cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Turinah
Javnost je za nju prvi put čula nakon što je 2010. u Indoneziji proveden popis stanovništva. Tada je popisivačima kao svoj datum rođenja navela 7. jun 1853. godine. Svoje navode, međutim, nije mogla potvrditi dokumentima, što je objasnila time da ih je 1965. uništila kako bi zaštitila svoj život za vreme tadašnjih masovnih antikomunističkih pokolja. Prema navodima medija, Turina ima izvrsno pamćenje, dobar vid i nema problema sa sluhom, te i dalje radi po kući. Novinari su takođe istakli da tečno govori holandski jezik, što je prilična retkost u današnjoj Indoneziji, a što sugeriše da je barem najranije godine života provela pod holandskom vlašću, okončanom 1940-ih.
Galiotti, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 63 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Samara
Samara je grad u Rusiji i administrativni centar Samarske oblasti. Nalazi se na ušću reke Samare u Volgu. Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 1.164.896 stanovnika. Aglomeracija Samara-Toljati-Sizran u Samarskoj oblasti ima više od tri miliona stanovnika.
Grad je osnovan 1586. Od 1935. do 1991. nosio je ime Kujbišev po Valerijanu Kujbiševu, sovjetskom političaru. U vreme Drugog svetskog rata bio je rezervna prestonica Sovjetskog Saveza nakon što su Nemci ugrozili Moskvu.
Stanovništvo
Prema preliminarnim podacima sa popisa, u gradu je 2010. živelo 1.164.896 stanovnika, 7.016 (0,61%) više nego 2002.
mini|desno|Pozorište u Samari
Opština Múzquiz, Coahuila
Múzquiz je opština u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1322 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Rosse, Modena
Rosse je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Rincón Mango, Ocosingo
Rincón Mango je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Yann Genty
Za reprezentaciju je debitirao 2019. godine u dobi od 37 godina. Sudjelovao je na Svjetskom prvenstvu 2021. godine, a na odgođenim Olimpijskim igrama 2020. osvojio je zlatnu medalju.
Richard Bach
U septembru 2012. je teško ozlijeđen kada se njegov avion srušio na New York, trinaestero ljudi je poginulo a osmero je lakše ozlijeđeno.
Češme-Ali (Raj)
mini|desno|250px| [[Fontana Češme-Ali ]]
Češme-Ali (perz. چشمه‌علی, dosl. Alijeva česma) je arheološko nalazište u iranskom gradu Raju, odnosno južnom predjelu modernog Teherana. Na lokalitetu je pronađena keramika iz neolitika od velike važnosti za istraživanje prahistorije Iranske visoravni, dok ostale znamenitosti uključuju ostatke starovjekovne građevine iz partskog perioda odnosno srednjovjekovnog islamskog grada, te veliki reljef iz kadžarskog perioda.
Geografija
mini|desno|250px| [[Panorama Češme-Alija i suvremenog Raja; suvremena predgrađa prožimaju drevno nalazište ]] Prirodni izvor nalazi se na južnoj strani granitnog brežuljka koji se u odnosu na okolicu izdiže 15-ak metara, a proteže se oko 400 m u smjeru istok-zapad. Lokacija koja obuhvaća izvor, uzvisinu i užu okolicu nalazi se na sjeveru drevnog Raja, odnosno na jugoistoku modernog Teherana. Od susjedne uzvisine Kuh-e Safaije i tvrđave Raškan udaljen je oko 300 m prema sjeverozapadu, a nadmorska visina podnožja iznosi oko 1070 m. Glavni faktori koji su uvjetovali naseljavanje Češme-Alija još u prahistoriji bili su stalnost pitke vode, okolna plodna polja, povoljna topografija za obranu, te prije svega smještaj na pouzdanom historijskom putu uz Alborz koji je igrao veliku ulogu prilikom ljudskih migracija u Jugozapadnoj Aziji.
Arheologija
Češme-Ali u arheološkim publikacijama prvi se put ozbiljnije pojavljuje 1942. godine kada D. E. McCown objavljuje pregled prahistorijske kronologije Irana. Narednih pola vijeka istraživanje Češme-Alija uglavnom je bilo ograničeno na katalogizaciju pronađenog materijala odnosno utvrđivanje veza s Tape-Hesarom i Tape-Sialkom. Koncem 1990-ih godina, iranski arheolog H. Fazeli provodi nova iskopavanja na lokaciji, no u znatno manjoj mjeri u odnosu na Schmidta s obzirom da su većinu rubnih dijelova lokaliteta progutala suvremena predgrađa. Nakon stečenog doktorata na Univerzitetu u Teheranu, Fazeli tijekom 2000-ih pokreće plodnu suradnju s britanskim, australskim i američkim arheolozima čime se ostvaruje komparativan uvid u materijale pohranjene u Teheranu i Pennsylvaniji, te objavljuju nove sinteze o Češme-Aliju.
Neolitik
mini|desno|250px| Tlocrtna skica Češme-Alija Neolitička nalazišta iz 6. milenijuma pne. nad izvorom Češme-Ali otkrivena su još 1930-ih godina pod vodstvom E. F. Schmidta. D. E. McCown dijeli prahistorijski arheološki materijal s Češme-Alija u dvije skupine − IA (donji i gornji) i IB, te poistovjećuje kronologiju potonje sa I.-III. periodom Tape-Sialka (5500. − 4000. pne.). Temeljem novih komparativnih istraživanja Tape-Zagea i Tepe-Gabristana kod Kazvina, arheolog J. Madžidzade revidirao je kronologiju središnje Iranske visoravni i podijelio je na arhaično, rano, srednje i novi visoravanski period. Na takvoj osnovi Češme-Ali IA može se klasificirati u rano visoravansko, odnosno Češme-Ali IB u srednji visoravanski period.
