cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Slavko Komar
Poslijeratna karijera
Poslije rata je dovršio fakultet, doktorirao na Sveučilištu u Zagrebu. Pošto je ranije bio izabran u Centralni komitet Komunističke partije Hrvatske, na Drugom kongresu KPH 1948. bio je izabran za člana Politbiroa Centralnog komiteta KPH. Bio je ministar u Vladi Narodne Republike Hrvatske 1948. i 1949. godine, zatim predsjednik Oblasnog narodnog odbora u Osijeku. Od 1952., bio je ministar predsjednik Savjeta za poljoprivredu NR Hrvatske, a sljedeće godine član Izvršnog vijeća Sabora NR Hrvatske. Član Saveznog izvršnog vijeća postao je 1954. godine, a dva puta je bio biran za poslanika Savezne skupštine SFRJ.
Za člana Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije bio je biran na Šestom, Sedmom i Osmom kongresu Saveza komunista Jugoslavije. Bio je i veleposlanik SFR Jugoslavije u Indiji, a zatim kratko vrijeme potpredsjednik Savezne skupštine SFRJ. Bio je i član Savjeta federacije SFRJ.
Umro je 28. srpnja 2012. godine u Zagrebu i sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na zagrebačkom groblju Mirogoju.
Knjige i odlikovanja
Autor je nekoliko knjiga i memoara:
Nositelj je Partizanske spomenice 1941., Ordena junaka socijalističkog rada, Ordena narodnog oslobođenja i ostalih stranih i jugoslavenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 23. srpnja 1952. godine.
Krajem prosinca 2008. godine, uručeno mu je visoko odlikovanje Ruske Federacije za zasluge i osobni doprinos u borbi protiv fašizma u Drugom svjetskom ratu.
Case Mazzetta, Parma
Case Mazzetta je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 481 m.
Las Palomas, Mocorito
Las Palomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Anka Butorac
Anka Butorac-Parović (Donje Pazarište, kraj Gospića, 27. kolovoza 1903. — Hrvatska Kostajnica, 22. siječnja 1942.) bila je radnica, sindikalna aktivistica i sudionica Narodnooslobodilačke borbe.
Suzannah Ibsen
thumb|right|250px| Suzannah Ibsen Suzannah Thoresen (Herøy, 26. jun 1836. – Christiania, 3. april 1914.) bila je Norvežanka koja je bila supruga dramatičara i pjesnika Henrika Ibsena te majka poznatog političara Sigurda Ibsena.
Anka Butorac
Zbog svog revolucionarnog rada proganjana i hapšena. Pokušala je otići u Španjolsku zajedno sa dobrovoljcima, ali je uhapšena. Godine 1940. postaje članom CK KPH. Bila je zatvorena u Lepoglavi i drugim ustaškim zatvorima. Nakon bega iz zatvora odlazi u partizane. Nakon ranjavanja je uhvaćena i mučena, te podliježe ranama 22. siječnja 1942. godine.
Posthumno je proglašena narodnim herojem Jugoslavije.
Suzannah Ibsen
Biografija
Suzannah Daae Thoresen rođena je u Herøyu 1836. godine. Njeni roditelji bili su Hans Conrad Thoresen (1802–1858) i njegova druga žena Sara Margrethe Daae (1806–1841). Nakon majčine smrti pri porodu, njezin otac oženio je obiteljsku guvernantu rođenu u Danskoj, Magdalene Kragh (1819–1903), koja je postala pjesnikinja, romanopisac, pisac kratkih priča i dramatičar. Njezina se obitelj nakon toga preselila u Bergen gdje je njezin otac bio dekan povijesne crkve Svetog Križa (Korskirken).
Anka Butorac
Životopis
Rođena je 27. kolovoza 1903. godine u selu Donjem Pazarištu, kraj Gospića, u siromašnoj seljačkoj obitelji. Djetinjstvo je provela radeći na polju i čuvajući stoku.
Suzannah Ibsen
Biografija
Nakon uspjeha prve javno uspješne drame «Gozba u Solhaugu» (Gildet på Solhoug, 1856), Ibsen je pozvan u književni salon Magdalene Thoresen. Tu je prvi put upoznao Suzannu i zaljubio se u nju. Henrik Ibsen je u to vrijeme bio redatelj u Norveškom kazalištu (Det Norske Theater) u Bergenu. Njih su dvoje bili prijatelji iz djetinjstva i sreli su se po drugi put na balu gdje cijelu noć nisu radili ništa osim pričali umjesto plesanja. Pritom je Henrik kasnije napisao pjesmu u kojoj izražava svoje divljenje prema njoj, a koja naizgled govori o toj noći.
Anka Butorac
Radnički pokret
Poslije završetka Prvog svjetskog rata, pošla je u grad. Isprva je radila u Sisku, u skladištu jednog trgovačkog poduzeća. Svibnja 1923. godine, postala je blagajnica sindikalne podružnice Nezavisnih sindikata u poduzeću.
Suzannah Ibsen
Biografija
Godine 1858. Suzannah prevela je «Graf Waldemara» (1847) njemačkog dramatičara Gustava Freytaga na norveški. Drama je prvi put izvedena u septembru 1861. godine. Zatim Suzannah je se zaručila za Henrika Ibsena u januaru 1856. i vjenčali su se u junu 1858. Njihovo jedino dijete, Sigurd Ibsen, rođeno je u decembru 1859. Sigurd, koji je također postao pisac i političar, oženio je Bergliot Bjørnson, kćer norveškog pisca Bjørnstjerna Bjornsona. Suzannah i Bergliotova majka Karoline Bjornson obećale su jedna drugoj kao djevojčice da će se njih dvoje vjenčati ako jedna bude imala sina, a druga kćer. Iako nisu ništa organizirali da se obećanje ispuni, njihova su se djeca vjenčala kada je to postalo moguće.
Anka Butorac
Radnički pokret
Član KPJ postala je 1924. godine. Godine 1925., otišla je u Zagreb, gdje je izučila krojački zanat i zaposlila se u tvornici rublja. Godine 1926., bila je primljena u članstvo Komunističke partije Jugoslavije. Radila je i kao blagajnica u Mjesnom komitetu „Crvene pomoći“ u Zagrebu. U proljeće 1927. godine, bila je izabrana za članicu uprave Saveza radništva odjevne industrije i obrta u Zagrebu, a iste godine i za članicu Centralne uprave Saveza radništva odjevne industrije i obrta Jugoslavije. Na Plenumu Mjesnog sindikalnog vijeća Zagreba, održanom 17. listopada 1927. godine, na kojem je prisustvovao i Josip Broz Tito, Anka je izabrana za članicu Komisije za rad među ženama.
Suzannah Ibsen
Biografija
Suzannah je odgajala svog sina Sigurda sama, bez pomoći medicinske sestre, na način za koji se nadala da će ga očvrsnuti. Svojem je suprugu bila dadilja (kako je opisao Bjornson) i poticala ga je da piše svoje drame čak i kad je izgubio nadu, kao i kad je želio svoju pozornost preusmjeriti na slikanje. Očito mu je povremeno gurala olovku u ruku i bila je inspiracija za mnoge Ibsenove poznate likove, uključujući gospođu Alving iz Duhova (Gengangere), Noru iz Lutkine kuće (Et Dukkehjem) i Majku Åse iz Peer Gynta (Peer Gynt). Suzannah je bila toliko slična likovima koje je ona zapravo inspirirala, da kada je Ibsen čitao Peer Gynta svojoj obitelji i došao do redaka majke Åse, Sigurd je uzviknuo "Ali to je mama!". Njezina snaha Bergliot Ibsen napisala je knjigu o slavnoj obitelji njezina supruga pod naslovom ''De tre. Erindringer om Henrik Ibsen, Suzannah Ibsen, Sigurd Ibsen, objavljena u Norveškoj 1948., prevedena je na engleski i objavljena kao The Three Ibsens'' 1952.
Anka Butorac
Radnički pokret
Tijekom partijskog rada u Zagrebu, Anka se upoznala, a potom i udala, za Blagoja Parovića, poznatog jugoslavenskog revolucionara, koji je tada isto radio u zagrebačkoj partijskoj organizaciji. Poslije uvođenja Šestosiječanjske diktature 1929., Anka je bila uhićena u masovnom uhićenju komunista u Zagrebu u travnju. U istražnom i sudskom zatvoru provela je petnaest mjeseci, a zatim je internirana u rodno mjesto. Uskoro je uspjela pobjeći iz sela i ponovo se vratila u Zagreb, gdje je živela ilegalno.
Školovanje u SSSR
Krajem 1930. godine, odlukom KPJ, poslana je u Sovjetski Savez, gdje joj se tada već nalazio suprug. Početkom 1932. godine, Anka je u Moskvi rodila kćer Maju. Poslije završenog četvorogodišnjeg školovanja na Komunističkom sveučilištu nacionalnih manjina Zapada, krajem 1935. godine, ponovo je upućena na partijski rad u Jugoslaviju.
Povratak u zemlju i hapšenja
thumb|185px|[[Blagoje Parović, muž Anke Butorac, u Španiji]]
Isprva je radila u Sisku, a zatim u Čakovcu i Varaždinu. Kao sindikalna radnica, u Čakovcu je, u proljeće 1936. godine, organizirala sindikalnu školu. Bila je i jedna od glavnih organizatora štrajka radnika poduzeća „Tivar“ u Varaždinu, u kojem je sudjelovalo oko 2.300 radnika.
Uhićena je sredinom travnja 1937. godine u Nevesinju, rodnom mjestu svog supruga. Provela je tri mjeseca u istražnom zatvoru u Petrinji, a zatim je puštena uslijed nedostatka dokaza. Početkom kolovoza 1937. godine, na Osnivačkom kongresu Komunističke partije Hrvatske, na Titov prijedlog, izabrana je u članstvo Centralnog komiteta. Radila je u zagrebačkim sindikalnim organizacijama i otpremanju dobrovoljaca u Španjolsku. Početkom travnja 1938. godine, bila je uhićena prilikom pokušaja ilegalnog odlaska u Španjolsku. Provela je nekoliko mjeseci u zatvoru, a zatim je puštena.
Godine 1940. postaje članom CK KPH. Surađivala je u listu „Ženski svijet“, koji je KPJ pokrenula početkom 1939. godine, a početkom 1940. postala je i članica Redakcije. Zajedno sa Jovicom Markovićem i Stipom Ugarkovićem, bila je u Štabu (stožer) za organizaciju prvosvibanjskih demonstracija u Zagrebu, 1940. godine. Ponovno je bila uhićena 10. kolovoza 1940. godine, kada je policija upala na sjednicu CK KPH. Tada je, sa nekoliko članova CK, bila odvedena u zatvor u Lepoglavi.
Drugi svetski rat
U zatvoru je dočekala fašističku okupaciju Jugoslavije i stvaranje Nezavisne Države Hrvatske 1941. godine. Tada su ustaše zatvorenike premještali iz logora u logor. Anka je isprva bila prebačena u logor kod Gospića, kojeg su ustaše oformili za Srbe, zatim je, u kolovozu, prebačena u Jastrebarsko, a dva mjeseca kasnije, u koncentracijski logor „Danica“ u Koprivnici. Partijska organizacija iz Koprivnice uspjela je osloboditi Anku i druge komuniste iz logora 26. prosinca 1941. godine.
