cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crno Brdo
Demografija
U naselju Crno Brdo živi 37 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,5 godina (45,0 kod muškaraca i 53,6 kod žena). U naselju ima 17 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,41.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
Tira Larga, Uruachi
Tira Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 976 m.
Kišna glista
Kišna glista ili gujavica (lat. Lumbricus terrestris) pripada maločetinašima. Ima izduženo i člankovito tijelo prilagođeno za ukopavanje u podlogu.
Steinweiler
Štajnvajler je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.878 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334030.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Germershajm Štajnvajler se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 129 metara. Površina opštine iznosi 11,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.878 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 158 stanovnika/km².
Kišna glista
Morfolofija i anatomija
Na prednjem dijelu tijela nalazi se mali zaobljeni režanj, a iza njega je prvi kolutić (peristomij) na kojemu se nalazi usni otvor.
Fontanella, Brescia
Fontanella je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Kišna glista
Morfolofija i anatomija
Na površini tijela je jednoslojan epitel koji luči tanku kutikulu. Kutikula je porozna i kroz nju se izlučuje sekret koji vlaži površinu tijela, čime se smanjuje trenje i olakšava izmjena plinova (disanje se vrši preko površine tijela). Ispod epitela nalazi se sloj kružnih, a ispod njega sloj uzdužnih mišića. Na površini tijela se nalazi pojas žljezdanog epitela (klitelum) koji luči sluz (pomaže pri parenju) i kokon.
Fontanella, Brescia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Kišna glista
Morfolofija i anatomija
Ekskretorni organi su segmentalno raspoređeni metanefridiji. Metanefridij počinje lijevkastim nefrostomom u celomu jednog segmenta, a završava porom na koži sjusednog kolutića.
Živčani sustav je ljestvičast. Sastoji se od moždanog ganglija od koje se unazad pruža parno trbušno stablo. U svakom segmentu se nalazi po par ganglija povezanih međusobno poprečnim vezama (komusurama) i istovremeno uzdužnim vezama (konektivama) sa parom ganglija susjednih kolutića (podsjeća na ljestve).
Crijevo je prava cijev (jedino ono nije segmentirano), koja počinje usnim otvorom, nastavlja se na ždrijelo (funkcionira kao pumpa), jednjak, volju, želudac, te srednje i zadnje crijevo s analnim otvorom. Hrane se organskom tvari koje se nalaze u zemlji, tako da gutaju zemlju.
Spolni sustav je hermafroditan. Parenje se obavlja između dvije jedinke koje se spajaju i razmjenjuju spermatozoide. U kokon se polažu oplođena jaja i hranljive tvari, zatim se on odbacuje. Razvoj je izravan.
Posebne karakteristike
Kretanje se vrši naizmjeničnim izduživanjem i skraćivanjem dijelova tijela (kao valovi) uz odupiranje četinama o podlogu. Pri ovakvom kretanju se svaki segment ponaša kao zasebna vrećica unutar koje se nalazi tekućina i okružen je mišićima. Kružni i uzdužni mišići se kontrahiraju antagonistički.
Gujavica ima veliku moć regeneracije.
SpaceGhostPurrp
Markese Money Rolle (Miami, Florida, SAD, 1. travnja 1991.), bolje poznat po svom umjetničkom imenu SpaceGhostPurrp (ponekad stilizirano SPVCXGHXZTPVRRP) je američki reper i glazbeni producent iz Miamija, Floride. Počeo je repati sa sedam, a stvarati glazbu s trinaest godina. Utemeljitelj je američkog hip hop sastava Raider Klan. Rolle je zadobio publiku u podzemnoj hip hop sceni preko miksanih albuma, produciranja i svog rada s drugim underground umjetnicima. Producirao je pjesme za repere kao što su Wiz Khalifa, Robb Banks, ASAP Rocky, Lil Uzi Vert, Juicy J, XXXTentacion i Project Pat. Svoju glazbenu karijeru je započeo 2010. godine kada je objavio svoj prvi miksani album NASA: The Mixtape. Odmah sljedeće godine je objavio drugi miksani album Blvcklvnd Rvdix 66.6. Iste godine je objavio i svoj prvi EP God of Black EP Vol. 1. Prvi nezavisni album Mysterious Phonk: Chronicles of SpaceGhostPurrp je objavio u lipnju 2012. godine.
Hasijum
Hasijum (Hs, latinski - hassium), prethodno je nosio ime Unniloctium (Uno) - je prelazni metal. Naziv je dobio po jednoj od nemačkih saveznih država - Hesiji.
Papanes, Tampico Alto
Papanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Alain Gadou
Alain Gadou (1963. - ), bivši francuski košarkaš. Igrao je na mjestu krila za francuski Pau Orthez iz Paua s kojim je osvojio Kup Radivoja Koraća sezone 1983./84., kad su u završnici pobijedili srbijanski klub Crvenu Zvezdu. Najstariji je brat francuskih košarkaša Didiera i Thierryja.
Tacial, Tamazunchale
Tacial je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamazunchale.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 729 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 139 m.
Thierry Gadou
Thierry Gadou (Vieux-Boucau-les-Bains, 13. siječnja 1969.) je bivši francuski košarkaš i državni reprezentativac. Igrao je na mjestu krila. Visine je 204 cm. Igrao je u Euroligi sezone 1998./99. za francuski Pau Orthez iz Paua. Najmlađi je brat francuskih košarkaša Didiera i Alaina.
Santa Rosalia, Baja California Sur
Santa Rosalia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11899 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 19 m.
Dr. No (film)
Dr. No je akcijski triler iz 1962. sa Seanom Conneryjem u glavnoj ulozi. To je prvi film o Jamesu Bondu, agentu MI6. Temeljen je na romanu Iana Fleminga Dr. No iz 1958., kojeg su adaptirali Richard Maibaum, Johanna Harwood i Berkeley Mather. Film je režirao Terence Young, a producirali su ga Harry Saltzman i Albert R. Broccoli, čije će partnerstvo potrajati do 1975.
