cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Operacija Crno
Glavnina NOVJ i Vrhovni Štab u obruču
Tako se prvih dana juna čitav Vrhovni štab našao u obruču, zajedno sa centralnom bolnicom u dolini Sutjeske. mini|[[Josip Broz Tito|Tito i Ivan Ribar na Sutjesci]] Tito je 3. juna sa Vrhovnim Štabom prešao Pivu kod Mratinca. Istog dana na sednici Vrhovnog štaba se diskutovalo o položaju grupacije NOVJ sa bolnicom.
Pored svakodnevnih borbi, kanjon Sutjeske su svakodnevno zasipali avioni bombama i to u vrlo niskom letu. Naročito su veliki gubici bili u redovima Druge dalmatinske brigade koja se sukobljavala sa jačim snagama 117. divizije. U operativnom dnevniku Nemačke komande stoji da je u borbi kod Gackog za jedan dan poginulo 200 partizana i 50 Nemaca.
U teškoj situaciji po Vrhovni štab i čitavu glavninu, odlučeno je da se čitava operativna grupa podeli na dva dela:
Prvu grupu bi činilo deset brigada Prve i Druge proleterske divizije, koje su već forsirale Pivu, a drugu grupu šest brigada Treće udarne i Sedme banijske divizije sa centralnom bolnicom koje su se nalazile istočno od Pive.
Prva grupa je trebala da se probije preko Sutjeske na severozopad, a druga s centralnom bolnicom preko reke Tare natrag u Sandžak.
Na prostoru oko kanjona Sutjeske i Suhe počele su žestoke borbe za okolne visove, koji su naizmenično padali u ruke i jednih i drugih. Napravljen je prostor od 5–6 km za prolaz glavnine snaga. Tu su trebali krenuti i ranjenici.
Prva proleterska divizija je krenula preko Milinklada i 8. juna 1943. izbila u rejon Lučkih i Vrbničkih koliba na Zelengori. Druga proleterska divizija je imala manje sreće. Na mestu Bare, nedaleko od Volujaka bilo je poprište krvavih borbi sa jedinicama 118. nemačke divizije.
Naročito je stradala Druga dalmatinska brigada. Samo u jednom danu poginulo je preko 600 boraca. Ostao je manji vod koji je poslao poruku Vrhovnom štabu da će se svi borci boriti do poslednjeg. Nemački udari na Barama i Košuti su bili još žešći.
Naročito teška situacija bila je na sektoru druge grupe, koja se sa centralnom bolnicom probijala neuspešno preko Tare u Sandžak.
Zato je Vrhovni štab naredio da druga grupa krene sa njom zajedno preko Vučeva i Sutjeske. To je iziskivalo nekoliko dana, pa je obruč bio još čvršće stegnut. I pored predloga komandanta Prve proleterske divizije Koče Popovića da se sve snage probiju u pravcu gde se probijala Prva proleterska divizija, Vrhovni štab je ostao da čeka drugu grupu koju je predvodio Sava Kovačević.
U velikom obruču u kome se tada nalazio Vrhovni štab, javljeno je da je 9. juna 1943. godine Tito ranjen na brdu Milinklade na planini Ozren. Pukovnik Savo Orović je svojim fotoaparatom ovekovečio ovaj događaj pored jedne pećine, gde se skrivao Vrhovni štab. U istom napadu, poginuo je kapetan Bil Stjuart, Đuro Vujović, titov lični patilac i još nekoliko partizana.
Da bi se spasla glavnina snaga i centralna bolnica naređeno je bilo da se posednu dominirajuće kote "Velika Košuta" i "Ljubin Grob", koje su se još nazivale "koridori spasa". Za Košutu je bila određana Sedma brigada Druge proleterske divizije]], dok je Četvrta proleterska crnogorska NOU brigada branila Ljubin Grob. Tu je poginuo i komandant Četvrte crnogorske brigade Vasilije Đurović Vako.
Proboj obruča
minijatura|Komandant 1. proleterske brigade Danilo Lekić govori borcima uoči proboja na Sutjesci, juna 1943.
Pre početka glavnog boja naređeno je da se zakopa sve teško oružje, spali arhiva i svi konji zakolju za ishranu boraca. Koča Popović je, nakon delimičnog uspeha velikog napada 5/6. VI na Košur, Borovno i Popov Most, već sedmog sa svoje dve brigade prodro u srce Zelengore. Tu je ostao narednih dana, prateći kako se prostor sužava i nemačke kolone napreduju iz svih pravaca. Njegovu ideju energičnog i brzog prodora sa Zelengore na sever Tito nije odobrio. Već 9. VI Koča se sa svoje dve brigade našao pod udarom glavnine 369. pešadijske divizije sa severa (kg Höhne), istoka (kg Wertmüller) i zapada (kg Fischer).
Devetog posle podne Koča je došao do zaključka da je dalje čekanje pogubno, poslao Titu kurira sa porukom da on odlazi na sever, i da preporučuje da krenu za njim. Prema njegovoj zamisli, nemački položaji trebalo je da budu bezobzirno pregaženi, i da se preko njih bez i najmanjeg zadržavanja, nastupanje nastavi u najvećem mogućem tempu. Koča se pobrinuo da obrazloženje o presudnom značaju ove borbe dopre do svakog borca i komandira.
mini|175px|[[Koča Popović, komandant Prve proleterske divizije, koji je naredio proboj kroz nemački obruč.]]
Prvi tračak nade za izvlačenje iz obruča načinjen je 10. juna u ranim jutarnjim satima, kada je Prva proleterska brigada kod sela Balinovac u jurišu pregazila borbenu grupu Höhne.
Istovremeno, Treća krajiška brigada razbila je bataljon borbene grupe Fischer. Borci su jurnuli uz brdo Pliješ (1642) sa željom da otmu pukovsku zastavu, ali je zam. kom. divizije Vaso Jovanović naredio da se bez zadržavanja grabi napred, na sever, prema cesti Foča-Kalinovik. Tokom sledećeg dana obe brigade pregazile su reorganizovane ostatke borbene grupe Höhne, razbile borbenu grupu Wertmüller koja je pokušala da se umetne sa istoka, i naterali u bekstvo iz poslednje rezerve izvučena pojačanja.
Za 48 sati dve brigade savladale su izrazito težak teren sa rastojanjem od 20 km vazdušne linije, praktično neprekidno savlađujući otpor osam puta brojnijeg neprijatelja, koji je učestalo pokušavao protivnapade, stalno privlačeći i uvodeći nove snage. O ovom proboju je javio Berlinu i general Ler, ali ga je nazvao lokalnim probojem.
