cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chayahuita
Chayahuite su izvorno bili uzgajivači manioke i kukuruza; lovci s serbatanom i lukom i strijelom; i ribari. Tradicionalna kuća imala je zabat i zidove, a u unutrašnjosti su se nalazili kreveti na platformama za spavanje, i viseće mreže (hamaci) za odmaranje. Osim ukrasa i tetovaža druge odjeće nisu imali, a zube su bojali u crno. Španjolska odjeća prihvačena je u 18. stoljeću. Odmah po vjenćanju stanište je matrilokalno, a nakon izvjesnog vremena (po rođenju djeteta) postaje patrilokalno.
Srodna su im plemena Ataguate, Cahuapana, Jebero i Yamorai.
Colán
mini|Colan i susjedne skupine. Colán (pl. Colánes; Kolan), pleme američkih Indijanaca porodice catacaoan, koji su u povijesno vrijeme živjeli na sjevernoj peruanskoj obali na donjem toku rijeke Chira, nešto sjevernije od luke Payta ili Paita. Nekoć su bili veoma brojni. Po imenu im je poznato naselje bilo Colán.
Campo Piano, Salerno
Campo Piano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 197 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 353 m.
Catacaoan
mini|Područje Catacaon-govornika na sjevernoj obali Perua. Catacaoan (katakáoan, Catacaoana), jezična porodica američkih Indijanaca koja obuhvaća jezike Indijanaca Katakao ili (Catacáo) i Kolán (Colán) iz Piure, Peru. Prema jednoj klasifikaciji ova porodica pripada Velikoj porodici Macro-Chibchan, a po drugima u veliku porodicu Andean (Andino).
Maze Runner: The Scorch Trials
Maze Runner: The Scorch Trials (ili samo Beg kroz zgarište) američki je naučnofantastični distopijski akcioni triler iz 2015. godine koji je režirao Ves Bol. Film je nastavak filma Lavirint - Nemoguće bekstvo iz 2014. godine, odnosno adaptacija istoimenog romana Džejmsa Dašnera. Producenti filma su Elen Goldsmit Vejn, Vik Godfraj, Marti Buven, Li Stolmen i Džo Hartvik. Scenaristi filma su Noa Openhajm, Grant Pirs Majers i T. S. Noulin po romanu Džejms Dašnera. U filmu glume Dilan O`Brajan, Kaja Skodelario, Ki Hong Li, Tomas Brodi - Sangster, Patriša Klarkson. Premijera filma je bila 18. decembra 2015. godine. Budžet filma je iznosio 61 milion dolara. Radnja filma prikazuje kako grupa tinejdžera u distopijskoj postapokaliptičkoj budućnosti beži od korporacije WCKD na površinu opustošene Zemlje. Zarada od filma je 311 miliona dolara.
Ljiljana Gavrilović
Љиљана Гавриловић (Београд, 1953.) je ванредни професор на Одељењу за етнологију и антропологију Филозофског факултета Универзитета у Београду. Бави се антропологијом виртуелних светова и дигиталном етнографијом.
Maze Runner: The Scorch Trials
U Srbiji je prikazan pod naslovom Lavirint - Beg kroz zgarište, a u Hrvatskoj pod naslovom Labirint: Kroz spaljenu zemlju.
Ljiljana Gavrilović
Биографија
Рођена је у Београду 1953. године. Дипломирала је на Одељењу за етнологију и антропологију београдског Филозофског факултета. Докторску тезу са темом Акварели Николе Арсеновића као извор за проучавање одевања у XIX веку, одбранила је на истом Одељењу децембра 1993. године.
Le cascadeur
Le cascadeur je italijansko-francuska filmska komedija snimljena 1968. godine u režiji Marcella Baldija. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Robert Viharo je kaskader frustriran time što mu je djevojka, poznata filmska diva (čiji lik tumači Gina Lollobrigida) svoje financijske probleme odlučila riješiti udajom za starca u kolicima. Radnja prikazuje kako se sticajem okolnosti sukobi sa bandom kradljivaca te je svoje kaskaderske vještine prisiljen koristiti u stvarnom životu.
La Atarjea (razvrstavanje)
La Atarjea ima više značenja:
Maze Runner: The Scorch Trials
Za godinu 2018. je predviđena premijera trećeg i poslednjeg nastavka trilogije pod naslovom Maze Runner: The Death Cure.
Ljiljana Gavrilović
Радна биографија
Од 1981. до 2000. године радила је у Етнографском музеју у Београду (Одељење за документацију), где је била задужена за илустративне збирке – фотодокументацију, збирку старих фотографија и ликовну збирку. У оквиру музеолошког рада добила је сва стручна звања, закључно са звањем музејског саветника 1996. године, а од 1992. до 1995. године била је и начелник Одељења за документацију.
У оквиру музеолошке делатности учествовала је у раду Комисије за информатизацију музејске делатности. Током рада у Етнографском музеју, припремила је више ауторских изложби и учествовала у раду редакције Етнографског музеја у периоду од 1994. до 1996. године. Учествовала је у организацији Међународног фестивала етнографског филма (од I до V фестивала, 1992-1995) и пратећих округлих столова/саветовања Филм и антропологија. На XIII Фестивалу (2004) била је члан националног жирија. Радила је као стручни консултант за документарни филм Цинцари, аутора Миодрага Јовановића у продукцији ТВ Нови Сад 1993.
Током рада у Етнографском музеју учествовала је у пројектима Етнографског института САНУ Етнографска истраживања титовоужичког региона (1982-1984.), и Етнографска истраживања општина Чачак, Лучани и Горњи Милановац (1984.) где је испитивала свадбене обичаје и обичајно право с акцентом на породично право и положај жена. У истраживачким пројектима Етнографског музеја у Београду Етнографска истраживања Сјеничко - пештерске висоравни (1983-1989.) и Етнографска истраживања књажевачког краја (1994-1996.) испитивала је породичне односе и обичајно право - социјалне односе и друштвену структуру унутар локалних заједница (посебно положај жена и деце) и њихов однос са глобалним, савременим друштвом. Са истом темом учествовала је и пројекту Филозофског факултета Етнографска истраживања Раса и Новог Пазара (1982-1987).
