cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lake McMurray, Washington
Lejk Makmari je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 192, što je 8 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Case Saudelle di Sotto, Avellino
Case Saudelle di Sotto je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
El Cincuenta (razvrstavanje)
El Cincuenta ima više značenja:
Boke
Boke se može odnositi na:
Santa Rita Dos, Güémez
Santa Rita Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Güémez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 182 m.
Ada Kale
thumb|250px|Ostrvo Adakale thumb|250px|[[Bazar na ostrvu Adakale]] Ada Kale, Adakale ili Ada-Kale (tur. ada – "ostrvo" + kale – grad), je nekadašnje ostrvo i naselje na Dunavu u Tekijsko-oršavskoj dolini, između gornje klisure Kazana i nizvodne Sipske klisure, kod ušća reke Černe na granici prema Rumuniji. Bilo je dugo 1750 m. a široko 500 m. Ada Kale su još Rimljani utvrdili i na temeljima tih utvrđenja građena su druga, tako je ono uvek služilo u vojne svrhe, jer je onaj ko je bio njegov gospodar, gospodario je plovidbom kroz Đerdap. Austrijanci poslednji obnavljaju drevna utvrđenja najpre 1689. kada car Leopold I gradi utvrđenje koje naziva Nova Oršava, jer se nalazio 3 km nizvodno od rumunskog grada Oršave, a zatim i znatno pojačanje 1718-1738. kada je imalo 5 kula, od kojih 4 ugaone, a jednu sa šančevima na najistaknutijem delu, bregu Alion. Godine 1718. tu je bio carski stan odakle je car Josif I posmatrao borbu sa Turcima. Turci su ga naselili posle Austrijske okupacije 1718-1739, pa do njegovog potapanja tu je bilo tursko naselje. Ada Kale je često menjalo gospodare. Bilo je srpsko, tursko, austrougarsko i na kraju rumunsko. Tek 1878. po Berlinskom ugovoru Turska napušta Ada Kale. Posle Balkanskih ratova od 1913. je u posedu je Austrougarske, a posle Prvog svetskog rata pripalo je Rumuniji. Na ovom ostrvu je 25. jula 1804. za vreme Prvog srpskog ustanka, srpska potera predvođena Milenkom Stojkovićem, uhvatila je i pogubila četvoricu beogradskih dahija Aganliju, Kučuk Aliju, Mula Jusufa i Fočić Mehmed-agu.
Gornje Sokolovo
Gornje Sokolovo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ribnik koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 161 stanovnika.
Ada Kale
Ostrvo je bilo čuveno po vinovoj lozi zvanoj adakalka.
Potopljeno je 1971. godine izgradnjom hidroelektrane Đerdap.
Gornje Sokolovo
Istorija
Gornje Sokolovo se prije rata u Bosni i Hercegovini nalazio u sastavu opštine Ključ.
Jan Phyl Village, Florida
Džan Fil Vilidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Pian di Molino, Pesaro e Urbino
Pian di Molino je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
Las Tinajitas, Charcas
Las Tinajitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Charcas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2062 m.
El Ciprés (razvrstavanje)
El Ciprés ima više značenja:
Casanova (film, 1927)
Casanova je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Aleksandra Volkova. Predstavlja biografiju znamenitog italijanskog pustolova Giacoma Casanove, čiji lik tumači ruski glumac Ivan Mozžuhin. Često se navodi kao jedna od rijetkih Mozžuhinovih komičnih uloga i jedan od posljednjih francuskih nijemih filmskih sepkatakala.
El Cachanilla, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Kosmos-2239
Kosmos-2239 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2239 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 2. aprila 1993. Raketa-nosač Kosmos je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 825 kilograma. Kosmos-2239 je bio vojni navigacioni satelit.
Los Trejos (razvrstavanje)
Los Trejos ima više značenja:
Batuo
thumb|right|200px|Glavne dveri Šaolinskog hrama u [[Henan]]
Al Jurūbah, Taiz
Al Jurūbah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 493 m.
Batuo
Buddhabhadra (, fl. 464 - 494) je bio indijski budistički misionar i majstor dhyane, poznat kao prvi opat Šaolinskog manastira.
La Tiznada, Guerrero
La Tiznada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Guerrero.
Batuo
Prema kineskim historijskim izuvorima Bátuó je u Kinu došao oko 464. i sljedećih trideset godina propovijedao Nikaya (小乘) budizam. Godine 495. je sjevernokineski car Xiaowen naredio da se za potrebe Batuovog propovijedanja sagradi Šaolinski hram.
La Tiznada, Guerrero
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 268 m.
Batuo
Bátuó je imao znamenite učenike Sengchoua i Huiguanga koji su prije toga bili veliki majstori borilačkih vještina
El Circuito (razvrstavanje)
El Circuito ima više značenja:
Fahrenheit 451
Fahrenheit 451 je roman znanstvene fantastike kojeg je napisao američki pisac Ray Bradbury. Osnovnu je temu romana Bradbury naznačio još 1947. kratkom novelom Bright Phoenix, koju je obogatio u pripovijetci The fireman. Ova je pripovijetka objavljena 1951. u američkom časopisu znanstvene fantastike Galaxy Science Fiction. Sam roman "Fahrenheit 451" je dodatna elaboracija prethodne pripovjetke, a prvi je put objavljen 1953. od strane izdavača Ballantine Books.
Прлита
Прлита је насељено место града Зајечара у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 142 становника (према попису из 1991. било је 250 становника).
Fahrenheit 451
Radnja se zbiva u hipotetskoj nedefiniranoj budućnosti ("nakon 1960.") i opisuje asocijalno, distopijsko društvo u kojem vlasti proglašavaju čitanje knjiga teškim zločinom u pokušaju sprječavanja neovisnog mišljenja. Kako bi suzbila čitanje knjiga, država je osnovala posebne postrojbe spaljivača koji izgledom sliče sadašnjim vatrogascima, a imaju ulogu zapljene knjiga po kućama i javno spaljivanje knjiga na lomačama. Sam naslov romana je navodno dobio ime po temperaturi na kojoj papir počinje gorjeti (451 stupanj fahrenheita odgovara temperaturi od 232,78 °C). Druga interpretacija naslova je da se broj "451" nalazi na kacigi glavnog lika romana, spaljvača knjiga Guya Montaga.
