cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Međunarodni sud pravde
Primena prava
Ako se strane slože, mogu dat Sudu slobodu da odlučuje ex aequo et bono („fer i pravično“), dajući slobodu MSP-u da donese nepristrasnu odluku zasnovanu na tome šta je pravično pod datim okolnostima. Sud koji se rukovodi principom ex aequo et bono na neki način deluje slično posredniku. Međutim, ova odredba još nije korišćena u sudskoj istoriji.
Jugoslavija
Stvaranje nove države
thumb|Približna lokacija Kraljevine Jugoslavije 1918-1941
Dogovoreno je da ime buduće države bude Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, da će biti ustavna, demokratska i parlamentarna monarhija na čelu sa dinastijom Karađorđević i da su Srbi, Hrvati i Slovenci jedan narod sa tri imena. U oktobru 1918. godine u Zagrebu je stvoreno Narodno vijeće Slovenaca, Hrvata i Srba sa ciljem da se obrazuje nezavisna država na južnoslovenskim prostorima Austro-Ugarske - Država Slovenaca, Hrvata i Srba. Takva država bi se kasnije ujedinila sa Kraljevinom Srbijom. 29. oktobra 1918. godine Hrvatski sabor je raskinuo sve državno-pravne veze sa Bečom i Budimpeštom. Pošto nova država nije bila sposobna da se brani od italijanskih pretenzija, pozvala je srpsku vojsku da zaštiti „nacionalne teritorije Jugoslovena“. Velika narodna skupština u Novom Sadu je 25. novembra donela odluku o prisajedinjenju Baranje, Bačke i Banata Srbiji. Dan pre toga 24. novembra je zbor poslanika narodnih veća Srema u Rumi doneo odluku o prisajedinjenju Srema Srbiji. Velika narodna skupština u Podgorici je 26. novembra odlučila da se dinastija Petrović-Njegoš zbaci sa prestola te da se prisajedini Srbiji. Vijeće narodnih prvaka i poslanika 28. novembra je donelo odluku da se Bosna i Hercegovina pripoji Srbiji. Narodno vijeće iz Zagreba je 25. novembra donelo odluku da se jugoslavensko područje Austro-Ugarske ujedini sa Srbijom u novu državu. 1. decembra 1918. godine osnovana je Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca.
Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca
Država je bila podeljena na 33 oblasti, okruge, srezove i opštine. Na čelu oblasti je bio veliki župan koga je postavljao kralj.
Komunistička partija Jugoslavije je osnovana aprila/travnja 1919. godine. Njene vođe su se zalagale za revoluciju i dolazak na vlast nasiljem. Njihov rad je suspendovan Obznanom (vladinom uredbom). Na Četvrtom kongresu KPJ predviđeno je stvaranje nezavisnih država Slovenije, Hrvatske, Bosne i Hercegovine i Makedonije. Kosovo bi bilo priključeno Albaniji, a severna Vojvodina Mađarskoj.
Neprestana polemika između vladinih radikala i poslanika opozicije predvođenih HSS-om je dovela do toga da godine 1928. radikalski poslanik Puniša Račić ubije Pavla Radića i Đuru Basaričeka i teško ranio Stjepana Radića, koji je kasnije podlegao povredama. Novi vođa HSS je postao Vlatko Maček. Kralj Aleksandar je, koristeći nerede izazvane atentatom kao povod, zaveo diktaturu 6. januara 1929. godine. 3. oktobra je preimenovao državu u Kraljevina Jugoslavija. Deo poslanika Hrvatske stranke prava (Ante Pavelić) odlazi u inostranstvo i stvara ustašku organizaciju. U Makedoniji jačaju probugarski elementi.
Država je podjeljena na devet banovina i grad Beograd. Kralj je donio tzv. «Oktroisani ustav» 1931. godine.
Kraljevina Jugoslavija 1929-1941
Pod zaštitom Italije, Nemačke i Mađarske, hrvatske ustaše i makedonski VMRO su izvršili atentat na kralja Aleksandra Karađorđevića u Marseju, u Francuskoj, 9. oktobra 1934. godine. Ubijen je i ministar spoljnih poslova Francuske, Luj Bartu. Umesto maloletnog kraljevića Petra II, državom je upravljalo trojno namesništvo, čiji je najistaknutiji član bio knez Pavle. Na izborima maja 1935. godine je pobedio Milan Stojadinović, osnivač Srpske radikalne stranke. Potpisao je Konkordat sa Vatikanom i radio na zbližavanju sa Italijom i Nemačkom. Pod britanskim uticajem Stojadinović je dao ostavku, novi predsednik vlade je postao Dragiša Cvetković, a potpredsjednik Vlatko Maček.
Sporazumom Cvetković-Maček stvorena je Banovina Hrvatska 26. avgusta 1939. godine. Njen prvi ban bio je Ivan Šubašić.
Jugoslavija u Drugom svjetskom ratu
thumb|200px|Okupaciona podela Jugoslavije u Drugom svetskom ratu Vlada Cvetković-Maček je 25. marta 1941. godine, u zamku Belvedere u Beču, potpisala protokol o pristupanju Trojnom paktu. 26. i 27. marta je izvršen državni udar, svrgnuta je vlada i namesništvo. U jutro 27. marta je postavljena nova vlada na čelu sa generalom Dušanom Simovićem. U Beogradu su održane velike demostracije protiv savezništva sa Nemačkom.
Hitler je izdao direktivu da se Jugoslavija žestoko napadne. Bombardovanjem Beograda 6. aprila, Jugoslavija se našla u Drugom svetskom ratu. Kraljevska vojska je kapitulirala 17. aprila.
Na teritoriju Jugoslavije su po slomu države i okupaciji započeli masakri i etnička čišćenja, ispočetka upereni uglavnom protiv Srba, i to na teritoriji NDH. Oni su s vremenom doveli do otpora koji je prerastao u manje-više organizovani ustanak nakon napada Nemačke na SSSR. Ustanici su se s vremenom podelili u dve frakcije - rojalističke četnike pukovnika, potom generala, Dragoljuba Draže Mihailovića, koji su nastojali obnoviti predratni režim, i komunističke Partizane, komandanta, potom maršala Josipa Broza Tita koji su nastojali stvoriti novu Jugoslaviju na socijalističkim i federalističkim principima. Ovo potonje je bilo razlogom zašto su partizani imali pristaše među svim narodima Jugoslavije, dok je podrška četnicima ostala ograničena uglavnom na Srbe.
Raskol između dva pokreta je već godine 1941. doveo do prvih međusobnih oružanih obračuna, u kojima su partizani, pogotovo nakon kapitulacije Italije 1943. godine, stekli prednost. Godine 1944. su priznati kao saveznička vojska, a kralj Petar II i izbjeglička vlada su godine 1944. sklopile sporazum s Titom. Godine 1945. su partizani, preimenovani u Jugoslavensku armiju(hrvatski jugoslavensku vojsku), poduzeli završnu ofanzivu kojom je ne samo oslobođena predratna teritorija Jugoslavije, nego Istra i Slovensko primorje - delovi talijanskog teritorija naseljeni hrvatskim i slovenačkim/slovenskim stanovništvom koji će Pariškim mirovnim ugovorom 1947. i službeno postati deo Jugoslavije. Oko Trsta je spor između Jugoslavije i Italije rešen tek 1954. godine u italijansku korist.
SFR Jugoslavija
thumb|Republike i pokrajine SFRJ Na Drugom zasedanju AVNOJ-a 29. novembra/studenog 1943. godine zbačena je monarhija i proglašena Demokratska Federativna Republika Jugoslavija. Novi ustav je donet 31. januara/siječnja 1946. godine i promenila je naziv u Federativna Narodna Republika Jugoslavija. Ustav je imenovao pet nacija i šest republika. Republike: Slovenija, Hrvatska, Bosna i Hercegovina, Crna Gora i Makedonija i Srbija koja je u svom sastavu imala i Autonomne Pokrajine Vojvodina i Kosmet. Iako federalna, Jugoslavijom je vladala centralizovana KPJ i Predsednik republike Josip Broz Tito. Izvršena je nacionalizacija imovine. 1948. godine Tito nije prihvatio mešanje Staljina u unutrašnje stvari Jugoslavije, te do Staljinove smrti nastupa era hladnih odnosa sa Sovjetskim Savezom. Staljinovi simpatizeri u Jugoslaviji su slani u logore. 1950. godine uvedeno je samoupravljanje. Jugoslavija je jedan od osnivača Ujedinjenih nacija. 1961. godine je bila prvi domaćin Pokreta nesvrstanih. Tvorci ovog pokreta su bili Tito, Nehru i Naser. Novi ustav je donet 7. aprila 1963. godine i tada je džava promenila ime u Socijalistička Federativna Republika jugoslavija.
Krajem 1960-ih je albansko stanovništvo na Kosovu zatražilo da pokrajine postane republika. 1971. godine je došlo do provale hrvatskog nacionalizma zvane MASPOK odnosno Hrvatsko proljeće. Obračun s zagovornicima maspoka je poslužio kao izgovor za čistke liberalnih političara u Srbiji i drugim republikama. Godine 1974. je donet novi ustav, kojim je omogućeno dalje jačanje samostalnosti republika i pokrajina, a autonomne Pokrajine Vojvodina i Kosovo, iako de iure u Srbiji, imale su status gotovo istovjetan republikama. Poslije Titove smrti 4. maja/svibnja 1980. godine, počinje jugoslavenski sunovrat, prvo u privrednom pa političkom smislu.
Raspad SFRJ
25. juna 1991. godine Slovenija i Hrvatska su proglasile nezavisnost. Nezavisnost su proglasile i Bosna i Hercegovina (6. aprila 1992.) i Makedonija (08.09.1991).
Nakon što je Slovenija proglasila nezavisnost došlo je do kratkotrajnih sukoba Jugoslovenske narodne Armije (JNA) i slovenskih snaga poznat kao rat u Sloveniji. On je završio povlačenjem JNA, nakon koga je Slovenija postala de facto nezavisna, a 15. 1. 1992. i de iure, s obzirom da je na taj datum zajedno s Hrvatskom međunarodno priznata od strane država tadašnje Evropske ekonomske zajednice.
Istovremeno s ratom u Sloveniji je eskalirao i oružani sukob u Hrvatskoj između vlade i pobunjenih regija sa srpskom većinom, kojima je pomagala JNA. Te regije su krajem 1991. formirale vlastitu državu zvanu Republika Srpska Krajina (RSK), koja nije bila međunarodno priznata. RSK je u ljeto 1995. godine vojnički poražena, a formalno je prestala postojati Erdutskim sporazumom temeljem kojeg je uspostavljen suverenitet Hrvatske nad predratnim granicama.
U Bosni i Hercegovini je odmah nakon proglašenja nezavisnosti i međunarodnog priznanja otpočeo rat, u kome su se na odbrambenoj strani našli vlada u Sarajevu, a na drugoj otcijepljena područja koja će formirati vlastitu državu pod imenom Republika Srpska. Godine 1993. dolazi do sukoba između vlade u Sarajevu s de facto otcijepljenim područjima s hrvatskom većinom, koja će formirati Hrvatsku republiku Herceg-Bosnu (HRHB). Sukob je završio Washingtonskim sporazumom 1994. godine, kojim je HRHB postala dio Federacije BiH. U međuvremenu se na području bihaćke regije od vlade u Sarajevu otcijepila Autonomna republika Zapadna Bosna, koja je prestala postojati nakon Operacije Oluja u ljeto 1995. Rat je završen Daytonskim ugovorom (21. novembar 1995), temeljem koga je BiH podijeljena je na dva para-državna entiteta: FBiH i Republika Srpska.
Nakon što su Slovenija, Hrvatska, BiH i Makedonija proglasile nezavisnost, Srbija i Crna Gora su 27. 4. 1992. formirale vlasitu zajedničku državu pod nazivom Savezna republika Jugoslavija, pa je tako proces raspada SFRJ formalno završen tog dana.
U stranoj literaturi sukobi devedesetih na ovom području su označeni kao Ratovi za jugoslavensko naslijeđe.
Savezna Republika Jugoslavija
Srbija i Crna Gora su ostale da žive zajedno. Stvorena je Savezna Republika Jugoslavija (SRJ) 27. aprila/travnja 1992. godine. Prvi predsednik je bio Dobrica Ćosić. Ona se smatrala sukcesorom SFRJ, ali je 2001. godine potpisan sporazum kojim su za sukcesora određene bivše jugoslovenske republike. Odlukom Generalne skupštine Ujedinjenih nacija uvedene su opšte sankcije SRJ pod optužbom da je kriva za rat u BiH. Najveća inflacija na svetu obeležila je 1993. godinu u SRJ.
24. septembra/rujna 2000. godine su održani izbori. Na izborima za predsednika SRJ izabran je kandidat koalicije Demokratske opozicije Srbije (DOS) Vojislav Koštunica. Zbog nepriznavanja rezultata došlo je do protesta u Beogradu 5. oktobra, na kojima se okupilo više stotina hiljada/tisuća ljudi. Slobodan Milošević, predsednik SRJ, je morao da prizna pobjedu Vojislava Koštunice. Na parlamentarnim izborima u Srbiji pobedio je DOS, a novi predsednik vlade je postao Zoran Đinđić (ubijen u atentatu, 12. marta/ožujka 2003. godine ).
4. februara 2003. godine je usvojena Ustavna povelja. Stvorena je Državna Zajednica Srbija i Crna Gora. Administrativni centar zajednice je bio Beograd, a centar Vrhovnog suda je bio u Podgorici. Ona je prestala postojati 2006. godine nakon što je Crna Gora nakon održanog referenduma proglasila nezavisnost.
2110 Moore-Sitterly
2110 Moore-Sitterly je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,198 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,8.
Demokratska stranka (Italija)
Demokratska partija je italijanska politička stranka socijaldemokratske, socijal-liberalne i levo-hrišćanske orijentacije.
DP je osnovan 14. oktobra 2007. godine, kao rezultat ujedinjenja dve veće političke partije:
Osim te dve partije, Demokratskoj partiji se pripojilo još nekoliko manjih partija,koje su sve bile deo koalicije L'Ulivo.
29. jula 2009, na kraju registracije za Kongres, partija je najavila 820,607 članova i najveća je u Evropi po broju pretplatnika iza nje su Hrišćansko-demokratska unija Nemačke i španska Narodna partija.
Istorija
PD je rođena kao sinteza raznog poltičkog porekla:
Iz ovog nasledstva PD je orijentisana ka socijaldemokratiji,demohrišćanstvu i ekologizmu.
Na evropskom nivou, PD je započela saradnju sa Evropskom cocijalističkom partijom i jedan je od osnivača Progresističke alijanse socijalista i demokrata.
PD je druga najveća italijanska partija i snažno je ukorenjena u Emiliji-Romanji, Toskani, Umbriji, Markama, Bazilikati i Sardiniji kao i u delovima Veneta i Lombardije. PD je stvorena 14. oktobra 2007 putem primarnih izbora koji su usaglasili na demokratski način stvaranje stranke.
Prvi sekretar je bio gradonačelnik Rima, Valter Veltroni, koji je podneo ostavku 17. februara 2008. godine, nakon izbornog poraza u Sardiniji. Privremeno je izabran za sekretara Dario Frančeskini, koji je međutim pobeđen na izborima za sekretarijat (25. oktobar 2009) od strane Pjera Luiđija Bersanija. Drugi istaknuti lider je bio Romano Prodi kreator centro-levićarske koalicije L'Ulivo i bivši predsednik Saveta ministara Italije bio je predsednik stranke od njenog osnivanja do 16. aprila 2008 kada je podneo ostavku.
U ustavnom procesu su takođe uključene naredne stranke:
Iako su prvobitno bili zainteresovani da se priključe nisu učestvovali u izgradnji PD-a Italijanski Demokratski Socijalisti i Italija vrednosti.
Međutim krajem oktobra 2009 dolazi do raskola u PD-u,nakon pobede Pjer Luiđija Bersanija na izborima za sekretarijat delovi demohrišćanske struje u PD-u pod vođstvom bivšeg lidera Bele Rade Frančeska Rutelija,odlučuju napuštanje stranke i novembra iste godine raskolnici će formirati novu centrističku stranku,pod imenom Alijansa za Italiju.
Čardačine
Čardačine je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bijeljina koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 370 stanovnika.
La Carla, Texas
La Carla je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 70 stanovnika.
Kofenotrop
Kofenotrop je organsko jedinjenje, koje sadrži 30 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 452,587 Da.
Apfeldorf
Apfeldorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Landsberg am Leh. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.088 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9181111.
Budućnost i sloboda za Italiju
Budućnost i sloboda za Italiju (Futuro e Libertà per l'Italia,FLI-FLI), ili jednostavnije Budućnost i sloboda je liberal-konzervativna politička stranka desnog centra u Italiji.
Partija je formirana od strane sledbenika predsednika Doma poslanika Đanfranka Finija kao parlamentarna grupa u julu 2010 kao split iz Naroda slobode (PdL).
Korijev lakton 4-fenilbenzoat
Korijev lakton 4-fenilbenzoat je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 352,380 Da.
Budućnost i sloboda za Italiju
Fini, bivši lider Italijanskog socijalnog pokreta i Nacionalne alijanse i ko-osnivač PdL-a je bio kritičar lidera PdL-a Silvia Berluskonija i njegovog stila vođstva kao i njegov previše "mek" odnos prema Severnoj ligi, pored njegovog konstantnog gušenja unutar-partijske opozicije je dovelo do rascepa u PdL-u 30 jula 2010. godine.
Finijev rascep je zaljuljo Berluskonijevu vladu time što se je FLI distancirala od rada vlade, iako iz nje nije izašla, dok je 6. novembra 2010 sazvan prvi kongres FLI na kom se je odlučio definitivni izlazak iz Naroda slobode, ali ne iz vlade.
Ipak i ta odluka je promjenjena time što su posle drugog kongresa 13 i 14 novembra 2010, Finijevi ministri napustili Berluskonijevu vladu i otvorili krizu u centro-desničarskoj koaliciji.
14 decembra 2010 Berluskoni je uspeo korumpirajući nekoliko poslanika iz opozije da dobije novu parlamentarnu većinu bez Finija i njegove partije, iako verovatno vrlo brzo će se otvoriti put prema izborima.
15 decembra 2010 FLI se je pridružila koaliciji "Novi savez za Italiju" sa Unijom Centra, Pokretom za Autonomiju Juga i Savezom za Italiju.
thumb|left|250px|Predsednik FLI-a [[Đanfranko Fini.]]
Alfa,alfa-fosfotrehalaza
Alfa,alfa-fosfotrehalaza (, fosfotrehalaza) je enzim sa sistematskim imenom alfa,alfa-trehaloza-6-fosfat fosfoglukohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Farmingdale, New Jersey
Farmingdejl je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.329, što je 258 (-16,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
2107 Ilmari
2107 Ilmari je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 15,63 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,626 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 8,821 stepeni, a orbitalni period iznosi 1554,534 dana (4,256 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,076. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,40 a geometrijski albedo 0,199.
Eaton Rapids, Michigan
Iton Rapids (Mičigen) je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 5.214 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 5.214 stanovnika, što je 116 (2,2%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Dave Grohl
David Eric Grohl (, 14. siječnja 1969.), poznatiji kao Dave Grohl, američki je rock glazbenik i tekstopisac. Mnogi ga zovu „najljubaznijim čovjekom u rocku“, zahvaljući njegovu prizemljenom i bezbrižnom karakteru. Bio je bubnjar najpoznatijeg grunge benda, Nirvane, od 1990. do 1994. godine, kada se bend raspao nakon smrti frontmena Kurta Cobaina. 1995. osnovao je bend Foo Fighters. Grohl je započeo svoju glazbenu karijeru 80-ih godina 20. stoljeća kao bubnjar nekoliko lokalnih bendova iz Washingtona, od kojih je najznačajniji punk-rock bend Scream.
Životopis
Dok je pohađao srednju školu Grohl je svirao u nekoliko lokalnih sastava.uključijući i sastav pod imenom Freak Baby.Ok je svirao u Freak babyu zainteresirao se za sviranje bubnjeva.Kada je sastav Freak Baby izbacio basista iz sastava, Grohl je odlučio svirati bubnjeve i novi sastav se nazvao Mission Impossible.Nakon raspada sastava Mission Impossible Grohl se pridružio Post-punk hardrock sastavu Dain Bramage.
Scream
Sa sedamnaest godina otišao je na audiciju da popuni mjesto bubnjara u Screamu zbog odlaska nekadašnjeg bubnjara kenta Staxa. Kako bi mogao doći na audiviju Grohl je lagao da ima 20 godina.Na njegovo iznenađenje bend ga je pitao da im se pridruži. nakon kratkog perioda Grohl je prihvatio ponudu.Grohl je prestao pohađati školu.Sljedečih četiri godine Grohl je intenzivno putovao sa bendom,snimio je i par live albuma i dva studio albuma,No More Censorship and Fumble, na kojemu je Grohl napisao i otpjevao vokale u pjesmi "Gods Look Down".
Nirvana
Nekoliko mjeseci kasnije, Scream se neočekivno raspao nakon odlaska njihova basista pa je Grohl nazvao Osborna za savjet.Znajući koliko puno Kurt Cobain i Krist Novoselic vole Grohlovo sviranje bubnjeva, Osborne dao je Novoselićev broj Grohlu. Novoselić je pozvao Grohla u Seattle, gdje je Grohl prisustovao Nirvaninom sramotnom šou u kojem je Dan Peters svirao bubnjeve. Grohl je kasnije otišao na audiciju za bend i uskoro im se pridružio.
Foo Fighters
Nakon smrti Kurta Cobaina osnovao je svoj bend po nazivom Foo Fighters.
Osobni život
Grohl je bio dva puta u braku.Prvo je bio oženjen za fotografkinju Jennifer Youngblood od 1993 do 1997.Nakon njihove rastave Grohl je bio u vezi sa Louise Post,Melissa Auf Der Maur i Tinom Basich.
Drugi put se ženio sa Jordyn Blum u njihovom domu u LA.petnaestog 4 2006 Grol i njegova žena dobili su prvo dijete ,kćer Viole Maye. 17.4.2009 Grohl i njegova supruga dobili su drugo dijete, kćer Harper Willow.
Fosfoenolpiruvatna karboksikinaza (GTP)
Fosfoenolpiruvatna karboksikinaza (GTP) (, fosfopiruvatna karboksilaza, fosfopiruvat (guanozin trifosfat) karboksikinaza, fosfoenolpiruvinska karboksikinaza (GTP), fosfopiruvatna karboksilaza (GTP), fosfoenolpiruvinska karboksilaza (GTP), fosfoenolpiruvinska karboksikinaza, fosfoenolpiruvatna karboksikinaza, PEP karboksilaza, GTP:oksaloacetat karboksi-lijaza (transfosforilacija)) je enzim sa sistematskim imenom GTP:oksaloacetat karboksilijaza (dodaje GTP; formira fosfoenolpiruvat). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
ITP može da bude fosfatni donor.
Farkaševec Samoborski
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje ima 455 stanovnika te 115 obiteljskih kućanstava.
Sport
U Farkaševcu je 06.05.1974. godine osnovan Nogometni klub "Ogranak" koji je djelovao do Domovinskog rata kada je svoj status zamrznuo. 31.07.1994. ujedinjenjem 3 nogometna kluba nizinskog djela Samobora (Budućnost Medsave, Mladost Domaslovec i Ogranak Farkaševec) nastao je Nogometni klub Zrinski M.V.F.D.H. (Medsave, Vrbovec, Farkaševec Hrastina). Športski su djelatnici, predvođeni Jurjom Lastovčićem, Josipom Vrančićem, Ivom i Mladenom Vlahovićem te Božom Beljakom, uvidjeli da je jedino rješenje za opstojnost nogometa na tom području ujedinjenje i zajednički rad. Na osnivačkoj skupštini u Domaslovcu prvi je predsjednik postao Josip Mustafić, a za tajnika je izabran Mladen Vlahović.
Rovigana, Padova
Rovigana je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 5 m.
Farkaševec Samoborski
Sport
NK Zrinski: http://hr.wikipedia.org/wiki/NK_Zrinski_Farka%C5%A1evac
Fašnik
Mjesni odbor Farkaševec se od 2012. godine priključio Samoborskom Fašniku te sudjeluje u povorkama mjesnih odbora, u svom prvom nastupu 2012. godine zauzeo je odlično 4. mjesto, a 2013. godine 5. mjesto. Nastup na Fašniku 2012. godine: http://www.youtube.com/watch?v=hHWTKBIK8EI Nastup na Fašniku 2013. godine: http://www.youtube.com/watch?v=MWIBY6LOf4U
Perez, Lecce
Perez je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 83 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 20 m.
2112 Ulyanov
2112 Ulyanov je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,254 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,8.
Levica ekologija sloboda
thumb|180px|Osnivači SEL-a u Rimu 2009. Levica ekologija sloboda je levičarska politička partija u Italiji, prvobitno osnovana kao koalicija stranaka. Njen predsednik je Niki Vendola.
Istorija
SEL je formirana uoči evropskih izbora 2009 kao koalicija pet stranaka italijanske levice: thumb|180px|Niki Vendola na kongresu u Firenci 2010. Od novembra 2009 SEL odlučuje pretvaranje u unitarnu političku stranku,međutim Socijalistička partija i Zeleni Italije odbijaju da se utope u SEL i napuštaju projekat.Jedan deo Zelenih će odbiti odluku sopstvene stranke da napusti koaliciju i osnovaće udruženje "Ekologisti". Tim odlascima u SEL-u ostaju samo:
U decembru SEL je zvanično pokrenuta kao stranka i Vendola je izabran za njenog portparola.
SEL je dobio prilično dobre rezultate na regionalnim izborima 2010. godine, posebno u centralnoj i južnoj Italiji. U Apuliji Vendola je ponovo izabran za predsednika regiona i SEL je osvojio rekordnih 9,7%, njen najbolji izborni rezultat. Stranka je zvanično osnovana na kongresu u Firenci 22-24 oktobra 2010.
Izborni rezultati
1 Glasalo se samo u trinaest regija od dvadeset.
Arrodets-ez-Angles
Arodet ez Angl je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Aržele Gazo.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 81 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 16 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 750 metara (maksimalnoj 931 m, a minimalnoj 434 m).
2111 Tselina
2111 Tselina je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 24,5 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,018 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 10,489 stepeni, a orbitalni period iznosi 1915,840 dana (5,245 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,091. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,45 a geometrijski albedo 0,193.
Asteroid je otkriven. 1962. godine.
Apfeltrach
Apfeltrah je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 52 opštinska središta okruga Unteralgoj. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 962 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9778113.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Unteralgoj Apfeltrah se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Unteralgoj. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 620 metara. Površina opštine iznosi 15,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 962 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
La Casita, Texas
La Casita je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 128 stanovnika.
Festinec
Festinec je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Gradec. Naselje se proteže na površini od 4,64 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Festincu živi 70 stanovnika i to u 22 kućanstva. Gustoća naseljenosti iznosi 15,09 st./km².
Stevan Borota
Stevan Borota (Vinkovci, 14. novembra 1898. – Valjevo, 27. marta 1942.), jedan od istaknutih ustanika u zapadnoj Srbiji 1941. godine, komandir čete Posavskog partizanskog odreda. Javno je obešen u okupiranom Valjevu, 27. marta 1942, na godišnjicu martovskog prevrata, zajedno sa najbližim saborcem Josifom Majerom.
Zbog svoje uloge u ustanku, bio je jedna od glavnih meta nacističke propagande u okupiranoj Srbiji.
Predratni period
Stevan Borota je rođen u Vinkovcima u Hrvatskoj, Austro-Ugarska, 14. novembra 1898. Osnovnu školu je završio u rodnom gradu, a srednju Poljoprivrednu školu u Slavonskoj Požegi (1917). Zbog nemogućnosti da nađe posao u struci, prekvalifikovao se za mehaničara i motoristu. U potrazi za poslom boravio je u Kanadi i Sjedinjenim Američkim Državama (1927/28). Zbog ekonomske krize vratio se u Jugoslaviju i jedno vreme je živeo s porodicom u Zagrebu. Na kraju se s porodicom preselio u Zemun, a potom u Beograd. Bio je oženjen Sofijom, rođenom Kalušević, sa kojom je imao sina Mirka.
Po izbijanju Drugog svetskog rata stupio je u kontakt sa aktivistima Komunističke partije Jugoslavije u Beogradu.
Ustanak u Srbiji 1941.
Borota je stupio u partizane 14. avgusta 1941, nakon što je iz Beograda, zahvaljujući lokalnoj organizaciji KPJ, dospeo u selo Grabovac pokraj Obrenovca, u čijem ataru se nalazila grupa boraca Posavskog NOP odreda, pod komandom Koče Popovića. Do kraja avgusta borci Posavskog NOP odreda oslobodili su čitavo područje obrenovačke Posavine i Tamnave, izuzev Obrenovca, Umke i Uba. Stevan Borota je po prispeću u odred postao borac Treće tamnavske čete. Sredinom septembra, kada je i Ub privremeno zauzet, Posavski NOP odred brojao je oko 2.500 boraca i bio je jedan od najbrojnijih ustaničkih odreda u Srbiji. Trinaestog septembra 1941. Treća tamnavska četa prerasla je u Treći tamnavski bataljon sa oko 550 boraca. Stevan Borota je zahvaljujući iskazanoj hrabrosti i odvažnosti u borbama u proteklih mesec dana, postavljen za komandanta 2. čete Trećeg tamnavskog bataljona, dok je za političkog komesara 2. čete izabran Josif Majer, komunista iz Beograda. Od tada će se imena ove dvojice partizanskih boraca navoditi zajedno.
Sredinom septembra borci Trećeg tamnavskog bataljona boravili su na području seoske opštine Divci, između Valjeva i Uba. Pojavu partizana primetio je predsednik lokalne opštine Velisav Petrović i o tome je obavestio svog brata Živojina Petrovića, obaveštajnog oficira u Okružnom načelstvu Valjevo, koji je ovu informaciju preneo nemačkoj komandi u Valjevu. Ubrzo potom iz pravca Uba pristigla je nemačka jedinica koja je prisilila borce 2. čete Trećeg tamnavskog bataljona Posavskog NOP odreda da se povuku, pri čemu je stradao jedan partizanski borac, a nekoliko njih je ranjeno. Nemci su na području opštine Divci streljali 6 stanovnika zbog ukazivanja gostoprimstva partizanima. Nakon što su se Nemci povukli, izvršena je partizanska istraga na osnovu koje je ustanovljeno da je Velisav Petrović odgovoran za obaveštavanje Nemaca. Petrović je uhapšen i sproveden u štab čete gde mu je izrečena presuda streljanjem. Ovu činjenicu je posebno iskoristila propaganda Nedićeve vlade, predstavljajući Borotu kao svirepog mučitelja.
S druge strane sačuvano je svedočanstvo Dragojla Dudića, komandanta Valjevskog NOP odreda, koje sugeriše da se Stevan Borota zalagao da se poštede životi dvojici zarobljeni četnika za koje su postojali dokazi da su učestvovali u mučenju zarobljenih partizana.
Stevan Borota je važio za jednog od najodvažnijih boraca Posavskog NOP odreda. Isticanje Borote u borbama naišlo je i na priznanje partizanskog Vrhovnog štaba, u čijem se saopštenju od 10. oktobra 1941. navodi da Vrhovni štab "izražava priznanje i zahvalnost komandiru Druge čete drugu Boroti koji je u najžešćoj borbi svojim junaštvom dao primer borcima". Ovo priznanje odnosilo se na borbe sa Nemcima 6-7. oktobra 1941.
Sredinom novembra Treći tamnavski bataljon nalazio se u rejonu Bajine Bašte, udaljen od matične teritorije, odakle je bio potisnut nemačkom ofanzivom u području Posavine, Tamnave i Kolubare. Nakon pada Užičke Republike, ostaci Tamnavskog bataljona vratili su se u valjevsko područje, ali u mnogo nepovoljnijim uslovima u odnosu na one koji su vladali u leto 1941. U toku naredna dva meseca u Valjevskoj Podgorini vođene su učestale borbe između partizana s jedne strane i legalizovanih ravnogorskih četnika, četnika Koste Pećanca i kvislinške žandarmerije, uz izvesnu pomoć Nemaca, s druge strane.
Hapšenje i javno pogubljenje 1942.
Sredinom februara 1942. od reorganizovanog Tamnavskog bataljona i drugih delova Posavskog NOP odreda formiran je Posavsko-tamnavski odred koji je dobio zadatak da se prebaci u rejon Kosmaja jer se procenjivalo da su tamo uslovi za borbu povoljniji nego u Valjevskoj Podgorini. Na putu za Kosmaj, 27-28. februara 1942, došlo je do pogibije nekoliko desetina i hapšenja većeg broja boraca odreda. Među uhvaćenima bili su i Stevan Borota i Josif Majer. Obojica su sprovedena u valjevski zatvor da bi Borota početkom marta 1942. bio sproveden u zatvor Specijalne policije u Beogradu. Prilikom saslušanja Borota je izjavio sledeće:
"U partizanske redove sam stupio samo kao veliki nacionalista, a nikako kao komunista i imao sam jedinu želju da se srpski narod oslobodi okupacije i posveti svome podizanju. O samoj komunističko-partizanskoj borbi sada ne mogu ništa pohvalno da kažem, pošto sam u toku višemesečnog bavljenja među partizanima uvideo da je nacionalni interes bio zloupotrebljen od komunističkih propagatora za čisto komunističke svrhe. U pogledu zločina, odnosno ubistava van borbe, znam da kažem pozitivno samo za četiri slučaja. Za vreme bavljenja moje čete u selu Кršnoj glavi Majer je, u saglasnosti sa vodnim političkim deletagima, osudio dva čoveka na smrt pod sumnjom i optužbom da su potkazali Nemcima gde se nalazimo te su oni došli i napali nas. Jednog od ove dvojice uopšte ne poznajem, dok za drugog znam da se zove Veselin Petrović i da je iz sela Кlanice. Majer je tom prilikom hteo da osudi na smrt i Petrovićevog brata, inače aktivnog kapetana Srpskih oružanih odreda, ali sam ja uspeo da Majer od ove osude odustane, jer do njega nije bilo nikakve krivice. Druga dva čoveka su ubijena u selu Dupljaji, takođe po Majerovoj osudi, ali ne znam za razloge ubistva niti znam ko su bili ubijeni ljudi. Ja lično ne samo da nisam učestvovao u izricanju smrtnih ili kojih drugih presuda, već nisam izvršenju presude ni prisustvovao, a kamo li da sam ubistva izvršavao."
Sa druge strane Josip Majer je istražnim organima izjavio sledeće:
"U koliko se tiče zločina izvršenih od strane moje čete poznato mi je, da su pored ubistva Petrovića Velisava i kafedžije iz sela Mravinjaca ubili još i jednog Rusa, koji je uhvaćen na pruzi, ali kako se isti zove to mi nije poznato. Znam samo da je bio oženjen sa Nemicom, i da je bio optužen da popravlja prugu koju mi rušimo i potkazuje kretanje naših odreda. Zbog ovoga rešeno je od moje i Borotine strane da se on ubije što je i urađeno. Ubijen je u blizini sela Dupljala, ali na kom mestu to mi nije poznato."
Na osnovu naređenja nemačkog okupatora lokalne kvislinške vlasti u Valjevu izvršile su javno vešanje Stevana Borote i Josifa Majera na pijačnom trgu u gradu, 27. marta 1942. Sačuvano je nekoliko fotografija na kojima se vide četnici tamnavskog vojvode Budimira Bosiljčića, uključujući i samog vojvodu, kako sprovode Borotu i Majera iz gradskog zatvora ka stratištu. Takođe, sačuvana je i fotografija egzekucije, kao i fotografija dvojice obešenih partizanskih boraca. Navedene fotografije objavljene su u radu Radivoja Davidovića, "Borota i Majer - mit i stvarnost", objavljenom u Glasniku Istorijskog arhiva Valjevo. Istog dana u Obrenovcu su obešeni partizanski borci Vladimir Aksentijević i Budimir Davidović, a na Ubu Dragoslav Simić i Svetislav Popović. Svu šestoricu istaknutih boraca Posavskog NOP odreda obesili su pripadnici kvislinških organa.
Propaganda Nedićeve vlade
Streljanje načelnika opštine Divci Velisava Petrovića iskoristila je kvislinška štampa (Novo Vreme) koja je objavila dezinformaciju (na osnovu izjave jednog ucenjenog partizanskog kurira) da je načelnika ubio Stevan Borota, tako što ga je zaklao testerom.
""Da bi sve bilo uverljivije, kvislinzi su objavili u novinama da Stevan Borota nije Srbin pravoslavne vere, već Mađar, i da mu je ime Ištvan. Za Josifa Majera se govorilo da je on, u stvari, Hinko Majer, veletrgovac iz Zagreba, i da su obojica poslati u Srbiju da izazovu bratoubilački rat.""
Sličnu propagandu ponavlja i četnički vođa Dragoljub Mihailović, koji na sastanku sa Nemcima novembra 1941. navodi da "partizane vode stranci, oni koji nisu Srbi: Bugarin Janković, Jevrejin Lindemajer, Mađar Borota, dva muslimana čija mi imena nisu poznata, pripadnik ustaša major Boganić" (imena i podaci su netačni sem Borote, koji nije Mađar).
Potom je kvislinški propagandni aparat dodatno razradio siže navodnog bestijalnog mučenja načelnika u publikaciji Krvava lista komunističkih zločina (Beograd, 1942), uvodeći u ovaj narativ i Josifa Majera kao naredbodavca navodnog masakriranja Petrovića, pri čemu je isticano Majerovo jevrejsko poreklo.
Odlikovanja i pohvale
U periodu SFRJ je posthumno odlikovan sledećim odlikovanjima:
Savremena tumačenja
Na osnovu činjenice da je nacistička publikacija Krvava lista komunističkih zločina iz 1942. godine preštampavana dva puta u Srbiji nakon 1998, kao i da je publicista Borivoje Karapandžić, ljotićevski emigrant u SAD, u svojim publikacijama prenosio ovu dezinformaciju, uporno opstaje mit o "svirepom komunističkom zločincu Ištvanu Boroti".
S druge strane, streljani predsednik opštine Divci, Velisav Petrović, rehabilitovan je rešenjem Višeg suda u Valjevu 2014. godine. Utvrđeno je da je ubijen bez suđenja, "iz čisto političko-ideoloških razloga, čime su povređena osnovna ljudska prava, na život i slobodu." U rešenju o rehabilitaciji piše da su Velisava ubili pripadnici Tamnavsko-posavskog partizanskog odreda kojim su komandovali Josip Majer i Stevan Borota i da "za zločin nije postojao nikakav razlog."
''' Svedočenja partizanskih boraca o ponašanju Stefana Borote. '''
I Istorijskom arhivu Valjevo se čuvaju rukopisi posleratnih sećanja partizanskih boraca na njihovo učešće u Drugom svetskom ratu. Ta sećanja su nastala 1957. godine, radi pisanja istorije NOBa, međutim mnogi detalji nikada nisu objavljeni, ali su srećom sačuvani u Valjevskom arhivu. Tu se nalazi izjava Ostoje Lazarevića iz Lukavca, kako je Borota krajem avgusta 1941. godine uhvatio dvojicu ljudi koji nisu hteli da polože oružje i streljao ih; da je kuću preddsednika seoske opštine Popučke Milovana Grbovića zapalio,l a stoku mu oterao. Za Borotu partizanski borac navodi i da je bio "vrlo netaktičan, često puta i ekstremno surov", te da je streljao više ljudi. Zbog toga su partijski instruktori dr Miša Pantić i Sreten Čitaković hteli i da ga smene. Zabeleženo je da je uz Borotu uvek bio neki mladić zvani Župan, koji je pred svima koje je Borota isledjivao, oštrio nož, i govorio im "al cu da vas koljem", te da je zato i Borota stekao reputaciju čoveka koji ubija, pali i kolje.
Po svedočenju partizanskog borca Konstantin Vujića iz Jasenice Borota "nije postupao kako treba, nego je klao ljude".
Izvesni Miodrag Đenadić, partizanski borac, ubijen je budakom po Borotinom naređenju, "jer nije izvršio povereni zadatak".
Po završetku Drugog svetskog rata u Vaqevu nije ništa nazvano po Stevanu Boroti, mi škola, ni ulica, ni fabrika, ni bilo koje preduzeće. Tek osamdesetih godina prošloga veka, kada je odlučeno da se imenuju brojne novonastale uličice u tada formiranom Novom naselju, jedna od njih je ponela i Stevanovo ime.
(prema: Milorad Belić, Još nekoliko podataka o Stevanu Boroti, Glasnik istorijskog arhiva Valjevo, br 47)
Dvoranci
Dvoranci su naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno su u sastavu općine Pisarovina. Naselje se proteže na površini od 9,34 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Dvorancima živi 177 stanovnika i to u 58 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 18,95 st./km².
Victory, New York
Viktori je grad u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 605, što je 61 (11,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
2113 Ehrdni
2113 Ehrdni je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,473 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,17.
Rivisondoli, L'Aquila
Rivisondoli je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 647 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1303 m.
Bouleternère
Bulterner je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Istočni Pirineji koja pripada prefekturi Prad.
Aresing
Arezing je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 18 opštinskih središta okruga Nojburg-Šrobenhauzen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.676 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9185113.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Nojburg-Šrobenhauzen Arezing se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojburg-Šrobenhauzen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 426 metara. Površina opštine iznosi 29,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.676 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 90 stanovnika/km².
Terminalin
Terminalin je organsko jedinjenje, koje sadrži 23 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 363,577 Da.
Koronaridin
Koronaridin je organsko jedinjenje, koje sadrži 21 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 338,443 Da.
Čengić
Čengić je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Bijeljina koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.284 stanovnika.
Religija
Većina stanovnika sela su Pravoslavne vjeroispovjesti.
Parohijska crkva Rođenja Svetog Jovana Krstitelja : Gradnja hrama je počela 1995. godine prema projektu arhitekte Slavka Lukića iz Bijeljine. Temelje ove jednobrodne građevine je osvetio 8. juna 1997. godine Episkop zvorničko-tuzlanski Vasilije. Hram je zidan od betona i sitne cigle, a u potpunosti hram je pokriven bakrom i ima zvonik i jedno zvono. Hram je osvetio Episkop zvorničko-tuzlanski Vasilije 30. jula 2000. godine.
Crkvena umjetnost: Hram je živopisao Petar Bilić iz Beograda od 2000. do 2002. godine. Ikonostas od hrastovog i orahovog drveta uradio je Dragan Petrović iz Beograda, a ikone na ikonostasu Mateja Minić iz Beograda.
Crkvene zgrade: Pored hrama se nalazi objekat dimenzija 12 h 6 m u sklopu koga je predviđen prostor za prodaju i paljenje svijeća sa salom za narodna okupljanja. Sagrađen je 2011. godine, a osvetio ga je iste godine Episkop zvorničko-tuzlanski Vasilije.
Groblje: parohija ima tri groblja, najstarije je Lučića brdo, a još postoje Cerik i tzv. Crkveno groblje.
U porti hrama su mještani Čengića podigli 2000. godine spomen-česmu u znak sjećanja na osam boraca iz ovoga sela stradalih u Odbrambeno-otadžbinskom ratu 1992-1995. godine.
Sveštenstvo: Hram je počeo da gradi jerej Milenko Stevanović 1995. godine, a gradnju hrama je završio protojerej-stavrofor Dragan Pejičić. Trenutni svestenik je Savo Jovic, paroh Modransko-Cengicki.
Ktitori, priložnici i dobrotvori: Porodica Starčević koja je darovala plac, zatim Cvijetin Jugović, Vasilije i Zora Vidaković, Miloš Babić, Stevan Mitrović, Stanislav i Zoran Stojanović, Miladin Jugović, + Radan Jugović, Stevan Jugović, Cvijetin Živanović, Rajko Đorđić, Pajko Starčević, Savo Mršić i Mićo Babić.
Izvori i literatura: Iskaz protojereja-stavrofora Dragana Pejčića od 31. decembra 2012.
Manozilglicerat sintaza
Manozilglicerat sintaza je enzim sa sistematskim imenom GDP-manoza:D-glicerat 2-alfa-D-manoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Rhoddrugemus marinus može takođe da formira manozilglicerat] putem reakcije koja teče u dva koraka katalizovana enzimima [[EC 2.4.1.217 (manozil-3-fosfoglicerat sintaza) i EC 3.1.3.70 (manozil-3-fosfoglicerat fosfataza).
La Casita-Garciasville, Texas
La Casita-Garciasville je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo. stanovnika.
Wheatcroft, Kentucky
Vitkroft je grad u američkoj saveznoj državi Kentaki.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 160, što je 13 (-7,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Penis
alt=|mini|190px|Penis Penis (lat. penis) je naziv za kopulatorni organ (intromitentni) mužjaka kod životinjskih vrsta sa unutrašnjim oplođenjem. Penisi su karakteristični za mužjake gmizavaca i sisara, ali ih poseduju i pojedine grupe riba, vodozemaca i ptica. Sem reprodukcione, kod sisara penis ima ulogu i u ekskreciji: kroz penis putem mokraćne cijevi izlaze spermatozoidi, kao i mokraća.
Delovi penisa kod čovjeka
Penis se sastoji od tijela penisa (lat. corpus penis) i glavića (lat. glans penis). Tijelo penisa je građeno od dva kavernozna i spužvastog tkiva. Ove dvije vrste tkiva čine erektilno tijelo penisa.
Veličina
Prosječna veličina penisa odraslog muškarca u mirovanju je 6 do 10 cm, ali maksimalna rastezljivost je različita kod muškaraca različitih rasa. Tako npr. za bijelu rasu prosječna veličina penisa u erekciji iznosi 9 do 19 cm, odnosno prosječna rastezljivost je 14,5 cm, promjer 4 cm, a opseg na korijenu penisa 12 cm. Kod muškaraca crne rase ligament koji podržava penis (u visini stidne kosti) labaviji je nego kod bijele rase, pa je položaj penisa tijekom erekcije vodoravniji. Kod muškaraca bijele rase taj je ligament čvršći pa je penis pod oštrim kutom u odnosu na trbuh, što neznatno skraćuje njegovu dužinu. Izuzetno, kod nekih muškaraca penis u erekciji može dosegnuti i 25 - 27 cm, tada je riječ o makrofaliji, a u literaturi je zabilježena i veličina od 35 cm, ali bez objašnjenja da li se radi o patološkoj pojavi.
Seksualna funkcija
thumb|right|215x215piskel|Penis (Erekcija) Prilikom seksualnog uzbuđenja krvni sudovi penisa ispune se krvlju što dovodi do erekcije, odnosno ukrućenosti polnog organa što omogućava penetraciju.
Muškarci za vrijeme uzbuđenja uz dva usklađena nezavisna refleksa ostvaruju pražnjenje (emisiju) i potom brizganje sjemena (ejakulaciju), a mišićna stezanja u penisu redovno prati orgazam.
Obrezivanje
mini|242x242piksel|Obrezan i neobrezan penis Muško obrezivanje ili cirkumcizija (od lat. circumcidere, sa značenjem „obrezati“) jeste hirurško otklanjanje kožice (prepucijuma) sa ljudskog penisa. Oko jedne trećine muškaraca širom sveta su obrezani. Procedura je najprevalentnija u Muslimanskom svetu i Izraelu (gde je skoro univerzalna), Sjedinjenim Državama i delovima Jugoistočne Azije i Africi. Ona je relativno retka u Evropi, Latinskoj Americi, delovima Južne Afrike i većem delu Azije. Obrezivanje se vrši iz religijskih ili medicinskih razloga.
Dvorišće (Rakovec)
Dvorišće je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.
Zemljopis
Administrativno je u sastavu općine Rakovec. Naselje se proteže na površini od 4,36 km².
Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u naselju Dvorišće živi 179 stanovnika i to u 49 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 41,06 st./km².
Fanna, Pordenone
Fanna je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1500 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Ferketinec
Ferketinec (mađarski Alsóferencfalva) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Podturen, Međimurska županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 223 stanovnika te 55 obiteljskih kućanstava.
Manozilglukozil-3-fosfoglicerat sintaza
Manozilglukozil-3-fosfoglicerat sintaza (, MggA) je enzim sa sistematskim imenom GDP-manoza:2-O-(alfa-D-glukozil)-3-fosfo-D-glicerat 2-O-alfa-D-manoziltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim učestvuje u sintezi 2-[2-O-(alfa-D-manopranozil)-alfa-D-glukopiranozil]-D-glicerata.
Bouloc (Tarn i Garona)
Bulok je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn i Garona koja pripada prefekturi Kastelsarazen.