cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zeusov kip u Olimpiji
Fidija je izgradnju statue započeo oko 440 g.pne. Nekoliko godina ranije, on je razvio tehniku izgradnje ogromnih statua od zlata i slonovače pomoću drvenog rama na koji su se postavljali komadi metala i slonovače, a zatim se skulptura prekrivala zlatom. Ova tehnika se zvala hrizelfantija Fidijina radionica i danas postoji u Olimpiji i identična je po veličini i nalazi se na istom mestu kao i u vreme kada je postojao Zevsov hram. U njoj je Fidija vajao komade buduće statue koji bi zatim bili sklopljeni u celinu. Kada je statua završena, jedva da je mogla da stane unutar hrama. Strabo piše: "... Iako je hram sam po sebi veoma prostran, skulptora su kritikovali što nije poštovao zadate mere. Sedeća statua Zevsa je bila toliko velika da je njena glava dodirivala tavanicu." Po ovom opisu može se zaključiti da je impresivna veličina statue nju upravo i činila tako izvanrednom. Osnova statue bila je 6,5 m široka i 1 m visoka. Visina same statue je bila 13 m - kao današnja četvorospratnica. Statua je bila toliko visoka, da su posetioci više opisivali tron, nego Zevsa i njegovu skulpturu. Podnožje trona bilo je ukrašeno rezbarijama sfinge i figurama Pobede sa krilima, skulpturama grčkih bogova Apola, Artemide i Niobine dece, kao i mitskih bića. Na Zevsovoj glavi nalazio se venac od maslinovog šiblja. U njegovoj levoj ruci nalazio se skiptar sa orlom na vrhu, a njegova odeća je bila ukrašena rezbarijama životinja i ljiljana.
Bile su napravljene i kopije ove statue, uključujući i veliki prototip u Sirenu (Libija). Međutim, nijedna od njih nije očuvana do današnjih dana. Tako je ova statua ostala zapamćena kao najzapaženija tvorevina grčke skulptorske umetnosti.
Signal Mountain, Tennessee
Signal Mauntin je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 7.554, što je 125 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dolores
Dolores (na španskom doslovno: "žalosti") je žensko ime koje predstavlja skraćenicu za Djevica Marija od žalosti.
Može označavati:
Igl
Igl se može odnositi na
Hinsdejl
Hinsdejl se može odnositi na
Assais-les-Jumeaux
Ase le Žimo je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Partne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 794 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 15 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 52,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 110 metara (maksimalnoj 144 m, a minimalnoj 75 m).
Kupferon
Kupferon je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 155,155 Da.
La Plata (razvrstavanje)
La Plata se može odnositi na
Neuromedinski U receptor 2
Neuromedinski U receptor 2 je protein koji je kod ljudi kodiran genom.
Cianchino, Chieti
Cianchino je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Kit Karson
Kit Karson se može odnositi na
Normalni sud
mini|desno|Normalni sudovi različitih veličina Normalni sud je laboratorijska posuda sačinjena od stakla karakterističnog kruškastog oblika sa dugim, uzanim grlom. Na vrhu se zatvara glačanikom, odnosno šlifovanim zapušačem, što omogućava da rastvor u posudi može dobro da se promućka bez opasnosti da će se proliti. Ova posuda pripada kalibrisanim, odnosno mernim sudovima, pa se upotrebljava za pravljenje rastvora određenih koncentracija, kao i za razblaživanje rastvora (u određenoj zapremini). Najčešće je kalibrisana na 20°-{C}-, a veličine su 1, 2, 5, 10, 50, 100, 250, 500 i 1000 -{ml}-. Markirana je crtom koja se nalazi na vratu posude.
Prezbiter
Prezbiter ili prezviter (grč. presbyteros - stariji, starješina; lat. presbyter; crk. slov.: презвитерь), naziv za člana jevrejskog velikog vijeća staraca (prezbiterija ili sanhedrina), za starješinu sinagoge u Palestini i za osobu koja vrši službu predstojnika u hrišćanskoj zajednici.
Služba i zajednica prezbitera naziva se prezbiterij. Prezbiter se nekad koristi i kao sinonim za sveštenika.
Povest
Mišljenje koje vlada u nauci je da prezviteri potiču iz judaizma. Sanhedrin ili „sabor“ prezvitera je u judejstvu imao vodeću, pa čak i sudsku vlast.
Ignjatije Antiohijski krajem 1. vijeka redovito govori o prezbiteriju kao jednom tijelu. Očito, prezbiter za Ignacija nije bila neka individualna funkcija u crkvenoj zajednici, koliko je tu bila riječ o zboru ljudi koji su bili najuže savjetodavno tijelo oko biskupa.
Terminologija ni u Irenejevo vrijeme, krajem 2. veka, još nije definitivno ustaljena. Za Ireneja su prezbiteri (starine) prvotno oni koji su osobno poznavali kojega od apostola, koji su mogli posvjedočiti ono što je apostol govorio ili činio, to bez obzira jesu li nosioci nekog položaja u Crkvi ili nisu. Irenej, nerijetko i biskupe naziva i prezbiterima. Čini se da je Irenej, kad je taj naslov davao biskupima, imao prvenstveno na umu njihov autoritet kao svjedoka Tradicije, te im je tim nazivom pripisivao isti doktrinarni autoritet kao prezbiterima, najvjerodostojnijim svjedocima apostolske tradicije.
Ofiolitni melanž
mini|desno|300p|[[Karbonatni olistolit u ofiolitskom melanžu Vardarske zone, zapadna Srbija]] Ofiolitski melanž je breča velikih razmjera, stijenska masa značajne veličine, karakterizirana nedostatkom kontinuiranih slojeva i inkluzijom fragmenata stena svih veličina, koji se nalaze u sitnozrnom matriksu. Melanž se obično sastoji od velike količine većih blokova, a različite litologije. Veliki ofiolitski melanži formiraju se na aktivnim kontinentalnim marginama i sastoje se od izmenjenog materijala oceanske kore i blokova sedimenata kontinentalne padine, koji su uklopljeni u glinoviti matriks. Mehanizmi miješanja u ovakvim geološkim uvjetima uključuju smičuće tektonske sile, duktilne tokove deformabilnog matriksa zasićenog vodom (serpentinit), sedimentne procese (turbiditni tokovi, olistostrome), ili neku kombinaciju prethodno navedenih procesa. Neki veći blokovi mogu imati dimenzije i preko jednog kilometra.
Prezbiter
Savremeno značenje
U nekim protestantskim crkvama prezbiter je naziv za laike zadužene za neke crkvene poslove.
U terminogiji pravoslavne crkve se koristi oblik prezviter. Vujaklija prezvitera opisuje kao "svešteno lice koje smije svršavati sve crkvene obrede, naročito svete tajne, sem tajne sveštenstva".
