cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Družba sestara milosrdnica sv. Vincenta Paulskog u Brčkom
Državna bolnica od 1939. do 1974.
Zajednica sestara u državnoj bolnici u Brčkom bila je suočena s izuzetno teškim okolnostima djelovanja tokom poslijeratnog perioda. U ratno doba bolnica je bila u neposrednoj blizini bojišta. U maju 1945. godine jedan vojnik bacio je upravnici zajednice, Ljudeviti Lasić, pod noge bombu, pri čemu je ona zadobile teške tjelesne ozljede i morala je odležati u bolnici punih sedam mjeseci. Godine 1945. sestru Ljudevitu je u upravničkoj službi zamijenila sestra Eleuterija Raspor.
Nakon rata sestre su bile optužene za zločin počinjen 18. maja 1946. godine. Nakon četničkog upada u bolnicu, tokom čega su ubijena dva oficira Jugoslavenske armije, u Brčkom je u maju 1946. godine bila uhapšena grupa od šest sestara, koje su u toj bolnici djelovale kao bolničarke. U pritvoru su zadržane mjesec dana, bez provedenog ispitivanja, a nakon mjesec dana bile su puštena na slobodu i vraćane na svoja radna mjesta u bolnici. Sve osim sestre Eleuterijane Raspor. Ona je optužena za učestvovanje u zločinu, zbog toga je prvobitno osuđena na kaznu smrti strijeljanjem, a potom na petnaest godina zatvora.
Seljačka buna (film)
Iako se često pogrešno navodi kako je predložak poslužio istoimeni roman Augusta Šenoe, scenarij Vatroslava Mimice je daleko više inspiriran Krležinim Baladama Petrice Kerempuha, odnosno Mimičinim vlastitim marksističkim svjetonazorom, odnosno povijesnim tumačenjima u skladu s ideologijom tada vladajućeg Saveza komunista, koji je u Gupcu i njegovim ustanicima vidio svojevrsnu preteču i uzor za Tita i njegove partizane u Drugom svjetskom ratu. Film se, dijelom i zbog toga, snimao pune dvije godine, odnosno dobio proračun i materijalne resurse koje su inače mogli očekivati tek tvorci najspektakularnijih partizanskih filmova. Sa druge strane se inzistiralo na što je moguće većoj autentičnosti, pa se u filmu koristi kajkavski dijalekt, zbog koga je film morao biti titlovan prilikom prikazivanja u drugim dijelovima tadašnje Jugoslavije i Hrvatske.
Cuchumtón, Mitontic
Cuchumtón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mitontic.
Seljačka buna (film)
Seljačka buna je zbog raskošne produkcije postigla relativno veliki uspjeh u kino-dvoranama, kao i nekoliko nagrada na Pulskom filmskom festivalu. Izuzetno je zapažena bio i glazbeni soundtrack Alfija Kabilja, koji je poslije izdan kao LP, odnosno postao prvo diskografsko izdanje originalnog filmskog soudntracka u Hrvatskoj.
Cuchumtón, Mitontic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 713 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2176 m.
Seljačka buna (film)
Mimica je nakon kino-distribucije nadosnimio nekoliko scena, odnosno stvorio verziju filma u obliku četverodijelne televizijske miniserije pod naslovom Anno Domini 1573, koja je sadržavala za tu svrhu posebno izdrađene ilustracije u stilu renesansnog umjetnika Pietera Breughela, odnosno naraciju u stilu Bertolta Brechta koja povlači dodatne paralele između ustanka i komunističkih revolucija u 20. stoljeću. Ta je verzija prvi put prikazana na programu tadašnje Televizijse Zagreb 1979. godine.
Colina de los Pájaros, Veracruz
Colina de los Pájaros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Veracruz.
Družba sestara milosrdnica sv. Vincenta Paulskog u Brčkom
Državna bolnica od 1939. do 1974.
Nove vlasti su zatvorile kapelu u i zabranile sestrama spavanje u bolnici. Slijedom te zabrane, sestre su se iz bolnice morale iseliti. Od 1949. godine sestre su vjersko odijelo morale zamijeniti građanskim, na šta u početku nisu htjele pristati, zbog čega su uslijedili otkazi. Prva je dobila otkaz sestra Raspor, a na druge se vršio pritisak da pristanu na civil, pri čemu ih nisu pustili da odu iz bolnice, jer nisu imali nikoga za rad. Sestre su ipak na to morale pristati te su ostale djelovati u bolnici. U pomoć im pristiže župnik, koji ih prima u župničku kuću.
Godine 1973. sestre koje rade u bolnici, a to je još samo sestra Doroteja Marjanović dobile su jedan stan u Ulici Steve Sidora. Sa Dorotejom, koja u to vrijeme vrši u zajednici dužnost upraviteljice, sele se u taj stan sestra Baldomira i sestra Dragutina. Ali, već 1. oktobra 1974. godine penzioniše se i sestra Doroteja, te u brčanskoj bolnici nema više sestara.
Od tada, njih tri, prema sporazumu sa novim župnikom vode brigu o crkvi, crkvenom pjevanju, sviranju i katehezi.
Župni ured od 1982. do 1984.
Sestra Baldomira je poslije poslije premještena u Ptuj, a sestra Doroteja je ubrzo preminula. Umrla je 12. marta 1977. godine i pokopana je na brčanskom groblju. Zadnjih dana sestru Doroteju je njegovala njena majka. Stanarsko pravo pokojne sestre Doroteje prešlo je na njenu majku s kojom u stanu u Ulici Steve Sidora ostaje sestra Dragutina. Ona se kao sakristanka i dalje brine za uređivanje crkve i katehizira. Poslije kod nje dolazi sestra Tinka Mikić, te tako u tom stanu žive te dvije sestre.
Godine 1984. ostaje nakratko u Brčkom opet samo jedna sestra-sestra Dragutina Katić, i to radi uređivanje župne crkve. Ali već, 30. jula umire. Sahranjena je na brčanskom groblju, uz sestru Doroteju Marjanović. Nakon toga u Brčkom više nema bijelih sestara, koje su u Brčkom djelovale od 1886. do 1984. godine.
Sestre upravnice i starješine
'''Sestre pravnice katoličke škole od 1866. do 1949.
