cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elsterberg
Elsterberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Fogtland. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.803 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14523100.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Fogtland Elsterberg se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Fogtland. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 270-430 metara. Površina opštine iznosi 25,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.803 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 192 stanovnika/km².
La Croce, Padova
La Croce je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 278 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Ljuska (računarstvo)
Ljuske operativnih sistema se obično dele u dve kategorije: ljuske koje pružaju okruženje u obliku komandne linije, i grafičke ljuske, tj. ljuske koje pružaju grafičko korisničko okruženje.
Relativne prednosti grafičkih i ljuski sa komandnom linijom su često predmet diskusija. Sa jedne strane se ističe da se mnoge operacije mogu obaviti brže u komandnoj liniji, poput premeštanja i kopiranja datoteka i direktorijuma, automatizacije pomoću jezika ljuske itd. dok se sa druge strane ističe jednostavnost i intuitivnost grafičkog okruženja, te lakoća učenja. Izbor uglavnom zavisi od potreba korisnika. Na serverima koji se najviše koriste za transfer podataka i procesiranja sa ekspertskom administracijom, verovatno je bolji izbor komandne linije. Sa druge strane, grafičko okruženje će ponekad biti korisnije na računaru koji se koristi za ručnu obradu slika, video-snimaka itd. Najčešće je najbolje napraviti dobru kombinaciju obe vrste ljuske.
Moderne verzije Mikrosoftovog operativnog sistema Vindouz zvanično isporučuju samo Vindouz eksplorer kao svoju ljusku. Eksplorer pruža uobičajenu radnu površinu, startni meni, traku sa procesima, kao i funkcije za rad sa datotekama i servisima operativnog sistema.
Mnogi korisnici koji su bili nezadovoljni interfejsom Vindouz eksplorera su razvili programe koji menjaju njegovu funkcionalnost i izgled, ili ga u potpunosti zamenjuju. Program WindowBlinds, proizvođača StarDock, je dobar primer programa koji menja izgled Vindouz eksplorera. LiteStep, GeoShell i BB4Win su primeri zamene za ovu ljusku.
Reziniferatoksin
Reziniferatoksin je organsko jedinjenje, koje sadrži 37 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 628,708 Da.
Bellesserre (Gornja Garona)
Belser je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 50 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 255 metara (maksimalnoj 274 m, a minimalnoj 174 m).
Kurt Westergaard
Kurt Westergaard (13. jul 1935 -) je danski karikaturist poznat po kontroverznoj karikaturi muslimanskog proroka Muhameda na kojoj on nosi bombu u svom turbanu. Ta je karikatura bila najspornija od dvanaest Jyllands-Postenovih karikatura Muhameda, a koje su izazvale burne, a ponekad i nasilne reakcije širom muslimanskog svijeta.
U noći 1/2.1. 2010. je mladi somalijski imigrant pokušao provaliti u Westergaardovu kuću kako bi ga ubio sjekirom. Tom prilikom ga je ranila danska policija, dok je sam Westergaard, koji se u vrijeme napada nalazio s unukom, ostao neozlijeđen.
Arhipelag
Arhipelag, ili ostrvlje ili otočje, je skupina otoka jednake geološke građe i postanka. Obično se nalaze na otvorenom moru, dok je manje uobičajeno da se nalaze u susjedstvu velike kopnene mase. Često su vulkanskog postanka, oblikujući se duž oceanskih hrbata ili vrućih točaka, ali postoje mnogi drugi procesi upleteni u njihovu izgradnju, uključujući eroziju i depoziciju.
Grčka riječ arhipelag prvobitno je označavala skupinu otoka koji se nalaze u istočnom dijelu Sredozemnog mora između Grčke, Male Azije i otoka Krete. Taj dio, tj. Egejsko more (grčki αρχιπέλαγος, talijanski Arcipelago), doslovce znači "glavno more", od grčkog arkhi (glavni) i pelagos (more). (Mletački duždevi od Arhipelaga vladali su s Naksosa, 1210. - 1566.)
Više informacija
Popisi otoka:
Andora
Andora (katal. Andorra [ ənˈdorə ]  ili  [ anˈdɔra ], španj. Andorra  [ anˈdora ] , franc. Andorre ​ [ ɑ̃dɔːʁ ] ; službeno Principat Andora, katal. Principat d’Andorra, španj. Principado de Andorra, franc. Principauté d'Andorre), država u Pirenejima, između Francuske i Španjolske. Ona je jedna od katalonskih zemalja, jedina s potpunom neovisnošću. Danas njeno gospodarstvo buja zahvaljajući turizmu i statusu poreznog raja. Budući da ova država nema svoju vlastitu vojsku, njena obrana dužnost je Francuske i Španjolske.
Historija
Prema jednoj legendi, Karlo Veliki je poveljom dodijelio zemlju Andorcima kako bi nagradio njihovu borbu protiv Mavara. Kontrola nad teritorijom prešla je u ruke grofa od Urhela, potom su njome zajednički upravljali biskup od Urhela i porodica Kaboe koju su naslijedili grofovi pokrajine Foa. Dva vladara (jedan svjetovni i drugi crkveni) često su se sukobljavali oko prava prvenstva nad dolinom.
1278. konflikt je razriješen uspostavljanjem podijeljenog suvereniteta nad Andorom između francuskog grofa pokrajine Foa (kasnije, šefa francuske države) i biskupa Urhela iz španske regije Katalonije. To je učvrstilo teritoriju ovog malog principata.
U periodu između 1812. i 1814. godine, francusko carstvo anektiralo je Kataloniju i podijelilo je na četiri departmana. Andora je također pripojena i ušla je u sastav jednog od departmana.
Između 8. kolovoza i 9. listopada 1933. godine, Francuska je okupirala Andoru zbog društvenih nemira prije izbora. 12. srpnja 1934. godine, ruski avanturist Boris Skosirev, se proglasio princem Andore u Urgelu, te je objavio rat urgelskom biskupu. 20. srpnja su ga uhitile španjolske vlasti, te zauvijek izbacili iz Španjolske.
25. septembra 1939. Andora je bila primorana da potpiše mirovni sporazum sa Njemačkom jer nikada prije toga nije ratifikovala Versajski mirovni ugovor, što ju je, u čisto pravnom pogledu, ostavilo u ratu sa Njemačkom. Državica je uspjela da očuva neutralnost tokom cijelog Drugog svjetskog rata.
