cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karma u budizmu
Posledice karme predstavljaju ukupnost sklonosti, nagona i htenja koji čine čovekovu ličnost. Dozrevajući u plodu, karma biva iscrpljena, ali volja slobodno stvara novu karmu, čiji plodovi neumoljivo zru.
Smrt nije ni okončanje života ni razrešenje od moralne odgovornosti. Tok preporađanja se nastavlja u nedogled sve dok pojedinac ne uspostavi karmu "sa ni-tamnim-ni-sjajnim posledicama", koja vodi iscrpljivanju karme.
Pojam karme
mini|185p|[[Beskrajni čvor simboliše međupovezanost uzroka i posledica.]] Suština zakona karme je da svako biće snosi posledice sopstvenih dela. Tako je delanje istovremeno ispoljavanje volje i uzrok uslovljenosti subjekta. Delo (sanskr: karma) tako postaje „zakon čijem se dejstvu ne može izbeći" . Svako biće nasleđuje sopstvena dela, nastavljajući sa činjenjem novih dela, čije će posledice osetiti kasnije. Zbir čovekovih dela određuje njegov sadašnji i budući život, a sadašnji život i karakter određeni su delima izvršenim u pređašnjem životu. Zakon „dozrevanje plodova“ se ne ograničava na jedan život, nego je osnov vere u preporađanje.
Budino učenje
Prema Budinom učenju, dela (karma) su ono što bićima ostaje u vlasništvu i što ih određuje:
Buda je govorio da je prilikom delanja najvažnija volja odnosno namera:
Postoje razna dela koja izazvivaju razne posledice, i jedna vrsta dela koja vode iscrpljenju delanja (vidi nedelanje):
Posledice loših dela ne nestaju u prošlosti, već neminovno stižu počinioca (u toku života ili u budućim životima):
Tao-šeng
Početkom 5. veka, kineski budistički monah i filozof Tao-šeng je povezao taostički pojam nedelanja (wu wei) sa budističkim pojmom delanja, odnosno karme (wei). On je izneo teoriju da kada čovek upražnjava nedelanje, istovremeno upražnjava ne-um (wu-hsin). Ako čovek sledi načela nedelanja i ne-uma, tada ne žudi za stvarima niti ih se grčevito drži, iako se može baviti raznim delatnostima. A pošto je posledica čovekove karme plod njegovih žudnji i vezivanja, čovekova dela pod tim uslovima neće povlačiti nikakvu posledicu.
Ova teorija predstavlja zanimljivo proširenje na budističku filozofiju jedne taoističke teorije. Kao takva, ona nepobitno predstavlja važan korak u razvoju kineskog budizma, koji će potom slediti škola č'an.
Budagoša
Budagoša, uticajni učitelj i monah iz 5. veka, je u svojim stihovima sažeo budističko učenje o karmi. On prvo postavlja pitanje: "Ko je počinilac karme? Ko žanje plod karme?" Nakon čega odgovara da "nema počinioca, nit' ima onog ko posledice trpi - to samo sastojci kruže i premeštaju se."
Borgo Marighella, Ferrara
Borgo Marighella je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Karma u budizmu
Zen budizam
Tako je najbolja metoda kultivisanja uma nedelanje, obavljanje svojih poslova bez namernog napora ili svrhovitosti. Ova metoda nema za cilj delanje kako bi se dobile dobre posledice, bez obzira koliko bi bile dobre same po sebi. Ona stremi tome da se stvari čine tako da ne povlače nikakve posledice. Kad čovekove akcije ne povlače nikakve posledice, tada će on, pošto se posledice prethodno nakupljene karme iscrpe, postići oslobođenje.
Borgo Marighella, Ferrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 208 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
La Gloria, Silao de la Victoria
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Herakleja Pontska
Herakleja Pontska (Ηράκλεια Ποντική je današnji grad Karadeniz Ereğli u Provinciji Zonguldak u Turskoj.
To je bio antički grad na crnomorskoj obali Bitinije u Malo Aziji, na ušću rijeke Lik. Osnovali su ga kolonisti iz starogrčkog grada Megara između 560. i 558. pne. a ime je dobio po Heraklu, za koga su Grci vjerovali da je ušao u podzemni svijet kroz spilju na obližnoj Arherusijskoh uzvisini (Rt Baba).
Kolonisti su ubrzo pokorili domoroce - Marijadinijce - i pretvorili ih u helote, s time da su obećali da neće biti prodavani u roblje izvan njihove domovine. Grad je brzo napredovao zbog plodne zemlje kao i prirodne luke, te je proširoo na vlast na istok sve do Kitora (Gideros, kraj Kide), te stvorio i vlastite kolonije na Crnom moru (Kitor, Callatis i Hersones.)
Blagostanje su kasnije prekinuli Galaćani i Bitinijci, da bi grad bio posve uništen u mitridatskim ratovima.
Joya de Cerén
Hoja de Seren je arheološki lokalitet u Salvadoru, iz doba Maja.
Karma u budizmu
Zen budizam
Zen posebno ističke "djelo bez zasluge" (sanskrit: anabhogacarya), što znači prakticirati dobrotu bez ikakvih misli o priznanju drugih. Dijete se utapa; ulazim u vodu i dijete je spašeno. To je sve što treba učiniti u tom slučaju. Odlazim, nikad se ne osvrćem i ništa više ne mislim o tome. Djela ne smeju ostavljati "tragove" i "sjenke". U zenu ne smije bili nikakvih tragova uobraženosli ili veličanja samog sebe čak ni nakon dobrog djela, a kamoli nekakvih misli o nagradi, makar i od Boga.
Savremena tumačenja
Volja koju karakterišu žudnja, mržnja i zabluda, uzrokuje lošu karmu, dok ona koju karakteriše nesebičnost (alopha), blagonaklonost (adosa) i nezabluda (amoha), stvara dobru. Na primer, ako neko nenamerno zgazi mrava, to se ne odražava na um. Ali ako ga neko namerno zgazi, to ostavlja trag u umu, a negativni sadržaji uma neizbežno vode patnji. Svaka radnja, dobra ili rđava, izvire iz uma i ostavlja utisak u umu. Karma dalje utiče na naše sklonosti i naš doživljaj stvarnosti. Na primer, ratoborna osoba će se u mnogim slučajevima osećati uvređena i besna, dok će smirena osoba izbeći takve emocije. Na taj način karma određuje naše iskustvo, a našim delima sejemo seme budućih iskustava. Međutim, karma ne znači predodređenost, pošto je pojedinac slobodan da dela u okviru same situacije nastale usled njegove karme.
