cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Hooke
Biografija
Od 1655. radi na poboljšanju sata s njihalom, izumivši zapinjač, koji je znatno popravio točnost satova. Osim toga, za satove uvodi i spiralne opruge. Smislio je i način za određivanje zemljopisne dužine. 1660. je osnovano Kraljevstvo društvo (engl. Royal Society), koje je kasnije okupljalo mnoge poznate fizičare tog vremena, a Robert Hooke je proveo oko 40 godina u njemu, posebno za izvođenje pokusa. Otkrio je razliku između venske i arterijske krvi. Našao je i način kako mjeriti snagu eksplozije baruta.
Godine 1660. je otkrio zakon o ponašanju elastičnih tvari, posebno opruga, koji je kasnije nazvan Hookeov zakon. Zbog radova na gravitaciji, došao je u žestok sukob s Isaacom Newtonom, koji je bio jedno vrijeme i predsjednik Kraljevstvog društva. Od 1680. radio je na vibracijama. Riječ stanica dolazi od latinske riječi cellula (hrv. ćelija), a ime je odabrao Robert Hooke promatrajući tanke prereze pluta (stijenke mrtvih stanica).
Robert Hooke je radio i na mjerenju udaljenosti do zvijezda metodom paralakse, ali nije uspio zbog nesavršenosti mjernih instrumenata. Jedan od prvih je promatrao Saturnov prsten i dvostruke zvijezde. Nakon što je London izgorio u velikom požaru 1666., radio je na obnovi grada.
La Bête humaine
La Bête humaine je roman francuskog književnika Emilea Zole, originalno objavljen 1890. godine. Predstavlja dio ciklusa Les Rougon-Macquart. Radnja se dešava na željezničkoj pruzi između Pariza i Le Havrea. Protagonist je vlakovođa Lantier, koji se zaljubi u Séverine, suprugu zamjenika šefa stanice Robauda, a radnja prikazuje kako im se sudbine isprepletu zbog ubistva. La Bête humaine su kasniji kritičari proglasili jednim od prvih primjera psihološkog trilera u modernoj književnosti, a postao je i zahvalan materijal za filmske adaptacije u 20. vijeku.
Mindenmines, Missouri
Mindenmajns je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 365, što je 44 (-10,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cavessago, Belluno
Cavessago je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 455 m.
Cropus
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 214 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,78 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 152 metara (maksimalnoj 162 m, a minimalnoj 109 m).
Crosville-sur-Scie
Krovil sir Si je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 236 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 67 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,51 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 112 m, a minimalnoj 39 m).
Lag
Antički izvori navode kako mu je supruga bila Arsinoja, priležnica kralja Filipa II, odnosno kako je u trenutku vjenčanja za Laga bila trudna, što bi Ptolemeja učinilo Filipovim sinom, odnosno polubratom Aleksandra Velikog. Čak i u antici su neki autori bili skeptični prema ovim tvrdnjama, smatrajući ih ptolemejskom propagandom u svrhu legitimizacije vlasti nad važnim dijelom Aleksandrovog carstva.
Neki, još manje pouzdani, antički izvori navode kako je Lag bio oženjen za Antipaterovu nećaku Antigonu te s njom imao kći, buduću kraljicu Egipta Bereniku.
Historija Sjevernih dinastija
Historija Sjevernih dinastija je tekst koji predstavlja službenu historiju kineskih Sjevernih dinastija, odnosno dinastija Sjeverni Wei, Zapadni Wei, Istočni Wei, Sjeverni Zhou, Sjeverni Qi i Sui. Tekst se sastoji od oko 100 tomova i pokriva period od godine 386. do 618. u Sjevernoj, odnosno u cijeloj Kini (pod dinastijom Sui). U 7. vijeku ju je, pod vladavinom dinastije Tang, počeo pisati Li Dashi, koristeći se kao građom ranijim tekstovima Knjiga Weija i Knjiga Zhoua. U izradi te knjige, kao i Historije Južnih dinastija ga je zaustavila smrt. Međutim, rad na njoj je nastavio njegov sin Li Yanshou, te ju je uspio dovršiti između 649. i 653. Iako nije bila naručena od strane državnih vlasti, kasnije je priznata kao jedna od kanonske 24 historije.
Hudson, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.838, što je 328 (21,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Merrickville-Wolford (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 2.850 stanovnika, što je za 0,6 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 2.867 žitelja.
Junanksan
Junanksan je organsko jedinjenje, koje sadrži 31 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 562,692 Da.
St. Michael, Pennsylvania
Sent Majkl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 408.
Burbach
Burbah je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Savern.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 309 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 48 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,34 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 270 metara (maksimalnoj 348 m, a minimalnoj 238 m).
Midland (Ontario)
Midland je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 16.572 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 16.572 stanovnika, što je za 1,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 16.330 žitelja.
Boccanello, L'Aquila
Boccanello je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 233 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 845 m.
GPR119
__NOTC__ GPR119, G protein-spregnuti receptor 119, je protein koji je kod čoveka kodiran GPR119 genom.
Idanha, Oregon
je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
GPR119
GPR119, zajedno sa GPR55 i GPR18, se smatra da su kanabinoidni receptori.
Idanha, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 134, što je 98 (-42,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Masakr na Ovčari
Masakr na Ovčari, znan i kao masakr vukovarske bolnice, odnosi se na ubijanje ratnih zarobljenika i civila od strane sprske paravojske i JNA na farmi Ovčara, južno od Vukovara, 20.11. 1991. tijekom rata u Hrvatskoj. Pokolj se odigrao nedugo nakon što su JNA, Teritorijalna odbrana (TO) i srbijanske paravojne postrojbe osvojile Vukovar. Bio je to najveći pojedinačni masakr cijelog rata počinjen u jednom danu, te je u to vrijeme bio najteži ratni zločin na tlu moderne Europe od završetka drugog svjetskog rata.
