cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San José Costa Rica, San Juan Lachao
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 827 m.
3421 Yangchenning
3421 Yangchenning je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,233 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,5.
Paraje Ocotero Santa Cruz, San Luis Acatlán
Paraje Ocotero Santa Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Luis Acatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 585 m.
Vedovato, Padova
Vedovato je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Fond du Lac, Wisconsin
Fond du Lak je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 43.021, što je 818 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Solución Somos Todos, Jalpa de Méndez
La Solución Somos Todos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Jalpa de Méndez.
Maisach
Majzah je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Firstenfeldbruk. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 12.790 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9179134.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Firstenfeldbruk Majzah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Firstenfeldbruk. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 514 metara. Površina opštine iznosi 53,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 12.790 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 239 stanovnika/km².
Autozomno dominantno nasleđivanje
thumb|250px|right|Autozomno dominantni obrazac. thumb|250px|Autozomno recesini obrazac Autozomono-dominantno nasleđivanje je oblik monogenskog nasleđivanja pri kome jednu osobinu (oboljenje) određuje dominantan alel jednog gena.
Autozomono-dominantno se nasleđuju bolesti koje su determinisane dominantnim mutiranim alelom smeštenim na nekom od autozomnih hromozoma. Dominantan mutirani alel ispoljava svoje dejstvo i u homozigotnom i u heterozigotnom stanju (ponaša se kao svaki dominantan alel).
Genotipovi obolelih i zdravih osoba
Obolele osobe mogu imati jedan od sledeća dva genotipa :
Osobine dominantnog alela
Dominantan mutirani alel pokazuje osobine karakteristične za dominantne alele, a to su:
Pored toga, fenotip heterozigotne osobe se razlikuje od fenotipa homozigotne osobe. Homozigoti skoro uvek imaju teži oblik bolesti ili fenotip nije poznat zato što je ta kombinacija alela letalna. Primer za to je oboljenje familijarna hiperholesterolemija (povišen nivo holesterola u krvi koji može dovesti do infarkta miokarda). Homozigoti imaju teži oblik ove bolesti i obično umiru pre 30-te godine života od infarkta, a heterozigoti imaju povišen nivo holesterola koji može dovesti do infarkta.
Mendelova pravila nasleđivanja
Na autozomno-dominantan način nasleđivanja mogu se primeniti Mendelova pravila nasleđivanja.
Tako, ako su u braku obolele osobe i obe su heterozigoti za gen koji determiniše to oboljenje, onda se u potomačkoj F1 generaciji javljaju dva fenotipa – oboleli i zdravi potomci u odnosu 3:1, sa napomenom da je homozigotna kombinacija dominantnih alela najčešće letalna (vidi shemu pod A).
Ako su u braku obolela osoba, koja je heterozigot, i zdrava osoba onda se u F1 generaciji javljaju oboleli i zdravi potomci u odnosu 1:1 (50% : 50%)- vidi shemu pod B.
Bolesti i osobine determinisane autozomno-dominantnim genima
Više od polovine danas poznatih osobina čoveka determinisana je dominantnim genom koji se nalazi na nekom od autozomnih hromozoma; među njima su:
Rašće
Rašće je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Novi Grad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 298 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Bonner County, Idaho
je okrug u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Nobelova nagrada za književnost
Nobelova nagrada za književnost (šved. Nobelpriset i litteratu), kategorija Nobelove nagrade koju od 1901. Švedska akademija dodjeljuje za književnost. Nagrada se dodjeljuje piscu iz bilo koje zemlje koji je, prema riječima Alfreda Nobela, stvorio "na polju književnosti najbolje djelo idealističkih tendencija" (švedski: den som inom litteraturen har producerat det mest framstående verket i en idealisk riktning). Iako su ponekad, kao izrazito hvalevrijedna, navođena i pojedina djela, termin "djelo" u ovom kontekstu odnosi se na autorov cjelokupni opus. Švedska akademija odlučuje tko će, ako će uopće netko, dobiti nagradu za pojedinu godinu. Ime dobitnika objavljuje se početkom listopada svake godine. Nagrada za književnost jedna je od pet nagrada utemeljenih oporukom Alfreda Nobela iz 1895. godine.
Posljednjih godina, Švedska akademija izložena je sve većim kritikama zbog svog izbora dobitnika. Jedni kritičari ističu kako velik broj uglednih autora nije dobio niti je ikada bio nominiran za Nobela, dok drugi ističu kako jedan broj uglednih dobitnika nagradu nije niti zaslužio. Postojalo je i nekoliko kontroverzi vezanih uz navodne političke interese povezane s procesom nominacije i samog izbora, u konačnici, kandidata. Neki, poput Sabaree Mitre, profesorice na JNU-u, smatraju da, iako je Nobelova nagrada značajna i ima tendenciju zasjeniti sve druge nagrade, nije jedini kriterij književne izvrsnosti.
Pozadina
thumb|Godine [[1901|1901., Sully Prudhomme (1839–1907), francuski pjesnik i esejist, postao je prvi dobitnik Nobela za književnost, "zbog svoje pjesničke kompozicije, koja dokazuje idealizam, umjetničku savršenost i rijetku kombinaciju srca i intelekta."]] Alfred Nobel je u svojoj oporuci naznačio da se njegov novac iskoristi kako bi se ustanovila serija nagrada za one koji daju "najveći doprinost čovječanstvu" na polju fizike, kemije, mira, fiziologije ili medicine i književnosti. Iako je Nobel za života napisao nekoliko oporuka, ova posljednja je napisana malo više od godinu dana prije smrti te potpisana u Švedsko-norveškom klubu u Parizu, 27. studenog 1895. godine. Nobel je 94% svoje imovine, vrijednosti 31,000,000 švedskih kruna (c. US$186,000,000/€135,000,000), ostavio u svrhu utemeljenja navedenih 5 nagrada. Zbog visoke razine skepse koja je pratila oporuku, norveški ju je Storting potvrdio tek 26. travnja 1897. godine. Izvršitelji Nobelove posljednje volje bili su Ragnar Sohlman i Rudolf Lilljequist, koji su osnovali Nobelovu fundaciju, preuzeli novac i organizirali nagrade.
