cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Srbi u Sarajevu
Opsada Sarajeva
Mnogi Srbi su tokom opsade Sarajeva stradali od granata ispaljenih sa položaja Vojske Republike Srpske. Preko 11.000 stanovnika Sarajeva poginulo, a nacionalna struktura poginulih je približno proporcionalna sastavu stanovništva u toku rata u opkoljenom Sarajevu. Predsjednik Srpskog građanskog vijeća Mirko Pejanović procenjuje da su "među 12.000 stradalih Sarajlija, koliko je zabeleženo u minulom ratu, najmanje jedna četvrtina bili pripadnici srpskog naroda ili onih koji su imali etničko srpsko poreklo". Takođe, neki su ubijeni od strane jedinica Armije BiH u gradu, a protiv nekih od zločinaca su još tokom opsade preduzete zakonske mere. Predsednik Republike Srpske Milorad Dodik tvrdi da je "početak rata u Sarajevu 6. aprila 1992. godine bio početak progona Srba i najvećeg etničkog čišćenja iz jednog grada u Evropi od Drugog svjetskog rata". Jovan Divjak se suprotstavio propagandi u manipuliranju srpskim žrtvama u Sarajevu, odbivši navode o masovnom stradanju Srba, ističući da su Srbi u Sarajevu pretežno stradali od srpskih granata, a da nad Srbima nije vršen planski ili sistematski zločin.
Veliki broj sarajevskih Srba se iselio tokom opsade Sarajeva 1992-96, a najviše ih je otišlo nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma, krajem 1995. godine, kada su sarajevska naselja naseljena Srbima: Grbavica, Nedžarići, Ilidža, dio Dobrinje, Rajlovac, Vogošća, Nahorevo… pripala Federaciji BiH. Radovan Karadžić i Momčilo Krajišnik su tada sarajevskim Srbima naložili da ne ostaju u “Alijinoj državi”, dajući im instrukcije:
Pravoslavne crkve
thumb|[[Saborna crkva u Sarajevu]] Dve najznačajnije srpske pravoslavne crkve u gradu su Stara pravoslavna crkva (crkva Svetih arhangela Mihaila i Gavrila) iz 16. veka, i Saborna crkva iz 1860-ih.
Logan, New Mexico
Logan je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Ghettarello, Ancona
Ghettarello je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Scoglitti, Ragusa
Scoglitti je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija. Deo je opštine Vittoria.
Ghettarello, Ancona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 288 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Scoglitti, Ragusa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Opština Crișcior, Hunedoara
Crișcior je opština u Rumuniji u okrugu Hunedoara.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Roženpelj
Roženpelj je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Roženpelj se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Germagnat
Žermanja je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu En (Rona-Alpi) koja pripada prefekturi Burž an Bres.
Roženpelj
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 47 stanovnika.
Los Parejos, San Miguel Totolapan
Los Parejos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini San Miguel Totolapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1833 m.
Germagnat
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 92 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,48 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 344 metara (maksimalnoj 761 m, a minimalnoj 319 m).
Mauser C96
Mauzer C96 je pištolj konstruisan u fabrici Mauzer 1895. godine. Osim u Nemačkoj proizvodio se u Kini i Španiji do 1961. Karakteriše ga duga cev, integrisan magacin za municiju koji se nalazi ispred obarače i drveni kundak koji može služiti kao dodatni magacin za municiju. Koristio je izuzetno jak i precizan kalibar 7,63 x 25 mm koji je premašen po kvalitetu tek pojavom kalibra .357 1935.
Koristio se u skoro svim sukobima tokom perioda proizvodnje i izrađeno je oko milion primeraka u fabrici Mauzer, ne računajući lokalne kopije u drugim državama. Neobični dizajn - u kome se magacin sa municijom nalazio ispred okidača - kao i mogućnost montiranja kundaka, učinio ga je jednim od najprepoznatljivih pištolja u istoriji. Brzo je stekao popularnost te su ga nosile i koristile razne slavne ličnosti kao Vinston Čerčil, Lorens od Arabije i kineski maršal Džu De. Na početku 20. veka je uživao reputaciju "revolucionarnog" oružja s obzirom da su ga često koristili atentatori (kao u slučaju marsejskog atentata, kao i obje strane u ruskom građanskom ratu.
Samo manji broj je korišćen u inventaru Vermahta tokom Drugog svetskog rata a poslednju praktičnu upotrebu video je u Vijetnamskom ratu.
Nižepole
Nižepolje je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Nižepolje pripada opštini Bitolj.
Prirodni uslovi
mini|levo|250px|Nižepolje 1905. godine Naselje Nižepolje je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 8 km zapadno.
Nižepolje se nalazi na zapadnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naselje je smešteno visoko, na severnim padinama planine Baba. Nadmorska visina naselja je približno 1.040 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Nižepolje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 186 stanovnika.
Pretežno stanovništvo su Vlasi (56%), a u manjini su etnički Makedonci (25%) i Albanci (16%).
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Novo Zmirnovo
Novo Zmirnovo je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Novo Zmirnovo pripada opštini Bitolj.
Prirodni uslovi
Naselje Novo Zmirnovo je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 12 km severno.
Novo Zmirnovo se nalazi u zapadnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Oko sela se pruža polje, na reci Šemnici, dok se na severu izdiže planina Drevenik, a na jugu Oblakovska planina. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara.
Klima u naselju je umerenokontinentalna.
Stanovništvo
Novo Zmirnovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 41 stanovnika.
Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (100%). Većinska veroispovest bio je pravoslavlje.
Ejido Libertad, Chihuahua
Ejido Libertad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Chihuahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1564 m.
Contradone Sopra, Piacenza
Contradone Sopra je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Joya del Paredón Viejo, Santo Domingo Nuxaá
Joya del Paredón Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Nuxaá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2443 m.
Walking with Dinosaurs
Za rekreiranje života u mezozoiku korišteni su CGI i animatronika, pa su dinosauri i ostale životinje prikazane na način na koji su prije prikazivane samo u igranim filmovima. Cilj tog programa bio je simuliranje stila u kojem su rađeni dokumentarci o prirodi, pa stoga nema intervjua sa živim ljudima. U seriji su kao savjetnici učestvovali paleontolozi Michael Benton, Thomas R. Holtz, Jr., Peter Dodson, Peter Larson i James Farlow (njihov utjecaj u procesu snimanja može se vidjeti u dokumentarcu The Making of Walking with Dinosaurs). Guinnessova knjiga rekorda navodi da je to bila najskuplja dokumentarna serija po minuti ikada napravljena. BBC Films i 20th Century Fox trenutno stvaraju 3D film zasnovan na toj seriji, a na njega će potrošiti 40 milijuna funti.
Prijem
Na popisu 100 najboljih britanskih televizijskih programa, koji je 2000. godine sastavio Britanski institut za film, a za koje su glasali profesionalci u toj industriji, Šetnja s dinosaurima je osvojila 72. mjesto. Dobila je tri Emmy nagrade: Emmy za izvanredan animirani program, Emmy za izvanredne vizuelne efekte i Emmy za izvanredno postignuće u nefikcionalnom programiranju - editiranje zvuka. CommonSense Media je mnogo hvalio taj program i dao mu 5 od 5 zvjezdica, rekavši da je "neko imao sjajnu ideju, napraviti dokumentarnu seriju o dinosaurima, ali sa zapletom. Stari Ornithocheirus na očajnom letu prema gnijezdilištima, tek izlegli sauropodi koji pokušavaju preživjeti u kasnoj juri, migratorna krda i život u moru prije oko 150 milijuna godina izgledali bi jednako stvarno kao i program o polarnim medvjedima ili japanskim makakijima." Ta tehnika pripovijedanja o prethistorijskom životu kao da postoji u današnjem vremenu imalo je trajan utjecaj i korišteno je još nekoliko puta, npr. u BBC-jevoj seriji Planet Dinosaur (2011).
Propratna knjiga
Tim Haines je 1999. napisao propratnu knjigu za ovu seriju. U vremenu između prikazivanja šest epizoda i pisanja knjige promijenjeni su neki njihovi nazivi: "Nova krv" odvija se na Ghost Ranchu; "Okrutno more" odvija se u Solnhofenu u Njemačkoj, ili u njegovoj blizini, na mjestu gdje su tada postojali otoci Vindelicisch. Knjiga je razradila i pozadinu svake priče, dalje je objasnila znanost na kojoj počiva većina programa i uključila opise nekoliko životinje koje nisu identificirane ili prikazane u seriji.
Spektakl u Areni
thumb|left|Tiranosauri u areni Šetnja s dinosaurima - Spektakl u Areni je adaptacija serije uživo koja je počela u Australiji u siječnju 2007. (kao Šetnja s dinosaurima - Doživljaj uživo), a nastavila je turneju u Sjevernoj Americi između 2007. i 2010. godine, u Europi 2010. godine i vratila se u Sjevernu Ameriku, gdje se prikazivala do 2011. godine. Turneja u Aziji je počela u prosincu 2010. godine. Godine 2011. šou je došao do svog konačnog odredišta, Novog Zelanda, gdje je i završio.
Znanstvene neispravnosti
Michael J. Benton, savjetnik prilikom stvaranja ove serije, napomenuo je da je grupa kritičara istakla da ptice i krokodili, najbliži srodnici dinosaura, ne uriniraju; umjesto toga, oni izbacuju nepotrebne hemikalije u vidu čvrstije urične kiseline. U prvoj epizodi Šetnje sa dinosaurima prikazan je Postosuchus dok urinira. Međutim, Benton napominje da niko ne može dokazati da je to stvarna greška: normalno uriniranje je primitivna osobina tetrapoda (riba, vodozemaca, kornjača i sisavaca) pa su možda i primitivni arhosauri činili isto. On također vjeruje da su ostale tvrdnje da u seriji postoje greške nestale u prvoj sedmici, budući da su kritičari našli neke stvari oko kojih se nisu slagali, ali također nisu mogli dokazati da su njihovi stavovi ispravni.
Ornithocheirus je prikazan daleko veći nego što je zapravo bio. U knjizi koja se bazira na toj seriji, tvrdi se da nekoliko velikih dijelova kostiju iz formacije Santana ukazuje na to da je Ornithocheirus mogao imati raspon krila od gotovo 12 metara i težinu od 100 kilograma, što bi ga činilo jednim od najvećih pterosaura. Međutim, ti primjerci nisu službeno opisani. Najveći primjerci Ornithocheirusa imali su raspon krila od 6 metara. Primjerci na kojima su producenti opravdali procijenjenu veličinu trenutno nisu opisani, ali ih proučavaju Dave Martill i David Unwin. Unwin je izjavio da ne vjeruje da je vjerojatna ta najveća procjena i da su je producenti vjerojatno izabrali samo da bi epizodu učinili "spektakularnijom". Međutim, ni jedan drugi ranokredski pterosaur nije dostizao veličinu Ornithocheirusa.
Slično tome, i Liopleurodon je prikazan kao dug 25 metara, dok su zapravo odrasle jedinke dostizale dužinu od samo 7 m.
Milan Kangrga
Milan Kangrga (Zagreb, 1. svibnja 1923. - Zagreb, 25. travnja 2008.), jugoslavenski (hrvatski) filozof koji je pripadao Praxis školi.
Biografija
Rodio se u Zagrebu, gdje je pohađao i završio osnovnu školu i gimnaziju, maturirao 1942. godine. Polazi domobransku časničku školu u Austriji 1943.–1944., nakon čega služi kao zastavnik. Od svibnja 1945. godine je u Jugoslavenskoj armiji, a demobiliziran je koncem 1945. godine. Studira filozofsku grupu predmeta na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Prvi filozofski članak, pod naslovom "O etici", objavljen mu je već 1948. godine u Studentskom listu, a svojim je sadržajem naljutio tadašnje birokrate. Diplomira 1950. kao jedini diplomirani student filozofije te godine. Iste godine postaje asistent na Odsjeku za filozofiju iz predmeta etika i estetika. Redovni profesor na istom fakultetu postaje 1972., i u tom svojstvu ostaje do mirovine 1993. Godine 1953. postaje član KPJ, ali već iduće je godine isključen i više nikada nije bio član. Jedan od pokretača sveučilišnog časopisa Pogledi 1952. godine (glavni urednik bio je Rudi Supek). U njemu objavljuje svoje prve radove, npr. "Problemi ideologije" 1953. godine. Već 1954. godine, časopis je zabranjen nakon žestoke kritike iz redova partije. Godine 1957. jedan je od osnivača općeteorijskog časopisa Naše teme, u kojem objavljuju i filozofi. Doktorirao je s temom Etički problem u djelu Karla Marxa. Nakon toga, od 1962. do 1964. godine, boravi na studijskom usavršavanju u Heidelbergu, kao stipendist Alexander von Humboldt Stiftung (Humboldtova zaklada) (Bad Godesberg, SR Njemačka). Godine 1964. jedan od osnivača časopisa Praxis, koji postaje središte okupljanja i snažne profilacije grupe filozofa koji su po njemu dobili ime praxisovci.
Održao je zapažena predavanja u Bonnu, Münchenu, Pragu, Budimpešti, Moskvi, Kijevu i drugim gradovima.
Profesor Kangrga bio je jedan od posljednjih Mohikanaca marksizma u Hrvatskoj, pa je tako često kao duhovit čovjek, znao reći za sebe: "Ja sam ostao proleter!"
Preminuo je 25. IV. 2008. godine u 84. godini u Zagrebu.
Djela
Objavio je dvanaest knjiga na hrvatskom jeziku, od kojih se mogu izdvojiti:
Objavio je i nekoliko stotina članaka u časopisima i novinama, a bio je ostao aktivan u "bespoštednoj kritici" društvene zbilje.
Rasprave, studiji i članci objavljivani su mu u Njemačkoj, Italiji, SAD-u, Francuskoj, Španjolskoj, Mađarskoj, Čehoslovačkoj, Austriji i Meksiku.
Kolima (razvrstavanje)
Kolima ili Colima može biti:
Peter Vaughan
Peter Vaughan (4. april 1923 -6. decembar 2016) je bio britanski glumac, poznat prije svega po karakternim ulogama. Mlađim generacijama je najpoznatiji po ulozi Maestera Aemona Targaryena u popularnoj seriji Game of Thrones.
Historija i povijest u praxis filozofiji
Termini historija i povijest koriste se u hrvatskom jeziku najčešće kao sinonimi, pri čemu je prvi danas posve potisnut. Postoji i razlikovanje, koje nije općeprihvaćeno, po kojem je historija znanost o povijesti (vidi o tome članak historija)
No, postoji i jedno spedifično razlikovanje koje se može naći u literaturi, osobito filozofskoj. Potječe iz tradicije praxis filozofije, koja je bila vrlo utjecajna u Hrvatskoj i Jugoslaviji, a uvažavana i u svijetu, 1960-ih i 1970-ih godina. Distinkciju je uveo Milan Kangrga.
Okrenutnost prošlosti i okrenutost budućnosti
Razlikovanje potječe iz praxis filozofije, a koristio ga je osobito Milan Kangrga. U toj se upotrebi pojam historija odnosi na puko "događanje", razne "zgode", ponavljanje onoga što se već i prije događalo, dok povijest označava napredovanje, stvaranje novog, progres.
U toj koncepciji, smatra se da je bitna razlika između povijesti i historije u tome što povijest omogućuje historiju. Povijest je okrenuta u budućnost, a historija u prošlost i sadašnjost. Npr. postoje historijske i povijesne ličnosti (osobe); smatra se da su Adolf Hitler i Benito Mussolini historijske, a nikako nisu povijesne osobe. S druge strane, Goethe, Sokrat, Nikola Tesla, Mozart, Nikola Kopernik su povijesne ličnosti jer su njihova djela usmjerena u budućnost.
Mnogi filozofi neće priznati takvu distinkciju, a pogotovo ne povjesničari. Osim toga, očito mogu postojati znatne razlike oko kriterija razlikovanja između "puko historijskog" i "istinski povijesnog".
Kangrga prema Hegelu
Hegel je uveo razlikovanje Geschichte i Historie »kako bi njome iskazao realnu dvostrukost, ili, ako hoćemo, duboku unutrašnju proturječnost samoga povijesnoga zbivanja«. (Kangrga, str. 136)
Povijesna znanost proučava ono što pripada povijesti, ono što je prošlo. Kangrga se pak, sa stajališta praxis filozofije zanima za ono što je iz povijesti ne samo danas živo, nege i što je okrenuto budućnosti. Tu je ključan pojam revolucije, koji u praxis filozofiji ima osobiti značaj (Gajo Petrović je uveo pojam mišljenje revolucije). Revolucija, za razliku od povijesne znanosti, koja proučava prošlost kao datu, tu prošlost negira i ukida; revolucija je na djelu budućnosti i ona stvara povijest; ona je »kao čin budućnosti kriterij te takozvane prošlosti, a to znači i mjera onoga što smo nazvali historijskom istinom«. (Kangrga, str. 137) Historija je "fakat" (ono faktično), povijest je ono, što je okrenuto ka budućnosti: »Ono historijsko pogađa i odnosi se na svakidašnji fakticitet i aktualitet zbivanja, a povijesno se odnosi na ono što u tom fakticitetu ukazuje i vuče bitno naprijed u jedan mogući bolji život za čovjeka i njegovo društvo. U tom smo smislu svi historijska, ali nismo svi i uvijek povijesna bića.« (iz Autobiografije Filozofskog fakulteta u Zagrebu. ) Bez povijesnog, odnosno utopijskog, uopće nema ljudskog svijeta. »Povijesno, kao revolucionarno (reći ću još: kao ono utopijsko) zbiva se u "temelju" čovjekova svijeta, da bi taj svijet uopće bio moguć. Jer ga ono stvara i otvara. A historijsko se odvija u horizontu postalosti i gotovosti toga svijeta, koji živi od, ili na račun, izvršene revolucije kao svoje prošlosti.« (Kangrga, str. 138)
Filozofsko porijeklo ovog razlikovanja
Ovo pojmovno razlikovanje potječe iz jedne osobene filozofske tradicije (ponajviše Hegelove); Kangrga se ne trudi povezati je s aktualnim diskusijama o metodi i teoriji historijske znanosti.
Korijeni kod Aurelija Augustina
Iako on tu razliku ne čini, može se zaključiti da je uobičajena "povijest" koja opisuje kraljeve, bitke itd. tek puka "historija", dok je ono bitno što se događa "povijest spasa". Taj eshatološki moment ponavlja se, preobražen, kod Hegela kao "povijeno kretanje duha", a kod Kangrge i u praxis filozofiji općenito kao "čovjekova stvaralačka i samostvaralačka djelatnost".
Filozofija povijesti i historiografija
Tradicionalno, Filozofija povijesti ima malo ili nimalo veze s onim što u praksi rade povjesničari, tj. znanstvenici koji se bave historiografijom (pisanjem o povijesti). Oni, čak i danas, ponajviše bave pojedinim povijesnim događajima (po čemu je historiografija dobila i ime "događajnica"), nastojeći odgovoriti na pitanje "što se točno dogodilo". Obično ne nastoje pronaći opće "zakone razvoja", pogotovo ne "smisao povijesti", smatrajući to beznadežnim zadatkom.
S druge strane, i sami su filozofi u razdoblju nakon Drugog svjetskog rata odustali od konstruiranja općih teorija povijesti. (Vidi članke Filozofija povijesti i Suvremena historiografija (Gross).) Jedan od posljednjih "filozofa povijesti" je Benedetto Croce (1866.–1952.), koji se poziva na Hegela i svoju filozofiju naziva apsolutni historizam. Za razliku od marksizma, smatra da se jedina značajnja ljudska praksa događa unutar njegove svijesti; ne pojedinačne, nego zajedničke, "apsolutnog duha" .Puki opis prošlih događaja je samo "lešina", dok je historija (razumijevanje povijest) djelo duha. (Gross, str. 224) Ova kritika "puke događajnice" podsjeća na Kangrginu, samo nasuprot "starohegelovcu" Croceu, Kangrga, kao "mladohegelovac" naglašava osobnu slobodu.
Iako ta filozofska terminologija danas zvuči zastarjelo (nemoderno), riječ je o aktualnoj temi: ljudskom jedinkom sukobljenom s otuđenom moći apstraktnih kolektiviteta: država, nacija, tržište, kapital isl.
Santa Catarina de Cuevas, Guanajuato
Santa Catarina de Cuevas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Kanal Eagle
Kanal Eagle ili Orlov kanal (engleski: Eagle Passage, španjolski: Pasaje Águila) je morski kanal u Falklandskom arhipelagu koji razdvaja poluotok Lafoniju od otoka Speedwell, George i Barren.
Santa Catarina de Cuevas, Guanajuato
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 769 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1866 m.
Kanal Eagle
Geografske karakteristike
Kanal Eagle je najuži na sjeveru kod otoka Speedwell a zatim se postepeno poput ljevka širi prema jugu kod otoka Barren. Na sjeveru se pretapa u Falklandski kanal, a na jugu u Atlanski ocean.
Kanal je dobio ime po starom imenu otoka Speedwell - koji se zvao Eagle (Orlovski otok).
Dave Bautista
Dejvid Majkl „Dejv“ Bautista mlađi (18. januar 1969) filipinsko-američki je rvač, glumac, bodibilder i majstor mješovitih borilačkih vještina. Trenutno radi u WWE-u i najpoznatiji je po svom rvačkom imenu Dejv Batista, ili češće samo Batista. Šest puta je osvajao WWE titule najvišeg ranga, World Heavyweight titulu četiri puta i WWE titulu dva puta. Najduže je bio World Heavyweight šampion u istoriji WWE-a. Od drugih titula Batista je bio svjetski teg tim šampion 3 puta (Sa Rik Flerom (2) i Džon Sinom (1)) i WWE teg tim šampion jednom (Sa Rej Misterijom). Takođe je proglašen za najboljeg WWE rvača 2005. i osvojio je Rojal Rambl meč 2005. godine i zadnji iz 2014. godine, na kojem se vratio u WWE nakon 4 godine odsustva. Glumio je u ulozi nasilnog zaštitara Jasona Coxa u američkom filmu Heist (2015).
Goleš
Goleš može označavati:
Srbija
Kosovo:
Goleš (Bosilegrad)
Demografija
U naselju Goleš živi 30 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,4 godina (34,0 kod muškaraca i 53,5 kod žena). U naselju ima 15 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,40.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Los Tanques, Puente de Ixtla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1009 m.
Cariglio, Cosenza
Cariglio je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 441 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Eneada (razvrstavanje)
Izvori
)
Rudi Supek
Rudi Supek (Zagreb, 8. travnja 1913. - Zagreb, 2. siječnja 1993.) je bio jugoslavenski (hrvatski) filozof, sociolog i psiholog.
Diplomirao je filozofiju u Zagrebu. Studirao je kliničku psihologiju u Parizu, a 1952. godine doktorirao je na Sorboni. Za vrijeme Drugog svjetskog rata se pridružio francuskom pokretu otpora. Nijemci su ga strpali u koncentracioni logor Buchenwald kod Weimara, jedini logor koji su logoraši sami oslobodili. Bio je nositelj legije časti i pukovnik francuskog pokreta otpora.
Radio je na Odsjeku za psihologiju Filozofskog fakluteta u Zagrebu i Institutu za društvena istraživanja u Zagrebu. 1963. godine je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu osnovao Odsjek za sociologiju. Inicijator je i jedan od osnivača Korčulanske ljetne škole. Od 1967. do 1973. godine urednik je časopisa Praxis, a utemeljio je i uređivao časopis Pogledi. Širok je spektar tema njegovih radova: od patopsihologije do antropološke, filozofske i socijalnoekološke problematike.
Fondamento, Pistoia
Fondamento je naselje u Italiji u provinciji Pistoia, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 474 m.
Мачвански Причиновић
Мачвански Причиновић је насеље у Србији у општини Шабац у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 1576 становника.
Демографија
У насељу Мачвански Причиновић живи 1589 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,7 година (39,7 код мушкараца и 41,8 код жена). У насељу има 620 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,19.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Retje
Retje je naselje u slovenskoj Općini Loškom Potoku. Retje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj regiji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 436 stanovnika.
El Madrigal, Axtla de Terrazas
El Madrigal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Axtla de Terrazas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Ciurea, Ciurea
Ciurea je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš u opštini Ciurea.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Colombiers (Orn)
Kolombjer je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn.
FN Model 1910
FN 1910 je poluatomatski pištolj sa dejstvom na principu kratkog trzaja zatvarača sa sakrivenim udaračem i povratnom oprugom smeštenom oko cevi, čuvenog američkog konstruktora Džona Brauninga (John Browning) koji je proizvodila firma Fabrique Nationale de Herstal iz Belgije.
Razvoj
Za Džona Brauninga, ovaj pištolj je predstavljao uzgredan posao. Desetine modela njegovog raznog oružja su se već proizvodile kako u fabrici FN u Belgiji, tako i u fabrici Kolt (Colt Firearms) u Sjedinjenim Državama. Kako u „Koltu“ nisu bili zainteresovani za proizvodnju ovog modela, Brauning je odlučio da ga patentira i proizvodi samo u Evropi.
Predstavljen 1910, ovaj pištolj je uneo značajnu inovaciju – povratnu oprugu smeštenu oko cevi. Ova konstrukcija je postala standardna kod mnogih budućih modela među kojima su Walther PPK i ruski Makarov PM. Oružje je odlikovao standardni Brauningov trostruki sistem obezbeđenja, u Evropi poznat kao „triple surete“, sa posrednom, neposrednom i mehaničkom kočnicom. Ovo je u praksi značilo da oružje ne može da opali ako mu je izvađen okvir, ako rukohvat nije čvrsto stegnut i ako se ne otkoči. Oružje je za to vreme bilo izuzetno kompaktno. Bilo je dostupno u kalibrima 9 x 17 mm („kratka devetka“ ili .380 ACP) sa okvirom od šest metaka i 7,65 x 17 (.32 ACP) sa okvirom od sedam metaka. Model je bio u proizvodnji sve do 1983.
Rasprostanjenost i primena
Ovaj pištolj je zbog svoje kompaktnosti i napredne konstrukcije, a posebno zbog izuzetne bezbednosti, bio prirodan izbor za policijske i žandarmerijske snage širom Evrope. Za samo nekoliko godina od početka proizvodnje, pa do izbijanja I svetskog rata, već je bio u naoružanju policija Belgije, Holandije i Danske, a nakon njegovog završetka, njegova primena se proširila i na mnoge druge zemlje.
Sarajevski atentat
Pištoljem FN Model 1910 serijskog broja 19074, Gavrilo Princip je na Vidovdan 28. juna 1914. u Sarajevu izvršio atentat na austrougarskog nadvojvodu Franca Ferdinanda.
Varijante
Nakon I svetskog rata, Ministarstvo Vojske i mornarice Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca je raspisalo međunarodni konkurs za nabavku novog pištolja. Fabrika FN je pobedila na konkursu sa modelom 1910, ali je naručilac zahtevao da se pištolju produži cev zbog veće preciznosti i da se kapacitet okvira poveća za dva metka. Ovako izmenjeni model 1910 nosi oznaku 1910/22, i mada se zasniva na istoj konstrukciji, mnogi stručnjaci ga zbog opsežnih prepravki smatraju drugim modelom oružja.
Jesús Sansón Flores, Mexicali
Jesús Sansón Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 626 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Geomorfologija
thumb|Površina Zemlje thumb|Stratovulkan "Cono de Arita", Salta ([[Argentina)]]
Geomorfologija je znanost o reljefu, a proučava njegov postanak i razvoj, te procese koji ga oblikuju. Riječ dolazi iz grčkog geo (Zemlja) i morphe (oblik). Geomorfolozi traže način za razumijevanje povijesti i dinamike reljefa, te predviđanje budućih promjena kroz kombinaciju promatranja tla, fizikalnih eksperimenata, i numeričkog modeliranja. Disciplina se koristi unutar geologije, geografije i arheologije.
Povijest
Geomorfologija se u početku nije razlikovala od ostatka geografije. Prvi geomorfni model bio je "erozijski ciklus" kojeg je razvio William Morris Davis između 1884. i 1899. Ciklus je inspiriran teorijom evolucije, a opisan je kao slijed kojim se rijeka sve dublje usjeca u dolinu, međutim tada erozija bočnih strana doline na kraju izravnjuje teren koji je sada na nižoj visini od početne. Ciklus može opet započeti izdizanjem terena. Ipak model se danas smatra previše pojednostavljenim da bi se koristio u stvarnosti.
Walther Penck razvio je alternativni model u 1920-ima, utemeljen na omjeru izdizanja i erozije, ali ni taj nije bio pogodan za objašnjavanje raznolikosti reljefa.
Procesi
thumb|Starost oceanske kore. Crvenom je označen najmlađi dio. Moderna geomorfologija se usredotočuje na kvantitativne analize međupovezanih procesa, kao što su doprinos sunčeve energije, stupanj faze hidrološkog ciklusa i kretanje ploča u geofizici za izračunavanje starosti i očekivane sudbine reljefa. Upotreba sve preciznijih tehnika mjerenja je također omogućila da se procesi poput erozije izravno promatraju umjesto da se jedva naslućuju iz ostalih dokaza. Računalna simulacija je također vrijedna za testiranje u kojoj posebni modeli daju rezultate sa svojstvima sličnima stvarnom terenu.
Primarni površinski procesi odgovorni za većinu topografskih obilježja jesu vjetar, valovi, trošenje, ogromna pustošenja, podzemne vode, površinske vode, ledenjaci, tektonizam i vulkanizam.
Fluvijalna geomorfologija
Rijeke i tokovi nisu samo bogati vodom, nego i sedimentom. Voda dok teče preko dna korita, u mogućnosti je da pokrene sediment i prenese ga nizvodno ili kao konačan ili kao privremen nanos. Stopa prijenosa sedimenta ovisi o raspoloživosti samog sedimenta i o riječnom nanosu.
Dok rijeke teku kroz krajolik, one se općenito povećavaju, spajajući se s ostalim rijekama. Mreža rijeka koja je tako oblikovana čini odvodni sustav, ali može prihvatiti i druge obrasce ovisno o regionalnoj topografiji i geologiji.
Glacijalna geomorfologija
Iako su geografski ograničeni, ledenjaci su učinkovito sredstvo promjene krajolika. Postupno kretanje leda niz dolinu uzrokuje abraziju i otkidanje podložne stijene. Abrazija proizvodi sitan sedimentkoji se naziva glacijalno brašno. Nanos koji ledenjak transportira dok nestaje naziva se morena. Glacijalna erozija odgovorna je za dolina u obliku slova U, za razliku od dolina u obliku slova V koje su fluvijalnog podrijetla.
Krška geomorfologija
Krško tlo je tlo u kojem prevladavaju sedimentne stijene – uglavnom vapnenci i rjeđe dolomiti, soli te gips (najmanje rastezljiv te savitljiv) – koje su podložne kemijskoj eroziji. Smještaj krša (topografija) dijeli se na tri dijela (koja se razlikuju i po obilježjima krša). Tropski krš se nalazi u vlažnim tropskim regijama, u obliku strmih, gromadnih brežuljaka tzv. mogote ( u španjolskom govornom području Kariba), te područjima «divljeg reljefa» sa strmom, gotovo okomitom formacijom stijena, kao one u Kamenoj šumi Yunnana, Kina, ili u Dominikanskoj Republici, Jamajci i Porto Riku.
Karipski krš se nalazi u relativno ravnim krajevima ( Florida, Yukatan, Meksiko), a karakteriziraju ih puko-tine (prolazi) u reljefu kroz koje prolaze jaka zračna strujanja, akumulirana na otvorenim područjima (primjer je Velebit - Senj), te spilje i jame, često ispunjene vodom.
Río Escondido, Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 349 m.
Geomorfologija
Krška geomorfologija
Umjereni krš nalazi se uglavnom u krajevima koji primaju manje padalina od tropskih krajeva, imaju sličnosti s ostalim tipovima krškog reljefa, posebice podzemna obilježja (imaju dobro izrađenu mrežu velikih spilja) koja su više naglašena od površinskih (pojavljuju se propusne i nepropusne stijene). Primjeri se Mamutske spilje u Kentuchiju te krški dio Balkanskog poluotoka.
Krš nastaje kao rezultat kemijskih procesa koji utječe na topljive sedimentne stijene. Dalje, pri oblikovanju krškog reljefa, utječe klima te pedološke i vegetacijske osobine. Snaga korozijskog procesa, otapanja čvrstog vapnenca, tj. kalcijevog karbonata (CaCO3), ovisi o količini otopljenog ugljičnog dioksida (CO2) u vodi, pri čemu nastaje kalcijev hidrokarbonat formule Ca(HCO3)2. CaCO3 + CO2 + H2O = Ca(HCO3)2 Krški reljef u Hrvatskoj, nalazi se gotovo u potpunosti u gorskom dijelu, te ima dva «pripadnika» među strogim rezervatima, a to su: Hajdučki i Rožanski kukovi na Velebitu te Bijele i Samarske stijene u sastavu Velike Kapele. Hajdučki i Rožanski kukovi su slikovito oblikovane kamene gromade međusobno odvojene dubokim ponikvama. Bijele i Samarske stijene privlače pozornost svojim oštrim i okomitim kamenim oblicima visokim do 50m, koji su međusobno odvojeni pukotinama i provalijama. U središtu Ogulina nalazi se Đulin ponor. To je ponor rijeke Dobre koji je, prema narodnom vjerovanju, dobi ime prema vjerovanju gradskog kapetana. Legenda kaže da se Đula bacila u ponor zbog nesretne ljubavi.
Jedna od glavnih odlika krškog reljefa je nedostatak vode na površini. Uglavnom, tekućice na tim područjima protječu kanjonima (uskim, strmim dolinama). Kada se tekućica (nailaskom na vapnenačku podlogu) naglo gubi u ponorima oblikuje slijepe doline. One zbog češćeg nastanka na vodonepropusnim naslagama (gdje je prisutno fluvijalno djelovanje) pripadaju fluvio-krškom tipu reljefa.
Razlikujemo površinske i podzemne krške oblike. Površinski krški oblici jesu: Škrape – najmanji, ali najbrojniji krški oblici na površini, ponekad su tako mali da se vide tek pod mikroskopom, a mogu doseći veličinu od 10m. Mogu biti u obliku mreža i žljebova.
Škrape u obliku žljebova (rebraste škrape) nastale su kao posljedica korozijskog djelovanja kiša na strmijim dijelovima golih, vapnenačkih blokova. Zbog otjecanja vode žljebovi se produbljuju te mogu nastati kao nož oštri bridovi.
Škrape u obliku mreža nastaju na blago nagnutim i ravnim područjima gdje se nalaze male pukotina te se pod utjecajem vode proširuju i produbljuju. Na blagim udubljenima u kršu kao posljedica korozivnog djelovanja vode nastaju plitka udubljenja - kamenice.
Tavastima promjer može biti do deset puta veći od dubine, kod ljevkastih je razlika manja (obično su slične dužine), a kod bunarastih su rubovi mnogo strmiji (a nastale su naglim ili postupnim urušavanjem). Krške uvale su izdužena udubljenja u kršu (duge do nekoliko kilometara) nastale su kao posljedica korozivnog djelovanja vode ili spajanjem više ponikava. Dna su često plodna, ispunjena nakupinama gline (crljenica), te ratarski obrađena.
Najveći krški oblici su polja u kršu i zaravni.
Polja u kršu su nastala spajanjem rasjeda te bočnim korozivnim djelovanjem vode koja dolazi iz nepropusnih u propusne dijelove tla te nestaje u ponorima. Takve vode nazivaju se ponornice. Zbog suženja u kanalima, u vrijeme vlažnih razdoblja ponori mogu poplaviti u nižim dijelovima što je veoma važno za poljoprivredu. Krška polja u Hrvatskoj dobila a naziv su dobila po ličkim ponornicama: Ličko, Gacko, Krbavsko polje…
Krške zaravni su karakter-istične za tropska područja. Količina tvari biogenog porijekla u tlu pogoduje brzom bočnom korozijskom djelovanju, a kada otporniji dijelovi zaostaju u obliku kupastih uzvišenja nastaj tzv. kupasti krš (Yunnan, sjeverno-dalmatinska zaravan oko Krke).
Podzemni krški oblici:
Jame su otvorom spojene s površinom te se pružaju okomito u podzemlje (više od 45°). U Hrvatskoj su poznate 44 jame dublje od 250m. Najveći broj ih se nalazi na Velebitu i Biokovu. Dvije su jame dublje od 1000m. Lukina jama, dubine 1392m, najdublja je jama u Hrvatskoj, nalazi se u si. dijelu Hajdučkih kukova u području NP Sjeverni Velebit. Otvor Lukine jame otkrili su speleolozi iz Slovačke 1991. Zbog velikog otvora (22,5x5m) u jami se nakupljaju snijeg i led do 300m. Istraživanje jame više puta je provedeno u zadnjih 10 godina. Nazvana je u čast Ozrena Lukića. Često se govori o sustavu Lukina jama - Trojama (ima tri ulaza u nizu) zbog njihovog spajanja na 500m. U jami je pronađena nova vrsta pijavice, a Lukina jama je među deset najdubljih u svijetu.
Spilje su također otvorom spojene s površinom, ali se pružaju vodoravno u podzemlje (do 45°). Jedne od naj-poznatijih špilja u Hrvatskoj su Cerovačke spilje, 1km južno od Gračaca, koje su turistička atrakcija (kao, uglavnom i druge spilje). To su dvije spilje, Gornja (1295m) i Donja Cerovačka spilja (2685m), koje su spojene na više mjesta. Donja Cerovačka špilja, bila je stanovalište pračovjeka te su u njoj nađeni brojni vrijedni ostaci. Gornja Cerovačka špilja, poznata je dosta dugo, otkrivena je pri izgradnji obližnje željeznice, a nalazište je brojnih ostataka pred-ilirskog stanovništva tih krajeva. U Hrvatskoj su još poznatije špilja Lokvarka, špilje kod Gračaca…
Po nastanku, podzemne krške oblike možemo podijeliti u tri skupine. U mladoj fazi su kanali ispunjeni vodom. U prelaznoj su djelomično ispunjene vodom te se počeo taložiti kalcijev karbonat (sige). U staroj fazi nema vode i nastaju sige. Sige nastaju (pod promjenom uvjeta) kod ponovnog taloženja kalcijevog karbonata. Dijele se na stalaktite (taloženjem sa svodova), stalagmite (taloženjem s podova) i stalagnate (spiljski stupovi, spajanjem stalaktita i stalagnata).
Trošenje
Trošenje nastaje zbog kemijskog raspadanja stijena, mehaničkog prijenosa stijena u korjenima biljaka, širenja leda i abrazivnog djelovanja sedimenta. Trošenje omogućuje izvor sedimenta transportiranih kod fluvijalnih, glacijalnih, eolskih ili biotičkih procesa.
Taksonomija
Različiti geomorfološki procesi prevladavaju u različitim mjesnim i vremenskim mjerilima. Za pomoć u kategorizaciji mjerila krajolika neki geomorfolozi koriste slijedeću taksonomiju: Njezina upotreba je ipak rijetka i može zavarati - priroda promjene krajolika može se bolje promatrati kao kontinuum povezanih procesa
Wesselburenerkoog
Veselburenerkog je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 130 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051129.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Veselburenerkog se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 0 metara. Površina opštine iznosi 21,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 130 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 6 stanovnika/km².
Dos de Oros, Tempoal
Dos de Oros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Synthpop
Synthpop (skraćeno od synthesizer pop), znan još i kao techno-pop, bio je podžanr novog vala koji se pojavio tokom 70-ih godina, a vrhunac popularnosti ostvario je tokom 80-ih godina; glavna karakteristika synthpopa kao pravca bilo je korištenje sintesajzera kao dominantnog instrumenta. Korijeni synthpopa mogu se naći već u 60-im i 70-im godinama, kada se sintesajzer postepeno koristio u progresivnom rocku, elektronici, art rocku i discu, a posebice u opusu tzv. "krautrock" bendova poput Kraftwerka, koji se smatraju pionirima u korištenju sintesajzera u muzici. Kao zasebni žanr, synthpop se razvio u kontinentalnoj Europi, Ujedinjenom Kraljevstvu i Japanu kao dio šireg, post-punk pokreta, odnosno kao podžanr novog vala, krajem 70-ih i tokom cijelih 80-ih godina.
Pionirima syntpopa smatraju se Kraftwerk, njemački bend koji je već sredinom 70-ih godina pobrao kritike zbog svog korištenja sintesajzera, posebice u pjesmi "Autobahn". Drugi rani pioniri su japanski bend Yellow Magic Orchestra te britanski novovalni bendovi Ultravox, the Human League i Berlin Blondes. The Human League su koristili monofone sintesajzere kako bi proizvodili jednostavan i oštar zvuk. Ipak, pravim začetkom syntpopa smatra se 1979. godina, kada se Gary Numan probio na vrh top lista singlom "Cars", odnosno albumom The Pleasure Principle, nakon čega su brojni bendovi početkom 80-ih godina počeli koristiti sintesajzere, uključujući debitante poput Depeche Modea, Talk Talka ili Eurythmicsa, ali i iz 70-ih godina prisutne Japan i Orchestral Manoeuvres in the Dark. S druge strane, YMO je u Japanu otvorio put synthpop bendovima kao što su P-MODEL, Plastics i Hikashu. Razvoj jeftinih polifonih sintesajzera, definiranje MIDI standarda i korištenje dance beatova, dovelo je do toga da je synthpop postao komercijalniji i pristupačniji pravac. Sve ovo, kombinirano s prihvaćanjem synthpopa od strane stilski samosvjesnih izvođača utjecajnog novog romantizma te usponom MTV-ja, dovelo je do toga da su mnogi britanski synthpop bendovi (npr. Culture Club, Cutting Crew, Duran Duran, Spanadu Ballet i drugi) imali velikog uspjeha u Sjedinjenim Državama.
Iako su neki kritičari isticali navodni nedostatak emocije i muzikalnosti u pokretu, synthpop je bio jedan od najutjecajnijih muzičkih pravaca 80-ih godina. Sintesajzer je postao relevantan instrument zahvaljujući upravo synthpopu, a pravac je direktno utjecao na formiranje podžanrova kao što su house i techno, kao i, posredno, na druge žanrove i individualna djela.
Stilske odlike
Primarna stilska odlika synthpopa bila je korištenje sintesajzera, drum mašinā i sekvencera, koji su ponekad zamijenjivali i sve ostale instrumente. Borthwick i Moy su žanr opisali raznovrsnim, ali tvrdeći da je "... karakteriziran širokim spektrom vrijednosti koje izbjegavaju stilove, ritmove i strukture rocka", koji su zamijenjeni "sintetičkim teksturama" i "robotskom rigidnošću", često definirani ograničenjima nove tehnologije, poput monofonih sintesajzera, koji su mogli svirati samo jedan po jedan ton.
Mnogi synthpop muzičari su imali ograničene muzičke sposobnosti, oslanjajući se zapravo na tehnologiju za stvaranje i reproduciranje muzike. Rezultati su često bili minimalistički, s ritmovima koji su "u pravilu satkani od jednostavnih, ponovljenih rifova bez, takoreći, ikakve harmonijske 'progresije' ". Rani synthpop je opisivan kao "jeziv, sterilan i maglovito zlokoban", pri čemu se koristila šumeća elektronika s malo promjene u infleksiji. Uobičajene teme synthpop tekstova bile su izolacija, urbana anomija te osjećaji emocionalne hladnoće i ispraznosti.
Iako je synthpop djelomično proizašao iz punk rocka, pravac je odbacio tendenciju punka prema autentičnosti i često je namjerno težio ka artificijalnosti, pozivajući se na kritički ismijane pravce poput disca ili glam rocka. Jako malo je dugovao izvornim korijenima pop muzike (jazz, blues i folk muzika) te je, umjesto da je uzore tražio u Americi, svjesno išao u Europu, ponekad i Istočnu Europu, po uzore, što je vidljivo u djelima i etimologiji bendova kao što su Spandau Ballet ili Ultravox, posebice na pjesmi "Vienna". Kasni synthpop je doživio još jednu stilsku promjenu te se približio soul muzici.
Korijeni
Elektronski muzički sintesajzeri koji su se mogli praktično iskoristiti u studiju pojavili su se sredinom 60-ih godina, otprilike istovremeno kada se i rock formirao kao distinktni žanr. Moogov sintesajzer, što ga je 1964. godine izumio Robert Moog i koji je stvarao potpuno elektronički generirane zvukove, zamijenio je dotadašnji mellotron, vrstu elektromehaničkih, polifonih klavijatura za reprodukciju semplova. Prijenosni minimoog, koji je bio jednostavniji za korištenje, posebice tokom live nastupa, ubrzo je postao popularan među progresivnim rock bendovima kao što su Pink Floyd (klavijaturist Richard Wright) i Yes (klavijaturist Rick Wakeman). Instrumentalni prog rock bio je posebno značajan u kontinentalnoj Europi, omogućivši bendovima kao što su Kraftwerk, Tangerine Dream, Can i Faust da izbjegnu jezičnu barijeru. Njihov dominantno sintesajzerski "krautrock", zajedno s opusom Briana Enoa (koji je jedno vrijeme bio klavijaturist Roxy Musica), bit će snažan utjecaj na kasniji synthrock, odnosno synthpop.
Godine 1971. godine, Wendy Carlos (tada je navedena kao Walter Carlos, dok je promjenu spola izvršila 1979. godine) je napisala sintesajzerski soundtrack za Kubrickov kultni film A Clockwork Orange; bio je to prvi put da su mnogi u Ujedinjenom Kraljevstvu uopće čuli za elektronsku glazbu. Philip Oakey, vokal i klavijaturist Human Leaguea, i Richard H. Kirk, klavijaturist Cabaret Voltairea, kao i muzički kritičar Simon Reynolds, svi su redom naveli taj soundtrack kao inspiraciju. Elektronika je u ovom periodu povremeno dolazila i u mainstream, primjerice kada je jazzist Stan Free s bendom Hot Butter imao Top 10 hit u Britaniji 1972. godine s obradom pjesme "Popcorn" Gershona Kingsleyja iz 1969. godine, koja je realizirana uz Moogov sintesajzer. Sredinom 70-ih godina, došlo je do uspona elektronskih art muzičara kao što su Jean-Michel Jarre, Vangelis i Tomita. Tomitin album Electric Samurai: Switched on Rock (1972.) sadržavao je elektronske obrade suvremenih rock i pop pjesama, realizirane uz pomoć sinteze govora i analognih sekvencera. Godine 1975., Kraftwerk su imali svoj prvi nastup u Britaniji, na kojem su posjetitelje Andyja McCluskeyja i Paula Humphreysa inspirirali da "odbace svoje gitare" i postanu synth izvođači; McCluskey i Humphreys su 1978. godine osnovali kultni synthpop bend Orchestral Manoeuvres in the Dark. Kasnije tokom iste godine, Kraftwerk su imali svoj prvi britanski hit s pjesmom "Autobahn", koja je bila 11. na britanskim ljestvicama. BBC Four je u dokumentarcu Synth Britannia opisao Kraftwerk kao ključ za budući razvoj synthpopa u Britaniji. Godine 1977., Giorgio Moroder je s Donnom Summer napisao disco hit "I Feel Love", čiji će programirani beatovi biti veliki utjecaj na kasniji synthpop. Velik utjecaj imat će i Berlinska trilogija Davida Bowieja, koju su sačinjavali albumi Low (1977.), "Heroes" (1977.) i Lodger (1979.); suradnik na svim albumima bio je Brian Eno.
Nastanak
Rani gitarski punk-rock koji je postao prominentan tokom 1976. i 1977. godine, inicijalno je bio nesklon "neautentičnom" zvuku sintesajzera, no dogodilo se da su mnogi novovalni i post-punk bendovi koji su proizašli iz punk-rocka prigrlili taj instrument kao jednu od glavnih osnovica njihova zvuka. Britanski punk i novovalni klubovi bili su otvoreni prema onome što je smatrano "alternativnim" zvukom. Specifični "uradi sam" stav punk glazbe dokinuo je tradiciju prog-rocka, koja je nalagala potrebu za godinama iskustva prije nego je izvođač mogao doći na pozornicu i svirati sintesajzer. Američki duo Suicide, koji je proizašao iz njujorške punk scene, koristio je drum mašine i sintesajzere kako bi stvorio hibridni zvuk između elektronike i post-punka na svom istoimenom albumu iz 1977. godine.