cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Valachi Papers (knjiga)
Četiri godine kasnije je poslužila kao predložak za igrani film Valachi Papers gdje je Valachijev lik tumačio Charles Bronson.
Vida Jocić
Vidosava Vida Jocić (Skoplje 1921 — Beograd 10. januar 2002) bila je srpska vajarka.
Biografija
Sa sestrama se 1941. godine priključila Valjevskom partizanskom odredu. Sestra Olivera Vera Jocić poginula je 1944. Proglašena je za Narodnog heroja, a spomenik je uradila Vida Jocić koji je podignut u Skoplju. Vida Jocić je zarobljena 1942. i odvedena u logor Banjica, zatim u Aušvic gde je dobila broj 49865 i u Ravensbrik u kome je dočekala oslobođenje.
Završila je Visoku filmsku školu u Beogradu 1949. Diplomirala na vajarskom odseku Akademije likovnih umetnosti u Beogradu koju studirala od 1950. do 1955. kod prof. Jovana Kratohvila, Stevana Bodnarova, Sretena Stojanovića, Lojza Dolinara.
Održala je 30 samostalnih izložbi i više od 200 kolektivnih u zemlji i inostranstvu.
Načinila je spomenike u Valjevu, Skoplju, Čačku i Novom Sadu, a skulpture u javnom prostoru u Ostrošcu i Aranđelovcu. Izradila je nekoliko bista narodnih heroja. Grupu od 40 skulptura 'Apel za mir' poklonila je gradu Beogradu.
Nucleo Battistella, Treviso
Nucleo Battistella je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Metalcore
Metalcore je fuzioni muzički pravac koji elemente extreme metal meša sa elementima hardcore panka. Izraz metalcore je nastao spajanjem izraza hardcore i metal (hevi metal). Termin metalcore je dobio svoje sadašnje značenje sredinom 90-tih godina, opisicajući bendove Earth Crisis, Deadguy i Integrity Najstarija grupe ove vrste, Integrity, je počela sa radim 1988. godine. Metalcore se razlikuje od ostalih punk metal fuzija po tome što u muzici najviše ističe Breakdowne: spore, intenzivne odlomke pogodne za gurke.
Prethodnici (1977–1984)
Black Flag i Bad Brains, jedni od začetnika HardCora, su se divili i u svojoj muzici su imitirali Blek sabat. Britanske Street Punk grupe, kao što su Discharge i The Exploited su inpiraciju za svoju muziku vukli iz Heavy Metala. Album grupe Misfits, Ert ADe (eng. Earth A.D.) imao je veliki uticaj na Trash metal. Ipak, pank i metal kulture i muzika su ostale odvojene tokop prve polovine 1980-tih.
Krosover treš (1984–1988)
Ukrštavanje metal i hardcore muzike dovelo je do stvaranja Crossover thrash scene, na terotoriji Berklija, u Kaliforniji. Termin metalcore se prvo koristio za opisivanje muzike ovih grupa. HardCore punk grupe kao što su Corosion of Conformity, Dirty Rotten Imbeciles i Suicidal Tendencies] (eng. Suicidal Tendencies), svirali su sa Thrash metal grupama kao što su Metallica i Slayer. The Cro Mags su bili najuticajnija grupa njujorškog hardcora, koji su negovali zvuk hardcora pomešanog sa zvucima grupa Motorhead i Black Sabbath. Takođe, oni su grupa koja je uvela straight edge. Album Cause for Alarm, grupe Agnostik Front (eng. Agnostic Front) iz 1996. godine duboko prožima zvuk hardcora sa metalom.
Metallic Hardcore (1989–2000)
Između 1989. i 1995. godine došao je novi talas hardcore bendova. Converge u Sijetlu na koncertu 2008 godine|200px|thumb Taj novi talas sačinjavali su bendovi Integrity, Earth Crisis, Converge, Shai Hulud,   Starkweather, Judge, Bloodlet, Strife, Rorschach, Cave In, Vision of Disorder, Hatebreed,  and Candiria. Grupa Integrity je inspiraciju vukla od terora japanske hardcore grupe G.I.S.M. i metala grupe Slayer, sa muzičkim elementima grupa Septic Death, Samhain, Motorhead, i Joy Division. Biohazard, Koalesc (eng. Coalesce), i Overkast (eng. Overcast) su takođe jedne od prvih i važnih metalcore grupa. Sve ove grupe su navođene kao "metallic hardcore".
Melodični metalcore (1997–danas)
Kasnih 90-tih godina, stigao je treći talas metalcore grupa. Ono što čini ovaj novi talas različitim od prošlih 230px|thumb|left|Killswitch Engage na Rock im Park, 2007 godine.grupa je to što su ove grupe više melodičnije. Prva metalcore grupa koja je imala ove elemente bila je Zao. I grupa zao je imala veliki uticaj na grupe kao što su Unearth, Bullet for My Valentine, Killswitch Engage, Trivium (stariji radovi), Shadows Fall, All That Remains, Underoath i Atreyu, i sve ove grupe su veoma komercijalno uspešne. Ostali važni metalcore bendovi su Haste the Day, Darkest Hour, Caliban, Bleeding Through, August Burns Red, Demon Hunter, It Dies Today, The Devil Wears Prada, Parkway Drive, i The Autumn Offering. Glavni uticaj na muziku i tekstove ovih grupa dolazi od Melodični death metal grupa, naročito od In Flames i At the Gates. U melodičnom metalcoru, pevači češće pevaju "clean" deonice, što je drugačije od običnog metalcora.
Vokali
Metalcore pevači najčešće pevaju death metal grovlima i vriskovima, što je bilo obično za metalcore grupe 90-tih godina. Današnje metalcore grupe često kombinuju grovlove i melodično pevanje ("clean" vokali - "normalno pevanje").
Deathcore
Deathcore predstavlja muzički pravac nastao mešanjem death metala i metalcora. Iako je podvrsta metalcora, deathcore je pod velikim uticajem death metala, zbog svoje brzine, težine i hromatskim, prigušenim "nestabilim" rifovaljem sa čestim menjanjem ritma. Deathcore često ima breakdowne i melodične rifove.
