cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Relja Bašić
Biografija
Nakon karijere u Hrvatskom narodnom kazalištu (1956–1968), odlučio je prijeći u slobodne umjetnike. God. 1974. osnovao je Teatar u gostima, kojeg je vodio više od 30 godina. Odigrao je više od 4700 predstava u Hrvatskoj i inozemstvu. Samo u Dubrovniku, na Dubrovačkim ljetnim igrama, odigrao je više od 100 predstava. Njegova filmska karijera izbrojala je čak 56 domaća i 71 strani naslov, uključujući suradnje s nekim od najvećih imena europskog i svjetskog filma, kao što su Volker Schlöndorff, Peter Ustinov, Abel Gance, Robert Hossein, Lamont Johnson, James Cellan Jones, Alexandre Astruce, Mauro Bolognini, Wojtech Jasny.
Uloge u hrvatskim i jugoslavenskim produkcijama, bile su odreda u ostvarenjima koja su obilježila filmsko stvaralaštvo na ovim prostorima: Opsada (Branko Marjanović, 1956), Čovik od svita (Obrad Gluščević, 1965), Imam dvije mame i dva tate (Krešo Golik, 1968), Pozdravi Mariju (Matjaž Klopčič, 1969), Nedjelja (Lordan Zafranović, 1969), Put u Raj (Mario Fanelli, 1970), Kužiš stari moj (Vanča Kljaković, 1973), Izbavitelj (Krsto Papić, 1976), Usporeno kretanje (Vanča Kljaković, 1979), Kiklop (Antun Vrdoljak, 1982), Ljubavna pisma s predumišljajem (Zvonimir Berković, 1985).
Relja je dobitnik niza najviših priznanja: nagrade Vladimir Nazor za životno djelo, nagrade Dubravko Dujšin, Sterijine nagrade, Povelje grada Zagreba, pulske Zlatne arene, Zlatne nagrade Motovun film festivala, i mnogih drugih.
Od 1990. Relja je postao aktivan u politici kao član Hrvatske socijalno-liberalne stranke. God. 1992. tijesno je izgubio na parlamentarnim izborima kao HSLS-ov kandidat u Zagrebu od HDZ-ovog kandidata Nedjeljka Mihanovića. God. 1993. izabran je kao HSLS-ov kandidat u Županijski dom Sabora.
Longituda uzlaznog čvora
Kod orbita oko Sunca, longituda uzlaznog čvora se mjeri od pravca gama-točke (što je referentni pravac) do pravca uzlaznog čvora, gdje putanja nebeskog tijela sječe ekliptiku (koja je referentna ravan u ovom slučaju) i gdje nebesko tijelo prelazi sa južne na sjevernu ekliptičku polusferu. Ugao se mjeri u smjeru suprotnom od smjera kretanja kazaljki na satu kada se sistem posmatra iz sjevernog ekliptičkog pola.
Kod orbita oko Zemlje referentna ravan je ravan Zemljinog ekvatora, a referentni pravac je također pravac gama-točke.
Cucchi, Cuneo
Cucchi je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Panjicke Dravce
Panjicke Dravce je naseljeno mjesto u okrugu Lučenjec, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 755 stanovnika.
Richard Hatch
Richard Lawrence Hatch (21. maj 1945 - 7. februar 2017) je bio američki glumac, producent i književnik, najpoznatiji po svom radu na Battlestar Galactici. Poznatim je postao zahvaljujući ulozi kapetana Apolla u Battlestar Galactice, ali je, nezadvoljan kvalitetom scenarija, odbio nastupiti u njenom nastavku Galactica 1980. Umjesto toga je godinama nastojao producirati vlastiti nastavak, a što je 1999. godine kulminiralo pilot-filmom Battlestar Galactica: The Second Coming, koga, međutim, Universal nije htio preuzeti. Umjesto toga je započet projekt nove serije i koji je Hatcha toliko impresionirao da je u njemu pristao sudjelovati i tumačiti lik Toma Zareka.
Popisom određeno mesto
Popisom određeno mesto (, CDP) je naseljeno mesto koje je utvrdio Popisni zavod SAD za statističke svrhe. Popisna mesta se određuju za svaki desetogodišnji popis. Ona su statistički ekvivalenti inkorporisanih mesta poput gradova, varoši i sela. Popisom određena mesta su naseljene oblasti koje nemaju zasebnu opštinsku upravu, a inače fizički podsećaju na inkorporirana mesta.
Popisom određena mesta se određuju radi prikupljanja i obrade podataka o mestima koja se mogu identifikovati imenom, ali nisu pravno inkorporisana po zakonu savezne države u kojoj se nalaze. Njima su obuhvaćene male seoske zajednice, kolonije locirane duž SAD granice sa Meksikom, i neinkorporisana odmarališta i penzionerske zajednice. Granice popisnih mesta nemaju pravni status. Stoga, one ne odgovaraju uvek lokalnom shvatanju oblasti ili zajednice istog imena. Međutim, kriterijumi utvrđeni za SAD popis iz 2010. zahtevaju da je CDP ime prepoznatljivo i korišteno u dnevnoj komunikaciji među članovima zajednice (a ne "ime koje se određuje iskljućivo radi planiranja ili drugih svrha") i preporučuje se da CDP granice budu određene na shodnoj geografskoj osnovi.
Popisni zavod SAD navodi da se popisom određena mesta ne smatraju inkorporisanim mestima i da su ona jedino na Havajima uvrštena u spiskove gradskog stanovništva, zato što ta savezna država nema inkorporisane gradove. Dodatno, gradski popisni spiskovi iz 2007. uključuju popisom određena mesta iz okruga Alington u Virdžiniji u spiskove sa inkorporisanim mestima.
