cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kosmos-623
Kosmos-623 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. decembra 1973. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-623 je bio komunikacioni satelit.
Neuhardenberg
Nojhardenberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.771 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064340.
Madero, San Miguel el Grande
Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 194 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2313 m.
Al Mishraqī, Hajjah
Al Mishraqī je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
El Llano, Chapala
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1560 m.
Habarovsk
Habarovsk (ruski: Хабаровск) sve do 1893. znan kao Habarovka je administrativni centar Habarovskog kraja od 578 060 stanovnika. (prema popisu iz 2006.)
Habarovsk je drugi po veličini (nakon Vladivostoka) grad na ruskom dalekom istoku
Geografske karakteristike
Habarovsk leži na na krajnjem istoku Sibira, na obalama rijeke Amur nešto niže od ušća rijeke Sungari u Amur. Habarovsk je udaljen svega 30 km od granice s Kinom, i punih 8 533 km istočno od Moskve. Površina grada iznosi 372 km².
Habarovsk ima umjerenu monsunsku klimu, srednja temperatura u januaru iznosi -22 °C, a u julu 18 °C. Na grad padne prosječno oko 700 milimetara padalina.
Historija
Habarovsk se razvio iz utvrde Carske Rusije osnovane 1858. kao Habarovka. Ime je dobio po ruskom istraživaču Sibira Erofeju Habarovu iz 17. vijeka. Od 1880. godine, grad je postao administrativno središte Primorske oblasti, od 1884. - administrativno središte Priamurskog general-gubernata Od 1893. se zove Habarovsk. Od 1926. je administrativno središte Dalekoistočnog kraja, od 1938. - Habarovskog kraja.
Privreda, promet i obrazovanje
Habarovsk je snažan industrijski centar sa brojnim tvornicama za obradu metala, drva, kože i prehrambenih artikala, kao i velikom rafinerijom nafte.
Habarovsk ima i nekoliko fakulteta i visokih škola; politehnički, agronomski, medicinski, pedagoški i prometni (za željeznicu) kao i nekoliko naučnih instituta.
Doña Bárbara
Doña Barbara je roman venezuelanskog književnika Romuloa Gallegosa originalno izdan u Španiji 1929. godine. Radnja je smještena u zabačene provinciju (llanos) centralne Venezuele i prikazuje sukob civilizacije, koju predstavlja protagonist Santos Luzardo, i "barbarizma" koga predstavlja despotska žena po imenu Doña Barbara. Knjiga je doživjela ogroman uspjeh, te se smatra jednom od najboljih u historiji venezuelanske i latinoameričke književnosti.
Knjiga je mnogo puta ekranizirana - dva puta u obliku igranog filma, i tri puta kao telenovela.
El Mezquite, San Juan de los Lagos
El Mezquite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Juan de los Lagos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1832 m.
Aerodrom Abu Dabi
Međunarodni aerodrom Abu Dabi (, IATA: AUH, ICAO: OMAA) je aerodrom u Abu Dabiju, najvećem gradu Emirata Abu Dabi u Ujedinjenim Arapskim Emiratima.
Aerodrom Abu Dabi je drugi po veličini u Ujedinjenim Arapskim Emiratima, i jedan od najbrže rastućih aerodroma na svijetu. Na aerodrom slijeće 41 avioprijevoznika, koji lete za 90 gradova u 54 države svijeta. thumb|left|260px| Pogled na piste i aerodromske zgrade Aerodrom se nalazi 30,6 km jugoistočno od centra grada Abu Dabija, a prostire se na površini od 60 km².
Kroz njega je 2013. prošlo više od 16.5 milijuna putnika, što je 12,4% više nego 2012. i gotovo trostruko više nego 2006. kad je kroz aerodrom prošlo 5.4 milijuna putnika. Aerodrom ima tri operativna putnička terminala; Terminal 1 (podijeljen na terminale 1A i 1B), Terminal 2 i Terminal 3. Posljednji u nizu, otvoren u januaru 2009., podigao je kapacitet aerodroma na oko 12,5 milijuna putnika godišnje Aerodrom gradi novi terminal Midfield (između dvije piste), zapravo čitav kompleks terminala, koji će kad bude otvoren 2017., moći prihvatiti 17 milijuna putnika godišnje, a kad bude potpuno dovršen čak 30 do 40 milijuna.
Historija
Prije izgradnje današnjeg aerodroma Emirat Abu Dabi služio se manjim aerodromom al-Batin, koji je imao samo jednu pistu i malu zgradu za prihvat putnika. Od 1982. aerodrom se nalazi na današnjem mjestu.
Novi aerodrom dobio je kružni satelitski terminal u koji su putnici preko mostova, ulazili (i izalazili) direktno sa aviona. Taj projekt omogućavao je obradu više aviona istovremeno. Velike dogradnje aerodrom je doživio krajem 1990-ih i početkom 2000-ih, kad je dobio svoj današnji izgled.
Teton Village, Wyoming
Titon Vilidž je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vajoming.
Kosmos-624
Kosmos-624 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-624 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 19. decembra 1973. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 40 kilograma. Kosmos-624 je bio komunikacioni satelit.
Soglio
Soglio ima više značenja:
Big Point, Mississippi
Big Pojnt je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Donja Barica
Donja Barica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Brod koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 296 stanovnika.
Big Point, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 611, što je 496 (431,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Las Ceibas, Iguala de la Independencia
Las Ceibas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Iguala de la Independencia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 805 m.
Flaipano, Udine
Flaipano je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 575 m.
Boris Jokić
Boris Jokić (Zagreb, 1976 -) je hrvatski psiholog s doktoratom na području pedagoških znanosti, poznat kao jedan od glavnih autora projekta tzv. Kurikularne reforme, odnosno reforme obrazovanja u Hrvatskoj. Jokić trenutno radi kao jedan od znanstvenih suradnika na zagrebačkom Institutu za društvena istraživanja. Široj je javnosti postao poznat po tome što se 2016. usprotivio namjerama vlade premijera Oreškovića da unese izmjene u projekt reforme, potakavši masovne prosvjede na ulicama hrvatskih gradova.
Vista Hermosa, Ensenada
Vista Hermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 145 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Río Tiltepec, Tonalá
Río Tiltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tonalá.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Selvapiana, Forlì-Cesena
Selvapiana je naselje u Italiji u provinciji Forlì-Cesena, u regiji Emilia-Romagna.
