cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ruska književnost
Fjodor Mihajlovič Dostojevski
Njegov roman Idiot (1868. - 1869.) bavi se princem Miškinom, koji je modeliran prema Isusu, čija dobrota i nevinost donose samo nevolje. Miškin se nađe u svijetu vođenim mržnjom, pohlepom i ljubomorom, te se sam upliće u jednu ljubavnu aferu koja završava ubojstvom jedne od glavnih junakinja i njegovim vlastitim mentalnim kolapsom. Njegovo djelo Bjesovi (1871. - 1872.; Besij) kritizira liberale i radikale koji žele izgraditi bezbožni svijet bez ikakvih moralnih principa. U isto vrijeme roman, kroz svog glavnog lika Stavrogina, istražuje granice ljudskog ponašanja i dramatizira ljudski potencijal i za dobro i za zlo.
Dostojevskijev zadnji i najduži roman Braća Karamazovi (1879. - 1880.; Brat’ja Karamazovy) zbraja i proširuje probleme kojima se bavio u svojim ranijim djelima. Ubojstvo ciničnog i pohlepnog Fjodora Karamazova upliće sva tri njegova sina, ali na različite načine. Svaki sin zahtjeva pravdu prema svom karakteru. Dmitrij, koji je osjećajan, traži svoj dio nasljedstva. Aljoša ne uspije zavoljeti svog oca, a njegova sudbina je potresena smrću njegovog duhovnog oca Zosime. Braća se do kraja romana pomiruju i prihvaćaju vlastitu odgovornost za nepravdu u svijetu.
Anton Pavlovič Čehov
thumb|200px|[[Anton Pavlovič Čehov, pisac koji je znatno unaprijedio kratku priču i dramu.]]
Anton Pavlovič Čehov je pri kraju XIX. stoljeća uveo revoluciju u kratku priču. Započeo je kao pisac humorističnih priča, pišući mnoge priče za časopise i novine. No, s vremenom je sve ozbiljnije shvaćao svoj talent. Razvio je izrazito objektivan stil koji prikazuje jako dobro prikazuje život likova djela, ali posljednji sud o liku prepušta čitatelju. Tema njegovih priča je uobičajeni svakodnevni život, prepričan u urednoj, ali poetičnoj prozi. Tipična čehovljevska priča ima malo vanjske radnje. Poanta priče najčešće se nalazi zbivanjima unutar jednog lika. Glavni lik jedne od njegovih najboljih priča Dama s psetancetom (1899.; Dama s sobačkoj) shvaća da žena s kojom ima kratku aferu zapravo postaje ljubav njegovog života. Čehovljeve kratke priče predstavljaju i pregled ruskog života sa kraja XIX. stoljeća.
Drama
Prije XIX. stoljeća drama je u Rusiji privlačila jako malo pažnje. Do kraja tog stoljeća nastale su neke drame koje spadaju u sam vrh dramske književnosti.
Na početku stoljeća, dva pisca su znatno obilježila dramsku književnost - Aleksandr Sergejevič Gribojedov i Nikolaj Vasiljevič Gogolj. Gribojedov je kroz svoje drame znatno kritizirao moskovsko društvo. Gogoljevo dramsko remek-djelo Revizor (1836.) koristi dobro-znani trik zamjene identiteta kako bi stvorilo izvrsnu satiričnu dramu. Radnja se događa oko Hlestakova, mladog beskorisnog činovnika koji kroz putovanje kroz provinciju, dolazi u mjesto gdje ga zamjenjuju sa državnim revizorom. Hlestakov prihvaća sva mita i darove koje mu građani nude i bježi natrag u Sankt Peterburg. Građani tek tada saznaju da je on bio varalica i da je pravi revizor tek stigao. Puškin i Ljermontov su također, tijekom 1830-ih, napisali neke značajne drame. Puškinova drama Boris Godunov (1831.) je danas rijetko izvođena, ali je ovjekovječena preko istoimene opere Modesta Petroviča Musorgskog. Još jedna Puškinova drama, Mozart i Salieri (1830.; Mozart i Sal’jeri), nije toliko izvođena, ali je ovjekovječena istoimenom operom Nikolaja Andrejeviča Rimski-Korsakova i Oscarom nagrađenim filmom Miloša Formana. Najznačajnija Ljermontovljeva drama je Maskerata (1835.; Maskarad), koja govori o ljubavi i ubojstvu.
Aleksander Nikolajevič Ostrovski je najznačajniji ruski dramatičar sa sredine stoljeća. Njegova najznačajnija drama Oluja (1860.; Groza) govori nam o životu jedne žene i njezinog ljubavnika. Ostali pisci koju su pisali drame su Turgenjev, Pisemski i Tolstoj. Turgenjevljeva drama Mjesec na selu (1850.; Mesjats v derevne) je značajna jer se više koncentrirala na likove nego na radnju. Njegove drame smatraju se pretečom Čehovljevih drama. Pisemskijeva najznačajnija drama Gorka sudbina (1859.; Gor’kaja sud’bina) govori o tragičnoj ljubavnoj aferi između zemljoposjednika i oženjene seljanke. Tolstojeva mračna drama Vlast tame (1888.; Vlast’ tmij) prikazuje brutalnost života na selu.
Anton Pavlovič Čehov je na kraju stoljeća unio znatne promjene u dramu, kao i u kratku priču. Kao i kratke priče, njegove drame odvajaju se od tradicionalnih ideja i pravila. Njegove drame sadrže osjećaj promjena u svakodnevnom životu, a sadrže i neplanirani dijalog i malo dramatičnih scena. Iako njegova drama Galeb (1896.; Čajka), završava samoubojstvom jedne od glavnih junakinja, ono se događa izvan scene tako da bezbrižno čavrljanje likova umanjuje dramsku vrijednost tog događaja. Njegov Ujak Vanja (1899.; Djadja Vanja) prikazuje besmislenost i ispraznost provincijskog života. Tri sestre (1901.; Tri sestri) također prikazuju tužnu i tragičnu temu, no ona je prekrivena komičnim apsurdnostima. Čehovljeva zadnja drama Višnjik (1904.; Višnjevi sad) napisana je tako da ne dopušta gledatelju da bude obuzet jednim osjećajem predugo. Iako se Čehovljeve drame ne mogu prepričati u jednoj rečenici, one se sve bave izgubljenim iluzijama i mogu izazvati različite osjećaje.
