cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villa Torre, Chieti
Villa Torre je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 226 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Aidan od Lindisfarnea
Sveti Aidan od Lindisfarnea (staroirski Aodhán; ? - 651) bio je irski kršćanski redovnik i misionar koji je 630-ih i 640-ih pokrštavao, odnosno obnavljao kršćanstvo među Anglosaksoncima u današnjoj sjevernoj Engleskoj. Poznat je i kao osnivač samostana Lindisfarne, koji je bio važno duhovno središte Britanije u ranom srednjem vijeku. Bio je redovnik u Ioni koga je kralj Oswald od Nortumbrije, pokršten za vrijeme svog izgnanstva u Dalriadi, pozvao da mu pomogne pokrstiti podanike nakon dolaska na prijestolje 634. Aidan je svoj rad nastavio i pod kraljem Oswineom od Deire, s kojim je postao blizak prijatelj. Godine 2008. je predloženo da se proglasi svecem zaštitnikom Ujedinjenog Kraljevstva.
Tisa
Reka Tisa (mađarski: Tisza, ukrajinski: Tysa/Тиса, slovački i rumunski: Tisa i nemački: Theiß) je reka, najveća leva pritoka Dunava. Protiče kroz Panonsku niziju. Izvire u Ukrajini, na Karpatima u oblasti Bukovina, i dalje prolazi kroz Mađarsku, Rumuniju, Slovačku i Srbiju. Uliva se u Dunav kod Starog Slankamena.
Tisa je dugačka 1.358 km, a površina razvođa iznosi 157.186 m². U Vojvodini Tisa deli Bačku (desna obala) i Banat (leva obala).
Najveće pritoke su Begej, Bodrog, Zlatica, Körös, Moriš (najveća), Someş i Sajó.
Tisa je plovna na dužini od 532 km.
Bački kanal povezuje Tisu sa Dunavom, a Begejski kanal sa Tamišem.
Značajniji gradovi na Tisi su: Tokaj, Szolnok, Csongrád, Segedin, Senta i Bečej.
Regulacija toka
U planinskom delu toka, Tisa je bistra i brza reka. Nedostatak jezera u oblastima Karpata utiče na to da su varijacije nivoa vode u Tisi izuzetno velike, sa tipično tri godišnja poplavna perioda. Ako se visok nivo vode u Tisi poklopi sa sličnom situacijom u Dunavu, Tisa će krenuti da nadire uzvodno, što izaziva velike poplave. Takva situacija je razorila Segedin proleća 1879.
Između 1846. i 1880., mađarske vlasti su organizovale regulaciju toka reke Tise (mađ.: a Tisza szabályozása) i skratile joj dužinu za 450 kilometara. Sagrađeni sistem zaštite od poplava je najveći u Evropi. Danas postoji 3680 kilometara kanala koji kontrolišu Tisu.
Tokom 1980−ih na Tisi je napravljenio veliko veštačko Jezero Tisa (mađ.: Tisza-tó) sa namerom da se pomogne u regulaciji toka i posebno poplava. Ubrzo je ovo jezero postalo popularno turističko odredište Mađara, skoro kao i Jezero Baloton.
Ekološka katastrofa iz 2000.
30. januara 2000, pogon za preradu zlata iz Baja Mare, na severu Rumunije, ispustio je 100.000 m³ vode zagađene cijanidom u reku Samoš. Ispuštanje cijanida u Someş desilo se usled topljenja snega i podzemnih voda koje su oštetile akumulaciju gde je cijanid skladišten. Ovo zagađenje se proširilo dalje niz reku Tisu i uništilo gotovo sav živi svet u reci. Zagađenje je stiglo do Beograda 14. februara 2000.
Poplava iz 2006.
U aprilu 2006. Tisa je dostigla najviši vodostaj u istoriji (949 cm kod Novog Kneževca) i ugrozila brojna naselja u svojoj okolini, zbog čega je uveden vanredni nivo odbrane.
Navigacija
Tisa je plovna u većem delu svog toka. Reka je otvorena za međunarodnu navigaciju tek od nedavno; prije, Mađarska je razlikovala tzv. "državne reke" i "međunarodne reke", s kojima se određivalo da li je bila dozvoljena plovidba stranim brodovima. Nakon mađarskog ulaska u EU ova odrednica je ukinuta i svim je plovilima dozvoljeno da plove Tisom.
Mogućnost navigacije često određuju prirodni faktori. U vreme visokog vodostaja i suše najčešće Tisa nije plovna.
Cheggio, Verbano-Cusio-Ossola
Cheggio je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 762 m.
G8
thumb|300 px|Zemlje članice G8
G8 je skupina industrijski najrazvijenijih i privredno najmoćnijih zemalja svijeta. Ovu grupu čine dvije zemlje sa sjevernoameričkog kontinenta: SAD i Kanada, četiri europske zemlje: Njemačka, Ujedinjeno Kraljevstvo, Francuska, Italija, jedna azijska zemlja Japan te Rusija zbog velike političke važnosti.
Zajedno članice G8 čine 66.5% svjetske privrede. Svake godine se lideri zemalja sastaju na nekom mjestu u jednoj zemlji članici. Zadnji sastanak se održao u Sankt Peterburgu u Rusiji od 15.-17. jula 2006.
Predsjedništvo grupom se rotira svake godine, a trenutno joj predsjeda ruski predsjednik Vladimir Putin.
Trenutni lideri članica grupe G8 su: kanadski premijer Stephen Harper, francuski predsjednik François Hollande, talijanski premijer Enrico Letta, japanski premijer Yoshihiko Noda, njemačka kancelarka Angela Merkel, ruski predsjednik Vladimir Putin (predsjedavajući), američki predsjednik Barack Obama i premijer Ujedinjenog Kraljevstva David Cameron.
La Monte, Missouri
La Monti je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Tromb
Tromb, krvni ugrušak, od , je patološki ugrušak nastao u krvnim sudovima i srcu kao posledica zgrušavanja ili koagulacije krvi
Etiologija
Hemostaza je proces koja održava integritet i visok pritisak u krvotoku nakon oštećenja krvnog suda. Povreda praćena ekstravazacijom krvi iz cirkulacije brzo inicira promene u zidu krvnog suda, a krvni produkti zapečinju proces sanacije oštećenja nastalog povredom. Ako je oštećenje krvnog suda malo (a svakodnevno u krvnim sudovima nastaje mnogo sitnih pukotina) on će se najčešeće zatvoriti trombocitnim čepom, a ne krvnim ugruškom, što je dovoljno da se zaustavi karvarenje.
