cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Israel (razvrstavanje)
Israel ima više značenja:
Operacija Herbstnebel
Operacija Jesenja magla (nem. Herbstnebel) je bila zajednička operacija Nemaca, Bugara i ljotićevaca protiv četnika u Srbiji.
Vođena je od 24. do 29. oktobra 1943. godine u predelu između Užica i Kokinog Broda.
El Chaparral, El Mante
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Okrug Hat, Al Mahrah
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 594 m.
Милошевац (Велика Плана)
Милошевац је село у Србији на 44°26' северне географске ширине и 21°06' источне географске дужине. Налази се у Подунавском округу и припада Општини Велика Плана. Удаљено је око 15 километара од Смедеревске Паланке и исто толико од Велике Плане. Центар села је три километра удаљен од Велике Мораве и налази се на левој обали ове реке. Због близине највећој српској реци село носи надимак Скела на Морави.
Према попису из 2002. било је 3426 становника (према попису из 1991. било је 4131 становника).
Положај
Милошевац се налази у Доњем Поморављу, које се још назива и Смедеревско Поморавље. Доње Поморавље се простире од ушћа Јасенице у Велику Мораву на југу до ушћа Мораве у Дунав на северу. Јужно од Милошевца на 15-так километара налази се Велика Плана, југозападно на такође 15 километара Смедеревска Паланка и северно на 30-35 километара налазе се Смедерево и Пожаревац. Источно од Милошевца тече река Велика Морава правцем југ-север.
Од Велике Плане до Смедерева са размаком око 2-3 километара изграђена су следећа села: Велико Орашје, Крњево, Трновче, Милошевац, Лозовик, Сараорци, Лугавчина, Осипаоница, Скобаљ, Мала Крсна, Враново и Радинац. Сва ова села имају до пет хиљада становника и леже на такозваном Цариградском друму (Београд - Ниш - Цариград). То је тип груписаних, ушораних друмских села. Западно од Милошевца правцем север-југ простире се тзв. брдска греда као огранак (подножје) Шумадијских планина, а источно, преко Мораве, се простире брдска греда правцем север-југ од Свилајнца до Пожаревца као подножје (огранак) Хомољских планина.
Дужина Доњег Поморавља од Велике Плане до Смедерева износи око 50, а ширина од Велике Мораве до шумадијске брдске греде у просеку око 10 километара. Ширина се повећава у првцу севера, ка Смедереву. Милошевац лежи на половини те ширине Поморавља (3-4 километара до Велике Мораве, 3-4 километара до брда). На западу од Милошевца налази се Цариградски друм (Велика Плана - Смедерево), железничка пруга (Велика Плана - Мала Крсна) и ауто-пут (Ниш - Београд). Милошевац је од Београда удаљен око 80, од Ниша 180, и од Крагујевца 70 километара.
Атар села Милошевац се на северу граничи са Лозовиком, на западу са Голобоком и Крњевом, са јужне стране су Трновче и Велико Орашје, док се преко Мораве налази Општина Жабари.
Клима
Клима Милошевца припада прелазу из континенталне у умерено континенталну, што значи да се познају и сва четири годишња доба. Током зиме, а неретко и у јесен, честа појава је изразито јак југоисточни ветар кошава, који дува у пределу Подунавља и Поморавља из правца Карпата. Дужина трајања кошаве је углавном три до седам дана. Зимске температуре се најчешће крећу између -5°C и +2°C. Са друге стране лета су веома топла и жива у термометру неретко иде и преко четрдесет степени целзијуса.
Демографија
Према попису из 2002. године у насељу Милошевац живи 2592 пунолетна становника. Овом броју становника треба додати и 270 деце смештене код породица у организацији Центра за породични смештај деце Рада Ђулић Младеновић-Црна, која су становници Милошевца од своје прве до двадесете године, односно до завршетка заната или школе када одлазе у своје општине на запослење, или остају у Милошевцу. Просечна старост становништва износи 39,5 година (38,0 код мушкараца и 41,1 код жена). У насељу има 1004 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,41. У последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Постоји 128 презимена у Милошевцу. Велика већина житеља Милошевца су Срби, православне хришћанске вероисповести.
Доста Милошевчана који су током свог радног века становници Смедеревске Паланке, Велике Плане, Смедерева, Пожаревца, Крагујевца, Београда и шире после пензионисања се трајно враћају и поново постају становници Милошевца.
Занимања Милошевчана показују шароликост од пољопривредника до академика и генерала, укључујући и све врсте заната.
У Милошевцу постоје фудбалски и шах-клуб, као и биоскоп, библиотека (школска, месна и библиотека Центра).
Црква
У центру села налази се црква Рођења Пресвете Богородице из 1870. године. Црквена општина по благослову епископа браничевскога др Игнатија издаје парохијски лист Православни пастир три пута месечно. При Црквеном одбору оформљен је и хор који је имао запажене наступе. Секција је приредила доста драмских представа и неколико духовних академија. Обележили су јубилеје 800 година манастира Хиландар и 2000 година хришћанства.
Школа
Основна школа Академик Радомир Д. Лукић добила је ово име у 2000. години, а до тада се звала ОШ Бранко Радичевић. У школској 2000/2001. години школа има 590 ученика и 39 наставника.
У оквиру школе ради ђачка кухиња са свим потребним сваременим инвентаром.
Забавиште
У забавишту раде две васпитачице и један васпитач са седамдесеторо деце. Обданиште је у саставу забавишта у Великој Плани.
Центар за породични смештај деце
Центар за породични смештај деце Рада Ђулић Младеновић-Црна тренутно има 270 штићеника, размештених у 125 хранитељске породице. Актуелни директор центра је Војислав Павловић, који је и сам некада био штићеник дома.
Старија зграда је подигнута 1963. године, а новија 1980. године.
