cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vidovo Selo
Istorija
— Бајићи (36 к.), славе Стевањдан. По једноме казивању они су од истог рода и истог порекла као и Трњинићи. Али, ма и били род с Трњинићима, нису населили овамо заједно с њима, него много доцније. О своме пореклу и насељивању овамо они казују да су живели у Далмацији, па за време „Вранцуза“ (Наполеона) избегли отуда од рата. Кренули тада њих четворица браће па један отишао у Бачку, а тројица овде у Видово Село. Населили се најпре на Трњаку, а кад се поделили, једни сишли у Мокроноге. Доцније прешли неки с Трњака на Награђе и Ваганац.
— Шобати (4 к.) славе Дмитровдан. Доселили из Цетине нре 5—6 колена.
— Малбашићи (2 к.) славе Стевањдан. Приведени пре 60—70 г. нз Грахова у кућу Шобатову. Овај Шобат био малбаша па се и његови привоци по њему прозвали Малбашићи.
— Алексићи (2 к.) славе Ђурђевдан. Они су од рода Кесића.
— Грубор (1 к.) слави Ђурђевдан. Прешао из Бастаха нре 20 г. као лугар и ту му остала деца.
— Максић (1 к.) слави Дмитровдан. Приведен из Мрђа у кућу Бајића пре 80—90 година.
— Куруц (2 к.) славе Лучиндан. Доселили нз Стрмице по окупацији.
— Мишковићи (6 к.) славе Никољдан. Казују да су били у Бастасима пре „Будисављевића буне“. За време те буне утеку у Срб. Куће им остану непопаљене. После буне бег им обећа примити их натраг. Они се поврате, „а када тамо, а Грубори већ дошли и ујагмили наложити им ватру у кући.“ Тада њих двојица браће дођу у Видово Село, а трећи се врати у Срб, али мало после дође и он браћи. Будисављевића буна о којој ово предање говори биће да је турско-аустриски рат (1788—91).
Kosmos-2215
Kosmos-2215 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Vidovo Selo
Istorija
— Петровићи (2 к.) славе Ђурђевдан. Доселили из Далмације пре 100—120 г. Били најпре у Љесковици где су сада Лукачи, пре буне прешли овамо.
Kosmos-2215
Kosmos-2215 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 20. oktobra 1992. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2215 je bio komunikacioni satelit.
Island Walk, Florida
Ajland Vok je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Vidovo Selo
Istorija
— Џепине (2 к.) славе Јовањдан. Доселили пред буну из Грахова. Били најпре у Мрђама и за Гредом н најпосле дошли овде.
Island Walk, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.035.
Grofovija Nantes
Grofovija Nantes je za vladare izvorno imala franačke vladare Nantesa pod Karolinzima. Njihova grofovija je služila kao marka prema vanneskim Bretoncima. Sredinom 9. stoljeća je ova grofovija potpala pod bretonsku vlast, a naslov bretonskog grofa je postao sekundarnim naslovom bretonskih vladara.
Vidovo Selo
Istorija
— Петковић (1 к.) слави Јовањдан. Прешао амо с Бунчевца пре 60—70 г. Био прво најамник, после се окућио.
ИЗВОР: Петар Рађеновић – Унац. НАСЕЉА И ПОРЕКЛО СТАНОВНИШТВА (књига 30) – СРПСКИ ЕТНОГРАФСКИ ЗБОРНИК (књига LVI), Београд 1948.
Franz II od Svetog Rimskog Carstva
Franjo II. (Firenca, 12. veljače 1768. - Beč, 2. ožujka 1835.), posljednji car Svetog Rimskog Carstva, ugarski, hrvatski i češki kralj, austrijski nadvojvoda i austrijski car, poznat još i kao Franjo I.
Franjo II. bio je prvi i najstariji sin cara Leopolda II. i carice Marije Lujze. Kada je njegov otac 1. ožujka 1792. naglo preminuo pod sumnjivim okolnostima, Franjo II. postaje carem, ali je još uvijek nepripremljen za tu dužnost. Za razlku od oca, kojega su kritizirali zbog liberalnih nazora, Franjo II. pokazao se kao tipični reakcionar, a njegovu je vladavinu obilježila stroga državna kontrola i apsolutizam kombinirani s centralizmom.
Za razliku od oca, koji je izbjegavao uplitanje u Francusku revoluciju, Franjo II. je kao svoj prvi carski čin ušao u Francuske revolucionarne ratove, želeći zaustaviti liberalizaciju tadašnje Republike i vratiti monarhiju, no tu je doživio poraz koji će ga na koncu koštati velikog dijela teritorija za vrijeme Napoleonskih ratova. Prije nego što je ovaj postao carem, Franjo je surađivao s generalom Napoleonom Bonaparteom tijekom njegove invazije Mletačke Republike. Napoleonu je pružio pomoć, a zauzvrat je, nakon potpisivanja Mira u Campoformiju 1797., dobio mletačke posjede na području Dalmacije i Istre. Taj je mirovni sporazum označio kraj Mletačke Republike.
Kasnije pak, kada se Napoleon već okrunio za cara (2. prosinca 1804.), Franjo II. se pridružio protivnicima novoosnovanog Francuskog Carstva i ubrzo krenuo u borbu protiv Napoleona. Prvi veći poraz doživio je već 1805. godine kod Austerlitza, što je ujedno označilo nastavak Napoleonovih kontinentalnih prodora. Iako je austrijska vojska sudjelovala u svim koalicijskim bitkama u ovoj ili onoj mjeri, sljedeći veliki poraz Franjo II. doživio je kod Wagrama 1809. godine. Nakon tog je poraza car morao potpisati Schönbrunnski mir kojim je Napoleonu ustupio područje južne Hrvatske, Like i Gorskog kotara, pa sve do Zagreba. Na tom će području Napoleon proglasiti Ilirske pokrajine sa središtem u Ljubljani, koje će biti pokrajina Francuskog Carstva sve do 1813. godine. Povodom tog mirovnog sporazuma, Napoleon je zaprosio ruku Franjine kćeri Marije Lujze. Tim su vjenčanjem (barem prividno) učvršćene veze između Francuske i Austrije, dvaju protivničkih sila. U međuvremenu, Franjo II. je 1804. godine proglasio Austrijsko Carstvo i sebe okrnuo za prvog cara pod titulom Franjo I. To se pokazalo kao dobar potez jer je već dvije godine kasnije, 1806., Napoleon ukinuti Sveto Rimsko Carstvo i uspostaviti francuskoj podložnu Rajnsku Federaciju.
Na polju unutarnje politike, Franjo II. za ministra vanjskih poslova postavlja Klemensa Metternicha, koji će do svog svrgavanja 1848., izgraditi strogi apsolutistički sustav koji se oslanjao na strogoj državnoj kontroli i gušenju bilo kakvih liberalnih ideja, a znan je kao Metternichov apsolutizam. U svemu tome, Metternich će imati carevu potporu.
Daljnja uloga Austrije u Napoleonskim ratovima poprilično slabi i sudjeluje isključivo slanjem svojih vojnika na raznorazna bojišta kojima su uglavnom zapovijedali pruski ili britanski zapovjednici. Nakon Napoleonovog poraza u "Bitci naroda" kod Leipziga 1813. i ukidanja Ilirskih pokrajina, Franjo II. dobiva cijeli teritorij Ilirskih pokrajina zajedno s ukinutom Dubrovačkom Republikom (koju je 1808. ukinuo maršal Marmont). Njegove trupe sudjelovale su i u konačanom Napoleonovom porazu kod Waterlooa 18. lipnja 1815.
Nakon pobjede kod Leipziga i prvog Napoleonovog izgnanstva na Elbi, Austrija je inicirala Bečki kongres kojemu je od 1814. do 1815. domaćin bio upravo car Franjo II. Na kongresu se, misleći kako je Napoleonova era gotova, raspravljalo o novoj podjeli Europe i određivanju granica. Glavnu riječ na kongresu imao je Franjin ministar vanjskih poslova Klemens Metternich koji je uspio izboriti iznimno povoljne uvjete za svoju zemlju koji su bili primijenjeni u rezoluciji donešenoj 9. lipnja 1918. Pitanje Francuske riješeno je restauracijom Burbonaca i omogućavanjem dolaska na vlast Luju XVIII. Ovaj je kongres u potpunosti etablirao Metternicha i otvorio mu put za provođenje svog apsolutizma.
Nakon Napoleonovog konačnog pada i izgnanstva na daleku Svetu Helenu, car je pristupio novim pregovorima zajedno s pruskim kraljem Fridrikom Vilimom III. i ruskim carem Aleksandrom I. koji su, nakon potpisivanja sporazuma u Parizu, 1815. rezultirali formiranjem Svete alijanse, organizacije koja je kao formalni cilj imala zaštitu suvereniteta i poretka (koji je zapravo bio Ancien régime) svake države, dok je zapravo omogućavala europskim velesilama slobodnu intervenciju prilikom unutardržavnih sukoba i gušenje bilo kakvih liberalnih (i nacionalnih) ideja i ustanaka.
Posljednjih dvadeset godina vladavine cara Franje II. obilježilo je uglavnom nemilosrdno provođenje apsolutizma, gušenje nacionalnih pokreta u slavenskim zemljama (uključujući i Hrvatski narodni preporod, koji nije toliko gušen, ali su zahtjevi upućivani Beču, kao na primjer Disertacija Janka Draškovića, bili ili odbijeni ili ignorirani) i slaba aktivnost na vanjskopolitičkom planu.
Franjo II. umro je 2. ožujka 1835., 43 godine i 1 dan nakon smrti svoga oca, a njegova smrt donijela je brojne sukobe oko njegovog nasljednika. Franjo je imao četiri sina, a najstariji od njih bio je Ferdinand I.. No, kako je on bio malouman, što je bio rezultat bliske rodbinske povezanosti njegovih roditelja, vodile su se polemike treba li uopće voditi državu. Ferdinand I. (V.) na koncu je, unatoč brojnim nesuglasicama, postao očev nasljednik koji će zemlju voditi sljedećih 13 godina.
Porcelan
mini|200px| Dio pribora za [[čaj iz 1760., Muzej u Nymphenbergu. ]] mini|200px| Kolekcija kineskog porculana iz 13. stoljeća (južna [[dinastija Sung), Muzej Guimet, Pariz. ]] Porcelan ili porculan (talijanski ) je najfinija vrsta keramike dobivena pečenjem na visokoj temperaturi (od 1250 do 1350 °C) mješavine kaolina, kvarca i vapnenca. Na ovaj način nastaje staklasta polu-prozirna keramika koja je mnogo čvršća no što izgleda i ne prenosi električnu energiju, te može poslužiti i kao izolator.
Prema temperaturi na kojoj se peče postoji meki (Meisen), tvrdi (iz istočne Azije) i koštani porculan (s dodatkom koštanog pepela) koji se proizvodi pretežito u Engleskoj.
Povijest
mini|200px| [[Johann Joachim Kaendler, Pisar za stolom, 1740., Meissen porculan, Mannheim.]] Proizvodnja porculana razvila se u Kini za dinastije T'ang (618.-906.), ali pravi porculan se javlja za dinastije Sung. U Europi je poznat od 11. stoljeća preko Puta svile.
Prvi europski pokušaji proizvodnje porculana javljaju se u 16. stoljeću u Firenci (tzv. Medici porculan). God. 1709. ljekarnik (i alkemičar) Johann Friedrich Böttger iz Dresdena usavršio je način proizvodnje porculana, a 1710. osnovana je prva manufaktura u Meissenu.
Grof od Rennesa
Grof od Rennesa (Comté de Rennes je izraz koji se prvotno koristio za vladara (comesa) rimskog, a kasnije i franačkog civitasa koji odgovara današnjem gradu Rennes. Od sredine 9. vijeka su ti grofovi bili Bretonci blisko vezani sa Bretonskim Vojvodstvom, kojim su često pokušavali vladati. Od 990. su grofovi Rennesa često uistinu i bili vojvode Bretanje. Godine 1203. je grofovija i formalno integrirana u vojvodsku domenu.
Porcelan
Povijest
Ukrasni predmeti od porculana, osobito sitna plastika, u modi su od rokokoa. Značajne manufakture porculana bile su u Beču, Nymphenbergu (kraj Münchena), Sèvresu (kraj Pariza), Worchesteru, Deciji (kod Firence) i Capodimenteu (kod Napulja). U ovim manufakturama se na kvalitetniji porculan ispod cakline utiskuje ili ispisuje oznaka proizvođača (pečat, slovo i simbol), signatura umjetnika, katkada i godina izrade, oznaka kalupa i sl.
Od 20. stoljeća se od porculana izrađuju predmeti za elektrotehniku i kemijske laboratorije.
Kosmos-2216
Kosmos-2216 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2216 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 20. oktobra 1992. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2216 je bio komunikacioni satelit.
Etiopija
thumb|250px|Etiopija u svom regionu Etiopija je država u istočnoj Africi u regiji poznatoj kao Rog Afrike. Nema izlaza na more, a graniči na sjeveru s Eritrejom, na zapadu sa Sudanom, na jugu s Kenijom te na istoku sa Somalijom i Džibutijem.
Geografske karakteristike
Glavna reljefna cjelina zemlje je Etiopska visoravan koja zauzima više od polovice državne površine. Ona se sastoji se od visokih ravnjaka koje ispresijecaju duboke riječne doline, međusobno razdvojene visokim planinama, od kojih je najviša Ras Dašan (4620 m). Dolina velike rasjeline (Great Rift Valley) prolazi kroz zemlju u smjeru sjeveroistok-jugozapad i dijeli Etiopska visoravan na veći sjeverozapadni i manji jugoistočni dio. Klima i biljni pokrov ovise prvenstveno o nadmorskoj visini, najbolji uvjeti za poljoprivredu su na visinama od 1700 do 2500 m.
Položaj
Etiopija ima površinu od 1.127.127 kilometra kvadratnih i zauzima najveći deo Roga Afrike, koji je najistočniji deo Afrike. Graniči se sa Sudanom i Južnim Sudanom na zapadu, Eritrejom i Džibutijem na severu, Somalijom na istoku i Kenijom na jugu.
Geologija i reljef
Zemlja ima visoki centralni plato čija visina varira od 1800 do 3000 metra. Najviši vrh Etiopije je Ras Dašan sa visinom od 4620 metra iznad nivoa mora.
Vode
Najznačajnija reka je Plavi Nil koji izvire iz jezera Tana.
Klima
Nadmorska visina i geografska dužina određuju tri klimatske zone: hladnu zonu iznad 2400 metra gde temperatura varira od blizu leđenja do 16 °C; umerena zona na visini od 1500 do 2400 metra sa temperaturama od 16 °C do 30 °C; i topla zona ispod 1500 metra sa tropskim i suvim uslovima gde dnevna temperatura varira od 27 °C do 50 °C. Kišna sezona traje od sredine juna do sredine septembra.
Historija
Historija Etiopije je po mnogo čemu jedinstvena među afričkim zemljama. S izuzetkom kratkog razdoblja uoči drugog svjetskog rata 1936–1941. kada je bila pod talijanskom vlašću, zemlja nikada nije bila evropska kolonija.
Prva zabilježena država na području Etiopije bilo je Kraljevstvo Damot, kojeg je naslijedilo puno moćnije Aksumsko Carstvo, ono se od 1. vijeku n.e razvilo u pomorsku i trgovačku silu na Crvenom moru. Zemlja je primila monofizitsko kršćanstvo u 4. vijeku, a vrhunac snage dosegnula je u 6. vijeku kada je kontrolirala i južni dio Arapskog poluotoka. Nakon širenja Islama od 7. vijeka nadalje važnost Aksuma se smanjila, a arapsko osvajanje crvenomorske obale odsjeklo je državu od trgovačkih puteva. Ipak, zemlja nije osvojena i uključena u arapsko-islamsku sferu utjecaja kao Egipat i Sudan na sjeveru.
U 14. i 15. vijeku etiopska je država uspijevala održati premoć nad muslimanskim sultanatima koji su nastali uz njenu južnu granicu, ali nakon nekoliko poraza u početku 16. vijeka njen je opstanak doveden u pitanje. Tada je Portugal uputio vojnu pomoć Etiopiji i nakon početnih neuspjeha 1543. pobijeđen je islamski vojskovođa Ahmad Granj. S portugalskim vojnicima stigli su i katolički misionari pa je Etiopija u kratkom razdoblju na početku 17. vijeka bila katolička zemlja. Ipak, 1632. učvršćena je tradicionalna monofizitska doktrina, a svi su kontakti s Evropljanima prekinuti.
U područja južne Etiopije opustošena ratovima s muslimanima počeo se tokom 16. vijeka u sve većem broju s juga doseljavati stočarski narod Oromo čije su pripadnike etiopski starosjedioci smatrali barbarima, dijelom i zbog njihovih animističkih vjerovanja. U 18. i prvoj polovici 19. vijeka dolazi do slabljenja središnje države u korist regionalnih vladara među kojima se ističu i plemići naroda Oromo koji su se postupno uključili u amharski kršćanski kulturni krug.
Nakon drugog svjetskog rata Haile Selasije je uspio zadržati vlast i pripojiti bivšu talijansku koloniju Eritreju Etiopiji dobivajući na taj način izlaz na more, ali je od kraja 1960-ih počeo rasti otpor prema njegovoj politici. Nezadovoljstvo je kulminiralo 1974. vojnim udarom u kojem je car svrgnut i vjerojatno ubijen. Pučisti, okupljeni u vijeću Derg pod vodstvom majora Mengistu Haile Mariama približili su zemlju Sovjetskom Savezu, a politika kolektivizacije i prisilnog otkupa žita uzrokovala je veliku glad 1984. (povod za prvi Live Aid koncert).
Pad komunizma 1991. značio je i propast Mengistuova režima kojeg su porazili ujedinjeni gerilci iz sjeverne provincije Tigraj i Eritreje koja se desetljećima borila za nezavisnost. Nova vlada predvođena gerilskim vođom Melesom Zenawijem dala je široku autonomiju etničkim pokrajinama i priznala nezavisnost Eritreji, ali je svojim opreznim pristupom reformama usporila potencijalno snažan privredni rast. Dodatne probleme za vladu donio je rat s Eritrejom oko graničnog spora koji je trajao od 1998. do 2000. i u kojem je poginulo nekoliko hiljada ljudi.
Krajem 2006. godine etiopske snage su izvršile vojnu invaziju Somalije, intervenirajući u korist Prijelazne federalne vlade protiv Unije islamskih sudova.
Stanovništvo
mini|desno|250px|Etiopski školarci Etiopija je zajednica više naroda koji se razlikuju po jeziku i vjeri.Na sjeveru zive Amhari i Tigranje semitskog porijekla cine 35% stanovništva. Uz njih žive Oromi 40% naseljeni na jugu, Somali 6% i Afari 4% hamitskog porijekla na istoku uglavnom nomadi. Na jugozapadu prevladavaju Sidame, razni Omotski narodi i nilotska plemena, od kojih su 8% animisti uz poneke protestante. Po gradovima a naročito u Gondaru ima i Židova takozvanih Falaša. Religijska slika je vrlo složena većina stanovnika koja živi na sjeveru Etiopije Amhari i Tigranje su pripadnici Etiopske pravoslavne tevahedo Crkve uz njih i brojni Oromi su pripadnici te crkve (ukupno oko 45% stanovništva pripada ovoj crkvi). Od početka 20. vijeka u Etiopiju dolaze brojni evropski misionari, naročito iz Njemačke i šire protestantizam, tako da su danas oko 16% Etiopljana protestanti, to se najviše odrazilo među Omotskim narodima, uz nešto Oroma. Etiopija je prihvatila kršćanstvo još u 4. vijeku. Islam velika religija koja se iz Arabije proširila na sve krajeve našla je veliki broj sljedbenika među etiopljanima, tako da ima oko 1 / 3 muslimana, naročito na istoku i jugu među Somalcima, ali i među Afarima i Oromima. Animističkim vjerovanjima pripadaju narodi iz nilske etničke skupine poput Kunama, Masaia i omotskih skupina Sidama ukupno oko 5% populacije.U gradovim živi oko 16% stanovništva najveći je glavni grad Adis Abeba sa 2.6 miliona stanovnika zatim Dire Dava, Harar, Džima i Gondar.
Narodi
Najbrojniji je narod Oromo (40%), drugi po brojnosti su povijesno dominantni Amhara i Tigre, manji narodi su Sidamo (9%), Shankella (6%) i Somalijci (6%).
Jezici
jezici pripadaju afrazijskoj porodici, među kojima omotski, kušitski, nilotski, etiopski, berta, kumuz i druge skupine. Službeni jezik je amharski. 90 jezika bez gamo, gofa i dawro koji su nastali podjelom gamo-gofa-dawro jezika. Pet jezika je izumrlo
Popis jezika:
Religija
Vladajuća religija u Etiopiji je Kršćanstvo (Pravoslavci 44% i drugi kršćani 19%). Druga religija u državi je Islam. Do 1980-ih u Etiopiji je bio i značajan broj Židova.
Politika
Zakonadavna vlast se sastoji iz dva doma Narodne skupštine, sastavljene od 548 poslanika koji se biraju svakih pet godina i zaduženi su za donošenje zakona, finansije i budžet. Federalna skupština se sastoji od 108 poslanika koje biraju predstavnici regiona i ima prvenstveno ulogu zaštite ustava.
Izvršna vlast ima veće nadležnosti i čine je predsednik i premijer. Predsednik ima počasnu ulogu i nema stvarnu moć. Bira ga narodna skupština na šest godina. Sadašnji predsednik je Girma Volde-Gijorgis Luča, poreklom Oromo, izabran u oktobru 2001. Premijer vodi politiku zemlje, on bira osamnaest člana svog kabineta. Bira ga partija koja ima većinu u skupštini, ima mandat na pet godina koji može da se obnovi jednom. Sadašnji premijer je Meles Zenavi.
Sudska vlast počiva na Federalnom vrhovnom sudu, koji je ustavom odvojen od zakonodavne i izvršne vlasti.
Administrativna podela
thumb|right|250px|Administrativna podela Etiopija je podeljena u devet etničkih regiona i dva grada.
• 2 Ovi administrativni regioni zamenjuju stariji sistem provincija koji je ustanovio Hajle Selasije. U trenutku modifikacije 1995. provincije su bile: Arsi, Hararge, Sidamo, Bale, Ilubabor, Tigraj, Bedžemder, Kafa, Velega, Gamu-Gofa, Šoa, Volo, Godžam.
Gradovi
Veći gradovi: Popis gradova u Etiopiji
Privreda
mini|desno|250px|Mapa ekonomskih aktivnosti Etiopije i [[Eritreja|Eritreje]] Etiopija je jedna od najsiromašnijih afričkih zemalja, mnogi Etiopljani zavise od pomoći hranom iz inostranstva. Posle revolucije 1974. etiopska privreda je vođena kao socijalistička privreda, sa jakom državnom kontrolom i veliki deo privrede je prebačen u javni sektor. Od 1991. privreda se okrenula prema decentralizaciji i tržišno orijentisanoj privredi. Godine 1993. počela je postepena privatizacija industrije, bankarstva, poljoprivrede i trgovine.
Poljoprivreda čini 41% bruto domaće proizvodnje, 80% izvoza i zapošljava 80% radne snage. Glavni izvozni proizvod je kafa koja čini 65% do 75% etiopske zarade od izvoza. Kafa je kritična za etiopsku privredu, koja je 1999. zaradila 267 miliona dolara od prodaje 105.000 tona kafe. Prema trenutnim procenama kafa čini 10% etiopskog bruto domaćeg proizvoda, i više od 15 miliona ljudi (25% stanovništva) živi od sektora kafe. Etiopija uzgaja sve vrste žitarica, kikiriki, kafu, čaj, cveće, kao i voće i povrće. 2002. Etiopija je izvezla 29.000 tona voća i povrća i 10.000 cveća.
Etiopija je prva zemlja u Africi i među prvih deset na svetu po stočarstvu. Ovaj sektor uključuje 35 miliona goveda, 12 miliona ovaca i 10 miliona koza. Sa 3,3 miliona košnica Etiopija je prva zemlja proizvođač i izvoznik meda i pčelinjeg voska u Africi.
Industrija je na prvom nivou razvoja i čini oko 15% bruto domaćeg proizvoda. Industrija se uglavnom bavi proizvodnjom prehrambenih proizvoda, tekstila, odeće, kožne odeće, cipela, tašni, drvna industrija (Etiopija poseduje 2,5 miliona hektara šume), proizvoda od kaučuka i plastike, hemijskih proizvoda, sastavljanje automobila i karavana.
Jaime Guardiola, Güémez
Jaime Guardiola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
La Loma, Senguio
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Senguio.
Jaime Guardiola, Güémez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
El Chino (razvrstavanje)
El Chino ima više značenja:
La Loma, Senguio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 421 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2588 m.
Șigău, Jichișu De Jos
Șigău je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Jichișu De Jos.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
Los Tapestes (razvrstavanje)
Los Tapestes ima više značenja:
Ortomolekularna medicina
Orthomolecular medicine je forma komplementarne i alternativne medicine koja teži ka održavanju zdravlja, i sprečavanju ili tretiranju bolesti putem optimizacije nutricionog unosa i/ili propisivanja suplemenata. Ovaj pristup se ponekad naziva megavitaminska terapija, jer je ova praksa evoluirala iz, i u nekim slučajevima još uvek koristi, doze vitamina i minerala koje su mnogo veće od preporučenog referentnog dijetarnog unosa. Ortomolekularni praktikanti mogu da inkorporiraju varijetet drugih tretmantskih modaliteta u svoje pristupe, među kojima su dijetarna restrikcija, megadoze nevitaminskih nutrijenata, i regularni lekovi. Proponenti ovog pristupa veruju da nivoi pojedinih supstanci koji nisu optimalni mogu da uzrokuju zdravstvene probleme dalekosežnije od jednostavne deficijencije, i vide njihovo balansiranje kao integralni deo zdravlja.
Kritičari opisuju neke aspekte ortomolekularne medicine kao prehrambenu modu ili nadrilekarstvo. Postoje rezultati istraživanja koji sugeriraju da su pojedini nutricioni suplementi štetni,  pri čemu je nekoliko specifičnih vitaminskih terapija vezano za povećani rizik razvoja kancera, srčane bolesti, i smrti.
Ardoch, North Dakota
Ardoč je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 67, što je 6 (9,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Al ‘Ajnar, Taiz
Al ‘Ajnar je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 543 m.
Ponte Alto, Ferrara
Ponte Alto je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Los Tapia (razvrstavanje)
Los Tapia ima više značenja:
Barrancas, Estación, Hostotipaquillo
Barrancas, Estación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1304 m.
El Chipilinar (razvrstavanje)
El Chipilinar ima više značenja:
Case Armenteri, Treviso
Case Armenteri je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 392 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Radučić
Radučić je selo u sjevernoj Dalmaciji, na istočnom rubu Bukovice. Pripada općini Ervenik u Šibensko-kninskoj županiji.
Familia Llamas, Ensenada
Familia Llamas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Radučić
Stanovništvo
Prema popisu iz 1991. godine, Radučić je imao 482 stanovnika, od čega 475 Srba, 1 Hrvat i 6 ostalih. Prema popisu iz 2001., bilo je 222 stanovnika. Od toga je bilo 30 mlađih od 30 godina, 71 od 30 do 59 godina i 115 starijih od 60 godina, te se može reći da Radučić spada među naselja sa izrazito starom populacijom. Prema popisu iz 2011. u Radučiću je živjelo 252 stanovnika.
Gospodarstvo
Glavni problem je nedostatak posla, pa se većina stanovnika Radučića danas bavi samo stočarstvom ili zemljoradnjom. Glavna privredna grana je uzgoj ovaca ili krava.
Povijest
Selo Radučić dijeli se na Radučić i Radučki krš. Prve kuće u Radučiću bile su oko ceste za Mokro Polje, gdje su i danas Ergići, Gornji Radići, Kutlače, Mirići itd, a između ceste Knin-Zadar i Krke, u Radučkom kršu, nalaze se tzv. kolibari, tj. neka plemena kao što su Donji Radići (Jukozovići, Dakići), Modrinići, Bjelobrci, Burze, Bulovani, Puače, Ljevaje...
Po predanju, selo je dobilo ime po jednom od tri stara bunara u "polju" (druga dva su Žabnovac i Bubin), s kojeg su, navodno, vodu pili još mitski junaci Janković Stojan i Smiljanić Ilija. No bliže istini je da selo nosi ime po jednom od davnašnjih plemena (Raduči) koja su tu živjela prije turskih osvajanja u 16. stoljeću i mletačko-osmanlijskih ratova koji su skoro ispraznili čitavu sjevernu Dalmaciju i otvorili prostor naseljavanju življa iz Bosne, Crne Gore i Hercegovine.
Područje sela bilo je nastanjeno još u prapovijesti, o čemu svjedoči nekoliko gradina uz kanjon Krke, a nalazilo se u sastavu velikog kraljevstva Liburna, koji su držali širok prostor od rijeke Raše u Istri pa sve do zapadne obale Krke. U 1. stoljeću pr. Kr. uz kanjon, Rimljani su sagradili najprije logor, a kasnije, u 1. i 2. stoljeću, i strateški važan grad Burnum, od kojeg su danas ostala samo dva luka uz cestu prema selu Ivoševci. Na području Radučića i danas su vidljivi ostaci rimskih cesta i burnumskog vodovoda, a nije isključeno da su se neka naselja iz onog perioda nalazila blizu radučkih zaseoka Burza i Donjih Radića.
Spomenici i kulturne znamenitosti
U Radučiću se nalazi pravoslavna crkva sv. Đurđa iz 1537. godine.
Mirlović Polje
Mirlović Polje je selo u Hrvatskoj. Svetac zaštitnik je sv. Ilija. Dan sela je 20. srpnja.
Na strmim padinama Svilaje iznad izvora Čikole, tik do Čavoglava na Petrovo polje motri Mirlović Polje. Naselje kao da dugim rukama sa rubova planine grli plodnu zemlju što se nekoliko kilometara niže širi u najveće poljoprivredno područje ovog dijela Hrvatske. Stočarstvo, pretežno ovčarstvo, uz skromne poljoprivredne resurse, od pamtivijeka je bila glavna djelatnost stanovništva.
Blizina gradova
-Drniš 18 km
-Split 56 km
Jiangsu
Jiangsu graniči sa Shandongom na sjeveru, Anhuijem na zapadu, i Zhejiangom i Šangajem na jugu. Jiangsu ima obalu na Žutom moru dugu preko tisuću kilometara. Jangce, najduža azijska rijeka, teče kroz južne dijelove pokrajine. Jiangsu je danas jedna od najprosperitetnijih kineskih pokrajina. Problem predstavlja podjela na bogati jug i siromašniji sjever.
Busije (Ribnik)
Istorija
Busije se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Ključ.
Mirlović Polje
Blizina gradova
-Šibenik 50 km
Dor Mărunt, Dor Mărunt
Dor Mărunt je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Dor Mărunt.
El Chiquerito (razvrstavanje)
El Chiquerito ima više značenja:
Dor Mărunt, Dor Mărunt
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6806 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Los Taraíses (razvrstavanje)
Los Taraíses ima više značenja:
Jiangsu
Jiangsu je dom mnogih vodećih svjetskih izvoznika elektroničke opreme, kemikalija i tekstila. lijevo|mini| Toranj Huqiu u [[Suzhou iz 961. god.]]
Galleno, Firenze
Galleno je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 526 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Jiangsu
Historija
God. 1912. svrgnuto je Kinesko Carstvo i proglašena Republika Kina. Prvi predsjednik Sun Jat-sen je izabrao Nanjing za privremeni glavni grad Kine jer je u Pekingu još uvijek vladao car. God. 1927. predsjednik Čang Kai-šek je proglasio Nanjing službenim glavnim gradom Kine. God. 1937. Japanci su napali Kinu i u Nanjingu poubijali između 200.000 i 350.000 stanovnika. Nankinški masakr je bio prvi veliki pokolj stanovništva u Drugom svjetskom ratu. Jiangsu je tijekom rata bio središte kolaboracionističke vlade istočne Kine koja je surađivala s Japanom (Nankinški režim), dok je sjedište vlade Čang Kai-šeka bilo u Chongqingu. Nakon rata Čang Kai-šek je vratio glavni grad u Nanjing.
Tijekom građanskog rata između Kuomintanga (nacionalisti) i komunista Jiangsu je pretrpio veliko razaranje, a Nanjing je bio posljednji veći grad kojim su vladali nacionalisti prije bijega na Tajvan. Zanimljivo je da vlada u Tajvanu, koja se naziva Republikom Kinom, i dalje Nanjing smatra svojim glavnim gradom. Nakon uspostave Narodne Republike Kine pod komunističkom vlašću 1949. god., glavni grad je ponovo postao Peking, a Nanjing je postao centar pokrajine Jiangsu.
Pelones, Guerrero
Pelones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 299 m.
Jiangsu
Uprava
Jiangsu je podijeljen u 13 prefektura koje sve imaju status gradskih prefektura:
Sumas, Washington
Sumas je град u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.307 stanovnika.
Kornelija Cinila
thumb|200px|Cornelia u Promptuarii Iconum Insigniorum. Natpis glasi: "Cornelia Cinna, supruga Gaja Cezara."
Kornelija Cinila (Cornelia Cinnilla, 94. pne.– 69. pne. ili 68. pne. ), također poznata kao Kornelija Cina Mlađa (Cornelia Cinna minor) bila je rimska plemkinja iz doba kasne Republike, najpoznatija kao prva supruga Julija Cezara.
Bila je kći Lucija Kornelija Cine, prvaka rimskih populara i najuticajnijeg političara Rima 80-tih pne. Za Cezara, koji je tada imao 18 godina, se udala u dobi od 13 godina i ubrzo nakon toga mu je rodila kći Juliju. Iako je brak bio političke prirode, Cezar je nakon dolaska optimatskog vođe Sule riskirao svoj život odbivši diktatorovo naređenje da se razvede od Julije. Umrla je deceniju i pol kasnije pri porođaju.
El Cocal (razvrstavanje)
El Cocal ima više značenja:
Lucije Licinije Murena
Murena je karijeru počeo kao oficir u Sulinoj vojsci za vrijeme prvog mitridatskog rata. Nakon završetka rata, a prije nego što se vratio u Italiju kako bi vodio građanski rat, Sula mu je ostavio dvije legije s kojima je trebao čuvati Aziju. Odatle je, godine 83. pne. pokrenuo pohod na Pont tvrdeći da Mitridat Veliki priprema vojsku za novi rat. Drugi mitridatski rat je završio rimskim porazom, ali bez trajnih posljedica, uključujući i one po samog Murenu. Murena se kasnije iskupio kao Lukulov legat u trećem mitridatskom ratu.
Godine 65. pne. je izabran za pretora te je stekao popularnost raskošnim igrama. Poslije je postavljen za guvernera Transalpinske Galije gdje se istakao čestitošću.
Godine 62. pne. je izabran za konzula, porazivši Servija Sulpicija. Gubitnik ga je potom optužio da je izbore dobio podmićivanjem, a na njegovu stranu su stali Katon Mlađi i Servije Sulpicije Ruf. U Mureninu obranu su, pak, stali Marko Licinije Kras, Kvint Hortenzije i Ciceron. Proces je završio oslobađajućom presudom, iako historičari vjeruju da su optužbe imale osnova.
Amenmose
thumb|241px|Amenmose s bratom Wadjmoseom, predstava na Paherijevoj grobnici
Amenmose je bio staroegipatski princ iz 18. dinastije, nastariji sin Thutmosea I. Umro je pre svoga oca.
Amenmose je verovatno rođen pre nego što je njegov otac stupio na presto. Imao je brata po imenu Wadjmose, no identitet njihove majke nije siguran. Ako je to bila kraljica Ahmosa, njih dvojica su bili i po ocu i po majci braća Hatšepsute i Nefrubite. S druge strane, Amenmose i Wadjmose bili su možda sinovi kraljice Mutnofrete, što bi značilo da im je Thutmose II, naslednik njihova oca, bio brat i po ocu i po majci.
Na grobnici u el-Kabu, u kojoj se sahranjen Anemnoseov i Wadjmoseov učitelj Paherija, dvojica braće predstavljena su kako sede u Paherijevom krilu. Pronađen je i deo Anemnoseovog malog kamenog naosa, koji se datira u 4. godinu vladavine Thutmosea I. Wadjmoseovo ime nađeno je zapisano u jednom kartušu, što je dosta retko za prinčeve, s obzirom na to da su tu obično beležena imena faraona i njihovih glavnih supruga.
Amenmose je bio prvi staroegipatski princ koji je dobio vojnu titulu o iio nazvan "Velikim nadzornikom vojnika", što je odslikavalo ulogu faraona i prinčeva kao vojnih zapovednika. Ova se titula prvi put pojavila u doba Srednjeg kraljevstva, a kasnije se često davala prinčevima tokom perioda Razmesa.
Zimski rat
Zimski rat (talvisota, vinterkriget, Зи́мняя война́), također poznat i kao Sovjetsko-finski rat 1939–1940 je bio oružani sukob koji se od 1939. do 1940. vodio između Finske na jednoj, i Sovjetskog Saveza na drugoj strani. Uzrok je bilo nastojanje Sovjeta da u kontekstu nedavno započetog drugog svjetskog rata zaštite svoje sjeverozapadne granice, bilo njihovim pomjeranjem na račun Finske, bilo stavljanjem cijele Finske pod nadzor kao satelitske države. Nakon što su se uvjeti za to stvorili sklapanjem pakta Ribbentrop-Molotov, kojim je Finska završila u sovjetskoj interesnoj sferi, neuspjeh pregovora o granici, kao i inscenirano bombardiranje Mainile je 26. novembra 1939. iskorišteno kao povod za početak sovjetske invazije. Iako su Sovjeti raspolagali brojčano i tehnički nadmoćnim snagama, Finci su, vješto koristeći dobro poznavanje terena i aklimatizaciju na zimske uvjete, Sovjete na početku odbili sa teškim gubicima. SSSR je tada kao agresor izbačen iz Lige naroda, a Fincima, koji su stekli brojne simpatije počeli pristizati dobrovoljci i pomoć sa svih strana svijeta. Sovjeti su tek nakon nakon nekoliko mjeseci, odnosno nakon što je oslabila zima, a Finci iscrpili svoje logističke resurse, počeli potiskivati finske trupe te konačno prisiliti Finsku da potpiše mirovni sporazum koji prihvaća sovjetske predratne zahtjeve. Iako su Sovjeti u nominalnom smislu postigli pobjedu, prestiž sovjetske države je trajno narušen, odnosno stvorena reputacija slabosti koja će godinu dana kasnije potaknuti Treći rajh da pokrene operaciju Barbarossa. Finska će tada rezultate Zimskog rata pokušati revidirati u tzv. Nastavljenom ratu.
Kornati (Murter-Kornati)
Kornati su mjesto na istoimenom otočju, na otoku Kornatu.
Stanovništvo
Prema popisu 2001. u mjestu živi sedmero ljudi, raspoređeno u 3 domaćinstva. Dugo vrijeme je otok bio nenaseljen.
Kretanje broja stanovnika za naselje Kornati
Napomena: U 1880. i 1890. iskazivano pod imenom Krunarski Otok, u 1910. Kornate, u 1931. Kornat-Sali, a od 1948. nadalje Kornati. U 1857., 1869., 1921., 1948., 1953., 1971. i 1981. bez stanovnika.
Case Ragucci, Avellino
Case Ragucci je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Kosmos-2217
Kosmos-2217 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Crkveno
Crkveno je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ribnik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 119 stanovnika.
Istorija
Crkveno se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Ključ.
Drugi mitridatski rat
Drugi mitridatski rat se vodio u Maloj Aziji od 83. pne. do 81. pne. između rimskih snaga pod guvernerom Lucijem Licinijem Murenom i Pontskog Kraljevstva pod Mitridatom Velikim. Započeo je Mureninim napadom na Pont, kasnije opravdanim navodnom Mitridatovom mobilizacije nove vojske u svrhu revanša za nedavno izgubljeni prvi mitridatski rat. Rimska je vojska tada doživjela neuspjeh, ali je trajne posljedice spriječila Sulina diplomatska intervencija kojom su se obje strane povukle na svoju stranu granice. Uslijedio je desetogodišnji mir prekinut izbijanjem trećeg mitridatskog rata.
El Poleo, Tala
El Poleo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1839 m.
Chaffee, Missouri
Čejfi je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Portico, Bergamo
Portico je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Chaffee, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.955, što je 89 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Antonio de la Puente, Charcas
San Antonio de la Puente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2111 m.
Kosmos-2218
Kosmos-2218 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2218 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 29. oktobra 1992. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 825 kilograma. Kosmos-2218 je bio vojni navigacioni satelit.
El Cocalito (razvrstavanje)
El Cocalito ima više značenja:
Ash Sharj, Taiz
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Manzana de Carindapaz Uno, Senguio
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 411 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2209 m.
Los Tecolotes (razvrstavanje)
Los Tecolotes ima više značenja:
Santa Maria la Palma, Sassari
Santa Maria la Palma je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 133 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Pian dei Conti, Pesaro e Urbino
Pian dei Conti je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Леновац
Леновац је насељено место града Зајечара у Зајечарском округу, родно место Хајдук-Вељка. Према попису из 2002. било је 204 становника (према попису из 1991. било је 365 становника).
Хајдук Вељкови дани
У другој половини јула, одржавају се Хајдук Вељкови дани, културно-спортска манифестација, која има за циљ да одржи сећање на легендарног српског јунака - Хајдук Вељка Петровића и да подстиче, негује и одржи изворну културу, да очува спортску традицију (народни вишебој) и да привуче што већи број туриста у Леновац. Манифестација поред спортских сусрета у народном вешебоју обухвата: изложбе домаће радиности, промоције књига о Хајдук Вељку, избор „Хајдучког харамбаше“ и „Хајдучке лепотице“ и богат културно-уметнички програм. Манифестација се одржава 36 година, а броји преко 100 учесника.
Демографија
У насељу Леновац живи 203 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 67,3 година (64,1 код мушкараца и 69,7 код жена). У насељу има 122 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 1,67.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
San Pedro Jocotipac, San Pedro Jocotipac
San Pedro Jocotipac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Jocotipac.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 775 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2048 m.
El Coco (razvrstavanje)
El Coco ima više značenja:
Ogoru, Dor Mărunt
Ogoru je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Dor Mărunt.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 440 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Hörden am Harz
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Osterode am Harc Herden am Harc se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Osterode am Harc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 200 metara. Površina opštine iznosi 7,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.160 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 148 stanovnika/km².
Ponte Arzana, Ferrara
Ponte Arzana je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 86 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
Carl von Clausewitz
Carl Philipp Gottlieb von Clausewitz (Burg bei Magdeburg, 1. 7. 1780. — Breslau, 16. 11. 1831.) pruski general, vojni teoretičar i povjesničar koji se smatra jednim od najuticajnijih vojnih mislilaca. Njegovo je glavno dijelo O ratu (njem. Vom Kriege).
Winger, Minnesota
Vinger je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Kosmos-2219
Kosmos-2219 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Winger, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 220, što je 15 (7,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kosmos-2219
Kosmos-2219 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 17. novembra 1992. Raketa-nosač je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-2219 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
Crljeni
Crljeni su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 553 stanovnika.
Portiera, Bergamo
Portiera je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 517 m.
Las Trillas, Güémez
Las Trillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Los Tecomates (razvrstavanje)
Los Tecomates ima više značenja:
The Major and the Minor
The Major and the Minor (, u bivšoj Jugoslaviji prikazan pod naslovom Major i malena) je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1942. u režiji Billyja Wildera, kome je predstavljala njegov hollywoodski režijski debi. Protagonistica, čiji lik tumači Ginger Rogers, je maserka koja, nakon što izgubi posao u New Yorku, odlazi roditeljima, ali nemajući novaca za kartu, u vlak ulazi prerušena u djevojčicu kako bi je platila po dječjoj tarifi. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada je od sumnjičavog konduktera nastoji zaštititi major (čiji lik tumači Ray Milland), te odvodi kao gošću na vojnu akademiju. Iako je Wilder tada u Hollywoodu relativno neiskusan, Rogers je bila oduševljena s njime, kao i zapletom koji ju je asocirao na slične trikove koje je i sama izvodila u mlađim danima. Wilder je za glavnu mušku ulogu impulzivno angažirao Raya Millanda sa kojim će tri godine uspješno surađivati na Izgubljenom vikendu. The Major and the Minor, koji je humor temeljio na generacijskim nesporazumima, je postigao veliki uspjeh, a danas se smatra jednim od najboljih komedija svog vremena.
San Blasito, Hostotipaquillo
San Blasito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1209 m.
Mica, Mica, Cluj
Mica je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mica.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3799 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Hoyerhagen
Hojerhagen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.063 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ninburg (Vezer) Hojerhagen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ninburg (Vezer). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 22,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.063 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
El Azulejo, Guerrero
El Azulejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
El Coconito (razvrstavanje)
El Coconito ima više značenja:
Dukat
thumb|right|450px|Mletački dukat Matapan iz vremena [[dužda Giovannija Dandola (1280-88)]] Dukat je zlatnik koji je bio u upotrebi u brojnim evropskim zemljama do Prvog svjetskog rata. Težio je 3.4909 grama i bio čistoće 9866/1000 (0,9866) zlata.
Okemos, Michigan
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Dukat
Naziv je nastao od skraćenog oblika latinske riječi dukatus što je značilo vojvodstvo.
Historija
Izgleda da je prvi dukat dao iskovati Roger II od Sicilije 1140., sa likom Krista i natpisom Sit tibi, Christe, datus, quem tu regis iste ducatus (otprilike O Kriste, neka ovo vojvodstvo kojim ti vladaš bude posvećeno tebi.
Okemos, Michigan
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 21.369, što je 1.436 (-6,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dukat
Historija
Prava popularnost dukata otpočela je od 1284. kad je mletački dužd Giovanni Dandolo (1280-1289.) dao iskovati vlastite dukate. Na aversu te kovanice je sam dužd koji kleči pred svetim Markom a na reversu lik Isusa Krista Tokom srednjeg vijeka dukat je stekao veliku popularnost kao univerzalna trgovačka moneta, jer se lako kovao - bio relativno malen i imao stabilnu vrijednost i raširio se po cijeloj jugoistočnoj Evropi kao sredstvo plaćanja. Ugarsko kraljevstvo usvojilo je dukat kao službeno sredstvo plaćanja, koje su ostali zvali Vengri ili Ongri po venecijanskom izrazu za Mađare. Kako su se venecijanski dukati kovali u novoj zgradi kovnice Zecci od 1554. tako se za dukate u Veneciji i cijelom Jadranu uvriježio naziv zecchino (hrvatskosrpski: cekin)
Car Svetog Rimskog Carstva Karlo IV svojom Zlatnom bulom iz 1356, dao je svim članicama carstva dozvolu da izdaju zlatnike, po vlastitom dizajnu ali su trebali biti težinom jednaki talijanskom florinu.
Dukat je postao standardni zlatni novac u cijeloj Evropi, osobito nakon što je ukazom cara Ferdinanda I. i službeno proglašen sredstvom plaćanja - 1566., taj status zadržao je sve do 1857 kad je prestao biti službeno sredstvo plaćanja. Zbrka oko vrijednosti dukata pojačala se je kad je dosta zemalja počelo izdavati srebrne dukate. Nizozemska i danas izdaje srebrne dukate težine 28,25 grama.