cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deodoro da Fonseca
Fonsecina administracija bila je obilježena političkim i personalnim animozitetom između predsjednika i potpredsjednika Floriana Peixota, kao i velikom opozicijom Kongresa, koji se odlučio za politiku opstrukcije. Tokom prvih mjeseci, Fonseca je svojim ministrima dao praktički neograničenu kontrolu nad njihovim ministarstvima. Kada se tome pridodaju i arbitrarni predsjednički dekreti (poput davanja koncesije na luku Torres privatnoj kompaniji ili otvaranje države za imigrante, uz izuzetak afričkih) te grozna ekonomska politika tokom perioda znanog kao Encilhamento, ojačala je otpor Kongresa, koji se sada okupio oko Peixota, i nezadovoljstvo javnosti. Situacija je postala kritična kada je 3. studenog 1891. godine Fonseca raspustio Kongres i proglasio izvanredno stanje. Skupina zastupnika usprotivila se toj odluci te našla podršku među mornaričkim časnicima, među kojima je bio i admiral Custódio José de Melo. Fonseca se našao na rubu građanskog rata. Dana 23. studenog 1891. potpisuje ostavku i predsje predsjedništvo Florianu Peixotu.
Preminuo je u mjestu Barra Mansa, 23. kolovoza 1892. godine.
Dolești, Avram Iancu
Dolești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Avram Iancu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 983 m.
Crucitas, Salamanca
Crucitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1714 m.
GSK744
GSK744 je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 405,352 Da.
Detrík
Detrík je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 54 stanovnika.
Capulín, Guachochi
Capulín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
El Agua de la Virgen, Arteaga
El Agua de la Virgen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Capulín, Guachochi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2288 m.
El Agua de la Virgen, Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 176 m.
Aerodrom Birdžand
Aerodrom Birdžand (IATA kod: XBJ, ICAO kod: OIMB) smješten je pokraj grada Birdžanda u istočnom dijelu Irana odnosno pokrajini Južni Horasan. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1509 m. Aerodrom ima dvije asfaltirane uzletno-sletne staze dužine 2162 i 4000 m, a koristi se prvenstveno za domaće odnosno od 2006. godine i za inozemne letove. Izgrađen je još 1933. godine i treći je najstariji iranski aerodrom. Avioprijevoznici koji nude domaće redovne letove na ovom aerodromu uključuju Iran Air (iz/u: Mašhad, Teheran) i Iran Aseman Airlines (iz/u: Teheran), dok Taban Air nudi i međunarodne letove u sirijski grad Damask.
Le Puritain
Le Puritain je francuski crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Jeffa Mussoa. Predstavlja adaptaciju romana The Puritan irskog književnika Liama O'Flahertyja. Protagonist, čiji lik tumači Jean-Louis Barrault, je dublinski novinar koji, vođen fanatičnim katoličanstvom ubije mladu prostitutku nakon što je ona u njemu izazvala požudu. Radnja prikazuje kako on luta Dublinom nastojeći opravdati svoj čin, dok policija strpljivo čeka da se preda. Le puritain je godine 1938. osvojio prestižnu nacionalnu nagradu Prix Louis-Delluc. Zbog kontroverznog sadržaja je, međutim, bio službeno zabranjen od vlasti američke države New York.
Ojo de Agua de Sombrereros, San Felipe
Ojo de Agua de Sombrereros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2070 m.
Olina, Modena
Olina je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 591 m.
Corcoran, Minnesota
Korkoran je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.379, što je 251 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Volata, Cosenza
Volata je naselje u Italiji u provinciji Козенца, u regiji Калабрија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Zemgalija
Karakteristike
Zemgalija se nalazi u centru Latvije, južna granica regije je i državna granica sa Litvanijom. Prostire se površini od 10 742 km² (to je 16,6% teritorija Latvije), od tog je 40% pod šumom.
Neformalna prijestolnica i najveći grad je Jelgava, koji je u 16. vijeku postao prijestolnica Kneževine Kurlanije i Semigalije.
Historija
thumb|left|240px| [[Karta Livonije iz 1573. sa pozicijom Zemgale (Semigallie)]] U skandinavskim historijskim izvorima iz 9. vijeka spominje se teritorij na kojem je živjelo baltsko pleme Zemgali.
Zemgalski teritorij bio je puno veći protezao se duž rijeke Zapadne Dvine sve do Riškog zaljeva i (današnje Rige) a na sjeveru i po Litvaniji. Sa zapada su graničili sa Kuršima i njihovom zemljom Kurlandijom.
Zemgali su poznati po dugom otporu (1219.-1290.) protiv nasilnog pkrštavanja i okupacije koje su provodili Livonsko bratstvo mača i Teutonski viteški red u vrijeme Livonskog križarskog rata.
Zemgali su imali bliske jezične i kulturne veze sa Žemajtima.
Francuska veza
Francuska veza je kolokvijalni izraz za masovnu i široku operaciju ilegalne trgovine drogom kojom se ilegalno tržište u SAD opksrbljivalo heroinom proizvedenim i prokrijumčarenim iz Francuske, a pri čemu je glavna sirovina bio opijum dobavljen uzgojem maka u Turskoj. Operacija, koja je okvirno započela 1930-ih, a dodatno se razmahala u prvim decenijama nakon Drugog svjetskog rata, predstavljala je jednu od najbolje organiziranih, najuhodanijih i najunosnijih krijumčarskih mreža u historiji. Pri tome je ključnu ulogu igrala korzikanska, sicilijanska i italoamerička mafija, mada su u njoj sudjelovale i druge grupe organiziranog kriminala. Francuska veza je široj javnosti postala poznata nakon spektakularnog hapšenja francuskog TV-voditelja Jacquesa Angelvina u New Yorku 1962. godine, kada je u njegovom automobilu pronađeno 64 kg "čistog" heroina. Vlastima je, međutim, trebalo nekoliko godina da u potpunosti presijeku Francusku vezu. Njen kraj 1970-ih se obično tumači i time da su pronađene alternativne rute za krijumčarenje, poput heroina iz Jugoistočne Azije koji se krijumčario zahvaljajući vijetnamskom ratu, odnosno time što je u SAD popularna droga postala kokain zahvaljujući kome su trgovinom drogom počeli dominirati karteli iz Kolumbije, Meksika i drugih zemalja Latinske Amerike.
Ekranizacija
Ekranizacija je naziv za film, televizijsku dramu ili televizijsku seriju čiji se scenario temelji na nekom književnom ili umjetničkom djelu (opera, tekst popularne pjesme, strip, video igra). U pravilu se pod time podrazumijevaju igrana ostvarenja, dok se u određenim slučajevima mogu snimiti i dokumentarni filmovi temeljeni na novinskom članku ili knjizi.
La Cantera, Chiautla
La Cantera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chiautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1062 m.
Colonia Adalberto Tejeda, Catemaco
Colonia Adalberto Tejeda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
Koviljsko-petrovaradinski rit
Koviljsko-petrovaradinski rit je kompleks barsko-močvarnih i šumskih ekosistema u jugoistočnoj Bačkoj, na području srednjeg toka Dunava, Srbija.
Osnovne vrijednosti ovog prostora su očuvanost i raznovrsnost izvornih orografskih i hidrografskih oblika ritova (ade, rukavci, bare, močvare), očuvanost i bujnost izvornih biljnih zajednica ritova (šume, livade, trstici, ševari), raznovrsnost i bogatstvo faune (206 vrsta ptica i 24 vrste riba), naročito prisustvo rijetkih i proređenih vrsta.
Zaštićeno područje
Koviljsko-petrovaradinski rit se nalazi na listi Ramsarskih područja od 2012. godine, a zaštitna zona iznosi 8.292 hektara. Ovo aluvijalno područje oblikovano je redovnim poplavama i sukcesijom vegetacije, kao i ljudskim aktivnostima, a u njemu se nalazi veliki broj ugroženih biljnih vrsta kao što su vodena ljubičica (Hottonia palustris) i četverolisna djetelina (Marsilea quadrifolia).
Od ključnog je značaja kao mrijestilište za mnoge vrste riba kao što je Sterlet Acipenser ruthenus, za mnoge ptice, uključujući crnu rodu Ciconia nigra i vodozemce poput velikog guštera Triturus cristatus, i različite vrste beskičmenjaka, gmizavaca i sisara.
Koristi se za šumarstvo, lov, tradicionalni ribolov kao i za stočarstvo radi očuvanja autohtonih vrsta konja, magaraca i krava.
Hrvatsko društvo likovnih umjetnika
Hrvatsko društvo likovnih umjetnika (HDLU) hrvatska je nevladina, neprofitna i nestranačka strukovna udruga likovnih umjetnika.
Povijest
Udruga je utemeljena još 1868. godine i od tada, pod raznim nazivima, neprestano djeluje. Predsjednik udruge je Josip Zanki.
Tijekom vremena, od HDLU-a su se odvojili svi današnji gradski i županijski HDLU-ovi, kojih danas u Hrvatskoj ima 9 i mogu se vidjeti na ovom Popisu Ministarstva kulture RH.
2015. od HDLU-a se zadnji odvojio i HDLU Zagreb, kao samostalno zagrebačko udruženje likovnih umjetnika, link na web stranice: https://hdlu-zagreb.hr/ - a kojim danas predsjedava Krešimira Gojanović uz članove strukovnog savjeta HDLU Zagreb.
Ustroj i djelovanje
Članovi udruge su likovni umjetnici različitih umjetničkih izraza i svih generacija. Ciljevi i djelatnost udruge su poticanje suvremenog likovnog stvaralaštva, unapređenje i zaštita slobode likovnog djelovanja, organizacija izložbi, sudjelovanje u pripremama za donošenje zakona i propisa koji se odnose na likovno stvaralaštvo te zaštita socijalnih prava umjetnika.
HDLU godišnje organizira ili sudjeluje u organizaciji četrdesetak izložbi u četiri različito profilirana galerijska prostora (Galerija PM, Galerija Prsten, Galerija Bačva i Galerija Karas). Izložbe su popraćene predavanjima, radionicama ili prezentacijama projekata, a galerijski prostori društva otvoreni su svim vrstama umjetničkog djelovanja, od plesa i performansa do glazbe i kazališta.
Više od trideset godina organizira Salon mladih, te više od 50 godina, u suradnji sa nekoliko drugih ustanova i društava, Zagrebački salon. Udruga izdaje razne publikacije i dodjeljuje nagradu za životno djelo, te godišnje nagrade za najbolju izložbu, mladog umjetnika i doprinos likovnoj umjetnosti.
Crkva sv. Nikole u Trijebnju
'''Crkva sv. Nikole u Trijebnju''', u općini Stolac,  Bosna i Hercegovina, crkva je Srpske pravoslavne crkve, i pripada Eparhiji zahumsko-hercegovačkoj i primorskoj. Crkva je proglašena za nacionalni spomenik BiH.
Istorija
Hram je podignut 1534. godine kao zadužbina vojvode Radoja Hrabrena, jednog od članova porodice Hrabreni-Miloradovići, koji su u tim krajevima poznati od XV stoljeća. Podaci o godini gradnje i ktitoru poznati su iz dva izvora. U natpisu koji je isklesan na pravougaonoj kamenoj ploči ugrađenoj u dio crkve, govori se o podizanju crkve 1534. i da je sazida i obnovi vojvoda Radoje.https: Drugi izvor je freska na južnom zidu, portret ktitora sa modelom zadužbine i samo dijelom ktitorskog natpisa u čijem se petom redu čitaju i titula i puno ime osnivača.
Crkva je 1815. godine «prestala da poje». Obnovio ju je sredinom XIX stoljeća mostarski trgovac Samit Gavrilović.
Crkva sv. Nikole potpuno je uništena nakon 1993. godine. Objekat je porušen miniranjem i velika količina fragmenata nalazi se na licu mjesta. Svi prateći dijelovi cjeline su porušeni.
Od objekta crkve ostao je djelomično sačuvan zvonik zajedno sa trijemovima, te dio zapadnog zida objekta do visine krova i manji dio sjeverne pjevnice. Usljed velikih količina materijala koji se nalazi na sredini crkve nije moguće razaznati stepen oštećenja ostalih dijelova crkve.
Opis
Danas se mogu još na ruševinama crkve vidjeti mali oslikani fragmenti na sjevernom i južnom zidu pjevnice, kao i na zapadnom zidu.
Ispred crkve postoji zvonik sa otvorenim trijemom u prizemlju, sagrađen 1857. godine prilikom obnove crkve.
U crkvi je bilo nekoliko ikona iz 19. stoljeća. Rukopisna liturgija danas je u manastiru Savini, i ima zapis koji saopštava da je iz 1618. godine.
Literatura
Ljiljana Ševo, Pravoslavne crkve i manastiri u Bosni i Hercegovini do 1978. godine, Biblioteka Baština, Banja Luka, 2002.
Mierleștii de Sus, Perieți
Mierleștii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Perieți.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 715 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Rancho Viejo, Zempoala
Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2575 m.
Aerodrom Konarak
Aerodrom Konarak (IATA kod: ZBR, ICAO kod: OIZC) smješten je kod grada Čabahara u jugoistočnom dijelu Irana odnosno pokrajini Sistan i Balučistan. Nalazi se na nadmorskoj visini od 13 m. Aerodrom ima dvije asfaltirane uzletno-sletne staze dužine 3000 i 3814 m, a koristi se za domaće i regionalne letove odnosno vojne svrhe. Avioprijevoznici koji nude redovne letove na ovom aerodromu uključuju Iran Air (iz/u: Bandar Abas, Teheran-Mehrabad, Zahedan), Iran Air Tours (iz/u: Zahedan) i Iran Aseman Airlines (iz/u: Muskat).
Hrabreni-Miloradovići
Istorija
Hrabren je bilo stočarsko pleme porijeklom iz Vojvodine odakle su se naselili u okolinu današnjeg Stoca. Bili su pripadnici pravoslavne vjere koji su do XVII vijeka predstavljali dominantno stanovništvo na području Stoca. Jedan izvještaj rimokatoličkih svećenika Benedikta Medvjedića i Dominika Andrijaša - Propagande de Fide iz 1622. u Rim, navodi da su stanovnici oko Stoca gotovo svi pravoslavni hrišćani - Stabintoni Sonit Tutti Scimatici.
Stjepan se spominje već 1416. godine u jednom dokumentu u vezi sa nekim sukobom sa Dubrovnikom. Imena članova ove čuvene i dugostoljetne hercegovačke porodice zabilježena su u turskim popisnim defterima 1468-1469. i 1477. godine, koji spominju sinove vojvode Stjepana: Petra, Radoja i Vukića, kao turske spahije-timarnike. Vojvoda Petar je tada bio glavar Vlaha u Humu i imao je obavezu da ratuje za Turke kao konjanik-oklopnik. Vjerovatno imao pogodan status, jer mu je od Turaka potvrđeno pravo na zakup lađa od Počitelja do mora.
U jednoj povelji Dubrovačke Republike između 1470. i 1477. godine navodi se kako su Dubrovčani primili za svoga građanina vojvodu Petra Stipanovića-Hrabrenazajedno sa njegovom braćom knezom Vukcem, knezom Pavkom, knezom Stipanom i s knezom Radivojem Popratovićem. Dubrovčani napominju da se vojvoda Petar s braćom zakleo na vjernost Dubrovčanima kao njihov pravi građanin, i to na svetom jevanđelju božijem. Selo Paprati postoji i danas uz nekropolu Radimlju sa zapadne strane, a nekada je pripadalo Miloradovićima, čija se jedna grana nazivala i Papratovićima.
Imali su svoje dvore u Crnićima, u Dubravama, gdje su sada Opijači; neki ogranci ove brojne porodice, stanovali su na Trijebnju, kao i u Žitomisliću. Dobra su im se nalazila u Žitomisliću, u Dračevu, i u Svitavi u Gabeli, kraj Neretve. Pripadala im je i planina Obrljin više Zijemlja, blizu Mostara.
Natpisi na stećcima
O značaju porodice Hrabrena, kao i ostale podatke o njima, daju natpisi sa stećaka u Radimlji, Hodovu i onaj sa kamene stolice u Ošanjićima.
Grob Stjepana Miloradovića, po kojem se u nekim izvorima i literaturi ova grana Miloradovića naziva i Stjepanović-Hrabren, nalazi se u nekropoli na Radimlji, na kojem je uklesan sledeći natpis: „Ase leži Stipan' a činio kami Miogost' kovač“. Ime je isklesano u ikavskom obliku „Stipan“ jer se u srednjem vijeku na teritoriji Miloradovića govorilo ikavskim dijalektom. Vojvoda Stipan je umro između 1470. i 1477. godine. Iz natpisa se vidi da je stanovništvo toga kraja u srednjem vijeku stećke nazivalo „kami“ a da je majstor koji je uklesao natpis po zanimanju bio kovač.
Petar je naslijedio svog oca Stjepana u vršenju vojvodske funkcije. Ovo se saznaje iz natpisa uklesanog na kamenoj stolici pored crkve u Ošanićima: "Ase sto vojevode Stipana Miloradovića a ponovi ga vojevoda Petar sin mu".
O društvenom položaju vlastele iz porodice Miloradović-Hrabren govore i dvije kamene sudačke stolice – svjedočanstva njihovog feudalnog statusa.
Kad su se Turci i Dubrovčani sporazumjeli, Miloradovići su se masovno iselili u Austriju i Rusiju gdje su napredovali u vojnoj službi i za svoje zasluge dobijali titule i privilegije. Jedan dio se naselio na područje Zvornika i Banja Luke.
Piantorre, Cuneo
Piantorre je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Bagremara
Bagremara je naziv za zaštićeno područje u opštini Bačka Palanka, Srbija. Područje je jedino stanište biljne vrste kukurjek (Eranthis hiemalis ( L.) Salisb) na teritoriji Srbije. Ova višegodišnja ranoproljećna geofita iz porodice ljutića (Ranunculaceae) je prirodna rijetkost i spada u kategoriju krajnje ugroženih vrsta biljaka u Republici Srbiji.
