestila da je ova utakmica bila posljednja te da je odlučivala o prvaku, zbog čega se ona neformalno naziva "finalom" ovog prvenstva (čak i od strane FIFA-e), iako to zapravo nije bila.
Đorđi Abadžiev
Sa porodicom je za vreme Prvog svetskog rata emigrirao u Bugarsku. Srednju školu završio je u Blagoevgradu. Studirao je na Pravnom fakultetu u Sofiji. Za vreme studija je učestvovao u organizovanju makedonske dijaspore u Bugarskoj. U Bugarskoj se počeo baviti novinarstvom. Bio je urednik časopisa „Makedonsko zname“ (1945. - 1947.). Po povratku u Makedoniju, 1948. godine počinje da se bavi književnošću. Napisao je više pripovedaka sa tematikom iz vremena borbe makedonskog naroda za oslobođenje (Ilindenski ustanak i NOB) i roman iz vremena hajdukovanja u Makedoniji "Aramisko gnezdo". Roman "Pustina" je preveden na srpskohrvatski, slovenački, albanski, ruski, češki, bugarski i rusinski jezik. Radio je u Institutu za nacionalnu istoriju (Институт за национална историја) u Skoplju i bio je njegov direktor. Georgi Abadžiev je bio član Društva pisaca Makedonije (Друштво на писателите на Македонија) od 1949. godine. Dobitnik je nagrade za prozu NR Makedonija i „11 Oktomvri“.
Jedna ulica u Skoplju nosi njegovo ime
Stvaralaštvo
Georgi Abadžiev je poznat kako istorijski beletrist pošto istorija ima istaknuto mesto u njegovim delima. Motive za svoja dela crpi skoro isključivo iz života i borbe Makedonaca pod turskim ropstvom. Autor je knjiga:
Izbor njegovih dela u 4 toma je objavljen 1972. godine
Babeau-Bouldoux
Babo Buldu je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Bezje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 243 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 681 m, a minimalnoj 153 m).
Milunići
Milunići je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 126 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 85 stanovnika).
Demografija
U naselju Milunići živi 99 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,1 godina (41,6 kod muškaraca i 40,7 kod žena). U naselju ima 39 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,23.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).
.sj
.sj je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Svalbard i Jan Majen ostrva. Administriran je od strane UNINETT Norid, ali nije u upotrebi.
Fontona, La Spezia
Fontona je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 137 m.
1,3-Butandiol
1,3,5-Trihlorobenzen je organohlorinsko jedinjenje. On je jedan od tri izomera trihlorobenzena. 1,3,5-Trihlorobenzen je u većoj meri simetričan od drugih izomera, i javlja se u obliku bezbojnih kristala, dok su ostali izomeri tečni na sobnoj temperaturi.
Ovo jedinjenje se ne formira hlorinacijom benzena. Umesto toga se priprema Sandmejerovom reakcijom iz 3,5-dihloroanilina.
Miguel Hidalgo II, Río Bravo
Miguel Hidalgo II je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
Creve Coeur, Illinois
Kriv Kour je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.451, što je 3 (0,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Romana Panić
Romana Panić (9. april 1975, Banja Luka) je bosansko-hercegovačka pop pevačica.
.gb
.gb je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Ujedinjeno Kraljevstvo. Uveden u isto vreme kao i drugi britanski najviši Internet domen (.uk), nikad nije bio u širokoj upotrebi, pa se zbog toga više ne koristi.
Normalno pravilo kod Sistema imena domena je da se najviši Internet domen za državu izvodi iz odgovarajućeg dvoslovnog koda iz ISO 3166-1 spiska. Prema tom spisku, kod za Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Severne Irske je GB, pa je stoga izabran .gb kao najviši Internet domen. Međutim, GB je česta skraćenica za Veliku Britaniju, što nije isto kao i Ujedinjeno Kraljevstvo (Velika Britanija ne uključuje Severnu Irsku). U to vreme, samo veoma ograničen broj država su bile na Internetu (manje od 6), tako da se Ujedinjeno Kraljevstvo prijavilo Džonu Postelu iz IANA za .uk. Ovo je bilo odobreno i sada se svi domeni izdaju kao .uk, a ne .gb.
<tt>.gb</tt> je ustvari korišćen određeni broj godina. Jedini veliki sajt koji ga je koristio je bio DERA na svojoj adresi <tt>dra.hmg.gb</tt>. Sada se više ne koristi.
Eksterni linkovi
Toppdomän
El Zanjón (razvrstavanje)
El Zanjón ima više značenja:
Svalbard i Jan Mayen
mini|desno|275px|Svalbard i Jan Mayen Svalbard i Jan Mayen je zajednički naziv za norveške prekomorske teritorije Svalbard i Jan Mayen.
