cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neoplanta film
Produkcija dugometražnih filmova - koprodukcije
Film je inostranstvu stekao naklonost stručne kritike i festivalskih žirija ali na domaćoj sceni je uzburkao strasti. Kada je filmski žiri 18 jugoslovenskog filmskog festivala u Puli uvrstio film Misterije organizma u zvaničnu konkurenciju 17.7.1971, stiglo je rešenje Javnog tužilaštva Srbije 19.7.1971 da se zabranjuje javno prikazivanje filma. Reagovala je i komisija PK SK Vojvodine za obrazovanje, nauku i kulturu i Komisija OKSK Novi Sad za idejna pitanja u oblasti kulture koje su na zajedničkoj sednici osudili pojavu filma i istakli da se u filmu na neprihvatljiv način govori o društvu u celini, da se problem slobode i oslobađanja čoveka svodi na problem seksualnog oslobođenja i uvreda partnera SSSR i Kine. Film je povučen iz dalje eksploatacije a Neoplanta film morala je da plati odštetu zbog filma.
1971 godine Neoplanta je samostalno realizovala film Miroslava Antića Doručak sa đavolom a film je premijerno prikazan na festivalu u Puli. Tokom prvog petogodišnjeg perioda Neoplanta je započela rad na sledećim projektima dugometražnih filmova: Samrtno proleće Lajoša Zilahija i Sloboda ili strip Želimira Žilnika.
Promena osnivačkog akta i prerastanje ustanove u preduzeće za snimanje filmova Neoplanta film
Tokom 1971 godine Neoplanta se pripremala za prerastanje u preduzeće. Ohrabreni uspehom u proizvodnji kratkometražnih filmova i proizvodnjom dugometražnih filmova i osvojenim nagradama na svetskim i domaćim festivalima, tadašnji direktor Svetozar Udovički, radna zajednica i grupa filmskih autora oko Neoplante bili su uvereni u vlastite snage i sopsobnost kuće da se samostalno uključi u tržišnu filmsku proizvodnju.
Neoplanta je svoje planove usmereavala ka proizvodnji dugmetražnog igranog filma a samo tokom 1971 završila je 2, radila na 7 novih i imala u planu još 11 projekata u razmatranju dugometražnih filmova ali zbog afere Misterije organizma sve je poremećeno što je imalo za uzrok kasnije smenu direktora Udovičkog.
Radna zajednica je 19. maja 1971 donela odluku o promeni statusa Ustanove i prerastanju u preduzeće za snimanje filmova Neoplanta film. Odluka je upućena osnivaču Skupštini Vojvodine na razmatranje ali zbog događaja oko filma Misterije organizma, odluka je potvrđena tek 16. februara 1972 godine, čime je počeo drugi period u radu ove kuće.
Smena Svetozara Udovičkog
Film Misterije organizma je trebalo da učestvuje u zvaničnoj konkurenciji na Pulskom festivalu.Za producenta i reditelja, koji su očekivali smirivanje strasti uz pomoć Pule, ništa se gore nije moglo desiti. Pozitivne kritike su stizale iz inostranstva na račun filma a isto se očekivalo za Pulu.
Reakcija javnog tužilaštva je značila suspenziju filma sa festivala. Organizacioni odbor i direktor festivala su se našli u nedoumici a filmska udruženja iz čitave Jugoslavije su tražila prikazivanje filma.Organizatori festivala su predložili rešenje da se film prikaže u zatvorenoj ranoj jutarnjoj projekciji samo za filmske radnike i kritičare. Iz Novog Sada su stizale nezvanične informacije o smeni direktora Neoplante Udovičkog koji se nije osećao krivim zbog ovog slučaja jer je i on sam najzaslužniji za razvoj Neoplante i njeni dalji razvoj.Sva ova orkestrirana kampanja i protiv direktora Neoplante i same Neoplante film su ličili na zlonamernost i zavist od pojedinaca na uspeh Neoplante i Udovičkog.
Nakon festivala u Puli, Udovički je prikupljao sve relevantne činjenice o svom i radu Neoplante, dokumente, novinske članke, ocene stručne kritike, nagrade u dve knjige pod nazivom Dokumentacija ali to nije pomoglo. Dokumentacija je sudski zabranjena, politički ocenjena kao neprijateljski akt i diverzija a Svetozar Udovički je smenjen. Zapravo, ostavljen je na dužnosti vd direktora do 1.4.1972 do postavljanja na dužnost novog direktora Draška Ređepa.
Delatnost Neoplanta filma 1972-1986
Promena statusa Neoplante i smena Udovičkog desila su se 1972 a planovi i razvoj preduzeća pripremani od strane Udovičkog dolaskom novog direktora Draška Ređepa više nisu bili aktuelni. Svetozar Udovički je uz žestoku osudu uklonjen, a Neoplantina produkcija iz njegovog vremena ocenjena politički štetnom. Novi direktor je dobio zadatak da raščisti sa dotadašnjom praksom i da ni po koju cenu ne dozvoli snimanje i da Neoplanta bude poligon za snimanje političko - erotskih filmova. Novo rukovodstvo je uradilo sanacioni plan preduzeća: pokrivanje troškova oko Misterije organizma tj: vraćanje sredstava utrošenih za snimanje filma pri čemu se Neoplanta obavezala da će vratiti pozajmicu dobijenu za snimanje od Pokrajinske zajednice kulture od sopstvenih sredstava i da ubuduće film neće prodati nijednoj stranoj zemlji. Složili su se da film ostane trajno bunkerisan i uporno insistiralo na vraćanju jedne kopije filma koju je Makavejec zadržao kod sebe.
Osnovni problem novog rukovodstva Neoplante nije bio materijalne prirode: direktor je imenovan od strane Pokrajinskog izvršnog veća, s partijskom preporukom, tako da je u svakom trenutku mogao računati na finansijsku podršku vlasti. Problem je bilo kako zadržati filmske radnike. koji su stasali u Neoplanti sa bivšim direktorom i konsolidovati buduću filmsku proizvodnju. Negativna atmosfera stvorena isforsiranim političkim slučajevima, prvo sa filmom Sveti pesak Miroslava Antića, zatim sa filmovima Želimira Žilnika i na kraju sa filmom Dušana Makavejeva, unela je u Neoplantine saradnike pometnju i strah. Nekih autora. novi direktor se svesno odrekao kao protagonista crnog talasa poput Žilnika, Antića, Karpa Aćimovića Godine, Makavejeva.
