cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PCchip
Teme
U svakom broju PCchip obrađuje računalne teme poput recenzija hardvera i softvera, internetskih tema poput ocjenjivanja novih web stranica, sigurnosti na internetu te svemu što je općenito vezano uz internet. Svaki mjesec predstavljaju se te se detaljno recenziraju najnovije računalne igre koje uglavnom pišu Ivan Jurišić te urednik rubrike Igre Gordan Orlić. Svaki mjesec čitatelji mogu postavljati pitanja u vezi računala. Najzanimljivija i najkorisnija pitanja objavljuju se u časopisu, u rubrici Helpdesk, a na pitanja odgovaraju autori PCchipa. Osim odgovora na pitanja čitatelja u Helpdesku mogu se pronaći raznorazni savjeti u vezi računala, te teme koje prikazuju kako nešto napraviti (npr. napraviti tablicu u Microsoft Excelu ili kako napraviti CSS izbornik za web stranice). Časopis je bio dugo vremena bio poznat i po rubrici koja se bavi Open Source softverom i Linuxom no nakon odlaska ljudi koji su vodili tu rubriku ona je nestala.
Rekoncept/redizajn
Povodom stotog broja, PCchip je doživio rekoncept. Neke stare rubrike su ugašene, te zamijenjene novima. PCchip je od broja 100. imao 224 stranice. Taj broj stranica je održavan jedno vrijeme, ali se nije održao. Uz rekoncept časopis je doživio i redizajn.
DVD
PC Chip je bio prvi časopis uz koji je redovito dolazio Dual-Layer DVD na kojem su se nalazili brojni programi te demo verzije igara, a znalo se naći i freeware igara. Na svakom DVD-u postojao je sadržaj i za Linux, a često su se pojavljivale i razne distribucije Linuxa. PC Chip je prvi časopis u Hrvatskoj koji je ukinuo bilo kakav medij koji dolazi uz časopis, te sada dolazi bez ikakvog DVD-a.
Karakalpakstan
thumb|250px Karakalpakstan (uzbečki: Qoraqalpog'iston Respublikasi ili Қорақалпоғистон Республикаси; karakalpački: Қарақалпақстан Республикасы ili Qaraqalpaqstan Respublikası) je autonomna republika u Uzbekistanu. Pokriva cijeli zapadni dio Uzbekistana. Glavni grad je Nukus (karakalpački: Nökis ili Нөкис). Republika Karakalpakstan ima površinu od 160.000 km2. Površina joj pokriva područje drevne države Horezm, iako se u klasičnoj perzijskoj književnosti za nju koristio naziv "Kāth".
Demografija
Stanovništvo Karakalpakstana se procjenjuje na 1,200.000, od čega su 400.000 Uzbeci, a 300.000 Kazasi. Karakalpaci su bivši nomadski pastiri i ribari koji se prvi put spominju u 16. vijeku. Ime im znači "Crna kapa" (Crni šešir), ali je karalpačka kultura toliko transformirana sovjetizacijom da se izgubilo prvotno značenje izraza "crna kapa". Karakalpački jezik se smatra bližim kazaškom nego uzbečkom. Postoje tvrdnje da je ethnička grupa ništa drugo do izmišljotina sovjetskih vlasti u cilju da se podijele Kazasi. Jezik kao pismo u sovjetsko doba koristio modificiranu ćirilicu da bi se od 1993. godine počela koristiti latinica.
Ekonomija
Ekonomija regije, koja je nekada ovisila o ribarstvu, se sada temelji na uzgoju pamuka, riže i lubenica. Hidroelektrična energija koju daju velike elektrane na Amu Darji sagrađene u sovjetsko doba je također važan izvor prihoda.
Delta Amu Darje je nekada bila gusto naseljena, i u njoj je zahvaljujući široko rasprostanjenom navodnjavanju tisućama godina postojala razvijena poljoprivreda. Pod Horezmom je to područje steklo značajan utjecaj i prosperitet. Međutim, postupne klimatske promjene kroz vijekove, koje je ubrzala ekološka katastrofa Aralskog mora krajem 20. vijeka je stvorila teške probleme za Karakalpakstan. Drevna oaza rijeka, jezera, močvara, šuma i farmi se isušuje, te je otroveana solju i kemikalijama koje vjetar donosi sa isušenog dna Aralskog mora. Prema nekim podacima ljetne temperature su porasle 10, a zimske temperature pale za 10 stupnjeva Celzija, što je stvorilo porast zdravstvenih i respiratornih problema za stanovništvo.
Zella/Rhön
Cela je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Vartburg. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 452 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16063093.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vartburg Cela se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vartburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 399 metara. Površina opštine iznosi 1,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 452 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 264 stanovnika/km².
568 Cheruskia
568 Cheruskia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 86,99 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,361 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,405 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,165, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 18,386 stepeni, a orbitalni period iznosi 1788,740 dana (4,897 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 9,10 a geometrijski albedo 0,053.
Asteroid je otkriven 26. jula 1905. godine.
Dani ponosa i slave
Dani ponosa i slave je prvi album Prljavog kazališta nakon 20. rođendana. Na njemu se nalaze i 2 pjesme rap sasatava Tram 11. To su pjesme "Tram 11" i "Hrvatski velikani" zajedno s "Introm". Najveći hit s albuma je "Ako tražiš nekoga". Trajanje bez Tram 11: 38:04; ukupno trajanje: 41:19.
Sadomazohizam
Sadomazohizam psihički poremečaj koji se javlja kada se osoba, mazohistički ili sadistički nastrojena, identifikuje sa osobom koja joj nanosi bol ili čiju patnju uzrokuje. Smatra se odbranom od kastracijske anksioznosti. Iz psihoanalize saznajemo da pacijenti sa mazohističkim osobinama često imaju sadističke snove i obrnuto. Novija tumaćenja ga tumaće kao erotski, a ne agresivan nagon.
Fronton, Texas
Fronton je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 180 stanovnika.
Conflandey
Konflande je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Mehanika glavnog mozga
Mehanika glavnog mozga (Механика головного мозга) je sovjetski crno-bijeli naučno-popularni nijemi dokumentarni film snimljen 1926. u režiji Vsevoloda Pudovkina. Film prikazuje tadašnja dostignuća biologije i psihologije kroz eksperimente Ivana Pavlova s klasičnim kondicioniranjem. Snimanje je bilo izuzetno dugotrajno i naporno, prije svega zbog toga što se snimalo u Pavlovljevom lenjingradskom laboratoriju, a film moralo razvijati i montirati u moskovskom studiju, kao i zbog toga što su životinje često bile uznemiravane postavljanjem rasvjete i kamera. Usprkos svega, Pudovkin se ovim filmom nametnuo kao samostalni sineast koji će kasnije stvoriti neka od najznačajnijih ostvarenja sovjetske kinematografije.
Radio Dubrava (album)
Nakon 5 godina Prljavo kazalište objavilo je novi album Radio Dubrava. Album sadrži mega-hit "Previše suza u mome pivu". Album je popraćen uspješnom turnejom. Ukupno trajanje: 57:28.
Jokarminska kiselina
Jokarminska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 24 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 1253,864 Da.
Pulaski, Georgia
Pulaski (Džordžija) je gradić u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 266 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 266 stanovnika, što je 5 (1,9%) stanovnika više nego 2000. godine.
Crkovec
Crkovec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Lepoglave, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 240 stanovnika te 71 obiteljskih kućanstava.
Bitka kod Nole (216. pne.)
Prva bitka kod Nole se odigrala za vrijeme drugog punskog rata godine 216. pne. između kartaginske vojske pod Hanibalom i rimskih snaga pod Markom Klaudijem Marcelom. U njoj su rimske snage, usprkos malobrojnosti, spriječile Hanibala da osvoji grad Nola. Iako je Hanibal imao daleko više uspjeha s drugim gradovima Italije i iako je po svom opsegu i strateškoj važnosti bila od malog značaja, Rimljanima je nakon serije poraza te katastrofe kod Kane predstavljala važan moralni poticaj za nastavak rata. Hanibal je Nolu pokušao osvojiti još dva puta u sljedeće dvije godine, oba puta bez uspjeha.
Manazzons, Pordenone
Manazzons je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
(3-Metil-2-oksobutanoat dehidrogenaza (2-metilpropanoil-transferprsten))-fosfataza
(3-Metil-2-oksobutanoat dehidrogenaza (2-metilpropanoil-transferprsten))-fosfataza (, dehidrogenazna fosfataza okso-kiselina razgranatog lanca, dehidrogenaza fosfataza 2-keto kiselina razgranatog lanca, dehidrogenaza fosfataza alfa-keto kiselina razgranatog lanca, BCKDH, (3-metil-2-oksobutanoat dehidrogenaza (lipoamid))-fosfataza, (3-metil-2-oksobutanoat dehidrogenaza (lipoamid))-fosfat fosfohidrolaza) je enzim sa sistematskim imenom (3-metil-2-oksobutanoat dehidrogenaza (2-metilpropanoil-transfer))-fosfat fosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj mitohondrijski enzim je u kompleksu sa 3-metil-2-oksobutanoat dehidrogenazom.
Manazzons, Pordenone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 81 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 247 m.
ATC kod B03
{{columns-list|2|
B03XA Drugi antianemički preparati
}}
569 Misa
569 Misa je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 72,95 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,658 astronomskih jedinica (AJ).
Milford, Maine
Milford je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mejn.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.233, što je 36 (1,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
569 Misa
Asteroid je otkriven 27. jula 1905. godine.
Moj dom je Hrvatska
Moj dom je Hrvatska je album Prljavog kazališta objavljen 2005. godine. Ponovio je uspjeh prethodnog Radio Dubrava (album), a ponudio je i neke hitove poput: "Moj dom je Hrvatska" i "Šteta što je...", ali ostale pjesme nisu postigle veći uspjeh. Kritičari kažu da je ovo najlošiji album u povijesti grupe. Ukupno trajanje: 52:29.
Mali Vareški
Mali Vareški je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Marčana, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 96 stanovnika te 39 obiteljskih kućanstava.
FIFA 100
thumb|250px|right|[[Pelé]]
FIFA 100 je lista koju je sastavio brazilski nogometaš Pelé, odabirući pritom "najveće živuće nogometaše". Popis je predstavljen 4. ožujka 2004. godine u Londonu, na gala večeri, a bio je dio stote obljetnice od osnivanja FIFA-e, krovne nogometne organizacije.
Brojka 100 u nazivu odnosi se na stogodišnjicu, a ne na broj igrača, kojih je zapravo 125; Pelé je trebao izabrati 50 aktivnih i 50 umirovljenih igrača kako bi ih ukupno bilo 100, no izjavio je kako mu je preteško odabrati samo 50 umirovljenih nogometaša, zbog čega je granica i pomaknuta. Popis sadrži 123 nogometaša i 2 nogometašice. U vrijeme kada je popis sastavljan, 50 igrača bilo je aktivno, a 75 umirovljeno.
Kritike
Jedan od Peléovih starih suigrača, bivši brazilski veznjak Gérson, reagirao je na izostavljanje njegova imena s popisa tako što je kopiju istog poderao na brazilskoj televiziji. Marco van Basten i Uwe Seeler su odbili sudjelovati na projektu iz principa.
Popis
Pelé je ovih 125 igrača uvrstio na listu FIFA 100.
{| border="0" width="60%"
Sulfatid
Sulfatidi su klasa sulfatisanih galaktozilceramida koji se prvenstveno sintetišu u oligodendrocitima u centralnom nervnom sistemu. Sulfatidi su tip sulfolipida.
Klinički značaj
Alteracije sulfatidnog metabolizma, razmena i homeostaza su prisutni u najranijim klinički prepoznatljivim stepenima Alchajmerove bolesti i vezani su za metahromatsku leukodistrofiju (MLD).
Zeulenroda-Triebes
Cojlenroda-Tribes je grad u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 61 opštinskog središta okruga Grajc. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 16.606 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16076087.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Grajc Cojlenroda-Tribes se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Grajc. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 415 metara. Površina opštine iznosi 68,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.606 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 244 stanovnika/km².
Mazohizam
Potiče iz ranog svjedočenja spolnom odnosu roditelja. Ovakva situacija naziva se praprizor. Dobio je ime po mađarskom piscu Masochu. Najčešći vid ponižavanja su udarci su po stražnjici, koji su oživljavanje strahote neshvačenog spolnog čina na vlastitoj koži.Osoba sklona mazohizmu naziva se mazohist.