Фудбал
Фудбалски клуб „Слога“ формиран је 1932. године, а 1936. године трговац Светислав Ђурић са оцем Владом у Табачини формира још једну фудбалску екипу коју звог превелике борбености у почетку прозваше „Стршљенови“, а касније ФК „Србија“. На кратко време постојао је и трећи клуб у Милошевцу, који је формирао кафеџија Драгослав Богдановоћ-Госа и Петар Атанасковић-Шваба у Богданској мали и назвали га „Славија“. „Славија“ се расформирала 1943. године тако што су сви играчи из Богданске мале и из Табачине прешли у „Слогу“.
Данас се ФК „Слога“ такмичи у Подунавској окружној лиги.
Шах
Највећи успеси клуба до сада су прво место на општинском купу Велике Плане 1984. године, те друго место на регионалном купу у Кучеву исте године.
Стони тенис
Стонотениски клуб је основан 1982. године и такмичио се у Српској лиги десетак година са променљивим успехом.
Tracyton, Washington
Trejsiton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.233, što je 1.966 (60,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Puerta de Barrera (razvrstavanje)
Puerta de Barrera ima više značenja:
Tuzla, Tuzla
Tuzla je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Tuzla.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 6292 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Sokolski dom u Banjoj Luci
Sokolski dom u Banjoj Luci, smješten je u zoni gradskog centra Banje Luke. Među lokalnim stanovništvom poznatiji je pod imenom Sportski dom „Partizan“ s obzirom da je to ime nosio za vrijeme SFRJ. Proglašen je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik sačinjava objekat Sokolskog doma sa pratećim sportskim terenima.
Historija
Organizacija za fizičko vaspitanje Soko, zasnovana je u Češkoj i prvo društvo osnovano je 16. februara 1862. u Pragu. U Ljubljani je 1863. osnovan Južni soko, prvo društvo kod Južnih Slovena. Pokret se širio vrlo brzo: 1866. u SAD; 1870. u Rusiji; 1874. u Zagrebu (Hrvatski sokol); 1890. u Njemačkoj... Članovi Sokola u Austrougarskoj u najvećem broju bili su Slaveni, pa je Soko pored sportskog, imao karakter i patriotske organizacije slavenskih naroda pod austrougarskom upravom. Pokret je naročito manifestovan preko svesokolskih sletova.
Dekretom od 5. decembra 1929. godine osnovan je Soko Kraljevine Jugoslavije. Ban Vrbaske banovine takođe podržavao je rad sokolskog udruženja, pa su njegova lična zalaganja doprinijela izgradnji doma u Banjoj Luci. Radovi na izgradnji izvođeni su u dvije faze: 1932. godine završena je prva faza, a 1937. godine završena je i druga faza kada je objekat zvanično i otvoren.
Fontana Cappella, Campobasso
Fontana Cappella je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 656 m.
Stewartsville, Missouri
Stjuartsvil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 750, što je 9 (-1,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Juan
San Huan je glavni grad, najveća luka i najstariji grad Portorika. Prema popisu iz 2000. godine usko područje grada ima 433.733 stanovnika. Zajedno s okolnim opštinama (Bajamon, Guaunabo, Katanjo, Kanovanas, Kaguas, Toa Alta, Toa Baha, Karolina i Truhiljo Alto) grad ima oko 2.000.000 stanovnika.
Istorija
San Huan su osnovali španski kolonizatori 1521. godine. U periodu izmedu 15. i 19. veka je oko grada izgrađen El Moro (San Felipe del Moro) - niz odbrambenih zidova i strateški bitnih struktura kako bi se zaštitio zaliv San Huana. Po njima se stari grad San Huan još naziva -{La Ciudad Amurallada}- (Grad okružen zidinama), a građevine su deo Svetske baštine Uneska.
Zanimljivosti
Veliki španski muzički majstor Pablo Kasals se 1950. doselio u San Huan. Bio je dirigent Sinfonijskog orkestra Portorika i voditelj muzičkog konzervatorijuma u San Huanu. Danas se u San Huanu može posetiti Muzej Pabla Kasalsa.
Bakardi je najveća, svetski poznata, privatna kompanija - proizvođač alkoholnih pića. Nakon dolaska Fidel Kastra na vlast u Kubi, vlasnik Bakardija je preselio fabriku u San Huan. Fabrika se može posetiti i u njoj se može pratiti proces stvaranja ruma.
Poznata pop zvezda Riki Martin je rođen i odrastao u San Huanu. Veliki filmski glumci Raul Hulija i Benisio del Toro su rođeni i odrasli u glavnom gradu Portorika.
Luka San Huan
Luka San Huan je najveća svetska tranzitna luka za početni ukrcaj i zadnji iskrcaj putnika za brodove za krstarenje.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 395.326, što je 39.048 (-9,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Mučenja i zlostavljanja zatvorenika u Abu Graibu
mini|desno|225px|[[Fotografija mučenja Alija Šalala al-Kaisija iz 2003. godine, kasnije preuzeta za naslovnicu The Economista]] Mučenja i zlostavljanja zatvorenika u Abu Graibu odnose se na seriju kršenja ljudskih prava i ratnih zločina počinjenih od strane pripadnika američke vojske i CIA-e tokom rata u Iraku. Zločini uključuju fizička i seksualna zlostavljanja, mučenja, silovanja i ubojstva. Slučaj je isplivao na površinu krajem 2003. kada su Amnesty International i Associated Press objavili prve reportaže, nakon čega je uslijedila opća osuda u globalnim medijima, s izuzetkom određenih konzervativnih američkih glasila koji su dali podršku vojnicima. Administracija Georgea W. Busha pokušala je prikazati zlostavljanja kao izolirane incidente, što je u suprotnosti s izvješćima Crvenog križa i organizacija za ljudska prava koje navode da je riječ o sistematskom brutalnom tretmanu koji se redovno javlja u prekomorskim zatočeničkim centrima, uključujući ostale iračke, afganistanske i onaj u Guantanamu. Također, u raportima stoji da je ovlaštenje za mučenje došlo iz vojne vrhuške i da je ministar obrane Donald Rumsfeld osobno odobrio neke od aktivnosti. Američko ministarstvo obrane u konačnici je razriješio dužnosti 17 vojnika i časnika, a jedanaestorici je suđeno zbog zanemarivanja dužnosti, zlostavljanja, teških napada i premlaćivanja. Dvoje vojnika, Charles Graner i Lynndie England, osuđeni su na deset odnosno tri godine zatvora. Brigadni general Janis Karpinski, zapovjednica svih zatočeničkih objekata u Iraku, dobila je ukor i degradirana je u čin pukovnika. Drugi osumnjičeni, uglavnom visokopozicionirana vojna lica, nisu procesuirani.
