cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
M4 Sherman
Bojevna uporaba
Za realno prikazivanje efikasnosti M4 Shermana u bitci najbolje nam mogu poslužiti javnosti dostupni podaci od američke 3. oklopne divizije. Početni broj tenkova Sherman s kojima ova jedinica dolazi 1944. godine u Europe je 232. Tijekom razdoblja kraćeg od deset mjeseci njoj je potpuno uništeno 633 tenka, dok je još 1306 Shermana bilo nakratko izbačeno iz borbe i poslano u pozadinu na popravke. Ako se zabavimo kratkim proračunom dolazimo da je svaki od 232 početna Shermana bio potpuno ili djelomično uništen više od 8 puta u tako kratkom vremenskom razdoblju kada su amerikanci imali potpunu zračnu kontrolu bojnog polja.
Trimipramin
Trimipramin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 294,434 Da.
Borgo dei Generai, Treviso
Borgo dei Generai je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Brughello, Lecco
Brughello je naselje u Italiji u provinciji Lecco, u regiji Lombardija.
Borgo dei Generai, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
M4 Sherman
Oprema
Osnovno naoružanje ovog tenka je činio top od 75 mm koji se mogao bez problema nosit s oklopom od tenkova Panzer III i Panzer IV na zadovoljavajućoj udaljenosti dok je mogao postizati uništavajuće rezultate protiv Panzer VI Tigar samo u najbližoj borbi i to samo na bočnom ili stražnjem oklopu. Konstrukcijska greška Shermana je bila njegova laka zapaljovost u slučaju ako bi bilo kakav projektil uspio i u najmanjoj mjeri probiti oklop. Zbog toga razloga prvobitni oklop od 50 mm je uvećan na 75 ali to nije bilo dovoljno tako da kraj rata ovi tenkovi dočekuju ponižavajuće noseći na sebi pjesak, čelične ploče od neprijateljskih tenkova kako bi smanjili mogućnost proboja vlastitog loše oklopa. Posebna inačica 'Jumbo' razvijena je s dodatnim oklopom kako bi predvodila oklopne kolone i služila kao mamac za protuoklopne topove.
Brughello, Lecco
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
M4 Sherman
Oprema
Glavna prednost Shermana prema njemačkim tenkovima bila jednostavnost održavnja i mehanička pouzdanost što bi se teško moglo reći za grdosije od Panthera i Tigra a pogotovo Tigra II kojih je veliki broj morao biti napušten zbog kvarova i uništen zbog nemogućnosti popravka ili izvlačenja.
Nasljednik ovog tenka koji je trebao uklonit većinu njegovih nedostatka izlazi tek krajem rata s imenom M26 Pershing.
Prenamjene
Zbog velikog broja ovih tenkova od njega je napravljen i veliki broj promjena koje u stvarnosti nisu bile ništa drugo nego opcije prikačene na standardni tenk tako da se to samo se sebi ne može nazvat prenamjeno. Primjer toga je bio tenk koji kako se kreće udara lancima po zemlji ispred sebe da aktivira mine i slično.
Jedina konkretna prenamjena ovog tenka je bio protutenkovsko oklopno vozilo M10 koje je koristilo efikasniji 76mm (3 incha) top od Shermana. Za razliku od Njemačke SAD je tijekom ovog rata proizvodio protutenkovska vozila s kupolom tako da stvarne razlike između M10 i klasičnih tenkova nema.
Ostrovica (Bihać)
Ostrovica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bihać koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 162 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Banī ‘Awāş, Hajjah
Banī ‘Awāş je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1619 m.
Decatur County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 11.757, što je 26 (0,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Buffalo Center, Iowa
Bafalo Senter je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 905 stanovnika.
Ugao
thumb|Primer ugla, oštar ugao Ugao ili kut, deo ravni oivičen sa dve poluprave koje imaju zajednički pasej
Ugao zatvaraju dve poluprave a i b (zrake) koje ishode iz jedne tačke T. Poluprave koje zatvaraju ugao nazivaju se kracima ugla, a tačka iz koje ishode je njegovo teme. Kada kraci ugla čine jednu pravu ugao se naziva ispruženim ili ravnim.
Vrste uglova
Oštar ugao je manji od pravog ugla.
Prav ugao je jednak (kongruentan) svom suplementnom uglu. Prav ugao iznosi 90° (stepeni), tj. (radijana). prave nosioci krakova pravog ugla nazivaju se normalne prave.
Tup ugao veći od pravog ugla i manji od ispružrnog ugla.
Ispružen ugao je ugao čiji kraci obrazuju pravu. (ima 180° (stepeni), tj. \pi\, (radijana)).
Konveksan ugao je ime kojim se označavaju oštar, prav, tup i ispružen ugao, mada u suštini je i pun i nul ugao konveksan.
Konkavan ugao veći od ispruženog i manji od punog ugla. Kao granični slučaj uvode se i Pun ugao kod kojeg se kraci poklapaju i unutrašnja oblast sa kracima pokriva celu ravan, ima 360° (stepeni), tj. 2\pi\, (radijana). i Nul ugao kod kojeg se kraci poklapaju i unutrašnja oblast je prazan skup. Nul ugao je veličine 0° (stepeni), tj. 0 (radijana).
Vrste parova uglova
Naporedna ili uporedna su dva susedna ugla koja se dopunjavaju do ispruženog.
Suplementna su dva ugla (ne moraju biti susedna) koja se dopunjavaju do ispruženog.
Komplementni uglovi su oni koji se dopunjavaju do pravog ugla.
Uglovi sa paralelnim kracima su dva ugla čiji kraci leže na paralelnim pravama. Uglovi sa paralelnim kracima su jednaki, ako su koja se dopunjavaju do ispruženog. Uglovi sa paralelnim kracima mogu biti:
Saglasni uglovi (Paralelni kraci imaju isto usmerenje. Ovi uglovi su jednaki.)
Naizmenični uglovi (Paralelni kraci imaju suprotno usmerenje. Ovi uglovi su jednaki.)
Unakrsni uglovi su specijalan slučaj naizmeničnih uglova, kada im se vrhovi poklapaju
Suprotni uglovi (Jedan par paralelnih krakova ima isto usmerenje, a drugi par imaj suprotno usmerenje. Ovi uglovi su suplementni.)
Diepenau
Dipenau je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.990 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256004.
