cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciudad Vieja
Historija
Velika katastrofa pogodila je grad 11. septembra 1541., kod se bujica mulja sjurila sa Agva i zatrpala ga. U toj nesreći poginulo je nekoliko stanovnika, među njima i supruga guvernera. Zbog tog su se preplašeni stanovnici odlučili preseliti. Izabrali su nedaleku dolinu Panchoy, i preselili se u oktobru 1541. Tako je nastala Antigua Guatemala. Već u martu 1543. održana je sjednica gradskog vijeća.
Napuštena Ciudad Vieja se vremenom obnovila novim stanovnicima, pa je sredinom 19. vijeka dobila status općine i administrativnu funkciju.
Colonia el Cayahual, Teotihuacán
Colonia el Cayahual je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Teotihuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 288 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2451 m.
‘Uşrī, Sa'dah
‘Uşrī je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1664 m.
El Maguey, Salinas Victoria
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 524 m.
Changata, Ajuchitlán del Progreso
Changata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3068 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Lista univerziteta u Republici Srpskoj
Lista univerziteta u Republici Srpskoj. Kompleksna organizacija visokog obrazovanja u Bosni i Hercegovini rezultat je kompleksnog uređenja države u kojemu se 14 različitih ministarstava i odjela koji bave visokim obrazovanjem. Njih po 2 su nadležna za visoko obrazovanje u Republici Srpskoj i Distriktu Brčko i 12 za visoko obrazovanje u Federaciji.
Javni univerziteti
mini|Univerzitet u Istočnom Sarajevu
Lista univerziteta u Slovačkoj
Institucije visokog obrazovanja u Slovačkoj podeljene su na univerzitet i visoke škole koje mogu biti javne ili privatne institucije.
Javne institucije
mini|Univerzitet Komenskog mini|Univerzitet u Žilini
Privatne škole visokog obrazovanja
mini|Međunarodna škola slobodnih veština u Bratislavi BISLA
Delicias del Desierto, Caborca
Delicias del Desierto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Caborca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 80 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
La Margarita, Gutiérrez Zamora
La Margarita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Gutiérrez Zamora.
Lista univerziteta u Italiji
Lista se sastoji od univerziteta koji funkcionišu u Italiji.
Lista univerziteta
mini|Univerzitet u Bariju mini|Univerzitet u Firenci mini|Univerzitet u Milanu mini|Padovanski univerzitet mini|Univerzitet Sapienza u Rimu mini|Univerzitet u Trstu mini|Politehnički univerzitet u Torinu mini|Univerzitet u Udinama mini|Univerzitet u Bologni
2da. Sección de Cahoa, Tuxtla Chico
'''2da. Sección de Cahoa''' je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuxtla Chico.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 298 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 392 m.
Doctor Rafael Serrano, Soltepec
Doctor Rafael Serrano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Soltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2390 m.
Motta, Mantova
Motta je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.
Ar Raymah al ‘Ulyā, Sa'dah
Ar Raymah al ‘Ulyā je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Corvinești, Matei
Corvinești je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Matei.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 823 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Plateros, Zacatecas
Plateros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4158 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2173 m.
San Javier, Palenque
San Javier je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
El Tucán, Palenque
El Tucán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 51 m.
Taib Šarić
Akademik Taib Šarić bio je jedan od vodećih bosanskohercegovačkih agroekologa i najistaknutiji herbolog. Rođen je u Čapljini, 1934. godine, a umro u Sarajevu, 15. Juna 2019.
Edukacija i karijera
Taib Šarić je osnovnu školu pohađao u Čapljini i Mostaru, a srednju u Derventi. Diplomirao je, magistrirao i doktorirao agronomij na Poljoprivrednom fakultetu Univerziteta u Sarajevu.
Ernelláék Farkaséknál
Ernelláék Farkaséknál, poznat i pod engleskim naslovom It's Not the Time of my Life je mađarski igrani film snimljen 2016. godine u režiji Szabolcsa Hajdua. Po žanru je drama, a prikazuje susret dvije porodice - jedne koja je prije deset godina bez uspjeha započeti novi život u Škotskoj i jedne koja je ostala u Mađarskoj. Ernelláék Farkaséknál je premijerno prikazana na festivalu u Karlovym Varyma gdje je osvojila Kristalni globus.
Tomas Svensson
Tomas Runar Svensson (Eskilstuna, 22. kolovoza 1968.) je bivši švedski rukometni golman i reprezentativac, rukometni trener i bivši trener golmana danske reprezentacije. Svensson je bio, uz Andreja Lavrova i kasnije Petera Gentzela, najbolji golman svoje generacije, a sa švedskom reprezentacijom je bio dvostruki svjetski i trostruki europski prvak.
Tomas Svenssson je svoju rukometnu karijeru započeo u lokalnom klubu IF Guif Eskilstuna, gdje je igrao do 1990. godine. Karijeru je odlučio nastaviti u španjolskom klubu Atlético Madrid, s kojim je u dvije sezone dvaput bio treći u Španjolskoj. Tokom 1991. godine, Svensson i njegova djevojka su preživjeli avionsku nesreću na Scandinavian Airlines letu 751. Godine 1992., kada se njegov klub gasi, Svensson prelazi u klub Bidasoa Irún, s kojim će u tri sezone osvojiti nacionalni kup, prvenstvo, superkup i Ligu prvaka. Potonja tri natjecanja osvojena su tokom 1995. godine. Dobre partije u Bidasoi privukle su pažnju Barcelone, koja je 1995. godine kupila Svenssona. Kao prvi golman kluba, Svensson je u sedam godina igranja osvojio cijelu seriju natjecanja, među kojima je bilo pet nacionalnih prvenstava i pet Liga prvaka.