Svaka voljna akcija menja našu svest i tako izgrađuje naš karakter, a time utiče na naše ponašanje, iskustvo i životni tok. Karmičke posledice, i dobre i loše, pokreću uslovno nastajanje, koje ljude zadržava u toku samsare. I dobro i rđavo delo rađaju plodom, kao što tone čovek s kuglom oko vrata, bilo da je gvozdena ili zlatna. Posledice karme se mogu iskusiti tokom života delatnog subjekta, ili u nekom od narednih života. Neki budisti smatraju da je glavni efekat karme to kako se osećamo (srećno, neutralno ili nesrećno) i u kojem svetu ćemo se ponovo roditi.
Međutim, prema budističkom učenju o nesopstvu, ne postoji sopstvo koje nastavlja da živi. Nakon smrti produžuje da postoji samo karakter, pa jedino zaista besmrtno u čoveku jesu njegova dela. Postoje samo pojave koje neprekidno funkcionišu, povezane lancem uzroka i posledica.
Čovek se iz ovog toka može izbaviti putem spoznaje, nakon čega teži iscrpljivalju karme, što vodi oslobođenju. On i dalje dela, ali delo mora da bude nezainteresovano.
Joya de Cerén
Naselje je verovatno zatrpano posle erupcije vulkana oko 600. godine. U međuvremenu je iz nekoliko metara debelog sloja pepela iskopan veliki deo sela. Temelji kuća napravljeni od zemlje i ilovače, dobro sačuvan alat i predmeti korišteni u domaćinstvima pružaju retku mogućnost pogleda u svakodnevni život domaćeg stanovništva u Srednjoj Americi u vreme Maja. Iskopano je oko 70 građevina. Naselje je nastanjeno oko 9. veka pne. i napušteno oko 250. pne. zbog erupcije vulkana. Pretpostavlja se da su domaćini uspeli da napuste selo na vreme budući da nisu pronađena nikakva tela.
Godine 1993. svrstano je među Svetsku baštinu Latinske Amerike i Kariba.
Korisni idiot
Korisni idiot, korisna budala (Useful idiot; Полезный идиот) je izraz, u pravilu pežorativni, kojim se u političkom žargonu označava ličnost koja propagira stavove ili interese grupe ili ideologije koju u potpunosti ne shvaća, i koja je u tom smislu cinično iskorištena u propagandne svrhe.
Izraz je u upotrebu ušao iza drugog svjetskog rata kako bi se opisalo ugledne zapadne intelektualce koji su imali blagonakloni odnos prema staljinističkom Sovjetskom Savezu i komunističkoj ideologiji. Kasnije se počeo koristiti za slične primjere vezane uz slične "problematične" ili subverzivne ideologije. Tako su se, na primjer, pacifistički protivnici američkog napada na Irak i kritičari rata protiv terorizma nazivali "korisnim idiotima" u službi Sadama Huseina i/li Al Qaede.
Stvaranje izraza se tradicionalno pripisuje sovjetskom boljševičkom vođi Lenjinu, iako nije pronađena nijedna referenca u kojoj ga je eksplicitno koristio.
Hion iz Herakleje
Hion (Χιων; 4. vijek pne.), sin Matrisov, je bio plemić iz starogrčkog grada Herakleja na obali Crnog mora. Bio je učenik Platona i atenskog govornika Izokrata. Godine 353. pne. je zajedno s Leonom, Euksenonom i drugim mladim plemićima Klearha, tiranina Herakleje. Većinu zavjerenika su Klearhovi tjelohranitelji ubili na licu mjesta, dok su ostali poslije pohvatani, mučeni i pogubljeni, a na vlast je došao još okrutniji Klearhov brat Satuiir.
Hion je također poznat po trinaest sačuvanih pisama, za koje dio historičara vjeruje da nisu autentična, odnosno da predstavljaju epistolarni roman sastavljen od platonista u kasnijim vijekovima.
Ћорава кутија
Ћорава кутија је гласачкa кутијa коришћена на територији ФНРЈ, а затим и СФРЈ од почев 1944. године на изборима које је у то време организовала власт.
Постојала је у Србији до средине педесетих година.
Гласање се тада није обављало уз помоћ гласачких листића, јер је неписменост била на високом нивоу.
Гласање се обављало уз помоћ гумене куглице са државним грбом. Величина куглице је била око 1 cm у пречнику.
На столу, на гласачком месту постојао је већи број гласачких кутија које су биле доста дубоке тако да се кроз округли отвор на врху могла рука завући у кутију до изнад лакта, а да се не додирне дно кутије. Сваки кандидат или партија које је учествовала на изборима је имала „своју“ видно обележену кутију.
„Ћорава кутија“ је била за уздржане гласаче.
Гласање се обављало тако да би гласач после идентификације, као и данас, добио гумену куглицу. Потом би пред члановима изборне комисије гласач у сваку кутију завлачио руку, при томе држећи све време стиснуту песницу у којој се на почетку гласања налазила куглица. На крају после задње кутије гласач је показивао отворену шаку изборној комисији као доказ да је куглицу спустио у једну од кутија, тј. да је гласао.
Гласачке куглице су биле од гуме да се не би чуо звук приликом спуштања у једну од кутија.
Кутије су имале такво дно да гласачи нису могли да варају тј. да заграбе куглице и пребаце их у другу кутију.
За то су се најчешће побринули представници изборних комисија, углавном чланови КПЈ.
Бројање гласова се сводило на бројање куглица.
Mitsuo Watanabe
(4. jun 1953.) je bivši japanski nogometaš.
Volos
Volos (grčki: Βόλος) je lučki grad, smješten u sredini Grčke, udaljen oko 326 km sjeverno od Atena i 215 km južno od Soluna.
Grad je sjedište prefekture Magnezija.
Za antičkih vremena
Današnji grad Volos, smješten je na terenu u kojem su antici bila čak tri poznata naselja; Demetrias, Pagasa i Jolk. Demetrias je osnovao Demetrije I. Poliorket, kralj Makedonije. Jolk, ili Jolkos, bio je dom mitološkog junaka Jazona, koji je bio vođa Argonauta.
Zapadno od grada Volosa nalazi se ostatci neolitskog naselja Dimini, sa ostatcima akropole, zidina, i dvaju grobnica, datiranih u 4000 - 1200-e pne., iz takozvane kulture Sesklo. Ostatci akropole su najstariji u cijeloj Grčkoj (datirani su u 6000. pne.), na nalazištu su vidljivi temelji palača i zgrada iz neolita.
U vrijeme Bizanta
Po bizantskim historičarima, Volos se u 14. vijeku zvao, Golos.
Grad Volos u novoj eri
Volos je novi grad, njegov rast počeo je tek početkom 19. vijeka, kad se iz malog turskog sela preobrazio u grad.