Ofiolitni melanž
Pre razvoja teorije tektonike ploča, ranih 1970-ih godina, bilo je teško objasniti ofiolitski melanž u okviru poznatih geoloških mehanizama. Posebno problematičan paradoks bio je pojavljivanje blokova stijena iz facije plavih škriljaca (metamorfizam niske temperature i visokog pritiska) u direktnom kontaktu sa grauvakama (grubozrni pješčari sa litičnim fragmentima), koji su taloženi u sedimentacijskim uvjetima. Poznato je npr. da je ofiolitski melanž Vardarske zone na Balkanu (zapadna Srbija, istočna Bosna, južni dio Hrvatske - Slavonija) desetinama godina pogrešno označavan kao dijabaz-rožnačka formacija, po najkrupnijim blokovima u okviru melanža iako zapreminski gledano ovih stijena ima najmanje.
Pojave ofiolitskog melanža vezane su za reversne rasede u orogenim pojasevima. Melanž se formira u akrecijskoj prizmi iznad subdukcijske zone. Ultramafitske ofiolitske sekvence koje su obdukcirane na kontinentalnu koru obično leže preko ofiolitskog melanža. Ofiolitski melanž može biti formiran i tektonskim i sedimentnim procesima. Olistostrome su melanži formirani turbiditnim tokovima, akumulacijom polutečnog materijala bez površinske slojevitosti.
Mesa
Mesa se može odnositi na
Las Animas
Las Animas se može odnositi na
Mofat
Mofat se može odnositi na
Ramanova spektroskopija
250px|thumb|Dijagram energijskih novoa pokazuje stanja koja učestvuju u Ramanovom signalu. Debljina linije je grubo proporcionalna jačini signala različitih tranzicija.
Ramanova spektroskopija je spektroskopska tehnika koja se koristi za izučavanje vibracionih, rotacionih, i drugih nisko frekventnih modova sistema. Metod je dobio ime po C. V. Ramanu. On je baziran na neelastičnom rasejavanju, ili Ramanovom rasejavanju, monohromatskog svetla, obično laserskog u vidljivom, bliskom infracrvenom, ili bliskom ultraljubičastom opsegu. Lasersko svetlo interaguje sa molekulskim vibracijama, fononom ili drugim pobuđivanjima sistema, posledica čega je pomeranje energijkog nivoa laserskih fotona naviše ili naniže. Energijsko pomeranje daje informaciju o vibracionim modovima sistem. Infracrvena spektroskopija proizvodi sličnu i komplementarnu informaciju.
Montezuma
Montezuma se može odnositi na
Dečani
Dečani, odnosno Dečane ili samo Dečan može biti:
Canteloup, Manche
Kantelup je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Šerbur-Oktevil.
Montrouz
Montrouz se može odnositi na
Miletska škola
Miletska škola je naziv učenja tri grčka filozofa koji su bili iz grada Mileta, koji se nalazi na zapadnoj obali Male Azije i koji je u 6. stoljeću stare ere predstavljao trgovački i kulturni centar Jonije. Ta tri filozofa jesu: Tales, Anaksimen i Anaksimandar. Ova trojica jonskih filozofa uveli su nova mišljenja koja su bila u raskoraku sa tada prevlađujućim gledištima o nastanku i strukturi sveta, u kojima su prirodne pojave objašnjavane poglavito delovanjem antropomorfnih božanstava. Miletska škola ponekad se razlikuje od pojma "jonski filozofi", koji uključuje i druge mislioce iz Jonije, kao što je, na primer, Heraklit.
Teorija prirode
Ono što je zajedničko trojici Milećana jeste to što su oni prvi postavili pitanje o prauzroku, pranačelu sveta (ἀρχή), iz koga je stvoren sav kosmos i koji je izvor života, te što su sva trojica na to pitanje dali odgovor koji danas smatramo konzistentno monističko-materijalističkim. Tales je smatrao da je to voda, ali kako je tim putem bilo nemoguće objasniti neke pojave (na primer, vatru i to zašto se voda nikada ne iscrpi u sebi), Anaksimandar je za pranačelo sveta odabrao jedan neodređen, večan i beskrajan element koji je nazvao apejron (τὸ ἄπειρον). On je smatrao da, ako je svaki od tri tzv. osnovna elementa (voda, vatra i zemlja – vazduh je dodao tek Anaksimen) suprotstavljen prema druga dva elementa, i ako se oni međusobno isključuju, onda nijedan od njih ne može predstavljati stabilan i istinski materijalni bitak. Prema tome, mora postojati neki drugi element iz koga nastaju svi drugi elementi, i koji predstavlja "prvobitniji" element od ostalih.
Kosmologija
Razlike između ova tri filozofa ne sastoje se samo u različitom određivanju kvaliteta bitka. Svaki od njih je takođe imao i različito gledište na kosmos. Tales je smatrao da Zemlja pluta na vodi. On je opazio kretanje nekih zvezda, koje je nazvao planetama (grč. πλανήτης = lutalice). Anaksimandar je smatrao da je Zemlja središte kosmosa koji se sastoji od šupljih koncentričnih točkova ispunjenih vatrom, koji nam se pokazuju kao Sunce, Mesec i zvezde. Anaksimen je Sunce i Mesec smatrao ravnim okruglim pločama koji se kreću po nebeskom svodu, za koji su "zakačene" sve zvezde.
Kraj i značaj
Pad Mileta pod persijsku vlast označio je i kraj miletske škole. Anaksimen je bio poslednji predstavnik ovog filozofskog pravca, pa su učenja Milećana postepeno postala poznata kao učenja Anaksimena.
Značaj Milećana u filozofiji pre svega leži u činjenici da su oni prvi postavili pitanje o opštem načelu, o krajnjoj prirodi sveta, te što su postavili ideju o povezanosti prirode (φύσις), tj. o jedinstvu sveta. Takođe, uzevši za pranačelo materijalne elemente, oni su implicirali da je materija večna, premda još nisu došli do ideje o apsolutnom početku ovog materijalnog sveta. Oni takođe još nisu napravili distinkciju između duha i materije, pa ih možda ne bi trebalo nazivati materijalistima u kasnijem smislu te reči: naime, premda su Milećani za bitak uzeli različite vrste materije, oni nisu materijalisti u smislu svesnog poricanja razlike između materije i duha, jednostavno zato što ta razlika tada nije bila toliko jasno shvaćena. Milećani takođe još nisu postavljali problem saznanja – to će prvi nakon njih učiniti Heraklit.
Bukovača
Bukovača  (Pleurotus ostreatus) je jestiva gljiva iz porodice Polyporaceae.
