cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agua Fría, Francisco Z. Mena
Agua Fría je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Francisco Z. Mena.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 124 m.
Lunca, Vidra
Lunca je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Vidra.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 637 m.
San José de Peña, Jerécuaro
San José de Peña je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jerécuaro.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2009 m.
Bill English (glumac)
William Andrew "Bill" English (8. april 1980 -) je američki glumac najpoznatiji po ulozi Joela u televizijskoj seriji Cavemen.
El Guayabillo, Coalcomán de Vázquez Pallares
El Guayabillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Zona Artigianale Kardauner, Bolzano
Zona Artigianale Kardauner je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
El Guayabillo, Coalcomán de Vázquez Pallares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 620 m.
Zona Artigianale Kardauner, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1268 m.
Michael Hogan
Njegova supruga je glumica Susan Hogan, sa kojom ima troje djece, od kojih su sin Gabriel i kćer Rebecca također glumci.
El Demantza, Zacualpan
El Demantza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zacualpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 240 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1814 m.
Richard Witschge
(20. septembar 1969.) je holandski nogometaš.
Gornate Superiore, Varese
Gornate Superiore je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
La Escalera, Ameca
La Escalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ameca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 79 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1244 m.
El Aguacate de los Laureles, Coalcomán de Vázquez Pallares
El Aguacate de los Laureles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 995 m.
El Búfalo, Agropecuaria, Bustamante
El Búfalo, Agropecuaria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Bustamante.
Svjetska prijestolnica knjige
thumb|180px|right Svjetska prijestolnica knjige je naslov kojeg UNESCO dodjeljuje gradovima kao priznanje kvalitete njihovih programa promocije knjiga i čitanja.
El Búfalo, Agropecuaria, Bustamante
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 437 m.
Svjetska prijestolnica knjige
Gradovi se mijenjaju svake godine, a titulu nose od 23. 4. (Svjetski dan knjige i autorskih prava) do 22. 4. iduće godine.
Las Liebres, San José Iturbide
Las Liebres je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2053 m.
Las Víboras, Guadalupe y Calvo
Las Víboras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2351 m.
Jamie Bamber
Jamie St John Bamber Griffith (3. april 1973 -) je britanski glumac, najpoznatiji po ulozi Leeja Adame u TV-seriji Battlestar Galactica.
Njegova supruga je Kerry Norton, glumica koja je u Galactici tumačila lik bolničarke Layne Ishay, pomoćnice dr. Cottlea. Sa njom ima troje djece.
Vicente Guerrero, Guasave
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 764 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
1974. na filmu
1974. godina bila je vrlo značajna za filmsku umjetnost te je uključivala neke klasike, kao što su Kum 2, Kineska četvrt, Cvijet 1001 noći, The Sugarland Express, Potop, Teskaški masakr motornom pilom, Tamna zvijezda, Phase IV, Céline i Julie idu na jedrenje, Mladi Frankenstein, Vruća sedla, Fantom slobode, Lenny, Alice više ne stanuje ovdje, Auti koji su pojeli Pariz, Thunderbolt i Lightfoot, Naslovnica, Žena pod utjecajem, Otimanje Pelhama 123, Harry i Tonto i Ta divna stvorenja, popularni južnoafrički dokumentarac o flori i fauni Afrike.
Nagrade
Zlatna palma, Cannes:
Zlatna arena, Pula:
Ivan Stamać
Ivan Stamać (Dubrovnik, 1936. Zagreb, 20. lipnja 2009.) je bio hrvatski diplomirani inženjer elektrotehnike, skladatelj, akustičar, član Nadzornog odbora Hrvatskoga društva skladatelja, glazbeni publicist.
Životopis
Rodio se je u Dubrovniku 1936. godine. Glazbu je učio u Zadru, a zatim radio kao glazbenik u plesnim i jazz-sastavima. Od 1970. do umirovljenja bio je zaposlen na Radioteleviziji Zagreb kao stručnjak za glazbenu i prostornu akustiku.
Dobitnik je nekoliko nagrada na međunarodnim sajmovima izuma, a projektirao je pedesetak studija, kazališta i koncertnih dvorana. Najvažniji je njegov doseg sustav integrirane akustike za gradnju tonskih studija. Kao skladatelj dobitnik je brojnih nagrada na festivalima zabavne glazbe. Širokoj javnosti najpoznatiji je kao sutvorac urbane glazbene instalacije Morske orgulje, koja postoji na zadarskoj rivi od 2005., a koju je izradio s arhitektom Nikolom Bašićem.
Uz svoj stručni rad, Ivan Stamać bio je i glazbenik širokih interesa i velika znanja. Autor je zapažena ciklusa na Radiju Zagreb pod naslovom Mali leksikon dobroga zvuka, a niz je godina obnašao dužnost urednika edicije Zabavne melodije pri Hrvatskom društvu skladatelja. Godine 1986. bio je direktor ZagrebFesta. Bavio se i glazbenom publicistikom, a njegovi su tekstovi objavljivani u stručnim medijima u zemlji i inozemstvu. Od 1997. dopredsjednik je Audio Engineering Society za južno-europsku regiju.
Sonja Tomić
Sonja Tomić (Dubrovnik, 29. svibnja 1947.) je hrvatska književnica, prevoditeljica i ilustratorica. Piše priče za djecu, putopise i drugo. Po struci je profesorica hrvatskog jezika i književnosti, njemačkog jezika i književnosti i teologije.
Winolar, Guadalupe y Calvo
Winolar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 993 m.
Sonja Tomić
Djela
Objavila je ove knjige:
Knjiga Uskrišeno srce prevedena je na slovački jezik. Slovački prijevod zove se Vzkriesené srdce a objavljen je u Trnavi.