Ali kada je otvor na krvnom sudu veliki potrebno je da se uz trombocitni čep stvori i ugrušak krvi da bi se uspešno zaustavilo krvarenje. Tako se pored trombocitnog čepa aktiviraju i mehanizmi koji na mestu povrede formiraju krvni ugrušak kako bi se zaustavilo krvarenje. Ovi događaji dešavaju se istovremeno. Stvaranje ugruška započinje nakon 15 do 20 sekundi ako se radi o većoj povredi a za jedan do dva minuta ako je povreda manja. Ako otvor na zidu nije prevelik za tri do šest minuta ugrušak prekriva oštećenje. Nakon 30 minuta do jednog sata ugrušak se retrahira, a to još više zatvara krvni sud.
Kada patoloških proces poremeti regulatorne mehanizme hemostaze, oni iniciraju trombozu (stvaranje tromba) u arterijama i venama. Tromboza je kritičan faktor u arterijskim bolestima koje su povezane sa infarktom miokarda i moždanim udarom, a venska trombza je jedan od značajnih uzrok morbiditeta i mortaliteta. Štaviše, venska tromboza je drugi vodeći uzrok smrti kod pacijenata sa rakom.
Razumevanje molekularne i celularne osnove nastanka tromba znatno je napredovala primenom novih tehnika za proučavanje modele tromboze na eksperimentalnim životinjama. U tim istraživanjima utvrđeno je da su za nastanak tromba od značaja tri glavna faktora, koja su poznata još iz vremena nemačkog lekara Rudolfa Ludviga Karla Virhova ( 1821 — 1902), tzv Virhoov trijas ;
Kao rezultat navedenih faktora i njihovog međusobnog dejstava (koje je u promenjljivom odnosu) nastaje tromb, pri čemu, najmanje, moraju istovremeno delovati dva faktora kako bi nastao tromb.
Pored toga za pojavu tromba važi pravilo da promene u sastavu krvi, u kombinaciji sa promenama u brzini strujanja pretrežno dovode do opšte sklonosti ka stvaranju tromba (trombozi) na više lokacija. Promene u brzini strujanja krvi sa istovremenim promenama u zidu krvnog suda pretežno dovode do stvaranja lokalnih tromba (lokalna tromboza), Međutim nije isključeno da promene u zidu krvnog suada, ako su izražene na više mesta, dovedu do generalizovanog stvaranja tromba (generalizovana tromboza).
Vrste tromba
Tromb koji se vidi makroskopski ili golim okom nastaje u većim krvnim sudovima i u većini slučajeva izazvan je kombinovanim dejstvom promena na zidu krvnog suda i promenama u strujanju krvi. Mikrotromb nastaje kao posledica tromboze u mikrocirkulaciji, odnosno u arteriolama, kapilarima i venulama, a nastaje pretežno kod istovremenog usporavanja cirkulacije i promena u sastavu krvi. Ipak ne postoje kruta pravila, jer se mikrotrombi mogu obrazovati i kod promena u zidu krvnog suda.
Patogeneza
desno|300p Tromb nastaje kao rezultat intravskularne koagulacije, koja je povezana sa trombocitima i koagulacijom plazme. Intravaskularna, zaživotna koagulacija krvi u principu se odvija jednako kao zgrušavanje krvi van organizma.
Za razliku od fiziološke koagulacije tromboza očigledno predstavlja zgrušavanje na pogrešnom mestu, odnosno u neprekinutoj krvnoj struju pri oštećenju zida krvnog suda, na kome se stvara trombocitni čep, na koji se nadovezuje koagulacioni čep.
Zato u trombogenezi razlikujemo tromb iz trombocita i koagulacioni tromb.
Za početak formiranja tromba od presudnog je značaja neposredni kontakt krvne plazme i trombocita sa subendotelnim kolagenom. Ako na jednom delu vaskularne mreže (arterije, vene, srce), uvek zbog nekog uzroka, dođe do oštećenja endotela oslobađa se tkivna trombokinaza. Ona u sadejstvu sa jonima kalcijuma dovodi do stvaranja trombina. Trombin izaziva viskoznu metamorfozu trombocita, koji se kreću u ivičnoj struji, pri čemu oni aglutiniraju i lepe se na mestu oštećenja endotela. Tromboiciti pokrivaju defekt za nekoliko sekundi. U početku trombociti se skupljaju formirajući pruge, na čijim ivicama dolazi do novog taloženja ovih elemenata i time rast početnih lamela u razgranate formacije slične koralima. Na ovo se talože leukociti i tako se proširuje stvaranje tromba
Tempo izgradnje tromba zavisi od brzine strujanja krvi. Zbog toga se porast tromba u arterijama i u srcu sporije odvija nego u venama, jer se delovi trombocitnih lamela otkidaju.
Ako se u nastalu fibrinsku mrežu gomilaju eritrociti, tromb dobija traksti izgled, pri čemu su lamele ispupčene u vidu češlja sivo beličaste boje, dok polja između lamela imaju crvenkastu boju usled prisustva eritrocita. Tada govorimo o mešovitom trombu.
Kako na početku intravaskularnog zgrušavanja krvi usled oštećenja endotela dolazi do izdvajanja i nagomiolavanja trombocita, ovo se označava kao konglutinacioni tromb. On se čvrsto drži za zid krvnog suda poprečno je izbrazdan, bez sjaja, krt, pokazuje sivo-beličastu ili sivkasto-crvenu boju.
Lokalizacija tromba
Tromb može nastati u bilo kom delu krvnog sistema, ali se najčešće nalazi u venama, jer se u njima najčešće javljaju poremećaji cirkulacije zajedno sa drugim uzrocima.
Tromb u venskom sistemu sreće se u 25 posto obdukcionih nalaza. U arterijskom sistemu tromb je prisutan u 16 posto obdukovanih.
Položaj tromba
Položaj tromba u odnosu na lumen krvnog suda može da bude različit i prema njihovom položaju dele se na;
Sudbina tromba
Sudbina formiranog tromba zavisi od brzine i rasprostranjenosti endotelizacije, od količine fibrina i trombocita u njemu, od fibrinolitičke aktivnosti zida krvnog suda, kao i od organizacione sposobnosti zida. Trombi mogu dalje da rastu ili da se povećaju, mogu da pretrpe regresivne promene i na kraju mogu da se otkinu dovodeći do embolije.
Čester (razvrstavanje)
Čester se može odnositi na
Tromb
Sudbina tromba
Ove promene u trombu, koji postoji duže vreme, mogu se manifestovati razgradnjom i sekundarnim promenama ili uvidu organizacije ili kalcifikacije.
Milan Obrenović
Kralj Milan Obrenović (Milan M. Obrenović V) je rođen u Marašeštiju, blizu Jašija u Rumuniji 22. avgusta 1854. godine na veleposedu svoga oca Miloša, sina Jevrema Obrenovića, brata kneza Miloša. Otac Milana Obrenovića je kao strani najamnik služio u rumunskoj vojsci i poginuo je u borbi sa Turcima kod Bukurešta 20. novembra 1861. Majka Milana, Elena Marija Katardži je bila ćerka rumunskog grofa Konstantina Katardžija.
Tromb
Sudbina tromba
Starenje tromba sastoji se gubitku tečnosti, pri čemu se tromb sasušuje, postaje krt i dobija mrku boju od krvnog pigmenta. Posle 24 časa površina tromba prevučena je endotelom, a posle tri dana nastaje hijalinizacija usled homogenizacije trombocita i fibrina. Na mestu gde je zid krvnog suda razgolićen i bez endotela, započinje pupoljenje granulacionog tkiva koje tromb čvrsto vezuje za zid krvnog suda.
GPR125
G protein spregnuti receptor 125 je protein koji je kod ljudi kodiran GPR125 genom.
Tromb
Sudbina tromba
Razmekšavanje tromba nastaje raspadanjem mase leukocita i oslobađanjem fibrinolitičkih fermenasta koji centralne delove tromba pretvaraju u kašastu sivkasto-beličastu, a u prisustvu eritrocita u sivkasto-crvenkastu masu i može biti puriformno i purulentno.
Milan Obrenović
Po rođenju Milana, i Miloš i Elena Marija su se razišli.
Milan je bio jedini njihov sin, i imao je jednu sestru Tomaniju. Posle pogibije oca, o njemu se starala majka koja je vodila život raskošne aristokratkinje. Milanovom vaspitanju nije obraćala naročito pažnju. Brigu o mladom Milanu je preuzeo njegov rođak, knez Mihailo Obrenović, knez Srbije. Milan Obrenović dolazi sa šest godina u Kragujevac kod kneza Mihaila koji vodi računa o njemu. Knez mu je obezbedio izvrsnu guvernantu koja ga je vaspitavala i podučavala. Po sazrevanju, knez Mihailo šalje Milana na školovanje u Pariski Licej. Vaspitanje koje je Milan dobio u Srbiji je bilo dosta oskudno. Bio je okružen neprijatnim i neraspoloženim ljudima u Kragujevcu koji su pokušavali na sve moguće načine da ga unazade. Kao jedan od glavnih vaspitača mladog Milana Obrenovića bio je i poznati dubrovački pesnik Medo Pucić.
Tromb
Sudbina tromba
Kada su kolikvirane mase slične gnoju govorimo o puriformnom razmekšanju. Puriformno razmekšanje tromba viđa se u trombima u aurikulama srca. Ako tromb dostigne kašasto razmekšanje do površine, trombolitični materijal može da se isprazni u krvotok, pri čemu tromb ostaje u vidu šuplje tvorevine.
Milan Obrenović
Knez Milan Obrenović
Posle ubistva kneza Mihaila Obrenovića u Košutnjaku, na predlog ministra Milivoja Blaznavca za novog naslednika je proglašen Milan Obrenović, tada četrnaestogodišnjak. U vreme izbora, pošto je bio je maloletan, je umesto njega vladalo namesništvo (Blaznavac, Ristić i Gavrilović), sve do 1872. godine.
Česterfild
Česterfild se može odnositi na;
Milan Obrenović
Knez Milan Obrenović
Prva mera namesništva bilo je donošenja Ustava 29. juna 1869. kojim je predviđeno da srpski presto, ako bi izumrla zakonita muška linija Obrenovića, mogli naslediti potomci kneza Miloša po ženskoj liniji. Ovaj Ustav je našao dosta otpora u redovima opozicije.
Tromb
Sudbina tromba
Kod purulentno razmekšanje tromba za razliku od puriformnog razmekšanja tromba postoji i prava gnojna kolikvacija ili purulentno razmekšanje koje se karakteriše primesom bakterija i nagomilavanjem leukocita. Ovo nastaje ako su bakterije prisutne u trombu ili su sekundarno naselile u tromb. Purulentno razmekšanje nalazimo u venskim trombima kod tromboflebitisa. Prelaskom u krv kašastih masa koje su pune bakterija nastaje vrlo opasno stanje, koje može dovesti do septičke embolije i pijemije.
Milan Obrenović
Knez Milan Obrenović
Po sticanju punoletstva, knez Milan Obrenović je 1872. godine preuzeo vlast od namesništva. Na početku svoje vladavine oslanjao se uglavnom na vojsku, pa je radio na njenom jačanju. U spoljnoj politici oslanjao se sve više na Rusiju.
Tromb
Sudbina tromba
U krvnom sudu, koji je zapušen trombom dolazi do propadanja intime usled toga što je onemogućena ishrana endotela putem difuzije iz krvi. Dolazi do proliferacije vezivnih ćelija i urastanja kapilara putem pupljenja endotela i stvaranja kapilarnih pukotina koje bivaju pokrivene endotelom. ''Ovaj proces prožimanja i resorpcije tromba označava se kao organizacija. On se odigrava po tipu hroničnog resorptivnog zapaljenja praćenog ponekad visokom temperaturom.''
Milan Obrenović
Knez Milan Obrenović
U njegovo vreme počinju da se događaju sudbonosni događaji. Kada je u Nevesinju izbio ustanak- „Nevesinjska puška“, 1875. godine, knez Milan nije mogao da uzme učešća u njemu s obzirom nezavidan status Srbije, ali i uslovljenost tada velikih sila.
Tromb
Sudbina tromba
Organizacija tromba naročito je izražena u venama, jer zid vene poseduje visok potencijal organizacije, pri čemu sa intime proliferisani fibroblasti, histociti i kapilari prodiru u homogenizovani tromb i razaraju ga putem proteolize. Pri tome se stvaraju pukotine između hijalilinizovanih masa tromba i ove pukotine bivaju obložene endotelom. Organizacija tromba dovodi do njegove fiksacije za zid i tako se otklanja opasnost od embolije. Proliferisani kapilari mogu da se proširuju, čime se ponovo uspostavlja prolaznost krvnog suda. Ova pojava naziva se rekanalizacija krvnog suda.
Gigors
Žigor je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Forsalkje.
Omarska
Omarska je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Prijedor koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 3.436 stanovnika. .
Privreda
Kod Omarske se nalazi rudnik gvožđa.
Wu Shihuo
Wǔ Shìhuò (559-635) je bio kineski službenik i velikodostojnik, poznat prije svega kao otac Wu Zetian, jedine prave žene-cara u kineskoj historiji. Bio je trgovac drvom koji je pred kraj vladavine cara Yanga od Suija postao vojni komandant, a poslije dolaska na vlast dinastije Tang postao guverner grada Jingzhou. Osim Wu Zetian je imao još dvije kćeri i dvije sina. Nakon što je nakratko osnovala vlastitu dinastiju Zhou, Wu Zetian je svog oca posthumno proglasila kraljem pod imenom Zhongxiao.
Gigors
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 41 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 875 metara (maksimalnoj 1.586 m, a minimalnoj 806 m).
Milan Obrenović
Knez Milan Obrenović
Pod pritiskom javnog mnjenja objavio je Turskoj rat 1876. godine, ali bez dovoljno diplomatske pripreme završen je porazom Srbije 1877. godine. Iste godine je ponovo stupio u rat na insistiranje Rusije 2. decembra 1877. godine. Vojska Kneza Milana se kretala prema Nišu, Pirotu i Vranju. Posle potpisivanja San Stefanskog ugovora došlo je do preokreta u politici kneza Milana. Rusi su forsirali Bugare u stvaranju San Stefanske Bugarske, na uštrb srpskih teritorija, pa se knez sve više okreće prema Austro Ugarskoj. Odlukom Berlinskog kongresa 1878. godine Kneževina Srbija je dobila nezavisnost. Posle odluka Berlinskog kongresa gde je Srbija dobila vranjski, niški, pirotski i toplički okrug, a za uzvrat se saglasila da Austro-Ugarska može da okupira Bosnu i Hercegovinu, knez Milan šalje prvu delegaciju da povede pregovore sa Austro-Ugarskim dvorom. Na čelu delegacije se nalazi Jovan Ristić, vođa liberala obavezao se da u ime Srbije sa Austro-Ugarskom zaključi trgovački ugovor i da izgradi železničku prugu.
Hrvatska enciklopedija (HIBZ)
thumb|250px|Pet svezaka Hrvatske enciklopedije
Hrvatska enciklopedija, enciklopedija u izdanju Hrvatskog izdavačkog bibliografskog zavoda (HIBZ) u Zagrebu objavljena u pet svezaka 1941–45. Glavni urednik i pokretač enciklopedije je Mate Ujević. Iako nazivan "megalomanskim", projekt je nakon stvaranja Banovine Hrvatske dobio potporu vlasti i Katoličke crkve, a članke su pisali mnogi znanstvenici sa Zagrebačkoga sveučilišta i drugih znanstvenih središta Kraljevine Jugoslavije. Enciklopedija je bila zamišljena u 12 svezaka, a tiskanje prvog završeno je 10. veljače 1941., nešto manje od dva mjeseca prije napada Sila osovine na Jugoslaviju.
Milan Obrenović
Knez Milan Obrenović
Železnička konvencija je potpisana 28. marta 1880. godine. Knez Milan je bio duboko uvređen držanjem Rusije prema Srbiji. Odlazi 1881. godine u zvaničnu posetu Sankt Peterburgu, kod ruskog cara Aleksandra III Romanova. U Sankt Peterburgu je primljen dosta hladno, gotovo sa odbacivanjem. Rusija je potvrdila svoju politiku sa Berlinskog kongresa. Po povratku iz Sankt Peterburga, knez Milan je svratio do Beča i utanačio pregovore o političkom ugovoru sa Austro-Ugarskom.
Hrvatska enciklopedija (HIBZ)
Izdavanje enciklopedije nastavljeno je i u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj. Peti svezak, zaključno s pojmom "Elektrika", izdan je početkom 1945. Nakon ulaska partizanskih postrojbi u Zagreb gotovo je cjelokupna njegova naklada uništena i danas je, za razliku od prva četiri, teže dostupan.
Milan Obrenović
Knez Milan Obrenović
Sledeći čin je bilo proglašenje Srbije za kraljevinu 21. februara (6. marta) 1882. godine. Car Franja Josif je lično čestitao Kralju Milanu Obrenoviću.
Hrvatska enciklopedija (HIBZ)
Poslije petoga sveska projekt je prekinut, ali su mnogi suradnici, među njima i glavni urednik Mate Ujević, sudjelovali u izradi Opće enciklopedije JLZ i drugih izdanja Jugoslavenskog leksikografskog zavoda koji je osnovan 1950. na poticaj Miroslava Krleže. Danas nosi naziv Leksikografski zavod »Miroslav Krleža« i uz ostala izdanja od 1999. izdaje i novu Hrvatsku enciklopediju.
Milan Obrenović
Kralj Milan Obrenović
Odmah po proglašenju Milana Obrenovića za za kralja Srbije, počeo se naglo menjati politički život u zemlji. U to vreme počinju da se stvaraju političke stranke u Srbiji. Stvorene su buržoaske stranke: Radikalna stranka (1831), čiji je vođa bio Nikola Pašić, Liberalna stranka sa svojim vođom Jovanom Ristićem i Naprednjačka stranka kao lična stranka kralja Milana. Narod je počeo da bude nezadovoljan vladavinom kralja Milana. Bojeći se se narodnog nezadovoljstva, a i zbog nabavke novih pušaka, kralj Milan se pozvao na pravo da osnuje stajaću vojsku i naredio da se pokupi oružje naroda i stavi u magacine. Radikali su poveli žestoku borbu protiv režima kralja Milana. Seljaci Timočke krajine pružili su otpor u sakupljanju oružja i po nagovoru radikalne stranke odbili da predaju oružje. U okolini Zaječara i Knjaževca 1883. izbila je Timočka buna koju su kralj Milan i vojska ugušili. Tada je kralj Milan ukinuo narodnu vojsku i počeo da stvara redovnu vojsku, koja će mu biti verna i odana. Posle gušenja bune, kralj počine da progoni radikale zbog čega je njihov vođa, Nikola Pašić izbegao u Bugarsku i odatle nastavio svoj rad.
Politika kralja Milana prema Bugarskoj se počela sve više zaoštravati zbog njegovog veleposeda Bregovo koje je pripalo Bugarskoj kao i zbog stalne pretnje da izbegle radikalske pristalice predvođene Pašićem povrate svoju nekadašnju moć. Ujedinjenje Bugarske sa Istočnom Rumelijom 1885. godine Milan je doživeo kao pripremu za osvajanje Makedonije, što ga je navelo na rat sa Bugarskom. U kratkotrajnom ratu Srbija je poražena, a glavna bitka se odvila na reci Slivnici od 5. do 7. novembra 1885. Mir je sklopljen u Bukureštu, po načelu povratka na prvobitno stanje.
