cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Đurđevak
Lekovito delovanje
U Nemačkoj se upotrebljava voda Hartman za paralizu – (Aquaapcplectica Hartmani – za tu vodu Hartman sakupljaju se cvetovi posle zalaska sunca, suše se i kuva se čaj. U Engleskoj se cvetna voda đurđevka zove «Zlatna voda» - (Aquaaurea), i dugo se vremena upotrebljavala za lečenje živaca, protiv glavobolje i kao sredstvo preventivno kod zaraznih bolesti i epidemija. Cvet se upotrebljava kod vodene bolesti, bolesti srca, epilepsije, apoplektičkog udara (moždani udar – kap), a u narodnoj medicini se upotrebljava u obliku tinkture u rastvoru alkohola ili votke i to cvet, kao umirujuće sredstvo i za smanjivanje bolova i kod upalnih procesa.
Otrovnost
Đurđevak sadrži otrovne glikozide (konvalatoksin) i alkaloide. Ne smeju ga brati trudnice i deca, a posle kontakta sa njim moraju se dobro oprati ruke. Znaci trovanja su: gađenje, povraćanje praćeno jakim bolovima, dijareja, nesvestica, jaka glavobolja, zujanje u ušima, poremećaj vida, raširene zenice, snažno znojenje i sve usporeniji rad srca. Smrtna doza konvalatoksina za morsko prase iznosi 0.43 mg/kg.
Via Egnatia
thumb|right|400 px|Trasa ceste Via Egnatia Via Egnatia (Via Ignazia ili Ignjatijev put) je rimska magistralna cesta podignuta u II st.n.e. Povezivala je rimske provincije Ilirik, Makedoniju i Traciju sa Byzantiumom, odnosno Jadransko more za istočnim Egejom.
Polazila je od luke Drač u današnjoj Albaniji, preko današnjih država Albanije, Makedonije, Grčke i Turske. Cesta je podignuta po naredbi rimskog prokonzula u Makedoniji Gnaeusa Egnatiusa 146.. g.n.e. I pored neobično teške i zahtjevne trase, cesta je podignuta za 44 godine. Via Egnatia je bila jedna od 28 velikih rimskih cesta.
Illinois Indijanci
Lokalne bande
Spominju se i sljedeća manja Illinois plemena:
Sela
Etnografija
Od ranih pisaca Illinoisi su opisani kao visoki i snažni ljudi, lijepog lica. Bijahu vješti u gađanju strijelom, a u ratu su se služili i ratnim kijačama i kopljem. Poligamija je bila uobičajena. Muškarac bi ponekad uzimao nekoliko sestara za žene. Prema Hodgeu, nevjerstvo u braku kažnjavalo se sječenjem nosa, ako je muž bio jako ljubomoran, čak i na osnovu sumnje. Prema njemu ovo vrijedi i za njihove rođake Miami, pa i plemena Sioux i Apache. -Nastambe Illinoisa bijahu komunalne, prekrivene duplim rogožinama, tako dobro sašivenim da nije mogao prodrijeti vjetar, snijeg ili kiša. Svaka ova nastamba imala je i do pet obitelji, prema Hodgeu (koji navodi Hennepina i do 10), no u njegovo doba Illinoisi su bili daleko brojniji, 400 kuća, 6,500 duša s 1,800 ratnika (1680.), svaka obitelj ložila je u ovakvoj nastambi po dvije vatre. Šamanizam je imao veliku ulogu, što se vidi i po njihovim šamanima-transvestitima, s kojima se vodila sprdnja, ali su se i u drugu ruku smatrali veoma moćnima, i poštovalo ih se. Šaman-berdaš, mogao je u rat ići samo s ratnom kijačom. Slično je postojalo i kod Siouxa.
Cabrerolles
Kabrerol je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Bezje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 270 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 310 metara (maksimalnoj 705 m, a minimalnoj 134 m).
Gazirano piće
thumb|250px|Gazirano piče Gazirano piće je piće (obično bezalkoholno) koje sadrži rastopljen ugljični dioksid u obliku ugljične kiseline.
Ugljična kiselina daje piću tipičan okus.
Gazirana pića uzrokuju razne zdravstvene tegobe poput smanjenja razine kalija u krvi, što pak dovodi do problema s mišićima i srcem i jakih grčeva. Ovim su posebno ugroženi ljudi koji piju velike količine gaziranih pića dnevno i po nekoliko litara. Učestalo konzumiranja gaziranih pića na uštrb mlijeka, vode i prirodnih sokova dovodi do nedostatka vitamina, kalcija i magnezija; tijelu prijeko potrebnih hranjivih tvari. Gazirana pića su obogaćena fosfornom kiselinom koja dodatno troši hranjive tvari u organizmu odnosno velike doze šećera i umjetnih sladila iz napitka povećavaju izlučivanje kalcija putem mokraće. Prema mišljenju biologa Hans-Petera Kubisa, gazirana pića su opasna kao i cigarete. Dva zaslađena gazirana napitka u tjedan dana mogu povisiti šanse za razvoj raka gušterače za 87%, pokazala je 14-godišnja znanstvena studija.
American (rijeka)
American (engleski: American River) je rijeka u američkoj saveznoj državi Kaliforniji duga 192 km, velika lijeva pritoka rijeke Sacramento.
Rijeka se sve do 1846. (vrijeme španjolsko - meksičke uprave zvala -Río de los Americanos.
Geografske karakteristike
Rijeka American danas izvire iz akumulacionog jezera Folsom, izgrađenog 1955. kod grada Folsom, koje pune rijeke South Fork American i North Fork American. One izviru na obroncima Masiva Sierra Nevada na istoku Kalifornije. Od jezera rijeka teče prema jugozapadu, do svog ušća u rijeku Sacramento kod grada Sacramento. thumb|left|220px|Karta [[sliva rijeke American]] American sa svojim pritokama ima sliv velik oko 5 568 km², koji obuhvaća istočni dio države Kalifornija.
La Palma Dos, Aguascalientes
La Palma Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1976 m.
Jahorina (Pale)
Jahorina je naseljeno mjesto u opštini Pale, Republika Srpska, BiH.
Haverstraw
Haverstraw /nizozemski haverstroo, =oat-straw/, ime koje su Nizozemci dali jednoj skupini Unami Indijanaca (prema Ruttenberu), koji su živjeli na zapadnoj obali donjeg toka rijeke Hudson, na mjestu današnjeg okruga Rockland u New Yorku.
Ime kojim su sami sebe nazivali danas je izgubljeno, ali moglo bi biti (Hodge) Reweghnome ili Rumachenanck.
Camputari, Benevento
Camputari je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Parione
Parione (akronim R. VI.) je šesti od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži na lijevoj obali rijeke Tibar.
Historija
Rione je dobio ime po ostacima antičkih zidina (vjerojatno sa Domicijanova stadiona) koje su za srednjeg vijeka zvali pariones ili parietone (od lat. paries = zid).
Rione Parione je službeno osnovan 18. maja 1743. dekretom pape Benedikta XIV..
Šešir (film)
Šešir je kratki igrani film snimnljen 1937. u produkciji Zora Filma i režiji Oktavijana Miletića 1937. Traje šesnaest minuta i snimljen je na širokoj tridesetpetmilimetarskoj vrpci čiji je zvuk snimao Aleksandar Gerasimov. Tradicionalno se smatra prvim hrvatskim (odnosno jugoslavenskim) zvučnim igranim filmm. U biti radi se o nijemom filmu sa glazbom i snimljenim šumovima.
Scenarij je također napisao Oktavijan Miletić, a u glavnim ulogama su bili Fedora Turković, Hertha Gagern, Marija Petrović, Tanja Manola, i Šime Mazzura (Šime Marov). Film govori o jednom šeširu koji mijenja vlasnike i na kraju zvršava u rukama prosjaka koji u njega skuplja milodare.
Vakcenska kiselina
Vakcenska kiselina je omega-7 masna kiselina. Ona je prirodna trans-masna kiselina prisutna u masti ruminirajućih životinja i mlečnim proizvodima (mleku, puteru, i jogurtu). On je takođe predominantna masna kiselina u ljudskom mleku.
Njeno IUPAC ime je (E)-11-oktadecenoinska kiselina, a njeno lipidno skraćeno ime je 18:1 trans-11. Ime je izvedeno iz - krava.
Vakcenska kiselina je otrkivena 1928 u životinjskim mastima i puteru. Ona je glavni 'trans''-masno kiselinski izomer prisutan u mlečnoj masti. Sisari je konvertuju u rumensku kiselinu, konjugovanju linoleinsku kiselinu, koja ima antikarcinogena svojstva.
Gachwechnagechga
Gachwechnagechga /islanders — Hewitt)/ (kod Gatschetta i Lehigh, Lecha), jedna od skupina Unami Indijanaca, šira skupina Delaware ili Lenni Lenape, koji su nekada živjeli uz rijeku Lehigh u Pennsylvaniji.
Naziv Lehigh dolazi od delawarskog lechau, u značebnju fork of a river, a označava pritoku Delawara, a kasnije i ugljena pronađenog u tom kraju.
Ejido San Juanito, San Juan Evangelista
Ejido San Juanito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Rebound: The Legend of Earl "The Goat" Manigault
Rebound: The Legend of Earl 'The Goat' Manigault je američki televizijski film snimljen 1996. u režiji Eriqa La Sallea i produkciji HBO-a. Radnja prikazuje život Earla Manigaulta (čiji lik tumači Don Cheadle), američkog uličnog košarkaša koji je postao legenda i inspirirao mnoge zvijezde NBA.
Ejido San Juanito, San Juan Evangelista
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
José López Portillo, Padilla
José López Portillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Padilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 173 m.
Velma, Oklahoma
Velma je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Reli Sanremo
Reli Sanremo je utrka svjetskog reli prvenstva koja se održavala od 1973. do 2003. godine.
Antranilno kiselinska hidroksilaza
Termin Antranilno kiselinska hidroksilaza ima više značenja.
Blur (bend)
__BEZKN__
Blur je engleski alternativni bend formiran u Londonu 1989. kao Seymour, a sastoji se od pjevača Damona Albarna, gitarista Grahama Coxona, bas gitarista Alexa Jamesa i bubnjara Davea Rowntreeja. Njihov debitantni album Leisure koji je izdat 1991. godine, uključivao je i zvuke madchester-a i shoegazing-a. Njihova stilska promena potekla je od uticaja pop grupa kao što su The Kinks, The Beatles i XTC. Blur je izdao Modern Life Is Rubbish (1993), Parklife (1994) i The Great Escape (1995) albume. Bend je doprineo popularizaciji britpop žanra i postigao masovnu popularnost u Velikoj Britaniji u čemu je uveliko doprinelo njihovo rivalstvo sa bendom Oasis.
Titusville, Pennsylvania
Tajtusvil je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.601 stanovnika.
Blur (bend)
Na svom sledećem albumu Blur (1997), bend prolazi kroz još jednu transformaciju čemu doprinosi lo-fi stil Američkih indi rok bendova kao što je Pavement. "Song 2" im donosi kratkotrajan uspeh u Americi. Na poslednjem albumu 13 (1999) eksperimentišu sa elektronskom muzikom i gospelom. U maju 2002. godine Coxon napušta Blur tokom snimanja njihovog sedmog albuma Think Tank. Album zadržava elektronski zvuk i minimalnu gitaru i primećuje se Albarnov sve veći interes za hip hop i afričku muziku. Posle turneje 2003. godine koja je protekla bez Coxona, Blur više ne snima i ne radi turneje. Blur se ponovo okuplja 2008. godine i sledi serija uspešnih koncerata, kao i album The Magic Whip 2015. godine.