Stanište i vreme rasta
Veoma je česta gljiva. Raste busenasto, u prirodi na panjevima (najčešće bukve i divljeg kestena) i živom listopadnom drveću, u kasnu jesen i zimi, odnosno od avgusta do novembra. Uspešno se uzgaja na slami.
Upotreba
Ovo je jestiva gljiva, najčešće se pohuje ili se sprema na žaru. Zamena sa otrovnim gljivama nije moguća.
Otero
Otero se može odnositi na
Falkner, Mississippi
Fokner je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 514, što je 302 (142,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Lynn, Colorado
Lin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 12.
Meano, Belluno
Meano je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 867 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 311 m.
Pitkin
Pitkin se može odnositi na
Reagens boca
mini|Sleva na desno: [[erlenmajer, dve reagens-boce i laboratorijska čaša.]] Reagens-boca je laboratorijska boca koja se koristi za čuvanje hemikalija.
Laboratorijske boce
Laboratorijske boce spadaju u laboratorijsko posuđe. Mogu biti u raznim oblicima, ali za sve je zajedničko „tijelo“ na koje se nastavlja vrat koji se završava otvorom. Veličina laboratorijskih boca određena je njihovom zapreminom. Laboratorijske boce se proizvode od stakla, mada takođe mogu biti napravljene i od plastike.
Reagens boca
Reagens-boca može biti graduisana. Može se zatvarati staklenim čepom (u tom slučaju, na vrhu reagens-boce se nalazi šlifovano grlo) ili plastičnim čepom sa gumenim dnom (kao na slici). Da ne bi došlo do mešanja hemikalija, na čepu i na telu boce se upisuje isti broj.
Laboratorijske boce
Na otvoru se može nalaziti spoj od brušenog stakla (tzv. šlif). Takve boce, a naročito volumetrijske, imaju čep kojim se zatvara otvor na vrhu. Čep može biti od stakla ili plastike. Laboratorijske boce koje nemaju šlifovani otvor, mogu biti zatvoreme gumenim ili plastičnim čepom.
Laboratorijske boce se koriste za pripremu rastvora, čuvanje i merenje supstanci, izvođenje hemijskih reakcija ili ostalih procesa, kao što su mešanje, zagrevanje, hlađenje, rastvaranje, taloženje, ključanje ili analiza.
Reagens boca
Tvorac Reagens-boce sa plastičnim čepom je Roj Edlmen, osnivač kompanije -{Spectrum Medical Industries}- (sad -{Spectrum Laboratories}-).
Pueblo
Pueblo se može odnositi na
Rio Blanko
Rio Blanko se može odnositi na
Zatvarač
Zatvarač ili čep je predmet čija je osnovna namena zatvaranje određenog prostora u cilju sprečavanja ili ograničavanja kontakta sadržaja tog prostora sa materijom izvan njega.
Uglavnom je u pitanju deo pakovanja (ambalaže), t. j. najčešće je reč o malim okruglastim komadima plastike ili metala sa plastičnim umetkom koji služe za zatvaranje boca u proizvodnji flaširane hrane, lekova, kozmetike i tzv. kućne hemije.
Dodatne namene zatvarača
Pored osnovne namene zatvarač često ima i nekoliko dodatnih namena:
1) Daje doprinos estetskom izgledu celog pakovanja adekvatnim oblikom, bojom, odštampanim znacima i sl
2) Omogućava da se pakovanje lako otvori
3) Pruža dokaz da je pakovanje otvarano, uglavnom putem prstena koji se kida
4) Omogućava da se sadržaj pakovanja na adekvatan način može konzumirati, uglavnom putem adekvatnih dimenzija i/ili dodataka koji omogućavaju doziranje sadržaja
Vrste zatvarača
U zavisnosti od vrste materijala koji čini najveći deo njihove strukture, u praksi su najčešće prisutne sledeće osnovne vrste zatvarača:
U zavisnosti od broja delova iz kojih je sastavljen, pošto se zatvarač može proizvesti iz jednog dela ili sklapanjem više delova u jednu celinu postoje sledeće vrste zatvarača:
Banjica (serija)
Banjica je jugoslovenska televizijska serija, snimljena u produkciji Televizije Beograd 1984. godine. Autori serije bili su režiser Sava Mrmak i scenarista Siniša Pavić.
Kratak sadržaj
Serija je snimljena povodom četrdesetogodišnjice oslobođenja Beograda, oktobra 1944. godine. Serija prati život logoraša u poslednjoj godini Banjičkog logora.
Arnas
Arna je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Vilfranš sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 3106 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 177 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 17,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 190 metara (maksimalnoj 264 m, a minimalnoj 167 m).
Mikoriza
Mikoriza je simbioza korijena i gljiva.
Kod većine vrsta šumskog drveća umjerenog podneblja micelij gljiva obavija kratko i debelo bočno korijenje. Na ovaj način, micelij gljiva funkcionalno zamjenjuje korijenove dlačice, te olakšava biljci primanje mineralnih tvari.
Ektotrofna mikoriza
Prisutna je isključivo u drvenastim vrstama. Neki rodovi gljiva kao što su krasnice (Russula), pupavke (Amanita), vrganji (Boletus) i mliječnice (Lactarius) žive gotovo isključivo simbiotski, s "omotačem" od micelija oko korijena. Hife gljiva ne ulaze u same stanice, ali često oko njih čine tzv. Hartigovu mrežu. Ektotrofna mikoriza olakšava apsorpciju fosfata.
Endotrofna mikoriza
Odlikuje se rjeđim hifama koje rastu i oko i unutar korijena. Hife ulaze u pojedine stanice gdje mogu tvoriti jajaste strukture, mjehuriće i razgranjene strukture. Ove strukture sudjeluju u izmjeni iona između biljke i gljiva.
Endotrofna mikoriza olakšava primanje fosfata i metala u tragovima kao što su cink i bakar. Prisutna je u gotovo svih orhideja kojima simbiotske gljive trebaju za klijanje i razvoj jer im omogućavaju opskrbljivanje vodom.
Sedam svjetskih čuda (antika)
Sedam svjetskih čuda, koja su poznata i kao sedam drevnih svjetskih čuda uključuju, po redoslijedu gradnje:
Prvo pominjanje ideje da se sastavi jedna ovakva lista se veže za Herodota (oca historije), još u 5-tom vijeku pne. Kasnije je grčki historičar, Kalimakus od Sirene, napisao knjigu koja se, pretpostavlja se, zvala "Kolekcija čuda po svijetu". Nažalost, rukopis ove knjige je uništen zajedno sa uništenjem Aleksandrijske biblioteke.
Međutim prema Rolandu Goocku prvi popis čuda je sačinio grčki pjesnik Antipatros iz Sidona između 150 i 120 godine pne. Nije poznato ni to da li se pjesnik vlastitim očima uvjerio u ljepote sedam drevnih čuda, ali to ga nije omelo u tome da sastavi spisak. Odlučio se samo za građevine koje su postojale u njegovo doba npr. (Kula Babilonska je u to doba već bila srušena). Interesantno je da je, iako je bio Grk, izostavio Akropolis u Atini, jednu od građevina kojima se divimo i dan danas.
Zašto je riječ baš o sedam čuda, a ne o nekom drugom broju, zavisilo je o simboličnom značenju broja sedam za ljude tadašnjeg doba. Kasnije su mnogo puta za razne druge građevine davani epiteti "osmog čuda svijeta".
Interes za Antiku i ove građevine nanovo je pobuđen tek u 16-tom vijeku sa Martenom de Vosom (1532-1603) i Athanasiusom Kircherom iz Fulde. Takođe su svoj doprinos u ponovnom skretanju pozornosti na ove građevine dali umjetnik Maerten van Heemskerck i Johann Fischer von Erlach sa svojom Historijom arhitekture. Inače pojam čuda svijeta je i nastao tek tada. Grci su te građevine nazivali sedam znamenitosti (ta hepta theamata).
Danas arheolozi rasvjetljavaju neke od misterija koje su vijekovima bile pratnja drevnim građevinama.
Za njihove graditelje one su predstavljale slavljenje religije, mitologije, umjetnosti, moći i nauke. Za nas one reflektuju mogućnost čovječanstva, da prilagode okolinu svojim potrebama, gradeći monumentalne građevine, od kojih neke još i danas odolijevaju vremenu.
Od pobrojanih drevnih čuda samo su piramide u Gizi još uvijek čitave. Od ostalih građevina ostali su predlošci, umanjene kopije, ili čak ni to, već možemo rekonstruisati njihov izgled samo po nepotpunim pričama ili stiliziranim slikama na novčićima.
San Migel
San Migel se može odnositi na
Teler
Teler se može odnositi na
Elvis Bošnjak
Životopis
Po završetku studija glume na Akademiji dramske umjetnosti 1993. postaje članom ansambla HNK Ivana pl. Zajca - Rijeka. Zajedno s grupom glumaca sudjeluje i u stvaranju HKD teatra, jednog od najznačajnijih neovisnih kazališta danas u Hrvatskoj. Nakon dvije sezone vraća se u Split i postaje članom HNK. U Splitu je odigrao niz glavnih uloga kao što su Isus (Kako je izdan Isus), Kralj Solum (Solumov kraj), Ivan Karamazov (Braća Karamazovi), Trepljov (Galeb), Mathieu (Povratak u pustinju), Kaliban (Oluja). Glumio je također i u svim svojim dramama; Florijan (Otac), Jerko (Nosi nas rijeka), Sem (Hajdemo skakati po tim oblacima).
Pisati za kazalište počinje krajem devedesetih. U prosincu 2000., na maloj sceni HNK Split, praizvedena mu je drama Otac u režiji Nenni Delmestre. Ta predstava na 11. Marulićevim danima - festivalu hrvatske drame, osvaja najvažnije nagrade, za najbolju dramu, režiju, glumca (Milan Štrljić) te najbolju predstavu. Prema ovoj drami 2003. snimljen je i igrani film u režiji Stanislava Tomića za kojeg je Bošnjak sam napisao scenarij. Dvije godine nakon Oca na velikoj sceni HNK Split praizvedena je drama Nosi nas rijeka opet u režiji Nenni Delmestre. Priča o raspadu seoske obitelji, suzbitim emocijama, ranama što zacjeljuju sporije no što teče rijeka pod njihovom kućom, u anketi nekoliko vodeđih dnevnih listova proglašena je kulturnim događajem godine. Pored brojnih glumačkih nagrada predstava je proglašena najboljom na 13. Marulićevim danima osvojivši nagradu za režiju i najbolji tekst. Za ovaj tekst i ulogu Jerka, Elvis Bošnjak dobio je također i prestižnu nagradu ministarstva kulture "Vladimir Nazor" za kazalište 2003. godine. Ista drama je 2011. godine izvedena u GDK Gavella u režiji Krešimira Dolenčića. Ulogu Jerka je, ovog puta, odigrao Amar Bukvić kojemu je to bila prva uloga kao člana ansambla GDK Gavella.
Njegovu treću dramu Hajdemo skakati po tim oblacima, praizvedenu 2004. u HNK Split, na scenu je postavila Nenni Delmestre. Oblaci su ljubavna igra potpuno otvorene forme, gdje se izborom i redoslijedom prizora bira priča, broj likova i njihove sudbine. Za dramski tekst Žice i žileti dobio Nagradu za dramsko djelo "Marin Držić" 2008. godine.
2009. osniva kazalište PlayDrama u Splitu zajedno sa Ninom Mitrović.
Franjo Glaser
Franjo Glaser (Sarajevo, 7. siječnja 1913. - Zagreb, 1. ožujka 2003.) hrvatski nogometni reprezentativac i nogometni trener.
Klupska karijera
Branio je za Hajduka iz Sarajeva, Slaviju iz Osijeka, BSK iz Beograda, Građanskog iz Zagreba, Partizana iz Beograda i Mornara iz Splita, čijim je bio i suosnivačem. Prestao je aktivno igrati 1948. godine.
Reprezentativna karijera
Nastupio 35 puta u A i 1 put u B, kao i 6 puta neslužbeno za bivšu državu; zatim 11 puta za Hrvatsku, 26 puta za BLP (Beogradski loptački podsavez) i 15 puta za momčad ZNP (Zagrebački nogometni podsavez).
Trenerska karijera
Bio je trener u beogradskom Partizanu, splitskom Mornaru, zagrebačkom Dinamu, mostarskom Veležu, banjalučkom Borcu, Rudaru iz Breze, Bratstvu iz Novog Travnika, Osijeku (pod ondašnjim imenom Proleter), Slogi iz Doboja, Rijeci (pod ondašnjim imenom Kvarner), zagrebačkoj Trešnjevci, te u austrijskom Klagenfurtu (u Kapfenbergu), Zagrebu i Ljubljani.
Zanimljivosti
Bio je poznat i kao tenisač. Svojedobno je bio proglašen jednim od deset najboljih nogometnih golmana na svijetu.
Nju Hejven (razvrstavanje)
Nju Hejven se može odnositi na
Kolos sa Rodosa
thumb|right|Kolos sa Rodosa Iako je od vremena izgradnje ove ogromne statue do njenog uništenja proteklo svega 56 godina, ova svojevrsna i neponovljiva građevina svakako je zaslužila svoje mesto među svetskim čudima. Kolos sa Rodosa nije samo gigantska statua - on je simbol jedinstva naroda koji je naseljavao Rodos, prelepo mediteransko ostrvo.
