cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Sound and the Fury
Naslov
<poem style="font-style:italic;"> I kasnije je mogla umrijeti. Bilo bi dosta vremena za takvu riječ — I sutra; sutra i sutra, iz dana u dan Polako puzi kraju ovaj sitni hod Do sloga posljednjeg u knjizi vremena; I svako "juče" ludama posvijetlilo Je put u prašnu smrt. Utrni, kratka svijećo! Život je samo sjen što luta, bijedni glumac Što se na pozornici razmeće, prodrhti Svoj sat, i ne čuje se više; on je bajka koju idiot priča, puna buke i bijesa, A ne znači ništa.
Naslov je u konačnici izrazito simboličan i vrlo se lijepo poklapa s radnjom romana. Naime, život je, prema solilokviju, tek priča "koju idiot priča", a sam roman otvara upravo Benjy, koji je mentalno zaostao. Isto tako, pitanje idiota može se odnositi i na Quentina i na Jasona, obojica koji imaju određene mentalne probleme, a koji "pričaju priču". Uz to, roman govori o, a u tom je segmentu Faulkner često uspoređivan s Krležom i njegovom sagom o propasti Glembajevih, propasti tradicionalne južnjačke obiteljI, odnosno priča je "put u prašnu smrt". Ipak, posljednja je replika možda i najznačajnija; naime, Faulkner je u svom govoru prilikom primanja Nobelove nagrade za književnost rekao kako pisci moraju pisati iz srca, odnosno prenositi "univerzalne istine", a da sve ostalo nema umjetničkog smisla, odnosno da, kao i priča koju priča jedan idiot, "ne znači ništa".
Noffo, Brescia
Noffo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 821 m.
Omega-9 masna kiselina
Osobine
Neke n−9 kiseline su uobičajene komponente životinjskih masti i biljnih ulja. Dve n−9 masne kiseline su od većeg industrijskog značaja:
Za razliku od n−3 i n−6 masnih kiselina, n−9 masne kiseline nisu klasifikovane kao esencijalne masne kiseline (EFA). One se mogu formirati u ljudskom telu iz nezasićenih masti. Nedostatak n−6 dvostruke veze onemogućava njihovo učestvovanje u reakcijama u kojima se formiraju eikozanoidi.
U okolnostima izuzetne EFA deprivacije, sisari elongiraju i desaturiraju oleinsku kiselinu da bi formirali mead kiselinu, (20:3, n−9). Do toga takođe dolazi u manjoj meri kod vegeterijanaca i semi-vegetarijanaca.
Nosač aviona Giuseppe Garibaldi
ITS Giuseppe Garibaldi (551) je talijanski laki nosač zrakoplova. Ime je dobio po talijanskom generalu zaslužnom za ujedinjenje Italije Giuseppe Garibaldiju.
Nosač je gradila tvrtka Fanacantieri. Kobilica je položena u ožujku 1981., a nosač je porinut nakon dvije godine, 11. lipnja 1983. godine. U službu je uveden 30. rujna 1985. klasificiran kao CVS-ASW (Anti-Submarine Warfare Aircraft Carrier) nosač za protupodmorničku borbu. Matična luka mu je Taranto. U vrijeme ulaska u službu bio je najmanji nosač zrakoplova u aktivnoj službi na svijetu.
Tropolon
Tropolon je derivat tropona sa hidroksilnom grupom u 2-poziciji.
Nosač aviona Giuseppe Garibaldi
Brod pokreću četiri Fiat COGAG plinske turbine izgrađene pod licencom od General Electric-a, koje razvijaju ukupno 80.461 konjsku snagu (60 MW). Snaga sa te četiri turbine se prenose na dva brodska vijka. Najveća brzina nosača je 30 čvorova (56 km/h) a domet plovidbe 7.000 nautičkih milja (13.000 km) pri brzini oko 20 čvorova (37 km/h).
ITS Giuseppe Garibaldi može nositi 16 zrakoplova AV-8B Harrier II ili 18 helikoptera AgustaWestland AW101. Letna paluba je duga 174 metra, široka 30,4 metra i ima ski-jump platformu postavljenu pod kut od 4o za STOL avione.
Tropolon
Dva moguća metoda za sintezu tropolona su:
Ovaj molekul je inhibitor groždane polifenolne oksidaze.
Brădățel, Pucheni
Brădățel je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Pucheni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 803 m.
Lex Titia
Lex Titia je naziv za zakon donesen u Rimskoj Republici 27. novembra 43. pne. kojim je uprava nad državom na rok od pet godina povjerena tadašnjem konzulu suffectu Oktavijanu, odnosno vojskovođama Marku Antoniju i Marku Emiliju Lepidu. Time je formaliziran prethodno sklopljeni politički savez poznat kao Drugi trijumvirat. Dio historičara izglasavanje tog zakona smatra trenutkom kada je de facto prestala postojati Rimska Republika, s obzirom da njene redovne institucije - Senat i narodne skupštine - više nikada nisu povratile ovlasti dane trijumvirima. Zakon je obnovljenm godine 38. pne. Godine 36. pne. je Lepid natjeran da se povuče iz Trijumvirata, a nakon isticanja Zakona su sve veće nesuglasice između Oktavijana i Antonija - koje će eskalirati u Završni rat Rimske Republike - spriječile njegovu obnovu 33. pne.
San i njegov polubrat Smrt
Djelo je nastalo 1874. godine te ju je Waterhouse priredio za izložbu na Kraljevskoj akademiji. Na slici su prikazani Hipno i Tanatos odnosno personifikacije sna i smrti u grčkoj mitologiji. Slika je naišla na dobar prijam kod publike te je izlagana na Akademiji gotovo svake godine sve do umjetnikove smrti. Inspiracija za njeno stvaranje bila je slikareva osobna tragedija kada su mu umrla oba mlađa brata od tuberkuloze te je nastala ubrzo nakon njihove smrti.
Djelo se danas nalazi u privatnoj kolekciji britanske multinacionalne korporacije Sotheby's.
San Jerónimo de los Jarros, Atlacomulco
San Jerónimo de los Jarros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atlacomulco.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 2555 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2508 m.
Onepowesepewenenewak
Onepowesepewenenewak (Önipöwisībīwininiwag) /Onĭpowĭsibiwĭnĭnĭwŭg =people of death river, (vidi Nibowisibiwininiwak)/ jedna od nekadašnjih brojnih skupina Chippewa Indijanaca koji su živjeli u današnjoj Minnesoti. Long ih naziva Onepowe Sepe Wenenewok.