Poslije oslobođenja iz logora, Anka se najprije prebacila u Zagreb, gdje je ilegalno boravila oko 20 dana, a poslije uspostavljanja veze sa partizanima, pošla je na Baniju. Na putu do Banijskog partizanskog odreda, grupa ilegalaca iz Zagreba, u kojoj se nalazila Anka, naišla je na ustašku zasjedu kod sela Veliko Krčevo. U borbi je Anka bila teško ranjena i zarobljena. Ustaše su ju odveli u Kostajnicu, gdje je bila podvrgnuta ispitivanju i mučenju. Tri dana poslije, 22. siječnja 1942. godine, Anka je umrla.
Za narodnog heroja proglašena je 14. prosinca 1949. godine.
West Hamburg, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.979.
Rancho Grande, Namiquipa
Rancho Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1851 m.
Lidija Bajuk
Lidija Bajuk (Čakovec, 23. studenog 1965.), hrvatska pjesnikinja i kantautorica, jedna od vodećih ličnosti hrvatske etno glazbe. Rođena u Čakovcu, ali zbog razvoja karijere preselila je u Zagreb. Članica je Društva hrvatskih književnika i i Hrvatske zajednice samostalnih umjetnika.
Rano doba
Lidija Bauk je usvojoj ranoj mladosti svirala violinu u glazbenoj školi, a sa gitarom se prvi puta srela kod svoje prijateljice koju je njezin bratić učio svirati. Nakon toga je u svom podrumu našla staru očevu gitaru na kojoj je napravila svoje prve glazbene korake, dok je novu gitaru dobila za svoj rođendan nakon što je imala saobračajnu nesreću. Dok je ležala u bolnici posudila je gitaru od prijateljice i čitavo vrijeme svirala u ležećem pložaju. Nakon povratka iz bolnice čekala ju je nova gitara koja je bila Proskurnjakov rad.
Glazbena karijera
Svoju glazbenu karijeru počinje kao predizvođač na koncertima američkih glazbenika poput Johna Mayalla (Ljubljana, Čakovec i Beograd 1987.) i Joan Baez (u Ljubljana i Zagreb 1989.). Objavljuje svoja četiri samostalna etno albuma Zora-djevojka (1997.), Kneja (1999.), Tira les (2001.) i kantautorski Luna (2005.).
Pored glazbenih albuma, napisala i nekoliko značajnih knjiga iz područja: etnologija i narodni običaji. Najpoznatije djelo nosi naslov Kneja, a koristi se kao dodatna literatura na studiju etnologije.
Međimurska narodna pjevačica Elizabeta Toplek (poznatija kao kultna Teta Liza) često ističe vrijednost Lidijina izričaja, posebno u današnje vrijeme kad se mnogo toga prodaje kao etno.
La Palma, Coyutla
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coyutla.
Lidija Bajuk
Glazbena karijera
29. lipnja 2002. održava samostalni glazbeni nastup podrške u programu Gay Pride-a, na Zrinjevcu netom nakon bačenog suzavca. Lidija je gostovala na više kompilacijskih i autorskih albuma, a njezina diskografija bilježi četiri samostalna albuma.
La Palma, Coyutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 551 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Dambel, Trento
Dambel je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Lidija Bajuk
Glazbena karijera
Piše za hrvatski tjednik za kulturu Hrvatsko slovo.
Zapote de Fernández, Chinicuila
Zapote de Fernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Chinicuila.
Dambel, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 412 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 742 m.
Zapote de Fernández, Chinicuila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 384 m.
Atea, Dorolț
Atea je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Dorolț.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 355 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 117 m.
Hacienda San Lunes, Mineral de la Reforma
Hacienda San Lunes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Nochebuena, Galeana
Nochebuena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Ar Rakis, Ma'rib
Ar Rakis je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
Zelena karta (film)
Zelena karta (eng. Green Card) je američko-australsko-francuska filmska komedija iz 1990. godine koju je napisao, producirao i režirao Peter Weir, a u kojoj su glavne uloge ostvarili Gerard Depardieu i Andie MacDowell. Priča filma fokusirana je na Amerikanku koja s Francuzom ulazi u brak iz koristi kako bi on dobio zelenu kartu za SAD. Depardieu je za ulogu u ovom filmu osvojio nagradu Zlatni globus u kategoriji najboljeg glumca. Sam film također je proglašen najboljom komedijom godine na dodjeli iste nagrade, a bio je nominiran i za prestižnu filmsku nagradu Oscar u kategoriji najboljeg originalnog scenarija.
Radnja
Brontë Mitchell (MacDowell) žena koja se bavi hortikulturom i zaštitom okoliša ulazi u brak iz koristi s Georgesom Fauréom (Depardieu), ilegalcem iz Francuske kako bi mu omogućila da dobije zelenu kartu. Za uzvrat Brontë lažni brak koristi kako bi iznajmila stan svojih snova. Nakon useljenja, kako bi objasnila učestali izostanak "svoga muža" ona govori vrataru i susjedima da se on bavi glazbenim istraživanjem u Africi.
Nakon što ju kontaktira služba za imigraciju i naturalizaciju u vezi dogovorenog intervjua kojim bi se ustanovila legitimnost njihova braka, Brontë kreće u potragu za Georgesom koji radi kao konobar. Premda njih dvoje imaju malo vremena za pripremu, agenti koji ih ispituju čine se zadovoljnim njihovim odgovorima. Međutim, nakon što Georges uputi jednog od njih u ormar umjesto u kupaonicu, agenti započnu sumnjati u njihov brak i zakažu detaljni i službeni intervju u roku od dva tjedna u njihovom uredu.
Nakon što joj njezin odvjetnik objasni da bi se mogla suočiti s kriminalnim posljedicama ako se otkrije da je brak lažan, Brontë nevoljko poziva Georgesa da se preseli k njoj. Zajedno pokušavaju naučiti što više o njihovoj prošlosti te o manama i navikama, ali uskoro saznaju da jedno drugo jedva podnose. Georges ima vatrenu narav i sebičan je. Preferira crveno meso umjesto vegeterijanske prehrane dok je Brontë napeta i hladna liberalka opsjednuta svojim cvijećem i zaštitom okoliša.
Brontin dečko Phil vraća se s putovanja, a Georges mu otkriva da joj je suprug. Brontë ljutito tjera Georgesa iz stana, ali njih dvoje unatoč tome sljedećeg dana odlaze na intervju. Ispituju ih odvojeno, a nakon što Georgesa uhvate u laži on prizna da je cijeli brak varka. Prihvaća deportaciju, ali inzistira na tome da ne optuže i Brontë za njezinu ulogu u cijeloj šaradi. Nakon toga ju uvjerava da je intervju prošao savršeno i njih dvoje odlaze svatko svojim putem.
Glumačka postava
mini|200px|[[Gerard Depardieu - glumac koji u filmu Zelena karta tumači ulogu Georgesa Fauréa. Depardieu je za ulogu u ovom filmu osvojio nagradu Zlatni globus u kategoriji najboljeg glavnog glumca u mjuziklu i/ili komediji.]]
Produkcija
Djelomične financije za snimanje filma omogućile su tvrtke Film Finance Corporationa Australia i Union Générale Cinématographique.
Službeni soundtrack iz filma uključuje pjesme "River", "Watermark" i "Storms in Africa" pjevačice Enye, "Holdin' On" skupine Soul II Soul, "Oyin Momo Ado" izvođača Babatunde Olatunji, pjesmu "Surfin' Safari" glazbene skupine Beach Boys te "Subway Drums" pjevača Larryja Wrighta.
Zlatni globus
Film Zelena karta imao je tri nominacije za nagradu Zlatni globus, a osvojio je dvije:
Granja los Padilla, León
Granja los Padilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2069 m.
Dâmbovicioara, Dâmbovicioara
Dâmbovicioara je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Dâmbovicioara.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1043 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1090 m.
Lezbijska grupa KONTRA
Lezbijska grupa Kontra nevladina je organizacija koja promovira ljudska prava lezbijki i biseksualnih žena. Kontra djeluje na feminističkim i antimilitarističkim principima te se suprotstavlja svim oblicima diskriminacije. Osim različitih programa i projekata, udruga daje i usluge pomoći svog pravnog tima, te ima knjižnicu i arhiv.
El Ojo de Agua, Coyuca de Catalán
El Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Lezbijska grupa KONTRA
Udruga je članica Ženske mreže Hrvatske, Koordinacije LGBT-ovskih grupa Hrvatske i ILGA-Europe.
El Ojo de Agua, Coyuca de Catalán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 571 m.
Lezbijska grupa KONTRA
Programi
Grupa organizira različite programe kao npr. savjetovalište za lezbijke i biseksualne žene, pravni tim, LezBib knjižnica, organizaciju Zagreb Pridea (2002. – 2005.), Split Pridea  itd.
Nagrade
Udruga je 2012. dobila nagradu "GONG za građanski aktivizam i razvoj demokracije".
Goldsboro, North Carolina
Goldsboro je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 36.437, što je 2.606 (-6,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Anguillara, Perugia
Anguillara je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 452 m.
Gattarolo Cappellino, Cremona
Gattarolo Cappellino je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Vjenceslav Novak
Vjenceslav Novak (Senj, 11. rujna 1859. - Zagreb, 20. rujna 1905.), hrvatski romanopisac, novelist, publicist, glazbeni kritičar i pedagog.
Životopis
Rođen je u doseljeničkoj češkoj obitelji, gdje je majka Senjanka iz doseljene bavarske obitelji. Bio je najugledniji pisac hrvatskog realizma, te su ga zvali hrvatskim Balzacom. Osnovnu i srednju školu je završio u Senju i Gospiću. Poslije završene preparandije u Zagrebu radi neko vrijeme kao učitelj u Senju.
U književnost ulazi 1881. godine pripovijetkom Maca. Napisao je sedam romana. Objavio je tridesetak pripovjedaka, a osim pripovjedne proze piše pjesme, feljtone, dramske pokušaje, recenzije, kritike i rasprave iz muzikologije i muzičke pedagogije. U svom proznom stvaralaštvu (ponajprije kao pripovjedač) prikazivao je sve slojeve hrvatskog društva. Otkrivao je moralnu i psihološku stranu ljudskog života, bavio se psihologijom ljubavi, roditeljstva, braka. Ponirao je u dušu umjetnika i intelektualaca. Pretežito je slikao tragičnu stranu života, s naglašenom osjećajem za ljudske nevolje te mu se djela odlikuju humanošću i samilošću. U hrvatsku je književnost uveo novinu: prikaz poniženog malog čovjeka i socijalne teme, često vezane uz velegrad - život gradske sirotinje i siromašnih đaka.
Novak želi obratiti pažnju da su Senjani uvijek branili svoju domovinu, te je za te bitke trebalo mnogo hrabrosti i želje za pobjedom, da se uspiju oduprijeti svim velikim silama:
Imao je brojnu obitelj, bolovao od tuberkuloze, borio se s neimaštinom i može se reći da je u tom pogledu bio sasvim prosječan pisac tog doba. Bio je romanopisac, pripovjedač, kritičar i prevoditelj te je stvarao sve do 1905. godine. Započeo je romantičnom pripovijetkom, a završio je kao pisac moderne psihološke proze s okultnim motivima.
Cristóbal Colón, Sabanilla
Cristóbal Colón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sabanilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1000 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 511 m.
Venasca, Cuneo
Venasca je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Campo Doscientos Cincuenta y Dos, Namiquipa
Campo Doscientos Cincuenta y Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1994 m.
El Chico, Chinicuila
El Chico je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Chinicuila.
Ivan Paskvić
Ivan Paskvić, (mađarski: János Pasquich, njemački: Johann Pasquich ; Senj, 3. siječnja 1754. - najvjerojatnije Budim, 15. prosinca 1829.), hrvatski i mađarski astronom i matematičar.
