cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Caronte, Frosinone
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Vernetto, Torino
Vernetto je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 426 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 435 m.
Kadmijum oksid
Kadmijum oksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 128,410 Da.
Georgina (Ontario)
Georgina je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 43.517 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 43.517 stanovnika, što je za 2,8 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 42.346 žitelja.
Case Masetti, Belluno
Case Masetti je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 222 m.
Barneville-sur-Seine
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 411 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 124 metara (maksimalnoj 142 m, a minimalnoj 1 m).
Sheffield, Illinois
Šefild je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 926, što je 20 (-2,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Nuklearna elektrana Černobilj
mini|desno|220p|Pogled na elektranu iz Pripjata mini|desno|220p|Reaktor broj 4. Nuklearna elektrana Černobilj je povučena nuklearna elektrana kod grada Pripjata u Ukrajini, 14,5 km severozapadno od grada Černobilja, 16 km od ukrajinsko-beloruske granice i oko 110 km severno od Kijeva. Reaktor broj 4 je bio poprište Černobiljske katastrofe 1986. i elektrana je smeštena unutar oblasti poznate pod imenom Černobiljska zona isključenja.
Vida Ognjenović
Vida Ognjenović je srpska književnica, rediteljka i ambasadorka Srbije (2004-2014). Rođena je u Dubočkama (Banjani) pored Nikšića 14. avgusta 1941. godine. Osnovnu i srednju školu završila je u Vojvodini: osnovnu školu završila je u Vrbasu, a gimnaziju u Sremskim Karlovcima. Diplomirala je na Katedri za opštu književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu 1963. i na Odseku za režiju beogradske Akademije za pozorište, film i televiziju 1965. Postdiplomske studije je započela u Parizu na Sorboni, a magistarski rad iz teorije i prakse odbranila je na Univerzitetu u Minesoti,SAD 1972. godine.
Objavila je četiri knjige proze: zbirke pripovedaka Otrovno mleko maslačka, (Prosveta, Beograd, 1994) i Stari sat (Prosveta, Beograd, 1996), Najlepše priče Vide Ognjenović (Prosveta, Beograd, 2001), roman Kuća mrtvih mirisa (Prosveta, Beograd, 1995) i sedam knjiga drama: Melanholične drame (SKZ, Beograd, 1991), Devojka modre kose (Ars dramatika, Beograd, 1994), Setne komedije (SKZ, Beograd, 1994), Mileva Ajnštajn, kao i sabrane drame u tri knjige Drame I, II, III (Stubovi kulture, 2000, 2001, 2002).
Pripovetke Vide Ognjenović smeštene su u konkretno, istorijsko mesto, sa prepoznatljivim vremenom i svetom. Mesto su Sremski Karlovci, značajni kulturni i duhovni centar srpskoga naroda, a vreme je druga polovina 19. i prva 20. veka, vreme u kojem su Karlovci doživeli i procvat i propadanje. U srpsku pripovetku ona na velika vrata uvodi svet ruiniranih i gotovo zaboravljenih Sremskih Karlovaca, u kojem su pored Srba, našli utočište i Nemci, Jevreji, Mađari, Rusi...
Dobitnik je mnogih značajnih književnih nagrada za književni i pozorišni rad. Izmeću ostalih dobila je: nagradu Prosvete za knjigu godine, (1994), Andrićevu nagradu za pripovetku (1995), nagradu Branko Ćopić za prozu (1996), nagradu Laza Kostić za roman (1996), nagradu Paja Marković Adamov za prozu (1997), nagradu Romanda Serbika za prozu (1998), nagradu Stefan Mitrov Ljubiša za književno delo (1999), nagradu Statueta Joakim Vujić (2001). Dobitnik je i brojnih nagrada za režiju, predstave i tekst drama i komedija.
Proza i drame su joj prevođene na engleski, mađarski, makedonski i nemački jezik. Živi i radi u Beogradu.
Koruška (vojvodstvo)
Vojvodina Koruška (slovenski Vojvodina Koroška, njemački Herzogtum Kärnten) je ime historijskog vojvodstva koje se prostiralo većim dijelom na području današnje južne Austrije, a manjim dijelom na području današnje sjeverne Slovenije. Od 976. do 1806. bilo je dijelom Svetog Rimskog Carstva, te krunska zemlja Habsburške Monarhije do njezina raspada 1918.
Olpe (Nemačka)
Olpe je grad u nemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 7 opštinskih središta okruga Olpe. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 25.613 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5966024, NUTS (DEA59) i LOCODE (DE OLE) kod.
Koruška (vojvodstvo)
Historija
U 7. vijeku na tom je području postojala Kneževina Karantanija, koja je od 788. do 843. bila pod vlašću Karla Velikog. Ona se od 889. transformirala u marku (Koruška marka) koja je egzistirala do 976.
Olpe (Nemačka)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Olpe Olpe se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Olpe. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 307 metara. Površina opštine iznosi 85,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 25.613 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 298 stanovnika/km².
Koruška (vojvodstvo)
U vlasti Habsburgovaca
mini|200px|desno|Leopold Stainreuter ([[1340.-1400.): Ustoličenje koruškoga vojvode]] Nakon što je pobijedio Otakara i postao kralj Njemačke, Rudolf I. Habsburški dao je Korušku Meinhardu II. od Gorice i Tirola. Po izumiranju njegove dinastije, 1335., car Ludvig IV. Bavarac daje Korušku i južni dio Tirola Habsburgovcima. Koruška je još dugo ostala poluautonomno područje s vlastitim državnom upravom. Habsburgovci su dvaput podijelili teritorije među članovima svoje porodice. 1379. ugovorom iz Neuberga, te 1546. U oba slučaja Koruška je, zajedno sa Štajerskom i Kranjskom formirala Unutarnju Austriju. Nad tim većim područjem postojala je zajednička vlast, a vladalo se obično iz Graza.
1804. Koruška je uključena u Austrijsko Carstvo, a 1867. postala je krunska zemlja unutar austrijskog dijela Austro-Ugarske.
Kroz cijelo ovo razdoblje njemački se jezik širio na račun slovenskoga.