Srebrno doba
Tijekom 1880-ih literarni temperament počeo se mijenjati. Tijekom posljednjih 40 godina književnošću je dominirao (socijal)realizam, a on se očitovao uglavnom kroz roman. No, književnici su se počeli buniti protiv realizma. Era romana je završila - Dostojevski i Pisemski umrli su 1881., Turgenjev 1883., a Tolstoj se nakon duhovne krize odaljio od romana. Iako su romani i dalje pisani, kratka fikcija i poezija bile su glavne književne vrste tog doba, koje je znano kao Srebrno doba. Nastali su novi prozni oblici, a pokreti kao impresionizam i simbolizam postupno su zamijenili realizam. Poezija je prošla kroz najveće promjene. Došla je nova generacija pjesnika koji su svoju inspiraciju nalazili u zapadnjačkom simbolizmu. Ovaj period znan je kao period koji je rusku umjetnost predstavio ostatku svijeta.
Simbolizam
Simbolizam je dominirao ruskom književnošću od 1893. do 1914. Iako je to bio kompleksan pokret sa mnogo varijacija, sve grane su imale zajedničku osnovu. Simbolizam se suprotstavljao realizmu tvrdeći da umjetnost nije realna, već simbolična. Simbolisti su veću važnost pridavali individualcu, tako da se njihova umjetnost nije previše bavila socijalnim problemom. Kao i romantičari, simbolisti su težili obnavljanju religioznog senzibiliteta u umjetnosti. Oni su umjetnost gledali kao sredstvo koje otkriva pravu esenciju života. thumb|left|200px|[[Aleksander Aleksandrovič Blok, najnadareniji simbolist.]] Valerij Jakovljevič Brijusov je upoznao Rusiju sa simbolizom. On je kroz svoje eseje uveo simbolizam u rusku književnost. Pisac Andrej Belij pokušao je napisati manifest simoblizma, ne kao književnog, već kao i duhovnog pokreta. Njegova poezija obilježena je odvažnim eksperimentima sa ritmom i zvukom. Vjačeslav Ivanovič Ivanov gledao je pjesnika kao čovjeka koji stvara mitove i pokušava dotaknuti božansku harmoniju. Najnadareniji simbolist zasigurno je bio Aleksander Aleksandrovič Blok. Njegova ritmična poezija spaja osobno sa univerzalnim, spajajući elemente svakodnevnog i mitološkog. Njegovo najveće djelo, Dvanaestorica (1918.;  Dvenadcat) briljantno prikazuje atmosferu u Sankt Peterburgu kroz koji prolazi vojska nakon Ruske revolucije.
No, simbolizam nije bio isključivo pjesnički pokret. Dmitrij Sergejevič Merežovski napisao je dosta povijesnih romana u simbolističkom stilu. Brijusov je također pisao simbolističke kratke priče. Fjodor Sologub, koji je zapravo bio pjesnik, napisao je i jedan roman, Bijedni demon (1907.; Melkij bes). To je skoro pa i klinička studija o paranoji koju radi učitelj u školi. Najbolji simbolistički roman je Petrograd (1913. - 1922.; Peterburg) Andreja Belija. Taj roman prikazuje Sankt Peterburg na jako satiričan način. Taj roman je u isto vrijeme i politički i obiteljski i filozofski i povijesni roman.
Akmeizam
thumb|200px|[[Ana Ahmatova|Ana Andrejevna Ahmatova, jedna od najboljih ruskih pjesnikinja.]] Godine 1909. i 1910. započela je revizija simbolizma. Ta revizija razvila se u pokret znan kao akmeizam, kojeg su predvodili Mihail Aleksejevič Kuzmin i Nikolaj Stepanovič Gumiljov. Akmeisti su govorili da je bit poezije ljepota i jasnoća.
Iako akmeizam nije dugo postojao kao organizirani pokret, "proizveo" je jedne od najboljih ruskih pjesnika XX. stoljeća: Anu Andrejevnu Ahmatovu i Osipa Emiljeviča Mandeljštama.
Pjesme koje je Ahmatova napisala, kao Rekvijem (1963.; Rekviem) i Poema bez heroja (1962.; Poema bez geroja), prikazuju njezinu vlastitu tragičnu sudbinu kroz rusku povijest. Osip Mandeljštam je pisao poeziju koja veliča ljudske vrline u boju sa tadašnjim teškim vremenima. Njegov život prerano je završen zbog uhićenja i smrti u zatvoreničkom kampu 27. prosinca 1938.
Grupa Znanie
Skupina autora iz XIX. stoljeća koji nisu slijedili moderne pravce, nego su se koliko-toliko držali realizma znani su kao skupina Znanie (Znanje) jer su se okupljali u izdavačkoj kući istog imena. Kratke priče Aleksandra Ivanoviča Kuprina uglavnom su pripovijedale o tadašnjim socijalnim problemima. Leonid Nikolajevič Andrejev je u svoje vrijeme bio jeko popularan, no njegove pesimistične i morbidne priče danas nisu jako popularne. Ivan Aleksejevič Bunjin je uglavnom pisao pjesme i kratke priče, a 1933. postao je prvi ruski književnik koji je dobio Nobelovu nagradu za književnost. thumb|left|200px|[[Maksim Gorki, najznačajniji predstavnik grupe Znanie.]] Najznačajniji autor iz ove grupe je Aleksej Maksimovič Pješkov poznatiji kao Maksim Gorki. Bio je značajan kao prozaik, ali i dramatičar. Njegova drama Na dno (1902.; Na dne) zahtjeva simpatiju prema ljudima koji se nalaze u hostelu gdje se radnja događa. Gorki je agitirao protiv carizma, tražio društvo revolucionara narodnjaka i branio interese siromašnih. Gorkijev roman Mati (1907.; Mat’) je propagandno i književno djelo. U njemu je Gorki pokušao stvoriti idealnog revolucionarnog heroja. Ovo djelo je kasnije postalo prototip socrealističkog romana. Gorkijevo najčitanije djelo je njegova autobiografija u tri dijela, koju čine Djetinjstvo (1913. - 1914.; Detstvo), Među ljudima (1915. - 1916.; V ljudjah) i Moji sveučilišni dani (1923.; Moj universitetj). Oni prikazuju njegov put od, kako on to zove, "dubina" društva do zrelosti i odgovornosti.
Ruska književnost tijekom Sovjetskog Saveza
thumb|200px|[[Zastava Sovjetskog Saveza]] U Rusiji se 1917. dogodio događaj koji je transformirao državu, a znan je kao Ruska revolucija. Tadašnji vladar Nikola II. svrgnut je i ubijen, a na vlast je došao Vladimir Iljič Uljanov Lenjin i komunisti. Nakon građanskog rata 1922. cijela Rusija je ujedinjena u jedinstvenu državu koja je postojala do 1991., a znana je kao Savez Sovjetskih Socijalističkih Republika.
Ruska revolucija 1917. i nakon nje
Nagla promjena vlasti i građanski rat su imali kaotične posljedice na rusku kulturu. Neki značajni pisci kao Kuprin, Andrejev i Bunjin su napustili SSSR shvativši da će režim kontrolirati književnost. No, nastala je nova grupica pisaca koji su imali bar male simpatije prema revoluciji. Oni pisci koji su podržavali režim ujedinjavali su se u organizacije kao što su Proleterska kulturna i obrazovna organizacija (Proletkult) i Savez ruskih proleterskih pisaca (RAPP). Njihov cilj bio je stvaranje nove proleterske kulture u skladu sa novom državom. Iste te grupe željele su svoje ideje prenijeti i na nezavisne pisce. Tadašnja vlada još nije bila spremna prihvatiti određene književne norme, tako da je književnost tijekom 1920-ih bila manje pod kontrolom režima. No, već tijekom 1930-ih, sovjetski režim zahtijevao je od pisaca da pišu djela koja promoviraju komunistički režim. Zvijezda tog razdoblja bio je Nikolaj Ostrovski sa svojim autobiografskim romanom Kako se kalio čelik u kojem je opisao Ruski građanski rat i sovjetsku revoluciju.
Corralillos, San Juan de los Lagos
Corralillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Ruska književnost
Poputčik (Drugovi putnici)
thumb|200px|[[Isak Emanuilovič Babelj, jedan od najpoznatijih pisaca Poputčika.]] Tijekom 1920-ih skupina pisaca je prihvatila komunizam i postali su samo komunistički pisci. Ta skupina znana je kao Poputčik (Drugovi putnici). Ti pisci su stvorili neke od najoriginalnijih djela tog perioda. Njihova djela bave se problemima prilagođavanja nakon Ruske revolucije, no na različite načine. Jevgenij Ivanovič Zamjatin pisao je mnoge zanimljive kratke priče i romane, od kojih je najpoznatiji Mi (1924.; Mij), u kojima je prethodio utopijskim idejama u romanima Aldousa Huxleyja i Georgea Orwella. Isak Emanuilovič Babelj je pisao kompaktne priče koje sakrivaju nasilje revolucije. Juri Karlovič Oleša je znan po svom romanu Zavist (1927.; Zavist’) koji govori u životu u postrevolucionarnoj Rusiji. Romani Leonida Mironoviča Leonidova također se bave posljedicama revolucije i građanskog rata.
Corralillos, San Juan de los Lagos
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1843 m.
Ruska književnost
Poezija
thumb|left|200px|[[Vladimir Vladimirovič Majakovski, još jedan tragični genije ruske književnosi.]] Pisci koji su svoj ugled izgradili do 1917., kao Ahmatova i Mandeljštam, nastavili su pisati. No tijekom 1930-ih su imali probleme jer je režim zahtijevao da pišu poeziju u skladu sa ideologijom. Mandeljštam je 1938. uhićen, te je iste godine preminuo, a slava Ane Ahmatove sve je više opadala. Vladimir Vladimirovič Majakovski je jedan od najoriginalnijih pjesnika tog doba, koji je pisao u skladu sa ideologijom. On je već prije revolucije stekao ugled briljantnog futurista. Njegova djela sadrže i privatne, ali i narodne motive. No sve njegove pjesme bile su propaganda novog režima. No, osim pjesama napisao je i dvije drame koje satiriziraju sovjetsku birokraciju. Majakovski je svoj život završio samoubojstvom 14. travnja 1930.
Boris Leonidovič Pasternak, jedna od glavnih figura sovjetske književnosti, slavu je također stekao prije revolucije. Svoju slavu kao pjesnik stekao je objavljivanjem zbirke Sestra moja, život (1922.; Sestra moja, žizn’), koja sadrži pjesme koje slave prirodu i ljubav. Pasternak je često koristio kolokvijalni jezik i zastrašujuće slike, no sve to je bilo kontrolirano. Osim zbirke Teme i varijacije (1923.; Temij i variacij), Pasternak je tijekom 1920-ih uglavnom pisao epsku i narativnu poeziju. Kada je Unija književnika preuzela kontrolu nad literaturom, Pasternak je priznat kao velik talent, no i dalje se odupirao komunističkoj književnosti tako da je nakon 1935. prestao objavljivati zbirke. Dvije nove zbirke tiskao je tijekom Drugog svjetskog rata kada je kontrola režima malo popustila. Nakon rata, kada je kontrola ponovo ojačala, Pasternak se povukao i počeo raditi na svom remek-djelu Doktoru Živagu (1957.).
Emigrantska književnost
Nakon revolucije, mnogi ruski književnici su napustili Rusiju i otišli u Europu ili SAD. Pariz je postao centar emigrantskih intelektualaca, ali i Berlin i drugi europski gradovi su bili središta emigrantskog života. Bunjin, Kuprin, Merežkovski, Jevgenij Zamjatin (Mi, 1921.), Vjačeslav Ivanov i Marina Ivanovna Cvetajeva su nastavili pisati na isti način kao što su ti radili i u Rusiji. Najoriginalniji novi talent među emigrantima bio je Vladimir Vladimirovič Nabokov. Najznačajniji od devet ruskih romana što ih je napisao u Berlinu su Dar (1937. - 1938.) i Poziv na pogubljenje (1938.; Priglašenje na kazn’). Dar satirizira emigrantski život, ali i istražuje umjetnost i stvaranje. Poziv na pogubljenje je kompleksan, nadrealistički roman koji se bavi ograničenim zaključcima junaka i znanjem autora. Nabokov se 1940. preselio u SAD gdje je počeo pisati na engleskom. Tamo je nastalo njegovo najznačajnije djelo, roman Lolita (1955.). Svojim djelovanjem u SAD-u Nabokov je postao jedan od ključnih američkih književnika.
Socijalrealizam
Tijekom 1920-ih godina, toleranciju režima je uživalo relativno puno književnih grupacija. Ova je tolerancija prestala konsolidacijom moći Josifa Staljina koji je planirao stvoriti plansku ekonomiju i kolektivizirano, disciplinirano društvo. Godine 1932., vlast je ukinula sve nezavisne književne skupine i zamijenila ih jednom, državnom, znanom kao Unija sovjetskih književnika. Nezavisne novine i izdavačke kuće također su nestale, a na prvom je sastanku Kongresa književnika 1934. socijalrealizam etabliran kao jedina dozovljena umjetnička struja. U praksi je socijalrealizam značio portretiranje i prikazivanje sovjetske stvarnosti iz očiju KPSS-a. Socijalrealizam će službena struja ostati na snazi sljedećih 50 godina.
Kao "oca" socijalrealizma slavilo se Maksima Gorkog i njegov roman Mati, no kritičari su često znali navoditi i druge partijski orijentirane autore 1920-ih kao primjere socijalrealizma u književnosti. Među te su autore spadali Dmitrij Furmanov i njegov roman Čapajev (1923.; rus. izvornik Čapajev), Fjodor Gladkov s romanom Cement (1925.; rus. izvornik Cement) i Aleksandar Fadejev s romanom Devetnaest (1927.; rus. izvornik Razgrom). Ipak, najznačajnije djelo socijalrealizma je četverodijelni ciklus Tihi Don (1928. - 1940.; rus. izvornik Tihi Don) Mihaila Aleksandroviča Šolohova. Ovaj ciklus prikazuje život Kozaka od 1914. pa dve do građanskog rata. U svom djelu, Šolohov građanski rat, u kojemu su se Kozaci borili protiv Crvene armije, portretira zapanjujuće objektivno, dok se u svom kasnijem djelu, Uzorana ledina (1932. - 1960.; rus. izvornik Podnjataja celina) više približio sovjetskoj političkoj doktrini odabranom tematikom agrikulturalne kolektivizacije, no to je djelo puno manje uspješno kao književna cjelina.
Stroga režimska kontrola natjerala je neke renomirane autore, kao što su Ahmatova, Mandeljštam, Pasternak, Oleša i Babelj, da se posvete sigurnijim djelatnostima kao što su prevođenje ili književnost za djecu, ili da se pak potpuno otklone od književnosti. Drugi svjetski rat jest donio malo popuštanje, no ne i preveliku plodnost, no ipak su se pojavila neka poznatija djela s patriotskom tematikom kao što su romani Dani i noći (1943. - 1944.; rus. izvornik Dni i noći) Konstantina Simonova i Mlada garda (1945.; rus. izvornik Molodaja gvardija) Aleksandra Fadejeva. No, nakon završetka rata, socijalrealističke tendencije provođene su još strože od 1946. pa do Staljinove smrti 1953. godine, te su tako te godine bile najbljeđe u ruskoj književnosti XX. stoljeća.
30px Ruski dobitnici Nobelove nagrade za književnost
thumb|200px|[[Ivan Aleksejevič Bunjin - prvi Rus koji je dobio Nobelovu nagradu za književnost]] Ovi ruski književnici su zbog svog rada na tom području nagrađeni Nobelovom nagradom za književnost:
Soliva, Bergamo
Soliva je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 950 m.
8. 1.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
Goruia, Goruia
Goruia je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Goruia.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 921 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 171 m.
8. 1.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Kosmos-1664
Kosmos-1664 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Guazzi, Pesaro e Urbino
Guazzi je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Cusihuiriachi (razvrstavanje)
Cusihuiriachi ima više značenja:
La Presa, González
La Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini González.
La Huizachera, San Lucas
La Huizachera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini San Lucas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 411 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
La Presa, González
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Cuyoaco (razvrstavanje)
Cuyoaco ima više značenja:
Edge of Tomorrow
Radnja filma smeštena je blisku budućnost u kojoj su vanzemaljci napali i okupirali deo Zemlje te prati sudbinu Vilijama Kejdža (Tom Kruz), činovnika za odnose za javnošću koji nije prošao borbenu obuku. Kejdž se ipak nađe na bojnom polju, ali nakon brze pogibije ostane zarobljen u vremenskom paradoksu i primoran da beskonačno ponavlja borbenu misiju. Vremenom Kejdž kroz ponovljene pogibije nauči kako da se suprotstavi vanzemaljcima, pri čemu saveznika nalazi u iskusnoj ratnici Riti Vrataski (Emili Blant).
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Na rubu budućnosti, a u Srbiji pod naslovom Na rubu vremena.
Hanover County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 99.863, što je 13.543 (15,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Il Vangelo secondo Matteo
Evanđelje po Mateju (tal. Il Vangelo secondo Matteo) je talijanska biblijska drama iz 1964. koju je režirao Pier Paolo Pasolini, a kojemu je to bio četvrti dugometražni film. Film je vjerna adaptacija evanđelja po Mateju, a koja prati život Isusa Krista. To je postao jedan od njegovih najpopularnijih i najcijenjenijih filmova.
Radnja
Judeja. 1. stoljeće. U Betlehemu je Josip iznenađen kada otkrije da je njegova supruga, Djevica Marija, trudna. No anđeo u obliku djevojčice mu objavi da će mu se roditi sin, Isus Krist, koji će biti izabran od Boga da čini velika djela. Na savjet anđela, oni pobjegnu u Egipat te tako izbjegnu masakr novorođenčadi koji je organizirao Herod. Nakon što se stvari smire, Josip, Marija i Isus se vrate. Kao odrasli čovjek, Isus biva kršten od Ivana Krstitelja u rijeci Jordan te krene propovijedati. Ubrzo okupi 12 apostola: Šimun, Andrija, Ivan, Jakov, Filip, Bartolomej, Toma, Matej, Šimun, Juda i Tadej, te sa njima krene u zemlju liječiti bolesne, opsjednute, činiti čuda i davati ljudima nadu propovijedima.