Još 1858 god. naselje je imalo samo 80 kuća, poredanih uz obalu.
Zbog toga je grad naglo narastao, 1920 brojao je 30 046 stanovnika, ali je već 1928 godine imao već 47 892.
Grad je osjetno ojačao nakon proširenja luke, izgradnje velikih industrijskih postrojenja teške industrije i razvojem turizma. Volos je sjedište rivijere Magnezija i odredišna luka za otoke Sjevernih Sporada. Blizu grada nalazi se planina Pelion, dom kentaura Hirona, - danas je to značajno turističko odredište.
Volos je bio jedan od centara borbe za narodni grčki jezik - Katarevusa i to u vremenu kad je on bio zabranjen, na početku 20. vijeka, lider tog pokreta bio je Delmouzos. thumb|center|1000px|Panoramski pogled na Volos iz 2004. godine
Geografske karakteristike
Volos se nalazi u vrhu Pagazetičkog zaljeva, iznad grada diže se planina Pelion. Kroz grad prolaze tri planinske riječice: Anavros, Krausidonas i Ksirijas (sve tri sa izvorima na planini Pelion 1651 m.)
Zapadno od grada u okrugu Neapoli, nalazi se močvara Burbolitra, koja je od velike važnosti za biološku raznolikost čitavog kraja, i kojoj se u novije vrijeme daje dužna pažnja u cilju njene zaštite, i očuvanja njezina ekosistema.
Prirodne katastrofe
Kako se čitava Grčka nalazi na trusnom području, ni Volos nije prošao bez oštećenja. Najpoznatiji i najrazorniji potresi desili su se između 1954-1955, kada je porušen gotovo cijeli grad i sve njegove povijesne neoklasične građevine. Ono što nije uništio potres, dokrajčila je katastrofalna poplava te iste godine. Grad je pogodila još jedna katastrofalna poplava 10. oktobra 2006, tad se srušio i željeznički most na pruzi Volos - Larisa.
Arhitektura grada
Volos je kao novi grad, vrlo pomno planiran još iz 1882, tako da ima vrlo pravilan raspored ulica, trgova i parkova. Po nekim je najljepše planiran i izvedeni Grčki grad.
Strani konzulati
Obzirom na značaj Volosa kao sjedišta, privrede, financija, transporta i administrativnog sjedišta tog dijela Tesalije i Grčke, u gradu djeluju slijedeći konzulati;
Profesionalni klubovi
thumb|left|240px|Pogled sa mora na luku Volos
Transport
Pored grada Volosa, nalazi se međunarodni aerodrom (International Airport of Central Greece, Nea Anchialos) sa dobrim vezama prema važnijim evropskim destinacijama. Pomorska luka Volos, povezuje trajektima obližnje otoke Sporada.
Autoputevi
Volos je povezan sa autoputom E75 sa sjevernom i južnom Grčkom. Iz grada vodi i magistrala E65 za zapadnu Grčku (za luku Igumenica, koja bi trebala postati autoput punog profila do 2012.
Željeznica
thumb|right|280px|Željeznička stanica Volos Željezničku stanicu Volos, podigao je talijanski graditelj Evaristo De Chirico, odmah po oslobođenju centralne Grčke 1884. godine. Danas taj dio stanice služi kao sjedište uprave lokalne željeznice Tesalije.
Mostje
Mostje može značiti:
Naselja u Sloveniji
Neukirchen
Neukirchen se može odnositi na
Goole
Goole (izgovor: [Gul]) je grad od 12,966 stanovnika na istoku Engleske.
Geografske karakteristike
Goole leži u Unitarnoj jedinici i istoimenoj Grofoviji East Riding of Yorkshire nedaleko od ušća rijeke Don u Rijeku Ouse, udaljen nekih 72 km od Sjevernog mora
Historija
Historija Goola počela je u 17. vijeku, kad je holandski inženjer Cornelius Vermuyden po nalogu kralja Charlesa I. isušio močvare oko Goola, tako što je skrenuo ušće rijeke Aire u Don za nekih 16 km uzvodno, pa su vode odtad puno lakše otjecale u Rijeku Ouse, i nisu se kao dotad vraćale u Aire i plavile.
Time je čitav kraj postao pristupačniji za ljude, koji su se počeli naseljavati u njemu.
Goole se iz sela u grad razvio u 19. vijeku, nakon što je kompanija Aire & Calder - 1826. prokopala kanal od Leedsa do Goola. Tako je Goole postao eksportna luka za ugljen iz Grofovije East Riding of Yorkshire.
Par dekada kasnije kad je do grada došla željeznica, iz Goola se eksportirao i ugljen iz Lancashira i Yorkshira, pa je grad doživio još veći rast.
Neuhütten
Neuhütten se može odnositi na
Hidroksokobalamin
Hidroksokobalamin (OHCbl, B12a) je prirodna forma, ili provitamin vitamina B12. On je član kobalaminske familije jedinjenja. Hidroksokobalamin je forma vitamina B12 koju proizvode mnoge bakterije, što se koristi u industrijskoj proizvodnji. Slično drugim formama vitamina B12, hidroksokobalamin ima intezivnu crvenu boju. On nije forma koja se normalno nalazi u ljudskm telu, ali ga telo lako konvertuje u upotrebljivu koenzimsku formu vitamina B12. Farmaceutski se hidroksikobalamin obično proizvodi kao sterilni injektivni rastvor i koristi se za tretman deficijencije vitamina, a takođe se (zbog njegovog afiniteta za cijanidni jon) koristi kao tretman za cijanidnog trovanja.
Vitamin B12 je termin koji se odnosi na grupu jedinjenja zvanih kobalamini koji su dostupni u ljudskom telu u mnoštvu uglavnom međusobno pretvorivih form. Zajedno sa folnom kiselinom, kobalamini su esencijalni kofaktori koji su neophodni za sintezu DNK u ćelijama tokom replikacije hromozoma. Kao kofaktori, kobalamini su esencijalni za dve ćelijske reakcije: (1) mitohondrijsku metilmalonilkoenzim A mutazom posredovanu konverziju metilmalonske kiseline (MMA) u sukcinat, kojom se povezuju lipidni i ugljeno hidratni metabolizam, i (2) aktivaciju metionin sintaze, što je korak koji određuje brzinu sinteze metionina iz homocisteina i 5-metiltetrahidrofolata.
Sirćetna kiselina
Acetatna kiselina, poznatija pod trivijalnim nazivom sirćetna kiselina, i sistemskim etanska kiselina, je slaba organska kiselina. U hidratisanom obliku to je bezbojna tečnost, neprijatnog mirisa na sirće, blag je kaustik ali izlaganje njenim parama može da izazove iritacije sluznice nosa, očiju i pluća. U bezvodnom obliku naziva se glacijalna sirćetna kiselina i to je higroskopna supstanca koja na temperaturama ispod 16,5 °C kristališe do čvrstih bezbojnih kristala.
Godišnje potrebe za ovom kiselinom su oko 6,5 miliona tona, od čega se oko 1,5 tona zadovoljava recikliranjem dok se ostatak dobija iz bioloških i petrohemijskih izvora.
Nomenklatura
Sirćetna kiselina je trivijalni naziv koji je u najširoj upotrebi i prisutan je posebno u literaturi koja nije direktno vezana za organsku hemiju. Acetatna kiselina je naziv koji priznat od IUPAC koji je takođe dosta korišćen naročito zbog direktne asocijacije sa solima ove kiseline - acetatima. Potiče od latinske reči acetum za sirće. Sistemsko ime je etanska kiselina ali se ovaj naziv izuzetno retko koristi osim za objašnjenja nomenklature i u nazivima derivata. Glacijalna sirćetna kiselina je takođe trivijalan naziv koji se koristi za bezvodan, kristalni oblik kiseline koji se javlja na temperaturima ispod 16,5 °C.
Zavičajni muzej Travnik
Zavičajni muzej Travnik je muzejska ustanova u Travniku, Bosna i Hercegovina, a ujedno i jedini muzej na području današnjeg Srednjobosanskog kantona. Muzej brine nad svim kulturno-historijskim spomenicima i prirodnom baštinom na području općine Travnik.
Sirćetna kiselina
Nomenklatura
Skraćeni oblik zapisivanja sirćetne kiseline je AcOH, gde je Ac acetatna grupa (CH3C(=O)-). Ovakav način prikazivanja je praktičan jer ističe reaktivni centar jedinjenja. Drugi vidovi prikaza, kao što je prikaz kiselog eksplicitnog vodonika uz zamenu celog acetatnog anjona sa Ac (AcH), nisu pravilni i stvaraju zabunu. Sve navedene varijante su prihvatljive uglavnom u organskoj hemiji, jer je oznaka Ac po standardu rezervisana za element aktinijum, te se njena upotreba u opštoj i neorganskoj hemiji izbegava.
Klearh od Herakleje
Klearh (Kλέαρχoς; cca. 401 – 353. pne.) je bio građanin, a kasnije tiranin grčke kolonije Herakleja na obali Crnog mora. Zbog protivljenja vlastima je prognan, ali su ga potom gradski plemići da zajedno s najamničkom vojskom smiri buntovni narod. Prema Justinu je Klearh tom prigodom sklopio dogovor s Mitridatom od Kija da će uz njegovu pomoć preuzeti vlast u gradu, a potom ga predati Mitridatu, a sam vladati kao guverener. Međutim, kada je shvatio da vlast može preuzeti sam, prekršio je dogovor i na prevaru zarobio Mitridata, pustivši ga tek uiz veliku otkupninu. Potom je preuzeo vlast, izdao soje oligarhijske prijatelje i ispočetka vladao kao "prijatelj naroda", da bi brzo na vidjelo došla njegova tiranska narav. Ne samo što je bio okrutan, nego je bogohulnički sebe obdario titulama boga Zeusa, a jednom od sinova dao ime Keraunos ("gromovnik"). Vladao je dvanaest godina u stalnom strahu od atentata. Međutim, godine 353. pne. ga je ubio Hion, učenik Platona i Izokrata, a nakon toga je na vlast došao njegov još okrutniji brat Satir.
Sirćetna kiselina
Nomenklatura
Empirijska formula sirćetne kiseline je CH2O a kondenzovani oblik molekulske formule C2H4O2. Ovaj oblik molekulske formule je stehiometrijski pravilan ali se primarno koriste eksplicitniji oblici koji bolje reflektuju strukturu molekula: CH3-COOH, CH3COOH, CH3CO2H.
Zavičajni muzej Travnik
Historija
Osnovan je 1950. godine i prvobitno se nalazio na nekoliko lokacija. Od 1972. godine nalazi se u zgradi prvobitno namijenjenoj za medicinsko-zdravstvene svrhe, sagrađenoj 1928. godine iz sredstava Rockfelerove fondacije.
Neunkirchen
Neunkirchen se može odnositi na
Sirćetna kiselina
Istorija
Upotreba sirćetne kiseline u hemijskim tradicijama je takođe veoma stara. U trećem veku pre nove ere, grčki filozof Teofrast je opisao dejstvo sirćeta na metale u dobijanju brojnih pigmenata korisnih u umetnosti, kao što su belo olovo (olovo-acetat) i patina, smeša soli bakra koja uključuje i bakar(II)-acetat. Stari Rimljani su praktikovali kuvanje ukišeljenog vina u olovnim posudama u svrhu dobijanja veoma slatkog sirupa koji su nazivali sapa. Sapa je bila bogata olovo-acetatom, slatkom supstancom koja se još nazivala i olovnim šećerom ili šećerom Saturna, a njena upotreba bila je jedan od vodećih uzroka trovanja olovom među rimskom aristokratijom. Persijski alhemičar Jabir ibn Hajan, poznatiji pod imenom Geber, je u 8. veku koncentrovao acetatnu kiselinu destilacijom sirćeta.
Tokom renesanse, glacijalna sirćetna kiselina je proizvođena destilacijom na suvo metalnih acetata. U 16. veku nemački alhemičar Andreas Libavijus je opisao ovaj postupak i dao poređenje glacijalne sirćetne kiseline sa sirćetom. Naime, prisustvo vode u sirćetu uslovljava veliku pojavnu razliku između ova dva vida acetatne kiseline što je dugo vremena održavalo zabludu u hemijskim krugovima da su ovo zapravo dve potpuno različite supstance. Ovo verovanje prestaje u 18. veku sa dokazom francuskog hemičara Pjera Adea da se zapravo radi o istom jedinjenju.
Zavičajni muzej Travnik
Historija
Fundus muzeja sadrži oko 80 hiljada eksponata, a stalna izložbena postavka Muzeja sastoji se od:
Sirćetna kiselina
Istorija
1847. nemački hemičar Herman Kolbe je uspešno sintetisao sirćetnu kiselinu iz neorganskih prekursora. Sekvenca reakcija se sastojala od hlorovanja ugljenik-disulfida do ugljeniktetrahlorida, zatim pirolize do tetrahloretena, hlorovanja u vodenom rastvoru do tetrahloretanske kiseline i naknadne elektrolitičke redukcije do acetatne kiseline. Ova sinteza, zajedno sa Volerovom revolucionarnom sintezom uree iz neorganskih supstanci, predstavlja ujedno i jedan od poslednjih udaraca vitalističkim tradicijama u hemiji.
