cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Cofradía, San Luis de la Paz
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2106 m.
Hidroksi alfa sanshul
Hidroksi alfa sanshul je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 263,375 Da.
Tomești, Mogoș
Tomești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Mogoș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 844 m.
La Vidriera, Anáhuac
La Vidriera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
La Nueva Ilusión, Tapilula
La Nueva Ilusión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 860 m.
Yopi, Chignautla
Yopi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1045 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1920 m.
Guadalupe, Tlahuiltepa
Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlahuiltepa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 986 m.
Ponte Scodellino, Parma
Ponte Scodellino je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Stari grad Bjelaj
Stari grad Bjelaj ili bjelajska tvrđava, u današnjem naselju Bjelaj, nastao je u periodu srednjeg vijeka na području opštine Bosanski Petrovac, Bosna i Hercegovina.
Lokacija
Nalazi se na rubu Petrovačkog polja (ili njegovog dijela Bjelajskog polja), na sjevernom pobrđu planine Osječenice. Područje oko samog grada je nenaseljeno i pusto. Dobio je ime po bjelini (bijeloj boji) kojom se isticao iznad Bjelajskog polja.
Historija
God. 1495. zabilježio je blagajnik kralja Vladislava II., da je isplatio Gašparu Perušiću svotu od 30 forinti „za očuvanje njegova grada Belaja" (egregio Caspar Perusyth pro conservatione castri sui Belay dati sunt 30 fl.). Radilo se о obrani grada Bjelaja u tadašnjoj županiji Pset. Deset godina poslije, 1505. držala je taj grad zajedno sa Sokolačkom tvrđavom i Ripčem knjeginja Beatrica Frankopan, udova hercega Ivaniša Korvina, te je u njezino ime svim trim gradovima upravljao kaštelan Dujam Orlovčić.
Između 1530-1537 godine Bjelaj je potpao pod osmansku vlast. Već 1540. godine spominje se prvi put nahija Bjelaj, a nešto kasnije spominje se kao nahija Bjelaj-Blagaj, ali ubrzo potpada pod kadiluk Kamengrad. Od 1562. godine nahija Bjelaj je priključen kadiluku Novosel koji je bio u kliškom sandžaku. Tokom 1577. godine u tvrđavi je smještena posada od 370 osmanskih plaćenika pod zapovjedništvom dizdara. Od 1592. grad se nalazio u sastavu bihaćke kapetanije, a od 18. vijeka u sastavu petrovačke kapetanije. Dizdar Bjelaja Alijaga bio je u komisiji za razgraničenje sa Mlecima. Godine 1747. u Bjelaju je bila posada od 30 članova i dizdar Hasanaga. Prema popisu stanja utvrđenja i oružja u njima iz 1833. godine, u Bjelaju je bio 1 top od 12 pedalja i 3 mala topa od 6 pedalja.
Srednjevjekovni dio
Polulučno je zasveden, sa djelimično sačuvanim lukom i dovratnicima. U sjeverozapadnom uglu nalazi se masivna okrugla kula izbačena 2/3 van bedema, visine oko 16 m. Ulaz u kulu je na visini od oko 4 m iznad trenutog nivoa zemljišta. Prema vanjskoj oplati pretpostavlja se da je unutrašnjost kule bila podijeljena na tri nivoa: prizemlje ili podrum, prostor u nivou ulaza, te prostor iznad ulaza jer se na platnu bedema vidi neprekinut niz otvora za stropne grede. Istočno uz ulaz su ostaci uskog šupljeg ozidanog prostora visokog koliko i bedem (15-16 m).Taj prostor je bio prigrađen uz bedem. Sačuvan je samo njegov gornji dio i vjerovatno je služio za uspinjanje vojnika na vrh zida na kojem su bili grudobrani, te ponegdje male puškarnice. Na tlu su ostaci istočnog dijela podužnog zida koji čini cjelinu sa vertikalnim ostatkom opisanog zida uz bedem. Ti ostaci zida na tlu dijele istočni uži dio unutrašnjosti grada od zapadnog. Oni se nakon par metara ka jugu gube, a na zapadnoj strani prema kuli im se ne vide tragovi. Stiče se utisak da je to bio dio nekog ograđenog prostora koji je štitio prodor u unutrašnjost grada. Zapadna strana grada je bila teže odbranjiva jer se neprijatelj mogao privući “s leđa”. Zapadni bedem je zato monolitan i završava grudobranima, od kojih se sačuvao vrlo mali dio. Ispod nivoa grudobrana sačuvan je niz kamenih konzola na vrhu bedema koje su služile za drvenu ophodnu liniju. Ispod njih je opet niz kraćih konzola ugrađen u bedem. Istočni bedem je bio okrenut prema Bjelajskom polju. Na njemu su 4 velike puškarnice polukružno zasvedene.
Sadašnje stanje
Istorijska cjelina – Stari grad Bjelaj proglašen je za nacionalni spomenik BiH
Tanaro
Tanaro (latinski: Tanarus) je rijeka na zapadu Sjeverne Italije u Liguriji i Pijemontu, duga 276 km, najveća desna pritoka rijeke Po.
Hidrologija
Tanaro izvire pod imenom Tanarello na obroncima planine Monte Saccarello u Ligurskim Alpama, nedaleko talijansko-francuske granice. Od tamo teče prema sjeveroistoku, kad sa lijeve strane primi potok Negrone, skreće na istok i mijenja ime u Tanaro, zatim teče do Ceve gdje prima potoke Ormeu, Garessio i Bagnasco. Ponovno mijenja smjer i teče prema sjeverozapadu, gdje sa lijeve strane prima pritoke Corsaglia, Ellero i Pesio.
Brojnim mandrima protiče kroz brežuljkast vinogradarski krajolik. Nakon što primi pritoku Stura di Demonte, ponovno skreće na sjeveroistok i dotiče do široke doline gdje se leži grad Alba, a odmah nakon tog i Asti. Nakon tog širokim mandrima protiče sjevernim rubom Alessandrije gdje prima pritoke Belbo i Bormidu i nakon tog dotiče do ušća u Po kod Bassignana.
Porječje rijeke prostire se po površini od 8,324 km². Sa prosječnim godišnjim protokom na ušću od 78 m³/s, najbogatija je vodom od svih desnih pritoka rijeke Po.
