cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Josip Kopinič
Narodnooslobodilačka borba
Posle Aprilskog rata, okupacije Kraljevine Jugoslavije i proglašenja ustaške Nezavisne Države Hrvatske (NDH), aprila 1941. godine Josip Kopinič je nastavio da živi u okupiranom Zagrebu. Da bi se legalizovao kod novih vlasti predstavljao se kao simpatizer ustaša. Bio je akcionar fabrike likera, potpredsednik jedne firme i predsednik Društva dalmatinskih Hrvata. Obezbedio je sebi sve propusnice i zavidan uticaj u društvu. Sarađivao je i sa Ivanom Srebrenjakom, koji je bio šef sovjetske vojno-obaveštajne službe za čitav Balkan i koji je posle Aprilskog rata preselio iz Beograda u Zagreb.
Kada je u maju 1941. godine, Josip Broz Tito prešao iz Zagreba u Beograd, Kopinič je izgubio vezu sa njim. Posle napada Nemačke na Sovjetski Savez, juna 1941. Kopinič je od CK KP Hrvatske zahtevao da odma otpočne sa oružanim akcijama i tada je zbog ne ovlašćenog mešanja u rad KPH došao u sukob sa Vladimirom Popovićem, instruktorom CK KPJ pri CK KPH, kao i Radetom Končarom, Andrijom Hebrangom, Vladimirom Bakarićem i Pavlom Papom. Kopinič je tada obavestio Kominternu da CK KPH sabotira poziv na oružanu borbu i od nje 9. jula dobio mandat za njegovo raspuštanje. Pošto mu čelnci CK KPH nisu dali vezu sa Titom, nabavio ju je preko njegove supruge Herte Has i po kuriru Branku Maleševiću mu uputio pismo u kome je izneo kritike na račun CK KPH i izneo mu predlog da dođe u Zagreb da bi se sastali sa rukovodstvom KPH. Kopinič je tada uspeo da dobije podršku Mesnog komiteta KPH za Zagreb, na čelu sa Antunom Robom, koji je planirao da unapredi u Centralni komitet. Kopinič je zajedno sa članovima Mesnog komiteta, a bez znanja CK KPH, bio organizator neuspelog bega iz logora Kerestinac, u kome je stradala većina od 111 logoraša.
Tito i CK KPJ su tada zbog nesuglasica u CK KPH i loše organizovane akcije, u Zagreb poslali Blagoja Neškovića, koji je imao zadatak da zajedno sa Vladom Popovićem formira posebnu komisiju ispita ovaj slučaj. Na osnovu izveštaja komisije, na sednici Politibiro CK KPJ 10. avgusta 1941. godine su donete odluke - pojedini članovi CK KPH su bili partijski kažnjeni, raspušten je Mesni komitet KPH za Zagreb i postavljen je zahtev Kominterni smeni sa dužnosti njenog opunomoćenika. Prema nekim podacima ovaj zahtev nikada nije ni stigao do Kominterne, tako da je Kopinič nastavio da održava veze sa njom sve do njenog raspuštanja maja 1943. godine.
Krajem 1941. godine, Tito je pozvao Kopiniča da dođe u oslobođeno Užice i da telegrafistima Vrhovnog štaba omogući neposrednu vezu sa Kominternom, koja je do tada održavana jedino preko Kopiničeve radio-stanice u Zagrebu. Pošto je u međuvremenu došlo do neprijateljske ofanzive i pada Užica, on je preko Sarajeva došao do Romanijskog partizanskog odreda i tamo dočekao dolazak Tita u oslobođenu Rogaticu. Vezu sa Kominternom tada nisu uspeli da uspostave i Kopinič se sa Lolom Ribarom, početkom januara 1942. godine vratio u Zagreb. Kopinič je tada telegrafistima Vrhovnog štaba ostavio šifre, preko kojih su uspeli da stupe u vezu sa Kominternom 9. februara. Ovaj direktni kontakt Vrhovnog štaba i Kominterne je umnogome olakšao rad Vrhovnog štaba, kao i Kopinčiča, jer su sve dotdašnje veze između Tita i Vrhovnog štaba sa Kominternom išle preko Kopinčiča i njegove radio-stanice u Zagrebu, što je zbog udaljenosti izazivalo niz nesigurnosti zbog sporih kurirskih veza.
Ustaška policija je u februara 1942. godine, uspela da uhapsi sovjetskog obaveštajca Ivana Srebrenjaka, a potom i Andriju Hebranga. Posle ovih hapšenja, pošto su Srebrenjak i Hebrang znali za ilegalni stan Kopiniča u Kustošiji, naselju u zapadnom delu Zagreba, CK KPH je radi sigurnosti obezbedio sredstva i Kopiniču kupio drugi stan u Stenjevcu, gde je premeštena ilegalna radio-stanica. Sredinom 1942. godine Josip i Stela Kopinič su napustili Zagreb i prešli u Sloveniju gde su se priključili Glavnom štabu Slovenije. Posle nemačke ofanzive na Kočevski rog, pošli su nazad ka Zagrebu, ali su ih na putu kroz Žumberak uhapsili partizani. Bili su sprovedeni u Štab Trinaeste proleterske brigade i pod sumnjom da su ustaški špijuni osuđeni na streljanje. Pošto se u to vreme Ivo Lola Ribar nalazio sa ovom brigadom, pre streljanja su ga pozvali da mu pokažu „špijune“, što ih je spasilo sigurne smrti.
Bovolone, Verona
Bovolone je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14036 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Josip Kopinič
Narodnooslobodilačka borba
Po povratku u okupirani Zagreb, Josip i Stela Kopinič su nastavili sa svojim ilegalnim obaveštajnim radom. Juna 1944. godine, po nalogu Andrije Hebranga, sekretara CK KP Hrvatske, a uz saglasnost predstavnika sovjetske armije pri Glavnom štabu NOV i PO Hrvatske, napustili su Zagreb i prešli na oslobođenu teritoriju u Topusko. Potom su otišli u Štab Šestog slavonskog korpusa, koji se nalazio na Papuku, a kasnije su prešli u Štab Treće armije. Kada je oktobra 1944. oslobođen Beograd, prešli su tamo, gde su i dočekali oslobođenje zemlje i kraj rata.
