cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Day After Tomorrow
Radnja
U filmu je glavna radnja dolazak novog ledenog doba, koje prijeti Zemlji, a znanstvenik meteorolog Jack Hall (Dennis Quaid) pokušava stići do zaleđenog New Yorka po svog sina, koji za to vrijeme u ledenom New Yorku vrijeme provodi u lokalnom knjižnici, sa još nekoliko svojih kolega. Na kraju Jack uspijeva stići i odvesti sina na sigurno.
Slog
Slog je jedinica za organizaciju govornih zvukova. Na primer, reč voda se sastoji od dva sloga: vo i da. Slog je obično sastavljena od jezgra (najčešće samoglasnik) sa opcionim početkom i krajem (obično suglasnik).
Slogovi se često smatraju fonološkim „blokovima“ reči. Oni mogu uticati na ritam jezika, prozodiju, stihovni metar, obrazac naglaska, itd.
Pisanje slogova je počeo nekoliko stotina godina pre prvih slova. Najraniji pronađeni slogovi su na pločama pisani oko 2800. pne. u sumerskom gradu Ur. Ovaj pomak od piktograma prema slogovima se zove 'najvažniji napredak u istoriji pisanja'.
Reč od jednog sloga (kao što je rep) se zove jednosložna reč dok reč koja se sastoji od dva sloga (poput majmun) se naziva dvosložna. A reč sastavljena od tri sloga (kao što je siromaš) se zove trosložna. Reč sastavljena od više od tri sloga (kao što je inteligencija) se zove višesložna, iako ovaj termin se često koristi za opisivanje reči od dva ili više sloga.
Struktura sloga
265p|thumb|Delovi sloga su pristup (O), rima (R) i dodatak (A). Rima se deli na jezgru (N) i odstup (C). Opšta struktura sloga se sastoji od sledećih delova:
Struktura sloga može se prikazati stablom. Jezgro sloga je obično sonant, koji obično čini samoglasni zvuk, u formi jednoglasnika, dvoglasnika ili troglasnika, ali ponekad sonantni suglasnik kao or.
Slogni pristup (ili prvi glas sloga) je zvuk i zvuci koji nastupe pre jezgra, a slogni odstup (ili zadnji glas sloga) je zvuk ili zvuci koji prate jezgro. Pojam rima pokriva jezgro plus odstup (završetak ili koda). U jednosložnoj reči mač, jezgro je a, pristup je m, odstup je č, i rima je ač. Ovaj slog može biti opisan kao suglasnik-vokal-suglasnički slog, skraćeno CVC (engleski: consonant-vowel-consonant).
Generalno, svaki slog zahteva jezgro. Pristupi su veoma uobičajeno, a neki jezici zahtevaju da svi slogovi imaju pristup. (To jest, CVC slog kao mač je moguć, ali VC slog kao ač nije.) Slogovi bez odstupa nazivaju se otvorenima, a oni sa odstupom zatvorenima. Svi jezici dopuštaju otvorene slogove, ali neki, poput havajski jezik, nemaju zatvorene slogove.
Dugi slog je slog sa dugim rimom ili sa dugom jezgru. U nekim jezicima, dugi slogovi uključuju slogovi sa oba VV (grananje jezgra) i VC (grananje rima), za razliku od V, koji je kratak slog. U drugim jezicima, samo VV slogovi (one sa dugim samoglasnikom (vokalom) ili dvoglasnikom) su dugi, a oba VC i V slogovi su kratki. Razlika između dugog i kratkog određuje koji slogovi imaju naglasak—ovo je slučaj u latinskom i arapskom jeziku
Slogovi i suprasegmentali
U domenu suprasegmentalske funkcije je slog, a ne određeni zvuk, to jest, one utiču na sve segmente sloga: Ponekad dužina sloga se takođe računa kao suprasegmentalna karakteristika, na primer, u većini germanskih jezika, dugi samoglasnici mogu postoji samo sa kratkim suglasnicima i obrnuto. Međutim, slogovi mogu biti analizirani kao kompozicije duge i kratke foneme, kao u finskom i japanskom jeziku, gde udvajanje suglasnika i dužina samoglasnika su nezavisni.
Slogovi i fonotaktička ograničenja
Fonotaktička pravila određuju koji zvuci su dozvoljeni ili nedozvoljeni u svakim delu sloge. Engleski jezik dozvoljava vrlo komplikovane slogove, slogovi mogu početi sa do tri suglasnika (kao reč string, „kanap“ ili splash , „prskanje“), i povremeno imaju kraj sa čak četiri (kao reč prompts „brza naredba“). Mnogi drugi jezici su mnogo više ograničeni. Japanski jezik, na primer, samo dozvoljava hroneme u završetku sloga, i nema uopšte skupine suglasnika, kao pristup se sastoji od najviše jednog suglasnika.
Ima jezika koji ne dozvoljavaju prazne pristupe, kao što su hebrejski i arapski jezik (imena koja su transliterovana kao „Izrael“, „Abraham“, „Omar“, „Ali“ i „Abdulah“, i još druge, zapravo počinju sa polukonsonantnim prelaznim glasom ili sa laringalnim ili ždralnim suglasnicima). Fonotaktika je mikro-analiza strukture slogova koja ima za cilj istražiti kako dobro oblikovani su slogovi nekog jezika. Makro-analiza slogova koja ima za cilj da ispita ograničenja kombinacijskog mogućnosti slogova, njihove pozicije i pojave i moguć poredak u reči se zove slogotaktika.
Slogovi i naglasak
Struktura sloga često ima interakciju sa naglaskom. U latinskom, na primer, naglasak se redovno određuje prema dužini sloga. Slog se broje kao dugi ako ima najmanje jedno od sledećeg:
Jezici bez sloga
Ideja o slogu je izazvana od strane jezika koji omogućavaju dug niz suglasnika bez samoglasnika ili sonanta. Jezici na sjeverozapadnoj obali Severne Amerike, uključujući sališanski i vakašanski jezici, su poznati za ovo. Na primer, ove nuksalkske reči sadrže samo konstriktivne suglasnike:
U Bagemilovoj anketi prethodnih analiza, on je našao da se reč može razdvojiti u 0, 2, 3, 5 ili 6 slogova zavisno kakva analiza se koristi. Jedna analiza bi računala sve delove samoglasnika i suglasnika kao jezgro sloga, druga bi uzela u obzir samo male podgrupe kao kandidat jezgra, a još druga bi jednostavno osporila postojanje slogova u potpunosti.
Ova pojava se takođe može naći u berberskim jezicima (kao što su ) i mon-kambodžijski jezici (npr. Sema, Temiar, jezik Kamu ). Čak i na našem jeziku postoji nekoliko iskaza koji nemaju samoglasnika, na primer, „ššš“ (što znači „ćuti“) i „psst“ (zvuk koji se koristi za privlačenje pažnje).
Indlawn Tashlhiyt Berber:
Sema:
Rider
Rider se može odnositi na
Neradnik
thumb|Naslovna stranica prvog broja južnobeogradskog fanzina Neradnik.
Neradnik je kontrakulturni omladinski časopis. Postoji kao internet portal, a povremeno izlazi u formi fanzina. Uredništvo uglavnom čini ekipa iz Resnika i okoline.
Pilot izdanje Neradnika je izašlo u decembru 2004. a promocija je održana u tadašnjem beogradskog skvotu KUDRUC. Od tada časopis izlazi neredovno, po potrebi, svakih par meseci, a promocije su održavane u klubu Akademija, na resničkom jezeru Pariguz, na Adi Safari, splavu Katastrofa , itd. Neradnik podržava copyleft politiku autorskih prava, pa je štampanje i umnožavanje časopisa dozvoljeno i poželjno. Časopis se uvek delio besplatno, jer kako sami autori kažu: "ako bi se Neradnik naplaćivao, onda bi samo radnici mogli da ga kupe."
Časopis je svojevrsna mešavina ozbiljnih kritičkih tekstova i duhovite "lokalne zajebancije", prepune resničkog slenga. Svaki broj sadrži određene redovne rubrike, među kojima su: muzičke vesti, intervjui, čaršija tvrdi, predstavljanje ekipa, mali rečnik pojmova i tekstovi koje šalju čitaoci. Pored tekstova, časopis sadrži i originalne stripove i ilustracije. Vrsta humora podseća na nadrealiste i Monti Pajtona, a časopis uživa kultni status u pojedinim andergraund krugovima. Neradnik podržava neafirmisane stvaraoce, uglavnom sa beogradske andergraund scene, ali i šire, pa se uz časopis često dele i kompilacije sa autorskom muzikom i filmovima.
Vremenom su razmaci između brojeva bili sve veći dok časopis nakon 2006. nije prestao da izlazi. Početkom 2013. je ponovo pokrenut.
Pauers Lejk
Pauers Lejk se može odnositi na
Côte-d'Aime
Kot d'Em je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Albervil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 661 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 25 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 980 metara (maksimalnoj 2.960 m, a minimalnoj 665 m).
Theodore "T-Bag" Bagwell
Teodor „Ti-Beg“ Begvel je izmišljeni lik iz američke TV serije Bekstvo iz zatvora. Njegov lik tumači Robert Kneper. „Ti-Beg“ se u seriji prvi put pojavljuje u drugoj epizodi.
Teodor Begvel je jedan od najopasnijih zatvorenika u Foks riveru. Nije veliko iznenađenje što on praktično i ne poznaje život izvan zatvorskih zidina. Posle višestrukih optužbi za vandalizam i okrutnost prema životinjama, desetogodišnji Begvel je uhvaćen u pokušaju da spali kuću svoje učiteljice, nakon čega je poslat u dom za maloletne delinkvente. Tamo je upoznao članove alijanse koja se bori za nadmoć bele rase.
Begvel se kasnije pojavio kao lik u jednoj od epizoda TV-serije Breakout Kings.
Glava
mini|desno|250p|Glava [[mrava]] mini|200px|right|Anatomija ljudske glave
Glava je deo životinjskog tela, koji se nalazi na prednjoj ili gornjoj strani tela. Postoji kod većine životinja, naročito kod onih koji imaju bilateralnu simetriju tela. U slučaju kada su u predelu glave koncetrisani čulni i nervni sistem govorimo o postojanju procesa cefalizacije.
Prednji (rostralni) deo glave se naziva njuška, a kod čoveka lice. Glava kopnenih, tetrapodnih kičmenjaka (Tetrapoda), je od ostatka tela odvojena vratom koji joj omogućava pokrete u stranu.
Kod čovjeka
Prednja strana ljudske glave je lice. Više od 30 mišića omogućuju ljudima da izraze osjećaje kroz promjene lica (npr. osmijeh ili mrgođenje).
Glava se sastoji od 28 odvojenih kostiju koje zajedno čine lubanju.
Vajt Ert
Vajt Ert se može odnositi na
Tertl Lejk
Tertl Lejk se može odnositi na
Bojling Springs
Bojling Springs se može odnositi na
Bejkersvil
Bejkersvil se može odnositi na
2021
Januar/Siječanj
mini|200px|left|[[Upad u Kapitol Sjedinjenih Država 6. januara 2021.]] mini|200px|[[Joe Biden, Kamala Harris]] mini|120px|left|[[Spomenik Stefanu Nemanji u Beogradu|Spomenik Nemanji]]
Februar/Veljača
mini|200px|Protesti protiv puča u Burmi mini|150px|[[Porfirije (patrijarh srpski)|Porfirije]]
Jul/Juli/Srpanj
mini|150px|[[Kula Beograd]] mini|200px|Gradnja [[Pelješki most|Pelješkog mosta]]
Avgust/August/Kolovoz
mini|Pad Kabula
Septembar/Rujan
mini|200px|Tok lave na La Palmi, 30. 9.
Decembar/Prosinac
mini|[[Svemirski teleskop James Webb: sastavljanje primarnog ogledala (2016)]]
Veze
Godišnji kalendar
Monačani
Monačani, Monegaši i Monežani su nazivi koji u najširem smislu označavaju stanovnike odnosno državljane Kneževine Monako, a u užem smislu domorodačko stanovništvo koje govori monačanski jezik, dijalekt sličan ligurskom.
Prema procjenama iz 2005. Monačana ima oko 4.800 ili 16 % stanovnika Monaka. Po vjeri su uglavnom rimokatolici.
Blek Krik
Blek Krik se može odnositi na
Meleagrin
Meleagrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 433,460 Da.
Rogožarski PVT
PVT je jugoslovenski školski avion za prelaznu-lovčku obuku dvosedi, jednomotorni visokokrilac koji je proizvođen od 1935. do 1941. godine u jugoslovenskoj fabrici aviona Rogožarski iz Beograda
Razvoj aviona PVT
Početkom 30. –tih godina Komanda VV je razmatrala mogućnost nabavke školskog aviona za prelaznu- lovačku obuku koji bi zamenio već zastarele Gurdu-Leser (proizvedenih u Zmaju 1930. godine). Izbor je pao na francuski Moran-Solnije MS.230 što je izazvalo nezadovoljstvo grupe inženjera iz tehničke službe Komande VV. Zbog toga je početkom 1933. godine osnovana konstruktorska grupa (inženjeri: Rudolf Fizir, Sima Milutinović, Ljubomir Ilić, Kosta Sivčev i Adem Biščević) koja je van radnog vremena uz saglasnost rukovodilaca projektovala prelazno školski lovački avion pod radnim nazivom „Prototip vazduhoplovno-tehnički“, skraćeno PVT. Komanda je na osnovu projekta potpisala ugovor sa firmom Rogožarski za izradu prototipa u martu 1934. godine. Prototip je završen u rekordno kratkom vremenu a prvi probni let je obavio fabrički probni pilot poručnik Milan Bjelanović tokom leta 1934. god. Do avgusta je vršeno ispitivanje u opitnoj grupi i vršena fabrička doterivanja.
