cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
São Francisco (rijeka)
Geografske karakteristike
Nakon izvora rijeka teče više od 1 600 km na sjever preko država Minas Gerais i Bahia, sve do velikog akumulacionog jezera Sobradinho, koje završava kod dva grada blizanca Juazeiro i Petrolina (na suprotnim stranama rijeke). U tom dijelu svog toka São Francisco prima svoje najveće pritoke Paracatu, Corrente i Grande.
Chaintré
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 503 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 151 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 280 metara (maksimalnoj 285 m, a minimalnoj 171 m).
São Francisco (rijeka)
Geografske karakteristike
Oko 169 km ispod grada Petrolina, São Francisco počinje skretati prema sjeveroistoku u velikom luku i ulazi zonu brzaka i slapova dugu 483 km. U ovom dijelu rijeka formira granicu između država Bahia (jug) i Pernambuco (sjever). Za visokog vodostaja brzaci u gornjem dijelu se daju preploviti, ali ispod Petrolina rijeka nije plovna. U tom dijelu toka u rijeku uviru pritoke; São Pedro, Ipueira i Pajeú. Kraj zone brzaka završava velikim vodopadom Paulo Afonso. Na vrhu vodopada, rijeka se iznenadno dijeli na tri rukavca i pada preko granitnih stijena sa visine 84 m. Nakon vodopada, u svom donjem dijelu São Francisco prima pritoku Moxotó, i formira granicu između država Sergipe (jug) i Alagoas (sjever). Taj dio toka dug je 306 km, i završava relativno uskim ušćem u Atlantski ocean, oko 96 km sjeveroistočno od grada Aracaju.
São Francisco ima porječje od 631 200 km² i prosječni istjek od 2 943 m³/s na ušću kod Aracajua. Na rijeci je izgrađeno više hidroelektrana.
Altretamin
Altretamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 210,279 Da.
Leggeova latinizacija
Legova latinizacija koristi sledeće suglasnike: "f h hs k kh k kh l m n ng p ph r s sh sz t th w y z z z zh z z" I koristi sledeće samoglasnike: "a â ă e ê i î o u ui û ü"
Samoglasnici takođe postoje sa raznim dvostrukim samoglasnicima, uključujući: "âi âo âu eh ei ih ui"
Karakteristike Legove latinizacije uključuju:
Upoređivanje reči u Legovoj latinizaciji sa istim rečima u Vejd-Džajlsovom sistemu pokazuje da su razlike često male ali ne-sistematske, tako da je teška direktna korelacija latinizacija.
Wonsees
Vonzes je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Kulmbah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.152 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9477164.
Brabant-sur-Meuse
Braban sir Mez je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Verden.
Wonsees
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Kulmbah Vonzes se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Kulmbah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 431 metra. Površina opštine iznosi 36,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.152 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 31 stanovnika/km².
Brabant-sur-Meuse
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 90 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 337 m, a minimalnoj 180 m).
Drvenik (Konavle)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 52 stanovnika.
NGC 1024
NGC 1024 je galaksija u zviježđu Ovan.
Santo Domingo
Santo Domingo, službenog naziva Santo Domingo de Guzmán, je luka, distrikt (Distrito Nacional, skr. D.N.) i glavni grad Dominikanske Republike. Nalazi se na južnoj obali otoka Hispaniola, uz ušće rijeke Ozama, i po broju stanovnika najmnogoljudniji je grad na Karibima.
Grad je najstarije naselje Europljana u Americi. Osnovao ga je Bartolomeo, brat Kristofora Kolumba (1496.) na desnoj strani ušća rijeke Ozama. God. 1990., staro sjedište grada, kolokvijalno poznato kao Zona Colonial ("Kolonijalna zona") je upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama 1990. godine kao "prvi grad u Amerikama s najstarijom katedralom, bolnicom, carinarnicom i sveučilištem, a koji je izgrađen u mrežastom planu ulica koji će postati uzorom gotovo svih kolonijalnih gradova Novog Svijeta ". Sveučilište je osnovano još 1558. godine, a u gradu se nalazi i međunarodna zračna luka.
Geografija
Santo Domingo se nalazi na jugu otoka Hispaniole (koji je podijeljen između Dominikanske Republike i Haitija), na estuariju (širokom ušću) rijeke Ozame. Široko ušće je od mora odvojeno kopnenom prevlakom i stvara dobru prirodnu luku. Ozama je najvažnija dominikanska rijeka. Reljef je relativno ravan, ali na području grada postoji nekoliko brežuljaka. Klima je tropska s malim godišnjim kolebanjima temperature (27-300 C). Ljeti ima mnogo više padalina i česti su uragani.
Povijest
mini|lijevo| Plan grada iz 1873. godine mini|lijevo| Alcázar de Colón Prije dolaska Europljana je na otoku Hispanioli živjelo indijansko pleme Taíno na čijem jeziku se otok zove Quisqueya (majka svih zemalja) ili Ayiti (zemlja visokih planina). Santo Domingo je prvi europski grad na američkom kontinentu. Osnovao ga je Bartolomeo Kolumbo, brat Kristofora Kolumba, 1496. godine (naselje je osnovano 1496., a grad službeno postoji od 1498). Grad je u početku nazvan La Isabela, prema španjolskoj kraljici Izabeli I., a kasnije se naziva Santo Domingo.
God. 1502., grad je razorio uragan. Guverner Nicolás de Ovando je sagradio novi grad na drugom mjestu. Od tog grada postoje sačuvane mnoge kolonijalne zgrade i dio obrambenog zida koji su na listi svjetske baštine UNESCO-a. Santo Domingo je u to doba glavna španjolska baza za istraživanje i osvajanje Srednje Amerike. 1586. je engleski gusar Francis Drake napao Hispaniolu na kojoj su Španjolci napustili sva naselja osim Santo Dominga. 1655. su Englezi ponovo napali Santo Domingo, ali je grad obranjen.
1795. je Santo Domingo pripao francuskoj koloniji Haiti gdje je 1801. došlo do pobune robova i stvaranja nezavisnog Haitija. Grad je vraćen Španjolskoj 1809. Od 1821. je glavni grad nezavisne države nazvane Španjolski Haiti (Haití Español) koja je kasnije ujedinjena s Haitijem u jedinstvenu republiku koja je obuhvaćala cijeli otok. 1844. se istočni španjolski dio otoka pobunio pod vodstvom Juana Pabla Duartea. Španjolci su se na otok vratili 1861., a od 1865. postoji nezavisna Dominikanska Republika i Santo Domingo je njezin glavni grad.