'''Vođenje domaćinstva u župnom dvoru od 1982. do 1984.'''
Sestre milosrdnice
Rođene u Brčkom
Sahranjene u Brčkom
San Manuel, Coatepec
San Manuel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1251 m.
Družba sestara milosrdnica sv. Vincenta Paulskog u Brčkom
Krivični progoni
Sestra Eleurina Marija Raspor je osuđena 4. avgusta 1946. godine na Divizijskom vojnom sudu u Sarajevu, Vojnom vijeću u Tuzli. Proglašena je krivom zbog toga što je sudjelovala u terorističkoj organizaciji u Brčkom i pokazala gdje leži u bolnici poručnik Jugoslavenske vojske i još jedna oficir, koje su odmetnici tom prilikom ubili. Uz to, proglašena je krivom zbog materijalnog pomaganja razbojničkim skupinama, te za protivrežimski govor. Za ta navodna djela, osuđena je na kaznu smrti strijeljanjem i trajan gubitak političkih i pojedinih građanskih prava. No, pravomoćnom presudom Vrhovnog suda Jugoslavenske armije od 2. septembra 1946. godine kazna je bila preinačena u dvadeset godna lišenja slobode i pet godina gubitka političkih i građanskih prava. Uvaženom molbom za pomilovanje, upućenom Prezidijumu Narodne skupštine FNR Jugoslavije 9. septembra 1950. godine, sestri Raspor je kazna bila snižena sa dvadeset na petnaest godina zatvora.
Druga sestra iz Brčkog za koju postoji zapis o kaznenom progonu je Viola Marija Vrbanić, koja je tijekom rata bila učiteljica u katoličkoj školi u Brčkom, a potom, nakon smjene vlasti i zabrane prosvjetnog djelovanja, djelovala je u bolnici u Brčkom kao bolničarka.
Regantes Número Diecinueve, Anáhuac
Regantes Número Diecinueve je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 218 m.
Božikovina
Božikovina (latinski: Ilex) je biljka iz roda dvosupnica, sa oko 600 vrsta grmova i drveća iz porodice Božikovine (Aquifoliaceae), rasprostranjenih gotovo diljem svijeta.
Nekoliko vrsta uzgaja se kao dekorativno bilje zbog specifičnih listova i crvenih (ili crnih) bobičastih plodova, koji traju i zimi i popularni su kao dekoracija za Božić.
Piće slično čaju uobičajeno u dijelovima Južne Amerike, pravi se od lišća biljke Mate (Ilex paraguariensis).
Karakteristike
Božikovine rastu vrlo sporo ali i žive dosta dugo i do 300 godina. Drvo božikovine je tvrdo i često se koristi kao zamjena za ebanovinu.
Radovan Delalle
Radovan Delalle (Slavonski Brod, 23. prosinca 1935.), hrvatski arhitekt i urbanist.
Božikovina
Karakteristike
Brojne vrste božikovine uvrštene su na IUCN-ov crveni popis ugroženih vrsta, a barem jedna-Ilex gardneriana, je izumrla zbog gubitka staništa.
Radovan Delalle
Biografija
Radovan Delalle rodio se 23. prosinca 1935. godine u Slavonskom Brodu, gdje je završio i gimnaziju. Od 1956. do 1960. godine studirao je pri Arhitektonskom fakultetu u Zagrebu. 1972. godine diplomirao je na Urbanističkom institutu Sveučilišta u Parizu.
Božikovina
Glavne vrste
Evropska (obična) božikovina (Ilex aquifolium) je stablo koje naraste do visine od 15 metara, ima sjajno bodljikavo tamno zimzeleno lišće i najčešće crvene plodove. Eliptoidni tamnozeleni listovi su dugi 4-8 cm, i široki od 3 do 4 cm.
Radovan Delalle
Biografija
Od 1961. do 1966. godine radio je u Zavodu za urbanizam grada Sarajeva. Nakon Sarajeva odlazi u Pariz gdje je od 1967- do 1968. godine radio u arhitektonskom birou Jacquesa Labroa, a od 1971. - 1972. godine u birou Gérarda Gobera. Povremeno je radio u Zavodu za studije i projektovanje „Dom“ u Sarajevu te u Zagrebačkom arhitektonskom birou „AGI- 46“. Od 1982. godine do umirovljenja radi u Urbanističkom zavodu grada Zagreba. Suosnivač je 1969. godine arhitektonske grupe „Z“.
Božikovina
Glavne vrste
Nešto viša Američka božikovina (Ilex opaca) ima duguljasto bodljikavo lišće i isto tako crvene plodove.
Radovan Delalle
Publicistika
Radovan Delalle od 1970. godine objavljuje znanstvene i stručne prikaze iz arhitekture i urbanizma u časopisima: Arhitektura, Čovjek i Prostor, Komunikacije, Arhitektura i urbanizam, Naše teme i dr.
Autor je knjige „Traganje za identitetom grada“. Knjiga je objavljena u dva izdanja. Prvo izdanje objavljeno je 1988, a drugo prošireno 1997. godine.
Božikovina
Glavne vrste
Kineska božikovina (Ilex cornuta), iz Istočne Azije, je grm visok do 3 m, sa grimiznim bobičastim plodovima među sjajnim zimzelenim lišćem.
Japanska božikovina (Ilex crenata), istočnoazijski grm koji naraste do 6 m, ima male zimzelene listove i crne bobice.
Jaupon (Ilex vomitoria), sa istoka Sjeverne Amerike je grmoliko stablo visoko do 8 metara, sa eliptoidnim listovima i crvene bobice. Iz Sjeverne Amerike je i Ilex verticillata.
Medonosna božikovina (Ilex decidua), grmolika listopadna biljka (do 10 m) sa istoka Sjeverne Amerike, ima crvene plodove na grmu koji raste do 10 m.
Etimologija
Latinsko ime roda - Ilex bio je rimski naziv za crniku (guercus ilex), a biljci je dan zbog sličnosti sa listovima, a ime vrste - Aquifolium je sintagma od latinskih riječi acus=igla + folium=list (bodljikavi list).
San José de las Coronas, San Francisco del Rincón
San José de las Coronas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1874 m.