Los Trejo (razvrstavanje)
Los Trejo ima više značenja:
Прлита
Демографија
У насељу Прлита живи 136 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 57,1 година (52,9 код мушкараца и 60,6 код жена). У насељу има 71 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,00.
Fahrenheit 451
Radnja
Glavni lik, Guy Montag, radi u odredu spaljivača, koji imaju zadatak traženja i otkrivanja onih građana koji su počinili "zločin čitanja" i javnog spaljivanja njihovih knjiga. Građani koji poštuju zakon moraju koristiti isključivo televiziju kako bi se informirali i educirali i kako bi živjeli bez bitnijih međuljudskih odnosa. Svako je domaćinstvo opremljeno ogromnim video ekranima koji emitiraju beskonačne i besmislene TV serije bez važnijih informacija. Vlasti koriste televizijske programe kako bi u potpunosti kontrolirali društvo i određivali što je pravo, a što neprihvatljivo.
Montag radi već mnogo godina kao spaljivač, ali jednog dana gotovo nehotice počini prekršaj: pročita nekoliko rečenica iz jedne od knjiga koje je trebao spaliti. Privučen egzotičnim osjećajem novog i zabranjenog, Montag počinje sakrivati i spašavati knjige koje bi trebao spaliti i počinje ih čitati u tajnosti. Konačnu odluku da prekrši zakon i započne čitati knjige donosi i pod utjecajem Clarisse, mlade i nekonvencionalne susjede u koju se zaljubljuje. Montag je primijetio da Clarissina obitelj živi potpuno drukčije od svih obitelji koje poznaje: televiziju nikad ne gledaju, već provode večeri u međusobnom razgovoru i druženju i ostavljaju dojam veselja i bezbrižnosti koju on sam nije gotovo nikad doživio.
Прлита
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Fahrenheit 451
Radnja
Za razliku od Clarissine, Montagova je obitelj potpuna suprotnost. Montagova žena Mildred, odbija imati djecu i gotovo i ne komunicira s mužem, nego provodi dane gledajući beskonačne sapunice pred ogromnim video ekranom. Veći dio vremena je pod utjecajem sedativa i nekoliko je puta pokušala samoubojstvo barbituratima. Nakon dugog preispitivanja, Montag shvaća da svoju ženu uopće ne voli, da mu je ona strana i da je njegov život potpuno pogrešan. Čitanje knjiga mu daje mogućnost uranjanja u jedan drugi svijet, omogućuje mu bijeg od besmislenog života kojeg živi, ali ga vodi i u propast. Mildred otkriva Montagove skrivene knjige, napušta muža i prijavljuje ga vlastima. Njegovi bivši kolege spaljivači natjeraju ga da bacačem plamena spali vlastitu kuću zajedno sa svim knjigama koje je sakrio. U napadu bijesa izazvanog prijetnjama i psovkama svog bivšeg šefa Beattya, Montag okreće bacač plamena i spaljuje Beattya. Montag postaje bjegunac: snage sigurnosti započinju potjeru za njim koristeći i robotske pse tragače koji imaju zadatak pronaći i onesposobiti bjegunce tako da im uštrcaju paralizirajući otrov. Iscrpljen i djelomično paraliziran od jednoga od robotskih pasa tragača, Montag se baca u rijeku koja ga nosi daleko od grada.
Uz obalu rijeke, susreće zajednicu ljudi koji su izabrali živjeti izvan društva i koji su si dali zadatak da nauče napamet cijeli sadržaj zabranjenih knjiga koje su već izgubljene. Svaki pojedinac iz zajednice izabire jedno ili više književnih djela i svaku riječ nauči napamet, a kad postane star isto djelo prenese na mlađeg člana usmenim putem. Montag doznaje da su oni samo jedna od čitave mreže sličnih grupa raštrkanih po cijeloj zemlji i čine kolektivno književno sjećanje čovječanstva.
Roman završava tako da svijet pada u nuklearni rat. Montagov grad biva potpuno uništen u nuklearnom napadu, a Montag i njegovi novi prijatelji, inspirirani pričom o feniksu koji se rađa iz vlastitog pepela, odlaze prema uništenom gradu s idejom da započnu novi život.
Značenje
mini|desno|170px|[[Spaljivanje knjiga]] Glavna svrha romana je kritika distopijskog društva u kojem se elektronički mediji sustavno koriste od strane države za indoktrinaciju stanovništva, gušeći istovremeno nezavisno razmišljanje zabranom čitanja knjiga. Sam Bradbury je izjavio da roman pokušava dati naglasak na kritiku elektroničkih medija, pogotovo televizije, koja suptilno uništava racionalno i kritičko razmišljanje, tako da gledateljstvu daje djelomične i kratke informacije izvučene iz konteksta, dajući tako iluziju informiranosti i znanja. Bradbury u tome vidi veću prijetnju društvu nego u samoj cenzuri.
Sličnosti s književnim djelima Orwella i Huxleya
Tematika kontrole društva putem kontrole informacija, potrošačkog mentaliteta i konzumacije droga iz Bradburyevog romana Fahrenheit 451, vrlo je slična onoj koju nalazimo u romanu Vrli novi svijet Aldousa Huxleya. U oba romana nalazimo temu umrtvljenja kritičkog mišljenja građana od strane vlasti, putem masovnog potrošačkog mentaliteta, koji ima za cilj prividnu sreću i zadovoljenje u materijalnom smislu. Svaki se trenutak nesreće može eliminirati putem psihoaktivnih droga. Najveća razlika između dva romana je ta da se u Fahrenheitu 451 naglasak stavlja na kontrolu informacija, dok je u Vrlom novom svijetu naglasak na forsiranju užitka, materijalizma i konzumiranja droga.
Fahrenheit 451 ima i neke sličnosti i s romanom 1984. Georgea Orwella. Oba opisuju distopijske diktature koje strogo kontroliraju informacije koje se daju građanima i u kojima je masovno prisutna cenzura. U oba slučaja vlasti potiču prijavljivanje prekršitelja zakona od strane građana, čak i vlastitih članova obitelji. Razlika je u tome da se u 1984. kontrola informacija vrši putem pomno filtriranih informacija od strane posebnog ministarstva, dok se u Fahrenheitu 451 vrši zabranom čitanja.