GPR119
Ligandi
Više endogenih i sintetičkih liganda ovog receptora je bilo identifikovano:
Masakr na Ovčari
Tijekom zadnjih dana bitke za Vukovar, dogovorena je evakuacija ranjenika iz vukovarske bolnice od hrvatskih vlasti, JNA i europske promatračke misije u suradnji sa Međunarodnog odbora Crvenog križa (ICRC). JNA je ipak na kraju zabranila pristup osoblju ICRC-a bolnici, te preuzela 300 osoba iz te ustanove, sastavljena uglavnom od Hrvata, ali i Srba, Mađara, Bošnjaka i dva strana dobrovoljca koji su se borili na strani hrvatske vojske. Isprva su prebačeni u barake JNA. Nekoliko ih je identificirano kao osoblje bolnice te je odvojeno od skupine, dok je ostatak prebačen prema farmi Ovčara, južno od Vukovara. Kada su se našli u farmi, zarobljenici su prebijani nekoliko sati prije nego je JNA napustila tu lokaciju, te ih ostavila u rukama TO-a i srpskih paravojnika. Zarobljenici su prebačeni u iskopanu rupu, strijeljani u skupinama od 10-20 ljudi, te potom zakopani u masovnu grobnicu.
Ova masovna grobnica je otkrivena potkraj 1992. te ju je štitio UNPROFOR. 1996., ekshumirani su ostaci 200 leševa iz grobnice uz pomoć istražitelja koje je vodio Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ). Još 61 zarobljenik se smatra nestalim, a hrvatske vlasti smatraju da su likvidirani na drugoj, nepoznatoj lokaciji. MKSJ je osudio dva službenika JNA zbog povezanosti sa ovim masakrom, a sudio je i bivšem srbijanskom predsjedniku Slobodanu Miloševiću. U znak sjećanja na žrtve ovog zločina 2006. godine otvoren je Spomen dom Ovčara.
FM radiodifuzija
thumb|400px|FM Radio difuzija: Velika slika u punom elektromagnetskom spektru right|thumb|325px|Komercijalni odašiljač od 35 kW za FM radio sagrađen krajem 1980-ih. Pripada FM radio-stanici KWNR u Las Vegasu i emitira na frekvenciji 95,5 MHz.
FM radiodifuzija je tehnologija za radiodifuziju koju je osmislio Edwin Howard Armstrong, a koja koristi frekvencijsku modulaciju (FM) kako bi stvorila high-fidelity zvuk koji se emitira premo radija. Izraz "FM pojas" se koristi kako bi opisao frekvencijski pojas koji je u određenoj zemlji predviđen za FM radiodifuziju.
Pojasi radiodifuzije
Frekvencije FM radio stanica (odnosno nominalna centralna frekvencija) je obično razlomak od 100 kHz. U Južnoj Koreji, Amerikamna i Karibima se koriste samo neparni razlomci. U nekim dijelovima Evrope, Grenlanda i Afrike se koriste samo parni razlomci. U Italiji se koriste razlomci frekvencija od 50 kHz. U mnogim zemljama postoje neobične i zastarjele frekvencije koje završavaju na 0,001, 0,01, 0,03, 0,074, 0,5 ili 0,3 MHz. Kako bi se spriječilo miješanje signala, stanice se trude održati međusobnu razdaljinu od 0,5 MHz.
Cuidado con el ángel
Cuidado con el angel ("Napušteni andjeo/Oprezno s andjelom") je meksička telenovela koju je producirala i distribuirala Televisa tokom 2008-2009. Predstavlja rimejk telenovele Una muchacha llamada Milagros iz 1974. U glavnim ulogama igraju Maite Perroni i William Levy. Serija se u Srbiji emitovala tokom 2009 godine na kanalu Pink.
Sinopsis
Marichuy (Maite Perroni) je mlada djevojka koja je odrasla u sirotištu nakon kojega je došla živjeti u selo. Živi u bijedi i povremeno nađe neki honorarni posao kako bi zaradila za život. Jednom prigodom pozira slikaru koji je nakon toga pozove na zabavu. Ona prihvati njegov poziv kako bi zaboravila svoju bolnu prošlost. Juan Miguel (William Levy) je mladi psihijatar oženjen Vivianom s kojom ne nalazi zajednički jezik. Imaju kćer Mayitu. Juan Miguel posvećuje više vremena svojim pacijentima i studentima nego svojoj ženi, a to mu Viviana neprestano zamjera. Juan Miguel želi postati vrhunski psihijatar kako bi ispravio nešto što je skrivio u prošlosti, a što ga neprekidno izjeda. Viviana je, s druge strane, žena zainteresirana samo za užitak i zabavu. Jednoga dana prisustvuju prijemu u Velardeovoj vili. Patricio Velarde poznati je sudac i Juan Miguel mu predloži da zajedno rade kako bi pomogli mladim ljudima koji nisu pronašli pravi put u životu. Marichuy je na nekoj drugoj zabavi, a ondje je neki muškarac gnjavi i pokušava je silom poljubiti. Ona se razljuti i odlazi sa zabave, te se prisjeti traumatičnog djetinjstva. Često ima noćne more koje je podsjećaju na ono što se na zabavi dogodilo. Candelaria pere odjeću klijentima, a Marichuy joj pomaže tako što im je dostavlja. Jednoga dana dolazi u kuću obitelji San Roman, Juan Miguel joj otvara vrata i oni se susretnu. Od tog trenutka krece uzbudljiva ljubavna prica izmedju uglednog psihijatra mutne proslosti i zivotom ranjene djevojke, puna intrige, strasti, mrznje i naravno ljubavi.
Premios Juventud
=== Premios TVyNovelas ===
Produkcija
Zbog ogromnog uspjeha telenovele producenti su planirali da snime čak 300 epizoda, medjutim, na kraju je snimljeno 195 epizoda. Medju lokacijama koje je produkcija izabrala za snimanje ističu se najzanimljiviji dijelovi Meksika, posebno park Zocalo, a ima i scena koje su snimljene u Americi. Na primjer, medeni mjesec protagonista je snimljen u Acapulcu, najpoznatijem ljetovalistu u Meksiku, i prema riječima producentice Nathalie Laritlleux, snimanja su trajala izmedju 15 i 17 časova. Čak je i Maite Perroni snimila nekoliko scena kao prodavačica u parku Paseo de la Reforma i na ulicama grada gdje se nalazi poznati Kip Andjela, a mnogi prolaznici su joj rado prilazili i kupovali od nje. Takodje se spekulisalo da je uprava turističkog gradića Mazaltan spremala platiti 6 miliona meksickih pesosa kako bi protagonisti Maite Perroni i William Levy snimili par scena na teritoriji grada, za njegovu internacionalnu promociju, ali do saradnje na kraju ipak nije došlo.
Kritika
Novinari su kritikovali glumu Maite Perroni u ovoj seriji jer navodno nije originalna i mnogo podsjeća na glumu meksičke glumice i pjevačice Thalie. Uprkos tome, gluma Maite Perroni je sa prikazivanjem svake nove epizode pohvaljivana, te je ona na dodjeli nagrada časopisa TVyNovelas 2009 osvojila nagradu za Najbolju Mladu Glumicu, a zahvaljujući brojnim američkom obožavateljima kanal "Univision" proglasio ju je Kraljicom Telenovela 2009 godine.
Druge verzije
Postoje jos dvije predhodne verzije ove telenovele bazirane na priči Delie Fiallo:
La Bête Humaine (film)
La Bête humaine je francuski crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Jeana Renoira. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Emilea Zole. Protagonist, čiji lik tumači Jean Gabin, je Lantier, željezničar koji žudi za Séverine (čiji lik tumači Simone Simon), suprugom okrutnog šefa stanice Roubauda (čiji lik tumači Fernand Ledoux). Radnja prikazuje kako će ga ona nagovoriti na ubistvo, nesvjesna da Lantier krije mračnu tajnu iz vlastite prošlosti. Poticaj za snimanje je dao Gabin, koji je dugo vremena želio snimiti film o željeznici, kao i surađivati sa Renoirom, za koga je bio snimio Veliku iluziju. La Bête humaine je postigao veliki uspjeh i smatra se jednim od najznačajnijih ostvarenja Renoirove filmografije. Godine 1954. je Fritz Lang u Hollywoodu snimio remake u film noir stilu pod naslovom Human Desire.
Hookeov zakon
Ako se tijelo na elastičnoj opruzi pomakne iz ravnotežnog položaja, tj. ako se opruga rastegne ili stisne, djelovat će povratna sila (elastična sila opruge), koja će nastojati tijelo vratiti u ravnotežni položaj. Iznos te sile je proporcionalan pomaku tijela iz ravnotežnog položaja.
Otkriće
Engleski fizičar Robertu Huku je otkrio i 1675. izrazio latinskim anagramom: ceiiinosssttuu. Rešenje anagrama je objavio 1678. godine kao: (Koliko istezanje, tolika sila). U ovom prvobitnom obliku, zakon se odnosio pre svega na opruge, tj. činjenicu da je sila koju opruga proizvodi proporcionalna njenom istezanju ili sabijanju:
Gde je:
Znak „—“ označava suprotan smer od pomeraja. Ako je opruga istegljena, njena sila će težiti da je skupi, i suprotno, ako je opruga skupljena, sila opruge će težiti da je raširi.
Primjena
Ako je šipka ili štap od nekog elastičnog materijala, onda i nju možemo promatrati kao oprugu. Šipka ima duljinu L i poprečni presjek A. Ako šipku razvlačimo s nekom silom F, onda u njoj nastaje naprezanje σ, koje se opire vanjskoj sili. Tada Hookeov zakon možemo pisati u drugom obliku:
Hookeov zakon vrijedi samo u određenom području nekog materijala, koje se naziva elastično područje. Za čelik je elastično područje sve do granice razvlačenja ili gdje ta granica nije jasno određena, do granice plastičnosti koja je određena onim naprezanjem pri kojem nastaje trajno produljenje od 0,2% prvobitne dužine šipke ili štapa. Ovo naprezanje nosi oznaku σ0,2.
Opruge
a koeficijent proporcionalnosti k je konstanta opruge (ovisi o njenim dimenzijama, obliku i materijalu od kojega je izrađena).
Dijagram naprezanja
Stress v strain A36 2.svg za niskougljični čelik. Hukov zakon vrijedi u početnom području od 0 do donje granice razvlačenja.
1. Vlačna čvrstoća materijala
2. Granica razvlačenja ili σ0,2
3. Lom materijala
4. Područje plastičnih deformacija
5. Područje klonulosti
A: Teoretski dijagram rastezanja
Dijagram naprezanja prikazuje medusobnu ovisnost σ - vlačnog naprezanja i ε - relativnog produljenja ili linijske vlačne deformacije. U materijalu koji je opterećen nekom silom F nastaju naprezanja σ koja uzrokuju njegovo rastezanje. Naprezanje σ je omjer sile F i ploštine A presjeka štapa ili šipke (okomitog na smjer sile).
Zbog djelovanja sile F (a time nastalog naprezanja σ) štap ili šipka će se od početne duljine L0 rastegnuti na duljinu L. Tako je produljenje štapa ili šipke:
mini|desno|[[Manometar se zasniva na Hookeovom zakonu. Sila koju stvara tlak plina unutar kućišta mjernog instrumenta srazmjeran je kutu spiralne opruge koja se odmota i time tlaku.]]
Relativno produljenje ε (duljinska ili uzdužna deformacija) štapa ili šipke je produljenje s obzirom na početnu duljinu Lo. Početno je naprezanje linearno (deformacija je izravno razmjerna naprezanju). U području linearnog rastezanja (Hookeov zakon) materijal je elastičan i nakon prestanka djelovanja sile, odnosno naprezanja, on se vraća u početno stanje. Youngov modul elastičnosti je omjer naprezanja i relativnog produljenja (u području elastičnosti).
Tehnička granica elastičnosti je naprezanje pri kojem osjetljiva mjerila osjete prvo primjetno trajno produljenje materijala (pri još nepromijenjenom presjeku Ao). Nakon te granice (obično na kraju linearnog rastezanja) materijal se rasteže plastično i nakon prestanka djelovanja sile ne vraća se više na početnu duljinu L0, već ostaje određeno trajno produljenje, uz suženje presjeka, A < A0).
GPR183
__NOTC__
G-protein spregnuti receptor 183, koji je tako]e poznat kao Epštajn-Barovim virusom-indukovani G-protein spregnuti receptor 2 (EBI2), je protein koji je kod ljudi kodiran GPR183 genom.
Avranches
Avranš je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš.
Po podacima iz 1999. godine broj stanovnika u mestu je bio 8.500, a gustina naseljenosti je iznosila 1,920 stanovnika/km².
Milton (Ontario)
Milton je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 84.362 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 84.362 stanovnika, što je za 56,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 53.889 žitelja.
Campostefano II, Frosinone
Campostefano II je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Spottsville, Kentucky
Spotsvil je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 325.
Minto (Ontario)
Minto je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 8.334 stanovnika.
Jarratt, Virginia
Džejrat je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 638 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 638 stanovnika, što je 49 (8,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Artakama
Artakama (4. vijek pne.) je bila perzijska plemkinja, kći Artabaza, satrapa Frigije. Brat Farnabaz joj je bio satrap, a sestra Barsina postala ljubavnicom Aleksandra Velikog. U aprilu 324. pne. se udala za Aleksandrovog generala Ptolemeja, budućeg kralja Egipta. S njime nije imala djece.
Prusi
thumb|350px|right|Baltska plemena oko godine 1200.
Prusi (Pruzzen or Prußen; Pruteni; Prūši; Prūsai; Prusowie), ponekad Stari Prusi ili Baltički Prusi je grupni naziv za baltska plemena, koja su do srednjeg vijeka živjela između ušća Visle i Njemena. Poznati su od rimskog doba kada su sa Rimljanima trgovali jantarom. Tacit ih spominje pod imenom Aestui, a u izvorima iz 9. i 10. vijeka se navode pod imenima Bruzi, Brusi, Pruzzi, Prusai i Prutheni.
Arheološki nalazi na tom području sugeriraju srodnost njihove kulture sa kulturom Litvanaca i Slavena. Živjeli su u plemenskim zajednicima i manjim naseljima bez čvrstih veza. Njihovu zemlju je u 13. vijeku kao feud dobio njemački Teutonski viteški red (križari); dio od poljskih vladara, dio od rimsko-njemačkog cara Friedricha II. (1226) pod uvjetom da Pruse preobrate na kršćanstvo. Teutonci su godine 1230 počeli osvajati njihovu zemlju. Prusi su 1260. digli ustanak te su se sve do 1283. odupirali osvajačima. Na kraju su pokreni; većina Prusa je tada ubijena, ostatak prisilno pokršten. Zemlju su počeli kolonizirati njemački doseljenici, pa su se Prusi asimilirali i izumrli kao narod.
Pruski jezik
Pruski jezik, koji se govorio na području Istočne Pruske, izumro je na kraju 17. vijeka, te ga je u potpunosti zamijenio njemački. Srodan je danas postojećem latvijskom i litavskom jeziku te spada u baltičku porodicu indoevropskih jezika. Poznat je iz nekoliko dokumenata: Elbinškega rječnika, koji spominje 802 riječi, a koji je nastao u 14. vijeku, njegovog prijepisa iz 15. vijeka, rječnika koji je napisao dominikanac Simon Grunau, dva prijevoda katekizma iz 1545. godine i prijevoda Luterovog Enchiridiona iz 1561.
Onaka, South Dakota
Onaka je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15, što je 15 (-50,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Kelso, Missouri
Kelso je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 586, što je 59 (11,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kalaj(IV) fluorid
Kalaj(IV) fluorid je hemijsko jedinjenje kalaja i fluora sa formulom SnF4. On je beli prah sa tačkom topljenja iznad 700 °C.
SnF4 se može pripremiti reakcijom metalnog kalaja sa gasovitim fluorom: Međutim, inertni slog metalnog fluorida se formira i površina postaje nereaktivna. Alternativni sintetički pristup je reakcija SnCl4 sa anhidridnim fluorovodonikom:
Sa fluoridima alkalnih metala (e.g. KF) se formiraju heksafluorostanati (e.g. K2SnF6), koji sadrži oktaedralni SnF62− anjon. SnF4 se ponaša kao Luisova kiselina i proizvodi jedinjenja tipa L2.SnF4 i L.SnF4 se formiraju.
Mississauga (Ontario)
Mississauga je grad u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 713.443 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 713.443 stanovnika, što je za 6,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 668.599 žitelja.
Via Leini, Torino
Via Leini je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 234 m.
Bellefontaine, Manche
Belfonten je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 159 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 292 m, a minimalnoj 100 m).
Karl-Franzens Univerzitet Grac
thumb|Karl-Francens Univerzitet [[Grac]] Karl-Francens Univerzitet (KFU), poznat i kao Univerzitet Graca je najstariji univerzitet u Gracu.
Osnivanje i razvoj
Karl-Francens Univerzitet Grac osnovan je 1585. godine od strane Karla II kao jezuitski koledž koji se sastojao od filozofskog i teološkog fakulteta u Gracu, sjedištu pokrajine Štajermark, na jugoistoku Austrije. Godine 1778. Univerzitetu je priključen i Fakultet pravnih nauka, što je bio uvod u širenje ovog Univerziteta koje će bti nastavljeno 1782. kroz uvođenje medicinsko-hirurškog studija, koje je označilo Grac kao univerzitetski grad, te će ga dovesti do pozicije jednog od najpoznatijih univerzitetskih centara. 1863. medicinski studij prerasta u Medicinski fakultet, a 1872. god je preimenovan u današnji naziv od strane cara Karla-Francensa I. 1895. godine otvorena je tzv. «glavna zgrada»,deut. "Hauptgebaude", koja je i danas u službi i nalazi se u centru kampusa. Univerztet u Gracu ima i onih tužnih momenata u svojoj istoriji, kao što je otpuštanje 17% profesora, među kojim je bilo nobelovaca, kao i 33% studenata 1938. godine od strane nacista iz rasističkih pobuda.
Danas je ovaj Univerzitet jedan od pet u Gracu, a 1999. godine dostigao je brojku od 32000 studenata, najviše u svojoj istoriji. 2002. godine. Medicinski fakultet se odvojio od ovog Univerziteta i osnovao vlastiti Medicinski univerzitet.
Kampus
Kampus KFU-a u Gracu oslikava 400 godina različitih uticaja na arhitekturu. Univerzitet se prostire na 93000 kv. m. korisnog prostora, a centru kampusa nalazi se zgrada izgađena u neo-renesansnom stilu koja je ujedno i zaštićeni spomenik kulture. Oko nje se nalaze mlađe zgrade koje oslikavaju različite arhitenktonske stilove. Sam kampus nalazi se u blizini centra grada i većina studenata do njega dolazi pješice ili biciklom. Oni malo udaljeniji najčesće koriste usluge gradskog prevoza.
Rektor
Rektor KFU-a je mladi prof. dr. Alfred Gučelhofer. Rođen je 1960. god, a apsolvirao je studij ekonomije 1985. god u Gracu. nakon osam godina rada na institutu za privrednu pedagogiju,1993. godine postaje doktor privrednih i socijalnih nauka. Nakon toga radi na američkim fakultetima i firmama, a 1999. god vraća se u Grac, na KFU. Predsijednica univerzitetskog Savjeta je prof. dr. Irmgard Gris, a predsijednica Senata KFU-a je Monika Hintereger.
Studij na KFU
Univerzitet se satsoji iz 6 organizacionih jedinica, od kojih su 5 fakulteti, a jedna je Uprava univerziteta. Oni se dalje sastoje od 72 različita instituta, od kojih svaki nudi različite pravce studiralja. Tako se npr. u okviru Ekonomskog fakulteta nalazi Institut za statistiku koji, kao opciju za studiranje, nudi nekoliko različitih smjerova iz statistike. Na fakultetu se trenutno nalazi oko 21000 studnata od kojih su 3000 brucoši,2300 apsolventi, a njih 260 spremaju doktorat. Na fakultetu radi 3000 službenika, od kojih su 2000 naučnici. Na univerzitetu, čiji je budžet 125 miliona evra, predaje se 9000 predmeta u različitim oblicima (predavanja, viježbe...).
Poznati na KFU
Najpoznatiji Srbin koji je studirao na ovom univerzitetu svakako je Ivo Andrić, a takođe u Gracu, samo na Tehničkom univerzitetu studirao je i Nikola Tesla, ali samo jednu godinu. Na ovom univerzitetu predavali su nobelovci Fric Pregl (1923, Nobelova nagrada-Hemija), Žulijus Vagner von Jaureg (1927, Medicina), Ervin Šrodlinger (1933, Fizika), Otto Levi (1936, Medicina), Viktor F. Hes (1938, Fizika) te Karl fon Friš (1973, Medicina).
Die Reise nach Tilsit
Die Reise nach Tilsit je njemački crno-bijeli film snimljen 1939. u režiji Veita Harlana. Predstavlja adaptaciju istoimene pripovjetke Hermana Sudermanna koja je 1926. u Hollywoodu bila ekranizirana kao mnogo poznatiji nijemi klasik pod naslovom Sunrise: A Song of Two Humans. Radnja se događa u Istočnoj Pruskoj, a protagonistica, čiji lik tumači Kristina Söderbaum, je vjerna supruga seljaka (čiji lik tumači Frits van Dongen) koga je zavela "sofisticirana" poljska zavodnica iz grada (čiji lik tumači Anna Damman). Radnja prikazuje kako je muž pokušava na prevaru ubiti prije nego što ga u posljednjim trenucima u tome zaustavi grižnja savjesti. Film je sniman na autentičnim lokacijama u Istočnoj Pruskoj, uključujući grad Tilsit, kao i Memelskoj oblasti koja je tokom godine od Litve pripojena Trećem rajhu. Kritičari često navode Die Reise nach Tilsit kao jedan od primjera implicitnog promoviranja nacističke ideologije u tadašnjim njemačkim filmovima, a što se prije svega odnosi na veličanje načela Blut und Boden i ruralnog života, odnosno arijevskih estetskih ideala koje simbolizira Kristina Söderbaum, nasuprot zavodljivih, ali iskvarenih "ne-arijevskih" žena.
Berlinsku premijeru filma je, pak, obilježio mini-skandal, odnosno scena koju je izazvala Magda Göbbels, supruga nacističkog ministra propagande Josepha Göbbelsa, izašavši iz dvorane usred prikazivanja. Kasnije se to tumačilo izrazom ljutnje zbog muževe afere za češkom glumicom Lidom Baarovom, odnosno što je u radnji filma prepoznala vlastitu situaciju ; taj je skandal, prema kasnijim tumačenjima, natjerao Hitlera da od Göbbelsa izričito zatraži prekid afere, s obzirom da razvod nije dolazio u obzir iz ideoloških i političkih razloga.
Joe Louis
Joseph Louis Barrow (13. ili 14. svibnja (ovisno o izvorima) 1914. – 12. travnja 1981.) bio je legendarni američki boksač teške kategorije. Poznat je bio po svojem izuzetno snažnom udarcu koji mu je priskrbio nadimak Crni bombarder. Držao je naslov rekordnih jedanaest godina tokom kojih je imao i 25 uspješnih obrana naslova što je i danas važeći rekord. U karijeri je od 72 borbe dobio njih 69, od toga 55 nokautom.
Lincolnov memorijal
thumb|250px|Lincolnov memorijal Lincolnov memorijal je američki nacionalni spomenik podignut u počast 16. predsjedniku SAD. Nalazi se u kompleksu National Mall u Washingtonu nasuprot Washingtonov spomenik. Zgradu je dizajnirao arhitekt Henry Bacon, a glavnu statuu – Abraham Lincoln je 1920. godine izradio, Daniel Chester French, dok je freske na zidovima oslikao Jules Guerin. Posvećen je godine 1922. te predstavlja jedan od nekoliko spomenika podignutih u počast američkog predsjednika.
Zgrada je sagrađena u obliku grčkog dorskog hrama i sadrži veliku sjedeću skulpturu Abrahama Lincolna te natpise sa njegova dva najpoznatija govora - Getisburšku adresu i Drugu inauguracijsku adresu. Memorijal je bio poprište mnogih znamenitih govora, uključujući Kingov "Imam san", održan 28. augusta 1963. na kraju Washingtonskog marša za poslove i slobodu.
Kao i drugi spomenici u National Mallu – uključujući obližnje Memorijal vijetnamskih veterana, Memorijal veterana korejskog rata i Nacionalni memorijal Drugog svjetskog rata – nalazi se pod upravom Nacionalne službe za parkove i njene grupe National Mall and Memorial Parks.
TO RKUD Pelagić Banja Luka
Tamburaški orkestar RKUD Pelagić Banja Luka je tamburaški orkestar u sastavu Radničkog-kulturno-umjetničkog društva Pelagić iz Banja Luke osnovan 1927.
O orkestru
Tamburaški orkestar RKUD Pelagić Banja Luka je osnovan 1927. godine od strane sindikalnih radnika grada Banja Luke.
Povijest
Prvi rukovodilac tamburaškog orkestra bio je Avdo Čardžić, a orkestar je imao 15 članova. Orkestar je nastupao na priredbama sa horom širom Bosanske Krajine. Repertoar je bio širok i činile su ga narodne pjesme, kola, karišinci, koračnice, valceri, odlomci iz opera i drugih djela klasične muzike. Kroz dugu povijest orkestrom su rukovodili Dušan Umićević, Milan Bokan, Zdravko Ćosić, Davorin Grozdanić i drugi. Od 1965.godine pa sve do 2012. godine, uz izvjesne prekide, tamburaški orkestar je vodio Marko Popović, legenda RKUD Pelagić. Popović je uspješno provodio koncepciju velikog orkestra, kako organizaciono tako i programski. Zahvaljujući tome, Banja Luka je uvijek imala važno mjesto u tamburaškoj muzici bivše Jugoslavije, a RKUD Pelagić predstavljao rasadnik vrhunskih muzičara.
Danas
Danas orkestar ima 20-ak članova,a rukovodilac je David Mastikosa. Poslednjih godina orkestar redovno zauzima svoje mjesto na prestižnim tamburaškim festivalima na teritoriji bivše Jugoslavije, i po pravilu,iako se radi o amaterskom orkestru bilježi odlične rezultate.Na repertoaru se nalaze kako narodne pjesme i igre, tako i najzahtjevnija dela klasične muzike.
Billy Conn
William David "Billy" Conn (8. oktobar 1917– 29. maj 1993) bio je američki profesionalni bokser, poznat kao prvak svijeta u lakoteškoj kategoriji kao i svojim mečevima sa Joeom Louisom. Tokom svoje profesionalne karijere je zabilježio 63 pobjede, 11 poraza i 1 neriješeni rezultat, pri čemu je 14 pobjeda ostvario nokautom. Tokom karijere je nosio nadimak "The Pittsburgh Kid."
TO RKUD Pelagić Banja Luka
Vanjske veze
TO RKUD Pelagic Banja Luka TO RKUD Pelagic Banja Luka TO RKUD Pelagic Banja Luka TO RKUD Pelagic Banja Luka TO RKUD Pelagic Banja Luka TO RKUD Pelagic Banja Luka TO RKUD Pelagic Banja Luka TO RKUD Pelagic Banja Luka TO RKUD Pelagić Banja Luka TO RKUD Pelagić Banja Luka
Caviola, Belluno
Caviola je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Huey, Illinois
Hjui je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 169, što je 27 (-13,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
998
Godina 998. (CMXCVII) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru.
Chapelle-Saint-Ouen
Šapel Sent Uan je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 72 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 190 metara (maksimalnoj 219 m, a minimalnoj 94 m).
St. Vincent College, Pennsylvania
Sent Vinsent Kolidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.357.
Mississippi Mills (Ontario)
'''Mississippi
Mills''' je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 12.385 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 12.385 stanovnika, što je za 5,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 11.734 žitelja.
Reference
[[en:Mississippi
Mills, Ontario]] [[fr:Mississippi
Mills (Ontario)]] [[sr:Mississippi
Mills, Ontario]]
Vukovarski filmski festival
Osnovu programa čine filmovi iz danas iznimno kvalitetnih i aktivnih kinematografija deset podunavskih zemalja. Glavna nagrada festivala je Zlatni šlep koji se dodjeljuje najboljim dugometražnim, kratkim i dokumentarnim filmovima, uz popratne novčane iznose od 500 do 1000 eura, te prava na besplatnu distribuciju u Hrvatskoj.
1. festival – 2007.
Prvi festival bio je revijalnog karaktera i nagrade nisu davane.
Buhl (Bas-Rhin)
Bul je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Visemburg.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 508 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 115 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,4 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 140 metara (maksimalnoj 178 m, a minimalnoj 125 m).
Bominaco, L'Aquila
Bominaco je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 978 m.
Mono (Ontario)
Mono je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 7.546 stanovnika.
Kalcijum acetat
Kalcijum acetat je organsko jedinjenje, koje sadrži 4 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 158,166 Da.
Mono (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 7.546 stanovnika, što je za 6,7 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 7.071 žitelja.
Eksplozija
right|thumb|Eksplozije goriva Eksplozija je izuzetno brza kemijska reakcija praćena praskom, oslobađanjem velike količine topline i naglim povećanjem volumena zbog stvaranja plinovitih proizvoda. Osnovna je značajka eksplozije nagli skok tlaka u sredini gdje je ona izazvana. Ima razarajuće učinke. Ukratko rečeno, eksplozija je nekontrolirano širenje čestica.
Ekspanzija je kontrolirano širenje čestice. To je npr. kada se dogodi "eksplozija" tekućeg goriva (npr. benzina) u klipu motora, a pošto čestice nemaju gdje, onda se ta snaga prenosi na klip i gura klip gore-dolje i pokreće kardansko vratilo, koje se daljnjim prenošenjem prenosi na kotače.
Brzina izgaranja
Brzina izgaranja određuje se vremenom koje je potrebno za izgaranje uzroka eksploziva određenih izmjera. Ona varira između nekoliko milimetara u sekundi (nitrocelulozni barut (trinitroceluloza)) i 400 m/s (crni barut) i ovisi o tlaku pod kojim se izgaranje odvija.
Detonacija
Detonacija je proces širenja kemijske reakcije unutar eksplozivne tvari nadzvučnom brzinom. Detonacijska brzina varira između 2800 m/s (amonijev nitrat) i 9200 m/s (oktogen) i povećava se s porastom gustoće eksploziva. Osjetljivost eksploziva na udarac također je različita: glicerol-trinitrat i praskava živa (živin fulminat) eksplodirat će ako na njih padne teret od 2 kilograma s 4 centimetra visine, a amonijev nitrat ako isti teret padne s visine od 105 centimetara.
Spontana detonacija kod raznih eksplozivnih tvari počinje pri raznim temperaturama: praskava živa eksplodira na 180 do 200 °C, a crni barut na 310 °C. Crni barut razvija prilikom eksplozije tlak od 281 MPa (megapaskala), a praskava želatina (kolodijski pamuk) tlak od 1342 MPa. Za izazivanje eksplozije bitniji je tlak od topline.
Među navedenim vrstama eksploziva nema oštrih granica. Nekada je crni barut bio univerzalni eksploziv. Želatiniranjem visokobrizantnoga celuloznog nitrata (trinitroceluloze) brzina detonacije toliko se smanjuje da on može služiti kao barut. Sredstva koja smanjuju brzinu detonacije nazivaju se flegmatizatorima (voda, voskovi, vazelin), a ona koja povećavaju osjetljivost zovu se senzibilatori (aluminijski prah).
Manele, Hawaii
Manele je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 29 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 29 stanovnika.
Bitka kod Lautule
Bitka kod Lautula se odigrala godine 316. ili 315. pne. između rimskih snaga koje je vodio diktator Quintus Fabius Maximus Rullianus) i Samnita. Samniti su izvojevali veliku pobjedu i prodrli 32 km od Rima.
Morris-Turnberry (Ontario)
Morris-Turnberry je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 3.413 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 3.413 stanovnika, što je za 0,3 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 3.403 žitelja.
Imbler, Oregon
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 306, što je 22 (7,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fontaine-sous-Préaux
Fonten su Preo je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 464 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 131 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 80 metara (maksimalnoj 158 m, a minimalnoj 61 m).
Lucera
Lucera je grad i općina (comune) u Italiji, koja administrativno pripada Foggijskoj provinciji u Apuliji na jugu zemlje.
U antici je bila poznata kao Lucera, odnosno mjesto oko koga su Rimljani i Samniti vodili borbe u samnitskim ratovima. Godine 320. pne. su se tamo naselilo 2500 rimskih kolonista te je postao jedan od glavnih saveznika.
1224. je sveti rimski car Friedrich u Luceri nakon neuspjelog ustanka naselio oko 20.000 sicilijanskih muslimana, držeći da će ih tako lakše držati pod kontrolom. Kolonija je prosperirala do 1300. kada ju je uništio Karlo II Napuljski.
Bitka kod Paretakene
Bitka kod Paretakene se godine 317. pne. odigirala između snaga zaraćenih generala Aleksandra Velikog - dijadoha, s time da je na jednoj strani bio Antigon I Monoftalmos, a na drugoj Eumen. Bitka je završila bez pobjednika, te se drugi rat dijadoha nastavio još godinu dana.
Viborška strana (film)
Lik Maksima se tri godine pojavio u kratkom filmu Susret sa Maksimom, dijelom propagandog omnibus filma Bojevoj kinosbornik № 1 u kome poziva publiku u kino-dvorani da se priključi Crvenoj armiji u borbi protiv Nijemaca koji su napali SSSR.
Katepanat Italija
250px|right|thumb|Područja Katepanata Italija označena ružičastom bojom.
Katepanat Italija (κατεπανίκιον Ἰταλίας; Catepanato d'Italia) bila je provincija, odnosno upravan oblast Bizantskog Carstva u 11. i 12. vijeku koja se sastojala od nekoliko tema na području današnje južne Italije. Sjeverna granica joj je otprilike odgovarala liniji između Monte Garganoa i Salernskog zaliva. Iako su se Amalfi i Napulj nalazili sjeverno od te linije, formalno su priznavali bizantsko sizerenstvo, odnosno predstavlja dio Katepanata.
Nastala je 965. kada je uspostavljena nova tema Lukanija, uz već postojeću Longobardiju, a tadašnji strategos (vojni guverner) Barija imenovan prvim katepanom. Postojala je sve do 1071. kada su Normani osvojili Bari, a s njime i posljednji trag bizantske vlasti u Italiji.
Godine 1166. je titulu katepan nakratko preuzeo Gilbert, grof od Gravine, dobivši je od sicilijanske kraljice Margaret od Navarre.
Po njoj nosi ime današnja oblast Capitanata (provincija Foggia).
Historija
Katepanat Italije osnovan je nakon pada Ravennskog egzarhata 751. godine. Održao se sve do 1071. kada su Normani osvojili poslijednje bizantsko uporište u na Apeninskom poluotoku, grad Bari. Obuhvaćao je teritorije današnje južne Italije, Sicilije, Sardinije i Korzike. Sicilju, Sardiniju i Korziku zauzeli su Arapi, a južna Italija je stalno bila pod pritiskom Svetoga Rimskog carstva, ali su je ipak osvojili Normani.
U početku je stalno gubio teritorije, kao i prefektura Ravenna i Ravennski egzarhat prije njega. Svoje najznačanije uporište, Siciliju izgubio je u borbi sa arapskim Abasidskim kalifatom 829. godine. Arapi ili u tom području poznatiji kao Saraceni osvojili su 858. godine Bari, središte bizantske uprave u Italiji. Bizantinci su ga vratili 878. i tada počinje malo teritorijalno širenje. Svoj vrhunac dosegao je početkom 11. stoljeća, pod Makedonskom dinastijom. Car Bazilije II. Bugaroubojica osvojio je cijelu južnu Italiju 1021. i porazio je cara Svetog Rimskog carstva, Henrika II. Njegov nasljednik Roman III. Argir osvojio je 1038. istočni dio Sicilije. Tada je Katapanat bio na vrhuncu moći. Obuhvaćao je, dakle cijelu južnu Italiju (gradove Bari, Rhegium, Amalfi, Tarent i ostale) i istočni dio Sicilije (gradove Sirakuzu, Messinu i Taorminu). Međutim, tokom carevana Konstantina X. Duke Bizantinci su gubili teritorije u južnoj Italiji, a poslijednji teritorij, grad Bari potpao je pod normansku vlast 1071. za carevanja Romana IV. Diogena. Normani su nastavili osvajati i osvojili su Siciliju. Tako su utemeljili kraljevstvo kojim vladao kralj Roger II. (1130.)
Arapsko osvajanje Sicilije i rekonkvista
Arapsko osvajanje ovog ne tako veliko otoka trsjalo je 829. - 902. Arapi su napad počeli na zapadu udarivši na Palermo koji je pao. Arapima se olakšalo osvajanje te su prodrli na istočnu obalu. Opsjeli su Sirakuzu, ali je nisu uspjeli osvojiti. Tek 878. otpor je u drugoj opsadi Sirakuze popustio.
Arapima se sad odupirala tek Taormina, ali poprilično uspješno imajući u vidu da nije bila u centru pažnje u Konstantinopolisu. Tako je odoljevalja gotovo 25 godina, sve dok je 902. nisu Arapi osvojili. Rekonkvista je počela kada je car Bazilije II. Bugaroubojica dokrajčijo Samujlovo carstvo (1018.) i učvrstio svoj položaj u Italiji (1021.) planirao osvojiti otok. Messina je vraćena 1025./6.,ali je novi car Konstantin VIII. obustavio napade. Pod komandom Georgeja Maniakesa (1038. - 1043.) Bizantinci su vratili Sirakuzu i Taorminu pod svoju vlast. Ali,Maniakes je tokom bitke protiv cara Konstantina IX.]] smrtno pogođen strjelicom. Tako je ponovo osvajanje Sicilije završilo.
WBBM-TV
WBBM-TV (channel 2) je američka televizijska stanica sa sjedištem u Chicagu čiji je vlasnik i operater mreža CBS. Nalazi se u formalnom vlasništvu poduzeća CBS Television Stations, filijale CBS Corporation. Glavni studiji i uredi WBBM-TV se nalazi u čikaškoj četvrti Loop, odnosno novoizgrađenom kompleksu Block 37; odašiljač se nalazi na vrhu zgrade Willis Tower.
WBB-TV potiče od eksperimentalne TV-stanice W9XBK koju je 1940. u Chicagu osnovalo poduzeće Balaban and Katz, tadašnja filijala hollywoodskog studija Paramount Pictures, i koju je na početku vodio televizijski pionir William C. Eddy. Eksperimentalni rad je prekinuo ulazak SAD u Drugi svjetski rat, nakon čega je, također pod Eddyjevim vodstvom, studio služio kao centra za obuku stručnjaka za elektroniku američke mornarice. Nakon završetka rata je W9XBK dobila komercijalnu dozvolu pod imenom WBKB. Sa redovnim emitiranjem je počela 6. septembra 1946. kao prva TV-stanica izvan Istočne vremenske zone. Od 1953. je dio mreže CBS.
Campostefano III, Frosinone
Campostefano III je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Stablo za klompe
Stablo za klompe (talijanski L’albero degli zoccoli) je talijanska drama iz 1978. koju je napisao i režirao Ermanno Olmi a glavne uloge tumače naturšćici Luigi Ornaghi, Francesca Moriggi i Omar Brignoli. Radnja se odvija u Lombardiji potkraj 19. stoljeća i opisuje živote seljaka u cascini (kućama za farmere). Film ima nekih sličnosti sa talijanskim neorealizmom po tome što se fokusira na živote siromašnih ljudi, koje su tumačili stvarni farmeri i stanovnici, a ne glumci. Stablo za klompe je osvojilo Zlatnu palmu u Cannesu. Jezik je bergamaski, dijalekt Lombardije.
Radnja
Lombardija, 1898. Četiri farmerske obitelji žive zajedno u komuni te obrađuju imanje vlasnika kojemu daju većinu uroda. Jedna od obitelji je i otac Battisti, čija je supruga opet trudna. Svećenik ga nagovori da pošalje sina Mineca u školu udaljenu 6 kilometara, ali zbog toga ovaj neće moći pomagati na imanju. Zbog dugog pješačenja, Minec polomi klompe od stabla. Pošto Battista nema novaca, posiječe drvo sa imanja te od njega napravi nove cipele. Od ostalih obitelji, tu je i udovica Runk koja se boji da bi joj djeca mogla završiti u sirotištu jer nema supruga koji bi joj pomogao zarađivati za kruh. Kada joj krava postane bolesna, veterinar ju obavijesti da će životinja uginuti. Ipak, Runk uzima vode iz potoka kraj kapele te daje kravi koja popije i ozdravi.
Obitelj Brena priprema se za svadbu - kćer Maddalena se udaje za Stefana. Medeni mjesec odluče provesti kod Maddalenine tete u obližnjem gradu, koja tamo vodi sirotište. Na ulicama primijete prosvjednike i demonstracije zbog siromaštva. Teta pokaže paru djecu u sirotištu te ih uspijeva nagovoriti da usvoje jedno. Navečer obitelji sjede zajedno u štali te zajedno pjevaju ili si pričaju priče. Kada vlasnik imanja primijeti da je netko posjekao njegovo drvo, otkrije da je za to kriv Battista. Njegova obitelj stoga mora napustiti svoj dom.
Bilješke
Film prikazuje dvije autentične snimke klanja životinja: guske i svinje.
Kritike
Kritičar Damir Radić Stablo za klompe navodi kao jedan od deset najdražih filmova: "Film rijetko viđene duhovnosti, tako plemenit, tako skroman, najljepša posveta najljepšim slojevima ljudske duše. I najveći imanentno kršćanski film ikad."