Marpa
Marpa Lotsawa (1012–1097), ponekad navođen i kao Lhodak Marpa Choski Lodos ili, češće, kao Marpa Prevodilac, bio je tibetanski budistički učitelj kome se pripisuje uvođenje Vajrayana učenja iz Indije, uključujući učenja Mahamudre.
Rodio se kao Marpa Chökyi Lodrö u Lhodrak Chukhyer, u južnom dijelu Tibeta. Bio je sin imućnih roditelja, a kao dijete je bio nemiran i neposlušan, ali pokazao veliki talent. Kasnije je naučio sanskrit, a poslije smrti svu imovinu iskoristio kako bi financirao putovanja u Nepal i Indiju gdje se obrazovao kod tamošnjih budističkih gurua. Od svih njih je najveći uticaj imao Naropa, čiji je neslužbeni nasljednik postao. Nakon što mu je umro sin Darma Dode, njegov formalni nasljednik je postao Milarepa.
Marpa je, po predaji, osnovao manastir Stongdey u Zanskaru 1052.
Lena
Lena (ruski: Лена je rijeka u Rusiji, deseta po veličini rijeka na svijetu duga 4 400 km.
Geografske karakteristike
Lena ima porječje veliko oko 2 490 000 km², koje zauzima veliki dio istočnog Sibira.
La Colonia, Tapachula
La Colonia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Hove
Hove je nekadašnji ladanjski kupališni grad, a danas samo kvart od 72,335 stanovnika Unitarne jedinice i grada Brighton and Hove na jugoistoku Engleske u Grofoviji East Sussex.
Geografske karakteristike
Hove leži na obali Kanala La Manche nešto zapadnije od Brightona sa kojim spojen u konurbaciju koja ima 285,276 stanovnika.
Historija
Sve do Viktorijanskog doba zelena polja razdvajala su Hove od Brightona. Tad je počeo naglo rasti i gutati okolne parohije, prvo Aldrington 1894. a zatim 1928. Hangleton i West Blatchington, i nakraju i grad Portslade 1974.
Odlične cestovne i željezničke veze sa Londonom omogućile su eksplozivan rast Hovea tokom 19. vijeka.
Nakraju tog urbanističkog buma su se Brighton i Hove spojili 1997. u Unitarnu jedinicu Brighton and Hove, koja je 2001. dobila status grada.
Sambuco, Cuneo
Sambuco je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Hidropren
Hidropren je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 266,419 Da.
Valley Springs, Arkansas
Vali Springs je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 183, što je 16 (9,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ranchetti, Verona
Ranchetti je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Făgetu, Gura Vitioarei
Făgetu je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Gura Vitioarei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
La Cumbre, Romita
La Cumbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1738 m.
Darwinov dan
Darwinov dan, dan proslave u spomen na obljetnicu rođenja Charlesa Darwina 12. veljače 1809. Dan se rabi radi isticanja Darwinova doprinosa znanosti i radi opće promocije znanosti.
Povijest
Proslava Darwinova djela i odavanje počasti njegovu životu sporadično su se organizirali još od 19. travnja 1882., tj. njegove smrti u dobi od 73 godine. Događaji su bili održani u Down Houseu u Downeu u južnom predgrađu Londona, gdje su Darwin i članovi njegove obitelji živjeli od 1842. do smrti njegove žene Emme Darwin 1896.
Godine 1909. više od 400 znanstvenika i dostojanstvenika iz 167 zemalja susrelo se u Cambridgeu radi odavanja priznanja Darwinovim doprinosima i radi vigorozna raspravljanja o najnovijim otkrićima i povezanim teorijama koje su se nadmetale za prihvaćenje. O ovom se događaju od javnog interesa naširoko izvješćivalo. Njujorška akademija znanosti također je 12. veljače iste godine u Američkom prirodoslovnom muzeju proslavila 100. obljetnicu Darwinova rođenja i 50. obljetnicu objave O porijeklu vrsta. Otkrivena je bila Darwinova brončana bista. Dana 2. lipnja 1909. Novozelandsko kraljevsko društvo održalo je Darwinovu proslavu kojoj je »prisustvovao velik broj uzvanika«.
Sveučilište u Chicagu održalo je 24. – 28. studenoga 1959. veliku, dobro obznanjenu proslavu o Darwinu i objavi O porijeklu vrsta.
Znanstvenici i akademici ponekad su 12. veljače slavili događajima zvanim »koljenske fešte«, koje su karakterizirane jelima s hranom iz što više različitih taksonomskih koljena, a prve su takve proslave bile održane u Kanadi 1972., 1974. i 1989.
U Sjedinjenim Državama Salemsko državno sveučilište u Massachusettsu svake godine od 1980. održava »Darwinov festival«, a 2005. registriralo je »Darwinov festival« kao uslužni žig pri Američkom uredu za patente i žigove.
Humanističko društvo iz Palo Alta u Kaliforniji na poticaj dr. Roberta Stephensa kasne 1993. počelo je planirati godišnju proslavu »Darwinova dana«. Prvi javni događaj Darwinova dana bilo je predavanje dr. Donalda Johansona (otkrivača ranog hominida »Lucy«) koje je pod pokroviteljstvom Stanfordske humanističke studentske grupe i Humanističke zajednice bilo održano 22. travnja 1995. Humanistička zajednica nastavlja svoju godišnju proslavu Darwina, znanosti i čovječanstva svakog 12. veljače.
Profesor Massimo Pigliucci neovisno je 1997. inicirao godišnji događaj »Darwinov dan« sa studentima i kolegama na Sveučilištu u Tennesseeju. Događaj je uključivao nekoliko javnih predavanja i aktivnosti te učiteljsku radionicu postavljenu radi pomaganja osnovnoškolskim i srednjoškolskim učiteljima da bolje razumiju evoluciju i nauče kako je predavati svojim studentima, ali i kako se nositi s pritiscima koje na njih često vrši kreacionistički pokret.
Sveučilište u Georgiji također slavi Darwinov dan. Događaj zajednički pokrivaju Franklinov kolegij umjetnosti i znanosti, Odsjek za biološke znanosti, Odumova škola ekologije i odjeli stanične biologije, biljne biologije i genetike. Mark Farmer, profesor i pročelnik Odsjeka za biološke znanosti i organizator Darwinova dana na UGA-i, izjavio je da je zamisao preuzeo od Zaklade Međunarodnog Darwinova dan a događaj je donio na UGA-u 2009. prilikom obilježavanja 150. obljetnice objavljivanja Porijekla vrsta i 200. obljetnice Darwinova rođenja. Sveučilište putem niza predavanja širom kampusa slavi utjecaj koji je Darwinovo djelo imalo na znanstvenu zajednicu.