La Fernandeña, Angel R. Cabada
La Fernandeña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
San Mateo, Amozoc
San Mateo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Amozoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2362 m.
Nacionalni park Ojców
Nacionalni park Ojców (poljski: Ojcowski Park Narodowy) je jedan od 23 poljskih nacionalnih parkova koji se nalazi na jugu zemlje u Malopoljskom vojvodstvu.
Historija i karakteristike
Park je osnovan 14. januara 1956. , da štiti dio Krakovsko-čenstohovskih Jura u dolini Prądnik.
Park se prostire na površini od 21,46 hektara, nedaleko od Krakova, uprava parka nalazi se u selu Ojców. thumb|left|160px| [[Logotip parka]]
Velika atrakcija parka su brojne kraške pećine (preko 500) od kojih su najpoznatije Zbójecka, Łokietka i Ciemna i fantasične vapnenačke stijene koje strše uvis.
Potrero del Gallo, Tarimoro
Potrero del Gallo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tarimoro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1755 m.
Velika poluosa
mini|Velika poluosa elipse
Velika poluosa u geometriji služi da opiše dimenzije elipse ili hiperbole.
U astronomiji velika poluosa je jedan od šest orbitalnih elemenata koji opisuju putanju jednog tela. Velika poluosa kod eliptične putanje je polovina veće ose elipse, i predstavlja, kako bi se moglo reći prosečno rastojanje objekta od Sunca, ako se radi o eliptičnoj putanji gde je Sunce u jednoj od žiža.
Orbitalni period objekta se u odnosu na veliku osu, o čemu govori treći Keplerov zakon, odnosi kao
The Moody Blues
The Moody Blues su engleski psihodelični rock sastav iz Birminghama. Sastav su osnovali Michael Pinder i Ray Thomas, koji su ispočetka svirali rhythm and blues poput drugih sličnih grupa iz Birminghama, 1964. pridružio im se Graeme Edge a potom John Lodgeand i Justin Hayward.
Zelena transverzala
Zelena transverzala je izraz koji označava teritoriju predominantno naseljenu stanovništvom islamske veroispovesti a koja se proteže od Bosne kroz Sandžak, Kosovo, Albaniju, Makedoniju, Bugarsku i preko Trakije do Turske. Izraz Zelena transverzala takođe i označava politički koncept za prodor islama i Osmanskog a u novije vreme Turskog uticaja u Evropu. Pravac pružanja teritorije Zelene transverzale se poklapa sa centralnim pravcem ekspanzije Osmanlija u Evropu koji je započeo u 14 veku kada je i stvoren koncept Zelene transverzale. Osmansko carstvo je ulagalo daleko veće napore u islamizaciju stanovnika na liniji Trakija-Makedonija-Kosovo-Sandžak-Bosna nego na drugim teritorijama osvojenih hrišćanskih zemalja Balkana i Evrope. Savremena Turska u sklopu koncepta Neoosmanizma stalno deluje na održavanje Zelene transverzale. Zelena transverzala preseca dva druga pravca: Srbija-Crna Gora i Istočna Hrvatska-Južna Hrvatska, zbog čega je u Srbiji i Hrvatskoj doživljavana kao opasnost. Postoje i interpretacije pojedinih medija u Bosni i Hercegovini da je Zelena transverzala izmišljen mit koji je od strane hrvatskog predsednika Franje Tuđmana i srpskog predsednika Slobodana Miloševića iskorišćen za pokušaj podele Bosne i Hercegovine između Hrvatske i Srbije
Teritorija
Zelena Transverzala je izraz koji označava teritoriju predominantno naseljenu stanovništvom islamske veroispovesti a koja se proteže od Bosne kroz Sandžak, Kosovo, Albaniju, Makedoniju, Bugarsku i preko Trakije do Turske. Ova teritorija obuhvata 106.600km2 a oko 64% njenog stanovništva čine muslimani. Nazvana je zelenom transverzalom zbog njenog smera severozapad-jugoistok koji je paralelan sa osom Jugoslavije, ističe Zdravko Sančević koje Zelenoj transverzali posvetio poglavlje svoje knjige. Pojedini ekstremistički elementi i režimi u islamskim zemljama su u svojim planovima vezanim za Evropski kontinent računali na zelenu transverzalu. Zbog procena da je 64% muslimanskog stanovništva premalo, postojale ideje da se Bosna i Hercegovina smanji na teritoriju koja obuhvata prvenstveno muslimansko stanovništvo i na taj način pretvori u islamsku republiku, dok bi ovako manja zelena transverzala obuhvatala 78.000 km2 i oko 9 miliona stanovnika, od kojih su 7 miliona, tj 78% muslimani.
Istorija
Koncept Zelene transverzale, koju Srđa Tripković naziva tektonskom napuklinom između islama i ostatka sveta u paradigmatskom Hantingtonovom Sudaru civilizacija, je nastao u drugoj polovini 14 veka kao posledica Osmanske ekspanzije u Evropu. Pravac ove ekspanzije se poklapa sa Zelenom transverzalom koja je još tada imala jasnu geopolitičku svrhu. Islamizacija lokalnog hrišćanskog stanovništva je od strane Osmanskog carstva sprovođena sa daleko većim naporima na liniji Trakija-Makedonija-Kosovo-Sandžak-Bosna nego na drugim teritorijama osvojenih hrišćanskih zemalja Balkana i Evrope.
Politički uticaj
Zelena transverzala preseca dva druga pravca: Srbija-Crna Gora i Istočna Hrvatska-Južna Hrvatska. Hrvatska je projekat zelene transverzale smatrala opasnošću na koju je u svojim interpretacijama, sa kojima se slagao i hrvatski predsednik Franjo Tuđman, o tome da je ona već bila povučena ukazivao i premijer Hrvoje Šarinić.
Turska kao regionalna sila stalno deluje na održavanju zelene transverzale podrškom muslimanskim zemljama na Balkanu. Putna trasa koja prolazi zelenom transverzalom je tokom istorije uvek bila pravac intervenisanja stranih sila na Balkan. Trasom zelene transverzale prolazi jedan od važnijih puteva širenja terorizma i transporta droge.
The Moody Blues
Kao sastav su značajni jer su razvili novu rock podvrstu progresivni rock. Oni su se na neki način prvi uhvatili spajanja europske glazbene tradicije i rock glazbe, što je po najviše došlo do izražaja na albumu iz 1967. Days of Future Passed. Kao grupa bili su i neobično komercijalno uspješni, prodali su svu silu albuma, još i danas su aktivni i koncentriraju ( posljednju turneju imali su 2008 po Americi i Britaniji ).
Zelena transverzala
Kontroverze
Pojedini mediji u Bosni i Hercegovini ističu da je Zelena transverzala izmišljen mit koji je od strane hrvatskog predsednika Franje Tuđmana i srpskog predsednika Slobodana Miloševića iskorišćen za pokušaj podele Bosne i Hercegovine između Hrvatske i Srbije.
The Moody Blues
Povijest sastava
Moody Bluese osnovali su 4. svibnja, 1964., u četvrti Erdington, Birmingham, Engleska. Ray Thomas, John Lodge i Michael Pinder, koji su prije bili članovi sastava El Riot & the Rebels (lokalne atrakcije). Zatim su u sastav uzeli Denny Laine ( gitara/vokal ), Graeme Edge ( bubnjevi) i Clint Warwick ( bas gitara ).
Zelena transverzala
U umetnosti
Zelena transverzala se pominje u savremenoj srpskoj drami. Danko Popović u svojoj knjizi "Na krstu i raskršću" objašnjava fenomen zelene transverzale.
The Moody Blues
Povijest sastava
Nakon prvog debija u Birmingham, otišli su u London i potpisali ugovor sa menadžerskom tvrtkom 'Ridgepride', vođenom od Alexa Murraya (Alex Wharton]]), koji im je pomogao da se dokopaju ugovora za snimanje sa gramofonskom tvrtkom Decca Records. U proljeće 1964. objavili su singl Steal Your Heart Away koji je ušao na top liste, a njihov slijedeći singl Go Now (objavljen poznije te iste godine), označio je početak njihova uspjeha. Oni su to ozbiljno oglašavali preko TV, čak su imali i vlastiti promocionalni film ( rijetkost za to vrijeme) režiran od strane Whartona.
Članovi sastava
I pored toga što je sastav Moody Blues bio djelomično stabilan od 1966., ipak je bilo važnih kadrovskih promjena od 1964. do današnjih dana:
Piantacroce, Modena
Piantacroce je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 761 m.
El Tazte, Guadalupe y Calvo
El Tazte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Koyuk, Alaska
je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
El Tazte, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1035 m.
Koyuk, Alaska
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 332, što je 35 (11,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Corazón Meyapac, Ocozocoautla de Espinosa
El Corazón Meyapac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1049 m.
Prądnik
Prądnik znana i kao Promnik, Prątnik u gornjem toku kao Sułoszówka a u donjem kao Białucha je riječica na jugu Poljske u Malopoljskom vojvodstvu duga 33,4 km, lijeva pritoka rijeke Visle.
Hidrologija
Prądnik izvire u Krakovsko-čenstohovskim Jurama kod sela Sułoszowa, od tamo teče prema jugu preko Nacionalnog parka Ojców do ušća u Vislu kod kod grada Krakova.
Porječje Prądnika veliko je 196 km², a prosječni godišnji protok na ušću je 1 m³/s.
Artesian, South Dakota
Artižan je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 138, što je 19 (-12,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Argument perihela
mini|350px|Argument perihela (označen sa ω) i ostali [[orbitalni elementi]] Argument perihela (oznaka ω) je jedan od orbitalnih elemenata kojim se opisuju orbite nebeskih tijela (npr. planeta) oko Sunca. Kada se generalno govori o orbitama, naziv ovog orbitalnog parametra je argument pericentra.
Argument perihela (ili generalno pericentra) se definira kao kut između uzlaznog čvora i perihela, mjeren od orbitalne ravni. Zbrajanjem argumenta pericentra i longitude uzlaznog čvora dobija se longituda pericentra orbite.
Argument perihela od 0° znači da će tijelo biti u perihelu u trenutku kada bude prelazilo ekliptiku sa južne na sjevernu stranu, tj. kada bude u uzlaznom čvoru.
Argument perihela od 90° znači da će tijelo biti u perihelu u trenutku kada bude na najsjevernijoj točki svoje putanje.
Gasotransmiter
Gasotransmiteri su gasoviti molekuli koji se sintetišu u telu. Ova grupa molekula obuhvata azot-monoksid, vodonik sulfid, ugljen monoksid, i u manjoj meri Azotsuboksid.
Gasotransmiteri su familija endogenih gasovitih signalnih molekula. Ovi gasovi dele mnoge zajedničke karakteristike u pogledu proizvodnje i funkcije, ali ispoljavaju svoje dejstvo na jedinstvene načine. Oni se razlikuju od klasičnih signalnih molekula u ljudskom telu. Prvi nagoveštaji da gas ima direktno dejstvo na farmakološkim receptorima i da stoga deluje kao neurotransmiter su izneti 1981, u rezultatima kliničkih ispitivanja azot monoksida. In vitro eksperimenti su potvrdili ta opažanja.
Cedonio, Vibo Valentia
Cedonio je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Hierba Santa, Cochoapa el Grande
Hierba Santa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1264 m.
El Bichi, Cosalá
El Bichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Valea Izvoarelor, Sânpaul
Valea Izvoarelor je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Sânpaul.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Opština Colipa, Veracruz
Colipa je opština u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2993 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 308 m.
Panja
Panja je naseljeno mjesto u okrugu Njitra, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 352 stanovnika.
Billancelles
Bijansel je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Šartr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 213 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 195 metara (maksimalnoj 222 m, a minimalnoj 181 m).
Opština Săcălaz, Timiș
Săcălaz je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Fosse, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 346 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 933 m.
El Cid Campeador, Tihuatlán
El Cid Campeador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Gazzo, Vicenza
Gazzo je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Cárdenas, Apaseo el Grande
Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Велики Шењ
Велики Шењ је насеље у Србији у општини Страгари у Шумадијском округу. Према попису из 2011. било је 329 становника. Насеље је основано 1805. године. Под њивама се налази 369,25 ha, воћњацима 77,82 ha, виноградима 4,89 ha, ливадама 62,37 ha, пашњацима 85,49 ha док остало земљиште заузима 3,43 ha.
Cárdenas, Apaseo el Grande
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1823 m.
Велики Шењ
Демографија
У насељу Велики Шењ живи 265 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 40,7 година (39,0 код мушкараца и 42,3 код жена). У насељу има 85 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 4,12.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Lindisfarne (bend)
Najpoznatiji su po albumima Nicely Out of Tune (1970), Fog on the Tyne (1971) i Back and Fourth (1978), kao i hit-pjesmama kao što su "Meet Me On The Corner", "Lady Eleanor", "Run For Home" i "We Can Swing Together".
Carboneritas, Batopilas
Carboneritas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Rimska kamilica
Rimska kamilica (lat. Anthemis nobilis), nazivana još i jarmen, kamomila, romanika ili bijela rada, višegodišnja je biljka iz porodice glavočika (Asteraceae), koja može dostići visinu do 30 cm. List joj je dvostruko perast, a cvati krupne i pojedinačne, s bijelim rubnim cvjetovima i središnjim žute boje. Raste na suhim mjestima, a uzgaja se i u dvorištima.
Carboneritas, Batopilas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1186 m.
Cucchiales, Cuneo
Cucchiales je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Rimska kamilica
Ako se koriste cvjetne glavice može imati isto djelovanje kao i kamilica. Koristi se i u kozmetičke svrhe, kao sredstvo za njegu kose.
Dulces Nombres, Apaseo el Grande
Dulces Nombres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 216 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1793 m.
Lourdes Paredes, Tarimoro
Lourdes Paredes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tarimoro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1767 m.
La Pitayera, Del Nayar
La Pitayera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 452 m.
Montecalvello, Viterbo
Montecalvello je naselje u Italiji u provinciji Viterbo, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Pietraguisa, Modena
Pietraguisa je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1050 m.
Santa Clara, Amozoc
Santa Clara je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Amozoc.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2292 m.
Ergosterol peroksid
Ergosterol peroksid je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 428,647 Da.
Carinella, Roma
Carinella je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Palarikovo
Palarikovo je naseljeno mjesto u okrugu Nove Zamki, u Njitranskom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 4.332 stanovnika.
Arroyo San Antonio, Guadalupe y Calvo
Arroyo San Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2242 m.
New Haven, Hamilton County, Ohio
Nju Hejven je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 583.
Okrug (Sjedinjene Države)
350p|mini|Mapa [[Sjedinjene Države|Sjedinjenih Država koja prikazuje države podeljene u okruge, parohije (Louisiana) ili opštine i popisne oblasti (Aljaska).]] U Sjedinjenim Državama, okrug je jedinica teritorijalne podele države (ili savezne teritorije), kojoj je obično dodeljen određeni stepen lokalne samouprave. Izraz „okrug“ se koristi u 48 od 50 država; Luizijana je podeljena u parohije a Aljaska je podeljena na opštine. Vlada Sjedinjenih Država parohije i opštine, kao i neke nezavisne gradove, koji nisu delovi okruga posmatra kao „ekvivalente okruga“. Postoji 3.033 organizovana okruga ili ekvivalenta okruga u Sjedinjenim Državama, po podacima iz 2007.
Ovlašćenja okruga proističu iz državnih zakona i u velikoj meri se razlikuju. U nekim državama, uključujući Konektikat i Roud Ajland, okruzi predstavljaju geografske entitete, ali nemaju upravna ovlašćenja. Na drugoj krajnosti, okruzi Merilenda i ekvivalent okruga Grad Baltimor upravljaju gotovo svim službama uključujući javno obrazovanje, mada država zadržava aktivna nadzorna ovlašćenja nad mnogim od ovih usluga.
Prosečan broj okruga po državi je 62. Država sa najviše okruga je Teksas, sa 254, a najmanje okruga ima Delaver, samo tri. Po Popisu iz 2000. godine, prosečan broj stanovnika okruga je oko 100.000. Najnaseljeniji je okrug Los Anđeles u Kaliforniji, sa procenjenih 9.880.000 stanovnika (popisna procena iz 2009), što ga čini naseljenijim od svih američkih saveznih država izuzev osam najnaseljenijih. Okrug sa najmanje stanovnika je Okrug Loving, Teksas, sa 82 stanovnika po popisu iz 2010.
Imena okruga
Okruzi Sjedinjenih Država su najčešće dobili imena po ljudima, geografskim osobinama, mestima u drugim saveznim državama ili stranim zemljama, domorodačkim plemenima ili životinjama. Postoji dosta okruga čija imena su francuskog ili španskog porekla.
Okruzi su najčešće dobili imena po ljudima, često državnicima ili ranim doseljenicima, po kojima je ime dobilo 2.100 od 3.140 okruga. Najčešće ime okruga, koje se ponavlja 31 put je Okrug Vašington, po prvom predsedniku Sjedinjenih Država, Džordžu Vašingtonu. Sledi Okrug Džeferson po Tomasu Džefersonu, koji se javlja 27 puta. Najskoriji predsednik SAD po kome je nazvan okrug je Voren G. Harding, što oslikava usporavanje nastajanja novih okruga od kad su Novi Meksiko i Arizona postali države 1912. godine. Najčešća imena okruga koja ne potiču od predsednika su Frenklin (25), Klej (18), i Montgomeri (18).
Nakon ljudi, najčešći izvor za imena okruga su geografske osobine i lokacije, a neki okruzi su dobili imena i po okruzima u drugim saveznim državama, ili po mestima u stranim državama kao što je Ujedinjeno Kraljevstvo. Najčešće geografsko ime okruga je Lejk (jezero). Neki okruzi su dobili imena po domorodačkim plemenima ili životinjama, a dosta imena ima francusko ili špansko poreklo, kao što je Okrug Market po francuskom misionaru ocu Žaku Marketu.
Pavlova
Pavlova je naseljeno mjesto u okrugu Nove Zamki, u Njitranskom kraju, Slovačka Republika.
Okrug (Sjedinjene Države)
Broj ekvivalenata okruga po državi
U proseku postoji 62,8 okruga po državi, a i medijana iznosi 62 okruga po državi (uljkučujući Distrikt Kolumbiju), gde Njujork sa 62 okruga predstavlja medijanu za Sjedinjene Države (50% saveznih država ima više od 62 i 50% njih ima manje od 62 okruga). Država sa najmanje okruga je Delaver (3), mada je Delaver jedinstven među saveznim državama po tome što je svaki okrug podeljen u jedinice koje se zovu „stotinama“. Država sa najviše okruga je Teksas, koji ima 254 okruga.
Savezne države na jugu i srednjem zapadu SAD načelno imaju više okruga nego savezne države na zapadu ili severoistoku, jer mnoge severoistočne države nemaju dovoljno veliku teritoriju da bi bile podeljene na veliki broj okruga, a mnoge zapadne države nisu bile dovoljno gusto naseljene u doba kada su okruzi nastajali.
Izvor:
Helen Reddy
Helen Reddy (25. oktobar 1941 -) je australijska pjevačica i glumica, koja je početkom 1970-ih stekla popularnost pop pjesmama u SAD, pri čemu su tri njene pjesme došle na vrh liste Billboard Hot 100. Među njima je najpoznatija "I Am Woman." koja je stekla reputacija neslužbene himne tadašnjeg američkog feminističkog pokreta. Reddy je bila prva australska pjevačica koja je doživjela uspjeh u SAD, i bitno je pomogla kasnijem uspjehu svoje sunarodnjakinje Olivije Newton-John.
Chirileu, Sânpaul
Chirileu je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Sânpaul.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 582 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 291 m.
La Valle - Wengen, Bolzano
La Valle - Wengen je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1232 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1347 m.
Gecchelina, Vicenza
Gecchelina je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
El Sauz, Cosalá
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Corralillos, Tihuatlán
Corralillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
El Tepeyac, Amozoc
El Tepeyac je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Amozoc.
Corralillos, Tihuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
El Tepeyac, Amozoc
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2418 m.
Audes (Francuska)
Ud je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Alije koja pripada prefekturi Monlison.
La Laja Uno, Angel R. Cabada
La Laja Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Angel R. Cabada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Petronilo Gutiérrez, Del Nayar
Petronilo Gutiérrez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 817 m.
La Haciendita, Batopilas
La Haciendita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 456 m.
Cucchietto, Cuneo
Cucchietto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1425 m.
Teresita de Jesús, Ocozocoautla de Espinosa
Teresita de Jesús je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 613 m.
Pueblo Nuevo, Cosalá
Pueblo Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Cosalá.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
El Reparo, Tarimoro
El Reparo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tarimoro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2140 m.
NGC 3056
NGC 3056 je galaksija u zviježđu Zračnoj pumpi.
Salamonia, Indiana
je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 157, što je 1 (-0,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
I Am Woman
I Am Woman je pop pjesma koju su 1970. napisali Ray Burton i Helen Reddy, a izvela Helen Reddy. Originalno se pojavila kao dio soundtracka američkog feminističkog dokumentarnog filma Stand Up & Be Counted da bi nakon toga bila izdana kao singlica 1971. Tekst (čiji naslov doslovno znači "Ja sam žena") odražava borbu za ravnopravnost žena, te je stekao veliku popularnost. Zbog nje je Reddy prvom Australijankom koja je došla na vrh američke top-liste. Pjesma je postala svojevrsnom neslužbenom himnom tadašnjeg feminističkog pokreta.
Yuu Mini Saa, Cochoapa el Grande
Yuu Mini Saa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 836 m.
La Gloria, Guadalupe y Calvo
La Gloria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2569 m.
Opština Secaș, Timiș
Secaș je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
Ojców
Ojców je selo od 235 stanovnika na jugu Poljske u Malopoljskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Ojców leži u kotlini rijeke Prądnik, udaljen 18 km jugozapadno od Krakova.
Historija
Ojców je prvi put dokumentiran 1370. kao naselje pored zamka (danas u ruševinama) koji je podignut u 14. vijeku. Tokom 19. vijeka pročuo se kao lječilište i turistički resort. Danas je sjedište Nacionalni park Ojców i mjesto sa muzejom.
Certosa, Vibo Valentia
Certosa je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 817 m.
El Chupadero, Pénjamo
El Chupadero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1885 m.
Haris Brkić
Haris Brkić (Sarajevo, 24. jul 1974 — Beograd, 15. decembar 2000) bio je košarkaš. Košarkom je počeo da se bavi u sarajevskoj Bosni sa deset godina. U Partizan je došao 1992. godine. Posle pozajmice čačanskom Borcu, od sezone 1993/1994. nastupao je za prvi tim Partizana.
U narednih šest sezona sa velikim uspehom igrao je za Partizan, sa kojim je osvojio tri titule prvaka države i tri nacionalna Kupa. U sezoni 1997/98, sa „crno-belima“ je nastupao na Fajnal foru Evropske lige u Barseloni.
Sa mladom reprezentacijom Jugoslavije osvojio je bronzanu medalju na Evropskom prvenstvu u Turskoj 1996. godine, a bio je i povremeni član seniorskog državnog tima.
U sezoni 1999/2000. igrao je u podgoričkoj Budućnosti, sa kojom je osvojio još jednu titulu prvaka Jugoslavije, a krajem 2000. godine, ponovo se vratio u Partizan. Posle povratka odigrao je pre smrti još tri zvanične utakmice u „crno-belom“ dresu.
Dana 12. decembra 2000. nepoznati napadač je pucao u Harisa Brkića na parkingu ispred beogradske dvorane "Pionir". Brkić je ustreljen oko 21 časa na parkingu hale "Pionir" sa dva hica iz malokalibarskog pištolja u glavu. Jedan metak je pogodio nesrećnog košarkaša u predelu jagodične kosti, a drugi ispod oka. Počinilac zločina pobegao je u nepoznatom pravcu. Slučajni prolaznik zatekao je nepomično Brkićevo telo pored njegovog automobila i obavestio ljude iz Partizana koji su još bili u dvorani. Brkić je prevezen u Urgentni centar, a potom je i operisan na Neurohirurgiji. Posle operacije bio je u komi sve do jutra 15. decembra 2000, kada je njegovo srce prestalo da kuca. I dalje nije poznato ko je ubio Harisa Brkića.
U istoriji KK Partizan upisan je kao deseti igrač na večnoj listi po broju odigranih utakmica (290), a osmi na listi strelaca sa 3.709 postignutih poena. Na listi najboljih strelaca crno-belih u evropskim kupovima, Brkić zauzima peto mesto sa 951 poenom.
Vanleer, Tennessee
je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 395, što je 85 (27,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Jakob De la Gardie
Jakob De la Gardie poznat i kao Jakob Pontusson (Tallinn, 20. jun 1583. - Stockholm, 16. august 1652.), bio je švedski državnik i vojnik, poznat po tome što je uveo danske metode i tako modernizirao švedsku vojsku.
Jakob je komandirao švedskim ekspedicijskim snagama u Rusiji i sudjelovao u ratu protiv snaga Poljsko-Litavske Unije, a kasnije je bio jedan od pet regenata u savjetu koji je upravljao zemljom dok je Kristina bila maloljetna.
Biografija
Jakob je rođen kao sin francuskog pukovnika i barona Pontusa De la Gardie, koji je služio u švedskom garnizonu u Tallinnu. Između 1606. - 1608. služio je u vojsci danskog generala Maurice od Nassaua, gdje se upoznao sa tadašnjim vrlo modernim vojničkim konceptima, koje je kasnije primjenio u švedskoj vojsci.
Kako se švedski kralj Karl IX bojao napredovanja poljske vojske Sigismunda III Vase imenovao je Jakoba De la Gardiu komandantom ekspedicijskih snaga i poslao ga u Rusiju (1608. - 1613.)
De la Gardie je 1610. zauzeo Moskvu i velik dio sjeverozapadne Rusije, ali je katastrofalno poražen u Bitci kod Klušine 1610. i nije uspio u svojim nastojanjima da instalira Karla Filipa sina Karla IX na ruski tron.
De la Gardie je nadvladao te neuspjehe kao glavni švedski pregovarač sa Rusima i redaktor Sporazuma iz Stolbova - 1617. Tim sporazumom Švedska je dobila kontinuirani teritorij koji se protezao od Finske do Estonije, prostor koji je štitio granice (njihove) Finske i blokirao Rusiji izlaz na Baltičko more.
De la Gardie je bio član državnog vijeća od 1613., a od 1620. postao je maršal i jedan od pet regenata koji su vladali Švedskom od 1632. do 1644. u vrijeme dok je kraljica Kristina bila maloljetna.
Iako je podržavao politiku kancelara Axela Oxenstierne, ovaj ga nije trpio zbog njegovih pacifističkih i profrancuskih stavova, dok je on bio ratoboran i uvukao Švedsku u Tridesetogodišnji rat (1618. -1648.), nakon smrti kralja Gustava Adolfa - 1632.
Njih dvojica ipak su se izmirila kad se Oxenstierna vratio u Švedsku 1636. iako je Jakobov maršalski ured doživio žestoke kritike te godine. No to nije previše uzbudilo Jakoba De la Gardiu, koji je nastavio efikasno voditi svoj ured, ostvarujući značajan prihod od iznajmljivanja imovine monarhije i davanja pozajmnica iz državne riznice.
Tizian
Tiziano Vecelli  ili Tiziano Vecellio (Pieve di Cadore, kraj Belluna (Veneto), 1490. - Venecija, 27. kolovoza, 1576.), bio je vođa škole venecijanske renesanse u 16. stoljeću. Tizian je bio jedan od najsvestranijih slikara, podjednako vješt u portretima kao u pejzažima (dva motiva koja su ga proslavila), mitološkim i vjerskim temama. Najvažniji i najutjecajniji umjetnik na prijelazu iz Renesanse u Barok.
Biografija
thumbnail|left|200px|Tizian – autoportret; Ovaj rani portret (oko [[1512.) se krivo smatrao likom Ariosta, no prije će biti njegovim autoportretom; kompoziciju je kasnije posudio Rembrandt za svoj autoportret.]]
Nitko nije siguran o datumu njegova rođenja iako je on sam tvrdio, u svom pismu španjolskom kralju Filipu II. da je to bilo 1477., no to nije potvrđeno. Bio je najstariji od četvero braće, sinova Gregorija Vecellija, priznatog savjetnika i vojnika, i majke Lucije. Otac mu je bio zapovjednik dvorca Pieve di Cadore u službi Mletačke Republike. U dobi od deset godina poslali su ga stricu u Veneciju da se obuči za slikara. Osrednji slikar Sebastian Zuccato smjestio ga je u radionicu staroga Bellinija, odakle se premjestio u radionicu njegova sina Giovannija. S njim su naukovali: Giovanni Palma da Serinalta, Lorenzo Lotto, Sebastiano del Piombo, i Giorgio da Castelfranco, bolje znan kao Giorgione.
right|thumbnail|225px|Trebalo je Tizianu dvije godine ([[1516.-1518.) da dovrši ovu veliku oltarnu palu Uznesenje Djevice, ali odvažnom kompozicijom i prelijepom shemom boja ustoličio se kao najveći europski slikar.]]
Tizian se pridružuje Giorgioneu kao asistent, ali mnogi suvremenici smatraju da je njegov rad upečatljiviji, što je dovelo do svojevrsnog rivalstva između njih dvojice. Njegovo najranije poznato djelo Ecce Homo u školi sv. Roka dugo se smatralo Giorgioneovim djelom. Ista stvar se događa s više slika s temom Svetih razgovora (sacra conversazione).
Godine 1512. Tizian se iz Padove vraća u Veneciju gdje 1513. stječe majstorski naslov La Sanseria (ili Senseria) koji se davao samo slavnim umjetnicima. Iste godine postaje upravitelj dovršenja nedovršenih slika Giovannija Bellinija u velikoj vijećnici duždeve palače i otvara atelje na Canalu Grande. Njegovo imenovanje mu je donosilo dobrih 20 dukata i imao je izvjesne porezne olakšice sve dok je slikao portrete svih duždeva koji su uslijedili po unaprijed utvrđenoj cijeni od 8 dukata po slici (uradio je pet takvih portreta za svog života).
Giorgione je preminuo 1510., a ostarjeli Bellini 1516., ostavljajući Tiziana kao vodećeg i neprikosnovenog slikara venecijanske škole. Dobivši titulu državnog slikara Mletačke republike, šezdeset godina je uživao taj status.
Godine 1525., nakon neurednog života, oženio je Ceciliju i ozakonio svoju djecu s njom (poznati su Pomponio i Orazio). Nakon smrti svoje žene u kolovozu 1530. se seli u Bin Grande (otmjeno predgrađe) i dovodi svoju sestru Orsu da se brine za domaćinstvo.
Nakon što je 1532. naslikao Karla V. u Bologni, proglašen je grofom i vitezom zlatne mamuze. Na njegovu veliku čast, i njegova djeca su proglašena plemićima.
Nezadovoljna njegovim angažmanom izvan Venecije, mletačka vlada je otpustila Tiziana 1538., da bi ga ponovno angažirali da naslika bitku Cadore, koja je nestala u požaru 1577. g. kada su izgorile sve slike u duždevoj palači. U to vrijeme smatran je ravan Rafaelu, Michelangelu, a kasnije i Rubensu. God. 1540. primio je mirovinu D'Avalosa, markiza del Vasta, i godišnju plaću od 200 kruna (koja je uskoro udvostručena) od Karla V. koje je štedio u Milanskoj blagajni. Tizian je bio dovoljno bogat da skrbi za grad Cadore, gdje je bio darežljiv i utjecajan, ali i da kupi vilu na susjednom brdu Manza, s kojega je promatrao pejzaž za svoje slike.
Posljednjih dvadeset pet godina svog života (1550.-1576.) radio je za Filipa II. i postao opsjednut portretist (samokritičan, neke slike nikada nisu ugledale svjetlo dana iako im se desetljećima vraćao i dorađivao ih). U to vrijeme dovršavao je mnoga djela svojih učenika, te tako zakomplicirao autorizaciju slika koje su više puta kopirane još za njegova života.
Primao je narudžbe sve do svoje smrti. Za svoje počivalište odabrao je kapelu Raspela u franjevačkoj crkvi Santa Maria Gloriosa dei Frari u kojoj je besplatno radio svoje posljednje djelo - Oplakivanje Krista, danas u Gallerie dell'Accademia u Veneciji, na kojoj je naslikao sebe i svog sina Orazia ispred Krista, ali nije ju dovršio (dovršio je njegov učenik Palma Mlađi).
Djela
left|thumbnail|200px|Madona Pesaro, [[1519.-26., ulje na platnu, 488 x 269 cm, Santa Maria Gloriosa dei Frari, Venecija.]]
thumb|250px|Bakho i Arijadna, ulje na platnu, Nacionalna galerija, London. Da je preminuo u svojim četrdesetima, opet bi bio slavan kao jedan od najutjecajnijih umjetnika svog doba. No, poživio je do svojih devedesetih, strahovito mijenjajući svoj način slikarstva, tako da su neki kritičari tvrdili kako njegova rana djela i njegova kasna djela ne mogu nikako biti djelo istog čovjeka. Ono što ujedinjuje obje krajnosti je njegov interes za boju, a potez kista i suptilna višebojnost modulacije nema presedana u povijesti Zapadne umjetnosti.
Od 1507-1508 Giorgione je radio freske u obnovljenoj Fondaco dei Tedeschi. Tizian i Morto da Feltre su mu pomagali, i neki fragmenti su i danas vidljivi kao Tizianov rad. Njegov talent u slikanju fresaka se pokazao i 1511. u karmelićanskoj crkvi u Padovi i u Scuola del Santo, od kojih su očuvane Sastanak kod zlatnih vrata i scene iz života sv. Antuna Padovanskog - Ubojstvo mladenke, Dijete svjedoči u korist majke i ''Sv. Antun mladiću liječi odsječenu nogu.''
thumbnail|right|250px|[[Danaja, jedna od nekolicine slika (ili "poema" kako ih je on zvao) koje je naručio Filip II. 1554. g.]]
Umjetnik je vješto istovremeno slikao više malih Madonna koje se veličaju zbog prekrasnih pejzaža u stilu genre slika i poetskih pastorala. Djeva sa zecom u Louvreu se smatra vrhuncem ovakvog slikarstva. Iz istog vremena je njegovo Polaganje u grob, također u Louvreu, ali i velike mitološke scene u studiolu Alfonsa d'Este u Ferrari kao što su slavne Bakanalije u muzeju Prado i Bakho i Arijadna u Londonu. To su možda ponajbolja djela “novo-poganske kulture” ili tzv. "Aleksandrizma" renesanse; toliko puta kopirani od Rubensa, ali nikada prevaziđen.
thumbnail|250px|left|Otmica [[Europa|Europe, 1562., ulje na platnu, 185 x 205 cm, Muzej Isabelle Stewart Gardner (Boston). Ova slika ima odvažnu dijagonalnu kompoziciju kojoj se Rubens divio i često ju kopirao. Za razliku od njegovih ranijih radova, ovo djelo je skoro barokno sa svojim mutnim linijama, vijugavim bojama i živahnim potezima.]]
U slijedećem periodu (1530.-1550.), Tizian se posvetio više dramatičnom stilu koji se nažalost ne može vidjeti jer su slike u duždevoj palači uništene u 1577. g., ali njihov stil je očuvan u Prikazanju Blažene Djevice u hramu (Venecija, 1539.), jednom od njegovih najpopularnijih platana, i na Ecce Homo (Beč, 1541.), njegovom najživotnijem i najosjećajnijem remek-djelu.
thumbnail|200px|Akteonova smrt, [[1562., ulje na platnu, Nacionalna galerija, London. U Tizianovim kasnijim radovima oblici gube svoju čvrstoću i tope se u bogatoj teksturi sjenovitih, treperavih boja i atmosferi nestalnih efekata. Kažu da je u zanosu slikanja čak nanosio boju vrhovima prstiju.]]
thumbnail|200px|[[Pietà, 1576., ulje na platnu, 353 × 348 cm, Galerija Akademije, Venecija. Kao mnoge njegove kasne slike, ova njegova posljednja slika, koju je naslikao za svoju grobnu kapelu, je dramatična scena patnje u noćnom ambijentu.]]
Nakon posjeta Rimu, započeo je seriju slika ležećih Venera (Venera od Urbina i Venera i Ljubav u galeriji Uffizi, te Venera i svirač orgulja u Madridu). U njima je otkrio očaranost drevnim skulpturama koje je još Giorgione imao za inspiraciju, ali Tizianove su imale novu dubinu i smisao scene. U kasnim portretima pokazao je nevjerojatnu vještinu prijenosa karaktera osobe na njihovoj fizionomiji (La Bella - Eleanora od Gonzaga, vojvotkinja Urbina u palači Pitti; ili portret Pavla III. od Napulja; ili serija portreta Karla V.).
Grafike
Tizian se nije nikada mislio baviti grafikom, ali mu je to bilo jedno od bitnih sredstava za jačanje ugleda. U razdoblju od 1517. do 1520. izradio je brojne drvoreze, uključujući slavne Prijelaz preko Crvenog Mora, a u suradnji s Campagnolom napravio je brojne grafike po uzoru na svoje slike. Napravio je i mnoge crteže za grafičara Cornelius Corta iz Nizozemske koji ih je pretvorio u sjajne bakroreze.
thumbnail|200px|Portret mladića s rukavicama, [[1523., ulje na platnu, 100 × 89 cm, Louvre, Pariz.]] thumbnail|200px|Portret Pavla III. s kardinalom Alessandrom Farnese i vojvodom Ottaviom Farnese, [[1546., ulje na platnu, 210 × 176 cm, Napulj.]] thumbnail|180px|Spomenik Tizianu u Pieve di Cadore kod Belluna.
Izvori i zabilješke
Sredinom srpnja 2007. g. Tizianov nepoznati portret prodan je za nešto više od £200,000 na provincijalnoj aukciji Leicestershireu, Velika Britanija. Britanski mediji su kasnije procijenili portret na £5,000,000. Više o tome na: Entertainment.co.uk
NGC 3057
NGC 3057 je galaksija u zviježđu Zmaju.
Podhorje (Banska Štjavnjica)
Podhorje je naseljeno mjesto u okrugu Banska Štjavnjica, u Banskobistričkom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 365 stanovnika.