cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Köchelstorf
Kehelstorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 91 opštinskog središta okruga Nordvestmeklenburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 396 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13058056.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nordvestmeklenburg Kehelstorf se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Nordvestmeklenburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 49 metara. Površina opštine iznosi 13,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 396 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 29 stanovnika/km².
Silicij
Silicijum/silicij (Si, na latinskom “silicium” a eng “silicon”) je hemijski element, tetravalentan metaliod sa atomskim brojem 14 i atomskom masom 28. Najvažnija jedinjenja silicijuma su: oksid silicijuma, koji je glavni sastojak peska i stakla; kiseline silicijuma H2nSimO2m+n, njihove soli, hlorosilikati i alkosilikati. Manje je reaktivan od ugljenika ali više reaktivan od germanijuma (koji je odmah ispod njega u periodnom sistemu).
Istorija:
Ime je dobio 1808. godine od latinske reči „silex“ što znači „jak kamen“ ili "kremen" ali ga je tek 1823. iz SiO2 (koji je dotad bio smatran za hemijski element) izdvojio Jöns Berzelius pretvarajući ga flurovodoničnom kiselinom (NF) u SiF4 (silicijum tetrafluorid) i redukujući ga kalijumom. Silicijum u uobičajenom kristalnom obliku nije napravljen sve do 1854. kada je Henri Etien Devilj elektrolizom nečistog natrijum-aluminijum hlorida (koji sadrži 10% silicijuma) uspeo da dobije malo nečist alotrop (*znači kad jedan element može da se nađe u 2 ili više oblika) silicijuma. Kasnije su izmišljeni lakši načini za izdvajanje silicijuma u nekoliko alotropnih oblika. Pošto je silicijum važan element u poluprovodnicima i visoko-tehnološkim uređajima, mnoga mesta u svetu su dobila po njemu ime. Na primer: Silicijumska Dolina (Silicon Valley) u Kaliforniji ima takvo ime zato zato što su tu sedišta kompjuterski orijentisane industrije. Takođe postoje i Silicijumska Šuma u Oregonu, Silicijumska Brda u Austinu (SAD), Silicijumska Saksonija u Nemačkoj, Silicijumska Dolina u Indiji, Silicijumska Granica u Meksiku, kao i nekoliko sličnih u Britaniji.
Silicijum je pri sobnoj temperaturi u čvrstom agregatnom stanju, ima relativno visoku temperaturu topljenja od 1414°c i ključanja od 3265°c. Kao i voda on ima veću gustinu dok je u tečnom stanju nego kad je u čvrstom tako da se, za razliku od mnogih drugih supstanci, on pri zamrzavanju širi umesto da se skuplja. Ima i relativno visoku toplotnu provodljivost od 149 W/(m•K) to jest dobro provodi toplotu. Kao i germanijum, silicijum je veoma tvrd ali krt i sklon cepkanju. Silicijum se, kao ugljenik i germanijum, kristališe u dijamantsku kubičnu kristalnu strukturu, sa razmakom između rešetki od 0,543 nm. Spoljna elektronska orbita silicijuma ima 4 valentna elektrona (isto kao ugljenik). Budući da je silicijum poluprovodnik, koeficijent njegove električne otpornosti se smanjuje (provodnost raste) sa povećanjem temperature.
Hemijske osobine:
Silicijum je metaliod koji može da donira ili deli sa drugim elementima svoja četiri valentna elektrona, time dozvoljava veliki broj hemijskih veza. Slično kao i ugljenik on obično ostvaruje 4 veze, za razliku od ugljenika on može da prihvati dodatne elektrone i time obrazuje 5 ili 6 veza u nekad labilnim silikatnim oblicima. Tetra-valentan silicijum je relativno inertan ali ipak može da reaguje sa halogenima i alkalima, ali većina kiselina (sem nekih hiper-reaktivnih kombinacija) nema nikakav efekat na njega. To što ima četiri vezivajuća elektrona mu pruža mnoge prilike da se kombinuje sa drugim elementima ili jedinjenjima pod određenim uslovima. Kristal kvarca sa Tibeta, prirodni mineral čvrste rešetke sa formulom SiO2
Zastupljenost:
Silicijum se najčešče nalazi u obliku jedinjenja silikatnih minerala ili ređe u vidu silicijum dioksida (bitan sastav peska). Silikatni minerali - razni minerali koji sadrže silicijum, kiseonik i reaktivne metale poput gvožđa – podrazumevaju 90% mase Zemljine kore. To je zbog toga što su pri izuzetno visokim temperaturama koje su karakterisale stvaranje unutrašnjeg Sunčevog sistema, silicijum i kiseonik u imali veliki afinitet jedan prema drugom, gradeći mreže silicijuma i kiseonika u hemijskim spojevima visoke stabilnosti. Pošto su kiseonik i silicijum bili najčešći nemetalni elementi koji nisu bili u gasovitom stanju u ostacima prašine Supernove koja je formirala protoplanetarni disk prilikom stvaranja i evolucije Solarnog sistema, formirali su mnoge kompleksne silikate od kojih su nastale velike stenovite planetezimale i planete slične Zemlji. Tada, redukovana matrica silikatnih minerala je zarobila metalje dovoljno reaktivne da budu oksidisani (aluminijum, kalcijum, natrijum, kalijum i magnezijum). Nakon gubitka isparljivih gasova, kao i ugljenika i sumpora preko reakcije sa vodonikom, ova silikatna mešavina elemenata formirala je većinski deo Zemljine kore. Ovi silikati su bili relativno male gustine u odnosu na gvožđe, nikl i ostale metale koji ne reaguju sa kiseonikom i tako je ostatak nevezanih metala gvožđa i nikla potonuo u Zemljino jezgro, ostavljajući debeli omotač izgrađen uglavnom iz silikata magnezijuma i gvožđa. Primeri silikatnih minerala u kori uključuju one u sklopu piroksena, amfibola, tinjaca, i grupa feldspara. Ovi minerali se javljaju u glini i raznim vrstama stena poput granita i peščara. Silika (SiO2) sadržana u mineralima se sastoji od veoma čistog silicijum dioksida u različitim kristalnim oblicima kao što su kvarc, amethist, stenovitih kristala, kalcedona, kremena, jaspisa i opala. Kristali imaju empirijsku formulu silicijum dioksida ali se ne sastoje iz zasebnih molekula silicijum dioksida na način kao stvrdnutog ugljenikovog dioksida. Za razliku od njega, silika se strukturalno sastoji od čvrste mreže silicijuma i kiseonika u trodimenzionalnim kristalima, slično dijamantu. Manje čisti oblici silike formiraju prirodno staklo – opsidijan. Biogena silika se javlja u strukturi diatoma, radiolaria i silikatnih sunđera. Silicijum je jedan od osnovnih sastojaka mnogih meteorita i sastojak je tektita, silikatnog minerala mogućeg porekla sa Meseca ili (ako je Zemaljskog porekla) koji je možda nastao delovanjem neuobičajene temperature i pritiska, moguće pri udaru meteorita.
Proizvodnja:
Legure: Ferosilicijum, legura gvožđa i silicijuma koja sadrži varirajuće odnose elementalnog silicijuma i gvožđa, zauzima oko 80% svetske proizvodnje elementnog silicijuma, u kojoj prednjači Kina, dajući oko 4,6 miliona tona (dve trećine svetske proizvodnje) silicijuma, kojeg je većina u obliku ferosilicijuma. Posle Kine, najveći eksploator silicijuma je Rusija (610 000 t), Norveška (330 000 t), Brazil (240 000 tona) pa SAD (170 000 tona). Ferosilicijum se uglavnom koristi u industriji čelika. Polisilicijum: Savremeni procesi prečišćavanja uključuju konverziju silicijuma u nestabilne tečnosti, kao što su trihlorosilan (HSiCl3) i silicijum-tetrahlorid (SiCl4) ili u gasoviti monosilan (SiH4). Zatim se ova jedinjenja izdvoje destilacijom i pretvaraju u visoko-prečišćeni silicijum, redoks reakcijom ili hemijskim raspadom na visokim temperaturama. Krajem 50-ih godina prošlog veka, Američka kompanija DuPont je patentirala metod za prozvodnju 99,99% čistog silicijuma, koristeći cink kao reduktant da pretvori redestilovani silicijum-tetrahlorid u visoko očišćeni silicijum reakcijom isparavanja na 900 0C. Ova tehnika je međutim patila od praktičnih problema, time što se biprodukt cink hlorid (ZnCl2) stvrdnjavao i začepljavao linije, tako da je ova tehnika blagovremeno napuštena u korist više sofisticiranih procesa proizvodnje. Prah silicijum-karbida
Nivo Elektronike:
Korišćenje silicijuma u uređajima koji sadrže poluprovodnike zahteva mnogo veću čistoću od onog koji se koristi u metalurgiji. Veoma čist silicijum (>99,9%) može biti ekstraktovan, direktno iz čvrste silike ili drugog silicijumskog jedinjenja, korišćenjem elektrolize topljenom soli. Ovaj metod, poznat još iz 1854. ima potencijal da odmah proizvede silicijum polisilicijumskog (solar-grade) nivoa bez emisije ugljen-dioksida i to pri maloj potrošnji energije. Silicijum solarnog nivoa ne može biti korišćen za mikroelektroniku. Da bi se pravilno kontrolisala kvantno mehanička svojstva, čistoća silicijuma mora biti vrlo visoka. Debeli silicijumski vaferi koji se koriste na početku procesa pravljenja integrisanog kola moraju najpre biti prečišćena na 99,9999999% što se često zove i „9N“ da označi devet devetki, to je proces koji zahteva ponavljanje primenjenih tehnologija refiniranja. Većina silicijumskih kristala koji se stvaraju za rad u uređajima su dobijeni primenom Czochralskijevim procesom (Cz-Si), to je bila najjeftinijija dostupna metoda. Međutim, pojedinačni kristali dobijeni ovim procesom sadrže nečistoće zato što kontenjer (tigl) koji sadrži istopljenu smesu se često i sam istopi/razgradi. Kroz istoriju su korišćeni razni metodi dobijanja ultra-čistog silicijuma.
Biološka uloga:
Silicijum je potreban za sintezu elastina i kolagena; aorta sadrži najveću količinu elastina i silicijuma. Trenutno se istražuje kako silicijum može da bude benefitan za život biljaka. Pokazalo se da silicijum može da jača ćelijski zid i strukturni integritet biljke, poboljšava otpornost na sušu i hladnoću i ojača sistem biljke za odbranu od bolesti, kao i da ojačava koren biljke i povećava joj masu samim tim i količinu žetve (gmo?). Hipotetički život na bazi silicijuma su predmet silicijumske biohemije, po analogiji sa oblicima života koji su „carbon-based“. Za silicijum, budući da je odmah ispod ugljenika u Mendeljejevom periodnom sistemu elemenata, se smatra da ima dovoljno slične osobine da bi mogao da podrži život zasnovan na njemu, ali bi taj život (ta stvorenja) bio mnogo drugačiji od života koji mi poznajemo.
Würzburg
Vircburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 09663000, NUTS (DE263) i LOCODE (DE WUE) kod. Grad se nalazi na reci Majni. Iznad grada se nalazi tvrđava Marijenberg. Stari most na Majni iz 1473–1543. jedan je od simbola grada. Bivši biskupski dvorac, „Vircburška rezidencija“, je spomenik koji pripada UNESKO-vom kulturnom nasleđu čovečanstva.
Козја
Демографија
У насељу Козја живи 72 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 63,4 година (61,2 код мушкараца и 65,4 код жена). У насељу има 38 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,00.
Würzburg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 177 metara. Površina opštine iznosi 87,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 133.501 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 1.523 stanovnika/km².
Ciénega Prieta (razvrstavanje)
Ciénega Prieta ima više značenja:
Козја
Демографија
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године).
San Pedro Jocotipac (razvrstavanje)
San Pedro Jocotipac ima više značenja:
Via Serio I, Bergamo
Via Serio I je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 206 m.
El Ciprés, Llera
El Ciprés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Llera.
Hipometilirajući agens
Hipometilirajući agens je lek koji inhibira metilaciju DNK.
El Ciprés, Llera
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 220 m.
Hipometilirajući agens
Termin „demetilirajući agens“ se takođe koristi.
Lekovi ove grupe se ispituju za moguću primenu u tretmanu tumora.
