cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gränna
Historija
Iako je izgradnja kanala Göta sredinom 19. vijeka, pridonijela prosperitetu mjesta - Gränna je ostala mali gradić. Gränna je širom Švedske poznata po pepermint bombonima, koje je počela proizvoditi lokalna tvornica 1859. Isto tako slavna je i po kruškama, koje se uzgajaju od 18. vijeka, one se i zovu - gränna (grännapäronen).
Negdje od 1920. Gränna je postala interesantna turistima pa se grad počeo transformirati u ladanjsko mjesto, tako da je danas turizam važan za ekonomiju.
Genetički marker
Genetički marker ili biljeg je, u prvom redu, gen ili segment DNK poznate lokacije na hromosomu, koji se može koristiti za identifikaciju jedinki, populacija ili vrsta. U širem smislu, može se opisati i kao bilo koja neistovjetna varijacija u roditeljskom paru, a koja se javlja u nihovom potomstvu.
Genetički marker može biti kratka DNK sekvenca, kao što je mononukleotidna promjena jednog baznog para (SNP), ili duga, kao što su minisatelliti.
DNK markeri
Molekulsko-genetički markeri mogu se podijeliti u dvije klase: Markeri se mogu ispoljavati u dva načina nasljeđivanja: Ako se genetički izraz homozigota može razlikovati od onog kod heterozigota, onda se za marker se kaže da je ko-dominantan. Općenito, kodominantni markeri su informativniji od dominantnih.
Primjena
Genetički markeri su osobito upotrebljivi u genealoškim (rodoslovnim) analizama putem DNK testiranja u cilju utvrđivanje genetičke udaljenosti između pojedinih osoba ili populacija. Uniparentalni markeri se odnose na jednoroditeljske anačize praćenjem očinske i/ili majčinske linije srodniks (Vidi: Mitohondrijska Eva i Y-hromosomski Adam).
Genetički markeri su također koristi za istraživanje genomskog odgovora na selekciju u stočarstvu i drugim oblastima uzgoja kultiviranih biljaka i životinja.
A las cinco de la tarde
A las cinco de la tarde je španski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. godine u režiji Juana Antonija Bardema. Po žanru je drama, a radnja je smještena u arenu gdje se održava korida. Protagonisti su stari matador i njegov mladi suparnik.
Spinga, Bolzano
Spinga je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1120 m.
Muhamed II al-Mahdi
Muhamed II al Mahdi (arapski: المهدي بالله محمد بن هشام) (* Córdoba, 980 – 23. jul 1010), je bio četvrti po redu omejadski kalif Kordobe koji je nakratko vladao u dva navrata - 1009. te od 1009. do 1010.
Bio je član vladajuće dinastije, odnosno sin Hišama, koji je bio sin Abd al-Jabbara, koji je, pak, bio sin znamenitog kalifa Abd al-Rahmana III. Na vlast je zahvaljujući narodnom ustanku u Cordobi, u kome su svrgnuti kalif Hišam II al-Hakam i njegov svemoćni vezir Abd al-Rahman Sanchuelo.
Muhamed, međutim, nije uživao podršku berberskih trupa, koje su za novog kalifa izvikale njegovog rođaka Sulejmana al-Mustaina. Pobunjenicima je, pak, iste godine podršku pružio kastiljski grof Sancho García, koji je 1. novembra 1009. u bitci kod Alcolele porazio kalifovu vojsku. Gubitak vojske i prestiža je natjerao Muhameda da se skloni u Toledo i vlast u Kordobi prepusti Sulejmanu.
Dobrești, Gârda de Sus
Dobrești je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Gârda de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 772 m.
San Secondo Parmense, Parma
San Secondo Parmense je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4238 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Los 3 Hermanitos, Tapachula
Los 3 Hermanitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 677 m.
Veliki bosanski ustanak
Veliki bosanski ustanak bila je pobuna bosanskih ajana (feudalaca) protiv Osmanskog carstva. Povod za rat bile su reforme koje je sultan sproveo u cilju ukidanja ajanskog sistema. Uprkos tome što su odneli nekoliko značajnih pobeda, ustanici su na kraju bili poraženi u bici kod Sarajeva 1832. Neuspehu ustanka doprinele su i razmirice među samim ustanicima, s obzirom na to da mnogi hercegovački ajani nisu podržavali Huseina Gradaščevića kao vođu ustanka. Na kraju je Ali-paša Rizvanbegović postavljen za pašu novoustanovljenog Hercegovačkog pašaluka, koji je 1833. izdvojen iz Bosanskog. Umjesto ajanskog i kapetanskog sistema u Bosni i Hercegovini uvedeni su muselimluci na čelu kojih su bili muselimi. Novi muselimski velikaši većinom su bili nekadašnji ajani, ali 1850. Omer-paša Latas u potpunosti je eleminirao stare ajanske porodice.
Put do ustanka
thumb|right|Sultan [[Mahmud II je osoba koja je bila glavni katalizator pokreta za autonomiju Bosne.]]
1826. godine, kada je sultan ukinuo janjičare u Bosni, Gradaščevićeva reakcija nije bila različita od one koju je imao ostatak bosanske aristokratije. Gradaščević je zaprijetio da će koristiti vojnu silu kako bi potčinio svakoga ko se bude protivio sarajevskim janjičarima. Kada su janjičari ubili Nakibul-ešrafa Nurudin efendiju Šerifovića njegov se ton promijenio, i vrlo brzo se distancirao od njihovog cilja.
Ostatak 1820-ih je Gradaščević uglavnom proveo mirno, imajući dobre odnose sa carskim vlastima u Bosni. Kada je Abdurahim-paša postao vezir 1827. godine, Gradaščević je postao jedan od njegovih najpovjerljivijih savjetnika. To je kulminiralo Gradaščevićevom ulogom prilikom bosanske mobilizacije za Rusko-Turski rat. Nakon pobune u sarajevskoj kasarni Gradaščević je čak obezbijedio sklonište za izbačenog Abdurahim-pašu u Gradačcu prije nego što mu je pomogao da napusti zemlju. Gradaščević je također bio relativno lojalan Abdurahimovom nasljedniku, Namik-paši, pojačavajući osmanske garnizone u Šapcu po njegovoj naredbi.