Umjetnička i tehnološka dostignuća prahistorijskih stanovnika Češme-Alija očituju se u lončarstvu. U početku su izrađivali mekanu keramiku s dodacima slame, obično poliranu i ukrašenu jednostavnim geometrijskim motivima. Crveni oblici ove keramike također su rađeni, no počeli su prevladavati u kasnijem periodu. Druga, finija vrsta crvene keramike bila je ona s pijeskom, a njegova polirana površina ukrašena je crnom bojom. Sve navedene vrste keramike oblikovane su ručno, bez upotrebe lončarskog kola. Slamnata keramika kasnije se razvila u tzv. klasičnu češme-alijsku keramiku s jasnim crvenkasto-narančastim tijelom, obloženu premazom, često i poliranu odnosno u potpunosti obojenu u crno ili tamno smeđe. Osim geometrijskih motiva, na keramici se pojavljuju i prikazi biljaka, dugonogih ptica, magaraca, koza, pasa, riba, te rijeđe i ljudskih figura.
Srednji visoravanski period kod Češme-Alija i srodnih nalazišta na Iranskoj visoravni obilježeno je širenjem tzv. šljivaste keramike, no kulturni prodor egzotičnih utjecaja bio je kratkotrajan i geografski ograničen. Naime, Češme-Ali IA (gornja) razvila se u kulturu Češme-Ali IB, isto kao i kod Hesara, Sialka i Gabristana. Karakteristične koncentrične brazde na keramici ovog perioda dokaz su uvođenja lončarskog kola u proizvodnju. Također, za razliku od ranije crvene keramike, IB posude oslikane su isključivo na gornjim dijelovima i visoka kružna baza obično im je ukrašena s tri ili četiri vertikalne linije. Repertoar geometrijskih, biljnih, životinjskih i ljudskih motiva bio je veći nego ranije, no boje su uvijek bile jednolične: tamno smeđe, crne, te crvenkaste u slučaju neravnomjernog pečenja. Osim neolitičkih iskopina pronađeni su i materijali koji se datiraju u rano željezno doba (1200. − 1000. pne.).
Partski period
mini|lijevo|250px| [[Partsko Carstvo|Partske kovanice s prikazom Mitridata I. (171. − 138. pne.) ]] mini|desno|250px| Rekonstruirane srednjovjekovne [[Fortifikacija|zidine ]] mini|desno|250px| [[Fotografija reljefa (A. H. S. Landor, 1901.) ]] mini|desno|250px| [[Reljef (umjetnost)|Reljef Fateha Ali-šaha (vl. 1797. − 1834.) ]] Zemljani slojevi iznad prvog neolitičkog naselja otkrivaju prisutnost važne starovjekovne zgrade izgrađene od blatne opeke. Arhitektonski kompleks sastojao se od središnjeg dvorišta okruženog prostorijama, a E. F. Schmidt identificira ga kao hram (moguće zoroastrijski plamenik). Njemački arheolog pronađene kovanice datira u partski period (3. v. pne. − 3. v.) što podrazumijeva kronološku prazninu u naseljenosti Češme-Alija od približno 3000 godina. Unutar kompleksa pronađene su kovanice koje se datiraju u vrijeme vladavine Mitridata I. (171. − 138. pne.) i Pakora II. (78. − 105.), a izvan kompleksa na istoj razini oko 500 bakrenih kovanica iz vremena Mitridata II. (123. − 88. pne.), Oroda II. (57. − 37. pne.), Fraata IV. (37. − 2. pne.) i Vonona I. (8. − 12.). Također, pronađeni su i pocakljeni zelenkasto-plavi fragmenti posuda. Sivo posuđe s lokaliteta datira se u rani partski period, a danas se konzervira u Nacionalnom muzeju u Teheranu.
Ranoislamski period
Osim prahistorijskih i starovjekovnih materijala, kod Češme-Alija pronađeni su i ostaci ranoislamskog grada s ograničenim brojem artefakata. Gradske zidine prate topografiju uzvisine i tijekom srednjeg vijeka predstavljale su sjevernu granicu utvrđenog Raja, a njihov je zapadni dio danas temeljito rekonstruiran. Budući da je ranoislamski Raj bio važnim strateškim čvorištem za kontrolu istočnog kalifata odnosno rodno mjesto kalifa Haruna al-Rašida čiji se raskošni dvor povezuje s pričama iz Tisuću i jedne noći, iranski arheolozi datiraju zidine u rani abasidski period (8. − 9. v.). U okolnom dvometarskom zemljanom sloju iz istog perioda E. F. Schmidt je iskopao male mauzoleje, više grobova s loše očuvanim kosturima, te nadgrobne ploče od alabastera s kufskim vjerskim ornamentima. Pronađeni predmeti uglavnom su kovanice koje se datiraju u ranoislamski (omejidski i abasidski) ili srednjoislamski (bujidski i seldžučki) period. S obzirom da su pronađene i kovanice s prikazom Šahruha Mirze (vl. 1405. − 1447.), stručnjaci pretpostavljaju da najmlađi islamski sloj pripada timuridskom periodu (14. − 15. v.).
Kadžarski reljef
Neposredno iznad istočng dijela izvora nalazi se veliki reljef približnih dimenzija 12 x 5 m kojeg je u ranom 19. vijeku dao urezati kadžarski vladar Fateh Ali-šah (vl. 1797. − 1834.). Slične reljefe dao je urezati i u Kermanšaškoj pokrajini i Farsu što svjedoči da je bio inspiriran drevnim ahemenidskim (Behistun) odnosno sasanidskim prikazima (Nakš-e Rustam). Lokacija rajskog reljefa odabrana je zato što je Češme-Ali bio vrlo posjećeno mjesto kako za putnike s konjima i magarcima tako i lokalno stanovništvo koje je ondje pralo tepihe vjerujući da ih izvorska mineralna voda pomlađuje.