Godine 2002., Svensson odlazi u njemačku ligu, gdje tri sezone igra za HSV Hamburg. S Hamburgom je osvojio DHB-Superkup 2004. godine. Povratak u Španjolsku uslijedio je 2005. godine, kada potpisuje za Portland San Antonio. Iako će u klubu provesti četiri sezone, neće uspjeti ponoviti uspjehe koje je imao s Bidasoom i Barcelonom. Dvije sezone, od 2009. do 2011., igrao je za BM Valladolid, a posljednju sezonu, prije umirovljenja 2012. godine, proveo je igrajući za Rhein-Neckar Löwen. Nakon igračkog umirovljenja, Svensson je ostao u Löwenu gdje je isprva radio kao trener golmana, a onda i dvije sezone kao trener prve momčadi zajedno s Guðmundurom Guðmundssonom. Godine 2014. odlazi u SC Magdeburg na mjesto trenera golmana, poziciju koju je iste godine preuzeo i u danskoj reprezentaciji, i tamo postaje trener prve momčadi zajedno s Bennetom Wiegertom. Klub napušta 2015. godine, a naredne godine se povlači i s trenerske pozicije u danskoj reprezentaciji.
Reprezentativnu karijeru započeo je 1988. godine te je u 20 godina igranja skupio 327 nastupa i bio jedan od oslonaca švedske reprezentacije. U dva je navrata bio svjetski prvak (1990., 1999.), a tomu je dodao još i dvije bronce (1993., 1995.). Na Europskim prvenstvima 1994., 2000. i 2002. je također osvojio zlato (1994. je bio i najbolji golman turnira, prvi koji je dobio tu titulu), a bio je i trostruki dobitnik srebrne olimpijske medalje (1992., 1996., 2000.).
Lista univerziteta u Kazahstanu
Lista univerziteta u Kazahstanu po gradovima u kojima se nalazi njihovo sedište.
Ampliación San Francisco, Teotihuacán
Ampliación San Francisco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Teotihuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 288 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2295 m.
Rancho Nuevo Monterrey, Durango
Rancho Nuevo Monterrey je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Durango.
San Nicolás de los Garza, San Nicolás de los Garza
San Nicolás de los Garza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini San Nicolás de los Garza.
Rancho Nuevo Monterrey, Durango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1862 m.
San Nicolás de los Garza, San Nicolás de los Garza
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 443273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 510 m.
Corral Falso, Ajuchitlán del Progreso
Corral Falso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ajuchitlán del Progreso.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3123 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 273 m.
Montemartano, Perugia
Montemartano je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Ranchito, Madero
Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1003 m.
Qullat ar Rakhim, Sa'dah
Qullat ar Rakhim je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1562 m.
Bezbog (film)
Bezbožnica je bugarsko-dansko-francuski igrani film snimljen 2016. godine u režiji i po scenariju Ralice Petrove. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Irena Ivanova je bolničarka iz malog bugarskog grada koja se brine o ostarjelim pacijentima oboljelim od demencije. Radnja prikazuje, kako gonjena pohlepom i ovisnošću o morfiju, krade njihove lične dokumente kako bi ih prodavala kriminalcima u svrhu krađe identiteta. Bezbog je premijerno prikazan na festivalu u Locarnu gdje je osvojio Zlatni leopard.
Mesa de Enmedio, Moris
Mesa de Enmedio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Moris.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1920 m.
Cerasia, Potenza
Cerasia je naselje u Italiji u provinciji Potenza, u regiji Basilicata.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 702 m.
El Recuerdo, Palenque
El Recuerdo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 61 m.
Gonzales Ortega, Zacatecas
Gonzales Ortega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4137 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2046 m.
Los Encinitos, Ahuacuotzingo
Los Encinitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ahuacuotzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1059 m.
El Aguinal, Tuxtla Chico
El Aguinal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Tuxtla Chico.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Lista univerziteta u Letoniji
Lista univerziteta i institucija visokog obrazovanja u Letoniji. Akreditaciju institucija za visoko obrazovanje u Letoniji obavlja Savet za visoko obrazovanje (Augstākās izglītības padome).
La Montaña de Oración, Hidalgo
La Montaña de Oración je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini Hidalgo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 674 m.
Zutuhilski jezik
Zutuhilski jezik ili Tz'utujil (ISO 639-3 ) je jezik iz porodice Majanskih jezika kojim govore domorodački Zutuhili na jugozapadu Gvatemale.
Prema popisu iz 2002. njime se služi 60,000 govornika koji žive u Departmanu Sololá južno od Jezera Atitlán. Zutuhilski ima dva dijalekta; istočni i zapadni.
Karakteristike
Zutuhilski jezik je sličan jezicima kojima govore susjedni majanski Kaqchikeli i Quiché.
I Zutuhili se kao i susjedni majanski narodi, bave se poljoprivredom i uzgajaju osnovne usjeve; kukuruz, grah i tikve, od domaćih životinja drže ovce, svinje i perad.
Postoji standardna ortografija za Zutuhilski koju je razvila Gvatemalska akademija majanskih jezika (Academia de Lenguas Mayas de Guatemala) i odobrila Gvatemalska vlada.
Torrentera, Caborca
Torrentera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Caborca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 76 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Chalchihuites, Zacatecas
Chalchihuites je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas.
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 4028 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2270 m.
Tecpán Guatemala
Tecpán Guatemala ili samo Tecpán je općina od 112,864 i grad od 34,519 stanovnika na jugu Gvatemale u Departmanu Chimaltenango.
Geografske karakteristike
Tecpan se nalazi na trasi Panameričkog autoputa, udaljen 76 km sjeverozapadno od glavnog grada Ciudad Guatemale.
Historija
Tecpán je bio važan za historiju Guatemale jer je bio poprište španjolske kolonizacije. Nakon što je porazio Quiché, konkvistador Pedro de Alvarado je sa vojskom krenuo prema Iximchu prijestolnici Cakchiquiela, gdje su ga 25. jula 1524. primili sa strahom i poštovanjem. Alvarado je pored nje osnovao svoju prijestolnicu - Villa de Santiago de los Caballeros (današnji Tecpán).
Po Cakchiquelovskim analima izgleda da je Alvarado, bio uzrok njihove kasnije pobune, jer je od njihovog kralja tražio svako malo još više zlata i plemenitih metala.
