cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A Case of Identity
Slučaj
Zaručnik, Hosmer Angel, vrlo je specifičan tip - miran i prilično tajnovit o svom životu. Gospođica Sutherland zna jedino da radi u uradu, ali priroda njegovog posla joj nije poznata. Sva pisma koja joj šalje su otipkana na mašini, uključujući i potpis, a od nje zahtijeva da mu odgovore šalje preko lokalnog poštanskog ureda.
Vrhunac cijele priče zbiva se kada Angel napušta gospođicu Sutherland na oltaru, netom prije vjenčanja.
Uvažavajući sve izneseno, uključujući i opis gospodina Angela i činjenicu da se s gospođicom Sutherland nalazi samo kada je njezin mlađahni očuh, James Windibank, izvan zemlje, Holmes prilično brzo dođe do svog zaključka. Mašinom otipkano pismo ubrzo potvrdi njegove sumnje. Samo je jedna osoba mogla profitirati ovime - gospodin James Windibank. Holmes zaključi kako je "Angel" "nestao" tako što je izašao kroz druga vrata taksija.
Nakon što riješi slučaj, ipak, Holmes odbija svojoj klijentici kazati rješenje, smatrajući kako mu ionako neće vjerovati. Ovdje se Holmes može optužiti za neispunjavanje svoje profesionalne dužnosti - istrage slučaja i prezentiranje rješenja, s kojim klijent onda čini što hoće. Ipak, detektiv je gospođici Sutherland savjetovao da zaboravi "gospodina Angela", što je ona odbila, rekavši da će mu biti vjerna dok se ne pojavi, barem deset godina. Holmes zaključi kako će Windibank nastaviti s kriminalom i jednog dana završiti na vješalima.
La Valentina (razvrstavanje)
La Valentina ima više značenja:
Caquetío
Kultura im je bila slična kulturi Indijanaca Jirajara. Bavili su se intenzivnom zemljoradnjom sa sa kukuruzom, maniokom i slatkim krumpirom kao glavnim kulturama, a svoja polja su umjeli navodnjavati. Ostale privredne aktivnosti bili su lov i sakupljanje kaktusovog voća i divljeg bilja.
Odjeća se sastojala od malenih genitalnih pokrivala, različitog nakita i boja. Od obrta poznavali su lončarstvo a tkalaštvo je zbog oskudne odjeće imalo maleni značaj.
O socijalnoj i političkoj organizaciji je malo poznato, osim da su imali poglavice i klasu plemića kojima je bila dopuštena poliginija.
Obožavali su sunce i mjesec kojima su izgleda prinosili ljudske žrtve. Svaka obitelj obožavala je i vlastite kućne idole.
Hag
Hag (niz. Den Haag [ dɛnˈɦaːx ] ; službeno 's-Gravenhage  [ ˈsxraːvə(n)ˌɦaːɣə ] ), grad i upravno središte Nizozemske te glavni grad pokrajine Južne Holandije.
U 2004. godini u gradu je živjelo 469.568 stanovnika, a u njegovoj urbanoj aglomeraciji oko 700.000 stanovnika, na površini od otprilike 100 km². Po veličini je treći grad u Nizozemskoj iza Amsterdama i Rotterdama.
U Hagu se nalaze Eerste Kamer i Tweede Kamer, gornji i donji dom nizozemskog parlamenta. Nizozemska kraljica Beatricija također živi i radi u Hagu. Sva inozemna veleposlanstva i vladina ministarstva su smještena u gradu, kao i Visoki upravni sud i brojne lobističke organizacije. Usprkos tome, službeni je glavni grad Nizozemske prema ustavu Amsterdam.
Hag je jedan od glavnih gradova Ujedinjenih naroda i sjedište nekoliko ustanova UN-a. To su:
Ovdje se nalazi i Haška akademija za međunarodno pravo.
Povijest
thumb|280px| Viteška dvorana u Hagu Hag je utemeljio 1248. godine grof Holandije i kralj Njemačke Vilim II. Holandski koji je trebao postati car Svetog Rimskog Carstva. U Holandiji, u šumi blizu Sjevernog mora je izgradio dvorac u kojem je namjeravao živjeti, no prije krunidbe je poginuo u bitci. Sačuvani dijelovi dvorca zovu se Ridderzaal (Viteška dvorana) i još su u uporabi za političke događaje.
Holandski grofovi kasnije su koristili Hag kao svoje upravno središte. 'Des Graven Hage' doslovno znači "Grofova živica" ili "Grofov privatni posjed". Dogovorom snažnih gradova Holandije poput Leidena, Delfta i Dordrechta tada mali i nevažni Hag izabran je za upravno središte. Ova odluka kroz stoljeća nije mijenjana i stoga je Hag do danas ostao vladino sjedište, ali ne i službeni glavni grad.
Nuntași, Istria
Nuntași je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Istria.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Coste I, Catania
Coste I je naselje u Italiji u provinciji Catania, u regiji Sicilija.
Hag
Povijest
Kako bi se zaustavio rast grada, Hagu nisu dodijeljena gradska prava, niti je bilo dopušteno graditi gradske zidine. Kada je u šesnaestom stoljeću gradnja zidina konačno dopuštena, stanovništvo je odlučilo preusmjeriti novac u izgradnju vijećnice. To se pokazalo katastrofalnom pogreškom tijekom Osamdesetogodišnjeg rata kada su španjolske snage lako zauzele grad.
Adele (razvrstavanje)
Adele je žensko ime popularno u Zapadnoj Evropi. Također može označavati:
Hag
Povijest
Hag je konačno službeno proglašen gradom za francuske okupacije 1806., stoljećima poslije ostalih nizozemskih gradova. Zbog toga u Nizozemskoj postoji urbana legenda o tome kako je Hag formalno još uvijek selo.
Grad zbog svoje povijesti nema veliku staru jezgru kao obližnji Leiden i Delft. Međutim, nakon što je vlada poslije 1850. počela igrati veću ulogu u nizozemskom društvu Hag se brzo proširio. Stariji dijelovi grada stoga potječu iz 19. i ranog 20. stoljeća.
Coste I, Catania
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 85 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Hag
Povijest
Hag je u poslijeratnom razdoblju u jednom trenutku bio najveće europsko gradilište. Grad se uvelike proširio na jugozapad, a razoreni dijelovi brzo su obnovljeni i broj stanovnika je oko 1970. dosegao 550.000.
U 1970-ima i 1980-ima se uglavnom bjelački srednji sloj stanovništva preselio u predgrađa kao što su Voorburg, Leidschendam, Rijswijk i, najviše od svih, u Zoetermeer. Ovaj bijeg iz centra doveo je do podjele na osiromašeno središte i bogata predgrađa, inače česte na Zapadu. Pokušaji uključivanja dijelova predgrađa u administrativno područje Haga bili su izrazito kontroverzni. Ipak, u devedesetima je, uz pristanak nizozemskog parlamenta, Hag uspio pripojiti značajna područja susjednih gradova u kojima su izgrađena ili se još uvijek grade nova stambena područja.
Simbol Haga je roda.
U Hagu su rođeni neki od članova nizozemske kraljevske obitelji: Vilim V ("stadtholder", glavni magistrat Ujedinjenih pokrajina Nizozemske), Vilim I (kralj), Vilim II (kralj), Vilhelmina (kraljica), Juliana (kraljica) te Katarina-Amalija (kći princa Vilima-Aleksandra).
Grad
thumb|Haška gradska vijećnica
Gradski život je usredotočen oko Hofvijvera i Binnenhofa, gdje je smješten parlament.
Hag je najveći nizozemski grad na obali Sjevernog mora. Gradsko područje obuhvaća dva priobalna gradića: glavno obalno odmaralište Scheveningen u sjeverozapadnom dijelu grada je omiljeno odredište za turiste i izlazak mladih. Scheveningen je najposjećenije priobalno mjesto u Beneluksu s 10 milijuna posjetitelja godišnje. Vjerojatno ga zbog tog razloga mnogi, čak i Nizozemci, pogrešno smatraju odvojenim gradom iako je zapravo jedan od osam haških okruga, stadsdelena.
Drugo priobalno odmaralište Haga je Kijkduin, na jugozapadu. Mnogo je manji i privlači uglavnom domaće stanovništvo.
Bivša nizozemska kolonija Nizozemska istočna Indija ("Nederlands-Indië", danas Indonezija) ostavila je svoj trag u Hagu. Brojne su ulice nazvane po mjestima Nizozemske istočne Indije, a u gradu živi velika "indijska" ("Indische(e)" ili "Indo"), zapravo miješano nizozemsko-indonezijska zajednica. Od 1949. i gubitka nizozemskih posjeda, među ovim stanovnicima uvriježio se za Hag nadimak 'Udovica "Indië"'. Jedna od osobitosti Haga su široke i duge ulice u starijim dijelovima grada. Kuće su obično niske, s najviše tri kata, i prilično elegantne. Gradski plan je prostorniji nego u drugim nizozemskim gradovima, a u gradu gotovo uopće nema kanala jer su svi krajem 19. stoljeća isušeni.
U Hagu se nalaze neke od najbogatijih i najsiromašnijih četvrti Nizozemske. Bogatija područja uglavnom su smještena zapadno od Laan van Meerdervoorta. Siromašnija se pak nalaze u južnim i istočnim dijelovima grada. Ova se podjela odrazila i u lokalnom naglasku: za bogatije građane se često koristi naziv "Hagenaars" (Hagenari), a njihov govor naziva se "bekakt" (nizozemski: 'izasran'), za razliku od skupine "Hagenezen" (Hagenezi), koji govore "plat Haags". Među ovim dvjema društvenim skupinama nema puno komunikacije.
Gospodarstvo
Velik broj zaposlenih u gradu radi u državnoj upravi, u vladinim ministarstvima i drugim javnim organizacijama. Uz to, u Hagu svoje sjedište ima i nekoliko većih gospodarskih subjekata:
U Hagu nikad nije postojala velika industrijska baza, uz izuzetak ribarske luke u Scheveningenu.
Kultura
thumb|Mauritshuis Hag nema osobito uzbudljiv noćni život. Ograničen je uglavnom na luksuzno kino Pathé Buitenhof i nekoliko barova i restorana u blizini, a slična struktura noćnog života oko kina je i u Scheveningenu. S druge strane, u gradu postoji veći broj muzeja i kulturnih ustanova:
Šport
Mjesni nogometni klub se zove ADO Den Haag.
Slavni športaši iz ovog grada su:
Prijevoz
Javni prijevoz u Hagu čine brojne tramvajske i autobusne linije, kojima upravlja Haagsche Tramwegmaatschappij (HTM). Planovi za izgradnju podzemne željeznice sedamdesetih su godina odbačeni. Ipak, od 2004. u gradskom središtu postoji tunel s dvije podzemne tramvajske postaje (Spui i Grote Markt) kojim prolaze linije broj 2, 3 i 6.
U izgradnji je sustav prigradske željeznice zvan Randstadrail koji će spajati Hag, Rotterdam, Zoetermeer i predgrađa.
Dvije su glavne željezničke postaje: Den Haag Hollands Spoor (gv) i Den Haag Centraal (gvc). Pomalo je zbunjujuće što brojni vlakovi mimoilaze središnju postaju Centraal jer je terminalna postaja. Tako na primjer ekspresni Thalys Pariz – Amsterdam staje na postaji Den Haag Hollands Spoor. Središnja pak postaja spaja Hag sa svim važnijim nizozemskim gradovima, često izravnim željezničkim vezama.
Najbliža zračna luka je rotterdamska, ali do nje nije jednostavno doći javnim prijevozom pa većina putnika leti preko amsterdamske zračne luke Schiphol prema kojoj vlakovi voze svakih 15 minuta.
Stanovništvo
1796: 41.300
1830: 56.100
1849: 63.600
1899: 206.000
1925: 394.500
1970: 550.000
1990: 441.327
2004: 469,568
Mirabello Sannitico, Campobasso
Mirabello Sannitico je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1538 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 557 m.
La Vaqueta (razvrstavanje)
La Vaqueta ima više značenja:
Edward Albert
Edward Laurence Heimberger (20. februar 1951 – 22. septembar 2006), poznat po umjetničkom imenu  Edward Albert, bio je američki glumac, koji je uglavnom nastupao na filmu i televiziji. Jedan od njegovih najpoznatijih nastupa je uloga mladog slijepca u filmu Butterflies Are Free iz 1972. godine, a za koji je bio nominiran za Zlatni globus za najbolju ulogu u mjuziklu ili komediji.