Reljef s prikazom vladara i njegovih podanika organiziran je u tri panela podijeljena dvama stupovima. Na središtu glavnog panela prikazan je Fateh Ali-šah sjedeći na prijestolju, nosi visoku kapu s tri ergete i ima vrlo izražene brkove odnosno dugu bradu. Mač i bodež pričvršćeni su mu za remen, dok u ruci drži žezlo. Na njegovoj desnoj ruci sjedi sokol, a iza prijestolja nalazi se podanik sa suncobranom. Šahovi podanici poslagani su u dva reda, a devet likova s njegove desne strane identificiraju se kao Naib Sultane, Husein Ali i Tagi Mirza (gore), te Muhamed, Ali Mirza, Fateh-Ali Mirza, Abdulah Mirza, Bačme Mirza i jedan nepoznat (dolje). Likovi s njegove lijeve strane su Ali-Nagi Mirza, Veri Mirza i Malek Mirza (dolje), dok uz samog vladara stoje Hedar Mirza i Mohalah Mirza. Svi navedeni likovi prikazani su s dugim bradama, a dva najmanja su Mučul Mirza i Kameran Mirza. Uz gornju odnosno bočne strane reljefa urezani su i natpisi.
Fracción del Cano, Tierra Blanca
Fracción del Cano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 480 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1857 m.
Tierras Coloradas, Del Nayar
Tierras Coloradas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1320 m.
Case Bianche, Roma
Case Bianche je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 12 m.
Brownsville, Tennessee
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 10.292, što je 456 (-4,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Viborg
Viborg (ruski: Вы́борг, finski: Viipuri)) je pogranični grad na sjeverozapadu Rusije od 79,897 stanovnika.
Geografske karakteristike
Viborg leži na sjeverozapadu Lenjingradske oblasti nedaleko od finske granice, na ulazu u Viborgski zaljev (dio Finskog zaljeva), udaljen 113 km sjeverozapadno od Sankt Peterburga.
Historija
Viborg je izrastao u 12. vijeku, Šveđani su nakon što su zauzeli Kareliju sagradili 1293. Utvrdu Viborg koja je imala veliki strateški značaj tokom narednih vijekova. Petar Veliki zauzeo je Viborg - 1710. i otad je grad pod ruskom vlašću, sve do 1918. kad Finci koriste gužvu za Oktobarske revolucije i anektiraju grad i vladaju njime do 1940. kad ga zauzimaju jedinice Crvene Armije za Zimskog rata. Sovjeti ne vladaju dugo jer ga već 1941. zauzimaju finske i jedinice Wehrmachta i drže pod okupacijom do 1944. kad ga Crvena Armija oslobađa, otad je grad dio Sovjetskog Saveza a nakon njegovog raspada Rusije.
Viborg je za Drugog svjetskog rata teško razaran, ali je nakon njega brzo obnovljen.
Privreda
Današnji Viborg je važna ribarska luka]] sa remontim brodogradilištem, pored toga grad ima pilane, tvornicu namještaja, poljoprivrednih strojeva i električne opreme.
I pored toga što ima prohladna ljeta (uz blage zime), zbog svojih plaža je prilično popularno ljetovalište, a zbog svojih sanatorija poznat je i kao lječilište.
Uniondale, Indiana
Juniondejl je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 310, što je 33 (11,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Riječna delta
Delta je naziv za karakteristični oblik ušća rijeka, nastao taloženjem sedimenata koji zatrpaju ušće, pa se rijeka podijeli u manje rukavce.
Porijeklo imena
Tu pojavu uočio je i objasnio još prije 2 500 godina grčki geograf Herodot - promatrajući ušće Nila u Sredozemno more. Kako se Nil razlijevao u svoje rukavce u obliku grčkog slova - delta (Δ) tj trokuta, on je takav oblik ušća nazvao delta.
Većina delti doista ima oblik trokuta, ali postoje i iznimke, ali bez obzira na oblik sva račvasta riječna ušća nastala taloženjem sedimenata zovemo deltama.
Karakteristike
Delte imaju mnoštvo varijacija u veličini, strukturi, sastavu i porijeklu. Te razlike su rezultat taloženja sedimenata koje se odvija u širokom rasponu vrijednosti. Brojni faktori utječu na izgled delte, od svih su najvažniji; klimatski uvjeti, geološki uvjeti, sastav sedimenata u porječju, tektonska stabilnost, pad rijeke i mogućnost plavljenja, intenzitet taloženja sedimenata, erozijski procesi, plimni raspon i temperatura mora. Kombinacija tih faktora i vrijeme, uzrokuju gradnju delti. Pojava delte predstavlja sposobnost rijeke da kontinurino nanosi brže i više sedimenata, nego što ih valovi i morske struje mogu ukloniti.
Delte se obično sastoje od tri dijela. Veći kopneni dio naziva se gornja razina delte, srednji se zove donja razina delte, a treći dio podvodna razina delte, koja leži ispod morske razine, daleko od obale.
Zemljišta između kanala najčešće imaju široke slatkovodne močvare, bare ili plitka jezera. Niske delte povremeno poplavljuje plimna morska voda, pa je takav teren rezultat interakcije, riječnih i morskih procesa. Njihov teren između kanala, ima raznolike reljefne oblike, u rasponu od zaljeva sa bočatom vodom, mangrovih močvara do slanih plimnih pličina i plaža sa grebenima. thumb|left|240px|Delta [[Nila]] Podvodni dio delte koji raste potpuno ispod razine mora, najčešće formira jasno ispupčenje epikontinentalnog pojasa, vidljivo kod mnogih delta. On služi kao podmorska platforma na koju rijeka odlaže svoj sediment i tako raste dalje u more. Varijacije u oblicima i veličinama svakog od tih pojedinačnih elemenata delte, utiču na konačni izgled delte, zbog tog se one i toliko međusobno razlikuju. thumb|left|240px|Delta rijeke [[Ind]] Delte velikih rijeka su važne za čovječanstvo od prahistorije jer je njihovo stalno plavljeno zemljište, bilo izuzetno plodno, pa su i najranije civilizacije procvjetale u deltama Nila i Eufrata. U moderna vremena geolozi su otkrili da se velik dio svjetskih rezervi nafte leži na dnu velikih delti.
Nastanak
Delte nastaju zatrpavanjem ušća sedimentom koji rijeka donosi sa sobom. To se dešava u nizinama pored mora, kad rijeke smanje brzinu svog toka, pa mulj koji je rijeka dotad neumoljivo nosila, pada na dno i počinje se taložiti, sve dok ne napravi barijeru, tad voda probije drugi kanal prema moru, ili se razvoji u rukavce koji probiju svoje korito. To je kontinuirani proces, i delte ukoliko ih ljudi ne uređuju, stalno mijenjaju svoj oblik. Velike delte se sastoje od mnoštva bržih, sporijih i mrtvih rukavaca. Delte stalno rastu, jer ih njihove rijeke stalno hrane novim sedimentom i guraju ih sve više u more (ili jezero).
To, međutim, nije moguće kad rijeke završavaju u morima sa velikim razlikama između plime i oseke, umjesto delte, kod tih se rijeka stvara ljevkasti estuarij.
Greselini, Vicenza
Greselini je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 819 m.
San Ambrosio, Atempan
San Ambrosio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Atempan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 734 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2056 m.
Baignolet
Benjole je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Šartr.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 115 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,07 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 135 metara (maksimalnoj 141 m, a minimalnoj 118 m).
Pribiš
Pribiš je naseljeno mjesto u okrugu Dolni Kubin, u Žilinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 453 stanovnika.
El Vergel, Guerrero
El Vergel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2132 m.
San Peri, Reggio Calabria
San Peri je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 390 m.
Opština Parța, Timiș
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 83 m.
Yozondacua Loma Bonita, Cochoapa el Grande
Yozondacua Loma Bonita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2257 m.
Envie, Cuneo
Envie je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 780 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 332 m.
Santa Elena, Tihuatlán
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Godoy, Pénjamo
Godoy je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Pénjamo.
Romain Lagarde
Romain Lagarde (Lorient, 5. ožujka 1997.), francuski rukometaš i reprezentativac koji igra kao lijevi ili srednji vanjski. Od 2021. godine igra za Pays d'Aix UC, odakle prelazi iz Rhein-Neckar Löwena. Nakon uspjeha s mlađim uzrastima, Lagarde je 2017. godine debitirao za reprezentaciju Francuske, s kojom je 2021. godine (na odgođenom olimpijskom turniru) osvojio olimpijsko zlato.
Rotari, Modena
Rotari je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1213 m.
Huajichi, Batopilas
Huajichi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2111 m.
Prašnjik
Prašnjik je naseljeno mjesto u okrugu Pještjani, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 812 stanovnika.
Belvidere, South Dakota
Belvidir je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 49, što je 8 (-14,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Grezzi, Vicenza
Grezzi je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Etanimin
Etanimin je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 43,068 Da.
Jonathan Livingston Seagull (album)
Jonathan Livingston Seagull je album sa soundtrackom za igrani film Jonathan Livingston Seagull koga je napisao i izveo Neil Diamond. Za razliku od filma, koji je doživio komercijalni fijasko, album se uspješno prodavao, i između ostalog, došao na vrh australijske top-liste. Smatra se jednim od vrhunaca Diamondove karijere.
San Pedro, Ocotepec
San Pedro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1500 m.
Torrecitas, Tierra Blanca
Torrecitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 597 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1801 m.
Barranca Guayabo, Cochoapa el Grande
Barranca Guayabo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cochoapa el Grande.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1334 m.
Горња Баточина
Горња Баточина је некадашње самостално насеље, а данас део насеља Баточина.
Историја
Место се помиње у првом турском попису 1476/78. године под називом Турчин. Према овом попису Турчин је имао 9 кућа и једну срушену воденицу. Сеоба Срба 1690. године оставила је пуста села у атару данашње баточинске општине. Турски попис 1739/41. године нам доноси податке да је била жива само Баточина са 80 турских и 11 српских кућа. Такође је наглашено да Баточинци обрађују пусте њиве у Турчину и Бадњевцу.
У списку се помиње и манастир посвећен Светом Николи који се налазио у селу. Манастир се први пут помиње у турским пописима 1476, као манастир Ваведење. Средином XVI је ненастањен. По легенди овај манастир се звао Сурчинак.
На првом попису након завршетка Другог српског устанка 1818. Турчин је имао 9. домаћинства са 21 харачком главом. Кад је 12. јула 1895. године указом Турчин променио име у Горњу Баточину место је добило свој данашњи опсег. Као такво је 1898. године прикључено крагујевачком срезу. Село је одувек било у саставу општине Баточина, осим у периоду од 1875-1878 када је имало своју општину.
Име насеља
Данашњи, уобичајени, назив за овај део Баточине је Горња Баточина и као такав се налази на саобраћајним знацима. Последњи званични назив овог дела је био Турчин док је било самостално насеље. Постајање овог имена је тројно:
Занимљиво је да је село имало још један званичан назив- Липовац које им је дао кнез Милош Обреновић, али ово име није заживело.
Положај и историја насеља
Атар Горње Баточина се налази на територији катастарске општине Баточина (село). Насеље административно престаје да постоји 1979. године, када се насеља Баточина (варошица), Баточина (село) и Турчин, Законом о територијалној организацији, спајају у једно насеље Баточина. Сама Горња Баточина се налази са десне стране Лепенице, у алувијалној равни и на обронцима брда Стражевице.
Демографија
Број становника на пописима: (број становника се може пратити до пописа 1971. године јер је 1979. године Горња баточина укинута као самостално насеље па је број становника од пописа 1981. у становништво насеља Баточина, на попису становништва 1931. године број становника Горње Баточине је урачунат у број становника насеља Баточина-село)
Пољопривреда
Пољопривреда је водећа привредна грана по обиму производње као и по запослености локалног становништва.
Ellisville, Mississippi
Elisvil je grad u američkoj saveznoj državi Misisipi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.448, što je 983 (28,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Samarra
Sāmarrā (سامراء) je grad u Iraku (34.19846°N, 43.87424°W). Nalazi se na istočnoj obali Tigrisa u Guvernatorat Salah ad Din, 125 km sjeverno od Baghdada, a prema procjenama iz godine 2002. imao je 201.700 stanovnika.
Srednjovjekovni islamski pisci su vjerovali da naziv “Samarra” dolazi od arapskog izraza “Sarre men ra’a” što znači “Radost za sve koji vide”. To je, međutim, samo narodna predaja koja nema veze s historijskim podacima.
Jonathan Livingston Seagull (film)
Jonathan Livingston Seagull je američki igrani film snimljen 1973. u režiji Halla Bartletta. Predstavlja adaptaciju popularnog istoimenog romana Richarda Bacha. Naslovni protagonist je morski galeb koji nastoji pronaći savršenstvo u letu i upoznati novu razinu postojanja. Film je sniman kombinacijom dokumentarnih snimki pravih galebova, maketa i improviziranih bespilotnih letjelica kojima su glumci naknadno dali glas. Za razliku od knjige, film je doživio potpuni debakl kod publike i kritike, a Bach je čak neko vrijeme namjeravao tužiti tvorce filma sudu "jer su mu naškodili reputaciji". S druge strane, album s pjesmama iz filma koje je napisao i izveo Neil Diamond je predstavljao ogroman uspjeh.
Samarra
Drevna Samarra
Iako je današnje arheološko nalazište prekriveno glinenim opekama prilično široko, u drevnim vremenima je oblast današnje Samarre nije bila gusto naseljena, s izuzetkom kalkolitske Samarske kulture (cca 5500–4800. pne.) koju odlikuje bogato nalazište Tell Sawwan, gdje dokazi o navodnjavanju —uključujući lan— ukazuju na postojanju prosperitne sjedilačke kulture s visoko razvijenom društvenom strukturom. Kultura je najpoznatija po finoj grnčariji ilustriranoj s prizorima životinja i ptica, te geometrijskim oblicima na tamnoj pozadini. Taj kasnije prilično rašireni oblik grnčarije, jedan od prvih koji se proširio na veliku oblast, je jedan od prvih koji je postao jedinstven za cijeli Drevni Bliski Istok, a njegovi prvi tragovi potječu upravo iz Samarre. Samarrska kultura bila je prethodnicom mezopotamske kulture iz ubaidskog perioda.
Grad Sur-marrati, ponovno osnovan od strane Senaheriba godine 690. pne., prema steli u baltimorskoj Walters Art Gallery, se često povezuje s utvrđenim asirskim nalazištem al-Huwaysh, na obali Tigrisa nasuprot današnje Samarre.
Drevni toponimi za Samarru koje spominje Arheološki pregled Samarre su: grčki: Souma (Ptolemej V.19, Zosim III, 30), latinski: Sumere, tvrđava spomenuta prilikom povlačenja vojske Julijan Apostat godine 364. (Amijan Marcelin XXV, 6, 8), i sirijski Sumra (Hoffmann, Auszüge, 188; Michael the Syrian, III, 88), opisan kao selo.
Veće naseljavanje je omogućeno otvaranjem Qatul al-Kisrawija, sjevernog produžetka kanala Nahrawan koji je dovodio vodu Tigrisa u oblast Samarre, što se po Yaqutu (Mu`jam v. "Qatul") pripisuje sasanidskom kralju Khosrau I Anushirvanu (531–578). Da bi se proslavio dovršetak izgradnje, komemorativni toranj (današnji Burj al-Qa'im) je sagrađen na južnom rukavcu južno od Samarre, a palača s "rajem" ili zagrađenim parkom za lov je sagrađena na sjevernom rukavcu (današnji Nahr al-Rasasi) u blizni al-Daura. Dodatni kanal, Qatul Abi al-Jund, je prokopan od abasidskog kalifa Harun al-Rashida, i proslavljen izgradnjom planskog grada u oblliku osmerokuta (moderni Husn al-Qadisiyya), koji se zvao al-Mubarak, a koji je nedovršen i napušten godine 796.
Abasidska prijestolnica
Godine 836. su turski i armenski robovi-vojnici u službi abasidskog kalifata - poznati kao Mameluci- podsticali građane Baghdada na nemire. Kalif Al-Mu'tasim je zbog toga krajem iste godine prijestolnicu kalifata premjestio iz Baghdada u novi grad Samaru.
Do tog vremena je pred-islamsko naselje već bilo zamijenjeno novim gradom osnovanim 833. Samara će ostati prijestolnicom muslimanskog svijeta do godine 892. kada se Baghdad ponovno postao prijestolnicom pod al-Mu'tamidom. Al-Mu'tasim'sov nasljednik al-Wathiq je Samaru razvio u trgovačko središte, a još više se razvila pod kalifom Al-Mutawakkilom.
Potonji je potakao izgradnju Velike džamije Samarre sa spiralnim minaretim ili malwiyahom, a koja je izgrađena 847. Također je sagradio parkove i palaču za svog sina Al-Mu'tazza. Pod vlašću Al-Mu'tadida, abasdiska prijestolnica je ponovno postao Baghdad a Samarra ušla u period dugotrajnog nazadovanja, koje je postalo još veće nakon što se u 13. vijeku promijenio tok Tigrisa.
Značaj za islamski svijet
thumb|Dvije šijitske džamije u Samarri U gradu se također nalazi Džamija Al Askariya, koja sadrži mauzoleje Ali al-Hadija i Hasan al-Askarija, desetog i jedanaestog šijitskog imama, isto kao i oltar Muhammad al-Mahdija, poznatog kao "Skriveni Imam", koji je dvanaest i posljednji imam šijita. Zbog toga je Samarra postalo važno središte za šijitska hodočašća. Uz to su Hakimah Khatun i Narjis Khatun, rođake Proroka Mohameda i šijitskih imama, koje podjednako štuju i sunitski i šijitski muslimani, pokopane u toj džamiji, što je čini jedno od najvažnijih mjesta kako za šijite i sunite.
Moderno doba
U 20. vijeku je Samarra dobila novu važnost kada je izgradnjom brane na rijeci izgrađeno jezero i tako spriječene česte poplave Baghdada nizvodno. Zbog brane su mnogi stanovnici u okolici bili prisiljeni preseliti se u grad i tako povećati broj njegovih stanovnika.
Samarra je ključni grad provincije Salahuddin, koja predstavlja važan dio tzv. Sunitskog trokuta gdje su pobunjenici bili prilično aktivni od završetka američke invazije na Irak godine 2003. Iako je Samarra poznata po svetim mjestima za šijite, uključujući grobove nekoliko šijitskim imamom, gradom dominiraju suniti. To je izazvalo napetosti, pogotovo nakon američke invazije Iraka. 22.2. 2006, zlatna kupola džamije Al Askari bila je uništena u bombaškom napadu, što je izazvalo vjerske nerede širom zemlje koji su odnijeli stotine života. Nijedna organizacija nije preuzela odgovornost za napada, ali se vjeruje da iza njega stoji Mudžaheinsko vijeće Shure, ili njime bliske grupe.
16.3. 2006 Vojska SAD je u Samarri "najveći zračni desant" od invazije, zvan Operacija Swarmer, kome je svrha bila uništiti "pobunjenička uporišta" u rijetko naseljenoj oblasti sjeverno od Samarre a za koju se vjeruje (npr. ) da nije bila ništa drugo do vježba u propagandne svrhe.
Pusta, Șincai
Pusta je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Șincai.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 148 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
Zajednica nezavisnih država
Zajednica nezavisnih država (akronim ZND; ruski Содружество Независимых Государств, akr. СНГ), međunarodna organizacija ili savez sastavljen od 10 bivših sovjetskih republika (Armenija, Azerbejdžan, Bjelorusija, Kazahstana, Kirgizstan, Moldova, Rusija, Tadžikistan i Uzbekistan). Turkmenistan je izašao iz članstva 26. kolovoza 2005. i danas je samo pridružena članica.
Stvaranje ZND je označilo raspad Sovjetskog Saveza i, prema riječima tadašnjeg ruskog vodstva, imalo je svrhu "omogućiti civilizirani razvod" između sovjetskih republika. Međutim, mnogi promatrači ZND vide kao oruđe kojim Rusija čuva svoj utjecaj na post-sovjetske države. Od svog stvaranja države članice ZND su potpisale niz dokumenata koji se tiču integracije i kooperacije u oblastima ekonomije, obrane i vanjske politike.
Jeanne Calment
Jeanne Calment (Arles, 21. veljače 1875. - Arles, 4. kolovoza 1997.), žena iz Francuske, najdugovječnije ljudsko biće u povijesti čiji je životni vijek zabilježen (122 godine i 164 dana). Cijeli je život provela u francuskom gradu Arlesu i nadživjela kćer i unuka. Jedino je ljudsko biće za koje je nedvojbeno potvrđeno da je doživjelo više od 120 godina.
Javnost je za nju prvi put čula 1988. kada se u rodnom gradu obilježavala stogodišnjica dolaska znamenitog slikara Vincenta van Gogha, a Calment bila jedini živi očevidac tog događaja. Dvije godine kasnije je nastupila u kanadskom filmu Vincent and Me, postavši najstarijom osobom koja se ikada pojavila na filmu.
Zdravlje i način života
Calment je prestala voziti bicikl tek u dobi od 100 godina. Živjela je sama neposredno prije 110. rođendana, kada je odlučeno da mora u starački dom. Imala je prijelom bedrene kosti u dobi od 114 godina i 11 mjeseci te je to zahtijevalo operaciju. Nakon operacije, morala je koristiti invalidska kolica. Pušila je cigarete od kada je imala 21 do kad je imala 117 godina, prema neodređenim izvorima i više od dvije dnevno. Pripisivala je svoju dugovječnost i relativno mladenački izgled za svoju dob maslinovom ulju kojim je začinjala svu hranu i kojim je trljala kožu, kao i prehrani lukom i vinom, te gotovo jednim kilogramom čokolade tjedno.
Lasta, Bolzano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1175 m.
San Nicolás, Atempan
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Atempan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 705 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1946 m.
Brusvily
Briviji je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Primorje.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 794, a gustina naseljenosti je iznosila 67 stanovnika/km².
Erasca, Cuneo
Erasca je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
Prjetrž
Prjetrž je naseljeno mjesto u okrugu Senjica, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 753 stanovnika.
Edmund Goulding
Edmund Goulding (20. mart 1891 – 24. decembar 1959) bio je britanski filmski scenarist i režiser, poznat po nizu prestižnih hollywoodskih filmova s najvećim zvijezdama 1920-ih i 1930-ih. Karijeru je započeo kao kazališni glumac u rodnoj Britaniji, a nju je nakratko prekinula služba u prvom svjetskom ratu tokom koga je ranjen. Početkom 1920-ih se etablirao kao uspješni filmski glumac prije nego što je sredinom 1920-ih došao u Hollywood. Tamo se istakao kao jedan od najpouzdanijih režisera, spreman na žanrovski raznovrsne projekte, od melodrama kao što su Love sa Gretom Garbo, sve do akcionih filmova kao Dawn Patrol iz 1938. godine. Godine 1947. je režirao klasični film noir Nightmare Alley sa Tyroneom Powerom. O okolnostima njegove smrti postoje različite verzije - prema jednoj je uzrok bio srčani udar, prema drugoj samoubistvo vatrenim oružjem.
Vinac (tvrđava)
Sa tri strane okružena je visokim grebenima. Kontrolisala je put dolinom Vrbasa prema Jajcu i imala ulogu njegove predstraže. Ivaniš Korvin nazvao je Vinac „ključem i kapijom tvrđave jajačke“.
Imao je i podgrađe na mjestu današnjeg naselja Vinac (Sotto Vinacac).
Poslije pada Bosne u kratkom vremenu tu se smijenila osmanska i ugarska vlast (1463-1464). Pod Ugarskom se zadržao do 1491, a zadnji zapovjednik bio je Ivan Haraszti. U osmanskim popisima Vinac se javlja od 1562. kao utvrđeni grad i centar nahije. Ispod grada je staro vojničko muslimansko groblje. Tu je, pored ostalih, ukopan u posebno ograđenom grobu Alija Torlak, jedan od poznatijih junaka iz Vinca, čuven u borbama sa Austrijancima. Evlija Čelebija je prolazio ovim krajem oko 1660, idući iz Glamoča za Jajce. On pogrešno navodi da je Vinac zauzeo Gazi Husrev-beg kad i Jajce (1527). Za grad navodi da je malešan i nepristupačan, te da ima od kible jedna vratašca. Na jednom mjestu zove ovaj grad Senđarskom tvrđavom, što na turskom znači meteriz, šanac ili bedem. Grad je napušten 1833.
Opis
Tvrđava je najprije izgrađena kao utvrđeni dvorac. Vinac ima dvije kule. Glavna četvrtasta kula donžon, visine do 20 metara, izgleda kao dio bedema. Vidljivi toranj je petougla donja, velika kula. Donja kula je bila veća, ali je smanjena, sužena, u doba Jajačke banovine ojačanjem zidova sa unutrašnje strane. Gradska donžon-kula ima nadmorsku visinu 496m a oko 100m nad dolinom.
Miguel Valdez Quintero, Culiacán
Miguel Valdez Quintero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1530 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Opština Nadadores, Coahuila
Nadadores je opština u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 569 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 515 m.
29. 8.
prethodni dan - sledeći dan
29. kolovoz/august/avgust (29. 8.) je 241. dan godine po gregorijanskom kalendaru (242. u prestupnoj godini). Do kraja godine ima još 124 dana.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani
.
Praznici i dani sećanja
.
Vanjske veze
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Casa de los Niños, Del Nayar
Casa de los Niños je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 508 m.
Grigolati, Vicenza
Grigolati je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 609 m.
Poza Larga, Tihuatlán
Poza Larga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Junction City, Oregon
Džankšon Siti je grad u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 5.392, što je 671 (14,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Gallese, Verona
Gallese je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 504 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Cerro Jaquima, Ocotepec
Cerro Jaquima je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocotepec.
La Loma, Culiacán
La Loma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Culiacán.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1362 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Prjevali
Prjevali je naseljeno mjesto u okrugu Senjica, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Etanolamin-O-sulfat
Etanolamin-O-sulfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 141,146 Da.
Gerardus Mercator
thumb|right|200px|Gerardus Mercator Gerardus Mercator (Rupelmonde, 5. ožujka 1512. – Duisburg, 2. prosinca 1594.), kartograf iz Flandrije i Svetog Rimskog Carstva. Rođen je u Rupelmondeu u grofoviji Flandriji kao dijete roditelja koji su potjecali iz Gangelta u kneževini Jülich. U Duisburgu je živio od 1552. godine. Ostao je zapamćen po kartografskoj projekciji korištenoj u izradi karte svijeta koja je prema njemu nazvana Mercatorovom projekcijom.
Život i djelo
Mercator je rođen kao Gheert Cremer (ili Gerard de Cremere) u flamanskom gradu Rupelmondeu. "Mercator" je latinizirani oblik njegova imena, a u prijevodu znači "trgovac". Obrazovanje je stekao u 's-Hertogenboschu kod slavnog humanista Macropediusa, te na Sveučilištu u Leuvenu. Unatoč tome što je postao slavan kao kartograf, Mercatorov glavni izvor prihoda dolazio je od izrade matematičkih instrumenata. Nakon povratka u Leuven radio je s Gemmom Frisiusom i Gasparom Myricom. Od 1535. do 1536. skupa su radili na konstrukciji terestričkog globusa. Mercator u projektu nije prvenstveno sudjelovao kao kartograf, već kao vrlo vješt graver mjedenih ploča. Mercatorovo samostalno izrađivanje karata započelo je tek kad je 1537. napravio kartu Palestine nakon čega je napravio još jednu kartu svijeta (1538) i kartu Flandrije (1540). Tijekom tog razdoblja naučio je kurzivno pisanje jer se ono pokazalo najprikladnijim tipom pisma za bakropis na kartama. Mercator je napisao prvu instrukcijsku knjigu za kurziv izdanu u sjevernoj Europi.
thumb|lijevo|300px|Mercatorova karta Europe Mercator je optužen za herezu 1544. godine zbog svojih simpatija prema protestantskom vjerovanju i sumnjama zbog njegovih učestalih putovanja. U zatvoru je proveo sedam mjeseci prije nego je optužba odbačena vjerojatno zbog intervencije sveučilišnih vlasti.
thumb|right|300px|Rumoldova karta svijeta nacrtana [[1587. prema karti njegova oca iz 1567. (izdana 1595.)]] Mercator je riječ atlas uporabio za označavanje zbirke karata, te potaknuo Abrahama Orteliusa da sastavi prvi moderni atlas svijeta Theatrum Orbis Terrarum iz 1570. godine. Mercator je svoj atlas sačinio u mnogo dijelova od kojih je prvi objavljen 1578. a sastojao se od ispravljenih verzija Ptolomejevih karata (iako je načinio brojne nove pogreške). Karte Francuske, Njemačke i Nizozemske dodane su 1585. a Balkana i Grčke 1588. dok je sljedeće karte izdao 1595. nakon njegove smrti njegov sin Rumold Mercator.
Mercator je izmislio tehniku izrade globusa, kako nebeskih tako i zemaljskih, putem tehnika relativne masovne proizvodnje. U to su se vrijeme globusi naporno izrađivali graviranjem na drvenoj ili pozlaćenoj mjedenoj sferi. Mercator je globuse od papier-mâchéa oblikovao na drvenom kalupu, a zatim ih prerezao duž ekvatora. Nakon što su ponovo bili spojeni, na globuse se stavljao gesso, bijela mješavina tankog plastera i šlihte. Mercator je gravirao i tiskao zbirke karata svijeta na dvanaest šiljastih isječaka sa zakrivljenim krajevima koji su se sužavali prema polovima te ih izrezivao i postavljao na globus. Kružne gravirane kape prekrivale su krajeve na polovima. Nakon što su globusi bili ručno obojani vodenim bojama, postavljali su se na drvena postolja s kalibriranim mjedenim horizontskim prstenovima. Sačuvana su dvadeset dva para takvih Mercatorovih globusa.
Nakon preseljenja u Duisburg Mercator više nije nikad napustio grad te je ondje i umro kao poštovan i imućan građanin. Pokopan je u glavnoj gradskoj katedrali sv. Salvatorusa. Eksponati njegovih radova mogu se vidjeti u Mercatorovoj riznici smještenoj u gradu.
Više eksponata o Mercatorovu životu i djelu nalazi se u Mercatorovu muzeju u Sint-Niklaasu, Belgija.
Anaktuvuk Pass, Alaska
je grad u američkoj saveznoj državi Aljaska.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 324, što je 42 (14,9 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Opština Pădureni, Timiș
Pădureni je opština u Rumuniji u okrugu Timiš.
Lada Samara
Lada Samara je automobil ruske proizvodnje, plod firme AVTOVAZ koji se proizvodio od 1984. do 2004. godine. Brend "Samara" koristio se za vozila koja su izvožena iz Rusije (bivšeg Sovjetskog Saveza), dok se na teritoriji Sovjetskog Saveza zvao "Sputnik". Samara je model koji je pravljen posle legendarnog modela "Riva" ili "Standard", a trebao je da nastavi tradiciju koja su vozila ruske proizvodnje imala na jugoslovenskom i srpskom tržištu - robusnost, jednostavnost održavanja, ali i niska nabavna cena.
Samara je proizvedena u četiri verzije i dve specijalne verzije, od koje su tri osnovne verzije bile prodavane na jugoslovenskom tržištu. Najpopularniji su bili hečbek (hatchback) modeli sa troje (VAZ-2108) i petoro (VAZ-2109) vrata da bi se kasnije pojavila i sedan verzija sa četvoro vrata (VAZ-21099). Model sa troje vrata bio je prvi model Samare, dok se model sa petoro vrata počeo proizvoditi 1987. godine, a sedan model sa četvoro vrata od 1990. Kapaciteti modora varirali su od 1300 (VAZ-2108) do 1500 (VAZ-21083) kubika, dok su se na ruskom tržištu mogli naći i verzije sa 1100 kubika (VAZ- 2108) i sa 1600 kubika (VAZ-21084). Samara je bio prvi model fabrije AVTOVAZ, sa kojom se ova fabrika nadala da će uspešno da se takmiči na zapadnoevropskom tržištu. Iako je imala poprilično ograničen uspeh na zapadnoevropskom, na domaćem tržištu model Samara je bio poprilično popularan, a i danas se mogu videti primerci u izuzetno očuvanom stanju.
U Finskoj, u fabrici Valmet Automotive u gradu Uusikaupunki se sklapao poseban model pod nazivom Lada Samara Baltik (Lada Samara Baltic) koji se mogao naći sa motorima od 1300 i 1500 kubika i sa direktnim ubrizgavanjem goriva. Takođe, u Finskoj su se mogli naći i modeli koji su iz fabrike izlazili sa fabrički dograđenim spojlerima i dodacima na branicima, farovima za maglu i još kojim dodatkom. Takođe, karoserija je kod ovih modela bila pocinkovana i dosta izdržljivija na koroziju.
Nakon 1997. godine, u većini zemalja zapadne Evrope prodaja modela Samara je prestala, dok se na jugoslovenskom tržištu mogu naći izuzetno retki primerci do 1999. godišta. Samara je doduše nastavila da se prodaje u matičnoj zemlji kao i na nekim tržištima sa slabijim zakonima o emisija gasova.
Naslednik Lade Samare nije se mogao nabaviti na domaćem tržištu iako postoji pod imenom Lada Samara 2. Fabričke oznake ovih modela sa troje, petoro i četvoro vrata su, respektivno: VAZ-2119 (od 2002. godine), VAZ-2114 (od 2001.) i VAZ-2115 (od 1997.). Kod ovih modela znatno je izmenjena prednja grupa farova, fabrički su izmenjeni branici i dodate suknjice na pragovima i promenjena je kompletna unutrašnjost komandne table. Ovi modeli bili su proizvedeni samo sa motorima sa direktnim ubrizgavanjem goriva, ali i dalje nisu ispunjavali norme o emisiji izduvnih gasova u zapadnoj Evropi.
Rancho Páramo, Guerrero
Rancho Páramo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guerrero.
Lada Samara
Tehnički detalji
Opšte informacije
Rancho Páramo, Guerrero
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2154 m.
Lada Samara
Tehnički detalji
Tip motora
Sistem prenosa snage
Šasija
Predajna
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.354 stanovnika.
Koplje
250px|right|250px|Primitivno koplje i nož iz nacionalnog parka Mesa Verde
Koplje je drevno oružje koje se koristilo za lov, odnosno rat. Poznato je od paleolitika, a široko se koristilo sve do pronalaska i razvoja vatrenog oružja. Danas je bacanje koplja jedno od disciplina lake atletike.
Prva koplja su bile dugačke žašiljene motke od jednog komada. Kasnije se koplje sastojalo od drvenog kopljišta (3-6 m, debljine oko 4 cm, često opšivene čohom ili životinjskom kožom) i šiljka koji se sastojao od kamena, kosti, jelenjeg roga, a kasnije i raznih metala. Neka od kopalja su znala težiti i do 18 kg.
Bod koplja obično je bio na dva brida. Ispod boda se nalazila jabučica, a ispod šiljka su se pričvrščivale ponekad zastavice, pramenovi grive i sl.
Koplje se najčešće nosilo na ramenu, ili je kod jahača bilo zakačeno o zalakticu desne ruke, oduprto o desni stremen na kome se nalazila naprava za podbočivanje koplja.
Las Moras, Tierra Blanca
Las Moras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 666 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1746 m.
Crespin (Averon)
Krepen je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Rodez.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 273 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 450 metara (maksimalnoj 521 m, a minimalnoj 237 m).