Zavičajni muzej Travnik
Historija
Pored pomenutih zbirki vremenom su se formirale i nove zbirke: Fototeka sa 4000 fotografija, Zbirka dokumenata novije historije, te fond umjetničkih slika, u kojem se vrijednošću i značajem ističe kolekcija slika, slamoreza i crteža Muhameda Kulenovića, krakovskog studenta i predratnog revolucionara koji je posljednjih godina stvarao u Travniku.
Sirćetna kiselina
Istorija
Do 1910. najveći deo sirćetne kiseline se dobijao iz „pirolignitnog likvora“ dobijenog destilacijom drveta. Na ovaj preparat bi se delovalo gašenim krečom, a iz rezultujućeg kalcijum-acetata bi se sulfatnom kiselinom istiskivala sirćetna kiselina. U ovom periodu, Nemačka je proizvodila oko 10.000 tona glacijalne sirćetne kiseline godišnje, od čega se oko 30% upotrebljavalo u proizvodnji indigo boja.
Zavičajni muzej Travnik
Historija
Etnološka zbirka je bogata raznovrsnim materijalom. Posebno se ističu primjerci stare gradske nošnje iz 19. vijeka, narodne nošnje iz travničkog kraja, te brojni i raznovrsni predmeti materijalne kulture naroda Bosne i Hercegovine. Muzej posjeduje bogatu zbirku sa lapidarijem, u kojoj je sakupljen materijal od prahistorije do osmanskog doba. Numizmatički fond sadrži 10.000 primjeraka novca različite provenijencije i iz različitih historijskih perioda. Za rad je osposobljena vrijedna biblioteka koja sadrži 5.500 jedinica i posjeduje dragocjene primjerke knjiga iz XVII, XVIII i XIX vijeka, kao i niz stručnih časopisa, radova i savremenih naslova.
Sirćetna kiselina
Kiselost
Sirćetna kiselina je slaba monoprotična kiselina sa konstantom aciditeta od 4,8. Kiselost potiče od kiselog vodonika karboksilne grupe koji se može otpustiti pri čemu nastaje acetatni anjon - konjugovana baza sirćetne kiseline. Jednomolarni rastvor ove kiseline ima pH od oko 2,4 što ukazuje da je konstanta disocijacije tek oko 0,4%, odnosno da tek taj procenat molekula zapravo otpušta proton.
Zavičajni muzej Travnik
Historija
Također, Zavičajni muzej Travnik ravija i vlastitu izdavačku djelatnost. U okviru muzeja djeluje Memorijalni muzej rodna kuća Ive Andrića, a pod patronatom muzeja je i srednjovjekovna tvrđava Stari grad.
Sirćetna kiselina
Rastvarač
Tečna sirćetna kiselina je polaran hidrofilan protični rastvarač, po svojstvima blizak vodi i etanolu. Ima umerenu dielektričku konstantu od 6,2. što joj omogućava da rastvara ne samo neorganske soli već i brojna nepolarna jedinjenja kao što su ulja i neke elemente kao npr. sumpor i jod. Dobro se rastvara i u polarnim rastvaračima kao što je voda ali i u nepolarnim kao što su benzen i hloroform. Dobra rastvorljivost i povoljna svojstva rastvarača daju acetatnoj kiselini široku primenu u industriji.
Hemijske reakcije
Acetatna kiselina deluje korozivno na veliki broj metala, kao što su gvožđe, magnezijum i cink, pri čemu nastaju metalni acetati uz izdvajanje vodonika. Aluminijum je indiferentan na dejstvo acetatne kiseline jer se pri izlaganju kiseoniku iz vazduha presvlači tankim slojem aluminijum-oksida koji sprečava reakciju sa kiselinom. Iz ovog razloga, u transportu sirćetne kiseline mogu se upotrebljavati aluminijumske cisterne. Kao i sve kiseline, sa bazama, baznim oksidima i nekim konjugovanim bazama daje reakciju neutralizacije. Sa izuzetkom hrom-acetata, gotovo svi acetati su rastvorni u vodi. Sirćetna kiselina podleže i svim reakcijama karakterističnim za karboksilne kiseline. Njenom redukcijom dobija se etanol a nukleofilnim acilnom supstitucijom moguće je dobiti derivate kao što su etanoil-halogenidi koji se dalje mogu koristiti u reakcijama kao što je Fridel-Kraftsovo acilovanje. Drugi važni derivati su anhidrid sirćetne kiseline čijom hidrolizom se dobijaju dva molekula kiseline, te brojni estri (koji se mogu dobiti Fišerovom esterifikacijom) i amidi. Na temperaturama iznad 440 °C dolazi do degradacije kiseline pri čemu se dobijaju metan i ugljenik(IV)-oksid ili keten i voda.
Dokazne reakcije
Od reakcija bojenja, najviše se koristi reakcija iz rastvora u semimikro postupku sa gvožđe(III)-hloridom, pri čemu se formira mrko-crveno jedinjenje čija se boja gubi dodatnim zakišeljavanjem. Prisustvo anjona treće analitičke grupe, npr. oksalata ili tartarata može da dovede do lažno pozitivne reakcije.
Biohemija
Acetatna grupa, izvedena iz sirćetne kiseline, esencijalna je za biohemiju većine oblika života. Vezana za koenzim A, predstavlja centar metabolizma ugljenih hidrata i masti. Ipak, koncentracija slobodnog oblika sirćetne kiseline u organizmu svedena je na minimum radi izbegavanja poremećaja u regulaciji kiselosti celularnog sadržaja. Za razliku od viših karboksilnih kiselina (prvenstveno masnih kiselina), acetatna kiselina se ne pojavljuje u prirodnim trigliceridima. Međutim, veštački triglicerid triacetin je široko upotrebljavan prehrambeni aditiv, koristi se i u kozmetičkim proizvodima kao i u topikalnim preparatima u farmaciji.
Proizvodnja
Sirćetna kiselina se proizvodi kako sintetičkim metodama tako i bakterijskom fermentacijom. Danas se biološkim putem dobija tek oko 10% svetske proizvodnje, ali ovaj vid dobijanja i dalje ima veoma važnu ulogu u proizvodnji sirćeta, jer zakonske regulative velikog broja zemalja propisuju da sirće za upotrebu u ishrani mora da bude biološkog porekla. Najveći deo svetskih potreba za acetatnom kiselinom se podmiruje sintetički, i to čak 75% samo procesom karboksilacije metanola, uz manju zastupljenost drugih metoda koje daju oko 15% ukupno proizvedene količine na godišnjem nivou.
