cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Selimija džamija u Knežini
Selimija džamija u Knežini (Sultan Selima džamija) se nalazi u naselju Knežina, opština Sokolac, Bosna i Hercegovina. Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 04. do 10. maja 2004. godine, džamija je proglašena za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik.
Molini, Ancona
Molini je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Selimija džamija u Knežini
Historija
Sve ove džamije nose osobine osmanlijske arhitekture, koja je najmlađi izdanak islamske arhitekture, ali su prostorno znatno manje od monumentalnih džamija u Istanbulu, Jedrenu i drugim centrima osmanskog carstva. To što su ove građevine po svojim dimenzijama manje od onih u Istanbulu ne umanjuje njihovu vrijednost, već je to znak materijalnih mogućnosti sredine u kojoj su nastale. U vrijeme kada su Osmanlije zauzeli Bosnu oni su već imali izgrađen stil džamija koje su podizali u novoosvojenim krajevima. To su bile džamije tzv. brusanske škole koja se razvijala pod uticajem Seseldžučke džamije i vizantijske potkupolne građevine. Kod svih džamija ovog tipa osnovnu karakteristiku predstavlja potpuna jasnoća i stroga pravilnost arhitektonskog rješenja, kao i skladan proporcijski odnos pojedinih elemenata. Spoljna kontura ovu geometrijsku jasnoću ističe kontrastima masivnog kubusa molitvenog prostora, poluloptaste kupole i kopljaste munare.
Džamija je srušena u ljeto 1992. god. Nakon prvih aktivnosti u aprilu 2004. godine, pronađeni su svi uklonjeni fragmenti srušene džamije, pa je u potpunosti obnovljena od istog materijala i svečano otvorena 4. septembra 2011. godine.
Opis
Munara se nalazi uz desni, spoljni zid džamije. Visina kamene munare do šerefe iznosi 20 m i svojom visinom predstavljala jednu od viših munara u Bosni i Hercegovini. Zidana je klesanim kamenom. Osnova munare je kvadratna, cca 2.05 m, koja kasnije prelazi u poligonalnu. U munaru se ulazi iz desnog ugla molitvenog prostora sa galerije visine dva metra, što je jedinstven izuzetak kod džamija, i malim polukružnim stepenicama se penjalo do vrha. Dekorativna kamena plastika, koja se nalazi ispod šerefe, je u obliku stalaktita, tako da čitavom objektu daje jedan poseban umjetnički izraz.
Colonia Miguel Hidalgo, Santo Domingo Tehuantepec
Colonia Miguel Hidalgo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Tehuantepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Sista Bassa, Venezia
Sista Bassa je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Minatitlan, Veracruz
Minatitlan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 150895 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
San Gabrielito, Tepecoacuilco de Trujano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 164 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 838 m.
Istočna Ilidža
Istočna Ilidža (1994–2004. Srpska Ilidža, 2004–05. Kasindo), jedna od opština Grada Istočno Sarajevo u Bosni i Hercegovini. je nastala od dela nekadašnje opštine Ilidža, tada je zvaničan naziv opštine bio Srpska Ilidža, ali je posle odluke Ustavnog suda BiH od 27. aprila 2004. godine, da je taj naziv diskriminatorski i da favorizuje samo srpski narod, jedno kratko vreme koristila ime Kasindo. Zakonom o izmjenama Zakona o teritorijalnoj organizaciji Republike Srpske («Službeni glasnik Republike Srpske», broj: 103/05) ime opštine promijenjeno je u Istočna Ilidža.
Opština Istočna Ilidža nastala je od dijelova predratne sarajevske opštine Ilidža na dijelovima te opštine koja su po Dejtonskom sporazumu pripala Republici Srpskoj. Nekadašnja jedinstvena opština je imala površinu od 162 km². Prije primjene Dejtonskog sporazuma, 2/3 tadašnje opštine Ilidža nalazilo se pod kontrolom Republike Srpske. Nalazi se u krajnjem jugoistočnom dijelu Sarajevskog polja u podnožju planine Igman. Sastoji se od mjesih zajednica Kasindo, Dobrinja, Vojkovići, Grlica i Krupac. Veliki dio stanovništva opštine čine sarajevski Srbi izbjegli iz drugih dijelova Sarajevskog polja.
Opština zauzima površinu od 28 -{km}-² i u njoj živi 16.754 stanovnika (zvanična procena Republičkog zavoda za statistiku Republike Srpske za 2004. godinu). Iste godine je rođeno 136 dece, a umrlo je 173 stanovnika što čini negativan prirodni priraštaj od -37 stanovnika (posledih nekoliko godina je priraštaj negativan). Sa 578 stanovnika po km² opština Istočna Ilidža je najgušće naseljena opština Istočnog Sarajeva. Prosječna nadmorska visina opštine je 500m. Magistralnim putem je povezana sa Fočom, lokalnim regionalnim putem preko Trebevića sa Palama, a mrežom lokalnih puteva je povezana sa gradom Sarajevom u Federaciji BiH. Granica između opštine Istočna Ilidža i Federacije BiH nije obilježena ni na koji način i na nekim mjestima u prirodi se radi o jednoj ulici koja razdvaja dvije stambene zgrade.
Najveća naselja su Vojkovići, Dobrinja I, Dobrinja IV, Kasindo. Ostala naselja su Krupac, Grlica, Gornji Kotorac, Donji Kotorac (dio), Bijelo Polje... Nekoliko godina posle rata u Mladicama izgrađeno je veliko stambeno naselje u kom žive Srbi izbjegli iz drugih sarajevskih opština.
Na području opštine nalazi se i respektabilan Klinički centar Kasindo.
Barranca Colorada, Temixco
Barranca Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Temixco.
