cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lepa Lukić
Biografija
Većina njenih pesama su postale evergreen hitovi: "Opančići na kljunčiće", "Ne živi se hiljadu godina", "Što kapiju nisi sinoć zatvorio", "Ne pitaj me", "Oj meseče, zvezdo sjajna", "Srce je moje violina", "Čaj za dvoje", "LJudi, ko zna leka srcu mom?"...
Bilo jednom u Americi
Izbačene scene
Sve ove scene su snimljene, a materijal i dalje postoji. No, u neobrađenom je stanju te nije montiran. Leone i njegov montažer su htjeli dovršiti ove scene za kasnije izdanje, ali ih je spriječila Leoneova smrt.
Lepa Lukić
Biografija
Igrala je u nekoliko filmova. Po mnogim kritičarima verno je odglumila u filmu I bog stvori kafansku pevačicu (1972.), u režiji Jovana Živanovića. Udavala se nekoliko puta.
Bilo jednom u Americi
Navodne scene i verzije
Mnogi pretpostavljaju kako je drugo kratko pojavljivanje Joea Pescija dio duže scene. U originalnoj knjizi snimanja, ovo pojavljivanje služi tek kako bi se objasnila Maxova povezanost s mafijom. Drugi vjeruju kako je snimljeno još nekoliko scena s Pescijevim likom, ali uvidom u knjigu snimanja može se vidjeti kako je ta tvrdnja pogrešna. (Pesci je kao slavan glumac dobio tako malu ulogu jer mu je bila obećana uloga Maxa, ali ga je Leone zamijenio Jamesom Woodsom. Leone je u znak usluge De Niru dopustio Pesciju da odabere jednu od nekoliko dostupnih uloga, a on je odabrao ulogu Frankieja).
Sovjetska kino verzija
U Sovjetskom Savezu, film je u kinima prikazan krajem osamdesetih, zajedno s drugim holivudskim blockbusterima kao što su filmovi o King Kongu. Priča je prezentirana kronološki, a film je podijeljen na dva dijela: u prvom su bile scene djetinjstva, a u drugom one iz odrasle dobi. Dijelovi su prikazivani kao odvojeni dijelovi. Osim toga, nije bilo veće cenzure.
DVD izdanja
Film je objavljen krajem devedesetih i bio je slabe kvalitete. Nije bilo specijalnih dodataka osim kratkog foršpana i popisa glumaca. Dvostruko izdanje filma na DVD-u objavljeno je na Amazonu u lipnju 2003.
No, izdanje je naišlo na kritike zbog manjka specijalnih dodataka i činjenice da, kako je podijeljen na dva diska, prvi završava naglo, tijekom akcijske scene. Prema onima koji su bili prisutni, film je tako prikazan i na premijeri u Cannesu. Dvostruko VHS izdanje završava kad Noodles nakon što Noodles odvede auto u rijeku. Nakon toga se pojavljuje obavijest kraj prvog dijela.
Soundtrack
Zbog duge produkcije filma, Morricone je završio većinu soundtracka prije nego što su mnoge scene uopće snimljene. Neke Morriconeove skladbe svirale su na setu dok je trajalo snimanje (tehnika koju je Leone upotrijebio na snimanju filma Bilo jednom na Divljem zapadu). "Deborah's Theme", koju mnogi smatraju najboljom skladbom sa soundtracka, bila je zapravo napisana za drugi film iz sedamdesetih, ali je odbijena; Morricone ju je pustio Leoneu, koji ju isprva nije htio, smatrajući je presličnom Morriconeovoj naslovnoj temi za Bilo jednom na Divljem Zapadu.
Popis pjesama :
Osim originalne, film je koristio i "gotovu" glazbu, uključujući:
Bilo jednom u Americi (Once Upon a Time in America) smatra se Morriconeovim najboljim djelom, ali je na dodjeli Oscara album diskvalificiran zbog tehničkih razloga; u originalnoj američkoj verziji, Morriconeovo ime je (slučajno) izostavljeno iz uvodne špice.
Kritike i današnji status filma
Premijera filma na filmskom festivalu u Cannesu bio je veliki uspjeh. Iako su neke ženske pripadnice publike bile uvrijeđene scenama silovanja i prikazom žena, film je bio iznimno uspješan, zasluživši petnaestominutni pljesak publike. Originalna verzija filma prikazana u Europi zaslužila je odlične kritike te je odlično prošla u kinima Europe i inozemstva. Međutim, premijere u Kanadi i SAD-u zaradile su pomiješane recenzije. Film je bio drastično skraćen, najviše iz komercijalnih razloga. Leone, koji je odbio režiju Kuma dvanaest godina prije, bio je ljut kad je nekoliko američkih kritičara nazvalo skraćenu verziju filma "židovskim Kumom". 144-minutna verzija bila je fijasko i kritičari su je pokopali. Roger Ebert je, međutim, u recenziji iz 1984. naglasio kako je originalna verzija remek-djelo, dok je skraćena bila obična karikatura.
Originalna verzija filma bila je najhvaljeniji Leoneov film. James Woods smatra da mu je uloga u Bilo jednom u Americi najbolja u životu. Ebert je u svojoj recenziji filma Briana de Palme, Nedodirljivi, nazvao originalnu verziju filma najboljim prikazom ere prohibicije. Časopis Sight and Sound uvrstio je film među deset najboljih u zadnjih dvadeset i pet godina. Iako je često nepovoljno uspoređivan s Kumom, Bilo jednom u Americi je ipak proglašen klasikom filmske umjetnosti.
Căianu-Vamă, Căianu
Căianu-Vamă je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Căianu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 285 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 320 m.
Vandala
mini|desno|200px|Crtež vandalskog trgovca iz [[1910-ih]] Wandala ili Mandara je naziv za etničku grupu koja je ime dobila po planinama Mandare u današnjem Kamerunu.
Mandara danas ima oko 1,255.000, od čega 805.000 u Kamerunu, 435.000 u Nigeriji i 15.000 u Čadu. Većina su muslimani, a dio još uvijek upražnjava animizam. Poznati su po čuvenom Mandara kraljevstvu. Kraljevstvo, osnovano početkom 16. vijeka, postalo je sultanat kada je njegov vladar Mai Bukar Aji prešao na islam. Kraljevstvo je poznato po borbama sa suparničkim kraljevstvom Bornu, kao i s Fulanima. Godine 1902. su ga pokorili njemački kolonizatori, a formalno je nestalo nezavisnošću Kameruna 1960. godine.