Neki autori su se samokritički pokajali, pa su dobili zeleno svetlo za rad na novim projektima. Već 1972 angažovano je nekoliko ranijih saradnika Neoplanta filma u oblasti snimanja dokumentarnog filma: Prvoslav Marić, Stevan Stanić, Borislav Gvojić, Branko Milošević ali se još pojavilo novih imena poput: Slavko Almažan, Karolj Viček, Božidar Kalezić itd. Politika novog rukovodstva da zadrži većinu ranijih Neoplantinih filmskih stvaralaca i okupi nove dala je rezultate: nije bilo zastoja u produkciji dokumentarnog filma a ona je vremenom ojačana novim žanrom - nastavno naučnim filmom a uvedena je produkcija dokumentaraca na jezicima narodnosti.
Pored trzavica i krize koje su bile neminovne nakon uplitanja politike i nepotrebnog i nepravednog uklanjanja ranijeg direktora, Neoplanta film je uspela da ostvari kontinuitet filmske proizvodnje i da u narednih 10 godina igra značajnu ulogu u filmskoj produkciji bivše SFRJ.
Materijalno - finansijsko poslovanje preduzeća
1. sredstva Pokrajinske zajednie kulture iz fonda za kinematografiju, koja su akumulirana iz doprinosa od ulaznica prodatih prikazivanjem filmova. Prema kriterijumima usvojenim 1972 i petogodišnjim planom PZK je za filmsku proizvodnju izdvajala godišnja sredstva za najviše 2 igrana filma, 6 kratkometražnih, dokumentarnih i 2 animirana filma. 2.prihodi od eksploatacije dugometražnih igranih filmova proizvedenih u Neoplanti i sredstva ostvarena prodajom distributerima, tv kućama i inostranstvu 3.prihodi od producentskih nagrada 4.prihodi od naručenih filmova - veliki interes privrednih preduzeća za produkciju namenskih filmova što je Neoplanti donosilo solidnu zaradu 5.prihodi od filmskih dokumentacija naručenih i rađenh prilikom izgradnje velikih urbanističkih i drugih objekata 6.prihodi ostvareni u saradnji sa TVB I TV NS na realizaciji tv serija i drugih zajedničkih projekata 7.ostali prihodi ostvareni od drugih usluga
Troškovi u Neoplanta filmu su vođeni posebno za svaki projekat. Manji deo je korišten za režijske troškove i zakonska izdvajanja jer nisu prelazili 15% ukupnog godišnjeg budžeta Neoplanta filma. Žiro račun je bio stalno pozitivan i preduzeće je izvršavalo sve svoje obaveze prema poveriocima i drušvenoj zajednici do realizacije filma Veliki transport.
Produkcija dokumentarnih filmova
U oblasti dokumentarnog filma Neoplanta je od 1972 do 1986 nastavila raniju rerpertoarsku politiku autorskog filma sa aktuelnim vojvođanskim temama. Produkcija je smanjena, tj prilagođena finansijskim sredstvima koje je dobijala po konkursu PKZ. Snimano je u proseku 9 fimova godišnje tj. 91 dokumentarni film. Po autorima, prvo mesto je zadržao Branko Milošević sa 12 snimljenih filmova, Karolj Viček sa 9 i Dobri Janevski sa 8, zatim Prvoslav Marić i Đorđe Deđanski sa po 7 dokumentarnih filmova. Razlog smanjenja produkcije može se objasniti da je u ovom periodu zaživela produkcija ovih filmova na TV NS.
Naslovi poput Prvo svetsko naivno selo o naivnim slikarima iz Uzdina, autora Slavka Almažana i Kubikaš Karolja Vičeka o životu temerinskih kubikaša, snimljeni 1972 i 1973 zamišljeni su kao prvi filmovi na jezicima narodnosti - rumunskom mađarskom - cilj otvaranje mogućnosti za afirmaciju različitih etničkih kultura koji žive u Vojvodini posredstvom filma.
U ovom periodu se pojačava interesovanje za snimanje naručenih filmova i filmske dokumentacije: posledica prisustva Neoplante u javnosti i pritiska aktuelnih političkih struktura da se pomogne Neoplanti u kreiranju repertoarske politike izborom vojvođanskih društvenih tema. 1972 su proizvedeni naručeni filmovi Sećanja revolucionara i boraca kao nastavni film sa muzejom revolucije, film o Štafeti mladosti, dokumentacija za Zmejeve dečije igre, Jugoslovenski festival poezije u Vrbasu, izgradnji Sprskog narodnog pozorišta, Novosadski sajam. Zatim bilo je mnogo naručenih filmova od preduzeća iz oblasti privrede: filmovi o agroindustriji, kanalu DTD, kombinatu Banat u Kikindi, a Petar Latinović u saradnji s ginekologom Borislavom Berićem snimio je film o abortusu - tako je započeta i produkcija nastavno - naučnih filmova.
U Neoplanta filmu je toko perioda 1972 - 1986 produkcija dokumentarnih filmova ostala dominantna, ostala je kvalitativno i kvantitativno najjača, sa ovim filmovima je učestvovala na filmskim festivalima u zemlji i inostranstvu beležeći značajna priznanja.
Produkcija animiranih filmova 1972-1986
Nakon smene Udovičkog i odlaska Borislava Šajtinca iz Neoplante, propala je ideja o stvaranju posebnog studija za animirani film u Novom Sadu. U Neoplanti ipak nisu napustili ovu vrstu filmskog stvaralaštva. Pozvan je Zoran Jovanović, Novosađanin po rođenju, student Akademije za pozorište, film, radio i televiziju koji se već afirmisao sa primenjenom grafikiom, karikaturom, ilustracijama i crtanim filmom. Zoran Jovanović i Nikola Majdak su nastavili rad u ovom žanru Neoplantine produkcije i autori su većine animiranih filmova koje je Neoplanta snimila u periodu 1972 - 1986. Pred kraj ovog perioda, kao autori animiranog filma se javljaju Stevan Živkov, Rastko Ćirić i Vera Vlajić.
Pregled kratkometražne produkcije Neoplanta filma 1972 - 1986
U ovom periodu je proizvedeno 112 kratkoetražnih filmova, u proseku nešto manje od 10 filmova godišnje. Neoplanta film je zadržala sve tri vrste produkcije sa dominantnom produkcijom dokumentarnih filmova. Izbor tema je bio iz prošlosti Vojvodine, ali su savremene teme imale mesta u planovima i programima kratkometražnih filmova Neoplanta filma. U odnosu na ukupnu produkciju u SR Srbiji, Neoplanta film je u periodu 1971 - 1985 učestvovala sa 8 % produkcije kratkometražnih filmova, odnosno u odnosu na bivšu SFRJ, sa 4% produkcije kratkometražnih filmova.
Produkcija dugometražnih filmova 1972 - 1986
Novo rukovodstvo Neoplanta filma 1972 u domenu igranog dugometražnog filma zateklo je dva nedovršena projekta : Samrtno proleće i Sloboda ili strip. Samrtno proleće je rađeno u koprodukciji sa španskom producentskom kućom Sine 20 iz Barselone i američkim Primaveral Enterprajz iz Njujorka u režiji Stevana Petrovića i Migela Iglesijasa. Neprecizni ugovori sa stranim partnerima, nerealni zahtevi Lajoša Zilahija u funkciji supervizora projekta, odvojeno snimanje delova u Španiji i Jugoslaviji, usporili su realizaciju projekta. Nakon niza nesporazuma i dugotrajnih pregovora nađeni su kompromisi, pa je film konačno završen 1973 i premijerno prikazan iste godine na Pulskom festivalu. Prema sporazumu Primaveral Enterprajz je uradio zapadnu varijantu filma i dobio prava prikazivanja u zapadnoj Evropi. Neoplanta film je imala distributerska prava u Jugoslaviji i socijalističkim zemljama u istočnoj Evropi. Distribucija je poverena preduzeću Morava film a preko Jugo filma prodata je licenca za prikazivanje Rumuniji i Čehoslovačkoj.
Drugi nasleđeni projekt, film Sloboda ili strip bio je u završnoj fazi, ali po mnogo čemu sporan. Autor Želimir Žilnik je bio žigosan kao nosilac crnog talasa sa serijom filmova na koje se vlast i politička elita okomila ocenjujući ih kao društveno neprihvatljive i štetne. Draško Ređep, direktor Neoplante, je nakon pregleda snimljernog materijala tražio od Žilnika da izbaci neke delove iz filma. U izveštaju za 1972, Ređep piše da su posle razgovora sa Žilnikom, nesporazumi otklonjeni i da je Žilnik prihvatio primedbe. Međutim, nesporazumi nisu bili otklonjeni, a pitanje je bilo koliko su razgovori bili iskreni. Film nikada nije završen ni za javnost prikazan.
Tako umesto dva planirana dugometražna filma za 1972. Neoplanta nije realizovala nijedan film a očekivao se preporod i povećanje produkcije. Želeći da ispuni ova očekivanja, novo rukovodstvo Neoplante najavljuje filmski i tv spektakl tj. seriju Seobe po romanu Miloša Crnjanskog. Ugovor je sklopljen 1972 tako što je Neoplanta od pisca otkupila sva autorska prava zauvek. Pošto u datom momentu, Neoplanta film finansijski ni kadrovski nije bila spremna za realizaciju takvog projekta. odlučeno je da se traži rešenje u koprodukciji sa drugim filmskim i tv centrima.
Pošto realizacija Seoba nije bila ni na vidiku i kako bi prevazišla nelagodnu situaciju da u tekućoj godini nema produkciju nijednog dugometražnog filma, Neoplanta film je sklopila ugovor o saradnji sa Centrom FRZ iz Beograda i kao koproducent ušla u projekt Tragovi crne devojke. Neoplanta je učestvovala sa 30% sredstava a za uzvrat Centar FRZ se obavezao da sa istim procentom sredstava učestvuje u finansiranju jednog Neoplantinog filma. Ugovor sa CRFZ je bio dugoročan i podrazumevao je razmenu iskustava, kadrova i producentskih planova. Film je izuzetno dobro prošao u javnosti i osvojio je mnogobrojne nagrade u zemlji.
Saradnja sa CFRZ je nastavljena na sledećem Neoplantinom projektu Parlog scenariste Ferenca Deaka i u režiji Karolja Vičeka koji je imao bogato iskustvo na realizaciji većeg broja kratkometražnih filmova. U odnosu na ranije projekte Neoplante, izrazito autorske filmove, u Parlogu se težilo smirenijem i odmerenijem filmskom izrazu, bez preterane subjektivnosti u znaku vraćanja tradicionalnim vrednostima. Veći deo filma je snimljen 1973 godine, a montaža i obrada je rađena početkom 1974 godine. Film je dobio nagradu u San Remu 1975 godine.
Tokom 1973. Neoplanta film je ušla u još jedan koprodukcijski projekt u saradnji sa TVB I CFS Košutnjak tj. u snimanje tv serije Salaš u malom ritu i filmova Salaš u malom ritu i Zimovanje u Jakobsfeldu. Film je postigao izvanredan uspeh, osvojio više nagrada u Puli i zabeležio dobru gledanost.