Politika
thumb|left|120px|Andorska zastava na balkonu, Ordino
Geografija
thumb|Karta Andore
Andora je planinska država smještena u istočnim Pirenejima, te je prosječna visina u državi 1 997 m, a njena najviša točka je Coma Pedrosa od 2 946 metara. Između planina se nalaze tri uske doline, koje čine oblik slova Y, te se spajaju u rijeku Valiru koja teče prema španjolskoj Kataloniji. Ovdje se nalazi i najniža točka Andore, 870 metara.
Andorska klima je slična umjerenoj klimi svojih susjeda, ali zbog velike visine područja, ovdje ima prosječno više snijega zimi, te su temperature niže ljeti.
Zemlja ima ukupno 120.3 km granice, od toga 56.6 km sa Francuskom i 63.7 km sa Španjolskom.
Cesta prema Francuskoj prolazi kroz Le Port d'Envalira (2 409 m), te je najviša cesta na Pirenejima, te najviša europska cesta koja je otvorena cijele godine. 29. rujna 2002. godine, ovdje je otvoren tunel.
Ekonomija
thumb|desno|170px|Andora iz svemira
Turizam je glavna andorska gospodarska aktivnost koja nosi oko 80% ukupnog BDP-a. Godišnje državu posjeti oko 9 milijuna turista, koji su privučeni bogatom zimskom i ljetnom ponudom, te bezporeznim proizvodima.
Bankarski sektor, sa statusom poreznog raja, također značajno pridonosi ukupnom gospodarstvu. Poljoprivreda je prilično ograničena, budući da je samo 2% zemljišta države obradivo, te se hrana većinom uvozi. Glavna stočarska aktivnost je ovčarstvo. Proizvode se većinom cigarete, cigare i pokućanstvo.
Andora nije punopravni član Europske unije, ali sa njom ima posebne odnose, te se tretira kao njena članica u proizvodnji dobara, ali se tako ne tretira u poljoprivrednoj proizvodnji. Budući da Andora nema vlastitu valutu, koristi valutu susjednih zemalja. Do 1999. godine u upotrebi su bili francuski franak i španjolska peseta, koji su zamijenjeni eurom. Za razliku od drugih malih europskih država, Andora nema vlastite kovanice, te su u fazi pregovori sa EU o proizvodnji andorskih kovanica. Andorski prirodni resursi su: hidroenergija, mineralna voda, drvo, željezna ruda i olovo.
Andora izdaje svoje poštanske marke, a poštansku službu na njezinom teritoriju obavljaju poštanske uprave susjednih zemalja: Francuske i Španjolske.
Stanovništvo
thumb|desno|300px|Pogled na selo Pas de la Casa
Andorci su manjina u svojoj zemlji, samo 33% stanovništva je andorske nacionalnosti. Najveće ostale etničke skupine su: Španjolci (43%), Portugalci (11%) i Francuzi (7%). Ostalih 6% stanovništva su drugih, raznih nacionalnosti.
Najraširenija religija je katoličanstvo. Pismenost je 100%. Oko 50% škola su francuske, a 50% andorske i španjolske, dok svima upravljaju andorske vlasti. U državi postoje dvije srednje škole, te jedan fakultet.
Kultura
Iako je jedini službeni jezik katalonski, vrlo često se koriste španjolski, francuski i portugalski jezik.
Andora ima vrlo bogati folklor i mnoštvo narodnih priča, čiji korjeni sežu čak i iz Andaluzije i Nizozemske. Andora je vrlo važna u katalonskoj kulturi, budući da su izvorni Andorci, Katalonci, te pretstavlja važno katalonsko kulturalno središte.
Poznati katalonski pisci Michèle Gazier i Ramon Villeró, su Andorci.
Andorski izvorni folklorni plesovi su contrapàs i marratxa, koji su se najviše održali u Sant Julià de Lòriji. Andorska glazba je utjecana glazbom susjednih zemalja, ali je u osnovi katalonska, što se vidi uz paralelno izvođenje plesova kao sardana. Drug andorski folklorni plesovi su ples Svete Ane u Escaldes-Engordanyu i contrapàs u Andorra la Velli.
Pavao Štoos
thumb|200px|Pavao Štoos, spomenik u rodnoj Dubravici
Pavao Štoos (Dubravica, 10. prosinca 1806. - Pokupsko, 30. ožujka 1862.) bio je hrvatski pjesnik, svećenik i narodni preporoditelj
Pavao Štoos je zapažena ličnost među hrvatskim domoljubima, autor je poznate elegije Kip domovine vu početku leta 1831, suradnik Gajeve Danice, patriot zabrinut zbog tuđinskog tlačenja i odnarođivanja domaćih ljudi (vre i svoj jezik zabit Horvati hote ter drugi narod postati). Štoos je pesimistički gledao na naše prilikei zemlju vidio u tamnici i mraku (srce od plača ne mrem zdržati).
Osim književnosti bavio se i glazbom i štampao 1858. Kitice srkvenih pjesama s npjevima. Autor je i pjesme Poziv u kolo ilirsko.
Godine 1862. imenovan je zagrebačkim kanonikom, ali je umro prije nego je primio svoju dužnost.
Milford Center, Ohio
Milford Senter je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 792, što je 166 (26,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Malajski arhipelag
thumb|300px|right|Položaj arhipelaga na karti svijeta Indonezijski arhipelag (drugi nazivi: indijski, istočnoindijski, jugoistočnoazijski ili malajski arhipelag, kao i australazija) je zajednički naziv za veliki broj velikih, većih i manjih otoka u području između jugoistočne Azije (Malajski poluotok) i Australije.
U indonezijski arhipelag ubrajaju se Veliki sundski otoci, Mali sundski otoci, Molučki otoci i otočje Filipina. Nova Gvineja, koja se nalazi na australskoj kontinentalnoj ploči obično se ne ubraja u ovaj arhipelag.
Arhipelag, zajedno s Australijom, tvori granicu između Tihog i Indijskog okeana. Na zapadu granicu indonezijskog arhipelaga čini Sumatra i otoci uz nju, na jugu je granica Java i mali sundski otoci, na istoku su to Molučki otoci, a na sjeveru filipinsko otočje.
