cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kendo
Povijest
Godine 1868, nakon gotovo sedam stotina godina vladavine šogunata, japanski car vraća svjetovnu vlast i uvodi ozbiljne društvene i gospodarske reforme. Vještina mačevanja postaje nepoželjna uspomena na samurajsku klasu, koja je službeno raspuštena u cilju uvođenja građanskih sloboda i jednakosti. Godine 1887, dolazi u Japanu do ponovno do jačanja militarističkih struja i snažne reakcije na modernizaciju i carsku vlast, kao i do jačanja konzervativizma i nacionalizma. Mačevanje kao predmet ovaj put ulazi u školske dvorane, gdje postaje simbol japanskog otpora modernizaciji i utjecajima sa zapada. Uoči II. svjetskog rata dolazi do novog procvata mačevanja, ovaj put kao simbol japanskog ekspanzionizma i težnje za dominacijom nad cijelim azijskim kontinentom. Nakon kapitulacije Japana 1945., savezničke okupacijske snage zabranjuju Japancima prakticiranje bilo kakvih vještina koje uključuju oružje, pa tako i kendo. Studenoga 1952. osniva se Japanska kendo federacija, koja se uspijeva izboriti za kendo, ovaj put kao edukativni i rekreativni sport, u kakvoj formi ga vidimo i danas.
Rangiranje
Sustav rangiranja koji se koristi u kendo-u naziva se Dan to Kyu. U skladu s japansko-engleskim kendo riječnikom, rang dan korišten je u judo-u 1883. Kyu rangiranje prvobitno je korišteno u tokijskoj Policijskoj upravi 1885. Godine 1908. tokijska Viša škola prvi put je upotrijebila dan sustav rangiranja u kendo-u. Danas, oba sustava se koriste. Najniži rang je šesti kyu, koji se kreće nagore prema prvome kyu. Nakon kyu stupnjeva počinju dan, majstorski stupnjevi. Najniži dan stupanj je Shodan (1. Dan) i kreće se naviše prema Hachidanu (8. Dan), posljednjem ispitu koji se polaže. Ispiti za Hachidan održavaju se u Japanu dva puta godišnje i njihova prolaznost iznosi oko 1%. Kendoke ne nose nikakav vidljivi znak ranga.
Tehnike i metode treninga
Temeljne vježbe (kihon) sastoje se od starih, pažljivo biranih vježbi, kojima je osnovna zadaća razviti tehnike potrebne za suočavanje s protivnikom:
Suburi kombinira osnovni zamah preko glave s kretanjem naprijed i nazad. Cilj je njegovati gladak i slobodan zamah koji je pravilno usklađen s radom nogu. Još jedan važan cilj suburi-ja jest uspostavljanje pravilnog držanja u trenutku kada mač dođe u kontakt s ciljem. Kirikaeshi je vježba koja se obavlja s partnerom, a sastoji se od uzastopnih napada na središnji dio glave, men. Vježba obično počinje napadom na središnji men, nastavljajući se napadom na lijevu i desnu stranu. Iako metoda Kirikaeshi-a varira od škole do škole, najčešća shema sastoji se od pojedinačnih napada na središnji men, za kojim slijedi četiri udarca u lijevu i desnu stranu men-a kretanjem naprijed i pet udaraca kretanjem nazad. Ova vježba težište je kendo treninga, jer pomaže naučiti velik broj važnih principa, kao što su pravilan razmak i tajming, preciznost, ritam i mekoća pokreta.
Uchikomi (napad jednim korakom) je vježba osmišljena da omogući učeniku napad na pasivnog protivnika (primatelja). Primatelj služi kao meta učeniku koji ga napada i slijedi kao u stvarnoj borbi. Kod ove vježbe usavršava se koordinacija udarca mačem, kretanja tijela i smišljanje napada. Cilj je uskladiti fizičku i mentalnu snagu nad ciljem u određenom trenutku.
Kakari geiko – (vježbanje napada) izvodi se s partnerom, obično učenik s učiteljem. Učitelj osigurava metu, a učenik je mora napasti što prije nakon što se pojavi. Obično se mete pojavljuju kontinuirano jedna za drugom, pa učenik mora napadati bez prestanka, dok učitelj ne završi s vježbom. Kakari geiko je osmišljen da se nauči uočavati otvaranja i napadati bez oklijevanja.
Kata predstavlja unaprijed pripremljen niz tehnika i izvodi se s partnerom. Svaka kata osmišljena je da poduči određenim lekcijama o strategiji, taktici i koncentraciji. Izvodi se bez zaštitne opreme, s čvrstim drvenim mačem (bokkenom). Kako je svaki napad izveden na nezaštićeni cilj, jaka koncentracija je potrebna kako bi se spriječile moguće ozljede.
Grigioni, Padova
Grigioni je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Röbel/Müritz
Rebel je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 60 opštinskih središta okruga Mecklenburgische Seenplatte Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 5.266 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13056057.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Mecklenburgische Seenplatte Rebel se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Mecklenburgische Seenplatte. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 65 metara. Površina opštine iznosi 30,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 5.266 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 175 stanovnika/km².
Scofield, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 24, što je 4 (-14,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Cuverville (Kalvados)
Kivervil je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Kan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1779 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 885 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,01 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 27 metara (maksimalnoj 32 m, a minimalnoj 16 m).
Hesperornis
Hesperornis  ("zapadna ptica") je rod vodenih ptica neletačica koje su živjele tijekom perioda kasne krede, između 83,5–78 milijuna godina pne. Jedno od manje poznatih otkrića paleontologa O. C. Marsha tijekom kasnog 19. stoljeća za vrijeme tzv. Ratova kostiju, poslije je postala vrlo važno otkriće što se tiče povijesti ptičje paleontologije. Poznate lokacije na kojima su pronađeni fosili Hesperornisa su kasnokredski krečnjak iz Kansasa i morski škriljac u Kanadi. Priznato je devet vrsta, od kojih je osam otkriveno u Sjevernoj Americi i jedna u Rusiji.
Sukow
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Parhim Zukov se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Parhim. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 39 metara. Površina opštine iznosi 21,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.505 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 70 stanovnika/km².
Hesperornis
Opis
thumb|left|Restauracija vrste H. regalis thumb|left|Lubanja Hesperornis je bila velika ptica koja je dostizala dužinu od 1,5 m. Gotovo da i nije imala krila, a u vodi je plivala pomoću svojih snažnih zadnjih nogu. Fosilni ostaci pokazuju da je vjerojatno imala zadebljanja na prstima, a ne kožicu između njih.
