cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vladan Radovanović
Spoljašnje veze:
Bartrès
Bartre je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Aržele Gazo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 351 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 430 metara (maksimalnoj 575 m, a minimalnoj 439 m).
Bitka kod Hire
Bitka kod Hire je naziv za kratkotrajni okršaj koji se odigrao u maju 633. kada je arapsko-muslimanska vojska Rašidunskog Kalifata pod Halid ibn Validom krenula zauzeti grad al-Hira u Mezopotamiji. Al-Hira, najveći arapski grad u Mezopotamiji i dugogodišnja prijestolnica dinastije Lahmida, bila je primarni cilj Halidovog pohoda u kojoj je nekoliko mjeseci prije u četiri velike bitke izvojevao četiri velike pobjede nad brojčano nadmoćnim perzijskim vojskama i pod muslimanski nadzor stavio velike dijelove današnjeg Iraka. Otpor branitelja je bio kraktotrajan i sveo se na gađanje muslimanskih snaga projektilima prije nego što su se građani predali i poslali delegaciju Halida sa darovima. Halid je pristao od njih uzeti danak u uz obavezu da ubuduće djeluju kao špijuni Kalifata protiv Perzijanaca.
Konhidrin
Konhidrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 143,227 Da.
Orgija
thumb|200px|Povjesni prikaz orgije
Crystal City, Missouri
Kristal Siti je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Orgija
Orgija lat. orgia (u smislu tajnog noćnog kultnog susreta) je u ranijim dobima označavao razne rituale na proslavama u kojem se konzumiranjem alkohola, igrom i seksualnim komunikacijama postiže stanje ushićenja, ekstaze i zanosa. Današnji smisao je uglavno opis raskolašenog, neobuzdanog bahatog i razvratnog ponašanja, koje se u različitim socijalnim zajednicama na različite načine prijmenjuje.
Crystal City, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.855, što je 608 (14,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Campo Cavaliere, Frosinone
Campo Cavaliere je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 119 m.
Heliks-zavoj-heliks
200px|thumb|λ represor [[Lambda fag|bakteriofaga lambda koristi heliks-zavoj-heliks (levo; zeleno) da se veže za DNK (desno; plavo i crveno).]]
U proteinima, heliks-zavoj-heliks (HTH) je glavni strukturni motiv sa sposobnošću vezivanja za DNK. On se sastoji od dva α heliksa spojena kratkim lancom aminokiselina. Prisutan je u mnogim proteinima koji regulišu ekspresiju gena. On se razlikuje od domena heliks-petlja-heliks.
Otkriće
Otkriće heliks-zavoj-heliks motiva je bilo bazirano na sličnostima između nekoliko gena koji koriraju transkripcione regulatorne proteine iz bakteriofaga lambda i Escherichia coli: Cro, CAP, i λ represor, za koje je najđeno da imaju zajedničku 20-25 aminokiselina dugu sekvencu koja omogućava DNK prepoznavanje.
FZD6
Uvojiti-6 je protein koji je kod ljudi kodiran FZD6 genom.
Članovi familije „uvojitih“ proteina su 7-transmembranski receptori za Wnt signalne proteine. FZD6 protein sadrži signalni peptid, cisteinom bogati domen u N-terminalnom ekstracelularnom regionu i 7 transmembranski domen. Za razliku od mnogih drugih članova FZD familije, FDZ6 ne sadrži C-terminalni PDZ vezujući motif. Postoje indikacije da je FZD6 protein receptor za WNT4 ligand.
Interakcije
FZD6 formira interakcije sa SFRP1.
Vittore Carpaccio
Vittore Carpaccio (Venecija ili Koper oko 1460. - 1525 / 1526) bio je talijanski renesansni slikar venecijanske škole, koji se školovao kod Gentile Bellinija.
Svjetski je poznat po ciklusu od devet slika - ''Legende o sv. Uršuli''. Njegov stil ostao je pomalo konzervativan, na njega su vrlo malo utjecali humanistički trendovi talijanske renesanse, koja se brzo mjenjala za njegova života. On je ostao pod utjecajem slikarstva Antonella da Messine i nizozemskog slikarstva. Vjerojatno je zbog tog prilično zanemaren u odnosu na svoje venecijanske suvremenike, naročito prema Giovanniju Belliniju i Giorgioneu. Najpoznatiji je po prizorima velikih gradskih scena, poput prizora Čudotvornog ozdravljenja ludog na mostu Rialto. Slikajući takve i slične prizore on nam je dao i najbolju sliku Venecije, grada na vrhuncu svoje moći i bogatstva, istovremeno time nam je prenio i osjećaj građanskog ponosa svojih sugrađana.
Biografija
left|thumb|260px|San sv. Ursule, 1495; tempera na platnu (274 x 267 cm) Gallerie dell'Accademia, Venecija Carpaccio je rođen u Veneciji ili Kopru, kao sin Piera Scarpazze, trgovca kožom. On je izgleda bio Istranin, time se da objasniti njegova posebna povezanost s slikarima schiavonima u Veneciji. O njegovu privatnom životu se malo zna. Svoja glavna djela napravio je između 1490 i 1519, i to ga svrstava među rane majstore venecijanske renesanse. Prvi put se spominje 1472 godine u jednoj opruci njegova strica fra Ilaria. Nakon ulaska u visoke humanističke krugove u Veneciji, on je promijenio svoje prezime u Carpaccio. Isprva je bio učenik (a ne kako se prije mislilo majstor) Lazzara Bastiania, koji je, poput Bellinia i Vivarinija, bio je voditelj velike slikarske bottege u Veneciji.
Radovi
Prvi poznati samostalni radovi Carpaccia za koje sa sigurnošću znamo da su njegovi je portret Salvatora Mundija (Collezione Contini Bonacossi) i Pietà ( danas u Palazzo Pitti). Njegovi prvi radovi ukazuju na utjecaj Antonella da Messine i Giovanni Bellinija, posebno u korištenju svjetla i boje, kao i utjecaj slikarskih škola Ferrare i Forlìja.
1490. godine započeo je slikati slavnu seriju slika velikih dimenzija iz ''Legende o sv. Uršuli, za venecijansku Scuola San Ursula'' (danas u Gallerie dell'Accademia), slike je dovršio 1491 godine.
thumb|right|240px|Portret Viteza - Thyssen-Bornemisza Collection, [[Madrid (218 x 152 cm)]] Od 1502. do 1507. godine Carpaccio je naslikao još jedan izvanredan niz slika za iseljeničku Scuola di San Giorgio degli Schiavoni (Schiavon što znači Slaven u venecijanskom dijalektu). Za razliku od pomalo starinskog načina kako je to napravio kod serije slika o sv. Ursuli, kod koje je koristio kontinuirani niz oslikanih scena, a glavni likovi mu se više puta pojavljuju unutar svakog platna. Ovdje je na svakom platnu iz niza, koncentrira na jednu epizodu iz života tri najveća dalmatinska sveca: sv. Jeronima, sv. Đorđa i sv. Tripuna. Za ovaj niz slika se drži da je istočnjački, jer je na njima novo oduševljenje Levantom, istočnjačke pozadine igraju važnu ulogu u vjerskim prizorima.
Historičarka Patricia Fortini Brown smatra da je taj nagli povećani interes za orijent, bio posljedica pogoršanja odnosa između Venecije i Osmanskog carstva: jer kako je opasnost postajala sve veća, ona se pretvarala u opsesiju i opčinjenost thumb|left|260px|Zaređenje sv. Stefana , 1511, tempera na platnu (148 x 231 cm), Staatliche Museen, Berlin U otprilike isto vrijeme, od 1501 - 1507 godine, radio je u Duždevoj palači, zajedno s Giovanniem Bellinijem na slikama u dvorani Velikog vijeća. Poput mnogih drugih velikih djela i ovaj ciklus slika je potpuno izgorio u katastrofalnom požaru 1577 godine. thumb|left|260px|Sv. Đorđe pokrštava Selenite, 1507; tempera na platnu (141 x 285 cm), [[Scuola degli Schiavoni|Scuola di San Giorgio degli Schiavoni, Venecija]] Negdje od 1504-1508 godine je nastao njegov ciklus slika iz života sv. Marije za crkvu Santa Maria degli Albanesi, koje su velikoj mjeri napravili njegovi učenici i pomoćnici iz bottege ( danas su slike podijeljene između galerija; Accademia Carrara- Bergamo, Brera- Milano i Ca 'd'Oro- Venecija). Carpaccio je u kasnijim godinama izgleda bio pod utjecajem Cima da Conegliano, što se vidi u njegovoj Smrti Djevice iz 1508 (Ferrara). 1510 godine Carpaccio je naslikao Oplakivanje mrtvog Isusa i Meditaciju na mukama, na kojima se vidi osjećaj gorke tuge kao kod Mantegne. Iz iste godine je i Portret Viteza, danas u posjedu Kolekcije Thyssen-Bornemisza iz Madrida.
Između 1511 i 1520 godine je završio pet panela iz ciklusa Život sv. Stefana za Scuola di Santo Stefano. Pri kraju je Carpaccio uglavnom dobijao narudžbe izvan Venecije, iz mletačke tere ferme, te narudžbe je uglavnom obavljao uz pomoć svojih sinova Benedetta i Piera, uz učenike od kojih je jedan bio i Marco Marziale.
Cotopaxi, Colorado
Kotopaksi je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 47.
Kastor Rođanin
Kastor sa Rodosa (grčki: Κάστωρ Ῥόδιος; prema Sudi, poznat i kao Kastor iz Masalije i Kastor iz Galateje) bio je grčki gramatičar i retor, za koga se smatra da je živeo u 1. veku pne. i bio savremenik Cicerona i Julija Cezara.
Ličnost
Antički i vizantijski autori neretko spominju Kastora kao nekoga ko je važio za autoritet u pitanjima istorije. Njegov nadimak Philoromeus (Φιλορώμαιος = "Rimoljubac") ukazuje na određenu pristrasnost u korist Rimljana, koja je možda bila očita u jednom njegovom spisu koji spominje Plutarh, a u kojem su se rimske ustanove poredile s Pitagorinim.
Suda kaže za gramatičara i retora Kastora da je bio oženjen ćerkom galaćanskog kralja Diotara (koji se u Sudi naziva "rimskim senatorom"), a koji je kasnije dao pogubiti i Kastora i njegovu suprugu zato što je Kastor pred Cezarom izneo optužbe na Diotarov račun, što se najverovatnije odnosi događaje povodom kojih je Ciceron preuzeo na sebe Diotarovu odbranu. To je, kako se čini, isti Kastor koga spominje Strabon, a koji je imao nadimak Saecondarius, bio je zet Diotarov i bio pogubljen po njegovom naređenju. U Ciceronovoj odbrani Diotara Kastor koji je ovoga doveo u opasnost naziva se "unukom" toga kralja i još uvek je bio relativno mlad čovek (44. pne.).
Međutim, nije jasno je li to isti Kastor kao i retor Kastor s Rodosa. Jedno od Kastorovih dela spominje se u Biblioteci, koja se ranije pripisivala Apolodoru iz Atine, koji je umro oko 140. pne. Iz toga sledi ili zaključak da je retor Kastor morao živeti otprilike kad i Apolodor, tj. oko 150. pne., pa prema tome nije mogao imati bilo kakve veze s Diotarom, koga je branio Ciceron u 1. veku pne. ili, pak, zaključak da je Kastor Rođanin uistinu bio savremenik Cezarov i Ciceronov, ali da, prema tome, Biblioteku uopšte nije napisao Apolodor iz Atine. Kako je ovaj drugi zaključak danas uglavnom opšteprihvaćen, to se Biblioteka danas naziva "Pseudo-Apolodorovim" delom.
Delo
Prema Sudi, Kastor je autor ovih dela::
Bitka kod Ulaisa
Bitka kod Ulaisa se odigrala u Mezopotamiji (današnji Irak) u maju 633. između arapsko-muslimanske vojske Rašidunskog Kalifata pod Halid ibn Validom na jednoj, i perzijske (sasanidske) vojske i njenih arapskih saveznika na drugoj strani. Do nje je došlo nedugo nakon što je Halid u bitci kod Valadže uništio perzijsku vojsku koja je nastojala zaustaviti njegovo napredovanje prema sjeverozapadnoj Mezopotamiji. Nedugo nakon toga su se pro-perzijska arapska plemena spojila sa još jednim kontingentom perzijske carske vojske pod generalom Jabganom. On je odlučio suprotstaviti se Halidu nedaleko od današnjeg grada Nadžafa, i to tako da su mu bokovi bili oslonjeni na rijeku Eufrat i pritoku Khajeef; Jabgan je perzijsku pješadiju stavio u centru, a arapsku konjicu na bokovima. Halid nije mogao manevrirati ni zaobići neprijatelja, pa se bitka pretvorila u iscrpljujuću borbu prsa u prsa koja je trajala satima bez da je ijedna strana stekla prednost. Tek popodne, nakon što se Halid, po predaji, pomolio Alahu i obećao da nijedan neprijatelj islama neće ostati živ te da će "rijeka zacrvenjeti od krvi" ako odnese pobjedu, su perzijske linije popustile i došlo je do povlačenja. Muslimanske snage su pobjegle Perzijance uspjele do jednog pohvatati i vratiti na bojište gdje su pogubljeni odsjecanjem glave i gdje se, po predaji, zbog prolivene krvi Khajeef uistinu zacrvenjela. Pobjeda je Halidu omogućila da zauzme al-Hiru, najveći arapski grad u Mezopotamiji te da za nekoliko mjeseci zauzme skoro cijelu Mezopotamiju osim prijestolnice Ktesifona.
