cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vizantijska književnost
Književnost na narodnom jeziku
Osnovna odlika srednjovekovnog narodnog pesništva jeste njen lirski ton, koji stalno dolazi do izražaja u emocionalnim preokretima. U vizantijskoj književnosti erotska poezija dostiže rafinisanost zahvaljujući uticaju viteške ljubavne pesme koju su doneli Franci u 13. veku i kasnije. Vizantinci su imitirali i prilagodili romantične i legendarne motive koji su došli sa Zapada. Italijanski su pak uticaji doveli do oživljavanja drame. Proslavljanje grčkih junaka u narodnoj književnosti bilo je rezultat sukoba koje su Grci proživljavali s pograničnim narodima u istočnom delu carstva. Popularna dela o junaštvu antičkih heroja čitala su se po celom istoku, pa je i to doprinelo oživljavanju herojske pesme, premda prožete dubokim romantičnim tonom. Rezultat je bio potpuni uspon narodnih ideala i širenje idejnog horizonta kako su aticističke tendencije postepeno opadale. Stoga je došlo do potpune promene u vizantijskim književnim vrstama. Od svih oblika umetničke poezije opstao je samo roman, koji je dobio ozbiljniju svrhu i širu publiku. Od metričkih oblika ostao je samo politički stih. Na ovim jednostavnim temeljima izraslo je mnoštvo novih pesničkih formi. Pored narativnog romana o junaštvu i ljubavi nastala je i narodna ljubavna poezija, pa čak i počeci moderne drame.
thumb|right|[[Planine Troodos, sa kojih je junak Digenis Akritas u istoimenom epu prelazio na maloazijsku obalu]]
Jedini pravi vizantijski herojski ep jeste Digenis Akritas (Διγενής Ακρίτας) iz 11. ili 12. veka koji je nastao na tradiciji akritskih pesama, odnosno junačkih narodnih pesama koje su se pevale oko borbi vizantijskih graničara (akrita) s arapskim Saracenima u istočnom delu Male Azije. Postojeće verzije ovoga epa pokazuju mešavinu nekoliko ciklusa, modelovanih prema Homeru. Glavne teme epa su ljubav, avanture, bitke i jedno patrijarhalno, idilično uživanje u životu. Po tematici, dakle, ep je svojevrsna mešavina Ilijade i Odiseje, ali veći deo građe uzet je iz Odiseje, premda prilagođen hrišćanskom okruženju. Istinska pobožnost i jaka porodična osećanja kombinuju se sa jakim osećanjima prema prirodi. Umetnički gledano, ovom epu nedostaje dramatskoga kvaliteta i razlilitih karaktera, pa ga pre treba porediti sa slovenskim i orijentalnim herojskim pesmama nego sa germanskim i starogrčkim.
Vizantijski ljubavni roman rezultat je fuzije sofističkog aleksandrijsko-vizantijskog romana i narodnog francuskog romana iz srednjega veka, ali pisan na osnovu helenističkog pogleda na život i prirodu. To pokazuju tri najkrupnije poeme te vrste, sastavljene u 13. i 14. veku: Kalimah i Hrisoroa, Veltandar i Hrizanca, Livistros i Rodamna. Dok je za prvi i treći presudan uticaj vizantijskog romana, kako u misli tako i u načinu obrade, drugi već pokazuje estetički i etički uticaj starofrancuskog romana, a i njegova tematika veoma podeća na legendu o Tristanu. Stil je jasniji i transparentniji, a radnja dramatičnija nego u sačuvanim verzijama epa o Digenisu. Etička potka ovog romana jeste romantična ideja o viteštvu, o zadobijanju ljubavi dragane putem hrabrosti i odvažnosti, a ne pukom slučajnošću kao u umetničkim vizantijskim romanima. Pored ovih nezavisnih adaptacija francuske građe stoje i direktni prevodi Stari vitez, Florije i Placijaflora i Imberije i Margarona.
Glavno je delo krstaškoga razdoblja Morejska hronika, čiji pisac ostaje nepoznat. Sastavljena je u novogrčkim stihovima, a kazuje istoriju francuskih feuda na Peloponezu od 1204. do 1292. godine. U uvodu se ukratko govori i o prvom i četvrtom krstaškom ratu. Nepoznati autor, verovatno helenizovani Franak, pokazuje mnogo predrasuda prema Grcima. Morejska hronika je sačuvana u dve verzije na narodnom grčkom jeziku te u prevodu na starofrancuski, španski (aragonski) i italijanski. Po svom obliku, sadržaju i celom duhu rečito svedoči o franačko-romejskoj simbiozi u Moreji 13. veka. Napisana je pre 1326. godine.
Otprilike u isto to vreme nastala je jedna izvrsna zbirka ljubavnih pesama, verovatno iz 14. veka, pod nazivom Rodske ljubavne pesme. Zbirka se sastoji od ciklusa sređenih po aritmetičkom akrostihu. Po sadržaju predstavlja, u stvari, jednu poetsku ljubavnu novelu, napisanu sa mnogo ukusa i topline. Ove ljubavne pesme ubrajaju se u najbolje i najznačajnije poetske proizvode na narodnom grčkom jeziku. One su odličan dokaz kako se suptilno lirski može pevati na jeziku demosa, a s druge strane kako je i Vizantinac, pored svega svog nadzemnog otuđenja, ipak ostao čovek koji ume da voli ljudskom, "običnom" ljubavlju muškarca i žene, i da u tu ljubav unese poetiku čistoga erotskog doživljaja.
Između perioda francuskog uticaja u 13. i 14. veku i perioda italijanskog uticaja u 16. i 17. veku došlo je do kratkotrajnog oživljavanja romantičkih pesama u kojima se pesnički obrađuje antička građa. Pored Ilijade Konstantina Ermonijaka (početak 14. veka) i Trojanskog rata, doslovnog prevoda poznatog francuskog romana o Troji Beonoita de Sainte-Morea iz 14. veka, treba pomenuti Ahileidu i Aleksandridu, dve povesti u stihu koje su u 14. i 15. veku bile u Vizantiji veoma popularne. Ahileida je povest o homerskim junacima, ali odevena u potpuno novo, romantično ruho. Nije poznato tačno vreme njenog nastanka, ali sačuvane prerade potiču verovatno iz 14. veka. Sačuvane su, u stvari, dve redakcije: kraća (761 stih) i duža (1820 stihova); u oba slučaja to je politički stih bez rime. Zbivanja su u obe redakcije ista. Glavna je tema ove poeme sudbina Ahileja, čudesno snažnog i umnog sina mirmidonskog kralja. Ahilej je ovde vitez, i svi događaji su čisto srednjovekovnog tipa: tu je i viteška romantična ljubav, i otmica, i pomirenje sa srećnom svadbom, čak i viteški turnir, najzad smrt Ahilejeve dragane Poliksene. Tragična Ahilova smrt u Troji, gde ga na prevaru ubija Paris, daleki je odjek antičke fabule. Sve je ovo karakteristično, antičko je samo u imenima junaka i izvesnim momentima radnje, dok je sve ostalo deformisano u duhu jednoga novog doba. Ahileida je čisto srednjovekovna viteška poema, obojena lokalnim koloritom. Za razliku od nje, Aleksandrida se dublje koreni u antičkoj, tačnije rečeno u helenističkoj tradiciji. Apokrifna povest o Aleksandru Velikom, koja je pripisivana Kalistenu, nastala je još u doma Ptolemeida, a početkom 3. veka pne. pretrpela je dalju preradu. Verzija koja znatno "modernizuje" Pseudo-Kalistena nastala je ne pre 14. veka.
Solza
Solza ima više značenja:
Vizantijska književnost
Književnost na narodnom jeziku
Na drugoj strani leže opet fantastična dela s metafizičkim prizvukom, u kojima se sa svetlosti ovozemaljskog življenja silazi u podzemni mrak: Apokop (Večernji odmor), kao i delo Jovana Pikatora s početka 14. veka, pisani su na temu silaska u Had. Metafizička radoznalost odvodi u tajanstvena zbivanja podzemlja. Tu se Vizantinac opet predaje svojim onosvetskim opsesijama i progovara jezikom srednjovekovne misterije. Međutim, ova tematika ipak nije mogla da osvoji glavno mesto u pesništvu narodnog jezika. Popularnije su, a zato i brojnije, legendarne i istorijske poeme. To je ujedno i najoriginalniji i najvredniji deo "vulgarnogrčkog" pesništva vizantijskog razdoblja, gde ponovo dolazi do izražaja epska invencija grčkoga duha. Roman o Velizaru, Andronikov sin, Morejska hronika i Osvajanje Carigrada, zatim dve tužbalice (plača) o padu Carigrada 1453. i Atine 1458, čitani su sa velikim uživanjem.
Baština vizantijske književnosti
Poslednje godine Vizantije posebno su važne za zapadnoevropski humanizam. Filozof Georgije Gemist Pliton (oko 1355–1452), čije je glavno delo O zakonima, obnovio je platonsku i aristotelovsku filozofiju i okupio učenike stvorivši tako u Mistri školu antičke filozofije. Njegov je učenik bio Visarion (1395–1472), mitropolit u Nikeji i veliki pobornik ujedinjenja sa katoličkom crkvom. Postao je kardinal i živeći u Rimu okupljao je oko sebe italijanske humaniste.
Nakon pada Carigrada u turske ruke i mnogi su drugi Grci pomogli da se znanje grčkoga jezika i poznavanje grčke književnosti ukorene u Italiji. Među njima se osobito ističu Manojlo Hrisolora, Jovan Argiropul, Georgije Hrisokoka i Dimitrije Halkokondil. Manojlo Hrisolora (oko 1350–1415) bio je učenik Dimitrija Kidona, pisar cara Manojla II Paleologa, koji ga je poslao na Zapad da traži pomoć protiv Turaka; prešao je u katoličanstvo i postao kardinal. Njegov rad u Firenci označava važan datum u istoriji zapadnoevropske kulture. Osim pisama – među kojima se nalazi i jedno upućeno caru Jovanu VIII s upoređivanjem starog i novog Rima – i teoloških spisa, važan je spis Pitanja grčkog jezika, koji predstavlja svojevrsni prvi početak grčke gramatike na Zapadu.
Jovan Argiropul (oko 1415–1487) bio je učitelj gramatike u Carigradu, zatim je poučavao grčki u Padovi, 1456. godine došao na akademiju u Firenci, i najzad ga je Sikst IV pozvao u Rim, gde je njegov učenik bio i Reuchlin. On je započeo izučavanje grčke filologije u Italiji. Pročuo se pre svega svojim prevodima mnogih Aristotelovih spisa na latinski jezik. Osim toga, napisao je više beseda, pisama i drugih dela. Georgije Hrisokoka bio je lekar i jedan od Visarionovih učitelja, bavio se fizikom, matematikom i astronomijom. Napisao je delo O imenima gradova i mesta, te više astronomskih spisa. Dimitrije Halkokondil (1424–1511), poreklom iz otmene atinske porodice, rođak Laonika Halkokondila, živeo je od 1449. godine u Italiji, bio učitelj grčkog jezika u Perugi i Padovi, i najzad sledbenik Jovana Argiropula u Firenci. Osim što je napisao jednu gramatiku, važnu za proučavanje grčkog jezika na Zapadu, prvi je objavio Homera (1488), Isokrata (1493) i Suidu (1499). Od njega je sačuvan i niz pisama.
Bogata svetovna književnost pozne Vizantije ulazi tako svojim istorijskim izdancima u procvat zapadnoevropskog humanizma. Crkvena pak književnost nastavlja, ograničena i skučena ali neslomljena, pod turskom vladavinom; odigrala je veliku ulogu ne samo u grčkoj nacionalnoj kulturi, nego je važna i za ostale balkanske narode. Nemerljiva je uloga Vizantije u očuvanju antičke književne baštine: bez vizantijske književnosti mi bismo danas raspolagali s neuporedivo manjim korpusom antičke grčke književnosti. I sama činjenica da se starogrčka književnost očuvala, ali i da se Zapadna Evropa upoznala s njom šireći tako horizonte humanizma i renesanse, duguje se vizantijskoj književnoj baštini.
Elisabeth Shue
Elisabeth Judson Shue (6. oktobar 1963 -) je američka glumica i producentica, koja je slavu stekla 1980-ih nastupima u popularnim filmovima pretežno namijenjenim mlađoj publici kao što su The Karate Kid, Adventures in Babysitting, Back to the Future Parts II i III. 1990-ih se nastojala preorijentirati na ozbiljnije uloge, u čemu se najviše ističe nastup u filmu Leaving Las Vegas za koji je dobila mnoge prestižne nagrade.
Canadian County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 115.541, što je 27.844 (31,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Taligluceraza alfa
Taligluceraza alfa (Elelyso) enzim je koji se proizvodi koristeći biljne ćelije. Ovaj enzim je rekombinantna glukocerebrozidaza, koja se koristi za lečenje Gaučeve bolesti. Ona je bila prvi lek biljnog porekla koji je FDA odobrila. Izražavanje proteina u biljnim ćelijama je dovoljno visoko da nisu neophodna naknadne modifikacije proteina. Produkt nije podložan virusnoj kontaminaciji. Upotreva transgenskih ćelija šangarepe je jeftinija alternativa. Preklinička ispitivanja su pokazala da je enzim dobro tolerisan kod pacijenata.
Corpus inscriptionum Latinarum
thumb|200px|Natpis II 697 u CIL: na zidu jedne zgrade u [[Cáceres (grad u Španjolskoj)|Cáceresu u Španiji]]
Corpus inscriptionum Latinarum, skraćeno CIL, naziv je obimne zbirke drevnih natpisa na latinskom jeziku, koja predstavlja merodavan izvor za dokumentovanje sačuvanih epigrafskih spomenika iz antike. Javni i privatni naslovi doprinose osvetljavanju svih aspekata rimske istorije i života u antičkom Rimu. Corpus se sve vreme ažurira novim podacima te se objavljuju nova izdanja i dodaci.
CIL se odnosi i na organizaciju u okviru Berlinsko-brandenburške akademije nauka koja je odgovorna za sakupljanje podataka o latinskim natpisima i objavljivanje tih natpisa. Tu je organizaciju 1853. osnovao Theodor Mommsen.
Cilj
CIL obuhvata sve latinske natpise pronađene bilo gde na teritoriji Rimskog carstva te ih sortira po geografskim i sistemskim kriterijima. U ranijim tomovima prikupljene su i objavljene merodavne verzije svih natpisa poznatih u njihovo doba, od kojih su mnogi prethodno bili objavljeni u dugom nizu različitih publikacija. Opis uključuje sliku izvornog natpisa, ako je dostupna, zatim crtež koji prikazuje slova u njihovoj originalnoj veličini i položaju, kao i tumačenje u kojem se rekonstruišu skraćenice i reči koje nedostaju, te opis pitanja i problema vezanih na određeni natpis. CIL se štampa na latinskom.
Počeci
Godine 1847. u Berlinu je osnovan jedan odbor s ciljem da se objavi sređena zbirka latinskih natpisa, koje su tokom prethodnih vekova na komad objavljivale stotine filologa i drugih naučnika. Vodeću ulogu u tom odboru igrao je Theodor Mommsen, koji je uredio nekoliko tomova koji su obrađivali natpise iz Italije. Veliki deo posla sastojao se u ličnom obilasku lokacija i spomenika, kako bi se izradila što vernija kopija originalnog natpisa. U slučajevima gde se ranije citirani natpis više nije mogao pronaći autori su pokušali da tačan tekst utvrde poređenjem verzija tog natpisa koje su objavljenje u delima ranijih autora koji su original videli. Prvi tom pojavio se 1853.
Sadašnji status
CIL se danas sastoji od 17 tomova, štampanih u oko 70 delova, u kojima je zabeleženo ukupno oko 180.000 natpisa. U 13 dodatnih tomova objavljene su tablice i posebni indeksi. Prvi tom, u dve sekcije, obrađuje najstarije natpise, sve do kraja Rimske republike; tomovi od II do XIV podeljeni su geografski, prema oblastima u kojima su pronađeni natpisi koje obrađuju. Ostali tomovi pokrivaju druge teme. Na primer, tom XVII u celosti je posvećen miljokazima. Planiran je XVIII tom, u kojem će biti prikupljeni stihovani latinski natpisi (Carmina latina epigraphica). Dvotomni "indeks brojeva", koji povezuje brojeve natpisa s brojevima odgovarajućeg toma, objavljen je 2003.
Berlinsko-brandenburška akademija nauka nastavlja s ažuriranjem i objavljivanjem Corpusa.
Neuzelle
Nojcele je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Oder-Špre. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 4.539 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12067357.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Oder-Špre Nojcele se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Oder-Špre. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 43 metra. Površina opštine iznosi 134,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.539 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 34 stanovnika/km².
Torrione, Macerata
Torrione je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 49 m.
Haytic, Tancanhuitz
Haytic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 77 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 303 m.
Alejandra Sandoval
Alejandra Sandoval (Cali, 23. kolovoza 1980.), kolumbijska je glumica i model.
Precesija (astronomija)
thumb|150px|right|Precesija (plavo), nutacija (crveno) i rotacija (zeleno)
Precesija (lat. praecessio — prethođenje, kretanje unapred) je premeštanje tačke prolećnog (ili jesenjeg) ekvinokcija usled laganog zaokretanja pravca Zemljine ose, zbog čega se Sunce svakog dana vraća u tu tačku, čime ono završava svoje puno kretanje po ekliptici. Istovremeno s precesionim kretanjem, Zemljina osa doživljava i nutaciono kolebanje - nutaciju.
Literatura
Precessió dels equinoccis Precese zemské osy Precession Precesión de los equinoccios Précession des équinoxes נקיפת ציר כדור הארץ Precessione degli equinozi Precesija (astronomija) വിഷുവങ്ങളുടെ പുരസ്സരണം Precessão dos equinócios Precesia echinocţiilor Предварение равноденствий Stellar precession Precesija enakonočij Прецесија 分點歲差
El Bajío, San Juan de los Lagos
El Bajío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Kosmos-632
Kosmos-632 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
El Bajío, San Juan de los Lagos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1856 m.
Kosmos-632
Kosmos-632 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 12. februara 1974. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-632 je bio osmatrački satelit.
Suhač
Suhač je naselje u sastavu grada Sinja, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Zemljopis
Naselje se nalazi sjeverno od Sinja.Nalazi se na 380 metara nadmorske visine.
Stanovništvo
U 1869., 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Karakašica, kao i dio podataka u 1910. i 1948.
Povijest
U NOB-u tijekom Drugog svjetskog rata sudjelovalo je 71 stanovnik.
Soncino
Soncino ima više značenja:
Pătârlagele, Pătârlagele
Pătârlagele je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Pătârlagele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2667 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Pigmalionov efekt
Pigmalion efekat je efekat koji se drugačije naziva efekat autosugestije koji pokazuje da se predrasude i očekivanja neke osobe u velikom broju slučajeva na kraju zaista i ostvare. Na primer, predrasude nastavnika često utiču na uspeh dece. Što se više deca hvale kao uspešna i pametna, ona zaista i budu takva. Naravno, dešava se i obrnuto. Eksperimenti vršeni među američkim osnovcima, na primer, dokazali su da, ako se deca prosečne inteligencije hvale kao ona sa natprosečnom, ona s vremenom počnu da pokazuju natprosečne rezultate.
Godine 1965, Robert Rozental i Lenor Džejkobson izveli su eksperiment u jednoj osnovnoj školi, govoreći nastavnicima te škole da će test (Harvard Test of Inflected Acquisition), koji su planirali da daju učenicima, otkriti koji su učenici napredni i posebno nadareni. Eksperimentatori su nakon izvođenja samog eksperimenta nasumično izabrali par đaka i predstavili ih njihovim nastavnicima kao natprosečno inteligentne i velike potencijale u budućnosti. Rozental i Džejkobson su se nadali da će ovim eksperimentom otkriti do koje mere promene u ponašanju nastavnika utiču na promene u postignućima njihovih đaka.
Mit o Pigmalionu
Antički mit o Pigmalionu prvi put je zabeležen kod rimskog pesnika Ovidija početkom prvog veka nove ere, u njegovom delu Metamorfoze. Ovaj mit je vekovima inspirisao umetnike i po njemu Pigmalion efekat dobio ime kao psihološki fenomen koji označava uticaj individualnih uverenja i očekivanja na svakodnevna dešavanja.
Pigmalion je bio talentovani vajar koji je život proveo u samoći, odsečen od sveta i svojim talentom je pravio skulpture koje su bile izuzetno lepe. U nemogućnosti da pronađe ženu koja mu u potpunosti odgovara, on je počeo da stvara svoju viziju idealne žene. Rukovodeći se tom vizijom, izvajao je žensku figuru koja je plenila lepotom i gracioznošću i u koju se zaljubio. Nazvao ju je Galatea, što znači bela kao mleko i smestio ju je isped ateljea kako bi je stalno posmatrao. Posvećivao joj je pažnju, provodio vreme sa njom i razgovarao sa njom kao da je živa i zbog toga su se proširile glasine po gradu o Pigmalionovom ludilu. Nakon što se požalio boginji Afroditi, ona mu je pomogla i oživela Galateu. Ovaj efekat dobio je ime baš po ovom mitu jer je Pigmalionova vera slična poverenju nastavnika u đake koji će ostvariti određeni uspeh.
Eksperiment
Rozental i Džejkobson su 1968. sproveli istraživanje kojim su hteli da ispitaju kako nastavnici utiču na uspeh dece u školi. Psiholozi su učenicima jedne osnovne škole zadali test inteligencije, a nastavnicima su saopštili da test može da otkrije učenike koji imaju veće predispozicije da napreduju. Zatim su istraživači saopštili nastavnicima imena ovih najtalentovanijih učenika, a zapravo su to bili nasumično izabrani učenici koji su nastavnicima predstavljeni kao najsposobniji. Ovi učenici se nisu razlikovali od ostalih učenika, ali su Rozental i Džejkobson manipulacijom stvorili određenu sliku o uspehu učenika. Očekivanja koja su izazvana lažnim predviđanjima podstakla su nastavnike da različito tretiraju učenike što je dovelo do razlika na kraju godine. Posle osam meseci, istraživanje je pokazalo da su izabrani učenici zaista napredovali više od ostalih učenika, iako su na početku svi davali podjednake rezultate. Najmlađi od njih su napravili najdramatičnije rezultate. U proseku ovi prvaci su povećali svoje IQ rezultate za 27 bodova. Ostvarili su bolje rezultate zato što se od njih to i očekivalo. U skladu sa svojim očekivanjima nastavnici su podešavali svoje ponašanje na času. Učenici za koje se verovalo da su napredniji bili su privilegovani i njima se posvećivalo više pažnje nego ostalim učenicima. Nastavnici su sa entuzijazmom sarađivali sa njima i češće su im postavljali pitanja jer se očekivalo da će oni znati tačne odgovore i najbolje odgovoriti. Ovakav tretman je uticao da učenici razviju osećanje samopouzdanja, usled čega su se više i efikasnije angažovali u školskim aktivnostima. Nakon određenog vremena, naučnici su saopštili nastavnicima da nije bilo nikakvog posebnog testa koji bi odredio koja su deca nadarenija, već da se radilo o standardnom testu inteligencije.
Sve ovo vodi zaključku da su neuspešni učenici mogli bolje da prođu da ih nisu od početka pratila negativna očekivanja nastavnika.
Rozental je postao veoma poznat po svom efektu. Njegova studija je preživela neobičnu oluju kontraverznosti i postala je jedna od najupečatljivijih i najcitiranijih otkrića u istoriji psihologije.
Flanaganov test
U ovom eksperimentu Džejkobson i Rozental su koristili Flanaganov test inteligencije (Tests of General Ability). Ovaj test se sastojao iz dva dela: prvi deo je merio verbalne sposobnosti dece kao što su informisanost i elokventnost, a drugi je merio sposnosti rezonovanja kao što je apstraktno razmišljanje. Njegova ideja je bila da napravi test inteligencije koji će moći da rade i deca koja imaju problema sa učenjem.
Efekti očekivanja
Postoji više mogućih objašnjenja zaključaka da su efekti očekivanja nastavnika funkcionisali prvenstveno na nižim razredima, uključujući: Drugi istraživači su vrlo brzo pokazali da je teško ili nemoguće podstići promenu u koeficijentu inteligencije koju je definisao Rozental, ali su potvrdila da očekivanja nastavnika mogu uticati na školski uspeh učenka.
Naravno, uticaj nastavnikovih očekivanja ne ostvaruju se uvek i automatski. Na primer, učenici mogu da postanu svesni nastavnikovih očekivanjima i da im se suprodstave, ako ih ocene kao neopravdane, i da na taj način primoraju nastavnike da promene svoja prvobitna očekivanja. Pored toga, nastavnik može da dobije dodatno obaveštenje o učeniku (na primer, od drugih nastavnika) koja mogu da promene prethodno formiranu sliku i očekivanja. Razlike u nastavnikovim očekivanjima mogu da se izraze kroz sledeće ponašanje:
Nastavnici mogu da umanje negativne posledice sopstvenih očekivanja ako se pridržavaju sledećih pravila:
Zaključak
Iz ovog eksperimenta se može zaključiti da Pigmalion efekat može pozitivno da utiče na decu, jer on stvara veću posvećenost nastavnika deci, što direktno utiče na motivaciju dece. Deca u koju se ulaže više nade će se potruditi više da ispune očekivanja, pa makar ona nekad bila i preambiciozna. Loša strana ovog efekta je što bolji učenici konstantno osećaju pritisak okoline da napreduju, za razliku od ostalih koji se nalaze u senci i na koje se ne obraća dovoljno pažnje. Shvatnje neuspeha lošijih učenika se bitno razlikuje od shvatanja neuspeha boljih. Na lošije učenike se odražava ovaj efekat tako što njihove loše performanse u školi nisu adekvatno ispraćene od strane nastavnika. Školski uspeh nekog učenika nije isključivo proizvod njegovih sposobnosti, odlika ličnosti i motivisanosti ili zdravstvenog stanja. Uspeh zavisi i od različitih činilaca koji deluju u njegovom socijalnom okruženju (na primer, od očekivanja i uverenja o značaju učenja koja postoje u porodičnoj sredini i grupi prijatelja, i dr). Kada je reč o uticajima socijalnog okruženja nikako ne treba smetnuti s uma i ulogu nastavnikovih uverenja o učenikovoj sposobnosti za učenje.
Sora (razvrstavanje)
Sora ima više značenja:
Flambruzzo, Udine
Flambruzzo je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 275 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
El Gallo, Playa Vicente
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Gornja Barica
Gornja Barica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Brod (grad) koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 296 stanovnika.
Gateway, Alaska
Gejtvej je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.552, što je 2.6 (88,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Sušci
Sušci su naselje u općini Dicmo, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Zemljopis
Naselje se nalazi južno od Sičana, nekoliko kilometara od državne ceste D1.
Ad Daḩah, Hajjah
Ad Daḩah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Sorano
Sorano ima više značenja:
El Sarnoso, Burgos
El Sarnoso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Burgos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Kosmos-633
Kosmos-633 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-633 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 27. februara 1974. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-633 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Supetarska Draga
mini|304x304piksel|Supetarska Draga, after the rain
Supetarska Draga je naselje na otoku Rabu (Kvarner). Administrativno, naselje pripada gradu Rabu, Primorsko-goranska županija.
Zemljopisni položaj
Nalazi se na sjeveru otoka.
Najbliža naselja su Lopar (4 km sjeverno) i Kampor (2 km južno).
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, naselje je imalo 1184 stanovnika.
Znamenitosti
mini|303x303piksel Crkva svetog Petra u Supetarskoj Dragi iz XI. st. smještena je u polju podno obronaka brda Kamenjaka. Jedini je cjeloviti ostatak nekadašnje benediktinske opatije koja je ukinuta 1467. godine. O zasnivanju samostana svjedoči sačuvana isprava u kojoj se spominju rapski biskup Drago, prior Majus i svo stanovništvo rapske komune koji opatu Fulkonu daruju crkvu sv. Petra i sv. Ciprijana u Dragi s pripadajućim zemljištem da tamo osnuje samostan. Sve do osiromašenja u XIV. st. samostan će biti značajno središte koje se spominje u nizu isprava o dobivanju povlastica i sl. Posjedovao je hospicij i Crkvu sv. Križa u gradu, pripadala mu je Crkva sv. Marije Magdalene u Loparu i slikovite vodenice u dnu morske uvale. Ostaci građevina samo su djelomično danas vidljivi u sačuvanom zidu južnoga krila s romaničkim prozorima. Pojedini dijelovi ugrađeni su u građevine župnoga dvora i seoske zadruge, a neki posve porušeni. Od samostanskog sklopa sačuvana je u cijelosti samo crkva koja sigurno ima ranokršćansku osnovu. Na to ukazuju kapiteli ukrašeni stiliziranim palminim i akantovim lišćem iz XI. st. te ulomak pluteja oltarne pregrade iz V. ili VI. st. Crkva je inače longitudinalna trobrodna bazilika s trima stršećim apsidama na istočnoj strani. Unutrašnjost je s pet pari stupova i šest lukova podijeljena u tri broda. Lukovi se svojim stopama oslanjaju o jastučaste imposte, a ovi o kapitele specifične protoromaničke modelacije. Zidni plašt crkve proviđen je trima romaničkim monoforama na sjevernom i južnom zidu. Tri prozora ima i središnja, najdublja apsida. Zabat glavnog portala s polukružnim lukovima lunete i trokutastim vanjskim završetkom oslanja se o istaknute konzole s grifonima. U zabatu glavnoga broda tri su romanička prozora sa skošenim stranicama, od kojih je središnji u samom vrhu. Vijenci bočnih zabata i glavnoga broda ukrašeni su zupčastim konzolama. Samo je pročelje izvedeno od krupnih uslojenih klesanaca. Zvonik smješten u ravnini sa zidom pročelja romaničkih je osobina te dosta nalikuje benediktinskim zvonicima sv. Ivana i sv. Andrije u gradu. Zidna ploha bila je relativno zatvorena, donje etaže proviđene monoforama, a pretposljednja i posljednja biforama, odnosno triforama. Godine 1906. zvonik je porušen do razine prvoga kata. Ljevač Luka, redovnik iz Venecije, izlio je 1290. najstarije zvono u Dalmaciji sačuvano u ovom zvoniku. Drugo manje zvono izlio je Jakov Caldelarius 1593. godine.
Ghilarza, Oristano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4467 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 292 m.
Kosmos-634
Kosmos-634 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-634 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 5. marta 1974. Raketa-nosač R-12 Dvina (8K63, NATO oznaka SS-4 Sandal) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 400 kilograma. Kosmos-634 je bio satelit namijenjen za vojno i naučno istraživanje.
Jayucu, San Miguel el Grande
Jayucu je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2593 m.
Sorba
Sorba ima više značenja:
Hual Ja, Tancanhuitz
Hual Ja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tancanhuitz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Pollino, Arezzo
Pollino je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 340 m.
Sheyenne, North Dakota
je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 204, što je 114 (-35,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Suprofen
Suprofen je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 260,308 Da.
Ticala
Ticala ili antene (od latinskog: antennae) su jedan do dva para vrlo elastičnih i pokretljivih ekstremiteta na prednjem dijelu glave zglavkara (latinski: arthropoda), koji ih koriste kao receptorne organe.
Točna priroda onog što osjećaju i kako to osjećaju nije ista kod svih skupina, niti uvijek jasna. Funkcije mogu uključivati; dodir, gibanje, toplinu, vibracije (zvuk), a naročito njuh (miris) ili okus.
Ticala su zapravo modificirane noge nekadašnjih predaka zglavkara, koje su se nalazile na prvom, odnosno na prvom i drugom članku njihova tijela.
Karakteristike
Rakovi imaju ticala na prva dva segmenta glave, prvi par (antenula) je manji, a drugi veći. Svi ostali razredi zglavkara, osim pauka i bezrepaca (koji ih nemaju), imaju po jedan jedini par ticala, a to su; stonoge, (dvonoge, strige), insekti i izumrli trilobiti.
Settecrociari I, Forlì-Cesena
Settecrociari I je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Ticala
Karakteristike
Ticala imaju vrlo različite forme, od niti kose do nazubljene pile.
Kod mužjaka su često bolje razvijena, kao kod leptira, koji u vrijeme parenja mogu pronaći ženku po mirisu udaljenu i do 10 kilometara.
Settecrociari I, Forlì-Cesena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Taveuni
Prema podacima iz 2015. godine, na otoku je živjelo oko 19,000 ljudi, od kojih je 75% bilo etničkog fidžijskog porijekla. Najveće naselje je Waiyevo.
Otok je važno poljoprivredno središte na Fidžiju, a ima i nekoliko značajnih turističkih atrakcija. Na otoku je prisutna i bogata flora, a faunu najbolje predstavljaju brojne ptičje vrste, među kojima su ukupno 22 regionalne endemske vrste: na otoku živi i kritično ugrožena vrsta Charmosyna amabilis.
Prvi Europljanin koji je otkrio Taveuni bio je Abel Tasman, koji je tokom jednog putovanja iz 1643. godine došao do otoka, ali je zbog loše vidljivosti mislio da su dva vrha na otoku zapravo dva zasebna otoka.
Gornja Močila
Gornja Močila je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Brod (grad) koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 717 stanovnika.
The Immunity Syndrome (Star Trek: The Original Series)
The Immunity Syndrome je epizoda američke science fiction TV-serije Zvjezdane staze, premijerno prikazane 19. januara 1968. godine. Radnja prikazuje kako se USS Enterprise, istražujući misteriozno uništenje planeta, suoči sa svemirskim organizmom koji usisava energiju.
San Pedro Guadalupe, Ixcateopan de Cuauhtémoc
San Pedro Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ixcateopan de Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1895 m.
Carter County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 47.557, što je 1.936 (4,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Al Khirqā ‘Azzān, Hajjah
Al Khirqā ‘Azzān je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 769 m.
Sorbo
Sorbo ima više značenja:
Gina Gershon
Gina L. Gershon (10. jun 1962 –) je američka filmska, televizijska i kazališna glumica, pjevačica i spisateljica. Na početku karijere je uglavnom glumila negativke, a sredinom 1990-ih su je uloge lezbijki u filmovima Showgirls i Bound učinile gej ikonom.
Prundeni, Prundeni
Prundeni je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Prundeni.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4596 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 156 m.
Santo Domingo, Tonalá
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Shiva (NCIS)
Šiva (2. deo) je 222. epizoda američke kriminalističke TV-serije NCIS, premijerno prikazana na programu mreže CBS 15. januara 2013. godine.
Radnja epizode u završetku priče prikazuje kako MZIS traži odgovore za ubistvo Ilaja Davida i Džeki Vens koje je pobio odmetnuti delotvornik Mosada.
Gallone-Fanelli, Vibo Valentia
Gallone-Fanelli je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 165 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 805 m.
Niederer Fläming
Niderer Fleming je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 16 opštinskih središta okruga Teltov-Fleming. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.383 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12072298.
Gornja Vrela
Gornja Vrela je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Brod (grad) koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 326 stanovnika.
Katarina Peović
Katarina Peović (Zagreb, 16. studenoga 1974.), hrvatska književna i kulturna teoretičarka i komparatistkinja.
Mărunțișu, Pătârlagele
Mărunțișu je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Pătârlagele.
Kosmos-635
Kosmos-635 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Rivolta d'Adda, Cremona
Rivolta d'Adda je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Kosmos-635
Kosmos-635 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 14. marta 1974. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-635 je bio osmatrački satelit.
Cherokee County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Rivolta d'Adda, Cremona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Mărunțișu, Pătârlagele
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1156 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Cherokee County, Oklahoma
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 46.987, što je 4.466 (10,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tres Cañadas, Chapala
Tres Cañadas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chapala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1560 m.
Corpus inscriptionum Graecarum
Corpus inscriptionum Graecarum, skraćeno CIG, jeste zbirka svih natpisa na starogrčkom jeziku koji su bili poznati do kraja prve polovine 19. veka.
U okviru Pruske akademije nauka u Berlinu 1815. pod rukovodstvom Augusta Boeckha i Bartholda Georga Niebuhra započeo je projekat objavljivanja svih poznatih antičkih natpisa. Objavljivanje grčkih natpisa počeo je Böckh, a nastavili su ga Niebuhr, Friedrich Schleiermacher, Philipp Buttmann i Immanuel Bekker. Taj je posao trajao duže no što je prvobitno bilo planirano. Prvo izdanje objavljeno je 1825, a prvi kompletan tom izašao je iz štampe 1828. Drugi tom, koji je uredio Böckh, objavljen je 1843. Treći tom (1853) uredio je Johannes Franz, a četvrti (1859) Ernst Curtius i Adolf Kirchhoff. Godine 1877. izašao je poseban tom s indeksom, koji je uredio Hermann Röhl.
Za razliku od prethodnih zbirki natpisa, od koji je većina bila sortirana po vrsti natpisa, u CIG su natpisi bili sortirani po geografskom kriteriju. No, kao i sa starijim zbornicima, natpisi nisu provereni i verifikovani, nego su preuzeti iz starijih rukopisnih ili štampanih izvora. Sve beleške i napomene pisane su latinskim jezikom. CIG ukupno sadrži oko 10.000 natpisa.
Pojačana istraživanja po mediteranskom prostoru dovela su do otkrića sve većeg broja natpisa u 19. veku, te je, umesto da objavljuje dopunske tomove, Pruska akademija 1868. počela s potpuno novom obradom prvo atičkih natpisa, a zatim i s ostalim grčkim natpisima, iz čega se ubrzo izrodilo novo delo, pod naslovom Inscriptiones Graecae. U međuvremenu je započeto i objavljivanje latinskih natpisa u Corpus inscriptionum Latinarum, gde je odmah primenjen princip provere i verifikacije svakog natpisa kod koga je to bilo moguće.
Corpus inscriptionum Graecarum uglavnom je danas zastareo, ali za neke geografske oblasti još uvek ne postoje druge ažurirane zbirke natpisa.
Torrone Serrabassa, Macerata
Torrone Serrabassa je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Villa del Roble, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 237 m.
Inscriptiones Graecae
Inscriptiones Graecae, skraćeno IG, akademski je projekt koji prvobitno započela Pruska akademija nauka i zatim ga nastavila njena naslednica, današnja Berlinsko-brandenburška akademija nauka. Cilj projekta je prikupljanje i objavljivanje svih poznatih natpisa na starogrčkom jeziku koji se nalaze u kopnenoj Grčkoj i na grčkim ostrvima.
Ovaj je projekt započeo kao nastavak Zbornika grčkih natpisa (Corpus inscriptionum Graecarum), koji je počeo da se objavljuje pod uredništvom Augusta Böckha 1825. i nastavio da izlazi do 1860, te kao pandan Zborniku latinskih natpisa (Corpus inscriptionum Latinarum), koji je pokrenuo Theodor Mommsen 1847. godine. Od 1860. do 1902. uređivao ga je Adolf Kirchhoff. Od 1902. to 1931. projektom je upravljao Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, koji ga je reorganizovao i uneo u njega novu energiju, načinivši od njega jedan od najvažnijih izdavačkih poduhvata kad se radi o izvornom materijalu u okviru klasičnih nauka.
Nakon drugog svetskog rata projektu je nedostajalo finansijske i druge podrške, te je 1972. bio i privremeno zaustavljen, no obnovljen je 1994. u okviru tek reformisane Berlinsko-brandenburške akademije.
Do sada je objavljeno 49 svezaka, od kojih su neke doživele više izdanja. Priprema pojedinih tomova delimično je poverena spoljnim saradnicima, u kojem slučaju Berlinska akademija zadržava odgovornost za finalnu redakciju. Akademija održava i zbirku papirnih kopija grčkih natpisa. Projektom trenutno upravlja Peter Funke. Među dosadašnjim urednicima nalaze se Wilhelm Dittenberger, Friedrich Hiller von Gaertringen, Johannes Kirchner i Günther Klaffenbach.
Svi propratni tekstovi i napomene štampaju se na latinskom jeziku. Sami natpisi do sada su štampani bez prevoda, no od nedavno su na internetskoj stranici IG dostupni nemački prevodi za sve tomove.
Literatura
(U oba članka kritikuje se nastavak objavljivanja edicije u sadašnjem obliku.)
Kosmos-636
Kosmos-636 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-636 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 20. marta 1974. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-636 je bio osmatrački satelit.
Le Gendarme de Saint-Tropez
Le gendarme de Saint-Tropez je francusko-italijanska filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Jeana Giraulta, poznat kao prvi iz popularne serije filmova u kojima Louis de Funès tumači lik žandara Ludovica Cruchota.
Zaplet započinje nakon što Cruchot, koji je dotada služio u zabačenom provincijskom selu, dobije premještaj u mondeno ljetovalište Saint-Tropez na Francuskoj rivijeri, gdje povjerenje svog novog pretpostavljenog, zastavnika Gerbera (čiji lik tumači Michel Galabru), stekne zahvaljujući uspješnoj akciji hvatanja nudističkih kupača, ali mu ubrzo nove probleme stvori buntovna kćer (čiji lik tumači Geneviève Grad), koja se sticajem okolnosti "zakači" sa bandom lopova.
Le gendarme, čijoj je popularnosti, uz De Funesov talent i atraktivne lokacije, dosta doprinijela i dopadljiva muzička tema Marche des Gendarmes (koju je kompozitor Raymond Lefèvre modelirao prema kompoziciji Colonel Bogey March), je već sljedeće godine dobio nastavak pod naslovom Le Gendarme à New York, odnosno pokrenuo seriju koja će do Le Gendarme et les Gendarmettes 1982. imati ukupno šest nastavaka.
Niederfinow
Niderfinov je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 24 opštinska središta okruga Barnim. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 610 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12060172.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Barnim Niderfinov se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Barnim. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 13,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 610 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
Ranchito los Corrales, Pátzcuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2499 m.
Sulkovci
Sulkovci su naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu grada Pleternice.
Zemljopis
Sulkovci su smješteni oko 5 km južno od Pleternice, susjedna naselja su Bresnica na sjeveru, Bzenica na jugu i Frkljevci na istoku.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Sulkovci su imali 537 stanovnika.
Bogue Chitto, Lincoln County, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 522.
Стубла (Медвеђа)
Стубла је насеље у Србији у општини Медвеђа у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 119 становника (према попису из 1991. било је 122 становника).
Soria
Soria ima više značenja:
Стубла (Медвеђа)
Демографија
У насељу Стубла живи 104 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 49,1 година (49,8 код мушкараца и 48,4 код жена). У насељу има 40 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,98.
L'Homme de Rio
L'Homme de Rio je francusko-italijanski pustolovni film snimljen 1964. godine u režiji Philippea de Broca, poznat kao jedno od najuticajnijih ostvarenja žanra, odnosno komercijalno najuspješnijih ostvarenja u glumačkoj karijeri Jean-Paul Belmonda.
Belmondo u filmu tumači Adriena Duforqueta, francuskog vojnog zrakoplovca kojemu prilikom osmodnevnog dopusta tajanstveni Indijanci otmu djevojku (čiji lik tumači Françoise Dorléac), a zbog čega on krene u potragu koja će ga odvesti u Brazil. Radnja prikazuje kako mu u potrazi pomaže arheolog (čiji lik tumači Jean Servais) koji smatra da je razlog za otmicu to što je djevojčin pokojni otac prilikom ekspedicije u amazonskoj džungli pronašao vrijednu statuu.
L'Homme de Rio je nastao kao prvi film u produkciji Les Artistes Associés, francuske podružnice hollywoodskog studija United Artists. Nakon premijere su brojni kritičari pronašli velike sličnosti sa tadašnjim filmovima iz serije o Jamesu Bondu, a to se uglavnom odnosilo na relativno jednostavni zaplet kao podlogu za seriju atraktivnih akcijskih scena na egzotičnim lokacijama. Sam De Broca je, pak, navodio da je inspiraciju pronašao u popularnom stripu Avanture Tintina, ali i romanu Srce tame Josepha Conrada. Film se također isticao i tome što je bio jedna od prvih važnijih međunarodnih produkcija koja je publici pružila uvid u Braziliju, nedavno dovršenu novu prijestolnicu Brazila sa futurističkom arhitekturom Oscara Niemeyera (koji je samom filmu poslužio kao inspiracija za lik industrijalca De Castra, čiji lik tumači Adolfo Celi). Film je postigao veliki uspjeh, te su se dvije godine de Broca i Belmondo udružili na sličnom projektu pod naslovom Čovjek iz Hong Konga.
L'Homme de Rio je, pak, ostavio važan dojam na neke istaknute sineaste. Među njima se najviše ističe Steven Spielberg koji je strukturu, ritam i brojne druge detalje svog velikog hita Raiders of the Lost Ark velikim dijelom temeljio upravo na de Brocinom filmu, a što se možda najviše može vidjeti u antologijskoj sceni u kojoj se uz Sunčevu svjetlost i kristale pronalazi skriveni ulaz u grobnici. OSS 117 : Rio ne répond plus, parodija na špijunske filmove sa Jeanom Dujardinom iz 2009. godine, velikim dijelom predstavlja svojevrsni homage L'Homme de Rio.
Turnerville, Wyoming
Tarnervil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.