U Bondovoj prvoj filmskoj avanturi, poslan je na Jamajku kako bi istražio smrt britanskog agenta. Trag ga vodi do otoka dr. Juliusa Noa, gdje upoznaje Honey Ryder. Ubrzo ih zarobljava Dr. No koji pokušava omesti američke raketne testove kako bi se osvetio Zapadu.
Povijest produkcije
Nakon što je Harry Saltzman otkupio prava na knjigu o Jamesu Bondu, nije realizirao projekt. Zato je Albert R. Broccoli htio otkupiti prava na knjige od Saltzmana. Ali Saltzman nije htio prepustiti prava Broccoliju pa su formirali partnerstvo kako bi snimali filmove o Jamesu Bondu. Dobili su dozvolu od United Artists da snime film, koji bi trebao izaći 1962. Saltzman i Broccoli stvorili su dvije tvrtke. Danjac, koja će držati prava na filmove, i EON, koja bi trebala producirati filmove.
U potrazi za redateljem, Broccoli i Saltzman ograničili su svoj izbor na britanske filmaše kako bi redatelj kojeg odaberu dao britanski "štih" Jamesu Bondu. Ponudili su posao Guyu Greenu, Guyu Hamiltonu i Kenu Hughesu, ali su ih svi odbili. Konačno su potpisali ugovor s Terenceom Youngom. Broccoli i Saltzman mislili su kako će Young kreirati pravu sliku Jamesa Bonda, i prenijeti je iz knjige na film.
Prvi film trebao je biti Operacija Grom, ali vodila se pravna bitka s ko-autorom, Kevinom McCloryjem, pa je Dr. No postao prvi izbor.
Potraga za Jamesom Bondom
Budući da 1961. romani Iana Fleminga o Bondu nisu bili popularni, producenti Albert R. Broccoli i Harry Saltzman morali su naći atraktivnog glumca za portret Jamesa Bonda. Prvotno je izabran Cary Grant, ali on nije bio dostupan jer je snimao drugi film, a govorilo se da je odbio ulogu jer mu je bilo 58 godina, pa se osjećao prestarim. Ostali izbori bili su Patrick McGoohan, James Mason i David Niven (koji će poslije nastupiti u neslužbenoj verziji iz 1967., satiričnom Casino Royaleu).
Postoji nekoliko nevjerodostojnih priča o tome kojeg je glumca htio Ian Fleming. Neki izvori, točnije Albert R. Broccoli u svojoj autobiografiji When The Snow Melts, tvrdi kako je favorizirao Rogera Moorea, zbog Mooreove uloge u televizijskoj seriji Svetac; međutim, ovu su priču pobili obožavatelji ističući kako se serija u Velikoj Britaniji nije počela prikazivati sve do 4. listopada 1962., jedan dan prije premijere filma Dr. No. Fleming je za ulogu zlog dr. Juliusa Noa htio Noela Cowarda, a Davida Nivena za ulogu Jamesa Bonda, jer ih je obojicu osobno poznavao. Moore nije javno povezivan s ulogom sve do 1967. kad je Harry Saltzman tvrdio da bi on bio dobar Bond, ali je bio ipak skeptičan zbog njegove popularnosti u ulozi Simona Templara u seriji Svetac. Moore se konačno pojavio kao Bond 1973. u filmu Živi i pusti umrijeti.
Producenti su se konačno odlučili za Seana Conneryja, relativno nepoznatog glumca u to vrijeme. Često se govorilo da je Connery dobio ulogu preko natjecanja koje je organizirano kako bi se 'pronašao James Bond' - iako je ovo netočno, natjecanje se ipak održalo, a izabrano je šest finalista koji su se natjecali pred Broccolijem, Saltzmanom i Flemingom. Pobjednik je bio 28-godišnji model Peter Anthony, koji je, prema Broccoliju, imao kvalitete Gregoryja Pecka, ali nije bio dorastao ulozi.
Teme
Dr. No se dotaknuo mnogih tema i osobina vezanih za dosjetljivog i otmjenog tajnog agenta koje će se ponavljati i u idućim filmovima: prepoznatljiva glazbena tema, sekvenca s cijevi pištolja, "Bond djevojke", egzotične lokacije, kriminalna organizacija SPECTRE, spašavanje u zadnji trenutak, Bondova izvanredna sreća i vještina, Bondov pištolj Walther PPK, njegova dozvola za ubojstvo, preambiciozni negativci i upoznavanje s Felixom Leiterom iz CIA-e.
Zapravo, u ovom filmu upoznajemo se s mnogim karakteristikama Jamesa Bonda, od Bondova svojstvenog upoznavanja (kao "Bond. James Bond."), do njegova ukusa za fine šampanjce, votka martini (protreseno, ne promiješano), žene, i oružja.
Film je uspostavio tradiciju da se filmovi dosta razlikuju od Flemingovih originalnih romana kako bi uključili neke teme koje se odnose na sadašnjost. Tijekom četrdesetogodišnje povijesti, samo nekoliko filmova je ostalo vjerno pisanom materijalu; Dr. No ima puno sličnosti s romanom i prati osnovnu radnju, ali postoji bar toliko razlika. Na primjer, tarantula je zamijenila stonogu iz knjige.
Rivale, Genoa
Rivale je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Dr. No (film)
Snimanje
Film je smješten na tri lokacije:
Neke od scena snimane su na lokacijama na Jamajci, najviše vanjske scene na Otoku Crab i Kingstonu, i većina vanjskih scena u bazi dr. Noa. Scene u ventilacijskom kanalu i scene sjedišta MI6 snimane su u Pinewood Studios u Londonu. Većina ostalih snimana je u Pinewoodu, a glavni set tamo nazvan je 007.
Radnja
Film počinje na Jamajci, gdje su ubijeni britanski agent, zapovjednik John Strangways i njegova tajnica (ubili su ih Tri slijepa miša). M šalje Jamesa Bonda, naoružanog novim Waltherom PPK (budući da je njegova Beretta M1934 zgnječena u prijašnjoj misiji), na Jamajku kako bi istražio njihov nestanak i sazna je li to povezano s nedavnim ometanjem lansiranja američkih raketa u Cape Canaveralu.