Zaštićeno područje
Specijalni rezervat prirode “Bagremara“ stavljen je pod zaštitu Uredbom Vlade Republike Srbije (Službeni glasnik Republike Srbije, br.12/07) kao zaštićeno prirodno dobro prve kategorije zaštite od izuzetnog značaja za Republiku Srbiju. SRP “Bagremara“ se nalazi na području opštine Bačka Palanka. Ukupna površina rezervata iznosi 117,58 ha.
Karakteristike
Na čitavom području rezervata obezbeđuje se: očuvanje šumskog ekosistema radi opstanka kukurjaka, mjere u cilju održavanja stabilnosti i zdravstvenog stanja sastojine, revitalizacija prirodnih autohtonih šumskih sastojina, očuvanje i unapređenje stanja populacija ugroženih vrsta flore i faune, uspostavljanje monitoringa, povezivanje mikrolokacija kukurjaka u jedinstvenu mrežu, suzbijanje agresivnih vrsta drvenastih biljaka i dr.
La Boquilla, Camargo
La Boquilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Camargo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1463 m.
Crkva sv. Petra i Pavla u Ošanićima
'''Crkva sv. Petra i Pavla u Ošanićima''', u opštini Stolac,  Bosna i Hercegovina, crkva je Srpske pravoslavne crkve, i pripada Eparhiji zahumsko-hercegovačkoj i primorskoj. Crkva je proglašena za nacionalni spomenik BiH.
Istorija
Crkva je podignuta prije 1505. godine. Njen ktitor bio je vojvoda Radosav iz porodice Hrabrena Miloradovića koji je i sahranjen u njenoj priprati.
Opis
Crkva sv. Petra i Pavla u Ošanićima je u osnovi trikonhalna. Trikonhos nije česta graditeljska forma u vremenu nastanka crkve u Ošanićima, njihovo vrijeme nastanka datira ranije. Pripadaju centralnom tipu građevina, iako su često produžavane prema zapadnoj strani manjim ili većim pravougaonim prostorom. Vanjske dimenzije crkve, zajedno sa pripratom, iznose 13,60 m dužine i 5,35 m širine.
U priprati crkve su dvije nadgrobne ploče. Ispred samog ulaza u crkvu je anepigrafska ploča, dimenzija 80x130 cm, sa ugraviranim prikazom strijelca. Na drugoj ploči, dimenzija 86X156 cm, nalazi se natpis: .
Historičari nisu razriješili ko je bio Radoslav ovdje sahranjen, zato su se zadovoljili samo konstatacijom da je on “pripadnik porodice Hrabrena-Miloradovića”, čiji su članovi sahranjeni u Radimlji. U svakom slučaju, on je bio zaslužan za gradnju ili obnovu crkve.
Iza apside je nadgrobna ploča (dimenzija 1,68x1,08x0,23 m) ispod koje je sahranjena monahinja Marta 1572. godine.
Stolice
Oko 80 m zapadno od crkve nalaze se, jedna uz drugu, dvije kamene stolice klesane u dvije žive krečnjačke stijene. Stolice su klesane prosječnom tehnikom. Manja stolica je zapadno od veće i predstavlja mnogo grublji rad od veće. Obje imaju podnožišta, sjedište i naslon za leđa. Djelimično su oštećene zubom vremena.
Na njima je natpis. Prvi dio natpisa glasi "†Ase sto vojevode Stipana Miloradovića", a drugi "a ponovi ga vojevoda Petar?, sin? mu".
Rosa de Castilla, La Yesca
Rosa de Castilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2103 m.
Profesor Mamlock
Profesor Mamlock (Professor Mamlock) se može odnositi na:
Zemgali
Zemgali (latvijski: Zemgaļi, litvanski: Žiemgaliai, ili Zemgalians, Semigalls, Žiemgaliai, Semigalians, njemački: Semgallen), ponekad prevođeni kao Semigali, bilo je jedno od baltskih plemena, koje se za Livonskog križarskog rata čitav 13. vijek opiralo nasilnoj kristijanizaciji i okupaciji koju je provodilo Livonsko bratstvo mača i Teutonski viteški red.
Zemgali su imali bliske jezične i kulturne veze sa Žemajtima.
Historija
Vikinzi su prvi imali kontakte sa Zemgalima još polovicom 9. vijeka, a Šveđani početkom 11. vijeka. Danski historičar Saxo Grammaticus (koji je pisao u 13. vijek) spominje zemgalijski grad "Daugave" u Helespontiji, što odgovara zemgalijskoj gradini Daugmale. Prema jednom objašnjenju ime Helespontija zapravo se odnosilo na stanovnike duž Zapadne Dvine, jer je ona u to vrijeme bila važan trgovački put za Grčku, povezujući Baltičko more sa Helespontom (Dardaneli). Stoga je moguće i da se ime Helespont ne odnosi na mjesto u kom su živjeli Zemgali, već od kud su došli.
Njihove nevolje počele su 1201. kad su Nijemci osnovali Rigu, a 1202. i Livonsko bratstvo mača koje ih je trebalo pokrstiti. Oni su se tom snažno opirali, pa su se i proslavili kad su 1236. u Bitci kod Saule zajedno sa Kuršima pobijedili Livonsko bratstvo mača.
U Livonskoj rimovanoj kronici spominje se da su brojni Zemgali napustili Zemgaliju, kako bi se pridružili Litvancima u borbi protiv križara, pa su se na njihovo mjesto naselili ljudi iz okolnih zemalja, među njima i brojni Latvijci.
Otpor im je skršen 1290. kad je Teutonski viteški red zauzeo njihove zemlje.
Ime Zemgali nestalo je do kraja 16. vijeka, kasnije se koristilo samo kao toponim za zemlje po kojima su nekad živjeli.
Zemgali su zajedno sa Kuršima, Letonci, Selima i drugim asimiliranim plemenima koja govore finski, formirali današnju Latvijsku naciju.
