cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Operacija (matematika)
Obilježavanje
Navedena tabela predstavlja samo osnovne operatorske simbole jer, pored navedenih, mnoge oblasti matematike koriste dodatne simbole za operacije karakteristične za te oblasti. Takođe, kao što smo vidjeli kod sabiranja i simetrične razlike, različite oblasti matematike koriste iste simbole za različite funkcije. Stoga ova tabela treba da služi samo kao ilustracija uobičajene i najčešće upotrebe određenih simbola, ali ne i kao stroga definicija.
Prioritet
Prioritet operacije označava njenu prednost u izračunavanju izraza u odnosu na druge operacije. Tako, ako imamo operaciju sabiranja nad skupom prirodnih brojeva, u izrazu, množenje a i b je višeg prioriteta nego sabiranje, pa se mora prvo obaviti; tek nakon množenja a i b, može se izvršiti i operacija sabiranja sa c.
Različite operacije imaju različite nivoe prioriteta u odnosu na druge operacije, u skladu sa njihovom definicijama i oblastima definisanosti. Pri radu sa izrazima u kojima učestvuje više od jedne operacije, vrlo je bitno poznavati prioritet operacija jer u suprotnom rezultati mogu biti, i najčešće budu, netačni.
Za operacije višeg prioriteta često kažemo da su „starije“ od operacije nižeg prioriteta.
Primjer
Isti izraz, ako se računa bez vođenja računa o prioritetima operacija, nego npr. redom, imaće slijedeću (netačnu) vrijednost:.
Programiranje
U programiranju, pojam operacije je isti kao i pojam operacije u matematičkom smislu. Najveću upotrebu imaju aritmetičke i logičke operacije, a simboli za operacije variraju od programskog jezika do programskog jezika. Tako, na primjer, programski jezik -{C}- koristi oznaku  za logičko „i“, dok Paskal koristi oznaku   za istu tu operaciju.
Zbog karakteristične prirode programiranja kao jezika definisanog na mašinama sa binarnom arhitekturom, skoro svi programski jezici imaju, pored logičkih operacija, definisane i dodatne logičke operacije koje rade na pojedinačnim bitovima određene memorijske lokacije.
Pored toga, u većini programskih jezika se simbol operacije dodjele razlikuje od simbola za operaciju poređenja, za razliku od matematike u kojoj je taj znak isti (=). Tako, na primjer, u programskom jeziku -{C}- simbol za dodjelu je znak jednakosti a simbol za poređenje je dupli znak jednakosti. Sa druge strane, u Paskalu dodjela ima simbol, a poređenje se obavlja koristeći znak jednakosti.
Esnaf
Organizacije nalik na cehove se u historijskim izvorima mogu pronaći još u antici, pa su tako u rimsko doba djelovali collegia officiorum. Njihov razvoj u Evropi počinje u srednjem vijeku, odnosno stvaranju gradova-država gdje su zanatlije kao dio nove građanske klase postepeno sticali i važan politički uticaj. U kasnijim periodima se taj uticaj često negativno odražavao i na razvoj industrije i tehnologije. U 19. vijeku su otpora zanatlija industrijalizaciji i stvaranju kapitalističkih tvornica neke države čak i formalno zabranile cehove.
Fermatova teorema (analiza)
Fermaova teorema je teorema u realnoj analizi, nazvana po francuskom matematičaru po imenu Pjer de Ferma. Ona daje metod za pronalaženje lokalnih ekstremuma (maksimuma i minimuma) diferencijabilnih funkcija, pokazivanjem da je svaki lokalni ekstremum funkcije stacionarna tačka (izvod funkcije u toj tački je jednak nuli). Tako, korišćenjem Fermaove teoreme, problem nalaženje ekstremuma može da se svede na rešavanje jednačine.
Važno je imati u vidu da Fermaova teorema daje samo neophodan ali ne i dovoljan uslov za lokalni ekstremum funkcije. Znači neke stacionarne tačke nisu lokalni ekstremumi, već su prevojne tačke. Da bi se utvrdilo da li je stacionarna tačka lokalni ekstremum funkcije, i ako jeste, da li se radi o lokalnom maksimumu ili minimumu, neophodno je da se analizira drugi izvod funkcije (ako on postoji)
Teorema
Neka je funkcija, i pretpostavimo da je  lokalni ekstremum od. Ako je diferencijabilna u  onda je.
2C-TFM-NBOMe
2C-TFM-NBOMe je organsko jedinjenje, koje sadrži 19 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 369,378 Da.
Montanizam
thumb|Hrišćanska [[ekstaza: silazak Duha na apostole (Djela apostolska, 2)]] Novo proroštvo (lat. nova prophetia) je bilo ranohrišćanski pokret iz druge polovine 2. vijeka, kasnije nazvano montanizam po svome začetniku Montanu.
"Novo proroštvo" je nastalo kao unutarcrkveni pokret koji je propovijedao radikalnu obnovu kršćanskog života, hitno obraćenje svih kršćana, u vidu iščekivanja neposrednog dolaska Božjeg kraljevstva na zemlju. Novo proroštvo je bilo reakcija na konformističke tendencije kršćanstva, tražeći povratak "ranokršćanskog zanesenjaštva" (From). Bio je to duhovno-karizmatički pokret, koji nije dovodio u pitanje kršćansko vjerovanje o Bogu, već je naučavao prisustvo Duha i nastup novog duhovnog vremena, te zastupao određene oblike kršćanskog života i crkvenoga ustrojstva.
Monatanisti su pobijali svaku ideju hijerarhije, organizacije, istorijskog prejemstva itd. Bitan je bio Duh kao iskustvo pojedinca. U početku je montanizam nije zastupao neko teoretsko učenje, već je samo insistirao na strogoj askezi. Ova etička strogost navela je brojne savremenike da mu se dive i da mu pristupe, kao veliki teolog Tertulijan.
Montanizam u početku nije smatran herezom; ali je vremenom došao u sukob sa službenom Crkvom. Kršćanstvo je već bilo institucionalizirano te su crkvene vlasti suzbijale montanizam kao herezu. Montanizam se oblikovao kao rubna kršćanska zajednica, isključena iz Velike Crkve, ali koja se relativno dugo održala. Novo proroštvo je bilo masovan pokret koji je okupljao mnogo ljudi, u početku u svjetlu apokaliptičkih iščekivanja, a kasnije oko velikih godišnjih hodočašća. Njihova hodočašća su jedna od prvih masovnih kršćanskih hodočašća, a Hipolit navodi i »blagdane« kao montanističku novotariju. U novom proroštvu su značajnu ulogu igrale žene. One su u maloazijskim crkvenim općinama bile u redovima klera, ne samo kao đakonise (što je bilo i u ostaloj Crkvi) nego i kao prezbiteri i biskupi.
Danas se često podvlači sličnost između montanizma i savremenog pentekostalizma, koji neki nazivaju i neo-montanizmom.
Pozadina
“Novo proroštvo” se nadovezivalo na tradiciju prorokovanja koja je bila veoma živa u prvih stotinjak godina hrišćanstva.
Ranohrišćanski spis Didahe (učenje apostola), nastao krajem 1. ili početkom 2. veka, opisuje stvarnost ranohrišćanskog pokreta u kom najvažnije mjesto imaju putujući »proroci«. Didahe donosi veoma zanimljiv kriterijum za razlikovanje pravih od lažnih proroka, time da li u nadahnuću traži hranu za sebe ili za druge:
Sličan kriterijumu hrane je i kruterijum novca, naime da li u nadahnuću traži novac za sebe ili za druge:
Pravila predviđaju da se "pravi proroci" mogu smestiti i za stalno u zajednici, služeći kao sveštenici:
Sredinom 2. veka apologet Justin piše da u hrišćanstvu još uvek postoje proročki darovi koji su nasleđeni iz judaizma:
Približno u isto vreme (oko 140-155) Hermin »Pastir« donosi upute za razlikovanje pravog proroka od lažnog:
Na to se nadovezuje opis lažnog proroka:
U vreme rađanja "novog proroštva" ova proročka tradicija ranog hrišćanstva je već slabila, a jačala je institucionalizacija.
Povest
thumbnail|Karta [[Frigija|Frigije u njenom najmanjem (žuto) i najvećem (narančasto) opsegu]] Montan je počeo da propoveda oko 157. godine u maloazijskoj pokrajini Frigiji, tvrdeći da je primio niz objava od svetog Duha (parakleta). Sa njime su uvek išle dve proročice, Priska (Priscila) i Maksimilija, koje su tvrdile da ih Duh pokreće i nadahnjuje. Priska i Maksimila bile su napustile svoje muževe i živjele u seksualnoj uzdržljivosti. Njih troje su propovedali u ekstatičnim stanjima podstičući ljude da poste i da se mole, kako bi doživeli otkrovenje. Želeli su da izvuku kršćane iz društvenih odnosa i da osnuju novu zajednicu odvojenu od svijeta, kao pripremu za silazak »gornjeg Jeruzalema« (iz knjige Otkrivenja). Montan je govorio:
Ovaj pokret, od početka nazvan »novim proroštvom«, je bio »eksplozija profetizma«, s različitim karizmama, vizijama i objavama. Selo Pepuza u Frigiji, središte pokreta, su proglasili Novim Jerusalimom, zbog čega su isprva nazivani Pepuzijancima. Također su nazivani i Frigijcima, ili Katafrigija ("iz Frigije"), po domovini pokreta, maloazijskoj pokrajini Frigiji. Montan je umro oko 177. a Maksimila 179. godine, ostavši gomilu sledbenika. Pokret se brzo proširio i zapadnim delovima Rimskog carstva. Već 170-ih novo proroštvo je prisutno ne samo u Crkvi u Rimu već i u dalekoj Galiji, u Lyonu. Oko »novog proroštva« odmah se razvila velika raspra i veliko gibanje u Frigiji, a ubrzo i po cijeloj Maloj Aziji. Jedni su se oduševljavali novom objavom, a drugi su je smatrali lažnim proroštvom, i tako se razmahala žestoka borba. Montanisti su svoje protivnike nazivali »ubojicama proroka« (prema Mateju 23, 37—39).
»Novo proroštvo« u početku nije bilo upereno protiv biskupa i crkvene hijerarhije. U Rimu su isprva dobro prihvaćeni, pa je ih je čak i papa Eleuterije (175-189) podržao pismom. Montanisti su još za vreme Viktora (189-198) ili njegova nasljednika Zefirina (198-217), htjeli od rimskog biskupa zadobiti blagoslov. Međutim, novoproročko zanesenjaštvo je toliko uzbunilo kršćansku zajednicu u Maloj Aziji da su se biskupi osjetili ugroženim, te su protiv njih održane prve poznate sinode iz crkvene povijesti, a više biskupa je i pismeno istupilo protiv njih (Apolinar iz Hierapola, Meliton iz Sarda, Serapion iz Antiohije, Apolonije iz Efeza). Prvotna se polemika više odnosila na osobni život novih proroka: prigovarala im se, posebno Priski i Maksimili, pohlepa za dobitkom, šminkanje, uopće luksus, i naprosto način života. Rimski biskup (Viktor ili Zefirin) je već bio priznao proroštvo Montana, Priske, Maksimile, te je na temelju toga podijelio mir Crkvama Azije i Frigije, i poslao mirovno pismo (litteras pacis) kojim nalaže prihvaćanje karizmi. Međutim, tada u Rim dolazi monarhijanac Praxeas iz Male Azije, koji je pogrdama o prorocima i njihovim zajednicama, ubedio papu da povuče priznanje. Istovremeno i rimski prezbiter Gaius piše protiv montanista. Tako, već početkom 3. vijeka se na "novo proroštvo" počinje gledati kao na herezu.
Vjerojatno najpoznatiji montanista je bio Tertulijan, koji je kao prestižni latinski teolog prišao montanistima oko 206. godine u Kartagi. Montanizam je Tertulijanovim spisima »zadobio izgled teologije i stekao je razgovjetnu religioznu fizionomiju« (Campenhausen).
Nakon dolaska hrišćanske crkve na vlast, montanisti su surovo proganjani. Na Istoku je oštre kazne protiv montanista zakonski propisao Konstantin Veliki 331. godine. Na Zapadu je car Honorije, na traženje pape Inocenta I, doneo 407. godine oštre zakone protiv montanista. Montanisti su se, međutim, još dugo održali. Njihova su žarišta bila u Kapadociji, Galaciji, Frigiji, Ciliciji i Carigradu. U 6. veku, oko 550. godine, uz podršku cara Justinijana, biskup Jovan Efeški je predvodio ekspediciju u Pepuzu radi uništenja montanističkog svetilišta, ustanovljenog pored grobova Montana, Priscile i Maksimilije. Ivan Efeški je dao spaliti mošti začetnika montanizma, kao i njihove crkve. Tada je njihovo sveto mesto opustošeno, a montanistička zajednica u Papuzi istrebljena.
Neke su se montanističke zajednice na izolovanim mestima održale i do 8. veka. Papa Grgur Veliki početkom 7. vijeka traži da se obraćeni montanisti ponovno krste, jer nisu kršteni u ime Trojstva, budući da »perverso sensu vjeruju da je Duh Sveti neki zao čovjek Montan«.
