cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vitus Bering
Velika sjeverna ekspedicija
Zbog dugotrajne plovidbe patio je od skorbuta (kao i čitava posada), pa mu je značajno opala koncentracija i početkom novembra brod mu se nasukao na hridine otoka Beringa pored Kamčatke. Nakon njegove pogibije samo se nekolicina mornara uspjela dočepati Sibira i donjeti vijesti o neslućenim mogućnostima za lov na krznaše i bogatim krajevima koje su vidjeli uz Aljasku i Aleute.
Odrisko Kraljevstvo
Odrisko Kraljevstvo je bio savez trakijskih plemena koji se razvio između 5. i 3. vijeka pne.. Većina teritorije mu je bila u današnjoj Bugarskoj, s time da se proširio i na dijelove današnje Rumunjske (Sjeverna Dobrudža), kao i dijelove današnje Sjeverne Grčke i Evropske Turske. Kralj Seutes III je kasnije premjestio prijestolnicu u Seutopolis, koji se nalazi na dnu rezevoara "Koprinka" kraj gradića Kazanlak u centralnoj Bugarskoj.
Odrizi su bili najmoćnije tračko pleme, koje je za kratko vreme podredilo sebi gotovo sva plemena (uključujući i Peonce). Većina tračkih kraljeva spomenutih u grčkim izvorima bili su u stvari odriski kraljevi. Njihova moć je bila skoncentrisana u centralnom delu tračke nizije, gde će kasnije podići jedini trački grad a ujedno i prestonicu — Seutopolj (po Seutu III, u blizini današnjeg Kazanlaka), koji je projektovan prema grčkim planovima iz 3. stoleća pne. Po svoj prilici je uništen za vreme upada Kelta 279. pne. Za sobom su ostavili 30 izvranredno dekorisanih grobnih humki, u oblasti koja se danas naziva „Dolinom kraljeva“.
I Trakija i plemena koja su je nastanjivali dobili su svoj naziv od starih Grka. Međutim, niti je očuvan podatak o poreklu tog toponima, niti se pouzdano zna kako se ona zvala među lokalnim življem. Vremenom su se njene međe, koje su prvobitno bile ograničene samo na zaleđe tog priobalnog dela u severnom Egeju, proširile, te je sad na njenom tlu sredinom 5. stoleća pne. uspostavljeno tzv. Odrisko kraljevstvo. Ono se većim delom prostiralo na teritoriji današnje Bugarske, obuhvatajući pri tom i turski deo Trakije kao i Grčku između reka Marice i Strumice, izuzev tog već pomenutog priobalnog dela od Dunava do severnog Helesponta i od današnjeg Istambula do Strumice u jugozapadnom delu Bugarske.
Tukidid nam daje iscrpan podatak o tome:
''
Oko 445. pne. Teresa je nasledio njegov sin Sitalk I, koji je ubrzo potom zaratio sa svojim rođakom, skitskim kraljem Oktamasadom, s kojim se sukobio kod Dunava. Za vreme njegove vladavine granica je proširena sa Strimona (Strumica) na Istar (Dunav). U izvorima je zabeleženo da je godišnje primao 800 talenata (pola u novcu, pola u naturi), što je bilo tek nešto manje od prihoda koji je ubirala Atina od svojih saveznika.
Za vreme Peloponeskog rata, Trakija je bila prijateljski naklonjena Atini. Tračani su nastupali u bojevima zajedno s Atinjanima. To svakako nije imponovalo Spartancima, čiji su se izaslanici na putu za Persiju obreli kod Sitalke, pokušavši tom prilikom da ga nagovore da promeni stranu.
Međutim, taj pokušaj je propao, a spartanske izaslanike je na nagovor dva atinska izaslanika izučio Atinjanima Sadok, sin Sitalkov, „da ne bi prešli kod Kralja [tj. persijskom caru]“, a ovi su ih odmah po prispeću u Atinu pogubili bez ikakve presude.
Par godina docnije, kako saznajemo od Tukidida, otprilike u isto vreme kada se odigrala bitka kod Delija (424. pne.), Sitalk je u sukobu sa Tribalima pretrpeo grdan poraz a sâm on je izgubio život.
Njegova grobnica veliki razmera nađena je 2000. g. u blizini sela Starosel (161 km istočno od Sofije).
Bele trave
Bele trave je jugoslavenski igrani film snimljen na slovenskom jeziku 1976. godine u režiji Bošjana Hladnika po scenariju Branka Šomena. Po žanru je romantična drama. Protagonisti su mladi ljubavni par - Dane i Vera - koji nakon Danetovog povratka sa odsluženja vojnog roka odlučuju započeti zajednički život u zabačenom alpskom selu Verinih roditelja. Radnja prikazuje kako im se život u planini učini previše teškim, pa se presele u dolinu gdje će u sudbini bračnog para vidjeti opasnosti koje prijete i njihovom odnosu.
El Palomar, Mexicali
El Palomar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 440 m.
Bele trave
Uloge
Ostale uloge ▼
Odrisko Kraljevstvo
Nasledio ga je već pomenuti Seut, sin Spardakov, koji je uzeo ruku Perdikine sestre, postavši „odriški kralj kao i kralj ostale Trakije, kojom je vladao Sitalk“. Premda je za njegova vladanja kraljevstvo doseglo svoj zenit, on nije bio u mogućnosti da ga kao tako održi do kraja.
Cavallari, Siena
Cavallari je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 584 m.
Cink peroksid
Cink peroksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 97,408 Da.
Ahuateno, Huazalingo
Ahuateno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Huazalingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 623 m.
Hochdonn
Hohdon je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.237 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051051, NUTS (DEF05) i LOCODE (DE HOD) kod.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Hohdon se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 4 metara. Površina opštine iznosi 5,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.237 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 227 stanovnika/km².
