cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anne Boleyn
Uspon na engleskom dvoru
Anne je nedugo po dolasku na Englesku dobila prvog udvarača: Henry Percya, sina 5. grofa od Northumberlanda. Vrsta njihovog odnosa je ostala nepoznata. Svećenik po imenu George Cavendish, prijatelj Henrya Percya kojem je Anne bila antipatična, bio je uvjeren da Percy i Boleyn nisu bili ljubavnici i da njihova veza nije bila seksualna. Njihova veza je prekinuta 1523. godine nakon što je Percyev otac odbio podržati njihove zaruke. Prema Cavendishu, Anne je nakon prekida veze sa lordom Percyem nakratko napustila ddvor i neko vrijeme provela na svom porodičnom imanju. Po povratku na dvor oko sebe je okupila veći broj prijateljica i udvarača. Anne je postala poznata po svojoj sposobnosti da muškarce drži dovoljno blizu da održi svoju popularnost, a dovoljno daleko da ne bude predmet tračeva. Njen rođak ju je u tom periodu opisao kao naizgled tihu i umjerenu, a zapravo nepokorivu i tvrdoglavu.
Henrik je Anne počeo primjećivati 1525. godine. Poučena sestrinim gorkim iskustvom odbačene ljubavnice, Anne je odbijala Henrika i odupirala se njegovim pokušajima da je zavede, što je njega još više privlačilo. Njegove pokušaje ona je obarala govoreći mu da će radije izgubiti svoj život nego svoje principe.
Kraljeva ljubavnica
thumb|desno|200px|Henrik VIII Prije nego što je kralj Henrik VII, otac Henrika VIII, preuzeo englesku krunu, u Engleskoj se vodio dug i iscrpljujući građanski ratovi zvani Ratovi dviju ruža, u kojima su se za englesku krunu borile dvije dinastije. Henrik, čija su sva djeca sa Katarinom Aragonskom osim ledi Marije umrla u djetinjstvu, želio je izbjeći takav scenarij. Anne je vidjela svoju priliku u Henrikvoj opsesiji sinom, te postala odlučna u svojoj namjeri da mu se preda tek kada je oženi i učini kraljicom.
U međuvremenu Londonom je harala misteriozna bolest koja se manifestirala iznenadnim znojenjem i čije bi žrtve umirale nekoliko sati nakon pojave simptoma. Henrik je napustio opustošeni dvor na vrijeme, ali Anne se zarazila i preživjela bolest u junu 1528. godine. Anne je tada liječio jedan od najboljih kraljevih liječnika. U početku je Anne držana u pozadini, ali do 1528. znalo se za Henrikove namjere da je oženi. Anne je podržavavala njena koristoljubljiva rodbina, ali do tada je našla pristalice i među velikim brojem dvorjana. Kraljeva ljubavnica je uživala u svom novom tretmanu - Henrik je plaćao, a ona gomilala haljine, krzna i nakit. Henrik je običavao ručati sa njom privatno, a plaćao je i njene kockarske dugove. Anne je pratila Henrika na raznim svečanostima, a Katarina je često bila potpuno ignorirana.
Henrikova rastava
Henrik je ubrzo nakon povlačenja bolesti počeo tražiti razlog da se rastavi od Katarine i oženi Anne, za koju je vjerovao da će mu roditi sina. Od Pape je zatražio poništenje braka, tvrdeći da je Katarina lagala kada je izjavila da njen prvi brak nije bio konzumiran. Pošto je Katarina kratko vrijeme bila udata za Henrikovog starijeg brata Artura, morala je dokazati da je ostala djevica. U protivnom, njen brak sa Henrikom bi se smatrao incestom. Papa, međutim, nije bio u mogućnosti Henriku dati poništenje braka budući da je Karlo V, car Svetog Rimskog Carstva, kome je Katarina bila tetka, tada držao Rim u svojoj šaci. Henrik tada zadatak traženja poništenja braka povjerava Thomasu Wolseyu, nadbiskupu od Yorka. thumb|desno|200px|Katarina Aragonska, prva supruga Henrika VIII Papa je Henriku zabranio sklapanje novog braka sve dok se u Rimu ne donose odluka o njegovom braku sa Katarinom. Wolsey nije odobravao Henrikovu vezu sa Anne i želio je za kralja aranžirati brak sa francuskom princezom kako bi poboljšao odnos sa Francuskom, što je trajno oštetilo njegov odnos sa Anne. Ona je vršila pritisak na Wolseya sve dok ga Henrik, smatrajući ga nesposobnim, nije otpustio 1529. godine. Wolsey je nakon toga molio Anne da mu pomogne vratiti se na svoju prijašnju poziciju, ali ona to odbija, nakon čega Wolsey započinje tajne dogovore sa papom sa ciljem protjerivanja Anne iz Engleske. Njegovi planovi su bili otkriveni, te je Henrik naredio njegovo hapšenje. Da nije umro od nepoznate bolesti 1530, vrlo je vjerovatno da bi bio pogubljen zbog veleizdaje. Kako se otarasila Wolseya, Anne je dobila veći uticaj na vjersku i državnu politiku. Po smrti nadbiskupa od Canterburya, Anne je na tu poziciju postavila Thomasa Cranmera, prijatelja svoje porodice.
Godinu dana kasnije Henrik je prekinuo bračni život sa Katarinom i nju iselio u zamak Kimbolton, a njene sobe na dvoru poklonio Anni. Narod je, međutim, podržavao Katarinu. Jedne večeri u jesen 1531. godine, dok je Anne večerala uz rijeku na očevom imanju, napala ju je velika grupa bijesnih žena, kojima je jedva uspjela pobjeći brodom.
Markiz od Pembrokea
Prije odlaska u Calais, Henrik je Anne počastio titulom markiza od Pembrokea, učinivši je prvom ženom koja je oplemenjena direktno od strane monarha, a ne naslijeđem ili brakom. Svečanost dodjeljivanja markizata održana je u starom gradu Windsoru u nedjelju 1. septembra 1532. godine. Pembroke je bio od emocionalne važnosti za porodicu Tudor; Jasper Tudor, brat Henrikovog djeda po ocu, Owena Tudora, nosio je titulu grofa od Pembrokea. Nadalje, Anne nije bila markiza, već markiz, pošto je cilj bio istaći da ona tu titulu drži suo jure, a ne kao markiževa supruga. Zajedno sa titulom Anne je dobila pet kuća u Velsu, dvije u Essexu, i dvije u Hertfordshireu, a ranije iste godine dobila je dvije kuće u Middlesexu. Zemlja koju je dobila donosila je više od hiljadu funti godišnje.
Konferencija u Calaisu
thumb|levo|200px|Historičar Eric Ives ovaj portret smatra najvjerodostojnijim opisom Anne Boleyn Za razliku od Henrikove prve žene, Anne je ohrabrivala alijansu sa Francuskom, koja joj je još u djetinjstvu prirasla srcu. Uspostavila je prijateljski odnos sa francuskim ambasadorom, uz čiju je pomoć organizirala međunarodnu konferenciju u Calaisu godine 1532. godine. Henrik se nadao da će na toj konferenciji dobiti podršku francuskog kralja Franje I po pitanju braka sa Annom.
Krunidba
Anne je okrunjena i pomazana za kraljicu Engleske u nedjelju, 1. juna 1533. godine, u Westminsterskoj opatiji. Anninu krunu nosio je vojvoda od Suffolka, suprug Henrikove sestre, a njena dva žezla nosila su dvojica grofova. Stara vojvotkinja od Norfolka čuvala je kraljičinu dugačku haljinu od skupog hermelinskog krzna. Anne je na glavi nosila koronetu ispunjenu biserima i dragim kamenjem. Za Annom je išlo deset dama, a iza njih sve njene dvorjanke obučene u haljine od bijelog baltičkog krzna. Okrunili su je i pomazali nadbiskup od Canterburya i nadbiskup od Yorka, nakon čega su joj grofovi predali žezla. Nakon krunidbe, prilikom koje su isticani simboli i ikone Djevice Marije, održana je misa.
Usprkos činjenici da Henrik nije štedio na Anninoj krunidbi, želeći veličanstvenom krunidbom supruge dokazati zakonitost i valjanost njihovoga braka, ceremonija je bila neuspješna. Anne, tada već dva mjeseca trudna, ostala je nepopularna u narodu koji je i dalje suosjećao sa Katarinom.
Rođenje djeteta i odnos sa Marijom
thumb|left|Palača Placentia, u kojoj je Anne rodila buduću Elizabetu I
Pad u Henrikovim očima
thumb|right|Jane Seymour, Henrikova supruga nakon Anne Boleyn, umrla je godinu dana nakon njihovog vjenčanja, ali je uspjela roditi sina.
Katarina, koja je od poništenja svog braka sa Henrikom nosila titulu princeze udovice od Velsa, umrla je 7. januara 1536. godine, a kralj i kraljica su za njenu smrt saznali sljedećeg jutra. Nakon što su čuli za njenu smrti, Henrik i Anne su se navodno nosili svijetlo žutu odjeću. Neki smatraju da je to bio njihov način da proslave Katarininu smrt, dok drugi upućuju na činjenicu da je žuta bila boja koja se u Španiji tada tradicionalno nosila kao crnina danas. Katarinini liječnici potvrdili su da je njeno srce bilo crno, što se tada, zbog manjka znanja o raku, smatralo znakom trovanja.
Na dan Katarinine sahrane, 29. januara 1536. godine, Anne je saznala za muževu nesreću prilikom jahanja: Henrik je pao sa konja i bio teško ozlijeđen, Anne je od posljedica stresa izazvanog ovom nesrećom pobacila šest mjeseci star fetus čiji se spol mogao prepoznati - bio je to sin. Ovaj gubitak smatra se početkom kraja Henrikovog drugog braka, a ono što je uslijedilo je jedan od najkontroverznijih perioda u engleskoj historiji. Sama Anne je izjavila da je "pobacila svog spasioca". Između Elizabete i pobačenog sina Anne je bila trudna dva puta; jedna trudnoća je završila rođenjem mrtvorođenčeta, a druga ili pobačajem ili također rođenjem mrtvorođenčeta.
Dok se Anne oporavljala od pobačaja, Henrik je uvjerio sebe da je Bog prokleo njihov brak. Henrik je sada počeo tražiti način da prekine brak sa Annom i da pokuša dobiti sina sa drugom ženom. Jane Seymour, Henrikova nova ljubavnica, se uskoro uselila u Annine odaje. Henrik je mogao jednostavno proglasiti njihov brak prokletim i poništiti ga, kao što je učinio sa Katarinom. Međutim, poništavanje braka sa Katarinom dovelo je u neugodnu situaciju mnoštvo ljudi, budući da su u isto doba dvije žene tvrdile da su kraljice Engleske, dvije kraljeve kćerke smatrane nasljednicama, a cijela katolička Evropa bila na strani prve žene. Henrik nije želio da Anne ugrozi legitimitet njegovog sljedećeg braka, pa je zato tražio izravniji način da se riješi Anne.
Mozirje (općina)
Geografske karakteristike
Općina Mozirje prostire se na sjeveru Slovenije, zapadno od Velenja u slivu rijeke Savinje na površini od 53.5 km², na kojoj leži 8 naselja. na južnom rubu
Rukometna reprezentacija Španije
Rukometna reprezentacija Španjolske je nacionalna rukometna reprezentacija koja predstavlja Španjolsku na međunarodnim natjecanjima. Reprezentacija je, kao i ostatak rukometnih natjecanja u zemlji, pod ingerencijom Kraljevske španjolske rukometne federacije. Trenutno se nalazi na osmom mjestu IHF-ove ljestvice.
Mozirje (općina)
Naselja Općine Mozirje
Brezje, Dobrovlje pri Mozirju, Lepa Njiva, Ljubija, Loke pri Mozirju, Mozirje, Radegunda, Šmihel nad Mozirjem.
Anne Boleyn
Suđenje
thumb|left|200px|Anne sa sestrom u Toweru, večer pred pogubljenje Krajem aprila, flandrijski muzičar po imenu Mark Smeaton koji je radio za Anne uhapšen je i mučen sve dok nije izjavio da je bio u ljubavnoj vezi sa kraljicom. Dana 1. maja uhapšen je još jedan dvorjanin, Henry Norris, koji nije mogao biti mučen pošto je bio aristokratskog porijekla. On je porekao svoju krivicu i tvrdio da je Anne također nevina. Francis Weston je uhapšen dva dana kasnije po istoj optužnici. William Brereton, jedan od Henrikovih dvorjana, takođe rje optužen i uhapšen. Na kraju je za dvanaestomjesečno seksualnu vezu sa kraljicom optužen i njen vlastiti brat, George Boleyn. Dana 2. maj, za vrijeme ručka, uhapšena je i Anne, te odvedena u Tower of London. Tu je doživjela nervni slom tražeći da joj se kaže za šta je okrivljena. Norrisu, Smeatonu, Breretonu, i Westonu je suđeno 12. maja, i samo je jedan, Smeaton, priznao krivicu nakon mučenja. Georgeu i Anni Boleyn suđeno je odvojeno 15. maja. Anne je bila optužena za preljub, incest, vještičarenje i urotu protiv kralja.
Rukometna reprezentacija Španije
Kada su 1996. godine osvojili i europsko srebro i olimpijsku broncu, Španjolska je uspostavila svoju reputaciju u svjetskom rukometu. Uslijedilo je još jedno srebro na EHF Euru 1998. te novo dvostruko slavlje 2000. - europska i olimpijska bronca. Od 2000. do 2005. ostvaruju dobar plasman, ali ostaju bez medalje, da bi 2005. godine, na svjetskom prvenstvu u Tunisu, ostvarili svjetsko zlato pobjedom nad Hrvatskom. To je bilo njihovo prvo zlato na međunarodnim natjecanjima, osvojeno pobjedom protiv tadašnjih branitelja naslova. Sljedeće godine na Euru u Švicarskoj ostvajaju srebro, da bi na Olimpijadi 2008. u Pekingu ponovo osvojili brončanu medalju. Na svjetskom prvenstvu 2011., osvojili su još jednu broncu. Kao domaćini, 2013. ponovo postaju svjetski prvaci.
Unatoč izostanku zlatnih medalja, španjolski je rukomet svijetu predstavio velik broj vrhunskih igrača. Golman David Barrufet, ujedno i rekorder po broju nastupa za reprezentaciju, bio je jedan od najboljih golmana svijeta. Sadašnji trener, koji je također nastupao i za Rusiju, Talant Dujšebajev, bio je prvi španjolski rukometaš proglašen za Igrača godine IHF-a, a kasnije mu se pridružilo i legendarni lijevi vanjski, Rafael Guijosa. Također, višestruki osvajač medalja za Španjolsku je i legendarni Demetrio Lozano.
Anne Boleyn
Pogubljenje
thumb|desno|200px|Mjesto na kojem je stala skela na kojoj je Anne Boleyn pogubljena Egzekutori su došli po Anne u jutro 19. maja i odveli je u Tower Green, gdje joj je trebala imati privatno i dostojanstveno pogubljenje. Anne je, u pratnji nekoliko dvorjanki, krenula prema mjestu pogubljenja, izgledajući "neuplašeno kao da ne ide umrijeti". Održala je kratak govor:
Rukometna reprezentacija Španije
Noviji španjolsku rukomet obilježila su, svakako, braća Raúl i Alberto Entrerríos, Juanín García, koji je ujedno i najbolji strijelac reprezentacije, Iker Romero, Rubén Garabaya i golman Arpad Šterbik, koji je ranije nastupao za Srbiju i Crnu Goru.
Uspjesi na međunarodnim natjecanjima
Olimpijske igre
IHF Svjetsko prvenstvo
EHF Euro
Mediteranske igre
Poznati igrači i individualne statistike
350px|minijatura|lijevo|Rukometna reprezentacija Španjolske (2013)
Najviše nastupa
thumb|200px|[[David Barrufet, legendarni golman reprezentacije, ujedno i igrač s najviše nastupa u povijesti.]] Igrači s više od 100 nastupa za reprezentaciju:
Najviše golova
thumb|200px|[[Juanín García, igrač s najviše golova za španjolsku reprezentaciju.]] Igrači sa više od 200 golova za reprezentaciju:
Anne Boleyn
Izgled i osobine
"Ona nikada nije bila opisivana kao velika ljepotica, ali čak i oni koji su je ismijavali priznavali su da je posjedovala dramatičnu privlačnost. Njena maslinasta put i ravna crna kosa davale su joj dašak egzotike u kulturi koja je mliječno-bijelu kožu smatrala neophodnom za ljepotu. Njene oči su bile posebne upadljive: 'crne i lijepe', napisao je jedan njen savremenik, dok je drugi zapazio da su bile 'uvijek najatraktivnije', i da ih je 'znala efektivno koristiti'." thumb|desno|200px|Skica Annina lika Čini se da su ljudi prije svega bili zadivljeni Anninom harizmom:
Дујке
Дујке је насеље у Србији у општини Сјеница у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 152 становника (према попису из 1991. било је 236 становника).
Rukometna reprezentacija Španije
Aktualni sastav
Izbornik: Valero Rivera
Дујке
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Anne Boleyn
Izgled i osobine
Nakon njene smrti pričalo se da je Anne rođena sa šest prstiju na lijevoj ruci, što se tada smatralo znakom đavola. Iako je ova legenda ostala popularna, nema dokaza da je podrže. Teško je vjerovati da bi Henrik uopšte uzeo za suprugu ženu sa znakom đavola. Ova je legenda vjerovatno izmišljena da bi potkrijepila optužbe za vještičarenje, na osnovu kojih je Anne pogubljena.
Preci
Preci Anne Boleyn
Lokva (Zvečan)
Lokva je naselje u opštini Zvečan, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Opština Șuțești, Brăila
Șuțești je opština u Rumuniji u okrugu Braila.
Nicolești, Frumoasa
Nicolești je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Frumoasa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 788 m.
Ampir
Ampir ili Carski stil (od francuskog: empire = carstvo, carski) je naziv za umjetnički stil, zapravo završnu fazu neoklasicizma, koja se razbuktala između 1804. - 1814, za vrijeme Prvo Francusko Carstvo, i Napoleonove vladavine.
Historija i karakteristike
Ampir je nastao zahvaljujući Napoleonovoj želji da stvori novi stil inspiriran grandioznim djelima Starog Egipta i Carskog Rima.
Najreprezentativniji primjeri arhitekture tog razdoblja su pariške građevine i spomenici kao što je crkva Madeleine (podignuta kao Temple de la Gloire de la Grande Armée) Pierre-Alexandre Vignona, Arc de Triomphe Jean Chalgrina, Arc de Triomphe du Carrousel, Charlesa Perciera i Pierra Fontaine i obelisk na trgu Vendôme.
Najpoznatiji slikar tog stila bio je Jacques-Louis David koji je oslikao sve važnije Napoleonove trenutke.
U kiparstvu je najznačniji predstavnik bio Antonio Canova koji se proslavio herojskim kipovima Napoleona i njegove porodice.
Ampir je utjecao i na modu, koja je također pronašla svoju inspiraciju u klasičnim vremenima, svjesno oponašajući bogatu eleganciju predrevolucionarne Francuske. Ženske haljine od lakih materijala, koje padaju do poda, isticale su ženstvenost i gracioznost, velikim dekolteima i visokim strukom odmah ispod grudi. Pariške zime tražile su toplu vanjsku odjeću, sa brojnim novim dodatcima; šalovima, pelerinama, kapama, ogrtačima, jaknama i kaputima.
Istovremeno je muška moda ampira istaknula frak sa obaveznim prslukom i košuljom visoka ovratnika sa kravatom. thumb|280px|right| [[Napoleon Bonaparte|Napoleonova spavaća soba u Versaillesu]] Arhitekti Charles Percier i Pierre Fontaine, koji su oblikovali namještaj za rezidencije Napoleona, pridonjeli su u velikoj mjeri stvaranju ampira, naročito kod oblikovanja enterijera i namještaja. Oni su svoje ideje 1801. i 1812. objavili u Zbirci unutarnjeg uređenja (Recueil de décorations intérieures) pa je ta publikacija bila istovremeno i velika propaganda za taj stil.
Na ampir su velik utjecaj izvršila i onovremena arheološka otkrića izvedena za pohoda na Egipat, što je dovelo do direktnog kopiranja klasičnih vrsta namještaja i dekorativnih predmeta, pa i egipatskih ornamenata. Tako su nastajale pozlaćene stolice i stolovi od mahagonija sa preuzetim formama rimske, grčke i egipatske umjetnosti koje su nosili krilati lavovi, ili pilastri sa kapitelima u obliku poprsja od sfingi ili palminog lišća.
U slučaju kad nije bilo antiknih prototipova, tadašnji uobičajeni oblici oživljeni su antičkim dekorativnim motivima, često sa simboličkim implikacijama u odnosu na Napoleonovu vladavinu, pa su se tako krilate pobjede i lovorovi vijenci koristili kao ukrasni simboli pobjede, a pčele, snopovi žita i rogovi obilja za prosperitet, a fasces i sfinge za osvajanje novih zemalja.
Iako je Ampir bio prvenstveno francuski, točnije pariški stil, koji je vrlo kratko trajao u matičnoj zemlji, vrlo brzo se proširio Evropom, ali ga je svaka zemlja prilagodila svom ukusu, pa je tako u Britaniji postao Regency.
Rincón de Nicolás Romero, Zitácuaro
Rincón de Nicolás Romero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6213 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2325 m.
Gerona (provincija)
Provincija Gerona (katalonski: Província de Girona) je jedna od 50 španjolskih provincija od 755,716 stanovnika na sjeveroistoku zemlje u Autonomnoj zajednici Kataloniji.
Administrativni centar provincije je istoimeni grad.
Geografske karakteristike
Provincija se prostire sjeveroistočno od Barcelone duž obale Mediterana i prema Pirinejima, odmah do francuske ogranice na terenu od 5,910 km².
Sa sjevera graniči sa Francuskom i Pirinejima, sa istoka i jugoistoka sa Sredozemnim morem i sa zapada sa španjolskim provincijama Barcelona i Lérida. Provincija je poznata po poluotoku Creus, najistočnijoj točci Iberijskog poluotoka.
Llano Verde, Santiago Amoltepec
Llano Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Amoltepec.
Gerona (provincija)
Historija
Provincija Girona osnovana je Katalonije. Tokom historije je često djelovala kao čuvar istočnog ulaza na Iberijski poluotok.
Llano Verde, Santiago Amoltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 408 m.
Gerona (provincija)
Privreda
Hladni planinski sjever provincije ima ima dobro razvijeno šumarstvo (hrast, bor, kesten) i drvnu industriju. S druge strane po istoku i jugu prostire se plodna obalna ravnica Empordà]], koju oplakuju rijeke; Ter, Muga i Fluvià. Po njoj se uzgajaju žitarice (kukuruz, krmiva). Ribarstvo je također važno za ekonomiju provincije.
Tvornice glavnog grada Gerone proizvodi tkanine od lana i pamuka, prehrambene proizvode, papir i elektroniku. Izvozno orjentirana industrija pluta koncentrirana je u općinama Sant Feliu de Guíxols i Palafrugell Turizam je važan uz obalu, naročito u Costa Bravi, pa je uslužni sektor važna privredna grana.
Štajerska (razvrstavanje)
Štajerska može značiti:
Monastero, Sondrio
Monastero je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 262 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Canata, Imperia
Canata je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 146 m.
El Refugio, Villagrán
El Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Villagrán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Valle de Corzo, Villaflores
Valle de Corzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Bluewater Village, New Mexico
Bluvoter Vilidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 628.
Iztlalco, Milpa Alta
Iztlalco je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Milpa Alta.
Ute, Iowa
Jut je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 374 stanovnika.
Iztlalco, Milpa Alta
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2567 m.
Ute, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 374 stanovnika, što je 4 (1,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Adamsit
Adamsit je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 277,581 Da.
Arroyo Seco, Tampamolón Corona
Arroyo Seco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampamolón Corona.
Domrémy-la-Pucelle
Domremi la Pisel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Vogezi koja pripada prefekturi Nefšato.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 167 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18,58 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 270 metara (maksimalnoj 407 m, a minimalnoj 268 m).
Domremi-la-Pusej je mesto rođenja Jovanke Orleanke. U selu se nalazi očuvana kuća u kojoj je rođena (pretvorena u muzej), kao i crkva gde je krštena. Zbog toga, selo poseti na hiljade turista godišnje.
Prvobitni naziv sela je bio Domremi, da bi kasnije bio preimenovan u Domremi-la-Pusej po nadimku Jovanke Orleanke, Deva od Orleansa (La Pucelle d'Orléans).
Francuski kralj Karlo VII Pobednik je 1429. godine oslobodio stanovnike sela plaćanja poreza, na insistiranje same Jovanke Orleanke. Nakon francuske revolucije, porez je ponovo postao zakonska obeveza stanovnika Domremia.
The Pussycat Dolls
The Pussycat Dolls američka je devojačka grupa. Nastale su 1995. kao plesna trupa, a onda 2003. kao muzička grupa. Devojke iz ove grupe proslavile su se pločom PCD i hitovima "Don't Cha", "Buttons", "When I Grow Up" i "Jai Ho".
Beneuvre
Benevr je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Monbar.
The Pussycat Dolls
Postava grupe se tokom više godina menjala. Članice Pusiket Dols kao muzičke grupe su Nikol Šerzinger, Melodi Tornton, Džesika Suta, Ešli Roberts i Kimberli Vajat, mada je Karmit u februaru 2008. napustila grupu. Nikol je bila glavni vokal u grupi, a sve češće je pevala i Melodi, ponekad i Karmit. Ostale članice su pevale prateće vokale i plesale.
Beneuvre
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 101 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,40 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 430 metara (maksimalnoj 511 m, a minimalnoj 375 m).
Waldfeucht
Valdfojht je opština u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5370032.
The Pussycat Dolls
1995—2002: Plesna grupa
Robin Antin je, zajedno sa svojom prijateljicom Kristinom Eplgejt, danas poznatom glumicom, osnovala plesnu grupu 1993. godine. Grupa je imala svoj prvi nastup 1995. U ovom periodu, devojke su plesale u jednom noćnom klubu, uglavnom uz hitove iz pedesetih i šezdesetih, u oskudnoj odeći.
Waldfeucht
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 7-72 metra. Površina opštine iznosi 30,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.207 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 304 stanovnika/km².
Parco Russo, Salerno
Parco Russo je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
The Pussycat Dolls
2003—2007: formiranje grupe i PCD
Prvi singl koja je grupa lansirala bio je "Don't Cha", zajedno sa američkim reperom Basta Rajmsom. Ova pesma odmah je postala hit širom sveta, lansirajući Pusiket Dols u zvezde. Njihov sledeći singl bila je balada "Stickwitu", za koju su 2006. primile nagradu „Gremi“ za najbolje izvođenje jednog pop dua ili grupe. Isti uspeh postigli su singlovi "Beep" (sa reperom Vil Aj Emom), "Buttons" (sa reperom Snup Dogom), "I Don't Need A Man" ii "Wait A Minute.
2007. godine, Pusiket Dols su napravile svoj šou Pussycat Dolls Presents: The Search of the New Doll, pomoću koje su nameravale da pronađu svoju novu, sedmu članicu. Nakon nekoliko meseci takmičenja, pobedila je mlada Ajša Nitolano. Ona nije učestvovala ni u jednom projektu sa grupom i uskoro ju je napustila, kako bi se posvetila solo karijeri.
2008—2010: Doll Domination i raspuštanje grupe
U februaru 2008. godine, Karmit Bahar je potvrdila da napušta Pusiket dols. Grupa je nastavila karijeru kao petorka.
2008. godine izdale sz drugi album pod nazivom Doll Domination, sa koga su se izdvojili hitovi poput "When I Grow Up", i "Jai Ho".
Početkom 2010. godine grupu su napustile sve članice, a u julu 2011, Robin Antin je potvrdila da se Pusiket Dols vraćaju u novom sastavu i da će sve članice nove grupe pevati, za razliku od prethodih.
Racconti proibiti... di niente vestiti
Racconti proibiti... di niente vestiti je italijanska filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Brunella Rondija. Radnja se događa u renesansnoj Italiji na prijelazu iz 15. u 16. vijeka, a protagonist, čiji lik tumači Rossano Brazzi, je pjesnik i slikar koji mladog sina svog najboljeg prijatelja (čiji lik tumači Ben Ekland) vodi na putovanje prilikom koga bi se trebao upoznati sa ženskim čarima. Racconti proibiti se isticao eksplicitno seksualnim sadržajima, kao i temom srodnom mnogo poznatijem Pasolinijevom filmu Il Decameron, te se, stoga, smatra dijelom trenda erotskih komedija smještenih u srednjovjekovnu ili renesansnu prošlost, poznatih kao decamerotici.
Ekspedicija
Korijen riječi ekspedicija je u latinskom jeziku (ex pes, ped - na noge, expedire - slati, isporučiti, otići). Riječ se višeznačno upotrebljava za:
Od 15. stoljeća u doba istraživanja dalekih krajeva postao je pojam za duga putovanja gdje su čovjek ili grupa odvojeni od ostalog svijeta, a sve potrebno za preživljavanje, djelovanje i ostvarenja cilja moraju imati sa sobom.
Ekspedicija se koristi da označi vojni pohod, kopneni ili pomorski, s određenim zadatkom. Kaznena ekspedicija koju provode ekspedicijske snage na tuđem teritoriju ima za cilj odmazdu nad širom zajednicom čiji su članovi počinili neki zločin, te označava ujedno i odvraćanje članova te zajednice od činjenja tih nedozvoljenih radnji u budućnosti. I kod kaznenih ekspedicija postoje razlike, pa se dijele na one blaže poput uništavanje imovine ili stoke i poljoprivrednog zemljišta, preko zarobljavanja ili ubijanja čanova neke teritorijalne ili plemenske zajednice što može prerasti u genocid, kao najteži oblik kaznene ekspedicije.
Ove kaznene ekspedicije unutar vlastitih granica jedne države se rijetko primenjuju i to nezvanično. Dobar primer su brazilske policijske ekspedicije koje se bore protiv narko bandi u čuvenim fevelama.
Ekspedicija u planinarstvu
U planinarstvu pojam ekspedicija koristi se od kraja 19. stoljeća kada su u teško dostupna svjetska velegorja krenule grupe planinara s namjerom uspona na vrhove visokih planina.
Zajedničke osobine svih ekspedicija su:
Ekspedicije su često bile neuspješne ili sa fatalnim posljedicama. Uspješnom ekspedicijom se smatra ona čiji je bar jedan član ispenjao vrh.
Ekspedicijski stil
Ekspedicijski stil je jedan od dva osnovna načina penjanja na visoke planine. Podrazumijeva upotrebu alpinističke opreme i tehnike i korištenje vlastite logistike za ostvarenje cilja. Unaprijed se određuje smjer uspona i silaska (ruta), mjesta noćenja (bivakiranja ili visinskih kampova) u koje se doprema hrana i ostale zalihe i tu se skladište. Članovi ekspedicije se izmjenjuju u kampovima.
Treking
U vezi s pojmom ekspedicija u planinarstvu je u upotrebi i riječ treking. Izraz trekking potječe od riječi “trek”, južnoafričko-nizozemske imenice koja znači “vući, putovati”. Značenje se odnosi na duže putovanje od mjesta A do mjesta B. Specifičnost takvog dužeg putovanja je što se ono obično izvodi na nepreglednim dijelovima prirode kojima se ne može pristupiti nikakvim transportnim sredstvom. Disciplina je nastala 60 tih godina, a svijetu ju je prvi predstavio James Roberts (1916–1997). Roberts je kao oficir pri britanskom veleposlanstvu u Kathmandu mnogo vremena provodio planinareći i istražujući himalajske vrhove. Najpoznatiji je istraživač i planinar 20. stoljeća, a postavio je temelje današnjih ekspedicija na Himalaju (otac trekinga u Nepalu).
La Cueva, Mulegé
La Cueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 907 m.
Gornja Luka
Gornja Luka je naselje u opštini Dečani, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Tom Ford
Thomas Carlyle "Tom" Ford (rođen 27. avgusta, 1961.) je američki modni kreator i filmski reditelj. Stekao je svetsku slavu radom za kuću Gucci i kreiranjem sopstvenog brenda, Tom Ford.
Biografija (1961–1986)
Ford je rođen 27. avgusta, 1961. u Austinu, kao sin Tom Forda i Shirley Burton. Svoje rano detinjstvo je proveo u predgrađima Houston i San Marcos, izvan Austina, da bi se njegova porodica preselila u Santa Fe kada je imao 11 godina. Napustio je Santa Fe sa 17 godina i otišao na studije istorije umetnosti na Njujorškom univerzitetu.
Nakon samo godinu dana napustio je studije i počeo je da glumi u reklamama; u jednom trenutku pojavljivao se istovremeno u 12 reklama koje su se emitovale nacionalno. Počeo je da studira enterijer u poznatoj školi, Parsons The New School for Design. Tokom boravka u New Yorku, bio je povezan sa čuvenim klubom, Studio 54, gde je shvatio da je gej. Glamur disko ere Studija 54 imao je glavni uticaj na njegove kasnije kreacije. Pre poslednje godine studija, radio je u Parizu u Chloé. Premda se njegov rad svodio na slanje odeće na snimanja, to iskustvo je pobudilo ljubav prema modi. Poslednju godinu na koledžu The New School proveo je studirajući modu, ali je diplomirao na arhitekturi.
Početak karijere (1986–1994)
Kada je imao intervjue za posao nakon diplomiranja, pominjao je da je pohađao The New School's Parsons, ali je krio informaciju da je završio arhitekturu i da je radio na običnim poslovima za Chloe. Uprkos nedostatku iskustva, Ford je svakodnevno zvao duzajnerku Cathy Hardwick, kako bi dibio posao u njenoj kompaniji sportske odeće srednje klase. Konačno, ona ga je primila. Hardwick je kasnije izjavila: "Nisam imala nameru da mu dajem nadu. Pitala sam ga koji su mu omiljeni evropski dizajneri. Rekao je 'Armani i Chanel'. Par meseci kasnije pitala sam ga zašto je to rekao, a on je odgoorio, 'Zato što ste nosili nešto od Armanija'. Da li je čudo što je dobio posao?" Ford je radio kao asistent dve godine za Hardwickovu.
Godine 1988. Ford je prešao u Perry Ellis, gde je poznavao Roberta McDonalda, predsednika kompanije, i Marc Jacobsa, dizajnera. Zadržao se u kompaniji dve godine, ali se konačno umorio od američke mode. Kasnije je za New York Times izjavio: "Da bih postao dobar dizajner, morao sam da napustim Ameriku. Moja sopsvena kultura me je inhibirala. Isuviše stila u Americi je kič. Nipodaštava se stil. Evropljani, mešutim, cene stil." Uskoro je dobio priliku da uđe u evropsku modu: Gucci. Dawn Mello, kreativni direktor kompanije Gucci, angažovao je 1990. Forda za dizajnera ženske prêt-à-porter kolekcije. Ford i njegov dugogodišnji parner, Richard Buckley peselili su se u Milano.
Njegova uloga u Gucciju se brzo proširila. Počeo je da dizajnira mušku odeću u naredenih šest meseci, a zatim i cipele. Kada je Richard Lambertson napustio mesto dizajnerskog direktora, 1992. Ford je došao na njegovo mesto. U to vreme počele su tenzije između njega i predsednika kompanije, Maurizija Guccija. Mello je izjavljio: "Maurizio je želeo sve da bude okruglo i braon, Ford da bude kockasto i crno." Iako je Gucci želeo da otpustio Forda, Domenico de Sole je insistirao da ostane. Ipak, Fordov rad tokom 1990-ih je ostao uglavnom u scenci Mella, koji je bio lice za javnost.
Kreativni direktor za Gucci i YSL (1994–2004)
Godine 1994. Ford je unapređen u kreativnog direktora. U prvim godinama Ford je vratio glamur u modu. Doveo je stilistkinju, Carine Roitfeld i fotografa Marija Tostina, koji su napravili moderne reklame i prodaja u Gucciju je porasla za 90% između 1995. i 1996. godine. Godine 1999. komapnija koja je bila skoro pred bankrotom kada se Ford pridružio, procenjena je na 4.3 milijarde dolara. Ford je napustio Gucci kada je kompanija vredela 10 milijardi.
Kada je Gucci kupila kuću Yves Saint-Laurent (YSL), Ford je imenovan za kreativnog direktora i te marke. Reklame za parfem Opium (sa crvenokosom Sophie Dahl, potpuno golom i samo sa biserima i stilettom na nogama u seksualno sugestivnoj pozi) i za YSL M7 (sa šampionom borilačkih veština, Samuelom de Cubberom potpuno bez odeće) unele su novine u umetnički izraz i uticaj reklamnih kampanja.
Aprila, 2004. Ford je napustio Gucci zbog nemogućnosti da se dogovori oko umetničke kontrole grupe.
Tom Ford (2004–present)
thumb|Butik Tom Ford u kvartu [[The Crystals (Las Vegas).]] Aprila, 2005. Ford je najavio stvaranje novog brenda, TOM FORD. Pridružio mu se Domenico De Sole, koji je postao predsednik kompanije. Aprila, 2007. otvorena je prva orodavnica u New Yorku, na Aveniji Madison u isto vreme kada se poajvila i njegova prva, dugo očekivana, muška kolekacija. Danas postoji 21 prodavnica širom sveta.
Olivella, Cosenza
Olivella je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Tom Ford
Tom Ford (2004–present)
Od kada je izdao mušku kolekaciju, Tom Ford je oblačio mnoge hollywoodske zvezde, među kojima su: Brad Pitt, Jon Hamm, Colin Firth, Tom Hanks, Matthew Goode, Nicholas Hoult, Bradley Cooper, Pierce Brosnan, Alexander Skarsgard i Johnny Depp. In 2008, Tom Ford je obukao Daniel Craiga kao James Bonda u filmu Quantum of Solace.
Olivella, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
San Ignacio de Abajo, Villa Hidalgo
San Ignacio de Abajo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Hidalgo.
Tom Ford
Tom Ford (2004–present)
Godine 2009. Ford je dizajnirao kostime za svetsku premijeru opere The Letter, Moraveca i Teachouta, koja se igrala u Operi u Santa Feu.
Barranca Piña, Acatepec
Barranca Piña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Acatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 437 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1438 m.
Tom Ford
Filmska režija
Marta, 2005. Ford je najavio da otvara svoju filmsku produkcijsku kuću, Fade To Black. Godine 2009. imao je svoj rediteljski debi sa filmom A Single Man, koji je zasnovan na istoimenom romanu Christophera Isherwooda. U filmu glume Colin Firth, Julianne Moore, Nicholas Hoult i Matthew Goode. Scenario su pripremili Ford i David Scearce. Ford je, takođe, radio produkciju filma. Premijera filma održana je 11. septembra, 2009. godine na Venecijanskom festivalu. Film je bio nominovan za Zlatnog lava. Colin Firth je dobio Volpi Cup za najboljeg glumca i nominovan je Oscara, Zlatni globus, nagradu Independent Spirit Award i Screen Actor's Guild award. Osvojio je nagradu BAFTA za najboljeg glumca. Julianne Moore je nominovana za najolju glavnu glumicu, a Abel Korzeniowski za najbolju muziku na dodeli Zlatnog globusa. Ford je nominovan za dve nagrade Independent Spirit: za njabolji filmski prvenac i najbolji prvi scenario.
Privatni život
Tom Ford je otovoreno gej i živi sa svojim suprugom, novinarom Richardom Buckleyjem već više od 23 godine. Buckley je bio urednik časopisa Vogue Hommes International.
Nagrade i nominacije
Ford je priznat kao značajan dizajner.
San Ignacio de Abajo, Villa Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 152 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1895 m.
Opština San Francisco del Oro, Chihuahua
San Francisco del Oro je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1967 m.
La Dolce, Massa e Carrara
La Dolce je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 754 m.
Opština Tichilești, Brăila
Tichilești je opština u Rumuniji u okrugu Braila.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Donja Luka
Donja Luka je naselje u opštini Dečani, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Cuvergnon
Kivernjon je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Sanlis.
Bârzava, Frumoasa
Bârzava je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Frumoasa.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 697 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 735 m.
Talant Dujšebajev
Talant Mušanbetovič Dujšebajev (ruski: Талант Мушанбетович Дуйшебаев; Biškek, 2. lipnja 1968.) je rusko-španjolski umirovljeni rukometaš i reprezentativac te rukometni trener. Tijekom karijere, uglavnom je igrao kao srednji vanjski.
Dujšebajev je rođen u današnjem Kirgistanu tako da je počat svoje karijere proveo igrajući za sovjetski CSKA, kao i za sovjetsku reprezentaciju. Kada se savez raspao, nastupio je na Olimpijadi 1992. u sklopu ZND-a, koji je nastupao kao Ujedinjeni tim, te osvojio zlatnu medalju. Sljedeće godine, s Rusijom, osvaja i svjetsko zlato u Švedskoj.
Od 1992. igrao je za španjolski klub Teka Cantabria te je uskoro dobio i španjolčsko državljanstvo. Za španjolsku reprezentaciju nastupao je skoro 10 godina te je osvojio dva europska srebra i jednu broncu te dvije olimpijske bronce. Dujšebajev je bio jedan od nosioca španjolske momčadi, ali ipak se nije okrunio nijednim zlatom na međunarodnim natjecanjima. Ironično, kada je Španjolska 2005. postala svjetski prvak, Dujšebajev nije bio član momčadi.
Godine 1994. i 1996. proglašen ja za Igrača godine IHF-a (prvi put kao ruski, drugi kao španjolski državljanin) te je tako postao prvi rukometaš u povijesti koji je dva puta proglašen za igrača godine. Isto tako, izabran je za drugog najboljeg igrača XX. stoljeća, iza Šveđanina Magnusa Wislandera.
Umirovio se 2007., s tim da je od 2005. bio trener-igrač kluba BM Ciudad Real. Kada je 2011. klub promijenio ime i lokaciju te postao BM Atlético de Madrid, Dujšebajev je ostao trener sve do 2013. godine, kada je cijeli klub, zbog financijskih problema, ugašen. Godine 2014., preuzeo je Vive Targi Kielce i mađarsku reprezentaciju. Otkaz u reprezentaciji dobio je nakon Europskog prvenstva 2016. godine, a ubrzo nakon toga preuzima Poljsku, koji je vodio na Olimpijadi 2016. godine. Izborničko mjesto napustio je 2017. godine.
Whitechapel (serija)
Whitechapel je bila britanska dramsko-kriminalistička serija kuće Carnival Films u kojoj se tim detektiva iz londonskog Whitechapela bavi slučajevima koji su replike povijesnih zločina. Scenaristički tim sačinjavali su Ben Court i Carlone Ip, dok su na režiji sudjelovali S.J. Clarkson, David Evans, Jon East, Richard Clark, John Strickland i Daniel Nettheim. Glazbu za seriju napisala je Ruth Barrett.
Prva i druga sezona su prikazane u Sjedinjenim Državama tijekom šest uzastopnih srijeda, počevši od 26. listopada 2011. godine na programu BBC America. Treća sezona počela je s američkim emitiranjem 28. ožujka 2012., također na BBC America. U Hrvatskoj je isprva prikazana samo prva sezona i to u dva navrata, kada su uzasopno, tijekom jedne večeri, emitirane sve tri epizode prve sezone. Ipak, nakon godinu dana, na drugom programu su prikazane i druga i treća sezona. Serija je emitirana dva puta tjedno (ponedjeljkom i utorokom), a sezone su išle uzastopce, bez prekida. Seriju je emitirala Hrvatska radiotelevizija.
Produkcija i razvoj
Prvu sezonu serije (ali i kasnije dvije), napisali su Ben Court i Caroline Ip. Direktorica dramskog programa ITV-a, Laura Mackie, opisala je prvu sezinu na ovaj način: "'Whitechapel' predstavlja jako moderan pristup detektivskom žanru koji kombinira viktorijansku intrigu originalnih slučajeva s daškom atmosfere suvremenog londonskog East Enda. Ovo nije samo krvoločna rekonstrukcija Trbosjekovih ubojstava, već je glavni fokus stavljen na tri glavna lika i crni humor koji ih povezuje."
Istina, dok su se prve dvije sezone poprilično oslanjale na slučajeve kao okosnicu i pokretač radnje, treća sezona donijela je veći zaokret prema privatnim životima i odnosima među likovima. Sfera je proširena i na sporedne likove, posebice ističući psihologiju likova i utjecaj kaotičnih slučajeva na psihu sudionika.
Dok su glavni glumci ostali nepromijenjeni, sporedni likovi prošli su nekoliko promjena od prve sezone. DC Fitzgerald (Christopher Fulford) imao je jako važnu ulogu u timu tijekom prve sezone, ali je zbog curenja informacija degradiran, da bi kasnije završio u zatvoru zbog surađivanja s Krayjevima (sezona 2). DC Sanders (Johnny Harris), koji je također bio član Chandlerova tima, izbačen je nako prve sezone. DC McCormack (George Rossi) je, tijekom slučaja s Krayjevima, počinio samoubojstvo (sezona 2). Kao zamjene su dovedeni DC Mansell (Ben Bishop), McCormackov prijatelj koji dolazi na početku druge sezone, te DC Megan Riley (Hannah Walters), koja je dovedena kao zamjena za McCormacka na početku treće sezone. Ona je jedini ženski član detektivskog tima.
Glumačka postava
frame|Glavni likovi serije Whitechapel, s lijeva na desno: [[Ray Miles, Joseph Chandler, Edward Buchan]]
Epizode
Whitechapel, iako je sniman u standardnom formatu od 45 minuta, ima karakter mini-serije zbog malog broja međusobno povezanih epizoda koje sačinjavaju jednu sezonu. Dosad su emitirane 3 sezone s ukupno 12 epizoda. Prve dvije sezone sadržavale su tri međupovezane epizode koje su se bavile različitim slučajevima. Treća sezona donijela je do promjene u serijalizaciji, iako je vremenski format ostao isti. Treća sezona sastojala se od 6 epizoda, a podijeljena je u tri slučaja koji su bili prikazani kroz dvije epizode. Tako je samo svaki par epizoda bio direktno međupovezan, dok su dva para međusobno imala vezu i vremenski kontinuitet, ali nisu direktno međupovezane. Isti je princip primijenjen i u četvrtoj sezoni.
Kritike
Nakon što je 9. veljače 2009. emitirana i druga epizoda, Andrew Billen, iz časopisa The Times, rekao je kako mu se serija sve više i više sviđa, dodavši sljedeće: "postepeno, serija nas sve pretvara u ripperologe kako se Jackova 'kanonska' ubojstva odvajaju od onih koje je zapravo počinio. Sve je u najgorem mogućem ukusu i krvavoj zabavi." Na IMDb-u, serija drži visoku ocjenu od 8.0/10, dok na stranici TV.com drži još višu ocjenu, 8.6/10, uz opis "Great". Stranica Metacritic dala je je seriji ocjene 75/100 za prvu te 69/100 za drugu sezonu, uz opis "generally favourable".
Ipak, The Daily Telegraph je bio znatno manje impresioniran, opisavši seriju na sljedeći način: "Premisa je tanka, scenarij imbecilan, gluma na autopilotu, a režija bez imalo sjaja i napetosti."
Solero, Alessandria
Solero je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1426 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
San Felipe los Alzati, Zitácuaro
San Felipe los Alzati je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zitácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2747 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1898 m.
El Paraíso, Jocotepec
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1549 m.
Cardonal, Tantoyuca
Cardonal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 199 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Maznik
Maznik je naselje u opštini Dečani, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Beta raspad
mini|desno|250px|Beta (minus) raspad mini|desno|250px|Znak za opasnost od radioaktivnosti 250px|mini|desno|Alfa-zračenje može zaustaviti papir; beta-zračenje može zaustaviti aluminijski lim debeo nekoliko milimetara; a većinu gama-zračenja može zaustaviti desetak centimetara debela olovna ploča. 250px|mini|desno|Elektronski uhvat
Beta raspad je vrsta radioaktivnog raspada atomskih jezgara izazvana utjecajem slabe nuklearne sile, pri kojem atomska jezgra zrači elektron ili pozitron, i ne dolazi do promjene atomske mase, već se samo atomski broj poveća ili smanji za jedan, a to znači da atomska jezgra se pretvori (transmutira) u novi kemijski element, koji je slijedeći ili prethodni redni broj u periodnom sustavu elemenata. Nestabilne atomske jezgre koje imaju višak neutrona mogu spontano ostvariti beta (minus) raspad, gdje se neutron raspada u proton, uz zračenje elektrona i antineutrina (elektronski antineutrino ili antičestica neutrina), s vremenom poluraspada od 10,3 minute. Nestabilne atomske jezgre koje imaju višak protona mogu spontano ostvariti beta (plus) raspad, gdje se proton raspada u neutron, uz zračenje pozitrona i neutrina (elektronski neutrino).