cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Đuro Salaj
Partijski rad
Godine 1930. odlazi u Sovjetski Savez, gde je radio kao predstavnik KPJ u Kominterni. Za vreme Staljinovih „čistki“, tokom tridesetih godina, radio je na Krimu, po preduzećima.
Drugi svetski rat
Od 1942. do 1944. godine radio je kao spiker i urednik emisija radio-stanice „Slobodna Jugoslavija“. Krajem 1944. godine vratio se u Jugoslaviju i bio član Antifašističke skupštine narodnog oslobođenja Jugoslavije.
Period SFRJ
Januara 1945. godine na Prvoj zemaljskoj sindikalnoj konferenciji u Beogradu, izabran je za predsednika Centralnog odbora i na ovoj funkciji ostao do početka 1958. godine, kada je izabran u Savezno izvršno veće.
Za člana CK KPJ biran je od Trećeg kongresa, održanog 1926. godine, a za člana Politbiroa CK KPJ biran je na Petom i Šestom kongresu. Bio je član i Centralnog komiteta Saveza komunista Hrvatske.
mini|Pogreb Đura Salaja na zagrebačkom Mirogoju 1958.
Umro je 20. maja 1958. godine u Zagrebu i sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Mirogoju.
Odlikovanja
Odlikovan je Ordenom junaka socijalističkog rada i drugim visokim jugoslovenskim odlikovanjima.
Nasleđe
mini|Bista Đure Salaja u rodnom [[Valpovo|Valpovu]] Radnički dom „Đuro Salaj“, sedište sindikata i prosvetnih ustanova u Zagrebu, nosi ime po njemu.
La Concha, Mulegé
La Concha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Temossi, Genoa
Temossi je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 593 m.
Arad (okrug)
Arad (rumunjski: Județul Arad, mađarski: Arad megye, njemački: Kreis Arad, srpski: Округ Арад) je jedan od 41 rumunjskih okruga (județa / jedinica lokalne uprave) na zapadu Rumunjske u historijskoj regiji Krišana.
Geografske karakteristike
Arad graniči sa zapadu sa Mađarskom i sa četiri rumunjska okruga; Albom i Hunedoarom sa istoka, sa Timișom sa juga i sa Bihorom sa sjevera.
Zapadni dio Okruga Arad je ravničarski kraj, jer tu teku rijeke, Moriš i Crişul Alb, dok je istočni dio brdoviti kraj jer se tu protežu Zapadni Karpati, uključujući masive Zărand i Codru-Moma. Naselja leže po nizinama i planinskim kotlinama. Administrativni centar je grad - Arad, koji je tokom svoje burne historije bio rimski, tatarski, osmanski i mađarski.
Privreda i atrakcije
Okrug Arad je ratarsko - stočarski kraj, poznat po uzgoju žitarica, voću i vinogradarstvu.
U Savârşinu se nalazi zamak iz 15. vijeka i park prirode.
Maglemosijan
Maglemosijan (cca 7500. pne.- ca 6000. pne.) je ime dano kulturi ranog mezolitskog perioda u Sjevernoj Evropi. U Skandinaviji, tu kulturu je slijedila Kongemose kultura.
Maglemosijanski ljudi su živjeli u šumama i močvarnoj okolini koristeći ribarsko i lovačko oruđe napravljeno od drva, kostiju i kremenih mikrolita. Izgleda da su pripitomili pse. Neki su možda živjeli u stalnim naseljima, ali su većina bili nomadi.
Kolibe napravljene od kore drveća su sačuvane, dok je alat pravljen od kremena, kostiju i rogovlja. Karakteristični za kulturu su kremenski mikroliti s oštrim rubovima koji su korišteni za vrškove kopalja i strelica. Posebna karakteristika je i harpun.
More u sjevernoj Evropi nije dosegla današnju razinu sve do oko 6000 godina pne. što znači da su u međuvremenu poplavljena mnoga područja koja su naseljavali Maglemosijski ljudi.
El Paraíso, Tanquián de Escobedo
El Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanquián de Escobedo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 63 m.
Tribuni s konzulskom vlašću
Vojni tribuni s konzulskom vlašću (lat. tribuni militum consulari potestate) bili su vanredni magistrati s konzulskom vlašću koji su se birali u doba rane Rimske Republike, i to sporadično od 444. st. e., a zatim redovno svake godine od 408. do 394. st. e., i ponovo od 391. do 367. st. e.
Smatralo se da je uvođenje položaja vojnih tribuna s konzulskom vlašću 444. god. st. e. bilo povezano sa borbom patricija i plebejaca. Prema analistima, ta je inovacija bila rezultat političkog kompromisa između narodnih tribuna, koji su zahtevali da se plebejcima omogući da budu birani za konzule, i senata, koji je pokušavao da održi monopol patricija nad položajem konzula. Od 444. god. st. e. narod je trebalo da svake godine odluči da li će izabrati dva patricijska konzula ili vojne tribune s konzulskom vlašću, koji su mogli biti patriciji ili plebejci. Spisak magistrata za period od 444. do 367. god. st. e. pokazuje da su se vojni tribuni i konzuli smenjivali. Konzuli su češće birani do 426. god. st. e., a kasnije retko. U početku je bilo tri vojna tribuna, ali se 426. st. e. broj popeo na četiri, a 406. god. st. e. na šest. Vojni tribunat je ukinut i zamenjen konzulatom 367. godine st. e., kada je, prema analističkoj tradiciji, plebejcima po zakonu Licinija i Sekstija (lex Licinia Sextia) dozvoljeno da se kandiduju za konzule.
Tit Livije ukazuje na to da je prema nekim izvorima dužnost vojnih tribuna uvedena zato što je Rim bio suočen sa tri rata istovremeno. Pošto se danas smatra da plebejcima nikada nije bilo zabranjeno da budu birani za konzule, neki ispitivači misle da su razlog za uvođenje vojnog tribunata bile sve veće vojne i administrativne potrebe rimske države; ovo gledište potvrđuju i drugi podaci. Počev od 447. god. st. e. birana su dva kvestora, koji su služili kao finansijski pomoćnici konzula, a njihov se broj 421. god. st. e. popeo na četiri. Od 443. god. st. e. svakih pet godina birana su dva cenzora, koji su na dužnosti ostajali 18 meseci. Oni su sastavljali zvanične spiskove rimskih građana, procenjivali vrednost njihove imovine i upisivali ih u odgovarajuće tribe i centurije u okviru tributske i centurijatske skupštine. Povećanje broja vojnih tribuna poklopilo se sa prva dva velika rata koje je Rim vodio: sa ratom protiv Fidene i ratom protiv Veja. Zatim je 366. god. st. e. šest vojnih tribuna sa neizdiferenciranim ovlašćenjima bilo zamenjeno sa pet magistrata koji su imali definisane dužnosti: dva konzula za vođenje rata, gradski pretor, koji je rešavao sporove između građana, i dva kurulna edila sa različitim dužnostima u gradu. Od 362. god. st. e. Rimljani su svake godine birali šest vojnih tribuna, koji su bili potčinjeni konzulima.
Gavce
Gavce je naselje u slovenskoj Općini Šmartnom ob Paki. Gavce se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 384 stanovnika.
Dubrovačko-neretvanska županija
Dubrovačko-neretvanska županija najjužnija je hrvatska županija. U svom sklopu ima gradove: Dubrovnik, Metković, Korčulu, Ploče i Opuzen. Južni dio županije, koji zauzima grad Dubrovnik i veći dio teritorije, je eksklava, s obzirom na to da je od ostatka županije i Hrvatske odvojen bosansko-hercegovačkom općinom Neum. S druge strane, dubrovačka eksklava povezana s ostatkom županije kroz hrvatske teritorijalne vode.
Odvojenost Dubrovnika od ostatka hrvatske države se najčešće iskazuje kroz prometne čepove kod Neuma uslijed carinskih pregleda, kao i činjenicu da mnogi vozači često staju kako bi se opskrbili cigaretama i drugom robom koja je, zbog nižih carina i taksi, jeftinija u BiH nego u Hrvatskoj. Taj se problem riješio izgradnjom Pelješkog mosta, nove brze ceste na kojoj ne bi bilo carinskog pregleda.
Stanovništvo
mini|300px|Starosna piramida Dubrovačko-neretvanske županije prema popisu stanovništva 2011. g.
Prema popisu stanovništva županija ima 122.870 stanovnika ( 2.8 % ukupnog stanovništva Hrvatske ) sa prosječnom gustočom naseljenosti od 69 stanovnika/km2.
Etnički sastav: Hrvati 93.3 %, Srbi 2 %, Bošnjaci 1.4 % i drugi.
Geografija
Područje Županije ima sve karakteristike sredozemne klime s klimatskim razlikama koje su posljedica postojanja visoke planinske barijere neposredno uz obalu, niza otoka i povremenih kontinentalnih utjecaja.
Historija
Teritorija dubrovačko-neretvanske županije u svojim današnjim granicama je tokom historije rijetko predstavljala jedinstvenu administrativnu cjelinu, iako su na njenom području ljudi živjeli od davnina.
U antičko doba su na obalama živjeli Iliri, dok se od 5. vijeka pne. na otoke, a kasnije na obalu doseljavaju starogrčki kolonisti. Od 2. vijeka pne. istočna obala Jadrana je pod rimskom vlašću, a nešto kasnije teritorija današnje Dubrovačko-neretvanske županije potpada pod rimsku provinciju Dalmaciju.
U srednjem vijeku se na teritoriji današnje županije spominju države pod nazivom Travunija, Zahumlje i Paganija. Ipak od svih tih država je najvažniji grad Dubrovnik, koji će s vremenom postati Dubrovačka republika. Dijelove teritorija Republike će s vremenom preuzeti Mletačka republika.
Nakon završetka prvog svjetskog rata i raspada Austro-Ugarske, većina teritorije današnje županije je 1918. ušla u sastav novostvorene Kraljevine SHS, a od 1939. i u sastav Banovine Hrvatske. Izuzetak je bio otok Lastovo, koji je od 1921. do kraja drugog svjetskog rata bio pod Italijom.
Godine 1941., za vrijeme drugog svjetskog rata, Kraljevinu Jugoslaviju su napale sile Osovine, a nakon njenog sloma Dubrovnik pripojili Nezavisnoj državi Hrvatskoj. Teritoriju županije su godine 1944. zauzele partizanske snage i pripojile Federalnoj državi Hrvatskoj, koja će u SFRJ funkcionirati kao Socijalistička republika Hrvatska.
U SRH je teritorija današnje županije bila podijeljena na nekoliko velikih općina - Dubrovnik, Korčula, Lastovo, Ploče i Metković.
Godine 1991. je nakon proglašenja hrvatske nezavisnosti teritorija Županije zahvaćena ratom, te tom prilikom teško stradala u borbama između Hrvatske vojske i crnogorskih snaga koje su pokušavale osvojiti Dubrovnik. Ratne operacije su se stišale nakon povlačenja JNA u proljeće 1992. godine, a oružani incidenti prestali tek s prestankom rata u susjednoj BiH.
U međuvremenu je Dubrovačko-neretvanska županija ustanovljena zakonima u drugoj polovici 1992. godine, koji su zamijenili dotadašnju podjelu Hrvatske na općine,
Ekonomija
Dubrovačko-neretvanska županija ima i mnogo brodogradilišta.
U dolini Neretve je razvijena i poljoprivreda, pri čemu se posebno ističe uzgoj mandarina.
Cascina Bonini, Asti
Cascina Bonini je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 177 m.
Hrvoje Zalar
Hrvoje Zalar (28. listopada 1964.) hrvatski je kazališni i televizijski glumac, poznat po ulozi Zvonka Bandića u hrvatskoj verziji TV serije "Bračne vode".
Biografija
Zalar je diplomirao jugoslavenske jezike i književnost na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, te glumu na Akademiji dramske umjetnosti.
Dobitnik je nekoliko nagrada, kao što su Nagrada hrvatskog glumišta za 2000. te tri nagrade na Festivalu glumca (1995., 2000., 2008.). Glumio je u velikom broju radiodrama i televizijskih emisija Obrazovnog programa HTV-a.
Amonijum oksalat
Amonijum oksalat je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 124,096 Da.
Gaminara, Pavia
Gaminara je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 352 m.
Gudžarati jezik
Gudžarati jezik (ગુજરાતી, gujarātī, jezik Gudžarata) pripada grupi indoarijevskoj grani indoevropskih jezika.
Usled geografske blizine muslimanskih i persijskih oblasti, gudžarati jezik je primio veliki broj arapskih i persijskih termina. Jedan broj reči je došao iz jezika evropskih kolonizatora, portugalskog i engleskog.
Pismo
left|„gudžarati“ ispisan na gudžarati jeziku Za pisanje jezika gudžarati koristi se posebno pismo, u osnovi slično devanagari pismu, ali bez linije na vrhu koja povezuje slova.
Slikom na sliku
"Slikom na sliku" bila je večernja informativna emisija koja se emitirala na programu Hrvatske televizije (HRT) od 1991. do 1996. godine. Nastala je u doba rata, ispočetka tek kao svojevrsni prikaz emisija i priloga drugih televizija na temu tadašnjih ratnih zbivanja, praćen komentarom HRT-ovih voditelja.
Kasnije su među sadržaje ulazili i originalni prilozi, odnosno razgovori s gostima u studiju. Najpopularniji voditelji emisije bili su Dubravko Merlić i Denis Latin. Godine 1996. emisija je ukinuta, navodno na nalog tadašnjeg hrvatskog predsjednika Franje Tuđmana, kome se nije svidio kritički prikaz njegove vlasti. U kasnom večernjem terminu "Slikom na sliku" naslijedila je emisija "Motrišta".
Svetozar Gligorić
Svetozar Gligorić-Gliga (Beograd, 2. februar 1923 — Beograd, 14. avgust 2012) je bio jedan od najpoznatijih srpskih šahovskih velemajstora.
Militarizam
Militarizam je orijentacija održavanja jakih vojnih snaga njihove pripremljenosti i motivisanosti i, jednim delom, stanovništva za ratno stanje. Militarizam se posebno izražava kroz orijentaciju da se vojna opcija iskoristi pre nego što su ostale opcije iscrpljene.
Svetozar Gligorić
Biografija
Gligorić se u rodnom Beogradu sa šahom upoznao relativno kasno, u 13 godini. Već u maju 1939. pobedio je na takmičenju Beogradskog šahovskog kluba. Neosredno pred rat izgubio je oba roditenja i ostao siroče. Profesor dr Niko Miljanić, takođe pasionirani šahista, prihvatio ga je kao sopstvenog sina. Uoči Drugog svetskog rata mladi majstor se kvalifikovao na državni šampionat, ali je napad Nemačke na Kraljevinu Jugoslaviju naglo prekinuo šahovsku zbilju. Kada je izbio rat Gligorić je sa Miljanićima prebegao u Crnu Goru, a nešto kasnije je stupio u partizane. Tako je kao partizanski borac, za sve vreme rata bio odvojen od šaha. Posle demobilizacije posveti se oživljavanju šahovske organizacije radeći je kao novinar i organizator šahovskih takmičenja. Najveći deo svoje karijere igrao je u Partizanu, ali je sticajem okolnosti, bio jedan od osnivača Sportskog društva Crvena zvezda. Učestvovao je na sve većem broju takmičenja, veoma brzo razvijajući svoje šahovske sposobnosti. Godine 1947. osvojio je prvo mesto na prvenstvu Jugoslavije i pobedio na svom prvom međunarodnom turniru u Varšavi, bio je ispred Smislova i Boleslavskog, čime je označio proboj u svetsku elitu. Godine 1958. u anketi dnevnog sportskog lista Sport, proglašen je za najboljeg sportistu Jugoslavije.
Dostignuća u šahu
Titulu velemajstora je dobio 1951. godine, i odlučio da se u potpunosti preda šahu. Sledećih dvadeset godina bio je među najboljim svetskim šahistima i kandidat za prvaka sveta, jedan je od najaktivnijih šahista u istoriji. Jugoslavija je zahvaljujući njemu smatrana drugom velesilom u svetu, iza SSSR-a, što je ujedno period najvećeg uspeha srpskog šaha. Učestvovao je na ogromnom broju međunarodnih turnira, od kojih je mnoge osvojio. Među njegove najznačajnije pobede spadaju one na turnirima u Varšavi 1947, Hejstingsu 1951, 1956, 1959, 1961, Mar del Plata 1953, Stokholmu (1954), Beogradu (1964) i Manili 1968, Loun Pajnu 1972. i 1979. godine. Tri puta se na Međunarodnim turnirima kvalifikovao za mečeve kandidata u ciklusu prvenstva sveta.
Pedesetih i šezdesetih godina Gligorić je bio stalan učesnik na svetskim prvenstvima i i uvažavan kao najbolji igrač van Sovetskog Saveza. Jedno od najvećih dostignuća mu je Međuzonski turnir u Portorožu 1958. godine, kada je u jednoj partiji ispustio trijumf i našao se na drugom mestu iza Talja. Iste godine, na Olimpijadi u Minhenu dobio je zlatnu medalju za rezultat na prvoj tabli, ispred Botvinika. Na međuzonskom turniru u Susu 1967. delio je drugo mesto bez poraza. U Argentini, na turniru u Mar de la Plati 1953. godine, Gligorić je pobedio i bio ispred Najdorfa. Tada je nastao i Gligorićev „patent“ u teoriji šahovske igre - poznata Mar del Plata varijanta kraljeve indijske odbrane. Gligorić je bio jedan od retkih doživotnih prijatelja Roberta-Bobija Fišera. Fišer i Gligorić su u konačnom skoru imali rezultat 6:4, uz šest remija. Između 1950. i 1982. godine petnaest puta je bio jugoslovenski predstavnik na olimpijadi osvojivši 12 medalja (jednu zlatnu, šest srebrnih i pet bronzanih). Dvanaest puta je osvojio prvo mesto na prvenstvu Jugoslavije.
Svetozar Gligorić je poznat i po svojoj novinarskoj karijeri. Bio je stalni dopisnik časopisa „-{Chess Review}-“ i „-{Chess Life}-“. Napisao je i veliki broj knjiga o šahu.