Oni su isprva otišli iz svog grada, a nakon deset dana od njihova bijega, Alvarado ih je počeo tretirati kao neprijatelje i od septembra 1524. otvoreno zaratio sa njima.
Kad je Alvarado otputovao u Španjolskuza ostavio je svog brata poručnika Jorga Alvarada, da upravlja gradom i kolonijom. Jorge je nešto prije opće pobune Cakchiquiela odlučio premjestiti grad na drugo sigurnije mjesto, koje je lakše braniti. Odabrao je dolinu Almolonga, u podnožju Vulkana Agua, pa je u novembru 1527. preselio novu prijestolnicu, koja je danas poznata pod imenom -Ciudad Vieja.
Stara prijestolnica Iximché je 1931 proglašena nacionalnim spomenikom.
Današni Tecpan je grad tekstilne industrije, sa predionicama pamuka i vune.
Las Lomas, Madero
Las Lomas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1792 m.
Fântânele, Matei
Fântânele je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Matei.
Ex-Hacienda San Cristóbal la Trampa, Soltepec
Ex-Hacienda San Cristóbal la Trampa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Soltepec.
Fântânele, Matei
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 680 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 383 m.
Ex-Hacienda San Cristóbal la Trampa, Soltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2360 m.
Borgno, Torino
Borgno je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 488 m.
Qayf Ghurāb, Sa'dah
Qayf Ghurāb je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1581 m.
Departmani Salvadora
Departmani Salvadora (španjolski: Departamentos de El Salvador) kojih ima 14, su administrativne jedinice prvog nivoa lokalne samouprave na koje je Salvador od 20. vijeka administrativno podjeljen.
Departmani se dalje dijele na općine (Municipios) kojih danas ima 262.
Rosa od Lime
Rosa od Lime ili prevedeno Ruža od Lime (Lima, 20. april 1586. - Lima, 30. august 1617.) bila je dominikanska redovnica koja se pročula svojom pokorom i proslavila kao prva svetica iz Latinske Amerike.
Ejido de San Lorenzo, Teotihuacán
Ejido de San Lorenzo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Teotihuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 335 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2277 m.
Rosa od Lime
Biografija
Rođena je kao Isabel Flores de Oliva u mnogobrojnoj porodici španjolskog nižeg plemića.
Još kao djevojčica bila je jako pobožna i radišna, dane je provodila u molitvi i vezu, kojim je pomagala svojoj porodici da se prehrani. Nakon što je pročitala hagiografiju Katarine Sijenske odlučila se da će kao i ona svoj život posvetiti vjeri i Bogu. I pored svih nagovaranja roditelja odbijala je da se uda, zbog tog je čak i odrezala kosu da bi bila što neprivlačnija i tako odbila prosce.
Sa dvadeset godina ušla je u red dominikanaca trećoredaca u kom se istakla asketskim životom i pokorom. Stalno je postila, na glavi je nosila metalnu krunu sa šiljcima (prikrivenim ružama) i teški željezni lanac oko struka. Kako bi patila kao Isus sama je napravila postelju, od krhotina stakla, kamenčića i trnja.
Blagdan joj se slavi 30. augusta, a insignija joj je kruna od ruža.
Bog vidi istinu, ali je neće uskoro reći
Bog vidi istinu, ali je neće uskoro reći je priča ruskog književnika Lava Tolstoja originalno objavljena 1872. godine. Protagonist je Ivan Dimitrijevič Aksjonov, trgovac iz Vladimira koji bude uhapšen i osuđen za ubistvo koje nije počinio. Radnja prikazuje kako za vrijeme služenja kazne u Sibiru otkriva da je jedan od drugih robijaša stvarni počinitelj, ali mu odluči oprostiti.
Priča je nekoliko puta bila ekranizirana, a pri čemu je najpoznatiji nagrađeni filipinski film Žena koja je otišla.
Sección Margaritas, Tuxtla Chico
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 458 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 363 m.
Motteggiana, Mantova
Motteggiana je naselje u Italiji u provinciji Mantova, u regiji Lombardija.
Majanski jezici
Majanski jezici (ISO 639-3 ) je. je ime za jezičnu porodicu domorodačkih indijanaca koji se danas govore u južnom Meksiku, Gvatemali i Belizeu, a nekad su se govorili i po zapadnom Hondurasu i zapadnom Salvadoru.
Historija
Prvi koji su se odvojili od Proto majanskog bili su Huastecanski jezici, sastavljeni od izumrlih jezika Huastec i Chicomuceltec. Sljedeći koji su se odvojili su Jukatanski jezici (Lacandon, Itzá, Mopan) kojim su govorili Maje sa Jukatana. Zatim se odvojila velika grupa Cholan-Tzeltalan; Kanjobalan, Kičenski jezici, Mamejski jezici.
Tako da su Majanski jezici imali ukupno 31 jezika.
Najmanje od 300 do 200. pne. pa sve do kraja 17. vijeka Maje su koristili hijeroglifski sistem pisma koji nije dešifriran sve do sredine 20. vijeka. Dešifriranje je radikalno promijenilo znanje o Civilizaciji Maya i shvaćanja da su glavni nositelji klasičnog majanskog perioda bili govornici jezične podgrupe Cholan-Tzeltalan, koji su imali značajan utjecaj na druge majanske jezike ali i na susjedna plemena koji nisu bili Maje.
Alta Luz, Soltepec
Alta Luz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Soltepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2353 m.
El Porvenir, Palenque
El Porvenir je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Palenque.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Enciu, Matei
Enciu je naselje u Rumuniji u okrugu Bistrica-Nasaud u opštini Matei.
Mesa del Agua, Moris
Mesa del Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Moris.
Enciu, Matei
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 323 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 310 m.
Mesa del Agua, Moris
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1988 m.
Bohicon
Bohicon je grad i središte istoimene općine u Beninu, smješten u departmanu Zou. Bohicon je konurbacija Abomeyja, glavnog grada departmana Zou, i ima oko 125,000 stanovnika te se nalazi na željezničkoj pruzi Cotonou-Parakou, odnosno na dvama glavnim autocestama u Beninu - RNIE 2 i RNIE 4. Bohicon je relativno novi grad, osnovan u XX. vijeku, te je važno središte međunarodne trgovine i komunikacija; dobro je povezan sa susjednim Togoom, Nigerom, Burkinom Faso i Nigerijom.
