cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Španija
Obnova demokratije
Tokom prve decenije 21. veka u Španiji je znatno povećan broj stranaca, sa dva posto 2000. na dvanaest posto 2010. da bi tokom poslednjih nekoliko godina bio u padu. Španija je 2005. ozakonila istopolne brakove. Pad vrednosti nekretnina 2008. doveo je finansijske krize i velike nezaposlenosti, smanjivanja vladinih izdataka, obnove katalonskog nacionalizma a Arapsko proleće podstaklo je stanovnike Španije na proteste tokom 2011. i 2012. godine. Narodna partija Marijana Rahoja pobedila je na izborima održanim 2011. godina a Rahoj je postao premijer. Kralj Huan Karlos je abdicirao 19. juna 2014. u korist svog sina koji je postao kralj Felipe VI.
Ustav
Španjolska ima dugu i nestabilnu povijest svoje ustavnosti, ponajprije zahvaljujući političkim previranjima u XIX. i XX. veku:
Ustav iz 1978.
thumb|220px|Španski kralj Juan Carlos Ustav Španjolske iz 1978. godine je najviša i temeljna norma španjolskog pravnog poretka. Posljedica je, i vrhunac povijesnog procesa nazvanog Španjolska tranzicija (španjolski Transición Española), koji označava prijelaz iz autoritativne države u parlamentarnu monarhiju modernog, zapadnoeuropskog tipa 1975. godine.
Ovaj Ustav određuje Španjolsku kao ustavnu monarhiju, s kraljem kao šefom države. Ustav također počiva na diobi vlasti.
Na općim i slobodnim izborima biraju se narodni predstavnici u parlamentu (Las Cortes Generaes). Kortesi vrše zakonodavnu vlast, a sastoje se od dva doma: Kongres zastupnika i Senat, koji biraju predsjednika vlade i nadziru djelovanje izvršne vlasti. Predsjednik vlade na čelu je izvršne vlasti, koju vrši zajedno sa Vijećem ministara Sudbena vlast počiva na neovisnom sudstvu. Ustavni sud pazi da zakoni te djelovanje javne vlasti bude u skladu s Ustavom. Ustav prekida centralističku tradiciju koja potječe još iz vremena Filipa V. (1700.). Kao rješenje za regionalni problem, kojeg su izazvale grupe nacionalista iz Baskije i Katalonije, te Galicije, Valencije i Andauzije, ustanovljen je novi model decentralizirane države, u kojoj se svaka regija pretvara u autonomu zajednicu s vlastitom vladom, parlamentom, regionalnim sudovima te statutima autonomije kojima se ustanovljuju njihove nadležnosti. Ustav također priznaje mnoga individualan temeljna prava građana, također socijalna te ekonomska prava
Gradovi
Popis gradova u Španiji
Teritorijalna podjela
Autonomne zajednice ustrojene su od provincija (španj. provincias), a one se dalje dijele na općine (španj. municipios).
Jezici
Španjolski jezik ili kastiljanski je službeni jezik španjolske države i službeni je jeziku u svim autonomnim zajednicama. Ostali jezici (i dijalekti) koji se govore u Španjolskoj su:
Gospodarstvo
Španjolska je industrijski razvijena i tehnološki napredna zemlja. U posljednjih nekoliko godina u industrijskim zonama niču tehnološki parkovi. Glavni industrijski proizvodi su tekstil i konfekcija, prehrabeni proizvodi, metal i prozvodi od metala, automobili, brodogradnja.
Osnovne kulture su agrumi, riža, voće, povrće, masline i grožđe. Španjolska je kao i Portugal poznata po proizvodnji pluta. Rudama je najbogatija zemlja južne Europe.
Turizam je jedna od glavnih grana djelatnosti.
Nezaposlenost je 2005. godine bila 8.4%
Ida Sabo
Ida Sabo (1915 - 2016.), učesnica Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politička radnica SFRJ, SR Srbije i SAP Vojvodine i junak socijalističkog rada.
Opština
Općina ili opština je izraz koji se koristi za administrativni entitet jasno definiran na temelju teritorije i stanovništva, a najčešće se odnosi na grad, selo ili grupu sela ili zaselaka.
Ida Sabo
Biografija
Rođena je 6. jula 1915. godine u Pečuju.
Kao trinaestogodišnjakinja, postala je tekstilna radnica a zatim je radila u jednoj subotičkoj štampariji. Rano se priključila radničkom i sindikalnom pokretu učestvujući akcijama i štrajkovima Ujedinjenih radničkih sindikalnih saveza Jugoslavije (URSSJ-ovih sindikata). U Savez komunističke omladine Jugoslavije je primljena 1934. Zbog političke aktivnosti morala je da ode iz Subotice. Otišla je u Ljubljanu gde je primljena u KPJ 1939. Obavljala je dužnosti sekretara Okružnog komiteta SKOJ-a za Ljubljanu.
Opština
U većini država općina predstavlja najnižu najmanju administrativnu jedinicu, odnosno najnižu administrativnu jedinicu s vlastitim demokratski izabranim organima vlasti (lokalne samouprave).
Ida Sabo
Biografija
Pripada grupi komunista koji su organizovali ustanak u Jugoslaviji 1941. godine i Narodnooslobodilačku borbu. Uhapšena je 1942. ali je ubrzo puštena iz zatvora. Priključila se slovenačkim partizanima, gde je do završetka rata obavljala odgovorne partijske zadatke: članica i sekretar Okružnog komiteta SKOJ-a za Ljubljanu, članica Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Sloveniju, članica Okružnog komiteta KPJ za više okruga, a zatim i u Glavnom štabu Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Slovenije.
Opština
U nekim državama se za za općinu koristi izraz komuna, koji potječe od srednjovjekovne komune.
Ida Sabo
Biografija
Posle oslobođenja, obavljala je odgovorne političke dužnosti u partijskim, sindikalnim i državnim organima, prvo u Sloveniji a zatim u Vojvodini, Srbiji i Jugoslaviji. Birana je za poslanicu republičke i savezne skupštine, poslanicu Skupštine Autonomne Pokrajine Vojvodine, gde je u periodu 1963—1967. obavljala dužnost potpredsednice. Birana je za potpredsednicu Pokrajinskog odbora AFŽ-a Vojvodine (1946). Obavljala je i druge odgovorne dužnosti u Savezu udruženja boraca Narodnooslobodilačkog rata i Socijalističkom savezu radnog naroda Jugoslavije. Bila je članica Predsedništva SFRJ, Predsedništva Srbije i Saveta federacije.
Bad Rappenau
Bad Rapenau je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 46 opštinskih središta okruga Hajlbron. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 20.675 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8125006.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Hajlbron Bad Rapenau se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Hajlbron. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 235 metara. Površina opštine iznosi 73,6 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 20.675 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 281 stanovnika/km².
Blesme (Marna)
Blem je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Vitri le Fransoa.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 171 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 119 metara.
Ida Sabo
Biografija
Dunja Popović, unuka Ide Sabo, opisala je pojedine segmente njenog života kroz pripovetke "Subotički rekvijem" i "Sudija prekog suda" u knjizi "Taoci straha" (izdanje Nova Poetika, 2020.). Idino ime zamenjeno je, tom prilikom, fiktivnim imenom Erika Ferenc.
Odlikovanja
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su Orden junaka socijalističkog rada, Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem, Orden zasluga za narod sa zlatnom zvezdom i dr.
Okruzi Srbije
thumb|right|Okruzi Republike Srbije
Republika Srbija uređena je Zakonom o teritorijalnoj organizaciji i lokalnoj samoupravi, usvojenim u Narodnoj Skupštini 24. jula 1991. godine. Prema Zakonu, osnov teritorijalne organizacije i lokalne samouprave čine opštine, gradovi i naseljena mesta. Uredbom Vlade Republike Srbije, od 29. januara 1992. godine, određeni su poslovi državne uprave koje ministarstva obavljaju izvan svojih sedišta u okruzima kao područnim centrima državne vlasti.
Okruzi u Srbiji
U Republici Srbiji postoji 29 okruga.
AP Kosovo i Metohija
Pri formiranju okruga u Srbiji, područja na jugozapadu Srbije sa značajnim udelom bošnjačkog stanovništva ("Sandžak"), nisu izdvojena u poseban, već su podeljena između zlatiborskog i raškog okruga, na veliko nezadovoljstvo bošnjačkih nacionalnih stranaka.
UNMIK-ovi okruzi na Kosovu
Pod UNMIK-ovom administracijom su godine 2000. uspostavljeni novi okruzi na Kosovu. To su:
218
thumb|Makrin
Godina 218. (CCXVIII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Severa i Adventa (ili, rjeđe, godina 971. Ab urbe condita). Oznaka 218. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Hot Springs, Arkansas
Hot Springs je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 35.193, što je 557 (-1,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cefprozil
Cefprozil je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 389,426 Da.
Fahrenheit (razvrstavanje)
Fahrenheit je termometarska skala.
Fahrenheit se može odnositi na:
Low Mountain, Arizona
Low Mountain je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 757 stanovnika.
Cefamandol
Cefamandol je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 462,503 Da.
Oleandrin
Oleandrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 32 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 576,718 Da.
Damir Kajin
Damir Kajin (Koper, 3.2. 1962. - ) je hrvatski političar koji od 2000. godine u Hrvatskom saboru zastupa Istarski demokratski sabor (IDS). Po struci je upravni referent. IDS-u se priključio 1990. godine. Za vrijeme rata u Hrvatskoj se kao dobrovoljac javio u Hrvatsku vojsku i služio na bojištu u Lici. Kao saborski zastupnik se istakao oštrim kritikama vlade u Zagrebu, pogotovo nakon dolaska Ive Sanadera na vlast, te zalaganjem za novo teritorijalno uređenje Hrvatske, s naglaskom na veću decentralizaciju i političku autonomiju Istre. Veliku pažnju javnosti je stekao zalaganjem za očuvanje antifašističkih vrijednosti u Hrvatskoj te borbom protiv neo-ustaštva, zbog čega je stekao negativnu reputaciju u desnom dijelu javnosti. Kajin je također kritizirao hrvatski LGBT pokret, držeći neke njihove akcije "provokativnima" te se usprotivio pravu na istospolni brak.
Godine 2009. se Kajin kao kandidat IDS-a kandidirao za predsjednika Republike. 27.12. je osvojio oko 3,87 %& glasova, te se tako nije uspio izboriti za drugi krug.
Godine 2012. je najavio izlazak iz IDS-a i natjecanje za mjesto istarskog župana, obrazloživši to neslaganje sa predsjednikom stranke i trenutnim županom Ivanom Jakovčićem. Početkom 2013. je zbog toga formalno isključen iz stranke.
Na izborima 2013. se kao nezavisni kandidat za istarskog župana uz podršku SDP-a suprotstavio IDS-ovom kandidatu Valteru Flegi od koga je 2. 6. 2013. poražen u drugom krugu.
Fontannes (Gornja Loara)
Fontan je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Gornja Loara koja pripada prefekturi Brijud.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 873 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 89 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 425 metara (maksimalnoj 527 m, a minimalnoj 419 m).
Eaton, Colorado
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.365, što je 1.675 (62,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rigor mortis
Rigor mortis ili mrtvačka ukočenost je jedan od prepoznatljivih znakova smrti (latinski mors, mortis) koji je uzrokovan hemijskmo promenom u mišićima nakon smrti, koji se manifestuje ukočenošću (latinski rigor) tela. U slučaju umerenih temperatura, ukočenost obično nastupa oko 3 do 4 sata nakon kliničke smrti, a potpuna ukočenost nastupa oko 12 sati nakon smrti. Mrtvačka ukočenost prestaje otprilike 36 nakon što je smrt nastupila. Vreme nastupanja mrtvačke ukočenosti mogu da variraju od nekoliko minuta do nekoliko sati, u zavisnosti od spoljašnje temperature. Među činiocima koji utiču na mrtvačku ukočenost su starost i stanje tela, kao i uzrok smrti i okolina. Na primer, mrtvačka ukočenost će nastupiti brže ako je umrli bio aktivan neposredno pred smrt.
