cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pokret nesvrstanih
Konferencije Pokreta nesvrstanih
Na sastanku 1979. u Havani je raspravljano o prednosti ”prirodne alijanse” koje su mnogi videli između Pokreta nesvrstanih i Sovjetskog Saveza. Pod vođstvom Fidela Kastra., konferencija je raspravljala o konceptu antiimperijalističke alijanse sa Sovjetskim Savezom. Premijer Jamajke Menli je održao dobro primljen prosovjetski govor. Među ostalim stvarima koje je rekao je bilo: ”Svi anti-imperijalisti znaju da je ravnoteža snaga u svetu nepovratno promenjena 1917 kada je postoja pokret i čovek u Oktobarskoj revoluciji, a Lenjin je bio taj čovek”. Menli je takođe odlikovao Kastra za ojačavanje snaga posvećenim borbi protiv imperijalizma na zapadnoj hemisferi.
Darnétal
Darnetal je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 9225 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1871 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,93 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 22 metara (maksimalnoj 143 m, a minimalnoj 13 m).
Buckfast Abbey
Opatija Buckfast (Buckfast Abbey) he benediktinski samostan posvećen Svetoj Mariji i smješten u mjestu Buckfast, kraj Buckfastleigh, u engleskoj grofoviji Devon. Osnovan je godine 1018. a godine 1147. su ga preuzeli cisterciti. Napušten 1539. je za vrijeme ukidanja samostana. Godine 1882. se u njegovim ruševinama nastanilo nekoliko benediktinskih redovnika, te je tokom nekoliko decenija obnovljen i ponovno posvećen 1932.
U okviru samostana djeluje farma, a od 1967. do 1994. je djelovala škola, kasnije poznata po skandalu vezanom uz seksualno zlostavljanje učenika.
Heinrich III, sveti rimski car
Henrik III Crni (29. oktobar 1017 — 5. oktobar 1056) je bio car Svetog rimskog carstva (1046 — 1056) i kralj Nemačke (1028 — 1056) iz Salijske dinastije. Još dok mu je otac bio živ krunisan je 1028. kao kralj Nemačke, da bi se osiguralo nasleđivanje nove dinastije. Posle smrti Konrada II postaje 1039. jedini kralj Nemačke.
Prva ekspedicija na Češku (Bohemiju)
Tokom prvog obilaska kraljevstva dobijao je priznanje od vojvoda kao novi kralj. Prvi vojni pohod učinio je 1040. u Češkoj, protiv Bratislava I Pšemisla. Bratislav je imao Mađare kao saveznike, koji su upadima uznemiravali i pljačkali. Henrik III Crni je 13. avgusta 1040. krenuo na Bratislava, ali vojska mu je upala u zasedu i pretrpeo je poraz.
Posle prevrata u Mađarskoj Bratislav je izgubio saveznika, pa je poražen 15. avgusta 1041. godine. Potom je bio prisiljen da sklopi mirovni sporazum.
Prvi pohod na Mađarsku
Zbog novih mađarskih napada na Bavarsku, Henrik je 1042. godine objavio rat Mađarskoj. Iz ovog sukoba je Henrik izašao kao pobednik i zapadne delove tadašnje Mađarske je pripojio Bavarskoj.
Posle te pobede Henrik, kao pobožan kralj koji sanja o „božanskom miru“, svima oprašta sve što je bilo i zaboravlja osvetu. Svoje vazale je prisilio da isto to učine.
Podela Lorene
Kada je 1044. umro vojvoda Lorene, koji je bio vojvoda i donje i gornje Lorene, Henrik je poželio da se vojvodstva nigde ne učvrste. Vojvodin stariji sin Godfrid Lorenski je već vladao Gornjom Lorenom, pa se očekivalo da dobije i donju Lorenu. Međutim Henrik predaje Donju Lorenu mlađem bratu, čime izaziva pobunu starijeg. Henrik poziva braću na izmirenje, ali u tome ne uspeva. U međuvremenu su se ponovo pojavili problemi u Mađarskoj.
Drugi pohod na Mađarsku
Drugi pohod na Mađarsku je izveden 6. jula 1044. sa velikom vojskom. Mađari su bili lako pokoreni. Kraj sukoba i poraz pristalica Šamuela Abe je označen u bici kod Menfea. Na vlast je postavljen stari mađarski kralj Petar Orselo. Šamuel Aba je uhvaćen i odrubljena mu je glava.
Petar Orselo se zakleo Henriku na vernost. Tako je uspostavljen mir između Mađarske i Nemačke.
Nemir u Loreni
Posle povratka iz rata u Mađarskoj Gotfrid Lorenski je tražio saveznike da bi potpuno povratio obe Lorene pod svoju vlast. Pregovarao je i sa francuskim kraljem Anrijem I. Zbog toga je Henrik III Crni organizovao suđenje Gotfridu Lorenskom. Gotfrid je osuđen, a vojvodstvo mu je oduzeto. On je odmah pobegao i započeo pobunu i građanski rat.
Tokom 1045. Henrik je zauzeo Gotdridov zamak i nekoliko drugih zamkova. Gotfrid je uspeo da zametne svađu u Burgundiji, čime stvara Henriku probleme na drugom mestu, pa je Henrik krenuo na Burgundiju, ostavljajući deo vojske u Loreni. Burgundija je bila smirena i pre Henrikova dolaska. Posle toga Henrik je uspeo zarobiti i utamničiti Gotfrida Lorenskog i smiriti probleme u Loreni.
Carsko krunisanje
Henrik III Crni je krunisan kao car Svetog rimskog carstva 25. decembra 1046.
Sa papom je krenuo na jug Italije, gde je povukao mnoge odluke svog oca Konrada II. Nepopularni Pandulf od Kapue dobija ponovo vlast nad Kapuom.
Nove borbe sa Mađarima
Sa novim mađarskim kraljem Andrašom I najpre je sklopio mir, koji nije dugo trajao. Već 1051. Henrik preduzima treći pohod protiv Mađara. Međutim nije uspeo ostvariti trajniji mir. Tokom četvrtog pohoda opsedao je Bratislavu. Andraš I je pozvao papu da posreduje. Nakon što je Henrik prestao sa opsadom Andraš je povukao sve svoje ponude o plaćanju danka, pa ga papa ekskomunicira.
Rat i mir u Loreni i Holandiji
Gotfrid Lorenski je pušten iz zatvora i vraćen mu je bio deo poseda, ali on se ponovo buni i nalazi nove saveznike Boldvina Flandrijskog i Dirka Holanskog, pa je pobuna protiv Henrika postala mnogo veća. Holanđani su tokom 1048. pobedili Henrikovu vojsku, zauzeli Najmegen, zapalili Verdun i opsedali Lijež.
Postavljanja
Henrik je postavljao papu za papom. Stekao je vremenom veliku vlast. U Nemačkoj je dodeljivao vojvodstva i posede. Time je stekao veliku vlast, ali i neprijatelje.
Normani na jugu Italije
Gaimar IV Salernski uz pomoć Normana osvaja veliki deo Apulije i Kalabrije. Gaimar je potom proglašen vojvodom Apulije i Kalabrije od strane normanskih plaćenika pod vođstvom Vilijama Otvila i Droga Otvila. Gaimar je priznao normanska osvajanja i postavio je Normane kao svoje vazale. Dakle Gaimar i Normani su bili samoproklamovani vladari. Ipak Henrik III je proglasio Draga Otvila direktnim vazalom carske krune. Henrik je izgubio popularnost među Lombardima, a Benevento, koji je bio papski vazal nije priznavao Henrika.
Papa Lav IX je krenuo u rat protiv Normana. Hamfri Otvil sa Robertom Gviskarom je predvodio normansku vojsku i pobedio je 18. juna 1053. u bici kod Sivitate združenu papsku i carsku vojsku. Papa je u toj bici zarobljen.
Značaj
Bio je jedan od najmoćnijih careva. Njegov autoritet se protezao od Nemačke, Italije do Burgundije. Osvajao je teritorije i postavljao je pape. Ipak mnogi smatraju njegovu vladavinu i promašajem zbog problema koje je ostavio iza sebe. Borba za investituru, koja će kasnije uslediti je velikim delom stvar crkvene politike, ali on sam je doprineo problemu svojim postavljanjem papa.
Ujedinio je sva velika vojvodstva, sem Saksonije, i uspeo ih vezati za sebe.
Traduerivi, Torino
Traduerivi je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 486 m.
Kažimir Ljubić
Kulturni rad
1880-ih se stvorilo okružje za obnovu glagoljaštva. Papa Leon XIII. proglasio je svetkovinu sv. Ćirila i Metoda. Uslijedilo je veliko sveslavensko hodočašće u Rim gdje su najviše hodočastili Hrvati, pored drugih Slavena: Slovaka, Bugara, Čeha, Poljaka. Hrvate su vodili biskup Strossmayer, a s hrvatskog su juga bili don Frane Bulić i Ivan Danilo. Kad je splitsko-makarski biskup Marko Kalođera uveo glagoljsko Bogoslužje u svoju biskupiju, dvanaestorica su svećenika iz njegove biskupije zamijenila latinski jezik u Bogoslužju staroslavenskim. Prvi je bio poznati arheolog don Frane Bulić, a Katolička Dalmacija od 18. kolovoza 1881. zabilježila je nove glagoljaše, većinom iz Makarskog primorja: don Mijo Pavlinović iz Podgore, iz Igrana don Nikola Šimić književnik i Toma Morović, iz Makarske don Andrija Kurtić, don Ilija Ravlić i među njima don Kažimir Ljubić koji je bio ravnatelj građanske učione.
Pisao je kalendarsku periodiku. Jedan je od šestorice Makarana za koje se zna da su pisali godišnjake kalendare (don Kažimir Ljubić, don Emilio M. Vusio, prof. Jakša Ravlić, Ivo Donelli, dr. Ilija Despot, Otokar Lachman te fra Nikola Šimić), koji su u ono vrijeme služili i u obrazovne svrhe. Bio je urednik Narodnog koledara novog i starog za prostu 1871. godinu.
Sastavio je izvorni sustav hrvatske stenografije (brzopisa).
Uređivao je zadarski Narodni list, a svojom uređivačkom politkom nije bio po volji vlastima i iredentističkim protivnicima koji su presizali na hrvatske zemlje, zbog čega je bio osobito politički i osobno proganjan. Bio je među istaknutijim urednicima Narodnog lista koji su se isticali hrvatskim pisanjem: Natko Nodilo, Kažimir Ljubić, Lovro Matić, Ivo Gjunio, Josip Sormilić, Juraj Biankini.
Politički rad
1860-ih je bio općinskim vijećnikom. Već onda se pokazao hrvatskim preporoditeljem koji ne čeka druge, nego ide prije većine. Nakon što su na izborima narodnici pobijedili autonomaše, u Makarskoj je napravio hrabri i sudbonosni korak, zamjerivši se talijanašima, postavivši se za hrvatsku stvar, protiv talijanskog jezika koji je protežirala austrijska vlast. Na sjednici obćinskog vića 24. listopada 1865. godine progovorio je hrvatskim jezikom, što je bio precedans, jer se je uredovalo na talijanskom jeziku. Tad se odredilo odlukom općinskog vijeća općine Makarske, pri čemu je velika Ljubićeva uloga, da se svi službeni spisi vode na hrvatskom jeziku te da se na hrvatskom obraća strankama, hrvatski je uveden u škole, a pučanima - demokratski, slobodno služiti se drugim jezikom. Tako je službeno progovorila hrvatski kao jedan od prvih gradova na hrvatskom jugu. Dan ove Ljubićeve akcije proglašen je 1993. za Dan Grada Makarske.
Poslije je bio zastupnik zastupnik vanjskih općina Makarske, Metkovića i Vrgorca kao član Narodne stranke u Dalmatinskom saboru nakon izbora 1870. godine.
U Narodnoj hrvatskoj stranici se članstvo vremenom sve više trvilo i sukobljavalo. Stvorile su se radikalna i oportunistička struja. Sve je puklo 1892. godine. Povod je bio negativni ishod glasovanja u Dalmatinskom saboru o novim čitankama za pučke škole. U tim je čitanka namjerno zatajeno hrvatsko ime. Tad su šestorica radikalnijih narodnjačkih zastupnika na čelu s Jurjem Biankinijem, istupila iz saborskog Kluba Narodne hrvatske stranke. Utemeljile su svoj posebni Hrvatski klub, politički krug koji je bio blizak dalmatinskim pravaškim skupinama i Stranci prava u Banskoj Hrvatskoj.
Tim je činom nastala treća pravaška skupina na hrvatskom jugu. Krunska pokrajina Dalmacija dobila je tako treću pravašku skupinu, pored one vjersko-pravaške Ive Prodana i liberalno-pravaške Trumbića i Supila, nešto novijeg postanja. Hrvatski su klub vodili Juraj Biankini i Josip Kažimir Ljubić. Bili su u dobrim odnosima s dalmatinskim pravašima, no tek nakon dviju su godina prihvatili trijalističko-okviraški pravaški program te pristupili Stranci prava, čime su se konačno uklonile sve zaprjeke ujedinjenju svih triju dalmatinskih pravaških skupina u jednu jedinstvenu Stranku prava. Ujedinile su se na 22. kolovoza 1894. godine u Zadru. Osnivačkoj je konferenciji predsjedavao Josip Kažimir Ljubić, predsjednik Hrvatskog kluba. Program ove stranke simbolično je označio svršetak staroga izvornog pravaštva Ante Starčevića. Njime je prevagnuo novi pravaški smjer Josipa Franka i Frana Folnegovića. Novostvorenoj dalmatinskoj Stranci prava predsjednik je postao Josip Kažimir Ljubić, dopredsjednik Nikola Dapar, a tajnik dr. Josip Paštrović. Ujedinjenje pravaša u Dalmaciji nastupilo je dok su se pravaši u Banovini dijelili na domovinaše i frankovce.
Kao zastupnik je dospio i u Beču, u Carevinsko vijeće.
Te se 1894. godine zbog bolesti očiju Ljubić vratio u Makarsku. Zadnjih je godina života oslijepio, no to ga nije spriječilo duhovnički voditi stranku u Makarskoj koja je u ono vrijeme bila zahtjevnim okružjem. Ondje je izabran za predsjednika Pravaškog kluba. Vodio ga je do smrti 1897. godine. Izbori za Dalmatinski sabor 1895. bili su puni neregularnosti i prijevara u Ljubićevoj Makarskoj gdje su "i mrtvi glasovali", pa je Ljubić izgubio od konkurenta. Poslije Ljubićeve smrti, na čelo pravaša u Makarskoj došao je dr Ivan Vranjican.
Radovi o njemu
Gradski muzej u Makarskoj 1997. je imao izložbu na temu Kažimira Ljubića. Iste je godine održan znanstveni skup na temu o Ljubiću, čija su izlaganja objavljena u zborniku, koji sadrži članke Stijepe Obada, Nevenke Bezić-Božanić, Marjana Diklića, Frane Glavine, don Slavka Kovačića, Šime Peričića i drugih.
HD ready
190px|thumb|right|HD ready logo
HD ready je standard prikaza slike na televiziji, koji označava rezoluciju slike po visini (vertikala) od 720 piksela, odnosno 720 linija koje idu po horizontali po čemu se razlikuje od standarda Full HD koji prikazuje 1080 linija zbog čega se još i naziva 1080p.
Standard HD ready se danas koristi kod jeftinijih LCD TV uređaja i filmskih kamera. Za korisnika najosnovna razlika između ove vrste uređanje i Full HD je što njegov uređaj može prikazivati sliku samo u formatu 4:3 dok se slika kod Full HD uređaja prikazuje u širokom filmskom formatu od 16:9.
Razvojem tehnologije od 2005. kada je nastao HD ready standard za uređaje pojavio se i međustandard 1080i koji je uveo određenu smutnju u nazive pošto se on tehnološki smješta između HD ready i Full HD formata, ali podpada pod prvi bez obzira na marketinško ime koje vuče prema Full HD.
Sinklinala
thumb|right|200px|Sinklinala Sinklinala je termin strukturne geologije za naborni oblik koji u jezgru ima najmlađe slojeve.
Suprotno od sinklinale, antiklinala je naboni oblik u čijem jezgru se nalaze najstarije stene. Uopšte posmatrano, za naborni oblik koji je konveksan naniže koristi se termin sinforma a nakon ustanovljavanja relativne starosti slojeva od kojih su izgrađena krila i jezgro nabora govori se da je reč o sinklinali ili antiklinali, jer može biti reč i o prevrnutim naborima.
Forest City, Illinois
Forist Siti je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 246, što je 41 (-14,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
INT (jedinjenje)
INT (jedinjenje) je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 505,696 Da.
Riverton-Boulevard Park, Washington
Riverton-Bulevard Park je grad u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 11.188.
Borgo Carpen, Belluno
Borgo Carpen je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Lothian
Lothian (Lowden; Lodainn) tvori tradicionalnu regiju škotskih nizina (Central Lowlands), smještenu između južne obale Firth of Fortha i brda Lammermuir Hills. Regija uključuje teritorije područnih vijeća Grada Edinburgha, Zapadni Lothian, Midlothian i Istočni Lothian. Najveće naselje je škotski glavni grad Edinburgh, a pored toga veći su i Livingston, Linlithgow, Bathgate i Dunbar.
991
Godina 991. (CMXC) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru.
Translacija (geometrija)
Translacija je u geometriji izometrijska transformacija pri kojoj se pozicija svake tačke nekog geometrijskog objekta pomera za dat vektor. Translacija-na latinskom prenos Vektor-opis pravolinijskog kretanja odredjen pravcem,smerom i intenzitetom. Prava se translacijom za bilo koji vektor preslikava u paralelnu pravu. Duž se translacijom,za bilo koji vektor,preslikava u jednaku i paralelnu duž.
Matrična reprezentacija
Da bi se geometrijski objekat translirao za vektor -{v}-, svaka njegova koordinata treba da bude pomnožena sa ovakvom matricom:
Sledi primer koji ilustruje ovu operaciju i njen rezultat:
Glavna stranica
<div id="mp-topbanner" style="clear:both; position:relative; box-sizing:border-box; width:100%; margin:1.2em 0 6px; min-width:47em; border:1px solid #ddd; background-color:#f9f9f9; color:#000; white-space:nowrap;">
Dobro došli na Wikipediju, slobodnu enciklopediju koju svatko može uređivati. Special:Statistics NaN članaks na srpskohrvatskom
<ul style="position:absolute; right:-1em; top:50%; margin-top:-2.4em; width:38%; min-width:25em; font-size:95%;"> <li style="position:absolute; left:0; top:0;">Biografija</li> <li style="position:absolute; left:0; top:1.6em;">Društvo</li> <li style="position:absolute; left:0; top:3.2em;">Geografija</li> <li style="position:absolute; left:33%; top:0;">Historija</li> <li style="position:absolute; left:33%; top:1.6em;">Matematika</li> <li style="position:absolute; left:33%; top:3.2em;">Nauka</li> <li style="position:absolute; left:66%; top:0;">Tehnika</li> <li style="position:absolute; left:66%; top:1.6em;">Umjetnost</li> <li style="position:absolute; left:66%; top:3.2em;"> Sve kategorije </li> </ul>
Ljubomir Balaban
Ljubomir (Ljubiša) Balaban (Jagodnjak, 27. VIII. 1949. - Vinkovci, 29. II. 2004, sahranjen u Jagodnjaku). Privrednik i društveno-politički radnik.
Životopis
Osnovnu školu završio je u Jagodnjaku, a ekonomsku u Belom Manastiru. Radio je u "Transportu", Zagreb - Ispostava Beli Manastir (1970-74), Carinarnici Osijek - Ispostava Beli Manastir-Kneževo (1974-77), OŠ "Vuk Karadžić", Jagodnjak (1977-84) i Poljoprivrednoj zadruzi "Naše selo", Jagodnjak (1. VIII. 1984. - 29. II. 2004).
Aktivnosti
Čitav život bio je vrlo aktivan u društvenim organizacijama:
Breuilpont
Brejpon je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Evre.
Sottoselva, Udine
Sottoselva je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1008 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Bitka kod Carhama
Bitka kod Carhama, u nekim izvorima navođena i kao Bitka kod Coldstreama se odigrala 1018. (prema nekim pretpostavkama 1016.) na današnjoj granici Škotske i Engleske između snaga škotskog kralja Malcolma II i strathclydeoskog kralja Owena Ćelavog na jednoj, te engleskih snaga na čelu sa Huctredom, sinom Waldefa, anglosaksonskim earlom Northumbrije. Bitka je završila škotskom pobjedom, koja je, prema navodima škotskih kroničara imala dalekosežne posljedice; nekadašnja northumbrijska/engleska oblast Lothian, koje uključuje i današnju škotsku prijestolnicu Edinburgh, je nakon nje trajno prešla pod škotsku vlast.
Crvena Rutenija
Crvena Rusija, Crvena Rus'  ili Crvena Rutenija (Russia Rubra ili Ruthenia Rubra; Червона Русь [Chervona Rus]; Ruś Czerwona, Ruś Halicka; Червонная Русь [Chervonnaya Rus]), je historijski izraz koji se od vremena srednjeg vijeka koristio za područje koje se danas naziva Galicija; prvi put je korišten u poljskim kronikama 1321. kao Ruthenia Rubra ili Rusko (ili Rutensko) Vojvodstvo (1366–1772).
Od 10. vijeka Crvena Rusija bila je predmet teritorijalnog spora između Velike Kneževine Rusije i Kraljevine Poljske, od kojih je svaka polagala pravo na te zemlje. Od 14. vijeka i raspada ruske države, za područje Crvene Rusije su se borile države kao što su Veliko Vojvodstvo Litva (Gediminidi), Kraljevina Poljska (Pjastovići), Kraljevina Mađarska, Galičko-volinjsko kneževstvo i druge. Poslije Galičko-volinjskih ratova najveći dio Crvene Rusije postao je dio Poljske, inkorporiran u Rusko Vojvodstvo. Područje Crvene Rusije, koje je u historiji svoj jugozapadni rub imalo u Przemyślu i Sanoku, bilo je uglavnom naseljavano ruskim-istočnoslavenskim stanovništvom. Godine 1772. je pripala Austrijskom Carstvu, nakon Prvog svjetskog rata Poljskoj, da bi nakon Drugog svjetskog rata bila podijeljena između Poljske i SSSR-a; sovjetski dio predstavlja dio današnje Ukrajine.
Edison James
Edison Chenfil James (Marigot, 18. oktobar 1943 -) je dominički poduzetnik i političar, koji je bio premijer Dominike od 14. juna 1995. do 3. februara 2000.
Prije ulaska u politiku se istakao kao uspješan direktor Dominica Banana Marketing Company, te znatno pridonio da se otok oporavi od posljedica uragana David. S vremenom je postao sve kritičniji prema politici premijerke Eugenije Charles te godine 1988. bio među osnivačima Jedinstvene radničke partije (UWP). Ona je na izborima 1990. osvojila 6 od 21 mjesta u Domu skupštine a James postao službeni vođa opozicije.
Integrazon
Integrazon je organsko jedinjenje, koje sadrži 14 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 268,306 Da.
Ranshaw, Pennsylvania
Ranšo je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 510.
Komplementan ugao
Komplementan ugao ugla β je ugao α koji sabran s uglom β daje prav ugao (90° ili π/2). Svaki od uglova α i β je komplementan ugao onog drugog, dakle govori se o paru komplementnih uglova.
Oštri uglovi u pravouglom trouglu su komplementarni (u Euklidskoj geometriji). Ovo proističe iz činjenice da je zbir uglova u trouglu 180°, a da je prav ugao 90°. Stoga je zbir preostala dva ugla 90°.
Sam naziv je od latinske reči complementum koja potiče od reči completum što znači "dopuniti do punog". To je komplementaran ugao
Vidi još
komplementni uglovi
גאומטריה Kąt
Nabor
Nabor je oblik koji nastaje kontinuiranim deformacijama stena u Zemljinoj kori. Nastaju pod dejstvom orogenih kretanja i mogu se uočiti u svim stenama koje imaju slojevitost ili planaran raspored minerala, dakle u sedimentnim, metamorfnim i trakastim ili škriljavim magmatskim stenama.
Glina
250px|right|thumb|Gay head, lokacija na obali [[Martha's Vineyarda, koja se gotovo u potpunosti sastoji od gline]] thumb|Glina thumb||right|Rasušena površina glinenog tla Glina je plastični poluvezan sediment nastao dijagenezom (vezivanjem) mulja, pelitskog materijala transportovanog vodom i istaloženog u vodenoj sredini. Osim glina koje postaju transportom i taloženjem muljevitog materijala, postoje i one koje su postale i ostale na mestu raspadanja primarnog materijala. To su takozvane rezidualne ili sedimentarne gline.
Ovaj pelitski materijal može biti vezan ili isušivanjem ili istiskivanjem vode pod pritiskom gornjih slojeva. Glina predstavlja srednji stadijum u dijagenezi muljevitog materijala. Pod uticajem pritisaka, ili vrlo intenzivnim isušivanjem, ovaj materijal gubi plastičnost i prelazi u čvrstu slojevitu stenu koja se naziva glinac.
Mineralni sastav
Gline i glinci su veoma rasprostranjene sedimentne stene. Sastoje se od minerala glina i raznih primesa.
Među mineralima glina najvažniji su kaolinit, hidroliskuni (ilit), monmorionit, i drugi aluminijski silikati. Sporednim sastojcima u glinama smatramo zrna kvarca i, veoma retko, cirkona, apatita, granata i drugih. Gline često kao primese sadrže i hidrokside gvožđa, koji stenu pigmentiraju crvenkasto, žuto, ili mrkocrveno. Često sadrže i organske supstance (naročito bitumiju), koje im opet daju tamnosivu, pa čak i crnu boju. Male količine mangana boje stenu zelenkasto.
U glinama može preovlađivati jedan od minerala glina, i tada su to monomineralne gline, ili je nekoliko minerala zastupljeno u približnim količinama, kada ih nazivamo polimineralnim.
Prema mineralnom sastavu, razlikujemo sledeće vrste glina:
Podela glina prema postanku
Prema mestu postanka, gline delimo na rečne, barske, jezerske i marinske. Specifično mesto ovde svakako zauzimaju sedimentarne (rezidualne) gline.
Pojavljivanje glina
Gline su obično slojeviti do tankoslojeviti sedimenti, katkad nepravilno slojeviti, trakasti ili sočivasti. Kosa slojevitost nije karakteristična. Samo rezidualne gline obično nisu slojevite i sadrže dosta minerala primarne matične stene, pogotovo kvarca (ako ga je bilo u primarnoj steni) te se zbog toga, pre upotrebe, moraju prečišćavati.
Upotrebe i ograničenja
Gline su stene, koje mogu, ako su čiste, predstavljati izvanredan materijal za industrijske potrebe. Sa druge strane, predstavljaju, za građevinare, veoma nepogodno tlo za gradnju, zbog osobine da ne propuštaju vodu. Na slojevima gline stvaraju se klizišta koja mogu da ugroze sve građevinske objekte. Nosivost glina je izuzetno mala, zapravo, ove stene podnose samo minimalna opterećenja. Zato se glinovita zemljišta pre gradnje elektohemijski konsoliduju.
Literatura
Minerali
Nabor
Morfologija nabora
thumb|300px|desno|Potpuni nabor Potpuni nabor sastoji se od antiklinale i sinklinale. Antiklinala se obično definiše kao oblik konveksan naviše, mada ovoj definiciji više odgovara termin antiforma. Za potpuno definisanje antiklinalne strukture, potrebno je poznavati hronološke odnose geoloških jedinica od kojih je naborna struktura izgrađena. Posmatrajući ovaj kriterijum, antiklinala se može definisati kao naborni oblik, koji u jezgru sadrži najstarije slojeve, a na krilima najmlađe. Slično se definiše i sinklinala - to je naborni oblik koji u jezgru ima najmlađe slojeve, a na krilima starije. Po ranije definisanom kriterijumu, naborni oblik konveksan naniže, nosio bi naziv sinforma. thumb|300px|left|Elementi nabora Prevojna područja sinklinale i antiklinale nazivaju se šarniri nabora. Šarnir antiklinale je greben (teme) nabora, dok je šarnir sinklinale dno nabora. Delovi nabora koji spajaju šarnire su krila nabora. Unutrašnji deo sinklinale ili antiklinale, koji leži između krila, predstavlja jezgro nabora.
Simetralna površ krila nabora predstavlja aksijalnu površ antiklinale ili sinklinale. Kod simetričnih nabora, aksijalna površ deli antiklinalu ili sinklinalu na dva jednaka (simetrična) dela. Presečna linija aksijalne površi i bilo koje slojne površi u naboru predstavlja osu nabora. Osa nabora je njegov najvažniji element, jer se može posmatrati i kao generatrisa nabora – ona bi svojim translatornim sinusoidalnim kretanjem obrazovala, geometrijski posmatrano, površ jednog nabora.
Ravan, kojom se mogu povezati šarniri sinklinale, ili šarniri antiklinale, naziva se anvelopa nabora. Rastojanje između dva susedna temena (ili dva susedna dna, u slučaju sinklinale) po anvelopi, naziva se raspon nabora. Normalno rastojanje anvelope, konstruisane po šarnirima antiklinala, i sinklinala istog sloja, zove se amplituda nabora.
Ugao, koji je komplementan uglu pada aksijalne površi, zove se ugao vergence, a smer prema kojem je aksijalna površ otklonjena od vertikalne ravni, naziva se vergenca nabora.
Klasifikacija nabora
Zbog svoje složenosti, nabori su, tokom dugog niza godina, istraživani, opisivani i klasifikovani sa različitih aspekata. Neki od najvažnijih kriterijuma za klasifikaciju nabora su:
Sve ove klasifikacije su isključivo morfološke, iako su neke od njih u tesnoj vezi sa kinematikom nabiranja područja.
Klasifikacija po položaju aksijalne površi i krila nabora prema horizontalnoj ravni
Kod ove klasifikacije osnovni kriterijum predstavlja prostorni položaj (uglavnom padni ugao) aksijalne površi i odnos krila prema horizontalnoj ravni. Po ovim oznakama, mogu se razlikovati sledeće vrste nabora:
Klasifikacija po odnosu krila prema aksijalnoj površi
Osnovni kriterijum za izdvajanje pojedinih tipova po ovoj klasifikaciji predstavlja odnos krila prema aksijalnoj površi. Razlikuju se tri tipa nabora:
Klasifikacija po obliku šarnira
Idealan cilindrični nabor ima oblik sinusoide. Međutim, u prirodi se nikada ne sreću idealni nabori, već najrazličitija odstupanja od ovog cilindričnog tipa. Po ovom kriterijumu, nabori mogu biti:
Jackson, South Carolina
Džekson je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Piana Matteo, Chieti
Piana Matteo je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Jackson, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.700, što je 75 (4,6 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Piana Matteo, Chieti
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Ilija Antunović
Ilija Antunović (Drvenik, kraj Makarske, 20. lipnja 1919. — Zagreb, 10. siječnja 2005.) bio je sudionik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Hrvatske i narodni heroj Jugoslavije.
Daubeuf-Serville
Dobef Servil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Avr.
Ilija Antunović
Drugi svjetski rat
Kapitulacija Jugoslavije zatekla ga je kao mornara na razaraču „Dubrovnik“ u Boki kotorskoj. Tada se vratio u Drvenik, pridružio se organizatorima Narodnooslobodilačkog pokreta i sudjelovaou pripremama ustanka. Kada je, kolovoza 1941. godine, dobio poziv da stupi u domobransku vojsku, pobjegao je od kuće i prešao u ilegalnost. Uskoro su mu se pridružili i drugi dezerteri iz Drvenika, s kojima je prikupljao oružje i pripremao oružanu borbu. U rujnu je primljen u Komunističku partiju Jugoslavije, a u studenom prisustvovao sastanku komunista u Bačini kod Ploča, na kome je odlučeno da se počne oružani ustanak.
Siječnja 1942. godine sudjelovao je u razoružanju, a u veljači se pridružio biokovskim partizanima i sudjelovao u svim borbama koje je vodila Prva južnodalmatinska (Biokovska) četa protiv talijanskih vojnika i ustaša. Ubrzo je postao desetar i istakao se u borbama za Vrgorac, Staševicu i Grnčenik. Kada je, lipnjs 1942. godine formiran bataljun „Josip Jurčević“, Ilija je bio postavljen za zamjenika komesara čete. U borbama koje je vodio njegov bataljun protiv talijanskih snaga, od 16. kolovoza do 2. rujna, istakao se u rukovođenju četom. Pri formiranju Četvrte dalmatinske brigade, siječnja 1943. godine, postao je zapovjednik čete, a u ožujku zamjenik zapovjednika, pa zapovjednik Prvog bataljuna Biokovskog odreda. S bataljunom je vodio teške borbe protiv ustaša u Imotskoj krajini i nanosio im gubitke. Za postignute uspjehe bataljun je bio proglašen udarnim. Pod njegovim zapovjedništvom bataljun je, početkom lipnja 1943. godine, napao Zagvozd u kome se branilo oko 150 ustaša. Poslije dvosatne ogorčene borbe ubijeno je 35, a zarobljeno 37 ustaša sa stožernikom.
Daubeuf-Serville
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 322 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 41 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,75 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 132 m, a minimalnoj 60 m).
Ilija Antunović
Drugi svjetski rat
Početkom kolovoza 1943. godine, formirana je Grupa udarnih bataljuna Dalmacije, pa je u njen sastav ušao i bataljun Ilije Antunovića. U rujnu, Grupa udarnih bataljuna je prerasla u Treću dalmatinsku brigadu, nakon čega je Ilija sa svojim bataljunom sudje lovaou svim borbama koje je brigada vodila u dolini Cetine, od Sinja do Knina. Posebno se istakao kod Vrlike, vodeći borbu prsa o prsa protiv neprijatelja. Poslije kapitulacije Italije, njegov bataljun je ušao u sastav Prve dalmatinske brigade i istakao se u borbama na srednjodalmatinskim otocima. U borbi na Korčuli uništio je petnaest, a zarobio sedamdeset njemačkih vojnika. Na Mljetu je ubio devedeset, a zarobio više od sto Nijemaca.
Tijekom rata je više puta bio ranjavan, ali se poslije ozdravljenja uvijek vraćao u svoj bataljun. U svibnju 1944. godine teško je bio ranjen u borbama na Šolti, pa je prebačen na liječenje u Italiju. Poslije povratka u zemlju, prosinca 1944. godine, bio je postavljen za zapovjednika grada Dubrovnika, a pred kraj rata za zapovjednika Dopunske brigade u Trogiru.
Poslijeratna karijera
Poslije završetka rata, sve do 1956. godine, nalazio se na odgovornim dužnostima u Jugoslavenskoj narodnoj armiji, kada je, kao težak ratni invalid, umirovljen u činu potpukovnika. Poslije toga je diplomirao na Pravnom fakultetu u Zagrebu. Kao aktivan društveno-politički radnik, 1969. godine biran je za narodnog zastupnika Republičkog vijeća Sabora SR Hrvatske i tu je dužnost obavljao sve do 1974. godine.
Umro je 10. siječnja 2005. godine u Zagrebu. Sahranjen je u rodnom Drveniku.
Nositelj je Partizanske spomenice 1941. i mnogih drugih visokih jugoslavenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 23. srpnja 1952. godine.
Goodbye, Mr. Chips
Goodbye, Mr. Chips (originalno Good-bye, Mr. Chips; ) je pripovjetka britanskog književnika Jamesa Hiltona, originalno objavljena 1934. godine. Naslovni protagonist je gospodin Chipping, konzervativni, ali dobrodušni i popularni nastavnik u dječačkom internatu u Engleskoj. Radnja prikazuje njegov život i karijeru, odnosno decenije kroz koje svjedoči brojnim društvenim promjenama koje će kulminirati s prvim svjetskim ratom gdje gine veliki broj njegovih učenika. Hilton je u svom djelu iskazao nostalgiju za "jednostavnijim", mirnijim i "nevinijim" viktorijanskim dobom nasuprot kaotične modernosti 20. vijeka, a publika s obje strane Atlantika, izmučena Velikom ekonomskom krizom i političkim previranjem ju je zbog toga prihvatila, donijevši Hiltonu veliki uspjeh i popularnost.
Roman je ekraniziran četiri puta - uspješni igrani film iz 1939. godine sa Robertom Donatom u glavnoj ulozi, kao daleko manje uspješni filmski mjuzikl sa Peterom O'Tooleom i Petulom Clarke iz 1969. godine, kao šestodijelna televizijska mini-serija u produkciji BBC-ja 1984. godine, te kao TV-film 2002. godine.
Konvergencija
Konvergencija je proces, ili određena okolnost postepenog približavanja tački u prostoru ili vremenu, različitih odnosno srodnih mišljenja ili vrijednosti, pomirenje suprotnosti ili postepeno kretanje prema ravnoteži.
Matematika
U matematici, konvergencija opisuje granično ponašanje, posebno beskonačnih nizova ili redova prema nekom limesu. Utvrditi konvergenciju znači pokazati postojanje takvog limesa, koji sam može biti i nepoznat. Sledi spisak secifičnijih upotreba ovog izraza:
Društvene nauke
Medienkonzentration Concentration of media ownership Concentration des médias ריכוזיות תקשורתית Konvergensi media Mediju konverģence
Trana, Torino
Trana je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1701 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 375 m.
Rosie Douglas
Roosevelt Bernard Douglas (15. oktobar 1941 – 1. oktobar 2000.) bio je dominički političar, koji je 2000. godine bio premijer Dominike.
Douglas se školovao u Kanadi gdje je godine 1969. sudjelovao u znamenitoj pobuni u kompjuterskoj laboratoriji Univerziteta Concordia. Nakon toga je postao aktivan u socijalističkim krugovima, postavši članom, a kasnije vođom Dominičke laburističke partije (DLP). Na parlamentarnim izborima 31. januara 2000. DLP je porazila Jedinstvenu radničku partiju premijera Edisona Jamesa, da bi potom Douglas sastavio vladu u koaliciji s Dominičkom strankom slobode i preuzeo vlast 3. februara. Nekoliko mjeseci kasnije je pronađen mrtav u svojoj kući, dan nakon velike diplomatske turneje po azijsko-pacifičkoj regiji. Na njegovo je mjesto imenovan Pierre Charles.
Zakučac (Omiš)
Zakučac je selo u omiškom zaleđu, u porječju rijeke Cetine, na čijem mjestu je napravljena hidroelektrana Zakučac.
Tamošnji zaselci su nakon izgradnje postali upravne zgrade odnosno prostorije za radionice od hidroelektrane.
Hašani
Hašani su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Krupa na Uni koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 414 stanovnika.
Geografija
Nalaze se u dolini rijeke Japre i podnožju planine Grmeč u Krajini.
Istorija
Poznati istoricar Jovan Deretic je dokazao da su u predistorijsko vrijeme na prostoru Balkana u najvecem broju zivjeli stanovnici etnicki srbi sa svojim jezikom i kulturom, jedno vrijeme su se ti prostori nazivali Ilirija kao geografski pojam te shodno tom pojmu i stanovnistvo po nekome zvalo Iliri .To stanovnistvo i samo je sebe sa ponosom nazivalo Srbima i to je i u Rimu zabiljezeno.Bilo je tu mnostvo plemena i plemenskih vođa .Ako se uzmu u obzir sve isatorijske spoznaje iz knjiga i informacija koje se mogu naći na internetu i slože u jedan mozaik moguce valjano zaključivati.Naime,u predistorijsko vrijeme na području zaseoka Živoskup, bio je za one uslove i pojmove grad Japar,taj grad je obuhvatao nizvodno i dio sadašnjeg sela Mrkalji i taj dio se i danas zove  Japar.O nastanku imena Japar nema pisanih dokaza ali se može zaključiti na osnovu logičnih činjenica.Čnjenica je da i danas u nekim područjima postoji prezime Japar a i preličeno to prezime u Japarić.Poznato je da su plemena generacijama nosila ime svoga davnog predka a da su članovi imali samo svoja imena ,živjeli su u zajednici i vjekovima se nisu imovinski dijeli.Na tim osnovama je i riječica Japra dobila svoje ime.Taj grad Japar su Turci razrušili 1465 godine i narod rastjerali.Kasnije ,poslije napada 1683 godine Turske na Beč, u kojoj su se neki mobilisani Srbi istakli u borbi,dobili su i materijalne nagrade.Tako je Majkić Gvozden sa Manjače dobio    pravo da sa svojom velikom porodocom doseli na područje riječice Japre i na tim osnovama je nastalo novo selo i dobilo ime Majkić Japra.Isto tako u tom napadu na Beč istakao se i jedan Budimlić iz starog naseljenog mjesta Japra nizvodno oko 8 km na raskrsnici Novi grad -Sanski   Most, kao nagradu je dobio zemlje i da se to mjesto nazove Budimlić Japra .Vjerovatno je da su i Hašani dobili ime po nečijem preličenom prezimenu i to se moglo desiti poslije 1465 go po nestanku grada Japar.Ovaj početni prilog je napisao Mrkaljčanin.
Stanovništvo
U Hašanima je 1995. bilo 120 srpskih kuća, od kojih je do 2011. obnovljeno 75.
Kultura
U Hašanima se nalazi rodna kuća srpskog književnika Branka Ćopića. Hram Srpske pravoslavne crkve posvećen Svetom Jovanu Krstitelju je prvi put obnovljen 1994, a posljednji put 2011. Osveštao ga je episkop bihaćko-petrovački Hrizostom 28. avgusta 2011. U naselju se tradiocionalno održava manifestacija Ćopićevim stazama djetinjstva.
IPI-926
IPI-926 je organsko jedinjenje, koje sadrži 29 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 504,768 Da.
Slonovača
Bjelokost (slonovača) je koštana tvar što izgrađuje kljove slona, mamuta, vodenkonja, morža, ulješure, divlje svinje i dr.; također predmeti od slonove kosti.
Različite vrste bjelokosti razlikuju se bojom i drugim svojstvima. Uz pomoć spektroskopske metode, pod mikroskopom je moguće razlikovati bjelokost azijskog od bjelokosti afričkog slona.
Kula bjelokosna je preneseno značenje za mjesto bijega od teškoća, svakodnevnice.
Bjelokost se obrađuje ručno i strojno: puna plastika, reljefi i luksuzni predmeti svakodnevne uporabe. Draž ovog materijala je u mliječnoj bjelini površine koja s vremenom poprima žućkasti ton. Skupocjena zbog svoje rijetkosti i teška za obrađivanje, bjelokost je oduvijek simbol društvenoga statusa.
Povijest uporabe
thumb|250px|Prijestolje biskupa Maksimilijana iz oko 545.-550., [[Ravenna, Italija.]] Bjelokost je u uporabi od paleolitika (razni idoli) preko civilizacija Egipta, Mezopotamije i Egejske umjetnosti (idoli, ukrasni predmeti i reljefi). U Staroj Grčkoj je bila poznata hrizelefantinska tehnika kipara Fidije i njegove škole u kojoj su urešene Atena Partenos i Zeusov kip u Olimpiji. U doba helenizma od bjelokosti se pravi sitna plastika, uporabni predmeti, a u Starom Rimu konzularni diptisi, različiti ukrasi i predmeti za igru. U ranokršćanstvu i bizantskoj umjetnosti kipovi svetaca, relikvijari, korice knjiga s biblijskim prizorima, te biskupska prijestolja.
U doba romanike i gotike uz navedeno rabi se za predmete umjetničkog obrta (pribor za jelo, ručice i korice za mačeve i dr.). U baroku i rokokou koristi se za intarzije u drvu, toaletne luksuzne predmete i sl.
U Indiji, Kini, Japanu i islamskoj umjetnosti od bjelokosti su rađeni kipovi i reljefi sa sakralnim i erotskim prikazima te oružje, nakit, figure za šah i dr. Kod drugih azijskih i afričkih naroda bjelokost je povezana s najranijim pojavama rukotvorina (idoli, oružje).
Danas je trgovina bjelokosti zabranjena jer su se neke životinjske vrste suočile s istrebljenjem.
Manchester, Missouri
Mančester je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 18.094, što je 1.067 (-5,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Civilizacija Doline Inda
thumb|260px|Iskopane ruševine [[Mohenjo-daroa]]
Civilizacija Doline Inda (cca. 3300–1300. pne., procvala 2600–1900. pne.) bila je drevna civilizacija duž rijeke Ind i rijeke Ghaggar-Hakra u Pakistanu i sjeverozapadnoj Indiji. Među drugim imenima za ovu civlizaciju koristi se Harappanska civilizacija, kao referenca na njen prvi iskopani grad Harappu.
Civilizacija Doline Inda (za koju se na engleskom jeziku koristi skraćenica IVC od Indus Valley Civilization) je otkrivena 1920ih te poznata jedino na temelju arheoloških iskapanja, s mogućim izuzetkom sumerskih spominjanja riječi Meluhha, za koju neki vjeruju da se odnosi na IVC.
Alternativni naziv za kulturi Saraswati-Sindhuska civilizacija, što se remlejni na činjenici da je većina nalazišta koja joj pripadaju pronađena na rijeci Hakra-Ghaggar.
Stanovnici civilizacije Doline Inda se smatra mjesto gdje je nastao proto-Dravidski jezik.
Literatura
[Divit khendry 2006 discovered Harrapa
Borgo Santo, Belluno
Borgo Santo je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 307 m.
Čišla
Čišla je naselje u sastavu grada Omiša, Splitsko-dalmatinska županija. Čišla su smještena na području Srednjih Poljica, podno planine Mosor. Okolna mjesta su Gata i Ostrvica. Naselje broji oko 290 stanovnika (2001.).
U Čišlima je smještena Osnovna škola "1. listopada 1942." (u spomen na pokolj u Gatima 1. listopada 1942.) koju pohađaju djeca iz Čišala, Gata, Ostrvice, Zvečanja, Smolonja i Seoca.
Vladimir Veselica
Vladimir Veselica (Glavice kod Sinja, 23. siječnja 1938. 11. prosinca 2013. ) bio je hrvatski političar i ekonomist, poznati hrvatski proljećar.
Životopis
Rodio se u selu Glavicama 1938. godine. Gimnaziju je pohađao u Sinju. Završio je Ekonomski fakultet u Zagrebu. Postdiplomski je studij pohađao na Visokim europskim studijima u Strasbourgu. Na zagrebačkom Ekonomskom fakultetu doktorirao je 1969. ekonomiju na temu Utjecaj materijalnih i institucionalnih faktora na položaj i razvoj društvenih privreda socijalističkih republika i Jugoslavije (u komisiji je bio akademik Vladimir Stipetić). Radio je u Službi društvenog knjigovodstva, zatim je bio na Visokoj školi za vanjsku trgovinu. Nakon toga 1970. pokrenuo je i uređivao je Hrvatski gospodarski glasnik. Obnašao je rukovoditeljsku dužnost u Konstruktor-inženjeringu.
Bio je sudionikom Plešivičkog sastanka tajnog inicijativnog skupa hrvatskih intelektualaca 19. siječnja 1989. na kojem je osnovan Hrvatski demokratski zbor, kasnija Hrvatska demokratska zajednica te još pet različitih stranaka.
4. studenoga 1989. godine je bio dijelom čelne skupine antikomunističkih disidenata i hrvatskih nacionalista u kojoj su još bili dr Marko Veselica, Ivan Gabelica, a koja je osnovala Hrvatski demokratski savez (kasnija Hrvatska demokratska stranka). Neko je vrijeme bio u predsjednik te stranke. Nastupili su u HDS-u na parlamentarnim izborima 1990. kao dio Koalicije narodnog sporazuma.
Osamostaljenjem RH bio je bio je ministar u 3. Vladi RH od 31. srpnja 1991. godine. Pred izbore 1992. godine je napustio HDS i priključio se vladajućem HDZ-u.
1996. je uređivao Hrvatsku gospodarsku reviju. Član je uredničkog odbora biblioteke Hrvatska gospodarska misao. Redoviti je sveučilišni profesor na zagrebačkom Ekonomskom fakultetu, gdje je ravnatelj Znanstveno-istraživačkog centra Ekonomskog fakulteta.
Predsjednik je Hrvatskog društva ekonomista. Član je Izvršnog odbora Svjetskog društva ekonomista i ekonomskih znanosti. Član je HDZ-a. 2007. je članom nadzornog odbora Croatia Lloyda (bivšeg Zavoda za reosiguranje, osnovanog 1. siječnja 1968., kasnije poznato pod imenom Slavija Lloyd).
Djela
(izbor)
Clussais-la-Pommeraie
Klise la Pomere je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Nior.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 637 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 31,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 130 metara (maksimalnoj 166 m, a minimalnoj 127 m).
KK Alkar
KK Alkar je košarkaški klub iz Sinja. Trenutačno je član A1 lige.
Povijest
Košarka u Sinj stiže 1952., a tri godine kasnije osnovan je klub KK Tekstilac. U narednim godinama klub nije imao značajnijih uspijeha.
Glavni cilj kluba bio je igrati u drugoj ligi, ali im to nije uspijevalo sve do sezone 1980./81.
10. travnja 1982. godine uoči ulaska KK Alkara u jugoslavensku Drugu krenula je priča o vjernim Alkarovim navijačima Maliganima. Uz njihovu se bučnu potporu KK Alkar plasirao u Prvu B ligu Jugoslavije, a 1984. su godine došli do finala kupa Jugoslavije. To je bila najuspješnija klupska sezona, sezona 1983./1984., kada su u jugoslavenskom kupu 20. ožujka 1984. igrali u finalu izgunili 92 : 78 od Bosne, a da su prethodno izbacili Borac, Šibenku i Zadar iz daljnjeg natjecanja. Navijački poklič sinjskih navijača je "Neka dođu!".
Tijekom 1993. godine za vrijeme domovinskog rata klub uspijeva izboriti plasman u prvu hrvatsku košarkašu ligu.
Alkar 4.ožujka 1995. godine ostvaruje povijesnu pobjednu kad savladava Cibonu rezultatom 81 : 77. Utakmicu su obilježili Goran Sobin koji je postigao 27 poena i 19 skokova, te Mladen Pavić sa 26 poena. Sezona 1994. - 1995. smatra se jednom od najboljih u povijesti kluba. KK Alkar ponovno ispada iz prve lige da bi se u sezoni 2003. vratio u prvu ligu predvođen trenerom Borisom Poljakom. Potom je ponovno pao u niži rang natjecanja da bi se kao drugoplasirani 2010. godine opet plasirao u prvu ligu. 5. ožujka 2011. pobjedom nad KK Dubrovnik ulazi u Ligu za prvaka Hrvatske te završava sezonu kao sedmoplasirani klub prvenstva Hrvatske.
9. ožujka 2013. godine pobjedom protiv KK Đuro Đaković kolo prije razvrstavanja Lige za prvaka Alkar pod vodstvom Damira Milačića osigurava igranje lige.
Himna
KK Alkar se može podičiti jednom od najljepših navijačkih pjesama koja je prerasla u himnu kluba.
Pierre Charles
Pierre Charles (30. jun 1954 – 6. januar 2004) je bio dominički političar, koji je vršio dužnost premijera od 2000. do 2004.
Kapalua, Hawaii
Kapalua je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 353 stanovnika.
Howe, Oklahoma
Hau je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Kapalua, Hawaii
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 353 stanovnika, što je 114 (24,4%) stanovnika manje nego 2000. godine.