Program Darwinova dana i Proslava Darwinova dana
Kasnih 1990-ih dvoje Darwinovih entuzijasta, Amanda Chesworth i Robert Stephens, suosnovali su neslužbenu potporu radi promocije Darwinova dana. Chesworth se 2001. preselila u Novi Meksiko i pokrenula »Program Darwinova dana«. Stephens je postao pročelnik odbora i predsjednik neprofitne korporacije dok je Massimo Pigliucci postao potpredsjednik a Amanda Chesworth članica odbora, tajnica i izvršna direktorica. Stephens je predstavio ciljeve organizacije u članku pod naslovom »Darwinov dan, međunarodna proslava«.
Chesworth je 2002. sastavila i uredila opsežnu knjigu pod naslovom Darwinov dan, zbirka prva: dosad najbolja pojedinačna ideja. Ciljevi knjige bili su pokazivanje multidisciplinarnih dosega Charlesa Darwina i prikaza preklapanja akademskog rada s popularnom kulturom.
Novomeksička se korporacija raspala 2004. a sva je njezina imovina doznačena »Proslavi Darwinova dana«, neprofitnoj organizaciji koju su 2004. u Kaliforniji osnovali dr. Robert Stephens i drugi, a proširena je i izjava o misiji.
Proslava Darwinova dana redizajnirala je mrežno mjesto DarwinDay.org od statična prikaza informacija o programu Darwinova dana do spoja edukacije o Darwinu i organizacije Proslave Darwinova dana, uključujući automatiziranu registraciju i objavu planiranih i proteklih slavljeničkih događaja te automatiziranu registraciju osoba koje žele primati e-poruke ili javno obznaniti podršku Darwinovu danu. Mrežnim mjestom sada upravlja Zaklada Međunarodnog Darwinova dana, autonoman program Američke humanističke udruge.
Događaji
Za Darwinov dan provode se razni događaji diljem svijeta. Oni uključuju zabavne večere s posebnim receptima za primordijalnu juhu i ostalim inventivnim jelima, prosvjede sa školskim odborima i ostalim vladinim tijelima, radionice i simpozije, distribuciju informacija od osoba u opičjim kostimima, predavanja i debate, esejska i umjetnička natjecanja, koncerte, čitanje poezije, drame, umjetničke radove, komične izvedbe, uprizorenje Scopesova procesa te debate Thomasa H. Huxleyja i biskupa Samuela Wilberforcea, predstave knjižnica, muzejske izložbe, putovanja i obrazovne izlete, prikaze putovanja HMS Beaglea, crkvene propovijedi, filmske večeri, sustavne akcije i izlete u prirodu. Mrežno mjesto o proslavi Darwinova dana nudi slobodnu registraciju i prikaz svih događaja u Darwinovu danu.
Pertska kovnica u Australiji izdala je 2009. komemorativni srebrnjak s masom od 1 unce koji prikazuje Darwina, mladog i starog, HMS Beagle te Darwinov potpis.
Neki slavljenici spajaju Darwinov dan s proslavom Abrahama Lincolna, koji je također rođen 12. veljače 1809. Drugi pak vole slaviti mnoge poznate pojedince koji su utjecali na Darwinovo djelo ili su bili pod njegovim utjecajem, npr. Thomasa H. Huxleyja, Charlesa Lyella, Alfreda Russela Wallacea, Carla Sagana i Ernsta Mayra.
Pobornici
Potporu Darwinovu danu pružaju jednako slobodoumne i religijske organizacije. Mnogi kršćani koji podupiru koncept evolucijske kreacije, npr. zaklada BioLogos i GC Science, slave Darwinov dan vjerujući da je evolucija bila oruđe koje je Bog rabio u procesu stvaranja. Neke slobodoumne organizacije koje podupiru Darwinov dan među kojima su Vijeće za sekularni humanizam, Zaklada za slobodu od religije, Kanadska humanistička udruga, Centar za ispitivanje i Američka humanistička udruga iz Sjedinjenih Država te Britanska humanistička udruga iz UK pomogle su u širenju svjesnosti o Darwinovu danu. Kampusna slobodumna alijansa i Alijansa za sekularna humanistička društva počele su 1999. među članovima promovirati Darwinov dan. Humanističke i skeptične grupe izrazile su dobrodošlicu događaju, pa je diljem SAD-a i u nekoliko drugih zemalja zabilježen porast proslava na sam 12. veljače ili oko tog datuma. Među organizatorima u pozadini tih napora bili su Međunarodna humanistička i etička unija, Massimo Pigliucci, Amanda Chesworth i Joann Mooney.
Mrežno mjesto Zaklade Međunarodnog Darwinova dana na adresi darwinday.org projekt je Američke humanističke udruge. Mrežno mjesto služi kao klirinški dom stotinama proslava Darwinova dana diljem svijeta.
D. J. Grothe nastavlja predvoditi ovu podršku među grupama povezanima s programom za kampuse i zajednicu Centra za ispitivanje. Događaje za Darwinov dan također organiziraju ogranci Centra za ispitivanje diljem svijeta. Magazin Free Inquiry (engl.: Slobodno ispitivanje), glavna publikacija Vijeća za sekularni humanizam, i Skeptical Inquirer (engl.: Skeptični ispitivač), glavna publikacija Odbora za skeptično ispitivanje, reklamirali su događaj i privukli još pojedinaca i skupina. Sekularna studentska alijansa i ostale organizacije posvećene razumu i racionalnosti također sudjeluju u godišnjoj proslavi.
S dr. Robertom Stephensom, znanstvenikom i predsjednikom organizacije, Proslava Darwinova dana tražila je (naročito putem e-pošte) i primila podršku znanstvenika i znanstvenih entuzijasta diljem planeta. Edukatori su počeli sudjelovati nudeći svojim studentima posebne lekcije 12. veljače ili oko tog datuma. Proslava Darwinova dana pridružila se COPUS-u, Koaliciji za javno razumijevanje znanosti, odražavajući povećan naglasak na znanstvenu edukaciju i priznanje.