Napisala je hagiografije za djecu:
Objavila je ove slikovnice. Na hrvatskom su:
Dvojezične su slikovnice (hrvatski i engleski ili njemački, francuski i talijanski):
Villa Elena, San José Iturbide
Villa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
Ercole, Sansone, Maciste e Ursus gli invincibili
Ercole, Sansone, Maciste e Ursus gli invincibili je italijansko-špansko-francuska fantastično-pustolovna (peplum) filmska komedija sniljena 1964. godine u režiji Giorgija Capitanija. Radnja započinje kada starogrčki heroj Heraklo (koga tumači Alan Steel) zatraži ruku princeze Omfale (čiji lik tumači Hélène Chanel) te zauzvrat mora savladati drugog najsnažnijeg čovjeka na svijetu - izraelskog junaka Samsona (čiji lik tumači Nadir Baltimore). Film je nastao u vrijeme kada je publika već počela gubiti zanimanje za žanr pepluma, pa su autori, toga svjesni, namjerno u njega natrpali čak četiri najpopularnija protagonista žanra - uz Herkula su to Maciste (koga tumači Howard Ross) i Ursus (koga tumači Yann Larvor - te koristili dosta humora učinivši ga parodijom.
Villa Elena, San José Iturbide
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2072 m.
Ercole, Sansone, Maciste e Ursus gli invincibili
Godine 1993. je u Australiji Ercole, Sansone, Maciste e Ursus gli invincibili postao predložak za komediju Hercules Returns u kojoj protagonisti likovima daju vlastitu humorističku sinkronizaciju.
La Trinidad, Colipa
La Trinidad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Colipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 282 m.
La Unión, Motozintla
La Unión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 206 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1657 m.
Ursus (fiktivni lik)
Ursus je izmišljeni lik koji se prvi put pojavio u znamenitom romanu Quo vadis poljskog književnika Henryka Sinekiewicza iz 1894. godine. U njemu je prikazan kao sluga, odnosno tjelohranitelj protagonistice Ligije, barbarske princeze poslane kao talac u Rim pod vladavinom cara Nerona. Ursus je prethodno služio Ligijinoj majci te joj je izuzetno privržen; ističe se izuzetnom fizičkom snagom koja je superiorna drugim Rimljanima; nakon što, poput Ligije, prihvati kršćanstvo, bori se sa time da kršćanske pacifističke i nenasilne principe primijeni u praksi.
Po Ursusu je 1920-ih ime dobila Ursus, tvornica traktora u Varšavi, po kojoj se kasnije prozvala i četvrt u Varšavi.
Nekoliko decenija kasnije, nakon što su izuzetnu popularnost u Italiji stekli peplum filmovi o herojskim antičkim snagatorima, Ursus je zbog svojih fizičkih sposobnosti postao idealan protagonist za novu seriju koja je trebala predstavljati konkurenciju filmovima o Herkulu, Samsonu ili Macisteu. Godine 1961. je tako snimljen film u kome je njegov lik tumačio Ed Fury. Tokom sljedećih nekoliko godina je snimljeno još osam filmova.
Ursus (film, 1922)
Ursus je italijanski nijemi crno-bijeli pustolovno-historijski film snimljen 1922. godine u režiji Pija Vanzija. Predstavlja svojevrsni nastavak filma Quo vadis iz 1912. godine. U njemu Bruto Castellani ponavlja ulogu Ursusa, mišićavog roba iz doba Rimskog Carstva. Ursus se ponekad smatra pretečom ili prvim nastavkom iz serije peplum filmova koja će se snimati u Italiji 1960-ih.
Hlortoluron
Hlortoluron je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 212,676 Da.
Rohrsburg, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 145, što je 19 (-11,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
San Giacomo, Verona
San Giacomo je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Tihomil Vranješ
Dosadašnji uspjesi u klupskoj karijeri:
El Tablón, Francisco Z. Mena
El Tablón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Francisco Z. Mena.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Tihomil Vranješ
Najveći uspjesi u reprezentativnoj karijeri:
Serre Superiore, Cuneo
Serre Superiore je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1424 m.
Quo vadis? (film, 1912)
Quo vadis? je italijanski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1912. u režiji Enrica Guazzonija. Predstavlja jednu od ranih adaptacija popularnog istoimenog romana Henryka Sienkewicza. Radnjom je smješten u carski Rim za vrijeme vladavine Nerona te se kroz sudbinu rimskog plemića i lijepe barbarske taokinje prikazuje sukob paganskog tiranina sa ranim kršćanima. Quo vadis? se snimao istovremeno sa istoimenim filmom koga je režirao Arturo Ambrosio. Guazzonijeva verzija se, međutim, isticala izuzetno visokim budžetom, raskošnim setovima, velikim brojem statista i cjelovečernjim trajanjem, koje je tada još uvijek bila rijetkost za filmove. Quo vadis? je sljedeće godine prikazan u nizu evropskih država gdje je doživio ogroman uspjeh; u Britaniji je premijerno prikazan u palači kralja Georgea V koji je njime naknadno iskazao oduševljenje. Danas se ponekad naziva prvim blockbusterom, odnosno epskim ostvarenjem u historiji filma, iako se nešto češće to pripisuje Cabiriji snimljenoj dvije godine kasnije.
Bruto Castellani, koji je u filmu tumačio lik mišićavog Ursusa je isti lik ponovio 1922. godine u filmu Ursus.
Calamaci, Reggio Calabria
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
Mato Stanković
Životopis
Mato Stanković je rođen u Dubrovniku. Prije nego je postao malonogometaš i malonogometni trener igrao je veliki nogomet za nogometni klub Konavljanin iz Čilipa. Odlaskom na Kineziološki fakultet u Splitu započeo je svoju malonogometnu igračku karijeru u malonogometnom klubu Dalma. U sezoni 1996./97. s malonogometnim klubom Split 1700 osvojio je naslov prvaka Hrvatske malonogometne lige. Za isti klub je igrao sve do kraja igračke karijere, a potom je 2000. godine postao trener iste momčadi.
U razdoblju od šest godina na klupi MNK Splita (kasnije MNK Brodosplit inžinjering) osvojio je pet prvenstava i pet titula pobjednika hrvatskog malonogometnog kupa. Na Futsal kupu pod pokroviteljstvom UEFE 2002. godine je osvojio 3. mjesto. Godine 2002. postao je pomoćnik izbornika malonogometne reprezentacije Hrvatske. Na tome mjestu je ostao do 2004. godine, a nakon što je diplomirao na Kineziološkom fakultetu, Mato Stanković je završio i dvogodišnju malonogometnu trenersku školu.
Godine 2006. imenovan je izbornikom reprezentacije Libije s kojom je 2008. osvojio Afričko malonogometno prvenstvo. Iste godine je osvojio i Arapsko futsal prvenstvo, a već sljedeće 2009. godine s Libijom osvaja Sjevernoafričko malonogometno prvensto.
Izbornikom malonogometne reprezentacije Hrvatske postao je 2010. godine, da bi već u studenom iste te godine s reprezentacijom osvojio Mediteranski kup.
Najveći uspjeh s reprezentacijom Mato Stanković je ostvario na Europskom malonogometnom prvenstvu, koje se 2012. godine održalo u Hrvatskoj, gdje je nakon plasmana u poluzavršnicu osvojio 4. mjesto.
Vâlcăneasa, Vidra
Vâlcăneasa je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Vidra.
Michael McGlinchey
(7. januar 1987.) je novozelandski nogometaš.
Vâlcăneasa, Vidra
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 973 m.
El Naranjal, Colipa
El Naranjal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Colipa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 314 m.
Lipănești, Lipănești
Lipănești je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Lipănești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4985 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Los Chapiles, Coalcomán de Vázquez Pallares
Los Chapiles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Tačkasti skelar
Tačkasti skelar vrsta je leptira iz porodice skelara (lat. Hesperiidae).
Los Chapiles, Coalcomán de Vázquez Pallares
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1378 m.
Tačkasti skelar
Opis vrste
Donekle sličan riđem skelaru, ovaj leptir se najlakše razlikuje po belim ili srebrnastim tačkama sa donje strane krila.
Biljke hraniteljke
Ovoj vrsti su biljka hraniteljka vijuk (Festuca ovina).
Loma Blanca, Jerécuaro
Loma Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jerécuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 287 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2309 m.
El Laurel, Arandas
El Laurel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1963 m.
Jasenka Roter-Petrović
Jasenka Roter-Petrović (Sarajevo, 1937.) bosanskohercegovačka je i hrvatska pijanistica i glazbena pedagoginja.
Životopis
Jasenka Roter-Petrović rođena je u Sarajevu, ali je odrasla u Dubrovniku. Kći je Davorine-Dare i Rudimira-Rudija Rotera, uglednoga dubrovačkoga novinara koji je 2006. godine proglašen Pravednikom među narodima. U Dubrovniku je završila osnovnu školu i gimnaziju, te glazbenu školu. Potom je studirala i 1961. diplomirala glasovir na Muzičkoj akademiji u Zagrebu u razredu prof. Ladislava Šabana. Postdiplomski studij završila je kod Dubravke Tomšič na Akademiji za glasbo u Ljubljani. U Sarajevu je radila kao profesorica u Srednjoj muzičkoj školi te viši umjetnički suradnik na tamošnjoj Muzičkoj akademiji. Koncertirala je diljem bivše Jugoslavije te u Italiji, Portugalu, Grčkoj, Čehoslovačkoj, SSSR-u i Rumunjskoj. Umjetnica je široke opće i glazbene kulture s razvijenim osjećajem za stilske odrednice. Njezine su interpretacije obilježene visokim tehničkim umijećem i tonskom nijansiranošću.
Udata je za prof. Radu Petrovića i ima dva sina. Danas živi u Dubrovniku.
Ejido Tlachichilquillo, Zacualpan
Ejido Tlachichilquillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zacualpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 239 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2654 m.
Sierra Galeana, Motozintla
Sierra Galeana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Motozintla.
Cittaducale, Rieti
Cittaducale je naselje u Italiji u provinciji Rieti, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2411 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 504 m.
Las Flores, Bustamante
Las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Bustamante.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 457 m.
El Rosal, Guadalupe y Calvo
El Rosal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1201 m.
HMG-KoA
HMG-KoA je organsko jedinjenje, koje sadrži 27 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 911,659 Da.
Chemtrail
David Keith, znanstvenik koji je radio na klimatskim naukama i energetskoj tehnologiji, navodi da nema nikakvih podataka da postoje aktivni programi koji provode geoinženjering, te da nema dokaza niti dosljedne motivacije za postojanje chemtrailsa.
Jedan dan
Jedan dan može označavati:
Santa Rita Dos, Tapachula
Santa Rita Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 93 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Macciano, Siena
Macciano je naselje u Italiji u provinciji Siena, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Utatave, Guasave
Utatave je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Guasave.
Arijanski baptisterij
Arijanski baptisterij (talijanski: Battistero degli Ariani) je jedan od ranokršćanskih spomenika u Ravenni u Centralnoj Italiji koji je 1996. zajedno sa ostalim uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao lokalitet Ranokršćanski spomenici u Ravenni.
Historija i karakteristike
Baptisterij je podignut krajem 5. vijeka, na malom trgu ispred crkve Santo Spirito koja je u to vrijeme bila arijanska katedrala, u vrijeme kad je Teodorik već učvrstio svoju vlast a Arijanstvo postalo službena dvorska religija.