Enciklopedijski članak
Enciklopedijski članak je osnovni element enciklopedijskog djela, prozni tekst koji objašnjava neki pojam.
RFC2
Replikacioni faktor C, podjedinica 2 je protein koji je kod ljudi kodiran RFC2 genom.
Enciklopedijski članak
Preciznije, enciklopedijski članci na leksikografski dotjeran način, obično abecednim redom, prema ključnim riječima (natuknicama, odredicama) donose i objašnjavaju pojave, događaje, osobe i znanje općenito. Nastaju podjelom znanja na manje dijelove. Članci se obično nižu metodičkim slijedom - abecednim, sustavnim ili kronološkim redanjem. Dodjeljivanjem uputnica uspostavlja se veza među člancima.
Mali Ajant
thumb|200px|"Mali" Ajant siluje Kasandru Ajant (Αἴας) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Ojlejev i kralj Lokriđana. U literaturi se zove Mali Ajant (Αἴας ὀλίγος) ili Ajant Lokriđanin, da bi ga se razlikovalo od "Velikog" Ajanta, sina Telamonova, i to s obzirom na razlike u visini i karakteru između njih dvojice. Ajant je predvodio lokriđansku vojsku u trojanskom ratu i predstavlja značajan lik u Homerovoj Ilijadi, a spominje se i u Odiseji i Vergilijevoj Eneidi. U etrurskoj mitologiji njegovo je ime bilo Aivas Vilates.
Enciklopedijski članak
Dijelovi encikopedijskog članka
Enciklopedijski članak u načelu sastoji se od sljedećih dijelova:
RFC2
Za elongaciju prajmiranog DNK šablona posredstvom DNK polimeraze delta i epsilon neophodni su pomoćni proteini, proliferišući ćelijski nuklearni antigen (PCNA) i replikacioni faktor C (RFC). RFC, takođe poznat kao aktivator 1, je proteinski kompleks koji se sastoji od pet podjedinica sa 145, 40, 38, 37, i 36.5 kD. Ovaj gen kodira 40 kD podjedinicu, za koju je pokazano da je odgovorna za ATP vezivanje. Brisanje ovog gena je asocirano sa Vilijamsovim sindromom. Alternativno splajsovane transkriptne varijante kodiraju distinktne izoforme.
Mali Ajant
Mitologija
Ajantova se majka zvala Eriopida. Prema Strabonu, rodio se u Nariku u Lokridi, pa ga Ovidije naziva "naričkim herojem" (Narycius heros). Prema Ilijadi, pred Troju je došao sa četrdeset lokriđanskih lađa. Opisan je kao jedan od velikih grčkih junaka. Smatralo se da se upotreba gramatičkog duala kod Ajantova imena u Ilijadi odnosi na opis borbe Malog Ajanta rame uz rame s Velikim Ajantom, no danas se uglavnom veruje da se ta upotreba odnosi na Velikog Ajanta i njegovog brata Teukra. Za razliku od teško naoružanog Telamonovog sina, Mali Ajant se borio lako naoružan, imao je oklop koji mu je pokrivao samo grudi (tzv. kirasa, λινοθώραξ), bio je hrabar i nesutrašiv, posebno vešt u bacanju koplja i, posle Ahileja, najbrži od svih Helena.
RFC2
Interakcije
RFC2 formira interakcije sa BRD4, CHTF18, PCNA,   RFC4 i RFC5.
Mali Ajant
Mitologija
Na pogrebnim igrama priređenim u Patroklovu čast Ajant se nadmetao s Odisejem i Antilohom u trčanju; ali boginja Atena, koja je prema njemu bila neprijateljski nastrojena i istovremeno bila Odisejeva zaštitnica, naterala je Ajanta da se saplete, pa je na cilj stigao tek drugi. Kad se vraćao od Troje njegov je brod udario o Gurave stene (Γυραὶ πέτραι), ali se Ajant uz Posejdonovu pomoć iskrcao na jednu stenu i bio bi se spasao uprkos Ateninoj srdžbi, ali se tad stao hvaliti kako je izbegao gnev bogova, na šta je Posejdon trozupcem rascepio stenu i Ajanta je progutalo more.
U kasnijem predanju Ajant je sin Ojleja i nimfe Rene, a spominje se i kao jedan od Heleninih prosaca. Kad su Ahejci zauzeli Troju, Ajant je progonio proročicu Kasandru i pojurio za njom u Atenin hram, gde je ona potražila utočište; Ajant je otrgao devojku od Ateninog kipa, koji je ona zagrlila i koji je pri tom pao, čime je počinio svetogrđe. Prema nekim antičkim piscima, Ajant je u hramu čak i silovao Kasandru. U svakom slučaju, Grci su, zbog svetogrđa počinjenog u hramu, hteli da ga kamenuju, ali se on sklonio uz Atenin žrtvenik i "zakleo se u vezi s nasiljem izvršenim nad Kasandrom" te je tako izbegao kaznu. Pripoveda se i da je celu priču o Ajantovom silovanju Kasandre izmislio Agamemnon, kako bi zadobio devojku.
Smrt
thumb|left|200px|Posejdon ubija Malog Ajanta Bez obzira na to je li Ajant silovao Kasandru ili ne, Atena je bila gnevna jer je Ajant odvukao pribegarku iz njenog hrama i pri tom oborio boginjin kultni kip. Prema Pseudo-Apolodorovoj Biblioteci, niko nije ni znao za to silovanje sve dok Kalhant, grčki prorok, nije upozorio Ahejce na to da je Atena besna zbog ponašanja prema njenoj sveštenici i da će uništiti grčke bogove ako Ajant ne bude odmah pogubljen. Ipak, Ajant se sklonio kod Ateninog žrtvenika, pa su ga Grci poštedeli, plačeći se da će njegovo ubistvo sad još više razgneviti bogove. Zatim se Ajant ukrcao na laku lađu i u buri, koju je na Atenin podsticaj poslao Zevs, izgubio je život. Naime, kad se vraćao od Troje njegov je brod udario o Gurave stene (Γυραὶ πέτραι), ali se Ajant uz Posejdonovu pomoć iskrcao na jednu stenu i bio bi se spasao uprkos Ateninoj srdžbi, ali se tad stao hvaliti kako je izbegao gnev bogova, na šta je Posejdon trozupcem rascepio stenu i Ajant se utopio, a njegovo mrtvo telo isplivalo je na Mikonosu, gde ga je Tetida pokopala.