Znanstvene organizacije poput Nacionalnog centra za znanstvenu edukaciju i Lineovskog društva poduprle su praznik. Znanstvenici, filozofi, povjesničari i fizičari svojim su imenom poduprli napore, uključujući Daniela Dennetta, Stevena Pinkera, Eugenie Scott, Stevena Jonesa, Elliotta Sobera, sira Johna Maddoxa, Helene Cronin, Williama Calvina, Johna Rennieja, Paula Kurtza, Carla Zimmera, Edwarda O. Wilsona, Michaela Shermera, Susan Blackmore, Michaela Rusea, Richarda Leakeyja, Nilesa Eldridgea i Colina Tudgea. Sudjelovali su također glazbenici i zabavljači poput Richarda Millera i Stephena Bairda.
Michael Zimmerman, profesor biologije i dekan Kolegija slobodnih umjetnosti i znanosti na Butlerovu sveučilištu, osnovao je 2004. projekt kleričkog pisma u kojem je, do 18. travnja 2008., više od 11.100 klerika potpisalo deklaraciju da vjernik ne mora birati ili između vjerovanja u boga ili vjerovanja u evoluciju. Zimmerman je 2006. razvio pokret evolucijske nedjelje. Sljedeće su godine na Darwinov rođendan održana predavanja i propovijedi pred 618 kongregacija širom Sjedinjenih Država i 5 drugih zemalja. Namjera je evolucijske nedjelje pokazati da su vjera i evolucijska znanost kompatibilne s mnogim religijskim tradicijama. Evolucijska je nedjelja produžena 2008. na evolucijski tjedan da bi obuhvatila širi raspon vjerskih tradicija a u njemu je sudjelovalo 814 kongregacija iz 9 zemalja.
Trenutačni napori
Neki zagovornici željeli su da se 12. veljače 2009. proglasi javnim praznikom. Robert Beeston bio je posebno uspješan u ostvarenju ovih napora u Des Moinesu u Iowi 2003., a napredak je bio postignut i u Engleskoj.
Kalifornijski zastupnik Pete Stark predložio je 9. veljače 2011. Kongresu Domsku rezoluciju 81 (engl. H. Res. 81) kojom se 12. veljače 2011. obilježava kao Darwinov dan. U rezoluciji stoji da je »Charles Darwin (je) vrijedan simbol znanstvenog napretka... i oko koga valja graditi globalnu proslavu znanosti i čovječanstva.« Rezolucija je bila kulminacija suradnje između zast. Starka i Američke humanističke udruge koja je 2008. dodijelila Starku nagradu za humanista godine. U izjavi pred čitavim domom zast. Stark izjavio je da je »Darwinov (je) rođendan dobar trenutak da se osvrnemo na važnu ulogu znanosti u našem društvu«. U tiskovnoj objavi Američke humanističke udruge izvršni je direktor Roy Speckhardt izjavio da je »Starkova (je) rezolucija o Darwinovu danu uzbuđen iskorak za sekularni pokret. Ovo nije samo mogućnost da se znanstveni utjecaj Charlesa Darwina istakne pred svima nego također znači potencijalno veće poštovanje znanstvenog razumijevanja na Kapitolskom brdu.«
Njudžerzijski zastupnik Rush D. Holt, Jr., kvekerski kršćanin i nuklearni fizičar, predložio je 22. siječnja 2013. rezoluciju Kongresu SAD-a kojim se 12. veljače 2013. (204. rođendan Charlesa Darwina) obilježava kao Darwinov dan radi priznanja »važnosti znanostî u poboljšanju čovječanstva«.
Ralli, Parma
Ralli je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 640 m.
Lunca, Poșaga
Lunca je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Poșaga.
Tragikomedija
Antička književnost
thumb|250px|left|Tragična i komična [[Teatarske maske|maska grčkog teatra, predstava na mozaiku u Hadrijanovoj vili]]
Marianitto, Rieti
Marianitto je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Lunca, Poșaga
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 412 m.
Tragikomedija
Antička književnost
Nijedna potpuna definicija tragikomedije nije nam došla iz antike. Čini se da je Aristotel imao u vidu kasnije renesansno značenje tog termina (dakle, ozbiljnu radnju sa srećnim krajem), kad u Poetici raspravlja o tragediji s dvostrukim završetkom. U tom smislu, nekoliko sačuvanih grčkih i rimskih drama, npr. Euripidova Alkestida, mogu se smatrati trgikomedijama, premda ne zbog bilo kakvih unutrašnjih odlika tih komada. Sam termin "tragikomedija" potiče od rimskog komediografa Plauta, koji je tu reč šaljivo upotrebio u prologu Amfitriona: bog Merkurije, videći kako je nedostojno da se bogovi i kraljevi pojavljuju uz robove u jednoj komediji, izjavljuje kako će radije od tog komada napraviti "tragikomediju" (tragicomoedia):" Napraviću mešavinu, neka bude tragikomedija.
Smatram, naime, da nije dobro da cela bude komedija,
Šta mislite? Pošto se i rob tu pojavljuje,
urediću, kako rekoh, da ovo bude tragikomedija... ― Plaut, Amfitrion, 59‒63.
Komedija Amfitrion je palijata pisana po uzoru na neki grčki komad iz stare ili, verovatnije, nove atičke komedije. To je zapravo mitološka parodija, gde se pojavljuju i likovi tipični za tragediju (bogovi, kraljevi, heroji) i likovi tipični za komediju (obični ljudi, robovi). Nije poznato je li Plaut termin tragicomoedia preuzeo iz grčkog originala te komedije ili ga je sam skovao, no sama tematika možda duguje nešto mitološkim travestijama o Amfitrionu i Heraklu, karakterističnim za grčku flijačku lakrdiju u južnoj Italiji. U sačuvanim antičkim tekstovima termin "tragikomedija" više se nigde ne javlja, a i u Amfitrionu rukopisi ga beleže "u metrički neopravdanom i očigledno pogrešnom" obliku tragicocomoedia ("tragiko-komedija"), koji su kasnije prihvatili i neki renesansni pisci.
Italija
Plautove reči u Amfitrionu imale su ogroman uticaj na renesansnu teoriju estetike, koja je Aristotelova razmatranja o dramskoj umetnosti uglavnom pretočila u jedan rigidan koncept. U takvom rigidnom konceptu "mešana" dela, kakva su ona već spomenuta ili kasnije "romanse" kao Besni Orlando, zatim pastorale i opere, pa čak i Odiseja, u najboljem su slučaju predstavljala zagonetke, a u najgorem su bila greške. Zato su renesansni pisci tražili u antičkoj književnosti "opravdanje" za mešavinu komičnog i tragičnog elementa i pozivali se na antičke tragedije sa srećnim završetkom (do koga obično dolazi kroz scenu prepoznavanja, kao kod Euripida), zatim na satirsku igru i na Aristotelovu teoriju drame.
Dve su ličnosti doprinele tome da se tragikomedija uzdigne na rang posebnog žanra, odnosno da dobije vlastita rigidna pravila. U 16. veku Giovanni Battista Giraldi Cinthio ustvrdio je da je "tragedija sa smešnim krajem" (tragedia de lieto fin), koju je još nazvao "mešanom tragedijom" (tragedia mista), najpogodnija za njegovo doba, a i sam je prikazao nekoliko takvih svojih komada. Još je važniji bio Giovanni Battista Guarini, čija je pastoralna drama Verni pastir, objavljena 1590, izazvala žestoku raspravu među kritičarima, u kojoj je na kraju prevagu odnela Guarinijeva živa odbrana mogućnosti žanrovske inovacije. U Guarinijevoj tragikomediji radnja je tako podešena da se ne približi previše ni komediji ni tragediji, likovi su afektirani, a sve se događa u pastoralnom okruženju. Sva su tri elementa postala karakteristike evropske kontinentalne tragikomedije tokom narednog veka, pa i duže.
Engleska
U Engleskoj, gde se scenska umetnost razvijala na pozornici pre nego u teorijskim postavkama, situacija je bila bitno drugačija. U 16. veku pod tragikomedijom se podrazumevala lokalna vrsta romantične drame, u kojoj se nije poštovalo načelo jedinstva vremena, mesta i radnje, u kojoj su se bez problema mešali likovi plemića i likovi polusveta i u kojoj su se odvijali fantastični zapleti. Na sve te odlike žalio se Philip Sidney kad je pisao o "polutanskoj tragi-komediji" (mungrell Tragy-comedie) iz 1580-ih, a o kojoj Shakespeareov Polonije izriče svoj poznati sud, u kome ismeva način na koji je savremena teorija književnosti klasifikovala dramsku književnost: "Najbolji glumci na svetu, za tragediju, komediju, istorijsku dramu, pastoralu, komičnu pastoralu, istorijsku pastoralu, istorijsku tragediju, tragično-komičnu istorijsku pastoralu, nedeljivi prizor ili neograničenu pesmu: Seneka im ne može biti pretežak niti Plaut previše lagan. Za klasičnu dramu ili za onu slobodnu – ovo su najbolji glumci". Neki aspekti tog romantičnog impulsa ostali su čak i u komadima sofisticiranijih dramatičara: Shakespearovi poslednji komadi, koji se zapravo i mogu klasifikovati kao tragikomedije, često su nazivani romansama.
Do početka 17. veka neki engleski dramatičari prihvatili su lekcije proizašle iz kontroverze koju je izazvao Guarini. John Fletcher prikazao je 1608. Vernu pastiricu (The Faithful Shepherdess), adaptaciju Guarinijevog komada. U štampanom izdanju Fletcher je dao zanimljivu definiciju: "Tragikomedija se ne zove tako zbog veselja i ubijanja, nego zato što u njoj nema smrti, što je dovoljno da ne bude tragedija, ali ipak dolazi blizu smrti, što je dovoljno da ne bude komedija". Fletcherova se definicija prvenstveno usredsređuje na radnju: žanr jednog komada određuje se time da li u njemu neko umire ili ne, odnosno koliko blizu smrti dolazi radnja. Međutim, kako je pokazao Eugene Waith, tragikomedija kakvu je razvio Fletcher tokom naredne decenije imala je i jedinstvene stilske odlike: iznenadna otkrića, preterane zaplete, udaljena mesta i konstantnu usredsređenost na razrađenu, veštačku retoriku.
Neki Fletcherovi savremenici, npr. Philip Massinger i James Shirley, pisali su tragikomedije koje su uživale popularnost i uspeh. Richard Brome takođe se okušao u tom žanru, ali s manje uspeha, a to su učinili i mnogi od njima savremenih pisaca, npr. John Ford, Lodowick Carlell i Aston Cockayne.
Tragikomedija je ostala relativno popularna sve dok novoproglašena engleska republika nije zatvorila sva pozorišta 1642. Nakon restauracije Fletcherovi su komadi ponovo doživeli popularnost. Kako se ukus publike menjao na prelazu u 18. vek, tako su odbacivani i stari stilovi; "tragedija sa srećnim krajem" na kraju je evoluirala u melodramu, i u tom obliku cveta i danas.
Kasniji razvoj
Nakon renesanse razvila se suptilnija književna kritika, koja je naglašavala tematske i formalne aspekte tragikomedije, a ne njen zaplet. Gotthold Ephraim Lessing definisao ju je kao mešavinu emocija u kojoj "ozbiljnost podstiče na smeh, a bol na uživanje". Još češće povezanost tragikomedije sa satirom i "mračnom" komedijom nagoveštava tragikomički impuls u savremenoj drami apsurda. Friedrich Dürrenmatt, švajcarski dramatičar, sugerisao je da je tragikomedija neizbežan žanr 20. veka i svoju dramu Poseta (1956) nazvao je tragikomedijom. Tragikomedija je čest žanr u posleratnoj britanskoj dramaturgiji, u kome su se, između ostalih, okušali Samuel Beckett, Tom Stoppard, John Arden, Alan Ayckbourn i Harold Pinter. Mnogi pisci metamodernizma i postmodernizma koristili su elemente tragikomedije i tzv. galgenhumora. Poznati primer metamodernističke tragikomedije jeste magnum opus Davida Fostera Wallacea iz 1996, Beskrajna šala (Infinite Jest).