Kao i druge mezozojske ptice kao što su Ichthyornis, i Hesperornis je imala zube u kljunu, kojim je držala plijen. U liniji hesperornitiforma bili su drugačije raspoređeni nego kod ikoje druge poznate ptice; zubi su se nalazili u longitudinalnoj brazdi, a ne u induvidualnim udubinama. To je jedan od primjera konvergentne evolucije, u ovom slučaju sa mosasaurima. Zubi Hesperornisa nalazili su se gotovo u cijeloj donjoj čeljusti i u stražnjem dijelu gornje čeljusti. Prednji dio gornje čeljusti i vrh donje nisu imali zube: vjerojatno su umjesto toga formirali kljun. Istraživanja površine kosti pokazala su da se barem na vrhu čeljusti nalazio čvrst kljun od keratina, sličan onome kod današnjih ptica. Na nepcu su se nalazile malene duplje u koje su se zubi donje čeljusti uklapali kada bi ptica zatvorila kljun.
Povijest
thumb|right|Marshova zastarjela rekonstrukcija vrste H. regalis, [[1880.]] Prvi primjerak Hesperornisa opisao je Othniel Charles Marsh 1871. godine. Marsh je vodio svoju drugu ekspediciju na zapad, zajedno sa deset studenata. Tim je krenuo prema Kansasu gdje je Marsh već i prije tražio fosile. Osim što je pronašao još kostiju letećeg gmaza Pteranodona, Marsh je otkrio skelet "velike fosilne ptice, visoke barem pet stopa". Primjerak je bio velik, nije imao krila i imao je snažne noge, pa je Marsh pretpostavio da je u pitanju bila životinja koja je običavala roniti. Tom primjerku je, međutim, nedostajala glava. Marsh je nazvao tu pticu Hesperornis regalis, odnosno "carska zapadna ptica".
Marsh se sljedeće godine vratio na zapad sa manjom grupom i otkrio je još jedan skelet Hesperornisa. Taj primjerak je imao dovoljno netaknutu glavu da Marsh primijeti zube u kljunu. Marsh je vidio važne evolutivne implikacije svog fosila sa Ichthyornisom (pticom koja je također imala zube), kojeg je otkrio Benjamin Mudge. U jednom članku iz 1873. godine Marsh je objavio da "otkriće ovih interesantnih fosila mnogo pomaže u razlaganju starih distinkcija između ptica i gmazova". Za to vrijeme se Marshov odnos sa njegovim rivalom Edwardom Drinkerom Copeom dodatno zagorčao kada je Cope slučajno dobio nekoliko kutija fosila, zajedno sa pticama sa zubima, koje su bile namijenjene Marshu. Cope je za ptice rekao da su "jednostavno prelijepe", ali ga je Marsh optužio da je ukrao kosti. Do 1873. godine njihove su se nesuglasice pretvorile u otvoreno neprijateljstvo, što je izazvalo tzv, "Ratove kostiju". Mada je Marsh rijetko odlazio na ekspedicije nakon 1873. godine, skupljači koje je on plaćao slali su mu veliki broj fosila. Na kraju je imao dijelove 50 primjeraka Hesperornisa, što mu je omogućilo da napravi mnogo snažniju demonstraciju evolutivne veze između gmazova i ptica nego što je to prije bilo moguće.
Klasifikacija i vrste
Za ovaj rod je opisano mnogo vrsta, ali su neke poznate od vrlo malog broja kostiju, ili čak iz samo jedne kosti, pa se ne mogu pravilno usporediti sa češćim (ali također nepotpunim) ostacima drugih taksona slične veličine. U mnogim su slučajevima vrsta razdvojene po sedimentima u kojima su nađene, zato što oni potiču iz različitih perioda i lokacija; također se određuju prema veličini tijela.
Prva opisana vrsta, odnosno tipična vrsta, je Hesperornis regalis. H. regalis je također najbolje poznata vrsta zato što su pronađeni deseci primjeraka (od fragmenata do potpunijih skeleta) u formaciji Niobrara (prije 83,5 - 80,5 milijuna godina). To je jedina vrsta ovog roda za koju je pronađena gotovo potpuna lubanja.
Ivan Aleksandar
Ivan Aleksandar je bio bugarski car (1331 — 1371), član dinastije Stratimirovića. Tokom njegove vladavine, Bugarska je podeljena na Vidinsku i Trnovsku, a treći deo se osamostalio kao Despotovina Dobrudža.
Hesperornis
Klasifikacija i vrste
Vrsti Hesperornis crassipes naziv je 1876. godine dao Marsh, koji ju je isprva svrstao u drugi rod kao Lestornis crassipes. H. crassipes je bila veća od H. regalis, imala je pet rebara, a ne četiri, i drugačije aspekte što se tiče izgleda prsne kosti i donje kosti noge. H. crassipes je poznat iz istog perioda i prostora kao i H. regalis. Poznat je jedan nepotpun skelet, koji se sastoji od zuba i dijelova lubanje.
Marsh je izričito nazvao svoju drugu vrstu roda Hesperornis 1876. godine prema nepotpunim ostacima kostiju donožja otkrivenih u istim slojevima Niobararske formacije u kojima je otkriven H. regalis. Nazvao je tu vrstu H. gracilis i ona je poslije imala udjela u izrazito zbunjujućoj taksonomiji jednog primjerka koji će na kraju postati osnova novog roda i vrste Parahesperornis alexi. Za tipičnog primjerka vrste P. alexi smatralo se da pripada istoj jedinki kao i ostaci H. gracilis, tako da kada je Lucas (1903.) dokazao da je prvi primjerak predstavljao vrstu drugog roda, slučajno je iskoristio onaj posljednji primjerak kako bi učvrstio taj novi rod; tako je nastao naziv Hargeria gracilis. Drugi autori su poslije ispravili tu grešku i vratili rod Hargeria nazad u Hesperornis i preimenovali primjerak drugačijeg izgleda u Parahesperornis.
Ivan Aleksandar
Umro je 17. februara 1371. godine.