Godišnje se proizvede oko 5 miliona tona kiseline, dok se oko 1,5 miliona tona dobija reciliranjem, dajući ukupnu veličinu tržišta od oko 6,5 miliona tona na godišnjem nivou. Najveći deo se proizvodi u SAD (2,5 Mt/a), zatim u Evropi (1 Mt/a) i u Japanu (0,7 Mt/a). Evropska proizvodnja sirćetne kiseline je u opadanju.
Karboskilacija metanola
Najveći deo novih zaliha sirćetne kiseline se proizvodi u procesu karboksilacije metanola, pri čemu se metanol sjedinjuje sa ugljenik(II)-oksidom dajući acetatnu kiselinu u skladu sa reakcijom: Proces obuhvata jodmetan kao intermedijer, i odvija se u tri koraka, pri čemu obično zahteva katalizator u vidu metalnog kompleksa: Modifikovanjem reakcionih uslova, iz istog postrojenja se može dobiti i anhidrid sirćetne kiseline. Kako su i metanol i ugljen-monoksid široko dostupni reagensi, karboksilacija metanola se dugo vremena činila odličnim metodom proizvodnje sirćetne kiseline. Henri Drajfus je radeći za Britiš Celanezi kompaniju dao planove za potencijalno postrojenje za proizvodnju već davne 1925. godine. Međutim, nedostatak praktičnih materijala u kojima bi se reakciona smeša izlagala uslovima ekstremnog pritiska (preko 200 atm) i dejstvu korozivnog proizvoda, usporila je razvoj ovog procesa na industrijskom nivou. Prvo komercijalno postrojenje, koje je koristilo kobaltni katalizator, otvorila je nemačka kompanija BASF 1963. godine. 1968. otkriven je rodijumski katalizator (cis−[Rh(CO)2I2]−) koji je omogućio odvijanje reakcije pri znatno nižem pritisku i uz minimalan udeo sporednih proizvoda. Prvo postrojenje koje je koristilo ovaj katalizator izgradila je američka kompanije Monsanto 1970. godine, a ovaj metod proizvodnje (nazvan Monsanto proces) je u kasnijim godinama dobio primat u odnosu na sve druge. U kasnim 90-tim godinama prošlog veka, kompanija BP hemikalije razvila je tzv. Kativa katalizator ([Ir(CO)2I2]−) zasnovan na iridijumu i favorizovan rutenijumom, koji je omogućio veću efikasnost procesa i manju štetnost po okolinu. Danas je Kativa proces u velikoj meri zamenio Monsanto proces, uglavnom adaptacijom postojećih postrojenja za upotrebu drugog katalizatora.
Oksidacija acetaldehida
Pre komercijalizacije Monsanto procesa, glavni izvor sirćetne kiseline bio je proces oksidacije acetaldehida. Ovo je danas drugi po značaju proces, ali je sve više nekonkurentan karboksilaciji metanola. Acetaldehid je moguće dobiti npr. oksidacijom butana, ali su reakcioni uslovi redovno nedovoljno blagi sa selektivnu oksidaciju te se kao proizvod dobija sirćetna kiselina.
Pri sličnim reakcionim uslovima i u prisustvu sličnih katalizatora, moguće je izvesti oksidaciju acetaldehida kiseonikom iz vazduha: Upotrebom novijih generacija katalizatora, prinos sirćetne kiseline može biti i 95%, sa sporedenim proizvodima kao što su etil-acetat, mravlja kiselina i formaldehid, svi od kojih imaju niže tačke ključanja od sirćetne kiseline, te se lako mogu ukloniti destilacijom.
Oksidacija etanola
Acetaldehid može biti dobijen iz etena putem Vekerovog procesa, pa zatim oksidovan kao što je opisano gore. Nešto jeftiniji proces konverzije etena u acetatnu kiselinu u jednom koraku je skoro komercijalizovan od strane hemijske kompanije Showa Denko, koja je otvorila postrojenje za oksidaciju etanola u Japanu 1997. godine. Proces je katalizovan paladijumovim metalnim katalizatorom podržanim kiselinom kakva je tungostosilikonska kiselina. Veruje se da je ovaj postupak konkurentan sa karboksilacijom metanola za mala postrojenja (100–250 kt/a), zavisno od lokalne cene etena.
La Fortuna, Ahome
La Fortuna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 207 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Oberhaid
Oberhaid se može odnositi na
Shigemi Ishii
(7. jul 1951.) je bivši japanski nogometaš.
Vigne, Ancona
Vigne je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Koga tetin Klimente šetaše nad gradot
Koga tetin Klimente šetaše nad gradot je jugoslovenska TV drama na makedonskom jeziku emitovana 1983. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog dela Srbe Ivanovskog. Režirao ju je Kole Malinov.
Uloge
Ostale uloge ▼
Oberreichenbach
Oberreichenbach se može odnositi na
Colonia el Paraíso, Zacatepec
Colonia el Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Zacatepec.
Opština Zănești, Neamț
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 262 m.
Poppenhausen
Poppenhausen se može odnositi na
Montecagno, Reggio Emilia
Montecagno je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 961 m.
Loma Santa Fe, San Juan Bautista Valle Nacional
Loma Santa Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Bautista Valle Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Rain
Rain se može odnositi na
Gvožđe(II) sulfat
Gvožđe(II) sulfat (fero sulfat) je hemijsko jedinjenje sa formulom FeSO4. Poznat je od drevnih vremena kao zelena galica ili zeleni vitriol. Plavo-zeleni heptahidrat je najčešći oblik ovog materijala. Svi sulfati gvožđa se rastvaraju u vodi i daju isti vodeni kompleks [Fe(H2O)6]2+, koji ima oktaedralnu molekulsku geometriju i koji je paramagnetičan.
Hidrati
Gvožđe(II) sulfat se može naći u raznim stanjima hidracije, i nekoliko formi postoji u prirodi.
Na 90 °C, heptahidrat gubi vodu i formira bezbojni monohidrat. U svom anhidratnom, kristalnom stanju, njegova standardna entalpija formiranja je ΔfH°čvrst = -928.4 kJ·mol−1 i njegova standardna molarna entropija je S°čvrst = 107.5 J·K−1·mol−1.
Dobijanje i reakcije
U završnoj fazi pripreme čelika za galvanizaciju ili premazivanje, čelični lim ili šipke se provlače kroz kisela kupatila sa sumpornom kiselinom. Ovaj postupak proizvodi znatne količine gvožđe(II) sulfata kao sporednog proizvoda Drugi izvor velikih količina FeSO4 je proizvodnja titanijum dioksida iz ilmenita sulfatnim procesom.