Romeville, Louisiana
Romvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Rigor mortis
Biohemijski uzrok mrtvačke ukočenosti je hidroliza ATP-a u mišićnom tkivu. Adenozin trifosfat predstavlja izvor hemijske energije neophodne za kretanje. Molekuli miozina, lišeni ATP-a se permanentno vezuju za filamente aktina i grade kompleks aktomiozina, što uzrokuje da se mišići ukoče. Nakon što pH mišića postane 5,5, dolazi do oslobađanja autolitičkih enzima uskladištenih u lizozomima. Glavni proteolitički enzimi su katespin i kalpain. Ovi enzimi deluju na miofibrilarne proteine i hidrolizuju ih. Usled ovoga dolazi do razbijanja aktomiozinskog kompleksa, i mišići ponovo omekšavaju. Ovim prestaje mrtvačka ukočenost.
Mrtvačka ukočenost ima važnu primenu u forenzici, jer omogućava patologu da oceni vreme smrti, i da odredi položaj tela u vreme smrti.
Romeville, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 130.
Valduggia, Vercelli
Valduggia je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 403 m.
Fahrenheit
Fahrenheitova temperaturna skala je skala za mjerenje temperature, koju je 1724. osmislio njemački fizičar Gabriel Fahrenheit. Stupnjevi izmjereni na Fahrenheitovoj temperaturnoj skali obilježeni su znakom °F. Fahrenheitovu skalu su uporabljali isključivo Englezi cijelog svijeta, sve do 70-ih godina 20. stoljeća, a sada su mnoge engleske zemlje prihvatile (osim Sjedinjenih Država i Jamajke) korištenje Celzijeve temperaturne skale. Normalna temperatura čovjekova tijela je 98,6 °F, ali prije se smatrala normalna temperatura čovjeka 96 °F. Ovu termometarsku skalu usavršio je Gabriel Fahrenheit, napunivši je živom, koja je postala zamjena za alkohol. Led se topi na 32 °F, a voda vrije na 212 °F.
Iz Fahrenheitove temperaturne skale lako se stupnjevi Fahrenheita preračunavaju u Celzijeve stupnjeve:
Welaka, Florida
Velaka je gradić u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 701 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 701 stanovnika, što je 115 (19,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Fahrenheit
T(°C) = (T(°F) - 32 °F)/1,8
Obratna formula je
T(°F) = 1,8 T(°C) + 32
Bad Säckingen
Bad Zekingen je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 32 opštinska središta okruga Valdshut. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 16.859 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8337096.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Valdshut Bad Zekingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Valdshut. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 291 metra. Površina opštine iznosi 25,3 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.859 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 665 stanovnika/km².
Lukachukai, Arizona
Lukachukai je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1,701 stanovnika.
Cascina Ponticelli, Padova
Cascina Ponticelli je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Mark (Dintel)
Mark je rijeka duga 80,6 km koja teče od Belgije do Nizozemske.
Hidrografija
Rijeka izvire u Belgiji sjeverno od grada Turnhout, zatim teče prema sjeveru do Hoogstratena, a nakon tog uplovljava u Nizozemsku. Kod nizozemskog grada Brede prima svoju najveću pritoku, rijeku Aa. Nakon Oudenboscha mijenja ime u Dintel kao takva se ulijeva u Vokerak, dio delte Rajne, Meuse i Scheldta. Rijeka je plovna za brodove do 86 m duljine, od ušća do Brede.
Opština (Srbija)
Opština ostvaruje svoje nadležnosti na osnovu Ustava, zakona i statuta opštine i ima pravo da se bavi svim pitanjima od lokalnog interesa, osim onih pitanja koja su dodeljena u nadležnost nekom drugom nivou vlasti.
Poslovi opštine
Poslovi opštine su poslovi samostalne nadležnosti i preneseni poslovi državne uprave.
Poslovi iz samostalne nadležnosti opština obuhvataju poslove na planu regulatornih radnji i upravljanja opštinom i poslove pružanja usluga. U poslove regulatornih radnji i upravljanja opštinom spada donošenje razvojnih i drugih planova i programa, budžeta i završnog računa budžeta, upravljanje opštinskom imovinom, obrazovanje opštinske administrativne službe i dr. U poslove pružanja usluga uređenje i obezbeđenje obavljanja komunalnih delatnosti, obavljanje specifičnih usluga u oblasti kulture, obrazovanja, sporta, zdravstva, socijalne zaštite, turizma, ugostiteljstva, zaštite životne okoline i u drugim oblastima privrede i društvene delatnosti.
Preneseni poslovi državne uprave su poslovi koje Republika prenosi na opštinu kad je to po zakonu uz predhodno obavljene konsultacije sa opštinama. Prilikom prenošenja poslova državne uprave na opštine, Republika je dužna opštinama dodeliti i finansijska sredstva i obezbediti druge potrebne uslove za njihovo efikasno izvršavanje.
Organi opštine
Organi opštine su skupština opštine i predsednik opštine. Novina po novom zakonu je to što lokalna uprava nije poseban opštinski organ, nego je kao deo izvršne funkcije odgovorna predsedniku kao nosiocu izvršne vlasti u opštini i nema poseban subjektivitet koji imaju organi opštine.
Maria da Glória de Orléans e Bragança
Marija da Glorija od Orleana i Bragance, princeza od Brazila i Portugala, prva supruga srpskog princa prestolonaslednika Aleksandra II i majka srpskih kraljevića Petra, Filipa i Aleksandra.
Poreklo
Majka srpskih kraljevića rođena je 15. decembra 1946. godine u Petropolisu (Brazil), kao princeza Marija da Glorija Henrijeta Dolores Lučija Mihaela Rafaela Gabrijela Gonzaga. Pripada šestoj generaciji direktnih potomaka portugalskih kraljeva Žuana VI (1767-1826) i petoj generaciji kralja Pedra IV (1798-1834), koji je svojoj tituli pridodao Car Brazila. Rođaka je u prvom kolenu španskog kralja Huana Karlosa - njihove majke su rođene sestre.
Brakovi
Aleksandar II i Marija da Glorija su se venčali 1972. godine u mestu Viljamanrike de la Kondesa (Španija). U tom braku rođena su tri sina: Ovaj brak je okončan 1983. godine.
Dve godine nakon razvoda od Aleksandra, 1985. udala se za Ignacija, vojvodu od Segorbe, po zanimanju arhitektu. U tom braku ima dve ćerke, Mariju del Sol (1986-) i Medinu del Luna (1988-) (Sunce i Mesec). Žive u Andaluziji, Španija.