12. VI brigade su već ovladale putem Foča - Kalinovik, a sa pristizanjem ostalih brigada ostvarena je kohezija cele Operativne grupe Vrhovnog Štaba. 12. juna zauzeto je selo Rataj i tako još više proširena pukotina u nemačkom obruču. 13. VI, razbijajući sve delove 369. divizije koje je štab uspevao da sastavi, glavnina Operativne grupe prešla je put Foča - Kalinovik, razbivši tako i poslednju nadu Nemaca da će okružiti.
Takve sreće nije bila Treća udarna divizija Save Kovačevića s glavninom centralne bolnice koja je ostala u neprijateljskom obruču u dolini Sutjeske, gde su se nalazile 7. SS, 118, 1. brdska divizija i italijanska divizija "Ferara". Na Tjentištu je 12. juna izbrojano 214 mrtvih partizana, a 34 su zarobljeni. 13. juna počeo je odlučujući prodor ove grupe. Divizija je podeljena na nekoliko delova i probijala se duž reke Sutjeske samostalno. U jednom od takvih juriša, nadomak zidina spaljenog sela Krekova poginuo je Sava Kovačević. Uz velike gubitke, Treća divizija se probila u dolini Sutjeske i uskoro priključila ostalim jedinicama na Zelengori.
13. juna, Nemci su pronašli u dolini Sutjeske ranjenike koji su se odvojili od glavnine i sve ih pobili. U nemačkom izveštaju piše da su svi poubijani, jer je većina bila zaražena tifusom. 14. juna prodorom prema Zelengori, glavnina NOVJ s Vrhovnim štabom i delom ranjenika je uspela izaći iz obruča i poći za Bosnu.
15. juna okončana je operacija „Švarc“. 118. divizija je prestala sa napadima, a general Liters je javljao Hitlerovom glavnom štabu da je glavnina partizanskih snaga uspela da pobegne iz Crne Gore u Bosnu.
Ratni zločini
minijatura|Nemci ubijaju ranjene i iznemogle partizane na Sutjesci.
Od preko 7.000 poginulih boraca NOVJ na Sutjesci, veliki deo predstavljaju iscrpljeni borci i ranjenici koje su Nemci bez veće procedure jednostavno likvidirali. Izveštaj 1. brdske divizije kaže: "Zarobljeno: 498, od toga streljano 411." Većinu nepokretnih ranjenika (njih oko 700) partizani su sakrili u Pivskoj Planini, sa bolničarkama. Međutim, Nemci su ih, pretraživši teren sa psima tragačima, likvidirali gotovo do poslednjeg, zajedno sa bolničarkama. Pored toga, ubijen je veliki broj civila. Na primer, u mestu Dola u Pivi samo 7. juna esesovci su pobili 520 meštana, među kojima i 106 djece.
Nacisti su meštane ubijali masovno i bezobzirno, kao na primer u selu Grab:
Prilikom napada na Košur ostao je da leži veliki broj ranjenika. Major Strecker, komandant 3. bataljona 738. puka je dao naređenje za likvidaciju svih nepokretnih ranjenika:
Četnici su takođe klali partizanske ranjenike sa Sutjeske, pa su juna 1943. godine zaklali u selu Jelaču i Vrbnici dr Simu Miloševića i hrvatskog pesnika Ivana Gorana Kovačića.
Gubici
Operacija „Švarc“ je nanela velike gubitke jedinicama NOVJ:
Poginuli su istaknuti revolucionari: Veselin Masleša, Sava Kovačević, Sima Milošević, Vasilije Đurović Vako, Ivan Goran Kovačić, Olga Popović-Dedijer, Pero Ćetković, Moma Stanojlović i mnogi drugi, ali je glavnina NOVJ-a bila sačuvana.
Posledice
minijatura|Partizani u neprohodnim šumama istočne Bosne, nakon proboja na Sutjesci 1943. minijatura|Drug Mijalko Todorović Plavi govori narodu u Bosni, posle Bitke na Sutjesci.
Operacija „Švarc“ se smatra jednom od prekretnica u Narodnooslobodilačkom ratu u Jugoslaviji. Samo nekoliko meseca kasnije, sve zapadne sile su počele da uzdižu Narodnooslobodilački pokret, sve do Teheranske konferencije kada je isti pokret priznat kao jedini legitimni antifašistički pokret u Jugoslaviji.
Zbog neuspeha operacije Švarc, nemački zapovednici Liters i Ler su posle Sutjske smenjeni.
Krajem 1943. većina četnika vraćena je iz internacije, a Vermaht je sa četničkim vođama potpisao ugovore o saradnji.
Kranj (općina)
Općina Kranj (slovenski: Mestna občina Kranj) je jedna od 11 Gradskih općina Slovenije od 55.527 stanovnika. , administrativni centar općine je istoimeni grad Kranj.
Geografske karakteristike
Občina Kranj prostire na jugozapad]]u Slovenije, duž kotlina rijeka Kokre i Save, a manjim dijelom i po planinama Kamniških Alpi.
Ona ima površinu od 150.9 km², na kojoj se prostire pedesetak naselja.
Naselja Općine Kranj
Babni Vrt, Bobovek, Brdo pri Kranju, Breg ob Savi, Britof, Čadovlje, Čepulje, Golnik, Goriče, Hrastje, Ilovka, Jama, Jamnik, Javornik, Kokrica, Kranj, Lavtarski Vrh, Letenice, Mavčiče, Meja, Mlaka pri Kranju, Nemilje, Njivica, Orehovlje, Pangršica, Planica, Podblica, Podreča, Povlje, Praše, Predoslje, Pševo, Rakovica, Rupa, Spodnja Besnica, Spodnje Bitnje, Srakovlje, Srednja vas - Goriče, Srednje Bitnje, Suha pri Predosljah, Sveti Jošt nad Kranjem, Šutna, Tatinec, Tenetiše, Trstenik, Zabukovje, Zalog, Zgornja Besnica, Zgornje Bitnje, Žabnica, Žablje
Kanertinib
Kanertinib je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 485,938 Da.
Pierre Louÿs
Pierre Louÿs (10. decembar 1870 - 6. jun 1925) bio je francuski pisac rodom iz Belgije, poznat po svojim erotskim djelima, a prvenstveno onima lezbijske tematike.
World of Warcraft
Svet Vorkrafta (poznata kao i WoW) je Blizardova MMORPG (masivna višekorisnička mrežna igra igranja uloga) video igra smeštena u Warcraft univerzumu, koji je prvi put predstavljen u Warcraft: Orcs & Humans 1994. godine. Svet Vorkrafta je smešten u svet Azerot otprilike četiri godine posle dešavanja u igri Warcraft III: The Frozen Throne. Kompanija Blizard je najavila igru 21. septembra 2001. godine. Igra je objavljena 23. novembra 2004. na desetu godišnjicu Vorkraft franšize.