Ova statua se nalazila na samom ulazu u luku Mandraki ostrva Rodos u Grčkoj. U staroj Grčkoj, na malom ostrvu Rodosu nalazila su se 3 grada-države (polisa): Ialisos, Kamiros i Lindos. 408. godine pne. ovi gradovi su se ujedinili i sačinili jedinstvenu teritoriju - grad Rodos. Grad se brzo razvijao i gradio snažne ekonomske veze sa svojim glavnim saveznikom Ptolomejem I, tadašnjim vladarom starog Egipta. 305. godine pne, Antagonidi iz Makedonije koji su bili veliki rivali ptolomejima, napali su Rodos u pokušaju da slome njegovu alijansu sa Egiptom. Ipak, nisu uspeli da uđu u grad. Kada je postignut mirovni sporazum 304. godine pne, Antagonidi su se povukli ostavljajući za sobom velike količine ratne opreme. Kako bi proslavili svoje jedinstvo, stanovnici Rodosa prodali su svu tu ratnu opremu i za dobijeni novac podigli gigantsku statuu posvećenu grčkom bogu Sunca, Heliosu. Izgradnja statue trajala je 12 godina i završena je 282. godine pne. Godinama je statua stajala na ulazu u rodosku luku, sve dok snažan zemljotres nije pogodio Rodos 226. godine pne. Grad je bio teško oštećen, a Kolos je slomljen na najslabijem mestu - u kolenu. Rodos je tada primio ponudu Ptolomeja III da plati sve troškove restauracije polomljene statue, ali nakon što su konsultovani proroci, ponovno podizanje statue je zabranjeno, a Ptolomejeva ponuda odbijena. Skoro 1000 godina statua je ležala polomljena. 654. godine n.e Arapi su napali Rodos. Uzeli su ostatke polomljenog Kolosa i prodali ih Siriji - bili su otpremljeni na leđima 900 kamila.
left|thumb|250px|Kolos sa Rodosa, gravira iz 16. veka Martina Hemskerka, iz njegove serije o [[Sedam svetskih čuda.]] Ogromnu statuu osmislio je rodoski vajar Ares iz Lindosa. Osnova statue je bila napravljena od mermera, a najpre su postavljena stopala i članci noge. Statua je postupno građena tako što je bronzana prevlaka bila učvršćivana gvozdenim i kamenim ojačanjima. Da bi statua bila dovršena, izgrađena je visoka rampa oko statue koja je kasnije uklonjena. Kada je Kolos završen, bio je visok 33 metra. Kolika je zapravo bila veličina statue, najbolje svedoči Plinije Stariji: "Kada je statua polomljena i pala na zemlju, grupa od 5-6 ljudi ispruženih ruku je jedva mogla da opaše prst ruke Kolosa".
Izvori
Napomena
Nju London
Nju London se može odnositi na
Čaj-Segerlu
Čaj-Segerlu (perz. چای سِقِرلو) je iransko naselje u centralnoj Ardabilskoj pokrajini odnosno Nirskom okrugu. Nalazi se 5 km jugoistočno od Sareina, 12 km sjeveroistočno od Nira, te 20 km jugozapadno od Ardabila. Mjesto je geografski smješteno u dolini rijeke Baleklu-Čaj na nadmorskoj visini od 1490 m, oko 4 km nizvodno od Jamčijske brane. Uz Čaj-Segerlu dolinom prolazi brza cesta 16 koja ga spaja s Nirom i Ardabilom, a 2 km sjeveroistočno kod Rezakoli-Kešlaka nalazi se cestovna petlja odnosno odvojak koji vodi za Sarein. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine, Čaj-Segerlu je imao 150 stanovnika odnosno 39 porodica.
Vicko Andrić
Vicko Andrić (Trogir, 23. ožujka 1793. – Split, 15. siječnja 1866.) bio je hrvatski arhitekt i konzervator.
Stipe Čelan
Stipe Čelan je bio nogometaš Splita. Igrao je u obje Splitove prvoligaške sezone (1957./58. i 1960./61.). Nastupio je 10 puta.
Vicko Andrić
Školovanje
Splitski graditelj i konzervator Vicko Andrić jedna je od najzanimljivijih osobnosti u Hrvatskoj tijekom 19. stoljeća. Rođen je u Trogiru 23. ožujka 1793. godine. Obitelj, otac Josip i majka Antica bili su Splićani privremeno nastanjeni u Trogiru. Nakon deset godina obitelj se vratila u Split. Ondje je Andrić od 1803. do 1807. godine pohađao gimnaziju u Nadbiskupskom sjemeništu.
Od jeseni 1807. do 1810. godine Vicko Andrić je polazio zadarski licej (Liceo di Zara). Profesor arhitekture i crtanja u liceju mu je poznati talijanski arhitekt Basilio Mazzoni. 1811. godine Andrić se u Zadru upisuje na Srednju školu Ilirije. Ondje će istovremeno pohađati tečaj prava i inženjerski tečaj crtanja. No ubrzo će pravničko zvanje potpuno napustiti „zbog ljubavi prema lijepim umjetnostima”.
Sveučilište u Rimu
1812. godine Vicko Andrić odlazi na školovanje u Rim. Ondje je upisao Sveučilište matematičkih nauka i Umjetničku akademiju Sv. Luke. Na matematičkom sveučilištu steći će zvanje vještaka mjernika. Na Akademiji sv. Luke nastavio je svoj nauk i praktičan rad kod arhitekta Mazzonija, koji dolazi u Rim 1812. nakon ukinuća zadarskog liceja. Počasni predsjednik te umjetničke akademije tada je bio glasoviti kipar Antonio Canova. Pod Mazzonijevim nadzorom 1816. godine Andrić će steći zvanje arhitekta.
Na temelju stečenih diploma Vicko Andrić je bio ovlašten da obavlja arhitektonske i mjerničke radove. Tijekom boravka u Rimu Andrić se također posvetio proučavanju i očuvanju antičkih građevina. Prva iskustva na tom području steći će kog glasovitog rimskog stručnjaka i „predsjednika rimskih starina“ Carla Fee. Osobit utjecaj na Andrića ostavi će Feina knjiga „Crkvene i civilne građevine“.
Četverogodišnji boravak u Rimu bio je presudan ne samo za njegovo školovanje već i za klasicističko opredjeljenje i oduševljenje antikom, koje će biti primijenjeno na proučavanju i zaštiti Dioklecijanove palače.