Nakon što je pregledao Strangwaysovu kuću, Bond pronalazi priznanicu koju je izdao lokalni metalurg zvan profesor Dent koji je Stranwaysu pomogao identificirati uzorke kamenja s obližnjeg otoka poznatog kao Crab Key. Dent mu kaže da su kamenja sastavljena od običnog pirita, ali Bond ubrzo shvaća da su radioaktivna. Ispostavlja se da je Dent agent dr. Juliusa Noa, domaćina Crab Keya, te da treba ubiti Bonda. Nakon neuspješnog pokušaja s tarantulom, Dent upotrebljava tajnicu lokalnog guvernera, gospođicu Taro kako bi ga namamila u svoju kuću. Nakon što je Dent došao ubiti Bonda, ovaj je već bio spreman za njega i ubio ga nakon kratkog ispitivanja u kojem je Bond saznao da je Strangways ubijen.
Bond i Quarrel isplovljavaju za Crab Key gdje upoznaju Honey Ryder nevinu skupljačicu školjki. Ubrzo ih otkrivaju te su prisiljeni poći u unutrašnjost otoka gdje Quarrel biva zapaljen od strane "zmajskog tenka" Dr. Noa, a Bond i Honey su zarobljeni. Zatočeni su u luksuzni "gostinski" apartman gdje večeravaju s Dr. Noom. Tijekom večere, otkriva se da je Dr. No bivši član tajne kineske organizacije Tong, a sada član SPECTRE (Special Executive for Counter-intelligence, Terrorism, Revenge and Extortion) te da s Crab Keya ometa lansiranje američkih raketa iz obližnjeg Cape Canaverala jer su njegovu 'briljantnost' odbili i Istok i Zapad.
Na kraju večere, Bonda pretuku Noovi sluge te ga odvode u zarobljeništvo da bi ga dalje ispitivao Dr. No. Prije nego što ga je Doktor uspio vidjeti, Bond uspijeva pobjeći iz svoje ćelije i preopteretiti nuklearni reaktor koji je trebao biti iskorišten za sabotažu američkih raketa. Nakon šakačkog obračuna na spuštajućoj platformi u srcu nuklearnog reaktora, Bond uspijeva oboriti Dr. Noa i pobjeći prije nego što se reaktor spustio u vodu. S druge strane, Dr. No se ne uspijeva zadržati na liftu zbog svojih metalnih ruku i utapa se u kipućoj radioaktivnoj vodi. Bond uspijeva pobjeći s Honey na čamcu za spasavanje. Upravo kad im je nestalo benzina, pronalazi ih brod na kojem je Felix Leiter. Bacaju mu uže, Bond ga privezuje. Dok ih vuku, Bond strastveno poljubi Honey odvezujući uže kojim su privezani za brod.
Nagrada Vladimir Nazor
Nagrada "Vladimir Nazor" je hrvatska državna nagrada koja se dodjeljuje svake godine za najbolja umjetnička ostvarenja u književnosti, glazbi, filmu, likovnim i primijenjenim umjetnostima, kazališnoj umjetnosti te arhitekturi i urbanizmu.
Dr. No (film)
Kritike i zarada
Film je snimljen uz budžet od milijun dolara, a zaradio je ukupno 16,067,035 dolara u Americi i 59,600,000 u ostatku svijeta, pa se pokazao kao veliki financijski uspjeh. Prilagođeno inflaciji, Dr. No je zaradio 388,037,628 dolara.
Nagrada Vladimir Nazor
Dodjeljuje se kao godišnja nagrada i kao nagrada za životno djelo, a ime je dobila po hrvatskom književniku Vladimiru Nazoru.
Godišnja nagrada dodjeljuje se umjetnicima za najbolja umjetnička ostvarenja koja su bila objavljena, izložena, prikazana ili izvedena tijekom protekle godine, kao i grupi umjetnika za kolektivna umjetnička ostvarenja.
Nagrada za životno djelo dodjeljuje se istaknutim umjetnicima koji su svojim stvaralaštvom obilježili vrijeme u kojem su djelovali i čiji je stvaralački put zaokružen, a djela i ostvarenja ostaju trajno dobro Republike Hrvatske.
Nagradu dodjeljuje Odbor "Nagrade Vladimir Nazor" na prijedlog komisija koje osniva za pojedina područja umjetnosti. Predsjednika i članove Odbora, na prijedlog ministra kulture, imenuje Hrvatski sabor iz redova umjetnika, kulturnih i javnih djelatnika.
Dobitnici za 2005.
Književnost
Le Masque d'horreur
Le masque d'horreur je francuski kratki crno-bijeli nijemi horor film snimljen 1912. u režiji Abela Gancea. Protagonist, čiji lik tumači Édouard de Max je skulptor opsjednut time da izradi savršeni izraz užasa na nečijem licu, i koji zbog toga odlučuje popiti otrov kako bi sebi poslužio kao model u ogledalu. Le masque d'horreur se danas smatra izgubljenim s obzirom da su kopije zbog loše kvalitete filma bile oštećivane prilikom prikazivanja.
Nagrada Vladimir Nazor
Dobitnici za 2005.
Glazba
Ramillete, Balleza
Ramillete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Nagrada Vladimir Nazor
Dobitnici za 2005.
Likovne i primijenjene umjetnosti
Ramillete, Balleza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2826 m.
Nagrada Vladimir Nazor
Dobitnici za 2005.
Filmska umjetnost
Kazališna umjetnost
Dobitnici za 2006.
Književnost
Glazba
Likovne i primijenjene umjetnosti
Las Loras, Soto la Marina
Las Loras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Nagrada Vladimir Nazor
Dobitnici za 2006.
Kazališna umjetnost
Arhitektura i urbanizam
Las Loras, Soto la Marina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Nagrada Vladimir Nazor
Dobitnici za 2007.
Književnost
Glazba
Likovne i primijenjene umjetnosti
Filmska umjetnost
Kazališna umjetnost
Dobitnici za 2008.
Književnost
Glazba Filmska umjetnost Likovne i primijenjene umjetnosti Kazališna umjetnost Arhitektura i urbanizam
Dobitnici za 2009.
Književnost
Glazba
Filmska umjetnost Likovne i primijenjene umjetnosti Kazališna umjetnost
Arhitektura i urbanizam
Dobitnici za 2010.
Na sjednici održanoj 20. svibnja 2011. donesena je odluka o dobitnicima „Nagrade Vladimir Nazor“ za najbolja umjetnička ostvarenja u Republici Hrvatskoj za 2010. godinu.
Književnost
Glazba Filmska umjetnost
Likovne i primijenjene umjetnosti Kazališna umjetnost Arhitektura i urbanizam
Dobitnici za 2011.
Književnost
Glazba
Likovne i primijenjene umjetnosti
Kazališna umjetnost
Arhitektura i urbanizam
Dobitnici za 2012.
Književnost
Glazba
Filmska umjetnost
Likovne i primijenjene umjetnosti
Kazališna umjetnost Arhitektura i urbanizam
Dobitnici za 2013.
Književnost Glazba Filmska umjetnost
Likovne i primijenjene umjetnosti Kazališna umjetnost Arhitektura i urbanizam
Dobitnici za 2014.
Književnost Glazba Filmska umjetnost
Likovne i primijenjene umjetnosti Kazališna umjetnost Arhitektura i urbanizam
Dobitnici za 2015.
Likovne i primijenjene umjetnosti
Kazališna umjetnost Arhitektura i urbanizam
Dobitnici za 2016.
Književnost Glazba
Filmska umjetnost
Likovne i primijenjene umjetnosti
Kazališna umjetnost Arhitektura i urbanizam
Curtișoara, Bumbești-Jiu
Curtișoara je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Bumbești-Jiu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 770 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Didier Gadou
Didier Gadou (Dax, 28. rujna 1965.) je bivši francuski košarkaš i državni reprezentativac. Igrao je na mjestu krila. Visine je 203 cm. Igrao je u Euroligi sezone 1998./99. za francuski Pau Orthez iz Paua. Srednji je brat francuskih košarkaša Thierryja i Alaina.
Kamerton
thumb|desno|115px|[[Zvučna viljuška ]] Međunarodnim sporazumom koji je potpisan 1939. godine, dogovoreno je da kamerni ton, kamerton ili normalno a, ima frekvenciju od a1 = 440 Hz i da služi za što tačnije određivanje odnosa tonova po visini, tj., da bude zvanična standardna visina za štimovanje muzičkih instrumenata.
Od strane Međunarodne organizacije za standarde (ISO), 1955. godine ozvaničena je kao standard pod nazivom ISO 16.
Kratki istorijat
Vremenom, ova visina je varirala, bilo zbog geografskog područja ili zbog proizvođača muzičkih instrumenta. U 17. veku u Evropi, štimovanje po tonu a1 se kretalo od oko 374 Hz — 403 Hz. Postoje istorijski primeri instrumenata, zvučne viljuške ili standarda u rasponu od a1 = 309 Hz do a1 = 455.3 Hz. U Baroku je bilo a1 = 415 Hz.
Kako se danas štimuje
Iako je zvanični standard za kamerni ton danas a1 = 440 Hz, neki orkestri i kamerni ansambli više vole da se naštimuju malo više, na a1 = 442 Hz ili čak a1 = 444 Hz.
Reference
Afinación Камертон
Albano Laziale
Albano Laziale je grad od 40.515 stanovnika u Italiji, južno od Rima.
Geografija
Albano Laziale leži na masivu Colli Albaniju u Laciju, 20-ak km od Rima.
Historija
Još u rimsko doba duž Via Appije počelo se formirati naselje Albanum, kada su bogati Rimljani počeli graditi vile uz nju, poput Pompeja i cara Domicijana. Struktura Albanuma potpuno se promijenila krajem 2. i početkom 3. vijeka kada je po nalogu cara Septimija Severa tu premještena druga partska legija. Legionari, njih oko 6000, podigli su kastrum Castra Albana uz koji je niklo naselje njihovih porodica i zanatlija.
Legija je ostala u Albanumu do sredine 3. vijeka, ali je grad i nakon toga ostao značajan. Dokaz tome je bazilika posvećena sv. Ivanu Krstitelju koju je 326. car Konstantin Veliki izgradio u mjestu. Istu prvilegiju imali su još samo Rim, Ostia, Napulj i Capua. Nakon pada Rimskog Carstva, kraj je bio je meta kontinuiranih napada stranih hordi. Između 6. i 9. vijeka, grad su orobili Langobardi, Goti, Franci, Alemani te nakraju i Saraceni (846).
Ključna godina za Albano bila je 1780. kada je papa Pio VI dao obnoviti Via Appiju, želivši tako skratiti put između Rima i Terracina. Tada je isušena Pontijska močvara, pa je grad ponovno postao privlačan za stanovnike višeg sloja. Nakon obnove Papinske Države 1816. Albano je postao jedna od osamnaest njenih provincija i sjedište vlade. Strašna godina u histriji Albana bila je 1867. kad je puno stanovnika pomrlo od epidemije kolere. Albano je 1870. postao dio Kraljevine Italije i sjedište okružnog suda. Prefiks Lazio dodan je imenu grada 1882. kako bi se razlikovao od drugih istoimenih gradova Kraljevine Italije.
Albano je 1. februara 1944. bio bombardiran od strane saveznika, a u tim napadima poginulo je stotinjak stanovnika. Nakon Drugog svjetskog rata, grad se brzo oporavio, tako da je danas značajni trgovački centar u okolici Rima.
Atrakcije
Albano ima brojne spomenike iz rimskog doba, uključujući cisterne, amfiteatar Septimija Severa, Karakaline terme, Nimfeum i mnogi druge. U okolici grada je Park prirode Castelli Romani i jezero Albano.
Merla, Alessandria
Merla je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 241 m.