Titusville, Pennsylvania
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.601 stanovnika, što je 545 (8,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Blur (bend)
Formiranje i Leisure: 1988–1991
Prijatelji od detinjstva Albarn i Kokson sreli su Aleksa Džejmsa na studijama na Goldsmiths College 1988. godine. Albarn je bio član benda zvanog „Circus“ kome se pridružio i bubnjar Dejv RoutriChildhood. Pošto su ostali bez gitariste i basiste zovu Koksona i Džejmsa da im se pridruže. Ovaj novo formirani bend menja ime u „Seymour“ po Salidžerovoj J.D. Salinger knjizi Seymour: An Introduction. . Seymour pop prvi put svira leta 1989.godine. U novembru Endi Ros koji je radio za Food Records A&R prisustvuje njihovoj svirci nakon čega im predlaže da potpišu ugovor sa njegovom producentskom kućom. Jedini problem je bilo ime benda koje se nije dopalo ljudima iz Food Rekordsa. Iz liste alternativnih imena koja im je ponuđena biraju ime „Blur“. Food records konačno potpisuje ugovor sa Blurom u martu 1990. godine. Od marta do jula 1990. godine Blur je bio na turneji po Velikoj Britaniji kao predgrupa grupi The Cramps testirajući nove pesme. Po završetku turneje izdaju singl „She's So High“ koji se rangirao na 48. mestu Britanske singl liste. Bend je imao potaškoća pri kreiranju sledećeg hita ali su napravili pomak kada su se udružili sa producentom Stivenom Stritom Stephen Street. Rezultat je pesma „There's No Other Way“ koja postaje hit. Treći singl „Bang“ je bio relativno razočaravajući, postižući tek 24. mesto. Endi Ros i vlasnik Food studija su bili ubeđeni da Blur reba da radi po uticaju madchester žanra. Blur je pokušao da proširi svoj muzički stil ali snimanje je kočilo to što je Albarn morao da piše stihove u studiju. I dok je album Leisure rangiran na osmom mestu Britanskih lista, kritike su bile izmešane, and according to journalist John Harris, "could not shake off the odour of anti-climax".
Britpop godine: 1992–1995
Posle slabog izvođenja na konceru 1992. godine, na kome je učestvovao i bend Suede koji je, za razliku od Blura, prošao sjajno, Blur je bio u opasnosti od raskida ugovora sa svojom izdavačkom kućom. Bend je završio svoj drugi album Modern Life Is Rubbish u decembru 1992. godine ali je Food Records zahtevao da se vrate u studio i snime još par potencijalnih hitova. Bend je poslušao savet i Albarn komponuje pesmu „For Tomorrow“ koja postiže osrednji uspeh i plasira se na 28. mesto .Modern Life Is Rubbish izlazi u maju 1993. godine i plasira se na 15. mesto britanskih muzičkih lista ali nije uspeo da impresionira Amerikance.
Uspeh albuma Parklife iz 1994. godine oživeo je komercijalnu uspeh benda. Prva pesma „Girls & Boys“ popela se na peto mesto na Britanskoj listi i četvrto na američkoj koji joj je i danas najveći rejting. .Blur dobija četiri nagrade 1995. godine na „BRIT Awards“.
Preobražaj nakon britpopa: 1996–2000
Rane 1996. godine intervju koji su dali za Q magazin otkrio je da je odnos među članovima benda zahladneo. Kokson je naročito bio ogorčen članovima benda. Džejmsa je prezirao zbog razuzdanog ponašanja a Albarna zbog njegove kontrole nad imidžom benda. Gitarista počinje preterano da pije i zbog revolta počinje da sluša američki alternativni rok koji je u potpunom kontrastu od njihove britpop estetike. Iako je prethodno kritkovao Koksonov andergraund muzički ukus, Albarn počinje da ga ceni i prihvata da ponovo treba menjati muzički pravac Blura.
Rezultat toga je njihov peti studijski album pod nazivom Blur,koji je izdat u februaru 1997. godine. Iako su kritičari predvideli da će ovaj „lo-fi sonic“ eksperiment udaljiti Blur od njihove baze obožavateljki, ipak su prihvatili. Uprkos upozorenju da je album komercijalno samoubistvo, i album i njegov prvi singl „Beetlebum“ zauzimaju prvu poziciju na britanskim listama. U Americi album dobija odlične kritike a singl „Song 2“ postaje hit, i pošto je licencirana za upotrebu u raznim reklamama, džinglovima, televizijskim emisijama postaje najprepoznatljivija pesma Blura u Americi. Posle uspeha albuma Blur, bend kreće na devetomesečnu svetsku turneju.
U februaru 1998. godine, par meseci po završetku turneje, izdaju Bustin' + Dronin' za Japansko tržište. Album se sastoji od remiksovanih Blurovih pesama koje su radili Thurston Moore, William Orbit i Moby. Od svih remiksa bendu se najviše dopala obrada koju je uradio William Orbit, pa mu nude da bude producent na njihovom sledećem albumu. Snimanje albuma počelo je u junu 1998. godine a u avgustu iste godine Kokson izdaje svoj solo album The Sky is Too High.
Šesti po redu studijski album ''13' izlazi u martu 1999. godine. Album dobija uglavnom dobre kritike. U julu 1999. godine bend izdaje 22-CD limited edition box-set, set njihovih singlova u znak proslave desetogodišnjice benda. U oktobru 2000 izdaju ''Blur: The Best of'.
Coxonov odlazak, Think Tank, prekid i ponovno ujedinjenje: 2001–sadašnjost
Posle turneje 1999. godine bend pravi pauzu u toku koje se članovi benda bave drugim projektima. Kokson snima niz solo albuma, Albarn započinje novi bend Gorillaz s Jamiejem Hewlettom. Alex James radi sa Fat Les, Sophie Ellis-Bextor i Marianne Faithfull.
Sredinom 2002. godine počinju snimanje na sledećem albumu, ovoga puta bez Coxona. Think Tank izlazi u maju 2003. godine. Na turneju pozivaju gitaristu Simon Tong, bivšeg gitaristu i klavijaturistu benda The Verve, koji je takođe svirao sa Albarnom u bendu Gorillaz. Početkom 2004. godine bend najavljuje snimanje nove ploče i čemu se priključuju i glasine o Koksonovom povratku. Nijedno se nije obistinilo.
Koprivice
Koprivice je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 133 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 200 stanovnika).
Demografija
U naselju Koprivice živi 110 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,0 godina (41,4 kod muškaraca i 47,6 kod žena). U naselju ima 40 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,33.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Vrhovine (razvrstavanje)
Vrhovine imaju više značenja:
Paduli, Isernia
Paduli je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 751 m.
Monte Marone, Brescia
Monte Marone je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 408 m.
Siliștea, Runcu
Siliștea je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Runcu.
Gnej Domicije Ahenobarb (konzul 32. pne.)
200px|right|thumb|Kovanica izdana u počast Ahenobarbove pomorske pobjede nad Gnejem Domicijem KalvinomGnej Domicije Ahenobarb (Gnaeus Domitius Ahenobarbus, ? - 31. pne.) bio je rimski vojskovođa i političar iz doba prijelaza Republike u Carstvo.
Otac mu je bio Lucije Domicije Ahenobarb, optimatski konzul i jedan od najfanatičnijih protivnika Julija Cezara. Na samom početku građanskog rata 49. pne. je njega i oca Cezar zarobio u Korfinijumu, ali i odmah udijelio pomilovanje. Mladi Ahenobarb je, isto kao i otac, pobjegao iz Italije kako bi nastavio borbu protiv Cezara. Sudjelovao je u bitci kod Farsala, a nakon toga više nije ratovao. Godine 46. pne. mu je Cezar udijelio još jedno pomilovanje nakon čega se vratio u Italiju.
Antički izvori su podijeljeni oko toga je li Ahenobarb sudjelovao u zavjeri protiv Cezara ili je zavjerenicima tek nakon ubistva 44. pne. pružio moralnu podršku. U svakom slučaju, Drugi trijumvirat ga je 43. pne. stavio na listu proskripcije|proskripcija, natjeravši ga da pobjegne na Balkan i priključi se Brutu i Kasiju koji su započeli rat protiv Trijumvirata. Povjerena mu je komanda nad flotom od 50 brodova, s kojom je imao velikih uspjeha u Jonskom moru, prekinuvši komunikacije trijumvirske vojske u Makedoniji s njihovom bazom u Italiji. Taj uspjeh, međutim, nije mogao spriječiti poraz Brutove i Kasijeve vojske u kopnenoj bitci kod Filipa kojom je okončan rat.
Ahenobarb je i nakon te bitke sa svojom flotom nastavljao pružati otpor Trijumviratu sve do 40. pne. kada je, uz posredovanje Gaja Asinija Poliona, sklopio mirovni sporazum s Markom Antonijem. Taj potez, napravljen bez njegovog znanja, razbjesnio je Oktavijana, ali je 39. pne. pristao na sporazum kojim je Ahenobarbu u zamjenu za polaganje oružja obećano mjesto konzula za 32. pne. Godine 36. pne. Ahenobarb je pratio Antonija na njegovog neuspjelom pohodu na Parte, te je nakon jednog poraza upravo Ahenobarb govorom hrabrio Antonijeve vojnike u trenutku kada sam Antonije zbog očaja to nije mogao činiti. Ahenobarb je poslije služio kao guverner Bitinije, a godine 35. pne. je sudjelovao u hvatanju Seksta Pompeja.
Road to Perdition
Road to Perdition je američki igrani film snimljen 2002. u režiji Sama Mendesa. Temelji se na istoimenom grafičkom romanu Maxa Alana Collinsa. Radnja je smještena u područje Chicaga 1931. godine, a protagonist, čiji lik tumači Tom Hanks, je profesionalni ubica prisiljen okrenuti se protiv svojih gangsterskih poslodavaca nakon što su mu pobili porodicu.
Gnej Domicije Ahenobarb (konzul 32. pne.)
Ahenobarb je svoj obećani konzulski mandat preuzeo 32. pne. zajedno sa Gajem Sosijem, i to upravo u trenutku kada je suparništvo Oktavijana i Antonija počelo eskalirati u otvoreni oružani sukob. Ahenobarb se tada opredijelio za Antonija te je zajedno sa Sosijem pobjegao u Efez, gdje je tada Antonije skupljao vojsku. Tamo je Antonija preklinjao da ostavi Kleopatru, smatrajući da mu ometa zdravo rasuđivanje. Nakon što je Antonije to odbio, mnogi njegovi vojnici su ponudili Ahenobarbu da svrgnu Antonija i njega postave za svog komandanta. Ahenobarb je umjesto toga odlučio prebjeći na stranu Oktavijana, što je i učinio nedugo pred početak bitke kod Akcijuma 31. pne. Oktavijan ga je, iako ljut zbog prethodne izdaje, lijepo primio. Ahenobarb je tada već bio teško bolestan te, pogođen groznicom, nije sudjelovao u bitci. Nekoliko dana nakon nje je umro, a Plutarh sugerira da je to bilo "zbog sramote izazvane javnom izdajom".
Ahenobarb se u pojavljuje kao lik u Shakespeareovoj tragediji Antonije i Kleopatra, gdje mu je dano ime Enobarb.
Road to Perdition
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Put do uništenja, a u Srbiji pod naslovom Put bez povratka.
Snimanje se odvijalo na području Chicaga. Mendes, koji je prije toga dovršio hvaljeni Vrtlog života iz 1999., tražio je film s minimalnom količinom dijaloga i emocijama koje se izražavaju vizualno. Za lokacije je osmišljen "hladni izgled" kako bi se naglasila stanja likova. Snimatelj Conrad L. Hall iskoristio je osvjetljenje i okružje kako bi za film stvorio simbolizam, za što je osvojio nekoliko nagrada, uključujući Oscar za najbolju fotografiju. Put do uništenja dotaknuo se tema posljedica nasilja i odnosa oca i sina.
Radnja
Michael Sullivan, Sr. je mafijaški utjerivač dugova Johna Rooneyja, irsko-američkog kriminalnog bossa u Illinoisu tijekom Velike depresije i ere Ala Caponea. Sullivan, koji je siroče kojeg je odgojio Rooney, većinu je svojeg života radio za šefa kriminalca.
Rooney pošalje njega i svoga sina Connora da porazgovaraju s Finnom McGovernom, nezadovoljnim zaposlenikom. 12-godišnji Michael Sullivan, Jr. skriva se u očevu autu i ugleda kako Connor u naletu bijesa ubija McGoverna. Sullivan se zakune da će mu sin šutjeti, ali Connor ga odlučuje zauvijek ušutkati pokušajem ubojstva cijele obitelji. Nemilosrdno ubije Sullivanovu ženu Annie i njihova mlađeg sina Petera, ali Sullivan i Michael pobjegnu i odlaze u Chicago.
Sullivan potraži posao u Caponeovoj mafiji i od mafijaša Franka Nittija zamoli dozvolu za osvetu Connoru, koji je poslan da se skriva među njima. Ponuda biva odbijena; nakon što Rooney dozna za sastanak, dopusti Nittiju da pošalje psihopatskog ubojicu fotografa Harlena Maguirea da ubije Sullivana, a ne Michela (koji ipak završava na listi za odstrel). Maguire ih slijedi do restorana uz cestu, ali propusti priliku da se osveti Sullivanu. Uz Michaelovu pomoć, Sullivan počne pljačkati banke koje drže oprani novac Caponeove i Rooneyjeve organizacije, nadajući se da će ga moći zamijeniti za Connora.
Maguire postavi zamku uz pomoć Rooneyjeva računovođe, Alexandera Rancea. Nakon što Sullivan uđe u Ranceovu hotelsku sobu, Rance ga zadrži do Maguireova dolaska. Rance biva ubijen u pucnjavi; Maguire pada izboden djelićima stakla, ali prije pada uspijeva ustrijeliti Sullivana u ruku. Michael odvodi oca na farmu gdje stariji par bez djece pomaže Sullivanu da se oporavi. Tijekom svojeg oporavka, Sullivan otkriva (u knjigama koje je uzeo od Rancea) da je Connor godinama krao od oca, koristeći imena mrtvih članova bande kako bi prikrio svoje aktivnosti. Pri odlasku, Sullivanovi ostavljaju paru većinu novca stečenog od pljački.
Rooney se iznenadi kad ugleda Sullivana na misi. Daje do znanja kako već zna o financijskim malverzacijama te da to jedino može okončati Connorovom smrću, ali ga ipak odbija predati. Te noći, pod okriljem mraka Sullivan strojnicom ubija cijelu Rooneyjevu bandu, a nakon toga i samog Rooneyja. Vidjevši kako više nema razloga skrivati Connora jer mu je otac mrtav, Nitti otkriva Sullivanu njegovu lokaciju. Sullivan ga odmah ubija kako bi dovršio osvetu.
Chachatipa, San Martín Chalchicuautla
Chachatipa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Road to Perdition
Radnja
Sullivan odvodi Michaela u kuću na plaži njihovih rođaka u Perdition, grad na obali Jezera Michigan. Ondje ga presretne i ustrijeli Maguire, koji je preživio obračun u hotelu. Michael drži Maguirea na nišanu, ali se ne može natjerati da povuče okidač. Sullivan prekida pat-poziciju izvlačeći skriveni pištolj i ustrijeli Maguirea prije nego umire u sinovim rukama.
Nakon što je oplakao svog oca, Michael se vraća starom paru za koji se čini kako su tražili njega i Sullivana. On shvaća da je Sullivanov najveći strah bio da Michael odraste i bude isti kao on te shvaća zašto se Sullivan oslanjao na Michaelovu neodlučnost da ubije Maguirea.
Chachatipa, San Martín Chalchicuautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 301 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
Road to Perdition
Produkcija
Kad je Max Allan Collins napisao crtani roman Put do uništenja, njegov agent je u njemu vidio potencijal koji bi postao filmska adaptacija te ga pokazao filmskom agentu. Roman je 1999. došao do Deana Zanucka, koji je bio potpredsjednik razvoja kompanije svoga oca, producenta Richarda D. Zanucka. Roman je poslan u Maroko starijem Zanucku, koji je u to vrijeme producirao Ratna pravila (2000.). Zanuckovi su se složili kako priča ima potencijala i poslali je redatelju i producentu Stevenu Spielbergu. Malo nakon toga, Spielberg je organizirao projekt u svojem studiju DreamWorks, iako nije preuzeo režiju zbog popunjenog rasporeda.
Mendes je nakon dovršetka Vrtloga života (1999.) tražio novi projekt uključujući Genijalni um, K-PAX, Vijesti iz dubine i Kratko sjećanje. DreamWorks je Mendesu poslao Put do uništenja. Mendesa je privukla priča koju je smatrao "narativno vrlo jednostavnom, ali tematski vrlo kompleksnom". Tema koju je tražio u priči bio je svijet roditelja koji je nedostupan njihovoj djeci. Mendes je smatrao kako bi tema priče trebala biti kako se djeca nose s nasiljem, te da li izloženost nasilju kasnije djecu čini nasilnom. Redatelj je opisao scenarij riječima kako "nema moralnih ekstrema", što je bio faktor koji ga je privukao.
Scenarij
Kad je Spielberg organizirao produkciju filma u DreamWorksu, kontaktirao je scenarista Davida Selfa da adaptira crtani roman Put do uništenja Maxa Allana Collinsa u dugometražni film. Self je napisao prvotnu verziju koja je ostala dosljedna izvornom materijalu te preuzeo većinu dijaloga. Scenarij su nakon toga prepravili nepotpisani scenaristi, čime je on udaljen od originalnog predloška, ali uz ostavljanje ključnih elemenata priče. Neki od težih aspekata priče su ublaženi, pa je ona postala tečnija; na primjer, u ranim verzijama scenarija, Sullivan je postao alkoholičar, ali je taj element izostavljen u završnoj verziji.
Neka od imena likova promijenjena su u odnosu na originalni predložak: prezime stvarnih gangstera Johna Looneyja i njegova sina Connora promijenjena su u Rooney, a prezime lika Toma Hanksa i njegove obitelji pojednostavljeno je iz O'Sullivan iz romana u Sullivan. Jedan od značajnijih dodataka u produkciji filma bilo je osmišljavanje negativca filma, kojeg je portretirao Jude Law, kako bi se dodao ustrajni element potjere odlaska Sullivanovih iz starog svijeta.
Hanks i snimatelj Conrad L. Hall zahtijevali su od Mendesa da ograniči nasilje u filmu na smislene poteze, bez bezrazložnog krvoprolića.
Mendes, koji je opisao crtani roman kao "puno sočniji", tražio je načine kojima bi ograničio pozadinu romana na njegovu bit, tražeći "neverbalnu jednostavnost" filmova kao što su Bilo jednom u Americi (1984.), Pat Garrett i Billy the Kid (1973.), te filmovi Akire Kurosave u kojima manjka dijaloga. Dijalozi iz scena svađa likova iz romana svedeni su na minimum. Mendes je opisao Put do uništenja kao "poetsku, elegijsku priču u kojoj slike kazuju priču". Neverbalna scena u filmu bio je duet na klaviru Hanksova i Newmanova lika koji je zamišljen kao opis njihova odnosa bez riječi. U posljednjih 20 minuta filma, scenarij je napisan tako dan ima samo šest rečenica dijaloga.
Snimanje
Prije snimanja, Mendes je htio producirati povijesni film koji bi izbjegao klišeje gangsterskog žanra. Odlučio je snimati Put do uništenja na lokaciji u centru Chicaga, četvrti Pullman kao i u čikaškom predgrađu Genevi. Oružnicu, najveću lokaciju u državi koja pruža smještaj Nacionalnoj gardi Illinoisa, studiju je ustupila Državna filmska komisija Illinoisa. Setovi su sagrađeni unutar oružnice, uključujući interijere Sullivanova obiteljskog doma i Rooneyjeva imanja. Dostupnost unutarnje lokacije omogućavala je ekipi potpunu kontrolu svjetlosnog okruženja koje je uređeno skelama. Mendes je na osmišljavanju dizajna filma surađivao s kostimografom Albertom Wolskyjem, scenografom Dennisom Gassnerom i snimateljem Conradom Hallom. Wolsky je dizajnirao kostime koji su bili "vrlo kontrolirani, s mekim konturama i vrlo mekim siluetama". Gassner je izgradio setove koji su dočarali hladni izgled epohe. Mendes je za film htio koristiti prigušenu paletu, a koristio je crnu pozadinu i mračne setove s prigušenim zelenim i sivim tonovima. Mendes je snimao film koristeći format Super 35.
Redatelj je eksterijerne scene snimao u Illinoisu zimi i u proljeće 2001., koristeći stvarne vremenske uvjete kao što su snijeg, kiša i blato. Namjeravao je iskoristiti tmurne vremenske uvjete i hladnoću Gassnerovih vanjskih lokacija kako bi definirao emocionalna stanja likova. Pullman je postala ključna lokacija koja je odražavala temu jer je imala nekoliko okruženja, uključujući gradski povijesni Florence Hotel, koji je ekipa s lakoćom preuredila. Snimanje je završeno u lipnju 2001.
Fotografija
Kako bi postigao osvjetljenje scena, Mendes je kao inspiraciju koristio slike Edwarda Hoppera, posebno New York Movie (1939.). Mendes i snimatelj Conrad Hall pokušavali su prenijeti slično atmosferično osvjetljenje vodeći se mantrom "manje je više". Hall je snimio široke eksterijerne scene koje su u jednom trenutku zadržavale izoštrenu dubinu polja. Hall je smatrao kako tehnika scenama pruža emocionalnu dubinu. Snimatelj je koristio i nekonvencionalne tehnike i materijale kako bi kreirao jedinstvene svjetlosne efekte. Jedna od Hallovih metoda bila je korištenje crne svile u dnevnim eksterijernim scenama kako bi filtrirao dovoljno svjetla za nijansirani izgled.
Hall je na početku filma namjerno distancirao kameru od Hanksova lika, Michaela Sullivana, kako bi dobio perspektivu Sullivanova sina, koji je nesvjestan očeve prave prirode. Hanksov lik sniman je djelomično u sjeni i kroz vrata, dok su njegovi ulasci i izlasci bili u sjeni. Kako bi se zadržala distanciranost od lika, korištene su široke leće.
Kadrovi u filmu bili su pod izravnim utjecajem okvirića u crtanom romanu ilustratora Richarda Piersa Raynera. Primjer izravnog utjecaja bila je scena u kojoj Michael Jr. iz auta gleda krajolik Chicaga, dok se krajolik grada odražava na staklu auta.
Bešavna scena od 40 sekundi u kojoj Michael Sullivan i njegov sin putuju u Chicago sa sela snimljena je pomoću vizualnih efekata. Igrani dijelovi scene snimljeni su u LaSalle Streetu, a zbog nedostatka ceste niz LaSalle Street, pozadina Balbo Drivea dodana je korištenjem vizualnih efekata.
Posljedica nasilja
Originalni naslov filma, Road to Perdition, ujedno je odredište Michaela Sullivana i njegova sina te eufemizam za Pakao, cesta po kojoj Sullivan ne želi da njegov sin putuje. Sullivan, koji u svojem ranom životu odabire put nasilja, smatra se neiskupljivim i traži način kako spasiti svoga sina da ga ne zadesi slična sudbina. Mendes kaže, "[Sullivan] je u bitki za dušu svoga sina. Može li se čovjek koji je vodio loš život iskupiti kroz svoje dijete?" Hanks je svoj lik opisao kao čovjeka koji je stekao udoban status kroz nasilna djela, dok je u isto vrijeme ignorirao posljedice tih djela. Kad se Sullivan suočava s posljedicama, tad se mi ubacujemo u priču, to je doslovno posljednji dan te lažne perspektive." Kako Hanksov lik u filmu ne bi opravdavao svoja nasilna djela, Mendes je u završnoj verziji izostavio scene u kojima Sullivan sinu objašnjava svoju pozadinu.
Očevi i sinovi
Put do uništenja propituje i odnos oca i sina, ne samo između Michaela Sullivana i njegova sina, nego i između Sullivana i njegova šefa, Johna Rooneyja. Sullivan istodobno idolizira i boji se Rooneyja, a Sullivanov sin osjeća isto za svog oca. Rooneyjev sin, Connor, ne posjeduje Sullivanove kvalitete iskupljenja, a Rooney je u nedoumici koga da zaštiti: svoga pravog ili zamjenskog sina. Connor je ljubomoran na odnos svoga oca sa Sullivanom, koji potiče njegove akcije, u isto vrijeme izazivajući domino efekt koji pokreće film.
Kako Sullivan skriva svoju pozadinu od svog sina, njegov pokušaj da sačuva odnos otac-sin je zapravo bolan. Tragedija se zbiva kako bi zbližila Sullivana i njegova sina. Sullivan bježi iz starog svijeta sa svojim sinom, a dječak pronalazi priliku da uspostavi snažniju vezu sa svojim ocem kakvu nikad prije nije imao. Tyler Hoechlin, koji je portretirao Michaela Jr., objasnio je: "Njegov tata počinje shvaćati da je Michael sada sve što ima i kako mu je nedostajao. Mislim da putovanje govori o tome kako otac i sin upoznaju jedan drugoga, a u isto vrijeme spoznaju sami sebe."
Voda
Voda je poslužila kao važan tematski element u filmu. Element je uveden nakon što je redatelj početkom snimanja čuo kako su u dvadesetima čuvali leševe na ledu kako bi se spriječilo raspadanje tijela. Ideja je inkorporirana u film kako bi voda bila dovedena u vezu s smrću.