Republika Kina (1912–1949)
Republika Kina je bivša država u istočnoj Aziji koja je postojala od 1912. do 1949. Obuhvatala je današnje teritorije Kopnene Kine, Mongolije i Republike Kine (Tajvan). Republika Kina je nastala nakon zbacivanja poslednje carske dinastije Ćing a njenom kraju je prethodio Kineski građanski rat, iz kog se poraženi Kuomintang povukao na Tajvan i osnovao modernu Republiku Kinu, dok je pobednik Komunistička partija Kine osnovala Narodnu Republiku Kinu na kopnenom delu Kine.
Prvi predsednik Republike bio je Sun Jat Sen. Njegova partija, na čelu sa Songom Điaorenom, pobedila je na parlamentarnim izborima u decembru 1912. godine. Međutim, vojska je, na čelu sa predsednikom Juanom Šikajem, zadržala kontrolu nad nacionalnom vladom u Pekingu. Kina je nakon Juanove smrti 1916. godine potpala pod kontrolu regionalnih vojnih komandanata, a najjače frakcije su vodile česte ratove (Džilsko-anhujski rat, Prvi džilsko-fengtijenski rat i Drugi džilsko-fengtijenski rat) da bi preuzeli vlast nad Pekingom.
U 1925. godini Kuomintang je započeo uspostavljanje nove vlade u južnom gradu Guangdžou. Ekonomija na severu, preopterećena velikim troškovima koje su iziskivali stalni sukobi vojnih komandanata, doživela je krah u periodu 1927–1928 godine. General Čang Kaj Šek, postaje vođa Kuomintanga, pokreće Severnu ekspediciju protiv gospodara za ujedinjenje Kine, i pobedio je 1928. postavši vođa cele Republike Kine.
Ciénega Verde (razvrstavanje)
Ciénega Verde ima više značenja:
Republika Kina (1912–1949)
Istorija
Republika je zvanično osnovana 1. januara 1912. godine, nakon završetka revolucije koja je počela 10. oktobra 1911. godine, zbacivanjem dinastije Ćing čime je završena dve hiljade godina duga dinastijska vladavina u Kini. Centralna vlast je jačala i slabila u zavisnosti od gospodara rata (1915–1928), Japanske invazije (1937–1945), i građanskog rata (1927–1949). Centralna vlast je najača bila za vreme Nanking dekade (1927–1937), kada je većina Kine bila pod kontrolom Kuomintanga (KMT) koji je sprovodio autoritarnost u jednopartijskoj državi. Nakon završetka Drugog svetskog rata 1945. godine, Japansko carstvo je predalo kontrolu nad Tajvanom sa okolnim ostrvima Savezničkim snagama, i Tajvan je stavljen pod administrativnom kontrolom Republike Kine. Legitimnost ovog transfera je sporna a i drugi aspekti osporavaju suverenitet Kine nad Tajvanom.
Komunističko preuzimanje kopnene Kine u građanskom ratu 1949. godine a kasnije i Hainan, Dačenskim ostrvima i još nekoliko drugih ostrva ranih 1950-ih godina pod kontrolom Kuomintanga (KMT) su ostali samo Tajvan, Penhu, Kinmen, Macu i još nekoliko manja ostrva. Kuomintang je nakon poraza 1949. godine preselio vladu na Tajvanu i proglasio je Tajpej za privremenu prestonicu. Komunistička partija Kine je preuzela kontrolu nad kopnenom Kinom i osnovala je Narodnu Republiku Kinu sa prestonicom u Pekingu, i smatra se državom naslednicom Republike Kine i jedinom legitimnom vlašću svih "Kina" – tome se protive vlasti Republike Kine koji se nalaze u Tajpeju, iako više aktivno ne osporavaju legitimnost vlasti u kopnenoj Kini. Republiku Kinu na Tajvanu trenutno priznaju 22 države a ima neformalne odnose sa mnogo više njih, međutim zbog veta Narodne Republike Kine ona nije član Ujedinjenih nacija.
Prekomorski departmani i regioni Francuske
Prekomorski departmani Francuske (francuski: Départements d'outre-mer, akronim - DOM) su ujedno i prekomorske regije (régions d'outre-mer) i imaju apsolutno isti status i prava kao i ostali francuski kontinentalni departmani i pokrajine.
Lista bivših Prekomorskih departmana Francuske
Arhipelag Saint-Pierre i Miquelon (975) je bio prekomorski departman od 1976. do 1985. kad mu je status promjenjen u teritorijalnu zajednicu (francuski jezik:collectivité départementale), danas ima status Francuske prekomorske zajednice.
Svi prekomorski departmani su bivše francuske kolonije, a sada integralni dijelovi Francuske. Svoj su status dobili ustavom Četvrte Republike 19. marta 1946.
U Evropskoj Uniji Prekomorski departmani (DOM) imaju status ultraperifernih regija.
Hrastovac
Hrastovac je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 299 stanovnika.
Privreda
lokalno stanovnistvo se iskljucivo bavi stocarstvom i poljoprivredom
Ciénega (razvrstavanje)
Ciénega ima više značenja:
San Pedro Lagunillas (razvrstavanje)
San Pedro Lagunillas ima više značenja:
Port Ludlow, Washington
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.603, što je 635 (32,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tre Masserie, Benevento
Tre Masserie je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 272 m.
Cărpenișu, Găiseni
Cărpenișu je naselje u Rumuniji u okrugu Đurđu u opštini Găiseni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 825 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Richard Chamberlain
Ričard Čejmberlen je američki glumac, rođen 31. marta 1934. u Beverli Hilsu (Kalifornija).
Rani život
Džordž Ričard Čejmberlen je rođen na Beverli Hilsu, u Kaliforniji kao dete Else i (rođene Metjuz) i Čarlsa Čejmberlena, koji je bio prodavac. Čejmberlenov otac je bio dobro poznat unutar Anonimnih alkoholičara jer je putovao godinama govoreći na na A. A. konvencijama. Čejmberlen je diplomirao 1952. godine u Beverli Hils gimnaziji, a kasnije otišao na Pomona koledž.