Zapote Domingo, Tuxpan
Zapote Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Călugărești, Avram Iancu
Călugărești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Avram Iancu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 943 m.
Fátima, Salamanca
Fátima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Salamanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1712 m.
Il Borgo, Modena
Il Borgo je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 496 m.
Ocorare, Guachochi
Ocorare je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2228 m.
Estancia del Cubito, San Felipe
Estancia del Cubito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Felipe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1996 m.
Gulltoppr
U nordijskoj mitologiji Gulltoppr (staronordijski "zlatna griva" ) označava jednog od božanskih konja. Gulltoppr se spominje na listi konja u Poetskoj Eddi, odnosno pjesmi Grímnismál i sekciji Nafnaþulur Prozne Edde. Prema knjizi Gylfaginning, Prozne Edde, Gulltoppr je bio Heimdallrov konj. Rudolf Simek špekulira kako je Snorri dodao konja Heimdallru kako bi sistematizirao mitologiju.
Colli del Vivaro, Roma
Colli del Vivaro je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Aerodrom Bandar-e Lenge
Aerodrom Bandar-e Lenge (IATA kod: BDH, ICAO kod: OIBL) smještena je nedaleko od grada Bandar-e Lenge u južnom dijelu Irana odnosno pokrajini Hormuzgan. Nalazi se na nadmorskoj visini od 20 m. Aerodrom ima jednu asfaltiranu uzletno-sletnu stazu dužine 2500 m, a koristi se za domaće letove. Avioprijevoznici koji nude redovne letove na ovom aerodromu uključuju Iran Air (iz/u: Širaz) i Iran Aseman Airlines (iz/u: Teheran-Mehrabad).
Plan de Santo Tomás, Las Margaritas
Plan de Santo Tomás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Las Margaritas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 598 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 848 m.
Măgura, Perieți
Măgura je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Perieți.
Las Higueras, Choix
Las Higueras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Choix.
Măgura, Perieți
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 710 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Las Higueras, Choix
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 779 m.
Villa Mar Chile Frío, Tuxpan
Villa Mar Chile Frío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Aerodrom Abu Musa
Aerodrom Abu Musa (IATA kod: AEU, ICAO kod: OIBA) smješten je na otoku Abu Musi u Perzijskom zaljevu odnosno pokrajini Hormuzgan u južnom Iranu. Nalazi se na nadmorskoj visini od 7 m. Aerodrom ima jednu asfaltiranu uzletno-sletnu stazu dužine 2986 m, a koristi se za domaće i inozemne letove odnosno vojne svrhe. Vodeći avioprijevoznici koji nudi redovne letove na ovom aerodromu su Iran Air i Kish Air.
Santa Maddalena, Bolzano
Santa Maddalena je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 812 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1402 m.
La Isla, Zempoala
La Isla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2340 m.
Elije Dionisije
Elije Dionisije (grčki: Αἴλιος Διονύσιος) bio je starogrčki retor, gramatičar i muzikolog, koji je živeo u doba cara Hadrijana. Prema Sudi, bio je veoma vešt muzičar i napisao je nekoliko spisa o muzici i njenoj istoriji Uglavnom se pretpostavlja da je bio potomak starijeg Dionisija Halikarnašanina, autora Rimskih starina (istorije Rima od osnivanja do polovine 3. veka pne.), pa se stoga ponekad naziva i Dionizije Halikarnašanin Mlađi.
GTPgamaS
GTPgamaS je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 539,246 Da.
Choctaw Lake, Ohio
Čokto Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.546, što je 16 (-1,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Palmito, La Yesca
El Palmito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini La Yesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2104 m.
El Raudal, Catemaco
El Raudal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Catemaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Piasco, Cuneo
Piasco je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2536 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 496 m.
La Coyulera, Arteaga
La Coyulera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 933 m.
Agua Hedionda, Chiautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 978 m.
Koordinaciona kancelarija za planetarnu obranu
Koordinaciona kancelarija za planetarnu obranu (Planetary Defense Coordination Office) je institucija u okviru američke svemirske agencije NASA. Kancelarija je posvećena razvoju kapaciteta za planetarnu obranu, koncept kojim se nastoje pronaći naučni i tehnološki metodi kojima čovečanstvo može odgovoriti na rizik od udara većih asteroida. Sudar planeta Zemlje sa velikim asteroidima (do kakvih je u dalekoj prošlosti planeta dolazilo npr. u slučaju izumiranja dinosaura) može dovesti do cunamija, velikih potresa, zahlađenja ili većih katastrofalnih posledica. Koordinaciona kancelarija za planetarnu obranu osnovna je u januaru 2016. sa ciljem katalogiziranja i praćenja potencijalno opasnih svemirskih objekata čiji je polimer veći od 30-50 metara (Čeljabinski meteor imao je polimer od 20 metara) kao i koordinaciju efikasnih nastojanja sprečavanja pretnje i/ili odgovora na posledice.
Чаири
Чаири је насеље у Србији у општини Трстеник у Расинском округу. Према попису из 2002. било је 469 становника (према попису из 1991. било је 313 становника).
Демографија
У насељу Чаири живи 360 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,0 година (38,9 код мушкараца и 39,0 код жена). У насељу има 140 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,35.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Heladski period
Heladski period moderni je naziv za kulturu kopnene Grčke koja se razvijala tokom bronzanog doba. Taj se termin često upotrebljava u arheologiji i istoriji umetnosti, a uveden je da bi nadopunio dva paralelna termina ― kikladski period, koji otprilike odgovara istom vremenskom razdoblju u razvoju egejskih oblasti u bronzano doba, i minojski period, koji se odnosni na kritsku civilizaciju bronzanog doba.