Staljinova nota
Staljinova nota (Нота Сталина; Stalin-Noten) ili Staljinov predlog se odnosi na događaj iz 1952. godine kada je sovjetski premijer Josif Staljin predložio SAD-u i zapadnoeuropskim državama obnovu ujedinjene demokratske, ali neutralne Nemačke s slobodnim medijima čime bi između komunističkih i zapadnoeuropskih država bila stvorena zona političko neutralnih država od Jadranskog pa sve do Baltičkog mora koja bi smanjila mogućnost za izbijanje ratnog sukoba. Neuspjeh ovog diplomatski predloga će rezultirati odgađanjem ujedinjenja Nemačke do 3.10.1990. godine i početka raspada komunističkih sistema u istočnoj Evropi.
Uvod
thumb|Podela Nemačke na okupacione zone 1945 s teritorijem dodanim Poljskoj u skladu s zaključkom Potsdamske konferencije.
Po završetku Drugog svetskog rata 1945. Nemačka je bila podijeljena na američko-britansko-francusku i sovjetsku okupacionu zonu. Ta okupacija će završiti 23.5.1949. godine kada iz zapadne okupacione zone nastaje Zapadna Nemačka nakon čega će iz sovjetske okupacione zone 7.10.1949. biti stvorena Istočna Nemačka. Dok su se događaji tako razvijali u Evropu na području Azije gdje su graničile komunističke i nekomunističke države su izbijali ratovi. Prvo onaj u Vijetnamu između lokalnog stanovništva predvođenog komunističkog partijom protiv Francuskog kolonijalnog gospodara, a onda od 1950. godine i Korejski rat između Sjeverne i Južne Koreje.
Prvi predlog
200px|thumb|Zapadnonemački kancelar Konrad Adenauer koji će biti najveći protivnik predloga
Taj predlog za obnovu ujedinjene Nemačke je bio dočekan s oduševljenjem u Istočnoj Nemačkoj dok ju je kancelar Zapadne Nemačke Konrad Adenauer dočekao kao sovjetsku neiskrenu podvalu pošto je njegov cilj bio približavanje zapadnoeuropskim političkim i vojnim integracijama smatrajući da bi neutralna Nemačka bila opasnost po sebe i susjedne države.
U svom odgovoru od 25.3.1952. Velika Britanija, Francuska i SAD su de facto odbile sovjetski predlog rečima:
Bez obzira na to što će kasnije biti izmjenjene još 3 poruke smatra se da su pregovori odmah propali ovakvim zapadnim odgovorom na sovjetski prijedlog.
Drugi predlog
Dana 9.4.1952. godine Sovjetski Savez je dao drugi predlog koji se temeljio na potrebi potpisivanja mirovnog ugovora nakon čega će se održati slobodni izbori za ujedinjenu Nemačku, dok su zapadne sile na to odgovorile potrebom slobodnih izbora nakon čega bi ujedinjena Nemačka potpisala mirovni sporazum. Osnovno razlika u drugoj razmeni predloga je bila da li će prvo biti potpisivanje mirovnog ugovora (SSSR) ili održavanje slobodnih izbora (zapadne sile)
Treća poruka
U svojoj trećoj poruki 24.5.1952. SSSR je osudio stvaranje zapadnoevropskog vojnog saveza (koji nikada neće zaživjeti) i optužio zapadne sile za odugovlačenje u potpisivanju mirovnog ugovora. Po toj poruci vlada ujedinjene Nemačke bi trebala ostati pod kontrolom saveznika do potpisivanja tog sporazuma. U odgovoru zapadne sile su osudile centralizaciju, kolektivizaciju i promenu pravosudnog sistema u Istočnoj Nemačkoj.
Poslednja poruka
200px|thumb|Gustav Heinemann 3 predsednik Zapadne Nemačke i ujedno najpoznatiji zapadnonemački zagovornik predloga U svojoj poslednjoj poruki SSSR je optužio zapadne sile za propast pregovora. Po pitanju izbora zapadne sile su prihvatile raniju poziciju SSSR da okupacione sile nadgledaju izbore za ujedinjenu Nemačku, ali SSSR je u poslednjoj poruci promenio mišljenje i tražio da vlade Istočne i Zapadne Nemačke zajedno nadgledaju izbore što je od zapada odbijeno još 1951. godine. Zapadne sile su u odgovoru ponovile svoja ranija mišljenja.
Debata
Ovaj događaj iz 1952. godine je bio povod velikom broju političkih i istorijskih debata u Nemačkoj o takozvanoj "propuštenoj prilici". S jedne strane ove debate su se nalazile osobe koje su podržavale odluku Konrad Adenauer da se usprotivi ujedinjenju navodeći da je ono bilo sovjetski blef ili da je cilj Moskve bila kontrola nad ujedinjenom Nemačkom dok su se s druge strane našli oni koji su podržavali u Zapadnoj Nemačkoj ujedinjenje ili ako ne ništa drugo testiranje da li je bilo rječ o blefu ili ozbiljnoj ponudi. Taj drugi blok od političara su predvodili Adenauerov ministar pravosuđa Thomas Dehler koji je podnio ostavku iz protesta i Gustav Heinemann koji će nakon protestnog napuštanja Adenaurove stranke 1952. postati 17 godina kasnije 3 predsednik Zapadne Nemačke.
Koze
Koze su rod pravih preživača iz porodice šupljorožaca (Bovidae).
Za razliku od ovaca nemaju suznih i međukopitnih žlijezda; oba spola nose bradu i rogove, koji su u većini vrsta suprotno zavrnuti (lijevi nadesno, desni nalijevo). Imaju kraći rep (12–18 cm). Međusobno se javljaju meketanjem.
Koze su planinske životinje, koje u prirodnim uvjetima žive u srednjoj i zapadnoj Aziji, Evropi i sjeveroistočnoj Africi.
Zadarska županija
Zadarska županija je hrvatska županija koja pokriva područje Sjeverne Dalmacije i južni dio Like.
Administrativna podjela i stanovništvo
Županija je podijeljena na 6 gradova i 28 općina
Koze
Kao domaće životinje, koze su rasprostranjene po cijelom svijetu.
Učenik (kršćanstvo)
thumb|right|300px|Govor na gori, autor: [[Carl Heinrich Bloch. Kršćani vjeruju da je Isus prenositelj Novog zavjeta. Njegov znameniti Govor na gori učenicima, pri čemu gora predstavlja goru Zion, se od nekih kršćanskih učenjaka smatra antitip objave Deset zapovijedi od Mojsija na Sinaju.]]
Koze
Vrste i podvrste
thumb|right|Zahvaljujući svojoj sklonosti prema drvenastim i travnatim vrstama bilja, koze prilikom brštenja biraju gornje dijelove stabljika, odakle stabljike rastu. Fotografija Scotta Bauera iz američkog ministarstva poljoprivrede
Zadarska županija
Stanovništvo
mini|300px|Starosna piramida Zadarske županije prema popisu stanovništva 2011. g. Prema popisu stanovništva iz 2001. godine na prostoru Zadarske županije živi 162.045 stanovnika što je 3,65 % ukupnog broja stanovništva Hrvatske (procjena za 2005. - 188.087 stanovnika). Prosječna gustoča naseljenosti je bila 45 stanovnika/km2.
Učenik (kršćanstvo)
U historiji kršćanstva, učenicima su se nazivali pratioci i pristaše Isusa za vrijeme njegove službe.
Zadarska županija
Stanovništvo
Preko 40 % stanovništva županije živi u samom gradu Zadru, a taj se udio i dalje povećava uzrokujući demografsko pražnjenje prostranog zadarskog zaleđa. U etničkoj strukturi stanovništva županije dominiraju Hrvati ( 93.3 %), a od ostalih zajednica najbrojnija je srpska manjina ( 3.5 %) i Albanci ( 0.4 % ).
Koze
Pripitomljavanje
Prevladava mišljenje da je domaća koza (Capra domestica) pripitomljena od bezoara.
La Ciénega, Villaflores
La Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1109 m.
Zadarska županija
Županijska uprava
Do 1997. Zadarska županija se zvala Zadarsko - Kninska županija i uključivala je područje autonomnog Kotara Knin. Ukidanjem te upravne jedinice znatno su izmijenjene županijske granice. Zadarska županija je vraćena u prirodni obuhvat Zadarske regije, s tim da joj je pridodan i dio Južne Like ( općina Gračac ).
Župan je Stipe Zrilić, a zamjenici župana su Josip Miletić i Đani Bunja.
Učenik (kršćanstvo)
Isus je prihvaćao žene i grešnike (one koji su prekršili zakone o čistoći) među svoje sljedbenike, iako nije jasno da li su bili učenici. U Djelima se navodi kako i sami apostoli imaju učenike.
Zadarska županija
Zemljopis
Ukupna površina županije je 7486,91 km2. Površina kopna iznosi 3641,91 km2, površina morskog dijela iznosi 3845,00 km2 a površina otoka 587,6 km2. Geografski je položena tako da zahvaća primorje sjeverne Dalmacije te zaleđe Ravnih Kotara i Bukovice. Od Like i kontinentalnog dijela Hrvatske je oštro odvojena visokim masivom Velebita, što je stoljećima određivalo njezin razvoj. Danas je to znatno promijenjeno probijanjem tunela Sveti Rok. Ima ključni geoprometni položaj u povezivanju sjevernog i južnog dijela Hrvatske. Preko njenog teritorija prolazi autocesta Zagreb - Split, a u planu je i izgradnja jadranske željezničke pruge.
Učenik (kršćanstvo)
Isusovi učenici
Isus iz Nazareta je tokom života oko sebe okupljao brojne učenike. Biblijska tradicija među njima izdvaja dvanaestoricu bliskih učenika, nazvanih poslanicima ili apostolima (gr. apo - "od" + stellein - "slati"), koje je Isus izabrao i poslao da šire evanđelje narodima. Novi zavjet navodi sledeće osobe kao apostole:
Među Isusovim bliskim učenicima je bilo i onih koji ne spadaju u apostole, poput Jakova Pravednog. Jakov nije bio apostol (poslanik), jer nije nigde odaslat da širi evanđelje, već je ostao u Jeruzalemu kao glava crkve.
Zadarska županija
Povijest
Područje današnje Zadarske županije predstavlja jezgru nastanka hrvatske države. Tu je pronađen natpis s najstarijim spomenom hrvatskog imena ( Šopot kod Benkovca ), tu su nalazile hrvatske županije Luka, Nin i Sidraga te kraljevski gradovi Biograd i Nin. Osnovni faktor naseljavanja ovog prostora bilo je plodno područje Ravnih Kotara sa zaleđem Velebita, što je omogućavalo stočarska kretanja i izmjene ispaša u zimskom i ljetnom razdoblju. U kasnijem razdoblju, s nestankom samostalne hrvatske države, važnost ovog prostora je oslabila. U XV. stoljeću dolazi u posjed Venecije, a već početkom XVI. stoljeća počinju turski prodori. Slobodno područje je svedeno na uski obalni pojas oko samog Zadra, dok je unutrašnjost bila izložena stalnim ratnim pustošenjima. Stanovništvo se sklanja na zadarske otoke i dalje u Istru i Primorje, a na njihovo mjesto dolaze novi doseljenici, među kojima je i dosta Vlaha ( kasnije Srbi ). Završetkom mletačko - turskih ratova krajem XVII. stoljeća, čitavo zadarsko područje dolazi pod vlast Mletačke Republike i ostaje u njenom sastavu sve do 1797. godine. Nakon toga nastupa razdoblje Habsburške Monarhije i jači razvoj zbog utjecaja Zadra, sada glavnog grada Kraljevine Dalmacije.
Učenik (kršćanstvo)
Isusovi učenici
Prvi Isusovi učenici razvili su svojevrsni kodeks ponašanja i način života. Iz Dela apostolskih doznajemo da su oni delili svoju imovinu.
Isusove učenice
U ranohrišćanskim i nehrišćanskim dokumentima jedan broj žena spominje se u ulozi rođaka, patronesa, družbenica i sledbenica Isusa Hrista. One su, štaviše, i prvi svedoci njegovog raspeća, pogreba, vaskrsenja, ali i ravnopravne sagovornice, voljene žene, itd. U nekim gnostičkim dokumentima se vidi da Marija iz Magdale ravnopravno učestvuje u razgovorima s Isusom, pored drugih, muških apostola, pa čak i prednjači u odnosu na njih u pojedinim dijalozima. thumb|300px|Žene na Isusovom grobu. Rukopis iz zbirke Nag Hamadi poznat kao Sophia Isusa Hrista (kraj 1. ili početak 2. veka) počinje sledećom rečenicom:
Prva Jakovljeva apokalipsa, spis iz istog perioda, prenosi da Isus svog brata Jakova zbog nečega upućuje na četiri žene: Salomu, Mariju, Martu i Arsinoju. U samom rukopisu postoji praznina, pa neki (Daglas Perot) tumače da Jakov treba njih da ohrabri, dok neke (Anti Marjanen) tumače da one Jakova podučavaju. Dalje u tekstu (V, 38) Jakov pita Isusa: „Kojih sedam žena su tvoje učenice?“. Lukino jevanđelje pominje imenom tri žene – Marija Magdalena, Jovana i Suzana - kao i „mnoge druge koje mu služahu svojim imanjem“ (Lk 8.2-3). Profesorica Karla Riči smatra da Luka:
Neke od žena koje se pominju kao Isusove učenice su Saloma, Marija Magdalena, Marija Kleopova, Marta, Jovana, Suzana i Arsinoja. Pored toga, treba pomenuti i nepoznatu Samarićanku koju sreće na putu.
Odnos Isusa i učenika
Isus je načelo odnosa u svojoj zajednici izražavao čuvenom izrekom „Ko se uzdiže poniziće se“:
right|thumb|Isus pere noge svojim učenicima.
Na drugom mestu Isus odnos u svojoj zajednici suprotstavlja odnosu između vladara i podanika:
Elejn Pejgels smatra da se apokrifni spisi se razlikuju od nekih kanonskih gledišta, po kojima je Isus izdvojen od učenika ili je iznad njih, te navodi primer Marka koji prenosi da su učenici Isusa smatrali svojim mesijom i kraljem:
Prema tumačenju Elejn Pejgels, odgovori Petra i Mateje pokazuju nizak nivo razumevanja, ali Toma, koji uviđa da ne može Isusu odrediti neku posebnu ulogu, u trenutku uvida prevazilazi odnos učenika i učitelja. On sam postaje kao Isus koji izjavljuje »Ko god pije iz mojih usta postaće kao ja, a ja ću postati kao ta osoba, i skrivene stvari će mu biti otkrivene.«
U nekim gnostičkim izvorima shvatanje Isusa kao učitelja je veoma blisko psihoterapeutskom. Naime, tu je svrha prihvatanja autoriteta njegovo prevazilaženje. Kad čovek sazri, nije mu više potreban nikakav spoljni autoritet. Prema Evanđelju po Tomi, kada učenici traže od Isusa da im pokaže gde je kako bi i oni stigli do tog mesta, on ih upućuje na njih same, da pronađu izvore skrivene u sebi. Ista tema se javlja u Dijalogu Spasiteljevom. Kad Matej traži od njega da mu pokaže »mesto života«, Isus odgovara: »Svaki (od vas) koji je spoznao sebe video ju je.« On ovde ponovo upućuje učenike na samootkrivanje.
Splitsko-dalmatinska županija
Splitsko-dalmatinska županija je hrvatska županija u srednjoj Dalmaciji sa sjedištem u Splitu. Županija pokriva 4.534 četvornih kilometara, a 2001. je imala 463.676 stanovnika.
Administrativna podjela i stanovništvo
Županija je podijeljena na 16 gradova i 39 općina.
Florjan (Šoštanj, Slovenija)
Florjan je naselje u slovenskoj Općini Šoštanju. Florjan se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Splitsko-dalmatinska županija
Stanovništvo
mini|300px|Starosna piramida Splitsko-dalmatinske županije prema popisu stanovništva 2011. g. Prema popisu stanovništva iz 2001. županija je imala 463.676 stanovnika ( 10.5 % ukupnog stanovništva Hrvatske - 2. najnaseljenija županija nakon grada Zagreba ) sa prosječnom gustočom naseljenosti od 102 stanovnika/km2.
Florjan (Šoštanj, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 759 stanovnika.
Splitsko-dalmatinska županija
Stanovništvo
Etnički sastav: Hrvati 96.3 %, Srbi 1.2 %, Albanci 0.2 %, Bošnjaci 0.2 %, Slovenci 0.2 % i drugi.
Greenbush, Wisconsin
Grinbuš je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Viskonsin.
Splitsko-dalmatinska županija
Stanovništvo
Veći gradovi u unutrašnjosti su Sinj (11.500 u gradu i 25.373 s okolicom), Imotski (4.350) i Vrgorac (2.200). Osim najvećeg grada Splita (189.000 u gradu i 240.000 s Kaštelima i Solinom), obalni su gradovi Trogir (11.000), Omiš (6.500) i Makarska (13.400). Naselja na otocima su manja zbog velikog iseljavanja, ali imaju urbani karakter. Među njima su Supetar (3.000) na Braču, Hvar (3.700) i Stari Grad (1.900) na Hvaru i Vis (1.800) i Komiža (1,500) na Visu.
Županijska uprava
Županijska skupština ima 51 predstavnika, i to prema strankama:
Župan je Ante Sanader, brat premijera Ive Sanadera.
Geografija
Županija ima tri glavne reljefne cjeline: visoko zaleđe (Dalmatinska zagora) s brojnim krškim poljima, uzak i gusto naseljen obalni pojas, te otoke. Dio Dinarida čini granicu s Bosnom i Hercegovinom, dok planine Kozjak, Mosor i Biokovo razdvajaju obalni pojas od zaleđa.
Županiju s ostatkom Hrvatske povezuje nedavno sagrađena autocesta Split-Zadar-Karlovac-Zagreb s četiri trake, kao i lička željeznica. Međunarodna zračna luka Split-Kaštela koristi se uglavnom za turističke letove ljeti. Postoji i manje asfaltirano uzletište na otoku Braču.
Privreda
Najvažnija privredna djelatnost je turizam. Proizvodnja i poljoprivreda su u opadanju.
Vigolzone, Piacenza
Vigolzone je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1958 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Splitsko-dalmatinska županija
Znamenitosti
Mnogo je kulturnog nasljeđa iz grčkog i rimskog razdoblja, baroka, prapovijesti, gotike i romantike Izdvaja se nematerijalna baština Sinjska alka,koja se trče već 300 godina u čast pobjede Sinjana nad Turcima.U Splitu se izdvaja stara jezgra Dioklecijanova palača,u Solinu stara Salona itd. Od početka čovječanstva ova županija je bila pogodno mjesto za život, što su i ljudi shvatili. Tokom stoljeća vlast se stalno mjenjala, pa su ovom županijom vladali i Mleci, Talijani, Austro-Ugarska Turci itd.
Localita' Seggio, Palermo
Localita' Seggio je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 252 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 395 m.
Ana Maras
Ana Maras je hrvatska kazališna, filmska i televizijska glumica.
Billecul
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 32 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,41 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 840 metara (maksimalnoj 926 m, a minimalnoj 780 m).
Taunitas, Canelas
Taunitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
Sandawe jezik
Sandawe ili Sandawi je tonalni jezik kojim govori oko 40.000 pripadnika naroda Sandawe u oblasti Dodoma u Tanzaniji. Jezikom podjednako dobro govore i odrasli i djeca, a u nekim oblastima su monolingvalni. Sandawe se općenito klasificira kao kojsanski jezik od istraživanja Alberta Drexela 1920-ih, prije svega zahvaljujući klikova u jeziku. Novija istraživanja (Güldemann) sugeriraju kako je Sandawe vjerojatno srodan porodici Khoe bez obzira pripadao kojsanskoj porodici ili ne.
Taunitas, Canelas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2347 m.
Субјел
Демографија
У насељу Субјел живи 189 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 48,3 година (47,7 код мушкараца и 48,7 код жена). У насељу има 76 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,88.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Ranero, Jesús María
El Ranero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2130 m.
1752
Godina 1752 (MDCCLII) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu po gregorijanskom kalendaru odn. prijestupna godina koja počinje u srijedu po julijanskom kalendaru.
Januar/Siječanj – Mart/Ožujak
mini|left|Ukrajina 1727-1768, označeni [[Nova Srbija (oblast)|Nova Srbija i Slavenosrbija]]
120px|mini|lijevo|Prva strana drugog toma Enciklopedije
120px|mini|[[Francesco Loredan]]
Oktobar/Listopad – Decembar/Prosinac
mini|"Plava odaliska", moguće [[Marie-Louise O'Murphy, stanovnica Parc-aux-cerfs 1753-55]]
Escalona, Tatatila
Escalona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatatila.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 220 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 984 m.
Opština Recea Cristur, Cluj
Recea Cristur je opština u Rumuniji u okrugu Kluž.
Sanford, Michigan
Sanford je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 859, što je 84 (-8,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Branimir Vidić
Branimir Vidić (Mostar, 4. lipnja 1949.) je hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.
Kašmiri jezik
Kašmiri jezik ili Kašmirski jezik (कॉशुर,کٲشُر) pripada indoarijevskoj grani indoevropskih jezika. Prvenstveno je u upotrebi u dolini Kašmir, regionu podeljenom između Pakistana i Indije.
Kašmiri jezik se zapisuje modifikovanim persijsko-arapskim pismom. U Indiji se nekada piše devanagari pismom. Prvi literarni tekstovi na kašmirskom su pesme iz 14. veka, pesnikinje Lalešvari.
Danas je kašmiri jezik uglavnom govorni jezik. Zvanični jezik Kašmira je Urdu jezik. Poslednjih decenija pokušalo se sa uvođenjem kašmirskog u škole u ovoj dolini. Postoji samo jedan on-lajn magazin na ovom jeziku.
Bottega Genovini, Pisa
Bottega Genovini je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Christes
Kristes je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 65 opštinskih središta okruga Šmalkalden-Majningen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 646 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16066015.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Šmalkalden-Majningen Kristes se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Šmalkalden-Majningen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 450 metara. Površina opštine iznosi 15,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 646 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 42 stanovnika/km².
Amonijum paravolframat
Amonijum paravolframat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 3115,012 Da.
Bătrâna, Bătrâna
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 172 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 842 m.
Mjere za površinu
Osnovna jedinica za mjerenje površine je kvadratni metar (m2). To je površina jednaka kvadratu čija stranica ima dužinu od 1 metra.
Stare mjere za površinu
1 kvadratni hvat (hv) = 3,59665 = 3,6 m2
1 katastarsko jutro (kj) ral = 5754,64 m2 = 1600 kvadratnih hvati
1 hektar = 2780 četvornih hvati = 1,7377 rali
1 dulum (dunum) = 1000 m2
1 dan oranja = 4000 m2
1 motika zemlje = 800 m2
1 ral = 5 754,642 m2
Gaberke
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 673 stanovnika.
Limiganti
Limiganti, poznati i kao Ropski Sarmati , bili su plemena spornog porekla nastanjena uz limes na Dunavu u 4. veku. Prema Karlu Paču, živeli su Banatu, a prema Nikoli Vuliću u Bačkoj. Po imenu su poznata samo dva plemena: Amikeni (Amicenses) i Pikeni (Picenses), koji su izgleda živeli u blizini rimskih gradova Akuminkuma (Slankamen) i Pinkuma (Veliko Gradište), na ušću reke Pinkusa (Pek) u Dunav.
Za vreme cara Konstantina I Velikog su se odmetnuli od Arkaraganata ili Slobodnih Sarmata, od kojih su bili zavisni, i proterali ih (334). Pošto su tako poremetili ravnotežu u Podunavlju i ugrozili rimske provincije na Dunavu i Savi, primorali su Konstantinovog naslednika Konstancija II da interveniše protiv njih (358). Poraženi u borbi, bili su primorani da se sele što dalje od limesa, u barbarikum. Međutim, nedugo potom ponovo su zašli u vidokrug Rimljana, u blizini provincije Valerije (359) i izazvali carevu pažnju (359). Car im je u blizini Akvinkuma (danas Budim) priredio audijenciju, koju su oni međutim iskoristili da ga ubiju. Na to je rimska vojska uzvratila pokoljem. Posle toga im se gubi trag u izvorima.
Las Flores, Doctor Mora
Las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Doctor Mora.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 394 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2069 m.
Opština Zimapán, Hidalgo
Zimapán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8696 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2054 m.
Odbor za standardizaciju srpskog jezika
Odbor za standardizaciju srpskog jezika je zajedničko radno telo njegovih osnivača, koje „treba da obezbedi sistematsko normiranje srpskog jezika, s ekavskim i ijekavskim izgovorom, sveobuhvatno i u pojedinostima, i izradu odgovarajućih dokumenata i priručnika, kao i donošenje akata koji bi obezbeđivali prohodnost merodavnih inovacija u normativistici i jezičkoj praksi“.
Osnovan je 12. decembra 1997. godine, u Beogradu.
Osnivači Odbora su:
Odluke Odbora
Prvom svojom odlukom (Odluka br. 1 [16. februar 1998]: Tri pitanja i tri odgovora ("bosanski" jezik; sat ili čas; ivrit, jevrejski ili hebrejski)) Odbor je proglasio naziv bosanski jezik neprihvatljivim u srpskom jezičkom standardu, u srpskom standardnom jeziku. Tj. kad se ovaj naziv "prevede" na srpski, on glasi bošnjački jezik.
El Amor 3 Cruces o los Cocos Viejos, Santiago Laollaga
El Amor 3 Cruces o los Cocos Viejos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Laollaga.
New Richmond, Indiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 333, što je 16 (-4,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Amor 3 Cruces o los Cocos Viejos, Santiago Laollaga
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 202 m.
Cascina Brezzi, Asti
Cascina Brezzi je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 169 m.
Trenta, Cosenza
Trenta je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 900 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 607 m.
El Aguacate, Zirándaro
El Aguacate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Frankolovo
Frankolovo je naselje u slovenskoj Općini Vojniku. Frankolovo se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 281 stanovnika.
Charmes (Zlatna obala)
Šarm je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
San Tadeo, Mulegé
San Tadeo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 798 m.
Los Gavilanes, Axochiapan
Los Gavilanes je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Axochiapan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1021 m.
San Isidro, Tierra Nueva
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tierra Nueva.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 400 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1837 m.
Chursdorf
Kursdorf je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Zale-Orla. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 217 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16075012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Kursdorf se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 449 metara. Površina opštine iznosi 6,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 217 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 35 stanovnika/km².
Karel Appel
Karel Apel (25. april 1921 — 3. maj 2006) bio je holandski slikar i vajar, poreklom iz Amsterdama. Slikarstvo je studirao od 1940. do 1943., a već godine 1946. imao je svoju samostalnu izložbu. Na njegov rad naviše su uticali slikari Pablo Pikaso i Anri Matis. Apel se ubrzo pridružio jednoj eksperimentalnoj grupi stvarajući avangardni pokret KOBRA godine 1948, zajedno sa slikarima Kornej Gijom van Beverlo - zvan Kornej, i Konstantom Nijenhajsom - zvani Konstant. Najpoznatiji rad Apela je freska koju je nacrtao 1949. u amsterdamskoj skupštini, Freska je izazvala razne kontroverzne komentare i zbog toga je bila prekrivena sve do 1959. godine.
desno|mini|250px|Žaba sa kišobranom
Juda Iskariotski
thumb|250px|right|Juda Iskariotski (desno), se povlači s Posljednje večere, slika [[Carl Bloch, 19. vek.]]
Juda Iskariotski ili Juda Iškariotski (ili samo Juda) (hebrejski: יהודה איש־קריות) je bio, prema Novom zavjetu, jedan od dvanaestorice apostola, a poznat je po izdaji Isusa Krista. On je, prema Bibliji, za 30 srebrnjaka Isusovo tijelo predao Farizejima, protivnicima Isusovog naučavanja. Nakon izdaje objesio se na drvo vrste Cercis Siliquastrum, koje je kasnije prema njemu nazvano Judino drvo. Nakon Judine smrti na njegovo mjesto je došao apostol Matija.
Konkanski jezik
Konkanski jezik (konkanski कोंकणी, kōṅkaṇī), dijalekt maratskog jezika, i uglavnom se govori u indijskoj državi Goa. Pošto je Goa preko 400 godina bila portugalska kolonija, na konkanski jezik je veliki uticaj izvršio portugalski jezik, a u novije vreme engleski.
Konkanski jezik se zapisuje devanagari pismom, a postoji i latinična verzija. Jezik je u opasnosti da izumre, jer su hindi i engleski jezik postali glavni jezici sporazumevanja u Goi.
Mayapán
Mayapan, što u prijevodu znači standard Maya, je arheološki lokalitet naroda Maya, najvjerojatnije osnovan oko 1007. g. Postao je dominantna sila na poluotoku Yucatan tek nakon slabljenja Chichen-Itze. Često se smatra posljednjom velikom mayanskom metropolom.
Arheološki lokalitet
Današnji ostaci obuhvačaju gradske zidine i veliki trg na kojemu se nalaze najvažnije građevine. Prisutnost zidina je vrlo začuđujuća budući da su Mayanski gradovi bili vrlo rijetko utvrđeni te upučuje da je grad zasigurno bio suočen sa velikim problemima od strane svojih susjednih gradova. Iako on danas nije jedan od izgledom najprivlačnijih i najimpresivnijih gradova koje su sagradili Maye, ali ipak upučuje na činjenicu da je imao veliku važnost. Čini se da su vladari ovoga razdoblja bili više orijentirani ratovanju nego zadovoljavanju bogova monumentalnim i umijetnički ukrašenim hramovima.
Glavnim trgom dominira velika piramida koja je, kako se čini, sagrađena po uzoru na El Castillo iz Chichen-Itze, samo sto nije niti približno velika, zanimljiva i važna.
Kanada jezik
Kanada jezik (Kannada ಕನ್ನಡ ) je južno indijski jezik, koji se uglavnom koristi u saveznoj državi Karnataka. Pripada porodici dravidskih jezika. Sa oko 45 miliona govornika jedan je od 4 najveća jezika južne Indije. Ako se uračunaju i oni kojima kanada nije prvi jezik, broj govornika dostiže 55 miliona. Kanada je jedan od 23 zvanično priznata jezika Indije.
Jezik kanada ima bogatu fleksiju, sa 3 roda (muški, ženski, neutralni) i dva broja (jednina, množina). Jezik je fonetski i ima 49 fonema i grafema (simbola u alfabetu). Pisani simboli su slični drugim indijskim pismima, t.j. potiče od brami pisma.