Hesperornis
Klasifikacija i vrste
thumb|right|Tipični primjerak vrste H. altus Prva vrsta koja nije pronađena u škriljcu formacije Niobarara, Hesperornis altus, živjela je prije oko 78 milijuna godina u Montani, a poznata je iz nepotpunog donjeg dijela noge; pronađena je u formaciji Judith River. Mada ju je Marsh isprva svrstao u novi rod Coniornis, to se desilo zbog njegovog mišljenja da je Hesperornis postojao samo u Kansasu, pa bi po toj logici bilo koja vrsta iz Montane trebala biti svrstana u drugi rod. Većina kasnijih istraživača nije se složila sa ovime, pa su svrstali Coniornis altus u isti rod kao i Hesperornis, i to kao H. altus. U Claggett Shaleu u Montani je pronađena još jedna vrsta. Vrsti H. montana je naziv 1915. godine dao Shufeldt, i mada se njen jedini poznati ostatak (jedan leđni kralježak) ne može direktno usporediti sa H. altus, Shufeldt i ostali smatraju je odvojenom vrstom zato što je manja.
Martin i Lim su 2002. godine formalno priznali nekoliko novih vrsta na osnovu ostataka koji prije nisu bili istraženi ili su bez razmatranja priključani kao ostaci nekih hesperornitiforma iz Sjeverne Amerike. U nove vrste spadali su vrlo maleni H. mengeli i H. macdonaldi, malo veći H. bairdi i vrlo veliki H. chowi; svi su pronađeni u formaciji Pierre Shale u Južnoj Dakoti i Alberti, u stijenama koje su nastale prije 80,5 milijuna godina.
Uz to postoje neki nesvrstani ostaci, kao što su SGU 3442 Ve02 i LO 9067t i kosti neke neodređene vrste pronađene blizu Rostova. Prva dva ostatka vjerojatno pripadaju vrsti H. rossicus; neki ostaci priključeni tom rodu su se, opet, pokazali kao ostaci nekog prije neodređenog taksona. Vrsta isprva nazvana H. gracilis poslije je premještena u monotipični rod Hargeria, a ne kraju je svrstana u Parahesperornis.
Paleobiologija
thumb|right||Restauracija, Heinrich Harder thumb|right|Restauracija skeleta vrste H. regalis Hesperornis je bila pretežno morska ptica i nastanjivala je plitka mora Zapadnog unutrašnjeg morskog puta, Turgajskog tjesnaca i pretpovijesnog Sjevernog mora, čije su vode u to vrijeme bile suptropske i tropske, mnogo toplije nego danas. Međutim, neki od najmlađih primjeraka Hesperornisa su pronađeni u kontinentalnim slatkovodnim naslagama formacije Foremost, što znači da su se neke vrste Hesperornisa možda, barem jednim dijelom, odmaknule od morskih staništa. Uz to, vrsta H. altus je pronađena u slatkovodnim naslagama formacije Judith River.
Hesperornis se tradicionalno prikazuje sa hodom kao kod plijenora ili gnjuraca, a jedno istraživanje porporcija njihovih udova i strukture njihovog kukovlja potvrđuje tu usporedbu. Po pitanju dužine udova, oblika kostiju kukovlja i pozicije utora za bedrenu kost, Hesperornis je naročito sličan velikom plijenoru (Gavia immer), pa se vjerojatno kretao vrlo slično i na kopnu i u vodi. Kao i plijenori, Hesperornis je vjerojatno odlično ronio, ali je na kopnu bio pomalo nespretan.
Mlade jedinke ovog roda su rasle brzo i kontinuirano, što je slučaj kod današnjih ptica, ali ne i pripadnika Enantiornithes.
Vjerojatno se hranio ribama, školjkama i belemnitima.
U popularnoj kulturi
Hesperornis se pojavio u ZF televizijskoj seriji Primeval. Također se pojavljuje u BBC-jevoj seriji Morska čudovišta (Sea Monsters) u kojoj je plijen raznim velikim grabežljivcima. Na kraju, pojavljuje se i u filmu Morska čudovišta National Geographic Society-a.
Prikazana je u TV seriji Vlak dinosaura.
Mount Gilead, Ohio
Maunt Gilijad je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Delcambre, Louisiana
je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Mount Gilead, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.660, što je 370 (11,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Delcambre, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.866, što je 302 (-13,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Berteaucourt-les-Dames
Bertokur le Dam je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1109 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 239 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 28 metara (maksimalnoj 122 m, a minimalnoj 24 m).
Glavni štab Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Slovenije
Glavni štab Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Slovenije (Glavni štab NOV i POS, GŠ NOV i POS) bio je štab, koji je nadzirao i upravljao operacijama partizanskih odreda, koji su delovali na području Slovenije za vreme Drugog svetskog rata. Bio je podređen Vrhovnom štabu Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije.
Istorijat
Do sredine 1943. godine, Glavni štab bio je podređen Izvršnom odboru Oslobodilačkog fronta Slovenije, a zapovednike Štaba imenovao je Vrhovni štab NOV i PO Jugoslavije. Sedište Štaba isprva se nalazilo u Ljubljani, da bi se maja 1942. godine preselilo u Kočevski Rog. Štab je tamo delovao sve do novembra 1942. godine, kada je premešten u Polhograjske dolomite. Štab je tamo delovao od novembra 1942. do aprila 1943. godine, kada je njegovo sedište opet premešteno na Kočevski Rog.
Nakon kapitulacije Italije, septembra 1943., i početka nemačke operacije Volkenbruh, Štab je ponovo bio prisiljen na premeštanje svog delovanja. Neka od sedišta Štaba bila su u gradu Soteski, Pribišju, Kotu pri Semiču, Črmošnjicama, Dragatušu, Lokvama kod Črnomlja i u Trstu.
Glavni štab Slovenije izdavao je glasilo „Slovenački partizan“.
Island
Istorija
Glavni članak: Historija Islanda
Island je bio jedno od najvećih ostrva na svetu koje čovek nije naselio, dok u kasnom devetom, i desetom veku nisu došli norveški i keltski (škotski i irski) imigranti. Island ima najstariji parlament na svetu, Althing, osnovan 930 godine. Neki pisani izvori navode da su irski kaluđeri živeli na Islandu pre dolaska norveških naseljenika, ali nisu nađeni arheološki dokazi koji bi potkrepili ovu tvrdnju.
Island je bio nezavisan 300 godina, a zatim su njime vladali Norveška i Danska. Formalno je bio norveška kolonija, do 1814, kada se zajednička država Norveške i Danske razdvojila sporazumom iz Kila, a Island je postao zavisna teritorija Danske. od danske vlade je dobio ograničenu autonomnu vlast, 1874, a protektoratsku nezavisnost, i suverenitet u unutrašnjim pitanjima 1918. Spoljni odnosi, i odbrana su ostali pod danskom upravom do Drugog svetskog rata, kada je Nemačka vojno okupirala Dansku, 1940. Island su, nakon toga, okupirali saveznici. Danski kralj je de jure ostao suveren do 1944, kada je današnja republika osnovana u nedostatku danske vlasti.
