cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Fresnito, San Pedro Tlaquepaque
El Fresnito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Pedro Tlaquepaque.
Paso Grande, Tamiahua
Paso Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
Velia, Salerno
Velia je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Savez nezavisnih socijaldemokrata (Republika Srpska, Bosna i Hercegovina)
Savez nezavisnih socijaldemokrata (SNSD) je parlamentarna politička stranka socijaldemokratske orijentacije u Republici Srpskoj i Bosni i Hercegovini.
Trenutni predsjednik stranke je Milorad Dodik, član predsjedništva Bosne i Hercegovine iz Republike Srpske.
SNSD je na 23. zasjedanju međunarodne grupacije socijaldemokratskih stranaka — Socijalističke internacionale, u Atini, 30. juna 2008. godine primljen u njeno puno članstvo, a dotada je bio konsultativni član. Isključen je 2012. godine uz navođenje prisustva retorike nacionalizma i ekstremizma u stranci, te izostanka napretka u djelovanju i retorici.
Istorijat
SNSD je partija koja je izrasla iz Nezavisnog poslaničkog kluba, koji je kao takav od raspada Jugoslavije sve vreme rata u Bosni i Hercegovini delovao u Narodnoj skupštini Republike Srpske. Lider stranke Milorad Dodik je u Skupštinu Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine izabran na listi Saveza reformskih snaga Jugoslavije Ante Markovića, na izborima u Jugoslaviji 1990. godine. Savez reformskih snaga Jugoslavije je po svojoj suštini bio i jedini tadašnji organizovani pokušaj demokratske tranzicije SFRJ u modernu evropsku i demokratsku državu svih naroda i republika koje su je konstituisale.
Proglašenjem „Skupštine srpskog naroda u Bosni i Hercegovini” 24. oktobra 1991. godine, kasnije Narodne skupštine Republike Srpske, većina srpskih poslanika, pa tako i Milorad Dodik, napuštaju Skupštinu Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine.
Osnivanje stranke i prve godine djelovanja
Odmah nakon završetka rata u Bosni i Hercegovini, 1996. godine kreće se u formiranje političke partije iz Nezavisnog poslaničkog kluba. Osnivački sabor Nezavisnih socijademokrata, na kome su izabrani organi stranke održan je 10. marta 1996. godine. Za prvog predsjednika stranke izabran je Milorad Dodik, a za generalnog sekretara Nenad Baštinac. Do prvih opštih izbora 1996. godine stranka je formirala desetak opštinskih odbora u Republici Srpskoj. Na tim izborima, koje će i u budućim godinama da obilježi potpuna medijska kontrola vladajuće stranke u Republici Srpskoj SDS-a, SNSD postaje parlamentarna stranka i u Narodnoj skupštini Republike Srpske, i u Parlamentarnoj skupštini Bosne i Hercegovine.
Do sledećih, lokalnih izbora 1997. godine formirano je dvadesetak opštinskih odbora, a na izbore je izašla samostalno u 24 opštine Republike Srpske, uglavnom u Krajini i Posavini. I pored navedenih okolnosti, koje su ometale slobodan rad stranke, SNSD pobeđuje u Laktašima i Srpcu, gde uspeva da formira koalicionu Vladu sa nenacionalističkim strankama iz Republike Srpske, a u desetak drugih opština ima svoje predstavnike u lokalnoj skupštini.
Godine 1997. dolazi do rascepa u SDS-u, u kojem Biljana Plavšić, predsjednica Republike Srpske napušta tu stranku i oštro je sumnjiči za kriminal. Biljana Plavšić u svojim nastojanjima da „otvori” Republiku Srpsku, i oslobodi je uticaja „paljanskog rukovodstva SDS-a” ima podršku zapada, ali i SNSD-a. Dolazi do raspuštanja Narodne skupštine Republike Srpske od strane predsjednice Republike Srpske i raspisivanja vanrednih parlamentarnih izbora koji su održani uporedo sa lokalnim izborima. SNSD dobija duplo veću podršku u odnosu na protekle izbore samo godinu dana ranije.
Prva vlada Milorada Dodika 1998. — 2001.
Nakon formiranja novog saziva Narodne skupštine Republike Srpske, Biljana Plavšić, za mandatara predsjednika vlade Republike Srpske imenuje Milorada Dodika. Nova koaliciona vlada, na čelu sa Miloradom Dodikom izabrana je 18. januara 1998. godine na sasjedanju Narodne skupštine Republike Srpske u Bijeljini. Predsjednik Vlade postaje ličnost iz stranke koja je u tom trenutku imala samo 2 poslanika u Narodnoj skupštini Republike Srpske. Nova vlada uvažavala je veliku podršku međunarodne zajednice, ali ju je dočekala „de fakto” podijeljena Republika Srpska, na zapadni i istočni dio (podijeljenoj policiji, razbijenom televizijskom sistemu…). Nakon višegodišnje izolacije, zahvaljujući inostranoj podršci, Republika Srpska sa novom vladom, po prvi put dobija značajnije donacije, kredite, sklapa aranžmane i kreće u obnovu puteva, elektroenergetskih sistema, mostova…
Od 1998. godine SNSD politički djeluje u okviru koalicije „Sloga” sa novoosnovanim Srpskim narodnim savezom (SNS) Biljane Plavšić i Socijalističkom partijom Republike Srpske (SPRS) čiji lider je u to vrijeme bio Živko Radišić. Iste godine, 1998. održavaju se još jedni parlamentarni izbori. Na izborima za Narodnu skupštinu Republike Srpske, SNSD osvaja 6 poslaničkih mandata, a pobedu odnosi nacionalistička koalicija SDS-SRS RS, čiji je kandidat Nikola Poplašen pobijedio i u trci za predsjednika Republike Srpske.
