cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lindsay Peterson
Kritike
Kritike koje su dolazile uglavnom iz redova LGBT zajednice vezani su za zastupljenost i predstavljanje lezbejskih likova u seriji generalno, pa se u tom smislu odnose i na lik Lindsay. U tekstu koji pravi paralelu između britanske i kanadsko-američke verzije serije na sajtu AfterEllen kaže se da su likovi Melanie i Lindsay stavljeni sa strane u dosadne, seksističke i stereotipne priče. Sarah Warn za AfterEllen primećuje da su u prve dve sezone jedina dva lezbejska lika prikazana kako se svađaju u vezi sa novcem, nedostatom seksa ili u vezi sa Brianom. Takođe, kritikuje seriju, koja "ironično za kontroverznu seriju, koja pomera granice […] koristi rodne stereotipe u njihovim ekstremima": muškarci ne žele da se obavezuju, dok žene nastoje da "skrase". Takođe, njih dve su prikazane sa stereotipno "ženski" osobinama: vole da gunđaju, da se svađaju i opsednute su majčinstvom. . Kritike generalno prebacuju kreatorima serije to što su ova dva lika, koja bi mogla da imaju "svoje živote", svode samo na dve teme: podrška muškim junacima serije i tema majčinstva. Kritike na račun zapostavljanja lezbejske priče u seriji Queer as Folk su bile opšte mesto, tako da komentarišući raskid između Mel i Lindsay u poslednjoj epizodi četvrte sezone, Malinda Lo za AfterEllen šaljivo primećuje da "postoje samo dve lezbejke u Pittsburghu, pa ćemo ih verovatno videti ponovo zajedno u narednoj sezoni".
Kosmos-256
Kosmos-256 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 30. novembra 1968. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 600 kilograma. Kosmos-256 je bio geodetski satelit.
Lindsay Peterson
Kritike
Pored ovih opštih kritika, u vezi sa likom Lindsay javila se i kritika na njen seksualni izlet sa Samom. Sarah Warn, urednica i spisateljica za AfterEllen piše da je "lezbejka-koja-ima-seks-sa-muškarcem", kao mehanizam razvijanja radnje toliko često korišćen u zabavnom programu da dominira nad drugim načinima prikazivanja lezbejki, osim "jednako frustrirajućeg lezbejskog materinstva", što QaF takođe koristi.
U Stambolu na Bosforu
mini|Slika džamije Dolmabahçe na Bosporu, Aleksej Bogoljubov 1850-e U Stambolu na Bosforu je narodna pjesma sevdalinka iz Bosne za koju se ne zna period u kojemu je nastala. Kao i mnoge druge narodne pjesme, i ova je izvođena u više verzija. Jedna je od narodnih pjesama na Balkanu u kojoj se pjeva i o gradu Istanbulu. U njoj se kombiniraju orijentalistički istočni turski motivi i melodija sa tekstom na slavenskom jeziku. Pjesmu su izvodili Ibrica Jusić, Lepa Brena i drugi. Izvođena je i od strane pojedinaca i muzičkih grupa izvan regiona u kojemu se govori srpskohrvatski jezik uključujući i između ostalih i interpretaciju Orkestra “Sazgen Sazy” iz Kazahstana. Pjesma opisuje i tragičnu silinu ženske ljubavi prema muškarcu u kojoj pašinica umire nakon saznanja da je i paša preminuo. Po završetku Prvog svjetskog rata i osnivanju Kraljevine Jugoslavije na pjesmu se znalo gledati i sa političkim podozrenjem u kontekstu nedavnog završetka Balkanskih ratova i oslobođenja Sandžaka, Kosova i Makedonije iz sastava Osmanskog Carstva.
Melodija
120 px|lijevo
El Junco, Parácuaro
El Junco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Parácuaro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 155 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 365 m.
El Mequito, Ciudad del Maíz
El Mequito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad del Maíz.
Carica Bo (Jing)
Carica Bo (tradicionalni kineski: 薄皇后, osobno ime nepoznato, ? - 147. pne.) je bila carica Kine u doba dinastije Han. Bila je prva supruga cara Jinga.
Sioux County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Carica Bo (Jing)
Carica Bo je pripadala istom klanu kao i carica majka Bo, koja ju je dala udati za svog unuka, tadašnjeg krunskog princa Qija za vrijeme vladavine svog sina cara Wena. Titulu carice je preuzela godine 157. pne. kada je njen muž naslijedio prijestolje. Jing joj, međutim, nije naklonjen i nije imala sinova, pa je zato Liu Rong, sin Supruge Li postao krunski princ.
Sioux County, Nebraska
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 1.311, što je 164 (-11,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Carica Bo (Jing)
Smrću carice majke Bo godine 155. pne. carica Bo je izgubila svoj uticaj na zbivanja u palači. Godine 151. pne. ju je muž protjerao, a umrla je četri godine kasnije.
Srbin info
SRBIN info — Srpske brze internet novine je ćirilićni internet portal iz Srbije. Sa radom je krenuo u julu 2012. godine i za kratko vreme postao jedan od najčitanijih ćiriličnih internet sajtova u Srbiji.
Na kraju puta (TV drama, 1987)
Na kraju puta je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1987. godine. Predstavlja drugu po redu adaptaciju istoimenog kazališnog komada Marijana Matkovića. Radnja se događa na samom kraju Drugog svjetskog rata u velebnom imanju gdje su se iz Zagreba, bježeći pred pobjedničkim partizanima sklonili članovi bogataške buržujske obitelji povezane sa režimom NDH. Dramu je režirao Georgij Paro, koji je također napisao i scenarij.
Srbin info
Portal se nalazi u vlasništvu firme „NIBRS“ iz Beograda. Sajt je dnevno-informativnog karaktera, sa najnovijim vestima iz zemlje i sveta, intervjuima i stručnim analizama. Za „Srbin info“ pišu i politički analitičari, ekonomisti i doktori nauka (Boško Obradović, Branko Pavlović, Dragoslav Bokan, Dragan Petrović, Branko Dragaš, Boris Nad). Srbin info prenosi razne vesti i intervjue, kao sto je intervju Miroljuba Petrovića, Miroslava Lazanjskog, Mire Bobić Mojsilović, Vojislava Šešelja, Sande Rašković i mnogih drugih. Isto prenosi vesti o teoriji zavere, anti globalizmu, protiv NATO-a, sa sajtova kao što su politika.rs, blic.rs, kurir.rs, telegraf.rs, dnevno.hr, index.hr, in4s.net i mnogi drugi.
Na kraju puta (TV drama, 1987)
Na kraju puta je prije toga bila ekranizirana 1957. godine u obliku uživo emitirane i danas izgubljene istoimene TV-drame u režiji Radivoja Lole Đukića.
Srbin info
Veliki broj sindikata, udruženja seljaka i dr. jedino je na ovom sajtu uspelo da dođe do mogućnosti da informiše širu javnost (Banatski paori, Sindikat policije, Prosvetni sindikat).
Video produkcija
Od marta 2017. godine pokreće nezavisni YouTube kanal "Centar". Kao goste dovode razne goste iz Srbije. Od 2019. godine se aktivira i drugi kanal na YouTube "srbin.info". Ovaj kanal se bavi dnevno informativnim izveštavanjem sa terena i iz skupštine Srbije.
Čitanost
Ne računajući portale koji su ujedno i deo novinske ili televizijske redakcije, Srbin.info je jedan od najčitanijih dnevno-informativnih portala u zemlji. Statistika pokazuje da su mladi ljudi najbrojniji deo čitalačke publike (dve trećine između 16 i 44 godine).
Rubrike
Pored političkih, ekonomskih i društvenih tema, portal ima i veoma razvijenu sportsku rubriku, kao i veliki broj tekstova o pravoslavlju. Urednici sajta objavljuju i vesti o turizmu, kulturi, a moguće je pregledati i video materijale, arhivu vesti i slika.
Saradnja sa Rusijom
Kroz veliki broj objavljenih tekstova i organizovanja javnih tribina, uredništvo portala od osnivanja radi na kulturnoj saradnji srpskog i ruskog naroda. „Srbin info“, a uspešno sarađuje i sa medijskim kućama „Ruska reč“, „Komsolomskaja pravda“ ali i drugim predstavnicima Ruske Federacije u Srbiji.
Pruno
Pruno ima više značenja:
Chiquilistán, Tequila
Chiquilistán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1217 m.
Skenderovci (Brestovac)
Skenderovci su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Brestovac.
Zemljopis
Skenderovci su smješteni oko 5 km sjeverozapadno od Brestovca, susjedna sela su Jakuplije na istoku i Požeški Brđani na sjeveru.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Skenderovci su imali 187 stanovnika.
Turcești, Mateești
Turcești je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Mateești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 379 m.
Schnürpflingen
Šnirpflingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 55 opštinskih središta okruga Alb-Donau-Krajs. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.369 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8425110.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Alb-Donau-Krajs Šnirpflingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Alb-Donau-Krajs. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 537 metara. Površina opštine iznosi 10,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.369 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 128 stanovnika/km².
Sibokovac
Sibokovac je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Čaglin.
Zemljopis
Sibokovac je smješten oko 7 km istočno od Čaglina, susjedna sela su Sapna na zapadu, Kneževac na jugozapadu i Vlatkovac na jugoistoku.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Sibokovac je imao 53 stanovnika, dok je prema popis stanovništva iz 1991. godine imao 62 stanovnika.
Pitulicea, Glodeanu-Sărat
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 908 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
La Martinica, Platón Sánchez
La Martinica je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Mihajlo I Rangabe
right|thumb|Mihailo I na novčiću
Mihailo I Rangabe (grč. Μιχαήλ Α΄ Ραγγαβέ, Mihail o Protos Rangabé), (umro 11. januara 844) bio je vizantijski car (vladao od 811. do 813) koji je Ahenskim mirom priznao franačko Rimsko carstvo.
Mihailo je bio sin patricija Teofilakta Rangabea, admirala Egejske flote. Oženio se Prokopijom, kćerkom Nikifora Logoteta. Pošto mu je tast 802. postao car Nikifor I, Mihailo je imenovan kuropalatom. Posle pobeda u ratu koji mu je nametnuo bugarski kagan Krum Nikifor je 811. upao u bugarsku zasedu i poginuo, a naslednik Stavrikije je teško ranjen i paralizovan.
Prokopija nije uspela nagovoriti cara Stavrikija da imenuje Mihaila za naslednika, pa je ikonodulsko crkveno vođstvo nateralo cara da abdicira u Mihailovu korist 2. oktobra 811.
Mihailo se pokazao kao pobožan i pomirljiv vladar, po tvrdnjama svog hroničara Teofana Ispovednika. Odustao je od dela poreza koje je uveo Nikifor, izdašno je finansirao vojsku i državnu upravu, a i Crkvu. Progonio je ikonoklaste, naveo je patrijarha Nikifora da ustukne u sporu protiv Teodora, igumana manastira Studios.
Odmah po stupanju na presto Mihailo je obnovio pregovore sa Francima. Za razliku od cara Nikifora, koji je 803 potpisao mir ne priznajući Karlu carsku titulu, Mihailo je 12. januara 812. sklopio Ahenski mir i njime priznao da je i Karlo Veliki "vasileos", dakle car Franaka. Za uzvrat je Karlo priznao Vizantiji suverenitet nad Venecijom, Istrom, Dalmacijom s ostrvima, te Zadrom, Trogirom, Splitom, Dubrovnikom i Kotorom na kopnu, kao i južnom Italijom.
Mihailo je odbio Krumove uslove za mir sa Bugarima. U nastavku ratovanja, nakon početnih uspeha, vizantijska vojska je u Trakiji blizu Drinopolja bila naterana u bekstvo u junu 813. Da bi predupredio već započetu zaveru, Mihail je abdicirao, pa ga je nasledio vođa zavere general Lav Armenac. Mihailo se zamonašio pod imenom Atanasije. Novi car je dao uškopiti i zamonašiti sve Mihailove sinove, od kojih je Ignatije (krsnim imenom Niketa) docnije postao carigradski patrijarh. Monah Atanasije umro je prirodnom smrću 11. januara 844.