El Azufre, Tecpatán
El Azufre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tecpatán.
Venasca, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1227 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 556 m.
El Azufre, Tecpatán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Ivan Paskvić
Ravnatelj i osnivač zvjezdarnice na Gellert brdu (Budim), jedan od najeminentnijih hrvatskih i mađarskih intelektualaca svog vremena.
Školovao se i službovao u Zagrebu, ali je vrhunac njegovog znanstvenog i edukacijskog posla doživio u Mađarskoj. Tijekom života i rada u Budimu, učenik mu je bio i jedan drugi slavan hrvatski matematičar/astronom Mirko Daniel Bogdanić.
U obranu Paskvićeva rada i točnosti izračuna stali su najpoznatiji znanstvenici tog doba: Heinrich Christian Schumacher, Carl Friedrich Gauss, Johann Franz Encke, Heinrich Wilhelm Olbers i Friedrich Bessel, a cijeli je događaj bio uvod u nastanak recenziranja znanstvenih radova i pisama prije objavljivanja, kako se takav događaj više ne bi ponovio.
Rancho Cabrera, Tres Valles
Rancho Cabrera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tres Valles.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 29 m.
El Chico, Chinicuila
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 441 m.
Tentzoncuahuigtic, Ixtacamaxtitlán
Tentzoncuahuigtic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ixtacamaxtitlán.
Na putu (razvrstavanje)
Na putu može označavati:
Nikola Hećimović Bracija
Nikola Hećimović - Bracija (Bukovac, kraj Gospića, 3. studenog 1920. — između Slunja i V. Kladuše, 26. veljače 1944.) bio je sudionik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Životopis
Rođen je 3. studenog 1920. godine u selu Bukovcu kraj Gospića. Do 1941. godine bavio se ratarstvom u selu i povremeno išao na sezonske poslove. Pripadao je lijevom krilu Hrvatske seljačke stranke i posebno se isticao kao protivnik frankovaca, a zatim i ustaša.
Krajem 1941. godine, stupio je u partizanski odred „Ljubovo“. U isto vrijeme primljen je za člana Komunističke partije Jugoslavije. Kada je krajem godine od njegovog odreda i novih boraca formiran Korenički bataljun „Ognjen Prica“, postao je borac u njegovoj Drugoj četi.
Sudjelovao je u borbama protiv talijanskih vojnika kraj Korenice, a istakao se prilikom napada na talijansku posadu u Donjem Lapcu, 27. veljače 1942. godine. U napadu je bombama raznio jedan bunker i u utvrđenoj zgradi zaplijenio radio-uređaj. Istakao se i sljedećeg mjeseca prilikom partizanskog napada na talijansku posadu u Srbu. Bio je dio jurišne grupe Drugog bataljuna, koja je pokušala osvojiti školu u kojoj su se talijanski vojnici bili utvrdili.
Po zadatku Okružnog komiteta KPH za Liku, u ljeto 1942. godine, prebačen je iz bataljuna „Ognjen Prica“ u Kosinj, gdje su tada bili formirani Kosinjski bataljun „Matija Gubec“ i Četvrti lički partizanski odred. Bracija je bio postavljen za političkog komesara Druge čete bataljuna „Matija Gubec“.
Ukazom Prezidija Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 20. prosinca 1951. godine, proglašen je za narodnog heroja.
Colonia Vicente Guerrero, Coyuca de Catalán
Colonia Vicente Guerrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 298 m.
Independencia, Coyutla
Independencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coyutla.
El Aguililla, Galeana
El Aguililla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1891 m.
Al Ghubayb, Ma'rib
Al Ghubayb je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1695 m.
San Manuel, Mocorito
San Manuel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 105 m.
Dami, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 614 m.
Ciocanu, Dâmbovicioara
Ciocanu je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Dâmbovicioara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1176 m.
Piubega, Mantova
Piubega je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 835 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
I marziani hanno 12 mani
I marziani hanno 12 mani je italijansko-španska crno-bijela science fiction filmska komedija snimljena 1964. u režiji tandema  Castellano i Pipolo. Protagonisti su četvoro vanzemaljaca sa Marsa koji se spuštaju u blizini Rima kako bi proučavali ljudsku vrstu, te doživljajau niz komičnih pustolovina. Film je nastao kao parodija na tada popularne SF-filmove, ali je i na satirički način prikazivao Italiju u vrijeme ekonomskog buma 1960-ih.
El Potrillo, San Fernando
El Potrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 674 m.
El Carmen, Tres Valles
El Carmen je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tres Valles.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Međimurske novine
Međimurske novine su tjednik koji izlazi u Međimurskoj županiji, sa sjedištem u Čakovcu.
Pokrenuo ga je međimurski preporoditelj i osloboditelj dr. Ivan Novak 1919. u svrhu slabljenja djelovanja mađaronskog lista Josipa Margitaja "Medjimurje/Muraköz", no ubrzo se ugasio.
Drugi put su "Međimurske novine" pokrenute 1995. godine i od tada neprekidno izlaze svakog tjedna.
Po stanju od veljače 2007., glavni urednik "Međimurskih novina" je Tomislav Novak, a direktor Bojan Hrkač.
Atexquilla Cuapazola, Ixtacamaxtitlán
Atexquilla Cuapazola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ixtacamaxtitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 479 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2934 m.
Lonsdale, Minnesota
Lonsdejl je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.674, što je 2.183 (146,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Petea, Dorolț
Petea je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Dorolț.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 312 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
San Isidro, Mineral de la Reforma
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2353 m.
Case Miti, Parma
Case Miti je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Al Ḩayd al Aswad, Ma'rib
Al Ḩayd al Aswad je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1690 m.
RK Međimurje
RK Međimurje je hrvatski rukometni klub. Utemeljen je 1930. godine u Čakovcu. Nastupao je još pod imenima: "Hazena", "Jedinstvo", "RK Čakovec", "RK Zrinski Čakovec", "RK Perutnina Pipo IPC" i "RK MKA IPC".
Ivan Lenković
mini|Ivan Lenković Ivan Lenković (?, - Otočec, kraj Novog Mesta, 22. lipnja 1569.), vrhovni kapetan Hrvatske i Slavonske krajine. Član je obiteljske grane Lenkovića koja se potkraj 15. stoljeća iselila pred naletima Osmanlija iz Like u Kranjsku.
Senjski je kapetan (prije 1539.) te vođa uskoka na području od Senja do rijeke Save, o. 1546. postao je zapovjednik sveukupnih uskočkih postrojba.
Godine 1553. načinio je nacrt obrane hrvatsko-slavonskih granica po kojem je izvršena organizacija Vojne krajine i koji je gotovo u potpunosti prihvaćen. Sudjelovao je s Nikolom Zrinskim u obrani Sigeta 1556. godine, a dvije godine kasnije obnavlja utvrđenja Senja i podiže tvrđavu Nehaj.
Godine 1556. imenovan je vrhovnim kapetanom Hrvatske i Slavonske krajine. Nosio je naslov baruna.
QueerANarchive
queerANarchive je kolektiv i udruga za razvoj, istraživanje i propitivanje queer kulture koja djeluje u Splitu i okolici, te povremeno nacionalno.
Gherța Mică, Gherța Mică
Gherța Mică je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Gherța Mică.
QueerANarchive
Udruga sudjeluje u međunarodnim EU projektima na temu LGBTIQ+ kulture i maldih.
Povijest
queerANarchive je 2010. godine nastao kao neformalna inicijativa s ciljem praćenja kronike drugog i drugačijeg na području grada Splita, a kao Kolektiv za razvoj, istraživanje i propitivanje queer kulture - queerANarchive formalno je registriran upisan u Registar udruga RH 2013. godine gdje za misiju navodi: "'promicanje, razvoj i unapređenje queer kulture i zajednice kroz istraživački, edukativni, umjetnički, kustoski, izdavački i zagovarački rad, s ciljem poticanja kritičkog i refleksivnog promišljanja društvene stvarnosti drugog i drugačijeg i osnaživanja queer zajednice. Vizija kolektiva je društvo sloboda kroz koje se ostvaruju identitetske različitosti.'"Od 2013. godine queerANarchive kroz programe inovativnih umjetničkih i kulturnih praksi te programe vizualnih umjetnosti i audio-vizualne kulture promiče razvoj queer scene i zajednice u gradu Splitu i okolici, a kroz angažman u Platformi Doma mladih i LGBT centru Split, bavi se i zagovaranjem razvoja društveno-kulturnih centara temeljenih na javno-civilnom partnerstvu i sudioničkom upravljanju. mini|Izložbe Martyne Miller, 2021. u Domu mladih, Split Kolektiv je 2018. godine sam pokrenuo platformu LGBT centra Split s ciljem razvoja postojećeg prostora LGBT centra Split u društveno kulturni centar zasnovan na sudioničkom upravljanju i javno-civilnom partnerstvu, koji bi ne samo bio mjesto realizacije programa LGBTIQ i srodnih udruga u gradu i regiji, već i rješenje radnog prostora za operativno djelovanje velikog broja organizacija civilnog društva.
Gherța Mică, Gherța Mică
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 172 m.
Milutin Cihlar Nehajev
Milutin Cihlar Nehajev (Senj, 25. studenoga 1880. - Zagreb, 7. travnja 1931.), hrvatski književnik i novinar.
Životopis
Milutin Cihlar rodio se u Senju 1880. godine. Pučku školu i gimnaziju do šestog razreda pohađao je u Senju a završio u Zagrebu. Studirao je kemiju u Beču. Doktorirao je filozofiju 1903. godine u Beču. Radio je kao profesor u Zadru, gdje je 1905. godine pokrenuo list Lovor, a zatim u uredništvu časopisa Obzor u Zagrebu (1905.) i Balkan u Trstu (1907.). Kao novinar radio je u Jutarnjem listu, Obzoru i Agramer Tagblattu, a bio je i dopisnik iz Pariza, Beograda i Praga. Godine 1909. bio je asistent zemaljskog agrikulturnog zavoda u Križevcima. Godine 1912. vjenčao se s Paulom rođenom Vuksan (Zagreb, 1. lipnja 1891. – Zagreb, 13. lipnja 1965.) i imali su troje djece: Nedu, Zvonimira i Milutina. Godine 1926. bio je izabran za predsjednika Društva hrvatskih književnika.
Književno stvaralaštvo
Jedan je od najznačajnih predstavnika književnosti hrvatske moderne. Pisao je romane, pripovijesti, novele te drame (Život, Spasitelj, Klupa na mjesečini) od kojih su dvije drame, Prielom i Svijećica, izvedene 1898. godine u Hrvatskom narodnom kazalištu.
Cerro Pelón, Namiquipa
Cerro Pelón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Namiquipa.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1964 m.
Milutin Cihlar Nehajev
Književno stvaralaštvo
U mladosti je pisao pjesme i već sa šesnaest godina napisao je odu Senju gradu završavajući je sa stihovima:"Dok god bude Nehaja i Senja, Vijat će se u njem stieg hrvatski!" Veliki uspjeh postigao je novelama sakupljenim u zbirci Veliki grad u kojima fiksira moderne dekadentne intelektualce koji ne nalaze smisla u životu, nego se pasivno prepuštaju snatrenjima i lamentacijama.
Povijesnoj tematici okrenuo se u romanu Vuci u kojem je interpretirao događaje iz hrvatske prošlosti i dao psihološki portret kneza krčkoga, senjskog i modruškog Krste Frankopana, a napisao ga je u spomen 400. obljetnice njegove smrti. Roman je najzanimljiviji s književnoteorijskoga gledišta jer se upravo u njemu rastače šenoinska struktura povijesnoga romana i nagovještava dvadesetostoljetni tzv. novopovijesni roman.