Mathcore
Era mathcore počinje sredinom 90-tih godina, sa radovima grupa Converge, Botch i The Dillinger Escape Plan. Termin mathcore je nastao, zbog muziške slišnosti sam Mat rokom (eng. Math rock). Karakteristike mathcora su: brzo tehničko rifovanje, i neobičnim vremenskim signaturama. Grupe kao što su Protest the Hero, Ion Dissonance, i Fear Before, su poznate po tome što mešaju metalcore standarde sa Progresiv metal elementima.
17. pne.
Godina '''17. pne.''' je bila prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Furnija i Silana ili, rjeđe, '''godina 737. Ab urbe condita'''. Oznaka 17. pne. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Peter Maas
Peter Maas (27. jun 1929 – 23. august 2001) je bio američki novinar i publicist, najpoznatiji po knjigama posvećenim stvarnim slučajevima i ličnostima vezanim uz kriminal, a od koje je njih nekoliko ekranizirano kao igrani film. Među njima se nalaze biografije mafijaškog doušnika Josepha Valachija, njujorškog policajca Franka Serpica i mafijaškog "likvidatora" Sammyja Gravana.
La Cruz Verde, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
La Cruz Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2152 m.
Vicarello, Livorno
Vicarello je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Svetomir Bojanin
Prof. dr. Svetomir Bojanin (Bolman, 1932), jedan od utemeljivača neuropsihologije razvojnog perioda i znameniti dječji psihijatar.
Dr Svetomir Bojanin, dečiji psihijatar, rođen je 1932. godine u Bolmanu, u Baranji. Stručna javnost ga poznaje, pored ostalog, i kao profesora koji je uveo predmet neuropsihologija na Univerzitet u Beogradu i predavao ga na Defektološkom i Medicinskom fakultetu. Autor je i koautor dva univerzitetska udžbenika i više stručnih monografija iz oblasti psihijatrije razvojnog doba. Šira javnost ga je upoznala kao autora knjige “Škola kao bolest”u kojoj je iskazao svoje stavove o neprikladnom odnosu savremene škole prema mentalnom zdravlju dece i omladine koja ih pohađa. Posle analize promena u ovoj oblasti proteklih deset godina, i uvida da se kriza savremene škole ubrzano produbljuje, profesor Bojanin u knjizi “Tajna škole”, kao odgovor na ovaj izazov, predstavlja široj javnosti jedan model škole kakva bi ona trebala da bude, kao i celovitu analizu stanja u savremenom, pre svega domaćem, školstvu. On smatra da je u sadašnjem trenutku neophodno razvijati vannastavne aktivnosti u školi i time ovu instituciju učiniti središtem društvenog života učenika koji je pohađaju. Profesor Bojanin je u oblast psihijatrije dece i omladine uneo čitav niz novina: Socijalno- psihijatrijski pristup u psihijatriji razvojnog doba, stručnu oblast "Reedukacija psihomotorike" ili "Tretman pokretom", ukazao je na oblast disharmoničnog razvoja i opisao kliničku sliku "razvojne konstruktivne dispraksije", a u polju rada sa decom sa autizmom je postavio temelje savremenog pristupa.
Prof. dr Svetomir Bojanin je nakon penzionisanja na Institutu za mentalno zdravlje (1998) i na Defektološkom fakultetu (1998) nastavio da sarađuje sa kolegama iz drugih ustanova. Od osnivanja je član jedne od najstarijih nevladinih organizacija "Pomoć porodici" gde je predsednik stručnog saveta i konsultant za rani razvoj. Kao predavač i realizator stručnog usavršavanja o teškoćama u učenju je i dalje angažovan u organizaciji "Pomoć porodici" koja je registrovana za delatnost obrazovanja. U užem timu prof.Bojanina su prim.dr sci. med Ljiljana Abramović Savić, dr Violeta Nestorov i dr Stevan Nestorov. U Centru za logopediju i ranu intervenciju dr Nestorov je konsultant i supervizor primene originalne metode "reedukacija psihomotorike". Profesor Bojanin je godinama aktivan i u polju humanitarnog- milosrdnog rada pa sa tim ciljem svoje stručne savete pruža i u Pravoslavnom pastirsko-savetodavnom centru Srpske Pravoslavne Crkve Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke. Stranicu profesora Bojanina možete pogledati na sledećem linku https://www.facebook.com/DrSvetomirBojanin
Nagrade
Nagrada za životno delo "Dositej Obradović", mart 2020
prof.dr Milica Pejović Milovančević o delu prof.Bojanina i Beseda prof.Bojanina na uručenju nagrade za životno delo
Monpa
Monpa (kineski: 门巴族, ménbàzú, tibetanski: ?པ) je naziv za etničku grupu u spornoj teritoriji Arunachal Pradesh, koja broji oko 50.000 pripadnika, uglavnom u oblastima Tawang i Zapadni Kameng. Još 25.000 Monpa se mogu pronaći u oblasti Cuona u Tibetu, gdje ih zovu Menba. Od 45.000 Monpas koji žive u Arunachal Pradeshu, oko 20.000 žive u oblasti Tawang, čine oko 97% stanovništva, dok ostatak živi u oblasti Zapadni Kameng, gdje čine oko 77% stanovništva. Mali broj se može naći i u Istočnom Kamengu i Butanu (2,500).
Riječ "Monpa" znači "Narod Mon-yul", što znači "narod zemlje" na tibetanskom. Srodni su Šarčopima u Butanu. Njihiv jezik pripada tibetansko-burmanskoj porodici, ali se bitno razlikuje od istočnog tibetanskog dijalekta i koristi tibetansko pismo.
Monpa su podijeljeni u šest pod-grupa prema jeziku. To su:
Najraširenija vjera među Monpama je Gelugpa, sekta nastala u okviru tibetanskog budizma. Osim njih se ispovijeda vjera Bön, te animizam.
Henri-Georges Clouzot
Henri-Georges Clouzot, Anri Žorž Kluzo (Niort, 20. novembar 1904. - 12. januar 1977.) bio je francuski filmski režiser i scenarista, najpoznatiji kao autor hvaljenih filmova 1950-ih kao što su Nadnica za strah i Les Diaboliques, te dokumentarnog filma Le Mystère Picasso.
Niši
Nishi ili Niši je pleme koje uglavnom živi u indijskoj državi Arunachal Pradesh. Poznato kao Nishi (ponekad kao Nisi) na njihovom vlastitom jeziku (Nisi), ponekad se za njih od strane drugih plemena koristi pejorativni izraz Dafla.
Henri-Georges Clouzot
Za Nadnicu za strah je osvojio tri najprestižnije evropske filmske nagrade - Zlatnu palmu, Zlatni medvjed i Zlatni lav, a što je poslije njega uspjelo još jedino Michelangelu Antonioniju i Robertu Altmanu.
Niši
Žive u oblastima Papumpare, Istočni Kameng i Donji Subansiri unutar Arunachal Pradesha, isto kao i u oblasti Darrang u Assamu. Ima ih oko 120.000, što ih čini jednim od najbrojnijih plemena Arunachal Pradesha, odnosno 11% stanovništva države. S obzirom da su tibetanskog porijekla, jezik im pripada tibetansko-burmanskoj porodici.
Većina Nishija ne voli miješane brakove s drugim plemenima, a među njima je široko rasprostranjena poligamija. Pretke određuju patrilinealno te su podijeljeni u nekoliko klanova.
Nishiji su sljedbenici Donyi-Polo vjere, ali se među njima mogu pronaći manje skupine hinduista, budista i kršćana.
Plosca, Bistreț
Plosca je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Bistreț.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 971 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Garo
Garo je izraz koji se odnosi na:
Sicili, Salerno
Sicili je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 364 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Rubén M. Jaramillo, Sayula de Alemán
Rubén M. Jaramillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 175 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Jug Grizelj
Jug Grizelj (Vrlika, 2. avgust 1926 — Beograd, 5. januar 1991) je bio jugoslovenski novinar.
Biografija
Rođen je u Vrlici 2. avgusta 1926. godine. Gimnaziju je završio u Splitu. U Drugom svetskom ratu bio je partizan. U Beogradu je studirao na Novinarsko-diplomatskoj visokoj školi dok ga nisu poslali na Goli otok.
U »Večernjim novostima« je, tokom sedam godina, počev od 1969. godine, svakog dana objavljivao komentare na 38 redova pod nadnaslovom »Iz mog ugla«. Iz »Novosti« prelazi u »NIN« u kom je zapamćen po mnogobrojnim intervjuima sa poznatim ličnostima sa domaće i međunarodne scene, među kojima su bili i Piter Justinov, Kurt Valdhajm, Anjeli, Boris Vukobrat, Stane Dolanc, Mencinger, Vladimir Goati, Voja Stanovčić, Vili Ričard, M.Rožič, Sajrus Sulcberger, Stipe Mesić, Ficroj Mekklin i Oriana Falači.
Umro je u Beogradu 5. januara 1991. godine.
Na inicijativu petorice uglednih beogradskih novinara – Dušana Simića, Aleksandra Nenadovića, Slavoljuba Đukića, Milana Miloševića i Stevana Nikšića – u znak sećanja i iz poštovanja prema svom kolegi Jugu Grizelju, i uz podršku Jugove porodice, u decembru 1991. godine osnovan je Fond Jug Grizelj. Cilj ove zadužbine je da trajno čuva uspomenu na Juga Grizelja i da podstiče novinarsko stvaralaštvo.
Pleasant Plains, New Jersey
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 922.
Carmen Saeculare
Carmen Saeculare (na latinskom doslovno "Sekularna himna" ili, preneseno, "Pjesma za vijekove") je himna koju je napisao rimski pjesnik Horacije za izvođenje na Sekularnim igrama godine 17. pne. Naručio ju je car August, a tekst je, u skladu sa njegovom konzervativnom politikom slavio povratak tradicionalnim rimskim vrijednostima te slavio bogove kao što su Jupiter, Dijana i Venera. Pjesmu je izvodio zbor od 27 dječaka i 27 djevojčica.
Boise (rijeka)
Boise (engleski: Boise River) je rijeka u američkoj saveznoj državi Idaho duga 321 km, velika pritoka rijeke Snake.
Temoaya, México
Temoaya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México.
Boise (rijeka)
Hidrografija
Rijeka Boise se formira na obroncima Masiva Sawtooth na nadmorskoj visini od 3 048 m u sredini Idaha, gdje se spajaju Sjeverni (North Fork) i Južni rukavac (South Fork). thumb|left|240px| Karta [[sliva rijeke Boise]] Od tamo rijeka teče prema zapadu, do grada Boise i dalje do ušća u rijeku Snake.
Temoaya, México
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3382 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2669 m.
Boise (rijeka)
Hidrografija
Boise sa svojim pritokama ima sliv velik oko 6 598 km², koji obuhvaća zapad Idaha.
Châtaincourt
Šatenkur je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Dre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 262 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,82 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 160 metara (maksimalnoj 176 m, a minimalnoj 139 m).
Adi
Adi su po vjeri sljedbenici Donyi-Polo kulta, iako se u posljednje vrijeme može primijetiti određeni broj kršćana.
El Nopal, Uruachi
El Nopal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 919 m.
El Puertecito, Mezquitic
El Puertecito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Granja Don Antonio, Rincón de Romos
Granja Don Antonio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Rincón de Romos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1916 m.
Mosori
Mosori je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 5 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 82 stanovnika).
Demografija
U naselju Mosori živi 5 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 55,5 godina (49,5 kod muškaraca i 64,5 kod žena). U naselju ima 2 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,50.
Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Meuspath
Mojspat je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Arvajler. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 141 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7131050.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Arvajler Mojspat se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Arvajler. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 560 metara. Površina opštine iznosi 3,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 141 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 46 stanovnika/km².
Jules Maigret
250px|right|thumb|Spomenik Julesu Maigretu koga je izradio [[Pieter d'Hont, postavljen 1966. godine u nizozemskom gradu Delfzijl gdje je Georges Simenon napisao prvi roman o njemu.]]
Jules Maigret (fonetski: Žil Megre) je fiktivni lik francuskog policijskog službenika koga je stvorio belgijski pisac Georges Simenon i iskoristio kao protagonista više desetaka kriminalističkih romana i priča, zbog čega je postao jedan od najpoznatijih fiktivnih detektiva u historiji žanra. Maigret služi kao komesar, odnosno jedan od šefova Regionalne direkcije Sudske policije Pariza.
Maigret je opisan kao muškarac čiji krupan izgled i široka ramena odaju seljačko porijeklo, ali istovremeno i kao gurman, sklon piću i pušenju lule. Njegova omiljena metoda istrage zločina jest da se što bolje upozna sa mjestom i miljeom gdje se zločin odigrao kako bi što bolje shvatio karakter i motive potencijalnih počinitelja.
Prvi put se pojavio 1931. u romanu Pietr-le-Letton (Petar Latvijac), a iste godine još u nekoliko romana, uključujući La Nuit du carrefour (Noć na raskršću) koji je sljedeće godine ekraniziran u istoimenom filmu Jeana Renoira gdje je Maigretov lik tumačio Pierre Renoir. Otada su romani o Maigretu bili često adaptirani za film i televiziju, a među glumcima koji su ga glumačili je vjerojatno najpoznatiji Jean Gabin; zapažene su nastupe u ulozi Maigreta imali Francuz Bruno Cremer, Italijan Gino Cervi i Britanci Rupert Davies i Michael Gambon.
La Nuit du carrefour
La Nuit du carrefour je krimnalistički roman belgijskog književnika Gerogesa Simenona iz 1931. godine, odnosno sedmi po redu iz serije o pariškom policijskom komesaru Maigretu. Radnja prati njegovo nastojanje da razriješi ubistvo jevrejskog trgovca dijamantima koje se zbilo nedaleko od Pariza na mjestu poznatom kao raskršće Treus Veuves.
La Nuit du carrefour je poznat po tome što je 1932. poslužio kao predložak za istoimenu filmsku adaptaciju u režiji Jeana Renoira, odnosno prvu ekranizaciju romana o Maigretu, gdje je njegov lik tumačio Pierre Renoir.
Sinking Spring, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.008, što je 1.369 (51,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bojana Lekić
Bojana Lekić (devojačko prezime Kirćanski, rođena 9. septembra 1966. u Beogradu) je srpska novinarka. Završila je Filološki fakultet u Beogradu, odsek jugoslovenska i opšta  književnost. Radila je za Omladinske novine, TV Beograd, Studio B, B92, RTS, BKTV. Danas je vlasnik firme Brendon, koja se bavi savetovanjem, obrazovanjem i produkcijom.
Karijera
Postala je poznata kao urednik i voditelj u B92 i emisijom "U četri oka sa Bojanom Lekić". Nakon dobijanja nagrade fondacije "Braće Karić" u 2001. ulazi u sukob sa direktorom B92 nakon čega napušta B92.
Toribisachi, Uruachi
Toribisachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1458 m.
Bojana Lekić
Karijera
Radila je kao najmlađi urednik političkog programa RTS-a, a kasnije je prešla u BKTV. Bojana Lekić imenovana je za generalnu direktorku  televizije "Avala" 2010. Na toj dužnosti je bila do decembra 2011. godine. Ima svoju kolumnu u nedeljniku NIN.
Nagrade
Bojana Lekić je dobitnik više nagrada:
Joseph Valachi
Joseph Michael "Joe Cargo" Valachi (22. septembar 1904 - 3. april 1971) bio je američki gangster, najpoznatiji kao prvi pripadnik italoameričke mafije koji je javno prekršio omertu (zakon šutnje), i to na spektakularnom svjedočenju pred televizijskim kamerama, prilikom koga je javnosti prvi put iznio cijeli niz dotle nepoznatih detalja o djelatnostima i opsegu organiziranom kriminalu u SAD.
Biografija
Rodio se u New Yorku, u porodici siromašnog italijanskog imigranta. Odrastao je u krajnjoj oskudici te trpio fizičko zlostavljanje od strane oca, a što će kasnije tumačiti kao glavni razlog zbog koga se okrenuo kriminalu. Karijeru je započeo kao adolescent, kao član bande "The Minutemen" specijalizirane za obavljanje munjevitih pljački uličnih trgovina. Prvi put je zbog teške krađe uhapšen 1921. godine, a dvije godine kasnije osuđen za provalu te je odležao devet mjeseci u zatvoru.
Svojom je karijerom privukao pažnju mafije, te je 1930. godine poznanik Dominick "The Gap" Petrilli preporučio njujorškoj mafijaškoj "porodici" koju je vodio Gaetano Reina (sa čijom će se kćerkom Carmelom oženiti 1932. godine). Valachi je za Reinu radio kao "vojnik", odnosno borio se u tzv. Kastelamareškom ratu na strani Salvatorea Maranzana protiv suparničke mafijaške organizacije koju je vodio Joe Masseria. Nakon Masserijine smrti Valachi je postao Maranzanov tjelohranitelj. Usprkos toga, nije uspio spriječiti Maranzanovo ubistvo nakon koga je njujorška mafija reorganizirana, a on sam postao vojnik "porodice" koju je vodio Lucky Luciano, te koju će poslije preuzeti Vito Genovese; njegov neposredni pretpostavljeni je bio Anthony Strollo.
Ta je suradnja uključivala i javno svjedoćenje pred senatskim odborom u oktobru 1963. godine. Tzv. Valachijeva saslušanja, u kojima je Valachi detaljno opisao organizaciju, ljudstvo i rad italoameričke mafije, bila su prenošena na televiziji te izazvala senzaciju. Valachi je javnosti iznio ne samo najstrože čuvane mafijaške tajne, te između ostalog prvi za mafiju iskoristio izraz "cosa nostra", nego i detaljno opisao njenu čvrstu paravojnu strukturu, ali i to kako su njene aktivnosti raširene po cijeloj zemlji i kooordinirane na nacionalnoj razini. Iako Valachijevo svjedočanstvo nije dovelo ni do jedne optužnice ili osude, ono je predstavljala udarac od koga se mafija nije oporavila; njime je potakao i druge mafijaše da počnu kršiti omertu, kao i federalne i druge vlasti da donose zakone usmjeren na suzbijanje mafijaških aktivnosti, uključujući znameniti RICO zakon iz 1970. godine.
Valachi je ostatak života proveo pod posebnim režimom zaštite. Umro je od srčanog udara 1971. godine, nadživjevši za dvije godine Genovesea, koji je iz zatvora bio raspisao nagradu od 100.000 US$ za njegovu likvidaciju.
Valachi je nakon svog svjedočenja od federalnih vlasti zamoljen da pismeno nadopuni svoj iskaz. Njegov rukopis od preko 1000 stranica pod naslovom The Real Thing je poslužio kao osnova publicistu Peter Maasu da napiše biografsku knjigu The Valachi Papers. Ona je godine 1972. adaptirana kao biografski film Valachi Papers gdje je Valachijev lik tumačio Charles Bronson.