Istočna Ilidža
Istorija
Arheološko područje – Gradac na Ilinjači u Gornjem Kotorcu, proglašeno je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine. Na Gradcu je krajem eneolitskog i početkom starijeg bronzanog doba nastalo prvo gradinsko naselje. To je bilo doba oko 1800. godine prije nove ere, doba početka upotrebe metala, nemira i pomjeranja stanovništva, kada su kroz teritoriju Bosne lutale i prolazile različite društvene grupe, povremeno se zadržavajući na pojedinim mjestima ili područjima. Iz tog perioda na lokalitetu su nađeni komadi keramike koja je pripadala vučedolskoj i cetinskoj kulturi. Još su se ranih šezdesetih godina XX vijeka na površini mogli raspoznati ostaci bedema kasnoantičkog utvrđenja koji su opasali cijeli plato, na površini od oko 150 m dužine i 40 m širine. Istovremena (ranohrišćanska) crkva je sagrađena na sjeveroistočnom dijelu platoa, dimenzija 17x11 m, ima narteks, naos sa apsidom i južnu prostoriju. Vjerovatno su utvrđenje i crkva podignuti u periodu iza 535. godine kada je ovaj kraj za vladavine cara Justinijana obuhvaćen granicama Carstva. Ostaci bedema kasnoantičkog utvrđenja i istovremene crkve su arheološki nalazi koji se čuvaju u Zemaljskom muzeju u Sarajevu i  Muzeju grada Sarajeva.
Istorijsko područje – Nekropola sa stećcima i nišanima u Krupcu, je takođe proglašeno nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.
Barranca Colorada, Temixco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1329 m.
Istočna Ilidža
Istorija
I na kraju, istorijsko područje – nekropola sa stećcima na lokalitetu Crnač u Donjem Kotorcu, proglašeno je nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine
Na brdu Ilinjača (poznato još i kao Gavrića brdo) nalaze se ostaci srednjovjekovnog grada za koji istoričari najčešće tvrde da je bio grad Kotorac, koji spominje Konstantin Porfirogenet u svom čuvenom djelu "O upravljanju imperijom", u kom se nalaze i prvi spomeni imena Bosna.
Privreda
Okosnicu razvoja čine proizvodni kapaciteti "FAMOSA", GP "Budućnost", GP "Put", "Union-investu", "UNIS-MGA", "Napredak", "Tkaonica ćilima"... Na ovom području svoja sjedišta imaju "Centrotrans" i "GRAS", preduzeća za prevoz putnika u gradskom, prigradskom i međugradskom saobraćaju.
Pet žena, a iz naše kuće
Pet žena, a iz naše kuće je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1980. na televiziji. Režirao ju je Miljenko Dereta, a scenario je napisao Zoran Petrović.
Chilcoaloya, Huejutla de Reyes
Chilcoaloya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 315 m.
Civrieux
Sivrije je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi).
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 954, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km².
Banu, Dumești
Banu je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Dumești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 54 m.
Lanesville, Indiana
Lejnsvil je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 564, što je 50 (-8,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Slavski Laz
Slavski Laz je naselje u slovenskoj Općini Kostelu. Slavski Laz se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 13 stanovnika.
Ferrari, Piacenza
Ferrari je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 674 m.
Groß Wittensee
Gros Vitenze je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.132 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058066.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Gros Vitenze se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 10 metara. Površina opštine iznosi 23,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.132 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 48 stanovnika/km².
Solnjača
Solnjača, takođe i sonjača, ruštolistac, caklinica, slanica, soljanka (latinski Salsola kali subsp. kali, takođe i Kali turgida), jednogodišnja je zeljasta biljka koja raste na slanom peskovitom (šljunkovitom ili laporastom) tlu uz more.
U Evropi se javlja duž obala Baltika, Severnog mora i Atlantika. Na Mediteranu i suvljim mestima u kopnu zamenjuje je Kali tragus, koja slabije podnosi slana zemljišta.
Alkalije i kalcinirana soda
Kalcinirana soda dobijena iz pepela solnjače sadrži i do 30% natrijum karbonata, jedne od alkalnih soli važne u proizvodnji sapuna ili stakla. Reč "alkalno" potiče od arapskog al qaly što znači "od kalija" tj. solnjače. Biljke kao ova i Salsola soda, Kali tragus i -turgida i Halogeton sativus bile su sve do ranog 19. veka važan izvor kalcinirane sode, a tada ih je zamenio sintetički Leblanov proces.
Ishrana
Ova biljka se može koristiti kao varivo koje ne treba soliti, jer je slana. Iz istog razloga se može koristiti i kao začin u nedostatku soli.
Миокус
Миокус је насеље у Србији у општини Шабац у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 357 становника.
Демографија
У насељу Миокус живи 322 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,2 година (39,7 код мушкараца и 42,7 код жена). У насељу има 118 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,44.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Patetino
Patetino je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Patetino je selo u sastavu opštine Sveti Nikola.
Prirodni uslovi
Patetino je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 30 kilometara severozapadno.
Naselje Patetino se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Selo je smešteno severno od polja, na zapadnim visovima planine Mangovice. Nadmorska visina naselja je približno 640 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Patetino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 6 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Kathryn Hahn
Ketrin Han (23. jul 1973) je američka glumica poznata po ulozi Lili Lebovski u televizijskoj seriji Džordan. Takođe je tumačila sporedne uloge u nekoliko popularnih komedija, među kojima su Spiker, Kako izgubiti dečka za deset dana, Luda braća i Mi smo Milerovi.
Han Pijesak
alt=Han Pijesak|mini|Han Pijesak Han-Pijesak je grad i istoimena općina koje se nalazi u istočnom dijelu Bosne i Hercegovine, na razvođu rijeka Stupčanice i Žepe. Administrativno pripada Republici Srpskoj.