Kasnije godine
Od 1990ih godina Čejmberlen se uglavnom pojavljuje u televizijskim filmovima i kao gost-zvezda u serijama poput The Drew Carey Show i Vil i Grejs. Godine 2006. pojavio se u gostujućoj ulozi u četvrtoj sezoni serije Reži me. Godine 2007. pojavljuje se u gostujućoj ulozi u seriji Očajne domaćice kao Glen Vingfild, očuh Linet Skavo. 2008 i 2009 pojavljuje se kao Kralj Artur u Monti Pajtonovom Spamalotu.
Privatni život
Čejmberlen živi na Havajima od sredine '70 sa njegovim partnerom, producentom i režiserom Martinom Rabetom (rastavljeni su). Rabet i Čejmberlen glumili su zajedno u Allan Quatermain and the Lost City of Gold u kojem su bili braća.
San Pedro Mártir Yucuxaco (razvrstavanje)
San Pedro Mártir Yucuxaco ima više značenja:
San José de los Padilla, San Miguel el Alto
San José de los Padilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini San Miguel el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1961 m.
Claudia (razvrstavanje)
Claudia ima više značenja:
Colonia Lázaro Cárdenas, Ayotlán
Colonia Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ayotlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1544 m.
Westchester, Florida
Vestčester je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.862, što je 409 (-1,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Montaione, Firenze
Montaione je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 2770 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 335 m.
Osmanska dinastija
thumb|Zastava Osmanskog Carstva thumb|Grb Osmanskog Carstva mini|desno|Osmanska osvajanja tokom srednjeg i novog veka Osmanlije su bili Turci iz Osmanskog carstva. Oni su sebe nazivali Osmanlije po Osmanu I (1258–1326), koji se smatra za osnivača ovog carstva. Osmanov prethodnik, Ertugrul, je bio vazal seldžučkog sultana u Ikonijumu, dok je Osman osvajao i vladao kao nezavisan vladar. Svoju nezavisnost proglasio je 1299.
Turci Osmanlije
mini|levo|Osmanlije na vrhu svoje moći 1683. Sredinom XIV veka balkanskim državama zapretila je opasnost od Turaka Osmanlija. Osmanlije vode poreklo od Turaka Seldžuka, koji su u XI veku osnovali prostranu državu na teritoriji Persije (Irana), Mesopotamije (Iraka) i u vizantijskom delu Male Azije. Seldžučko carstvo se raspalo na više delova. Sultan Osman okupio je preostale vizantijske oblasti i osnovao snažnu, po njemu nazvanu osmansku državu. Osmanlije su sredinom XIV veka prešle na Balkan. Osvojili su Galipolje, a zatim su se učvrstili u dolini Marice. Iz Male Azije preneli su svoju prestonicu u Jedrene (Hadrijanopolj).
Uređenje Osmanskog carstva
Posle kosovskog boja i pada Smedereva Turska je počela da uvodi svoju vlast nad slovenskim narodima. Turska osvajanja podudaraju se sa unutrašnjim sukobima koji su potresali balkanske hrišćanske države. Nasuprot rascepkanim i nesložnim balkanskim zemljama, Turci Osmanlije imali su dobro organizovanu državu. Sultan je raspolagao jakom i poslušnom vojskom, uvek spremnom na ratne pohode. Dok se u hrišćanskim državama feudalno imanje najčešće nasleđivalo, sultan je turskim feudalcima, spahijama delio zemlju prema zaslugama. Zemlju su dobijali najsposobniji ratnici. Spahije su zavisile od sultana. Uvek su bili verni svom gospodaru. Turski feudalci u to vreme nisu mogli da se osamostale i ugroze centralnu vlast, kao što je bio slučaj sa velikašima na Balkanu. Prve na udaru Turaka bile su Vizantija, Bugarska i Srbija. Te hrišćanske države često su međusobno ratovale znatno pre dolaska Turaka na Balkan. Osim toga, uoči dolaska Turaka, Vizantiju, Bugarsku i Srbiju zahvatili su unutrašnji neredi.
Sva zemlja je bila vlasništvo sultana. Stanovništvo se delilo na hrišćane i muslimane. Sultan je deo vlasti podelio spahijama i sveštenstvu. Zemlja je bila podeljena na velike i male teritorije. Velikim teritorijama (Sandžak, Bosna) upravljali su begerbegovi, a malim teritorijama begovi.
Šest desetleća posle krstaškog osvajanja Carigrada (1204), Vizantijsko carstvo je obnovljeno 1261. godine. Međutim, ono se sporo oporavljalo. Više krajeva i gradova zadržali su zapadni feudalci i Mlečani. Kada su zapretili Turci, Vizantijsko carstvo nije predstavljalo čvrstu državnu celinu. Razarali su ga dinastički sukobi, odnosno unutrašnji građanski ratovi. Carigrad su štitili jaki bedemi, ali su ostali delovi Carstva bili ugroženi.
San Pedro Mártir (razvrstavanje)
San Pedro Mártir ima više značenja:
Bibliografija Guyja de Maupassanta
Dolje je navedena lista novela Guya de Maupassanta grupirana prema godini objavljivanja.
Novele 1884.
}}
Where Silence Has Lease
Where Silence Has Lease je epizoda američke science fiction TV-serije Star Trek: The Next Generation premijerno prikazana 28. novembra 1988. godine. Radnja prikazuju kako USS Enterprise prilikom kartografske misije završi u praznini gdje njegova posada postane predmetom eksperimenta od strane moćnog i radoznalog vanzemaljskog entiteta.
Radnja
Na putu prema Morgana sektoru, Enterprise je progutan u misterioznu "rupu" koja ne posjeduje nikakve dimenzije, energiju ili tvari. Kapetan Picard je zbunjen ovom misterioznom pojavom koja se ne može izmjeriti ili definirati ljudskim pojmovima, te se posada našla u zamci, koja po njihovim standardima, uopće ne postoji. U nemogućnosti da pobjegnu iz snažne rupe, Riker i Worf odluče istražiti napušteni brod koji je također zarobljen u rupi. Na brodu, časnici dožive nekoliko neobjašnjivih incidenata, ali se sigurno vrate na Enterprise.
Posada se potom suoči sa ogromnim ljudskim okom koje gleda u njih kroz glavni ekran. Biće, koje sebe naziva Nagilum, objašnjava da koristi Enterprise kao eksperiment u kojem proučava ljudski život - točnije, mnoge načine kako čovjek može umrijeti. Želeći vidjeti smrt u svim oblicima, Nagilum planira iskoristiti jednu trećinu do jednu polovinu posade kao zamorce za svoj eksperiment. Ne želeći stajati i gledati svoju posadu kako biva masakrirana, Picard donese jednu od najtežih odluka u svojoj karijeri. Uz Rikerovu pomoć, Picard pokrene slijed za samouništenje broda - za dvadeset minuta Enterprise i njegova posada će biti uništeni.