La Salitrera, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 749 m.
Fraccionamiento Xana, Veracruz
Fraccionamiento Xana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 782 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Publicitet
Publicitet (od latinskog glagola publicare = učiniti javnim, objaviti ) u prvom redu je pažnja koja se nekoj pojavi ili ličnosti pridaje u javnosti.
Publicitet u marketingu je jedan od alata koji se za razliku od propagande ne plaća, ali se njime također može stvoriti (ili zadržati) pozitivna slika o nečem ili nekom, kao i poduzeću, organizaciji i svim drugim stvarima i pojavama. Provodi se putem masovnih medija, knjiga, ali i svim drugim sredstvima i manifestacijama koje okupljaju više ljudi, od konferencija za štampu, političkih demonstracija, predavanja, seminara, sportskih, vjerskih, umjetničkih do medicinsko - zdravstvenih manifestacija.
Pa čak i putem sudova i policije jer je bolje da se čuje da su nekog osudili ili uhapsili, nego da se ništa ne objavi i ništa ne zna. Brojne pop zvijezde služe se tim trikom.
Historija
Za publicitet su znali još u Antičkom Rimu, o tom svjedoče artefakti iskopani u Ostiji i Pompejima.
I tokom srednjeg vijeka postajala je neka vrst publiciteta, iako vrlo skučena i skromna, preko glasnika. Njegova važnost počela je rasti nakon pojave štampe krajem 15. vijeka.
Apuanske Alpe
Geografske karakteristike
Masiv se prostire po provincijama; La Spezia, Massa e Carrara, Lucca i Pisa.
Sa istoka je omeđen dolinom rijeke Serchio, na jugozapadu kotlinom Aulelle (pritoka Magre), na sjeveru se spaja sa Apeninima prijevojem (842 m) kod Carpinella.
Apuanske Alpe se uglavnom sastoje od paleozoičkih škriljavaca, gnajsa i vapnenca, sa preklapajućim metamorfnim trijaskim vapnencima (mramori). Po masivu ima puno kraških fenomena, kao što su pećine i jame, najdublja je Olivifer (1,215 metara).
Geomorfologija je po mnogo čemu slična alpskoj (zato se i zovu Alpe), i vrlo je neujednačena u centralnom dijelu masiva. On je karakterističan po dubokim uskim kotlinama, oštrim grebenima i strmim padinama. U tom se dijelu nalaze najviše planine; Monte Pisanino (1,946 m), Pizzo d'Uccello (1,781 m), Monte Sagro (1,749 m), Monte Tambura (1,890 m), Monte Sumbra (1,765 m), Pania della Croce (1,859 m). Interesantno je da one za razliku od ostalog dijela, imaju poprilično blage padine i ne toliko oštar reljef.
Zapadna strana, izložena vlažnim vjetrovima sa mora, prima puno padalina, pa ima i blažu klimu.
El Pedregoso, San Francisco del Rincón
El Pedregoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Apuanske Alpe
Geografske karakteristike
Vegetacija je prilično oskudna, i koncentrirana na zapadnoj strani, gdje do 700 m nadmorske visine, rastu vinova loza, masline i kesten. U zonama od 1,000 do 1,500 m bukve, a iznad te nadmorske visine prostiru se pašnjaci.
Apuanske Alpe svijetski su poznate po svojim bijelim, sivim i polikromnim mramorima, koji se vade od antike u brojnim kamenolomima rasutih oko Carrare, Masse i Seravezza. Oni su i centri kraja sa najviše stanovnika.
El Pedregoso, San Francisco del Rincón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1779 m.
Mitontic, Mitontic
Mitontic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Mitontic.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 770 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1634 m.
Rancho Seco, Anáhuac
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 238 m.
Sampeyre, Cuneo
Sampeyre je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 566 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 977 m.
Hidroksistenozol
Hidroksistenozol je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 326,476 Da.
Klingerstown, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Vista Hermosa, Honey
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Honey.
Klingerstown, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 127, što je 25 (24,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vista Hermosa, Honey
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 170 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2186 m.
Naprijed Hrvatska - progresivni savez
Naprijed Hrvatska - progresivni savez je politička stranka koju je osnovao bivši predsjednik Hrvatske Ivo Josipović.
Osnovana je 31. svibnja 2015. u Zagrebu. Njeni je osnivači opisuju kao stranku lijevog centra.
Stranka se 11. travnja 2019. spojila sa SDP-om od kojeg se 2015. godine razdvojila, te je formalno raspuštena i svi njezini članovi su automatski postali članovi SDP-a, uključujući i bivšeg SDP-ovog predsjednika Republike Hrvatske, Ivu Josipovića
La Ilusión, Tapachula
La Ilusión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Valgenauna, Bolzano
Valgenauna je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1059 m.
La Ilusión, Tapachula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 345 m.
El Capotal, Coatepec
El Capotal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1593 m.
Rancho de la Loma, Tlahuiltepa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1373 m.
Bughea de Jos, Gura Vitioarei
Bughea de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Gura Vitioarei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1021 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 373 m.
Konrad Lovrenčić
Konrad Lovrenčić (Slavonski Brod, 19. rujna 1980.) hrvatski je samouki basist i producent.
Životopis
Konrad Lovrenčić Rođen je 19. rujna 1980. u Slavonskom Brodu. Basist, samouk.
Nakon odsluženja vojnog roka, 2000. dolazi u Zagreb, gdje svira s Brain Holidays (roots reggae) 2001.-2004., Lexsaurinima (Edo Maajka, HC, hip-hop) od 2004. - 2007., Natalie Dizdar 2006. - 2007. i sudjeluje u mnogim jamm sessionima i koncertima s prijateljima glazbenicima (Elemental, Fini sapuni, 80°)
Istražuje zvuk bas gitare kombinirajući efekte kako bi definirao svoj zvuk. Uz iskustvo u hip-hopu, hard coreu, reggeu, također je drum'n'bass basist.
Trenutačno svira u bendu LessThanAMinute, Elemental, etno/world music sastavu Kries i Toboganu, prvom bendu u Hrvatskoj koji izvodi drum'n'bass live.
Od 2004. zaposlen je kao producent u studiju RadioKazetoFon production, gdje su nastali projekti poput radioemisije „Radio Vibrator“ i Beat Busters projekta. Naime, jedan je od osnivača Beat Busters ekipe, čiji je cilj stvaranje scene elektroničke glazbe koja se izvodi uživo.
Manzanillas, Guadalupe y Calvo
Manzanillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2162 m.
La Muralla del Talayote, San Francisco del Rincón
La Muralla del Talayote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Francisco del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1809 m.
Ramiano, Parma
Ramiano je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 525 m.
Peacehaven
Peacehaven je ladanjski grad od 19,424 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji East Sussex, u Distriktu Lewes.
Historija
Peacehaven (prevedeno Luka mira) je novi grad nastao tek nakon 1921. kao rezultat poduzetničke inicijative poduzetnika Charlesa Williama Nevilla, povratnika iz Kanade.
On se 1915. vozio prema Brightonu i vidio velik teren, bez ijednog objekta i odmah dogovorio kupnju 243 hektara. Nakon tog je osmislio dobru reklamnu kampanju koja mu je donijela velik publicitet. Prvo je u svim većim novinama 1916. objavio nagradni natječaj za ime tog novog naselja, obečavši prvonagrađenom nagradu od 100 £, a ostaloj pedesetorici finalista parcele u vrijednosti od 50 £. Pobijedilo je ime - New Anzac-on-Sea, ali je zbog promjena u zakonu, Neville to 1917. promjenio u Peacehaven.
Kako je Neville stalno mijenjao pravila natjecanja, došlo je trogodišnjeg sudovanja između njega i Daily Expressa. Ono mu nije naškodilo, jer je donijelo velik publicitet njegovom projektu, u kom su se prve kuće počele graditi 1921.
Autor Miodrag Kojadinović napisao je kratku priču o svom traganju za pradjedom, srpsko-britanskim državljaninom koji je u Peacehavenu živio tridesetak godina, a koja se igra s konceptom "luke mira" ("peacehaven" tj "haven of peace"), i koja je dobila nagradu za priče na jevrejske teme iz država nasljednica bivše Jugoslavije 2011. godine u Opatiji i objavljena je na srpskom i mađarskom u Novom Sadu.
Protestantska unija
mini|Članice Protestantske unije u Svetom Rimskom Carstvu o. 1610 godine (označene ljubičasto) Protestantska unija (poznata i kao Evangelistička unija ili Auhauzenska unija) je koalicija nemačkih protestantskih država, koja je formirana 1608, da bi se odbranila prava, posedi i svaki član.
La Bejuquera, Carácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 808 m.
Orăști, Poșaga
Orăști je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Poșaga.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 162 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 649 m.
Protestantska unija
Nastanak
Formirana je nakon što je Maksimilijan I Bavarski pokušao 1607. da vrati katoličku veru u slobodni grad Donauvert, u kome su protestanti predstavljali većinu. Većina Rajhstaga je odlučila da obnova Augzburškog mira treba biti uslovljena povratkom crkvenih poseda oduzetih posle 1552. godine. Sam Augzburški mir je eksplicitno sadržavao odredbu, po kojoj se ti posedi ne vraćaju. Protestantski kneževi su se sastali u Auhausenu, blizu Nerdlingena 14. maja 1608. i stvorili su vojni savez pod vodstvom Fridriha IV Palatinskog. Kao odgovor na to sledeće godine 1609. formira se Katolički savez pod vodstvom Maksimilijana I Bavarskog, koji je bio vojvoda Bavarske.
Friedrich IV od Falačke
Fridrih IV Palatinski (Amberg, 5. mart 1574- Hajdelberg, 19. septembar 1610) je bio knez-izbornik Palatinata (Rajnske Falačke), koji je vladao od 1583. do smrti. Rodio se kao sin Ludviga VI Palatinskog i Elizabete od Hesena te je rano ostao bez roditelja, pa ga je vaspitao stric Johan Kazimir pod čijim je uticajem postao gorljivi kalvinist te provodio antikatoličku politiku, doprinoseći tako verskim napetostima koje će nepunu deceniju nakon njegove smrti dovesti do Tridesetogodišnjeg rata. Godine 1608. je bio jedan od osnivača Protestantske unije koja je nastojala okupiti protestantske vladare u tadašnjem Svetom Rimskom Carstvu. Imao je osmoro dece od kojih je najpoznatiji njegov naslednik Friedrich V, "zimski kralj" Češke.
Protestantska unija
Članovi
Članovi Protestantske unije su bili:
Slabosti zbog podele
Protestantska unija je oslabljena od samog početka neučestvovanjem moćnih protestantskih vladara, kakav je bio knez-elektor Saksonije. Osim toga unutar unije se odvijao sukob između luterana i kalvinista.
Церница
Церница може бити:
или
Športska dvorana Vijuš
Športska dvorana Vijuš je višenamjenska dvorana u Slavonskom Brodu. Kapaciteta je 2.200 gledatelja. Otvorena je 27. studenog 2009., nakon 20 godina gradnje.
Gradnja dvorane započela je 27. prosinca 1989. Nedugo poslije, dolaze Domovinski rat i razaranja, nakon kojih je dvorana godinama propadala. Tek 2007., ulaganjem 38 milijuna kuna, gradnja je nastavljena, i 2009. dovršena.
Cijeli kompleks sastoji se od preko 14 tisuća metara kvadratnih; glavne dvorane s 2.200 mjesta te dvije pomoćne dvorane, na zapadu i na jugu. S istočne strane nalazi se ugostiteljski objekt. Na sjevernoj strani glavni je ulaz u dvoranu. U suterenu ispod glavne dvorane nalazi se moderna kuglana koju mogu koristiti i rekreativci.
Prvi događaj održan u dvorani Vijuš bio je Katarinski sajam 2009., a prvu športsku utakmicu su pred punom dvoranom odigrali košarkaši Svjetlost Broda i Zadra, a uspješniji su bili gosti, 81:77.
Cycnorhamphus
Cycnorhamphus ("labuđi kljun") je rod pterodaktiloida iz skupine Ctenochasmatoidea koji su tokom kasne jura živjeli na području današnje Francuske i Njemačke. Vjerovatno je sinoniman s rodom Gallodactylus.
Saca de Agua, El Fuerte
Saca de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.