cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emberbal
Osamdesetih godina 20. stoljeća zabavu je najčešće organizirao DVD Novi Bezdan, nekoliko puta organizator je bio lokalni nogometni klub ŠNK "Radnik", a u novije vrijeme u organizaciji učestvuje više udruženja iz sela: Dobrovoljno vatrogasno društvo Novi Bezdan, Kulturno-umjetnička udruga Novi Bezdan i Športski nogometni klub "Radnik" Novi Bezdan, uz pokroviteljstvo Općine Petlovac.
Godine 2008. Emberbal je održan 2. februara u Domu kulture uz svirku grupe Aranycsárdás (Zlatni čardaš) iz Korođa.
Messier 56
Messier 56 (M56 ili NGC 6779) je malen i taman kuglasti skup u zviježđu Lira. M56 spada među originalna otkrića Charlesa Messira. Prvi put ga je ugledao 23. siječnja 1779. godine i opisao kao maglicu bez zvijezda, slično kao i većinu kuglastih skupova. Prvi ga je u zvijezde razlučio William Herschel oko 1784. godine.
Svojstva
M56 je jedan o kuglastih skupova najslabijeg sjaja u Messiorovom katalogu, posebno zbog nedostatka sjajne jezgre koju ima većina kuglastih skupova. M56 spada u skupove tipa X, što znači da nije veoma gust. Udaljenost skupa je oko 32,900 ly, na toj udaljenosti njegov prividna promjer od 8.8 lučnih minuta odgovara stvarnom promjeru od 85 ly. Najsjajnije zvijezde imaju sjaj od magnitude + 13. Do danas je u skupu otkriveno desetak promjenjivih zvijezda. Skup nam prilazi velikom brzinom od 145 km/s.
Amaterska promatranja
M56 nalazi se na pola puta od između zvijezda Bete Labuda i Game Lire. Moguće ga je uočiti s dvogledom ali za to su potrebni malo bolji promatrački uvjeti. Skup je lijep prizor zbog činjenice da se nalazi u Mliječnoj stazi pa je okružen mnogobrojnim zvijezdama. U teleskopu od 150 mm moguće je uočiti oko 6 zvijezda na povećanju od 100 puta. Veći teleskopi, poput 250 mm teleskopa u stanju su razlučiti cijeli skup.
Južni Saskatchewan (rijeka)
Južni Saskatchewan (engleski: South Saskatchewan River) je rijeka u Kanadi duga 1 392 km, koja zajedno sa Rijekom Sjeverni Saskatchewan formira Rijeku Saskatchewan.
Geografske karakteristike
Južni Saskatchewan formira se spajanjem rijeka Oldman i Bow u kanadskim Stjenovitim planinama u provinciji Alberta. Nakon spoja rijeka teče relativno pravilno uz blago meandriranje prema sjeveroistoku do spoja sa Sjevernim Saskatchewanom nešto niže od grada Prince Albert u Saskatchewanu. thumb|left|200px|Karta [[porječje (razvrstavanje)|porječja rijeke Saskatchewan]] Sjeverni Saskatchewan ima porječje veliko oko 146 100 km², koje se proteže preko dvije kanadske provincije Alberta i Saskatchewan. Na rijeci su podignute brojne hidoelektrane od kojih je najveća Gardine, sa svojim akomulacionim jezerom Diefenbaker, južno od grada Saskatoon u Saskatchewanu.
Mladen Mladenović
Mladenović je upisao 19 nastupa i 3 pogotka za Hrvatsku nogometnu reprezentaciju, od čega su najznačajniji nastupi na EURO-u 1996. u Engleskoj kada je Hrvatska dogurala do četvrtfinala. Mladenović je nastupio i u prvoj utakmici hrvatske reprezentacije u kojoj su Kockasti svladali SAD 2:1. Klupska karijera također mu je bila uspješna. Nastupao je za tri velika hrvatska kluba - matičnu Rijeku, splitski Hajduk i zagrebački Dinamo. Kao igrač Rijeke je 1994. izabran za najboljeg igrača hrvatske lige. U inozemstvu je najuspješniji bio u austrijskom Salzburgu s kojim je dogurao i do finala Kupa UEFA.
Prvi službeni nastup za Bile mu je utakmica protiv zagrebačke Croatije, koja je završila sa 2:0 za domaćina. Odigrao je svega 12 prvenstvenih utakmiva ali je na njima zabio 4 gola. Imao je i dva nastupa u kup utakmicama, a u polufinalu hrvatskog kupa u Varaždinu 1. travnja 1998. zabio je jedan gol Varteksu. Hajduk je ovu utakmicu ipak izgubio sa 2:1.
Škofja Loka (općina)
Općina Škofja Loka (slovenski: Občina Škofja Loka) je jedna od 212 slovenskih općina od 22.901 stanovnika, administrativni centar općine je istoimeni grad Škofja Loka.
Geografske karakteristike
Općina Škofja Loka prostire se na sjeverozapadu Slovenije, po kotlinama rijeke Sore i njenih izvora Selške i Poljanske Sore, na površini od 146 km², na kojoj leži 60 naselja.
Svoj današnji oblik općina je dobila 1994. kad su se iz dotadašnje istoimene puno veće općine izdvojile općine; Gorenja Vas - Poljane, Železniki i Žiri.
Naselja Općine Škofja Loka
Binkelj, Bodovlje, Bukov Vrh nad Visokim, Breznica pod Lubnikom, Brode, Bukovica, Bukovščica, Crngrob, Dorfarje, Draga, Forme, Gabrk, Gabrovo, Gabrška Gora, Godešič, Gorenja vas - Reteče, Gosteče, Grenc, Hosta, Knape, Kovski Vrh, Križna Gora, Lenart nad Lušo, Lipica, Log nad Škofjo Loko, Moškrin, Na Logu, Papirnica, Pevno, Podpulfrca, Pozirno, Praprotno, Pungert, Puštal, Reteče, Rovte v Selški dolini, Sopotnica, Spodnja Luša, Staniše, Stara Loka, Stirpnik, Strmica, Suha, Sveta Barbara, Svetega Petra Hrib, Sveti Andrej, Sveti Duh, Sveti Florjan nad Škofjo Loko, Sveti Ožbolt, Sveti Tomaž, Ševlje, Škofja Loka, Trata, Trnje, Valterski Vrh, Vešter, Vincarje, Virlog, Virmaše, Visoko pri Poljanah, Zgornja Luša, Zminec
Mocenigo
Mocenigo je ime bogate i uticajne venecijanske porodične dinastije, koja je dala čak sedmoro mletačkih duždeva, ali i brojne druge značajne lidere od; admirala, providura, ambasadora, kardinala do pisaca.