Пирковац
Пирковац је насеље у Србији у општини Сврљиг у Нишавском округу. Према попису из 2002. било је 34 становника (према попису из 1991. било је 56 становника).
Демографија
Ово насеље је у углавном насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Kuglični ležaj
mini|desno|200px|Prikaz rada kugličnog ležaja mini|desno|200px|Jednostavni kuglični ležaj mini|desno|200px|Samopodesivi kuglični ležaj mini|desno|200px|Samopodesivi kuglični ležaj
Kuglični ležaj je vrsta valjnog ležaja, koji je u osnovi namijenjen za prenošenje radijalnih opterećenja, iako neke izvedbe omogućavaju i prijenos aksijalnih opterećenja. Kuglični ležaj ima kao valjna tijela kuglice. Kuglice mogu biti izrađene od nehrđajućeg čelika, kromnog čelika ili keramičnog materijala (silicijev nitrid - Si3N4). Hibridni kuglični ležaj ima kuglice od keramike i tijelo ležaja od čelika.
Jednostavni kuglični ležajevi
Jednostavni kuglični ležajevi standardizirani su prema ISO 15, DIN 625 i HRN M C3.600. Dopuštaju velike brzine vrtnje, te su primjereni za prenošenje obostranih radijalnih i aksijalnih opterećenja. S obzirom da imaju povoljnu cijenu, u praksi su to najčešće korišteni valjni ležajevi. Izrađuju se u jednorednoj ili dvorednoj izvedbi. Jednoredni kuglični ležajevi su kruti, nerastavljivi radijalni ležajevi u kojima su valjna tijela (kuglice) vođena u dubokim utorima u unutarnjem i vanjskom prstenu ležaja. Imaju približno jednaku radijalnu i aksijalnu nosivost, a od svih vrsta ležajeva najprimjereniji su za najviše brzine vrtnje. Dvoredni kuglični ležajevi imaju, u usporedbi s jednorednima, veću radijalnu nosivost, ali dopuštaju nešto manje brzine vrtnje. U zadnje vrijeme se sve manje upotrebljavaju jer su ih u praksi skoro u potpunosti zamijenili dvoredni kuglični ležajevi s kosim dodirom.
Kuglični ležajevi s kosim dodirom
Kuglični ležajevi s kosim dodirom standardizirani su prema ISO 15, DIN 628 i HRN M.C3.621. Optimalna unutarnja konstrukcija osigurava veliku točnost vrtnje, veliku nosivost u radijalnom i jednom (jednoredni i dvoredni s T-rasporedom) ili oba (dvoredni) aksijalna smjera, velike brzine vrtnje i miran hod. Aksijalna nosivost ležaja raste s kutom dodira između kuglice i prstenova ležaja. Jednoredni kuglični ležajevi s kosim dodirom imaju kut dodira 40°, nerastavljivi su i dopuštaju velike brzine vrtnje. Na raspolaganju su u dvije izvedbe - normalnoj i univerzalnoj. Dok su ležajevi normalne izvedbe primjereni za uležištenja u kojima je za svaki oslonac potreban samo jedan ležaj koji prenosi aksijalno opterećenje samo u jednom smjeru, ležajevi univerzalne izvedbe predviđeni su za uležištenje dvaju ili više ležajeva zajedno u nizu, s proizvoljnim međusobnim rasporedom.
Podmazivanje ležajeva
mini|desno|200px|Jednostavni kuglični ležajevi s kavezom Osovine i vratila imaju oslonce u kliznim ili valjnim ležajevima. Ležaji se podmazuju da bi gubici trenja, a time i zagrijavanje, bili što manji. Pod trenjem se podrazumijeva otpor koji se javlja između površina nalijeganja dvaju tijela i suprostavlja se međusobnom gibanju bilo klizanjem, bilo kotrljanjem ili valjanjem (trenje gibanja ili kinetičko trenje) ili onemogućuje gibanje (trenje mirovanja ili statičko trenje).
Za ležaje značenje ima samo trenje gibanja. K tome se računa i startno trenje u početku gibanja i trenje zaustavljanja na kraju gibanja. U trenje gibanja spadaju slijedeće vrste trenja:
Trenje se može podijeliti i na:
Podmazivanje i maziva
Radi olakšanja klizanja površina nalijeganja, te radi smanjivanja ili čak spriječavanja trošenja, upotrebljavaju se maziva. Ona treba da omreže klizna mjesta, da prianjaju uz materijale, da razdvajaju hrapavošću izazvane međusobne neravnosti površina nalijeganja, da sama imaju nisku unutrašnju žilavost (viskoznost), da ne nagrizaju materijale i da ih štite od korozije, a da po mogućnosti i hlade, prenose tlak, brtve i štite maziva mjesta od nečistoće i vode. Kao maziva dolaze u obzir:
Nosivost i vijek trajanja ležaja
mini|desno|200px|Oštećenje zadnjeg stožastog ležaja bicikla, nastalo zbog točkaste korozije uslijed vlage, neodgovarajućeg podmazivanja i zamora materijala uslijed čestog udarnog opterećenja. Potrebna veličina ležaja za određeno ležajno mjesto određuje se na temelju vrste ležaja i njegove nosivosti, prisutnih opterećenja, projektnog vijeka trajanja i pogonske sigurnosti. Kao mjerilo nosivosti ležaja pri njihovom dimenzioniranju upotrebljavaju se dinamička i statička nosivost ležaja. Obje veličine predstavljaju osnovna obilježja ležajeva i nalaze se u odgovarajućim katalozima proizvođača.
Dinamička nosivost ležaja
Dinamička nosivost je kriterij nosivosti pri odabiru dinamički opterećenih ležajeva, odnosno ležajeva kod kojih je prisutna rotacija pod opterećenjem. Ona se određuje na osnovi vijeka trajanja ležaja. Naime, na stazama valjanja pojavljuju se nakon izvjesnog vremena, ovisno o visini opterećenja, inicijalne pukotine kao prvi znakovi zamora materijala. Rasipanje vremena do pojave zamora materijala (rasipanje vijeka trajanja) je vrlo veliko i kreće se u rasponu od 1:30 do 1:40, kao i kod ostalih ispitivanja na zamor. Ovo je ponajviše uzrokovano neizbježnim razlikama u promjerima valjnih tijela (mjerna tolerancija), što izaziva nejednoliku raspodjelu pritisaka na njih. Utječe još veličina vanjskog promjera ležaja, kvalitet površinske obrade, promjenjivost vanjskog opterećenja i drugo.
Utjecaj svih ovih čimbenika nemoguće je računski obuhvatiti. Zato se niti ne može odrediti trajnost pojedinog ležaja, već je ona definirana kao nominalna trajnost temeljem vjerojatnosti dobivene iz rezultata velikog broja pokusa: nominalna trajnost valjnog ležaja je onaj ukupni broj okretaja kojeg dostigne ili premaši 90 % ležaja jedne serije podvrgnutih istim uvjetima pogona. Pojmom pogonske čvrstoće, kaže se: nominalna trajnost valjnog ležaja pri određenom, konstantnom opterećenju, je broj ciklusa kontaktnih naprezanja za vjerojatnost preživljavanja 90 %, iz jednadžbe ove (preuređene) Woehlerove krivulje za vjerojatnost preživljavanja od 90 %.
Dinamička nosivost valjnog ležaja je ono ekvivalentno dinamičko opterećenje pri kojem nominalni vijek trajanja iznosi milijun okretaja. Pri tome se pretpostavlja da je opterećenje konstantno po smjeru i po veličini i da djeluje centralno na ležaj. Kod projektiranja potrebno je, za poznati vijek trajanja, odrediti dinamičku nosivost ležaja, na osnovu koje će se, iz kataloga proizvođača, odabrati odgovarajući ležaj s najmanje tolikom nosivošću. Ako se proračun nosivosti (trajnosti), želi provesti s većom pouzdanošću, npr. 99,9 % umjesto s 90 %, tada se, za poznatu srednju vrijednost i standardnu devijaciju graničnih opterećenja (ako je dostupno npr. iz kataloga proizvođača), uz pomoć tablica jedinične normalne razdiobe, može odrediti zamjenska, u ovom slučaju manja, dinamička nosivost.
1,2-Dihloroeten
1,2-Dihloroeten je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 96,943 Da.
Faggiona, La Spezia
Faggiona je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Colonia Nueva Esperanza, Sayula de Alemán
Colonia Nueva Esperanza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Tripuri
Tripuri su mongoloidne rase i govore Kokborok jezikom koji pripada tibetansko-burmanskoj jezičnoj porodici.
Godine 1949. je tadašnje kraljevstvo Tripura priključeno novostvorenoj Indijskoj federaciji. Kao rezultat toga, došlo je do velike migracije Bengalaca, te su Tripuri s vremenom postali manjina u vlastitoj državi. Reakcija na to je stvaranje raznih separatističkih i ekstremističkih organizacija među Tripurijima.
Senat Republike Srpske
Senat razmatra pitanja od posebnog značaja za politički, nacionalni, ekonomski i kulturni razvoj Republike Srpske i najvišim ustavnim institucijama dalje mišljenje o pitanjima iz njihove nadležnosti.
Senat ima 55 članova koje imenuje predsjednik Republike. Za članove Senata imenuju se istaknute ličnosti iz javnog, naučnog i kulturnog života.
Sjednice Senata saziva i predsjedava im predsjednik Republike.
Organizacija i način funkcionisanja Senata uređuje se zakonom.
Miloš Vasić
Miloš Vasić ima više značenja:
El Zopilote (razvrstavanje)
El Zopilote ima više značenja:
Garo (narod)
Garo je naziv za pleme u Megalaji u Indiji koje sebe zove Achik. Predstavljaju drugo po velični pleme u Meghalayi iza Khasija te čine oko trećine stanovništva. Većina Garoa su kršćani. U velikom broju su baptisti i rimokatolici. Među njima također ima i adventista sedmog dana, anglikanaca i drugih koji pripadaju novijim crkvama. Garo jezik pripada Bodo grani Bodo-Naga-Kachin porodici sino-tibetanskog phylum.
Najstariji pisani trag o Garoima datira iz 1800. Oni su bili "...smatrani za krvoločne divljake, koji su nastanjivali komad visoravni pokriven skoro neprohodnom džunglom, u klimi koja se smatrala smrtonosnom i nemogućom za život bijelog čovjeka" (Playfair 1909: 76-77). Garoi su uživali reputaciju lovaca na ljudske glave.
Garoi predstavljaju od nekoliko preostalih matrilinealnih društava u svijetu. Pojedinici naslijeđuju svoj položaj u klanu od svojih majki. Najmlađa kći ili nokrom naslijeđuje vlasništvo majke. Muški potomak napušta roditeljsku kuću u pubertetu, i obrazuje se u zajedničkoj seoskoj spavaonici za neženje zvanoj nokpante. Nakon vjenčanja muškarac živi u kući svoje supruge.
Baldo Kosić
Baldo, Baltazar ili Valtazar Kosić (Dubrovnik, 5. oktobar 1829 – Dubrovnik, 18. jaunauar 1918) je bio zoolog, kolekcionar, prirodnjak, upravnik, kustos i preparator Prirodoslovnog (prirodnjačkog) muzeja u Dubrovniku.
Biografija
Završio je studije u Đenovi. Nakon toga je radio kao profesor u Kotorskoj gimnaziji.
Posle smrti Antuna Dropca je postao novi upravnik Domorodnog (kasnije Prirodoslovnog) muzeja u Dubrovniku. Posvetio se proširenju i uređivanju muzeja. U prikupljanju zbirke su mu posebno pomagali pomorci, ribari i lovci. Uspeo je da sakupi gotovo celokupunu zbirku riba, vodozemaca, gmizavaca, ptica i sisara dubrovačkog kraja. Bio je vešt dermoplastični preparator i detaljno je vodio zapisnik o svim novim preparatima u Muzeju.
Napravio je vrednu zbirku ptica s 420 primeraka. Osim detaljne sistematizacije i stručne obrade, svoja zapažanja je razmenjivao s drugim domaćim i stranim prirodnjacima i tako uspostavio mrežu poznanstava, koja je narednih decenija bila od koristi naučnicima.
Bavio se i numizmatikom. Sastavio je i objavio popis novca i medalja iz muzejske zbirke, a pisao je i o kulturnim spomenicima Dubrovnika.
Njegov istraživački rad je izvor podataka o urbanističkom razvoju Dubrovnika i celokupnom kulturnom razvoju. U pisanju se posebno ističu upotreba dubrovačkih naziva i prirodnjačkog rečnika. Pisao je krasnopisom na durovačkom dijalektu. Obradio je nomenklaturu dubrovačke faune, posebno ptica i riba. Osim detaljnog opisa stalnih i čestih vrsta ptica u Dubrovniku i okolini, opisao je i retke primerke. Sastavio je abecedni popis 175 vrsta riba, s latinskim nazivima, podacima o staništu, načinu lova i drugo. Izdao je sedamnaest naučnih radova. Svoje radove je objavljivao u Glasniku Naravoslovnog društva, Radu JAZU i Srđu.
U svom delu „Ribe dubrovačke“ je naveo 191 vrstu riba. Prirodoslovni muzej, od njegove smrti, pa sve do sve do 1953. nije imao preparatora.
Predondo, Brescia
Predondo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 113 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 587 m.
Bašar al-Asad
Bašar al-Asad (arap. بشار الأسد; Damask, Sirija, 11. septembar 1965.) je predsjednik Sirijske Arapske Republike od 2000. godine. Zajedno s Faure Gnassingbé od Toga, Ilham Alijevom od Azerbejdžana i Kim Jong Unom od Severne Koreje Bašar spada u malenu skupinu predsednika republike koji su svoj položaj nasljedili od oca. U njegovom slučaj on je postao predsednik 2000. godine nakon smrti Hafiza al-Asada.
Biografija
Godine 1995. je bio na čelu Sirijskog računarskog društva (engl. Syrian Computer Society, SCS) radeći na širenju informatičke kulture po cijelom svijetu. Od 1995. je nadgledao reformske programe dva ministarstva — za obrazovanje i za visoko obrazovanje. Nakon iznenadne smrti brata postao je prestolonaslednik republike.
Karijera
Godine 1985. se pridružio vojsci, i služio je u intendanturi. Prošao je kroz mnogobrojne vojne kurseve i vježbe. Dana 11. juna 2000. je unaprijeđen u rang general-lajtnanta i postavljen za komandanta Vojske i Oružanih snaga.
Juna 2000. je izabran za predsjedavajućeg Arapske socijalističke partije Baas. Dana 10. jula 2000. je izabran za predsjednika Republike, i dužnost je preuzeo nakon polaganja zakletve pred Narodnom skupštinom,17. jula 2000. godine.
Ponovno je izabran za predsjedavajućeg Baas i njenog Centralnog komiteta na 10. kongresu u maju 2005. godine. Za predsjednika Republike ponovno je izabran 2007. i potom 2012. godine.
Dušan Kanazir
Profesor dr Dušan Kanazir (Mošorin, 28. jun 1921 — Beograd, 19. septembar 2009) je bio lekar, biolog, akademik SANU.
Život
Rođen u Mošorinu 28. juna 1921. kao sin Todora–Toše, berberina. Roditelji su 1925. prešli u Novi Sad, gde je otac dobio posao u Banskoj upravi i Ženskoj učiteljskoj školi. Dušan se školovao u Novom Sadu i maturirao 1940. u II muškoj gimnaziji. Posle rata prešao je u Beograd. Studirao je medicinu u Parizu (1945–49), a diplomirao je u Beogradu 1949. godine. Doktorirao je 1955. godine u Briselu u oblasti fizioloških nauka. Postdoktorske studije obavio je u SAD.
Dušan Kanazir je bio profesor po pozivu u Americi, Belgiji i Japanu. Kao ugledan naučnik biran je u mnoge značajne forume i obavljao je više odgovornih funkcija. Bio je ministar za nauku i tehnologiju republike Srbije od 1996–1998. godine. Kao akademik biran je za potpredsednika (1971–81) i predsednika (1981–94) SANU. Kao predsednik SANU je često istupao sa političkim izjavama o teškom položaju i diskriminaciji Srba u Jugoslaviji, a uoči raspada SFRJ je izneo predviđanje:
Bio je član mnogih najuglednijih međunarodnih asocijacija. Objavio je preko 200 naučnih radova u zemlji i svetu. Dobitnik je mnogih nagrada i odlikovanja za svoj rad: Sedmojulske nagrade, Nagrade AVNOJ-a, Ordena rada III reda, Ordena rada sa crvenom zastavom, Ordena zasluga za narod sa zlatnom zvezdom, Ordenom bratstva i jedinstva, kao i francuskim Ordenom komandira Legije časti.
Preminuo je 19. septembra 2009.
Benegassi, Alessandria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 556 m.
Berrogain-Laruns
Berogen Laren je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 136 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 233 metara (maksimalnoj 290 m, a minimalnoj 117 m).
Mesa del Aguacate, Santa Catarina
Mesa del Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 986 m.
Loma Linda, Río Bravo
Loma Linda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Río Bravo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.
Crocevia, Messina
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 276 m.
La Nuit du carrefour (film)
La Nuit du carrefour je francuski crno-bijeli film snimljen 1932. u režiji jeana Renoira, poznat kao jedino kriminalističko ostvarenje u njegovoj filmografiji, odnosno kao prva ekranizacija romana o pariškom policijskom komesaru Maigretu.
Temelji se na Simenonovom istoimenom romanu, a radnja prikazuje kako Maigret - koga tumači Renoirov stariji brat Pierre - nastoji otkriti počinioce ubistva nizozemskog draguljara.
Sam Renoir nije bio previše zadovoljan filmom, ali su on i Simenon tokom snimanja postali dobri prijatelji. Renoiru je prilikom snimanja La Nuit du carrefour kao pomoćnik služio Jacques Becker koji će kasnije ostvariti zapaženu samostalnu karijeru.
Michelbach (Hunsrück)
Mihelbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 134 opštinska središta okruga Rajn-Hunsrik. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 165 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7140095.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Hunsrik Mihelbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Hunsrik. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 2,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 165 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 69 stanovnika/km².
Stojan Cerović
Stojan Cerović je bio srpski novinar.
Rođen je u Titogradu 9. jula 1949. godine. Diplomirao je na grupi za psihologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu 1973. godine. Magistrirao je Kliničku psihologiju 1985. na Univerzitetu u Beogradu. Radio je kao asistent na niškom Filozofskom fakultetu u periodu od 1974. do 1986. godine. Od 1986. radio je kao dopisnik Radio Frans Internasional iz Beograda.
Jedan je od osnivača nedeljnika Vreme 1990. godine. Bio je kolumnista i predsednik Upravnog odbora nedeljnika Vreme.
Knjiga izabranih tekstova Stojana Cerovića pod naslovom Bahanalije objavljena je 1993 u Beogradu. Prevod na švedski pojavio se 1994. godine. Druga knjiga Stojanovih tekstova, Izlazak iz istorije1999-2004 objavljena je 2004. godine.
Dobitnik je domaćih novinarskih nagrada Dušan Bogavac 1991. i Jug Grizelj 1996. Stojan Cerović bio je jedan od osnivača i prvi predsednik Centra za antiratnu akciju (1991-1993).
Stojan Cerović preminuo je 21. marta 2005. u Parizu posle teške bolesti. Njegov otac Komnen, bio je učesnik Narodnooslobodilačkog rata i proglašen je za narodnog heroja.
El Arenal, Turicato
El Arenal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Sigurno je sigurno
Sigurno je sigurno je jugoslovenska kriminalistička TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1965. godine. Predstavlja adaptaciju teksta britanskog pisca Malcolma Halka po kome je prethodne godine u Zapadnoj Nemačkoj bila napravljena drama pod naslovom Sicher ist sicher. Režirao ju je Sava Mrmak.
Muzički žanr
desno|thumb|[[Tango]] Muzički pravac je kategorija (ili žanr) muzičkih dela koja su u istom stilu ili dele neku "sličnost muzičkog jezika". Pravci takođe mogu nastati i na osnovu ne-muzičkih odlika, kao što su geografska obeležja.
Glavni muzički pravci
Ovde navodimo neke od glavni muzičkih pravaca. Svaki od njih ima mnogo vrsta i podvrsta. Novi žanrovi nastaju veoma često daljim razvojem muzike i novih svirača. Takođe je često teško klasiofikovati jedno delo u neki žanr, budući da može mešati odlike više pravaca.
Popis bolesti
Ovdje je nalazi nepotpuni popis najčešćih bolesti i raznih patoloških stanja.
A — B — V — G — D — E — Ž — Z — I — Й — K — L — M — N — O — P — R — S — T — U — F — H — C — Č — Š
Los Blancos, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Los Blancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Heroica Ciudad de Tlaxiaco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2175 m.
Dale City, Virginia
Dejl Siti je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Spisak epizoda serije Lud, zbunjen, normalan
Serija Lud, zbunjen, normalan ima ukupno dvanaest sezona. Prva sezona je emitovana od 2. septembra 2007. godine do 1. juna 2008. godine, druga od 17. februara 2008. godine do 12. aprila 2009. godine, treća od 1. januara do 13. juna 2010. godine, četvrta od 2. januara do 26. juna 2011. godine, peta od 29. januara 2012. godine do 7. aprila 2013. godine, šesta od 3. novembra 2014. godine do 1. aprila 2015. godine, sedma od 5. aprila do 10. maja 2015. godine, osma od 15. maja do 2. novembra 2015. godine, deveta od 3. novembra 2015. do 25. juna 2016. godine i deseta od 26. juna 2016. do 19. jula 2016. godine jedanaesta od 17 februara 2020.do 21. jula 2021. godine posljednja 12. sezona serije kreće od 10. septembra 2021. godine do 10. novembra 2021. godine.
Dale City, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 65.969, što je 9.998 (17,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Spisak epizoda serije Lud, zbunjen, normalan
Sezona 1 (2007–2008)
Mustafa Nadarević, Senad Bašić, Moamer Kasumović, Jasna Žalica, Gordana Boban, Milan Pavlović, Tatjana Šojić, Saša Petrović, Zana Marjanović, Milena Dravić i Vanja Drach ulaze u glavnu postavu. Žan Marolt je unapređen u glavnu postavu u epizodi "Grupni seks". Milena Dravić je napustila glavnu postavu, a Zana Marjanović je unazađena u epizodne uloge nakon epizode "Edin il' Edina". Njih su zamenile Jelisaveta Sablić i Iva Šulentić su ih zamenile u ostatku sezone. Jasna Žalica je napustila glavnu postavu na kraju sezone
Sezona 2 (2008–2009)
Belma Lizde-Kurt se pridružila glavnoj postavi na početku sezone. Miraj Grbić, Emir Hadžihafizbegović i Mirvad Kurić su unapređeni u glavnu postavu u epizodi "Afera Sangrija". Gordana Boban i Milan Pavlović su napustili glavnu postavu posle epizode "Prokišnjavanje". Snežana Marković je zamenila Gordanu Boban u ostatku sezone. Žan Marolt i Vanja Drach su preminuli nakon završetka emitovanja sezone. Iva Šulentić je napustila gavnu postavu na kraju sezone.
Sezona 3 (2010)
Goran Navojec, Nives Ivanković, Aleksandar Seksan, Dragan Marinković, Nebojša Glogovac, Svetlana Bojković i Boro Stjepanović su se pridružili glavnoj postavi na početku sezone. Zana Marjanović se vratila u glavnu postavu. Dragan Marinković, Jelisaveta Sablić, Svetlana Bojković, Milena Dravić i Boro Stjepanović su napustili glavnu postavu na kraju sezone.
Sezona 4 (2011)
Miodrag Krivokapić, Minka Muftić, Marija Omaljev, i Bilal Hadžić su se pridružili glavnoj postavi na početku sezone. Belma Lizde-Kurt, Emir Hadžihafizbegović, Nives Ivanković, Zana Marjanović, Miodrag Krivokapić, Mirvad Kurić, Minka Muftić, Nebojša Glogovac i Svetlana Bojković su napustili glavnu postavu na kraju sezone.
Sezona 5 (2012–2013)
Ivor Šparavalo je zamenio Bilala Hadžića na početku sezone. Ilir Tafa, Predrag Ejdus i Elvira Aljukić su se pridružili glavnoj postavi na početku sezone. Miraj Grbić, Predrag Ejdus i Elvira Aljukić su napustili glavnu postavu na kraju sezone.