Ottawa Lake Men
Ottawa Lake Men (Lac Court Oreilles, Lac Courte Oreilles Chippewa, Lac Court Oreilles, LCO, Odaawaa-zaaga’iganiwininiwag ), jedna od deset glavnih skupina Chippewa Indijanaca u području jezera Lac Courte Oreilles u Wisconsinu, u jeziku ojibwa nazivanom Odaawaa-zaaga’igan ili Ottawa Lake.
Hodge ih locira pod imenom Lac Court Oreilles na izvore rijeke Chippewa u okrugu Sawyer u Wisconsinu. Godine 1852 čine dio skupine Betonukeengainubejig.
Danas su poznati kao Lac Courte Oreilles, čine jednu od 6 skupina Gichigamiwininiwag ili Lake Superior Chippewa i žive na istoimenom rezervatu utemeljenom 1854. Populacija im je 1905. iznosila 1.214. Suvremena populacija oko 6.000
Loma Blanca, Múzquiz
Loma Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Múzquiz.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
El Ciervo, Rancho, Aguascalientes
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1858 m.
Poblado los Arco Iris, San Juan Evangelista
Poblado los Arco Iris je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 209 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Vincenzo Peruggia
Vincenzo Peruggia (8. oktobar 1881 – 8. oktobar 1925) bio je italijanski radnik, najpoznatiji po tome što je 1911. iz Louvrea ukrao Mona Lisu, a što se smatra najvećom krađom umjetnina u 20. vijeku.
Villaggio Senn, Caserta
Villaggio Senn je naselje u Italiji u provinciji Caserta, u regiji Campania.
Oschekkamegawenenewak
Oschekkamegawenenewak /Oshă'kŭmĭ-gawĭnĭnĭwŭg = people of the transverse ridge; W. J., / nekadašnja Chippewa banda koja je 1753. živjela kod jezera Rainy Lake u Minnesoti. Isto ime koristi se i za jednu bandu Čipeva koja je u prošlosti živjela istočno od jezera Mille Lac, a danas žive na rezervatu White Earth.
Villaggio Senn, Caserta
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 82 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Oschekkamegawenenewak
Isto i Oschekkamega Wenenewak, Oshä’kamigäwininiwag.
Vincenzo Peruggia
Krađa je otkrivena 22. augusta. Nakon toga je uslijedila spektakularna policijska istraga u kojoj su, između ostalih, kao mogući sumnjivci ispitivani i Pablo Picasso i Guillaume Apolinaire. I sam Peruggia je bio ispitan, ali je istražiteljima uspio dati dovoljno uvjerljiv alibi; u to vrijeme je sliku krio u svom skromnom stanu.
O slici nije bilo vijesti sve do jeseni 1913. kada je firentinski trgovac umjetninama Alfredo Geri primio pismo iz Pariza u kome je ponuđen otkup slike za galeriju. Geri se sa Peruggiom (koji je doputovao pod lažnim imenom) sreo 11. decembra 1913. u firentinskom hotelu. Kada je shvatio da je slika autentična, obavijestio je policiju, koja je Peruggiu uhapsila sljedeći dan.
Peruggia je istražiteljima tvrdio da mu je glavni motiv bio patriotizam, odnosno da je htio u domovinu iz Francuske vratiti dio umjetničkog blaga opljačkanog od strane Napoleona; u slučaju Mona Lise je, međutim, bila riječ o slici koju je da Vinci naslikao po narudžbi francuskog kralja Françoisa I. Usprkos toga, Peruggia je slavljen kao heroj u italijanskoj javnosti, a sud je njegov motiv uzeo kao olakšavajuću okolnost te mu je 1914. godine udijelio kaznu od godinu i 15 dana zatvora. Mona Lisa je, pak, uz veliku pompu vraćena u Francusku.
Peruggia je iz zatvora pušten nakon sedam mjeseci. Kada je izbio Prvi svjetski rat, prijavio se u italijansku vojsku; nešto kasnije je zarobljen od strane austro-ugarskih trupa te je najveći dio rata proveo kao ratni zarobljenik. Godine 1921. se oženio i dobio kćerku po imenu Celestina, kojoj će po Mona Lisi dati nadimak Giocondina. Posljednje godine života je proveo pod lažnim imenom u Francuskoj.
Klikovače
Klikovače je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 288 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 161 stanovnika).
Vincenzo Peruggia
O Peruggionom pothvatu je snimljeno nekoliko filmova, od kojih je prvi njemačka komedija Der Raub der Mona Lisa iz 1931. gdje je njegov lik tumačio Willi Forst.
Klikovače
Demografija
U naselju Klikovače živi 206 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 34,7 godina (32,4 kod muškaraca i 37,1 kod žena). U naselju ima 82 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,51.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Barrio Pobre, Cabo Corrientes
Barrio Pobre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 604 m.
Bir Zamanlar Osmanlı
Bir Zamanlar Osmanlı je turska historijska igrana TV-serija koja se originalno emitirala na programu TRT. Radnja je smještena u Carigrad, odnosno osmanski dvor u tzv. Periodu lala između 1711. i 1730.
Outchichagami
Outchichagami /od montagnais Utchĭkägämi =people near the water; Gerard,/ ime malenog plemena koje je živjelo sjeverno od rijeke Albany, u Keewatinu, Kanada. Govorili su jednim dijalektom chippewa koji su prilično dobro razumjeli Čipeve sa sjeverne obale jezera Superior. Navode se i pod imenom Outchichagamiouetz u La Tour, Map 1779.
Tropan
Tropan je azoto biciklično organsko jedinjenje. Ono je prvenstveno poznato po grupi alkaloida koji su izvedeni iz njega. Oni se nazivaju se tropanski alkaloidi, i obuhvataju pored drugih atropin i kokain. Oba alkaloida sadrže tropinon, čiji derivat je tropan. Tropanski alkaloidi se javljaju u biljkama familija Erythroxylaceae (npr. koka) i Solanaceae (u kojoj su mandragora, velebilje, krompir, paradajz).
Azotni most je između C-1 i C-5. Tropan sadrži dva asimetrična ugljenika, ali je optički neaktivan usled simerije.
8-Azabiciklo[3.2.1]oktane (tropan bez 8-metil grupe) je poznat kao nortropan ili nor-tropan.
Tropin
Benzatropin i etibenzatropin su derivati tropina. On je isto tako gradivni blok atropina, holinergika koji je prototipičan za muskarinske antagoniste.
