cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pozo Solidario Número 2, San Salvador Huixcolotla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2056 m.
San Juanita, Sabinas Hidalgo
San Juanita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Sabinas Hidalgo.
Mercatello, Perugia
Mercatello je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 319 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
Los Janitos, Bacoachi
Los Janitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Bacoachi.
La Tinaja, Morelos
La Tinaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
Los Nogales, Jungapeo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1689 m.
Şuḩayf, Sa'dah
Şuḩayf je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2443 m.
Prisaca, Uileacu de Beiuș
Prisaca je naselje u Rumuniji u okrugu Bihor u opštini Uileacu de Beiuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 545 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
El Carrizal, Pantepec
El Carrizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pantepec.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 889 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1273 m.
Roger Pingeon
Rože Penžon (, 28. avgust 1940 — 19. mart 2017) bivši je francuski profesionalni biciklista u periodu od 1964. do 1974. godine. Penžon je 1967. godine osvojio Tur de Frans, a 1969. Vuelta a Espanju, dok je na Tur de Fransu završio drugi, iza Edija Merksa. U narednim godinama nije uspeo da završi nijedan grand tur, do svoje poslednje sezone u karijeri — 1974. godine, kada je završio Tur de Frans na 11 mestu. Umro je 19. marta 2017. od srčanog udara.
Vlaški jezik (razvrstavanje)
Vlaški jezik se može odnositi na:
Roger Pingeon
1964 — 1972
Penžon je počeo karijeru 1964. godine, prvu trku vozio je u Lionu i osvojio je. Na gran priju Francuske, u vožnji na hronometar, završio je drugi. Naredne godine nije ostvario nijednu pobedu. Završio je drugi u Monpeljeu i treći u Limožu, a nakon toga je vozio svoj prvi Tur de Frans, gde je završio na 12. mestu u generalnom plasmanu. 1966. je imao više uspeha nego prethodne godine, osvojio je trku u Bretanji, a zatim drugo mesto na Kriterijumu antarnasjonal, uz jednu osvojenu etapu. Na Turu je osvojio osmo mesto.
Godine 1967. je bila najuspešnija godina u njegovoj karijeri. Startovao je sa pet pobeda u sedam trka, pre Tur de Fransa. Pobedio je na petoj etapi, osvojio je jedno drugo i tri treća mesta, bio je lider od 15 etape do kraja i osvojio je Tur ispred Hulia Himeneza.
San Isidro las Banderas, Pantepec
San Isidro las Banderas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pantepec.
Roger Pingeon
1964 — 1972
Godine 1968. nije ostvario nijednu pobedu do početka Tura, gde je slavio na dve etape, ali je u generalnom plasmanu završio na petom mestu. Naredne godine osvojio je treće mesto na Kriterijumu Dofine, nakon čega je vozio po prvi put Vuelta a Espanju. Penžon je pobedio na etapi 12 i osvojio je Vueltu. Nakon Vuelte, pokušao je da osvoji drugi Tur de Frans, pobedio je na jednoj etapi, ali je u generalnom plasmanu ostao iza Edija Merksa, kao i u brdskoj klasifikaciji.
Godine 1970. završio je na drugom mestu na Kriterijumu Dofine, nakon čega je osvojio trke u Burgonji i Trimuileu. Tur de Frans je napustio tokom sedme etape. Naredne godine osvojio je dva treća mesta na trkama u Italiji, a nije vozio nijednu Grand tur trku. 1972. je osvojio etapu na Kriterijumu Dofine i drugo mesto na Turu Švajcarske, dok je Tur de Frans napustio tokom devete etape.
Lucien Aimar
Lisjen Emar (Jer, 28. april 1941) bivši je francuski profesionalni biciklista. Profesionalac je bio od 1965. do 1973. Najveći uspeh ostvario je 1966. godine, kada je osvojio Tur de Frans.
Roger Pingeon
1973 — 1974
Nakon osam godina, Penžon je napustio tim Pežo i prešao u tim Rokado, gde nije uspio da se istakne; nije vozio Tur de Frans, a Vueltu je napustio tokom pete etape.
Nakon jedne godine u Rokadu, Penžon je 1974. proveo u timu Žobo—Ležen, gde je osvojio tri trke pre početka Tur de Fransa. Na Turu nije ostvario pobedu, a u generalnom plasmanu je završio na 11. mestu, što je prvi Tur koji je uspio da završi nakon 1969. Nakon Tura završio je karijeru.
San Isidro las Banderas, Pantepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1309 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1435 m.
El Faisán, Sabinas Hidalgo
El Faisán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Sabinas Hidalgo.
Villa Falchini, Teramo
Villa Falchini je naselje u Italiji u provinciji Teramo, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Lucien Aimar
Amaterska karijera
Emar je počeo amatersku karijeru 1960. godine. 1962 pobedio je na trci Pariz—Briar, a 1963. je završio drugi na Tur de Avenir trci, 42 sekunde iza Feličea Đimondija, ali je Đimondi dobio minut kazne i pobeda je pripala Emaru. 1964. učestvovao je na Olimpijskim igrama u Tokiju, gde je završio na 80 mestu.
1965 — 1966
Emar je počeo profesionalnu karijeru 1965. u timu Ford Gitane, gde je lider bio Žak Anketil. Emar je u nekoliko trka ostavio dobar utisak na menadžera Rafaela Žeminjanija, koji ga je odabrao da vozi Tur de Frans, ipak, Emar nije uspio da ga završi, napustio ga je u Pirijenima, tokom devete etape.
1967 — 1973
1967. Emarov i Anketilov tim postao je Bic, po sponzorstvu kompanije cigareta. Emar je osvojio etapu na trci Mon Faron i trku četiri dana Dankeka. Na Điro d’Italiji je završio sedmi, a zatim je vozio Tur za Francuski nacionalni tim. Emar je pobedio na osmoj etapi, a zatim je vozio za Pinžeona, koji je i osvojio, Emar je završio šesti.
1968. su na Turu učestvovali nacionalni timovi zadnji put. Emar je odlučio da vozi za Francuski B tim, umesto da bude podrška u A timu, završio je Tur na sedmom mestu, a zatim je osvojio nacionalno prvenstvo ispred Rože Pinžeon|Rožea Pinžeona]]. 1969. nije ostvario nijednu pobedu. Dobio je jednomesečnu suspenziju zbog dopinga, zbog čega nije mogao da vozi na Vuelta a Espanji. Na Turu je bio u lošoj formi i završio je na 30 mestu.
Nakon loše sezone, Emar je napustio tim Bic, koji je imao novog lidera, Luisa Okanju, a u novom timu igrao je ulogu pomoćnika za Lusjena Van Impea. Pobedio je na osam trka pre Tura, gde je završio na 17 mestu. Sezonu je završio drugim mestom na trci Bordo—Pariz.
Emar je ostao u timu iako je potvrđeno da je lider Van Impe. 1971. osvojio je tri trke, a na Turu je završio deveti, dok je Van Impe osvojio treće mesto. Na kraju sezone, prelazi u novi Nemački tim, Rokado, sa kojim bilježi samo jednu pobedu, a Tur de Frans je završio na 17 mestu. Osvojio je deseto mesto na Vuelta Katalonija trci.
U svojoj zadnjoj sezoni, Emar se vratio u tum Rafaela Žeminjanija. Osvojio je nekoliko trka u Francuskoj, Tur de Frans je završio na 17 mestu. Zadnju pobedu ostvario je na trci u Bretanji, nakon čega je završio karijeru i postao je tehnički savetnik za biciklizam u provinciji Azur, a kasnije organizator tura Mediterana.
El Brillante, Venustiano Carranza
El Brillante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Venustiano Carranza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 731 m.
Charly Gaul
Šarli Gol (8. decembar 1932 — 6. decembar 2005) je bivši luksemburški profesionalni biciklista u periodu od 1953 do 1965. godine. Gol je najveći uspeh u karijeri ostvario 1958. godine, kada je osvojio Tur de Frans. Pored Tura, dva puta je osvajao Điro d’Italiju i po dva puta brdsku klasifikaciju na Tur de Fransu i na Điru. Pre drumskog biciklizma, Šarli Gol je vozio sajklo kros i bio je nacionalni šampion.
Detinjstvo i amaterska karijera
Šarli Gol je rođen u Pafendalu, kvartu u gradu Luksemburgu. Bio je tužnog lica i kratkih nogu. Radio je i u mesari i kao kasapin, a 1949. je počeo amatersku karijeru. Kao amater, Gol je pobedio na 60 trka, uključujući i trku Fleča de sud. Na trci Austrije, osvojio je etapu sa 17 godina, što je rekord. To je bila i njegova prva trka van Luksemburga.
Početak karijere
Profesionalnu karijeru počeo je 1953. godine. Prva trka koju je vozio bila je Kriterijum Polimetipl, koji je završio na osmom mestu. Prvu profesionalnu pobedu ostvario je na nacionalnom prvenstvu u sajklo krosu 1953. godine. Iste godine vozio je Tur de Frans po prvi put, ali je morao da ga napusti tokom šeste etape. Naredne godine je osvojio etapu na Kriterijumu Dofine, drugo mesto na nacionalnom prvenstvu u drumskoj vožnji i treće mesto na svetskom prvenstvu u drumskoj vožnji. Vozio je opet na Tur de Fransu, ali nije uspio da ga završi.
1955. je pobedio na trci Tur de Sud i završio je treći na Turu Luksemburga. Na Tur de Fransu je izgubio mnogo vremena na početnim ravnim etapama. Bobru za povratak je počeo u Alpima, na prvom brdu je napao i stekao je pet minuta do narednog, Kol de Telegrafa. Na kraju, etapu je završio na Galibijeu, sa 14 minuta ispred i probio se do 37 mesta u generalnom plasmanu. Bio je na dobrom putu da pobedi i narednog dana, ali je pao na spustu po kiši. Napao je opet, u Pirinejima, na etapi 17, pobedio je i u nastavku Tura, probio se do trećeg mesta i osvojio je brdsku klasifikaciju.
1956. je osvojio Tur Luksemburga, a zatim i Điro d’Italiju, gde je osvojio i brdsku klasifikaciju, uz tri etapne pobede. Na brdu Monte Bondone, bio je sam na 88 kilometara do cilja, bilo je toliko hladno, da je Gol morao da nosi bicikl do cilja i da stane da bi popio piće. Na etapi 19, stekao je 10 minuta ispred Žaka Anketila i osvojio je Điro. Na Tur de Fransu, imao je zaostatak od skoro pola sata nakon šest etapa, ali bio je samouveren da razliku može smanjiti u brdima. Ipak nije uspio da je nadoknadi koliko je htio, završio je na 13 mestu, ali je pobedio na dve etape i osvojio je brdsku klasifikaciju drugu godinu zaredom. 1957. osvojio je etapu na Turu Luksemburga i dve na Điro d’Italiji, gde je završio na četvrtom mestu. Điro je izgubio zbog fizioloških potreba, jer su u tom trenutku napali Lujson Bobe i Gastone Nenčini. Kad je došao do Bobea, rekao mu je da će se osvetiti, da će ga ubiti. nakon čega je osvojio nacionalno prvenstvo. Učestvovao je i na Tur de Fransu, ali ga je napustio tokom druge etape.
1958
1958. završio je drugi na nacionalnom prvenstvu u vožnji na hronometar, a osvojio je trke San Agustin i Mon Faron. Na Điro d’Italiji, osvojio je treće mesto, uz jednu etapnu pobedu. Na Tur de Fransu je bio dominantan, ostvario je četiri etapne pobede, od toga tri na hronometrima, uključujući i brdski na Mon Ventuu. Zadnjeg dana u Alpima, sportski direktor, videvši da pada kiša, rekao je Golu da krene napred, da je to njegov dan. Gol je bio uzbuđen zbog hladne kiše i ljut zbog načina na koji je izgubio Điro prethodne godine, kada su ga napali nakon što je stao sa strane. Mnogi vozači su stekli prednost u odnosu na njega, ali je on krivio Bobea. Na vrhu Lautareta bila je nagrada od 100 franaka, u čast Anrija Degranža, osnivača Tura. Nagradu je osvojio Holanđanin Piter Van Est, dok je Federiko Bajamontes bio drugi. Mala grupa je na spustu stekla osam minuta ispred ostalih. Gol je krenuo u poteru i prestizao je jednog po jednog, uključujući Španca, Salvatorea Botelju, koji je bio na osmom mestu. Botelja je sišao sa bicikla, pokrio glavu rukama i zaplakao. Gol i Bajamontes su nastavili sami, jer su svi ostali otpali. U početku, mislili su da Gol ide samo da osvoji brdsku klasifikaciju jer je izgubio dosta vremena na prethodnim etapama, ali onda je i Bajamontes otpao i Gol je završio minut ispred njega i tri minuta ispred ostalih favorita i približio se vrhu kako je trka ulazila u najteži deo. Po oluji, Gol je pobegao i pobedio je etapu sa 12 minuta ispred pratilaca i 15 minuta ispred lidera Žeminjanija i popeo se na treće mesto. Dva dana kasnije, uzeo je još minut, a zatim na hronometru je nadoknadio zaostatak, pobedivši čak i Anketila i osvojio je Tur.
1959 — 1962
1959. osvojio je po drugi put Điro d’Italiju, uz brdsku klasifikaciju i tri etapne pobede. Nakon Đira, osvojio je nacionalno prvenstvo i Tur Luksemburga, dok je Tur de Frans završio na 12 mestu, uz jednu etapnu pobedu.
1960. osvojio je etapu na Điro d’Italiji i završio je na trećem mestu u generalnom plasmanu, osim toga osvojio je i trku Salanš i nacionalno prvenstvo, Tur de Frans je propustio, a prvi i jedini put je vozio Vuelta a Espanju, ali je nije završio. 1961. je završio četvrti na Điru, uz jednu etapnu pobedu, a zatim je osvojio Tur Luksemburga i nacionalno prvenstvo. Na Tur de Fransu je osvojio treće mesto. Pobedio je na devetoj etapi, do Grenobla, a zatim je pao u Alpima na spustu i povredio je rame i koleno. Zadnju etapu je startovao sa drugog mesta, ali onda je napao Karlesi na zadnjem kilometru i nadoknadio četiri sekunde i Gol je pao na treće mesto.
1962. ostvario je samo dve pobede, osvojio je nacionalno prvenstvo u sajklo krosu i u drumskoj vožnji. Tur 1962. se vratio komercijalnim timovima prvi put posle 1929. i Gol nije bio među najjačima. Završio je na devetom mestu, bez etapne pobede. 1963. nije ostvario nijednu pobedu, a Tur de Frans je napustio tokom etape 16. To je bio njegov zadnji Tur.
Kraj karijere i privatni život
Karijeru je praktično završio nakon Tura 1962. a zvanično je završio nakon takmičenja na traci 1965. Nikad se nije oporavio od bola nakon što ga je publika izviždala kad je vozio zadnju trku na drumu u domovini, Kada je vozio za mali belgijski tim. Držao je kafe u gradu Luksemburg, pre nego što je iščezao iz javnosti.
Preselio se u kolibicu, u šumi u Luksemburgškim Ardenima. Tamo je nosio istu odeću svaki dan. Zelene pantalone, patike i jaknu ili džemper i išao je u šetnju sa svojim psom. Imali je telefon, ali se nije javljao na njega. Izbrisao je svoje ime iz telefonskog imenika. Njegova izolacija je trajala do 1983. kada je bilo 25 godina od njegove pobede na Turu. Te godine je upoznao svoju buduću, treću ženu. Sa njom se preselio u kuću u Luksemburgu.
Organizatori Tur de Fransa pozvali su ga na Tur 1989. koji je startovao u Luksemburgu, tu se prvi put pojavio u javnosti, došao je sa kćerkom. Leblank mu je dao medalju Tur de Fransa. Bio je gost mnogih trka, uključujući i etape na Turu, gde je odgovarao na pitanja komentatora.
Smrt
Gol je umro od infekcije plućnog krila, dva dana pre rođendana, punio je 73 godine. Iza sebe je ostavio ženu i kćerku. U znak uspomene na Gola, svakog leta se održava takmičenje u sajklo krosu, u Luksemburgu. Ponekad su prisustvovale njegova žena i kćerka.
Charles James Fox
Charles James Fox (24. januar 1749 – 13. septembar 1806) bio je britanski vigovski političar i državnik, koji je u dva navrata - 1782. te od 1806. godine - služio kao ministar vanjskih poslova, iako je daleko poznatiji kao vođa opozicije britanskim vladama u doba francuskih revolucionarnih i na početku Napoleonskih ratova, odnosno kao zagovornik radikalnih republikanskih ideja, te kao dugogodišnji glavni suparnik premijera Williama Pitta Mlađeg i kritičar vladavine kralja Georgea III.
Rodio se kao sin istaknutog vigovskog političara Henryja Foxa, koji je bio jedan od glavnih suparnika Pittovog oca Williama Pitta Starijeg. Političku karijeru je započeo izborom u Dom komuna 1768. godine, gdje je 1770-ih postao blizak budućem konzervativnom ideologu Edmundu Burkeu sa kojim će dijeliti simpatije prema sjevernomaeričkim kolonistima, a sa vremenom i otvoreno podržavati Američku revoluciju. Zahvaljujući izuzetnim oratorskim sposobnostima, iskazao se kao jedan od najžeščih i najefikasnijih kritičara vlade Lorda Northa, koji je nakon britanskih poraza u ratu sa kolonistima prisiljen 1782. godine podnijeti ostavku. Novi premijer Lord Rockingham, također blizak američkim revolucionarima, ga je imenovao za ministra vanjskih poslova, ali je ubrzo umro; novi premijer, earl od Shelburnea je bio u zavadi sa Foxovim ocem, pa je Fox napustio dužnost. Ubrzo nakon toga je, međutim, našao zajednički jezik za konzervativnim Lordom Northom te je stvorio "neprincipijelnu" koaliciju Fox-North koja je 1783. godine dominirala novim kabinetom Vojvode od Portlanda. Međutim, i ta je vlada ubrzo pala i novim premijerom postao Pitt Mlađi.
Fox je u opoziciji stekao saveznika u prijestonasljedniku, princu Georgeu koga je, nakon što je 1788. godine kralj postao duševno bolestan, nastojao postaviti za novog kralja ili regenta. Taj je plan propao nakon što je George III vratio svoju lucidnost. Kada je godine 1789. u Francuskoj izbila revolucija, Fox je postao njen vatreni zagovornik, a zbog čega se počeo razilaziti sa Burkeom. Simpatije prema revolucionarima je zadržao i nakon što su zaveli strahovladu, te je žestoko kritizirao britansko sudjelovanje u ratu protiv republikanske Francuske smatrajući ga glavnim uzrokom nastavka krvorpolića na evropskom kontinentu. Zbog toga je izgubio veliki dio pristaša, da bi politički kapital ponovno poečo sticati tek sa uspostavom Amjenskog mira. Kada je izbio Rat Treće koalicije, Fox je bio jedan od njegovih velikih kritičara.
Kada je Pitt početkom 1806. godine umro, novim je premijerom postao Lord Grenville, koji je Foxa pozvao u široku koalicijsku vladu poznatu kao Vladu svih talenata. Njegovi pokušaji da ishodi mir sa Napoleonom nisu uspjeli, ali je zato uspješno ishodio mjere koje će na kraju dovesti do zabrane trgovine robljem, nedugo nakon njegove smrti. Umro je za vrijeme obavljanja dužnosti, a kao jedan od uzroka se često navodi njegov neuredni i hedonistički način života.
La Lajita, Ocampo
La Lajita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2186 m.
Raziqah, Sa'dah
Raziqah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1700 m.
Los Nogales, Bacoachi
Los Nogales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Bacoachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1139 m.
Messenano, Perugia
Messenano je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 516 m.
William Grenville, 1. baron Grenville
William Wyndham Grenville, 1st Baron Grenville, (25. oktobar 1759 – 12. januar 1834) bio je britanski političar koji je od 1806. do 1807. godine služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva.
Rodio se u uglednoj porodici, kao sin vigovskog političara Georgea Grenvillea, koji je od 1763. do 1765. godine bio služio kao premijer; po majci Elizabeth je bio povezan sa torijevcima. Njegova tetka Hester se, pak, udala za uglednog državnika Williama Pitta Starijeg; njen sin William Mlađi je tako bio Grenvilleov rođak.
Sa mladim Pittom je bio vršnjak, a počeo dijeliti i slične političke stavove, te iako nominalno vigovac, bio dio konzervativne frakcije bliske torijevcima, koja će kasnije postati poznata kao pittiti. Godine 1782. je započeo političku karijeru kao član Doma komuna, a godine 1784. ušao u Pittovu vladu. 1789. je postao Pittov ministar unutrašnjih poslova, a godine 1790. postao član Doma lordova. Godine 1791. je postao ministar vanjskih poslova u jeku diplomatske krize izazvane Francuskom revolucijom. Kao i Pitt, Grenville je iz bio neprijateljski raspoložen prema revolucionarnoj Francuskoj te je nakon ulaska Britanije u Rat Prve koalicije nastojao u antifrancusku koaliciju privući što više evropskih država, smatrajući da se Francuska mora slomiti prije svega na evropskom kopnu, umjesto na morima i kolonijama, a za što se zalagao Pittov ministar rata Henry Dundas. Dok je Dundasova kolonijalna strategija imala uspjeha, francuski revolucionarni ratovi su doveli do francuskih osvajanja u Evropi. Grenville se na kraju sa Pittom godine 1801. razišao oko pitanja Katoličke emancipacije te podnio ostavku.
Našavši se u opoziciji, Grenville se počeo zbližavati sa vigovcima, uključujući njihovog radikalnog republikanskog vođu Charlesa Jamesa Foxa. Nakon Pittove smrti, koja se zbila u kritičnom trenutku Napoleonskih ratova i stvaranju francuske hegemonije nad evropskim kontinentom, je izabran za novog premijera. Njegov je plan bio stvoriti vladu nacionalnog jedinstva te je kabinet, poznat kao Vlada svih talenata, uključivao razne frakcije, uključujući i Foxa kao šefa diplomacije. Grenvilleova vlada nije uspjela postići mir sa Francuskom, koja je nastavila uspješna osvajanja, kao ni emancipirati britanske katolike. Sa druge je strane uspjela godine 1807. zabraniti trgovinu robljem u Britanskom Imperiju, te se to smatra Grenvilleovim najvećim i najadalekosežnijim dostignućem. Nedugo nakon toga je Grenville prisiljen dati ostavku.
Grenville je nakon toga ostao u opoziciji, žestoko kritizirajući vođenje rata, uključujući kampanju na Iberijskom poluotoku. Sa vremenom se ponovno počeo zbližavati torijevcima, ali je njegovu karijeru godine 1823. okončao moždani udar. Iza sebe je ostavio suprugu Anne sa kojom nije imao djece.
Plan del Conejo, Atlixtac
Plan del Conejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Atlixtac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1153 m.
X-Bojón, Valladolid
X-Bojón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Valladolid.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 23 m.
La Calera, Morelos
La Calera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1780 m.
Nuevo Ojite, Espinal
Nuevo Ojite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Espinal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Lotelli, Mantova
Lotelli je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Qa‘mal, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1117 m.
Puerta del Durazno, Ocampo
Puerta del Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1674 m.
Central de Abastos Huixcolotla, San Salvador Huixcolotla
Central de Abastos Huixcolotla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini San Salvador Huixcolotla.
Bodovna klasifikacija Vuelta a Españe
Klasifikacija po poenima na Vuelta a Espanji je jedna od drugostepenih klasifikacija na etapnoj biciklističkoj trci Vuelta a Espanji. Na kraju svake etape, vozači dobijaju poene za prvih nekoliko pozicija, vozač sa najviše poena je lider klasifikacije i nosi zelenu majicu.
Central de Abastos Huixcolotla, San Salvador Huixcolotla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2019 m.
Bodovna klasifikacija Vuelta a Españe
Istorija
Klasifikacija po poenima na Vuelta a Espanji je uvedena 1945. sponzor je bila kompanija Pireli. Prve godine, klasifikacija je računata na sledeći način:
Iako su sponzori rekli da je klasifikacija postigla veliki uspeh, nije je bilo sledeće godine. Klasifikacija po poenima je na Vueltu vraćena 1955. gde je korišćen sistem kao u klasifikaciji po poenima na Tur de Fransu, gde su vozači dobijali poene na osnovu pozicija na kraju svake etape.
Toni Rominger 1993. i Loran Žalaber 1995. su u istoj godini osvojili Vueltu, brdsku i klasifikaciju po poenima.
Pravila
Pravila klasifikacije po poenima na Vuelti su takva da klasifikaciju ne osvajaju svake godine sprinteri. Najbolji primer je Vuelta 2012. kada je Džon Degenkolb osvojio pet etapa, a u klasifikaciji po poenima je završio tek na četvrtom mestu.
Za razliku od Tur de Fransa, gde bodovi koji se dobijaju na kraju etape zavise od profila etape, na Vuelti se dobija isti broj poena na svakoj etapi. Zahvaljujući tome, klasifikaciju često osvoji neko od vozača koji se bore za generalni plasman, jer sakupe dosta poena na brdskim etapama.
Pobednici
Pobednici klasifikacije po poenima:
El Potrerito, Morelos
El Potrerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1158 m.
Vălanii de Beiuș, Uileacu de Beiuș
Vălanii de Beiuș je naselje u Rumuniji u okrugu Bihor u opštini Uileacu de Beiuș.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Los Chinos, Bacoachi
Los Chinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Bacoachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1208 m.
San Martín, Pantelhó
San Martín je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Pantelhó.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1291 m.
Waleschic, Venustiano Carranza
Waleschic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Venustiano Carranza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 627 m.
Techachaltitla, La Paz
Techachaltitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini La Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1994 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2319 m.
Rancho Escondido, Sabinas Hidalgo
Rancho Escondido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Sabinas Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Colonia Máximo de la Cruz, La Paz
Colonia Máximo de la Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini La Paz.
Leonding
Na području općine leži vojni poligon Alharting i dječje selo Sankt Isidor.
Geografske karakteristike
Leonding leži u Gornjoj Austriji udaljen svega 5 km zapadno od centra Linza, pa je zapravo samo njegovo predgrađe. Iznad grada uzdiže se šumovito brdo Kürnberg, poznata rekreaciona zona građana Linza.
Historija
Mjesto je prvi put dokumentirano 1013. pod imenom Liutmuntinga, tek od 1667. počelo se koristiti ime Londing.
Nakon napoleonskih ratova na terenu Leondinga podignuti su bedemi za zaštitu Linza.
Leonding je 1850. postao općina, a 1858. do mjesta je stigla željeznica, pa se počeo transformirati u predgrađe Linza.
Između 1898. - 1905. u Leondingu je živio Adolf Hitler kao dijete sa svojim roditeljima. Ta kuća još uvijek postoji i trenutačno je koriste gradski grobari. Roditelji koji su mu pomrli 1903. - 1907., pokopani su na mjesnom groblju, ali im je grob. 2012. uništen jer je postao mjesto okupljanja neonacista.
Leonding je tek 1976. dobio status grada.
Znamenitosti
Najveće znamenitosti Leondinga su parohijska crkva, naknadno barokizirana, tornjevi bedema Linza iz 1830. - 1833. i palača Holzheim, temeljno obnovljena 1726.
Privreda
Od 8,932 zaposlenih koliko ih je bilo 1991. zaposlenih u Leondingu, oko 55% radilo u trgovini i industriji koja je proizvodila baterije, vatrogasne aparate, mašine za predenje, industrijske peći i elektroničke komponente.
U Leondingu je posljednjih dekada podignuto puno trgovačkih centara i uradi sam centara.
Freistadt (okrug)
Freistadt je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) od 65,261 stanovnika.
Geografske karakteristike
Okrug Freistadt leži na sjeveroistoku Gornje Austrije, administrativni centar okruga je grad - Freistadt.
Freistadt sa sjevera graniči sa Češkom, sa istoka sa Donjom Austrijom, sa juga sa Okrugom Perg, a sa zapada graniči sa Okrugom Urfahr-Umgebung.
Administrativna podjela okruga
Okrug Freistadt je administrativno podjeljen na 27 općina od kojih dvije imaju status grada, 17 ima status trgovišta, a njih 8 su obične općine;
Felice Gimondi
Feliče Đimondi (29. septembar 1942.) je bivši italijanski profesionalni biciklista u periodu od 1965. do 1979. godine. U prvoj godini kao profesionalac, osvojio je Tur de Frans. Pored Tura, Đimondi je tri puta osvajao Điro d’Italiju i jednom Vuelta a Espanju. Osvajanjem Vuelte, Đimondi je dobio nadimak Feniks i postao je drugi vozač koji je osvojio sve tri Grand tur trke, pre njega to je pošlo za rukom samo Žaku Anketilu. Đimondi je i rekorder po broju osvojenih podijuma na Điro d’Italiji, ukupno ih je osvojio devet.
1965 — 1972
Đimondi je počeo da vozi bicikl sa majkom, koja je vršila dostave na biciklu. 1962. godine, pridružio se amaterskom timu u Sardeni. 1964. osvojio je Tur Avenir (amaterska verzija Tur de Fransa), nakon čega je učestvovavao na Letnjim olimpijskim igrama i završio je drumsku trku na 33 mestu.
Nakon dobrih rezultata u amaterskoj konkurenciji, 1965. je potpisao profesionalni ugovor sa timom Salvarani. Na svom prvom nastupu na Điro d’Italiji osvojio je treće mesto. Za Tur de Frans je dodat u zadnjem minutu, što se isplatilo jer je osvojio Tur, uz dve etapne pobede i postao heroj nacije.
1966. startovao je pobedom u Okseru, a zatim je osvojio klasike Pariz—Rube i Pariz—Brisel. Na Điro d’Italiji, pobedio je na jednoj etapi, ali je u generalnom plasmanu završio na petom mestu. Tur de Frans nije vozio, a krajem sezone, osvojio je klasik Điro di Lombardija. 1967. u trećem pokušaju, uspio je da osvoji Điro d’Italiju, uz jednu etapnu pobedu. Tur de Frans završio je tek na sedmom mestu, uz pobede na dve etape. Do kraja sezone, pobedio je samo na trci u Lavalu.
1973 — 1979
1973. osvojio je trke u Kanevi i Lagou, nakon čega je završio na drugom mestu na trci Kol San Martino i na Kriterijumu As. Na trci šest dana Milana, osvojio je treće mesto. Na Điro d’Italiji je osvojio drugo mesto, uz jednu etapnu pobedu. To mu je bio šesti podijum na Điru. U nastavku sezone, preskočio je Tur, a zatim je pobedio na trci u Citadeli, na trofeju Beroči, Điru Pijemonta i osvojio je svetsko prvenstvo, nakon dva podijuma. Osvajanjem svetskog prvenstva, Đimondi je osvojio sve velike trke. Nakon svetskog prvenstva, osvojio je Điro di Lombardiju po drugi put.
1974. je startovao sa dva treća mesta na trkama u Toskani, nakon čega je ostvario prvu pobedu u sezoni, na trci Bardonečija u Pijemontu. Na Điro d'Italiji je osvojio treće mesto, a zatim je osvojio Milan—Sanremo klasik. Na nacionalnom prvenstvu, osvojio je drugo mesto. 1975. godinu, startovao je drugim mestom na trci Altopasci u Toskani i na trci Bulciago u Lombardiji, nakon čega je ostvario nekoliko pobeda na trkama po Italiji, a završio je treći na trci Imola—San Marino. Na Điro d’Italiji nije zabeležio pobedu, ali je osvojio osmi podijum, završio je na trećem mestu. Nakon Đira, vozio je svoj zadnji Tur de Frans, pobedio je na desetoj etapi i osvojio je peto mesto. Na Turu je Đimondi drugi put u karijeri pao na doping testu.
Prvu pobedu 1976. ostvario je na trci Limoža u Francuskoj. Na novu pobedu je čekao do Toskane, a zatim je osvojio trku u Madridu. Nastavio je sa drugim mestom u Mendiriziju i na trci šest dana Milana. Nakon nekoliko manjih pobeda, osvojio je po treći put Điro d’Italiju, što mu je bio ukupno deveti i zadnji podijum na Điru i na Grand tur trkama u karijeri. Na kraju sezone, osvojio je klasik Pariz—Brisel i treće mesto na trci šest dana Grenobla.
Na početku 1977. ostvario je pobede na trkama Kaltena u Siciliji, Dolmine u Lombardiji i na trci Faenza. Na Điro Lacija trci, osvojio je drugo mesto. Na Điro d’Italiji završio je na 15 mestu u generalnom plasmanu, nakon čega je osvojio trku šest dana Milana, a zadnju pobedu u sezoni ostvario je na trci Pistoija u Toskani. 1978. startovao je trećim mestom na trci u Breši, a nastavio je sa drugim mestom u Kantuu, na Groti di Kastru i na trci Karanodi. Prvu pobedu u sezoni ostvario je na gran priju Cenasi u Toskani. Na zadnjem učešću na Điro d’Italiji, završio je na 11 mestu. Zadnju pobedu u karijeri, ostvario je na trci Mendirizio u Švajcarskoj. Nakon te pobede, završio je treći na trkama šest dana Milana i šest dana Grenobla. Jedini značajan rezultat 1979. bilo mu je treće mesto na trci šest dana Milana.
Kraj karijere
Feliče Đimondi je završio karijeru 1979. godine, nakon čega je ostao u timu Bjanki i bio je predsednik Mtb tima Bjanki, nakon što se tim za drumski biciklizam ugasio. U Đimondijevu čast, osnovana je trka velika nagrada Feličea Đimondija, u Bergamu.
Al Makhdūmah, Sa'dah
Al Makhdūmah je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 933 m.
Villa Franca, Teramo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 493 m.
La Copalera, Jungapeo
La Copalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Jungapeo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1637 m.
San Diego, Valladolid
San Diego je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Yucatán, u opštini Valladolid.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Escuintla (departman)
Escuintla (španjolski: Departamento de Escuintla) je jedan od 22 departmana na koji je Gvatemala administrativno podjeljena.
Karakteristike
Departman ima površinu od 4,384 km², na kojoj je 2020. živilo 813,169 stanovnika.
Escuintla na sjeveru graniči sa departmanima Chimaltenango i Sacatepéquez, na jugu sa Pacifikom, na istoku sa Departmanom Santa Rosa i na zapadu sa Departmanom Suchitepéquez.
Sjeverni dio departmana je planinski, vrlo raznolike topografije, od vulkanskog kompleksa kao što je Pacaya, do dubokih kanjona i gudura. Južni dio duž pacifičke obalne ravnice kog zovu Costa Grande, je ušće brojnih rijeka.
Administrativna podjela
Departman Escuintla je danas je podjeljen na 14 općina (španjolski: municipalities).
Vadu Crișului, Vadu Crișului
Vadu Crișului je naselje u Rumuniji u okrugu Bihor u opštini Vadu Crișului.
Garranchos, Espinal
Garranchos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Espinal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 171 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Vadu Crișului, Vadu Crișului
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Jan Janssen
Johanes Adrijanus „Jan” Jansen (, IPA : ; 19. maj 1940) bivši je holandski profesionalni biciklista u periodu od 1962. do 1972. godine. Najveći uspeh ostvario je 1968. godine, kada je osvojio Tur de Frans. Godinu ranije pobedio je na Vuelta a Espanji.
Detinjstvo i amaterska karijera
Jansen je rođen u Nodorpu, malom gradu blizu Haga, samo pet dana nakon što su nacisti okupirali Holandiju. Kasnije su se preselili u selo Put, u blizini Rozendala i Antverpena. Radio je sa roditeljima, kopao je zemlju po Zapadnoj Holandiji, za objekte koje je njihova porodična firma gradila. Pridružio se biciklističkom klubu u Delfu sa 16 godina i za dve godine, ostvario je 25 pobeda. Kao amater vozio je za Holandiju na trci Tur Avenir (amaterska verzija Tur de Fransa), koja je bila otvorena za amatere i poluprofesionalce. 1960. učestvovao je na Olimpijskim igrama.
Profesionalna karijera
Jansen je postao profesionalac 1962. godine, nakon šest godina u amaterskom biciklizmu, gde je osvojio mnoge Holandske klasike.
1963. godine, vozio je svoj prvi Tur de Frans i osvojio je jednu etapu, ali je morao da napusti Tur zbog pada. 1964. godine, osvojio je trku Pariz—Nica, a na Tur de Fransu je osvojio dve etape i klasifikaciju po poenima. Nakon Tura, osvojio je svetsko prvenstvo.
Klasifikaciju po poenima na Tur de Fransu osvojio je i 1965. a 1966. godine, je bio blizu osvajanja Tura, završio je drugi, iza Lisjena Emara. 1967. godine, osvojio je trku šest dana Madrida, a zatim i prestižni klasik Pariz—Rube, nakon čega je vozio po prvi put Vuelta a Espanju i osvojio je, uz osvojenu jednu etapu i klasifikaciju po poenima, čime je postao prvi Holanđanin koji je osvojio Vueltu, dok je na Tur de Fransu osvojio sedmo mesto i po treći put klasifikaciju po poenima.
1968. godine, konačno je osvojio Tur de Frans, pobedivši Belgijanca, Hermana Van Springela, za 38 sekundi, što je bila najmanja razlika, sve do 1989. godine, kada je Greg Lemond pobedio Lorana Finjona za osam sekundi. Jansen je tako postao prvi holandski pobednik Tur de Fransa.
Na Tur de Fransu 1968. opet su se našli nacionalni timovi, kao eksperiment. Da bi se osvetili organizatoru Tura, Feliksu Levitanu, neki sponzori su pokrenuli štrajk protiv doping testa urađenog prethodne godine. Stavljanje u jedan tim vozače koji ostatak sezone voze za suparničke sponzore, izazivalo je probleme i unutrašnje rivalstvo. To je podelilo holandski tim više od drugih i Jansen je morao da prevaziđe unutrašnje probleme da bi pobedio. Njegova pobeda u narandžastoj majici Holandije, pre nego boje njegovog tima, donela mu je veliku popularnost kući, nakon prve pobede na Turu za Holandiju.
1969. godine, osvojio je vuelta Maljorka trku, kao i po jednu etapu na Kriterijumu Dofine i na Pariz—Nici.
Kraj karijere i privatni život
Jansenova zadnja trka u karijeri bio je Tur Luksemburga, gde je osvojio jednu etapu. „Ja znam to da sam ja Jan Jansen, pobednik Tur de Fransa i svetski šampion i tada je bilo vreme da kažem stop”, izjavio je Jan Jansen.
Nakon završetka karijere, pokrenuo je kompaniju za izradu ramova za bicikle, u selu jugo-zapadno od sela Put, koje je podeljeno granicom sa Belgijom. Kompanija nosi njegovo ime i danas.
Tadó
Tadó službeno San José de Tadó je općina od 18,011 i grad od 10,753 stanovnika na sjeverozapadu Kolumbije na istoku Departmana Chocó.
Karakteristike
Tadó se prostire na lijevoj obali rijeke San Juan, udaljen 66 km od svog administrativnog centra Quibda i 549 km od glavnog grada Bogote.
Historija
Tadó su osnovali španjolski konkvistadori Antonio Mosquera, Pedro de Ayamonte i Nicasio Arboleda u julu 1532. koji su vodili ekspediciju duž rijeke San Juan i utaborili se na mjestu Carmelo.
U martu 1580. je to staro naselje preseljeno je na lijevu obalu rijeke San Juan u novo naselje nazvano Estatuto Libre Español. Uz pomoć franjevačkih misionara počelo je pokrštavanje domorodačkih indijanaca. Naselje Estatuto Libre Español je 1715. dobilo status grada i prezvano je u San José de Tadó. U to vrijeme već se razvio kao trgovište i rudarski centar.
Od 1821. Tadó je administrativni centar vlastitog okruga. Po popisu iz 1857. imao je 6388 stanovnika, a od 1906. je općina.
Privreda
Danas se privreda Tada bazira na poljoprivredi i šumarstvu. Za transport je pored cesta značajna rijeka San Juan koja je plovna do grada.
La Cruz, Pozo, San Salvador Huixcolotla
La Cruz, Pozo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini San Salvador Huixcolotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2072 m.
Charco del Lobo, Sabinas Hidalgo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Nayd al Wabīd, Sa'dah
Nayd al Wabīd je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1064 m.
Santa Lucía Cotzumalguapa
Santa Lucía Cotzumalguapa je općina od 127,683 i grad od 58,877 stanovnika na jugu Gvatemale u Departmanu Escuintla.
Geografske karakteristike
Santa Lucía Cotzumalguapa se prostire po pacifičkoj obalnoj ravnici, na nadmorskoj visini od 368 metara, udaljena svog administrativnog centra Escuintle 34 km, a glavnog grada Ciudad Guatemale 90 km.
Grad je poznat po arheološkim nalazištima iz pretklasičnog i klasičnog mezoameričkog perioda kulture Maya.
Historija
Santa Lucía Cotzumalguapa je nikla kao naselje i župa za kolonijalnih vremena uz franjevački samostan. Od 1754. ima status svjetovne župe, a od 1821. kad je Savezna Republika Centralne Amerike postala nezavisna postala je sjedište regionalnog suda.
Ime joj je španjolsko-domorodačka sintagma, Santa Lucía (Sveta Lucija iz Sirakuze) je svetica zaštitnica grada a Cotzumalguapa je domorodački toponim koji na Nahuatla jeziku znači Rijeka lasica ili Dugina rijeka).
Današnja Santa Lucía Cotzumalguapa je administrativni, trgovački i obrazovni centar poljoprivrednog kraja u kom se uzgaja šećerna trska, kava, banane i drugo tropsko voće.
La Morita, Bacoachi
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1118 m.
Los Sauces, Jungapeo
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Jungapeo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1902 m.
San Marcos, Atlixtac
San Marcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Atlixtac.
San Juan (Chocó)
San Juan je rijeka na sjeverozapadu Kolumbije duga 380 km, od tog je 200 km plovna, i zbog tog najznačajnija kolumbijska riijeka pacifičkog sliva.
San Marcos, Atlixtac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2115 m.
San Juan (Chocó)
Hidrologija
Rijeka izvire na obroncima planine Caramanta u Zapadnim Kolumbijskim Kordiljerima u Departmanu Antioquia. Od tamo teče prema zapadu i probija se preko planina Kordiljera do doline kod doline Tada.
Najvećim dijelom svog toka protiče preko Departmana Chocó i to od sjeveroistoka prema jugozapadu, u suprotnom smjeru od rijeke Atrato, od koje je razdvaja niz brda - San Pablo.
U Pacifik uvire deltom površine od oko 300 km², zvanom - Siete Bocas, koja se nalazi oko 60 km sjeverozapadno od luke Buenaventura. U toj delti nalaze se i brojni otočići obrasli šumama mangrova.
Najveće pritoke rijeke su Condoto, čije je porječje bogato platinom i Calima, koja protiče preko Departmana Valle del Cauca koja je poznata po istoimenoj hidroelektrani snage 120 MW jednoj od najvažnijih u zemlji.
Calima je pregrađena branom između 1961. - 1964. tako je stvoreno akumulaciono jezero dugo 13 i široko do 1,5 km, površine 1934 hektara-
Porječje rijeke prostire se na površini od 16,465 km² po departmanima; Risaralda, Valle del Cauca i Chocó. Iako joj porječje nije naročito veliko prosječni protok je ogroman 2,550 m³/s (to je skoro kao onaj od Rajne), jer izvire u kraju gdje padne i do 2,821 mm kiše godišnje
Rancho los Cascabeles, Ocampo
Rancho los Cascabeles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2143 m.
Producción Cacateal, Pantelhó
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1326 m.
Bosques de la Magdalena, La Paz
Bosques de la Magdalena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini La Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2803 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2304 m.
Topa de Criș, Vadu Crișului
Topa de Criș je naselje u Rumuniji u okrugu Bihor u opštini Vadu Crișului.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 513 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 278 m.
Guadalupe el Tesoro, Venustiano Carranza
Guadalupe el Tesoro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Venustiano Carranza.
Mesa Blanca, Morelos
Mesa Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Morelos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1868 m.
Bomba de Guadalupe, San Salvador Huixcolotla
Bomba de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini San Salvador Huixcolotla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2028 m.
Al Maqţār, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 761 m.
Lunetta-Frassino, Mantova
Lunetta-Frassino je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Robert Jenkinson, 2. earl od Liverpoola
'''Robert Banks Jenkinson, 2. earl od Liverpoola''', (7. jun 1770 - 4. decembar 1828) bio je britanski torijevski političar, koji je od 1812. do 1827. služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva. Za vrijeme njegovog mandata je Britanija izvojevala pobjedu nad Francuskom u Napoleonskim ratovima i uspostavila temelje svjetske hegemonije u 19. vijeku, ali također prošla i kroz period političke radikalizacije, represije i reakcije.
Robert Jenkinson se rodio kao sin Charlesa Jenkinsona, savjetnika kralja Georgea III i njegove prve supruge Amelie Watts, kćeri Williama Wattsa, visokog funkcionara Britanske istočnoindijske kompanije. Političku karijeru je započeo kada je 1790. godine izabran u Dom komuna, gdje je ubrzo postao poznat po protivljenju Williamu Wilberforceu i njegovim prijedlozima za zabranu ropstva. Godine 1801. je postao ministar vanjskih poslova u vladi Henryja Addingtona te je, između ostalog, sudjelovao u pregovorima koji su rezultirali Amjenskim mirom. U drugoj vladi Williama Pitta je uzeo mjesto ministra unutrašnjih poslova koje je držao do Pittove smrti. Isto je mjesto preuzeo u vladi Vojvode od Portlanda 1807. godine. Kada je novim premijerom postao Spencer Perceval, Liverpool je preuzeo mjesto ministra rata te je imao značajnu ulogu u kritičnim trenucima Napoleonskih ratova; upravo je zahvaljujući njegovom zalaganju zadržan britanski ekspedicijski korpus pod vojvodom od Wellingtona koji je branio Portugal, a što će imati značajni uticaj na dalji ishod Poluotočkog rata.