Kada stgne u Jeruzalem biva izdat od Jude i uhićen zbog blasfemije jer je tvrdio da je božji sin. Poncije Pilat ga osudi na razapinjanje na križu, dok Juda počini samoubojstvo zbog grižnje savjesti. Isus sa križom prođe ulicama grada i biva razapet na brdu. Umre, ali uskrsne te se opet pojav pred ljudima.
Kritike
Kritičari su većinom pohvalno ocijenili „Evanđelje po Mateju“. Tako je Roger Ebert u svojoj recenziji napisao: „Pasolinijev je film jedan od najefektnijih što se tiče religijskih tema koje sam ikada vidio, vjerojatno stoga što je napravljen od nevjernika koji nije propovijedao, veličao, naglašavao, sentimentalizirao ili romantizirao slavnu priču, nego je jednostavno htio zabilježiti je....Film vodi priču o životu Krista kao da je dokumentarist sa niskim budžetom sljedio njega od rođenja. Film je snimljen u duhu talijanskog neo-realizma, koji je smatrao da obični ljudi, a ne glumci, najbolje utjelovljuju likove – ne svakog lika, nego one koje su rođeni igrati...Isus često govori sa srdžbom, poput organizača sindikata ili čovjeka koji protestira protiv rata. Njegov stil debate, vjeran Mateju, je odgovoriti na pitanje pitanjem, ili pogrdbom. Njegove riječi su očito od jedne radikalne osobe koja odbacuje društvo, matjerijalizam i način na koji cijeni bogate i moćne iznad siromašnih i slabih. Nitko tko sluša Isusa bi ga mogao zamijeniti za branitelja prosperiteta, iako su mnogi njegovi sljedbenici vjerovali da ih nagrađuje sa bogatstvom“.
Steven D. Greydanus je napisao: „Ne trebam dodati da tu nema spektakla kao u biblijskim produkcijama iz Hollywooda, i gotovo nema specijalnih efekata. Čuda su prikazana vrlo minimalistički, kao stvar činjenice koja naglašava značenje iznad prestavljanja, i pobuđuje transcendentno bez spoticanja preko pokušaja da ju prikaže izravno. Anđeli (uključujuči i nečastivog) su prikazani bez blještavila od običnih glumaca, a glas s neba koji govori tijekom krštenja Isusa je jednostavno glas izvan ekrana, makar se kamera izmakne a glumci pogledaju prema nebu. Čak je i hodanje na vodi – najefektniji takav prizor koji sam ikada vidio – vrlo suzdržan, kao da je događaj koji je jednostavno snimljen nego kao neki specijalni efekt...Na kraju, vjerojatno najtrajniji uspjeh „Evanđelja po Mateju“ je onaj ironičan, zbog Pasolinijevog Marksizma: nijedan drugi film o Isusu nije toliko kontemplativan, pozivajući gledatelja da jednostavno meditira o životu i učenju Isusa“, a Jeremy Heilman: „Pomalo neudobni krupni planovi koji dominiraju svojim mjestom u publici u poziciji gdje su bliži nego što su ikada mogli očekivati od biblijskih figura iz pasije“. S druge strane, James Kendrick je otvoreno priznao da mu se film nije osobito svidio: „Ono što Pasolinijeva jednostavna, blijeda vizije dokazuje je da mali i oskudni filmovi nisu ništa efektniji od onih veličanstvenih i epskih kada pokušavaju adaptirati evanđelje na ekranu“.
Šumet (Proložac)
Šumet je naselje u općini Proložac, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Zemljopis
Naselje se nalazi južno od Donjeg Prološca.
La Esperanza, Etzatlán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1384 m.
Cheney, Washington
Cheney je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 10.590 stanovnika.
Lamspringe
Lamspringe je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Hildeshajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.062 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3254023.
Kosmos-1665
Kosmos-1665 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1665 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. jula 1985. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1665 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
Рибаре (Жагубица)
Географски положај
Село Рибаре је једно од најживописнијих села у Хомољу, смештено је у горњем делу Рибарске клисуре. Село Рибаре има неповољан географски положај, јер се налази ван главне саобраћајнице Крепољин - Жагубица, од пута је удаљено око 1,5 километар. Рибаре захвата површину атара села од 1907 хектара.
Историја
Историјски је писаним путем доказано да је Рибаре постојало још у 15 веку. У турском попису из 1467. године, из књиге прихода, Рибаре је постојало и имало је 4 куће. Године 1733. село је имало 9 домова. 1818. године, село има 24 куће. Године 1834. село има 27 домова 1861. године, село Рибаре има 52 куће. По попису из 1863. године, ово село је имало 63 дома. Са почетка XX века, тачније 1910. године, Рибаре има по попису 176. домова, са 931 становником. У току целог двадесетог века, село Рибаре, губи по бројчаности и број домова, а самим тим и број становника. Тако је на крају по попису из 1991. године, имало 159 домова са 590 становника. Село данас има своју цркву, која је удаљена пар километра од центра села, као и подручно оделење школе од првог до четвртог разреда и Дом културе. село је по својој насеобини почело да се разводњава, тако да се већи број кућа због бољег положаја преселио и живи и са друге стране пута Петровац - Жагубица.
Сеоска црква "Светог Великомученика Георгија" у Рибару nалази се у Рибарској клисури, близу ушћа Осаничке реке која се улива у Млаву. По записима црква је подигнута на темељима старе насеобине "Куделин", 1928. године, започиње градња цркве зване "Шупљаја“. Предање говори да је и у средњем веку на том месту постојала црква, која је касније срушена од стране Турака.
Црквена слава у Рибару је "Свети Великомученик Георгије" - патрон коме је црква и посвећена. Сеоска заветина у Рибару је "Света Тројица", као и "Петровдан", заветни дан села Рибара је "Педесетница" први дан Свете Тројице.
