cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Подгорац (Бољевац)
Демографија
У насељу Подгорац живи 1794 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 42,7 година (42,2 код мушкараца и 43,2 код жена). У насељу има 606 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,66.
Становништво у овом насељу веома је нехомогено, а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника. Прва школа је отворена 1840. године. У њој је радио познати песник и сликар Ђура Јакшић. На путу за Подгорац приликом ноћења у манастиру Горњак настала је његова песма -Ноћ у Горњаку.
Miguel A. García, Gustavo Díaz Ordaz
Miguel A. García je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gustavo Díaz Ordaz.
Hayward, Missouri
Hejvard je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 131, što je 8 (6,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Comuncito, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
Comuncito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 313 m.
Ornitokajridi
Ornitokajridi (lat. Ornithocheiridae) bili su grupa pterosaura unutar podreda Pterodactyloidea. Spadali su u posljednje pterosaure koji su imali zube.
Osobine
Svi ornitokajridi imali su raspon krila od preko jednog metra, a najveći su imali raspon krila od 3 do 4,5 ili čak 6 metara (Coloborhynchus). U Kini u formaciji Jehol pronađeno je jaje jednog ornitokajrida, u kojem se nalazio embrion tik pred izlijeganjem, sa rasponom krila od 25 cm.
Za razliku od njihovih srodnika, bezubih pteranodontida, ornitokajridi su imali zube, a u prednjem dijelu čeljusti su obično bili veći. Tu se obično nalazio i zaobljen ili trougaon koštani greben, koji je poboljšavao aerodinamični oblik njuške pri njenom zaranjanju u vodu.
Kosmos-2370
Kosmos-2370 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2370 je lansiran sa kosmodroma, 3. maja 2000. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Sottocolli, Pordenone
Sottocolli je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Fodora, Așchileu
Fodora je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Așchileu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 329 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 361 m.
Kosmos-2369
Kosmos-2369 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Kosmos-2369 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 3. februara 2000. Raketa-nosač je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Loon Lake, Washington
Lun Lejk je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Vašington.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 783.
Stöckse
Štekse je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.380 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256031.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ninburg (Vezer) Štekse se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ninburg (Vezer). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 45 metara. Površina opštine iznosi 38,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.380 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 36 stanovnika/km².
San Hipólito, Ensenada
San Hipólito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Carretas, Ayotlán
Carretas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ayotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 127 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1548 m.
Schiavi, Ferrara
Schiavi je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -1 m.
Case Brosa, Treviso
Case Brosa je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Ḩujaynah, Taiz
Ḩujaynah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 703 m.
Vešanje ustanika na Terazijama
mini|desno|220p|Obešeni ustanici na Terazijama 17. avgusta 1941, levo Ratko Jević, desno Milorad Pokrajac Vešanje ustanika na Terazijama je bio događaj sa početka ustanka protiv nemačke okupacije Jugoslavije kada su nemačke okupacione vlasti obesile tela streljanih ustanika o stubove ulične rasvete na Terazijama. Ubijeni su učenik Milorad Pokrajac, krojač Jovan Janković, obućar Svetislav Milina, zemljoradnici Velimir Jovanović i Ratko Jević. Njihova tela su ostavljena da danima vise na stubovima javne rasvete na Terazijama, a cilj okupatora je bio da zaplaši i od oslobodilačke borbe odvrati narod Srbije. Posle Drugog svetskog rata originalna vešala-bandere, na kojim su bili obešeni rodoljubi, bile su sačuvane i prenete na Novo groblje prilikom formiranja Aleje streljanih rodoljuba 1941-1944. gde je bilo uređeno posebno obeležje. Ukradeni su prilikom rekonstrukcije kompleksa 2003. godine.
Pozadina
U Srbije je u julu 1941. počeo ustanak protiv nemačke okupacije koji podigla Komunistička partija Jugoslavije. Ustanak se brzo širio kroz zapadnu Srbiju i Šumadiju sve do Beograda. Odgovor okupatora su bile odmazde nad zarobljenim partizanima, od ranije zavorenim taocima u logor banjičkom logoru i kaznene eskpedicije i spaljivanje sela u kome je dolazilo do napada na nemačke vojnike. Prvi masovniji slučaj desio se 15. avgusta kada je nemački komandant Srbije general Hajnrih Dankelman naredio da se spali selo Skela kod Obrenovca i strelja 15 uhvaćenih meštana i 42 logoraša dovedenih iz banjičkog logora zbog ubistva jednog nemačkog poručnika i trojice podoficira u borbi sa pripadnicima Posavskog partizanskog odreda.
Hermitage, Missouri
Hermitidž je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Vešanje ustanika na Terazijama
Pozadina
Ova akcija nije imala efekta, pa su nemački komandanti sutradan razmotrili još jednu akciju zbog nepokornosti stanovnika Beograda. Izvršenje ove akcije je povereno majoru Karlu Krausu, šefu SD za Beograd, i Dragom Jovanoviću, upravniku grada Beograda. Oni su odlučili da javno obese petoricu zatvorenika koje su uhapsili SD i Specijalna policija.
Hermitage, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 467, što je 61 (15,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
80. pne.
Godina '''80. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina konzulstva Sule i Metela (ili, rjeđe, godina 674. Ab urbe condita). Oznaka 80. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
Oltina, Unirea
Oltina je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Unirea.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 496 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
1839
Januar/Siječanj – Mart/Ožujak
150px|mini|lijevo|Srpska zastava
April/Travanj – Jun/Lipanj
mini|200px|[[Lin Zexu uništava opijum]]
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|150px|† [[Knez Milan Obrenović|Milan Obrenović II]]
mini|200px|[[Louis Daguerre: njegova tehnika je predstavljena svetu]]
Rođenja
mini|80px|[[Paul Cézanne]] mini|80px|[[John D. Rockefeller]] mini|80px|[[George Armstrong Custer]]
Inno, Firenze
Inno je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 211 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 147 m.
Cerro de Guadalupe, Susupuato
Cerro de Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Susupuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 103 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1859 m.
Historija Engleske
Historija Engleske se odnosi na proučavanje ljudske prošlosti u jednom od najstarijih i za ostatak svijeta najvažnijih nacionalnih teritorija. Današnja Engleska, jedna od konstitutivnih zemalja Ujedinjenog Kraljevstva je bila naseljena od strane neandertalaca prije 230.000 godina. Stalno ljudsko prisustvo datira od prije 12.000 godina, odnosno završetka posljednjeg glacijalnog perioda. Na teritoriji Engleske se nalaze brojni ostaci iz doba mezolita, neolita i Brončanog doba, kao što su Stonehenge i Avebury. U Željeznom dobu, Englesku, kao i cijelu Britaniju južno od Firth of Fortha su naselili keltski narodi koji se zajednički nazivaju Britima, ali i neka belgijska plemena (npr. Atrebati, Katuvelauni, Trinovanti, itd.) na područjima koja današnji Velšani zovu Lloegyr. Godine 43. je otpočelo rimsko osvajanje Britanije; nakon njega je Rimsko Carstvo zadržalo kontrolu nad provincijom Britanija do 5. vijeka.
Partizanski odredi iz Crne Gore
Partizanski odredi formirani na teritoriji Crne Gore bili su deo Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije, koji su se tokom Narodnooslobodilačkog rata, od jula 1941. do maja 1945. godine, borili protiv okupatora i njegovih saradnika. Njima je komandovao Glavni štab NOV i PO Crne Gore, a po potrebi i Vrhovni štab NOV i POJ.
Prvi partizanski odredi na teritoriji Crne Gore počeli su se formirati od avgusta do decembra 1941. godine. Na vojno-političkom savetovanju u Stolicama, održanom septembra 1941. godine, rukovodstvo Narodnooslobodilačkog pokreta je jasno definisalo organizaciju partizanskih odreda.
Historija Engleske
Godine 1066. su Normani napali i osvojili Englesku, označivši time ulazak Engleske u srednji vijek koji će karakterizirati građanski ratovi i sukobi sa zemljama kontinentalne Evrope. Kraljevina Engleska je bila suverena država sve do vladavine Richarda I koji ju je 1194. učinio vazalom Svetog Rimskog Carstva. Taj je status ostao do 1212. i vladavine njegovog brata Johna Bez Zemlje kada je Kraljevina postala formalni vazal Svete Stolice a što je trajalo sve do 16. vijeka kada se kralj Henry VIII iz dinastije Tudora odmetnuo od Katoličke crkve. Engleska je prije toga osvojila Wales u 12. vijeku, a u 18. vijeku se ujedinila sa Škotskom u Kraljevstvo Velike Britanije. Nakon što je u Engleskoj započela Industrijska revolucija, Velika Britanija je osvojila niz prekomorskih posjeda i osnovala kolonije stvorivši Carstvo, najveće na svijetu. Iako su zahvaljujući procesu dekolonizacije u 20. vijeku najveći dio tih teritorija postali nezavisni, kulturni uticaj Engleske na ostatak svijeta, najvidljiviji kroz dominaciju engleskog jezika, traje do današnjeg dana.
Partizanski odredi iz Crne Gore
Tokom 1942. i 1943. godine, većina odreda bila je u sastavu crnogorskih proleterskih brigada koje su se pretežito borile po Bosni i Hercegovini, dok su u Crnoj Gori, usled krize ustanka, mnogi odredi bili rasformirani. Krajem 1943. i početkom 1944. godine, dolazi do ponovnog osnivanja mnogih partizanskih odreda. Posle oslobođenja Crne Gore, krajem 1944. godine, partizanski odredi su rasformirani, a njihovo ljudstvo je ili upućivano u sastav drugih jedinica NOVJ ili KNOJ-a ili demobilisano.
Stoetze
Štece je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Ilcen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 680 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3360022.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ilcen Štece se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ilcen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 74 metra. Površina opštine iznosi 38,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 680 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Smoljana
Smoljana je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bosanski Petrovac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 497 stanovnika.
Geografija
Selo Smoljana je smješteno 6-7 km sjeverno od Bosanskog Petrovca u samom srcu Grmeča. Selo je otvorenog tipa, raspoređeno po obroncima Grmeča i na ivici smoljanskog polja. Okruženo je šumom (Omar, Dronjkuša, Ilina greda, Javornjača, Tivsovac) pa je čitav život ljudi bio vezan za nju. Rijeka Smoljana je ponornica i izvire spod Mlinske grede.
Istorija
I u Smoljani postoje ostaci gradina iz ilirskog doba. Jedna je Gradina Risovača, druga na Đelinu vrhu, treća kod Brankovića stana. . Tamo je nađen nadgrobni natpis na pločici koji potiče iz kasnog doba rimskog carstva i otkriva postojanje jedne porodice aurelijevskog gentilnog imena koja je imala posjed na prostoru današnjeg sela Smoljana. Inače naziv sela otkriva još jednu zanimljivu pojedinost, a to je da je za vrijeme doseljavanja Slavena, bio naseljen od strane jednog ogranka slavenskog naroda Smoljana. Ovaj slavenski narod se na Balkan doselio iz prostora današnje istočne Njemačke i pripada Polapskim Slavenima i njegovi potomci su germanizirani. Najveći dio Smoljana se naselio u današnju Bugarsku, a pojedini njihovi manji dijelovi su se sigurno naseljavali na usputnim stanicama, pa tako i u petrovačkom području. Ovo dokazuje da se krajem VI. i početkom VII. st. Slaveni ne doseljevaju samo kao koherentni narodi, nego i u dijelovima.
Privreda
U selu se održava tradicionalna manifestacija “Dani base i krompira”, koju organizuje Mjesna zajednica Smoljana, i u okviru koje svoje domaće proizvode predstavljaju mještani.
Tribonijan
thumb|right|Tribonijan Tribonijan, (500-547 n.e.) je bio vizantijski pravnik poreklom iz Pamfilije u Maloj Aziji.
El Potrerito, Tamazula de Gordiano
El Potrerito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Tribonijan
Bio je glavni pravnik Justinijana I, koji mu je 530. godine poverio rad na kodifikaciji prava koja bi važila za celu imperiju. Izradio je Justinijanov kodeks, a bio je vođa komisije za izradu Corpus iuris civillis-a (zbornika građanskog prava).
El Potrerito, Tamazula de Gordiano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1664 m.
Tribonijan
Najvažniji i najobimniji deo kodifikacije predstavljaju Digesta (grčki Pandekta), sadržani u pedeset kniga podeljenih na naslove (tituluse) u okviru kojih se skupljeni fragmenti rimskih pravnika koji se odnose na te naslove (pravna pitanja). Ona je stupila na snagu 533. godine.
Bella Vista (razvrstavanje)
Bella Vista ima više značenja:
Лесковац (Зајечар)
Лесковац је насељено место града Зајечара у Зајечарском округу. Према попису из 2002. било је 128 становника (према попису из 1991. било је 198 становника).
Демографија
У насељу Лесковац живи 124 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 63,0 година (62,0 код мушкараца и 63,9 код жена). У насељу има 63 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,03.
Mata Grande (razvrstavanje)
Mata Grande ima više značenja:
Stradanje stanovnika sela Mlaka i Jablanac
Stradanje stanovnika sela Mlaka i Jablanac predstavlja primer masovnog zločina genocida nad stanovništvom srpskih naselja u blizini ustaških logora Jasenovac i Stara Gradiška, tokom Drugog svetskog rata. Oba sela su tokom Drugog svetskog rata doživela izuzetno velike gubitke stanovništva. Ovo je bio jedan od razloga zbog kojih se u Jablanac vratio vrlo mali broj stanovnika nakon oslobođenja, zbog čega je selo 1964. raseljeno. Mlaka i Jablanac se uvek pominju zajedno u kontekstu stradanja u Drugom svetskom ratu.
Geografski položaj
Selo Mlaka smešteno je na levoj obali reke Save 12 km nizvodno od Jasenovca, u Slavoniji. Rečnim putem selo je udaljeno od Jasenovca 23 km. Najbliže naselje Mlaki predstavlja selo Košutarica, smešteno između Mlake i Jasenovca.
Mlaka i Jablanac su okruženi močvarnim zemljištem i posavskim šumama u okviru Mokrog polja. Pre Drugog svetskog rata na ovom području nije bilo nasipa uz levu obalu Save, stoga su oba sela bila vrlo teško pristupačna velikim delom godine, naročito u proleće kada su zbog poplava bila odsečena od sveta.
Kratak istorijat Mlake i Jablanca do 1941.
Mlaka i Jablanac su osnovani početkom 18. veka, u vreme uspostavljanja Vojne krajine između Habsburške Monarhije i Osmanskog Carstva na obali reke Save u Slavoniji. Oba sela su naseljena srpskim stanovništvom sa područja Bosanske krajine. Ovi doseljenici su ujedno bili i osnivači naselja jer Mlaka i Jablanac prethodno nisu postojala kao naseljena mesta. O istorijatu ova dva sela ima vrlo malo podataka do početka 20. veka. Muško stanovništvo se do ukidanja Vojne granice pretežno bavilo graničarskim poslom na Savi, ali i stočarstvom. Prema popisu iz 1931. u Mlaka je imala 803 stanovnika. Prema crkvenim knjigama Slavonske Eparhije, Mlaka je 1940. imala 157 domaćinstava. Oba sela su imala visok priraštaj stanovništva. Prema sećanjima preživelih stanovnika, Mlaka je uoči 1941. imala oko 1.200 stanovnika, a Jablanac oko 550.
Stradanje stanovnika Mlake
Poznat je približan broj stradalih stanovnika Mlake i Jablanca, zahvaljujući istraživanju lokalnog anketnog odbora. Ove podatke je publikovao lokalni hroničar Mile Dragić u knjizi Tragedija sela Mlake i Jablanca (Novska, 1989). Dragić je objavio podatke (ime, očevo ime, prezime, godina rođenja, godina i mesto stradanja) za 933 stradala stanovnika Mlake i 182 stradala stanovnika sela Jablanca (ukupno: 1.115). Od 933 stradala stanovnika Mlake 286 su bila deca mlađa od 14 godina. Realno je pretpostaviti da ovo nije konačan broj stradalih, s obzirom da iz oko polovine mlačanskih domaćinstava niko nije preživeo rat, pri čemu je reč o mnogočlanim porodicama. „Ima puno familija [u Mlaci] gdje nitko nije ostao živ. Zapaženo je da je jako puno djece ispušteno prilikom popisa. Naročito u familijama gdje je bilo više mlađe djece, a nitko nije preživio rat.“ Dakle, realno je pretpostaviti da je ukupan broj stradalih stanovnika Mlake blizu 1.000.
Dragić iznosi tvrdnju preživelih Mlačana, Ostoje Samardžije i Milenka Balaća da je Mlaka 1942. imala 1.232 stanovnika i da je svega 145 stanovnika ostalo u životu nakon okončanja rata.[26] Ipak, potencijalni broj od 1.087 (1.232-145) stradalih nije poimenice dokazan, stoga nije strogo naučno validan. Prema podacima Spomen područja Jasenovac, „do sada su utvrđeni podaci za 742 osobe iz Mlake umorene u logorima Jasenovac i Stara Gradiška“. Prema podacima koje iznosi Dragić, od 161 stanovnika Mlake interniranih u nacističke logore u Norveškoj, u ovim logorima stradalo je 117 Mlačana. Takođe, izvestan broj Mlačanki stradao je u nemačkim logorima, a realno je pretpostaviti da je određen broj Mlačana stradao u Prihvatnom logoru Zemun na Starom sajmištu.
Celokupno stanovništvo sela Mlaka bilo je pohapšeno 14. aprila 1942, da bi sutradan žene i deca bili transportovani u logor Jasenovac, a nakon dva dana i muški stanovnici su takođe transportovani do Jasenovca. Hapšenje Mlačana izvršile su ustaše iz logora Jasenovac na čelu sa Ljubom Milošem.
Naoružana ustaška posada boravi u Mlaci od 26. decembra 1941. Prema sećanjima preživelih Mlačana, dva do tri dana pre kolektivnog hapšenja meštana, koje se dogodilo u noći 13-14. aprila 1942, u Mlaku je stigla brojnija posada sastavljena od ustaša koje seljani ranije nisu viđali. „Držali su selo još pod strožom kontrolom. Bilo ih je mnogo, oko 200, a možda i više i Mlaka je dignuta za jednu noć.“ Mlačani su morali predati sve čamce kako bi se meštanima onemogućilo bekstvo u Bosnu. Preživeli Mlačani su izneli pretpostavku da su ustaše odlučile da izvrše kolektivnu deportaciju stanovništva u logor kako bi sprečili da Mlačani pređu u Bosnu, poput stanovnika Jablanca, koji su se kolektivno iselili pre 5. aprila 1942.
U noći 13-14. aprila 1942. pohapšeno je gotovo celokupno stanovništvo sela, najmanje oko 1.100 ljudi. Hapšenje je izbeglo samo 18 stanovnika koji su uspeli da se sakriju. Pohapšeni stanovnici su privremeno izolovani u zgradi seoske škole i parohijskom domu. Iste večeri ubijena su 24 muškaraca.
Nedugo nakon deportacije u Jasenovac, stanovnici Mlake su sprovedeni u logor u Staroj Gradiški, gde su boravili u vrlo teškim uslovima, iznureni glađu. U Staroj Gradiški je izvršena selekcija stanovnika Mlake. Oni koji su bili sposobni za rad deportovani su u nemačke logore. Muškarci su 2. maja 1942. deportovani u Prihvatni logor Zemun (Staro sajmište) gde su stigli 5. maja. Potom su u septembru 1942. prebačeni u obližnji Logor Organizacije Tot na Ušću, da bi u oktobru Dunavom bili deportovani u Nemačku, a zatim u Norvešku. Među preživelim Mlačanima boravak u logoru u Zemunu ostao je upamćen po torturi nad logorašima („tukli su nas nemilice“). Jedan deo radno sposobnih žena je železnicom deportovan u Nemačku, preko Zagreba. („U Njemačkoj smo sve radile kao roblje na različitim poslovima, pod kontrolom.“). Najveći broj muškaraca i žena, a osobito dece i staraca, ubijen je u KL Jasenovac.
Tokom Drugog svetskog rata stradale su čitave porodice, tako da je opusteo velik broj domaćinstava u selu, s obzirom da niko među njima nije preživeo rat. Mile Dragić, hroničar Mlake i Jablanca, imenuje veći broj porodica koje su imale između 5 i 10 članova, od kojih niko nije preživeo rat.
Stradanje stanovnika Jablanca
Prema poimeničnim podacima rekonstruisanim nakon Drugog svetskog rata, tokom rata stradalo je 182 stanovnika Jablanca. Od ovog broja bilo je 135 žrtava fašističkog terora i 47 poginulih boraca NOVJ.
Stanovnici Jablanca su zajedno sa narodom Kozare većim delom oterani u logore, uključujući logor Jasenovac i logor Stara Gradiška. Deo žena iz Jablanca je sa drugim kozaračkim ženama bio izolovan u Mlaki i Jablancu u kojima su osnovane ekonomije logora Jasenovac. Za razliku od odraslih muškaraca iz Mlake, muškarci iz Jablanca dobili su priliku da se oružano suprotstave fašizmu. Nekoliko desetina Jablančana poginuli su kao partizanski borci još 1942, na Kozari.
Mlaka i Jablanac nakon Drugog svetskog rata
Nakon Drugog svetskog rata u Mlaku se nije vratilo svih 145 preživelih stanovnika. Mnogi nisu imali snage da se vrate u opustelo selo i uništene domove. Naročito oni koji su jedini preživeli u porodici. Oni koji su se vratili u selo zatekli su okužene bunare pune leševa i masovne grobnice u ataru – tragove ustaških zločina nad zatočenicima logora Jasenovac VI u Mlaci. U ataru sela poznato je najmanje pet masovnih grobnica. Mlaka je 1991. imala 346 stanovnika od kojih je polovina bila iz porodica koje su se u selo doselile nakon Drugog svetskog rata, mahom iz Bosanske krajine.
U Jablanac se vratio još manji broj stanovnika s obzirom da je selo bilo izolovano i smešteno na teško pristupačnom terenu koji je konstantno bio izložen poplavama, kao i na osnovu činjenice da je rat preživelo manje od polovine predratnog stanovništva. Jablanac je definitivno raseljen 1964.
Panonski rat
Panonski ratovi, od 16 do 9 god. p. n. e., na području južne Panonije vodili su se između panonskih plemena i rimske vojske. Među rimskim historičarima, nakon Oktavijanovih ratova 35-33. god. p. n. e., za Ilirik postoji manje interesovanje.
Borbe su se, uglavnom, vodile u Panoniji. Ο borbama južno od Save, izuzev dviju manjih pobuna Delmata, nema vijesti. Ratni ciljevi Rima bili su prvenstveno strategijski — osigurati prometne veze preko Panonije s istočnim Balkanom i Malom Azijom. No, pobune između 16. i 9. g. st. e. bile su predznaci ustanka koji će velikom silinom izbiti petnaestak godina kasnije (Batonov ustanak).
Borbe
Prvi carski legat Ilirika od 17–16 p. n. e., Publius Silius Nerva, prešao je u područje Alpa da bi vježbao svoje trupe. Neka panonska plemena, zajedno sa Noricima prodrli su u Istru radi pljačke, a 16. god. p.n.e. pobunili su se i Dalmati. Veoma brzo, guverner je intervenisao i ponovo preuzeo kontrolu. Slijedeće godine Rimljani su pobijedili Skordiske i anektirali Norikum. Istovremeno su pacificirali neka plemena na području istočnih Alpa.
Rimske vojne operacije u Iliriku započeo je Marcus Vinicius, guverner u vremenu 14–13 p. n. e.. Svi ovi nemiri primorali su Oktavijana da preuzme kontrolu nad cijelim Ilirikom, koji je do tada najvećim dijelom bio u nadležnosti Senata. U zamjenu za Ilirik 11. god. p. n. e., Oktavijan je ustupio Kipar i dijelove Galije. .
Tokom 13. god. p. n. e., Oktavijan je poslao novu vojsku pod komandom Agripe, njegovog najpoznatijeg vojskođu, što podrazumijeva da je situacija za Rimljane bila ozbiljna. Agripa je djelovao i pregovaranjem i ličnim uticajem, ali je vrlo brzo naprasno umro. Nakon toga Breuci su prestali pridržavati se sporazuma koji su sa njim napravili. U dokumentima se pojavljuje i Baton Breučki, mnogo poznatiji po kasnijim događanjima iz Batonovog ustanka. Komandu je preuzeo Tiberije, (budući rimski car, po porijeklu Gal). Tiberije je intervenisao protiv Skordiska, negdje na Drini, zbog njihovog upada u Makedoniju, zajedno sa Tračanima. Uz pomoć Skordiska, koji su već priznavali vrhovnu rimsku vlast, Tiberije je nanio konačni poraz Panonima. Nakon ovog poraza Breuci su bili potčinjeni, a okolna ilirska plemena su nastavili plaćati državne dažbine. U zimu 11/10 god. u Panoniju su upali i Dačani, pljačkajući lokalno stanovništvo.
Harald Hen
Harald III Hen (c. 1040 – 17. april 1080) bio je kralj Danske od 1076. do smrti. Harald III se rodio kao nezakoniti kralj kralja Svenda II Estridssona. Na prijestolje je došao nakon očeve smrti, kada ga je za novog kralja izabrala skupština (Landtag) u Zealandu. Tome se usprotivio njegov brat Knut, ali je sukob zaustavila intervencija pape Grgura VII, odnosno pismo kojim je savjetovao mladog kralja da bratu da dio svojih ovlasti. Harald je uglavnom ovisio i dobroj volji feudalnih velikaša, te je nastojao izbjegavati vanjske sukobe i posvetio se unutrašnjim reformama. Osnovao je nove kovnice novca i nastojao standardizirati danske kovanice; također je pokušavao ukinuti prakticiranje sudskih dvoboja odnosno Božji sud kao dokazno sredstvo na suđenjima, te ga zamijeniti svjedočenjem "časnih ljudi". Te su reforme, međutim, zaživjele tek u 13. vijeku.
Harald je bio oženjen za svoju rođaku Margaretu Hasbjörnsdatter. Nije imao djece, pa ga je nakon smrti naslijedio brat Knut, koji je poslije postao poznat kao Knut IV. Četiri njegova polubrata su kasnije postali danski kraljevi.
Saxo Grammaticus ga je u svojim spisima opisao kao slabog vladara, a što sugerira i nadimak "Hen" koji znači "Mekani".
Mata Larga (razvrstavanje)
Mata Larga ima više značenja:
Tonnara Saline, Sassari
Tonnara Saline je naselje u Italiji u provinciji Sassari, u regiji Sardinija.
Meri Cetinić
Meri Cetinić (Split, 15. lipnja 1953.), hrvatska glazbenica. Jedna je od najpopularnijih hrvatskih izvođača zabavne glazbe i kantautorica dalmatinskih šansona. Živi u Splitu.
Tonnara Saline, Sassari
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
Meri Cetinić
Biografija
Obitelj Meri Cetinić porijeklom je iz Blata na otoku Korčuli, od kuda početkom 1950-ih dolaze u Split. Odrastajući u skromnoj, ali skladnoj obitelji, uz oca električara i majku domaćicu, te dva starija brata, Antu i Borisa, vrlo rano se počeo isticati njezin talent za glazbu, osobito pjevanje. Počinje nastupati već kao dijete, a u osnovnoj je školi često dobivala glavne uloge u školskim priredbama. Kasnije završava Srednju muzičku školu i Pedagošku akademiju, smjer Glazba, u Splitu. Njen brat Ante, 5 godina stariji od Meri, bio je vrlo utjecajan i cijenjen glazbenik u Splitu. U njihovom stanu su se okupljala sva imena iz glazbenog života Splita tog vremena i Meri je još kao djevojčica sve to upijala sa strane. Rano je počela slušati crne pjevače, zavoljela blues i gospel glazbu.
Počeci
U 14. godini pobijedila je sa pjesmom Warm and tender love Percie Sladgea na Raspjevanom proljeću u Splitu. Sa 15 godina postaje članom grupe CHE i to kao orguljašica. Svirala je tada prve Hammond orgulje u gradu. U 17. godini prelazi u grupu Delfini kao vokalni solist, te odlazi na prvu turneju po SSSR-u. Uglavnom je pjevala repertoar Janis Joplin, Deep Purple, Led Zeppelina i sličnih grupa i pjevača. Ubrzo prestaje suradnja s Delfinima, te upisuje Pedagošku akademiju i radi na usavršavanju glasa kod prof. Branke Ristić u Splitu.
Grupa More
Godine 1972. sa Slobodanom M. Kovačevićem osniva grupu More u kojoj Meri svira klavir, pjeva te je uz S. M. Kovačevića skladatelj i aranžer grupe. Nakon nekoliko godina rada s grupom More i nekoliko velikih uspjeha s pjesmama: More, Ti si moj san, Gdje god da pođeš, Samo simpatija i dr., napušta grupu i započinje solističku karijeru.
Solistička karijera
Glavnog suradnika pronalazi u bratu Anti Cetiniću (basist, aranžer, snimatelj, producent) koji već tada živi u Nizozemskoj te s njim snima nekoliko solističkih albuma:
Na svim ovim albumima većinu pjesama je Meri sama skladala, neke na vlastite, a neke na tekstove Jakše Fiamenga, Krste Jurasa, Momčila Popadića, Ivice Flescha i drugih. Paralelno s ovim autorskim albumima u suradnji sa skladateljem Zdenkom Runjićem godinu za godinom kao vokalni solist ostvaruje uspjehe na Splitskom festivalu s pjesmama Četri stađuna, U prolazu, Lastavica, kao i kasnije s pjesmama Konoba (S.M.Kovačević-R.Šunjić), Zemlja dide mog (V.Barčot-I.Cetinić), itd.
Na festivalu Split 1989. izvodi vlastitu skladbu Dome moj i osvaja 3.nagradu publike. Ista skladba doživjela je i stranu verziju. Snimljena je u Belgiji 1990. pod nazivom Veel te mooi u izvedbi dueta Sanne en Erik van Neygen i postala njihov najveći hit. U to vrijeme održava brojne solističke koncerte širom zemlje, a često odlazi i na turneje po Kanadi, SAD, Australiji, itd.
U Zagrebu 1998. snima autorski album Putovanja sa studijskim glazbenicima grupe Songkillers. Na ovim pjesmama sama je radila i aranžmane te produkciju uz suradnju Ante Pecotića, Joška Banova i svoje kćeri Ivane. Za slijedeći live album Malo mora na mom dlanu, snimku koncerta iz splitskog HNK, dobiva nagradu Porin za najbolji album zabavne glazbe 2002.
Nekoliko zadnjih godina nastupa na Festivalu dalmatinske šansone u Šibeniku s vlastitim skladbama: Rijeka bez povratka, Griža, Kruh i sol, U samoći prolazi mi vrime, itd., te za njih dobiva nekoliko nagrada.
Godine 2005., nakon dugo vremena ponovo nastupa na Splitskom festivalu i to sa svojom jazz skladbom Sjena tvoga tila uz pratnju grupe Black Coffee. Početkom iste godine objavljena je u izdanju diskografske kuće Croatia records Meri Cetinić - Zlatna kolekcija, dvostruki CD sa 40 uspješnica iz Merine karijere..
Najnoviji studijski album Tiramola snimljen je u Splitu u suradnji s jazz grupom Black coffee, a objavljen je 2006. u izdanju Croatia Records.
Priznanja i nagrade
Proglašena je pjevačicom godine 1981. i 1982. za cijeli teritorij bivše države. Dobiva Zlatnu pticu za izvanredne diskografske uspjehe te Estradnu nagradu 1988.god. Od 1978. ima status slobodnog umjetnika, a 2005. primljena je u redovno članstvo Hrvatskog društva skladatelja.
2007. godine dobitnica je Nagrade Hrvatske Glazbene Unije Status 2007 za sveukupan doprinos hrvatskoj glazbi.
Festivali
Meri Cetinić ima iza sebe brojne nastupe na domaćim festivalima, a najupečatljiviji trag ostavila je na Splitskom festivalu, na kojem se pojavljuje od 1976. godine. Osim toga, nekoliko nastupa na Opatijskom festivalu,Vašem šlageru sezone i Festivalu dalmatinskih šansona u Šibeniku.
Splitski festival:
Bello Horizonte (razvrstavanje)
Bello Horizonte ima više značenja:
Buffalo, Minnesota
Bufalo je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Ponte Metauro, Pesaro e Urbino
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 153 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Kosmos-2372
Kosmos-2372 je jedan od preko 2400 sovjetskih vještačkih satelita lansiranih u okviru programa Kosmos.
Stolzenau
Štolcenau je opština u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 7.472 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256032.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ninburg (Vezer) Štolcenau se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ninburg (Vezer). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 64,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.472 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 115 stanovnika/km².
Kosmos-2371
Kosmos-2371 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 4. jula 2000. Raketa-nosač Proton-K je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Los Nanches, San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -
Los Nanches je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Mixtepec -Dto. 22 -.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 188 m.
Vedro Polje
Vedro Polje je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bosanski Petrovac koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 113 stanovnika.
Geografija
Selo je na istočnom kraju Petrovačkog polja, ispod Oštrelja i Klekovače, odnosno njenih obronaka Crvljivice i strme Javorove Kose sa južne strane. Suprotno su Viojla i Bukovačko brdo. Podijeljeno je u dvije grupe kuća, Šekovac i Vedro polje. U podnožju brda Viojla, koja prema legendi leži na mješini vode, nalaze se izvori, iz kojih se vodom snabdjeva šekovački i dio bukovačkog vodovoda. Kada su jake kiše, Šekovcem teče potok Mračaj, koji izvire u Mračaju. Mračaj je nekada bio vrlo aktivan potok. Sa tog izvorišta se do 2 sv. rata Oštrelj snabdjevao vodom pomoću dizel-pumpi, a isti potok je nekad pokretao mlin. Riječni pijesak koji ulazi u sastav šekovačkog zemljišta, govori u prilog činjenici da je Šekovac nekad bio bogat vodom. Mračaj utiče u Begovaču koja teče do Kolunića.
Istorija
Rimski (Klaudijev) put se sa Oštrelja spuštao u Šekovac. Put je išao kroz šumu, a i danas se može lako pratiti. Na njivi Jezerina nađen je Rimski miljokaz (arheolog Sergijevski), ali je nažalost nestao. Dalje je put išao južno od Bukovačkog brda i nastavljao prema Barama.
U selu je rođen Ilija Došen, dugogodišnji funkcioner u socijalističkoj Jugoslaviji. Proglašen je za Narodnog heroja. Osnovao je u Driniću prvu partijsku ćeliju KPJ za područje Bosanski Petrovac, i jedan je od osnivača Nogometnog kluba "Mladost".
Ovdje je rođen i Narodni heroj Milan Ćup.
Rugby, North Dakota
Ragbi je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.876, što je 63 (-2,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Hayjat Nāşir, Taiz
Hayjat Nāşir je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 780 m.
Pteranodontidi
Pteranodontidi (lat. Pteranodontidae) bili su porodica velikih pterosaura, koji su tokom perioda krede nastanjivali Sjevernu Ameriku. Naziv im je dao Othniel Charles Marsh 1876. godine.
Pteranodontidi su imali upadljive izdužene krijeste koje su im stršile iz zadnjeg dijela glave (najpoznatiji primjer toga je kod samog Pteranodona). Nyctosaurus, sa svojom nevjerovatnom krijestom, ponekada se uključuje u tu porodicu, mada se obično svrstava u vlastitu porodicu Nyctosauridae (Nicholson & Lydekker, 1889).
Današnji istraživači razlikuju se po svom korištenju koncepta pteranodontida. S. Christopher Bennett i Alexander Kellner zaključili su da Nyctosaurus nije bio pteranodontid. Bennett je 1994. definirao kladus Pteranodontidae, koji je također uključivao vrste iz porodice Anhangueridae. Međutim, ostali nisu prihvatili tu definiciju. Na primjer, Alexander Kellner je dao nazive nekolicini dodatnih vrsta iz primjeraka koji su prethodno bili priključeni rodu Pteranodon, te je svrstao vrstu P. sternbergi u odvojen rod, pod nazivom Geosternbergia. Kellner je redefinirao pteranodontide kao najbližeg zajedničkog pretka vrsta Pteranodon longiceps, Geosternbergia sternbergi i Dawndraco kanzai, i svih njegovih potomaka. Moguće je da u taj kladus spadaju niktosauridi. Analize koje je proveo David Unwin ukazale su na srodstvo među rodovima Pteranodon i Nyctosaurus, te je koristio naziv Pteranodontia za kladus koji sadrži ta dva roda.
La Loma, Ebano
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 64 m.
El Semoro, Hidalgo
El Semoro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 163 m.
Kriptovaluta
Majnovanje kriptovalute|thumb Kriptovaluta je oblik digitalne imovine koja se koristi kao sredstvo razmene koristeći kriptografiju (kriptografija) kao način obozbeđivanja sigurnosti transakcija, kontrole stvaranja dodatnih novčanih jedinica i radi potvrde transfera valute.
Prva kriptovaluta
Bitkoin, koji je kreiran 2009. je prva decentralizovana kriptovaluta.
Od tada, veliki broj kriptovaluta je stvoren. Bitkoin i njegovi derivati (Altkoini) koriste decentralizovanu kontrolu nasuprot centralizovanom elektronskom novcu centralno bankarskog sistema. Decentralizovana kontrola koristi bitkoinovu blokčejn tehnologiju kako bi jedinstvenu bazu podataka svih transakcija prevela u razdeljenu, decentralizovanu glavnu knjigu.
Legalnost
Status legalnosti kriptovaluta varira od države do države i još uvek je nedefinisan ili u stanju promene u mnogima od njih. Dok većina država zakonom ne zabranjuje korišćenje kriptovaluta, njihov status kao novca nije čvrsto utvrđen. U zemljama kao sto su Maroko, Bolivija, Ekvador, Kirgistan, Bangladeš korišćenje Bitkojina je ilegalno i zakonom kažnjivo, dok je u većini drugih Brazil, Čile, Kolumbija, Argentina legalan.
Belén (razvrstavanje)
Belén ima više značenja:
Dorna, Așchileu
Dorna je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Așchileu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 419 m.
Barron, Wisconsin
Baron je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.423, što je 175 (5,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tikar
mini|desno|200px|Tikarska porodica u [[Kamerunu]] Tikar je naziv za etničku skupinu čiji predstavnici žive u visoravnima sjeverozapadnog Kameruna.
Mata Naranjo (razvrstavanje)
Mata Naranjo ima više značenja:
El Alto Bonito, Gustavo Díaz Ordaz
El Alto Bonito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Gustavo Díaz Ordaz.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Osor
Osor je mjesto na otoku Cresu, na prevlaci što je nekad spajala danas razdvojene otoke Cres i Lošinj. Administrativno, naselje pripada gradu Malom Lošinju.
Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, naselje ima 73 stanovnika.
Povijest
Rimski naziv za Osor je Apsorus, a bizantinski Opsara.
Zbog svog prometno-strateškog položaja u Kvarneru, Osor je u prošlosti zauzimao značajno mjesto u povijesti Jadrana. Nekad moćno i bogato trgovačko mjesto još i danas svojim zidinama svjedoči o toj prošlosti.
Od pradavnih vremena čovjek je uočio prikladnost otočne skupine Cres-Lošinj za nastavanje i osiguranje svog opstanka. Naročitu privlačnost pružila je niska kopnena prevlaka koja spaja otok Lošinj sa Cresom, a na kojoj se danas nalazi naselje Osor. Prevlaka je sa sjeverne i južne strane omeđena morem, a sa istočne i zapadne strane povezana je s kopnenim područjem navedenih otoka. To je pružalo mogućnost plovidbe i ribolova te razvitak lova, stočarstva i ratarstva.
Kosmos-2373
Kosmos-2373 je lansiran sa kosmodroma Tjuratam, Bajkonur, Kazahstan, 29. septembra 2000. Raketa-nosač Sojuz je postavila satelit u orbitu oko planete Zemlje.
Osor
Povijest
Najstariji žitelji su iz mlađeg kamenog doba i oni nastanjuju špilje i krške jame u okolici Osora. Iliri na tlu današnjeg Osora osnivaju naselje koje se nalazi na plovidbenom putu uzduž i poprijeko Kvarnerskog zaljeva te ga spominje i grčki kozmograf Pseudo Skilaks u svom djelu Periplusu.
Osorska prevlaka pruža izvanrednu zaštitu od svih vjetrova i oluja. Preko nje prolazi linija najstarijeg europskog poznatog pomorsko-kopnenog tranzita od Egejskog do Baltičkog mora nazvanog Jantarni put. Dokaz tome su brojni jantarski ukrasi nađeni u ilirskim grobovima u okolici Osora.
U doma rimske vlasti Osor je bio razvijeni i utvrđeni grad. Iz tog razdoblja ostali su fragmenti monumentalnih zidina i zgrada. Osor je bio antičko pomorsko uporište koje je bilo u središtu pomorskih linija koje su spajale Ravennu, Pulu i Poreč sa Senjom te antički Plomin i Labin sa Zadrom i Solinom. U ranom srednjem vijeku Osor ostaje važna strateška baza Bizanta i u to doba se podižu značajni sakralni objekti.
Dawson's Creek
Dawson's Creek je američka tinejdžerska dramska serija koja se originalno emitirala na programu mreže WB od 1998. do 2003. Radnja je pratila odrastanje četvoro srednjoškolaca u malom gradu na obali Massachusettsa. Seriju je kreirao scenarist Kevin Williamson, a naslovni lik - filmofil Dawson Leary (čiji lik tumači James Van Der Beek) - je u mnogo čemu bio njegov alter ego. Serija je stekla izuzetnu popularnost u SAD i održala se na programu šest sezona. Godine 2000. je snimljena kratkotrajna spin off serija pod naslovom Young Americans.
Dawson's Creek je u Hrvatskoj bio emitiran na programu Nova TV, a u Srbiji pod naslovom Dosonov svet na programu B92 TV.
Osor
Povijest
Mletačkom okupacijom Osor gubi svoje dotadašnje značenje, a njegovu ulogu preuzima gradić Cres.
Zadnji monumentalni objekt podignut u Osoru je nova katedrala čija je zgradnja započeta u gotičkom, a završena u renesansnom stilu.
Povijest ovog gradića se može pratiti kroz preobrazbu vjerojatno ilirskog imena, preko zabilješki grčkih, rimskih, bizantskih i latinskih pisaca do izgovorene hrvatske riječi: Apsoros, Opsare, Apsarus, Absortium, Osor.
Prapovijest
Brojni su tragovi ljudskog života iz razdoblja mezolitika u špiljama na otocima Cresu i Lošinju, osobito u neposrednoj okolici Osora.
Za razliku od ostalih naselja na Cresu i Lošinju koja su željela biti što nepristupačnija s morske strane, Osor je nastao na morskoj prevlaci koja je bila za 900 m šira nego danas. Ona je značila vlast nad morem, izvor bogatstva koji je trebalo braniti i održati. Osor je tako morao biti zaštićen te je njegovo prvo stanovništvo živjelo u liburnskoj gradini. Liburni su od Grka prihvatili gradnju kiklopskih zidina čiji se tragovi mogu naći u temeljima današnjih zidina. Iz ovog razdoblja najviše se može doznati iz liburnskih grobova. U jednom takvom je pronađeno dvije stotine jantarskih kuglica što dokazuje sklonost Ilira prema jantarskom ukrasu i bogatstvo jantarskih predmeta kojim se plaćala sloboda prolaza broda kroz umjetno prokopan kanal. U Periplusu Pseudo Skilaks spominje liburnijski otok Elektrides. Vjerojatno se naziv odnosio na obilje jantara (elektrona) i nije ga teško dovesti u vezu s ovim otocima.
Osor je bio značajna tranzitna postaja koja je pružala izvrstan zaklon brodovima koji su u to doba plovili uglavnom uz obalu. Tada pomorci nisu znali za bordižanje i nisu mogli ploviti protiv vjetra.
O postanku Osora, ali i cijele lošinjsko–creske skupine otoka govori grčki mit o Argonautima. Moreplovci na brodu Argo krenuli su u Kolhidu da otmu zlatno runo. Vođa broda Jazon je na nagovor svoje sestre Medeje ubio Apsyrta, sina kolhidskog kralja Eteja. Njegovo rasječeno tijelo bacio je u more i tako je nastao otočni arhipelag koji se danas naziva Apsyrtides.
Bez obzira na sadržaj i vjerodostojnost legende, Osor pripada među naše najstarije gradove te je prvi s naše obale ušao u pisanu povijest. Ovuda je prolazio povijesni Jantarni put koji je naše obale povezivao s Baltikom.
Antika
Osor je postao rimskim gradom 167. g. pr. Kr. Rimljani su ga utvrdili slijedeći ilirske bedeme. Arheologe zbunjuje činjenica što ta rimska utvrda nije imala monumentalna ulazna vrata. More je bilo glavno uporište u obrani naselja, pa je važan prostor bila njegova luka.
Nevjerojatno je da je taj grad, danas bez luke, nekad bio važno pristanište i trgovačko čvorište. Prema nekim autorima luka starog Osora bila je na istočnoj strani naselja na prostoru koji je danas dijelom kopno. Nasuti dio tog prostora nosi naziv Jazit (prema Skoku to je deminutiv od Jaz što znači zasut), a sjeverna uvala nosi hrvatski naziv Bijuar - Bijar (prema Skoku potječe od oblika starog mletačkog pridjeva vier = stari uz koji treba pretpostaviti imenicu portus). Na zapadnoj strani bio je morski prolaz Kavuada koji je bio manje korišten (danas je to jedini prolaz koji razdvaja otoke Lošinj i Cres).
Istraživanjim je otkriveno niz rimskih građevina poput glavnih ulica carda i decumanusa, javnih zgrada, kanalizacije (otjecala je u zapadni kanal poznat po jakim morskim strujama) i vodovoda koji je skupljao živu vodu iz okolice naselja. Antička nekropola bila je preko zapadnog kanala, na lošinjskoj strani. Tu su otkopani zlatni i srebrni ukrasni predmeti, svjetiljke za ulje, metalni i keramički predmeti, staklene posude za pepeo poput onih u Akvileji i Saloni. Otkopan je i brojni raznovrsni novac, svjedok snažnih trgovačkih veza.
Osor je tada imao obilježje kozmopolitskog grada jer su u njemu živjeli ostaci Ilira, novo rimsko – italsko pučanstvo i brojni doseljenici s istoka (Grci). To je doba najvećeg bogatstva i blagostanja grada koji je tada, prema podacima A. Fortisa iz 18. st., imao oko 20.000 stanovnika. Ipak su to nerealne brojke. Andrija Mohorovičić, u djelu Ibidem, govori o "nekoliko tisuća stanovnika" u rimskom Apsorusu.
Bizant
Događaji vezani uz pad Zapadnog Rimskog Carstva (druga polovica 5. st.) nisu remetili razvoj grada. Ni kratkotrajna vlast Ostrogota (Teodorik je 493. g. zavladao Italijom i Dalmacijom) nije izmijenila izgled ni ustrojstvo Osora. U prvoj polovici 6. st. Osor biva pripojen Dalmaciji i ulazi u sastav Bizantskog carstva i tada nastupaju velike promjene u urbanoj strukturi.