Ugao
Vrste parova uglova
Uglovi sa normalnim kracima su dva ugla čiji kraci leže na normalnim pravama. Ovi uglovi il su jednaki ili su suplementni.
thumb|250px|Na ovoj slici, a je oštar, b tup, a c opružen ugao. a i b su suplementni uglovi.
Victor Herbert
thumb|300px|Victor Herbert
Ugao
Vrste parova uglova
U Euklidskoj geometriji, komplementni su oštri uglovi pravouglog trougla.
Diepenau
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ninburg (Vezer) Dipenau se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ninburg (Vezer). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 44 metra. Površina opštine iznosi 70,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.990 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 57 stanovnika/km².
Ugao
Vrste parova uglova
Uglovi koji nastaju presekom dve prave u istoj ravni trećom nazivaju se: Primer uglova u preseku prava
Victor Herbert
Victor August Herbert (1. februar 1859 – 26. maj 1924) bio je američki kompozitor, violončelist i dirigent rodom iz Irske i obrazovan u Njemačkoj. Iako u svoje vrijeme poznat kao jedan od najvažnijih violončelista i dirirgenata, danas ga se najviše pamti po nizu popularnih opereta koje su premijerno prikazane na Broadwayu od 1890-ih do prvog svjetskog rata. Također je bio jedan od najpoznatijih kompozitora Tin Pan Alleya te osnivač Američkog društva kompozitora, autora i izdavača (ASCAP). Herbert je imao plodan opus - dvije opere, kantatu, 43 operete, scensku muziku za 10 kazališnih komada, 31 kompoziciju za orkestar, devet kompozicija za manji sastava, devet kompozicija za violončelo, pet kompozicija za klavir, violinu i orekstar, 22 kompozicije za klavir i brojne pjesme, zborske kompozicije i aranžmane drugih kompozitora.
Islandski falusni muzej
Islandski muzej falusa (island. Hið Íslenzka Reðasafn), muzej u Reykjavíku na Islandu i udomljuje najveću izložbu penisa i dijelova penisa na svijetu. Zbirka od 280 primjeraka od 93 vrste životinja uključuje 55 penisa uzetih od kitova, 36 penisa od tuljana i 118 od kopnenih sisavaca među kojima su navodno i huldufólčki (islandskih vilenjaka) i trolski. U srpnju 2011. godine muzej je stekao svoj prvi humani penis, jedan od četiriju obećanih od dobrovoljnih donatora. Njegovo odvajanje od tijela donatora nije išlo po planu, pa je sveden na sivkastosmeđu smežuranu masu fiksiranu u staklenki formalina. Muzej nastavlja tragati za "jednim mlađim, većim i boljim."
Ugao
Osobine uglova
Uglovi sa paralelnim kracima jednaki su ili su suplementni, .
Islandski falusni muzej
Umirovljeni učitelj Sigurður Hjartarson osnovao je 1997. godine muzej koji sada vodi njegov sin Hjörtur Gísli Sigurðsson, a nastao je iz zanimanja za penise koje je počelo tijekom Sigurðurova djetinjstva kada je dobio bič za stoku napravljen od bičjeg penisa. Nabavio je organe islandskih životinja iz izvora diljem zemlje pri čemu su akvizicije varirale od 170 cm dugog glavića penisa plavetnog kita do 2 mm duge penilne kosti hrčka koja se može vidjeti jedino povećalom. U muzeju tvrde da njihova zbirka uključuje penise vilenjaka i trolova, iako se oni ne mogu vidjeti jer su u islandskom folkloru ovi stvorovi prikazani nevidljivima. Zbirka također sadrži faličku umjetnost i rukotvorine poput sjenila na svjetiljkama izrađenih od bičjih mošnja.
Ugao
Osobine uglova
Datoetka:Paralelni.gif
Islandski falusni muzej
Muzej je postao popularna turistička atrakcija s tisućama posjetitelja godišnje — 60% njih čine žene — i stekao je međunarodnu medijsku pozornost uključivši onu kanadskog dokumentarnog filma nazvana Posljednji član, koji govori o muzejskoj potrazi za nabavom humanog penisa. Prema izjavi o njegovoj misiji, cilj je muzeja omogućiti "pojedincima poduzimanje ozbiljna istraživanja u polju falologije na organiziran, znanstven način."
Ugao
Osobine uglova
Posledica 1: zbir uglova u trouglu je 180°.
Islandski falusni muzej
Povijest
thumb|right|200px|Sigurður Hjartarson, osnivač Islandskog muzeja falusa Osnivač muzeja Sigurður Hjartarson radio je kao učitelj i ravnatelj 37 godina, poučavajući povijest i španjolski na reykjavíčkom Hamrahlíðskom kolegiju prije umirovljenja. Kao dijete posjedovao je bičji penis koji je dobio da ga rabi kao bič za stoku. Počeo je skupljati penise nakon što je prijatelj čuo priču o bičjem penisu 1974. godine i dao mu četiri nova primjerka od kojih je tri Sigurður dao svojim prijateljima. Poznanici na kitolovnim postajama počeli su mu donositi jednako tako kitove penise, pa je tako zbirka rasla, povećavši se donacijama i akvizicijama iz raznih izvora diljem Islanda.
Ugao
Merenje ugla
Mera ugla je veličina otklona između krakova ugla. Radi merenja ugla se koristi krug čiji je centar u temenu ugla. Obzirom da je obim kruga srazmeran poluprečniku to je i mera ugla nezavisna od veličine poluprečnika. Posledica činjenice da je veličina ugla odnos dve dužine je da je jedinica veličine ugla bezdimenziona.
Islandski falusni muzej
Povijest
Organi domaćih životinja stigli su iz klaonica, dok su ribari donosili one tuljanske i od malih kitova. Penisi većih kitova stigli su od komercijalnih kitolovnih postaja, iako je to vrelo presahnulo nakon što je Međunarodna kitolovna komisija implementirala globalnu zabranu komercijalnog kitolova 1986. godine. Sigurður je mogao nastaviti skupljati kitove penise uzimajući ih od 12-16 kitova koji su stradavali u nasukavanju na islandskim obalama svake godine. Također je nabavio penis polarnog medvjeda kojeg su ubili ribari koji su ga pronašli kako luta po pakovima leda nedaleko od Zapadnih fjordova. Sigurðuru je pomagala njegova obitelj koja je povremeno trpila sramotu zbog toga. Njegova se kći Þorgerður sjeća da je jednom bila poslana u klaonicu da prikupi primjerke, no stigla je upravo u vrijeme kad su radnici imali stanku za ručak: "Netko je pitao 'gdje je kutija?' i morala sam reći da 'prikupljam smrznuti jarčji penis.' Nakon toga sam rekla, 'nikad više neću prikupljati za tebe.'" Prema Sigurður "prikupljanje penisa je nalik prikupljanju bilo čega. Nikad ne možeš stati, nikad ne možeš završiti, uvijek dobiješ neki novi, neki veći."