Fidencio Mendoza Castillo, Sector de Producción Número 1, Frontera
Fidencio Mendoza Castillo, Sector de Producción Número 1 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Frontera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 585 m.
Tunes of Glory
Tunes of Glory, u bivšoj Jugoslaviji poznatije pod naslovom Fanfare slave, je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. u režiji Ronalda Neamea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jamesa Kennawaya, koji je, pak, inspiraciju pronašao u vlastitim iskustvima pripadnika Gordonovih Highlandera, znamenite škotske pukovnije Britanske vojske. Protagonist, čiji lik tumači Alec Guiness, je major Jock Sinclair, koji je tokom Drugog svjetskog rata, zamijenivši poginulog zapovjednika, došao na čelo bataljona škotske pukovnije. Radnja, smještena neposredno iza rata, prikazuje kako bataljon dobiva novog zapovjednika u liku potpukovnika Basila Barrowa (čiji lik tumači John Mills), za koga vojna vrhuška drži da je primjereniji mirnodopskoj službi, a što dovodi do sukoba između dvojice muškaraca. Tunes of Glory je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je Mills dobio Kup Volpi za svoju ulogu.
Ziesendorf
Cizendorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.395 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051085.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Doberan Cizendorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 27 metara. Površina opštine iznosi 26,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.395 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 53 stanovnika/km².
Lužani Bosanski
Lužani Bosanski su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Derventa koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 786 stanovnika.
Nanni di Baccio Bigio
Nanni di Baccio Bigio (Firenca, 1513. - Rim, august 1568.) bio je pseudonim Giovannia di Bartolomeo Lippia, talijanskog manirističkog skulptora i arhitekta, poznatog po svađama s Michelangelom.
Biografija
Rođen je kao sin klesara i zidara Bartolomea di Giovannija, poznatijeg po pseudonimu Baccio Bigio. Svoju umjetničku karijeru započeo je kao firentinski skulptor i slikar, već oko 1532. preselio se u Rim i počeo raditi kod Lorenza Lottia na kopijama Michelangelove Piete za crkvu Santa Maria dell'Anima.
Početak njegove samostalne arhitektonske aktivnosti datira početkom 1540-ih, kad je počeo graditi palaču za porodicu Mattei u Paganici. Tih godina desila se velika prekretnica u njegov karijeri, jer se tad upoznao sa Giovannijem Riccijem iz Montepulciana budućim kardinalom i svojim kasnijim velikim mecenom.
Već sljedeće godine ta veza urodila je plodom, jer je zahvaljujući njoj počeo graditi vilu u Frascatiju, za biskupa Ruffinija.
Od kad je Ricci 1551. proglašen kardinalom, povećao se broj njegovih narudžaba, od rekonstrukcije njegove privatne palače u Montepulcianu do gradnje dva apartmana u Vatikanu, jednog za Riccija a dugog za papu Julija III.
Tokom 1561. radio je na Anđeoskoj tvrđavi i slavoluku Porta del Popolo na Piazza del Popolo koji je naručio papa Pio IV.. Tih se godina rasplamsao i njegov sukob sa Michelangelom, jer je Nanni di Baccio agitirao kod papa da mu se da otkaz sa gradilišta Bazilike sv. Petra zbog problema sa kupolom.
Zahvaljujući Riccijevim vezama je 1564. dobio posao da uredi vrt Ville Farnese u Fabrici di Roma, tad je započeo graditi vilu na brdu Pincio za Riccija, koju je dovršio njegov sin Annibale. Nakon tog radio je na rekonstrukciji više objekata, ali se nemože ocjeniti što je od tog njegov rad, a što njegovog sina (ili sinova). Posljednji posao rekonstrukcija i proširenje zatvora Tor di Nona (koji nije dovršio) dobio je od pape Pia V.
umro je augustu 1568., pokopan je u porodičnoj grobnici u rimskoj crkvi Trinità dei Monti.
San Liberatore, Benevento
San Liberatore je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Beljkovići
Beljkovići je naselje u opštini Pljevlja u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 28 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 22 stanovnika).
Demografija
U naselju Beljkovići živi 28 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 53,9 godina (52,3 kod muškaraca i 56,7 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,80.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
San Ramón, San Ignacio Cerro Gordo
San Ramón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Ignacio Cerro Gordo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1990 m.
Santa María de la Luz, Moctezuma
Santa María de la Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Moctezuma.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1690 m.
La Alfalfa, Ensenada
La Alfalfa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Hafrsfjord
thumb|right|Satelitski snimak sjevernog [[Jærena na kome se Hafrsfjord (u obliku čekića) nalazi na lijevoj strani]] Hafrsfjord je fjord ili zaljev smješten na obalama norveških općina Stavanger i Sola. Dug je 9 kilometaram i omeđen Tanangerom, Solom i Madlom. Preko njega prelazi most koji spaja Kvernevik u Stavangeru i Jåsund u selu Tananger u Stavangeru.
Poznat je kao mjesto gdje se 872. odigrala pomorska bitka kod Hafrsfjorda čiji se pobjednik Harold Lijepokosi proglasio prvim kraljem Norveške. Danas se u njemu nalazi i centar za obuku pripadnika Kraljevske norveške mornarice.
