cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Četvrta dinastija Egipta
Poznati vladari, u historiji Egipta, za Četvrtu dinastiju.
Treća, Četvrta, Peta i Šesta Dinastija drevnog Egipta se često zajedno navode pod nazivom Staro egipatsko kraljevstvo.
Četvrta dinastija Egipta bila je druga od četiri dinastije za koje se smatra da pripadaju Starom kraljevstvu. Faraoni ove dinastije uključuje neke od najpoznatijih kraljeva drevnog Egipta koji su gradili piramide, simbol Egipta. Svi kraljevi ove dinastije su naručili barem jednu piramidu da im služi kao grob ili cenotaf. Kao i kraljevi Treće dinastije, i ovi kraljevi su imali prijestolnicu u Memfisu.
Arhetipu Torinskog popisa kraljeva, koji je inače zabilježio imena svih kraljeva ove dinastije, nedostaju dva imena, što je pisar označio s egipatskom rječju wsf ("nedostaje"). Sekst Julije Afrikanac navodi da je Manethon na tim mjestima imao imena Bikheris i Tamphthis, dok ih Euzebije ne spominje. Neki stručnjaci (kao K.S.B. Ryholt) slijede Afrikanca i dodaju moguće egipatske verzije tih imena na popis; drugi ih izostavljaju.
Najstariji zapisi o kontaktu Egipta s njegovim susjedima datiraju iz ove dinastije. Kamen iz Palerma bilježi dolazak 40 brodova natovarenih drvom iz neimenovane strane zemlje za vrijeme vladavine Sneferua. Imena Khufua i Djedefre su urezana u kamenoloma gnajsa u Zapadnom pustinji 65 km sjeverozapadno od Abu Simbela; predmeti datirani u vladavinu Khufua, Khafre i Menkaure su bili otkriveni u Byblosu, a predmeti iz vladavine Khafre još dalje u Ebli, što je dokaz diplomatskih darova ili trgovine.
Nije jasno kako je okončala ova dinastija. Jedini dokaz je velikom broju administratora Četvrte dinastije za koje se zna da su ostali na svojim položajima za vrijeme Pete dinastije pod Userkafom.
Leconte de Lisle
thumb|Leconte de Lisle
Charles-Marie-René Leconte de Lisle (Saint-Paul, 22. listopada 1818. - Luveciennes pokraj Pariza, 17. srpnja 1894.), francuski pjesnik
Bio je pristaša Fourierova utopijskog socijalizma, radikalni demokrat i republikanac. Razočaran događajima poslije 1848., povlači se iz politike i posvećuje književnosti. Tražio je motive u antici i mitologiji. Bio je pesimist i fatalist, uvjeren da čovjek ne može mijenjati svoju sudbinu. Poznat je i kao prevoditelj grčkih klasika na francuski jezik. Bio je vođa škole pjesnika koji su o almanahu "Parnasse" prozvani parnasovci.
Djela:
Junion
Junion se može odnositi na:
Ivan Mažuranić
thumb|Ivan Mažuranić thumb|Mažuranićev spomenik na [[zagrebačkom Zrinjevcu, rad Rudolfa Valdeca iz 1911.g.]]
Ivan Mažuranić (Novi Vinodolski, 11. kolovoza 1814. - Zagreb, 4. kolovoza 1890.) je bio hrvatski pjesnik, jezikoslovac i političar (prvi ban pučanin). Jedan od najuticajnijih pisaca ilirskog pokreta.
Životopis
Najznačajnija je kreativna ličnost Hrvatskoga narodnog preporoda (pjesnik, jezikoslovac, hrvatski ban). Potječe iz imućne građansko-težačke, poljodjelsko-vinogradarske obitelji u Novom Vinodolskom. Osnovnu školu pohađao je u Novom, gimnaziju na Sušaku, studirao je pravo i filozofiju u Zagrebu i mađarskom Szombathelyju. Po svršetku studija radio kao gimnazijski profesor, potom kao odvjetnik u Karlovcu.
Mažuranić je bio jedan od potpisnika bečkog književnog dogovora hrvatskih i srpskih pisaca i lingvista 1850. godine kojim je udaren temelj zajedničkom srpskohrvatskom jeziku. Službuje u Saboru od 1861. godine, 1862. potaknuo je osnivanje Stola sedmorice. Predsjednik je Matice ilirske 1858.-1872., bansku dužnost vršio je od 1873 - 1880. godine.
Književni i lingvistički rad
Mažuranić se ozbiljno spremao za svoje veliko djelo. Od prvih stihova (Vinodolski dolče, da si zdravo!) koje piše 16-godišnji đak Sušačke gimnazije kao pozdrav svome zavičaju, do dopune Gundulićeva “Osmana” (1844.), dug je i strm put; ali u trenutku kad se latio toga posla, on je taj put već svladao: i razjašnjenje metričkih problema vezanih za hrvatski jezični izraz, i vergilijanski ep s iskustvom koje iz njega proizlazi, a tiče se odnosa povijesti i poezije. U “Danici” je, od samoga početka, bio jedan od najzapaženijih i najizrazitijih pjesnika, a kao čovjek neobično uman, temeljite naobrazbe i prostranih vidika, preporodni pokret shvatio je dublje od mnogih, u punom totalitetu kulturno-političkih intencija i nijansi.
Kao lingvist ostvario je prvi uistinu moderan hrvatski rječnik: zajedno s Josipom Užarevićem, sastavio je djelo od 40.000 riječi u kojemu je, osim apsorpcije starijega nazivlja iz rječnika Mikalje i Stullija, skovao hrvatsko pojmovlje za mnoga područja gradske civilizacije i time utro put Bogoslavu Šuleku.
Njegov pjesnički ugled bio je u to doba već tako neprijeporan, da ga je tek osnovana Matica ilirska izabrala da za njeno prvo, inauguralno izdanje dopiše XIV. i XV. pjevanje Gundulićeva velikog epa. Tri pjesnika okušala su se u tom poslu prije njega: Pjerko Sorkočević, Marin Zlatarić i jedan koji se nije potpisao; poslije njega nitko više nije ni pokušavao nadmašiti Ivana Mažuranića: toliko se njegova dopuna stopila s cjelinom Gundulićeva djela. Uspjeh je i u javnosti bio tolik da ga je, karlovačkog odvjetnika, šurjak Dimitrija Demetra, brat njegove supruge Aleksandre, nagovorio da za almanah “Iskra” napiše nešto novo. To novo bio je spjev “Smrt Smail-age Čengića”, koji nije samo ispunio sve nade nego i nadmašio sva očekivanja. Kačić i Gundulić: to su temelji na kojima je podignuta zgrada Mažuranićeva epa. Ako je pošao od Kačića, tek preko Gundulića dosegao je vlastiti izraz. U svome danas već klasičnom djelu, jednom od najblistavijih, najmoćnijih umjetnina hrvatske riječi, opjevao je stvarni događaj, ali ga je on, ne držeći se svih povijesnih činjenica (esencijalno, radi se o moralno dvojbenom provincijalnom događaju-ubojstvu lokalnoga tiranina na prijetvorno-mučki način), pjesnički toliko preradio, i produbio, da se u njemu jedan pojedinačni slučaj uzdiže do opće, univerzalne ideje, misli-vodilje cijeloga našeg preporodnog pokreta: ideje slobode i pravde.