Prekretnica za Gradaščevića je nastupila završetkom Rusko-Turskog rata i potpisivanjem Mirovnog ugovora u Jedrenama 14. septembra 1829. godine. Prema odredbama traktata Osmansko carstvo je moralo dati autonomiju Srbiji. Činom koji je uvrijedio Bošnjake i izazvao brojne proteste jer je Srbiji uz autonomiju dato i šest oblasti (bosanski: nahija) koji su tradicionalno pripadali Bosni. Usljed ove konfiskacije historijski bosanskih područja se rodio pokret za autonomiju.
U danima između 20. i 31. decembra 1830. godine Gradaščević je bio domaćin skupa bošnjačkih ajana u Gradačcu. Mjesec dana kasnije, od 20. januara do 5. februara održan je još jedan sastanak u Tuzli s ciljem da se pripremi za pobunu. Odatle je upućen opći poziv bosanskom narodu da se diže na ustanak za odbranu Bosne. Tada popularni Husein-kapetan neoficijelno biva izabran za vođu pokreta. Bliži detalji o ovom sastanku su mračni i diskutabilni. Prema određenim istovremenim izvorima Bošnjaci su zahtijevali da Istanbul:
Borba za autonomiju
Drugi rezultat sastanka u Tuzli je bio dogovor da se održi sabor u Travniku. Pošto je Travnik bio sjedište bosanskog pašaluka i vezira planirani sastanak je u stvarnosti bio direktna konfrontacija s Osmanskim vlastima. Gradaščević je tako tražio od svih involviranih da pomognu okupiti vojsku unaprijed. 29. marta 1831. godine Gradaščević se uputio prema Travniku s nekih 4.000 ljudi.
thumb|left|1. Travnik, 2. Peć, 3. Priština, 4. Štimlje, 5. Sarajevo.
Ne gubeći vrijeme Gradaščević je 31. maja uputio poziv u kojem je zahtijevao da se svi ajani smjesta pridruže njegovoj vojsci, zajedno sa svim pripadnicima bosanskog naroda koji su to željeli. Na hiljade ljudi su pohrlili da mu se pridruže, među njima i brojni kršćani za koje se tvrdilo da su sačinjavali i do jedne trećine njegovih sveokupnih snaga. Gradaščević je podijelio svoju vojsku na dva dijela, ostavljajući jedan dio u Zvorniku za odbranu u slučaju mogućeg srpskog upada u teritoriju. Sa glavninom trupa uputio se prema Kosovu u susret velikom veziru koji je bio poslan s velikom vojskom da uguši pobunu. Na svom putu zauzeo je gradove Peć i Prištinu gdje je podigao svoj glavni logor.
Obračun sa visokim vezirom Mehmed Rašid-pašom se dogodio 18. jula u blizini Štimlja. Iako su sukobljene vojske bile otprilike iste veličine trupe velikog vezira su bile nadmoćnije u naoružanju. Gradaščević je poslao dio svoje vojske pod komandom Ali-bega Fihadića unaprijed da presretnu snage Rašid-paše. Nakon manjeg okršaja Fihadić je iscenirao lažno povlačenje. Misleći da je pobjeda nadohvat ruke veliki vezir je nepromišljeno poslao konjicu i artiljeriju u šumovit teren. Gradaščević je smjesta iskoristio ovu taktičku grešku i izvršio kažnjavajući protunapad s glavninom svojih snaga, skoro sasvim uništavajući osmanske snage. Rašid-paša je tu bio ranjen i jedva izvukao živu glavu.
Cirella, Reggio Calabria
Cirella je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Veliki bosanski ustanak
Borba za autonomiju
U tom trenutku Gradaščević nije bio samo vrhovni zapovjednik, nego i glavna civilna vlast u Bosni. Osnovao je sud, i nakon što se udomaćio u Sarajevu, preselio je centralnu vlast Bosne u Travnik, napravivši od njega de facto glavni grad pobunjene Bosne. U Travniku je osnovao Divan, bosanski kongres, koji je zajedno sa njim tvorio bosansku vladu. Gradaščević je u to vrijeme prikupljao i porez, te smaknuo nekoliko lokalnih protivnika autonomaškog pokreta. Stekao je reputaciju heroja i snažnog, hrabrog i odlučnog vladara. Jedna anegdota koja to ilustrira je da je Husein-kapetanov novodni odgovor na pitanje da li se boji rata sa Osmanskim carstvom bio "Boga se bojim malo," odgovorio je, "Sultana nimalo, a Vezira - ko dorata svoga." thumb|left|Karta današnje Bosne i Hercegovine. 1. Sarajevo, 2. Stolac, 3. Gacko, 4. Trebinje. Hercegovina je označena tamnom bojom.
Tokom ovog zatišja u oružanom konfliktu sa Turcima pažnja je okrenuta na hercegovačke protivnike pokreta za autonomiju. Manji ratni pohod je pokrenut protiv Hercegovine iz tri različita pravca:
Međutim, ispostavilo se da je Namik-paša već bio napustio Stolac, tako da se ovaj napad odgodio. Napad na Gacko nije bio uspješan jer su snage iz Posavine i južnog Podrinja potučene od strane Čengićevih trupa. Ipak, uspjeha je bilo; u oktobru je vojska, koju je Gradaščević uključio pod komandu Ahmed-beg Resulbegovića, zauzela Trebinje od Resulbegovićevih lojalista i drugih podržavalaca stolačke opozicije.
Bosanska delegacija je stigla u tabor Velikog vezira u Skoplju u novembru te godine. Veliki vezir je obećao delegaciji da će insistirati kod sultana da prihvati bošnjačke zahtjeve i da službeno proglasi Gradaščevića vezirom autonomne Bosne. Međutim, njegove prave namjere su se pokazale rano u decembru kada je napao bosanske snage stacionirane u okolini Novog Pazara. Još jednom je pobunjenička bosanska vojska zadala poraz sultanovim snagama. Zbog iznimno teške zime bosanske snage su se ipak morale vratiti kući.