Blaine County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 11.943, što je 33 (-0,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Svedruža
Svedruža je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Petrovsko, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 444 stanovnika te 116 obiteljskih kućanstava.
Le Journal d'une femme de chambre (film, 1964)
Le Journal d’une femme de chambre je francusko-italijanski film snimljen 1964. godine u režiji Luisa Buñuela. Predstavlja drugu po redu adaptaciju istoimenog romana Octavea Mirbeaua. Scenario je zajedno sa Buñuelom napisao Jean-Claude Carrière, koji će postati Buñuelov stalni suradnik u završnom periodu karijere; u njemu je vrijeme radnje premješteno iz 1880-ih u sredinu 1930-ih. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Jeanne Moreau, je 32-godišnja, ali još uvijek privlačna žena po imenu Celestine koja iz Pariza dolazi u provincijski gradić raditi kao sobarica na imanju porodice lokalnih bogataša; tamo se ispostavi kako su njeni poslodavci seksualno perverzni ili pobornici radikalne desnice, ali amoralna Celestine svejedno koristi svoj šarm kako bi sa njima manipulirala. Buñuelova verzija se po brojnim detaljima, uključujući završetak, značajno razlikuje od predloška. Moreau je, pak, za svoj nastup, nagrađena na Filmskom festivalu u Karlovym Varyma. Danas je film, pak, najpoznatiji po završnoj sceni u kojoj povorka francuskih antisemita i radikalnih desničara kliče "Živio Chiappe" ; time se Buñuel nakon više decenija na ironičan način osvetio Jeanu Chiappeu, pariškom policijskom prefektu koji je 1930. godine bio zabranio prikazivanje njegovog filma Zlatno doba.
Kosmos-625
Kosmos-625 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-625 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 21. decembra 1973. Raketa-nosač R-7 Semjorka (8K71, NATO oznaka SS-6 Sapwood) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 4000 kilograma. Kosmos-625 je bio osmatrački satelit.
Măguricea, Pănătău
Măguricea je naselje u Rumuniji u okrugu Buzau u opštini Pănătău.
Catherine Bell
Catherine Lisa Bell (14. august 1968 -) je američka glumica najpoznatija po ulozi marinske potpukovnice Sarah MacKenzie u TV-seriji JAG.
Nuevo Mante, Burgos
Nuevo Mante je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Burgos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
TEK tirozinska kinaza
Receptor angiopoietina 1 je protein koji je kod ljudi kodiran TEK genom. TEK se takođe označava sa CD202B (klaster diferencijacije 202B).
TEK receptorska tirozinska kinaza je izražena skoro isključivo u endotelnim ćelijama kod miševa, pacova, i ljudi. Ovaj receptor poseduje jedinstveni ekstracelularni domen koji sadrži 2 imunoglobulinu slične petlje razdvojene sa 3 ponavljanja slična epidermalnom faktoru rasta koja su povezana sa 3 ponavljanja slična fibronektinu tipa III. Ligand ovog receptora je angiopoietin-1. Defekti u TEK su asocirani sa naslednim venskim malformacijama; TEK signalni put je kritičan za komunikaciju endotelnih ćelija i glatkih mišičnih ćelija tokom venske morfogeneze. TEK je blisko srodan sa TIE receptorskom tirozinskom kinazom.
Interakcije
TEK tirozinska kinaza formira interakcije sa DOK2, Angiopoietin 1    i ANGPT2.
Valea Caselor, Popești
Valea Caselor je naselje u Rumuniji u okrugu Valča u opštini Popești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Kosmos-626
Kosmos-626 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, SSSR, 27. decembra 1973. Raketa-nosač je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Ana, kći Borisa I
Ana se udala za tarkana Simeona, koji je imao velik utjecaj u Bugarskoj. Poput svoje starije sestre Eupraksije, Ana je kasnije postala redovnica u manastiru u Preslavu. Prema njezinom nadgrobnom spomeniku, koji je otkriven god. 1965. te je ispisan na starobugarskom i grčkom, Ana je umrla 9. listopada, premda nije poznato koje godine. Na tom spomeniku se nalazi i prikaz same princeze te se smatra da je Ana bila ktitor dviju crkvi.
U filmu Boris I iz 1985., Anu glumi glumica Adriana Petrova.
Neulewin
Nojlevin je opština u njemačkoj saveznoj državi Brandenburg. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Merkiš-Oderland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.017 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 12064349.
Anaba (pokrajina)
Anaba (arapski: ولاية عنابة / Wilāyat ʿAnnāba) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.
Neulewin
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Merkiš-Oderland Nojlevin se nalazi u saveznoj državi Brandenburg u okrugu Merkiš-Oderland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 40,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.017 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 25 stanovnika/km².
Anaba (pokrajina)
Geografske karakteristike
Anaba se prostire na sjeveroistoku zemlje duž obale Sredozemnog mora u dužinu od 80 km, na površini od 1.439 km² u kojoj živi 609,500 stanovnika.
Pokrajina Anaba na sjeveru je ograničena Sredozemnim morem, a graniči sa slijedećim pokrajinama, na istoku sa El Tarfom, sa zapada sa Skikdom i na jugu sa Gelmom.
Pokrajina je administrativno podjeljena na 6 distrikta (daïrasa) i 12 općina (baladija). Administrativni centar Pokrajine Anaba je istoimeni grad Annaba (treći grad po veličini u zemlji) koji je udaljen 600 km od glavnog grada Alžira.
Poggioni, Arezzo
Poggioni je naselje u Italiji u provinciji Arezzo, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 689 m.
Dekomunizacija
thumb|250px|Velika palača u moskovskom Kremlju 1982. i 2008. godine. Nekadašnja slova "CCCP" koja su označavala inicijale [[Sovjetski Savez|Sovjetskog Saveza su zamijenjena sa četiri grba Rusije.]]