Tijekom školovanja u Rimu Andrić će izraditi nekoliko zanimljivih idejnih projekata:
Povratak u Split
Nakon završenih nauka u Rimu, 1817. godine Vicko Andrić se vratio u Split. Krajem iste godine imenovan je za „privremenog carskog kraljevskog okružnog inženjera“. Odmah po preuzimanju dužnosti biti će mu u Splitu povjereno:
Andrić tijekom svog djelovanja izrađuje i:
Realizacije
Jedina poznata izvedena ostvarenja Vicka Andrića u Splitu su:
Djelovanje u Direkciji javnih gradnja Dalmacije
Iako je imao diplome arhitekta i mjernika uglavnom su mu povjeravani poslovi geodetske naravi. Nakon što je imenovan inženjerom Direkcije javnih gradnja Dalmacije od 1824. do 1828. godine uglavnom radi na isušivanju močvara u Dalmatinskoj zagori, obnovi i izgradnji cesta, mostova, česma i bunara. Tijekom 1828. i 1829. godine vodi radove na rijeci Krki i potoku Botišnici kod Knina. Prema arhivskim podacima tada radi i projekte obnove crkve i župnog dvora u Vrpolju. Oko 1830. radi projekt Pravoslavne episkopije u Šibeniku, a također vodi i radove na zgradi suda u Skradinu i župnog ureda u Erveniku. Zbog neprestanog boravka na terenu i teških uvjeta rada Vicko Andrić se razbolijeva. 1833. godine odlukom Dvorske komisije određena mu je redovita mirovina.
Konzervatorska djelatnost
Vicko Andrića prvi je hrvatski konzervator. Već tijekom studiranja u Rimu pokazao je veliki interes za starine. Po povratku u Split aktivno se posvetio istraživanju i zaštiti Salone i Dioklecijanove palače. Nakon posjeta Franje I. Splitu i Saloni tijekom proljeća 1818. godine, uslijedila je careva odluka o čuvanju Dioklecijanove palače i iskapanju u Solinu.Već 1820. godine Vlada je naredbom naložila da Vicko Andrić nadzire iskopavanje salonitanskih starina. Andrić će među prvima načiniti topografsku i arheološku kartu Salone. No tek nakon umirovljenja 1833. godine u potpunosti će se posvetiti očuvanju i projektima obnove Dioklecijanove palače.
Godine 1853. Vicko Andrić imenovan je „Konzervatorom za Okruge Zadra i Splita“. Zajedno s crtaćem Dujmom Marcocchiom izradio je projekte za obnovu katedrale i snimao ostatke palače, uključujući i dijelove prizemnih dvorana u južnom dijelu palače. Zanosio se mišlju o čišćenju palače od kasnijih građevina i njenoj rekonstrukciji prema prvobitnom izgledu. U tom kontekstu Vicko Andrić od 1845. godine radi na tri nikada realizirana projekta:
Najzanimljiviji je njegov projekt uređenja južnog dijela palače iz 1857. godine, kojim predviđa čišćenje i obnovu izvornog kasnoantičkog pročelja ali istovremeno i njenu nadogradnju trokatnim objektom u dužini pročelja koji bi imao funkciju hotela.
Kao glavni konzervator Vicko Andrić je 1854. godine nadzirao i radove na obnovi katedrale u Šibeniku. Iste je godine odlikovan najvišim Ordenom viteškog križa cara Franje Josipa.
S konzervatorske dužnosti povukao se 1864. godine u sedamdesetoj godini života. Vicko Andrić umro je u Splitu 15. siječnja 1866. godine. Sahranjen je u skupnoj grobnici bratovštine sv. Antuna.
Vindham
Vindham se može odnositi na
Vojislav Bego
Životopis
Osnovnu školu i klasičnu gimnaziju polazio je u Splitu, diplomirao je na (tadašnjem) Tehničkom fakultetu u Zagrebu 1946. Potom se zaposlio u poduzeću Rade Končar.
Doktorsku disertaciju "Problematika izmjeničnog kompenzatora s elektrostatskim voltmetrom" obranio je 1965., tri godine kasnije (1968.) postaje redoviti profesor na Elektrotehničkom fakultetu.
Autor je 160 znanstvenih i 101 stručnog rada.
Hudson, Pennsylvania
Hadson je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Kurkuligozid A
Kurkuligozid A je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 466,435 Da.
Egro, Verbano-Cusio-Ossola
Egro je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 580 m.
Hartford (razvrstavanje)
Hartford se može odnositi na
Oldham
Oldham (izgovor: [Oldam]) je industrijski grad na sjeverozapadu Engleske od 101,695 stanovnika, u metropolitanskoj grofoviji Greater Manchester.
Geografske karakteristike
Oldham leži na sjeveroistočnoj periferiji Greater Manchestera, po zapadnim rubovima masiva Pennines, u blizini izvora rijeke Medlock, udaljen 11 km sjeveroistočno od centra grada Manchestera.
Ime je dobio po porodici Oldham, koja je živjela u Dvorcu Werneth tokom srednjeg vijeka.
Historija
Za rimskih vremena se u nedalekom naselju Castleshaw nalazio kastrum, podignut između 79. - 105., njegovi ostatci su 1979. proglašeni nacionalnim spomenikom.
Oldham je sve do 19. vijeka bio trgovište poljoprivrednog koji se pored tog bavio i tradicionalnom vunarskom proizvodnjom. Tad se razvio u industrijski grad sa predionicama i tkaonicama pamuka. Toliko je narastao da je 1849. dobio status grada.
Početkom 21. vijeka, lokalna privredaa se okrenula profitabilnijim djelatnostima građevinarstvu i sektoru usluga (zdravstvo, informatika, financije).
Oldham je bio izborna baza političara Williama Cobbetta i Winstona Churchilla koji su ga predstavljali u parlamentu.
U gradu je rođen kompozitor William Walton.
Obrazovanje i kultura
Od obrazovnih institucija Oldham ima koledž i univerzitetski kampus, koji je filijala Univerziteta Huddersfield. Oldham ima nekoliko teatara, od kojih je najpoznatiji Oldham Coliseum, koji datira iz 1885. i spada u red teatara sa najdužim stažem u Velikoj Britaniji.
Poznate građevine Oldhama su parohijska crkva iz 1933 i stara gradska vijećnica, sagrađena između 1841 - 42.
Okrug Prizreni
Okrug Prizreni ili Prizrenski okrug je jedan od sedam okruga na Kosovu. Sjedište mu je u Prizrenu. Sastoji se od opština:
U okrugu se osim albanskog i srpskog, kao službeni jezik koristi i turski.