Reading, Kansas
Riding je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Santo Domingo
Povijest
U Dominikanskog Republici je u narednom razdoblju bilo mnogo nereda i državnih udara koji su se svi događali u Santo Domingu. Između 1916. i 1924. je grad pod okupacijom SAD-a. 1830. je grad pogodio uragan San Zenón. Nakon što je obnovljen, grad se nazvao Ciudad Trujillo prema tadašnjem diktatoru Rafaelu Trujillu. Nakon njegovog svrgavanja 1961. se grad ponovo zove Santo Domingo.
Znamenitosti
mini|lijevo| Katedrala Santa María la Menor mini|lijevo| Kolumbov svjetionik U staroj jezgri grada postoji mnogo sačuvanih kolonijalnih građevina iz ranog razdoblja, te je ona upisana na listu svjetske baštine UNESCO-a. Najvažnija je katedrala Santa María la Menor koja je najstarija katedrala u Americi. Mnogi povjesničari vjeruju da je u njoj pokopan Kristofor Kolumbo, iako za to nema čvrstih dokaza. Značajna je građevina dvorac Alcázar de Colón koju je sagradio Diego Colón, sin Kristofora Kolumba koji je bio guverner Hispaniole (najstariji američki dvorac i kasnije sjedište španjolskog potkralja). Tu se nalazi i bivša palača generalnog guvernera u kojoj je danas muzej Museo de las Casas Reales. Utvrda Ozama je najstarija američka utvrda. Monasterio de San Francisco (Samostan sv. Franje) je prvi američki samostan.
Značajne su građevine i Nacionalna palača koja je sjedište vlasti Dominikanske Republike, te Palača kulture, dok je Kolumbov svjetionik (Faro a Colon) zgrada-spomenik podignuta u čast Kolumba. Grad ima mnogo muzeja i kazališta, te drugih kolonijalnih građevina.
Gospodarstvo
Santo Domingo je centar gospodarskih djelatnosti Dominikanske Republike. U njemu imaju podružnice mnoga međunarodna poduzeća. Postoji poslovni i financijski centar s brojnim bankama. U predgrađima su naselja siromašnog stanovništva, te u gradu postoje velike socijalne razlike.
Grad je privredno središte s metalurgijom, tekstilnom, kemijskom, drvnom i prehrambenom industrijom.
Pitagorina teorema
U matematici, Pitagorina teorema izražava vezu koja postoji između tri stranice pravouglog trougla u euklidskoj geometriji. Ako su a i b katete, a c hipotenuza pravouglog trougla, važi jednakost
odnosno, iskazano rečima:
Teorema je dobila ime prema starogrčkom matematičaru Pitagori, za koga se, tradicionalno, smatra da ju je otkrio i dokazao, iako je danas izvesno da je bila poznata mnogo pre Pitagore.
Pitagorina teorema je jedna od osnovnih i najznačajnijih matematičkih teorema. Prepoznatljiva slika pravouglog trougla sa konstruisanim kvadratima nad sve tri stranice, korišćena za vizuelni prikaz samog tvrđenja, poslužila je kao osnova za generisanje fraktala koji se naziva Pitagorino drvo.
Istorija
mini|300px|Vizuelni dokaz Pitagorine teoreme za [[trougao čije su stranice Pitagorina trojka (3, 4, 5) iz jednog od najstarijih kineskih matematičkih tekstova, 500–200 pne.]] Istorijski posmatrano, otkriće i razumevanje Pitagorine teoreme je prošlo kroz nekoliko etapa:
Drevne civilizacije
Veza koja postoji između stranica trougla čije su dužine 3, 4 i 5 bila je poznata još Vaviloncima, 2000 godina pre Hrista, a može se naći i u čuvenoj kineskoj knjizi Devet knjiga o matematičkoj veštini za koju se pretpostavlja da je napisana oko 1100. godine p. n. e. Stari Egipćani su znali za četiri Pitagorine trojke, o čemu svedoči papirus datiran u vreme vladavine XII dinastije, oko 2000. godine p. n. e, u kome je, između ostalog, moguće naći i relaciju
Ona je ekvivalentna Pitagorinoj trojki (3, 4, 5) ako se izraz proširi da bi se oslobodio od razlomaka.
Pitagorine trojke mogu se naći i u Sulvasutrama, svetim pesmama Hindusa, iz perioda 5 — 4. vek p. n. e, koje govore o načinu dobijanja pravih uglova pomoću užeta sa 3-4-5, odnosno 12-16-20, 15-20-25, 5-12-13, 15-36-39, 8-15-17 i 12-35-37 čvorova vezanih na jednakim rastojanjima. Korišćenje konopca za određivanje pravog ugla imalo je u davna vremena svoju praktičnu primenu u npr. parcelisanju zemljišta, a ljudi koji su se time bavili nazivani su zatezačima konopca (, harpedonaptai). Međutim, prema nekim autorima, malo je verovatno da su Egipćani zaista koristili uže sa 12 čvorova za određivanje pravog ugla, i nema očiglednih dokaza da su znali da je trougao sa stranicama (3, 4, 5) pravougli.
Pitagora
Tradicionalno, otkriće teoreme se pripisuje Pitagori, starogrčkom filozofu i naučniku, o kome se danas zna posredno, preko kasnijih izvora. Prema njima, Pitagora je rođen oko 570. godine p. n. e. na ostrvu Samos, verovatno je bio Talesov učenik, a jedan deo svog života proveo je putujući Egiptom i Persijom, da bi se, po povratku na rodni Samos, susreo sa tiranskom vladavinom Polikrata, što je, smatra se, bio razlog da se preseli u Kroton gde je osnovao čuvenu Pitagorejsku školu. Pitagorejci su tvrdili da je teoremu otkrio upravo Pitagora, i da je, u znak zahvalnosti, žrtvovao bogovima stotinu bikova. Problem sa preciznim utvrđivanjem prave istine je posledica činjenice da su Pitagorejci prenosili usmenim putem stečena znanja koja su smatrana svetim i strogo su čuvana. Pored toga, često su se nova otkrića pripisivala velikom učitelju, dok je pravi pronalazač ostajao nepoznat. U prilog tome stoji činjenica da se u iskazu teoreme koji se pojavljuje u Euklidovim Elementima nigde ne spominje Pitagorino ime. Danas postoji nekoliko hipoteza:
Prvo sačuvano delo u kome se Pitagora povezuje sa iskazom teoreme je Plutarhov Etički zbornik - Moralija, napisan krajem prvog ili početkom drugog veka n. e. U njemu se citiraju stihovi iz jednog nesačuvanog Apolodorovog dela iz drugog veka p. n. e. Prema Plutarhu,
Iste stihove navodi i Atenaj iz Neukratisa, u svom delu Gozba učenih, početkom trećeg veka n. e.