Reakcije
Snimanje filma završeno je u lipnju 2001., a studio je namjeravao objaviti film u Sjedinjenim Državama nakon Božića, ali u rujnu 2001. Mendes je zatražio dodatno vrijeme za montažu i glazbu za film. Premijera film u Sjedinjenim Državama nakon toga je predviđena za 12. srpnja 2002., što je bio nekonvencionalan potez uvrštavanja drame u ljetne blockbustere. Film je u prvom vikendu prikazivanja u 1.797 kina ostvario zaradu od 22.079.481 dolara. U SAD-u je ostvario ukupnu zaradu od 104.454.762 dolara, a na drugim područjima 76.546.716 dolara, odnosno ukupno 181.001.478 dolara.
Na Rotten Tomatoesu ostvario je 82 pozitivnih recenzija od njih 198. Na Metacriticu je skupljeno 36 recenzija od kojih je u prosjeku 72 od 100 bilo pozitivno. Recenzent James Bernardinelli pohvalio je Put do uništenja zbog njegove atmosfere i vizualnog dojma, no primijetio je kako likovima, osim Sullivanova sina, nedostaje emocionalne privrženosti. Bernardinelli je posebno istaknuo snimatelja Conrada Halla za njegov rad te pohvalio neužurbani ritam priče koji je mogao biti i ubrzan. Roger Ebert iz Chicago Sun-Timesa pohvalio je Hallovu fotografiju i tematsku upotrebu vode kroz cijeli film. Međutim, kao i Bernardinelli, i Ebert je osjetio kako je nedostajalo emocionalne privrženosti: "Znam da sam mu se divio, samo ne znam je li mi se svidio... Hladan je i drži nas podalje." Eleanor Ringel Gillespie iz Atlanta Journal-Constitutiona uživala je u fotografiji filma i okruženju Velike depresije, kao i u solidnim, uvjerljivim izvedbama Hanksa i Newmana. Gillespie je izrazila želju da je film potrajao malo dulje kako bi dublje pronikao u svoju emocionalnu jezgru.
Karl
Karl je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 197 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231065.
Road to Perdition
Reakcije
Eric Harrison iz Houston Chroniclea smatrao je Put do uništenja "najbriljantnijim djelom u ovom [gangsterskom] žanru" još od 1984. i Bilo jednom u Americi. Harrisonu su se posebno svidjeli likovi iz filma, a Selfov je scenarij nazvao "tako fino izbrušenim da je priča mogla promijeniti smjerove u sekundi". Harrison je pohvalio i fotografiju, smatrajući je odgovarajućom u odnosu na emocionalni razvoj likova. Kirk Honeycutt iz Hollywood Reportera izvedbe Hanksa, Newmana i Craiga smatrao je prikladnim, dok je Lawovu nazvao "gotovo karikaturalnom". Peter Travers iz Rolling Stonea također je komplimentirao Hanksu i Newmanu za njihove izvedbe, rekavši: "[Oni] glume zajedno samopuzdanjem titana, njihovi talenti su u službi lika, nikad zvjezdanog ega." Travers je posebno istaknuo Hallovu "zadivljujuću" fotografiju i "evokativnu" glazbu skladatelja Thomasa Newmana.
Paul Clinton iz CNN-a rekao je kako Put do uništenja nije ogolio mnoštvo svojih tema. "Iako su ove duboko ljudske teme dotaknute, nisu do kraja istražene, i to potkopava osjećaj veličine kojoj ovaj film očito aspirira", rekao je Clinton. Clinton se također nije emocionalno identificirao s likovima iz filma te je dodao da je Craigov lik "jednodimenzionalan do ekstrema". Spomenuo je i kako je fotografija nadjačala priču filma, koju je nazvao "slabom". J. Hoberman iz The Village Voicea smatrao je kako je Put do uništenja "krut, a opet mekušan". Film je opisao riječima: "Akcija je pompozna, a ukupna energija balzamirana." Stephen Hunter iz The Washington Posta smatrao je kako je scenarij izgubio smjer kad su Sullivan i njegov sin pobjegli od svog starog života, ostavivši iza sebe likove i okružje koji su se svidjeli Hunteru. Huntera se nije dojmio lik Maguirea te je istaknuo klišeje u filmu.
Karl
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Karl se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 326 metara. Površina opštine iznosi 10,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 197 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 19 stanovnika/km².
Road to Perdition
Reakcije
Put do uništenja bio je nominiran za šest Oscara: za najboljeg sporednog glumca (Paul Newman), najbolju scenografiju, najbolju fotografiju (Conrad L. Hall), najbolju originalnu pjesmu (Thomas Newman), najbolji zvuk i najbolju montažu zvuka. Film je odnio jednu nagradu, za najbolju fotografiju. Film je bio nominiran i za BAFTA nagrade za najboljeg sporednog glumca (Newman), najbolju fotografiju i najbolju scenografiju, osvojivši potonje dvije. Hall je osvojio i nagradu Američkog društva snimatelja za najbolju fotografiju na filmu. U travnju 2006., časopis Empire uvrstio je Put do uništenja na 6. mjesto popisa 20 najboljih filmova snimljenih prema stripovima.
Drugi mediji
Put do uništenja objavljen je na DVD-u 25. veljače 2003. u full screen i anamorfnoj verziji. Na izdanju su uključeni audio komentar, izbačene scene, HBO-ov dokumentarac o snimanju i foto galerija. Rad na DVD-u počeo je istog dana kad je počela produkcija filma, DVD je oblikovala suradnja redatelja, studija i produkcijske DVD ekipe. Zbog ograničenog prostora na DVD-u, izbačene scene su uvrštene umjesto DTS soundtracka. Umjesto toga, na DVD je uvršten Dolby Digital 5.1 soundtrack. Objavljeno je i posebno izdanje DVD-a s DTS i Dolby Digital soundtrackovima, na kojem je ipak izbačen dokumentarac o snimanju.
Autor crtanog romana, Max Allan Collins, angažiran je da napiše novelizaciju filmske adaptacije. Collins je prvo predao verziju koja je sadržavala 90.000 riječi, ali vlasnik licence DreamWorks zahtijevao je da autor koristi samo dijaloge iz filma, bez dodataka. Collins je nevoljko sveo novelizaciju na 50.000 riječi i kasnije izjavio kako je požalio što je pristao na taj zadatak.
Paludamentum
thumb|Gaj Julije Cezar koji nosi paludamentum.
Paludamentum je naziv za rimski plašt pričvršćen brošem za lijevo rame, a koji su nosili vojni komandanti i, rjeđe, vojnici. Paludamentum je najčešće bio grimizna, skrletne ili purpurne, a nekad i bijele boje.
Kalinovac (razvrstavanje)
Kalinovac je naziv za:
Obitelj Compson
Krah obitelji Compson pratimo u romanu The Sound and the Fury te njegovom dodatku, koji je ujedno i roman koji je centriran upravo oko te obitelji. Određeni likovi pojavljuju se i u romanu Absalom, Absalom! (Jason III i Quentin), a obitelj je spomenuta i u djelu Requiem for a Nun. Compsonovi se pojavljuju i u nekim kratkim pričama, poput one "That Evening Sun". Sam Faulkner je prikazao generalogiju obitelji od 1699. do 1945. godine.
Rancocas
Rancocas (Chichequaas, Ramcock, Ancocus, Rancocas, Rancokas, Rankoke, Remahenonc, Remkoke), tribelet Unami Indijanaca, šire grupe Delaware, sa istočne obale Delaware u New Jerseyu. Njihovo selo Ramcock nalazilo se na području današnjeg okruga Burlington. Broj njihovih ratnika (1648), procjenjen je na 100.
Mookwungwahoki
Mookwungwahoki /= eye pain/, jedna od podgrupa Unami Indijanaca (Sultzman), rase Delaware. Prema Morganu oni su treći na popisu od dvanaest nižih klanova klana Pullaook ili Puran (Turkey), u koje još pripadaju (1) Moharala (big bird);(2) Lelewayou (bird's cry);(4) Mooharmowikarnu (scratch the path); (5) Opinghoki (opossum ground); (6) Muhhowekaken (old shin); (7) Tongonaoto (drift log); (8) Noolamarlarmo (living in water); (9) Muhkrentharne (root digger); (10) Muhkarmhukse (red face); (11) Koowahoke (pine region); i (12) Oochukham (ground scratcher).
Marko Livije Druz Klaudijan
Marko Livije Druz Klaudijan (Marcus Livius Drusus Claudianus, ? - oktobar 42. pne.) je bio rimski političar iz doba kasne Republike, poznat po vlastitim republikanskim uvjerenjima, ali i tome da je bio predak nekoliko ranih careva.
Brgule
Brgule je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Ub u Kolubarskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1235 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1356 stanovnika).
Opšti podaci
Selo je dosta prostrano i delom obuhvaćeno otvorenim rudokopom uglja.Smešteno je u medjurečje reka Kolubara i Tamnava a grupisano u sledeće zaseoke: Rupljani, Brdo, Šimnatica, Degurski kraj, Kolubarski kraj i Stanica. Zaseoci su opet grupisani po familijama te navodimo neke brojnije: Rankovići, Živanovići, Pantići, Pavlovići, Tešići, Milićevići i dr. U novije vreme ovakav vid grupisanja kuća nije primenjivan već su se kuće uglavnom gradile uz saobraćjanice (Obrenovac=Lajkovac i Ub=Brgule) U selu postoji dom kulture, za koji se vezuje legenda da je uklet, te da stoga nikada nije dovršen, o čemu je svojevremeno bila emisija na RTS-u. Ovaj seoski dom je gradjen na temeljima sačinjenim od starih spomenika iz seoskog groblja. Zbog više tragičnih dogajdaj koji su se desili u selu, meštani su povezali prokletstvo sa grehom oskrnavljenog groblja. U selu je pokrenuta inicijativa o rušenju doma i vraćanju spomenika ali na žalost ona do danas od toga nije makla dalje.
U selu postoji četvororazredna osnovna škola, vrlo lepo uredjena sa savremenim sportskim terenima.
Demografija
U naselju Brgule živi 982 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,2 godina (39,8 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 391 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,16.
Браљина (Ражањ)
Браљина или Браљина Ражањска је насеље у Србији у општини Ражањ у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 266 становника (према попису из 1991. било је 335 становника).
Brgule
Demografija
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Браљина (Ражањ)
Демографија
У насељу Браљина живи 248 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 59,9 година (56,3 код мушкараца и 62,7 код жена). У насељу има 143 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 1,86.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Olimpijada 2012
Letnje olimpijske Igre 2012. ili službeno Igre XXX Olimpijade održavaju se u glavnom gradu Ujedinjenog Kraljevstva Londonu od 27. jula do 12. avgusta 2012. London je tako postao prvi grad u istoriji modernog olimpizma koji je tri puta bio domaćin igara, zahvaljujući prethodnim domaćinstvima iz 1908. i 1948.
London je izabran za domaćina Igara, na 117. sednici MOK-a u Singapuru 6. jula 2005. pobedivši kandidature Moskve, Njujorka, Madrida i Pariza nakon 4 runde glasanja.
Iako je ceremonija svečanog otvaranja igara održana 27. jula, prva takmičenja počela su dva dana ranije (25. jula) a reč je o fudbalskom turniru za žene. Većina sportskih objekata smeštena je u Olimpijskom parku koji se nalazi u istočnom delu Londona gde se nalazi i centralni Olimpijski stadion.
Na igrama učestvuje 10.500 sportista iz 204 zemlje koji se takmiče u 36 sportova i 302 discipline.
Regola
Regola (akronim R. VII.) je sedmi od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži na lijevoj obali rijeke Tibar.
Olimpijada 2012
Borba za domaćinstvo igara
Devet gradova je podnelo kandidaturu za domaćinstvo igara zaključno sa 15. julom 2003. kada je bio krajnji rok za isticanje kandidatura. Kandidati su bili Havana, Istanbul, Lajpcig, London, Madrid, Moskva, Njujork, Pariz i Rio de Žaneiro.
Regola
Historija
Rione je dobio ime od arenula (ili renula), talijanskih riječi za piješčane sprudove koje Tibar na tom zavojitom mjestu zna napraviti za poplava. Danas je poznat po palači Farnese koju su podigli Sangallo Mlađi, Michelangelo i Giacomo della Porta. Rione Regola službeno je osnovan 18. maja 1743. dekretom pape Benedikta XIV.
Olimpijada 2012
Borba za domaćinstvo igara
Međunarodni olimpijski komitet je na sednici od 18. maja 2004. taj spisak skratio na 5 imena: London, Pariz, Njujork, Moskva i Madrid.