Površina kopna indonezijskog arhipelaga je više od 2 miliona km², a stanovništvo koje živi na otocima broji oko 300 miliona. Najveći otok je Borneo (Kalimantan), a najgušće naseljena je Java.
Geološki, otoci su vrlo zanimljivi, jer se tu nalazi jedno od najaktivnijih vulkanskih područja na Zemlji. Najviši vrh na otocima je Kinabalu u sjevernom dijelu Bornea, 4.101 m. Klima je zbog blizine ekvatora tropski vruća, na zapadu vrlo kišna, a na istoku na prijelazu prema Australiji nešto suhlja.
Životinjski i biljni svijet je, sukladno klimi, izvanredno raznovrstan. Pored ukrasnih biljki kao što su orhideje i raflezije, tu raste i veliki broj raznih vrsta drveća: izuzetno tvrdo ali i obojeno drvo (tikovo drvo, ružino drvo ili palisander). Pored kokosa i kaučukovca, uzgajaju se indijski indigovac i začinske biljke.
Preko arhipelaga prolazi Wallasova linija razgraničenja između životinjskog svijeta Azije i Australije. U zapadnom dijelu otočja žive tigrovi, medvjedi i majmuni kao i niz drugih životinja iz područja jugoistočne Azije (Tajland, Laos). Istočno od Wallasove linije, pojavljuju se sve više životinje koje inače nastanjuju područje Australije, kao na primjer tobolčari, dok majmuni gotovo potpuno nestaju.
Veliki dijelovi Indijskog arhipelaga su dugo vremena bili kolonijalni posjed Nizozemske (Nizozemska istočnoindijska kompanija).
Chauncey, Georgia
Čonsi (Džordžija) je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 342 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 342 stanovnika, što je 47 (15,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Flufenaminska kiselina
Flufenaminska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 281,230 Da.
Mali sundski otoci
thumb|right|250px|Karta Malih sundskih otoka thumb|right|250px|Satelitska snimka Malih sundskih otoka
Mali sundski otoci su otočna grupa u indonezijskom arhipelagu. Zajedno s Velikim sundskim otocima tvore Sundske otoke.
To je grupa od šest većih i velikog broja manjih i malenih otoka istočno od Jave. Ukupna površina im je oko 87.700 km², a broj stanovnika na njima je oko 12 miliona. Najveći otoci su (od zapada prema istoku) Bali, Lombok, Sumbawa, Flores i Timor, a južno od Floresa je još Sumba.
Na istočnom dijelu Timora nalazi se samostalna država Istočni Timor kojoj pripada još i zapadnotimorska enklava Oecussi-Ambeno i mali otoci Atauro i Jaco. Ostali dio otoka pripada Indoneziji i dio je regije Nusa Tenggara, što na indonezijskom jeziku znači "jugoistočni otoci", koja se dijeli na provincije Bali, Nusa Tenggara Barat i Nusa Renggara Timur.
Mali sundski otoci su vulkanskog porijekla, pa su svi otoci brdoviti. Najviša tačka ove skupine je vrh Rindjani, 3.725 metara, na Lomboku. Glavne poljoprivredne kulture su riža i kafa. Od prirodnih bogatstava na otocima ima nafte, željeza, mangana i bakra.
NGC 1297
NGC 1297 je galaksija u zviježđu Eridan.
Alba, Texas
Alba je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 504 stanovnika.
Sirohidrohlorna ferohelataza
Sirohidrohlorna ferohelataza (, CysG, Met8P, SirB, sirohidrohlorinska fero-lijaza) je enzim sa sistematskim imenom siroheme fero-lijaza (formira sirohidrohlorin). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje treći korak formiranja sirohema iz uroporfirinogena III.
NGC 1298
NGC 1298 je galaksija u zviježđu Eridan.
Južno kinesko more
thumb|250px|right|Južno kinesko more s označenim otočnim skupinama oko kojih se vode teritorijalni sporovi thumb|left|Obala Južnokineskog mora u kmerskom mjestu Kepu Južno kinesko more (kineski 南海, Nán Hǎi, "južno more", vijetnamski Biển Đông, "istočno more") je dio Kineskog mora i rubno more Tihog okeana u Aziji. Njegov dio su Tajlandski zaljev i Tonkinški zaljev. Površina Južnog kineskog mora je 2.975.000 km², a najveća dubina mu je 5.016 m.
Elstra/Halštrow
Elstra ili Halštro je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 63 opštinska središta okruga Baucen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.976 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14625130.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Baucen Elstra se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Baucen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 200 metara. Površina opštine iznosi 32,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.976 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Carapelle, Foggia
Carapelle je naselje u Italiji u provinciji Foggia, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6524 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Batenova bolest
Batenova bolest (neuronalna ceroidna lipofuscinoza, NCL) je retka, fatalna autozomno-recesivna nasleđena bolest nervnog sistema (neurodegenerativni poremećaj) koja počinje u detinjstvu. Ime je dobila po britanskom pedijatru, Frederiku Batenu, koji je prvi opisao juvenilnu formu neuronalne ceroidne lipofuscinoze 1903 godine. Danas se njegovo ime koristi za sve tri vrste NCL-a: infantilnu, kasno infantilnu i juvenilnu. Svaka forma ima isti osnovni uzrok: mutaciju CLN3 gena koja izaziva nedostatak enzima koji je odgovoran za izbacivanje „otpada“ iz ćelija centralnog nervnog sistema. Bez ovog enzima, male ćelijske organele zvane lizozomi postaju prezasićene toksičnim materijama unutar neurona u mozgu. Kao rezultat, deca sa Batenovom bolešću pate od epileptičnih napada, progresivno gube motorne funkcije, vid i mentalne sposobnosti, da bi konačno postala potpuno slepa, vezana za krevet i bez sposobnosti komunikacije. Do danas, Batenova bolest je uvek fatalna.
Forme
Postoji 4 osnovna tipa NCL-a (tipovi 1-4), uključujući i 2 tipa koja počinju ranije u detinjstvu i izuzetno redak tip koji se javlja kod odraslih. Simptomi su isti, ali pojavljuju se u različito doba i progresiraju različitim tempom.