Roman 1984. smišljen je kao kritika velikih totalitarnih društvenih uređenja 20. stoljeća, pogotovo komunizma, dok su Fahrenheit 451 i Vrli novi svijet kritike zapadnih demokratskih društava, koji često pokazuju degeneraciju prema masovnom potrošačkom razmišljanju. Bradbury ipak ostavlja kraj romana otvoren prema novom životu, dok Orwell i Huxley ne ostavljaju nikakvu nadu.
Adaptacije i zanimljivosti
Na bazi Bradburyevog romana Fahrenheit 451 učinjena je 1966. istoimena filmska adaptacija u režiji Françoisa Truffauta, s Oscarom Wernerom u ulozi Guya Montaga. 2012. je najavljen je novi remake u režiji Franka Darabonta.
1982. roman je realiziran u obliku radio-drame od strane BBC radija.
1986. izdana je istoimena računalna igra čija se radnja dešava 5 godina kasnije u odnosu na roman.
2007. izdana je nova adaptacija romana.
Prva kopija romana Fahrenheit 451 pisana na pisaćem stroju i potpisana od Raya Bradburya prodana je na aukciji za 4500 USD.
Gazzarrini, Firenze
Gazzarrini je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Ponte Prete, Ferrara
Ponte Prete je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Toppenish, Washington
Toppenish je град u američkoj saveznoj državi Vašington. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.949 stanovnika.
Ižipkinje
Ižipkinje, ženska pjevačka skupina iz Topolja u Baranji koja je 2001. godine nastupila na ''35. međunarodnoj smotri folklora'' u Zagrebu (18-22. VII.), a 2002. i 2003. godine na Prvoj i Drugoj baranjskoj smotri crkvenog pučkog pjevanja "Marijo, svibnja kraljice" u Topolju.
Ime
Za ime skupine uzet je množinski naziv (etnik) za žiteljke Topolja, nastao prema starom i narodskom imenu Ižip toga naselja (usp. i Ižipci).
Milan Krivokuća
Milan Krivokuća (selo Utinja pored Karlovca (Kordun), 1948. - Velika Gorica, 17. novembar 1992.) bio je osnivač prvog nezavisnog sindikata u Hrvatskoj - Sindikata strojovođa HŽ-a, koji je ubijen pod do danas još nerazjašnjenim okolnostima.
Biografija
O Krivokući se nema puno toga reći, sve do kraja 1989. kad je na valu demokratskih promjena postao vođa Sindikata strojovođa HŽ-a, prvog nezavisnog sindikata u tada još uvijek Socijalističkoj Republici Hrvatskoj. Nakon prvih parlamentarnih izbora u Hrvatskoj, i odvajanja SAO Krajine - Krivokućina uloga postala je bitno značajnija.
Ubojstvo
Krivokuća je ubijen na vratima svog stana u Šibenskoj ulici u Velikoj Gorici, kad je u 22 sata i 40 minuta otišao otvoriti vrata nepoznatim posjetiocima sa tri uboda nožem (ispod lopatice, u trbuh i u leđa). Nakon toga doteturao je u kuhinju sav obliven krvlju, još pri svijesti rekao je ženi da su ga napala dva muškarca koje nije poznavao. Umro je u kolima hitne pomoći na putu do Traumatološke bolnice u Draškovićevoj.
Kontraverze oko istrage njegova ubojstva
Istraga o njegovu ubojstu, do dana današnjeg nije se pomakla sa mrtve točke. Hrvatski mediji su načelno iznjeli tri teze o motivima za njegovo ubojstvo, - i na osnovu toga i o njegovim potencijalnim naručiocima. Prva teza polazila je od toga da je Krivokuća bio Srbin s Korduna, što je 1992. mogao biti dovoljan razlog za nečije ubojstvo. Druga teza vezivala se uz činjenicu da se Krivokuća kao predstavnik Socijaldemokratske unije u razgovorima sa UNPROFOR-om zalagao za mirno rješenje sukoba u tadašnjim UNPA zonama. To navodno nije odgovaralao srpskom krajinskom vođi Goranu Hadžiću, a nije bilo u interesu ni hrvatskoj vlasti. Treća teza polazila je od tadašnjih prilika u HŽ-u, koji je tada bio na udaru brojnih financijskih, stambenih i kadrovskih malverzacija (otpuštani su Srbi), između ostalih i Krivokuća je dobio otkaz, pa je kao istaknuti član Socijaldemokratske unije smetao direktorima HŽ-a. Tu tezu je u medijima iznio Stjepan Kralj, tajni agent Službe za zaštitu ustavnog poretka, on je prozvao i tadašnjeg potpredsjednika Vlade RH Vladimira Šeksa, da aktivno štiti ubojice Milana Krivokuće. Međutim njegove optužbe protiv Šeksa, odbacio je Odbor za unutarnju politiku i Državno odvjetništvo, na čijem je čelu tada bio Stjepan Herceg, on je dapače dao nalog da se Kralj uhapsi.
Uskoro su hrvatske novine objavile puno kompromitarijućih tekstova o Kralju, između ostalog da mu je u jednoj švedskoj psihijatrijskoj klinici dijagnosticirana paranoja 1973., te da mu je suđeno za mafijaško ubojstvo. Stjepan Kralj je u javnost plasirao i transkript razgovora tadašnjeg vodstva HŽ-a, iz kojeg bi proizlazilo da su oni nalogodavci - tekst je objavio partijski list SDU-a a potpisao tadašnji predsjednik dr. Branko Horvat. U međuvremenu je Stjepan Kralj umro, tako da njegove tvrdnje više nitko ne želi (i nemože) provjeravati. I tako je do danas istraga o ubojstvu Krivokuće u tijeku.
Michel, Hostotipaquillo
Michel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Hostotipaquillo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 236 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1129 m.
Sas Tanchittas, Sassari
Sas Tanchittas je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Prada, Bergamo
Prada je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Sas Tanchittas, Sassari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 270 m.
Prada, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 583 m.
Kosmos-2240
Kosmos-2240 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2240 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 2. aprila 1993. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 6600 kilograma. Kosmos-2240 je bio osmatrački satelit.
Hollnseth
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kukshafen Holnset se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Kukshafen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 20,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 922 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
El Cirián (razvrstavanje)
El Cirián ima više značenja:
Kosmos-2241
Kosmos-2241 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2241 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, Rusija, 6. aprila 1993. Raketa-nosač Molnija je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 1900 kilograma. Kosmos-2241 je bio satelit za rano upozoravanje na pojavu interkontinentalnih balističkih raketa.
Matija Divković
Matija Divković (Jelaške kod Vareša 1563.- Olovo 1631.), bosanskohercegovački pisac, franjevački svećenik, koji ima historijsku zaslugu kao utemeljitelj bosanske književnosti.
Glavna djela su mu vjersko poučni spisi na narodnom jeziku (kojega on naziva slovinski, ilirski ili bosanski), pisani na bosančici ('Besjede', Mletci 1616, 'Nauk krstjanski', 1616). Pisao je osebujnim istočnobosanskim, šćakavsko-ijekavskim narječjem protakanim ikavizmima.
Citat iz knjige "Nauk krstjanski" 1611. :
"I ovo istomači aliti privede iz jezika dijačkoga u pravi i istiniti jezik bosanski." mini|220px|Naslovna strana Divkovićeve knjige "Nauk krstjanski" (prvo izdanje iz 1611. godine)
Las Polvillas, Senguio
Las Polvillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Senguio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 235 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2535 m.
Holste
Holste je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Osterholc. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.365 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3356004.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Osterholc Holste se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Osterholc. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 35,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.365 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 39 stanovnika/km².
Los Tres Arbolitos (razvrstavanje)
Los Tres Arbolitos ima više značenja:
Winona, Minnesota
Vajnona je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 27.592, što je 523 (1,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Mihai Viteazu, Mihai Viteazu, Cluj
Mihai Viteazu je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Mihai Viteazu.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5659 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 330 m.
El Ciruelar (razvrstavanje)
El Ciruelar ima više značenja:
Chain-O-Lakes, Missouri
Čejn-O-Lejks je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 126, što je 1 (-0,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Jugoslaveni u Sjedinjenim Američkim Državama
Jugosloveni u Sjedinjenim Američkim Državama su građani Sjedinjenih Američkih Država jugoslovenske nacionalnosti.
Alt di Beligna, Udine
Alt di Beligna je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -2 m.
Santa Teresa, Güémez
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Al ‘Aşfūrīyah, Taiz
Al ‘Aşfūrīyah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Bosančica
Bosanska ćirilica ili bosančica je redakcija ćirilice koja se koristila u srednjevekovnoj Bosni i okolnim krajevima. Do sada najuravnoteženiji prikaz bosančice je dao paleograf Vladimir Mošin, koji razlikuje tri centra zračenja u nastanku bosančice, ili zapadne ćirilice, što je najčešće moderno ime:
Davani su joj različiti nazivi: bosančica, bosanska ćirilica, bosanica, bukvica, hrvatska ćirilica, hrvatsko pismo, bosansko-hrvatska ćirilica, begovica i, sve češće, zapadna ćirilica.
mini|desno|Bosančica
|desno|Humačka ploča, 10-11. vijek
|desno|Hvalov rukopis, 1404.
It (film, 1927)
It je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1927. u režiji Clarencea G. Badgera. Po žanru je romantična komedija, a temelji se na romanu britanske književnice Elinor Glyn koja je također napisala scenario. Protagonistica, čiji lik tumači Clara Bow, je lijepa prodavačica u robnoj kući koja nastoji po svaku cijenu zavesti svog direktora, pri čemu je neće spriječiti ni društvene razlike ni nesporazumi. It je postao jedan od najpopularnijih filmova godine i potvrdio je Claru Bow kao jednu od najvećih ženskih zvijezda Hollywooda. Također je dodatno popularizirao Glynin koncept seksepila (koga je eufemistički prozvala "to"), a Bow je dobila nadimak "It girl" ("To djevojka") koji će kasnije nositi američki ženski seks-simboli. It je također poznat kao jedan od prvih značajnijih hollywoodskih filmova koji je koristio product placement, s obzirom da se u njemu često pojavljuje časopis Cosmpolitan.
Joseph Goebbels
Paul Joseph Goebbels (Rheydt, kod Düsseldorfa, 29. listopada 1897. - Berlin, 1. svibnja 1945.), njemački političar i kancelar, te Reichov ministar narodnog prosvjećenja i propagande od 13. ožujka 1933. do 30. travnja 1945. Bio je jedan od najbližih suradnika i najvećih obožavatelja Adolfa Hitlera. Goebbels je poznat po svojim energičnim govorima koji su, osim velike količine propagande, sadržavali i enormnu dozu antisemitizma, te ga upravo zbog toga mnogi povjesničari smatraju glavnim krivcem za Kristalnu noć. Goebbelsov nadimak, koji su mu dali mnogi povjesničari, glasi Otrovni patuljak.
Godine 1921. dobio je doktorat na Sveučilištu Heidelberg, a tema doktorske teze bila mu je drama XVIII. stoljeća. Kasnije je radio kao novinar, a nakon toga i kao službenik u banci. I sam se okušao u pisanju romana i drama, no svi izdavači kojima je ponudio djela su ga odbili. S nacističkom strankom se upoznaje 1923. tijekom francuske okupacije Ruhra, a službeni član postaje 1924. Ubrzo postaje Gauleiter (vođa regionalnog ogranka stranke) u berlinskom ogranku stranke. S ove pozicije počeo je maksimalno iskorištavati svoje propagandne sposobnosti, boreći se s lokalnim socijalističkim i komunističkim strankama uz pomoć nacističkih novina i paravojne organizacije SA. Do 1928., Goebbels je postao jedan od najvažnijih i najmoćnijih ljudi nacističke stranke.
Nakon što su nacisti došli na vlast u siječnju 1933., Goebbels u ožujku postaje Ministar narodnog prosvjećenja i propagande u novonastalom Trećem Reichu. Jedan od njegovih prvih činova koje je učinio kao novi ministar bilo je paljenje knjiga koje su napisali Židovi ili antinacisti na Bebelplatzu. Nakon što je postao ministar, njegovi govori mržnje usmjereni prema Židovima 1938. su kulminirali Kristalnom noći, prvim javnim i nekontroliranim činom antisemitizma iskazanim od strane nacista.
Kao velik pobornik rata, Goebbels je učinio sve što je mogao kako bi maksimalno pripremio njemački narod na masivni oružani sukob. Tijekom samog Drugog svjetskog rata Goebbels je još više povećao svoju moć mijenjajući saveze s drugim nacističkim dužnosnicima. Godine 1943. rat je krenuo loše po Sile Osovine, no to je Goebbelsa samo motiviralo da poveća propagandu i uvjeri njemački narod da prihvati ideju totalnog rata i mobilizacije. Goebbels je ostao vjeran Hitleru do samog kraja i ostao je s njim u Führerbunkeru sve do njegovog samoubojstva, a nakon toga je postao drugi kancelar Trećeg Reicha, no samo jedan dan. U svojim posljednjim satima, Joseph Goebbels je dopustio svojoj supruzi Magdi da hladnokrvno ubije njihovo šestero djece, a onda zajedno s njom počinio samoubojstvo 1. svibnja 1945.
Rani život
Paul Joseph Goebbels je rođen 29. listopada 1897. u gradiću Rheydtu, južno od Mönchengladbacha u oblasti Ruhr. Njegova obitelj bila je katoličke vjeroispovijesti. Otac Fritz Goebbels je radio kao knjigovođa u tvornici fitilja W. H. Lennartz, a majka na farmi. Imao je dva brata, Konrada (1895. – 1949.) i Hansa (1893. – 1947.) i dvije sestre, Elisabeth (1901. – 1915.) i Mariju (1910. - 1949. ). Školovan je u gimnaziji, a 1916. je završio svoj Abitur, ispit za ulazak na sveučilište. Još od ranog djetinjstva je imao defekt u desnoj nozi, koji je vjerojatno rezultat osteomijelitisa ili bolesti talipes equinovarus. Nosio je posebnu metalnu protezu i posebnu cipelu kako bi nadoknadio skraćenost desne noge, no unatoč svemu ovome, Goebbels je šepao cijeli život. Upravo zbog ovog je odbijena njegova prijava za vojnu službu u Prvom svjetskom ratu, činjenica koja mu se gadila cijeli njegov život. Kasnije se tijekom života lažno predstavljao kao ratni veteran, a svoj defekt je lažno prikazivao kao ratnu ozljedu. Najbliže što je došao vojsci bila je služba u "Jedinici za pomoć domovini" od ožujka do listopada 1917. gdje je služio kao "uredski vojnik".
No, Goebbels je svoje fizičke nedostatke nadomjestio intelektualnim uspjesima. U početku je trebao postati svećenik, no kako se sve više odvajao od katolicizma, krenuo je na studij filozofije i književnosti na sveučilištima u Bonnu, Würzburgu, Freiburgu i Heidelbergu, gdje je i 1916. doktorirao s doktorskom tezom o piscu Wilhelmu von Schützu. Zanimljivo je da su dvojica njegovih najutjecajnijih profesora, Friedrich Gundolf i njegov doktorski mentor Max Freiherr von Waldberg, obojica bili Židovi. Njegova inteligencija i politička lukavost bile su predmet divljenja čak i među njegovim neprijateljima.
Nakon što je 1921. završio doktorat, Goebbels se zaposlio kao novinar i nekoliko je godina pokušao postati književnik. Napisao je poluautobiografski roman Michael, dvije drame i hrpu romantičarske poezije. U ovim je djelima prikazao psihološku štetu koju su mu njegovi fizički defekti nanijeli. Goebbels je, osim u pisanju, kompenzaciju pronašao i u zavođenju žena, doživotnom željom koju je obavljao sa zapanjujućim uspjehom. Njegov dnevnik sadrži dokaze o mnogim aferama, prije i nakon braka s Magdom Quandt, s kojom je imao šestero djece.
Nacistički aktivist
Kao i većina kasnijih Reichovoh moćnika, Goebbels je upoznao nacizam 1923. tijekom prosvjeda zbog francuske okupacije Ruhra. Zatvaranje Hitlera u studenom 1923. nakon neuspjelog Pivničkog puča ostavilo je stranku privremeno bez vođe, tako da je Goebbels, koji je tada imao 27 godina i tek se 1924. učlanio u NSDAP, gledao Gregora Strassera kao svog političkog uzora. Strasser je bio vođa i organizator nacista u sjevernoj Njemačkoj tijekom perioda u kojem je Hitler boravio u zatvoru. Strasser ("najsposobniji među nacističkim vođama" tog doba) je socijalističko stranu nacionalsocijalizma uzeo puno ozbiljnije nego ijedan član bavarskog vodstva stranke.
"Nacionalizam i socijalizam! Što ide prvo, a što drugo?", Goebbels je retorički pitao u jednoj debati s Theodoreom Vahlenom, Gauleiterom Pomeranije, koju je vodio i časopisu National-sozialistische Briefe tijekom 1925.
Goebbels je, sa svojim novinarskim sposobnostima, uskoro postao Strasserov glavni saveznik u njegovoj bitci s Bavarcima oko stranačkog programa. Konflikt se nije vodio, bar su oni tako mislili, s Hitlerom, nego s njegovim poručnicima, Rudolfom Hessom, Juliusom Streicherom i Hermannom Esserom koji su, prema njima, loše vodili stranku u Hitlerovom odsustvu. Godine 1925. Goebbels izdaje otvoreno pismo "mojim prijateljima na lijevoj strani" tražeći jedinstvo između socijalista i nacista u borbi protiv kapitalista. U jednom dijelu tog pisma, Joseph Goebbels piše:
U veljači 1926., nakon što je završio s pisanjem svog djela Mein Kampf, Hitler se iznenada vraća u stranku i uključuje u njezine poslove te poručuje "sjevernjacima" svoj stav. Pozvao je oko 60 Gauleitera i aktivista, uključujući i Goebbelsa, na sastanak u Bamberg, gdje je održao govor od dva i pol sata u kojem je odbacio politički program "socijalističkog" dijela stranke. Za Hitlera su jedinu pravu prijetnju njemačkom narodu predstavljali Židovi, a ne kapitalisti. Goebbels je bio duboko razočaran ovim govorom. Zgrozio ga je Hitlerov opis socijalizma kao "židovske tvorevine", njegova želja za uništenjem Sovjetskog Saveza i njegova tvrdnja da nacistička vlada neće eksproprirati privatno vlasništvo. Goebbels je kasnije napisao:
No Hitler je, kao dobar čitatelj karaktera, jako brzo prepoznao Goebbelsove talente. Znao je da Goebbels najviše žudi za priznanjem. U travnju je pozvao Goebbelsa u München i čak je poslao svoje osobno auto po njega na peron i održao je s njim dugi privatni sastanak. Hitler je kritizirao Goebbelsa zbog njegove potpore "socijalističkom" krilu stranke, no ponudio mu je iskupljenje ako bi ovaj prihvatio njegovo vodstvo. Goebbels je potpuno kapitulirao i postao potpuno privržen Hitleru, čega se držao sve do svoje smrti. O tome je kasnije napisao:
Propagandist u Berlinu
Hitler je u listopadu 1926. nagradio Goebbelsa za njegovu lojalnost tako što ga je postavio za Gauleitera berlinskog ogranka NSDAP-a. Goebbels je tada mogao iskoristiti svoju poziciju kako bi se upustio u svoje književne aspiracije u glavnom gradu, kojeg je on smatrao glavnom utvrdom socijalista i komunista. Ovdje je Goebbels otkrio svoj talent za propagandu, pišući rasprave kao što su Druga revolucija i Lenjin ili Hitler iz 1926. thumb|220px|Goebbels drži govor u Berlinu [[1932. godine]] Ovdje je također mogao "prakticirati" svoj do tada latentni ukus za nasilje, ne direktno, ali preko uličnih boraca pod njegovim zapovjedništvom. "Povijest", rekao je, "se stvara na ulici", te je bio toliko ustrajan u tome da je preko ulice izazivao tada najdominantnije ljevičarske stranke - socijaldemokrate i komuniste. Radeći u suradnji s SA-om, Goebbels je redovito izazivao pivničke i ulične tučnjave u kojima se često koristilo i oružje. Svojim bivšim "prijateljima na lijevoj strani" je poručio:
Kada su se dogodile neke neizbježne smrti, Goebbels je to maksimalno iskoristio, pretvorivši uličnog borca Horsta Wessela, kojeg su u njegovom domu ubili neprijateljski politički aktivisti, u heroja i mučenika.
Najdraže mete njegove propagande bili su socijalisti Hermann Müller i Carl Severing, te Bernhard Weiss, predsjednik berlinske policije, inače Židov, kojeg je neumorno provocirao nadajući se krahu kojeg bi mogao iskoristiti. Kada je socijaldemokratska gradska vlast 1927. stranci dodijelila osmomjesečnu zabranu, Goebbels je to iskoristio do kraja. Kada ga je jedna prijatelj opomenuo zbog klevetanja Weissa, čovjeka s primjernim vojnim uspjehom, Goebbels je rekao da ga sam Weiss nimalo ne zanima, nego samo propagandni učinak koji će ta kleveta izazvati. thumb|levo|200px|Goebbels drži govor u [[Berlinu 1934.]] Goebbels je uskoro otkrio i svoj talent za govorništvo, te je po tom kriteriju postao drugi čovjek Reicha, odmah do Hitlera. Dok su Hitlerovi govori bili promukli i agresivni, Goebbelsovi su bili mirni, sarkastični, pa nekad i smiješni. No, za razliku od Hitlera, Goebbels je zadržao cinični odmak od svoje vlastite retorike. Javno je govorio kako iskorištava najniže instinkte njemačkog naroda - rasizam, ksenofobiju, klasni zavist i nesigurnost. Jednom je prilikom rekao da narod može kontrolirati kao što svira klavir i da će oni plesati kako on svira.
Goebbelsovi govori i činovi nisu imali velik utjecaj na stanovnike Berlina. Na izborima 1928., nacisti su u Berlinu dobili manje od 2% glasova, što je u usporedbi sa socijaldemokratima, koji su dobili 33%, i komunistima, koji su dobili 25%, bio veliki neuspjeh. No, Goebbels je bio jedan od 10 nacista koji su nakon tih izbora predstavljali NSDAP u Reichstagu, što mu je donijelo plaću od 750 marki mjesečno i imunitet od bilo kakvog suđenja. Čak i kada je utjecaj velike depresije uzrokovao povećanu popularnost nacista, berlinski glasači su se odupirali glasovanju za naciste. Zanimljiva je činjenica da su 1932., kada je NSDAP bio na vrhuncu, nacisti u Berlinu dobili 28% glasova, a ljevica je ukupno sakupila 55% glasova građana Berlina. No, njegovi iznimni talenti i činjenica da ga je Hitler jako cijenio donijeli su mu respekt među anti-intelektualcima unutar NSDAP-a, koji su ga zvali "naš mali doktor". Do 1928., iako je imao samo 31 godinu, Goebbels je postao jedan od najprominentnijih nacističkih vođa.
Velika depresija je dovela do ponovnog izbijanja ljevičarskih afilacija unutar nekih ogranaka NSDAP-a, koje je predvodio Otto Strasser, brat Gregora Strassera, koji se zalagao da se stranka bori s komunistima oko privrženosti nezaposlenih i industrijskih radnika tako što bi obećala eksproprirati kapital. Hitler, čija je mržnja prema radničkoj klasi reflektirala njegovu vlastiti socijalnu prošlost, protivio se snažno ovoj ideji. Hitler je smatrao da je uspjeh nacista na izborima 1930. došao zbog podrške srednje klase i farmera, a sada se želio boriti za podršku viših klasa i njemačkih biznismena. U travnju 1930., Hitler otpušta Strassera s mjesta šefa nacističke propagande, a na to mjesto postavlja Goebbelsa, koji je tada dobio kontrolu nad glavnim nacističkim novinama (Völkischer Beobachter), ali i ostalim nacističkim novinama diljem zemlje. Goebbels je, iako je još uvijek pokazivao ljevičarske tendencije, bio potpuno lojalan Hitleru u njegovim prepirkama sa Strasserom, koje su u srpnju 1930. kulminirale Strasserovim izbacivanjem iz stranke.
Unatoč svojoj revolucionarnoj retorici, Goebbelsov najveći doprinos nacističkoj stranci u periodu od 1930. do 1933. je njegovo uspješno organiziranje izbornih kampanja. Goebbels je organizirao izborne kampanje za parlamentarne izbore 1930., 1932. i 1933., te Hitlerovu predsjedničku kampanju 1932. Goebbels je ovdje pokazao svoj genij, organizirajući Hitlerove avionske turneje po Njemačkoj, te je ostao zapamćen kao prvi propagandist koji je radio i film koristio u izborne svrhe. Specifične izborne kampanje koje je Goebbels organizirao privlačile su glasove mnogih birača, posebice mladih. Iako je velik uspjeh nacista na izborima 1930. i 1932. uvelike utjecan velikom depresijom, sam Goebbels je imao veliku ulogu u rastu popularnosti stranke.
Ministar narodnog prosvjećenja i propagande
Kada je Hitler 30. siječnja 1933. postao kancelar, Goebbels nije dobio nikakvu političku poziciju. Koalicijski kabinet koji je Hitler sastavio s predsjednikom Hindenburgu i konzervativnim strankama nije sadržavao previše nacista na ministarskim pozicijama. No, Goebbels se, kao vođa propagande vodeće stranke, koja nije previše marila za zakon, počeo ponašati kao da je na poziciji. Iskoristio je državni radio kako bi izravno popratio paradu koja je slavila Hitlerov dolazak na vlast. Dana 13. ožujka 1933. Goebbels dobiva nagradu za njegovu ulogu u dolasku stranke na vlast. Hitler ga postavlja na čelo novoosnovanog Ministarstva narodnog prosvjećenja i propagande (Volksaufklärung und Propaganda) kojeg je vodio sve do sve do 30. travnja 1945. thumb|left|270px|Slika s paljenja knjiga na Opernplatzu [[10. 5.|10. svibnja 1933.]] Uloga novog ministarstva, koje se nalazilo u Wilhelmstrasseu, nedaleko od Reichskanzleia, bila je centralizacija nacističke moći u svim aspektima kulturnog i intelektualnog života, ponajviše na polju radija, te vizualnih i scenskih umjetnosti. Dana 1. svibnja, Goebbels organizira masivne demonstracije i parade kako bi označio "Dan nacionalnog rada" koji je prethodio nacističkom preuzimanju vlasti i uništenju njemačkih trgovačkih unija. Već 3. svibnja, Goebbels u svom dnevniku piše:
Frank Fennelly
thumb|Bejzbolska karta Franka Fennellyja
Joseph Goebbels
Ministar narodnog prosvjećenja i propagande
Dana 10. svibnja 1933. nadgledao je još jedan simboličan čin u stvaranju nacističke kulturalne moći: paljenje više od 20,000 knjiga židovskih ili antinacističkih autora na Opernplatzu, nedaleko od sveučilišta.
Frank Fennelly
Francis John Fennelly (Fall River, Massachusetts, 18.2. 1860 – Fall River, 4.8. 1920.) bio je američki profesionalni igrač bejzbola iz 19. vijeka.
Joseph Goebbels
Ministar narodnog prosvjećenja i propagande
Hegemonijske ambicije Ministarstva propagande vidljive su i u odjelima koje je Goebbels stvorio: novine, radio, film, kazalište, glazba, književnost i tiskarstvo. Za svako od tih polja je stvoren novi Reichskammer, a vođa komore postao je stručnjak iz tog područja (najčešće manje poznati nacist), koji se morao brinuti i za eliminiranje Židova, liberala, socijalista i praktičara tzv. "izopačene umjetnosti kao što su apstraktno slikarstvo i ekspresionizam, a u glazbi dodekafonija. Značajan primjer jednog vođe komore je slavni skladatelj Richard Strauss, koji je vodio Komoru za glazbu. Goebbelsove naredbe, bar fizički dio, izvršavala je paravojna organizacija SA, zbog koje su, kao i zbog koncentracijskih logora, mnogi prominentni Židovi emigrirali iz Reicha u druge zemlje, a pratili su ih mnogi socijalisti i liberali. Neki nežidovski antinacisti su, zbog dobrih veza, uspjeli preživjeti do sredine 1930-ih, no i oni su na kraju ubijeni ili mučeni.
Frank Fennelly
Fennelly je imao 173 cm visine i 76,5 kg tjelesne mase. Igrao je na položaju shortstopa, a u karijeri nastupao samo za klubove lige American Association: Washington Nationals (1884), Cincinnati Reds€Cincinnati Red Stockings (1884-1888), Philadelphia Athletics (1888-1889) i Brooklyn Gladiators (1890). He stood 5'8" (1.73 m) and weighed 168 pounds (76.5 kg).
U karijeri je odigrao 786 utakmica prilikom kojih je zabilježio 781 pogodaka, 34 home runova, 408 RBI, 609 runova i prosjek udaraca .257.
Los Tres Compadres (razvrstavanje)
Los Tres Compadres ima više značenja:
Joseph Goebbels
Ministar narodnog prosvjećenja i propagande
Kao jedan od najobrazovanijih nacista, te nacist koji je najviše cijenio visoku kulturu, Goebbels je obio osjetljiv na optužbe da njemačku kulturu spušta do razine obične propagande. Na optužbe je odgovorio da je cilj i propagande i umjetnosti da potakne spiritualnu mobilizaciju njemačkog naroda. No činjenica je da Goebbels nije bio uopće toliko ratoboran po kulturološkim pitanjima kao neki drugi članovi nacističkog vodstva. Ti ekstremniji nacisti su željeli da se u knjigama nalaze samo nacistički slogani, da se u njemačkim kazalištima i filmu veličaju samo nacistički heroji, a da se u njemačkim koncertnim dvoranama izvode samo njemačke narodne pjesme. thumb|left|200px|Goebbels sa svojom djecom na božićnoj proslavi [[1937.]] Goebbels je inzistirao da se njemačka visoka kultura mora nastaviti, i zbog međunarodnog prestiža i zbog dobivanja lojalnosti više srednje klase, koja je cijenila umjetničke forme kao što su simfonija i opera. Time je Goebbels postao i zaštitnik, ali i regulator, njemačke umjetnosti. O ovim naumima je imao podršku samog Hitlera, koji je bio velik obožavatelj Richarda Wagnera i Antona Brucknera. No, unatoč ovome, Goebbels se morao pokoravati Hitlerovim ukusima. Hitler je mrzio modernizam u svakom obliku, tako da je Goebbels (koji je bio simpatizer modernizma) morao konstantno nametati tradicionalne forme u umjetnost i glazbu. Jedan primjer ovoga je Paul Hindemith, čija je glazba bila zabranjena samo zato što se nije sviđala Hitleru.
