cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mikrocirkulacija
Fiziologija
Kapilari su najtanji krvni sudovi prečnika 5-7 mikrona, dužine 0,5-1,1 mm. Oni se nalaze u međućelijskim prostorima, i usko su u dodiru sa ćelijama organa i tkiva. Ukupna dužina svih kapilara u ljudskom telu iznosi oko 100.000 km. Kapilarni zidovi su formirani od samo jednog sloja endotelnih ćelija, oko kojih je tanak sloj vezivnog tkiva bazalne membrane čiji je fiziološki značaj da se kroz njihov obavlja metabolizam između krvi i tkiva. desno|250p|mini|Brzina i ukupni protok krvi u minuti jednak je efektivnom perfuzijskom pritisku podeljenom sa otporom koji krvni sud pruža kretanju krvi Brzina protoka krvi kroz mikrocirkulaciju je mala i kreće se od 0,5 - 1 mm/sec. tako da je, svaka čestica u kapilarnoj krvi oko 1 sekunde. Mala debljina krvnog suda (7-8 mikrona) i blizak kontakt sa ćelijama organa i tkiva, kao i stalne promene krvi u kapilarima mikrocirkulacionog sistema stvaraju uslove za neprekidnu razmena materija između krvi i tkivne (intersticijalne) tečnosti. U tkivima, sa intenzivnim metabolizmom, broj kapilara na 1 mm2 preseka tkiva mnogo je veći nego u tkivima u kojima metabolizam manje intenzivan. U srcu, 1 mm2 preseka tkiva ima dva puta više kapilara u odnosu na skeletne mišiće. U sivoj masi u mozga, gde najveći deo nervnih ćelijskih elementa, kapilarna mreže je mnogo gušća nego u beloj masi.
U tkivima postoje dve vrste funkcionisanje kapilara. Neki od kapilara formiraju najkraći put između arteriola i venula (oni se označavaju kao glavni (magistralni) kapilari). Drugi su bočne grane iz prve grupe kapilara: oni se kreću od završetka glavnog magistralnog kapilare i nastavljaju u svoje venske krajeve. Ove bočne grane oblikuju mikrocirkulacionu kapilarnu mrežu. Zapreminska i linearna brzina protoka krvi u mikrocirkulaciji uglavnom zavisi od bočnih grana. Magistralni kapilare igraju važnu ulogu u distribuciji krvi i limfe u kapilarnoj mreže, i drugim pojavama u mikrocirkulaciji.
Nivo kapilarne cirkulacije određuje otpor u micirkulacionim sudovima - koji u arteriolama i prekapilarima regulišu glatke mišićne ćelije. Ukupan protok krvi kroz kapilare je određuju metarteriole, kontrakcije glatkih mišićnih ćelija arteriola i stepen redukcije prekapilarinog sfinktera (glatkih mišićnih ćelija koje se nalaze na ušću kapilara u metarteriole) koji određuje koliko krv prolazi kroz kapilare.
Svaka promena lumen krvnih sudova menja i volumen krvi koji ulazi u kapilarnu mrežu. Iz kapilara krv se sakuplja u kapacitivnim sudovima - postkapilarima i venulama, koji su takođe uključeni u procese transporta materija. Razni oblici vankapilliarnog protoka krvi (anastomoze, šantovi) su uključeni u punjenja kapilara krvlju. Transport materija kroz endotelni zid krvnih i limfnih sudova i kapilara (vaskularna propustljivost) vrši se preko međućelijskih prostora, otvora, dijafragme - „prozora“, a zatim, kroz vezikule plazmolaminarnog sistem ili invaginacija. Glavna pokretačka snaga, kretanja krvi kroz tkiva kako bi se obezbedila produkcija intersticijalne tečnosti i limfe je propulzivna aktivnost srca.
Patofiziologija
Mickrocirkulatorini poremećaji su od velikog značaja za humanu medicinu, jer se mnogobrojna dešavanja u svim fiziološkim ili patološkim procesima odvijaju uz obavezno učešća mikrocirkulacije. Nakon brojnih istraživanja zaključeno je da lokalni ili generalizovani poremećaji u mikrocirkulaciji prethode ili nastaju praktično u svim bolestima, i jedan su od primarnih činilaca povećanog morbiditeta i loše prognoze. Sa razvojem patoloških stanja znaci i simptomi mikrovaskularnih poremećaji se često kombinuju u raznim oblicima i različitom intenzitetu,tako da u zavisnosti od vrste funkcionalnih poremećaja u mikrocirkulaciji nastaju i mnogobroji, različiti sindromi:
Pearl City, Hawaii
Perl Siti je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 47.698 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 47.698 stanovnika, što je 16.722 (54,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Roselli, Chieti
Roselli je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Splitski gradski kotarevi
Splitski gradski kotari danas uključuju 27 administrativnih jedinica Grada Splita.
Stare splitske četvrti
Stare splitske četvrti bile su: Grad, te predgrađa (varoši) koje su se dijelile na Veli Varoš, Dobri, Manuš i Lučac. Današnja službena podijela na gradske kotare u Splitu ne podudara se nužno s navedenim četvrtima.
Grad
Najstariji dio Splita, Grad, nastao je u ranom srednjem vijeku, isprva u utvrđenoj rimskoj carskoj palači (Stari grad) koju je izgradio car Dioklecijan (Dioklecijanova palača), krajem 3. st., i po predaji utemeljili su ga izbjegli stanovnici obližnje Salone, uništene u 7. st.. Do kasnog srednjeg vijeka udvostručio je svoju površinu, širenjem prema zapadu (Novi grad). Do početka 19. st. bio je okružen zidinama. Zbog vrijednosti i očuvanosti svoje baštine nalazi se na UNESCO-ovoj Listi svjetske baštine. Posebno se među njima ističe Dioklecijanova palača s katedralom Sv. Dujma te srednjovjekovne, romaničke i gotičke, građevne cjeline.
Varoši
Počevši od srednjeg vijeka, uokolo Grada, tadašnjeg Splita, razvila su se njegova predgrađa (varoši). Za razliku od gospodskoga Grada, nekad su bila nastanjena isključivo pučkim, težačkim i ribarskim stanovništvom. Ima ih četiri (od zapada prema istoku): Veli varoš, Dobri, Manuš i Lučac. Najveći i najstariji među njima je Veli varoš. Po veličini, slijedili su ga Lučac, Dobri te najmanji, Manuš. Sastojali su se od uskih kaleta te dvora, s uglavnom skromnim kamenim kućama, a te su jedinstvene, osebujne cjeline još i danas dobrim dijelom očuvane.