Nasleđivanje
Dečje NCL su autozomalni recesivni poremećaji, što znači da nastaju samo kada dete nasledi 2 kopije defektnog gena, po jednu od svakog roditelja. Kada oba nose jedan defektni gen, svako od njihove dece ima 1 u 4 šanse da razvije NCL. Istovremeno postoji 1 u 2 šanse da nasledi samo jednu kopiju defektnog gena. Takve osobe su samo nosioci pa ne razvijaju bolest nego samo mogu da prenesu defektni gen na svoju decu.
Odrasla NCL može biti nasleđena kao autozomalni recesivni (Kafov) ili, što je ređe, autozomalni dominantni (Parijev) poremećaj. Kod autozomalnog recesivnog nasleđivanja sve osobe koje naslede makar i jednu kopiju defektnog gena razvijaju bolest.
Batenova bolest/NCL je veoma retka i javlja se samo u 2-4 slučaja na svakih 100.000 rođene dece u SAD. Iako se češće javlja u Finskoj, Švedskoj i drugim delovima severne Evrope, zatim u Njufaundlendu u Kanadi, procenjuje se da u svakom trenutku u svetu postoji manje od 500 dece sa ovom bolešću.
Dijagnoza
Pošto je gubitak vida rani pokazatelj, Batenova bolest se može primetiti već na očnom pregledu. Specijalista za očna oboljenja može primetiti deterioraciju očnog živca koja se javlja u 3 dečja oblika NCL-a. Ipak, pošto se takva deteorijacija javlja i kod drugih očnih oboljenja, ovo ne može biti definitivni pokazatelj, ali može poslužiti da se dete uputi neurologu na pregled. Da bi se konkretno potvrdila dijagnoza potrebna su razna ispitivanja.
Rvati (Obrenovac)
Rvati je naselje u gradskoj opštini Obrenovac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1211 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1268 stanovnika).
Demografija
U naselju Rvati živi 980 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,4 godina (37,7 kod muškaraca i 41,1 kod žena). U naselju ima 383 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,16.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).
Gagliano Aterno, L'Aquila
Gagliano Aterno je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 654 m.
Belloy-Saint-Léonard
Beloa Sen Leonar je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 102 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,55 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 123 metara (maksimalnoj 130 m, a minimalnoj 48 m).
Sundski otoci
thumb|400px|Sundski otoci Sundski otoci (često i Sundski arhipelag) su grupa otoka koja se prostire na ogromnoj površini Jugoistočne Azije i Malajskog poluotoka. Grupa ima tri vrlo velika i više hiljada manjih i vrlo malenih otoka. Pretežni dio politički pripada Indoneziji. Sjeverni dio Bornea odnosno Kalimantana većim dijelom je dio Malezije, dok je na manjem dijelu država Brunej. Na istočnoj polovini Timora nalazi se od 2002. nova, nezavisna država Istočni Timor.
U geografiji se za ove otoke često koristi i naziv Malajski arhipelag. To je u vrijeme ledenog doba, kad je morska razina bila niža oko 100 metara od današnje, bio dijelom neprekinuti planinski lanac i kopneni most do Azije. U smjeru od istoka prema zapadu arhipelag je podijeljen na dva vrlo različita dijela.
Velike Sundske otoke čine Sumatra na zapadu, nasuprot Malajskog poluotoka, zatim Java, glavni Indonezijski otok i divovski Borneo, treći otok po veličini na zemlji.
Mali Sundski otoci se nadovezuju dalje prema zapadu od Jave, a čine ih Bali, Lombok, Sumbawa, Flores i drugi sve do Timora i otočnog niza koji se pruža sve do obale Nove Gvineje, kao i sjeverno od njih raštrkana grupa Molučkih otoka.
Svi veliki kao i većina malih sundskih otoka okruženi su vijencem malenih otoka i otočića.
Između otoka su prstenasto oko Bornea i Sujawesija široka mora čija dubina seže do 600 m:
Zenon
Zenon (grč. Ζήνων, lat. Zeno) je ime koje se može odnositi na sledeće osobe i stvari:
Fluorometolon
Fluorometolon je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 376,462 Da.
NGC 1299
NGC 1299 je galaksija u zviježđu Eridan.
Auriac (Korez)
Orijak je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Limuzen, u departmanu Korez.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 250, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km².
Tajlandski zaljev
frame|right|Položaj Tajlandskog zaljeva thumb|mini|Obala Tajlandskog zaljeva u kambodžanskom mjestu Kepu, s pogledom na otok Koh Tonsay Tajlandski zaljev, ranije a i danas u nekim jezicima nazivan Sijamski zaljev (tajlandski Ao Thai ili อ่าวไทย) je rubno more Tihog okeana. Na zapadu i sjeveru omeđuje ga oko 2.600 km tajlandske obale, na istoku su obale Kambodže i Vijetnama, a na jugozapadu Malezije.
Geografija i ekologija
Pošto Chao Phraya neprekidno donosi sobom novi sediment, sjeverna obala središnjeg Tajlanda neprekidno se pomiče dalje prema jugu. Na udaljenosti od 10 do 20 km od obale, dubina zaljeva dostiže samo oko 11 m. Prosječna dubina zaljeva je samo oko 45 m, a na najdubljem mjestu iznosi 80 m. U razdoblju vrhunca ledenog doba cijeli zaljev je bio značajno iznad površine mora i činio nastavak današnje doline Chao Phraye u središnjem Tajlandu. thumb|250px|Tradicionalni ribarski brodovi u zaljevu Istovremeno, obale zaljeva značajno ugrožava erozija. Tako je oko 50% tajlandske obale u zaljevu ugroženo erozijom, dok je istovremeno samo oko 10% njegove obale na Andamanskom moru ugroženo istom opasnosti.
Struje u zaljevu su vrlo spore što dovodi do značajne sedimentacije. Sporo strujanje u zaljevu, u kombinaciji sa značajnim dotokom slatke vode, rezultira niskim salinitetom od 3,05-3,25% (Tihi okean 3,45%). Slanija voda struji iz Južnog kineskog mora samo na većim dubinama.
Topla voda ovog tropskog mora na mnogim mjestima je pogodovala nastajanju koraljnih grebena.
Privreda
Od 50-ih godina 20. vijeka turizam sve više dobija na značenju. U nekim područjima je već postao najvažnija privredna grana. Od 70-ih i 80-ih godina Pattaya (Tajland, jugoistočno od Bangkoka) od malog ribarskog sela je narasla u centar međunarodnog turizma. Razvoj su pratile sve loše propratne pojave, od masovnog turizma s gradnjom hotelskih divova ("betonizacija") pa do planetarno (zloglasno) poznatog seksturizma. Sličan razvoj doživjela su i neka druga turistička odredišta Tajlanda, samo u manje izraženom obliku.
Postoje i pokušaji nešto drugačijih načina razvoja turizma, kao na primjer na otoku Ko Samui. U njegovoj blizini nalaze se područja koja se smatraju najljepšim za ronjenje u cijeloj Jugoistočnoj Aziji. Tu se pokušava turistički razvoj usmjeriti ka nekim drugačijim, "mekšim" vidovima.
Rezorcinol
Rezorcinol je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 110,111 Da.
NGC 1300
NGC 1300 je galaksija u zviježđu Eridan.
Hopkinton, Massachusetts
Hopkinton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.550, što je 78 (-3,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vjeruj u ljubav
Vjeruj u ljubav može označavati:
Antun Vramec
Doktorirao je teologiju u Rimu, a vrativši se u Hrvatsku postao je kanonik Zagrebačkog Kaptola. Godine 1582. lišen je kanoničke časti, vjerojatno zato što je bio oženjen. Djelovao je kao župnik u Zagrebu, Brežicama, Stenjevcu i Varaždinu. Glavno djelo mu je "Kronika vezda znovich zpravljena kratka szlouenzkim jezikom" u kojem je obradio povijest od stvaranja svijeta do 1578.
Gramercy, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.613, što je 547 (17,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Geising
Gajzing je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Zeksiše Švajc-Ostercgebirge. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.147 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14628120.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zeksiše Švajc-Ostercgebirge Gajzing se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Zeksiše Švajc-Ostercgebirge. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 666 metara. Površina opštine iznosi 56,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.147 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 56 stanovnika/km².
TRNK (uracil-5-)-metiltransferaza
TRNK (uracil-5-)-metiltransferaza (, transfer RNK uracil54 5-metiltransferaza, transfer RNK uracil54 metilaza, tRNK uracil54 5-metiltransferaza, m5U54-metiltransferaza, tRNK:m5U54-metiltransferaza, RUMT, TRMA, 5-metiluridin54 tRNK metiltransferaza, tRNK(uracil-54,C5)-metiltransferaza, Trm2, tRNK(m5U54)metiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:tRNK (uracil54-C5)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Za razliku od ovog enzima, EC 2.1.1.74 (metilintetrahidrofolat-tRNK-(uracil54-C5)-metiltransferaze (FADH2-oksidacija)), koristi 5,10-metilintetrahidrofolat i FADH2 kao izvor atoma za metilaciju U54.
Keeping the Faith
Keeping the Faith je američki film snimljen 2000. u režiji Edwarda Nortona, kome je predstavljao režijski debi. Po žanru je romantična komedija, a protagonisti su dvojica najboljih prijatelja - katolički svećenik (čiji lik tumači Norton) i jevrejski rabin (čiji lik tumači Ben Stiller) - koji shvate da su zaljubljeni u istu ženu (koju tumači Jenna Elfman).
U Srbiji je prikazan pod naslovom Čuvajući veru, a u Hrvatskoj pod naslovom Vjeruj u ljubav.
Case a Nord-Est di Basedo, Pordenone
Case a Nord-Est di Basedo je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
(Heparan sulfat)-glukozamin N-sulfotransferaza
(heparan sulfat)-glukozamin N-sulfotransferaza (, heparinska N-sulfotransferaza, 3'-fosfoadenililsulfat:N-desulfoheparin sulfotransferaza, PAPS:N-desulfoheparin sulfotransferaza, PAPS:DSH sulfotransferaza, N-HSST, N-heparan sulfatna sulfotransferaza, heparan sulfat N-deacetilase/N-sulfotransferaza, heparan sulfatna 2-N-sulfotransferaza, heparan sulfatna N-sulfotransferaza, heparan sulfatna sulfotransferaza, N-desulfoheparinska sulfotransferaza, desulfoheparinska sulfotransferaza, 3'-fosfoadenilil-sulfat:N-desulfoheparin N-sulfotransferaza, heparitinska sulfotransferaza, 3'-fosfoadenilil-sulfat:heparitin N-sulfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom 3'-fosfoadenilil-sulfat:(heparan sulfat)-glukozamin N-sulfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Case a Nord-Est di Basedo, Pordenone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
(Heparan sulfat)-glukozamin N-sulfotransferaza
Ovaj enzim takođe katalizuje sulfaciju hondroitin 4-sulfata i dermatan sulfata.
Fluorouracil
Fluorouracil je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 130,077 Da.
Galesburg, Kansas
Gejlsburg je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 126, što je 24 (-16,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Geithain
Gajthajn je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Jedno je od 41 opštinskog središta okruga Lajpcig. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.997 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 14729150.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lajpcig Gajthajn se nalazi u saveznoj državi Saksonija u okrugu Lajpcig. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 225 metara. Površina opštine iznosi 30,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.997 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 199 stanovnika/km².
Arthur Godfrey
Arthur Morton Godfrey (31. august 1903 – 16. mart 1983) bio je američki radio i televizijski voditelj, koji je uživao izuzetnu popularnost 1950-ih. Istakao se i kao uspješan promotor komercijalnih proizvoda, odnosno privlačio je važne sponzore kao što su Chesterfield cigarete i čajevi Lipton Tea. Karijeru je izgradio na imidžu blagonaklonog, jednostavnog "narodskog" čovjeka, ali je on u značajnoj mjeri načet incidentom do koga je prilikom emitiranja uživo dovelo njegovo suparništvo sa nekadašnjim štićenikom Juliusom La Rosom. Godfreyu je kasnije dijagnosticiran rak pluća, a nakon što su mu ljekari saopćili da je razlog za to njegovo pušenje, prekinuo je odnose sa Chesterfieldom i postao jedan od najistaknutijih predstavnika pokreta za upozoravanje na štetnost duhana.
Melodifestivalen
Melodifestivalen (šve. Melodifestivalen, "Festival melodije") je godišnji festival zabavne muzike takmičarskog karaktera koji organizuju Švedska televizija i Švedski radio. Pobednik Melodifestivalena predstavlja Švedsku na Pesmi Evrovizije.
Melodifestivalen se održava gotovo svake godine od prvog javnog takmičenja 1959. godine. Od 2000. godine, festival je najgledaniji televizijski program u Švedskoj. 2007. godine, polufinala je gledalo u proseku 3,1 miliona gledalaca, dok se procenjuje da je oko 4 miliona Šveđana gledalo finalno veče.
Festival je proizveo četiri pobednika Pesme Evrovizije i šesnaest pesama koje su za Švedsku osvojile jedno od prvih pet mesta. Lagano orkestrirane pop pesme, poznate kao šlager, toliko dominiraju takmičenjem da ga švedski mediji ponekad nazivaju Šlagerfestivalen. Međutim, od preoblikovanja takmičenja 2002. godine, na bini se pojavljuju i drugi stilovi, poput rep muzike, regea ili glam roka, ili čak nešto muzike sa orijentalnim uticajima.
Pobednika Melodifestivalena određuju regionalni žiriji i telefonsko glasanje publike, u omeru 50:50. Sistem glasanja je evoluirao kroz višedecenijsku istoriju takmičenja, ali je u njegovom središtu uvek bilo dodeljivanje poena pesmama, koji se zatim sabiraju. Do 2001. godine, broj učesnika u programu bio je ograničen na između osam i dvanaest pesama, što je uvođenjem polufinala 2002. izmenjeno na 32 pesme. 2002. godine je takođe počela sa emitovanjem i verzija takmičenja za decu, Lila Melodifestivalen.
Melodifestivalen ima značajan uticaj na muzičke lestvice u Švedskoj. 23 učesnika 2006. i 21 učesnik 2007. su dostigli domaću lestvicu singlova (Sverigetopplistan). Pobednica Melodifestivalena 2008. je Karlot Pereli.
Počeci
Švedski radio je izabrao Alis Babs kao prvog švedskog predstavnika, za Pesmu Evrovizije 1958, interno, bez javnog izbora. Izabrana je pesma Samma stjärna lyser för oss två, kasnije preimenovana u Lilla stjärna, koja je zauzela četvrto mesto u Hilversumu 12. marta 1958. Prvi festival za izbor evrovizijskog predstavnika, kao deo radijskog programa Säg det med musik, održan je 29. januara 1959. u areni Cirkus u Stokholmu, a o pobedniku su odlučivala četiri stručna žirija iz Stokholma, Geteborga, Malmea i Luleoa. Pobedila je pesma Augustin koju je izvodila Siv Malmkvist, ali je Švedski radio još pre takmičenja odlučio da će pobedničku pesmu, ma koja to bila, na Pesmi Evrovizije pevati Brita Borj. Pravilo o internom izboru izvođača za Pesmu Evrovizije i zatim takmičenja u kojem pesme koje će potencijalno predstavljati Švedsku izvode drugi pevači je odbačeno 1961. godine. Takmičenje je postalo nezavisni televizijski prenos 1960. godine pod imenom Eurovisionschlagern, svensk final. Ranih godina, festival je prenošen u Norveškoj i Danskoj putem televizijske mreže Nordvizija. Pod svojim sadašnjim imenom Melodifestivalen (ili njegovom varijacijom Melodifestival) takmičenje se održava od 1967.
Predizbor
Proces sužavanja hiljada potencijalnih učesnika do 32 koji će nastupiti na festivalu traje preko sedam meseci. Tradicionalni predizbor, javnim konkursom otvorenim za švedske autore, daje 28 od 32 učesnika. Preostala četiri mesta daju "džokeri", izvođači koje organizatori pozovu da učestvuju. Ceo postupak predizbora može početi već u maju prethodne godine i završava se do januara.
Pesme
Švedska televizija počinje potragu za pesmama koje će biti izvedene na Melodifestivalenu devet meseci pre početka televizijskog takmičenja (nekoliko dana nakon upravo završene Pesme Evrovizije). Rok za prijavljivanje pesama na konkurs je u septembru. Pesme mogu biti na bilo kojem jeziku, ali autori moraju biti stanovnici Švedske i imati šesnaest ili više godina. U predizboru, dužina pesama je ograničena na tri minuta i dvadeset sekundi, ali pesme koje budu među konačnih 28 izabranih moraju biti skraćene na najviše tri minuta (što je najduže dozvoljeno trajanje za pesme koje učestvuju na Pesmi Evrovizije). Pesme se podnose kao demo snimci i mogu se remiksovati ako budu izabrane za učešće u takmičenju.
Postupak podnošenja nadgledaju članovi Švedskog udruženja muzičkih izdavača, čiji zadatak je da među pristiglim pesmama proberu do razumnijeg broja od oko 1.200 pesama. Ovaj njihov izbor zatim preuzima posebna šesnaestočlana komisija koji čine muzički profesionalci, osoblje Švedske televizije, i drugi članovi kao predstavnici javnosti (odnosno publike). Prema starosti članovi ove komisije su od tinejdžera do ljudi u njihovim pedesetim godinama. Najmanje deset od konačnog izbora od 32 pesme moraju biti na švedskom jeziku. Na konkurs za Melodifestivalen 2008. je pristiglo 3.489 pesama, najviše u istoriji takmičenja. Pesme koje komisija izabere, i imena kompozitora, organizator objavljuje krajem septembra, nakon čega u medijima sledi dva meseca žustrih spekulacija o tome ko će biti izvođači. Autori pesama moraju dati intervjue Švedskoj televiziji, prisustvovati konferenciji za štampu pre takmičenja, i ostati otvoreni za mogućnost promotivnih pojavljivanja ukoliko pesma dostigne finale.
Izvođači i džokeri
Švedska televizija bira izvođače pesama. Za njih, kao i za tekstopisce, takođe važi da moraju imati barem šesnaest godina (što važi i za izvođače na Pesmi Evrovizije), ali izvođači ne moraju biti Šveđani. Izvođači koji pevaju na demo snimku automatski učestvuju u takmičenju. Oni moraju biti spremni da izvedu svoju pesmu na takmičenju ako se ne može naći odgovarajući alternativni izvođač, i mogu biti diskvalifikovani ako odbiju. Ovo pravilo je u prošlosti dovelo, recimo, do diskvalifikacije pesama När löven faller Karole Hagkvist 2003. i So Good Stefena Simondsa 2006. Švedska televizija takođe može dati pesmu drugom izvođaču bez obzira na zainteresovanost demo izvođača, kao što se desilo, na primer, sa Brandsta siti slekers 2004. i Pernilom Valgren 2005. Umesto diskvalifikovanih pesama, učestvuju druge pesme, čiji uspeh široko varira. 2006. godine, Naughty Boy Hane Graf (zamena za Simondovu pesmu) je završila pretposlednja u polufinalu. Sa druge strane, 2002. i 2007. godine, zamene koje su izvodili Jan Johansen i Mons Selmelev su se plasirale među prvih deset. Imena pevača koji će izvoditi 28 pesama izabranih kroz tradicionalni predizbor (konkursom) se objavljuju krajem novembra. Nisu retki ni pevači koji su istovremeno i autori pesama. Izvođači često u javnosti potvrde svoje učešće pre zvaničnog saopštenja.
Alifatična aldoksimna dehidrataza
Alifatična aldoksimna dehidrataza (, OxdA, alifatična aldoksimska hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom alifatični aldoksim hidrolijaza (formira alifatični-nitril). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Melodifestivalen
Izvođači i džokeri
Sistem džokera je uveden 2004. godine kako bi se na takmičenje uvelo više različite muzike. Švedska televizija poziva četiri izvođača — po jednog u svakom polufinalu — da izvedu na takmičenju pesmu po svom izboru, pod jedinim uslovom da ne krši pravila. DŽoker pesme i izvođači se objavljuju u januaru. Melodifestivalen 2004. i 2007. su osvojili džokeri, Lena Filipson i Ark. Na takmičenjima 2005. i 2006, džokeri su zauzeli druga mesta, Nane Grenval i Bodis vitaut organs.
Alifatična aldoksimna dehidrataza
Enzim iz Pseudomonas hlororaphis sadrži Ca2+ i protohem IX.
Melodifestivalen
Večeri
Prenosi Melodfestivalena traju pet nedelja i sastoje se od šest emisija uživo: četiri polufinala, u kojima se takmiči po osam pesama, veče "druga šansa" u kojem se takmiči osam pesama koje se "za malo" nisu plasirale u finale, i veliko finale. Deset pesama se nadmeće u finalu: po dve pesme se neposredno kvalifikuju iz svakog polufinala, i dve najbolje plasirane pesme na "drugoj šansi".
Polufinala i druga šansa
right|thumb|Arena Skandinavijum u Geteborgu, u kojoj je održano pet polufinala od 2002. Pre uvođenja sadašnjeg formata polufinala (deltävlingen) 2002. godine, takmičenje se obično sastojalo od jedne emisije uživo. Međutim, polufinala jesu korišćena dva puta tokom 1960-tih i ponovo 1971. Prema sadašnjem sistemu, emituju se četiri polufinala u 20 časova po srednjeevropskom vremenu, na četiri uzastopne subote, iz različitih švedskih gradova. Organizatori biraju mesta održavanja dobrano unapred i obično ih objavljuju u septembru prethodne godine. Polufinala počinju tokom ranog februara. U svakom se takmiči po osam pesama.
Među svakih osam polufinalista je sedam pesama iz tradicionalnog predizbora i jedan džoker. Za razliku od finala, žiriji se ne koriste i razultate odlučuje teleglasanje. Pesme se izvode uživo uz telefonske linije otvorene za prvi krug glasanja u kojem se bira pet takmičara sa najvećim brojem glasova koji prolaze u drugi krug. Glasovi iz prvog kruga glasanja se ne prenose u drugi krug. Od pet preostalih, dve pesme koje dobiju najveći broj glasova u drugom krugu glasanja se plasiraju neposredno u finale; pesme na trećoj i četvrtoj poziciji po broju glasova prolaze u "drugu šansu". Voditelji objavljuju koje su se četiri pesme plasirale u dalje takmičenje nakon što se telefonske linije za glasanje zatvore. Kako bi se izbeglo taktičko glasanje u kasnijem takmičenju, tačan plasman ovih pesama se ne saopštava sve dok su pesme u igri. Redosled kojim se objavljuju pesme koje su se kvalifikovale za dalje takmičenje je sledeći: Oba finalista ponovo izvode svoje pesme na kraju prenosa. Organizacija sistema polufinala na Melodifestivalenu popularizovala je ideju emitovanja više krugova i na drugim nacionalnim izborima za Pesmu Evrovizije. Sličan sistem je Evropska radiodifuzna unija kasnije usvojila i za samu Pesmu Evrovizije.
Druga šansa (andra chansen) je peto polufinalno veče takmičenja, u kojem se odlučuje ko će zauzeti deveto i deseto mesto u finalu. U drugoj šansi učestvuju pesme koje su zauzele treće i četvrto mesto u svakom od četiri polufinala, ukupno osam učesnika. Na prvoj održanoj drugoj šansi, 2002. godine, o dva finalista je odlučivao panel koji su činili raniji pobednici festivala. Od 2003. do 2006, ponovo su puštana izvođenja sa polufinala. Glasovi gledalaca su u prvom krugu sužavali izbor na tri ili četiri pesme, a zatim bi drugi krug glasanja gledalaca odlučio dva finalista. Program je emitovan u nedelju popodne nakon četvrtog polufinala i održavan je u manjem prostoru od onih koji su bili domaćini polufinalima, poput otmenog Berns salongera u Stokholmu, gde je druga šansa održana 2005.
2007. godine, druga šansa je postala polufinale za sebe, koje se održava u prostoru uporedive veličine sa onima za ostala polufinala. "Nova" druga šansa se održava u subotu uveče, dodajući jednu nedelju trajanju festivala. Format glasanja je takođe izmenjen i uveden sistem eliminacije. Osam pesama učesnica se sparuju. Unutar svakog para, pesma sa manjim brojem glasova se eliminiše i tako se izbor sužava na četiri pesme, koje se ponovo sparuju. Pobednici ova dva para u drugom krugu glasanja se plasiraju u finale. Novi sistem daje izvođačima koji se kvalifikuju za drugu šansu mogućnost da poboljšaju svoja polufinalna izvođenja, posebno pošto imaju priliku da ponovo takmičarski izvedu pesme. Dva finalista ne izvode svoje pesme ponovo na kraju programa.