Prema drugoj verziji, Ajant je umro na putu kući i to tako što mu se brod raspao u velikoj oluji koja ga je uhvatila kod Kafarejskih stena kod Eubeje; njega samoga zahvatio je snažan vihor, a Atena mu je probila telo vatrom i zatim ga bacila na oštre stene, koje su otada bile poznate kao Ajantove stene. Nakon smrti Ajantova sen lutala je ostrvom Leukom.
Kult
thumb|Srebrni [[stater iz Opuntske Lokride, verovatno s predstavom Malog Ajanta]] Opuntski Lokriđani poštovali su Ajanta kao svog najvećeg heroja. Njihova vera u njega bila je tako snažna da, kad god su prikupljali vojsku za rat, ostavljali su jedno mesto za njega, verujući da se i on, premda nevidljiv, bori rame u rame s njima.
Umetnost
Priča o Ajantu čest je motiv u grčkoj i rimskoj književnosti. Često je prikazivan i u likovnoj umetnosti, uglavnom u sceni otmice i silovanja Kasandre. Lik koji se na lokriđanskom novcu pojavljuje opremljen kacigom, štitom i mačem verovatno predstavlja Ajanta.
In Old Arizona
In Old Arizona je američki crno-bijeli vestern film snimljen 1928. godine u režiji Irvinga Cummingsa, poznat kao prvi cjelovečernji zvučni film snimljen u eksterijerima, odnosno na vanjskoj lokaciji umjesto u studiju.
Radnja se temelji na priči The Caballero's Way književnika O. Henryja, u kojoj je predstavljen lik hispanoameričkog razbojnika Cisco Kida. U ovom filmu njegov lik tumači Warner Baxter. Radnja prikazuje kako Cisco Kid, kada dozna kako ga djevojka Tonia Maria (čiji lik tumači Dorothy Burgess) vara sa čuvarem zakona, osmisli i sprovede okrutnu osvetu. Za film In Old Arizona je karakteristično da je bio vjeran književnom predlošku, odnosno u njemu je lik Cisco Kida prikazan kao okrutni negativac, za razliku od većine drugih adaptacija gdje je prikazan kao borac za pravdu.
Film je napravljen u produkciji Fox Film Corporation čiji je sistem Movietone bio mnogo pouzdaniji i praktičniji od Vitaphonea koji je koristio suparnički studio Warner Bros.. Film je originalno trebao režirati veteran Raoul Walsh, ali je njemu u bizarnoj nesreći prije snimanja zec iskopao oko, pa je režiju preuzeo relativno nepoznati Cummings. Film koji je sniman na lokacijama u Utahu i Kaliforniji je dobio pet nominacija za Oscare, a Baxter je osvojio svoj drugi Oscar za najboljeg glumca.
Broderstorf
Broderstorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 3.092 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bad Doberan Broderstorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 40 metara. Površina opštine iznosi 20,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.092 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 150 stanovnika/km².
Bazovik
Базовик је насеље у Србији у општини Пирот у Пиротском округу. Према попису из 2002. било је 203 становника (према попису из 1991. било је 336 становника).
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Smešne i druge priče (TV serija, 2004)
Smešne i druge priče je srpska televizijska antologija koja se originalno emitovala na programu Radiotelevizije Srbije od 2004. do 2005. godine. Sastoji se od tri sezone (ciklusa) od po 6 epizoda, pri čemu je svaka bila temeljena na delu poznatog domaćeg ili stranog književnika.
Uloge
Kompletna TV ekipa ▼
Los Ángeles Número Uno, Guadalcázar
Los Ángeles Número Uno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Guadalcázar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1253 m.
Ștefănești, Ileana
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 637 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 57 m.
Pick City, North Dakota
Pik Siti je grad u američkoj saveznoj državi Severna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 123, što je 43 (-25,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Pareja, Tamazula de Gordiano
La Pareja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1447 m.
Tres Estrellas, Ensenada
Tres Estrellas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Ensenada.
Case Cremasco, Treviso
Case Cremasco je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 75 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 50 m.
Brunow
Brunov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ludvigslust. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 372 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13054018.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ludvigslust Brunov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ludvigslust. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 35 metara. Površina opštine iznosi 21,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 372 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 18 stanovnika/km².
Brist
Brist je mjesto u Splitsko-dalmatinskoj županiji, na jugu Makarskog primorja, u sastavu općine Gradac. Brist je rodno mjesto velikog hrvatskog pjesnika i prosvjetitelja fra Andrije Kačića Miošića.
Stanovništvo
Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, Brist je imao 453 stanovnika, koji se većinom bave turizmom. Registrirano je oko 550 ležaja u apartmanima i privatnim pansionima.
Zemljopis
Brist se nalazi na jugu Makarskog primorja, na Jadranskoj magistrali, između Makarske i Ploča. Smješten je u podnožju planine Biokovo. Cijelom dužinom mjesta proteže se šljunčana plaža, a uz plažu i više kilometara duga šetnica do susjednog mjesta Podaca i do općinskog središta Gradac.
Povijest
Ime "Brist" potječe od stabla brijesta (Ulmaceae), a datira od 1571. godine. Iako se mjesto danas prostire uz samu morsku obalu, povijesni Brist se nalazio puno bliže Biokovu. Iz starog sela se stanovništvo počelo iseljavati na prostor današnjeg Brista krajem 19. stoljeća. U starom selu su pronađeni nadgrobni spomenici još iz brončanog i željeznog doba, a znamenit je i srednjovjekovni stećak, među stanovništvom poznat kao turski grob.