Formiltetrahidrofolat dehidrogenaza
Formiltetrahidrofolat dehidrogenaza (, 10-formil tetrahidrofolat:NADP oksidoreduktaza, 10-formil-H2PtGlu:NADP oksidoreduktaza, 10-formil-H4folat dehidrogenaza, N10-formiltetrahidrofolat dehidrogenaza, 10-formiltetrahidrofolat dehidrogenaza) je enzim sa sistematskim imenom 10-formiltetrahidrofolat:NADP+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Voajerizam
Voajerizam - podrazumijeva postizanje spolnog užitka posmatranjem golog ljudskog tijela, spolnih organa, ili spolnih aktivnosti drugih ljudi. Ovo može izazvati ozbiljne posljedice. Ako su u pitanju osobe muškog spola, najčešće su spolno nemočne osobe. Oni imaju probleme u emotivnom životu. Skloni heteroseksualnim odosima. Danas je voajerizam prisutan u televizijskim programima i pornografskom sadržaju.
U ranoj dječijoj dobi spolna znatiželja je vezana za bliske osobe, dok odrasli voajeri doživljavaju zadovoljstvo posmatrajući nepoznate. To je čin prkošenja super egu. Vezan je za kastracioni kompleks, povezan sa agresivnošću. Većinom su frustrirani, neprihvačeni i odbijani u toku prededipske i edipske faze.
Jodoksaminska kiselina
Jodoksaminska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 198,947 Da.
Fontaine-sous-Montdidier
Fonten su Mondidje je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Mondidje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 119 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 127 m, a minimalnoj 46 m).
Collemeto, Lecce
Collemeto je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1919 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 48 m.
Fronton Ranchettes, Texas
Fronton Ranchettes je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 113 stanovnika.
571 Dulcinea
571 Dulcinea je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,409 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,59 a geometrijski albedo 0,050.
Ophir, Colorado
Ofer je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 159, što je 46 (40,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
(Miozin-laki-lanac) fosfataza
(Miozin-laki-lanac) fosfataza (, miozin lakog lanaca kinazna fosfataza, miozinska fosfataza, miozinska fosfataza, proteinska fosfataza 2A, fosfataza miozina lakog lanca) je enzim sa sistematskim imenom (miozin-lakog lanca)-fosfat fosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Comberjon
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 190 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 53 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,57 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 247 metara (maksimalnoj 383 m, a minimalnoj 222 m).
Veliki Vareški
Veliki Vareški je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Marčana, Istarska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 24 stanovnika te 11 obiteljskih kućanstava.
Vining, Kansas
Vajning je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 45, što je 13 (-22,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Gagauzija
Gagauzija je ime dobila po Gagauzima, etničkoj grupi turskog porijekla i pravoslavne vjere koje je Rusko Carstvo naselilo u Besarabiji u prvoj polovici 19. vijeka. Gagauzija je dijelila historijsku sudbinu Besarabije – 1918. je postala dio Rumunjske, 1940. Sovjetskog Saveza da bi pod rumunjskom vlašću bila za vrijemd Drugog svjetskog rata od 1941. do 1944. kada je ponovno postala dio SSSR-a.
U sovjetsko doba Gagauzija je uživala status autonomne regije u okviru Moldavske SSR. 1980-ih, u doba glasnosti, javlja se gagauški nacionalizam, ali on nije usmjeren toliko prema Moskvi koliko prema moldovskoj većini, odnosno političarima koji su krajem 1980-ih i početkom 1990-ih zahtijevali ne samo nezavisnost od SSSR-a, nego i ujedinjenje s Rumunjskom. Gagauzi su se bojali da će pod rumunjskom vlašću biti obespravljeni pa su podržavali opstanak SSSR-a, a 19. 9. 1991. je godine Gagauzija proglasila nezavisnost kao Republika Gagauzija.
Međutim, za razliku od Pridnjestrovlja, Gagauzija zbog toga nije došla u sukob s moldovskom vlašću, djelomično i zbog toga što je dio gagauških zastupnika u moldovskoj skupštini glasao za nezavisnost, odnosno zbog toga što su Gagauzi izrazili želju da ostanu u Moldovi ako se ona ne ujedini s Rumunjskom. U februaru 1994. moldovski predsjednik Mircea Snegur je Gagauziji obećao autonomiju, a nešto kasnije je Moldova donijela novi ustav kojim je Gagauziji priznato pravo na tzv. "vanjsko samoodređenje", odnosno nezavisnost ukoliko Moldova postane dio Rumunjske. 23. 12. 1994. je donesen i posebni zakon kojim je Gagauzija i formalno dobila autonomiju.
Pierobon-Fornace, Padova
Pierobon-Fornace je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Branislav Jevtić
Branislav Jevtić (Beograd, 11. avgust 1978. - ) je srpski glumac.
Srednju školu je završio kao đak generacije. Posle 3 godine studiranja Ekonomskog i Učiteljskog fakulteta, upisuje Akademiju umetnosti, odsek gluma, u klasi profesora Mirjane Karanović
Profesionalnu karijeru počinje 2001. godine u trupi Sonje Vukićević predstavama Mrak letnje noći i Proces.
3-Izopropilmalatna dehidrataza
3-Izopropilmalatna dehidrataza (, (2R,3S)-3-izopropilmalatna hidrolijaza, beta-izopropilmalatna dehidrataza, izopropilmalatna izomeraza, alfa-izopropilmalatna izomeraza, 3-izopropilmalatna hidrolijaza) je enzim sa sistematskim imenom (2R,3S)-3-izopropilmalat hidrolijaza (formira 2-izopropilmaleat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u biosintezi leucina.
215. pne.
Godina '''215. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Albina/Marcela/Verukosa i Grakha (ili, rjeđe, godina 539. Ab urbe condita). Oznaka 215. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Cicvare (Pakrac)
Cicvare su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Pakraca.
Nola
Nola je grad u južnoj Italiji. Nola je drugi po veličini grad okruga Napulj u okviru italijanske pokrajine Kampanija.
Geografija
Grad Nola nalazi se u južnom delu Italije, na 30 km severoistočno od Napulja. Grad je nalazi u jugoistočnom plodne i gusto naseljene Kampanjske ravnice na nadmorskoj visini od oko 50 metara. Istočno od grada pružaju se krajnji ogranci Kampanjskih Apenina.
Stanovništvo
Nola danas ima oko 33.000 stanovnika, mahom Italijana. Poslednjih decenija broj stanovnika u gradu stagnira.
Cicvare (Pakrac)
Zemljopis
Cicvare se nalaze istočno od Pakraca, na sjevernim obroncima Psunja.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Cicvare nisu imale stanovnika.
Cerovac (Jakšić)
Cerovac je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Jakšić.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Cerovac je imao 257 stanovnika.
Tremonti, L'Aquila
Tremonti je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1077 m.
Ziegenrück
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Zale-Orla Cigenrik se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 318 metara. Površina opštine iznosi 8,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 722 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 88 stanovnika/km².
Osborne, Pennsylvania
Ozborn je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 566.
Jofetamin (123I)
Jofetamin (123I) je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 299,184 Da.
Saharopin dehidrogenaza (NAD+, formira L-lizin)
Saharopin dehidrogenaza (NAD+, formira L-lizin) (, lizin-2-oksoglutarat reduktaza, dehidrogenaza, saharopin (nikotinamid adenin dinukleotid, formira lizin), epsilon-N-(L-glutaril-2)-L-lizin:NAD oksidoreduktaza (formira L-lizin), N6-(glutar-2-il)-L-lizin:NAD oksidoreduktaza (formira L-lizin), 6-N-(L-1,3-dikarboksipropil)-L-lizin:NAD+ oksidoreduktaza (formira L-lizin)) je enzim sa sistematskim imenom N6-(L-1,3-dikarboksipropil)-L-lizin:NAD+ oksidoreduktaza (formira L-lizin). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Xinjiang
Za okrug u provinciji Shanxi vidi Okrug Xinjiang
thumb|300px|Mapa regije Autonomna regija Ujgurskog naroda - Xinjiang čita se Sinđjang (kineski: 新疆维吾尔自治区, ujgurski: شىنجاڭ, Shinjang) - je jedna od 5 kineskih autonomnih regija, na krajnjem sjeverozapadu zemlje. Xinjiang je autonomna regija ujgurskog naroda, jedne od 56 službeno priznatih Nacionalnih manjina Kine.
Geografija
Xinjiang sa istoka graniči sa kineskim provincijama Qinghai i Gansu, sa juga sa Autonomnom regijom Tibet. Sa jugozapada sa Afganistanom i pakistansko - indijskim dijelovima Kašmira, sa zapada sa Kirgizstanom i Tadžikistanom. Sa sjeverozapada graniči sa Kazahstanom, a sa sjevera sa Rusijom, te sa Mongolijom na sjeveroistoku.
'Xinjiang su Kinezi vijekovima zvali Xiyu (Zapadne teritorije) tek od 18. vijeka i dinastije Qing, kad su stekli kontrolu nad tom regijom zovu je Xinjiang što na kineskom znači Nova granica. Evropljani su s druge strane isti taj kraj zvali Kineski Turkestan, da naprave razliku od Ruskog Turkestana. Xinjiang je historijska domovina mnogih turkijskih naroda, od kojih su najbrojniji Ujguri.
Xinjiang ima površinu od 1 646 900 km², pa je po tom kriteriju najveća kineska administrativna jedinica, ali je sa 21,813.334 stanovnika (procjena iz 2010.) relativno rijetko naseljena regija. Xinjiang je suh planinski polupustinjski kraj, sa rijetkim oazama, u kojim je moguć uzgoj poljoprivrednih kultura, tako da se većina njegovih autohtonih stanovnika bavila nomadskim stočarstvom, lutajući sa svojim stadima po planinskim obroncima u potrazi za pašnjacima.
Glavni grad Xinjianga je Ürümqi, on je ujedno i jedini veći grad.
573 Recha
573 Recha je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 48,00 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,368 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,662 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,117, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 9,841 stepeni, a orbitalni period iznosi 1912,351 dana (5,235 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,60 a geometrijski albedo 0,110.
Asteroid je otkriven 19. septembra 1905. godine.
Bitka kod Nole (215. pne.)
Druga bitka kod Nole se odigrala za vrijeme drugog punskog rata godine 216. pne. između kartaginske vojske pod Hanibalom i rimskih snaga pod Markom Klaudijem Marcelom. Predstavljala je drugi Hanibalov pokušaj da zauzme grad Nola. Isto kao i pokušaj prethodne godine, ni ovaj nije dao rezultata. Hanibal je još jednom pokušao zauzeti Nolu sljedeće godine, ali bez uspjeha.
Cikote (Pakrac)
Cikote su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Pakraca.
Zemljopis
Cikote se nalaze istočno od Pakraca, na sjevernim obroncima Psunja.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Cikote su imale 7 stanovnika.
Egzibicionizam
thumb|desno|250px|Mlada djevojka pozira gola na ulicama Budimpešte
Egzibicionizam ili Ekshibicionizam (lat. exhĭbēre, pokazati) je težnja za vlastitim pokazivanjem, isticanjem sama sebe, ali i seksualno nastrano ponašanje koje se očituje pokazivanjem dijelova tijela ili spolnih organa drugim ljudima pri čemu egzibicionisti postižu spolni užitak i zadovoljavanje, koje u najtežim slučajevima može biti popraćeno masturbacijom.
Termin egzibicionizam u medicinu je uveo Ernest-Charles Lasègue, francuski internist 1877. godine u Les Exhibitionnistes, Union médicale.
Neki čak smatraju žene "latentnim egzibicionistima" zbog namjernog eksponiranja dijelova tijela tijesnom, kratkom ili prozirnom odjećom, dubokim dekolteima.
Egzibicionizam je složena odbrana. Njene posljedice su nastrane crte ličnosti. Frojd ga ponovo objašnjava kastracionim kompleksom. Pokazivanje ohrabruje osobu u vjerovanju da ima penis, zatim agresivnošću, jer pokazivanje zastrašuje druge ljude, ili simbolikom magičnog gesta. Osoba pokazuje ono što bi sama željela da vidi. Samo pokazivanje nije dovoljno za doživljavanje orgazma. Egzibicionisti imaju snažan osjećaj krivice, većinom su spolno nemoćni i sramežljivi. Korijeni egzibicionizma nekad vuku iz slobodnih pokazivanja genitalnih organa u kući, ili ranih odnosa sa djevojčicama. Egzibicionizam kod žena se ogleda kroz isticanje grudi, stražnjice, usana, kože
Baskija
''Ovo je članak o povijesnoj regiji Baskiji, u kojoj prebivaju Baski. Za Autonomnu zajednicu Španjolske, Baskiju, pogledajte članak Baskija (autonomna zajednica). Za francuski dio Baskije pogledajte članak Sjeverna Baskija.''
Povijest
Baskija je kontinuirano naseljena od kasnog palelozoika. Za vrijeme Rimskog Carstva Baskija je bila podjeljena između različitih plemena i činila je veću etničku cjelinu zajedno sa Akvitanijom u današnjoj južnoj Francuskoj.
Rimsko prisustvo se primjećuje jedino u cestovnoj mreži i nekoliko manjih gradova. Pamplona je osnovana od strane rimskog generala Pompeja koji ju je koristio za njegove kampanje protiv Sertoriusa.
Sredinom 3. stoljeća, Baski na obije strane Pireneja revoltiraju protiv Rimljana i njihovi teritoriji postaju više manje nezavisni.
Na sjeveru kneževina Vasconia uspješno se odbranjuje od Vizigotskih napada. Borbe između Maura, Akvitanije i Franaka dovode nezavisnost Vasconia do kraja i ona biva anektirana od strane Franaka.
Na jugu, kraljevina Pamplona, kasnije Navara obuhvaća djelove Baskije i južno i sjeverno od Pireneja. Kraljevina doživljava svoj vrhunac za vrijeme Sanche III (985. - 1035.). U to vrijema Navara obuhvaća gotovo cjelu Baskiju, Kastiliju i Aragon.
Vlada
Baskija je povijesna regija i nema političko tijelo koje upravlja cijelim teritorijem.
Političke podjele
thumb|desno|250px|Sedam tradicionalih baskijskih provincija Prema baskijskim tradicijama Baskija je podjeljena na sedam tradicionalnih regija. Četri južne regije formiraju južnu zonu (Baskijski: Hegoalde) dok tri sjeverna formiraju sjevernu zonu (Baskijski: Iparralde). Sjeverna zona administrativno pripada Francuskoj dok južna zona administrativno pripada Španjolskoj.
Španjolska Baskija je administrativno podjeljena u dva dijela. Prvi dio čini Baskijska zemlja, administrativna regija koja zahvaća regije Araba, Gipuzkoa i Bizkaia. Glavni grad ovog administrativnog tijela nalazi se u Gasteizu (španjolski: Vitoria). Drugi dio španjolske Baskije čini Naffaroa (španjolski: Navarra) koji zahvaća regiju Nafarroa. Ova podjela španjolskog dijela Baskije na dva dijela je osuđena od strane baskijskih nacionalista ali ima podršku stanovništva u Nafarroi.
Francuska Baskija se nalazi u departmanu Pyrénées-Atlantiques, koji se nalazi u Akvitaniji. Pored tri baskijske provincije Pyrénées-Atlantiques sadrži i dijelove bez baskijskog stanovništva. Baskijski nacionalisti predlažu podjelu ove administrativne jedinice na dva dijela gdje bi jedan dio bio čisto baskijski. Pored baskijskog i francuskog, i gaskonski je službeni jezik u Pyrénées-Atlantiques. Za razliku od baskijskih regija u Španjolskoj, Pyrénées-Atlantiques ne uživa neku veću autonomiju u odnosu na središnju vlast u Parizu.
Stanovništvo
Prema popisima iz 1999. i 2001. godine Baskija ima 2 902 962 stanovnika. Južni dio je pretežno naseljen Baskima i Španjolcima dok je sjeverni dio naseljavaju Baski i Francuzi.
Historija
Na jugu, kraljevina Pamplona, kasnije Navara obuhvaća djelove Baskije i južno i sjeverno od Pirineja. Kraljevina doživljava svoj zenit za vrijeme Sanche III (985. - 1035.). U to vrijema Navara obuhvaća gotovo cjelu Baskiju, Kastilju i Aragon.
Političke podjele
Obadva dijela uživaju visok stepen autonomije. Zdravstvo, školstvo, privreda i socijalni se nalaze u nadležnosti Baskijske zemlje i Naffaroe. Za razliku od ostalih autonomnih regiona u Španiji ova dva regiona vrše i ubiranje i administraciju poreza. Baskijska zemlja također ima u nadležnosti i vlastite policijske snage.
thumb|Aralar (Gipuzkoa - Nafarroa)
Kalmikija
thumb|250px|right
Kalmikija (, kalmički: Halьmg Taңһč) je autonomna republika u sastavu Ruske Federacije, smeštana u međurečju rjeka Volge i Dona. Glavni grad republike je Elista.
Istorija
Najveću vojnu i političku moć Kalmički kanat ostvaruje tokom vladavine Ajuka kana (1669-1724), kada je, ispunjavajući svoju obavezu zaštite ruskih granica, kanat preduzeo velik broj vojnih pohoda protiv svojih turskih suseda. Uspešni vojni pohodi bili su preduzimani i na području Kavkaza. Kanat je doživeo ekonomski procvat zbog slobodne trgovine sa ruskim gradovima, Kinom, Tibetom i susednim muslimanskim narodima. Kalmici su takođe održavali kontakte sa svojim ojratskim etničkim srodnicima u Džungariji, kao i sa Dalaj Lamom na Tibetu.
Posle smrti Ajuka kana, carska Rusija postepeno ukida autonomiju Kalmičkog kanata, a ruski i nemački kolonisti se naseljavaju na kalmička područja na donjoj Volgi. Novi naseljenici uzimaju Kalmicima zemlju, a vrši se i verski pritisak na Kalmike da pređu na pravoslavlje. Zbog nezadovoljstva povodom ovakve situacije, Ubaši kan, potomak Ajuka kana i poslednji kalmički kan, odlučuje da vrati kalmički narod u njihovu staru domovinu Džungariju. Pod njegovim vođstvom, oko 200.000 Kalmika krenulo je na put preko srednje Azije, da bi samo 96.000 njih stiglo na zapadne granice Mandžurskog carstva. Ostali su, tokom putovanja, ubijeni ili zarobljeni od strane Kazaha i Kirgiza ili su umrli od gladi i žeđi. Pošto nije uspela da spreči ovo iseljavanje Kalmika, ruska carica Katarina Velika zvanično ukida Kalmički kanat i predaje sve upravne funkcije nad tom teritorijom guverneru u Astrahanu.
Kalmici koji su ostali da žive na ruskoj teritoriji nastavili su da služe u ruskoj armiji i da se bore na strani Rusije u raznim ratovima. Oni postepeno stvaraju trajna naselja sa kućama i hramovima, umesto svojih ranijih prenosnih šatora (jurti). Posle izbijanja Oktobarske revolucije 1917. godine, mnogo Kalmika se priključilo Beloj armiji, a posle njenog poraza u Ruskom građanskom ratu 1920. godine, velika grupa Kalmika se iseljava iz Rusije i sa ostacima poražene Bele armije sklanja se u turske luke na Crnom moru. Većina ovih kalmičkih izbeglica se zatim naselila u Beogradu u tadašnjem Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca, gde su sagradili i budistički hram 1929. godine (Vidi članak: Kalmici u Srbiji). Manje grupe kalmičkih izbeglica naselile su se u Bugarskoj, Čehoslovačkoj i Francuskoj.
U okviru Sovjetskog Saveza stvorena je 1920. godine Kalmička autonomna oblast, čiji će status 1935. godine biti uzdignut u nivo republike. 1931. godine, po Staljinovoj naredbi, zatvoreni su kalmički budistički manastiri, kalmički verski tekstovi su spaljeni, a svi budistički monasi su deportovani u Sibir.
572 Rebekka
572 Rebekka je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 29,63 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,400 astronomskih jedinica (AJ).
Kalmikija
Istorija
1943. godine, zbog optužbe da su sarađivali sa nacistima tokom nemačke okupacije u Drugom svetskom ratu, celokupno kalmičko stanovništvo je deportovano u srednju Aziju i Sibir, a kalmička autonomna republika je ukinuta. Kalmicima je bilo dozvoljeno da se vrate tek 1957. godine, kada Kalmikija ponovo dobija status autonomne oblasti, da bi 1958. godine ponovo dobila status autonomne republike.
572 Rebekka
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 10,572 stepeni, a orbitalni period iznosi 1358,415 dana (3,719 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,156. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,94 a geometrijski albedo 0,084.
Kalmikija
Religija
U Kalmikiji je izgrađen najveći budistički hram u Evropi koji je 2004. godine otvorio Dalaj Lama, kojeg Kalmici priznaju kao svog duhovnog vođu. Vrhovni lama Kalmikije je američki Kalmik Erdne Ombardikov kojeg je Dalaj lama priznao kao reinkarnaciju jednog budističkog sveca.
Frost, Texas
Frost je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 643 stanovnika.
Kalmikija
Gradovi
Najveći gradovi republike su (sa prikazom broja stanovnika 2009. godine):
572 Rebekka
Asteroid je otkriven 19. septembra 1905. godine.
Kalmikija
Sport
U glavnom gradu Kalmikije Elisti izgrađen je jedini šahovski grad na svetu u kojem je održana jedna šahovska olimpijada i dva meča za prvaka sveta u šahu.
Predsednik Kalmikije Kirsan Nikolajevič Iljumžinov je ujedno i šahovski majstor i predsednik Svetske šahovske federacije FIDE.
Maniago, Pordenone
Maniago je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10395 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
Allendorf (Lumda)
Alendorf je grad u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 18 opštinskih središta okruga Gisen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.063 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6531001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Gisen Alendorf se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Gisen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 22,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.063 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 185 stanovnika/km².
Brouilla
Bruja je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Istočni Pirineji koja pripada prefekturi Perpinjan.
574 Reginhild
574 Reginhild je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 7,46 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 2,792 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 1,712 AJ.
Ekscentricitet orbite iznosi 0,239, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 5,685 stepeni, a orbitalni period iznosi 1234,764 dana (3,380 godine). Apsolutna magnituda asteroida je 12,30 a geometrijski albedo 0,381.
Asteroid je otkriven 19. septembra 1905. godine.
Ivan Stančić
Ivan "Piko" Stančić (Dalj, 4. srpnja 1953.) je hrvatski je glazbenik, producent i akademski slikar.
Životopis
Ivan Stančić rođen je 4. srpnja 1953.g. u Dalju. Odrasta u radničkoj obitelji u kojoj je bilo poglavito umjetnika. Majka i otac su mu bili slikari, a ujak skladatelj, aranžer i producent. Već sa dvanaest godina počeo je svirati sa raznim sastavima po podrumima, garažama i tavanima gdje se sviralo i probijao put počecima rock and roll. U glazbenoj školi uči svirati gitaru i udaraljke ali veliko znanje stječe svirajući u sastavima "UFO" i "Ab ovo". U to vrijem po zagrebačkim naseljima svira soul sa sastavom "Heart of Soul" i progresivni rock sa "WooDoo". Nakon toga počinje svirati bubnjeve sa Splitskim sastavom "Atlantic" i sa petnaest godina počinje se profesionalno baviti glazbom. U Zagrebu sa Matom Došenom i Zoranom Šilovićem osniva sastav "3 koji žive od muzike i sendviča u 10 h ujutro", koji sviraju isključivo autorsku glazbu, međutim ne ostavljaju nikakav zapis iz sebe. U sastav dolazi Harma Hrvoje Marjanović, koji je odmah postao autoritet i ostali mnogo uče od njega.
Grupa 220
U jesen 1970. sa sastavom "Ab ovo" (u kojemu su tada još svirali: Nenad Zubak, Husein Hasanefendić, Tihomir Varga i Branko Vukmanović), nastupa na takmičenju mladih sastava koje se održavalo u kino dvorani "Cesarec" (danas teatar Exit) i pobjeđuju. U dvorani se našao i rock glazbenik Drago Mlinarec, koji ih dovodi u sastav "Grupa 220". 1971.g. snimaju singlove "Povratak" i "Prva ljubav", koji Grupi 220 vraćaju stari uspjeh koji je sa vremenom počeo opadati. Sa vremenom počinju svirati čvršći rock and roll, što nikako nije odgovaralo Mlinarcu, pa u vrijeme snimanja albuma A ti se ne daj, donose odluku da album izađe kao Mlinarčev prvijenac nakon čega će on nastaviti solo karijeru.
Stančić ipak nastavlja surađivati sa Mlinarecom, pa između ostalog sa njime snima albume Pjesme s planine (1972.) i Rođenje (1975.). Početkom 1972. sa Grupom 220 snima singl na kojemu se nalazi Husova skladba "Kiši i malo je hladno", koja bilježi uspjeh i veliku slušanost na radio postajama. Stančić 1974. u sastav dovodi svoga prijatelja Juricu Pađena(bivši član "Spectruma" i "Hobo"). U postavi Nenad Zubak, Ivan Stančić, Husein Hasanefendić i Jurica Pađen, u Ljubljani snimaju svoj drugi LP Slike. Album Izlazi 1975.g. kada dolazi i do raspada Grupe 220.
Time
U to vrijeme Stančić svira sa sastavom "Super session", zajedno sa Vedranom Božićem koji je vodeći gitarista na jugoslavenskoj sceni. Božić, Dado Topić i Chriss Nichols zovu ga u sastav Time. Sa njima odlazi u Njemačku gdje sudjelujuću i snimanju albuma puno toga ući o produkciji i standardu snimanja. Nakon toga sudjeluje na turneji "Život u čizmama sa visokom petom" i snima još dva uživo albuma "Pop parada" i "Live in studio M", koji su snimani u Novom Sadu zajedno sa Parnim Valjkom, Smakom i Korni Grupom. U Timeu ostaje sve do jeseni 1977. kada se nakon koncerta u sarajevskoj "Skenderiji" sastav razilazi.
Parni Valjak
1978.g. nastupa u filmu Kreše Golika "Ljubica", gdje glumi ulogu Zlatka i za ti ulogu u Nišu 1979. dobiva nagradu. U to vrijem se upoznaje sa Jurom Stublićem i počinje se sa njim intenzivno družiti. Hus, Aki i Pađen zovu ga da dođe svirati u Parni Valjak, a njihov menadžer Milan Škrnjug dovodi ga na koncert u Ljubljanu bez probe i nakon toga na turneju po Bosni i Hercegovini. Nakon toga Stančić ostaje u sastavu i sa njima snima singl "Od motela do motela". Odlaze na turneju po Istri i Sloveniji dok Aki ne odlazi na odsluženje vojnoga roka kada dolazi do prekida.
Film
U proljeće 1979. Stančić počinje svirati sa Jurom Stublićem i sastavom Film, a na rock festivalu "Štuk" u Ljubljani kao nepoznati sastav postižu veliki uspjeh. Radi produkciju njihovog prvog singla "Kad si mlad" i "Zajedno" u studiju Janka Mlinarića - Trulog. Stančić radi produkciju i aranžmane na njihovom materijalu i nakon toga održavaju svoje prve prave koncerte. Postižu veliki uspjeh u Novom Sadu i Beogradu, a nakon toga rade zagrebački koncert na kojemu nastaje njihov najpoznatiji LP Film u Kulušiću – Live. Sljedeći album Zona sumraka objavljuju 14. travnja 1982. od diskografske kuće "Jugoton", a producent je Piko Stančić. Početkom 1983. odlaze u Švedsku gdje snimaju materijal za novi album. Kao producenta sa sobom su poveli Tihomira Tinnia Vargu, a Stančić je svirao bubnjeve i gitaru. Album Sva čuda svijeta izlazi 23. kolovoza 1983. i u jesen odlaze na turneju koja je bila vrlo uspješna po bivšim jugoslavenskim republikama. U ljeto 1984. Stančić odlazi iz sastava Film i pokušava napraviti nešto solo. 1985. Vlado Divjan ga zove u posljednju postavu sastava Idoli, sa kojima snima album 6 dana juna i glazbu za istoimeni film. Ovo je bio posljednji uradak sastava Idoli nakon čega se razilaze.
Ostali glazbeni doprinosi
Stančić u Parizu upisuje postdiplomski studij crtanja na "École Supérieure Nationale des Beaux-Arts". Tamo upoznaje i surađuje sa umjetnicima i glazbenicima iz čitavog svijeta ali isto ispunjava svoje obaveze prema Valjku i Prljavom Kazalištu.aju materijal za prvi LP Kazališta. Pored toga radi produkciju na albumima Aerodroma, Električnog orgazma, Idola i singl Xenije, a sa Bregovićem radi na LP-u uživo iz "Kulušića" Bijelog dugmeta. 1990. Stančić završava započeti album Sexy magazin, koji je jedan od prvih domaćih albuma koji izlazi na CD-u.
Sa Električnim orgazmom, Stančić ostvaruje suradnju na LP-u Les Chansones Populaires, koji izlazi 24. kolovoza 1983.g. , a na njemu svira bubnjeve i radi produkciju.
1989. Piko Stančić piše glazbu za TV film "Mjesec u djevici" Snježane Disić, a 1990. završava svoj prvi solo album Bubnjevi na suncu. Album je dobro prihvaćen ali u to vrijeme počinje Domovinski rat. Iste godine u Jugotonu zajedno sa Sinišom Škaricom pokreće projekt pod imenom "Perfect Music", gdje objavljuju originalne snimke početka domaćeg rock and rolla, u suradnji sa Draženom Vrdoljakom, koje su zapostavljene u bogatoj fonoteci, a to su; Beat Na Moru (Originalne Snimke 1966.-1975.), Rock na moru (Originalne Snimke 1979. - 1989.) i Bijele Strijele (Originalne Snimke).
Domovinski rat
U suradnji sa gitaristom Sašom Novakom Radulovićem za vrijeme rata osniva duo pod imenom "Novak & Kopola", piše skladbe i objavljuje ih na albumu Rock akademija. Singlovi "Hrvatina" i "Bang-bang Vukowar" sa njegovom obradom preko noći postaju simbolom toga vremena. Projektom "Rock Za Hrvatsku", okuplja sve rock i funky glazbenike u Hrvatskoj koji su pjesmom spremni odgovorit na agresiju. Postiže se visoka tiraža snimljenoga materijala, a sav novac je uplaćen fond "Kralj Zvonimir". Radi produkciju na EP-u Psihomodo popa na kojemu se nalaze skladbe "Hrvatska mora pobijediti" i "Pobjeda". 1992. u suradnji sa brojnim glazbenicima osniva neprofitabilnu humanitarnu udrugu, koja organizira mnoge akcije, koncerte i utakmice, a novac od zarađenog prihoda uplaćuju djeci poginulih branitelja, dječjim ustanovama i bolnicama.
1994. dobiva nagradu "Porin" za grafički dizajn na albumu Ljubavne priče, 1995. u suradnji sa Draženom Vrdoljakom radi na antologiji Novog Vala za izdavačku kuću "Perfekt music". Nakon dvije godine studijskog rada, Stančić 1997. završava svoj drugi album Peaceful World. Objavljuje ga diskografska kuća "Memphis", a godinu dana kasnije i "Croatia Records". 1998.g. nominiran je za nagradu "Crni mačak", u kategoriji za najboljeg instrumentalista i najbolju glazbenu suradnju s jazz rock pjevačicom Jasnom Bilušić. Zajedno sa Alanom Bjelinskim radi na produkciji i snima album ’Ko će mi zabranit!, Anje Šovagović Despot, a 2000. sa Marijanom Podgorskim i Sašom Zalepuginom formira alternativni sastav "Di Strojers", koji snimaju punk album Časna pionirska riječ i obrađuju veliki hit "Golubovi" Ive Robića. U prosincu 2001.g. Piko Stančić radi glazbu za film Grad što se sa svjetlom budi (o gradu Mostaru), koji izlazi u VHS formatu i distribuira se na pet svjetskih jezika. Na dodijeli hrvatske rock nagrade "Crni mačak", u ožujku 2002.g., dobiva nagradu "Stari mačak" za životno djelo, a u svibnju iste godine objavljuje CD single Zabriskie point/ groovin.
Instinkt
Urođeno ponašanje ili instinkt (iz = impuls, inspiracija, nagon) svojstven je nagon živog organizma prema određenom ponašanju. Utječe na raspoloženje i na aktivnosti za postizanje cilja. Urođena ponašanja su doslovno prirođeni, naslijeđeni obrasci koje postoje bez potrebe učenja. Instinkt je složen i kompleksan lanac bezuvjetnih refleksa.
Litij
Litij ili Litijum (grč. lithos, kamen), oznaka Li, najlakši od svih poznatih metala, redni broj 3 u periodnom sustavu elemenata, atomske težine 6,94, specifične težine 0,534 (pri 20 stupnjeva Celzija), predstavlja smjesu dva izotopa:
Instinkt
Važni su u osiguravanju kritičnih potreba organizma primjerice u reprodukciji, dobivanju hrane, obrane od opasnosti, komunikacije itd.
Litij
Povijest
Otkrio ga je Johann A. Arfvedson 1817. godine. Za razliku od ostalih alkalnih metala, litij se u prirodi nalazi u obliku silikata. Najveća ležišta rude litija su u Čile, Kanadi, Francuskoj, Njemačkoj i SAD.
Svojstva
mini|Litij Litij se dobija elektrolizom otopljenog litij-klorida. U čistom stanju i u odsustvu zraka, ima srebrnastometalni sjaj, topi se na 186 stupnjeva Celzija a ključa na 1336 stupnjeva(plus/minus 5 stupnjeva). U dodiru sa zrakom je postojaniji od ostalih alkalnih metala i prevlači se litij-nitridom. S kiselinama gradi jednovalentne soli. Litij-hidrid nastaje izravno iz elemenata, a litij-oksid sagorjevanjem metala u struji čistog kisika. Litijhidroksid je sličan alkalnim hidroksidima, samo je otopina slabija i teže se otapa u vodi. Litijklorid kristalizira s dvije molekule vode i otapa se u alkoholu, acetonu, piridinu i drugim organskim otapalima.
Instinkt
Znanost koja se bavi pitanjima urođenog ponašanja je etologija.
Litij
Upotreba
Litij se upotrebljava elementaran ili kao sol u organskim sintezama, metalurgiji i analitičkoj kemiji, mazivima i za suhe baterije koje rade na vrlo niskim temperaturama, a njegovi izotopi Li-6 i Li-7 upotrebljavaju se za proizvodnju litijeve bombe(termonuklearna bomba). Malim dodatkom litija se poboljšavaju mehaničke osobine aluminija i korozijska postojanost magnezija. Legura litija i magnezija sa malo srebra ima manju specifičnu težinu od vode, a veliku čvrstoću i antikorozijsku postojanost.
Instinkt
Primjeri
Morske kornjače kad se izlegu na plaži automatski odlaze prema oceanu, pčele komuniciraju plesom u smjeru izvora hrane bez formalnih instrukcija. Ostali primjeri uključuju borbe ili ponašanja udvaranja životinja ili izgradnju gnijezda.
Lex Oppia
Lex Oppia je bio zakon kojim je godine 215. pne. Rimska Republika ograničila žensku imovinu, odnosno njeno prikazivanje u javnosti. Ime je dobila po Gaju Opiju, plebejskom tribunu koji ga je predložio. Odredbe zakona su ženama zabranile da posjeduju više od jedne unce zlata, da nose višebojne haljine (pogotovo one s grimiznim motivima), kao i da se u samom Rimu ili naseljenom mjestu milju od Rima voze u kočijama koje bi vukle životinje.
Razlozi za donošenje zakona su bili prvenstveno ekonomske prirode, odnosno motivirane teškom financijskom situacijom u kojoj se Rim našao nakon uništenja njegove vojske u bitci kod Kane prethodne godine. Smatralo se kako žene sa svojom sklonošću luksuznim predmetima potkopavaju financijske temelje Republike, odnosno da na luksuz odlaze sredstva koja bi se trebala koristiti za ponovno naoružavanje i opremanje vojske. Zato se Lex Oppia često naziva jednim od prvih sumptuarnih zakona u historiji.
Nakon pobjedonosnog završetka drugog punskog rata je Lex Oppia izgubio svoje opravdanje, ali ga je dio političara nastojao očuvati iz ideoloških razloga. U tome se osobito isticao konzul Katon Stariji, koji je držao kako bi žensko trošenje novca na luksuz potkopalo tradicionalne rimske vrline skromnosti, odnosno dalo poticaj za korupciju njihovih muževa.
Madison, New York
Medison je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 305, što je 10 (-3,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cerje Nebojse
Cerje Nebojse je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Maruševec, Varaždinska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 455 stanovnika te 142 obiteljskih kućanstava.
Sumpor trioksid
Sumpor trioksid (sumpor (VI) oksid) je hemijsko jedinjenje sa formulom SO3. On je gas koji je zagađivač vazduhu i sastojak kiselih kiša.