U međuvremenu je u Bosni Gradaščević odlučio da nastavi sa pohodom na Hercegovinu i pored nepovoljne klime. Livanjski kapetan, Ibrahim-beg Fidrus, je po naređenju pokrenuo konačni napad na lokalne kapetane kako bi ugušio sve lokalne protivnike autonomaškog pokreta. Kako bi postigao taj cilj Fidrus je prvo napao Ljubuški i lokalnog kapetana Sulejman-bega. U iznimno važnoj bitki, Fidrus je pobijedio Sulejman-bega i osigurao cijelu Hercegovinu osim Stoca. Na žalost, dio vojske koja je opsjedala Stolac doživjela je poraz na početku marta slijedeće godine. Saznavši da su bosanske snage bile iscrpljene zbog zime stolački kapetan Ali-paša Rizvanbegović je prekinuo opsadu i izvršio kontranapad, te potukao napadačke snage. Iz Sarajeva je već bilo poslano pojačanje pod komandom Mujage Zlatara prema Stocu, ali im je Gradaščević 16. marta naredio da se vrate nazad kada je saznao da se sprema velika ofanziva na Bosnu od strane Velikog vizira. thumb|270px|right|Stup danas: Istočno Sarajevo je bilo scena konačne bitke Huseina Gradaščevića.
Osmanski napad je započeo početkom februara. Veliki vezir je poslao dvije vojske: jednu iz Vučitrna a drugu iz Shkodëra. Obadvije vojske su išle u pravcu Sarajeva, a Gradaščević je poslao snagu od otprilike 10000 vojnika da ih susretnu. Kada su turske snage uspjele preći preko Drine Gradaščević je naredio Ali-paši Fidahiću da sa svojih 6000 vojnika susretne neprijatelja kod Rogatice, dok su jedinice smještene u Višegradu krenule prema Palama, nedaleko od Sarajeva. Susret dviju strana se konačno desio krajem maja kod Glasinca, istočno od Sarajeva. Bosansku vojsku je predvodio sam Gradaščević, dok su osmanske jedinice bile pod komandom Kara Mahmud Hamdi-paše, novopostavljenog bosanskog vezira od strane sultana. Nakon prvog sukoba Gradaščević je bio primoran da se povuče na Pale. Borba je nastavljena na Palama, a Gradaščević se opet morao povući, ovaj put u Sarajevo. Tamo je vijeće kapetana odlučilo da se nastavi sa borbama.
Konačna borba se dogodila 4. juna na Stupu, mjestu između Sarajeva i Ilidže. Nakon duge i intenzivne borbe činilo se da je Gradaščević još jednom potukao sultanovu vojsku. Međutim, pred sami kraj hercegovačke snage pod komandom Ali-paše Rizvanbegovića i Smail-age Čengića su probile Gradaščevićevu odbranu, koja je bila postavljena na stranama, i uključile se u borbu. Iznenađena napadom s leđa pobunjenička vojska je bila primorana povući se u Sarajevo. Tada je odlučeno da je daljnji vojni otpor besmislen. Gradaščević je pobjegao u Gradačac dok je sultanova vojska ulazila u Sarajevo 5. juna i spremala marš na Travnik. Nakon što je shvatio koje bi teškoće njegov grad i porodica doživjeli ako ostane u Gradačcu, Gradaščević odlučuje da napusti Gradačac i krene ka Austriji.
Heksafluorotitanska kiselina
Heksafluorotitanska kiselina je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 163,873 Da.
Buenavista, Purísima del Rincón
Buenavista je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 652 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1774 m.
La Cieneguilla del Refugio, San Luis de la Paz
La Cieneguilla del Refugio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 264 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2101 m.
Juárez, Nuevo León
Juárez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 14228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 388 m.
Venta Ahumada, Chignahuapan
Venta Ahumada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 401 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2487 m.
Mardale, Vulpeni
Mardale je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Vulpeni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 165 m.
Güichaboachi, Guachochi
Güichaboachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2194 m.
Surrey Heath
Surrey Heath je distikt sa statusom borougha od 88,067 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Geografske karakteristike
Pijeskovito i šljunčano tlo je suviše kiselo i neplodno za bilo što osim grmlja, trave i niskog crnogoričnog drveća. Najveći dio zemljišta je još uvijek javan, a od 19. vijeka koristi ga vojska za manevre i gađanja, a manji dio se koristi za rekreaciju.
Najveći dio borougha je ruralni kraj, jedina dva veća urbana naselja su; Camberley (koji je i administrativni centar) i Frimley.
Historija
Borough je formiran nakon administrativne reforme zemlje 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašnjih urbanih distrikta; Frimley i Camberley sa ruralnim Distriktom Bagshot.
Ribiera, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1414 m.
Dubona
Dubona je naselje u Gradskoj opštini Mladenovac u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1009 stanovnika.
Istorija
Dubona je starije naselje. Zapadno od sela postoji selište u čijoj su blizini bila dva „madžarska groblja“, sa kojih je odneto kamenje za manastir Rajinovac u srezu gročanskom. Predanje veli da je u dvorištu Marinka Arsinoga bila nekada crkva, ali se ne zna čija. U blizini Slatine su mesta Kamenje gde ima rupa, za koje se misli da su bili podrumi ili dućani, i Pazarište, za koje se misli da je tu bilo selo ili varoš. U Stručici su nalazili zlatan novac i druge predmete. Najzad severno od Slatine je mesto Ćelije, za koje se misli da je tu nekada bio manastir. Na osnovi svih ovih podataka može se pretpostaviti da je ovde postojalo starije naselje od Dubone. lijevo|bezokvira Po pričanju starijih ljudi Dubona je osnovana posle Kočine Krajine. Pisanih pomena o ovome selu imamo tek iz prvih desetina 19. veka. U aračkim spiskovima iz toga vremena pominje se Dubona koja je imala 1818. godine 30 kuća, kada je, po predanju, selo popaljeno, ostalo je samo oko 9 do 11 kuća. Po popisu iz 1921. godine Dubona je ilala 274 kuće sa 1595 stanovnika.
Po predanju najstariji su doseljenici Bjelušani (danas sa raznim prezimenima) starinom iz okoline Užica. Docnije je došao neki starac Janko iz Zabojnice (Gruža) i od njega su: Petronići, Pavlovići, Jovanovići i Ilići. Za Jankom je došao iz Ljuljaka (Gruža) Gliša predak Glišića (koji su se do skora prezivali Otaševići). Ostale porodice takođe doseljene. Petrovići su potomci jednoga doseljenika iz Vlaške, Hajduk Veljkovića su potomci Hajduk Veljkovih rođaka, Blažići su iz „Arnautluka“, Pavlovići-Šuškići i Kostići su potomci doseljenika od Niša. Od Simića, koji pripadaju porodici Bjelušana, neki Jovan oženio se iz Jagnjila i žena mu je dovela dva pastorka od kojih su današnji Novakovići i Radojevići. (podaci krajem 1921. godine).
Demografija
U naselju Dubona živi 932 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,5 godina (42,1 kod muškaraca i 45,1 kod žena). U naselju ima 332 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,43.
Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Literatura
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine ,»Letopisi« i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.
Pliști, Gârda de Sus
Pliști je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Gârda de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 898 m.
Doble T, Tuxpan
Doble T je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tuxpan.
René Auberjonois
Rene Mjura Oberžonua (Njujork, 1. jun 1940 — Los Anđeles, Kalifornija, 8. decembar 2019), bio je američki filmski, televizijski, pozorišni, glasovni glumac i pevač francuskog porekla. Poznat je po ulogama u filmovima M.A.S.H., King Kong, Policijska akademija 5: Zadatak — Majami Bič, Mala sirena, te televizijskim serijama Bostonski advokati i Zvezdane staze: Duboki svemir 9. Imao je dugu i uspešnu Brodvejsku karijeru, a 1970. godine nagrađen je nagradom „Toni“ za mjuzikl „Koko“. Zanimljiva činjenica iz njegove biografije je da je u srodstvu s carem Napoleonom Bonapartom, preko Napoleonove sestre Karoline Mira.
La Ceiba, Ocosingo
La Ceiba je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 287 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 893 m.
Pol di Piovezzano, Verona
Pol di Piovezzano je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Mesa del Ocote, Guachochi
Mesa del Ocote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guachochi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2414 m.
Santa Rita, Elota
Santa Rita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Bairdford, Pennsylvania
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 698.
Pocahontas (film, 1995)
Pocahontas je američki animirani film snimljen 1995. godine u režiji Mikea Gabriela i Erica Goldberga i produkciji Walt Disney Studios. Radnja, inspirirana stvarnim događajima vezanim uz indijansku princezu Pocahontas, je smještena na obalu Sjeverne Amerike početkom 17. vijeka i prikazuje prve kontakte lokalnih indijanskih plemena sa engleskim kolonistima. Naslovna protagonistica, kojoj glas posuđuje Irene Bedard, se zaljubi u engleksog kolonista, kapetana Johna Smitha (čiji glas posuđuje Mel Gibson), i zahvaljujući tome spriječava krvavi sukob.
Film je snimljen na 500. obljetnicu Pocahontisinog rođenja, ali također i u periodu poznatom kao tzv. Disneyeva renesansa, kada je Disneyev studio počeo dominirao američkim kino-blagajnama. Film je imao izuzetno uspješnu marketinšku kampanju, uključujući pjesmu Colors of the Wind (kasnije nagrađenu Oscarom za najbolju originalnu pjesmu), koju je bila izvodila Vanessa Williams. Na kraju je postigao ogromnu gledanost i postao još jedan veliki hit Disneyeve renesanse. Kritike su međutim bile podvojene, te je Pocahontas jedini film Disneyeve renesanse sa manje od 60% pozitivnih ocjena na Rotten Tomatoes, ali su također došle i brojne zamjerke od strane historičara koji su scenariju zamjerali preveliko oslanjanje na mit umjesto na stvarne činjenice. Iako se Pocahontas smatrala oličenjem političke korektnosti koja je tada doživljavala novi vrhunac u Hollywoodu, dio indijanskih aktivista je filmu zamjerao "etničke stereotipove" u prikazu života američkih domorodaca.
Pocahontas je Disney uspio pretvoriti u franšizu. Godine 1998. je snimljen direct-to-video nastavak pod naslovom Pocahontas II: Journey to a New World.
Playa Azul, Cazones de Herrera
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Isla de la Juventud
Isla de la Juventud (srpskohrvatski: Otok mladosti) je posebna općina i drugi najveći otok u sastavu Kube te sedmi najveći u Zapadnim Indijama. Do 1978. godine, otok se zvao Isla de Pinos (srpskohrvatski: Otok borova), a kroz povijest je bio znan i kao Isla de Cotorras (srpskohrvatski: Otok papiga) i Isla de Tesoros (srpskohrvatski: Otok s blagom). Otok je otkrio Kristofor Kolumbo i nazvao ga La Evangelista te ga prisvojio u ime Španjolske. Otok ima površinu od 2,200 km2 te se nalazi 50 km južno od otoka Kube u sklopu zaljeva Batabanó. Upravno se otok smatra posebnom općinom s površinom od 2,419 km2 te nije dio nijedne provincijske administracije već njime direktno upravlja središnja vlast. Sam otok podijeljen je na jednu općinu istoga imena, a njegovo je središte Nueva Gerona.
Gattaceca, Roma
Gattaceca je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
San Siro di Torrile I, Parma
San Siro di Torrile I je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
Badow, Tapachula
Badow je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tapachula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
La Huina, Buenavista
La Huina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 373 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
San José Atzintlimeya, Chignahuapan
San José Atzintlimeya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Chignahuapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 387 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2511 m.
Ex-Hacienda Santa Rita el Sauz, Zempoala
Ex-Hacienda Santa Rita el Sauz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2463 m.
Cañada de Soto, Purísima del Rincón
Cañada de Soto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Purísima del Rincón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 746 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1825 m.
Rancho de Guadalupe, San Luis de la Paz
Rancho de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini San Luis de la Paz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 265 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1985 m.