Nakon ovog filma nastala je pauza. Neoplanta film dve godine nije proizvela nijedan igrani film. Razlog su bila sva skromnija sredstva namenjena ovoj vrsti filma koja je obezbeđivala Samoupravna interesna zajednica kulture Vojvodine, kao i pojava novog vojvođanskog producenta Zvezda film 1977 godine. Tokom ove pauze su paralelno pripremana tri igrana filma: Stići pre svitanja, Trofej i Široko je lišće Sredstva dobijena od SIZ-a kulture u godinama kad nije reailzovan nijedan film su akumulirana i utrošena za pripreme ovih naslova. Sva tri naslova Neoplanta je radila samostalno. Udeo sredstava SIZ-a kulture u proizvodnji ovih filmova: Stići pre svitanja 62,20 %, Trofej 55,97 % i Široko je lišće 28,96 %. Razliku je obezbedila Neoplanta film iz spostvenih sredstava i samupravnih soprazuma sa zainteresovanim organizacijama, preduzećima ili društveno - političkim zajednicama. To je period samoupravnog udruživanja u kome je bila praksa slobodnog dogovaranja i udruživanja sredstava između različitih subjekata, tako da je Neoplanta film deo sredstava za proizvodnju filmova ostvarila putem direktnog sporazumevanja sa privrednicima, opštinama i društvenim organizacijama. Prvo je realizovan film Stići pre svitanja u režiji Ace Đorđevića 1978, zatim Trofej Karolja Vičeka 1979 i Široko je lišće Petra Latinovića iz 1981 godine. Sva tri filma su urađena sa skromnim sredstvima: Trofej je npr koštao 7.855.756 ondašnjih dinara a i bio je nosilac Velike Zlatne Arene festivala u Puli. Zatim 1982 realizovan je film Karolja Vičeka Zalazak sunca a iste godine u koprodukciji sa Centar filmom iz Beograda je realizovan film Predraga Golubovića Progon. Neoplantina produkcija igranih a i drugih filmova u ovom periodu je sve više bila okrenuta ratnim temama odnosno NOB - u. Pre ukidanja, Neoplanta film je 1985 u saradnji sa Union filmom iz Beograda proizvela svoj poslednji igrani film Život je lep Bore Draškovića - film sa neospornim umetničkim kvalitetima koji je predstavljao najznačajnije filmsko ostvarenje srpskog filma u 1985 godini.
Projekat Veliki transport i gašenje Neoplanta filma
U Neoplanta filmu su od početka razmišljali o potrebi snimanja jednog značajnijeg filma, epopeje na temu NOB-a u Vojvodini. Od strane autora, saradnika, političara, boračkih organizacija predlagano je više tema, a konačno se iskristalisalo mišljenje da bi transoprt hrane, medicinskog materijala i odlazak preko hiljadu novih boraca u partizane u proleće 1943 iz Srema u istočnu Bosnu bila zahvalna tema za filmsku obradu. Dok je Svetozar Udovički bio direktor, još 1971 godine izdvojena su početna sredstva, odabrani scenaristi Gordan Mihić i Ljubiša Kozomara, formirana Redakcija i počele pripreme za realizaciju filma radnog naslova Most na reci Bosut. Smenom rukovodstva u Neoplanti su privremeno zapustili ovaj filmski projekat, ali ne i ideju o jednom velikom filmu - spektaklu kojim bi ova mlada producentska kuća pokazala svoju zrelost i kompetentnost da realizuje najkomplikovanije i zahtevne filmove. Cilj je bio šira afirmacija Neoplante i značajniji proboj na jugoslovensko i svetsko filmsko tržište i ostvarenje profita.Za realizaciju ovakvog projekta bila su značajna početna sredstva koje Neoplanta nije imala i našao se izlaz u koprodukcijama sa stranim partnerima. Nova uprava Neoplante smatrala je da je ostvarenje takvog projekta nerealno zato što prevoz hrane i odlazak novih boraca u rat bio više lokalnog karaktera i ideološki obojen, što na Zapadu nije lako prolazilo. Zato su se opredelili za novu temu film Seobe po istoimenom romanu Miloša Crnjanskog. Ali, visoko postavljeni zahtevi i ticaj drugih okolnosti pokazali su se kao prepreka, tako da Neoplanta nije uspela u svojoj produkciji realizovati ovaj projekat.
Pararelno su vođeni pregovori sa dva koproducenta američkom firmom Inkovent i italijanskom kompanijom Laterna Editriče. Ugovor sa američkom kompanijom je sklopljen 27.februara 1982. Iz nepoznatih razloga, 9.aprila 1982 Inkovent prenosi svoja prava na Šervud prodakšn takođe američku kompaniju za filmsku proizvodnju. Neoplanta je pristala na ovu promenu u ugovoru i zaključila nov ugovor oko produkcije filma koji je svetsko tržište dobio naslov Hrabri. Šervud se obavezao da će obezbediti scenario, nekoliko glumaca i usluge Pola Lihtmana kao samostalnog producenta. 50 hiljada dolara za troškove promocije, troškove sinhronizacije na engleski jezik i 10 hiljada dolara Jugoslavija filmu po završetku filma za prodaju i distribuciju.
Neoplanta film se obavezala da će obezbediti uluge Veljka Bulajića kao reditelja filma, usluge savetnika za scenario, sva prava po osnovnom materijalu, smeštaj i boravak za američke članove ekipe, celokupnu opremu i materijal neophodan za snimanje filma i druge planirane troškove za završetak filma. Interesantan je ugovorni odnos za scenario, po kome je precizirano da scenario obezbeđuje Šervud za koji je bio zadužen saradnik Inkoventa Donald R Bojl, a da Neoplanta film obezbeđuje savetnike za scenario npr: Diklić i Bulajić. Nikakve promene scenarija bez prethodne pismene saglasnosti Šervuda nisu bile dozvoljene. Nezavisno od ugovora, u Neoplanti su radili obrnuto pa se kao zvanični saradnici vode Diklić, Bulajić i Bojd. Spor će nastati kasnije i Neoplanta će izgubiti parnicu uglavnom zbog promene scenarija što je izazvalo povećanje troškova, produžetak snimanja filma i druge konsekvence.
U pogledu rokova dogovoreno je da snimanje filma počne 20 aprila 1982 i da bude završeno najkasnije do 15. decembra 1982. Šervud je nameravao da dobije na vremenu za bioskopsko prikazivanje, kako bi bio u trci za Oskara. Neoplanta se složila da će prvo završiti englesku verziju filma. Distribucija filma je podeljena između Neoplante, Šervuda i italijanskog koproducenta Laterne što je Neoplanta film dobila distributivna prava u zemljama socijailstičkog bloka, Laterna Italiju, Libiju, Somaliju, Maltu, Etiopiju, Španiju i Latinsku Ameriku a Šervud Brazil i ostatak sveta.
Prvu finansijsku konstrukciju filma Neoplanta je uradila krajem 1981 godine. Na sastanku Izvršnog veća održanom 25. januara 1982 razmatran je i odobren finansijski plan za realizaciju filma u iznosu od 60.000 000 ondašnjih dinara plus 10.000 000 dinara za angažovanje Vojske i omladine ukoliko se usluge nisu mogle uraditi na dobrovoljnoj bazi tj. po ceni deset puta većoj od prosečne cene jednog igranog filma u Neoplantinoj produkciji. Planirano je da početna sredstva budu obezbeđena iz pokrajinskog budžeta 15.000 000 dinara i budžeta opština i pokrajina 15 000 000 dinara a da druga polovina sredstava se obezbedi od privrede, TV NS, međurepubličkom filmskom saradnjom i slično. Izvršno veće Vojvodine je, sledeći ovaj plan iz budžeta pokrajine uplatilo ukupno 25 500 000 dinara u periodu od 22 oktobra 1980 do 25 novembra 1982, tj. 10 000 000 dinara više nego što je bilo planirano.
Pošto su apetiti reditelja i saradnika rasli tokom realizacije projekta i opšto su osetili slabost poliitičko - upravnih struktura Vojvodine, koji su želeli da film ispadne grandiozniji, potrebe za novcem su rasle geometrijskom progresijom a izlaz se našao u kreditima. Odlukom o utvrđivanju kreditne politike Vojvodine za kreditiranje filma Veliki transport obezbeđena je suma od 55 000 000 dinara iz Depozita društveno političkih zajednica u NBV.
Koproducent Šervud je u proizvodnju filma uložio 2 000 000 dolara kroz troškove angažmana i isplate honorara stranih glumaca, isplate dnevnica i putnih troškova i 38 000 dolara za osiguranje produkcije filma, reditelja i stranih glumaca. Umesto jugoslovenskog partnera, preuzeo je obavezu kupovine repromaterijala u visino od 200 000 dolara. Laterna Editriče uložila je 250 000 dolara kroz osiguranje stranog glumca i medijske troškove pripreme filma za festivale što je iznosilo oko 15 899 425 dinara. U izradu filma Veliki transport ukupno je utrošeno 337 832 578 dinara ili 50 puta više od prosečnih sredstava koja su tada u Neoplanta filmu trošena na proizvodnju jednog dugometražnog filma.
Da se nešto čudno dešava u Neoplanti i da se novac nemilice troši na film Veliki transport, osetili su filmski radnici Vojvodine koji nisu bili uključeni u projekat.
Tokom snimanja filma su ukazivali na prevelike troškove koje je snimanje filma pravilo i sumnjive ugovore sa stranim partnerima. Grupa filmskih radnika Žilnik, Petar Ljubojev, Dušan Životić, Vladimir Stojanović i Olivera Marinko u ime udruženja filmskih radnika Vojvodine 24 juna 1982 upali su u prostorije Neoplanta filma i obili ormare tražeći dokumentaciju pri čemu je došlo do sukoba sa zaposlenim u Neoplanta filmu. RZ Neoplanta film na sastanku 25 juna 1982 povodom ovog događaja osudila je gest ove grupe radnika žigosanih kao pripadnici crnog talasa Organizacija SK Vojvodine, povodom sukoba koji je izbio između udruženja filmskih radnika Vojvodine i zaposlenih u Neoplanta filmu odnosno ekipe okupljene oko filma Veliki transport, je razmatrala informaciju idejna kratanja u filmu i zaključila da Neoplanta nije busija u kojoj je film u funkciji obrazovanja pokrajinske državnosti, te da su teze da poslednjih godina u Vojvodini nema filma, uspešnih autora i saradnika neprihvatljive i ignorantske. Reagovali su filmski radnici angažovani na realizaciji filma Veliki transport pri čemu su demantovali tvrdnje Žilnika na velike honorare i da se koriste besplatno usluge vojske pri čemu su reagovali da nisu iznenađeni napadima od umišljenog tribuna koji je za 10 godina snimio samo Rane radove i pola filma Sloboda ili strip, a da su im honorari niži za 23% u poređenju s honorarima u sličnim filmovima. Povodom ovog sukoba i zbog dešavanja oko filma Veliki transport, iz udruženja filmskih radnika su istupili Aleksandar Tišma, Slavko Almažan, Ferenc Deak, Miroslav Antić...
Uprkos ovom, snimanje filma je nastavljeno. Novi, neugovoreni zahtevi su dostavljeni i američkom producentu. Tražili su pozajmicu od 14.905 dolara, za deo opreme neophodne u snimanju, s obećanjem da će sredstva vratiti. Neoplanta je ova sredstva vratila ali sa zakašnjenjem od 4 meseca. Zatim je Neoplanta film tražila plaćanje osiguranja u iznosu od 28.570 dolara i filmske trake u vrednosti od 200.000 dolara. Plašeći se da će posao propasti i da će izgubiti osnovnu investiciju, Šervud je udovoljio ovim zahtevima i 18. juna 1982 napravio pismenu dopunu ugovora kojim je dogovorena ova naknadna investicija, što bi Šervudu trebalo oovu investiciju vratiti preraspodelom prihoda od filma. Reditelj Veljko Bulajić je od Šervuda tražio produženje angažmana glumca Edvarda Alberta za 11.500 dolara, za usluge marketing konsaltinga za sebe lično 20.000 dolara i direktora filma 2500 dolara. Novac je zahtevan pod pretnjom da film neće biti završen ako se ovno ne obezbedi ali Šervud je udovoljio ovim zahtevima.
Plai, Breznița-Motru
Plai je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Breznița-Motru.
Neoplanta film
Projekat Veliki transport i gašenje Neoplanta filma
Apetiti ni posle ovoga nisu zadovoljeni: Bulajić je posle završetka snimanja filma tražio još 125.000 metara filmske trake za završne radove na filmu, uz novu pretnju da film neće biti završen dok se ovo ne obezbedi. Šervudovi stručnjaci izračunali su da za završetak filma nije potrebno više od 35-40000 metara, tako da je Šervud marta 1983 izvršio uplatu od 20000 dolara u želji da spase projekat, iako je bilo jasno da su gubici na pomolu. Predstavnik Šervuda Alan Salke je sa predstavnikom Laterne 25. januara 1983 pregledao završnu verziju filma koja je trajala oko 2,5 sata i delimično prevedena na engleski jezik. Film je trebalo skratiti na 2 sata, što je zahtevalo dodatno vreme i troškove. Predstavnik Šervuda je bio šokiran lošim kvalitetom filma i nezadovoljavajućom fazom završavanja.
Plai, Breznița-Motru
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
Neoplanta film
Projekat Veliki transport i gašenje Neoplanta filma
Krajnji ugovoreni rok za isporuku filma 15 decembar 1982 je bio probijen: kompanija Šervud nije mogla računati na nominaciju za Oskara, ni na medijsku podršku filma. Nade su usmerene na festival u Kanu - ugovoren nov rok za završetak filma 20.april 1983. Uprkos tome, Neoplanta film je 6 aprila obavestila Šervud da krajnji rok 20 april neće moći ispoštovati, na šta je Šervud 8 aprila 1983 obavestio Neoplantu da će putem arbitraže tražiti zaštitu svojih prava. Neoplanta je reagovala na ovaj dopis odlukom da obustavlja radove na engleskoj verziji filma. Srpska verzija filma je bila završena: film je avgusta 1983 premijerno prikazan na Pulskom festivalu a već u septembru 1983 pušten za prikazivanje u bioskopima. Prema statističkom prikazu gledanosti domaćih filmova za 1983, film Veliki transport u Srbiji je gledalo 352.997 gledalaca što je film svrstalo na 6 mesto. Izgledalo je da će se sve završiti u najboljem redu i da će planirana sredstva od eksploatacije filma biti ostvarena a nagomilani troškovi podmireni. Ipak nije bilo tako.
Šervud je svoju pretnju tužbom ostvario. Tužba Američkoj arbitražnoj asocijaciji podneta je 29. marta 1984 kojom je Šervud od Neoplante, zbog neispunjavanja obaveza iz ugovora, tražeći nadoknadu štete od 3,1 milion dolara. U tužbi Šervud je tvrdio da je,Veljko Bulajić reditelj bez znanja Šervuda, snimio oko 65 000 metara filmske trake za 5 sati filma i izmenio scenario da gruba verzija koju je vidio Šervud jedva liči na dogovoreni scenario, da je u toku produkcije filma Neoplanta film potrošila preko 100 000 dolara Šervudovog novca na personal Neoplante pod izgovorom promocije filma, i da je Neoplanta film prevarila Šervud tako što je Veljku Bulajiću obaećala procenat od novca koji Neoplanta dobije od Jugoslavija filma, pošto ovo preduzeće uzme i svoj deo. Neoplanta je bez znanja Šervuda sklopila ugovor sa italijanskom tv kućom RAI za izradu tv serije od filma, a Laterni je ugovorom ustupila distributerska prava na neke zemlje koje je ugovorom poverila Šervudu ( Portoriko, Brazil). Presuda Američke arbitraže izrečena je 15 februara 1985 u korist Šervuda a odluku potvrdio viši sud države Kalifornije za Los Anđeles 21. juna 1985 godine.
Nakon presude Udruženja Američke arbitraže, Skupština Vojvodine je na inicijativu Pokrajinskog komiteta za obrazovanje i kulturu i predloga Pokrajinskog društvenog pravobranioca samoupravljanja 29. marta 1985 donela odluku o privremenom ograničavanju prava samoupravnih radnika u Neoplanta filmu. Smenjen je Draško Ređep sa mesta direktora a postavljen privremen organ upravljanja od 3 člana: Trifu Doru - predsednik i Laza Hidžić i Mirko Bartulović članovi. Ovaj organ je Višem sudu u Novom Sadu 16. oktobra 1985 uputio predlog za pokratanje stečajnog postupka u Neoplanta filmu. Stečajni postupak uveden je u novembru 1985 na osnovu koga je februara 1986 godine ugašena Neoplanta film.
Podgorica (razvrstavanje)
Podgorica je glavni i najveći grad Crne Gore.
Podgorica se takođe može odnositi i na:
Naselja:
Bois-lès-Pargny
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 172 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,32 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 138 metara (maksimalnoj 142 m, a minimalnoj 90 m).
Henderson, Minnesota
Henderson je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 886, što je 24 (-2,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Slamnjak
Slamnjak je naselje u slovenskoj Općini Ljutomeru. Slamnjak se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 173 stanovnika.
Melinda Clarke
Melinda Clarke (24. april 1969 - ) je američka glumica, najpoznatija po ulozi domine Lady Heather u TV-seriji CSI: Crime Scene Investigation. Osim nje je imala zapažene nastupe i kao Julie Cooper u TV-seriji The O.C. te negativka |Amanda u TV-seriji Nikita.
Pokrvenik (razvrstavanje)
Pokrvenik može biti:
La Joya, Tezonapa
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tezonapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 274 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 626 m.
Opština Coatepec, Puebla
Coatepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1046 m.
Attitude (časopis)
attitude je britanski gej lifestyle magazine koji se distribuira širom sveta. Prvo izdanje magazina je objavljeno maja, 1994. Magazin je trenutno u vlasništvu kompanije Trojan Publishing.
Bivši urednik magazina, Adam Mattera je 2005. godine bio nagrađen kao najbolji urednik časopisa za muškarce od strane BSME-a. Aprila 2008., modni urednik attitude-a je naveden u Times-u kao jedan od top 20 star-maker-a. Trenutni urednik časopisa je Matthew Todd. Nijedan od gej časopisa u UK ne objavljuje svoj tiraž (Bent je to ranije činio i imao je prodaju od oko 60.000 primeraka), ali Press Gazette objavljuje da je attitude najprodavaniji časopis u ovoj kategoriji.
Istrorija
Časopis je imao probleme sa štampanjem i distribucijom tokom 2007., kada se januarski i junski broj nisu pojavili.
Sadržaj
Među poznatim ličnostima koje su se slikale za naslovnu stranicu časopisa su Mitch Hewer, Mark Feehily, Kevin McDaid, Kylie Minogue, Madonna, Marilyn Manson, Elton John, McFly, Robbie Williams, Rupert Everett, Justin Timberlake, Philip Olivier, Lee Latchford-Evans, Freddie Ljungberg, Heath Ledger, David Beckham, George Michael, Rufus Wainwright, Will Young, Christina Aguilera, Dermot O'Leary, John Barrowman, Beth Ditto, Scissor Sisters i drugi.
Pored intervjua sa poznatim ličnostima, attitude pokriva širok opseg ozbiljnih tema, kao što je imigraciona politika, jačanje političke desnice u Istočnoj Evropi, predsednička kampanja u SAD. U toku predizborne kampanje u UK, 2005. Tony Blair je dao intervju i slikao se za naslovnu stranu časopisa. Attitude često dobije ekskluzivne intervjue sa poznatim ličnostima, kao što su intervju sa Madonnom, koji je prvi intervju za svetsko tržište povodom izlaska albuma Confessions On A Dance Floor, jedini intervju za štampane medije Elton Johna i David Furnisha, povodom njihovog braka, jedini intervju Heath Ledgera za gej štampu, prvi intervju grupe Take That posle njihovog povratka, itd. U avgustovskom izdanju 2009. godine, Daniel Radcliffe (Harry Potter) je dao svoj prvi intervju za gej štampu, u kome je izrazio podršku Liberalno demokratskoj partiji UK-a, kao i zgrožavanje nad homofobijom, izjavljujući da je homofobija odvratna, glupa i životinjska i da je on odrastao okružen gej ljudima.
Među saradnicima i saradnicama magazina nalaze se imena kao što su Julie Burchill, David Furnish, Mark Simpson (vodeći kolumnista u ranijim godinama), Tim Teeman, Simon Fanshawe, Will Self, Augusten Burroughs, Andrew M. Potts, Anthony Crank, Jackie Collins, Matt Lucas, Boy George, Russell T. Davies, Graham Norton, Preston iz The Ordinary Boys, Bruce LaBruce, fotograf Wolfgang Tillmans, Johann Hari iz The Independent, kao i Patrick Strudwick čija se popularna kolumna sada objavljuje u Gay Times-u.
U intervjuu koji se pojavio 2009. godine, Tony Blair ispituje stav pape prema homoseksualnosti, iznoseći stav da crkva mora da počne da preispituje ovu temu.
Fox Lake Hills, Illinois
Foks Lejk Hils je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Калудра (Рековац)
Калудра је насеље у Србији у општини Рековац у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 282 становника.
Историја
До Другог српског устанка Калудра (тада Калудре) се налазила у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Калудра улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадала Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Демографија
У насељу Калудра живи 301 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 55,5 година (54,4 код мушкараца и 56,5 код жена). У насељу има 128 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,55.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Benz 18/45 PS
Benz 18/45 PS je bio putnički automobil koji je od 1914. do 1921. proizvodila njemačka tvrtka Benz & Cie. Predstavljao je poboljšanu verziju ranijeg modela Benz 16/40 PS.
Pokretao ga je četverocilindirčni motor zapremnine 4710 cm³ od 45 KS (33 kW). Maksimalna brzina mu je iznosila 75 km/h, a utrošak goriva 20 l / 100 km.
Alto, Vicenza
Alto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Sucursal de Asociación de Agricultores, Ahome
Sucursal de Asociación de Agricultores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
Alto, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 791 m.
Sucursal de Asociación de Agricultores, Ahome
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Spodnji Kamenščak
Spodnji Kamenščak je naselje u slovenskoj Općini Ljutomeru. Spodnji Kamenščak se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 418 stanovnika.
Piperevo (razvrstavanje)
Bugarska:
Republika Makedonija:
Takumi Horiike
(6. septembar 1965.) je bivši japanski nogometaš.
Guglielmo, Cosenza
Guglielmo je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 253 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 564 m.
Brusnica (Stropkov)
Brusnica je naseljeno mjesto u okrugu Stropkov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 308 stanovnika.
Pieve Ponte, Ravenna
Pieve Ponte je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 217 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Caserine, Ascoli Piceno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Opština Optași-Măgura, Olt
Optași-Măgura je opština u Rumuniji u okrugu Olt.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 204 m.
Mineral, California
Mineral je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 123 stanovnika.
Popadija (razvrstavanje)
Popadija je izvornom značenju žena pravoslavnog popa kod Srba.
Pored toga, reč popadija može značiti i:
Popadija ze drzava koju je osnovao Nikola Popović zvani Pop. Lmao
Erdoan Maksut
Erdoan Maksut (1959 - ) je makedonski glumac turske nacionalnosti.
Njegov otac je bio istaknuti glumac Džemail Maksut.
Benz 16/35 PS
Benz 16/35 PS je putnički automobil koji je od 1912. do 1914. proizvodila njemačka tvrtka Benz & Cie. Predstavljao je nasljednika, odnosno poboljšanu verziju ranijeg modela Benz 20/35 PS. Od 1912. se proizvodila i verzija s jačim motorom poznata kao Benz 16/40 PS.
Folk rock
Folk rock je muzički žanr koji nastoji kombinirati elemente narodne (folk) muzike sa rock muzikom. Izraz folk rock u svom najužem i najranijem smislu označava muzički pravac koji se sredinom 1960-ih stvorio u SAD i Ujedinjenom Kraljevstvu. Kao prvi predstavnik tog pravca se navodi losanđeleski bend The Byrds, koji je počeo u rock stilu obrađivati tradicionalne narodne pjesme i opus Boba Dylana; nedugo potom je i sam Dylan "postao električan", odnosno počeo koristiti elemente rocka u svojim kasnijim pjesmama.
Benz 16/35 PS
Benz 16/35 PS je imao četverocilindarski motor 3950 cm³ od 35 KS (26 kW). Mogao je doseći maksimalnu brzinu 80 km/h, sa utroškom goriva 20 l / 100 km.
Folk rock
Na prostoru bivše Jugoslavije se među prvim predstavnicima tog stila spominje Bijelo dugme čiji je opus ponekad nazivan pastirski rock.
Benz 16/35 PS
Godine 1913. je u proizvodnju ubačen i Benz 16/40 PS kao sportski model opremljen s motorom od 52 KS (38 kW) odnosno 60 KS (44 kW). Oni su mogli doseći brzinu od 115 km/h.
Prosječna cijena im je iznosila 12.500 zlatnih maraka.
Héctor Luna, Zaragoza
Héctor Luna je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 356 m.
Deltorfin I
Deltorfin I je organsko jedinjenje, koje sadrži 37 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 768,856 Da.
Las Grasas, Silao de la Victoria
Las Grasas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 311 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1751 m.
Džemail Maksut
Džemail Maksut (, Skoplje, 8. maj 1933 — Skoplje, 31. decembar 2001) je bio jugoslovenski i makedonski filmski i pozorišni glumac. Od 1953. do 1991. bio je istaknuti član turske drame Teatra nacionalnosti u Skoplju.
Njegov sin Erdogan Maksut je takođe glumac.
Donají, Villa de Zaachila
Donají je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Zaachila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1530 m.
Benz 25/45 PS
Benz 25/45 PS je bio putnički automobil koga je proizvodila njemačka tvrtka Benz & Cie. od 1909. do 1912. Predstavljao je proširenu verziju ranijeg modela Benz 24/40 PS.
Pedregal de Jericó, San Miguel de Allende
Pedregal de Jericó je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Benz 25/45 PS
Pokretao ga je četverocilindrični motor od 6330 cm³ i 45 KS (33 kW). Maksimalna brzina mu je iznosila 85 km/h, a utrošak goriva 24 l / 100 km.
Pedregal de Jericó, San Miguel de Allende
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 263 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2050 m.
Benz 25/45 PS
Cijena mu je bila, ovisno o opremi, 16.000 do 17.000 zlatnih maraka.
Pignone, La Spezia
Pignone je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 328 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Četvrta internacionala
Slabosti Četvrte internacionale je dosta pridonio i raskol koji se u organizaciji dogodio 1940. godine, te još veći raskol 1953. godine. Djelomično ponovno ujedinjenje se zbilo 1963. godine, ali ono nikada nije imalo opseg koji bi Četvrtu internacionalu pretvorio u istinski globalnu, odnosno jedinstvenu organizaciju. Umjesto toga trockisti širom svijeta su organizirani u širokoj paleti trockističkih Internacionala, međusobno zavađenih po pitanju koja od njih predstavlja "pravu" Četvrtu internacionalu, odnosno s njome ima kontinuitet.
Povezano
Interancionale:
Benz 21/50 PS
Motor je imao zapremninu 5.340 cm³ i 50 KS (37 kW). Maksimalna brzina vozila je iznosila 82 km/h, a utrošak goriva 23 l / 100 km.
Čeplje (Litija, Slovenija)
Čeplje je naselje u slovenskoj Općini Litija. Čeplje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Središnjoj Sloveniji.
Tetsuji Hashiratani
(15. jul 1964.) je bivši japanski nogometaš.
Rincón Chico, Omitlán de Juárez
Rincón Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Omitlán de Juárez.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 427 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2382 m.
Babenhausen (Hessen)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Darmštat-Diburg Babenhauzen se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Darmštat-Diburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 127 metara. Površina opštine iznosi 66,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.066 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 240 stanovnika/km².
Colonia Morelos, Tezonapa
Colonia Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tezonapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 270 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 771 m.
Aprato, Cuneo
Aprato je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 275 m.
340. pne.
Godina '''340. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Torkvata i Musa (ili, rjeđe, godina 414. Ab urbe condita). Oznaka 340. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
El Durazno, Guachochi
El Durazno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2113 m.
San Dieguito de Arriba, Acaponeta
San Dieguito de Arriba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Acaponeta.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Plan de Oros, Camarón de Tejeda
Plan de Oros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Camarón de Tejeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 278 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Carpeneto, Genoa
Carpeneto je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 910 m.
Wilson Pickett
Wilson Pickett (, 18. ožujka 1941.-, 19. siječnja 2006.) bio je američki R&B, rock i soul pjevač i kantautor poznat po svom snažnom, hrapavom glasu.
Jedan od glavnih protagonista u razvoju američke soul glazbe, Wilson Pickett snimio je preko 50 pjesama koje su dospjele na vrh američkih R&B ljestvica, a vrlo često i na vrh pop ljestvica. Među njegovim najpoznatijim hitovima su pjesme: In The Midnight Hour (on je i koator), Land of a Thousand Dances, Mustang Sally i Funky Broadway.
Zbog svog izuzetnog glazbenog doprinosa uvršten je 1991. godine u Rock kuću slavnih (Rock and Roll Hall of Fame).
Životopis
Rođen je u brojnoj obitelji, kao najmlađi od 11 djece, već kao mali pjevao u zboru lokalne baptističke crkve. Bojao se majke te je otišao živjeti s ocem u Detroit 1955. godine.
Prvi glazbeni koraci 1955.-1964.
The Falcons su bili jedna od prvih vokalnih skupina koji su gospel glazbu iznijeli na tržište i tako utrli put soul glazbi. Pickettov najveći uspjeh s Falconsima je pjesma I Found Love iz 1962. koja se popela na # 6 na R&B ljestvicama, te na # 75 na pop ljestvicama popularnosti.
Ubrzo nakon snimanja I Found Love, Pickett je snimio i svoje prve snimke kao solo pjevač; I'm Gonna Cry, te If You Need Me. Ova potonja balada se toliko dopala Jerryu Wexleru, producentu Atlantic Recordsa, da ju je povjerio tada popularnom soul pjevaču Solomon Burku. Pjesma "If You Need Me" postala je jedan od najvećih hitova Solomon Burka (# 2 R & B, # 37 pop). No Wilsona Picketta je to teško pogodilo, kad je shvatio da ga je Atlantic Records izigrao i dao njegovu pjesmu drugom.