Ova periodizacija primenjuje se prvenstveno na keramiku i predstavlja relativni sistem datiranja. Keramika nađena na bilo kojem lokalitetu obično se može okarakterisati kao "rana", "srednja" ili "pozna", na temelju stila i tehnike izrade. Zatim se čitav vremenski period, za koji se smatra da je taj lokalitet obuhvatao, proporcionalno razdeljuje na ove periode. Pokazuje se da širom Grčke postoji poklapanje za "rani" period itd. Takođe, neka "apsolutna datiranja" ili datiranja do kojih se došlo upotrebom drugačijih, nekomparativnih metoda mogu se koristiti za datiranje ovih perioda i njima se daje prednost gde god su dostupna. Međutum, struktura datiranja u odnosu na keramiku razvijena je pre doba radiokarbonskog datiranja, kada je većina materijala i iskopana. Obično se može dobiti samo relativno datiranje, na kome se temelji karakterizacija grčke preistorije. Predmeti se obično datiraju na osnovu keramike koja je na određenom lokalitetu pronađena u povezanom kontekstu. I drugi artefakti mogu se razvrstati kao rani, srednji ili pozni, ali se za marker uzima keramika.
Heladsko društvo i kultura imaju svoje prethodnike u neolitskom periodu u Grčkoj, ali uz mnoge inovacije koje su se razvile i pokazale tokom druge i treće faze ranoheladskog perioda (2650–2050/2000. pne.), kao što su obrada bronze, monumentalna arhitektura i utvrđenja, hijerarhijska društvena organizacija i bliski kontakti s drugim egejskim oblastima. Ove će inovacije pretrpeti dalje promene tokom srednjeheladskog perioda (2000/1900–1550. pne.), koji je obeležen širenjem minijske keramike, te tokom poznoheladskog perioda (1550–1050. pne.), kad je cvetala mikenska kultura.
Île-de-France
Île-de-France je pokrajina Francuske u kojoj se nalazi 8 departmana, uključujući glavni grad Pariz. S 11,8 milijuna stanovnika to je najnaseljenija regija u Francuskoj.
Heladski period
thumb|500px|right|[[Krug grobnica A u Mikeni, poznoheladski period, 16. vek pne.]]
Île-de-France
Povijest
Regija je utemeljena u 10. stoljeću i zvala se Pays de France, da bi se 1387. preimenovala u Île-de-France. Danas je područje bivše provincije Île-de-France podijeljeno na regije Pikardija i Île-de-France. Za vrijeme Revolucije pokrajina je podijeljena na tri departmana: Seine, Seine-et-Oise i Seine-et-Marne. 1965. broj departmana je povećan s tri na osam.
Heladski period
Periodizacija
thumb|250px|Vaza sa slikanim ukrasom u obliku [[Hobotnica|hobotnice, Rodos, poznoheladski III C1 period, oko 1200–1100. pne., Louvre.]]
Île-de-France
Administracija
U regionalnom vijeću se nalazi 209 zastupničkih mjesta. Sastav vijeća od 28. ožujka 2004. je:
Heladski period
Periodizacija
Shema s "ranim", "srednjim" i "poznim" periodima može se primeniti na više nivoa. Međutim, da ne bi koristili rogobatne izraze kao što je "rani rani period" i sl., arheolozi po konvenciji upotrebljavaju rimske brojke (I, II, III) za drugi nivo, velika slova (A, B, C) za treći nivo, arapske brojke (1, 2, 3) za četvrti nivo i ponovo velika slova (A, B, C) za peti nivo. Međutim, nisu svi nivoi zastupljeni na svakom lokalitetu. Ako su potrebni dodatni nivou, može se dodati još jedna odrednica "rani", "srednji" ili "pozni". Heladski se period može podeliti ovako:
Ranoheladski period
Ranoheladski period bronzanog doba u Grčkoj, uopšte uzev, karakteriše neolitsko zemljoradničko stanovništvo koje uvozi bronzu i bakar te koristi primitivne tehnike obrade bronze koje su se prvo razvile u Anatoliji, s kojom su održavali kulturne kontante. Ranoheladski period vremenski se poklapa s periodom Starog kraljevstva u Ehiptu. Važni lokaliteti iz ovog razdoblja grupisani su na egejskim obalama grčkog kopna u Beotiji i Argolidi (Manika, Lerna, Pefkakia, Teba, Tirint) ili na ostrvima blizu obale kao što su Egina (Kolona) i Eubeja (Lefkandi), a karakterišu ih keramika koja pokazuje uticaje iz zapadne Anatolijei uvođenje brze verzije grnčarskog kola. "Dugi dom", tj. tip kuće poznat kao megaron, pojavljuje se u II ranoheladskom periodu. Uvođenje anatolijskih kulturnih modela (tj. "Lefkandija I") nije bilo praćeno znatnijim razaranjima.
Prvi ranoheladski period
Prvi ranoheladski period, poznat i kao "kultura Eutresisa", karakteriše prisustvo polirane keramike s floralnim ornamentima u Korakuu i na drugim lokalitetima, dok su objekti od metala u ovom periodu izuzetno retki. Što se tiče keramike i izgleda naselja, postoji vidan kontinuitet između I ranoheladskog perioda i prethodnog poznog neolitika; promene u lokaciji naselja tokom I ranoheladskog perioda pripisuju se promenama u privredi.
Île-de-France
Zemljopis
Najviša točka je 217 m (Neuilly-en-Vexin, Val d'Oise), a najniža 11 m u Port-Villez (Yvelines). Klima je umjerena. Prosječna temperatura je 11° C.
Heladski period
Drugi ranoheladski period
Dp prelaza s prvog na drugi ranoheladski period došlo je brzo i bez prekida; razvile su se mnoge socijalno-kulturne inovacije, kao što su metalurgija (tj. obrada bronze), uvođenje hijerarhijske društvene organizacije i pojava monumentalne arhitekture i utvrđenja. Promene u naseljima tokom drugog ranoheladskog perioda pratile su novine u poljoprivredi, kao što je oranje plugom koji vuku volovi.