Nakon bitke Halid je izjavio:
Kod Mu'taha slomio sam devet svojih mačeva. Ali nikad nisam sreo protivnike kao što su Perzijanci. I među perzijskim vojskama nikad nisam sreo vojsku kao što je bila ova.
Maison Ikkoku
Po mangi je snimljen i jedan ne osobito hvaljen igrani film iz 1986. kojeg jer režirao Shinichiro Sawai, jedan anime film, The Final Chapter iz 1988., te tri OVA filma; Through the Passing Seasons, Shipwrecked on Ikkoku Island i Prelude: When the Cherry Blossoms Return in the Spring.
U 2005., TV Asahi je objavio dvije liste "100 najboljih animiranih ostvarenja". Maison Ikkoku se našao i na jednoj i na drugoj: na listi koja je sastavljena prema anketi provedenoj diljem nacije, našao se na 80. mjestu a na listi sastavljenoj po online anketi Japanaca, završio je na 97. mjestu. U časopisu Animage, Maison Ikkoku je 1988. završio na visokom trećem mjestu prema glasovima čitatelja (prvo je mjesto zauzeo Saint Seiya) a 1987. na šestom mjestu. 1989., u istom časopisu ova je serija završila na 10. mjestu sa 428 glasova, dok je zadnja, 96. epizoda, osovojila čak prvo mjesto na listi najboljih epizode bilo koje anime serije te godine.
Radnja
Tokyo. Nesuđeni student Godai nije se uspio upisati na svoj željeni fakultet, ali je iznajmio stan u kompleksu Maison Ikkoku, u kojem žive razuzdani stanari poput Hanae, Akemi i Yotsuye koji se opijaju i slave po cijele noći te ga tako ometaju. No ubrzo upozna svoju novu stanodavku, Kyoko, te se odmah zaljubi u nju. I ona gaji simpatije prema njemu, ali je još uvijek nespremna započeti novu vezu pošto joj je nedavno preminuo suprug Soichiro. S vremenom se Godai uspije upisati u trećerazredni fakultet te počne razmišljati kako da prizna Kyoko svoju ljubav. S druge strane instruktor za tenis Shun Mitaka se također zaljubio u Kyoko. Između Godaija i Kyoko izbije puno nesporazuma i svađa, ali se na kraju ipak pomire.
No stvari se počnu komplicirati kada se u njega zaljubi stara poznanica Kozue, ne osobito bistra djevojka (koju Godai drži kao "rezervu" za slučaj da njegova romansa sa Kyoko ne uspije), a kasnije i Yagami, inteligentna učenica jedne srednje škole u kojoj je on držao predavanje kao zamjenski profesor. Yagami je Godai prva ljubav tako da ga mlada tinejdžerka odluči zavesti u dvorani za tejelesni odgoj, što završi neuspjehom. Godai stoga dobrovoljno napusti školu i nađe novi posao kao odgajatelj u vrtiću, no Yagami ne odustaje te se čak i prisilno preseli u njegov stan dok Kyoko svim snagama skriva svoju ljubomoru. Yagami mu pokuša nabaviti posao kod njenog oca, ali se to ne ostvari. Godai se ubrzo zaposli u jednom klubu za odrasle a Mitaka se odluči udati za jednu drugu djevojku. Nakon puno godina Godai konačno prizna Kyoko svoju ljubav i njih dvoje se vjenča i dobije kćerku.
Telefonski seks
Telefonski seks je vrsta virtualnoga seksa. Svodi se na telefonski razgovor između 2 ili više osoba, i kada najmanje jedan sudionik masturbira. Razgovori o seksu preko telefona mogu imati razne oblike uključujući i sugestije, seksualne anegdote te slobodno izražavanje seksualnih osjećaja ili ljubavi ili rasprave o vrlo osobnim i osjetljivim seksualnim temama.
UNMIK
Struktura
UNMIK je podeljen u četiri sektora koja se nazivaju „stubovima“. To su:
NATO predvodi snage nazvane KFOR čime je obezbeđeno prisustvo međunarodnih mirovnih snaga kako bi podržale rad UNMIK-a.
Dužnosti
Prema rezoluciji 1244, dužnosti UNMIK-a su:
Villa Maria
Sinopsis
Ovo je priča o tri obitelji koje su povezane zajedno, ali još više razdvojene novcem , ljubavi, strasti i izdajom. Jedan od glavnih likova je Tomo Jurak, bogati 50-godišnjak, vlasnik restorana i hotela kao što je hotel "Grand" u Zagrebu i "Villa Maria" koji se nalazi u Opatiji. Kako bi obitelji pružio savršenu egzistenciju, potpuno je predan poslu, a obitelj mu zamjera da premalo vremena provodi sa njima. Kći Dora ima 20 godina i odlična je studentica medicine. Tomo je obožava i ne prihvaća činjenicu da je već odavno ušla u godine da ima dečka i svoju intimu. Na početku razmažena tatina kćer, razvit će se u zrelu djevojku koja će pokušati sačuvati obitelj na okupu, nakon što se saznaje prava istina o Tomovoj ljubavnici, Vesni, ženi Tomova suparnika, Maksa Lovreka.
Dora se također zaljubljuje u Luku Pongraca, djelatnika Tomove tvrtke, ujedno i njegova desna ruka u poslu. Ivan, Dorin brat, je ljubomoran na Luku i njegov odnos s Tomom, koji nalikuje odnosu sin-otac koji Ivan želi. Uz to, Lukina majka Dunja ne odobrava vezu između Dore i Luke, a ujedno čuva i tajnu o Lukinom podrijetlu.
Travaglini, Chieti
Travaglini je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Gicq
Žik je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sen Žan d'Anželi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 101 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,97 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 75 metara (maksimalnoj 98 m, a minimalnoj 58 m).
Cannobio, Verbano-Cusio-Ossola
Cannobio je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4430 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Fourneaux, Manche
Furno je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 90 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 147 m, a minimalnoj 37 m).
Koniferin
Koniferin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 342,341 Da.
Joss Stone
Joss Stone (rođena kao Joscelyn Eve Stoker 11.4. 1987.-) je engleska soul i R&B pjeačica, kantautorka i povremena glumica koja je slavu stekla krajem 2003. sa svojim višeplatinastim debitantskim albumom The Soul Sessions. Njen drugi album, isto tako višeplatinatsi, Mind, Body & Soul, došao je na vrh liste albuma u Britaniji i dao britanski top ten hit "You Had Me".