Kosmos-257
Kosmos-257 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-257 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 3. decembra 1968. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-257 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
NGC 1913
NGC 1913 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Ghayr al Mudhakkir, Hajjah
Ghayr al Mudhakkir je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
El Fortín Alto, San Miguel Chicahua
El Fortín Alto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Chicahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 680 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2393 m.
Montebenichi, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Sjeničak
Sjeničak je mjesto na Kordunu u Karlovačkoj županiji koje se sastoji od tri naselja Gornjeg Sjeničaka, Donjeg Sjeničaka i Sjeničaka Lasinjskog. Gornji i Donji Sjeničak s Utinjom čine Mjesni odbor u sastavu Grada Karlovca, a Lasinjski Sjeničak je naselje u sastavu općine Lasinja. Centar sela je Križ gdje se nalazi ambulanta, Osnovna škola Sava Mrkalj, Zadružni dom, benzinska postaja, veterinarska ambulata i pošta. U Gornjem Sjeničaku je Spomen dom i područna, četverogodišnja škola 13. proleterska brigada.
Povijest
Današnji naziv Sjeničaka potječe od srednjovjekovnog grada Steničnjaka, izgrađenog početkom 12. stoljeća na povišenoj glavici iznad potoka Tršca.
Steničnjak se prvi puta spominje u starim ispravama 1299. godine. Građen je oko 1105. godine.
Gradom i imanjem su gospodarili grofovi Celjski, Frankopani, Ergevarski, Kanižaji i posljednji Draškovići. Bio je to jedan od najstarijih i najvećih srednjovjekovnih gradova u Hrvatskoj, koji je nakon petostoljetnog postojanja, početkom 17. stoljeća napušten i porušen  u Tursko-Austrijskim ratovima.
Krajem 17. stoljeća područje Steničnjaka je naseljavano Vlasima u okviru Vojne krajine. Radi lakšeg i drugačijeg izgovora naseljenici nazivaju Steničnjak od tada novim imenom Sjeničak, koji će do dan danas ostati. Mjesto gdje se nalaze ostatci ovog grada današnji stanovnici nazivaju Roknić gradina.
Sjeničak je od 1783. godine do 1941. godine pripadalo području Banovine, a od tada Korduna. Sva tri mjesta Gornji, Donji i Lasinjski Sjeničak su do 1992. godine bili su u sastavu općine Karlovac.
Nuchis, Olbia-Tempio
Nuchis je naselje u Italiji u provinciji Olbia-Tempio, u regiji Sardinija.
Sjeničak
Sjeničarska buna
Ukidanjem Vojne krajine u drugoj polovini 19. stoljeća graničarima su ukinute stare pravice i povlastice, a porezi su se neprestalno povećavali. Osnažen je i pokret protiv nasilne mađarizacije. Misleći da su došli da na crkvu izvjese mađarsku zastavu, seljaci su 21. rujna 1897. vilama, motikama, sjekirama i pokojim štucem napali tročlanu komisiju koja je iz Zagreba došla da - razmjerava zemljište. Došljaci su za čas bili opkoljeni razjarenom masom i ubijeni. Nekoliko dana poslije žandari iz Lasinje i vojnici iz Petrinje uhitili su više desetaka ljudi i žena. Pred Kraljevskim sudbenim stolom u Zagrebu izvedeno je 48 Sjeničaraca optuženih za ubojstva, zločin i pobunu. Osuđeno je 19 osoba, a od toga 11 na smrt (3 od tih osuda su bile izvršene). Buna u Sjeničaku je bila posljednja seljačka buna u Hrvatskoj u 19. stoljeću.
Nuchis, Olbia-Tempio
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 205 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 490 m.
Sjeničak
Školstvo
Prva pismenost u Sjeničaku se stjecala u okviru parohijalne crkve Svete Petke koja je u selu postojala od 1715. godine. Prvi učitelji su, prema pisanim podacima iz 1781. godine, bili svećenici i đakoni. Prva javna škola najvjerojatnije je postojala od 1834. godine i nalazila se u blizini crkve u Lasinjskom Sjeničaku. Nova škola otvorena je 1868. godine u Gornjem Sjeničaku u zaseoku Bijelići i u njoj se tada izučavao i njemački jezik. Dvije škole postojale su i u periodu između dva svjetska rata. U to vrijeme izgrađena je 1929. godine nova školska zgrada u Lasinjskom Sjeničaku i 1938. godine u Gornjem Sjeničaku. U obje škole učilo je 300 djece. Od 1932. do 1936. godine u Gornjem Sjeničaku je učiteljevao poznati bosanskohercegovački pisac Hasan Kikić. Srušene u Drugom svjetskom ratu, poslije rata su izgrađene nove školske zgrade u Lasinjskom Sjeničaku Osnovne i područne škole u Gornjem Sjeničaku.
Hazdrubal Beotarh
Hazdrubal Beotarh (2. vijek pne.) je bio kartaginski vojskovođa poznat kao posljednji komandant obrane Kartagine za vrijeme opsade grada u trećem punskom ratu. O njegovom životu prije tih događaja se ne zna gotovo ništa, iako historičari špekuliraju kako je upravo on bio Hazdrubal koji je oko godine 149. pne. - na samom početku sukoba - poražen od numidijskog kralja Masinise u bitci kod Tunesa. Antički izvori tvrde da je Hazdrubal Beotarh prije opsade bio prognan, ali da su ga sugrađani na kraju pozvali da brani grad. On je prihvatio i uspješno branio grad skoro tri godine, sve dok nije podlegao većem ratnom umijeću rimskog vojskovođe Scipiona Emilijana. Kada su se Rimljani uspjeli probiti kroz gradske zidine, Hazdrubalova žena i djeca su se - prema Polibiju - bacila u vatru. Hazdrubal se nakon toga predao. Što se s njime dogodilo kasnije, nije poznato.