Banditelle, Livorno
Banditelle je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Smrt Leonarda da Vincija
Smrt Leonarda da Vincija (fra. La Mort de Léonard de Vinci) je ulje na platnu francuskog slikara Jeana Augustea Dominiquea Ingresa i predstavnika neoklasicizma. Djelo je nastalo 1818. godine a naručio ga je de Blacas, tadašnji francuski veleposlanik u Rimu. Ono prikazuje smrt genija Leonarda da Vincija dok mu francuski kralj Franjo I. pridržava glavu. Riječ je o legendi za koju je malo vjerojatno da se dogodila budući da se kralj u vrijeme da Vincijeve smrti nalazio u svojem dvorcu.
Slika se danas nalazi u pariškom muzeju Petit Palais dok je 2014. godine bila izložena u lyonskom Muzeju lijepih umjetnosti u sklopu izložbe Izumi iz prošlosti.
Formia
Formia je grad i sjedište istoimene općine (comune), smješten na mediteranskoj obali italijanske regije Lacija, a koji administrativno pripada provinciji Latina. Nalazi se na pola puta između Rima i Napulja, na ruti antičkog Apijevog puta. Najpoznatiji je kao mjesto gdje je godine 43. pne. ubijen Ciceron, a mauzolej gdje je, po predaji, sahranjen, predstavlja glavnu turističku atrakciju.
Nipissing
Nipissing /Nipissing, ='at the little water or lake'; Nipissirien, dolazi od Nipisiriniwok ili "gent de l'aigua petita" ='little-water people'; Francuzi su ih nazivali La nation des sorciers, ili narod čarobnjaka, / naziv za jednu od značajnijih skupina Chippewa Indijanaca koji su u vrijeme njihovog otkrića od strane Francuza 1613., živjeli uz jezero Nipissing u Ontariju.
Nipissing su, kaže Sultzman, živjeli previše sjeverno da bi uzgajali kukuruz, pa su se orjentirali na lov i ribolov. Bili su malen, miroljubivi narod najpoznatiji po svojem šamanizmu, a zbog velikog broja šamana kojih je bilo među njima prozvali su ih  'narodom čarobnjaka' .
Populacija im je iznosila oko 1.000 (16125; Sultzman). Godine 1650 napali su ih Irokezi, i mnoge pri tom poklali. Izbjegli su prema jezeru Nipigon gdje ih 1667 nalazi Allouez. Na jezero Nipissing ponovno su se vratili 1671. Dio ih kasnije odlazi na Three Rivers a dio sa katoličkim Irokezima u selo Oku.
Populacija Nipissinga od prvotnih 1.000 svedena je na 162 (1884); 223 (1906), a dana iznosi preko 1.800 (Sultzman).
Jednu njihovu skupinu Hodge naziva Miskouaha.
Kalenborn (bei Altenahr)
Kalenborn je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 689 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131036.
Rostra
thumb|right|250px|Rostra Rostra (Rostra Augusti) je govornička platforma koja se nalazi na zapadnom dijelu Rimskog foruma izgrađena za vrijeme rane Rimske Republike u 338. pne. Platforma je bila ornamentalno ukrašena sa trofejima iz pomorskih bitaka i služila je za govornike koji su se obraćali masi po povratku iz bitaka. Godine 44. pne. za vrijeme vladavine Julija Cezara Rostra je proširena prema istoku.
Cesio, Imperia
Cesio je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 527 m.
Midvale, Montana
Midvejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 393.
Une fleur
Une fleur (Cvijet) je akt hrvatskoga slikara Vlaha Bukovca.
Ova simbolistička slika u pastelno plavim i blijedo svježim tonovima, prikazuje golu ženu u cvijeću s dvama zamotuljcima ružinih pupoljaka. Djevojka je alegorija cvijeća i označava naslov slike i sa svim popratnim značenjima rascvjetalosti i seksualnoga buđenja.
Slika se trenutno nalazi u privatnoj zbirci nakon što je prodana na dražbi u londonskoj Bonhams dražbenoj kući za 100.800 £ nepoznatom kolekcionaru.
Ova je dijelom nedovršena slika najvjerojatnije jedna od nedovršenih inačica slike Cvijet iz razdoblja Bukovčeva boravka u Parizu između 1877. i 1892. godine. O ovoj slici Vera Kružić Uchytil u svojoj monografiji o Bukovcu tvrdi da je izgubljeni rad iz 1887. naziva Une fleur, koja bi po opisu odgovarala novopronađenoj slici iz New Yorka.
Shelburne, Vermont
Šelburn je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vermont.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 592.
Carquefou
Karkfu je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 12.877, a gustina naseljenosti je iznosila 297 stanovnika/km².
La Presa, Ocampo
La Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 153 m.
Răcari, Răcari
Răcari je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Răcari.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6828 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Ekdizis
Ekdizis ili presvlačenje je odbacivanje starog telesnog oklopa kod zglavkara, valjkastih crva i još nekih tipova životinja (grupa Ecdysozoa). Oni to povremeno čine kako bi mogli da rastu.
Proces
Kod raka, puca hitinska opna na granici između glaveno grudnog i trbušnog regiona i tako se oklop odiže. Životinja iz tog starog oklopa izlazi prvo izvlačeći glavu. Konačno, rak uzima vodu, od koje se naduje i tako poveća svoju zapreminu pre nego što očvrsne novi oklop. Ceo proces može da traje nekoliko časova.
Liza Minnelli
Liza Minnelli (rođena 12. marta 1946 u Los Angelesu, Kalifornija) je američka glumica i pjevačica. Rođena u umjetničkoj porodici, aktivna je još od svoje treće godine. Njena majka, čuvena Judy Garland je bila uspješna i u filmu i u muzici, dok su njene tetke bile članice grupe "The Gumms Sisters".
Montalto, Isernia
Montalto je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Liza Minnelli
Biografija
Minnellino prvo pojavljivanje na filmu je bilo u njenoj trećoj godini u mjuziklu In the Good Old Summertime iz 1949. godine u kojem je glumila njena majka i Van Johnson. Njena borba sa nasiljem u porodici ostavila je na njoj dugotrajan utisak. Kao i njena majka, i Liza je imala buran život. Udavala se i razvodila četiri puta. Njeni muževi su bili (hronološki):
Njen posljednji brak s Gestom je napokon zaključen potpisivanjem ugovora o razvodu braka u februaru 2007. godine, a u sam postupak razvoda su bile umješane razne kontroverze i glasine.
Teatar
Minnelli je profesionalnu karijeru započela u 17. godini (1963) u brodvejskom mjuziklu Best Foot Forward, koji je bio zapažen od strane kritike. Slijedeće godine na poziv njene majke nastupa u London Palladium. Vraća se na Broadway 1965. godine i dobiva nagradu Tony za ulogu u Flora the Red Menace.