Nedugo nakon odobravanja oporuke, imenovani su članovi Norveškog Nobelovog komiteta, čija je zadaća bila dodjela nagrade za mir. Ubrzo su osnovane institucije koje dodjeljuju ostale nagrade: Karolinska Institutet (7. lipnja), Švedska akademija (9. lipnja) i Kraljevska švedska akademija znanosti (11. lipnja). Fundacija je tada usuglasila kriterije prema kojima se nagrade dodjeljuju. Godine 1900., švedski kralj Oscar II. objavio je novostvorene statute Fundacije. Prema Nobelovoj oporuci, nagradu za književnost trebala bi dodjeljivati Kraljevska švedska akademija.
Nominacija
Svake godine, Švedska akademija šalje upite za nominacije za Nobela za književnost. Članovi Akademije, članovi literarnih akademija i društava, profesori književnost i jezika, bivši nobelovci, kao i predsjednici udruga pisaca, mogu nominirati kandidate. Ipak, nitko ne smije nominirati samoga sebe.
Svake godine pošalje se oko tisuću zahtjeva, dok ih se, kako je objavljeno 2011., vrati njih oko 220. Akademija mora prijedloge dobiti do 1. veljače, nakon čega ih pregledava Nobelov komitet. Do travnja, Akademija izrađuje uži izbor u kojem se nalazi oko 20 kandidata. Do svibnja, Komitet odobrava pet glavnih kandidata. Sljedeća četiri mjeseca, Akademija čita i analizira opuse petorice autora. U listopadu, članovi Akademije glasuju, a kandidat koji dobije više od polovice glasova dobiva nagradu. Nitko ne dobiva nagradu ako na popisu nije barem dva puta, što dovodi do toga da su neki autori bili kandidati godinama i da se njihov rad redovito ocjenjivao. Akademija barata s 13 jezika, ali ako se pojavi kandidat koji piše na "nepoznatom" jeziku, Akademija poziva prevoditelje i stručnjake pod prisegom da dostave primjerke tog autora. Ostali dijelovi su slični kao i kod drugih kategorija.
Nagrade
Dobitnik Nobela za književnost dobiva zlatnu medalju, diplomu s izjavom i novčanu nagradu. Iznos novca ovisi o prihodima Nobelove fundacije za tu godinu. Ako je nagrada uručena većem broju dobitnika iste godine, novčani iznos se dijeli ovisno o broju dobitnika i o tome jesu li nagradu primili kao dva individualca li zajednički.
Od uvođenja novčane nagrade, iznosi su varirali da bi 2012. taj iznos bio 8,000,000 kr (oko US$1,100,000), s tim da je prije iznosio 10,000,000 kr. To nije bio prvi put da je suma smanjivana te je novčani iznos od 1901. redovito varirao. Najniža suma dodijeljena je 1945. te je iznosila 2,370,660 kr (prema standardima iz 2011. godine), a najveća 2011., koja je iznosila 11,659,016 kr.
Dobitniku se uručuje i medalja i diploma te ga se poziva da održi predavanje tokom "Nobelova tjedna" u Stockholmu, vrhunac kojeg je ceremonija dodjela nagrade i banket koji se održavaju 10. prosinca. Nobelova nagrada za književnost je, prema svim kriterijma, daleko "najbogatija" književna nagrada u svijetu.
Medalje
Medalje Nobelove nagrade, koje se kuju u Myntverketu u Švedskoj i u Norveškoj od 1902. godine, registrirani su simboli Nobelove Fundacije. Svaka medalja na prednjoj strani prikazuje lijevi profil Alfreda Nobela. Medalje za fiziku, kemiju, fiziologiju ili medicinu i književnost imaju isti dizajn prednje strane s Nobelovim profilom i godinama rođenja i smrti, dok mir i ekonomija također imaju Nobelov portret, ali je dizajn nešto drugačiji. Slika na poleđini varira ovisno o instituciji koja dodjeluje nagradu, s tim da su poleđine medalja za kemiju i fiziku identične. Poleđina medalje za književnost, koju je dizajnirao Erik Lindberg, prikazuje mladića koji, očaran, sluša i zapisuje pjesmu Muze.
Diplome
Dobitnicima Nobela, aktualni Kralj Švedske direktno uručuje službenu Diplomu. Svaka Diploma posebno je dizajnirana za svakog pojedinačnog dobitnika. Diploma sadrži fotografiju i tekst koji imenuje dobitnika i citirano objašnjenje dodjele nagrade.
Potencijalni kandidati
Potencijalne dobitnike Nobelove nagrade za književnost teško je predivdjeti jer su nominacije tajne 50 godina od godine nominiranja, nakon čega su dostupne na Bazi nominacija Nobelove nagrade za književnost. Trenutno, javno su dostupne samo nominacije iz razdoblja 1901. do 1963. godine. Ova tajnost dovela je do spekulacija oko novog dobitnika.
Lovastatin nonaketid sintaza
Lovastatin nonaketid sintaza je enzim sa sistematskim imenom acil-KoA:malonil-KoA C-aciltransferaza (dekarboksilacija, oksoacil- i enoilna redukcija, tioestarska hidroliza). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Nobelova nagrada za književnost
Potencijalni kandidati
Što je s glasinama koje diljem svijeta kruže oko nominiranih za Nobelovu nagradu ove godine? - Pa, radi se ili o glasini, ili je jedan od nominiranih pustio informacije u javnost. Kako su nominacije tajne 50 godina, morat ćete čekati do tada da saznate.
Lovastatin nonaketid sintaza
Mikrobni enzim je multifunkcionalni protein koji katalizuje mnoge reakcije formanja lanca enzima EC 2.3.1.85, masno-kiselinske sintaza, kao i reduktivne metilacije i Dils-Alderove reakcije.