20. vijek
Po završetku Prvog svjetskog rata i raspadu Austro-Ugarske, 10. listopada 1920. održan je Koruški plebiscit kojim je trebalo odlučiti sudbinu ove pokrajine. Prema rezultatima plebiscita ona je podijeljena tako da je njezin veći dio pripao Austriji, a manji dio Kraljevini SHS, što je naslijedila današnja Slovenija.
Austrijski dio Koruške danas je savezna zemlja Koruška (Kärnten), dok je slovenski dio neformalna pokrajina Koruška (Koroška). Manji dio Koruške pripao je 1918. Italiji.
Bedford, Virginia
Bedford je grad u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.222 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 6.222 stanovnika, što je 77 (1,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Popis pravoslavnih patrijarha Aleksandrije
Pravoslavni patrijarh Aleksandrije nosi titulu Papa i patrijarh Aleksandrije i sve Afrike.
Dolje je naveden popis svih nositelja te titule, odnosno poglavara Aleksandrijske pravoslavne crkve.
Pravoslavni partrijarsi Aleksandrije
Kao rezultat svrgavanja Dioskora I (444–451) na Halkedonskom saboru (koga su, pak, nehalkedonci priznavali do smrti 454), prvi pravoslavni (ili halkedonski patrijarh) je bio Proterije od Aleksandrije. Slijedili su:
Authieux-Ratiéville
Otje Ratjevil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Ruan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 342 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 66 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 137 metara (maksimalnoj 166 m, a minimalnoj 107 m).
Lihue, Hawaii
Lihue je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Havaji. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 6.455 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 6.455 stanovnika, što je 781 (13,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Splitski katedralni dekanat
Splitski katedralni dekanat je teritorijalno-pastoralna jedinica u sastavu Splitsko-makarske nadbiskupije nastala odvajanjem izvangradskih župa iz ustroja nekadašnjeg Splitskog dekanata. Stari Splitski dekanat bio je formiran 1834. godine i obuhvaćao je veliko područje. Do 1947. imao je 32 župe i bio je podijeljen na četiri vicedekanata. Grad Split je do 1946. bio podijeljen na svega šest župa: Gradska (katedralna), Veli Varoš, Lučac i Manuš, Pojišan i Dobri.
Sjedište dekanata bilo je pri katedrali, a vicedekanata na Lučcu, kojemu su pripadale sljedeće prigradske župe: Kaštel Gomilica, Kaštel Kambelovac, Kaštel Sućurac, Kućine, Mravince, Solin, Stobreč-Kamen i Vranjic. Jeseničkom vicedekanatu pripadale su župe: Jesenice, Podstrana, Sitno Donje, Sitno Gornje, Srinjine i Žrnovnica. Kliškom vicedekanatu pripadale su župe: Dugopolje, Klis, Kotlenice, Konjsko, Muć Donji, Muć Gornji, Neorić i Prugovo. Šoltanski vicedekanat sastojao se od sljedećih župa: Donje Selo, Gornje Selo, Grohote, Maslinica i Srednje Selo.
Dana 1. siječnja 1947. biskup Kvirin Klement Bonefačić (1923.-1954.) osnovao je župa Svete Obitelji Nazaretske u Splitu i već je za Uskrs preustrojio dotadašnji Splitski dekanat na način da je područje gradskih župa izdvojio u poseban dekanat, dok je prigradske župe, uključujući i župu Koprivno (dotada u sklopu Cetinskog dekanata), priključio novoutemeljenom Solinskom dekanatu.
Reorganizirani Splitski dekanat imao je prilikom osnivanja 1947. godine svega 6 župa, ali budući da je stanovništvo grada počelo naglo rasti, do 2003. nastalo je devetnaest novih župa, čime se ukupan broj župa popeo na njih 25. Nove župe osnivane su u razdoblju 1966.-1994.: Brda (1966.), Kman (1966.), Škrape (1967.), Meje (1967.), Poljud (1967.), Lučac (1967.), Visoka (1968.), Žnjan (1972.), Spinut (1974.), Mejaši (1975.), Pujanke (1980.), Manuš (1983.), Sirobuja (1989.), Sućidar (1990.), Mertojak (1991.), Trstenik (1991.), Ravne njive (1993.), Kocunar (1994.) i Neslanovac (1994.).
Dana 13. kolovoza 2003. godine nadbiskup mons. Marin Barišić razdijelio je Splitski dekanat na dva dijela: Katedralni i Konkatedralni. U Katedralni dekanat uvršteno je 12 župa: katedralna Uznesenja Blažene Djevice Marije (Grad), Sv. Križa (Veli Varoš), Gospe od Zdravlja (Dobri), Svete Obitelji Nazaretske (Sukoišan), Gospe od Pojišana (Pojišan), Presvetog Srca Marijina (Blatine-Škrape), Marije Pomoćnice kršćana (Kman), Pohođenja Blažene Djevice Marije (Spinut), Sv. Trojice (Poljud), ''Sv. Stjepana pod borovima (Meje), Sv. Roka Ispovjednika (Manuš) i Gospe od Ružarija'' (Lučac).
Gliceril trinitrat (farmakologija)
Gliceril trinitrat (GTN) je alternativno ime za hemikaliju nitroglicerin. Ovo jedinjenje se koristi za tretiranje angine i zatajenja srca. U upotrebu je ušlo 1879. godine. Uprkos duge istorije, mehanizam formiranja azot-monoksida (NO) iz GTN i metaboličke posledice ove bioaktivacije još uvek nisu u potpunosti izučene.
Gliceril trinitrat je organsko jedinjenje, koje sadrži 3 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 227,087 Da.
Prostaciklinski receptor
Prostaciklinski receptor (ili prostaglandinski I2 receptor, IP1) je receptor za prostaciklin.
Transdukcija
Prilikom vezivanja za molekul prostaciklina, receptor konformaciju i aktivira Gs, koji aktivira cAMP i povećava aktivnost proteinske kinaze A (PKA).
Diebolsheim
Dibolshajm je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Selestat Erštajn.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 540 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 76 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,03 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 163 metara (maksimalnoj 165 m, a minimalnoj 160 m).
Endotoksin
Struktura
Endotoksin se sastoji iz 3 komponente: lipida A, proteina jezgra i O-specifičnog polisaharidnog lanca.
Vernone, Torino
Vernone je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 116 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Goderich (Ontario)
Goderich je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 7.521 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 7.521 stanovnika, što je za 0,6 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 7.563 žitelja.