Posleratni period
Posle oslobođenja zemlje, Kopinič je napustio rusku obaveštajnu službu i prema Titovom planu trebao da bude postavljen za ambasadora Nove Jugoslavije u SAD, ali za to nije postojala podrška u najužem rukovodstvu, pre svega jer je bio u sukobu sa Edvardom Kardeljem, ministrom inostranih poslova. Po završetku rata nad Kopiničem je sprovedena još jedna partijska istraga zbog „slučaja Kerestinec“ i kažnjen je partijskim ukorom.
Izvesno vreme je bio na raspolaganju kod ministra unutrašnjih poslova Aleksandra Rankovića, a potom je poslat u Tursku, gde je bio trgovinski predstavnik FNRJ. Tokom boravka u Istanbul, koji je tada bio centar obaveštajaca iz celog sveta, nastavio je da se bavi obaveštajnim radom. Čitavih osam meseci ranije je Titu javio da se priprema kritička Rezolucija Informbiroa o stanju u KPJ. Takođe je održavao dobre odnose sa Georgi Dimitrovom, bivšim sekretarom Kominterne koji je bio predsednik Saveta ministara NR Bugarske.
Kada je 1948. godine došlo do političkog sukoba između Jugoslavije i Sovjetskog Saveza, Kopinič je dobio poziv iz Moskve da dođe i tamo postane jedan od vođa kapanje protiv Tita i drugih ličnosti iz rukovodstva KPJ, ali je on ovo odbio. Vratio se u Jugoslaviju i najpre radio kao šef deviznog odeljenja Narodne banke Jugoslavije, a potom pomoćnika Božidara Maslarića za drumski saobraćaj. Potom je prešao u privredu - najpre je bio direktor čeličane u izgradnji u Strobreču, kod Splita i novog brodogradilišta i preseljene fabrike torpeda. Pošto su ova preduzeća bila stvorena u sklopu starog sporazuma sa Sovjetskim Savezom, odlučio je da ih likvidira. Potom je 14 godina, do 1965. bio direktor brodogradilišta „Uljanik“ u Puli, od kojeg je stvorio veliki svetski poznati gigant. Kasnije je četiri godine bio direktor fabrike „Litostroj“ u Ljubljani i pred penziju „Smelt inženjeringa“ u Rijeci.
Iako je bio važna ličnost u Kominterne, posle rata nije nastavio političku karijeru iako je bio dobar prijatelj sa Josipom Brozom Titom. Sa Titove strane je bilo predloga da Kopinič bude bar narodni poslanik, ali je u rukovodstvu tome bilo otpora, jer je on bio sa pojedinima u sukobu.
Sa svojom suprugom Stelom, sa kojom se upoznao u Kominterni tri puta se venčavao - prvi put su se venčali 1940. službeno po nalogu Kominterne, drugi put su se venčali 1948. u jugoslovenskom konzulatu u Istanbulu jer se između njih izrodila ljubav, ali pošto su se kasnije ti podaci izgubili ponovo su se venčali 1952. godine u Puli. Dugi niz godina je živeo u Puli, a sredinom osamdesetih se sa suprugom preselio u Ljubljanu, gde je i umro 26. maja 1997. godine.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su Orden zasluga za narod sa zlatnom zvezdom i Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem.
Još za njegovog života rođen je mit oko njegovog obaveštajnog rada u Kominterni, kao i o ulozi u Drugom svetskom ratu. Godine 1983. novinar Vjenceslav Cenčić je objavio knjigu „Enigma Kopinič“, a ubrzo potom je 1986. objavljena i knjiga pukovnika Milenka Dodera „Kopinič bez enigme“.
Helen, West Virginia
Helen je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 219.
Miro Lazović
mini|desno|Miro Lazović Miro Lazović je sociolog i političar iz Sarajeva, zastupnik Doma naroda Federacije Bosne i Hercegovine i dopredsjednik Socijaldemokratske unije BiH.
Bio je predsjednik Skupštine Republike Bosne i Hercegovine od 1992. do 1996. godine. Početkom 1990-ih je bio protivnik politike SDS-a, zalažući se za unitarnu Bosnu i Hercegovinu:
19. septembra 1992. godine je izabran da bude član delegacije Bosne i Hercegovine na mirovnim pregovorima u Ženevi. Bio je prvi predsjednik Socijaldemokratske unije BiH od 2003. do 2005. godine.
Larga, Suciu de Sus
Larga je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Suciu de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 537 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 447 m.
Lepra
thumb|180 px|G. A. Hansen je 1873. otkrio Mycobacterium leprae, uzročnika lepre. Guba, lepra ili Hansenova bolest (grčki λέπι = riblje krljušti) je zarazna bolest poznata od drevnih vremena, kada je bila zdravstveni problem u Kini i Indiji.
Opis bolesti
thumb|left|150 px|Norvežanin zaražen leprom, star 24 godine Uzrok gube su bakterije Mycobacterium leprae i Mycobacterium lepromatosis. Prvu je otkrio 1873. Gerhard Armauer Hansen. Simptomi su bijele lezije na kojima se ne osjeća bol. Bakterija napada živce ruku, nogu i lica. Može uzrokovati sljepoću i oduzeti sposobnost pomicanja ruku i očnih kapaka. Na kraju, dovodi do deformacija koje se često povezuju s gubom. Oslabljeni su osjeti za hladnoću, toplinu i bol, te se rane mogu zagnojiti i inficirati. Vrijeme inkubacije ove bolesti traje od par mjeseci do 40 godina. Za liječenje gube se koristi više antibiotika, od kojih je najpoznatiji dapson. Guba je iskorijenjena u Europi, ali zato predstavlja problem u Indiji, Brazilu i Africi. 2004. je u Indiji pronađeno 400 000 novih slučajeva. Suprotno popularnu vjerovanju, guba nije jako zarazna bolest. Postoje dvije vrste gube: tuberkuloidna i lepromatozna.
Povijest
thumb|170 px|Mycobacterium leprae U Indiji se simptomi gube spominju u svetoj knjizi Atharva-veda. Tekst iz drevne Kine napisan na bambusu, opisuje kako guba uzrokuje i gubitak kose. U srednjem vijeku se gubu smatralo kaznom za grijehe. Mislilo se da su bolesnici kažnjeni za preljub, a takvo mišljenje je nastalo zbog sifilisa, jer je ta bolest tada bila znana kao guba, a također uzrokuje mrlje na koži. Huchon le Gressier je bio protjeran iz bolnice za gubavce jer je doveo svoju ljubavnicu, te je ponovo primljen kad je obećao da to neće ponoviti. Zbog ovakvih tvrdnji gubavce se smatralo pohotnima. Islamski filozof Ibn Sina je rekao da je guba rak cijelog tijela, a prema tome je rak guba jednog dijela tijela.
Guba u Hrvatskoj
Guba je stoljećima harala Europom, pa i Hrvatskom. U Dalmaciji je tako svaki veći grad imao svoj leprozorij. Krajem 18. st. guba je iščezla, da bi se iznenada pojavila u 19. st. Najvjerojatnije je došla iz susjedne Bosne, kamo su je donijeli turski vojnici. Početkom 20. st. u Dalmaciji je bilo svega 7 gubavaca. Da bi se spriječilo širenje bolesti namjesništvo u Zagrebu naredilo je da se u Metkoviću pronađe mjesto za leprozorij gdje bi se smjestili svi dalmatinski gubavci. Svega 2 km od grada, u predjelu Pavlovača podignut je 1905. leprozorij. Uz bolesničke sobe tu je bila i ambulanta i kapelica. Smrću većine bolesnika 1925. i zatvaranjem leprozorija službeno je iskorijenjena guba u Hrvatskoj. Zanimljivo je da se u župnom uredu sv. Ilije u Metkoviću čuva pinceta kojom je svećenik davao sv. pričest bolesnicima.
Guba u Bibliji
U Bibliji se guba prvi put spominje kod Mojsija, kojemu se Jahve ukazao u plamtećem grmu. On je učinio da Mojsijeva ruka bude "bijela kao snijeg". Mojsije se oženio strankinjom, pa su mu njegov brat Aron i sestra Mirjam prigovarali. Jahve je kaznio Mirjam gubom, ali se Mojsije molio za nju i ona je ozdravila, ali tek nakon deset dana. U Levitskom zakonu se spominje da se bolesnik mora pokazati Aronu koji bi ga pregledao i zaključio je li u pitanju guba. Ako bi Aron proglasio čovjeka bolesnim, on bi napustio zajednicu te je morao vikati: "Nečist!", kako bi ga se moglo prepoznati. Kralj Uzija je kažnjen gubom jer je pokušao prinijeti žrtvu, što su smjeli samo svećenici. Kad je napao svećenika, svjetlost mu je obasjala lice te je obolio, a do kraja života je živio u odvojenoj kući. U Novom zavjetu Isus je dva puta ozdravio gubavce: prvi put je ozdravio samo jednog čovjeka, a drugi put njih deset. Devet od njih je otišlo bez zahvale; samo je jedan gubavac, Samarijanac, zahvalio Isusu.
Kolonije gubavaca
thumb|380 px|Grčki otok [[Spinalonga je bio kolonija gubavaca od 1903. do 1957.]] Kolonije gubavaca ili leprozoriji su osnivani kako bi oboljeli mogli živjeti te bi se o njima brinulo. Kad je lijek za lepru pronađen 1982., kolonije su zatvarane. Najpoznatije su kolonije bile:
Chapingo, Huehuetla
Chapingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huehuetla.
Bellebrune
Belbren je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Bulonj sir Mer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 246 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 86 metara (maksimalnoj 105 m, a minimalnoj 38 m).
Gorenjska (regija)
Gorenjska regija (slovenski: Gorenjska statistična regija) je jedna od 12 statističkih regija Slovenije. Najveći grad i kulturno i privredno središte ove regije je grad Kranj.
Po podacima iz 2013. godine u regiji je živjelo 203.984 stanovnika.
Popis općina
U regiji postoji 17 općina:
Sant'Elena, Ancona
Sant'Elena je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Bled (općina)
Općina Bled (slovenski: Občina Bled) je jedna od 212 slovenskih općina od 8 171 stanovnika, administrativni centar općine je istoimeni grad Bled.
Geografske karakteristike
Općina Bled udaljena je oko 50 km sjeverozapadno od Ljubljane i oko 25 km od austrijske granice. Istočnim dijelom općine dominira kotlina Bledskog jezera, u kojoj se nešto južnije nalazi ušće Save Dolinke i Save Bohinjke. Dok zapadnim dijelom dominiraju planine Jelovica, Pokljuka, iza kojih se naziru vrhovi Julijskih Alpi sa Triglavom i Karavanke.
Bled je postao ponovno samostalna općina tek od 1995. on sa svojom površinom od 72.3 km² spada među srednje velike slovenske općine.
Naselja Općine Bled
Bled, Bodešče, Bohinjska Bela, Koritno, Kupljenik, Obrne, Ribno, Selo pri Bledu, Slamniki, Zasip.
Villa Rica de la Veracruz, Actopan
Villa Rica de la Veracruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Fag stag
Fag stag (feg steg) je termin koji je nastao u SAD tokom 1990-ih godina i kojim se naziva heteroseksualni muškarac koji uživa u društvu gej muškaraca ili, naprosto, ima puno gej prijatelja. Termin fag stag je ekvivalent fag hagice, koja predstavlja ženu sa puno gej prijatelja. Termin može da se koristi pežorativno, ili kao pozitivan termin u okviru LGBT zajednice.
Upotreba termina
Fag stag se oseća prijatno u društvu gejeva. On može da traži prijateljstvo, ali i da "profitira" iz druženja sa gejevima na poljima, koja se seterotipno vezuju za gejeve, kao što su moda, socijalne veštine, dobijanje drugačije perspektive, izoštren humor i oslobađanje od očekivanja koja se postavljaju pred njim, kao pred heteroseksualnim muškarcem  : "Upoređivanje ko je snažniji, jači, ko ima bolji auto i spuštanje čak i kada kažu da se šale, ali gej tipovi koje sam upoznao ne mare za to da se bude "muževan" sve vreme". Takođe, fag stag može imati pristup ženama koje se često identifikuju kao fag hagice i imaju otvorenije stavove. Druga moguća motivacija jeste da fag stag se neće naći ugrožen u takvim prijateljstvima, jer njegovi gej prijatelji nemaju žene za svoju "ciljnu grupu". Fag stag može, takođe, da uživa u pažnji koju dobija u gej okruženjima, kao što su klubovi, kafići i plaže.
Ovaj izraz počinje sve više da se koristi kako homoseksualnost postaje sve više prihvaćena u društvu. Televizijske emisije kao što su Queer Eye For the Straight Guy, Queer as Folk, Will & Grace i druge ispituju prijateljstva u kojima različite seksualne orijentacije predstavljaju međusobno dopunjavanje, pre nego smetnju u prijateljstvu i društvenim situacijama. Takođe, homofobija se više ne smatra prihvatljivom i nastojanja da se nasilje i neprijateljstvo prema seksualnim i rodnim manjinama smanje putem delovanja gej-strejt alijansi, skinule su stigmu sa činjenice da heteroseksualna osoba ima gej prijatelje. Fag stag takođe može označavati i mušku gej ikonu, poznatu osobu koju gej zajednica voli i koja ima gej prijatelje, kao što su: Ben Affleck, Eric McCormack, Justin Timberlake, Colin Farrell, Matthew Broderick i Robbie Williams. .
Ojo de Agua, Paraje, Tlalixtac de Cabrera
Ojo de Agua, Paraje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Tlalixtac de Cabrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1563 m.
Schönhorst
Šenhorst je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 165 opštinskih središta okruga Rendsburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 313 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1058145.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rendsburg Šenhorst se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Rendsburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 60 metara. Površina opštine iznosi 3,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 313 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 88 stanovnika/km².
King City, California
King City je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 12.874 stanovnika.
Nuevo Avemaría, Tecomán
Nuevo Avemaría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
La Villa di Poiano, Reggio Emilia
La Villa di Poiano je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 612 m.
Aljoša Buha
Rođen je u Zenici. Otac mu je Bosanac, a majka Slovenka.
Studirao je filozofiju i po majci bio podrijetlom iz Nove Gorice. Kako je odlično govorio slovenački jezik, puno je prevodio teorijsku literaturu, mahom za treći program Radio Sarajeva, gdje je radio glazbene emisije. Otuda dvije pjesme na slovenačkom jeziku na albumu "Kongresa"- dobro poznata naslovna "Zarjavele trobente" i "Zabava".
Avgusta 1985.godine priključuje se prvoj postavi Crvene jabuke, koju su činili Dražen Ričl - Zijo, Zlatko Arslanagić -Zlaja, Dražen Žerić - Žera, Darko Jelčić - Cunja. Sa Cunjom je inače zajedno odrastao, u istoj zgradi, pa su bili poput braće. Poginuo je 18. septembra 1986. u saobraćajnoj nesreći na putu Sarajevo-Mostar kod Jablanice. Od zadobijenih povreda, Dražen Ričl je preminuo u Beogradu 1. oktobra, dok je Zlatko Arslanagić zadobio lakše tjelesne ozljede.
Aljoša je sahranjen u rodnoj Zenici na groblju Crkvice.
Njegov je stric poznati profesor i filozof, kasnije političar Aleksa Buha, a otac je sinu koga je dobio u drugom braku dao iznova ime Aljoša i taj također svira bas gitaru (i to svoga polubrata!) i bavi se umjetnošću u Bijeljini, gdje su se tijekom rata preselili iz Zenice.
Cis-Dihlorobis(etilenediamin)kobalt(III) hlorid
Cis-Dihlorobis(etilenediamin)kobalt(III) hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 246,004 Da.
Foxhome, Minnesota
Fokshom je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 116, što je 27 (-18,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Clacy-et-Thierret
Klasi et Tjere je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 304 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 72 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,21 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 68 metara (maksimalnoj 82 m, a minimalnoj 63 m).
Atiopa, Texhuacán
Atiopa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texhuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1649 m.
Cocquo, Varese
Cocquo je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Internet Broadway Database
Internet Broadway Database je internetska baza podataka Broadway kazališta (originalno ime:Broadway theatre). S njom upravlja istaživački odjel Broadway lige koja je trgovačka udruga kazališta Sjeverne Amerike.
Internet Broadway Database sadrži podatke o predstavama i glumcima od svojih početaka u 18 vijeku pa sve do današnjih dana.
Opština Săvinești, Neamț
Săvinești je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Ahmad Granj
Ahmad ibn Ibrahim al-Ghazi (arapski: أحمد بن إبراهيم ال غازي) (oko 1507 - 21. februar 1543) zvani Osvajač ili Ahmad Granj (Granj mu je bio nadimak, a značio je ljevoruki i na somalskom - Gurej i na ahmarskom Gragn ) bio je imam i general Sultanata Adal koji je napao Etiopiju i porazio nekoliko etiopskih careva, i nanio mnogo štete Etiopskom kraljevstvu. Uz pomoć vojske koja se uglavnom sastojala od Somalaca Imam Ahmad Granj krenuo je u osvajanje Etiopije i uspio zauzeti tri četvrtine Etiopije, koja je otad bila pod vlašću muslimanskog Sultanata Adal za vrijeme etiopsko-adalskog rata 1529-1543
Etničko porijeklo Ahmada Granja
Do nedavno se držalo da je Imam Ahmad Granj bio je etiopski arap, danas pak prevladava mišljenje da je bio Somalac.
Granjova mladost
Ahmad Granj rođen je u blizini Zeile, lučkog grada smještenog u sjeverozapadnoj Somaliji (tada dijelu Sultanata Adal, muslimanske države vazala kršćanske Etiopije). Mladi Ahmad oženio je kćer vladara (mahfuza) Zeile. - Bati del Vambara. Mahfuz Zeile ubijen je 1517 po povratku iz rata protiv etiopskog cara Lebna Dengela. Sultanat Adal je potom potonuo u anarhiju za nekoliko godina, sve dok Imam Ahmed Granj nije uspio pobiti i posljednjeg pretendenta za vlast i preuzeti potpunu kontrolu nad Hararom i Sultanatom Adal.
U znak odmazde za predhodni napad na Sultanat Adal kojeg je izveo etiopski general Degalhan, Imam Ahmad Granj napao je 1529 prvi put Etiopiju i u bitci kod Šimbra Kure uspio pobijediti cara Lebna Dengela.
Napad na Etiopiju
Imam Ahmad napao je ponovno na Etiopiju 1531, ovaj put uspio je potpuno razbiti vojsku cara Lebna Dengela u bitci kod Amba Sela 28. oktobara 1531 Granj je potom navalio na sjever do jezera Haik i Lalibele, rušeći, paleći i pljačkajući sve na što je naišao. Potom je Granj upao u Pokrajinu Tigraj, tu je porazio sve etiopske snage koje su se tamo zatekle. Nakon zauzeća Aksuma, razorio je crkvu sv. Marije Sionske, u kojoj su se etiopski carevi vijekovima krunili.
Etiopljani su bili prisiljeni zatražiti pomoć od Portugala, koji su se isrcali u luci Masava 10. februara 1541, za vrijeme vladavine etiopskog cara Asnafa Sagada I portugalsku ekspediciju vodio je Cristóvão da Gama, ona je brojila svega 400 mušketira, uz neke obrtnike i druge civile. Da Gama i imam Ahmed Granj sukobili su se prvi put 1. aprila 1542 u Bitci kod Jarte, kod planine Amba Alagi i jezera Ašenge (Pokrajina Tigraj). Ovdje su Portugalci prvi put upoznali Ahmada Granja, kako je zabilježio Castanhoso, njihov kroničar. Dana 4. aprila, nakon što su dvije nepoznate vojske razmjenile poruke i ljubopitljivo se gledale nekoliko dana, da Gama je krenuo prvi u napad. Izveo je pravi pješadijski napad na Granjove linije odbrane. Njegovi vojnici su ustrajno napredovali i uspješno odbili uzastopne valove muslimanskih kontranapada svojim mušketama i topovima. Bitka je završila nakon ranjavanja Granja u nogu, njegovi vojnici su se razbježali u paničnom bijegu, ali unatoč velikim gubicima koje su im nanijeli Portugalci i njihovi etiopski saveznici, uspjeli su se prebaciti preko rijeke na sigurno.
Tokom sljedećih nekoliko dana, Granju je stiglo pojačanje. S druge strane da Gama je bio svjestan toga da mora djelovati brzo, zato je ponovno napao Granjov logor. Ovaj put su se Granjovi vojnici borili s više odlučnosti, čak je u jednom trenutku njihova konjica skoro razbila portugalsku kolonu. No jedna slučajna eksplozija baruta toliko je preplašila konje ali i Granjove vojnike da su se ponovno panično razbježali. Castanhoso koji je bio svedok bitke, žalosno je zaključio "pobjeda bi bila potpuna da smo imali sto konja i dotukli bjegunce"
Pojačani dolaskom etiopske vojske vladara (negusa) Bahr Ješaka, da Gama je pokrenuo vojsku na jug na Granjove snage. Međutim, početak kišne sezone spriječio je da Gamu da i ovaj put iznenadi Ahmada Granja. Na savjet etiopske kraljice Sable Vengel, da Gama je napravio svoj zimski logor kod Vofla pored jezera Ašenge, dok je Imam njegov protivnik, napravio svoj logor na Planini Zobil. Naslućujući da pobjeda leži u broju vatrenog oružja kojim nerasplaže, Granj se obratio muslimanskoj braći za pomoć. Po kroničaru tih događaja opatu Joachimu le Grandu, Imam Ahmad Granj uspio je dobiti 2000 mušketira iz Arabije, nešto topova i 900 izvježbanih turskih vojnika. U međuvremenu, je vojska da Game spala na svega 300 mušketira. Po prekidu kišnog perioda, Ahmad Granj napao je portugalski logor i uspio pobiti gotove sve Portugalce. Teško ranjenog da Gamu i njegovih deset pratioca zarobio je i pogubio, nakon što su se oni odbili obratiti na islam.
Preživjeli portugalski mušketiri, njih 140 udružili su svoje snage s carem Asnafom Sagadom I. i koristeći se portugalskom opremom napali su Ahmada Granja 21. februara 1543 u bitci kod Vajna Daga. U toj bitci je malobrojnija Etiopsko-portugalska vojska od 9000 ljudi uspjela poraziti 15.000 boraca Imama Ahmeda Granja, u bitci je pao i imam kojeg je ubio portugalski mušketir.
Njegova žena Bati del Wambara uspjela je pobjeći s bojišta sa ostatkom turskih vojnika natrag u Harar, gdje je ponovno okupila njegove sljedbenike. Željela se osvetiti za njegovu pogibiju, te se zbog tog udala se za svog nećaka Nur ibn Mujahidina uz uvjet da se on mora osvetiti za smrt Ahmada Granja.
Posljedice i štetu koju je napravio Granj po Etiopiji nisu nikad zaboravljene. "Svaki kršćanski gorštak još uvijek u djetinstvu sluša strašne priče o Granju". tako je napisao Haile Selasije u svojim memoarima.
Varljivo leto '68
Kratak sadržaj
U leto 1968. godine maturant Petar (Slavko Štimac), stasava za ljubav, zaljubljujući se naizmenično i istovremeno u više žena, uglavnom onih zrelih i udatih: apotekarku, pekarku, bibliotekarku, u obe ćerke predsednika suda, svoju profesorku sociologije, zbog koje za maturski rad uzima temu iz marksizma. Potreba da konačno nađe „ženu svog života“ dovodi Petra u niz delikatnih i komičnih situacija i izbezumljuje njegovog oca (Danilo Stojković), opštinskog sudiju, uštogljenog čoveka, dogmatskih shavatanja, koji veruje da se omladina može vaspitavati samo „čvrstom rukom“ i koji pati zbog svog buržoaskog porekla (otac mu je pre rata bio geometar i školovao se u Pragu). Kada konačno i nađe pravu istinsku, veliku ljubav, ona iz određenih, tada društveno aktuelnih zbivanja, biva prekinuta.
Rancho Rivera, Cuauhtémoc
Rancho Rivera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2029 m.
Rocca Corneta, Bologna
Rocca Corneta je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 592 m.
Pošumljavanje
thumb|right|200px|Pošumljavanje u [[USA]] thumb|right|200px|Pošumljavanje u sjevernoj [[Francuska|Francuskoj]] thumb|right||200px|Pošumljavanje u [[Senegalu]] thumb|right|200px|Pošumljavanje u [[Burkina Faso|Burkini Faso]] Pošumljavanje je umjetno podizanje šuma sadnjom sadnica ili sjetvom sjemena na površinama koje su dugo bile bez šume.
Načini pošumljavanja
Dva su osnovna načina: sjetva sjemena i sadnja biljaka. Pošumljavanje sjetvom sjemena sve se manje provodi zbog izrazite prednosti druge metode.
Prostorni raspored
Biljke se na terenu sade u pravilnom ili nepravilnom prostornom rasporedu. Pravilni raspored primjenjuje se svuda gdje je to moguće. Može biti trokutast, četverokutan, šesterokutan itd. Takva sadnja ima prednost jer je kasnije olakšano njegovanje.
Ficobianco, Cosenza
Ficobianco je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Quila, Sinaloa
Quila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa.
Ficobianco, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 204 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Paralelo 32, Mexicali
Paralelo 32 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Opština Santiago Tepetlapa, Oaxaca
Santiago Tepetlapa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2190 m.
Kings Beach, California
Kings Beach je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.796 stanovnika.
Colonia el Ángel, Yautepec
Colonia el Ángel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1270 m.
El Girasol, San Miguel de Allende
El Girasol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1950 m.
Internacionalni stil
Internacionalni stil je naziv za arhitektonski stil koji se razvio paralelno u Evropi i Americi 1920-ih i 1930-ih godina, i postao dominantan trend u zapadnoj arhitekturi sredinom 20. vijeka. thumb|right|300px| Tri nebodera u Dominion Centru [[Ludwig Mies van der Rohe|Mies van der Rohe, Toronto]] Termin - Internacionalni stil prvi su upotrijebili američki historičar umjetnosti Henry Russell Hitchcock i arhitekt Philip Johnson u pratećem katalogu za izložbu Internacionalni stil: Arhitektura od 1922. (The International Style: Architecture Since 1922) koja je održana u Muzeju suvremene umjetnosti (MOMA) u New Yorku 1932.
Karakteristike Internacionalnog stila bile su po mnogo čemu slične funkcionalizmu, to su prije svega bili pravilni geometrijski oblici, koje su arhitekti upotrebljavali u svojim projektima, nastojanje da enterijer ima što više svijetla, čiste i jasne površine fasada u potpunosti lišene ornamenta i nepotrebnih ukrasa, veliki svijetli unutrašnji prostori, dobijeni novim načinom konstrukcije greda od čelika (ili armiranog betona). Staklo i čelik, u kombinaciji sa manje vidljivim armiranim betonom, postali su omiljeni materijali tog stila.
Karakteristike stila
Ta tri fenomena diktirala su traganje za novom poštenijom, ekonomičnijom, i utilitarnom arhitekturom koja je uz korištenje novih materijala, trebala zadovoljiti potreba društva za novim objektima, koji su uz to trebali imati i privlačan estetski izgled. Od sva tri navedena faktora, - pojava novih tehnoloških rješenja je bila je ipak najvažnija. Jeftina masovna proizvodnja željeza i čelika, novi strojevi (dizalice, liftovi) i otkriće novih materijala 1890-tih strukturno i efikasno istisnule su stare građevinske tradicije - zidove od cigle i kamena i nosivu konstrukciju od drva. Novi način upotrebe čelika, armiranog betona i stakla (kao vanjskog plašta) za nove građevine, tražile su od arhitekta da vodivši računa o sva tri faktora iskreiraju novi tip građevina. Harmonija između umjetničke vizije, funkcije i tehnologije postala je vrhunski kredo tog novog stila. thumb|left|240px| Neboder Pan Ama ([[Walter Gropius i Emery Roth, 1963.)]] Estetika internacionalnog stila tražila je odbacivanje svih nacionalnih i regionalnih kulturnih karakteristika, i sve vrste historijskog dekora u korist ravnih linija i čistih geometrijskih oblika, neslužbeni moto stila bila je dosjetka Mies van der Rohea manje je više.
thumb|left|240px| [[Walter Gropius Story Hall- Univerzitet Harvard]]
Historija stila
Internacionalni stil nastao je kao rezultat rada male skupine briljantnih i originalnih arhitekata 1920-ih koji su imali veliki uticaj na razvoj arhitekture 20. vijeka. To su bili Walter Gropius i Ludwig Mies van der Rohe sa svojim radovima u Njemačkoj (i kasnije po Americi), Jacobus Oud u Holandiji, Le Corbusier u Francuskoj i Richard Neutra sa Philipom Johnsonom u Sjedinjenim Američkim Državama.
Gropius i Mies van der Rohe ostali su upamćeni po svojim građevinama čelične konstrukcije, sa staklenim fasadama. Amblematski Gropiusovi radovi bili su Tvornica cipela Fagus (Alfeld, Njemačka, 1911.), Zgrada Bauhausa (Dessau, Njemačka 1925.-1926.) i Diplomski centar na Univerzitetu Harvard (Cambridge, Massachusetts 1949.-1950.) u kojima je naročito pokazao brigu za prozračne enterijere.
Mies van der Rohe i njegovi sljedbenici u Sjedinjenim Državama, doprinjeli su puno na širenju internacionalnog stila, koji se odtad jasno identificirao sa staklenim i čeličnim neboderima, kao što su bili Apartmani Lake Shore Drive u (Chicagu (1949-1951) i sjedište kompanije Seagram u New Yorku, koji je izveo zajedno sa Philipom Johnsonom 1958. Oud je pomogao stilu da dođe do zaobljenijih i skladnijih geometrijskih struktura. A Corbusier je pomogao stilu da razvije slobodniju upotrebu armiranog betona, on je stilu doprinio razvojem koncepta modularnog omjera, kako bi projektirao građevine po mjeri čovjeka. Njegovim najpoznatiji rad u tom stilu bila je Vila Savoy (Poissy, Francuska, 1929.-1931.).
Od 1930-ih i 1940-ih Internacionalni stil počeo se širiti iz svog epicentra u Njemačkoj i Francuskoj po Sjevernoj i Južnoj Americi, Skandinaviji, Velikoj Britaniji i Japanu. Internacionalni stil proširio se i po konzervativnim zemljama, poput Italije (Pier Luigi Nervi), Španjolske, Portugala i Brazila (Oscar Niemeyer). Čiste, efikasne, geometrijske kvlitete internacionalnog stila bile su idealne za projektiranje velikih nebodera koji su postali statusni simbol moći i progresa velikih američkih korporcija 1950-ih i 1960-ih.
Oko 1970-ih počele su kritike Internacionalnog stila od strane nekih mlađih arhitekata i kritičara koji su počeli uviđati ograničenja stila. Gola i ogoljela struktura kutija od čelika i stakla, postala je za njih jednostavno suviše dosadna i zaglupljujuća formula. Rezultat je bio reakcija na temeljni postulat stila - a on je bio ogoljelost od ukrasa i dekoracije. Upravo su one postale primarni cilj istraživanja pomodernističke arhitekture. Arhitekti su ponovno počeli stvarati slobodnije, i maštovitije strukture koristeći pritom moderne građevinske materijale, ali sa brojnim dekorativnim elementima za stvaranje raznih novih - starih efekata. Ovaj pokret postao poznat na prijelazu iz 1970-ih u 1980-ih kao postmodernizam.
Internacionalni stil i južnoslavenske zemlje
Najpoznatiji pobornici tog novog stila, u južnoslavenskim zemljama bili su zagrebački arhitekti okupljeni oko Grupe Zemlja (1929. - 1935.); Drago Ibler, Stjepan Planić i Mladen Kauzlarić.
Трнава (Чачак)
Трнава је насеље у Србији у општини Чачак у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 2685 становника (према попису из 1991. било је 2461 становника).
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Șisești, Șișești
Șisești je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Șișești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1573 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Schönkirchen
Šenkirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Plen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.281 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1057074, NUTS (DEF0A) i LOCODE (DE SHK) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Plen Šenkirhen se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Plen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 16,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.281 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 394 stanovnika/km².
Sanguinetti, Biella
Sanguinetti je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
Feksofenadin
Feksofenadin (Alegra, Telfast, Fastofen, Tilfur, Vifas, Telfekso, Alerfekso) je antihistaminski lek koji se koristi za treatman alergijskog rinitisa, simptoma alergije, i urtikarije.
On je razvijen kao zamena i alternativa za terfenadin (prodajna imena: Triludan i Seldane), koji uzrokuje produženje QT intervala, što potencijalno može da dovede od srčane aritmije. Feksofenadin, kao i drugi antihistamini druge i treće generacije, ne prolaze lako kroz krvno moždanu barijeru, i stoga u manjoj meri uzrokuju pospanost od antagonista histaminskog receptor prve generacije. Feksofenadin je antagonist H1 receptora.
Feksofenadin se opisuje kao bilo antihistamin druge ili treće generacije.
Sinteza
Feksofenadin se može sintetisati počevši od etil piperidin-4-karboksilata i 4-bromofenilacetonitrila.
El Tuzal, Técpan de Galeana
El Tuzal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Cescau, Ariège
Seko je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Sen Žiron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 105 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 565 metara (maksimalnoj 1.107 m, a minimalnoj 480 m).
Croce, Siena
Croce je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 251 m.
Lehi, Utah
je grad u američkoj saveznoj državi Juta.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 47.407, što je 28.379 (149,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Aron Pálmarsson
Aron Pálmarsson (Hafnarfjörður, 19. srpnja 1990.) je islandski rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za njemački THW Kiel i slovi za jednog od najtalentiranijih mladih rukometaša današnjice.
Prije nego je prešao u Kiel, Pálmarsson je igrao u matičnom klubu FH Hafnarfjörður do 2009. godine. Visok je 192 cm, dešnjak je i igra na poziciji srednjeg, odnosno lijevog vanjskog. Za reprezentaciju je debitirao 29. studenog 2008. protiv Njemačke u Oberhausenu te ubrzo postao jedan od nosioca islandske igre. Mediji su ga ubrzo prozvali nasljednikom legendarnog Ólafura Stefánssona.
Hirokazu Ninomiya
(22. novembar 1917. - 7. mart 2000.) je bivši japanski nogometaš.
Cascina Valloni, Savona
Cascina Valloni je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Goriška (regija)
Goriška regija (slovenski: Goriška statistična regija) je jedna od 12 statističkih regija Slovenije. Najveći grad i kulturno i privredno središte ove regije je grad Nova Gorica.
Po podacima iz 2013. godine u regiji je živjelo 119.002 stanovnika.
Popis općina
U regiji postoji 12 općina:
Sveta Jelena (Međimurje)
mini|230px|desno|Kapela u Svetoj Jeleni Sveta Jelena je lokalitet u Međimurju, najsjevernijem hrvatskom kraju.
Nekad zasebno naselje, Sveta Jelena se danas nalazi u sklopu naselja i općine Šenkovca, u središnjem dijelu Međimurske županije, udaljena oko dva kilometra sjeverno od grada Čakovca. Lokalitet je poznat po tome što se u njemu nekad nalazio istoimeni pavlinski samostan s pratećim objektima, od kojih je danas ostala samo kapela, mjesto gdje su u 16. i 17. stoljeću pokapani članovi velikaške obitelji Zrinski.
Tijekom stoljeća samostanski kompleks je doživio brojne rekonstrukcije, stradavajući u požarima i potresima. Veliki potres 1880. godine uništio je objekte skoro u potpunosti. U novije vrijeme vrše se arheološka iskapanja i istraživanja ovog za hrvatsku povijest značajnog lokaliteta.
El Paraíso, Huehuetla
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huehuetla.
Sant'Elia, Ancona
Sant'Elia je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
El Paraíso, Huehuetla
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 231 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 890 m.
Sant'Elia, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Paraje Cuedani, Tlalixtac de Cabrera
Paraje Cuedani je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Tlalixtac de Cabrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1572 m.
Schönwalde am Bungsberg
Šenvalde am Bungsberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ostholštajn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.528 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1055038.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostholštajn Šenvalde am Bungsberg se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ostholštajn. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 106 metara. Površina opštine iznosi 39,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.528 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 65 stanovnika/km².
Baro (rijeka)
Karakteristike
Od svih pritoka rijeke Sobat, Baro je daleko najveći i donosi 83% voda u Sobat. Tokom kišne sezone, koja traje od juna do oktobra, rijeka Baro sama daje oko 10% voda Nila. Međutim, za vrijeme sušnog perioda (ostatak godine), vodostaj Bara je vrlo nizak.
Rijeka Baro je jedina plovna rijeka u Etiopiji, najznačajniji veći grad na njenu toku je Gambela, značajna riječna luka od 1907. sve do 1990-ih kada je zbog građanskih ratova u Etiopiji i Sudanu potpuno obustavljen riječni promet između te dvije zemlje. Na rijeci Baro izgrađen je drugi po veličini most u cijeloj Etiopiji, duljine 305 metara.
Historija
Granica između Sudana i Etiopije ustanovljena je 1899. i uglavnom se držala rijeke Baro. Nju su odredili britanski majori HH Austin i Charles W. Gwynn. Oni nažalost nisu poznavali prilike u kraju kojem su krojili sudbinu, sastav stanovništva i njihove jezike, a imali su i vrlo skromne zalihe zbog čega im se žurilo. Umjesto da graničnu liniju odrede na temelju etničkih skupina i njihovih povijesnih područja, oni su se uglavnom pri određivanju granice držali prirodnih granica koje je tvorilo korito rijeke Baro. Ova granica je potvrđena Anglo-etiopskim ugovorom 1902. i ostala je do danas. Zbog te granice izbijali su brojni sukobi između Etiopije i Sudana.
Vittorio Bottego, koji je istraživao tok rijeke Baro i okolni kraj u kasnih 1890-ih, predložio je da se rijeka nazove po talijanskom admiralu Simone Arturo Saint-Bonu (1823–1892). Talijanski pustolov L. Usoni, neuspješno je tražio zlato po rijeci Baro, nakon čega je 1952. napisao knjigu o svojim dogodovštinama.
Opština Roman, Neamț
Roman je opština u Rumuniji u okrugu NJamc.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
El Salvador, Tecomán
El Salvador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Paso de Varas, Actopan
Paso de Varas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Actopan.
Koruška (regija)
Koruška regija (slovenski: Koroška statistična regija) je jedna od 12 statističkih regija Slovenije. Kulturno i privredno središte ove regije je grad Slovenj Gradec, a najveći grad je Ravne na Koroškem.
Paso de Varas, Actopan
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 115 m.
Koruška (regija)
Po podacima iz 2013. godine u regiji je živelo 72.100 stanovnika.
Popis općina
U regiji postoji 12 općina:
Bardilis
Bardilis od Ilira (Bardylis u starogrlkim itcorimna: Βάρδυλις, Βάρδυλιν, Βάρδυλλις, i latinskim izvorima kao Bardulis ; 418 pne-358. pne.) bio je kralj ilirskog plemena Dardanaca od 385. do 358. pne.
Bardilis je bio ugljenar, koji se svojim sunarodnjacima za kralja nametnuo uspjesima i iskazanom vještinom u pljačkaškim pohodima. I kao kralj je nastavio agresivnu politiku prema svojim susjedima.
Na početku vladavine, Bardilis je napao Makedoniju i istjerao kralja Amintu III. Uz pomoć Tesalaca, Aminta se vratio i vladao još 24. god. Nakon smrti naslijedio ga je izborima, najstariji sin Aleksandar, kojeg je ubio 367. god. pne. rođak Ptolomej. Naslijedio ga je brat Perdika III, koji je umro početkom 359. god. pne. nakon strahovitog poraza od Ilira. Tom prilikom poginulo je oko 4000 Makedonaca.
Rat u Epiru
Godine 385. pne. je, za račun sirakuškog tiranina Dionizija I provalio u zemlju Molosijaca kako bi je opljačkao i na prijestolje vratio prognanog prosirakuškog kralja Alketu I. Njegov je pohod završio porazom zahvaljujući intervenciji spartanskog kralja Agesilaja II, ali je u ratu ubijeno čak 15.000 Molosijaca.
Borba sa Filipom II
Naslijedio ga je sin Bardilis II.
Nikola VI. Zrinski
'''Nikola VI. Zrinski' (na mađarskom: Zrínyi VI. Miklós''), (Čakovec, oko 1570. – Čakovec, 24. ožujka 1625.), hrvatski velikaš iz obitelji Zrinski.
Život
Nikola VI. Zrinski bio je sin Jurja IV. Zrinskog, glavnog kraljevskog rizničara, a unuk Nikole Šubića Zrinskog, sigetskog junaka. Njegov mlađi brat Juraj V. bio je hrvatski ban.