Opština Soledad Etla, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1581 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1604 m.
Gvožđe(II) sulfat
Dobijanje i reakcije
Fero sulfat se isto tako industrijski priprema oksidacijom pirita:
Reakcije
Tokom zagrevanja, gvožđe(II) sulfat prvo gubi svoju kristalnu vodu i originalno zeleni kristali prelaze u prljavo-žutu anhidriranu materiju. Dalje zagrevanje uzrokuje oslobađanje sumpor dioksida i belog dima sumpor trioksida, ostavljajući crvenkasto-braon gvožđe(III) oksid. Dekompozicija gvožđe(II) sulfata počinje na oko 480 °C.
Poput svih gvožđe(II) soli, gvožđe(II) sulfat je redukujući agens. Na primer, on redukuje azotnu kiselinu do azot oksida i hlor do hlorida:
Po izlaganju vazduhu, on se oksiduje da formira korozioni smeđe-žuti pokrivni slog baznog feri sulfata, koji je smeša feri oksida is feri sulfata:
Srbo Ivanovski
Srbo Ivanovski (1928 - 12. mart 2014) bio je makedonski književnik.
Petišovci
Petišovci (mađarski: Petesháza) je naselje u slovenskoj Općini Lendavi. Petišovci se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju.
Langlois, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 177.
Poggio Moiano, Rieti
Poggio Moiano je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2279 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
Бошњане (Параћин)
Демографија
У насељу Бошњане живи 817 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,2 година (43,0 код мушкараца и 43,3 код жена). У насељу има 259 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,91.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Champigneul-sur-Vence
Šampinjel sir Vans je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ardeni koja pripada prefekturi Šarlvil Mezjer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 105 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 240 metara.
Negoești, Baia De Aramă
Negoești je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Baia De Aramă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 911 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Reichenbach
Reichenbach se može odnositi na
La Purísima, Acámbaro
La Purísima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Acámbaro.
Ca' Belladonna, Verona
Ca' Belladonna je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
La Purísima, Acámbaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1851 m.
Ca' Belladonna, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
L-DOPA
L -DOPA ( L -3,4-dihidroksifenilalanin; INN levodopa; tržišna imena: Sinemet, Parkopa, Atamet, Stalevo, Madopar, Prolopa, itd.) je prirodni dijetarni suplement i psihoaktivni lek nađen u pojedinim vrstama hrane i trava (npr. Mucuna pruriens). Ovo jedinjenje nastaje iz aminokiseline L -tirozina u telu i mozgu sisara. L -DOPA je prekurzor neurotransmitera dopamina, norepinefrina (noradrenalina), i epinefrina (adrenalina) kolektivno poznatih kao kateholamini. Pored njene prirodne i esencijalne biološke uloge, L -DOPA se takođe koristi u kliničkom tretmanu Parkinsonove bolesti i dopamin-responsivne distonije. Kad se koristi u farmaceutskom kontekstu, najčešće se imenuje INN (International Nonproprietary Names) dezignacijom levodopa.
Terapeutska upotreba
Pored CNS-a, L -DOPA se takođe konvertuje u dopamin u perifernom nervnom sistemu. Rezultirajuća hiperdopaminergija je uzrok mnogobrojnih nuspojava kod samostalnog doziranja levodope. Da bi se izbegle te pojave, standardna klinička praksa je da se levodopa koristi zajedno sa perifernim inhibitorom DOPA dekarboksilaze (DDCI), kao što je karbidopa ( L -DOPA i karbidopa kombinacije se prodaju kao Lodosin, Sinemet, Parcopa, Atamet, Stalevo), ili benserazid (kombinacije se nazivaju: Madopar, Prolopa). Time se sprečava periferna sinteza dopamina. Kodoziranje piridoksina bez DDCI ubrzava perifernu L -DOPA dekarboksilaciju u takvoj meri da negira efekte L -DOPA administracije. Ovaj fenomen je svojevremeno uzrokovao veliku konfuziju.
Kombinacija: L -DOPA i periferni DDCI, je bila istražena kao potencijalni tretman za sindrom nemirnih nogu, međutim studije nisu pokazale da postoji značajna redukcija simptoma.
Poznata su dva tipa L -DOPA responsa:
Reichenberg
Reichenberg se može odnositi na
Yoshiichi Watanabe
(5. april 1954.) je bivši japanski nogometaš.
Istopolno roditeljstvo
Mnoge lezbejke, gejevi, biseksualne i transrodne osobe imaju decu. Prema popisu stanovništva u SAD, 2000. godine, 33% ženskih istopolnih domaćinstava i 22% muških su imala bar jedno dete mlađe od 18 godina koje je živelo sa njima. Uprkos tome, roditeljstvo, i posebno usvajanje dece od strane istopolnih parova, je jedna od tema političkih rasprava u zapadnim državama, koja se često vidi kao kulturni rat između konzervativnih i liberalnih društvenih grupa.
Kako LGBT osobe postaju roditelji
Uobičajeni načini kako LGBT osobe postaju roditelji su usvajanje, donacija sperme, hraniteljske porodice i surogatno materinstvo, kao i slučajevi majka ili otac pre istopolne veze bili u heteroseksualnoj vezi, u kojoj su dobili dete. Godine 2005. u SAD-u je 270.313 dece živelo u istopolnim porodicama.
S druge strane, mnoge LGBT osobe podižu decu u heteroseksualnim brakovima, u kojima često ni sami članovi porodice ne znaju da njihovi partneri/ke ili jedan od roditelja nisu heteroseksualni. Razlozi zbog kojih neki ljudi skrivaju svoju seksualnu orijentaciju unutar heteroseksualnih brakova mogu biti različiti, od straha od diskriminacije do prave ljubavi, želje za porodicom , ili religioznih razloga. Coming out pred članovima porodice može biti veoma težak za neke od ovih ljudi , i članovi njihovih porodica moraju da se izbore kako sa novim saznanjem, tako i sa anti-gej stavovima.
Poslednjih decenija javile su se nove mogućnosti za istopolno roditeljstvo, gde dve žene mogu dobiti žensko dete sa genetskim materijalnom obe žene ili dva muškarca mogu dobiti muško ili žensko dete sa genetskim materijalom obojice. Nova mogućnost bila bi stvorena razvojem ženske sperme i muškog jajašca. Korišćenjem ovih tehnika, lezbejki i gej parovi mogu postati roditelji bez uključivanja treće osobe koja bi donirala spermu ili jaje.