M/T Petar Hektorović
M/T Petar Hektorović je trajekt za lokalne linije, u sastavu flote hrvatskog brodara Jadrolinije. Izgrađen je 1989. u Danskoj, za potrebe danskog naručitelja. Tamo je plovio pod imenom Langeland III. Godine 1998. ga kupuje Jadrolinija i preimenuje u Petar Hektorović. Od tada, pa i danas Petar Hektorović plovi na linijama splitskog okružja, najčešće za Hvar ili za Vis. M/T Petar Hektorović je kapaciteta 120 automobila i 1080 putnika. mini|lijevo|Petar Hektorović uz Gat Sv. Petra u splitskoj luci, 3. listopada 2011.
Liza Minnelli
Muzika
Liza je postala popularna pjesmom iz filma New York, New York iz 1977. Kasnije je istu pjesmu obradio i Frank Sinatra 1979. godine, a često ju je izvodio i sa Lizom Minnelli.
Raya de las Carolinas, San Juan Evangelista
Raya de las Carolinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 81 m.
Buenavista, San Martín Chalchicuautla
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 362 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
Drugi srpski ustanak
Posle propasti Prvog srpskog ustanka, srpski narod se našao u gorem položaju. Turci su nastavljali sa ubijanjem ljudi, paljenjem sela, maltretiranjem... Mnoge srpske porodice su pobegle preko granice u Srem i Banat.
U Beogradu je obnovljena vlast Sulejman Skopljak-paše. Proglašena je amnestija za sve srpske ustanike; u tom smislu je izvršena agitacija i u Srbiji i među izbeglicama da se vrate iz Austrije natrag u Srbiju. Zajedno sa narodom kome su stajali na čelu, Turcima su se predali neke vojvode i knezovi iz Prvog srpskog ustanka: arhimandrit Gligorije Radoičić, Miloš Obrenović, Lazar Mutap, Arsenije Loma, Milić Drinčić, Pavle Pljakić, i Stanoje Glavaš "sa svojom družinom"...
Međutim, amnestija nije bila sprovedena - početak turske vlasti sa Sulejman Skopljak-pašom je obeležen terorom, nasilnim skupljanjem oružja, uvođenjem kuluka za opravku gradova i puteva, surovim uterivanjem nameta i feudalnih obaveza.
Ovakva situacija je izazvala ponovno pojavljivanje hajduka, koji su i dalje održavali ratno stanje u zemlji. U Srbiji su velikim interesovanjem praćeni međunarodni događaji, pogotovo posle vojnog uspeha Rusije protiv Napoleona. Prota Mateja Nenadović je uputio molbu ruskom caru Aleksandru da se Srbija pripoji Rusiji ili da dobije položaj kakve su imale Moldavija i Vlaška pod ruskim portektoratom.
Došlo je ponovo do susreta knezova koji su dobili onakvu ulogu koju su imali uoči prethodnog ustanka. Pomoću prote Mateje srpski knezovi su uputili molbe za pomoć Austriji, Rusiji i ostalim evropskim silama koje su učestvovale na Bečkom kongresu.
Odnosi između Porte i Srba su se još više zaoštrili. Uprkos obavezama koji su za Turke proizilazile iz osme tačke Bukureškog ugovora, turska uprava u Srbiji je dalje nastavila sa dahijskim načinom vladavine, nasiljem, nacionalnim ugnjetavanjem i ekonomskom eksploatacijom.
Upravo zbog takve situacije izbilo je nekoliko buna, da bi u jesen 1814. godine, u okolini Čačka izbila Hadži Prodanova buna. Ali, zbog loše organizacije, ta buna je bila ubrzo ugušena. U njenom ugušivanju učestvovao je i sam Miloš Obrenović.
Turci su i dalje nastavili sa terorom. Zbog toga, u proleće 1815. godine izbija Drugi srpski ustanak. Za vođu ustanka je izabran Miloš Obrenović. Oružane borbe su trajale oko 4 mjeseca. Značajna je pobeda ustanika kod Ljubića. Poslije ovog poraza, Prota upućuje kaznene vojne jedinice iz Bosne i Rumunije prema južnoj i istočnoj granici Srbije, gdje su se koncentrisale ustaničke snage. Bosanska vojska je pretrpjela poraz na Dublju.
Oružani sukobi sa truskom vojskom nisu imale onaj intezitet i one razmjere kao u Prvom ustanku. Dosta je uticala i situacija na ruskom frontu i Napoleonov poraz; postojala je mogućnost ruske intervencije na osnovu osme tačke Bukureškog ugovora, pa je Porta započela pregovore sa Srbima. Došlo je do pregovora Marašli Ali-paše i Kuršid-paše sa Milošem Obrenovićem i zaključivanja usmenog dogovora Marašli Ali-paše i Miloša.
thumb|left|Kneževina Srbija 1817. godine thumb|left|Kneževina Srbija 1833. godine Tako je prekinuta oružana borba, mada to nije prekinulo ustaničke borbe za ostvarenje ciljeva postavljenih 1804. i 1815. godine. Ono dobija samo nove oblike koji odgovaraju novonastaloj situaciji - dugotrajni diplomatski pregovori uz pomoć Rusije. Turska je sporazum shvatila kao konačni prekid borbe i ustanka, ali za Miloša Obrenovića i ustanike sporazum je predstavljao osnovu za dalje proširenje povlastica i polaznu tačku u daljoj borbi za ostvarivanje konačnih ciljeva ustanka - rušenje turske feudalne vladavine i uspostavljanje sopstvene vlasti.
Povlastice koje su dobijene sporazumom (skupljanje danka od strane Srba, obezbjeđenje od zloupotrebe spahija i drugih turskih činovnika, postavljanje knezova po nahijama, osnovanje Narodne kancelarije u Beogradu...) davale su Srbima izvjesnu samoupravu, koja je omogućavala dalji ekonomsko-društveni i politički razvoj.
Povezano
[[Kategorija:Ustanci]
M/T Lubenice
M/T Lubenice je trajekt u sastavu flote hrvatskog brodara Jadrolinije. Izgrađen je 1983. u Japanu, za potrebe jednog japanskog naručitelja. Od tada pa do 1998. (kada ga kupuje Jadrolinija) Lubenice su plovile pod imenom Seto. Nakon toga, Lubenice su plovile na mnogim linijama splitskog i riječkog okružja. M/T Lubenice je trajekt kapaciteta 350 osoba i 70 vozila.
Klodija Pulhra
thumb|200px|Clodia u "Promptuarii Iconum Insigniorum "
Klodija Pulhra (Clodia Pulchra, 57/56. pne. - ?), također poznata i kao Klaudija (Claudia), bila je Drevni Rim|rimska plemkinja iz sredine 1. vijeka pne., najpoznatija kao prva supruga Oktavijana.
Bila je kćer popularskog vođe Publija Klodija i Fulvije. Nakon Klodijeve smrti očuh joj je postao Marko Antonije. Nakon što su Antonije i Oktavijan godine 43. pne. sklopili Drugi trijumvirat, Fulvija je predložila se taj savez dodatno podupre Oktavijanovim brakom za njenu kćer i Antonijevu pokćerku. Istovremeno je treći trijumvir Lepid predložio svoju nećaku Serviliju. Oktavijan se na kraju odlučio za Klodiju.
Brak je kratko potrajao jer se oko godine 41. pne. Oktavijan odlučio od nje razvesti kako bi se oženio za Skriboniju, rodbinski povezanu sa Sekstom Pompejem s kojim je tada pokušao sklopiti savez. Brak između Oktavijana i Klodije nije bio nikada konzumiran, te je nakon razvoda Fulviji poslao pismo u kojem je izvještava da joj kćer vraća "u besprijekornom stanju". Fulvija se, međutim, našla smrtno uvrijeđenom te je zajedno sa Lucijem Antonijem skovala plan da Oktavijana svrgne s vlasti u Rimu. Taj je plan doveo do kratkotrajnog Peruzinskog ili Fulvijinog rata koji je završio Fulvijinim porazom i izgnanstvom. Što se dogodilo s njenom kćerkom, nije poznato.
Pokegama
Pokegama /="water at the side of a river," "the river divides" ili "water that turns off to one side." /, jedna od bandi Chippewa Indijanaca sa jezera Pokegama, okrug Pine, Minnesota. Danas su jedna od bandi kolektivno poznatih kao Mississippi Chippewa u koje još spadaju White Oak, Gull Lake, Mille Lac, Rice Lake, Snake River, Crow Wing, Sandy Lake, Swan River, Rabbitt Lake, Trout Lake i Pelican Lake.
Kalkofen
Kalkofen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 81 opštinskog središta okruga Donersberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 199 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7333036.
Outchougai
Outchougai (Atchougue, Outchougi), banda Algonquian Indijanaca koji su 1640. živjeli na istočnoj obali Georgian Baya i možda južno od French Rivera. Godine 1736. žive u Oki u Quebecu, a Chauvignerie ih opisuje kao klan Nipissinga, sa čapljom kao totemom. Sultzman i Swanton ih imaju na popisu bandi Ojibwa. Ostali nazivi: Achagué, Atchougek i sl.
Literatura
Frederick Webb Hodge, Handbook of American Indians North of Mexico
Las Juntas, Tumbiscatío
Las Juntas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Plains Ojibwa
Plains Ojibwa (Bungee, Plains Chippewa), zapadna grana Chippewa Indijanaca koji su sa jezerskog područja prodrli skroz na velike prerije Sjeverne Amerike i adoptirali kulturu bizona. Postali su poznati kao Bungee ili Plains Ojibwe, a tu su se još zadržali u Sjevernoj Dakoti na područjima rezervata Turtle Mountain i Rocky Boy u Sjevernoj Dakoti i Montani.
Colonia los Mangales, Santa Cruz Xoxocotlán
Colonia los Mangales je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Xoxocotlán.
Plains Ojibwa
Bande iz Sjeverne dakote su (Sultzman): Bungee (Bunbi, Bungi, Plains Chippewa, Plains Ojibwe), Little Shell, Midinakwadshiwininiwak, Pembina i Turtle Mountain. U Montani žive sa Cree Indijancima kao Chippewa-Cree Indians of the Rocky Boy's Reservation.
Colonia los Mangales, Santa Cruz Xoxocotlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 147 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1623 m.
Las Juntas, Tumbiscatío
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 979 m.
Nosiljka (vozilo)
250px|right|thumb|Turska nosiljka iz 1893
Nosiljka je prijevozno sredstvo, odnosno vozilo za prijevoz putnika pokretano isključivo ljudskom snagom. Najjednostavnije nosiljke se sastoje od sjedalice ili ležaljke s putnikom koju nose dva ili više nosača. Najjednostavnije nosiljke su poznate kao nosila koja se koriste za prijevoz ranjenika i bolesnika u izvanrednim situacijama.
Neke od nosiljki mogu imati pokriven krov, odnosno biti u obliku minijaturne sobe, odnosno nalikovati kočiji. Takve su nosiljke obično koristili velikodostojnici i pripadnici više klase kao znak svog društvenog položaja. Razvoj modernih prijevoznih sredstava je korištenje nosiljki danas uglavnom ograničio na ceremonijalne svrhe ili turističke atrakcije. U Aziji se od tamošnjih nosiljki razvila rikša.
Las bandidas
Las Bandidas je kolumbijsko-venecuelanska telenovela, produkcijske kuće RTI, snimana u koprodukciji sa meksičkom Televisom tokom 2012. i 2013. Predstavlja rimejk venecuelanske telenovele Las amazonas iz 1985. koja je pre toga bila obrađena još dva puta - u Kolumbiji 1996. pod naslovom Quirpa des tres mujeres i Meksiku 2003. pod naslovom Niña amada mía.
U Hrvatskoj se prikazuje na programu Doma TV pod naslovom Amazonke.
Sinopsis
Fabiola, Korina i Amparo Montoja su "Odmetnice", kćerke vlasnika hacijende "Las Tolvaneras", Olegarija Montoje. Priča prati njihove ljubavi, ali i večito rivalstvo između njihove porodice i porodice Rodriga Orazabala.
Fabiola je zapanjujuće lepa devojka jake ličnosti i najstarija je Olegariova kćerka. Otac ju je zadužio za upravljanje porodičnim imanjem "Las Tolvaneras“. Ovu odlučnu curu, koja obožava život na hacijendi definišu tri ključne osobine: nezavisna priroda, gnušanje nad nepravdom i bezuslovna ljubav prema porodici, posebno prema ocu, koga veoma poštuje i za koga je spremna na najveće žrtve. Međutim, Fabiola ne sluti da ugledni Olegario Montoja krije mračne tajne koje će ugroziti ne samo njenu budućnost, već i osećanja.
Ona je u vezi sa Serhiom Navarom, sa kojim planira i brak, ali koji u njoj nije uspeo da probudi strast koju će već pri prvom susretu razbuktati veterinar Alonso Kaseres. Međutim, ljubav koja će planuti među njima biće ugrožena ljubomorom, i to kada se pojavi Alonsova prva supruga. Pored toga, Fabiolina maćeha Malena učiniće sve da osvoji zgodnog veterinara i uništi pastorkinu sreću...
Loschi, Treviso
Loschi je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Guadalupe Buenavista (razvrstavanje)
Guadalupe Buenavista ima više značenja:
Anatomy of a Murder
Anatomija jednog umorstva (eng. Anatomy of a Murder) je američki igrani film snimljen 1959. godine u režiji Otta Premingera. Po žanru je sudska drama, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana kojeg je napisao John D. Voelker, tadašnji vrhovni sudac američe države Michigan pod pseudonimom Robert Traver. Scenarij je potpisao Wendell Mayes. Voelker je knjigu bio napisao prema slučaju ubojstva iz 1952. godine na kojem je radio kao branitelj.
U filmu su glavne uloge ostvarili James Stewart, George C. Scott, Lee Remick, Ben Gazzara, Arthur O'Connell, Eve Arden, Kathryn Grant, Brooks West (suprug u pravom životu glumice Arden), Orson Bean i Murray Hamilton. Suca je glumio Joseph N. Welck, odvjetnik u pravom životu koji je postao poznat po izgrđivanju Josepha McCarthyja za vrijeme saslušanja.
Nosotto, Brescia
Nosotto je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Anatomy of a Murder
Ovo je bio jedan od prvih holivudskih filmova koji se eksplicitno bavio temama seksa i silovanja. Uključuje jednu od najpoznatijih filmskih uvodnih špica autora Saula Bassa, inovativnu glazbu Dukea Ellingtona (koji se u filmu nakratko i pojavljuje kao Pie-Eye), a profesori prava ga često prozivaju "najboljom, čistokrvnom sudskom dramom ikad snimljenom".
Nosotto, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Anatomy of a Murder
Radnja
left|thumb|200px|Scena iz filma Anatomija jednog umorstva: Brooks West (lijevo) i [[James Stewart (desno) razgovaraju licem u lice, dok ih George C. Scott (u sredini) promatra.]] U sjevernom dijelu države Michigan, malograđanski branitelj Paul Biegler (James Stewart), bivši državni tužitelj koji je izgubio ponovne izbore, provodi većinu svog vremena u ribolovu, svirajući glasovir i družeći se sa svojim prijateljem alkoholičarom i kolegom Parnellom McCarthyjem (Arthur O'Connell) i tajnicom Maidom Rutledge (Eve Arden).
Jednog dana Bieglera kontaktira Laura Manion (Lee Remick), supruga priglupog poručnika američke vojske Fredericka "Mannyja" Maniona (Ben Gazzara) koji je uhićen za ubojstvo gostioničara Barneyja Quilla. Manion ne poriče ubojstvo, ali tvrdi da je Quill silovao njegovu suprugu. Čak i uz takvu motivaciju bit će teško doći do oslobađajuće presude za Maniona, ali uz Bieglerovu pomoć Manion tvrdi da se ne sjeća događaja tako dajući svojoj obrani priliku da se brani "neodoljivim porivom" - verzijom privremenog ludila.
Tijekom priprema za suđenje, Biegler hvata Lauru Manion kako flertuje s drugim vojnicima u obližnjem baru. Gotovo da joj mora narediti da se drži podalje od "ljudi, izlazaka, pića i flipera" te da nosi podsuknju kako bi savršeno odigrala ulogu "male kućanice", a ne da se o njoj priča kao o djevojci za zabavu. Ona također pristaje i da odricanje seksi uske odjeće, te do kraja suđenja nosi običnu haljinu, naočale i šešir u sudnici.
Bieglerov narodnjački govor i opušteno ponašanje zapravo skrivaju briljantan pravni um i sklonost teatralnosti u sudnici zbog čega glavni sudac ima problema držati sve pod kontrolom. Međutim, slučaj za obranu u početku ne ide dobro, prvenstveno zbog toga što lokalnom državnom tužitelju (Brooks West) pomaže visoko-pozicionirani tužitelj iz velikog grada Claude Dancer (George C. Scott). Nadalje, optužba se iz petnih žila trudi blokirati svako spominjanje Manionovog motiva za ubojstvo Quilla (silovanje Laure). Biegler u konačnici uspijeva spomenuti silovanje, a sudac Weaver (Joseph N. Welch) dozvoljava njegovo razmatranje u sudnici. Međutim, tijekom ispitivanja Laure, Dancer uspijeva o njoj stvoriti sliku žene koja nije bila zadovoljna svojim brakom i otvoreno je flertovala s drugim muškarcima, uključujući i onog koji ju je navodno silovao.
Glavni doktor baca sumnju na to da li je Laura uopće silovana ili ne, premda Biegler sumnja u metodu koja je korištena prilikom dobivanja rezultata, a dvojica psihijatara daju različita vještačenja o Manionovom stanju uma u trenutku dok je ubio Quilla. Nadalje se otkriva da je sam poručnik Manion sumnjao u svoju suprugu budući se Laura, kao katolik, morala zavjetovati na krunicu kako bi uvjerila svog supruga da seks sa Quillom nije bio dobrovoljan.
Quillovu gostionicu naslijedit će Mary Pilant (Kathryn Grant), misteriozna Kanađanka za koju se sumnja da je njegova ljubavnica. Istraga Bieglerovog partnera Parnella McCarthyja, međutim, otkriva da je ona ustvari Quillova kćerka koja želi sačuvati tu tajnu budući nije rođena u braku. Biegler, koji u tom trenutku gubi slučaj, pokušava objasniti Mary da Al Paquette (Murray Hamilton), konobar koji je svjedočio ubojstvu, zna da je Quill silovao Lauru, ali to zataškuje iz ljubavi prema Mary ili iz lojalnosti prema svom pokojnom prijatelju. Uz pomoć Mary, Biegler pokušava nagovoriti Paquettea da svjedoči za obranu u vezi navedenog, ali on odbija. Ljutit, Biegler odlazi govoreći: "Neću tebe i Ala zvati u sudnicu. Možda ćete uživati gledajući kako osuđuju pukovnika Maniona."
Nakon toga Mary posljednjeg dana suđenja dolazi u sudnicu kada se raspravlja o gaćicama koje je Laura nosila u noći ubojstva. Te gaćice nikada nisu pronađene na mjestu na kojem Laura tvrdi da ju je Quill silovao. Mary se, nesvjesna tih događaja, kasnije vraća u sudnicu kako bi svjedočila da je pronašla gaćice u praonici rublja u gostionici, pretpostavivši da ih je Quill bacio tamo nakon povratka kući. Dancer ju odmah napada da laže i optužuje ju da je ona Quillova ljubavnica. Ona u tom trenutku šokira sud i Dancera izjavom da je Quill bio njezin otac.
Tijekom suđenja Biegler je najviše igrao na kartu da je on "samo obični seoski branitelj" koji se suočava s "briljantnim tužiteljem iz velikog grada Lansinga" - faktor koji je porota morala primijetiti. Nakon završnih govora, međutim, on u privatnosti svog ureda prizna da je Dancer dao "jednu od najboljih završnih riječi ikad u sudnici". Ipak, unatoč tome, porota oslobađa Maniona "zbog privremene neuračunljivosti".
Sljedećeg dana Biegler i McCarthy odlaze posjetiti Manionse u parku gdje žive u prikolici kako bi pokupili svoj honorar, ali ih tamo ne pronalaze. Ostavili su poruku u kojoj Manion piše Biegleru da je "imao neodoljivi poriv" - obrana koju je Biegler koristio za vrijeme suđenja. Ostavljene stvari koje Biegler i McCarthy pronalaze na mjestu gdje je nekoć bila prikolica upućuju na to da je Manion bio težak alkoholičar koji je tukao Lauru prije nego su otišli. Upravo to može upućivati na činjenicu da je Laurin seksualni susret s Quillom bio dobrovoljan (ili da je Manion vjerovao da je bio) te da je Manion ubio Quilla iz pijane ljubomore; ili da je Laura bila silovana, ali da je Manion ubio Quilla u pijanom ludilu, a ne zbog neodoljivog poriva.
Biegler predlaže McCarthyju da odu do Mary Pilant i da joj pomognu u nasljeđivanju imanja Barneyja Quilla, ističući da će to biti prava "poetska pravda".
Glumačka postava
right|thumb|225px|[[James Stewart kao Paul Biegler u sceni iz filma Anatomija jednog umorstva.]]
Produkcija
Film je sniman na nekoliko lokacija u sjevernom dijelu države Michigan (Big Bay, Marquette, Ishpeming i Michigamme). Neke scene su zapravo snimljene u gostionici Thunder Bay Inn u Big Bayu, država Michigan koja se nalazi jedan blok dalje od taverne Lumberjack gdje se ubojstvo koje je poslužilo kao inspiracija za knjigu i dogodilo. Taverna i danas postoji. Crtež leša i dalje je tamo premda se vjerojatno radi o restauraciji, a ne o originalnom djelu.
Članovi porote koja je bila prisutna na stvarnom suđenju bili su kontaktirani i upitani da li žele sudjelovati u filmu. Uz tek poneke iznimke (neki su u međuvremenu umrli ili se preselili) svi ostali su se pojavili u filmu. One koji su nedostajali zamijenili su lokalni stanovnici. Sam scenarij koristio se poprilično "slobodnim" dijalozima za 1959. godinu. Bio je to jedan od prvih holivudskih filmova s eksplicitnim dijalozima, uz Wilderov Neki to vole vruće i Hitchcockov Psiho.
Uloga glavnog suca bila je ponuđena Spenceru Tracyju i Burlu Ivesu, ali ju je na kraju dobio Joseph Welch koji se proslavio u slučaju predstavljanja američke vojske u saslušanjima senatora Josepha McCarthyja. Upravo je Welch izgovorio slavno pitanje upućeno McCarthyju: "Zar nemate nimalo pristojnosti, gospodine? Naposlijetku, zar Vam nije ostalo nimalo pristojnosti?" Welch je pristao glumiti suca tek nakon što je redatelj Preminger pristao kao člana porote staviti njegovu suprugu.
Kolumnist novina iz Chicaga, Irv "Kup" Kupcinet ima malu cameo ulogu u filmu. Duke Ellington koji je skladao glazbu za film pojavljuje se u istome kao "Pie-Eye", vlasnik bara u kojem lik Jimmyja Stewarta skupa s njim svira glasovir.
Kritike
left|thumb Jezik upotrebljen u filmu zaprepastio je policijskog nadzornika Chicaga i gradonačelnika Richarda J. Daleyja pa su prikazivanje filma zabranili u svom gradu. Redatelj Preminger otišao je na okružni sud gdje je odluka poništena i filmu je prikazivanje dopušteno. Sud je presudio da je klinički jezik na suđenju bio realističan i prikladan za kontekst filma.
Ginevra degli Almieri
Ginevra degli Almieri je italijanski crno-bijeli historijski film snimljen 1935. u režiji Guida Brignonea. Radnja, inspirirana lokalnom firentinskom legendom koja je bila obrađivana u nekoliko opera i teatarskih komada, je smještena u Firencu u 15. vijeku. Protagonistica, čiji lik tumači Elsa Merlini, je djevojka kojoj porodica nastoji ugovoriti brak sa bogatog uticajnog muža, ali ona na to ne želi pristati, čak i po cijenu da je živu zakopaju. U filmu je prvi put značajnu ulogu imao Amedeo Nazzari, a za čiji je angažman lobirala upravo Merlini. Iako nije imao nekakvog komercijalnog uspjeha, omogućio je Nazzariju da vrlo brzo postane velika zvijezda.
Anatomy of a Murder
Kritike
Film Anatomija jednog umorstva bio je dobro primljen od strane profesora prava i obrazovanja. Godine 1989. Američka odvjetnička komora proglasila ga je jednim od 12 najboljih sudskih drama svih vremena. Uz pohvale zapletu i glazbi u članku su istaknuli: "Najjača karika filma je njegova sposobnost demonstriranja kako se razvija obrana u teškom slučaju. Koliko bi drugih sudskih drama posvetilo toliko vremena prikazujući ono što odvjetnici najviše rade (i u čemu najmanje uživaju) - istraživanju?" Film se također upotrebljava i u edukacijske svrhe na pravnim fakultetima budući da obuhvaća (sa stanovišta obrane) sve temelje američkog kaznenog prava - od intervjua s klijentom i podizanja optužbe pa sve do procesa suđenja. Profesor prava na Sveučilištu UCLA Michael Asimow za film tvrdi da "je to vjerojatno najčišća sudska drama ikad snimljena". Američka odvjetnička komora postavila ga je na četvrto mjesto (od 25) "najboljih sudskih drama" svih vremena.
Filmski kritičari uočili su moralnu dvoličnost u kojem malograđanski odvjetnici trijumfiraju uz pomoć lukavstva, tajnosti i varanja. Film je iskren i direktan. Jezik i seksualne teme su eksplicitni s obzirom na vrijeme kad je film snimljen. Crno-bijela slika okarakterizirana je kao dopuna grubom pejzažu sjevernog dijela države Michigan. Film je "snimljen crno-bijelom tehnikom, ali je pun lokalnih boja". The film is " [m] ade in black-and-white but full of local color".
Bosley Crowther, filmski kritičar New York Timesa je istaknuo: "Nakon gledanja beskrajnih sudskih melodrama u kojima se gubi svaki ljudski razum i pravila advokature, osvježavajuće je i fascinantno vidjeti jedan film koji na tako savršen način siječe liniju dramatičnog, ali razumnog ponašanja te prikazuje pravu sudsku proceduru. Upravo je takav film Anatomija jednog umorstva. To je svakako najbolja sudska melodrama koju je ovaj stari sudac ikad vidio... Premda se ova drama u jednom trenutku čini zamarajućom - u svom trajanju od dva sata i četrdeset minuta od kojih se većina odvija u samoj sudnici - gotovo je nepogrešiva u prikazu američkog sudstva, malograđanskih američkih likova i odvratnosti kriminala".
Magazin Time smatra da film ima dobar tempo, dobru glumu i da je eksplicitnost jezika opravdana kontekstom filma.
U lipnju 2008. godine Američki filmski institut objavio je svoju listu deset najboljih filmova u deset "klasičnih" američkih filmskih žanrova nakon što je provedena anketa s preko 1500 ljudi. Anatomija jednog umorstva postavljena je na sedmo mjesto najboljih sudskih drama. Na popularnoj Internet stranici IMDb film je postavljen na 19. mjesto (od 807) najboljih sudskih filmova svih vremena.
Na popularnoj Internet stranici Rotten Tomatoes 100% filmskih kritičara dalo je pozitivnu ocjenu filmu (od njih 36). "Tijekom godina reputacija filma je rasla. Mnogi filmofili smatraju da je upravo njegova eksplicitna tema (uz filmove Psiho i Neki to vole vruće) pomogla ukidanju cenzure američke filmske industrije nekoliko godina kasnije.
Nominacije i nagrade
James Stewart je osvojio nagradu za najboljeg glumca na filmskom festivalu u Veneciji. Također ga je udruženje filmskih kritičara iz New Yorka proglasilo najboljim glumcem godine, a dali su priznanje i Wendellu Mayesu za najbolji scenarij. Duke Ellington osvojio je dvije nagrade Grammy u kategoriji najbolje filmske glazbe.
Porcija Katonis
300px|thumb|right|Porcija ranjava vlastito bedro, naslikala [[Elisabetta Sirani (1638 - 1665)]] Porcija Katonis (Porcia Catonis), također poznata kao Porcija (Porcia) (klasični latinski: PORCIA•CATONIS•FILIA, cca. 70. pne. – jun 43. pne. ili oktobar 42. pne. ) je bila rimska plemkinja iz doba kasne Republike. Bila je kćer znamenitog državnika Marka Porcija Katona Mlađeg i njegove prve supruge Acilije. Najpoznatija je kao druga supruga Marka Junija Bruta, vođe Cezarovih ubica, kao i po tome da je, po predaji, počinila samoubistvo progutavši užarene komade ugljena.
Anatomy of a Murder
Oscar
Film Anatomija jednog umorstva bio je nominiran u sedam kategorija za prestižnu filmsku nagradu Oscar, ali nije osvojio niti jednu:
Zlatni globus
Film Anatomija jednog umorstva bio je nominiran u četiri kategorije za filmsku nagradu Zlatni globus, ali nije osvojio niti jednu:
Naranjitos, Cabo Corrientes
Naranjitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Cabo Corrientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Kneževina Srbija
thumb thumb|Zastava Kneževine Srbije. thumb|Grb Kneževine Srbije. Kneževina Srbija (ime za vreme postojanja Knjažestvo Srbija) postojala je u periodu od 1815. do 1882. godine. Nastala je posle Drugog srpskog ustanka i postojala sve dok 1882. godine nije proglašena u Kraljevinu Srbiju.
Autonomija
thumb|left|Slika je rad austrijskog slikara Morica M. Dafingera. Naslikana je oko 1848. godine i nalazi se u Narodnom muzeju u Beogradu.
Po okončanju Drugog srpskog ustanka, knez Miloš Obrenović se opredelio za stvaranje i jačanje srpske državnosti kroz diplomatske metode i postepeno osvajanje državnih ovlašćenja od Turske. Period od 1815-1830. godine obeležen je stvaranjem autonomnih srpskih organa po selima, okruzima i nahijama, čija su ovlašćenja postepeno rasla. No, karakterističan je i apsolutizam kneza Miloša, koji je praktično preuzeo turske metode vlasti, uspostavio sopstveni feudalni sistem i uspostavio monopole na trgovinu od kojih se obogatio. Praktično, život prosečnog stanovnika nije se bitnije poboljšao od turskog vremena. Za budućnost Srbije od značaja je Hatišerif 1830. godine, kojim je Srbija prešla od provincijskog u status vazalne kneževine, uz druge značajne odredbe. Srbija je hatišerifom dobila slobodu veroispovesti i da u Beogradu za mitropolita može biti biran Srbin umesto dotadašnjih Grka; tako je 1831. izabran mitropolit Melentije Pavlović.
U narodnim masama jačao je otpor prema Miloševom apsolutizmu, koji će dovesti do nekoliko većih buna, a posle Miletine bune i do donošenja kratkovekog Sretenjskog ustava. Konačno ograničavanje Miloševe vlasti uslediće Turskim ustavom 1838. godine, posle čega će knez Miloš abdicirati. U ovom periodu osnovan je Licej, preteča Univerziteta u Beogradu. Prestonica kneževine Srbije je u tom periodu više godina bila u Kragujevcu.
Posle kneza Miloša formalno je vlast preuzeo njegov stariji sin Milan, koji je bio slabog zdravlja i ubrzo umro, ne potpisavši nijedan dokument kao knez Srbije. Posle njega na vlast je došao Milošev mlađi sin Mihailo. Posle trogodišnje prve vladavine kneza Mihaila, usledila je smena dinastija i na presto je 1842. došao Karađorđev sin knez Aleksandar Karađorđević. Tada je i prestonica preneta u Beograd.
Ustavobranitelji
right|thumb|Aleksandar Karađorđević