Nota
thumb|right|350px|Tonovi C-Dur [[lestvica|lestvice zabeleženi notama u linijski sistem. ]] Reč nota potiče iz latinskog jezika i znači znak. U muzici nota (fr. i engl. note) je znak za beleženje tonova u linijski sistem.
Mesto note u linijskom sistemu pomoću notnog kluča određuje visinu tona i određuje joj ime.
Izgled note
[[Datoteka:Izgled note.jpg|thumb|right|110px|Elementi note:
1. <font color=#FF0000>Glava
2. <font color=#0000FF>Vrat
3. Barjačić ]]
Car Xuanzong od Tanga
Car Xuanzong od Tanga ( 8. septembar 685 - 3. maj 762 ), također poznat i kao Car Ming od Tanga, osobno ime Li Longji (李隆基), poznat i kao Wu Longji (武隆基) od 690. do 705. godine, bio je sedmi car Kine iz dinastije Tang, koji je vladao od 712. do 756. Njegova vladavina od 43 godine je najduža u doba dinastije Tang. U prvoj polovici vladavine se istakao kao marljiv, vrijedan i pažljiv vladar, kome su pomoć pružali sposobni kancelari Yao Chong i Song Jing, te se smatra kako je Kina dinastije Tang upravo tada doživjela vrhunac svoje vojne, političke moći i kulturne prosvijećenosti.
Nota
Različite notne vrednosti
1. Deljenje cele note.
2. Stvaranja manjih notnih vrednosti.
Car Xuanzong od Tanga
Caru Xuanzongu, međutim, tradicionalni kineski historičari predbacuju što je u kasnijem periodu svoje vladavine dao previše povjerenja suradnicima kao što su Li Linfu, Yang Guozhong i An Lushan a što je dovelo do okončanja zlatnog doba Tanga u katastrofalnoj Anshi pobuni.
Nota
Različite notne vrednosti
3. Međusobni odnos notnih vrednosti.]]
18px = cela nota = 1/1
18px = polovina note = 1/2
18px = četvrtina note = 1/4
22px = osmina note = 1/8
25px = šesnaestina note = 1/16
Grupisanje notnih vrednosti
Radi preglednosti i bržeg pisanja, više nota spajamo, tj. grupišemo tzv. crtom, rebrom ili gredom što ilustruju sledeći primeri:
20px 20px    =   50px ili 20px  20px  20px  20px    =   110px
120px    ili    220px
120px   ili    220px
Čime se produžava notna vrednost
Svaka notna vrednost, pa i osminska, može da se produži:
Povišenje, sniženje i razrešenje note
Svaku notu možemo povisiti, sniziti ili razrešiti pomoću znakova koji se u teoriji muzike zovu predznaci ili akcidentali.
Izvori
<References/>
Gorgue
Gorg je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Sever.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 5.028, a gustina naseljenosti je iznosila 335 stanovnika/km².
Andrija Hebrang (stariji)
Andrija Hebrang (Bačevac, 21. 9. 1899 — Beograd, 11. 6. 1949), hrvatski i jugoslavenski političar, član Centralnog komiteta (CK) Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i ministar u vladi FNR Jugoslavije.
Podrijetlo i školovanje
Andrija Hebrang je rođen 21. 9. 1899 godine u selu Baćevac, kod Virovitice, u hrvatsko-židovskoj obitelji Andrije Hebranga i Anđe-Cecilije rođene Strasser. Školovao se u trgovačkoj školi u ugarskom Pečuhu za vrijeme Austro-Ugarske Monarhije.
Partijski rad
Član KPJ je od osnivanja 1919. godine. Godine 1921. tokom služenja vojske u Nišu, osuđen je na šest mjeseci zatvora, zbog nepoštovanja pretpostavljenih u vojsci. Godine 1923. se vratio u Zagreb, ali je tamo vrlo brzo stavljen pod prismotru policije, zbog sudjelovanja u demonstracijama i aktivnosti u sindikalnim pokretima. Tih godina, u Zagrebu, upoznaje Josipa Broza Tita. Godine 1928. upućen je u Berlin, na savjetovanje jugoslavenskih komunista, ali je na tom putu uhapšen. Osuđen je na tri mjeseca, ali je posle žalbenog postupka pušten. Nedugo posle toga ponovno je uhapšen i zatvoren zbog ilegalnih aktivnosti. U zatvoru je dočekao uvođenje šestojanuarske diktature, kada je sa svojim suradnicima predat sudu u Beogradu. Na suđenju se Hebrang izjasnio kao komunista iz uvjerenja, a ne kao član Partije. Zbog komunističke delatnosti osuđen je na 12 godina zatvora. Najpre je bio u zatvoru u Lepoglavi, a potom u Sremskoj Mitrovici, gde je od strane drugova iz Partije proglašen trockistom.
Drugi svjetski rat
thumb|250px|Grupa boraca 2. proleterske brigade sa zarobljenim nemačkim majorom Šterkerom, koji je razmenjen za zarobljene partizane.
Početkom 1941. godine izlazi iz zatvora i vraća se u Zagreb, gde u septembru postaje član Operativnog rukovodstva za Hrvatsku. Krajem februara 1942. godine hapsi ga ustaška policija. Prilikom hapšenja je pružio otpor i bio ranjen u glavu (prema nekim izvorima pokušao je samoubistvo). Posle liječenja poslat je u zatvor na Trgu Kulina bana, a potom u logor Stara Gradiška. Nedugo posle prelaska u Staru Gradišku tokom martovskih pregovora 1943. razmenjen je, zajedno sa Hertom Has i drugim partizanima, za ustaške i nemačke oficire koje su partizani zarobili.
Poslije rata
U vladi Tito-Šubašić imenovan je za ministra industrije, ali je posle godinu dana smenjen i isključen iz CK KPJ, zbog sukoba oko koncepcije državnog razvoja FNRJ.
1946. godine Hebrang je pisao Kardelju o samovolji Tita i nepoštovanju odluka Politbiroa. Predlagao je Kardelju da se vide i porazgovaraju šta da se radi. Kardelj je to pismo, međutim, odnio Titu i, po mišljenju Vlada Dapčevića, "to je bila smrtna presuda za Hebranga".