To građevina oktogonalnog tlocrta sa četiri male vanjske apside, danas je utonula je oko 2,3 metra u tlo. Od nekadašnjih fresaka i štukatura po zidovima nije ništa ostalo, ali je zato mozaik u kupoli ostao gotovo potpuno isti. Na njemu je procesija Dvanaest apostola i Kristovo krštenje, čije je golo i mlado tijelo uronjeno u vodu do bokova. left|thumb|220px| [[Mozaik u kupoli]] Iako prikazuje istu ikonografsku strukturu kao i stariji Neonov baptisterij, koji je poslužio i kao model za njegovu gradnju - mozaici Arijanskog baptisterija su ipak drukčiji i svjedoče o vjerskim uvjerenjima Teodorikova dvora baziranim na Isusu kao zemaljskoj i božanskoj figuri.
Dok u Neonovom baptisteriju u centralnom medaljonu Dvanaest apostola slave pojavu Krista kao Božjeg sina, u Arijanskom baptisteriju odaju počast velikom tronu ukrašenom draguljima sa križem na vrhu, prekrivenim ljubičastom [[tkanina|tkaninom simbolom Kristove tjelesnosti i ljudske patnje.
Portmanteau
Riječ portmanteau potiče iz knjige Alisa u Zemlji čudesa od Lewisa Carrolla, a nosi korijene od francuske riječi portemanteau ("vješalica") kojom se prije nazivao veliki kofer sa dva odvojena dijela, odakle i veza sa kostrukcijom nove riječi od dvije postojeće.
The Pumpkin Eater
The Pumpkin Eater je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1964. u režiji Jacka Claytona. Po žanru je drama, a scenario je napisao Harold Pinter prema istoimenom poluautobiografskom romanu Penelope Mortimer. Protagonistica, koju tumači američka glumica Anne Bancroft je Jo, žena koja ima osmero djece sa tri različita muža, od kojih je posljednji filmski scenarist Jake (čiji lik tumači Peter Finch). Radnja prikazuje kako Jake počinje sumnjati u Joinu duševnu stabilnost, dok Jo počne sumnjati u to da je Jake vara. Film je premijerno prikazan na Kanskom festivalu gdje je Bancroft podijelila nagradu za najbolju glumicu sa Barbarom Barrie koja je bila nastupila u One Potato, Two Potato. Film je, prije svega zbog tada još uvijek kontroverznih i "delikatnih" seksualnih tema, uključujući tada ilegalni abortus, prije redovne premijere od strane britanskog cenzorskog ureda dobio oznaku X.
Pajarillo, Tapachula
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 132 m.
La Ascensión, San José Iturbide
La Ascensión je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San José Iturbide.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2062 m.
Șipotu, Lipănești
Șipotu je naselje u Rumuniji u okrugu Prahova u opštini Lipănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 2241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 210 m.
Panora, Iowa
Panora je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.124 stanovnika.
Dosu Luncii, Vidra
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 852 m.
Panora, Iowa
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.124 stanovnika, što je 51 (4,3%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Santa Lucía, Colipa
Santa Lucía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Colipa.
Zona Artigianale Meltina, Bolzano
Zona Artigianale Meltina je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Santa Lucía, Colipa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 309 m.
Zona Artigianale Meltina, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1022 m.
Bonina di Rottofreno, Piacenza
Bonina di Rottofreno je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 58 m.
Villa Saraceno
Villa Saraceno je vila u Agugliaru pokraj sjevernotalijanskog grada Vicenze, koju je projektirao Andrea Palladio.
Historija i karakteristike
Krajem 1540-ih vičenski plemić i političar Biagio Saraceno angažirao je Palladija da mu u Agugliaru na imanju koje je već dugo vremena pripadalo njegovoj porodici uredi postojeću zgradu. left|thumb|220px| [[Tlocrt vile]] Moguće je da je projekt uključivao kompletno restauraciju zgrade jer je Palladio u svom traktatu Quattro Libri objavio građevinu između dvije velike štale pod pravim kutom. Činjenica je da kompletna rekonstrukcija nikad nije izvedena i da se Palladijeva intervencija ograničila na centralni dio vile iz 15. vijeka, dok su štale podignute početkom 19. vijeka.
U svakom slučaju, vila je ispala jedna od njegovih najuspjelih kreacija iz 1540-ih. To je objekt vrlo jednostavnih, gotovo asketskih formi, podignut od cigle s fasadom od morta bez dekorativnih elemenata. Od klesanog kamena su jedino napravljeni okviri prozora i vrata. I pored toga, ova jednostavna zgrada izgleda kao drevni rimski hram zbog portika s lokovima i trokutastog timpana na glavnoj fasadi.
Villa Saraceno je 1994. (odnosno 1996.) uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.
La Pimienta, Francisco Z. Mena
La Pimienta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Francisco Z. Mena.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 98 m.
Alfonso X Mudri
Alfonso X Učeni (1221-1284) bio je kralj Leona i Kastilje, sin Fernanda III Sveca, osvajač Sevilja, savremenik Svetog Luja. Posle smrti svoga oca stupio je na kastiljanski presto 1252. godine trudeći se da nastavi njegovu mudru i uspešnu vojničku i političku aktivnost. Prepun živosti, bio je loš, smeten i prevrtljiv vladar, nesposoban da vodi doslednu politiku. Takođe je bio i vizionar, radoznalog duha, veoma obrazovan, zanimao se za pravo, istoriju, geometriju, književnost, slikarstvo, muziku, astrologiju, astronomiju i alhemiju. Bio je još i svirač, pesnik i humanista pre vremena. On je prvi predosetio ono što će kasnije postati Španija, uveo je u upotrebu kastiljanski jezik, jedan od najzvučnijih i najepskijih jezika. Započeo je da usaglašava zakone. Autor je prvog kastiljanskog zakonika. Želeo je da sazna sve i uspeo je da stekne mnoga znanja. Doba njegove vladavine obeleženo je objedivanjem svih znanja onoga vremena. Bio je između ostalog nadahnuti pesnik, erudita i izvanredan organizator. U narodu je više ostao upamćen po svom kulturnom doprinosu nego po svojoj vladarskoj dužnosti.