Trosky, Minnesota
Troski je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 86, što je 30 (-25,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cologne Pride
thumb|Cologne Pride, 2004 Cologne Pride je naziv parade ponosa (pride) koja se održava u Kölnu (en: Cologne). Prva parada ponosa u Kölnu je održana 1991. Od tada se održava svake godine. Samu paradu, koja se održava prve nedelje jula, prati višenedeljni program sa velikim brojem filmskih projekcija, radionica, predavanja, izložbi i sl. Organizator Cologne Pride-a je organizacija Kölner Lesben- und Schwulentag (KLuST). Cologne Pride je jedna od najvećih manifestacija te vrste u Evropi.
Istorija
Svi događaji u svetu koji nose ime Pride, Christopher Street Day, Stonewall Memorial ili slično, organizuju se radi obeležavanja pobune LGBT osoba protiv policijske racije koja se desila u Stonewall Inn-u u Christopher Street-u u New Yorku, 28. juna, 1969. Ovaj događaj je poznat kao Stounvolska revolucija. Obeležavajući godišnjicu ovih nemira, koji su ujedno obeležili i početak savremenog LGBT organizovanja, tokom 1970-ih počinju da se organizuju demonstracije i ulične proslave u većim gradovima SAD-a i Evrope.
U početku je Cologne Pride trajao samo jedan vikend, od petka do nedelje; danas se pod ovim imenom održavaju različita dešavanja u trajanju od nekoliko nedelja.
Istorija naziva
U samom početku Cologne Pride je nosio ime Kölner Lesben- und Schwulentag (Kelnski lezbejski i gej dan), po nazivu udruženja koje ga organizuje. U cilju izjednačavanja sa drugim sličnim manifestacijama u Nemačkoj, od 1993. Cologne Pride nosi naziv Christopher Street Day, skraćeno CSD. To ime nosi do 2001.
Inspirisani nazivom Europride i u kontekstu sve veće evropeizacije ovog događaja, organizatori su 2003. godine odlučili da se naziv promeni u Cologne Pride. Pride je najčešći naziv sličnih dešavanja u drugim evropskim gradovima.
Pregled dosadašnjih Pride-ova
Godine 2002. u Kölnu je održan Europride.
Hornbrook, California
Hornbrook je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 248 stanovnika.
Hacienda Vieja, Cuauhtémoc
Hacienda Vieja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Colima, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 638 m.
Mišić obarač nosne pregrade
right|thumb|200px|Mišić obarač nosne predrade Mišić obarač nosne pregrade se sastoji od nekoliko uspravnih mišićnih snopova, koji se odvajaju od krilnog dela nosnog mišića. Pripaja se na prednjoj strani tela gornje vilice (iznad centralnog sekutića) i na dubokoj strani kože opnastog dela nosne pregrade.
Literatura
Dr Slavoljub V. Jovanović, dr Nadežda A. Jeličić: "Anatomija čoveka – glava i vrat" ("Savremena administracija" Beograd 2000.) ISBN 86-387-0604-9
La Calera, San Miguel de Allende
La Calera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Miguel de Allende.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1870 m.
San Biagio, Ancona
San Biagio je naselje u Italiji u provinciji Ancona, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1892 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Rialmosso, Biella
Rialmosso je naselje u Italiji u provinciji Biella, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 799 m.
Beugny (Pa de Kale)
Benji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale koja pripada prefekturi Aras.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 319 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 54 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,83 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 121 metar (maksimalnoj 127 m, a minimalnoj 99 m).
Mladi muslimani
Mladi Muslimani je organizacija osnovana 1939. godine, sa ciljem duhovnog, kulturnog i materijalnog napretka Bošnjaka muslimanske vjeroispovjesti u tadašnjoj Jugoslaviji. Organizacija je kao neke od ciljeva navodila i dosljedan rad na odgojno obrazovnom preporodu baziranom na principima islama.
Organizacija "Mladi muslimani" se suprotstavila komunističkim napadima na muslimane na kraju Drugog svjetskog rata (vidi državni ateizam). Među istaknutim članovima su bili Mustafa Busuladžić, Halid Kajtaz, Hasan Biber, Asaf Serdarević, Alija Izetbegović, braća Behmen i drugi.
Timmonsville, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.320, što je 5 (0,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Miahuatepec, Teloloapan
Miahuatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Teloloapan.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 441 m.
Letači velikog neba
Letači velikog neba je jugoslavenski igrani film snimljen 1977. godine u režiji Marijana Arhanića po scenariju Milana Grgića. Po žanru je drama, a radnja je smještena u planinsko selo koje se za vrijeme Drugog svjetskog rata našlo pod italijanskom okupacijom. Protagonisti su lokalna djeca čija je ljubav prema golubovima i drugim pticama stavljena na kušnju kako zbog sumještana koji ih, moreni glađu, love, tako i zbog ranjenog partizana koga skrivaju.
Uloge
Ostale uloge ▼
Santa Lucia, Sondrio
Santa Lucia je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 340 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1177 m.
Huerta las Gemelas, Cuauhtémoc
Huerta las Gemelas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Cuauhtémoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2056 m.
Bernhard od Lippe-Biesterfelda
{{Infokutija kraljevska krv }} Princ Bernhard od Lippe-Biesterfelda (Princ Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter od Lippe-Biesterfelda) (rođen kao Bernhard Friedrich Eberhard Leopold Julius Kurt Carl Gottfried Peter Graf von Biesterfeld; 29. jun 1911 – 1. decembar 2004), kasnije poznat kao Princ Bernhard od Nizozemske, bio je njemački plemić najpoznatiji kao suprug nizozemske princeze, a kasnije i kraljice Julijane, odnosno nizozemski princ suprug. Također je poznat po učešću u Drugom svjetskom ratu na strani saveznika, kao i poratnim aktivnostima koje su uključivale organizacija kao što je Svjetski fond za divljač (WWF) i Bilderberška grupa.
Opština Lunca, Mureș
Lunca je opština u Rumuniji u okrugu Mureš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 446 m.
La Loma, San Jerónimo Tlacochahuaya
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Jerónimo Tlacochahuaya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1644 m.
Cortigliolo, Trapani
Cortigliolo je naselje u Italiji u provinciji Trapani, u regiji Sicilija.
Loma Alta, El Naranjo
Loma Alta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini El Naranjo.
Cortigliolo, Trapani
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Loma Alta, El Naranjo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 466 m.
Nosni mišić
right|thumb|200px|Nosni mišić Nosni mišić je tanki parni mišić glave, koji je smešten na bočnoj strani nosa. Trouglastog je oblika i sastoji se od dva dela: poprečnog i krilnog ili donjeg.
Poprečni deo se pripaja na telu gornje vilice (iznad očnjaka), odakle se lepezasto širi i na poleđini nosa se spaja sa istoimenim mišićem suprotne strane. Krilni deo se pripaja, takođe, na telu maksile i na dubokoj strani kože nosnog krilca.
Branka Jurca
Branka Jurca (24. maj 1914 – 6. mart 1999) bila je slovenska književnica, najpoznatija po djelima za djecu i omladinu.
Nosni mišić
Inervacija potiče od obraznih grana facijalnog živca, slično ostalim mišićima glave. Poprečni deo nosnog mišića učestvuje u sužavanju i širenju nozdrve, a ovu drugu funkciju podržava i njegov krilni deo.
Literatura
Dr Slavoljub V. Jovanović, dr Nadežda A. Jeličić: "Anatomija čoveka – glava i vrat" ("Savremena administracija" Beograd 2000.) ISBN 86-387-0604-9
Brazilski karneval
230px|desno|thumb|Brazilski karneval Brazilski karneval (portugalski: Carnaval) je tradicionalni pokladni festival, koji se održava 40 dana uoči Uskrsa, prije početka korizmenog posta. U Brazilu postoje brojne regionalne inačice karnevala.
Karneval u Rio de Janeiru
230px|desno|thumb|Karneval u Riju.
Dvanaest najboljih škola paradira na Sambodromu u dva dana (nedjelja i ponedjeljak). Svaka škola ima oko 3,000-5,000 sudionika u paradi. Sudionici su bogato kostimirani te imaju svoju temu nastupa, pjesmu za tu godinu, kao i određen broj pokretnih scenografija - alegorija. Poseban žiri ocjenjuje nastupe u više kategorija i priopćava svoje rezultate u srijedu, poslije karnevala. Najboljih šest škola paradira i u subotu na paradi prvaka.
Manje neformalne grupe sudionika karnevala se nazivaju blokos. Oni paradiraju gradskim ulicama i također imaju temu nastupa. Njihovi nastupi nisu natjecateljskog karaktera. U Riju postoji oko 30 blokosa. Glazbene grupe koje sviraju ulicama grada nazivaju se bandas.
Karneval u Salvadoru
Za karnevalske proslave u Salvadoru da Bahiji karakteristični su veliki kamioni, pod imenom "trio-elétrico", na kojima je jako ozvučenje i pozornica. Tu nastupaju glazbenici svirajući lokalne glazbene žanrove poput: akse, samba-reggae i pagode glazbe, ali i suvremeni pop. Kamioni kruže gradskim ulicama, dok ih prate mase veselih i raspjevanih ljudi, uglavnom mladih. Ovaj koncept proslave započeli su glazbenici tokom 1950-ih.
Karneval u Pernambucu
230px|desno|thumb|Karneval u [[Recifeu.]] Najznačajnija proslava karnevala u brazilskoj državi Pernambuco je u gradu Recife i obližnjem povijesnom gradu Olinda. Karakteristična glazba ovog dijela Brazila su: frevo i marakatu. Velike karnevalske grupe se vesele i plešu jedna pored druge. Za razliku od Rija i Salvadora, ovdje ne postoji natjecanje.
Karneval u Minas Geraisu
U brazilskoj državi Minas Gerais najpoznatije karnevalske proslave su u povijesnim baroknim gradovima: Ouro Preto, Mariana i Diamantina. Njihove parade se sastoje iz karnevalskih blokova (blocos carnavalescos) koji reprezentiraju različite teme, a po pravilu su praćeni glazbom fanfara.
U posljednje vrijeme, vidljiv je utjecaj karnevala u Riju kroz osnivanje škola sambe, kao i glazbeni utjecaj karnevala u Salvadoru.
Položaj LGBT osoba u Belgiji
Belgija se smatra veoma liberalnom zemljom po pitanju prava LGBT osoba. Godine 2003. Belgija je postala druga svetska država koja je legalizovala istopolne brakove.
Lăpuș, Lăpuș
Lăpuș je naselje u Rumuniji u okrugu Maramureš u opštini Lăpuș.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3769 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Položaj LGBT osoba u Belgiji
Istopolne zajednice
Belgija je 2000. godine počela da primenjuje zakon o istopolnim zajednicama, kojim su se garantovala mnoga prava koja su garantovana brakom. Godine 2003. Belgija postaje druga zemlja u svetu koja zakonski priznaje istopolne brakove, dajući ista prava venčanim istopolnim parovima sa izuzetkom usvajanja dece.
Hornitos, California
Hornitos je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 75 stanovnika.
Položaj LGBT osoba u Belgiji
Roditeljstvo i usvajanje dece
Usvajanje dece od strane istopolnih parova omogućeno je 2006. godine. Lezbejke imaju pun pristup veštačkoj oplodnji.
Hodorf
Hodorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 224 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061039.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Hodorf se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 7 metara. Površina opštine iznosi 7,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 224 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 30 stanovnika/km².
Fruktan
thumb|right|250px|Strukturna formula [[inulina, linearnih fruktana sa terminalnom α-D-glukozom sa 1→2 vezom]] Fruktan je polimer molekula fruktoze. Fruktani sa kratkim lancima su poznati kao fruktooligosaharidi, dok se oni sa dugim lancima nazivaju inulinima. Fruktani se javljaju u namirnicama kao što su agava, artičoka, špargla, praziluk, beli luk, crni luk, jakon, i pšenica.
U životinjskoj hrani se fruktani takođe javljaju u travi, što ima dijetetske implikacije za konje i druge Equidae.
Tipovi
Fruktani su formirani od fruktoznih monomera, normalno sa saharoznom na kraju lanca. Pozicija veza fruktoznih ostataka određuje tip fruktana. Veze se normalno javljaju na jednoj od dve primarne hidroksilne grupe (OH-1 ili OH-6), te postoje dva osnovna tipa fruktana:
Свештица
Свештица је насеље у Србији у општини Ивањица у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 1258 становника (према попису из 1991. било је 1103 становника).
Овде се налази Кућа Драгомира Поповића у којој је рођен Милинко Кушић 1912. године.
Демографија
У насељу Свештица живи 953 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 35,6 година (34,5 код мушкараца и 36,7 код жена). У насељу има 356 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,53.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
Ko zorijo jagode (roman)
Ko zoriju jagode je omladinski roman slovenske književnice Branke Jurce objavljen 1974. godine. Protagonistica je Jagoda Kopriva, učenica osmog razreda jedne ljubljanske osnovne škole koja se suočava s izazovima puberteta, odrastanja i prvih eksperimenata s ljubavlju i seksom.
Godine 1978. je roman ekraniziran kao istoimeni film.
Texcatepec, Texcatepec
Texcatepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Texcatepec.
Tabachines, Yautepec
Tabachines je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Yautepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 410 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1231 m.
Teres
Teres I (vladao 475-445. pne.) bio je trakijski vladar poznat po tome što je osnovao Odrisku državu. Teres je bio poznat po svojim vojničkim sposobnostima, i najveći dio života je proveo na ratnim pohodima. Za vrijeme jednog od njih je godine 445. pne. i umro. Naslijedio ga je drugi sin Sitalk.
Po njemu je nazvan Greben Teres na Otoku Livingston koji pripada antarktičkim Južnim Shetlandskim Otocima.
Riva di Cavola, Reggio Emilia
Riva di Cavola je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 483 m.
Spiro, Oklahoma
Spajro je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.164, što je 63 (-2,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Soboš
Soboš je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 144 stanovnika.
Tanki mišić
right|thumb|200px|Tanki mišić Tanki mišić je parni mišić glave, koji prekriva deo čeone i odgovarajuće nosne kosti, i gornji deo nosne hrskavice. Čini ga nekoliko uspravnih mišićnih snopova, koji se pružaju naniže od čeonog dela (trbuha) potiljačno-čeonog mišića do nosne kosti na kojoj se pripaja.
Tanki mišić je inervisan od grančica facijalnog živca, a svojim dejstvom stvara horizontalne nabore na koži korena nosa i spušta kožu povije. Takođe doprinosi ekspresiji besa, pa ga svrstavaju u kategoriju mimičnih mišića.
Pian di Balestra, Bologna
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1031 m.
Opština Santiago Comaltepec, Oaxaca
Santiago Comaltepec je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1316 m.
La Esmeralda, Acayucan
La Esmeralda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acayucan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 134 m.
Chevroz
Ševroz je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 81 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 40 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 1,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 225 metara (maksimalnoj 251 m, a minimalnoj 210 m).
Hohenaspe
Hoenaspe je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 112 opštinskih središta okruga Štajnburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.053 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1061040.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štajnburg Hoenaspe se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Štajnburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 14 metara. Površina opštine iznosi 14,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.053 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 146 stanovnika/km².
Bonavicina, Verona
Bonavicina je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1435 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Bernard Montgomery
Feldmaršal i Prvi vikont Montgomeri od El Alamejina, Ser Bernard Lo Montgomeri  (Bernard Law Montgomery, rođen 17. novembra 1887, umro 24. marta 1976), britanski vojskovođa, i jedan od rukovodilaca savezničkih akcija u Drugom svetskom ratu. Veliki pobednik kod El Alamejna, opštepoznat pod nadimkom Monti.
Rani život i Prvi svetski rat
Montgomeri je rođen u Londonu 1887. god. Vojničko obrazovanje stekao je u Vojnoj akademiji Sandherst. Vojničku karijeru započeo je 1908. god. u 1. vorvikšajerskom puku koji je bio stacioniran u Indiji. Po izbijanju Prvog svetskog rata, u avgustu 1914. god. njegov puk je prebačen u Francusku. Borio se tokom povlačenja britanskih snaga iz Monsa i bio je ranjen za vreme prve Bitke kod Ipra 13. oktobra 1914. god. tokom napada na selo Metern koje je bilo u nemačkim rukama. Za učešće u ovoj akciji odlikovan je Medaljom za izuzetne zasluge. Nakon oporavka unapređen je početkom 1915. god. u čin brigadnog majora. Početkom 1916. god. vratio se na Zapadni front gde je učestvovao u bici na Somi. Tokom rata učestovao je u čitavom nizu većih i manjih okršaja. Kraj rata dočekao je u činu pukovnika, kao štapski oficir u 47. (2. londonskoj) diviziji.
Po završetku Prvog svetskog rata mnogi perspektivni mladi oficiri koji su tokom rata stekli visoke činove vraćeni su u status koji su imali pre izbijanja sukoba. Tako se Montgomeri ponovo vratio na čin kapetana i komandanta čete u 1. vorvikšajerskom puku.
Period između dva svetska rata
Godine 1921. Montgomeri je postavljen za štapskog oficira brigade stacionirane u Korku koji se nalazi u regionu koji je bio poprište najžešćih okršaja tokom englesko-irskog rata. Uprkos činjenici da je njegovog rođaka ubila IRA 1920, kao i da se imanje njegove porodice nalazilo u okrugu Donegal u kojem su se vodile borbe, Montgomeri nije sprovodio ličnu osvetu i njegovi postupci tokom sukoba ni izdaleka nisu bili tako surovi kao postupci njegovog kolege oficira Artura Persivala. Po dolasku u Kork, Montgomeri je zatražio od pripadnika svojih jedinica da se ponašaju besprekorno iako je kasnije, nakon nekoliko neuspelih pokušaja da locira i uništi jedinice organizacije IRA, izjavio da "uopšte nije brinuo o tome koliko će kuća spaliti" tokom ovakvih akcija. Uprkos ovakvoj izjavi Montgomeri je stekao poštovanje svojih neprijatelja pa je čak i jedan od oficira organizacije IRA, Tom Bari, izjavio da se Montgomeri "uvek ponašao sasvim korektno". Montgomeri je ubrzo shvatio da se radi o sukobu u kojem se ne može pobediti i da je jedino pravo rešenje povlačenje britanskih jedinica. Godine 1923. napisao je da je "jedino rešenje dozvoliti im (Ircima) da oforme neku vrstu irske vlade i pustiti ih da sami uguše pobunu".
Spencer, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.267, što je 88 (-2,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bernard Montgomery
Period između dva svetska rata
Godine 1927. oženio se sa Elizabet Karver. Iste godine unapređen je u čin potpukovnika i dobio je komandu nad 1. bataljonom 1. vorvikšajerskog puka sa kojim je službovao u Palestini, Egiptu i Indiji. Ubrzo je unapređen u pukovnika i postavljen za instruktora u Vojnoj školi Indijske armije u Keti u Indiji. Godine 1937. dobio je komandu nad 9. brigadom. Iste godine doživeo je i veliku ličnu tragediju — njegova supruga se teško razbolela i umrla. Sledeće godine unapređen je u general-majora i poverena mu je komanda nad 8. divizijom stacioniranom u Palestini.
Drugi svetski rat
Britanija je objavila rat Nemačkoj 3. septembra 1939. god, dva dana nakon što je Hitler napao Poljsku. U to vreme Montgomeri je tek bio postavljen za komandanta 3. divizije koja je bila raspoređena u Belgiji kao deo Britanskog ekspedicionog korpusa. Nemački napad na Francusku u sklopu kojeg su napadnute i Holandija i Belgija, počeo je 8. maja 1940. god. U nemogućnosti da zaustavi nemačko napredovanje, Britanski ekspedicioni korpus se povukao do francuske luke Denkerk gde su se britanske i francuske snage uskoro našle u okruženju. U cilju spasavanja preko 300.000 britanskih vojnika britanski Generalštab pokrenuo je opštu evakuaciju britanskih snaga iz Francuske pod nazivom Operacija Dinamo. Evakuacija je počela 26. maja. Tokom evakuacije, Montgomeri je komandovao 2. korpusom i bio je jedan od 330.000 britanskih i francuskih vojnika koji su uspešno evakuisani do završetka operacije 4. juna.
Severna Afrika i Italija
Montgomeri osmatra napredovanje britanskih tenkova, severna Afrika, novembar 1942. god.|thumb|desno|300px Po povratku u Britaniju Montgomeri je unapređen u čin general-pukovnika i vršio je razne dužnosti sve dok ga u avgustu 1942. god. Alen Bruk nije predložio Čerčilu za komandanta britanske 8. armije u Severnoj Africi. S obzirom na okolnost da je Čerčilov omiljeni kandidat za ovu funkciju, general Got poginuo u avionskoj nesreći na povratku u Kairo, Čerčil nije imao ništa protiv Montgomerijevog naimenovanja za komandanta 8. armije.
Montgomeri je takođe vrlo brzo uspeo da popravi moral britanske 8. armije ali je to učinio na račun ugleda svog prethodnika generala Okinleka. Njegov neobičan i ponekad uvredljiv način ponašanja prouzrokovao je brojne komentare koji su se uglavnom odnosili na njegovu sposobnost da komanduje armijom. Nastojao je da uspostavi blizak kontakt sa običnim vojnikom i trudio se da se što češće pojavljuje u jedinicama koje su se nalazile na prvoj borbenoj liniji. Glavne kritike koje su do tada stizale na račun 8. armije odnosile su se na njenu razjedinjenost i lošu koordinaciju zbog čega su pojedine jedinice često samostalno morale da vode neke od najžešćih borbi sa neprijateljem. U nameri da ispravi ove greške, Montgomeri je puno pažnje posvetio detaljnom planiranju budućih operacija uključivši aktivno u pripremu planova sve komandante jedinica koje su činile 8. armiju. Mere koje je preduzeo kao i nov pristup osnosu između njega kao komandanta armije i svojih vojnika vrlo brzo su dale pozitivne rezultate. Britanska 8. armija oporavila se od prethodnih neuspeha i bila je spremna da dočeka Nemce na dobro utvrđenim položajima kod El Alamejna.
U bici kod Alam Halfe, koja je počela 31. avgusta 1942. god, Romel je pokušao da probije britansku liniju fronta i opkoli 8. armiju. Upozoren na predstojeću Romelovu ofanzivu zahvaljujući obaveštajnim podacima koje je prikupila Ultra, Montgomeri je uspeo sa zaustavi nemačko napredovanje. Po završetku ove bitke Montgomeri je kritikovan zato što nije prešao u gonjenje nemačkih jedinica koje su se povlačile. Međutim, jedna od Montgomerijevih najboljih osobina bila je ta što je mogao dobro da proceni sposobnosti jedinica pod svojom komandom. Prema njegovoj proceni, 8. armija nije bila sposobna da se upusti u pokretnu bitku mehanizovanih jedinica koja je odgovarala Romelovom načinu ratovanja.
Uprkos tome što je Čerčil razrešio dužnosti Okinleka zbog nedovoljne agresivnosti, Montgomeriju je ostavljeno više vremena nego što je Okinlek tražio za pripremu ofanzive koja je počela bitkom kod El Alamejna. Do Montgomerijevog preuzimanja komande kampanja u severnoj Africi ličila je na klackalicu; obe strane su dobijale bitke ali ni jedna nije stekla odlučujuću prednost. Montgomeri je bio svestan toga i odlučio je da se ne upušta u borbu sve dok ne bude bio u stanju da ostvari odlučujuću pobedu. U sklopu priprema za ofanzivu zdušno se zalagao za detaljno planiranje operacija i kvalitetnu obuku jedinica. Oklopne snage koje su mu stavljene na raspolaganje u sklopu ovih priprema bile su znatno veće od onih koje su bile dostupne Okinleku. Do početka bitke kod El Alamejna, britanska 8. armija imala je preko 800 tenkova američke proizvodnje.
Druga bitka kod El Alamejna počela je 23. oktobra i završila se 12 dana kasnije prvom značajnijom pobedom saveznika u Drugom svetskom ratu. Montgomeri je pravilno predvideo dužinu trajanja bitke i visinu gubitaka koji su iznosili 13.500 ljudi.
Posle pobede kod El Alamejna, Montgomeri je proglašen za viteza i unapređen u čin punog generala. Britanska 8. armija prešla je u gonjenje nemačkih jedinica koje su se povlačile ka zapadu. Zahvaljujući velikoj premoći u tehnici i ljudstvu, Montgomeri je vršio stalan pritisak na nemačke trupe u povlačenju onemogućivši Romela da se utvrdi na nekom od povoljnih položaja duž pustinjskog puta. Dana 6. marta 1943. god. uspešno je odbijen poslednji Romelov napad na razvučeni poredak britanske 8. armije u blizini Medenina. Britanci su se ponovo sukobili sa Nemcima, na staroj francuskoj utvrđenoj liniji poznatijoj pod nazivom Maret linija. Borbe oko Maret linije vođene su u periodu od 20-27 marta. Montgomeri, koji je predvideo snažan nemački otpor na ovom položaju, naredio je delu svojih jedinica da u širokom luku izvrši obilazak desnog krila Maret linije. Zahvaljujući ovom manevru, nemačke i italijanske jedinice bile su prinuđene da napuste utvrđene položaje i povuku se dublje u Tunis.
Kampanja u Severnoj Africi pokazala je da u engleskoj vojsci još uvek postoji visok moral (broj bolesnih vojnika i dezertera je smanjen na najmanju moguću meru). Takođe, tokom ove kampanje došla je do izražaja odlična saradnja između različitih rodova vojske kao i odlično razrađen sistem snabdevanja armije u nastupanju.
Sledeća velika saveznička operacija bila je Operacija Haski, kako je nazvan plan iskrcavanja na Siciliji. Tokom ove kampanje ispoljila se zategnutost u odnosima između Montgomerija i američkih generala. Montgomeri je iskoristio uticaj tokom planiranja operacije da nametne svoj plan bitke što je izazvalo negodovanje kod američkih generala Patona i Bredlija. Kasniji razvoj bitke na terenu bio je dodatni razlog za pogoršanje odnosa između engleskog i američkih generala.
Normandija
Montgomeri se vratio u Britaniju da bi preuzeo komandu nad 21. grupom armija koja je činila zemaljsku komponentu savezničkih snaga koje su se pripremale za izvođenje Operacije Overlord, kako je nazvano planirano iskrcavanje u Normandiji. Planiranje operacije trajalo je skoro dve godine. U poslednjoj fazi planiranje operacije preuzeo je načelnik generalštaba vrhovnog savezničkog komandanta. Montgomeri je ubrzo shvatio da je plan operacije veoma ograničen zbog čega se zalagao za njegove izmene po kojima je u prvom napadačkom talasu, umesto tri, trebalo da bude angažovano pet divizija. Kao i prilikom preuzimanja komande nad britanskom 8. armijom, Montgomeri je često obilazio jedinice pod svojom komandom podižući moral vojske svojim borbenim govorima i lično kontrolišući sprovođenje obuke. Dana 7. aprila i 15. maja obrazložio je svoju strategiju prilikom buduće operacije u školi Sent Pol. U svom izlaganju predvideo je bitku koja je trebalo da traje 90 dana. Po njemu, bitka je trebalo da se završi izbijanjem savezničkih jedinica na reku Senu. Proboj nemačke linije fronta i obilazni manevar kroz unuštrašnjost Francuske trebalo je da izvrše američke jedinice oslanjajući se na grad Kaen koji bi do tada već bio u rukama britanskih i kanadskih jedinica.
Montgomeri je u velikoj meri bio zaslužan za uspeh savezničkog iskrcavanja u Francuskoj. Ajzenhauer i njegov načelnik generalštaba, general-pukovnik Badel Smit rekli su američkom vojnom izveštaču, Druu Midltonu sledeće: "Niko drugi nije mogao da nas prebaci preko kanala u Normandiju.... Bez obzira šta drugi govorili o njemu, on nas je doveo tamo". Tokom teških borbi u Normandiji, koje su trajale dva i po meseca, Montgomeri nije bio u mogućnosti da u potpunosti realizuje svoj plan, ali je serijom snažnih ofanzivnih akcija uspeo da veže glavninu nemačkih snaga za britanski i kanadski sektor čime je olakšao proboj nemačkog fronta od strane američkih jedinica.
Napredovanje ka Rajni
Značajno povećanje u broju američkih jedinica (sa 2 na 5 divizija tokom D-dana i sa 72 na 85 divizija u 1945) učinilo je politički nekorektnim dalji opstanak Montgomerija kao vrhovnog komandanta savezničkih kopnenih trupa u Evropi. Zbog toga je Ajzenhauer, koji je nastavio da vrši funkciju vrhovnog komandanta savezničkih snaga u Evropi, preuzeo i ovu funkciju, dok je Montgomeri ostao na mestu komandanta 21. grupe armija koja je uglavnom bila sačinjena od britanskih i kanadskih jedinica. Montgomeri se snažno protivio ovoj promeni iako je ona bila planirana još pre početka invazije. Vinston Čerčil je uzbrzo zatim unapredio Montgomerija u čin feldmaršala kako bi kompenzovao za gubitak pozicije vrhovnog komandanta kopnenih snaga.
Uprkos smeni, Montgomeri je i dalje zadržao veliki uticaj na dalji tok odvijanja savezničkih operacija. Uspeo je da ubedi Ajzenhauera u ispravnost svoje strategije odlučujućeg prodora u pravcu Rurske oblasti, koja je trebalo da okonča rat do Božića. Ova operacija, poznatija pod nazivom Operacija Market Garden, izvedena je tokom septembra 1944. god. Plan operacije uopšte nije ličio na dotadašnje Montgomerijeve planove: ofanziva je bila smela i loše planirana. Operacija Market Garden nije postigla željeni cilj, a savezničke snage su pretrpele značajne gubitke. Najgore je prošla britanska 1. padobranska divizija koja je izgibila više od tri četvrtine ljudstva. Montgomerijeva opsednustost prodorom u pravcu Rura odvukla mu je pažnju od realizacije operacije oslobađanja Antverpena i čišćenja oblasti oko ove luke koja je bila od izuzetnog značaja za snabdevanje savezničkih jedinica.
Kada je 16. decembra 1944. god. usledio iznenadni nemački napad preko Ardena, kojim je otpočela Bitka za izbočinu, front američke 12. armijske grupe je rascepljen, a veći deo američke 1. armije našao se na severnom krilu izbočine. Komandant armijske grupe, general Bredli se zatekao u Luksemburgu, na južnom boku izbočine zbog čega je imao velike teškoće da uspostavi efektivnu komandu nad američkom 1. armijom. Montgomeriju, koji je bio najbliži saveznički komandant, Ajzenhauer je 20. decembra, uprkos snažnom Bredlijevom protivljenju, poverio komandu nad Kortni Hodžisovom 1. armijom i američkom 9. armijom. Montgomeri je odmah obišao sve američke komandante i uspostavio stalnu vezu sa njima. Izvršio je pregrupisanje britanskog XXX korpusa koji je predstavljao stratešku rezervu, reorganizovao je američke odbrambene položaje i naredio povlačenje iz Sent Vita. Nemački komandant 5. oklopne armije, fon Majntofel je rekao: "Akcije američke 1. armije pretvorile su se u čitavu seriju individualnih zaštitnih borbi. Montgomerijev doprinos se sastojao u tome što je čitav niz izolovanih borbi pretvorio u koherentnu bitku vođenu prema jasno definisanom planu. Njegovo odbijanje da se upusti u preuranjene i izolovane kontra-napade omogućilo je Amerikancima da prikupe rezerve i da onemoguće dalje proširenje nemačkog proboja."
Montgomeri je u februaru 1945. god. nastavio sa napredovanjem u pravcu Rajne u sklopu operacija Veritabl i Grenejd. Posle prelaska Rajne 24. marta, Montgomeri je odsekao Dansko poluostrvo da bi 4. maja primio predaju nemačkih snaga u severnoj Nemačkoj, Danskoj i Holandiji.
Posle rata
Posle rata, Montgomeri je 1946. god. proglašen sa Prvog vikonta Montgomerija od El Alamejna. Vršio je funkciju načelnika generalštaba u periodu od 1946. do 1948. god, ali je na ovoj funkciji bio veoma neuspešan zato što su mu nedostajale strateške i političke veštine. Zatim je postavljen za vrhovnog komandanta ili predsedavajućeg komiteta komandanata zapadnog saveza. Bio je dobar generalni inspektor i organizovao je nekoliko odličnih vojnih vežbi, ali je bio veoma zadovoljan kada ga je 1951. god. Ajzenhauer imenovao za svog zamenika i pomoćnika u poslu stvaranja Severnoatlantskog saveza (NATO). Na ovoj funkciji je ostao sve do 1958. god.
Montgomeri i javnost
Pre penzionisanja, neki Montgomerijevi stavovi, kao što je npr. pitanje rase, često su bili javno kritikovani. Nakon što je javnost saznala kakve poglede na svet Montgomeri ima, njegova reputacija je naglo opala. Njegovi memoari okarakterisani su kao arogantni hvalospev samome sebi. Montgomeri je žestoko kritikovao svoje saborce, a naročito Ajzenhauera (koga je između ostalog optužio i da je zahvaljujući njegovoj nesposobnosti rat trajao godinu dana duže) što je za posledicu imalo prestanak njihovog prijateljstva. Javno se divio Aparthejdu i kineskom komunizmu pod rukovodstvom Mao Ce Dunga. U isto vreme, bio je jedan od najvećih protivnika homoseksualnosti u Ujedinjenom Kraljevstvu, tvrdeći da je Akt o seksualnim prestupima iz 1967. god. pogodan samo za ismevanje "i da se takve stvari mogu tolerisati u Francuskoj, ali mi smo ipak Britanci - hvala bogu." Da ironija bude veća, u knjizi "Do gole kože" objavljenoj 2001. god, Montgomerijev zvanični biograf i dugogodišnji prijatelj Najdžel Hamilton napisao je da je Montgomeri bio "prikriveni homoseksualac" koji je imao "kvazi ljubavne afere" sa mnogim mladićima i dečacima ali da sa njima nije imao seksualne odnose. Međutim, ova tvrdnja nije bila potkrepljena konkretnim dokazima.
Montgomeri je umro 1976. god. u svom domu u Altonu u Hempširu, a sahranjen je u obližnjem crkvenom dvorištu crkve Svetog krsta u Binstedu, nakon državnog pogreba u kapeli Sv. Đorđa u Vindzoru.
Karakter i kontroverze
Montgomeri je bio veoma kompleksna osoba. Iako je bio daleko od savršenstva, ipak je bio veliki i uspešan general zahvaljujući napornom radu, odbijanju da se pokori mrtvim običajima i otvorenom, čistom i senzitivnom umu. Bio je humanista koji je uspevao da među svojim potčinjenim vojnicima i starešinama probudi veliku lojalnost. Montgomeri je verovao da je u 20. veku najvažnije objasniti vojnicima zašto se bore i da naredbe i planovi moraju biti jasni. Zbog toga se češće obraćao običnim vojnicima koje je imao pod svojom komandom nego što je to činio kada su oficiri u pitanju. Njegovi ljudi nastavili su da ga strastveno brane i posle rata što je odlično zapamtio britanski istoričar Ričard Holms kada se kritički izražavao o Montgomeriju. Njegova preterana opreznost, koja je često kritikovana, poticala je od njegovog poštovanja prema životu i želje da ne žrtvuje uzaludno svoje vojnike na način na koji su to činili generali u Prvom svetskom ratu. Montgomeri je smatrao da je jedna od najvažnijih uloga vojnog komandanta da motiviše svoje ljude za borbu.
S druge strane, u privatnom životu je bio veoma težak čovek. Montgomeri se loše razumeo sa svojim vršnjacima i najveći deo vremena proveo je družeći se sa mlađim oficirima. Bio je bezosećajan, uobražen i razmetljiv. Nije bilo lako poznavati ga i nije imao osećaj lojalnosti u odnosu na štapske oficire koji su mu bili neposredno potčinjeni. Njegov podcenjivački i ponekad uvredljiv stav prema drugima često je poticao loša mišljenja o njegovoj sposobnosti i ličnosti. Moglo bi se reći da su njegovi neuspesi usledili kada je dopustio da njegova želja za slavom pokvari njegovo pažljivo planiranje što je uticalo na njegovu uobičajenu opreznost.
Često su Montgomerijeve izjave o bitkama, kao i o samom njihovom vođenju činile osnov za kontroverze. Tokom čitave karijere, Montgomerijeva naređenja bila su jasna i kompletna, ali je njegova komunikacija sa oficirima koji su bili iznad njega u lancu komandovanja, bila mutna i nekompletna. Tokom bitke za Normandiju, naveo je Ajzenahuera da poveruje da on pokušava da realizuje proboj iz mostobrana, dok je u naređenjima upućenim svojim potčinjenima ublažavao postavljene ciljeve. Na primer, neposredno pred početak Operacije Gudvud, nije naveo Falez kao jedan od ciljeva, ali o tome nije obavestio SHAEF. Često je svoje pretpostavljene dovodio do ludila delom zato što nije dozvolio da konvencije umanjuju vojnu efikasnost, delom zato što je prezirao autoritet i zato što nije bio spreman da se zatekne u situaciji u kojoj nije imao kontrolu, a delom i zato što je bio veoma teška osoba. Badel-Smit mu je jednom rekao "Možda je odlično služiti pod tobom, teško služiti uz tebe, ali budi siguran da je pakleno služiti iznad tebe!". Često je imao problema da javno prizna da njegove operacije nisu išle po planu, čak i onda kada bi u konačnom ishodu bile uspešne (Normandija) ili neuspešne (Operacija Market Garden, za koju je tvrdio da je 90 % bio uspešna).
Hughson, California
Hughson je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.640 stanovnika.
Cedda, Siena
Cedda je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 302 m.
Sveji
Sveji (švedski: Svear, latinski: Suiones ) je ime drevnog sjevernogermanskog plemena koje je živjelo na tlu današnje Švedske.
La Ventana, Mexicali
La Ventana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Cink fosfat
Cink fosfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 386,170 Da.
Sveji
Götaland i Svealand, dvije najjužnije švedske tradicionalne regije, dobile su imena iz malih prahistorijskih klanova koji su naseljavali centralnu Švedsku Sveja i Gota.Oni su se negdje oko 1000. ujedinili u zajedničku državu - nukleus iz kog je izrasla današnja Švedska.
Seut I
Seut I je bio kralj Odriskih Tračana od 424. do 410. pne. Bio je nećak kralja Sitalka, a svom stricu je uzrokovao propast pohoda na Makedoniju primivši mito od kralja Perdike II. Nakon što je postao kralj, natjerao je grčke kolonije na trakijskoj obali da mu plaćaju danak. Godine 411. pne. je Seut vodio pohod protiv atenskih kolonija, ali u njemu nije imao previše uspjeha. Godine 410. pne. je teško obolio i umro. Naslijedio ga je Amadok.
Sveji
Goti su živjeli po Östergötlandu, Västergötlandu i Smålandu a Sveji po Upplandu, Västmanlandu i Södermanlandu.
Iz njihovog antičkog imena za kraj u kom su živjeli Svea Rike (Kraljevstvo Svea) izvedeno je današnje švedsko ime - Sverige, za Švedsku.
Bernard Montgomery
Karakter i kontroverze
U Ujedinjenom Kraljevstvu Montgomeri je ostao zapamćen naročito po svojoj pobedničkoj kampanji u severnoj Africi, koja se, zajedno sa Bitkom za Staljingrad, često smatra prekretnicom u Drugom svetskom ratu. Drugačija priroda sukoba sa SAD značila je da je njegova reputacija u završnim godinama rata u Evropi bila obeležena kontroverzama, naročito kada je u pitanju Bitka za izbočinu kada su do izražaja došle njegove vrline i njegovi nedostaci.
Odmah posle Bitke za izbočinu, Montgomeri je 7. januara 1945. god. održao konferenciju za štampu na kojoj je zasluge za savezničku pobedu pripisao sebi umanjujući ulogu koju su u postizanju pobede imali američki generali, a naročito Paton. Mnogi njegovi komentari su bili nepromišljeni, kao što je izjava da je zbog pogoršanja situacije Ajzenhauer morao da mu prepusti komandu nad severom kao i uvredljiva izjava na Patonov račun po kojoj ga je Montgomeri spasao poraza. Na konferenciji za štampu Montgomeri je izjavio da je smatrao da se protivofanziva odlično odvija i nije dao objašnjenje zašto je sa zakašnjenjem krenuo u protivofanzivu tek 3. januara. Prema Čerčilu, američke jedinice pod Patonovom komandom, koje su napale nemački klin sa juga, konstantno su napredovale, ali veoma sporo i uz velike gubitke dok je Montgomeri pokušao da izbegne ovu situaciju. Nemci su snimak konferencije za štampu, propraćen zajedljivim komentarima emitovali preko radija što je dodatno razbesnelo Amerikance.