Saviano, Napoli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13110 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 38 m.
Where Silence Has Lease
Radnja
Kako vrijeme polako prolazi, Troi, Data i Geordi mole Picarda da ne uništi brod, ističući uzaludnost ubijanja svih na brodu iz prkosa prema Nagilumu. Dok Picard razmišlja da li Nagilum blefira, Enterprise iznenada biva oslobođen iz crne "rupe" te kapetan uspije poništiti slijed za samouništenje samo dvije sekunde prije eksplozije. Nagilum kaže Picardu da je dovoljno promatrao posadu kako se sprema umrijeti te da je dovoljno shvatio ljudsku narav. Na kraju, Picard ističe da posjeduju još jednu karakteristiku: Radoznalost.
Hlor
Hlor ili klor (Cl, latinski - chlorium, od grčke reči chloros koja znači "zelenožuti") je nemetal sa atomskim brojem 17, pripada VIIA grupi. Stabilni izotopi su mu: 35Cl i 37Cl.Hlor je žuto zeleni gas oko 2,5 puta teži od vazduha, neprijatnog, zagušljivog mirisa, veoma otrovan. Hlor se koristi kao sredstvo za izbeljivanje i dezinfekciju. Sastojak je mnogih soli i drugih jedinjenja. Hlor je veoma rasprostranjen u prirodi i može se naći u skoro svakom živom organizmu. Hlor ima veoma velik biološki značaj, spada u makroelemente. Joni hlora su jedni od najbitnijih anjona u vodenim organizmima, a sonu kiselinu mnoge životinje koriste za varenje. U organizmu čoveka od 70 kilograma nalazi se oko 95 grama hlora.
Osobine
Čist hlor se javlja u vidu dvoatomskih molekula Cl2. U jedinjenjima se javlja sa oksidacionim brojem od -1 do +7. Hlor se dobro rastvara u vodi i gradi hlornu vodu, koja zbog nascentnog kiseonika ima baktericidno dejstvo, a služi i za beljenje organskih boja.
Hlor je hemijski veoma aktivan. U prisustvu prigušene sunčeve svetlosti jedini se sa vodonikom gradeći hlorovodonik. U punoj sunčevoj svetlosti ova reakcija se odigrava eksplozivno. Hlor neposredno reaguje sa većinom elemenata i u tim reakcijama nastaju uglavnom hloridi. U jednom litru vode temperature 10 °C rastvara se 3,10 litara hlora dok pri temperaturi od 30 °C samo1,77 litara. Sa vodom reaguje sporo gradeći hlorovodonik i perhlornu kiselinu (HClO). Sa kiseonikom gradi 5 različitih oksida. Hlor gradi nekoliko kiselina i odgovarajuće soli:
Dobijanje
U labaratorijama hlor se može dobiti oksidovanjem hlorovodonične kiseline jakim oksidacionim sredstvima MnO2: MnO2 + 4HCl → MnCl2 + Cl2↑ + 2H2O
U industriji se dobija elektrolizom vodenog rastvora NaCl. Tom prilikom se dobijaju natrijum-hidroksid i hlor.
Primena
Hlor se koristi za dezinfekciju vode, za dezinfekciju i izbeljivanje papira i tkanina. Korišćen je kao bojni otrov za vreme I svetskog rata, ali je zamenjen praktičnijim sredstvima.
Hlor se dosta koristi za izradu produkata koji se koriste u svakodnevnici - boje, namirnice, insekticidi,plastičnih masa, naftnih produkata, lekova, rastvarača i bojnih otrova. Hlor se koristi i za dobijanje hlornog kreča i broma.
Organska hemija je takođe područije na kome se primenjuje hlor. Koristi se kao oksidans, a i kao zamena za atom vodonika u organskim jedienjeima.
Istorija
Hlor je otkriven 1774 od Šelea (Carl Wilhelm Scheele) reakcijom: MnO2 + HCl za koju je pogrešno mislio da je dobio gas koji sadrži kiseonik. Ime ovom elementu je 1810 godine dao Humphry Davy, koji je utvrdio da je supstancija koju je Šele otkrio element a ne neko jedinjenje u gasovitom obliku.
Zastupljenost
U prirodi hlor je zastupljen u obliku jona Cl-, koji je glavni anjon u okeanima (joni hlora čine 1,9% mase svih okeana). Još veća koncentracija hlorovih jona je u slanim jezerima (uMrtvom Moru oko 21%).
Većina hlorida je rastvorljiva u vodi zato veće količine se mogu naći samo u suvim predelima ili u podzemnim ležištima soli.
Toksičnost
Gasoviti hlor nadražuje sistem za disanje i sluzne žlezde, u većim količinama izaziva smrt. U vazduhu se može osetiti već u količini od 3.5 ppm, ali opasna koncentracija je tek preko 1000 ppm. Zbog tih osobina je korišćen kao bojni otrov u I svetskom ratu. Da bi se neutralisao udišu se pare etanola, ili razblaženog rastvora amonijaka.
The Man Who Laughs
The Man Who Laughs je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1928. u režiji Paula Lenija. Iako se ponekad navodi kao horor, po žanru je u stvari kostimirana melodrama, a temelji se na romanu francuskog književnika Victora Hugoa. Radnja je smještena u Englesku na prijelazu iz 17. u 18. vijek, a protagonist, čiji lik tumači Conrad Veidt je putujući zabavljač kome je kao djetetu lice namjerno unakaženo tako da stalno na njemu "nosi" groteskni "osmjeh".