Stone je tokom karijere dosad prodala više od deset miliona albuma, osvojila dvije BRIT angrade i jedan Grammy. Godine 2006. je imala glumački debi u filmu Eragon.
Biografija
Odrasla je u Devonu. Sa samo 14 godina nastupila je u BBC-evoj emisiji "Star for a Night".
Debitirala je 2003. sa "Soul Sessions'. U domovini joj je album postao hit, među prvih pet.Prirodno ima plavu kosu.
Jedan od glazbenika s kojima je surađivala je bio i pokojni "Kum Soula" James Brown.
Glavna je glasnogovornica američkog prodajnog lanca Gap, gdje joj je prethodnica bila Sarah Jessica Parker.
Često nastupa bosonoga, i njegovala je izgled hipi djevojke. Zbog lijepog i visokog glasa, uspoređuju je sa Arethom Franklin.
Þorgeir Ljósvetningagoði Þorkelsson
Þorgeir Ljósvetningagoði Þorkelsson (Thorgeir Thorkelsson; cca. 940 - ?) bio je zakonozborac ili starješina islandskog Althinga od 985. do 1001. Najpoznatiji je po tome što je 999. donio odluku da se Island preobrati na kršćanstvo. Thorgeir je bio poganski svećenik i poglavica (gothi), a odluku je donio motiviran prije svega nastojanjem da Island izbjegne građanski rat između pogana i poklonika nove vjere. Prema predaji je prije odluke proveo cijelu noć meditirajući na otvorenom omotan pokrivačem. Na kraju je došao do kompromisnog rješenja; Islanđani koji su htjeli, mogli su nastaviti štovati stare bogove po svojim kućama, a neki od starih poganskih običaja su održani. Sam Thorgeir se preobratio na kršćanstvo i po povratku na imanje bacio sve idole u vodopad koji se danas zove Goðafoss ili Vodopad bogova.
Banu Khazrun
Banu Khazrun je bila Maghrawa (berberska) dinastija čiji su pripadnici kao emiri vladali Tripolijem od 1001. do 1146. Osnovao ju je Said ibn Khazrun ibn Falful koji se odmetnuo od svojih ziridskih sizerena u Ifrikiji. Posljednjeg tripolitanskog emira je 1146. je prilikom svog pohoda svrgnuo Roger II od Sicilije. Prema navodima Ibn Halduna, članovi dinastije su još uvijek živjeli u 14. vijeku, preobraćeni na ibadizam.
Stanislav Hočevar
minijatura Stanislav Hočevar (Jelendol, NR Slovenija, SFRJ, 12. novembar 1945) je beogradski metropolit i nadbiskup.
Biografija
Monsinjor Stanislav Hočevar rođen je 12. novembra 1945. godine u selu Jelendol, župa i opština Škocjan kod Novog Mesta, na području nadbiskupije Ljubljana, Slovenija. Po završenoj osnovnoj školi u Škocjanu 1960. godine pridružio se Don Boskovim salezijancima. Gimnaziju je pohađao u Križevcima i u Rijeci, a potom je stupio u novicijat salezijanaca. Vojsku je služio u Skoplju 1966/67. Zatim je bio vaspitač u novicijatu u Želimlju kod Ljubljane. Teologiju je studirao na Teološkom fakultetu u Ljubljani. Postao je sveštenik 29. juna 1973. godine.
Magistrirao je na Teološkom fakultetu u Ljubljani 1979. godine s tezom iz teologije: „Lični greh u današnjoj hamartologiji.“. Od 1973. godine bio je vaspitač u malom sjemeništu u Želimlju, a od 1979. upravnik te salezijanske ustanove.
Grb
U biskupskom grbu mons. Stanislava Hočevara su likovi zvezde i harfe. Zvezda označava transcendentalnu dimenziju ljudskog života, zato označuje i Crkvu i Bogorodicu; harfa je instrument koji govori o zajedništvu, te sa simboličnim brojem sedam i o sakramentima Crkve. Tim simbolima označava se svetlost i nada koju donosi hrišćanstvo. Boje na pozadini grba su tipične slovenske boje.
Moto biskupske službe je: (prevod: Služite Gospodu s radošću).
Književnost
Uz odgovorne dužnosti našao je vremena i za pisanje. Godine 1978. izašla je njegova knjižica -{„Peter s Poljske“}-, godine 1983. -{„Odpri srce“}-, 1988. godine čitanja za majsku pobožnost „-{Veliko znamenje}-“ a 1998. bio je urednik knjige „-{Leta velikega dozorevanja}-“ o svim nasilno umrlim žrtvama Drugog svetskog rata u domaćoj župi Škocjan kod Novog Mesta.
U godini 1999. za vreme bombardovanja Jugoslavije je pokrenuo inicijativu „-{Mir tebi, Balkan}-“ i u istoj godini uspešnu fondaciju za pomoć porodicama sa više dece pod imenom „-{Anin sklad}-“.
Funkcije u Katoličkoj crkvi
mini|240px|levo|Nadbiskup i metropolit mons. Hočevar pokazuje mesto, gde je (prema legendi) dobio infarkt i umro [[Rusija|ruski ambasador 1914. godine]]
Na plenarnoj sednici Biskupske konferencije Jugoslavije u jeseni 2000. prima dužnosti referenta za katehezu i mlade, za redovnički život te postaje predsednik biskupske komisije za Karitas.
Redoks-potencijal
Redoks-potencijal je mera sposobnosti neke supstance u rastvoru da prima elektrone:
Stanislav Hočevar
Funkcije u Katoličkoj crkvi
Dana 31. marta 2001. godine papa Jovan Pavle II, prihvata molbu za razrešenje dosadašnjeg beogradskog nadbiskupa dr Franca Perka i tim istim mons. Stanislav Hočevar preuzima službu beogradskog nadbiskupa i metropolita.
Nyalka
Nyalka je selo u mađarskoj županiji Győr-Moson-Sopron. Prvi put se spominje godine 1001. pod imenom Chimudi. Kralj Ladislav I ju je poklonio benediktinskoj opatiji Pannonhalma. Za vrijeme otomanske invazije, u njemu su svoje posjede imale porodice Esterházy i Cseszneky. Turci su selo uništili, ali su ga 1680. ponovno naselili mađarski kmetovi.
Stanislav Hočevar
Funkcije u Katoličkoj crkvi
Dana 16. aprila 2001. izabran je za predsednika Biskupske konferencije SR Jugoslavije u kojoj obavlja i druge funkcije.
Susreti
Dane 9. jula 2020 su se susreli tri biskupa ''Međunarodne biskupske konferencije Sv. Ćirila i Metoda'' u Mužlji, i to: Stanislav Hočevar, János Pénzes (Janoš Penzeš) te Martin Roos (Martin Ros). Raspravljali su o situaciji u vezi sa koronavirusom.
Redoks-potencijal
Redoks-potencijal je isto što i elektrodni potencijal.
We're Going to Be Friends
"We're Going to Be Friends" je promotivna singlica koju je američka rock grupa White Stripes prvotno izdala kao pjesmu na albumu White Blood Cells. Izdana je krajem 2002. godine, a tema joj je susret učenika s novim prijateljem na početku školske godine.
Pjesma je korištena na uvodnoj špici filma Napoleon Dynamite iz 2004. godine. Nešto kasnije ju je Jack Johnson obradio na svom albumu Sing-A-Longs and Lullabies for the Film Curious George. Trenutno se koristi kao reklama za PBS Kids na američkoj TV-mreži PBS.
Popis pjesama
Sve pjesme je napravio The White Stripes ako nije drukčije naznačeno
6-Koordinatno jedinjenje
thumb|right|150px|Idealizovana struktura jedinjenja sa [[Oktaedar|oktaedralnom koordinatnom geometrijom.]] 6-Koordinatno jedinjenje (heksakoordinatno jedinjenje) je molekul sa šest liganda. Ovakva jedinjenja su najčešće atomi metala okruženi ligandima. Većina heksakoordinatnih molekula ima oktaedralnu molekulsku geometriju, pri čemu su četiri u ekvatorijalnoj poziciji, a dva su u aksijalnoj.
Nedavna istraživanje sugeriraju da ugljenik u određenim okolnostima može da poprimi heksakoordinatnu strukturu.
Dead Leaves and the Dirty Ground
Video-spot za pjesmu je režirao Michel Gondry, a u njemu se pojavljuje Jack White.
Dvanaesta Vlada Republike Hrvatske
mini|Dvanaesta Vlada Republike Hrvatske Dvanaesta Vlada Republike Hrvatske je saziv Vlade Republike Hrvatske, kojoj je mandat započeo 23. prosinca 2011. Predsjednik Vlade je Zoran Milanović (SDP).
Gron, Belluno
Gron je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Hrvatska agencija za nadzor financijskih usluga
Hrvatska agencija za nadzor financijskih usluga (skraćeno HANFA) je samostalna pravna osoba s javnim ovlastima u čiji djelokrug i nadležnost spada nadzor financijskog tržišta, nadzora svih pravnih ili fizičkih osoba (subjekti nadzora) koje se bave pružanjem financijskih usluga, savjetovanjem na financijskom tržištu, prodajom, posredovanjem ili upravljanjem imovinom korisnika financijskih usluga te nadzor financijskih usluga koje subjekti nadzora pružaju.
HANFA je službeno započela s radom 1. siječnja 2006. godine spajanjem Agencija za nadzor mirovinskih fondova i osiguranja (HAGENA), Komisije za vrijednosne papire i Direkcije za nadzor društava za osiguranje.
Temeljni ciljevi HANFA-e su promicanje i očuvanje stabilnosti financijskog sustava i nadzor zakonitosti poslovanja subjekata nadzora. Agencija se rukovoditi načelima transparentnosti, izgradnje povjerenja među sudionicima financijskog tržišta i izvješćivanja potrošača.
Među prvim velikim izazovima pred kojim se HANFA našla, bila je prodaja farmaceutske kompanije PLIVA d.d.
Ustrojstvo
Savjet je savjetodavno tijelo HANFA-e koje se sastoji od devet članova od kojih tri člana imenuje Vlada Republike Hrvatske, a ostalih pet članova biraju predstavnici udruga subjekata nadzora pri Hrvatskoj gospodarskoj komori, dok je predsjednik uprave član po službenoj dužnosti. Savjet Agencije daje mišljenja, stručne i znanstvene savjete radi razvoja nadzorne prakse.
Djelokrug i nadležnost
U obavljanju svojih javnih ovlasti, HANFA je ovlaštena:
Red Death at 6:14
"Red Death at 6:14" je singlica koju je izdala američka rock grupa The White Stripes. Pojavila se u septembru 2002. kao poseban dodatak časopisu Mojo Magazine u Velikoj Britaniji.
Pjesma se bila pojavila na kompilacijskom albumu Sympathetic Sounds of Detroit.
Oneida, Kansas
Onajda je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 75, što je 5 (7,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
HNK Hajduk Split - sezona 2002./03.
U sezoni 2002./03. Hajduk je osvojio svoj četvrti kup od neovisnosti, dok je u prvenstvu bio drugoplasirani. U Kupu UEFA Hajduk je eliminiran u prvom kolu od Fulhama. Trener momčadi je bio Zoran Vulić.
Candy Cane Children
"Candy Cane Children" je singlica koju je izdala američka rock grupa The White Stripes. Izdana je u novembru 2002. godine i predstavlja božićnu pjesmu koja se pojavila u kompilaciji na temu praznika pod nazivom Surprise Package Volume 2. Izraz Candy Cane Children je izraz kojim se ponekad opisuju fanovi grupe White Stripes.
Nacionalni institut za rak
Nacionalni institut za rak (, NCI) je deo Nacionalnih instituta za zdravlje (NIH), koji su jedna od sedam agencija Departmana za zdravstvo i ljudske resurse SAD. NCI koordinira američki nacionalni program za kancer i sprovodi i podržava istraživanja, obuku, i desiminaciju zdravstvene informacije, i druge aktivnosti vezane za uzroke, prevenciju, dijagnozu, i tretmant kancera; i za podršku pacijenata obolelih od raka i njihovih porodica. Od Oktobra 2017, direktor NCI je Dr. Norman E. Sharpless.
Nacionalni institut za rak ostvaruje većinu svojih aktivnosti putem ekstramuralnog programa kojim se pružaju stipendije za istraživanje raka. Osim toga, Nacionalni institut za rak ima intramuralne istraživačke programe, koji sačinjavaju malu frakciju sveukupnog budžeta Nacionalnog instituta za rak, u Batesdi i u Frederik nacionalnoj laboratoriji za istraživanje raka u Fort Ditriku, u Frederiku, Mariland.
Essards (Primorski Šarant)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 484 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 44 metara (maksimalnoj 62 m, a minimalnoj 23 m).
FZD7
Uvojiti-7 je protein koji je kod ljudi kodiran FZD7 genom.
Članovi familije „uvojitih“ proteina su 7-transmembranski receptori za Wnt signalne proteine. FZD7 protein sadrži signalni peptid, cisteinom bogati domen u N-terminalnom ekstracelularnom regionu, 7 transmembranski domen, i C-terminalni PDZ vezujući motiv. Izražavanje FZD7 gena može da umanji APC funkciju i pojača beta-katenin-posredovane signale u slabo diferenciranom ljudskim karcinomima jednjaka.