Geografija
Susjedne opštine su Sokolac i Rogatica sa juga, Olovo sa zapada, Vlasenica na sjeveru, i Milići na istoku. Kroz opštinu prolazi magistralni put M-19 Sarajevo-Zvornik i regionalni pravac Olovo-Žepa. Okružen je visovima: Velikim Žepom 1537m, Javornikom 1219m, Studenom Gorom 1149m i Trešnjevcem 1245m. Ovakav geografski položaj uslovio je zdravu planinsku klimu. Sam Han-Pijesak je na nadmorskoj visini od 1180m. Bujne četinarske i listopadne šume doprinijele su da ovo mjesto postane poznata klimatska i vazdušna banja, jer po količini ozona zauzima jedno od najznačajnih mjesta u Evropi.
Opština Han-Pijesak nalazi se na magistralnom putu koji ga povezuje sa centrima u Bosni i Hercegovini i šire. Han-Pijesak zauzima površinu od 320 km2. Ima 25 naselja i 6.346 stanovnika prema popisu iz 1991. godine. Trenutno je broj stanovnika nešto manji od navedenog, ali kada se završi proces povratka, koji je veoma intenziviran dostići će nivo utvrđen navedenim popisom. Općina Han-Pijesak spada u brdsko-planinska područja sa preko 1000 metara nadmorske visine. Sela su mala, rasuta između planina Javora, Devetaka i Žepa i vrlo su rijetko naseljena. Ova opština po veličini i broju stanovnika spada u male opštine sa 19,8 stanovnika po jednom km2.
Preko ovog prostora kreću se i sudaraju polarne i suptropske vazdušne mase. Klimatske odlike uslovljene su kako velikom nadmorskom visinom tako i geografskom širinom i kontinentalnošću. Najhladniji mjesec je januar sa srednjom temperaturom -4,5 stepeni Celzijusa i februar -3,7 stepeni Celzijusa, a najtopliji mjesec je jul sa 15,7S. Srednja godišnja temperatura veoma je niska i iznosi 6,5 stepeni. Što se tiče padavina zimski mjeseci su siromašniji od ljetnih. Srednja godišnja količina padavina na području Han-Pijeska iznosi oko 1085-1433mm3/m2. Od ukupnog broja dana sa padavinama 30% otpada na sniježne padavine, a snijeg se zadržava preko 120 dana u godini. Broj vjetrovitih dana preovladava nad danima bez vjetra. Najzastupljeniji su sjeverac i južni vjetar. Najjači vjetrovi su u februaru i u aprilu, a vjetrovitost u velikoj mjeri umanjuje vlažnost vazduha. Srednja godišnja oblačnost je 5.9 desetina, najoblačniji mjesec je decembar sa 7.4 desetina. Gledano u cjelini klima je subplaninska, odlikuje se dugim i sniježnim zimama i kratkim ljetima i kratkim vegetacionim periodima. Karakteristično je da je jesen toplija od proljeća.
Naseljena mjesta
Babine Gornje, Berkovina, Bogaz, Brložnik, Crna Rijeka, Džimrije, Gođenje, Han Pijesak, Han Pogled, Japaga, Jelovci, Karaula, Kraljevo Polje, Kram, Krivače, Kusače, Ljeskovac, Malo Polje, Mrkalji, Mrkov, Nerići, Nevačka, Pjenovac, Plane, Podžeplje, Potkozlovača (Podkozlovača), Ravanjsko, Rečica (dio), Rijeke, Rubinići (dio), Stoborani i Terzići.
Poslije potpisivanja Daytonskog sporazuma, veći dio općine Han Pijesak ušao je u sastav Republike Srpske. U sastav Federacije Bosne i Hercegovine ušlo je naseljeno mjesto Žeravice te dio naseljenih mjesta: Rubinići i Rečica. Ovo je područje ušlo u sastav općine Olovo.
Istorija
Ostatke materijalne kulture iz praistorije na širem području Han Pijeska čine ilirske gradine i gromile (tumulusi). Gradina sa fortifikacionim sistemom evidentirana je na području između Pjenovca i Mrkova – grad Pošijak.
Iz perioda rimske uprave u BiH na području opštine Han Pijesak evidentirani su ostaci magistralne ceste, koja je od Salone i Narone vodila prema Domaviji (Srebrenica) i Sirmijumu.
U srednjovjekovnoj bosanskoj državi područje je pripadalo feudalnoj porodici Pavlovići (Radenovići). Iz tog vremena potiče i nekropola sa stećcima na lokalitetima Pokojnica (Mramorje) i Podgroblje (Luka) u selu Nevačka. Nekropole su proglašene nacionalnim spomenicima kulture Bosne i Hercegovine.
Na starom karavanskom putu od Sarajeva koji je vodio preko Romanije bilo je na svakih desetak kilometara po jedan han za odmor, konak i svratište putnika, vojnih i trgovačkih karavana. Jedan od ovih hanova bio je i Han-Pijesak, oko koga se dosta kasnije formira istoimeno naselje.
Evlija Čelebija 1664. godine na putu od Sarajeva prema Zvorniku pominje na hanpjesačkom prostoru nekoliko hanova oko kojih se kasnije formiraju manja ili veća naselja (Han-Pijesak, Han-Pogled, Han-Mačkovac, Han-Hanić). Ova naselja bila su najveća i najznačajnija. Područje Han-Pijeska se nalazio na raskrsnici puta koji ga je povezivao sa Srebrenicom i dolinom Drine, drugi kraj ove raskrsnice vodio je ka Vlasenici i Zvorniku, a treći je vodio prema Sokocu, i preko Romanije ka Sarajevu. Han-Pogled je imao strategijski značaj u vrijeme opće nesigurnosti putnika za vrijeme vladavine Osmanlija, izloženih napadima odmetnika. Od ovog hana se širi pogled preko Birča, prema Majevici, Drini i Srbiji, te je zbog toga dobio ime Pogled.