Ivana Lisjak
Ivana Lisjak (17. ožujka 1987.) hrvatska je tenisačica. Najveće dosignuće na WTA ljestvici zabilježila je sredinom 2006. godine kada je bila 95. igračica svijeta.
Osvojila je sedam ITF-ovih turnira u pojedinačnoj konkurenciji i jedan u konkurenciji parova. Njezin najveći uspjeh na Grand slam turnirima je 3. kolo Roland Garrosa (2006.), kao i US Opena 2005. godine.
Măgurele, Mãgurele
Măgurele je naselje u Rumuniji u okrugu Ilfov u opštini Măgurele.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 9375 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Castello, Bergamo
Castello je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 821 m.
Mandubracije
Mandubracije (latinski: Mandubracius ili Mandubratius, 1. vijek pne.) bio je kralj drevnog britskog plemena Trinovanta.
Srednjovjekovna tradicija
Mandubracija britanski historičar Geoffrey of Monmoutha u svom djelu Historia Regnum Britanniae naziva Androgej (Androgaeus) i opisuje kao sina legendarnog kralja Luda. Prema toj verziji, on i Kasivelaun su bili prijatelji, ali je krvava svađa njihovih nećaka među njima izazvala sukob i potakla Androgeja da zatraži Cezarovu pomoć. Po Monmouthovoj verziji, Androgej/Mandubracije se nakon Cezarovog pohoda pridružio Cezaru i s njim sudjelovao u građanskom ratu. U kasnijim velškim verzijama Monmouthovog teksta se za Androgeja/Mandubracija koristi ime Afarwy.
John Koch vjeruje da je Mandubracije bio podloga za Manawydana, lik iz velške mitologije.
Conundrum (Star Trek: The Next Generation)
Conundrum je zajedno sa epizodom A Matter of Time bila nagrađena Emmyjem za najbolje specijalne efekte.
Kvinnors väntan
Kvinnors väntan je švedska crno-bijela filmska komedija snimljena 1952. u režiji Ingmara Bergmana. Protagonistice su četiri žene koje su se udale za četvoro braće i koje su se našle zajedno u ljetnikovcu, gdje, čekajući muževe da se vrate, vrijeme prikraćuju međusobno pričajući kako su ih upoznale. Bergman je Kvinnors väntan originalno zamislio kao dramu, ali je epizoda u kojoj nastupaju Eva Dahlbeck i Gunnar Björnstrand, a koja se događa u zaglavljenom liftu Bergmana uvjerila kako je u stanju snimati komične scene. Kvinnors väntan je Bergmana potakla da se sljedećih godina još nekoliko puta okuša u istom žanru, pri čemu je bio najuspješniji s filmom Osmjesi ljetne noći.
Mala Sočanica
Mala Sočanica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Derventa koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 759 stanovnika.
GD2 (gangliozid)
GD2 je disijalogangliozid koji je izražen u tumorima neuroektodermnog porekla, uključujući ljudske neuroblastome i melanome, sa veoma ograničenim izražavanjem u normalnim tkivima, kod ljudi prvenstveno u cerebelumu i perifernom nervnom sistemu.
Izražavanje GD2 koje je relativno specifično za tumore ga čini podesnom metom za imunoterapiju putem monoklonalnih antitela ili sa veštačkim T-ćelijski receptorima.
Arhivski fondovi i zbirke Arhiva Republike Srpske
Arhivski fondovi i zbirke Arhiva Republike Srpske se nalazi u ulici Aleja sv. Save Banja Lukea, Bosna i Hercegovina. Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj od 16. do 20. januara 2007. godine, arhiv je proglašena za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća) i Tina Wik.
Historija
Arhiv Bosanske Krajine u Banjoj Luci osnovan je rješenjem Narodnog odbora grada Banje Luke, broj 4735, od 20. aprila 1953. godine, pod nazivom Arhiv grada Banje Luke. Do tada na području sjeverozapadne Bosne o zaštiti arhivske građe nije vođena organizirana briga. Na osnovi odobrenja Izvršnog vijeća NR BiH, broj 1719-14, od 30. maja 1956. godine, Arhiv grada postao je Sreski arhiv Banje Luke i djelovao na području srezova Banja Luka i Prijedor. Arhiv je 1963. godine dobio proširenje djelatnosti i od tada se nadležnost proteže na srezove Banja Luka i Bihać, a organizacija dobija naziv Arhiv Bosanke Krajine. Tokom 1963. i 1964. godine, na regionalnom području osnovana su tri arhivska sabirna centra i to u Prijedoru, Jajcu i Bihaću. Od početka 1967. godine pa do kraja 1973. godine, prava osnivača vršila je Skupština SR BiH, a od 1. janura 1974. godine, prava osnivača i finansijera preuzela su 23 opštine Bosanske Krajine.
U to vrijeme u Arhivu su postojale organizacione jedinice:
Krajem 1975. godine, Arhiv je posjedovao 270 arhivskih fondova i zbirki u količini od 1700 dužinskih metara. Veću količinu arhivske građe sadržavali su fondovi nastali od 1878. godine, dok je najveći broj arhivskih fondova nastao nakon 1945. godine. Arhivska građa se odnosila na društveno-politički, ekonomski i kulturni razvoj sjeverozapadne Bosne. Građa iz tog perioda je pisana na turskom, njemačkom, srpskohrvatskom odnosno hrvatskosrpskom jeziku. Najstariji čuvani dokument Arhiva potječe iz 1311. godine i nalazi se u Zbirci orijentalnih rukopisa.
Većina arhivskih fondova je pronađena u zgradi bivše Kraljevske banske uprave Vrbaske banovine u Banjoj Luci.
U sastavu Arhiva se nalazi biblioteka sa preko 13 950 naslova (knjiga, zakona, propisa, periodike i novina) historijskog i arhivističkog sadržaja. Fondovi proglašeni nacionalnim spomenikom smješteni su u dvije prostorije u prizemlju zgrade. Zgrada Arhiva je nedavno adaptirana, tako da se građa čuva u dobrim uvjetima. U toku je digitalizacija arhivskih fondova.
U okviru Odjeljenje za sređivanje i obradu arhivske građe djeluju i četiri područne jedinice, organizirane po teritorijalnom principu i to:
Camaldoli, Salerno
Camaldoli je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Arhivski fondovi i zbirke Arhiva Republike Srpske
Historija
Arhiv je 2006. godine dobio kompletno opremljenu laboratoriju za zaštitu i konzervaciju arhivalija donacijom Vlade Japana.
Camaldoli, Salerno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Okrug Hawf, Al Mahrah
Hawf je okrug u Jemenu u pokrajini Al Mahra.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 1196 m.
Marshfield, Wisconsin
Maršfild je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.118, što je 318 (1,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Casoni, Treviso
Casoni je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 338 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
San Bavello, Firenze
San Bavello je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
Colonia Ejidal Agua Gruesa, Tanhuato
Colonia Ejidal Agua Gruesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tanhuato.
Birchwood Village, Minnesota
Berčvud Vilidž je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Colonia Ejidal Agua Gruesa, Tanhuato
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1542 m.
Birchwood Village, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 870, što je 98 (-10,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Zingst
Cingst je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 64 opštinska središta okruga Nordforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.203 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13057096.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordforpomern Cingst se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2 metara. Površina opštine iznosi 50,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.203 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Cernavodă, Cernavodă
Cernavodă je naselje u Rumuniji u okrugu Konstanca u opštini Cernavodă.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 18502 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Vojna baza Guantanamo
300px|thumb|Položaj Baze Gvantanamo 300px|thumb|Pogled na zaliv i bazu Gvantanamo Vojna baza Gvantanamo ili Gvantanamo baza posed je u Zalivu Gvantanamo na ostrvu Kuba pod konrolom Sjedinjenih Američkih Država.
Status
Teritorija obuhvata 120 km² i na njoj se nalazi vojna pomorska baza vojske SAD. Baza Gvantanamo je podignuta nakon špansko-američkog rata 1898. godine. Nalazi se u Gvantanamo zalivu na jugoistoku ostrva Kuba, 15 km od istoimenog grada. To je najstarija američka vojna baza van teritorije Sjedinjenih Država, a jedina vojna baza u zemlji sa kojom Sjedinjene Države nemaju diplomatske odnose.
Kubanska vlada se protivi prisustvu pomorske baze, tvrdeći da je Kubansko-američki ugovor iz 1903. godine, koji je dozvolio izgradnju baze, nevažeći po međunarodnom pravu, jer Kuba nije bila suverena država u to vreme. Sjedinjene Države ignorišu taj stav.
Zatvor Gvantanamo Bej
Od 2002. godine, u pomorskoj bazi nalazio se i vojni zatvor "Gvantanamo Bej" koji je bio logor za lica osumnjičena da protivzakonito pomažu islamske teroriste, te zarobljenici iz Avganistana i kasnije Iraka. Januara 2009. godine, predsednik Barak Obama je potpisao nalog kojim se raspušta zatvor.
Italia
Italia se može odnositi na:
Naselja u Meksiku
ili:
Caballerías, Atotonilco el Alto
Caballerías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Atotonilco el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1942 m.
Puerta de Cadenas (razvrstavanje)
Puerta de Cadenas ima više značenja:
Power Play (Star Trek: The Next Generation)
Power Play je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation, premijerno prikazana 22. februara 1992. godine. Radnja prikazuje kako USS Enterprise prima poziv na pomoć na usamljenoj planeti, a nakon čega Deanna Troi, Data i Miles O'Brien dolaze pod kontrolu tajanstvenih entiteta i pokušavaju preuzeti brod.
Granja Paulina, El Mante
Granja Paulina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini El Mante.
Las Palmas, Villa de Tututepec de Melchor Ocampo
Las Palmas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Tututepec de Melchor Ocampo.
Granja Paulina, El Mante
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Las Palmas, Villa de Tututepec de Melchor Ocampo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Masakr u Sabri i Šatili
right|thumb|250px|Spomen-ploča u Sabri u južnom [[Bejrutu]] right|thumb|250px|Pogled na Sabru i Šatilu [[2003.]] right|thumb|250px|Demonstracije u znak sjećanja na žrtve u Sabri i Šatili Masakr u Sabri i Šatili (arapski مذبحة صبرا وشاتيلا, Madhbaha Sabra wa-Schatila) je bio ratni zločin kojeg su počinili proizraelski falangisti, militantni libanonski kršćani, nad palestinskim stanovništvom u izbjegličkim logorima Sabra i Šatila u južnom Bejrutu između 16. i 18. rujna 1982. Incident se dogodio u sklopu Libanonskog rata 1982. a kontroverzna ostaje razina uključenosti izraelske vojske u cijeloj akciji. Broj ubijenih je također sporan, no procjene sežu od najmanje 328 do najviše 3,500. Prema izjavama, meta Falangista su većinom bili civili a oružanog otpora gotovo da i nije bilo.
Uvod
Libanon je od svoje nezavisnosti imao unutarnje napetosti: muslimanima, koji su činili 3/5 stanovništva, je više odgovarao arapski utjecaj (Egipat, Sirija, Iran) dok je pak kršćanima, koji su činili 2/5 stanovništva, više odgovarao utjecaj Zapada (SAD, Europa). Kada je 1970. Jordan protjerao PLO, isti se smjestio u Libanon i uzrokovao još veću nestabilnost između kršćana i muslimana nego prije. 1975. to je preraslo u otvoreni građanski rat između PLO-a i Falangista. Bombaški napadi i nasilje protiv civila postali su svakodnevica. Nakon što su kršćani izvršili Masakr u Karantini, muslimani su kao odgovor izvršili Masakr u Damuru. Kaos se samo povećao kada je, kao odgovor na stalne napade PLO-a na Izrael, IDF pokrenuo invaziju na Libanon 1982., gdje se taj ogranak smjestio. Nakon opsade Bejruta, porastao je međunarodni pritisak te je postignut dogovor o tome da će PLO napustiti Libanon pod međunarodnim nadzorom, dok se Izrael obvezao da neće više napredovati u Bejrut. 1. rujna, progon PLO boraca iz Bejruta je završen. Dva dana kasnije, IDF je razmjestio vojnike oko izbjegličkih logora Sabra i Šatila. Bašir Gemayel, novoizabrani kršćanski predsjednik Libanona, zagovarao je potpisivanja mirovnog sporazuma sa Izraelom. Međutim, poginuo je u atentatu 14. rujna. Nekoliko sati nakon atentata, izraelski ministar obrane Ariel Sharon odlučio je okupirati zapadni Bejrut zbog sumnje da su atentat skrivili palestinski ekstremisti koji se nisu povukli u skladu sa dogovorom. O tome je informirao jedino ministra vanjskih poslova, Yitzhaka Shamira a ne i izraelski kabinet. Izbjeglički logori Sabra i Šatila, koji su bili prepuni palestinskih izbjeglica, su bili pod sumnjom da skrivaju nekoliko preostalih PLO ekstremista.
Broj žrtava
Iako je broj poginulih upitan, procjenjuje se da su barem 1/4 žrtava bili Libanonci, a ostali Palestinci. Slijede neke procjene o broju žrtava:
Vârteju, Măgurele
Vârteju je naselje u Rumuniji u okrugu Ilfov u opštini Măgurele.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1818 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Puerta del Durazno (razvrstavanje)
Puerta del Durazno ima više značenja:
Okrug Al Ghaydah, Al Mahrah
Al Ghaydah je okrug u Jemenu u pokrajini Al Mahra.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
Mišinci
Mišinci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Derventa koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1,445 stanovnika.
Aci Castello, Catania
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17588 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Ixcapuzalco (razvrstavanje)
Ixcapuzalco ima više značenja:
Zinnowitz
Cinovic je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.726 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059107.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Cinovic se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 9,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.726 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 412 stanovnika/km².
Muladi
Muladi (Muladí; mn. muladíes; muladi; mn. muladis; muladita ili muladi; mn. muladites ili muladís) je izraz koji se u kontekstu historije Iberijskog poluotoka upotrebljava za islamizirano domicilno stanovništvo al-Andalusa, odnosno potomke nekadašnjih Iberijaca, Kelta, Rimljnana i Vizigota koji su nakon muslimanskog osvajanja početkom 8. vijeka prešli na islam. Izraz potiče od arapske riječi mūwallad (مولدون‎) koja općenito znači "osobu miješanog porijekla", odnosno potomka Arapa i ne-Arapa ili nekoga tko je odgojen u arapskom duhu.
Proces islamizacije lokalnog stanovništva je počeo još od samih početaka arapske vlasti, ali se intenzivirao tek u 10. vijeku, kada su muslimani postali većina u al-Andalusu. Arabizacija lokalnog stanovništva je, međutim, bila nešto sporija, te je dovršena tek u 11. i 12. vijeku, kada se za sve lokalne muslimane počeo koristiti izraz Mauri.
Usprkos toga, muladi su neko vrijeme uspjeli sačuvati dio vlastite kulture, odnosno razvili andaluski arapski jezik kao dijalekt arapskog, kao i nastaviti koristiti vlastiti solarni kalendar nasuprot lunarnog islamskog kalendara. Dio muladija, pogotovo onih koji su se preobratili od starog vizigotskog ili rimskog plemstva, je u svojim imenima sačuvao sjećanje na pred-islamske pretke.
Muladiji su u prvim vijekovima arapske vlasti bili često podvrgavani diskriminaciji, odnosno bili u drugorazrednom položaju u odnosu na potomke arapskih plemena i klanova koji su činili elitu. To je ponekad bilo razlogom za pobune, koje je podržavalo lokalno kršćansko (mozarapsko) stanovništvo, ali i kršćanske države sa sjevera.
Hermosa Provincia, Frontera
Hermosa Provincia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Frontera.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 52 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 558 m.
Imunoglobulin G
Pripada gama-globulinskoj frakciji serumskih proteina. Izgrađen je od dva teška γ lanca i dva laka lanca. Kao i ostale vrste imunoglobulina (IgA, IgD, IgE, IgM) proizvode ga plazma ćelije (sazreli oblici B limfocita), koje se javljaju kada se razvije infekcija.
Kada patogen uđe u orzanizam čoveka, makrofagi "proždiru" patogen koji može biti virus, bakterija, gljivica... na svojoj membrani iskazuje MHC II klasu. CD4 ćelije ili Th (T pomoćne ćelije), koje su neophodne za pravilno funkcionisanje imuniteta, čija je uloga podizanje broja imunih ćelija i ukazivanje ćelijama na to ko je u stvari patogen i koga treba da unište. Nakon što se Th ćelija zakači za površinu makrofaga, prima signal od makrofaga o tome koji je patogen upitanju. Nakon toga CD4 ćelije se kače za B limfocite i bombarduju informacijama o patogenu. Nakon toga B limfociti se brzo umnožavaju. Jedan deo B limfocita otaje u vidu memorijskim ćelijama sa antitelima na taj patogen u slučaju ponovnog javljanja patogena, one brzo reaguju i imunitet za mnogo kraći period stvori dovoljan broj antitela i rešava se uljeza u odnosu na prvi put., dok drugi deo ćelija sazreva i menja oblik u tzv. plazma ćelije.
Puerta del Llano (razvrstavanje)
Puerta del Llano ima više značenja:
Imunoglobulin G
Plazma ćelije su odogovorne za stvaranje antitela. U roku od jedne sekunde jedna plazma ćelja izbaci oko 2000 antitela. IgG antitela se javljaju kada je infekcija već u odmakloj fazi.
Uloga
Antitela imaju dvostruku ulogu. Ona lociraju antigen i obležavaju ga kako bi ga antitelno zavisne ćelije (makrofagi, granulociti, monociti) mogle uništiti. Druga uloga je ta da se vezuje za receptore na antigenima i onemogućava njihove replikovanje u živim ćelijama (postoje intra i ekstracelularni patogeni. Intracelularni su pretežno virusi, i oni moraju da se ugrade u ćeliju domaćina kako bi se razmnožavali. Antitela su efikasna pre nego što se virus ugradi u ćeliju domaćina. Antitela ne mogu da pomognu ukoliko se virus replikuje u ćeliju domaćina.Ovo je najučestaliji imunoglobulin i skoro jednako se distributuje u krv, tkivne tečnosti, pri čemu čini 75% seruma imunoglobulina u ljudskom organizmu.
Kod ptica IgG se još zove i IgY, i nađen je u serumu i žumancetu.
Funkcionisanje
Ovo je jedini izotop imunoglobulina koji može da prođe kroz ljudsku placentu, omogućujući zaštitu fetusa u prvim nedeljama života, pre nego što se njegov imunski sistem razvije. Može da se veže za mnoge patogene organizme npr.: bakterije, viruse i gljivice, i štiti telo od istih aktivacijom komplemenata, (klasičan prolaz), vezivanjem za imune ćelije i neutralizacijom toksina patogena. IgG može da izazove i alergiju na hranu, ali tzv. „sporu“ reakciju, dok IgE izaziva rapidnu reakciju.
Postoji više podgrupa IgG - a: IgG1 je procentualno najzastupljeniji u krvi (66%). Ima lak prolaz kroz placentu. Drugi je najveći aktivator komplemenata. Visok afinitet (lakoća vezivanja za Fc receptore na imunim ćelijama. IgG2 je procentualno drugi u redu po zastupljenosti u krvi (23%). Teško prolazi kroz placentu. Treći najveći aktivator komplementa. Veoma nizak afinitet. IgG3 je procentualno treći u redu po zastupljneosti u krvi (7%). Lako prolai kroz placentu. Nije aktivator komplementa. Najveći afinitet. IgG4 je procentualno četvrti u redu po zastupljenosti u krvi (4%). Lako prolazi kroz placentu. Nije aktivator komplemenata. Srednji afinitet.
Gangliozid
thumb|300px|Hemijska struktura gangliozida. Gangliozid je molekul koji se sastoji od glikosfingolipida (keramida i oligosaharida) sa jednim ili više molekula sijalinske kiseline (e.g. N-acetilneuraminska kiselina, NANA) vezana za šećerni lanac. 60+ poznatih gangliozida se uglavnom razlikuje po poziciji i broju NANA ostataka.
Miškovci
Miškovci su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Derventa koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 782 stanovnika.
Gangliozid
Funkcija
Gangliozidi, glikosfingolipidi, and glikoproteini su komponente ćelijske membrane koji modulišu prenos ćelijskih signala. Oni se koncentruju u lipidnim splavovima. Nedavno je utvrđeno da imaju značajnu ulogu u imunologiji. Oni daju ćelijama prepoznatljive površinske markere koji omogućavaju ćelijsko prepoznavanje i međućelijsku komukaciju. Strukture slične ABO krvnoj grupi antigena na površini ljudskih ćelija mogu da budu oligosaharidne komponente glikosfingolipida.
Fonte Casale, Campobasso
Fonte Casale je naselje u Italiji u provinciji Campobasso, u regiji Molise.
Gangliozid
Funkcija
Prirodni i semisintetički gangliozidi se smatraju mogućim lekovima za neurodegenerativna oboljenja.
Tanja Kokeza
Tanja Kokeza (1943.) je bivša hrvatska tenisačica iz Splita. Kćer je poznatog Hajdukovog nogometaša Ljube Kokeze.
Životopis
Višestruka je prvakinja u tenisu u mlađim i seniorskim uzrastnim kategorijama. Tenisom se je kao igračica bavila 16 godina, od 1957. do 1972. godine. Igračku je karijeru započela u Splitu u Tenis klubu Splitu. Dobila je stipendiju te je otišla u Zagreb. U Zagrebu je igrala za Tenis klub Mladost, s kojom je osvojila nekoliko naslova. Diplomirala je na Fakultetu za fizičku kulturu. Nakon što je prestala s aktivnom igračkom karijerom, otišla je u SR Njemačku. Ondje je radila u poznatom teniskom kampu od 1974. do 1985., a poslije je otvorila vlastitu tenisku školu za djecu. Danas živi i radi u Hamburgu.
Godinu dana okušala se i u estradnim vodama. Počela je kao gošća Miše Kovača u televizijskoj emisiji Sportaši pjevaju. S njim je poslije zajedno pjevala i nastupala narednu godinu, a potom je zbog neslaganja s mračnom stranom estrade i velike strasti k športu u potpunosti posvetila športu.
Kasivelaun
Kasivelaun (Cassivellaunus, 1. vijek pne.) je biobritski kral, poznat po tome što je godine 54. pne. vodio otpor Cezaru prilikom njegovih pohoda na Britaniju, odnosno kao prva osoba u historiji Britanije kojoj je zabilježeno ime.
Primarni izvor o Kasivelaunu je Cezarov Galski rat u kome se opisuje kao najratoborniji od svih britskih poglavica. Godine 56. ili 55. pne. je uspio svrgnuti i ubiti poglavicu Trinovanta (koga neki izvori opisuju po imenu Imanuencije, najmoćnijeg od svih britskih plemena. Imanuencijev sin Mandubracije je pobjegao u Galiju i zamolio Cezara za pomoć. Prilikom drugog pohoda Cezar je uspio prijeći rijeku Thames i natjerati Kasivelauna da se skloni u skriveno uporište u današnjem Wheathampsteadu. Cezar je uz pomoć britskih saveznika uspio locirati to mjesto i staviti ga pod opsadu. Kada je pokušaj deblokade od strane Lugotoriksa razbijen, Kasivelaun se predao te uz posredovanje galskog poglavice Komija pristao vratiti Mandubracija na prijestolje, dati taoce i Rimljanima platiti danak. Cezar se nakon toga povukao na drugu stranu La Manchea, a rimska vojska više nije kročila na britansko tlo sljedećih 97 godina. Kasivelaun je kasnije postao britanski nacionalni heroj, pa se spominje u srednjovjekovnoj kronici Historia regnum Britanniae kao Cassibelanus, dok je u velškoj mitologiji poznat kao Casswallawn, sin Beli Mawra.
Libertyville, Iowa
Libertivil je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 315 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 315 stanovnika, što je 10 (3,1%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Castignola, Bergamo
Castignola je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 955 m.
Siti Mukrime Hatun
Sultanija Siti Mukrime ili Mukrime Hatun (1435–1467) bila je žena osmanskog sultana Mehmeda II, a prava majka sultana Bajazita II i njegovog brata Mustafe i sestre Pertevnijal. Porodica Bila je kćerka Sulejman bega,šestog vladara Dulkadir države.Njen brak je bio savez između Osmanskog carstva i ove države.Rođena je je u Dulkadiru,kao princeza.Udala se za sultana Mehmeta II u dobi od četrnaest godina,15.decembra 1449 u Jedrenu.Njena tetka Emine hatun bila je kćerka Nasredin Muhamed bega,petog vladara Dulkadira,i žena sultana Murata,oca sultana Mehmeta II.Druga tetka je bila udata za ostarelog Mamluk sultana u Kairu.Unuka njenog oca,Ajše hatun bila je udata za sultana Bajazita II,kasnije maćeha ili po nekim izvorima majka Selima I.Sulejman beg je bio opisan kao debeo čovjek,ali kao i vješt konjanik i vlasnik veličanstvenih štala,znatne vojske hrabrih,odanih turskih muškaraca,i bio je basnoslovno bogat.Vizantijski hroničar je bio uvjeren,ne bez razloga,da je jedan od glavnih sultanovih motiva za ovaj brak bio da se dobije saveznik protiv neprijatelja. Brak Kada je Mehmet napunio sedamnaest,njegov otac je odlučio da treba da se oženi u političke svrhe.Sultanov izbor je pao na bogate i lijepe kćeri Sulejman bega.U zimu 1448.-1449.godine,Murat je pozvao Halil pašu i obavijestio ga o bračnim planovima za njegovog sina Mehmeta.Halil paša je svesrdno odobrio sultanov plan.Žena Hizir paše,guvernera Amasije je poslata u Elbistan da izabere mladu u skladu sa drevnim običajima.Njen izbor je pao na Siti hatun,najljepšu od svih kćeri.Poljubila joj je oči i stavila vjerenički prsten na ruku.Kasnije iste godine,u pratnji Saruk paše,sultanovog favorizavonog savjetnika u porodičnim stvarima, vratila se u Elbistan da odvede mladu u Bursu.Najugledniji plemići su pratili mladu djevojku preko planina do bivšeg Otomanskog kapitala Bursa, gdje su sudije i šeici iz vjerskih razloga došli da je upoznaju u svečanoj procesiji , a zatim nastavili dalje preko Dardanele. Svadba je održana ubrzo te se slavilo s velikom pompom za tri mjeseca. Održane su popularne svečanosti svih vrsta i takmičenja iz poezije. Mladoženja, koga nisu konsultovali za izbor mlade , vratio se sa njom u Manisa odmah nakon proslave. Navodno, cijeli aranžman nije bio po Mehmetovom ukusu. Smrt i ukop Mnogo vremena poslije, Sitti Hatun je otišla u Edirne, gdje je živjela usamljena i napuštena , do kraja aprila 1647. Njena nećakinja Ajša, u predanos Dugo nakon Mehmed je skinuo suda u Istanbul , Sitti Hatun ostala iza Edirne , gdje je živjela , usamljena i napustio , do kraja aprila 1647,kada je umrla. Njena nećakinja Ajša, u predanosti joj je završila džamiju koja nosi njeno ime i pored koje počiva pod otvorenim nebom u grobu sada potpuno zapuštenom. Dva napukla nadgrobna spomenika su uklonjena iz grmlja i premještena u gradski muzej. Prema drugim izvorima grob joj se nalazi u Muradiye Complex, Bursa.
El Salero, San Ignacio Cerro Gordo
El Salero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Ignacio Cerro Gordo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 109 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2079 m.
Funny River, Alaska
Fani River je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 877, što je 241 (37,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ixcatepec (razvrstavanje)
Ixcatepec ima više značenja:
Australopithecus sediba
Australopithecus sediba je vrsta Australopithecusa iz ranog pleistocena, definiran kao nova vrsta na temelju fosilnih ostataka datiranih na oko 2 milijuna godina starosti.
Pronađeno je ukupno šest kostura ove vrste, svi na lokalitetu Malapa u tzv. Kolijevci čovječanstva u Južnoafričkoj Republici. Pronađeni kosturi pripadaju jednom mladom mužjaku (MH1 poznat i kao "Karabo", koji je ujedno i holotipni primjerak), jednoj odrasloj ženki (MH2 paratip), jednom odraslom mužjaku, i troje djece. Fosili su svi zajedno pronađeni na dnu špilje, u koju su vjerojatno pali i umrli, a njihova procijenjena starost je između 1,977 i 1,980 milijuna godina.
Australopithecus sediba je vjerojatno živio u savanama, ali hranio se voćem i sličnom hranom iz šumskog staništa, isto kao i suvremene savanske čimpanze. Okolnosti u kojima su ove jedinke prekrivene tlom i fosilizirane vrlo su rijetke i omogućile su izvanrednu očuvanost, do te mjere da je bilo moguće izolirati biljne fitolite iz zubnog plaka.