Од 2002. године ради у Етнографском институту САНУ. До краја 2005. године радила је као истраживач у оквиру пројекта Савремена сеоска и градска култура – путеви и трансформација, а од почетка 2006. на пројектима: Србија између традиционализма и модернизације – етнолошка и антрoполошка проучавања културних промена и Антрополошка испитивања комуникације у савременој Србији. У циклусу научних пројеката која финансира Министарство просвете, науке и технолошког развоја 2011-2014. руководи пројектом Културно наслеђе и идентитет (бр.177026).
Као ванредни професор на Одељењу за етнологију и антропологију Филозофског факултета у Београду ради од 2013. године. У оквиру актуелних пројеката бави се анализом (ре)конструкције минулих култура коју, на основу њених одабраних/сачуваних елемената креирамо данас, нарочито дефинисањем различитих облика културног наслеђа (материјалног и нематеријалног) и преиспитивањем вредносних система унутар дефиниција нормативне културе, комуникационих канала којима се они преносе и значења које им приписују популарно-културне праксе. Посебан акценат у овим анализама ставља на политичке/идеолошке и бирократске дискурсе у којима (су) се слике прошлости и садашњости конструисале/конструишу.
Quetzaltótotl (razvrstavanje)
Quetzaltótotl ima više značenja:
Catacáo
Catacáo (Katakao), stari indijanski narod koji je živio na područu današnjeg okruga Piura na sjevernom primorju Perua. Glavno središte bilo im je selo Catacaos (danas gradić Catacaos). Jezično pripadaju istoimenoj samostalnoj porodici catacaoan.
Dădești (razvrstavanje)
Dădești ima više značenja:
Dragosloveni (razvrstavanje)
Dragosloveni ima više značenja:
Cedrini, Bergamo
Cedrini je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 536 m.
CPM
Termin CPM ima više značenja.
Aliman, Aliman
Aliman je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Aliman.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3015 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
La Atlántida (razvrstavanje)
La Atlántida ima više značenja:
The Mortal Instruments: City of Bones
The Mortal Instriments: City of Bones je kanadsko-njemački film fantastike snimljen 2013. godine u režiji Haralda Zwarta. Predstavlja adaptaciju City of Bones, prvog romana iz ciklusa The Mortal Instruments američke spisateljice Cassandre Clare. Nominalna protagonistica, čiji lik tumači Lily Collins, je Clary Fray, njujorška tinejdžerica koja otkriva da je njena majka pripada Sjenolovcima - mješancima ljudi i anđela koji se bore protiv demona. Film koji je zamišljen kao prvi dio novog ciklusa namijenjenog mlađoj publici je, međutim, dobio izuzetno loše kritike i imao je izuzetno loše komercijalne rezultate. Zbog toga je otkazano snimanje predviđenog nastavka, i umjesto toga je dobio remake u obliku TV-serije Shadowhunters.
The Outcast (Star Trek: The Next Generation)
The Outcast je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 16. marta 1992. godine. Radnja prikazuje kako USS Enterprise pomaže J'naii, rasi androginih humanoida u spasilačkoj misiji, a pri čemu se prvi oficir Riker upozna sa Soren, jednim od njenih pripadnika koji je počeo razvijati ženske karakteristike, te sa njome počinje ljubavnu vezu, nesvjestan da se na njenom svijetu različitost spolova smatra neprirodnom devijacijom.
The Outcast je poznata kao prva epizoda u historiji Zvjezdanih staza u kojoj se pojavljuju eksplicitno homoseksualni, odnosno transrodni likovi. Scenario je bio napisan sa izričitom namjerom da se publiku kroz alegorijsku priču smještenu u daleku budućnost podsjeti na u tadašnjoj američkoj javnosti aktualni LGBT pokret. Epizoda je, međutim, imala podijeljene kritike u LGBT krugovima, u kojoj se držalo da se u tome nije išlo dovoljno daleko, a Jonathan Frakes, koji tumači Rikerov lik, iznio mišljenje da je lik Soren trebao imati izraženija muška obilježja.
Boquilla, Moctezuma
Boquilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Moctezuma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1997 m.
Taylor & Francis
Taylor & Francis je međunarodni akademski nakladnik iz Ujedinjenog Kraljevstva i od 2004. ogranak Informe, britanske kompanije za izdavaštvo i konferencije. Historija kompanije započinje 1798. na čelu s R. Taylorom kojem se 1852. priključio i W. Francis. Njihova izdavačka kuća prvotno je izdavala djela o poljoprivredi, kemiji, obrazovanju, inženjerstvu, geografiji, pravu, matematici, medicini i društvenim naukama. Ranih 2010-ih Taylor & Francis je izdavao oko 1800 novih knjiga i preko 1000 naučnih časopisa godišnje. Od juna 2011. e-knjige i časopisi u ograničenom pregledu dostupni su na službenim web-stranicama kompanije. Sjedište Taylor & Francisa je u gradu Abingdonu južno od Londona, a drugi glavni uredi nalaze se u New Yorku, Boca Ratonu, Philadelphiji, Singapuru, Sydneyju i New Delhiju.
Dăeni (razvrstavanje)
Dăeni ima više značenja:
NMS
Termin NMS ima više značenja.
Quimixtla (razvrstavanje)
Quimixtla ima više značenja:
Dragoslavele (razvrstavanje)
Dragoslavele ima više značenja:
Rancho Luis, Ensenada
Rancho Luis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 261 m.
Mesa de Cázarez, Taretan
Mesa de Cázarez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Taretan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 456 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1559 m.