Prva ekspanzija igre, pod imenom World of Warcraft: The Burning Crusade, je izdata 16. januara 2007. godine. Drugo proširenje, pod imenom World of Warcraft: Wrath of the Lich King je izdato 13. novembra 2008. godine. Dok je treće proširenje najavljeno na BlizzConu 2009. godine, pod imenom World of Warcraft: Cataclysm.
Sa više od 11,5 milona pretplatnika od decembra 2008, Svet Vorkrafta je trenutni MMORPG sa najviše pretplatnika na svetu i drži Ginisov rekord za najpopularniji MMORPG. Aprila 2008. Svet Vorkrafta je procenjen da drži 62% MMORPG pretplatnički market.
Počinjanje lika ili igračke sesije
Kao i sa mnogim igrama istog žanra, igrač kontroliše avatar u igračkom svetu i to u trećem ili prvom licu, istražujući svet, boreći se protiv raznih čudovišta, završavajući zadatake, kontaktirujući sa takozvanim ne-igračkim likovima (eng. non-player character ili skraćeno NPC) ili sa drugim igračima. Takođe zajedničko sa drugim MMORPG igrama je to da se Svet Vorkrafta pretplaćuje da bi se igrao, kupujući pripejd igračke karte za igranje na odrećeno vreme ili plaćanje putem kreditne ili debitne kartice.
Da bi ušao u igru, igrač prvo mora da odabere relm (ponekada nazvan server ili domen). Svaki relm se ponaša kao invidualna kopija igračkog sveta i deli se na četiri kategorije. Relmovi su ili igrač protiv igrača (eng. Player versus player skraćeno PvP), gde su borbe između igrača česte. Igrač protiv okline (eng. Player versus environment) se fokusira na ubijanje čudovišta i završavanje zadataka. Igra igranja uloga (eng. Role-playing game), gde igrač mora da što realističnije tumači svoj lik kako i u ponašanju, tako i u govoru. Postoji i kombinacija igre igranja uloga i igrač protiv igrača. Pored ovih kategorija, relmovi se dele i po jeziku, sa igračkom podrškom u dostupnom jeziku. Igrači mogu da prave lika na svim relmovima, a takođe mogu i da presele lika između relmova uz novčanu nadoknadu.
Ponašanje u igri
Kako lik postaje sve razvijeniji, oni dobijaju različite talente i veštinu, koja je potrebna da bi se definisale sposobnosti tog lika. Profesije kao što su šivenje, kovanje ili rudarstvo  se mogu naučiti. Sekundarne veštine kao ribolov, kuvanje ili prva pomoć likovi takođe mogu naučiti. Likovi takođe mogu da formiraju udruženja ili da im se pridruže, što omogućava liku da ima ujedinjeniju komunikaciju, da del ime udruženja ili identite, a takođe i banku udruženja i doprinose.
Veliki deo igre čini ispunjavanje zadatka ili kvestovanje (eng. questing). Ovi kvestovi, ili drugačije zvane misije, dobijaju se od strane NPC-a. Kvestovi obično nagrađuju kombinaciju iskustvenih poena (eng. experience points), predmeta (eng. items) i novca iz igre. Kvestovi takođe omogućavaju liku da dobije pristup novim veštinama i sposobnosti, i istraživanje novih regija. Takođe se putem kvestova priča iz igre odvija. Putem teksta iz kvestova i putem skriptovane NPC-ove akcije. Kvestovi su povezani zajedničkom temom i formiraju takozvani lanac kvestova (eng. Quest chains). Kvestovi često imaju za cilj ubijanje određenog broja stvorenja, skupljanje određenog broja resursa, traženje sakrivenog predmeta,, razgovor sa različitim NPC-ovima, posećivanje određene lokacije, interakciju sa nekim objektom u svetu, ili dostavljanje nekog predmeta na neku lokaciju.
Dok lik može delovati sam, on takođe može formirati grupu sa drugim likovima, kako bi mu bio dostupan novi sadržaj.Na ovaj način klasa na lika ima određenu ulogu u grupi. Svet Vorkrafta koristi takozvani „bonus na odmaranje“ sistem (eng. rested bonus system). Ovaj sistem omogućava da lik dobija iskustvene poene, dok igrač ne provodi neko vreme u igri. Kada lik umre on postaje duh ili varka (eng. Will-o'-the-wisp) za Noćne Vilenjake (eng. Night Elf) na najbližem groblju. Lik može oživeti od strane lika koji ima tu sposobnost ili može sam sebe da oživi, ako igrač svog lika dovede do mesta gde je umro. Kada lik umre svi predmeti koje je koristio dok je bio živ postaju oštećeni i slabiju statistiku imaju. Njih mogu prepraviti specijalni NPC-ovi ili likovi sa tom sposobnošću. Predmeti koji su teško oštećeni ne mogu se koristiti dok se ne poprave. Ako se ne može doći do tela preminulog lika, igrač može da putem takozvanog iscelitelja duša (eng. spirit healer) oživi svog lika. Kada iscelitelj oživi lika svi predmeti koje je koristio lik u trenutku smrti se dalje oštećeni i lik je dodatno oslabljen na deset minuta. Ova bolest vaskrsnuća (eng. resurrection sickness) se ne javlja i oštećenje predmeta je manje, ako se lik uskrsne nalaženjem svog tela ili ako je oživljen od strane lika drugog igrača sa tom sposobnošću.
Igra sadrži razne vrste mehanizma igranja igrača protiv igrača. Neki relmovi dozvoljavaju borbe između igrača između suprotne frakcije skoro sve vreme i lokacije u igračkom svetu. PvE igrači dozvoljavaju igraču da bira da li će da se bori u borbi prtovi drugih igrača. Na serverima oba tipa postoje regije u kojem su borbe dozvoljene za svakoga. Na PvE serverima igrači imaju opciju da se „markiraju“ (eng. flag), čime postaju dostupni za napad igračima protivničke frakcije. Bojišta (eng. battleground), na primer, su slični tamnicama (eng. dungeons), gde samo određeni broj likova može da uđe, ali se mogu napraviti više kopija, kako bi se uskladili sa novim igračima. Svako bojište ima svoji cilj, kao što je zarobljivanje zastave ili ubistvo protivničkog generala, da bi se postigla pobeda.Završavanje boja nagrađuje igrača tokenovima i častvenim poenima (eng. honor points), koji se mogu koristiti da bi kupili različiti predmeti,Pobednici dobijaju više čast od gubitnika. Međutim, takođe se dobija čast za ubijanje igrača na bojištu.