Palmyra, Wisconsin
Palmira je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.781, što je 15 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Baníwa do Içana
Društvena organizacija
Današnje Baniwa-društvo satoji se od raznih bandi kao što su Dzawí-minanei ili Huhuteni. Huhuteni su podijeljeni na 5 još manjih grupa koje znamo kao Maulieni, Mulé dakenai, Hohodene, Adzanene, i “mlađu braću od Adzanena" Alidali dakenai, čiji su preci bili 'rođeni' u epohi stvaranja. Prvi bijahu rođeni Maulieni, 'djedovi Huhutena', oni su očistili tlo gdje će drugi biti rođeni. Drugi bijahu Mulé-dakenai, starija braća Huhutena, oni su uredili klupe na koje će sjesti svi što dođu u ceremonijalnu sobu. Oni su glavna grupa Huhutena. Treći su Huhuteni, oni su 'djeca sunca', ratnička klasa sa najvišim rangom u hijerarhiji. Četvrti tek dolaze Adzanene i nakon njih bit će rođeni njihova mlađa braća Alidali dakenai. Kod grupe Walipere-dakenai također nalazimo više manjih grupa: Tuke-dakenai, Kutherueni, i još neki što više ne postoje. Walipere-dakenai zauzimaju najviši rang u hijerarhiji čiji je model konceptualiziran, u odnosu među bandama, kakav imaju skupina zvijezda u konstelaciji Plejada. Walipere-dakenai čine 'glavu' konstelacije i nisu najstarija 'braća'. U Dzawi-Mnanei ili Dzauinai Indijanaca čije ime znači ''jaguarov narod'; people of the jaguar) bande Kadapolithana, Liedawiene, Dzauinai, i brojni drugi model su tijela jaguara u kojemu Dzauinai predstavljaju 'glavu'. Baniwa društvo je patrilinearno. Jezgru zajednice čine braća koji su potomci utemeljitelja obitelji, čine je zajedno sa svojim obiteljima. Očuvala se fratrijska egzogamija i uglavnmom su monogamni, uz iznimke.
Privreda
Dvije glavne aktivnosti Baniwa su hortikultura i ribolov, ekonomski su najvažnije. Dobri su poznavaoci šume, i svaki Indijanac znati će gdje je najbolje mjesto da se sadi zemlja, pronađe voće, ili gdje je pogodno za lov.
Kozmologija
U Baniwa-kozmologiji svemir je povezan sa raznim božanstvima i duhovima i 'drugim ljudima'. Prema Huhutene tradiciji kozmos se sastoji od 4 razine, to su: Wapinakwa ('mjesto naših kostiju' "the place of our bones"), Hekwapi ('ovaj svijet "this world"), Apakwa Hekwapi ('drugi svijet' "the other world") i Apakwa Eenu ('nebo drugog svijeta' "the sky of the other world"). Neke druge elaboracije su mnogo kompleksnije, univerzum se sastoji od 25 slojeva, 12 je ispod zemlje i 12 iznad. Na svakoj razini žive 'ljudi' koji se razlikuju različitim karakteristikama (ljudi obojeni crveno, ljudi sa velikim ustima, etc.). Na razini iznad našeg svijeta žive razni duhovi kao duhovi-ptice; Gospodar bolesti, Kuwai; Dzulíferi, Gospodar šamanovog burmuta ' pariká' i duhana; i konačno prvotni stvaralac Nhiãperikuli (bukvalno 'bog'), izvor je svakog izlječenja. Sa njim živi i njegov ljubimac orao-harpija, Kamathawa.
Religija
Baniwa-religija tradicionalno je temeljena na mitologiji i ritualima o prvim precima koje simboliziraju svete flaute i trumpeti. Središnju važnost ima šamanizam (vračevi i pjevači-pjesama ili čuvari pjesama) i mnogobrojne vrste plesnih rituala, zvanih pudali, vezanih uz sezonske cikluse i sazrijevanje šumskog voća. Rituali inicijacija održavaju se tokom prvih kiša i sazrijevanja šumskog voća. Tada se dječaci i djevojčice između 10 i 13 godina spremaju da prime znanje o prirodi svijeta. Ženama je apsolutno zabranjeno, kao i neiniciranima, da vide svete flaute i trumpete.
Plemena i lokalne skupine
Njihove razne skupine služe se sa više dijalekata. Sjeverna grana Baníwa poznata je kao Avani. Predstavnici su:
Maxime Verhagen
Maxime Jacques Marcel Verhagen (Maastricht, 14. 9. 1956. – ), nizozemski političar iz Kršćansko-demokratskog apela (CDA). Obrazovao se na Univerzitetu u Leidenu i postao Magister Artium 1986. godine. Tokom studentskih dana naginjao je lijevom radikalizmu i liberalnoj Narodnoj stranci za slobodu i demokraciju (VVD), a Kršćansko-demokratskom apelu priključio se 1976. godine. Od 25. 7. 1989. do 19. 7. 1994. služio je kao zastupnik Evropskog parlamenta za Nizozemsku, dok je kasnije obnašao i dužnost ministra vanjskih poslova (2007–2010), ministra za razvojnu suradnju (2010), ministra ekonomije (2010–2012) i zamjenika premijera (2010–2012). Članom Predstavničkog doma bio je između 1994. i 2007. odnosno nakratko 2010. godine. Od 2002. profilirao se kao glavni zastupnik svoje stranke u Predstavničkom domu, te od 2010. do 2012. služio i kao njen vođa. Iz politike se povukao u julu 2013. godine.
Baníwa do Içana
Plemena i lokalne skupine
SIL navodi dijalekte hohodené (hohodena, kadaupuritana), siusy-tapuya (seuci, siuci, siusi) i lokalne skupine Hohodené, Kadaupuritana, Sucuriyu-Tapuya, Siusy-Tapuya, Irá-Tapuya, Kawá-Tapuya, Waliperedakenai (Ribeiro 1967).
a. Nimuendajú (1950) :
b. SIL uz navedene dodaje i dijalekte Adaru, Arara, Dzaui (Dzawi), Jauarete (Yawarete Tapuya), Jurupari (Yurupari Tapuya), Mapache, Uadzoli (Wadzoli), Urubu.
Jezik
Jeuik baniwa i njegovi dijalekti, te jezici vrlo srodnih Indijanaca Curripaco, Quirruba, Avani, etc. članovi su jezične porodice Arawakan. Ova grupa jezika i dijalekata raširena je sjeverno od rijeke Amazone u brazilskoj državi Amazonas.
Recibimiento (razvrstavanje)
Recibimiento ima više značenja:
Cherry Grove, Washington
Čeri Grouv je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 546, što je 117 (-17,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hodoșa (razvrstavanje)
Hodoșa ima više značenja:
Institut za javnu politiku
Institut za javnu politiku (en. Public Policy Institute) je regionalna think-tank organizacija. Deluje u regionu Zapadnog Balkana kroz rad kancelarija u Beogradu, Podgorici i Ljubljani.
Istorija
Institut za javnu politiku je osnovan 1. februara 2013. godine u Podgorici. Kancelarija u Beogradu počela je sa radom 6. decembra 2013. godine, a kancelarija u Ljubljani 30. juna 2014. godine. Osnivači Instituta su profesori Univerziteta u Beogradu Mijat Damjanović, Nikola Samardžić i Stevan Lilić, slovenački novinar Vanja Vardjan i nekadašnji šef Biroa za komunikacije Vlade Republike Srbije Vladimir Popović, koji je ujedno i direktor Instituta. IJP je nastao iz potrebe za jasnom i profesionalnom podrškom post-jugoslovenskoj izgradnji institucija, razvoju javnog političkog diskursa i kulturnoj saradnji zasnovanoj na građanskom individualizmu.
Aktivnosti
Institut za javnu politiku je osnovan radi usmeravanja aktivnog i posvećenog delovanja stručnjaka iz svih delova Zapadnog Balkana sa višedecenijskim iskustvom u oblastima profesionalizacije medija, promišljanja političke agende, evropskih i trans-atlanskih izazova, bezbednosti, ljudskih i manjinskih prava, državne uprave, diplomatije, civilnog sektora, nauke i kulture. Cilj Instituta je formulisanje nove nacionalne, regionalne i međunarodne politike post-jugoslovenskog prostora kroz sinergiju znanja i stavova iskusnih stručnjaka i javnih aktivista. Promocijom javnog dijaloga i konstruktivnih rešenja, Institut za javnu politiku doprinosi naporima država Zapadnog Balkana da postanu ravnopravni, pouzdani i progresivni partneri u evropskim integracijama i međusobnim odnosima. Jedan od prioriteta tima Instituta za javnu politiku je i usmerenije angažovanje civilne ekspertize u važnim reformskim procesima koje sprovode države Zapadnog Balkana, poput članstva u Evropskoj uniji i NATO.
Board of Trustees
Board of Trustees Instituta za javnu politiku je najviše međunarodno upravno telo koje okuplja internacionalno prepoznatljive intelektualce, političke zvaničnike, eksperte i akademske delatnike među kojima su:
Spoljašnje veze
Institut za javnu politiku-Zvanična prezentacija
Chontaquiro
Chontaquiro (Chontakiro; =crni zubi) ime skupini Piro Indijanaca naseljenih u šumama Cuzca u Peruu. Svoje ime dobivaju po tome što svoje zube, kao i plemena Conibo, Xipibo i Setebo bojaju crnom bojom dobivenom iz korijenja chonte (Peperonia tinctorioides), a dolazi od chonta =black wood, + quiros =zubi.
Druga Piro skupina su Simirinch sa rijeke Ucayali.
La Vega (razvrstavanje)
La Vega ima više značenja:
Hodoș (razvrstavanje)
Hodoș ima više značenja:
San Bartolo, Aguascalientes
San Bartolo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Cogapacori
Cogapacori (Kogapakori, Nanti), pleme američkih Indijanaca porodice Arawakan, uže skupine Nanti,  naseljeno u tropskoj šumi uz rijeke Camisea i Timpia u Peruu. Polunomadski lovci, sakupljači i ribari. Ima ih nekoliko stotina, najviše 600 (2002). Ime Cogapacori dano im je od Machiguenga, i moguće obuhvaća uz izolirane i nekontaktirane ili slabo kontaktirane šumske Machiguenge i srodne aravačke skupine u područjima rijeka Camisea, Timpia, Ticumpinea i Manu. Ove skupine Machiguenge ne smatraju prijateljima i smatraju ih 'divljacima' i 'ubojicama'. Govore jezik nanti kojim se služe i srodni Machiguenga.
Recomachi (razvrstavanje)
Recomachi ima više značenja:
Géronce
Žerons je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Atlantski Pirineji koja pripada prefekturi Oloron Sen Mari.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 376 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 23,51 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,99 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 202 metara (maksimalnoj 290 m, a minimalnoj 167 m).
Kilómetro Doce, Tarímbaro
Kilómetro Doce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tarímbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1858 m.
Senecchiolo, Firenze
Senecchiolo je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Hoceni (razvrstavanje)
Hoceni ima više značenja:
Senecchiolo, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 319 m.
Recomichi (razvrstavanje)
Recomichi ima više značenja:
Cerro de las Mulatas, Zapotlanejo
Cerro de las Mulatas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlanejo.
Hodac (razvrstavanje)
Hodac ima više značenja:
Cerro de las Mulatas, Zapotlanejo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1567 m.
La Veleta (razvrstavanje)
La Veleta ima više značenja:
La Veguita (razvrstavanje)
La Veguita ima više značenja:
Montura, Florida
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Chané
mini|<center>Slavni hram [[Fuerte de Samaipata (Bolivija) kojeg je izgradio narod Chane u 14. st.]] Chané, pleme južne skupine Arawaka naseljeno u argentinskoj provinciji Salta i južnim područjima bolivijskog departmana Santa Cruz. Chané su prije nekoliko stotina godina pokoreni u napadima Guarana nakon čega su prihvatili njihov jezik.
Montura, Florida
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.283.
Chané
Potomci ovih guaraniziranih Chanéa danas su poznati pod imenom Izoceño i govore jednom varijantom jezika chiriguano, porodica tupian. Danas ih ima oko 1.500 i većinom su kršćani (katolicizam i anglikanizam), ali su neki i štovatelji stare vjere (animizam).
Chizzetta, Treviso
Chizzetta je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Okrug Marib, Ma'rib
Marib je okrug u Jemenu u pokrajini Marib.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 944 m.
Arco Grande, Rioverde
Arco Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Rioverde.
Hobița (razvrstavanje)
Hobița ima više značenja:
Kustenau
Kustenau (Custenau, Kutenavú, Kustenáu, Kustenao, Kustenáo), pleme i jezik istoimenog plemena iz brazilske države Mato Groso, u području rijeke Xingu. Nestali su miješanjem sa drugim plemenima, a isto vrijedi i za Naravute, Tsuva i Aipatsé. Pripadali su jezičnoj porodici Arawakan
Kota 905
Kota 905 je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Mate Relje i premijerno prikazan 1960. godine. Scenario je pisao Milutin Janković.
Cerrete, Bergamo
Cerrete je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Kota 905
Radnja
1946. je godina i rat u Jugoslaviji je službeno gotov, ali tajna služba OZNA se još uvijek obračunava s četničkim bandama koje vrše diverzije protiv novog režima. Predstavljajući se kao major Miloš, četnički poslanik iz inozemstva, kapetan OZNE Vladimir (Dušan Bulajić) ubacuje se u bandu majora Momira (Ilija Džuvalekovski). Stvari se zakompliciraju kad Vladimira prepozna Jelka (Hermina Pipinić), kćer Momirovog doušnika Stanka (Stane Potokar) koja ga je jednom vidjela u partizanskoj uniformi, a čiju je ruku Stanko protiv njene volje obećao Momiru...
Cerrete, Bergamo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Bellheim
Belhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 8.505 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334001.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Germershajm Belhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 113 metara. Površina opštine iznosi 20,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 8.505 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 416 stanovnika/km².
Barry, Minnesota
Bari je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Curripaco
Curripaco (Koripáka, Koripáko, Kuripako, Kuripáka, Curipaco, Koripaso, Coripaco, Curipaco, Curripaco, Curripako, Koripág, Koripáka, Kuripaka, Kurripako, Kurupako), indijansko pleme iz Kolumbije, Brazila i Venezuele. Glavnina ih živi duž rijeka Guainia, Içana (izgovor isana) i Inirida u Kolumbiji (2,699; 2000 WCD), a ostali u brazilskom i venezuelskom Amazonasu. Jezično pripadaju porodici Arawakan. Govore nekoliko dijalekata: korripako (karupaka), unhun (cadauapuritana, enhen). Populacija prema (Dsei/Foirn - 2005) iznosi 1.332.
Minta Durfee
Araminta Estelle "Minta" Durfee (1. oktobar 1889 – 9. septembar 1975) je bila američka filmska glumica, najpoznatija po nastupima u nijemim komedijama u prvoj deceniji Hollywooda. Prije početka filmske karijere je nastupala u teatru][] gdje je upoznala [[Roscoe Arbuckle|Roscoea Arbucklea s kojim se 1908. vjenčala, a kasnije i nastupala u nekoliko filmova. Godine 1921. se od njega razvela, neposredno pred smrt Virginije Rappe za koju je Arbuckle optužen. Tokom suđenja je zdušno branila bivšeg supruga, isto kao i blisku prijateljicu Mabel Normand koja se također našla suočena sa sličnim skandalom. Pred kraj života je nastupala na televiziji.
El Chaparro, Zapotlán el Grande
El Chaparro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotlán el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2308 m.
Velja Gorana
Velja Gorana je naselje u opštini Bar u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 386 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 515 stanovnika).
Demografija
U naselju Velja Gorana živi 321 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,1 godina (42,1 kod muškaraca i 44,2 kod žena). U naselju ima 98 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,94.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Case del Conte, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 245 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 70 m.
Recubichi (razvrstavanje)
Recubichi ima više značenja:
Ernst Hirsch Ballin
Ernst Maurits Henricus Hirsch Ballin (Tilburg, 15. 12. 1950. – ), nizozemski političar, državni službenik, pravnik, profesor i autor, bivši član Kršćansko-demokratskog apela (CDA). Rođen je kao sin jevrejskog profesora Ernsta Dannyja Hirscha Ballina i majke katolkinje, a studirao je za pravnika na Univerzitetu u Amsterdamu. Nakon doktorata radio je kao profesor prava na Univerzitetu u Amsterdamu i Univerzitetu Tilburg. U državnu službu ulazi 1989. i idućih pet godina radi kao ministar unutarnjih i kraljevskih poslova. Dana 17. 5. 1994. postaje članom Predstavničkog doma, a godinu dana kasnije ostvaruje i petogodišnji mandat u Senatu. Od 2000. do 2006. radi kao član nizozemskog Državnog vijeća. Potom od septembra 2006. do oktobra 2010. obnaša dužnost ministra sigurnosti i pravde, odnosno istovremeno i ministra unutarnjih i kraljevskih poslova (od februara do oktobra 2010). Iste godine povlači se iz politike i nastavlja karijeru profesora u Amsterdamu i Tilburgu.
San Miguel, Parras
San Miguel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Parras.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1599 m.
Hlipiceni (razvrstavanje)
Hlipiceni ima više značenja:
La Venada (razvrstavanje)
La Venada ima više značenja:
La Haciendita, Aguascalientes
La Haciendita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Aguascalientes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1768 m.
Aurensan (Žer)
Oransan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Žers koja pripada prefekturi Mirand.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 129 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 20 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 170 metara (maksimalnoj 228 m, a minimalnoj 94 m).
Nikolina Butorac
Nikolina Butorac (Zagreb, 1986), hrvatska je izvedbena i multimedijska umjetnica i dizajnerica. Diplomirala je na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu (Academy of Fine Arts, University of Zagreb). Živi i djeluje primarno u Zagrebu. Svoje autorsko djelovanje posvetila je, između ostalog, ekološkim izvedbama i pedagoškom radu s mladima. U svojim izvedbama često proispituje koncept srama. Dio djelovanja provodi na umjetničkim rezidencijama u Finskoj i Portugalu gdje postavlja svoje umjetničke instalacije. U svom umjetničkom radu služi se i drugim medijima – slikarstvom, fotografijom i filmom. Predstavljala je i izvodila na raznim festivalima poput Op.Art festivala u Opatiji, Urban Festivala u Zagrebu, Performance Art Festival u Osijeku, Noći Performansa u Rijeci, Ars Kozara u Bosni i Hercegovini i mnogim drugima. Surađivala je s ostalim vizualnim i izvedbenim umjetnicima kao što su Darko Brajković, Ivana Kleinertz i Marta de Menzes i udrugama i institucijama kao što su Cultivamos Cultura iz Portugala i MSU u Zagrebu.
Čajevima protiv ravnodušnosti (2014.)
Na Noći Performansa Zagreb u sklopu Perforacija autorica izvodi site-specific događaj kojim se kroz performans bavi trenutnim stanjem mladih ljudi na tržištu rada – dotiče se problema eksploatacije radnika, intergeneracijskih konflikata i nemogućnosti integracije mladih u današnje tržište rada. Performans je podijeljen u dva dijela: u prvom dijelu Nikolina Butorac priprema čajeve za publiku recitirajući sastojke koje stavlja u proključalu vodu dok u drugom dijelu ona dijeli pripremljene čajeve publici.
Prava učenika (2018.)
Performans je realiziran za djecu i njihove roditelje u Centru Kulture Pešćenica u Zagrebu s ciljem predstavljanja današnje edukacije kroz oči djece. U prvom dijelu izvedbe Nikolina Butorac publici nalaže da pročitaju 7 prava studenata dok si paralelno zateže vrat lisnatom granom. Nakon što pročitaju prava nalaže publici da dodaju novo pravo na temelju dobrih ili loših iskustava u osnovnoj školi. Kao materijaliziranu uspomenu na događaj nudi publici da posade zrno kukuruza u vrtovima Centra Kulture Peščenica.
Praznina doma (2018.)
Na 16. Festivalu Prvih Nikolina Butorac postavlja svoju zvučno/prostornu instalaciju kojom u novom mediju propituje stanovanje kao radnju i stan kao fiktivni objekt, koji si mladi u današnje vrijeme ne mogu priuštiti. Radom osvaja i prvu nagradu žirija koji je nagradu obrazložio ističući „kako je riječ o radu koji duboko problematizira nesnalaženje i nemoć u situaciji koja je nova i bez vidljivog izlaza.
Pojedeni dom (2019.)
Na manifestaciji „Ljeto u MSU“ Nikolina Butorac svojim eat-art performansom koji je svojevrsni tematski nastavak na njezinu instalaciju „Praznina doma“ ponovno tematizira nemogućnost posjedovanja vlastitog stana za mlade ljude. Butorac u performansu dopušta ljudima da na njenom kiparsko-gastronomskom stolu nacrtaju svoj imaginarni stan ili atelje te ga onda ona konstruira od smjese zobi, maka i banane. Novonastali stan-kolač vlasnik tada ima priliku „požderati“ te se tako vrlo doslovno pruža prilika da vlasnik „poždere“ stan umjesto da stan novčano „poždere“ njega kako to biva u trenutnoj socioekonomskoj situaciji za mlade u Hrvatskoj.
Izvori
1. https://nikolinabutorac.com/about-2/
2. https://nikolinabutorac.com/2014/02/21/123/
3. https://nikolinabutorac.com/2016/01/22/notes-of-scent/
4. https://nikolinabutorac.com/2018/06/04/not-taking-part/
5. http://www.plesnascena.hr/index.php?p=article&id=2256
6. https://www.glasistre.hr/kultura/festival-prvih-rad-praznina-doma-nikoline-butorac-dobio-nagradu-zirija-571560
8. https://nikolinabutorac.com/about-2/
Rano hrišćanstvo i judaizam
Rano hrišćanstvo i judaizam govori o odnosu između Isusovih sledbenika (ranih hrišćana), i matične religije judaizma, od koje su se vremenom odvojili.
Među naučnicima preovladava mišljenje da je hrišćanski pokret počeo kao „relativno kasna sekta u judejstvu posle Izgnanstva". Sve do kraja 1. veka još uvek nisu postojale dve odvojene religije nazvane "judaizam" i "hrišćanstvo". Prvobitni jevrejski hrišćani su smatrali da, iako Isusovo učenje donosi spasenje, prirodno je da će se držati Mojsijevog zakona, kao što je to činio i Isus (Matej, 5:17-20). Oni su poštovali jevrejske običaje, a razlikovali su se od ostalih Jevreja po verovanju da je Isus obećani mesija. Grčki filozof Kelsos iz 2. veka ovako opisuje suštinu spora između judaizma i kršćanstva:
Isus i judaizam
Isus, odnosno Ješua, je bio pobožni Jevrejin čvrsto ukorenjen u judaizmu svog doba, u vreme mesijanskih i apokaliptičnih očekivanja Drugog hrama. Krstio ga je Jovan Krstitelj, apokaliptični propovednik čije je učenje verovatno sledio.
Isus se direktno pozivao na Božiju volju i na svete knjige, bez obaziranja na usmeno predanje koje su razradili fariseji. Boga je nazivao aba, što na aramejskom znači „otac“. U više navrata je afirmisao Toru i nikad je nije smatrao balastom koji treba odbaciti. Samostalno je tumačio Mojsijevo zakon i hebrejske svete spise, kao npr. u čuvenoj Besedi na gori.
Sukob Isusa i jevrejskih vođa
thumb|250px|[[James Tissot, Teško vama pisari i fariseji]] Tvrdeći da poseduje božansku i kraljevsku moć i istovremeno kršeći čistotu zakona, Isus već na početku svog javnog delovanja izaziva gnev svih jevrejskih partija svoga vremena, od sledbenika Jovana Krstitelja do pisara i fariseja. Kritikovan od fariseja i jerusalimskih pisara što ne poštuje zakon, ne živi „u skladu s tradicijama starih" i što njegovi učenici ne peru ruke pre jela, Isus je izabrao da, umesto da se brani, napada svoje kritičare kao "hipokrite", optužujući ih da sopstvene tradicije stavljaju ispred Božjih zapovesti.
U svojoj čuvenoj kritici hipokrizije, Isus kritikuje religijske i političke vođe svoga naroda zato što jedno govore a drugo rade, propisuju teške obaveze drugima a sami ih ne prihvataju, prikazuju se pobožnima, teže društvenom položaju, poseduju znanje koje ne koristi niti dele sa drugima, vrbuju sledbenike na sve načine, prisvajaju imovinu udovica, spolja se predstavljaju čistim a iznutra su nečisti, drže se slova zakona a zapostavljaju pravdu, milost i veru, i tome slično.
Oko 30. godine Isus i njegovi učenici su izazvali nerede u jerusalimskom Hramu tokom jevrejskog praznika Pashe, što je dovelo do hapšenja i pogubljenja Isusa, i dodatno pogoršalo odnose njegovih pristaša i drugih jevrejskih struja.
Bellingen
Belingen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 601 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143207.
Rano hrišćanstvo i judaizam
Progoni prvih hrišćana
Godine 62. je tadašnji prvosvećenik Jeruzalema Anan ben Anan sazvao Sanhedrin i osudio Isusovog brata Jakova i još nekolicinu na smrt kamenovanjem, zbog optužbe da su kršili Zakon.
Rimski rat i pad Jerusalima
Katastrofalni dogadaji vezani za prvi jevrejsko-rimski rat (66-70) i pad Jerusalima 70. godine definitivno su promenili svet u kojem su Jevreji živeli, ne samo u Jerusalimu, gde je velelepni hram postao ruševina, nego u celokupnom poznatom svetu.
thumb|175px|[[Hrišćani su često tumačili razaranje Jerusalima kao božju kaznu Jevrejima što su odbacili bogomdanog Mesiju.]]
Teškoće i poniženja usled poraza zaoštrili su podele u razbacanim jevrejskim zajednicama. U ratnim godinama 65-70. najočiglednija podela bila je između partije koja je želela rat protiv Rima i svešteničke strane, koja je radila da održi krhki mir. Posle rata, ravnoteža snaga između raznih jevrejskih skupina širom sveta, od Aleksandrije i Antiohije do Rima, pomerila se u skladu s promenjenom situacijom. U samom Jerusalimu, pošto je Hram nestao, a hiljade pobijene ili izbegle, sveštenička klasa je izgubila mnogo od svog uticaja.
Rat i njegove posledice su takođe polarizovali Isusove sledbenike, pogotovu kada je reč o njihovim odnosima s drugim jevrejskim zajednicama. Isusovi sledbenici su odbili da se bore u ratu protiv Rimljana ne zato što su prihvatali argument, koji su Josif Flavije i ostali upotrebljavali, o rimskoj nepobedivosti. Isusovi sledbenici su verovali da je borba protiv Rimljana besmislena zato što su katastrofalni događaji nakon Isusovog raspeća bili „znaci kraja" - znaci da će ceo svet biti razbijen i preobražen. Drugi su verovali kako je te katastrofe izaziva gnevni Bog kako bi kaznio sopstveni narod zbog toga što je zločinački odbacio bogomdanog Mesiju.
Hinova (razvrstavanje)
Hinova ima više značenja:
The Adventure of the Beryl Coronet
"The Adventure of the Beryl Coronet" (srpskohrvatski: Berilna dijadema) je jedna od 56 kratkih priča Arthura Conana Doylea o londonskom detektivu, Sherlocku Holmes. Izvorno objabljena u Strandu u svibnju 1892. godine, uz ilustracije Sidneyja Pageta, priča je pretposljednja od dvanaest priča koje sačinjavaju zbirku The Adventures of Sherlock Holmes.
Rano hrišćanstvo i judaizam
Rimski rat i pad Jerusalima
Pad Jeruzalema bio je događaj koji je žudio za objašnjenjem. Iako je vremenom među hrišćanima postalo uobičajeno tumačiti tu katastrofu posljedicom zala koje su Jevreji nanijeli Isusu, bilo je i onih koji su povezivali pad Jeruzalema sa zlostavljanjem Jakova od jevrejskih vlasti, neposredno uoči rata s Rimljanima (Hegezip u Euzebije, H. E. 2.23).
Razlaz hrišćanstva i judaizma
Izmedu 70. i 100. godine n. e. kršćanski pokret je brzo rastao. Isusovim sledbenicima je pošlo za rukom da privuku mnoge nejevreje (Gentiles). Medutim, na njihovo razočaranje, uglavnom nisu uspeli da privuku Jevreje.
The Adventure of the Beryl Coronet
Slučaj
Bankar Alexander Holder pozajmi £50,000 uglednom klijentu koji kao polog ostavi berlinu dijademu, jedan od najvrjednijih predmeta na svijetu. Holder smatra kako taj rijedak i vrijedan komad ne smije ostaviti u bankovnom sefu te ga, stoga, nosi kući sa sobom. Tokom noći, iz sna ga budi neobičan zvuk te se ustaje i pronalazi svog sina, Arthura, kako drži dijademu i pokušava ju, izgleda, saviti. Holderova nećakinja Mary također dolazi, probuđena, a kada vidi uništenu dijademu, izgubi svijest. Kada uvidi kako nedostaju tri berila, Holder odlazi do Sherlocka Holmesa, koji odluči prihvatiti slučaj.
Iako slučaj izgleda zloguko za Arthura, Holmes je uvjeren u njegovu nedužnost. Holmesu se postavlja niz pitanja na koje mora odgovoriti, a neuspješno rješavanje slučaja rezultiralo bi javnom sramotom za Holdera i nacionalnim skandalom. Holmes odluči ponovo analizirati sve dokaze što ih je Holder iznio, ali i otiske stopala u snijegu izvan kuće. Holmes u konačnici uspije riješiti slučaj, a Holder je izbezumljen kada sazna kako je njegova nećakinja Mary bila dio cijelog plana kojeg je orkestrirao poznati kriminalac, Sir George Burnwell, iako izgleda kako ona nije svjesna toga. Njih dvoje pobjegnu, ali Holmes je uvjeren kako će ih pravda dostići. Arthur je dopustio da smnja padnje na njega jer je bio zaljubljen u Mary, a dijadema je pukla kada se Arthur hrvao s Burnwellom kojemu je Mary dobacila taj komad nakita.
Jakobinska diktatura
Jakobinska diktatura, znana još i kao Jakobinska strahovlada, odnosno Jakobinski teror (francuski: la Terreur) je naziv za razdoblje Francuske revolucije kojeg su karakterizirale arbitrarna vladavina i masovne egzekucije počinjene od strane revolucionara. Historiografi nisu složni oko samog početka Jakobinske diktature — jedni navode kako je početak iste označilo osnivanje Revolucionarnog tribunala u ožujku 1793., dok drugi za početak uzimaju Septembarske masakre 1792. godine. U pozadini terora ležala je politička borba dvaju najmoćnijih frakcija — umjerenih žirondinaca i radikalnih jakobinaca — a obilježena je masovnim pogubljenjima "neprijatelja revolucije". Ukupan broj žrtava broji se u desecima tisuća — 16,594 osobe su giljotinirane (od kojih 2,639 u Parizu), a dodatnih 25,000 je ubijeno u sumarnim egzekucijama.
Rano hrišćanstvo i judaizam
Razlaz hrišćanstva i judaizma
Ubrzo nakon pada Jeruzalema, oko 80. godine, uvedena je kletva protiv kršćana. Uvele su je rabinske vlasti, na prijedlog Gamaliela II, da bi otkrile nazočnost kršćana u sinagogi. Kletva je uvedena kao sastavni dio dnevnih molitava (Šemoneh esreh) te su je svi sudionici bogoslužja u sinagogi morali naglas izgovarati:
Reforma Agraria (razvrstavanje)
Reforma Agraria ima više značenja:
Rano hrišćanstvo i judaizam
Razlaz hrišćanstva i judaizma
U posleratnoj Palestini, oko 80-90. godine, Isusovi sledbenici su postali marginalna grupa protiv koje je bila vladajuća partija fariseja, koja je došla na vlast u Jerusalimu nakon rimskog rata. Ovakvo stanje se odražava u evanđelju po Mateju, hrišćanskom spisu iz tog vremena (oko 80. godine), u kom se autor morao suočiti prvenstveno sa rivalstvom farisejskih učitelja i rabina koji su se uspešno uspostavili širom jevrejskog sveta kao autoritativni tumači Tore. Matej je u farisejima video glavne protivnike njegovog učenja o Isusu, te u njegovom spisu oni preuzimaju ulogu „bliskog neprijatelja".
Kako se Isusov pokret širio diljem rimskog sveta, tako su mnogi sledbenici počeli da napuštaju tipične jevrejske običaje, pre svega obrezivanje, a zatim i način ishrane i zakone šabata. Oko 100. godine na teritoriji koja je obuhvatala Grčku, Malu Aziju, Italiju i Egipat, mnoge hrišćanske crkve su bile prevashodno nejevrejske. No hrišćani su još uvek tvrdili da su jedino istinsko ovaploćenje Izraela. Hrišćani su nastavili da priznaju drevne jevrejske tekstove kao temelj svojih verovanja, insistirajući da su Jevreji prezreli sopstvenog mesiju, odbacili sopstvenog Boga, i pogrešno protumačili sopstveno sveto pismo. Džordž Nikelsberg skreće pažnju na ironiju položaja ranih hrišćana u odnosu na judaizam:
Odbačene od judaizma, zajednice Isusovih sledbenika su s mukom tražile sopstveni identitet nezavisno od jevrejske zajednice, čije su svete spise i tradicije uglavnom preuzeli. No, nisu svi hrišćani napustili jevrejske običaje u isto vreme. Jerusalimska grupa okupljena oko Isusovog brata Jakova Pravednog, na primer, i dalje je poštovala zakon.
Jevrejsko antihrišćanstvo
Ortodoksni Jevreji su kršćane napadali kao heretike i izdajnike, i često se isticali u borbi protiv kršćana, nastupajući optužnički pred državnim vlastima. To je delom proizlazilo iz želje da se pred vlastima i javnošću jasno razgraniče od kršćana, budući da je u ta vremena još postojala mogućnost da ih Rimljani pobrkaju jedne s drugima, odnosno da ih uzimaju kao jednu grupu, tako da se kršćani shvate samo kao jedna židovska sekta. Židovi su u carstvu imali javno priznat položaj, i željeli su ga sačuvati. Zato su mogli osjećati kršćane kao opasnost za svoj stečeni status u rimskom društvu, posebno kad se protiv kršćana pokrenulo javno mnijenje.
Hrišćanski antijudaizam
U mnogim hrišćanskim spisima od 1. veka nadalje, Jevreji postaju simbol zla, ubice Hrista, Bogoubice. Evanđelje po Jovanu na nekim mestima Jovan upotrebljava termin „Jevreji" da označi ljude strane i neprijateljske prema Isusu. Jovan ponavlja da su „Jevreji hteli da [ga] ubiju" i da je Isus ponekad izbegavao da putuje u Jerusalim „strahujući od Jevreja". Autor sa zapanjujućom gorčinom govori o Jevrejima, pa im čak kroz Isusova usta upućuje reči: „Vi ste od oca đavola!". Iako mnogi stručnjaci smatraju da Isus nije izgovorio ove reči, one su vekovima uticale na stavove hrišćana o Jevrejima. "Jevreji" kod Jovana postaju „simbolom ljudskog zla" (Bultman) što je izazvalo neprijateljstvo koje je, prema Fuleru, „na tragičan način i u ogromnoj meri ispoljeno tokom hrišćanske istorije".
Ranohrišćanski pisci počinju da nagrđuju Jevreje najgorim mogućim izrazima. Tako npr. Justin tvrdi da je Bog zapovedio Jevrejima da se obrezuju kako bi ih obeležio kao poseban narod koji zaslužuje da bude progonjen. Tertulijan i Origen tvrde da je rimska vojska uništila Jerusalim 70. g. za kaznu Jevrejima koji su ubili svog mesiju, a neki pisci, kao Melito iz Sarda i Jovan Hrizostom, tvrde da su, zbog ubistva Hrista, Jevreji zapravo krivi za ubistvo Boga.
Ehrman podseća da se na ovaj način dospelo daleko od istorijskog Isusa, palestinskog Jevrejina koji se držao jevrejskih običaja, propovedao svojim sunarodnicima Jevrejima i učio jevrejske učenike pravom značenju jevrejskog zakona.
Helenizacija hrišćanstva
thumb|[[apostol Pavle|Pavlova beseda na atinskom Areopagu.]] Pavlove propovedi su privukle mnoge preobraćenike nejevreje, koji su se pridruživali hrišćanskim zajednicama. Zajednice koje su sledile učenja Pavla, bivšeg fariseja, uveliko su prisvojile njegovo ubeđenje da je "Hrist kraj zakona za svakoga ko veruje, bio on Jevrejin ili nejevrejin". Većina vernika tumačila je tu Pavlovu izjavu kao tvrdnju da su obrezivanje i poštovanje košer zakona i jevrejskih festivala u suprotnosti sa evanđeljem.
Objavljujući da Jevreji i nejevreji, robovi i slobodni ljudi, muškarci i žene, "jedno u Hristu" (Poslanica Galatima 3:28), Pavle je od svojih preobraćenika stvorio čvrsto povezane zajednice koje Vejn Miks naziva „prvim gradskim hrišćanima". Bile su to socijalno i etnički raznovrsne skupine u kojima su bili izmešani trgovci, robovi i bogati pokrovitelji, čija je dužnost bila da pomažu i podržavaju jedan drugog, očekujući Hristov trijumfalni povratak.
Jakobinska diktatura
Giljotina (koja je dobila nadimak "Nacionalna oštrica") postala je simbol revolucionarne borbe, a njezin značaj ojačala je serija egzekucija, među kojima i one kralja Louisa XVI i kraljice Marie Antoinette, brojnih žirondinaca, Louisa Philippea II od Orléansa, Madame Roland i slavnog kemičara Antoinea Lavoisiera. Tokom 1794. godine, Francuska je bila meta brojnih zavjera što stranih, što domaćih neprijatelja. U samoj zemlji, revoluciji se protivilo francusko plemstvo, koje je nakon revolucije izgubilo sve privilegije. Reakcionarna Rimokatolička crkva činila je sve kako bi diskreditirala revoluciju, koja je ukinula svećenićke privilegije i od istih učinila državne službenike koji su morali polagati prisegu lojalnosti narodu, kako je propisano u Constitution civile du clergé. Uz sve to, Prva Francuska Republika je bila upletena u niz ratova s drugim zemljama koje su imale za cilj spriječiti širenje revolucije izvan Francuske.
Rano hrišćanstvo i judaizam
Helenizacija hrišćanstva
Ovim nejevrejskim hrišćanskim zajednicama je bilo namenjeno Evanđelje po Luki, verovatno jedino čiji je autor nejevrejin.