The Man Who Laughs je predstavljao jedan od najskupljih i najambicioznijih projekata Universal, čiji je šef Carl Laemmle nastojao ponoviti uspjeh sličnih gotskih melodrama kao što su The Hunchback of Notre-Dame i Phantom of the Opera. Laemmle je bio duboko impresioniran njemačkim filmom Waxwork iz 1924. godine, pa je stoga za svoj film angažirao režisera Lenija, kao i glavnog glumca Conrada Veidta, nakon što je Lon Chaney, specijalist za uloge unakaženih likova, postao nedostupan zbog ugovora s MGM-om. Laemmle je filmu, za razliku od predloška, dodao i hepi end. Film je, međutim, morao čekati godinu dana na distribuciju, jer je Universal odlučio na njega nadodati zvučnu podlogu (muziku, efekte) preko sistema Movietone. Kritika ispočetka nije bila sklona filmu, ali je kasnije postao zanimljiv historičarima stripa nakon što je Bob Kane priznao da mu je upravo Veidtov nastup poslužio kao inspiracija za stvaranje lika Jokera u filmovima o Batmanu.
Rancho el Pachequito, San Pedro Pochutla
Rancho el Pachequito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Pedro Pochutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Viștea, Gârbău
Viștea je naselje u Rumuniji u okrugu Kluž u opštini Gârbău.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 885 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 411 m.
Moulin Rouge (film, 1928)
Moulin Rouge je britanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1928. u režiji Ewalda Andrea Duponta. Po žanru je melodrama, a radnja prikazuje ljubavni trokut koji nastane kada se za vrijeme izleta u Parizu mladić zaljubi u majku svoje zaručnice. Moulin Rouge je predstavljao posljednji nijemi film u Dupontovoj filmografiji, a historičarima je zanimljiv zbog autentičnog prikaza pariškog noćnog života krajem 1920-ih.
Maketa
mini|desno|250px|Maketa ratne scene Maketa je model nekog objekta, obično smanjene veličine u odnosu na pravi objekt. Pojam maketa se uglavnom koristi za modele aviona, brodova i zgrada.
U vojnoj terminologiji, maketa označava lažni objekt koji se primjenjuje pri maskiranju trupa i stvarnih objekata. Služi za imitaciju oružja, vojnika, fortifikacijskih objekata, vozila, zrakoplova i drugo.
Amlaíb od Škotske
Amlaíb mac Ilduilb (moderni gelski: Amhlaigh), na engleskom poznat jednostavno kao Amlaíb (? - 977) bio je kralj Škota 970-ih. Bio je sin kralja Indulfa (Idulb mac Causantín) i brat kralja Cuiléna (Cuilén mac Iduilb). Ime mu je staronordijskog ili nordo-gelskog porijekla, odnosno staroirski ekvivalent imena Olaf.
O njemu se navodi samo smrt u Analima Tigernacha, gdje se također kaćže da ga je ubio Kenneth II od Škotske (Cináed mac Maíl Coluim). Ime mu se ne spominje u sačuvanim popisima kraljeva, niti je naveden kao kralj godine 973. kada se Kenneth II sreo sa engleskim kraljem Edgarom Miroljubivim u Chesteru, so that the length of his reign is unknown.
Alex Woolf navodi kako nordijsko porijeklo imena Amlaíb "...snažno sugerira da je po majci bio skandinavskog porijekla te da je mogao biti potomak Uí Ímaira... ...Mogao je biti unuk Amlaíb Cúarana ili rođak Amlaíba sina Gothfrithovog".
Jehovina
Jehovina je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 171 stanovnika.
Kölzin
Kelcin je opština u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ostforpomern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 334 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13059042.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ostforpomern Kelcin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Ostforpomern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 24 metra. Površina opštine iznosi 14,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 334 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 23 stanovnika/km².
Sha‘b al Waḩashīn, Taiz
Sha‘b al Waḩashīn je naselje u Jemenu u pokrajini Taiz.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1019 m.
Via Serio II, Bergamo
Via Serio II je naselje u Italiji u provinciji Бергамо, u regiji Ломбардија.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 208 m.
Strasburg, North Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 409, što je 140 (-25,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Космовац
Демографија
У насељу Космовац живи 102 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 52,3 година (50,7 код мушкараца и 54,4 код жена). У насељу има 48 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,29.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Clavellinas (razvrstavanje)
Clavellinas ima više značenja:
Interference (film)
Interference je američki kriminalistički film snimljen 1928. u režiji Lothara Mendesa i Roya Pomeryja, poznat kao prvi "potpuno" zvučni film (s nasnimljenim govorom) u produkciji studija Paramount Pictures. Radnja se temelji na istoimenom kazališnom komadu Rolanda Pertweeja i Howarda Deardena, i prikazuje kako supruga britanskog uglednika postaje žrtvom ucjene kada se ispostavi da je njen prvi suprug, za koga se mislilo da je poginuo u ratu, u stvari živ. Interference je snimljen u dvije verzije - u zvučnoj i nijemoj; kritičari su bolje ocijenili nijemu verziju, a što se tumači time da se Pomery, inače stručnjak za tadašnju audio-tehniku, pokazao antitalentom za filmsku režiju.
Uloge
van špice
Rodeo Cota, Ensenada
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1630 m.
San Pedro Pochutla (razvrstavanje)
San Pedro Pochutla ima više značenja:
Lamadrid, Lamadrid
Lamadrid je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Lamadrid.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1801 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 647 m.
Giorgio Chiellini
Giorgio Chiellini (Pisa, 14. kolovoza 1984.) je talijanski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao branič za Los Angeles FC. Karijeru je započeo kao lijevi bek, međutim proslavio se kao agresivni i fizički snažni stoper, poznat po postizanju golova glavom iz različitih prekida. Bivši talijanski nogometaš, Walter Mazzarri, jednom ga je prilikom opisao kao "silu prirode" i igrača "s drugog planeta, koji sam može čuvati trojicu". Popularan među navijačima, Chiellini je poznat i po svojim sposobnostima vođe te je klupski vicekapetan, iza Gianluigija Buffona.
Za reprezentaciju Italije debitirao je 2004. godine; sudjelovao je na Olimpijskim igrama 2004., gdje je osvojio broncu, tri Europska prvenstva te po dva Svjetska prvenstva i Kupa konfederacija; s reprezentacijom je igrao finale Eura 2012. godine i osvojio broncu na Kupu konfederacija 2013. godine. Klupsku karijeru započeo je u Livornu, a kasnije je igrao za Romu i Fiorentinu, prije nego je 2005. godine potpisao za Juventus. S tim je klubom od 2012. do 2016. godine pet puta za redom bio prvak Italije, a osvojio je i dva Talijanska kupa i tri superkupa.
Chiellini se danas smatra jednim od najboljih braniča na svijetu; The Guardian ga je 2012. godine imenovao 50. najboljimj igračem na svijetu, dok ga je Bloomberg godinu dana kasnije proglasio sedmim najboljim igračem u Europi.
Coacalco (razvrstavanje)
Coacalco ima više značenja:
White Pine, Michigan
Vajt Pajn je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 474.
San Pedro Tapanatepec (razvrstavanje)
San Pedro Tapanatepec ima više značenja:
Rancho Estación Puente Niño, Matehuala
Rancho Estación Puente Niño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Matehuala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 49 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1574 m.
Case Marin, Treviso
Case Marin je naselje u Italiji u provinciji Тревизо, u regiji Венето.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Marijan Stilinović
Marijan Stilinović (Sv. Nedelja, kod Samobora, 27. novembar 1904. – Zadar, NR Hrvatska, 6. decembar 1959), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik FNR Jugoslavije i NR Hrvatske.
Biografija
Rođen je 27. novembra 1904. godine u Sv. Nedelji kod Samobora. Školovao se u Ogulinu i Zagrebu.
Period Kraljevine
Po svršetku Velikog rata, kao šesnaestogodišnjak postaje član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Zbog učešća u radu organizacije „Crvena pravda“ bio je 1921. godine prvi put osuđen.
1920-ih je studirao režiju u Glumačkoj školi u Zagrebu. Povremeno je radio kao pomoćni režiser i spiker na zagrebačkoj Radio-stanici. Sarađivao je u ilegalnoj „Borbi“ i „Radničkoj štampi“. Bio je drug i saborac ubijenih sekretara SKOJ-a Zlatka Šnajdera i Janka Mišića. Godine 1929. je uhapšen kao član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i osuđen od Suda za zaštitu države na tri godine robije, a 1933. na deset godina.
Drugi svetski rat
mini|Grupa drugova koji su pobegli iz kaznenog zavoda u Sremskoj Mitrovici. U sredini s beretom Marijan Stilinović. Avgusta 1941. godine, učestvovao je u bekstvu iz zatvora u Sremskoj Mitrovici s grupom političkih zatvorenika-komunista, nakon čega se priključio Prvom fruškogorskom partizanskom odredu. Iste godine u Srbiji, u oslobođenom Užicu, postao je član redakcije „Borbe“, da bi zatim u toku Narodnooslobodilačke borbe vršio razne vojne i političke funkcije. Bio je politički komesar Treće operativne zone Hrvatske, većnik AVNOJ-a i ZAVNOH-a, te glavni urednik lista „Naprijed“. Godine 1943. bio je teško ranjen u Slavoniji i jedva ostao živ, zbog čega je bolovao do smrti.
Posleratni period
Posle rata bio je glavni urednik „Borbe“, predsednik Komiteta za škole i nauku FNRJ, ambasador u Pragu i Buenos Ajresu, od 1952. do 1956. godine zastupnik u Saboru NR Hrvatske, pa poslanik Savezne skupštine.
Umro je 6. decembra 1959. godine u Zadru.
Spisi
Pisao je memoarske i publicističke spise, od kojih su neki štampani posle njegove smrti. Neki od njih su:
Odlikovanja
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja.
San Pedro Teozacoalco (razvrstavanje)
San Pedro Teozacoalco ima više značenja:
Jerevice
Jerevice je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Kakanj koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 272 stanovnika.
Chuyachi (razvrstavanje)
Chuyachi ima više značenja:
Dom na Trubnoj
Kuća na Trubnoj (Дом на Трубной) je sovjetska crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1928. u režiji Borisa Barneta. Protagonistica filma, čiji lik tumači Vera Mareckaja, je seljanka koja dolazi u veliki grad tražiti posao, i završi kao služavka kod brijača i njegove supruge koji je iskorištavaju. Radnja prikazuje kako ona nastoji poboljšati svoju situaciju uz pomoć mladog sindikalista.
Vicinato, Pesaro e Urbino
Vicinato je naselje u Italiji u provinciji Pesaro e Urbino, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 78 m.
Montalbano, Firenze
Montalbano je naselje u Italiji u provinciji Firenze, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 777 m.
Cielito Lindo (razvrstavanje)
Cielito Lindo ima više značenja:
Kurdski institut u Parizu
Kurdski institut u Parizu (Institut Kurde de Paris), osnovan u februaru 1983. godine, je organizacija posvećena proučavanju i promicanju kurdskog jezika, kulture i historije. Smatra se glavnim akademskim centrom za kurdski jezik u Evropi. U njemu se izdaje lingvistički časopis Kurmancî na kurdskom, mjesečni pregled štampe s naglaskom na jurdske teme pod naslovom Bulletin de liaison et d'information (Bilten kontakata i informacija) te naučni časopis Études Kurdes na francuskom.
Većina djelatnosti Instituta je vezana uz sjeverni (kurmanji) dijalekt kurdskog. Institut sadrži i biblioteku sa hiljadama historijskih dokumenata, pamfleta i časopisa vezanim uz Kurde. Povezan je i sa Vladom Francuske. Trenutni predsjednik je Kendal Nezan a potpredsjednici su Abbas Vali (Univerzitet u Swanseau) i Fuad Hussein (Univerzitet u Amsterdamu).
Podu Popa Nae, Găiseni
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 130 m.
Martin Schmitt
Martin Schmitt (29. januar 1978. -) je nemački skakač skijaš.
Rođen je 29.januara 1978. u Vilingen Šveningenu. Svoj prvi skok načinio je 1984.godine sa šest godina...a prvo internacionalno iskustvo počinje sa 18.godina i to 1996.godine i odmah naredne osvaja bronzu na sampionatu u Trondhajmu a sledeće godine učestvuje na svetskom prvenstvu u Insbruku a u Lilehameru zauzima mesto medju prvom trojicom. Osvojio je timsko srebro sa reprezentacijom na Olimpijadi u Naganu 1998. Međutim pratile su ga brojne povrede ruku i nogu. 1999. postaje Svetski šampion u Ramzau na velikoj skakaonici. Pravi konkurent mu je bio Andreas Vidhelc i to već na Turneji četiri skakaonice i Svetskom kupu pa je Austrijancu pripala Turneja a njemu Svetski kup u sezoni 1998/99. a trofej je odbranio naredne sezone 1999/2000. Istovremeno, postaje glavni takmac tada no.1. Adamu Mališu u sledeće dve godine pa u seyoni 2000/2001. osvaja drugo mesto ali onda nastupa blagi pad da bi danas bili vrlo retki dobri rezultati ovog takmičari slično Primožu Peterki koji je dve sezone pre njega bio pobednik Svetskog kupa a danas skoro neprimetan.Možda zbog povreda a možda i zbog gubitka prave motivacije kao i forme Šmit danas jedva da uspeva da udje u konkurenciju za dobre bodove. Šmit je ostvario 28 pobeda u svetskom kupu i to 10 u sezoni 1998/99, 11 u seyoni 1999/2000, 6 u sezoni 2000/2001 i samo jednu u narednoj. Osvojio je 8 medalja na svetskim prvenstvima od toga četiri zlatne a na olimpijadi jednu zlatnu i jednu srebrnu. Poslednji značajniji uspeh je pobeda u Lahtiju, 2001. godine. Ipak poslednja medalja je sa šampionata u Oberzdorfu 2005. godine i to timska.
Enzimska kinetika
thumb|right|300px|[[Dihidrofolat reduktaza iz ešerihije koli sa svoja dva supstrata, dihidrofolatom (desno) i NADPH (levo), vezana na aktivnom mestu. Protein je prikazan trakasto gde su alfa spirale crvene, beta slojevi žuti a petlje plave. Napravljeno pomoću 7DFR.]] Enzimska kinetika je oblast koja izučava brzine hemijskih reakcija katalizovanih enzimima. Proučavanje i poznavanje enzimske kinetike daje uvid u mehanizme po kojima se odvijaju ove reakcije. Između ostalog stiče se uvid i u njihovu ulogu u metabolizmu, u to kako je njihova aktivnost kontrolisana u ćelijama i kako droge i otrovi mogu inhibirati njihovu aktivnost.
Enzimi su molekuli koji upravljaju drugim molekulima-enzimskim supstratima. Supstrati se vezuju za aktivno mesto na enzimu i transformišu se u proizvode kroz niz stupnjeva koji čine mehanizam date enzimske reakcije. Neki enzimi mogu vezivati više supstrata i/ili davati više produkata, a primer za to je proteaza koja delujući na jedan protein daje dva polipeptidna proizvoda. Sa druge strane postoje enzimi kao što je DNK polimeraza, koja vezuje nukleotide u DNK. Iako se ovi mehanizmi uglavnom sastoje od velikog broja stupnjeva, jedan karakterističan stupanj određuje ukupnu kinetiku procesa i zove se odlučujući stupanj. Odlučujući stupanj može biti hemijska reakcija ili strukturna promena enzima ili supstrata, koja prati oslobađanje produkta iz enzima.
Razlikuju se dva tipa enzimskih mehanizama, mehanizme koji uključuju jedan supstrat (monosupstratne mehanizme) i mehanizme koji uključuju veći broj supstrata (polisupstratne). Izučavanja enzimske kinetike sa monosupstratnim mehanizmom kakvu ima enzim triozofosfat izomeraza, imaju za cilj da odrede afinitet vezivanja supstrata od strane enzima. Ukoliko enzim vezuje veći broj supstrata npr. enzim dihidrofolat reduktaza (prikazan na slici), enzimska kinetika nam tada može pružiti informaciju o redosledu vezivanja supstrata i građenja produkata.
Opšti principi
thumb|right|400px|Brzina reakcije raste sa porastom koncentracije supstrata da bi konačno postala ustaljena pri veoma visokim koncentracijama supstrata. U reakcijama katalizovanim enzimima učestvuju isti reaktanti i grade se isti produkti kao u nekatalizovanim reakcijama. Enzimi kao i ostali katalizatori ne menjaju položaj ravnoteže između supstrata i produkata.
Međutim, za razliku od običnih hemijskih reakcija, kod enzimski katalisanih reakcija dolazi do zasićenja enzima i to se naziva saturacione reakcije. Brzina enzimski katalisanih reakcija će rasti sa dodatkom supstrata zato što veći broj aktivnih mesta postaje zauzet. Ovaj rast se nastavlja sve dok enzim u potpunosti ne postane zasićen supstratom, kada brzina dostiže svoj maksimum. Dva najznačajnija kinetička parametra enzimski katalisanih reakcija su brzina kojom enzim postaje zasićen određenim supstratom i maksimalna brzina reakcije koja se može dostići.
Poznavanje ovih parametara je značajno pri sagledavanju ponašanja enzima u ćelijskom okruženju i reagovanja na promene sredine.
Postupci za određivanje brzine enzimski katalisanih reakcija
thumb|left|250px|Reakciona kriva enzimski katalizovane reakcije. Početni deo krive je linearan i odgovara inicijalnom stupnju reakcije. Izučavanje enzima podrazumeva eksperimente kojima se određuju brzine enzimski katalisanih reakcija. Kako se enzim ne troši u reakciji koju katalizuje, da bi se odredila brzina reakcije prate se promene koncentracije kako supstrata tako i produkta. Postoji veći broj metoda za određivanje brzine. Spektrofotometrijske metode prate promenu apsorbancije svetlosti od strane reaktanata odnosno produkata sa vremenom i one su vrlo praktične jer omogućavaju kontinualno merenje brzine. Radiometrijske metode prate ugrađivanje ili oslobađanje radioaktivnosti u cilju merenja količine produkta nagrađene u toku vremena. Radi se o diskontinualnim metodama jer zahtevaju izdvajanje uzorka a obično su vrlo osetljive i omogućavaju merenje veoma niske enzimske aktivnosti. Sličan pristup problemu ima masena spektrometrija pri praćenju ugrađivanja ili oslobađanja stabilnih izotopa u toku prelaska reaktanata u produkte.
Pri ovim merenjima se koristi i pojava promene u fluorescenciji koenzima ili fluorescentnih boja (dodaju se na određeno mesto na proteinu) kroz mehanizam, što omogućava praćenje pokreta na aktivnom mestu proteina. Na ovaj način stiče se nova predstava o kinetici i dinamici pojedinačnih molekula za razliku od klasične enzimske kinetike, koja posmatra ponašanje velikog broja molekula enzima kao celine.