Vode Tanara koriste se za navodnjavanje i proizvodnju električne energije, a kotlina u srednjem toku kao trasa puteva koji povezuju Liguriju i Pijemont.
Tierra Grande, Coatepec
Tierra Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2620 m.
Fara in Sabina, Rieti
Fara in Sabina je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 284 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
San Luis, Ocosingo
San Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 556 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 737 m.
Santa Blanca, El Fuerte
Santa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 198 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Poiana Câmpina, Poiana Câmpina
Poiana Câmpina je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Poiana Câmpina.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 5254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 571 m.
Nueva Florida, Tapilula
Nueva Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1261 m.
Rancho Calderón del Bajío, Romita
Rancho Calderón del Bajío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
El Chorro, Tapilula
El Chorro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 910 m.
El Panal, Vega de Alatorre
El Panal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Ruà Paulida, Cuneo
Ruà Paulida je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Nueva Esperanza, Ocosingo
Nueva Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 564 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 629 m.
Torne
Torne (švedski: Torne älv, finski: Tornionjoki) je rijeka na sjeveroistoku Švedske duga 510 km.
Geografske karakteristike
Torne izvire iz Jezera Torne, u Općini Kiruna nedaleko od norveške granice. Od izvora teče prema jugoistoku do ušća u Botnijski zaljev kod grada Haparanda. thumb|left|240px| Karta [[sliva rijeke]] U svom donjem toku formira švedsko - finsku granicu. U samoj delti leže gradovi Haparanda (na zapadnoj švedskoj obali) i finski Tornio (na riječnom otoku).
Sliv rijeke velik je 40,157 km² i proteže se po Norrbottenu.
El Milagro, Anáhuac
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Wake Forest, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.117, što je 17.529 (139,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Pilas, San Luis de la Paz
Las Pilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2027 m.
El Garabato, Tlahuiltepa
El Garabato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Tlahuiltepa.
El Carrizal, Coatepec
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coatepec.
Ai No Corrida (pjesma)
Ai No Corrida je pop pjesma koju su 1980. godine napisali Chaz Jankel i Kenny Young. Naslov je dobila po francusko-japanskom filmu Ai no Corrida ("Carstvo čula"), koji je izazvao kontroverze svojim eksplicitno erotskim sadržajem iz 1976. Prvi ju je izveo Jankel na svom albumu, ali je daleko poznatija verzija u aranžmanu Qunicyja Jonesa na njegovom albumu Dude iz 1981. godine. Godine 2005. je vlastitu verziju izdao britanski dance band Uniting Nations.
Adalbero od Eppensteina
Adalbero od Eppensteina (Adalbero von Eppenstein; 980 – 29. novembar 1039) bio je vojvoda Koruške od 1011/1012. do 1035.
Bio je sin grofa Markwarda od Eppensteina, markgrofa Štajerske, koga je na tom mjestu prvotno naslijedio iza 1000. Bio je oženjen za izvjesnu Beatrix (umrla 23. februara iza 1125. godine), za koju historičari predstavljaju da je bila kćer švapskog vojvode Hermana II iz dinastije Konradina te salijanskog cara Konrada II.
Godine 1011/12. mu je njemački kralj Heinrich II kao leno dao Koruško Vojvodstvo, nakon smrti prethodnog vojvode Konrada I iz salijanske loze. Konradov istoimeni sin je bio dijete i kao takav se smatra neprikladnim za preuzimanje očevog lena, koje je uz Koruško Vojvodstvo uključivalo i Veronsku marku, odnosno gotovo cjelokupnu Sjeveroistočnu Italiju.
Negrești, Mogoș
Negrești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Mogoș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 922 m.
Orsanmichele
Orsanmichele zvana i San Michele in Orto je gotička crkva u talijanskom gradu Firenca, u Toskani.
Historija i karakteristike
Historija crkve seže do langobardskih vremena, i 8. vijeka, kad je na tom mjestu podignuta kapela. Prvi put je dokumentirana 895., a srušena je 1239. Na njenom mjestu je oko 1290. Arnolfo di Cambio sagradio lođu za prodaju žita.
Ona je uskoro umjesto mjesta za trgovanje postala mjesto kulta, zbog slike Djevice, kojoj su pripisivane čudotvorne moći.
Požar je 1304. teško oštetio lođu, pa je ceh svilara 1337. naručio je novu koja je dovršena 1349. (arhitekti; Neri di Fioravante, Benci di Cione i Francesco Talenti). left|thumb|240px| [[Tlocrt crkve]] Veliki mramorni oltar naručen je od Orcagne, koji ga je isklesao 1359., nakon tog se lođa više nije smatrala mjestom pogodnim za tržnicu, pa je ona premještena na drugo mjesto negdje oko 1357. Zgrada je još do 1380. imala pored crkvene imala i građansku funkciju, kao mjesto u kom su se sastajali cehovi (oratorij). Zbog tog je nadograđena na dva kata kako bi se mogla koristiti kao žitnica. Svoj konačni izgled dobila je 1404. kad je lođa zatvorena prema projektu Francesca Talentija sa elegantnim gotičkim biforama.
Najbolja mjesta na fasadi za tabernakule dobio je najznačajniji firentinski ceh Arti Maggiori, u kom su bili; suknari, svilari, suci, notari, bankari, vunari, krznari, liječnici i apotekari. Lošije pozicije dobio je ceh Mediana (mesari, postolari, klesari, stolari, kovači..) i ceh oklopnika i mačevalaca. Najvažniji tabernakul, centru ulične fasade dodijeljen je prvo Gvelfima, a nakon tog sudijama iz ceh Arti Maggiori (Tribunal Mercatanzia).
Svaki od cehova naručio je skulpture svojih svetaca zaštitnika za dodjeljene tabernakule, od najistaknutijih firentinskih skulptora iz 15. vijeka (Nanni di Banco, Ghiberti, Donatello) i 16. vijeka (Giambologna). Tako su sveci zaštitnici pojedinih cehova, postavljeni na četiri fasade zgrade, postali sveci zaštitnici same crkve Orsanmichele.
Danas se gornji katovi adaptiraju u muzej u koji će biti premještene orginalne skulpture sa fasade.
Enterijer crkve zadržao je svoj kasnogotički izgled gotovo netaknut.
Zdenko Strižić
Zdenko Strižić (Bjelovar, 29. rujna 1902.. – Braunschweig, 1. studenog 1990.), hrvatski arhitekt.