Procene roditeljstva i posledice kod dece
Američka psihološka asocijacija, Američka psihijatrijska asocijacija, Nacionalna asocijacija socijalnih radnika izjavljuju: "Sposobnost gej i lezbejskih osoba kao roditelja i pozitivni rezultati za njihovu decu nisu područja u kojima ima neslaganja među kredibilnim naučnim ispitivanjima. Izjave vodećih asocijacija eksperata u ovoj oblasti pokazuju profesionalni konsenzus da se deca odgajana od strane lezbejskih i gej roditelja ne razlikuju ni u jednom značajnom pogledu od one koju podižu heteroseksualni roditelji. Nijedno kredibilno empirijsko istraživanje ne govori suprotno." .
Kako je profesorka Judith Stacey sa New York Universitya primetila: "Retko postoji toliko slaganja u bilo kojoj oblasti društvene nauke kao što je u slučaju gej roditeljstva, što je razlog zašto su Američka akademija pedijatara i sve glavne profesionalne organizacije sa ekpertizom u oblasti zdravlja deteta izdala saopštenja i rezolucije kojima podržavaju roditeljska prava lezbejki i gejeva." Među ovim organizacijama koje podržavaju roditeljska prava gejeva i lezbejski su: Američka psihijatrijska asocijacija, Nacionalna asocijacija socijalnih radnika, Liga Amerike za dečje zdravlje, Američka advokatska komora, Severnoamerički savet za usvajanje dece, Američka akademija pedijatara, Američka psihoanalitička asocijacija, Američka akademija porodičnih lekara, u SAD; Kraljevski koledž psihijatara u UK i Kanadska psihološka asocijacija u Kanadi.
Američka psihološka asocijacija podržava usvajanje dece i roditeljstvo od strane istopolnih parova, pominjući da društvene predrasude škode psihološkom zdravlju gejeva i lezbejki, ali da ne postoje empirijski dokazi da njihovo roditeljstvo može da škodi. Američka medicinska asocijacija je izdala slično saopštenje, podržavajući usvajanje dece od strane istopolnih parova i saopštavajući da, premda ima malo dokaza protiv LGBT roditeljstva, nedostatak formalnog priznavanja istopolnih parova može izazvati nejednakosti u zdravstvenoj nezi dece istopolnih roditelja. Kanadska psihološka asocijacija je izrazila zabrinutost zato što neke osobe i institucije loše tumače rezultate psiholoških istraživanja kako bi podržali svoje pozicije, iako su njihove pozicije zasnovane na drugim sistemima verovanja i vrednovanja.
Remlingen
Remlingen se može odnositi na
Princ Philip, vojvoda od Edinburgha
Grčki princ
Rođen je na ostvru Krfu kao peto dijete i jedini sin grčkog princa Andreja i princeze Alise od Battenberga. Kao potomak kraljice Viktorije sa majčine strane princ Philip je i sam u nasljednom nizu za britanski tron, ali je u tom pogledu njegov položaj zanemariv. Kao Viktorijin potomak princ Philip je rođak svoje žene u trećem koljenu, ali su u još bližem srodstvu preko danskog kralja Kristijana IX.
Istopolno roditeljstvo
Procene roditeljstva i posledice kod dece
Istraživanje koje je pronašlo razliku indirektno povezanu sa istopolnim roditeljstvom napominje da veze nisu uzročne. Autori napominju da su homofobija i heteronormativni stavovi imali posledice na ranija istraživanja sa decom istopolnih roditelja i da studije nad decom sa jednim roditeljem nisu relevantne za studije istopolnih porodica. Otkriveno je da u takvim porodicama ima manje pritiska na ponašanje u stereotipno rodnom maniru i otvorenosti za ne-heteroseksualnu orijentaciju nego što ima u heteroseksualnim porodicama. "Značajno veći deo mlade dece koju podižu lezbejske majke nego one koju podižu heteroseksualno orijentisane majke imalo je homoerotske veze (6 od 25 mladih osoba koje su podizale lezbejske majke (24&) upoređeno sa 0 od 20 koje su podizale heteroseksualne)". Deca koju podižu lezbejke majke otvorenija su za ideju da mogu imati istopolne veze, razlika je značajna: "64% mladih osoba koje su odgajale lezbejske majke je reklo da je razmišljalo o tome da ima istopolnu vezu (u prošlosti, sadašnjosti ili budućnosti), upoređujući sa samo 17% onih koje podižu heteroseksualne majke." Ovo se objašnjava u kontekstu stavova koji se grade kada se živi u porodici koja nije opterećena stereotipima i zabrinuta zbog otvorenosti prema ne-heteroseksualnoj orijentaciji. Autori zaključuju da ovo nisu razlike između heteroseksualnih i lezbejskih ili gej porodica koje su značajne za društvo.
Princ Philip, vojvoda od Edinburgha
Grčki princ
Godine 1922. njegov amidža je bio prisiljen abdicirati, pa je kralj George V, kralj Ujedinjenog Kraljevstva poslao brod po zbačenu grčku kraljevsku porodicu. Obrazovan je u Njemačkoj i na sjeveru Škotske. Sve četiri Philipove sestre udale su se za njemačke prinčeve koji su bili sumnjičeni za nacizam, što je kasnije loše uticalo na odnos Britanaca prema Philipu.
Brak
mini|200px|lijevo|Princ Philip u [[Toronto|Torontu, Kanada, slikano 1951. godine.]]
Dana 20. novembra 1947. godine princ Philip se oženio s britanskom prijestolonasljednicom, princezom Elizabetom. Vjenčanju koje je održano dvije godine po završetku Drugog svjetskog rata nije smjela prisustvovati Philipova njemačka rodbina, odnosno nije prisustvovao niko osim njegove majke. Vjenčanju je odbila prisustvovati i Elizabetina tetka pošto njen mlađi brat i Elizabetin amidža, Edvard, vojvoda od Windsora, nije bio pozvan zbog svoga braka sa Wallis Warfield. Nešto prije vjenčanja Philip se odrekao pravoslavlja i postao član Crkve Engleske, te opovrgnuti svoju vjernost grčkoj kruni i odreći se titule princa od Grčke i Danske. Do tada princ Filipos uzeo je ime Philip Mountbatten. Odmah zatim je postao britanski građanin i dobio oslovljavanje Vaša Kraljevska Visost, te titulu vojvode od Edinburgha. Njihov brak je bio kontroverzan; princ Philip je rođen kao pravoslavac, a njegove sestre bile su udate za naciste. Navodno su se i Elizabetina majka, kraljica Elizabeta, i baka protivile ovom vjenčanju. Nedugo nakon vjenčanja princeza Elizabeta i princ Philip su preselili na Maltu, gdje je princ Philip služio u mornarici.
Sidney, Illinois
Sidni je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.