Palo Grueso, Queréndaro
Palo Grueso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Queréndaro.
Islandski falusni muzej
Povijest
center|thumb|400px|Bičji [[penis sličan ovomu, koji je trebao biti rabljen kao bič za stoku, predan je muzejskom osnivaču kad je bio dječak i pokrenuo je njegovo trajno zanimanje za penise.]] Zbirka je prvi put udomljena u Sigurðurovu uredu na kolegiju sve dok nije otišao u mirovinu nakon učiteljskog posla. Odlučio je, više kao hobi nego posao, postaviti je na javnu izložbu u Reykjavíku, a gradsko vijeće dodijelilo mu je 200.000 ISK radi potpore otvorenja muzeja u kolovozu 1997. Do 2003. godine muzej je pohodilo 5.200 posjetitelja godišnje, a od tog broja 4.200 dolazilo je iz inozemstva. Odlučio je prodati muzej 2003. godine, no također ga je ponudio gradu Reykjavíku kao dar. No nije uspio dobiti financijsku potporu od države ili grada. Kad je umirovljen 2004. godine, nije si mogao više priuštiti unajmljivanje muzejskih prostora.
Žuto novinarstvo
Žuto novinarstvo je oblik novinarstva koga karakterizira nastojanje da se publici umjesto detaljnih i objektivnih daju "atraktivne" informacije, odnosno da se ona privuče senzacionalističkim naslovnicama, grafičkom opremom ili sadržajima koji podilaze najnižem ukusu ili predrasudama publike. Žuto novinarstvo se u pravilu koristi kao pežorativni izraz kojim se opisuju novinari i mediji koji ne odgovaraju standardima "pravog" novinarstva. Dugo vremena se za žuto novinarstvo koristio izraz žuta štampa ili žuti tisak, ali se u posljednje vrijeme, zbog sve veće važnosti suvremenih medija kao što su televizija i Internet, umjesto toga koristi izraz žutilo.
Izraz porijeklo vodi od Yellow Kida (Žutog dječaka), strip-junaka koji se 1890-ih pojavljivao u listu New York Journal, a koji se smatra jednim od najpoznatijih i najzloglasnijih primjera žutog novinarstva. Kritičari lista su takvu vrstu novinarstva nazivali Yellow Kid journalism, što je kasnije skraćeno na Yellow journalism, odnosno "žuto novinarstvo".
Islandski falusni muzej
Povijest
thumb|left|Bivša izložbena soba u Húsavíku, 2008. Nakon svoga umirovljenja preselio se skupa sa svojom zbirkom u Húsavík, ribarsko selo s populacijom od oko 2.200 ljudi smješteno 480 km sjeveroistočno od prijestolnice. Muzej se skućio u malenoj zgradi, bivšoj restauraciji, koja je bila obilježena orijaškim drvenim penisom i kamenim falusom koji se nalazio izvana na ulici. Seljani su ispočetka bili sumnjičavi prema novoj pojavi, no prihvatili su je kad su se uvjerili da u muzeju nema ništa pornografskog.
Godine 2012. predao je zbirku svome sinu Hjörturu Gísliju Sigurðssonu (Slate ga je opisao kao "jedinog nasljednog operatora muzeja penisa na svijetu" ). Zbrika je premještena iz Húsavíka u reykjavíčku glavnu trgovačku ulicu u Laugaveguru 116. Ponuda bogatog Nijemca za kupnju muzeja za 30 milijuna ISK (186.000 € ili 232.000 USD) i prijedlog da se preseli u Ujedinjenu Kraljevinu bili su odbijeni jer Hjörtur ustraje da "muzej mora biti na Islandu." On namjerava nastaviti stjecati nove penise jer "uvijek postoji bolji, noviji ... veći ili boljeg oblika, zar ne?"
Prema Sigurjónu Balduru Hafsteinssonu, antropologu s Islandskog sveučilišta, tolerancija Islanđana prema muzeju pokazatelj je kako se islandsko društvo promijenilo od 1990-ih kada je novoizabrana neoliberalna vlada poticala otvoreniji pogled na zabavu, kreativnost i turizam koji je "omogućio u javnosti pojavu novih ideja". On je dokumentirao značaj muzejske uloge u islandskoj kulturi u nadolazećoj knjizi Icelandick: The Phallological Museum and Neo-liberal Politics.
Palo Grueso, Queréndaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2274 m.
Islandski falusni muzej
Zbirka
thumb|Zbrika penisa s testisnim sjenilima za svjetiljke u novoj izložbenoj sobi Islandskog muzeja falusa u Reykjavíku Prema muzejskom mrežnom mjestu, zbirka obuhvaća 280 primjeraka od 93 vrste životinja. Oni obuhvaćaju neke od najvećih do nekih od najmanjih penisa u životinjskom svijetu. Najveći muzejski izložak jest dio penisa plavetnog kita koji je dugačak 170 cm i teži 70 kilograma, a Iceland Review dao mu je počasni naslov "pravi Moby Dick". Primjerak je samo glavić čitava organa koji kada je intaktan može biti dugačak oko 5 m i težiti oko 350–450 kilograma. Penilna kost hrčka, duga samo 2 mm, najmanji je predmet u zbirci za koji je potrebno povećalo da se pogleda. Sigurður je opisao zbirku kao proizvod "37 godina dugog prikupljanja penisa. Netko je to morao učiniti."