Nakon što je 31. decembra 1998. prihvatio ponudu predsednika Republike Srpske Nikole Poplašena da bude mandatar za predsednika Vlada Republike Srpske, iz stranke je isključen Brano Miljuš, koji je formirao Stranku nezavisnih socijaldemokrata Republike Srpske, partiju koja je ubrzo ugašena.
Godine 1999. definiše teška politička sitacija u regionu (NATO bombardovanje SRJ) i unutrašnja politička situacija, blokada rada Vlade od strane Narodnu skupštinu Republike Srpske, izglasavanja nepovjerenja Vlade i smjena Nikole Poplašena sa mjesta predsjednika Republike Srpske od strane Visokog predstavnika Karlosa Vestendorpa. Uz značajnu podršku, međunarodnih institucija, Vlade na čelu sa Miloradom Dodikom još uvijek je odolijevala pritisku iz Narodne skupštine Republike Srpske.
Decembra 1999. godine u SNSD se utopila Socijalno-liberalna stranka Republike Srpske. U istoj godini vode se i pregovori sa Demokratskom strankom Republike Srpske o ujedinjenju, ali ubistvo njihovog lidera Ljubiše Savića Mauzera to prekida.
Opoziciono djelovanje 2001. — 2006.
U martu i aprilu 2000. godine dolazi do raskola u Socijalističkoj partiji Republike Srpske, partnerskoj stranci SNSD u Koaliciji Sloga. Vođstvo Socijalističke partije odlučuje da napusti Koaliciju i pređe u otvoreno paktiranje sa SDS−om, zbog čega pet poslanika u Narodnoj skupštini Republike Srpske, mnogi odbornici, aktivisti, članovi i čitavi odbori, napuštaju Socijalističku partiju i formiraju novu stranku: Demokratsku socijalističku partiju (DSP). Za predsjednika DSP−a izabran je Nebojša Radmanović. DSP se opredjeljuje za ostanak u čvrstoj vezi sa SNSD i vladom Milorada Dodika, a na izborima u novembru 2000. godine SNSD i DSP nastupaju zajedno sa kandidatima za predsjednika Republike Srpske i Narodnu skupštinu Republike Srpske. Za svega šest mjeseci DSP razvija mrežu od 43 odbora širom Republike Srpske i osvaja 4 mjesta u Narodnoj skupštini Republike Srpske. Nakon izbora, SNSD i DSP, zajedno djeluju kao opozicija novoj Vladi Republike Srpske koju formiraju SDS, PDP i SPRS.
Na opštim i lokalnim izborima 2000. godine stranka se pozicionirala u cijeloj Republici Srpskoj, istovremeno, SNSD je u Federaciji Bosne i Hercegovine, na lokalnim izborima učestvovala u dvadeset opština i osvojila devetnaest odborničkih mjesta. Stav stranke u tom periodu je da „ne učestvuje u vlasti sa ratnim ultranacionalnim, retrogradnim i izolacionističkim političkim faktorom i prihvata opozicionu ulogu u Narodnoj skupštini”.
Nakon lokalnih izbora 2000. u stranku se utapa i Demokratska stranka za Banjaluku i Krajinu Nikole Špirića.
Decembra 2001., Stranka nezavisnih socijaldemokrata i Demokratska socijalistička partija, odvojeni dio Socijalističke partije Republike Srpske potpisuju Platformu o udruživanju, kojom počinje proces ujedinjavanja ovih dviju stranaka na svim nivoima u Savez nezavisnih socijaldemokrata (SNSD).
Nakon više mjeseci rada na terenu i ujedinjavanja nižih organizacionih oblika SNSD i DSP, 1. maja 2002. godine, održava se Sabor ujedinjenja u Banjaluci, na kojem Stranka nezavisnih socijaldemokrata i Demokratska socijalistička partija osnivaju Savez nezavisnih socijademokrata (SNSD), kao jedinstvenu i snažnu partiju socijaldemokratske orijentacije, najjaču opozicionu stranku u Republici Srpskoj. Za predsjednika SNSD, Sabor bira Milorada Dodika, a za predsjednika Izvršnog odbora SNSD, Nebojšu Radmanovića.
U maju 2002. godine SNSD-u se prisajedinila i Nova radnička stranka RS Vinka Đuragića.
Nakon niza godina saradnje sa Socijalističkom Internacionalom i aplikacije za prijem SNSD, dobija i zvaničnu ferifikaciju pridruženog članstva u Internacionali, kao prva stranka iz Republike Srpske kojoj je to pošlo od ruke.
Na izborima, održanim 5. oktobar 2002. godine, SNSD osvaja najveći broj poslaničkih mjesta od svog nastanka. U Narodnoj skupštini Republike Srpske dobija 19 poslanika što je 23 %, u Parlament Bosne i Hercegovine ulaze 3 poslanika, a u Parlamentarnu skupštinu Federacije Bosne i Hercegovine 1 poslanik. SNSD dobija i 7 mjesta u Vijeću naroda Republike Srpske i 3 mjesta u Vijeću naroda Federacije Bosne i Hercegovine. Umjerenim političkim partijama ponuđeno je partnerstvo za formiranje nove Vlade, ali PDP odlučuje da ostane u paktu sa nacionalističkim strankama, pa SNSD prihvata ulogu najjače opozicione partije, ne samo u Republici Srpskoj, već na prostoru cijele Bosne i Hercegovine.
Stranka u ovom periodu pokreće akciju skupljanja potpisa pod nazivom „Vojsko, voljno!” čiji je cilj ukidanje regrutacije i profesionalizacija vojske, sa krajnjim ciljem potpune demilitarizacije zemlje.
Početkom 2004. iz SNSD-a je isključen tadašnji poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srpske Predrag Kovačević, koji je 5. februara 2004. formirao Demokratsku stranku Srpske.
Godine 2004, je bila godina lokalnih izbora u Bosni i Hercegovini, koji su održani 2. maja. SNSD se prijavljuje na izbore u 83 opštine u Bosni i Hercegovini, od čega 59 u Republici Srpskoj, 23 u Federaciji Bosne i Hercegovine i u Distriktu Brčko. Kampanja za izbore vodi se pod sloganom „Dobro za sve”, javni skupovi održavaju se u avgustu i septembru, hiljade aktivista angažuju se na terenu za ostvarenje što boljeg rezultata.
S osvojenih oko 125.000 glasova, SNSD je, po prvi put, i zvanično najjača stranka u Republici Srpskoj, a druga po broju glasova u Bosni i Hercegovini. Osvojeno je 17 mjesta načelnika, od čega 15 u Republici Srpskoj, a 2 u Federaciji Bosne i Hercegovine. Broj odborničkih mjesta, u odnosu na prethodne lokalne izbore 2000. godine, višestruko je veći, a osvojena su u svim kandidovanim opštinama u Republici Srpskoj, te u 9 opština Federaciji Bosne i Hercegovine. Nakon konstituisanja skupština opština SNSD ima i 22 predsjednika opština, te veći broj zamjenika načelnika i potpredsjednika skupština opština.
Kraj 2004. godine obilježava ostavka republičke Vlade, na čelu sa Draganom Mikerevićem. Nakon neuspješnog dvogodišnjeg mandata, Vlade se povlači, a političke partije Republike Srpske postižu Sporazum o usaglašenom političkom djelovanju, s ciljem definisanja strateškog odnosa prema ustavnom uređenju i predstojećim reformama: policije i odbrane.
Opšti izbori 2006. godine (preuzimanje vlasti)
Početkom 2006. godine, dotadašnji premijer Republike Srpske, Pero Bukejlović, podnosi ostavku. Deset dana nakon toga, 26. januara 2006. predsjednik Republike Srpske Dragan Čavić, zamolio je Milorada Dodika da formira novu vladu, u kojoj je 16 ministara: osam Srba, pet Bošnjaka i tri Hrvata. Parlament Republike Srpske podržao je imenovanje Dodika na mesto premijera 28. februara 2006.
SNSD je na opštim izborima u BiH 2006. ostvario najbolji rezultat:
Opšti izbori 2010. godine
Na Opštim izborima 2010. godine, Savez nezavisnih socijaldemokrata ponovio je dobar rezultat iz 2006. godine, te je na svim nivoima porazio ujedinjenu opoziciju u koaliciji Zajedno za Srpsku (SDS−PDP−SRS RS).
Zajednički kandidat SNSD-DNS-SP za srpskog člana predsedništva Bosne i Hercegovine, Nebojša Radmanović, dobio je 295.629 glasova tj. 48,92 % od ukupnog broja važećih glasova. Najznačajniji protivnik, kandidat koalicije Zajedno za Srpsku, Mladen Ivanić, dobio je 285.951 glas, odnosno 47,31 % važećih glasova. Veliki broj nevažećih listića, i mala razlika između dva najznačajnija kandidata, rezultovali su pritužbom Mladena Ivanića i njegove partije PDP−a na neregularnost tokom brojanja glasačkih listića. Tačku na ovakve sumnje stavila je Centralna izborna komisija priznavajući rezultate izbora.
Milorad Dodik, zajednički kandidat SNSD-DNS-SP za predsjednika Republike Srpske ostvario je ubjedljivu pobedu dobivši podršku 50,52 % izašlih birača, tj. 319.618 važećih glasova. Kandidat koalicije Zajedno za Srpsku Ognjen Tadić dobio je podršku 227.239 birača tj. 35,92 %.
Na izborima za Parlamentarnu skupštinu Bosne i Hercegovine, stranka je, u Republici Srpskoj, osvojila 43,30 % glasova, odnosno 8 predstavnika.
Opšti izbori 2018. godine
I nakon Opštih izbora održanih 2018. godine, Savez nezavisnih socijaldemokrata je i dalje ostao najjača politička partija u Republici Srpskoj, te je ostvario još bolje rezultate nego na izborima održanim 2014. godine. U izbornu trku za pojedinačne funkcije ušao je u koaliciji sa DNS−om, SP−om i Ujedinjenom Srpskom a kandidat te koalicije za predsjednika Republike Srpske Željka Cvijanović pobjedila je sa 319.699 glasova ili 47,04 % kandidata Savez za pobjedu Vukotu Govedaricu koji je osvojio 284.195 ili 41,82 % Kandidat koalicije SNSD−DNS−SP za srpskog člana Predsjedništva Bosne i Hercegovine Milorad Dodik je osvojio rekordan broj glasova odnosno 368.210 glasova ili 53,88 % dok je kandidat Savez za pobjedu Mladen Ivanić osvojio 292.065 ili 42,74 %. U Narodnoj skupštini Republike Srpske SNSD je ostao najjači politički subjekt sa osvojenih 218.201 (31,87 %) glasova i 28 mandata. U nadmetanju za Parlamentarnu skupštinu BiH SNSD je osvojio ubjedljivo najviše glasova od političkih partija iz Republike Srpske 260.930 (39,10 %) i time dobio 6 mandata.
Gradski odbor SNSD Banja Luka
U organizacionoj strukturi partije njena kadrovski najjača te bazom najmnogoljudnija organizaciona jedinica jeste Gradski odbor SNSD Banja Luka. Gradski odbor SNSD Banja Luka krajem 2014. brojao je preko 17.000 članova. Od 2004. godine na svim narednim lokalnim izborima u Banjoj Luci SNSD bilježi rezultat najjačeg političkog subjekta u gradu i ima funkciju gradonačelnika Banja Luke. Na Gradskoj izbornoj konferenciji SNSD Banja Luka 2013. godine dobija novo rukovdstvo na čelu sa Igorom Radojičićem a dotadašnji predsjednik i aktuelni gradonačelnik Banje Luke Slobodan Gavranović postao je potpredsjednik Gradskog odbora SNSD. Na Opštima izborima u BiH 2018. godine SNSD u Banja Luci bilježi rezultat od 28.626 glasa.
Nosioci najviših funkcija u Gradskom odboru SNSD Banja Luka su:
Stijene (razvrstavanje)
Stijene se može odnositi na:
Lisasta guska
Lisasta guska (Anser albifrons) je vrsta guske u srodstvu sa malom guskom (A. erythropus).
Opis
Lisaste guske su duge 65-78 cm sa rasponom krila od 130-165 cm. Imaju svijetlonarančaste noge. Manja je od sive guske. Osim što je veća od male guske, lisasta guska nema žuti prsten oko oka. Obje te vrste imaju veoma upadljivo bijelo lice i istaknute crne pruge po stomaku.
Podvrste, rasprostranjenost i status zaštite
Lisasta guska se dijeli na pet podvrsta. Podvrsta A. a. albifrons se razmnožava na dalekom sjeveru Europe i Azije, a zimuje južnije i zapadnije u Europi. Na dalekom istoku Sibira pa do arktičke Kanade zamjenjuje je A. a. frontalis, neznatno veća sa dužim kljunom. Zimuje u SAD-u i Japanu.
Dvije druge podvrste ograničenog areala žive na sjeveru Sjeverne Amerike; A. a. gambeli u unutrašnjosti sjeverozapadne Kanade, zimuje na obalama Meksičkog zaljeva i A. a. elgasi na jugozapadu Aljaske, najveća od svih i sa najdužim kljunom. Zimuje u Kaliforniji. Sve ove podvrste su slične boje i razlikuju se samo po veličini.
A. a. flavirostris koja se razmnožava na zapadu Grenlanda je mnogo tamnija, samo sa vrlo uskom bijelom linijom kod repa. Ima više crnih pruga na stomaku i obično ima narančast (a ne ružičast) kljun. Zimuje u Irskoj i na zapadu Škotske.
Nedavna istraživanja su predložila da bi se grenlandska podvrsta trebala svrstati odvojeno od A. albifrons. Veoma interesantno je što je period brige o mladima veoma dug, čak nekoliko godina, a moguće je da i bake i djedovi vode brigu o mladima, što bi moglo biti jedinstveno za patkarice.
Ova vrsta se smatra najmanje ugroženom (lc) po IUCN-u.
Zeleni škriljac
thumb|250p|right|Hloritski škriljac Zeleni škriljci su škriljave zelene metamorfne stene čiju boju uslovljava prisustvo minerala zelene boje: hlorita, epidota, aktinolita. Najčešće mineralne asocijacije su: hlorit-epidot-albit(kalcit), hlorit-epidot-aktinolit-albit, aktinolit-epidot-albit.
Karakteristike
Plagioklas u ovim stenama je niskotemperaturni albit (0-7%An), u vidu nepravilnih nebližnjenih zrna u matriksu ili krupnozrnih porfiroblasta ispunjenih inkluzijama minerala matriksa: epidota, aktinolita, rutila, hlorita i dr. Hloriti su promenljivog sastava, najčešće prohlorit, penin i klinohlor. Aktinolit je sa niskom sadržajem Al2O3, epidot je u vidu žutih (bogatih gvožđem) do bezbojnih (klinozoizit) prizmatičnih kristala, izduženih paralelno škriljavosti ili lineaciji. Pored ovih minerala sreću se još i magnetit, sfen, stilpnomelan, pumpelit, spesartin, kalcit i dr.
Nastaju regionalnim i dislokacionim metamorfizmom na niskom temperaturama iz bazičnih i intermedijarnih magmatskih stena i njihovih tufova. Metabaziti hloritske i biotitske zone sadrže asocijaciju aktinolit-hlorit-epidot-albit koja je dijagnostička za faciju zelenih škriljaca.
Pored metabazita u ovu faciju dolaze i sve druge pelitske i kvarcno-feldspatske stene koje druguju sa više ili manje metabazita.
Zelene stene su retrogradno izmenjeni metabaziti facije zelenih škriljaca za koje se na osnovu reliktnih struktura može utvrditi njihovo primarno magmatsko poreklo.
Opština Mărăcineni, Argeș
Mărăcineni je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Skutelarin
Skutelarin ima više značenja.
Лаудоновац
Лаудоновац је насеље у Србији у општини Пландиште у Јужнобанатском округу. Према попису из 2011. било је 21 становника.
Настанак и историјат
Насеље Лаудоновац основао је холандски инжењер и гроф Лаудон у периоду од 1883. до 1893. године. У том периоду, једно холандско друштво узело је у закуп Велики Рит, односно Алибунарски рит и у близини тадашњег Зичидорфа, данашњег Пландишта, основали су надничари насеобину коју су назвали по инжењеру Лаудону- „Лаудонтања“.
Инжењер Лаудон је дошао као представник једне холандске компаније које је имала задатак да освоји производњу пиринча. Инжењер Лаудон је успео да обучи екипе за бушење артерских бунара и њему припада заслуга за први артерски бунар у Пландишту који је избушен 1886. године. Замисао инжењера Лаудона била је експлоатација подземних артерских вода и производња сирћетне киселине из багремовог дрвета са Делиблатске пешчаре. Овај инжењер је добро познавао процес естаховање естаховања, односно издвајања сирћета из пространих багремара на Делиблатској пешчари, али му је за разблаживање сирћета недостајала питка вода.
Лаудоновац је Службеним листом САП Војводине број 21/78 проглашен насељем. Налази се у јужном делу општине, између Моравице и канала Шулхов. Кроз ово насеље пролази пруга на линији Зрењанин-Вршац. Железничка станица у Лаудоновцу је отворена 14. јула 1891. године, две године касније него у Пландишту. Заслуге инжењера Лаудона су велике, између осталог, учествовао је у пројектовању пруге Вршац -Зрењанин чија је траса и данас, готово после скоро 120 година непромењена.
Насеље Лаудоновац је повезано са Вршачким ритовима тврдим путем, неасвалтираним.
Прва школа у Лаудоновцу је саграђена 1909. где је настава одржавана на српском језику све до шездесетих година двадесетог века, када је укинута. Последњи учитељ у овој школи био је Миливој Бељин.
Први подаци о броју становника у овом насељу су из 1910. када је Лаудоновац имао 205 становника – то је и највећи број. Од тада, број становника се стално смањује. Становништво Лаудоновца са статусом самосталног насеља први пут је пописано 1981. године и тада је бројало 78 становника што је чинило 0,5 % укупног становништва општине, а по попису из 1991. имало је 50 мештана. По последњем попису из 2002. године у Лаодоновцу живи свега 24 становника.
Насеље је лоцирано у Алибунарској депресији и једино је у општини које се налази у поменутој депресији. Апсолутна висина на којој је изграђен Лаудоновац износи 77м, а околни терени су још за 30 до 50 цм нижи. Лаудоновац нема свој атар. Налази се у атару Пландишта. Има највише нивое подземне воде на територији општине. Лаудоновац има две улице, једна је пошљунчана. Оне међу собом заклапају прав угао, тако да село има облик ћириличног слова Г. Обе улице су краће од 200м. По дужој оси Лаудоновац има правац пружања југозапад-североисток. Насеље нема, нити је имало цркву ни гробље. Мештани се сахрањују у Маргити. Најстарије зграде су железничка станица из 1891. грађена по пројекту Марије Терезије, као и све остале из тог периода и зграда школе сазидана 1909. године. Насеље нема телефон нити га је имало. Везу са светом има преко радио-станице. Нема трговину, пошту, плинску мрежу, ни кафану. Лекар излази по позивима. Сем саобраћајне функције (жељезничка станица), ово насеље не поседује ни једну другу. Престанком проласка возова на прузи Зрењанин-Вршац и она је укинута.
Оно што је специфично за Лаудоновац је развијено сточарство-насеље броји преко 30 грла рогате стоке и производи 350 до 400 килограма сира месечно које се продаје у Пландишту и Вршцу.
Демографија
У насељу Лаудоновац живи 23 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 54,5 година (54,2 код мушкараца и 54,8 код жена). У насељу има 11 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,18.
Ово насеље је углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Platanar, Xalpatláhuac
El Platanar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xalpatláhuac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 707 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1538 m.
Fossi, Benevento
Fossi je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
The Assignment (Star Trek: Deep Space Nine)
The Assingment je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Deep Space Nine, premijerno prikazana 28. oktobra 1996. godine. Radnja prikazuje kako Keiko O'Brien zaposjedne vanzemaljski bestjelesni entitet koji njenom mužu Milesu O'Brienu prijeti da će izazvati njenu smrt ukoliko Miles ne izvrši sabotažu na DS9.
Edinburg, Illinois
Edinburg je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
The Assignment (Star Trek: Deep Space Nine)
Epizoda je dobila pohvale od strane kritičara uglavnom zbog nastupa Rosalind Chao, koja je iskoristila rijetku priliku da tumači lik različit od onoga kojeg je bila tumačila u dotadašnjim epizodama serije.
Edinburg, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.078, što je 57 (-5,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pian Grande, Lucca
Pian Grande je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Höchstberg
Hehstberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 342 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233215.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Hehstberg se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 516 metara. Površina opštine iznosi 4,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 342 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 71 stanovnika/km².
Marino del Tronto
Marino del Tronto je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 576 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Vârlezi, Vârlezi
Vârlezi je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Vârlezi.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Thomas Müntzer
Tomas Mincer ( ili Münzer, 1498-1525) je bio nemački sveštenik, doktor teologije i revolucionar tokom reformacije, u početku sledbenik Martina Lutera s kojim se ubrzo razišao zbog Luterove izdaje narodnog pokreta i zastupanja interesa plemstva i jedan od vođa Nemačkog seljačkog rata. Bio je zarobljen, mučen i glava mu je odrubljena u Milhojzenu 27.05.1525. kada mu je bilo tek oko 28 godina.
Mincer propoveda potpuno uništenje stare crkve i s njenim statusom povezanih širih društvenih i državnih odnosa. 1520. mora napustiti Cvikau zbog svojih buntovnih i beskompromisnih teza i sklanja se kod husita u Češkoj. 1522. stajao je na čelu prvih revolucionarnih pokreta plebejskih masa u gradu Alštetu u Tiringiji. Proteran i Tirginije uz Luterovo učešće, preneo je svoju delatnost u jugozap. Nemačku, svuda organizujući revolucionarne pokrete i slavši svoje emisare, u većini sdlučajeva pretstavnike revolucionarnog nižeg sveštensta, koji su svojim propovedima u znatnoj meri pripremali opštu eksploziju seljačkog ustanka u tom kraju. Minster se pred početak revolucije vratio u Tiringiju, kud su ga pozvale njegove pristalice, koje su početkom 1525. preuzele vlast u gradu Milhojzenu. Ne samo gradske plebejske mase nego i svo sitno građanstvo u Milhojzenu, zajedno s pobunjenim seljacima, prišli su Minceru. No pored hrabrosti i energije svoga vođe, ustanici se nisu dugo održali.
Mincerovo učenje
Versko učenje Mincerovo, izloženo u njegovim propovedima, skrivalo je pod hrišćanskom formom raznolikost panteističke filozofije, koja se mestimice dodiruje sa ateizmom (F. Engels). Biblijskom autoritetu je on suprotstavljao novo otkrovenje razuma u čoveku, koje postoji u sva vremena i kod svih naroda. Razum za Mincera i jeste 'sveti duh', a vera buđenje razuma u čoveku. Minster je negirao drugi svet i zagrobno kažnjvanje za grehe. Smatrao je da je dužnost vernog da uvede hiljadugodišnje 'carstvo božje' na zamlji. Pod 'carsdtvom božjim' je smatro društveno uređenje, osnovano na građanskoj i imovinskoj jednakosti, ukidanje privatne svojine i klasnih razlika, kao i državne vlasti nezavisne od radne opštine. Sve treba da bude zajedničko, učio je Mincer: i rad i imetak; svakom treba davati po njegovoj potrebi. Na taj način Mincerovo socijalno političko učenje se približavalo utopističkom komunizmu i anarhizmu. "Gospodari i gospoda glavni su lihvari, lopovi i razbojnici; oni sebi prisvajaju sve što je stvoreno, svaku stvar, ribu u vodi, pticu u vazduhu, bilje na zamlji - sve mora njima pripadati. Siromašnim govore o božjim zapovestima: bog je naredio, kažu oni, da se ne krade, ali smatraju, da se na njih ta zapovest ne odnosi; stoga oni deru kou sa siromašnog naseljenika, radnika i svih koji žive pod njima. Ako se neko usprotivi, šalju ga na vešala, a doktor Lažljivac kaže: Amin!" - Mincerove su reči, a nadimak 'Doktor Lažljivac' nadenuo je Luteru, izdajniku narodnog pokreta. Optuživao je Lutera da je crkvu podčinio vlasti kneževa i da hoće da bude novi papa. Suprotno od Lutera, kompromisera u ime 'mirnog progresa', Mincer je pozivao narod na ustank protiv Crkve, knezova, plemstva i gradskih patricija.
Mincerova revolucionarna ličnost i narodni pokret bili su predmet historijskih i filozofskih studija i literalna inspiracija (Th. Mundt, H. Eulenberg, Th. Mugge, E. Lissauer, R. Gottschall, W. Schaferdieks, C. Alberti)
Adair, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 781 stanovnika, što je 58 (6,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Colomo, San Pedro Tlaquepaque
El Colomo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Pedro Tlaquepaque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1564 m.
La Herradura de Oro, Tijuana
La Herradura de Oro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Tijuana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Garbagna, Alessandria
Garbagna je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
2C-I
2C-I je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 307,128 Da.
Garbagna, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 428 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
Santa Inés, Tzitzio
Santa Inés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1488 m.
Popis vladara Lotaringije
Vladari Lorrainea su držali različite titule pod različitim vlastima nad različitim oblastima. Prvi vladari su bili kraljevi Franaka čija se oblast nazvala Lotaringija. Latinski izraz "Lotharingia" je s vremenom evoluirao u "Lorraine" na francuskom, "Lotharingen" na nizozemskom i "Lothringen" na njemačkom. Nakon što je karolinško kraljevstvo absorbirano u susjedna kraljevstva krajem 8. vijeka, kao vlast nad teritorijom su imenovani vojvode. Sredinom 10. vijeka oblast je podijeljena na Donju Lorenu i Gornju Lorenu, od kojih je prva evoluirala u historijske Niske zemlje, a druga postala poznata kao Vojvodstvo Lorraine, entitet koji će se održati do Novog vijeka.
Kraljevi Lotaringije
Karlo Ćelavi je Lotaringiju nakon Lotarove smrti nastojao preuzeti za sebe, te se okrunio za kralja u Metzu; to je osporio njegov brat Ludvig Nijemac a godine 870. je sporazumom u Mesenu Lotaringija podijeljena između dva brata, a potom i između njihovih sinova. Godine 880. je sporazumom u Ribemontu cijela Lotaringija pripala Ludvigu Mlađem, sinu Ludviga Nijemca.
Godine 922. je Lotaringija postala dio Kraljevine Njemačke.
Kuća Lorraine
Mlađi ogranak ranijih vladara iz kuće Ardennes–Metz, poznatih kao Kuća Lorraine
Andelu
Ondelu je naselje i opština u Francuskoj u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Mant la Žoli.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 370 Andelusiens stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 93,4 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 119 metara (maksimalnoj 133 m, a minimalnoj 111 m).
Piancassina, Genoa
Piancassina je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1061 m.
Sutvara
Sutvara je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 325 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 240 stanovnika).
Selo se nalazi u oblasti Grbalj.
Demografija
U naselju Sutvara živi 227 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,3 godina (34,3 kod muškaraca i 36,3 kod žena). U naselju ima 80 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,06.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.
Servicij
Servicij bio je grad u Donjoj Panoniji, na granici s Gornjom Panonijom, koji je ležao uz reku Savu, na putu između Siscije i Sirmija. U Ptolemejevoj Geografiji (2. vek) ovaj se grad naziva Serbinon, budući da u starogrčkom nema glasa v, i verovatno je odatle transliteracija s b ušla u Ravensku kosmografiju (kraj 6. veka), gde se ovaj grad naziva Serbicij. O položaju Servicija postoji više teorija, na primer da se nalazio na lokalitetu današnjeg naselja Sjeverovci, gde su se susretali putevi koji su iz Sirmija i Siscija polazili prema Saloni. Drugi veruju da se Servicij nalazio na lokalitetu Stare Gradiške.
Niobijum
Niobijum (Nb, latinski niobium) - je metal VB grupe. Ime je dobio po ličnosti iz grčke mitologije - Niobe, Tantalove ćerke.
Nobijumov mineral je kolumbit (Fe,Mn)Nb2O6. Zastupljen je u zemljinoj kori u količini od 20 ppm (eng. parts per million).
Casas Viejas, Batopilas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
El Maguey, San Cristóbal de la Barranca
El Maguey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Cristóbal de la Barranca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 935 m.
Naranjalito, Tamiahua
Naranjalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 89 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Domps (Gornja Vijena)
Don je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Limož.
Po podacima iz 2005. godine u opštini je živelo 146 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 585 metara (maksimalnoj 666 m, a minimalnoj 413 m).
La Cebadilla, Batopilas
La Cebadilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1313 m.
Ecoservizi, Brescia
Ecoservizi je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Bohemia, New York
Bohimija je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.180, što je 309 (3,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Velina, Salerno
Velina je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
El Paraíso, Soto la Marina
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Velina, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 942 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
El Paraíso, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Opština Ștefănești, Argeș
Ștefănești je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Sacred Ground (Star Trek: Voyager)
Sacred Ground je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: Voyager, premijerno prikazana 30. oktobra 1996. godine. Radnja prikazuje kako Kes prilikom posjeta vanzemaljskom hramu zaluta i dodirne zabranjeni oltar te završi u komi odakle je hologramski ljekar ne može probuditi, te kapetanica Janeway u očaju pristaje proći kroz ritual kako bi od duhova u hramu tražila njen spas.
Opština Ștefănești, Argeș
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 328 m.
Sacred Ground (Star Trek: Voyager)
Epizoda je predstavljala režijski debi za Roberta Duncana McNeilla, koji u seriji tumači lik Toma Parisa. Režija mu je povjerena jer je Jonathan Frakes, koji je originalno trebao biti režiser, postao nedostupan zbog rada na filmu Star Trek: First Contact.
Höchstenbach
Hehstenbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 690 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143241.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Hehstenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 310 metara. Površina opštine iznosi 5,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 690 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 122 stanovnika/km².
Coperso
Coperso je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 561 m.
Loma del Carmen, Santa María Jacatepec
Loma del Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Jacatepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 435 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Lontananza, Arteaga
Lontananza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Arteaga.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2788 m.
Pettineo, Messina
Pettineo je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1362 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Teocaltita, San Cristóbal de la Barranca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 832 m.
Igualita, Xalpatláhuac
Igualita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xalpatláhuac.
Stevanovac
Stevanovac je naselje u opštini Mojkovac u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 230 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 296 stanovnika).
Igualita, Xalpatláhuac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 869 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1117 m.
Stevanovac
Demografija
U naselju Stevanovac živi 191 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,3 godina (40,5 kod muškaraca i 46,0 kod žena). U naselju ima 69 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,32.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Pianacci, Lucca
Pianacci je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 136 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Garbagnina, Alessandria
Garbagnina je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 249 m.
Fisher, Louisiana
Fišer je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 230, što je 38 (-14,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Las Pilas, Soto la Marina
Las Pilas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Chuparrosa, Tzitzio
Chuparrosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 947 m.
Auffreville-Brasseuil
Ofrvil Brasej je naselje i opština u severnom delu centralne Francuske u regionu Pariski region, u departmanu Ivlen koja pripada prefekturi Mant la Žoli.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 586 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 247,3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,37 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 32 metara (maksimalnoj 127 m, a minimalnoj 24 m).
Paradise Valley, Nevada
Paradajs Vali je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Nevada.
Crăiești, Vârlezi
Crăiești je naselje u Rumuniji u okrugu Galac u opštini Vârlezi.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1052 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Tokarenje
mini|desno|300px|Strojna obrada odvajanjem čestica na [[tokarilica|tokarilici.]] mini|desno|300px|Kutovi tokarskog noža. mini|desno|300px|Grubo uzdužno tokarenje. mini|desno|300px|Završno ili fino tokarenje. mini|desno|300px|Uzdužno tokarenje je osnovna operacija tokarenja. mini|desno|300px|Poprečno ili plansko tokarenje. mini|desno|300px|Izrada utora tokarenjem. mini|desno|300px|Izrada utora tokarenjem. mini|desno|300px|Moderna tokarilica za obradu [[Drvo (materijal)|drva.]] mini|desno|300px|Univerzalna tokarilica. mini|desno|300px|Suport ili nosač alata tokarilice. mini|desno|300px|CNC tokarilica.
Tokarenje je postupak obrade metala skidanjem čestica kojim se proizvode obratci rotacijskih površina (valjkasti proizvodi). Izvodi se na alatnim strojevima tokarilicama. Obradak obavlja glavno gibanje, dok alat obavlja posmično, pripremno i dostavna gibanja. Površine nakon obrade skidanjem čestica, ma kako ona bila fina i precizna, nisu savršeno glatke. Mikroskopski gledano one su hrapave i pune neravnina raznih oblika, veličina i smjerova.
Prema postupcima tokarenja potrebno je koristiti odgovarajuće tokarske noževe. Tokarski nož se razvijao tijekom dugog razdoblja i stano se usavršava. Danas se za izradu tokarskih noževa koriste brzorezni čelik, tvrdi metal, kermet, keramika, CBN, umjetni dijamant i drugi materijali.
Strugotina je odsječeni dio materijala koji može prema strukturi imati tri oblika: lomljena (mrvičasta) strugotina, nasječena (rezana) strugotina i tekuća (trakasta) strugotina. Neki oblici strugotine su povoljni u proizvodnji, dok drugi otežavaju rad, te ih je dobro tijekom obrade usitnjavati ili lomiti. Dodavanje lomila strugotine na nož je još jedan način produljenja trajanja noža (osim optimalnih kutova noževa, kutova postavljanja noževa, zaobljenja vrha noža i ubrušivanja faze noža).
Höheinöd
Hehajned je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 84 opštinska središta okruga Jugozapadni Palatinat. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.223 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7340022.
Tokarenje
Vrste tokarenja
Tokarenje se može podijeliti na više načina: prema obliku tokarene površine, prema položaju tokarene površine, prema kinematici gibanja noža, prema kvaliteti obrađene površine.
Tokarenje prema obliku tokarene površine
Prema obliku tokarene površine tokarenje se može podijeliti na:
Tokarenje prema kinematici gibanja noža
Prema kinematici gibanja noža tokarenje može biti: uzdužno tokarenje (aksijalno), poprečno tokarenje (radijalno) i istovremeno uzdužno i poprečno tokarenje (konusi, krivulje).
Tokarenje prema kvaliteti obrađene površine
Prema kvaliteti obrađene površine tokarenje može biti: grubo tokarenje, polugrubo tokarenje (završno, čisto) i fino tokarenje. Tokarenjem se postižu obrade u kvaliteti od N4 do N12.
Tokarski nož
Prema postupcima tokarenja potrebno je koristiti odgovarajuće tokarske noževe. Tokarski nož se razvijao tijekom dugog razdoblja i stano se usavršava. Danas se za izradu tokarskih noževa koriste brzorezni čelik, tvrdi metal, kermet, keramika, CBN, umjetni dijamant i drugi materijali. Tokarske noževe je moguće podijeliti na nekoliko načina: prema vrsti obrade, prema položaju tokarenja, prema orjentaciji vrha alata, noževi za utore i odrezivanje, noževi za navoje, profilni noževi.
Tokarski noževi prema vrsti obrade
Prema vrsti obrade tokarske noževe je moguće podijeliti na: noževi za grubu obradu, noževi za polugrubu (čistu) obradu i noževi za finu obradu.
Le Misanthrope
Le Misanthrope ou l'Atrabilaire amoureux je komedija francuskog pisca Molierea premijerno izvedena u Parizu 1666. godine, a koja se smatra njegovim najpoznatijim djelom.
Tokarenje
Tokarski noževi prema položaju tokarenja
Prema položaju tokarenja tokarske noževe je moguće podijeliti na: noževi za vanjsko tokarenje i noževi za unutarnje tokarenje.
Tokarski noževi prema orjentaciji vrha alata
Prema orijentaciji vrha alata tokarske noževe je moguće podijeliti na: lijevi tokarski nož, neutralni tokarski nož i desni tokarski nož. Na gornju površinu noža se položi dlan ruke. Kad se pravac vrha nože i palca ruke poklope određen je smjer ili orjentacija noža.