Privreda
ŠG "Visočnik" Han-Pijesak je u sastavu javnog preduzeća šumarstva "Srpske šume" Republike Srpske-Sokolac. Ovo šumsko gazdinstvo raspolaže kompleksom od 20.000 hektara visokoekonomske šume. Godišnji sječivi etat ovog pravnog subjekta je 110.000m³ čamovog i bukovog drvnog sortimenta.
Radna jedinica "Poljoprivreda" je u sastavu ŠG "Visočnik" Han-Pijesak od 1998 godine. U ovoj radnoj jedinici u toku je transformacija državnog kapitala u akcionarsko društvo AD "Planina" Han-Pijesak i jedno je od najvećih poljoprivrednih dobara prema raspoloživim kapacitetima koji iznose 2.385 hektara od čega je:
Sve ovo pogoduje razvoju priplodne stoke (ovce i goveda)
Ratarska proizvodnja je orijentisana na proizvodnju kabaste stočne hrane (sijeno, silaža, ispaša), potrebne za ishranu raspoloživog stočnog fonda. Stočarska proizvodnja je osnovna privredna djelatnost ovog subjekta i zastupljena je kroz ovčarstvo, govedarstvo i konjarstvo.
Sadašnje matično stado ovaca iznosi 1.100 grla ovaca, 305 grla krava i konja 25 grla. Matično stado ovaca sačinjavaju TROPASMINSKI KRIŽANCI; ROMANOVSKA; I ILE-DE-FRANCE pasmine.
Govedarska proizvodnja u ovom pravnom subjektu je zastupljena kroz uzgoj HEREFORD čistokrvne pasmine. Pomenuta pasmina isključivo se koristi za proizvodnju mesa. Dojni period kod teladi traje 6 mjeseci. Ženski podmladak se ostavlja za obnavljanje matičnog stada, a minus varijante se prodaju u kategoriji teladi i junadi. Hereford je engleska pasmina nazvana po istoimenoj grofoviji u Engleskoj. Crvene boje sa bijelom prugom od grebena preko glave, bijela đerdana, donjeg dijela trupa. Gojaznost joj je odlična. Krave su teške 500–600 kg, a bikovi 700–1000 kg. kvalitet mesa je odličan. Randman iznosi 60-70%.
Turizam
Pošto područje opštine Han-Pijeska nema niti jednog prirodnog činioca koji bi ograničavao njegov turistički prostor, ovaj kontinentalni dio omogućava razvoj više vrsta turističkog privređivanja. Ovo je područje morfološki i klimatski pogodno za zimski turizam i zimske sportove, dok planine predstavljaju najsnažnije obilježje turističke ponude prostora. Osnovne preduslove za razvoj boravišnog i vikend turizma daju prirodne ljepote, klima, lov i ribolov, kulturnoistorijske vrijednosti, razvoj planinskog i zimskog turizma. Od velikog značaja za razvoj stacionarnog turizma ima razvoj specifičnog zdravstveno-klimatskog turizma- vazdušna banja.
Sport
Han pijesak je mjesto poznato i po mnogim sportistima koji upravo dolaze iz ovog malog mjesta.Nekako po prirodi ljudi koji dolaze sa ovog planinskog mjesta bili predodređeni da se bave borilačkim vještinama kao što su karate i kikboks. Od karataša je najpoznatiji Milan Gavrilović, atletičara Sreto Krstić, Stevan Kosorić i Slaviša Obradović a od kiksboksera Dragan Nerić i Edhem Taći alias Edo Tachi.
Buenos Aires, Tempoal
Buenos Aires je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Cascina Albarotto, Bergamo
Cascina Albarotto je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Pavlešenci
Pavlešenci su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Pavlešenci su selo u sastavu opštine Sveti Nikola.
Prirodni uslovi
Pavlešenci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 40 kilometara severozapadno.
Naselje Pavlešenci se nalazi u istorijskoj oblasti Ovče polje. Selo nije smešteno u samom polju, već severno od polja, na severoistočnim padinama Gradištanske planine. Nadmorska visina naselja je približno 520 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Pavlešenci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 77 stanovnika.
Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Christian II od Danske
Christian II (Nyborg, 1. jul 1426. - Kalundborg, 25. januar 1559.), bio je dansko - norveški kralj od 1513. do 1523., a i švedski kralj od 1520. do 1523.
Tanasko Rajić
Atanasko (Tanasko) Rajić je rođen u selu Stragari pod Rudnikom 1754 godine. Njegovi najbliži potomci tvde da je rođen 31. januara po starom, odnosno 11. februara po novom kalendaru, na Svetog Atanasija zimskog po kome je dobio ime Atanasko (Tanasko).
Christian II od Danske
Njegova vladavina označila je kraj Kalmarske unije političke tvorevine sastavljene od Danske, Norveške i Švedske.
Tanasko Rajić
Pre početka ustanka drugovao je sa svojim zemljakom Janićijem Đurićem, kasnije Karađorđevim sekretarom. Sa njime se i orodio oženivši jednog od svojih sinova sa Perunikom, mlađom Đurićevom sestrom. Sa Karađorđem i drugim šumadijskim hajducima učestvovao je u mnogim obračunima sa Turcima. U njegovom kraju po svireposti je bio poznat Turčin Sali-aga. Tanasko Rajić se udružuje sa svojim prijateljima u nameri da potuče Sali-agu. Bio je upućen na dogovaranje koja su vođena među istaknutim Srbima za podizanje ustanka. Veče u oči Sretenja 1804. godine prispeo je Tanasko u Orašac zajedno sa Karađorđem, Stanojem Glavašem, Janićijem Đurićem i još šezdesesetak naoružanih Šumadinaca. Sutradan, na oraškom zboru birao se predvoditelj srpski. Tanasko je sa svojim Šumadincima u glas povikao: "Đorđija za vođu!". Karađorđe je crveno belu zastavu predao Tanasku Rajiću. Tim činom Tanasko je posao barjaktar ustaničke Srbije.