Nobunaga Oda
thumb|Oda Nobunaga na japanskoj slici iz 16 veka
Engelsberg
Engelsberg je opština u nemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 35 opštinskih središta okruga Traunštajn. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.647 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9189115.
Nobunaga Oda
Oda Nobunaga (織田信長 - 23.6. 1534. - 21.6. 1582.), je bio jedan od tri osnivača Japana u 16 veku. Tijekom života se na izrazito surov način obračunavao sa protivnicima,a svoju reputaciju gradio je kao brutalni gospodar rata. Međutim, istovremeno je bio i veliki patron kulture, i jedan od najbitnijih osoba koje su uticale na razvoj fantastične kulture u Azuči-Momojama periodu.
1562. godine sklopljen je savez između Nobunage i daimjo-a iz provincije Mikava (današnja prefektura Aiči) Macudaira Motojasu-a (koji će kasnije postati šogun Tokugava Iejasu). Za razliku od privremenih taktičkih saveza karakterističnih za Sengoku period, ovo se ispostavilo kao trajni savez, veoma koristan za obe strane. Sa osiguranom istočnom stranomteritorije, Nobunaga je sada mogao da se skoncentriše na sever i zapad. Počevši od 1561. godine, Nobunaga je konstantno napadao provinciju Mino (današnja prefektura Gifu), a u zimu 1564. godine je preselio svoje sedište iz Kijosu-a u Komaki, ne bi li bio bliži ratnim operacijama. Osvajanjem Minoa Nobunaga je stekao kontrolu nad drugom provincijom bogate agrikulture, posle Ovari, i zaslužio zvanje velikog daimjoa.
Do 1572. godine Nobunaga i koalicije sklapane protiv njega su relativno bile u primiriju. Nobunagini neprijatelji su rešili da prekinu ovu pat poziciju ubeđivanjem moćnog daimjoa sa istoka, Takeda Šingena, da im se pridruži, što je on i prihvatio. Novembra 1572. godine Šingen započinje sukobe sa Nobunagom. 6. januara 1573. porazio je ujedinjenu vojsku Tokugava Iejasu-a i Nobunage u bici Mikatagahara u provinciji Totomi. Dva meseca kasnije zauzeo je Nodu, tvrđavu u Mikavi, zašavši na taj način veoma duboko u Iejasu-ovu teritoriju.Ohrabren ovim Šingenovim uspesima, šogun Jošiaki, koji je bio osramoćen i primoran da potpiše primirije sa Nobunagom, podiže vojsku protiv Nobunage. Međutim, ohrabren iznenadnom smrću Takeda Šingen-a, Nobunaga početkom maja 1573. godine okružuje Kjoto sa ogromnom vojskom, i metodički spaljuje deo po deo prestonice kako bi zaštitio Jošiakija. Kada je Kamigjo, jedan od vitalnih delova prestonice spaljen, šogun se predao. kada je ponovo podigao pobunu u maju, Nobunaga ga je proterao iz Kjota. Muromači šogunat nastavio je da postoji sve do 1588. godine, kada je Jošiaki abdicirao. Ovaj šogunat je zamenila Nobunagina hegemonija.
Naredne pobede nad skoro svim susednim vladarima za malo da budu pomračene pobunom u provinciji Ečizen, početkom 1574. godine, kada je ta provincija potpala pod uticaj Džodo Šin sekte. Klan Takeda, predvođen Šingenovim sinom Kacujorijem, tada je izvršio invaziju na Iejasu-ovu teritoriju. Nobunaga je povratio izgubljene teritorije spektakularnom pobedom nad Takeda Kacujorijem 1575. godine u bici za Nagašino, u provinciji Mikava, i brutalnim pokoljem velikog broja monto-a (pripadnika Džodo Šin sekte) u Ečizenu. Nobunaga je sada pod svojom upravom imao Kjoto i pet provincija regiona Kinki oko njega, kao i provincije Mikava i Totomi, posede Tokugava Iejasua, koji je priznao Nobunaginu prevlast nad ovim teritorijama.
Meta, Missouri
Meta je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 229, što je 20 (-8,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Bolívar (departman)
Bolivar (španjolski: Departamento de Bolivar) je jedan od 33 departmana na koji je Kolumbija administrativno podjeljena.
Departman je osnovan 1857. kao jedan od prvih departmana.
Karakteristike
Bolivar ima površinu od 26,719 km², na kojoj je 2020. živilo 2,180,976 stanovnika.
Bolivar je na sjeverozapadu omeđen Karipskim morem, na zapadu rijekom Cauca a na istoku rijekom Magdalena. Velik dio njegove površine sastoji se od vrućih, vlažnih, šumovitih nizina.
Departman sa zapada graniči sa departmanima Sucre i Córdoba, sa sjevera i sjeveroistoka sa Departmanom Atlantico i sa istoka sa Departmanom Magdalena.
Administrativni centar departmana je grad Cartagena.
Administrativna podjela
Departman Bolivar je podjeljen na 46 općine (španjolski: municipalities).
Privreda
Privreda Bolivara bazira se na poljoprivredi (žitarice, šećerna trska, kava, duhan, pamuk) i stočarstvu.
Od ruda ima zlato, ugljenu i naftu. Industrija je koncentrirana u Cartageni u kom se prerađuje nafta, proizvodi tekstil i piće. Transportna žila kucavica je rijeka Magdalene, uz nešto cesta.
Kadmijum selenid
Kadmijum selenid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 191,371 Da.
Kadmijum selenid (CdSe) je poluprovodnik sa heksagonalnom modifikacijom u tetraedarskoj strukturi. On ima sposobnost da provodi električnu struju u jednom pravcu i poseduje dve komponente dielektrične funkcije. Merenja refleksivnosti CdSe kristala sa polarizovanim svetlom otkrivaju varijacije u zavisnosti od orijentacije električnog vektora u odnosu na heksagonalnu osu.
Državni univerzitet Ohaja
Državni univerzitet Ohaja (engleski: The Ohio State University (OSU) je spolono mješoviti javni istraživački univerzitet u američkoj državi Ohio. Univerzitet je osnovan godine 1870. kao land-grant university te je trenutno treći najveći univerzitet u SAD. Ohio State je trenutno od strane U.S. News & World Reporta rangiran kao najbolji javni univerzitet u Ohaju. Iako u Ohaju postoji decentralizirani sistem visokog obrazovanja, Ohajo Stejt (Ohio State) se unutar države i van njenih granica smatra glavnom institucijom u državnom sistemu javnog visokog obrazovanja.
Glavni kampus Ohajo Stejta je smešten u Columbusu. Univerzitet takođe ima regionalne kampuse u Limi, Mansfieldu, Marionu, i Newark. Uz to Ohajo Stejt ima i mali kampus i istraživačko postrojenje na Gibraltar Islandu (Stone Lab), te poljoprivredni istraživački institut u Vusteru.
Vanjske veze
thumb|300px|Most Lane Avenue preko [[Rijeka Oletangy|rijeke Olentangy na kampusu.]]
Popis bugarskih monarha
Ovo je popis bugarskih vladara od najranijih zapisa u Nominaliji bugarskih khanova do 1946. kada je monarhija srušena.
Tradicionalni rani vladari (153.–605.)
Slijedeća tri imena pojavljuju se u tzv. Nominalji bugarskih khanova. Barem prva dvojica pokrivaju dugačke periode, iako drugi od ove dvojice Irnik je identificiran po svom imenu i kronološkoj poziciji kao Atilin sin Hernac. Prethodni eponim Avitohol, mogao bi se poistovjetiti sa dalekim rođakom ili prethodnikom Atile koji je vodio Hune zapadno sredinom 2. stoljeća.
Prvo Bugarsko Carstvo (681 – 1018.)
Klan Dulo Klan Ukil Klan Ugain Klan Dulo
Bizantska vlast (1018.–1185.)
Pobunjenici protiv bizantske vlasti
Drugo Bugarsko Carstvo (1185.–1422.)
Aseni
Terteri
Šišmani
(Osmansko osvajanje počelo je 1369. i završeno je 1422. godine)
Osmanska vlast (1393.–1878.)
Pobunjenici protiv osmanske vlasti
Treća Bugarska država (1878.–1946.)
(Međuvlast) (8.rujan 1886.–7. srpnja 1887.) Monarhija srušena 1946. godine Nominalni bugarski car
Arcadia Lakes, South Carolina
Arkejdija Lejks je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 861, što je 21 (-2,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hazari
right|thumb|300px|Mapa [[Hazarski Kaganat|Hazarskog Kaganata o periodu od 650 do 850 godine.]] Hazari su bili turkijska nomadska plemena koji su živeli na Kavkazu i uz obale reke Volge.
Istorija
Ovaj stari turski narod se u 2. veku raširio po severnim delovima Kavkaza a kasnije zauzeo područja donje Volge. Ponovno se kao jaka sila pojavljuju u 7. veku da bi se već od 8. do 10. veka njihovo carstvo prostiralo sve od obala Crnog mora i Kaspijskog jezera do Urala a i dalje na zapad do Kijeva. Glavni grad Itil, postaje veliko komercijalno središte. Osvojili su zemlje povolških Bugara i Ural i nasilno udarili danak Istočnim Slovenima.
Kabarska pobuna i spajanje sa mađarskim plemenima
thumb|left|250px|Iskopine Hazarskog utvrđenja Sarkel iz 1930. U 9. veku, po izveštaju Konstantina VII Porfirogenita, grupa od tri hazarska plemena, Kabari, se pobunila protiv hazarske centralne vlasti. Razlog pobune je po nekim izvorima, bila verska nesuglasica. Posle ratnog sukoba i poraza Kabari su se pridružili Mađarima i njihovoj federaciji od sedam mađarskih plemena.
Krajem 9. veka Hazari su napali Pečenjeze koji su ih ugrožavali. Pečenjezi su bili primorani da se povuku zapadnije gde su došli u sukob sa tamošnjim mađarskim plemenima. Pečenjezi su uspeli da istisnu Mađare iz Donsko-Dnjeparskog bazena. Pod vođstvom Leveda a kasnije Arpada, Mađari kreću prema Panonskoj niziji i ostavljaju prazan prostor u Hazarskom carstvu.
Hazari su u 10. veku ušli u savez sa Vizantijom gde su se istakli u borbama protiv Arapa. Godine 965. vojvoda od Kijeva, Svjatoslav, je potukao Hazare i njihovo carstvo je propalo.
Pojedina hazarska plemena su nastavila živeti van bivšeg hazarskog carstva i utopila se u narode novih država.
Opis naroda
Hazari su bili stepski ratnici: na konjima, naoružani kopljem, lukom i strelom, sabljom uobičajenim za stepu a imali su i neku vrstu sekire. Sami su sebe u borbama štitili primitivnim kožnim oklopima. Njihova utvrđenja u kojima su živeli su bila čvrsta i većinom izgrađena od kamena. Tvrđava u Sarkelu, izgrađena od cigala pokazuje vizantijaski uticaj, uz čiju pomoć su je i sagradili.
Gordon/Barrie Island (Ontario)
Gordon/Barrie Island je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u opštini je živelo 526 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 526 stanovnika, što je za 14,6 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 459 žitelja.
Fasilides Etiopski
Fasilides (giz: ፋሲልደስ) vladarskog imena Alam Sagad (Magazaz (Šoa) 1603 - Azaz pored Harara 1667), bio je etiopski car (neguš negasti) od 1632 do 1667.
Biografija
Njemu se uobičajeno pripisuje osnutak grada Gondara 1636, kao prijestolnice tadašnje Etiopije. . Bez obzira da li je to točno ili je grad eventualno postojao i prije njega?, potpuno je sigurno da je on započeo gradnju kompleksa poznatog kao Fasil Gebi, kao i to da je podigao neke od najranijih čuvenih 44 Gondarskih crkava: Adababaj Jasus, Adababaj Tekle Hajmanot, Atatami Mikael, Gimjabet Marjam, Fit Mikael i Fit Abo. Njemu se pripisuje i izgradnja sedam kamenih mostova po Etiopiji, a u narodnim legendama se gradnja svih starih mostova u Etiopiji pripisuje njemu.
Fasilides je 1664-65. otpremio jedno poslanstvo u Indiju koje je trebalo čestitati Aurangzebu njegovo ustoličenje za mogulskog cara.
Nakon pobune koju je vodio njegov sin Davit 1666, Fasilides ga je zatvorio na planini Veni, tako je obnovio drevnu etiopsku praksu izgona opasnih članova dinastije na vrlo zabačene planine, poput planine Amba Gešen.
Fasilides je umro u Azazu, 8 kilometra južno od Gondara, a sahranjen je u manastiru Daga Estifanos, na otoku Daga u Jezeru Tana, uz svog sedmogodišnjeg sina.
Renzetto, Chieti
Renzetto je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Carpine, Frosinone
Carpine je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 225 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m.
Alizay
Alize je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Andelys.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1262 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 146 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,62 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 66 metara (maksimalnoj 135 m, a minimalnoj 4 m).
Silkworth, Pennsylvania
Silkvort je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Gisele Bundchen
Žizel Bindšen je brazilska manekenka i glumica, rođena 20. jula 1980. u Orizontini (Brazil).
Bila je model kompanije Victoria's Secret od 1999. do 2007. Najplaćeniji je model na svetu. Bila je zaštitno lice parfema The One robne marke Dolce & Gabbana. Na modnoj reviji kompanije Victoria's Secret nosila je grudnjak vredan 15.000.000 dolara. Sa igračem američkog fudbala Tomom Brejdijem ima sina Bendžamina.
Nicolas de Fer
mini|desno|225px| [[Portret Nicolasa de Fera ]] mini|desno|225px| Plan des Villes de [[London|Londres (1700.) ]] mini|desno|225px| [[Europa|L'Europe (1716.) ]] Nicolas de Fer (Pariz, 1646. − Pariz, 15. oktobar 1720.), francuski kartograf, graver i geograf koji je djelovao u Parizu krajem 17. odnosno početkom 18. vijeka.
Biografija
Rođen je u Parizu kao sin Antoinea de Fera, izdavača koji se bavio tiskanjem karata. Sa samo 12 godina počeo se baviti graviranjem i preuzeo je očev posao nakon njegove smrti 1673. godine. Specijalizirao se za izradu tad najsuvremenijih prikaza zemalja, gradova i fortifikacija, a između 1695. i 1709. godine objavio je četiri velika atlasa. Krajem života služio je i kao kraljevski geograf na dvoru Luja XIV. Nakon de Ferove smrti obiteljski posao nastavila su njegova dva zeta, G. Danet i J.-F. Besnard.
Trogirski dekanat
Trogirski dekanat je teritorijalno-pastoralna jedinica u sastavu Splitsko-makarske nadbiskupije i metropolije, a obuhvaća područje koje je nakon ukinuća trogirske biskupije, bulom Locum Beati Petri pape Lava XII. (1823.-1829.) od 30. lipnja 1828. godine, pripojeno splitsko-makarskoj biskupiji. Na tom području u to je vrijem bilo svega 11 župa, a danas ih ima 14.
Drugi perzijsko-turkijski rat
Drugi perzijsko-turkijski rat je oružani sukob koji se godine 619. odigrao između Sasanidskog (Perzijskog) Carstva na jednoj, i Zapadnih Gok (Nebeskih) Turaka na drugoj strani. Pokrenuo ga je zapadnoturkijski kagan Tong Jabgu iz Centralne Azije, nastojeći iskoristiti zauzetost Perzijanaca velikim ratom s Bizantom. Turkijska vojska je, međutim, poražena kod tvrđave Tus u Horasanu. Tong se pregrupirao i sa pojačanjima koje su činili njegovi heftalitski saveznici zauzeo Tus i dopro na jug sve do Isfahana. Perzijske snage pod Smbatom Bagratunijem su se, međutim, pregrupirale i nanijele turkijsko-heftalitskim snagama veliki poraz, pri čemu je, navodno, ubijen turkijski komandant. Tong Jabgu je sljedećih godina više nije napadao Perzijsko Carstvo sve do 627. kada je, ovaj put u koordinaciji sa Bizantincima, pokrenuo Treći perzijsko-turkijski rat.
Heshana Khan
Heshana Khan (kineski: 曷娑那可汗, moderni kineski: (Pinyin): hésuōnà kěhàn, (Wade-Giles): ho-so-na k'o-han, srednjokineski (Guangyun) or 曷薩那可汗/曷萨那可汗, hésànà kěhàn, ho-sa-na k'o-han, ? - 619), poznat i kao Chuluo Khan (處羅可汗/处罗可汗) and (泥厥處羅可汗/泥厥处罗可汗), osobno ime Ashina Daman (阿史那達漫/阿史那达漫, āshǐnà dámàn, a-shih-na ta-man), bio je kan Zapadnih Gok (Nebeskih) Turaka. Sa vremenom je izgubio vlast nad svojim podanicima i utočište pronašao u Chang'anu, sjedištu tadašnjeg kineskog cara Gaozua. Kada je Istočni Turkijski Kaganat zatražio njegovo izručenje, car Gaozu, zabrinut za budućnost svoje novoosnovane, ali još uvijek neučvršćene dinastije Tang, ga je predao istočnoturkijskim emisarima, te je Heshana Khan pogubljen.
Trogirski dekanat
Povijest
Najstariji stanovnici toga kraja bili su Iliri, a već u 4. stoljeću pr. Kr. Grci su osnovali svoju koloniju Tragurion. Poslije Grka pojavljuju se Rimljani koji su u Bijaćima imali naselje veterana VII i IX legije zvano Siculi. U 1. polovini 7. stoljeća doselili su se Hrvati te pomiješali s romanskim i ilirskim stanovništvom toga kraja i vrlo brzo postali većinsko stanovništvo. Već u 1. polovici 9. stoljeća hrvatski knezovi imali su svoj kneževski dvor u Bijaćima nedaleko od Trogira.
Ributtini, Chieti
Ributtini je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Autigny
Otinji je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Primorska Sena koja pripada prefekturi Djep.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 224 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 54 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 114 m, a minimalnoj 54 m).
Aumsville, Oregon
je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.584, što je 581 (19,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Plano, Kentucky
Plejno je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.117.
Gore Bay (Ontario)
Gore Bay je gradić u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 850 stanovnika.
Stanovništvo
Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 850 stanovnika, što je za 8,0 % manje u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 924 žitelja.
Casera, Belluno
Casera je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
Kadmijum stearat
Kadmijum stearat je organsko jedinjenje, koje sadrži 36 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 679,350 Da.
Li Gui
Li Gui (李軌) (? -619), kurtoazno ime Chuze (處則) bio je kineski ustanički vođa koji je za vrijeme kolapsa dinastije Sui na području zapadnog Gansua 617. osnovao državu Liang i proglasio se njenim carem. Li Gui je ustanak protiv cara Yanga podigao prije svega u nastojanju da preduhitri suparničkog ustaničkog vođu Xue Jua na istoku; kineski historijski izvori navode da je na početku iskazao diplomatske vještine, okupivši oko sebe lokalno stanovništvo i činovnike, te sklopivši savez sa ustaničkim generalom Li Yuanom u Chang'anu. Savez se, međutim, raspao 618. kada su Xue Ju i njegov sin Xue Rengao uklonjeni, a Li Yuan sebe proglasio carem nove dinastije Tang. Nakon bezuspješnih pokušaja da Li Gua nagovori na odustajanje od carske titule, Li Yuan mu je u štab kao lažnog prebjega poslao svog činovnika po imenu An Xinggui (安興貴). On je u gradu Wuwei u ljeto 619. digao ustanak protiv Li Gua, te ga zarobio. Li Gui je oveden u Chang'an i pogubljen.
Belle Haven, Virginia
Bel Hejven je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 532 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 532 stanovnika, što je 52 (10,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Fasil Gebi
Fasil Ghebbi je utvrda pored grada Gondara, na sjeveru Etiopije, koja je bila sjedištem etiopskih vladara tokom 17. i 18. vijeka. Utvrda je građena kao miješavina raznih arhitektonskih stilova i uticaja od nubijskog, arabijskog, do baroknog stila.
Unutar utvrde nalazi se Dvorac Fasilides, Dvorac Jasu, Dvorana Davit, Zamak Mentevab, Dvorska kancelarija, Knjižnica i tri crkve. mini|lijevo|300px| Rekonstrukcija Fasil Ghebbija
Historija
Porijeklo utvrde Fasil Ghebbi treba tražiti u tradiciji etiopskih vladara da putuju po svojoj državi boraveći u šatorima i uživajući proizvode lokalnog stanovništva. Prema tomu, Fasil Ghebbi je do 17. vijeka bio katama ("kamp" ili "utvrđeno naselje") ili makkababaya ("citadela") kako se spominje u Kraljevskim kronikama kralja Baede Maryama
Car Fasilides je prekinuo tu tradiciju osvajajući ovo područje i osnovavši svoju prijestolnicu, grad Gondar, izgradnjom utvrde Fasil Ghemb (amharski za "Fasilijeva utvrda"). Tlo oko utvrde je poravnano i okruženo zidinama s mnogim portalima. Slijedeći vladari su unutar zidina dodavali svoje građevine koje su uglavnom sačuvane do danas. Posjetivši Fasil Ghebbi 1950-ih, povjesničar Thomas Pakenham je kako su između ostataka palača načičkani mnogi carski paviljoni i kiosci
Odlike
Fasil Ghebbi pokriva oko 70 km² sjeverno od Gondarske tržnice Adababay gdje su održavane kraljevske objave i smaknuća kažnjenika, a koja je danas gradski trg. Zidine su otvorene s 12 portala od kojih je svaki vodio u točno određen dio carskog kompleksa. Unutra dominira utvrda sa svojim ogromnim tornjevima i pojačanim zidovima koja sliči srednjovjekovnoj europskoj utvrdi. Pored njega, Fasiladas je izgradio i brojne druge građevine, od kojih je možda najstariji dvorac Enqulal Gemb ("dvorac jaje"), tako nazvan zbog svoje jajolike kupole. Kupatilo je dvokatna utvrđena građevina oko velikog bazena koji se punio vodom iz obližnje rijeke. U donjem dijelu je trijemovima i mostovima spojen s drugim građevinama.
Inhibitor protonske pumpe
Inhibitori protonske pumpe (IPP) su grupa lekova koji se koriste za suzbijanje sekrecije želudačne kiseline. To su najpotentniji danas dostupni lekovi za suprimiranje produkcije kiseline čija je upotreba indikovana u većem broju poremećaja, uključujući peptičku ulkusnu i gastroezofagusnu refluksnu bolest. U farmakoterapiji ovih poremećaja, u značajnoj meri su potisnuli upotrebu H2 blokatora, kao druge važne ali starije grupe antisekretornih lekova.
Mehanizam dejstva
Sekrecija želudačne kiseline regulisana je većim brojem stimulatornih (acetilholin, gastrin, histamin) i inhibitornih faktora (holecistokinin, sekretin, VIP). Efekti svih medijatora sustiču se na nivou aktivnost H+/K+-ATPaze parijetalnih ćelija želuca (tzv. protonska pumpa), koja učestvuje u finalnom koraku produkcije želudačne kiseline kroz sekreciju vodonikovog jona u izvodne sekretorne kanaliće parijetalnih ćelija. Ovaj transporter predstavlja ciljno mesto dejstva inhbitora protonske pumpe.
Inhibitori protonske pumpe hemijski predstavljaju derivate benzimidazola, većinom 2-piridilmetilsulfonilbenzimidazola. To su slabo bazne strukture koje u jako kiseloj sredini podležu intramolekulskom premeštanju, što dovodi do formiranja reaktivnog intermedijera koji reaguje verovatno sa cisteinskim ostacima H+/K+-ATPaze uz formiranje kovalentne veze. Kovalentno vezivanje leka za protonsku pumpu rezultuje njenom ireverzibilnom inaktivacijom.
Ovi lekovi se formulišu kao gastrorezistentni oblici, tako da se dezintegracija farmaceutskog oblika i resorpcija leka odvija u relativno baznoj sredini duodenuma. Po resorpciji, IPP se nalaze u inaktivnom, baznom obliku u kojem dospevaju da bazolateralne membrane parijetalnih ćelija kroz koju slobodno difunduju u citosol i dalje u sekretorne kanaliće. U kiseloj sredini kanalića dolazi do aktivacije IPP i njihovog ireverzibilnog vezivanja za protonsku pumpu. Zbog selektivne akumulacije u kiseloj sredini sekretornih kanalića, ovi lekovi ispoljavaju specifično delovanje na parijetalne ćelije.