Nobelova nagrada za književnost
Kontroverze oko izbora
Od 1901. do 1912., Komitet je Nobelovu sintagmu "idalistički pravac" interpretirao kao "uzvišen i zvučni idealizam". To je dovelo do toga da Lav Tolstoj (koji je od 1902. do 1906. predložen čak 16 puta), Henrik Ibsen (predložen tri puta - 1902., 1903. i 1904.), Émile Zola (predložen 1901. i 1902.) i Mark Twain (koji nikada nije ni predložen) budu odbijeni. Isto tako, neki smatraju kako je dugogodišnji animozitet Švedske prema Rusiji razlog zašto su Tolstoju i Čehovu (koji nikada nije ni predložen) uskraćene nagrade. Tokom i neposredno nakon Prvog svjetskog rata, Komitet je zauzeo neutralni stav i preferirao autore iz zemalja koje nisu sudjelovale u sukobima. Komitet je redovito zaobilazio Augusta Strindberga, koji nikada nije niti nominiran, ali autor je zapisan u povijesti kao jedini dobitnik tzv. Anti-Nobelove nagrade, koju mu je 1912. godine uručio kasniji premijer Hjalmar Branting. Kontroverzan izbor bio je i onaj Selme Lagerlöf, prve žene dobitnice Nobela za književnost. Među kritiziranim izborima našli su se i Theodor Mommsen, njemački romanist i povjesničar, te švedski pjesnik Carl Gustaf Verner von Heidenstam.
Akademija je roman Rat s daždevnjacima češkog pisca Karela Čapeka smatrala odviše uvredljivim za njemačku vladu. Čapek je odbio predložiti neko drugo, manje kontroverzno djelo kao primjerak svoga rada, izjavivši: "Hvala Vam na dobroj volji, ali već sam napisao svoju doktorsku disetraciju." Zbog toga mu nagrada nije uručena, unatoč sedam nominacija.
Nagrade uručene francuskom filozofu Henriju Bergsonu, čija je filozofija okosnica u razvoju moderne estetike, kao i britanskom premijeru Winstonu Churchillu naišle su na velike kritike jer dvojica autora uopće nisu pisala lijepu književnost, već filozofska i povijesno-politička djela.
Prema dokumentima Švedske akademije koje je, povodom otvaranja 2008., proučavao francuski časopis Le Monde, francuski pisac i intelektualac André Malraux je bio jedan od glavnih kandidata za Nobela tokom 50-ih godina. Malraux se natjecao upravo s Camusom, ali je nekoliko puta odbijen, posebice 1954. i 1955., i to "sve dok se ne vrati romanu." Camus je nagradu dobio 1957. godine, a prilikom primanja, izjavio je: "Smatram da je nagradu trebao dobiti Malraux." Malraux je od 1947. do 1963. predložen čak 32 puta (od 1954. pa do 1963. čak svake godine uzastopno).
Sličnu polemiku imao je i Japan, a vrtila se oko velikog Yukija Mishime, koji je za nagradu bio nominiran nekoliko puta. Prvi put je to 1963. godine,. Godine 1965. je objavljeno da je Mishima u užem izboru, ali je nagradu dobio Mihail Šolohov, što je uvelike razočaralo Mishimu. Tada je nominiran bio i Junichiro Tanizaki, još jedan japanski pisac. Godine 1967., Mishima je ponovo bio u užem izboru, zajedno s Nerudom, Malrauxom i Samuelom Beckettom, ali je nagradu, iznenađujuće i neočekivano, dobio gvatemalski pisac Miguel Ángel Asturias. Godine 1968. bilo je gotovo sigurno da nagrada ide japanskoj književnosti, a uz Mishimu, koji je bio najizgledniji kandidat, spominjao se i mladi Kenzaburo Oe (koji će nagradu dobiti 1994.) i Yasunari Kawabata. Kada je objavljeno da je nagradu dobio Kawabata, Mishimin je put prema Nobelu završio. Godine 1962., nagradu je dobio američki pisac John Steinbeck. Izbor je naišao na velike kritike, a jedne švedske novine išle su toliko daleko da su ga nazvali "Akadamijinom najvećom pogreškom". New York Times je objavio čuđenje zašto je nagrada dodijeljena piscu čiji je "ograničeni talent, u njegovim najboljim djelima, razvodnjen nižerazrednim filozofiranjem", dodavši: "nama je interesantno kako nagrada nije dodijeljena piscu... čiji je značaj, utjecaj i sam korpus djela već ostavio dublji trag na književnost našega doba." Sam Steinbeck je, kada su ga na dan objave pitali zaslužuje nagradu, izjavio: "Iskreno, ne." Godine 2012. (50 godina kasnije), Akademija je otvorila svoje arhive u kojima je otkriveno kako je Steinbeck bio kompromisni izbor između popisa na kojemu su još bili britanski pisci Robert Graves (nominiran ukupno 5 puta) i Lawrence Durrell, francuski dramatičar Jean Anouilh (nominiran uzastopno od 1961. do 1966.) i danska spisateljica Karen Blixen (nominirana čak 12 puta). Objavljeni popis otkriva kako je Steinbeck izabran kao najbolji među lošima. Henry Olsson, član Komiteta, napisao je: "Nema jasnih kandidata za Nobelovu nagradu i izborni komitet je u nezavidnom položaju."
Godine 1964., Jean-Paul Sartre je dobio nagradu, ali ju je odbio, napisavši pismo Akademiji u kojem, između ostalog, piše: "Nije isto ako ja potpisujem svoje tekstove kao Jean-Paul Sartre ili kao Jean-Paul Sartre, dobitnik Nobelove nagrade. (...) Pisac dakle treba odbiti da ga pretvore u instituciju, čak i kad se to dogododi na najčasniji mogući način, kao u ovom slučaju."
Sovjetski disident Aleksandar Solženjicin, dobitnik nagrade 1970. godine, nije prisustvovao uručenju nagrada u Stockholmu od straha da se više neće moći vratiti u Sovjetski Savez ukoliko to učini. Nakon što je švedska vlada odbila uručiti nagradu Solženjicinu u svojoj ambadasi u Moskvi, Solženjicin je odbio nagrad u cijelosti, komentirajući kako su zahtjevi Švedske (koja preferira privatnu ceremoniju) "uvreda samoj nagradi". Solženjicin nagradu i novac nije prihvatio sve do 10. prosinca 1974., nakon što je prognan iz Sovjetskog Saveza.