Vlade Šore
Vlade Šore je bio hrvatski nogometaš. Igrao je u RNK Split između dva svjetska rata. Član je generacije koja se 1933. plasirala u tadašnju 1. ligu, poznatu ka Nacionalna liga.
Aigueperse (Rona)
Egper je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona.
Sirdžan
Sirdžan (perz. سیرجان) je grad u južnom Iranu odnosno Kermanskoj pokrajini. Geografski je smješten na visoravni između Zagrosa i Kuhruda na nadmorskoj visini od 1745 m. Prema jugozapadu je izložen sezonskom jezeru odnosno slanoj pustinji Namak-e Motonaveb, prema istoku planini Kuh-e Tanbur (2468 m), te prema jugu Kuh-e Kafelu (2920 m). Od pokrajinskog središta Kermana udaljen je 160 km prema jugozapadu, a najbliži gradovi koji mu gravitiraju su Nadžafšaher (5 km južno) i Zejdabad (20 km sjeverozapadno). Iako se nalazi u slabo naseljenom području, Sirdžan svoj razvoj tokom 20. vijeka duguje dobroj prometnoj povezanosti i predstavlja cestovno žarište: brza cesta 71 spaja ga s Jazdom, Isfahanom i Teheranom prema sjeveru odnosno lučkim gradom Bandar Abasom na jugu, cesta 86 povezuje ga s Kermanom na sjeveroistoku odnosno Širazom i Ahvazom na zapadu, a iz grada se također grana cesta 88 koja vodi do Bafta i Džirofta na istoku. Još dvije lokalne ceste granaju se prema unutrašnjoj delti Zamzerč-Ruda na jugoistoku gdje je smješteno niz poljodjelskih naselja. Siržan je također jednom od željezničkih postaja između iranske metropole i Bandar Abasa, a sjeverno od grada nalazi se i Aerodrom Sirdžan koji se koristi za nacionalne i regionalne letove. Gradska ekonomija temelji se na poljoprivredi (osobito uzgoju pistacije) i rudarstvu s obzirom da okolica obiluje ležištima raznih minerala, ugljena, bakra, zlata i željeza (npr. rudnik Gol Gohar). Industrijska postrojenja uglavnom su stacionirana na istoku i sjeveru grada, ili uz glavne prometnice. Oko 25 km sjeveroistočno od grada nalazi se brana Taguije koja snabdijeva Sirdžan električnom energijom i pitkom vodom. U gradu djeluje više visokoobrazovnih institucija: Univerzitet u Sirdžanu, Univerzitet Pajam Nur, Islamski slobodni univerzitet, Sirdžanski tehnološki univerzitet (IAUS), Univerzitet primjenjenih znanosti i Internacionalni univerzitet. Sirdžan je historijski kontinuirano naseljen od sasanidskog perioda (3. ‒ 7. v.), a prema popisu stanovništva iz 2006. godine u gradu je živjelo 170.916 ljudi.
Svjetionik u Aleksandriji
Nedugo nakon smrti Aleksandra Velikog (Makedonskog), njegov namesnik Ptolemej I. Soter preuzeo je vlast nad Egiptom. Podigao je i uzeo za svoju prestonicu Aleksandriju u čijoj se blizini nalazi ostrvo Faros, a za čije ime se veruje da potiče od reči Pharao's, što znači "faraonovo ostrvo". Ostrvo je sa obalom bilo povezano pomoću nasipa nazvanog Heptastadion koji je postao druga luka Aleksandrije. Usled nepovoljnih uslova za pristajanje brodova i plitke obale tog regiona, izgradnja svetionika je bila neophodna.
Izgradnju je započeo Ptolemej I. Soter oko 290. g.pne., a ona je završena nakon njegove smrti, tokom vladavine njegovog sina Ptolomeja Filadelfija. Sostratus, Euklidov savremenik, bio je arhitekta svetionika, ali su detaljne proračune za građevinu izvršili naučnici aleksandrijske biblioteke-muzeja. Svetionik je bio posvećen bogovima spasiteljima - Ptolomeju Soteru (u prevodu znači spasitelj) i njegovoj ženi Berenis. Vekovima je Faroski svetionik bio znamenje aleksandrijske luke koji je noću svetleo pomoću upaljene vatre, a danju je ogledalima reflektovao sunčevu svetlost. Ovaj svetionik je bio prikazan i na rimskim novčićima.
Od šest uništenih svetskih čuda, svetionik je nestao poslednji. U spisima savremenika, Straboa i Plinija starijeg, mogu se naći detaljni opisi svetionika i načina njegovog funkcionisanja. Oni opisuju na koji način je ogledalo reflektovalo svetlost desetinama kilometara na pučinu i iznose legendu po kojoj je ogledalo takođe korišćeno i za spaljivanje neprijateljskih brodova pre nego što bi se uopšte i približili luci. Arhitektonski, ovaj svetionik je ostavio velikog traga i uticaja na kasnije izgrađene svetionike duž Mediterana i u Španiji, a danas se u romanskim jezicima (francuskom, italijanskom, španskom) svetionik kaže "faros".
Cocuruzzo, Latina
Cocuruzzo je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 385 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Boregard
Boregard se može odnositi na
Kado
Kado se može odnositi na
Asampšon
Asampšon se može odnositi na
Kameron
Kameron se može odnositi na
Born This Way
Born This Way je nadolazeći drugi studijski album od američke pjevačice Lady Gaga koji treba izaći 23. svibnja 2011. pod Interscopeom.Kao prvi i najavni singl objavljena je pjesma Born This Way,dok će drugi singl "Judas" biti objavljen nekoliko tjedana prije izlaska albuma.
Katahula
Katahula se može odnositi na
Janko Alberti
Potjecao je iz splitske plemićke porodice Alberti (de Albertis, degli Alberti, Obirtić), poznat je i kao ujak Marka Marulića (kojem je mati bila Jankova sestra Dobrica). Supruga mu je bila Marija Marcello, nećaka mletačkog dužda.
Istakao se kao konjički zapovjednik, odnijevši važne pobjede nad tada nadirućim Turcima. Mletačke vlasti su mu zbog iznimne hrabrosti i iskazane vojne vještine dodijelile naslov viteza (spectabilis eques). Kao ugledni splitski patricij obnašao je važne dužnosti u Splitu pa je nekoliko puta (1454., 1462., 1476. i 1487. g.) bio izabran za općinskog suca (iudex commune).
Portret njega i supruge vjerojatno je prikazan na zavjetnoj slici Bogorodice Zaštitnice (rad talijanskog slikara Benedetta Diane) u Franjevačkoj crkvi na Poljudu, koja je pripadala oltaru Bratovštine Gospe od Poljuda, i za koju se smatra da joj je bio naručiteljem.
Pokopan je u splitskoj prvostolnici, čime mu je iskazano osobito poštovanje. Na nadgrobnoj ploči koja se danas nalazi izložena uz njen južni ulaz prikazan je kao vitez u raskošnom kasnogotičkom oklopu.
Mališevo
125px|right|Položaj Mališeva na Kosovu Mališevo (albanski: Malishevë ili Malisheva) je grad i sjedište istoimene opštine na Kosovu. U gradu ima oko 2.300 stanovnika, dok opština ima oko 56.000 stanovnika.
Područje Mališeva je za vrijeme Kosovskog rata bilo jedno od najvećih uporišta Oslobodilačke vojske Kosova. Na tom području su, pogotovo u ljeto 1998. godine, bilježene žestoke borbe između OVK te tadašnje jugoslavenske vojske i srpske policije. Također su zabilježeni brojni zločini nad civilima albanske, ali i srpske nacionalnosti.
Allonne (De Sevr)
Alon je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu De Sevr koja pripada prefekturi Partne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 654 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara (maksimalnoj 234 m, a minimalnoj 145 m).
Neno Belan
Nenad Belan (Split, 2. veljače 1962.) je hrvatski kantautor, pjevač i skladatelj pop-rock i zabavne glazbe mediteranskog izražaja.
Životopis
Nakon raspada sastava 1991., 1992. godine seli u Zagreb, a 1995. godine i u Rijeku, te nastavlja sa uspješnom solo karijerom i održava kvalitetan stvaralački kontinuitet, tako da je i 1990-ih godina objavio niz uspješnih pjesama kao sto su "Sunčan dan", "Vino noći", "Rock galama", "Dotakni me usnama", "Ponoćna zvona", "Ivona" i druge, a danas je solo izvođač uz prateće Fiumense.
Njegova glazba je pod direktnim utjecajem The Beatlesa i The Beach Boysa, te općenito zvuka rock'n'rolla 1950-ih i 1960-ih godina, kao i dalmatinskih etno melodija i talijanskog belcanta, odnosno kancone.
Posljednji u nizu hitova kao što su "Galeb", "Kad plima se diže", "Rijeka snova", "Divojka sa juga" i "Srce od leda" svoju privlačnost temelje na retro zvuku Belanovog crvenog Gretscha, vokalnom višeglasju i temama o ljubavi, nostalgiji, Mediteranu.
Iako diskografski nije pretjerano aktivan posljednjih godina, Neno Belan & Fiumens redovito održavaju koncerte diljem cijelog prostora nekadašnje bivše države Jugoslavije. Novi zajednički album Rijeka snova donio im je 2008. nagradu Porin za najbolji pop album.
Festivali
Brojni nastupi na Splitskom festivalu, najprije sa sastavom Đavoli, a potom i samostalno, kao i na MESAM-u i hrvatskom izboru za pjesmu Eurovizije (Dora), zatim na Zadarskom festivalu, Melodijama hrvatskog Jadrana, etnofestu u Neumu, Marko Polo festivalu, te na Šibenskim večerima dalmatinske šansone.
Diskografija
minijatura|280px|Neno Belan 2007.
Uspjesi
Većinom nagrade na Splitskom festivalu, Melodijama hrvatskog Jadrana, Zadarfestu, Zagrebfestu, u zadnje vrijeme redovito nagrade na Marko Polo festu, te na jednom od najprestižnijih festivala današnjice, Večerima dalmatinske šansone, u zadnje tri godine osvaja nagrade i publike i stručnog žirija (sa šibenskom klapom 'More').
Dousman, Wisconsin
je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.302, što je 718 (45,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Canisy
Kanizi je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Sen Lo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 931 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 148 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,25 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 62 metara (maksimalnoj 116 m, a minimalnoj 39 m).
Ante Čezo
Ante Čezo je bio vratar RNK Split tijekom 20-ih i 30-ih godina 20. stoljeća.
Igračka karijera
Pojavio se još kao mladić na golu nekadašnjeg splitskog nogometnog kluba Uskok. Gašenjem Uskoka, Ante Čezo 1922. godine prelazi u redove nekadašnjeg SK Split. Nakon policijske zabrane "Splita", zajedno sa ostalim članovima do tada zabranjenih klubova Anarh, Jug, Slavija, Split - prelazi u redove splitskog Borca. Nakon četiri godine djelovanja policija zabranjuje Borca, slijedi Dalmacija, HAŠK, Split. Svojim vrsnim obranama doprinio je velikom uspjehu Splita 1934. godine. Bio je jedan od stupova momčadi koja je te godine izborila nastup u tadašnjoj Nacionalnoj ligi. Na žalost, do tada neviđenim spletkama od strane tadašnjih nogometnih struktura, Splitu je onemogućen nastup u elitnom rangu, pa tako ni Čezo nije zaigrao u Prvoj ligi. Karijeru završava 1937. godine.
Suva Reka
Suva Reka (albanski: Suharekë ili Suhareka) je grad i središte istoimene opštine na Kosovu koja administrativno pripada Okrugu Prizreni.
Nakon uvođenja UN-vog protektorata na Kosovu 1999. godine među lokalnim albanskim stanovništvom se za Suvu Reku uvriježio izraz Teranda (albanski: Therandë ili Theranda), mada ga UNMIK trenutno ne priznaje.
Konkordija
Konkordija se može odnositi na
De Soto
De Soto se može odnositi na
Boca (razvrstavanje)
Boca može biti:
Šime Žuvić
Šime Žuvić je bio predratni nogometaš RNK Split.
Igračka karijera
Šime Žuvić je igrao za Splita krajem 20-ih i tijekom 30-ih godina 20.stoljeća. Nastupao je u tadašnjoj poznatoj momčadi koja se 1934. kvalificirala u ondašnju Nacionalnu ligu, kako se u to vrijeme nazivao prvoligaški rang natjecanja. Ipak, zbog teških spletki u ondašnjem nogometnom savezu, Splitu je onemogućeno sudjelovanje u već izborenom prvoligaškom društvu. Te sezone, u odlučujućoj utakmici u Apatinu protiv nogometnog kluba Tri zvijezde, postigao je pogodak, ali mu ga je pristrani sudac poništio.
Zgode iz igračkih dana
Žuvić je jednom - na pitanje novinara koji mu je događaj ostao u sjećanju dok je bio igrač - izjavio da mu je u najljepšem sjećanju ostala prijateljska utakmica između Radničkog sportskog kluba Hajduk iz Sarajeva i Splita. Utakmica je odigrana na osvijetljenom igralištu pred nekoliko tisuća Sarajlija.
Ajbirija
Ajbirija se može odnositi na:
Sandy Creek, New York
Sandi Krik je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 771, što je 18 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.