Djela
Već u početnim stihovima pokazuje osobitu originalnost. Želeći provjeriti snagu i mogućnost hrvatskog jezika na poeziju pokušava primijeniti različite poetske oblike i stilove: elemente klasičnog metra (Sapfina strofa, elegijski distih), piše stihove koji su često porođene, formalno i sadržajno, za narodno pjesmom, te se okušao u trubadurskoj poeziji.
Dopuna Osmana je Mažuranića predstavilo kao erudita i snažnog umjetničkog potencijala. Uspio se saživjeti s tekstom, usvojivši Gundulićev stil, jezik i izraz u cjelini, ali tu iskazuje neke originalne hrvatske konciznosti, metaforiku i refleksije što vidimo u njegovom spjevu Smrt Smail-age Čengića.
Pjesme:
Volvort
Volvort se može odnositi na
GPR111
G protein spregnuti receptor 111 je protein koji je kod ljudi kodiran GPR111 genom.
Jankton
Jankton se može odnositi na
Plitvica
PLITVICA
Vidi i Plitvice.
Baffetta I, Frosinone
Baffetta I je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Slavenski jezici
thumb|275px|right| {{legend|#7cdc87|Države gdje se govore [[zapadnoslovenski jezici}} {{legend|#008000|Države gdje se govore istočnoslovenski jezici}} {{legend|#004040|Države gdje se govore južnoslovenski jezici}}]] thumb|right|275px|Rasprostranjenost pojedinih slovenskih (slavenskih) jezika Slovenski ili slavenski jezici, grupa bliskih jezika kojim govore slovenski narodi (Sloveni), a predstavljaju podgrupu indoevropskih jezika. Uglavnom se govore u istočnoj Evropi, većem delu Balkana, delovima centralne Evrope, i sjevernom delu Azije.
Podjela
Usprkos veoma uočljivoj srodnosti slovenskih jezika i njihovoj velikoj tipološkoj sličnosti, slovenski svijet je znatno izrazitije izdiferenciran brojem književnih (standardnih) jezika nego kvalitetom i rasponom slavenskih međudijalekatsih razlika, pogotovu ako se u tom pogledu napravi poređenje sa jezičkom situacijom, na primjer, u Njemačkoj, Francuskoj ili Španjolskoj, gdje naspram većih regionalnih jezičkih razlika postoji samo po jedan književni jezik (u znatno užoj sferi upotrebe u Francuskoj postoji i oksitanski [ili provansalski], a u Španjolskoj katalonski). (Znatan izuzetak čini, prema knjizi Pavle Ivića Srpski narod i njegov jezik (Srpska književna zadruga, Beograd, 1971), relativno jasna granica između zapadne i istočne grane južnoslavenskih jezika.) Štaviše, tendencije ka izdvajanju novih književnih jezika u slavenskom jezičkom svijetu sežu do najnovije povijesti, čemu gotovo da nema paralele drugdje u Europi.
Živi slovenski jezici se dele na tri grupe prema srodnosti:
Izvorni slovenski lingvonimi su, prema izloženom redosledu: russkij jazyk, ukrajinsĭka mova, biełaruskaja mova, język polski, český jazyk (čeština), slovenský jazyk (slovenčina), hornjoserbščina, dolnoserbska reč (dolnoserbski jezik), srpskohrvatski jezik, bălgarski ezik, slovenski jezik (slovenščina), makedonski jazik.
Prema strukturi slovenski jezici su dosta sličniji od drugih jezičkih grupa, ali slovenski književni jezici se na više načina međusobno razlikuju.
U pogledu broja govornih predstavnika pojedinih jezika slovenski jezici obuhvataju i tako velike jezike kao što su ruski (jedini slovenski jezik koji je po razmerama u kojima funkcioniše i svetski jezik), ukrajinski ili poljski i, s druge strane, književne mikro jezike, kao što je, na primer, rusinski jezik u Jugoslaviji, ili jezik Gradišćanskih Hrvata u Austriji, ili jezik Moliških Slovena u oblasti Molize u srednjoj Italiji itd.
Poljskim jezikom govori u Poljskoj, pored Poljaka, i oko sto pedeset hiljada Kašuba (danas gotovo sasvim izmešanih sa Poljacima), koje neki smatraju zasebnim slovenskim narodom, dok su, prema (preovlađujućem) mišljenju drugih, Kašubi danas deo poljskog naroda.
Drukčiji je primer Lužičkih Srba. Taj slovenski narod ima dva književna jezika (gornjolužičkosrpski i donjolužičkosrpski) koji se u novijoj slavistici sa dosta osnova tretiraju i kao dve književne varijante istog jezika. Varijantna književnojezička podeljenost Lužičkih Srba u znatnoj meri je istorijski uslovljena njihovom konfesionalnom podeljenošću.
Slovenski jezici međusobno se razlikuju i u pogledu kontinuiteta književnojezičkog statusa. Najstariji slovenski književni jezik - staroslovenski jezik stvoren je još u 9. veku, a najmlađi, makedonski i rusinski, stekli su status književnog (standardnog) jezika u savremenom smislu reči tek posle drugog svetskog rata. Kontinuitet razvoja gotovo svih slovenskih književnih jezika bio je zbog nepovoljnih istorijskih okolnosti ometan ili čak u dužem periodu i prekidan, što najmanje važi za ruski književni jezik.
Savremeni slovenski jezici su, po prirodi stvari, živi jezici, ali u istoriji slovenskih jezika bilo je i takvih koji više ne postoje. Pored staroslovenskog jezika (v. o njemu poseban odeljak u knjizi), koji danas postoji kao bogoslužbeni jezik pravoslavnih slovenskih crkava (u tom slučaju se naziva crkvenoslovenski) pa se zato i ne može smatrati mrtvim jezikom u pravom smislu reči, u mrtve slovenske jezike spadaju zapadnoslovenski jezici: polapski i slovinski.
Polapskim jezikom govorilo se na širokoj teritoriji između donje i srednje Labe (Elbe) na zapadu i donje Odre na istoku. Od 10. veka Polapski Sloveni potpali su pod germansku vlast, u 18. veku su izgubili nacionalni identitet, a uskoro zatim nestali su i poslednji ljudi koji su govorili polapski jezik. Zahvaljujući nekolicini naučnika i amatera koji su posvetili izvesnu pažnju polapskom jeziku pre nego što je definitivno prestao da postoji, zapisani su tekstovi na tom jeziku i sastavljen mali rečnik, što je kasnije omogućilo njegovu gramatičku rekonstrukciju.
Slovinski jezik, prema nekim mišljenjima jedan od kašupskih dijalekata (danas grupa poljskih dijalekata), kojim su govorili Pomoranski Sloveni (oko jezera Leba i Gardno u poljskom Pomorju) održao se duže - do sredine 20. veka, iako su govorni predstavnici tog jezika takođe bili izloženi germanizaciji. Bolje je i potpunije opisan od polapskog jezika, a 1950. godine čak je napravljen i magnetofonski zapis govora jednog od poslednjih živih predstavnika tog jezika.
Slovenski jezici se međusobno razlikuju i prema tome kako je tekao proces formiranja književnog jezika u svakom pojedinom slučaju.
Abevil (razvrstavanje)
Abevil se može odnositi na
Ejken
Ejken se može odnositi na
Vladimir Vidrić
thumb|Spomen ploča Vladimiru Vidriću na rodnoj kući u Zagrebu Vladimir Vidrić (Zagreb, 30. travnja 1875. - Zagreb, 29. rujna 1909.), hrvatski književnik, jedan od najistaknutijih lirika moderne
Životopis
Potječe iz imućne građanske obitelji (otac, odvjetnik Lovro Vidrič, bio je slovenskog podrijetla). Bio je jedan od vođa prosvjedne skupine koja je prigodom posjeta cara Franje Josipa Zagrebu 1895. godine spalila mađarsku zastavu na Trgu bana Jelačića. Studirao je pravo u Pragu, Grazu i Beču. Doktorirao je 1903. godine, ali se posvetio odvjetništvu, a ne sveučilišnoj karijeri. Pjesme je počeo pisati još kao gimnazijalac, ali pravim književnim početkom može se smatrati pjesma "Boni mores", objavljena 1897. godine u "Viencu". Opus mu je nevelik: broji 40-ak pjesama, od kojih je većina uvrštena u njegovu zbirku "Pjesme", koju je sam izdao 1907. godine.
Bio je na glasu zbog svog burnog života, nevjerojatne inteligencije i fotografskog pamćenja (provodio je cijele večeri recitirajući stihove impresioniranim prijateljima; u školi uvijek bio među najboljim učenicima) i pripadnosti kontroverznom naprednjačkom političkom krugu.
Vidrićevi pjesnički ugođaji su u pravilu uklopljeni u objektivni okvir, pjesnički subjekt se gubi ili skriva u kakvom mitskom liku. Njegove slike poganskog, klasičnog i mitološkog svijeta zapravo su svojim sadržajem izrazito osobne. Vidrić je bio impresionist s izrazitim osjećajem za likovni segment. Njegove pjesme (npr. "Jutro", dva "Pejzaža", "Adieu", "Ex Pannonia", "Dva levita" itd.) danas su nezaobilazan dio svake ozbiljnije antologije hrvatskog pjesništva. Suvremenici, npr. A. G. Matoš, prigovarali su mu tehničku nesavršenost, pogrešne akcente u rimama i stilsku neizbrušenost. Međutim, tome je uzrok krajnje moderna struktura njegovih pjesama, gdje se ritam ne zasniva na slogu, nego na glavnim akcentima. Možda najbolji opis Vidrićeve poezije dao je Ivo Frangeš: "Svijet Vidrićev djeluje kao krhotina drevnih antičkih vaza, gdje činjenica da je sačuvani prizor još i manji, zbog ulomljenosti, zapravo pojačava dojam. Svijet je to minijaturan, ali do bola čist, s nekom čudesnom trećom dimenzijom, koja višestruko premašuje naše uobičajeno poimanje širine i dubine." Umro je 1909. godine pod nerazjašnjenim okolnostima u psihijatrijskoj bolnici u Vrapču.
U popularnoj kulturi
Vladimir Vidrić se pojavljuje kao lik u TV-seriji Olujne tišine u kojoj ga je tumačio Goran Višnjić.
Kornusin E
Kornusin E je organsko jedinjenje, koje sadrži 82 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1857,291 Da.
Alendejl
Alendejl se može odnositi na
GPR112
G protein spregnuti receptor 112 je protein koji je kod ljudi kodiran GPR112 genom.
Bamberg (razvrstavanje)
Bamberg se može odnositi na
Barnvel
Barnvel se može odnositi na
Rijeka dubrovačka
thumb|mini|Pogled s Golubova kamena na Rijeku dubrovačku thumb|300px|Stara i Nova Mokošica, Rožat, Komolac i Sustjepan u Rijeci dubrovačkoj Rijeka dubrovačka obuhvaća šire područje toka rijeke Omble, te je najveće prigradsko naseljeno područje grada Dubrovnika. Rijeka dubrovačka obuhvaća dva gradska kotara: Komolac i Mokošica. Čine ju naseljena mjesta Čajkovići, Čajkovica, Knežica, Donje Obuljeno, Gornje Obuljeno, Komolac, Mokošica, Nova Mokošica, Petrovo Selo, Pobrežje, Prijevor, Rožat, Sustjepan i Šumet.
Obale zaljeva Rijeke dubrovačke povezuje Most dr. Franja Tuđmana. Ovo područje grada Dubrovnika prema popisu stanovništva iz 2001. godine broji 8 475 stanovnika.
Povijest
S izvora na području Šumeta grad Dubrovnik se još u vrijeme Dubrovačke Republike, napajao vodom za piće. Prvi dubrovački vodovod, projektirao je i izgradio Onofrio della Cava iz Napulja, u razdoblju od 1435. do 1442. godine.
Na području Rijeke dubrovačke nalazi se veći broj ljetnikovaca iz vremena Dubrovačke Republike. Najpoznatiji od njih - Ljetnikovac Sorkočević nalazi se u Komolcu, u sklopu marine.
Zaštićeno područje
Rijeka dubrovačka (ili Ombla) nalazi se u Dubrovačkoj županiji, (Hrvatska). Duga je oko 5 km duga i najvećim dijelom u obliku zaljeva potopljena riječna dolina sa strmim i do 600 m visokim stranama. Ovo je tipični estuarij obalnog dijela Hrvatske, dužine 5 km, a širine 200 – 300 m, sa specifičnim biološkim i ekološkim osobitostima. Zbog malih kolebanja plime i oseke pripada skupini stratificiranih estuarija i jedan je od rijetkih koji su direktno povezani s otvorenim morem.
U neposrednoj blizini samog izvora Omble nalazi se posebno vrijedan otočić obrastao trskom i šašem. Močvarno područje uz izvor Omble stanište je riječne kornjače (Mauremys rivulata), koja u ovim krajevima ima krajnju zapadnu granicu rasprostranjenosti. Također, ovo je područje i stanište velike štipavice (Belostoma niloticum), najvećeg kukca naše faune. Zbog neposredne blizine otvorenog mora, područje je mrijesta značajnih vrsta riba (lubin, ovčica, nekoliko vrsta cipola). Ovaj prostor, stavljen pod zaštitu od 19. prosinca 1964. godine, danas je znatno izmijenjen i devastiran pod utjecajem čovjeka.
Prirodnim karakteristikama pridružuje se iznimno bogat kulturno – istorijski inventar starih dubrovačkih ljetnikovaca i parkova, manje ili više očuvanih spomenika kulture ladanjske tradicije što ih je dubrovačka vlastela podizala od 15. do kraja 18. stoljeća. Riječ je o izuzetnom, ali nažalost, isto tako drastično zapuštenom nasljeđu. Dubrovački ljetnikovci, kao najpoznatiji, ali i najugroženiji korpus ladanjske arhitekture samo su dio humanističkog nasljeđa, čiji korijeni leže u istorijskoj tradiciji istočnojadranske obale još od vremena Grka i Rimljana. Ljetnikovci su bili mjesta na kojima su se duboko prožimali ekonomija i kultura. U takvoj tradiciji su podizani u Rijeci Dubrovačkoj (Kaboga, Sorkočević, Restić, Gučetić..., ukupno ih ima 24!). Oni su bili ne samo arhitektonski spomenici hrvatske baštine, već i spomenici duha opšte hrvatske kulture. Njihovo današnje stanje je izuzetno loše.
Sadržaji
Pet kilometara uzvodno od ušća u Jadransko more smještena je ACI Marina Dubrovnik.
Lamon, Belluno
Lamon je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1779 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Opština Kočani
thumb|290px|Mapa opštine Kočani Općina Kočani (makedonski: Општина Кочани) je jedna od 84 općina Republike Makedonije koja se prostire na istoku Republike Makedonije. Upravno sjedište ove općine je grad Kočani.
Geografske karakteristike
Južni deo općine Kočani nalazi se u dolini reke Bregalnice, u okviru plodnog i naseljenog Kočanskog polja (sjeverna polovina polja), dok se sjeverni deo općine uzdiže u planinski pojas Osogovskih planina.
Općina Kočani graniči s općinama:
Angoulins
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3501 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 445 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 4 metara (maksimalnoj 17 m, a minimalnoj 0 m).
Opština Kočani
Geografske karakteristike
Ukupna površina Opštine Kočani je 132,2 km².
Stanovništvo
Općina Kočani  ima 38.092 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u općini bio je slijedeći:
Naselja u Opštini Kočani
Ukupni broj naselja u opštini je 28, od toga 27 imaju status sela a jedan grada Kočani.
Berkli
Berkli se može odnositi na
Sneferu
right|thumb|150px|Sneferu u Egipatskom muzeju right|thumb|250px|[[Crvena piramida Sneferua]] Sneferu, isto tako Snefru ili Snofru (na grčkom poznat kao Soris), bio je faraon Četvrte dinastije Egipta, te vladao od oko 2613. pne. do 2589. pne.. Njegovo ime Snefer znači "Napraviti lijepim" na egipatskom.
Bio je oženjen za Hetepheres za koju se misli da bi mogla biti kći njegovog prethodnika Hunija. Njegov tast je također mogao biti njegov otac prema nekim teorijama. Po njima je Huni bio otac Hetepheres preko Velike kraljevske supruge, a Sneferua u odnosu s konkubinom. Tako je brak dozvoljen i Sneferu je naslijedio prijestolje.
Sneferu i Hetepheres su bili roditelji najpoznatijeg egipatskog graditelja piramida, Khufua. Sneferu je zapravo gradio daleko više nego njegov nasljednik, te je prvo dovršio piramidu Hunija u Meidumu, pretvorivši je od stepenaste piramide u pravu piramidu, prvu takve vrste. Zatim je tamo sagradio vlastitu stepenastu piramidu. Njih su slijedile slavna Zakrivljena piramida kod Dahshura i, konačno, Crvena piramida. Za malu piramidu kod Seile, blizu Meiduma, se također vjeruje da je sagrađena na njegovu zapovijed. Dok su piramide Sneferuovog doba manje od Velike piramide Khufua, ukupna količina kamena iskorištena za Sneferuove spomenike je najveća od svih faraona.
Usprkos izgradnje takvih spomenika, relativno malo se zna o njegovoj vladavini. Od natpisa na Kamenu iz Palerma je jasno da su Egipćani već bili počeli uvoziti kvalitetno drvo iz drugih zemalja, te natpis navodi kako je kralj Sneferu poslao četrdeset brodova da dobave cedar iz Libanona. Također se zna da je gradio brodove kako bi prevozio robu i vojsku na mjesta kao što su Sinaj, Nubija i Libija. Nešto dvorskog života iz njegovog vremena je spomenuto u Papirusu Westcar, napisanom za vrijeme Srednjeg kraljevstva. Predaja tvrdi da je Sneferu bio mudar i pravedan vladar.
Anderson
Anderson se može odnositi na
Troja
Troja, ili Ilij (starogrčki: Τροία [Troía] ili Τροίας [Troías], ili Ίλιον [Ílion] ili Ίλιος [Ílios]; latinski: Troia, ili Ilium; turski: Truva ili Troya), je legendarni grad i poprište Trojanskog rata, koji je dijelom opisan u Homerovoj Ilijadi, epskoj pjesmi na starogrčkom sastavljenoj u 9. ili 8. stoljeću pne.
Osim toga, Troja je ime jednog arheološkog nalazišta na navodnoj lokaciji homerske Troje u Maloj Aziji, danas u sjeverozapadnoj Turskoj, u blizini morske obale jugozapadno od Dardanela pod planinom Idom.
Pod vladavinom rimskog cara Augusta sagrađen je novi grad Ilium na mjestu koje su mnogi smatrali lokacijom legendarnog Ilija. Grad je cvao do utemeljenja Konstantinopola, a pod Bizantom je propadao. Rimski grad Celeia (današnje Celje u Sloveniji) neki su pisci nazivali Troia secunda ("druga Troja").
Njemački je arheolog Heinrich Schliemann iskapao u tom području u 1870-ima. Kasnija su iskapanja otkrila više gradova sagrađenih u različitim razdobljima. Jedan od ranijih gradova (Troja VIIa) često se navodi kao homerska Troja, ali ta je tvrdnja i dalje sporna.
Schliemannov najspektakularniji nalaz je bio t.zv. Prijamovo blago (tako ga je nazvao sam Schliemann). Ali još u vrijeme njegovog života su se pojavile prve naznake da bi zlatno blago moglo biti oko 1.000 starije nego što je Schliemann pretpostavljao.
Novija iskapanja su pronašla tragove puno starijeg naseljavanja tog područja koja sežu u 5 tisuća godina pne.
Darlington
Darlington se može odnositi na:
Kalhun
Kalhun se može odnositi na
Estoublon
Etublon je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Dinj le Ben.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 337 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 33,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 513 metara (maksimalnoj 1.362 m, a minimalnoj 493 m).
GPR113
G protein spregnuti receptor 113 je protein koji je kod ljudi kodiran GPR113 genom.
Olderico Manfredi II
Ulrik Manfred II (Olderico Manfredi II) ili Manfredo Udalrico (992 - 29. oktobar 1034) bio je markgrof Torina i Suse u prvim decenijama 11. vijeka. Rođern je u Torinu kao sin markgrofa Manfreda I, a naslijedio je veliku markgrofoviju, nastalu od zemalja Arduina Glabera. Nasljedstvo je potvrdila povelja rimsko-njemačkog cara Otona III od 31. jula 1001. Nakon dolaska na mjesto markgrofa nastojao je iskoristiti međusobnu borbu ivrejskog markgrofa Arduina i cara Heinricha II za Italiju kako bi proširio teritorije; izbjegavao je borbe sa njima dvojicom, ali se zato borio sa markgrofom Bonifaceom III od Toskane. Nakon Heinrichove smrti 1024. je stao na stranu Guillaumea V od Akvitanije prilikom njegovog nastojanja da postane car, ali je carem na kraju ipak postao Konrad II. Iako je u njegovo doba Torino imao veliki značaj, u njemu je rijetko boravio i najveći dio vremena putujući po dijelovima svoje markgrofovije. Naslijedila ga je kćer Adelaide.
Villa Selciaroli, Chieti
Villa Selciaroli je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 474 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Never Let You Go
Never Let You Go se može odnositi na:
Dilon
Dilon se može odnositi na
Downieville-Lawson-Dumont, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 594, što je 230 (63,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hugo von Hofmannsthal
thumb|Hugo von Hofmannsthal
Hugo von Hofmannsthal (Beč, 1847-1929), austrijski je pisac židovsko-talijanskog podrijetla rođen u Beču.
Životopis
Glavni je zastupnik impresionističke drame i općenito Bečkog impresionizma uz Arthur Schnitzlera. Već u dobi od 17 godina objavljuje pod raznim pseudonimima, među njima je najpoznatiji "Loris". U Beču je studirao filozofiju, te se do 1905. godine bio priključio pjesničkom krugu okupljenom oko Stefana George. Započeo je sa lirikom i manjim dramskim djelima, da bi nastavio sa obnavljanjem antičkih tragedija. Hvalevrijedna bila je i njegova suradnja sa komponistom Richardom Straussom.1920 godine bio je suosnivač čuvenih Salzburger Festspiele. Nakon samoubojstva njegovog najstarijeg sina zadobio je srčani udarac u Rodaunu kraj Beča. Njegova rana djela prožeta su bavljenjem estetskim pitanjima i krizom jezika.
4-1BB ligand
4-1BB ligand je tip 2 (njegov N-terminus je unutar ćelije) transmembranski glikoprotein iz TNF superfamilije. On je izražen na aktiviranim T limfocitima. On je homologan sa TNF-alpha, TNF-beta, i ligandima za CD40 i CD27. Na osnovu njegove homologije sa drugim članovima TNF ligand proteinske superfamilije, ovaj protein se takođe naziva TNFSF9 (TNF ligand superfamilija, član 9). Ovaj protein je isto tako poznat kao CD137 ligand. Ljudski 4-1BB ligand je 36 % aminokiselinski identičan sa analognim proteinom glodara. Njegov gen se nalazi na hromozomu 19 (19p13.3).
Dorchester
Dorčester se može odnositi na;
Paul Verlaine
Paul-Marie Verlaine, (Metz, 30. ožujka 1844. - Pariz, 18. siječnja 1896.), francuski pjesnik
U početku je pripadao parnasovskoj školi. Zbog Arthura Rimbauda napušta obitelj i odlazi u pustolovnu skitnju po Belgiji i Engleskoj. U Bruxellesu je pripit, pucao u Rimbauda, zbog čega je osuđen na dvije godine tamnice. Nakon zatvora predaje u Engleskoj i kod isusovaca u Rethelu. Pateći zbog braka propalog zbog njegove biseksualnosti obraća se religiji. Iz zatvora objavljuje zbirku pjesama "Romanse bez riječi" i piše zbirku "Razboritost" koja izlazi 1881. i stihove koji kasnije ulaze u zbirke "Mudrost" i "Paralelno". Godine 1874. nastanio se u Parizu, gdje je tiskao poemu "Pjesničko umijeće", koju pjesnička generacija osamdesetih godina prihvaća kao manifest simbolizma, a Verlaine je postao predvodnik novog pravca. Svoja opscena djela tiskao je kriomice pod pseudonimom Pablo de Herlagnez. Opet je zatvoren zbog zlostavljanja majke, boluje od artritisa. Ne razlikuje zbilju od mašte, uzima opijum i hašiš, živi boemskim životom, snašao ga je tzv. pjesnički usud.
Marcantonio Trevisan
Biografija
Marcantonio je bio iz poznate aristokratske venecijanske porodice Trevisan, predisponiran za velike položaje, kog baš Venecijanci i nisu previše volili.
Njegova kratkotrajna vladavina protekla je u njegovim neuspjelim pokušajima da spriječi sve rašireniju modu zabave i plesova, i vrati ljude u okrilje crkve i duhovnosti. Tako da kad je umro, nitko nije baš previše žalio za njim.
Edžfild
Edžfild se može odnositi na
Champcey, Manche
Šanse je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Shiocton, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 921, što je 33 (-3,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Koronatin
Koronatin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 319,395 Da.
Džordžtaun
Džordžtaun se može odnositi na
Spisak internet protokola
Skup AppleTalkprotokola
AppleTalkimaju drugačiju slojevitu hijerarhiju.
Protokoli na podpadaju pod slojeve OSImodela.
Francesco Venier
Francesco Venier (Venecija, 1490. - Venecija, 2. jun 1556.) bio je 81 mletački dužd koji je vladao od 11. juna 1554. do svoje smrti.
Biografija
Francesco je bio iz poznate aristokratske venecijanske porodice Venier, iz koje je već ponikao jedan dužd Antonio Venier.
GPR114
G protein spregnuti receptor 114 je protein koji je kod ljudi kodiran GPR114 genom. On je član adhezionske GPCR familije receptora. Ti proteini imaju veliko ekstracelularni region sa varijabilnim brojem proteinskih domena spregnutih sa TM7 domenom preko regiona sličnog mucinu.
Ligurija
Ligurija (Regione Liguria) je treća najmanja italijanska regija koja se nalazi na sjeverozapadu zemlje. Regija graniči sa Francuskom na zapadu, Pijemontom na sjeveru i regijom Emilia-Romagna i Toskana na istoku. Jug regije leži na obali Ligurskog mora koje je dio Tirenskog mora. Glavni grad Ligurije je Genova, stari mediteranski grad koji je važno lučko i turističko središte.
Veći gradovi:
Arthur Schnitzler
thumb|right|Arthur Schnitzler
Artur Šnicler (Leopoldštat, 15. maj 1862 — Beč, 21. oktobar 1931) je bio austrijski pripovedač i dramaturg.
Rođen je u porodici uglednog mađarsko-jevrejskog lekara. Studirao je medicinu, neko vreme se njome bavio, ali ju je napustio posvetivši se pisanju.
Dela Artura Šniclera su često predmet kontroverzi zbog svog neposrednog opisa seksualnosti. U jednom pismu Sigmund Frojd mu je rekao: „Imam utisak da ste Vi intuitivno naučili - u stvari, pažljivom introspekcijom - sve ono što sam ja morao da naučim teškim radom sa pacijentima“. Neka njegova druga dela bave se kritikom antisemitizma.
Šnicler je dobio epitet pornografa posle premijere svoje predstave „Krug“ (Reigen) u kome je deset parova prikazano pre i posle seksualnog odnosa. Adolf Hitler je kasnije Šniclerovo delo nazvao „jevrejskim smećem“.
Bio je član avangardne umetničke grupe Mladi Beč (Jung Wien) koja se poigravala sa društvenim konvencijama. Specijalizovao se za pisanje kraćih dela, novela i jednočinki. Pored toga, vodio je lični dnevnik od 17. godine do 2 dana pred smrt. Na kraju je ovaj dnevnik imao blizu 8000 strana.
Baffetta II, Frosinone
Baffetta II je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Ceppo Morelli, Verbano-Cusio-Ossola
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 761 m.
Ottawa, Kansas
Otava je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.649, što je 728 (6,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Kratovo
Opština Kratovo (makedonski: Општина Кратово) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na sjevero-istoku Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove opštine je grad Kratovo.
Geografske karakteristike
Opština Kratovo graniči sa opštinama: Staro Nagoričane i Kriva Palanka na sjeveru, Kočani na istoku, te Kumanovo na zapadu, te s Općinom Probištip na jugu.
Ukupna površina Opštine Kratovo  je 375.44 km².
Stanovništvo
Opština Kratovo ima 10 441 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;.
Naselja u Opštini Kratovo
Ukupni broj naselja u opštini je 31, od tog je 30 sela, i jedan grad Kratovo.
Forcalquier
Forkalkje je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Forsalkje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4 302 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 100 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 42,76 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 550 metara (maksimalnoj 904 m, a minimalnoj 397 m).
Georg Heym
thumb|130px|Georg Heym
Georg Heym (1887. Hirschberg (Šleska) - 1912. Berlin), njemački književnik poznat po svojoj poeziji, jedan od predstavnika ranog ekspresionizma.
Sin vojnog odvjetnika. Djetinstvo je proveo u Hirschbergu, od 1910. boravi u Berlinu. Uz Stadlera i Trakla to je jedan od najznačajnijih liričara ranog ekspresionizma pod utjecajem Baudelairea, Verlainea, Rimbauda i Georgea. U njegovim djelima možemo prepoznati nadolazeće katastrofe ratnog i poslijeratnog razdoblja, nemislosrdnost velikih gradova, strašnu usamljenost ljudi, smrt te besmislenost općenitog postojanja. Na vrlo neobičan i nesretan način skončao je svoj život time što se utopio sa svojim prijateljem Ernstom Balcke na rijeci Havel dok su se išli po njoj klizati.
Grinvud
Grinvud se može odnositi na
Opština Konče
Opština Konče (makedonski: Општина Конче) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na istoku Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove opštine je selo Konče.
Geografske karakteristike
Opština Konče graniči sa opštinom Štip na sjeveru, opštinama: Radoviš i Vasilevo na istoku, Negotino i Demir Kapija na zapadu, te Strumica i Valandovo na jugu.
Ukupna površina Opštine Konče je 233.05 km².
Stanovništvo
Opština Konče ima 3 536 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;
Naselja u Opštini Konče
Ukupni broj naselja u opštini je 14, i sva su sela.
Otorinolaringologija
Otorinolaringologija (oto- + rino- + laringo- + -logija) je medicinska nauka koja se bavi proučavanjem i liječenjem bolesti uha, nosa i grla. Po metodama liječenja otorinolaringologija je pretežno kirurška struka. U početku su se otologija ( zajedno s rinologijom) i laringologija razvijale potpuno odvojeno i tek potkraj prvog svjetskog rata stvorena je jedinstvena struka.
Otorinolaringologija ima veliko socijalno značenje: u zaštiti dišnih organa od prašine u industriji i rudarstvu, u zaštiti uha od buke, u brizi za gluhe i nagluhe, u njihovoj rehabilitaciji.
Keršo
Keršo se može odnositi na
Džasper
Džasper se može odnositi na
Georg Trakl
thumb|Georg Trakl Georg Trakl (Salzburg, 3. veljače 1887. - Krakov, 3. studenog 1914.), austrijski pjesnik
Osnovne teme njegove lirike (koja se u stanovitom smislu nastavlja na Höderlina) su tamne životne moći, besmislena patnja, smrt, morbidna priviđenja užasa koja se objavljaju u snažnim slikama asocijativnih impresija, oslobođenih svakog logičkog i sintatičkog reda. Mračni sanjar, izopačenik, alkoholičar, samotnik čiji se život odvijao samo noću, mamuran piše svoje pjesme na zgužvanim papirićima ili nagnut nad prljave kavanske stolove, i satima vodi nadahnute lirske monologe. I njegova je proza puna osjećaja strave i tjeskobe. Bio je narkoman, a život je završio samoubojstvom. Neshvaćen je i odbačen u vrijeme kada je pisao i djelovao, a za Europu je "otkriven" tek nakon Drugog svjetskog rata.
Djela:
Neka njegova djela na hrvatski je preveo Vladislav Kušan.
GPR115
G protein spregnuti receptor 115 je protein koji je kod ljudi kodiran GPR115 genom.
Lankaster
Lankaster se može odnositi na;
Ombla
Zemljopisni položaj
42°40'31"N - 18°8'10"E
Povijest
Tijekom 15. stoljeća na izvoru rijeke Omble, poznati graditelj Paskoje Miličević je izgradio branu i mlinove.
Naziv
Od 12. stoljeća, ili od 1169. godine, stari Dubrovčani su Omblu nazivali Rijekom. Nekad davno nazivana je imenom Arion, a pretpostavlja se da je današnji naziv Ombla potekao iz rimskih naziva Vimbula ili Umbla te da je ime dobila po vinu.
Općenito
thumb|left|200px|Prirodni fenomen - tri nova izvora iznad Omble Ombla je jedna od brojnih rijeka koja izvire kao dio Trebišnjice, rijeke ponornice koja ponire u Popovom polju u dubrovačkom zaleđu.
Tridesetak metara od izvora rijeke Omble nalazi se mali slap visine 70-ak cm nakon kojeg Ombla utječe u Jadransko more u 5 km dugačkom fjordu Rijeke dubrovačke kod mjesta Komolac, pa se stoga smatra da je njen vodotok dugačak 30 metara i da je Ombla najkraća rijeka na svijetu.
Do nedavno se pogrešno smatralo da je Roe River u saveznoj državi Montana u SAD-u, a čija dužina iznosi od 30 do 60 metara ovisno o godišnjem dobu, najkraća svjetska rijeka, pa je kao takva čak uvrštena u Guinnessovu knjigu rekorda. Međutim, pošto je prosječna količina vode koja izvire na izvoru rijeke Omble 24 m³/sek, to zadovoljava sve kriterije da Ombla bude proglašena rijekom, pa se stoga smatra, iako još uvijek nije službeno potvrđeno, da je Ombla preuzela titulu najkraće svjetske rijeke.
Ekologija
Okoliš Omble je tipični estuarij obalnog dijela Hrvatske sa specifičnim biološkim i ekološkim osobitostima. Zaštićeni prostor Omble i Rijeke dubrovačke dio je od dvanaest takvih područja različite kategorije zaštite, koji prema hrvatskom Zakonu o zaštiti prirode zavrjeđuju posebnu zaštitu radi očuvanja biološke i krajobrazne raznolikosti, svoje osjetljivosti ili radi znanstvenog, kulturološkog, estetskog, obrazovnog, gospodarskog ali i drugog javnog interesa.
Ombla se zbog blizine dubrovačkog odlagališta za smeće Grabovica, nalazi na popisu od desetak najugroženijih krških fenomena u Hrvatskoj, iako je Grabovica koja je sanirana 2001. godine jedino hrvatsko odlagalište za smeće sa nepropusnim folijama koje zadovoljava najstrože ekološke standarde i kriterije.
Životinjske vrste
Zbog svog izrazito kratkog vodotoka u Ombli ne žive prostom oku vidljivi nikakvi slatkovodni životinjski organizmi. Naplavljeno područje uz izvor rijeke stanište je goleme štipavice ( Belostoma niloticum), jednog od najvećih europskih kukaca.
U Vilinoj špilji iznad izvora rijeke živi nekoliko vrsta šišmiša: Blazijev ili sredozemni potkovnjak (Rhynolophus blasii), južni (Rhinolophus euryale), veliki (Rhinolophus ferrumequinum) i mali potkovnjak (Rhinolophus hipposideros), dugokrili pršnjak (Miniopterus schreibersi), te oštrouhi (Myotis blythii) i riđi šišmiš (Myotis emarginatus), a postoje indicije o postojanju i osme vrste, iznimno rijetkog Meheljeva potkovnjaka (Rhinolophus mehelyi), čija je opstojnost ugrožena najavljenom gradnjom podzemne hidrocentrale čije će turbine pokretati Ombla.
U neposrednoj blizini izvora Omble, malo je naplavljeno močvarno područje i otočić obrastao močvarnom vegetacijom tršćaka, što predstavlja stanište maloj populaciji izrazito rijetke i ugrožene vrste riječne kornjače ( Mauremys rivulata).
Vanjske poveznice
Popis 10 najugroženijih hrvatskih krških fenomena
Li
Li se može odnositi na
Faktor stimulacije kolonije
Faktori stimulacije kolonije (CSF) su sekretivni glikoproteinu koji se vezuju za receptore na površini hemopoetskih stem ćelija i time aktiviraju intracelularni signalni put koji može da prouzrokuje ćelijsku proliferaciju i diferencijaciju u specifične tipove krvnih ćelija (najčešće bela krvna zrnca).
CSF proteini mogu biti egzogeno sintetizovani i administrirani. Takve molekule je moguće kasnije detektovati, jer oni za razliku od endogenih CSF molekula ne podležu ekvivalentnom setu posttranslacionih modifikacija.
Etimologija
Ime proteina, faktori stimulacije kolonija potiče od metoda kojim su oni bili otkriveni.
Hemopoetske stem ćelije su bile kultivisane na takozvanom polu-čvrstom matriksu koji sprečava ćelije da se kreću, tako da ako jedna ćelija počne da se umnožava, sve ćelije izvedene iz nje ostaju oko mesta u matriksu gde je prva ćelija originalno bila locirana. Te grupe ćelija se nazivaju kolonijama. Na taj način moguće je dodavanjem različitih supstanci u kulture hemopoetskih stem ćelija da se studira uticaj tih materijal na razvoj kolonija.