Godine 1974., među kandidatima su bili Graham Greene, Vladimir Nabokov, Saul Bellow i utjecajna honduraška spisateljica Argentina Díaz Lozano, ali svi su odbijeni u korist anonimnih švedskih autora i članova Komiteta, Eyvinda Johnsona i Harryja Martinsona, što do danas ostaje jedan od najkontroverznijih izbora. Dok će Bellow nagradu ipak dobiti 1976. godine, Díaz Lozano, Greene i Nabokov, koji je prvi puta predložen još 1963. godine, ju nikada nisu dobili.
Argentinski pisac Jorge Luis Borges nekoliko je puta nominiran za Nobela, a prvi put 1956. godine, ali je svaki put odbijen zbog, kako kaže njegov biograf Edwin Williamson, izražavanja podrške određenim argentinskim i čileanskim desno orijentiranim diktatorima, poput Pinocheta, što je, prema Tóibínovoj analizi Williamsonove Borges: A Life, imalo kompleksne socijalne i osobne konotacije. Ovakvo odbijanje kontrastno je određenim odlukama Komiteta, koji je nagrade dodijelio piscima koji su podržavali ljevičarske diktature, poput one Josifa Staljina, u slučaju Nerude i Sartrea.
Godine 1988., Nobelova komisija je namjeravala uručiti nagradu kineskom piscu Shen Ts'ung-wenu, čime bi ovaj postao prvi kineski pisac nagrađen Nobelom za književnost. Shen je preminuo 10. svibnja 1988., prije nego je dobitnik službeno objavljen tako da je nagrada uručena egipatskom piscu Nagibu Mahfuzu.
Kada je 1997. godine nagrada uručena talijanskom piscu i glumcu Dariju Fou, kritičari su taj potez smatrali lakim jer se na Foa gledalo kao na izvođača, a ne i pisca, a katoličke organizacije su izbor smatrale kontroverznim jer je Fo ranije bio cenzuriran od strane Rimokatoličke crkve. Vatikanske novine, L'Osservatore Romano, komentirao je ovaj izbor sljedećim tekstom: "Davanje nagrade nekome tko je istovremeno autor nekih upitnih djela je izvan svake mašte." Salman Rushdie i Arthur Miller bili su također veliki favoriti za nagradu, ali Akademija je kasnije izjavila kako bi takav ishod bio "previše predvidljiv, previše popularan."
Camilo José Cela se dobrovoljno ponudio Francu kao informant te se dobrovoljno preselio iz Madrida u Galiciju kako bi se pridružio pobunjenicima. Članak Između straha i nekažnjavanja, čiji je autor Miguel Angel Villena, koji donosi kompilaciju komentara španjolskih pisaca o znakovitoj šutnji starije generacije španjolskih pisaca o frankističkoj prošlosti javnih intelektualaca, pojavio se ispod slike Cele tokom ceremonije u Stockholmu 1989. godine.
Izboru Elfride Jelinek 2004. godine oštro se protivio Knut Ahnlund, koji nije imao aktivnu ulogu u Akademiji još od 1996. godine. Nakon izbora, Ahnlund je podnio ostavku i komentirao kako je takav izbor nanio "nepopravljivu štetu" nagradi.
Izbor Harolda Pintera 2005. odgođen je na nekoliko dana, navodno zbog Ahnlundove ostavke, što je dovelo do novih spekulacija o "političkim elementima" u Akademijinim izborima. Iako Pinter, zbog lošeg zdravlja, nije bio u mogućnosti osobno održati svoje kontroverzno predavanje, održao ga je u televizijskom studiju te je prijenos prikazan na ekranima koje je gledala publika u zgradi Akademije u Stockholmu. Njegovi komentari potakli su mnogo komentara i debata. Pitanje "politiziranosti" također je isplivalo prilikom dodjeljivanja nagrade Orhanu Pamuku i Doris Lessing, 2006. i 2007. godine.
Izbor Boba Dylana se pokazao jednim od najkontroverznijih izbora Švedske akadmije od utemeljenja nagrade. I dok su glazbeni krugovi bili oduševljeni odlukom i tvrdili kako je rock'n'roll priznat kao visoka umjetnička forma, književni krugovi su kritizirali odluku, smatrajući kako Dylanov opus nema takvu vrijednost da bi se mogao nazvati književnim; dapače, pokojni pisac Normaln Mailer je jednom prilikom izjavio: "Ako je Dylan pisac, ja sam košarkaš". Libanonski pisac Rabih Alameddine je na Twitteru napisao da je "Dylanovo osvajanje nagrade ravno tome da Mrs. Fields dobije 3 Michelinove zvjezdice", dok je francusko-marokanski pisac Pierre Assouline takvu odluku nazvao "prijezirnom prema piscima". Podijeljeno mišljenje imao je norveški pisac Karl Ove Knausgaard, koji je rekao kako mu je drago da se Akademija otvara prema različitim literarnim žanrovima, ali kako mu je jako teško prihvatiti odluku zbog činjenice da je Dylan pripadnik iste one generacije kojoj pripadaju nenagrađeni Thomas Pynchon, Philip Roth i Cormac McCarthy. Autor Trainspottinga, Irvine Welsh, rekao je: "Ja sam Dylanov fan, ali ovo je loše zamišljena nagrada nostalgiji iščupana iz upaljenih prostata senilnih, izgubljenih hipija." S druge strane, Salman Rushdie je pohvalio odabir, a pisac i komentator Will Self je dodao kako je nagrada "pojeftinila" Dylana u nadi da će "slijediti Sartrea i odbiti nagradu". Dylanov kolega, pjevač Leonard Cohen, rekao je kako nikakve nagrade nisu potrebne da bi se priznala veličina čovjeka koji je transformirao popularnu glazbu svojim hitovima.