Bohicon je imao dugu tradiciju trgovine ovcama te čak i izvorni naziv grada na lokalnim jezicima, Gboxicon, znači "tržnica ovcama". Uz to, značajna je i trgovina hranom, tekstilom, začinima i sitnom stokom. Prema procjeni iz 2019. godine, Bohicon je šesti najveći grad u Beninu; dominantna vjerska skupina su muslimani (u gradu postoji i džamija), a postoji i značajna zajednica Jehovinih svjedoka, koji u gradu imaju svoju crkvu.
U Bohiconu se nalazi nekoliko koledža i poznata tehnički licej (Lycée Technique de Bohicon), a od znamenitosti je značajan arheološki park. Iz Bohicona se lako dolazi i do podzemnog grada Agongointo-Zoungoudo, važnog kulturnog dobra u Beninu.
El Potrero, Teotihuacán
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Teotihuacán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 525 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2273 m.
La Riviera, Caborca
La Riviera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sonora, u opštini Caborca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 74 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Paso del Tigre, Madero
Paso del Tigre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Madero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1982 m.
Montemolino, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Punto y raya
Film je prošao izrazito dobro među kritikom te je osvojio seriju nagrada na domaćim i međunarodnim filmskim festivalima.
Radnja
Film prezentira priču o kolumbijskom graničaru Pedru (Édgar Ramírez) i njegovom venezuelanskom kolegi, Cheítu (Roque Valero), koji se, svaki sa svoje strane, moraju suočavati sa zajedničkim prijetnjama u vidu gerilaca, Indijanaca i dilera drogom. Kroz te zajedničke probleme, njih se dvojica zbliže i formiraju prijateljstvo, posljedice čega će osjetiti tek kada se svaki od njih ponovo vrati na svoju stranu granice.
Vincenzo Nibali
Vinčenco Nibali (14. novembar 1984) je italijanski profesionalni biciklista od 2005. godine. Nibali je u karijeri osvojio sve tri grand tur trke. Vuelta a Espanju 2010, Điro d’Italiju 2013. i 2016. i Tur de Frans 2014. Rođen je u Mesini i nadimak u karavanu mu je "Ajkula iz Mesine", prvu pobedu ostvario je 2006. godine, kada je osvojio gran pri Zapadne Francuske. Osim grand tur trka, Nibali je osvajao i Điro di Lombardiju, Tireno—Adrijatiko i dvaput nacionalno prvenstvo.
Detinjstvo i juniorska karijera
Nibali je rođen 14. novembra 1984. u Mesini, u Siciliji, sin Salvatorea i Đovane. Zbog želje da postane profesionalni biciklista, napustio je rodni grad i preselio se u Toskanu sa 16 godina. Juniorsku karijeru je počeo 2002. godine, kada je bio i treći na juniorskom svetskom prvenstvu u vožnji na hronometar, a 2004. godine je bio treći na svetskom prvenstvu u vožnji na hronometar za vozače do 23 godine.
Početak karijere
Profesionalnu karijeru počeo je 2005. godine, u timu Fasa Bortolo, a 2006. godine je prešao u italijanski profesionalni tim Likvigas, sa kojim je, iste godine, osvojio gran pri Zapadne Francuske i završo je treći na Eneko Turu.
2007. godine, Nibali je vozio Điro d’Italiju po prvi put i završio je na 19 mestu.
2008. vozio je i Điro d’Italiju i Tur de Frans. Na Điru je završio na 11 mestu, a na Turu na 20 mestu.
2009
thumb|left|upright|Nibali je završio sedmi na Tur de Fransu 2009. godine
2009. godinu, Nibali je počeo osvajanjem trke Điro Apenina, gde je napao 50 kilometara do cilja i pobedio solo. Nakon toga, završio je šesti na Turu Kalifornije i deveti na Turu Baskijske Zemlje.
Nibali je, zajedno sa Romanom Krojcigerom, bio lider tima Likvigas na Tur de Fransu i opravdao je tu ulogu osvajanjem sedmog mesta, što mu je bio najbolji plasman na grand tur trkama u tom trenutku.
2010
U junu, Nibali je osvojio trku oko Slovenije, propustio je Tur de Frans i došao je kao jedan od favorita na Vuelta a Espanji. Nibali na Vuelti nije ostvario nijednu pobedu, ali zahvaljujući dobrim plasmanima na brdskim etapama i na dva hronometra, osvojio je Vueltu. Glavni Nibalijev rival, Igor Anton, morao je da napusti Vueltu nakon pada na etapi 14. Lidersku majicu je preuzeo Hoakim Rodrigez, ali je Nibali nadoknadio zaostatak na zadnjem hronometru.
2011
Na početku 2011. godine, Nibali je osvojio peto mesto na Tireno—Adriatiko trci, a imao je solidnu sezonu i na klasicima. Osvojio je osmo mesto na Lijež—Bastonj—Liježu i na Milan—Sanremu. Nibali je, uz Alberta Kontadora, bio jedan od favorita za osvajanje Điro d’Italije, u odsustvu Ivana Basa, koji je bio fokusiran na Tur de Frans. Nibali i Mikele Skarponi su vodili veliku borbu za drugo mesto jer je Alberto Kontador bio nedostižan. Nibali je na kraju završio treći, a naknadno, nakon poništavanja rezultata Kontadoru, Nibali je zvanično osvojio drugo mesto.
Nibali je bio lider Likvigasa i na Vuelta a Espanji. Na šestoj etapi, Likvigas je pokrenuo beg, ali je Nibali završio četvrti i nije nadoknadio vreme. Na etapi 11, došao je do trećeg mesta u generalnom plasmanu, iza dvojca tima Skaj, Bredlija Viginsa i Krisa Fruma. U naredne dve etape, Nibali je smanjivao Viginsovu prednost, ali je na etapi 14 otpao na zadnjem usponu i izgubio je mnogo vremena, čime je ostao bez borbe za podijum. Završio je na sedmom mestu.
2012
2012. godinu, Nibali je počeo drugim mestom na Turu Omana, sekundu iza Pitera Velica, a nakon toga osvojio je Tireno—Adriatiko, uz klasifikaciju po poenima i osvojio je treće mesto na Milan—Sanremu.
Na Lijež—Bastonj—Liježu, Nibali je napao na spustu, na 20 kilometara do cilja, ali ga je u zadnjem kilometru stigao Maksim Iglinjski i uzeo mu pobedu
Nibali je preskočio Điro, fokus sezone je bio Tur de Frans. Nakon solidne prve nedelje, Nibali je završio četvrti na sedmoj, prvoj brdskoj, etapi i došao je do trećeg mesta u generalnom plasmanu, iza Bredlija Viginsa i Kadela Evansa. Na hronometru na devetoj etapi, Nibali je izgubio dva minuta od Viginsa i pao je na četvrto mesto, preskočio ga je Viginsov prvi pomoćnik, Kris Frum. Na desetoj etapi, Nibali je napao na spustu sa Kol de Grand Kolumbijera i stigao je do suvozača, Petera Sagana, ali su ih uhvatili vozači tima Skaj, tima za koji je vozio Vigins. Nibali je napao opet na etapi 11, distancirao se, ali su ga Vigins i Frum uhvatili. Ipak, Nibali se popeo na treće mesto jer je Evans izgubio vreme. Nibali je napao opet na etapi 16, ali je završio zajedno sa Viginsom i Frumom i učvrstio se na trećem mestu. Na etapi 17, Nibali je izgubio vreme od Viginsa i Fruma, a još dva minuta je izgubio na hronometru na etapi 19 i završio je Tur de Frans na trećem mestu. Nibali je bio jedini koji je završio sa manje od deset minuta iza Viginsa i Fruma.
Na kraju sezone, Nibali je napustio Likvigas nakon šest godine i pridružio se Kazahstanskom timu Astana.
2013
Na početku 2013. godine, Nibali je završio sedmi na Turu Omana i osvojio po drugi put Tireno—Adriatiko, ispred Krisa Fruma i Alberta Kontadora i Điro del Trentino.
Na Vuelta a Espanji, Nibali je bio prvi favorit, a tu su bili i Španci Hoakim Rodrigez i Alehandro Valverde. Nibali je preuzeo vođstvo na četvrtoj etapi, izgubio ga na osmoj, pa ga vratio na hronometru na etapi 11 i tako postao Italijan koji je najviše nosio crvenu majicu na Vuelti. Majicu je izgubio na etapi 19, od Krisa Hornera. Nibali je napadao nekoliko puta na zadnjoj brdskoj, etapi 20, ali je, kao i na etapi 19, ostao vez snage i izgubio dodatno vreme od Hornera, koji je osvojio Vueltu sa 41 godinom, čime je postavio novi rekord. Nibali je osvojio drugo mesto.
2014
thumb|left|upright|Nibali u žutoj majici na Tur de Fransu 2014. godine
Nakon pobede na Điru prethodne godine, Nibalijev cilj za 2014. godinu je bio Tur de Frans. Pre Tura, Nibali nije uspeo da zabeleži nijedan značajan rezultat, te je bilo pitanje u kakvoj formi će biti na Tur de Fransu. Bio je kritikovan nakon lošeg izdanja na Kriterijumu Dofine, a u junu je osvojio nacionalno prvenstvo po prvi put.
Na Tur de Fransu, Nibali je žutu majicu uzeo pobedom na četvrtoj etapi, a na petoj etapi je uzeo dva minuta ispred najvećih rivala, uključujući Alberta Kontadora. Na petoj etapi je Tur napustio najveći favorit Kris Frum. Nibali je majicu izgubio na devetoj etapi, od Tonija Galopena, a vratio je odmah na desetoj etapi, gde je pobedio ispred Hoakima Rodrigeza i Mihala Kvjatkovskog. Nibali je treću pobedu ostvario na etapi 13, nakon što je u finišu etape stigao Rafala Majku i Leopolda Koniga. Nibali je nastavio da vozi dominantno, nije gubio vreme, a na etapi 18 je napao na početku uspona, pri vrhu je stigao Hoakima Rodrigeza i ostvario četvrtu etapnu pobedu na Turu 2014. minut ispred drugoplasiranog Tiba Pinoa. Na hronometru na etapi 20, Nibali je završio četvrti i osvojio je Tur de Frans sa 7 minuta i 52 sekunde ispred Žan-Kristofa Peroa, što je bila najveća razlika u zadnjih 17 godina.
Nakon Tura, Nibali je vozio Kup Barači, napadao je nekoliko puta, ali nije se odvojio i završio je na 18 mestu u sprintu velike grupe.
2015
Na početu sezone, Nibali je završio tek na 16 mestu na Tireno—Adriatiku, a na Amstelovoj Zlatnoj trci završio je tek na 65 mestu. Na Fleš Valonu je završio na 20 mestu, a najbolji rezultat bilo mu je deseto mesto na Turu Romandije. U junu, Nibali je osvojio jednu etapu na Kriterijumu Dofine i nacionalno prvenstvo drugu godinu zaredom.
Na Tur de Fransu, Nibali je nastavio onako kako je vozio i u prvom delu sezone, u slaboj formi i daleko od borbe za odbranu Tura. Tek u trećoj nedelji je popravio formu, što je bilo dovoljno za četvrto mesto, a pobedio je na etapi 19. Nibali je napao u trenutku kad je Kris Frum imao mehaničkih problema, zbog čega su ga mnogi kritikovali.
Nakon lošeg Tur de Fransa, Nibali je uzeo učešće i na Vuelta a Espanji, gde je bio lider tima Astana, uz Fabija Arua i Mikela Landu, koji su osvojili podijum na Điro d’Italiji.
Na kraju sezone, Nibali je osvojio Điro di Lombardiju. Nibali je napao na zadnjem usponu i pobedio je solo, ispred Danijela Martina i Tiba Pinoa.
2016
Na početku 2016. godine, Nibali je bio u dobroj formi, osvojio je Tur Omana, uz jednu etapu, a na Tireno—Adriatiku je završio šesti. Nakon pauze od dve godine, Nibali se vratio na Điro d’Italiju, u pokušaju da je osvoji drugi put.
Nibali je na Điru počeo loše. Na etapi 13 je izgubio pola minuta, a na hronometru na etapi 15, izgubio je dva minuta od Stivena Krajsvijka, zbog mehaničkih problema. Na etapi 16, Alehandro Valverde i Esteban Čavez su se odvojili i Nibali je izgubio još vremena. Nakon etape 18, bio je skoro pet minuta iza Krajsvijka. Na etapi 19, Nibali je napao, samo je Čavez mogao da prati, ali onda je i on otpao. Nibali je osvojio etapu sa pet minuta ispred Krajsvijka i popeo se na drugo mesto, Čavez je preuzeo vođstvo, 44 sekunde ispred Nibalija. Na etapi 20, Nibali je opet napao, Čavez se držao, ali je otpao. Pomagao mu je sunarodnik, Rigoberto Uran, ali je i on otišao od njega jer Čavez nije imao snage. Nibali je osvojio Điro sa 52 sekunde ispred Čaveza.
Na Tur de Fransu, Nibali je bio pomoćnik za Fabija Arua, koji nije uspio da završi Tur u prvih deset. Nibali je na dve etape pokušao da stigne do etapne pobede. Na sedmoj etapi je završio četvrti, a na etapi 20 završio je treći. U generalnom plasmanu završio je na 30 mestu.
Nakon Tur de Fransa, Nibali je bio lider italijanskog tima na Olimpijskim igrama u Rio de Ženeiru i bio je jedan od favorita, zajedno sa Alehandrom Valverdeom i Krisom Frumom. Na zadnjem usponu otišao je u napad sa Rafalom Majkom i Serhiom Enaom, ali su on i Enao pali na spustu, na 10 kilometara do cilja i morali su da odustanu. Nibali je slomio ključnu kost.
Privatni život
Nibali se venčao sa svojom devojkom u oktobru 2012. godine i imaju kćerku.
Nibalijev mlađi brat, Antonio, takođe je biciklista i profesionalac je od 2014. godine.
Contlapalchoco, Ahuacuotzingo
Contlapalchoco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Ahuacuotzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1075 m.
Bradley Wiggins
Ser Bredli Mark Vigins, CBE (Gent, 28. april 1980) britanski je profesionalni biciklista. Najveći uspeh ostvario je 2012. godine; osvojio je Tur de Frans i zlatnu medalju u trci na hronometar na LOI u Londonu. Postao je prvi britanski biciklista koji je pobedio na Tur de Fransu.
2014. Vigins je osvojio svetsko prvenstvo u vožnji na hronometar.
Detinjstvo i juniorska karijera
Vigins je rođen u Gentu, u Belgiji, sin je bivšeg Australijskog bicikliste Grega Viginsa i Britanke Linde. Kada je Vigins imao dve godine, otac ga je napustio, a on se sa majkom preselio u London.
Kao mali igrao je fudbal i navijao je za Arsenal, a bio je u probi u Vest Hemu. Ljubav prema biciklizmu osetio je kada je gledao finale Olimpijskih igara na traci 1992. godine. Iste godine, Vigins je sa svojih 12 godina, učestvovao na svojoj prvoj trci, u Londonu. Kasnije iste godine, povrijedio se i dobio je 1 700 funti odštete, što je iskoristio da kupi trkački bicikl.
Vigins je osvojio juniorsko nacionalno prvenstvo na traci 1996. godine, a 1997. godine, bio je jedini Britanac na svetskom juniorskom prvenstvu na traci.
1998. godine osvojio je juniorsko nacionalno prvenstvo i svetsko prvenstvo na traci, a osvajanjem petog mesta 1999. godine, obezbedio je učešće na Olimpijskim igrama 2000. u Sidneju, gde je osvojio bronzu u timskom takmičenju.
Početak karijere
Godine 2001. potpisao je za britanski profesionalni tim Linda, koji se brzo ugasio, nakon čega je vozio za britanski nacionalni tim, sa kojim osvaja trku Majorke i Fleča de Sud. U septembru je slomio bicikl, a dve nedelje kasnije, učestvovao je na svetskom prvenstvu u velodromu i osvojio je srebro u timskoj konkurenciji.
Godine 2002. potpisao je za francuski tim, Franses de Žu. Na igrama Komenvola u Mančesteru osvojio je srebrnu medalju individualno, izgubio je od suvozača, Australijanca Bredlija Mekgija. Srebrnu medalju osvojio je i ekipno, Britanija je izgubila od Australije. Na svetskom prvenstvu u Kopenhagenu osvojio je peto mesto individualno, a treće ekipno. Vigins je bio frustriran zbog petog mesta i bio je razočaran svojom budućnošću u Franses de Žuu. Krajem godine, mentor mu je postao bivši britanski biciklista Kris Bordman.
Svoj prvi grand tur vozio je 2003. godine, i to Điro d’Italiju. Na etapi 18, došao je posle vremenske rampe, sa još 53 vozača i diskvalifikovan je. Kasnije tog leta, vozio je svetsko prvenstvo na traci, u Štutgartu i osvojio ga je. U finalu je pobedio Australijanca Luka Robertsa, za 0.736 sekundi. To mu je bila prva svetska titula. Ekipno je osvojio srebro, opet je Australija bila bolja i postavili su novi svetski rekord. U septembru je prvu etapu na Turu Avenir, a u novembru je osvojio takmičenje na traci, Šest dana Genta, u paru sa Metjuom Gilmorom.
Po savetu Krisa Bordmana, 2004. je prešao u francuski Kredi Agrikol, gde se spremao za Olimpijske igre u Atini. Prvi deo sezone mučio se sa bolešću i slabom formom, ali se oporavio i kvalifikovao se za individualno takmičenje u vremenu olimpijskog rekorda, 4 minuta i 15 sekundi. U finalu, pobedio je Mekgija za 4 sekunde i osvojio je zlato. U ekipnom takmičenju osvojio je srebro, opet su Britanci završili iza Australije. Osvojio je bronzu u medisonu i postao prvi britanski sportista koji je osvojio tri medalje na Olimpijskim igrama još od Olimpijskih igara 1964. u Tokiju.
2005—2007
Početkom 2005. izjavio je da hoće da se takmiči u drumskom biciklizmu i u aprilu je osvojio hronometar na drugoj etapi trke Sirkuit de Loren. U septembru je ostvario prvu pobedu nakon 2001. godine, pobedio je na osmoj etapi Tura Avenir. Na cilj je došao sa suvozačem Solom Rejsinom, tri minuta ispred Stiva Kamingsa. Vozio je i Điro d’Italiju, završio je na 123 mestu. Iste godine je osvojio sedmo mesto na svetskom prvenstvu u vožnji na hronometar, minut i po iza pobednika Majkla Rodžersa.
Godine 2006. je prešao u Kofidis i vozio je prvi Tur de Frans i završio ga je na 121 mestu.
U martu 2007. se vratio velodromskom biciklizmu, na svetskom prvenstvu u Palma de Majorci. Za individualno takmičenje kvalifikivao se sa drugim najboljim ličnim vremenom, nakon onog sa Olimpijskih igara 2004. U finalu je pobedio Nemca Roberta Barka i osvojio je zlato. Zlato je osvojio i u ekipnom takmičenju, pobedili su Ukrajinu u finalu. U medisonu, sa Robom Hajlesom, završio je na 13 mestu.
Na drumu, osvojio je etapu na trci Četiri dana Dankeka i prolog na Kriterijumu Dofine. Na Tur de Fransu, osvojio je četvrto mesto na prologu, a zatim je napao na šestoj etapi. Bio je napred 190 kilometara i uhvatili su ga na 7 kilometara do cilja i dobio je nagradu za najagresivnijeg vozača na toj etapi. Ekipa Kofidisa je napustila Tur na etapi 16, nakon što je Kristijan Moreni pao na doping testu. Viginsa i njegove suvozače je ispitivala policija i pretresali su im sobe u hotelu. Vigins je u izjavi govorio protiv dopingaša i bacio je dres Kofidisa izjavivši da više neće voziti za tim. Uprkos tome, nastavio je da vozi za Kofidis i u avgustu je pobedio na hronometru na Turu Šarentens. U septembru, sa suvozačem Majklom Elijzenom, osvojio je hronometar dva vozača, na 53 kilometra. Sezonu je završio nastupajući na svetskom prvenstvu u Štutgartu za Veliku Britaniju. U vožnji na hronometar završio je deseti, dva minuta iza pobednika Fabijana Kančelare. Vigins je bio razočaran time, jer je očekivao mesto na podijumu.
U septembru potpisao je za tim T:mobile (kasnije Telekom, HTC), gde mu se pridružio Mark Kevendiš, sa kojim je sklopio partnerstvo za medison još dok je bio u Kofidisu. Jedini nastup za T:mobile tim na velodromu, zabeležio je na svetskom kupu 2007–2008, u decembru, gde je osvojio zlato individualno i srebro u medisonu sa Kevendišem.
2008
Vozio je Điro d’Italiju i Tur Romandije, kao pripremu za Olimpijske igre. Na Điru, bio je del lid auta za Kevendiša, koji je osvojio dve etape. Na hronometru na zadnjoj etapi završio je četvrti i Điro je završio na 134 mestu, tri sata iza pobednika Alberta Kontadora.
Olimpijske igre počeo je odbranom na individualnom takmičenju, gde je srušio sopstveni olimpijski rekord u kvalifikacijama, završivši za četiri minuta i 15.031 sekundi. U finalu je pobedio Hajdena Ruslena sa Novog Zelanda i postao je prvi koji je odbranio zlato na individualnom takmičenju. Bio je član britanskog tima na ekipnom takmičenju, gde su dvaput rušili svetski rekord i osvojili su zlato. Bio je favorit i u medisonu, sa Kevendišem, jer su bili aktuelni svetski šampioni, ali su završili deveti na Olimpijskim igrama. Kevendiš je optužio Viginsa da nije dao sve od sebe.
U septembru, Vigins se pridružio američkom timu Garmin Slipstrim za 2009. sezonu. U decembru je bio deveti na bibisijevom izboru za sportsku ličnost godine.
2009
Vigins je promenio fokus za 2009. sezonu na drum i preselio se sa porodicom u Đironu. Sezonu je počeo na Turu Katara, u februaru. Njegov tim je pobedio na ekipnom hronometru na prvoj etapi, Vigins je prvi prošao kroz cilj i uzeo je lidersku majicu. U martu je završio drugi na hronometru na Pariz—Nici, iza Kontadora, a drugi je završio i na hronometru na Kriterijumu Internacional. U aprilu je pobedio na hronometru na trci Tri dana Depana, završio je u prvih 30 na Gent—Vevelgemu i na Pariz—Rubeu, Điro d’Italiju je završio na 71 mestu.
thumb|left|Bredli Vigins na Tur de Fransu 2009. Nakon slabih rezultata na Điru prethodne dve godine, Vigins je došao na Tur de Frans u potrazi za etapnom pobedom. Na hronometru na prvoj etapi, osvojio je treće mesto, iza Kančelare i Kontadora. Na sedmoj, prvoj brdskoj etapi, završio je na 12 mestu i popeo se na peto mesto u generalnom plasmanu. Na etapi 15, završio je peti i popeo se na treće mesto. Na etapi 17, napali su Alberto Kontador, Andreas Kleden i braća Šlek, Endi i Frenk. Lens Armstrong i Vinčenco Nibali su pustili Viginsa da vuče tokom celog brda, a onda su otišli od njega na kilometar do cilja, Vigins nije imao snage da ih prati, izgubio je tri minuta od Frenka Šleka i pao je na šesto mesto. Svakako, njegov najjači adut je hronometar i nakon njega, Vigins se vratio na četvrto mesto. Na etapi 19, na Mon Ventuu, Vigins je otpao na 1.4 kilometra do cilja, ali je zadržao četvrto mesto, četiri sekunde ispred Frenka Šleka, gde je ostao i do kraja i izjednačio je rezultat Dejvida Milara, koji je pre toga osvojio četvrto mesto na Turu, što je bio najbolji rezultat za Veliku Britaniju. Naknadno mu je dodeljeno treće mesto, nakon poništavanja rezultata Lensu Armstrongu, koji je prethodno završio treći.
U septembru je osvojio nacionalno prvenstvo u hronometru, a bio je na dobrom putu da osvoji medalju i na svetskom prvenstvu, ali je imao mehanički problem i na kraju je završio na 21 mestu. Dobio je ponudu od Garmina da produži ugovor, ali je 10. decembra objavio da je potpisao četvorogodišnji ugovor sa tek osnovanim britanskim timom, timom Skaj.
2010
thumb|upright|Vigins na Điro d’Italiji 2010. U maju je vozio Điro d’Italiju i ostvario je svoju prvu grand tur pobedu, pobedio je na hronometru na prvoj etapi i uzeo je lidersku majicu, tako postavši drugi Britanac koji je nosio roze majicu na Điru, nakon marka Kevendiša 2009. Na drugoj etapi je pao nekoliko puta i na kraju je zaostajao 32 sekunde iza novog lidera, Kadela Evansa. Na trećoj etapi je opet pao i izgubio je četiri minuta. Na etapi 11 je nadoknadio vreme i popeo se na deveto mesto. Ipak, gubio je vreme na narednim etapama i završio je na 40 mestu, sat i 47 minuta iza pobednika [ Ivan Baso|Ivana Basa]]. Nakon Đira, otišao je u trening kamp u Alpima, da bi trenirao brdske etape koje će biti na Tur de Fransu.
Na Turu, Vigins je na startu pokazao da je u lošoj formi, završio je na 77 mestu na prologu. Na trećoj etapi je završio osmi, a na osmoj etapi, prvoj koja se završavala na brdu, izgubio je skoro dva minuta od Endija Šleka. Na devetoj etapi je izgubio još više, 4 minuta i 55 sekundi. Na hronometru etapi 19, završio je deveti, tri minuta iza pobednika Fabijana Kančelare. Tur de Frans je završio na 24 mestu, 39 minuta iza pobednika Alberta Kontadora. 2012. je Kontadoru oduzeta pobeda i Vigins je pomeren na 23 mesto. 2014. Denisu Menjšovu je oduzeto drugo mesto zbog dopinga i Vigins je zvanično završio na 22 mestu.
2011
Vigins je 2011. godine opet bio lider tima; odlučio je da ne vozi Điro d’Italiju, već da formu gradi na klasicima i manjim trkama. Sezonu je počeo na Turu Katara u februaru. Na hronometru na Pariz—Nici završio je drugi, sekundu iza Tonija Martina, a završio je treći u generalnom plasmanu. Vozio je Pariz—Rube i Tur Romandije, a na Kriterijumu Internacional je završio drugi na hronometru. U maju, pobedio je Kančelaru na hronometru u Bajernu, za 33 sekunde.
Na Kriterijumu di Dofine, Vigins je preuzeo vođstvo nakon hronometra na trećoj etapi, a na zadnje tri brdske etape je sačuvao prednost ispred Evansa i osvojio je Dofine, što mu je tada bila najveća pobeda. Tur de Frans je startovao kao jedan od favorita, uz Endija Šleka, Alberta Kontadora, Kadela Evansa i Ivana Basa. Vigins nije imao sreće, pao je na sedmoj etapi, na 40 kilometara do cilja i morao je da napusti Tur, koji je kasnije nakon velike borbe osvojio Kadel Evans.
Nakon što se oporavio od povrede, tim Skaj je potvrdio da će Vigins voziti Vuelta a Espanju prvi put. Vuelta nije počela dobro za Viginsa, tim Skaj je izgubio 42 sekunde na otvaranju, na ekipnom hronometru. Kris Frum i Vigins su napali na devetoj etapi i uzeli su vreme [ [Hoakim Rodrigez|Hoakimu Rodrigezu]], Mikeleu Skarponiju i drugim favoritima. Na hronometru na desetoj etapi, očekivalo se da Vigins preuzme vođstvo, ali je njegov suvozač i pomoćnik, Kris Frum završio drugi na hronometru i uzeo je majicu, Vigins je bio treći. Vigins je preuzeo vođstvo na etapi 14, ali ga je izgubio na etapi 15, kada je Huan Hose Kobo napao, a Vigins je završio peti na etapi i pao je na treće mesto u generalnom plasmanu, jer ga je i Frum prešao. Vigins je do kraja ostao treći i to mu je bio prvi osvojeni podijum na grand tur trkama.
U septembru, Vigins je osvojio srebro na svetskom prvenstvu u vožnji na hronometar, završio je minut iza Tonija Martina i četiri sekunde ispred Fabijana Kančelare, koji je završio treći. Četiri dana kasnije, bio je deo britanskog tima koji je radio za Marka Kevendiša na svetskom prvenstvu u drumskoj trci. Vigins je izašao na čelo grupe na 8 kilometara do cilja i jakom vožnjom je sprečio napade i omogućio Kevendišu sprintersku završnicu i Kevendiš je osvojio svetsko prvenstvo.
2012
2012. godina je bila najuspešnija u Viginsovj karijeri.
Sezonu je počeo trećim mestom na trci Volta Algarve, gde je na hronometru pobedio Tonija Martina za sekundu. U martu, na Pariz—Nici, Vigins je završio drugi na hronometru na otvaranju. Preuzeo je vođstvo na drugoj etapi, nakon što se grupa razdvojila i Vigins je završio napred, u grupi 30 vozača. Prednost je zadržao do kraja, pobedio je na hronometru na zadnjoj etapi i osvojio je Pariz—Nicu, tako pistavši prvi Britanac koji je osvojio još od Toma Simpsona 1967.