Po izbijanju ustanka, Tanasko je otišao u svoje rodno selo i tamo prikupljao i organizovao ljude za opsadu Rudnika koja je potom usledila. Tanasko je bio ogorčen na Sali-agu i obećao je da će ga lično ubiti i spasiti Rudnik zuluma. Ustanička vojska sa Tanaskom na čelu je 2.3. 1804. opkolila grad i zatražila predaju Sali-age. Turci su ovo odbili i pripremali se za borbu, očekujući pomoć Kučuk Alije iz Beograda. Tanasko Rajić komanduje napad. U međuvremenu Turcima su stigla pojačanja iz Čačka, pa se razvio jak boj na prilazima grada. Tanasko Rajić je tada ranjen u ruku, a Turci su bili poraženi, njihovi konji i naoružanje zaplenjeni.
Christian II od Danske
Biografija
Nakon što je od 1506. - 1512. bio norveški potkralj, Christian je 1513. naslijedio svog oca Hansa od Danske na dansko - norveškom tronu, uz obećanje dato plemstvu (potkrijepljeno poveljom) da će poštovati širok spektar njihovih privilegija, uključujući efikasnu kontrolu vlasti od strane plemićkog Kraljevskog savjeta (Rigsråd).
Tanasko Rajić
U stvaranju prvih državnih vlasti Tanasko nije učestvovao. Sve vreme ostao je samo vojnik i to veoma hrabar. Kada su mu Šumadinci isporučili Sali-agu, Tanasko je isukao svoju sablju pred klečećim turčinom i rekao da će ispuniti svoje zaveštanje. Sali- aga je posečen. U daljim vojevanjima Karađorđa, Tanasko Rajić učestvuje protiv Alije Gušanca na Moravi kada je sa svojom vojskom utvrdio Crni vrh kod Jagodine i sačekao Gušanca. Gušanac je pobegao iz boja, a njegova vojska je razoružana. Pored Tanaska Rajića u ovom boju se istakao i Jovan Kursula. Nakon ovih uspeha, dolazi do trvljenja između Tanaska i Karađorđa. Uzroci su bili političke prirode, jer ustanicima nije odgovarao Karađorđev centralizam. Tanasko Rajić odlazi u svoje selo. Tu je ostao sve do 1813. godine. Kada je Srbija dopala teškoća, Tanasko je pružio Karađorđu ruku pomirenja i otišao u njegov štab u Jagodini, kako bi mu pomogao da brani Srbiju. Posle propasti ustanka, Tanasko Rajić se ponovo vratio u svoje selo i svojim očima gledao tursku osvetu.
Christian II od Danske
Biografija
Christian je vrlo brzo zaboravio na dato obećanje i u širokom luku zaobilazio Kraljevski savjet (Rigsråd), umjesto toga koristio se dvorskim kancelarom preko kojeg je odobravao trgovačke privilegije, zaobilazeći tako dansko plemstvo i hanzeatske trgovce i privilegije koje su oni dotad imali.
Tanasko Rajić
Iako je bio tada već u godinama, Tanasko Rajić je odmah podržao Milošev Drugi srpski ustanak i krenuo opet da se bori. Kao glavni komandant ustaničkih snaga, Tanasko Rajić je krenuo da protera Turke iz Čačanske nahije. Do presudnog boja je došlo na brdu Ljubiću, 6.6. 1815. godine. Turski zapovednik Imšir-paša je krenuo da razbije srpske položaje nedaleko od Čačka. Spremajući se za odsudnu borbu, srpski ustanici su u žurbi utvrđivali šančeve na Ljubiću, oko kilometar i po severno od Čačka, gde se Imšir-paša smestio.
Borba je započeta u jutarnjim časovima prepadom Turaka na srpske položaje, a ustanici su se na početku boja držali hrabro. Tanasko Rajić je komandovao baterijom topova na okolnom brdašcu. Pred početak bitke, Tanasko Rajić je postao kapetan u vojsci Miloša Obrenovića. Vešto je rukovao topovima. Na samom početku boja, Tanasko Rajić je precizno tukao turske položaje, pa su Turci primenili opkoljavanje njegovog položaja. Situacija je postala teška, ali se Tanasko nije ni jednog trenutka odvajao od svojih topova. Kad su Turci sasvim prodrli u šančeve gde se Tanasko Rajić nalazio, prestao je da komanduje paljbom, izvadio kuburu, popeo se na jedan top i počeo da puca u turske vojnike. Turci su ga opkolili i u besu isekli na komade po rečima očevidaca. U ovoj bitci je poginuo i zapovednik turske vojske Imšir paša, a srpska vojska se posle Tanaskove pogibije konsolidovala i uspešno dobila boj, nakon čega su se Turci povuli u Čačak.
Christian II od Danske
Biografija
U Norveškoj se Christian spetljao s dvije holandske buržujke - Dyveke, koja mu je bila ljubavnica i njezinom majkom - Sigbrit Villoms, koja mu je postala savjetnik. Nakon što je postao kralj, Christian je Sigbrit povjerio vođenje državnih financija, a sa Dyveke je nastavio ljubovati i nakon što se 1515. oženio sa Isabellom Austrijskom, sestrom budućeg cara Svetog Rimskog Carstva Karlom V.
Christian je 1517. optužio guvernera kopenhaškog dvorca da je otrovao njegovu Dyveke, pa je nakon tog potpuno ignorirao Rigsråd i vlastitu kraljevsku povelju. Nakon tog je formirao vlastitu vladu, a za posebnog savjetnika je odabrao gradonačelnika Malmöa - Hansa Mikkelsena. Preko kancelara kontrolirao je stanje po pokrajinama, a funkcije guvernera dodjeljivao je onima koji su mu bili lojalni, isto tako je imenovao biskupe po svojoj volji.
Lizzano, Pistoia
Lizzano je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Christian II od Danske
Biografija
Taj dođaj poznat kao Stockholmski masakr (Stockholm Bloodbath) pomogao je u pokretanju švedskog oslobodilačkog rata protiv danske vladavine, kojeg je poveo švedski plemić Gustav Vasa. On je uz pomoć vodećeg švedskog plemstva, seljaka iz Dalarne, Hanzeatske lige (naročito Lübecka ) izborio švedsku nezavisnost 1523.
Lizzano, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 674 m.
Christian II od Danske
Biografija
Njegov izbor za novog švedskog monarha 1523. označio je kraj Kalmarske unije.
Christianova neveljkost da reformira trgovinu, uz njegovu anti-hanzeatsku politiku kao i pretpljeni poraz koji je doživio u Švedskoj potakle su jutlandsko plemstvo na pobunu 1523.
Oni su imenovali njegovog ujaka Frederika, vojvodu od Holstein-Gottorpa novim monarhom, pa je Christian bio prisiljen pobjeći u Nizozemsku. Tamo se jedno vrijeme smirio sve do 1531. kad je provalivši u Norvešku pokušao povratiti svoje kraljevstvo. Već slijedeće godine odustao je od daljnje borbe, ali su ga uhapsili danski vojnici, pa je nakon tog pokušao (neuspješno) pregovarati sa Frederikom.
Ostatak života proveo je zatvoren po danskim dvorcima isprva u Sønderborgu, a nakon 1549. u Kalundborgu.
Opština Fetești, Ialomița
Fetești je opština u Rumuniji u okrugu Jalomica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Papinsko vijeće za promicanje nove evangelizacije
Papinsko vijeće za promicanje nove evangelizacije je vijeće Rimske kurije, koje je utemeljio papa Benedikt XVI. 28. lipnja 2010., uoči svetkovine svetih Petra i Pavla, s ciljem promicanja vjere u državama, gdje je katoličanstvo duboko ukorijenjeno, ali postoji kriza vjere.
Papa je prilikom uspostave Vijeća rekao da je "proces sekularizacije proizveo ozbiljnu krizu u smislu kršćanske vjere i uloge Crkve", a novo Papinsko vijeće će "promicati obnovljenu evangelizaciju" u zemljama gdje je Crkva odavno postojala", ali koje žive progresivnu sekularizaciju društva i neku vrstu pomrčine smisla za Boga". Neke od zadaća ovog Vijeća su i: produbiti teološko i pastoralno značenje nove evangelizacije, promicati uporabu Katekizma Katoličke Crkve kao bitne i sveobuhvatne formulacije sadržaja vjere ljudi našeg vremena, promicati korištenje suvremenih oblika komunikacije, kao sredstva za nove evangelizacije, širenje i primjena papinskog učiteljstva o pitanjima vezanim za novu evangelizaciju i dr.
Dana 30. lipnja 2010., papa Benedikt XVI. imenovao je kao prvog predsjednika nadbiskupa Salvatorea Fisichellu, do tada predsjednika Papinske akademije za život. U radu ovog Vijeća sudjeluju i tajnik, podtajnik te članovi (kardinali, nadbiskupi i biskupi). Među ćlanovima su i hrvatski kardinal Josip Bozanić te nadbiskup Nikola Eterović.
Dana, 25. siječnja 2013., papa Benedikt XVI., prenio je nadzor kateheze iz Kongregacije za kler u Papinsko vijeća za promicanje nove evangelizacije.
Santa María Sector Nueve, Viesca
Santa María Sector Nueve je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Viesca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1142 m.
Деца црних очију
"Деца црних очију" је урбана легенда (urbana legenda) о наводним паранормалним (paranormalno) бићима која подсећају на децу узраста од 6 до 16 година, бледе коже и црних очију, која су наводно виђена да стопирају или су се нашла на прагу стамбених кућа. Сматра се да дете или деца долазе испред врата нечије куће, на пример, звоне на врата и питају нешто, било да је то да уђу унутра или да им се помогме да позову некога. Ако су људи нађу у колима, деца могу доћи на прозор и упитати да их повезу негде. Људи одмах почињају да осећају панику и страх као и немогућност да се помере, као да дете има моћ над њима. Обично су деца обучена у тамну одећу. Ако их људи одбију, вратиће се јачи. Људи који су доживели ово искуство, рекли су да им је рука сама кренула да отворе врата да пусте дете да уђе унутра, као да им дете контролише ум. И тренутак пре него што отворе врата, дете скине, на пример, капуљачу и открије своје црне очи. Људи се тада тргну и залупе врата. Шта се деси ако пак неко пусти дете у кућу, остаје мистерија. Приче о деци црних очију су се појавиле у поп култури крајем деведесетих година прошлог века.
Историја
Претпоставља се да легенда потиче из 1988. године, када ју је објавио тексашки репортер Бриан Бетхел у "Поштанској листи повезаној са духовима" у вези два наводна сусрета са децом црних очију. Бетхел описује сусрет са двоје такве деце у Абилину, у Тексасу 1996. године и тврди да је друга особа имала сличан, неповезан сусрет у Портланду у Орегону. Назване класичним примером језивих, Бетхелове приче су стекле толику популарност да их је он често објављивао само да би се задовољио потражњом информација о новој урбаној легенди. 2012. године, Брајан Бетхел је испричао своју причу о стварности телевизијске серије "Monsters and Mysteries in America". Он је написао чланак за новине Абилена, описујући своје искуство и одржавајући своје уверење легитимним. 2012. године, произведен је хорор филм "Деца црних очију", са "Kickstarter" средствима, чији је директор коментарисао да су "Деца црних очију" урбана легенда која плови интернетом већ годинама и да је то увек сматрао фасцинантним. Сматра се да је 2013. године, епизода MSN-а, "Недељно чудо" у којој су представљени извештаји о деци са црним очима, помогла ширењу легенде по интернету. Током једне недеље, септембра 2014. године, британски таблоид "Daily Star", водио је 3 сензионалистичке приче на насловници о наводним виђењима деце црних очију, која су повезана са наводним прогањањем паба у Стафордширу. Лист је тврдио да шок расте, виђањем деце црних очију широм света. Наводна виђења су схваћена озбиљно од стране гонича духова, од којих су неки веровали да су деца црних очију ванземаљци, вампири или духови. Научник Шерон А. Хил, није могао да пронађе никакву документацију о сусретима са децом црних очију, уз констатацију да су то "рекла-казала" приче о духовима. Хил сматра да легенда личи на "типичне сабласне фолклорне приче", као што су црни пас фантом, где предмет није натприродан и где можда никад није ни постојао стваран сусрет.
Santa Anita, Xilitla
Santa Anita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Xilitla.
Huerta Alvarado, Cusihuiriachi
Huerta Alvarado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cusihuiriachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2222 m.
Istočno Novo Sarajevo
Istočno Novo Sarajevo (1992–2004. Srpsko Novo Sarajevo, 2004–05. Lukavica), opština u Bosni i Hercegovini koja administrativno pripada Republici Srpskoj. Jedno kratko vrijeme posle odluke Ustavnog suda BiH koristila je ime Lukavica, a ime tog naselja se u žargonu, posebno u Federaciji BiH koristi i za cijeli grad Istočno Sarajevo ili barem njegov donji dio, u opštinama Istočna Ilidža i Istočno Novo Sarajevo. Bivše ime je bilo Srpsko Novo Sarajevo, ali je to ime odlukom Ustavnog suda BiH proglašeno neustavnim 22. septembra 2004. te je isti organ donio privremenu odluku da opština Srpsko Novo Sarajevo koristi ime "Lukavica". Zakonom o izmjenama Zakona o teritorijalnoj organizaciji Republike Srpske («Službeni glasnik Republike Srpske», broj: 103/05) ime opštine promijenjeno je u Istočno Novo Sarajevo. Opština Istočno Novo Sarajevo sa opštinom Istočna Ilidža dijeli jugoistočni dio Sarajevskog polja koji je Dejtonskim sporazumom pripao Republici Srpskoj, a njena naselja se nalaze i na padinama Trebevića i Jahorine. Opštinu sačinjavaju mjesne zajednice koja su pripadala predratnoj opštini Novo Sarajevo: Lukavica, Pavlovac, Tilava, Toplik, dio mjesnih zajednica Vraca i Gornji Kovačići, (urbana naselja) i naselja na Trebeviću, Tvrdimići, Petrovići, Miljevići, Klek, Kozarevići...
Površina opštine je 36 km², a naseljava je 9.129 stanovnika (2004. godine zvanična procjena Republičkog zavoda za statistiku Republike Srpske). Gustina naseljenosti je 245 stanovnika na km², a prosječna nadmorska visina 500 m.
Područje današnje opštine Istočno Novo Sarajevo prije rata bilo je slabo urbanizovano, što se posle 1995. godine ubrzano mijenja. Novo urbano jezgro opštine čine stambene zgrade izgrađene u bivšim kasarnama JNA i VRS "Slobodan Princip Seljo" i "Slaviša Vajner Čiča", kao i mnogi objekti posvećeni sportu i kulturi, stadion FK Slavija, sportska dvorana "Slavija", pozorište, kulturni centar, srednjoškolski centar, pijaca u Lukavici, tržni centri...
Okosnicu razvoja opštine čine značajni kapaciteti 10 preduzeća koja se nalaze u sastavu "Energoinvesta" ( "RAOP", "Automatika", "TAT", i dr.) zatim kapaciteti UNIS "Lasta", Fabrike specijalnih vozila, kao i veće privatne firme.
U centru Lukavice smješteni su Elektrotehnički, Mašinski i Poljoprivredni fakultet, Muzička akademija, Skupština Grada Istočno Sarajevo, Matična biblioteka, upravne zgrade i proizvodni kapaciteti FAMOSA, Radio Istočno Sarajevo, Osnovna škola "Sveti Sava" (centralna škola u Lukavici i područne škole u Tilavi i Petrovićima), Srednja škola "28.juni", Dom zdravlja "Istočno Sarajevo" i druge značajne institucije.
Sport
U Istočnom Sarajevu postoji par sportski klubova: Fudbalski Klub "Slavija", Klub Malog Fudbala "Tango" , Atletski Klub "Slavija" Lukavica i Košarkaški Klub "Slavija".
Cisne, Illinois
je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 672, što je 1 (-0,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Soteska (Dolenjske Toplice, Slovenija)
Soteska je naselje u slovenskoj Općini Dolenjskim Topllicama. Soteska se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 177 stanovnika.
Appietto
Apjeto je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Južna Korzika.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 857, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km².
Bombikol
Bombikol je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 238,409 Da.
Milford, Utah
Milford je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.409, što je 42 (-2,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Los Hermanos, Tecate
Los Hermanos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tecate.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 947 m.
Las Escobas, Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional
Las Escobas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Dolores Hidalgo Cuna de la Independencia Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1976 m.
Alloro, Biella
Alloro je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 551 m.
Molino, Ancona
Molino je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Córdoba, Veracruz
Córdoba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Molino, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Córdoba, Veracruz
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 134403 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 846 m.
Sonderkommando 1005
minijatura|Mašina za mlevenje kostiju u logoru Janovska u Poljskoj.
Sonderkommando 1005 je bila opsežna operacija iskopavanja i uništavanja tela nacističkih žrtava, koju su u celoj istočnoj Evropi, od maja 1942. godine, vršile specijalne jedinice SD, pod komandom SS vođe Paula Blobela. U skladu sa Hajdrihovim planom o brisanju tragova masovnih zločina, sve do kraja rata trajala je organizovana akcija spaljivanja leševa miliona ubijenih u istočnoj Evropi. Organizacija cele akcije je poverena Blobelu – jednom od najodgovornijih za masakr u Babijem Jaru kod Kijeva, kada je za samo dva dana, septembra 1941, ubijeno 33.771 jevrejskih muškaraca, žena i dece.
Congregación Agrícola Cinco de Mayo, Santo Domingo Tehuantepec
Congregación Agrícola Cinco de Mayo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Tehuantepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Lomas de Mejía, Temixco
Lomas de Mejía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Temixco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1535 m.
Vojinovići (razvrstavanje)
Vojinovići mogu biti:
Jevreji dolaze
Jevreji dolaze je srpski igrani film snimljen 1992. godine u režiji i po scenariju Prvoslava Marića prema sopstvenom scenariju.
El Paraíso, Huejutla de Reyes
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huejutla de Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 522 m.
Augusta, Siracusa
Augusta je naselje u Italiji u provinciji Siracusa, u regiji Sicilija.
Veronica Carlson
Veronica Carlson (18. septembar 1944 - ) je bivša britanska glumica i manekenka, najpoznatija po nastupima u horor filmovima studija Hammer Film Productions krajem 1960-ih i početkom 1970-ih. Relativno kratku karijeru je okončala nakon udaje i preseljenja u SAD, gdje se danas profesionalno bavi slikanjem.
Grove
Grove je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 131 opštinskog središta okruga Hercogtum Lauenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 247 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1053045.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Hercogtum Lauenburg Grove se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Hercogtum Lauenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 5,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 247 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Las Tunas, Tepecoacuilco de Trujano
Las Tunas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tepecoacuilco de Trujano.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 193 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 800 m.
Opština San Francisco Telixtlahuaca, Oaxaca
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1019 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2210 m.
Smolenja vas
Smolenja vas je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Smolenja vas se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 464 stanovnika.
Ferriere, Piacenza
Ferriere je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 314 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 647 m.
Miroslava Bobić
Miroslava „Mira” Bobić (Beograd, 5. februar 1928 — Beograd, 8. mart 2002) je bila jugoslovenska i srpska filmska i pozorišna glumica.
Jefferson, Ohio
Džeferson je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.120, što je 452 (-12,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Lolle, Pistoia
Lolle je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
Opština Țăndărei, Ialomița
Țăndărei je opština u Rumuniji u okrugu Jalomica.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Iranska revolucija
mini|thumb|400px| Masovni prosvjedi u [[Teheranu (1979.)]] Iranska revolucija (takođe poznata kao Islamska revolucija, persijski: انقلاب اسلامی) je bila revolucija koja je transformisala Iran iz kraljevine pod vođstvom šaha Mohameda Reze Pahlavija, u islamsku republiku pod ajatolahom Homeinijem, vođom revolucije i osnivačem islamske republike.
Mada neki smatraju da revolucija još traje, može se reći da je otpočela januara 1978. sa prvim velikim protestima, a završila se usvajanjem novog teokratskog ustava - čime je Homeini postao vrhovni vođa zemlje - decembra 1979. U međuvremenu, Muhamed Reza Pahlavi je pobegao iz zemlje januara 1979. nakon što su štrajkovi i protesti paralisali zemlju, i 1. februara 1979, ajatolah Homeini se vratio u Teheran da pozdravi nekoliko miliona Iranaca. Konačni kraj dinastije Pahlavi se dogodio ubrzo zatim (11. februara) kada je iranska vojska proglasila „neutralnost“ nakon što su gerilske i pobunjeničke snage nadjačale snage verne šahu. Iran je zvanično postao islamska republika 1. aprila, 1979. kada su Iranci u velikoj većini podržali tu odluku na referendumu.
Moore, Montana
Mur je grad u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 193, što je 7 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Iranska revolucija
Revolucija je bila jedinstvena po iznenađenju koje je proizvela u svetu: nedostajala je većina uobičajenih uzroka revolucije - poraz u ratu, ekonomska kriza, pobuna seljaka, nezadovoljna vojska; došlo je do velikih promena velikom brzinom; zbačen je režim za koji se smatralo da ga čvrsto čuva izdašno finansirana vojska i bezbednosne službe; i stara monarhija je zamenjena islamskom teokratijom. Ishod, islamska republika „pod vođstvom osamdesetogodišnjeg religioznog učenjaka u izgnanstvu“, je bio, kako je to jedan naučnik rekao „ishod koji tek treba objasniti“.
Ne tako jedinstvena, ali snažnija je rasprava oko rezultata revolucije. Nazivana je „trećom velikom revolucijom u istoriji“, nakon Francuske i Boljševičke revolucije. Za neke ona predstavlja eru heroizma i žrtvovanja, koja je donela ništa manje nego zametak svetske islamske države, „savršeni model blistavog, humanog i božanskog života... za sve ljude na svetu“. . Sa druge strane, neki Iranci vide revoluciju kao vreme kada „smo svi na par godina izgubili razum“ i naneta je šteta ekonomiji i svetskom ugledu Irana, od koga zemlja tek treba da se oporavi.
Šahove greške
thumb|Šah Reza Pahlavi
Ideologija Iranske revolucije
thumb|Dolazak Homeinija u Iran 1979. godine Ideologija Iranske revolucije se može okarakteristai kao populistička, nacionalistička i nadasve šiitsko islamistička.
Ako se ostavi po strani tradicionalno klerikalno spokojstvo, ostaje obilje različitih ideoloških interpretacija islama unutar velikog saveza koji je doveo do revolucije 1979. Prve tri islamske struje su bile Homeinijeva, Ali Šarijatijeva islamsko-levičarska ideologija i Mehdi Bazarganov liberalno-demokratski islam. Četvrtu struju su predstavljale socijalističke gerilske grupe u svojim islamističkim i sekularnim varijantama, a petu je predstavljao sekularni konstitucionalizam u socijalističkom i nacionalističkom obliku.