У селу постоји четвороразредна основна школа.
Демографија
Према попису из 2002. било је 485 становника (према попису из 1991. било је 591 становника). У насељу Рибаре живи 410 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 47,0 година (45,8 код мушкараца и 48,1 код жена). У насељу има 142 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,42.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Osais-Pesariis, Udine
Osais-Pesariis je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 249 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 746 m.
Miljkovići (Mostar)
Miljkovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Mostar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 316 stanovnika.
Las Vacas (razvrstavanje)
Las Vacas ima više značenja:
Newport, Rhode Island
Njuport je grad u američkoj saveznoj državi Roud Ajland. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 24.672 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 24.672 stanovnika, što je 1.803 (6,8%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Volazocin
Volazocin je organsko jedinjenje, koje sadrži 18 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 255,398 Da.
Cándido Aguilar (razvrstavanje)
Cándido Aguilar ima više značenja:
Shāţi’ as Sarīn, Hajjah
Shāţi’ as Sarīn je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Šnjegavić
Šnjegavić je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Brestovac.
Zemljopis
Šnjegavić je smješten oko 15 km zapadno od Brestovca, na obrnocima planine Psunja, susjedna sela su Čečavac na istoku, Podvrško na zapadu i Jeminovac na istoku.
Stanovništvo
Prema popisa stanovništva iz 2011. godine Šnjegavić je imao 20 stanovnika.
Barrio Morelos, San Pablo Etla
Barrio Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pablo Etla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 923 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1590 m.
D212
D212, državna cesta u Baranji smjerom jugozapad-sjeveroistok od državne ceste D7, preko Kneževih Vinograda do Batine, Dunava i graničnog prijelaza Batina (granica Republike Srbije), dugačka 22,5 km.
Tok ceste
Ta se cesta odvaja od državne ceste D7 između Belog Manastira i Kozarca i prolazi pored Karanca i kroz naselja: Kneževi Vinogradi - Suza - Zmajevac - Batina. Prolazi južno od Banske kose, do Kneževih Vinograda ravnicom, a onda njenim južnim padinama, s dosta zavoja, uspona i padova, naročito na ulazu u Suzu, na izlazu iz Zmajevca i na ulazu u Batinu, u koju se ulazi vrlo strmim padom, koji zimi zadaje velike probleme vozačima. Od državne ceste D7 do Kneževih Vinograda cesta D212 prolazi trasom nekadašnje željezničke pruge Beli Manastir - Batina. Taj dio ceste izgrađen je krajem 60-ih godina 20. stoljeća. Kod Karanca, južno od ceste, još uvijek se nalazi zgrada nekadašnje željezničke stanice Karanac (na slici).
"Tenkovska cesta"
Početkom 90-ih godina 20. stoljeća, za vrijeme nepriznate Republike Srpske Krajine (RSK), a prema ranijim planovima, izgrađena je cesta od Zmajevca do Batine trasom stare željezničke pruge, kojom su izbjegnuti usponi u Zmajevcu i Batini i koja je zimi mnogo sigurnija za promet od postojeće ceste. Zato što je izgrađena "nelegalno", nakon tzv. mirne reintegracije teritorije RSK u ustavno-pravni sustav Republike Hrvatske, ta cesta nije bila "razvrstana" (službeno priznata) pa je više od 10 godina niko nije održavao tako da je prilično propala. Jedno vrijeme njome je čak bio zabranjen saobraćaj, a kasnije se njome vozilo na "vlastitu odgovornost". U hrvatskim medijima ta se cesta često posprdno naziva "tenkovskom cestom". "Razvrstana" je tek 2008. godine, a upravo se u Zmajevcu gradi rotor na priključku na cestu D212, koji je svih ovih godina bio u katastrofalnom stanju.
Ukrštanja s drugim cestama
Državna cesta D212 ukršta se s državnom cestom D7, županijskim cestama Ž4018, Ž4037, Ž4042 i lokalnim cestama L44010, L44011, L44018, L44037, L44042.
Cuautepec (razvrstavanje)
Cuautepec ima više značenja:
Jersey (otok)
Jersey [ˈdʒɜːzɪ] (engl.; franc. izg. [ʒɛʁˈzɛ]), najveći i istovremeno sa najvećim brojem stanovnika otok u grupi Kanalskih otoka. Nalazi se u Engleskom kanalu (fr. La Manche) samo 20 km udaljen od sjevernofrancuskog poluotoka Cotentin. Jersey je na glasu kao najsunčaniji od svih britanskih otoka a poznate su i njegove prostrane plaže. Glavni grad je Saint Helier.
Otok
Turizam ima veliku korist od položaja otoka i zajedno sa financijskim uslugama je zadnjih godina istisnuo poljoprivredu sa prvog mjesta kao najvažnijeg izvora prihoda na otoku.
Jersey nije dio Ujedinjenog kraljevstva i ne podliježe britanskom Parlamentu, ali je Kraljevski posjed britanske krune i ima vlastito zakonodavstvo, upravu i svoj vlastiti, potpuno neovisan porezni sistem koji, zahvaljujući niskim poreznim stopama, privlači investitore. Još jedan značajan izvor prihoda je uzgoj cvijeća. Među najvažnije izvozne proizvode spadaju goveda. Jersey spada u samoupravu Bailiwick of Jersey, pored Kanalskih otoka Minquiers i Ecréhous.
Jersey nije u Europskoj uniji a u međunarodnim poslovima ga, temeljem ugovora i za honorar zastupa londonski Foreign Office. Kako nema vojsku, u slučaju potrebe branit će ga britanska vojska.
Jezik
Pored engleskog na Jerseyu se danas još govori francuski sa normanskim dijalektom. Ovaj dijalekt domaće stanovništvo zove jersey-francuski, odnosno Jerriais. Dijalekt tako snažno odstupa od školskog francuskog, da ga mogu razumjeti samo stanovnici otoka. Jersey-francuski više nije obavezan u školi, ali se može učiti fakultativno. U većini obitelji se više ne govori Jersey-francuski, pa je stoga na pragu izumiranja.