Jankovce
Jankovce je naseljeno mjesto u okrugu Humenje, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 267 stanovnika.
Colonia Cerro Nanche, Xochistlahuaca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 160 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Cheranguerán, Uruapan
Cheranguerán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Uruapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 283 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1918 m.
Comps (Gar)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1483 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 172 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 10 metara (maksimalnoj 150 m, a minimalnoj 6 m).
Reston, Virginia
Reston je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 58.404, što je 1.997 (3,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Bârsănești, Bacău
Bârsănești je opština u Rumuniji u okrugu Bakau.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 337 m.
Santa Lucia, Lucca
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 235 m.
Septune, Santa María Petapa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
Brankov most
thumb|desno|220px|Pogled na Brankov most iz vazduha
Brankov most premošćava reku Savu i spaja Novi Beograd sa centrom Beograda. Brankov most je po obimu saobraćaja drugi most po važnosti u Beogradu (posle Gazele).
Most kralja Aleksandra
Godine 1930. raspisan je javni konkurs za izgradnju drumskog mosta preko reke Save u Beogradu, a posao je ustupljen inostranoj firmi iz Oberhauzena. Do tada je preko Save u Beogradu postojao samo železnički most sagrađen još 1884. godine. Pošto je položaj mosta definisan u pristanišnoj zoni, a da bi se omogućilo nesmetano okretanje brodova zahtevan je uslov da se reka Sava premosti jednim otvorom od 250m, s tim da visina plovnog gabarita ispod mosta bude 12m. Građenje je počelo jula 1930. godine, a most je pušten u sobraćaj decembra 1934. godine. Ukupna dužina mosta iznosila je 474m (7.7+75,0+261,0+75,0+9,0+47,0 - počev od novobeogradske strane). Glavna mostovska konstrukcija, raspona 75+261+75m izvedena je kao viseći most po ugledu na viseći most preko reke Rajne u Kelnu. Ovaj most nazvan most kralja Aleksandra je porušen u ratnim razaranjima (II svetski rat), te je služio relativno kratko.
Most preko Save u produžetku Brankove ulica
Na stubovima i oporcima starog visećeg mosta - koji su u znatnoj meri diktirali i omogućili novo rešenje u pogledu konstruktivnog sistema, 1956. godine pušten je u saobraćaj novi drumski most.
Tehničke karakteristike mosta
Mostovska konstrukcija je uređena u koprodukciji naših preduzeća sa firmom MAN iz tadašnje SR Nemačke u periodu 1953.-1956. godine. Noseća konstrukcija je pun kontinualni nosač raspona 75+261+75m, sa kolovozom na gornjem pojasu širine 12m sa dve pešačke staze po 3m. Na ovom mostu prvi put kod nas je primenjena savremena kolovozna tabla u vidu ortotropne ploče, kao i to da je ovaj most sa glavnim rasponom od 261m svojevremeno držao rekord u svetu za ovakav kontinualni sistem. Posle puštanja u sobraćaj, nakon 15. godina proučavani su njegovi kapaciteti zbog naglog razvoja Beograda na levoj obali Save. Pa je i razrađena koncepcija rekonstrukcije, a da se pri tom najmanje ometa saobraćaj tokom izvođenja radova. Postojeći (stari) most sa kolovozom širine 12m i sa dve pešačke staze širine po 3m, po demontaži nizvodne pešačke staze, rekonstruisan je za kolovoz sa tri istosmerne trake ukupne širine 10.5m, i ostavljena je uzvodna pešačka staza širine 2.8m, a deo nje je iskorišćen za smeštaj kandelabra za osvetljenje mosta. Kolovoz za drugi smer iz pravca Brankove ulice širine 10.5m sa dve zaštitne trake od po 0.7m i nizvodnom pešačkom stazom širine 2.25m, postavljan je na novoj mostovskoj konstrukciji tako da ležišta srednjih oslonaca koriste postojeće fundamente. Nova nizvodna konstrukcija je kontinualni nosaš preko tri polja raspona 81,5+261+81,5m. U poprečnom preseku konstrukcija je sandučastog preskea. Most u proseku dnevno pređe oko 90.000 vozila.
El Cerrito, Tonaya
El Cerrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tonaya.
Meitnerij
Mitnerijum (Mt, latinski - meitnerium), prethodno je nosio ime Unnilennium (Une) - je prelazni metal. Ime je dobio po nemačkoj fizičarki Lise Meitner.
Brankov most
Tehničke karakteristike mosta
Sa beogradske strane mosta postavljen je i biciklistički lift 2006.
Projektanti konstrukcije mosta
Prvobitan projekat je uradila nemačka firma "MAN". Projekat proširenja mosta uradila je radna organizacija "Mostprojekt", Beograd. Glavni projektant D.Dragojević, dipl.inž.gradj.
Ime mosta
Most se tokom komunističke vladavine zvanično zvao Most bratstva i jedinstva, ali ovaj naziv se nikada nije ustalio. Beograđani su ovaj most ponekad zvali Savski most ili most u Brankovoj ulici jer se preko njega ulazi ulicu nazvanu po pesniku Branku Radičeviću.
El Cerrito, Tonaya
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 304 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 949 m.
Brankov most
Ime mosta
Posle nekog vremena se ustalio naziv Brankov most. Ipak, i dalje vlada nedoumica oko naziva mosta jer i dalje nije jasno po kome most nosi ime - po Branku Radičeviću po kome je nazvana ulica u koju se ulazi mostom ili po Branku Ćopiću koji je počinio samoubistvo skočivši sa mosta 1984.
Panoramski lift
Godine 2002. su učesnici drugog Bajk Festa potpisali peticiju za izgradnju lifta za bicikliste i uputili je gradskim vlastima. Krajem avgusta 2005. godine je na desnoj obali pušten u rad teretno-panoramski lift, namenjen biciklistima i pešacima, nosivosti 1800 kg, visine dizanja 13,5 m, koji omogućuje biciklistima da sa novobeogradske strane mogu preći na desnu Savsku obalu. Kapacitet lifta je do deset bicikala.
Literatura
Čelični mostovi, dr. Dragan Buđevac, dipl. inž. građ. i mr.Bratislav Stipanić, dipl. inž. gradj. IRO "Gradjevinska knjiga", Beograd, 1989.
Kawelomahamahaia
Kawelomahamahaia (ili Keawelomahamahaia) bio je veliki havajski poglavica, 16. vladar otoka Kauaija, a rođen je oko 1630. godine.
Biografija
Kawelomahamahaia je bio pripadnik dinastije Kawelo, sin kralja Kamakapua i kraljice Pawahine te nećak kralja Keawenuiaumija.
Legende ga spominju kao velikog vladara, jer je u njegovo doba stanovništvo dobilo bogatstvo.
Oženio je ženu zvanu Kapohinakalani, te su imali djecu:
Njegov je unuk bio kralj Kaweloamaihunalii.
El Vallecito, Pihuamo
El Vallecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Pihuamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1048 m.
Steinwenden
Štajnvenden je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kajzerslautern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.499 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7335044.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kajzerslautern Štajnvenden se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kajzerslautern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 242 metra. Površina opštine iznosi 11,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.499 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 211 stanovnika/km².
3-Merkapto-3-metilbutan-1-ol
3-Merkapto-3-metilbutan-1-ol je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 120,213 Da.
Cundiyo, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 72, što je 23 (-24,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vesna Parun
Vesna Parun (Zlarin, 10. travnja 1922.- Stubičke Toplice, 25. listopada 2010.) je bila hrvatska pjesnikinja, koja se smatra jednom od najistaknutijih ličnosti hrvatske poezije i književnosti za djecu u drugoj polovici 20. vijeka.
Biografija
Vesna Parun rođena je 10. april 1922. na otoku Zlarinu blizu Šibenika, gdje joj je otac radio kao općinski činovnik koji je često bio premještan i ostajao bez posla, zbog čega je brojna obitelj (četvero djece) živjela u prilično teškim uvjetima. Zato je Vesna dobar dio djetinjstva i mladosti provela kod tete i tetka u Splitu, u Biogradu na Moru i u Šibeniku. Otac Ante rodom je s otoka Prvića, a majka Antica sa Šolte. Osnovnu školu je završila na Visu, a gimnaziju je pohađala u Šibeniku i Splitu gdje je 1940. maturirala. Bila je odličan učenik i već se od 14. godine uzdržavala podučavanjem. U jesen 1940. upisala je studij romanistike na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Onda je došao rat, bježanje u Split, povratak u Zagreb (1942.). Tada su živjeli u Sesvetama kod Zagreba gdje joj je otac radio u općini. Odatle joj je brat otišao u partizane i ubrzo poginuo. U to vrijeme često je obolijevala. Poslije završetka rata nastavila je studij na Filozofskom fakultetu, ali je tada upisala čistu filozofiju. 1947. radila je na pruzi Šamac - Sarajevo, oboljela je od tifusa, a u isto je vrijeme doživljavala krize zbog nesretne ljubavi koja je trajala od 1938. Sve su to bili razlozi prekida studija. Od 1962. do 1967. boravila je u Bugarskoj gdje se udala, razvela i doživjela novi niz nedaća. Od tada je živjela uglavnom u Zagrebu i radila kao slobodni književnik. No nakon pola stoljeća u Studentskom gradu, u zagrebačkoj Dubravi, u Badelovoj ulici 15 (danas Vile Velebita), Vesna Parun svoj je skromni dom 2000., iz nevolje, zauvijek napustila i, vjerujući da je riječ o privremenom smještaju iz zdravstvenih razloga, smjestila se u Stubičkim Toplicama. Ondje je još krajem 1970-ih upoznala svoju najveću životnu učiteljicu, prosjakinju Magdicu. Njeno višegodišnja izolacija iz javnog života je prekinuta godine 2007. kada je na izborima podržala Demokratsku stranku žena.
Za svoj pjesnički rad dobila je značajne i brojne nagrade i priznanja. Za zbirku "Pjesme" (1948.) dobila je Nagradu Matice hrvatske, za zbirku "Crna maslina" (1955.) dobila je Nagradu grada Zagreba, za stihovani dječji roman "Mačak Džingiskan i Miki Trasi" (1968.) dobila je Nagradu Grigor Vitez, 1972. dobila je kao najuspješniji dječji pjesnik Zmajevu Nagradu Matice srpske u Novom Sadu, a 1970. u Parizu je dobila Diplomu za poeziju. Njena zbirka "Zore i vihori" (1947.) po mnogo čemu označava važan datum u razvojnom tijeku novije hrvatske poezije.
Majalca, Uruachi
Majalca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2070 m.
Remurachi, Balleza
Remurachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Balleza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2448 m.
Engleske ceremonijalne grofovije
Ceremonijalna grofovija (engleski: Ceremonial county) ili Poručnička (namjesnička) zona (Lieutenancy area) je jedna varijanta engleske grofovije kojem je na čelu Lord poručnik (Lord Lieutenant), monarhov namjesnik.
Ceremonijalne ili bolje rečeno svečarske grofovije nemaju nikakvu administrativnu funkciju, već isključivo paradnu i emotivnu, kao dio engleske tradicije, uz koju su njihovi stanovnici vezani.
Pored te svečarske uloge te grofovije se koriste i u geografske i statističke svrhe.
Karakteristike i historija
Najveći dio njih ima isto ime kao i novonastale administrativne grofovije, ali nemaju isti teritorij, novi su najčešće nešto manji.
U većini slučajeva sastoje se iz jedne administrativne grofovije uz nekoliko unitarnih jedinica (Unitary authorities), ali ima i takvih koje nemaju nijednu grofoviju već samo unitarne jedinice.
Veliki London i sve metropolitanske grofovije također imaju i adekvatne ceremonijalne grofovije.
Pored Lorda poručnika, svaki ima i Visokog šerifa (High sheriff), čija je uloga također ceremonijalna.
Metropolitanska grofovija
Metropolitanska grofovija (engleski: Metropolitan county) je jedna varijanta engleske grofovije kreirana 1972. za velike urbane centre koji imaju više od milion stanovnika.
Karakteristike i historija
Sve do 1986. oni su imali administrativnu funkciju, ali su je tad izgubili prenjevši svoje ovlasti na vlastite okruge (borough).
Tako da se danas koriste jdino za geografske i statističke svrhe.
Lista metropolitanskih grofovija
Iako po svojoj strukturi Greater London potpuno liči na metropolitansku grofoviju, u njih se ne ubraja jer je osnovan ranije (1965).
Maloianno, Salerno
Maloianno je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Salinà, Messina
Salinà je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 400 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 110 m.
El Caracol, Tampico Alto
El Caracol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tampico Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Côtes-d'Arey
Kot-d'Arej je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Izer koja pripada prefekturi Vjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1551 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 63 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 24,31 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 296 metara (maksimalnoj 409 m, a minimalnoj 217 m).
Ciudad Constitución, Baja California Sur
Ciudad Constitución je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 39915 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Trovanje radijacijom
mini|200px|desno|Simbol radioaktivne opasnosti.|mini Trovanje radijacijom je pojava prouzrokovana jonizujućim zračenjem koja se kod ljudi i životinja manifestuje kroz oštećivanje organa i tkiva. Ovaj pojam se najčešće koristi da bi se izrazilo akutno trovanje visokim dozama radijacije u kratkom vremenskom periodu, mada se koristi i za duže vremenske periode. Klinička dijagnoza ovog trovanja se stručno zove akutni radijacijski sindrom (ARS). Hronični radijacijski sindrom postoji ali je veoma redak i najčešće se javlja kod radnika u nuklearnim postrojenjima i elektranama. Razlika između akutnog i hroničnog trovanja je u vremenu izlaganja radioaktivnim izvorima: kod akutnih trovanja najrasprostranjenije je kratko izlaganje visokim dozama zračenja dok je kod hroničnih potreban duži vremenski period konstantnog izlaganja. Izlaganje radijaciji povećava rizik od tumora i mutacija. Kasnija oboljenja se podrazumevaju kao nasumična posledična veza sa trovanjem radijacijom.
Razlika između akutnog i hroničnog trovanja
Duže izlaganje radijaciji, kod doza koje su manje od akutnih doza trovanja radijacijom, povećava rizik od kancera prouzrokovanog mutacijom genskih ćelija. Ako su kanceri i maligna oboljenja prouzrokovani hroničnim trovanjem radijacijom onda se praćenje bolesti, simptomi, lečenje i težina bolesti ne vezuju za trovanje radijacijom pošto se trovanje prekida a sve ove bolesti predstavljaju rezultat dugovremenskog izlaganja zračenju.
Radijacija se u nekim slučajevima koristi kao sredstvo lečenja kod malignih oboljenja radioterapijom.
Spoljašnje izlaganje radijaciji
U ovom slučaju dozu radijacije je lako ustanoviti i objekat ne postaje i sam radioaktivan osim u slučajevima kada radijacija deluje koncentrisanim neutronskim snopom koji aktivira objekat koji i sam postaje radioaktivan. Takođe, objekat ili osoba može biti kontaminirana spoljašnjim izvorom bez ulaska istog u organizam (kao na primer kod radioaktivnih padavina kada radioaktivne čestice padaju na kožu, nakon čega se vrši dekontaminacija.
Unutrašnje izlaganje radijaciji
Unutrašnje izlaganje radijaciji predstavlja najopasniju pojavu koja, u zavisnosti od vremenskog intervala i intenzivnosti izvora radioaktivnosti, prouzrokuje najteža oštećenja ćelija u organizmu. Neki od primera su:
Nuklearno ratovanje i testovi bombi
mini|200px|desno|Žrtva eksplozije nuklearne bombe nad gradom [[Hirošima 6. avgusta 1945. godine.|mini]] Nuklearni ratovi i testovi nuklearnih bombi su složeni procesi koji izazivaju trovanje radijacijom na više načina.
Na slici desno se vide efekti nuklearne bombe. Termalna radijacija je sagorela kožu žene na slici u šarama koje odgovaraju njenoj odeći. Jasno se vidi razlika između termalne sa jedne i beta i gama radijacije sa druge strane. Termalna radijacija uništava organe i tkiva izložene talasu dejstva (strada ona strana tela koja je direktno izložena/okrenuta izvoru toplote). Takođe, vidi se i razlika između dejstva na tkaninu svetlije i tamnije boje: svetlija boja tkanine reflektuje više svetlosti od tamnije (ispod koje su se i stvorile ove teške opekotine).
Postoji i rizik unutrašnje radijacije unošenjem radioaktivnih elemenata u organizam (preko nuklearnih padavina).
Nesreće vezane za nuklearne reaktore
Kao prva nesreća vezana za nuklearne reaktore uzima se incident na sovjetskoj nuklearnoj podmornici K-19, tokom koga su neki članovi posade primili doze od preko 50 Sv. Najteža nesreća vezana za nuklearne reaktore desila se u Černobiljskoj elektrani u 01:23 po moskovskom vremenu 26. aprila 1986. godine. Ova nesreća je bila ravna nuklearnoj katastrofi a posledice se i dalje osećaju. Kako je vreme poluraspada radioaktivnih elemenata koji su oslobodili izotope Joda 131I isteklo posledica koja pogađa zonu nuklearne nesreće je prisustvo Cezijuma 137Cs i Stroncijuma 90Sr, čije je vreme poluraspada oko 30 godina.
Druge nesreće
U centralnom Brazilu, državi Gojas, 13. septembra 1987. godine dogodio se incident koji je ubio 4, hospitalizovao 28 i ozračio preko 200 ljudi, kada je iz nepropisno odloženog kontejnera za cezijum hlorid izvađen radioaktivni materijal.
Putovanje kroz svemir
Tokom putovanja kroz svemir kosmonauti se izlažu radijaciji u svemiru koja potiče od radijacije u donjoj orbiti planete Zemlje a najverovatnije i od Sunčane radijacije. Ova forma radijacije još uvek nije sasvim dobro ispitana ali se primećeni primeri trovanja radijacijom kod kosmonauta koji dugo borave u svemiru.
Namerna trovanja
Dana 23. novembra 2006. godine umro je Aleksandar Litvinjenko od posledica namernog trovanja polonijumom. Ovo je prvi zvanični slučaj mada su se slični slučajevi dešavali i u prošlosti (primer defektora Nikolaja Hohlova, oficira KGB-a koji je 1953. godine prebegao u SAD).
Prevencija
Najbolja zaštita od trovanja radijacijom je minimalno izlaganje izvoru radijacije, koliko god je to moguće i udaljavanje od samog izvora. Postoje razni metodi zaštite u okviru zone dejstva izvora radijacije (kada se prisustvo ne može izbeći) a svi se svode na sprečavanje prodiranja gama zraka elementima visoke gustine (kao što je olovo) i dekontaminacijom (u slučajevima gde su radioaktivne čestice na organizmu).
Odstojanje
Doza koju ljudsko telo prima smanjuje se sa povećavanjem odstojanja osobe od izvora zračenja. Ovo je jedan od najboljih načina zaštite koji se primenjuje korišćenjem dozimetara (instrumenata merenja primljene doze kod čoveka) kao i korišćenjem Gajger-Milerovog brojača.
Vremenski interval
Sa povećavanjem vremena provedenog tokom izlaganja izvoru radijacije povećava se i doza zračenja, odnosno nivo trovanja radijacijom.
Redukcija unesenih radioaktivnih čestica
Postoje i načini redukcije efekata unesenih radioaktivnih čestica. Oni se zasnivaju na hemijskom principu unošenja Kalijum jodida koji u velikoj meri smanjuje rizik pojave kancera štitaste žlezde ali samo ako se doziranje obavi ubrzo nakon izlaganja radioaktivnom izvoru. Takođe, ovo je najbolji način prevencije izlaganju radioaktivnom Jodu 131I.
Deljenje doza
Kada se doza radijacije podeli na određen vremenski period efekti trovanja radijacijom se smanjuju. Jedna ista doza primljena u roku od 24 sata i na primer 10 dana nema isti efekat na čoveka. Ovo predstavlja takozvanu „trku sa vremenom“, odnosno zavisi od toga koliko vremena je dato organizmu da svojim metabolizmom i procesima obnovi oštećene ćelije. Najbolji slučaj predstavljaju doze koje su sovjetski rudari primili tokom sanacije eksplozije u Černobilju, koje su primljena u vremenskom intervalu od 28 dana a koje nisu stvorile akutno trovanje. Radiobiologija je otkrila da, tokom izlaganja ćelija radijaciji, povećavanjem doze radijacije smanjuje se broj ćelija koje preživljavaju. Takođe, u eksperimentima je dokazano da ako se grupa ćelija ozrači a nakon toga prođe određen vremenski period pre nego što se zračenje nastavi, da se mogućnost preživljavanja ćelija povećava. Međutim, prava opasnost dejstva jonizujućeg zračenja na čoveka je ta što ljudsko telo sadrži više vrsta ćelija koje imaju različitu otpornost na zračenje, kao i različite mogućnosti oporavka, tako da je gubitak jedne vrste ćelija ili jednog organa u nekim slučajevima dovoljan da obeleži smrt osobe koja je izložena radijaciji. Primer je gubitak krvnih ćelija koje se delom stvaraju u koštanoj srži a koji prouzrokuje smrt. Na slici ispod prikazano je hipotetično ljudsko biće sa svojim ćelijama, koje je ozračeno određenim dozama radijacije. Plavom linijom označena je kriva odnosa doze i mogućnosti preživljavanja kod konstantnog zračenja bez doziranja. Crvenom linijom je označeno zračenje kod koga se zračenje dozira na određen vremenski period.
mini|600px|centar|Odnos doze i procenta preživljavanja ćelija.|mini
Lečenje
Trenutne mogućnosti ne dozvoljavaju neutralizovanje efekata zračenja. U lečenju se koriste najviše anestetici i antimetici koji ublažavaju bolove kod srednjih i velikih doza radijacije dok se antibiotici koriste kao pomoć imunskom sistemu ozračenog čoveka kod koga radijacija uništava ili teško oštećuje imunski sistem (kao prevencija ili ublažavanje kasnijih bolesti). Radi se i na medikamentima koji ublažavaju dugoročno dejstvo radioaktivnih čestica na ćelije i njihovo uklanjanje iz organizma.
Izlaganje celog tela prema izlaganju jednog dela tela
Postoji velika razlika između izlaganja jednog dela tela prema izlaganju celog tela akutnoj radijaciji. Organizam može da podnese gubitak perifernih organa i preživi, kada na primer jonizujuće zračenje teško ošteti ruku ili nogu. Gubljenje perifernih delova tela daje organizmu šansu da preživi dok se u slučajevima ozračivanja celog tela ta šansa preživljavanja smanjuje obrnuto proporcionalno sa povećavanjem doze i broja ozračenih organa. U slučaju da se periferni deo ljudskog tela ozrači taj slučaj se tretira kao lokalno radijacijsko trovanje.
Eksperimenti sa ublažavanjem efekata radijacije na koštanu srž
Institut za radiobiološko istraživanje vojske SAD je vršio eksperimente vezane za hemijsko ublažavanje efekata zračenja na koštanu srž. Primećeno je da Androstenediol i Neumun pozitivno deluju na koštanu srž tako što vezivanjem raioaktivnih čestica na sebe i kasnijim izbacivanjem iz organizma povećavaju šansu za funkcionisanje ćelija unutar koštane srži. Dokazano je i da lekovi za tretman osteoporoze kao što je Biofosfat ublažavaju dugoročno dejstvo radijacije na koštanu srž. Mora se napomenuti da svi ovi medikamenti ne deluju preventivno već se primenjuju nakon dejstva radijacije na ćelije organizma.