Spondigna, Bolzano
Spondigna je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Crossroad of the Devil
"Crossroad of the Devil" (japanski: 悪魔の十字路 Akuma no Jūjiro) je dvanaesta epizoda prve sezone animea Psycho-Pass te prva epizoda drugog dijela prve sezone. Premijerno je emitirana 10. siječnja 2013. godine u 00:00 u sklopu Fujijevog bloka noitaminA; bila je to prva epizoda emitirana 2013. godine. Epizodu je režirao Naoyoshi Shiotani, dok je direktor animacije bio ponovo bio Itsurô Kawasaki. Scenarij su zajednički potpisali Makoto Fukami i Gen Urobuchi.
Dvanaesta epizoda je zapravo bila retrospektivna epizoda čija je radnja smještena tri godine prije glavne radnje animea. Epizoda donosi priču Enforcera Yayoi Kunizuke i centrirana je isključivo na nju, odnosno prikazuje njezin put od glazbene karijere do ulaska u PSB. Bila je to prva i jedina restrospektivna epizoda te prva i jedina koja je bila centrirana isključivo na jednog lika. Epizoda je tako dala jednoepizodni otklon od glavne radnje i predstavila lik za kojeg su kritičati dotad tvrdili da je prilično nerazrađen te da mu treba prostora za razvoj. Ovo je također bila prva i jedina epizoda u kojoj se nije pojavila Akane Tsunemori te prva u kojoj se nije pojavio Shūsei Kagari.
Sinopsis
Tri godine prije događanja glavne radnje animea, Yayoi Kunizuka je bila gitaristica rock benda Amalgam. Yayoi iza pozornice promatra bend Prophecy dok izvodi svoj hit "Trigger Finger!!!". Njezin je nokat puknuo i krvari, što joj zadaje bol i otežava joj sviranje. Prophecy ubrzo završe sa svirkom, a Yayoi promatra članove kako odlaze. Kada pjevačica benda, Rina Takizaki, Yayoi ju promatra sa zanimanjem, a ova se na koncu okrene i povuče ju sa sobom. Dok se svirka nastavlja, Rina i Yayoi su iza pozornice, gdje Rina potonjoj daje lak za nokte, kako bi spriječila pucanje. I dok Rina krene lakirati Yayoine nokte, njih dvije izmjenjuju zaljubljeni pogled. Yayoi se ubrzo budi u svojoj sobi u Centru Tokorozawa, gdje umirujući glas uz Mendelssohnovu glazbu budi ostale pacijente. Nakon kratkog pogleda na ostale pacijente, neki od kojih su teški psihički bolesnici, vidimo Yayoi kako promatra svoje nalakirane nokte. U njezinoj sobi se, pored torbe, nalazi lak kojeg je dobila od Rine.
Nešto kasnije, mladi inspektor Nobuchika Ginoza razgovara s Yayoi te joj nudi posao Enforcera pri PSB-u jer je Sibyl odlučio kako ima potrebne vještine za taj posao. Ginoza smatra da joj je to, s obzirom da je etiketirana kao latentni kriminalac, životna prilika, na što ga Yayoi pita znači li to da se njezin Psycho-Pass nikada neće oporaviti. Nešto kasnije, u svojoj sobi, Yayoi gleda promotivni video o Sibylovom Testu poslovne prikladnosti, razmišljajući o ponudi koju je dobila. U tom se trenutku pojavi medicinski dron zadužen za narudžbe te predaje Yayoi njezin paket. Međutim, njezina narudžba za gitarske žice Ernie Ball je ponovo odbijena i to nakon nekoliko narudžbi, što Yayoi prilično razljuti. Dron joj odgovara da ponovo pošalje narudžbu i ode, a Yayoi uznemireno počinje vikati kako već dugo nije svirala gitaru i kako su joj prsti omekšali. Ta uznemirenost zamagli njezin Hue, što aktivira uzbunu i u njenoj sobi dolazi do puštanja plina za smirenje. Ubrzo dolaze liječnici koji joj govore kako se treba smiriti i kako se njezin Hue stabilizirao te kako bi ubrzo mogla napustiti centar pa će onda moći raditi što želi.
Ubrzo dolazi do novog sastanka s Ginozom, a Yayoi mu na samom početku govori kako je došao uzalud ukoliko ju misli nagovoriti da dođe u PSB. Ginozi je, ovoga puta, društvo pratvio njegov kolega, Shinya Kōgami. Međutim, Ginoza govori kako su ovoga puta došli zbog druge stvari. Kōgami navodi kako je u posljednjih nekoliko mjeseci došlo do uništenja nekoliko uličnih skenera, svaki put na drugi način i od strane drugih počinitelja. Isko su isprva mislili kako su incidenti nepovezani, otkrili su kako se svi počinitelji zajedno druže u četvrti Kitazawa, u okrugu Setagaya. Kōgami zaključuje kako PSB misli da se u toj četvrti formirala nekakva anarhistička grupa te kako bi htjeli njezinu pomoć da ju eliminiraju, a ona bi im mogla biti od koristi jer je, dok je svirala u Amalgamu, često svirala tu. Njegov razgovor prekida poziv od, kako se ubrzo ispostavi, Enforcera Sasayame, kojemu je dosadno u automobilu. Ginoza se ustaje i ostavlja Kōgamija s Yayoi. Sasayama se iznenadi kada vidi Ginozu, koji mu govori da je idiot i da ne smije pušiti u autu. Sasayama pita za Kōgamija, a Ginoza mu govori kako je ostao unutra zbog posla. Kazavši kako je njegov posao za taj dan gotov, Ginoza pali automobil i odlazi. Tokom vožnje, Sasayama čita Yayoine podatke i čudi se da je ona ranije bila umjetnik odobren od strane Sibyla, misleći kako takvi umjetnici ne mogu postati latentni kriminalci. Ginoza nema konkretan odgovor, ali navodi kako je čuo za mnoge slučajeve umjetnika čiji se Hue zamaglio kada bi se previše posvetili svojoj umjetnosti. Zaključuje kako snažni sentimenti poput umjetnosti mogu istovremeno biti i lijek i otrov, zbog čega se i pojavila potreba za njihovom kontrolom. Sasayama cinično komentira kako se onda, unatoč svemu tome, dogodi situacija da odobreni umjetnik postane latentni kriminalac. Na kraju pita Ginozu hoće li Yayoi postati novi Enforcer, međutim Ginoza ne zna, govoreći kako je izrazila želju za povratkom u civilizaciju. Sasayama njezinu želju smatra naivnom.