Finale
Finale se održava u 20 časova po srednjeevropskom vremenu u subotu nakon polufinala, sredinom marta. U finalu učestvuje deset pesama. Nedelju dana pre finala, nadzornici takmičenja određuju redosled nastupa kako bi osigurali da slične pesme i izvođači budu udaljeni jedni od drugih. Sva finala od 2002. godine na ovamo su održana u areni Globen u Stokholmu. Probe za finale se održavaju u petak, i karte za probe se prodaju gotovo jednako brzo kao za samo finale.
Kao i na Pesmi Evrovizije, televizijski prenos otvara i zatvara logo Evropske radiodifuzne unije koji prati prelid orekstraciji Te Deuma Marka Antoana Šarpentjea. Pesmama prethode video razglednice, često sa samim takmičarima. Na primer, 2004. godine, na razglednicama su komičaru u sali Hamburger beš imitirali finaliste; dok su 2006. razglednice prikazivale put svakog izvođača do finala, uz naraciju komentatora Peke Heinoa. Dok žiriji odlučuju o svojim glasovima, i pred završetak teleglasanja, na sceni nastupaju drugi izvođači. Često su to nekadašnji učesnici Melodifestivalena, uključujući Karolu i Lenu Filipson 2005. ili kolaž nekadašnjih nastupa više izvođača 2000. godine.
Pobednik dobija trofej festivala, Den störa Sångfageln (Velika ptica pevačica), koji je dizajnirao Ernst Bilgren, koji mu uručuje prošlogodišnji pobednik. Trofej je uveden 2005. godine, i na gala programu Alla tiders Melodifestival ("Melodifestival svih vremena") u martu te godine dodeljen svim prethodnim pobednicima Melodifestivalena. Martin Stenmark je bio prvi koji je osvojio trofej u finalu. Pobednik takmičenja na kraju prenosa ponovo izvodi svoju pesmu.
Glasanje
Sadašnji format glasanja je varijacija Bordinog izbornog sistema, sličan onome koji se koristi na Pesmi Evrovizije. Moguće promene u proceduri teleglasanja, čije je razmatranje najavljeno za 2006. godinu nakon kontroverznog rezultata iz 2005, se nisu ostvarile. 50% bodova dodeljuju žiriji: jedanaest žirija baziranih u gradovima širom Švedske dodeljuju po 1, 2, 4, 6, 8, 10 i 12 poena za sedam po njima najboljih pesama. Drugih 50% daju gledaoci, tako što se na osnovu rezultata telefonskog glasanja dodeljuje 11, 22, 44, 66, 88, 110 i 132 poena. Pesma sa najvećim brojem poena na kraju sabiranja oba seta glasova je pobednik.
Telefonske linije za glasanje za finale se otvaraju neposredno nakon radijskog pretprikazivanja i ostaju otvorene do završetka glasanja žirija te večeri. Koriste se dva telefonska broja, tako da gledaoci mogu odlučiti da li žele i da, uz glas, svojim pozivom doniraju dobrotvornom fondu Världens barn Švedske televizije ili ne. Može se glasati i SMS porukama preko Telija mobil i Halebop mobilnih mreža. Teleglasanje je moguće samo u Švedskoj.
Glasove žirija saopštavaju predstavnici, koji su retko članovi žirija. Glasovi se čitaju u rastućem poretku, počevši od jednog poena i završno sa dvanaest. Kada predstavnik žirija pročita poene, ponavlja ih voditelj festivala. Na primer:
Bellegarde-Sainte-Marie
Belgard Sen Mari je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Melodifestivalen
Glasanje
right|thumb|Informativni program Švedske televizije ima jedanaest oblasti, koje predstavlja po jedan žiri u finalu Melodifestivalena. Kako se glasovi saopštavaju, oni se prikupljaju i sabiraju na grafičkoj tabli. Švedska televizija menja od godine do godine način na koji se saopštavaju glasovi žirija. Na primer, predstavnici žirija 2004. godine su bili finalisti rijaliti šou programa Expedition Robinson, dok je 2006. godine glasove žirija saopštavao režiser, voditelj i lingvista Fredrik Lindstrom govoreći dijalektima svakog od regiona. Rezultate teleglasanja saopštavaju voditelji, takođe u rastućem poretku od 11 do 132. Teleglasanje na Melodifestivalenu je probilo nordijske rekorde glasanja. Broj glasova je 2007. godine po prvi put prešao dva miliona samo u finalu.
U slučaju da dve pesme osvoje jednak broj poena, višu poziciju ima pesma koja je dobila više glasova publike. U istoriji festivala se dva puta dogodilo da su dve pesme završile glasanje sa jednakim brojem poena. 1969. godine, Tomi Šerberj i Jan Malmsje su imali nerešen rezultat za prvo mesto, i Šerberj je pobedio nakon što je žiri glasao za favorita između ove dve pesme. 1978. godine, Bjorn Skifs je imao jednak broj poena sa Laseom Holmom, Kiki Danijelson i Vizeksom, ali je pobedio nakon što je žiri glasao za svog favorita između ove četiri pesme.
Pravila
Većinu pravila Melodifestivalena diktiraju pravila Pesme Evrovizije, međutim, švedski emiteri su uveli i neka druga značajna pravila. Zvanična pravila takmičenja Švedska televizija objavljuje rano tokom priprema za svaki Melodifestivalen, kako bi autori izvođači primetili eventualne izmene.
Pesme se ne mogu javno emitovati do polufinalnog stadijuma takmičenja. Pesme se javnosti prvi put otkrivaju tokom pretprikazivanja Inför Melodifestivalen, koje se emituje na radiju veče pred svako polufinale. Pesme koje su eliminisane u polufinalu mogu biti javno emitovane odmah nakon završetka polufinala. Zabrana izvođenja pesama koje su se plasirale u dalje takmičenje važi do emitovanja pretprikazivanja za drugu šansu. Ograničenja emitovanja pesama-učesnica prestaju nakon večeri druge šanse.