cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bratešići
Demografija
U naselju Bratešići živi 45 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,2 godina (52,9 kod muškaraca i 44,9 kod žena). U naselju ima 17 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,06.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Lojze Rozman
Lojze Rozman (2. jun 1930 - 4. maj 1997) je bio slovenski glumac, najpoznatiji po ulozi partizanskog komandanta Ivana u jugoslavenskom ratnom spektaklu Bitka na Neretvi.
Heide Orth
Heide Schildeknecht (Essen, 10. august 1942 -), nakon udaje poznata kao Hilde Orth, je bivša njemačka teniserka koja je nastupala 1960-ih i početkom 1970-ih. 15 puta je nastupala za njemačku Fed Cup reprezentaciju, a dolazila je do četvrtfinala na Wimbledonu i US Openu. Udala se 1965. i rodila jednog sina 1970. nakon čega je prekinula karijeru.
Bošnjaci (Sanski Most)
Bošnjaci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Sanski Most koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 230 stanovnika.
Rancho el Manzano (razvrstavanje)
Rancho el Manzano ima više značenja:
The Darkness
The Darkness je engleski glam-rok sastav.
La Nueva Reforma, Rayón
La Nueva Reforma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rayón.
Brandon, Vermont
Brandon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.648, što je 36 (-2,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mandragola
La mandragola, poznatija i po skraćenim naslovom Mandragola je komedija italijanskog književnika Nicolla Machiavellija objavljena 1524. godine. Sastoji se od 5 činova u kojima se prikazuje kako se mladić po imenu Callimaco zaljubi u Lucreziju, ženu ostarjelog ali bogatog Nicije, te se počne izdavati za ljekara koji bi Lucreziju trebao na svoj način izliječiti od neplodnosti. Vjeruje se kako je Mandragolu Macchiavelli bio napisao u egzilu, i njen sadržaj se često tumači kao satirički obračun sa mnogim aspektima italijanskog renesansnog društva. Mandragola je sa vremenom stekla popularnost, te se smatra jednim od najpoznatijih djela italijanske renesansne književnosti. Bila je predmetom nekoliko filmskih i televizijskih ekranizacija.
Los Tabachines, Villa de Tututepec de Melchor Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Bačinac
Бачинац је насеље у Србији у општини Смедеревска Паланка у Подунавском округу. Према попису из 2002. било је 789 становника (према попису из 1991. било је 890 становника).
Демографија
У насељу Бачинац живи 624 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,9 година (42,0 код мушкараца и 41,8 код жена). У насељу има 218 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,62.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Song Jiaoren
Song Jiaoren (, ; ime po rođenju: Liàn 鍊; kurtoazno ime: Dùnchū 鈍初) (5. april 1882 – 22. mart 1913) bio je kineski republikanski političar, aktivist i revolucionar, poznat kao osnivač stranke Kuomintang (KMT). Nakon Xinhai revolucije i uspostave Republike Kine, njegova je stranka osvojila najviše mandata na prvim slobodnim izborima u historiji Kine, ali je Song Jioaren odmah došao u sukob sa Yuan Shikaijem, bivšim carskim generalom koji je bio postao prvi predsjednik Republike Kine, a koga je optuživao da je autokrat koji želi obnoviti monarhiju. Ubijen je u nikada razjašnjenom atentatu za koji većina historičara drži da je naručio Yuan Shikai, a koji je nekoliko mjeseci kasnije poslužio kao povod za izbijanje neuspjele Druge revolucije.
Libreville
Libreville (u prijevodu Slobodni grad) je glavni grad afričke države Gabon od 419.596 stanovnika po popisu iz 1993. godine.
Klima
Libreville ima tropsku monsunsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime s dugom sezonom kiša od devet mjeseci i kratkom sušnom sezonom koja traje od juna do augusta, kada ukupno padne samo 34 mm kiše (godišnje padne 2509 mm). Prosječna temperatura od oko 30 °C je relativno konstantna tokom cijele godine.
Historija
thumb|left|240px| Scena iz grada U taj kraj prvi su naselili pripadnici plemena Mpongve nakon 16. vijeka, a zatim su se tu naselili i pripadnici plemena Fang, koji su u taj kraj došli iz Kameruna u 19. vijeku. Francuzi su 1843. na samom ušću (na sjevernoj strani) sagradili tvrđavu Fort-d’Aumale, a slijedeće godine pored nje izgrađena je katolička misija. Francuzi su 1849. zaplijenili brazilski brod Elizia s robovima za prodaju i pustili ih na slobodu. Oni su se naselili kod tvrđave i tako je nastao Libreville, naselje oslobođenih robova i lokalnih domorodaca koji su tu već živjeli. Francuzi su 1850. napustili tvrđavu i dozvolili naseljavanje na platou gdje se danas nalazi administrativni i trgovački centar grada. thumb|right|300px| Pogled na grad sa mora Između 1860. i 1874. Libreville je bio meka za brojne britanske, njemačke i američke trgovce koji su osnovali svoja poduzeća. Između 1888. i 1904. Libreville je bio glavni grad kolonije Francuski Kongo. Industrijski razvoj grada nakon oslobođenja zemlje 1960. prouzročio je rast stanovništva, koje se od tadašnjih 30.000 stanovnika svake decenije dupliciralo. Grad je bio poprište žestokih političkih sukoba i pobuna 1990. godine.
Znamenitosti
Najveće atrakcije grada su katolička katedrala sv. Marije i Nacionalni etnografski muzej. Pored grada nalazi se Nacionalni park Pongara na površini od 929 km².
Privreda, transport i školstvo
Libreville nije najveća luka u Gabonu, već je to Port-Gentil, ali je i njegova luka značajna za privredu grada i zemlje, tako da je izgrađena nova dublja luka kod Owenda, 14,5 km jugoistočno od grada. Preko nje i one u gradu se najviše izvoze egzotična drva (okume, ebanovina, orah, mahagonij), ali i kakao, vuna, guma i proizvodi od palmi. Libreville ima i dobro razvijenu industriju, brojne pogone za obradu drva i tekstila, pivovaru, brodogradilište i mlinove.
U novije vrijeme otkrivena je nafta u moru, pored obale sjeverno od grada. Kod mjesta Akok, 42 km sjeveroistočno od grada, godine 1970. izgrađen je eksperimentalni centar za rižu. Libreville je važni obrazovni centar Gabona, on je sjedište Univerziteta Omar Bongo osnovanog 1970. i Nacionalne biblioteke (1960). U njemu djeluju i naučno istraživalački instituti za tropsku poljoprivredu i stočarstvo, geologiju i rudarstvo, te šumarski institut. Grad je dobro povezan cestama s gradovima u unutrašnjosti, a ima i međunarodni aerodrom Leon M'ba (IATA kod: LBV, ICAO kod: FOOL), udaljen 11 km sjeverno od centra grada.
San Bernabé de las Canteras, Tarímbaro
San Bernabé de las Canteras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tarímbaro.
Quinta Santa Rosa, El Mante
Quinta Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
Julimes (razvrstavanje)
Julimes ima više značenja:
Crivina (razvrstavanje)
Crivina ima više značenja:
Enawenê Nawê
Enawenê Nawê (Enawené-Nawé, Salumã; ne smiju se pobrkati sa plemenom Salumá iz brazilkse države Pará), pleme američkih Indijanaca srodno Paressíma, naseljeni u savanama i tropskoj šumi zapadnobrazilske države Mato Grosso. Sa vanjskim svijetom svoj prvi kontakt imaju 1974. Danas ih oko 500 živi u selima koja se sastoje od velikih komunalnih kuća, maloka, raspoređenih oko središnjeg trga, gdje se održavaju plemenski rituali, kao Yãkwa. Enawenê Nawê su uzgajivači manioke i kukuruza, a najpoznatiji su po posebnoj tehnici hvatanja riba, gradeći brane na rijekama tijekom nekoliko mejseci kroz koji traje ribarska sezona. Uhvaćenu ribu dime i transportiraju kanuima u svoja sela. Druga njihova karakteristika, nesrodna plemenima kišne šume, je što ne hvataju niti jedu životinje koje imaju crveno meso. U suvremeno vrijeme sve češći su im problem bijeli došljaci koji uništavaju šumu, posebno uzgajivači soje, rančeri, tragačima za dijamantima (diamanterosima) i sakupljačima kaučuka. Rezervat Terra Indígena Enawenê-Nawê u općinama Juina, Comodoro i Campo Novo do Parecis.
Baničina
Баничина је насеље у Србији у општини Смедеревска Паланка у Подунавском округу. Према попису из 2002. било је 1169 становника (према попису из 1991. било је 1288 становника).
Историја
Село лежи јужно од Смедеревске Паланке. Име села Баничина је остатак давнијег географског појма Баничина планина - венац брда између река Раче и Јасенице (према речнику Вука Караџића, „банити се“ значи, гордо се уздизати). Село се под именом Кошарња јавља у историјским списима први пут 1426. или 1427. године, када ово сточарско село, заједно са сточарским селом Хајлај (данашњи Церовац) деспот Стефан Лазаревић поклања челнику Радосаву - Раду Облачићу. Помиње се првих десетина 19. века у арачким списковима под именом „Кашарина“ и 1822.год. имала је само 11 кућа. У Кошарни је било царских добара која је, после ослобађања, Порта преко Београдског Велики везира издавала под закуп Србима. Од почетка 1826. год. Сва су ова добра прешла у закуп на кнеза Милоша. И кнез је овде имао трла и кошеве, по чему је настала новија легенда да је село добило име Кошарња. Заселак Кошарње је био Вишевац у време када је у њему рођен Карађорђе. После одвајања Вишевца и Мраморца, остатак Кошарње је преузео некада шири појам Баничина као име села. И после одвајања засеока Стојачка, село спада међу просторно највећа села у околини.
Године 1846. ово се насеље не зове више Кошарња, већ Баничина и тада је имало 57 кућа. По попису из 1921. год. У Баничини је било 456 кућа са 2424 становника (са засеоком Стојачком).
Црква Св. Архангела Гаврила је саграђена 1892. и богато је осликана фрескама, са великим иконостасом. У темељ цркве је уграђен камен од остатака старије цркве, која се налазила у долини потока Маскар испод данашње школе. У близини цркве (на месту старог гробља у долини потока испод школе, крај данашњег фудбалског игралишта) је место где је погинуо Станоје Главаш, обележено спомен плочом, а у црквеној порти је гробница, у којој су смештене његове кости, пренете 20 маја 1920. године.
Основна школа у Баничини је веома леп пример „школе из Буквара“ - типског решења школе, једна од око 120 таквих школа, које је Краљ Александар изградио између два светска рата (оваква школа се налази на сликама у Буквару из педесетих и шездесетих година протеклог века). У близини је и Краљева спомен-чесма, подигнута 1926. године. У црквеној порти је подигнут споменик са око 85 уписаних погинулих бораца у Ослободилачким ратовима 1912. до 1918. године. На сеоском гробљу је споменик посвећен петнаесторици српских војника, погинулих у бици на брду Караула приликом повлачења 1915. године.
Порекло становништва
Најстарије породице у селу сматрају се Станојевићи, Мијановићи и Благојевићи (Радоњићи). Благојевићи причају да су старином од Соко Бање, да су бежали „преко“ (у Банат) и да их је, при повратку за „Ђоковину“, задржао кнез Милош и овде населио. Веле да је тада овде била алија и пусто и да су у прво време чували стоку кнеза Милоша.
Остале породице досељене и по пореклу се могу овако распоредити: има 7 породица са 55 кућа досељеника непознатог порекла, 33 породице са 161 кучом динарских досељеника, 1 породица са 6 куча косовско-метохиских досељеника, 3 породице са 22 куће моравско-вардарских досељеника, 6 породица са 28 кућа шопских досељеника и 7 породица са 39 кућа тимочко-браничевских досељеника. (
Демографија
У насељу Баничина живи 940 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,7 година (39,9 код мушкараца и 43,6 код жена). У насељу има 332 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,52.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Chiaranda, Udine
Chiaranda je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Predacija
mini|thumb|300px|Lav i mladunče jedu ostatke govečeta mini|thumb|300px|Indijski [[piton guta odraslog jelena u Nacionalnom parku Mudumalai.]] mini|thumb|300px|Južnokineski [[tigar (Panthera tigris amoyensis) je predator čiji je plijen ovaj papkar]] mini|thumb|300px|[[Mravi mesojedi se hrane rakom cikadom: neke vrste, posebno kada su jedinke udružene, mogu uloviti plijen koji je dosta veći od njih samih]] Predacija u ekologiji opisuje jedan od oblika interakcije između dva bića u datom ekosistemu. Predator napada i jede svoj plijen.
Prema tome, predator je životinja koja lovi plijen i jede druge životinje. Na primjer, pauk jede muhu koju je uhvatio u svoju mrežui ili grupa lavova jede bizona. Životinje koje predator lovi se nazivaju plijen, a apeks predator (alfa predator) je ona koja nije žrtva drugih predatora.
Popis prezimena (A)
Popis prezimena koja počinju slovom A.
Propalaeotherium
Propalaeotherium je bio rani rod iz porodice konja, koji je tokom srednjeg eocena bio endemičan za Evropu i Aziju.
Almersbach
Almersbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 444 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132001.
Propalaeotherium
Taksonomija
thumb|left|Fosil u [[Beču]] Paul Gervais je bio taj koji mu je dao naziv Propalaeotherium, koji znači "prije Palaeotheriuma". Hooker (1986) je smatrao da je on član porodice Palaeotheriidae. Međutim, jedno istraživanje iz 2004. pokazalo je da je ipak u pitanju pripadnik porodice konja.
Almersbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Almersbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 235 metara. Površina opštine iznosi 0,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 444 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 728 stanovnika/km².
Propalaeotherium
Taksonomija
Vrste P. parvulum i P. messelensis priključene su rodu Eurohippus.
Opis
thumb|left|Rekonstrukcija Propalaeotherium je po građi bio sličan poznatom Hyracotheriumu. Poznato je više vrsta tog roda, od kojih su one veće imale dužinu od 90 cm, od čega je 26 cm otpadalo na rep. U ramenima su imali visinu od 43 cm, ali se zbog jakog krivljenja kičme najviša tačka (53 cm) nalazila u području zdjelice. Za njih je također bio karakterističan kratak vrat. Lubanja je dostizala dužinu do 22 cm i bila je izdužena i klinasta kada se gledala sa strane. Zatiljak im je bio kratak i pravougaonog oblika, ali gledano sa strane jasno konkavno zasvođen. Nosna kost je sa dužinom od 10 cm zauzimala gotovo polovinu dužine lubanje. Linija čela bila je relativno prava i nije bila toliko snažno lučno zasvođena kao kod rodova Hyracotherium i Palaeotherium, te tom osobinom izrazito podsjeća na današnje konje.
Donja čeljust je imala dužinu od oko 20 cm i vrlo slabo razvijenu simfizu, grane donje čeljusti bile su relativno nisko pozicionirane. I u gornjoj i donjoj čeljusti nalazili su se zubi tipični za sisare, raspoređeni prema formuli:. Sjekutići su bili relativno maleni i špicasti. Između njih i očnjaka nalazila se malena dijastema (razmak). Sami očnjaci bili su znatno veći od sjekutića i imali su špicast, konusan oblik. Nakon očnjaka nalazila se jedna veća dijastema, iza koje su se nalazili ostali zubi. Oni su imali niske krune (brahiodonti), dok su se okluzalne površine kutnjaka (površine zuba koje su pri žvakanju dolazile u dodir sa površinama odgovarajućih zuba nasuprot njima) sastojale od dvije trake zubne gleđi, koje su se križale i na krajevima imale kvrgasta uzvišenja. Pretkutnjaci, prije svega prednji, bili su vrlo malo molarizirani i imali su samo po jedno uzvišenje.
Postkranijalni skelet poznat je na osnovu mnogobrojnih primjeraka. Kičma se sastojala od sedam vratnih, osam prsnih, pet abdominalnih i pet krsnih pršljena. Imao je i 19 repnih pršljena. Kičma mu je bila karakteristična po visokom i zakrivljenom lučnom obliku. Bedrena kost je kod većih vrsta dostizala prosječnu dužinu od 18 cm, a goljenična kost od 15 cm. Lisna kost se još uvijek sastojala od više manjih kostiju i nije bila reducirana kao kod današnjih konja - do te redukcije nije došlo sve do kasnije u miocenu. Dužina nadlaktične kosti u prosjeku je iznosila 14 cm. Lakatna i palčana kost bile su srasle i dostizale dužinu od 13 cm. Zadnji udovi su završavali sa tri prsta, pri čemu je srednji bio najizraženiji. Kao i kod ranih neparnoprstaša, na prednjim udovima nalazio se i jedan dodatni maleni četvrti prst.
Propaleoteri su bili malene životinje, veličine između 30 i 60 cm u ramenima i težine od samo 10 kg. Izgledali su kao vrlo maleni tapiri. Nisu imali kopita, već su na svakom prstu imali jedno kopito daleko sličnije noktu nego kopitu kod današnjeg konja. Bili su biljojedi: nevjerovatno dobro očuvan primjerak iz Messela pokazuje da su se hranili bobicama i lišćem sa šumskog tla.
U popularnoj kulturi
Propalaeotherium je prikazan u jednoj epizodi serije Šetnje sa zvijerima, gdje je predstavljen kao plaha šumska životinja, koja je plijen Gastornisa i Ambulocetusa.
Allez Ola Olé
Pjesmu je, kao i svake godine, interno odabrala France Télévisions, a Matador je izabran među konkurencijom koju su, između ostalih, sačinjavali Christophe Willem, David Guetta i Emmanuel Moire. Pjesma je prvi puta predstavljena 19. ožujka 2010.
U finalu je nastupao 18., nakon Ukrajine i prije Rumunjske i ostavio je snažan dojam na publiku i gledatelje jednim iznimno energičnim i dinamičnim nastupom. Po završetku glasovanja, Matador je skupio 82 boda i završio na 12. mjestu, prije Rusije koja je imala 90 i ispred Srbije, koja je imala 72 boda. To je bio, nakon Njemačke (koja je pobijedila), drugi najbolji plasman izravnih finalista ("Velika četvorka" i Norveška), te je Matador tako nastavio seriju dobrih plasmana Francuske na Eurosongu.
Singl je izdan 10. svibnja 2010., a bit će dio Matadorovog albuma Electro Soukousss koji izlazi 14. lipnja 2010. godine.
His Glorious Night
His Glorius Night je američki crno-bijeli film snimljen 1929. u režiji Lionela Barrymorea, poznat kao prvo zvučno ostvarenje u filmografiji Johna Gilberta, dotadašnje zvijezde nijemih filmova, ali i po komercijalnom neuspjehu koji mu je uništio karijeru.
Film predstavlja adaptaciju kazališne drame Olympia mađarskog književnika Ferenca Molnara. Gilbert u njemu tumači lik kapetana Kovacsa, konjičkog oficira u vojsci jedne fiktivne monarhije, a u koga je zaljubljena princeza Orsolini, čiji lik tumači Catherine Dale Owen. Radnja prikazuje kako njihovu vezu pokušava okončati kraljica (čiji lik tumači Nance O'Neill), a što kapetan Kovacs pokušava spriječiti fabricirajući dokaze o skandalu kojim bi ucijenio kraljicu.
Gilbertu je His Glorious Night zapravo bio drugi zvučni film, s obzirom da je nešto ranije snimio Redemption, ali je njegova premijera bila odgođena za godinu dana. Zvučni debi Gilberta, koji je dotada uživao status jedne od najvećih i najbolje plaćenih hollywoodskih zvijezda, je bio loše primljen i od publike, ali i od kritike. Ubrzo su se u štampi pojavili navodi kako se publika, čim je prvi put čula Gilbertov glas, počela smijati, jer je "bio previsok i ženskast", odnosno nespojiv sa idealima filmske muževnosti. Te tvrdnje su kasnije bile često citirane u djelima posvećenim historiji Hollywooda, a Gilbert postao oličenje žrtve tranzicije sa nijemog na zvučni film. Dio kritičara i historičara filma su kasnije, međutim, utvrdili da je Gilbertov glas bio sasvim u redu, odnosno da je razlog za smijeh publike bio u lošem scenariju Willarda Macka, koji je koristio replike i dijaloge adekvatne za međutitlove u nijemim filmovima, ali koji su izgovarani od strane glumaca zvučali teatralno i samoparodijski. Neuspjeh filma se također pripisuje i neiskustvu glumca Lionela Barrymorea kome je bila povjerena režija. Gilbertova kćer Leatrice Gilbert Fountain je pak tvrdila da je Louis B. Mayer, šef studija MGM, namjerno sabotirao film motiviran mržnjom prema Gilbertu i željom da što prije raskine ugovor s njim.
Winnie Shaw
Winnie Mason Shaw (Glasgow, 18. januar 1947 - 30. mart 1992), poznata i kao Winnie Woolridge, je bila škotska teniserka koja je profesionalno igrala krajem 1960-ih i 1970-ih. Bila je kćer Winnija Masona, a nakon udaje za Angusa Shawa je preuzela prezime "Shaw". Dva puta je na Roland Garrosu bila u finalu - mješovitim parovima na Roland Garrosu 1970. (sa Thomasom Lejusom) i u ženskim parovima 1971. (sa Joyce Barclay). U pojedinačnoj konkurenciji je 1970. i 1971. bila u polufinalu Australian Opena. Umrla je od tumora mozga.
His Glorious Night
Kao i neki drugi prestužni hollywoodski filmovi tog vremena, i His Glorious Night je dobio višejezične verzije pod različitim naslovima i različitim glumcima namijenjenim za strana tržišta. 1930. su tako za francusko govorno tržište snimljeni Si l'empereur savait ça, za špansko Olimpia i za njemačko Olympia. Sva tri filma su dobila bolje recenzije od originala. Godine 1960. je snimljena nova adaptacija Molnarove drame pod naslovom A Breath of Scandal gdje je glumila Sophia Loren.
Snimanje His Glorious Night, kao i katastrofalna reakcija publike na njegovoj premijeri, inspirirala je neke od scena od popularnom filmskom mjuziklu Pjevajmo na kiši iz 1952. godine.
Case Mazzi, Bergamo
Case Mazzi je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Mary-Ann Eisel
Mary-Ann Eisel (25. novembar 1946 -), također poznata i kao Mary-Ann Curtis i Mary-Ann Beatie je bivša američka teniserka koja je igrala krajem 1960-ih i 1970-ih. Njeno najveće dostignuće je bio US Open 1967 gdje je došla u dva finala parova - žensko (sa Donnom Floyd) i mješovito, gdje joj je partner bio bivši suprug Peter Curtis. Osim toga je u parovima 1971. osvojila dvije titule.
Cristuru Secuiesc (razvrstavanje)
Cristuru Secuiesc ima više značenja:
Motiv (razvrstavanje)
Reč motiv može predstavljati više pojmova:
Rancho el Mezquite (razvrstavanje)
Rancho el Mezquite ima više značenja:
Crivești (razvrstavanje)
Crivești ima više značenja:
Guadocavalli, Campobasso
Guadocavalli je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 584 m.
Julián Grajales (razvrstavanje)
Julián Grajales ima više značenja:
Cristolț (razvrstavanje)
Cristolț ima više značenja:
Brdari
Brdari su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Sanski Most koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 539 stanovnika.
Istorija
Brdari su se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazili u sastavu opštine Sanski Most.
Mandragola (TV drama)
Mandragola je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1962. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada italijanskog pisca Nikola Makijavelija. Režirao ju je Jovan Konjović.
Rancho el Milagro (razvrstavanje)
Rancho el Milagro ima više značenja:
Cristinești (razvrstavanje)
Cristinești ima više značenja:
Timuquanan
mini|Porodica Timuquanan.
Timuquanan je ime bivše porodice indijanskih jezika u povijesno doba raširena na područjima Floride i susjedne Georgije. Powell ovu porodicu drži za samostalnu. Kasnije se tretira kao jedna od skupina porodice Muskhogean. Tek se u novije vrijeme drži da bi mogla biti ogranak porodice Arawakan, točnije grane Taino, inače nekada rasprostranjenih po Velikim Antilima. Kao vješti pomorci neka Taino plemena dolutala su skroz na obale Floride koju su držali u svojim rukama do najezde Europljana i prodirućih Seminola, koja su se ugnijezdila na floridskom poluotoku. Većina ovih plemena što su se naselila na američkom kopnu nestala su u ratovima, a ostaci su deportirani na Kubu.
Njihovih potomaka ima i danas, a sebe drže da su porijeklom od starih Taina. Predstavnici bivše Timuquanan porodice, koja je dobila ime po Timucua Indijancima su: Acuera, Fresh Water, Icafui, Mocoço, Ocale, Onatheaqua, Osochi, Pohoy, Potano, Saturiwa, Surruque, Tacatacuru, Tawasa, Timucua (Utina), Tocobaga, Yui, Yufera, Yustaga.
Okrug As Said, Shabwah
As Said je okrug u Jemenu u pokrajini Šabva.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1673 m.
Proscenij
thumb|250px|right|Unutrašnjost Auditorium Theatrea u Chicagu; proscenij natkriven posebnim proscenijskim lukom.
Proscenij je prednji dio pozornice koji se nalazi između gledališta i zastora. Alternativni nazivi: prednji plan, prednja pozornica, forbina.
Kršćanska adventistička crkva u Baranji
Beli Manastir
U Belom Manastiru Adventistička crkva prvi je put registrovana 1948. godine kod tadašnjih organa vlasti sa sjedištem u današnjoj Ulici Vladana Desnice broj 53 (tada Ulica V. S. Karadžića, poznatija kao Srpska ulica). Dotada su se vjernici sastajali po kućama ili povremeno odlazili u mjesne crkve Draž ili Osijek. Prva vjernica, koja je zapisana u crkvenoj knjizi mjesne crkve u Belom Manastiru, bila je Ana Takač, koja je krštena 1. VII. 1933. godine u Osijeku.
Od 1966. godine mjesna se crkva nalazi u današnjoj Ulici svetog Martina (tada Ulica Borisa Kidriča), uz objekt "Elektroslavonije". Kasnije joj je pridodan i stan za pastora. Mjesna crkva broji oko 50 vjernika i ima oko 10-15 stalnih posjetilaca na bogoslužjima i seminarima. Od osnivanja mjesne crkve pa do danas kroz crkvu, a što je zabilježeno u crkvenoj knjizi, prošlo je i zapisano oko 130 imena vjernika. Među mnogim pastorima koji su radili i djelovali u mjesnoj crkvi Beli Manastir i u baranjskom okrugu najviše se spominje brat Ivan Halužan sa suprugom Mirjanom.
U belomanastirskoj kino-dvorani održan je u subotu 7. VII. 2001. sabor adventističkih vjernika iz istočne Slavonije i Baranje, na kome je bilo oko 200 vjernika.
Na lokalnom Radiju Baranja adventisti imaju svake nedjelje emisiju Misli iz Biblije, a na lokalnom Radiju Banska kosa svakod ponedjeljka emisiju Glas nade.
Darda
U Dardi se 70-ih godina 20. stoljeća oformila grupa vjernika, koja se 30. IX. 1980. godine izdvojila iz mjesne crkve Beli Manastir i osnovala novu mjesnu crkvu u Dardi. Godine 1991. zbog rata prestaje rad te mjesne crkve, a obnavlja se krajem 2008. godine.
Draž
Mjesna adventistička crkva u Dražu osnovana je 1922. godine. Osamdeseta godišnjica osnivanja obilježena je svečanim bogoslužjem u subotu 14. IX. 2002, na kome se okupilo preko 400 vjernika iz Baranje, Slavonije, ostalih dijelova Hrvatske, Vojvodine, Srbije, Crne Gore i drugih zemalja.
Las Varillas, Atemajac de Brizuela
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2239 m.
La Pradera (razvrstavanje)
La Pradera ima više značenja:
Musem
UNESCO je 2008. uvrstio Musem na listu Nematerijalne svjetske baštine.
Viișoara, Cobadin
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1575 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 136 m.
Musem
Historija i karakteristike
Orginalno se taj događaj održavao oko mjeseca maja, kao važan događaj nomadskih stočara Sjeverne Afrike. To je bila prilika da vide druge ljude, nešto kupe ili prodaju, razmjene prehrambene i druge proizvode. Odmjere snage u utrkama konja i deva, proslave vjenčanja i čuju savjete iz tradicionalne medicine. Musem je bio prilika da vide i čuju svoje plesače, pjevače i muzičare i djela svoje usmene predaje.
Familia González, Ensenada
Familia González je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Musem
Historija i karakteristike
Ta okupljanja poprimila su formu godišnjeg festivala 1963. kad je organiziran prvi Musem u Tan-Tanu kako bi promovirao lokalne tradicije. Veliki promotor tog festivala bio je Mohamed Laghdafom, poznat kao protivnik francusko-španjolske okupacije.
Rancho el Mirador (razvrstavanje)
Rancho el Mirador ima više značenja:
Familia González, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Cristian (razvrstavanje)
Cristian ima više značenja:
Muhamed al-Nasir
Muhamed al-Nasir (arapski الناصر لدين الله محمد بن المنصور, an-Nāṣir li-dīn Allah Muḥammad ibn al-Manṣūr) (? - 1213.) bio je četvrti almohadski kalif, od 1199. do svoje smrti. Postao je kalif 25. siječnja 1199.; tad je umro njegov otac Abu Jusuf Jakub al-Mansur.
Zahvaljujući očevim pobjedama nad kršćanima, Muhamed se nije morao mnogo boriti. Postavio je Abua Muhameda ibn Abi Hafsa za guvernera Ifrikije. Ipak, i sam je al-Nasir morao u bitku, ali je poražen 1212. Umro je sljedeće godine te ga je naslijedio desetogodišnji sin Jusuf II., kojega je al-Nasiru rodila robinja Qamar.
Prema redovniku Matthewu Parisu, kralj Engleske Ivan bez Zemlje poslao je glasnike al-Nasiru moleći ga pomoć, obećavši čak da će se preobratiti na islam. Al-Nasir je navodno bio zgađen tom idejom.
Musem
Historija i karakteristike
Iz sigurnosnih razloga (zbog rata sa Polisariom) festival nije organiziran između 1979. i 2004.
Farmington, Missouri
Farmington je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 16.240, što je 2.316 (16,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Preciosa (razvrstavanje)
La Preciosa ima više značenja:
Rancho el Molino (razvrstavanje)
Rancho el Molino ima više značenja:
Regnery Publishing
Regnery Publishing je američki izdavač knjiga sa sjedištem u Washingtonu. Osnovan je u Chicagu 1947. godine od strane Henryja Regneryja i fokusiran je na izdavanje djela o američkom konzervativizmu. U januaru 2014. izdavačku kuću kupila je medijska grupa Salem. Među istaknutim autorima čija je djela izdavao Regnery su Haley Barbour, Ann Coulter, Newt Gingrich, Michelle Malkin, Robert Spencer, David Horowitz i Barbara Olson. Čelnik kompanije je Marji Ross.
La Presa Colorada (razvrstavanje)
La Presa Colorada ima više značenja:
Cristești (razvrstavanje)
Cristești ima više značenja:
1098
Godina 1098. (MXCVIII) bila je redovna godina koja počinje u petak po julijanskom kalendaru.
Presta, Benevento
Presta je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.
Icafui
Značenje imena ovog plemena nije poznato, a često su bili brkani sa plemenom Cascangue, prema Swantonu, to je možda bio i još jedan naziv za njih.
San Pietro a Casaglia, Firenze
San Pietro a Casaglia je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 420 m.
Rancho el Naranjo (razvrstavanje)
Rancho el Naranjo ima više značenja:
Malabo
Malabo je glavni i najveći grad afričke države Ekvatorijalne Gvineje. Prema popisu iz 1994. grad ima 60.065 stanovnika, a po procjenama iz 2003. 92.900 stanovnika.
Geografija
Malabo leži na sjeveru otoka Bioko (Fernando Po), na rubu potopljenog vulkana u Gvinejskom zaljevu. Grad ima vrlo dobru i duboku luku iz koje se izvozi kakao, drvo i kava.
Klima
Malabo ima Tropsku savansku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa dugom sezonom kiša i kratkim sušnim periodom od decembra do februara. Prosječno padne do 1799 mm kiša na godinu, a temperaturne oscilacije su tokom godine vrlo male, tako da je prosječna temperatura po danu od 28 do 30 °C.
Historija
thumb|left|240px| Aerodrom Malabo Portugalski pomorac Fernão do Pó, bio je prvi Evropljanin koji je doplovio do otoka Bioko 1472. on ga je nazvao Formosa (Lijepi). Kada su ga Portugalci kolonizirali 1474. nazvali su ga po njemu Fernando Pó. Portugalci su 1778. taj otok s obližnjim arhipelagom i posjedom na afričkom kopnu između rijeka Niger i Ogoue dali Španjolskoj u zamjenu za teritorij na američkom kontinentu. thumb|right|300px| Novi gradski stadion Malabo su 1827. osnovali Britanci kao pomorsku bazu Port Clarence, nakon što su zakupili otok Bioko od Španjolaca. On im je trebao da izgrade pomorsku bazu iz koje bi mogli kontrolirati zabranu trgovine robovima uz afričku obalu. Na otok, ali i u novo naselje, počeli su se doseljavati oslobođeni robovi, koji se lokalno zovu Fernandinos. Na njihove potomke se još i danas može naići u Malabou, prepoznaje ih se po govoru koji je mješavina afričkih i portugalskog jezika. Kad su Britanci vratili Španjolskoj otok, oni su ga prezvali u Santa Isabel.
Alpenrod
Alpenrod je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.607 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143202.
Malabo
Historija
Nakon što je Ekvatorijalna Gvineja postala nezavisna 1969. Malabo je postao glavni grad zemlje, umjesto dotadašnjeg Bata na kopnu. Nakon izbijanja nereda 1969. iz grada se masovno iselilo evropsko stanovništvo (uglavnom španjolskog porijekla). Na trendu brisanja svih tragova evropskog kolonijalnog nasljeđa gradu je promjenjeno ime 1973. u afričko Malabo. Malabo je izgubio puno od svog karaktera 1970-ih godina, za vladavine tadašnjeg predsjednika Macíasa Nguema, koji je provodio teror nad većinskim plemenom Bubi na otoku Bioka. Unatoč tome što je danas naftom bogat grad, to se na Malabu uopće ne vidi, grad ima vrlo malo asfaltiranih ulica, one su uglavom u historijskom dijelu grada iz vremena španjolske uprave.
Alpenrod
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Alpenrod se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 450 metara. Površina opštine iznosi 12,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.607 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 132 stanovnika/km².
Malabo
Privreda
Malabo je prije svega politički, komercijalni i financijski centar zemlje u kojem većina zaposlenih radi u administraciji. Otkriće i eksploatacija naftne u zemlji 1980-ih i 90-tih dovela je do povećanja poslovne aktivnosti u gradu. Proizvodnja nafte se povećala na 360.000 barela dnevno (2004.), ali se to povećanje ne vidi u gradu, koji je i nadalje vrlo siromašan. Malabo je povezan sa ostakom zemlje na kopnu trajektima, grad ima i međunarodni aerodrom (IATA kod: SSG, ICAO kod: FGSL)
Castagneto, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 513 m.
Cricău (razvrstavanje)
Cricău ima više značenja:
Loma Bonita, El Mante
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Živi leš
Živi leš (Живой труп) je kazališni komad ruskog pisca Lava Tolstoja napisan 1900. godine i premijerno prikazan 1911. godine, godinu dana nakon njegove smrti. Radnja je inspirirana stvarnim događajima vezanima uz plemićku porodicu Gimer (iz koje je poticao ruski menjševički vođa Nikolaj Suhanov). Naslovni protagonist je Fedor (ili Fjodor) Protasov, plemić uvjeren kako njegova supruga Liza stvarno voli njegovog bivšeg suparnika Viktora Karenjina i koji se zbog toga misli ubiti; s obzirom da za to ne može skupiti hrabrost, umjesto toga bježi iz kuće i priključuje se ciganskoj trupi gdje počinje vezu sa pjevačicom Mašom, ali na kraju pobjegne i od tog života. Iako je Tolstoj tekst nije objavio za života, te ga je smatrao nedovršenim, njegova premijera u Moskvi, koju su zajedno postavili Vladimir Demirovič-Dančenko i Konstantin Stanislavski, predstavljala je trijumf, poslije koga je postavljen u brojnim pozornicama širom svijeta.
Filmske adaptacije
Drama je bila adaptirana više puta:
Vavilonska biblioteka
Vavilonska biblioteka/Babilonska knjižnica (španski: La biblioteca de Babel) je kratka priča argentinskog pisca i bibliotekara Jorhe Luisa Borhesa (1899-1986), u kojoj je zamišljen univerzum u obliku ogromne biblioteke koja sadrži sve moguće knjige, određene veličine i formata.
Priča se prvi put pojavila na španskom jeziku u Borhesovoj zbirci priča iz 1941., El Jardín de senderos que se bifurcan ("Vrt rašljastih staza"). Ta čitava knjiga je kasnije uključena u često izdavane Ficciones (1944.).
Zaplet
Borhesov narator opisuje kako se njegov univerzum sastoji od beskrajnog prostranstva šestougaonih soba (heksagona), spojenih hodnicima i stepeništima; svaka sadrži osnovne potrebe za ljudski opstanak i — četiri zida sa policama za knjige. Mada je poredak i sadržaj velike većine knjiga nasumičan i naizgled potpuno besmislen, tamošnji stanovnici veruju da knjige poseduju sve moguće redoslede nekolicine osnovnih znakova (slova, prazna mesta i interpunkcijske znakove). Mada je većina knjiga u ovom univerzumu gomila besmisleno raspoređenih slova, biblioteka takođe mora sadržati, negde, svaku smislenu knjigu ikad napisanu, ili koja bi tek mogla biti napisana i sve moguće njihove permutacije ili blago pogrešne (s nekoliko "štamparskih grešaka") verzije svake od tih knjiga. Narator primećuje da biblioteka mora sadržavati sve korisne informacije, uključujući predviđanja budućnosti, biografije bilo koje osobe i prevode svih knjiga na sve jezike, ukratko, sve moguće knjige o svim mogućim temama, sa svim mogućim stepenima istinitosti i smislenosti. Čak i ako bi nekoliko miliona knjiga bilo uništeno, svaka od njih bi imala "nekoliko stotina hiljada" (zapravo na milione, v. dole) varijanti sa samo jednim drugačijim znakom. Takođe bi za mnoge tekstove mogao biti smišljen neki jezik, s kojim bi oni bili čitljivi, s nekim od ogromnog broja različitih kontekstâ.
Uprkos — zapravo, baš zbog — ovog zakrčenja informacijama, sve knjige su totalno beskorisne čitaocu, što bibliotekare ostavlja u stanju samoubilačkog očaja. Ipak, Borhes spekuliše postojanjem "Grimiznog heksagona", u kome stoji knjiga koja sadrži registar svih drugih knjiga; bibliotekar koji je čita nalik je Bogu.
Teme
Ovom pričom se ponavlja tema Borhesovog eseja iz 1939. "Totalna biblioteka" (La biblioteca total), u kojoj se opet priznaje raniji razvoj ove teme kod Kurda Lasvica u njegovoj priči iz 1901. "Univerzalna biblioteka" (Die Universalbibliotek):
Mnoge Borhesovske teme se javljaju u ovoj priči — beskonačnost, stvarnost, kabalističko rezonovanje i lavirinti. Koncept biblioteke se često poredi sa Borelovom teoremom majmuna-daktilografa. U samoj priči Vavilonska biblioteka se ne pominju majmuni i pisaće mašine; Borhes je pomenuo tu analogiju u pomenutom eseju Totalna biblioteka: "pola tuceta majmuna sa pisaćim mašinama bi, za nekoliko večnosti, proizvelo sve knjige iz Britanskog muzeja". U priči, najbliži ekvivalent ovome je u retku: "Jedna bogohulna sekta je predložila [...] da bi svi ljudi trebali žonglirati slovima i simbolima dok ne izgrade, improbabilnim darom slučaja, ove kanonske knjige".
Borhes će sličnu ideju istraživati njegovom kasnijom pričom "Peščana knjiga"; u toj priči postoji beskrajna knjiga (ili knjiga sa neograničenim brojem stranica) umesto beskrajne biblioteke. Pored toga, Peščana knjiga je napisana nepoznatim alfabetom a njen sadržaj nije očigledno nasumičan.
Koncept biblioteke je takođe otvoreno analogan viđenju svemira kao sfere, čiji je centar svuda a obim nigde. Matematičar i filozof Blaise Pascal je upotrebio ovu metaforu, a u ranijem eseju Borhes je primetio da Paskalov rukopis ovu sferu naziva effroyable, ili "zastrašujuća".
U svakom slučaju je jasno: biblioteka koja sadrži sve moguće knjige, nasumično poređane, ekvivalentna je (kao izvor informacija) biblioteci bez ijedne knjige.
Vrednost misaonog eksperimenta
U svojoj knjizi "Van kontrole", Kevin Kelly posvećuje poglavlje konceptu koji je Borhes predstavio. Između ostalog, on predlaže da su bibliotekari bili u velikoj zabludi u vezi prirode nekih "besmislenih" knjiga. Neke od njih su svakako kopije drugih knjiga, neke su ispisane supstitucionom šifrom, druge fonetski, neke izmišljenim jezicima itd. Keli ukazuje na pretpostavku da je svaka knjiga u biblioteci čitljiva, ako bi je se dešifrovalo kako treba. Ovo nalikuje filozofskoj ideji Imanuela Kanta da definisanjem pravila svemira, mi stvaramo pravila svemira. Pošto su bibliotekari pretpostavljali da su besmislene knjige upravo to, oni su možda odbacili više primeraka Uputstava prema grimiznom heksagonu s mesta na kojem stojite, samo zato što su bili ispisani šifrom. Pored toga, pošto su, po definiciji, tu sve moguće knjige, takođe ima i knjiga laži i netačnosti. Na svaki primerak kodeksa biblioteke, postojaće mnogo primeraka lažnih kodeksa, u kojima će se tvrditi da su neke lažne knjige istinite i neke istinite knjige lažne. Ukratko, svaka prostorija u biblioteci može biti Grimizni heksagon.
Keli zatim kreće na mentalno putovanje Bibliotekom, shvatajući da knjiga naslovljena sa "Kevin Keli Van Kontrole" leži skrivena negde u njoj. Taj primerak knjige bi bio bolji od onog koji on trenutno piše. Zatim dolazi do obrta, kada on shvati da bi više vremena proveo tražeći takvu knjigu, nego da je sam napiše. Vraća se filozofskom ispitivanju biblioteke primećujući da među besmislicama biblioteke postoje i dela iznad ljudske sposobnosti pisanja, jednostavno na osnovu definicije da se u njoj nalaze sve moguće knjige, pa i takva dela. Biblioteka ne može biti oštećena uništenjem ijedne od njenih knjiga, jer mada je svaka knjiga jedinstvena, postoji mnogo knjiga koje se razlikuju za samo jedno slovo. Biblioteka je iskušenje, jer nudi takve dragulje prosvetljenja i onda ih zatrpava u obmani. Zaključuje rekavši da se svaki tekst, uključujući njegov, može razmatrati kao da je izvučen iz Biblioteke autorovim činom definisanja potrage slovo po slovo, dok se ne stigne do teksta koji je dovoljno blizu onom koji je nameravao da napiše. Teoretski, tekst je već postojao, ali ga je trebalo pronaći činom autorove mašte.
Quine-ov Reductio
W.V.O. Quine je u jednom kratkom eseju primetio zanimljivu činjenicu da je Vavilonska biblioteka konačna (tj. teoretski ćemo u jednom trenutku istorije doći do tačke u kojoj je sve napisano) i da se Biblioteka može u celini izgraditi tako što ćemo prosto staviti tačku na jedno parče papira i crtu na drugo. Ovi papiri bi se onda mogli nasumično izmenjivati, čime bi nastao tekst u binarnom kodu; koji bi mogao čitati onaj ko pomera papire napred-nazad. Ovo pokazuje da bi se Biblioteka zapravo mogla staviti pod kontrolu i da je svako sa papirom i olovkom može stvoriti u par sekundi.
Spoljne poveznice
(na engleskom:) Related Links and Commentary Other such simulations also exist
Siete de Junio, Cuatro Ciénegas
Siete de Junio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Cuatro Ciénegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 922 m.
Boyd, Minnesota
Bojd je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 175, što je 35 (-16,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kataklizma zvuka
Kataklizma zvuka je srpski hardcore punk bend iz Novog Sada koji je djelovao 1990-ih.
<!-- Dolje je u komentaru originalni tekst članka koga treba formatirati i srediti. Hard-Core bend okupljen 1988. godine. Prvu postavu cinili su braca Dusan Probojcic (bubanj) i Aleksandar Probojcic (bass gitara), Vladimir Grbovic (gitara) i Igor Samardzija (vokal). U ovoj postavi ulaze u STUDIO M u Novom Sadu i snimaju pesmu Genije. Igora, koji ih je veoma brzo napustio zamenjuju Sinisa Tesanovic - Tesa i Vladimir Gubik - Boss, a kao pojacanje stize i gitarista grupe OKGP Igor Buzancic - Buzi, tako da grupa tada zvuci jos brze, zesce, cvrsce. Godine 1991. snimaju u STUDI M u Novom Sadu kompozicije NUI i Working Class, koje su emitovane na PAN RADIO, posle cega nastupaju u ZUTA KUCA, CASINO-SPENS, ROCKOTEKA-ONA, i na igrankama u osnovnim skolama. Umesto Buzija u grupu dolazi Dejan Jovanov. U Septembru iste godine, ulaze u studio AMBIJENT 94 i snimaju devat kompozicija, kojima dodaju i dve ranije snimljene u STUDIO M, i objavljuju ih na kaseti (MC) koju su sami umnozavali i delili. Poklonike su stekli cestim nastupima po Novom Sadu, Somboru, Zrenjaninu i gde god je to bilo moguce. Na svim nastupima pratilo ih je pedesetak vernih fanova, sa kojima su se druzili i sa kojima su u Katolickoj porti zajedno pisali tekstove pesama. Godine 1992. u ROCKOTEKA ONA nastupaju na DEMONIJADI, festivalu mladih snaga, gde ulaze u drugi krug, a pre finalnog nastupa, uspesno nastupaju u Somboru, gde su predstavili novog pevaca Andreja Pevca. Posle festivala DEMO ATTACK, na SPENS-u, Andrej ih napusta i pridruzuje se sekti HARE KRISHNA. U zelji da naprave pomak ka jos zescem zvuku (grind-core), 1993. godine Dejana Menja Nemanja Ivancevic - Veliki Zupan na gitari, sa kojim postaju najbrzi bend Srbije (objavio najbrzi bubnjar Srbije: grupa URGH). Nemanjinim dolaskom menjaju ime u KKB (Kenjators-Kreacija-Buke). Septembra iste godine u studiu DO-RE-MI snimaju jedanaest kompozicija za album Grinders Zone koji je objavljen kao samostalno izdanje. Ovo izdanje je propraceno veoma dobrim kritikama sto im je omogucilo seriju dobrih koncerata (Beograd, Novi Sad, Bijeli Manastir, HR, ...). Posto je Nemanja 1994. godine otisao na Kipar, a Vladimir i Dusan u vojsku, grupa KKB prestaje da postoji. U medjuvremenu Dejan i Aleksandar odlaze u vojsku. Njihovim povratkom 1997/1998. godine Dusan, Aleksandar, Vladimir i Dejan nastavljaju ali ponovo kao KATAKLIZMA ZVUKA. Septemba 1999. godine ulaze u studio Radio Novog Sada i snimaju album Kreacija Buke. Krajem iste godine pojavljuju se na NS Koncertu Godine koji je ujedno bio i poslednji koncert grupe KATAKLIZMA ZVUKA. Od samog pocetka grupa je negovala specificnu vrstu novosadskog undergrounda u svakom smislu. -->
La mandragola (film, 1965)
La mandragola je italijansko-francuska filmska komedija snimljena 1965. godine u režiji Alberta Lattuade. Predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada Niccola Macchiavelija. Radnja se događa 1504. godine u Firenci, a protagonist, koga tumači Philippe Leroy, je Callimaco, mladić zaljubljen u Lucreziju (čiji lik tumači Rosanna Schiaffino), lijepu suprugu bogatog starca, a koju pokušava zavesti izdajući se za ljekara koji liječi neplodnost.
Criciova (razvrstavanje)
Criciova ima više značenja:
Castiglione, Treviso
Castiglione je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Pozornica
mini|300px| Pozornica [[Pariška opera|Pariške opere (opéra Garnier).]] Pozornica je scenski prostor tj. mjesto na kojem se odigrava predstava. Sinonimi za pozornicu su: scena, bina, prizorište te još poneki rjeđe upotrebljavani. Danas su kazališne pozornice uglavnom sličnih oblika i razlikujemo ih po površini i po tehničkoj opremljenosti, ovisno o namjeni. Različite vrste pozornica su:
1825
thumb|300px|[[Stockton and Darlington Railway]]
Huang Xing
Huang Xing ili Huang Hsing (25. oktobar 1874 – 31. oktobar 1916) bio je kineski republikanski političar, aktivist i političar, najpoznatiji po svome sudjelovanju u Xinhai revoluciji kojim je srušen carski režim dinastije Qing i uspostavljena Republika Kina, odnosno kao jedan od osnivača stranke Kuomintang. Godine 1913. je bio jedan od vođa tzv. Druge revolucije, odnosno ustanka protiv autokratskog predsjednika Yuan Shikaija. Nakon njegovog gušenja je otišao u egzil odakle se vratio nedugo nakon smrti.