Sledbenici
Prvi pisani dokaz Pitagorine teoreme pojavljuje se tek 150 godina kasnije, u prvoj i šestoj knjizi Euklidovih Elemenata, pri čemu je, prema Proklu, dokaz iz šeste knjige jedini originalni Euklidov dokaz u Elementima, dok je dokaz iz prve knjige pripisan Eudoksu.
Oko 250. godine p. n. e. Arhimed aproksimira vrednost broja pi koristeći Pitagorinu teoremu i upisane i opisane poligone u krug. U 2. veku p. n. e, Klaudije Ptolemej u svom Almagestu dokazuje teoremu: Odavde se, u specijalnom slučaju kada je tetivni četvorougao u stvari pravougaonik, dobija Pitagorina teorema.
Heron iz Aleksandrije je kasnije dokazao formulu kojom se može izračunati površina proizvoljnog trougla preko njegovih stranica korišćenjem proporcija. Danas se ta formula dokazuje korišćenjem Pitagorine teoreme.
U 3. veku n. e. Papos dokazuje proširenu verziju Pitagorine teoreme koja važi za proizvoljan trougao, a šest vekova kasnije, Al Harani daje dokaz još jedne generalizacije koja je primenjiva na proizvoljan trougao.
Formulacija teoreme
mini|200px|Vizuelni dokaz Pitagorine teoreme Prema teoremi: "U bilo kom pravouglom trouglu, površina kvadrata konstruisanog nad hipotenuzom (stranicom koja se nalazi nasuprot pravog ugla) je jednaka zbiru površina kvadrata konstruisanih nad katetama (stranicama koje se sustiču u pravom uglu trougla)."
Ovaj iskaz se obično navodi u sledećem obliku:
ili, ako se odatle izrazi c:
Ako je hipotenuza c poznata, a treba odrediti jednu od kateta, moguće je koristiti neku od sledeće dve jednakosti (koje se dobijaju iz polazne jednakosti, rešavanjem po odgovarajućoj nepoznatoj):
ili
Iz navedenih jednakosti može se primetiti da je veza između stranica pravouglog trougla takva da, u slučaju da je jedna od njih nepoznate dužine, može se odrediti pomoću preostale dve poznate stranice. Generalizacija ove teoreme, poznata kao kosinusna teorema, omogućava izračunavanje dužine treće stranice proizvoljnog trougla, ukoliko su poznate dužine preostale dve stranice i veličina ugla koje one zahvataju, što je jedna od postavki zadatka koji se naziva rešavanje trougla. Ukoliko poznate stranice određuju prav ugao, kosinusna teorema se svodi na Pitagorinu teoremu.
Neeuklidske geometrije
mini|130px|Sferni trougao
Cupazzo, Chieti
Cupazzo je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Pitagorina teorema
Neeuklidske geometrije
U hiperboličkoj ravni predstavljenoj Poenkareovim modelom diska, ukoliko je trougao ABC pravougli sa katetama a, b i hipotenuzom c, Pitagorina teorema ima oblik pri čemu je hiperbolički kosinus definisan sa
Hilbertovi prostori
Uobičajena norma na realnom euklidskom prostoru se uvodi pomoću skalarnog proizvoda. Vektorski prostor sa normom uvedenom pomoću skalarnog proizvoda se naziva pred-Hilbertovim prostorom. Ako je pred-Hilbertov prostor kompletan u odnosu na svoju metriku, naziva se Hilbertovim prostorom. Ovo je uvek slučaj u konačnodimenzionim prostorima kakav je, ali beskonačnodimenzioni pred-Hilbertovi prostori ne moraju biti Hilbertovi.
Cravagliana, Vercelli
Cravagliana je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 630 m.
Pitagorina teorema
Hilbertovi prostori
Ukoliko je u realnom prostoru sa skalarnim proizvodom (pred-Hilbertovom prostoru) uvedena norma vektora sa uz odgovarajuće osobine, onda za ortogonalne vektore  i  Pitagorina teorema dobija oblik
Dokazi
Pitagorina teorema je vekovima služila kao inspiracija za nove matematičke dokaze, koje su pronalazili i ljudi koji nisu bili profesionalni matematičari. U knjizi Pitagorino tvrđenje Iliše Skota Lumisa, izvorno objavljenoj 1927. godine, koja je dopunjena novim dokazima 1940. godine, moguće je naći sve poznate dokaze do njenog objavljivanja, ukupno njih 371. Između ostalih tu su navedeni Pitagorin i Euklidov dokaz, zatim najkraći i najduži dokaz koji se pripisuju Ležandru, Ptolemejev, Leonardov, Hajgensov i Lajbnicov dokaz kao i dokaz Džejmsa Garfilda, iz vremena pre nego što je postao predsednik SAD.
Pitagorin dokaz
Iako postoje materijalni dokazi da je veza između kateta i hipotenuze pravouglog trougla bila poznata još drevnim civilizacijama, ono što je odlučilo da teorema ponese Pitagorino ime je činjenica da ju je on prvi dokazao. Međutim, kako u njegovo vreme nije bilo adekvatnog materijala za zapisivanje, stečena znanja su se kod pitagorejaca prenosila usmenim putem, te ne postoji pouzdan izvor na osnovu koga bi sa sigurnošću moglo da se tvrdi kako je izgledao originalni Pitagorin dokaz. Euklid je u svojim Elementima dao dva dokaza teoreme, najpre u prvoj knjizi, dokaz koji se u potpunosti zasniva na odnosima površina, a zatim i u šestoj knjizi, dokaz koji koristi sličnost i znatno je jednostavniji. S obzirom da geometrija u vreme Pitagore nije bila dovoljno razvijena, malo je verovatno da je on koristio prvi dokaz, a ako je koristio drugi, onda on nije bio kompletan, pošto je potpunu teoriju srazmernosti dao tek Eudoks, koji je živeo dva veka posle Pitagore. Sa druge strane, vrlo je verovatno da je Pitagora najpre dokazao teoremu u slučaju jednakokrakog pravouglog trougla, pošto je taj dokaz bio poznat još Hindusima, te ga je mogao čuti na svojim putovanjima po Mediteranu. Da li je dokazao i opšti slučaj nije poznato, ali se pretpostavlja da ga je razmatrao. Tradicionalno mu se pripisuje dokaz opšteg slučaja koji je bio poznat još u drevnoj Kini.
Euklidovi dokazi
U svojim Elementima Euklid dokazuje Pitagorinu teoremu na dva mesta, najpre u prvoj, a zatim i u šestoj knjizi. Prvi dokaz je prilično zahtevan za praćenje, i prema Proklu, pripada Euklidovom prethodniku Eudoksu, kao i teorija proporcionalnosti izložena u petoj knjizi Elemenata. Postoje različita tumačenja zašto je Euklid izabrao da u prvoj knjizi teoremu dokaže na teži način, iako su u njegovo vreme bili poznati jednostavniji dokazi. Sa jedne strane, većina tih dokaza je podrazumevala podelu pravouglog trougla na manje, slične trouglove i korišćenje osobina proporcionalnosti za izvođenje odgovarajuće jednakosti, ali one su izložene tek u petoj knjizi, dok je sličnost obuhvaćena šestom knjigom. Sa druge strane, kako su stari Grci sve aritmetičke operacije interpretirali kroz geometriju, vrlo je verovatno da se Euklidu prvi dokaz prirodno nametnuo – jer je posmatrao Pitagorinu teoremu kao odnos između površina. Prema Proklu, drugi dokaz je u potpunosti Euklidov, štaviše, to je jedini originalni Euklidov dokaz u Elementima.
mini|Dokaz iz prve knjige [[Euklidovih Elemenata]] Suština prvog dokaza je da, ako su sa A, B i C označena temena pravouglog trougla sa pravim uglom kod temena A, i ako se iz tog temena spusti visina na hipotenuzu koja se produži do naspramne stranice kvadrata nad hipotenuzom, ona će podeliti taj kvadrat na dva pravougaonika, čije će površine biti jednake površinama kvadrata nad bližom katetom.
Za formalan dokaz, najpre je potrebno pokazati da važe sledeće elementarne leme:
mini|levo|150px|Primer generalizacije Pitagorine teoreme mini|levo|150px|Dokaz iz šeste knjige [[Euklidovih Elemenata]]
Moguće je da je Euklid bio svestan težine ovog dokaza, i da je zbog toga u šestoj knjizi dokazao malo opštiji slučaj Pitagorine teoreme koristeći sličnost. Prema tom tvrđenju, kod pravouglog trougla, geometrijski lik (bez ograničenja da to mora biti kvadrat) konstruisan nad hipotenuzom jednak je po površini zbiru površina sličnih i slično konstruisanih geometrijskih likova nad katetama.
Pored navedenih tvrđenja, Euklid je u prvoj knjizi Elemenata dokazao i tvrđenje u suprotnom smeru od Pitagorine teoreme, prema kome je pravougli trougao jedini trougao kod koga važi jednakost a2+b2=c2.
Garfildov dokaz
mini|150px|Slika uz [[Džejms A. Garfild|Garfildov dokaz Pitagorine teoreme]] Još jedan posebno značajan geometrijski dokaz, u kome se ne koriste kvadrati nad stranicama, otkrio je negde oko 1876. godine Džejms Garfild, koji je kasnije postao dvadeseti predsednik SAD. Prema Iliši Lumisu, dokaz je bio posledica jedne Garfildove matematičke rasprave sa ostalim članovima Kongresa.
Mihail Tuhačevski
Mihail Nikolajevič Tuhačevski (16. februar 1893 — 12. jun 1937.) je bio sovjetski vojni komandant, jedna od najpoznatijih žrtava Staljinove Velike čistke kasnih tridesetih.
Pitagorina teorema
Leonardov dokaz
mini|200px|[[Leonardo da Vinči|Leonardov dokaz Pitagorine teoreme]] mini|200px|Ideja [[Leonardo da Vinči|Leonardovog dokaza Pitagorine teoreme]] Sledeći dokaz se pripisuje čuvenom italijanskom umetniku i naučniku Leonardu da Vinčiju, a oslanja se na simetriju i rotaciju.
Mihail Tuhačevski
Biografija
Tuhačevski je rođen blizu Smolenska, zapadno od Moskve, u aristokratskoj porodici. Nakon što je diplomirao na Aleksandrovskoj vojnoj školi 1914, pridružuo se Semjenovskom gardijskom puku. Kao potporučnik u Prvom svetskom ratu, Tuhačevski odlikovan za hrabrost u borbi. Nakon što su ga Nemci zarobili februara 1915, bežao je četiri puta iz zarobljeničkog logora, hvatan je ponovo i na kraju je kao nepopravljiv begunac zatvoren u tvrđavu Ingolštad, gde je sreo još jednog nepopravljivog – tadašnjeg kapetana Šarla de Gola.
Pitagorina teorema
Dokaz Džordža Ejrija
Engleski matematičar i astronom, Džordž Bidel Ejri, svoj dokaz je formulisao u stihu koji je bio ispisan na pratećoj slici, i u originalu glasi:
Mihail Tuhačevski
Biografija
Njegovo peto bekstvo je bilo uspešno i vratio se u Rusiju u oktobru 1917. Nakon Ruske revolucije stupio je u Boljševičku partiju. Postao je oficir Crvene armije i brzo je napredovao u činovima zbog svojih velikih sposobnosti. Tokom Ruskog građanskog rata data mu je dužnost da brani Moskvu. Boljševički komesar rata, Lav Trocki je dao Tuhačevskom komandu nad Petom armijom 1919. i Tuhačevski je predvodio kampanju da se preuzme Sibir od Belih snaga Aleksandra Kolčaka. Takođe je pomogao u pobeđivanju generala Antona Denjikina na Krimu 1920. I Krondštatski ustanak i Tombovu pobunu su ugušile jedinice pod komandom Tuhačevskog.
Pitagorina teorema
Dokaz Džordža Ejrija
Ideja dokaza je da se uoči beli petougao koji je zajednički element za obe strane jednakosti. Na priloženoj slici on je dobijen tako što su kvadrat stranice a i kvadrat stranice b postavljeni na istu pravu i naslonjeni jedan na drugi, a zatim su im oduzeta dva plava pravougla trougla čije su katete dužina a i b. Površina tog petougla je upravo a² + b² - ab. Ukoliko se na njega nadovežu dva crvena trougla podudarna sa plavim trouglovima, površina tog drugog lika će biti c² čime je teorema dokazana.
Mihail Tuhačevski
Biografija
Tuhačevski je predvodio boljševičke armije tokom Poljsko-sovjetskog rata 1920. i porazio ga je Jozef Pilsudski izvan Varšave. Tokom ovog rata Tuhačevski je prvi put došao u sukob sa Staljinom. Obojica su optuživala jedan drugog za sovjetski nesupeh da se zauzme Varšava, koji je doveo do sovjetskog poraza u ratu. Tuhačevski je često kritikovan zbog neprimerene kontrole svojih snaga. Njegova naređenja su često bila kršena, čak i od strane viših oficira, što je boljševičkoj armiji donelo nekoliko manjih neuspeha tokom kampanje. Sa druge strane, Tuhačevski je tvrdio da nije mogao da bira svoje komandante divizija ili da premesti svoj štab iz Moskve, zbog političkih razloga. Neprijateljstvo između njega i Staljina je trajalo do 1930ih.
Pitagorina teorema
Kosinusna teorema
mini|150px|Nejednakostraničan oštrougli trougao
Mihail Tuhačevski
Biografija
Trebalo bi napomenuti da je Piludskom i njegovom osoblju data velika prednost tokom Poljsko-sovjetskog rata jer je njihova vojna obaveštajna služba dešifrovala radio-poruke Crvene armije. One su bile šifrovane primitivnim šiframa i kodovima i često su dovodile do neverovatnih narušavanja bezbednosti od strane dešifranata. Poljski kriptolozi i komandanti su zato bili u mogućnosti da redovno gledaju preko ramena sovjetskim komandantima, uključujući i Tuhačevskog i njegovog pretpostavljenog, Trockog. Zanimljivo je da je Crvena armija ponovila greške koje je u Prvom svetskom ratu učinila njena carska prethodnica protiv nemačke vojske i da je to značajno doprinelo ruskom porazu kod Tanenberga.
Tuhačevski je služio kao načelnik štaba Crvene armije (1925. - 28.) i kao zamenik komesara odbrane. On je transformisao neredovne revolucionarne odrede Crvene armije u dobro-obučenu, profesionalnu vojsku. Napisao je nekoliko knjiga o modernom ratovanju i 1931. mu je data vodeća uloga u reformisanju armije. Imao je napredne ideje o modernoj strategiji, posebno o upotrebi tenkova i avijacije. Njegovim idejama su se suprotstavili Staljinovi stari drugovi iz građanskog rata, Kliment Vorošilov i Semjon Buđoni.
Njegovoj teoriji dubokih operacija, gde bi kombinovane formacije napale duboko iza neprijateljskih linija da bi uništile pozadinu i logistiku neprijatelja, su se suprotstavljali neki u vojnom vrhu, ali je u velikoj meri uvedena u Crvenu armiju kasnih dvadesetih i tridesetih. Ova teorija je bila izražena kao koncept u Poljskim regulativama iz 1929. Crvene armije i mnogo dublje su je obrađena u Instrukcijama duboke bitke. Koncept je konačno kodifikovan u Privremenim poljskim regulativima iz 1936. Kao rani primer potencijalnih efikasnosti dubokih operacija može se naći u sovjetskoj pobedi nad Japanom u bici kod Kalkin Gola, gde je sovjetski korpus pod komandom sledbenika Tuhačevskog, Georgija Žukova porazio veće japanske snage u avgustu-septembru 1939.
Pitagorina teorema
Prostorna Pitagorina teorema
mini|150px|[[Tetraedar ABCO.]] Jedan prostorni analogon Pitagorine teoreme je specijalan slučaj kosinusne teoreme za tetraedar, prema kojoj, za površine strana tetraedra ABCO označene sa, , i , koje su naspramne odgovarajućim temenima u svom indeksu, i za diedarske uglove pri ivicama OA (diedarski ugao α), OB (β) i OC (γ), važi jednakost:
Ako su uglovi, i  pravi, tako da je triedar pri temenu O pravougli, prethodna jednakost se svodi na:
Mihail Tuhačevski
Biografija
1935. Tuhačevski je postao Maršal Sovjetskog Saveza, sa samo 42 godine. Januara 1936. Tuhačevski je posetio Veliku Britaniju, Francusku i Nemačku. Nakon tajnog suđenja, znanog kao Slučaj trockističke antisovjetske vojne organizacije, Tuhačevski i osam drugi viših vojnih komadanata je osuđeno i pogubljeno 12. juna 1937.
Pitagorina teorema
Prostorna Pitagorina teorema
što se može smatrati jednim uopštenjem Pitagorine teoreme u prostoru. Ovu teoremu je francuski matematičar Žan-Pol de Gija de Malves prezentovao pariskoj Akademiji nauka 1783. godine, zbog čega nosi njegovo ime, iako je bila poznata još Dekartu.
Mihail Tuhačevski
Biografija
31. januara 1957, Tuhačevski i njegove kolege su proglašeni nevinim po svim optužnicama protiv njih i rehabilitovani. Ipak, i pre i nakon raspada Sovjetskog Saveza neki pisci su tvrdili da je zaista bilo vojne zavere protiv Staljina u koju je Tuhačevski bio umešan.
Pitagorina teorema
Parsevalova jednakost
Uopštenje Pitagorine teoreme na beskonačnodimenzionim separabilnim pred-Hilbertovim prostorima je poznato kao Parsevalova jednakost. Ako je jedan takav prostor prostor, a  jedna njegova ortonormalna baza, tada za svaki vektor  važi:
Mihail Tuhačevski
Biografija
U svojoj knjizi Veliki teror (1968.), britanski istoričar Robert Konkvest tvrdi da su nemački agenti, na inicijativu Hajnriha Himlera, krivotvorili dokumente koji su dovodili Tuhačevskog u vezu sa nemačkim Generalštabom, da bi učinili Staljina sumnjičavim prema njemu, tako slabeći odbrambene sposobnosti Sovjetskog Saveza. Ovi dokumenti, kako tvrdi Konkvest, su predati predsedniku Čehoslovačke Edvardu Benešu, koji ih je prosledio Staljinu. Ovu verziju događaja je podržao govor iz 1961. poljskog komunističkog vođe Vladislava Gomulke, ali pošto nije potkrepljeno novim dokazima od raspada Sovjetskog Saveza, pitanje ostaje nerešeno.
Pitagorina teorema
Pitagorine trojke
Pitagorina trojka je uređena trojka prirodnih brojeva x, y i z za koje važi jednakost x2+y2=z2, odnosno, Pitagorinu trojku čine celobrojne dužine stranica pravouglog trougla. Vavilonske glinene tablice koje su datirane u period 1800-1600. godine p. n. e. pokazuju da su takve trojke bile poznate mnogo pre Pitagore. Danas nije najjasnije kakvu su upotrebnu vrednost imala ta znanja. Prema nekim izvorima, čini se da je u pitanju spisak gotovih rešenja jednog problema koji je omogućavao drevnom predavaču matematike da bez dodatnih izračunavanja odmah proveri tačnost učeničkih radova.
Geometrijska konstrukcija iracionalnih brojeva
mini|levo|150px|[[Koren iz 2 je konstruktibilan broj - pravougli trougao sa katetama jedinične dužine ima dijagonalu dužine √2]] Otkriće iracionalnih brojeva se pripisuje Pitagorejcima, ali nije precizno poznato da li su do njih došli proučavanjem geometrijske sredine ili razmatranjem dužine dijagonale kvadrata. Pored toga što su ustanovili da postoje nesamerljivi brojevi, pokazali su da se oni mogu konstruisati što je ozbiljno ugrozilo njihovo verovanje da je u osnovi svega ono što se danas naziva racionalnim brojem, pa je otkriće strogo čuvano. Postoji legenda da je jedan od članova bratstva, koji se drznuo da javno govori o tome, za kaznu utopljen u moru.
Harpster, Ohio
Harpster je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Pitagorina teorema
Geometrijska konstrukcija iracionalnih brojeva
Iako se ne mogu izraziti u obliku količnika dva cela broja, neki iracionalni brojevi se mogu konstruisati pomoću lenjira i šestara. Tako se √2, koji se ponekad naziva i Pitagorinom konstantom, može dobiti kao hipotenuza pravouglog trougla kome su obe katete jedinične dužine. Ukoliko su katete dužina 1 i √2, hipotenuza će biti dužine √3 i slično za kvadratni koren proizvoljnog prirodnog broja.
Harpster, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 204, što je 1 (0,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Pitagorina teorema
Geometrijska konstrukcija iracionalnih brojeva
Ne mogu se svi pozitivni iracionalni brojevi konstruisati pomoću lenjira i šestara: takvi, konstruktibilni brojevi čine poseban podskup skupa algebarskih brojeva i stoga ih ima prebrojivo mnogo, dok je ostalih, nekonstruktibilnih realnih brojeva neprebrojivo mnogo; nekonsktruktibilni su, na primer, brojevi \sqrt[3]{2}, cos 20°, e (Ermit 1871), π (Lindeman 1882), i mnogi drugi.
Bazelski problem
Italijanski matematičar Pjetro Mengoli je 1644. godine postavio pitanje određivanja zbira recipročnih vrednosti kvadrata svih prirodnih brojeva. Iako je postavka problema relativno jednostavna, na rešenje se čekalo skoro čitav vek, jer je tek Ojler 1735. godine objavio rezultat, za koji je 1741. godine i dokazao da je zaista traženi zbir. Korišćenjem matematičke notacije, Bazelski problem se može zapisati na sledeći način:
a zbir datog reda se može geometrijski aproksimirati korišćenjem Pitagorine teoreme. Konstrukcijom pravouglog trougla sa katetama dužine 1 i 1/2 dobija se hipotenuza čija je dužina kvadratni koren zbira prva dva člana datog reda. Ukoliko se zatim nad tom hipotenuzom kao katetom konstruiše novi pravougli trougao kome je druga kateta dužine 1/3, njegova hipotenuza će imati dužinu jednaku kvadratnom korenu iz zbira prva tri člana istog reda. Produžavanjem postupka u beskonačnost dužina hipotenuze svakog sledećeg trougla je sve bliža vrednosti.
Rastojanje između dve tačke u analitičkoj geometriji
Formula za rastojanje između dve tačke u Dekartovom pravouglom koordinatnom sistemu je izvedena pomoću Pitagorine teoreme. Ako su i  dve tačke u ravni, onda je njihovo euklidsko rastojanje:
U opštem slučaju, u višedimenzionom euklidskom prostoru, rastojanje između tačaka i  se određuje formulom:
Fermaova poslednja teorema
Poslednja Fermaova teorema je tvrđenje koje je Pjer Ferma zapisao bez dokaza na margini Diofantove druge knjige Aritmetike, a tiče se pitanja da li postoje prirodni brojevi koji bi zadovoljavali uopštenje jednačine kojom se definišu Pitagorine trojke. Tvrđenje do koga je došao otprilike 1637. godine, da ne postoje prirodni brojevi a, b i c za koje važi jednakost
kad god je n prirodan broj veći od 2, bilo je vekovima pretpostavka, a dokazao ga je tek Endru Vajls 1995. godine.
Obrnuta Pitagorina teorema
Takozvana Obrnuta Pitagorina teorema glasi: Ako za dužine stranica trougla a ≤ b < c važi da je a2 + b2 = c2, tada je dati trougao pravougli.
Pominjanje Pitagorine teoreme u opštoj kulturi
U knjizi Autobiografija Branislav Nušić navodi formulaciju teoreme u stihu:
Nemački pesnik i botaničar, Adelbert fon Šamiso, posvetio je jednu svoju pesmu otkriću Pitagorine teoreme.
Gašper Krošelj
Gašper Krošelj (Ljubljana, 9. veljače 1987.) slovenski je profesionalni hokejaš na ledu. Igra na poziciji vratara i trenutačno je član slovenskih Jesenica koji se natječe u  EBEL-u.
NGC 1025
NGC 1025 je galaksija u zviježđu Sat.
Pitagorina teorema
Pominjanje Pitagorine teoreme u opštoj kulturi
U filmu Viktora Fleminga „Čarobnjak iz Oza“, snimljenom prema istoimenoj knjizi L. Frenka Bauma, postoji scena u kojoj jedan od glavnih junaka, Strašilo, u trenutku kada dobija na poklon od Čarobnjaka diplomu, demonstrira svoje znanje eksplicitno navodeći netačan iskaz teoreme u sledećem obliku:
Gašper Krošelj
Karijera
Karijeru je započeo u zaloškom klubu Slavija u sezoni 2002/03. U slovačkoj juniorskoj ligi igrao je za Topoľčane, odnosno Žilinu. Polovicu sezone 2006./07. igra u Medveščaku nakon čega se vraća u Slaviju. Od sezone 2008./09. ponovno igra za Medvjede. U sezoni 2009./10. na golu Medveščaka stajao je 13 puta tijekom kojih je ostvario uspješnost obrana od 91,5%. 5. svibnja 2010. Krošelj je potpisom ugovora za sezonu 2010./11. produžio svoju vjernost klubu. Slijedeće godine 2011. prešao je u Jesenice.
Statistika karijere
Bilješka: OU = odigrane utakmice, OM = odigrane minute, UG = udarci na gol, PG = primljeni golovi, OB = (broj) obrana, PPG = prosjek primljenih golova, OB% = postotak (broja) obrana, KM = kaznene minute
Pitagorina teorema
Pominjanje Pitagorine teoreme u opštoj kulturi
Strašilovu formulaciju citira Homer Simpson u desetoj epizodi petog serijala serije „Simpsonovi“, nakon što upotrebi naočari Henrija Kisindžera nađene u toaletu springfildske nuklearke. Za razliku od Strašilovog iskaza koji ostaje netačan, u crtanoj seriji se iz pozadine čuje glas koji delimično ispravlja Homera („U pitanju je pravougli trougao, idiote.“).
U Grčkoj, Japanu, San Marinu, Makedoniji i Surinamu su izdate poštanske marke sa karakterističnim vizuelnim prikazom Pitagorine teoreme.
U Ugandi je 2000. godine pušten u opticaj novčić u obliku pravouglog trougla, na čijoj je zadnjoj strani lik Pitagore i algebarski zapis teoreme, uz tekst „Pitagorin milenijum“.
N-tert-Butilbenzensulfinimidoil hlorid
N-tert-Butilbenzensulfinimidoil hlorid je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 215,743 Da.
Pitagorina teorema
Pominjanje Pitagorine teoreme u opštoj kulturi
Karakteristična slika koja simboliše Pitagorinu teoremu se može videti i na grbu švedskog inženjera Kristofera Polhema.
U sedamnaestoj i trideset četvrtoj knjizi engleskog izdanja stripa Asteriks pojavljuje se lik mladog rimskog arhitekte Kvadratnadhioptenuzisa, čije je ime inspirisano teoremom.
NGC 1037
NGC 1037 je jedan do danas nepotvrđeni objekt u zviježđu Kitu. Sva promatranja poslije nisu na tom položaju uočila nikoji objekt.
Montevallo, Alabama
Montevallo je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 6.323 stanovnika.
Richard Seeley
Karijera
Seeleyja su 1997. Los Angeles Kingsi uzeli kao 137. izbor na draftu. Profesionalnu karijeru počeo u AHL momčadi Lowell Lock Monsters 1999./00. gdje se zadržao dvije sezone, a nakon toga je iskustvo skupljao kod Manchester Monarchsa, Bridgeport Sound Tigersa i Norfolk Admiralsa. Tijekom sedam sezona u AHL-u skupio je 399 susreta u kojima je postigao 20 golova i 61 asistenciju. Godine 2006. odlučio se okušati u europskim ligama. Prva stanica bila je njemačka prva liga (DEL) i momčad Duisburg (48 susreta, 2 gola i 17 asistencija), da bi sljedeće dvije proveo u austrijskim klubovima Vienni Capitals i Black Wingsima iz Linza. Za "crna krila" odigrao je samo 16 utakmica, a razlog je bio ozljeda koljena koja ga je eliminirala s leda u prosincu 2008. godine. Zbog ozljede nije igrao 11 mjeseci, a nakon što se oporavio, 9. studenog 2009. odlazi u hrvatski Medveščak. Tu je ponovno zaigrao sa starim znancima Aaronom Foxom, Alanom Letangom, Bradom Smythom i Joelom Prpicem.
Statistika karijere
Bilješka: OU = odigrane utakmice, G = gol, A = asistencija, Bod = bodovi, +/- = plus/minus, KM = kaznene minute, GV = gol s igračem više, GM = gol s igračem manje, GO = gol odluke
Nacionalni park Sangay
Nacionalni park Sangay je nacionalni park u ekvadorskim pokrajinama Morona Santiago, Chimborazo i Tungurahua u kojem se nalaze dva stratovulkana (Tungurahua visine 5.023 m i Sangay visine 5.230 m), a ekosustav varira od ravnica tropskih kišnih šuma do ledenjaka na vrhovima Anda.
Rezervat prirode Sangay, površine 5.177,65 km², je osnovan 1975., a unaprijeđen u nacionalni park 1979. godine. Njegovih 27.192,5 km² pisan je na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Americi još 1983. godine jer je njegova zabačenost dovela do očuvanja rijetkih životinja kao što su planinski tapir (Tapirus pinchaque), medvjed naočar i andski kondor (Vultur gryphus), a na popis ugroženih mjesta svjetske baštine je dospio (od 1992.-2005.) zbog krivolova, pretjerane ispaše stoke i neplanske izgradnje unutar granica parka. mini|lijevo| Vulkan Tungurahua prilikom erupcije 2006. god. U parku su prisutne velike raznolikosti vegetacije, od alpske zona visokog Páramoa do suptropskih vlažnih šuma gornjeg Amazona. Glavni čimbenici koji utječu na topografiju vegetacije su visine i oborine: bujnija vegetacija raste na vlažnijim istočnim obroncima, a alpska tundra se nalazi na najvišim razinama ispod linije ledenjaka gdje dominiraju lišajevi i mahovine. Planinska vlažna šuma se nalazi u dolinama na zapadu, ispiod koje postoji veća raznolikost malog drveća i grmlja.
Pored navedih vrsta, unutar granica parka se nalaze i druge životinjske vrste kao što su: jaguar, puma, ocelot, andska lisica (Lycalopex culpaeus), divovska vidra, brazilski tapir (Tapirus terrestris), bjelorepi jelen (Odocoileus virginianus) i pudú. Tu obitava i od 300-400 vrsta ptica, od kojih su 25 ugrožene vrste ograničenog rasprostiranja.
Wildwood, Florida
Vajldvud je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.709 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 6.709 stanovnika, što je 2.785 (71,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Šangajski dijalekt
Šangajski jezik (上海閒話, u šangajskom), ili šangajski dijalekt, je narječje Vu kineskog koji se govori u Šangaju, i okolini. Klasifikovan je kao sino-tibetanski jezik. Šangajski, kao i drugi Vu dijalekti, uglavnom nisu uzajamno razumljivi sa drugim kineskim dijalektima, kao što je standardni mandarinski (vidi uzajamno razumljivi jezici), ili čak sa drugim granama Vu jezičke grupe.
Šangajski je predstavnik severnog Vu dijalekta, i sadrži vokabular i izraze iz celog severnog Vu područja (južni Điangsu, severni Džejiang). Sa gotovo 14 miliona govornika, šangajski je ujedno i najveći usaglašen oblik Vu kineskog jezika. Treba se navesti da većina ljudi u Šangaju koji govore šangajski nisu domaći Šangajci, budući da se tamo mnogi preselili iz drugih područja koji govore različite dijalekte, jer je Šangaj bio jedan od luka otvorena od Evropljana, koji su ljudi išli tu da nađe posao. U zapadnim izvorima, izraz „šangajski“ često se odnosi na sve Vu narječje, a ne specifično određen Vu dijalekat govoren u Šangaju. Ukupan broj govornika Vu je više od 80 miliona, drugi najveći naširoko govoren kineski jezik nakon mandarinskog.
Šangajski je bogat suglasnicima i čistim samoglasnicima. Poput drugih severnih Vu narječja, šangajsko narječje ima zvučnih inicijala.
Jezička politika
Šangajski nije poučavan da se govori u školama i da se piše u novinama, i mediji su ometani u emitovanju u savremenom šangajskom jeziku. Postoji mnogo neizvesnosti između toga što će se emitovati u šangajskom i to što će postati cenzurisano (zbog straha regionalizma od strane vlade), tako većina proizvođača ne uzimaju taj rizik i samo proizvode u mandarinskom. Nekoliko televizijskih reklama u šangajskom jeziku su brzo bili uklonjeni nakon prikazanja, ali su postojali neke TV serije u šangajskom koje su odobrene od sredine 1990-ih. 1995. godine igrana TV serija pod nazivom „Nie džai“ (zli dug) koja je bila u šangajskom jeziku, kada je emitovana u drugim područjima Kine, uglavnom u susjednim Vu jezičkim pokrajinama, dodani su podnaslovi u mandarinskom nego da je prikazana mandarinska verzija TV serije. Jedna druga TV komedija "Lao niang điju" (Star ujak) se emituje od 1999, te je još uvek prilično popularna među stanovnicima Šangaja. U 2004 crtani film Tom i Džeri koji je bio preveden na šangajski je bio blokiran od emitovanja. Stariji i seoski oblici šangajskog još uvek se čuju na radiju (za agrokulturne zajednice u predgrađima). Međutim, Šangajci su ohrabreni od strane vlade da govore mandarinski i poznate ličnosti su stavljeni na oglasnim tablama uz parole poput: „Budi moderna osoba Šangaja, govori mandarinski“.
U avgustu 2005. bilo je medijsko izveštavanje da će se šangajski učiti u srednjoj školu. Ovo je donelo veliki spor. Zagovornici su tvrdili da će to napraviti da studenti upoznaju bolje svoj rodni zavičaj i pomoći očuvanju lokalne kulture. Protivnici su tvrdili da će to podstaći diskriminaciju na osnovu ljudskog porekla.
U septembru 2005. šangajska lokalna uprava je pokrenula kampanju kako bi se podstaklo mandarinski govor u Šangaju. Među ostalih zahteve, svi radnici usluga u Šangaju će morati pozdraviti kupce u samo mandarinskom jeziku, i proći ispit govorljivosti mandarinskog jezika do 2010. Oni sa lošim ili teško akcentovanom mandarinskom izgovoru moraju upisati se u popravne mandarinske razrede.
Razumljivost i varijacije
Šangajski nije međusobno razumljiv sa bilo kojim dijalektom mandarinskog jezika. Razumljiv je oko 50% (sa 28,9% leksičkih sličnost sa mandarinskom koji se čuje u Pekingu) sa standardnom mandarinskom jeziku. To prilično odgovara leksičkoj sličnosti između njemačkog i francuskog jezika. Suvremen šangajski, međutim, je značajno bio utican od strane suvremenog mandarinskog jezika. Ovo čini da šangajski govoren od strane mladih ljudi u gradu da se razlikuje od onog koje govore starije populacije, ponekad bitno drugačiji. To takođe znači da umetanje mandarinskog u šangajskim rečenicama tokom svakodnevnog razgovora je vrlo čest, barem među mladim ljudima. Kao u većim delovima kineskog jezika, lakše je da lokalni govornik shvati mandarinski nego da mandarinski govornik razume lokalni govor.
Šangajski je deo šire podvrste Bu kineskog jezika. Sličan je, do određenog stepena, jeziku koji se čuje u susjednim područjima Kunšan, Sudžou i Ningbo. Ljudi koji se druže među tim područjima ne moraju preskakati između jezika na mandarinski kad govore međusobno. Međutim, postoji znatne tonske i fonološke promene koje ne ometaju razumljivost. Šangajski kao kontinuitet Vu dijalekta, prikazuje mnoge značajne promene u fonologiji i leksikonu što se više udaljuje od Šangaja da više nije moguće da se razgovara sa razumljivosti. Većina govornika šangajskog pronalaze kada dođu do grada Vusji, razlike postaju dosta značajne i dijalekat Vusji treba mnogo nedelja ili mjesecima da ga u potpunosti ukopčaju. Slično tome, dijalekt Hangdžou se razume od strane većine govornika šangajskog, ali se smatra "grublji" i nema mnogo tečnosti u poređenju. Jezik se razvija oko Taidžou, Džeđiang, mesto koje postaje teško za šangajskog govornika da razume. Dijalekt Vendžou, koji se govori u južnoj Džeđiang pokrajini, iako se smatra deo Vu podgrupa jezika, nije uopšte razumljiv od strane šangajskog govornika.
Fonologija
Glasovi šangajskog su kategorizovani u inicijale i rime. Inicijal je prvi deo sloga, najčešće suglasnik, i rima je deo koji sledi. Ton je takođe fonološka funkcija u šangajskom. Slogovni ton, što je tipičan za druge kineske jezike, postao je u velikoj meri usmeni ton u šangajskom.
Tonovi
Šangajski sistem tonova je jednostavniji od drugih Vu dijalekta. Međutim, tradicionalni opisi koriste uobičajenu klasifikaciju kineskih tonova, sa pet imenovanih tonova u ovom slučaju: Pojam jang šu predstavlja spajanje registre janga od povijesnih ping, šang, i ću tonova. Faktori koji su doveli do odvajanja jin-janga i dalje postoje u šangajskom, kako i u drugim Vu dijalektima: tonovi jang postoje samo sa zvučnim inicijalima, dok tonovi jin postoje samo sa bezvučnim inicijalima. Tonovi ru su strmi, i opisuju one rime koje se završavaju sa laringalnim zapornikom.
Tonski sandhi
Napomena: -{H}- = relativno visok ton; -{L}- = relativno nizak ton.
Obične reči i izrazi
''Napomena: kineski znakovi za šangajski nisu standardizovani i dati su samo za referencu. IPA transkripcija je za srednji period modernog šangajskog (中派上海话), izgovora onih između 20 i 60 godina.''
Almotriptan
Almotriptan je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 335,464 Da.
San Raffaele, Latina
San Raffaele je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
NGC 1027
NGC 1027 je otvoreni skup (vrsta III2p) u zviježđu Kasiopeji.
Echourgnac
Ešurnjak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Periže.
Arzerdimezzo II, Padova
Arzerdimezzo II je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
N-Vinilkarbazol
N-Vinilkarbazol je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 193,244 Da.
Heinrich Schroth
Heinrich Schroth (23. mart 1871 – 14. januar 1945) bio je njemački teatarski i filmski glumac. Karijeru je započeo u siegmarinenskom kazalištu 1890. Svoj filmski debi je imao 1916. godine, nakon čega je postao izuzetno aktivan u nijemom periodu njemačke kinematografije 1910-ih i 1920-ih.
Wunsiedel
Vunsidel je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Vunzidel (Fihtel). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 9.688 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9479169.