Alfonsovi planovi
desno|mini|280p|Alfonso X Učeni Dok se Fernando III, njegov otac, zanosio idealom krstaškog rata, Alfonso se suočavao sa drugom dilemom: kako da zakrpi tkaninu sastavljenu od hiljadu parčića? Kako da naseli te beskrajne osvojene teritorije? Kako smisliti državu koja će biti dovoljno jaka da se suoči sa budućnošću? Pošto u tome nije uspeo, istoričari mu zameraju poraze i neveštinu. On je izmerio širinu svog zadatka i shvatio koliki je ulog u igri. Uvideo je da zauzeće gradova i teritorija nije dovoljno ukoliko se pobednicima ne poveri viša i plemenitija misija. Alfonso X se nalazi na raskršću između srednjovekovnog univerzuma na zalasku i novog sveta u nastajanju. Carstvo je bila njegova opsesija, u srodstvu sa dinastijom Francuske on je imao maglovitu predstavu o jedinstvu kontinenta. Španci vole to njegovo predosećanje, iako se rugaju njegovim željama. Njegova zamisao bila je objedinjavanje svih duhovnih iskustava hrišćanske, islamske i jevrejske civilizacije. To predstavlja jedinstvenu pojavu u istoriji srednjeg veka.
Teritorije
Alfonsova kraljevstva su vekovima bila odvojena od uticaja Galicije, sa svoje dve prestonice, Samorom kao vojnim i Leonom kao upravnim i naučnim središtem. Tu je živelo izmešano stanovništvo, mosarapi (hrišćani koji su živeli na islamskoj zemlji i zbog toga arabizovani). U leonskoj pokrajini bilo je kantarberijskih, baskijskih, austrijskih pa i francuskih ratnika. običaji, naravi, jezici, sve se to mešalo u toj zemlji bez stalnih i sigurnih granica.
Spoljašnja i unutrašnja politika
Monument to Alfonso X El Sabio, La Puebla del Rio.jpg|levo|mini|250p|Skulptura Alfonsa X Učenog Alfonso X Učeni predstavlja značajnu pojavu u istoriji zapadnoevropske civilizacije u srednjem veku. Kao vladar nije visoko ocenjen. Većina njegovih poduhvata na spoljno-političkom i na unutrašnjem planu završila se porazima. Pogrešno je vodio spoljnu i unutrašnju politiku.
Spoljašnja politika
Borio se protiv Mavara. Želeo je da pređe u Afriku i da uništi Mavare. U tome nije uspeo. Želeo je da proširi svoju kraljevinu i da joj pripoji strane pokrajine, na koje je polagao pravo na snovu porodičnih veza. Ni to mu nije uspelo. Nije uspeo da Kastilji pripoji Navarsku kraljevinu a ni Gaskonjsko vojvodstvo, nije mu pošlo za rukom da postane nemački car, a to je bila jedna od njegovih najvećih želja. Veoma mu je bilo stalo do titule el rey de romanos ali mu je papa zabranio da je upotrebljava u međunarodnim dokumentima.
Unutrašnja politika
Alfonso je u toku svoje vladavine imao mnogo poteškoća i u unutrašnjoj politici. Vlastela, pripadnici najstarijih i najuglednijih porodica, zahtevala je sva veća prava i sve veće privilegije, pobunila se protiv Alfonsove vladavine i započela građanski rat. Kralj nije uspevao da među njima zavede red. Nezadovoljni plemići su podršku tražili kod Alfonsovog sina Sanća, koji je bio veoma energična i sposobna ličnost. Oni su ga nagnali da se pobuni protiv oca. Počeli su onda unutrašnji nemiri. Alfonso je umro ne izmirivši se sa sinom koga je mnogo voleo. Sanćo je isto mnogo voleo i poštovao oca zato nikada nije dozvolio da se njih dvojica sukobe u otvorenoj borbi. Sanćo je u vreme svoje vladavine nastojao da produži mnoge književno-istorijske poduhvate koje je započeo njegov otac, daleko uspešniji kao zakonodavac, istoričar, pesnik i organizator raznih književno-istorijskih istraživanja nego kao političar i vladar.
Kastiljanski jezik
Alfonso je kastiljanskom jeziku posvetio veoma veliku pažnju. On je želeo da sva čovekova znanja koja su mu bila dostupna prenese na kastiljanski. Bilo je potrebno da se taj jezik osposobi za izražavanje apstraktnih ideja i pjmova iz raznih disciplina. Kastiljanski jezik polovinom XIII veka bio je u mnogo čemu nesiguran. Alfonso je smatrao sam čin prevođenja kao jedno od dragocenih sredstava za usavršavanje španskog jezika. Prenosio je u španski mnoge sintaksičke konstrukcije iz latinskog, a ponekad i iz arapskog. Koristio je i neologizme. Sve do Alfonsa latinski jezik je bio jezik crkve i administracije, glavni jezik na kome se opštilo. Primorao je narod da piše narodnim jezikom i u XIII veku kastiljanski je postao jezik književnosti i administracije. U početku im je bilo teško i zbog toga su se često javljali sintaksički neujednačeni prevodi. Zahvaljujući Alfonsu i njegovim saradnicima idioma romance od narodnog, govornog jezika prerasta u književnu prozu i potiskuje latinski iz mnogih oblasti duhovnog i državnog života. Kastiljanski postaje jezik nauke, umetnosti i državne uprave. I u kastiljanskoj književnosti počinju da se formiraju nove prozne vrste.
Rad
Kolevku hrišćanskog humanizma, Univerzitet u Salamanki, osnovao je Alfonsov otac, ali ga je Alfonso obasipao dobročinstvima, pozivao ugledne profesore i privlačio studente iz čitave Evrope.