Natrag u Centru, Yayoi bijesno pita Kōgami što će im ona i kako im ona uopće može pomoći. Kōgami objašnjava kako ove situacije zahtijevaju izoštrena detektivska čula, za koja je Sibyl procijenio da ih ona posjeduje. Yayoi se tada raspita o Sasayami te zaključuje kako PSB-u zapravo treba lovački pas, a ne detektiv te odbija ponudu, ne želeći raditi stvari koje bi joj mogle zamagliti Hue. Kōgami tada promijeni temu i pita ju planira li se baviti glazbom kada napusti Centar, međutim Yayoi mu govori kako ga se to ne tiče. On tada pregledava njezin izvještaj o trgovini i vidi kako je 23 puta neuspješno naručivala žice za gitaru te primjećuje kako se još uvijek brine za svoje nokte. Yayoi želi otići, a radnja nakratko odlazi do Sasayame i Ginoze. Sasayama se pita hoće li Yayoi pristati raditi s njima, a Ginoza mu odgovara kako je Kōgami bolji u tim stvarima. Sasayama se nasmije i govori kako je Ginoza ipak svjestan da nema takta. Natrag u Centru, Kōgami pokazuje Yayoi žice koje je pokušala naručiti, nudeći joj ih tako, simbolično, kao nagradu.
Yayoi se prisjeti scene kada joj je Rina lakirala nokte. Intimni trenutak je prekinula članica Yayoina benda, koja ju je odvukla i upozorila da će joj se Hue zamagliti bude li se družila s članovima neodobrenih bendova. Rina se tada ustaje govoreći kako je ponovo red na nju i njezin bend te poklanja Yayoi svoj lak kako bi dovršila posao. Yayoi želi poslušati Prohpecy, no njezina joj kolegica govori kako je glazba neodobrenih bendova bezvrijedna. Tada se javi Rina, koja govori kako ona bezvrijednom smatra onu glazbu koja odgovara Sibylovim kriterijima. Yayoina kolegica odlazi, a Yayoi odlazi do Rine kako bi se pozdravile.
U zgradi PSB-a, točnije Shioninoj računalnoj sobi, Yayoi objašnjava kako je gotovo nemoguće pohvatati sva događanja u Kitazawi. Mnogo je praznih zgrada i prostorija, a cirkulacija ljudi je velika pa je moguće da se jedno mjesto otvori tokom jednog dana, a već sljedećega nema nikakvih tragova njegova postojanja. Masoka ju pita znači li to da samo članovi zajednice znaju točne datume i lokacije različitih događanja. Yayoi potvrđuje, međutim navodi kako postoje poznatije lokacije te da se, pregledavajući kretanja osumnjičenih, mogu izdvojiti dva kluba - Yellow Hood ili 27 Club. Shion je zaintrigirana Yayoinim zaključivanjem.
PSB je rasporedio Sasayamu u 27 Club, a Masaoku u Yellow Hood, dok su Ginoza i Kōgami s Yayoi čekali u kombiju. U kombiju, Yayoi komentira kako Enforceri djelju prilično opušteno, a Ginoza govori da su se vjerojatno navikli, dodajući da će se svatko tko negdje boravi dovoljno dugo naviknuti na tu situaciju kao na svakodnevnu okolnost. Yayoi bude iznenađena kada joj Kōgami kaže kako se čak i većina latentnih kriminalaca u Centru privikne na svoj život tamo, što njoj djeluje nemogućim. Nastavlja s time da to mjesto naprosto proguta svoje pacijente, međutim kako bi ona, uz snagu volje, ipak mogla prevladati te joj ponudi Dominator, objašnjavajući joj kako Sibyl njegovo korištenje dozvoljava samo inspektorima i Enforcerima. Objašnjava joj kako Dominator omogućava oduzimanje drugima onog što bi njoj u Centru bilo oduzeto od strane Sibyla. Na taj način, prijelaz na stranu onih koji oduzimaju postaje način nadvladavanja njezine potencijalne situacije. Kōgami joj tada govori kako je ona registrirana za korištenje Dominatora te ušutka Ginozu, koji ga je verbalno napao, objašnjavajući joj kako se na trenu može dogoditi svašta.
Podaci o Psycho-Passu
Koncept Psycho-Passa je izrazito važan za cjelokupno razumijevanje animea i njegove radnje. Sukladno tomu, likovima se kroz epizode redovito mjeri razina Psycho-Passa, a te se brojke prikazuju ne Dominatoru kao i na službenim evidencijama koje dostavlja Sibyl. Kroz dvanaestu epizodu, prezentirane su sljedeće brojke:
Glazba
U dvanaestoj je epizodi također, kao pozadinska glazba, korištena kompozicija klasične muzike. Dok pratimo scene iz Korektivnog i rehabilitacijskog centra Tokorozawa u kojem Yayoi boravi nakon privođenja, u pozadini se, kao smirujuća glazba, može čuti "Proljetna pjesma" Felixa Mendelssohna, šesta pjesma iz pete knjige njegova ciklusa Pjesme bez riječi.
Kritike
Dvanaesta epizoda, koja je imala karakter fillera, nije imala jednak kritički uspjeh kao i nekoliko prethodnih epizoda. Na portalu IMDb je dobila prosječnu ocjenu 7.9/10, koja ju je postavila bliže dnu ukupne ljestvice, na kojoj je zauzela devetnaesto mjesto, podijelivši bodove sa sedmom epizodom. Temeljem nešto manje od 450 korisničkih ocjena na portalu MyAnimeList.net, epizoda je dobila prosječnu ocjenu 4.3/5, čime je postala dotad najlošije ocijenjena epizoda, ali bez pretjeranih devijacija u odnosu na ostale.
Thomas Zoth s portala The Fandom Post.com je ipak bio zadovoljniji ovom epizodom. Davši joj ocjenu "A", stavio ju je u sam vrh svojih epizoda, naglasivši posebno kako je "dugo zanemarivana Yayoi" konačno dobila prostora. Ističe kako je umjetnost, odnosno tenzija između umjetnosti i komoditeta, lijepo ukomponirana u ovu epizodi te kako je dobro objašnjena potreba da Sibyl intervenira i u taj aspekt života. Pohvalio je i uvid u Sibylove mentalne institucije, koji je također prikazan u ovoj epizodi. Ideje koje anime obrađuje nije nazvao previše dubokima, ali je pohvalio njihovu iminentnost, nadajući se, na kraju, kako će Yayoi dobiti više prostora i u sljedećim epizodama.
Ciénega de Flores, Nuevo León
Ciénega de Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 11035 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 398 m.
Scoarța, Gârda de Sus
Scoarța je naselje u Rumuniji u okrugu Alba u opštini Gârda de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1029 m.
La Bebelama, Elota
La Bebelama je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Elota.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Nuevo Chapultepec, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 288 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 499 m.
Viktorijansko doba
right|thumb|225px|Kraljica Victoria, 1887. godine Viktorijansko doba (engleski Victorian era) Ujedinjenog Kraljevstva je bio period vladavine kraljice Victorije (jun 1837 - 22. januar 1901). U ovom periodu pojavio se feministički pokret sufražetkinje, radnički pokret čartizam, povelja o ukidanju ropstva i promene glasačkog prava. Ovaj period Engleske je drugačiji od prethodnih zbog prelaska sa manufakture na industrijalizaciju. Uticaj druge industrijske revolucije čini viktorijansko doba drugačijim od prethodnih godina Engleske istorije.
Ricca, Cuneo
Ricca je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Viktorijansko doba
Viktorijanskom erom prelaz sa ograničenog ka opštem pravu glasa započinje 1832. godine kada je izbornom reformom povećan broj birača, tako da na svakog dvadeset i četvrtog stanovnika dolazi jedan birač. Sve do kraja 19. veka pitanje prelaza sa ograničenog na opšte biračko pravo bilo je vezano samo za muškarce. U viktorijanskom dobu žene nisu imale pravo glasa. Kraljica Viktorija je bila protiv pokreta sufražetkinja.
Ricca, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 217 m.
Viktorijansko doba
Viktorijansko doba prekida ulogu Ujedinjenog Kraljestva u transatlanskoj trgovini robljem. Britanski parlament zabranio je trgovinu robljem još 1807. godine, ali ropstvo samo po sebi nije ukinuto još 26 godina posle toga. Posedovanje robova konačno je zabranjeno u Ujedinjenom Kraljevstvu 1833. godine. Veliki bogati vlasnici korporacija iz 19. veka bili su direktno povezani sa trgovinom robljem, a njihova zarada je pomogla u građenju pruga, firmi, zgrada i umetnički kolekcija koje postoje i danas. Viktorijansko doba je uspelo da jedno kraljestvo koje se izdržavalo od ropstva, odvede od ropstva ka industrijalizaciji. Kada su ugalj a zatim i nafta postali široko i jeftino dostupni, robovi su postali manje važni jer su izumljene moderne alatke i mašine da zamene ropski rad. Veliki bogati vlasnici korporacija koji su čitavu manufakturu držali na robovima, pristali su da otpuste robove uvođenjem mašina druge industrijske revolucije.
Camberley
Camberley je grad od 38,860 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Historija
Za nastanak Camberleya bilo je presudno otvaranje Kraljevskog vojničkog koledža 1802., iz kog je 1947. izrasla Kraljevska vojna akademija, koja je danas većim dijelom smještena u Berkshiru.
Uz koledž je izraslo naselje poznato kao Yorktown. Ekspanzija Yorktowna došla je nakon što je 1820. otvoren koledž za generalštabne oficire i dolaska željeznice 1878. Tad je trgovac nekretninama Charles Raleigh izgradio Hotel Cambridge i naselje koje je postalo poznato kao Grad Cambridge, tad mu je promjenjeno ime u Camberley da bi se izbjegla konfuzija sa univerzitetskim gradom Cambridgom.
Parohijska crkva sv. Mihaela podignuta je od 1848. do 49. u tadašnjem Yorktownu, a dograđena je krajem 19. vijeka. Drugi veliki sakralni objekt crkva sv. Pavla podignuta je 1902.
Privreda
Camberley pored vojske ima i nešto lake industrije.
Prestolonasljednik
Prijestolonasljednik ili prestolonasljednik (ijek.), odn. prestolonaslednik (ek.), osoba koja je u monarhiji voljom vladara, običajnim pravom ili ustavom stekla službeni status monarhovog nasljednika. Ženska osoba zove se prijestolonasljednica.
Vulturești, Vulturești, Olt
Vulturești je naselje u Rumuniji u okrugu Olt u opštini Vulturești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2790 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
El Chamizal, Buenavista
El Chamizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Buenavista.
Santa Rosalía, Cazones de Herrera
Santa Rosalía je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Cazones de Herrera.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 13 m.
Wilkesboro, North Carolina
Vilksboro je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.413, što je 254 (8,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zorka Petrović Njegoš
Zorka Petrović Njegoš, poznatija kao Zorka Karađorđević, je bila najstarija ćerka Kralja Nikole. BIla je žena Petra I Karađorđevića i imali su petoro djece.
San Francisco, Tuxpan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 25 m.
Ex-Hacienda Montecillos, Zempoala
Ex-Hacienda Montecillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Zempoala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2680 m.
Frimley
Frimley je grad od 19,351 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.
Administrativno podpada pod Borough Surrey Heath.
Geografske karakteristike
Frimley leži nedaleko od granice Grofovije Hampshir, udaljen 3 km južno od administrativnog centra Camberleya.
Rizzone, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 181 m.
Frimley
Historija
Frimley je saksonsko naselje koje je od 673. do 1537. bilo feud Opatije Chertsey
Za izastanje Frimleya u grad bilo je presudno otvaranje bolnice za duševne bolesti 1799., i kasnije Bolnice Brompton - 1904. One su bile temelj za otvaranje današnje Bolnice Frimley Park - 1974.
Drugi značajan faktor bilo je otvaranje Centra za obuku regruta 1959.
Paul Walker
Paul William Walker IV (Glendale, Kalifornija, 12. rujna 1973. - Valencija, Kalifornija, 1. prosinca 2013.) bio je američki glumac. Postao je poznat nakon uloge u filmu Varsity Blues. Ipak, najveću popularnost stekao je ulogama u serijalu filmova Brzi i žestoki, a također je glumio i u filmovima Eight Below, Into the Blue, Lobanje i Ona je sve to.
Karijera
Nakon toga je glumio u trileru Running Scared i u Eight Below 2006. godine. Eight Below je jako dobro prihvaćen od kritičara, a zaradio je 20 miliona dolara tokom prvog vikenda.
Davidoff Cool Water je odabrao Walkera kao lice marketinške kampanje od jula 2011. godine. 270px|mini|lijevo|Walkerov Nissan Skyline Vratio se u Brze i žestoke 2009. godine u četvrtom dijelu serijala, kao i u petom i šestom dijelu filma. Poginuo je 1. decembar 2013. u teškoj saobraćajnoj nesreći u 40. godini života. U tom trenutku još nije bilo u potpunosti dovršeno snimanje sedmog dijela Brzih i žestokih gdje se pojavljuje njegov lik; producenti su ga svejedno zadržali, koristeći za dotada nesnimljene scene CGI grafiku, posebne kuteve snimanja, odnosno kao dublere angažirali Walkerovu braću Caleba i Codyja koji su mu fizički slični. Dovršeni film je posvećen njegov uspomeni. Vin Diesel, njegov kolega sa snimanja Brzih i žestokih, je nedugo prije premijere upravo prema njemu nazvao svoju najmlađu kćer Paulette.
Lični život
Walker je živio u Santa Barbari u Kaliforniji sa svojim psima. Imao je kćerku Meadow (rođenu 4. novembra 1998.) sa bivšom djevojkom Rebeccom. Bio je privrženi surfer i uživao u plažama. Posjeduje smeđi pojas u brazilskom jiu-jitsuu.
Njegova strast je bila i morska biologija, a idol mu je Jacques Cousteau. Ostvario je san kada se pridružio ekspediciji National Geographic Channela i bio dio ekipe koja je uhvatila sedam velikih ajkula na obalama Meksika.
U martu 2010. je otišao u Čile, u Constitucion kako bi punudio pomoć i podršku osobama povrijeđenim u zemljotresu koji je pogodio tu zemlju 27. februara. Išao je i u Haiti iste godine kako bi pomogao humanitarcima. Također je bio i automobilski entuzijast, a u filmu Prebrzi i prežestoki je vozio svoj automobil Nissan Skyline koji je lično prilagodio, te je sam vozio u nekoliko scena.
Dienci, Vulturești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 787 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Srpski pravoslavni manastir Svetog Save u Libertivilu
mini|desno|300px|Srpski pravoslavni manastir Svetog Save Srpski pravoslavni manastir Svetog Save je manastir Srpske Pravoslavne crkve koji se nalazi u Libertivilu (Ilinois, SAD). Posvećen je Svetom Savi. Manastir je tokom 20. vijeka bio sjedište Eparhije američko-kanadske (1927–1963), Mitropolije srednjezapadnoameričke (1963–1991), Mitropolije libertivilsko-čikaške (2009–2011). Odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve od maja 2011, manastir je zbog svog duhovnog, istorijskog i kulturnog značaja dobio status stavropigijalnog manastira (pod direktnom upravom patrijarha srpskog).
Sahranjeni u manastirskoj crkvi
mini|desno|200p|Grob kralja [[Petar II Karađorđević|Petra II Karađorđevića u manastirskoj crkvi Svetog Save u Libertivilu]] Tijelo episkopa Mardarija Uskokovića sahranjeno je 18. decembra 1935. u manastirskoj crkvi. Na sahrani episkopa Mardarija prisustvovalo je 200 lica, 40 pravoslavnih sveštenika, od čega 12 srpskih, a njegovo tijelo je obnošeno oko crkve. Posmrtni ostaci Jovana Dučića su nakon njegove smrti 1943. iste godine preneseni u manastirsku crkvu. Dučićevo tijelo je ekshumirano 2000. i preneseno u Trebinje. U crkvi Svetog Save je 14. novembra 1970. sahranjen i kralj Petar II Karađorđević, na čijoj sahrani je prisustvovalo preko 25.000 Srba, više od 400 američkih pilota i predstavnici SAD. Mitropolit libertivilsko-čikaški Hristofor Kovačević sahranjen je 24. avgusta 2010. u ovom manastiru. U manastirskoj crkvi su sahranjeni i episkopi Firmilijan Ocokoljić i Dionisije Milivojević.
Groblje Svetog Save
Pored manastira je osnovano groblje na kome je prva sahrana održana 1932. Na manastirskom groblju se nalazi oko 2.000 grobova. U njemu je sahranjeno pola srpskih članova i veliki broj ministara Vlade Kraljevine Jugoslavije. Na groblju se nalazi i spomenik generalu Dragoljubu Mihailoviću koji je podigla OS „Ravna Gora“. Pored spomenika Dragoljubu Mihailoviću, nalaze se i spomenici vojvodi Momčilu Đujiću i Pavlu Đurišiću. Spomenik Pavlu Đurišiću je uz odobrenje njegove porodice premješten 2007. sa drugog dijela groblja u novoosnovanu „Aleju srpskih velikana“ (Spomen park srpskih velikana) pored spomenika Dragoljubu Mihailoviću, a zatim je pored postavljen spomenik Momčilu Đujiću. Aleja srpskih velikana je zajedno sa sva tri spomenika osveštana 20. maja 2007. u prisustvu članova srpskih nacionalnih organizacija i crkvenih starješina.
Znamenite ličnosti
Osobe koje su vezane za manastir i bogosloviju: