cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sandra Petrović Jakovina
thumb Sandra Petrović Jakovina (Zagreb, 21. ožujak 1985 - ) je hrvatska političarka. Po struci je diplomirana pravnica. Od 2005. je članica SDPH. Početkom 2012. je postala najmlađom članicom Hrvatskog sabora sa liste SDP, zamijenivši Nadu Čavlović Smiljanec. Javnosti je, međutim, postala poznata tek kada je u proljeće 2013. objavljena njena kandidatura na izborima za Europski parlament, odnosno kada se doznalo da je u braku s ministrom poljoprivrede Tihomirom Jakovinom. Njeno stavljanje na listu je u dijelu javnosti tumačeno kao primjer nepotizma u vladi Zorana Milanovića. Usprkos toga je izabrana 15. travnja 2013.
Los Letrados, Técpan de Galeana
Los Letrados je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Mosso, Biella
Mosso je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1802 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 692 m.
Oleg Valjalo
Oleg Valjalo (19. studenog 1970 - ) je hrvatski političar i član SDPH. Po struci je ekonomist, te je radio na izvršnim poslovima u nekoliko banaka i ugostiteljskih tvrtki. Od 2010. je bio gradski vijećnik u Dubrovniku, a od 2011. bio zamjenik ministra turizma u vladi Zorana Milanovića. Godine 2013. je izabran među prvih 12 hrvatskih zastupnika u Europskom parlamentu.
Amettes
Amet je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Béthune.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 474 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 69 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,82 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 86 metara (maksimalnoj 121 m, a minimalnoj 62 m).
Meridian Hills, Indiana
Meridijan Hils je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.616, što je 97 (-5,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opština Oprișor, Mehedinți
Oprișor je opština u Rumuniji u okrugu Mehedinci.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Borgo, Savona
Borgo je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 419 m.
Šmarata
Šmarata je naselje u slovenskoj Općini Loškoj dolini. Šmarata se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 97 stanovnika.
Rancho de González, Cusihuiriachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2111 m.
Efori
Efor (antgrč. Ἔφορος [Éphoros]; od grč. ἐπί [epí] – "na" i "nad", i ὁράω [oráo] – "videti", tj. "onaj koji nadgleda") je naziv za visokog državnog činovnika u antičkoj Sparti. Bilo je pet efora koji su birani na godinu dana i koji su se svakog meseca zaklinjali da će podržavati vladavinu spartanskih kraljeva, dok su se kraljevi zaklinjali da će poštovati zakon.
Herodot je tvrdio da je ovu insttituciju stvorio Likurg, ali je verovatnije da je da su oni nastali iz potrebe da rukovode zemljom dok su kraljevi vodili vojsku u rat. Efore je birala narodna skupština, kojoj su mogli da prisustvuju svi građani. Oni su se pokazali kao dobra ravnoteža prema dva nasledna kralja, koji su retko sarađivali međusobno. Platon ih je zvao tiranima koji su upravljali Spartom kao despoti, dok su kraljevi bili tek nešto više od generala.
Efori su predsedavali sastancima Geruzije, oligarhijskog veća staraca. Oni su vodili građanske parnice, sakupljali poreze, brinuli se o kalendaru, spoljnoj politici i vojnoj obuci mladića. Godina je nazivana po jednom od njih, kao što se u Atini nazivala po „arhontima“. Dva efora su pratila vojsku u rat, i mogli su da uhapse i zatvore kraljeve zbog lošeg komandovanja za vreme bitke. Efori su bili u stalnom ličnom ratu sa „helotima“ i mogli su da uhapse ili smaknu bilo koga od njih iz bilo kog razloga i u bilo koje vreme a da ih čak ni ne izvedu na suđenje.
Kleomen III je ukinuo efore 227. pne., ali ih je makedonski kralj Antigon III Doson ponovo uspostavio posle bitke kod Selasije. Ovaj položaj se zadržao do drugog veka nove ere kad ih je verovatno ukinuo rimski car Hadrijan.
Marino Baldini
Marino Baldini (Poreč, 12. srpnja 1963.), hrvatski političar, arheolog i povjesničar umjetnosti. Kao član SDPH je izabran za načelnika općine Vižinada. Godine 2013. je izabran za jednog prvih 12 hrvatskih članova Europskog parlamenta.
Andrej Plenković
Andrej Plenković (Zagreb, 8. travnja 1970.) je hrvatski pravnik, diplomat, političar i predsjednik 14. i 15. Vlade Republike Hrvatske u službi od 2016. Predsjednik je i Hrvatske demokratske zajednice od 2016.
Magistrirao je pravne znanosti. Od 1994. do 2011. je bio na različitim funkcijama u hrvatskom Ministarstvu vanjskih poslova i smatra se jednim od najiskusnijih hrvatskih diplomata. Godine 2011. je kao član HDZ izabran na izborima u Hrvatski sabor, a godine 2013. je izabran za jednog od prvih 12 hrvatskih članova Europskog parlamenta.
U lipnju 2016. je nakon pada Oreškovićeve vlade, za koju je hrvatska javnost, ali i dio članstva HDZ optuživao predsjednika stranke Tomislava Karamarke, Plenković je od njega zatražio da podnese ostavku a sam sebe predložio za novog vođu stranke. Nakon toga je pobijedio na izborima za predsjednika stranke, a na izborima održanim u rujnu iste godine je HDZ pod njegovim vodstvom uvjerljivo osvojio relativnu većinu u novom sazivu Hrvatskog sabora. Nakon sklapanja nove koalicije sa strankom MOST-om i još nekoliko manjih stranaka, izabran je za novog predsjednika Vlade Republike Hrvatske.
Миоковци
Миоковци су насеље у Србији у општини Чачак у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 1063 становника (према попису из 1991. било је 1231 становника).
Демографија
У насељу Миоковци живи 877 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 43,8 година (43,1 код мушкараца и 44,4 код жена). У насељу има 321 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,31.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Scottish Professional Championship
Scottish Professional Championship je profesionalni snukerski turnir na kojem mogu igrati samo igrači iz Škotske.
Historija
Prvi put je održan 1980. godine. Godinu kasnije 6 škotskih igrača prešlo je u profesionalce, pa je turnir održan po nokaut-sistemu s 8 igrača. 1982. prvenstvo su sponzorisali Tartan Bitter i Daily Record. 1984. godine nije bilo sponzora, pa turnir nije ni održan.
1985. godine WPBSA podržala je ovo nacionalno prvenstvo sa 1.000 funti po igraču. Međutim, nakon 1989. godine WPBSA prestala je davati podršku i turnir je ukinut. Nakon pauze od 22 godine turnir se vratio 2011. godine.
Passetto, Ancona
Passetto je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 346 m.
Rogoz, Târgu Lăpuș
Rogoz je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Târgu Lăpuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1620 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 351 m.
Vicente Guerrero, José Azueta
Vicente Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini José Azueta.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 874 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
La Sota de Oro, Acayucan
La Sota de Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Vrbovo
Vrbovo može biti:
ili
Barrio Teopancahuatl, Matlapa
Barrio Teopancahuatl je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matlapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
Efor
Efor, sin Demofilov (cca. 400. pne. - cca. 330. pne.) bio je starogrčki historičar.
Rođen je u Kimi, eolskoj Maloj Aziji, između 408. i 405. pne. Dvaput je dolazio u Atenu i slušao Isokrata. Napisao je Opću historiju (Ίστορίη κοινών πράξεων) u trideset knjiga, i to od povratka Heraklovaca kao prvog utvrđenog događaja sve do opsjedanja Perinta (god. 340. pne.). Što se djelo završavalo baš tim događajem, koji nije podesan da se njime završi takvo djelo, čini se da se tako dogodilo zbog piščeve smrti. Da je pisac duže poživio, jamačno bi djelo bilo drukčije završeno, jer on je doživio cijelu vladavinu Filipovu i Aleksandrov polazak u Aziju. Da pisac djelo nije dovršio, vidi se i otuda što je posle njegove smrti tridesetu knjigu napisao njegov sin Demofil (Diod. XVI 14, 3; Athen. VI 232).
Iako ističe važnost istinitog prikazivanja događaja (frg. 1 i 3 M), te je i bio cijenjen kao jedan od najsavjesnijih pisaca (Polyb. VI 45, XII 28; Joseph. S. Α. Ι 67), Efor odbacuje mogućnost potpune tačnosti u izlaganju prošlosti: „Koji ο onom što se u naše vrijeme dogodilo najtačnije govore, njih smatramo za najvjerodostojnije, a koji stare događaje tako pripovjedaju, za njih mislimo da su najmanje vjerodostojni, jer se ni svih djela ni većeg dijela govora čovek ne može sjećati poslije toliko godina" (frg. 2). Το načelo je sasvim opravdano, ali se i prošlost može kritički izlagati i ocjenjivati kad se ne mjeri mjerom sadašnjosti, nego mjerom koja je njoj imanentna, a to je Eforu nedostajalo. Njemu i cijelom njegovu naraštaju nedostajahu ne samo veličina i trezvenost u političkom mišljenju nego i pronicljivost za razabiranje dubljih veza u velikim razvićima: iako su Peloponeski rat i racionalistička prosvijećenost rasturili predrasude klasne etike, Efor ipak događaje još ocjenjuje s gledišta građanskog morala. Dodajmo da je napisao još tri spisa: retorski spis Ο stilu (Περί λέξεως), Spis ο zavičaju (Έπιχώριος sc. λόγος) i Pronalasci (Ευρημάτων βιβλία β'), u kojima je riječ o počecima i začetnicima ljudske kulture.
French Gulch, California
French Gulch je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 346 stanovnika.
Šilentabor
Šilentabor je naselje u slovenskoj Općini Pivki. Šilentabor se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 9 stanovnika.
Bossi, Siena
Bossi je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Life Goes On (TV serija)
Radnja se odvijala u fiktivnom čikaškom predgrađu Glen Brook i pratila porodicu Thatcher čiji je sin Charles "Corky" Thatcher (čiji je lik tumačio Chris Burke) imao Downov dindrom, a kči Becca (koju je glumila Kellie Martin) bila nadarena, ali sramežljiva učenica. Nagrađivana kazališna glumica Patti LuPone je glumila majku, a Bill Smitrovich oca. Najstariju sestru Paige Thatcher je u prvoj sezoni tumačila Monique Lanier, u ostale tri Tracey Needham.
Dok se u prvim sezonama radnja uglavnom vrtila oko "Corkyja" i pokušaja da ga se uklopi u "normalno" društvo, kasnije je glavna junakinja postala Becca, čiji je najbolji prijatelj, a kasnije i momak, postao Jesse (koga je glumio Chad Lowe).
Cross Jurisdictions
Van nadležnosti je 45. epizoda, odnosno 22. epizoda 2. sezone TV-serije CSI: Crime Scene Investigation i temelj za seriju CSI: Miami. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 9. maja 2002. godine. U njoj je prvi put prikazan rad forenzičkih istražitelja Policije Miamija.
U ovoj epizodi su upoznati glavni likovi iz serije CSI: Miami, Horejšio Kejn, Keli Dukejn, Erik Delko, Aleks Vuds i Tim Spidl.
Scenario epizodu su pisali tvorci serije CSI: Miami Anthony E. Zuiker, Ann Donahue i Carol Mendelsohn a režirao ju je Danny Cannon.
La Guamuchilera, Xochitepec
La Guamuchilera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Xochitepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 347 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1128 m.
Iris Johansen
Ajris Džohansen (, 7. april 1938) je američka spisateljica. Najčešće piše romane čije su teme kriminal i ljubav. Živi u Džordžiji i udata je. Njen sin, Roj Džohansen je scenarista i pisac, dobitnik nagrade Edgar. Njena kćerka Tamara je njen asistent.
Zion, Oklahoma
Zajon je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Pianezzo, Reggio Emilia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 710 m.
Battistari, Verona
Battistari je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Blanding, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.375, što je 213 (6,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Šmihel (Pivka, Slovenija)
Šmihel je naselje u slovenskoj Općini Pivki. Šmihel se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Todesfelde
Todesfelde je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.021 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060088.
Amifontaine
Amifonten je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Laon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 387 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 119 m, a minimalnoj 64 m).
Brynica
Brynica ili Bryńska (njemački: Brinitz) je rijeka na jugu Poljske, desna pritoka Przemsze, duga 54,9 km.
Ciklopentadien
Ciklopentadien (Cp ) je organsko jedinjenje sa formulom C5H6. Ova bezbojna tečnost ima jak i neprijatan miris. Na sobnoj temperaturi, ovaj ciklični dien se dimerizuje u toku nekoliko časova i daje diciklopentadien putem Dils-Alderove reakcije. Ovaj dimer se može razgraditi zagrevanjem.
Brynica
Hidrologija
Brynica izvire južno od sela Mysłów, na nadmorskoj visini od 340 metara. Od tamo teče prema jugozapadu do akumulacionog jezera Kozłowa Góra kod grada Piekary Śląskie. Od tamo skreće prema jugoistoku do ušća u Przemszu kod grada Sosnowiec.
Porječje rijeke veliko je 483 km² i prostire se po Šleskom vojvodstvu, kako prrotiče preko vrlo urbaniziranog kraja vrlo je zagađena.
Ciklopentadien
Upotreba
thumb|center|400px|Početak Pakuetove sinteze dodekahedrana iz [[1982.]]
Augustów (kanal)
Augustów kanal (poljski: Kanał Augustowski, beloruski: Аўгустоўскі канал) je brodski kanal dug - 101 km od grada Augustówa u Poljskoj do Sapotskina u Belorusiji. Od tog se 80 km nalazi na teritoriju Poljske.
Karakteristike i historija
Kanal povezuje rijeku Nettu (u Poljskoj) sa rijekom Njemen u Belorusiji. Njime su povezani slivovi Visle i Njemena.
Chad Lowe
Charles "Chad" Lowe (15.1. 1968.-) je američki televizijski glumac, poznat i kao brat glumca Robva Lowea. Godine 1993. je osvojio Emmy za ulogu od AIDS-a oboljelog mladića u TV-seriji Life Goes On. Također se pojavljivao u povremenim ulogama u ER, Melrose Place i Now and Again. Trenutno nastupa kao zamjenik načelnika štaba Reed Pollock u TV-seriji 24.
Nižný Komárnik
Nižný Komárnik je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Augustów (kanal)
Karakteristike i historija
left|240px|thumb| Scena sa kanala thumb|left|240px| [[Ustava kod Augustówa]]
Chad Lowe
Chad Lowe je bio poznat i po braku s Oscarom nagrađenom glumicom Hilary Swank.
Augustów (kanal)
Karakteristike i historija
Kanal je prokopan između 1823. - 1839. u vrijeme proruske Kongresne Poljske. Namjera graditelja je bila da se tim kanalom izbjegnu visoke takse za robu u tranzitu koje je enormno povisila Kraljevina Pruska u svojim baltičkim lukama.
Nižný Komárnik
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 178 stanovnika.
Augustów (kanal)
Karakteristike i historija
Za svladavanje visinske razlike od 92 do do 115 metara nadmorske visine podignuto je 18 brodskih prevodnica (14 u Poljskoj). Graditelji su iskoristili jezera Necko, Białe, Studzieniczno i rijeku Czarna Hańcza da bi došli do Augustówa. A od njega prema Visli rijeku Biebrzu koju su kanalizirali do plovnog Narewa.
Kanal je plovan za brodove do 100 tona, od 1992. je beloruski odsjek kanala zatvoren, poljski dio se uglavnom koristi za turističke svrhe.
El Colorado, San Miguel de Allende
El Colorado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2144 m.
Opština Padina, Mehedinți
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Aguacatitla, Huasca de Ocampo
Aguacatitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huasca de Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 267 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2038 m.
Pedregal, Técpan de Galeana
Pedregal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Técpan de Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Poljsko-litvanski magnati
Poljsko litavski magnati (poljski: magnateria, od latinskog: magnatus =dostojanstvenik) bili su najviša (neformalna) klasa šljahte u Poljsko-Litvanskoj Uniji od 16 do 18. vijeka.
Magnata je bilo i po drugim zemljama; Kraljevina Ugarska (15.- 19. vijek), Kraljevina Pruska, ali oni nisu imali toliko značajnu ulogu u političkom životu zemlje.
Karakteristike i historija
Glavni kriteriji koji je magnate razdvajao od ostalog zemljoposjedničkog plemstva (šljahte) bili su njihovi enormno veliki feudi i držanje vlastitih vojski, čime su ostvarivali velik utjecaj na sve aspekte života.
U Poljsko-Litvanskoj Uniji ti su se kriteriji razlikovali od kraja do kraja, ali i po periodima. Tako su magnatski feudi po Velikopoljskoj bili mnogo manji nego u Litvaniji ili Ukrajini, a i magnatske vojske bile su mnogobrojnije na istoku nego na zapadu. Magnatske domene se po nepisanom pravilu nisu usitnjavale, a u slučaju podjele uključivane su u druge magnatske domene, poneke porodice čak su imale i statute koji su zabranjivali bilo kakvu podjelu.
Magnati su se uglavnom družili i ženili među sobom, ali su se ponekad povezivali i sa bogatijim članovima šljahte, kooptirajući u svoje redove talentirane političare i odlične vojskovođe, na taj su način; Koniecpolski, Ossoliński i Zamoyski postali magnati.
Aneksija dobrog dijela Ukrajine u Uniju 1569. omogućila je povećanje broja magnata, i ekplozivni rast njihova bogatstva i značaja. Najveći feudi pripadali su porodicama; Czartoryski, Kalinowski, Koniecpolski, Ostrogski, Potocki, Wiśniowiecki, Zasławski, Zamoyski, i litvanskim porodicama: Kęsgailos, Olelkaičiai, Radziwiłł i Sapiegos.
Lublinska unija iz 1569. enormno je povećala važnost litvanskih magnata, osiguravši im sudjelovanje u centralnoj administraciji Poljsko-Litvanske Unije. Od kraja 16. vijek utjecaj magnata na državnu politiku i unutarnje odnose postepeno se povećavao, što zbog slabosti dvora, što zbog tog što su magnati prigrabili važne funkcije. Tokom 17. i 18. vijeka dominacija magnata, naročito u Velikoj Kneževini Litvaniji bila je toliko snažna da su Sapiegosi izazvali krajem 17. vijeka građanski rat. Dok su Radziwiłłi 1655. pokrenuli akciju razdvajanja Litvanije od Kraljevine Poljske.
Njihova moć protezala se i po Ukrajini, u kojoj su de facto oni vladali i samovoljno pokretali vojne kampanje kao Mniszchowi i Wiśniowiecki u Rusiji i Moldaviji početkom 17. vijeka.
Pioda, Sondrio
Pioda je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 701 m.
Cosme Winter, Manzanillo
Cosme Winter je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Manzanillo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
Familia Álvarez, Mexicali
Familia Álvarez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Cerro Verde, Teotitlán de Flores Magón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 122 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2090 m.
Mottalciata, Biella
Mottalciata je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 505 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 209 m.
Dămăcușeni, Târgu Lăpuș
Dămăcușeni je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Târgu Lăpuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1017 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Piekary Śląskie
Piekary Slaskie (njemački: Deutsch Piekar) je grad od 55,030 stanovnika na jugu Poljske u Šleskom vojvodstvu.
French Valley, California
French Valley je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 23.067 stanovnika.
Piekary Śląskie
Historija
thumb|left|240px| Pozicija Piekara Slaskog u [[konurbacija|konurbaciji Katowice]]
Piekary je prvi put dokumentiran u 11. vijeku, kao selo pored Bytoma. Grad Piekary Śląskie nastao je 1934. kad je Piekary spojen sa susjednem Szarlejom.
Pobratimski gradovi
Piekary ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
Casalbianco, Trapani
Casalbianco je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 276 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Carry On Jack
Carry On Jack je britanska filmska komedija snimljena 1963. u režiji Geralda Thomasa. Radnja, kojoj kao prolog služi bitka kod Trafalgara 1805. godine i posljednje riječi admirala Nelsona da "Britanija treba više pomoraca i brodova", prikazuje kako nekoliko godina kasnije nespretni mornarički kadet (čiji lik tumači Bernard Cribbins) dobije službu na brodu HMS Venus sa kojim će doživjeti niz pustolovina na svjetskim oceanima. Carry On Jack, čijim je autorima kao inspiracija poslužio američki spektakl Pobuna na brodu Bounty, predstavljao je prvi film iz serije Carry On filmova sa radnjom smještenom u prošlost.
Trappenkamp
Trapenkamp je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 95 opštinskih središta okruga Zegeberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.643 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1060089.
Filip Jícha
Filip Jícha (Plzeň, 19. travnja 1982.) je bivši češki rukometaš i reprezentativac, koji je igrao kao vanjski igrač. Trenutno je glavni trener u THW Kielu.
Jícha je svakako bio najbolji češki rukometaš u novijoj povijesti tog sporta u Češkoj te jedan od najboljih rukometaša svoje generacije. Godine 2010. proglašen je Igračem godine, čemu su prethodile odlične igre u klubu i reprezentaciji, s kojom je na Europskom prvenstvu 2010. godine osvojio 8. mjesto, postavši MVP, najbolji lijevi vanjski i najbolji strijelac turnira s 53 postignuta gola.
Reprezentativnu karijeru završio je 2016. godine, a potpuno se umirovio naredne godine kao igrač Barcelone.
Arkadijski savez
Arkadijski savez je bio federacija grčkih gradova-država (polisa) u drevnoj Arkadiji. Osnovan je godine 370. pne. u nastojanju da arkadijski polisi očuvaju slobodu stečenu nakon što je njihov dotadašnji hegemon Sparta oslabio nakon poraza u odlučujućoj bitci kod Leuktre. Glavni poticatelj stvaranja saveza je bio grad Mantineja, koji je najviše stradao pod spartanskom vlašću. Za sjedište Saveza je odabran Megalopolis, grad osnovan godinu dana ranije. Tamo se sastajala zajednička skupština koju je činilo 10.000 članova.
Slabljenje spartanske moći je, s druge strane, dovelo do slabljenja saveza, s obzirom da su polisi, lišeni spartanske opasnosti, počeli gledati vlastite interese, odnosno priklanjati novim suparničkim silama Grčke - Tebi i Ateni. Tako su se već godine 362. pne. za vrijeme bitke kod Mantineje člamice Saveza borile jedna protiv druge - Mantineja na strani Sparte i Atene, a Tegeja na strani Tebe.
Usprkos tome, Arkadijski savez je nastavio u određenim oblicima postojati sve do 230-ih godina pne. kada je uključen u Ahajski savez.
Domaći konj
Konj je jedna od dvije postojeće podvrste Equus ferus, odnosno divljeg konja.
Vanjske veze
Vanjski izgled konja se razlikuje građom i veličinom tijela, kao i krznom i njegovom bojom. Ovisno o svrsi uzgoja, dijele se na tri osnovna tipa, hladnokrvne, toplokrvne i punokrvne konje. U hladnokrvne se ubrajaju u pravilu konji čija tjelesna težina prelazi 800 kg. Te pasmine korištene su uglavnom za rad u polju, rudnicima ili za šumske poslove. Toplokrvni su, suprotno prvima, tipični jahači konji jer su lakše građe i pokretljiviji. Pored toga, oni su dobri dresurni i skakači konji. Punokrvni su prije svega sportski konji, uglavnom su vrlo osjetljivi, a u trku dosežu i do 70 km/h. Polukrvnim konjima nazivaju se mješanci toplokrvnih i punokrvnih konja. Nazivi hladnokrvni, toplokrvni i punokrvni ne potiču od topline ili količine krvi konja, nego označavaju njihov temperament. Tako su hladnokrvni konji obično vrlo pitomi i snažni, i s mirom podnose puno toga, dok se punokrvne općenito smatra "ludim", razdražljivim i ni izdaleka se njima ne može tako jednostavno upravljati kao s hladnokrvnim.
Konji se u hodu oslanjaju samo na treći, srednji nožni prst. Ostali prsti su im zakržljali. Oči konja su smještene postrano na glavi, što im omogućuje vidno polje od gotovo punog kruga (350°). No, ono što se događa neposredno ispred njihovog nosa ili straga, konji primjećuju tek ako okrenu glavu. Konji nisu slijepi za boje, ali ne razlikuju ih baš dobro. Ne ralikuju smeđu od zelene i sive, ali boje kao što su bijela, crvena, žuta i plava vide jako dobro.
Imaju vrlo pokretljive ušne školjke i mogu ih okrenuti u bilo kojem smjeru. Okretanjem prema naprijed, konj pokazuje pažnju i znatiželju, no ako ih okrene prema natrag i priljubi uz glavu, to je upozorenje i pokazuje agresivnost ili strah. Ako uši mlitavo vise u stranu to je znak da se ne osjeća dobro ili je umoran, no može biti i znak potčinjavanja kao i opuštenosti. Ako su mu pri tome oči poluzatvorene, to može značiti i zadovoljstvo. Uši usmjerene prema natrag znak su nelagode, a kod jahanja, pažljivosti.
Radi zaštite od grabežljivaca u prvobitnom okolišu, konji su razvili različite boje. Jedna od najranijih je svijetli ton smeđe boje. Tipični pretstavnici konja te boje su norveški fjordski konji, koje uz to odlikuje i uočljiva tamna pruga duž mjesta gdje izrasta griva.
Veličina, starost, razmnožavanje
thumb|Točka na prijelazu između vrata i leđa od koje se mjeri visina konja Ovisno o pasmini, domaći konji dosižu visinu u "ramenima" između 60 i 210 cm. Konji visine do 146,5 cm nazivaju se poni, a oni visoki do 145-148 cm su mali konji. Težina ponija i velikih konja kreće se od 90 kg pa do 1200 kg. Tjelesno odraslim konj se može smatrati u dobi od tri do šest godina, poniji ranije, veliki konji kasnije. Veliki konji mogu doživjeti oko 30 godina, dok poniji mogu živjeti i do 50 godina. Najveća dokazana starost jednog velikog konja je 62 godine. Očekivani životni vijek konja uveliko zavisi o pasmini, uvjetima života i načinu korištenja životinje.
Kobile su spolno zrele s 12 do 18, a ždrijepci u dobi između 12 i 20 mjeseci. Kod svih konja skotnost traje točno 330 dana (11 mjeseci). Ciklus parenja počinje u proljeće, a vrhunac doseže u ljetnim mjesecima. Ako životinje žive u štalama i hrani ih se intenzivno, moguće je postići skotnost i zimi. Kobile su plodne samo svakih 21 do 24 dana. Nakon skotnosti od oko 11 mjeseci, kobila donosi na svijet ždrijebe, koje odmah nakon toga pokušava ustati. Ovo je kod konja koji žive na slobodi izuzetno važno, jer inače je ugroženo od zvijeri.
Karakteristike
Konji su tipične životinje koje žive u krdima. U krdu vlada jasno uspostavljen hijerarhijski red. Kod promjene strukture krda, kada se, na primjer, krdu pridruži nova životinja ili ga napusti dotadašnji član, ponovo se uspostavlja hijerarhija. Ovo se najčešća događa govorom tijela, kao što je prijeteće ponašanje, ali ako to nije dovoljno, i ugrizima i ritanjem. Redosljed na hijerarhijskoj ljestvici mogu, osim toga, dovesti u pitanje i odrastajući mladunci koji tijekom svog razvoja mijenjaju i mjesto na toj ljestvici. Pri tome se često može vidjeti da mladunci niže rangirane kobile jednako tako dobivaju niže rangiran položaj u krdu, dok mladunci više rangirane kobile također imaju veće izglede na viši položaj. thumb|Tipično njušenje pastuha u blizini plodne kobile U životu na slobodi krdo se sastoji od više kobila, među njima je jedna kobila - predvodnica, te njhovih mladunaca i jedan pastuh - predvodnik. Kobila predvodnica vodi krdo na pašu i pojilo, a i određuje kad treba krenuti i kuda ići. To je često neugledna jedinka koja se zadržava malo po strani od krda. Za razliku od nje, pastuh je impozantna pojava obilježena tragovima mnogih bitki za vodeće mjesto u krdu. On je zadužen za obranu krda od grabežljivaca i za davanje svojih gena slijedećim generacijama krda. Kod bijega, kobila - predvodnica vodi krdo, a pastuh trči na začelju krda kako bi tjerao dalje zaostale članove.
U pravilu, kobile cijeli život ostaju u istom krdu, dok mlade ždrijepce pastuh protjera iz krda kad dosegnu spolnu zrelost. Takvi ždrijepci tvore svoje mladenačke zajednice. U tim zajednicama oni međusobno odmjeravaju snage i vježbaju, kako bi jednog dana, izazivanjem na borbu jednog pastuha - predvodnika i pobjedom nad njim, preuzeli njegovo mjesto u krdu. Ponekad se neke kobile odvoje iz postojećeg krda i s mladim pastuhom formiraju novo krdo.
Kao stanovnik stepe konj je, za razliku od magaraca, životinja čiji je prvi instinkt da opasnost pokuša izbjeći brzim bjegom.
U držanju konja kao domaće ili radne životinje, prevladavaju kobile i kastrirani konji. Oni se u većini slučajeva bez problema uklope u manje-više veliko postojeće krdo. Pastuhe se smatra vrlo neuračunljivim, prije svega zbog snažnog nagona za parenjem, a ponekad i zbog agresivnosti uvjetovane hormonima. Ako pastuh nanjuši kobilu koja se tjera, pokušat će sve da dođe do nje. Pri tome se, ako ograda oko pašnjaka ili u štali nije primjerena, pastuh se pri tome često ozlijedi. Zbog toga ih se uglavnom drži na vlastitim pašnjacima ili u odvojenim štalama.
Porijeklo
Divlji konji, oblik od kojeg potiču današnji domaći konji, su domesticirani prvi put u centralnoj Aziji, vjerojatno oko 3000 godina pne., a neki autori smatraju, da je to bilo još u 5. tisućljeću pne. Postoje različite teorije o tome, kada i gdje je čovjek prvi put koristio konja. Zadnja istraživanja, koja se temelje na uspoređivanju mitohondrijskog DNK današnjih domaćih konja i fosila izumrlih vrsta, upućuju na odgovor, da se domesticiranje konja odvijalo na više mjesta, nezavisno jedno od drugih. Bitna indicija za takav zaključak je širina genetičkih varijacija, koja je u obje testirane skupine bila jednako velika. Da se domesticiranje odvilo samo na jednom mjestu, kod domaćih konja bi se mogla očekivati puno manja širina genetičkih varijacija. Pored toga, testovima je utvđeno da su neke izumrle vrste bliže srodne današnjim vrstama, nego što su neke vrste domaćih konja međusobno srodne.
Istraživanja mitohondrijskog DNK, provedena 2002. pokazala su, da je domesticirano najmanje 77 osnovnih tipova kobila u različitim područjima zemlje nezavisno jedno od drugog, što je bitno više nego kod drugih vrsta domaćih životinja.
Povijest domaćih konja
thumb|200px|Konji na radu Domesticiranje konja donijelo je narodima izvanredne prednosti. Mogle su se u puno kraćem vremenu prijeći velike udaljenosti, što je olakšalo održavanje velikih carstava. Pored toga, kao što je to u nekim krajevima i danas običaj, koristilo ih se za hranu, a bili su i dragocjeni pomagači u ratnim pohodima. Neke nove napadačke i ratne tehnike postale su moguće tek uz korištenje konja.
Stari Orijent
Rana carstva Asiraca i Hetita kao i Hurita u državi Mitani stvarana su korištenjem konja u ratovanju. Oko 1700 godina pne. u Egipat upadaju Hiksi, nomadski narod nejasnog porijekla. Egipćani do tada nisu poznavali konje i bili su u borbi do te mjere podređeni, da su Hiksi uspjeli osvojiti veliki dio Starog Egipta.
Stepe
Rani nomadski narodi centralne Azije, iz kojih su kasnije proizašli mnogi narodi ratnika-konjanika, "pronašli" su sedlo i drugu jahaču opremu još u trećem stoljeću pr.Kr. Kasnije grčki povjesničar Strabon izvještava o izuzetnom jahačkom umijeću Skita.
Srednja Europa
Ostaci konja dokazani su u srednjoj Europi od starog kamenog doba, i nastavljaju se i u vremenu nakon ponovnog širenja šuma iza zadnjeg ledenog doba. No, vrijeme od kad je konj domesticiran u Europi je sporno, jer je teško razlikovati kosti divljih od kosti domesticiranih konja.
Antika
U Homerovim epovima konji prije svega vuku bojna kola, kao što je bilo uobičajeno u egipatskom Novom carstvu i kod Asiraca i Hetita. Kod sahrane Patrokla (Ilijada 23, 163) žrtvovani su konji. U grčkoj antici konj je bio simbolički povezan sa smrću. Kad se junaka prikazivalo kako kroz prozor gleda konje, pretskazivana je njegova smrt.
U vrijeme oko 1000 godina pne. prestaju se koristiti bojna kola. Konjanici na sve krupnije uzgajanim konjima pokazali su se, uz sve bolju vještinu jahanja, kao brži i okretniji, pa time i efikasniji od bojnih kola.
Drugog dana održavanja antičkih Olimpijskih igara tradicionalno su bila natjecanja u jahanju i utrci kolima.
Grčki povjesničar Ksenofon napisao je u 4. stoljeću pne. djelo Peri hippikes ("O umijeću jahanja") gdje je izneo znanja o konjimai jahanju. Većina savjeta sadržanih u tom djelu vrijede još i danas.
Potkovu su poznavali još Rimljani. U Europu je stigla u 5. stoljeću pne. za vrijeme seobe naroda. Točno porijeklo ovog izuma je nepoznato. Međutim, Rimljani nisu uspjeli razviti konjima primjerenu ormu. Primjeren način za prijevoz tereta konjskom zapregom razvijen je tek puno kasnije.
Srednji vijek
thumb|Egipatski prikaz anatomije konja iz 15. stoljeća Korištenje konja kao radne životinje postalo je moguće tek u srednjem vijeku, s pronalaskom primjerene orme. Do tada su u poljoprivredi korišteni samo volovi. Ranije uobičajena orma je konjima kod vuče većih tereta presjecala dovod zraka, pa ih se moglo koristiti samo za vuču lakih kola. Razvoj adekvatne orme omogućio je korištenje konja na primjer za vuču pluga. Kako konji imaju bitno veći radni potencijal od volova, to je značilo revoluciju u poljoprivredi.
U srednjem vijeku je konj kao jahaća životinja bila dostupna gotovo isključivo plemstvu. Korištenje jahača u bitkama dovelo je do razvoja sloja vitezova. Iz te prvobitno samo vojno korištene vještine jahanja kasnije se razvila klasična dvorska umjetnost jahanja.
U tom razdoblju se počinje snažnije razvijati konjogojstvo, jer su mnogi vladari željeli ukrasiti svoje dvorove naročito plemenitim konjima. S druge strane, kako su vitezovi zbog oklopa postajali sve teži, bili su potrebni i sve krupniji, grublje građeni konji.
Hladnokrvni i toplokrvni konji
Toplokrvni konji su plemeniti, rasni i temperamentni, dok su hladnokrvni veći i snažniji. Toplokrvni konji se koriste u sportu, dok se hladnokrvni konji koriste za rad.
Podjela konja po težini
Pored hladnokrvne i toplokrvne podjele konja, konje dijelimo još i po kategorijama i to na: lake, teške i ponije.
Teški konji
thumb|Domaći konji vuku plug thumb|right|[[Belgija|Belgijski tegleći konj]]
Manastir Zavala
Manastir Zavala je posvećen Vavedenju Presvete Bogorodice. To je manastir Srpske pravoslavne crkve i nalazi se u naselju Zavala, opština Ravno, Bosna i Hercegovina. Crkva zavalska je iz 13. vijeka sudeći po pečatu iz 1271.g. Nalazi se na početku zavalske vale, s jugozapadne strane Popova Polja, pod brdom Ostrogom.
Historija
Prostor Zavale je staro hrišćansko središte. Ovdje je nekad bilo zajedničko svetište drevne jedinstvene Hrišćanske crkve čije je konačno razdvajanje došlo tek sa 4. krstaškim ratom, početkom 13. vijeka. U najnovijim iskopavanjima ispod same crkve manastira Zavale, prilikom sanacije od zemljotresa (2000-2002.g.) otkriveni su ispod oltarskog dijela stariji temelji, vjerovatno ranije, možda i prvobitne crkve. Prvi pisani pomen manastira Zavale je iz 1514.g. kada manastir kupuje vinograd u Orahovom Dolu; prva obnova 1587; a crkva je živopisana 1619.g. od poznatog zografa Georgija Mitrofanovića.
U XVI vijeku Zavala je imala aktivnu prepisivačku radionicu. Tu je 1566. godine jerođakon Mardarije, prema narudžbi jeromonaha Grigorija, prepisao jedan bogorodičnik. Godine 1560. u Zavali je prepisan minej(mjesečnik) za februar, a postojala su još tri oštećena rukopisa iz XVI vijeka-panegirik (svečani govor), minej za januar i psaltir (Bogoslužna knjiga iz koje se čitaju i pjevaju psalmi) sa sinaksarom. Sinaksa je crkvena skupština, zbor, sastanak.
Ovdje je stupio u monaštvo Sv. Vasilije Ostroški Tvrdoški i Zavalski iz nedalekih Mrkonjića. Manastir je imao znatan broj poznatih duhovnika i crkveno-narodnih vođa. Veliki dio tog duhovnog i kulturnog blaga opljačkan je i uništen od ustaša tokom II svjetskog rata, kao i tokom posljednjeg rata kada je znatno oštećena manastirska crkva i konaci, i uništeni srpsko selo Zavala i cijela manastirska parohija. Obavljeni su konzervatorsko-restauratorski radovi, koje finansira švedska fondacija CHwB i u kojim učestvuju Zavod za zaštitu kulturno-historijskog i prirodnog naslijeđa BiH i Zavod za zaštitu kulturno-istorijskog nasljeđa Republike Srpske. Izvršena je konstruktivna sanacija temelja, zidova i krova, i radovi na restauraciji živopisa.
Opis
Specifičnost arhitektonskog rješenja manastirske crkve uslovljena je njenim položajem koji odaje jasan utisak isposničkog monaškog prebivališta. Spolja hram ima jednobrodnu osnovu završenu polukružnom apsidom na istoku, dok je unutrašnjost složenije riješena. Svojom sjevernom stranom crkva je u pećini, dok je veći dio broda i oltar u južnoj strani veće stijene.
Freske
Freske u crkvi Sv. Vavedenja u manastiru Zavala smatraju se najkvalitetnijim slikarskim ostvarenjem u Bosni i Hercegovini nastalim u vrijeme osmanske vladavine. Ima ih ukupno 146. Uradio ih je Georgije Mitrofanović 1619. Godine. Ovaj živopis, poslije hilandarskog, mogao bi da se svrsta u Mitrofanovićevo najbolje ostvarenje. Oslikavajući manastirsku crkvu u Zavali, Mitrofanović je ustanovio osnovnu sadržajnu šemu fresaka za živopisanje manjih crkava po Hercegovini, koju su kasnije rado koristili mlađi majstori.
Episkop Grigorije na proslavi u manastiru.
Ciklononan
Ciklononan je aliciklični ugljovodonik koji se sastoji od prstena sa devet atoma ugljenika. Njegova molekulska formula je C9H18, a empirijska formula je (CH2)9.
Utiel
Geografske karakteristike
Utiel leži na visoravni Plana de Utiel duž obale rijeke Magro, udaljen osamdesetak km zapadno od Valencije.
Utiel je važno transportno čvorište još od 1885. kad je izgrađena željeznička pruga Madrid - Cuenca - Valencia, tu poziciju zadržao je do danas jer pored grada prolazi autoput A-3 Madrid - Valencia i nekoliko važnih magistrala.
Historija
Utiel je navjerojatnije izrastao pred sam kraj Rimskog Carstva, u prilog tome govore najnovija arheološka iskapanja provedena pored parohijske crkve.
Tokom 8. vijeka Utielom su zavladali Mauri pa su se brojni njegovi stanovnici postepeno islamizirali.
Još u toku maurske vladavine Kršćanske vojske poduzele su deset pokušaja da preotnu Utiel, kulminacija i konačno zazimanje dogodilo se 1219. za opsade koju je poduzeo nadbiskup Toleda - Rodrigo Jiménez de Rada.
Copalcoatitla, Matlapa
Copalcoatitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matlapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Utiel
Historija
Utiel je prve gradske privilegije dobio od kastiljskog vladara Pedra I 1238.
Utiel je punopravni status grada dobio 1645 od španjolskog kralja Felipea IV.
Annapolis, Illinois
Anapolis je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 55.
Samopotapanje francuske flote u Toulonu
Dana 27. studenog 1942. godine, mornarički zapovjednici preostale flote Višijevske Francuske naredili su samopotapanje svih plovila u Toulonu, kako bi spriječili da ista padnu u ruke Trećeg Reicha. Naime, Višijevska Francuska je prema odredbama primirja iz 1940. godine bila neutralna zemlja koja surađuje s Reichom. No, kada je 1942. godine admiral François Darlan prešao na stranu Saveznika, Reich se osjetio ugroženim. Darlanov nasljednik, admiral Gabriel Auphan, korektno je predvidio da že Nijemci prekršiti odredbe primirja iz 1940. godine (u što su neki časnici sumnjali) te je nardio svojim zapovjednicima da potope sve brodove u Toulonu. Treći Reich je lansirao Operaciju Lila s ciljem preuzimanja francuske flote, no naišao je na neugodno iznenađenje - zapovjednici flote su potopili gotovo sva plovila.
Preludij
Početkom 1942. godine najveći dio francuske flote koji nije uspio prebjeći Saveznicima, bazirao se u luci Toulon, na francuskoj mediteranskoj obali. Tadašnji zapovjednik francuske mornarice admiral François Darlan obećao je Velikoj Britaniji da će francuski ratni brodovi biti potopljeni ukoliko bude postojala i najmanja sumnja da bi mogli pasti u njemačke ruke.
U to vrijeme zapovjedništvo nad podijeljenom flotom u Toulonu dijelili su admirali Jean de Laborde i André Marquis. Laborde je zapovijedao tzv. flotom visokog mora, koju su čini novi bojni brod Strasbourg, tri teške krstarice, dvije lake krstarice, deset velikih razarača i tri eskortna razarača. Pod zapovjedništvom admirala Marquisa bio je stari bojni brod Provence, brod za prijevoz zrakoplova Commandant Teste, dva razarača, četrri torpedna čamca i deset podmornica. Osim te dvije flotile u pomorskoj bazi bio je i oštećeni bojni brod Dunkerqe, dvije krstarice, osam teških razarača, šest eskortnih razarača i još deset podmornica. Svi su tu bili internirani pod uvjetima mirovnog sporazuma, koje je s Njemačkom potpisala vlada u Vichyju.
Osim 64 borbena broda, u bazi je bio i veliki broj pomoćnih brodova, patrolnih čamaca, minolovaca, tankera za gorivo i vodu, specijalnih brodova za prijevoz streljiva, itd. Sve u svemu u Toulonu se bazirala moćna flota, veća od ukupnih efektiva većine ratnih mornarica toga doba. Početkom studenog, admiral Darlan zapovjedio je Labordeu da svoje brodove premjesti u francusku kolonijalnu luku Dakar u Senegalu. Laborde ga nije poslušao jer je smatrao da se Nijemci neće usuditi prekršiti odrednice ugovora kojeg su potpisali s Pétainovom vladom u Vichyju. Nepoštivanje zapovijedi i osobne zablude odvele su veliki dio francuske ratne flote u propast, u nesretno, ali časno samopotapanje slično onom kakvo je izvela internirana njemačka flota u Scapa Flowu nakon završetka Prvog svjetskog rata.
Najvrjedniji francuski brodovi bili su privezani uz udaljenije molove operativne obale pomorske baze. Oštećeni bojni brod Dunkerqe, zajedno s još četiri broda bio je u velikom suhom doku na popravku. Pomorska baza u Toulonu prostirala se na velikoj površini koja je bila dugačka više od jedne milje i gotovo pola milje široka. Na jednom kraju baze nalazio se veliki arsenal. Okolo baze i u akvatoriju ispred nje postavljene su mnogobrojne straže i kontrolni punktovi. No, najveća prepreka ulasku u bazu bio je visoki zid koji je u potpunosti opasivao bazu i kroz koji se moglo proći samo kroz dva ulaza.
Operacija Lila
Nijemci su planirali zauzeti pomorsku bazu Toulon iznenadnim prodorom oklopno-mehanizirane armijske grupe iz pravca Nice po vrlo dobroj asfaltnoj cesti. Baza je trebala biti napadnuta iz još tri pravca uz sudjelovanje postrojbi iz zloglasne divizije Das Reich koja je trebala zauzeti poluotok, grad i neutralizirati baterije obalnog topništva. Kada su njemačke motociklističke postrojbe krenule iz pravca Nice, primijetila ih je jedna žandarmerijska ophodnja. Jedan žandar odjurio je na motociklu prema Toulonu želeći alarmirati francuske snage u luci i gradu. U grad je stigao gotovo istovremeno kada i Nijemci.
Admiral Marquis zarobljen je na spavanju u 04:30, ali je njegov stožer uspio dojaviti i alarmirati admirala Labordea koji je još uvijek naivno vjerovao da Nijemci neće prekršiti dogovor, napasti bazu i pokušati se domoći njihove flote. Kada se vrlo brzo uvjerio u svoje zablude, zapovjedio je poduzimanje svih mjera pripravnosti i pripremu brodova za isplovljenje. Na brodovima su potpaljeni kotlovi i počelo je "dizanje pare". Pet francuskih podmornica isplovilo je sa svojih vezova u trenutku kada su se prve njemačke trupe pokušale prebaciti preko zaštitnog zida pomorske baze. Isplovile su pod vatrom njemačkih tenkova. Velikim francuskim bojnim brodovima i krstaricama trebalo je 3-5 sati da bi "podigli paru" dovoljno za isplovljenje. Vidjevši da neće moći izvući svoje ratne brodove iz luke, francuski admirali donose odluku o potapanju vlastite flote samo da ne padne u ruke njemačkoj vojsci. Mnogi zapovjednici nisu shvaćali što se od njih zahtijeva, pa su od svog zapovjedništva tražili potvrdu te zapovijedi. Tek kada je zapovijed o samopotapanju francuske flote nekoliko puta ponovljena, na svim ratnim brodovima otvoreni su kingstoni. U trenutku kada su prvi njemački tenkovi tutnjali kroz glavne ulaze u bazu, brodovi su se počeli puniti prvim tonama morske vode.