Prevodilačka škola
Alfonso X el Sabio (José Alcoverro) 01.jpg|desno|mini|200p|Alfnso X Učeni Sve do vladavine Alfonsa književnost se usmeno prenosila i narod je bio neobrazovan. Alfonso je želeo da opismeni stanovništvo i znanje učini dostupnim svima. Zbog toga je u Toledu je osnovao prevodilačku školu (Escuela de traductores de Toledo), jer mu je bilo stalo da sakupi i sačuva muslimansku baštinu. Okupio je najvrsnije znalce i erudite, većinom Jevreje, koji su na latinskom i romanskom stvorili bujicu remek-dela iz filozofije, astronomije, medicine, botanike i algebre. Kasnije će to isto uraditi u Sevilji i u Mursiji. Toledo je u to vreme bio prestonica i u njemu je postojala biblioteka u kojoj su bili stari rukopisi Avara i iz antičke Grčke. Organizovao je zajednički rad pod njegovim rukovodstvom. On je bio inicijator svih poduhvata, a veliki deo posla uradili su njegovi brojni saradnici. Imena mnogih od njih nisu sačuvana. Mavari i Jevreji su prevodili tekstove sa arapskog i jevrejskog, a španski učenjaci su Alfonsa upoznavali sa prikupljenim materijalom, pomagali mu u njegovom sređivanju ili pod njegovim rukovodstvom pisali tekstove na kastiljanskom jeziku. Alfonso je učestvovao u odabiranju prevedenih tekstova, napisao je mnoge odlomke na kastiljanskom jeziku i često je svojeručno ispravljao tekstove koje su pisali njegovi saradnici. Škola je doživela vrhunac u vreme Alfonsove vladavine.
Zakonik
Las Siete Partidas.jpg|desno|mini|270p|Zakonik On je prvi autor zakonika na narodnom jeziku: Las siete partidas, poznato i kao Libro de las leyes. Time je uspeo da ostvari ideju svog oca, Fernanda III, i sakupi sve zakone koji su delili Kastilju. Delo svedoči o pravu onog doba i uređenju kastiljanskog društva za vreme Alfonsa. Nastalo je između 1256. i 1265. godine.
Harvey, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.783, što je 206 (-10,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Alfonso X Mudri
Poezija
Alfonso je smatrao da je jezik Kastilje još uvek grub, nedovoljno melodičan i izražajan da bi na njemu mogla da se napiše pesma. Tako da je Alfonso, kad bi želeo da ispeva pesmu koristio drugi poluostrvski jezik, galisijsko-portugalski. Galicijsko-portugalski jezik u XII i XIII veku je bio jedini romanski jezik na Iberijskom poluostrvu koji je smatran dostojnim za pisanje poezije. Tako da je Alfonso negovao pesničke vrste koje su postojale u galisijsko-portugalskoj poeziji, i to na galisijsko-portugalskom jeziku.
Njegove pesme obrađuju marijanske teme koje su u srednjem veku bile popularne u svim zapadnoevropskim zemljama. Za svoje pesme koristio je razne izvore. U njima je opisao mnoge slučajeve Bogorodičinih čuda koji su već odrađivani u crkvenoj književnosti njegovog vremena. Bile su raznih dužina i napisane u raznim metričkim oblicima. Ono što im je svima zajedničko to je prisutnost estribilja, jedne vrste pripeva. Pojedini naučnici smatraju da se u formi njegovih pesama oseća uticaj arapsko-andaluzijskog sehela. Devet pesama predstavljaju obradu pojedinih Bogorodičinih čuda i u njima preovlađuju narativni elementi dok je deseta (cantiga de loor-pohvalna pesma) neka vrsta himne Bogorodici, uznošenje njene ličnosti, isključivo lirska. Ove pohvalne pesme su bile predviđene za pevanje uz pratnju muzičkih instrumenata, pevan je bio i izvestan broj narativnih pesama.
Značajan deo njegove pesničke zaostavštine sačuvan je do danas. U dva zbornika pesama, Cancioneiro da Vaticana i Cancioneiro Colocci-Brancutti, sačuvano je i tridesetak Alfonsovih lirskih pesama koje pripadaju popularnim vrstama galisijsko-portugalske poezije (ljubavne i religiozne, kao i rugalačke pesme).
Cantigas de Santa María
Cantigas 1.jpg|levo|mini|270p|Pesme o Bogorodici Najpoznatiju zbirku pesama predstavljaju pesme posvećene Bogorodici, ili Cantigas de Santa María. Delo je veoma obimno, sadrži 427. pesama; 360. su narativnog karaktera, 40. lirskog a preostale su se izvodile prilikom crkvenih proslava. Pesme su kratkog stiha, upotrebljavao je sehel i muvašahe. Pre nekoliko godina u Francuskoj i u Španiji se sa uživanjem slušala Cantigas de Santa Maria. Muziku za ovu pesmu su komponovali kompozitori iz Alfonsovog okruženja. Sadrži jednolična duga pevanja u kojoj se mešaju sazvučja Istoka i Zapada. Pesme su posvećene Bogorodici Mariji. Prebačene su iz Toleda u Narodnu biblioteku u Madridu. Postoje 4 rukopisa, a nastariji se nalazi u Toledu. Najdragocenijim se smatraju dva rukopisa koja se čuvaju u biblioteci manastira El Eskorijala. U njima se pored teksta velikog broja pesama nalazi i notni tekst koji beleži melodiju na koju je određena pesma pevana. Stranice rukopisa ukrašene su prelepim minijaturama u boji. Ove raznobojne minijature, kojima su ilustrovane pojedine legende, predstavljaju dragoceni istorijski dokument o životu i običajima sredonjovekovnog španskog društva pored svoje neosporne estetičke vrednosti. Na njima je prikazan način oblačenja, češljanja i ukrašavanja kako hrišćana tako i Mavara i Jevreja, kako muškaraca tako i žena. Takođe su neiscrpan izvor podataka o tome kako su radili, ratovali, zabavljali se, molili i učili stanovnici srednjovekovne Kastilje. Ova dva pomenuta rukopisa predstavljaju neku vrstu dragocene sinteze triju umetnosti, poezije, muzike i slikarstva španskog srednjeg veka.
Koliko je Alfonsu bilo stalo do ovog njegovog dela svedoči odlomak njegovog testamenta, napisanog januara 1284. godine u Sevilji. U testamentu, u kojem zaveštava svojim sinovima i kćerima pojedine pokrajine, gradove i zamke, unosi sledeće: „Takođe naređujemo da sve knjige Pohvalnih pesama Svetoj Mariji budu u onoj crkvi u kojoj će biti sahranjeno naše telo i da budu pevane o praznicima Svete Marije.“
Graglio, Varese
Graglio je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Alfonso X Mudri
Proza
Madrid - Biblioteca Nacional 02.jpg|desno|mini|290p|Nacionalna biblioteka u Madridu Španska kastiljanska proza se razvila u XIII veku, a njenim začetnikom se smatra Alfonso. Alfonso X i njegovi saradnici su polako stvarali proznu vrstu ogleda. Radi se uglavnom o proznim sastavima jednostavno napisanim, sa težnjom ka jasnoći, što preciznijem izražavanju, ka formulisanju definicija.
Graglio, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 898 m.
Alfonso X Mudri
Proza
Dela urađena pod Alfonsovim nadzorom sastoje se od preko 20 tomova. Obuhvataju sve oblasti duhovnog života njegovog vremena. To su istorija (La primera Crónica general, La General e Grand Estoria), pravne nauke (Las Siete Partidas), prirodne nauke (Las Tablas alfonsíes, Los Libros del Saber de Astronomía), i igre (Libros de Ajedrez, Dados y Tablas). Prozni tekstovi pored naučne imaju i izvesnu književnu vrednost.
Uvođenje basne
Po Alfonsovom naređenju se, polovinom 13. veka, sa arapskog na kastiljanski prevelo delo Calila y Dimna. Delo predstavlja staroidnijsku zbirku basni i pripovedaka, koje je u originalu napisano na sanskritskom ali je sa arapskog prevedeo na kastiljanski. Značajno je zbog uvođenja basne u kastiljansku književnost. Bilo je namenjeno mladim plemićima i budućim vladarima koje je trebalo da poduči životu. Prevedeno je 1251. godine i zapravo je to prvi prevod na jedan narodni jezik u Evropi.
Knjige o znanju astronomije
Knjige o znanju astronomije. Uovom delu Alfonsovi saradnici su se koristili mnogobrojnim arapskim i jevrejskim rukopisima, i tu je uglavnom izložen Ptolemejev planetarni sistem.
Alfonsove tablice
Tablas alfonsíes, junto a las llaves de la ciudad de Sevilla entregadas a Fernando III el Santo.jpg|levo|mini|190p|Alfonsove tablice
Alfonsove tablice, ovo delo je takođe posvećeno astronomiji. Međutim ono je nastalo kao rezultat sopstvenih naučnih posmatranja koje su Alfonsovi astronomi obavili u opservatoriji podugnutoj na obali reke Taho u Toledu. U njemu su oni izložili svoja zapažanja osuncu, mesecu, nekim zvezdama i planetama, onjihovom kretanju.
Knjige o šahu, kockama i tablicama
Alfonso je pokazivao interesovanje i za razne igre i sportove. Alfonsovi saradnici su u Sevilji 1283. završili pisanje dela, Knjige o šahu, kockama i tablicama.
Drago kamenje
Lapidario.jpg|desno|mini|250p|Drago kamenje Drago kamenje je takođe još jedno delo urađeno pod Alfonsovim rukovodstvom, vezano za alhemiju i astrologiju. U njemu su objašnjene čudotvorne osobine mnogih vrsta dragog i poludragog kamenja, njihov uticaj na čovekovu sudbinu i na njegovo zdravlje. Upredgovoru stoji da je ova knjiga prevod arapskog teksta koji je nađen sakriven kod jednog toledskog Jevrejina „koji nije hteo da ga iskoristi niti da se njime drugi koriste.“ Uono vreme knjiga je prestavljala neku vrsku naučnog dela, pa je Alfonso zadužio dvojicu svojih saradnika, jednog jevrejskog fizičara i jednog španskog sveštenika, velikog znalca astronomije, da je sa arapskog prevedu na kastiljanski. U to vreme pisci ovakvih dela bili su smatrani naučnicima.
Istoriografska dela
Alfonso X je prvi španski istoričar u savremenom značenju te reči. Zamislio je dva velika istoriografska dela u kojima je po prvi put u Španiji na romanskom jeziku trebalo da budu napisane Istorija Šanije i Istorija sveta.
Istorija Španije
Prvi deo plana počeo je da ostvaruje oko 1270. godine, tada je započeta La Primera Crónica General, ustvari Istrija Španije. Alfonsovi saradnici su obradili ogroman materijal, koristili su razne izvore i ispisali stotinak tomova. Sledeći Alfonsova upustva obradili su i preveli razna dela, najranije hronike napisane u Španiji a latinskom jeziku, dela klasičnih, grčkih i rimskih pisaca. Tragali su za svakim i najmanjim podatom o španskom podeblju i ljudima koji je bio zabeležen u nekom delu. Za pisanje istorije Kastilje koristili su junačke epske pesme o pojedinim istorijskim ličnostima, one su najverovatnije prenošene usmenim putem. Po Alfonsovom mišljenju istorija Španije je morala da počne od najranijih, mitskih vremena. On je nameravao da napiše istoriju Kastilje, Navare, Aragona i Portugala. Time je on nagovestio jedinstvo svih španskih pokrajina, koje će biti ostvareno dva veka kasnije zahvaljujući Kastilji.
Mnogobroni rukopisi Istorije Španije otežavaju precizno određivanje onoga što je uradio don Alfonso sa svojim saradnicima a šta su, posle njegove smrti, uradili njegovi saradnici za vreme vladavine njegovog sina Sanća IV. Na osnovu dokumentacije ustanovnjeno je da ovaj poduhvat nije mogao u celini biti ostvaren u toku Alfonsovog života, ali rad je i posle njegove smrti nastavljen po njegovoj zamisli.