Codrești, Ciorăști
Codrești je naselje u Rumuniji u okrugu Vranča u opštini Ciorăști.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 337 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
El Alacrán, Gómez Farías
El Alacrán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gómez Farías.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Islandski falusni muzej
Zbirka
Muzej također ima "folklorni odsjek" u kojem su izloženi mitološki penisi; muzejski online katalog popisuje primjerke uzete od vilenjaka, trolova, kelpieja i "neugodnog duha snæfellskog". Sigurður kaže da je vilenjački penis, koji muzejski katalog opisuje kao "neobično belik i star", među njegovim omiljenima. Ne može se vidjeti jer su prema islandskom folkloru vilenjaci i trolovi nevidljivi. Folklorni penisi također uključuju vodenjačkog, jednonogog, jednorukog i jednookog čudovišta nazvana obalni šumnik, zatim od plodonosne obalne muze (za koju se govori da izvlači "novac iz mora kako bi obogatila svoga vlasnika"), te od islandskog božićnog momka koji je pronađen mrtav u podnožju planine 1985. godine i čiji je penis u muzej donio bivši reykjavíčki gradonačelnik.
Na muzejskom mrežnom mjestu tvrdi se da on omogućuje "pojedincima da poduzmu ozbiljno istraživanje u polju falologije na organiziran, znanstven način", odajući dužnu važnost polju koje je dosad bilo samo "granično polje istraživanja u ostalim akademskim disciplinama poput povijesti, umjetnosti, psihologije, književnosti i ostalih umjetničkih polja poput glazbe i baleta." Muzej nastoji prikupiti primjerke penisa od svakog sisavca na Islandu. U muzeju su također izložene faličke umjetnine i falički predmeti ili "falobilija" poput sjenila svjetiljaka izrađenih od mošnja bikova. Ostali izlošci obuhvaćaju "od gravure iz 18. stoljeća koja prikazuje obrezivanja Krista do plastične penilne dude iz 20. stoljeća." Većina je zbirke donirana, a jedina kupovina dosad bio je slonovski penis dug gotovo 1 m. Penisi su ili očuvani u formaldehidu i izloženi u staklenkama ili su osušeni i obješeni ili postavljeni na zidove muzeja.
thumb|right|[[Penisi kitova u muzeju]] Sigurður je rabio razne tehnike očuvanja penisa uključujući očuvanje u formaldehidu, ukiseljivanje, isušivanje, prepariranje i usoljavanje. Jedan velik penis uzet od bika pretvoren je u štap za hodanje. Sigurður je također rezbario drvene faluse koji se mogu pronaći kako rese razne predmete po muzeju, te posjeduje leptir-kravatu urešenu slikama falusa koju nosi u posebnim prilikama.
Josh Schonwald sa Salon.coma opisao je svoje impresije o muzeju kada ga je posjetio 1998.:
Muzej je otvoren svakog dana i do srpnja 2011. godine privlačio je 11.000 posjetitelja godišnje. Šezdeset posto muzejskih posjetitelja čine žene, iako prema autorima Grubog vodiča po Islandu spominjanje muzeja "uzrokuje da se osoblje turističkog ureda zacrveni od stida." Muzejska knjiga gostiju uključuje komentare poput "nikad nisam vidio toliko mnogo penisa-a išao sam u školu u internatu!" (novozelandski posjetitelj), "veći su u SAD-u", (netko iz Wisconsina) i "postoji li muzej vagina?" (O ovoj primjedbi Sigurður je izjavio da "prikuplja samo muške organe. Netko drugi mora obaviti preostali posao. Zanimalo bi me kako bi ih očuvali. Mislim da su vagine bolje uživo." )
Humani penis
Mnogo je godina muzej tragao da stekne humani penis. Sigurður je uspio nabaviti čovječje testise i prepucij od dvaju zasebnih donatora; prepucij je donirala Islandska nacionalna bolnica poslije hitne operacije cirkumcizije. Muzej također sadrži skulpture 15 penisa zasnovanih na islandskoj rukometnoj reprezentaciji. Budući da je momčad osvojila srebrnu medalju na Olimpijskim igrama u Beijingu 2008. godine, penisi su izrađeni iz srebrna materijala. Sigurður tvrdi da iako nisu izloženi po istom redu kao pojedinci prikazani na pratećoj fotografiji, "njihove žene sigurno će ih prepoznati." Prema Slateu, ove je skulpture izradila Sigurðurova kći Þorgerður Sigurðardóttir, a zasnovani su na njezinu iskustvu radije nego na bilo kakvu znanju o momčadi. Momčadski vratar poriče da su skulpture odljevi.
Muzej je također dosad dobio jamstva četiriju muškaraca — Islanđanina, Nijemca, Amerikanca i Britanca — o donaciji svojih penisa. Kanadski filmaš Zach Math komentira da je Amerikanac "običan dečko koji ima tu dosjetku da misli da je njegov penis zaseban entitet naspram njegova tijela — Elmo. San mu je da želi da on postane najslavniji penis na svijetu." Prema Sigurðuru američki je donator "želio da mu se penis odsječe za njegova života kako bi zatim mogao posjetiti muzej." Amerikanac je poslao odljev svoga penisa da služi kao nadomjestak u međuvremenu, skupa s fotografijama na kojima je prikazan odjeven kao Djed Mraz i Abraham Lincoln. Donator je također tetovirao svoj penis zvjezdicama i prugama da ga učini atraktivnijim.
Islandski donator bio je 95-godišnji muškarac iz obližnjeg Akureyrija koji je rekao da je u svojoj mladosti bio ženskar i da je želio donirati svoj penis muzeju da mu osigura "vječnu slavu". Sigurður je rekao da je donator, premda u dobi od 95 godina, ostao aktivan "kako vertikalno tako horizontalno". No donator je bio zabrinut da se "njegov penis skuplja kako sve više stari i da je zabrinut da možda neće biti primjeren izložak." Njegovu je penisu dana prednost nad onima neislandskih donatora u skladu s muzejskom misijom da izlaže organe islandskih sisavaca. Njegovo uklanjanje i očuvanje nije bio jednostavan zadatak, a Sigurður je to objasnio: "Donator i liječnici dogovorili su se da se mora uzeti dok je tijelo još toplo. Zatim se mora izvući krv i ispuniti. Ako se ohladi, nije moguće ništa učiniti, pa je [donator] voljan da se uzme topao i da se postupa s njim tako da bude očuvan dostojanstveno."