Nova republika je 1950. potpisala sporazum sa SAD, u kome je Americi predata nadležnost nad odbranom Islanda. I danas SAD po ovom sporazumu imaju vojnu bazu u Keflavíku, a Island nema svoje oružane snage. Ekonomija Islanda je u posleratnim decenijama ostala zavisna od ribolova, i ova zemlja je imala više sukoba sa svojim susedima oko ovog resursa. Od ovih sukoba su najpoznatiji Bakalarski ratovi sa Britanijom. U poslednje vreme je došlo do stvaranja različitih grana ekonomije, usled velikih investicija u tešku industriju (kao što su topionice aluminijuma) i privatizacije u finanskijskom sektoru.
Politika
Parlament, Althing, je osnovan 1845, kao savetodavno telo danskom kralju. Ovo se smatra ponovnim uspostavljanjem skupštine osnovane 930, a suspendovane 1799. Trenutno ima 63 člana, koje stanovništvo bira svake četiri godine. Predsednik Islanda je uglavnom ceremonijalno zvanje, a on služi kao diplomata, figura i šef države. Predsednik vlade, premijer se, zajedno sa svojim kabinetom, brine za izvršni deo vlasti. Kabinet postavlja predsednik, posle opštih izbora; ali ovaj proces se obično vodi između vođa političkih partija, koji odlučuju međusobno kroz razgovore o sastavu kabineta. Samo kad u vođe partija nisu u stanju da se u razumnom roku dogovore o sastavu kabineta, predsednik koristi ovo ovlašćenje, i sam postavlja kabinet. Ovo se nije dogodilo od kad je osnovana republika, 1944, ali 1942. je regent države (Svein Bjernson, koji je tu poziciju dobio u Althingu 1941.) uspostavio neparlamentarnu vladu. Regent je u praksi imao poziciju predsednika, i Svein Bjernson je u stvari postao prvi predsednik 1944. Islandske vlade su skoro uvek bile koalicije dveju ili više partija, jer jedna partija obično ne osvoji većinu mesta u parlamentu. Domet političke moći predsednikovog kabineta je predmet rasprave među islandskim pravnicima; nekoliko odredaba ustava izgleda da predsedniku daju određena važna ovlašćenja, ali druge odredbe i tradicije govore suprotno.
Predsednik se bira svake četiri godine (postavljen 2004.), kabinet se bira svake četiri godine (2003.) a i izbori za gradski savet se održavaju svake četiri godine (poslednji izbori 2002.).
Povezane teme:
Gradska kuća u Subotici
Gradska kuća u Subotici je najveća a po mnogima i najlepša građevina Subotice. Podignuta je za dve godine, od 1908. do 1910, ali su vrhunski majstori onog vremena još pune dve godine ukrašavali njene enterijere.
Zona Sisri, Brindisi
Zona Sisri je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Gradska kuća u Subotici
Podignuta je po projektu Marcela Komora (1868—1944) i Dežea Jakaba (1864—1932), budimpeštanskih arhitekata, u tada vrlo modernom stilu — mađarskoj varijanti secesije. Ukrašena je sa bezbroj šara stilizovanog cveta lale.
Gradska kuća je skladan spoj umetnosti i zanata. Visoka je 76 metara, terasa vidikovca je na 45,5 metara, duga 105,08, široka 55,56 metara, a prostire se na 5.838 kvadratnih metara.
Island
Administrativna podela
thumb|Opštine Islanda
TRNK (guanin9-N1)-metiltransferaza
tRNK (guanin9-N1)-metiltransferaza (, Trm10p, tRNK(m1G9/m1A9)-metiltransferaza, tRNK(m1G9/m1A9)MTaza, tRNK (guanin-N(1)-)-metiltransferaza, tRNK m1G9-metiltransferaza, tRNK m1G9 MTaza) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:tRNK (guanin9-N1)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Enzim iz Saccharomyces cerevisiae specifično metiluje guanin9. Bifunkcionalani enzim iz Thermococcus kodakaraensis takođe katalizuje metilaciju adenina9 u tRNK (cf. EC 2.1.1.218, tRNK (adenin9-N1)-metiltransferaza).
Island
Opštine
Glavni člana: Opštine Islanda
U Islandu ima 95 opština, koje upravljaju uglavnom lokalnim pitanjima, kao što su škole i prevoz. <br style="clear: both">
Okruzi
thumb|Administrativni okruzi Islanda Glavni članak: Okruzi Islanda
Postoje 23 okruga koji su uglavnom istorijska podela. Trenutno je Island podeljen u 26 magistrata koji upravljaju lokalnom policijom (osim u Rejkjaviku, gde postoji posebna kancelarija komesara policije) i izvršavaju administrativne funkcije kao što su proglašavanje bankrotstva i venčavanje ljudi izvan crkava. <br style="clear: both">
Regije
thumb|Regije Islanda Glavni članak: Islandske regije
Postoji 8 regija, koje uglavnom služe za statističke svrhe. Oblasna sudska jurizdikcija takođe koristi ovu podelu (njena starija verzija doduše). <br style="clear: both">
Birački okruzi
thumb|Birački okruzi Islanda Glavni članak: Islandski izborni okruzi
Do 2003, birački okruzi za parlamentarne izbore su bili isti kao i regije, ali su amandmani ustavu to promenili u trenutnih 6 biračkih okruga. Ova izmena je načinjena kako bi se izbalansirala "težina" različitih oblasti zemlje, jer su glasovi u manje naseljenim zonama vredeli više nego glasovi u Rejkjaviku, na primer. Debalans između oblasti je smanjena novim sistemom, ali i dalje postoji.
Geografija
Glavni članci: Geografija Islanda i Popis gradova na Islanduon je veoma aktivno ostrvo ima nekoliko vulkana
Ostrvo je geološki vrlo aktivno. Ima više aktivnih vulkana, od kojih je najznačajniji Hekla. Oko 10% ostrva je pod ledom. Island je bogat gejzirima (gejzir je islandska reč) i rasprostranjena pristupačnost geotermalne energije znači da stanovnici većine gradova imaju toplu vodu, i grejanje po vrlo niskim cenama (Vidi takođe: ). Električna energija je načelno veoma jeftina, usled mnoštva reka i vodopada, koji se koriste za proizvodnju struje. (Vidi takođe:, Vodopadi Islanda, )
Samo ostrvu ima mnogo fjordova duž obale, gde se nalazi i većina gradova, jer je unutrašnjost Islanda, hladna i negostoljubiva pustinja. Najznačajniji gradovi su Reykjavik, Keflavík gde se nalazi nacionalni aerodrom, i Akureyri. Na ostrvu Grímsey, unutar Arktičkog kruga se nalazi najsevernije naseljeno mesto Islanda (Vidi takođe: Fjordovi Islanda)
Za razliku od susednog Grenlanda, Island se smatra delom Evrope, a ne Amerike. Island je 18. ostrvo po veličini na svetu.