Inhibitori protonske pumpe na ovaj način efikasno suprimiraju kako bazalnu tako i indukovanu sekreciju želudačne kiseline. Plazmatske koncentracije leka ne korelišu su trajanjem efekta. Tako je poluvreme eliminacije većine IPP oko 1-2 sata, dok antisekretorni efekat perzistira 2-3 dana. IPP inhibiraju samo trenutno aktivne protonske pumpe tako da je optimalno vreme davanja 30 minuta pre obroka.
Terapijska primena
Inhibitori protonske pumpe koriste se u farmakoterapiji sledećih poremećaja:
U terapiji GERB, inhibitori protonske pumpe predstavljaju lekove izbora kod umerenih i teških oblika bolesti, posebno kod pacijenata sa prisutnim erozivnim ezofagitisom i perzistentnim umerenim do teškim simptomima. Terapija traje 4-8 nedelja kod umereno teških, odnosno do 16 nedelja kod pacijenata sa teškim oblikom bolesti. IPP se doziraju uglavnom jednom dnevno, ređe dva puta, ukoliko su simptomi izraženi tokom noći. Kod 83% pacijenata dolazi od simptomatskog poboljšanja, a kod 78% do izlečenja nakon 8-nedeljne terapije.
IPP su antisekretorni lekovi izbora u terapiji peptičke ulkusne bolesti izazvane infekcijom H. pylori. U sklopu eradikacione terapije, doziraju se dva puta dnevno, najčešće 10-14 dana. Mogu se koristiti i u terapiji održavanja, kod pacijenata sa istorijom komplikacija. IPP su lekovi izbora i u lečenju i profilaksi nastanka ulkusa povezanog sa produženom upotrebom neselektivnih NSAIL.
U visokim dozama, IPP se koriste za kontrolu hipersekrecije želudačne kiseline kod pacijenata sa Zolinger-Elisonovim sindromom.
Farmakokinetika
Istovremeno unošenje hrane ne utiče značajnije na resorpciju inhibitora protonske pumpe. Većina IPP se metaboliše u jetri pod dejstvom enzima CYP2C19 (primarno) i CYP3A. Rabeprazol se metaboliše i alternativnim putevima, kao i pantoprazol koji pokazuje mali afinitet za CYP2C19 izoenzim, pa ova dva predstavnika poseduju najmanji potencijal interakcije sa drugim lekovima. Omeprazol može uticati na serumske koncentracije fenitoina, varfarina, diazepama i ciklosporina. Lansoprazol može ubrzati klirens teofilina i smanjiti efikasnost oralne kontracepcije. IPP stupaju i u druge interakcije na nivou metabolizma.
Kao i svi lekovi koji menjaju aciditet želudačne sredine, IPP mogu uticati na resorpciju drugih lekova. Tako resorpcija azolnih antimikotika može biti redukovana, a resorpcija digoksina pospešena.
Predstavnici
Inhibitori protonske pumpe koji se danas terapijski koriste obuhvataju:
Neželjena dejstva
Inhibitori protonske pumpe se uobičajeno dobro podnose. Neželjeni efekti koji mogu da se jave obuhvataju: nauzeju, povraćanje, stomačne bolove, dijareju, nadimanje, konstimpaciju, glavobolju. Manje često se javljaju periferni edemi, suvoća usta, mijalgija, artralgija, zamor, vrtoglavica i poremećaji sna. Retko se mogu javiti i reakcije preosetljivosti, Stivens-DŽonsonov sindrom, toksična epidermalna nekroliza, krvne idiosinkrazije, depresija, fotosenzitizacija i alopecija.
Novije studije su ukazale na povećan rizik od nastanka frakture kuka i drugih osteoporotičnih fraktura kod pacijenata na dugotrajnoj terapiji inhibitorima protonske pumpe.
Dugotrajna primena IPP, zbog redukcije aciditeta želudačne sredine, takođe može povećati rizik od razvitka gastrointestinalnih infekcija izazvanih C. difficile, može dovesti do bakterijske kolonizacije gornjih digestivnih puteva i povećati rizik od razvitka infekcija respiratornog trakta. Klinički značaj ovih nalaza još uvek nije potpuno jasan.
Pojedine novije studije su takođe ukazale na to da IPP značajno mogu redukovati antiagregativnu efikasnost klopidogrela.
Yuwen Huaji
Yuwen Huaji (宇文化及) (? - 619) bio je kineski vojskovođa, gospodar rata i kratkotrajni car u doba neposredno nakon kolapsa dinastije Sui.
Bio je sin uticajnog dvorjanina Yuwen Shua i postao blizak prijatelj princa Yang Guanga, pomogavši mu da 600. postane krunski princ. Nakon što je Yang Guang postao car (Yang), od 607. je zbog korupcije bio u nemilosti. Nakon Yuwen Shuove smrti 616. je Yuwen Huaji ne samo vraćen u službu, nego i postao komandant elitne Xuaguo armije. Ona je, nakon serije ustanaka 617. godine, cara pratila na jug u Jiangdu. Tamo je organizirao puč u kome je car ubijen. Nakon toga je Yangovog nećaka Yang Haoa proglasio za cara i poveo svoju vojsku na sjever kako bi uspostavio vlast nad pobunjenim područjima. Međutim, doživio je poraze u sukobu sa ustaničkim vođama Li Mijem, Li Shentongom (李神通) i Dou Jiandeom. Uvjeren da su mu dani odbrojani, a želeći prije smrti postati car, dao je otrovati Yang Haoa i sebe proglasio carem nove države Xu. Ona nije dugo potrajala, te ga je 619. Dou zarobio i dao pogubiti.
Dettwiller
Detviler je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Alzas, u departmanu Donja Rajna koja pripada prefekturi Savern.
Bonifacije V
Bonifacije V. (Bonifacius Quintus) je bio papa od 23. prosinca 619. do 25. listopada 625. godine. Naslijedio je papu Adeodata I nakon jednogodišnje sedevakancije, kojoj je pridonijela pobuna Eleuterija ravenskog (bizantskog) egzarha prilikom koje su pobunjenici marširali na Rim. Novi papa je izabran tek nakon što je pobuna ugušena.
Liber pontificalis ga opisuje kao "čovjeka blage naravi" i "ljubaznog prema svećenicima"; navodi se da je regulirao pravo azila u crkvama te naložio crkvenim notarima da poštuju carske (svjetovne) zakone kada su u pitanju oporuke.
Kadmijum sulfat
Kadmijum sulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 208,474 Da.
Nagrade Online Film Critics Society 1999
3. dodjela nagrada Online Film Critics Society
2000
Najbolji film:
American Beauty 3. dodjela nagrada Online Film Critics Society, kojima se odalo priznanje najboljim dostignućima 1999, je obavljena 2000. godine.
Najbolji film
American Beauty
Najbolja režija
Sam Mendes – American Beauty
Najbolji glumac
Kevin Spacey – American Beauty
Najbolja glumica
Reese Witherspoon – Election
Najbolji sporedni glumac
Haley Joel Osment – The Sixth Sense
Najbolja sporedna glumica
Catherine Keener – Being John Malkovich
Najbolji originalni scenario
Being John Malkovich – Charlie Kaufman
Najbolji adaptirani scenario
Election – Alexander Payne
Najbolji film na stranom jeziku
Run Lola Run
Najbolji dokumentarni film
Buena Vista Social Club
Najbolja fotografija
Sleepy Hollow – Emmanuel Lubezki
Najbolja montaža
Run Lola Run – Mathilde Bonnefoy
Najbolji glumački ansambl
American Beauty
Najbolja originalna muzika
South Park: Bigger, Longer & Uncut – Marc Shaiman
Najbolji filmski debi
Spike Jonze – Being John Malkovich
Calcio Spalato
Calcio (odnosno Calcio Spalato) je bio popularni naziv za nogometni klub talijanaša odn. autonomaša u Splitu.
Prva splitska utakmica
Videći sve aktivnije djelovanje splitskih talijanaških sportaša, nije trebalo dugo čekati "odgovor" splitskih Hrvata i osnivanje hrvatskog nogometnog kluba. U veljači 1911. osniva se Hajduk. U prvom međusobnom susretu, 11. lipnja 1911. igrajući protiv gradskog, športskog i političkog protivnika - Hajduka, Edera je izgubila utakmicu sa 9:0.
Utakmica je bila silno značajna ne samo u športskom smislu, već i zbog političkog značaja i prestiža. Pobjeda Hajduka bila je još jedan oblik trijumfa hrvatskog narodnog pokreta u Splitu.
Djelovanje kluba
U narednim godinama tolomaši su svoje djelovanje nastavili u svom nogometnom klubu Edera. Od osnutka pa do kraja svog djelovanja, Edera je sve svoje utakmice i treninge održavala na tadašnjem Vojnom vježbalištu, poznatom i kao Krajeva njiva - kasnijem igralištu Hajduka. Utakmice Edere sa splitskim nogometnim klubovima toga doba - Hajdukom, Unitasom i Anarhom (preteča RNK Split), bile su uvijek pune naboja, a okršaji često nisu završavali samo unutar nogometnog igrališta. Najžešće sukobe igrači Edere imali su sa Anarhovcima. Fizički obračuni su bili oštri, a nerijetko bi u njima sudjelovali i roditelji igrača. Godine 1913. Edera je igrala dva prijateljska susreta protiv Hajduka. Izgubili su obje utakmice rezultatima 0:7 i 2:6.
Raspuštanje Edere
Objavom rata Austro-Ugarskoj 23. svibnja 1915. od strane kraljevine Italije, dolazi do raspuštanja svih talijanskih društava na području Carevine. Tako je raspuštena i Edera.
Poznatiji igrači
Poznatiji nogometaši Edere bili su: dr. Ivić, Polli, Bortolazzi, Maier (igrač zagrebačkog HAŠK-a), Piscitelli, Guina, Ševeljević, Jelić, Sanzin, Kimelevski, Riboli, Busić, Bonavia, Montiglia, Forbicetta...
Port Arthur, Tasmania
Port Arthur je danas malo selo i muzej na otvorenom u australskoj državi Tasmanija od 499 stanovnika.
Tokom 19. vijeka to je bio jedan od najstrožih britanskih zatvora, danas je to jedan od jedanajest lokaliteta poznatih kao Australske kažnjeničke kolonije koje su 2010. uvrštene na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Australiji i Oceaniji.
Historija
Port Arthur je osnovao 1830. general i tadašnji guverner Tasmanije - George Arthur, kao kažnjeničku koloniju - zatvor za najteže višestruko osuđivane britanske kriminalce. Između 1835. do 1849. u zatvorskom kompleksu, djelovao je i popravni dom za dječake, izgrađen na stjenovitom rt Point Puer.
Iako je dovoz novih osuđenika prestao 1853. kažnjenička kolonija, funkcionirala je još 24 godina, tako da je kroz zatvor prošlo negdje između 12.000 do 14.000 zatvorenika. Sami zatvorenici podigli su između 1836. - 1840. crkvu, na lokalitetu Otok mrtvih (Isle of the Dead), oko koje je bilo groblje, u kojem su pokapali umrle, ali bez ikakvih oznaka (jer na to nisu imali prava).
Danas je kažnjenička kolonija - Port Arthur, čiji su objekti djelomično restaurirani, jedna od najvećih turističkih atrakcija Tasmanije, kao što je to i čitav poluotok Tasman, koji ima status najviše kategorije australske baštine.
Nekadašnji zatvor Port Arthur, postao je ponovno vijest dana 28. aprila 1996. kad je gnjevni i dobro naoružani Martin Bryant, pobio 35 posjetioca.
Atrakcije
Port Arthur uvršten je na UNESCO-v popis kao izvrstan primjer načina kolonijalne ekspanzije, u kom se je i penalni sistem, koristio u tom cilju.
Port Arthur bio je na glasu kao jedan od najstrožih zatvora svog vremena, u kom su uvjeti bili toliko teški (prisilni rad po cijeli dan) da je i sama priča o njemu preventivno djelovala na smanjenje kriminala po Britanskom carstvu i njegovim kolonijama.
Tromboksanski receptor
Tromboksanski receptor je protein na površini ćelija u endotelu krvnih sudova i posteljice koji interaguje sa eikozanoidnim lipidom tromboksanom. On je G-protein spregnuti receptor koji vezuje G protein Gq.