Učenje
Izvorni montanizam karakteriše neposredno očekivanje silaska nebeskog Jeruzalema, naglašavanje karizmatičkog elementa u Crkvi nasuprot institucionalnom, te s tim u vezi davanje odlučujuće uloge prorocima u Crkvi; etička strogost i s tim povezan crkveni purizam; naglašen asketizam i svjesno traženje mučeništva.
“Novo proroštvo” ne želi unijeti nikakve nove sadržaje u kršćansko vjerovanje, već se više bavi načinom života. Po svjedočanstvu Epifanijevu, montanisti, kao i katolici, prihvaćaji čitavo Sveto Pismo Starog i Novog Zavjeta. Hipolit svedoči da oni nisu ni gnostici ni marcionovci, i da u kristologiji nisu doketi ni judaisti.
Oni nisu tvrdili da je sveti Duh dan tek Montanu već su polazili od stanja u prvoj Crkvi. Njihovo je osnovno vjerovanje da karizme nisu među hrišćanima prestale, nego da darovi Duha postoje i danas, kao i u vrijeme apostola. Tertulijan upozorava da treba čuti Duha kako prorokuje sve do sada, a ne samo nekoć.
Post
Montanisti su poseban naglasak stavljali na post i uzdržavanje od određenih vrsta jela. Velika Crkva je imala obvezan post samo u dane uoči Uskrsa, a kao neobvezan, ali općenito obdržavan, tzv. stationes dva puta tjedno, u srijedu i petak; oni su uključivali uzdržavanje od jela do devete ure (tj. do tri sata popodne, kad se u rimskom svijetu uzimao glavni obrok). U petak se obdržavao i cjelodnevni post, koji se u nekim prigodama prozegao na subotu. Montanisti su povećali broj dana kad je post obvezatan za sve vjernike i uveli obvezatno uzdržavanje od određenih jela. Tertulijan zajedljivo kaže da psihici zabacuju nova proroštva ne zato što bi Montan, Priscila i Maksimila propovijedali nekog novog Boga, ili razbijali neko Pravilo vjere ili nade, nego zato što oni javno uče da bi trebalo "češće postiti nego se ženiti". Montanisti su tražili da se stationes poste sve do večeri, i uveli su neke određene posne dane povezane sa kserofagijom (suhom ishranom):
Kserofagiju su montanisti obdržavali jedanput na godinu kroz dva kontinuirana tjedna, uz isključenje subote i nedjelje: sve u svemu deset dana. Možda je taj veliki post bio pred blagdan Pashe (Uskrs). Montanisti su za kserofagiju pronalazili biblijsko uporište u knjizi proroka Daniela (gl. 1) u izvještaju o židovskim dječacima koji su na babilonskom dvoru jeli samo povrće i pili samo vodu. Protivnici su optuživali montaniste da su kserofagiju preuzeli iz misterijskog kulta Izide odnosno Cibele.
Montanističko naglašavanje posta je bilo povezano s traženjem karizmatičkih darova, a posebno ekstaze, kao stanja u kojemu se Bog objavljuje preko čovjeka, kao autentično pojavljivanje »proroštva« u zajednici. Na to upućuje i povezivanje posta s knjigom Danielovom, po kojoj su mladići koji su se hranili samo povrćem i vodom, dobili »znanje i razumijevanje svih knjiga i mudrosti«, a »Daniel razumijevaše viđenja i sne« (Dan 1, 17). Tertulijan govori o objavi »koju bi trebalo izmamiti pomoću kserofagija.« (De ieiun 12). Dakle, postovi montanista imaju svrhu da budu sredstvo za zadobivanje proročkih karizmi.
Rafanofagija, tj. jedenje rotkve, koju kao montanističku specijalnost spominje Hipolit, vjerojatno je način ironiziranja: toga nema u drugim vrelima.
Silver Creek, Mississippi
Silver Krik je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Montanizam
Trojstvo
thumb|Poznati montanista [[Tertulijan, prestižni latinski teolog.]] Montanisti su svratili veću pozornost na svetog duha, i na njegovu ulogu u Crkvi. Izvršili su golem utjecaj na trinitarnu spekulaciju III stoljeća, obzirom da je u II stoljeću učenje o Duhu bilo još veoma nerazvijeno. Montanisti ispovedaju rani oblik vjere u trojstvo Oca, Sina i svetog Duha. Montan, koji je verovao da kao prorok govori u »ekstazi«, odnosno da božansko govori kroz njega, je govorio:
Silver Creek, Mississippi
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 210, što je 1 (0,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Montanizam
Trojstvo
Tertulijan je najstariji latinski pisac koji koristi izraz Trojstvo (Trinitas), i daje najstarije postojeće formalno izlaganje trinitarne teologije. On je napisao svoju trinitarnu formulu nakon što je postao montanist, te je njegovа idejа u početku odbačenа kao jeres od strane crkve, ali je kasnije prihvaćenа kao ortodoksija.
Proroštvo
Za montaniste je prorok glas Božji. Oni su verovali da prorok, kad izriče svoja »oracula« kao poruke Božje, govori u ekstazi, to jest izvan sebe, da Duh preuzima njegove duševne i tjelesne moći i služi se njima, a da prorok nije svjestan sebe ni onoga što govori: ne govori on, nego Duh Božji govori kroz njega. Ovo je vjerovanje za montaniste bilo jedno od ključnih. Tertulijan je napisao šest knjiga o ekstazi, ali to djelo nije sačuvano. Iz spisa protiv Marciona se vidi kako je govor u ekstazi bitan:
Prema Tertulijanovu shvaćanju, za pravo proroštvo je bitno da ga čovjek izriče u stanju besvijesti, nemajući u vlasti svojih osjetilnih moći. Isto shvaćanje iznosi i u spisu "O duši":
Ovo shvatanje je izazvalo posebno žive rasprave, pa je Miltijad napisao spis kojim dokazuje da prorok ne govori u ekstazi. Antimontanisti su dokazivali da pravi prorok uopće ne govori u besvijesti, nego u parakolouthesis, stanju koje mu ne oduzima uporabu njegovih osjetila. Oni su poredili esktatičko stanje montanista sa analognim pojavama kod pagana.
Mučeništvo
Montanisti su, u skladu sa svojom eshatologijom, inzistirali na aktivnoj spremnosti na mučeništvo. Oni nisu odobravali da se kršćanin skloni za vrijeme progona i tako izbjegne mučeništvu. Prihvatanje mučeništva je povezano sa odbijanjem uklapanja u tadašnje društvo i državu. "Novo proroštvo" se svjesno isključivalo iz društva; bio je to svojevrstan bijeg od svijeta, uzdržavanje od svega što je u svijetu, želja za očuvati se čistim od svijeta, u očekivanju Božjeg kraljevstva.
Tertulijan je nakon što se priključio montanistima napisao je spis "O bijegu u vrijeme progona" u kojem je osudio izbjegavanje progona i prilike za mučeništvo. I u spisu "O idololatriji" iz 211/212. takođe zastupa takav stav:
Daniélou smatra da je proturimsko zaoštravanje montanista i traženje mučeništva predstavljalo »opasnu prijetnju miru Crkve«. Crkvene vlasti nisu odobravale postupke kršćana kojima su mogli izazvati državne vlasti, već su imali »realističniji« pristup, išli su na sporazumijevanje s vlastima, posebno u vrijeme Severovaca. Daniélou smatra mogućim da razbuktavanje progona pod severovskom dinastijom treba velikim dijelom pripisati razbuktavanju apokaliptičkog gibanja među kršćanima, u čemu su se posebno isticali montanisti, i ukazuje na činjenicu da nemamo podataka »da su u toj periodi bili općenito uznemirivani biskupi«.
Eshatologija
Eshatološko iščekivanje je isprva bilo temeljni element pokreta. Jedno od posljednjih Maksimilinih proroštava glasi da poslije nje više neće biti proroka: nastupit će kraj sveta. Očekivanje »nebeskog Jeruzalema« je bilo u vezi s maloazijskim hilijastičkim očekivanjima i apokaliptikom koja je u to vrijeme još bila živa u ranom kršćanstvu. Montanisti su posebno cenili Ivanovo Evanđelje i Ivanovu Apokalipsu, odakle i dolazi pojam »novog Jeruzalema«. Pokret je već od samog početka morao sadržavati i poziv na hitno obraćenje, pa s tim u vezi i moralni rigorizam.
Početni montanizam je, očito u vezi s neposrednim eshatološkim iščekivanjima, preporučivao i uzdržavanje od braka.
Vreme duha
Teško je reći je li učenje o vremenu Duha, kao o trećem vremenu, bilo u montanizmu prisutno odmah od početka, ali se vremenom iskristaliziralo. Misao o vremenu Duha, kao o trećem vremenu, poslije vremena Oca i poslije vremena Sina, je od golemog značenja za kršćansko poimanje povijesti spasenja. Tertulijan je zacrtao temeljne obrise za to shvaćanje. On polazi od načela da se ništa ne zbiva »sine aetate«, i da sve treba vremena. To načelo pronalazi u prirodi, što mu služi kao usporedba za razvitak u području Božje pravednosti (iustitia):
Tako se u montanizmu učvrstila ideja o tri epohe čovječanstva: Oca (Stari Zavjet), Sina (vrijeme ustanovljenja Crkve) i Duha (Parakleta), koje je njihovo vreme. Sličnu je ideju u Srednjem vijeku iznio opat Joakim de Fiore (1145—1202), a na to se oslanjao i pokret spiritualaca u XII i XIII stoljeću. Slične ideje u moderno doba otkrivaju se kod nekih velikih književnika (George Sand, Dostojevski, posebno Mereškovski).
Crkveni purizam
Osobita je značajka montanizma eklezialni purizam, shvaćanje po kojem u Crkvi nema mjesta za grešnike. Ogleda se u naučavanju da se veliki grijesi učinjeni poslije krštenja ne mogu oprostiti u Crkvi, što znači zabacivanje mogućnosti pokore za velike grijehe. To shvaćanje počinje od prvih dana montanističkog pokreta, kako nam svjedoči jedan Montanov »oraculum«:
Tertulijan se žestoko obara na edikt jednoga biskupa, najvjerojatnije Agripina Kartaškog, koji otpušta grijehe preljuba i bluda onima koji obave pokoru. Rasprava se kreće prvenstveno oko preljuba, ali Tertulijan jasno govori i o drugim grijesima, naročito o grijehu otpada od Boga i o ubistvu. On razlikuje dvije vrste grijeha: oprostive koje naziva i lakšima, i neoprostive koje označuje i kao teže (čovjekoubojstvo, idolopoklonstvo, prijevara, nijekanje, bogohulstvo, preljub, blud i slično). Oprostivi gresi su protiv čovjeka, a neoprostivi protiv Boga, budući da su oskvrnuća hrama Božjega. Svi se grijesi, pa i neoprostivi, opraštaju krštenjem. Ali krštenim hrišćanima nema oproštenja za neoprostive grijehe, i ne mogu biti primljeni nazad u crkveno zajedništvo. No, svi moraju činiti pokoru, samo što grešnici s neoprostivim grijesima ne mogu dobiti oproštenje od Crkve, nego svoje oproštenje moraju očekivati samo od Boga.
Tako se montanistička zajednica ukazuje kao »Crkva čistih«: u zajedništvu mogu imati udjela samo oni koji su sačuvali čistotu, ne okaljavši se nikada, otkad su kršteni, teškim grijehom. Boreći se protiv davanja crkvenog zajedništva grešnicima koji su se podvrgli određenoj pokori, Tertulijan ocrtava temeljne obrise montanističkog pojma Crkve, tj. montanističku ekleziologiju. Biskupi mogu opraštati samo oprostive grijehe. Opraštanje grijeha protiv Boga pripada samo Bogu, ona ne pripada biskupima, njima pripada samo upravljanje crkvenom zajednicom. Biskupi su u ruke dobili samo disciplinu, a nisu dobili moć ili vlast (potestas). Prava moć je ustvari duh, jer Duh je Bog. (De pudic. 21, 1). Onaj kroz kojega progovara sam Bog, to je prorok. Prorok može oprostiti grijehe, ali je onda sam Bog koji oprašta, budući da prorok govori u ekstazi. Stoga, opraštanje velikih grijeha u Crkvi ne može biti redovita i institucionalizirana pojava, budući da je proroštvo individualni dar.
Spisi
Pretpostavlja se da Priscila, Maksimilija i Montan nisu ništa pisali, već samo propovedali. Ipak su vrlo rano njihova proroštva sabrana u zbirke. Hipolit govori o njihovim »bezbrojnim knjigama«, što se verovatno odnosi na zbirke proroštva (oracula). Rimski prezbiter Gaj ih napada zbog drskosti što su stvarali »nova Pisma«: očito je riječ o zbirkama proroštva koja su učenici stavljali uz kanonske spise. Od »Oracula« je sačuvano samo nešto kod starih pisaca.
Poznat je jedan od montanističkih pisaca, Asterius Urbanus, koji je sakupljao uglavnom proroštava Maksimilina. Takođe je poznat odgovor koji je napisan na Miltijadov spis protiv montanista. Spis je obrađivao problem naravi proroštva kao čovjekova čina, tj. da prorok govori u »ekstazi« (izvan sebe, nesvjestan što govori). Themison, vođa frigijskih montanista u vrijeme Maksimile, napisao je po uzoru na apostole »katoličku« poslanicu, tj. pismo upravljeno svim kršćanima. Početkom III stoljeća djelovao je u Rimu montanistički pisac Proklo, s kojim se ponosi Tertulijan, a spominje ga i protivnik Gaj.
Poznato je također da su postojali i montanistički »Psalmi«, koji su se pjevali u njihovim zajednicama.
Najveći je montanistički pisac Tertulijan. Velik je dio njegovih spisa sačuvan.
Bournel
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 250 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,7 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 100 metara (maksimalnoj 161 m, a minimalnoj 72 m).
Stazione Fossanova, Latina
Stazione Fossanova je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Alec Baldwin
Aleksander Ri Boldvin III (Njujork, 3. aprila 1958. - ) je američki filmski glumac, poznat kao najstariji od četvero braće Boldvin. Karijeru je započeo 1980-ih nastupima u televizijskim sapunicama, da bi krajem decenije dobio nekoliko zapaženih glavnih uloga u holivudskim filmovima. Od početka 2000-ih nastupa uglavnom u karakternim ulogama, ali je na televiziji doživeo veliki uspeh ulogom Džeka Donegija u popularnom sitkomu 30 Rock.
Osim po glumi, Boldvin je poznat i po braku sa Kim Besinger, za koju se venčao 1990. godine i sa kojom je imao kćer Ajerlend, rođenu 1995. Brak je završen sa razvodom 2001. godine.
Boldvin je takođe poznat i po političkom aktivizmu - promoviranju vegetarijanstva, prava životinja, ali i fanatičnoj odanosti Demokratskoj stranci, koja se ponekad iskazivala i kroz neodmerene izjave. Kao arhetip holivudskog levičara, Boldvin je postao predmetom satire u filmu Team America: World Police 2004. godine.
14. 5.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
14. maj/svibanj (14. 5.) je 134. dan godine po gregorijanskom kalendaru (135. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 231 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Zona Artigianale, Verbano-Cusio-Ossola
Zona Artigianale je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Sky Office Tower
Sky Office Tower poslovni je neboder u glavnom gradu Republike Hrvatske Zagrebu. Nalazi se na zapadnom ulazu u grad, nedaleko od križanja Zagrebačke ceste i Zagrebačke avenije, u gradskom naselju Rudeš.
Gradnja
mini|lijevo|Neboder u izgradnji Radovi su započeli 21. kolovoza 2007, a završeni su 2012. godine. Troškovi izgradnje iznosili su 76 milijuna eura.
Tehničke karakteristike
Iako je prvotno trebao imati 29 katova i 108 metara visine, objekt je zbog nepovoljne gospodarske situacije izgrađen kao dvostruki toranj od 22 kata, koji su međusobno povezani između 2. i 15. kata. Visina zgrade iznosi 81 metar. Ukupna korisna površina objekta iznosi 71.897 četvornih metara. Osigurano je čak 706 parkirnih mjesta, od čega 659 u podzemnim garažama, koje se prostiru na nekoliko podzemnih etaža, te 47 vanjskih.
To je prvi objekt takve vrste u Hrvatskoj. Konceptom površinskog grijanja i hlađenja, ventilacije i kontrole vlažnosti svrstava se uz bok objekata u Europi i svijetu koji su izgrađeni u skladu s najstrožijim toplinskim normama te pružaju korisnicima najveću toplinsku udobnost i štede energiju i čuvaju okoliš.
Metil tiocijanat
Metil tiocijanat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 73,117 Da.
Opština Prijepolje
Prijepoljski kraj se nalazi u jugozapadnom delu Srbije površine 827 km² na prostoru srednjeg Polimlja između 43°09'25 i 43°29'42 severne geografske širine i 19°27'00 i 19°53'45 istočne geografske dužine. Prosečna nadmorska visina područja je iznad 1200 m, što ukazuje da se radi o brdsko planinskom kraju, čija je najviša tačka vrh planine Jadovnik (Katunić) sa 1734 m, a najniža na ušću Mileševke u Lim na 440 m nadmorske visine. Prijepolje preseca dolina Lima pravcem jugoistok - severozapad, sa kojom se povezuje veći broj manjih reka. Na dodiru reka Lima i Mileševke, sa njihove desne strane, na prostorima rečnih terasa i aluvijalnih ravni razvilo se staro Prijepolje. Prijepolje i njegova okolina su aktivno povezani sa susednim mestima Crne Gore i Srbije. Južno od Prijepolja, dolinom Lima put ide prema Bijelom Polju, udaljenom oko 55 km i dalje Mojkovcu, Kolašinu, Podgorici i Baru, a severno od Prijepolja prema Bistrici udaljenoj 10 km, gde se put račva u dva smera, jedan prema Novoj Varoši udaljenoj od Prijepolja oko 27 km i drugi prema Priboju udaljenom oko 30 km, koji dalje preko planine Zlatibor ide prema Užicu, Požegi, Kosijeriću, Valjevu, Beogradu i drugim mestima. Zapadno od Prijepolja put vodi dolinom Seljašnice preko planinske visoravni Jabuke prema Pljevljima udaljenim oko 30 km, a istočno od Prijepolja dolinom Mileševke i planine Jadovnik prema Sjenici, udaljenoj oko 30 km i dalje prema Novom Pazaru, Prištini i Skoplju...
Geografski položaj
Prijepolje se smestilo na dodiru maritimnih i kontinentalnih vazdušnih masa. Od mora je vazdušnom linijom udaljeno 140 km, a od Panonske nizije 160 km. Međutim, između Jadranskog mora i Panonske nizije isprečili su se visoki planinski venci čija visina mestimično prelazi i preko 2500 m. Oni sprečavaju dublje prodiranje kontinentalnih i maritimnih uticaja na prostoru prijepoljskog kraja. Stoga se Prijepolje može ubrajati u gradove sa umerenom - kontinentalnom klimom koja je znatno modifikovana reljefnim uticajem. Središnja godišna temperatura je oko 9,3 °C. Srednje najniže temperature vazduha su u januaru oko -2,8 °C, dok su srednje najviše u julu sa oko 19,1 °C. Srednja godišnja količina atmosferskih padavina u Prijepolju iznosi oko 789,5 mm/m² površine. Međutim, za vegetaciju je mnogo značajniji raspored kiša po mesecima, intezitetu i gustini padavina. Najveća količina padavina se izluči tokom leta i jeseni a najmanja tokom zime i proleća... Lim je najveća reka Prijepoljskog kraja te su svi manji vodeni tokovi upravljeni prema njemu. On ima odlike kompozitne doline jer se u njoj između Bijelopoljske i Pribojske kotline, naizmenično smenjuju klisure sa rečnim proširenjima - kotlinama. Sa leve strane u Lim se ulivaju Gostunska, Slatinska, Komaranska reka, Gračanica, Mioska, Ratajska, Seljašnica i Ljupča a s desne Grobljanska, Stranjanska, Dubočica, Kruševica, Ribnjak, Zebuđa, Mileševka i Bistrica. Najveći broj istih ima bujični karakter ...
Manchester, Connecticut
Mančester je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Konektikat.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 30.577, što je 18 (-0,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Opera b.b. Zagreb
Opera b.b. Zagreb je prvo komorno operno kazalište u Hrvatskoj koje djeluje od 2006. godine s ciljem promocije operne umjetnosti u Hrvatskoj i izvan nje. Opera b.b. Zagreb surađuje s kazalištima u Varaždinu, Karlovcu, Poreču, te sa Pulskim Istarskim narodnim kazalištem kao koproducentom, također je 2009. godine uspostavila prvu međunarodnu koprodukciju i to s teatrom Madlenianum iz Beograda, a to je bila ujedno i prva ozbiljnija kazališna koprodukcija na ovim prostorima nakon ratnih zbivanja.
Osnivač i umjetnički voditelj je operni pjevač Ronald Braus, a šef dirigent je maestro Vladimir Kranjčević.
Cikloalkin
120px|frame|Ciklooktin:najmanji cikloalkin koji se može izolovati
U organskoj hemiji, cikloalkin je ciklični analog alkina. Cikloalkini se sastoje od zatvorenog prstena ugljenikovih atoma koji sadrži jednu ili više trostrukih veza. Cikloalkini imaju opštu formulu Cn H 2n-4 Usled linearne prirode C-CΞC-C alkinske grupe, cikloalkini su obično visoko napregnuti i mogu da postoje kada je broj ugljenikovih atoma u prstenu dovoljno veliki da omogući neophodnu fleksibilnost za geometriju prstena. Konsekventno, ciklooktin (C8H12) je najmanji cikloalkin koji se može izolovati i čuvati kao stabilno jedinjenje. Uprkos tome, manji cikloalkini se mogu formirati i zarobiti u podesnom reagensu.
Sinteza
Cikloalkini se mogu proizvesti putem reakcija β-eliminacije sa analogno supstituisanih cikloalkena. Alternativno, oni se mogu proizvesti putem ekspanzije prstena cikličnih alkilidin karbena.
Logička konjunkcija
Obilježavanje
Logička konjunkcija kao operacija se obično naziva logičkim „i“, jer predstavlja analogiju sa govornim veznikom „i“. Na primjer, ako se kaže „Učiću matematiku ako budem odmoran i ako budem imao vremena“, to znači da će se učenje obaviti samo ukoliko se ispune oba uslova — ako bilo koji od uslova bude netačan ili oba budu netačna, učenje se neće obaviti.
U matematičkoj logici, logička konjunkcija se označava simbolom \land, pa se konjunkcija elemenata p i q obilježava na slijedeći način:
p \land q
Istinitosna tablica
Logičko „i“ se kao operacija najlakše i najpraktičnije definiše pomoću istinitosne tablice. Naime, u tablici se definiše rezultat operacije za sve kombinacije operanada. Pošto je operacija binarna (ima samo dva operanda), a operandi su logičke vrijednosti (tačno ili netačno), istinitosna tablica je kratka i lako razumljiva:
Osobine
Operacija konjunkcije ima slijedeće matematičke osobine: 1. Rezultat je isti bez obzira da li konjugujemo a sa b ili b sa a, tj. nije bitan raspored operanada: 2. Ako imamo više elemenata koje konjugujemo, rezultat je isti bez obzira na redoslijed izvršavanja konjugacije. Drugim riječima, nije bitno da li prvo konjugujemo prvi sa drugim, a onda rezultat sa trećim, ili prvo npr. drugi sa trećim, pa rezultat sa prvim: 3. Ako se jedan element p konjuguje sa nekim složenim elementom koji predstavlja disjunkciju drugih elemenata, tada se element p može prvo konjugovati sa svakim od njih posebno, a onda nad ta dva rezultata izvršiti disjunkciju. Ista situacija važi i ako je složeni operand konjunkcija. Drugim riječima, važe slijedeće formule: 4. Bilo koji element, kad se konjuguje sa samim sobom, daje vrijednost koju ima i sam: 5. Na kraju, logička konjugacija je i monotona funkcija u odnosu na relaciju logičke implikacije:
Programiranje
Konjunkcija se u programiranju koristi kao operator koji učestvuje u formiranju složenih uslova koji moraju biti zadovoljeni da bi se određena radnja obavila (grananje) ili ponavljala (petlja). Na primjer, može se napisati „ako je broj prost I ako je veći od 10, ispiši ga na ekran“. U različitim programskim jezicima se koriste različite oznake za konjugaciju, pa se npr. u programskom jeziku -{C}- koristi oznaka, u Paskalu engleska riječ -{AND}- (što na srpskom znači „i“), itd. Slijedi programski kod za spomenuti primjer, pod pretpostavkom da je definisana funkcija :
Pored toga, konjugacija se koristi i u radu sa bitovima koji grade memorijske lokacije; bit sa vrijednošću  se posmatra kao logička vrijednost „tačno“ (⊤) a bit sa vrijednošću   se posmatra kao logička vrijednost „netačno“ (⊥), a rezultat operacije je broj koji je sačinjen od bitova koji predstavljaju rezultate konjugacije svih odgovarajućih bitova operanada. Tada se u -{C}--u koristi operator, a iako u standardnom Paskalu ne postoji ovaj operator, razna proširenja ga definišu i označavaju isto kao i obični operator -{AND}-. Tako, ako imamo brojeve  i , rezultat njihove binarne konjugacije je slijedeći:
Baze podataka
U bazama podataka, konjunkcija se često koristi kao operator koji učestvuje u građenju izraza koji određuje podatke na koje se određena naredba odnosi. Tako, ako želimo da obrišemo nevaljane podatke koji su stariji od 7 dana, imaćemo uslov „da su valjani I da su stariji od 7 dana“. S obzirom da većina današnjih baza podataka radi po -{SQL}- standardu, operator konjugacije se uglavnom obilježava engleskom riječju -{AND}-, pri čemu određeni serveri zahtijevaju i da ta riječ bude napisana velikim slovima.
Porijeklo riječi
Riječ „konjunkcija“ je nastala od latinske riječi „-{coniunctio, coniunctionis, f.}-“, što znači „spoj“, „ujedinjenje“ (kao što u srpskom jeziku veznik „i“ sastavlja — „element i element“). Bitno je primijetiti da se u srpskom jeziku slova „n“ i „j“ nisu spojila u „nj“, pa je nepravilno reći i napisati „konjunkcija“.
Druga zemaljska konferencija KPJ
Druga zemaljska konferencija Komunističke partije Jugoslavije održana je od 9. do 12. maja 1923. godine u Beču.
Druga konferencija KPJ protekla je u znaku pobede „levice" i izbora Triše Kaclerovića za sekretara.
Rad Konferencije
minijatura|185px|[[Triša Kaclerović, izabran na konferenciji za sekretara.]] Konferencija je protekla u duhu oštre rasprave o uzrocima sukobljavanja između većine u partijskom rukovodstvu na čelu sa Simom Markovićem i partijske manjine, koja je glavnu smetnju za organizaciono jačanje KPJ videla u oportunizmu rukovodstva. U analizi dotadašnjeg razvoja jugoslovenskog komunističkog pokreta polazilo se od ocena Četvrtog kongresa Kominterne i na toj osnovi pokrenuti su idejni problemi i bitna pitanja sadržaja i strategije KPJ.
Na Konferenciji je prevladalo ubeđenje da su uzroci nacionalnih sukoba u Kraljevini SHS državni centralizam i hegemonija srpske buržoazije, konkuretnska borba nacionalnih buržoazija u ekonomskoj sferi, te nezadovoljstvo svih društvenih klasa svojim ekonomskim i socijalnim položajem. Kao i na Prvoj zemaljskoj konferenciji, u osnovui partijske politike postavljena je borba protiv hegemonije srpske buržoazije i državnog centralizma. Odbacujući mogućnost rešavanja nacionalnog pitanja u okvoru buržoaskog poretka, Konferencija se nije bavila pitanjima akcionog programa u toj oblasti, osim što je, u duhu stavova Trećeg i Četvrtog kongresa Kominterne o spajanju oslobodilačke borbe nacionalno ugnjetenih i klasno eksploatisanih, istaknut zahtev da Komunistička partija preuzme rukovodeću ulogu u toj oslobodilačkoj borbi.
Na Konferenciji je ocenjeno da je zanemaren rad na selu i zaključeno da se pripremi agrarni program KPJ i upute za rad komunista na selu polazeći od zahteva za radikalno rešenje agrarnog pitanja u korist seljaka bezemljaša. Zaključeno je da se provede odluka Prve zemaljske konferencije KPJ o stvaranju komunističkih frakcija (aktiva) u sindikatima, da se osnuju klasna radnička kulturna i sportska društva, proširuje uticaj u svim radničkim organizacijama i ostalo.
Na Konferenciji su u Centralno partijsko veće bili izabrani Triša Kaclerović, Vasilije Srzentić, Đuro Đaković, Đuro Cvijić, Jakob Žorga, Sima Miljuš i Jožef Hermal.
Posledice
Posle Druge zemljaljske konferencije KPJ, još su se jasnije očitovali različiti pogledi na ključna pitanja politike KPJ, organizaciono, seljačko i sindikalno. Razmimoilaženja su se produbila do tog stepena da se jasno ocrtala granica između leve i desne frakcije u KPJ.
Anija Kornificija Faustina Mlađa
Anija Kornificija Faustina Mlađa (Annia Cornificia Faustina Minor, 160 - 212) bila je rimska princeza, najpoznatija kao kćer cara Marka Aurelija, odnosno sestra carice Lucile i cara Komoda.
Rodila se kao kćer Marka Aurelija i njegove supruge Faustine Mlađe. Kasnije se udala za Marka Petronija Suru Mamertina, političara iz Afrike. Za vrijeme Komodove vladavine, u periodu 190-192, je Komod naredio pogubljenje njenog muža i sina, te muževe porodice. Kornificija je preživjela. Za vrijem kratkotrajne vladavine cara Pertinaksa 193. je s njime održavala ljubavnu vezu. Poslije se udala za plemića Lucija Didija Marina.
Loser (pjesma)
Loser se može odnositi na:
161
Godina 161. (CLXI) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Cezara i Aurelija (ili, rjeđe, godina 914. Ab urbe condita). Oznaka 161. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Nagrada Galerije Forum
Nagrada Galerije Forum je hrvatska likovna nagrada Galerije Forum koja djeluje pri KIC-u.
Utemeljena je 2001. godine. Dodjeljuje ju se godišnje likovnom stvaratelju za uspješno realiziranu samostalnu izložbu u prethodnoj godini. Tom se Nagradom također želi promicati one likovne vrijednosti koje Galerija koncepcijski i provodi u svojemu prostoru.
Nagradu čine pisani dokument te 10.000 kuna.
Radio-televizija Republike Srpske
Radio-televizija Republike Srpske (RTRS) predstavlja javni medijski servis Republike Srpske i Bosne i Hercegovine.
U sastavu Javnog preduzeća Radio-televizija Republike Srpske, djeluju Televizija Republike Srpske i Radio Republike Srpske. Sjedište RTRS se nalazi u RTV domu Republike Srpske na Trgu Republike Srpske u Banjoj Luci.
Istorija
Televizija Republike Srpske je počela sa radom 19. aprila 1992. godine kada je emitovan prvi Dnevnik iz banjalučkog studija. Kanal S iz tadašnjeg Srpskog Sarajeva počinje emitovanje programa 6. maja 1992. godine kada je emitovan prvi Dnevnik iz srpskosarajevskog studija, sve do 31. decembra 1993. godine kada je uspostavljen zajednički sistem prenosa i emitovanja programa Srpske radio-televizije. Naziv Srpska radio-televizija (SRT) ostaje u upotrebi sve do 1999. godine, nakon čega RTRS dobija ovaj današnji naziv, JP Radio-televizija Republike Srpske.
Zvanično je osnovana kao javni servis Odlukom Narodne Skupštine Republike Srpske 30. decebra 1993. godine sa sedištem u Banjoj Luci. Osnivač Radio-televizije Republike Srpske je Republika Srpska. Prvi glavni i odgovorni urednik RTRS je bio Ilija Guzina. Do preseljenja u RTV dom Republike Srpske 2010, sjedište se nalazilo u Ulici kralja Petra I Karađorđevića 129 u Banjoj Luci.
Program
Ova medijska kuća emituje jedan televizijski i jedan radijski program, a u planu je pokretanje još dva televizijska kanala: RTRS Info i RTRS Muzika, od kojih će se drugi emitovati u visokoj definiciji. Od juna 2007. godine RTRS je dostupan i preko satelita.
Pokrivenost TV signala
Program Televizije Republike Srpske mogu da prate gledaoci u cijeloj Republici Srpskoj, dijelu Srbije i Crne Gore, jednom dijelu susjedne Federacije BiH, i dijelu Hrvatske. Od 03.03 2013god ovaj program se moze pratiti i na satelitu w2 eutelsat 16" na frekvenciji 11262mhz H 30000Ks/s.
Informativno-tehnički centri
Studio Banja Luka, Studio Istočno Sarajevo, Bijeljina, Prijedor, Trebinje i Brčko. Predstavništvo RTRS Beograd.
Redakcije
Program Televizije Republike Srpske pripremaju četiri redakcije:
Organizacija
Generalni direktor Radio-televizije Republike Srpske je Dragan Davidović. Prethodni direktori RTRS su bili Anđelko Kozomora, Vojo Kuprešanin i Radomir Pašić.
Aureus
Aureus je bio starorimski zlatni novac. Iznosio je 1/40 rimske funte te je imao obaveznu težinu od 8,18 grama. Dok je čistoća njegova zlata ostala besprijekorna, težina je bila podvrgnuta smanjenjima, tako da je na početku Dioklecijanove vlade iznosio 1/70 rimske funte i bio težak 4,67 grama.
Muzički biennale Zagreb
Muzički biennale Zagreb je hrvatski festival suvremene glazbe međunarodnog karaktera.
Prvi put se je održao 1961. godine. Osnovao ga je Milko Kelemen.
Sadržajem je MBZ posvećen novoj glazbi. Pod time se obuhvaća klasična djela suvremene glazbe, ali i noviji uradci. Pri tome nisu ograničeni samo na glazbu.
Raspon obuhvaća simfonijske orkestre, jazz, komornu glazbu, eksperimentalni glazbeni teatar, suvremeni ples, elektroničku glazbu, alternativnu glazbu i druge.
Etray (Du)
Etre je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Du koja pripada prefekturi Bezanson.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 132 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 720 metara (maksimalnoj 759 m, a minimalnoj 623 m).
JAARS, North Carolina
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 597, što je 237 (65,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
2C-YN
2C-YN je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 205,253 Da.
1950. na televiziji
thumb|Logo Desilu Productions, jedna od prvih važnijih kompanija za televizijsku produkciju, osnovana 1950. godine.
Sotto Anzaven, Belluno
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
MTV Makes Me Want to Smoke Crack
"MTV Makes Me Want to Smoke Crack" je prva službena singlica koju je izdao američki pjevač Beck. Izdao ju je Flipside Records, te predstavlja prvu od četiri pjesme na singlici od 7 inča koju na kojoj je Beck nastupao s Beanom, grupom čiji je vođa bio njegov prijatelj Steve Moramarco. Beck je za singlicu napisao "MTV..." i drugu pjesmu "To See That Woman of Mine".
Prema članku u listu The Independent, Beck je pjesmu napisao krajem 1992. godine, u doba kada je duboko nezadovoljan svojim životom. Tada je radio u videoteci i osjećao prezir prema svojim kolegama, koji su prema njegovim riječima nastojali "imitirati sitcom." Beck u pjesmi uspoređuje sliku svijeta koju pruža MTV a u kome je "sve savršeno i sve sjajno" s prozaičnim životom osoba koju u tu sliku vjeruju.
"MTV..." se kasnije pojavio kao druga pjesma na singlici "Loser". Na toj verziji je Beck koristio klavir.
Radiotelevizija Tuzlanskog kantona
Radiotelevizija Tuzlanskog kantona ili RTVTK je regionalna TV stanica u BiH sa sjedištem u Tuzli.
Aluminijum hidroksid
Aluminijum hidroksid, molekulska formula - Al(OH)3, je najstabilnije jedinjenje aluminijuma pod normalnim uslovima. Može se naći u prirodi u obliku rude gipsit. Veoma je sličan sa hidroksidom aluminijum oksida, AlO(OH), i aluminijum oksidom, Al2O3, od kojih se razlikuje samo po količini vode. Ova tri elementa zajedno čine osnove rude, boksita. Sa kiselinama gradi Al(OH)2+ katjone. Aluminijum hidroksid se sastoji od jednog atoma aluminijuma i od tri OH- grupe
Može se naći napisan i u obliku Al2O3.xH2O.
Aluminijum hidroksid je amfoterno jedinjenje.
Soli sa anjonom Al(OH)4- (slično kao i soli AlO2-) se ponekad nazivaju aluminati.
Masserie, Chieti
Masserie je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Metil trifluorometansulfonat
Metil trifluorometansulfonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 164,104 Da.
Teatar.hr Nagrada Publike
Teatar.hr Nagrada Publike godišnja je nagrada za postignuća u izvedbenim umjetnostima koju slijedom glasova svojih čitatelja dodjeljuje redakcija portala Teatar.hr. Nagrada je ustanovljena 2012. i dodjeljuje se jednom godišnje. Za nagradu konkuriraju predstave premijerno izvedene u razdoblju od 1. 9. prethodne do 31. 8. tekuće godine, kojima je producent ili jedan od koproducenta samostalni umjetnik ili pravni subjekt upisan u Očevidnik kazališta Ministarstva kulture, osim u slučajevima kad je riječ o plesnim skupinama i festivalima, koji u skladu sa ZOK-om ne moraju biti upisani u očevidnik.
Nagrada Publike 2013.
Druga Teatar.hr Nagrada Publike održala se 20. 11. u Tvornici. Voditelji dodjele bili su kazališni redatelj Miran Kurspahić i glumica Nina Violić. Više od 30.000 glasova odlučilo je o pobjednicima. Umjetnički voditelji dodjele bili su Nora Krstulović i Vedran Peternel. Kao glazbeni gosti nastupili su brojne glumice i glumci kao što su Mislav Čavajda, Ivan Đuričić, Hana Hegedušić, Nataša Janjić Lokas, Ivana Rushaidat i brojni drugi.
Nagrada Publike 2014.
Treća Teatar.hr Nagrada Publike održala se 22. 11. 2014. u Tvornici kulture i dodjela je ujedno bila proslava 15. rođendana najstarijeg domaćeg portala u kulturi (Teatra.hr). Za laureate u 10 kategorija i dva kruga glasanja pristigao je čak 80.761 glas, dvostruko više nego u izboru 2013., a po prvi put jedna od kategorija postala je regionalna.
Susret profesionalnih kazališta za djecu i mlade
Susreti profesionalnih kazališta za djecu i mlade su kazališna manifestacija koja se održava jednom godišnje.