Boemski dani
Zdenko Strižić rođen je 29. rujna 1902. godine u Bjelovaru no gimnazijske dane provodi u Zagrebu. Nakon mature 1921. godine Strižić odlazi na studij arhitekture u Dresden, gdje će boraviti do 1923. godine. 1924. gododine Strižić odlazi na školovanje u Pariz intenzivno se posvetivši crtanju i slikanju. Tada nastaje čitava serija crteža pariških veduta, portreta muškaraca i žena. No Strižićeva opijenost efemernim boemskim životom umjetničkog Pariza vrlo brzo presahnjuje budući da već 1925. godine odlazi u Berlin gdje na Akademiji upisuje studij arhitekture kod glasovitog arhitekta Hansa Poelziga.
Kod Hansa Poelziga
Kao vrstan pedagog, Poelzig vrlo brzo zamjećuje Strižića sa kojim već na samom početku studija radi i supotpisuje nekoliko projekata za stambene objekate te projekt berlinskog kinematografa i kazališta Capitol. Iste godine Zdenko Strižić odlazi na kratko studijsko putovanje u Veneciju gdje se u potpunosti posvećuje crtanju veduta s karakterističnim venecijanskim motivima od kojih će neke uspjelije prenijeti i u grafiku. Nakon diplome, 1926. godine Strižić se i službeno pridružuje Poelzigovom ateljeu s sjedištem u Potsdam Wildparku. Kako je Poelzig izuzetno cijenio Strižića 1927. godine povjerava mu rad na organizaciji stambenog naselja Spandau kraj Berlina.
Budući da u Njemačkoj nakon Prvog svjetskog rata dolazi do naglog priliva stanovništva u veće gradove, sredinom 20- ih godina njemački arhitekti se sve više okreću ka novom formalnom repertoaru socijalne stambene izgradnje koju će karakterizirati težnja ka ekonomičnosti i racionalizaciji gađevinskih tehnika te novim tlocrtnim oblicima stanova, naselja i gradova. Iz tog je razloga 1927. arhitekt Mies van der Rohe, tada voditelj njemačkog Werkbunda, okupio oko sebe tim od niza eminentnih arhitekata a među kojima je bio i Poelzig sa svojim ateljeom. Okupljeni arhitekti su dobili zadatak da uz veliku izložbu različitih tipova kuća zajednički projektiraju i naselje Weisendorf kraj Stuttgarta, prototipa budućih stambenih naselja. Neka od weisendorfskih iskustava, od kojih posebno valja istaknuti zamjenu zanatskih metoda građenja novim, industrijskim metodama te oblikovanje ambijenata prema zahtjevima novog naćina života ostaviti će trajan trag na Strižićevom radu. Kako je te godine Strižić morao otići u Maribor na odsluženje vojnog roka, suradnja s Poelzigovim ateljeom se prekida ali samo na kratko vrijeme budući da već 1928. gododine s njim radi na projektu berlinskog kinematografa i kazališta Babilon.
U isto vrijeme Strižić se uz oblikovanje stambene izgradnje poćinje baviti i problematikom unutrašnjeg uređenja stanova projektirajući kompletan prateći namještaj a što će tijekom njegovih idućih projekata prerasti u ustaljeni postupak. U duhu weisendorfskih iskustava i temeljnih načela CIAM-a (Congres Internationaux d’ Architecture Moderne), Strižić će 1929. godine raditi na oblikovanju Bulowplatza, stambenog naselja kraj Berlina s kompleksom od sedam stambenih zgrada s dvije stotine stanova i pratećim namještajem. Iste godine u suradnji s Josipom Pičmanom sudjeluje na projektu izgradnje kupališta Bačvice i regulacije Firula u Splitu. Godinu poslije Strižić u suradnji s arhitektom Hansom Holzbauerom radi projekt kantine upravne zgrade I. G. Farbenindustrie u Frankfurtu na Majni. Sama upravna zgrada izvedena je prema projektu Hansa Poelziga. No ono što će Zdenka Strižića uistinu učiniti poznatim i priznatim arhitektom diljem svijeta nije kako bi se očekivalo njegovo bavljenje problematikom suvremenog stanovanja već rad na organizaciji modernog kazališta.
mini|200px|Zdenko Strižić- natječajni projekt kazališta u Harkovu (1930.)
Bijeli Zagreb
Pod utjecajem tadašnjih modernih kretanja ali i zbog potreba uvjetovanih novim načinom života 1930. godine grad Zagreb raspisuje međunarodni natječaj za centralnu regulatornu osnovu te natječaje za izgradnju Židovske i Zakladne kliničke bolnice. Projekte za bolnice Strižić će izraditi u suradnji s Hansom Holzbauerom u Berlinu, dok će projekt regulatorne osnovu pod geslom “Bijeli Zagreb“dovršiti u Zagrebu. Njihovo viđenje regulacije Zagreba a za što im je dodijeljena treća nagrada.
Prožet duhom modernizma tijekom tridesetih godina Zdenko Strižić se uz projektiranje okreće i teoretskom radu, jasno i studiozno promišljajući ulogu arhitekture i urbanizma kao takvih ali i njihova položaja u odnosu na čovjeka i društvenu zajednicu općenito te njihove uvjetovanosti mjestom i vremenom nastanka. U toj atmosferi, 1931. - 1932. godinu, kao u svijetu priznat arhitekt Strižić zajedno sa skupinom tada eminentnih hrvatskih arhitekata sudjeluje u stvaranju temeljnog djela za razumijevanje domaće moderne- knjige “Problemi savremene arhitekture”. Iste godine po izlasku knjige iz tiska u zagrebačkom Umjetničkom paviljonu otvorena je i velika izložba arhitekture na kojoj izlaže i većina arhitekata koji su surađivali na knjizi. Tada je u Zagrebu realizirana jedina Strižićeva stambena višekatnica na Ribnjaku 38. Od ostalih njegovih projekata iz tog razdoblja valjalo bi također istaknuti Pedagošku akademiju u Kassel te zgradu krematorija u Grazu. Iako Strižić od 1930. gododine uglavnom djeluje u Zagrebu stalno mu je boravište sve do 1933. u Berlinu. Te godine pod pritiskom nacionalsocijalističkog režima Zdenko Strižić napušta definitivno Berlin i Njemačku. U razdoblju njegova odlaska iz Njemačke Švedska je zahvaljujući dobrim socijalnim programima stambene izgradnje postala uzorna zemlja moderne arhitekture s naglašenom funkcionalističkom tendencijom koja je paralelno tekla s širokim programima stambene izgradnje. Iz tog razloga nije za čuditi što je Strižiću upravo Švedska nakon svih prethodnih iskustava povjerila projekt regulacije Stocholma te izgradnje jednog obližnjeg stambenog naselja. Strižić je ondije također izradio i projekt zgrade muzeja u Malmöu.
Nakon povratka u domovinu Strižić se u potpunosti posvetio problematici projektitanja novih stambenih naselja te izradbi regulatornih osnova- stambeno naselje Vrhovec u Zagrebu (1933.) i Željezničarsko naselje u Sarajevu (1934.). Njegov najznačajniji projekt iz tog razdoblja je stambeno naselje Trešnjevka (1935.) za Prvu hrvatsku štedionicu. Ovo naselje koje čine nizovi tipiziranih, skromno dimenzioniranih jednokatnica u zelenilu, namjenjenih srednjem građanskom sloju, svojom arhitektonskom idejom i urbanističkom koncepcijom odgovara svim načelima moderne arhitekture. Do početka rata Strižić će između inih raditi regulatorne osnove Sušaka i Novog Sada te pregradnju dubrovačkog hotela Excelsior a 1940. i adaptaciju zagrebačkog hotela Milinov (današnji hotel Dubrovnik). Do realizacije nekoliko većih projekata koje je Strižić pripremio za izvedbu neće nikada doći zbog rata. Početkom rata Strižić je kao časnik jugoslavenske vojske dospio u njemačko zarobljeništvo. Nakon povratka iz uzništva sve do kraja rata Strižić se uglavnom bavi interijerima i umjetničkim obrtom.
Na Arhitektonskom fakultetu
Cjelokupan Strižićev opus okrunjen je s dvije značajne knjige- Arhitektonsko projektiranje I (1952.) i nešto kasnijom knjigom O stanovanju, Arhitektonsko projektiranje II (1956.).Osim ovih dviju knjiga Strižić objavljuje i fotomonografiju “Svjetla i sjene“ u kojoj u lirskom ozračju daje jedinstvenu interpretaciju gornjogradskih pročelja. Strižić je uz to i suradnik u čitavom nizu domačih i stranih stručnih publikacija.
Bijeg iz Jugoslavije
1955. godine Zdenko Strižić bježi iz tadašnje Jugoslavije. No i usprkos tome što je bio prisiljen napustiti Jugoslaviju njegov plodan rad se ne prekida. Nakon što je emigrirao Strižić je jedno vrijeme surađivao s Petrom Poelzigom, sinom Hansa Poelziga a početkom 1956. odlazi k sinu u Australiju. Uz to što će držati predavanja sa Sveučilištu u Melbourneu, Strižić će surađivati i u mnogim publikacijama a također će se vratiti i projektiranju. Njegovom projektu za Australian House (1956.-1962.) na velikom natječaju dodjeljena je prva nagrada. Krajem pedesetih godina Strižić predaje na istaknutom Cambridge Massachusetts Institut of Technology (MIT) u SAD–u, a nešto poslije surađivati će i s International Academy of Architecture and Town Planning pri UN-u. Potpuno priznanje Strižiću odaju Nijemci koji ga šezdesetih godina pozivaju u Braunschweig da uz povoljne osnuje treću katedru za projektiranje na ondašnjem sveučilištu. Ondje se Strižić počinje interesirati za tada aktualnu temu problematike zračnih luka a o čemu će mu izaći i nekoliko zapaženih studija. 1968. godine Strižiću izlazi iz tiska knjiga “Wohnbauten“, treći nastavak prijašnjih knjiga o arhitektonkom projektiranju. Krajem šezdesetih i tijekom sedamdesetih Strižić će imati nekoliko zapaženih projekata koji doživljavaju i svoju izvedbu. 1967 . u zajednici s Schweitzerovim ateljeom dobiva prvu nagradu za školski centar u Brake / Niederweseru a 1970. dodijeljena mu je izvedba centra Kanzelerfelda sa preko dvijestotine stanova. Zdenko Strižić umire 1. studenog 1990. u Braunschweigu gdje je i sahranjen ostavivši za sobom golem opus kojim je zaorao dubok trag na području arhitekture i urbanizma.
Markovac (Vršac)
Markovac je naselje u Srbiji u opštini Vršac u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 329 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 570 stanovnika).
Istorija
U istorijskom periodu Markovac je imao više imena:
Markteleke bio je u sastavu krašovskog komitata (sreza). Za vreme turske vladavine je opustošen. Tek pred prvi austrisko-turski rat (1737-1739) naseljeno je ovo mesto opet srpskim i rumunskim stanovnicima. Godine 1734. podignuta je crkva brvnara. Godine 1751. popisano je 126 kuća, a iste godine se pominje i markovačka poštanska stanica na liniji Denta-Oravica.
U Turskom ratu 1788.godine bratimili su se markovački Rumuni sa upalim Turcima, turski zapovednik, Abdulah Mehmed Meniš paša, postavio je nekog Batošu Butana iz Markovca za kapetana nad 22 sela markovačke okoline, sa zadatkom da okolinu mirnim putem pokori i konškribira (regrutuje).
Stanovništvo bavilo se pretežno vinogradarstvom tako da je 1835.godine, tadašnji najugledniji maćarski enolog, Franja Šams pohvalio markovačko vino. 1843. godine procenjen je berbeni prinos u 9000 akova kljuka.
Godine 1872.sazidana je rumunska pravoslavna crkva, a Srbi su 1890.godine do parijohalnog doma sazidali bogomolju. do 1897. godine bio je Mihalo Čipić poslednji srpski paroh u Markovcu. Svi Markovački Srbi su porumunjeni.
Demografija
U naselju Markovac živi 290 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,9 godina (47,5 kod muškaraca i 50,3 kod žena). U naselju ima 127 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,57.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Rumunima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Tusele, Bolzano
Tusele je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 760 m.
Hidroksi-1,4-benzohinon
Hidroksi-1,4-benzohinon je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 124,094 Da.
Crkva sv. Blagovijesti u Dubrovniku
thumb|mini|250px|Pravoslavna crkva u Dubrovniku '''Srpska pravoslavna crkva sv. Blagovijesti' (srp. Blagovještenja) izgrađena je u dubrovačkoj staroj gradskoj jezgri 1877. godine, u ulici Od puča 8'', na ruševinama starih palača dubrovačke vlastele. Uz nju se danas nalazi i muzej ikona i središte Srpske pravoslavne crkvene općine Dubrovnik. Pored ove crkve postoji i manja i starija pravoslavna bogomolja i groblje na Boninovu.
U Dubrovačkoj Republici službena je religija bilo katoličanstvo i pravoslavnim kršćanima i muslimanima bio je zabranjeno noćenje unutar zidina. Nije dopuštano postojanje nekatoličkih bogomolja osim sinagoge u Žudioskoj ulici koja je bila namijenjena judaistima. Slabljenje dubrovačke države dovelo je do stvaranja pravoslavne općine 1790. godine. Deset godina kasnije posvećena je prva pravoslavna bogomolja koja se nalazila izvan gradskih zidina, na Posatu. Tek 1804. godine pravoslavnom svećeniku dopušteno je stalno boraviti u gradu. Po raznoraznim srpskim i hrvatskim povijesnim izvorima srpskih pravoslavnih kršćana je u Dubrovniku u 19. stoljeću bilo između 300 i 1 000. U tom dobu Dubrovnik su posjetili i srpski jezikoslovac Vuk Karadžić i crnogorski državni poglavar Petar II. Petrović Njegoš. Prva pravoslavna crkva u gradu izgrađena je uz pravoslavno groblje na Boninovu 1848. godine.
Söderhamn
Geografske karakteristike
Söderhamn leži u Grofoviji Gävleborg, na ušću rijeke - Söderhamnsån u Botnijski zaljev, udaljen oko 75 km sjeverno od Gävlea.
Historija
Söderhamn je povelju o status grada dobio 1620. Sredinom 17. vijeka u njemu je podignuta manufaktura za izradu pušaka. Grad su 1721, spalili ruski vojnici, ali je brzo obnovljen tako da je oko 1800. imao oko 1400 stanovnika, što je za ono doba bio grad srednje veličine.
Soderhamn se počeo snažnije razvijati sredinom 19. vijeka, kad je vladala potražnja za drvenom građom tad je u gradu radilo puno pilana. Na prijelazu vijekova došlo je do zastoja i stagnacije koji se produžio do 1950.
Volturno
Hidrologija
Volturno izvire u Abrucijskim Apeninima u Moliseu pored naselja Rocchetta a Volturno. Od tamo teče prema jugoistoku sve do uvira pritoke Calore Irpino kod Castel Campagnana. Zatim skreće na jugozapad, protiče preko grada Capue, i teče do ušća u Tirensko more kod Castel Volturna, sjeverozapadno od Napulja.
Donji tok rijeke u ravničarskoj Kampaniji bio je močvarni kraj sve do 1950-ih kada je podignuta brana kod Capue. Ona je regulirala protok i osigurala dovoljno vode za navodnjavanje.
Kako duž Volturna prolaze glavni putevi koji povezuju Rim i Napulj, rijeka je imala i veliku staratešku važnost. Za vrijeme borbi za Ujedinjenje Italije Giuseppe Garibaldi je u Bitci kod Volturna 1860. izvojevao važnu pobjedu protiv vojske Napuljskog Kraljevstva. I za Drugog svjetskog rata, jedinice Wehrmachta u Južnoj Italiji koristile su rijeku kao rezervnu liniju obrane nakon pada Napulja, sve do 13. oktobra 1943. kad su jedinice 5 Američke armije probile front i prešle rijeku.
Gornja dolina Volturna pala je u savezničke ruke tek 8. novembra 1943., kada su jedinice Britanske Armije zauzele Iserniju.
Porječje rijeke prostire se na površini od 5,455 km² po regijama Kampanija i Molise, prosječni godišnji protok na ušću je 82.1 m³/s.
Celulitis oka
Celulitis oka je infekcija kože kapaka i/ili očne orbite, najčešće izazvana infekcijom bakterijama ili gljivicama. Može se javiti u dva oblika kao: preseptalni celulitis (periorbitalni celulitis), ili kao infekcija kapka i okolne kože ispred orbitalnog septuma i orbitalni celulitis (postseptalni celulitis) kao infekcija tkiva orbite iza orbitalnog septuma. I jedan i drugi celulitis mogu biti uzrokovani spoljašnjim žarištem infekcije (npr. iz rane na koži lica), infekcijom koja se širi iz nosnih sinusa ili zuba ili metastatskim širenjem infekcije iz nekog drugog udaljenijeg žarišta u telu.
Blefaritis
Blefaritis ili zapaljenje ivice kapka oka (lat. blepharitis) je hronični, obostrani zapaljenjski proces koji zahvata ivice kapaka.
Celulitis oka
Simptomi su bol u kapku, promena boje i edem kože kapka; a kod orbitalnog celulitisa temperatura, malaksalost, egzoftalmus, poremećena pokretljivost oka i poremećaj vida.
Blefaritis
Epidemiologija
Blefaritis je uobičajen poremećaj očiju širom sveta. Na osnovu procene nekih autora, 86% svih pacijenata sa suvim očima imaju istovremeno i blefaritis, dok više od 25 miliona Amerikanaca pati od blefaritisa.
Marivan
Marivan (, ili ) je grad u Kurdistanskoj pokrajini na zapadu Irana, u kojem je prema popisu stanovništva iz 2006. godine živjelo 91.664 ljudi.
Blefaritis
Epidemiologija
Tačna povezanost između blefaritisa i mortaliteta nije poznata, ali bolesti sa poznatom smrtnošću, kao što je sistemski eritematozni lupus, mogu imati blefaritis kao deo svoje konstelacije nalaza. Udruženi morbiditet uključuje gubitak vizuelne funkcije, blagostanja i sposobnosti za obavljanje svakodnevnih životnih aktivnosti. Proces bolesti može dovesti do oštećenja kapaka sa trihiozom, entropijom i ektropionom. Oštećenje rožnjače može dovesti do upale, ožiljaka, gubitka gladkosti površine, nepravilnog astigmatizma i gubitka optičke jasnoće. Ako se razvije teško zapaljenja, može doći do perforacije rožnjače.
Marivan
Geografija
Marivan se nalazi 75 km zapadno od pokrajinskog sjedišta Sanandadža, 80 km južno od Sakeza, 55 km sjeverno od Pavea, te 15 km od granice s Irakom. Geografski je smješten uz jugoistočnu obalu jezera Zarivara odnosno u dolini rijeke Marivan-Rud, te južnim padinama planina Kale-Kile-Kovs (1802 m) i Gordraš (1777 m) koje pripadaju masivu Zagrosu. Nadmorska visina gradskog područja kreće se od oko 1280 m uz obalu jezera (uz koju je podignut nasip) do 1400 m uz planine. Istočnom riječnom dolinom i tektonskom kotlinom koja prema jugu prati zarivarske konture protežu se plodne poljoprivredne površine, dok na planinama prevladavaju šume. Okolicom grada prevladava sredozemna klima (<tt>Csa</tt>) i prosječna godišnja temperatura zraka iznosi 14°C, a može varirati od minimalnih –4,5°C u januaru do maksimalnih 36,2°C u julu. Količina padalina iznosi 878 mm godišnje od čega većina otpada na zimu, dok tokom ljeta padalina uopće nema.
Celulitis oka
Dijagnoza se zasniva na anamnezi, kliničkom pregledu, laboratorijskim analizama i neurološkim slikovnim dijagnostičkim metodama. Leči se antibioticima, i ponekad hirurškom drenažom.
Blefaritis
Epidemiologija
Nijedna poznata studija ne pokazuje rasne razlike u incidenciji blefaritisa. Rosacea može biti češća kod plavokosih osoba, iako je ovaj nalaz možda uzrokovan time što se lakše i češće  bolest dijagnostikuje kod ovih osoba.
Celulitis oka
Vrste celulita
Zavisno od lolaizacije, etiologije i karakteristika patološkog procesa, postoje dve vrste celulitisa očiju — preseptelni i orbitalni:
Marivan
Historija
Zbog obilja slatke vode, okolica Marivana je naseljena još od prahistorijskih vremena. Planinska regija južno od današnjeg grada historijski je poznata kao Avroman i važila je kao proizvodni centar raznog voća, prvenstveno oraha, jabuka i tršlje. U srednjem vijeku mjesto je postalo prometnom stanicom između Iranske visoravni i Mezopotamije s obzirom da su obližnjom dolinom rijeke Dijale vodili putevi k Bagdadu. Godine 1310. područje je pogođeno potresom magnitude M w = 5,3, no detaljne informacije o tome kako se katastrofa odrazila na kraj nisu poznate. Početkom novog vijeka Marivan dobiva novu geostratešku dimenziju jer postaje graničnim mjestom između Iranskog i Osmanskog Carstva, koji su vodili vjekovne ratove. Rane marivanske utvrde izgradili su Safavidi, a bitno su nadograđene kasnije od strane Kadžara, osobito tokom vladavine Nasrudin-šaha. Marivan je bitnu stratešku ulogu igrao i kasnije u 20. vijeku, posebno tokom Iransko-iračkog rata, zbog čega se u centru odnosno na sjeveroistoku grada i danas nalaze kasarne odnosno vojne baze ("Rad").
Blefaritis
Epidemiologija
Nisu pronađene jasne razlika u incidenciji i kliničkim karakteristikama blefaritisa između polova.
Marivan
Promet
Glavne gradske ulice u Marivanu su bulevari Šohada, Šahrdari, Fadžr, 23. tir, Besat, Šahid Ebadat, Imam Homeini, Novruz, Moalem i Kurdistan. Međugradske prometnice koje prolaze kroz Marivan su državna cesta 15 koja ga povezuje s Čenareom i Sakezom na sjeveru odnosno Novsuda, Pavea, Džavanruda, Ravansara i Kermanšaha na jugu, te državna cesta 46 koja vodi prema Sanandadžu i Hamadanu na istoku odnosno do graničnog prijelaza Marzi-je Bašmak (Irak) na zapadu.
Analco, Chignautla
Analco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignautla.
Sergio Reséndez, Anáhuac
Sergio Reséndez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Anáhuac.
Analco, Chignautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 890 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2082 m.
Sergio Reséndez, Anáhuac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 185 m.
Marivan
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2006. godine, u Marivanu živi 91.664 stanovnika odnosno 22.440 porodica. Većina stanovnika su etnički Kurdi (npr. pleme Gijavandi), a specifična manjina su Avromani koji govore arhaičnim dijalektom iz guranijske grupe iranskih jezika.
Celulitis oka
Etiopatogeneza
Infekcije kod dece mlađe od 9 godina po pravilu su uzrokovane pojedinačnim aerobnim uzročnikom; dok deca starija od 15 godina tipično imaju polimikrobne mešane infekcije aerobima i anaerobima (Bacteroides, Peptostreptococcus).
Blefaritis
Epidemiologija
Seborojični blefaritis je češći u starijoj životnoj dobi. Navedena srednja starost bolesnika je 50 godina.
Etiologija
Najčešċi uzrok je seboreja (sebborheic blepharitis), odnosno poremeċaj funkcije lojnih žlezda, u kome lojne žlezde proizvode više masti nego je potrebno. Seboreja kapaka je obično udružena sa seborejom trepavica, kože čela i glave, i kože u području iza ušiju. Uzrok seboreje mogu biti hormonalni i psihički poremeċaji. Kod ovog vida upale manje je izraženo crvenilo, a više pojačana masnoċa kapaka.
Celulitis oka
Etiopatogeneza
Kako orbitalni celulitis potiču od velikih žarišta fulminantne infekcije u susednom tkivu (npr sinuzitia), koja su odvojena tankom koštanom pregradom, infekcije orbite mogu biti opsežne i teške. Ispod periosta se može nakupljati tečnost, ponekad u velikoj količini, što dovodi do nastanka subperiostalnog apscesa, koji mnogi u početku biti sterilni, a kasnije purulentni (gnojavi).
Blefaritis
Etiologija
Drugi uzrok je infekcija lojnih žezda, uzrokovana stafilokokom (S. aureus ili S. epidermididis). Kod ovog tipa kapci su jače crveni. Nekada su oba uzroka povezana. U prvom slučaju govorimo o seboroičnom blefaritisu, u drugom o bakterijskom.
Celulitis oka
Klinička slika
Simptomi celulitisa uključuju:
Davor Salopek
Davor Salopek (Bjelovar, 26. ožujka 1940.) hrvatski je arhitekt i publicist.
Celulitis oka
Dijagnoza
Pored kliničkog pregleda dijagnostika bolesti uključuje pored kliničkog pregleda i nekoliko laboratorijskih testova, uključujući kompletnu krvnu sliku, diferencijalnu krvnu sliku, i kukulturu uzetih uzoraka brisom. Biohemijsko ispitivanje pokazuje izrazitu leukocitozu.
Palpacijom oka oseća se toplina (lat. color) kao znak zapaljenja, a pacijent je u lošijem opštem stanju sa nešto povišenom telesnom temperatu­rom.
Terapija
Celulitis je ozbiljno oboljenje jer se infekcija brzo širi. Zbog toga se mora odmah po dijagnostikovanju pristupiti aktivnom lečenju, u kome je urgentna terapija bitna u borbi protiv celulitisa oka. Terapija obično uključuje intravensku primenu antibiotika u bolničkim uslovima i česte kontrole oftalmologa (svakih 4-6 sati). Antibiotska terapija – budući da je orbitalni cellulitis obično uzrokovan Staphylococcusom i Streptococcusom je penicilini i cefalosporini.. Međutim, zbog povećanog porasta MRSA-e (meticilin-rezistentni Staphylococcus aureus) orbitalni celulitis također može biti tretiran s vankomicinom, klindamicinom, ili doksiciklinom.
Ako je poboljšanje bolesti nastane nakon 48 sati nakom intravenske primene antibiotika, pacijent se može prevesti na terapiju oralnim antibioticima (koji se moraju koristiti joj 2 do 3 nedlje od početka bolesti. Hirurške intervencije Hirurske intervencije su neohodne kod postojanja apscesa koji može ugroziti vid ili neurološki status bolesnika. Takođe hirurški zahvat za dekompresiju orbite i otvaranje zaraženih sinusa indiciran je kad je ugrožen vid i kad postoji sumnja na gnojenje ili strano telo, kad se CT–om prikazuje orbitalni ili veliki subperiostalni apsces ili kad infekcija ne odgovara na antibiotike.
Operacija koja obično zahteva drenažu sinusa, ako je subperiostealni apsces prisutan u medijalnom delu orbite, može biti izvedena i endoskopski.
Postoperativno, pacijenti moraju redovito obavljati kontrole kod hirurga i biti pod strogim nadzorom oftalmologa.
Davor Salopek
Uvod
Kao arhitekt praktičar Davor Salopek zastupa ideju građenja u zavičajnom kontekstu tražeći suvremena rješenja u dosluhu s tradicijom. Kao arhitekt teoretičar D. Salopek od šezdesetih godina prošlog stoljeća zagovara arhitektonsku inspiraciju predajnim graditeljstvom na etičkoj osnovi i nacionalnoj razini. Kao publicist D. Salopek djeluje u ulozi glavnog urednika arhitektonske publicistike (četiri godišta časopisa Čovjek i prostor 1977-1980. ) i glavnog urednika izdavačke djelatnosti ogranka Matice hrvatske u Petrinji (počevši s 1971. pa nastavno od 1991. do 2010.). Kao pedagog D. Salopek zasnovao je kolegij Tradicijska arhitektura na Arhitektonskom fakultetu u Zagrebu i vodio ga od 2000. do 2006. godine.
Celulitis oka
Komplikacije
Komplikacije su:
Davor Salopek
Biografija
Davor Salopek rođen je 26. ožujka 1940. u Bjelovaru. Djetinjstvo je proveo u Petrinji, gimnaziju maturirao 1958. u Sisku te diplomirao na Arhitektonskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu 1964. godine. Djeluje kao odgovorni projektant i voditelj projekata. Od 1984. kao direktor APB-Petrinja, od 1992. vlasnik i direktor tvrtke Arhigrad d.o.o. u Petrinji. S tvrtkom je sudjelovao u konzultantskim poslovima obnove ratom razorenih stambenih i sakralnih prostora Petrinje i Banovine. Autor je knjiga Hrvatska korablja (1971., koautor B. Čačić), Arhitektura bez arhitekta (1974.), monografije o slikaru Petru Salopeku Salopek (1997.), Korablje samobitnosti (2009.) te niza tekstova u časopisima i dnevnom tisku o tradicionalnoj arhitekturi, te šest televizijskih filmova o hrvatskom predajnom graditeljstvu. Član Matice hrvatske od 1970. i predsjednik Ogranka Matice hrvatske u Petrinji od 1990. do 2010. Glavni i odgovorni urednik časopisa Čovjek i prostor 1977./ 78./79./80. Član međunarodnog udruženja Arbeitskreis für Hausforschung od 1977. i sudionik na sedam savjetovanja tog udruženja. Sudionik je s referatima na više konferencija o narodnoj arhitekturi Alpe-Adria održanih u Sloveniji 1993., 1994. i 1995. Aktivni je član nacionalne sekcije ECOVAST-a za zaštitu sela i malih gradova i sudionik s referatima na više konferencija. Sudionik međunarodnog znanstvenog skupa “Održivi razvoj ruralnih područja" u Hrvatskoj i uloga sveučilišta” (Mali Lošinj; rujan, 2003.) s projektom “Očuvanje identiteta prostora kao pretpostavka za održivi razvoj ruralnih prostora Hrvatske“. Honorarni predavač na Arhitektonskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, nositelj kolegija Tradicionalna ARHITEKTURA na Katedri za arhitektonsko projektiranje akademske godine 1999/2000. i akademske godine 2005/2006.
San Cristóbal de los Llanos, Tapilula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
Davor Salopek
Strateški projekti
Očuvanje identiteta prostora – pretpostavka za održivi razvoj ruralnih prostora Hrvatske, Međunarodni znanstveni skup, Mali Lošinj, rujan 2003.
Blefaritis
Etiologija
Pojava blefaritis je često udružena sa sistemskim bolestima, kao što su:
Celulitis oka
Prognoza
Iako se celulitis oka smatra oftalmološkim urgentnim stanjem prognoza je dobra, pod uslovom da se primeni urgentna, adekvatna i potpuna terapija.
Blefaritis
Patofiziologija
Patofiziologija blefaritisa često počinje bakterijskom kolonizaciju očnih kapaka, koje dovode do direktne mikrobiološke invazije tkiva, oštećenja posredovanih imunološkim sistemom ili oštećenja nastalih proizvodnjom bakterijskih toksina, otpadnih proizvoda i enzima. Kolonizacija ivice kapka povećava se u prisustvu seboreje kože kapka ili disfunkcije meibovih žlezda.
Celulitis oka
Prognoza
Blagovremena primena odgovarajućih antibiotika i higijensko-dijetetskih mera dovodi do izlečenja bez ikakvih sekvela.
Blefaritis
Klasifikacija
Blefaritis se prema lokalizaciji zapaljenja može podieliti na: Blefaritis se prema uzroku nastanka mo.e podeliti na: Blefaristis se prema toku bolesti deli na;
Klinička slika
Kliničkom slikom dominiraju sledeći simptomi i znaci bolesti:
Dijagnoza
Inspekcijom kapaka uočavaju se krustaste promene na kapcima. Kod stafilokoknog blefaritisa mogu biti prisutni: Osnovni znaci seboroičnog blefaritisa su: Sekundarne promene zahvataju konjunktivu i korneju, a u slučaju disfunkcije Meibomovih žlijezda obično se nakuplja penušavi sekret u unutrašnjem kantusu. Sekret se lako istisne, a znaci zapaljenja su retko prisutni.
Ponte Taro, Parma
Ponte Taro je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2408 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Agustín Ortiz, Vega de Alatorre
Agustín Ortiz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Vega de Alatorre.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Campo Cuatro, El Fuerte
Campo Cuatro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini El Fuerte.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
San Carlos, Romita
San Carlos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Romita.
Rua Piano, Cuneo
Rua Piano je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 631 m.
Los Ángeles, Tapilula
Los Ángeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapilula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 770 m.
Söderhamnsån
Geografske karakteristike
Söderhamnsån izvire u podnožju brda Högbrunnsbergeta, od tamo teče prema istoku do ušća u Botnijski zaljev kod grada Söderhamna.
Puriello, Verona
Puriello je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 870 m.
Söderhamn (općina)
Općina Söderhamn (švedski: Söderhamn kommun) je jedna od švedskih općina od 25,647 stanovnika na istoku Švedske.
Administrativni centar općine je grad - Söderhamn od 11,761 stanovnika.
Geografske karakteristike
Općina Söderhamn prostire se po Grofoviji Gävleborg, na površini od 1,064.92 km², duž obale Botnijskog zaljeva.
Historija
Općina Söderhamn formirana je 1971., kad se grad Söderhamn spojio sa ruralnim općinama.
Doba lala
Doba lala ili Era tulipana (, 1718–1730) je bilo razdoblje mira u Osmanskom carstvu i otvaranja Carstva ka običajima i kulturi Zapadne Evrope. Trajalo je od sklapanja Požarevačkog mira (1718.) do ustanka Patrona Halila (1730.) kada je vladao sultan Ahmed III. a veliki vezir je bio Ibrahim-paša Novošeherlija. thumb|Česma Ahmeda III. je znamenito arhitektonsko djelo iz Doba lala
Razdoblje tulipana
Na početku Ahmedove vladavine, ugušena je pobuna Janjičara i pogubljene su njene vođe. U prve dvije godine vladavine, veliki veziri koje je sultan postavljao nisu se dugo održavali na svojim funkcijama (najčešće po dva meseca). Nakon toga je zavladala stabilnost. Slično je bilo i sa ostalim funkcijama. Na položaju šejh-ul-islama se od 1718. do 1730. godine nalazio isti čovjek (Abdulah efendija), a ista stabilnost primjećuje se i kod upravnika finansija, velikog admirala Ibrahim-paše Damada, koji na prestol dolazi usred rata sa Austrijom (1718-1730) i razvija stabilnije diplomatske odnose. On je prvenstveno želio da prodre u uzroke uspona zapadnih evropskih sila i stoga šalje osmanske izvidnike u Beč, Pariz, Moskvu i Poljsku. Sultan Ahmed u Istanbul dovodi umjetnike i priređuje skupe zabave. Osmanski rukovodioci shvatili su da Carstvo više nije vladajuća sila u Europi i na Istoku i da je u Zapadnom svijetu došlo do razvijanja koja Turci nisu ni primijetili. Zatim kod Osmanlija se javlja želja da upoznaju Zapadni svijet. Dolazi do novih inovacija, od kojih je jedna od najznačajnijih otvaranje štamparije sa arapskim slovima u Istanbulu 1727. godine. Zbog izvesnog otvaranja ka Zapadnom svijetu, Ibrahim-paša Damad se može smatrati jednim od najboljih osmanskih vezira.
Doba lala je prestalo obnavljanjem ratova protiv Irana, kada je šah Tahmasp II. napao osmanske posjede uhvativši osmansku državu nespremnu. A potom su slijedili napadi afganskog vojvode Ašraf Hotaka za vrijeme raspada Safevidske dinastije. thumb|Sultan [[Ahmed III prima francuskog ambasadora vicomte d'Andrezel]] Stoga su Osmansko carstvo potresle unutarnje brige, napose slučaj ustanka vjerski motiviranog otpora pod Zapadnom utjecaju, poznatom kao «ustanak Patrona Halila». Patrona Halil (živ. oko 1690-1730) je bio janjičar podrijetlom od manastirskih albanaca i 1730. je predvodio veliku pobunu zajedno sa 12.000 janjičara, većinom albanaca. Ustanak je prouzročio sultanovo abdiciranje i dolazak novog sultana, Mahmuda I., sina sultana Mustafe II.
Era tulipana je pokazala prve konflikte koju su išli uz novovjekovnu potrošačku kulturu. S polja književnosti, svjedoci ovog vremena su bili Nedîm, Jirmisekiz Čelebija, Rašid, Osman-aga Temišvarski, Sejid Vehbija, Ibrahim Muteferika pa i mladi Resmi, dok je sa strane umjetnosti upečatljiv trag ostavio slikar Levni.
Zanimljivosti
Usto vidi: Lale Devri.
San Juan de Turuachito, Guadalupe y Calvo
San Juan de Turuachito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2322 m.
Bogdănești, Mogoș
Bogdănești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Mogoș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 843 m.