Njegov roman Bijeg karakterizira izrazira defabularizacija i pripovijedanje u tri tipa narativnog diskurza. Često ga izdvajaju kao najbolji roman hrvatske moderne.
Granjas Santa Anita de la Nopalera, León
Granjas Santa Anita de la Nopalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1779 m.
Dărmănești, Dărmănești, Argeș
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3676 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 344 m.
Gattolino, Cremona
Gattolino je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 79 m.
Ceiba Amarilla, Coyuca de Catalán
Ceiba Amarilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1172 m.
El Aguaje, Mocorito
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Mocorito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 129 m.
Daone, Trento
Daone je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 572 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 780 m.
Majastic, Sabanilla
Majastic je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sabanilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1221 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 813 m.
El Paraíso, Sabanilla
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Sabanilla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1081 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 537 m.
Loma Bonita, Mineral de la Reforma
Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral de la Reforma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2456 m.
Z̧urāfah, Ma'rib
Z̧urāfah je naselje u Jemenu u pokrajini Marib.
Annifo, Perugia
Annifo je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
La Cardosantera, Chinicuila
La Cardosantera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Chinicuila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1359 m.
La Ensenada, Galeana
La Ensenada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Galeana.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2265 m.
Los Sauces, San Fernando
Los Sauces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini San Fernando.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 836 m.
La Barranca del Otate, Coyuca de Catalán
La Barranca del Otate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1175 m.
Milan Kuprešanin
Milan Kuprešanin (Medak, kraj Gospića, 2. listopada 1911. — Zagreb, 20. travnja 2005.) je bio sudionik Narodnooslobodilačke borbe, general-pukovnik JNA i narodni heroj Jugoslavije.
Životopis
Rođen je u siromašnoj obitelji, koja se bavila poljoprivredom. Osnovnu školu završio je u rodnom selu, a gimnaziju u Gospiću. Do početka Drugog svjetskog rata, radio je u Čazmi i Virovitici kao državni činovnik financijske struke.
Drugi svjetski rat
Poslije Travanjskog rata i kapitulacije jugoslavenske kraljevske vojske, vratio se u rodni kraj. Povezao se s članovima KP Jugoslavije i uključio se u rad na pripremama za oružani ustanak. Početkom kolovoza 1941. godine, rukovodio je napadom ustaničkih snaga na ustaško-žandarsku posadu u selu Medak. Poslije toga, po zadatku Okružnog komiteta KP Hrvatske za Liku, angažirao se u radu na stvaranju čvršćih vojnih postrojbi od ustaničkih snaga. Tada je od boraca s područja gospićkog kotara formiran gerilski bataljun Velebit, a Milan je bio postavljen za njegovog zapovjednika. Kao predstavnik gospićkog kotara, sudjelovao je na savjetovanju vojnih delegata gerilskih odreda s područja Like i Bosanske krajine, 31. kolovoza 1941., u oslobođenom Drvaru, i na sastanku vojnih delegata ličkih partizanskih odreda, 21. rujna 1941. godine na Kamenskom, na Plješivici, kada su donešene značajne odluke za razvoj oružne borbe u Lici i Bosanskoj krajini.
Emil Boyson
Emil Boyson (Bergen, 1897. – Christiania, 1979.) je bio norveški pesnik i pisac.
Milan Kuprešanin
Drugi svjetski rat
Kada je u listopadu 1941. godine na području gospićkog kotara formiran Prvi lički partizanski odred „Velebit“, jačine oko 2000 boraca, Milan je bio postavljen za njegovog zapovjednika. Tada je bio primljen i u članstvo Komunističke partije Jugoslavije. Pod njegovim zapovjedništvom, odred je, krajem 1941. i početkom 1942. godine, uspješno spriječavao napade talijanskih snaga, ustaša i četnika na oslobođeni teritorij i rušio željezničku prugu na relaciji između Gospića i Gračaca. U prosincu 1941. godine, Milan je bio upućen na partijski tečaj pri Okružnom komitetu KPH za Liku, koji se održavao u Trnavcu. Kad su krajem prosinca te godine talijanske snage prodrle od Vrhovina ka Korenici, dočekao ih je sa skupinom pohađača tečaja u Šijanovom klancu, i tada bio ranjen.
Emil Boyson
Život
Carl Emil Steen Boison je rođen u Bergenu (Norveška) od roditelja Imanuela Boysena (1854–1921) i Kristine Stin (1869–1905). Odrastao je kao samohrano dete nakon što su mu braća i sestre pomrli na porođaju. Majka mu je umrla kada je imao devet godina. Njegov otac je bio pravnik koji je bio stacioniran u raznim mestima: Bergen, Trondheim, Røros i konačno u Kristijaniji. Godine 1906., njegov otac je postavljen u Uttrøndelag u Trondhajmu. Godine 1913. porodica se preselila u Kristijaniju. Godine 1917. stekao je artijum u Katedralnoj školi Kristijana. Godine 1923. oženio je Friedel Schatz (1897–1975). Venčali su se u Berlinu gde je ona bila zaposlena kao umetnica. Par je često živeo razdvojeno do 1963. godine, kada su se nastanili na Hans Nilsen Hauges Gatu u Oslu.
Milan Kuprešanin
Drugi svjetski rat
Tijekom ljeta 1942. godine zapovjedao je privremenom borbenom skupinom nazvanom Kombinirani odred, koja je djelovala u zapadnoj Lici, s posebnim vojničkim i političkim zadatkom da jača angažirnje hrvatskog stanovništva iz tog dijela Like. U rujnu 1942. godine, kada je Glavni štab NOP odreda Hrvatske formirao Treću ličku udarnu brigadu, Milan je bio postavljen za njezinog zapovjednika. Krajem istog mjeseca, on je s brigadom razbio četnike u selu Raduču, a nekoliko dana kasnije i ustaše u selu Ribniku, a zatim zauzeo Brušane i Lički Novi. Bili su to značajni uspjesi tek formirane brigade i njezinog zapovjednika, na čemu im je čestitao Glavni štab NOV-a i PO-a Hrvatske. Poslije toga, brigada je razbila četnički puk Vožd Karađorđe na području Gračaca, a zatim se po naređenju Vrhovnog štaba NOV-a i POJ-a, prebacila na sektor Bosanskog Grahova, gdje je u studenom operirala pod zapovjedništvom Štaba Druge proleterske divizije NOVJ-a. Poslije povratka u Liku, u prosincu 1942. godine, brigada je uspješno napala neprijateljske posade između Gračaca i Lovinca.
Emil Boyson
Život
Debitirao je 1920. pod pseudonimom Karl Snemo, sa objavljivanjem knjige Åpning til regnbuen. Bojson je zvanično debitirao 1927. sa knjigom proze Sommertørst a pre svega je bio poznat po svojoj poeziji. Njegova poezija je pisana modernističkim stilom, jezikom koji se razlikuje od svakodnevnog, ali često zadržavajući tradicionalne obrasce strofa i formu. Njegov stil je široko nadahnut francuskim simbolizmom.
Milan Kuprešanin
Drugi svjetski rat
Tijekom Četvrte antipartizanske ofenzive, brigada je vodila borbe s daleko snažnijim talijanskim snagama na Pločanskom klancu i kod Gornjeg Lapca. Upornom obranom na frontu, povremenim protunapadima i zabacivanjem dijela snaga u pozadinu, neprijatelju su bili nanešeni ozbiljni gubici i onemogućen brz prodor na oslobođeni teritorij Like. Nakon ovih događaja, brigada je od Glavnog štaba NOV-a i PO-a Hrvatske tada dobila naziv „udarna“.
Emil Boyson
Život
Emil Boyson je takođe završio antologiju sa kolegom autorom Asbjørnom Aarnesom (1923-2013) pod naslovom ''Norsk poesi fra Henrik Wergeland til Nordahl Grieg. En antologi'' koju je objavio izdavač Gildendal 1961. Antologija je pokrivala više od jednog veka norveške književnosti od ranih spisa Henrika Wergelanda (rođen 1808.) do završnih dela Nordahla Griega koji je umro 1943. Poglavlja su profilisala dvadeset i četiri norveška autora, među kojima se nalaze i književni velikani kao Bjornstjerne Bjornson, Sigrid Undset i Knut Hamsun.
Gazzolo, Cremona
Gazzolo je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Milan Kuprešanin
Drugi svjetski rat
Krajem ožujka 1943. godine, Milan je bio postavljen za načelnika Štaba Prvog hrvatskog narodnooslobodilačkog udarnog korpusa. Odmah zatim, krajem ožujka i početkom travnja, zapovjedao je privremenom operativnom skupinom Gacka, i s njom postigao značajne uspjehe u Gackoj dolini. Zatim se nalazio na dužnostima zapovjednika Štaba kninskog operativnog sektora i zapovjednika novoformirane Devetnaeste sjevernodalmatinske divizije, a zatim i kao načelnik Štaba Osmog dalmatinskog korpusa, s kojim je sudjelovao u borbama za oslobođenje Dalmacije.
Neposredno prije završetka rata, otišao je s grupom časnika u Sovjetski Savez, gdje je završio devetomjesečni tečaj na Višoj vojnoj akademiji Vorošilov u Moskvi. Poslije rata, završio je Kurs operative pri Višoj vojnoj akademiji Jugoslavenske armije.
Poslijeratna karijera
Poslije rata, bio je šef Vojne misije JA u NR Albaniji, zapovjednik armije, zapovjednik vojne oblasti, pomoćnik državnog tajnika za narodnu obranu i načelnik pozadine JNA. Umirovljen je u činu general-pukovnika.
Poslije toga, izvjesno vrijeme bio je predsjednik Republičkog odbora Socijalističkog saveza radnog naroda Hrvatske i predsjednik Saveza rezervnih vojnih starješina Hrvatske. Biran je za člana Centralnog komiteta Saveza komunista Hrvatske, a bio je i član Savjeta federacije SFRJ.
Umro je 20. travnja 2005. godine u Zagrebu. Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na zagrebačkom groblju Mirogoju.
Nositelj je Partizanske spomenice 1941. i drugih stranih i jugoslavenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 23. srpnja 1952. godine.
Demetrio López Córdoba, Tres Valles
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
La Alberca, León
La Alberca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1776 m.
Verduno, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 393 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 355 m.
Valea Nandrii, Dărmănești
Valea Nandrii je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Dărmănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 861 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 329 m.
Sinus Meridiani
Sinus Meridiani je naziv za albedo obilježje na Marsu koje se proteže smjerom istok-zapad južno od ekvatora planeta. Naziv mu je dao francuski astronom Camille Flammarion kasnih 1870-ih. Promjer m uje 1.622 km, a središte mu se nalazi na 7,12 S i 4 E geografske širine.
Halmeu, Halmeu
Halmeu je naselje u Rumuniji u okrugu Satu Mare u opštini Halmeu.
El Porvenir Hoy Ejido Lázaro Cárdenas, Coyutla
El Porvenir Hoy Ejido Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Coyutla.
Halmeu, Halmeu
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7184 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 123 m.
El Porvenir Hoy Ejido Lázaro Cárdenas, Coyutla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 339 m.
John Flamsteed
John Flamsteed (19. 8. 1646. – 31. 12. 1719.) bio je engleski astronom i prvi Kraljevski astronom. Napravio je katalog od preko 3000 zvijezda.