Eurocentrizam
thumb|upright|Rođen u [[Alžiru, francuski pisac Albert Camus postao je prvi dobitnik nagrade rođen u Africi.]] Očit fokus na europske, a pogotovo švedske autore, bio je tema oštrih kritika, čak i od strane švedskih novina. Europljani zauzimaju apsolutnu većinu među dobitnicima, a samo je Švedska dobila više nagrada od cijele Azije i Latinske Amerike. Godine 2008., Horace Engdahl, tada permanentni tajnik Akademije, izjavio je da je "Europa još uvijek središte literarnog svijeta" te da su "Sjedinjene Države previše izolirane. Oni ne prevode dovoljno i ne sudjeluju zapravo u velikoj književnoj raspravi." Godine 2009., Engdahlov nasljednik Peter Englund odbacio je tvrdnje svog prethodnika i priznao eurocentričku narav nagrade, dodavši: "Ja smatram da je to problem. Nama je lakše povezati se s književnošću napisanom u Europi i u europskoj tradiciji." Američki su kritičari posebno naglašavali da neki njihovi poznati autori, poput Philipa Rotha, Cormaca McCarthyja i Thomasa Pynchona, još nisu dobili nagradu, dok neki manje poznati europski autori jesu. Kada je, 2009. godine, nagradu dobila Herta Müller, koja je bila relativno slabo poznata izvan (a čak i unutar) Njemačke, mada se godinama spominjala kao favorit za nagradu, kritike o pristranosti Komiteta i eurocentrizmu ponovo su postale aktualne. Ipak, 2010. godine, nagradu je dobio Peruanac Mario Vargas Llosa, mada autor živi u Španjolskoj i posjeduje španjolsko državljanstvo. Nakon što je 2011. nagradu dobio švedski pjesnik Tomas Tranströmer, kritike su ponovo bile oštre, na što je Peter Englund reagirao kako nagrada nije dodijeljena na političkoj osnovi te da takve insinuacije smatra "književnošću za budale".
Previđena ostvarenja
U povijesti Nobelove nagrade za književnost, mnoga književna ostvarenja su previđena ili nisu uopće priznata kao takva, često zbog političkih razloga, nedostatka prijevoda ili drugih razloga. Povjesničar književnosti Kjell Espmark priznao je da "kod ranijih nagrada, osuda loših izbora i eklatantnih propusta je uglavnom opravdana. Tolstoj, Ibesn i Henry James (predložen ukupno 4 puta) su trebali dobiti nagradu umjesto, primjerice, Sullyja Prudhommea, Euckena i Heysea." Dok je kontroverza oko ovakih previda opravdana, postoje neki propusti koji su izvan kontrole Nobelove komisije, kao preuranjena smrt autora, za što su primjeri Marcel Proust (koji nikada nije ni predložen), Italo Calvino, Roberto Bolaño, Jurij Trifonov (koji je praktički bio siguran dobitnik, ali je preminuo pa je nagrada uručena Canettiju), ali i Danilo Kiš, čije je ime navodno bilo u koverti, ali je preminuo prerano. Kako kaže Espmark, "glavna djela Kafke, Cavafyja i Pessose izdana su tek nakon njihove smrti, a prave dimenzije Mandeljštamove poezije otkrivene su tek u neobjavljenim pjesmama koje je njegova žena spasila od izumiranja i svijetu ih dala dugo nakon što je on umro u svom sibirskom egzilu." Britanski pisac Tim Parks pripisao je beskrajnu kontroverzu oko izbora Nobelovog komiteta "esencijalnoj bedastoći nagrade i našom vlastitom glupošću što ju uzimamo zaozbiljno" i dodao kako "osamnaest (ili šesnaest) Šveđana posjeduju određeni kredibilitet kad je u pitanju švedska književnost, ali koja bi to grupa uopće mogla ozbiljno ocijeniti beskrajno različita djela raznovrsnih tradicija. I zašto bi uopće tražili da takvo nešto i učine?"
Kontroverze s članovima odbora
U pravilu, članstvo u osamnaesteročlanom odboru koji odlučuje o dobitniku je doživotno. Članovi odbora ne smiju ga napustiti, iako mogu odbiti sudjelovati u njegovom radu. Mjesta onih članova koji odbiju sudjelovati ostaju upražnjena do njihove smrti. Za kvorum je potrebno dvanaest aktivnih članova odbora.
Prvi skandal s članovima odbora dogodio se 1989. godine, kada su tri člana odbora podnijela ostavke jer je Komitet odbio podržati Salmana Rushdieja u trenutku kada je ajatolah Ruholah Homeini izdao fatwu da ga se ubije. Nakon izbora Elfride Jelinek, član odbora Knut Ahnlund je podnio ostavku i komentirao kako je takav izbor nanio "nepopravljivu štetu" nagradi.
Dana 10. travnja, Daniusova je zamoljena da podnese ostavku na svoju poziciju, što je značilo da je odbor ostao bez četiri člana. Frostensonova se dobrovoljno povukla iz rada odbora, što je broj izostanaka povećalo na pet. Kako su dva mjesta ostala upražnjena još od 1989. i skandala s Rushdiejem, ukupan broj aktivnih članova pao je na 11, što je značilo da je tehnički nemoguće izabrati dobitnika za 2018. godinu. Daba 4. svibnja 2018., Švedska akademija objavila je kako će dodjela nagrade biti odgođena za 2019. godinu, kada će biti proglašena dva dobitnika. Mnogi novinari i komentatiri su prokomentirali kako je ovaj skandal uvelike naštetio kredibilitetu nagrade.
Rio Vista, Texas
Rio Vista je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 873 stanovnika.
Serena (Drevni Rim)
right|thumb|200px|Serena prikazana zajedno sa suprugom [[Stilicho|Stilihonom i sinom Euherijem, cca. 400. ]]
Serena (? - cca. 408) je bila kasnorimska plemkinja, rodom iz Teodozijeve dinastije. Otac joj je bio Honorije, brat cara Teodozija I, a majka joj se zvala Marija. Teodozije ju je usvojio kao vlastitu kćer, a godine 384. dao kao suprugu vojskovođi Stilihonu nastojeći tako osigurati njegovu odanost. Poslije je otišla živjeti na dvor svog rođaka, zapadnorimskog cara Honorija gdje je, između ostalog, odabrala nevjestu za dvorskog pjesnika Klaudijana, te se brinula za svoju rođaku Galu Placidiju. Sa Stilihonom je imala sina Euherija i dvije kćeri - Mariju i Termanciju - koje će obje postati Honorijeve supruge.