Historija
Prvi značajni član te porodice bio je Tommaso Mocenigo (1343. - 1423) koji je bio komandant križarske flote koja je 1396. orobila Nikopolis (današnji Nikopol u Bugarskoj).
Od kad je 1414. izabran za dužda, proširio je mletačku vlast na Trentino, Furlaniju i Dalmaciju. I pored tih teritorijalnog proširenja, ipak je prvenstvo davao trgovini koja je tražila mir, pa mu je on bio primarni interes. Tako da je za njegove vladavine procvala venecijanska trgovina.
Njegov nećak Pietro (1406. - 1476.) bio je jedan od najvećih mletačkih admirala. Uspio je reorganizirati mornaricu nakon teškog poraza od Osmanlija - 1470. kod Eubeje (Negropontea), nakon tog je 1472. poduzeo uspješnu odmazdu, pa je zauzeo İzmir, a nakon tog razbio osmansku opsadu Skadra u Albaniji. Na kraju je i on izabran za dužda - 1474. njegovu vladavinu obilježilo je kovanje nove mletačke kovanice, koja je kasnije nazvana po porodici - Mocenigo.
Njegov brat Giovanni (1409. - 1485.) izabran je dužda - 1478. On je uspio sklopiti mir sa Osmanskim Carstvom, pa je nakon tog zaratio sa Ferrarom i preoteo joj Rovigo i plodne Polesine. thumb|left|260px| Palače porodice Mocenigo na [[Canal Grande|Kanalu Grande prva s lijeva je il Nero, u sredini je Ca' Vecchia, a s desna je Palača Contarini]] Sljedeći veliki Mocenigo bio je Andrea (1473. - 1542.) unuk Giovannija, koji je dodao porodici - intelektualni sjaj, on je napisao historiju ratova sa Osmanlijama 1500. u stihovima i historiju ratova Cambrajske lige u prozi.
Njegov nećak Alvise I (1507. - 1577.) bio je 88 dužd izabran 1570., za njegove vladavine buknuo je novi rat s Osmanskim Carstvom u kojem je Venecija izgubila Nikoziju i Famagustu, ali je uspjela pobjediti u velikoj pomorskoj Bitci kod Lepanta. Sljedećih 125 godina porodica Mocenigo doživjela je politički pad, sve dok prapra nećak Alvisea I - Alvise II nije izabran za dužda - 1700. i vladao do 1709. Nekoliko godina kasnije i Alvise Sebastiano bio je dužd od 1723. do 1732.
Posljednji značajniji Mocenigo bio je Alvise IV (1701. - 1778.), koji je bio 118 dužd od 1763. - 1778. On je za svoje vladavine želio preokrenuti kolops svoje republike uvođenjem nekih prosvjetiteljkih ideja u trgovinsku politiku. Također se trudio da nizom mjera, obuzda bujanje crkvenih redova i vjerskih institucija, njihovih privilegija i rentjirskog gomilanja bogatstva, zbog tog je ušao u sukob s papom Klementom XIII..
Članovi porodice Mocenigo imali su brojne palače i vile, kako u samoj Veneciji, tako i po terrafermi u okolici grada. Brojni članovi porodice pokopani su u grobnicama venecijanske bazilike Zanipolo
Mario Maloča
Mario Maloča (Zagreb, 4. svibnja 1989.) hrvatski nogometaš, trenutačno kapetan splitskog Hajduka.
Sa 17 godina dolazi u Split gdje nakon 3 tjedna probe kod trenera Joška Španjića ostaje u klubu. Sa 18 i pol godina debitira u prvoj momčadi protiv Šibenika, a nakon vrlo dobro odigranog derbija na Maksimiru (tek druge profesionalne utakmice u karijeri) ustaljuje se na mjestu stopera Hajduka u konkurenciji sa Tudorom, Sablićem i Živkovićem. Do kraja sezone pokazuje tipične mladenačke oscilacije, ali i veliki talent kojim bi u budućnosti mogao biti važna karika splitske momčadi.
Po završetku sezone odbija potpisati novi ugovor, nezadovoljan raspodjelom novca prilikom budućeg transfera. Međutim, nakon što je propustio cijele pripreme u Sloveniji, uvidjevši da mu je Hajduk ipak najbolja opcija pristaje na uvjete kluba i potpisuje novi 5-godišnji ugovor. Jesenski dio sezone bilježi 12 utakmica na poziciji stopera izmjenjujući se zajedno sa Borisom Pandžom i Juricom Buljatom. U sezonu 2012./2013. ulazi kao kapetan vrlo mlade momčadi Hajduka, te se iskazuje kao vrhunski stoper i kapetan. Tada je osvojivši Kup (kao kapetan) prvi podignuo pehar Rabuzinovo sunce.
1890-e
1890-e su decenija koja je počela 1. januara 1890. i završila 31. decembra 1899.
Cornolade Basse, Belluno
Cornolade Basse je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 472 m.
Libracija
desno|mini|300px|Mjesečeva libracija Libracija je promjena orijentacije Mjesečeve površine u odnosu na motritelja na Zemlji.
Vrste libracije su:
Mjesečeva libracija je rezultat svih triju libracija.
Strodes Mills, Pennsylvania
Strods Mils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 757.
Kanalin
Kanalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 134,134 Da.
Bégole
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 176 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 520 metara (maksimalnoj 583 m, a minimalnoj 337 m).
The King of Comedy (film, 1983)
Kralj komedije (eng. The King of Comedy) je satirični film Martina Scorsesea iz 1983. s Robertom De Nirom u ulozi opsesivnog komičara koji opsjeda svog uzora, Jerryja Lewisa.
Radnja
Rupert Pupkin (Robert De Niro) stand-up komičar koji je odlučan u namjeri da nastupi u popularnom televizijskom talk-showu kojeg vodi njegov uzor, Jerry Langford (Jerry Lewis). Konačno se sastaje s Langfordom, ali ovaj ga odbija. Pupkin je, međutim, jedan od onih koji ne prihvaćaju "ne" kao odgovor, pa počinje uhoditi Langfordovu kuću, a ubrzo poduzima drastičnije mjere, kako bi postigao svoj cilj, da postane "Kralj komedije".
1900–1909
1900-e su decenija/desetljeće koja je počela 1. januara/siječnja 1900. i završila 31. decembra/prosinca 1909.
Branko Popović
Branko Popović je ime i prezime koje su imali:
Petar Orseolo
Petar I Orseolo (r. 1011 Venecija – 1046. ili 30. avgust 1058 Stolni Biograd), kralj Mađarske u godinama 1038-1041. i 1044-1046.