Postavka
World of Warcraft se odigrava u 3D reprezentaciji Warcraft univerzuma u kojem igrač može da deluje putem lika. Svet iz igre se je prvobitno sastojao iz dva kontinenta u Azerotu: Kalimdor (eng. Kalimdor) i Istočna Kraljevstva (eng. Eastern Kingdoms). Dve odvojene ekspanzije je dodala relm Autlend (eng. Outlands) i kontinent Nortrend (eng. Northrend). Kako igrač istražuje nove lokacije, novi putevi i načini transporta postaju dostupni. Igrač može da iskoristi takozvane „gospodare letova“ (eng. flight masters) da bi sa novootkrivene lokacije leteo ka starijim lokacijama u drugim delovima sveta. Igrač takođe može da koristi brodove, cepeline ili portale da bi se kretao između kontinenta. I ako je svet iz igre isti svakog dana, sezonski događaji se organizuju, kako bi reflektovali sezonskim događajima u svetu - kao što je Noć veštica, Božić, Dečija nedelja, Uskrs i Sredina leta. Lokacije takođe imaju različite vremenske prilike, između ostalog: kiša, sneg, i peščana oluja.
Neki objekti su dostupni za igrače dok su u gradićima i gradovima. U svakom velikom gradu, lik može da pristupi banci da bi ostavio predmete, kao blago ili napravljeni predmeti. Svaki lik ima pristup personalnoj bankaškom prostoru sa opcijom kupovanja dodatnog prostora koristeći zlatnike u igri. Kao dodatak banka udruženja (eng. guild banks) su dostupne za korišćenje članova udruženja, sa restrikcijama koje je postavio vođa udruženja. Aukcijske kuće su isto dostupne igračima kako bi prodavali i kupovali različite predmete. Aukcijska kuća ima sličan princip rada kao onlajn aukcijski sajtovi. Igrač može takođe da koristi poštansko sanduče, koje se može naći u gotovo svakom gradu. Poštansko sanduče se koristi kako bi se pokupio predmeti kupljeni na aukciji i za slanje poruka, predmeta i zlata iz igre.
Neki izazovi u World of Warcraft-u traže od igrača da formiraju grupu da bi ih završili. Ovakvi izazovi se obično dešavaju u tamnicama ili bolje znane kao instance (eng. instance) u kojima grupa igrača može da igra. Reć instanca dolazi od toga da svaka grupa ima kopiju, ili instancu, tamnice, sa svim svojim neprijateljima koje moraju da poraze i svoje sopstveno blago ili nagradu. Ovo omogućava grupi da završavaju kvestove i da istražuju regije, a da ih drugi ne ometaju.Tamnice su rasprostranjene širom igre i dizajnirane su da igrače raznih nivoa. Tipična tamnica će dozvoliti petorici iggrača da uću. Neke tamnice ponekad traže od više igrača da se grupišu i formiraju rejd (eng. raid, prim. prev. prepad, provala), koji može da sadrži i do 40 igrača, kako bi se suočili sa najtežim izazovima. Baš kao rejd što rejd baziran na tamnici, nekoliko stvorenja postoje van njih dizajniranih za rejdovske napade.
Razvoj
World of Warcraft je prvi put najavljen od strane Blizzarda na ECTS-u septembra 2001. Razvoj igre je trajao 4-5 godina i uključivalo je opsežna testriranja. Trodimenizionalna grafika u WoW-u koriste elemente vlastitog grafičkog endžina originalno korišćenog u „Warcraft III“. Igra je dizajnirana da bude tipa otvorene sredine gde je igračima dozvoljeno da rade šta žele. Kvestovi su opcijonalni i dizajnirani su da pomognu navodeći igrača, da mu pomognu da razvije lika i da ga šalje u različite zone, kako bi se izbeglo ono što su dizajneri nazvali „igrački sudar.“ Interfejs igre omogućava igraču da prilagodi prikaz i kontrole, a takođe i da priključke i modifikacije.
Table Rock, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 62.
Aleksandrova vrata
thumb|200px|[[Klisura Darial prije 1906.]]
Aleksandrova vrata je izraz kojim se opisuje legendarna barijera koju je po predaji na Kavkazu sagradio Aleksandar Veliki kako bi spriječio sjeverne barbare (za koje se često koristi izraz Gog i Magog) da napadaju civilizirane zemlje na jugu. Vrata su bila popularni motiv srednjovjekovne književnosti, pri čemu se ističe Aleksandrida. Vrata su se često povezivala sa tzv. Kaspijskim vratima u gradu Derbent (u današnjoj Rusiji) i prijevojem Dariel ili Darial.
Postoji i alternativna teorija koja Aleksandrova vrata povezuje s tzv. "Aleksandrovim zidom" (Veliki gorganski zid) na jugoistočnoj obali Kaspijskog mora, a od kojih je danas, iako u lošem stanju, očuvano oko 180 km.
U stvarnosti su obje strukture sagradili perzijski monarsi. Derbent (na perzijskom دربند Darband, što znači "zatvorena kapija"), je sagrađen krajem 5. ili početkom 6. vijeku, kada je grad ponovno osnovao Kavad I iz perzijske dinastije Sasanida.
Veliki gorganski zid je sagradila Partska Monarhija otprilike u isto vrijeme kada je sagrađen Veliki kineski zid (3. vijek pne.), te je obnovljen od strane Sasanida (3-7. vijek)
Casentino, L'Aquila
Casentino je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 167 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
CSI
CSI predstavlja skraćenicu za Crime Scene Investigation, odnosno medijsku franšizu koju je za potrebe američke TV-kuće CBS razvio Anthony E. Zuiker. Izraz "Crime Scene Investigation" na engleskom znači uviđaj (očevid), a Zuiker ga je prvi put koristio kao naslov igrane TV-serije CSI: Crime Scene Investigation, posvećene forenzičarima policijske laboratorije u Las Vegasu. Serija je doživjela ogroman uspjeh te potakla snimanje tri nove izvedenice - CSI: Miami (2002), CSI: NY (2007) i CSI: Cyber (2015) - odnosno niza stripova, video-igara, romana i igračaka.
Kao takva predstavlja jednu od najpopularnijih medijskih franšiza u suvremenom svijetu, iako je zbog njenog uticaja na popularnu kulturu predmet kontroverzi koje se vezuju uz tzv. CSI efekat.
Courcité
Kursite je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Majen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 992 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 32 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 30,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 182 metara (maksimalnoj 269 m, a minimalnoj 153 m).
Messier 81
Messier 81 (M81 ili NGC 3031), poznata kao i Bodeova galaksija je spiralna galaksija u zviježđu Veliki Medvjed. M81 je otkrio Johann Elert Bode 1774. godine. 1779. godine Charles Messier i Pierre Méchain ponovno su otkrili galaksiju i uvrstili je katalog.