La Primera Crónica General ili Estoria de España, postoji samo materijal koji je pripremljen za nju. Ona nije u potpunosti završena, materijal još uvek nije proučen. Veliki broj sačuvanih rukopisa tek treba da budu analizirani od strane istoričara i istoričara književnosti. Ovo delo koje je istorijske sadržine pripada koliko istoriji toliko i književnosti. Jedan od razloga je taj što je ovo prvo istorijsko delo napisano u Španiji nastalo u vremenu kada razlike između istorije kao nauke i književnosti kao umetnosti nisu bile dovoljno jasne.
Alfonso dok je prikupljao materijal za ovu Istorju nije pravio razliku između istorijskih i književnih izvora. Koristio je ivesne klasične epove (kao Lukanovu Farsaliju). Zahvanjujući njemu završena je viševekovna vladavina latinskog jezika u proznim delima. To je bilo neohodno jer je broj obrazovanih ljudi, pogotovu onih koji su se služili latinskim u Španiji bio sve manji.
U Istoriji Španije ima tekstova koji iako su napisani na narodnom jezku po svojoj strukturi podećaju na svoje latinske prethodnike i izvore. Pisani su dosta suvoparno, po određenoj šemi koja je još hroničarima služila kao obrazac za opisivanjee života pojedinih vladara. Međutim ima dosta tekstova u kojima su istorijski delovi zanemareni na račun književnih, postoje odlomci prave književne proze, u kojima su istorijski podatak, događaj ili ličnost povod za psihološku analizu ličnosti ili opis neke sredine. Takvi su na primer odlomci u kojima je opisan Muhamedov život, delovi u kojima je opisan Julije Cezar, od fizičkog izgleda do psiholoških osobina, navika, ponašanja. Izdvaja se tekst u kome je dat hvalospev Španiji, njenim ljudima i njenom duhu. Ovaj odlomak se nalazi u poglavlju u kome su opisana osvajanja Vizigota. Poglavlja u Istoriji Španije u kojima se govori o Španiji, a posebno o nesrećama koje su je zadesile, sadrže patriotska osećanja lirski izražena.
U Istoriji Španije postoje zapisani u prozi mnogi junački spevovi. La Primera Crónica general iz XIII veka doživela je mnoge prerade, nastavke i dopune (la Segunda Crónica general-1344; la Tercera Crónica general, la Crónica de veinte Reyes, la Crónica de Castilla). U svima su prisutni elementi epske poezije zapisane ne zbog svoje književne vrednosti već zbog svoje istorijske verodostojnosti.
Opšta istorija sveta
levo|mini|140p|Opšta istorija Alfonso je negde oko 1280. godine organizovao pisanje Opšte istorije sveta, kome je dao naziv La General e grand Estoria. Na osnovu već stečenih iskustva u radu čitave njegove naučničko-prevodilačke ekipe došao je do zaključka da je španska proza osposobljena da posluži kao sredstvo za opisivanje svih događaja, svih ličnosti iz raznih krajeva sveta o kojima se u njegovo vreme znalo. Okupio je ljude koji su znali latinski, francuski, jevrejski i arapski i počeo da ostvaruje svoj veliki plan. Kao osnovna građa služili su mu Biblija, dela Ovidija, Plinija i drugih klasičnih pisaca, tekstovi arapskih istoričara. Ovo obimno delo je ostalo nedovršeno, ono predstavlja pravu enciklopediju. On je nameravao da u njemu opiše razvoj Grka, Rimljana i Španaca ali i Jevreja i nekih afričkih naroda.
Piedra Amarilla, Arandas
Piedra Amarilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Arandas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 118 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2079 m.
Sacro macello
Sacro macello di Valtellina, skraćeno Sacro macello, je naziv za masovne pokolje protestantskog stanovništva u Valtellini, alpskoj dolini na sjeveru današnje Italije, a koje su u julu 1620. izveli lokalni katolici na čelu sa Giacomom Robustellijem uz podršku španske vojske iz susjedne Lombardije. Do tih je događaja došlo u kontekstu eskalacije vjerskih sukoba u tadašnjoj Evropi, koji su koincidirali sa izbijanjem Tridesetogodišnjeg rata, a posebno došli do izražaja u istočnom švicarskom kantonu Graubünden, koji je preko Lige Božje kuće bio povezan sa susjednim oblastima, uključujući Valtellinu. Do masakra je došlo nedugo nakon što je švicarski protestantski vođa Jörg Jenatsch počeo progoniti katolike u Graubündenu, uključujući uglednu porodicu Planta u Valtellini. Zbog toga su lokalni katolici organizirali ustanak uz podršku španske vojske, te su 18. jula zauzeli grad Tirano u pobili sve protestante koje su mogli naći. Računa se da je tokom sljedeća četiri dana ubijeno između 400 i 600 ljudi, te su protestanti praktički bili istrijebljeni u toj oblasti. Međutim, već sljedeće godine je Jenatsch upao u Valtellinu i zauzeo je, a što je pokrenulo niz borbi za prevlast u Valtellini gdje je protestante podržavala Richelieuova Kraljevina Francuska, a koji su okončani tek 1639. godine.
Naziv Sacro macello potiče iz 1853. godine kada je italijanski pisac Cesare Cantù o tim događajima napisao knjigu Il Sacro Macello di Valtellina.
Agua Dulce, Bustamante
Agua Dulce je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Bustamante.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 470 m.
San Antonio de la Presa, Jerécuaro
San Antonio de la Presa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Jerécuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 290 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2195 m.
Cuarta Manzana, Zacualpan
Cuarta Manzana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Zacualpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
La Gringa, Coalcomán de Vázquez Pallares
La Gringa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Coalcomán de Vázquez Pallares.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 69 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1074 m.