U siječnju 2011. godine islandski je donator umro, a njegov je penis kirurški odstranjen kako bi mogao biti pridodan muzejskoj zbirci. Penektomija nije bila sasvim uspješna, pa je penisom postao "sivkastosmeđa smežurana masa". Prema Sigurðuru, "Trebao sam ga rastegnuti i zašiti pri kraju da ga očuvam u više-manje normalnu položaju". Umjesto toga "izravno je završio u formaldehidu". Iako razočaran rezultatima, Sigurður je izrazio vjeru da će "uskoro dobiti mlađeg, većeg i boljeg." Najčešća reakcija posjetitelja na očuvani humani penis jest "da je vrlo star, znate, nešto stisnut, a muški članovi [sic] govore 'oh, nadam se da moj neće tako izgledati kad ostarim.'" Sigurður je razmatrao doniranje svoga penisa muzeju poslije svoje smrti, no to ovisi o njegovoj ženi: "Ako ona umre prva, moj primjerak otići će ovamo. Ako ja umrem prvi, onda ne mogu reći ništa. Ona može reći ne."
Film
Muzej je tema Posljednjeg člana, filma kanadskih dokumentarista Zacha Matha i Jone Bekhora. U filmu se profilira Sigurður i njegova potraga za stjecanjem humanog penisa za muzej, pripovijedajući priču američkog i islandskog donatora i ispitujući prirodu muzejske zbirke kao kvazitabua. Bekhor kaže: "Ne bih rekao da se radi o Rorschachovu testu, već o tome da se ovisno o nečijoj reakciji na nj može zaista puno toga reći o nečijem odnosu prema tom elementu čovječje anatomije. Zaista je zanimljiv fenomen i zaista smo znatiželjni vidjeti kako će pojedine publike reagirati." Film je praizveden 1. svibnja 2012. godine na Kanadskom međunarodnom festivalu dokumentaraca Hot Docsu.
Kosmos-1376
Kosmos-1376 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1376 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 8. juna 1982. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6300 kilograma. Kosmos-1376 je bio osmatrački satelit.
Zebanec Selo
Zebanec Selo (mađarski Hidegfalu) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Selnica, Međimurska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 665 stanovnika te 187 obiteljskih kućanstava.
Las Arenillas (razvrstavanje)
Las Arenillas ima više značenja:
Kosmos-1377
Kosmos-1377 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-1377 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 8. juna 1982. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6700 kilograma. Kosmos-1377 je bio osmatrački satelit.
Carașova, Carașova
Caraşova ([karaˈʃova]) čita se Karašova, u našim krajevima poznat kao Karaševo (mađarski: Krassovar čita se Krasovar / Krašovar (?)), naselje u Rumuniji u okrugu Karaš-Severin u opštini Carașova.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Bute (otok)
Bute čita se Bjut (škotsko-gelski: Eilean Bhòid ili Eilean Bhòdach) je mali otok u zaljevu - Firth of Clyde.
Otok administrativno podpada pod Područno vijeće (council area) - Argyll i Bute.
Geografske karakteristike
Otok Bute leži na zapadu Škotske unutar zaljeva Firth of Clyde koji je dio Atlantika. Od kopna je odvojen uskom zavojitim tjesnacem Kyles of Bute. Od susjednog puno većeg otoka Arran koji leži južno od njega razdvaja ga kanal Bute.
Otok je dug oko 24 km i ima površinu od 122 km², na kojoj živi 7,228 stanovnika. Sjeverni dio otoka je brdovit, tu se nalazi najviši vrh Windy Hill visok 278 metara, južni dio je ravniji i plodniji. Po unutrašnjosti ima nekoliko manjih jezera (Loch). Otok je bogat arheološkim nalazištima iz prahistorije i ranokršćanskim kapelicama. Većina otoka je dobro obrađena, a sadi se zob, repa i krumpir.
U novije vrijeme gradi se puno vikendica i apartmana, zbog blizine Glasgowa.
Najveći otočki grad i luka je Rothesay, koji leži na istočnoj obali.
DeKalb County, Tennessee
je okrug u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 18.723, što je 1.3 (7,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rancho Orozco, San Miguel Soyaltepec
Rancho Orozco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Soyaltepec.
Dos Hermanas (razvrstavanje)
Dos Hermanas ima više značenja:
Rancho Orozco, San Miguel Soyaltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Molino di Biauzzo, Udine
Molino di Biauzzo je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Papari
Papari su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bihać koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 588 stanovnika.
Geografija
Selo se nalazi u Bosanskoj krajini.
Aiaccia, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Codinsù, Ferrara
Codinsù je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Udenafil
Udenafil je organsko jedinjenje, koje sadrži 25 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 516,656 Da.
Las Arenitas (razvrstavanje)
Las Arenitas ima više značenja:
Our Gang
Our Gang ; također poznat kao i kao The Little Rascals ili Hal Roach's Rascals   je serija američkih kratkih igranih filmova koja se snimala u Hollywoodu od 1922. do 1944. godine, a koja je za temu imala pustolovine djece iz siromašnih gradskih četvrti. Pokrenuo ju je producent Hal Roach, za čiji je pristup, zajedno sa režiserom Robertom F. McGowanom, bilo karakteristično da inzistira na prirodnom ponašanju djece-glumaca. Filmovi su ispočetka bili nijemi, da bi od 1929. bili zvučni; godine 1938. su autorska prava prodana studiju MGM. Ukupno je snimljeno 220 kratkih i jedan cjelovečernji film pod naslovom General Spanky, a u seriji je u glavnim ulogama nastupilo preko 41 djece glumaca.
Za Our Gang je bilo karakteristično da su među dječjom glumačkom postavom zajedno nastupali bijelci i crnci, a što je bila prilična rijetkost za tadašnji Hollywood, odnosno SAD u eri institucionalne rasne segregacije.
Od završetka snimanja serije bilo je nekoliko pokušaja da se Our Gang ponovno pokrene ili snimi remake, od kojih je najpoznatiji igrani film The Little Rascals iz 1994. godine.
Glumci i ekipa Our Ganga
Dolje je naveden glavni popis djece-glumaca u komedija Our Gang. Navedeni su prema eri u kojoj su se priključili seriji.
Najznačajnije komedije iz serije Our Gang
Dolje je naveden popis najboljih komedija iz serije Our Gang, prema navodima kritičara i historičara Leonarda Maltina i Richarda W. Banna u njihovoj knjizi The Little Rascals: The Life and Times of Our Gang).
M26
M26 Pershing je bio američki tenk koji se koristio u posljednja tri mjeseca drugog svjetskog rata.
Nastanak
Kako je Drugi svjetski rat sve više odmicao, tako su svakodnevno na stol američke vojne komande stizali obavjesti o nemogućnosti američkih tenkova M4 Sherman, M3 Lee i M3/M4 Stuart da uđe u borbu s protivničkim Panzer IV ili Panzer VI Tigar. Na te pozive za pomoć odlučilo se prvi put odgovorit još 1942. godine formalnim nastankom projekta M26 Pershing. Sljedeće dvije godine projekt za ovaj tenk je ležao ladicama do trenutka savezničkog iskrcavanje u Normandiji kada ponovno u Washington stižu panični pozivi za novi tenk koji će imati borbenu šansu protiv njemačkih oklopnih formacija. Odgovor na to postaje početak proizvodnje M26 Pershing.
Мало Градиште
Мало Градиште је насеље у Србији у општини Мало Црниће у Браничевском округу. Према попису из 2002. било је 377 становника (према попису из 1991. било је 647 становника).
M26
Drugi svjetski rat
Prvi primjerci ovog tenka na ratište dolaze tek u veljači 1945. godine. Iako je M26 uspio uništit u borbi nekoliko primjeraka njemačkih tenkova Panzer V Panter i Panzer VI sami američki zapovjednici su priznali da on nije u stanju uništit protivnike u frontalnoj borbi nego je potrebno prišuljat se protivnicima s leđa.
Мало Градиште
Демографија
У насељу Мало Градиште живи 282 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 38,9 година (38,0 код мушкараца и 39,7 код жена). У насељу има 114 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,31.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
M26
Drugi svjetski rat
Zbog kratkoće vremena trajanja ovoga rata M26 Peshing se na kraju ipak nije uspio dokazat kao djelomični uspjeh ili promašaj jer od 1436 proizvedenih samo 310 stiglo u Europu od čega je 200 ušlo u borbene postrojbe, a samo je njih 20 vidjelo nekakvu akciju.
Korejski rat
U početku Amerikanci u Koreji su imali samo manji broj lakih tenkova M24 Chaffee koji nisu bili dorasli sjevernokorejskim T-34/85. Uz Pershinga u borbu su ubačeni i stari M4A3 Sherman ali i moderni M46 Patton. Svojim oklopom i vatrenom moći Pershing se vrlo brzo pokazao superiornim naspram T-34/85. 250px|right|thumb|M26 Pershing tijekom rata u Koreji
Oprema
S debljinom oklopa od 110 mm ovaj tenk je bio najoklopljeniji američki proizvod tijekom drugog svjetskog rata. Taj podatak je na kraju ne jedanput spasio život tenkista u posljednjih 100 dana rata. Kao što je bio oklop drastično poboljšan u usporedbi s svojim američkim prethodnicima slično se desilo i s topom od 80 mmm. Na žalost niti oružje tako velikog kalibra više nije bilo dovoljno za probijanje prednjeg oklopa protivničkih tenkova ili protutenkovskih vozila što se bilo pokazalo kao njegov glavni nedostatak.
Rancho San Carlos, Ixtlahuacán de los Membrillos
Rancho San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ixtlahuacán de los Membrillos.
Makemake (patuljasta planeta)
mini|[[Teleskop Habl uslikao planetu Makemake]] Makemake (simbol:, punim imenom 136472 Makemake) je treća po veličini poznata patuljasta planeta u Sunčevom sistemu i jedna od dve najveće patuljaste planete u Kojperovom pojasu. Veličine je oko tri četvrtine Plutona. Prečnik ove planete je oko 750 -{km}-. Ova planeta nema ni jedan satelit.
Otkrivena je 31. marta 2005. od strane tima koji je predvodio Majkl Braun, ali je tek 11. juna 2008. Međunarodna astronomska unija kandidovala ovu planetu za plutoidnu. Planeta je taj status, koji su pre nje dobili Pluton i Erida, dobila u julu 2008. godine.
Temperatura na planeti je ekstremno niska i iznosi oko 30 K (−243.2 °C). Površina planete je prekrivena metanom i etanom.
Otkriće
Makemake je otkrivena 31. marta 2005. godine, iz Palomar opservatorije pod predvodništvom Majkla Brauna. U javnosti je ovo otkriće bilo objavljeno 29. jula 2005. godine. Istraživački tim je planirao da ovo otkriće, kao i otkriće patuljaste planete Eride objavi kasnije, kada završe sa još nekim posmatranjima i proračunima. Međutim, u medijima je 27. jula objavljeno da je jedan drugi istraživački tim iz Španije, došao do značajnih rezultata na patuljastoj planeti Haumei. Pošto je iz opservatorije Palomar istovremeno praćen isti objekat, te plašivši se da njima neće biti pripisana zasluga za prethodna otkrića, oni su požurili objavivši rezultate već dva dana kasnije, 29. jula 2005.
Uprkos svojoj relativno velikoj osvetljenosti kao petine zračenja Plutona, Makemake je otkrivena znatno kasnije od manje osvetljenijih objekata u Kojperovom pojasu.
Većina istraživanja patuljastih planeta se sprovode relativno blizu ekliptike, nebeske ravni u kojoj se nalaze Sunce i osam najvećih planeta Sunčevog sistema. U ovom regionu postoji mnogo veća verovatnoća nalaženja drugih planeta.
Pluton i Makemake su bile jedine dovoljno svetle planete da bi eventualno mogle biti otkrivene za vreme potrage trans-neptunskih objekata, čime se Klajd Tombo bavio 1930ih godina.
Ostava iz Srebrenika
Kultura polja urni je porijeklom iz srednjeg Podunavlja, odakle se vojnim pohodima praćenih seobama raširila na porječje Drave i Save, istočni dio Balkanskog poluostrva, Apeninsko poluostrvo i srednju Evropu. Dolinama desnih pritoka Save: Bosne, Vrbasa, Une i Kupe zauzela je i dijelove Bosne i Hrvatske. Dalmacija, Hercegovina, istočna Bosna, Crna Gora i Albanija nisu osjetile ovu najezdu.
Nalazi
Predmeti su slučajno pronađeni 2016. god. prilikom kopanja humusa na padini brda. Ukupno je 124 predmeta bilo ukopano u jamu, u kojoj nije pronađena bila kakva konstrukcija jame. Naknadno je pronađena još 26 predmeta. Opština Srebrenik otkupila je sve pronađene predmete. Radi se o velikoj ostavi miješanog sastava iz kasnog bronzanog doba Bosne i Hercegovine. U najvećoj mjeri prisutni su srpovi s jezičastom drškom za dešnjake koji su vrlo dobro očuvani i u pravilu ukrašeni. Nalazi se mogu podijeliti u 5 kategorija: oružje, oruđe, nakit, limovi i bronzana sirovina (ingoti), raspoređenih u nekoliko tipoloških skupina, ukupne težina 20,749 kg:
Velike ostave miješanog sastava s najvećom zastupljenošću srpova i ingota česte su i karakteristične za karpatsko- panonski obrtnički krug, pogotovo sjevernije Posavine s kojim je regija Srebrenika prirodno i direktno komunicirala dolinom rijeke Tinje, odnosno s II. horizontom ostava (Veliko Nabrđe) u sjevernoj Hrvatskoj i s II. fazom ostava na teritoriji Srbije. U tom smislu, vremenski je dobro sinkronizirana s Ha A1 stepenom srednjoevropske periodizacije 13. i 12. stoljeća pne. i to je vrijeme osnivanja naselja Urnenfelder kulture (Kultura polja urni).
U sjeveroistočne Bosni je poznato desetak nalaza ostava – od Novog Grada kod Odžaka, Vidovice, zatim Boljanića, Monja i Pašalića kod Gračanice, sve do Bokavića kod Lukavca. Evidentirane su sredinom prošlog stoljeća, ali su podaci o njihovim nalascima vrlo šturi.
Manja Radulović Vulić
Jelena Manja Radulović-Vulić (Cetinje 1936) je muzikološkinja, osnivačica i redovna profesorka Muzičke akademije u Crnoj Gori.
Diplomirala je 1961. na Katedri za francuski jezik i književnost Filološkog fakulteta u Beogradu i na Muzičkoj akademiji, takođe u Beogradu. U Parizu je između 1964-1967. usavršavala klavir u klasi V. Perlmiter – S. Roš (V Perlemuter – S. Roche) i pohađala predavanja Ž. Šajea (J. Chailley) na Muzikološkom institutu pri Sorboni.
Dohren (Emsland)
Doren je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Emsland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.136 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3454009.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Emsland Doren se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Emsland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 25 metara. Površina opštine iznosi 25,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.136 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
Manja Radulović Vulić
Bila je predavačica na Pedagoškoj akademiji u Nikšiću (Katedra za muziku u Titogradu, 1961-1964), muzička urednica Radio-Titograda (1967-1974), honorarna profesorica Srednje muzičke škole, kao i prva urednica muzičkog programa RTV Titograd (1974-1980). Godine 1980. osnovala je Muzičku akademiju u Titogradu i bila njena dugogodišnja dekanica, na kojoj, prvo u zvanju vanredne a zatim redovne profesorice, predaje Istoriju muzike i Muzičke oblike. Od 1996. predsjednica je Savjeta Muzičke akademije (koja je te godine preseljena na Cetinje) i šefica Odsjeka za postdiplomske studije.
Predsjednica je Odbora za muzičku umjetnost CANU, članica crnogorskog PEN-a i članica Matice crnogorske. Bila je dugogodišnja predsjednica Udruženja muzičkih pedagoga Crne Gore, predsjednica Saveza muzičkih umjetnika Jugoslavije i dr.
Objavila je više od dvjesta radova iz oblasti muzičke kritike, publicistike i esejistike. Dobitnica je nagrade 19. decembar, nagrade Oktoih, Trinaestojulske nagrade, nagrade Udruženja kompozitora, Povelje Saveza muzičkih pedagoga Jugoslavije, Plakete Univerziteta Crne Gore i dr.
Umrla je 18. avgusta 2007. godine.
Berberski korsari
Berberski korsari (od srednjovjekovnog latinskog: cursarius=gusar ) zvani i Osmanski korsari bilo je ime za sve muslimanske pirate i gusare koji su djelovali sa obala Sjeverne Afrike. Kulminacija njihove aktivnosti bila je tokom 17. vijeka, ali su nastavili djelovati sve do 19. vijeka.
Pridjev berberski dobili su zbog tog jer su tadašnji Evropljani te obale zvali berberskim.
Barbarski korsari bili su gusari Osmanskog Carstva, a ne pirati. Iako su njihovi podvizi ponekad graničili sa piratsvom, a neki od njihovih kapetana i admirala, počeli su svoju karijeru kao pirati, ali vremenom njihov cilj više nije bio samo pljačka i porobljavanje već - džihad protiv Rima i kršćanstva.
Historija i karakteristike
Piratstvo i gusarenje u sjevernoafričkim vodama ima tradiciju još od Antike. Politički značaj dobilo je tokom 16. vijeka, uglavnom zahvaljujući aktivnosti Hajrudina Barbarose koji je za Osmansko Carstvo ujedinio sve sultanate po Alžiru i Tunisu i stvorio moćnu flotu, koja se uzdržavala gusarenjem. Dolaskom moćnih maurskih klanova u Rabat i Tétouan 1609.- Maroko je za vladavine alauitskih sultana izrastao u novi centar Berberskih korsara, koji su ubrzo preuzeli vlast u dva emirata, u kojima je gusarstvo postalo vrijedan izvor prihoda. Tokom 17. vijeka alžirski i tuniski korsari udružili su snage, pa je do 1650. više od 30.000 njihovih zarobljenika bilo zatvoreno samo u Alžiru.
Vodeći korsari bili su Saraceni ili kršćani konvertiti na Islam, iz kojekakvih razloga bilo da bi se legalno mogli baviti pljačkom brodova po Mediteranu ili da bi se oslobodili iz ropstva. Kršćanski svijet smatrao je da su berbarski korsari - pirati i teroristi i u skladu s tim tako je prema njima i postupao. Kad su Mlečani [[1584. zarobili korsarsku galiju na putu za Tripoli - pobili su sve što su zatekli na brodu; 50 Maura, 75 Turaka, 174 odmetnika konvertita i 45 žena. left|thumb|260px| Berberski korsari odvode [[roblje]] Korsari su djelovali iz nekoliko sjevernoafričkih luka, a ponajviše iz odlične prirodne luke grada Alžira. Kad bi se nakon uspješne akcije vraćali u luku, ispalili bi kao lozinku plotun iz topa, na što bi im odbrana sa kopna uzvratila. Nakon pristajanja usljedila bi gozba i podjela plijena. Alžirski paša uzimao je 1 / 7 od zaplijenjenog blaga i robova, korsarski kapetan sa ortacima uzeo bi preostale robove i blago, a ukrcanim janjičarima koji su obavili borbeni dio posla pripalo srebro.