Los Plátanos, Altamira
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
Xiloxuchicán, Chilapa de Álvarez
Xiloxuchicán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Chilapa de Álvarez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 729 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1086 m.
Prà
Prà ima više značenja:
Strihnin
Strihnin se dobija iz biljaka Strihinos vrste. On je veoma stabilan alkaloid, dobro se čuva i može se dokazati u leševima nakon trovanja. Veoma je jak otrov. Strihnin se teško rastvara u vodi i etru, lakše u alkoholu u benzenu, a lako u hloroformu. Karakteristična je reakcija za strihnin da se sumpornom kiselinom u prisustvu kalijumovog dihromata daje intezivno modro obojenje. Strihnin izaziva grčevito kočenje mišića. U veoma malim količinama upotrebljava se kao analeptik (sredstvo za jačanje i okrepljenje). Strihnin se najviše koristi za uništavanje pacova, [miš]eva i drugih štetočina. Jedan od najpoznatijih otrova. Često korišćen u kriminalističkim knjigama.
San Bartolo, Cuautla
San Bartolo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1764 m.
San Girio, Macerata
San Girio je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Stanton County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Petiemol, Tila
Petiemol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 961 m.
SKF-81297
SKF-81297 je sintetički lek iz benzazepinske hemijske klase, koji deluje kao selektivni agonist D1/D5 receptora. On proizvodi karakteristične stimulansne efekte: anoreksiju, hiperaktivnost i samoadministraciju kod životinja. Ovakav profil ima i nekoliko srodnih lekova, kao što su 6-Br-APB i SKF-82958, made ne svi D1 puni agonisti, npr. A-77636. To je posledicafunkcionalne selektivnosti D1 aktivacije.
Lokaksema
Lokaksema (kin: 支婁迦讖 Zhī Lóujiāchèn， nekad kraćeno na 支讖 Zhī Chèn, cca. 147. pne. - ?) je najstariji poznati budistički svećenik koji je preveo Mahayana sutre na kineski jezik. Zbog toga se smatra važnom ličnošću kineskog budizma. Ime Lokakṣema znači 'blagostanje svijeta' na sanskritu.
Záhorce
Záhorce je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 677 stanovnika.
NGC 1915
NGC 1915 je jedan do danas nepotvrđen objekt u zviježđu Zlatnoj ribi. Sva promatranja poslije nisu na tom položaju uočila nikoji objekt.
Слишане
Слишане је насеље у Србији у општини Лебане у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 245 становника (према попису из 1991. било је 409 становника).
Демографија
У насељу Слишане живи 240 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 61,8 година (58,8 код мушкараца и 64,5 код жена). У насељу има 122 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,01.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
The Andromeda Strain
The Andromeda Strain je science fiction roman američkog književnika Michaela Crichtona objavljen 1969. godine. Radnja započinje kada se vojni satelit sruši u blizini gradića Piedmont u Arizoni, a nakon čega svi njegovi stanovnici naglo umru. Protagonisti su naučnici koje je američka vlada poslala u tajni podzemni bunker sa zadatkom da otkriju i zaustave vanzemaljski mikroorganizam za koga vjeruju da je uzročnik smrtonosne zaraze.
The Andromeda Strain je bio prvi roman koji je Crichton objavio pod svojim pravim imenom. Njega je Crichton pisao pune tri godine, inspiriran špijunskim romanom The IPCRESS File britanskog pisca Lena Deightona u kome su se naizgled suhoparni i banalni detalji obavještajnog posla publici prikazivali na pristupačan i zanimljiv način. Crichton je iste tehnike upotrijebio kako bi publici približio tadašnja dostignuća iz molekularne biologije i u tome je postigao veliki uspjeh. Roman je postao bestseler, dobio izvrsne kritike te se često naziva jednim od prvih primjera žanra koji će postati poznat kao tehno-triler. Crichton je zahvaljujući njemu postao velika zvijezda, te to kasnije iskoristio kako bi karijeru sa uspjehom nastavio u Hollywoodu.
Roman je godine 1971. bio ekraniziran kao istoimeni igrani film u režiji Roberta Wisea, a godine 2008. kao nešto manje uspješna miniserija u produkciji Sci Fi Channela.
Katarina Kresal
Katarina Kresal (Ljubljana, 1973 - ) je slovenska pravnica i političarka, najpoznatija po tome što je trenutna predsjednica Liberalne demokracije Slovenije (LDS).
Maturirala je na Gimnaziji Bežigrad u Ljubljani i zatim upisala Pravni fakulteti u Ljubljani. Tamo je diplomirala godine 1996. a godine 1999. položila pravosudni ispit. Trenutno je na istom fakultetu upisana na magistarski studij.
Katarina Kresal je na početku karijere bila zaposlena kao pripravnica na Višem sudu u Ljubljani, a zatim je kao savjetnica za privredne sporove radila na ljubljanskom Okružnom sudu. Kasnije je kao pravnica radila u Kapitalskoj družbi d.d. te danas raspuštenom Western Wireless International, američkom poduzeću sa sjedištem u Ljubljani. Od godine 2003. radi kao advokat u advokatskoj kancelariji Mira Senice. Bavi se privrednim, korporacijskim, stečajnim i autorskim pravom. Članica je nadzornih odbora nekoliko poduzeća.
Kresal se maja 2007. kandidirala za predsjednicu Liberalne demokracije Slovenije i bila izabrana 30. 6. 2007. sa 287 od 329 glasova delegata na stranačkoj konvenciji.
Kosmos-258
Kosmos-258 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-258 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 10. decembra 1968. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-258 je bio osmatrački satelit.
Schonach im Schwarzwald
Vidi još
Nemački jezik
Sivica
Sivica (mađ.: Muraszilvágy, prek.: Süvica) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Podturen, Međimurska županija.
Naseljem prolazi cesta koja povezuje Čakovec i Podturen. Od centra Čakovca Sivica je udaljena oko 9 kilometara, dok je Podturen od nje udaljen oko 4 kilometra. Područje oko naselja uglavnom je prekriveno njivama i ponekom šumom.
Agua Escondida, Altamirano
Agua Escondida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Altamirano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 487 m.
Ridgeway, Missouri
Ridžvej je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 464, što je 66 (-12,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Puccini (razvrstavanje)
Giacomo Puccini (1858 - 1924) bio je znameniti italijanski kompozitor, poznat po popularnim operama.
El Colomo, Tequila
El Colomo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tequila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1181 m.
Vidolasco, Cremona
Vidolasco je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 439 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Colloredo, Udine
Colloredo je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Ḩabīl Shaybān, Hajjah
Ḩabīl Shaybān je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Pulja (razvrstavanje)
Pulja se može odnositi na:
Las Lomas, Ciudad del Maíz
Las Lomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Ciudad del Maíz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 993 m.
Veliki knez Kijeva
Dinastija Rjurikovića
Dinastija Rjurikovića (Rjurikidi) su bili potomci Rjurika (Rørikr), varjaškog poganskog poglavice. Prema Projektu istraživanja DNK dinastije Rjrurikovića FamilyTreeDNA, odnosno njegovim današnjim potomcima. Rjurik je pripadao haplogrupi Y-DNA N1c1. Iako su srodni kasnijim balto-finskim narodima, Rjurikovići nisu posjedovali mutaciju DYS390=24 karakterističnu za narode koji govore finskim jezicima, a mutacija DYS390=23 (koja se također može naći među zapadnim Fincima) u rjurikovićevskom haplotipu se obično vezuje uz narode koji su govorli sjevernogermanskim narodima (Varjazi).
Svi vladari Kijevske Rusije prije preobraćenja Vladimira I i njegove države na kršćanstvo su bili pogani, s izuzetkom Olge Kijevske. U periodu između druge polovice 13. i druge polovice 14. vijeka, kijevski knezovi su bili prisiljeni prihvatiti mongolsko-tatarsko sizerenstvo.
Kneževi Kijeva (u Velikom Vojvodstvu Litvi)
Nakon Bitke na sinjim vodama 1362, Kijev i druge oblasti je Velikom Vojvodstvu Litva pripojio veliki vojvoda Algirdas.
Skopolamin
Skopolamin (levo-duboisin, hioscin) je tropanski alkaloid lek koji deluje kao muskarinski antagonist. On je jedan od sekundarnih metabolita biljki iz Solanaceae familije (velebilja), kao što su crni zobnik, tatula i Andjelske trube (datura ili brugmansija), i žbunje (Duboisia). Mada se skopolamin ponekad prikazuje u javnosti kao štetan lek, njegove antiholinergijske osobine omogućavaju njegovu legitimnu medicinsku upotrebu u malim dozama, na primer za lečenje bolesti kretanja primenom transdermalnog flastera.
Etimologija
Skopolamin je dobio ime po biljnom rodu Scopolia.
Biosinteza u biljkama
Biosinteza skopolamina počinje dekarboksilacijom L-ornitin do putrescina posredstvom ornitin dekarboksilaza (EC 4.1.1.17). Putrescin se metiliše do N-metilputrescina uz pomoć putrescin N-metiltransferaze (EC 2.1.1.53).
Putrescin oksidaza (EC 1.4.3.10) koja specifično prepoznaje metilisani purtrescin katalizuje deaminaciju ovog jedinjenja do 4-metilaminobutanala koji zatim podleže spontanom formiranju prstena do N-metil-pirolijumskog katjona. U sledećem koraku, pirolijumski katjon se kondenzuje sa acetoacetatnom kiselinom proizvodeći higrin. Higrin se dalje preuređuje do tropinona.
Branilovići
Branilovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 127 stanovnika.
Skopolamin
Biosinteza u biljkama
Tropinon reduktaza I (EC 1.1.1.206) konvertuje tropinon do tropina, koji se kondenzuje sa fenilacetatom izvedenim iz fenilalanina do litorina. Citohrom P450 klasifikovan kao Cyp80F1 oksiduje i preuređuje litorin do hiosciaminskog aldehida. U finalnom koraku, hiosciamin podleže epoksidaciji koja je katalisana 6 beta-hidroksihiosciamin epoksidazom (EC 1.14.11.14) proizvodeći skopolamin.
Jafa
Jafa (arapski: يَافَا, Yāfā) (hebrejski: יָפוֹ , Yafo), lučki grad na obali Sredozemnog mora južno od Tel Aviva, Izrael. U prošlosti je grad bio pod egipatskom, filistejskom, asirskom i rimskom vlašću. Rimljani su ga uništili 68. godine a pod Arapsku vlast dolazi 636. godine. U dvanaestom stoljeću snažno je uporište križara a od trinaestog stoljeća je pod vlašću Mameluka i Turaka. Napoleon ga zauzima 1799. godine. Od 1917. do 1948. nalazi se pod britanskom upravom, nakon čega ulazi u sastav države Izrael. 1950. godine pripojen je gradu Tel Avivu.
Bugia, Modena
Bugia je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Monte Grande, Parácuaro
Monte Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Parácuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
My Name Is Earl
My Name Is Earl je američki televizijski sitcom koji se originalno emitirao na programu NBC-a od 2005. do 2009. Stvorio ju je Greg Garcia, a producirao 20th Century Fox Television.
Naslovnu ulogu tumači Jason Lee kao Earl J. Hickey, sitni kriminalac koji je izgubio dobitnu srećku od 100.000 US$ kada ga je udario automobil. Dok je ležao u bolnici, počeo je vjerovati karmu gledajući Last Call with Carson Daly. Nakon toga je odlučio okrenuti novu stranicu u životu te napraviti popis svih loših stvari koje je učinio u životu. Pošto je napravio dobro djelo, ponovno je pronašao srećku. Shvativši to kao znak počinje skidati loše stvari sa popisa tako što će za svaku od njih napraviti jednu dobru.
Kritičari tvrde da serija ima scijentološki sadržaj, s obzirom da su glumci Jason Lee i Ethan Suplee scijentolozi.
Serija se u Hrvatskoj prikazuje na programu HRT pod nazivom Zovem se Earl.
NGC 1916
NGC 1916 je otvoreni skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Kosmos-259
Kosmos-259 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-259 je lansiran sa kosmodroma Kapustin Jar, SSSR, 14. decembra 1968. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-259 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Pila, Rovigo
Pila je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 328 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -3 m.
Hagerstown, Maryland
Hagerstaun je grad u američkoj saveznoj državi Merilend.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 39.662, što je 2.975 (8,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Skitača
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 11 stanovnika te 6 obiteljskih kućanstava.
Thayer County, Nebraska
je okrug u američkoj saveznoj državi Nebraska.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 5.228, što je 827 (-13,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Marko Ivković
Marko Ivković je bio navijač Crvene zvezde. Tragično je izgubio život uoči utakmice  KK Crvena zvezde i galatasaraja u  Evroligi.
Biografija
Rođen je 1989. godine u Zadru. Nakon operacije Oluja izbegao je u Srbiju i to u Jagodinu, zbog čega će kasnije i dobiti nadimak Jagoda. Kasnije se sa majkom i sestrom seli u Zemun gde nastavlja svoje školovanje. Od tada redovno posećuje utakmice Crvene zvezde i to naročito fudbalskog kluba.
Reakcije
Odmah nakon utakmice, ne znajući za smrt navijača, trener Galatasaraja Ataman, nazvao je navijače Crvene zvezde teroristima. Konzul Srbije u Istanbulu Zoran Marković, je šokiran ovom izjavom, rekao da je Ergin Ataman terorista. Predsednik Vlade Republike Srbije, Aleksandar Vučić je u telefonskom razgovoru sa Turskim premijerom Ahmetom Davutogluom zatražio hitno rasvetljavanje zločina. Takođe je poručio da turski trener Ataman nije više dobrodošao u Srbiju.
Košarkaši Crvene zvezde su bili u šoku nakon što su čuli ovu vest, pa je rezultat sa utakmice ostao u drugom planu. Predsednik KK Crvena zvezda, Nebojša Čović, je na konferenciji za štampu oštro reagovao i okrivio organiztora za glavnog krivca. On je takođe porodici preminulog navijača ponudio svu moguću pomoć.
Podrška i saučešća su stigla od mnogih javnih ličnosti pa i suparničkih navijačkih grupa. Turska košarkaška liga odlučila je da svi mečevi tog kola počnu minutom ćutanja.
Ubistvo je izazvalo svojevrsni "rat" između srpskih i bošnjačkih navijača na društvenim mrežama, čemu su doprinele neproverene informacije o Ivkovićevim statusima na Fejsbuku, gde je navodno kroz parolu Nož, žica, Srebrenica iskazivao podršku genocidu u Srebrenici. Ubrzo su se na internetu pojavile informacije da se radi o statusu s lažnog Ivkovićevog profila, koji je napravljen tek nakon njegove smrti. U međuvremenu su zabeležene pretnje osvetničkim akcijama protiv turskih državljanja, paljenjem džamija u Srbiji i turske ambasade od strane radikalnih srpskih navijača. Dodatne tenzije je izazvao incident na utakmici turske košarkaške lige dva dana kasnije, kada su navijači Galatasaraja zviždanjem prekinuli minutu ćutanja za ubijenog Ivkovića, kao i najave radikalnih Galatasarajevih i turskih navijača na društvenim mrežama da će nastaviti ubijati srpske navijače, odnosno da je Ivković samo deo šireg plana za ubijanje navijača suparničkih klubova kao što su KK Partizan, KK Olimpijakos, KAE Panatinaikos i CSKA.
Ubrzo nakon velikog pritiska javnosti, uhvaćen je glavni osumnjičeni Kadri Aktaş sa još nekoliko navijača. 19. oktobra 2015. godine turski sud je njega osudio na 25 godina dok je ostale osumnjičene oslobodila krivice.
NGC 1917
NGC 1917 je kuglasti skup u zviježđu Zlatnoj ribi.
Cerro Prieto, San Miguel Chicahua
Cerro Prieto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel Chicahua.
Aguacatzintla, Platón Sánchez
Aguacatzintla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Platón Sánchez.
Schuttertal
Šutertal je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 51 opštinskog središta okruga Ortenau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.270 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 8317121.
Cerro Prieto, San Miguel Chicahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2421 m.
Aguacatzintla, Platón Sánchez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 65 m.
Montebotolino, Arezzo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Greci, Mateești
Greci je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Mateești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 639 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 434 m.
Căldărușeanca, Glodeanu-Sărat
Căldărușeanca je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Glodeanu-Sărat.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 632 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
At Takhyāl, Hajjah
At Takhyāl je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 334 m.
Indiana University Press
Indiana University Press (akr. IU Press) je akademski nakladnik u američkom gradu Bloomingtonu odnosno izdavački odsjek Univerziteta Indiana. Osnovan je 1950. godine od strane tadašnjeg univerzitetskog predsjednika H. Wellsa. Glavna stručna područja na koje se IU Press fokusira su humanističke i društvene nauke, prvenstveno afričke studije, afroameričke studije, antropologija, bioetika, filantropija, filozofija, historija, historija filma, istočnoevropsko-ruske studije, judaistika, muzika, paleontologija, religija, orijentalistika, te ženske i rodne studije. Početkom 2010-ih IU Press je izdavao oko 140 novih knjiga godišnje, a kroz svoju historiju objavio je ukupno 2000 naslova.
Naučni časopisi
Indiana University Press izdaje 27 naučnih časopisa među kojima su aktivni :
Nueva Generación Chulum Chico, Tila
Nueva Generación Chulum Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 959 m.
Anawalt, West Virginia
Anavolt je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 226, što je 46 (-16,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Joya, Cuautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1893 m.
Paso del Tigre, Altamira
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 18 m.