Breasta, Breasta
Breasta je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Breasta.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3867 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Nuevo Rastro, Sayula de Alemán
Nuevo Rastro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Bonina, Alessandria
Bonina je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Hosnik
Hosnik je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Skrada. Nalazi se u Primorsko-goranskoj županiji.
Zemljopis
Jugozapadno su Rasohe, Trški Lazi i Bukovac Podvrški, sjeverozapadno je Belski Ravan, sjeveroistočno su Zahrt i Čučak, jugoistočno su Podslemeni Lazi, Gorani, Smišljak, Žrnovac i Sleme Skradsko.
Tolerancija hrapavosti površine
Tolerancija hrapavosti površine obično se mjeri obzirom na srednju referentnu crtu profila neravnine m, koja dijeli profil tako, da je unutar mjerne duljine l veličina svih kvadrata odstupanja profila od te crte najmanja. Mjerna duljina l ovisna je o vrsti i kvaliteti obrade, te o metodi mjerenja. Parametri hrapavosti određeni su standardom DIN 4762, a neki od njih i starijim standardima HRN M.A1.020 i 021 i DIN 4768.
Hrapavost površine
Hrapavost površine je u općem smislu mikrogeometrijska nepravilnost površine, koja nastaje tijekom postupaka obrade ili drugih utjecaja. Hrapavost površine u određenim slučajevima bitno utječe na radna svojstva strojnih dijelova, posebno na mjestima međusobnog spoja pojedinih elemenata (trenje, zračnost, podmazivanje). Općenito, strojni dijelovi s manjom hrapavošću imaju veću dinamičku čvrstoću, veću otpornost na koroziju, veću sposobnost nalijeganja, bolje prenose toplinu itd. Kako je postizanje niskog stupnja hrapavosti uvijek povezano s duljim i skupljim postupcima obrade, ono ima za posljedicu povećanje cijene strojnog dijela.
Za procjenjivanje hrapavosti površine u strojarskoj praksi najčešće se upotrebljava srednje aritmetičko odstupanje profila Ra, koje je jednako srednjoj aritmetičkoj vrijednosti apsolutnih vrijednosti visine profila neravnina na mjernoj duljini l.
gdje je: Ra [μm] - srednje aritmetičko odstupanje profila, l [μm] - mjerna duljina hrapavosti površine, y(x), yi [μm] - visina profila hrapavosti s obzirom na srednju referentnu crtu, n - broj točaka procjenjivanja visine profila uzduž mjerne duljine
Kao parametar hrapavosti često se upotrebljava srednja visina neravnina Rz, koja je jednaka zbroju aritmetičke sredine apsolutnih vrijednosti visine pet najviših vrhova i aritmetičke sredine apsolutnih vrijednosti pet najvećih dubina udolina na mjernoj duljini l.
gdje je: Rz [μm] - srednja visina neravnina, yi [μm] - visina i-tog najvišeg vrha, n - broj točaka procjenjivanja visine profila uzduž mjerne duljine. Približno vrijedi Rz ~ 4 Ra.
Važan parametar hrapavosti jest i najveća visina profila Ry, koja je definirana kao udaljenost između dva pravca paralelna sa srednjom linijom profila, povučena tako da u granicama mjerne duljine dodiruju najvišu, odnosno najnižu točku profila. Ovaj parametar jednak je parametru Rmax (najveća visina neravnina) definiranom HRN standardom. Približno je Rmax = 6,4 Ra.
Prema standardu HRN M.A0.065 i DIN ISO 1302, hrapavosti tehničkih površina su podijeljene u 12 stupnjeva, ovisno o najvećoj vrijednosti srednjeg aritmetičkog odstupanja Ra (tabela). U istoj su tabeli, radi mogućnosti usporedbe, navedeni i razredi hrapavosti, koji se još mogu naći u starijoj literaturi i crtežima.
Mjerenje hrapavosti površina
Hrapavost površine se može mjeriti usporednom metodom ili direktnom metodom. Usporedna metoda se vrši kada se ispitivana površina uspoređuje se s uzorkom ili etalonom čija hrapavost je poznata, pa se tom prilikom koriste različiti komparativni mikroskopi. Direktna metoda može biti bezkontaktna ili kontaktna metoda (profilometri i profilografi).
Uređaji za mjerenje hrapavosti su:
Najčešća korištena kontaktna metoda mjerenja hrapavosti je pomoću dijamantne igle koja se giba po tretiranoj površini u jednom prolazu. Radi na induktivnom principu tj. generiranju induktivne struje i time formiranju električnog signala koji se dalje pojačava i kao izlaz imamo ispis profila i vrijednosti parametara hrapavosti kao i digitalni ispis na ekranu.