Supstance za koje je nađeno da stimulišu formiranje kolonija makrofaga, na primer, su nazvane makrofagni faktori stimulacije kolonije, za granulocite, granulocit makrofagni faktori stimulacije kolonije, itd.
Mehanizam
Faktori stimulacije kolonije su rastvorni proteini koji prenose parakrine, endokrine ili autokrine signale.
Primeri
Faktori stimulacije kolonije su:
Makormik
Makormik se može odnositi na
HNK Hajduk Split - sezona 1955./56.
Sezona 1955./56., je bila turbuletna za Hajduk. Nakon osvojenog prvenstva 1954./55., klub je napustio vratar Vladimir Beara (tada jedan od najboljih vratara uopće)], koji je prešao u Crvenu zvezdu iz Beograda. U prvenstvu je osvojeno 12. mjesto, samo jedno iznad granice ostanka u ligi. u Kupu maršala Tita, igranom tokom jeseni 1955., Hajduk je drugi put došao do završnice u kojoj je opet poražen od beogradskog BSK-a. Iako prvak Jugoslavije, Hajduk nije dobio poziv za nastup u prvom izdanju Kupa prvaka (nastupio je beogradski Partizan), koji je osvojio 5. mjesto u sezoni 1954./55.), te je Hajduk nastupio u Mitropa kupu. Trener momčadi je bio Aleksandar Tomašević.
Lamosano, Belluno
Lamosano je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 642 m.
Marion
Marion se može odnositi na
Koronen
Koronen je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 300,352 Da.
Opština Kruševo
Opština Kruševo (makedonski: Општина Крушево) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire u sredini Republike Makedonije.
Upravno sjedište ove opštine je gradić Kruševo.
Geografske karakteristike
Opština Kruševo nalazi se u zapadnom dijelu Pelagonije i dijelu planine Baba.
Opština Kruševo graniči s opštinom Drugovo na sjeverozapadu, s opštinom Plasnica na sjeverozapadu, s opštinom Makedonski Brod na sjeveru, s opštinom Dolneni i opštinom Krivogaštani na istoku, s opštinom Mogila na jugu, te s opštinom Demir Hisar na zapadu.
Ukupna površina Opštine Kruševo je 190,68 km².
Stanovništvo
Opština Kruševo  ima 9 684 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;
Naselja u Opštini Kruševo
Ukupni broj naselja u opštini je 18, od toga je 17 seoskih i jedan grad Kruševo.
Eksterni linkovi
Kruševo
Marlboro
Marlboro se može odnositi na
Leksington (razvrstavanje)
Leksington se može odnositi na
Villa Toppi, Chieti
Villa Toppi je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
Authon-Ebéon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 407 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 36 m, a minimalnoj 16 m).
Gregorio I od Tuscola
Gregorio I (fl. 954 - prije 1012) bio je tuskulski grof u drugoj polovici 10. vijeka. Poticao je iz uticajne porodice rimskih plemića koja je dominirala papstvom u 10. vijeku. Kao i njegovi prethodnici, stekao je niz zvučnih titula, kao što je Romanorum consul, dux et senator ("konzul, vojvoda i senator Rimljana"). Bio je blizak saveznik niza papa svog vremena, a posebno Silvestra II. Također je održavao bliske veze i sa rimsko-njemačkim carevima Otonom II i Otonom III. Kada se protiv potonjeg 1001. godine u Rimu podigao ustanak, proglašena je republika, a Gregorio 6. februara proglašen njenim poglavarom. Kada su carske trupe sljedeće godine došle u Rim, odrekao se svoje titule. Imao je tri sina od kojih su dvojica postala pape - Teofilatto (Benedikt VIII i Romano (Ivan XIX), a treći sin Alberic III ga je naslijedio na mjestu grofa.
GPR116
G protein spregnuti receptor 116 je protein koji je kod ljudi kodiran GPR116 genom.
Njuberi
Njuberi se može odnositi na
Fairburn, South Dakota
Ferbern je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 85, što je 5 (6,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Okoni
Okoni se može odnositi na
Champcervon
Šanservon je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 157 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 27 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 92 metara (maksimalnoj 132 m, a minimalnoj 81 m).
Vilijamsburg
Vilijamsburg se može odnositi na
Opština Lipkovo
Opština Lipkovo (makedonski: Општина Липково, albanski: Komuna e Likovës) je jedna od 84 opština Republike Makedonije koja se prostire na sjeveru Republike Makedonije.
Lindisfarne
Lindisfarne je plimni otok kraj sjeveroistočne obale Engleske. Također je poznat po neslužbenim imenom Holy Island (Sveti Otok) te predstavlja civilnu parohiju grofovije Northumberland. U anglosaksonska vremena je bio poznat pod staroengleskim imenom Lindisfarena, which means "[island of the] travellers from Lindsey", zbog čega neki historičari špekuliraju da su prvi stanovnici došli iz Kraljevine Lindsay u ranom srednjem vijeku. Godine 2001. je otok imao 162 stanovnika. Otok je poznat kao duhovno središte sjeverne Engleske u ranom srednjem vijeku, što je status koji je uživao zahvaljujući tamo osnovanom samostanu.
Opština Lipkovo
Upravno sjedište ove opštine je selo Lipkovo.
Geografske karakteristike
Opština Lipkovo graniči sa Kosovom na sjeveru te sa opštinom: Čučer-Sandevo i na zapadu, gradom Skopje na jugo-istoku, te s Opštinom Kumanovo na istoku.
Ukupna površina Opštine Lipkovo  je 267,82 km².
Stanovništvo
Opština Lipkovo ima 27 058 stanovnika. Po zadnjem popisu stanovnika iz 2002 nacionalni sastav stanovnika u opštini bio je slijedeći;.
Naselja u Opštini Lipkovo
Ukupni broj naselja u opštini je 22, i sva su sela.
Hialeah Gardens, Florida
Hajalija Gardens je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 21.744 stanovnika.
Arthur Rimbaud
Žan Nikola Artur Rembo (20. oktobar 1854 – 10. novembar 1891) je bio francuski pesnik, koji se rodio u Šarlvilu u Francuskoj. Bio je predstavnik pokreta dekadencije i imao jak uticaj na savremenu književnost, muziku i umetnost. Svoja najpoznatija dela je stvarao u kasnim tinejdžerskim godinama i zato ga je Viktor Igo opisao kao dete Šekspir. Bio je nemirnog duha, prešao preko tri kontinenta pre svoje smrti u 37. godini.