Dekomunizacija je izraz pod kojim se u najširem smislu podrazumijevaju nastojanja da se uklone elementi nekadašnjeg komunističkog poretka u bivšim, odnosno post-komunističkim državama nastalim slomom komunizma u Istočnoj Evropi i raspadom Sovjetskog Saveza, a što može podrazumijevati ukidanje socijalističke ekonomije i na komunističkoj ideologiji temeljenih zakona, političkih i kulturnih institucija te "komunističkog" mentaliteta. U svom užem značenju se pod dekomunizacijom podrazumijeva lustracija nekadašnjih komunističkih kadrova, odnosno proces koji je trebao biti analogan denacifikaciji u Njemačkoj iza drugog svjetskog rata.
Dekomunizacija je provođena u svim tim zemljama, ali su njen intenzitet, trajanje i krajnji dosezi varirali ovisno o raznim geografskim, kulturnim, ekonomskim i političkim okolnostima. Sve post-komunističke zemlje su načelno ukinule komunistički jednopartijski sistem i zamijenile ga višestranačjem, a plansku državnu privredu zamijenile sistemima u većoj ili manjoj mjeri temeljenim na privatnom vlasništvu i tržišnoj utakmici; gotovo sve su nazive državnih institucija "očistile" od nekadašnjih komunističkih simbola i terminologije. Dio post-komunističkih država je svoje odricanje od komunističke ideologije naglasio i formalnim zakonima kojima se zabranjuje propagiranje komunističke ideologije, djelovanje komunističkih partija i korištenje komunističkih simbola. Međutim, u svima njima postoje kritike, koje posebno stižu iz desničarskih i nekadašnjih antikomunističkih krugova, kako sve te mjere nisu dovoljne, odnosno kako su brojni ekonomski, socijalni, politički i drugi problemi s kojima su suočene te zemlje posljedica nedovoljno radikalnog obračuna sa nositeljima komunističkog poretka, mnogi od kojih su se u doba tranzicije relativno lako transformirali u novu post-komunističku elitu koja zloupotrebom institucija i resursa bivšeg režima podriva novi demokratski poredak.
Kadavu
Kadavu (izgovor: ) je četvrti najveći otok u sklopu fidžijskog arhipelaga i najveći otok unutar istoimenog arhipelaga. Administrativno, otok pripada istoimenoj provinciji u sklopu Istočne divizije, a najveće naselje na njemu je Vunisea. Vunisea je smješten na prevlaci Namalata, koja gotovo pa dijeli otok na dva dijela. Dug je 60 kilometara, a širina mu, u različitim dijelovima, varira od 365 metara do 8 kilometara. Najviša planina na otoku je Nabukelevu, čiji je najviši vrh visok 805 metara.
Kadavu još uvijek ima gotovo 75% izvornih kišnih šuma te je vrlo važno stanište za brojne životinje, posebice ptice. Istočni dio otoka označen je kao važno ornitološko područje. Na otoku se nalaze populacije osjetljivih vrsta ptica kao što su Pampusana stairi, Prosopeia splendens i Pterodroma brevipes. Otok okružuje i veliki koraljni greben Astrolab, jedan od najvećih na svijetu i važna ronilačka lokacija na Fidžiju.
Kapetan William Bligh prvi je Europljanin, koliko je trenutno poznato, koji je vidio otok Kadavu, a to se dogodilo 1792. godine, tokom njegovog drugog putovanja na Fidži na brodu HMS Providence. Tokom 1827. godine, francuski kapetan Jules Dumont d'Urville gotovo je potonuo s brodicom Astrolabe na području koraljnog grebena koji danas nosi ime po brodu. Otok je kasnije postao trgovinsko sjedište.
Чукљеник (Лесковац)
Чукљеник је насељено место града Лесковца у Јабланичком округу. Према попису из 2002. било је 636 становника (према попису из 1991. било је 694 становника).
Демографија
У насељу Чукљеник живи 514 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 41,6 година (41,0 код мушкараца и 42,2 код жена). У насељу има 166 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,83.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
L'impero del sole
L'impero del sole je italijansko-francuski dokumentarni film snimljen 1956. u režiji Enrica Grasa, Marija Craverija i Giorgija Mosera. U njemu se prikazuje Peru, sa posebnim naglaskom na običaje i muziku lokalnog stanovništva, ali i artefakte drevnih Inka.
Aachenski mir
Aachenski mir je sklopljen 812. u gradu Aachenu između Franačkog Carstva pod carem Karlom Velikim na jednoj, i Bizantskog Carstva pod carem Mihajlom I Rangabeom na drugoj strani.
Njime se formalno okončao sukob dvije države koji je za povod imao Karlovu krunidbu za rimskog cara na Božić 800. a što bizantski carevi nisu htjeli priznati. Iako su dvije države sporove djelomično pokušale riješiti kroz tzv. pax Nicefori 803. oko godine 806. su Bizant i Franačka počeli voditi otvoreni rat. Karlov sin Pipin od Italije je tako 810. zauzeo Veneciju, koja je dotada bila pod formalnom bizantskom zaštitom.
Pregovore je započeo još car Nikifor I, ali su oni nastavljeni nakon Nikiforove smrti 811. kada se Bizant, poslije teškog poraza od Bugara u bitci kod Pliske, našao u izuzetno teškoj situaciji. Početkom 812. je konačno postignut sporazum - Franačka se odrekla Venecije, te Bizantu priznala vlast nad Istrom i dalmatinskim gradovima. Sa druge strane je Mihajlo Karlu priznao kraljevsku titulu (basileos) i de facto titulu rimskog cara. To priznanje je, doduše, bilo vezano samo za ličnost Karla, a ne i njegove nasljednike.
Mumija (film, 1969)
Mumija (arapski: Al-Mummia المومياء) je egipatski igrani film snimljen 1969. godine u režiji Šadija Abdel Salama kome je to bio cjelovečernji debi. Radnja, inspirirana istinitim događajima, se događa u Gornjem Egiptu 1881. godine, nedugo pred početak britanske kolonijalne vladavine i prikazuje se kako se lokalni klan bavi pljačkanjem drevnih egipatskih grobnica, uključujući lokalitet DB320 kraj sela Kurna, ali i kako ih jedan od njegovih članova, zgađen tom praksom, odluči prijaviti vlastima. Mumija, za koju je muziku napisao italijanski kompozitor Mario Nascimbene, se odlikovala za tadašnju egipatsku kinematografiju neobičnim stilom, odnosno "nadrealnom" atmosferom, a čemu je dosta doprinijelo to što protagonisti, umjesto uobičajenog egipatskog dijalekta koriste klasični arapski jezik. Mumija je godine 2006. u anketi egipatskih kritičara proglašen 58. najboljim filmom ikada proizvedenim u toj zemlji.
Mundus (stari Rim)
Mundus (latinski: mundus = "svet", "ukras", cf. grčki: κόσμος) bio je u starom Rimu naziv za jedan okrugli otvor u zemlji, tzv. mundus Cereris, čiji je gornji deo bio zatvoren i kroz koji je ― kako se smatralo ― vodio put u podzemni svet. Ovaj je mundus obično bio zatvoren i ritualno se otvarao (mundus patet) u samo tri navrata tokom jedne godine: 24. avgusta, 5. oktobra i 8. novembra.
U najstarijim Fastima ti su dani bili označeni kao C(omitiales), tj. dani u koje su se sastajale komicije, što bi značilo da je ceo taj ritual otvaranja možda tek kasnije primljen od Grka (u kojem se slučaju može uporediti s "danom otvaranja pitosa" na atinskim Antesterijama). Međutim, Makrobije navodi da su Katon i Varon te dane smatrali "religijskim" (religiosi). Kad bi bio otvoren, u taj otvor prinošene su žrtve bogovima donjeg sveta, posebno Cereri, boginji plodne zemlje. Taj je otvor predstavljao prolaz između gornjeg i donjeg sveta, i po obliku je navodno predstavljao izokrenuti nebeski svod.
Nije sigurno da je taj otvor identičan s otvorom u zemlji koji je prilikom polaganja temelja za grad Rim iskopao Romul na Komiciju (ili na Palatinu) i u koji je položio grudu zemlje i prve plodove.
Solagna
Solagna ima više značenja:
Solagne
Solagne ima više značenja:
Doña Bárbara (Telemundo)
Doña Bárbara je američko-kolumbijska telenovela nastala prema istoimenom romanu Rómula Gallegosa i adaptaciji Valentine Parrage, originalno snimana 2008. i 2009.
Sinopis
Barbarita Guaimaran je mlada djevojka koja je odrasla u siromaštvu i nesretnim okolnostima. Njen otac je bio kapetan starog broda koji je prevozio razna dobra, a nakon smrti majke Barbaritu je odgojila Eustaquia, Indijanka koja se odluči brinuti za nju nakon majčine smrti. Sudbina spoji Barbaru s Asdrubalom, mladim i obrazovanim avanturistom kojeg je zaposlio njegov otac. Barbara i Asdrubal se ludo zaljube, no zatim Barbara osjeti gorčinu života. Pobunjenici opsjednu brod Barbarinog oca te ubiju njega i Asdrubala. Nemoćna djevojka postaje lak plijen te biva silovana. Polumrtvu, fizički i psihički uništenu djevojku spasi Eustaquia koja Barbaru nauči tajnama crne magije. Odrastavši u mržnji, Barbara postaje moćna veleposjednica koja ne preže ni pred čim kako bi ostvarila svoje ciljeve. Zavodeći mnoge i potom ih uništavajući Barbara dolazi na glas opasne žderačice muškaraca. Njena žrtva je i Lorenzo Barquero, bogati veleposjednik od kojeg Barbara oduzima zemlju i tako postaje moćna veleposjednica. Iz veze s Lorenzom, Barbara rodi Mariselu, koju ostavlja da živi u divljini bez ikakvog dodira s civilizacijom. Njena vladavina bude uzdrmana dolaskom odvjetnika Santosa Luzarda, vlasnika susjedne hacijende 'Altamire' koji nakon što se vrati u rodni kraj sazna sve o okrutnosti Done Barbare koja je prisvojila i dio njegove zemlje. Zajedno sa svojim zaposlenicima i vjernim prijateljima Santos započne borbu kako bi vratio ono što mu je Barbara oduzela. No, Santos ni ne pomišlja kako će i on podleći čarima fatalne Barbare. Njegov susret s fatalnom Barbarom u njemu probudi strast koju ne može kontrolirati. Kako bi se oslobodio iz vlasti Barbare, Santos svoj spas pronađe u Mariseli, koju je odlučio naučiti civiliziranom načinu života. Tako će Santos postati meta Barbarine mržnje i ljutnje, a na hacijendama i tlu Arauce vodit će se okrutna bitka za život iz koje će svatko ponešto naučiti.
Puerta Pesada, Chapala
Puerta Pesada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Chapala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1540 m.
Latenska kultura
Latenska kultura drugo je razdoblje željeznog doba Evrope I pojam je koji arheolozi koriste za razdoblje kulture i umjetnosti drevnih Kelta. Nazvana je po lokalitetu La Ten, na obali jezera Nešatel u Švajcarskoj, gde je otkriveno značajno keltsko naselje i najveće nalazište ostataka ove kulture. Naziv je 1872. u stručnu literaturu uveo švedski arheolog Hildebrand. Kelti su bili stanovnici srednjovjekovne Europe, indoevropskog porijekla koji su govorili keltskim jezicima i imali međusobne kulturalne sličnosti. Kultura je vrlo raširena, te postoji velik broj lokalnih vrsta te kulture.
Periodizacija
U arheološkoj nauci željezno doba dijeli se na starije i mlađe; starije ili halštatsko (prema nalazištu Hallstatt kraj Salzburga u Austriji) u srednjoj i zapadnoj Evropi trajalo je približno od 800. do 450. p.n.e, a mlađe ili latensko od 450. do poč. I. st, sa preciznijom podjelom.
Seobe
Latensku kulturu obilježava keltsko prodiranje i naseljavanje širom Evrope. Na zapadu su se naselili na britanska ostrva, na istoku su stigli do Crnog mora, na jugu su 390. pr. Kr. napali Rim, a stoljeće kasnije stigli do Delfa pa čak i do daleke Male Azije gdje su se neki i trajno naselili i postali "bezumni Galaćani" (iz poslanice Svetog Pavla apostola Galaćanima, 3,1).
U Panoniju naselila su se plemena Taurisci i Skordisci. Arheološki nalazi potvrđuju keltsku dominaciju.
Na Balkanu Skordisci su u okviru svoje države držali područje od ušća Drine i Morave do Đerdapa. To je imalo za posljedicu prekid u razvoju Glasinačke kulture, a ilirsko pleme Autarijati i tračansko pleme Tribali su nestali iz istorije.
Kelti su, zbog svoje tehnološke nadmoćnosti, značajno uticali na dalnji razvoj ilirskih plemena. Na osnovu izvora rimskog istoričara Strabona, dugo se smatralo da su Japodi ilirsko pleme podjarmljeno i preslojeno od Kelta. Tek će arheološki nalazi pokazati da nije bilo značajnijeg miješanja ova dva naroda. Japodi su prihvatili keltsku civilizaciju, a sačuvali svoju tradicionalnu kulturu. Dindari u oblasti donjeg toka Drine su u znatnoj mjeri prhvatili i keltska imena.
Naselja
Skordisci su razvili složenu mrežu naseljenosti koja je uključivala utvrđena naselja zaštićena visokim zemljanim bedemima, palisadama i dubokim jarcima napunjenim vodom, zatim tzv. otvorena naselja-sela te imanja-salaše na kojima je obitavalo po nekoliko obitelji. Njihovo naselje Singidunum imalo je prirodna svojstva naselja okruženog vodom. Utvrđena naselja bila su njihova politička, administrativna, religiozna, trgovačka i radionička središta koja su predstavljala sjedišta manjih teritorijalnih jedinica. Važan indikator trgovine, ali ujedno i prikaz etničkih identiteta predstavljaju nalazi novca čija pojava označava početak novčane privrede. Kelti su kovali zlatni, srebrni i brončani novac.
Proizvodnja
Prijelaz s prethodne, halštatske kulture bio je postupan, što se vidi u obradi metala koju su stilski odlikovale spirale i pleteri. U Latenu su i dalje prisutni iz halštatske kulture, elegantni, stilizirani, i zakrivljeni prikaz životinja i vegetacije, zajedno sa geometrijskim uzorcima.
Pojaviti će se karakteristični dekorativn stil, poznat kao keltska umjetnost. Ona se razvila u srcu kasnijega keltskog svijeta uz Rajnu i gornju Marnu. Najistaknutiji primjerci keltske umjetnosti su brončane posude i zlatne ogrlice s livenim zavojitim ukrasima koji su nađeni u kneževskim grobovima. U nošnju su Kelti uveli nove tipove fibula žičane konstrukcije, katkad izrađene i od željeza.
Prvi su uveli proizvodnju keramike na brzorotirajućem lončarskom kolu. Keramika sive boje, uglavnom bez ukrasa, izvrsne je kvalitete, ali zbog serijske proizvodnje jednolična.
Došlo je do kvalitetnije produkcija željeznih predmeta, zasnovane na sve većoj serijskoj proizvodnji, prije svega različitih oblika oruđa. Neka se pojavljuju prvi put i nepromijenjena su sve do danas (kosa, srp, makaze, kliješta). Omogućila su jednostavniju i produktivniju obradu zemlje. Laka bojna kola na dva kotača (koja su se često pokapala sa ratnicima u kneževskim grobovima) dokazuje visok stepen vještine keltskih majstora i umjetnika.
Proizvodni centri u Podunavlju
S keltskim naseljavanjem, osim novih oblika oružane opreme, oruđa i nakita, nastupaju i nova, dotad nepoznata tehnološka znanja koja će u znatnoj mjeri unaprijediti svakodnevni život stanovnika Panonije i susjednog Balkana.
Istorija bilježi dolazak Kelta u Podunavlje u IV i početkom III stoljeća. Sve do II stoljeća nisu podizana keltska utvrđena naselja. Otvorena naselja nisu podizana do III stoljeća. To znači da se o proizvodnim centrima sa snažnom, ujedinjenom i serijskom proizvodnjom ne može govoriti prije II stoljeća.
Istraženo je više naselja tipa oppidum (Židovar, Stari Slankamen, Turski Šanac, Čarnok, Gradina Batrovci – u Vojvodini; Privlaka, Stari Mikanovci, Orolik i Donja Bebrina – Slavonija; Gomolava kod Hrtkovaca u Sremu).
Na Gomolavi kod Hrtkovaca i u naselju Dirov brijeg u Vinkovcima je utvrđena unutrašnja podjela naselja: u sredini su bili objekti kojima je pripisana vojna i administrativna funkcija, oko njih se nalazila stambena zona, a na rubu naselja su bile radionice. U ispitanom dijelu naselja u Gomolovi očuvan je veći broj keramičkih peći. Tu se proizvodila keramika u znatnim serijama, različitih stilova i tipova, sa prevagom sive latenske keramike. Na Gomolovi su radile i metaloprerađivačke radionice, a istovremeno je bila i trgovački centar, sudeći po pronađenom kovanom novcu (drahme iz Apolonije, rimski republikanski denari, srebrenjaci okolnih plemena). Proizvodnja keramike nastavila se i u rimskom vremenu i trajala je do kraja I vijeka.
Sunitinib
Sunitinib je organsko jedinjenje, koje sadrži 22 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 398,474 Da.
Roberto Manrique
Roberto Manrike je ekvadorski glumac i model.
Solaia
Solaia ima više značenja:
Sveti Križ (Tuhelj)
Sveti Križ je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Tuhelj, Krapinsko-zagorska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 495 stanovnika te 159 obiteljskih kućanstava.
De jure
De jure je latinski izraz koji znači "po zakonu" i označava stanje prema važećem pozitivnom pravu, često u kontrastu sa stvarnom situacijom de fakto (, koji znači "činjenično" ili "u praksi").
Torrenova, Macerata
Torrenova je naselje u Italiji u provinciji Macerata, u regiji Marche.
Solanas
Solanas ima više značenja:
Kosmos-627
Kosmos-627 je lansiran sa kosmodroma Pleseck, SSSR, 29. decembra 1973. Raketa-nosač R-14 Čusovaja (8K65, NATO oznaka SS-5 Skean) sa dodatim stepenom je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje. Masa satelita pri lansiranju je iznosila 550 kilograma. Kosmos-627 je bio vojni navigacioni satelit.
Jennifer Tilly
Jennifer Tilly (16. septembar 1958 -) je američka glumica i profesionalna igračica pokera. Poznata je po nizu uloga u kojima je obično tumačila "praznoglave" djevojke, ali i kao lezbijska ljubavnica protagonistice filma Bound. Od 2000-ih se počela profesionalno baviti pokerom te 2005. osvojila narukvicu Svjetske serije pokera.
Njena mlađa sestra Meg je također etablirana glumica.
Demokratski socijalizam
Demokratski socijalizam je suvremena i progresivna politička filozofija koja u krajnjem cilju svojih ideala se zauzima za nadilaženje, korjeniti raskid sa sustavom svjetskog kapitalizma i uspostavu društveno-ekonomskog sustava globalnog karaktera temeljenog na demokraciji u političko-ekonomskoj sferi, te na demokratski planiranoj svjetskoj proizvodnji i raspodjeli. U pitanju je, dakle, sustav proizvodnje i raspodjele globalnog karaktera koji bi bio u skladu sa potrebama svake pojedinke i svakog pojedinca, te globalne zajednice kao cjeline, i koji bi uzimao u obzir nosive kapacitete i uvjete obnove okoliša. Korjeniti raskid sa svjetskim kapitalizmom bi uspostavio nekapitalističko besklasno uređenje zajednice, čija bi glavna obilježja trebala biti: globalni karakter, zajedničko vlasništvo, demokratsko upravljanje, proizvodnja samo za potrebe i besplatan pristup.
Pristaše ove političke filozofije svoje vrijednosti i ideale nadovezuju na višestoljetnu tradiciju emancipacijskih borbi progresivnih pokreta i osoba, radnica i radnika, te svih obespravljenih, drugih i drukčijih.
Prevladavanje institucija kapitalizma sa krajnjim ciljem radikalnog raskida i korjenitog preobražaja postojećeg sustava se odvija:
levo|mini|170p|„Radni [[ljudi svijeta, ujedinite se!“, jedan od slogana ljevice]]
Na temelju zauzimanja za nadilaženje svjetskog kapitalizma pristaše ove politike se povezuju sa emancipacijskim i progresivnim pokretima i strankama iz cijelog svijeta. Borba se smiješta u svjetski antikapitalistički pokret, kojeg čine različiti radnički i sindikalni pokreti, pokreti za emancipacijska ljudska prava i slobode, te nove ljevičarske stranke, organizacije i pojedinci.
Emancipacijski i progresivni pokreti za promjenu sustava se, naime, organizuju na dva načina. S jedne strane se organizuju kao stranke koje žele dobiti demokratsku političku moć i djelovati kao protusustavna vlast, a s druge strane se organizuju kao pokreti koji se kroz demonstracije, direktne akcije i pritiske bore za mijenjanje sustava, bez želje za formalnim preuzimanjem političke vlasti. Idealna pozicija je jednakovrijedno udruživanje obe strategije mijenjanja sustava za dostizanje istog cilja: onih koji djeluju izvaninstitucionalno, i vrše pritiske za mijenjanje dosadašnjih društvenih odnosa, i onih koji u formalnom institucionalnom političkom prostoru mijenjaju politike i same institucije koje vode korjenitom raskidu sa postojećim sustavom.
Postoje tendencije na ljevici da bi se suvremene ljevičarske stranke trebale graditi i razvijati kao masovne, demokratske stranke bez neprikosnovenih vođa, s unutrašnjim ustrojem temeljenim na principima participativne demokracije od najniže do najviše razine, pokazujući tako svojim unutrašnjim ustrojem za kakvo društvo se zauzimaju.
Termin „demokratski socijalizam“ se koristi i kao sinonim za „socijalizam“, ali se pridjev „demokratski“ koristi za razlikovanje demokratskih socijalista od koncepata jednopartijskog modela vlasti, koje su zastupale takozvane boljševičko-komunističke partije 20. stoljeća, temeljene na boljševizmu i lenjinizmu različitih struja (tj. politici koja je u manjoj ili većoj mjeri uglavnom završila u staljinizmu). Njihovi eksperimentalni modeli pokušaja gradnje „socijalizma u zasebnim zemljama“, koji se u realnosti svode na jednopartijski državni kapitalizam u zasebnim zemljama u okviru svjetskog kapitalističkog sustava i tržišta, smatraju se nedemokratskim i autoritarnim, te iskrivljenjem plemenite ideje socijalne pravde. Nema socijalizma bez demokratije i zato socijalizam može da bude samo demokratski i globalni.
Načelna obilježja suvremene ljevice su: aktivna demokracija i antiautoritarizam; antikapitalizam; društveni progresivizam i antikonzervativizam; antimilitarizam (antiratna orijentacija); feminizam i antipatrijarhalizam; sekularizam i antiklerikalizam; antirasizam i antiksenofobija; progresivni patriotizam i progresivni internacionalizam (antikapitalistički internacionalizam, antikapitalistički globalizam, progresivni globalizam ili alterglobalizam); antinacionalizam, antišovinizam, antinacizam i antifašizam.
RGS19
Regulator G-proteinske signalizacije 19 je protein koji je kod ljudi kodiran RGS19 genom.
G proteini posreduju brojne ćelijske procese. Protein kodiran ovim genom pripada RGS familiji (regulatora G-proteinske signalizacije) i specifično formira interakcije sa G proteinom, GAI3. Ovaj protein je aktivirajući protein guanozin trifosfataze koji deluje putem umanjivanja Galfa i/Galfa q posredovane signalizacije.
Interakcije
RGS19 formira interakcije sa GNAO1, GIPC1, OSTM1, GNAI1,  GNAI3  i GNAZ.
Genoni, Oristano
Genoni je naselje u Italiji u provinciji Oristano, u regiji Sardinija.
Bryan County, Oklahoma
je okrug u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Genoni, Oristano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 884 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 425 m.
Bryan County, Oklahoma
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 42.416, što je 5.882 (16,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
General Lázaro Cárdenas, San Miguel el Grande
General Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Miguel el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2649 m.
Ripalta Vecchia, Cremona
Ripalta Vecchia je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 331 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
El Naranjero, Pátzcuaro
El Naranjero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Pátzcuaro.
Ţawaf al Mishāḩ, Hajjah
Ţawaf al Mishāḩ je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
El Naranjero, Pátzcuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2347 m.
Palma Sola, Playa Vicente
Palma Sola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Playa Vicente.
Delphos, Iowa
Delfos je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 25 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 25 stanovnika, što je 0 (0,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Kraljevina Hrvatska i Slavonija
Kraljevina Hrvatska i Slavonija (mađ. Horvát-Szlavónia Királyság; njem. Königreich Kroatien und Slawonien) bila je samosvojno kraljevstvo unutar Austro-Ugarske Monarhije. Pripadala je Zemljama Krune Sv. Stjepana, to jest mađarskom dijelu Monarhije, u kojem je poglavar doma Habsburgovaca vladao kao kralj. Često je nazivana i Trojedna Kraljevina Hrvatska, Slavonija i Dalmacija ili jednostavno Trojednica.
Uključivala je središenje i sjeverne dijelove današnje Hrvatske, bez Dalmacije i Istre kojima je izravno upravljala Austrija, bez Međimurja i Baranje koji su pripadali Mađarskoj, kao i Rijeke koja je posebnim (od Ugarske dodanim aneksom) aneksom Hrvatsko-ugarske nagodbe, nazvanim „Riječka krpica“, pripala Mađarskoj. Usto, unutar Kraljevine Hrvatske i Slavonije bio je i istočni dio Srijema koji je danas u Vojvodini (Srbija).
Iako Dalmacija stvarno (de facto) nije bila sjedinjena s Kraljevinom Hrvatskom i Slavonijom pod Krunom Sv. Stjepana, već kao krunska zemlja pod upravom Habsburgovaca ona je oduvijek pravno (de iure) bila sastavni dio Trojedne Kraljevine koja ju je zato i nosila u svome imenu.
Povijest
thumb|200px|right|thumb|"Kraljevina Hrvatska i Slavonija" unutar Austro-Ugarske Monarhije Kraljevstvo Hrvatske i Slavonije formalno je ujedinjeno Hrvatsko-ugarskom nagodbom iz 1868. kad je, za bana Levina Raucha dogovoren oblik budućeg zajedništva Hrvatske i Ugarske unutar zemalja Krune sv. Stjepana. Tom nagodbom hrvatskog je bana imenovala zajednička vlada u Budimpešti, a 55% poreza odlazilo je u središnju blagajnu. Trojedna kraljevina bila je autonomna u pitanjima školstva i vjera, mjesne uprave i sudstva, dok je s Ugarskom imala zajedničku trgovinu i promet. Bana je imenovala zajednička vlada u Pešti.
Gospodarski napredak
U Saboru iz 1871. mađaroni imaju vrlo slabu manjinu (samo 13 zastupnika u odnosu na 51 protivnika Nagodbe). Iste godine Eugen Kvaternik vodi poznatu Rakovičku bunu u kojoj i sam pogiba 11.10. iste godine. Ipak, unatoč čestim nemirima i nezadovoljstvom općim političkim stanjem, Hrvatska je tada napredovala od polufeudalnog prema suvremenom građanskom društvu. Osobito je to došlo do izražaja u vrijeme bana Ivana Mažuranića (1873.-1880.). Upravo je on bio i prvi ban pučanin (koji nije bio pripadnik plemstva). Mažuranić je uspio obnoviti hrvatski školski sustav i uspostaviti mrežu javnih škola, čime je smanjen utjecaj crkvenih školskih ustanova.
thumb|250px|left|thumb|Grb Trojednoga Kraljevstva Hrvatske, Slavonije i Dalmacije na krovu [[Crkva sv. Marka|crkve sv. Marka u Zagrebu (na lijevoj strani)]] 1881. Hrvatsko-slavonskom Kraljevstvu vraćene su i zemlje koje su činile Vojnu krajinu. Ostala je želja Hrvata da se ovom kraljevstvu pridruži i Dalmacija, te se ono nazivalo Trojednim Kraljevstvom Hrvatske, Slavonije i Dalmacije, premda je Dalmacija i dalje pripadala austrijskoj središnjoj vlasti. Točnije, Sabor je često tražio da se Dalmacija vrati pod upravu hrvatskog bana i Sabora, a ne pripoji Hrvatsko-slavonskom Kraljevstvu, jer mu je oduvijek pripadala. Grb Kraljevstva zato je uključivao i povijesni dalmatinski grb, baš kao što je taj grb bio prisutan u zajedničkom grbu zemalja Krune sv. Stjepana. Hrvatski političari jasno su izricali svoje uvjerenje da i Bosna i Hercegovina koja je bila priključena zajedničkoj carsko-kraljevskoj upravi pripada hrvatskim zemljama. 1878. Hrvatski sabor uputio je zahtjev kralju Franji Josipu da Dalmacija i Bosna i Hercegovina budu sjedinjene s Hrvatskom i Slavonijom što je odbijeno, prije svega pod pritiskom Mađara koji nisu željeli da Hrvatska time ojača nakon čega bi se mogla bolje odupirati mađarizaciji.
Mađarizacija i Riječka rezolucija
Hrvatsko-ugarska nagodba dala je poticaj pokušajima mađarizacije u vrijeme bana Khuen-Héderváryja koji je dva desetljeća vladao unatoč brojnim protestima. 1903. konačno, uz veliku pobunu, potaknutu djelomično i ekonomskom krizom, njegova je vlast okončana, no i pobuna je ugušena u krvi.
Ban Teodor Pejačević koji ga je nasljedio uspio je povratiti kakav takav mir u zemlju, obećavši slobodu tiska i okupljanja. Ipak, takvo ozračje nije dugo trajalo. Dok su se u Monarhiji ponovno zaoštravali sukobi između Mađara i Beča, te su na izborima u Ugarskoj pobijedili zagovornici neovisnosti Ugarske, u Hrvatskom saboru Stranka unionista (mađaroni) sasvim gubi utjecaj. Istovremeno Fran Supilo okuplja u Rijeci u listopadu 1905. tzv. „Riječku konferenciju“ na kojoj 44 zastupnika Hrvata i Srba nudi podršku mađarskoj oporbi, ali zauzvrat traži priključenje Istre i Dalmacije Hrvatskoj i Slavoniji, te reformu izbornog zakona, slobodu tiska i okupljanja, kao i neovisnost sudstva. Usto, tražili su i novu reviziju Hrvatsko-ugarske nagodbe. Sve oporbene stranke u Hrvatskoj i Slavoniji pristale su uz ovu Riječku rezoluciju, osim frankovaca, koji su bili na antisrpskim pozicijama, i Hrvatske pučke seljačke stranke Stjepana Radića, koja je odbijala odjeljivanje od Beča.
Nova mađarizacija nastupila je u doba bana Pavla Raucha, sina Levina Raucha. Sabor je više puta raspuštan, a 1908. u Zagrebu je organiziran tzv. Veleizdajnički proces protiv uglavnom srpskih političara iz hrvatsko-srpske koalicije, no nakon što je 31 osoba proglašena krivom i osuđena na prisilni rad u trajanju od 5 do 12 godina, presuda je poništena, dok proces nije nikad nastavljen. 1909. slijedio je i tzv. Friedjungov proces održan u Beču, a nazvan po bečkom povjesničaru Friedjungu koji je objavio niz članaka u kojima je za veleizdaju optužio i Frana Supila, hrvatskog vođu Koalicije. Na suđenju je dokazano da su optužbe utemeljene na lažnim dokumentima falsificiranim u austro-ugarskom veleposlanstvu u Beogradu i dostavljenim od strane austro-ugarskog ministarstva vanjskih poslova. Takav ishod znatno je ojačao Supilov ugled u Europi, što je imalo neprocjenjiv značaj u pregovorima krajem Prvog svjetskog rata. Ban Rauch bio je tada prisiljen napustiti položaj.
3.4. 1912. suspendiran je Ustav u Trojednoj kraljevini, a ban Slavko Cuvaj dobiva gotovo diktatorske ovlasti. Zbog narodnog nezadovoljstva, potaknutog i srpskim uspjesima u Balkanskim ratovima, ban je već krajem iste godine prisiljen na odstup, a 30.11. 1913. povučene su i posebne ovlasti dodjeljene banu. Na općim izborima ponovno pobjeđuje Hrvatsko-srpska koalicija, dok je vladina stranka dobila tek 10 mjesta.
Prvi svjetski rat
thumb|thumb|Grb Trojednice na zgradi [[Hrvatski Sabor|Hrvatskog Sabora]] Prvi svjetski rat prekinuo je nastojanja oko dobijanja veće samostalnosti unutar Austro-Ugarske Monarhije. Za toga rata osobito su se istakli neki časnici s područja ovoga kraljevstva. Među njima bio je Svetozar Borojević koji je potjecao iz nekadašnje Vojne krajine, a postao je prvi feldmaršal koji nije bio njemačkog podrijetla. Uz njega, tu je bio i Stjepan Sarkotić, posljednji upravitelj Bosne i Hercegovine i jedan od najviše pozicioniranih Hrvata u Monarhiji. Nakon rata živio je u emigraciji u Beču.
Hrvatski se političari dijele između Hrvatsko-srpske koalicije, koja je za ostvarenje velike države južnih Slavena s jedne strane, te Stranke prava, Hrvatske pučke seljačke stranke i frankovaca koji su se tome protivili. Najugledniji pripadnici Koalicije stvaraju Jugoslavenski odbor koji je 20. srpnja 1917. sklopio Krfsku deklaraciju s vladom Kraljevine Srbije.
Trojedna kraljevina Hrvatska, Slavonija i Dalmacija prestaje de facto postojati 29.10. 1918. raskidanjem državnopravnih veza s Carevinom Austrijom i Kraljevinom Ugarskom i stvaranjem Države Slovenaca, Hrvata i Srba, a potom i Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Formalno, banovi ovog kraljevstva bit će imenovani do 1921. I tom je prilikom došla do izražaja pravna pripadnost Dalmacije Trojednici. Hrvatski je sabor naime 1918. razriješio ne samo državnopravne veze Hrvatske i Slavonije s Austrijom i Ugarskom nego i Dalmacije, iako nad njom zapravo nije imao formalnu vlast. To nije učinio Dalmatinski sabor, nego upravo Hrvatski sabor u Zagrebu.
Stanovništvo
Prema popisu iz 1910. u Hrvatskoj i Slavoniji bilo je 2,621.954 stanovnika, a nacionalni sastav stanovništva bio je sljedeći : Nijemaca i Mađara bilo je najviše u Virovitičkoj i u Srijemskoj županiji.
Po vjeroispovijesti bilo 73% katolika i 24% pravoslavaca.
Reeds, Missouri
Rids je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Adem Hodža
Nakon što je prvobitno izabran kao poslanik iz redova koalicije goranskih stranaka i inicijativa pod imenom Koalicija za Gora (KZG), 2014 godine osniva i registruje novu stranku Goranske Zajednice, Jedinstvenu Goransku Partiju.
Kao poslanik i jedini predstavnik Goranske zajednice u Skupštini Kosova, doprinjeo je prevazilaženju teške političke blokade na Kosovu, kad je glasao za ratifikaciju demarkacije izmedju Kosova i Crne Gore. Zbog svoje uloge u Skupštini Kosova bio je meta političkih krugova van i unutar Kosova.
Reeds, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 95, što je 8 (-7,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Solaro
Solaro ima više značenja:
Kraljevina Hrvatska i Slavonija
Stanovništvo
U razdoblju između popisa iz 1911. i onoga iz 1921. u Kraljevini SHS, područje Hrvatske i Slavonije izgubilo je 5.359 stanovnika ili 0,2%, što je posljedica ratnih zbivanja, te je 1921. bile 1043 žene na 1000 muškaraca, no u tom je razdoblju porastao natalitet (1,7% godišnje).
Teritorijalna podjela
thumb|300px|right|thumb|Hrvatsko-slavonske županije Kraljevina Hrvatska i Slavonija bila je podijeljena na osam županija (središte županije navedeno je u zagradi):
Donja Močila
Donja Močila je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Brod koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 659 stanovnika.
Sulodeksid
Sulodeksid je visoko prečišćena smeša glikozaminoglikanskih jedinjenja heparina niske molekularske težine (80%) i dermatan sulfata (20%).
Diane Kruger
Diane Kruger (15. jul 1976 -) je njemačka glumica i manekenka, poznata po nastupima u nizu evropskih filmova, ali i u holivudskim blockbusterima. U filmografiji joj se ističe uloga Helene u filmu Troja, Bridget von Hammersmark u Inglourious Basterds i Anna u Mr. Nobody.