Neposredno posle završetaka Srpsko-bugarskog rata, pokušan je atentat na kralja Milana na vrlo specifičan način. Naime, zaverenici su uspeli da se uvuku u Dvor i da istesterišu grede od njegovog kupatila. Samo zahvaljujući budnosti stražara koji su videli podvalu, kralj Milan Obrenović se spasao.
Zbog ljubavnih avantura došao je u buran sukob sa svojom suprugom kraljicom Natalijom. Posle brojnih peripetija, došlo je do pravno sumnjivog razvoda 1888. godine.
Kao vid prvog popuštanja pred narodom, kralj Milan je još 1. novembra 1887. godine odobrio da zbačeni episkop i mitropolit Mihailo dobija penziju, ali ne i pravo povratka u Srbiju. Iste godine je i produžena važnost Tajne konvencije uz dodatnu odredbu da će Austro-Ugarska štititi interese Obrenovića.
1888. godine proglašen je Radikalski ustav poznat po svojoj liberalnosti i naprednosti. Pri njegovom donošenju, kao uzor je upotrebljen belgijski ustav iz 1835. godine.
22. februara (6. marta) 1889. na proslavi Dana Kraljevine, kralj Milan je objavio svoju abdikaciju. Silazeći sa prestola, kralj Milan je, po Ustavu, odredio tri namesnika, koji su imali vladati do punoletstva kralja Aleksandra.
Povlačenje i smrt Milana Obrenovića
thumb|left|Portret sa slike je delo slikara [[Steva Todorović|Steve Todorovića, i nastao je 1881. godine. Nalazi se u Muzeju grada Beograda.]]
Posle ustupanja prestola svome maloletnom sinu, kralj Milan se još neko vreme zadržao u Srbiji. Nakon povratka kraljice Natalije u Beograd, da se nađe mladom Aleksandru, Milan je uspeo da isposluje njeno progonstvu, što je izazvalo nerede 1. juna 1891. godine u Beogradu u kojima su pale i dve žrtve. Kralj Milan je postao nepopularan. Od ruskog dvora je izgleda dobio novčanu pomoć od od dva miliona dinara pod uslovom da se zauvek povuče iz Srbije.
Vlada je na osnovu Milanovog pristanka da ispuni ovaj zahtev, 14. marta 1892. donela zakon po kome se kralju Milanu zabranjuje boravak u Srbiji i ponovo dobijanje srpskog državljanstva bez privole Narodne Skupštine. Samo u slučaju bolesti kralja Aleksandra, Milan je imao pravo da dođe i da ostane u Srbiju za vreme trajanja bolesti. U međuvremenu, kralj Aleksandar je izvršio državni udar i proglasio se punoletnim. Posle prvog odlaska i povratka u Srbiju, kralj Milan je u proleće 1895. po drugi put napustio Srbiju, a u zemlju se vratila opet proterana kraljica Natalija Obrenović.
Posle novog dogovora sa sinom, Milan se ponovo vraća u Srbiju 7. oktobra 1897. Aleksandar mu je dao položaj vrhovnog komandanta aktivne vojske, a Milan ju je počeo osposobljivati i osavremenjivati.
Na Milana Obrenovića je pokušan još jedan atentat, na Ivanjdan 1899. kada je jedan radikal pokušao da ga ubije. Milan Obrenović je odmah počeo novi obračun sa radikalima.
Često su Milana spopadali takvi bolovi, da je u očajanju tražio revolver da prekrati sebi muke. Dok je bio u agoniji, uspeo je da se poveri Zičiju da se nikako ne sahranjuje u Srbiju. Često bi po prestanku bolova, grlio Zičija, govoreći:
"Prijatelju, zar nije strašno da tako mlad umrem?"
U bunilu je često dozivao vukove, a jednom je i tražio da ga vode da gleda komad Rakovskog u pozorištu. Milan Obrenović je umro 11. februara 1901. u 47.godini života.
Tromb
Sudbina tromba
Posle rekanalizacije krvnog suda, dolazi do funkcionalne restitucije, tako da vena opet može da sudeluje u cirkulaciji.
U svežem, još neorganizovanom stanju, tromb može da se otkine i da bude prenesen krvnom strujom. Odvajanje tromba olakšano je pritiskom na krvne sudove putem mišićne kontrakcije, ustajanjem posle mirovanja u postelji duže vreme zatim pritiskom u trbušnoj duplji prilikom defekacije ili pri jačem kašlju. Na ovaj način mogu se odvojiti trombi dužine 20 do 50 sm. Najlakše se otkidaju dugački i mekani trombi nastali pretežno koagulacijom na prethodnim primarnim konglutinacionim trombima, koji su mnogo čvršći. Često se odvajaju i trombi sa srčanih zalistaka kod endokarditisa i trombi nastali u srčanim šupljinama.
Milan Obrenović
Povlačenje i smrt Milana Obrenovića
Sahranjen je u Krušedolu, pored knjeginje Ljubice...
Florens
Florens se može odnositi na
National Geographic
National Geographic može se odnositi na:
Hempton
Hempton se može odnositi na
Orindžburg
Orindžburg se može odnositi na
East Pleasant View, Colorado
Ist Plezant Vju je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 356, što je 13 (-3,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pikens
Pikens se može odnositi na
Radomir Lukić
Radomir Lukić (31. avgust 1914. - 31. maj 1999.) je bio član Srpske akademije nauka i umetnosti, redovni profesor Pravnog fakulteta Univerziteta u Beogradu, teoretičar pravnih nauka, osnivač katedre za filozofiju i sociologiju prava.
Pred Drugi svetski rat, 1940. godine, izborom u docentsko zvanje započinje univerzitetsku karijeru na Pravnom fakultetu Beogradskog univerziteta. Bio je predavač i u Grenoblu, Parizu, Nici, Varšavi, Moskvi i Kelnu. U SANU ulazi 1971. godine kao dopisni član.
Radomir D. Lukić je napisao prvi udžbenik sociologije u Srbiji.
Na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu dodeljuju se stipendije iz Fondacije "Radomir D. Lukić". Takođe na pomenutom fakultetu najveći amfiteatar (popularna petica) nosi ime "Radomir Lukić". Ispred zgrade suda u Velikoj Plani i u Malom Tašmajdanu u Beogradu ima spomen biste.
Sabrana dela akademika Lukića objavljena 1995. godine obuhvataju 11 tomova ili 4600 stranica. Među studentima je slovio za strogog profesora koji se više od petice pribojavali njegovih vrcavih dosetki. Retko se pojavljivao u javnosti.
Sahranjen je u rodnom Miloševcu.
Bagnoli, Frosinone
Bagnoli je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 371 m.
Jure Kaštelan
Juraj - Jure Kaštelan (Zakučac kraj Omiša, 18. prosinca 1919. - Zagreb, 24. veljače 1990.) je bio hrvatski pjesnik.
GPR126
G protein spregnuti receptor 126 je protein koji je kod ljudi kodiran GPR126 genom. On učestvuje u procesu mijelinacija.
Jure Kaštelan
Do 1980. godine voditelj je Katedre za teoriju književnosti na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, a neko vrijeme i lektor na Sorboni. U početku nastavlja tradicionalni izraz hrvatske poezije koji zatim proširuje europskim vidicima (Lorca). Spoj moderniteta i narodne umjetnosti nalazimo u poemi "Tifusari". Jedan je od utemeljitelja hrvatskog modernog pjesničkog izraza. Objavljivao je i članke, prozu, eseje i drame u kojima je nazočna mitska koncepcija. Prevodio je s ruskog i talijanskog.
Ričland
Ričland se može odnositi na
K'inich Kan B'alam II
K'inich Kan B'alam II, ranije navođen kao Chan Bahlum II (Guja Jaguar), (23. maj 635 - 20. februar 702) bio je kralj pretkolumbovskog majanskog grada-države Baakal (danas poznatog kao Palenque). Bio je sin prethodnog kralja Pacala Velikog, koga je naslijedio 10. januara 684. Nastavio je očevu politiku masovne gradnje spomenika i postavljanja slika. Naslijedio ga je mlađi brat K'inich K'an Joy Chitam II.
Spartanburg
Spartanburg se može odnositi na
Saluda
Saluda se može odnositi na
Kortizon
Kortizon je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 360,444 Da.
Larzonei, Belluno
Larzonei je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1582 m.
Chen Shuda
Chen Shuda (陳叔達) (? - 635), kurtoazno ime Zicong (子聰), formalno Vojvoda Miao od Jianga (江繆公), kasnije Vojvoda Zhong od Jianga (江忠公) bio je princ južnokineske carske dinastije Chen, koji je nakon njene propasti i ujedinjena Kine postao službenik, a potom velikodostojnik dinastija Sui i Tang. Bio je 17. od 42 sina cara Xuana od Chena, a karijeru je počeo još za vrijeme očeve vlasti i nastavio pod vladavinom brata Chen Shubaoa. Godine 589. je sa porodicom od strane vojske Suija priveden u Chang'an, a poslije je postao niži službenik cara Wena, da bi počeo napredovati za vrijeme Yanga. Za vrijeme dolaska dinastije Tang na vlast, postao je jedan od najbližih suradnika cara Gaozua, kome je služio kao kancelar i dosta pomogao u uspostavljanju vlasti u južnim dijelovima Kine. Kancelarom je bio i za vladavine njegovog sina Taizonga, iako je pred kraj života pao u nemilost zbog seksualnog nemorala.
Samter
Samter se može odnositi na
GPR128
G protein spregnuti receptor 128 je protein koji je kod ljudi kodiran GPR128 genom.
Antun Gustav Matoš
Antun Gustav Matoš (Tovarnik, 13. lipnja 1873. - Zagreb, 17. ožujka 1914.) bio je hrvatski pjesnik, novelist, feljtonist, esejist i putopisac.
Književni rad
Matoš je središnja ličnost hrvatske moderne, te radikalne inovacije hrvatske književnosti koja se ubrzano europeizirala i modernizirala, apsorbiravši suvremena strujanja od simbolizma, modernizma, impresionizma i ostalih pokreta, s oslonom na francusku književnu kulturu od Baudelairea do Mallarmea, Barresa i Huysmansa. Esteticizam i umjetničke norme su postali primarnim kriterijem vrjednivanja, dok je nacionalni i društveni angažman, dotle praktični jedini credo, ostalo uklopljen u cjelovitiju vizuru zadaće hrvatskih pisaca, koji od Matoša nadalje nisu (osim u komunističkom razdoblju) mogli gojiti pretežito utilitaristički odnos spram umjetničkoga stvaralaštva.
U književnost je ušao 1892. pripoviješću Moć savjesti, koja naznačuje početak perioda moderne. U nekoliko navrata pisao je o svojemu poimanju poetike proznog stvaralaštva te o svojim literarnim uzorima. "... Od novelista najviše volim genij Poeov, zatim superiornu, konciznu točnost Merimeeovu i prirodnost Maupassantove satire, izjavljuje on u jednome pismu prijatelju Milanu Ogrizoviću. Težnju da se nigdje ne ponavlja, da ne zapadne u manirizam, uspio je ostvariti u većem dijelu svojih pripovijedaka sakupljenih u tri zbirke i izdanih redom: Iverje, 1899; Novo iverje, 1900; Umorne priče, 1909. godine.
S obzirom na Matoševu stvaralačku tehniku, metode i stilske postupke u ostvarivanju fabula pripovijedaka, a prije svega s obzirom na tematske interese i ostvaraje, poznata je već standardna podjela njegova pripovjedačkog opusa na dva temeljna tematska kruga: Zajednički nazivnik jednoga i drugoga kruga naglašena je lirska nota i nazočnost ljubavnih motiva. Novele jednoga i drugoga kruga nastajale su paralelno, istodobno, što govori da nije riječ o nekom posebnom evoluiranju Matoša pripovjedača, nego o njegovim pokušajima da na različitim temama ostvaruje i iskušava različite, kako je on to znao reći, "stilske studije".
Proza
Dobar dio elemenata od kojih je satkana pripovjedačka proza s tematikom "naših ljudi i krajeva", dodirivanje nekih aktualnih društvenih problema i u groteskno-fantazijskom ciklusu će naći odjeka, ali motivi misterija ljubavi, jednako tako i smrti, uopće nokturalnih stanja i atmosfera, u ovom će drugom krugu doći do punog izražaja, produbljenije i intenzivnije doživljeni. Posebnost tih motiva očitovat će se u prvom redu sužavanjem fabulativnih zahvata, analizom pojedinačnih individualnih sudbina literarnih junaka, nestajanjem površnih anegdotskih elemenata i unošenjem nevjerojatnih događaja i bizarnih likova, što će uvjetovati pojačanu psihološku motivaciju, a potiskivanje sociološke u drugi plan. Sve je to rezultiralo činjenicom da je proza ovoga kruga, umjesto regionalnog ili nacionalnog, poprimila širi kozmopolitski karakter. U putopisnoj prozi Matoš je jedan od naših najvećih inovatora. Motiv pejsaža, ne samo kao dio pripovjedne cjeline, nego i kao samostalna tema, novost je koju Matoš, povodeći se za Barresom, uvodi u hrvatsko prozno stvaralaštvo. Njegov pejsaž ne zaustavlja se samo na izvanjskoj slici, on uključuje aktivno svojeg autora: ne samo po lirskoj intonaciji, po izrazu koji nosi osobnu notu i posebnom fokusu kroz koji autor sagledava taj pejzaž, nego naročito po tome što svaki pejzaž obilno razvija asocijacije za promišljanja posve različitih problema. Ta izrazito impresionistička crta, gdje pejzaž dobiva određenu funkciju da kao povod emocionalnom uzbuđenju razvije do maksimuma sposobnost iskričavih asocijacija - tipična je za Matoševe pejsaže gotovo u svim njegovim tekstovima. Posebno se to, dakako, očituje u brojnim njegovim putopisima u kojima je pejsaž isključiva tema: npr., u izvanrednome lirskom putopisu Oko Lobora.
Biver
Biver se može odnositi na
Antun Gustav Matoš
Poezija
Dok je novele, putopise, kritičke članke i feljtone pisao i objavljivao usporedo od samog početka svojeg pisanja, poezijom se kontinuirano počeo javljati u časopisima dosta kasno, tek oko 1906. godine, i do kraja života napisao je u svemu 80-ak pjesama. Neprijeporno je da je Baudelaire bio veliki učitelj Matošev, od kojega je preuzeo niz formalnih elemenata, i o kome je, ne jednom, oduševljeno i pisao. Osjećaj i potrebu za strogo određenim oblikom - konkretno za formu soneta, smisao za muzikalnost stiha, povezivanje u opći sklad glazbe riječi, boje i mirisa, dakle osjećaj za sinesteziju, vrlo profinjen ritam, te izmjena govorne i pjevne intonacije - vanjske su, vidljive odlike Matoševe poezije.
Ljubav i cvijet, možda dvije ključne riječi i njihovo variranje, međusobno pretapanje i pretvaranje čiste apstrakcije poimanja ljubavi u konkretan pjesnički simbol cvijeta - javljaju se kao dominantni motivi u početku Matoševa pjesničkoga govora. Česta pojava motiva smrti u toj lirici, elegičnost, sumornost i baladičnost mnogih njegovih stihova, intenzivno osjećanje prolaznosti i nestajanja, sivilo boja i zvukova, sumnje i doživljaji ljubavi kao velike boli - posljedica su sukoba sna i stvarnosti, najjače izraženih u ponajboljim ljubavnim pjesmama "Samotna ljubav", "Djevojčici mjesto igračke", "Utjeha kose".
No, i onda kad je bio najviše obuzet intimnim dilemama i formiranjem vlastitih koncepcija života i svijeta, traženjem puta do ljepote i harmonije, kad je svoja emocionalna stanja izražavao u poetskim pejsažima "Jesenje veče", "Notturno", on je, istodobno, izražavao i svoja patriotska osjećanja koja su bila neraskidiv, sastavni dio njegove ličnosti. U ponajboljim svojim rodoljubnim stihovima "Stara pjesma", 1909., "Iseljenik", razočaran po povratku u domovinu (1908.) malodušnošću Hrvata u khuenovskoj i postkhuenovskoj eri, Matoš piše elegične stihove obojene sumornim doživljajem domovine. Upravo osjećaju za jezik i njegovu melodioznost, u povezivanju subjektivnog, intimnog s objektivnim i općim, i u posebno naglašenoj težnji za modernim izrazom i leži Matoševa poetska veličina.
Kritika
Uz iskričav polemički duh kojim se tijekom svojega spisateljskog puta nerijetko služio u obračunavanju s mnogim svojim suvremenicima, Matoš je dubok trag ostavio i u žanru kritike i esejistike, te feljtonistike. U njima uz naglašeno impresionistički pristup djelima pojedinih hrvatskih (Kranjčević, Vidrić, Domjanić, Kamov) ili srpskih pisaca (Sremac, Veselinović, Pandurović), Matoš je nerijetko iznosio i svoje umjetničke postulate. Shvaćajući umjetnost kao sinonim za lijepo, on intenzitet pjesnikove superiornosti riječi i izraza, dakle individualnoga piščevog stila, uzima kao osnovni kriterij za estetsko vrjednovanje djela. To je i razlog što ne pravi razlike između pojedinih književnih vrsta: pripovjedna proza, lirika i kritika za njega su samo umjetnost iz koje na prvom mjestu treba zračiti individualna ličnost stvaraoca i njegova umješnost plastičnog i nebanalnog izražavanja. No, iako je polazio od izrazito estetskih mjerila, dakle određenoga univerzalnog pristupa i ocjenjivanja, nikad nije zanemarivao ni specifični nacionalni kriterij u analizi pisaca hrvatske književnosti.
Gisekiaceae
Gisekiaceae su mala familija zeljastih biljaka iz reda Caryophyllales. Obuhvata jedan rod (Gisekia) sa pet vrsta, rasprostranjenih u Africi i Aziji.
Taksonomski status familije je često osporavan (npr. ne postoji u klasifikaciji APG iz 2000. godine), a filogenetski položaj familije u redu je neutvrđen. Postoje podaci koji ukazuju na srodnost sa familijom Phytolaccaceae.
Marke
Marche (fon. Marke, od le marche di Ancona = marke Ancone) je regija u središnjoj Italiji. Regija Marche graniči s republikom San Marino (na sjeverozapadu) te regijama Emilia-Romagna (na sjeveru), Umbrija (jugozapad), Abruzzo i Lacij (jugoistok), dok s istočne strane regiju oplakuje Jadransko more.
Glavni grad regije je Ancona. Regija je podijeljena u 4 provincije: Ancona, Ascoli Piceno, Macerata, sve 3 dijelovi nekadašnjeg teritorija Picenum, i Provincija Pesaro i Urbino, koja se sastoji od nekad odvojenih provincija Pesaro i Urbino, koje su nekada bile dijelom rimske Umbrie. Godine 2004., izglasano je uvođenje 5. provincije Fermo, a izglasano će stupiti na snagu 2009. godine. Svaka pokrajina regije Marche ima svoju posebnu historiju, što se može pripisati reljefu regije, osim riječnih dolina i često vrlo uskog obalnog pojasa, zemlja je brdovita.
U 19. vijeku, izgrađena je obalna željeznica koja je povezala gradove Bologna i Brindisi s Regijom Marche. U unutrašnjosti, planine onemogućuju bilo kakvu komunikaciju u smjeru sjever-jug osim preko neravnih cesta i prijevoja.
Za tu regiju je ostao karakterističan tradicionalni sistem obrade zemlje mezzadria (napolica), po kojemu se plodovi zemlje popola dijele između feudalca (vlasnika zemlje) i onoga koji zemlju obrađuje, uz dosta neplodno tlo i težak teren, zemlja je dosta dobro obrađena.