Barokna crkva Svete Margarite iz 15. stoljeća ima apsidu s gotičkim svodom. U apsidi se nalaze nadgrobne ploče obitelji Kačić. Oko crkve Sv. Margarite se nalaze ostaci starog naselja, kamenih kuća, a u jednoj od njih s puškarnicama na zidu prema predanju rodio se jedan od najpoznatijih hrvatskih pjesnika Andrija Kačić Miošić (1704-1760), autor djela "Razgovor ugodni naroda slovinskoga", najčitanijeg djela hrvatske književnosti, koje je do danas doživjelo više od 60 izdanja. U današnjem Bristu se također nalazi crkva Svete Margarite, izgrađena 1870. godine. Ispred nje je 30.IX.1960.god postavljen brončani spomenik fra Andriji Kačiću Miošiću, djelo velikog hrvatskog kipara Ivana Meštrovića (1883-1962)
Galerija
mini|Fra Andrija Kačić Miošić
Edem
thumb|(Stopalo, dve nedelje posle operacije, zbog [[kompartment sindroma) ]] Edem (oedema, otok) je nenormalno nakupljanje tečnosti u unutarstaničnim i međustaničnim prostorima i telesnim šupljinama, zbog čega edematozna tkiva i organi postaju vlažni i nabreknu. Tečnost se može nakupljati i u stanicama, što rezultira bubrenjem kože.
Patogeneza edema
Edem nastaje zbog poremećenih odnosa između hidrostatskog i osmotskog pritiska plazme u krvnim žilama i intersticijske tečnosti, te koloidno-osmotskoga pritiska. Pod normalnim uslovima hidrostatski pritisak je nešto viši od osmotskoga pritiska plazme i hidrostatskoga pritiska međustanične tečnosti, tako da tečnost izlazi iz krvotoka u području kapilara. Do nakupljanja tečnosti ne dolazi jer se deo filtrata vrati u krvotok, a dio pređe u limfu. Gubitak bjelančevina iz intersticijskih prostora, smanjuje koloidno-osmotski tlak u tim prostorima, olakšavajući povratak tekućine u venule. Edem može biti generalizirani i žarišni (lokalni), a da bi se stvorio, potrebno je da nastupe određene promjene kao što su npr.:
Village of the Damned (film, 1960)
Village of the Damned je britanski crno-bijeli science fiction film snimljen 1960. u režiji Wolfa Rille. Predstavlja adaptaciju romana The Midwich Cuckoos Johna Wyndhama. Radnja je smještena u engleski gradić Midwich koji postaje poprištem neobičnih fenomena koji uključuju neobjašnjive trudnoće i rađanje isto tako neobične djece za koju se ispostavi da posjeduju telepatske i druge moći. Protagonist, čiji lik tumači George Sanders, je naučnik i jedan od "očeva" djece koji otkriva kako ona predstavljaju opasnost po ostatak čovječanstva. Village of the Damned je postigao veliki komercijalni uspjeh, ali i prilično dobre kritike, pri čemu su posebne pohvale dobili za tadašnje prilike prilično impresivni specijalni efekti. Godine 1964. je snimljen nastavak pod naslovom Children of the Damned. Godine 1995. je snimljen remake koji je doživio potpuni neuspjeh.
Hausa
thumb|Etnolingvističko područje naroda Hausa u Nigeru i u Nigeriji
Hausa je naziv za etničku grupu koja uglavnom živi u sjevernoj Nigeriji i jugoistočnom Nigeru. Veliki broj ih ima i u sjevernoj Gani, Beninu, Kamerunu te u manjim zajednicama raštrkanim po Zapadnoj Africi. Govore hausa jezikom koji pripada afroazijskoj jezičnoj grupi.
Kano se smatra središtem Hausa trgovine i kulture.
Hausa imaju drevnu i široko rasprostranjenu kulturu, poznatu po dugotrahnim vezama s Arapima. Hausa su od 14. vijeka muslimani, te su mnoge zapadnoafričke narode preobratili na islam kroz kontakte, trgovinu ili ratove.
Od 16. do početka 19. vijeka Federacija Hausa, labava unija gradova-država bila je važnom regionalnom silom. Godine 1810. ju je porazio Usman dan Fodio i uveo u Fulani Imperij.
Historija naroda Hausa je zabilježena u Kano kronici.
Oktobar (film)
Radnja Oktobra prikazuje zbivanja u Sankt Peterburgu za vrijeme revolucionarnih zbivanja 1917. godine odnosno sukob radikalnih revolucionara na čelu sa boljševicima i njihovim vođom Lenjinom sa Privremenom vladom Aleksandra Kerenskog koji će kulminirati Oktobarskom revolucijom. Snimanje filma je naručila sovjetska vlada kako bi obilježila 10. obljetnicu tih događaja. Ejzenštejn je snimanje započeo nakon povratka s međunarodne turneje na kojoj je promovirao Oklopnjaču Potemkin i stekao status jednog od najuglednijih svjetskih sineasta. Zahvaljujući tome je u svom ostvarenju mogao ne samo uživati izuzetnu kreativnu slobodu i primjenjivati svoja načela montažne teorije, nego i koristiti državne logističke i druge resurse, uključujući desetine hiljada statista i zatvaranje glavnih prometnica u Lenjingradu kako bi se što uvjerljivije i spektakularnije rekonsturirali revolucionarni događaji.
Snimanje Oktobra se, međutim, odužilo, te je premijera održana tek početkom 1928. godine. Jedan od razloga je bio i taj što su se iz filma morale izbaciti scene u kojima se pojavljuje Lav Trocki, koji je u međuvremenu pao u nemilost režima i bio izbačen iz Partije. Usprkos toga, Oktobar se smatra jednom najautentičnijih rekonstrukcija historijskih događaja, a njegove scene poput juriša na Zimski dvorac se često koriste u dokumentarnim filmovima i TV-serijama posvećenim Oktobarskoj revoluciji. Ejzenštejnu su, međutim, neki od tadašnjih sovjetskih kritičara zamjerali što daje premalu ulogu Lenjinu u tim događajima, a kasniji kritičari smatrali kako je Oktobar manje koherentan i zaokružan od Oklopnjače Potemkin.
Pokolj u Pomoravlju 1944.
U Jagodini je 14 lica zaklano u kućama, na očigled ukućana, 2 na ulici, jedno na Crvenoj poljani pod Đurđevim brdom a pet lica sutradan na Bresjanskom polju. Iz Ćuprije je izvedeno 30 lica a 12 zaklano, od kojih su neki bačeni u Mijajilovu jamu. U Paraćinu su zaklali 4 lica u kućama, jedno usput, a 9 u Glogovačkoj šumi.
Masakri su počinjeni dok je trajao policijski čas, verovatno uz dopuštenje nemačkih okupacionih vlasti. U policijskom izveštaju Nedićeve uprave piše da su pokolje počinila NN lica.