Salé, Tripoli i Tunis također su bili korsarska sidrišta. Kad je Hajrudin Barbarosa 1504. uplovio u Tunis 1504. sa dvije papinske galije i jednim španskim brodom, nastalo je veliko slavlje. Jer je zarobio preko 100 uglednika, za koje je zatražena velika otkupnima, a mlade kćeri napuljskog guvernera poslane su u Istanbul u sultanov harem.
Pored tog što su pljačkali zapljenjene brodove i prodavali kršćane kao robove, Berbarski korsari su često zarobljenike koristili kao galiote (po 200 po galiji). Uvjeti pod kojima su živjeli bili su grozni, ali takvi su bili i na kršćanskim galijama u kojima su služili porobljeni muslimani. Jedina razlika bila je u tom što su korsarski galioti (premda robovi) također dobijali mali procent od pljačke.
Korsarski kapetani formirali su moćnu društvenu klasu u Alžiru i Tunisu jer su se silno obogatili zahvaljujući svojim pohodima Korsari su preferirali galije koje su brzo i lako manevrirale u plitkim vodama. Često bi maskirali svoje brodove u trgovačke i plovili pod lažnim zastavama kako bi namamili lakovjerne u svoju zamku. Galije su koristili sve do 17. vijeka, tad ih je Simon Danser (flamanski konvertit), upoznao sa prednostima novih tipova jedrenjaka. Oni su bili puno brži, ali jednako laki za manevriranje, i ono što je najvažnije za njih je trebalo daleko manje posade, pa su bili daleko ekonomičniji.
Korsari su najčešće poduzimali svoje akcije duž sjevernoafričkih obala, ali su pljačkali gradove i naselja po cijelom Mediteranu, i duž obala Jadrana, sve do Irske pa čak i do Islanda. U Italiji su došli na tako loš glas, da su svakog zarobljenog korsara na moru odmah ubili. Brod bi spalili ili prodali, a prihod od prodaje podjelili žrtvama korsarskih pljački ili bi tim novcem financirali gradnju novih brodova.
Nakon sultanova fermana od 1581. Berbarski korsari više nisu sudjelovali u masovnim pomorskim operacijama. To je bio kraj ere njihovog sudjelovanja u pomorskim bitkama, odtad su bavili jednostavnim pljačkama trgovačkih brodova.
Berbarski korsari bili su uzrok dva rata između Tripolitanije i Sjedinjenih Američkih Država u 19. vijeku. Za Prvog berberskog rata Američki marinci zauzeli su 1805. Dernu u Tripolitaniji. To je bila prva američka intervencija na stranom tlu, pa je ostala zabilježena i u himni marinaca u stihovima "Od dvorova Montezume do obala Tripolija ..."
Velika Britanija je nakon 1815. poduzela dvije kampanje kako bi suzbila aktivnost alžirskih korsara, ali je ona prestala tek nakon francuske invazije na Alžir 1830.
Big Lake, Alaska
Big Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.350, što je 715 (27,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Victoria, Tepezalá
La Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Tepezalá.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 557 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1928 m.
Ghārib al Midām, Hajjah
Ghārib al Midām je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Sacramento de Jesús, Tuxtla Gutiérrez
Sacramento de Jesús je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuxtla Gutiérrez.
Ferdinand Porsche
Ferdinand Porsche (Vratislavice, 3. rujna 1875. - Wolfsburg, 30. siječnja 1951.), austrijski automobilski inženjer.
Sacramento de Jesús, Tuxtla Gutiérrez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 487 m.
Ferdinand Porsche
Rođen je u njemačkoj obitelji u Vratislavicama (Češka) u bivšoj Austro-Ugarskoj.
Bio je jedan od glavnih inženjera Trećeg Reicha. Adolf Hitler mu je zbog doprinosa dodijelio Njemačku nacionalnu nagradu za umjetnost i znanost - jednu od najrijeđih nagrada za vrijeme Reicha.
Preminuo je nakon srčanog udara u Wolfsburgu 1951.
M24
M24 Chaffee je američki lagani tenk koji se proizvodio između 1944. i kolovoza 1945. godine
Ferdinand Porsche
Veliki konstruktor automobila
Jedan od najvećih konstruktora automobila Ferdinand Porsche bio je jedan od retkih ljudi koji su se usudili nametati svoje ideje nacističkom Führeru Adolfu Hitleru. Kako je Hitler sanjao o automobilizaciji svog Reicha, Porsche ga je ushitio narodnim automobilom koji neće stajati više od prosečnog motocikla.
Vrhunska stručnost i nastup bez respekta priskrbili su Porscheu, Hitlerovu podršku i mogućnost konstruisanja Volkswagenove bube, nemačkog odgovora na Fordov model T. Još kao mladić Porsche je eksperimentisao sa avionskim motorima, avionima i električnim helikopterima, velikim topničkim traktorima i motornim vozovima. Već 1937. u pogonu kod Daimler-Benz-a proizveo je prvih 30 automobila koji su zbog neobična izgleda podrugljivo nazvani Käfer (buba). Neposredno posle II. Svjetskog rata 1945. godine, 1785 buba već je izašlo iz poluporušenih pogona u Wolfsburgu. Taj automobil, 27 godina poslije postao je ljubimcem celoga sveta, preuzevši od Fordova modela T naslov najprodavanijeg automobila u istoriji. Ferdinand Porsche umro je 30. januara 1951. u trenucima kada su se na tržište počeli probijati prvi sportski automobili koje je njegov sin Ferry (Ferdinand Anton Ernst Porsche 1909.÷1998.) konstruisao na temelju Volkswagen-ove bube. Model Porsche 356 Roadster prvi je proslavio ime slavnog konstruktora. U godinama koje su usledile Porscheovi modeli su bezvremenskim dizajnom postali sinonimom za prestižan sportski automobil.
M24
Nastanak i korištenje
Kada je u travnju 1943. godine postala očita neupotrebljivost američkog lakog tenka M3/M5 Stuart SAD nije kao i sve ostale države odustao od gradnje novih lakih tenkova nego je započeo novi vojni projekt imena T24. Razvoj je povjeren Chrysler-ovoj podružnici motornih vozila korporacije General Motors.