Hapšenje i smrt
Aprila 1948. godine je stavljen u kućni pritvor, u svojoj kući u Beogradu, a 7. 5. je uhapšen i izveden na saslušanje pred partijsku komisiju. Saslušanje pred Partijskom komisijom se odvijalo u jednoj kući u Sremskoj Kamenici. Pored Hebranga tu se nalazio i Sreten Žujović Crni, član CK KPJ. Kuća je bila dobro čuvana, pred nju su postavljeni stražari i protiv-avionsko oružje, jer su tih dana Beogradom kružile glasine da sovjetski agenti nameravaju oteti optužene.
Partijska komisija je tvrdila da poseduje saznanja o Hebrangovoj saradnji sa ustašama i to kroz navodno potkazivanje zagrebačkih komunista, tokom okupacije, kao i da je bio sovjetski špijun, zbog podrške rezolucije Informbiroa i odavanja tajni Sovjetima. Povodom njegovog hapšenja sovjetski amabasador je protestvovao i tražio da njihovi predstavnici budu prisutni prilikom ispitivanja, ali su zahtjevi odbijeni.
Prema kazivanju Vlada Dapčevića, Hebrang se uopšte nije izjasnio za Rezoluciju IB. On je uhapšen dva mjeseca prije Rezolucije.
Hebrang nije priznao krivicu, niti se odrekao Informbiroa. Službeno je sapćeno da je 11. 6. 1949. godine izvršio samoubistvo, vješanjem o radijator, u beogradskom zatvoru Glavnjača. Službena istraga nikada nije završena, a optužnica protiv njega nikada nije podignuta, niti mu je suđeno.
Rehabilitacija
Odlukom Sabora Republike Hrvatske 14. veljače 1992. godine je politički rehabilitiran i proglašen žrtvom „komunističkog režima“.
Porodica
Njegov sin Andrija Hebrang je postao istaknuti političar u Republici Hrvatskoj.
Željko Mavrović
Željko Mavrović (Zagreb, 17. veljače 1969.), hrvatski boksač.
Životopis
Boksački prvak Europe tri godine za redom (od 1995. do 1997.), s čak sedam uspješnih obrana naslova, potvrdio je to i sjajnom borbom s Lennoxom Lewisom 1998. u borbi za svjetski naslov u teškoj kategoriji, u kojoj su prethodni uspjesi Lennoxa Lewisa prevagnuli pri bodovanju borbe, kojom je naslov dodijeljen Lewisu. Zlatna rukavica kao najveći trofej u povijesti hrvatskog boksa, dva naslova hrvatskog sportaša godine, sve su to samo neke od uspomena na doista veliku karijeru jednog od najvećih sportaša koje je Hrvatska imala.
1995. godine dobitnik je Državne nagrade za šport "Franjo Bučar".
S jednakim entuzijazmom "Šaka sa Srednjaka", ili kasnije "Irokez", danas je predan biznisu. Nije uložio stečeni kapital u kafić, restoran ili nešto slično, ostao je i u poslu dosljedan svojim principima, stilu života, ekološkoj osviještenosti. U Sloboštini kod Požege razvio je, odnosno i dalje svakodnevno razvija "Eko-centar Mavrović", u kojem proizvodi ekološku, dakle potpuno prirodnu i zdravu hranu.
U prosincu 2012. godine najavljuje povratak profesionalnom boksu.
Cefoksitin
Cefoksitin je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 427,452 Da.
Zeugma (grad)
Zeugma (Ζεύγμα) je bio drevni grad u antičkoj Komageni čije se ruševine nalaze u današnjoj turskoj provinciji Gaziantep (koordinate 37.05833°N, 37.86583°W). Smatra se jednim od četiri najvažnija naselja drevne Komagene. Ime je dobio po pontonskom mostu (zeugma) preko rijeke Eufrat.
Osnovao ga je oko godine 300. pne. Seleuk I Nikator pod historijim još uvijek nepoznatim imenom. Sa vremenom je postalo važno trgovačko središte na Putu svile. Pod seleukidskom vlašću je ostao sve do 64. pne. kada su ga osvojili Rimljani i dali mu ime Zeugma. Godine 256. ga je napao i razorio sasanidski kralj Šapur I. Poslije toga je obnovljen, ali nikada nije vratio nekadašnji sjaj. Bio je pod bizantskom vlašću sve dok ga nisu uništili Arapi. U 10. i 11. vijeku je bio jedna od rezidencija abasidskih kalifa, ali je opet napušten.
Plauto, Frosinone
Plauto je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 323 m.
Bitka kod Antiohije (218)
Bitka kod Antiohije se odigrala 218. između trupa rimskog cara Makrina na jednoj, i rimskih trupa koje su se pridružile novoproglašenom caru Elagabalu na drugoj strani. Pred samu bitku je Makrin, nepopularan zbog poraza u ratu sa Partima, bio ozbiljno oslabljen masovnim prelaženjem svojih trupa na Elagabalovu stranu. U njoj je doživio poraz te se pokušao skloniti, ali je uhvaćen i pogubljen. Elagabal je poslije toga došao u Rim i preuzeo krunu, čime je obnovljena Severska dinastija.
Publije Valerije Katon
Publije Valerije Katon (lat. Publius Valerius Cato, rođen u Cisalpijskoj Galiji oko 90. godine st. e.) bio je rimski gramatičar i pesnik, pripadnik i čelnik književnog kruga neoterika.
Gotovo sve što znamo danas o Valeriju Katonu potiče od Svetonija (Gram. 11), a ništa nam se nije sačuvalo ni od njegovih književnih dela. Među njima su, osim filološko-gramatičarskih spisa (na primer, o Luciliju) i jednog spisa u kome se žalio na gubitak predačke imovine koju mu je konfiskovao Sula, bile i dve pesme, koje su ga naročito proslavile. Lidija (Lydia, koja nije istovetna sa istoimenom pesmom sačuvanom u Vergilijevom dodatku) bila je verovatno ljubavna pesma. Druga pesma zvala se Dijana (Diana) ili Diktina (Dictynna): to je bila narativna pesma s mitološkom temom o nimfi Britomartidi (Βριτόμαρτις), pratilji boginje Artemide (rimske Dijane). Prema mitu, nimfa se, bežeći od ljubavnih nasrtaja kritskog kralja Minosa, bacila u more, ali je pala u ribarsku mrežu (δίκτυον) i dobila nadimak Diktina (Δίκτυννα).
Valerije Katon bio je veliki pokrovitelj pesnika, pa su mu izraze zahvalnosti i divljenja upućivali Helvije Cina, Ticida i Furije Bibakul, možda se pominje u fragmentu iz Kornelija Gala (stih 9) i verovatno je on Katon kome Katul u pesmi 56 priča neku "smešnu i šaljivu zgodu". Doživeo je duboku starost živeći u siromaštvu, ali tačna godina njegove smrti nije poznata.
Bad Saulgau
Bad Zaulgau je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Zigmaringen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 17.538 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8437100, NUTS (DE149) i LOCODE kod.
Durhamville, New York
Deramvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 584.
Bosa Milićević
Bosiljka Bosa Milićević (1917 — 1940), student ekonomije i član Komunističke partije Jugoslavije, koja je umrla od rana zadobijenih na demonstracijama 14. decembra 1939. godine u Beogradu.
Biografija
Rođena je 1917. godine u Ulcinju. Posle završetka Prvog svetskog rata, njena porodica se preselila u selo Novi Žednik, kod Subotice, gde su njeni roditelji kao kolonisti dobili zemlju. Osnovnu školu je završila u Novom Žedniku, a niže razrede gimnazije i Trgovačku akademiju u Subotici, 1935. godine.
Za vreme školovanja, kao učenica Trgovačke akademije pristupila je revolucionarnom omladinskom pokretu, zbog čega posle završetka školovanja nije mogla da nađe posao u Subotici. U periodu od 1935. do 1939. godine bila je veoma aktivna u radu ilegalnih komunističkih grupa koje su delovale u Novom Žedniku i okolnim selima. Takođe je učestvovala u svim akcijama koje je vodila mesna organizacija tada ilegalne Komunisičke partije Jugoslavije (KPJ) - kulturne i sportske priredbe, prikupljanje pomoći za političke robijaše-komuniste u zatvoru u Sremskoj Mitrovici, kao i prikupljanje pomoći za učesnike španskog građanskog rata zatvorene po logorima u Francuskoj i dr.
Kasnije je upisala Ekonomsko-komercijalnu visoku školu u Zagrebu, odakle je 1939. godine prešla u Beograd i nastavila studije na Ekonomsko-komercijalnoj visokoj školi (danas Ekonomski fakuletet). Za vreme studija aktivno je učestvovala u revolucionarnom studentskom pokretu na Beogradskom univerzitetu, zbog čega je primljena u članstvo KP Jugoslavije.
U znak sećanja na Bosu Milićević osnovna škola u Novom Žedniku nosi njeno ime, a decembra 1959. godine je u istoj školi postavljena njena bista. U Subotici njeno ime nosi bivša Trgovačka akademija čija je bila učenica, a danas Ekonomska srednja škola, kao i jedna ulica. Njeno ime nosi i jedna ulica u beogradskom naselju Voždovac.
Oleanolinska kiselina
Oleanolinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 456,700 Da.
Diadumenijan
thumb|300px|Diadumenijan na [[Makrinovom zlatnom novcu.]] Marko Opelije Antonin Diadumenijan ili Diadumenijan (umro 218. godine, bio je sin rimskog cara Makrina. Kao cezar Diadumenijan je kratko vladao zajedno sa svojim ocem, od maja 217. godine, a zatim, od 218. godine, kao očev savladar, sa titulom Avgusta.
Diadumenijan je bio sasvim kratko u prilici da efektivno vlada, jer odmah po dolasku Makrina na vlast, legije u Siriji su se pobunile i proglasile Elagabala za cara. Kada je Makrin doživeo poraz kod Antiohije 8. juna 218. godine, Diadumenijan je navodno otišao kod Parćani|parćanskog kralja da traži pomoć. Ta misija nije uspela i Diadumenijan je bio ubijen. Kako beleže inače nepouzdane Carske povesti, Diadumenijan je za života savetovao cara da bude oštar prema potencijalnim protivnicima. Kada je bio ubijen, njegova glava je odneta Elegabalu kao trofej.
Радич
Радич (Радић, Радић, Радич) може бити:
686
Godina 686. (DCLXXXVI) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 686. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
thumb|Grobnica cara Temmua.
Tragedija
Tragedija je dramska vrsta u stihovima koja se razvila u staroj Grčkoj, postignuvši najveći procvat u V stoljeću pne. Prema Aristotelovu mišljenju (koje je danas uglavnom prihvaćeno) nastala je iz obreda posvećenih bogu Dionizu na taj način što se horovođa u horskim pjesmama odvojio od hora, počeo govoriti samostalne stihove i voditi razgovor s horom. Osnivač tragedije prema grčkoj predaji je Tespis,a najveći su grčki tragičari Eshil (525-456. pne.), koji je dodao drugog glumca, Sofoklo (496-406. pne.), koji je dodao trećeg glumca, i Euripid (485-406. pne.). Naziv "tragedija" potječe od grčkih riječi tragos, jarac, i ode, pjesma, a do njega je došlo vjerovatno zbog toga što su u najstarije vrijeme članovi kora bili zaogrnuti jarčjom kožom, predstavljajući tako mitske pratioce boga Dioniza.
Starogrčka tragedija imala je obredni smisao. Njezina je tematika uzeta iz mitova, a u izvedbi hor igra važnu ulogu. Izvodili su je posebno odjeveni glumci koji su nosili maske. Njezini su glavni dijelovi bili prolog (prema grč. prologos, riječ-govor na početku, predgovor), zatim epizodij (od grč. episodion, naknadni ulazak glumca ka horu) koji je označavao dijaloški dio između korskih pjesama, stasim (prema grč. stasimon, stajaća pjesma hora), tj, korska pjesma između dijaloških dijelova i eksod (prema grč. eksodos, izlazak) koji označava izlaznu pjesmu hora na kraju tragedije. Dijalozi su se u tragediji recitirali, a pjesme su se pjevale uz ples i glazbenu pratnju koju je komponirao sam pjesnik.
U razvoju dramske književnosti tragedija je izgubila obredni smisao, uloga hora s vremenom je manja ili je hor potpuno napušten, kompozicija je postala slobodnija, a isključivo mitsku tematiku zamjenjuje povijesna tematika ili tematika aktualnih društvenih sukoba. Ostaju, međutim, ipak neke karakteristike na temelju kojih se može govoriti o tragediji kao posebnoj dramskoj vrsti u svim književnim razdobljima.
Opšte karakteristike tragedije
Opće karakteristike tragedije: tragički junak, tragička krivnja, tragički završetak i uzvišen stil.
Tragički junak u najširem smislu riječi žrtva je vlastite nesretne sudbine. On se sukobljava sa drugim karakterima ili sa svojom okolinom zbog nekih ideala koje suprotstavlja zbilji, zbog vlastite plemenitosti, vrijednosti, nekim moralnim načelima ili zbog osobnog stjecanja životno važnih okolnosti.
Njegova tragička krivnja zato nije namjerna pogreška ili kršenje zakona, nego je rezultat sudbinske zablude, neminovnog sukoba ideala i zbilje, ili pak njegove unutarnje moralne nadmoći nad drugima koji pak zastupaju jedno moguće etičko stajalište, ali npr. ono koje se odnosi na prošlost, dok tragički junak zastupa načela novog morala budućnosti.
Tragički završetak je tako konačna cijena koju junak plaća za vlastitu dosljednost, a njegova je žrtva najveća žrtva koju čovjek može dati, vlastiti život.
Aristotel, prvi teoretičar tragedije, smatrao je da tragedija treba izazivati strah i sažaljenje te tako pročistiti osjećaje gledatelja. To pročišćenje zove on katarzom (od grč. katharsis, prema kathairo, čistim). Na temelju Aristotelova mišljenja o katarzi razvile su se kasnije mnoge teorije o katarktičkom djelovanju tragedije ili drame u cjelini, pa i takve teorije koje svrhu cjelokupne književnosti tumače u smislu pročišćenja odnosno oplemenjivanja osjećanosti.
Grčka tragedija
Prikazivanje tragedije u Grčkoj je bila služba bogu, deo državnog kulta. Dva bitna obeležja tragedije jesu kult boga Dionisa i mit. Na razvitak tragedije posebno je uticalo uspostavljenje tiranije u mnogim polisima: tirani su se posebno oslanjali na seljaštvo, među kojima je popularan bio bog Dionis, koji u grčkoj mitologiji nije bio u potpunosti integrisan u "aristokratski" Olimp. Herodot kaže da je Arion iz Metimne "prvi spevao ditiramb, dao mu naslov i prikazao ga u Korintu", dok Suida beleži: "Kažu da je Arion izumeo tragički način, i da je prvi sastavio hor i spevao ditirmab, i prozvao tako ono što je hor pevao i uveo to da satiri govore stihovima". Dakle, Arion je od ditiramba stvorio satirsku pesmu kada je zaveo običaj da Dionisa slavi njegova pratnja, tj. satiri, koji se u prenesenom smislu, zbog brade i bludnosti, zovu τράγοι (= jarci); odatle je i postala reč "tragedija" (τραγῳδία), tj. pesma koji su pevali ljudi preodeveni u satire.
Atinski tiranin Pizistrat uveo je dve važne svetkovine: Panateneje i Velike ili Gradske Dionisije, za vreme kojih je 534. godine st. e. prvi put prikazana jedna tragedija pesnika Tespida, koga tradicija smatra ocem tragedije. On je prema horu postavio jednog silena kao glumca, koji je horu govorio nešto što je hor podsticalo na pevanje ili je s horovođom zametao razgovor. Za govor tog glumca, koji je počeo prikazivati i druga lica, upotrebljen je oblik jampske pesme, tj. trohejski tetrametar i jampski trimetar. Dakle, tragedija je postala u Atini od satirskog ditiramba, koji je u nju došao s Peloponeza, ali tragedija svoj konačni oblik dobija tek posle pada Pizistratida, jer ono što je stvorio Tespid još uvek ima više "satirski" karakter.
Sadržaj tragedija, osim retkih izuzetaka (npr. Frinihove Feničanke i Zauzeće Mileta, Eshilovi Persijanci), uzet je iz mita. To je razumljivo, jer se tragedija razvila iz horske lirike, koja je, kako joj je Stesihor odredio zakone, dobijala sadržaj od mita.
Kompozicija tragedije
Prema Aristotelu, delovi tragedije su dvojaki, po suštini i po veličini.
Delovi po suštini jesu:
Delovi po veličini jesu:
Razvoj
Peti tragičar bio je Pratina, za koga Suida kaže da je prvi pisao satirske drame, te da je napisao pedeset drama, od kojih 32 satirske drame. Ako je tačno da je on prvi pisao satirske drame, onda ih je Heril preuzeo od njega. Po imenu su poznate dve njegove drame: Satiri rvači i Karijatide ili Dismene: misli se da se u ovoj drugoj radi o dva hora koji se prepiru. Karijatidama su se nazivale igradice u kultu Artemide u Kariji na severnoj granici Lakonije i Arkadije, a Dismenama seoske bakhantkinje u Sparti, pa bi ova drama prikazivala sukob između apolonsko-kitarističke i dionizijsko-auletske muzike. I Pratinin sin Aristija pisao je tragedije. Godine 467. st. e. prikazao je očevu satirsku dramu Satiri rvači. Po naslovu su poznate njegove drame Persej, Tantal, Antej, Atalanta, Kere, Kiklop i Orfej. Iz svake je sačuvan po jedan neznatan odlomak.
Bad Schussenried
Bad Šusenrid je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Biberah. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 8.446 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8426014.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Biberah Bad Šusenrid se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Biberah. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 570 metara. Površina opštine iznosi 55,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.446 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 154 stanovnika/km².
Blurred Lines
"Blurred Lines" je pjesma koju je godine 2013. snimio američki pjevač Robin Thicke za svoj istoimeni album. Na njoj kao gostujući vokali nastupaju američki reper T.I. te američki pjevač i producent Pharrell Williams; svo troje su zajedno napisali pjesmu, a producirao ju je Pharrell. Pjesma je izdana kao glavna singlica albuma 26. marta 2013. od kuće Star Trak Recordings.
Singlica je došla na vrh Billboardove top-liste Hot R&B/Hip-Hop Songs, kao i Billboardove top-liste R&B Songs. Također je postala najpopularnija Thickeova pjesma na toip-listi Billboard Hot 100, postavši prva s kojom se popeo na prvo mjesto (najveći dotadašnji uspjeh je bilo 14. mjesto godine 2007. s pjesmom "Lost Without U"). Za Pharrella je to bila treća pjesma na vrhu Hot 100, iza "Drop It Like It's Hot" sa Snoop Doggom 2004. i "Money Maker" sa Ludacrisom 2006, a T.I.-ju bilo četvrta pjesma na prvom mjestu Hot 100, iza "My Love" sa Justinom Timberlakeom i vlastitih singlica "Whatever You Like" i "Live Your Life" 2008. Pjesma je bila hit širom svijeta, došavši na vrh top-lista u Australiji, Kanadli, Novom Zelandu, Irskoj, Španiji, Njemačkoj, Nizozemskoj, Poljskoj i Ujedinjenom Kraljevstvu, te među prvih deset u Belgiji, Danskoj, Litvi, Francuskoj, Islandu, Italiji, Portugalu i Švicraskoj. U SAD je na vrhu Billboard Hot 100 bila dvanaest tjedana zaredom, što je čini najdugovječnijom singlicom na vrhu godine 2013. i 2010-ih, čime je premašen rekord Rihannine "We Found Love" (2011). Time je Thicke postao osmi muški solist u historiji Billboarda kome je uspjelo ostati na vrhu deset ili više tjedana zahvaljujući istoj singlici. Singlica je prodana u preko 5 miliona primjeraka u 22 tjedana u SAD, odnosno u 6 miliona primjeraka u 29 tjedana, brže od bilo koje druge u digitalnoj historiji. Postala je najprodavanijom pjesmom 2013. u SAD i UK.
Muzički video-spot je izdan 20. marta 2013 i to u dvije verzija; u prvoj nastupaju manekenke Emily Ratajkowski, Jessi M'Bengue i Elle Evans u toplesu, u drugom s pokrivenim grudima. 30. marta 2013. je toples-verzija uklonjena sa YouTubea zbog povrede pravila servisa vezanih uz golotinju, ali je kasnije vraćena, iako uz oznaku "neprikladnosti". Video-spot i pjesma su postali kontroverzni zbog navoda nekih aktivista i organizacija da je mizoginistička i promovira silovanje na izlasku. Zbog toga je bila zabranjena na nekoliko univerziteta i drugih institucija u Ujedinjenom Kraljevstvu, a što je potaklo Thickea da javno demantira optužbe.
28. jula 2013. "Blurred Lines" je razbila rekord radio-publike koje je prethodno držala Mariah Carey sa pjesmom "We Belong Together" 2005. Saopćenje Interscopea je reklo da je u posljednjem tjednu jula 2013. pjesma došla do 242,65 slušatelja.
Cina
Cina (lat. Cinna) je rimski cognomen (treće ime), koje su nosile sledeće istorijske osobe:
Nazarenci
Nazarenci su bili romantičarski pokret njemačko-austrijskih slikara koji je početkom 19. vijeka htio obnoviti umjetnost na temeljima vjerskog zanosa i iskrenosti ranokršćanstva.
Historija i karakteristike
Historija Nazarenskog pokreta počela je 1809. kad su šest tadašnjih studenata slikarstva (Johann Friedrich Overbeck, Franz Pforr, Ludwig Vogel, Johann Konrad Hottinger, Josef Wintergerst i Joseph Sutter) na Bečkoj Akademiji osnovali udruženje - Lukasbund (Lukasbrüderschaft) po uzoru na nekadašnje srednjovjekovne bratvštine (sv. Luka bio je zaštitnik slikara). Kako ih profesori na Akademiji zbog njihove duge kose nisu rado gledali i čak im branili pristup, Overbeck, Pforr, Vogel i Hottinger preselili su se 1810. u Rim i živjeli u napuštenom samostanu San Isidoro na brdu Pincio. Vremenom im se pridružilo još nekoliko istomišljenika.
Nakon Overbecka, i ostali članovi grupe (koji to nisu bili) obratili su se na katoličanstvo, tad su i stekli podrugljivi nadimak Nazarenci zbog monaškog načina života, isposničkog izgleda i duge kose. Nazarenci su izvršili snažan uticaj na religijsko slikarstvo sve do početka ekspresionizma. Svoju inspiraciju crpli su iz njemačkog slikarstva 16. vijeka i početaka talijanske visoke renesanse. U Rimu su freske u Casa Bartholdy (1816. - 1817.) i freske u Casino Massimo (1819. - 1830.) bile njihov najznačajniji rad. Po Beču su Nazarence zastupali osobito Joseph von Führich, Eduard von Steinle, Ferdinand Olivier i Friedrich Olivier i Leopold Kupelwieser. Njihovo najznačajnije djelo koje su izveli u tom gradu su freske u crkvi Altlerchenfelder (1854. - 1861.) izvedene po skicama Joseph von Führich.
Norcatur, Kansas
je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 151, što je 18 (-10,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Neoterici
Neoterici (grč. νεωτερικοί) jeste grčki naziv koji se upotrebljava za "modernistički" književni krug rimskih pesnika, koje je još njihov savremenik Ciceron 50. godine st. e. ironično nazvao οἱ νεώτεροι ("mladići"), a na drugim ih mestima na latinskom naziva poetae novi (= "novi pesnici").
Ova grupa mladih i darovitih pesnika javlja se u rimskoj književnosti početkom 1. veka st. e., ali svoj najveći polet doživljava pedesetih godina toga veka. Gotovo svi oni poticali su iz Cisalpijske Galije, koja u to vreme još nije formalno bila deo Italije, već je bila organizovana kao provincija. Na čelu neoterika, koji su obrazovali svojevrsni književni krug, nalazio se pesnik i gramatičar Publije Valerije Katon (Publius Valerius Cato). Među mnogobrojnim članovima ovoga kruga uticajniji su bili još pesnik i govornik aticista Gaj Licinije Kalvo (Gaius Licinius Calvus), Gaj Helvije Cina (Gaius Helvius Cinna), Marko Furije Bibakul (Marcus Furius Bibaculus) i Kvint Kornificije (Quintus Cornificius), dok samo delimično među njih pripada Publije Terencije Varon Atacinski (Publius Terentius Varro Atacinus). Od celokupne njihove poezije nije nam danas sačuvano ništa: preživele su jedino pesme Gaja Valerija Katula, najboljeg od svih neoterika i jednog od najboljih rimskih pesnika.
Lupton, Arizona
Lupton je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 25 stanovnika.