Vojska
Glavni članak: Islandska vojska
Republika Island nema regularne oružane snage. Funkcije odbrane vrši NATO baza u Keflavíku, koju uglavnom popunjavaju pripadnici američke vojske. Island ima Obalsku stražu (Landhelgisgæslan) i specijalnu jedinicu (Sérsveitin), koja je poznata pod imenom Víkingasveitin (Vikinški odred). Specijalni odred je bio pod komandom šefa rejkjaviške policije, ali je 2004. donet novi zakon po kome se ovaj odred stavlja direktno pod komandu ministra pravde i crkve (trenutno Bjern Bjarnason). Po ovom novom zakonu, ministar pravde i crkve mora da postavi nacionalnog šefa policije, koji kontroliše i upravlja islandskom policijom, uključujući i Vikinški odred.
Zona Sisri, Brindisi
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 191 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 86 m.
Island
Demografija
Glavni članak: Demografija Islanda
Butirat-KoA ligaza
Ovaj enzim deluje na kiseline sa C4 do C11 dugim lancom.
Island
Demografija
Izolovana pozicija Islanda je rezultirala ograničenom imigracijom i ograničenim genetskim uplivom u ljudsku populaciju tokom vekova. Genetska sličnost koja je time prouzrokovana se danas koristi za genetska ispitivanja.
Jezik koji se govori je uglavnom islandski, severnogermanski jezik, a luteranska religija preovlađuje.
Gradovi
Glavni članak: Popis gradova u Islandu
Religija
Islanđani uživaju verske slobode koje su ugrađene u ustav; ipak, crkva i država nisu odvojeni i Crkva Islanda, luteransko telo, je državna crkva. Statistički podaci govore o religioznoj pripadnosti građana Islanda 2004. godine: Preostalih 6,5% su uglavnom podeljeni između većeg broja hrišćanskih denominacija i sekti, uz manje od 1% stanovništva u ne-hrišđanskim verskim organizacijama, uključujući i vrlo malu grupu Asatru sledbenika.
Većina Islanđana je veoma liberalna u verskim shvatanjima, i ne posećuju crkvu redovno.
Kalomira
Kalomira (New York, NY, 31. januar 1985.), rođena kao Maria Kalomira Carol Sarantis, grčka je pevačica rođena u Sedinjenim Državama. Predstavljala je Grčku na takmičenju za Pesmu Evrovizije 2008. godine sa pesmom „Secret Combination“ i osvojila je treće mesto.
Gorica Popović
Gorica Popović je filmska, pozorišna i televizijska glumica iz Srbije.
Rođena je u Kragujevcu 13. 8. 1952. godine. Završila je studije glume na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Na istom fakultetu je od 1976. asistent profesora Predraga Bajčetića na predmetu "Dikcija i gluma".
Od 1982. godine Gorica Popović je stalna članica ansambla beogradskog Ateljea 212. Na filmu je debitovala ulogom novinarke u "Mirisu poljskog cveća"(1977) beogradskog reditelja Srđana Karanovića. Već za prvu veću ulogu, devojke koja sumnja u ljubav svog mladića, u "Nacionalnoj klasi" (1979) Gorana Markovića, nagrađena je na nacionalnom festivalu u Puli Zlatnom arenom. Uporedo sa glumačkom karijerom, Gorica Popović se bavila i pevanjem. Bila je član vokalno-instrumentalnog sastava "Suncokreti".
Na festivalu u Nišu tri puta je nagrađena nagradom Carica Teodora. Prvi put za ulogu srednjevekovne srpske vlastelinke u filmu "Dorotej" Zdravka Velimirovića, drugi put za ulogu partizanke u filmu "Pad Italije" Lordana Zafranovića 1981. godine, i za ulogu TV-režiserke u filmu "U raljama života" Rajka Grlića 1984.godine.
Gorica Popović je glumila i u velikom broju TV-drama i serija. Gledaoci je pamte kao sekretaricu Daru u popularnoj TV-seriji Bolji život.
Bjuti Kvins
Bjuti Kvins (Beauty Queens, eng. Kraljice lepote) je srpska ženska muzička grupa, nastala u Helsinkiju, prestonici Finske, maja 2007. godine nakon pobede Marije Šerifović na Pesmi Evrovizije 2007. Članice Bjuti Kvins pevale su prateće vokale u pobedničkoj pesmi "Molitva", i tada je publika počela da se zanima za njih. 2008. su učestvovale na Beoviziji, gde su sa pesmom "Zavet" osvojile treće mesto.
Pre benda
Sve članice benda su se muzički obrazovale. Sanja Bogosavljević (rođena 28. juna 1979. u Beogradu) i Ana Milenković (rođena 19. aprila 1980. u Beogradu) su postale poznate publici na Beoviziji 2006. godine, kada su kao pevačice "Bla bla benda" nastupile sa pesmom "Maler". Te godine, grupa je osvojila nagradu za najboljeg debitanta. Nastupili su i na Beoviziji 2007. sa pesmom "Rulet", ali nisu ponovili prošlogodišnji uspeh.
Ksenija Milošević (rođena 1982. u Beogradu) je diplomirala na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, odsek violina, a magistrirala je 2005. godine. Od 2001. godine nalazi se na mestu zamenika koncertmajstora Beogradske filharmonije, a dve godine je bila na mestu koncertmajstora. Nastupala je sa mnogim orkestrima, a 2006. je na Pesmi Evrovizije 2006. pevala prateće vokale Hari Mata Hariju, tako da je predstavljala BiH.
Suzana Dinić (rođena 1. juna 1986) je sa šesnaest godina upisala studije klavira na Fakultetu muzičkih umetnosti u Beogradu. Osvojila je brojne nagrade na domaćim i međunarodnim klavirskim i pevačkim takmičenjima.
Ivana Selakov (rođena 8. novembra 1978. u Beogradu) je odrasla u Somboru. Završila je nižu muzičku školu, učestvovala na mnogim festivalima i pevala je prateće vokale brojnim poznatim muzičarima.
Evrovizija 2007.
Kada je Marija Šerifović pobedila na Beoviziji 2007. sa pesmom "Molitva", autori pesme Vladimir Graić i Saša Milošević Mare su potražili devojke koje će na Pesmi Evrovizije 2007. u Helsinkiju pevati prateće vokale Mariji. Tako su karte za Finsku dobile Ana Milenković, Sanja Bogosavljević, Ksenija Milošević, Ivana Selakov i Suzana Dinić.
Posle više nego uspešne interpretacije i pobede na Evroviziji, ovih pet devojaka niko nije zaboravio. Čuveni novinar londonske televizije Bi-Bi-Si Mark Sevidž je pet predivnih devojaka, koje su tako dobro pevale i izgledale zajedno s Marijom na sceni, u svom izveštaju nazvao -{a chorus of bouffant beaty queens}- (horom neverovatno lepih kraljica). Graja i Mare, čitajući ovaj tekst na internetu, tog trenutka su odlučili da se isplati raditi s ovim sastavom, i da će one nositi ime upravo Bjuti kvins.
Rad grupe
Usledila je prva zajednička pesma, "Pet na jedan", kojom su Bjuti Kvins debitovale na Muzičkom festivalu u Budvi 2007. godine i osvojile drugo mesto, kao i sve simpatije prisutnih posetilaca i novinara, koji im, po završetku festivala, bukvalno nisu dali da napuste bekstejdž! Uskoro, pesma postaje hit na skoro svim radio stanicama. U avgustu 2007. učestvuju na festivalu u Ohridu, kompozicijom "Protiv srca" i ponovo osvajaju drugo mesto, ali i prva mesta na mnogim top listama u Makedoniji.Veliki uspeh u Helsinkiju doneo im je veliki broj obožavalaca u Evropi, tako da već imaju veliki broj fan klubova.
Nastup na Beoviziji 2008. sa pesmom "Zavet" bio je ujedno i njihov treći zajednički nastup. Iako su u polufinalnoj večeri osvojile najveći broj glasova, u finalnoj večeri su se našle na trećem mestu, dok je pobedu odnela Jelena Tomašević. Pored toga, značajno je da su tom prilikom osvojile laskavu nagradu od OGAE i time stekle pravo da predstavljaju Srbiju na "-{Eurovision Second Chance}-" (Druga evrovizijska šansa).
U pripremi je prvi studijski album, koji će se paralelno pojaviti na srpskom i engleskom jeziku za svetsko tržište, na jesen 2008. godine. Tim koji potpisuje ovaj album je isti onaj koji je potpisao i pesmu "Molitva" - Vladimir Graić i Saša Milošević Mare.
Tessin
Tesin je grad u njemačkoj saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija. Jedno je od 59 opštinskih središta okruga Bad Doberan. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 3.987 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 13051077.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Bad Doberan Tesin se nalazi u saveznoj državi Meklenburg-Zapadna Pomeranija u okrugu Bad Doberan. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 15 metara. Površina opštine iznosi 24,5 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 3.987 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 163 stanovnika/km².
UDP-galaktoza—UDP-N-acetilglukozamin galaktoza fosfotransferaza
UDP-galaktoza—UDP-N-acetilglukozamin galaktoza fosfotransferaza (, uridin difosfogalaktoza-uridin difosfoacetilglukozamin galaktoza-1-fosfotransferaza, galaktoza-1-fosfotransferaza, galaktozilna fosfotransferaza, UDP-galaktoza:UDP-N-acetil-D-glukozamin galaktoza fosfotransferaza) je enzim sa sistematskim imenom UDP-alfa-D-galaktoza:UDP-N-acetil-alfa-D-glukozamin galaktoza fosfotransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
N-acetilglukozamin krajnje grupe u glikoproteinima takođe mogu da budu akceptori.
Radijum bromid
Radijum bromid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 385,808 Da.
Hilomikron
mini|desno|220px|Shema strukture hilomikrona: ApoA, ApoB, ApoC, ApoE — apolipoproteini; T — triacil-gliceridi; C — holesterol; zeleno — fosfolipidi Hilomikroni su lipoproteinske partikule koje proizvode ćelije epitela tankog creva kičmenjaka. Po veličini (do 3μm ) spadaju u najmanje lipoproteinske partikule. U svom sastavu imaju triacil-gliceride, holesterol, fosfolipide i apolipoproteine. Trigliceridi se sintetišu u epitelijalnim ćelijama tankog creva, koje su iz crevnog lumena mikrovilima preuzele masne kiseline i monoacil-gliceride. Hilomikroni se transportuju limfnim sistemom, ili supsendovani u krvnoj plazmi, do jetre.
Magliano De'Marsi, L'Aquila
Magliano De'Marsi je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3144 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 726 m.
Champsac
Šansak je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Limuzan, u departmanu Gornja Vijena koja pripada prefekturi Rošešuar.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 550 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,94 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 384 metara (maksimalnoj 399 m, a minimalnoj 267 m).
TRNK1Val (adenin37-N6)-metiltransferaza
tRNK1Val (adenin37-N6)-metiltransferaza (, YfiC) je enzim sa sistematskim imenom S-adenozil-L-metionin:tRNK1Val (adenin37-N6)-metiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Forestdale, Massachusetts
Foristdejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Masačusets.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.099, što je 107 (2,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Beovizija 2008.
Beovizija 2008. je bila šesta po redu Beovizija, takmičarski festival zabavne muzike. Održana je 9. i 10. marta 2008. u beogradskom Sava centru.
Pobedila je Jelena Tomašević sa pesmom Oro, koja će predstavljati Srbiju na Pesmi Evrovizije 2008, 24. maja u Beogradskoj areni.
Prvo veče Beovizije, 9. marta, bilo je polufinalno, na kojem je nastupilo 20 pesama. Deset najboljih se plasiralo u finale 8. marta, na kojem je izabran i pobednik, glasovima žirija (50%) i gledalaca putem teleglasanja (50%). Dodeljene su i godišnje nagrade Festivala za muzičko dostignuće godine u brojnim kategorijama.
Beovizija se trebala održati 19. i 20. februara 2008, ali je 18. februara festival odložen zbog jednostranog proglašenja nezavisnosti Kosova i Metohije.