Označavanje hrapavosti površine
Označavanje hrapavosti površine se vrši prema standardu HRN M.A0.065 i DIN ISO 1302.
Chahuirabo, Urique
Chahuirabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Sterijina nagrada
Sterijina nagrada je skup nagrada koje se dodeljuju tokom Sterijinog pozorja koje se svake godine održava u čast Jovanu Steriji Popoviću, velikom srpskom književniku i komediografu. Sterijine nagrade su među najuglednijim nagradama u oblasti pozorišne umetnosti u Srbiji.
Dodeljuju se sledeće nagrade:
Ririe, Idaho
je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 656, što je 111 (20,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sebilj
thumb|250px|Sebilj u Sarajevu
Sebilj ili Sebil je arapska riječ u značenju "put", ali kao izraz označava dobrotvornu, vrlo staru instituciju, fontanu posebnog oblika na trgovima, na kojoj je sebiljdžija zahvatao vodu iz korita i besplatno napajao žedne.
Sarajevski sebilj
Sebilj na Baščaršiji je jedini objekt te vrste u Sarajevu, izgrađen 1891. godine, vjerovatno po projektu Josipa Vancaša. Sebilj, kojeg je podigao 1754. godine bosanski vezir Mehmed-paša Kukavica, izgorio je u požaru 1852. godine, a nalazio se nešto niže od današnjeg.
La Séptima Poniente, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
La Séptima Poniente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
.so
.so je najviši Internet domen državnih kodova (ccTLD) za Somaliju.
Fadarechi, Messina
Fadarechi je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
.so
Zbog odsustva priznate vlade u Somaliji, prekinute su operacije ovog domena, koji je zvanično delegiran kompaniji iz Pitsburga, SAD. Jedini aktivan sajt (nic.so) ima jednu stranu koja kaže da je .so domen "parkiran" i registracije su "nedostupne" (od "2/9/05", dvosmislenog datumskog formata). Sve adrese registrovane ranije u okviru .so domena su, čini se, nefunkcionalne, a nove registracije se ne primaju.
Marketinški miks
Marketinški miks uključuje aspekte i strategije marketinga koje menadžment koristi za sticanje konkurentske prednosti. Ovaj termin se izražava u obliku konceptualnog obrasca koji obuhvata elemente marketinga kao što su: Proizvod (Product), Cena (Price), Distribucija (Place) i Promocija (Promotion). Prema ova 4 elementa marketinški miks je popularno nazvan 4P (engl. Four Ps). Ovi elementi predstavljaju varijabile marketinga koje preduzeće može kontrolisati.
Pored osnovna 4 elementa marketinškog miksa (4P), neki teoretičari navode da bi on trebao biti proširen sa još tri P koji se tiču marketinga usluga, a to su: Ljudi (People), Proces (Process) i Fizičko okruženje (Physical environment). Bums (Booms, B.) i Bitner (Bitner, J.) su bili glavni zagovornici ova dodatna 3P te su oni bili ti koji su ih, nakon što je slavni Filip Kotler (Philip Kotler) 80-ih godina 20. veka predložio javnu raspravu na tu temu, konačno uveli u upotrebu.
Efektivan marketinški miks mora da ispunjava 4 uslova:
Proizvod (Product)
Materijalna stvar koja je rezultat proizvodne delatnosti ili nematerijalna usluga (ukoliko govorimo o uslugama). Proizvod je produkt (engl. output) proizvodnog procesa. Na primer, u automobilskoj industriji konačni proizvod je automobil. S druge strane, kada govorimo o nematerijalnim proizvodima (usluge), tipični primeri industrije u kojima se proizvode usluge jesu turistička industrija, ugostiteljska delatnost itd.
Cena (Price)
Cena je iznos koji potrošač plaća za robu ili uslugu. Cena je novčani izraz vrednosti robe ili usluge. Najvažniji činioci koji se uzimaju u obzir prilikom formiranja cene jesu troškovi materijala, konkurencija, identitet proizvoda, visina dohotka potrošača, potrošačeva percepcija vrednosti proizvoda, što utiče na potražnju.
Distribucija (Place)
To je mesto na kojem proizvod (roba) može biti kupljen. Može biti fizička trgovina (dućan), kao i virtualna trgovina na Internetu. Naziva se i kanalom distribucije. Kanali distribucije jesu mehanizmi koji su u službi plasmana proizvoda (robe) na korištenje potrošačima. Učesnici u distribucijskom kanalu su proizvođači, trgovina na veliko, trgovina na malo te razni ostali posrednici. Zavisno od broja učesnika, distribucija može imati jednu, dve, ali i više nivoa.
Promocija (Promotion)
Promocija predstavlja vrstu komunikacije koju marketinški stručnjak može da upotrebi na tržištu u svrhu promovisanja svog proizvoda. Ovaj element marketinškog miksa omogućava da proizvod dođe u svest potencijalnih potrošača te da oni budu upoznati sa postojanjem proizvoda, kao i njegovih glavnih osobina i prednosti. Promocija koristi četiri elementa u tu svrhu: oglašavanje, odnosi s javnošću, komunikacija od usta do usta i mesto prodaje.
4C koncept
Danas postoji praksa preobražaja koncepta 4P u koncept 4C. Glavna karakteristika tog koncepta (4C) jest da je orijentisan pretežno na potrošača. U tom kontekstu, svoju adekvatniju primenu ima u marketinškim nišama. 4P koncept je zamenjen 4C konceptom na način i sa ciljem da zadovolji potrošača te da mu se što više približi. U tu svrhu, elemenat Proizvoda (Product) zamenjen je elementom Potrošača (Consumer), Cena je zamenjena Troškom (Cost), Udobnost, odnosno Pogodnost (Convenience) zamenjuje Distribuciju (Place), a umesto Promocije (Promotion), kao zadnjeg P u nizu, ubacila se funkcija Komunikacije (Communication). Dakle, elementi 4C glase:
Istorijat
1948. godine Džejms Kaliton (James Culliton) prvi put o marketinškom odlučivanju razmišlja kao o receptu. Tu ideju je 1953. godine dalje iskoristio Nil Borden (Neil Borden), profesor sa Harvardske poslovne škole (Harvard Business School), te je stvorio novi naziv "marketing mix". U to vreme, ti "sastojci" koji su sačinjavali marketinški miks su bili brojniji nego danas. Međutim, Džeromi Mekarti (E. Jerome McCarthy), profesor sa Mičiganskog državnog univerziteta (Michigan State University), predložio je da se svi ti sastojci marketinškog miksa skupe u četiri elementa, danas znanih kao 4P.
Institut za filozofiju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu
Institut za filozofiju je naučna jedinica u sastavu Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Osnovao ga je prof. dr Mihailo Marković 1967. godine. Institut je počeo sa radom kao organizaciona jedinica Filozofskog fakulteta, da bi 1970. godine stekao status naučne jedinice fakulteta.
Institut za filozofiju obavlja svoju delatnost u saradnji sa Odeljenjem za filozofiju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Na istraživačkim projektima Instituta po pravilu su angažovani nastavnici i saradnici Odeljenja za filozofiju, ali i manji broj spoljnih saradnika.
Publikacije
Od 1988. godine Institut objavljuje časopis Filozofski godišnjak – glasnik Instituta za filozofiju Filozofskog fakulteta u Beogradu, koji je finansiran od strane Ministarstva za nauku i tehnološki razvoj Republike Srbije.
Od 1997. godine Institut objavljuje niz monografskih publikacija.
Biblioteka
Institut za filozofiju poseduje sopstvenu biblioteku koja sadrži oko 2500 knjiga iz istorije filozofije, savremene filozofije i logike. Pravo korišćenja knjiga imaju isključivo nastavnici i saradnici Odeljenja za filozofiju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu, i to za pripremu nastave ili za naučni rad.
El Lagunazo, Pabellón de Arteaga
El Lagunazo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1904 m.
Падина (Мерошина)
Падина је насеље у Србији у општини Мерошина у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 370 становника (према попису из 1991. било је 360 становника).
Демографија
У насељу Падина живи 309 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,9 година (41,0 код мушкараца и 42,7 код жена). У насељу има 103 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,59.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Đurđica Bjedov
mini|250px|Đurđica Bjedov Đurđa (Đurđica) Bjedov (Split, 5. april 1947.) je jugoslovenska reprezentativka u plivanju, državna rekorderka i osvajač olimpijskih medalja u plivanju, članica Plivačkog kluba „Mornar“ iz Splita.
Nosilac je prvih olimpijskih medalja za jugoslovenski plivački sport. Na Olimpijskim igrama u Meksiko Sitiji 1968. godine, nastupajući za SFR Jugoslaviju, ovojila je zlatnu medalju na 100 m prsno i srebrnu na dvostruko dužoj deonici. U istoriju svetskog plivanja je ušla kao prva olimpijska pobednica u diciplini koja je na ovim igrama prvi put uvrštena u program igara, tako da je pobedom automatski postavila i olimpijski rekord 1:15,8. Đurđa Bjedov, 21-godišnja Splićanka otputovala je na Igre u Meksiko Siti, pre svega kao član štafete 4 x 100 m mešovito, a uspela je da osvoji dve olimpijske medalje u individualnoj konkurenciji. Krajem godine ju je dnevni sportski list Sport proglasio za sportistu godine u Jugolsaviiji.