cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pavao II.
Pavao II., rođen kao Pietro Barbo bio je 211 papa, od 30. augusta 1464. do 26. jula 1471. godine.
Roata Galliano, Cuneo
Roata Galliano je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 526 m.
Rancho Seco, Purísima del Rincón
Rancho Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 99 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1805 m.
Heneikozilinska kiselina
Heneikozilinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 326,557 Da.
La Sandía, Los Aldamas
La Sandía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Los Aldamas.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
Forano, Rieti
Forano je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1544 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 214 m.
Popești, Întregalde
Popești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Întregalde.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 989 m.
Limburg
Limburg se može odnositi na:
Hidronefroza
Hidronefroza je bolest urogenitalnog sistema koja se karakteriše proširenjem kanalnog sistema bubrega. Nastaje kao posledica povratnog pritiska na bubreg izazvanog nakupljanja mokraće u mokraćnim kanalima, kada mokraća ne može normalno oticati zbog mehaničkog začepljenja. Ako se hidronefroza ne leči, pravovremeno i adekvatno, u terminalnoj fazi bolesti nastaje teško oštećenje bubrega koje može dovesti do trajnog otkazivanja njegovih funkcija.
Anatomija i funkcije bubrega
mini|desno|270p|Građa bubrega:1. Malpigijeva piramida 2. Interlobularne arterije 3. Bubrežna arterija 4. Bubrežna vena 5. Hilus 6. Bubrežna karlica 7. Mokraćovod 8. Mala bubrežna čašica 9. Fibrozna kapsula 10. Donji pol, 11. Gornji pol 12. Interlobularna vena 13. Nefron 14. Bubrežna duplja 15. Velika bubrežna čašica 16. Papile 17. Bertinijeva kolomna Bubreg je parni organ koji izlučuje mokraću. Kod odraslih osoba, njegova težina iznosi oko 120–200 grama, dužine je oko 11, širine oko 5, a debljine oko 3 cm. Bubreg je smešten iza trbušne maramice. Njegova gornja trećina leži na prečagi, na granici gornje i srednje trećine trbušne duplje, ukoso u odnosu na XII rebro, dok je hilus ili udubljenje bubrega, kada je osoba u ležećem položaju, u visini II lumbalnog ili slabinskog pršljena. Uzdužna (vertikalna) osovina bubrega položena je koso tako da su gornji polovi bliže od donjih, a desni bubreg u trbušnoj duplji leži nešto niže od levog. Na poprečom preseku bubreg od vrha do dna, makroskopski se mogu uočiti dve karakteristične zone: spoljašnja zona ili kora ' i unutrašnja zona ili srž '. Kora je tamnije boje i ima zrnastu strukturu, srž je prugasta i svetlija.
Srž gradi bubrežne ili Malpigijeve piramide, čija baza je okrenuta prema gore, a vrh prema hilusu (udubljenju bubrega). Izdanci kortikalne materije spuštaju se do hilusa u vidu prugastih struktura ili medularnih zranaca (Ferajnove piramide). Bubrežna piramida, sa delom kortikalne materije koji je iznad nje, čini lobus (režanj) ili renulus. U bubregu odrasle osobe nalazi se 10–20 renula. Vrhovi piramida (papile) sadrže tzv. rešetkasto polje sa 10–20 papilarnih otvora, putem kojim se mokraća iz srži izliva u male bubrežne čašice . Spajanjem dve-tri male čašice nastaju velike bubrežne čašice , a one se otvaraju u bubrežnu karlicu i mokraćovod.
Kora se deli na dve zone, od kojih se radijalna deo  nastavlja na bazu piramide i sadrži ravne kanaliće, koji dolaze iz piramida, a preostali gornji deo kore je konvulta, koja sadrži glomerule (Malpighijeva telešca) i zavijene kanaliće. Od suprotnog pola glomerula (urinarni pol) odlaze bubrežni kanalići, koji se dele; na zavijene kanaliće I reda (proksimalne kanaliće), Henleove petlje; zavijene kanaliće II reda (distalne kanaliće) i odvodne kanaliće. Ti kanalići zajedno s glomerulima čine nefron.
Nefron  je osnovna morfološka i funkcionalna jedinica bubrega. Svaki bubreg se sastoji od preko milion nefrona i svaki od njih može potpuno samostalno da stvara mokraću. Čovek može da živi dok mu je funkcionalna barem 1/3 nefrona. 270px|mini|Građa nefrona Bubreg se sastoji od 1–4.000.000 nefrona, koji anatomsko histološki gledano čine: Mehanizam stvaranja mokraće obuhvata tri fundamentalna procesa: filtraciju, reapsorpciju i sekreciju. Stvaranje primarne mokraće počinje filtracijom velike količine tečnosti (krvi) iz glomerulskih kapilara, kroz krvno-mokraćnu membranu, u Boumanovu kapsulu. Ovaj ultrafiltrat krvi zatim ulazi u sistem tubula, gde se odvija reapsorpcija (vraćanje određenih supstanci iz filtrata u krvotok) i sekrecija-izlučivanje (transport jona i drugih supstanci iz krvotoka u bubrežne tubule). Kao rezultat nastaje konačna mokraća, koja se preko mokraćovoda (ureter) odvodi iz bubrega u mokraćnu bešiku.
Epidemiologija
Nakon autopsije 59.064 osoba, u SAD, koja je uključivala ispitanike uzrasta od novorođenčadi do starijih osoba hidronefroza je ustanovljena u 3,1% slučajeva. U navedenoj studiji, razlike zasnovane na polu nisu evidentne do starosti od 20 godina. U dobi od 20-60 godina, hidronefroze je češći kod žena, najverovatnij zbog trudnoće i ginekološkog maligniteta. Kod muškaraca, bolesti prostate označeni su kao uzrok porasta prevalence hidronefroze nakon 60 godina starosti. Autopsija u ovoj studije takođe je ukazala da hidronefroze je prisutna u 2-2,5% dece, koja je dominantno neznatno povećana kod dečaka, od kojih je većina u studiju bila mlađa od 1 godine.
Hidronefroza se najčešće javlja na levom bubregu, a u 35-40% slučajeva na desnom bubrega. Obostrana hidronefroza je jako retka, i po pravilu, prisutna u oko 5% slučajeva.
Kod žena, trudnoća i ginekološki oblici raka najčešći su uzroci hidronefroze. U životnoj dobi od 20-60 godina, učestalost hidronefrozom je veća kod žena nego kod muškaraca.
Kod muškaraca, sekundarna opstrukcija makraćnih puteva izazvana hipertrofijom prostate i rakom prostate glavni su uzroci hidronefroze. Shodno tome, kod starijih pacijenata (> 60 godina), učestalost hidronefrozom je veća kod muškaraca nego kod žena.
Kod mladih odraslih osoba, kamen u mokraćnim putevima najčešći je uzrok hidrouretera i hidronefroze.
Kod dece i novorođenčadi, relativna učestalost uzroka antenatalnog hidronefrezo je posledica:
Etiologija
Kao mogući etiološki faktori hidronefroze navode se brojni i unutrašnji i spoljašnji činioci:
Faze u razvoju hidronefroze
Bolest se u načelu razvija kroz sledeće tri faze: U ovoj fazi, uprkos činjenici da postoji zastoj u protoku mokraće bubrežne čašice i karlica nisu povećane. Bubreg i dalje normalno funkcioniše, ili je funkcija lakše narušena. U ovoj fazi hidronefroze uočava se rast veličine bubrega za 15-20%, od normalne, i značajno proširenje bubrežnih karlica, koje nastaje kao rezultat, smanjenja debljine bubrežnog parenhima. Ovu fazu prati pad bubrežnih funkcija za 20-40% U ovoj fazi veličine bubrega je za 1,5-2 puta veća nego obično. Ona je posledica značajnog proširenje bubrežne karlice i pojave brojnih šupljina ispunjenih mokraćom. U ovoj fazi bubreg praktično ne funkcioniše.
Klinička slika
mini|Šematizovan prikaz najčešćih lokalizacija bubrežnih kolika (bolova), sa prednje i zadnje strane trbuha i karlice. Klinička slika i njeni znaci i simptomi zavise o uzroku začepljenja, njegovoj lokalizaciji i dužini trajanja. Kada je začepljenje nastalo iznenada (akutna hidronefroza), ona obično dovodi do pojave intermitentnih bubrežnih kolika u slabini (području između rebara i kuka) na zahvaćenoj strani. Kada bolest napreduje sporo (hronična hidronefroza ), simptomi mogu izostati ili se manifestuju u vidu tupih napada bolne nelagodnosti u slabini zahvaćene strane. Hidronefroza može biti i povremena i razdiruće bolna zbog povremenog prepunjavanja bubrežne karlice ili trenutnog začepljenja mokraćovoda uzrokovanog spuštanjem bubrega prema dole.
Glavni simptomi
Glavni simptomi bubrežne hidronefroze su
Dijagnoza
Dugogodišnja hidronefroza može biti povezana sa opstruktivnom nefropatijom i bubrežnom insuficijencijom. Pacijenti sa potpunom ili teškom delimičnom obostranom opstrukcijom takođe mogu razviti akutne ili hroničnu bubrežnu insuficijenciju. U drugim uslovima, pacijent je često bez simptoma i rezultati analize mokraće mogu biti relativno normalan ili otkrivaju prtisustvo samo nekoliko belih ili crvenih krvnih zrnaca. Zato, u dijagnostici hidronefroze obavezno treba razmotriti opstrukciju mokraćnog sistema sa nedokazanom ili neobjašnjivom bubrežnom insuficijencijom. Istorija bolesti može biti korisno u nekim slučajevima, jer možda otkriva simptome uvećanjaprostate ili prethodnog maligniteta ili kamena u bubregu. Hidronefroza kao i kamen u bubregu često se prvo manifestuje epizodama akutnih bubrežnih kolika ili grčeva. Bolest obično počinje; karakterističnim slabinskim bolom tipične lokalizacije (vidi sliku), koji mogu da prate simptomi mučnine, povraćanja i blago povišene telesne temperature. Kako je klinička slika često atipična (i dugi niz godina asimptomatska), dijagoze treba da bude podržana mnogim kliničkim ispitivanjima, laboratorijskim i drugim testovima i odgovarajućim imidžing (radiološkim) metodama, koja će omogućiti brzo postavvljanje dijagnoze i donošenje odluke o konzervativnom pristupu lečenju ili razmatranju primene drugih minimalno invazivnih ili invazivnih metoda lečenja.
Osnovna ispitivanja
Ispitivanje uvek treba započeti anamnezom, i u njoj utvrditi prisustvo karakterističnih simptoma za ovu bolest (bubrežne kolike, promene u mokrenju osobine mokraće, promene u izgledu bolesnika).
U fizikalnom pregledu posebna pažnja se obraća:
Laboratorijska ispitivanja
Ispitivanja mokraće Minimalan program ispitivanja mokraće obuhvata:
Ispitivanje koncentracione sposobnosti bubrega Vrednosti kalcijuma i mokraćne kiseline u serumu iznad gornjih granica referentnih vrednosti postavljaju sumnju na hiperparatireoidizam i hiperurikemiju i zahtevaju dalja metabolička ispitivanja
Koncentracija azotnih supstanci u krvi i elektrolita u plazmi i mokraći
Vrednosti kalcijuma i mokraćne kiseline u serumu iznad gornjih granica referentnih vrednosti postavljaju sumnju na hiperparatireoidizam i hiperurikemiju i zahtevaju dalja metabolička ispitivanja.
Klirens testovi
''Bubrežni klirens predstavlja količinu krvi koja se očisti od neke supstance, tj predstavlja broj mililitara plazme koji se očisti od neke supstance u jedinici vremena pri prolasku kroz bubrege. Jako je dobar pokazatelj za izračunavanje veličine glomerularne filtracije, bubrežnog protoka krvi, sekrecijske funkcije bubrega, itd''.
Smanjena funkcija bubrega se definiše kao nivo kreatinina u serumu ≥ 140 μmol/L ili jačina glomerulske filtracija (JGF) ≤ 70 mL/min. Progresivno i nepovratno smanjenje jačine glomerulske filtracije (JGF) odlika je hronične slabosti bubrega, koja može nastati i u hroničnoj oprstukciji bubrežnih kanala kamencima. Kada se JGF smanji ispod 30 mL/min, a koncentracija kreatinina u serumu poraste iznad 220 μmol/L, hronična bubrežna slabost ubrzano napreduje i dovodi do nepovratnih promena bubrežnog parenhima. Formule za izračunavanje jačina glomerulske filtracije (JGF) i telesne površine Analiza sastava kamena
Radiološka ispitivanja
Radiološka ispitivanja bubrega i mokraćnog sistema naziva se urografija. Ova ispitivanja mogu biti bez ubrizgavanja kontrastnog sredstava (nativni snimak) ili uz ubrizgavanje kontrastnog sredstava na različite načine (intravenska urografija, pijelografija, retrogradna urografija, infuziona urografija). Radiološka ispitivanja uz primenu kontrastnih sredstava ne treba raditi kod bolesnika: sa alergijom na kontrastna sredstva, serumskim kreatininom >200 µmol/l, mijelomatoze i lečenja metforminom.
Rutinske radiološka ispitivanja podrazumevaju:
Nativni rendgenski pregled bubrega, mokraćovoda i mokraćne bešike treba uvek započeti nativnom rendgenografijom mokraćnog sistema. To je najčešće primenjivana i najjednostavnija metod pregleda. Kod većine bolesnika sa kamenom u bubregu, ona je i dovoljna metoda pregleda, a ujedno je i obavezni i sastavni deo urografije.
Osim uvida u prisustvo, veličinu, oblik, konture, često i položaja bubrega, metoda pruža podatke o evetualnim patološkim senkama, kao što su bubrežni kamenovi i druge promene u projekciji mokraćnog sistema, koje bi primenom jodnog kontrastnog sredstva mogle ostati neuočene.
RoboCup
mini|desno|200px| Robot na [[RoboCup 2013|RoboCupu 2013]] RoboCup (osnovano kao Robot Soccer World Cup) je međunarodno natjecanje u robotici koje se od 1997. održava svake godine u različitoj državi. Na RoboCupu sudjeluju vodeći tehnološki univerziteti i naučni instituti.
Hidronefroza
Radiološka ispitivanja
Ultrazvučni pregled bubrega je neinvazivna metoda pregleda koji se zasniva na zvučnim talasima visoke frekvence koji prolaze kroz tkivo bubrega i mokraćne puteve različitim brzinama, a potom vraćaju ka sondi i vizuelizuju na ekranu monitora.
Iako se kamenje male veličine i kamenje u uretri može prevideti, što ne isključuje primenu nativne rendgenografija, ultrazvuk bubrega se smatra najboljim oblik snimanja za osobe kod kojih se izbegava radijaciono zračenje, na primer trudnice i deca.
Ekskretorna urografija ili intravenska pijelografija (IVP) pokazuje anatomsko i funkcionalno stanje oba bubrega. Lučenje kontrasta na strani kamena može biti normalno, usporeno ili potpuno odsutno. Odsutno lučenje kontrasta kod kalkulozne opstrukcije ne znači neminovno gubitak funkcije bubrega.
Skeniranje kompjuterskom tomografijom omogućava snimanje bubrežnih struktura u trodimenzionalnoj projekciji, pa se preporučuje kod sumnja na kamen u bubregu ili kod osoba kod kojih se ne mogu primeniti jodna kontrastna sredstva.
Radiološka ispitivanja bubrega omogućavaju otkrivanje patoanatomskih promena, prisustvo kamena njihovog oblika veličine, tumefakcija, itd.
Diferencijalna dijagnoza
U diferencijalnoj dijagnostici, hidronefrozu i opstrukciju kamenom u mokraćnom sistemu treba razlikovati od sledećih srodnih ili po kliničkoj slici sličnih poremećaja:
Terapija
Nakon svestranog sagledavanja prirode i uzroka hidronefrozom, lekari će se za terapiju odlučiti između sledećih metoda lečenja:
Terapija hidronefreoze kod fetusa i novorošenčeta
U veoma retkim slučajevima, prenatalna hidronefroze je toliko ozbiljna da dovodi dalji opstanak fetus u opasnost. Obično se radi o opstrukciji uretre, praćene oligohidramnionom, zbog blokiranje odvođenje mokraće iz bešike i oba bubrega.
Ako se posle porođaja da novorošenče ima blagu do umerenu hidronefrozu, lečenje se može započeti primenom malih doza antibiotika u cilju sprečavanja infekcije. Ponavljanjem ultrazvulnih pregleda povremeno se proverava stanje i utvrđuje eventualno poboljšanje ili pogoršanje hidronefroze. Ako funkcija bubrega nije ozbiljno narušena i oni dobro rastu, izostaje potreba za neki od invazivnih oblika lečenja.
Hirurško lešenje
Samo u težim slučajevima neophodan je operativni tretman, koji ima za cilj da smanji otok i pritisak u bubregu spreći vraćanje i slobodan protok mokraće.
A Boy and His Dog (Ellison)
A Boy and His Dog je science fiction priča Harlana Ellisona, originalno objavljena 1969. godine, koja se smatra jednim od najuspješnijih i najuticajnijih ostvarenja postapokaliptičnog žanra.
Radnja se odvija 2024. godine na području nekadašnjeg američkog Jugozapada, petnaest godina nakon Trećeg svjetskog rata koji je potpuno uništio civilizaciju i opustošio površinu Zemlje. Naslovni protagonisti su Vic, 15-godišnji dječak koji nastoji preživjeti sakupljanjem otpada te Blood, njegov mutirani pas koji je stekao telepatske moći te ih koristi kako bi Vicu pomagao da izbjegne neprijatelje i pronađe seksualne partnerice. Radnja prikazuje kako njihov simbiotski odnos zakomplicira susret sa Quillom, djevojkom za koju se ispostavi da je pobjegla iz orijaškog podzemnog bunkera gdje preživjeli nastoje očuvati i rekonstruirati predratnu civilizaciju.
Ellison je svoju, ispočetka kratku priču, proširio u pripovjetku koja je 1970. dobila nagradu Nebula za najbolju pripovjetku. Godine 1975. je na temelju nje snimljen istoimeni igrani film sa Donom Johnsonom u glavnoj ulozi.
Ellison je, djelomično nezadovoljan filmom, napisao još dvije priče iz istog ciklusa - prednastavak pod naslovom Eggsucker objavljen 1977. godine, nastavak Run Spot, Run objavljen 1980. godine. Potom je 1988. godine pustolovine Vica i Blooda obradio u grafičkom romanu Vic and Blood: The Chronicles of a Boy and His Dog koga je ilustrirao Richard Corben.
A Boy and His Dog se, zajedno uz filmsku verziju, često navodi kao jedna od inspiracija za video-igre iz ciklusa Fallout, a posebno Fallout 3.
Les pépées font la loi
Les pépées font la loi je francuski crno-biojeli igrani film snimljen u režiji Raoula Andréa i premijerno prikazan početkom 1955. godine. Po žanru je mješavina komedije i kriminalističkog filma. Naslovne protagonistice su četiri mlade čiju su majku (čiji lik tumači Suzy Prim), vlasnicu pariškog bara, oteli gangsteri. Radnja prikazuje kako, u nastojanju da je oslobode, odlučuju protiv gangstera primijeniti oružje.
Univerzitet u Novom Južnom Walesu
Univerzitet u Novom Južnom Walesu, osnovan 1949. godine, univerzitet je u Novom Južnom Walesu (Australija).
Univerzitet okuplja 9 fakulteta.
Sidolo, Parma
Sidolo je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 681 m.
Lakeland Shores, Minnesota
Lejkland Šors je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 311, što je 44 (-12,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Povegliano Veronese, Verona
Povegliano Veronese je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Barrio Independencia, Tlanchinol
Barrio Independencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanchinol.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1499 m.
Cuerno de Venado, Guachochi
Cuerno de Venado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2533 m.
Univerzitet u Orléansu
Univerzitet u Orléansu (Université d'Orléans) je javni francuski univerzitet sa sjedištem u Orléansu u regiji Centre. Današnja je institucija osnovana 1960, ali se poziva na tradiciju starijeg unierziteta u gradu, osnovanoga 1306. godine, a zatvorenoga 1793. i zatim ponovo integriranog kao dio Francuskog univerziteta 1808. godine. Na tome su univerzitetu, osnovanom svega dvije godine nakon onoga u Cambridgeu, studirali i papa Klement V., Jean Calvin, Théodore-Agrippa d'Aubigné, Pierre de Fermat i Molière.
El Cerrito de Macuala, San Luis de la Paz
El Cerrito de Macuala je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1513 m.
Rechanachi, Guachochi
Rechanachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2206 m.
Gedeón Guardiola
Gedeón Guardiola Villaplana (Petrer, 1. listopada 1984.), španjolski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji pivota. Guardiola je poznat kao specijalist za obranu, a nakon umirovljenja dugogodišnjeg kapetana Raúla Entrerríosa postao je kapetan reprezentacije Španjolske. Trenutno igra za njemački TBV Lemgo.
La Villita de la Estación, Escuinapa
La Villita de la Estación je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Gedeón Guardiola
Za reprezentaciju igra od 2010. godine i ima jedno svjetsko te dva europska zlata, uz nekoliko drugih medalja s niza međunarodnih natjecanja.
Njegov brat blizanac, Isaías, također je rukometaš.
Israel, Ocosingo
Israel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Cuartel, Cerro Azul
Cuartel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cerro Azul.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Chelbacheb
Zbog jedinstvenih ekosustava morskih jezera, ali i zbog toga što ovi napušteni otoci predstavljaju izvanredan primjer života malih otočnih zajednica ovisnih o moru koji je trajao skoro 3000 godina, otočje Chelbacheb je 2012. godine upisano na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji.
Prirodne odlike
Najveći otoci Chelbacheba su: Ngeruktabel, Ulong i Eil Malk (Mecherchar); dok su ostali znameniti otoci: Ngeteklou (Gologugeul), Bukrrairong (Kamori), Tlutkaraguis (Adorius), Ongael, Ngebedangel (Ngobasangel), Bablomekang (Abappaomogan), Ngerukeuid (Orukuizu), i dr.
Otočje je uglavnom nenastanjeno i postalo je slavno po svojim neobičnim klobučastim oblikom otočića, nedirnutim plažama i tirkiznim lagunama okruženima koraljnim grebenjem. Ove lagune predstavljaju raznolika staništa, od kojih je najpoznatije tzv. „Jezero meduza” (Ongeim'l Tketau), u kojima obitava 385 vrsta koralja, veliki broj bezopasnih meduza, dugonga i najmanje 13 vrsta morskih pasa, dok na kopnu uspjeva veliki broj biljnih vrsta i gnijezde se mnoge morske ptice.
Kompleksni ekosustavi otočja Chelbacheb predstavljaju najveću koncetraciju morskih jezera (koja su odvojena od otvorenog mora kopnenim pregradama) na svijetu, njih 52, koja su također i raznolikog stupnja geološkog i ekološkog razvoja, od jezera povezanih s morem do potpuno odvojenih jezera jedinstvenog sastava u kojima se javlja veliki broj endemičnih vrsta. Naime, ova jezera predstavljaju izvanredan primjer kako su se razvili pomorski ekosustavi i zajednice koji se mogu proučavati poput „prirodnih laboratorija” evolucije i specijacija vrsta.
Sveukupno, u ovom području obitava sva ugrožena megafauna Palaua, 746 vrsta riba, preko 385 vrsta koralja, najmanje 13 vrsta morskih pasa i manti, 7 vrsta divovskih školjki i endemske vrste nautilus, dok u šumama obitavaju endemske ptice, sisavci, žmije i gotovo polovica svih endemskih biljaka Palaua.
Kulturne odlike
Na skupinama otoka Ulong i Negmelis, te na druga tri otoka (Ngeruktabel, Ngeanges i Chomedokl), pronađeni su arheološki ostaci i prapovijesne umjetnine stare do 5.000 godina. Ljudi su živjeli u špiljama koje su oslikavali i u kojima su se pokapali, i ukojima su povremeno stanovali punih 2500 godina, počevši od oko 3100. pr. Kr. Stalna kamena naselja na otočju Chelbacheb su nastala prije 950, tj. 500 godina, i korištena su sve do napuštanja u 17. i 18. stoljeću, kada se stanovništvo preselilo na veće otoke. Oni su u nekim selima ostavili velike kamene zidine, terase i kuće na platformama, što svjedoči o skladnom životu s obalnim okolišem, ali i napuštanju nakon klimatskih promjena kada se način života promijenio. Stanovništvo Palaua koje je podrijetlom s ovih otoka još uvijek njeguje vezu s otočjem putem oralnih predaja u kojima su zabilježena imena otoka i obala Chelbacheb u narodnim legendama, mitovima, plesovima i pripovijetkama.
Jidveiu, Jidvei
Jidveiu je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Jidvei.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5146 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 342 m.
Tagusa, Bolzano
Tagusa je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 947 m.
Platas, Ursulo Galván
Platas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Ursulo Galván.
El Tepehuaje, Buenavista
El Tepehuaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
A Boy and His Dog
A Boy and His Dog je američki science fiction film snimljen 1975. godine u režiji L. Q. Jonesa, poznat kao jedno od ranih i najuticajnijih ostvarenja postapokaliptičkog žanra.
Predstavlja adaptaciju istoimene pripovjetke Harlana Ellisona. Radnja se događa 2024. godine na američkom Jugozapadu, nekoliko godina nakon što je Treći svjetski rat uništio civilizaciju i opustošio površinu Zemlje, natjeravši ostatke preživjelog čovječanstva da se bori za ograničene količine hrane i drugih resursa. Protagonisti su 18-godišnji mladić Vic (čiji lik tumači Don Johnson) i njegov pas Blood (kome glas posuđuje Tim McIntire) koji mu svojim telepatskim moćima pomaže da, u zamjenu za hranu, pronađe seksualne partnerice i izbjegne neprijatelje, ali čiji simbiotski odnos ugrozi dolazak Quille (čiji lik tumači Susanne Benton), djevojke pobjegle iz podzemnog naselja koje nastoji sačuvati i obnoviti predratnu civilizaciju.
Film je snimljen u nezavisnoj produkciji i sa relativno niskim budžetom, te su kao lokacije uglavnom korišteni dijelovi pustinje Mojave. Scenario je originalno trebao napisati sam Ellison, ali je, suočen sa spisateljskom blokadom, to prepustio L. Q. Jonesu. Film se isticao prije svega crnim humorom, odnosno na satirički način prikazivao je odraze patoloških pojava predratnog svijeta među različitim živopisnim i grotesknim pojavama koje susreću protagonisti, ali i vješto koristio ironiju kroz komentare Blooda kao čangrizavog mizantropskog intelektualca prisiljenog da ovisi o neobrazovanom i budalastom 18-godišnjaku. Ellison je uglavnom bio zadovoljan filmom, ali mu se nije svidjela završnica, koju je proglasio mizoginističkom. A Boy and His Dog je loše prošao kod publike, iako su ga poklonici samog žanra izuzetno cijenili, te je sa vremenom stekao kult status. Danas je, pak, najpoznatiji po tome što je poslužio kao ključna inspiracija za seriju postapokaliptičkih video igara pod naslovom Fallout.
Nombre de Dios, San Luis de la Paz
Nombre de Dios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1998 m.
Fulga de Sus, Prahova
Fulga de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 3819 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Tepeyac, Tlanchinol
Tepeyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanchinol.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 833 m.
Las Cabras, Chignahuapan
Las Cabras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2602 m.
Farri Inferiore, Reggio Calabria
Farri Inferiore je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
La Laguna, Buenavista
La Laguna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1300 m.
El Progreso, Tapachula
El Progreso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Zore su ovdje tihe
Zore su ovdje tihe je sovjetski ratni film snimljen 1972. godine u režiji Stanislava Rostotskog. Predstavlja adaptaciju priče Borisa Vasiljeva. Protagonist, koga tumači Andrej Martinov je sredovječni podoficir Crvene armije koji za 1942. godine, u doba Drugog svjetskog rata, raspoređen na pozadinsku dužnost u Kareliji mora zapovijedati malom protuavionskom jedinicom čije ljudstvo čine žene. Radnja prikazuje kako se djevojke teško prilagođavaju svom pretpostavljenom, ali i kako se sve promijene kada su prisiljene surpostaviti se jedinici njemačkih padobranaca ubačenoj sa zadatkom da digne u zrak strateški važnu Kirovsku željeznicu.
Film je, prema zamisli autora trebao publiku podsjetiti, odnosno ukazati, na uglavnom zanemarenu ulogu sovjetskih žena-vojnika u ratu. Također se isticao nekonvencionalnom tehnikom i stilom, pa je tako većina scena prikazan u crno-bijeloj tehnici, dok je prolog smješten u suvremeno doba, kao i scene koje kroz flashback prikazuju prošlost protagonistica, prikazane u boji. Rostotski je tokom snimanja također inzistirao na maksimalnom realizmu, a što je uključivalo i banalne prizore u kojima se protagonistice kupaju; to je bila prilika za jednu od za tadašnju sovjetsku kinematografiju prilično rijetkih scena filmske golotinje. Zore su ovdje tihe je postigao izuzetnu gledanost, ali i pohvale stranih kritičara, te je također ušao u nominacije za Oscar za najbolji film na stranom jeziku.
Film je kasnije sa velikim uspjehom prikazan i u NR Kini, te je zbog toga 2005. godine u rusko-kineskoj koprodukciji snimljen remake u obliku istoimene televizijske miniserije. Godine 2009. je u Indiji na tamilskom jeziku snimljen remake pod naslovom Peranmai. Godine 2015. je u Rusiji snimljen još jedan istoimeni remake.
La Cintilla, Purísima del Rincón
La Cintilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1770 m.
La Herradura, Cerro Azul
La Herradura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cerro Azul.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Nacionalni park Tongariro
Nacionalni park Tongariro koji je najstariji nacionalni park Novog Zelanda, osnovan u listopadu 1887. god. Nazvan je po vulkanu Tongariro (maorski) koji se nalazi unutar vulkanskog prstena jezera Taupo u središnjem dijelu Sjevernog otoka. Tongariro se nalazi 20 km jugozapadno od jezera Taupo i najsjeverniji je od tri aktivna vulkana Sjevernog otoka; s druga dva, Ruapehu i Ngauruhoe, čini Nacionalni park Tongariro. On je 1990. godine upisan na popisu mjesta svjetske baštine u Oceaniji, a 1993. je njegov status potvrđen kao prvo mješovito - kulturno i prirodno dobro, tj. kulturni krajolik. Naime, unutar parka se pored aktivnih i ugaslih vulkana, te raznolikih ekosustava i spektakularnih krajolika, nalazi i nekoliko maorskih svetišta, uključujući vrhove navedenih vulkana koji se smatraju za tapu („sakralno”).
mini|lijevo| Satelitski snimak NP Tongariro Park ima površinu od 795,98 km² i nalazi se na pola puta (oko 325 km) između Aucklanda i Wellingtona. Na njegovim granicama se nalaze mnoga naselja kao što su: Ohakune, Waiouru, Horopito, Pokaka, Erua, National Park Village, Whakapapa skifield i Turangi. Oni su povezani dobroodržavanim cestama, koje su opet povezane s autocestama 1 i 47, te pružaju jednostavan pristup parku.
Prirodne odlike
mini|lijevo| Kompozitna fotografija NP Tongariro s vulkanom Ruapehu u sredini mini| Južna šuma bukve ispod Ruapehua Lanac vulkana ima prosječnu visinu od 500-1.500 m, a 3 km od njih se nalazi jezero Rotopounamu, te planine Pihanga i Kakaramea, odvojene od vulkana jezerom Rotoaira. Rijeka Whanganui izvire unutar parka, te nastavlja teči kroz NP Whanganui prema zapadu. Istočno od parka nalazi se gorje Kaimanawa.
Vulkani Tongariro, Ngauruhoe i Ruapehu su najjužniji vulkani 2.500 km dugog lanca vulkana ispod kojih se sastaju Indo-Australijska i Pacifička tektonska ploča. Kako se Pacifička podvlači ispod Indo-australijske ploče, ona se usljed velikih temperatura u astenosferi topi pri čemu nastaje magma. Kako je ona manje gustoće, uzdiže se kroz pukotine litosfere uzrokujući brojne i raznolike vulkanske aktivnosti u ovom području. Ovi procesi se odvijaju već posljednjih dva milijuna godina. Tongariro je, pored jako aktivne sjeverne skupine vulkana koji ne spadaju u granice parka, posebno aktivan i sastoji se od čunjeva, kratera, eksplozivnih jama, putova lave i vulkanskih jezera. Pored njih tu se nalaze i brojni ugasli vulkani, ledenjaci, naslage lave i raznolike vrste izvora. Snažna glacijacija je posljednjih 14.700 godina erodirala Tongariro i Ruapehu u kojima se danas nalaze ledenjačke doline i raznolike morene. Danas se ledenjaci mogu naći samo na Ruapehu i nakon nekoliko desetljeća povlačenja imaju duljinu kraću od 1 km.
Flora
Unutar parka se nalaze raznolika staništa, od ostataka kišne šume do skoro potpuno golih polja leda. Od nižih dijelova parka do 1.000 m na zapadu i sjeveru, na oko 3.000 ha, nalazi se, nekad svudprisutna, mješovita kišna šuma umjerenih područja. Na višim dijelovima parka nalaze se i šumarci bukvi, dok iznad 2.000 m žive samo neki lišajevi. Grmlje pokriva oko 9.500 ha, a travnjaci trsa pokrivaju velika područja (oko 150 km²) na sjeverozapadu parka i oko planine Ruapehu, na visinama od oko 1200–1500 m. Najvišim dijalovima parka dominiraju polja šljunka i kamenja.
Fauna
U parku obitava 56 vrsta ptica među kojima su i rijetke endemske vrste kao što su sjeverootočni smeđi kivi, novozelandski sokol (Falco novaeseelandiae) i kōkako (Callaeas cinereus), te ugrožene vrste kao što su kākā (Nestor meridionalis), plava patka (Hymenolaimus malacorhynchos). Od sisavaca u parku obitavaju obje autohtone vrste šišmiša, Mystacina tuberculata i Chalinolobus tuberculatus.
Pored njih u parku obitavaju i brojne uvedene vrste koje su donijeli Europljani: štakori, mačke, hermelini, zečevi, oposumi i obični jeleni. Najveće probleme u parku stvara invazivna vrsta vrijesi (uvedene za ispašu tetrijeba za lov koji nikada nisu uvedeni) koja se širi i prijeti ekološkim sustavima endemskih biljaka u parku.
Kulturne odlike
Potomci prvih Maora koji su naselili Novi Zeland prije 14. stoljeća još uvijek polažu pravo na zemlju Sjevernog otoka od sjevera na jug do NP Tongariro. Stanovništvo unutar parka, pleme Ngati Tuwharetoa, se identificira s Ngatoroirangijem, navigatorom prvih Arawa kanua i mitskim nositeljem vatre kojim su zapaljene vatre Tongariroa. Njihov vrhovni poglavica, Mananui To Heuheu, je 1840. godine odbio potpisati Sporazum u Waitangi kojim je trebao priznati suverenost Britanskog carstva. Njegov sin Horonuku (kasnije poznat kao Te Heuheu Tūkino IV.), koji ga je naslijedio 1846. godine, došao je pod snažan pritisak europskih doseljenika koji su bili gladni novih područja. Suočen s dilemom o podijeli zemlje nakon sukoba s plemenom Maniapoto iwi i gubitkom zemlje u korist Zemaljskog suda (Land Court), Horonuku je prihvatio savjet svog zeta Lawrencea Gracea i predložio je osnutak nacionalnog parka u vlasništvu britanske krune koji bi ostao maorski taou („sveto mjesto”). Uz dozvolu poglavice Tuwharetoa središnje područje vulkana od 26,4 km² je predano na poklon kruni u rujnu 1887. godine. Novoosnovani nacionalni park je bio prvi u Novom Zelandu i četvrti u svijetu.
Britanci su nastavili proširivati park otkupljivanjem okolnog zemljišta i do 1894. godine imao je 252,13 km², a 1922. je proširen na 586,8 km². God. 1975., uklapanjem rezervata Pihanga, park je proširen na današnjih 795,98 km².
Paso la Cuna, Los Aldamas
Paso la Cuna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Los Aldamas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Pio II.
Pio II., rođen kao Enea Silvio Piccolomini (Pienza, 1405 – Ancona, 1464), bio je 210. papa. Njegov pontifikat je trajao od 19. augusta 1458. do 15. augusta 1464. godine.
Roata Ghio, Cuneo
Roata Ghio je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Pio II.
Isticao je se svojim diplomatskim vještinama, toliko da je igrao važnu ulogu u političkim zbivanjima u prvoj polovici 15. stoljeća. Iako kratak, njegov je pontifikat ostavio važan trag, bilo u energičnom pokušaju suprotstavljanja osmanskom napredovanju, bilo u tvrdoglavom potvrđivanju papinskog vrhovništva protiv bilo kojeg oblika koncilijarizma, čime je papinskoj instituciji dao snažan autokratski pečat i potpuno poricao svoju prošlost kao zagovornika ograničenja papinih ovlasti.
Roata Ghio, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 541 m.
Pio II.
Bio je istaknuti humanist i jedan od najkulturnijih učenjaka svoga vremena. Ističe se kao izuzetno vješt pisac, toliko da se mnoga njegova djela spominju među najvažnijim književnim djelima 15. stoljeća. Zbog njegovih prokoncilskih ranih spisa, njegovo je ime više od tri stoljeća bilo uključeno u Indeks zabranjenih knjiga.
Wabbaseka, Arkansas
je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Michalok
Michalok je naseljeno mjesto u okrugu Vranov na Toploj, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 276 stanovnika.
Dunja Lango
Dunja Figenvald Puletić, poznatija kao Dunja Lango (Zagreb, 27. novembar 1941 – Beograd, 19. novembar 2015) bila je jedna od najpoznatijih srpskih i hrvatskih voditeljki, spikerki i novinarki televizijskog prostora nakadašnje Jugoslavije.
Radila je kao spikerka na RTV Beograd (odnosno RTS) od 1967, pa do penzionisanja 1999. godine. Šestorostruka je dobitnica najprestižnije novinarske nagrade Gordana Boneti, namenjena najboljim radio i televizijskim spikerima na području Jugoslavije, dobitnica 5 „Oskara popularnosti” magazina TV revija. Godine 1981. dodeljeno joj je priznanje „umetnik-voditelj Srbije”.
Majka je glumaca Istoka i Srne Lango.
Biografija
Dunja Figenvald (Dunja Figenwald) rođena je u Zagrebu, 27. novembra 1941. godine, kao mlađe dete Ivana Figenvalda i Ljubočke de Grimani. Nakon završene osnovne i srednje škole, u rodnom Zagrebu upisuje studije engleskog i francuskog jezika na Filozofskom fakultetu. Diplomirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu, na odseku za engleski jezik i književnost. Kao devojčica pohađala je i baletsku školu u Zagrebu, i bila stalna članica dečijeg „Pionirskog kazališta”. Tokom srednjoškolskih dana počela je i da se bavi glumom.
Od 1960. do 1967. radila je u RTV Zagreb, a zatim se seli u Beograd gde je sve do 1999. godine radila u RTV Beogradu. Radila je kao spikerka i voditeljka informativnog programa, kao i kulturno-zabavnog programa RTS-a. Vodila je televizijske prenose muzičkih festivala, kao i kvizove u čijoj realizaciji je učestvovala i kao saradnik. Bila je predstavnica voditelja JRT-a sa svojim programom, na Osnivačkoj skupštini voditelja sveta u okviru internacionalnog TV festivala, u Monte Karlu, 1977. godine. Vodila je, a zatim uređivala evrovizijske emisije.
Od decembra 1995. do aprila 1999. godine, bila je urednica i voditeljka emisije „Modni magazin”. Glumila je u filmovima Moja luda glava, Bez, Bombaši.
Preminula je u svom domu u Beogradu, 19. novembra 2015. godine, u 74. godini života.
Gradski kotar
Gradski kotar ili gradska četvrt je oblik mjesne samouprave koji se osniva za područje koje predstavlja gradsku, gospodarsku i društvenu cjelinu, a koje je povezano zajedničkim interesima građana.
U Republici Hrvatskoj se djelokrug, ovlasti i tijela gradskih kotareva, odnosno gradskih četvrti uređuju se statutom grada shodno odredbama zakona koje se odnose na mjesnu samoupravu u mjesnim odborima.
Bălcaciu, Jidvei
Bălcaciu je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Jidvei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Agua Caliente, Escuinapa
Agua Caliente je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Nybyggarna (film)
Nybyggarna je švedski igrani film snimljen u režiji Jana Troella i premijerno prikazan 1972. godine. Predstavlja ekranizaciju završna tri romana iz serije Utvandrarna Vilhelma Moberga, odnosno nastavak filma Utvandrarna iz prethodne godine. U filmu Max von Sydow i Liv Ullmann ponavljaju uloge Karl-Oskara i Kristine, bračnog para emigranata koji su sredinom 19. vijeka, gonjeni neimaštinom, odlučili potražiti sreću kao emigranti u SAD. Radnja se događa u Minnesoti te prati nekoliko decenija u njihovom životu, kada zajedno sa sunarodnjancima pokušavaju stvoriti novi život, ali se suočavaju sa iskušenjima vezanim uz građanski rat, sukobe sa Indijancima, ali i nerazumijevanju djece koja sve manje govore švedski ili imaju veze sa starom domovinom. Nybyggarna, koja se snimala paralelno sa svojim prethodnikom, predstavlja je jedan od tada najskupljih i najambicioznijih projekata švedske kinematografije. Kao i prethodnik, postigla je veliki uspjeh, te je, između ostalog, bila nominirana za Oscar za najbolji strani film.
La Isleta, Ursulo Galván
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Forcelle, Rieti
Forcelle je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1144 m.
Aurora Buenavista, Ocosingo
Aurora Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 255 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1316 m.
Signatico, Parma
Signatico je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 838 m.
Laguna del Carmen, Tapachula
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Piedra Bola, Guachochi
Piedra Bola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2060 m.
Ivan Zlatić
Ivan Zlatić (Čačak, SFRJ, 1975), srpski novinar, političar i aktivista.
Od 2003. do 2012. bio je sekretar Saveta za borbu protiv korupcije, stručnog, savetodavnog tela Vlade Srbije. Bio je novinar i član uredništva časopisa Republika od 1999. do 2012. godine i balkanske edicije Z magazina (2007-2009). Urednik Biltena za samoobrazovanje i društvena pitanja od juna 2012. godine (od marta 2013. i u dnevnom listu Danas). Jedan od inicijatora i član rukovodećih tela Unije radnika i akcionara Srbije, Pokreta Ravnopravnost i Koordinacionog odbora radničkih protesta u Srbiji. U oktobru 2016. godine izabran je za predsednika Socijaldemokratske unije.
Fraccionamiento las Arcinas, Purísima del Rincón
Fraccionamiento las Arcinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1760 m.
Cosminele de Sus, Prahova
Cosminele de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 1245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Ruski zaštitni korpus
thumb|350px|[[Mitropolit Anastasij Gribanovski, poglavar Ruske zagranične crkve, obilazi Ruski korpus u Srbiji.]]
Ruski zaštitni korpus (Русский охранный корпус, Russisches Schutzkorps Serbien; skraćeno RZK) bio je za vreme Drugog svetskog rata kvislinška vojna formacija sastavljena od ruskih emigranata u Srbiji, u sastavu nemačkog Vermahta.
Komanda
Komandant čitavog sastava je bio general-potpukovnik Štajfon, bivši carski i Vrangelov oficir. U borbenim dejstvima Ruski zaštitni korpus je bio potčinjen nemačkim odnosno bugarskim divizijama.
La Mesa Alta, San Luis de la Paz
La Mesa Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Ruski zaštitni korpus
Komanda
Nadzor se sprovodio preko nemačkog oficira za vezu. Pripadnici Ruskog zaštitnog korpusa su verovali da će u novoj Rusiji, pod nemačkom okupacijom, nastupiti za njih povoljne okolnosti. Prema oceni Nemaca, Zaštitni korpus se u stražarskoj službi, a delimično i u ratu protiv partizana, "pokazao i dokazao kao pouzdan".
La Mesa Alta, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2132 m.
Ruski zaštitni korpus
Uloga
Pri 104. lovačkoj diviziji su bili angažovani 1. i 2. puk, naročito za osiguranje proizvodnje u Krupnju, Boru i Majdanpeku i za osiguranje Drine. 3. puk je osiguravao železnicu u dolini Ibra i rudnik Trepča kod Kosovske Mitrovice.
Almaški kraj
Алмашки крај је део Новог Сада. Смештен је између Алмашке и Саборне цркве и обухвата делове градских четврти Подбаре, Салајке и Стари град.
Историја
Алмашки крај је насељен српским породицама из села Алмаш 1718. године, отуда и име. Алмашка црква је саграђена 1797. и она је највећа православна црква у Новом Саду. У овом делу Новог Сада је смештена и нова зграда Матице српске.
Ruski zaštitni korpus
Uloga
Sovjetski ratni zarobljenici su od 1943. dodavani Ruskom zaštitnom korpusu.
Rancho Nuevo, Tlanchinol
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlanchinol.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 135 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Pozza Bassa, Verona
Pozza Bassa je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Pio III.
Pio III. (rođen kao Francesco Nanni Todeschini Piccolomini) bio je 215. papa, od 22. septembra 1503. do 18. oktobra 1503. godine.
Roata Lorenzot, Cuneo
Roata Lorenzot je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Talaccio, Bolzano
Talaccio je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1458 m.
El Urbalejo, Cerro Azul
El Urbalejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cerro Azul.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 170 m.
FRUTICO, Empaque, Escuinapa
FRUTICO, Empaque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Escuinapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.