cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Holzen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Holcminden Holcen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Holcminden. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 metara. Površina opštine iznosi 6,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 667 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 101 stanovnika/km².
Las Juntas, Planta Hidroeléctrica, Guadalajara
Las Juntas, Planta Hidroeléctrica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Guadalajara.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1023 m.
Los Trigos (razvrstavanje)
Los Trigos ima više značenja:
Рготина
Рготина је насељено место града Зајечара у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 1721 становника (према попису из 1991. било је 2088 становника).
Историја
У Рготини су, 15. септембра 1944. године, вођени преговори и потписан споразум између Радивоја Јовановића Брадоње, команданта 14. Српског корпуса НОВЈ и Фјодора Ивановича Толбухина, совјетског маршала и команданта 3. Украјинског фронта. У споразуму је предвиђено ослобађање Београда без директног удара на сам град.
Тито је, после консултација и убеђивања од стране Винстона Черчила, одустао од овог плана. Оригинал споразума чува се у Архиву ЦК КПСС у Москви.
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Clérigo (razvrstavanje)
El Clérigo ima više značenja:
Kosmos-2249
Kosmos-2249 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2249 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 11. maja 1993. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2249 je bio komunikacioni satelit.
El Cobano (razvrstavanje)
El Cobano ima više značenja:
El Alamillo, Guerrero
El Alamillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
Unity, Wisconsin
Juniti je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
El Solito, Güémez
El Solito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 195 m.
Gigliola, Firenze
Gigliola je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
O. P. Caylor
Oliver Perry Caylor (Dayton, Ohio, 14.12. 1849 - Winona (Minnesota), Minnesota, 19.10. 1897.) bio je američki sportski novinar i menadžer bejzbol kluba, značajan za razvoj sporta, kao i znamenitog kluba Cincinnati Reds.
Caylor je 1870-ih bio jedan od sportskih kolumnista za listove The Cincinnati Enquirer i Cincinnati Commercial. Njegova specijalnost je bio bejzbol, a priliku da neke od svojih ideja o reformi sporta provede u praksu je 1881. donijela liga American Association, čije je osnivanje potakao.
Caylor je nakon originalnog menadžera Popa Snydera vodio Cincinnati Red Stockings. U svojoj prvoj sezoni 1885. godine ali je nakon loših rezultata 1886. podnio ostavku, djelomično motiviran i svojim neprijateljstvom prema igračima i novom vlasniku.
Caylor se nakon toga preselio u Philadelphiju gdje je pisao za Sporting Life. Potom je 11.6. 1887. stao na čelo New York Metropolitans, ali ga je novi vlasnik Charlie Byrne otpustio nakon loše sezone.
Caylor se potom preselio u Carthage u Missouriju, gdje je pokrenu olist The Daily Democrat. Godine 1890. se vratio u New York gdje ga je Albert Spalding unajmio da uređuje New York Sporting Times.
Caylor je umro u dobi od 47 godina, te je pokopan u svom rodnom mjestu.
Hripavci
Hripavci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 712 stanovnika.
Kosmos-2248
Kosmos-2248 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2248 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 11. maja 1993. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2248 je bio komunikacioni satelit.
Socoalele, Dragoș Vodă
Socoalele je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Dragoș Vodă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 363 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
El Molino, Tala
El Molino je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1479 m.
El Mogor, Ensenada
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 368 m.
Al Maḩwá, Taiz
Al Maḩwá je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 477 m.
Altana, Udine
Altana je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 427 m.
Pame, Charcas
Pame je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2269 m.
Ponte Rodoni, Ferrara
Ponte Rodoni je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 372 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 10 m.
7th Heaven (film, 1927)
7th Heaven ili Seventh Heaven je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Franka Borzagea. Temelji se na istoimenoj kazališnoj drami Austina Stronga, a po žanru je melodrama. Radnja je smještena u Pariz pred izbijanje prvog svjetskog rata, a protagonistica, čiji lik tumači Janet Gaynor, je mlada prostitutka Diane koju dobronamjerni ulični čistač (čiji lik tumači Charles Farrell) spašava od policijskog progona lažno se izdajući za njenog supruga. Naslovnoj protagonisti je posvećena pjesma Diane koja je iste godine izdana kao ploča s kojom se promovirao film. Seventh Heaven je postigao izuzetan uspjeh i postao 13. film po zaradi među svim nijemim filmovima. Bio je nominiran za prvog Oscara, a Janet Gaynor je za nastup u njemu (i još dva filma) ga je osvojila. Godine 1937. su snimljena dva zvučna remakea - američki Seventh Heaven i kineski Ulični anđeo.
Cheia, Mihai Viteazu
Cheia je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mihai Viteazu.
Cerro del Tecomate, Senguio
Cerro del Tecomate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Senguio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 174 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2463 m.
Kosmos-2250
Kosmos-2250 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2250 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 11. maja 1993. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2250 je bio komunikacioni satelit.
Pravni fakultet Columbia
mini|desno|225px|Sala Jeromea L. Greenea Pravni fakultet Columbia (Columbia Law School) sa sjedištem u njujujroškoj općini Manhattan, je jedan od stručnih fakulteta Univerziteta Columbia, čana Ivy Leaguea, te jedan od vodećih pravnih fakulteta u SAD. Prema The Princeton Review, 1.229 students, koji nastoje steći diplomu J.D., LL.M. i J.S.D. su upisani u školu. Dekan je David Schizer.
Columbia je kroz historiju bila jedan od najelitnijih američkih pravnih fakulteta. U proteklom desetljeću, Columbia se stalno nalazila među pet najboljih, a danas je na petom mjestu na listi U.S. News & World Report.
Pravni fakultet Columbia je među svojim studentima imao mnoge znamenite osobe među kojima su dvojica američkih predsjednika i šest sudaca američkog Vrhovnog suda. Nadalje, na Pravnom fakultetu Columbia su diplomirali mnoge važne osobe iz poslovnog svijeta, pa tako među članovima Forbes 400 ima više bivših studenata Columbije nego ijednog drugog pravnog fakulteta.
Los Troncones (razvrstavanje)
Los Troncones ima više značenja:
Baranjski glasnik
Baranjski glasnik, "politički nezavisan i vanstranački list za širenje narodnih i socijalnih ideja i negovanje poljoprivrede i industrije". Prvi broj je izašao iz štampe u četvrtak, 30. 10. 1919. Glavni urednik je bio Milan Vakanjac, a od 25. 12. 1919. glavni urednik je bio Milan Glibonjski. Izlazio je nedjeljno (svakog četvrtka) u Pečuju na četiri stranice na srpskom jeziku i latiničkom pismu od 30. 10. 1919. do 14. 08. 1921. Štampan je u štampariji "Dunántul". Uredništvo se nalazilo u Pečuju u Papnevelde ulici br. 3. U Arhivu županije Baranje u Pečuju sačuvani su svi brojevi, ukupno 87. U Biblioteci Matice srpske (Novi Sad) čuvaju se brojevi 8 (god. 1 : 1919), 21, 23, 39-54, 56 (god. 2 : 1920) i 57, 72, 74-87 (3 : 1921). Narodna biblioteka Srbije (Beograd) ima samo broj 11 (1920), a Nacionalna i sveučilišna knjižnica u Zagrebu nema ni jedan broj.
El Cobre (razvrstavanje)
El Cobre ima više značenja:
Aleksandar Oparin
Aleksandr Ivanovič Oparin (ruski: Александр Иванович Опарин;  Uglič, 2. ožujka 1894. – Moskva, 21. travnja 1980.) bio je ruski biolog i biokemičar, jedan od najvećih zagovaratelja teorije abiogeneze. Postao je međunarodno poznat svojom knjigom “Podrijetlo života”. Proučavao je i enzimske procese biljnih stanica i bio je jedan od znanstvenika koji su najviše doprinijeli razvoju industrijske biokemije u Sovjetskom Savezu.
Život
Oparin je diplomirao 1917. godine na Moskovskom Državnom Sveučilištu i postao je profesor biokemije na istom sveučilištu 1927. Prvi radovi koje je objavio, bavili su su uglavnom biljnim enzimima i njihovoj ulozi u metabolizmu biljaka. 1924. godine prvi je put službeno obznanio svoju teoriju postanka života na Zemlji kroz postupnu kemijsku evoluciju organskih molekula u tzv. “prvobitnoj juhi”. Zajedno s Aleksejem Bakhom osnovao je 1935. godine Institut Biokemije u sklopu Sovjetske Akademije Znanosti. 1939. godine Oparin postaje dopisni član Sovjetske Akademije Znanosti, a 1946. punopravni član Akademije. 1970. godine postaje predsjednik Međunarodne Udruge za izučavanje podrijetla života (ISSOL - International Society for the Study of the Origin of Life). Oparin umire 21. travnja 1980. godine u Moskvi.
Međunarodna Udruga za izučavanje podrijetla života (ISSOL) uvela je Oparinovu Medalju, kao nagradu za znanstveni doprinos na području biologije i kemije podrijetla života.
Teorija podrijetla života
Na temelju bioloških i kemijskih spoznaja onog doba, Oparin je zajedno s britanskim  znanstvenikom  J.B.S. Haldaneom razvio teoriju kemijskog početka života (abiogeneze) i opisao je u svojoj knjizi „Podrijetlo života“ 1924. godine.
Oparin je polazio od slijedećih pretpostavki:
Ne postoji nikakva bitna razlika između žive i nežive materije. Izuzetna složenost živih bića samo je posljedica postupne kemijske, pa biološke evolucije same materije.
Nakon nedavnog otkrića da su plinovite planete sunčevog sustava uglavnom sastavljene od vodika i metana, pretpostavio je da je prvobitna zemljina atmosfera bila je reducentna, sadržala je metan, vodik, amonijak i vodenu paru. U reducentnoj atmosferi nije bilo kisika.
Pod utjecajem električnih pražnjenja i ultraljubičastih zraka, atmosferski su plinovi reagirali s vrućom vodom i stvorili prve organske molekule koje su se postupno koncentrirale u manjim vodenim volumenima kao npr. u lokvama blizu mora. Oparin je tom procesu dao ime prajuha ili prvobitna juha.
Na temelju radova drugih kemičara i vlastitih pokusa, Oparin je dokazao da je s povećanjem složenosti organskih molekula, dolazilo do organizacije u strukture zvane koacervati, kuglaste hidrofobne agregate koje su sadržavale koloidnu otopinu organskih molekula. Uronjeni u vodenu otopinu koacervati su mogli formirati još složenije strukture s dvostrukom lipidnom membranom sličnom onoj staničnoj i bile su sposobne za osmotske procese. Oparin ih je nazvao protobiontima, strukturama koje su mogle rasti, dijeliti se i imati prve naznake metabolizma i smatrao ih je prvim pravim prethodnicima živih stanica.
Polazeći od Oparinovih i Haldaneovih pretpostavki Stanley Miller i Harold Urey izveli su 1953. godine eksperiment u kojem su dokazali da je moguće stvaranje organskih molekula iz plinova prisutnih u prvobitnoj reducentnoj atmosferi. Miller-Ureyev eksperiment je postao prvi od niza sličnih pokusa koji su dali još čvršče osnove teoriji abiogeneze.
Zmajevac
Zmajevac (lokalno Velišmarta, mađarski Vörösmart [ˈvørøʃmɒrt]), naselje u baranjskoj općini Kneževi Vinogradi, županija Osječko-baranjska.
Povijest
Prvi se puta u povijesnim dokumentima spominje 1302. godine kada je tamo uspostavljen pavlinski samostan.
Nacionalnost (2011)
Prema popisu iz 2011. godine stanovništvo je pretežito mađarsko (66%), te hrvatsko (30%) i srpsko (4%).
Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine 20 najčešćih prezimena u Kneževim Vinogradima su:
a nekad su najčešća prezimena bila:
Geografija
Selo je povezano asfaltiranom cestom sa naseljima Suza i Batina na granici sa Srbijom. Zmajevac je okružen plodnjim njivama, a poznat po vinogradima, vinskim cestama i brojnim vinskim podrumima. U središtu sela nalaze se crkva i ambulanta. Zmajevac je smješten na Starom Dunavu, rukavcu rijeke Dunav koji se smatra jednim od boljih odredišta za slatkovodni ribolov u Baranji.
Udruge
U Registar udruga Republike Hrvatske upisano je 14 udruga sa sjedištem u Zmajevcu (stanje: VI/2019):
Los Tules (razvrstavanje)
Los Tules ima više značenja:
Halal
Halal (ḥalāl, halaal) je arapska riječ koja znači čisto ili dozvoljeno i označava u islamu sve stvari i djela, koje su prema islamskom zakonu dozvoljene. Oni stoje između haram (حرام; zabranjeno) i farz (فرض; dužnosti).
Hrana
Riječ Halal se najčešće koristi u odnosu na hranu i prehranu propisanu u Kuranu i sunnetu.
Kuran zabranjuje krv, meso od svinje, meso od životinje koja je ubijena davljenjem, smrt od gladi. Prema Kuranu zabranjeno je konzumiranje alkoholnih pića.
Legislacija
]]
Rovetta, Bergamo
Rovetta je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2534 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
Case Bellini, Treviso
Case Bellini je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Avícola Bachoco (razvrstavanje)
Avícola Bachoco ima više značenja:
Babice
mini|desno|babice nekada Babice ili primalje su najčešće ženske osobe koje pomažu ženama prilikom porođaja. Babice se razlikuju od medicinskih sestara, ali mogu biti obučene da rade i kao medicinske sestre. U Francuskoj ih nazivaju „mudrim ženama“, a u Japanu „ženama koje masiraju“.
Historija
U staroj Grčkoj poziv primalje bio je priznat pa je primjerice Sokratova majka Fenarete bila u čitavoj Ateni poznata primalja. Otac medicine Hipokrat u svojim tekstovima piše i o trudnoći pa tako spominje znakove trudnoće, a dijagnostiku trudnoće upotpunjuje i unutarnjim pregledom. U njegovim spisima ima i mnogo podataka o patologiji trudnoće i porođaja. On poznaje eklampsiju, opisuje prsnuće vodenjaka i posljedice koje iz toga slijede, ispad pupkovine, ovijanje pupkovine oko djeteta, razne nepravilne stavove i položaje djeteta. Zalaže se za okret na glavu, a opisuje i embriotomiju ako porođaj ne ide. Hipokrat spominje i simptome abortusa imminensa i habitualnog abortusa i njihove uzroke.
Kulminaciju razvitka antičkog porodništva predstavlja aleksandrijska škola kojoj pripada i najpoznatiji porodničar Soran iz Efeza. On je djelovao u Rimu. Napisao je oko 30 djela od kojih je sačuvana glavnina spisa o ženskim bolestima i porodništvu.
Ni Hipokrat ni Soran uopće ne spominju carski rez.
Na području Hrvatske nađen je u Vranjicu kraj Solina spomenik primalji Eliji Soteri iz antičkih vremena, što je najstariji spomen primalje u našim krajevima.
Povijest primaljstva u Hrvatskoj
U Europi, Dubrovnik prednjači po organiziranoj socijalnoj skrbi za nezbrinutu izvanbračnu djecu i njihove majke. Tu je 1432. godine osnovano sirotište jer je u gradu bilo puno napuštene djece. Sirotište se ubrzo razvilo u rodilište za nezakonitu djecu. Trudna se žena mogla doći prijaviti pod šifrom, roditi dijete i kasnije ga ostaviti na odgajanju. Rodilje su dobivale i novčanu pomoć od četiri groša dnevno. U Zagrebu se 1454. godine spominje primalja Elizabeta Škrobotica, a 1455. i primalja Kuša. Primalje su u to vrijeme bile nepismene, neškolovane žene, koje su svoju vještinu stjecale iskustvom. Primaljstvo tada nije bilo ni lak ni bezopasan posao. Postoje podaci da su primalje, ako bi u porođaju nešto pošlo po zlu, ili bi dijete bilo nakazno, često osuđivane kao vještice.
Tek je u Regensburškom pravilniku iz 1555. godine napomenuto da se u slučaju teških porođaja primalje moraju obratiti liječnicima, da moraju polagati ispit, da moraju dobivati plaću od gradske uprave itd. Važnim napretkom u 16. stoljeću smatra se i to što i muškarci počinju pomagati pri porođaju. U to vrijeme, 1598. godine, udruga pariških primalja osniva u bolnici Hôtel-Dieu rodilište i prvu europsku primaljsku školu koju je vodila pariška primalja Louise Bourgeois koja je napisala nekoliko primaljskih udžbenika.
U Hrvatskoj je prve primaljske tečajeve održavao u 18. stoljeću varaždinski liječnik Ivan Krstitelj Lalangue koji je 1777. godine izdao prvi primaljski udžbenik za seoske žene koje se žele baviti primaljstvom, pod naslovom Kratek navuk ot meštrie pupkorezne... To je ujedno i prvi udžbenik za primalje na hrvatskom jeziku, a pisan je kajkavskim narječjem. Lalangueovo djelovanje nastavak je onih pozitivnih akcija koje su uslijedile nakon 1770. godine kada je carica Marija Terezij a izdala zakon o javnom zdravstvu koji je vrijedio i za Hrvatsku. Njime su regulirani i izobrazba, kvalifikacija i rad primalja.
Propisano je da svaka primalja mora položiti ispit pred županijskim liječnikom i zatim dobiti dozvolu od županije za vršenje svoga zvanja. Prije nego su dobile dozvolu, primalje su se morale zakleti da će savjesno obavljati svoju dužnost, da će se pokoravati pretpostavljenima, napose liječnicima u javnoj službi, da će kod svakog težeg slučaja pozvati liječnika, da neće propisivati lijekove za različite bolesti, da neće uskratiti pomoć siromašnim rodiljama, da će se odazvati na svaki poziv, da se neće dati zavesti na vršenje podmetnuća, odstranjivanje, podmetanje ili mijenjanje djeteta, da će u slučaju životne opasnosti krstiti dijete još u majčinoj utrobi i da će držati kao tajnu sve što saznaju prilikom vršenja svog zvanja.
Školovanje primalja u Hrvatskoj
Najstarija primaljska škola u Hrvatskoj osnovana je 1786. godine u Rijeci pod vodstvom riječkog kirurga Jakoba Cosminija. Održala se samo godinu dana jer kao privatna nije imala potporu države. Tek je 1821. godine u Zadru počela s radom prva primaljska škola, temeljem dekreta cara Franje I. Bilo je to u času kada je čitava pokrajina Dalmacija imala samo jednu izučenu primalju. Prvi predavač primaljstva na toj školi bio je Giuseppe Dell Oro, imenovani profesor anatomije i kirurgije. Tu je predavao i poznati liječnik Ante Kuzmanić, magistar primaljstva i vidarstva, koji je napisao i 1875. godine izdao primaljski priručnik Šezdeset učenjah iz primaljstva za primalje. Ovu su školu Talijani ukinuli odmah nakon okupacije Dalmacije 1918. godine. Otvorena je opet tek 1948. godine.
Primaljsko učilište počelo je s radom 1877. godine u sklopu Opće i javne bolnice sestara milosrdnica gdje je otvoreno rodilište kao vježbalište za učenice primaljstva.
Za potrebe hrvatskog zdravstva školovane su i četiri generacije viših primalja na Višoj medicinskoj školi u Zagrebu (zadnja generacija upisana je 1981. godine.). Kontinuitet školovanja primalja prekinut je 1987. godine kada je školovanje za primalje ukinuto, nakon 110 godina uspješnog djelovanja ove škole. Ubrzo je na ginekološkim odjelima i rodilištima uočen nedostatak ovog kadra te je nakon protesta mnogih uglednih liječnika ginekologa i na traženje strukovnih udruga 1991. godine opet otvorena Škola za primalje u Zagrebu. To je jedina škola u državi koja kontinuirano školuje primalje, dok se u našim većim gradovima one školuju povremeno, prema potrebama lokalnog zdravstva. Završetkom četverogodišnjeg obrazovanja stječe se titula primalje asistentice/asistenta.
2008. godine usvojen je Zakon o primaljstvu kojim se regulira rad i obrazovanje primalja te je osnovana Hrvatska Komora primalja koja izdaje licencu za rad.
Omogućeno je obrazovanje primalja na dodiplomskom i diplomskom nivou. Završetkom trogodišnjeg dodiplomskog obrazovanja stječe se titula prvostupnice/prvostupnika primaljstva, a završetkom diplomskog studija magistra primaljstva.
La Cruz, San Pedro Juchatengo
La Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Juchatengo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1372 m.
Кандалица
Кандалица је насеље у Србији у општини Књажевац у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 52 становника (према попису из 1991. било је 88 становника).
Демографија
У насељу Кандалица живи 51 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 65,7 година (62,3 код мушкараца и 69,7 код жена). У насељу има 27 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 1,93.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
Diane (pjesma)
Diane je američka zabavna pjesma koju su 1927. godine napisali Erno Rapee i Lew Pollack kako bi promovirali hollywoodski nijemi film Seventh Heaven. Godine 1928. je postala hit u izvedbi The Nat Shilkret Orchestra, a godine 1956. ju je kao instrumental snimio Miles Davis Quintet i izdao na svom albumu Steamin' 1961.
Vjerojatno najpopularnija verzija je ona izdana od irskog benda The Bachelors, koja je došla na prvo mjesto britanske top-liste Record Retailer.
Winsted, Minnesota
Vinsted je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.355, što je 261 (12,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Humići
Humići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.005 stanovnika.
Stanley Miller
Stanley Lloyd Miller (Oakland, 7. ožujka 1930. - National City, 20. svibnja 2007.) bio je američki kemičar, poznat po svom istraživanju podrijetla života. Posebno je poznat Miller-Ureyev eksperiment kojim je dokazao da je moguć nastanak organskih molekula iz jednostavnih anorganskih spojeva djelovanjem jednostavnih fizikalnih pojava kao topline i električne struje. Pokusom je pokušao simulirati prilike za koje se smatralo da su postojale na Zemlji u prvim fazama nastanka.
Životopis
Stanley Miller rođen je u Oaklandu u Kaliforniji 7. ožujka 1930. Studirao je na sveučilištu Berkeley, gdje je diplomirao 1951., a doktorirao je kemiju na sveučilištu u Chicagu 1954. Njegov mentor za stjecanja doktorata bio je Harold Urey, dobitnik Nobelove nagrade za kemiju 1934.
Bavio se istraživačkim radom najprije na California Institute of Technology (Caltech) 1954., ali nakon samo godinu dana odlazi na sveučilište Columbia, New York na kojem radi sljedećih pet godina. Vraća se u Kaliforniju 1960. gdje dobija mjesto asistenta profesora kemije na sveučilištu u San Diegu, a od 1968. postaje profesor kemije na istom sveučilištu. Bio je član američke Državne akademije znanosti (National Academy of Sciences), a dobio je i Oparinovu medalju za izučavanje nastanka života na Zemlji. Miller umire 2007. od srčane insuficijencije u 77. godini u klinici u blizini svog doma u National Cityju u Kaliforniji.
Istraživački rad
Njegov je istraživački rad na području kemije bio usmjeren na izučavanje prirodnog formiranja plinskih klatrata, na objašnjenje mehanizma djelovanja anestezije, a najviše na izučavanje kemijskih početaka života. Zajedno s doktorskim mentorom Haroldom Ureyem, Miller je izveo 1953. pionirski pokus da bi potvrdio hipotezu Aleksandra Oparina i J.B.S. Haldanea da su prve organske molekule na Zemlji potrebne za život nastale od jednostavnih anorganskih spojeva. Miller i Urey su pretpostavili da je rana Zemljina atmosfera bila reducirajuća, vrlo slična onoj na vanjskim plinskim planetama sunčevog sustava kao npr. na Jupiteru. U Miller-Ureyevom pokusu jednostavni su kemijski spojevi, kao amonijak, metan, vodik i vodena para bili izloženi električnim pražnjenjima koji su simulirali munje, što je razvilo kemijske reakcije koje su kao rezultat imale formiranje niza organskih spojeva, između ostalog i četiriju aminokiselina, molekula koje su sastavni dijelovi bjelančevina. 1958. godine Miller je ponovio pokus u izmijenjenom obliku, dodavši sumporovodik i dobio je kao rezultat neke organske molekule koje sadrže sumpor, između ostalih i metionin.
Nakon njegove smrti 2007. neki su njegovi suradnici pronašli stare zapečaćene uzorke pokusa iz 1958. i suvremenim metodama dokazali da je broj aminokiselina i drugih organskih spojeva važnih za nastanak života formiranih u pokusu bio u stvari puno veći.
Los Tulipanes (razvrstavanje)
Los Tulipanes ima više značenja:
El Tepozán, Charcas
El Tepozán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2043 m.
Alija Nametak
Alija Nametak (Mostar, 6. marta 1906. – Sarajevo, 8. novembra 1987.), jugoslavenski pripovjedač, dramatičar i folklorist.
Pianacce, Pesaro e Urbino
Pianacce je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 190 m.
Kosmos-2251
Kosmos-2251 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2251 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 16. juna 1993. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 900 kilograma. Kosmos-2251 je bio komunikacioni satelit.
Zanimljivo je da je u februaru 2009. došlo do sudara satelita Kosmos-2251 sa satelitom Iridijum.
Jasmine Estates, Florida
Džasmin Estejts je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.989, što je 776 (4,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jarice
Jarice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 34 stanovnika.
Uniontown, Washington
Uniontown je градић u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 294 stanovnika.
Las Manzanas, Ensenada
Las Manzanas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 664 m.
Altovizza, Udine
Altovizza je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 406 m.
Ginestra Fiorentina, Firenze
Ginestra Fiorentina je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1489 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Kosmos-2252
Kosmos-2252 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2252 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 24. juna 1993. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2252 je bio komunikacioni satelit.
El Principio, Güémez
El Principio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
An Nakhīlah, Taiz
An Nakhīlah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Novaki Bizovački
Novaki Bizovački su naselje u općini Bizovac.
An Nakhīlah, Taiz
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Novaki Bizovački
Nalaze se na cesti između Bizovca i Brođanaca.
Prema popisu iz 1991. godine Novaki su imali 225 stanovnika. Pronađeni ostaci keramike sopotske, badenske i kostolačke kulture iz ranog i srednjeg eneolitika dokaz su rane naseljenosti na ovom naselju. U ratovima za oslobođenje od Turaka Novaki su bili opustošeni. Od nekadašnjeg sela postala je pustara, koja je tek poslije 1918. godine naseljena Hrvatima iz Dalmacije.
1997. godine posvećena je nova crkva Sv. Ivana Krstitelja.
San Rafael, Guachinango
San Rafael je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Guachinango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1458 m.
Schapen
Šapen je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Emsland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.494 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3454046.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Emsland Šapen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Emsland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 38 metara. Površina opštine iznosi 26,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.494 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 94 stanovnika/km².
Dragomir Ćulafić
Dragomir Ćulafić (Luge kod Andrijevice, 8. XI. 1940), srpsko-crnogorski književnik.
Zastupljen je u više antologija, u školskim čitankama i u lektiri. Godine 1995. dobio je "Zlatnu plaketu" za najbolju jugoslovensku boemsku pjesmu. Njegov roman "Zvjezdano ždrijebe" proglašen je 1997. godine na Festivalu humora i satire u Lazarevcu najboljom knjigom između dva festivala. Iste godine, u konkurenciji od 76 knjiga, ušao je u najuži izbor za nagradu "Politikin zabavnik". Godine 1998. dobio je nagradu Skupštine Opštine Andrijevica za književno stvaralaštvo. Dobitnik je počasne nagrade Zmajevih dečjih igara "Zmajev štap" za 2001. godinu, kada je bio domaćin Igara. Roman "Naše leto" nagrađen je nagradom Kritike dečjeg žirija Beograda "Dositej" u 2002. godini. Roman "Ringišpil u mojoj glavi", nagrada "Večernjih novosti" -Gordana Brajovic, proglašen za najbolju knjigu 2003-2004. godine. Dobitnik nagrade "Zlatno Gašino pero" Fesivala humora za decu - Lazarevac, 2004. godine, za sveukupno knjževno delo. Poema "Još me ima" proglašena je za najlepsu pesmu o Limu na bjelopoljskim limskim susretima,2005. godine. Roman "Zaljubljeni ringišpili" nagrada Kritike dečjeg žirija Beograda "Dositej" za 2008. godinu. Dobitnik je nagrade "Maslinov vijenac", Međunarodnog festivala dečjeg stvaralaštva i stvaralaštva za djecu "Susreti pod Starom maslinom" u Baru za 2010. godinu, za ukupno stvaralaštvo za djecu. Dobitnik je pesnicke nagrade "Zlatni ključic" za 2012. godinu za stvaralaštvo za decu, međunarodnog festivala poezije "Smederevska pesnička jesen".
Bibliografija
==Izvor==
El Ombligo, Guerrero
El Ombligo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Axapusco (razvrstavanje)
Axapusco ima više značenja:
Bogdana, Dragoș Vodă
Bogdana je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Dragoș Vodă.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 46 m.
Axochiapan (razvrstavanje)
Axochiapan ima više značenja:
Ponte San Pietro, Ferrara
Ponte San Pietro je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Los Táscates (razvrstavanje)
Los Táscates ima više značenja:
Săndulești, Săndulești
Săndulești je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Săndulești.
Axtitla (razvrstavanje)
Axtitla ima više značenja:
Center, North Dakota
Senter je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 571, što je 107 (-15,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Irački pobunjenici
Irački pokret otpora je zajednički naziv za raznorodne paravojne formacije i ilegalne političke organizacije koje djeluju u cilju nasilnog svrgavanja današnje iračke vlade i/li odlaska okupacijskih snaga koalicije na čijem su čelu Sjedinjene Države. Za njih se koriste izrazi irački gerilci i irački pobunjenici.
Irački pokret otpora nije jedinstven i čine ga mnoge organizacije koje se nalaze u međusobnom sukobu, najčešće na vjerskoj, etničkoj i ideološkoj osnovi. Mnogi njegovi dijelovi su uz akcije usmjerene protiv okupatorskih snaga i iračke vlade orijentirani i na akcije kojima je cilj fizička likvidacija i protjerivanje dijelova iračkog stanovništva, najčešće na vjerskoj i etničkoj bazi.
Samatovci
Samatovci su naselje u općini Bizovac.
Irački pobunjenici
Strategija iračkih pobunjenika se svodi na asimetrično ratovanje, odnosno nastojanje da se kombinacijom gerilske taktike, terorističkih akcija te suvremenih sredstava propagande (kao što je Internet) potkopa autoritet iračke državne vlasti, te putem zastrašivanja i obeshrabrivanja javnosti i političkog establishmenta u državama okupacijske koalicije ishodi povlačenje okupacijskih snaga.
Samatovci
Nalaze se istočno od Bizovca. Pojava prvih naseljenika seže u daleku prošlost srednjeg i mlađeg eneolitika. Površinski nalazi keramike, koštanih i kamenih alatki pripisuje se sopotskoj kulturi.
Irački pobunjenici
Dio organizacija koje se smatraju iračkim pokretom otpora djeluje i kroz legalne parlamentarne stranke, odnosno sudjeluje u radu iračkih organa vlasti.
Berlin – Die Sinfonie der Großstadt
Berlin – Die Sinfonie der Großstadt je njemački crno-bijeli nijemi dokumentarni film snimljen 1927. u režiji Waltera Ruttmana. U njemu se prikazuje svakodnevni život u Berlinu od zore do večeri. Ruttmann je film snimao preko godinu dana, a inspiraciju mu je dao francuski film Rien que les heurs koji je koristio sličnu ideju kao i sovjetska montažna teorija; Ruttmannove tehnike su, pak, inspirirale Dzigu Vertova za njegov klasični film Čovjek s kamerom. Ruttmanovo ostvarenje je, pak, postalo jedan od klasika dokumentarnog podžanra tzv. gradske simfonije, odnosno sličnih filmova koji su uživali popularnost na prijelazu iz 1920-ih u 1930-e. Danas je prilično zanimljiv historičarima kao svojevrsna vremenska kapsula, odnosno autentični prikaz weimarskog Berlina kao i brojnih građevina i znamenitosti koje su nestale u drugom svjetskom ratu.
Samatovci
Od 1721. godine Samatovci se nalaze u sastavu valpovačkog vlastelinstva kao pustara. Prema popisu koje je obavilo vlastelinstvo 1885. god. imale su pustare Samatovci, Selci i Cerovac ukupno 143 stanovnika. Prema popisu stanovništva 1991. godine Samatovci su imali 568 žitelja.
Područna crkva Pohođenja Blažene Djevice Marije pripada župi Bizovac. Blagdan crkve slavi se 31. svibnja (proštenje ili kirvaj).
Irački pobunjenici
Podjela
S obzirom na prirodu sukoba, kao i činjenicu da većina njegovih pripadnika djeluje u ilegali, a veliki dio u malim ćelijama, teško je jasno identificirati pojedine grupe, a ponekad jedan pojedinac ili ćelija mogu istovremeno pripadati različitim organizacijama. Od 2003. do danas, se, međutim, profiliralo oko desetak većih gerilskih organizacija, kao i 40 zasebnih grupa. Te organizacije je moguće okvirno grupirati po na vjerskoj, etničkoj i ideološkoj bazi.
Pored ovih grupa postoji i kurdska islamistička organizacija Ansar-al-Islam.
La Revue des revues
La Revue des revues je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Joea Francisa. Po žanru je komedija, a protagonistica, koju tumači Hélène Hallie, je mlada siromašna djevojka koja pobjeđuje na natječaju za "najmanja stopala Francuske" te dolazi u Pariz pokušati ostvariti karijeru u tamošnjoj industriji zabave. Zaplet filma je, u stvari, izgovor za prikaz spektakularnih muzičkih točaka u elitnim pariškim klubovima kao što su Moulin Rouge i Folies Berger, a među njima se ističe nastup američke plesačice Josephine Baker. Iako je po žanru i temi muzički film, La Revue des revues kao nijemi film nije imao soundtrack; dobio ga je tek u modernoj verziji iz 2005. godine.
Dennis Johnson
{{Infokutija Košarkaš }} Dennis Wayne Johnson (Los Angeles, CA, 18. rujna 1954. – Austin, TX, 22. veljače 2007.), poznat po nadimku DJ, bio je američki košarkaš i trener. Johnson je igrao na poziciji beka, a tokom karijere je igrao za Seattle SuperSonicse, Phoenix Sunse i Boston Celticse te je osvojio ukupno tri naslova NBA prvaka. Kao trener je većinom vodio sveučilišne momčadi, a kratko je bio i na klupi Los Angeles Clippersa.
Igračka karijera
Košarkašku karijeru započeo je u srednjoj školi u Comptonu, CA, a nastavio ju je na univerzitetu, prvo u Los Angelesu, a onda i u momčadi Pepperdine Wavesa. Johnson je bio prototip igrača koji je kasno ostvario svoj potencijal, nakon što se dosta mučio na početku karijere. Na draftu 1976. godine bio je tek 26. ukupni izbor, a karijeru u SuperSonicsima započeo je kao bek šuter. Međutim, ubrzo je postao glavni igrač u momčadi, koju je 1979. godine predvodio do naslova prvaka, postavši MVP finalne serije. Nakon kratkog boravka u Phoenix Sunsima, Johnson je 1983. godine postao prvi plejmejker Boston Celticsa, s kojima je osvojio dva naslova prvaka u sedam godina. Pet je puta biran u NBA All-Star momčad, jednom u All-NBA prvu i drugu momčad te devet puta uzastopno u prvu, odnosnosno drugu obrambenu momčad lige. Osim po dobroj obrani, Johnson je bio poznat i po igri u napetim situacijama te je odigrao nekoliko odlučujućih poteza tokom svoje karijere. Umirovio se 1990. godine.
Trenerska karijera
Nakon umirovljenja, Johnson je postao skaut Boston Celticsa, a od 1993. do 1997. i pomoćni trener u klubu. Godine 1999. proveo je jednu sezonu kao trener La Crosse Bobcatsa, a onda je postao pomoćnik u Los Angeles Clippersima; tokom 2003. godine, nakratko je bio privremeni glavni trener momčadi Clippersa nakon odlaska trenera Alvina Gentryja. Od 2004. do 2005. godine vodio je D-ligašku momčad Florida Flamea, nakon čega je preuzeo Austin Torose. Tu je momčad vodio sve do svoje iznenadne smrti od srčanog udara u veljači 2007. godine; tog je dana vodio trening prve momčadi, a na samom kraju treninga se srušio i preminuo.
Ostavština
Boston Celticsi umirovili su dres s brojem 3, što ga je Johnson nosio tokom boravka u klubu. Godine 2010. posthumno je primljen u Kuću slavnih, a mnogi igrači i sportski novinari danas ga smatraju jednim od najpodcijenjenijih igrača u historiji NBA lige.
Sveučilišna karijera
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! S ! MPU ! P% ! 3P% ! SB% ! SPU ! APU ! UPU ! BPU ! PPU
Regularna sezona
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! S ! MPU ! P% ! 3P% ! SB% ! SPU ! APU ! UPU ! BPU ! PPU
Playoff
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Godina ! Momčad ! U ! S ! MPU ! P% ! 3P% ! SB% ! SPU ! APU ! UPU ! BPU ! PPU
Trenerska karijera
{| class="wikitable sortable collapsible " style="font-size:95%; text-align:right;" !Momčad !Godina ! data-sort-type="number" | U ! data-sort-type="number" | P ! data-sort-type="number" | I ! data-sort-type="number" | P–I% !Plasman ! data-sort-type="number" | PU ! data-sort-type="number" | PP ! data-sort-type="number" | PI ! data-sort-type="number" | PP–I% !Rezultat
Los Vados (razvrstavanje)
Los Vados ima više značenja:
Kamičak
Kamičak je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ključ koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.005 stanovnika.
Kosmos-2253
Kosmos-2253 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2253 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 24. juna 1993. Raketa-nosač Ciklon-3 je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 220 kilograma. Kosmos-2253 je bio komunikacioni satelit.
Ponshewaing, Michigan
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 69.
La Martina, Tala
La Martina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1373 m.
Niza
Niza je naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u Osječko-baranjskoj županiji i pripada općini Koški.
Zemljopisni položaj
Nalazi se uz državnu cestu D2 (Podravsku magistralu), željezničkoj pruzi Osijek – Našice, 12 km istočno od Našica i 38 km zapadno od Osijeka, te zapadno od mjesta Koška (4 km) a istočno od Breznice Našičke (3 km) u nizini istočnohrvatske ravnice. U selu je Rimokatolička Crkva Kraljice Neba i Zemlje koja pripada rimokatoličkoj župi Sv.Petra i Pavla u Koški, valpovačkom dekanatu  Đakovačke-osječke nadbiskupije. Niza se nalazi na 97 metara nadmorske visine. Naselje se sastoji od ulice; Kolodvorske koja se proteže uz cestu i prugu u duljini od oko 2 km, te dva sokaka I.G.Kovačića koja se nalazi preko pruge i proteže se u polje oko 1 km i ima dva kraka te Braće Radića u Gornjoj Nizi koja se proteže prema polju i šumi Brezovac u duljini 500 m. Pripadajući poštanski broj je 31224, a telefonski pozivni 031, registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Nize je 21,11 km a obuhvaća na sjeveru šumu Brezovac koja je bogata hrastom lužnjakom te uz Vučicu rijeku gdje se nalazi nekoliko naftno-zemno plinskih bušotina. Ispod šume su polja Gornja Niza (sjeverozapadno), Velika Niza (sklopu je i bivša Balog pustara, pista za poljoprivredne zrakoplove i bivše smetlište), te Mala Niza koja većinom pripada katastarskoj općini Koška. Pretpostavka da je selo i dobilo naziv po imenima navedenih polja. Južno od naselja je polje Balvaćič prema Ledeniku, te jugozapadno dio polja Dubine. Granicu prema selu Breznici čini rijeka Breznica, a prema Koški odvodni kanal Gornja Jasenica koji se ulijeva kod šume u Breznicu.
do 1900. godine
Na ovom području u srednjem vijeku spominju se kašteli u Našicama, Koški, Podgoraču te Subotica nedaleko Luga Subotičkog. Pod turskom vlašću ovo područje nalazi se od 1532. do 1687. Povlačenjem turske vojske povlači se i stanovništvo muslimanske vjere. Ovo područje turska vojska napušta bez otpora a prilikom povlačenja zapaljeni su crkva i samostan Sv. Antuna Padovanskog u Našicama. Početkom 18. stoljeća ovo područje je slabo naseljeno a većinom prevladavaju šume uz močvarna područja. Od toponima iz tog doba spominju se rijeka Breznica, bara Breznica, Obod bara, Ordani (Ordanjska) bara, bara Jasenovica, bara Tashna i dr. Lokacija bare Breznica nije točno locirana ali vjerojatno se nalazila na površinama današnjih ribnjaka a bara Tashna postoji mogućnost da je to današnja Rakić bara u šumi Brezovac mada je to teško zaključiti zbog vremenske razlike od 3. stoljeća. Također spominje se i franjevačka livada Gregačica koja se je prostirala od franjevačkog samostana u Našicama prema istoku preko današnjih naselja Jelisavca Breznice, preko rijeke Breznice i završava na istočnom dijelu današnjeg sela Niza. U to doba oko 3/4 površina našičkog vlastelinstva, u koje je spadala i Niza, čine šume i močvare. Šume su iskrčene najviše u 19. stoljeću zbog zemljišta na koje se naseljavaju novi stanovnici. Zemljišta i šume koje u katastarskom smislu danas pripadaju naselju Niza činila su u to doba granicu našičkog vlastelinstva prema valpovačkom vlastelinstvu. Granica je između vlastelinstva išla je rijekom Vučicom pa skretala preko Maclen bare (danas Maclen šuma), šumom Egmeč, preko danas oranice Ćuskovac, te pored sela Koške, prema bari Ordani (danas selo Ordanja) te dalje prema Podgoraču. U prvoj polovici 18. stoljeća nije bilo nekih većih doseljavanja novih stanovnika jer su se još vodile borbe sa Turcima na istočnim granicama tada Austro- Ugarske monarhije, a bilo je i turskih provala i pljačkanja stanovništva. Sredinom stoljeća je zabilježena i velika kuga. 1734. ovo područje kupuje grof Pejačević te se nastanjuje u Našicama i postaju jedna od najuglednijih obitelji u Slavoniji. 1737. napravljena je prva ozbiljnija cesta ovim krajem od Našica prema Osijeku. Oko 1810. godine cesta je nasipana kamenom zbog mnogih močvarnih i šumovitih područja ovog kraja. U prvoj polovici 19. stoljeća naseljava se Breznica u koju dolazi na poziv grofa Pejačevića pretežno njemačko stanovništvo koje se bavi krčenjem šuma i obradom zemljišta. Godine 1894. u rad je puštena željeznička pruga Virovitica- Našice- Osijek.
1900. - 1920. godine
Prvi stanovnici iz popisa Austro-Ugarske Monarhije od 1900. godine spominju se u tadašnjem zaselku Radostan od kojeg se 1910. godine i službeno odvaja selo Niza. Po statusu Animmarum Franjevačkog samostana iz Našica od 1908. godine nakon popisa stanovništva Njemačke Breznice (službeni naziv naselja Breznice Našičke do 1936. godine) donosi popis stanovništva mjesta Niza, Balvančić, Selište koji su danas u katastarskom smislu dijelovi sela Niza. Tako se može zaključiti da su prvi stanovnici bili njemačke nacionalnosti koji su doselili oko 1850. godine na ove prostore i naselili zapadne dijelove današnjeg sela. Iz tog doba zanimljiv je još podatak da je u šumama oko Radostana u lovu boravio i car Franjo Josip I. za svog  boravka u Donjem Miholjcu te prestolonasljednik  Franjo Ferdinand koji je kasnije ubijen u atentatu u Sarajevu.
1920. - 1940. godine
Poslije Prvog svjetskog rata intenzivnije počinje iskorištavanje šuma pa tako dolazi i više stanovništva, a gradi se i uskotračna željeznica za potrebe izvlačenja trupaca za drvnu industriju u Belišću i Đurđenovcu. Ostatci te pruge vidljivi su u šumama po prosjekama koje se i danas zovu "prugice" te po ostatcima mosta koji se nalazi na rijeci Breznica iza groblja. Jedan krak te pruge išao je prema današnjem središtu sela te je pružna posteljica bila vidljiva i na starom nogometnom igralištu. Pa tako već 1931. godine Niza broji 195 stanovnika, a otvorena je i prva trgovina i gostionica u dijelu sela Gornja Niza. Prezimena koja su nastanjivala Nizu 1930-ih godina prošlog stoljeća, a imaju potomke i danas: Misbrener, Gajer, Krulić, Kumrić, Markovčić, Tomac, Pajnić, Mauhar, Bardy, Čop,  Reljac i druga.