Jedina zaista dobra luka je Ancona, a ostale manje luke uglavnom koriste ribarske folte. Regija Marche je dala vrlo velik broj mornara u talijansku mornaricu.
Daget
Daget se može odnositi na
26. vijek pne.
26. vijek pne. je vijek koji je započeo godine 2600. pne. a završio godine 2501. pne.
Događaji
right|200px|thumb|Slika Velike Khufuove (Keopsove) piramide
Villa Tucci, Chieti
Villa Tucci je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 438 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 211 m.
Overbrook, Kansas
Overbruk je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.058, što je 111 (11,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
G20 industrijski razvijenih zemalja
thumb|300px|Industrijski najrazvijenije zemlje G20 (Grupa 20), čini 19 najrazvijenijih zemalja sveta, zajedno sa Evropskom unijom.
Boks Elder
Boks Elder se može odnositi na
HNK Hajduk Split - sezona 1968./69.
U sezoni 1968./69. Hajduk je igrao svoje četvrto finale Kupa maršala Tita, kojeg je izgubio od zagrebačkog Dinam. U Prvoj saveznoj ligi je zauzeo šesto mjesto u konkurenciji 18 momčadi. Trener momčadi je bio Dušan Nenković.
Dukejn
Dukejn se može odnositi na
Kortistatin
Kortistatin je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 472,618 Da.
Courcerac
Kurserak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sen Žan d'Anželi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 254 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,2 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 18 metara (maksimalnoj 37 m, a minimalnoj 16 m).
Les Chambres, Manche
Šambr je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Chevry (Manš)
Ševri je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Les Chambres, Manche
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 92 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 136 metara (maksimalnoj 133 m, a minimalnoj 68 m).
Chevry (Manš)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 82 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 175 m, a minimalnoj 54 m).
Opština Negotino
Opština Negotino (makedonski: Општина Неготино) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na sredini Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove opštine je grad Negotino.
Geografske karakteristike
Opština Negotino prostire se u Tikveškom polju, uz rijeku Vardar.
Opština Negotino graniči s opštinom Štip na sjeveru, s opštinom Konče na istoku, s opštinom Demir Kapija na jugoistoku, s opštinom Kavadarci na jugozapadu, s opštinom Rosoman na zapadu, te s opštinom Gradsko na sjeverozapadu.
Ukupna površina Opštine Negotino  je 132.9 km².
Stanovništvo
Opština Negotino  ima 19 212 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;
Naselja u Opštini Negotino
Ukupni broj naselja u opštini je 19, od njih18 imaju status sela i jedan grad Negotino.
Chesio, Verbano-Cusio-Ossola
Chesio je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
St. Nazianz, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 783, što je 34 (4,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Emeri
Emeri se može odnositi na
Grand
Grand se može odnositi na
Garfild
Garfild se može odnositi na
Davis
Davis se može odnositi na
Rush Hour 2
Rush Hour 2 je američko-hongkonški igrani film snimljen 2001. u režiji Bretta Ratnera. Po žanru je akciona komedija i predstavlja drugi film iz serijala Rush Hour čiji su protagonisti losanđeleski policijski detektiv James Carter (koga tumači Chris Tucker) i hongkonški policijski inspektor Lee (koga tumači Jackie Chan). Zaplet prati njihova nastojanja da razbiju međunarodnu bandu Trijada upetljanu u falsificiranje dolara.
Na području bivše Jugoslavije je distribuiran pod naslovom Gas do daske 2.
1002
Godina 1002. (MII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru.
Tomislav Dretar
thumb|Tomislav Dretar 1992. godine Tomislav Dretar (Nova Gradiška, Hrvatska, 2.3. 1945.) je hrvatski, bosanskohercegovački, francuski, romski i belgijski pjesnik, pisac, profesor, znanstveni istraživač, prevodilac, književni kritičar, novinar i tokom rata u Bosni i Hercegovini zapovednik HVOa na području Bihaća gdje se proslavio odbijajući zapovedništvo Mate Bobana i takozvane Herceg-Bosne ostajući veran jedinstvenoj Bosni i Hercegovini. Kako bi mu se spasio život od atentata, ubojstva UNPROFOR ga odvodi u Belgiju gde i danas živi i radi.
Djela na francuskom jeziku
Glazbeno-scenska djela
Kulturološka djela
Napomena - Ukupan broj tekstova ovih vrsta i rodova tokom 25 godina bavljenja je oko 300.
Likovna kritika
Objavljuje na francuskom jeziku pod imenom Thomas Dretart: "Douleur, rhapsodie tsigane", Bruxelles 1988, "L'image, florilège des lumières", Pariz 2001. i "Le Foyer de paroles", Bruxelles 2003. Preveo i objavio knjige desetak belgijskih pisaca na francuskom jeziku.
Godwin od Wessexa
Godwin od Wessexa (Gōdwine) (? - 15. april 1053), je bio jedan od najmoćnijih feudalnih velmoža (earlova) u Engleskoj pod vlašću danskog kralja Knuta Velikog i njegovih nasljednik. Knut ga je proglasio prvim earlom od Wessexa. Godwin je bio otac Edith, supruge engleskog kralja Edwarda Ispovjednika, kao i Harolda Godwinsona, posljednjeg anglosaksonskog kralja Engleske.
Većina historičara vjeruje da je Godwin bio sin Wulfnotha Cilda, južnosaksonskog thegna koji se 1008. pobunio protiv kralja Ethelreda Nespremnog. Što se samog Godwina tiče, vjeruje se da je bio sljedbenik prijestonasljednika Ethelstana Ethelinga koji mu je oporučno ostavio dio zemalja 1014. Godwinov uspon je, pak, započeo s dolaskom Knuta Velikog na englesko prijestolje 1016. Od 1019. do 1026. je Knuta pratio na nizu pohoda u Danskoj, a oženio se za Gythu, koja je bila u srodstvu s kraljem.
Godwin je još veći uticaj stekao nakon Knutove smrti 1035. i podjele njegovog kraljevstva. Godwin je podržao Knutovog sina Harolda Brzonogog koji je preuzeo prijestolje u Engleske; iste godine je na prevaru zarobio Alfreda Aethelinga, nezakonitog sina Ethelreda Nespremnog koji je pokušao podići ustanak. Kada je Harold Brzonogi 1040. umro, podržao je dolazak na prijestolje njegovog polubrata Hartaknuta koji je vladao Danskom. Hartaknut je samo dvije godine kasnije umro, a Godwin je potom ishodio da na prijestolje dođe domaći, anglosaksonski vladar Edward Ispovjednik, jedan od Ethelredovih sinova.