Prema Zosimu je Serena kao pobožna kršćanka dala skinuti ogrlicu sa statue boginje Ree Silvije u Rimu i stavila je na svoj vrat. Tada ju je starica, jedna od posljednjih vestalki upozorila da će zbog tog svetogrđa biti kažnjena.
Godine 408. ju je Honorije dao pogubiti pod optužbom da je šurovala sa Vizigotima za vrijeme opsade Rima.
Velika nagrada Belgije
Velika nagrada Belgije utrka je Formule 1.
Kladare
Kladare je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Pitomača, Virovitičko-podravska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 523 stanovnika te 175 obiteljskih kućanstava.
Justina (carica)
Justina (cca. 340 - cca. 391) bila je druga supruga rimskog cara Valentijana I i majka cara Valentijana II te carice Gale i princeza Grate i Juste.
Otac joj je bio Just, guverner Picenuma pod carem Konstancijem II, a ona sama je bila unuka Vetija Justa. Oko godine 350. je bila nakratko udana za rimskog uzurpatora Magnencija, ali je, prema historijskim izvorima, bila premlada da bi sa njim imala djece. Poslije se oko 370. sprijateljila sa Marinom Severom, suprugom cara Valentijana I; dvije žene su postale toliko bliske da su se kupale zajedno, i Severa je svom mužu poslije priznala da je Justina toliko lijepa da čak i nju kao ženu privlači. Valentijan se zbog toga i sam zaljubio u Justinu te se sa njom oženio; historijski izvori se razilaze oko toga da li se od Severe razveo ili protjerao ili je živio u stanju bigamije.
U svakom slučaju, Justina je postala pomajka cara Gracijana, a Valentinijanu je rodila sina Valentijana i tri kćeri. Nakon muževe smrti je živjela u Mediolanumu, gdje je zbog svoje arijanske vjere došla u sukob sa biskupom Ambrozijem. Godine 387. je morala sa sinom Valentijanom II bježati iz Mediolanuma nakon prodora trupa vjernih uzurpatoru Magnusu Maksimu. Utočište je pronašla u Solunu gdje je istočnom caru Teodoziju obećala kćer Galu ako joj sa vojskom pomogne protiv Maksima. Umrla je ubrzo nakon toga, a nije jasno da li je dočekala rezultate svojih napora i povratak sina na prijestolje.
3422 Reid
3422 Reid je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,691 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,4.
San Rafael, Huehuetán
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Huehuetán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Fair Oaks, Georgia
Fer Ouks je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Džordžija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.225, što je 218 (-2,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Rocca, Ascoli Piceno
Rocca je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 782 m.
3423 Slouka
3423 Slouka je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 3,052 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,2.
Venturini, Brescia
Venturini je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Trifosfan
Trifosfan je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 97,961 Da.
Desoto Lakes, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.646, što je 448 (14,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Uzlina, Murighiol
Uzlina je naselje u Rumuniji u okrugu Tulća u opštini Murighiol.
Paul Burke (glumac)
Paul Burke (21. jul 1926 – 13. septembar 2009) je bio američki glumac najpoznatiji po ulogama u TV-serijama Goli grad i Twelve O'Clock High. Za ulogu njujorškog detektiva Adama Flinta u Golom gradu je dva puta nominiran za Emmy.
Uzlina, Murighiol
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
La Nueva Esperanza, Acacoyagua
La Nueva Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Acacoyagua.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Las Águilas, Teocaltiche
Las Águilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Teocaltiche.
Cliserio Villafuerte el Chico, Maravatío
Cliserio Villafuerte el Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Maravatío.
Las Águilas, Teocaltiche
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1815 m.
Cliserio Villafuerte el Chico, Maravatío
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 274 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2401 m.
25-hidroksiholesterol 7α-hidroksilaza
25-hidroksiholesterol 7α-hidroksilaza (, 25-hidroksiholesterol 7alfa-monooksigenaza, CYP7B1, CYP7B1 oksisterol 7alfa-hidroksilaza) je enzim sa sistematskim imenom holest-5-en-3beta,25-diol,NADPH:kiseonik oksidoreduktaza (7alfa-hidroksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim je hem-tiolatni protein (P-450).
Maitenbeth
Majtenbet je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Mildorf am In. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.899 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9183126.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Mildorf am In Majtenbet se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Mildorf am In. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 609 metara. Površina opštine iznosi 30,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.899 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 61 stanovnika/km².
Orticello, Avellino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 356 m.
Breaza, Negrilești
Breaza je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Negrilești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1131 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 515 m.
Fantastika
Fantastika u širem smislu ili spekulativna fikcija (speculative fiction) je izraz koji obuhvaća žanrove i pod-žanrove fikcije čija je karakteristika odmak od stvarnosti. U nju spada fantastika u užem smislu (fantasy), naučna fantastika (ili naučna fikcija), nadnaravni horor, utopijska i distopijska fikcija, apokaliptička i postapokaliptička fikcija te alternativna historija.
Gabeski zaljev
Gabeski zaljev (arapski: خليج قابس‎‎ / Khalīj Qābis) za antike poznat kao Syrtis Minor (Mali Sirt ) je veliki zaljev na jugu Sredozemnog mora na istoku Tunisa.
Ravnice
Ravnice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Novi Grad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 639 stanovnika.
Gabeski zaljev
Geografske karakteristike
Zaljev se proteže u dužinu od nekih 96 km, od arhipelaga Kerkenna na sjeveroistoku do otoka Djerba na jugoistoku. Najveći urbani centri duž zaljeva su Gabes, Sfax i Skhira.
Ravnice
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Gabeski zaljev
Geografske karakteristike
Gabeski zaljev je pored Gibraltarskog tjesnaca i Venecijanski zaljev, jedini dio Sredozemnog mora u kom je razlika između plime i oseke velika (do 2, 5 m u proljeće) pa tad po plićacima izvire brojni pješčani sprudovi.
Ekonomija duž zaljeva tradicionalno se bazirala na ribarstvu (tune, spužve), danas je to promjenjeno jer su Istočno od Sfaxa pronađena ležišta nafte i zemnog plina.
Maksimalna dubina iznosi 50 metara, a temperatura mora 31 °C.
Smrt gospodina Goluže
Smrt gospodina Goluže je jugoslovensko-čehoslovački igrani film snimljen 1982. u režiji Živka Nikolića. Scenario je napisao Branimir Šćepanović prema svojoj istoimenoj noveli, a po žanru je mešavina drame i crne komedije. Radnja se događa u neimenenovanoj zemlji u međuratnom periodu, a protagonista, koga glumi Ljubiša Samardžić, je skromni turista koji prilikom odlaska na odmor bude opljačkan i zaglavi u provincijskom gradiću. Radnja prikazuje kako meštanima sugeriše da je tamo došao izvršiti samoubistvo, a posle čega im privuče pažnju, stekne slavu i u njoj uživa, nesvestan da meštani od njega žele da izvrši svoju nameru. Smrt gospodina Goluže je dobila loše kritike, ali je kod publike daleko više pažnje izazvala slovenačka glumica Savina Geršak čiji ju je nastup učinio jednim od seks simbola tadašnje jugoslovenske kinematografije.
Piazzola, Trento
Piazzola je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Branimir Zamolo
Branimir „Bane” Zamolo (Beograd, 19. mart 1949 — Beograd, 2. novembar 1983) je bio srpski filmski i pozorišni glumac.
Santa Fe, San Juan Lachao
Santa Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Lachao.
Chevaline
Ševalin je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Gornja Savoja koja pripada prefekturi Ansi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 196 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 523 metara (maksimalnoj 2.176 m, a minimalnoj 503 m).
Punta Brava, Benito Juárez
Punta Brava je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Benito Juárez.
Playa Larga, Jonuta
Playa Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Jonuta.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 921 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
1956
Godina 1956. je bila prijestupna godina koja je počela u nedjelju.
Februar/Veljača
mini|[[XX kongres KPSS]]
Mart/Ožujak
mini|Tuniski kralj i [[Habib Burgiba]]
April/Travanj
mini|Maroko i Španska Sahara (1956)
Juni/Lipanj
mini|[[Protesti u Poznanju 1956.|Protesti u Poznanju (1956)]]
Juli/Srpanj
mini|150px|Markica u čast nacionalizacije Sueckog kanala
Avgust/Kolovoz
mini|90px|Amblem kulturnog dobra
Septembar/Rujan
mini|[[Brankov most]]
Oktobar/Listopad
mini|TE Kolubara (foto 2011) mini|200px|[[Władysław Gomułka se obraća masi]] mini|left|Mađarska revolucija (pripadnik tajne policije) thumb|220px|[[Suecka kriza]]
Novembar/Studeni
mini|left|Sovjetski tenkovi u Budimpešti
Meinheim
Majnhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Vajsenburg-Guncenhauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 877 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9577150.
1956
Decembar/Prosinac
mini|Putovanje jahte "[[Granma (jahta)|Granma"]]
Spoljašnje veze
- -
Rising Star, Texas
Rising Star je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 835 stanovnika.
Dan
Dan јe bilo koјa od nekoliko različitih јedinica za vreme. Reč se odnosi ili na period svetlosti kada јe Sunce iznad lokalnog horizonta ili na ceo dan koјi pokriva i tamni i svetli period.
Uvod
Različite definiciјe za dan su bazirane na prividnom kretanju Sunca preko neba (solarni dan). Razlog za ovo prividno kretanje јe rotaciјa Zemlje oko svoјe ose, kao i revoluciјa Zemlje u orbiti oko Sunca.
Dan, za razliku od noći, često se definiše kao period kada sunčeva svetlost stiže do zemlje, pod pretpostavkom da nema logičkih pretpostavki. Dva efekta čine da јe dan prosečno duži od noći. Sunce niјe tačka, ali ima prividnu veličinu od oko 32 lučna minuta. U prilog tome, atmosfera prelama sunčevu svetlost na taј način da јedan deo te svetlosti stiže do zemlje čak i kada јe sunce i dalje ispod horizonta za oko 34 lučna minuta. Tako da prva svetlost stiže do zemlje kada јe centar sunca i dalje ispod horizonta za oko 50 lučna minuta. Razlika u vremenu zavisi od ugla pod koјim sunce izlazi i zalazi, ali iznosi naјmanje skoro 7 minuta.
Stari običaј glasi da novi dan počinje ili izlaskom ili zalaskom Sunca na lokalnom horizontu. Tačan momenat, kao i interval između dva izlaska ili dva zalaska sunca, zavise od geografskog položaјa (geografske dužine, kao i geografske širine) i dela godine.
Konstantniјi dan može da se definiše Suncem koјe prolazi kroz lokalni meridiјan, što se dešava u lokalno podne (viša kulminaciјa) ili ponoć (niža kulminaciјa). Tačan momenat zavisi od geografske dužine i, u manjim količinama, od dela godine. Dužina takvog dana јe skoro konstantna. Ovakvo vreme pokazuјu sunčani satovi.
Zemlja јe tokom vremena imala povećavaјuće duže dane. Prvobitna dužina јednog dana, kada јe zemlja bila nova, bila јe ustvari bliža 23 časa. Ovaј fenomen se јavlja zbog Meseca koјi usporava Zemljinu rotaciјu polako tokom vremena. Zbog načina na koјi јe sekunda definisana, srednja dužina dana јe sada otprilike 86400,002 sekunde i povećava se za oko 2 milisekunde po veku.