Doctor Emilio Martínez Manautou, El Mante
Doctor Emilio Martínez Manautou je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Neuromedin S
Neuromedin S je neuropeptid sa 36 aminokiselina nađen u mozgu ljudi i drugih sisara. On nastaje u suprahiazmatičnom jezgru hipotalamusa, i srodan je sa neuromedinom U. Smatra se da on učestvuje u regulaciji cirkadijalnog ritma i da deluje kao supresant apetita,    kao i regulator oslobađanja nekoliko drugih peptidnih hormona među kojima su vazopresin, Luteinizirajući hormon, i oksitocin.
Doctor Emilio Martínez Manautou, El Mante
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Bel (tirski kralj)
Bel bio je, prema Vergilijevoj Eneidi, kralj grada Tira u Fenikiji, otac Didone i Pigmaliona. Kad je Telamon, kralj Salamine, odbio da dozvoli svom sinu Teukru da se nakon trojanskog rata iskrca na rodno ostrvo, Bel je prihvatio Teukra i pomogao mu da osvoji Kipar, na kome je Teukro osnovao nov grad ― Salaminu. Bela je na prestolu nasledio njegov mladi sin Pigmalion, koji se pokazao kao okrutan vladar te je ubio Siheja, svog ujaka i muža svoje sestre Didone, pa je Didona pobegla iz Tira i osnovala novi grad ― Kartaginu.
Medford, Wisconsin
Medford je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.326, što je 24 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dragomirești-Vale (razvrstavanje)
Dragomirești-Vale ima više značenja:
Dragomirești (razvrstavanje)
Dragomirești ima više značenja:
Cergneu Inferiore, Udine
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 269 m.
Cholonan
Cholonan (Hibito-Cholon), etnolingvistička indijanska porodica koja obuhvaća istoimene jezike Indijanaca Cholóna ili Cholón (Seeptsá) iz departmana San Martín, i Hibito (Xibito, Jíbito) iz Perua, sa río Huallaga (departman San Martín). Jezik xibito (xibita) izumro je 1825., a Hibito Indijanci danas govore quechua de San Martín ili kastiljski.
Joseph H. Greenberg (1987) klasificira ga u sjevernoandske jezike.
Linden, Iowa
Linden je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 199 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 199 stanovnika, što je 27 (11,9%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dragodana (razvrstavanje)
Dragodana ima više značenja:
Okrug Ad Dis, Hadramaut
Ad Dis je okrug u Jemenu u pokrajini Hadramaut.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 642 m.
San Giorgio a Colonica, Firenze
San Giorgio a Colonica je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 261 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Boan
Boan je naselje u opštini Šavnik u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 80 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 118 stanovnika).
Saša (film)
Saša je jugoslovenski crno-beli ratni film snimljen u Požarevcu 1962. u režiji Radenka Ostojića. Film je upamćen po tome što su ga obeležili debitanti - reditelj Radenko Ostojić, scenarista Vlasta Radovanović, glumci Predrag Ćeramilac i Nikola Angelovski.
Decenijama kasnije je hrvatski filmski kritičar Damir Radić ustvrdio kako Saša predstavlja jedan od prvih partizanskih filmova koji je predstavljao otklon od službene ideologije i dotadašnjih prikaza ratnih zbivanja u tadašnjoj Jugoslaviji, pre svega zato što je jedan od glavnih motiva radnje bila osveta pojedinca iz ličnih motiva umesto borbe kolektiva za "više ciljeve".
Cholóna
Cholóna (Cholón), pleme Cholonan Indijanaca u dolini rijeke Huallaga, od Tingo María do Valle. Njihovi najbliži srodnici su susjedni Hibito Indijanci. Istoimeni jezik (zvan i seeptsa) je nestao (2000; Wise), a oni danas govore quechua.
Boan
Demografija
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Ixtapaluca, México
Ixtapaluca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 351001 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2253 m.
Veintinueve de Noviembre, Escobedo
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 572 m.
Crucero, Atengo
Crucero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atengo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1471 m.
Saša (film)
Kratak sadržaj
Radnja filma se odigrava za vreme Drugog svetskog rata. Nemci i njihovi saradnici terorišu okupiranu oblast, ali skoro svake noći po jedan od njih biva ubijen. Na svakom ubijenom nalazi se redni broj i potpis „Saša“.
Neprijatelj ubija skrivenog ranjenog partizanskog borca verujući da će tako eliminisati „Sašu“. Međutim, tajanstvena ubistva neprijateljskih vojnika se nastavljaju. Grupa omladinaca u želji da se priključi partizanima, dolazi na sastanak sa nepoznatim „Sašom“. U pitanju su tri dečaka, sa kojima je tajna omladinska organizacija u školi imala teškoće. Ispostavlja se da su upravo oni, bez ičijeg znanja, negovali ranjenog partizanskog borca i vršila osvetnički posao ostavljajući potpis „Saša“.
Nagrade
Na 9. Festivalu jugoslovenskog filma u Puli 1962. godine:
Mladen Naletilić
Mladen Naletilić Tuta (Široki Brijeg, 1. prosinca 1946. - 2021.), bosanskohercegovački paravojni zapovjednik hrvatskog porijekla, osnivač „Kažnjeničke bojne” (KB) – paravojne jedinice Hrvatskog vijeća obrane (HVO) tijekom Bošnjačko-hrvatskog sukoba od otprilike 200 do 300 vojnika stacionirane u okolici Mostara u jugoistočnoj Bosni i Hercegovini. Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) osudio ga je 2003. na 20 godina zatvora zbog ratnih zločina.
Životopis
Mladen Naletilić rođen je 1. 12. 1946. u Širokom Brijegu, u NR Bosni i Hercegovini, FNR Jugoslavija. Kao mladić emigrirao je u Austriju u potrazi za azilom, a potom u Njemačku, gdje je bio vlasnik restorana. Vratio se u rodnu Hercegovinu 1990., prema nekim nagađanjima nakon dogovora sa Emigracijom. 1991. organizirao je "Kažnjeničku bojnu" (KB), paravojnu sastavljenu od ljudi koji su bili proganjani ili kažnjeni zbog političkih stavova tijekom Jugoslavije, a koja se borila zajedno sa Armijom BiH i obranila Mostar u proljeće 1992. od napada JNA. Međutim, od 1993., nakon izbijanja Bošnjačko-hrvatskog sukoba, KB se okrenuo protiv Bošnjaka te ih protjerivao iz Mostara i okolice te tjerao na prisilni rad tijekom druge opsade Mostara.
1997. uhitile su ga hrvatske vlasti zbog navodnih kriminalnih radnji. MKSJ je podignuo optužnicu protiv njega i Vinka Martinovića 1998. zbog zločina protiv Bošnjaka. Prebačeni su u Haag gdje im se počelo suditi. 2003. osuđen je za mučenje; namjerno nanošenje velikih patnji ili teških povreda tijela ili zdravlja; protupravno preseljenje civila; protupravni rad; bezobzirno razaranje koje nije opravdano vojnom potrebom; pljačkanje javne ili privatne imovine; progone na političkoj, rasnoj ili vjerskoj osnovi. Dobio je 20 godina zatvora.
Odlučeno je da će biti pušten iz zatvora 18. veljače 2013., nakon odsluženja dvije trećine kazne.
Rancho Zaragoza, Villa de Tututepec de Melchor Ocampo
Rancho Zaragoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Tututepec de Melchor Ocampo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Jugenheim in Rheinhessen
Jugenhajm in Rajnahesen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 66 opštinskih središta okruga Majnc-Bingen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.570 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7339031.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Majnc-Bingen Jugenhajm in Rajnahesen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Majnc-Bingen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 156 metara. Površina opštine iznosi 6,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.570 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 254 stanovnika/km².
Hibito
Hibito (Xibito, Jíbito), pleme američkih Indijanaca porodice Cholonan, srodno Cholónima, naseljeno u području peruanskog departmana San Martín, na río Huallaga. Populacija im je 1851. iznosila oko 500 u selima Tocache, Lamasillo, Isonga i Pisana. Istoimeni jezik hibito (jibito, chibito, zibito, ibito, xibita ili xibiot), danas se smatra izumrlim, a oni se asimiliraju u Kečue ili se hispaniziraju u Peruance.
Karlovačko
Karlovačko je poznato pivo u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini, potpisni proizvod Karlovačke pivovare, koja se nalazi u Karlovcu.
Opis
Sadrži oko 5,4 alkohola po masi. Proizvođači je opisuju kao "zlatnožuto" i "osvježavajuće" pivo gorkoga okusa. Godine 2005. Karlovačka je dobila zlatnu medalju na Brewing Industry International Awardu u kategoriji piva s od 4,5 do 5,5 posto alkohola. Karlovačko se prodaje u zelenim staklenim bocama, ali i u limenkama i plastičnome pakovanju.
Jünkerath
Jinkerat je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 109 opštinskih središta okruga Vulkanajfel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.643 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7233035.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vulkanajfel Jinkerat se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vulkanajfel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 10,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.643 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 163 stanovnika/km².
La Aurora (razvrstavanje)
La Aurora ima više značenja:
Lav V Armenac
Lav V Armenac (grčki: Λέων Ε΄ ὁ Ἀρμένιος) bio je bizantski general a na kraju života i car od 813. do 820. kada je ubijen 25. decembra i svrgnut s trona.
Za svoje kratkotrajne vladavine, dovršio je dugotrajne ratove sa Bugarima i pokrenuo drugi val ikonoklastičkih borbi koje su trajale od 815.-842. Ubili su ga simpatizeri Mihaila Amorijca generala u kojeg je imao najviše povjerenja.
Uspon na prijestolje
Lav Armenski je bio sin Vardasa bizantskog aristokrata armenskog porijekla, on se još kao mladić istakao kao vojskovođa odmetnutog armenskog generala Vardana Turčina, koji je pokušao 803. svrgnuti s vlasti cara Nikifora I.. Lav je izdao Vardana Turčina i u odsudnom trenutku prebjegao je caru Nikiforu I, koji ga je nagradio dvjema palačama u Konstatinopolisu, ali ga je kasnije protjerao kad se oženio kćerkom Arsabera jednog od njegovih protivnika. Novi car Mihajlo I Rangabe vratio je 811. Lava Armenskog iz progonstva i povjerio mu upravu nad velikom temom Anatolikon. Kao upravitelj teme Lav se istakao se u borbi sa Arapima 812. Nakon teškog poraza kojeg je car Mihailo I Rangabe pretrpio u borbi sa bugarskim kanom Krumom 813. u kojoj je sudjelovao i Lav, ali je pobjegao sa bojnog polja. Lav i njegovi istomišljenici natjerali su cara na abdikaciju 11. jula 813. u korist Lava, nakon toga je Lav Armenski ustoličen za cara. Njegov veliki protivnik bio je sumnjičavi carigradski patrijarh Nikifor I Carigradski, koji se bojao povratka ikonoklastičkih borbi. Zbog tog mu je Lav napisao pismo u kojem je potvrdio svoju lojalnost kultu ikona. Jedna od prvih akcija koju je poduzeo nakon stupanja na prijesto bila je kastracija sinova Mihajla I Rangabea potencijalnih uzurpatora njegove vlasti. thumb|left|260px|Inauguracija Lava V, minijatura iz kronike [[Jovan Skilica|Jovana Skilica iz Madrida]]
Na carskom prijestolju
Pored prestolja, Lav je naslijedio i rat sa Bugarima, koji su došli do zidina Konstatinopolisa i ozbiljno zaprijetili carstvu. Lav Armenski je preko posrednika ugovorio sastanak sa kanom Krumom, radi dogovora o mirovnom sporazumu. Ali je umjesto pregovora, Lav organizirao atentat na Kruma koji se na kraju ipak spasio i pobjegao. Nakon tog je Krum opustošio Trakiju, tek nakon Krumove smrti u proljeće 814., uspio je Lav pobjediti bugarsku vojsku u Bitci kod Mesembrije (današnji Nesebar na obali Crnog mora). Novi kan Omurtag je zatim pristao na potpisivanje 30 godišnjeg mira i granice na liniji Jedrene-Plovdiv-Stara planina.
Lav je pokušao voditi i dinastičku politiku po uzoru na svoje ikonoboračke prethodnike, careve iz Isavrijske dinastije. Tako je svog najstarijeg sina Simbatiosa 814. proglasio za savladara pod vladarskim imenom Konstantin. Njegov položaj bio je ugrožen stalnim zavjerama, iako je naizgled bio siguran jer se okružio svojim ratnim drugovima, koje je postavio na ključne položaje u vojsci. Krajem 820. godine car je pritvorio svog starog ratnog druga Mihaila Amorijca, komandanta carske garde eskubitora, pod optužbom za urotu protiv njega. Mihailo je ipak uspio pobjeći iz tamnice, a njegove pristalice, prerušene u svećenićke i monaške halje, su 25. decembra ušle u dvorsku kapelu i ubile Lava V Armenca usred božićne liturgije. Nakon tog su svi ženski članovi Lavove porodice protjerani u manastire, a četvorica sinova, uključujući i Simbatija, su kastrirani. Mihailo II je postao novi car i osnovač naredne bizantske dinastije - Amorijsku dinastiju (820. - 867).
Quince de Abril (razvrstavanje)
Quince de Abril ima više značenja:
Alkmeon u Psofidi (Euripid)
Alkmeon u Psofidi (Ἀλκμαίων ὁ διὰ Ψωφῖδος) naslov je jedne tragedije velikog grčkog tragediografa Euripida, od koje su sačuvani samo neznatni fragmenti. Prikazana je na Dionisijskom festivalu 438. pne., kao drugi komad u tetralogiji, u kojoj su kao prva tragedija prikazane Krićanke, kao treća Telef, a kao četvrta ― umesto uobičajene satirske igre ― tragedija Alkestida, koja je od cele tetralogije jedina i sačuvana.
Aónikenk
Aónikenk (Aonnikén, Aonnikenk), južnija skupina Inaquen Indijanaca koja je obitavala na Patagoniji, Argentina, između rijeke río Santa Cruz i otoka Tierra del Fuego. Sjevernija skupina Inaquena koja je živjela sjevernije od Santa Cruza pa do rijeke Chubut poznata je kao Mecharnúekenk. Ime Aónikenk koja se javlja pod mnogim sličnim varijantama često se koristi kao oznaka za sve Južne Patagonce ili Inaquene.
Bijeli lav
thumb|right|250px|Bijeli lav
Bijeli lav (lat. Panthera leo krugeri) je obojena (mutirana) varijanta lava. Može biti ostvarena samo ako oba roditelja imaju recesivne gene za bijelu boju. U prirodi su rijetki. Može ih se vidjeti samo u zoološkim vrtovima. Široj javnosti postali su poznati tek 1970. u knjizi Chrisa McBridea The White Lions of Timbavati.
Opis
Bijeli lavovi nisu albinosi. Bijela boja ovih lavova uzrokovana je recesivnim genom poznatim kao "chinchila" ili inhibitor pigmenta. Budući da je ovaj gen recesivan i povlači se prilikom miješanja sa žuto-smeđim lavovima, oni se kao takvi mogu se reproducirati samo ako su oba para roditelja bijela. Opstanak ovih lavova u prirodi znatno je otežan i time što ih zbog boje mogu lako uočliti kako potencijalni plijen, tako i safari lovci, odnosno lovokradice. Premda se podrazumijeva da spadaju među ugrožene životinjske vrste, njihov stvaran broj je nepoznat. Godine 2004, prema nekim proračunima, u prirodi ih je bilo svega oko tri stotine. Najveći dio populacije živi u ZOO vrtovima, gdje zbog svoje boje predstavljaju posebnu atrakciju za posjetitelje.
Životni prostor
Bijeli lavovi većinom žive u prirodnim rezervatima Južnoafričke Republike. Najpoznatiji takav park za bijele lavove je Nacionalni park Kruger. U prošlosti su divlji bijeli lavovi bili potpuno istrijebljeni zbog ljepote. Osim južnoafričkih prirodnih rezervata, bijelih lavova ima u mnogim zoološkim vrtovima.
Dragalina (razvrstavanje)
Dragalina ima više značenja:
Crax fasciolata
Crax fasciolata je vrsta ptice iz roda Crax, porodice Cracidae, koja živi u istočnom središnjem i južnom Brazilu, Paragvaju, istočnoj Boliviji i sjeveroistočnoj Argentini. Prirodna staništa su joj suptropske i tropske suhe šume i suptropske i tropske vlažne nizinske šume.
Spolni dimorfizam kod ove je vrste izražen. Perje ženke je tamno-sivo s bijelim prugama, a trbuh je žute boje. Perje mužjaka je crne boje, dok su trbuh i vrh kljuna bijeli, a gornji dio kljuna je žute boje. Koža oko oka, takozvani "prsten" je crne boje.
Hrani se u parovima ili sama, a hranu pronalazi na tlu. Njezinu prehranu čine plodovi, sjemenke, lišće i cvijetovi. Gnijezdi se na granama drveća na visini od oko 4 metra. Ženka u gnijezdo polaže samo dva jaja, koja inkubira najčešće 30 dana.
Ima tri podvrste. To su:
Alkmeon u Psofidi (Euripid)
U svojim ranim delima Euripid je često radio po obrascu da nakon jedne drame o nekoj zloj ženi sledi drama o nekoj ženi u nevolji. Alkmeon u Psofidi, drugi komad u tetralogiji, obrađuje priču o smrti argivskog heroja Alkmeona i o sudbini njegove žene Arsinoje (ili Alfesibeje), ćerke Fegeja, kralja grada Psofide (Ψωφίς) u Arkadiji. Sadržaj komada može se nazreti iz sažetka mita koji je dat u Pseudo-Apolodorovoj Biblioteci i kod Pausanije:
"'U Psofidi je sahranjen i Alkmeon, Amfijarajev sin, i njegov nadgrobni spomenik je građevina koja se ne odlikuje ni veličinom niti kakvim drugim ukrasom. Oko njega su izrasli čempresi, koji su dostigli takvu visinu da su zasenčili i brdo pored Psofide. Njih ne žele da poseku jer ih smatraju posvećenim Alkmeonu. Meštani ih nazivaju 'devojkama'. Kad je Alkmeon ubivši majku pobegao iz Arga, došao je u Psofidu, koja se još zvala Fegija po Fegeju, i oženio se Alfesibojom, Fegejevom kćerkom. Među darovima, koje joj je po običaju dao, bila je i ogrlica. Kako mu bolest, dok je boravio među Arkađanima, ništa nije postajala lakša, obratio se proročištu u Delfima. Pitija ga obavesti da ga Erifilin duh neće goniti jedino u takvoj zemlji koja je sasvim nova i koju je more iznelo na videlo posle njegovog ogrešenja o majku. I on nađe zemlju koju je nasuo Aheloj, pa se tamo nastani i uze za ženu Kaliroju, po rečima Akarnanaca, Ahelojevu kćer [...] Kaliroja se silno zaželela da joj pripadne Erifilina ogrlica i zbog toga je u Fegiju poslala Alkmeona i protiv njegove volje. Njega tamo zadesi u smrt, jer ga na prevaru ubiše Temen i Aksion, Fegejevi sinovi'."
San Marco dei Cavoti, Benevento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2025 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 685 m.
Fonte Garile, Campobasso
Fonte Garile je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 632 m.
Dracea (razvrstavanje)
Dracea ima više značenja:
La Aguililla (razvrstavanje)
La Aguililla ima više značenja:
Celatica-Tolari, Bergamo
Celatica-Tolari je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Cause and Effect (Star Trek: The Next Generation)
Cause and Effect je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 23. marta 1992. godine. Radnja prikazuje kako posada USS Enterprise počinje osjećati deja vu i primjećivati neobične detalje, prije nego što shvati da se nalazi u vremenskoj petlji izazvanom eksplozijom i uništenjem broda nakon sudara sa USS Bozeman.
Epizoda je dobila izuzetne pohvale od strane kritičara, te se smatra jednom od najboljih u historiji serije. Posebne je istaknut scenario Brannona Brage koji započinje spektakularnom scenom uništenja Enterprisea, ali i režija Jonathana Frakesa koji je scene u kojima se ponavlja jedan te isti sadržaj i koriste iste replike postavio na različiti način. U epizodi je u malenoj ulozi kapetana Morgana Batesona, zapovjednika USS Bozeman, nastupio Kelsey Grammer, veliki fan Zvjezdanih staza koji je upravo u to vrijeme u obližnjem studiju bio snimao popularnu TV-seriju Cheers.
Skandij
Skandijum ili skandij (Sc, latinski - scandium) je metal IIIB grupe. Ima 15 izotopa čije se atomske mase nalaze između 40-51. Stabilan je samo 45, koji čini skoro 100% njegovog izotopa u prirodi.
Zastupljen je u Zemljinoj kori u količini od oko 16 ppm (ang. parts per million) u obliku minerala torteveitita
Otkrio ga je Lars Fredrik Nilson 1879 u Uppsal-i, u Švedskoj.
Jedina poznata jedinjenja skandijuma su njegove soli sa ostatcima organskih kiselina i hidridi. Ta jedinjenja nemaju nikakav praktični značaj.
Biološki značaj: Pretpostavlja se da nedostatak skandijuma izaziva rak, ali o tome ne postoje precizni podaci.
Skandijum je srebrnast, mek metal. Na vazduhu se lako prekriva slojem oksida Sc2O3 zlatne boje. Reaguje sa vrućom vodom, sa kiselinama gradi soli. Vrlo dugo je imao samo teorijski značaj i nije imao nikakvu praktičnu primenu. Ipak u zadnje vreme počeo je da se koristi kao dodatak za legure od kojih se prave antene za mobilne telefone, jer on poseduje jedinstvene elektromagnetne osobine koje dozvoljavaju redukciju veličine tih antena.
Instituto Bíblico Bautista, El Mante
Instituto Bíblico Bautista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Dunăreni, Aliman
Dunăreni je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Aliman.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1649 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Rancho Santa Fe, Moctezuma
Rancho Santa Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Moctezuma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1649 m.
Hyder, Alaska
Hajder je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 87, što je 0 (0,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rogue (NCIS)
Rogue ( je 307. epizoda, odnosno 1. epizoda 14. sezone TV-serije NCIS. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 20. septembra 2016. godine.
Scenario za epizodu su pisali tvorac serije "NCIS: New Orleans" Gary Glasberg i Jennifer Corbett, a režirao ju je Tony Wharmby.
Radnja prikazuje kako, nakon što su kola prasnula i ubila vojno lice, ekipa otkriva da je prava meta bila njegova žena - sestra agenta MZIS-a na tajnom zadatku koji istražuje podmićenog naftnog magnata. U međuvremenu, specijlna agentkinja Kvin prati ekipu da vidi kakvu vrstu agenta Gibs traži.
Četnički teror u Srbiji 1943–1944
mini|250px|desno|Posmrtni ostaci Milke Ilić iz Vranića prilikom ekshumacije iz zajedničke grobnice sedam članova njene porodice sa njive radi sahrane na groblju, 7. decembra 2009. Četničko čišćenje usledio je nakon potpisivanja ugovora o saradnji sa Nemcima novembra 1943. godine.
Četnici Draže Mihailovića preduzeli su, nakon potpisivanja ugovora sa Vermahtom, kampanju terora nad pripadnicima i simpatizerima partizanskog pokreta otpora u Srbiji.
Naredbe generala Mihailovića
minijatura|[[Draža Mihailović sa svojim ljudima]]
Četnici su tokom drugog svetskog rata u Srbiji ubijali civile osumnjičene da su "komunistički simpatizeri". Nezadovoljan stanjem na teritoriji Avalskog korpusa, Draža Mihailović je oktobra 1943. naredio čišćenje okoline Beograda od komunista i njihovi simpatizera:
General Mihailović je redovno naređivao svojim komandantima uništavanje komunističkih "simpatizera":
General Mihailović je 17. novembra ponovo naredio "čišćenje" Kosmaja po svaku cenu:
Ugovori o saradnji sa Nemcima
thumb|Zone odgovornosti četničkih komandanata u okupiranoj Srbiji, prema sporazumu sa Nemcima 1943. [[Jevrem Simić i Nikola Kalabić (roze), Vojislav Lukačević (plavo), Ljuba Jovanović Patak (zeleno) i Mihailo Čačić (sivo).]]
Radi gušenja partizanskog pokreta otpora, Draža Mihailović je dogovorio saradnju sa nemačkom komandom. Dnevnik Vrhovne komande Vermahta od 23. novembra 1943. beleži da njegovi potčinjeni nisu samoinicijativno stupili u saradnju sa Nemcima, već po naređenju Mihailovića, koji se sam neće eksponirati zbog raspoloženja naroda:
Mihailović je za koordinatora akcija "čišćenja" postavio pukovnika Jevrema Simića. Simić i Kalabić su 27. novembra 1943. u selu Bujačiću kod Valjeva, potpisali ugovor sa Nemcima o saradnji, radi izvođenja akcije:
Narednih sedmica vršene su intenzivne pripreme, da bi sredinom decembra 1943. krenuli u brutalnu akciju obračunavanja sa porodicama pripadnika pokreta otpora. Naređenja generala Mihailovića su izvršavana sa bestijalnošću.
Decembarska kampanja terora (1943)
18. decembra 1943. godine 3. bataljon Posavske brigade Avalskog korpusa JVuO, čiji je komandant bio Milorad Todorović "Sitničar" uhapsio je veću grupu meštana Velikog Borka, Leskovca i Šiljakovca. Oni su u zatvoreni u selu Veliki Borak, gde su maltretirani. Istog dana desetoro je streljano, dok je više desetina osuđeno na javno batinanje.
mini|desno|Vida Pantić, jedna od deset žrtava porodice Pantić u Vraniću.
19. decembra, dan uoči pokolja u Vraniću, major Svetislav Trifković je generalu Mihailoviću poslao depešu broj 127. koja glasi:
20. decembra 1943. godine Jevrem Simić izveštava generala Mihailovića da Živojin Lazović i Nikola Kalabić "čiste teren od crvenih":
21. decembra Jevrem Simić javlja Draži da priprema ubijanje poznatih komunista u Beogradu:
23. decembra potpukovnik Milutin Radojević, Dražin delegat za područje Jablanice i Toplice izveštava o nemilosrdnim ubistvima svih koji simpatišu partizane:
25. decembra 1943. godine, Baćevac su opkolili četnici Posavske brigade Avalskog korpusa i muškarce oterali u seosku školu. Oko 50 ljudi zadržano je i maltretirano do 28. decembra. Sledeće noći petoro je zaklano, još petoro ljudi streljano, a veliki broj je pretučen.
26. i 27. decembra 1943. godine, delovi Velikooraške brigade Smederevskog korpusa su pod neposrednom komandom kapetana Božidara Lazarevića počinili još jedan zloglasni pokolj u Boleču. Mihailovićevi četnici su zaklali 10 osoba, partizanskih saradnika i članova porodica, što je zabeleženo i od organa Nedićeve vlade.
27. decembra 1943. Živojin Lazović je izveštavao Dražu Mihailovića o likvidacijama civila u Boleču:
Četrdesetogodišnja Danica Marinković, iako presečenog grkljana, preživela je klanje i svedočila na suđenju Mihailoviću.
28. decembra 1943. godine potpukovnik Siniša Ocokoljić, komandant Mlavskog korpusa JVUO, izveštava Dražu Mihailovića o istrebljenjima partizanskih jataka i simpatizera:
28. decembra potpukovnik Milutin Radojević, Dražin delegat za Južnu Srbiju (područje Jablanice i Toplice) javlja da ubijaju čitave porodice i pale sela sela:
Hapšenja, batinanja i ubistva vršena su i u Boždarevcu, Sremčici, Umci, Ostružnici i drugim mestima.
Okrug Ash Shihr, Hadramaut
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 634 m.
Četnički teror u Srbiji 1943–1944
Decembarska kampanja terora (1943)
Prema istraživanju Dragoslava Dimitrijevića Belog, po nepotpunim podacima ukupan broj žrtava četničkog terora na teritoriji Posavske brigade Avalskog korpusa tokom 1943. i 1944. godine iznosi 323 osobe.
Nastavak četničkog terora (1944)
4. januara 1944. godine generala Dražu Mihailovića je jedan od njegovih komandanata (Zdravko Milošević, komandant Varvarinskog korpusa ) depešom izvestio da je prikupio podatke i odredio osobe za likvidaciju koju namerava da izvrši uoči srpske nove godine:
4. januara 1944. Miloš Vignjević, načelnik štaba Zlatiborskog korpusa, javlja Draži da prave spiskove komunista i dostavljaju Nemcima:
5. januara 1944. Živan Lazović javlja Draži da su počeli da sprovode svoja policijska ovlašćenja:
thumb|desno|Spomenik u Drugovcu kod Smedereva, sa imenima 72 žrtve četničkog pokolja. 13. januara 1944. godine Draža Mihailović je pohvalio Žiku Lazovića za "čišćenja simpatizera" u okolini Beograda:
15. januara 1944. Jevrem Simić izveštava generala Dražu Mihailovića da njegov komandant Oplenačke brigade, Tihomir Jovanović Karađorđe, uspešno kolje po selima:
17. januara 1944. godine major Vladimir Komarčević izveštava generala Mihailovića da je "čišćenje komunista" u okolini Beograda uspešno završeno streljanjem većeg broja civila:
18. januara 1944. godine, nakon serije pokolja u okolini Beograda, general Mihailović je Živana Lazovića istakao za primer ostalim komandantima:
23. januara četnički komandant pod pseudonimom "Kom-Kom" (Vladimir Komarčević ili Sveta Trifković, komandant Avalskog korpusa ) izveštava generala Mihailovića o strahovitoj pljački Živana Lazovića:
Nakon pokolja u Pomoravlju, major Ljubomir Mihailović, komandant Ivankovačkog korpusa, izvestio je štab Draže Mihailovića:
U nastavku depeše izveštava generala Mihailovića da je, po njegovom shvatanju, pokolj imao pozitivan odjek u narodu:
Mihailović je u proleće 1944. godine ponovo naredio komandantu Gorske garde, Nikoli Kalabiću, "da po svaku cenu uništi komunističke delove u oblasti Kosmaja, Venčaca, Bukulje i sve do Beograda", što se pretvorilo u brutalan teror nad stanovništvom. U dnevniku 3. brigade Gorske garde iz aprila 1944. o ovim operacijama, pored ostalog, piše:
U svom pismu od 24. aprila Nikola Kalabić lično daje uputstva za klanje partizanskih simpatizera:
29. aprila 1944. godine četnici Živana Lazovića su počinili pokolj u Drugovcu kod Smedereva, zbog podrške sela partizanima. Klanje je obavljano u crkvenoj porti u Drugovcu, nakon čega je Živojin Lazović neke preživele uz prisustvo sveštenika naterao da se zakunu na vernost kralju i mobilisao u četnike.
minijatura|Nemačka naredba četnicima za Prokuplje od 17. avgusta 1944. 17. avgusta 1944. godine nemačka komanda je zabranila četnicima da ulaze u Prokuplje zbog zločina koji su počinili prilikom prikupljanja novca:
Campolongo II, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
El Descanso, Ensenada
El Descanso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 533 m.
Doștat (razvrstavanje)
Doștat ima više značenja:
Биновац
Биновац је насељено место града Смедерева у Подунавском округу. Према попису из 2011. било је 428 становника (према попису из 2002. било је 444 становника). У селу се налази основна школа „Илија Милосављевић Коларац“.
Историја
Биновац се налази југозападно од варошице Колара, у њеној непосредној близини. Судећи по топониму Манастириште који се налази северозападно од села, а где је по предању био манастир кога су Турци до темеља срушили, може се претпоставити да је овде и раније било насеље. Али о томе нема података, као што нема ни сигурних података о оснивању данашњег насеља. Први подаци о Биновцу постоје с почетка 19. века. У арачким списковима спомиње се Биновац који је имао 1818. године 15 кућа, а 1822. 18 кућа. Године 1846. село је имало 30 кућа, а по попису из 1921. г. Биновац је имао 109 кућа са 667 становника.
По предању, први колац су ударили у селу преци Делијокића (који данас имају разна презимена), непознатог порекла, досељени крајем 18. или почетком 19. века. У то време и нешто касније доселиле су се породице пореклом са Косова, из Рашке, Накучана, Старог Влаха, Црне Горе, Груже и Лепенице. У старе породице рачунају се и Суботићи (данас са разним презименима) чији је предак дошао из космајског Рајковца, затим Калаџићи (са разним презименима) старином из старог Влаха.
Биновац је до 1896. г. чинио једну општину са суседним Суводолом, када се одвојио и образовао самосталну општину. (подаци крајем 1921. године).
Chupanguío, Taretan
Chupanguío je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Taretan.
Биновац
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Chupanguío, Taretan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 315 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 970 m.
Биновац
Коришћена Литература
Летопис период 1812 – 2009 г. Саставио од Писаних трагова, Летописа, по предању места у Јужној Србији, места и обичаји настанак села ко су били Досењеници чиме се бавили мештани
У уводном делу аутор је дао кратак историјски преглед овог подручја од праисторијских времена до стварање државе Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца. Највећи прилог у овом делу чине ,»Летописи« и трудио се да не пропусти ниједну важну чињеницу у прошлости описиваних места.
Иначе Монографија Подунавске области (Панчево, 1929 г.) коју је саставио др Владимир Марган сачињена је од три дела и представља и данас једно од незаобилазних дела за проучавање Србије и Баната.
Medora, North Dakota
Medora je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 112, što je 12 (12,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Quince de Agosto (razvrstavanje)
Quince de Agosto ima više značenja:
Mourir pour Dantzig?
thumb|250px|right|Karta koja prikazuje [[Poljski koridor i Slobodni grad Danzig (označen narančasto) godine 1939. Područja Njemačke su označena zeleno.]] Zašto (moramo) umrijeti za Danzig? je antiratni slogan kojim se neposredno pred izbijanje Drugog svjetskog rata u dijelu francuske javnosti izražavalo nezadovoljstvo politikom tadašnje vlade koja će dovesti do sukoba sa nacističkom Njemačkom.
Izraze potiče od Mourir pour Dantzig?, članka koji je 4. maja 1939. godine francuski socijalistički političar i publicist Marcel Déat objavio u časopisu L'Œuvre. U njemu je Déat komentirao zahtjev njemačkog vođe Adolfa Hitlera da se Slobodni Grad Danzig (područje današnjeg Gdanjska u Poljskoj koje je u međuratnom periodu bilo pod upravom Lige naroda), u kome su Nijemci tada činili većinu, priključi Reichu, odnosno reakciju poljske vlade koja je objavila da će se tome, ako je potrebno, suprotstaviti oružjem, u čemu je dobila i francusku potporu. Déat, koji je, motiviran prije svega svojim pacifističkim uvjerenjima, nekoliko mjeseci ranije podržao Münchenski sporazum, u svom je članku iznio stav da je Hitlerov zahtjev u ovom slučaju "razuman", dok su Poljaci "previše ratoborni" i "uvjereni u svoje ratničke sposobnosti", odnosno da će svojim inzistiranjem na Danzigu izazvati nepotrebno krvoproliće. Déat je u svom tekstu napisao da se Francuska i Poljska mogu i trebaju zajedno boriti za svoje teritorije, vlasništvo i slobode, ali da se od francuskih radnika i seljaka "ne može očekivati da umru za Danzig".