Treći ranoheladski period
U Lerni je drugi ranoheladski period završen razaranjem "Kuće sa crepovima", koja pripada tipu "kuće s hodnicima". Razaranje naselja iz drugog ranoheladskog perioda isprva je pripisano najezdi Grka ili Indoevropljana do koje je došlo u trećem ranoheladskom periodu.; međutim, to je gledište danas uglavnom napušteno, s obzirom na to da nema uniformnosti u razaranjima lokaliteta iz drugog ranoheladskog perioda i na to da se na lokalitetma kao što su Litares, Flijunt, Manika i drugi primećuje kontinuitet između drugog i trećeg ranoheladskog perioda, s jedne strane, i srednjeheladskog perioda, s druge strane. Osim toga, navodno "novi/invazivni" kulturni elementi ― kao što su apsidalne kuće, terakota u obliku sidra, izdubljene sekire, ritualne gromače i sahranjivanje pokojnika u okviru zidina naselja ― posvedočeni su u grčkoj pre trećeg ranoheladskog perioda i zapravo se smatraju autohtonim pojavama (to je, na primer, slučaj s terakotom u Beotiji i rutualnim gromačama na lokalitetu Aje Sofije u Tesaliji), odnosno posledicama stalnog kontakta kopnene Grčke s različitim drugim oblastima, kao što je zapadna Mala Azija, Kikladi, Albanija i Dalmacija, i to počev od drugog ranoheladskog perioda pa sve do srednjeheladskog perioda. Čini se da su i klimatske promene doprinele značajnim kulturnim transformacijama do kojih je u Grčkoj došlo na prelazu između drugog i trećeg ranoheladskog perioda (oko 2200. pne.).
Srednjeheladski period
Srednjeheladski period bilo je doba kulturnog nazadovanja u Grčkoj, čiji su se prvi znaci pojavili već u prethodnom, trećem ranoheladskom periodu. Srednjeheladski period karakteriše široka upotreba minijske keramike, koja je možda direktno povezana s narodom koji su antički grčki istoriografi nazivali Minijcima; Heinrich Schliemann konvencionalno je jednu skupinu monohromne polirane keramike pronađene na srednjeheladskim lokalitetima nazvao "minijskom".
Isprva se mislilo da je sivo minijsko posuđe uvedeno migracijama koje su se desile u srednjoj fazi bronzanog doba; međutim, ta je teorija napuštena kad su iskopavanja u Lerni 1950-ih otkrila da je razvoj keramičkih stilova tekao kontinuirano, odnosno da minijska keramika predstavlja neposredni izdanak fine sivo ispolirane tirintske keramike iz trećeg ranoheladskog perioda. Opšte uzev, slikana dekoracija na keramici ima pravolinijske i apstraktne oblike sve do III srednjeheladskog perioda, kad su kikladski i minojski uticaji inspirisali čitavu paletu krivolinijskih, pa čak i figuralnih motiva.
Srednjeheladski period vremenski se poklapa sa Srednjim kraljevstvom u Egiptu. Naselja su smeštena bliže jedno drugom i obično se nalazi na vrhovima brda. Srednjeheladski lokaliteti nalaze se širom Peloponeza i središnje Grčke, uključujući i unutrašnjost Etolije, kao što je naselje u Termonu, te u severnim oblastima, na primer u dolini reke Sperheja. Malthi u Meseniji i Lerna V jedini su srednjeheladski lokaliteti koji su temeljno istraženi.
Poznoheladski period
250px|thumb|right|Zlatna [[Agamemnonova maska, poznoheladski period, 16. vek pne.]] Poznoheladski period je doba uspona Mikenske Grčke, koja je cvetala pod novim uticajima s minojskog Krita i Kiklada. Ljudi koji su u ovom periodu pravili grnčariju ponekad su na svoje proizvode urezivali kratke natpise koristeći slogovno pismo koje se danas naziva Linearom B i za koje je utvrđeno da predstavlja ranu fazu grčkog jezika. Poznoheladski period deli se takođe na I, II i III; od njih se I i II period vremenski poklapaju s poznominojskom keramikom, a III period se nastavlja nakon nje. Treći poznoheladski period dalje se deli na IIIA, IIIB i IIIC. Sledeća tablica daje okvirno datiranje poznoheladskih faza na grčkom kopnu:
Prvi poznoheladski period
thumb|right|300px|Mikenski oklop, 1400. pne. Keramika iz prvog poznoheladskog perioda poznata je iz depozita nađenih u šaht-grobovima u Lerni i u naseljima Vorulija i Nihorija (u Meseniji), Ajos Stefanos (u Lakoniji) i Korakuu. Švedski arheolog Arne Furumark podelio je poznoheladski period na fazu A i fazu B, no Oliver Dickinson je Furumarkov IB poznoheladski period označio kao IIA. Neka nedavna radiokarbonska datiranja materijala sa lokaliteta Cungiza (Tsungiza) severno od Mikene ukazuju na to da se tu prvi ranoheladski period možda datira u razdoblje između 1675/1650. i 1600/1550. pne., što je za oko 100 godina ranije od relativnog datiranja utvrđenog keramikom. Do erupcije na Teri takođe je došlo tokom prvog ranoheladskog perioda (odnosno, I poznokikladskog i IA poznominojskog perioda), tj. negde u grazdoblju između 1650. i 1625. pne.
Materijalnu kulturu danas poznatu kao "peloponeski prvi poznoheladski period" ne nalazimo na Teri, ali je poznata iz kasne faze prvog poznoheladskog perioda u Meseniji, te se stoga možda razvila nakon erupcije. Ovu kulturu karakterišu "visoki kaftoritski vrčevi III tipa nalik na dimnjake"; "mali zatvoreni oblici kao što su zdepaste posude dekorisane simetričnim petljama ('reketima') ili jednostavnim spiralama"; "bogato oslikani tamni motivi na svetloj podlozi", koji "uključuje male precizne tipove jednostavno povezanih spirala kao što su razni oblici kukastih ili isprepletanih spirala (sa ili bez sitnih tačaka na polju), zatim oblike simetričnih petlji i sekira s dve oštrice te prateće nizove sitnih tačaka i jednostrukih ili dvostrukih valovitih linija"; a, takođe, i "mrežasti obrazac" na "kaftoritskim" vrčevima. Ove lokalne inovacije prisutne su širom grčkog kopna i u kasnijim stilovima iz IIA poznoheladskog perioda.