Pred takmičenje
Radio-televizija Srbije, organizator Beovizije, je 6. oktobra 2007. raspisala konkurs za izbor kompozicija, koji je prvobitno otvoren do 15. novembra, produžen prvo do 1. decembra, i zatim ponovo produžen do 15. decembra 2007. Selekciona komisija je od 100 pristiglih izabrala 20 numera koje će biti izvedene na polufinalnoj večeri Beovizije 2008., od kojih će se 10 najbolje rangiranih plasirati u finalno veče. Pesme su, kako je od 2006. postalo tradicionalno, predstavljene gledaocima (u plejbek izvođenju) u posebnim emisijama pre Beovizije u cilju popularizacije festivala. Pesme su prvi put prikazane u dva bloka po deset pesama u okviru dva specijalna izdanja (finalnih izbora) emisije „Evropsko lice“ 28. januara i 4. februara, a zatim i u deset posebnih emisija pod nazivom „U susret Beoviziji 2008“, po dve pesme u svakoj, koje su emitovane svakog dana od 9. do 18. februara u nekoliko termina (730, 17, 18 i 22 časa).
Redosled nastupa pesama u polufinalnoj večeri određen je žrebanjem u poslednjoj emisiji „Evropskog lica“, 11. februara 2008.
Pesme učesnice
Izabrane su i dve rezervne pesme:
Sastav Bjuti kvins, pet devojaka koje su pevale prateće vokale Mariji Šerifović u pobedničkom izvođenju Molitve na Pesmi Evrovizije 2007, nastupaju sa pesmom Zavet istih autora (Vladimir Graić i Saša Milošević Mare), koja je, prema samom Graiću, „inspirisana srpskim mitom o Kosovu“. Jelena Tomašević, pobednica Beovizije 2005, pevaće pesmu Oro, kompozitora Željka Joksimovića (drugo mesto na Pesmi Evrovizije 2004. za Srbiju i Crnu Goru), koja takođe poteže metaforu Vidovdana, mada se, prema rečima same Tomaševićeve, ovde radi o legendi prema kojoj će se devojka udati za mladića koga je sanjala na Vidovdan. Beovizija 2008. održava se u osetljivom trenutku za Srbiju. Privremeni organi samouprave na Kosovu i Metohiji proglasili su jednostrano nezavisnost od Srbije samo dva dana pre planiranog početka festivala.
Prvobitno je najavljeno da će pesmu U život kockam se... pevati Goca Tržan, koja je, međutim, odustala zbog bolesti supruga, tako da će pesmu izvesti grupa Zana. Pesma sastava Bjuti kvins bila je prvobitno najavljena pod imenom Dobra vila.
Sama Šerifovićeva i njena producentska kuća „Beoton“ su najavljivali da će u septembru 2007. održati audiciju za mladog, neafirmisanog pevača kojem bi Šerifovićeva napisala tekst i muziku za nastup na „Beoviziji“. Šerifović nije autor nijedne od pesama učesnica.
Pesme na Beoviziji 2008. stilski su raznolike, uključujući pop, rok, etno, dens, i alternativu. Među njima je veliki broj balada. Ovo je prva Beovizija bez turbo folk pesama.
Odlaganje
Planirano je da će Beovizija 2008. biti održana 19. i 20. februara 2008. Međutim, privremeni organi samouprave na Kosovu i Metohiji su 17. februara jednostrano proglasili nezavisnost od Srbije. Radio-televizija Srbije je 18. februara oko podne na svom mrežnom mestu redovno najavila program sutrašnjeg polufinala, kao i biografije voditelja izabranih u serijalu „Evropsko lice“, ali je oko 18 časova postavljeno saopštenje prema kojem je festival odložen posle konstultacija sa rukovodstvom RTS. Rečima Sandre Šuše, glavnog i odgovornog urednika zabavnog programa RTS, organizatori su odlaganje festivala smatrali „pitanjem nacionalne odgovornosti i građanskog reda“. Novi datum održavanja biće naknadno saopšten. Evropska unija za radiodifuziju je potvrdila da je odlaganje unutrašnja stvar emitera i da sve zemlje učesnice jedino trebaju izabranu pesmu dostaviti ne kasnije od 17. marta 2008, te da nema razloga da se veruje da pesma predstavnica Srbije neće biti među njima ili da su pripreme za predstojeću Pesmu Evrovizije ugrožene.
Novi datumi održavanja, 9. i 10. mart, saopšteni su nedelju dana kasnije, 25. februara.
Evropsko lice
RTS je 29. juna 2007. raspisao konkurs za četiri voditelja „sa ili bez iskustva“, koji će biti domaćini Beovizije 2008. i deo voditeljskog tima Pesme Evrovizije 2008. Pobednike će birati gledaoci i žiri, sistemom eliminacije u serijalu „rijaliti šou“ emisija pod nazivom Evropsko lice. Dva pobednička para bi vodila dve večeri Beovizije, dok će par sa najvećim brojem glasova gledalaca biti nominovan kao rezervni par voditelja za Pesmu Evrovizije. Na konkurs, koji je bio otvoren do 31. avgusta, se prijavilo oko 800 kandidata, među kojima i izvestan broj poznatih, a selekciona komisija (Nataša Miljković, novinar, Darko Kamarit, reditelj, Sandra Šuša, glavni i odgovorni urednik Zabavnog programa RTS) je odabrala 120 koji su 15. i 16. septembra prolazili testove opšte kulture, engleskog jezika i audio-vizuelne testove. Na osnovu ovih testova odabrano je 48 kandidata, 24 devojke i 24 mladića, koji će nastupati u emisijama „Evropsko lice“. Epizode se emituju svakog ponedeljka počevši od 1. oktobra. Vode ih Maja Nikolić i Bane Trifunović.
Kandidati su prolazili svojevrsnu „školu“, u kojoj su učili dikciju od glumice Gorice Popović, scenski pokret od prof. Ivice Klemenca, i muzičko od pevačice Mari Mari. NJih troje, sa Kamaritom i Šušom, su činili žiri u emisiji 3, emitovanoj 15. oktobra, u kojoj je eliminisano osam kandidata.
U drugoj fazi, snimano je deset emisija 4–13 pod nazivom Spid dejting, sa po četvoro kandidata (po dve dame i gospodina) u svakoj, pri čemu su članovi žirija i publika (teleglasanjem) glasali za svoje favorite, po jednu damu i gospodina, za prolazak u naredni stadijum takmičenja. Studijski žiri činila su četiri člana: Olivera Kovačević, Srđan Predojević, Biljana Krstić i Ivica Klemenc, kojima su se glasovi publike dodavali u ulozi petog člana žirija; dama i gospodin sa većim brojem (od ovih pet) glasova plasirali su se dalje.
U emisiji 14, emitovanoj 7. januara 2008, preostalih dvadeset kandidata su se okupili u zgradi RTS, gde su ih voditelji Maja Nikolić i Bane Trifunović pojedinačno pitali o tome sa kime bi želeli (ili ne bi želeli) da čine voditeljski par. Svaki od ovih intervjua pratilo je i podsećanje na nastup kandidata u kvalifikacijama. Na kraju emisije, oformljeno je deset voditeljskih parova odlukom glavnog žirija.
Emisije završnih ciklusa prenošene su uživo. 14. i 21. januara, u emisijama 15–16, po pet parova takmičilo se u šou veštinama (pevanju i igri) neophodnim za beovizijski program. Tri člana žirija u studiju (Sandra Šuša, Darko Kamarit i Nataša Miljković), i glasovi publike u ulozi četvrtog člana, ocenjivali su nastupe parova od 1 do 5 bodova; tri para sa najvećim zbirom poena iz svake od emisija plasirali su se i finalne emisije.
Dve finalne emisije, 17 18, bile su emisije u kojima su po prvi put prikazane pesme učesnice Beovizije, a takmičarski parovi, koji su za ovu priliku nanovo podeljeni u dve grupe po tri, su se prikazali u ulozi voditelja najavljajući nastupe, svaki par po tri izvođača. Tri člana studijskog žirija ocenjivali su voditeljske parove od 1 do 3 poena; glasovi publike vredeli su dvostruko, od 2 do 6 poena.
Nina Radulović i Đorđe Maričić pobedili su u emisiji 17, 28. januara, a Kristina Radenković i Branislav Katić u emisiji 18, 4. februara. NJih četvoro će zajedno voditi obe večeri Beovizije.
Poslednja emisija, 11. februara, koju su u potpunosti vodila dva izabrana voditeljska para Beovizije, bila je revijalnog karaktera, a označila je i početak SMS glasanja kojim će od ova dva biti odabran par koji će biti deo voditeljskog tima Pesme Evrovizije 2008, koja se održava od 20–24. maja u Beogradskoj areni. SMS glasanje traje do kraja finalne večeri Beovizije.
Živu muziku za „Evropsko lice“ izvodio je I ku bend.
Večeri
Revijalni deo polufinalne večeri Beovizije 2008. biće posvećen sećanju na Tošeta Proeskog, pobedniku Beovizije 2003, koji je poginuo u saobraćajnoj nesreći oktobra 2007. Ovaj predlog kreativnog tima festivala realizovan je, u dogovoru sa pevačevom porodicom i novoosnovanom fondacijom koja nosi njegovo ime, tako što će pesme Proeskog u pauzi za glasanje pevati desetak muzičara sa prostora nekadašnje SFRJ, njegovih saradnika: Željko Joksimović, Leontina Vukomanović, Toni Cetinski, Esma Redžepova, Anja Rupel, Antonija Šola. Proeskom će biti posthumno dodeljena i nagrada za životno delo, a biće ustanovljena i nagrada koja će nositi njegovo ime.
Marija Šerifović, pobednik Beovizije i Pesme Evrovizije 2007, će nastupiti na Beoviziji 2008, nakon pomirenja sa rukovodstvom RTS-a 7. februara. Tim Šerifovićeve je bio u javnom sukobu sa Aleksandrom Tijanićem, generalnim direktorom RTS, praktično od pobede na Beoviziji 2007. do ovog datuma, kada se Marijin menadžer Saša Mirković povukao iz poslova u vezi sa Pesmom Evrovizije, a ona sama izdala pomirljivo saopštenje za štampu.
Nakon finalne večeri biće, po drugi put od 2007, održana zabava u organizaciji kluba obožavatelja OGAE Srbija. Beovizija će biti prenošena na Prvom programu RTS, putem satelita i direktnim video tokom putem Interneta, po prvi put i preko zvaničnog mrežnog mesta Pesme Evrovizije -{eurovision.tv}- korišćenjem Oktošejp tehnologije.
Nagrade
Jelena Galonić, pevačica sastava Zana i autor teksta pesme U život kockam se..., je odbila da primi nagradu za najbolji tekst i rekla da je poklanja žiriju koji je glasao u polufinalnoj večeri "jer će oni bolje znati šta da rade sa njom nego ja", zahvalivši se pritom publici. Grupa Zana nije se bila plasirala u finalno veče.
Organizacija
Selekcionu komisiju je činilo sedam muzičkih urednika u RTS:
Žiri u polufinalnoj večeri:
Žiri u finalnoj večeri:
Milton, Saratoga County, New York
Milton je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.087, što je 395 (14,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Fentiklor
Fentiklor je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 287,162 Da.
Corbon (Kalvados)
Korbon je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Kalvados koja pripada prefekturi Lisje.
Austrijski državni ugovor
Austrijski državni ugovor (njemački: Österreichischer Staatsvertrag), punim nazivom ''Ugovor o ponovnoj uspostavi samostalne i demokratske Austrije, potpisan u Beču 15. maja 1955. ( njemački: Staatsvertrag betreffend die Wiederherstellung eines unabhängigen und demokratischen Österreich, gegeben zu Wien am 15. Mai 1955''). je međunarodni ugovor, koji su potpisale Savezničke okupacijske snage u Austriji: Sjedinjene Američke Države, Sovjetski Savez, Francuska i Ujedinjeno Kraljevstvo s jedne strane te austrijska vlada u dvorcu Belvedere 15. maja 1955. . Ugovor je stupio na snagu 27. jula 1955.
Corbon (Kalvados)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 56 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,09 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 10 metara (maksimalnoj 15 m, a minimalnoj 5 m).
Austrijski državni ugovor
Potpisnici Ugovora bili su tadašnji ministri vanjskih poslova: Vjačeslav Molotov, John Foster Dulles, Harold MacMillan i Antoine Pinay kao predstavnici četiri savezničke sile i austrijski ministar vanjskih poslova Leopold Figl; pored njih Ugovor su potpisali i Visoki vojni komesari okupacionih snaga; Ivan I. Ilitčov (Sovjetski Savez), Geoffrey Arnold Wallinger (Ujedinjeno Kraljevstvo), Llewellyn E. Thompson Jr. (SAD), ''Roger Lalouette'' (Francuska).
Važne točke Ugovora
Ugovor zabranjuje ujedinjenje s Njemačkom (Anschluss) i restauraciju Habsburške Monarhije, kao i ponovno osnivanje nacističkih ili drugih fašističnih stranaka i organizacija.