Flying Hills, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.568, što je 1.377 (115,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
FZD7
Interakcije
FZD7 formira interakcije sa DLG4.
Kraljevina Butuan
Kraljevina Butuan je bilo jedno od indijaniziranih kraljevstava na području južnih Filipina, čije je sjedište bio današnji grad Butuan na otoku Mindanao. Postojalo je u prvim vijekovima 2. milenijuma, a najstariji zapisi datiraju iz 1001. kada je kineska dinastija Song primila tributarnog izaslanika iz države Pu'tuan; službeni kineski zapisi navode kako je Butuan imala hindusko stanovništvo i budističkog vladara po imenu Rajah Kiling, odnosno razvijenu trgovinu sa državom Champa u današnjem Vijetnamu. Posljednji vladar koji se spominje je Rajah Siagu, čije je kraljevstvo 1521. formalno anektirao španski moreplovac Ferdinand Magellan.
Fell in Love with a Girl
"Fell in Love with a Girl" je alternativna rock pjesma koju je Jack White iz grupe The White Stripes napisao i producirao za njen treći album White Blood Cells (2001). Izdana je kao druga po redu singlica na albumu godine 2002, te je dostigla broj 22 na američkoj top listi Bubbling Under Hot 100 Singles (što odgovara na broju 121 na Billboard Hot 100) i u Velikoj Britaniji. Pjesmu je godine 2003. pod naslovom "Fell in Love with a Boy" obradila Joss Stone, poslije se kao lounge pjesma pojavila na albumu grupe Richard Cheese and Lounge Against the Machine na njihovom drugom albumu Tuxicity (2002). Također se pojavila u "Angry White Boy Polka"m polka medleyu Weird Al Yankovica na njegovom albumu Poodle Hat iz 2003. godine.
Videospot
Muzički spot za pjesmu je Lego animacija koju je režirao Michel Gondry. Snimana je kadar po kadar s Lego kockama, koje su aranžirane da daju iluziju pokreta. U spotu se uglavnom koristi crvena, bijela i crna boja.
Video je godine 2002. dobio tri MTV-jeve nagrade za muzički videospot: za "Novi video", "najbolje specijalne efekte" i "najbolju montažu".
Verzija Joss Stone
Godine 2003. engleska soul pjevačica Joss Stone obradila je pjesmu, pod novim naslovom"Fell in Love with a Boy", za svoj debitantski albumThe Soul Sessions (2003). Izdana je početkom 2004. kao vodeći singl albuma.
Položaji na top listama
"Fell in Love with a Boy" je došla na vrh argentinske liste singlica, što joj je pomoglo da dođe na 14. mjesto liste Top Latino. Došla je i na 18. mjesto UK Singles Chart.
Curio Barbasetti di Prun
Grof Curio Barbasetti di Prun (1885 - 1962) bio je italijanski vojskovođa i fašistički političar, poznat kao drugi (i posljednji) guverner Crne Gore za vrijeme italijanske okupacije u drugom svjetskom ratu.
Poticao je iz plemićke porodice grofova Pruna. Godine 1939. je dobio komandu nad divizijom Superga a godine 1940. sudjelovao u neuspješnoj invaziji Francuske. Usprkos toga je postao komandant 1. armijskog korpusa s kojim se borio na sjevernoafričkoj fronti. Godine 1942. je postao načelnik štaba italijanskih trupa u Sjevernoj Africi, potom komandant logistike ("Delease"). Nakon poraza kod El Alameina je imenovan komandantom 14. armijskog korpusa, te guvernerom Crne Gore, na kojem mjestu je naslijedio Pirzija Birolija. Na tom mjestu je zatekla kapitulacija Italije, a potom i njemačka intervencija prilikom koje je zarobljen. Ostatak rata je proveo u zarobljeništvu.
Barthe-de-Neste
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1056 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 138 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 500 metara (maksimalnoj 658 m, a minimalnoj 516 m).
Čakovec
Čakovec (zemljopisna širina 46.38 N, zemljopisna dužina 16.43 E, nadmorska visina 164 m) je grad u sjevernoj Hrvatskoj i sjedište Međimurske županije, regije koja se nalazi između rijeka Mure i Drave i poznata je po svojim vinogradima, agrokulturi i lovištima. Prema popisu iz 2001. grad sa svojim prigradskim naseljima broji 30,455 stanovnika, prvenstveno Hrvata i rimokatolika, a najveće manjine su Romi, Srbi i Slovenci. Na mađarskom jeziku grad se naziva Csáktornya.
Promet
Prva željeznička pruga sagrađena je 1860., a povezivala je Budimpeštu s lukama Rijekom i Trstom. Čakovec je željeznicom s Murskim Središćem i Lendavom povezan 1889. Cestovna infrastruktura je dobra, a uključuje i novu autocestu koja povezuje granični prijelaz u Goričanu s Zagrebom, Karlovcem i Jadranskim morem.
Povijest
U Rimsko doba, kako Strabo zapisuje i izvještava u 1. stoljeću, na današnjem mjestu Čakovca bila je Aquama (mokri grad), vojna postaja i legionarski kamp. Ime grada dolazi od grofa Dimitriusa Chakyja, koji je početkom 13. stoljeća podigao drvenu utvrdu kasnije nazvanu "Čakov toranj". Prvi je put spomenuta 1328. godine. Naselje se pojavljuje u službenim zapisima 1333. Vrijeme značajnijeg ekonomskog i kulturnog rasta Čakovca počelo je 1547., kad je Nikola Šubić Zrinski od Sigeta postao vlasnik područja. U to vrijeme, dvorac je bio bogato ukrašen, okružen parkom i skulpturama čuvenih vojskovođa i vladara. Vojvoda Juraj Zrinski dao je privilegije stanovnicima čakovečke tvrđave i okolnih naselja 29. svibnja 1579., što je bio početak pretvaranja Čakovca u slobodan trgovački grad. Taj se datum slavi kao Dan grada. 1738. grad je razoren potresom, a 1741. požarom. Još jedan potres pogodio je grad 1880. Krajem 18. stoljeća vlasnici grada postaju grofovi Feštetići, a grad je pretvoren u veleposjed na kojem se razvila industrija, obrtništvo i trgovina. 1848. ban Josip Jelačić oslobodio je Čakovec od Mađara i pripojio ga Hrvatskoj, a 1893. u grad je po prvi puta uvedena električna struja. Od 1941. do 1945. grad je bio pod mađarskom okupacijom. 1945. oslobodila ga je Sovjetska Crvena armija
Danas
Čakovec je ekonomski, prometni, kulturni i upravni centar Međimurske županije. Kao administrativni centar, Čakovec ima Gimnaziju, tehničke i graditeljske srednje škole i Visoku učiteljsku školu.
Privreda područja zasnovana je na tekstilnoj industriji (Čateks, Međimurska Trikotaža), industriji obuće (Jelen), proizvodnji hrane (Vajda, Čakovečki mlinovi) i metaloprerađivačkim pogonima. Značajna je i izdavačka djelatnost tvrtke Zrinski. Iako je Čakovec grad moderne arhitekture, dinamičan s visoko razvijenom industrijom i središte komunikacija, poslova, trgovine, obrazovanja unutar i između županija i država, njegova stara jezgra prekrasno je očuvana i obnovljena. Lokalni muzej Međimurja u dvorcu čuva 17,000 vrijednih predmeta. Čakovec osim toga ima knjižnicu, kazalište, bolnicu, brojne posljednjih godina izgrađene trgovačke centre i sportsko-rekreacijski centar koji se sastoji od stadiona, 1999. otvorenog kupališta i sportske dvorane, koja je renovirana 2003. te je bila jedno od mjesta na kojima se u prosincu iste godine održavalo Svjetsko prvenstvo u rukometu za žene. Naročito tijekom ljeta, Čakovec je domaćin brojnih kulturnih događaja. Tradicionalno se održava sajam u centru grada tijekom prvih dana kolovoza, a od 2002. u svibnju se redovito održava i godišnja izložba automobila na prostorima gradskog sportsko-rekreacijskog centra.
Campo d'Addoro, Frosinone
Campo d'Addoro je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Prelog
Prelog je grad u sjevernom dijelu Hrvatske, koji administrativno pripada Međimurskoj županiji.
Geografija
Prelog se smjestio tik uz lijevu obalu rijeke Drave na nadmorskoj visini od oko 150 metara i udaljenosti 15 km od Čakovca.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva 2001. godine Grad Prelog sa prigradskim naseljima ima 7.781 stanovnika. Od toga 3.910 muškaraca i 3.961 žena. Sam Grad ima 4.288 stanovnika.
Povijest
(Podaci su kopirani sa službenih stranica Grada Preloga sa dozvolom Gradske uprave.)
Prvi podaci o organiziranom životu ljudi na području Međimurja dolaze iz mlađeg kamenog doba, 5000 godina prije rođenja Isusa Krista. Bogati arheološki nalazi pričaju o životu u brončanom dobu, a danas se zna da su u željezno doba tu živjela plemena Panona i Sereta. Početkom 1. stoljeća pojavili su se Rimljani. Iz antičkog doba na području Preloga nalazi se ruralni kompleks villa rustica kod Ferenčice, Ciglišća i Varaščine, kojeg su arheolozi vremenski smjestili u 3. stoljeće. Kroz Međimurje su, koristeći rimske prometne pravce, prošli mnogi narodi – Vizigoti, Huni, Ostrogoti... Poslije njih došli su i drugi. Stoljeća su prolazila.
Na područje današnjeg Međimurja počeli su se u 13. stoljeću naseljavati hospitesi – kraljevski gosti - koji su imali zadatak razviti obrt i trgovinu. To su uglavnom bili njemački obrtnici koji su se šezdesetih godina 13. stoljeća, uz ostala područja, naselili i u Prelogu, na posjedu tadašnjeg gospodara imanja Subotica grofa Lankreta. Kako u monografiji Preloga navodi jedan od autora mr.Vladimir Kalšan, grof Lankret je morao ustupiti dio svojega imanja, a u zamjenu je dobio dva posjeda čiji su vlasnici umrli bez potomaka. Tu zamjenu proveli su hrvatski ban Roland od Ratolda i vespremski biskup Pavao, a pisana isprava izdana je u Prelogu 9. prosinca 1264. godine. Tri dana ranije, 6. prosinca, ban Roland je u Prelogu izdao još jednu povelju – presudu oko posjeda Trnava. To je zapravo prvi pisani spomen Preloga.
Prelog je ime (Prelak, Perlak, Perlok) dobio prema hrvatskoj riječi vlak, odnosno kajkavskoj riječi vleči, vlačiti, prevlačiti, a uvjetovala ga je činjenica što je tu oduvijek bilo tranzitno pristanište, odnosno prijelaz preko rijeke Drave.
Iz 1334. godine sačuvan je popis svih župa Zagrebačke biskupije. U Međimurju se spominje 11 župa, a od toga izrijekom 3 - one u Prelogu, Štrigovi i današnjoj Maloj Subotici...
U rujnu 1480. godine u Prelogu je s cijelom svojom vojskom boravio hrvatsko - ugarski kralj Matija Korvin. Trgovište Prelog bilo je u to vrijeme dobro upravno organizirano. I u vrijeme kada su Međimurjem gospodarili grofovi Zrinski (1546. - 1691.) Prelog je bio trgovište.
Nakon sloma Zrinsko-franskopanskog ustanka 1670. godine zbog stalne nazočnosti njemačke vojske broj stanovnika Preloga ubrzano se smanjivao. Ipak, već 1716. godine broj je stanovnika počeo rasti. Od toga vremena do početka 50-ih godina 20. stoljeća broj stanovnika trgovišta Prelog bio je u stalnom porastu.
Jedan putopis iz 1750. godine opisuje Prelog kao veliko i mnogoljudno trgovište s puno ulica i s velikim brojem malih drvenih slamom pokrivenih kuća. Od sredine 18. stoljeća u Prelogu djeluje trivijalna (pučka) škola. Prelog je u prošlosti našega kraja bio najrazvijenije obrtničko središte. Tijekom 18. stoljeća u Prelogu su se u gospodarskom smislu dogodile dvije značajne stvari. Prvo je tu osnovano centralno skladište kamene soli za ovaj dio kraljevstva, a potom je osnovana filandra - manufaktura za preradu kokona dudovog svilca, odnosno primitivna svilana. Bila je to prva poznata manufaktura u Međimurju. Nažalost, s radom je definitivno prestala 1848. godine. Po broju stanovnika, obrtničkih radionica, cehovskih udruženja i trgovaca Prelog je imao središnju gospodarsku ulogu u Međimurju.
Iz popisa stanovništva 1786. godine saznajemo da je Prelog imao 1.729 stanovnika, a Čakovec samo 1.048 stanovnika. Prelog je tada bio sjedište kotara u kojem su bile četiri upravne općine: Prelog, Kotoriba, Hodošan i Sveta Marija. Na prijelazu u 20. stoljeće, točnije 1900. godine Prelog imao 4.109 stanovnika.
Još 1860. godine Prelog je zaobišla željeznička pruga, a nakon likvidacije proizvodnje sirove svile, nije se pojavila nekakva značajnija poduzetnička inicijativa. Ipak, razvijeno poljodjelstvo istočarstvo, te obrt i trgovina, uvjetovali su već 1873. godine osnivanje prvog novčanog zavoda u Prelogu. Bila je to "Donjomeđimurska štedionica". Godine 1905. osnovana je i "Preloška štedionica".
Na graditeljskom planu, u Prelogu se grade krasna zdanja koja su mu iz godine u godinu davala gradski štih. Nakon što je željeznička pruga 1860. godine zaobišla Prelog, počinje razdoblje opće stagnacije, pa i propadanja. Potrajalo je to kroz dva svjetska rata, pa se nastavilo nakon Drugog svjetskog rata. Mađarska okupacija 1941. – 1945. godine ostavila je duboke rane. Prelogu su postupno oduzete mnoge upravne funkcije. Povijest tako bilježi podatak da je 1962. godine Prelog sputan u okvire obične mjesne zajednice. No, Preložani su uz svoj marljivi rad, trud i zalaganje dočekali ponovni procvat svoga mjesta koje se ponovno počelo uzdizati, zajedno sa susjednim naseljima koji čine današnji Grad Prelog. I veličanstvenoj pobjedi u Domovinskom ratu Preložani i Prelog dali su dostojan obol.
Hrvatski sabor proglasio je Prelog gradom u veljači 1997. godine.
Gospodarstvo
Prelog najveći dio svoga dohotka ostvaruje od industrije (preko 50 posto), trgovine i ugostiteljstva (23 posto), poljoprivrede (18 posto), te drugih djelatnosti.
Na području Grada radi niz državnih, upravnih i drugih ustanova i ureda, Općinski i Prekršajni sud, škole, kulturne, sportske i vatrogasne udruge, policijska postaja... Grad se stalno širi i razvija. Na turističkom planu Prelog se veže uz rijeku Dravu.
(Podaci su kopirani sa službenih stranica Grada Preloga uz dozvolu Gradske uprave.)
U Prelogu je kroz stoljeća postojanja najvažniju ulogu u razvoju, uz nezaobilaznu poljoprivredu, odigralo gospodarstvo, u kojem je to mjesto dugo bilo i ostalo središte donjeg Međimurja. No, najvažniji i najznačajniji procesi razvoja gospodarstva odvijali su se unatrag 40-ak godina. Uz veće tvrtke, nemjerljiv je doprinos malih poduzeća i obrtnika. Nova preloška industrija prati zahtjeve modernog tržišta. Globalizacija nameće nove trendove u poslovanju. Mnogo se proizvoda izvozi, čak i na tako zahtjevna tržišta kao što su njemačko ili austrijsko. Prije petnaestak godina počela se razvijati industrijska zona na izlazu Preloga u pravcu Cirkovljana, koja je prerasla u rasadnik vrlo uspješnih tvrtki. Dovoljno je spomenuti tvrtke nastale zaslugom poduzetničkog duha i talenta Stjepana Hrešća i partnera. Tu je i tvrtka Šestan-Busch suvlasnika Alojzija Šestana, također uspješnog poduzetnika. I S.Hrešć i A.Šestan dobitnici su prestižne nagrade Udruženja poduzetnika CROMA kao hrvatski poduzetnici godine.
Danas prelošku industrijsku zonu nose tvrtke Hespo, Heplast – Pipe te L&P Tehnologije u vlasništvu svjetskog korporacijskog diva tvrtke Legget & Platt. U gospodarstvu Grada Preloga vrlo su značajne i tvrtke Beton, Komet, MTČ te niz manjih poduzeća i obrtničkih radnji. Gradska se vlast trudi poduzetnicima stvoriti što bolje uvjete za rad i razvoj.
Obrazovanje
Dječji vrtić «Fijolica» jedina je odgojno-obrazovna ustanova u gradu Prelogu koja se bavi odgojem i obrazovanjem djece predškolske dobi. Osim vrtića u Prelogu, u sastavu «Fijolice», nalaze se i dva područna odjeljenja, jedno u Draškovcu i jedno u Cirkovljanu.
Kultura
Uz 2000. godine obnovljenu zgradu Doma kulture, u Prelogu svoje mjesto imaju i Gradska knjižnica, udruga Seljačka sloga, Likovna udruga donjeg Međimurja te nedavno osnovani dječji zbor Maleni.
Sport
Iako je Prelog smješten u nizini, u njem je osnovano i Planinarsko društvo Prelog koje svaki drugi vikend organizira planinarenje po uzvisinama Hrvatske, ali i susjednih zemalja.
Perioda periodnog sistema elemenata
Postoji 7 perioda u sistemu hemijskih elemenata. To su horizontalni (vodoravni) redovi u periodnom sistemu. One predstavljaju redove na koje je podeljen periodni sistem elemenata. Periode periodnog sistema elemenata su:
Treglio, Chieti
Treglio je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 642 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Indoiranski jezici
Indoiranski jezici, ili arijski ili arijevski jezici, velika skupina indoeuropskih jezika koja obuhvaća (308) jezika podijeljenih u dvije glavne podskupine, indoarijsku i iransku. Govore se na azijskom području.
Sve alfa proteini
Uobičajeni primeri su bromodomen, globinski motiv i homeodomenski motiv.
Strasburg, Virginia
Strazburg je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.398 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 6.398 stanovnika, što je 2.381 (59,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Angus Young
Angus McKinnon Young (Glasgow, 31. 3. 1955.) jedan je od najutjecajnijih gitarista današnjeg doba.
Od 1973. godine član je grupe AC/DC. Gitaru je počeo svirati sa 5 godina. U ranim teenagerskim godinam seli se u Austaliju. Tu je dobio svoju prvu Gibson SG gitaru. Instrukcije iz gitare davali su mu njegova braća Malcolm i George. Već sa 16 godina postaje član AC/DC-a. Tu, na nagovor svoje sestre, stvara svoj prepoznatljiv imidž: Obučen je kao školarac (taj stil i dan danas koristi). Angus je još prepoznatliv po svom karakterističnom načinu sviranja,po njegovim kretnjama po pozornici (pačji hod) i za vrijeme koncerta izvodi svoj slavni striptiz.
Pagoda Liaodi
thumb|300px|Liaodi Pagoda
Cuu Long
Cuu Long (Cửu Long) je bila nekadašnja provincija na jugu Vijetnama, odnosno u oblasti Delte Mekonga. Osnovana je 1976. spajanjem provincija Vinh Long i Vinh Binh. Godine 1992. je razdvojena na obnovljenu provinciju Vinh Long i novostvorenu provinciju Tra Vinh.
Seven Nation Army
Prema Whiteu, izraz "Seven Nation Army" je kao dijete koristio za Vojsku spasa (engleski Salvation Army).
Pjesma se često koristi od strane navijača na sportskim natjecanjima.
Penetracija
Penetracija se može odnositi na:
FZD8
Uvojiti-8 je protein koji je kod ljudi kodiran FZD8 genom.