Drugi poznoheladski period
Karakteristike IIA poznoheladskog perioda definišu se uglavnom na temelju materijala iz istočne doline kod Korakua. Kućni i palatalni oblici su različiti. Postoje snažne veze između IIA poznoheladskog i IB poznominojskog perioda. IIB poznoheladski period započeo je pre no što se završio IB poznominojski period i u toj je fazi vidljivo smanjivanje kritskih uticaja. Čist IIB poznoheladski materijal je redak i potiče iz Tirinta, Asine i Korakua. Na osnovu radiokarbonskog datiranja materijala iz Cungize pretpostavlja se da je drugi poznoheladski period trajao od 1600/1550. pne. do 1435/1405. pne., što znači da je započeo oko 100 godina ranije od datiranja na temelju keramike, ali mu se svršetak gotovo poklapa s keramičkim datiranjem. U Egiptu obe faze drugog poznoheladskog perioda poklapaju se s početkom "carskog" razdoblja, od Hatšepsut do Tutmosisa III (vladao 1479–1425. pne.).
Treći poznoheladski period
thumb|200px|thumb|right|Glava od slonovače, poznoheladski period, 1250–1180. pne. Treći poznoheladski period vremenski se poklapa s trećim poznominojskim periodom na Kritu. Na prelazu na IIIB poznominojski period neheladska keramika iz egejskih oblasti prestaje biti homogena; uzimajući u obzir razlike između IIIB poznominojskog perioda od heladskog, prvi se u najboljem slučaju može smatrati "subminojskom" varijantom IIIB poznoheladskog perioda.
Jednoobrazna i široko rasprotranjena keramika iz prve faze IIIA poznoheladskog perioda prvobitno je definisana materijalom pronađenim u "kući s platformom" u Mikeni, u palati u Tebi (koju danas većina naučnika datira u drugu fazu IIIA poznoheladskog perioda ili u IIIB poznoheladski period), te u Trijadi na Rodosu. Postoje i nalazi iz Asine, Atine (bunari), Sparte (tzv. Menelajon), Nihorije, kao i tzv. 'Atrejeva jama', odnosno krš pronađen ispod ulaza u Atrejevu riznicu u Mikeni. Na osnovu radiokarbonskog datiranja materijala iz Cungize zaključuje se da bi prvu fazu IIIA poznoheladskog perioda zapravo trebalo smestiti u razdoblje između 1435/1406. pne. i 1390/1370. pne., tj. nešto ranije od keramičkog datiranja, pri čemu je razlika manja od 50 godina. Posuđe iz prve faze IIIA poznoheladskog perioda nađeno je i na lokalitetu Maşat Höyük u hetitskoj Anatoliji.
Druga faza IIIA poznoheladskog perioda obeležena je širenjem mikenske keramike po gotovo čitavom istočnom Sredozemlju. Pojavljuju se mnogi novi oblici. Na slikanoj keramici nastavljaju se motivi iz prve faze, ali pokazuju veliki stepen standardizacije. Na lokalitetu Amarni u Egiptu pronađeno je posuđe iz prve faze nastalo tokom vladavine Amenhotepa III te posuđe iz druge faze nastalo tokom vladavine njegova sina, Akhenatona; tu se već u tragovima primećuju i počeci IIIB poznoheladskog perioda. Posuđe iz druge faze IIIA poznoheladskog perioda potiče iz tzv. uluburunskog brodoloma, tj. broda koji je potonuo u 14. veku pne. I ovde je radiokarbonsko datiranje iz Cungize dalo nešto ranije datiranje: od 1390/1370. pne. do 1360/1325. pne.; no, posuđe iz ove druge faze pronađeno je i u jednom spaljenom sloju na lokalitetu Mileta, a do tog je požara verovatno došlo tokom vladavine hetitskog vladara Mursilija II, odnosno nešto pre Mursilijevog pomrčenja iz 1312. pne. Prelazni period između IIIA i IIIB počinje nakon 1320. pne., ali ne mnogo kasnije (Cemal Pulak smatra da je do prelaza došlo pre 1295. pne.).
Furumarkova definicija IIIB poznoheladskog perioda uglavnom se temeljila na nalazima iz grobnica i domaćem materijalu iz Zigurija. Elizabeth B. French podelika je taj period na dve faze, na osnovu nalaza iz Mikene i Zapadnog zida u Tirintu. Depoziti iz druge faze IIIB poznoheladskog perioda su retki, budući da se na slikanu keramiku retko nalazi u grobovima i da su mnoga naselja iz tog perioda doživela razaranje, koje je za sobom ostavilo malo čitavih posuda.
Keramika iz IIIB poznoheladskog perioda povezana je u palatama na grčkom kopnu s arhivima tablica pisanih Linearom B. (Linear B već se koristio na Kritu od II kasnominojskog perioda.) Granica između IIIA i IIIB perioda koju je predložio Pulak značila bi da se IIIB period vremenski poklapao u Anatoliji s ponovnim usponom Hetita nakon Mursilijevog pomrčenja, u Egiptu s Devetnaestom dinastijom, a u severnoj Mesopotamiji s usponom Asirije i njenom dominacijom nad kraljevstvom Mitani. Kraj IIIB poznoheladskog perioda povezan je s razarenjem Ugarita, među čijim se ruševinama nalaze poslednji primerci te keramike. Radiokarbonsko datiranje iz Cungize smešta kraj IIIB perioda u 1200/1190. godinu pne. Stoga se početak IIIC perioda danas uglavnom smešta na početak vladavine kraljice Tausret. Furumark je IIIC poznoheladski period rezdelio na prvu (IIIC:1) i drugu fazu (IIIC:2), na temelju materijala nađenog u grobnicama u Mikeni i Asini te na Kefaloniji i Rodosu. Iskopavanja preduzeta 1960-ih na utvrdama u Mikeni i u Lefkandiju na Eubeji otkrila su stratifikovani materijal koji je pokazao značajne regionalne varijacije u okviru IIIC perioda, posebno u njegovim kasnijim fazama. Keramika iz poznog IIIC perioda nađena je u trojanskom sloju VIIa, a nekoliko komada otkriveno je i u Tarsu u Kilikiji. Takva je keramika izrađivana i lokalno u filistinskim naseljima Ashdod, Ashkelon, Ekron, Gath i Gaza.