Eurosong 1963.
Eurovizija 1963. bila je 8. Eurovizija održana 23. ožujka 1963. u BBC Television Centru, London, Ujedinjeno Kraljevstvo. Voditeljica je bila Katie Boyle. Francuska je pobijedila prošle godine, ali nije organizirala ovu Euroviziju. Glavni razlog zašto Francuska nije organizirala Euroviziju jest zato što su 1959. i 1961. organizirali Euroviziju pa nisu željeli još jednom tako brzo.
Rogožarski PVT
Razvoj aviona PVT-H (hidroaviona)
Komanda ratne mornarice je zatražila od Rogožarskog 1936. godine da napravi hodro varijantu aviona PVT. Inž. Sima Milutinović (tada tehnički direktor Rogožarskog) izvršio je potrebne proračune i utvrdio da će novi hidroavion biti uspešan prelazni hidroplan za akrobatsku obuku i trenažu. Tokom iste godine su jednom PVT-u iz druge serije ugrađeni uvozni EDO plovci, nova elisa i povećan vertikalni stabilizator. Ispitivanje prototipa je izvršila opitna komisija Pomorskog vazduhoplovstva u Divuljama. Novi avion je odlično ocenjen pa je Komanda mornarice 1938. godine naručila još 3 primerka koji su isporučeni tokom 1939. Ovi avioni su dobili zvaničnu oznaku PVT-H (PVT hidroavion). Hidroavioni PVT-H su imali dinamičke komenzatore na kormilu visine i dva mitraljeza Darn od 7,7 mm.
Eurosong 1963.
Pobijedila je Danska s pjesmom Dansevise koju su pjevali Grethe & Jørgen Ingmann. Ovo je bila prva pobjeda Danske te su iduće godine organizirali natjecanje. Natjecanje je obilježila prva velika kontroverza oko "susjedskog" glasovanja. Norveška se redovno javila da podijeli svoje glasove, ali voditeljica nije mogla čuti norveškog predstavnika, pa je zatražila da se norveški glasovi pročitaju na kraju glasovanja. Ipak, televizijska je publika mogla čuti da je Norveška najveći broj bodova dodijelila Švicarskoj. Javivši se na kraju glasovanja Norveška mijenja svoje prvobitne glasove i najveći broj bodova dodjeljuje susjedima Dancima. Švicarska je protestirala, ali pobjeda je ipak pripala Danskoj. Ovaj je slučaj utjecao na pojačanu ulogu EBU-ova povjerenika koji kontrolira pristigle glasove prije nego što se oni javno pročitaju.
Jugoslaviju je na natjecanju predstavljao Vice Vukov s pjesmom Brodovi. Ona je osvojila 3 boda i završila na 11. mjestu.
Rogožarski PVT
Proizvodnja i poboljšanja aviona PVT
Komande VV je krajem 1935. godine od fabrike Rogožarski naručila prvu seriju od 20 aviona PVT. Avioni prve serije su isporučeni 1936. godine i imali su francuske motore Gnome-Rone 7Kfs1. Prvi primerci su otišli u Lovačku školu 6. Vazduhoplovnog puka u Zemunu zamenivši avione Gurdu-Leser. U toku 1937. godine na avionima prve serije izvršena je modifikacija deflektora na motorima. Pošto je praksa potvrdila da su PVT odlični avioni, Komanda VV je 1937. godine naručila drugu seriju od 15 aviona ovog tipa. Ova serija je završena i isporučena tokom 1938. godine. Od druge serije pa na dalje u avione PVT je ugrađivan domaći motor IAM K-7 od 420 KS proizveden u Industriji Avio Motora (IAM) u Rakovici po francuskoj licenci Gnome-Rone. Pored domaćeg motora u drugoj seriji je još modifikovano: na horizontalnim kormilima su postavljeni dinamički kompenzatori, a krilca su napravljena iz dva dela. Treća serija od 15 aviona je ušla u službu krajem juna 1939. godine, bez tehničkih promena u odnosu na prethodnu seriju. Četvrta serija od 10 primeraka aviona je isporučena Vojnom vazduhoplovstvu krajem 1939. I početkom 1940. godine. Avioni ove serije su dobili dva sinhronizovana mirtaljeza Darn 7,7 mm u trupu aviona i foto mitraljez OPL. Pored ovoga motori ove serije su bili opremljeni novim karburatorima koji su omogućavali dugotrajan let na leđima. Jedan avion iz četvrte serije je modifikovan u obrušavajući bombarder koji je mogao da ponese jednu bombu od 100 kg podvešanu ispod trupa. Na jedan drugi avion takođe iz četvrte serije ugrađen je NAKA prsten sa skupljačem gasova, radi testiranja i razmatranja mogućnosti ugradnje u narednoj seriji. Peta serija PVT aviona od 15 primeraka nije dovršena jer je prekinuta izbijanjem rata. Pet aviona iz ove serije bilo je predviđeno za obuku pilota bez spoljne vidljivosti.
Korišćenje aviona PVT
Avioni PVT su korišćeni od 1936. Godine u Lovačkoj pilotskoj školi 6. Vazduhoplovnog puka za obuku pilota koji su već savladali osnovne akrobacije na avionu Fizir FP-2. Nekoliko nastavnika ove škole su 1938. godine osnovali akrobatsku trojku koja je vrlo brzo postala poznata širom zemlje. Od 1939. godine avioni PVT su korišćeni u trenažnim eskadrilama u Beogradu i Zagrebu a do kraja iste godine sve lovačke grupe su dobile 3 do 5 primeraka ovih aviona za održavanje trenaže u akrobacijama. U Pančevu je 1940. godine otvorena škola letenja bez spoljne vidljivosti koja je bila opremljena sa pet modifikovanih aviona PVT za ovu namenu.
Korišćenje aviona PVT-H (hidroaviona)
Hidroavioni PVT-H su bili raspređeni u bazama Divulje i Boka i tamo leteli do Aprilskog rata.
Avioni PVT u Drugom svetskom ratu
Italijani su zaplenili dva aviona PVT-H (hidroaviona) a o njihovom korišćenju u Drugom svetskom ratu nema podataka. Od običnih PVT aviona Italijani su zaplenili 19 ispravnih i 4 rashodovana aviona na aerodromu Nikšić i koristili ih u toku rata protiv ustanika u Crnoj Gori i Albaniji. Nemci su došli u posed 14 PVT i predali ih svojim saveznicima Hrvatima (NDH), gde su službovali sve vreme rata. Šest ovih aviona koji su preživeli rat uključeni su u Ratno vazduhoplovstvo Jugoslovenske Armije (RV JA) i tu leteli do 1947. godine.
Čapel Hil
Čapel Hil se može odnositi na
Čajna Grouv
Čajna Grouv se može odnositi na
Frankošvajcarci
Frankošvajcarci, Frankošvicarci ili Romandi je neformalni naziv za dio švicarske nacije kojemu je maternji jezik francuski, odnosno dijalekti francuskog jezika od kojih je najpoznatiji francuski švicarski. Njih ima 1,5 milion, a pretežno žive u zapadnim kantonima Švicarske koji su poznati pod zajedničkim nazivom Romandija.
Stjepan Mesić
Stjepan (Stipe) Mesić (Orahovica, 24. prosinca 1934.), hrvatski političar. Najpoznatiji je po tome što je bio posljednji predsjednik SFRJ, odnosno predsjednik Republike Hrvatske od 2000. do 2010. godine.
Stipe Mesić je godine 1990. kao član Hrvatske demokratske zajednice izabran za prvog predsjednika demokratski izabrane hrvatske vlade. Nekoliko mjeseci kasnije je izabran za hrvatskog predstavnika u Predsjedništvu SFRJ, a 1991. je postao njegov posljednji predsjednik.
Kao njen kandidat je izabran za predsjednika godine 2000, a 2005. je na novim izborima obranio svoj mandat koji je istekao 2010. godine.
Rane godine
Mesić je rođen u slavonskom mjestu Orahovici gdje je i pohađao gimnaziju, a diplomirao je pravo na Sveučilištu u Zagrebu. Nakon studija, Mesić je radio u Orahovici i Našicama. Odslužio je vojsku, položio pravosudni ispit i radio kao općinski sudac. Oženio se Milkom rođ. Dudunić, i dobili su dvije kćeri.
Sa cijelom obitelji preselio je u Zagreb i godine 1964. postao direktor sektora općih poslova u poduzeću Univerzal Corporation. Godine 1966. izabran je kao neovisan građanin u Općinsko vijeće Orahovice, pobijedivši kandidate iz Saveza komunista te iz Socijalističkog saveza radnog naroda, a sljedeće godine je postao gradonačelnik Orahovice, i član Sabora SR Hrvatske.
Pokrenuo je građenje prve privatne tvornice u Jugoslaviji, zbog čega ga Tito optužuje da potiho uvodi kapitalizam (nezakonit po Ustavnom poretku). Poslije donošenja "Deklaracije o položaju i imenu hrvatskoga jezika" 1967. godine, Mesić ju javno osuđuje u govoru pred Saborom, gdje je njene sastavljače prozvao kao: "političke diverzante koji razaraju temelje Jugoslavije". Ipak, u 1970-ima Mesić je podržao Hrvatsko proljeće, pa je optužen zbog "neprijateljske propagande" i osuđen na godinu dana zatvora nakon suđenja koje je trajalo 3 dana. Pokušavajući da poništi presude Mesić je bio dao žalbu pa se proces odužio do 1975., kada je odslužio godinu dana u zatvoru u Staroj Gradiški.
Prvi višestranački izbori i raspad SFRJ
Izabran je 1990. kao kandidat HDZ-a na prvim višestranačkim izborima u Hrvatskoj nakon 2. svj. rata. Postao je premijer Hrvatske, i na toj je funkciji bio u leto 1990.-e. Ipak, ubrzo je dao ostavku kako bi bio izabran u federativno predsjedništvo, gdje postaje potpredsjednik na mestu Stipe Šuvara kojeg je HDZ opozvao.
Predsjednici su se godišnje automatski izmjenjivali po ključu republika/pokrajina. Kad je bio red da Mesić bude predsjednik, srpski član predsjedništva Borisav Jović tražio je glasovanje. 4 člana (SR Srbija, SR Crna Gora, SAP Vojvodina, SAP Kosovo) bili su protiv njega, a 4 člana (SR Hrvatska, SR Slovenija, SR Bosna i Hercegovina, SR Makedonija) bili su za. Posredovanjem Europske zajednice Mesić je na kraju ipak postao predsjednik.
Nakon što je Hrvatska definitivno proglasila neovisnost, Mesić je podnio ostavku na mesto predsjednika SFRJ i vratio se u Zagreb, gdje će po sklapanju primirja 1992. godine biti izabran u Sabor i potom postati njegov predsjednik.
Godine 1994. istupio je iz HDZ-a i osnovao novu stranku, Hrvatske nezavisne demokrate. Kao razlog za istup navodio je protivljenje vladinoj politici prema Bosni i Hercegovini, optužujući Tuđmana da želi podijeliti BiH s Miloševićem. Osim politike prema Bosni i Hercegovini Mesić je također bio kritizirao privatizaciju zbog pljačke i profiterstva kojom se ostvarivala Tuđmanova ideja o 100 obitelji. Godine 1995. je sudjelovao na 2. saboru HSP-a, tj. frakcije HSP-a odane Dobroslavu Paragi, na Zagrebačkom velesajmu. Mesić je 1997. zajedno s većim dijelom svoje stranke prešao u Hrvatsku narodnu stranku (HNS) gdje je postao izvršni potpredsjednik stranke.
Prvi predsjednički mandat
thumb|thumb|300px|Stjepan Mesić i [[Vladimir Putin na sastanku u Kremlju 16.4. 2002.]]
Potpuno neočekivan Mesić je bio izabran za predsjednika Hrvatske 2000. godine nakon što je pobijedio u prvom krugu izbora, te u drugom krugu porazio kandidata HSLS-a i SDP-a Dražena Budišu. Mesić je nastupio kao kandidat stranaka HNS, HSS, LS te IDS. Nakon što je preuzimanja dužnosti predsjednika, Mesić je istupio iz HNS zbog vlastite političke teorije da će on biti predsjednik svih građana.
Kritizirao je politiku pokojnog predsjednika Tuđmana kao nacionalističku, autokratsku, bez slobode medija i s rođačkom privatizacijom. Na početku svoga prvog mandata odmah se zalagao se za liberalniji pristup kako bi se Hrvatska otvorila stranim investitorima, s manje više uspjeha.
Kao predsjednik tijekom svog prvog mandata, umirovio je 7 hrvatskih generala koji su dvaput pisali otvorena pisma javnosti s kojima su protuzakonito kritizirali državnu politiku (vojnim osobama je zabranjeno javno kritiziranje državne politike u svim demokratskim državama) po pitanju suradnje s haškim sudom. HDZ i Đapičev HSP su žestoko kritizirali tu odluku predsjednika kao opasan potez za nacionalnu sigurnost Hrvatske iako će 2003. godine po preuzimanju vlasti nastaviti s onom istom politikom koji su oficiri kritizirali. Tijekom ostatka prvog i cijelog drugog mandata Stjepan Mesić će povremeno biti izložen medijskim napadima napadima hrvatske ekstremne desnice i onih koje se kao Vojni ordinarij Juraj Jezerinac zalažu za izjednačavanje Ustaša i Partizana.
Tokom svoga predsjednikovanja u vanjskoj politici predsjednik Mesić se zalagao da Hrvatska postane članica Europske unije i NATO-a, ali i da se obnove ekonomski odnosi s nesvrstanima i Rusijom. Također je pokrenuo obostrane isprike za moguće ratne zločine s predsjednikom Srbije i Crne Gore, što je dio hrvatske javnosti loše primio. Posebno pozitivno je bio primitak u izraelskom parlamentu (Knesset), koji je bio prvijenac za Hrvatsku. Ondje se ispričao za istrebljenje Židova u NDH tijekom 2. svjetskog rata, te se nakon njegovog govora počinju otvarati izravni diplomatski kanali s Izraelom.
Bez obzira na sve kontroverze s crkvom, generalima, HDZom ili svoje greške Stjepan Mesić je tokom svojih predsjedničkih mandata uvijek bio najpopularniji političar u Hrvatskoj.
Campo Marinello, Latina
Campo Marinello je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
Petal, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.454, što je 2.875 (37,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Saffron Burrows
Saffron Domini Burrows (22. oktobar 1972 -) je britanska glumica, poznata po nizu zapaženih uloga u filmovima 1990-ih i 2000-ih Odrasla je u politički aktivnoj porodici socijalističko-feminističke orijentacije, a prije glumačke se bavila manekenskom karijerom. Često je surađivala, a neko vrijeme i živjela sa uglednim režiserom Mikeom Figgisom. Također je imala veze s biseksualnim glumcem Alanom Cummingsom, kao i s glumicom Fionom Shaw.
Kridmur
Kridmur se može odnositi na
Brodvej (razvrstavanje)
Brodvej se može odnositi na
San Fermo Bis, Belluno
San Fermo Bis je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Farmvil
Farmvil se može odnositi na
San Fermo Bis, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Gejtsvil
Gejtsvil se može odnositi na
Paul Cézanne
mini|250px| [[Autoportret]] mini|desno|250px|Mrtva priroda sa jabukama oko [[1890.]]
Obrazovanje
Rođen je na jugu Francuske u bogatoj porodici, kao vanbračno dete prodavca šešira i ćerke zanatlije. Osnovna škola Sv. Josipa bila je za Sezana prvi kontakt sa običnim svetom, jer se dotada njegov svet svodio na porodicu, sa snažnim uticajem oca, koji je u međuvremenu postao uspešan bankar. Od 1852. godine pohađa gimnaziju, a u internatu se sprijateljio sa Emilom Zolom koji će postati jedan od njegovih najvećih prijatelja i s kojim će kasnije razmenjivati pisma o umetnosti.
Godine 1857. se upisuje na besplatnu školu crtanja i tu se susreće sa mnogim umetnicima. Maturirao je posle drugog pokušaja te iako ga interesuje muzika, literatura i slikarstvo, posle mature se, zbog očeve želje, upisuje, na pravo koje nije voleo, ali ne prestaje da pohađa školu crtanja. Njegov otac je platio da ne ide u vojsku. Nadu da će jednog dana postati slikar potkrepila je pohvala njegove uljane slike u školi crtanja.
Put u Pariz
Godine 1860. pomoću majke i sestre Marije od oca dobija dozvolu da studira u Parizu umetnost. Kada je njegov otac ustanovio da nema talenat da ga nasledi u bankarstvu dozvoljava mu da ode u Pariz. Tu se susreće sa Kamij Pisarom i drugim impresionistima i upravo on utiče na Sezana, a ponekad su i zajedno slikali.
Iako je pohađao kurseve slikanja nije primljen na Školu lepih umetnosti u Parizu pa se vratio kući. Godine 1862. kupuje atelje u Parizu nakon čega se posvećuje slikarstvu. Tu se upoznaje sa Alfred Sisliem, Ogist Renoarom i Klod Moneom, međutim ni to mu nije pomoglo da se upiše na Akademiju lepih umetnosti.
Kao dvadesetpetogodišnjak prilaže svoja dela za „salon“ ali ih komisija, radeći po konzervativnim principima akademizma, nije prihvatila. Slična odbijanja je doživela i grupa ostalih impresionista pa ih je to podstaklo da osnuju svoj vlastiti „salon“.
Sa impresionistima se susreće na susretima „Salona nezavisnih“ 1863. godine, gde su njegove slike po prvi put izložene. Zvanični salon i dalje ne prima njegove slike. Godine 1874. i 1877. izlaže na izložbama impresionista ali su njegova dela neshvaćena i postaju izvori podsmeha kritičara. Sezan se povlači i distancira od svojih prijatelja i odlazi kući u Eks an Provans. Godine 1886. njegov otac se konačno ženi njegovom majkom i nakon toga umire, a Sezan i njegove sestre se dobijaju nasledstvo.
Sezan je sve više usamljen. Prodavac i skupljač slika Volard 1895. organizuje Sezanovu prvu samostalnu izložbu. Sezan i dalje živi samo za svoju umetnost. Godine 1897. umire njegova majka.
Delo
U svom delu je pre svega slikao pejzaže, portrete i mrtvu prirodu. Prirodu nije predstavljao verno već kroz igru svetlosti i senke dajući mnogo pažnje na strukturu slike. Pejzaže je pojednostavljavao na geometrijske oblike i upotrebljavao je neočekivane senke i zbog toga ga možemo smatrati prethodnikom kubizma. Njegovi likovi su bez pokreta i bez izraza i mimike.
Za svog života nije smatran za velikog umetnika i susretao se sa pogrdama i uvredama jer se razlikovao od dotadašnjih umetnika. Njegova umetnost je bila nova, neuobičajena i neshvaćena. Javnost je počela da voli njegove slike kada je prevazišla mišljenje da su nekompletne, fleke na slikama. On je spojio boju i prostor na novi način i time uticao na slikarstvo 20. veka.
Hendersonvil
Hendersonvil se može odnositi na
Jørgen Ingmann
Jørgen Ingmann (26. 8. 1925. - 21. 3. 2015.) bio je danski pjevač i skladatelj.
Jørgen Ingmann Pedersen je rođen u Kopenhagenu. Na početku karijere nastupao je kao gitarista sa Svendom Asmussenom, jazz violinistom, tokom 40-tih i početkom 1950-ih, u grupi poznatoj pod imenom Unmelancholi Danes. Sredinom 1950-ih počeo je snimati pod imenom Jørgen Ingmann & His Guitar.
U prvoj polovini šezdesetih godina prošlog veka imao je dosta hitova u Nemačkoj, uključujući "Pepe" (1961. godine), "Anna" (1961.), "Violetta" (1962.), "Drina Marsch" (1964. ) i "Zorba le Grec" (1965.).
Takođe je bio gitarista u duetu Grethe og Jørgen Ingmann, koji je osnovao zajedno sa suprugom Grethe Ingmann. Posle osvajanja takmičenja Dansk Melodi Grand Prix 1963. godine, predstavljali su Dansku na takmičenju za pesmu Evrovizije 1963. godine, gde su pobedili sa pesmom "Dansevise"
Duet Grethe og Ingmann osnovan je 1955. godine dok su se Jørgen i Grethe oženili 1956. i razveli 1975. godine. Jørgen Ingmann je umro 21. marta 2015. godine u u 89. godini života.
Valonci
Valonci je izraz u najširem smislu označava stanovnike Valonije, odnosno Belgijance kojima je francuski jezik maternji, dok u užem smislu označava posebnu romansku etnolingvističku grupu definiranu kako valonskom kulturom, tako lokalnim dijalektima francuskog jezika od kojih je najpoznatiji belgijski francuski te danas gotovo izumrli valonski jezik.
Valonci su nakon belgijske revolucije dominirali politikom i ekonomijom nezavisne Belgije, što je kod Flamanaca u zapadnom dijelu zemlje izazvalo separatistička nastojanja koja traju dan-danas.
Finike
Finike, u antici poznat kao Fenik (Φοινικοῦς; Phoenicus), je grad i istoimeni distrikt na mediteranskoj obali provincije Antalya u Turskoj, oko 90 minuta vožnje zapadno od grada Antalya.
Finike se nalazi na jugu poluotoka Teke, a njegova obala je popularno turističko odredište. Finike je, međutim, najpoznatiji po narančama, koje čine simbol grada.
Hantersvil
Hantersvil se može odnositi na
Tipton, Kansas
Tipton je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 210, što je 33 (-13,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kingstaun (razvrstavanje)
Kingstaun se može odnositi na
Sambughetto, Verbano-Cusio-Ossola
Sambughetto je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 753 m.
Melizinska kiselina
Melizinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 452,796 Da.
Doudrac
Dudrak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Lot i Garona koja pripada prefekturi Vilnev sir Lot.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 101 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,61 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 115 m, a minimalnoj 70 m).
Lorel Park
Lorel Park se može odnositi na
Munjong od Goryeoa
Munjong (1019 - 1083) bio je 11. po redu monarh korejske dinastije/države Goryeo koji je vladao od 1046. do smrti.
Njegovu vladavinu je obilježilo dalje jačanje centralne vlasti, koja je u potpunosti nadvladala lokalne feudalce. Munjong i kasniji carevi su također inzistirali na dominaciji civilne uprave nad vojnom. Usprkos toga, Munjong je uspio proširiti korejske granice na sjever do rijeka Yalu i Tumen.
Munjongov četvrti sin Uicheon (r. 1055 ), postao je budistički svećenik, kasnije poznat kao osnivač Cheontaea, nezavisne korejske škole budizma.
Kingston, Rhode Island
Kingston je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Roud Ajland.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 6.974, što je 1.528 (28,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gigors-et-Lozeron
Žigors et Lozeron je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Di.
Leget
Leget se može odnositi na
Noseći protein
Noseći proteini omogućavaju difuziju različitih molekula, dok kanalni proteini učestvuju u aktivnom prenosu jona, malih molekula, ili makromolekula, kao što su drugi proteini, kroz biološke membrane. Noseći proteini su integralni/unutrašnji membranski proteini. Oni permanentno postoje unutar membrane koju premoštavaju, i kroz koju transportuju supstance. Membranski transportni proteins pomažu u prenosu supstanci putem posredovane difuzije ili aktivnog transporta. Ti mehanizmi kretanja su poznati kao transport posredovan nosačem. Svaki noseći protein je dizajniran da prepoznaje samo jednu supstancu ili jednu grupu veoma sličnih supstanci. Istraživanja su ustanovila korelacije između defekta specifičnih nosećih proteina i specifičnih bolesti.
Claude Monet
Klod Mone (14. novembar 1840 — 5. decembar 1926) je bio najdosledniji impresionistički slikar. Impresionizam je dobio ime po njegovoj slici „Impresija, rađanje sunca“, 1874.
Biografija
Mone se rodio 14. novembra 1840. Bio je drugi sin Kloda Adolfa i Luis Žastin Mone. 20. maja 1841, kršten je u lokalnoj crkvi, kao Klod Oskar. Godine 1845. njegova porodica se preselila u Avr u Normandiji. Tu je kao mladić počeo da radi karikature koje je izlagao po izlozima dućana. Ubrzo ih je zapazio lokalni slikar Ežen Buden, zainteresovao se za mladog Monea i počeo da ga vodi sa sobom kad god bi išao da slika pejzaže. Mone je smatrao da mnogo duguje ovom majstoru, i uvek je govorio: U Avru je upoznao i Žonkena, koji je takođe dosta uticao na Monea (i Buden i Žonken se ubrajaju u preteče impresionizma). Posle ove dvojice, pao je pod uticaj Koroa i Kurbea. Na početku svoje slikarske karijere bavio se figuralnom kompozicijom, ali je po odlasku u London, videvši Tarnerovo slikarstvo, shvatio da su divizionistička tehnika i pejzaž njegova prava inspiracija.
Mone nije stvorio teoriju, ali je na putu likovnog istraživanja sebi postavio cilj da ne predstavlja materiju samih predmeta, već promenljivu igru svetlosti. Sa svoje palete je odstranio teške i neprozirne boje i koristio samo čiste i svetle. Stavljajući takve tonove jedan kraj drugog, postigao je treperenje svetlosti, odsjaj raznobojnih nestalnih odsjaja koji stalno menjaju i sam izgled stvari. Prirodno, oko 1890. počeo je da slika cikluse slika, sa istim motivom ali u različitim fazama dana.
Merfi
Merfi se može odnositi na
Claude Monet
Biografija
mini|250p|Impresija, rađanje sunca. Slika po kojoj je [[impresionizam dobio ime.]]
Od 1870. do 1889. stalno se selio. Od Por Vijeza do Aržanteja, od Bordigere do Bel Ila, na Eptu ili Krezu on ostaje veran svojim obrascima. Ovaj period znači prelaz sa istraživanja motiva ka čisto slikarskim problemima — istraživanju svetlosti nezavisno od predmeta i forme. Svešće svoj svet na vrt i jezero Živerni. Na kraju će sanjati da ostvari „nešto što je nemoguće naslikati — vodu sa travom koja se talasa u dubini.“ Najveća vrednost ovog umetnika je kvalitet njegove moći opažanja tonova i analize istih. Mone je doneo revoluciju u umetnosti slikanja.
Eduar Mane ga je smatrao „Rafaelom vode“, a po Sezanovim rečima, Mone je bio „samo oko“. Tek u poznim godinama života je dočekao ugled zvaničnog Salona i Službenih krugova. Ali, jedino nije doživeo da mu zvanični krugovi odaju priznanje. Za života Francuska nije od njega kupila ni jednu sliku. Moneove slike koje se danas nalaze u francuskim državnim muzejima bili su pokloni ili ih je država kupila od privatnih lica.
Svojim načinom slikanja — divizionističkim, razlaganjem svetlosti na osnovne boje — uticao je na mladog Žorža Sera, koji će ubrzo stvoriti čitav sistem, poentilizam, ali koji će vratiti slici skelet i „spasiti“ je od potpune dezintegracije forme.
Dela
Počeo je kao figuralni slikar. Tri godine posle Manea, i Mone je naslikao jedan „Doručak na travi“, samo što Moneova slika ima daleko više svetlosti. „Žene u vrtu“, pokazuju još veći napredak iako je bila odbijena na Salonu 1866. Po ovim i još nekim Figuralnim kompozicijama, kao što su „Dama u zelenoj haljini“, „Japanka sa lepezom“, „Gospođa Mone na sofi“, „Ručak“,„ Žene u vrtu“, vidi se da je Mone mogao postati vrstan slikar figura, kao što su to bili Mane, Renoar ili Dega, ali se on odao isključivo pejzažu.
Na početku istraživanja pejzaža, kao „Trg sen Žermen“, senke rešava onako kako bi to uradio Mane. Odlazak u Englesku i Holandiju je umnogome promenio njegov odnos prema slikarstvu. Počeo je da izučava igru svetlosti na vodi slikajući londonske pejzaže sa Temzom, u kojima teški lukovi mosta lebde kao u izmaglici nad rekom koja svetluca. u Veneciji je naslikao „pejzaže sa kanalom Grande“.
Tek je sa serijama slika Mone zaokružio svoje stvaralaštvo, i sa njima stekao slavu: „Stogovi sena“, „Aleja jablanova“, „Ruanska katedrala“ i „Lokvanji“.
Mars Hil
Mars Hil se može odnositi na
Oksitanci
Oksitanci je naziv koji se u širem smislu koristi za stanovnike francuske južne regije Oksitanije, a u užem smislu za romansku etnolingvističku grupu definiranu korištenjem oksitanskog jezika.
Oksitanci - koji su u srednjem vijeku razvili vlastitu kulturu i jezik - su od 13. do 17. vijeka bili izloženi postupnom inkorporiranju i asimiliranju u francusku političku, a potom kulturnu maticu. Nakon što je lokalna aristokracija i buržoazija prihvatila francuski nauštrb oksitanskog, potonji je ostao u domeni seoskog stanovništva, a napori francuskih republikanskih vlasti da se iskorijeni su djelomično urodili plodom u 20. vijeku pa ga danas govori relativno malo ljudi, a još manje se u etničkom ili nacionalnom smislu identificiraju kao Oksitanci.
Oksitance danas zastupa regionalistička politička stranka Partit Occitan koja se zalaže za regionalnu autonomiju Oksitanije u okviru Francuske, mada na izborima nije imala uspjeha osim osvajanja vlasti u nekoliko manjih mjesta.
Vaš šlager sezone
Vaš šlager sezone  je poznati festival zabavne muzike, koji se od sredine 1960-ih održavao u Sarajevu. Bio je i ostao najbolji domaći festival iz Bosne i Hercegovine.
Osnivanje festivala
Prvi festival "Vaš šlager sezone" izveden je 6. aprila (Dan oslobođenja Sarajeva) 1967. godine u dvorani "Đuro Đaković" (danas: Bosanski kulturni centar, odnosno BKC). Idejni tvorac festivala bio je producent i kompozitor Esad Arnautalić, a pokretač Televizija Sarajevo.
Kako tadašnja Televizija Sarajevo još nije imala vlastite kamere i reportažna kola, takmičarski program je snimljen filmskom kamerom, a trake je redatelj Muhamed Mehmedović odnio u Zagreb na montažu, da bi snimak bio emitiran poslije nekoliko dana iz zagrebačkog televizijskog studija.
Pobjednik prvog "Šlagera sezone '67" bio je Kemal Monteno s pjesmom "Lidija".
I naredne 1968. godine "Vaš šlager sezone" je sniman filmskom kamerom, a tek je sljedeće godine Televizija Sarajevo prvi put samostalno i s vlastitom opremom realizirala svoj festival.
Festivalski uspjesi
U toku dvadeset godina (do kasnih 1980-ih godina) iznjedrio je niz hitova i bio pozornica na kojoj su zabljesnule najveće zvijezde domaće zabavne muzike: Mišo Kovač, Kemal Monteno, Zdravko Čolić, Seid Memić Vajta, Davorin Popović, "Indexi", "Ambasadori", Jadranka Stojaković, Ismeta Krvavac, Fadil Toskić, Bisera Veletanlić, Alma Ekmečić, Neda Ukraden, Arsen Dedić, Gabi Novak, Oliver Dragojević, Tereza Kesovija i drugi.
Na "Šlageru sezone" predstavljane su najaktualnije pjesme tog proljeća. Iz današnje perspektive to je zanimljiva mješavina domaćih urbanih šlagera sa poetskim tekstovima i šansona intimnijeg karaktera. Festival se održavao krajem zime ili početkom proljeća, uglavnom vremenski otprilike kad i festivali San Remo i Opatija.
Neki od hitova s festivala su:
Epilog
Posljednji Šlager sezone održan je 1999, a bio je ujedno i bosanskohercegovački izbor za Pjesmu Eurovizije. Pobjednik festivala bio je Hari Mata Hari sa pjesmom "Starac i more", dok su BiH na Eurosongu u Jerusalimu ipak predstavljali drugoplasirani Dino Merlin & Beatrice sa "Putnicima".
Casalbordino-Miracoli, Chieti
Casalbordino-Miracoli je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5028 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 152 m.
Mihajlo Hamzić
Mihajlo Hamzić (Ston oko 1460. - Dubrovnik, 1518.) znan i kao; Kamzović, Kančević, Camzouich, Canceuich, Chamza, Chansich; Miho, Mihoč, Mihovil, Michael Joannis Theutonici, Michael Johannis, bio je posljedni veliki dubrovački slikar 15. stoljeća na prijelazu iz gotike u renesansu.
Biografija
Njegov otac Johanes je iz njemačkog grada Kölna, došao je raditi u Ston za Dubrovačku republiku kao ljevač topova. Mihajlo je bio drugi od četvero djece. Slikarstvu se učio između 1504- 1506. u Mantovi kod »glavnog slikara Italije« to je izgleda bio Andrea Mantegna.
Oko 1508. se vratio u Dubrovnik, gdje se u razdoblju od 1509- 1518. spominje u dokumentima kao slikar, carinik i trgovac. Bio je upravitelj carinarnice od januara 1511. do juna 1515, kada je na vlastiti zahtjev otpušten iz službe.
S bratom Jakovom počeo se baviti između 1512- 1514. trgovinom tkaninama i kožom između Dubrovnika i talijanskih gradova, zadužujući se kod bogatih Dubrovčana. No 1514. je nakon niza neuspjeha bankrotirao. Vjerovnici su mu rasprodali imovinu te je morao pobjeći iz grada. Od tada se bavi slikarstvom, - evidentirana su dopuštenja da ponovno može ulaziti u Dubrovnik u više navrata između 1514. do oktobra 1515, kada je dobio tromjesečno odobrenje za boravak (salvus conductus) radi slikarskih poslova u katedrali.
U oktobru 1512. ugovara s plemićkom obitelji Lukarević oslikavanje triptiha za njihov oltar u dubrovačkoj dominikanskoj crkvi. Tim se ugovorom obavezao naslikati pet figura svetaca i sv. Nikolu u sredini,do kraja 1513 (no posljednju isplatu primio u julu 1515).
U martu 1518. je ugovorio zajedno sa partnerom Pietrom di Giovannijem dovršetak poliptiha za oltar sv. Josipa do augusta te godine. Taj poliptih započeo je slikati Nikola Božidarević 1517. ali je umro, i Hamzić je umro radivši na njemu, - nesretni poliptih je uništen u potresu iz 1667. Da je umro je, radeći na poliptihu za oltar sv. Josipa, da se zaključiti na osnovu dubrovačke arhivske građe, - njegov suradnik Pietro di Giovanni iz Venecije sam je primio posljednje isplate u junu 1518. i januaru 1519.
Ouk Ajland
Ouk Ajland se može odnositi na
Grethe Ingmann
Grethe Ingmann (17. lipnja 1938.-18. kolovoza 1990.) bila je danska pjevačica.
Sa 17 godina je postala članica sastava Aushalf, te je pjevala na radiju. Nedugo nakon toga je upoznala jazz gitarista Jørgena Ingmanna, te su se 1956. vjenčali. 1961. je muž osnovao duo s njom, te napravio singl "Hello, Boy" koji je postao poznat u Njemačkoj.
Sredinom 1960-ih je nastupala na Schlager festivalima u Njemačkoj, ali je bila neuspješna. Unatoč neuspjehu do sredine 1970-ih je ostala u Danskoj, te bila uspješna u Skandinaviji. 1979. se natjecala na nacionalnom izboru, ali nije prošla. Nakon toga više nije išla na Euroviziju. Krajem 1980-ih je dobila rak, te je 1990. umrla.
Kamenolomi drevnog Egipta
thumb|250px|right|Hramovi isklesani u stijeni kamenoloma Silsileh, kraj [[Aswana]]
Kamenolomi drevnog Egipta (danas arheološka nalazišta) su nekad proizvodili kvalitetan kamen za izgradnju ukrasnih spomenika kao što su skulpture i obelisci. Neka od tih nalazišta su dobro identificirana i kemijski sastav njihov kamenja je dobro poznat, dozvolivši da se geografsko porijeklo odredi pomoću petrografskih tehnika, uključujući analizu neutronske aktivacije.
U junu 2006. godine je egipatski Vrhovni savjet za antikvitete (SCA) osnovao novi odjel zadužen za konzervaciju starih kamenoloma i rudnika u Egiptu. Novi odjel će blisko suređivati s regionalnim uredima SCA te uvesti specijalnu obuku za inspektore antikviteta kako bi regionalne vlasti mogli uredno voditi ineventar, dokumentaciju, procjenu rizika i upravu nad starim kamenolomima i rudnicima. 80% drevnih kamenoloma se nalazi u dolini Nila: neki od njih su nestali pod vodom Naserovog jezera dok su drugi nestali zbog suvremene rudarske aktivnosti.
Neki od najvažnijih drevnih kamenoloma u Egiptu su:
Kulturni pluralizam
Kulturni pluralizam je izraz kojim se opisuje postojanje manjinskih zajednica u okviru neke države ili šire zajednice, a koje se od strane većinske zajednice toleriraju, odnosno smatraju njenim sastavnim dijelom.
Chanaz
Šanaz je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Savoja koja pripada prefekturi Šamberi.
Le Feu
Le Feu, ponekad navođena s dodatnim naslovom Journal d'une escouade je autobiografski roman francuskog književnika Henrija Barbussea. Radnja je temeljena na njegovim iskustvima iz prvog svjetskog rata, u kome je sudjelovao kao dobrovoljac u francuskoj vojsci. Roman je počeo pisati kao dnevnik u rovovima na Zapadnom frontu prije nego što je ranjen i premješten u pozadinu, gdje je neko vrijeme radio u Ministarstvu rata. U Le Feu se sam Barbusse pojavljuje kao narator, radnja se sastoji od niza međusobno povezanih anegdota koja na naturalistički način prikazuju strahovite uvjete života u rovovima i načine na koje ljudi umiru i postaju obogaljeni u modernom ratu. Le Feu je prvo izlazio u nastavcima u časopisu L'Œuvre prije nego što je izdan kao knjiga krajem 1916. Predstavljao je jedan od prvih romana posvećenih prvom svjetskom ratu, i jedan od rijetkih klasika ratne književnosti napisanih dok je sukob još uvijek trajao. Izazvao je dobre kritike i nagrađen je prestižnom nagradom Prix Goncourt. 1920-ih mu je, međutim, dio historičara, među kojima se posebno ističe Jean Norton Cru, zamjerao korištenje fikcije, odnosno brojne nepreciznosti u prikazu ratnih događanja.
Petersburg, Virginia
Pitersburg je grad u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 32.420 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 32.420 stanovnika, što je 1.320 (3,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
David Hilbert
David Hilbert (23. 1. 1862. — 14. 2. 1943.) je njemački matematičar koji se smatra jednom od najznačajnijih ličnosti matematike 19. i ranog 20. vijeka. Uticao je na cijeli niz matematičara svog doba. Surađivao je s Albertom Einsteinom u razvoju teorije opće relativnosti.
Životopis Davida Hilberta
mini|180px|Mladi Hilbert Hilbert je bio jedini sin Otta i Marije Therese (Erdtmann) Hilbert, rođen u Wehlau (Znamensk) kraj Königsberga u tadašnjoj Pruskoj. U jesen 1872. upisuje Friedrichskolleg gimnaziju (istu školu koju je 140 godina prije njega pohađao Immanuel Kant), ali se 1879. prebacio i 1880. završio znanstveno orijentiraniju gimnaziju u Wilhelmu. U jesen iste godine upisuje fakultet u Königsbergu. Tamo se sprijateljio sa talentiranim Hermannom Minkowskim.