Svojstva
M81 je jedan od najboljih primjera spiralne galaksije. Njeni krakovi se spiralno pružaju gotovo savršeno do samog centra. Zbog njene velike blizine, tek je 11.8 milijuna ly od nas, velikih dimenzija i aktivne jezgre, M81 je popularna galaktika za proučavanje. Prividni promjer M81 je 26.9' x 14.1' što odgovara linearnom promjeru od 94,000 ly. Svojim dimenzijama, M81 je tek neznatno manja od naše Mliječne staze.
Dosad je samo jedna supernova otkrivena u M81. 28. ožujka 1993. otkrivena je SN 1993J, tip IIb supernova. SN 1993J je bila druga najsjajnija supernova poslije SN 1987A i dosegla je prividni sjaj od + 10.5 magnituda. Iz promatranja eksplozije supernove izračunata je udaljenost od M81 od 8.5 ± 1.3 milijuna ly.
Interakcija s M82
M81 i M82 udaljene su oko 45' ili samo 150,000 ly u stvarnosti. Snažne gravitacijske plimne sile masivnije galaktike M81 uzrokovale su deformiranje M82 i nagli porast formacije zvijezda zbog urušavanje oblaka međuzvjezdanog plina i prašine. Sudar s M82 uzrokovao je stvaranje uočljive spiralne strukture kod M81.
Grupa galaktika M81
M81 je najveća galaktika u grupi galaktika M81. Grupa se sastoji od 34 galaktike smještene u zviježđu Veliki Medvjed. Udaljenost grupe je oko 11.7 milijuna ly i time je jedna od najbližih grupa galaktika našoj Lokalnoj grupi.
M81 je iskusila gravitacijsku interakciju s M82 i NGC 3077. Interakcije su uzrokovale gubitak vodika u sve tri galaktike te su uzrokovale stvaranje vlaknastih struktura u grupi. Interakcije su uzrokovale i pad međuzvjezdanog plina u središte M82 i NGC 3077. Pad je uzrokovao nagli rast intenziteta stvaranje zvijezda u tim galaksijama.
Amaterska promatranja
M81 je treća najsjajnija galaktika na sjevernom nebu. Od nje su sjajnije samo Andromeda i M33. Prividni sjaj galaktike je + 6.9 magnituda. Postoji nekoliko promatrača koji su uočili M81 golim okom.
M81 i M82 popularan su par galaktika za promatranje. Moguće ih obje vidjeti u istom vidnom polju pri manjim povećanjima.
Eksterni linkovi
Skica M81
Heiligenberg (Bodenseekreis)
Hajligenberg je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 23 opštinska središta okruga Bodenze. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 2.861 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8435020.
Banu Qurayza
Banu Qurayza (بني قريظة; بنو قريظة alternativni ispisi uključuju verzije kao što su Quraiza, Qurayzah, Quraytha i arhaički Koreiza) su bili jevrejsko pleme u Arabiji, smješteno u oazi Yathrib (današnja Medina), gdje su živjeli sve do 7. vijeka i sukoba sa Muhamedom koji je, nakon invazije Banu Qurayze, doveo do njihovog uništenja u februaru ili martu 627. Pleme je bilo pod opsadom 25 dana, nakon čega je, prema većini konvencionalnih historija, svim muškim članovima odrezana glava. Muslimanski pravnik Tabari navodi kako je tada pogubljeno 600-900 being ljudi. Sunitski hadisi ne navode broj ubijen, ali navode da su ubijeni svi muškarci i jedna žena.
Heiligenberg (Bodenseekreis)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bodenze Hajligenberg se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Bodenze. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 726 metara. Površina opštine iznosi 40,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.861 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
Banu Qurayza
Jevrejska plemena su u današnji Hejaz došla poslije jevrejsko-rimskih ratova te sa sobom donijeli poljoprivrednu tehnologiju koja im je u ekonomskom, kulturnom i političkom smislu donijela prednost u odnosu na domoroce. Međutim, u 5. vijeku su izgubili hegemoniju zbog Banu Awsa i Banu Khazraja, dva arapska plemena koja su došla iz Jemena. Kada su se ta dva plemena međusobno sukobila, jevrejska plemena, tada svedena na klijente ili saveznike Arapa, su se borili na rauličitim stranama, s time da je Qurayza došla na stranu Awsa.
Godine 622. je u Yathrib došao islamski prorok Muhamed iz Meke i navodno donio sporazum između zaraćenih strana. Kada se grad našao u ratu sa Muhamedovim plemenom Kurejša iz Meke, došlo je do napetostima između muslimana i jevrejskih zajednica.
Kada su godine 627. Kurejši i njihovi saveznici opsjeli grad tokom bitke na Hendeku, pleme Qurayza je počelo pregovarati sa Kurejšima. Nakon toga je optuženo za izdaju i stavljeno pod opsadu od muslimanskiih snaga pod Muhamedom. Banu Qurayza su potom zarobljeni i većina muškaraca, osim onih koji su se preobratili na islam, su pogubljeni rezanjem glave, dok su žene i djeca bačeni u roblje. Neki od autora sumnjaju u točnost podataka o tom incidentu, smatrajući ih pretjerivanjem ili fikcijom.
North Sioux City, South Dakota
Nort Su Siti je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.530, što je 242 (10,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Luka Džanko
Luka Džanko (Perković, 23. 8. 1945), hrvatski general u mirovini.
Životopis
General bojnik Luka Džanko je rođen 23. 8. 1945 u Perkoviću kod Šibenika. U Jugoslavenskoj narodnoj armiji (JNA) ima je čin potpukovnika. 1991 godine general Džanko je napustio JNA i pridružio se Oružanim snagama Republike Hrvatske (HV). U augustu 1991 postavljen je za prvog zapovjednik "Južnog bojišta". U aprilu 1992 godine na čelo zapovjedništva Južnog bojišta postavljen je general Janko Bobetko, a general Džanko je postavljen za jednog od njegovih najbližih pomoćnika. Pod generalom Džankom uspješno je obranjena dolinu Neretve od prodora srpskih snaga, posebice Ploče i Metković. 1993 godine, nakon oslobodilačkih operacija HV-a u dubrovačkom zaleđu, general Džanko postaje zamjenik zapovjednika "Operativne zone Split" generala Ante Gotovine, te u tom svojstvu odlazi u Zadar gdje je sudjelovao u pripremi Operacije Maslenica. Odmah nakon operacije Maslenica general Bobetko je zapovjedio premještaj generala Džanka u Zborno područje (ZP) Bjelovar, gdje je već od 1994 vodio pripreme za napadnu Operaciju Bljesak koja se trebala provesti u zoni njegove odgovornosti. Tijekom operacije Bljesak general Džanko sa svojim postrojbama napada srpske položaje iz smjera Nove Gradiške, te je zajedno sa svojim postrojbama prvi ušao u Okučane. General Džanko je 1995 sudjelovao u Operaciji Oluja, tj. u borbama u "Sjevernom sektoru" na području Banovine, te je zapovjedao operativnim pravcem Hrvatska Kostajnica koji je bio u zoni odgovornosti generala Petra Stipetića. General Džanko je umirovljen u činu general bojnika u martu 1996 godine.
2003 godine, general Džanko je postao osumnjičenik Međunarodnog suda za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije u Haagu pod sumnjom da je kršio humanitarna prava na "Južnom bojištu" i na području Bosne i Hercegovine. General Džanko je od 24. do 25. 7. u zagrebačkom sjedištu haaškog suda razgovarao sa istražiteljima, da bi kasnije bio oslobođen statusa osumnjičenika. General Džanko se pred istražiteljima u predistražnom postupku branio sam uz pomoć svojeg odvjetnika Nenada Bobana, te mu nakon svega Republika Hrvatska nije htjela podmiriti nastale odvjetničke troškove u iznosu od 160.000 kuna. Odvjetnik generala Džanka, Nenad Boban, je tužio Republiku Hrvatsku Europskom sudu za ljudska prava u Strasbourgu zbog neisplaćenih odvjetničkih troškova. 2014 godine Europski sud za ljudska prava u Strasbourgu dao je za pravo Republici Hrvatskoj tj. general Džanko mora sam platiti svoju obranu, dok je Bobanu Republika Hrvatska blokirala račun zbog 300,000 kuna sudskih troškova.
Treći perzijsko-turkijski rat
Treći perzijsko-turkijski rat se od 627. do 629. vodio između Zapadnih (Gok) Turaka pod Tong Jabguom na jednoj, i Perzijskog Carstva pod dinastijom Sasanida na drugoj strani. Izbio je deset godina nakon što je Tong Jabgu u Centralnoj Aziji poražen od Perzijanaca u Drugom perzijsko-turkijskom ratu. Ovaj put je važan katalizator sukoba bio i veliki rat Bizanta i Perzije, pri čemu se sredinom 620-ih Bizant našao u nezavidnoj situaciji, a bizantski car Heraklije očajnički trebao saveznike da ga oslobode perzijskog i avarskog pritiska. U tom smislu je Tong Jabguu poslao emisare obećavši mu bogatu nagradu ako napadnu Perzijance. Tong je pristao te 627. pokrenuo pohod prilikom koga je zauzeo važnu perzijsku tvrđavu Derbent i obližnju oblast Agvaniju (današnji sjeverni Azerbejdžan) a potom napredovao u današnju Gruziju, gdje se osobno sreo sa Heraklijem i zajedno opsjedao Tiflis. Nakon Heraklijeve pobjede nad Perzijancima u bitci kod Ninive, Tifils je zauzet početkom 628. a onda se Tong vratio natrag u Centralnu Aziju, ostavivši Böri Shada da pokuša zauzeti Armeniju. U tome ga je zaustavila vijest o Tongovoj smrti.
Kangrelor
Kangrelor je organsko jedinjenje, koje sadrži 17 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 776,359 Da.
Messier 82
Messier 82 (M82 ili NGC 3034) je nepravilna galaksija u zviježđu Veliki Medvjed. Galaksiju je otkrio Johann Elert Bode 1774. godine, zajedno s galaksijom Messier 81. Pierre Méchain ponovno je otkrio galaksiju 1779. godine, a Charles Messier ju je u svoj katalog unio 1781. godine.
Ivan Franjo Jukić
Ivan Franjo Jukić je bio bosanski franjevac, prosvetitelj, pesnik, putopisac i etnograf. Pisao je i pod pseudonimima Filip Kunić i Slavoljub Bošnjak.
Messier 82
Svojstva
M82 nalazi se na udaljenosti od 11.5 milijuna ly. Njene prividni dimenzije su 11.2' x 4.3', što odgovara stvarnim dimenzijama od 37,500 x 14,300 ly. Galaksiju vidimo bočno pa nije pouzdano poznat njen oblik. Proučavanje galaktike u bliskom infracrvenom dijelu spektra pokazala su naznake dva spiralna kraka. M82 pokazuje oko tri puta duži disk u IC dijelu spektra. Njene stvarne dimenzije mogle bi biti oko 100,000 x 20,000 ly.
Ivan Franjo Jukić
Biografija
Rođen je 8. jula 1818. godine u Banjoj Luci. Poticao je iz srednje imućne porodice. Otac Jozo je bio zlatar (kujundžija), a majka Klara (rođena Jurić) domaćica. Imao je sestru Mariju i brata Matu.
Messier 82
Svojstva
Nepravilan oblik M82 posljedica je bliskog susreta s M81 koji se odigrao prije 100 milijuna godina. U tom procesu manja i manje masivna galaktika M82 doživjela je naglo urušavanje oblaka plina i prašine zbog plimnih sila masivnije M81. Direktna posljedica urušavanja oblaka ubrzano formiranje zvijezda. U bliskoj budućnosti pojavit će se val eksplozija supernova, mladih masivnih zvijezda koje su nastala nedavno ili nastaju danas. Udaljenost između M81 i M82 danas je oko 300,000 ly.
Nedaleko od jezgre M82, na udaljenosti od 600 ly, nalazi se crna rupa srednje mase. Ona je izvor promjenljivog zračnje u Rentgenskom dijelu spektra. Masa crne rupe je između 200 i 5000 masa Sunca.
M82 je član grupe galaktika poznat kao M81 grupa.
Ivan Franjo Jukić
Biografija
Bio je kapelan i učitelj u Fojnici (1842-1843. i 1845-1848), Kraljevoj Sutjesci (tokom 1843. i kasnije), Ivanjskoj (1844), Docu (1848-1849) i Varcar Vakufu - današnjem Mrkonjić Gradu (1849-1851).
Messier 82
Amaterska promatranja
M82 je veoma zahvalan objekt za promatranje. Malo teže ju je uloviti u dvogledu zbog manjih dimenzija. Njen prividni sjaj iznosi + 8.4 magnituda. Njen površinski sjaj znatno je veći od M81 i zato se lako uočava, ponekad i lakše nego M81. U 200 mm teleskopu moguće je vidjeti pruge prašine po tijelu galaksije. Veći teleskop će otkriti kompliciraniju strukturu galaksije.
Ivan Franjo Jukić
Kulturni i prosvetni rad
U Danici Ilirskoj je 1838. nameravao objaviti četiri pesme: Bosna neće više da tuguje, Jednakosti želja, Misli vile bosankinje i Nejednakosti ilirskih banova. Pesme nisu objavljene, ali se već iz tih početnih radova vidi da se zalagao za ujedinjenje ilirskih naroda i oslobođenje od tuđinske vlasti. Prve radove je objavio u Serbsko-dalmatinskom magazinu, nakon upoznavanja sa njegovim urednikom Božidarom Petranovićem.
Messier 82
Amaterska promatranja
M81 zajedno s M82 čini veoma popularan par galaktika za promatranje i fotografiranje.
Eksterni linkovi
Skice M82
Ivan Franjo Jukić
Kulturni i prosvetni rad
Nakon studija se vratio u Bosnu. Sa istomišljenicima je planirao pokretanje književnog društva Kolo bosansko koje bi izdavalo časopis Pčela bosanska, odnosno Svjetogled bosanski, a koji bi predstavljao okosnicu Matice Ilirske. U Fojnici je 10. decembra 1840. napisao tekst koji je objavljen tek dve godine kasnije kao Poziv u Kolo bosansko i pravila društva, ali do njegovog osnivanja ipak nije došlo.
Pokrenuo je i uređivao prvi bosansko-hercegovački časopis Bosanski prijatelj. U njemu se govorilo o istoriji Bosne i Hercegovine, njenom geografskom položaju, kulturi i sl. Prva dva broja je pripremio u Varcaru 1850. i 1851. godine, a treći broj je sastavljao u izgnanstvu i on je štampan 1861. - nakon njegove smrti. Izašao je i četvrti broj, koji je napisao i štampao fra Antun Knežević 1870. godine u Sisku.
Jukić se zalagao za kulturno uzdizanje Bosne podržavajući otvaranje štamparija, biblioteka, kulturnih društava, narodnih čitaonica i muzeja. U prvom broju Bosanskog prijatelja iz 1850. je napisao: ''„Poznato je svima kod nas kako se u Bosni starinske stvari: novac, pečati itd. nalaze i pohlepnim strancima uz malu cienu prodaju. Ja sam od nekoliko puta počeo ovakve stvari sabirati: zato molim sve Bošnjake, gdje god što opaze, otkupe u moje ime. S mojom zbirkom želim metnuti početak bosanskom muzeju.“ Ideja o osnivanju muzeja je realizovana tek 35 godina kasnije kada je nastalo Muzejsko društvo'' koje je odlukom državnih institucija pretvoreno u ustanovu pod imenom Zemaljski muzej u Sarajevu.
Jukić je pokazivao prosvetiteljske ciljeve sa naglaskom na reformu jezika, pravopisa i osnivanje škola. Osnovao je jednu od prvih svetovnih škola u Varcar Vakufu 1849. godine, a i materijalno je pomagao škole i štampao priručnike za potrebe naroda i bosanskih franjevaca. Njegovo delo Početak pismenstva je u narodnim školama zamenilo Bukvar iliti početak slovstva koji je napisao fra Stjepan Marijanović.
Jukić je prikupljao narodne pesme, koje je pod pseudonimom fra Filip Kunić objavio u Osijeku. U njegovom književnom opusu značajno mesto zauzimaju i putopisi, posebno Putovanja od Sarajeva do Carigrada. Od naučnih radova se ističe Zemljopis i poviestnica Bosne, štampana u Zagrebu 1851. Delo ima dve celine. Prva nosi naslov „Zemljopis“, a druga „Dogodopis“.
Politički angažman
Još za vreme studija Jukić se upoznao sa idejama ilirskog pokreta i sprijateljio se sa Ljudevitim Gajem i Stankom Vrazom. Iz Vesprema je 12. aprila 1840. otišao u Bosnu i pokušao da podigne ustanak, a u tome su mu pomagali fra Blaž Josić, fra Jakov Baltić i fra Tomo Kovačević. U toj nameri ih je sprečila uprava franjevačke provicnije Bosna Srebrena (na prvom mestu fra Marijan Šunjić).
Zatočeništvo i izgnanstvo
U oktobru 1851. Jukić je iz Varcara prešao u Sarajevo. Tamo je uhapšen 17. januara 1852, pod optužbom za širenje nemira i podsticanje na bunu. Zatočen je u Đulagin han i tu je proveo nekoliko meseci. Latas ga je odatle poslao u carigradski zatvor 3. maja iste godine, zabranivši mu doživotno povratak u Bosnu. U tom zatvoru Jukić je bio od 10. juna do 2. jula 1852. Nakon izslaska je poslat u Rim u samostan bazilike Santa Maria in Ara Coeli gde je proveo devet meseci. U proljeće 1853. je prebačen u Dubrovnik, a zatim u samostan Fano kod Ankone. Sa jednim bibiliotekarom je poslat na mesec dana u Veneciju i nekoliko dana pre povratka Jukić je pobegao i stigao do Zagreba. Tamo je ponovo uhapšen, ali nije vraćen u Italiju već su pustili da preko reke Save prebegne u Bosnu. Period od januara do maja 1854. je proveo u Kraljevoj Sutjesci i Gučoj Gori.
Nakon toga je bio angažovan kao duhovni pomoćnik u Štrosmajerovoj biskupiji u Trnavi (1854-1855) i u Drenju (1856-1857). Bilo mu je zabranjeno bavljenje politikom i kretanje bez pratnje. Početkom 1857. je smešten u sanatorijum franjevačkih klerika u Đakovu, a odatle je prebačen u Beč i tamo operisan 17. maja. Umro je od postoperativnih komplikacija 20. maja 1857, a sahranjen je dva dana kasnije u zajedničku grobnici za siromašne na bečkom groblju Sankt Marxer Friedhof. Prilikom preuređivanja susedne zajedničke grobnice, u kojoj je bio pokopan i Mocart, oznaka Jukićevog groba je zagubljena.
Chilhowie, Virginia
Čilhaui je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.781 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.781 stanovnika, što je 46 (2,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Popis enigmata
Ovo je popis nekadašnjih i sadašnjih enigmata s područja bivše Jugoslavije. Znakom + obilježeni su oni enigmati koji su uvršteni u Leksikon zagonetača Jugoslavije (Bjelovar, 1979), a znakom - oni koji su u tom leksikonu samo spomenuti jer za njih do zaključenja rada na leksikonu nisu pronađeni opširniji podaci, osim da su sarađivali u pojedinim enigmatskim listovima.
Jean Hersholt
Džin Heršolt je bio danski glumac, rođen 12. jula 1886. godine u Kopenhagenu (Danska), a preminuo 2. juna 1956. godine u Holivudu (Kalifornija).