Olimpijske igre
thumb|200px|Olimpijski prsteni thumb|Nekoliko mjeseci prije Olimpijskih igara trkači, uglavnom bivši športaši, istaknuti pojedinci ali i mnogi građani, Olimpijskom bakljom prenose štafetno [[Olimpijski plamen od drevne Olimpije do mjesta svečanog otvaranja na olimpijskom stadionu. (Na slici: Olimpijska baklja za OI u Sydneyu 2000.)]]
Olimpijske igre (akronim OI), višešportsko natjecanje koje se održava svake četiri godine. Pogrješno ih nazivamo i Olimpijade, jer Olimpijadom je u staroj Grčkoj nazivano razdoblje između dviju Olimpijskih igara, pa tako završetkom Olimpijskih igara počinje jedna Olimpijada, a završetkom te Olimpijade počinju sljedeće Olimpijske igre, koje pak, kad završe, počinje slijedeća Olimpijada, itd. Ispravan i službeni naziv nekih Olimpijskih igara, npr. konkretno Igara 2004 godine u Ateni glasi: "Igre XXVIII. Olimpijade modernog doba". Te Igre, u Ateni 2004. godine, ustvari nisu 28. Olimpijske igre ( od Atene 1896.godine, naovamo) - koje su održane - nego "tek" 25. To zato jer Igre VI., XII. i XIII. Olimpijade modernog doba, koje su trebale biti održane u Berlinu 1916, Helsinkiju 1940 i Londonu 1944, zbog Prvog ili Drugog svjetskog rata, nisu održane.
Isprva održavane samo u staroj Grčkoj, Olimpijske su igre oživljene krajem 19. stoljeća djelovanjem francuskog humanista i zanešenjaka baruna Pierre de Coubertina. Na njegov prijedlog je u Parizu 23. lipnja 1894 osnovan Međunarodni olimpijski odbor (MOO), franc. CIO, engl. IOC, a prvim predsjednikom tog najvišeg olimpijskog i, uopće športskog, tijela postao je Grk Demetrios Vikelas. Ispravno zvane: “Igre I Olimpijade”, tj. Prve Olimpijske igre modernog doba (nisu imale prefiks “ljetne”, jer tada još nije bilo spomena o potrebi održavanja posebnih, Zimskih Olimpijskih igara), održane su 1896 godine u Ateni, i otada se održavaju svake četiri godine osim u vrijeme Prvog i Drugog svjetskog rata. Pošto se ubrzo ukazala potreba za jednako kvalitetnim natjecanjima u zimskim športovima uskoro su održane i prve Zimske Olimpijske igre u Chamonixu, Francuska, 1924 godine.
Zimske su se Olimpijske igre održavale također kao i ljetne, svake četiri godine, iste godine, zaključno do 1992 godine i Igara u Albertvilleu u Francuskoj, kada je, zbog glomaznosti olimpijskog programa ali i zbog zahtjeva moćnih TV kuća odlučeno da se razdvoje termini održavanja Ljetnih i Zimskih igara, pa su prve iduće Zimske Olimpijske igre održane 1994 godine u Lillehammeru u Norveškoj.
Olimpijske igre su natjecanja između sportaša u pojedinačnim i ekipnim disciplinama, a ne između zemalja. One okupljaju sportaše koje su imenovali njihovi nacionalni olimpijski odbori, a čije je prijave prihvatio Međunarodni olimpijski odbor i koji se svojim sportskim izvedbama natječu za stručno vodstvo međunarodnih saveza.
Starovjekovne Olimpijske igre
thumb|Stadion u Olimpiji
Pravi izvori o nastanku starovjekovnih Olimpijskih igara su izgubljeni u vihorima stoljeća, ali kruže mnoge legende i predaje o njihovom nastanku. Jedna legenda govori da je Igre ustanovio sam Zeus kao proslavu svoje pobjede, u bitci za vrhovništvom, nad ocem Kronom. Druga kaže da je Heraklo, rimski: Herkul, jednom pobijedio na nekoj utrci u Olimpiji pa je odlučio da se na taj spomen svake 4 godine održavaju takve utrke.
Međutim, osim Igara u Olimpiji održavale su se i druge “konkurentne”, slične Igre. To su bile Pitijske, Nemejske i Istmijske Igre, ali su Olimpijske igre, spletom političkih okolnosti, nadvladale 572. godine prije Krista. Sve te priče u svezi sa starovjekovnim Igrama dovode nas u vezu sa starogrčkim pojmom Olimpijskog primirja, kada su, prema legendama, grčke državice prekidale međusobna neprijateljstva za vrijeme trajanja Igara (kamo sreće da je tako i danas). A prvi vjerodostojan zapis o održavanju Igara u Olimpiji datira iz 776. godine prije Krista, premda nije sigurno da su to bile i prve Igre u staroj Grčkoj. Neki povjesničari su skloni zaključiti da su se slična natjecanja sporadično održavala čak i od XIII. st. prije Krista! Isprva su Igre bile uglavnom događaj lokalnog značaja, a do XV. starovjekovnih Olimpijskih igara održavala se samo jedna disciplina – utrka na 1 stadij (nešto manje od 185 m). Onda je dodana utrka na 2 stadija, a prva dugoprugaška utrka, na 24 stadija (cca 4420 m), održana je 720. prije Krista. Baš uz te Igre vezana je i jedna zanimljivost. Isprva su se športaši natjecali odjeveni, u laganu športsku opremu, kao danas. A onda su, na tim Igrama, tijekom utrke, jednom trkaču – spale hlačice i nastavio je trčati gol. To je od ostalih atleta ubrzo objeručke prihvaćeno pa su se natjecatelji od tada takmičili goli. Ubrzo se je počeo povećavati i broj športova: 748. godine uveden je pankraton (kombinacija boksa i hrvanja), 708. klasično hrvanje i petoboj, 688. šakanje (kao današnji boks), 680. godine utrke kočija, itd, itd. Bilo kako bilo, (Olimpijske) Igre postaju sve važniji momenat u povjesti stare Grčke, dostižući svoj vrhunac tijekom 6-og i 5-og stoljeća prije Krista.
Olimpijske su igre također imale velik vjerski značaj, održavane su u slavu vrhovnog boga Zeusa kojemu je podignut veličanstveni kip u Olimpiji. Broj disciplina ubrzo je narastao do dvadesetak, a same su se Igre održavale nekoliko dana. Olimpijski su pobjednici uskoro postali osobe sveopćeg poštovanja, prilikom povratka u rodni grad, ako je trebalo, rušili su se i dijelovi gradskih bedema da da bi s pratnjom mogli ući, te bi bili ovjekovječeni kroz pjesme, predaje i podizali bi im se kipovi, a njihovi uspjesi bili su i materijalno nagrađivani (raznorazne beneficije, oslobođenje od poreza, itd). Ustalio se ritam održavanja Igara – svake četiri godine, a vrijeme između prošlih i budućih Igara prozvan je Olimpijadom. Stari su Grci te periode – Olimpijade koristili i kao jednu od metoda brojanja godina. Igre su polako gubile važnost tijekom Rimske vladavine nad Grčkom iako su i tada imale veliki ugled i značaj. Priča se čak da je sam Rimski car Tiberije maštao o naslovu i časti Olimpijskog pobjednika a i car Neron je rado posjećivao olimpijska borilišta. Međutim s jačanjem kršćanstva, a pogotovu kad je ono postalo državnom religijom (391 godine) Olimpijske igre su sve više smatrane slavljenjem poganskih božanstava i ostacima poganskih rituala, pa je konačno 393 godine Rimski car Teodozije ukinuo Olimpijske igre, zaključujući tako gotovo 12-stoljetnu povjest ovog veličanstvenog športskog događanja.
Oživljavanje Olimpijskih igara
thumb|[[Pierre de Coubertin, 1. siječnja 1863 Pariz – 2. rujna 1937 Geneva, "otac" modernih Olimpijskih igara, sahranjen je u Lausanni, Švicarska, gdje je danas sjedište MOO-a, a njegovo je srce, po njegovoj vlastitoj želji, sahranjeno u drevnoj Olimpiji]]
Pošto nijedna ideja nikada ne umire, tako ni Olimpijski duh i uzvišena Olimpijska ideja nisu umrli 393. godine. Već u XVII stoljeću u Engleskoj su se počele održavati športske svečanosti izdaleka nalik drevnim starogrčkim Igrama. Tijekom slijedećih stoljeća slična športska događanja organizirana su i u Francuskoj i Grčkoj, ali to su bila mala natjecanja, bez ikakvog međunarodnog značenja. Zanimanje za oživljavanje Olimpijskih igara raslo je kako su iskapanjima njemačkih arheologa, sredinom XIX stoljeća otkrivani ostaci starogrčke Olimpije.
Nekako u isto vrijeme barun Pierre de Coubertin istraživao je razloge francuskog poraza u Francusko-pruskom ratu (1870-1871). On je zaključio da je razlog (i) u tome što francuski vojnici nisu imali potrebnu fizičku pripremljenost pa je nastojao to poboljšati. U Coubertinu je istovremeno zaživjela želja o zajedništvu među narodima, želja o natjecanju svjetske mladosti na športskom a ne na bojnom polju. Tako je ideja o oživotvorenju plemenitog i veličanstvenog Olimpijskog duha dobila svoj najdublji smisao. Dalje je sve bila povijest.
SKF-82958
SKF-82958 je sintetičko jedinjenje iz benzazepinske klase koje deluje kao pun agonist D1/D5 receptora. SKF-82,958 i slični selektivni puni D1 agonisti kao što su SKF-81297 i 6-Br-APB proizvode karakteristične anorektičke efekte, hiperaktivnost i samoadministraciju kod životinja, sa sličnim mada ne identičnim profilom sa dopaminergičkim stimulansima poput amfetamina.
Olimpijske igre
Oživljavanje Olimpijskih igara
Na kongresu na Pariškom sveučilištu Sorbonni, održanom od 16. lipnja do 23. lipnja 1894 godine on je iznio svoju ideju pred međunarodnim auditorijem. I uspio je! Posljednjeg dana kongresa odlučeno je da se prve Olimpijske igre modernog doba, tj. Igre prve Olimpijade, održe 1896 godine u Ateni, u njihovoj domovini Grčkoj, gdje su i rođene prije 2672 godine! Radi organizacije Igara utemeljen je Međunarodni olimpijski odbor (MOO), a Demetrios Vikelas je, kao pripadnik grčkog naroda, dobio čast da mu postane prvim predsjednikom. I Olimpijske igre, 1896, Atena, Igre I Olimpijade modernog doba, bile su uspješne. Održane su od 5. travnja do 14. travnja 1896. Iako je sudjelovalo samo 285 športaša (samo muškarci!) iz 13 država, a koji su se natjecali u 9 športova i 43 športske discipline, bilo je to najveće međunarodno športsko natjecanje ikada održano (ne zaboravimo na starovjekovnim Olimpijskim igrama natjecali su se samo Grci). Grčki čelnici i grčka javnost bili su, s pravom, ushićeni te su očekivali da će imati monopol na Igre, tj. očekivali su da će se Olimpijske igre, kao nekoć, održavati samo u Grčkoj, ali MOO je odlučio drukčije, pa su Igre II Olimpijade održane 1900 u Parizu, u Francuskoj, a te su Igre već bile i puno veće: 24 zemlje sudionice, 1225 športaša, među njima 19 žena! Inače, čuveno olimpijsko geslo citius, altius, fortius (brže, više, jače), koje je ustvari postalo moto Olimpijskih igara nije, kako bi netko pomislio, ostalo iz starog vijeka, nego je to u svom govoru, prilikom osnivanja školskog športskog društva u školi u kojoj je bio ravnatelj, izrekao prijatelj baruna de Coubertina, dominikanac, otac Henry Martin Didon. I “utješno” geslo važno je sudjelovati, ne pobijediti, koje se, pogrešno, pripisuje samom barunu de Coubertinu, također je “autorsko djelo” jednog crkvenog čovjeka – u propovjedi na misi za sudionike Olimpijskih igara u Londonu 1908 to je izrekao pensilvanijski biskup Ethelbert Talbot.