Od 19. st. na njih se, posebice na Gradu najbliži dio Velog varoša (Varoša), širi reprezentativna urbana gradnja, kao i gradnja vila u njihovim vanjskim dijelovima te prema daljem prostoru splitskog poluotoka, gdje se nastanjuju imućniji Splićani, napuštajući tijesne gradske dijelove. U 1. pol. 20. st. širenjem Splita na osnovu modernih urbanističkih zasada objedinjeni su svi navedeni dijelovi grada i omogućeno je njegovo daljnje širenje.
Konov sindrom
Konov sindrom ili primarni hiperaldosteronizam je retko oboljenje nadbubrežene žlezde, koje nastaje kao posledica dugotrajno povećanog lučenja hormona aldosterona. Češće se javlja kod žena i to obično između 25. i 50. godine života.
Bolest je prvi put opisana od strane američkog endokrinologa dr DŽeroma Kona 1955. godine na Univerzitetu u Mičigenu.
Etiologija
Najčešći uzrok nastanka Konovog sindroma je adenom u zoni glomerulozi. Pored adenoma, bolest je često uzrokovana i bilateralnom hiperplazijom zone glomeruloze, dok je karcinom veoma redak.
Klinička slika
Povećana količina aldosterona, koji deluje uglavnom na bubrežne tubule, dovodi do retencije (zadržavanja) natrijuma i povećanja volumena vanćelijske tečnosti, kao i do velikog gubitka kalijuma putem mokraće što je praćeno istovremenim gubitkom vodonikovih jona i razvitkom metaboličke alkaloze.
Osnovni klinički znak je arterijska hipertenzija (povišen krvni pritisak) praćena izvesnim simptomima uslovljenim hipokalijemijom i metaboličkom alkalozom. Hipertenzija je obično umerenog stepena, ne postoje značajne promene na očnom dnu, a retko su prisutni znaci opterećenja leve polovine srca i oštećenja bubrega. Bolesnici se žale na jaku mišićnu slabost, na periodične paralize (naročito u donjim ekstremitetima) koje su najizraženije posle buđenja, zatim na osećaj parastezija i povremene tetaničke grčeve. Javljaju se i nokturija (noćno mokrenje), umeren poliuričko-polidipsički sindrom (povećano izlučivanje mokraće i povećan osećaj žeđi), a karakteristično je odsustvo otoka.
Dijagnoza
Dijagnoza se postavlja na osnovu anamneze, kliničke slike, prisutne hipokalijemije i alkaloze, određivanjem aldosterona u plazmi i renina. Za lokalizacoju procesa najveću vrednost imaju kompjuterizovana tomografija i scintigrafija nadbubrežnih žlezdi.
Lečenje
Lečenje adenoma je hirurško, s tim što je potrebna preoperativna priprema spironolaktonom i dodavanjem kalijuma u ishrani. Ako je u pitanju bilateralna hiperplazija, lečenje se sprovodi doživotnim davanjem spironolaktona, a često je potrebna i dodatna primena lekova za sniženje krvnog pritiska. U nekom slučajevima bilateralne hiperplazije, dobri rezultati se postižu i davanjem malih doza deksametazona.
Marco Foscarini
Marco Foscarini (Venecija, 4. februar 1696. - Pontelongo, 31. mart 1763.) bio je 117 mletački dužd koji je vladao svega godinu dana, od 31. maja 1762. do svoje smrti 1778.
Biografija
Foscarini je bio veliki erudit i pisac, napisao je Politički razlozi savršenstva Republike (Ragionamento politico sulla perfezione della Repubblica), ali je nedovršenom ostavio Historiju venecijanske književnosti (1752. ), Uz to bio je i pasionirani sakupljač bibliografskih rijetkosti, zbog svega toga je - 1735. imenovan službenim histografom MletačkeRepublike. Pored tih aktivnosti za svoju dušu, Foscarini je bio i diplomat i političar, kao takav radio je za Mletačku Republiku u Beču (1732. - 1735.), nakon tog u Rimu (1736. - 1740.) i Torinu (1741 - 1742).
Za dužda je izabran - 1762.
Za svoje kratke vladavine stalno je naglašavao da želi provesti političku reformu Mletačke Republike, koju nije ni započeo jer je naglo umro.
Baker City, Oregon
Bejker Siti je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 9.828, što je 32 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Grupe afiniteta
Grupe afiniteta su naročito popularan koncept u savremenoj anarhističkoj teoriji i praksi. One se obično javljaju tokom masovnih akcija ili demonstracija, kada se grupe pojedinaca privremeno udružuju i preuzimaju na sebe određen posao u kom su dobri. Dobrovoljno pripremanje hrane na masovnim okupljanjima je primer grupe afiniteta.
Grupa afiniteta funkcioniše kao privremeni kolektiv, a srodnost je najčešće bazirana na težnji ka zajedničkom cilju, ali može biti bazirana i na zajedničkim idejama oko toga koje metode koristiti. Grupa se često sastoje od ljudi koji se već poznaju, ali to nije uvek slučaj, mogu se formirati i spontano.
Analitička filozofija
Analitička filozofija je skup različitih metodologija i filozofskih tendencija. Nije teško identifikovati analitičke filozofe, ali nije lako utvrditi kriterijume koji su doveli do tog zaključka. Analitička filozofija je ponekad dobijala etikete tipa Oksfordska filozofija, ili lingvistička filozofija, ali takve etikete su prilično nerazumljive. Analitička filozofija nije izričito filozofska škola, pa ni doktrina, pa čak ni skup jasno definisanih propozicija. Analitički filozofi su u velikoj mjeri, iako ne u potpunosti, akademici sa engleskog govornog područja, koji upućuju svoja djela i spise, prvashodno, filozofima engleskog govornog područja.
Savremeni analitički filozofi su uglavnom intelektualni nasljednici Rasela, Mura i Vitgenštejna, grupe filozofa, koji su se svjesno bavili ”filozofskom analizom”, početkom XX vijeka. Analiza, onako kako su je shvatali Rasel i Mur, se ne bavi jezikom ”per se", nego konceptima i propozicijama. S njihove tačke gledišta, analiza je instrument od vitalnog značaja, za razotkrivanje strukture svijeta. Vitgenštejn, u djelu Tractatus Logico-Philosophicus (1921), je indirektno tvrdio, da struktura jezika razotkriva strukturu svijeta; po njemu svaki značajan jezički izraz se može razložiti na atomske sastojke, koji u svom krajnjem obliku predstavljaju pročišćene sastojke stvarnosti. U svom kasnijem djelu, Vitgenštejn je odbacio ovu ”traktanijansku” viziju, koja je uprkos tome imala značajan uticaj na Bečki Krug, dvadesetih godina, kao i na kasniji razvoj logičkog pozitivizma, tridesetih i četrdesetih godina XX vijeka.
Karnap i Ajer, obojica predstavnici pozitivizma, bili su stava da zadatak filozofije nije razotkrivanje eluzivnih metafizičkih istina, nego analiza naučnih hipoteza i teorija.
Mertojak
Etimologija
thumb|lijevo|250px|Zgrade u Doverskoj ulici Već u srednjem vijeku navodi se kao "Martonijak", "Mertevlak" i "Metenijak" (lat. Martongliach, Mertevlach, i Metengliach), a ime mu potječe od biljke mirte ili mrče koja je rasla na ovom području.
Povijest
Još do kraja 70-ih godina 20. stoljeća na području današnjeg kvarta nalazili su se staklenici s cvijećem, a ranije je bilo i vinograda koje su zasadili splitski težaci.
Mertojak je jedan od novijih kvartova u gradu (izgrađen 1979.-1984.) i većinom se sastoji od modernih i višekatnih zgrada i nebodera. Ima površinu od 40 ha, a na tom području živi 7.503 stanovnika. Velike i moderne ulice unutar ovog gradskog kvarta imaju imena gradova prijatelja Splita. Imena tih ulica su: Odeska, Doverska, Ostravska i Trondheimska. Mertojak ima osnovnu školu, ambulantu, dječje vrtiće, sportski centar (kuglana i teretana), a osnovana je i župa sv. Josipa te izgrađena nova crkva 1997. godine. Jedini perivoj na Mertojaku naziva se Perivoj Majke Terezije.
Nagrada OFCS za najbolju fotografiju
Nagrada Društva online filmskih kritičara za najbolju fotografiju (Online Film Critics Society Award for Best Cinematography) je filmska godišnja nagrada koju od 1998. dodjeljuje Društvo online filmskih kritičara u znak priznanja za najbolju fotografiju u filmovima.
Vallo Torinese, Torino
Vallo Torinese je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 748 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Ginga Eiyū Densetsu
Legenda o galaktičkim junacima (japanski 銀河英雄伝説 Ginga Eiyū Densetsu), znan i po kratici LOGH, je japanska ZF franšiza koja obuhvaća romane autora Yoshikija Tanake, mangu, anime seriju koja je emitirana od 1988. do 1997. te nekoliko anime filmova. Niti manga niti anime nisu službeno pušteni u englesku i hrvatsku distribuciju. Anime serija, u režiji Nobore Ishigure, obuhvaća 110 epizoda. Smještena negdje u daleko 36. stoljeće (ili kasno 8. stoljeće po "svemirskom dobu"), Legenda o galaktičkim junacima je priča o dugogodišnjem svemirskom ratu u galaksiji u kojoj su ljudi naselili sve planete te su podijeljeni u dvije sukobljene strane: monarhističko Galaktičko carstvo i demokratsku Slobodnu alijansu planeta. U 2005., TV Asahi je objavio dvije liste "100 najboljih animiranih ostvarenja". Legenda o galaktičkim junacima se našla na listi koja je sastavljena prema anketi provedenoj diljem nacije, na 77. mjestu U časopisu Animage, Legenda o galaktičkim junacima je 1989. završila na 17. mjestu na listi najboljih animea godine, sa 141 glasom čitatelja (prvo je mjesto zauzeo Moj susjed Totoro) dok je Yang Wenli proglašen 20. najomiljenijim muškim likom a 1990. na 19. mjestu, sa 128 glasova.
Chambray-lès-Tours
Šambre le Tur je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Endr i Loara koja pripada prefekturi Tours.
Ginga Eiyū Densetsu
Radnja
lijevo|mini|150px|[[Mliječna staza|Mliječni put]] Priča je smještena u daleku budućnost, otprilike u 36. stoljeću, kada su ljudi naselili planete diljem Mliječne staze. Nema vanzemaljskih civilizacija. Već 150 godina traje rat između dva dijela galaksije: Galaktičkog carstva, koje želi proširiti svoju vladavinu monarhije po poznatom svemiru te Slobodnu alijansu planeta koje želi proširiti svoju vladavinu demokracije, jer smatra da se time bori protiv diktature. U Galaktičkom carstvu, vojnik Reinhard von Lohengramm se vrlo brzo penje po hijerarhiji te gomila moć u svoje ruke. Njegova je motivacija prekinuti korupciju kraljevske obitelji Goldenbaum i osloboditi svoju sestru Annerose, koja je prodana caru kao konkubina. Kasnije želi smijeniti Goldenbaume i pobijediti Slobodnu alijansu planeta, kako bi ujedinio cijelu galaksiju. U međuvremenu, u Slobodnoj alijansi planeta, Yang Wen-li je također vojni genij koji se penje po hijerarhiji. Isprva je htio postati povjesničar na vojnoj akademiji, te se priključio taktičkoj diviziji samo zbog novca. No vrlo je brzo postao admiral zbog vještine ratovanja koja mu je donijela razne pobjede. Reinhard i Yang ubrzo postanu glavni protivnici, ali se međusobno poštuju. Yang samo želi prisiliti carstvo na pregovore kako bi se rat napokon završio. Jedan od njegovih najpoznatijih citata je sljedeći:
Muzej grada Splita
Muzej grada Splita je kulturna institucija koja se od početka druge polovice 20. stoljeća nalazi u prostoru gotičko-renesansne palače Papalić. Muzejska zbirka redstavlja kulturnu povijest Splita od srednjeg vijeka do 20. stoljeća kulturno-povijesnom i umjetničkom građom koja prikazuje grad u razdoblju autonomne komune (13. - 14. st.), mletačke uprave (15. i 16. st.), te politički, ekonomski, socijalni, kulturno-umjetnički i urbanistički razvoj Splita u kronološkom slijedu.
Povijest
Počeci muzejske djelatnosti u Splitu vežu se uz zbirku kamenih ulomaka koju je, u osvitu 16. stoljeća, Dmine Papalić zajedno s Markom Marulićem sakupio u porušenoj Saloni i dopremio u svoju palaču, te ugradio u njezino dvorište, gdje se danas nalazi Muzej grada Splita. Popisavši ugrađene spomenike, Marulić toj cjelini daje ime "Papalićeva zbirka".
Osnivanje Muzeja grada Splita vezano je uz Gradsku biblioteku (danas Sveučilišnu knjižnicu) utemeljenu 1911. godine. Statut Biblioteke odobrilo je općinsko vijeće 1915. godine, a u njegovu drugom članku se određuje: "s Gradskom bibliotekom spojen je i Gradski muzej kao posebni odsjek ali pod istom upravom". Bilioteka je bila smještena u palači Bernardi, u kojoj se 1925. godine osposobljavaju dvije sobe za Muzej grada.
Muzejsko odjeljenje odvaja se 1945. godine od Gradske biblioteke i osamostaljuje pod imenom "Muzej grada u osnutku", a 1946. godine otvara javnosti u šest soba palače Bernardi, da bi 1948. godine dobio ime Muzej grada Splita.
Godine 1950., u jednom dijelu Papalićeve palače, priređena je velika izložba posvećena 500. obljetnici rođenja Marka Marulića. Po završetku izložbe taj se prostor trajno ustupa Muzeju grada za njegov smještaj.
Ginga Eiyū Densetsu
Radnja
Priča također prati široki raspon likova i intriga u politici. Likovi su plemići, admirali, političari ali i obični vojnici, seljaci i civili koji svi imaju drugačija iskustva s ratom.
Muzej grada Splita
Povijest
Palača obitelji Papalić, spomenik nulte kategorije, sagrađena u razdoblju gotike i renesanse, djelo je škole Jurja Dalmatinca. U tom se prostoru muzej otvorio javnosti 1952. godine djelomičnim stalnim postavom. Skučen u sustanarstvu, u spomeničkoj građevini u kojoj se odvijala povijest grada, Muzej djeluje do 1983. godine, kada započinje program generalne sanacije i proširenja. Obnovljen, Muzej se otvorio javnosti 22. listopada 1992. godine, prvi put s cjelovitim stalnim postavom cjelokupne povijesti grada.
Ginga Eiyū Densetsu
Radnja
Postoji i treća, neutralna sila u galaksiji, vlast Phezzan, država-planet koja trguje s obje strane te ima svoje vlastite tajne ciljeve u sukobu, koji tek na kraju izlaze na vidjelo. Tu je i kult Zemlje, religija koja tvrdi da Slobodna alijansa planeta mora osvojiti Zemlju koja se nalazi na području Galaktičkog carstva. Kult i Phezzan sudjeluju u urotama kako bi stavili cijelu galaksiju pod svoju tajnu vlast.
Muzej grada Splita
Povijest
Novi muzeološki program stalnoga postava, s otprilike 360 izložaka od ukupno 4600 predmeta, najsuvremenijim sredstvima predočuje model gradskog muzeja, te ima važnu funkciju u promociji kulturnog identiteta Splita. Muzejske zbirke profiliraju se od 1950. godine godišnjim otkupima i darovnicama. Muzej posjeduje i vrijedan arhiv, te značajan bibliotečni fond.
Djelatnost
Javna ustanova za istraživanje, sakupljanje, čuvanje, stručnu zaštitu, znanstvenu obradu i prezentiranje kulturne baštine grada Splita.
Ginga Eiyū Densetsu
Kronologija događaja prije glavne radnje
Slijedi kratka kronologija događaja prije glavne radnje
2802.
3090./288 S.D.
3112./310 S.D.
3121./319. S.D.
3329./527 S.D.
3600./798. S.D.
Chambray-lès-Tours
Po podacima iz 2006. godine u opštini je živelo 10 536 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 543,1 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 93 metara (maksimalnoj 96 m, a minimalnoj 64 m).
Johimban
Johimban je hemijsko jedinjenje. Ono je osnovna hemijska struktura različitih alkaloida u Rauwolfia i Pausinystalia biljnim vrstama, uključujući johimbin, rauvolscin, korinantin, ajmalicin, reserpin, dezerpidin, i rescinamin, između ostalih.
Trstenik (Split)
U ovom kvartu se nalazi hotel Radisson blu (nekadašnji hotel Split) i bolnica Križine, kao i novoizgrađena zgrada Medicinskog fakulteta.
Viterbo
Viterbo je glavni grad istoimene talijanske provincije Viterbo u Laciju. Grad je 2011. imao 63.209 stanovnika.
Flat Lick, Kentucky
Flat Lik je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 960.
Viterbo
Historija
Viterbo je grad etrurskog porijekla, kog su zauzeli Rimljani oko 310. pne. Oko 774. Viterbo je jedan od gradova Langobardskog Kraljevstva koje se proširilo do Toskane, područja koje je Matilda od Toskane darovala papi u 11. vijeku. Od 1193. Viterbo je samostalna komuna,i biskupsko središte. Naredna tri vijeka Viterbo je bio predmet sporova između papa i vladara Svetog Rimskog Carstva, sve dok nije postao posjed papa 1396. godine. Od 1257. kad su pape izgradili svoju rezidenciju, Viterbo se po svom uređenju mogao uspoređivati s Rimom, ali mu je važnost opala 1309. nakon selidbe papa u francuski Avignon. Za vrijeme Drugog svjetskog rata porušeno je gotovo 70 % grada, pa je Viterbo bio prvi talijanski grad koji je obnavljan.
Znamenitosti
mini|lijevo|200px| Fontana grande na istoimenom trgu Historijski srednjovjekovni centar, izgrađen u periodu od 11. do 13. vijeka, okružen bedemima i kulama ostao je gotovo netaknut. U njemu se nalaze brojne romaničke građevine i palače iz 13. i 14. vijeka. Najveće znamenitosti Viterba su Papinska palača i katedrala San Lorenzo iz 12. vijeka uz crkvu San Francesco iz 13. vijeka (u obje se nalaze po dva papinska groba). Značajna je i crkva Santa Maria della Verità iz 12. vijeka, danas pretvorena u gradski muzej, te renesansna gradska vijećnica. Za vjernike je velika atrakcija crkva Santa Rosa u kojoj se čuva tijelo svete Rose iz Viterba.
Privreda
Viterbo je trgovački centar poljoprivrednog kraja.
Magyar Televízió
Magyar Televízió (MTV) je naziv za državnu televizijsku kuću u Mađarskoj.
S emitiranjem je započela 1.5. 1957., a dvije godine kasnije je već imala 50.000 pretplatnika s TV-prijemnicima. S vremenom se etablirala kao jedna od najpopularnijih TV-stanica u nekadašnjem Istočnom bloku.
Nakon dolaska demokracije i pojave privatnih TV-stanica je počela gubiti publiku. Godine 2001. je vlada odlučila ukinuti obaveznu TV-pretplatu, te se danas financira neposredno iz budžeta, odnosno preko reklama.
Rano ujutro 19.9. 2006. zgrada Mađarske televizije je napadanuta i demolirana od strane demonstranata, koji su zahtijevali ostavku premijera Ferenca Gyurcsanyja.
Proteinurija
Uzroci nastanka proteinurije su raznovrsni i mnogobrojni. Sreće se u različitim patološkim stanjima koja prate oštećenja pojedinih delova nefrona (glomerula, tubula) ili je izazvana prekomernim stvaranjem nekih proteina i povišenjem njihovog nivoa u krvi.
Klinički značaj ovog poremećaja je veliki. Proteinurija je jedan od najranijih i najtrajnijih znakova oštećenja bubrega. Ona, sama po sebi, ne omogućava da se lokalizuje oštećenje bubrega, mada izlučivanje proteina više od 1 do 2 g /24 sata ukazuje na bubrežno poreklo, a više od 7 do 10 g/24 sata na oštećenje bubrežnih glomerula.
Dijagnoza i lečenje
Dijagnoza se postavlja kvalitativnim i kvantitativnim određivanjem nivoa proteina u urinu, i elektroforezom proteina.
Leči se osnovno oboljenje u sklopu kojeg se javila proteinurija.
Chambourg-sur-Indre
Šambur sir Endr je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Centar, u departmanu Endr i Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.080, a gustina naseljenosti je iznosila 38 stanovnika/km².
Obračun kod O.K. Corrala
Obračun kod O.K. Corrala (Gunfight at the O.K. Corrall) je incident, odnosno sukob vatrenim oružjem koji se dogodio 26. oktobra 1881. na ulici grada Tombstone na teritoriji (u današnjoj državi) Arizona u SAD, a koji se smatra najpoznatijim od svih oružanih sukoba u historiji američkog Divljeg zapada. U njemu je sudjelovao federalni šerif Virgil Earp zajedno s braćom Wyattom i Morganom te Wyattovim prijateljem Docom Hollidayem na jednoj; te tzv. Kauboji okupljeni oko Ikea Clantona na drugoj strani. Sukob je predstavljao eskalaciju dugogodišnjih napetosti u gradu između dviju frakcija stvorenih na ekonomskoj, socijalnoj i političkoj bazi - Kauboja, koji su tradicionalno podržavali demokrate te se uzdržavali krađom stoke i sitnim kriminalom, te nove gradske elite koja je podržavala republikance i zahtijevala red i zakon. Same okolnosti koje su dovele do okršaja su predmet kontroverze, ali se zna da je okršaj trajao 30 sekundi prilikom kojih je ispaljeno 30 metaka; pred samu pucnjavu su pobjegli Clanton i Billy Claiborne, dok su trojica Kauboja - Billy Clanton, Tom McLaury i Frank McLaury ubijeni; Doc Holiday i dva brata Earp su ranjeni, dok je jedino Wyatt ostao neozlijeđen. Sukob je doveo do toga da se Earpovima sudilo za ubistvo, ali je suđenje završilo oslobađajućom presudom.
Sam obračun nije značio kraj nasilja. 28. decembra 1881. je Virgil Earp obogaljen prilikom pokušaja atentata, a 18. marta 1882. je ubijen Morgan Earp. Ti su događaji doveli do nove eskalacije u kojoj su različite policijske agencije nastojale uhapsiti različite strane u sukobu, odnosno međusobne potjere poznate kao Earpova vendetta.
Iako je duboko podijelio lokalnu, pa i širu javnost, obračun je relativno brzo zaboravljen. Međutim, nakon što je 1931. Stuart N. Lake objavio Earpovu biografiju Wyatt Earp: Frontier Marshal taj je događaj shvaćen kao jedan od ključnih u historiji Divljeg Zapada, te otada postao predmetom brojnih vestern-filmova, kao i dijelom američkog nacionalnog folklora.
Jodobenzen
Jodobenzen je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 204,008 Da.
Canazei, Belluno
Canazei je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Neslanovac
Neslanovac je gradski kotar na istočnom dijelu Splita, smješten sjeverno od gradskog kotara Pujanke, a istočno od gradskog kotara Brda.
Nastao je 1988. godine dijeljenjem nekadašnje mjesne zajednice Brda na sadašnje kotareve Neslanovac, Ravne njive i Brda. Danas ima oko 7500 stanovnika. Kvart je većinom stambeni, s velikim brojem malih obiteljskih kuća. Predsjednik vijeća kotara je Mirko Prančević (HDZ).
Neslanovac ima i nekoliko parkova, trgovačke centre Bauhaus i Opel te Crkvu sv. Marka kao i kavez za mali nogomet nasuprot crkve.
Omeđen je sa sjevera Solinskom cestom od koje koja spaja istočnu točku Sjeverne luke i Solinske ceste do granice s Gradom Solinom, s istoka ulicom Zbora narodne garde od granice Grada Solina do spajanja s ulicom Domovinskog rata, s juga ulicom Domovinskog rata, sa zapada Sarajevskom ulicom od spajanja s ulicom Domovinskog rata do Solinske ceste te s juga ulicom Domovinskog rata od spajanja sa Sarajevskom ulicom do Solinske ceste.
Obrazovanje
Gradski kotar Neslanovac ima dva dječja vrtića (DV Nešpulica i DV Veseli patuljci) i te jednu osnovnu školu (Osnovna škola Ravne njive) koju pohađaju stanovnici dvaju kotara, Neslanovca i Ravnih njiva.
Prometna povezanost
Kotar je izvrsno povezan s gradom, a lako je doći iz pravca Grada Solina i autoceste A1. Postoje određeni problemi oko dovršetka izgradnje Zagorskog puta koji povezuje trgovački centar Bauhaus, ali i sami Grad Solin.
Sundance, Wyoming
Sandens je grad u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.182, što je 21 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Azo jedinjenje
Većina obojenih tekstilnih i kožnih artikala je tretirana azo bojama i pigmentima.
Josef von Sternberg
Josef von Sternberg alias Jonas Sternberg (29. maj 1894 – 22. decembar 1969) bio je austrijsko-američki filmski režiser. Navodi se kao jedan od najraznijih primjera sineasta "autora" ("auteur"), s obzirom da se osim režijom bavio fotografijem, pisanjem scenarijai montaža. Sternbergov stil snimanja filmova je imao značajn uticaj na kasnije sineaste, pogotovo na one vezane uz film noir. Vještine koje je pokazao u mizansceni, osvjetljenju i tzv. mekim lećama se smatraju nedosegnutim, a široj je javnosti poznat po suradnji sa velikom glumicom Marlene Dietrich.
Slobodna BiH
Slobodna BiH je bio hrvatski dnevni list iz Hrvatske i Bosne i Hercegovine.
Izdavala ih je hrvatska novinska kuća Slobodna Dalmacija. Bile su svojevrsnim izdanjem Slobodne Dalmacije za bosanskohercegovačko tržište i građane BiH u Hrvatskoj.
Izlazile su u Splitu i u Mostaru.
Izlazile su od 9. kolovoza 1998. do 10. siječnja 2000..
Uređivao ih je hrvatski novinar Josip Jović.
Oplođenje
Oplođenje predstavlja spajanje ženskog i muškog gameta kome sledi spajanje njihovih jedara. Rezultat oplođenja je zigot (oplođena jajna ćelija) koja se veoma složenim procesima razvija u nov organizam.
Načini oplođenja i razvića
U životinjskom svetu se, prema mestu odvijanja, razlikuju dva osnovna tipa oplođenja.
U zavisnosti od toga kakvo je oplođenje i gde se odvija dalje razviće embriona, razlikuju se tri tipa razvića :
Oviparnost (ovum = jaje; parere = rađati) je takvo razviće pri kome se i oplođenje i razviće embriona vrše u spoljašnjoj sredini (kod riba i vodozemaca).
Nagrada OFCS za najbolju prodornu izvedbu
Nagrada Društva filmskih kritičara za najbolju prodornu izvedbu (Online Film Critics Society Award for Best Breakthrough Performance) je filmska godišnja nagrada koju od 2000. dodjeljuje Društvo online filmskih kritičara u znak priznanja dotada slabo ili relativno nepoznatim glumcima i glumicama koji su prethodne godine imali zapažene uloge u igranim filmovima.
Oplođenje
Načini oplođenja i razvića
Ako je oplođenje unutrašnje i razviće se odvija u telu majke ali se embrioni hrane žumancetom jajne ćelije i po završenom embrionalnom razviću ženke rađaju žive mladunce onda je to ovoviviparnost (vivum = živ); prisutno je kod nekih gmizavaca. Ovoviviparnost se smatra prelaznim stupnjem ka još boljoj zaštiti potomstva, ka viviparnosti.
Kod viviparnosti i oplođenje i kompletno razviće embriona se vrši u telu majke (kod sisara). Ishrana i zaštita embriona sisara ostvaruje se razvićem posebnog organa – posteljice (placente).
Oplođenje kod sisara
U toku oplođenja najvažniji procesi su:
Aktivacija spermatozoida počinje kada on dodirne omotač jajne ćelije što dovodi do tzv. akrozomske reakcije. Akrozomska reakcija sastoji se u izduživanju akrozoma u vidu cevi i oslobađanju njegovog sadržaja – enzima koji će razložiti omotače jajne ćelije. Kontakt spermatozoida sa jajnom ćelijom dovodi do njene aktivacije koja se ogleda u kortikalnoj reakciji i obrazovanju fertilizacione kupe. U površinskom sloju jajne ćelije (cortex – kora) nalaze se vezikule (kesice) sa granulama (zrncima). Čim prvi spermatozoid dodirne jajnu ćeliju, vezikule prskaju i granule se oslobađaju. To sprečava patološku polispermiju tj. da i drugi spermatozoidi, koji su dospeli do jajne ćelije u nju prodru. Na mestu dodira spermatozoida i citoplazme jajne ćelije obrazuje se ispupčenje nazvano fertilizaciona kupa. Pomoću nje se spermatozoid uvlači u unutrašnjost jajne ćelije. Jedra spermatozoida i jajne ćelije nazivaju se pronukleusi (haploidna su). Pre njihovog spajanja ženski pronukleus završava mejozu II (bila je zaustavljena u metafazi). U oba pronukleusa dolazi do replikacije DNK, čime svaki hromozom ima dve hromatide. Dva se pronukleusa približavaju jedan drugom i pri tome gube svoje omotače. Hromozomi im se međusobno pomešaju, nastaje diploidno jedro zigota i odmah počinje prva deoba. Pošto jajna ćelija sisara nema centrozom (centriole), deobno vreteno obrazuju centrioli spermatozoida.
Oplođenje kod čoveka
mini|Spermatozoid na površini jajne ćelije|274p|desno
Silvella, Udine
Silvella je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 605 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 125 m.
Nagrada OFCS za najboljeg prodornog sineasta
Nagrada Društva online filmskih kritičara za najboljeg prodornog sineasta (Online Film Critics Society Award for Best Breakthrough Filmmaker) je filmska godišnja nagrada koju je dodjeljivalo Društvo online filmskih kritičara u znak priznanja dotada nepoznatim i slabo poznatima filmašima koji su prethodne pažnje imali zapažena ostvarenja. Prvi put je dodijeljena 1999. godine, a od 2001. do 2008. se dodjeljivala redovno.
Jadranska pošta
Jadranska pošta je bio hrvatski dnevnik iz Splita. Izašle su prvi put 1925., a prestale su izlaziti 1934. godine. Uređivao ih je Manfred Makale.
Izlazile su svakodnevno osim nedjeljom i praznikom.
Pribinić
Pribinić je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Teslić koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 2013. u njemu je živjelo 1,441 stanovnika.
Geografija
Nalazi se u podnožju planina Borja i Javorova, na rijeci Maloj Usori. Udaljen je 15 -{km}- od Teslića, na putu koji povezuje Teslić sa Banjom Lukom. Središnji dio mjesta je na 280 do 460 mnv. Neki značajniji vrhovi ovih planina nalaze se na području sela Pribinić: Tajan (1008), Brestovac (605), Lipova Glava (520) Pribinić se nalazi u pojasu umjerene kontinentalne klime, bez velikih temperaturnih oscilacija. Prosječne godišnje temperature se kreću od 9,7° S a prosječne godišnje padavine od 992 -{mm}-.
Istorija
Područje je bilo naseljeno od davnina, ali procvat doživljava sa razvojem austro-ugarske mreže željeznica namijenjene iskorištavanju lokalnog drvnog bogatstva. Područje je bogato četinarskom i listopadnom šumom. Osim kao bitna tačka na željeznici, u to vrijeme Pribinić je bio poznat i kao „vazdušna banja“.
Uskotračna pruga Usora-Pribinić podignuta je 1881. godine, a 1884. godine je izgrađen i put Doboj—Banja Luka (preko Pribinića). Za fabriku »Destilacija« koja je decenijama bila nosilac privrede u Tesliću prvobitno je planirano da se podigne u Pribiniću, ali je naknadno odlučeno da se izmjesti 15 -{km}- bliže Doboju, gdje je time nastao grad Teslić. U Pribiniću je uspostavljena Šumska uprava, a podignute su pilana i sušara šišarki. Za doseljene radnike podignute su dvije katoličke crkve, po jedna u Tesliću i Pribiniću. Crkva u Pribiniću je podignuta 1900. godine, bila je drvena, pa je nakon drugog svjetskog rata uklonjena. Tek kada je odlučeno da se podigne katolička crkva i starosjedjelačko stanovništvo je dobilo dozvolu da se podigne pravoslavna crkva. Pravoslavna crkva i danas postoji u Pribiniću.
Do pred kraj 20. vijeka mještani su naselje nazivali Pribinjić. Ne zna se zasigurno kako je Pribinić dobio ime, ali najčvršća pretpostavka je da ime dolazi od nekog istaknutog seoskog kneza Pribina. Jedna, malo verovatna, anegdotska verzija kaže da su Pribiniću ime dali slovenački radnici koji su radili na uvođenju pruge. „Pribinić“, prema toj verziji, dolazi od slovenačkog „Pri bi nič“, što bi trebalo da znači da prije pruge tu nije bilo naselja. Ime selu je najverovatnije dala kćerka kneza Lazara po imenu svoga dede Pribina, a koja se nedaleko udala, u manastiru Liplje
U Pribiniću je tokom rata u Bosni, postojao ozloglašeni zatvor, sa nekoliku punktova, a posebno u onima na koje se odnosi jedna od presuđenih optužnica, prema tačkama 40. i 41. Tribunala u Hagu, gdje stoji:
Stanovništvo
Pravoslavne porodice koje danas naseljavaju Pribinić su Arsenići, Babići, Bijelci, Blagojevići, Bogdanići, Božići, Boštrunići, Bubići, Vasilići, Vukovići, Grabovci, Delići, Dimitrići, Dušanići, Ilinčići, Josipovići, Jotići, Kalamande, Kostići, Krunići, Lazići, Lipovčići, Malići, Marinkovići, Markovići, Miladići, Miljanovići, Mitrovići, Mišići, Momčilovići, Nikolići, Ostojići, Petrovići, Pešte, Popadići, Popovići, Radonjići, Stevići, Stojanovići, Stoljaci, Suvajci, Filipovići, Cvijetići, Cvijići i Škiljići.
Muslimanske porodice koje su živjele u Pribiniću su Barići, Bešići, Kertići, Mašići, Sadikovići i Huskići. Većina muslimanskih porodica su starosjedioci u Pribiniću, ali su protjerani tokom rata.
Skoro svi Dušanići iz Republike Srpske vode porijeklo od pribinskih Dušanića.
Privreda
thumb|desno| align="right" | 300px|Osnovna škola »Stevan Dušanić«
Pribinić ima devetogodišnju osnovnu školu »Stevan Dušanić«. Škola ima područna odjeljenja u Liplju, Šnjegotini, Parlozima i G. Buletiću. Prota Stevan Dušanić je svojevremeno mnogo činio na napredovanju naselja i prosvetljavanju stanovništva.
Crkva Sv. Cara Konstantina i Carice Jelene izgrađena je 1900. godine, a sultanov ferman za crkvu obezbjeđen je još 1857. godine.
Pribinić ima kancelariju pošte (74276).
Izvori
Prof. Jovan B. Dušanić-Lipljanski, Pribinić - mesto u Republici Srpskoj, 2006
Velebit (dnevni list, Split)
Velebit je bio hrvatski dnevnik. Bio je prvim dnevnim novinama u Splitu.
Pokrenio ih je hrvatski političar Ante Trumbić. Pokrenio ih je uoči izbora za Dalmatinski sabor 1908., kad je osnovao vlastitu tiskaru, a svoje dnevne novine je prvi put objavio 1. veljače 1908. godine.
List se na uvodnom dijelu izjašnjavao "da će se zalagati za jedinstvo i samostalnost hrvatskog naroda" i da će biti sljedbenikom programa Hrvatske stranke, iako nije bio službenim glasilom te stranke.
Velebit je imao dopisnika u Zagrebu, pisao je o gospodarskim temama, pitanju hrvatske prometne povezanosti (povezivanje željezničkom prugom), radu Hrvatskog sabora i političkom stanju u prekovelebitskoj Hrvatskoj.
Prestao je izlaziti 30. rujna 1908..
Ship Arriving Too Late
Ship Arriving Too Late to Save a Drowning Witch album je Frank Zappe koji je izašao u svibnju 1982.g. ,a isti je ponovo digitaliziran godine 1991. Na njemu se nalazi pet pjesama koje je komponirao Zappa a pjesmu "Valley Girl" napisala je njegova kćer Moon Unit Zappa iz razloga kako kaže da bi se mogla družiti s ocem. Naime kod Zappe je glasilo pravilo ,"ako kuća gori, ugasi vatru sama, ali ni za živu glavu ne ometaj tatu u studiju".
Skladba "Drowning Witch" jedna je od najsloženijih instrumentala koje je Zappa ikad napisao.
Sebičnost
Obratno postoji stav da altruizam postaje moguć tek kroz ostvarenje vlastitog blagostanja analogno primjeru da je prva mjera u pružanju prve pomoći zaštita samoga sebe ili primjerice čuveni biblijski citat: "Ljubi svoga bližnjega kao sebe samoga" (npr. Lev 19,18.34; Mt 22,39).
Cuy-Saint-Fiacre
Ki Sen Fjakr je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 531 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 55 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 135 metara (maksimalnoj 160 m, a minimalnoj 93 m).
Rosello, Chieti
Rosello je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 212 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 925 m.
Hrvatski glasnik (Split)
Hrvatski glasnik je bio hrvatski dnevnik iz Splita. Bile su glasilom Hrvatske seljačke stranke.
Izašle su prvi put koncem 1938., a prestale su izlaziti krajem 1940. godine. Osnovali su ih Paško Kaliterna i dr Josip Berković. Urednikom je jedno vrijeme bio Vicko Maslov.
Izlazile su svakodnevno. Za razliku od nekih drugih splitskih tiskovina, pa čak i onih sklonih HSS-u, Hrvatski glasnik je bio kvalitetnijeg hrvatskog jezika u svojim tekstovima.
Hillsdale, Illinois
Hilsdejl je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 523, što je 65 (-11,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Simpatija
Simpatija  (starogrčki ἡ συμπᾰθεία, Verbum συμπᾰθέω, sastoji se od συν (syn) = „sa“ i πάσχω (pas-cho) = „osjećaju; patnja/pate“) je pozitivan osjećaj ili društveni afinitet prema drugoj osobi koji nastaje iz poklapanja emocija ili doživljaja razumijevanja prema njoj.
Osjećaj simpatije može imati razne oblike ili razna percipiranja (netko ima simpatične crte, ili je vrlo simpatična osoba). Obrnuto, može se osjećati da netko nije simpatičan, tj. da je antipatičan. Simpatija može biti preduvjet za emocionalne odnose, kao što su prijateljstvo ili ljubav.
Joflupan
Joflupan je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 431,284 Da.
Jadranski dnevnik
Jadranski dnevnik je bio hrvatski dnevnik iz Splita. Izašle su prvi put 21. ožujka 1934., a prestale su izlaziti 13. prosinca 1938. godine. Uređivao ih je Franjo Pavešić.
Izlazile su svakodnevno.
Nagrada OFCS za najbolju muziku
Nagrada Društva online filmskih kritičara za najbolju originalnu partituru (Stvaranje Online Film Critics Society Award for Best Original Score je bila filmska nagrada koju je od 1998. do 2009. dodjeljivalo Društvo online filmskih kritičara za najbolju originalnu filmsku muziku.
Antipatija
Netrpeljivost ili antipatija (iz starogrčkog jezika αντιπάθεια antipatheia) je ljudski osjećaj čija je percepcija subjektivna i koju promatrač ne može u svakom slučaju shvatiti. Dok averzija i gađenje označava sklonost za negativne reakcije osjeta prema objektima ili stimulaciji, pojam netrpeljivosti se koristi uglavnom za opis jednog društvenog ili međuljudskoga odnosa. Suprotnost od antipatije je simpatija. Netrpeljivost je oblik spontane averzije, koja se razvija prije svega onda kada se drugu osobu ne može podnijeti ili se osobu ne voli.
Žestoka netrpeljivost se može osjećati i kao mržnja.
Pepeekeo, Hawaii
Pepe'ekeo je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.789 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.789 stanovnika, što je 92 (5,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Vallo, Torino
Vallo je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 519 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 241 m.
Optimizam
Optimizam je sklonost da se očekuje najbolji mogući ishod ili oslanja na one aspekte date situacije koji ulivaju najviše nade. Optimizam se takođe definiše kao „ispunjenost nadom i uzdanje u budućnost ili uspješan ishod nečega; sklonost da se stvari posmatraju povoljno, sa nadom“. Riječ „optimizam“ je nastala od latinske riječi optimum, što znači „najbolje“. Biti optimističan, u uobičajenom značenju, znači očekivati da će određena situacija imati najbolji od mogućih ishoda. Ovo se u psihologiji obično naziva dispozicioni optimizam. Naučnici u svojim istraživanjima, međutim, koriste ovaj izraz u zavisnosti od vrste istraživanja. Na primjer, Martin Selidžmen i njegove kolege definišu optimizam u kontekstu eksplanatornog stila, koji određuje kako čovjek sebi objašnjava životne događaje. Kao i sa većinom crta ličnosti, postoje različiti načini da se evaluira optimizam, poput raznih testova životne orijentacije (za prvobitnu definiciju optimizma) i upitnika atributivnog stila (dizajniranog da se evaluira optimizam u kontekstu eksplanatornog stila). Iako je nasljednost optimizma vrlo sporna, većina naučnika se slaže da može postojati određeni biološki faktor, ali se takođe smatra da je optimizam uglavnom povezan sa okruženjem, te da spada u naučene crte ličnosti. Postoje nagovještaji da se optimizam nasljeđuje jer predstavlja manifestaciju kombinacije drugih crta ličnosti koje su uglavnom nasljedne, poput inteligencije i temperamenta. Optimizam može biti povezan i sa zdravljem.
The Man From Utopia
The Man From Utopia Frank Zappin je album iz 1983. godine. Na albumu se nalazi deset pjesama ,a digitalno reizdanje izlazi godine 1995 s jednom bonus pjesmom (Luigi & the Wise Guys). Sve pjesme na albumu napisao je Frank Zappa.
Crœttwiller
Kretviler je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Visemburg.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 173 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 67 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 145 metara (maksimalnoj 193 m, a minimalnoj 135 m).
Varnville, South Carolina
Varnvil je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.162, što je 88 (4,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Shut Up 'n Play Yer Guitar
Shut Up 'n Play Yer Guitar trostruki je vinyl album američkog glazbenika Frank Zappe, koji izlazi u svibnju 1981.g. Na njemu se nalazi materijal u živo koji je sniman u veljači 1976. i prosincu 1980. Zadnja skladba na albumu "Canard du Jour" studijski je snimak iz 1973., duet na kojem Zappa svira električni bouzouki (buzuki), a Jean-Luc Ponty bariton violinu.
Album izlazi 1981.g. a reizdanje od izdavačke kuće Rykodisc,izlazi 1986. kao dvostruko CD izdanje i ponovo 1995. kao trostruko box pakovanje. Materijal na albumu u znaku je instrumentalne glazbe i obiluje odličnim gitarskim solo dionicama.
Popis pjesama
Sve pjesme napisao je Frank Zappa osim "Canard Du Jour" koja je duet Zappa/Jean-Luc Ponty.
Nokat
Nokat je rožnata izraslina (nastaje kada se stvrdne bjelančevina keratina) na vrhovima prstiju.
Kod životinja iz roda mačaka (lavova, tigrova, puma itd.) nokti izrastaju u kandže koje se mogu uvlačiti i zajedno sa zubima služe za borbu.
Uljepšavanje
Uz frizerske i kozmetičke salone, postoje saloni za manikuru (uređivanje noktiju).
Poremećaji ponašanja
Nervoza (i kod djece i kod odraslih), manifestuje se na razne nečine. Jedna od tih je griženje noktiju.
Fokomelija
Fokomelija je kongenitalni poremećaj koga karakteriše nedostatak delova ruku ili nogu. Ne zna se tačan uzrok nastanka, ali se poremećaj povezuje sa uzimanjem talidomida u trudnoći.
Fokomelija predstavlja nedostatak nadlaktice i podlaktice ili natkolenice i potkolenice, pri čemu se šaka nastavlja neposredno iz ramena ili se stopalo nastvalja iz kuka. Može biti kompletna, kada nedostaju delovi i gornjih i donjih ekstremiteta (tetrafokomelija - kada telo novorođenčeta podseća na telo foke) i može biti inkompletna, kada nedostaju delovi jedne ruke ili noge.
Dijagnoza se postavlja prenatalno (pre rođenja) ultrazvukom. Tretman i rehabilitacija se planiraju od rođenja. Za poboljšanje kvaliteta života, preporučuju se proteze i ortoze, uz fizikalnu i suportivnu terapiju.
Chambon (Endr i Loara)
Pambon je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Centar, u departmanu Endr i Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 88, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km².