Biografija
Rođen je u Kopenhagenu u poznatoj danskoj glumačkoj porodici. Kao mlad dečak putovao je sa porodicom po Evropi. Kasnije je maturirao na Školi umetnosti u Kopenhagenu. Svoja prva dva filma je snimio u Nemačkoj tokom 1906. godine. Godine 1913. emigrira u u SAD i tu snima ukupno 140 filmova (75 nemih i 65 sa zvukom) od kojih je četiri i režirao. Ujak je kanadskom bivšem zameniku premijera Eriku Nilsenu, kao i poznatom glumcu Lesliju Nilsenu. Najpoznatije uloge je ostvario kao Markus Šuler u filmu Greed i kao deda Širli Templ u filmu Hajdi (1937). Njegova zadnja uloga je bila u filmu Run for Cover 1955. godine.
Vivian, Torino
Vivian je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 566 m.
Incident u Gleiwitzu
Pozadina i planiranje
Na sastanku sa komadantima kopnene vojske, mornarice i vazduhoplovstva koji je održan 22. avgusta 1939, Adolf Hitler je izdao naređenje za napad na Poljsku, rekavši da „Poljska mora biti uništena“. Tokom sastanka, rekao je da će postojati povod za napad:
1603
thumb|250px|[[James I Stuart|James VI i I - početak personalne unije i ujedinjavanja Engleske i Škotske]]
Incident u Gleiwitzu
Pozadina i planiranje
Operacija je isplanirana nekoliko dana ranije. Dana 10. avgusta, Alfred Naujoks pozvan je u kancelariju Rajnharda Hajdriha, gde je dobio naređenje da sa još nekoliko ljudi izvrši iscenirani napad:
Naujoksu je saopšteno da će im po dolasku u Glajvic biti stavljen na raspolaganje Nemac koji govori poljski, koji će održati govor nakon zauzimanja stanice. Šifra za napad bila je Konserven. Nakon dolaska u Glajvic, Naujoks je kontaktirao šefa Gestapoa u Glajvicu, Hajnriha Milera, koji mu je rekao da će mu biti stavljeno na raspolaganje nekoliko kriminalaca koji će biti obučeni u poljske uniforme i ostavljeni mrtvi na mestu incidenta.
1603
Događaji
thumb|150px|left|[[Tokugawa Ieyasu]]
Tokom/tijekom godine
thumb|180px|[[Orion (zviježđe)|Orion iz Uranometrije]]
Incident u Gleiwitzu
Napad
Rajnhard Hajdrih izdao je naređenje za napad telefonom 31. avgusta u popodnevnim časovima. Napad je trebalo izvesti u 8 sati. Napad je izveden po planu. Redovni program radio-stanice je prekinut, a komentator je na poljskom jeziku tri do četiri minute govorio protiv nacista, psovao i pozivao na oslobođenje. Sledećeg dana Nemačka je napala Poljsku, koristeći iscenirani napad kao izgovor.
Salisbury
Salisbury (fonetski:Solzberi) je katedralni grad u engleskoj grofoviji Wiltshire. U prošlosti se zvao New Sarum ("Novi Sarum") kako bi se razlikovao od prvotno naselja Old Sarum sjeverno od današnjeg grada, ali ovo ime danas nije u upotrebi.
Grad se nalazi na jugoistoku Wiltshirea, kraj ruba Salisburyjskje ravnice. Nalazi se na mjestu gdje se rijeke Nadder, Ebble, Wylye i Bourne uliujevaju u Avon, a koja se potom ulijeva u more kod Christchurcha. U gradu se nalazi Željeznička stanica Salisbury kao važno regionalno središte koje spaja pruge West of England Main Line i Wessex Main Line.
Najpoznatija lokalna znamenitost je Katedrala u Salisburyju.
Aucun
Oken je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Aržele Gazo.
Messier 83
Messier 83 (M83 ili NGC 5236) je spiralna galaksija u zviježđu Vodena Zmija.
Aucun
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 205 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 865 metara (maksimalnoj 1.804 m, a minimalnoj 800 m).
Messier 83
Svojstva
M83 nalazi se na udaljenosti od 14.7 milijuna godina svjetlosti u zviježđu Vodena Zmija. Njene prividni dimenzije su 12.9' x 11.5' što odgovara stvarnim dimenzijama od 55,000 ly. Svojim dimenzijama, M83 je dvostruko manja od naše Mliječne staze.
M83 je klasificirana kao prijelazni stupanj između normalne i prečkaste spiralne galaksije. Njeni spiralni krakovi su veoma jasno definirani plavim zvijezdama i otvorenim skupovima. Između izraženih spiralnih krakova nalaze se regije s manjim brojem zvijezda. Pruge prašine i plina prožimlju cijelu galaksiju i mogu se pratiti skroz do središta galaktike koja ima samo 20" u promjeru (oko 1425 ly).
Pokret za istinu o 11. septembru
thumb|Trutheri na demonstracijama 2007.
Messier 83
Svojstva
M83 je bila prva otkrivena galaktika van naše Lokalne grupe.
Amaterska promatranja
M83 je veoma teško uočiti iz naših krajeva unatoč njenom prividnom sjaju od + 7.5 magnituda. Pravo je čudo kako ju je Charles Messier uspio uočiti svojim slabašnim teleskopom.
M83 ima veliku južnu deklinaciju od - 30°. U našim krajevima galaktika kulminira na oko 15° visini što veoma otežava promatranje takvog difuznog objekta. Čak i 200 mm teleskop ima velikih problema. U najboljem slučaju, pri promatranju iz naseljenog mjesta, moguće je uočiti sjajniju, gotovo zvjezdoliku jezgru.
Costoia, Belluno
Costoia je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1278 m.
Al-Mustansir (fatimidski kalif)
thumb|Zlatnik kalifa al-Mustansira, [[Egipat, 1055.]]
(المستنصر) ‎ (Kairo, 5. jul 1029 – 10. januar 1094) bio je fatimidski (ismailtski) kalif koji je vladao Egiptom i Levantom od 1036. do smrti. Sa vladavinom koja je trajala gotovo 58 godina se smatra najdugovječnijm od svih kalifa u historiji islama. Nju je karakterizirala dominacija vezira nad državnom upravom, ali i velika glad koja je pogodila Egipat 1070-ih te uzrokovala migraciju egipatskih Arapa na područje Magreba.
Djenné
Djenné je najpozantiji po svojoj drevnoj arhitekturi, odnosno građevinama od opeke i blata, od kojih je najpoznatija Velika džamija rekonsturirana 1907. godine. U prošlosti je Djenné bilo važno trgovačko, kulturno i obrazovno središte, te je nekoliko puta bilo osvajano. Smatra se jednim od najstarijih gradova subsaharske Afrike, a njegovo historijsko središte je od 1988. godine UNESCO-va svjetska baština.