Goebbels se također protivio potpunoj nacifikaciji umjetnosti jer je znao da narod treba odmor od slogana i propagande. Osigurao je da filmske tvrtke nastavljaju snimati komedije i romance, što je privlačilo mase u kina u kojima su gledali i nacističke propagandne filmove. Njegovo iskorištavanje njegove pozicije, te reputacija koju koji je izgradio su bili nadasve poznati. Zanimljivost je da su mnoge glumice kasnije pisale kako ih je Goebbels pokušao namamiti u svoj dom. Dobio je nadimak "Bock von Babelsberg" (njemački "Babelsberški pastuh"). Dobro se nosio sa znatnim pritiskom da zabrani sve strane filmove, no tu mu je pomogao sam Hitler, koji je bio velik obožavatelj Mickey Mousea. Iz istog razloga je Goebbels želio kulturu približiti masama. To je radio prodavajući jeftine radio prijamnike, organizirajući besplatne koncerte u tvornicama, organizirajući umjetničke izložbe u manjim gradovima i organizirajući izvedbe filmova u selima. Ova kratkoročna propaganda je koristila kako bi pomirila njemački narod, ponajviše radničku klasu, sa strankom.
Goebbels i Židovi
Unatoč velikoj moći Ministarstva propagande, Goebbelsov status je počeo padati nakon što je nacistički režim čvrsto uspostavio moć. To se dogodilo jer je glavni plan tada bila priprema za rat, a iako je Ministarstvo propagande sudjelovalo u tome, nije bilo jedna od glavnih karika. Tijekom 1930-ih, Hitlerovi najvažniji podređeni bili su Hermann Göring, kao vođa Četverogodišnjeg plana i Heinrich Himmler, kao vođa SS-a i policije. Kada su se interni neprijatelji unutar stranke uništili, što se do 1935. već ostvarilo, Goebbelsova propaganda je počela gubiti svoj smisao, te je njegova retorika time postajala šuplja i neuvjerljiva.
Kao kulturan i obrazovan čovjek, Goebbels se često smijao "primitivnom" antisemitizmu nacista kao što su Julius Streicher. No, iako motivi za to nisu poznati, Goebbels je i sam koristio svaku priliku kako bi napao Židove. Od 1933. pa na dalje, Goebbels je, uz Streichera, spadao među najzlobnije antisemite među nacistima. U lipnju 1935., Goebbels je u Berlinu rekao:
Sarkastični "humor" Goebbelsovih govora nije skrivao realnost njegovih prijetnji Židovima. Kao Gauleiter Berlina, te time i de facto vođa grada (iako je postojao i gradonačelnik i gradsko vijeće), Goebbels je konstantno radio pritisak na židovsku populaciju Berlina, zatvarajući im trgovine i uništavajući im profesionalni život, te onemogućujući im normalan život. Tijekom održavanja Olimpijskih igara 1936. u Berlinu, antisemitizam je malo popustio, no već od 1937. antisemitizam je ponovo ojačao. Goebbels 1937. u svom dnevniku piše:
S dolaskom 1938. godine, Goebbels je istraživao mogućnost da svi Židovi nose identifikacijske znakove, te da ih se sve otpremi u geto, no vrijeme još nije bilo spremno za takav čin. U lipnju 1938., Goebbels u svom dnevniku piše:
U studenom 1938., Goebbels dobiva priliku za poduzimanje drastičnih mjera protiv Židova, kada mladi Židov, Herschel Grynszpan, u Parizu ubija njemačkog diplomata Ernsta vom Ratha, zato jer je njegova obitelj deportirana u Poljsku i zbog progona Židova u Njemačkoj općenito. Dana 9. studenog, kada vom Rath umire od rana, Goebbels je bio u Münchenu s Hitlerom na proslavi obljetnice Pivničkog puča. Tu je Goebbels Hitleru rekao da je u njemačkim gradovima već započelo "spontano" antižidovsko nasilje, što zapravo nije bilo istina. Goebbels je u ovoj situaciji manipulirao Hitlerom radi vlastitog zadovoljstva. Kada je Hitler to odobrio, Goebbels si je dao slobode i organizirao je masivni pogrom protiv Židova. U svom dnevniku, Goebbels piše:
Taj pogrom je u povijesti znan kao Kristalna noć (Kristallnacht). No, činjenica da je Goebbels morao izmanipulirati Hitlera kako bi ovaj odobrio Kristalnu noć ne umanjuje količinu Hitlerovog antisemitizma u odnosu na Goebbelsov. No činjenica je da je ideja o masivnom, državnom, pogromu potekla od Goebbelsa, te da je Hitlerovo odobrenje za nju dobio tako što mu je slagao da je pogrom već započeo.
Tijekom Kristalne noći, u kojoj su SA i sama NSDAP organizirali masovno uništavanje židovskih trgovina domova i sinagoga, ubijeno je najmanje 90, a najviše 200 Židova, ne računajući samoubojstva, a uništeno je više od tisući sinagoga, stotine židovskih trgovina i domova, a preko 30,000 Židova je odvedeno u koncentracijske logore, gdje ih je umrlo još najmanje 1,000 prije nego je ostatak pušten nakon brutalnog tretmana. No, najteža posljedica je bila emigracija više od 80,000 Židova, od kojih su neki ostavljali svu svoju imovinu od straha. Ostale zemlje bile su zgrožene ovim činom, što je dovelo do raskidanja politike popuštanja prema Trećem Reichu. No, Goebbelsov pogrom je Njemačku još više približio ratu, no u vrijeme kada ponovno naoružanje nije bilo ni blizu kraja. Göring i drugi prominentni nacisti nisu bili zadovoljni ovim Goebbelsovim postupkom, oko kojeg ih se nije niti konzultiralo. No, sam Goebbels je bio oduševljen. O ovome je napisao:
Godine 1942., Goebbels je bio upleten u deportaciju berlinskih Židova.
El Ciruelito (razvrstavanje)
El Ciruelito ima više značenja: