cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aeroflot
Istorija
Početkom septembra 2015. godine objavljeno je da će Aeroflot kupiti drugu po veličini rusku avio-kompaniju, ujedno i najvećeg konkurenta na domaćem tržištu – Transaero, za simboličnu sumu od jedne rublje.
Danas kompanija leti sa 161 avionom na 129 destinacija širom sveta, i prevozi više od 20 miliona putnika godišnje. mini|450p| Mapa destinacija Aeroflota
mini|Aeroflotov [[Suhoj Superdžet 100.]] mini|Aeroflotov [[Erbas A320-200 na rimskom aerodromu Fjumičino.]] mini|[[Erbas A330|Erbas A330–200 na aerodromu Šeremetjevo.]] mini|[[Boing 777|Boing 777–300ER ušao je u upotrebu početkom 2013. godine.]] mini|[[Erbas A320 familija|Erbas A321–200 na aerodromu Šeremetjevo.]] mini|[[Boing 737#737 Sledeća generacija|Boing 737-800 na aerodromu Šeremetjevo.]]
Destinacije
Vidite: Redovne linije Aeroflota
Flota
Kompanija Aeroflot je od raspada SSSR-a starije avione domaće proizvodnje počela da menja novijim letelicama Erbasa i Boinga. Tokom 1990-ih su putem lizinga koristili širokotrupne avione Boing 777-200. Na prelasku u 21. vek kompanija je naručila veliki broj uskotrupnih letelica od Erbasa, kojih danas u svojoj floti ima 96. Za interkontinentalne letove do Severne Amerike i Južne/Jugoistočne Azije, kao i za domaće letove između udaljenih područja zapada i istoka (Moskva–Vladivostok, Moskva–Petropavlovsk Kamčatski), kompanija je koristila avione domaće prizvodnje tipa Iljušin Il-96. Krajem prve decenije 21. veka Aeroflot je putem lizinga i kupovinom od Erbasa pribavio letelice novije generacije A330-200 i A330-300, koje su imale manju potrošnju goriva i veći dolet. Dolaskom ovih aviona, kompanija je iz upotrebe počela da povlači Iljušin, kao i određeni broj letelica Boing 767-300ER, koje je u međuvremenu nabavila putem lizinga za povećanje kapaciteta.
Zajedno sa porudžbinama za modele Erbas A330, Aeroflot je od Erbasa poručio i 22 letelice najnovije generacije Erbas A350 (18 komada varijante A350-800 i 4 komada varijante A350-900), a ubrzo zatim i 22 letelice Boing 787 Drimlajner (svih 22 su varijante 787-8). Pošto su ovi avioni u to vreme bili u fazi ranog razvoja, kompanija Aeroflot je ubrzo na lizing poručila 8, a samo par nedelja kasnije i direktno kupila još 8 letelica Boing 777-300ER, koji će uvećati kapacitet tokom Olimpijade u Sočiju, a kasnije i tokom Svetskog prvenstva u fudbalu 2018. godine. Za regionalni saobraćaj kompanija je poručila avione Suhoj Superdžet domaće proizvodnje, ukupno 30 letelica. Kao zamenu za uskotrupne letelice iz A320 familije poručeno je 50 aviona Irkut MS-21 (trenutno u razvoju, ulazak u upotrebu krajem 2010-ih). Za proširenje kapaciteta od Boinga je poručeno 50 letelica 737, koje su počeće da ulaze u potrebu od septembra 2013. godine. Zbog problema sa razvojem modela Erbas A350-800, kompanija Aeroflot se odlučila da promeni odnos svoje porudžbine, tako da sada ima 18 porudžbina za vrijantu -900 i 4 porudžbine za varijantu -800 (a postoji mogućnost da se sve porudžbine prebace za varijantu -900, ili da se poruči model A330neo sa novim motorima koji će u upotrebu ući od 2017. godine). U junu 2015. godine objavljeno je da Aeroflot odustaje od kupovine 22 aviona Boing 787.
El Monte, Jocotepec
El Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1581 m.
Cezarov građanski rat
Cezarov građanski rat označava sukob između Gaja Julija Cezara i Gneja Pompeja, koji je trajao od 49. do 46. godine st. e. U nekim izvorima se za njega koristi izraz Drugi rimski građanski rat.
Nakon raspada prvog trijumvirata Cezar je januara 49. st. e., suprotno odluci senata, sa jednom legijom prešao reku Rubikon, koja je galske provincije delila od Italije. Samim tim počeo je građanski rat, jer je pojava prokonzula s vojskom u Italiji bila nezakonita. Glavne Pompejeve snage nalazile su se, međutim, u Hispaniji, pa je on zajedno sa velikim delom senatora pobegao u Grčku, nakon čega se cela Italija našla u Cezarovim rukama. Posle kratkog boravka u Rimu Cezar je krenuo u Hispaniju, gde je potukao Pompejeve trupe i prinudio ih na predaju. Po povratku iz Hispanije Cezar je proglašen za diktatora, ali je na toj dužnosti proveo svega 11 dana. On je definitivno vratio prava svima onima koje je Sula bio proskribovao, sproveo je izbore za konzule i vratio diktatorska ovlašćenja. Krajem 49. st. e. krenuo je u Grčku i iskrcao se u Epiru. U bici kod Farsale (48. st. e.) Pompej je bio potučen do nogu, ali je još uvek imao vojsku i flotu u Africi. Pompej se tako iskrcao na obali Egipta, računajući na podršku egipatskog kralja, ali se njegova nada izjalovila: plašeći se komplikacija, egipatski kralj izdajnički udesi da Pompeja ubiju.
Građanski rat se, međutim, time nije završio. Cezar je, idući za svojim protivnikom, došao u Egipat, gde se u to vreme vodila dinastička borba za vlast između Kleopatre i njenog mlađeg brata Ptolemeja Dionisa. Stigavši u Egipat Cezar je stao na Kleopatrinu stranu nadajući se, po svoj prilici, da će ga kraljica nagraditi ne samo svojom ljubavlju nego i novcem neophodnim za rat. Vojska i narod u Aleksandriji opredelili su se za kralja i otpočeli opsadu dvora u kome je bio Cezar. Međutim, Cezaru je stiglo pojačanje i on je u bici kod Nila (48. st. e.) odneo pobedu: Ptolemej Dionis je poginuo i vlast je pripala Kleopatri. U međuvremenu su se ostaci Pompejeve vojske i flote okupili u Africi, gde su primili nove regrute i odrede afričkih saveznika. Cezar je iskrcao svoju vojsku u Africi i kod Tapsa se sukobio sa pompejevcima, kojima je tada zadao presudan poraz (46. st. e.). Pompejevi sinovi Gnej i Sekst Pompej pokušali su da obrazuju novu vojsku u Španiji, ali je Cezar kod Munde uništio i poslednje njihove snage.
Lengyelska kultura
mini|Prikazana na karti žutom bojom i natpisom Lengyel. Lengyelska kultura je naziv za više kasnoneolitičkih i ranoeneolitičkih kultura raširenih na području zapadne Mađarske, jugozapadne Slovačke i Moravske te dijela Austrije, Slovenije i sjeverozapadne Hrvatske. Nastala je na temeljima linearnotrakaste keramike, uz utjecaje s juga i jugoistoka, odnosno sopotske i vinčanske kulture.
Ovu kulturu čini više manjih kultura: ...te niz kasnih regionalnih tipova. Ozalj je jedino nalazište regionalne inačice u Hrvatskoj.
U Austriji i Slovačkoj postoje naselja okružena dvostrukim ili višestrukim dubokim rovovima u obliku koncentričnih kružnica nedovoljno istražene namjene. Mlađa se naselja nalaze na povišenim, prirodno zaštićenim položajima. Iako se u naseljima i u grobovima mogu naći i metalni predmeti, metalurgija još nije bila razvijena.
Američki lav
Američki lav, isto tako poznat kao Sjevernoamerički ili Američki pećinski lav, je izumrla zvijer iz porodice mačaka koju danas poznajemo po fosilima. Američki lav je bio endemičan u Sjevernoj Americi tijekom pleistocena.
Po svojoj veličini je sličan eurazijskom pećinskom lavu, najvećoj mački koja je ikada živjela, a bio je oko 25% veći od modernog afričkog lava. Neke procjene govore da je težio više od 380 kilograma.
Opis
Američki lav je izumrla životinja iz Sjeverne Amerike. Bio je dug između 3 i 3.7 metara, te veći od također izumrle vrste Panthera leo fossilis i od modernog sibirskog tigra.
Telesna struktura ovih lavova dobro je poznata. Njihovi zubi nalikuju onima kod modernih lavova, iako su znatno veći. Vrebali su jelene, severnoameričke konje (sada izumrli), američke bizone, mamute i ostale velike biljojede.
Proširio se iz Amerike u Aljasku i Peru te je izumro prije oko 10 000 godina.
Popularna kultura
Američki lav je bio opisan u BBC-evim dokumentarnim serijama Ice Age Death Trap, Prehistoric America i Monster we Met, te je njegovu ulogu imao afrički lav.
Kľušov
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1081 stanovnika.
El Sauz, Zitácuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1479 m.
NGC 1122
NGC 1122 je galaksija u zviježđu Perzej.
Nebularna teorija
mini|desno|250px|Umjetničko viđenje prasunčeve maglice.
mini|desno|250px |Slika sa [[Svemirski teleskop Hubble|Svemirskog teleskopa Hubblea koji prikazuje protoplanetarne prstenove u Orionovoj maglici (Messier 42), koji vjerovatno vrlo sliče stanju kakvo je vladalo u prasunčevoj maglici kod stvaranja našeg Sunčevog sustava.]]
Nebularna teorija ili Kant-Laplaceova hipoteza je zajednički naziv za prve rasprave iz 18. stoljeća o nastanku Sunčeva sustava iz oblaka tvari koji je lebdio u svemiru. Prema zamisli Immanuela Kanta objavljenoj u djelu Opća povijest prirode i teorija neba (njem. Allgemeine Naturgeschichte und Theorie des Himmels, 1755.), hladni oblak prašine stezao se zbog vlastite privlačne gravitacijske sile i pritom se počeo vrtjeti. Prvu matematički obrazloženu nebularnu teoriju postavio je Pierre-Simon Laplace u djelima Sustav svijeta (fra. Exposition du système du monde, 1796.) i Nebeska mehanika (fra. Mécanique Celeste, 1799. – 1825.). Prasunce je zamislio kao užarenu maglicu koja se vrti. Pretpostavio je da se vrtnja ubrzavala kako se maglica stezala te da su se vanjski dijelovi maglice zbog velike centrifugalne sile odvajali u obliku prstenova, hladili i udaljavali od središta. Od prstenova su nastajali planeti, a njihovi su sateliti nastajali jednakim procesom pri ubrzavanju vrtnje planeta. Pretpostavio je da su udaljeniji planeti stariji od planeta bližih Suncu. Opažena gibanja Saturnovih satelita i prstena bila su u skladu s Laplaceovom hipotezom, ali je kutna količina gibanja Sunca bila manja od očekivane to jest prema Laplaceovoj hipotezi Sunce bi se trebalo vrtjeti znatno brže.
Današnje viđenje nebularne teorije
U kakvom su odnosu današnji pogledi na postanak planeta prema kozmološkim teorijama, kao što je Kantova i druge? Današnji stav rezultat je iskustva brojnih istraživača, provjerena neposrednim podacima o fizičkom stanju tijela, o sastavu njihovih atmosfera, reljefu, kemijskom i mineraloškoj strukturi, radioaktivnom datiranju, magnetskom polju, gravitacijskom polju. Od teorije Immanuela Kanta (1755.) i Pierre-Simona Laplacea (1796.) preuzeta je ideja o nastanku Sunca i planeta iz međuzvjezdane maglice (nebularna teorija). Kant je pošao od predodžbe hladnog oblaka prašine u kojemu se prilikom gravitacijskog stezanja rotacija javlja sama od sebe - što nije moguće (unutarnje sile ne mogu od kaotičnog gibanja dovesti do uređenog). Kant ne ide dalje od općih prirodoslovno-filozofskih postavki. Laplaceova teorija je prva metamatički obrađena teorija. Laplace pretpostavlja da već postoji usijana maglica koja rotira te prati kako se maglica hladi, steže i ubrzava vrtnju. Današnji slijed argumenata je drukčiji: maglica se ne steže zbog hlađenja, već zbog prevlasti gravitacijskog privlačenja, a pritom se, uz ubrzanje vrtnje, gravitacijskom energijom zagrijava. Kada postignu brzinu kruženja, vanjski dijelovi maglice više ne tlače na središnje dijelove. Postali su samostalni i imaju oblik prstena. Središnja se masa dalje steže i time razdvaja od prstena. Od prstena nastaje planet. Planeti bi tako morali nastati postupnim stezanjem središnje mase koja za sobom redom ostavlja prstenove. A sateliti bi morali nastati istim procesom pri ubrzavanju vrtnje planeta, koji je po Laplaceu na početku također plinovit. Postoji još jedan bitan nedostatak teorije. Ostavivši samostalan prsten, centralna masa bi pri stezanju trebala zadržati veći dio kutne količine gibanja. Dokaz protiv teorije je i gibanje Saturna i njegovih prstenova: unutarnji dijelovi Saturnova prstena gibaju se brže od Saturnove površine; slično se i Fobos giba brže od Marsove površine! Po današnjem tumačenju nebularne teorije maglica ne dolazi u stanje nestabilnosti zbog vrtnje. Osim toga, u odvojenom prstenu prije će doći do retrogradne vrtnje planeta nego do direktne. Teorije Kanta i Laplacea napuštene su početkom 20. stoljeća uglavnom stoga što nisu uspjele ispravno predvidjeti raspodjelu količine gibanja.
Castelfiorentino
thumb|desno|280px|Fasada svetišta sv. Vedrijane Castelfiorentino (prevedeno sa talijanskog Firentinski kaštel) je grad i općina od 17.930 stanovnika u Toskani u centralnoj Italiji, udaljen oko 30 km jugozapadno od Firenze. Središte Castelfiorentina leži na omanjem brijegu u Valdelsi, plodnoj riječnoj dolini rijeke Else. Mali utvrđeni gradić bio je vijekovima važna predstraža velike i moćne Firence.
Historija
Od 1149. se dotadašnja utvrda Castelvecchio (Stari kaštel) izgrađena na mjestu starijeg rimske utvrde Timignano na važnoj prometnici Via Francigena zove Castelfiorentino. Taj utvrđeni grad zatvara na brijegu župna crkva sv Hipolita (stara crkva San Biagio) i drugi niz zidina Borgo d'Elsa i Borgo Nuovo. Kaštel je imao pet ulaznih vratiju; Porta Fiorentina, Porta Pisana, Porta al Vento, Porta Senese i Porta di Borgo), ali samo dvije ceste koje su vodile na jedini trg (današnja Piazza del Popolo). Castelfiorentino je bio feud grofova Cadolingi a potom Alberti, ali je nakon toga postupno postao posjed biskupa iz Firence. U 12. vijek teško je trpio zbog stalnih sukoba između Papinske Države i Svetog Rimskom Carstva, gvelfa i gibelina te između Siene i Firence čija je bio važna predstraža. Zbog svega toga je Castelvecchio bio i sjedište podeste, te imao privilegiju da stavi crveni firentinski ljiljan na bijelu zastavu.
U Castelfiorentinu je 1260. potpisan mir nakon bitke kod Montapertija, između Firence i Siene. Grad je još nekoliko vijekova ostao poprište brojnih bitaka i vojničkih napada, sve dok ga nakon velike opsade 1521. nisu razorili španjolski vojnici. Ponovno ga je zauzeo firentinski kondotjer Francesco Ferrucci. Nakon pojave kuge i smrti Ferruccia, Firenca ipak morala predati trupama Karla V i prihvatiti povratak Medicija na vlast. To je pogodilo i Castelfiroentino, kao i cijelu dolinu Valdelsa, jer je nakon toga čitav kraj ostao u dubokoj izolaciji i stagnaciji. Zbog štednje i gubitka važnosti je ukinut podestat u Castelfiorentinu.
Nakon gubitka strateške važnosti, izgubio je i poziciju lokalnog upravnog sjedišta, te je postao podložan vikarijatu iz Certalda. Međutim, od 18. vijeka kada su na vlast u Toskani došli vladari iz habsburgško-lotarinške dinastije, opet postao regionalno administrativno sjedište. To je nastavio biti i nakon ujedinjenja Kraljevine Italije 1868. godine. Castelfiroentino je bio jedna od prvih talijanskih komuna u kojoj su socijalisti već 1902. osvojili lokalnu vlast. Castelfiroentino je od tog vremena čvrsto uporište talijanske ljevice, jer na lokalnim izborima i nakon Drugog svjetskog rata uvijek pobjeđuju talijanski komunisti, a od 1990e reformirani komunisti odnosno Stranka demokratske ljevice (PDS / DS).
Castelfiroentino je došao na naslovnice svjetskih novina 1998. kada su kod lokaliteta Poggio Maggiore pronađeni fosilni ostaci kita koji su tu živjeli prije više od tri milijuna godina, kad se tu prostiralo Tirensko more. Taj skelet je najpotpuniji fosilni nalaz kita koji je do sada pronađen u Evropi.
Privreda
Tokom 18. i 19. vijeka Castelfiorentino i njegova okolica bili su kraj gdje se proizvodilo; vino, žitarice, šećerna repa, duhan, ulje, goveda, ovce. Kraj je bio poznat po vuni i gipsu iz lokalnog kamenoloma. S početka 20. vijeka otpočele su s radom tvornica šećera i tvornica insekticida.
Danas u Castelfiorentinu dominiraju mala poduzeća koja se bave proizvodnjom odjeće, obuće, namještaja, građevinskog materijala i inženjeringom.
Pantano Mascaro, Cosenza
Pantano Mascaro je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 646 m.
Potaroli, Piacenza
Potaroli je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 245 m.
Berlín, Villaflores
Berlín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 664 m.
Sušiće
Sušiće je naselje u opštini Štrpce, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1938 :
Srpski rod:
Poislamljen i poarbanašen srpski rod:
Arbanaški rod:
Spoljašnje veze
__BEZSADRŽAJA__
Bantijska ploča
Bantijska ploča jedan je od glavnih izvora za poznavanje drevnog osačkog jezika. Pronađena je 1793. u blizini grada Banzija, koji je u antici bio poznat kao Bantia. Radi se o bronzanoj ploči, koja se danas čuva u muzeju u Napulju. Na ploči je zapisan zakon koji se tiče municipalnih poslova u Bantiji, pri čemu se na jednoj strani ploče nalazi 33 redaka na osačkom jeziku, a na drugoj strani deo zakona na latinskom. Potiče možda iz perioda između 150. i 100. pne. Drugi fragment ove ploče pronašao je 1967. godine Mario Torelli, a danas se čuva u muzeju "Dinu Adamesteanu". Dinu Adamesteanu smatrao je da osački tekst, bar što se tiče drugog fragmenta, predstavlja prevod izvornog latinskog teksta koji je sačinila osoba koja nije najbolje savladala osački jezik.
Fragment u muzeju Adamesteanu
[--- pruter pa]m medicat[inom ---]/ [---]+lehest dolom m[alom ---]/ [--- dol]ud malud sudana+[---]/ [--- inim suae pis fortis i]onc meddis moltaum her[est, ]/ [--- moltas] moltaum licitud. vacat pis MCC arage-/[teis (?) --- mai]stram carnom aceneis usurom/ [--- ]n(ummum) II, eh exac ligud allam/ [---]+ hipust, pantes censas fust/ [---]+s acenei poizeipid spentud. q(uaestor)/ [---]s in(im) eisiuss deiu nail-hole a''ns. de''uat-/[ud --- ac]eneis perum dolum malom
Novi Grad (Republika Srpska)
Istorija
Grad se prvi put u dokumentima pominje 1217. godine, mada se istoričari priklanjaju mišljenju da je grad osnovan 1280. godine. Šire područje grada bilo je naseljeno još u antičko doba o čemu svjedoče arheološka nalazišta u selu Donji Rakani i arheološko nalazište Blagaj u dolini rječice Japre. Prvo naselje nije moglo nastati na današnjem gradskom području jer je bilo izloženo plavljenju rijeka Une i Sane. Grad je najprije nastao iz dva podgrada, Podnovi i Ustisana, pod Kulinskim brdom na kojem je stajao tvrdi kaštel akropolskog tipa knezova Babonjića za nadzor riječnog i cestovnog saobraćaja dolinama Une i Sane koje se upravo sastaju ispod Kulinskog brda, gdje su prvi začeci Bosanskog Novog. Srednjovjekovne geografske mape i stari dokumenti vrlo često spominju ovu utvrdu u raznim varijantama njegovog imena kao Novi Grad, Novo Kastro, Novigradec, Kastrum, Ujvar itd. Bio je to nevelik, ali u to doba hladnog oružja teško pristupačan grad, s jednom donžom, kulom sa četiri sprata, oborom, kapikulama i dva kamena zidana objekta za smještaj posade. Njegova podgrada Podnovi bila je smještena na sjevernim padinama Kulskog brda (danas Tunjica i Londža), a podgrada Ustisana na danjašnoj lokaciji željezničke stanice. To je danas gradska četvrt Prekosanje gdje je vjerovatno bilo riječno pristanište za unsko-sanske lađare.
Pad srednjovjekovne Bosne pod osmanlijsku vlast primorao je knezove Babonjiće, koji su se zbog utvrđenja Blagaj Grada prozivali blagajski, da stvore savez sa knezovima Zrinskim kako bi se ujedinili i suzbili invaziju Osmanlijskog carstva. Zahvaljujući toj privremenoj slozi, ovi bosanski velikaši su uspjeli 1483. godine nanijeti težak poraz osmanlijskoj provalnoj vojsci. Međutim, sloga domaćih feudalaca bila je kratkog vijeka i samo je privremeno odgađala pad grada. Godine 1519. posljednji put na Kulskom brdu se pominje podgrada Ustisana. Još ranije je bio ugrožen Blagaj Grad smješten u dolini Sane, istočno od Bosanskog Novog na udaljenosti od 7 km. Osmanlije su 1537. godine definitivno zauzeli Blagaj Grad, iz njega protjerali posadu i postavili svoje mustafhize. Negdje u to vrijeme pao je i Novi na Kulskom brdu, ali su Zrinski još krajem petnaestog vijeka izgradili Novi Novi na lijevoj obali Une da bi se dalje štitili od osmanlijskih prodora. To je usporilo nadiranje Osmanlija na zapad. Austrijske posade su odoljevale napadima sve do 1556. godine, kada je poslije pada tvrđave Kostajnica osmanlijski vojskovođa bošnjačkog porijekla, Malkoč-beg osvojio grad Novi Novi 1557. godine.
Osvajanjem Novog Osmanlije su ovo utvrđenje pretvorili u važnu vojnu bazu za dalji prodor ka Beču. Izgrađen je most preko rijeke Une, a grad je vrlo brzo naseljen muslimanskim stanovništvom. Grad je ostao pod osmanskom vlašću sve do 1687. godine, kada ga je zauzela banska vojska Petra Erdedija. Muslimansko stanovništvo prebjeglo je preko Une u Bosnu i na prostoru ade Jelenice, danas gradski kvart Stari Grad, izgradilo tvrđavu od balvana i nasipa na prostoru od hotela "Una" do gradskog muzeja. Godine 1726. počelo je zidanje novog utvrđenja od tesanog, kvalitetnog kamena tako da je po njegovom završetku bio gotovo neosvojiv za ondašnja napadna dejstva i oružja. Prema postojećim skicama tvrđava Turski Novi imala je zidove visoke 7 m, jarak širok 6 m, a dubok 3 m, bila je dugačka 200 m, široka 150 m, te imala 5 bastiona (tabija) i dvije kapikule (ulazne kule).
U tvrđavu se ulazilo preko dva mosta, lančanika, a jarkom oko tvrđave tekla je voda iz Une. Osvojena je samo jedanput 1788. godine, poslije mnogih juriša i duge opsade dvadesetostruko jače vojske austrijskog feldmaršala Ernesta Gideona Laudona, zahvaljujući velikoj premoći u ljudstvu i artiljerijskim oruđima. Poslije toga granica se ipak stabilizovala na Uni tako da su Osmanlije ostale u Novom sve do 1878. godine.
Godine 1878. prema odluci Berlinskog kongresa Novi je zajedno sa ostatkom Bosne i Hercegovine pripao Austro-Ugarskoj. Okupacione vlasti su 1894. godine do temelja porušile novsku tvrđavu, a njen materijal ugrađen je u razne javne i privatne objekte. Sljedeće godine Novi je dobio ime Bosanski Novi, koje je nosio sve do 1992. godine. Tokom rata u Bosni i Hercegovini odlukom vlasti ime Bosanski Novi je promijenjeno u Novi Grad, zajedno sa ostalim imenima gradova i opština koje su u svom imenu sadržavale pridjev bosanski. Danas se upotrebljavaju oba naziva prema odluci Izborne komisije Bosne i Hercegovine: Bosanski Novi / Novi Grad.
Geografija
Bosanski Novi / Novi Grad je smješten na ušću rijeke Sane u Unu, na važnoj raskrsnici puteva iz Panonske nizije prema planinsko-kotlinskoj oblasti Dinarskog planinskog sistema. Leži na samom 45° sjeverne geografske širine, na nadmorskoj visini od 122 metra. Grad je smješten na desnoj obali Une i na obje strane rijeke Sane, bolje rečeno na dvije geomorfološke cjeline: u aluvijalnim dolinama Une i Sane i brežuljkastim padinama Grmeča i Kozare.
Bosanski Novi / Novi Grad je bio najveća raskrsnica drumskog i željezničkog saobraćaja u Pounju u bivšoj Jugoslaviji. Radi svog geostrateškog značaja područje je bilo naseljavano od prethistorije do danas. Ovdje su se stalno ukrštali interesi velikih sila, pa je grad bio uvijek u graničnom prostoru, od nastanka do danas. Prvo je bio na granici srednjovjekovne Bosne i Ugarske, kasnije Osmanskog i Austro-Ugarskog carstva, a danas na granici Bosne i Hercegovine prema Republici Hrvatskoj.
Površina urbanog područja grada iznosi 13,31 km², a ukupna površina katastarske opštine 26,5 km². Na sjevepozapadu, graniči tokom rijeke Une s Hrvatskom, a na jugu i jugozapadu sa seoskim naseljima Rudice, Čađavica i Crna Rijeka. Na istočnoj strani sa selima Maslovare, Blagaj, Suhača, Hozići, Donji Agići (Čelopek), Gornji Agići, Japra i Blagaj Rijeka, a na sjeveru sa selima Poljavnice i Mazić.
Naseljena mjesta
Ahmetovci, Alići, Blagaj Japra, Blagaj Rijeka, Blatna, Bosanski Novi, Cerovica, Crna Rijeka, Čađavica Donja, Čađavica Gornja, Čađavica Srednja, Ćele, Devetaci, Dobrljin, Donje Vodičevo, Donji Agići, Donji Rakani, Ekići, Gornje Vodičevo, Gornji Agići, Gornji Rakani, Grabašnica, Hozići, Hozić kamen (Hozića kamen), Jablanica, Johovica, Jošava, Karakovo, Kršlje, Kuljani, Londža, Lješljani, Mala Krupska Rujiška, Mala Novska Rujiška, Mala Žuljevica, Maslovare, Matavazi, Mazić, Oljače, Petkovac, Poljavnice, Prekosanje, Prusci, Radomirovac, Rakovac, Rašće, Ravnice, Repovac, Roga, Rudice, Sokolište, Suhača, Suva Međa, Svodna, Trgovište, Tunjice, Vedovica, Velika Rujiška, Velika Žuljevica, Vidorija i Vitasavci (Vitasovci).
Poznate ličnosti
Mnogi poznati Novljani danas žive izvan svojega rodnoga grada. Jedan od poznatijih Novljana je dr. Esad Avdagić (potomak osnivača tvornice Sana). Živi u Zagrebu i uvijek sa radošću govori o svojem rodnom gradu. Njegova braća žive u Hrvatskoj.
Politički je najviše aktivan prof. dr. Šemso Tanović. On je jedan od osnivača Stranke demokratske akcije. Izabran je 2003. u hrvatski Sabor.
NGC 1098
NGC 1098 je galaksija u zviježđu Eridan.
Caspoggio, Sondrio
Caspoggio je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1375 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1075 m.
Ratni zarobljenici
270p|mini|desno|[[Austrougarska|Austrougarski ratni zarobljenici u Rusiji 1915.]] Ratni zarobljenik je lice koga su neprijateljske snage zarobile tokom ili nakon oružanog konflikta.
Jedna od osnovnih karakteristika boračkog statusa je da ukoliko borci padnu pod vlast neprijatelja oni dobijaju status ratnih zarobljenika.
Pored boraca, Trećom Ženevskom konvencijom status ratnih zarobljenika u slučaju zarobljavanja priznat je civilima koji prate oružane snage iako neposredno ne ulaze u njihov sastav, kao i članovima posada trgovačke mornarice i civilnog vazduhoplovstva strana u sukobu ukoliko u konkretnom slučaju po međunarodnom pravu ne uživaju povoljniji tretman. Reč je o istom krugu lica kojima je priznat status ranjenika, bolesnika i brodolomnika.
Pored ovih lica status ratnih zarobljenika imaju i pripadnici oružanih snaga okupiranih zemalja ukoliko okupator odluči da pristupi njihovom imterniranju kao i sva lica kojima je priznat ovaj status koja su na svoju teritoriju primile neutralne i nezaraćene sile pod uslovom da im ne bude priznat povoljniji položaj.
Postoje i lica kojima, iako ulaze u sastav oružanih snaga jedne od zaraćenih strana, ni u slučaju zarobljavanja, neće biti priznat status ratnih zarobljenika. Reč je o plaćenicima i špijunima.
Pod plaćenicima se podrazumevaju pre svega lica koja u neprijateljstvima učestvuju prevashodno motivisana ličnom korišću, koja nisu državljani strane u sukobu i koja su uglavnom regrutovana u inostranstvu. Špijunima se smatraju pripadnici oružanih snaga strane u sukobu ukoliko su uhvaćeni u špijunaži i nalaze se u vlasti protivničke strane. Pri tome, na osnovu tradicionalnog koncepta pravi se razlika između lica koja su se bavila špijunažom u uniformi svojih oružanih snaga ili bez nje, tako da se uniformisani obaveštajci za razliku od ovih drugih, neće smatrati špijunima.
Svrha interniranja ratnih zarobljenika nije njihovo kažnjavanje, imajući u vidu da oni ne mogu da odgovaraju za učestvovanje u neprijateljstvima već sprečavanje njihovog daljeg učestvovanja u borbi. Saglasno toma odredbe koje se tiču njihovog položaja predstavljaju kompromis između interesa sile u čijoj se vlasti nalaze, interesa sile kojoj zarobljenici pripadaju i interesa samih ratnih zarobljenika.
Pored opšteg nivoa zaštite koji je priznat i ostalim kategorijama zaštićenih lica a koja podrazumeva obavezu poštovanja fizičkog i psihičkog integriteta, ratni zarobljenici saglasno svom specifičnom statusu uživaju i dodatna prava. Tako na primer oni ne smeju biti prinudno ispitivani, niti se prema njima sme primeniti bilo koja metoda radi dobijanja informacija. Sila koja ih drži u zarobljeništvu mora obezbediti adekvatne uslove za njihov smeštaj, ishranu i odevanje, i ovi uslovi ne smeju biti nepovoljniji od uslova obezbeđenim sopstvenim jedinicama na tim mestima. U slučaju pokušaja bekstva, ratni zarobljenici mogu biti samo disciplinski kažnjeni dok im za krivična dela izvršena dok su pod ovim statusom mora biti obezbeđen pravičan i nepristrasan sudski postupak.
Shin Koyamada
Shin Koyamada (小山田　真) je japanski majstor borilačkih vještina i katzališni, filmski i televizijski glumac. Svjetskoj publici je postao poznat Nobutada u The Last Samurai i Shen u Wendy Wu Homecoming Warrior.
Coyol, Tantoyuca
Coyol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Monarch Mill, South Carolina
Monark Mil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Pueblo Nuevo, La Paz
Pueblo Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini La Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 186 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Firaja (Štrpce)
Firaja je naselje u opštini Štrpce, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Spoljašnje veze
__BEZSADRŽAJA__
La Perla, Tecomán
La Perla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Tecomán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
Bastidonne
Bastidonne je naselje od 701 stanovnika, na jugu Francuske, koje administrativno podpada pod kanton Pertuis.
Geografske karakteristike
Bastidonne leži u regiji Provansa-Alpe-Azurna obala, udaljen oko 90 km istočno od od Avignona (7 od Pertuisa), odnosno 27 km sjeverno od Aix-en-Provence.
Historija
Historija naselja počela je 1231. kad je vitez zvan Savaric, podigao na mjestu današnjeg naselja lovački dom, a nakon tog i zamak La Bastide de Savaric, oko kojeg je izniklo naselje. Tako da se ono sve do 14. februara 1790. zvalo Bastide de Savaric (Bastidette de Savaric, Bastidonne de Savaric).
Znamenitosti
Malena crkvica u Bastidonnu izgrađena je oko 1240., ona je 1486. pretvorena u parohijalnu. Zbog trošnog stanja restaurirana je 1970-ih.
Pored crkve znamenitost je i zgrada Magnanerie, koja je služila za uzgoj dudova svilca, jer je svilarstvo bilo važna grana ekonomije Bastidonnea tokom 18. i 19. vijeka.
Svilarstvo je svoj vrhunac imalo između 1815. - 1850., pad se dogodio između 1850. -1870 zbog bolesti dudova svilca.
Privreda
Danas se stanovnici Bastidonnea bave uzgojem maslina, krumpira, vina i voća.
Jonaswalde
Jonasvalde je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altenburger Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 345 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16077018.
NGC 1074
NGC 1074 je galaksija u zviježđu Kit.
Jonaswalde
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenburger Land Jonasvalde se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Altenburger Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 190 metara. Površina opštine iznosi 6,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 345 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 52 stanovnika/km².
Opština Cătina, Buzău
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Amberley, Ohio
Amberli je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.585, što je 160 (4,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Cometa, Xicoténcatl
El Cometa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Lou Dobbs
Louis Carl "Lou" Dobbs (24. septembar 1945 -) je američki radio i TV-voditelj i pisac, poznat kao dugogodišnji novinar, urednik i voditelj na američkoj kablovskoj mreži CNN, gdje se pretežno bavio ekonomskim i političkim temama. Dobbs je u CNN-u bio od samih početaka 1980. godine, kada mu je povjerena emisija Moneyline. Dobbs je s vremenom stekao veliku popularnost, ali i kontroverznu reputaciju zbog pristranosti i promoviranje ekonomskog populizma, odnosno žestokom protivljenju globalizaciji i imigraciji u SAD. Njegovo nezadovoljstvo sklapanjem NAFTA-e i drugim aspektima Clintonove politike je eskaliralo 1999. u sukob s urednikom Rickom Kaplanom, koga je Dobbs optužio da promovira Clintonovu politiku na CNN. Dobbs je zbog toga u znak protesta napustio CNN, ali ga je osobni prijatelj Ted Turner nagovorio da se 2000. godine vrati. Dobbs, koji je u mladosti bio pristaša republikanaca, sebe smatra "nezavisnim", te je za vrijeme Bushovih mandata kritizirao njegovu politiku. U novembru 2009. je sporazumno napustio CNN, nakon višegodišnjih kritika da svojim protivljenjem imigraciji u SAD stvara negativne stereotipove o hispanoameričkoj populaciji.
Gornji Suvi Do
Gornji Suvi Do je naselje u opštini Kosovska Mitrovica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Rogašovci
Rogašovci (njemački: Reissen, mađarski: Szarvaslak) je selo u Sloveniji od 251 stanovnika, ono je i administrativni centar istoimene Občine Rogašovci.
Geografske karakteristike
Rogašovci leže u ravnici Prekomurja udaljeni oko 8,3 km južno od austrijske granice (a ni mađarska nije daleko) i oko 26 km od regionalnog središta Murske Sobote.
Vallosio, Alessandria
Vallosio je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 119 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Săcel, Săcel, Harghita
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1303 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Bastide-des-Jourdans
Bastid de Žurdan je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Vokliz koja pripada prefekturi Apt.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 964 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 27,74 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 400 metara (maksimalnoj 725 m, a minimalnoj 348 m).
Ortigaro, Massa e Carrara
Ortigaro je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 451 m.
Liber pontificalis
Liber pontificalis je popis rimskih papa od izuzetne važnosti za ranu srednjovjekovnu povijest, premda nema uvijek jednaku povijesnu vrijednost.
Riječ je o knjizi koja sadrži kratke biografske natuknice o papama, od početka pa do 9. stoljeća, kronološki poredane. Za svakoga papu donijeto je vrijeme koliko je trajao njegov pontifikat (iz čega se može doznati približan datum početka i kraja službe pojedinog pape), mjesto rođenja, obiteljsko podrijetlo, carevi koji su mu bili suvremenici, građevinski zahvati (osobito gradnje rimskih crkava), ređenja, važnije odluke, mjesto pokopa, te vrijeme upražnjene stolice do izbora sljedećeg pape.
Način na koji je ova zbirka nastala, često u velikom vremenskom odmaku i bez pravog povijesnog interesa, umanjuje njezinu vrijednost kao povijesnog dokumenta. Ipak, ona nam, primjerice, kazuje što se u 5. stoljeću znalo o prethodnim papama i ranoj Crkvi. Kad govori o papama od 4. stoljeća nadalje, zbirka je vjerodostojnija. Od 7. stoljeća do pontifikata Hadrijana II. Liber pontificalis pisali su suvremenici pojedinih papa, pa za to razdoblje on predstavlja prvorazredni povijesni izvor. Od 11. do 15. stoljeća kvaliteta ove zbirke znatno varira.
San Buenaventura, Villa Guerrero
San Buenaventura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Villa Guerrero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1781 m.
Borgoratto, Imperia
Borgoratto je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 164 m.
Zaragoza, Villaflores
Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Domentijan
Domentijan (oko 1210 – posle 1264), poznat i kao Domentijan Hilandarac, bio je hilandarski monah i jedan od značajnijih srpskih pisaca u srednjem veku. Napisao prvo žitije o Svetom Savi-drugo je napisao Teodosije.
Život
Rođen je oko 1210. godine, a preminuo je posle 1264. godine. Veći deo života je proveo kao monah u svetogorskom manastiru Hilandaru, u kome je napisao dve sačuvane hagiografije vladara.
Pisce žitija, uključujući Domentijana, tadašnji su vladari plaćali da im poju hvale. Prvo je oko 1250. godine, na zahtev kralja Uroša I (1242—1276), napisao obimno žitije svetog Save, a potom 1263/1264. godine i žitije svetog Simeona (Stefana Nemanje).
Dela
Kao izvore za svoja dela Domentijan je koristio Žitije svetog Simeona, koje je napisao Stefan Prvovenčani (1242—1276). U svom Žitiju svetog Simeona pojedine delove prenosi od reči do reči. Još jedan spis koji je uticao na njegova dela je panegerik svetom Vladimiru (980—1015), koji je, sredinom XI veka, napisao kijevski mitropolit Ilarion (1051 — oko 1054).
Oba Domentijanova žitija predstavljaju "dojmljiv prikaz biblijskog i teološkog obrazovanja" koje je imao, a značajna su i kao istorijski izvori, iako im se, kao izvedenim delima, prilazi sa rezervom. Otac srpske kritičke istoriografije Ilarion Ruvarac je smatrao da ta žitija nemaju nikakvih razumnih istorijskih podataka.
Njegovo Žitije svetog Save je između 1290. i 1292. godine preradio monah Teodosije, koji je naveo da to radi prema Domentijanovim usmenim uputstvima.
Barrio del Gavilán, Santiago del Río
Barrio del Gavilán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago del Río.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1679 m.
Beringov kopneni most
thumb|desno|250px|Beringov kopneni most za vrijeme Wisconsinske glacijacije. Granice današnjeg kopna su označene smeđom bojom.
Beringov kopneni most, isto tako poznat kao Beringija, je naziv za danas potopljeni kopneni most koji je postojao za vrijeme posljednjeg (pleistocenskog) ledenog doba te tako stvarao kopnenu vezu između Sjeverne Amerike i Azije.
Razkrižje
Razkrižje (mađarski:Ráckanizsa) je naselje i središte istoimene općine u sjevernoj Sloveniji. Razkrižje se nalaze u pokrajini Štajerskoj na granici sa Hrvatskom.
Donji Suvi Do
Donji Suvi Do je naselje u opštini Kosovska Mitrovica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Razkrižje
Stanovištvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Razkrižje je imalo 242 stanovnika.
Beringov kopneni most
Beringov kopneni most je važan, jer su preko njega u Sjevernu Ameriku prije 10.000 godina došli prvi ljudi. Točna ruta kojom su se kretali nije jasna, jer su arheološki i drugi tragovi potopljeni nakon završetka ledenog doba i dizanja razine mora.
Nu'u Yaa, Cochoapa el Grande
Nu'u Yaa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Camporeale, Palermo
Camporeale je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3382 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Vicente Villasana, Xicoténcatl
Vicente Villasana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Xicoténcatl.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
Wimbledon 2011.
320px|thumb|[[Novak Đoković uspio je osvojiti svoj prvi naslov u Wimbledonu 2011. godine, čime je izbio na prvo mjesto ATP ljestvice i osvojio svoj 3. Grand Slam naslov.]] Wimbledon 2011. je bio teniski turnir koji se od 20. lipnja do 3. srpnja 2011. održavao u All England Lawn Tennis and Croquet Clubu u londonskoj četvrti Wimbledon. Bilo je to 125. izdanje turnira i treće Grand Slam natjecanje u sezoni. Turnir se igrao na travnatoj podlozi, a organizatori su bili All England Lawn Tennis Club i International Tennis Federation.
Henri Giraud
Henri Honoré Giraud (Pariz, 18. siječnja 1879. – Dijon, 11. ožujka 1949.) je bio francuski general koji je bio zarobljen tokom oba svjetska rata, ali je oba puta uspio pobjeći iz zarobljeništva.
Wimbledon 2011.
U seniorskoj konkurenciji, pobjede su po prvi puta odnijeli Novak Đoković, u muškoj, i Petra Kvitová, u ženskoj konkurenciji. Kvitová je u finalu svladala Ruskinju Mariju Šarapovu i tako postala prva češka tenisačica koja je osvojila Wimbledon nakon Jane Novotne 1998. godine. Novak Đoković je samim ulaskom u finale osigurao 1. mjesto na ATP ljestvici, ali je pobjedom nad braniteljem naslova Rafaelom Nadalom tu prednost povećao i tako osvojio svoj drugi Grand Slam sezone. U konkurenciji parova, pobjedu su odnijela braća Byran, u muškoj, i Květa Peschke i Katarina Srebotnik, u ženskoj konkurenciji.
Alfa-Kadinol
Alfa-Kadinol je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 222,366 Da.
Wimbledon 2011.
Juniori
Ovdje se nalazi tablica s raspodjelom bodova za juniorsku konkurenciju pojedinačno i u parovima..
Novčana nagrada
Sav novčani iznos je u britanskim funtama. Iznos za konkurenciju parova odnosi se na par, ne na svakog igrača pojedinačno.
Henri Giraud
Giraud je rođen u Parizu u obitelji alzaškog porijekla. Školovao se na Vojnoj akademiji Saint-Cyr te je jedno vrijeme služio u Maroku prije nego je pozvan natrag po početku Prvog svjetskog rata. S činom satnika, Giraud je teško ranjen tokom bitke kod Charleroija u kolovozu 1914. godine. Francuzi su smatrali kako je umro na bojištu, no Nijemci su ga pronašli i uzeli kao ratnog zarobljenika te su ga poslali u kamp u Belgiju. Giraud je uspio pobjeći dva mjeseca kasnije, praveći se da je član putujućeg cirkusa. Zatražio je pomoć medicinske sestre Edith Cavell te se, preko Nizozemske, vratio u Francusku.
Wimbledon 2011.
Middle Sunday (26. lipnja)
Prema tradiciji, tzv. Middle Sunday (nedjelja) bio je dan odmora, bez ijednog odigranog meča. Igra se nastavlja sljedećeg dana.
Henri Giraud
Godine 1933. vraća se u Sjevernu Afriku kako bi pomogao u borbi protiv pobunjenika u Maroku. Pomogao je u zarobljavanju pobunjenika Abd el-Krima, zbog čega je odlikovan Legijom časti. U međuratnom periodu je i predavao na École de Guerre, držeći vojnu strategiju. Jedan od njegovih tadašnjih učenika bio je i Charles de Gaulle.
Wimbledon 2011.
Pojedinačno - muškarci
🇷🇸 Novak Đoković - 🇪🇸 Rafael Nadal, 6–4, 6–1, 1–6, 6–3
Henri Giraud
Giraud je Drugi svjetski rat dočekao kao zapovjednik savezničkih jedinica na sjeveru Francuske. Ipak, nakon pada Sedana, postao je ratni zarobljenik i odveden u Njemačku. Izveden je pred vojni sud zbog pogubljenja dvojice njemačkih sabotera koji su bili odjeveni u civilu, no oslobođen je i poslan u dvorac Königstein blizu Dresdena, zapravo zatvor za ratne zarobljenike. Kao i u Prvom svjetskom ratu, Giraud je planirao pobjeći. Dvije je godine pomno planirao svoj bijeg. Naučio je njemački i memorirao mapu okolice dvorca. Sam je izradio dovoljno dugo uže da se spusti kroz prozor i jednostavno kodiranim telegramom informirao obitelj o svom bijegu. Dana 17. travnja 1942., spustio se niz dvorac i, obrijan i noseći tirolski šešir, otišao do Schandaua. Tamo ga je čekao operativac s odjećom, novcem i lažnim ispravama. Vlakom je uspio doći do švicarske granice, a onda se probijao kroz planine kako bi izbjegao stražare. Na koncu je otkriven i poslan u Basel. Giraud je uspio pobjeći u Višijevsku Francusku, gdje je otkrio svoj identitet i pokušao nagovoriti Pétaina da digne otpor protiv Reicha, čiji je poraz bio izvjestan. Njegova ideja je odbačena, no vlada u Vichyju ga je odbila izručiti Njemačkoj.
Wimbledon 2011.
Pojedinačno - žene
🇨🇿 Petra Kvitová - 🇷🇺 Marija Šarapova, 6–3, 6–4
Henri Giraud
Vođa Slobodne Francuske, Charles de Gaulle, složio se s tim da Giraud, kao vojno iskusniji, ostane vrhovni zapovjednik dok je za sebe rezervirao političke funkcije. Obojica su sudjelovala na konferenciji u Casablanci 1943. godine, zajedno s Churchillom i Rooseveltom. Nedugo zatim, obojica su postali kopredsjednici Francuskog komiteta Narodnog oslobođenja, no tu su se pojavile prve nesuglasice. Naime, de Gaulle je, kao bolji poznavatelj političkih prilika, gradio svoju karijeru nauštrb Giraudove, koji je sam sebi odmogao nekolicinom pogrešnih poteza. Prvi od njih je bilo slanje dvaju francuskih razarača na Korziku kako bi pomogao ustanicima, ali mimo Komiteta, dok je drugi bilo održavanje vlastite obavještajne mreže. Zbog prvog je izgubio predsjedničko mjesto, a zbog drugog je razrješen dužnosti vrhovnog zapovjednika. Iako mu je ponuđen drugi položaj, Giraud se 1944. povukao u mirovinu. U ožujku 1944. godine primio je telegram sućuti od Winstona Churchilla zbog smrti svoje kćerke, koja je uhapšena u Tunisu i odvedena sa svoje četvoro djece. Dana 28. kolovoza 1944. preživio je pokušaj atentata u Alžiru.
Wimbledon 2011.
Parovi - žene
🇨🇿 Květa Peschke / Katarina Srebotnik - 🇩🇪 Sabine Lisicki / 🇦🇺 Samantha Stosur, 6–3, 6–1
Henri Giraud
U lipnju 1946. je izabran u konstituantu kao republikanski zastupnik te je pomogao u izradi ustava Četvrte Republike. Nakon rata je objavio i dvije knjige u kojima je opisao svoje događaje iz rata. Preminuo je 11. ožujka 1949. u Dijonu.
Wimbledon 2011.
Mješoviti parovi
🇦🇹 Jürgen Melzer / 🇨🇿 Iveta Benešová - 🇮🇳 Mahesh Bhupathi / 🇷🇺 Elena Vesnina, 6–3, 6–2
Pojedinačno - dječaci
'''Finale:
🇦🇺 Luke Saville - 🇬🇧 Liam Broady, 2–6, 6–4, 6–2
Pojedinačno - djevojčice
🇦🇺 Ashleigh Barty - 🇷🇺 Irina Hromačeva, 7–5, 7–6(7–3)
Parovi - dječaci
🇬🇧 George Morgan / Mate Pavić - 🇬🇧 Oliver Golding / 🇨🇿 Jiří Veselý 3–6, 6–4, 7–5
Parovi - djevojčice
🇨🇦 Eugénie Bouchard / 🇺🇸 Grace Min - Demi Schuurs / 🇨🇳 Tang Haochen, 5–7, 6–2, 7–5
Parovi s pozivnicama - muškarci
Jacco Eltingh / Paul Haarhuis - 🇸🇪 Jonas Björkman / 🇦🇺 Todd Woodbridge, 3–6, 6–3, [13–11]
Parovi s pozivnicama - žene
Unatoč uspješnom startu češkog para u drugom setu (vodstvo 5:2), Hingis i Davenport uspijevaju odnijeti pobjedu bez izgubljenog seta.
🇺🇸 Lindsay Davenport / Martina Hingis - 🇺🇸 Martina Navratilova / 🇨🇿 Jana Novotná, 6–4, 6–4
Seniorski parovi s pozivnicama - muškarci
🇦🇺 Pat Cash / 🇦🇺 Mark Woodforde - 🇬🇧 Jeremy Bates / 🇸🇪 Anders Järryd, 6–3, 5–7, [10–5]
Parovi - muškarci
Maikel Scheffers / Ronald Vink - 🇫🇷 Stéphane Houdet / 🇫🇷 Michael Jeremiasz, 7–5, 6–2
Parovi žene
'''Finale:
Esther Vergeer / Sharon Walraven -  Jiske Griffioen /  Aniek van Koot, 6–4, 3–6, 7–5
Gledanost
Među brojnim gledateljima bili su i članovi britanske kraljevske obitelji. Grofica od Cornwalla posjetila je turnir tijekom prve srijede, povodom službene dužnosti, gdje je upoznala 6 nosača i nosačica lopti i gledala mečeve na Centralnom terenu iz kraljevske lože. Drugog ponedjeljka, turnir su posjetili Grof i Grofica od Cambridgea, ovaj put u privatnom aranžmanu. Par je gledao sva tri meča na centralnom terenu. Nakon prvog meča kojeg je pobijedio britanski tenisač Andy Murray, par je nakratko popričao s njim, a ovaj im se poklonio s terena nakon pobjede.
Prosvjedi
Tijekom subote, 25. lipnja, 14 osoba je uhićeno tijekom pokušaja ulaska na terene Wimbledona. All England Club je zatvorio vrata terena i tako prisilio gledatelje koji su prenoćili na tom području da čekaju 45 minuta prije nego što su ih u 11:15 konačno pustili unutra. Skupina je nosila žute majice i imala boju i druge materijale potreben za izradu plakata jednom kada bi ušli unutra. Kasniji izvor je potvrdio da je skupina planirala prosvjedovati protiv vladine politike.