Predpovijest i povijest
Jersey su 1940 osvojili Njemci. Prije toga, oko 30.000 stanovnika Jerseya je evakuirano u Veliku Britaniju. U tom razdoblju su građene utvrde ( bunkeri i sl) duž obala. Tako su otoci postali dio Atlantskog zida. Osim toga, prisilnim radom je domaće stanovništvo sagradilo "Njemačku podzemnu bolnicu". Trebala je poslužiti liječenju njemačkih vojnika. Tijekom gradnje bolnice, mnogo prisilnih radnika je poginulo. Invazija na Normandiju nije zahvatila Kanalske otoke. Nije se htjelo zadržavati sa "nevažnim" otocima. Tako se dogodilo, da je okupacija otoka trajala do Njemačke kapitulacije 9. svibnja 1945 godine. Iz tog vremena postoje još mnoge zgrade i drugi objekti koji danas služe kao muzeji.
Whitefish Bay, Wisconsin
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 14.110, što je 53 (-0,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jersey (otok)
Turizam i saobraćaj
Na Jerseyu bi svakako trebalo posjetiti tamošnji zoološki vrt. Pored čopora orangutana imaju i veliku nastambu sa letipsima. U svjetskim razmjerima poznata je suradnja tog zoo-a u uzgoju ugroženih vrsta.
Kod posjete jedne utvrde koja je izgrađena u moru ispred glavnog grada Jerseya Saint Heliera turistima savjetujemo oprez. Utvrdu čuva jedan vojnik, čija je zadaća da svakog dana u podne ispali hitac iz topa. Kako je riječ o topu teškom više tona, on za pomoć "regrutira" turiste koji obilaze tvrđavu.
Valéry Giscard d'Estaing
Valéry Marie René Georges Giscard d'Estaing (Koblenz, 2. veljače 1926. – Authon, 2. prosinca 2020.) bio je francuski političar koji je od 1974. do 1981. godine obnašao dužnost predsjednika Republike te bivši član Ustavnog savjeta Francuske.
Njegov predsjednički mandat obilježen je osjetno liberalnijim pristupom socijalnim temama – poput razvoda, kontracepcije i abortusa – te pokušajima moderniziranja zemlje i ureda predsjednika. Među važnijim projektima bili su uvođenje TGV vlakova te orijentiranje na nuklearnu energiju kao glavni izvor energije. Ipak, njegova popularnost je redovito patila zbog energetske krize iz 1973. godine, a s kojom je došao kraj perioda znanog kao Trente Glorieuses.
Kao političar centra, Giscard je bio meta napada s obaju strana političkog spektra - nanovo ujedinjenu ljevicu predvodio je François Mitterrand, dok je desnicu i obnovljeni golizam predvodio Jacques Chirac. Kada se ovome pridodaju loši odnosi s javnošću, jasno je zašto je Giscardova popularnost opadala kako je njegov mandat prolazio te kako 1981. godine nije uspio osigurati reizbor.
Giscard je bio pobornik koncepta Sjedinjenih Europskih Država te je, nakon što je 1981. ograničio svoje djelovanje u Francuskoj, karijeru usmjerio prema Europskoj uniji. Predsjedao je Konvencijom o budućnosti Europe te je sudjelovao u izradi nacrta europskog ustava. Također, imao je prominentu ulogu u radu Bilderberške grupe.
Također, bio je uključen i u regionalnu politiku u Auvergneu, služeći kao regionalni predsjednik od 1986. do 2004. godine. Godine 2003. je izabran u Académie française, preuzevši sjedalo 16, koje je nekoć držao bivši predsjednik Senegala, Léopold Sédar Senghor. Kao bivši predsjednik, automatski je član Ustavnog savjeta.
Preminuo je 2. prosinca 2020. u 95. godini života.
Histidinska kinaza
Termin Histidinska kinaza ima više značenja.
Kosmos-1666
Kosmos-1666 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1666 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 8. jula 1985. Raketa-nosač F-2 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1500 kilograma. Kosmos-1666 je bio satelit namijenjen za elektronsko izviđanje, javljanje i navođenje.
El Rebaje, Ciudad Valles
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
1711
thumb|Prutski pohod Petra Velikog
April/Travanj – Jun/Lipanj
mini|250px|[[Karlo VI (SRC)|Karlo VI]]
Reinhard Scheer
Reinhard Scheer (Obernkirchen, 30. rujna 1863. - Marktredwitz, 26. studenog 1928.) je bio admiral njemačke mornarice. Zapovijedao je Flotom Visokog mora njemačke Carske mornarice u bici kod Jutlanda, jednoj od najvećih pomorskih bitaka u povijesti.
Capraia e Limite, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5920 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Reinhard Scheer
Životopis
Scheer je rođen u Obernkirhernu u Njemačkoj. Pristupio je mornarici 1879. godine, pomorski kapetan je postao 1905., a kontraadmiral 1910. godine. Kao pobornik stroge discipline, Scheer je u mornarici bio poznat pod nadimkom „Čovjek sa čeličnom maskom“ zbog svog strogog držanja.
Scheer je postao glavni zapovijednik njemačke flote u siječnju 1916. godine. Dana 30. svibnja poveo je flotu u bitku kod Jutlanda. Iako nije porazio britansku Kraljevsku mornaricu, uspješno je izbjegao uništenje svoje flote od strane brojčano nadmoćnije Kraljevske mornarice, a njegovi brodovi su nanijeli teške gubitke Britancima. Njemački car Vilim II. mu je za vodstvo flote kod Jutlanda ponudio titulu viteza, ali je on tu ponudu odbio (njegov podređeni u bici kod Jutlanda, viceadmiral Franz von Hipper koji je zapovijedao bojnim krstašima nije odbio ponudu, i postao je Franz, Ritter von Hipper). Poslije bitke kod Jutlanda, Scheer više nije vjerovao da njemačka flota može poraziti Britance na moru, te je postao zagovornik podmorničkog rata protiv Velike Britanije.
U mirovinu je otišao 1918. godine nakon pobune na Kielu i revolucije koja je uslijedila u Njemačkoj.
Godine 1899. je oženio Emillie Mohr, koja je ubijena 9. listopada 1920. godine.
Scheerovi memoari „Njemačka Visoka Flota u Svjetskom ratu“ su 1920. godine objavljeni na engleskom jeziku.
Godine 1928. Scheer je prihvatio poziv da posjeti starog suparnika iz bitke kod Jutlanda, admirala Johna Jellicoea u Velikoj Britaniji, ali je preminuo neposredno prije puta, u Marktredwitzu. Pokopan je u Weimaru. Na njegovom nadgrobnom spomeniku nalaze se samo datumi rođenja i smrti, i jedna riječ – „Skagerrak“.
Nuevo Agua Zarca, La Trinitaria
Nuevo Agua Zarca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini La Trinitaria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 280 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 579 m.
Sporting Love
Sporting Love je britanska crno-bijela muzička filmska komedija snimljena 1936. godine u režiji J. Eldera Willsa. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada Stanleya Lupina, koji također nastupa i u glavnoj ulozi. Radnja prikazuje kako protagonist i njegov brat pokušavaju riješiti financijske probleme kladeći se na konjskim utrkama.
Ortiješ
Ortiješ je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Mostar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 300 stanovnika.
Corte Trieste, Ferrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -3 m.
Abies
Jele (Abies) su rod iz porodice borovki (Pinaceae).
Sve vrste ovog roda su zimzeleno visoko šumsko drveće umjerenih regija sjeverne polutke. Jela ima oko 40 vrsta. Razgranjuju se pršljenasto. Grančice im uglavnom ne vise. Iglice se drže izbojka pločasto proširenom bazom. Iglična brazgotina je plitka i okruglasta te je zbog toga grančica glatka. Kora debla je dugo glatka, sivkasta, s mnogo smolnih vrečica. Muški su cvatovi u pazušcu najgornjih iglica, a ženski na vrhu izbojka. Češeri su uspravni, valjkasti, dozrijevaju iste godine, raspadaju se te ostavljaju samo češerno vreteno. Pokrovne su ljuske (priperci) razne dužine, uske i kožaste. Plodne ljuske su široko zaobljene. Na njima su po dvije sjemenke. Sjeme je nepravilno, trokutasto, obiluje smolnim mjehurićima; krilce ga ovija s obje strane. Klija sa 4-8, većinom 5-6 zvjezdasto poredanih, linealnih i tamnozelenih kotiledona.
Las Vainillas (razvrstavanje)
Las Vainillas ima više značenja:
Abies
Sistematika
Rod jela (Abies):
La Tira Angosta, San Juan de los Lagos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1766 m.
Corridoio, Avellino
Corridoio je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Henrico County, Virginia
je okrug u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 306.935, što je 44.635 (17,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Vallas (razvrstavanje)
Las Vallas ima više značenja:
Lamstedt
Lamštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Kukshafen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.341 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3352029.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kukshafen Lamštet se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Kukshafen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 25 metara. Površina opštine iznosi 52,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.341 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 63 stanovnika/km².
Năruja, Năruja
Năruja je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Năruja.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1914 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 410 m.
Chewelah, Washington
Chewelah je grad u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.607 stanovnika.
Суви До (Жагубица)
Суви До, Сухдол или Суходол је насеље у Србији у општини Жагубица у Браничевском округу. Датира још од 1467. године. Населиле су га породице са Сјенице, због чега је сачуван говор са зетско-сјеничког подручја. Име је добило по речици Долу, која је стално сува.
Демографија
Према попису из 2002. било је 1320 становника (према попису из 1991. било је 1578 становника). У насељу Суви До живи 1104 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 46,1 година (44,1 код мушкараца и 48,0 код жена). У насељу има 407 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,24.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Vorozol
Vorozol je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 361,455 Da.
Obračun
Obračun je izraz kojim se opisuje izračunavanje nečijeg posla ili financija. U prenesenom smislu se pod time podrazumijeva sučeljavanje dvojice ili više osoba u svrhu trajnog rješenja spora, najčešće uz nasilnu komponentu.
Također može označavati:
Štefanec (Čakovec)
Štefanec (mađ.: Drávaszentistván) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Čakovca, Međimurska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 753 stanovnika te 234 obiteljskih kućanstava.
Cuautitlán (razvrstavanje)
Cuautitlán ima više značenja:
D517
U Baranji cesta prolazi južno od naselja Širine (između Belog Manastira i Petlovca), sjeverno od naselja Majške Međe (između Bolmanskog spomenika i B. P. Sela i zapadno od naselja Novi Bezdan (između B. P. Sela i Belišća).
Kosmos-1668
Kosmos-1668 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1668 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 15. jula 1985. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1668 je bio vojni satelit za fotografsku kartografiju.
D517
Izgled ceste
Iako prolazi ravničarskim krajem, cesta D517 ima nekoliko blagih (kod Širina, ispred Petlovca, kod Bolmanskog spomenika) i nekoliko oštrih zavoja (od 90 stupnjeva): na ulazu u Petlovac i na izlazu iz Petlovca, u B. P. Selu i na izlazu iz B. P. Sela. I blaži zavoji nastali su ublažavanjem dvostrukih oštrih zavoja početkom 70-ih godina 20. stoljeća kad je prvi put asfaltirana od Belog Manastira do B. P. Sela. Ti oštri zavoji nastali su kad je cesta građena jer je probijana rubovima tadašnjih njiva.
Krajem 2005. i početkom 2006. godine temeljito je rekonstruirana, proširena i opremljena svom potrebnom signalizacijom.
Ukrštanja
Državna cesta D517 ukršta se s državnim cestama D7, D211, D34 i D2, županijskim cestama Ž4293, Ž4034, Ž4041, Ž4040, Ž4033, Ž4050, Ž4051, Ž4059, Ž4052, Ž4060 i Ž4103 i lokalnim cestama L44007, L44030, L44026, L44027, L44029, L44052, L44023 i L44020.
Las Varas (razvrstavanje)
Las Varas ima više značenja:
Giurgiova, Goruia
Giurgiova je naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Goruia.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Willapa, Washington
Vilapa je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 210.
Jesús Valenciano Escobar, Rincón de Romos
Jesús Valenciano Escobar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1946 m.
Pijesci
Pijesci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Mostar koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 331 stanovnika.
Cuautla (razvrstavanje)
Cuautla ima više značenja: