cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chemazé
Šemaze je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Loara, u departmanu Majen koja pripada prefekturi Šato Gontje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1019 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 38,54 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 87 metara (maksimalnoj 91 m, a minimalnoj 38 m).
Mile Jedinak
Michael John "Mile" Jedinak (Sydney, 3. kolovoza 1984.) je australski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Aston Villu. Prije Engleske, Jedinak je igrao za klubove u Australiji i Turskoj, a za reprezentaciju je debitirao 2008. godine. Igra na poziciji defenzivnog veznog.
Kaempferid
Kaempferid je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 300,263 Da.
Lambton Shores (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 10.656 stanovnika, što je za 4,4 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 11.150 žitelja.
Hidalgo, Illinois
Hidalgo je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 106, što je 17 (-13,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Isra i Mi'radž
U Islamskoj tradiciji, Isra i Miradž (arapskiالإسراء والمعرا), su dva dijela putovanja koje je Muhammed imao u jednoj noći, oko 621 god. Mnogi islamski učenjaci smatraju da se to putovanje dogodilo fizički, dakle i dušom i tijelom, dok drugi smatraju da se desio samo kao duhovno putovanje (astralno). Ukratko je to putovanje opisano u Kur’anu u suri koja nosi naziv Al-Isra (noćno putovanje), (Kur'an Sura Al-Isr'a, a dosta više detalja je navedeno u hadisima.
South Uniontown, Pennsylvania
Saut Juniontaun je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Isra i Mi'radž
Isra
U hadisima se prenosi da je Muhammed. odmarao u blizini Kabe u Meki, kada mu je došao melek Džibril (Gabriel) i doveo mu krilatu životinju Buraka. Burak je tada odveo na svojim leđima Muhammeda do “Hrama dalekog” (*). Lokacija ovog Hrama nije navedena u Kur’anu, ali po Hadisima, to je Mesdžid-al-Aqsa u Jerusalimu. Tu je Muhammed predvodio molitvu svim prijašnjim Poslanicima (isra) a zatim uzjahao Buraka ponovo.
Brak
thumb|250px|Reljef koji simbolizira brak u drevnom Rimu.
Brak je društvena institucija kojom se regulira specifični odnos između dva ili više pojedinaca u svrhu zajedničkog života i/ili odgajanja potomstva. Brak je u većini današnjih zemalja sankcioniran od strane države, ali se može u određenim slučajevima sklopiti ili regulirati od strane određene vjerske zajednice. Brak je ponekad teško karakterizirati jer osim moralnog, ima i pravni sadržaj, odnosno neki ga teoretičari tumače kao posebnu formu građanskopravnog ugovora.
Brak se, u ovom ili onom obliku, može naći u skoro svakom društvu. Najstariji historijski zapisi sugeriraju da se brak smatrao dijelom običaja, te odatle evoluirao u suvremene oblike regulirane pravom. Usprkos pokušaja antropologa da mu pronađu porijeklo (i testiraju hipotezu o primitivnom promiskuitetu), o tome ne postoji konsenzus.
Brak se u zapadnim društvima u pravilu shvaća kao monogamna zajednica, dok se u drugim dijelovima svijeta brak može pojaviti i kao poligamna institucija. Najčešći je slučaj u obliku poliginije (muškarac s nekoliko supruga), ali su neka društva znala tolerirati i poliandriju (ženu s nekoliko supruga). U svim društvima se sve donedavno monogamni brak smatrao isključivo zajednicom različitog spola - muškarca i žene - sve dok se nije pojavio koncept istospolnog braka koji izaziva velike kontroverze.
Brak obično započinje sklapanjem braka, obično uz ceremoniju zvanu vjenčanje. Prestaje smrću jednog od supružnika, odnosno razvodom; u slučaju poništenja se smatra da nije ni postojao. Brak u većini država regulira bračno pravo.
Vrste brakova
Brakovi su se, s obzirom na to da se pojavljuju u različitim kulturama, pojavljuju u brojnim oblicima. Obično se dijele po broju partnera, pripadnosti partnera određenoj društvenoj grupi odnosno instituciji pred kojom se sklapaju.
prema broju partnera na:
prema tome pripadaju li partneri istoj društvenoj grupi (pleme, nacija, klasa, vjerska zajednica) na:
prema tome da li se sklapaju od strane duhovne (vjerske) ili svjetovne vlasti:
Historija
thumb|right|[[Oskar Shmerling, Prinudni brak]]
Arch Linux
Arch Linux je Linux distribucija koja je prevashodno namenjena kompetentnim korisnicima Linuxa. Arch Linux koristi menadžer paketa pacman koji dozvoljava instaliranje softvera direktno sa interneta kao i ažuriranje softvera. Arch Linux projekat je 2002. godine kreirao Kanađanin Džud Vinet. Zajedno sa timom volontera širom sveta on i dalje održava ovaj projekat.
Brak
Historija
Brak se kao institucija razvio u raznim kulturama prije početka pisane historije, što je stvorilo dosta poteškoća kasnijim teoretičarima koji pokušavaju objasniti njegov nastanak. Teorije koje su se razvile se u najvećoj mjeri temelje na etnografskim podacima, odnosno istraživanjima komparativne antropologije među udaljenim i primitivnim narodima za čiji se način života vjeruje da je sličan načinu života prahistorijskih ljudi. Dio njih objašnjenje za nastanak braka pokušava pronaći u želji prahistorijskih zajednica da ograniče endemsko nasilje, kako među svojim muškim članovima koji su se stalno natjecali za seksualne usluge žena, tako i među samim prahistorijskim zajednicama, pri čemu se počelo trgovati ženama kao ekonomskim resursom i sredstvom za sklapanje širih saveza.
Zhu Can
Zhu Can (朱粲) (? - 621) je bio kineski ustanički vođa i gospodar rata iz doba kolapsa dinastije Sui, poznat po svojoj okrutnosti i sklonosti kanibalizmu. U doba cara Yanga je služio kao niži službenik u današnjoj provinciji Anhui, a kada su se protiv cara zaredali ustanci, povjereno mu je organiziranje lokalne milicije za njihovo gušenje. Godine 615. se sa njom odmetnuo od cara i proglasio princom od Jialoua. Nikada nije ustanovio teritoriju sa stalnom vlašću, nego je njegova vojska, poznata kao Kedahanski banditi (可達寒賊), lutala od provincije do provincije te pljačkala gradove i sela. Usprkos toga je nastojao ostvariti savez sa drugim gospodarima rata i ustaničkim vođama - prvo je 617. stupio u službu Li Mija; nakon Li Mijevoj prijelaza u službu Li Yuana, budućeg osnivača dinastije Tang u jesen 618. je prešao u službu nominalnog cara Yang Tonga, a pred sam kraj 618. se proglasio carem, osnovavši vlastitu dinastiju Wu. Međutim, već u proljeće 619. je poražen od trupa dinastije Tang, te se predao, odustao od carske titule i ušao u Li Yuanovu službu. U ljeto 619. je, pak, prilikom gozbe, pod uticajem alkohola, ubio i kasnije pojeo Duan Quea, jednog od Li Yuanovih doglavnika; shvativši da je novi sukob sa Li Yuanom neizbježan, pobjegao je u Luoyang kod gospodara rata Wang Shichonga, samozvanog cara države Zheng. Luoyang je godine 621. stavljen pod opsadu Li Yuanovog sina Li Shimina, te pao u kasno proljeće. Li Shimin je tada Zhu Cana dao pogubiti.
Isra i Mi'radž
Miradž
U drugom dijelu putovanja Muhammed je odveden na putovanje kroz sedam nebesa. Na svakom od njih je pričao i susreo se sa nekim od prijašnjih poslanika kao što su: Ibrahim (Abraham), Musa (Mojsije) i Isa (Isus), a zatim ga je Džibril odveo do božijeg prijestolja (Arš) gdje se Muhammed susreo sa Allahom.
Muzikologija
Muzikologija je naučno izučavanje muzike. Termin potiče od grčkog musike (muzika) i logos (riječ). Istražuje fenomen glazbe iz perspektive raznih relevantnih disciplina uključujući i humanističke znanosti, kulturološki, prirodoslovni i sociološki pristup. Muzika postoji još od prahistorijskog doba kada je čovjek počeo da "pjeva" (proizvodi zvukove) i "svira" (pretpostavlja se da je prvobitno udarao kamenom o kamen, pa bušio rupe u kostima i stvorio prmitivnu frulu, i bubnjevi na koji su bili prekriveni životinjskom kožom).
Isra i Mi'radž
Miradž
Nakon što se Muhammed vratio u Meku i ispričao svoj doživljaj, većina stanovnika Meke mu nije vjerovala, čak i njegovi dotadašnji sljedbenici su se pokolebali i izrazili sumnju. Tada je Ebu Bekr, Muhammedov prijatelj rekao:”Čudite se da je Muhammed u jednoj noći otputovao do Mesdžid-Al-Aksa i nazad? Pa ja sam mu povjerovao i više od toga a to je da prima Objavu sa nebesa.”
Lejletul-Miradž
Događaj Isre i Miradža se obilježava širom svijeta pa i u Bosni i Hercegovini svake godine i ta manifestacija se naziva “Lejletul-Miradž”.
Wang Shichong
Wang Shichong (王世充) (? - 621), kurtoazno ime Xingman (行滿), bio je kineski general i kratkotrajni samozvani car u doba kolapsa dinastije Sui. U posljednjim godinama vladavine cara Yanga se istakao kao jedan od rijetkih generala koji je imao uspjeha u gušenju brojnih seljačkih i drugihg ustanaka. U proljeće 618. vijest o carevom ubistvu ga je zatekla u istočnoj prijestolnici Luoyangu, gdje je, zajedno sa tamošnjim velikodostojnicima imenovao princa Yang Tonga za novog cara. Odatle se uspješno borio protiv ustaničkog vođe Li Mija kome je preoteo veliki dio teritorija. Međutim, izgubivši povjerenje u mladog cara, i nakon niza zavjera, u proljeće 619. ga je svrgnuo i preuzeo prijestolje proglasivši novu dinastiju Zheng. Novi režim se, međutim, našao pod snažnim pritiskom novoosnovane dinastije Tang čije su snage 621. pod princom Li Shiminom (budući car Taizong) opsjele Luoyang. Wang je sklopio savez sa ustaničkim vođom Dou Jiandeom, ali su u kasno proljeće iste godine Douove snage, koje su trebale deblokirati Luoyang, poražene u bitci kod Hulaoa. Četiri dana kasnije se Wang predao; car Gaozu od Tanga je naredio da mu se poštedi život, ali je jedan od njegovih službenika po imenu Dugu Xiude (獨孤修德), ubio Wanga, kako bi osvetio svog oca, pogubljenog od strane Wanga nekoliko godina prije.
South Uniontown, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.360.
Bisegna, L'Aquila
Bisegna je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 173 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1215 m.
Brak
Historija
Za brak kao instituciju u posljednjih nekoliko decenija je karakteristično da se u zapadnom svijetu, zbog istih socio-ekonomskih trendova koji se smatraju katalizatorom seksualne revolucije, našao pod udarom kritike kao "prevladana" i za nove okolnosti neadekvatna institucija.
Izbor bračnih drugova
thumb|right|Par [[bračni prsten|bračnih prstena]] Dok većina zakonodavstava u modernom svijetu pretpostavlja kako su bračni partneri stupaju u brak slobodnom voljom na temelju vlastitog izbora, to nije uvijek slučaj, a u historiji je bio prije izuzetak nego pravilo. Umjesto toga su izbor bračnih partnera vršili članovi njihovih porodica, a glavni su motivi obično bili ekonomski i nisu uzimali u obzir želje ili osjećaje budućih supružnika. Takvi se brakovi zovu ugovoreni brakovi. Pri tome su različite kulture stvarali različite običaje sa različitim ograničenjima za izbor bračnih partnera.
U nekim zajednicama je tako izbor partnera ograničen na članove vlastite društvene grupe (pleme, klan); jedan od ekstremnih oblika ovog ograničenja je tzv. nasljeđivanje udovice, odnosno njena dužnost da se poslije muževe smrti uda za preživjelog muškog člana njegove porodice (poznat i kao tzv. leviratski brat). Druge zajednice, u nastojanju da se suzbije incest, inzistiraju na endogamiji, odnosno braku između članova različitih klanova.
Nastojanje da se takva pravila što dosljednije primjenjuju je u Indiji dovelo i do običaja sklapanja tzv. dječjih brakova, odnosno njihovog ugovaranja dok se budući supružnici nisu ni rodili. Nekada se sklapaju i protiv volje supružnika, kada je riječ o prisilnim brakovima. Jedan od njihovih najpoznatijih oblika je tzv. otmica nevjeste, a za što najpoznatiji historijski primjer predstavlja Otmica Sabinjanki.
Kasnija zakonodavstva, uključujući i ona koja pretpostavljaju slobodni izbor partnera, uvela su određena ograničenja. U prošlosti su se tzv. antimiscenegacijski zakoni odnosili zabranu braka sa osobama druge rase, a za što jedan od posljednjih primjera pruža JAR za vrijeme apartheida. Sve do najnovijeg vremena, gotovo svuda je bio zabranjen brak sa osobama istog spola. Gotovo sva zakonodavstva ograničavaju brak sa osobama ispod određene životne dobi, kao i sa osobama u određenom stepenu srodstva.
Sklapanje braka
mini|250px|Dozvola za sklapanje braka, selo Lahce 1913. godine Brak u formalnom smislu započinje ceremonijom koja se naziva vjenčanje. Nju, ovisno o zakonodavstvu države i/li željama bračnih drugova, može voditi svećenik kada je u pitanju vjerski (crkveni brak); posebno ovlašteni državni službenik (matičar) kada je u pitanju građanski brak; ili treća osoba kojoj je ta ovlast, primjerice u specifičnim okolnostima, dala zakonom (kao primjer mogu poslužiti brodski kapetani na moru). U nekim zemljama, pogotovo onima koje inzistiraju na odvajanju crkve i države, vjersko vjenčanje mora biti odvojeno od građanskog; to se u nekim slučajevima postiže tako da supružnici brak prvo sklope formalno kod matičara, a zatim, ako to žele, obave vjerski obred u skladu s vlastitim vjerovanjima i tradicijama. Neke zemlje, pak, omogućavaju crkveno vjenčanje pri čemu je svećeniku "priznato" svojstvo državnog službenika, a "građanski" karakter vjenčanja se odnosi na formalni čin upisa braka u svjetovne matične knjige.
Različita zakonodavstva različito tretiraju mjesta na kojima se obavljaju vjenčanja. U nekim zemljama se vjenčanja smatraju javnim događajem, i kao takva se mogu provesti jedino na točno javnim mjestima kao što su vjerski hramovi ili državni (matični uredi); izuzetak mogu predstavljati slučajevi kada je jedan od supružnika teško bolestan. U nekim slučajevima određeni ugostiteljski objekti kao kavane ili hoteli, mogu poslužiti u tu svrhu, ukoliko su stekli odgovarajuće zakonske dozvole. Neka zakonodavstva, pak, omogućavaju sklapanje braka na različitim mjestima, pa i u prirodi, a ponekad i na neobične načine (supružnici koji skaču s padobranima i sl.). Druga zakonodavstva, pak inzistiraju da se vjenčanje može provesti samo u okviru teritorijalnih jedinica gdje barem jedan od supružnika ima registrirano prebivalište.
Nakon samog sklapanja braka obično slijedi slavlje - svadba ili pir - kome tradicionalno prisustvuju članovi porodice, rodbine i prijatelja bračnih drugova. Novi supružnici, ovisno o vlastitim financijskim okolnostima, mogu slavlje nastaviti i privatno, za što primjer predstavlja odlazak na turistička putovanja i uživanje u luksuzu koji će obično neće uživati u svom redovnom bračnom životu; taj se period obično naziva medeni mjesec.
Zajednički život supružnika
thumb|right|Spomenik braku, Njemačka
Glavnu značajku braka predstavlja zajednički život supružnika, slikovito poznato kao "dijeljenje stola i postelje". U modernim zapadnim zemljama se smatra da supružnici ulaskom u brak napuštaju svoje nekadašnje i stvaraju novu porodicu ili novo domaćinstvo. U idealnim uvjetima se to postiže tako da se useljavaju u kuću ili stan čiji su vlasnici ili koga su iznajmili. U tradicionalnim sredinama je, međutim, češći slučaj da se supružnik pridruži porodici svog bračnog druga; u slučaju da se muž pridružuje ženinoj porodici riječ je o matrilokalnom braku, u slučaju - mnogo češćem - u kome se supruga priključuje muževoj porodici, riječ je o patrilokalnom braku.
U nekim slučajevima bračni drugovi ne mogu zajedno živjeti, najčešće iz objektivnih okolnosti kao što je bolest, zatvorska kazna ili dugotrajna poslovna odsutnost jednog od supružnika. U nekim slučajevima bračni drugovi žive odvojeno iz financijskih razloga, odnosno nemogućnosti da stvore vlastito domaćinstvo; islam takvu situaciju priznaje u posebnoj instituciji Nikah Misyar, odnosno bračnom sporazumu kojim se supružnici odriču dužnosti zajedničkog života.
Važnost zajedničkog života mnoga moderna zakonodavstva naglašavaju time što ga smatraju dokazom "ispravnosti" braka kada brak predstavlja osnov za neka prava ili povlastice, kao što je npr. socijalna pomoć ili pravo stranog državljanina na stalni boravak u zemlji svog bračnog druga. Prestanak zajedničkog života, kada je formaliziran kroz institut rastave, u nekim zemljama predstavlja ključan preduvjet za nastupanje razvoda.
Seksualnost i potomstvo
Najveći dio ljudskih kultura, a pogotovo one pod uticajem abrahamskih religija, smatraju upravo brak jedinom institucijom u okviru koje je dozvoljeno, odnosno "moralno", prakticirati seksualne odnose. Oblici seksualnosti koji izlaze iz tih okvira, kao što su tzv. predbračni seks, odnosno izvanbračni seks, se u tradicionalnim društvima smatraju grijehom. Od bračnih drugova se u tradicionalnim društvima također načelno očekuje da svoje seksualne aktivnosti osim vlastitom užitku podrede i dobijanju potomstva, odnosno djece; tako rođena djeca će u tradicionalnom smislu biti "zakonita", odnosno odrastati u načelno boljem položaju od vanbračne djece koja odrastaju u sirotištima ili samo s jednim prirodnim roditeljem.
Takva shvaćanja su, međutim, u zapadnim zemljama sve više napuštana nakon seksualne revolucije. To se dijelom može zahvaliti zakonodavstvima koja su u pravima potpuno izjednačila "zakonitu" s vanbračnom djecom; to je uklonilo jedan od najčešćih motiva za sklapanje brakova, pa u većini najrazvijenijih zemalja udio vanbračne djece među novorođenima iznosi između 30 i 40 %. S druge strane, neki vjenčani parovi svjesno izabiru živjeti bez rađanja djece i pri tome koriste razne metode kontrole rađanja, uključujući i vlastitu sterilizaciju. Pri tome je glavni motiv ekonomski, odnosno shvaćanje kako nedostatak djece omogućava daleko ugodniji način života, pogotovo kada oba supružnika imaju visoke prihode (tzv. DINK parovi).
Ekonomski aspekti braka
Institucija braka je od samih početaka imala primjetnu ekonomsku komponentu, a koja se ogledala u tome da je dolazak bračnog druga u novu zajednicu s jedne značio povećanje njenih resursa u obliku radne snage, odnosno njenog povećanja, ukoliko je riječ o ženi koja je u stanju roditi potomstvo, odnosno dodatnu radnu snagu. S druge strane, dolazak novog bračnog druga je novoj zajednici također mogao predstavljati teret, bilo dodatnu osobu za uzdržavanje ili osobu koja kao udovica/udovac nasljeđuje porodičnu imovinu. Nastojanje da se ti problemi riješe je stvorio cijeli niz običaja i institucija kao što su kupovanje nevjeste ili miraz, koji su se, u određenim oblicima i u nekim društvima, očuvali do današnjeg dana.
U modernim državama, čija zakonodavstva bračne drugove tretiraju kao pojedince, a ne članove šire porodice, brak predstavlja temelj za imovinska prava, ali i obaveze supružnika. Sistemi tzv. kontinentalnog prava su stvorili institut tzv. bračne stečevine koji pretpostavlja da imovina koji za vrijeme braka stiču supružnici predstavlja njihovo zajedničko vlasništvo; taj se institut ogleda i u zajedničkim bankovnim računima, kreditnim karticama i sl. Neki pravni sistemi, pak, dozvoljavaju bračnim drugovima da sami odrede što ulazi, a što ne ulazi u bračnu stečevinu, odnosno da zadrže zasebne imovine; u posljednje vrijeme se u tu svrhu koristi institut predbračnog ugovora. U slučaju razvoda se bračna stečevina dijeli, a u slučaju smrti nekog od supružnika je u većini zemalja nasljeđuje preživjeli bračni drug, a tek potom djeca.
Bračni status često može imati uticaja i na odnos države prema nekom pojedincu u smislu njegovih financijskih obaveza ili prava. Klasičan primjer predstavlja Rimsko Carstvo u doba cara Augusta koji je nametanjem visokih poreza za nevjenčane osobe nastojao povećati broj brakova, a zajedno sa njim i broj djece. S druge strane, udane žene u modernim državama obično teže stiču pravo na socijalnu pomoć, s obzirom da se pretpostavlja kako će ih uzdržavati muž. Države, ovisno o ciljevima vlastite fiskalne politike, mogu za neke osobe i domaćinstva uvesti više ili niže porezne stope ovisno o tome da li su one u braku ili ne.
Ekonomski aspekt braka se također može iskazati i kroz fenomen hipergamije, odnosno traženja bračnog druga koji posjeduje više materijalnih resursa, a koji je sve donedavno bio karakterističan prvenstveno za žene. U nekim slučajevima su ekonomski obziri primarni, a ponekad i jedini motiv za sklapanje braka, bilo da je riječ o poreznim povlasticama ili sticanju prava za boravak u nekoj zemlji (pri čemu je posebno poznat primjer tzv. naručenih nevjesta iz zemalja bivšeg SSSR-a). Ukoliko su takvi motivi prisutni kod oba partnera, tada se govori o lažnom ili fiktivnom braku.
Prestanak braka
thumb|right|175px|[[Isus i preljubnica|Isus i žena uhvaćena u preljubi by Nicolae Vermont.]] Brak u većini slučajeva završava smrću jednog od supružnika. Preživjeli supružnik nakon toga u većini kultura ima pravo da se ponovno vjenča za neku drugu osobu, iako ponekad za to mogu postojati ograničenja, najčešće vezana uz srodstvo te osobe s preminulim. U nekim slučajevima se ograničenje može vezati uz potrebni period žalovanja.
Osim smrću, brak može prestati i razvodom, odnosno poništenjem braka - kada se uzima da brak, najčešće iz nekih formalnopravnih razloga, nije ni postojao. Razvod, međutim, sa sobom povlači određene pravne posljedice; usprkos toga je relativno česta pojava i sve do najnovijeg vremena ga je, čak i u tradicionalnim društvima (s izuzetkom katoličkih), bilo lako postići, pogotovo ako ga je pokretao muž. U zapadnim zemljama je, pak, sve donedavno razvod bio zabranjen u katoličkim zemljama, dok se u protestantskim i sekularnim zemljama mogao postići tek nakon dugog postupka i pod kompliciranim uvjetima; obično su ga mogli priuštiti tek pripadnici više klase. Međutim, posljednjih decenija se razvod u zapadnim zemljama pojednostavio, tako da između 30 i 50 % svih brakova završava razvodom.
Najrjeđi oblik prestanka braka je vezan uz instituciju tzv. privremenog braka koga poznaju šijiti, i gdje brak prestaje istekom roka navedenog u za tu svrhu sklopljenom predbračnom ugovoru.
Religijski pogledi na brak
Vodeće svjetske religije imaju određene poglede na brak, koje čine dio njihovih doktrina, a koje se u praksi održavaju kroz vjerske ceremonije vjenčanja.
Abrahamske religije
Judaizam je kao najstarija od svih abrahamskih religija ustanovila stav prema kome brak predstavlja ugovornu vezu između muškarca i žene u kojoj sudjeluje Bog, odnosno da brak predstavlja način na koji se vrši Božja zapovijed o rađanju djece. Kabalistički učenjaci unutar judaizma su, pak, razvili doktrinu prema kojoj muškarac i žena u braku stvaraju jedinstvenu dušu, odnosno da muškarac nije "dovršen" dok se ne oženi.
Islam se, pak, ističe svojim inzistiranjem na braku kao društveno korisnoj instituciji koja sprečava blud te ohrabruje sve muslimane da stupaju u brak. Za islam je karakteristično da dozvoljava poliginiju, odnosno brak muškarca s više žena, iako je muslimanu dozvoljeno imati najviše četiri žene istovremeno. Islam je kroz vijekove stvorio složeno bračno pravo, odnosno institucije kao što su talaq (islamski razvod), detaljne bračne ugovore i mahr (imovina koja u slučaju razvoda mora pripasti supruzi).
Ostale religije
Od ne-abrahamskih religija brakom se najdetaljnije bavi hinduizam u okviru čijih se doktrina razvilo čak osam različitih tipova braka. Hinduistički nauk inzistira na tome da bračni drugovi moraju ostati zajedno do kraja života, kao i da je svrha braka darma (dužnost), artha (posjed), kama (tjelesni užitak) i moksa (duhovni užitak). Hinduistička praksa u Indiji, temeljena na kastinskom sistemu, se temelji na endogamnom i dogovorenom braku, pri čemu se koriste astrološke karte i bračni posrednici. Neka od tumačenja hinduističkih doktrina o braku su zaslužna za sati, ili običaj (samo)spaljivanja udovica, koji se, pak, nastoji iskorijeniti od početka 19. vijeka.
Za budizam je, pak, karakteristično da je u doktrinarnom smislu gotovo potpuno ravnodušan prema braku, odnosno smatra ga isključivo svjetovnom stvari. Gautama Buddha nikada nije eksplicitno osudio brak kao instituciju, ali je naveo poteškoće koje u njemu mogu nastati. Budistički spis Sigalovada Sutta, pak, nalaže poštovanje bračnog druga.
Kritika braka
Brak se u većini kultura, kao i kroz cijelu historiju, smatrao jednim od temelja porodice, odnosno društva u cjelini, tako da brak kao institucija gotovo nikada nije dolazio u pitanje. Međutim, u pojedinim slučajevima je bilo mislilaca koji su brak kritizirali sa različitih stajališta. Najstariji primjer predstavlja Platonova Država u kojem se smatralo da je brak previše "intimna" zajednica, odnosno da podstiče "opasni" individualizam. Neki od učenjaka i filozofa su, pak, brak smatrali preprekom intelektualnom razvoju pojedinca, odnosno vezivanjem za "zemaljsku" sferu u kojoj se ne bi mogla postići dostignuća koja omogućuje jedino celibat.
Radikalna kritika braka, odnosno zalaganje da se on u potpunosti ukine kao društvena institucija, su postala karakteristična za drugu polovicu 20. vijeka, pogotovo kada je feminističkim pokretom počela dominirati radikalna struja. Prema njima brak predstavlja glavno oruđe za ugnjetavanje žena, odnosno da se kroz institut "supruge" i uz njih vezanih rodnih stereotipova žene stavljaju u trajno inferioran položaj. U tome je možda najrječitija bila Andrea Dworkin ustanovivši da se "brak kao institucija razvio od prakse silovanja".
Dachstein (Francuska)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1271 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 170 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 170 m, a minimalnoj 159 m).
Dou Kang
Dou Kang (竇抗) (? - 621), kurtoazno ime Daosheng (道生), bio je kineski vojskovođa i velikodostojnik u službi dinastija Sui, poznat kao jedan od prvih kancelara dinastije dinastije Tang. Otac mu je bio velikodostojnik po imenu Dou Rongding (竇榮定), a majka princeza Ancheng, sestra cara Wena, osnivača dinastije Sui. Od oca je naslijedio titulu vojvoda od Chena, te je uživao carevu naklonost. Kada je godine 604. car Wen umro, a na vlast došao car Yang, Dou Kang je bio pod sumnjom za sudjelovanje u neuspjeloj pobuni princa Yang Lianga; iako je oslobođen optužbi, oduzeta mu je titula vojvode. Nakon toga se Dou Kang sprijateljio sa generalom Li Yuanom, te ga nakon ustanka Yang Xuangana 613. navodno poticao da iskoristi priliku i preuzme carsko prijestolje. Li Yuan tu sugestiju nije prihvatio, a Dou Kang je kasnije poslan da komandira kineskim trupama na sjevernoj granici. Kada se Li Yuan 618. proglasio carem (Gaozu) i osnovao novu dinastiju Tang, Dou Kang ga je priznao za svog vladara. Iste godine mu je pomogao u likvidaciji suparničkog gospodara rata Xue Rengaoa. Li Yuan ga je imenovao svojim kancelarom. Godine 621. je zajedno sa Li Yuanovim sinom Li Shiminom sudjelovao u opsadi Luoyanga gdje se predao general i samozvani car Wang Shichong. Neposredno nakon te pobjede je održana gozba na kojoj je Dou Kangu iznenada pozlilo, te je umro.
LaSalle (Ontario)
LaSalle je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 28.643 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 28.643 stanovnika, što je za 3,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 27.652 žitelja.
Laureat
Laureat (od laureatus, "ovjenčan lovorom") je izraz kojim se označava dobitnik neke prestižne javne nagrade na polju nauke ili umjetnosti, odnosno pobjednik isto tako prestižnog umjetničkog natjecanja. Naziv potiče od lovorovog vijenca koji su kao simboličku nagradu primali pobjednici prestižnih pjesničkih natjecanja u antičkoj Grčkoj. Običaj su kasnije preuzeli Rimljani, da bi se izraz laureat kao dobitnik te i sličnih nagrada tokom srednjeg vijeka proširio u Zapadnoj Evropi, a kasnije i u svijetu.
CT
CT se može odnositi na:
Caupo, Belluno
Caupo je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 349 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 324 m.
Sean St Ledger
Sean Patrick St Ledger-Hall (Birmingham, 28. prosinca 1984.) je irski nogometaš i reprezentativac engleskog porijekla koji trenutno igra za Leicester City. St Ledger je bio član irske reprezentacije koja je izgubila kontroverznu utakmicu od Francuske tijekom kvalifikacija za Mundijal 2010. te sudionik i strijelac za Irsku na Euru 2012.
Ardašir III
thumb|250px|Kovanica s likom Ardašira III. Ardašir III. (perzijski: اردشیر Ardaschīr; * oko 621; † 630) je bio Veliki kralj Perzije iz dinastije Sasanida (628. – 630.)
Sean St Ledger
Karijeru je započeo u klubu Peterborough United da bi ju nastavio u Preston North Endu. Imao je kratku posudbu u Middlesbroughu prije nego je prešao u Leicester City.
Ardašir III
Ardašir III. bio je sin Kavada II. te je nakon njegove smrti u rujnu 628. u dobi od sedam godina stupio na prijestolje. Njegov najvažniji savjetnik bio je Meh-Adur Gusnasp koji je nastojao da uvede red u zemlji oslabljenoj od rata s Bizantom u kojoj je još k tome i harala kuga. No vlast su zapravo imali utjecajni lokalni knezovi te prije svega zapovjednici vojske tako da faktički i nije bilo središnje kraljevske vlasti. Ardašira je godine 630. svrgnuo i ubio general Šahrabaz te zavladao umjesto njega.
Daniel Lizars
mini|desno|250px| [[Svijet|World (1831)]] mini|desno|250px| Mexico & Guatimala (1831) Daniel Lizars (Edinburgh, 1793. − Goderich, 1875), škotski kartograf, graver i izdavač koji je djelovao u Škotskoj i Kanadi tokom 19. vijeka.
Sin je Davida Lizarsa (1754−1812), osnivača produktivne štampare, odnosno mlađi brat W. H. Lizara (1788−1859) s kojim je nastavio porodični posao nakon očeve smrti. Dvojac je štampao velik broj karata među kojima se posebno ističu oni za „Edinburški geografski i historijski atlas” kojeg je izdavalo Kraljevsko škotsko geografsko društvo u Edinburghu. Nakon bankrota 1832. godine braća se sele u Kanadu, gradić Goderich uz obalu jezera Huron. Godine 1845. Daniel se nakratko vratio u Škotsku. Ostao je upamćen kako po kartografskom radu tako i velikoj škotsko-kanadskoj bibliotekarskoj kolekciji od 650 tomova koje je 1982. godine pribavila biblioteka McLaughlin, sastavni dio Univerziteta u Guelphu.
Kvirin od Neussa
Sveti Kvirin od Neussa (Quirin, Quirinus), ponekad nazivan i Kvirin Rimski (čime dijeli ime sa drugim mučenikom) je kršćanski mučenik i svetac koji se štuje u Katoličkoj i pravoslavnim crkvama. Njegov kult ima središte u Neussu u Njemačkoj, iako je bio rimski mučenik.
Prema predaji je bio rimski tribun kome je dan zadatak da, po naređenju cara Trajana, pogubi kršćane Aleksandra, Eventija i Teodola. Međutim, kada su oni pred njim izveli čuda, Kvirin se preobratio na kršćanstvo zajedno sa svojom kćeri Balbinom. Zbog toga je pogubljen odsijecanjem glave 116. ili 117. Kao dan mučeništva se navodi 30. mart, a sahranjen je u katakombi Pretekstata na Via Appiji.
Prema dokumentu koji iz Neussa godine 1485. Kvirinove relikvije je godine 1050. papa Lav IX poklonio Gepi, opatici iz Neussa koja je opisana kao njegova sestra. Otada se one čuvaju u tamošnjoj romaničkoj crkvi. Građani Neussa su ga zazvali za vrijeme neuspješne opsade grada od strane burgundskog vojvode Charlesa Neustrašivog 1474-75. Kasnije se kult proširio po Zapadnoj Evropi, a grad Coreggio u Italiji ga smatra svojim svecem zaštitnikom.
U Njemačkoj među seljacima postoji poslovica "Wie der Quirin, so der Sommer" ("Kakav je Sveti Kvirin, takvo će biti ljeto"), odnosno po vremenu na 30. mart se predviđa kakvo će biti vrijeme tokom ljeta.
Camponi, Frosinone
Camponi je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Hermiston, Oregon
je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 16.745, što je 3.591 (27,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Kaempferitrin
Kaempferitrin je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 578,519 Da.
Latchford (Ontario)
Latchford je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 387 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 387 stanovnika, što je za % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 390 A promena = -0,8 žitelja.
Makakilo, Hawaii
Makakilo je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 18.248 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 18.248 stanovnika, što je. (.%) stanovnika više nego 2000. godine.
Cideville
Sidvil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Rastavić
Rastavić (konjski rep, konjorep, preslica, vrtenika, štukavac, gajdica, kreš, vošće), lat. Equisetum arvense, pripada razdelu rastavića (Equisetophyta) koji su danas zastupljeni samo jednim rodom Equisetum.
622
Godina 622. (DCXXII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 622. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Via del Pero, Torino
Via del Pero je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Futabatei Shimei
thumb|Futabatei Shimei
Po njemu je prozvan istoimeni krater na Merkuru.
Laurentian Hills (Ontario)
Laurentian Hills je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 2.811 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 2.811 stanovnika, što je za 0,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 2.789 žitelja.
Ukigumo
Ukigumo (浮雲), na engleskom govornom području poznat i kao The Drifting Cloud je roman japanskog književnika Futabatei Shimeija, originalno objavljen 1887. godine. Stvoren u vrijeme intenzivnih kulturnih promjena u japanskom društvu nakon Meiji revolucije, predstavljao je pokušaj da se arhaični japanski jezik prilagodi novom, jednostavnom proznom stilu po uzoru na Zapad, te se zbog toga često naziva prvim modernim romanom japanske književnosti. Protagonist je Usumi Botzo, sin feudalca u nekadašnjem Tokugawa šogunatu koji se sve teže miri sa materijalizmom i korupcijom u tadašnjem japanskom društvu. Roman se pojavio u dva dijela, a namjerno je ostavljen nedovršen; dijelom zato što Shimei nije htio isforsirani hepi end, a dijelom zato što je odustao od vlastite spisateljske karijere kako bi se posvetio prevođenju s ruskog.
Cavaril, Belluno
Cavaril je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 645 m.
Leamington (Ontario)
Leamington je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 28.403 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 28.403 stanovnika, što je za 1,5 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 28.833 žitelja.
South Wallins, Kentucky
Saut Volins je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
GPR18
Ligandi
Ligandi za koje je utvrđeno da vezuju GPR18 su:
Kaempferol 3-O-rutinozid
Kaempferol 3-O-rutinozid je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 594,518 Da.
Bérigny
Berinji je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Partamaspat od Partije
Partamaspat (prva polovica 2. vijeka) je bio rimski klijentski vladar, prvo Partije, a potom kraljevstva Osroena.
Rođen je kao sin partskog kralja Hosroja, ali je iz nepoznatih razloga prognan u Rim. Kada mu je otac napao Armeniju, rimski car Trajan je to iskoristio kao povod za veliki pohod na istok. Trajanove trupe su 115. i 116. zabilježile spektakularne uspjehe - zauzele su cijelu Mezopotamiju i prodrle do obale Perzijskog zaljeva. Trajan je ispočetka namjeravao te teritorije neposredno anektirati u Carstvo, ali je 116. umjesto toga Partamaspata imenovao novim partskim kraljem. Partamaspat se, međutim, nije mogao održati nakon povlačenja rimske vojske te je Hosroj ponovno preuzeo vlast, natjeravši sina da ponovno traži zaštitu.
Trajana je u međuvremenu naslijedio car Hadrijan, koji nije imao interesa ni volje za nastavak rata, te je umjesto toga sklopio mirovni sporazum sa Hosrojem. Partamaspat je, pak, od Hadrijana 118. kao svojevrsnu utješnu nagradu primio titulu su-vladara Osroene, malog kraljevstva koje je služilo kao svojevrsni tampon između dva carstva. Partamaspat je tamo vladao zajedno sa Yalurom od 118. do 122. a potom do 123. kao jedini vladar.
Adijabena
thumb|225px|Karta koja pokazuje kraljevstva [[Korduena i Adijabena u prvim vijekovima naše ere. Plava linija pokazuje ekspediciju, a potom povlačenje Deset hiljada kroz Korduenu godine 401. pne..]]
Adijabena (od starogrčkog Ἀδιαβηνή, Adiabene, što je izvedeno od aramejskog ܚܕܝܐܒ, ' ili ') je bilo drevno asirijsko polunezavisno kraljevstvo u Mezopotamiji,  čiji je glavni grad bila Arbela (današnji Arbil u Iraku). Poznata je po tome što su se njeni vladari preobratili na judaizam u 1. vijeku.
Marcije Turbon
Kvint Marcije Turbon (Quintus Marcius Turbo, druga polovica 1. vijeka - prva polovica 2. vijeka) bio je rimski političar i vojskovođa u službi careva Trajana i Hadrijana.
Oko godine 95. je služio kao centurion u II Adiutrix legiji u Panoniji, odnosno u garnizonu Akvinkum, gdje se sprijateljio sa Hadrijanon, tadašnjim guvernerom. Od 110 do 113. je, pak, služio kao procurator ludi magni, odnosno direktor najveće gladijatorske škole u Rimu. Godine 113. je imenovan za praefectus classis Misenensis, odnosno komandanta Mizenske flote; na tom mjestu je igrao važnu ulogu u prebacivanju Trajanove vojske u istočne provincije radi velikog pohoda na Partsko Carstvo, a potom u gušenju velikog ustanka među Jevrejima. Godine 118. je pacificirao Mauretaniju, a iste godine i u Daciji suzbio provalu Jaziga. Nakon toga se vratio u Rim gdje je proglašen pretorijanskim prefektom.
Adijabena
Biskupi
Između 5. i 14. vijeka Adijabena je bila metropolitanska provincija Asirijske crkve Istoke. Ljetopis Erbila, navodna historija kršćanstva u Adijabeni pod Partima i Sasanidima, navodi brojne rane biskupe Erbila. Autentičnost Ljetopisa Erbila je upitna, i historičari se ne slažu koliko je pouzdan izvor. Neki od dolje navedenih biskupa su potvrđeni u drugim izvorima, ali su najraniji biskupi najvjerojatnije legendarni.
Papa Andronik od Aleksandrije
Papa Andronik od Aleksandrije bio je koptski papa Aleksandrije od 616. do 622. Koptska crkva ga slavi kao sveca na dan smrti - 20. Tubaha.
997
Godina 997. (CMXCVII) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.
Iron Gate, Virginia
Ajron Gejt je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 388 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 388 stanovnika, što je 16 (4,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Butten (naselje)
Buten je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Savern.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 678 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 256 metara (maksimalnoj 364 m, a minimalnoj 227 m).
Bivio di Scoppito, L'Aquila
Bivio di Scoppito je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 675 m.
Ehinacea
Ehinacea, rudbekija, ili lat. Echinacea purpurea, jeste biljka iz porodice glavočika (Asteraceae). Osnovno obeležje ove biljke su krupne glavičaste cvasti i seme koje ima sitne zupce pa podseća na ježa (=jež).
Lincoln (Ontario)
Lincoln je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 22.487 stanovnika.
Ehinacea
Poreklom je iz Severne Amerike i ima veći broj vrsta od kojih je 9 endemičnih za to područje od kojih se plantažiraju samo dve vrste. Vrste kao što su E. purpurea, E. palida i E. angistifolia su najviše u upotrebi pri čemu su najbolje lekovite rezultate pokazale prve dve navedene vrste, ali se najviše koristi treća vrsta jer se i najuspešnije plantažira. U Srbiji je plantažni uzgoj ehinacee u početnim fazama.
Lincoln (Ontario)
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 22.487 stanovnika, što je za 3,5 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 21.722 žitelja.
Ehinacea
Lekoviti sastojci
Lekovita svojstva pokazuju tri vrste ehinacee: (Echinacea purpurea, Echinacea. angustifolia and Echinacea pallida). Ove vrste sadrže u različitim odnosima: fenolkarbonske kiseline i depsidne kiseline: kafenu, hlorogensku i dikafeoilhinu kiselinu; estri kafene ivinske kiseline, i ferulinske i vinske kiseline. Prisutni su i estri šećera i kafene kiseline- ehinakozidi; nezasićena, alifatična jedinjenja: amidi, izobutilamidi, polienske kiseline...
Lekovito dejstvo i upotreba
Upotrebljavaju se kako nadzemni tako i podzemni delovi biljke od kojih se mogu spravljati sirup, čaj, tinkture, sprejevi, tablete, sokovi i dr. Na našem tržištu se sada mogu naći različiti proizvodi na bazi ove biljke, ali se savetuje oprez pri njihovom korišćenju. Najbolje je da se savet potraži kod stučnih lica (farmaceuta) da bi se izbegla upotreba nedovoljno dobrih preparata i da bi doziranje bilo pravilno.
Među američkim Indijancima ova biljka predstavlja osnovu narodne medicine, poput lincure u našem narodu. Koriste je kako protiv zmijskog ujeda i uboda otrovnih insekata (ima antiseptično dejstvo) i upala tako i za podizanje i održavanje imuniteta.
Danas se najviše koristi za podizanje imuniteta, poboljšanja odbrane od infekcije mikroorganizmima (virusi, bakterije). Upotrebom ehinacee se povećava nespecifični imunitet, odnosno postiže se bolja odbrambena sposobnost organizma protiv svega što bi moglo da mu naškodi.
Za ehinaceu se smatra da deluje na povećanje odbrambene sposobnosti organizma tako što se povećava broj leukocita (bela krvna zrnca), a stimuliše se i sinteza interferona, proteina koji učestvuje u odbrani organizma od virusnih infekcija. Najbolji učinak postiže se kada se preparati od ove biljke počnu uzimati čim se primete prvi simptomi gripa ili prehlade, dakle, pre nego što se bolest razvije. Time se organizmu pomaže da se odupre infekciji. Ehinacea ispoljava antibakterijsko i antivirusno dejstvo. Primenjuje se i lokalno, kod rana, povreda, ujeda, uboda... jer ispoljava antibakterijsko dejstvo i ubrzava zarastanje rana stvaranjem vezivnog tkiva. Primenjuje se kod pojave infekcija ili preventivno, za stimulaciju imuniteta, pri čemu se ne preporučuje upotreba duže od 8 nedelja u kontinuitetu. Nemačka komisija E je odobrila upotrebu ekstrakta ehinacee kod prehlada i hroničnih infekcija disajnih puteva, i kod infekcija donjeg urinarnog trakta.
Neželjena dejstva
Nisu zabeležena neželjena dejstva. Moguća je pojava alergije kod osoba koje su alergične na druge biljke iz familija glavočika Asteraceae (maslačak, kamilica...).
Kontraindikacije
'''Zbog nedovoljnog poznavanja sastava i delovanja ehinacea se ne preporučuje tokom trudnoće i dojenja. Primena je kontraidikovana kod sledećih sistemskih oboljenja: tuberkuloza, multipla skleroza, autoimuna oboljenja.'''
Hindsboro, Illinois
Hajndsboro je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 313, što je 48 (-13,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hermiona iz Efeza
Sveta Hermiona iz Efeza (? - 117) je rana kršćanska mučenica koju kao sveticu štuju Rimokatolička i pravoslavne crkve. Bila je kćer Svetog Filpa Đakona. Ubijena je za vrijeme progona kršćana pod rimskim carem Trajanom. U Djelima apostolskim, Hermiona se naziva proročicom.
Carica Liang Na
Carica Liang Na (梁妠) (116-150), formalno Carica Shunlie (順烈皇后, doslovno "dobra i ostvarujuća carica"), bila je kineska carica iz dinastije Han. Suprug joj je bio car Shun od Hana. Kasnije je služila kao regentica svom sinu caru Chongu, kao i dvojici rođaka - caru Zhiju i caru Huanu. Kao carica majka i regentica se trudila savjesno upravljati zemljom, ali se previše oslanjala na svog korumpiranog i nasilnog brata Liang Jija, čija je tiranija nakon njene smerti izazvala dvorski puč od strane Huana u kome je likvidiran cijeli klan Liang.
Mark Bresciano
Mark Bresciano (Melbourne, 11. veljače 1980.) je australski nogometaš i reprezentativac talijanskog porijekla koji trenutno igra za katarski klub Al-Gharafa. Reprezentaciju je predstavljao na svim nivoima, uključujući i nastup na Olimpijskim igrama 2000. u Sydneyju. Većinu svoje karijere proveo je u talijanskim klubovima prije nego je 2011. otiša u Al-Nasr iz Ujedinjenih Arapskih Emirata, odakle je prešao u katarski klub Al-Gharafa.
Nintendo Entertainment System
200px|thumb|Nintendo zabavni sistem
Nintendo Entertainment System (skraćeno NES ili Nintendo) je osmobitna igračka konzola koju je u promet pustio Nintendo u Severnoj Americi, Brazilu, Evropi i Australiji 1985. godine. U većem delu Azije uključujući i u Japanu (gde se je NES prvi put pojavio 1983. godine) zatim na Filipinima, Tajvanu, u Vijetnamu i Singapuru NES se je prodavao pod imenom Family Computer (jap., skraćeno Famicom ili kraće FC). U Severnoj Koreji licenca je poverena Hyundai Electronicsu, koji je prodavao NES kao Comboy.
Wilhelm Röntgen
Wilhelm Conrad Röntgen (Lennep, 27. ožujka 1845. – München, 10. veljače 1923.), njemački fizičar.
Životopis
Wilhelm Conrad Röntgen je rođen u Lennepu (danas dijelu grada Remscheida), u obitelji krojača. Kada mu je bilo tri godine, obitelj se preselila u Nizozemsku, u Apeldoorn, gdje je i odrastao.
Röntgen je studirao na sveučilištu u nizozemskom Utrechtu i na ETH u Zürichu, gdje je diplomirao strojarstvo. Godine 1869. doktorirao je na Sveučilištu u Zürichu.
Od 1867. do 1871. predavao je na Sveučilištu u Strasbourgu, kada je postao profesor na Poljoprivrednoj akademiji u Hohenheimu. Godine 1876. vratio se u Strassbourg na tri godine kao profesor fizike. Od 1879. do 1888. bio je pročelnik katedre za fiziku na Sveučilištu u Gießenu, kada prelazi na mjesto pročelnika katedre za fiziku na Sveučilištu u Würzburgu. Godine 1900., prema posebnom zahtjevu bavarske vlade, Röntgen prelazi na minhensko Sveučilište, gdje ostaje do kraja života.
thumb|Jedna od prvih radiografija (rendgenskih slika) koje je Röntgen snimio, šaka, vjerojatno gospođe Röntgen
Pogrešno se vjeruje da je Röntgen x-zrake pronašao slučajno. Slučaj je bio samo utoliko što je zavjesu barijevog platinacijanida, koju je pripremio za jedan od narednih eksperimenata, osvijetlio prije nego što ju je upotrijebio. Naime, tijekom 1895. Röntgen je, poput brojnih fizičara, ispitivao efekte visokog napona na električno pražnjenje u razrijeđenim plinovima u vakuumskim cijevima. Krajem te godine već su se ispitivali efekti katodnih zraka van vakuumskih cijevi. U pripremi jednog od takvih eksperimenata testirao je aparaturu u mraku i primijetio je nekakvo svjetlucanje na stolu, metar od aparature, kad god bi uključio visoki napon. Pošto se u ponovljenim pokušajima zbivala ista stvar, upalio je šibicu i shvatio da svjetlucanje dolazi od barijevog platinocijanida, koji je tu bio odložen čekajući neki od sljedećih eksperimenata.