Pokolj su izvršile „crne trojke” Ravaničke četničke brigade, koja je pripadala Ivankovačkom korpusu JVO. Pokolj u Pomoravlju je bio deo četničke kampanje terora krajem 1943. i početkom 1944. godine u okupiranoj Srbiji.
Pozadina
Jedna od osnovnih aktivnosti četnika tokom drugog svetskog rata u Srbiji sastojala se u likvidacijama nepodobnih građana osumnjičenih da su "komunistički simpatizeri". Mihailovićeva naređenja i instrukcije obiluju zahtevima koje on postavlja svojim komandantima u cilju uništavanja "simpatizera".
Mihailovićeva naređenja su izvršavana sa bestijalnošću. Avalski korpus JVuO izvršio je tokom decembra 1943. i januara 1944. niz pokolja, među kojima su najzloglasniji pokolj u Vraniću 20/21. decembra 1943. i pokolj u Boleču 26. i 27. decembra 1943. godine.
Izvođenje pokolja
thumb|Zone odgovornosti četničkih komandanata u okupiranoj Srbiji, prema sporazumu sa Nemcima 1943. [[Jevrem Simić i Nikola Kalabić (roze), Vojislav Lukačević (plavo), Ljuba Jovanović Patak (zeleno) i Mihailo Čačić (sivo).]]
4. januara 1944. godine generala Dražu Mihailovića je jedan od njegovih komandanata (Zdravko Milošević, komandant Varvarinskog korpusa ) depešom izvestio da je prikupio podatke i odredio osobe za likvidaciju koju namerava da izvrši uoči srpske nove godine:
Naređenje Draže Mihailovića, koje je njegov komandant tražio, nije sačuvano. Do akcije je došlo u sumrak 1. februara 1944. Obzirom da su u tom periodu važili Ugovori o saradnji između JVuO i komande Jugoistoka, četnici su za izvođenje ove akcije dobili dopuštenje od Nedićevih i okupacionih vlasti. Uz njihovu prećutnu saglasnost, u pomoravske gradove sa padom mraka ušle su pripremljene grupe za izvršenje iz sastava Ivankovačkog korpusa JVUO, jačine po oko 50 ljudi. Četnička akcija je izgledala kao klasična racija. Prema svedočenju preživelih, to je izgledalo ovako:
I Persida Mladenović iz Jagodine je tom prilikom izgubila jedinog sina, koji je izboden na 30 mesta po celom telu.
Iz Ćuprije je zaklano je 10 (ili 12 ) ljudi i bačeno u tzv. "Mijajlovu jamu". U Paraćinu su četnički egzekutori zaklali u kućama četvoro ljudi, a 8 izveli iz grada i poklali ih u Golubovačkoj šumi. U Jagodini je zaklano dvadesettroje.
U planiranju pokolja igrao je ulogu Zdravko Milošević, komandant Varvarinskog korpusa JVuO sa saradnicima, a zaslugu za ovaj pokolj preuzeo je na sebe komandant Ivankovačkog korpusa JVUO Ljubomir Mihailović.
Posledice
Nakon pokolja, major Ljubomir Mihailović, komandant Ivankovačkog korpusa, izvestio je štab Draže Mihailovića:
U nastavku depeše izveštava generala Mihailovića da je, po njegovom shvatanju, pokolj imao pozitivan odjek u narodu:
Nakon ovog masakra niko od počinilaca ili organizatora nije pozvan na odgovornost od strane JVuO. Ovakav metod rada bio je uobičajen. Primenjivali su ga i ostali korpusi. Komandant Deligradskog korpusa major Brana Petrović na primer, istog meseca je izvestio Mihailovića da su njegovi četnici blokirali Soko Banju i Sanatorijum za lečenje bolesnika iz kojeg su izvukli i streljali "15 intelektualaca, prve garniture komunista".
Suđenje
mini|desno|Optuženi [[Dragoljub Mihailović na suđenju u Beogradu 1946.]] O masakr u u Paraćinu, Ćupriji i Jagodini je bilo reči na posleratnom suđenju Mihailoviću u Beogradu juna 1946. Pred sudom su svedočili i neki koji su preživeli klanje. Jedan od svedoka, Petrović Dušan iz jagodinskog okruga, je bio preklan bajonetom preko grkljana i tri puta uboden u vrat i u glavu, ali je preživeo, nakon čega su ga pronašli meštani.
Glavnokomandujući general Mihailović se branio time da nije bio obavešten.
Montegrande (razvrstavanje)
Montegrande ima više značenja:
Agua Zarquita (razvrstavanje)
Agua Zarquita ima više značenja:
Otok (razvrstavanje)
Otok se može odnositi na:
Aguacaliente (razvrstavanje)
Aguacaliente ima više značenja:
Brajići
Brajići mogu da budu:
ili
Manastir Tronoša
Manastir Tronoša|thumb|250px Manastir Tronoša je bio pravoslavni muški manastir, sada je pravoslavni ženski manastir koji se nalazi kod Tršića u selu Korenita, oblast Jadar, opština Loznica, eparhija šabačka Srpske pravoslavne crkve.
U Tronoškom letopisu iz 1791. kao ktitor manastira spominje se kraljica Katalina Nemanjić, žena kralja Dragutina. Smatra se da je manastir nastao između 1276. i 1282. godine. Stradao je od Turaka krajem 15. veka kada je crkva srušena do temelja. Manastir je obnovljen je u 16. veku, crkva posvećena Vavedenju Bogorodice podignuta je 1559. godine.
Iguman Jovan opremio je u manstiru prepisivačku radionicu gde su 1571. i 1581. godine prepisivane bogoslužbene knjige za Tronošu i susedne manastire. Tronoški iguman Mihailo boravio je 1625. godine u Rusiji, u periodu od 16. do 18. veka ruski Sinod je pomagao ovom manastiru. Olovni pokrivač sa manastirske crkve nasilno je skinut krajem 17. veka.
Za vreme Kočine krajine, iguman manastira bio je na čelu borbe. Vuk Stefanović Karadžić je učio školu u ovom manastiru 1797. godine. Za vreme Prvog i Drugog srpskog ustanka Tronoša je mesto dogovora ustaničkih vođa, zbog čega doživljava nova razaranja. U Prvom svetskom ratu u manastiru je bila improvizovana bolnica za negu ranjenika. Poslednje razaranje Tronoše bilo je na početku Drugog svetskog rata. Uz veliko oštećenje objekata, tada su uništeni vredni rukopisi i predmeti manastirske riznice. Posle Drugog svetskog rata crkva je obnavljana 1964. i 1987. godine tokom proslava 100 godina od smrti i 200 godina od rođenja Vuka Karadžića.
Manastirska crkva u Tronoši je podignuta kao jednobrodna građevina raškog graditeljskog stila. 1987. izgrađen je spomen-konak. Ikonostas crkve delo je Nikole Jankovića iz 1834. godine. Ovaj živopisac iz 19. veka je na ikonostasu naslikao sve ikone osim dve koje su urađene 1866. godine. Manastir je po završetku živopisa i ikonostasa osvećen 1834. godine. Tog dana je uveden običaj da se svake godine na Veliki četvrtak prilažu dve sveće duge -{2m}- i prečnika -{20cm}-, njih prilažu meštani okolnih sela i nazivaju se ratarske sveće.
Kulturni predeo Tršić-Tronoša
Kulturni predeo Tršić-Tronoša je naziv zaštićenog područja koji obuhvata prostor oko Spomen kuće Vuka Stefanovića Karadžića u Tršiću, manastir Tronoša i šire okruženje, kao splet kulturnih i prirodnih vrednosti koje proizilaze iz materijalnog i nematerijalnog nasleđa.
Uredbom o proglašenju Predela izuzetnih odlika „Kulturni predeo Tršić-Tronoša“ („Službeni glasnik RS“, br. 51/2019) područje je dobilo status zaštićenog područja - predeo izuzetnih odlika.
Howardville, Missouri
Hauardvil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 383, što je 41 (12,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Izohipsa
Izohipse ( = jednak + = visina) su zamišljene krivulje koje na zemljopisnim kartama povezuju mjesta iste nadmorske visine.
Podela izohipsi
Izohipse mogu biti:
Montemorelos (razvrstavanje)
Montemorelos ima više značenja:
Aguacatal (razvrstavanje)
Aguacatal ima više značenja:
Phnom Aural
Phnom Aural (kmerski: ភ្នំឱរ៉ាល់) je najviši vrh Kambodže, visok 1,813 metara (postoje izvori koji navode vidine u rasponu od 1,667 do 1,771 metara), a koji se nalazi na istočnom dijelu Kardamonskih planina. Zbog velikog biodiverziteta, područja oko vrha je zaštićeno kao poseban rezervat IV. kategorije prema IUCN-u.
Ometo
Ometo je zajednički naziv za etničke grupe koje žive u južnom dijelu Etiopije. Od ostalih se razlikuju po korištenju ometo jezika, koji pripadaju posebnoj grupi afroazijatskih jezika, nedavno od strane lingvista odvojenoj od kušitskih jezika.
Cheng Hao
Cheng Hào (, 1032–1085), stilsko ime Bochun, bio je kineski neokonfucijanski filozof. U mladosti je zajedno s mlađim bratom Cheng Yijem bio učenik Zhou Dunyija, jednim od tvoraca neokonfucijanske kozmologije. Poznat je po stavu da svaki čovjek, ukoliko se dovoljno posveti studiju, može postati mudrac. Uživao je veliku popularnost u prvim vijekovima 2. milenijuma i bio navođen kao jedan od "Šest mudraca Sjevernog Songa".
Lazzeretto, Firenze
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1010 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 40 m.
Dizurija
Dizurija je naziv za bol pri mokrenju, koja se najčešće opisuje kao osjećaj žarenje ili pečenje prilikom mokrenje.
Dizurija može biti znak različitih bolesti ili patoloških stanja. Najčešće je simptom infekcije mokraćnog sustava, a može biti uzrokovana i npr. zloćudnom novotvorinom ili kamencem u mokraćnom sustav.
Montenegro (razvrstavanje)
Montenegro se može odnositi na:
ili:
La Rosa de Castilla, Atotonilco el Alto
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1569 m.
Aguacate (razvrstavanje)
Aguacate ima više značenja:
The Zutons
The Zutons su engleski indie rock bend iz Liverpoola.
Albéric od Reimsa
Albéric od Reimsa (Albéric de Reims), ponekad navođen i kao Aubrey od Reimsa (Aubrey de Reims; cca. 1085 - 1141) bio je francuski katolički svećenik i teolog. Od 1118. do 1136. je služio kao nastavnik u Reimsu, a od 1136. do 1141. kao arhiđakon. Posljednje godine života je proveo kao nadbiskup Bourgesa. Bio je učenik Anselma od Laona, a u teološkim raspravama je zauzeo realističke stavove Guillaume de Champeauxa. Upamćen je kao žestoki protivnik Pierrea Abelarda i Roscelina.
San Michele, Pesaro e Urbino
San Michele je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1334 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 104 m.
Montepío (razvrstavanje)
Montepío ima više značenja:
Aguacatillo (razvrstavanje)
Aguacatillo ima više značenja:
Calamonaci, Agrigento
Calamonaci je naselje u Italiji u provinciji Agrigento, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1375 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 312 m.
Ar Raq‘ah, Taiz
Ar Raq‘ah je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Piperidindion
thumb|right|120px|Hemijska struktura 2,6-piperidindiona, najzastupljenijeg izomera Piperidindioni su derivati piperidina sa dve ketonske funkcionalne grupe. Postoji šest izomera, svaki od kojih ima molekulsku težinu od 113,115 i formulu C5H7NO2. Piperidindioni su u osnovi mnoštva lekova.
La Mesa de San Francisco, General Cepeda
La Mesa de San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini General Cepeda.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1254 m.
Monterdito (razvrstavanje)
Monterdito ima više značenja:
Green Isle, Minnesota
Grin Ajl je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 559, što je 225 (67,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
El Polvo, San Pedro Ocotepec
El Polvo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Ocotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1189 m.
La Coma, Hidalgo
La Coma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 409 m.
Brünzow
Brincov je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 685 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059011.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Brincov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 5 metara. Površina opštine iznosi 16,1 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 685 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Germantown, Wisconsin
Džermantaun je grad u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 19.749, što je 1.489 (8,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
La Passion de Jeanne d'Arc
La Passion de Jeanne d'Arc je francuski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1928. u režiji Carla Theodora Dreyera. Scenario, koji je Dreyer napisao zajedno sa Josephom Delteilom, prikazuje suđenje i pogubljenje francuske nacionalne heroine Ivane Orleanske koja je organizirala otpor engleskim osvajačima za vrijeme stogodišnjeg rata. Iako je Dreyer sve scene temeljio isključivo na službenim sudskim spisima, te proveo gotovo godinu dana pažljivo istražujući srednjovjekovne kostime i arhitekturu kako bi film učinio što autentičnijim, njegovo ostvarenje je izazvalo daleko više pažnje zbog vještog korištenja montaže i krupnih planova, ali i zbog dojmljive glume Renée Jeanne Falconetti kojoj je to bila posljednja filmska uloga. Iako ga je kritika proglasila remek-djelom, producentima je donio financijski gubitak, a problemi s cenzurom i političkim pritiscima u Francuskoj su doveli do stvaranja nekoliko verzija; original je pronađen tek 1981. u norveškoj filmskoj arhivi. La Passion se smatra najpoznatijim filmom Dreyerove karijere i jednim od najvažnijih i najuticajnijih ostvarenja na samom kraju ere nijemog filma.
Văleni, Căianu
Văleni je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Căianu.
Aguacatitla (razvrstavanje)
Aguacatitla ima više značenja:
Văleni, Căianu
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 222 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Belvedere, Brescia
Belvedere je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 125 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Santo Stefano, Benevento
Santo Stefano je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Arțari, Ileana
Arțari je naselje u Rumuniji u okrugu Kalaraš u opštini Ileana.
Maša Čorak
thumb|250px|right|Maša Utković-Čorak
Maša Čorak, rođ Utković (Rijeka, 1983 -) je hrvatska političarka i predsjednica Piratske stranke u Hrvatskoj. Od 2014. je potpredsjednica Internacionale piratskih partija.
Rastovac (Zagvozd)
U Gornjem selu se nalazi crkvica sv.Križa sa grobljem. Na crkvici je uklesana godina 1612. što znanstvenici smatraju godinom gradnje crkvice. U Gornjem selu je još Područna osnovna škola izgrađena početkom 80 godina prošlog stoljeća. U selu su prezimena Vranjić, Maslić, Stanić, Dedić i Varkaš
Donji Rastovac krasi srednjovjekovna crkvica sv. Stjepana te kapelica Gospe od zdravlja u zaseoku Lončari koju je dao sagraditi don Andrija Lončar (1801. - 1881.), a dok je bio župnikom Zagvozda. Donji Rastovac čine sljedeće obitelji: Lončar, Serdarević, Gavran, Dujmović, Šuta i Žugo.
Otoci Koraljnog mora
Teritorija Otoka Koraljnog Mora predstavlja vanjski teritorij Australije, koji se sastoji od grupe malih tropskih otoka i grebena u Koraljnom moru, sjeveroistočno od Queenslanda na 18° S 152° E. right|250px|thumb|Otoci Koraljnog Mora Imaju oko 30 zasebnih grebena i atola, od kojih su 12 potpuno potopljeni za vrijeme plime, te 51 manjih otoka, od kojih neki imaju vegetaciju. Atoli su različite veličine, te uključuju Greben Lihou - drugi najveći atol na svijetu - koji ima lagunu dužine 100 i širine 30 km, te površine od oko 25000 km². No, sami atoli su vrlo mali površinom, koja iznosi 3 km².
Na otocima nema luka ni pristaništa, nego se koriste vanjska sidrišta. Stalnog stanovništva ni ekonomske aktivnosti nema, dok meterološka stanica na Grebenu Lihou ima stalnu posadu. Postoji i nekoliko svjetionika.
Srijane
Srijane su selo smješteno u Gornjim Poljicima, jednoj od triju cjelina drevne Poljičke Republike (Poljičke Knežije). Danas se nalazi u sastavu Grada Omiša (ne i naselja, grada Omiša).
Zemljopisni položaj
Selo Srijane nalazi se na 43.31° SZŠ i 16.48° IZD. U sastavu su mu 7 zaselaka:Vela Njiva,Nečaj,Luke,Radovići,Končul,Zidina (Kupris) i Moljva.
Proteže se sve od obale rijeke Cetine i prijelaza Čikotina lađa preko doline između Korene i Oštre pa sve do najvišeg grebena planine Mosor s njegovim najvišim vrhom - Sv. Jurom. Istočno od Srijana nalazi se Gornji Dolac (Gornje Polje), na zapadu je Dolac Donji, sjeverno je rijeka Cetina, dok su južno, preko Mosora, selo Gata u srednjim Poljicima.
Stanovništvo
Najveći zaselak Srijana su Radovići sa 80-ak stanovnika. Nečaj i Vela Njiva, smješteni uz Cetinu su važni zbog tamošnje škole i većih trgovina. Broje skoro stotinu stanovnika. Končul, izdvojeni zaselak na brdu iznad Srijanskog polja broji oko 50 stanovnika. Zidina i Moljva, smješteni na rubu Srijanskoga polja ispod Prčevica, imaju najmanje stanovnika i ne broje niti pedeset stanovnika.
Stanovnici su pretežito stari ljudi, dok u ljetnom periodu dolazi veći broj mladih ljudi koji su se odavde iselili u Dugi Rat, Omiš ili Split. Selo ukupno broji 263 stanovnika.
Poljoprivreda
Tlo na području Srijana nije osobito plodno, te stanovnici uzgajaju za vlastite potrebe. Najviše se uzgaja vinova loza, koja se koristi za izradu pića, ali i za jelo. Druga najvažnija kultura je krumpir, koji uspijeva i na siromašnom tlu. Krumpir se ovdje uzgaja u relativno velikim količinama i prodaje u okolnim selima. Ima nešto rajčice i šljive, koje se uzgajaju isključivo za potrebe stanovnika. Ima i nešto nasada kukuruza. Mnogi su mladi otputovali u gradove, osobito u Omiš i Split, u potrazi za boljim poslom. Dio prihoda ulažu u razvoj sela te izgradnju.
Stočarstvo i peradarstvo
Nekoć vrlo razvijeno stočarstvo na prostoru cijele Poljica zapalo je u krizu nakon zabrane uzgoja posebne vrste koze. Danas se u Srijanama može naći osrednji broj koza,ovaca te stotinjak krava. Veći je broj kokoši koje su važne za proizvodnju jaja, ali i za meso. Ima i nešto svinja.
Mali obrt
Kao i najveći dio Poljice, u Srijanama se stanovništvo najviše bavi poljoprivredom, ali se razvija i mali obrt, iako tek u povojima.
Kultura
U Srijanima je preostao značajan broj kuća starijih od stotinu godina do onih iz 18.st. Neke od njih još imaju očuvane krovove od kamenih ploča. Postoje i dobro očuvana guvna stara stotinu godina. U selu je važna usmena predaja stara stoljećima.
Najveći specijalitet Srijana je poljički soparnik ili zeljanik.
Povijest
Ne zna se sigurno kada je osnovano selo Srijane, ali se smatra da je to bilo u doba bježanja Hrvata iz Bosne i Hercegovine pred Turcima u 16. stoljeću. Iz tog vremena datira i župna crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije, koja je do danas nekoliko puta renovirana, a posljednji put 2008. godine. Među izbjeglicama bila je i velika obitelj Vitačić koja je došla iz Rame (sjeverna Hercegovina). Ona se na početku 17. stoljeća dijeli na nekoliko obitelji (Uvanović Ćurlin, Tomić, Prelas...). Selo je bilo dio Poljičke Republike do 1803. godine, kada Francuzi pod maršalom Ramondeom osvajaju Poljicu.
Nakon sloma francuskih Ilirskih pokrajina 1813. prostor Poljice, pa tako i Srijane postaje dio Habsburške monarhije. Nakon Prvog svjetskog rata Poljica je dio Kraljevine SHS, te za vrijeme rata NDH (talijanska okupacijska zona). U ratu je selo lakše oštećeno u borbama domobrana i partizana. I danas postoje ostaci američkog zrakoplova oborenog nad Poljicama.
Za vrijeme Jugoslavije počinje sve veće iseljavanje u gradove. Nakon osamostaljenja Hrvatske postaje dijelom općine Omiš.
San José de los Llanitos, Guadalcázar
San José de los Llanitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Guadalcázar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1339 m.
Sanjūrō
Sanjuro (椿三十郎) je japanski samurajski film snimljen 1962. u režiji Akire Kurosawe. Predstavlja nastavak filma Yojimbo, a u njemu Toshiro Mifune ponavlja ulogu lutajućeg ronina. Radnja prikazuje kako pomaže grupi samuraja da se suoče sa svojim korumpiranim pretpostavljenim.
Joya División Contla, Tamazula de Gordiano
Joya División Contla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tamazula de Gordiano.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1511 m.
Zhang Zeduan
thumb|240px|Detalj originala "Duž rijeke za vrijeme festivala Qingming", rani 12. vijek thumb|240px|Detalj slike "Duž rijeke za vrijeme festivala Qingming", nova verzija iz 18. vijeka. Zhang Zeduan (1085 — 1145), poznat i kao Zheng Dao, ponekad navođen kao Zhang Zerui, bio je kineski slikar koji je djelovao u doba dinastije Song. Živio je u burno doba prijelaza iz Sjevernog u Južni Song i bio ključna ličnost za stvaranje kineskog stila pejzaža poznatog kao shan shui. Najpoznatiji je, pak, kao autor panoramske slike Duž rijeke za vrijeme festivala Qingming, koja detaljno prikazuje život tadašnje kineske prijestolnice Kaifeng, a koja je u kasnijim vijekovima bila inspiracija za pjesme i druga umjetnička djela, te uživa status "kineske Mona Lise".
Yoricostio, Tacámbaro
Yoricostio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tacámbaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 972 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2278 m.
Vivere! (film, 1936)
Vivere! je italijanski crno-bijeli film snimljen 1936. u režiji Guida Brignonea. Po žanru predstavlja mješavinu drame i mjuzikla. Protagonist, koga tumači Tito Schipa, je Tito Di Lauro, ugledni pjevač koji se posvadi sa kćerkom Paolom (koju glumi Caterina Boratto) nakon njene udaje za plejboja Marija (koga glumi Nino Besozzi). Radnja, koja prikazuje njihovo pomirenje, je uokvirena s pjesmom Vivere koju izvodi Cesare Andrea Bixio, a koja je postala jedan od italijanskih evergrina. Sam film, u kome se u manjoj ulozi pojavljuje buduća diva Doris Duranti, je postao jedan od najpopularnijih u fašističkom periodu.
Tails (Sonic the Hedgehog)
Miles Prower (ja. マイルス・パウアー Mairusu Pauā), poznatiji po njegovom nadimku Tails (ja. テイルス Teirusu), u Hrvatskoj poznat kao Repko (Sonic X) i Repić (Avanture Sonica, Sonic the Hedgehog emisija) jest Sonicov najbolji prijatelj, pomoćnik, jedan od glavnih protagonista Sonic franšize te glavni lik i protagonist svog mini-serijala koje je stvorila Sega. On je jedan od najpopularnijih likova iz serijala, i uz Sonica i Eggmana se pojavljuje u najviše igrica. Uz igrice, pojavio se u mnogim stripovima i animacijama.
Tails, kao što mu ime kaže, ima dva repa kojim leti i napada neprijatelje. Njegovo puno ime, Miles Prower, jest kalambur rečenice Miles per hour (milje po satu), kao šala o brzini njegovog najboljeg prijatelja. Tails jest drag, dobročudan, plašljiv mladi lisac koji je eventualno naučio biti hrabar i samopouzdan. Naučio se ne pretjerano oslanjati na Sonica i sam ići u pustolovine. Tailsov IQ je 300, isto kao Eggmanu, i oboje imaju dar za računarstvo i stvaranje raznih robota.
Kao njegov plavi frend, Tails je jedan od najpoznatijih fiktivnih likova, i jedan od najslavnijih pomoćnika glavnim likovima videoigara, uz Luigija iz Super Marija i Diddy Konga iz Donkey Kong serijala. U službenoj anketi koju je vodila Sega u 2009.-oj, Tails je bio proglašen trećim najpoznatijim likom franšize uz Sonica i Shadowa.
Pozadina
Koncept Tailsa utemeljen je tijekom razvoja Sonic the Hedgehog 2. Nakon neke rasprave o tome kako napraviti nastavak originala Sonic the Hedgehog (1991.), djelić Sonic Teama krenuo je raditi sa Sega Technical Institute om Seginog američkog tima. Novi element koji su željeli predstaviti bio je lik koji će poslužiti kao suputnik Sonic the Hedgehogu i lik koji će možda moći privući pozornost novih igrača na franšizu.