cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lalića kula
Lokacija
Graditeljska cjelina Lalića kula sa dvorima u Ljubuškom smještena je na jugoistočnoj padini brda Buturovice, u mahali na istočnom periferiji grada Ljubuški, a sa južne strane starog puta prema Starom gradu Ljubuškom.
Historija
Kako je bilo uobičajeno u Bosni i Hercegovini u vrijeme turske uprave feudalci-spahije gradili su kule, stambeno-fortifikacijske objekte sa pratećim stambenim aneksom odžakom-konakom. Predstavlja poseban tip starije muslimanske kuće...poluutvrđeni dvorac feudalaca i, po svoj prilici, izdanak stambene kulture srednjeg vijeka. Ovaj tip objekata nalazimo na cijeloj teritoriji Bosne i Hercegovine, a gradili su ih „spahije i zaimi na svojim imanjima i kapetani po središtima svojih kapetanija.
U toku 2009. godine vlasnik je djelimično obnovio kulu i kuću za stanovanje. Ostali objekti su u ruševnom stanju.
Opis
Lalića kula izgrađena je 1774. Godine. To je zgrada sa visokim prizemljem i dva sprata. U osnovi je četverougaonik 6.00 x 6.35m. Ukupna visina kule je 10.35m. Uz kulu nalaze se još kuća za stanovanje sa stajom i kovačnicom u podrumu, kuća kuhača, kuća za poslugu i čatrnja. Kuća za stanovanje sa stajom i kovačnicom u podrumu je četverougaoni objekat pokriven četverovodnim krovom. Dimenzije objekta su 9.50 x 9.50m. Zidana je lomljenim kamenom krečnjakom u krečnom malteru sa provezanim tesancima na uglovima objekta. Međuspratne konstrukcije su na svim etažama hrastove grede koje su i danas u dobrom stanju. Krov kuće bio je četverovodni, sada je trovodni. Pokrov su bile ploče kamena škriljca, sada je crijep. Cjelina je ograđena avlijskim zidovima, djelimično oštećenim. Kompleksu pripadaju i dva objekta izvan zidina.
Meso
thumb|right|250px|Meso u raznim oblicima Meso je životinjsko mišićno tkivo koje se koristi za ishranu ljudi i životinja. Meso se sastoji od mišićnih vlakana sa određenim sadržajem masnoće i veznog tkiva (mada se nekada u meso ubrajaju i ostali nemišićni organi kao pluća, jetra, bubrezi, mozak i dr.)
Lalića kula
Opis
Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine
Meso
Vrste mesa po porijeklu
thumb|300px|Dijelovi govedine
Govedina
1. vrat
3. rebra
4. pržolica (ramstek)
5. hrbat (rozbif)
6. hrbat (rozbif)
7. pisana pečenka (biftek)
10. rame (ribica), plećka (lopatica)
11. but
12. vrh kuka
13. lopatica
14. stražnja goljenica
thumb|300px|Dijelovi svinjetine
Svinjetina
Za razliku od govedine, svinja je vrlo korisna životinja, jer se za prehranu rabi gotovo cijela. Neke religije brane jedenje svinjetine.
<ol> <li> glava <li> vratina <li> leđa (leđna slanina) <li> podplećka <li> prsa <li> kotlet ili kare <li> kotlet ili kare <li> file (svinjska pisanica, lungić) <li> potrbušina <li> trbuh <li> lopatica <li> svinjski but (s orahom i salom) <li> but (nožica) <li> papci <li> rep </ol>
Toplinska obrada mesa
Odabir toplinske obrade mesa ovisi je li se meso priprema u komadu ili se sirovo reže na obroke i tek tada priprema.
Priprema velikih mesnih jela
thumb|Šunka
Kuhanje
Kuhanje (franc. bouillir) je obrada mesa, kojom se meso omekšava prenošenjem topline na meso putem kipuće vode, radi lakšeg žvakanja i daljnje probave. Trajanje kuhanja ovisi o vrsti mesa (perad se kuha brže od govedine). S obzirom da kuhanje može trajati više sati, kuhanje se ubrzava primjenom Papinovog lonca (također se rabi za kuhanje na velikim nadmorskim visinama). Kuhanje je prikladno za govedinu, teletinu, svinjetinu, ovčetinu, perad. Kuhana govedina je u Hrvatskoj specijalitet, a najpogodniji komadi za kuhanje su vanjski but, koljenica, goveđa prsa, lopatica i dopržolica.
Pirjanje
Kuhanje na pari (braiser) zovemo pirjanje ili dinstanje (oba pojma su regionalizmi, tur. püryan -> pirjati, njem. Dunst -> dinstati). Pirjanje je prikladno za tamna i svijetla mesa, a prethodnim salamurenjem meso omekšava i postaje ukusnije.
Pečenje
Pečenje (rôtir) je obrada mesa kojom se meso zagrijava bilo toplim zrakom (temperatura je u početku 250 °C, a kasnije se smanji na 120 °C), ili kontaktom mesa i ploče (ili rešetki) na kojima se meso nalazi. Pečeno meso odlikuje se boljim okusom od kuhanog, no nije tako mekano. Prikladno je za tamna i svijetla mesa. Mesu se tijekom pečenja ne dodaje tekućina, a nakon pečenja prije rezanja mora odstajati barem 15 minuta.
Pečenje u masnoći
Pečenje u masnoći (frire) prikladno je za svijetla i tamna mesa, iznutrice, odreske, filee, kotlete, pržolice, perad, mozak, žlijezde.
Prženje
Prženje je obrada mesa u većoj količini vrućeg ulja ili masti. Meso se mora mora pržiti u dovoljno velikoj tavi kako se temperatura prženja ne bi naglo smanjila i meso pustilo sok, te se počelo kuhati. Poprživanje mora trajati što kraće kako bi meso u sredini ostalo ružičasto.
Pirjanje
thumb|Gulaš
Metodisti
Metodisti, odnosno pripadnici "Evangeličke metodističke crkve" su sljedbenici protestanskog evangelističkog pokreta koji je nastao u 18. stoljeću pri Anglikanskoj crkvi radi obnove kršćanskog života i vjere. Metodisti su mnogobrojni u SAD. 2006. tvrdili su da ih u svijetu ima čak 75 miljuna.
Pat Cramer
Pat Cramer (Transvaal, 21. mart 1947 -), je bivši južnoafrički teniser koji je nastupao 1960-ih i 1970-ih. Najviše uspjeha je imao u igri parova, gdje je osvojio tri titule - dvije sa Mikeom Estepom (Birmingham 1973, Philadelphia 1974) i jednu sa Byronom Bertramom (Louisville 1976).
Ojo de Agua, Mezquitic
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1355 m.
Doble F, Padilla
Doble F je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Padilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
John Belushi
John Belushi (24. januar 1949 – 5. mart 1982) bio je američki komičar, glumac i muzičar, najpoznatiji po svom nastupu u TV-seriji Saturday Night Live i filmovima National Lampoon's Animal House i The Blues Brothers. Poznat je i kao brat glumca Jima Belushija. Albanskog je porekla.
Antignano, Napoli
Antignano je naselje u Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Kovrage
Kovrage je naselje koje se nalazi na Kosovu u opštini Istok.
Istoku pripadaju sljedeca naselja:Banja, Banjica, Begov Lukavac, Belica, Belo Polje, Verić, Vrelo, Dobruša, Donji Istok, Dragoljevac, Drenje, Dubrava, Đurakovac, Žakovo, Žač, Zablaće, Istok, Kaličane, Kašica, Kovrage, Koš, Krnjina, Lugovo, Ljubovo, Ljubožda, Malo Dubovo, Mojstir, Muževine, Novi Verić, Orno Brdo, Osojane, Poljane, Prekale, Prigoda, Rakoš, Sinaje, Srbobran, Saradran (Starodvorane), Studenica, Suvi Lukavac, Suvo Grlo, Sušica, Tomance, Trbuhovac, Tučep, Ukča, Crkolez, Crni Lug, Crnce i Šaljinovica.
Lew Gerrard
Poslije završetka karijere se preselio u Winston-Salem u američkoj državi Sjeverna Karolina gdje je radio kao trener. Danas se bavi trgovinom nekretninama.
Moara Nouă, Sălcioara
Moara Nouă je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Sălcioara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
La Sidra, Tumbiscatío
La Sidra je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1083 m.
Tocwogh
Bili su članovi plemenskog saveza Nanticoke (Swanton), dok Hodge kaže da su u vrijeme Johna Smiths (1608) bili saveznici Conestoga. Ostali nazici: Tockwaghs, Tockwhoghs, Tockwocks, Tockwoghes, Tocwoys, Toghwocks.
U planinama Jugoslavije
U planinama Jugoslavije (В горах Югославии) je sovjetsko-jugoslavenski igrani film snimljen 1946. u režiji Abrama Rooma i Eduarda Tisea. Radnja mu prikazuje drugi svjetski rat u Jugoslaviji i u njemu se kao likovi pojavljuju Ante Pavelić, Draža Mihailović, Tito i Erwin Rommel. Glavni je junak partizanski vođa po imenu Slavko Babić koji 22. juna 1941. diže ustanak protiv fašističkih okupatora po vijesti da je Hitler napao Sovjetski Savez.
Snimanje filma je započelo već u maju 1945. neposredno nakon završetka ratnih operacija, s time da je za interijere korišten opatijski hotel "Kvarner", a za eksterijere lokacija između Zagreba i Beograda.
Iako bi po objektivnim kriterijama trebao biti prvi dugometražni igrani film u historiji socijalističke Jugoslavije, taj status se tradicionalno davao Slavici, snimljenoj godinu dana kasnije. Razlog za to je u rezoluciji Informbiroa i sovjetsko-jugoslavenskom raskolu, nakon čega film u kome Tita glumi sovjetski glumac više nije bio politički "podoban". U planinama Jugoslavije je nakon toga završio u bunkeru na nekoliko decenija.
Crossac
Krosak je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Atlantska Loara koja pripada prefekturi Sen Nazer.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2136 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 82 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 25,85 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 10 metara (maksimalnoj 22 m, a minimalnoj 0 m).
Loma del Tanque, Santa Cruz Xoxocotlán
Loma del Tanque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Cruz Xoxocotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1628 m.
Wicocomoco
Wicocomoco, Algonquian pleme koje je u ranom 17- stoljeću živjelo na rijeci Wicomico, na istočnoj obali današnjeg Marylanda, a njihovo glavno naselje (1608) na južnoj obali rijeke u okrugu Somerset i Wicocomoco. Bili su niskoga rasta i govorili su jezikom drugačijim od Powhatana. Često su se udruživali sa Nanticoke Indijancima u borbama protiv kolonista. Prema Jamesu Mooneyu bilo ih je oko 400 (1600). Nakon mira sklopljenog 1668. između Nanticoka i Engleza, oni će uskoro nestat, osim nešto meleza koji su očuvali ime Wicocomoco.
Ne smiju se pobrkati sa istoimenim plemenom Wicocomoco iz Virginije.
Richard Warman
Richard Warman je kanadski advokat specijaliziran za sprečavanje širenja mržnje na internetu, posebno od strane ultradesničarskih, antisemitskih, neonacističkih i rasističkih grupa. Studirao je dramske umjetnosti na Univerzitetu Queen's odnosno pravo na Univerzitetu u Windsoru i Univerzitetu McGill, a karijeru pravnika započeo je na Saveznom sudu Kanade. Kasnije je radio za razne državne institucije, uključujući Kanadsku komisiju za ljudska prava (CHRC). Osim angažmana protiv ksenofobnih grupa i pojedinaca, istaknuo se i tužbom protiv teoretičara zavjera Davida Ickea zbog njegove knjige "Djeca Matrice". Prijava je rezultirala kaznom od 210.000 USD i uklanjanjem spornog sadržaja iz izdanja. U junu 2007. Warman je dobio nagradu "Saul Hayes" za ljudska prava od Kanadskog jevrejskog kongresa (CJC).
Madonnetta, Treviso
Madonnetta je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 257 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Wicomese
Wicomese, ratoborno Algonquian pleme konfederacije Nanticoke naseljeno nekada na području današjeg okruga Queen Anne's u američkoj državi Maryland. Swanton smatra da bi im Ozinies sa donjeg toka rijeke Chester mogli biti identični. Hodge ime Wicomese. U prvoj polovici 17. stoljeća učestvuju u žestokim napadima sa Susquehanna Indijancima na prve naseljenike otoka Kent (Isle of Kent). Hodge ovo pleme ne spominje, a njihovo ime drži za varijantu od Wicocomoco, jednog pelmena iz okruga Somerset.
Kell am See
Kel am Ze je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.890 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235058.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Kel am Ze se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 480 metara. Površina opštine iznosi 28,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.890 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 67 stanovnika/km².
Manastir Stuplje
Manastir Stuplje Srpske pravoslavne crkve u Bosni i Hercegovini, pripada Eparhiji banjalučkoj i nalazi se u naselju Gornji Vijačani, opština Teslić. Manastirska crkva posvećena je svetom arhanđelu Mihailu. Nalazi se 25 kilometara udaljen od manastira Liplja, u selu Gornji Vijačani, na rječici Manastirici koja se dva kilometra nizvodno ulijeva u Ukrinu.
Historija
U zapisu iz Kruševskog pomenika, zapravo pomeniku manastira Dobruna, koji je izgorio u požaru Narodne biblioteke u Beogradu 6. aprila 1941. godine, pominju se imena monaha iz Stuplja zajedno sa monasima manastira Liplja i to u dijelu Pomenika koji se datuje u drugu polovinu 15. vijeka.
U nekoliko knjiga prepisanih u Stuplju, koje su se do 1991. godine nalazile u zbirci slavonskog manastira Orahovice, pominju se stupljanski monasi. U bilješci iz 1696. godine u orahovičkom rukopisu se kaže „.. u ta vremena manastiri mnogi opustješe i sagorješe od prokletih i bezbožnih agarenskih čeda“, te da “ .. tada manastiri Stuplje i Liplje sagorješe i opustješe konačno.“ Navedeni opis se odnosi na vrijrme ratova Austrije i Turske od 1683-1690. godine.
Arheologija
Sve do 1994. godine manastir Stuplje je u nauci bio poznat samo kao pojam iz istorijskih izvora, smještan neodređeno na nepoznatu lokaciju u široj okolini Teslića. Tada su na lokalitetu Crkvište, otkopani temelji crkve, a tri godine potom i konaka i drugih pratećih zgrada manastirskog kompleksa Stuplja.
Opis
Iako je sam manastir još uvijek nedovršen, veliki dio obnove je završen, a odnosi se na spoljne radove. Radovi na unutrašnjosti manastira su u toku. Danas u njemu se redovno vrše liturgije. Ikonostas je urađen u vizantijskom stilu, a djelo je eparhijskog ikonopisca oca Velimira Klincova.
Casa del Duca, Livorno
Casa del Duca je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
La notte
La notte je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Michelangela Antonionija. Po žanru je drama, a protagonisti, koje tumače Marcello Mastroianni i Jeanne Moreau su ugledni i situirani milanski književnik i njegova supruga, čiji se brak nalazi u krizi. Radnja prati nekoliko sati u njihovom životu, kada zabava povodom izdanja muževe knjige potakne oboje supružnika da se udalje jedni od drugih, pri čemu muž pokušava iskoristiti priliku za preljubničku aferu sa kćeri bogatog industrijalca (čiji lik tumači Monica Vitti). La notte se, s obzirom na milje više klase u kome se odigrava radnja, kao i tematske motive otuđenja, smatrao prilično sličnim ranijem Antonionijevom ostvarenju L'avventura. Prikazan je na berlinskom festivalu gdje je osvojio Zlatni medvjed. Uz L'avventura se često navodi kao drugi dio trilogije koja će sljedeće godine završiti sa filmom L'eclisse.
Placerville, Idaho
Plaservil je grad u američkoj saveznoj državi Ajdaho.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 53, što je 7 (-11,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tremadok
Tremadocij je prva međunarodno priznata faza ordovicijskog periodaa paleozojske ere. Trajao je otprilike 9,7 miliona godina, od prije 488,3 do prije 478,6 Ma (miliona godina).
Tremadocij se dogodio na početku velikog uzdizanja morske razine (trangresije). Tada se razina mora povećala i ravnice su bile popljavljene. Dokazi prikupljeni u područjima oko Baltičkog mora i Skandinavije ukazuju da su bilo tri ili četiri takva događaja u tremadociju, s razinom mora koja se u međuvremenu spuštala na različite razine. U svakom slučaju, plitka mora su činila daleko veći dio površine planeta nego danas.
Međa odabrana za označavanja ordovicijskog perioda i tremadocijskog stadija je prilično korisna. S obzirom na korelaciju s naglim širenjem graptolita, konodonta i raznih vrsta trilobita, temelj tremadocija omogućava naučnicima da određuju srodnost ne samo između tih vrsta, nego i vrsta u drugim područjima. To čini lakšim određivanje nastanka mnogih drugih vrsta u odnosu na ordovicijski period.
Antonije Pantelić
Biografija
Osnovnu školu je završio je u Pričeviću kod Valjeva. Bogosloviju je završio u manastiru Krki 1991. godine. Diplomirao je na Duhovnoj akademiji u Moskvi 1996. godine. Bio je najbolji student generacije i stipendista fondacije partijarha moskovskog i sve Rusije Aleksija I. Odlukom Naučnog saveta Moskovske duhovne akademije od 25. maja 1996, jeromonahu Antoniju dodeljeno je naučno zvanje Kandidata bogoslovlja, za odbranjenu disertaciju na katedri Istorije pomesnih Crkava.
Kao učenik bogoslovije zamonašio ga je u čin male shime 23. septembra 1988. godine u manastiru Krki episkop žički Stefan (Boca). Rukopoložio ga je u čin jerođakona 1989, a u čin jermonaha je 5. januara 1991. godine u manastiru Žiči takođe episkop žički Stefan.
Na predlog patrijarha srpskog Pavla, Sveti arhijerejski sinod izabrao je, januara 2002, protosinđela Antonija za starešinu Podvorja srpske crkve u Moskvi. Na osnovu odluke Svetog arhijerejskog sinoda, mitropolit Nikolaj, 17. marta 2002, u Duhovnoj akademiji Svetog Vasilija Ostroškog u Srbinju, proizveo je protosinđela Antonija u čin arhimandrita.
Starešina je Podvorja srpske patrijaršije u Moskvi i predstavnik Srpske pravoslavne crkve u Rusiji. Predaje na Ruskom pravoslavnom univerzitetu i upravnik je katedre za liturgijsko bogoslovlje. Na predlog patrijarha srpskog gospodina Pavla izabrao ga je Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve na redovnom zasedanju maja meseca 2006. godine za vikarnog episkopa moravičkog. Hirotonisan je u sabornom hramu Svetog arhangela Mihaila u Beogradu 23. jula 2006. godine od strane patrijarha srpskog gospodina Pavla uz sasluženje mitropolita crnogorsko-primorskog Amfilohija, mitropolita dabrobosanskog Nikolaja, arhiepiskopa verijskog Jevgenija (Ruska pravoslavna crkva) i još 16 arhijereja i mnoštva sveštenika Srpske i Ruske pravoslavne crkve.
Episkop Antonije je 24. marta 2008. godine u Moskvi pred Međunarodnim akademijskim akreditacionim i atestacionim komitetom (MAAAK) odbranio naučni stepen doktora teoligije uz sva prava, privilegije i počasti, za naučnu disertaciju na temu „Bogosluženja u dohalkidonskim crkvama“. Vraćen iz Rusije zbog afera i čeka zamjenu obavljajući dužnost pomoćnika Njegovoj Svetosti patrijarhu Irineju u Beogradu.
Odlikovanja
Episkop Antonije Pantelić je dobio sledeća odlikovanja:
Hierba Buena (razvrstavanje)
Hierba Buena ima više značenja:
Jovan Ćulibrk
Jovan (svjetovno Neven Ćulibrk; Zenica, SFRJ, 16. april 1965) je slavonski episkop Srpske Pravoslavne Crkve.
Životopis
Rođen je 1965. godine u Zenici. Studirao je književnost u Banjoj Luci, a 1991. godine na Filozofskom fakultetu u Zagrebu je diplomirao južnoslovenske jezike i književnost. Teologiju je učio u Beogradu, diplomirao je na Duhovnoj akademiji u Srbinju. Zamonašio se 1993. godine u Cetinjskom manastiru, od kada predaje slavenski i srpski jezik i književnost u Bogosloviji Svetog Petra Cetinjskog.
Raniji protosinđel Jovan je i urednik u časopisu „Svetigora“ i Radiju Svetigore, a angažuje se i kao urednik za liturgičku književnost u projektu srpske kulture na internet-portalu „Rastko“. Za rad „Crno sunce i oko njega krug“ dobio je 1991. nagradu Matice srpske, a 2004. u Jerusalimu je dobio nagradu „Golda Meir“.
Tokom osamdesetih godina prošlog vijeka pratio je alternativne umjetničke pokrete na liniji Skoplje—Niš—Zagreb—Ljubljana i svakako je jedan od najzanimljivijih tumača srpske nacionalne i globalne pop kulture. Zanimljivo je da je protosinđel Jovan osmislio i vodio muzički projekat, čiji je epilog svojevrsna zbirka pjesama na stihove vladike Nikolaja u rok aranžmanu — „Pesme iznad Istoka i Zapada“.
U Pećkoj patrijaršiji boravio je od juna 1999, poslije izlaska Vojske Jugoslavije sa Kosova i Metohije, i starao se o prestonici Srpske Crkve, ostacima naroda i metohijskim svetinjama.
Episkop lipljanski Jovan, bivši protosinđel, a sada patrijarhov vikar, često boravi u Jerusalimu gdje predstavlja Odbor za Jasenovac. Tamo je takođe magistrirao na istoriografiji holokausta u Jugoslaviji, a trenutno radi na doktoratu vezanom za manje poznate aspekte antifašističke borbe u Jugoslaviji.
Jovan (Ćulibrk) izuzetno je zanimljiva, obrazovana ličnost. Poznat je i kao padobranac u mantiji. Podoficir je i rezervista čuvene 63. padobranske brigade iz Niša, a do sada je uknjižio 140 skokova.
Episkop
Za episkopa lipljanskog, patrijarhovog vikara, imenovan je na redovnom majskom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora koje je trajalo od 16. do 27. maja 2011. godine. On predstavlja i zastupa patrijarha srpskog u Pećkoj patrijaršiji i pred međunarodnom zajednicom na Kosovu i Metohiji. Od 4. oktobra 2011. episkop lipljanski se nalazi na čelu Kancelarije Odbora za Kosovo i Metohiju Svetog arhijerejskog sabora u Pećkoj patrijaršiji, a ujedno je i sekretar Odbora.
On je i dalje koordinator Odbora Srpske pravoslavne crkve za Jasenovac i predstavnik u Jerusalimu. Sveti arhijerejski Sinod Srpske pravoslavne Crkve izabrao ga je 2014. za episkopa pakračko-slavonskog a ustoličio ga je patrijarh srpski Irinej 14. septembra 2014. u Pakracu.
Marko Lurije
Marko Lurije (Marcus Lurius, 1. vijek pne.) je bio rimski flotovođa poznat po učešću u građanskim ratovima.
Za vrijeme sicilijanski ustanka je bio Oktavijanov guverner Sardinije. Kada je Sekstov admiral Menas godine 40. pne. napao Sardiniju, Lurije je ispočetka odbio napad, ali se na kraju ipak morao povući.
Usprkos tog neuspjeha, sačuvao je Oktavijanovo povjerenje te mu je godine 31. pne. Oktavijan povjerio komandu nad desnim krilom svoje flote u bitci kod Akcijuma. Lurije je zajedno sa Agripom tada uništio Antonijevu flotu.
Pokret za građanska prava (SAD)
desno|mini|280px|Glavne ličnosti pokreta za građanska prava: [[W. E. B. Du Bois, Malcolm X, Rosa Parks, Martin Luther King, Jr.]] Pokret za građanska prava (Civil rights movement) je izraz kojim se u kontekstu historije SAD označavaju nastojanja da se propagandom, agitacijom, demonstracijama, političkim lobiranjem i brojnim drugim, u pravilu nenasilnim akcijama kao što su demonstracije i bojkot i, izbore građanska prava za pripadnike crne, odnosno afroameričke zajednice u SAD, te ukine dotada institucionalna rasna segregacija i diskriminacija, te afroamerički državljani SAD izjednače u svojim pravima sa većinskim bijelcima. U užem smislu se pod time podrazumijeva kampanja koja se od sredine 1950-ih do kraja 1960-ih vodila, pretežno u državama američkog Juga, sa ciljem da se ukinu tzv. zakoni Jima Crowa koji su na razne, najčešće posredne načine, crnom stanovništvu spriječavali politički angažman, propisivala de jure rasna segracija a crnačko stanovništvo de facto stavljalo u neravnopravan i podređen socioekonomski položaj. Ona je pod vodstvom crnog baptističkog svećenika Martina Luthera Kinga, usprkos izrazitog neprijateljstva Demokratske stranke koja je dominirala američkim Jugom, a u nekim slučajevima i nasilnih i terorističkih akcija od strane lokalnih rasista, s vremenom uspjela steći široku podršku te sredinom 1960-ih potaknuti Johnsonovu federalnu administraciju i Kongres da donesu niz dalekosežnih zakona kojima su zakoni Jima Crowa ukinuti. Tako je afroameričko stanovništvo u SAD u formalnom smislu potpuno izjednačeno s bijelim, ali su Kingova kasnija nastojanja da se položaj crnaca poboljša u ekonomskom pogledu doživjela neuspjeh, odnosno koincidirala s nizom krvavih rasnih nereda i radikalizacijom unutar same crnačke zajednice koja će dodatno eskalirati nakon Kingovog ubistva 1968. godine. Usprkos toga, uspjeh tog pokreta često se uspoređuje s dostignućima ranijeg pokreta za indijsku nezavisnost, odnosno dokazom kako se i najradikalnija društvena promjena može postići mirnim putem, pa su brojni slični pokreti uzimali njega kao uzor, a za što je najnoviji primjer pokret za LGBT prava.
Pokret za građanska prava u SAD se često smješta u širi kontekst globalnog pokreta za građanska prava koji od sredine 20. vijeka postoji u gotovo svim zemljama svijeta.
La Providencia, San Juan Evangelista
La Providencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini San Juan Evangelista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 59 m.
Chaubatick
Chaubatick /=At the forked river; river which bounds, / pleme i selo Indijanaca Narragansett, konfederacije iz Rhode Islanda, jezična porodica Algonquian. Selo se 1651 nalazilo nekoliko milja od Providence, okrug Providence.
Chetniks! The Fighting Guerrillas
'Chetniks! The Fighting Guerillas' (Četnici! Borbena gerila) je američki igrani film snimljen 1943. u režiji Louisa Kinga. Napravljen je za vrijeme drugog svjetskog rata u propagandne svrhe, odnosno trebao je američkoj i svjetskoj publici pokazati kako se u tada okupiranoj Jugoslaviju protiv sila Osovine kao gerilci uspješno bore četnici na čelu sa pukovnikom Dražom Mihailovićem (koga je tumačio Philip Dorn). Film je u američkim kinima doživio veliki uspjeh, ali je relativno brzo povučen iz distribucije nakon što su krajem 1943. Saveznici odlučili da će umjesto četnika podržavati partizane. U samoj Jugoslaviji je prvi put prikazan tek početkom 1980-ih u okviru filmske TV-emisije 3, 2, 1... Kreni.
Santo Domingo, Nava
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Nava.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 287 m.
Bobby Fischer
Robert James "Bobby" Fischer (Chicago, 9. mart 1943 - 17. januar 2008) jedan je od najvećih igrača u historiji šaha. Osvojio je titulu svjetskog prvaka 1972. godine u meču sa Borisom Spaskim. Nakon toga prestao je igrati i odustao od obrane titule, pa je godine 1975. prvakom proglašen pobjednik mečeva kandidata Anatolij Karpov.
Godine 1992. odigrao je neslužbeni meč sa Spaskim u Herceg Novom. Time je prekršio američke zakone jer su Srbija i Crna Gora bile pod sankcijama. Početkom 2005. godine dobio je državljanstvo Islanda.
Biografija
2002. godine izašao je novinski članak u kojem su autori iznijeli tezu da je Riječanin, fizičar Paul Nemenyi mogući biološki otac Bobbyja Fischera. Naime kasnih 1930-ih Nemenyi je došao u kontakt s Reginom Wender Fischer, udanom za Hansa Gerhardta Fischera, roditeljima Bobyja Fischera Bračni par bio je simpatizer komunizma. 1945. godine su se rastali. Nemenyi jeste doista pokazivao brigu za Bobbyja i davao je njegovoj majci novac. Žalio se socijalnim službama da mu sin zbog psihičke nestabilnosti majke ne odrasta u poželjnim okolnostima. Polubrat Bobbyja znao je istinu, Bobby također, ali je šutio. Poslije očeve smrti, Peter Nemenyi potvrdio je da je Paul Nemenyi bio i otac Bobbyja Fischera.
Najmlađi velemajstor
Več kao trinaestogodišnjak, 1956., nastupio je na prvenstvu SAD. Privukao je pažnju svjetske šahovske javnosti briljantnom pobjedom nad Donaldom Byrnom. Kad je bio na vrhuncu karijere, početkom 1970-ih, rekao je da mu je to bila "partija života".
Rađanje legende
U slijedećih desetak godina, Fischer je osvojio prva mjesta na niz međunarodnih turnira. Često je dolazio u sukob s organizatorima turnira, jer je tražio ekstra-honorare i borio se za savršene uvjete. Iako su mu zamjerali tvrdoglavost, sitničavosti i grandomaniju, njegovi su zahtjevi obično bili opravdani. Svojim uspjesima, popularnošću i upornošću pomogao je i ostalim profesionalnim šahistima. Bio je bijesan na najjače sovjetske igrače, koji su dobivali plaću od države i nisu tražili posebne honorare i visoke nagrade na turnirima.
Smatrajući da su zbog velikog utjecaja sovjetske šahovske organizacije na FIDE uvjeti neravnopravni, nakon turnira kandidata 1962. (gdje je bio četvrti – pobijedio je Petrosjan) odlučio je ne igrati u ciklusu takmičenja za svjetsko prvenstvo. Igrao je na turnirima i za ekipu SAD na olimpijadama i uglavnom pobjeđivao. Između 1960. i 1971. igrao je na 25 turnira i 20 puta osvojio prvo mjesto.
Potpuno se posvetio šahovskoj igri. Nakon prvih uspjeha prekinuo je školovanje i nikada nije završio srednju školu. Nije ga zanimala umjetnost, znanost, politika, sport, niti seks.
Svjetski prvak
Bilo je jasno da je favorit mečeva kandidata, ali način na koji se obfischeraračunao s protivnicima bio je i ostao jedinstven u povijesti šaha. U četvrtfinalnom meču, igranom u Vancouveru 1971., pobijedio je Marka Tajmanova s čistih 6-0! Izgledalo je nemoguće da se tako nešto ponovi, ali polufinalni meč protiv Benta Larsena završio je jednako.
U pripremama meča sa svjetskim prvakom Borisom Spaskim postavljao je stalno nove zahtjeve i meč je bio blizu otkazivanja; krize su se nastavile i kada je meč počeo. U svijetu je vladalo golemo zanimanje za meč, koji je doživljavan i kao obračun usamljenog američkog genija s moćnim strojem komunističke imperije. Tadašnji američki ministar vanjskih poslova Henry Kissinger telefonom je razgovarao s Fischerom, nagovarajući ga da igra.
Meč je igran u Reykjaviku, glavnom gradu Islanda. Nagradni je fond bio dotad nezamislivih 250.000 dolara. U prvoj partiji, u jednostavnoj i potpuno izjednačenoj završnici, Fischer je napravio neshvatljivu grešku i izgubio.
Od treće do desete partije, Fischer je ponovo pokazao superiornost: pet je partija dobio, tri remizirao. Spaski je dobio 11. partiju, Fischer 13. Slijedila je serija od sedam remija, a zatim Fischer dobiva 21. partiju i time i meč, sa 12,5-8,5.
Pustinjak
Fischer je konačno otvario cilj kojem je podredio cijeli život. Dokazao je da je najjači na svijetu (tvrdio je da je realno bio najjači od svoje osamnaeste godine); postigao je svjetsku slavu, u SAD je postao nacionalni heroj, pobjednik nad komunizmom. Prema riječima njegovog odvjetnika, s nekoliko potpisa na ugovre za reklamiranje mogao je za tri tjedna zaraditi 1,2 milijuna dolara.
Fischer je međutim odbio igrati pod tim uvjetima. Nakon što su iscrpljeni svi rokovi, predsjednik FIDE, bivši svjetski prvak Max Euwe, proglasio je Karpova prvakom svijeta. Fischer nikada nije priznao tu odluku; on i danas sebe naziva svjetskim prvakom "jer nikada nije pobjeđen".
Nakon toga potpuno je nestao iz javnosti; heroj je postao legenda. Kolale su razne priče o tome gdje se zapravo nalazi. Povremeno su ga nalazili i pokušavali nagovoriti da ponovo zaigra, ali on je tijekom dvadeset godina sve ponude odbijao. Godine 1977. je npr. odbio ponude da za 250.000 dolara odigra jednu partiju u Las Vegasu, i tri milijuna dolara ekstra-honorara da nastupi na jednom turniru na Filipinima.
U njegovu fantazmu da mu titula pripada doživotno povjerovao je i američki Kongres (House of Representatives), koji ga je 1987. g. posebnom rezolucijom priznao za svjetskog šahovskog prvaka.
Emigrant
Godine 1992. prihvatio ponudu srpskog "tajkuna" Jezdimira Vasiljevića da na Svetom Stefanu odigra meč s nagradnim fondom od pet milijuna dolara. Protivnik je bio Boris Spaski, koji je u to doba daleko od svjetskog vrha. Meč je igran na deset pobjeda. Fischer je pobijedio sa 10-5 uz 15 remija, ali u šahovskom pogledu taj meč ne znači mnogo; samo povremeno pokazivao je bljeskove nekadašnje briljantnosti.
Međutim, igrajući taj meč Fischer je prekršio američki zakon, jer su SAD zbog rata u Hrvatskoj i BiH proglasile sankcije protiv Srbije i Crne Gore. Pogoršao je svoj položaj time što je dopis o tome na tiskovnoj konferenciji popljuvao (doslovno). Nakon završetka meča nije se više mogao vratiti u SAD, a bilo je jasno da će američka vlada tražiti izručenje i od zemalja u kojima boravi. Fischeru prijeti 10 godina zatvora, uz oduzimanje 3,65 milijuna dolara koliko je primio za pobjedu u tom meču.
Ponovno se posve povukao od svijeta i mijenjao zemlju boravka: Srbija, Njemačka, Mađarska, Hong Kong, Švicarska, Filipini, Japan. Mnogi obožavatelji u SAD borili su se, i još uvijek se bore, da se uhidbeni nalog poništi. Povremeno je izlazio u javnost sa žestokim antiameričkim i antižidovskom izjavama (iako je i sam Židov).
Virtualna egzistencija?
Kolika je legenda Fischer postao, pokazuje slijedeća priča. U kolovozu 2001. godine pažnju svjetskih masovnih medija privukla je senzacionalna vijest da Robert Fischer, anonimno, igra on-line partije na Internetu! Ova urbana legenda mjesecima je kružila među igračima koji igraju on-line na raznim serverima: anonimni igrač, nazvan "Mister X", igra brzopotezne partije, u otvaranju igra besmislene poteze, a zatim igra savršeno i uništava protivnike, čak i velemajstore. Široj publici priču je obznanio Nigel Short, jedan od najačih svjetskih igrača (1993. igrao meč za svjetsko prvenstvo sa Garijem Kasparovom). Po vlastitom priznanju, u seriji partija sa "Mister X-om" izgubio je osam partija, a nije dobio nijednu!
Short je također izjavio da je tajanstveni suigrač odgovorio na nekoliko pitanja tipa "s kim je Fischerigrao u 3. kolu međuzonskog turnira u Tunisu 1967, koje su otvaranje igrali i koliko je poteza trajala partija".
Tijekom slijedećih mjeseci, na internetu su objavljene lavine diskusija i analize igre "Mistera X-a". Neki su smatrali da igrač koristi računalni program, dok su drugi dokazivali da se ipak radi o čovjeku. Moguće je, da se radi o kombinaciji obojega: jak šahist (svakako ne Shortovog nivoa), koji korssti munjevitost računala za konkretne analize, i istovremeno svoju ljudsku intuiciju da ispravi greške kakve programi rade.
Veliki, veliki majstor
U 15 godina potpune posvećenosti šahu razvio je golemo znanje, savršenu intuiciju i besprijekornu tehniku. Fischer "kao da zna sve i shvaća sve", pisao je Dražen Marović u prikazu njegove uvjerljive pobjede na turniru u Vinkovcima 1968. (Šahovski glasnik br. 12/1968).
Znao je i igrao sva šahovska otvaranja i u svima nalazio novosti. Poznavao je stilove svih velikih igrača prošlosti i svojih suvremenika. Imao je savršen osjećaj za poziciju i besprijekorno kombinirao.
Rano je razvio beskompromisni agresivni stil, nastojeći čak i s crnim figurama već u otvaranju preuzeti inicijativu i pobjediti u matnom napadu. Ako to ne bi uspjelo, demonsrirao je savršenu tehniku i u konačnicama. Po stilu, prethodnik mu je Aljehin, a nasljednik Kasparov.
Rijetke poraze doživljavao je zbog povremenog pretjeranog optimizma i nestrpljivosti u jednakim ili malo slabijim pozicijama. Moglo se dogoditi da bude nadigran, ako protivnik igra hladnokrvno i hrabro zgrabi priliku. To je uspjelo tada nepoznatom hrvatskom majstoru Vladi Kovačeviću, koji ga je besprijekorno nadigrao crnim figurama na turniru u Zagrebu 1970. godine.
Kontroverze
Pridružio se Worlwide Church of God i nakon osvajanja titule prvaka živio u njihovom naselju u Pasadeni. Godine 1977. napustio je crkvu, izjavivši da ona dobiva naređenja od tajne sotonističke svjetske vlade.
Godine 1984. pisao je urednicima izdanja Encyclopedia Judaica tražeći da njegovo ime bude uklonjeno. Isticao je da nije Židov i da nikada nije bio obrezan.
24. svibnja 1999 u Baguio (Filipini) izjavio je: "Amerika je potpuno pod kontrolom Židova (…) Ministar vanjskih poslova i ministar obrane su prljavi Židovi."
27. siječnja 2002. na intervjuu za radio u Reykajviku, glavnom gradu Islanda, poticao je islandsku vladu da zatvori američku vojnu bazu. "Ako odbiju otići, pošaljite im nekoliko pisama s antraxom."
Koliko je poznato, prvu sentimelntalnu vezu uspostavio je 1992, kada je imao 53 godine, s jednom 18-godišnjom Mađaricom. Navodno ga je ona nagovorila da odigra meč sa Spaskim. Godine 2000, dok je boravio na Filipinima, 22-godišnja Kineskinja Justine Ong rodila je njegovu kćerku; možda su se i vjenčali. Već iste godine, međutim, Fischer je preselio u Japan i živio sa Miyoko Watai, predsjednicom Japanskog šahovskog saveza i bivšom prvakinjom Japana za žene, s kojom je živio do odlaska na Island.
Neka literatura
Dimitrije Bjelica: Velemajstori izbliza, Sarajevo: Svjetlost, 1986.
Svetozar Gligorić: ''Meč stoleća. Spaski–Fišer, Rejkjavik 1972'', Beograd: Beogradski izdavačko-grafički zavod, 1972.
Aquidneck
Aquidneck /="at the island" ili "Isle of Peace,"/ otok i pleme Algonquian Indijanaca koje je pripadalo konfederaciji Narragansett. Ovaj naziv označava otok koji se nalazi u zaljevu Narragansett, koji je bio glavno sjedište sachema Miantonomo. Godine 1638. Roger Williams posreduje u prodaji otoka od Indijanaca za grupu doseljenika, viz.: William Coddington, Anne i William Hutchinson, William Dyer, John Coggeshall, Nicholas Easton, William Brenton i John Clarke, koji su osnovali Pocasset, i 1639 Newport.
Menas (admiral)
Menodor, također poznat i kao Menas (? - 35. pne.) bio je kilikijski pomorac, poznat kao flotovođa u službi vodećih rimskih političara svog vremena.
Vjeruje se da ga je oko godine 67. pne. zarobio Pompej tokom kampanje protiv kilikijskih pirata. Poslije ga je oslobodio i učinio svojim klijentom. Menas je uslugu vratio tako što se stavio u službu njegovog sina Seksta Pompeja koji je od 44. pne. iz svoje baze na Siciliji vodio rat s ciljem da svrgne režim Cezarovih nasljednika. U tome je Menas imao velikih uspjeha; koristeći metež nastao peruzinskim ratom, osvojio je godine 40. pne. Sardiniju, otjeravši tamošnjeg pro-oktavijanskog guvernera Marka Lurija, a potom i Korziku.
Sljedeće je godine, pak, sklopljen sporazum u Mizenu kojim je Drugi trijumvirat priznao Pompeja za gospodara središnjeg Mediterana. Menodor je, prema Plutarhovim navodima, prilikom ceremonije potpisivanja predložio Sekstu da pobije trijumvire i sam preuzme vlast nad Rimom, a što je Sekst odbio.
Godine 38. pne. je Menas, pak, izdao Seksta, organiziravši pobunu nakon koje je Sardinija prešla u trijumvirske ruke. Menas je za tu uslugu tražio da ga priznaju kao rimskog viteza. Godine 36. pne. je ponovno prešao na Sekstovu stranu, ali mu Sekst više nije vjerovao. Menas je ponovno prebjegao Oktavijanu. Godine 35. pne. je poginuo za vrijeme pohoda u Iliriku.
Menas se pojavljuje kao jedan od likova u Shakespeareovoj tragediji Antonije i Kleopatra.
Coweset
Coweset /= place of small pine trees, ili "At the Pine Tree Place"/ maleno pleme ili banda Algonquian Indijanaca nekada naseljeni na sjeveru Rhode Islanda, zapadno od rijeke Blackstone. Coweseti su bili pripadnici konfederacije Narragansett, ali njihovo porijeklo je od Nipmuca. Ostale varijante ovog imena su Cawesitt, Corveset, Cowweset, Cowwesit i Cowweseuck.
Maushapogue
Maushapogue /varijanta od Mashapaug =a large pond, ='great pond,' od massa,  'great'  + pog ili peag = 'pond' . Ili od massa-pe-auk = 'great water-land' /, jedno od ranih sela ili plemena američkih Indijanaca porodice Algonquian koji su obitavali na području današnjeg okruga Providence u Rhode Islandu. Bili su članovi konfederacije Narragansett (Sultzman), a istoimeno selo (1637) bilo im je glavno naselje.
Pablo, Montana
Pablo je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.254, što je 440 (24,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Granjas Ampliación Santa Rosa, Atenco
Granjas Ampliación Santa Rosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Atenco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5821 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2238 m.
Petrara, Isernia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 491 m.
Capellino, Benevento
Capellino je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Bremen (savezna pokrajina)
Slobodni hanzeatski grad Bremen (njemački: Freie Hansestadt Bremen) (je sa 404 km² najmanja pokrajina u sjevernom dijelu Njemačke, na donjem toku i na utoku Wesera i obuhvaća dva grada koji su međusobno udaljeni 60 km, Bremen i Bremerhaven. Ta su dva grada razdvijena pokrajinom Donja Saska. Osim sa Donjom Saskom, Bremenhaven na zapadu graniči sa Sjevernim morem. Ukupno oba grada zajedno (odnosno Pokrajina Bremen) imaju 664.000 stanovnika.
Općenito
Prema ustavu Bremena, država nosi ime "Slobodni hanzeatski grad Bremen" i dio je njemačke Republike i Europe. Nadalje, Bremenska država se svojim Ustavom izjašnjava za demokraciju, socijalnu državu, slobodu, zaštitu prirodnog okoliša, mir, i razumijevanje među narodima. Sva vlast u Bremenu proizlazi iz naroda.
Zakonodavstvo
Zakonodavnu vlast tvori Vijeće građana (uporedivo sa skupštinom pokrajine), čiji se članovi biraju u izbornim jedinicama Bremena i Bremerhavena na općim, neposrednim i tajnim izborima na rok od četiri godine. Osim toga, pravo na vršenje zakonodavne vlasti imaju građani i direktno, na referendumu. Vijeće građana se sastoji od 83 zastupnika. U gradu Bremenu se bira 67 zastupnika, od kojih su njih 66 istovremeno i članovi Gradskog vijeća Bremena i zajedno sa gradskim Senatom snose odgovornost za grad Bremen. Bremerhaven ima svoja vlastita gradska tijela: župana, gradonačelnika, upravni organ (Magistrat) i svoju Gradsku skupštinu.
Izvršna vlast
Izvršnu vlast ima Senat (uporedivo sa "zemaljskom" odnosno pokrajinskom vladom). Vijeće građana većinom glasova bira članove Senata na isto razdoblje na koje su i sami izabrani. Pri tome se prvo u odvojenom postupku bira predsjednik Senata. Jednu trećinu članova Senata mogu činiti državni savjetnici koje predlaže Senat, a bira Vijeće građana. U usporedbi sa vladama drugih pokrajina, Senat ima izraženo kolektivni karakter, što se očituje prije svega tako, da predsjednik Senata nema ovlasti usmjeravanja odlučivanja. Članovi Senata ne mogu istovremeno biti i članovi Vijeća građana.
Sudbena vlast
Sudbenu vlast provode nezavisni suci. Članove sudova bira tijelo sastavljeno od određenog broja članova Senata, Vijeća građana i sudaca.
Upravna podjela
Zemlja Bremen se sastoji od dva grada:
Stanovništvo
Stanovništvo prvobitno potječe od Donjosaksonaca i Frizijaca.
Priroda
Iako je Bremen malena pokrajina, ima puno neizgrađenih površina koje su prepuštene prirodi, koje su u oba dijela pokrajine uporedive. Uz rijeke Wümme, Lesum, Ochtum i Geeste su plodni močvarni pašnjaci, stari rukavci koji su dijelom pod zaštitom i puni su izvorne flore i faune. Ta područja su omiljena izletišta stanovnika oba grada.
Gospodarstvo
Značajne gospodarske djelatnosti su uvoz kave i izvoz automobila.
Bremen i Bremerhaven su uzeti zajedno, druga po veličini morska luka u Njemačkoj. Pri tome je težište posebno na prometu automobila, kontejnerski terminal i ribarska luka u Bremerhavenu kao i u Bremenu.
Dva dijela Pokrajine povezana su međusobno, ali i sa drugim dijelovima Njemačke, Cuxhavenom i Hamburgom elektrificiranom željeznicom, kao i autocestom A27.
Povijest
Zemlja Bremen je nasljednik srednjevjekovne tradicije hanze i duhovne kneževine Bremen koja je obuhvaćala velike dijelove područja između Vezera i Elbe. Nakon što je Vestfalskim mirom 1648. kneževina pripala Švedskoj a kasnije kraljevini Hannover, grad Bremen je ostao nezavisan carski grad. Zbog velike količine pijeska koju Vezer sa sobom donosi i odlaže na dno, trebalo je nizvodno graditi novu luku, izgrađene su nove, Vegesack, koji je danas dio grada Bremena, i Bremerhaven. U razdoblju od 1855. do 1867., prije negoje pristupio Sjevernonjemačkom savezu, je čak izdavao vlastite poštanske marke.
Nakon 2. svjetskog rata je Bremen bio luka vojske SADa, i bio u stvari svojevrsna američka enklava unutar britanske okupacijske zone, što je Zemlji nakon rata osiguralo nastavak postojanja kao samostalne Pokrajine.
Jezik
U pokrajini se govori bremenskim dijalektom.
Aristempa, Mezquitic
Aristempa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1450 m.
Neznanje
Neznanje je nedostatak znanja i informacije o nečemu. Posedovanje krivog znanja i informacije naziva se zabluda.
Nekad se neznanje i zabluda koriste kao sinonimi.
Viñedos Cuauhtémoc, Aguascalientes
Viñedos Cuauhtémoc je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1883 m.
Skandinavija
thumb|right|Skandinavska saradnja u 19. vijeku Skandinavija označava područje sjeverne Evrope, koje sačinjavaju Danska, Norveška i Švedska.
Ove zemlje djele vrlo srodne skandinavske jezike i njihovo zajedničko kulturno i historijsko nasljeđe.
Internacionalno gledajući, »Skandinavija« može također značiti Skandinavsko poluostrvo, koje sačinjavaju Norveška i Švedska, bez Danske, ali se ovaj izraz koristi samo u strogo geografskom značenju. Ponekad se pogrešno koristi izraz nordijske zemlje o Skandinaviji i obrnuto.
Etimologija
Jordanes (ca. 485-552) spominje da je Ptolomej pisao o ostrvu Scandza, i da na sjevernom dijelu ostrva živi jedno uporno pleme, koje sredinom ljeta četrdeset dana uzastopce ima dnevno svijetlo, a sredinom zimi isto tako ne vidi svijetla. Ptolomej je najvjerovatnije ova saznjanja dobio od Grka Pytheasa od Massalije (Marsej).
Colin McRae
right
Colin McRae (rođen u Lanarku, Škotska, 5. kolovoza, 1968. - 15. rujna 2007.), sin poznatog vozača reli utrka Jimmy McRaea, bivši svjetski reli prvak (engl. WRC - World Rally Championship).
Svjetski prvak bio je 1995.g., drugoplasirani 1996.g., 1997.g., 2001.g. i treće plasirani 2001.g. u Svjetskom prvenstvu u reliju. Momčadi Subaru pomogao je do naslova momčadskog prvaka svijeta u reliju 1995.g., 1996.g. i 1997.g., a momčadi Citroën 2003.g. 1996.g kraljica Velike Britanije, Elizabeta II. dodijelila mu je titulu MBE (Member of the British Empire).
Biografija
Colin je svoju reli karijeru počeo 1986.g. vozeći automobil model Talbot Sunbeam, kao stalni natjecatelj u Reli prvenstvu Škotske. Zbog svog stila vožnje Colin je često uspoređivan s poznatim finskim reli vozačem Ari Vatanenom. Colin je ubrzo napredovao na bolje modele vozila, prvo Vauxhall Nova, pa zatim i Ford Sierra XR 4x4. Prvi nastup na Svjetskom prvenstvu u reliju zabilježio je 1987.g. na Švedskom Reliju. 1989.g. ponovno je nastupio na relijima u Švedskoj i Novom Zelandu. 1991.g. postao je član britanske momčadi Prodrive Subaru koja se natjecala na Britanskom prvenstvu u reliju. Colin je bio dvostruki prvak Velike Britanije u reliju 1991.g. i 1992.g. Prema neslužbenim informacijama Colin McRae je poginuo zajedno sa svojim petogodišnjim sinom u helikopterskoj nesreći 15. rujna 2007. nedaleko od obiteljske kuće u Lanarkshire-u.