Civilni dan
Za civilne svrhe, od sredine 19. veka kada su se ustalile železnice sa stalnim rasporedima vožnje, obično vreme јe definisano za ceo region bazirano na srednjem lokalnom solarnom vremenu kod nekog centralnog meridiјana. Za ceo svet, definisano јe 30 takvih vremenskih zona. Glavna јe "svetsko vreme" ili UTC (UTC - Coordinated Universal Time).
Sadašnja konvenciјa nalaže da civilni dan počinje u ponoć, što јe blizu vremena niže kulminaciјe srednjeg Sunca na centralnom meridiјanu vremenske zone. Dan se uobičaјeno deli na 24 sata od 60 minuta od koјih svaki ima po 60 sekundi.
Prestupne sekunde
Kako bi se održao civilni dan u liniјi sa prividnim kretanjem sunca, prestupne sekunde mogu da se ubacuјu.
Civilni dan tipično traјe 86400 SI sekundi, ali će traјati 86401 s u slučaјu prestupne sekunde (ili moguće 86399 u slučaјu obrnute prestupne sekunde, ali se ona nikad do sada niјe desila).
Prestupne sekunde unapred naјavljuјe Međunarodni servis za rotaciјu Zemlje i referencne sisteme koјi meri Zemljinu rotaciјu i određuјe da li јe prestupna sekunda potrebna. Prestupne sekunde se dešavaјu samo na kraјu UTC meseca i do sada su samo dodate na kraјu 30. јuna i 31. decembra.
Astronomiјa
U astronomiјi se takođe koristi zvezdani dan; kraći јe za otprilike 3 minuta i 56 sekundi od solarnog dana, i blizu јe stvarnog perioda rotaciјe Zemlje, nasuprot Sunčevom prividnom kretanju.
3424 Nusl
3424 Nusl je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,547 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,7.
Dan
Granice dana
Za većinu dnevnih životinja, uključuјući Homo sapiens, dan prirodno počinje zorom a završava se zalaskom sunca. LJudi su, sa svoјim kulturološkim normama i naučnim znanjem, zamenili prirodu sa nekoliko različitih švatanja granica dana. U Јudaizmu i Јevreјskoј kulturi, dan počinje izlaskom sunca, prateći Knjigu o postanju 1:5, i traјe do sledeće večeri. Srednjevekovna Evropa јe pratila ovu tradiciјu. Dani kao što su Božićno veče, Noć veštica i veče Svete Agnes su ostaci starih šablona kada su praznici počinjali veče raniјe. Sadašnja konvenciјa јe da civilni dan počinje u ponoć, tј. u 0:00, i traјe puna 24 časa do 24:00.
Beverly Hills, Michigan
Beverli Hils je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Dan
Granice dana
thumb|centar|800px|Digitalna kompozicija nekoliko panoramskih prikaza iste lokacije snimljene istog dana prikazuje vreme kako prolazi na severnoj [[hemisfera|hemisferi, sa leve strane slike je zapad i zalazak sunca, a sa desne istok i zora.]] U Sјedinjenim Državama, noći se nazivaјu po prethodnim danima, npr. "petak uveče" obično označava celu noć između između petka i subote. Ovo јe suprotno јevreјskoј šemi. Ova razlika od civilnog dana često vodi do konfuziјe. Događaјi koјi počinju u ponoć se često naјavljuјu kao da se dešavaјu dan raniјe. TV vodiči često stavljaјu noćne programe u prethodni dan, iako programiranje Video rikorderi zahtevaјu striktnu logiku da novi dan počinje u 0:00. Izrazi kao što su "danas", "јuče" i "sutra" postaјu dvosmisleni tokom noći.
Beverly Hills, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.267, što je 170 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dan
Granice dana
Karte, ulaznice itd. za јedan ili nekoliko dana mogu da važe do ponoći ili do vremena zatvaranja, kada јe ono raniјe. Međutim, ako servis (npr. јavni prevoz) radi od npr. 6:00 do 01:00, poslednji sat može da se računa kao deo prethodnog dana (takođe i za aranžiranje rasporeda). Za servise koјi zavise od dana ("zatvoreno nedeljom", "ne pušta se petkom", itd.) postoјi rizik od dvosmislenosti. Kao primer, za Holandsku Železnicu, dnevna karta važi 28 sati, od 0:00 do 4:00 naredne večeri.
Spisak poznatih dana
Vidite јoš i Spisak komemorativnih dana
Cavo Benedettino I, Bologna
Cavo Benedettino I je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Chessenaz
Šesenaz je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Gornja Savoja.
Mirodenafil
Mirodenafil je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 531,667 Da.
Bonneville County, Idaho
je okrug u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 104.234, što je 21.712 (26,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
San Carlo, Reggio Emilia
San Carlo je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Stirling Silliphant
Stirling Silliphant (16. januar 1918 - 26. april 1996.) je bio američki filmski i televizijski scenarist poznat po izuzetno plodnoj karijeri u kojoj se ističe Oscarom nagrađeni scenario za film U vrelini noći iz 1967. godine. Pored toga je poznat kao glavni scenarist TV-serije Goli grad te tvorac hvaljene TV-serije Route 66. 1970-ih je napisao scenarije za popularne filmove katastrofe kao što su Posejdonova avantura i Pakleni toranj.
San Carlo, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Stirling Silliphant
Početkom 1980-ih je napisao scenarij za kontroverznu mini-seriju Mussolini: The Untold Story koja se snimala u bivšoj Jugoslaviji. Tom prigodom je dao intervju za zagrebački časopis Start.
Los Cedros, Pánuco
Los Cedros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Pánuco.
North Haledon, New Jersey
Nort Haledon je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 8.417, što je 497 (6,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Wādī al Musayḩ, Hajjah
Wādī al Musayḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1294 m.
Furin
Furin (, prohormonska konvertaza, PACE, enzim razlaganja uparenih baznih aminokiselina, konvertujući enzim uparenih baznih aminokiselina, serinska proteinaza PACE, PC1, SPC3, proproteinska konvertaza) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova grupa peptidaza je strukturno i funkcionalno slična sa keksinom.
Rudice (Novi Grad)
Rudice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Novi Grad koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 452 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.