Petar I je došao na prestolje 1038. godine u jeku dinastijskih borbi za prevlast u Mađarskoj. Petar I Orseolo je nastavio politiku svojih prethodnika i pokušao je ojačati hrišćanstvo u polu paganskoj mađarskoj kraljevini. Njegovo nepoznavanje situacije u kraljevini, netaktičnost i samovolja su dovele do njegovog pada i silaska sa trona posle nepune 3 godine vladavine.
Iako je bio skinut sa vlasti ambicije Petra I se nisu smanjile, tražio je mogućnost de se ponovo vrati na vlast. Zbog prilika koje su tada vladale povratak na presto mu je mogao omogučiti tadašnji car Svetog rimskog carstva kome se morao zakleti na podaništvo. Petar I je to i uradio i uspeo je 1044. godine da se opet vrati na presto Mađarske. Na prestolu je ostao dve godine sve dok nije izbila pobuna nekršćanskih mađara, njegovih protivnika, koji su preovladali i zbacili ga sa prestola 1046. godine.
Venecija i Mađarska
Petar je bio sestrić Svetog Stefana, prvog Mađarskog hrišćanskog kralja, a otac mu je bio Oto Orseolo dvadesetsedmi Dužd Venecije. Brak između Stefanove sestre i Ota Orseola je bio sklopljen 1009. godine.
U 1026. je izbila pobuna u Mlecima i Petrov otac je morao izbeći u Konstantinopolj. Petar, međutim, nije sledio svog oca u izbeglištvu u Vizantiji, već je otišao, zajedno sa svojom majkom i sestrom Froicom, u Mađarsku. U Mađarskoj su potražili zaštitu kod Petrovog strica, kralja Mađarske Stefana I.
Jedini preživeli sin Svetog Stefana, princ Imre Sveti (Szent Imre herceg) je 2. septembra 1031. godine poginuo u lovu, tako da je Stefan I morao da gleda ko će da ga nasledi na prestolu. Pošto je hteo da učvrsti hrišćanstvo, najlogičniji izbor je bio Petar Orseolo, kraljev sestrić.
Ovi događaji su Petru širom otvorili vrata za dolazak na presto, uz podršku Stefana I, jedino je morao da se obaveže da neće dirati posede Gizele od Bavarije, tadašnje žene kralja Stefana.
Dolazak na presto
thumb|left|thumb|150px|Grb Petra I Orseoloa Kada je 15. avgusta 1038. godine kralj Stefana I umro, Petar Orseolo je krunisan bez nekih većih problema i nije imao vidljivu opoziciju. Politiku koju je pokušao da vodi je bila ona koju je vodio njegov prethodnik i ustoličitelj Stefan I, jačanje hrišćanstva i potiskovanje paganskih običaja. Doneo je nove uredbe pomoću kojih je hteo da ostvari svoje ciljeve, ali nije uzeo u obzir da on nije bio toliko jaka ličnost kao Stefan I i da će nailaziti na manju podršku u mađarskom plemstvu. Pobornicima paganskih običaja je odredio surove kazne a takođe je povećao obaveze plaćanja i ostalih podanika kraljevstva, da bi povećao bogatstvo kraljevske riznice. Pored ovih napravio je još niz grešaka, tadašnje vladajuće plemstvo u Mađarskoj je gurnuo u drugi plan i imenovao je nemačke i italijanske savetnike. Ovime je ljude, koji su ga doveli na vlast, odbacio i automatski ih stavio na stranu opozicije.
Dolaskom na vlast Petar I Orseolo je uspostavio bliske odnose sa Bretislavom I grofom od Bohemije i zajedno sa njim je pokušao da ojača vlast i po mogućnosti da proširi svoje teritorije. Orseolo i Bretislav su upadali sa vojskom na okolne teritorije pod nemačkom vlašću i zajednički su napravili nekoliko vojnih kampanja protiv Henrik III.
Plemstvu u Mađarskoj se ujedinjuje i otvoreno se suprostavlja kralju. Prilikom svrgavanja Petra I Orseola sa vlasti dolazi do sukoba na dvoru i ubijeni su neki od inostranih kraljevskih savetnika. Petar I Orseolo beži iz Mađarske i odlazi u Austriju gde nalazi zaštitu kod Adalberta markgrofa od Austrije.
Period u progonstvu
thumb|200px|right|thumb|Petar I, slika iz Ilustrovane hronike. Dok je boravio u Austriji, Petar I Orseolo nije gubio vreme već je tražio način dase ponovo vrati na mađarski presto. Pomoć je zatražio od svog dojučerašnjeg neprijatelja nemačkog cara Henrik III. Nemački vladar je prihvatio ponudu i jedini uslov je bio da kada ponovo dođe na presto Petar I Orseolo mora da prihvati supremaciju Henrika III. Međutim nije sve išlo tak brzo kako je Petar I Orseolo očekivao. Henrik III je prvo morao da rešava svoje probleme, tokom 1042. vodio je teritorijalne borbe protiv Mađara. Tokom 1042. u sukobima sa mađarima Henrik je izašao kao pobednik, osvojio je devet utvrđenih gradova, ali nije mogao da Orseola dovede na vlast jer su čak i mađari njegovi saveznici bili protiv dovođenja Orseola na presto. Osvojene mađarske gradove Henrik je predao grofu Beli, rođaku kralja Stefana, na upravljanje.
Drugi pohod Henrika III na Mađarsku je izveden 6. 6. 1044. dobro pripremljen i sa velikom vojskom. Mađari su posle mesec dana borbi bili poraženi u bici kod Menfea (Ménfő) i na vlast je ponovo postavljen Petar Orseolo. Dotadašnji mađarski kralj Šamuel Aba je uhvaćen i odrubljena mu je glava. Tim činom Henrik III je uspostavio mir na svojim južnim granicama i obezbedio sebi saveznika.
Druga vladavina
Čin drugog postavljanja Petra Orseola na presto ozvaničen je 26. 5. 1045. godine u Stolni Biograd). Petar Orseolo međutim nije imao snage ni sposobnosti da samostalno ojaća kraljevsku vlast i da smiri strasti i nezadovoljstvo u kraljevini. Opet je ulazio iz greške u grešku. Proterao je Gizelu, povećavao nezadovoljstvo plemstva i izgubio je čak i ono za šta se u početku najviše borio, podršku sveštenstva.
Već sledeće, u leto 1046. godine, nezadovoljstvo dostiže kulminaciju i sveštenstvo poziva nazad Vazulove sinove, koji su bili proterani i živeli u Kijevu, a takođe mađari koji su bili privrženi staroj veri se pobunjuju i predvođeni Vatom zbacuju Petra Orseola sa prestola koji beži u zapadni deo kraljevstva. Kod mesta Zamolj biva uhvaćen, oslepljen i vraćen u Stolni Beograd kao zarobljenik. U tom gradu će on i umrijeti 1046 ili 1059 godine.
Sahranjen je u katedrali u Pečuju, koja je bila sagrađena za vreme njegove vladavine, a vlast je preuzeo kralj Andrija I.
Viotto, Torino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 650 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Hagenbach (Rheinland-Pfalz)
Hagenbah je grad u nemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.420 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Germershajm Hagenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 104 metra. Površina opštine iznosi 15,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.420 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 342 stanovnika/km².
Adomnán
Sveti Adomnán od Ione (627/8 – 704) je bio opat Ione od Ione do smrti, poznat kao hagiograf, državnik i crkveni pravnik. Napisao je znamenitiu Vitu Svetog Kolumbe te promicao tzv. "Zakon o nevinima" (lex innocentium), znamenitu kodifikaciju ratnog prava koja je po njemu dobila ime Cáin Adomnáin ("Zakon Adomnána"). U Irskoj, posebno u Derryju i Grofoviji Donegal, štuje se i po angliciziranim imenom Sveti Eunan (Saint Eunan).
Parlament Irana
Parlament Irana (perz. مجلس شورای اسلامی;  Madžlis-e Šora-je Islami, dosl. Islamsko parlamentarno vijeće) je predstavničko tijelo građana i nositelj zakonodavne vlasti u Islamskoj Republici Iran. Zastupnici se biraju na temelju općeg i jednakog biračkog prava na neposrednim izborma tajnim glasovanjem, a mandat im traje četiri godine.
Historija
Prvi iranski parlament ustrojen je 6. 11. 1906. kao rezultat ustavne revolucije. Do Iranske revolucije odnosno ustavnih reformi 28. 7. 1989. nosio je naziv Nacionalno savjetodavno vijeće. Predrevolucionarni Senat Irana ukinut je 1979. godine, no sistem je de facto ostao dvodomni s obzirom da je uvedeno Vijeće čuvara.
Lokacije parlamenta
Od 1906. do 1979. prva zgrada parlamenta nalazila se u Baharestanu, istočnom dijelu centra glavnog grada Teherana. Nakon što je revolucijom raspušten Senat Irana, parlament se preselio u Palaču Senata koja je 1955. izgrađena prema projektu domaćeg arhitekta H. Gijaija. Konačno, godine 2004. parlament je uselio u novoizgrađenu treću zgradu u obliku piramide koja je smještena nekoliko metara sjevernije od stare baharestanske građevine. Izvorni projekt ove zgrade 1977. napravio je A.-A. Sardar-Afhami, dvije godine kasnije preuzeo ga je A.-R. Zokaei, a fasadu je dizajnirao B. Ahmadi. Od preseljenja Palača Senata služi kao sjedište Vijeća stručnjaka, dok najstarija zgrada parlamenta služi kao muzej i biblioteka.
Nadređeno tijelo
Prema čl. 91.-99. iranskog ustava, sve odluke parlamenta moraju biti potvrđene od strane Vijeća čuvara koje je zaduženo za nadzor i usklađivanje s islamskim zakonima i Ustavom. Ovo tijelo broji 12 istaknutih teoloških pravnika od čega šestoricu imenuje Vrhovni vođa, a preostalu polovicu sam parlament. Vijeće može iskoristiti pravo veta na odluke parlamenta i vratiti zakon na doradu. Za rješavanje eventualnih sporova između Vijeća stručnjaka i parlamenta zaduženo je tzv. Vijeće probitačnosti.
Zastupnici
Broj zastupnika u iranskom parlamentu sukladno čl. 64. iranskog ustava početno je 1989. određen na 270, no zbog demografskih, političkih i geografskih faktora ostavljena je mogućnost povećanja broja za 20 mjesta svakih deset godina. Prilikom parlamentarnih izbora 1996. broj je povećan na 275, a potom na 290 tokom izbora 2000. godine. Navedenim člankom ustava propisano je da Zoroastrijanci, Jevreji i |asirski kršćani imaju minimalno po jednog zastupnika, a armenski kršćani dva (ukupno min. 5).
Zastupnici na prvoj službenoj sjednici parlamenta daju sljedeću zakletvu i potpisuju njen tekst:
Parlamentarni zastupnici iz redova vjerskih manjina zakletvu polažu navodeći ime svoje svete knjige (Bibliju, Toru i Avestu). Članovi odsutni na prvoj službenoj sjednici polažu je tokom prve na kojoj budu prisustvovali.
Trenutni saziv
Parlamentarni izbori iz 2012. rezultirali su trećom uzastopnom pobjedom konzervativnih političkih stranaka (nakon 2004. i 2008.) s ukupno 62,8% glasova. Najviše glasova osvojila je koalicija Udruženog fronta konzervativaca (34,8%), iza koje slijedi reformistička Demokratska koalicija reformista (20,6%). Broj zastupnika vjerskih manjina skočio je na 14 što je trosturko više u odnosu na izbore četiri godine ranije i čime je ostvarena peterostruko veća zastupljenost u odnosu na njihov udio u ukupnoj populaciji. Broj ženskih zastupnika povećan je sa 8 na 23.
Cropte (Majen)
Krot je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Laval.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 239 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,15 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 61 metar (maksimalnoj 87 m, a minimalnoj 51 m).
Goran Milanko
Goran Milanko (Split, 30. listopada 1968.) je umirovljeni hrvatski nogometaš koji je, između ostaloga igrao za Hajduk Split, grčki P.A.O.K. F.C., španjolski Cádiz CF, njemački Chemnitzer FC i Rot-Weiss Essen, te izraelski Bnei Sakhnin. Trenutno posjeduje malonogometne terene u Splitu.
Ghostbusters
Istjerivači duhova (eng. Ghostbusters) američka je fantastična komedija iz 1984. koju je režirao Ivan Reitman prema scenariju kojeg su napisali Dan Aykroyd i Harold Ramis. Uz Aykroyda i Ramisa, glavnu ulogu tumači Bill Murray. Istjerivači duhova postali su najkomercijalniji film 1984. godine zaradivši gotovo 240 milijuna $ u kinima SAD-a a polučili su jedan nastavak - Istjerivači duhova 2 - dvije animirane serije - The Real Ghostbusters i Extreme Ghostbusters - kao i reboot - Ghostbusters - te postigli razmjerno velike pohvale kritičara koji su hvalili spoj komedije i strave. Priča se vrti oko četvorice znanstvenika koji uz pomoć posebne opreme hvataju duhove po New Yorku.
2000. su čitatelji časopisa Total Film proglasili film 44. najboljom komedijom svih vremena, Američki filmski institut ga je stavio na 28. mjesto na listi 100 godina...100 smijeha, u 2005. ga je IGN proglasio "najboljom komedijom svih vremena" a 2006. ga je Bravo stavio na 56. mjesto na listi "100 najsmješnijih filmova" Pokušaji snimanja trećeg nastavka nisu urodili plodom preko dva desetljeća, dijelom zbog protivljenja Murrayja da reprizira ulogu po treći put, dijelom zbog nepostojanja novog scenarija, no autor Aykroyd je 2009. ponovno pokrenuo pokušaj a Reitman je 2011. dobio izmijenjenu verziju novog scenarija kojeg je ocijenio "vrlo dobrim". Istjerivači duhova su se našli na raznim listama najboljih filmova 1980-ih.
Sadržaj
New York. Profesori parapsihologije Peter, Ray i Egon u jednoj knjižnici otkriju pravog duha i nakon paničnog straha i bijega izračunaju da bi bilo moguće sa određenom opremom uhvatiti duhove i držati ih neograničeno dugo u posebnoj komori, no baš tada bivaju izbačeni iz sveučilišta pa stoga odluče otvoriti vlastiti posao kao "istjerivači duhova" u kojem bi lovili sablasti i demone po New Yorku i tako ljude riješili njihovih eskapada. Isprva ih nitko ne shvaća ozbiljno a nemaju ni poziva od ljudi koji traže njihove usluge. No baš kada odluče zatvoriti poduzeće, dobiju poziv od menadžera jednog hotela u kojemu neki zeleni duh terorizira goste. Nakon početne nesigurnosti, istjerivači duhova uspiju uhvatiti zelenog duha. Ubrzo im posao procvijeta i počne ih tražiti cijeli grad.
Peter se zaljubi u svoju mušteriju Danu, no ona biva opsjednuta zlim duhom Zuulom, kojem upravlja zli Gozer, bog drevnih Sumerana. Usto, i Danin susjed Louis je postao opsjednut od Gozerovog demona Vinza Clortha te se ujedinio sa Danom kako bi zajedno formirali portal koji bi omogućio da se Gozer pojavi na zemlji. Peter, Ray, Egon i novi član Winston krenu kako bi spasili svijet. Pojave se na krovu Daninog stana i napadnu Gozera, koji je poprimio obik žene, no ovaj na njih pošalje ogromnog duha od sljezi "Stay puft". Ipak, istjerivači duhova prekriže svoje laserske zrake i prouzroče inverziju protona što uništi portal. Na kraju spase Danu i Louisa te izađu van na slavlje gomile ljudi.
Nagrade
Istjerivači duhova su nominirani za dva Oscara: za najbolje vizualne efekte (Richard Edlund, John Bruno, Mark Vargo, Chuck Gaspar) te za najbolju izvornu pjesmu, Ghostbusters (Ray Parker Jr.). Zlatni globus nominirao je film u tri kategorije: za najbolji film - komedija ili mjuzikl, glavnog glumca u komediji ili mjuziklu (Bill Murray) i najbolju izvornu pjesmu, Ghostbusters.
Nominirani su i za nagradu BAFTA u kategoriji najboljih vizualnih efekata, dok je Ray Parker Jr. osvojio kip u kategoriji najbolje izvorne pjesme, Ghostbusters. Osvojili su i nagrada Saturn za najbolji fantastični film, jedinu nominaciju koju su dobili, ali i pobijedili u njoj.
Produkcija
right|thumb|250px|Vatrogasna stanica u kojoj je sniman film
Ideju za film Aykroyd je našao u svojoj vlastitoj fascinaciji s paranormalnim i tu je priču zamislio kao ponovnu filmsku suradnju između sebe i prijatelja Johna Belushija, kolege iz humoristične emisije Saturday Night Live. Originalna priča, koju je napisao Aykroyd, bila je vrlo različita od onoga što je na kraju snimio. U toj ranoj verziji, grupa Istjerivača duhova putovala je kroz vrijeme, prostor i ostale dimenzije u kojima se nalaze ogromni duhovi (od kojih je „Stay-Puft“ duh od sljezi bio samo jedan od mnogih). Također, Istjerivači duhova nosili su SWAT odjela i koristili štapiće umjesto tehničke opreme kako bi se borili sa duhovima. Raniji „storyboard“ pokazuje ih kako nose kacige za nerede s pokretnim transparentnim vizirima.
Aykroyd je predstavio svoju priču redatelju-producentu Ivanu Reitmanu, kojemu se svidjela osnovna ideja, ali je odmah uočio proračunske nemogućnosti zahtijeva Aykroydovog prvog nacrta scenarija. Na Reitmanov prijedlog, priča je dobila veliku promjenu, te se s vremenom razvila u konačni scenarij koji su Aykroyd i Harold Ramis napisali tijekom tri tjedna kreativne rasprave u skloništu otoka Martha's Vineyard između svibnja i lipnja 1982. Aykroyd i Ramis su isprva napisali scenarij s ulogama napisanima posebno za Belushija (Peter Venkman), Eddieja Murphyja (Winston Zeddemore) i Johna Candyja (Louis Tully). Međutim, Belushi je preminuo za vrijeme pisanja scenarija, a ni Murphy niti Candy nisu se odlučili obvezati za film (Candy pogotovo nije razumio svoju ulogu te je predlagao glumiti Louisa kao vlasnika hrpa pasa koji ima čudan naglasak, što je Reitmanu bilo neprimjereno), tako da su Aykroyd i Ramis napravili neke promjene tog osnovnog, ZF orijentiranog sinopsisa za njihov konačan scenarij.
Louis Tully je prvobitno zamišljen kao konzervativni poslovni čovjek u odijelu, ali je malo izmijenjen kada je Rick Moranis dobio tu ulogu. Gozer se isprva trebao pojaviti u obliku fiktivnog lika Ive Shandora kao prosječan čovjek u odijelu kojeg je trebao glumiti Paul Reubens. Na kraju, tu je ulogu odigrala jugoslavenska manekenka Slavitza Jovan. Na nagovor Ramisa, koji je s njim surađivao u filmovima Golf klub i Narednik će poludjeti, Bill Murray je preuzeo ulogu Petera umjesto Belushija.
Ramis nije imao namjeru igrati bilo kakvu ulogu u filmu pošto je planirao samo pomoći Aykroydu napisati scenarij. Međutim, ekipa je imala problema naći pravog glumca za ulogu Egona Spenglera, čak i nakon što su poznati glumci (Chevy Chase, Michael Keaton, Christopher Walken, John Lithgow, Christopher Lloyd i Jeff Goldblum) počeli dolaziti u obzir. Osjećajući da je znao lik najbolje jer ga je stvorio, Ramis je na kraju ipak prihvatio ulogu Egona. Prema njegovim riječima, ta ga je uloga vratila natrag u glumačke vode, kada se u to vrijeme počeo prilagođavati samo na pisanje scenarija i režiranje. Opisao je Egona kao “Spocka novog vijeka“.
Murphy je morao odbiti ulogu Winstona pošto je tada već snimao film Policajac s Beverly Hillsa u isto vrijeme. Da je Murphy dobio ulogu, Winston bi se zaposlio mnogo ranije u filmu, te bi pratio trio u lovu na zelenog duha Slimera u hotelu koji bi ga „usluzio“ umjesto Petera Venkmana. Kada je ulogu preuzeo Ernie Hudson, odlučeno je da ga se dovede u kasnijoj fazi priče koja označava kako se ekipa bori kako bi išli ukorak sa izbijanjem pošasti duhova. Tijekom snimanja, uočen je problem kada je otkriveno da već postoji jedna televizijska emisija sa istim naslovom, The Ghost Busters iz 1975. od studija Filmation za TV kuću CBS. Columbia Pictures studio pripremio je popis alternativnih naslova za svaki slučaj da ne mogu osigurati prava, no nakon snimanja završne bitke u kojoj je gomila vikala „Istjerivači duhova!“, producenti su odlučili da obavezno moraju otkupiti prava na naslov.
Odjek
Istjerivači duhova su pušteni u kino distribuciju 8. lipnja 1984. u 1.339 kino dvorana diljem SAD-a te su tijekom prvog vikenda postigli 13,6 milijuna $ zarade. i 23 milijuna $ tijekom svojeg prvog tjedna, u to vrijeme novi rekord za studio. Film je bio na 1. mjestu na kino blagajnama pet tjedana zaredom, zaradivši 99,8 milijuna $ tijekom tog razdoblja. Nakon što je sedam tjedana bio broj jedan, naposlijetku je konačnu skinut i prebačen na drugo mjesto pojavom filma Grimizna kiša u kojem glumi Prince, a dotad je već zaradio 142,6 millijuna $, što je bilo dovoljno da već bude drugi najkomercijalniji film godine do tada, odmah nakon filma Indiana Jones i ukleti hram. Međutim, Istjerivači duhova su ponovno zadobili prvo mjesto na kino blagajnama sljedeći tjedan, i onda opet tjedan dana nakon toga. Sveukupno je film zaradio 229,2 millijuna $ u američkim kinima, čime je postao drugi najkomercijalniji film 1984. odmah nakon komedije Policajac s Beverly Hillsa. U to vrijeme, to ga je svrstalo među 10 financijski najuspješnijih filmova u filmskoj povijesti. Međutim, film je ponovno nakratko pušten u kino distribuciju 1985. i zaradio dodatnih 9 milijuna $, čime se sveukupno njegova zarada popela na 238.6 milijuna $, čime je pretekao Policajca s Beverly Hillsa i postao 6. najkomercijalniji film 1980-ih najkomercijalnija komedija istog desetljeća.
Film je ostao popularan u modernoj kulturi. Tome u prilog svjedoče i Freddy VS Ghostbusters (2004.) i Return of the Ghostbusters (2006.), dva neslužbena kratka neprofitna filma obožavatelja koja su snimljena po originalnom filmu.
Branko Miljuš
S Hajdukom je osvojio prvenstvo 1979. te kup 1984. i 1987. a odigrao je 357 utakmica i postigao 2 pogotka. Kasnije odlazi van u druge klubove.
Mission Woods, Kansas
Mišon Vuds je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 178, što je 13 (7,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fjodor Ocep
Fjodor Aleksandrovič Ocep (9. februar 1885 - 20. jun 1949) bio je ruski filmski scenarist i režiser. Karijeru je počeo u predrevolucionarnom periodu kao učenik Jakova Protazanova, kome je postao suradnik u sovjetskom periodu. Godine 1929. je došao u Njemačku snimati ko-produkcijski film Živi leš, ali je na kraju odlučio tamo ostati zajedno sa glavnom glumicom Anom Sten, koja mu je kasnije postala supruga. Nakon toga je snimao u Francuskoj, Hollywoodu i Španiji.
Filmografija
Napravljene su dvije verzije filma, jedna na francuskom, jedna na njemačkom; njemačku je režirao Erich Engels
Casarina, Frosinone
Casarina je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Benâte
Benat je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sen Žan d'Anželi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 402 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 36 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 67 metara (maksimalnoj 109 m, a minimalnoj 38 m).
Messier 57
thumb|300px|right|Maglica Prsten posjeduje i vanjske ovojnice plinova.
Maglicu je otkrio Antoine Darquier de Pellepoix 1779. godine. Samo nekoliko dana kasnije otkrio ju je i Charles Messier. Grof Friedrich von Hahn prvi je otkrio središnju zvijezdu 1800. godine.
Svojstva
M57 nalazi se oko 2,300 ly od Zemlje. Prividan sjaj maglice je + 8.8 magnituda. Većina svjetla je emitirana u jednoj valnoj duljini od 500.7 nm. Dimenzije prstena M57 su 1.4'x1.0', na udaljenosti od 2,300 ly to odgovara linearnim dimenzijama od 0.9 x 0.7 ly. Oko središnjeg prstena protežu se ovojnice plinova s promjerom od 2.4 ly. Maglica se širi brzinom od 1" po stoljeću i zahvaljujući tome moguće je procijeniti njenu starost na 6 do 8 tisuća godina.
Središnja zvijezda M57 je bijeli patuljak. Radi se o jezgri zvijezde dimenzija usporedivih sa Zemljom. Sjaj bijelog patuljka je + 14.7 magnituda ali zbog velike temperature on većinom zrači u UV dijelu spektra.
Amaterska promatranja
M57 moguće je vrlo lako pronaći. Nalazi se točno na pola puta od između zvijezda Beta i Gama Lire. Unatoč velikom sjaju zbog malih dimenzija maglice potrebno je veće povećanje da bi se raspoznala. Zbog toga je gotovo nevidljiva u dvogledima 10x50 dok veći dvogledi s povećanje od 20 i više puta je mogu pokazati. U teleskopima oblik prstena će biti jasno uočljiv. Teleskopi veći od 200 mm pokazat će da je i unutrašnjost maglice ispunjena plinom. Teleskopi veći od 500 mm mogu pokazati vanjske ovoje maglice ali u savršenim uvjetima. Za uočavanje centralne zvijezde potreban je teleskop od 350 mm, tamno nebo, stabilna atmosfera i velika povećanja.
Eksterni linkovi
Skica maglice M57
Oseti
thumb|190px|Severna i južna Osetija Oseti ili Osetini, narod su iranskog porekla koji živi na Kavkazu. Potomci su sarmatskog plemena, Alana.
Danas na Kavkazu živi oko 700,000 Oseta. Najviše ih živi u Republici Severnoj Osetiji (deo Ruske Federacije) i Republici Južnoj Osetiji (formalno deo Gruzije, ali faktički je nezavisna država). Republika Severna Osetija je nedavno promenila ime u Republika Alanija.
Oseti čine etničku većinu u obe republike. U Severnoj Osetiji (Alaniji), Oseti čine 61% populacije, dok u Južnoj Osetiji čine 70%. Oseti još uvek govore dijalektom starog sarmatskog jezika.
Osetski jezik spada u istočnu grupu iranskih jezika. Oseti sami sebe nazivaju Ironi ("Iranci").
Istorija
U prvom veku nove ere, Alani su živeli u Azijskoj Sarmatiji, severno od Kavkaza. 72. godine n.e., Alani su u savezu sa drugim plemenima izvršili invaziju na Jermeniju i Mediju. U četvrtom veku jedan deo Alana se pod pritiskom Huna seli na zapad.
Na kraju četvrtog i početkom petog veka Alane nalazimo u više regiona Zapadne Evrope. 406. godine Alani prelaze Rajnu i upadaju u Galiju (današnja Francuska). Tu su se Alani podelili na dve grupe. Jedna grupa je prešla u službu Rimskog carstva i ostala u Galiji. Druga grupa je 409. godine upala na Pirinejsko poluostrvo, gde je formirala Alansku državu. 418. godine, Alansku državu su uništili Zapadni Goti. 429. godine, pod pritiskom Zapadnih Gota, Alani, Vandali i Svevi su se preselili u Severnu Afriku, gde su formirali Alansko-Vandalsku kraljevinu, koja je postojala nešto više od 100 godina, dok je nisu uništili Vizantinci.
Alani koji su ostali u Galiji su povremeno bili u službi Rimskog carstva, a povremeno u savezu sa Gotima. 439. godine je formirana nova Alanska država na području današnjeg grada Orleansa. Međutim, i ova država je uništena, a Alani su se kasnije asimilovali u druge zapadnoevropske narode i prestali da postoje kao nacija.
Jedan deo Alana se 1239. godine doselio u Mađarsku, gde su bili poznati pod imenom Jasi. Njihovi mađarizovani potomci danas žive u mađarskoj županiji Jas-Nađkun-Solnok, govore mađarskim jezikom i smatraju se etničkom grupom Mađara.
U vreme postojanja Sovjetskog Saveza, potomci Alana, Oseti, dobili su dve autonomne teritorije: Autonomnu Republiku Severnu Osetiju (u sastavu Rusije) i Autonomnu Oblast Južnu Osetiju (u sastavu Gruzije). Posle osamostaljenja Gruzije (1991. godine), Južna Osetija je takođe proglasila sopstvenu nezavisnost i danas postoji kao nezavisna država, međutim, međunarodno nepriznata.
Religija
Po veroispovesti 80% Oseta su pravoslavni hrišćani, 15-20% su muslimani. Islam je rasprostranjen pre svega u Republici Severnoj Osetiji.
Monroe, South Dakota
Monro je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Perl (Mosel)
Perl je grad u nemačkoj saveznoj državi Sarland. Jedno je od 7 opštinskih središta okruga Mercig-Vadern. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.267 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 10042115.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Mercig-Vadern Perl se nalazi u saveznoj državi Sarland u okrugu Mercig-Vadern. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 254 metra. Površina opštine iznosi 75,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.267 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 97 stanovnika/km².
Lista država
Ovaj popis država, naveden po abecednom redu, daje pregled danas postojećih država u svijetu. On uključuje teritorije koje su nezavisne države (one koje su međunarodno priznate i uglavnom nepriznate), naseljene zavisne teritorije i područja s posebnim suverenitetom.
Zbog takvih kriterija popis ne tretira izraz "država" kao sinonim za "suverenu državu," kao što je slučaj s kolokvijalnom upotrebom tog izraza.
Popis pokriva sva područja pod nadležnošću navedenih država, što znači teritorije, teritorijalne vode (uključujući unutrašnje vode), ekskluzivne ekonomske zone, kontinentalni pojas i zračni prostor.
Imena država na popisu su navedena na srpskohrvatskom te uključuju i srpskohrvatsku verziju kratkog službenog naziva (npr. Afganistan) i srpskohrvatsku verziju (dužeg) službenog naziva (npr. Islamska Republika Afganistan). Korištenje bilo kakvog od naziva u članku ne pretpostavlja nikakav službeni stav ukoliko je naziv predmet diplomatskog ili kakvog drugog spora.
Ako želite pisati o nekoj zemlji, Wikipedia preporučuje da ne izmišljate svoj način organizacije članka, nego da koristite standardni oblik, koji možete vidjeti u engleskim člancima o zemljama (dobar primjer je engleski članak o Nizozemskoj) i koji je opisan na ovoj engleskoj stranici.
Tipovi političkih entiteta navedenih u članku
Na ovoj listi se nalazi 246 entiteta sljedećih tipova:
U Prilogu popisu država se daje pregled entiteta koji se ne nalaze na ovom popisu. To uključuje posebne političke praven entitete koji se nazivaju državama ali se smatraju integralnim dijelom suverenih država, na primjer konstitutivne države Ujedinjenog Kraljevstva i Länder u Njemačkoj.
Charlottesville
Šarlotsvil je grad u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 43.475 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 43.475 stanovnika, što je 1.574 (3,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Messier 58
Messier 58 (M58 ili NGC 4579) je spiralna galaktika magnitude + 9.7 u zviježđu Djevice. Galaksiju je 1779. godine otkrio Charles Messier. Lord Rosse je sredinom 19. stoljeća prvi u njoj uočio spiralnu strukturu.
Svojstva
M58 je prijelazna galaksija, na pola puta između klasične i prečkaste spiralne strukture. Galaksija se približno nalazi na udaljenost od 68 milijuna godina svjetlosti. Njene prividne dimenzije od 6 x 4 lučne minute odgovara stvarnim dimenzijama od 120,000 puta 80,000 što je čini galaksijom većom od Mliječne staze. Do danas su otkrivene dvije supernove u galaksiji.
Amaterska promatranja
Galaksija M58 pripada među tamnije galaktike u Messierovom katalogu ali sjajnije u skupu galaktika Virgo. U 200 mm teleskopu galaktike je tamna, velika i okrugla s sjajnom zvjezdolikom jezgrom.
Luk (muzika)
Luk u muzici upotrebljavamo na tri različita načina, i to kao: thumb|desno|260px
Josip Mažar Šoša
Josip Mažar Šoša (1912 — 1944) bio je bosanskohercegovački i jugoslovenski partizanski komandant, kasnije proglašen za narodnog heroja Jugoslavije.
Luk (muzika)
Beleži se u vidu malog luka koji spaja istoimene note i služi da produži trajanje tona, pa se zove i "luk trajanja".
Josip Mažar Šoša
Biografija
Rođen je 18. septembra 1912. godine u Derventi. Završio je pomorsku trgovačku akademiju u Bakru. Josip Mažar je po završetku akademije dvije godine plovio na brodovima, ali je kao komunista otpušten iz službe i policijski sproveden u Banju Luku. Tu su ga primili u Komunističku partiju Jugoslavije, 1935. godine. Policija je čestim hapšenjem prekidala njegov posao, ali Šošinu revolucionarnu djelatnost nije mogla zaustaviti, ni onda kada je bio prinuđen da štrajkuje glađu, ni onda kada su ga premlaćivali u Crnoj kući.
Luk (muzika)
Pauze se ne produžavaju ligaturom.
thumb|desno|150px|
Josip Mažar Šoša
Biografija
Početkom juna 1941. Šoša je bio jedan od 14 najistaknutijih komunista Bosanske krajine, koji su na Šehitlucima, iznad Banjaluke, pravili posljednji raspored pred podizanje naroda na ustanak. Od prvog sastanka s kozarskim komunistima u selu Orlovcima kod Prijedora, 25. jula 1941. godine, učestvuje u pripremama ustanka sa dr. Mladenom Stojanovićem.
Luk (muzika)
To je vrsta artikulacije koja se obeležava lukom iznad ili ispod grupe nota, koji izvođača upućije da te tonove treba izvoditi bez prekida, na jedan dah.
thumb|desno|460px|U kodi [[kompozicija (muzika)|kompozicije za klarinet i orkestar R. Lazića - V. Peričića: Thema e Variazioni lukovi za legato'' artikulaciju su ujedno i "lukovi fraze".]]lll
kk
Josip Mažar Šoša
Biografija
Kao komandant Jedanaeste krajiške divizije uništio je četnički pokret u centralnoj Bosni. Presjekao je neprijateljske komunikacije Brod - Sarajevo u vrijeme bitke na Sutjesci. Uoči nove, 1944. godine, po ucrtanim strelicama njegove operativne zamisli, kretale su se divizije Petog bosanskog i Prvog proleterskog korpusa prema Banjaluci.
Luk (muzika)
To su lukovi koji raščlanjuju (razdvajaju) muzičko delo u manje celine, fraze, da bi ono slušaocu postalo što jasnije, lepše, razumljivije i razgovetnije.
Josip Mažar Šoša
Biografija
Poginuo je oktobra 1944. godine kao načelnik Operativnog odjeljenja Petog udarnog korpusa, od eksplozije minobacačke granate prilikom napada na Travnik.
Luk (muzika)
Zove se i "luk fraze".
Josip Mažar Šoša
Biografija
Odlukom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 26. jula 1949. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Porodica
Josip potiče iz poznate revolucionarne porodice Nikole Mažara, finansijskog inspektora. I Josipov mlađi brat Drago(1918 — 1991) je takođe proglašen za narodnog heroja.
Case Iommi, L'Aquila
Case Iommi je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 445 m.
Aurensan (Gornji Pirineji)
Oransan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Tarb.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 660 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 92 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 260 metara (maksimalnoj 271 m, a minimalnoj 250 m).
Viretta, Torino
Viretta je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 801 m.
Heiligenberg
Heiligenberg se može odnositi na:
Zhang Jianzhi
Zhang Jianzhi (張柬之) (625 -706), kurtoazno ime Mengjiang (孟將), formalno Princ Wenzhen od Hanyanga (漢陽文貞王), bio je kineski službenik u doba dinastije Tang koji je služio kao kancelar carici Wu Zetian i njenom sinu caru Zhongzongu. Bio je ključna ličnost dvorskog puča kojim je svrgnuta Wu Zetian i car Zhongzong vraćen na vlast 705. Kasnije je bio prognan zbog lažnih optužbi od strane Wu Sansija, nećaka Wu Zetian, te umro u izgnanstvu.
Henrik Galeen
Henrik Galeen (7. januar 1881- 30. jul 1949) je bio austrijski glumac, scenarist i filmski režiser, poznat kao jedna od najvažnijih ličnosti njemačkog filmskog ekspresionizma. O njegovom ranom životu ima relativno malo podataka; rodio se u jevrejskog porodici u današnjem Lavovu i postao glumac u teatru, učeći kod Maxa Reinhardta, prije nego što se 1910-ih počeo interesirati za novi medij filma. Bilo kao glumac, scenarist ili režiser je sudjelovao u nekim od najvažnijih ostvarenja njemačkog nijemog filma 1910-ih i 1930-ih. Zbog jevrejskog porijekla je 1933. morao napustiti Njemačku po dolasku nacista na vlast; ostatak života je proveo u Švedskoj, a potom u SAD.
Izabrana filmografija
scenarist
Senecaville, Ohio
Senikavil je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Henrik Galeen
Izabrana filmografija
režiser
glumac
Senecaville, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 457, što je 4 (0,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Elbe (Niedersachsen)
Elbe je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 37 opštinskih središta okruga Volfenbitel. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 1.709 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3158011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Volfenbitel Elbe se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Volfenbitel. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 119 metara. Površina opštine iznosi 16,8 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.709 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 102 stanovnika/km².
1910-e
1910-e su decenija koja je počela 1. januara 1910. i završila 31. decembra 1919.
Messier 59
Messier 59 (M59 ili NGC 4621) je eliptična galaksija u zviježđu Djevice. Galaksiju je otkrio Johann Gottfried Koehler 11. travnja 1779. godine prilikom promatranja kometa. Charles Messier samostalno ju je otkrio 15. travnja 1779. kada je promatrao isti komet. U istoj noći Messier je otkrio i M60.
Svojstva
M59 je član skupa galaktika Virgo i pripada među veće galaktike u njemu. Unatoč velikim dimenzijama, M59 nije sjajna kao M49, M60 i M87. Galaksija pripada u tip E5 eliptičnih galaktika s dužom osi koja mjeri oko 90,000 ly u dužini. Udaljenost galaktike je oko 60,000,000 ± 5,000,000 ly. M59 ima oko 1900 ± 400 kuglastih skupova u svom halo-u. To je nekoliko puta više od Mliječne staze ali još manje od gore navedenih galaksija.
Amaterska promatranja
M59 ima prividni sjaj od + 9.6 magnituda. Galaksiju je moguće uočiti u teleskopu od 80 mm ako se promatra s tamne lokacije. Kroz 200 mm teleskop iz naselja galaktika izgleda kao izduženi oval s "prečkom" u sredini. U 200 mm teleskopu dimenzije galaktike su oko 2x1.5 lučnih minuta.
Kapravirin
Kapravirin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 451,369 Da.