cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Novembarski ustanak
Novembarski ustanak (poljski: Powstanie listopadowe) bila je neuspješna pobuna - 1830.–31., poljskih nacionalista koji su pokušali srušiti rusku vlast u Kongresnoj Poljskoj, kao i po zapadnim gubernijama Ruskog Carstva (dijelovi današnje Litvanije, Belorusije i Ukrajine).
Historija
Kolovođe ustanka bili su pitomci pješadijske Akademije okupljeni u tajno društvo, koji su poneseni uspjehom pariška Julske revolucije 1830. i sami željeli izvesti sličnu stvar, nezadovoljni stanjem u zemlji. Ustav Kongresne Poljske iz 1815., sistematski je kršen, - 1819. ukinuta je Sloboda štampe i uvedena preventivna cenzura, 1821. zabranjeno je masonstvo i ograničena sloboda okupljanja, a 1825. ukinuta su javna zasjedanja sejma i pojačani progoni protiv legalne i ilegalne opozicije.
Odluku o pokretanju ustanka ubrzala je planirana intervencija Ruskog Carstva protiv revolucionarnih gibanja u Francuskoj i Belgiji, u koju je trebala biti uključena i poljska vojska, i najavljeno hapšenje zavjerenika.
Uveče 29. novembra 1830. ustanici su napali palaču Belweder - rezidenciju Velikog vojvode Konstantina, načelnika generalštaba poljskih oružanih snaga, inače brata cara Nikole I. Palaču su zauzeli, ali nisu uspjeli zarobiti Konstantina, koji im je pobjegao, nisu uspjeli ni zauzeti kasarnu ruske konjice, ali su uspjeli provaliti u arsenal i podijeliti oružje građanima i steći kontrolu nad sjevernim dijelom Varšave.
Većina poljskih generala usprotivila se ustanku, pa je vodstvo pokreta za nezavisnost preuzela grupa konzervativnih političara (Lubecki-Drucki, Czartoryski, Radziwiłł, Chłopicki), koji su bili skloniji pregovaranju nego radikalizaciji odnosa sa carem.
Ustanicima je išla na ruku nespremnost Velikog vojvode da poduzme neke radikalne poteze protiv njih, jer se nadao se da će se to smiriti bez borbi i žrtava. S druge strane ustanici nisu imali niti jasne političke ciljeve, a niti čvrsto i odlučno vodstvo, koje se uzaludno nadalo pregovorima sa carom Nikolom I o političkim ustupcima. Kad su vidjeli da od toga nema ništa - 25. januara 1831. objavili su deklaraciju da Nikola I nije više Ustav poljski monarh.
Komandanti njihovih vojnih jedinica pokazali su nespremni kad je na početku februara 1831. na Kongresnu Poljsku navalio ruski korpus od nekih 115 000 vojnika. Ustanička voska snage 40 000 boraca pružila je snažan otpor u nekoliko bitaka, ali nije uspjela zaustaviti rusko napredovanje prema Varšavi sve do samih prilaza gradu - u šumi kod Grochówa u kojoj se 25. februara vodila neodlučna bitka.
Rusi su tad prekinuli kampanju i otišli u zimske kampove. U proljeće 1831. izbili su nemiri u Litvaniji, Belorusiji i Ukrajini u krajevima naklonjenima Poljacima, koje razjedinjeni lideri ustanika nisu znali iskoristiti. Čak se nisu mogli dogovoriti ni o nužnim reformama kako bi na svoju stranu privukli ogromne mase seljaka, a nisu ni uspjeli dobiti neku pomoć i podršku za svoj ustanak od neke velesile.
Rezultat je bio da je pobuna izgubila zamah, naročito nakon poraza ustanika i velike ruske pobjede kod Ostrołęke 25. maja 1831. Bune po zapadnim ruskim gubernijama su ugušene, a i ljudi po gradovima Kongresne Poljske počeli su gubiti povjerenje u lidere ustanka. Kad je ruska vojska 6. septembra konačna navalila na Varšavu, ustanici su se nakon dva dana povukli iz grada i pobjegli na sjever preko granica Kongresne Poljske.
Posljednji odredi ustanika su 5. oktobra prešli u Kraljevinu Prusku i predali se.
Nakon ustanka car Nikola II zamijenio ustav Kongresne Poljske - Organskim statutom, koji je stvorio čvršću uniju između Kongresnog kraljevstva i ruskog cara. Pritom je rasformirao poljski sejm i vojsku, a Poljacima nametnuo vojnu diktaturu.
Guadalupe Victoria, Durango
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14269 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1998 m.
Dobrovnica
Dobrovnica je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje severoistočnom delu države. Dobrovnica je u okviru opštine Kriva Palanka.
Prirodni uslovi
Dobrovnica je smeštena u krajnje severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 80 kilometara istočno.
Selo Dobrovnica se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno u dolini istoimene rečice Dobrovnice, a podno planine Čupina, na oko 840 metara nadmorske visine.
Stanovništvo
Dobrovnica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 168 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (99%), a ostatak su Srbi.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Opština Zinapécuaro, Michoacán
Zinapécuaro je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 16449 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2463 m.
Bakar(I)-tiofen-2-karboksilat
Bakar(I)-tiofen-2-karboksilat je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 190,687 Da.
Zvonimir Milčec
Zvonimir Milčec (Zagreb, 1938.) hrvatski književnik, najpoznatiji po svojim djelima posvećenim gradu Zagrebu, te pisac za djecu
Životopis
Zvonimir Milčec, književnik i novinar, rođen (3.rujna 1938.) u Zagrebu, gdje se i školovao (srednja grafička škola, studirao na VPŠ-u; u Beogradu je završio novinarsku školu. Cijeli radni vijek bio profesionalni novinar, radio kao reporter, kolumnist, urednik izdanja i pomoćnik glavnog urednika u Večernjem listu, te glavni urednik dvotjednika Zagrebački trg. Desetak godina bio je stalni kolumnist Jutarnjeg lista, pa ponovo kolumnist Večernjeg lista. Sada piše kolumne na više web stranica i portala, a upravo je završio knjigu o zagrebačkom Zoološkom vrtu. Nagrađen je novinarskom nagradom za životno djelo Otokar Keršovani 2009., dobio književne nagrade: Grigor Vitez 1976. i Mlado pokoljenje 1977., te Nagradu grada Zagreba 1994.. Napisao romane U Zagrebu prije podne i Čovjek od novina, te knjigu pripovijetka Tekuće priče. Od dječje literature napisao romane Zvižduk s Bukovca, Posljednji zvižduk, Priča o novinama i Tajna krvavog nosa. Kao tematske cjeline objavio je u knjigama i cijelu biblioteku feljtona, podlistaka i kolumni o Zagrebu.
Većina knjiga izašla mu je u ponovljenim izdanjima. Prevođen je na ruski i poljski, engleski i njemački, a neke su knjige poslužile kao predlošci za televizijske dokumentarne serije, igrano-dokumentarne filmove i kratke umjetničke filmove, a za što je autor ujedno i scenarist zajedno s redateljem Mladenom Juranom.
Cjelokupni književni i novinarski rad Zvonimira Milčeca vezan je uz rodni Zagreb i apsolutni je rekorder u objavljenim podliscima i kolumnama o Zagrebu po novinama (više od pedeset godina redovito svaki tjedan). Sudjelovao u inicijativi podizanja spomenika Mariji Jurić Zagorki u Tkalčićevoj (rad akademskog kipara Stjepana Gračana), 1991., aktivan u povratku Fernkornovog spomenika banu Jelačiću 1990., a zahvaljujući njegovoj inicijativi i organizaciji Zagreb se 1988. odužio Augustu Šenoi, postavljanjem brončanog spomenika Marije Ujević u pjesnikovoj rodnoj Vlaškoj ulici.
Borgo Europa, Ragusa
Borgo Europa je naselje u Italiji u provinciji Ragusa, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 633 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Ripafratta-Farneta, Pisa
Ripafratta-Farneta je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Arcotitla, San Pablo del Monte
Arcotitla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini San Pablo del Monte.
Ripafratta-Farneta, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 668 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 34 m.
Arcotitla, San Pablo del Monte
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2433 m.
Llano Grande, Santiago Yaveo
Llano Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yaveo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 135 m.
Pierre Huyghe
thumb|Galerijska instalacija Pierrea Huyghea, 2006.
Pierre Huyghe (Pariz, 1962 - ) je francuski umjetnik specijaliziran za performanse i video art. Opus mu se bavi odnosom stvarnosti i fikcije u suvremenim masovnim medijima. Jedno od njegovih najpoznatijih djela je video-instalacija The Third Memory (1999) u kojoj je scene iz filma Dog Day Afternoon postavio usporedo s rekonstrukcijom koju izvodi John Wojtowicz, protagonist stvarnih događaja na kojima se temelji film.
Antugnac
Ontinjak je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Limu.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 266 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 265 metara (maksimalnoj 587 m, a minimalnoj 260 m).
Mali Rigelj
Mali Rigelj je naselje u slovenskoj Općini Dolenjskim Topllicama. Mali Rigelj se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Jovan Zivlak
Jovan Zivlak (Nakovo 1947) je srpski pesnik, kritičar i esejist. Diplomirao je na katedri za srpsku književnost na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Bio je glavni i odgovorni urednik časopisa Polja (1976-1983). Od 1986. vodi izdavačku kuću Svetovi. Krajem 2006. godine, osnovao je izdavačku kuću Adresa i predsednik je Društva književnika Vojvodine. Kao izdavač, Zivlak zastupa modernu i postmodernu književnost, književnu teoriju, filozofiju i mišljenje.
Osnivač je časopisa Zlatna greda (2001), koji izdaje Društvo književnika Vojvodine, kao i osnivač Međunarodnog novosadskog književnog festivala (2005).
Nagrade
Jovan Zivlak je dobitnik nagrada:
Kraljevina Valencia
Kraljevina Valencia (latinski: Regnum Valentiae, valencijanski: Regne de València) bila je srednjovjekovna kraljevina na Iberijskom poluotoku koja je egzistirala od 1238. do 1707.
Historija
Kraljevina Valencia nastala je za rekonkviste kad je aragonski kralj Jaime I 28. septembra.1238. zauzeo maursku Taifu Valencju. Prostirala se na teritoriju koji se poklapa sa današnjom Autonomnom zajednicom Valencija, formalno je bila nezavisna kraljevina, ali je de facto bila vazal Krune Aragona.
Bad Homburg vor der Höhe
Bad Homburg vor der Höhe ili samo Bad Homburg kako ga stanovnici zovu, je grad u njemačkoj pokrajini Hessen od 52 528 stanovnika, poznat kao ladanjski grad i termalno kupalište, a i po svom kasinu, kao njemački Monte Carlo.
Geografske karakteristike
Bad Homburg vor der Höhe leži na južnim obroncima masiva Taunus, udaljen 16 km sjeverno od Frankfurt na Majni, sa kojim je spojen u konurbaciju Frankfurt Rajna-Majna u kojoj živi čak 5 600 000 stanovnika.
Historija
Bad Homburg se kao naselje prvi put spominje u zapisima iz 12. vijeka, često je mijenjao gospodare. Od 1521. postao je posjed landgrafova Hessena, pod njima je kasnije postao nezavisni grad, i bio od 1622. do 1866. dio Kneževine Hessen-Kassel.
Za grad je bila značajna 1834. kad su ponovno otkriveni elizabetanski termalni izvori, koje su inače koristili još Rimljani. Ubrzo nakon tog otkrića izgrađena su prva kupališta, a 1841. i prvi kasino oko kojeg je iznikao čitav novi ladanjski grad. Bad Homburg je postao destinacija međunarodne mondene elite (osobito su ga voljeli Rusi).
Jedan od njegovih čestih gostiju bio je i engleski princ Edvard VII.. Uz njega je vezana jedna zgoda iz 1890. on je iz vica posudio od lokalnog milicionera njegov neobični - šešir, koji mu se dopao pa ga je stalno nosio. Ubrzo je ušao u modu i bio poznat kao šešir Homburg
Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je Palača landgrafova izgrađena 1680. - 1685. sa tornjem iz 12. vijeka i zgrada Kasina.
Pored Bad Homburga nalazi se arheološki lokalitet Saalburg, koji je za antičkog Rima bio granična utvrda. Ona je otkrivena i potpuno rekonstruirana u 19. vijeku.
Privreda
Ekonomija Bad Homburg i danas se vrti oko kupališta i kasina, iako u najnovije vrijeme ima puno malih visokotehnoloških firmi koje se bave softverom i elektronikom.
Ipak dobar dio građana Bad Homburga samo spava u njemu, a radi u obližnjem Frankfurtu.
Gradovi partneri
Bad Homburg ima ugovore o bratimljenju sa slijedećim gradovima:
La Forestal, Lagos de Moreno
La Forestal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Ca' delle Donne, Piacenza
Ca' delle Donne je naselje u Italiji у провинцији Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
La Forestal, Lagos de Moreno
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1872 m.
Ca' delle Donne, Piacenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 826 m.
Mali Podljuben
Mali Podljuben je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Mali Podljuben se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 35 stanovnika.
Martignon, Venezia
Martignon je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Akantit
Akantit spada u sulfidne minerale (Ag2S) i to je jedna od dve polimorfne modifikacije. Druga je argentit, a prelazak iz jedne u drugu se odvija na temperaturi od 179 °C.
Opština Predești, Dolj
Predești je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 161 m.
Drenje (Kriva Palanka)
Drenje je naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Drenje je u okviru opštine Kriva Palanka.
Prirodni uslovi
Drenje je smešteno u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 65 kilometara istočno.
Selo Drenje se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno iznad klisure Krive Reke, na južnim padinama planine Bilina, na oko 870 metara nadmorske visine.
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Drenje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 90 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (100%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Wölfersheim
Velfershajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Veterau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 9.883 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6440024.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Veterau Velfershajm se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Veterau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 142 metra. Površina opštine iznosi 43,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 9.883 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 229 stanovnika/km².
Regicid
thumb|right|250px|Lisabonski atentat 1908. prilikom koga su republikanski atentatori ubili portugalskog kralja Carlosa I i prijestonasljednika princa Felipea.
Kraljoubojstvo, kraljoubistvo ili regicid (od latinskih riječi rex "kralj" i cidere "sjeći", "ubijati") je naziv za ubistvo odnosno usmrćenje monarha. Pod tim pojmom se najčešće podrazumijeva atentat; u širem smislu može označavati pogubljenje monarha zarobljenog u puču, revoluciji ili građanskom ratu. U većini današnjih monarhija se danas smatra jednim od najtežih kaznenih djela; u nekima je za njega bila zadržana smrtna kazna čak i kada je bila ukinuta za sve druge zločine.
Vik Muniz
mini Vicente José de Oliveira Muniz (Sao Paulo, 20. decembar 1961 - ) je brazilski likovni umjetnik koji živi u New Yorku. Poznat je po aproprijaciji ranijih umjetničkih djela, koje obrađuje uz pomoć neobičnih materijala kao što su čokolada ili kečap. Godine 2010. je Lucy Walker snimila dokumentarni film Waste Land, u kome opisuje njegov rad na deponiju otpada Jardim Gramacho u okolici Rio de Janeira.
Regicid
Posljednji slučaj regicida se zbio u Nepalu 2001. za vrijeme masakra nepalske kraljevske porodice kada je kralja Birendru ubio njegov sin princ Dipendra prije nego što je sam izvršio samoubistvo.
8. 7.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
8. jul/juli/srpanj (8. 7.) je 189. dan godine po gregorijanskom kalendaru (190. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 176 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Praznici i dani sećanja
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Friendly, West Virginia
Frendlu je grad u američkoj saveznoj državi Zapadna Virdžinija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 132, što je 27 (-17,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sal si Puedes, Manuel Doblado
Sal si Puedes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1728 m.
Sarah Lucas
Sarah Lucas (1962 - ) je britanska likovna umjetnica koja pripada generaciji tzv. Mladih britanskih umjetnika te radi kolaže, fotografije i skulpture od pronađenih predmeta. Opus joj se odlikuje seksualnim humorom.
Toksin kolere
thumb|300 px|Toksin kolere B pentamer + A, Vibrio cholerae. Toksin kolere (CTX, Ctx, CT) je proteinski kompleks koji luči bakterija Vibrio cholerae. CTX je odgovoran za masivnu, žitku dijareju koja je karakteristična za infekciju kolere.
Struktura
Toksin kolere je oligomerni kompleks koji se sastoji od šest proteinskih podjedinica. On sadrži jednu kopiju A podjedinice koja je ima sposobnost enzimatskog dejstva, i pet kopija B podjedinica koje su odgovorne za vezivanje za receptore. Tridimenziona struktura toksina je određena primenom kristalografije X-zraka 1995.
Pet „B“ podjedinica, od kojih svaka teži 12 kDa, formiraju petočlani prsten. „A“ podjedinica se sastoji od dva segmenta. „A1“ porcija lanca (CTA1) je globularni enzim koji dodaje ADP ribozu u G proteine, dok „A2“ lanac (CTA2) formira produženi alfa heliks koji je smešten u centralnoj pori prstena formiranog od „B“ podjedinica.
Ova struktura je slična po obliku, mehanizmu, i sekvenci sa toplotno nestabilnim enterotoksinom koji luče neke vrste bakterije Ešerihije koli.
Carlos López González, Villa de Ramos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1993 m.
Plessa, Pavia
Plessa je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 93 m.
Francisco Hernández, Villaflores
Francisco Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 904 m.
5-HT7 receptor
5-HT7 receptor je član familije G-protein spregnutih receptora. On se aktivira neurotransmiterom serotoninom (5-hidroksitriptamin, 5-HT) 5-HT7 receptor je spregnut sa Gs (stimuliše produkciju intraćelijskog signalnog molekula cAMP) i izražen je u mnoštvu humanih tkiva, a posebno u mozgu, gastrointestinalnom traktu, i u raznim krvnim sudovima. Ovaj receptor je bio meta razvoja lekova za lečenje nekoliko kliničkih poremećaja. 5-HT7 receptor je kodiran genom, koji kod ljudi ima tri splajsne varijante.
Funkcija
Kod ljudi, neurotransmiter serotonin (5-Hidroksitriptamin (5-HT)) učestvuje u raznim kognitivnim i behavioralnim funkcijama. Serotoninski receptor inicira signalnu kaskadu koja započinje oslobađanjem stimulatornog G protein Gs iz GPCR kompleksa. Gs zatim aktivora adenilat ciklazu koja povišava Intracelularne nivoe sekundarnih glasnika cAMP.
5-HT7 receptor učestvuje u relaksaciji glatkih mišića vaskulaturnog i gastrointestinalnog trakta. Najviše gustine 5-HT7 receptora su u talamusu i hipotalamusu. On je prisutan u znatnoj meri i u hipokampusu i korteksu. 5-HT7 receptor učestvuje u termoregulaciji, cirkadijalnom ritmu, učenju, memoriji, i spavanju. Smatra se da ovaj receptor učestvuje i u regulaciji raspoloženja, i da je stoga možda podesna meta za lečenje depresije.
Ligandi
Brojni ligandi se vezuju za 5-HT7 receptor sa umerenim do visokog afiniteta.
Agonisti
• 2
Antagonisti
Antagonisti se vezuju za receptor ali ne proizvode fiziološki respons, nego blokiraju dejstvo agonista ili inverznih agonista. Inverzni agonisti inhibiraju konstitutivnu aktivnost receptora, čime proizvode funkcionalne efekte suprotne agonistima (kod 5-HT7 receptora: ↓cAMP). Antagonisti i inverzni agonisti se tipično kolektivno nazivaju „antagonistima“ i, u slučaju 5-HT7 receptora, diferencijacija između antagonista i inverznih agonista je problematična zbog različitih nivoa efikasnosti inverznih agonista među splajsnim varijantama receptora. Na primer, mesulergin i metergolin su antagonisti na h5-HT7(a) i h5-HT7(d) izoformama, dok su inverzni agonisti na h5-HT7(b) splajsnoj varijanti. • 2
Inaktivirajući antagonisti
Inaktivirajući antagonisti su nekompetitivni antagonisti koji permanentno onesposobljavaju receptor, što je naizgled slično desenzitaciji receptora. Do inaktivacije 5-HT7 receptor ne dolazi putem klasičnih mehanizama kao što su fosforilacija, regrutovanje beta-arestina, i internalizacija. Inaktivirajući antagonisti interaguju sa 5-HT7 receptorom u ireverzibilnom/pseudo-ireverzibilnom maniru, kao što je slučaj sa [3H]risperidonom. • 2
Trstenik (razvrstavanje)
Trstenik se može odnositi na:
u Srbiji:
u Hrvatskoj:
u Makedoniji:
u Bugarskoj:
u Grčkoj:
u Albaniji:
Orestes, Indiana
Orestis je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 414, što je 80 (24,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Familia Huerta, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Richard I od Engleske
thumb|right|Ričard Lavlje Srce Ričard I Lavlje Srce (8.9. 1157.-6.4. 1199.) engleskii kralj od 1189. do 1199. sin Henrija II.
Krenuo je 1190. u Treći krstaški rat, zajedno sa francuskim kraljem Filipom II Avgustom i nemačkim carem Fridrihom Barbarosom. U Svetu Zemlju stiže juna 1191. Po povratku iz rata austrijski vojvoda Leopold V ga je zarobio u blizini Beča. Iz zarobljeništva izlazi 1194. godine pošto je prvo platio 100.000 ondašnjih maraka.
Za vreme njegovog odsustva njegov brat Jovan je bio spreman da mu preuzme tron, ali kako nije imao vlastite dece Ričard ga ostavlja na položaju naslednika. U maju 1194. kreće u Francusku gde ratuje protiv francuskog kralja i više se ne vraća u Englesku.
Borbe sinova protiv oca
Sin je engleskog kralja Henrika II. Roditelji se rastavljaju, a Ričard počinje vladati vojvodstvom Akvitanijom 1168., a Poatjeom 1172. Godine 1170. njegov stariji brat Henrik Mladi Kralj krunisan je kao naslednik. Ričard i njegova braća bune se protiv oca Henrika II. Planirali su da zbace oca sa prestola i postave na presto Henrika Mladog Kralja.
Henrik II je napao dva puta Akvitaniju, a Ričard je bio zadnji od braće, koji se još bunio. Ipak odbija da se bori lično protiv oca, pa ga moli za izvinjenje i 1174. polaže novu zakletvu odanosti. Ričard u svojstvu vojvode Akvitanije se redovno bunio protiv oca zbog iz današnje perspektive potpuno nevažnih razloga pošto je prvi put podržavao brata protiv oca, drugi put se pobunio protiv tog istog brata, a treći put ponovno protiv oca kada je de facto bio prestolonaslednik.
Pobuna protiv Ričarda
U Akvitaniji, a posebno Gaskonji izbija 1179. pobuna protiv Ričarda. Postajao je sve okrutniji, pa su se pobunjenici nadali da će ga se rešiti. Za Ričarda je ključni događaj bilo osvajanje gotovo neosvojive tvrđave Tajebur. Ta pobeda je Ričardu donela prestiž veštog vojnog komadanta, pa mnogi pobunjenici posle toga izjavljuju lojalnost Ričardu.
Braća protiv Ričarda
thumb|250px|right|Ričard Lavlje Srce Posle pobede nad pobunjenicima, ponovo se pojavljuju napetosti u odnosima sa ocem od 1180. do 1183. Ričard odbija da prizna princa Henrika Mladog Kralja kao naslednika prestola. Ričardova braća su napala Akvitaniju 1183. s ciljem da Ričarda privedu poslušnosti. Međutim Ričard je sa svojom vojskom uspevao da odoli svim napadima, a osim toga je izuzetno surovo pogubio zarobljenike. Princ Henrik Mladi Kralj je umro jula 1183, pa je konflikt nakratko bio zaustavljen. Ponovo uzaludno napadaju Ričarda sve do 1186, kada je umro još jedan Ričardov brat Žofroa. Ričard je postao najstariji sin i time naslednik krune, ali još uvek se borio sa ocem Henrikom II.
Henrik II je nameravao 1188. da preda Akvitaniju najmlađem sinu Jovanu bez Zemlje. Ričard je bio prinuđen da se udruži sa francuskim kraljem Filipom II Avgustom. U zamenu za Filipovu pomoć Ričard je obećao da će predati Normandiju i Anžu Filipu. Ričard je takođe dao zakletvu o vazalnom položaju Filipu novembra 1188. Ričard je pokušao da 1189. sam preuzme tron uz Filipovu pomoć. Pobedio je u bitki smrtno bolesnog Henrika II koji će ga dva dana pred smrt službeno imenovati naslednikom. Henrik je umro 6.7. 1189. a Ričard Lavlje Srce postaje kralj 3.9. 1189.
Nasilje protiv Jevreja
Kad je Ričard shvatio da takvi napadi destabiliziraju kraljevinu u doba kad je on nameravao da ide u Svetu Zemlju, naredio je da se kazne odgovorni za najgore zločine. Izdao je poseban kraljevski dekret zahtevajući da se Jevreji ne diraju. Uprkos tome nasilje je ponovljeno marta 1190.
Rani period vlasti
Ričard je kritikovan da je učinio jako malo za Englesku. U Engleskoj je samo skupljao novac za krstaški rat i za pohode u Francuskoj. Tokom vlasti proveo je samo 6 meseci u Engleskoj. Engleska je tada činila približno samo 50 % njegovih teritorija. Čak ni engleski nije govorio, kao ni ostali engleski kraljevi pre 14. veka. Francuski posedi su mu bili značajniji. U Engleskoj je ostavljao predstavnike da vladaju u njegovo ime.
Ričard Lavlje Srce učestvuje u Trećem krstaškom ratu
Inspiriran je bio gubitkom Jerusalima 1187. od strane Saladina. Počeo je skupljati novac svuda za krstaški pohod za svoju uglavnom normansku vojsku. Potrošio je većinu očeve blagajne, podigao je poreze, prodavao je službene položaje, prava i zemlju za novac. Rekao je da bi čak i London prodao.
On i Filip II Avgust su odlučili da zajedno krenu u krstaški pohod, jer su se bojali da bi onaj koji ostane mogao uzeti protivničke teritorije. U Svetu zemlju je krenuo 1190. Fridrih Barbarosa je krenuo drugim pravcem.
Mali Slatnik
Mali Slatnik je naselje u slovenskoj Općini Novom Mestu. Mali Slatnik se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Richard I od Engleske
Borba za Siciliju
thumbnail|right|275px|Statua Ričarda ispred Vestminsterske palate u Londonu
Mali Slatnik
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
Cozzo di Bastone, Cosenza
Cozzo di Bastone je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 660 m.
Richard I od Engleske
Borba za Siciliju
U sepembru 1190. stigao je na Siciliju. Kralj Vilijam II Sicilijanski je umro 1189. Pošto nije imao dece naslednik je trebala biti njegova sestra Konstanca Sicilijanska, udana za cara Henrika VI(Svetog Rimskog Cara), ali Tankred I Sicilijanski je izvršio državni udar proglasio se kraljem Sicilije.
U celi sukob se meša i Ričard. Sestra Ričarda Lavljeg Srca je bila kraljica Jovana, udovica kralja Vilijama II Sicilijanskog. Tankred ju je utamničio i nije joj dao nasleđe, koje je dobila oporukom. Ričard je zahtevao da Tankred oslobodi njegovu sestru.
Prisustvo dve strane krstaške vojske (engleske i francuske) izaziva nemire neđu stanovništvom Sicilije. Tokom oktobra 1190. stanovništvo Mesine se pobunilo i zahtevalo je da krstaši napuste Siciliju. Na to Ričard osvaja Mesinu 4.10. 1190. Posle osvajanja usledile su pljačke i paleži. Ričard je u Mesini uspostavio bazu i tu je boravio do marta 1191, kada sklapa sporazum sa Tankredom. Po sporazumu:
Taj sporazum je itzazvao pobunu Ričardovog brata Jovana bez Zemlje, koji se nadao da će on biti naslednik.
Ojital la Guadalupe, Álamo Temapache
Ojital la Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
Richard I od Engleske
Osvaja Kipar
thumb|350px|Ričard Lavlje Srce u dvoboju protiv Saladina, engleski prikaz (oko 1340.)
Ojital la Guadalupe, Álamo Temapache
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 259 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Richard I od Engleske
Osvaja Kipar
Na putu prema Jerusalimu zaustavio se tokom olujnog nevremena na Rodosu u aprilu 1191. Svoju verenicu Berengariju Navarsku video je samo jednom, nekoliko godina pre venčanja. Ričardova majka je ugovarala venčanje sa kraljem Navare, ocem Berengarije. Kad je Berengarija sa Ričardovom majkom rođacima krenula za Ričardom desio im se brodolom kraj Kipra. Ričard je na tu vest krenuo u maju sa Rodosa, ali i njegovu flotu je zahvatilo nevreme.
Despot Kipra Isak Komnin je zarobio blago sa potopljenih brodova, a i Ričardovu verenicu. Ričard je krenuo da ih spasi. Ričardova flota je stigla 6.5. 1191. do Limasola na Kipru. Ričard je zauzeo Limasol. Despot Kipra Isak Komnin Kiparski pokušao je da zaustavi krstaše, ali bilo je prekasno, pa se vratio u Kolosi. Isak je zahtevao odlazak krstaša, pa je usledio rat Ričarda i despota Kipra Isaka. Ričardu se pridružio deo plemstva Kipra nezadovoljnog Isakovom vlašću. Ričardova vojska je bila veća i bolje opremljena, tako da je Ričard pobedio.
Isak Komnin Kiparski se ''predao nakon Ričardovog obećanja da ga neće staviti u gvožđe. Međutim Ričard ga je okovao srebrenim okovima''. Ričard je postao vladar Kipra. Kipar je postao odlična baza, jer je bio blizu Svete Zemlje, a nije bio izložen napadima Turaka. Ričard je popljačkao Kipar i pobio sve, koji su mu se suprostavljali. Venčanje Ričarda i Berengarije Navarske bilo je 12. maja 1191. u Limasolu. U junu 1191. je krenuo prema Svetoj Zemlji.
Ričard u Akri
Na Kipru Ričard Lavlje Srce dobijao je vojnu pomoć od Gija Luzinjana. Gi je bio kralj Jerusalima, ali Jerusalim je bio u rukama muslimana.
Ričard je došao i posle opsade zauzeo Akru u junu 1191. Tu se Ričard svadio sa Leopoldom V Austrijskim, pa je Leopold napustio krstaški pohod. Sa Filipom II Avgustom se svadio oko statusa Kipra i kraljevstava Jerusalim. Filip je zahtevao celi Kipar, što ne dobija, pa ljut i bolestan od dizenterije on napušta krstaški pohod. Ričard ostaje usamljen. Ričard je imao 2600 zarobljenih muslimana kao taoce pomoću kojih je naterao Saladina, da ispuni sve obaveze predaje zemlje oko Akre. Filip je svoje zarobljenike predao Konradu Monferatskom, ali Ričard je prisilio Konrada da mu preda zarobljenike. Ričard se osećao odsečenim u Akri, pa su mu zarobljenici bili potrebni kao zaštita. Međutim u naletu nestrpljenja ubija zarobljenike.
Ričard je prodao Kipar Templarima, a oni su ga preprodali Giju Luzinjanu. Ričard je prihvattio izbor Konrada Monferatskog za kralja Jerusalima. Mećutim nekoliko dana kasnije nepoznate ubice ubijaju Konrada. Dosta sumnje je padalo na Ričarda.
Ričard je zauzeo Akru odličnom taktikom, ali odlazak francuskog kralja bio je veliki udarac od koga se krstaši nisu mogli oporaviti. Ričard je bio prinuđen da naredi povlačenje, jer je znao da nema šanse da oslobodi Jerusalim. S druge strane u Evropi su Filip II Avgust i Jovan bez Zemlje počeli da ugrožavaju Ričardove teritorije. Na kraju je sklopio 2. septembra 1192. sporazum sa Saladinom po kome :
Ričard je zarobljen
thumb|250px|right|Grob u Fontevrou
Danas se ne zna kojim se putem Ričard hteo vratiti u Englesku kako bi izbegao sve svoje brojne neprijatelje, ali se zna da je loše vreme prisililo Ričarda Lavljeg Srca da pristane na Krfu, koji je bio deo Vizantije. Car Vizantije je bio ljut zbog Ričardove aneksije Kipra, pa on beži incognito prerušen u piratskom brodu sa Krfa. Doživio je brodolom kraj Akvileje, pa je bio prinuđen također incognito da krene na kopneni put kroz centralnu Evropu. Išao je prerušen, ali to mu nije pomoglo. Pred Božić 1192. između Beča i moravske granice vojvoda Leopold V Austrijski zarobljava Ričarda i optužuje ga za smrt jeruzalemskog kralja Konrada.
Leopold ga je predao nemačkom caru Henriku VI. Nemački car je tražio 150.000 maraka otkupa. To je bio dvogodišnji prihod engleske krune. Ričardova majka u svojstvo vojvotkinje Akvitanije je počela da poziva na sakupljanje novca za Ričardov otkup. Konficiralo se zlato i srebro crkvi, porezi su postali izuzetno visoki, a sveštenici su morli platiti vrednost četvrtine svojih imanja. Car je onda tražio 100.000 maraka. Jovan bez Zemlje je nudio 80.000 maraka, ali da nemački car drži Ričarda što duže. Konačno je Ričard oslobođen 4. februara 1194. U celom ovom putovanju natrag u Englesku i tokom zatočeništva jedini koji su ostali pored Ričarda su bili njegova majka (Akvitanija) i rimski papa koji je prokleo svetog rimskog cara i austrijskog nadvojvodu.
Kasnije godine i smrt
Tokom Ričardova odsustva Jovan bez Zemlje je bio de facto regent koji se pokušavaš proglasiti kraljem. Kad se vratio Ričard mu je oprostio i imenovao ga naslednikom nakon čega se vratio nazad svom ratu s Francuskom kojom tada vlada Filip II. Rat u Francuskoj koštao je jako mnogo. Stvorio je mini savezništava protiv francuskog kralja s flandrijskim vojvodom, grofom Burgonje i kraljom Navare protiv francuskog kralja. U sklopu tog rata Ričard je uspeo organizirati 1198. godine krunidbu svog nećaka Otona IV za protukralja Nemačke.
Ričard Lavljeg Srvca nije poginuo u borbi protiv Francuza nego u nekoj maloj opsadi protiv pobunjeničkog zamka. Nije imao dece, pa ga je u engleskom dvorskom puču nasledio brat Jovan bez Zemlje koji je tako preskočio na vlasti službenog naslednika Artura koji je tada imao samo 12 godina. Navodno to je bila želja umirućeg Ričarda koji je tako poništio svoj raniji testament. Tu promenu francuske teritorije pod vlašću Engleske nisu prihvatile pa su za svog vladara izabrale Artura.
Kipar, koga je anektirao pa prodao križarima Ričard pokazao se kao neprocenljiva baza za održanje križarskog kraljevstva u Svetoj Zemlji.
Campo los Amates, Jantetelco
Campo los Amates je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Jantetelco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1383 m.
Dreveno
Dreveno je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Dreveno je u sastavu opštine Probištip.
Prirodni uslovi
Dreveno je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Probištipa, naselje je udaljeno 6 kilometara istočno.
Naselje Dreveno se nalazi u istorijskoj oblasti Zletovo, na južnim padinama Osogovskih planina. Nadmorska visina naselja je približno 630 metara.
Mesna klima je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Dreveno je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 213 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Dramče
Dramče je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Dramče je u sastavu opštine Delčevo.
Prirodni uslovi
Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Dramče je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 288 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Valea Poienii, Vorța
Valea Poienii je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Vorța.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 266 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Šešir
thumb|200px|[[Audrey Hepburn u filmu Doručak kod Tiffanyja]]
Šešir je odjevni predmet kojim se pokriva glava. Sastoji se od "glave" u obliku kupole, tuljka ili zvona na užim ili širim zavinutim krilima, tj. obodom. Izrađuje se od biljnih vlakana, slame, dabrove ili zečje dlake, svile, vune, kože, platna, baršuna, a u novije doba i od sintetike. Koristi od pretpovijesnog doba, najviše kao zaštita od vrućine i kiše pri radu na otvorenom prostoru, ali ima i estetsku ili higijensku funkciju, te se koristi i za isticanje statusa.
Wöllstadt
Velštat je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Veterau. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 6.257 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6440025.
Šešir
Povijest
U drevnom Egiptu, faraon je periku pokrivao crvenom kapom ili bijelom tijarom, dok su u Mezopotamiji bili rašireni turbani ili kape od krzna, kao i u drevnoj Palestini gdje su židovski svećenici nosili stožasti bijeli šešir. Dok su u Minojsko doba žene s Krete osmislile razne i bizarne oblike, u Rimu je šešir bio smatran simbolom slobode, te je svaki oslobođenik dobivao šešir. Takvo simbolički značaj imao je i kod Germana. U 10.st. u seljačkoj nošnji mnogih naroda korišten je šešir od slame; pripadao je putničkoj ili lovačkoj opremi. U 12.st, šešir ukrašen krznom ili perjem počinje se koristiti u europskoj ženskoj i muškoj nošnji, dok je u 14.st. u modi burgundskog dvora.
Tijekom srednjeg vijeka žene su šešire obogatile raznobojim trakama isprepletim s cvijećem, dok su muškarci koristili veliku kapuljaču koja se oslanjala na ramena, što je u 14. stoljeću zamijenjeno kapom s repom koji je nošen na lijevoj ili desnoj strani, ovisno o društvenom i političkom statusu. Upravo tijekom 14. stoljeća šešir poprima oblike po kojima je poznat i danas, te je renesansa uzdigla običaj nošenja šešira zahvaljujuću raskoši materijala i oblika.
Wöllstadt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Veterau Velštat se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Veterau. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 145 metara. Površina opštine iznosi 15,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.257 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 407 stanovnika/km².
Crozets (Jura)
Kroze je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Sen Klod.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 202 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 835 metara (maksimalnoj 1064 m, a minimalnoj 720 m).
Šešir
Povijest
Za renesanse šešir ustupa mjesto baretu, ali je opstao u nekim seljačkim nošnjama i odorama plaćeničke vojske.
Nocciola, Asti
Nocciola je naselje u Italiji у провинцији Асти, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 106 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 187 m.
Šešir
Povijest
Pod utjecajem španjolske i nizozemske dvorske nošnje, u 17.st. opet ulazi u modu šešir sa širokim krilima (Rubensov šešir). Zaokretanje krila na šeširu iz praktičkih je razloga (lovci, vojnici) dovelo do razvoja trorogog šešira koji se zadržao u nekim narodnim nošnjama.
Francisco I. Madero, Santiago Yaveo
Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Yaveo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
Šešir
Povijest
Nakon uvođenja perika šešir poprima sve veće dimenzije te je tijekom 18. stoljeća korišten karakteristični trorogi šešir. Također to doba u Švedskoj je djelovala i "stranka šešira" (hater), nazvana prema trorogim časničkim šeširima. Za Direktorija pojavljuje se dvorogi složivi, "Napoleonov šešir", još i danas dio nekih odora, te njegove varijacije (incroyable). Nakon kratkog revolucionarnog perioda koji je nametnuo povratak jednostavnosti, tijekom 19. stoljeća za muškarce se proširila moda umjerenosti, dok su se u ženskoj modi razvili ekstravagantni i bizarni modeli. Tada se počinje nositi kruti cilindar, kojemu je suprotnost mekani šešir talijanskih karbonara, koji se tijekom vremena, bez svog političkog značaja, pretvara u standardni oblik modernog muškog šešira. Mnogi karakteristični oblici šešira iz prošlosti opstali su u narodnim nošnjama nekih zemalja (torero, sombrero, breton). U žensku nošnju ulazi s Francuskom revolucijom i od tada je, mijenjajući svoje oblike nerijetko i pod utjecajem političkih previranja, modni rekvizit najviše izložen hirovima mode. Šešir je bio i predmet počasti (papa daruje posvećeni šešir kardinalima i istaknutim vjernicima), ali i simbol poruge (u Njemačkoj i Francuskoj bankroteri su izloženi javnosti dobivali žuti ili zeleni šešir).
U 20. stoljeću, kreirani su polucilidri, slamnati i plosnati šeširi, koji su bili u modi veći dio stoljeća. Do 1960-ih, šešir je bio skoro obavezan odjevni predmet kod oba spola, ali od tada se rijeđe nosi, najčešće u elegantnijim odjevnim kombinacijama ili kao zaštita od vremenskih utjecaja.
Industrija šešira
Tijekom druge polovice 19. stoljeća, industrija prerade dlake i sukladne proizvodnje šešira doživjela se značajan procvat u Monzi kraj Milana u Italiji. Brojni proizvođači iz Monze postigli su veliki renome, te se svoje proizvode izvozili i cijeli svijet. Također, čuvena je i tvrtka Borsalino, iz Alessandrije, također u Italiji.
Las Parotillas, Tecoanapa
Las Parotillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Tecoanapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 53 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 639 m.
San Miguel Contla, Santa Cruz Tlaxcala
San Miguel Contla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Santa Cruz Tlaxcala.
Santo Domingo, Lagos de Moreno
Santo Domingo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1985 m.
San Miguel Contla, Santa Cruz Tlaxcala
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5761 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2360 m.
Aktinolit
Aktinolit je mineral inosilikat, hemijske formule Ca2(Mg,Fe)5Si8O22(OH)2
Aktinolit se nalazi između tremolita (bogat magnezijumom) i fero-aktinolit amfibola. Obično se javlja u metamorfnim stenama kao što su kontaktno metamorfne stene. Takođe se javlja kao produkt metamorfne promene magnezijumom bogatih krečnjaka.
Old Man of the Mountain
195px|thumb|Kompozitna slika formacije Old Man of the Mountain stvorena od slika napravljenih prije pada. 195px|thumb|Naličje novčića od 25 centi kojeg je izdala država New Hampshire te koje pokazuje formaciju Old Man of the Mountain i njen naziv, zajedno s državnim motom 'Živi slobodno ili umri'. Old Man of the Mountain (Starac s planine na engleskom), isto tako poznat i kao veliko kameno lice, je bio niz od pet izbojaka na granitnoj stijeni koja tvori planinu Cannon Mountain u Bijelim planinama New Hampshirea u SAD. Ti izbojci, kada bi se promatrali iz određenog kuta, su izgledali kao profil staračkog lica. Prvi put su otkriveni 1805, a nalazili su se na oko 365 metara iznad jezera Profile Lake, a bili su 12 m visoki i 7 m široki. Old Man of the Mountain se srušio u jezero godine 2003.
Mačji Dol
Mačji Dol je naselje u slovenskoj Općini Trebnju. Mačji Dol se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 64 stanovnika.
Kukuljica
thumb|px300|Kukuljice pčele medarice (Apis mellifera) thumb|px300|Zapredak dudova svilca  (Bombyx mori) thumb|px300|Kukuljica kornjaša (Melolontha melolontha)
Kukuljica je razvojna faza preobrazbe ličinke u odrasli oblik. Kod najvećeg broja vrsta miruju, ali neke su i pokretne npr. kukuljice komarca plivaju mahanjem zatka, kukuljice nekih tulara plivaju dugačkim nogama za veslanje.
Vrste kukuljica
Slobodna kukuljica (pupa libera)  je ona kod koje su svi privjesci tijela kukca (noge, krila) slobodni. Takva je kukuljica npr. u kornjaša, opnokrilaca, mrežokrilaša.
Zastrta kukuljica (pupa obtecta) je ona kod koje su svi privjesci tijela kukca (noge, krila) zastrti skrutnutom prevlakom. Takva je kukuljica većine leptira, božjih ovčica, nekih komaraca. Dobro zaštićena kukuljica ne treba se skrivati pa npr. kukuljice komaraca plivaju po vodi.
Bačvica (puparij) je stvrdnuta koža ličinke u kojoj leži slobodna kukuljica, npr. u muha.
Zapredak (kokon) je zaštita kukuljice koju isprede ličinka od svilenih niti. Takva je kukuljica mnogih leptira prelaca, nekih opnokrilaca. Kukuljica dudova svilca upotrebljava se za dobivanje svile, a njezina svilena nit može biti duga do 3500 m.
Kukuljice strmoglavice (pupae suspensae)  imaju na kraju zatka svinute hitinske kukice za pričvršćivanje pa se njima prihvate za podlogu i objese naglavce. Takva je kukuljica mnogih šarenaca.
Kukuljice pasanice (pupae cingulatae) pričvršćene su u uspravnom položaju u kojem ih opasuje oko pojasa svilena nit koju je isprela ličinka. Takva je kukuljica bijelaca, lastina repa i dr.
Pratipoia, Savona
Pratipoia je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Kukuljica
Izlaženje kukca iz kukuljice
Izlaženje potpuno razvijena kukca iz kukuljice obavlja se slično kao i presvlačenje. Kukuljica se rastvori kod leptira uzduž leđa i dvije pruge uzduž prednjeg brida krila, kod muha kukuljica puca na kužnoj liniji oko glave, kornjaši svoju kukuljicu progrizaju. Kad su kukuljice sakrivene u zemlji, ispod kore i sl. već se ličinke pobrinu za put kojim će se osloboditi potpuno razvijeni kukac. Gusjenice kroz biljku progrizu hodnik do mjesta gdje će se zakukuljiti a na površini biljke ostave samo tanku kožicu koju leptir može probiti.
Pratipoia, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Parlamentarni izbori u Hrvatskoj 2003
Izbori za zastupnike u Hrvatski sabor održali su se 23. studenog 2003. godine. Građani Republike Hrvatske birali su:
Ukupno je bilo 4 371 608 upisanih birača, a od toga broja 3 578 715 birača bilo je upisano u popis birača za glasovanj u izbornm jedinicama, 393 844 bilo je upisano za glasovanje pripadnika nacionalnih manjina, a 399 049 bilo je upisano u popis birača za glasovanje u inozemstvu.
Rezultati
Ovo su rezultati po strankama: