cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brodec (Tetovo)
Prirodni uslovi
Brodec se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno u visoko položenoj dolini rečice Tetovske pene, podno najviših vrhova Šar-planine. Zapadno od naselja se izdiže glavno bilo Šar-planine. Nadmorska visina naselja je približno 1.060 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Brodec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 1.136 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).
Većinska veroispovest je islam.
Camarena, Manuel Doblado
Camarena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 65 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1742 m.
Milje
Milje imaju više značenja:
Los Tres Encinos, Santiago Tamazola
Los Tres Encinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tamazola.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1740 m.
Colonia los Cortés, Cuautla
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 270 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1290 m.
Lovćen film
Lovćen film je preduzeće za proizvodnju filmova, kasnije i sa svojom tehničkom bazom i distribucijom, osnovano marta 1949. godine u crnogorskom Cetinju. Godine 1951. u maju mesecu, ovo preduzeće proizvelo je prvi film, dokumentarnu reportažu o kongresu fiskulturnika, a oktobra 1955. snimljen je i prvi dugometražni igrani film o lažnom caru Šćepanu Malom, „Lažni car“ u režiji Velimira Stojanovića.
Od svoga prvog filma, 1951. pa do 1965. godine, kada je prestao da postoji, „Lovćen film“ je razvio značajnu delatnost, na samom početku na području dokumentarnog, a kasnije i dugometražnog igranog filma. Neki od filmova predstavljaju zapažena dostignuća u jugoslovenskoj kinematografiji. U prvom redu, to su neka od ostvarenja reditelja Velimira Stojanovića („Njegoš“, 1951., „Mrtvi grad“, 1952., „Utkani tokovi“, 1954., trilogija „Za život“, 1953., koji je i prvi jugoslovenski eksperimentalni film), a zatim i mnogi drugi.
Горић
Горић је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 577 становника.
Демографија
У насељу Горић живи 381 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 35,4 година (35,1 код мушкараца и 35,6 код жена). У насељу има 146 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,36.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
NGC 238
NGC 238 je galaksija u zviježđu Feniks.
Swansea, South Carolina
Svonsi je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 827, što je 294 (55,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Rovaiolo, Pavia
Rovaiolo je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 500 m.
The Loneliness of the Long Distance Runner (novela)
The Loneliness of the Long Distance Runner je novela britanskog književnika Alana Sillitoea, objavljena u istoimenoj zbirci priča 1959. godine. Njen protagonist je Colin Smith, adolescent koji je zbog sitnog kriminala završio u borstalu (popravni dom), a gdje se njegov položaj u odnosu na druge zatvorenike počne popravljati nakon što se otkrije da posjeduje sportski talent, odnosno da je izvrstan trkač na duge staze. Radnja prikazuje kako on trčanje koristi kao priliku da, neometan pravilima i drugim ljudima, razmišlja o svom životu, a što će na kraju kulminirati prkosnom gestom. The Loneliness je jedno od najpoznatijih djela pokreta tzv. Gnjevnih mladih ljudi koji je dominirao britanskom književnošću u drugoj polovici 1950-ih. Tri godine kasnije ju je Sillitoe adaptirao u scenario u istoimeni film.
Vei, Piacenza
Vei je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 370 m.
Cerișor, Lelese
Cerișor je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Lelese.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 179 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 720 m.
Kočićev vijenac
Kočićev vijenac (poznato i kao Hiseta, do preimenovanja naselja 1992. godine) je jedno od gradskih naselja Banje Luke. U Kočićevom vijencu postoji istoimena mjesna zajednica.
Sport
Kočićev vijenac je sjedište fudbalskog kluba BSK.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, u naselje je živjelo 7.864 stanovnika.
Rocca Rossa, Palermo
Rocca Rossa je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Bertholène
Bertolen je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Rodez.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 924 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 46,96 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 592 metara (maksimalnoj 926 m, a minimalnoj 533 m).
Dolores, Taxco de Alarcón
Dolores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
San Liguori, Cosenza
San Liguori je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Dolores, Taxco de Alarcón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 618 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1358 m.
NGC 239
NGC 239 je galaksija u zviježđu Kit.
Odo, grof od Orléansa
Grof Odo I (fra. Eudes Ier; ? — juni 834.) bio je francuski plemić te grof Orléansa (lat. comes Aurelianensium). Bio je iz familije Udalriching te je rođen 770./780.
Njegov otac je bio grof Adrijan od Orléansa. Odova majka se zvala Waldrada.
Brak
Odova žena je bila gospa Engeltruda od Fézensaca, kći grofa Leutharda. Djeca Engeltrude i Oda su bili Vilim (Guillaume; ? — 866.) i njegova sestra, kraljica Franaka, gospa Ermentrude. Vilima je dao pogubiti njegov šogor, Charles II od Francuske.
Georgije Konstaninovski
Georgi Konstantinovski (Kragujevac, 29. jul 1930 –) je makedonski i jugoslavenski arhitekta.
Diplomirao je 1956. godine na Arhitektonskom fakultetu u Skoplju, a magistrirao 1965. u Školi arhitekture na Jejlu, SAD, u radionici Pola Rendolfa i Serža Šermajefa. Poslije toga je u Njujorku radio na projektovanju administrativnih zgrada, gde je sarađivao sa Henrijem Kobom i Araldom Kosutom. Vratio se u Makedoniju nakon što je Skoplje srušeno u zemljotresu, kako bi učestvovao u njegovoj obnovi.
Bio je predsjednik Savjeta za urbanističko planiranje u Skopja (1983) i dekan Arhitektonskog fakulteta (1987–1988). Do 1995 bio je profesor na Fakulteti za arhitekturo u Skoplju. Od 1999 je član Akademije za arhitekturo pri Udruženj makedonskih arhitekata. Skupština Slovenske akademije znanosti i umjetnosti je prof. Georgija Konstantinovskega 1. juna 2007 izabrala za dopisnoga člana. Sada je penzionisani profesor Katedre za dizajn Arhitektonskog fakulteta u Skoplju.
Dobitnik je brojnih priznanja i nagrada, od kojih su neke najviša makeodnska nagrada za umjetnosti „11. oktomvri“ za najbolje arhitektonsko ostvarenje u Skoplju i nagrada iz 2004. za arhitektonsko ostvarenje Memorijalnog centra ASNOM.
Arhitekt Georgi Konstantinovski je bio među pedeset najslavnijih arhitekata, čija su djela predstavljena na Trećem svjetskom trienalu arhitekture u Beogradu (1991). Tom prilikom je izabran za najboljeg arhitektu među najuglednijim jugoslavenskim kolegama.
Ostvarenja
Njegovi rani radovi spadaju u arhitektonski pravac brutalizam. Neki od najistaknutiji njegovih 360 projekata i nacrta su:
El Novillo, Venado
El Novillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Venado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2348 m.
Nara Visa, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 95.
Lamah
Lamah (Λάμαχος, Lamachus) je bio atenski vojskovođa iz doba peloponeskog ratra. Prvu je komandu imao još 435. pne. a značajna ličnost atenske politike je bio u 420-ima pne. Aristofan ga je satirički prikazao u Aharnjanima, a kasnije pohvalio uspomenu na njega u Žabama. Najpoznatiji je kao jedan od trojice komandanata (uz Nikiju i Alkibijada) zaduženih za sicilijansku ekspediciju.
Lamah je bio poznat po temperamentnoj naravi i spremnosti da preuzima rizike u borbi, ali i osobnom siromaštvu zbog čegaje često od drugih vojnika i oficira posuđivao novac za odjeću i obuću.
Kada je atenska ekspedicija 415. pne. došla na Siciliju, Lamah je tražio da se smjesta udari na Sirakuzu, najmoćniji od tamošnjih gradova, smatrajući kako je u tom trenutku nepripremljen za obranu. Međutim, Alkibijad je umjesto toga predložio da Atenjani prije toga organiziraju veliki savez s drugim sicilijanskim gradovima, a što je prihvatio i Nikija. Suvremeni historičar Donald Kagan smatra kako je time Atena propustila prvu, i možda jedinu, šansu da pohod završi s brzim uspjehom. Uslijedila je duga opsada i niz okršaja, uključujući jedan u kome je, godinu dana kasnije, poginuo i Lamah.
Arsen trisulfid
Arsen trisulfid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 492,076 Da.
Jesenice (Brežice, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Jesenice su imale 213 stanovnika.
Etnički sastav
1991. godina:
La Muraiola, Pisa
La Muraiola je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Ninguno, Mexicali
Ninguno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
La Muraiola, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 52 m.
Ninguno, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Las Cruces, Hueyotlipan
Las Cruces je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Hueyotlipan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2557 m.
Ramón Corona, Cuencamé
Ramón Corona je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1870 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2130 m.
Fontanazzo, Asti
Fontanazzo je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
San José Paraíso, Yajalón
San José Paraíso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Teutleben
Tojtleben je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 57 opštinskih središta okruga Gota. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 366 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16067066.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Gota Tojtleben se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Gota. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 290 metara. Površina opštine iznosi 7,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 366 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 47 stanovnika/km².
Kalce-Naklo
Kalce-Naklo je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Kalce-Naklo se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Vrbanja (Banja Luka)
Vrbanja je prigradsko naseljeno mjesto i mjesna zajednica kod Banjaluke, od čijeg centra je udaljena oko 6 km jugoistočno (Bosna i Hercegovina, Republika Srpska). Do popisa 1971. bila posebno naseljeno mjesto. Zatim je u sastavu naseljenog mjesta Banja Luka - danas grada Banja Luka.
Kroz ovo naselje protiče rijeka Vrbanja (po kojoj je i imenovano), a prolaze dvije značajne saobraćajnice: Željeznička pruga Banja Luka - Doboj i magistralni put M4(Banja Luka - Kotor Varoš - Doboj). . Značajni društveni objekti i ustanove u Vrbanji su: Ambulanta, željeznička stanica, Dom kulture, sportsko igralište, Dobrovoljno vatrogasno društvo, kulturno umjetničko društvo "Danko Mitrov", osnovna škola "Stanko Rakita" te brojni ugostiteljski objekti.
Istorija
thumb|desno|Vrbanjska džamija Po toponimima koji etimološki potiču iz vremena srednjovjekovne Bosne i ranijeg perioda, može se zaključiti da je na ovom području postojalo srednjovjekovno naselje. Ono je bilo smješteno oko 500 metara sjeverno od današnjeg. Tradicija i predanje koje se sačuvalo među današnjim stanovništvom, ukazuju na to da je nekadašnje naselje bilo organizovano po principu seoske zadruge. Osnovna djelatnost stanovništva Vrbanje u prošlosti je bila poljoprivreda. Od polovine dvadesetog vijeka mnogi stanovnici su se zaposlili u banjolučkoj industriji ali je poljoprivreda i dalje ostala osnovna djelatnost.
Juan Arambulo Hernández, Tecolutla
Juan Arambulo Hernández je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 6 m.
Tiberin (mitologija)
Tiberin, u rimskoj mitologiji, bio je bog rijeke Tibra. Jedan je od tri tisuće rijeka, sinova Oceana i Tetide, i predstavlja genija rijeke Tibra.
Mitologija
Prema VIII knjizi Vergilijeve Eneide, Tiberin je pomogao Eneji nakon dolaska u Italiju iz Troje, tako što mu je predložio da sklopi savez s Evandrom iz Palene u ratu protiv Turna i njegovih saveznika (vidi osnivanje Rima). Tiberin se Eneji ukazao u snu, rekavši mu da je stigao u svoj pravi dom. Tiberin je također smirio riječni tok tako da je Enejin čamac mogao sigurno doći do grada. Manta je Tiberinu rodila sina Okna.
Tiberin je poznat i kao riječni bog koji je pronašao blizance Romula i Rema i dao ih vučici (koja je upravo izgubila vlastite mladunce) na dojenje. Kasnije je spasio Reju Silviju i oženio se njome, nakon što je Reja je bogu Marsu rodila Romula i Rema i zbog toga kao vestalka bila osuđena na smrt.
Kult
Tiberin se smatrao jednim od najvažnijih riječnih bogova i ljudi su se trudili da svakog mjeseca maja ostave svoj prinos u rijeku Tibar. Tijekom Argejske svetkovine (Argei) Tiberin je bio počašćen sa dvadeset i sedam lutki od slame.
Mihailo Živanović
Mihailo Živanović (u Beogradu 17. februar 1928. — u Beogradu 18. jul 1989.), poznat kao Mika-Žuti, bio je istaknuti i jedan od najinventivnijih i najboljih srpskih i jugoslovenskih klarinetista, saksofonista, veoma plodan kompozitor, dirigent zabavnih orkestara RTB i aranžer.
Biografija
thumb|left|140px|Dvanaestogodišnji klavirista Mihailo-Mika Živanović će dve godine kasnije početi da uči da svira i klarinet.
Rođen je u Beogradu 1928, u ulici Prote Mateje.
Prvi susret s notama imao je u osmoj godini, 1936, kada ga je otac upisao u nižu Muzičku školu Stanković, gde je prvobitno učio da svira klavir. Kada je 1942. preko Radio-Londona čuo zvuke klarineta, shvatio je da je to ono šta želi. Očaran lepotom džeza, redovno posećuje salu Kolarca u Beogradu i sluša džez koncerte naših majstora (Ilija Genić, Mladen Guteša, Vojin Popović i dr.), kao i strane izvođaće (Kari Bernet, nemačka pevačica).
Pohađao je Treću mušku gimnaziju i Srednju muzičku školu „Stanković“, instrument klavir. Potom upisuje studije na Prirodno-matematičkom fakultetu u Beogradu, odsek hemija, koje napušta zbog muzike, i to tada kada je stigao do diplomiranja.
Po završetku rata, 1945, Mihailo nastavlja da uči klavir u Srednjoj muzičkoj školi „Stanković“.
Najveći preokret na njegovom životnom putu dešava se 1946. godine, kada je u jednoj komisionoj radnji video i kupio prvi klarinet. Obzirom da je posedovao solidno znanje iz muzike, počeo je danonoćno da vežba, ovaj put - klarinet.
U 18. godini, nadahnut muzikom Glena Milera i orkestrom Vudija Hermana odlučno rešava da klarinet i muzika postanu njegovi životni saputnici, te završava klarinet u Srednjoj muzičkoj školi „Josip Slavenski“, u klasi profesora Franje Partlića.
Rad sa orkestrom Fis-dur
thumb|desno|390px|Proba orkestra 1952. U gornjem redu: Vladimir Plotnjikov, Vladimir Dajzinger, Mika Živanović. U donjem redu: Eduard Sađil i Karlo Takač. Diriguje Mladen Guteša.
Džez je za Mihaila Živanovića bio izuzetno privlačan. Ostvarujući sebe na tom polju, 1946. godine formira džez sastav kome je po svom klarinetu dao naziv Fis-dur. Ovaj orkestar je Mihailo lično vodio. Zahvaljujući kvalitetu, orkestar je vrlo brzo postao jedan od najpoznatijih u Beogradu. Prvu postavu muzičara činili su: Milo Dimitrijević (gitara), Duško Radić (klavir), Stanislav Sodermajer (bubnjevi) i sam Mihailo Živanović (klarinet).
Orkestar Fis-dur ređa uspeh za uspehom: nastupi, turneje, oduševljenja i prave ovacije zadovoljne publike. Sledeće, 1947. godine dolazi do velike izmene u ansamblu novim vrhunskim muzičarima. Tu sada sviraju: Predrag Ivanović (truba), dr Aleksandar Pejić (harmonika), Milovan Vukajlović-Genije (klavir i harmonika), Predrag Stefanović-Grof (trombon) i Branko Pejaković (bas). Od starih članova ostli su samo Sodermajer i Živanović.
Značajan, gotovo sudbonosan susret sa Borom Rokovićem (trubačem, kompozitor, aranžerom, harmonikašem i klaviristom) desio se dok je svirao na jednoj igranci 1949. godine. Bora ga je slušao, zadivljen njegovim talentom želeo je da mu pomogne, da ga još više i bolje uvede u svet džeza, usmeravajući ga na prave vrednosti. Ponudio mu je da svira i u njegovom orkestru. Tu je Živanović svirao sve do kraja 1953. Uskoro je usledio poziv i Aleksandra Nećaka, pa je istovremeno svirao u sva tri orkestra.
Orkestar Fis-dur je postojao sve do 1950.
Rad u Revijskom orkestru Radio-Beograda
thumb|desno|380px|Linija saksofona (sdesna-nalevo): drugi, posle Eduarda Sađila, je Mika-Žuti.
Poznati trombonista Mladen Guteša je 18. januara 1948. osnovao Zabavni-Revijski orkestar Radio-Beograda. Krajem 1949. pozivao je Mihaila Živanovića da bude njegov član. Mihailo je tada bio student Muzičke akademije u klasi renomiranog profesora Bruno Bruna. Za takav jedan rad i stalno zaposlenje, morao je da dobije dozvolu profesora. Profesor Bruno mu je dao pristanak.
Nacionalni park Réunion
mini|lijevo| Karta nacionalnog parka s naznačenom jezgrom i prijelaznom zonom Nacionalni park Réunion nalazi se na otoku Réunion, francuskom prekooceanskom departmanu u Indijskom oceanu. Osnovan je 5. ožujka 2007. godine, spojivši do tada postojeće rezervate prirode (Saint-Philippe Mare-Longue i La Roche Écrite) kako bi se zaštitila priroda planinskog područja Réuniona, Les Hauts. Park čine dva spojena planinska masiva s visokim vulkanskim vrhovima, masivnim liticama tri okrugla ulegnuća, šumoviti klanci i doline; iznimno slikoviti krajolik.
Mihailo Živanović
Rad u Revijskom orkestru Radio-Beograda
Mihailo je u Revijskom orkestru svirao prvo bariton saksofon, a potom instrument koji je studirao - klarinet. Ređale su se veoma uspešne turneje i koncerti Revijskog orkestra RB. Pomenimo jedan takav u Zagrebu 1953. godine, na kome se dokazalo da je Beograd centar jugoslovenskog džeza.
Pred kraj studija, 1954. po nagovoru profesora sa Akademije, napušta Revijski orkestar Radio-Beograda i zapošljava se u orkestru Narodnog pozorišta ( Beogradska Opera), gde radi četiri godine, do 1958.
Nacionalni park Réunion
U Nacionalnom parku, veličine 1,054.47 km² (40% cijelog otoka), nalazi se zaštićena suptropska šuma Mare-Longue koja je dom, između ostalih, endemskim vrstama puža Erepta setiliris i šumske ptice gusjenicojeda Coracina newtoni. Zapravo, broj endemskih vrsta na otoku Réunion je trostruko veći od onog na Havajima, ili četverostruko tog broja na Galapagosu.
Mihailo Živanović
Rad u Revijskom orkestru Radio-Beograda
Kao student Akademije, beleži izuzetan uspeh na Jugoslovenskom takmičenju mladih umetnika, klarinetista ozbiljne muzike, u Skoplju, 1954. Tu osvaja II nagradu (I nije dodeljena).
Sledeće, 1955. godine diplomira sa uspehom klarinet.
Rad u Oktetu Mihaila Živanovića
thumb|desno|270px|Mihailo Živanović (prvi levo) i poznati svetski klarinetista Toni Skot (prvi desno).
Nacionalni park Réunion
God. 2010., Nacionalni park Réunion je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi kao prirodni fenomen izvanredne ljepote i mjesto neprekinutih bioloških i ekoloških procesa, te mjesto u kome obitava veliki broj raznolikih i ugroženih živih vrsta.
Mihailo Živanović
Rad u Oktetu Mihaila Živanovića
Godine 1955, Živanović osniva Oktet Mihaila Živanovića u kojem i sam sviro bariton saksofon. Osim njega, tu sviraju i: Predrag Ivanović (truba), Nikola Dajzinger (alt saksofon), Eduard Sađil (tenor saksofon), Predrag Stefanović (trombon), Vojkan Đonovićić (gitara), Robert Hauber (klavir) i Rade Milivojević (bubnjevi).
Oktet je 10 godina sa velikim uspehom nastupao na svim radio stanicama u zemlji i inostranstvu. Ubrzo je postao jedan od vodećih jugoslovenskih ansambala za modernu i eksperimentalnu džez muziku.
Dalji životni put
Od 1958, pa gotovo do zadnjih dana života, bio je u radnom odnosu u Produkcija gramofonskih ploča Radio-televizija Srbije. Iste te godine postaje i stalni član Gudačkog zabavnog orkestra koji je vodio Ilija Genić, a kasnije postaje dirigent Džez orkestra i Revijskog orkestra Radio-televizije Beograd.
Od 1960 godine, postaje član Udruženja kompozitora Srbije.
Herma
thumb|right|160px|[[Demostenova herma na atenskoj tržnici, izradio Polieukt, oko 280. pne., Gliptoteka u Minhenu.]]
Mihailo Živanović
Dalji životni put
Godine 1975. postaje šef Zabavnog ansambla RTB, a od 1978. stalni dirigent zabavnih orkestara RTB sve do smrti.
Herma
Herma (ἑρμῆς, pl. ἑρμαῖ / hermai) naziv je za skulpturu koja se sastoji od glave, ponekad zajedno s torzom, te koja je postavljena na jednostavno ali izduženo, često pravokutno postolje, na kome su ponekad, na odgovarajućoj visini, urezane i muške genitalije. Taj oblik skulpture razvio se u antičkoj Grčkoj, odakle su ga preuzeli i Rimljani, a kasnije je obnovljen u doba renesanse, u vidu terminalnih figura i Atlanta.
Mihailo Živanović
Značaj
thumb|desno|390px|Slika iz 1960. godine kada Mihailo Živanović komponuje čuvenu Rapsodiju za klarinet i orkestar.
Herma
Poreklo
U najranije doba grčka božanstva su se poštovala u obliku gomile kamenja ili bezobličnog stuba od kamena ili drveta. U mnogim delovima Grčke naslagane gomile kamenja mogle su se pored puteva, a naročito na mestima gde su se putevi ukrštali i gde su prolazile linije razgraničenja. Poštovanje koje se u religijskom smislu iskazivalo tim gomilama kamenja na raskršćima vidi se i po običaju da svaki prolaznik na postojeću gomilu dobaci jedan kamen ili da je poprska uljem. Kasnije su takvim stubovima dodavani glava i falos, a sam stub bio je četvrtastog oblika (broj 4 bio je u obredu povezan s bogom Hermesom).
Mihailo Živanović
Značaj
Neprestano je pratio zbivanja u svetu džez i zabavne muzike, tako da je uvek bio u savremenim muzičkim tokovima svoga vremena. Stvarao je intenzivno sa uspehom različite žanrove - više od četrdeset godina. Napisao je preko 300 instrumentalnih, zabavnih i vokalno-instrumentalnih kompozicija
Herma
Upotreba
thumb|left|200px|Arhajska glava [[Hermesa s bradom, sa jedne herme, početak 5. veka pne.]] U staroj Grčkoj kipovi su imali apotropejsku funkciju i postavljani su, u svrhu zaštite, na raskršćima, državnim granicama i linijma razdvajanja zemljišta, ispred hramova, blizu grobnica, u vežbalištima, palaestrama, bibliotekama, porticima, na javnim mestima, u uglovima ulica, kao i u glavnim ulicama, gde su služili kao znakovi, na kojima su bile urezane razdaljine. Hermes je, pre no što je postao zaštitnik putnika i trgovaca, bio faličko božanstvo i povezan s plodnošću, srećom, putevima i granicama. Njegovo ime potiče od reči herma, koja označava kvadratni ili pravougaoni stub od kamena, terakote ili bronze; na vrhu je bila izvajana glava Hermesa, obično prikazanog s bradom, a reljef s prikazom muških genitalija ukrašavao je stub na odgovarajućoj visini. Međutim, glave nisu bile ograničene samo na prikaz Hermesa, pa se često javljaju i predstave drugih bogova, heroja i čak istaknutih smrtnika. Za te slučajeve postoje složenice, kao npr. Hermatena (herma boginje Atene), Hermares, Hermafrodit, Hermanubis, Hermalkibijad itd. Herme su bile naročito brojne i posebno poštovane u Atini, gde su postavljane ispred kuća kao apotropeji za sreću. Atinjani bi o herme trljali maslinovo ulje ili bi ih njime prskali i ukrašavali bi ih venicima. To se sujeverje nastavilo i posle, kako se vidi po primeru Porcellina, firentinske figure vepra od bronze (ali i mnogih drugih sličnih primera širom sveta), čiji se nos sija jer je ljudi stalno dodiruju za sreću.
Mihailo Živanović
Značaj
Napomenimo da se do tada po beogradskim džez orkestrima uglavnom negovala samo strana džez muzika. Živanović je jedan od prvih džez muzičara koji je počeo da komponuje savremenu domaću džez muziku, kojom se bavio iz velikog entuzijazma. Jugoslovensku zabavnu i džez muziku Živanović je mnogo obogatio svojim velikim znanjem i delatnošću, radeći do poslednjeg dana. Živanovićeva mnoga ostvarenja trajno su zabeležena u istoriji jugoslovenskog džez stvaralaštva.
Pisao je scensku muziku i zabavne pesme za tadašnje popularne pevače kao što su: Arsen Dedić, Nada Knežević, Lola Novaković, Bisera i Senka Veletanlić, Anica Zubović, Dragan Stojnić, Tihomir Petrović, “Lutajuća srca”, Đorđe Marjanović, Zafir Hadžimanov, Krunoslav Slabinac, Dragan Mijalkovski i mnogi drugi.
Herma
Upotreba
Na rimskim i renesansnim verzijama (termini) često je prikazano i telo od struka na gore. Taj oblik korišćen je i za poprsja znamenitih javnih ličnosti, posebno književnika, kao npr. Sokrata i Platona. Sapfa se pojavljuje na grčkim hermama, a anonimne ženske figure često se koriste počev od renesanse, kad su herme često postavljane uza zidove kao dekoracija.
Mihailo Živanović
Značaj
Bio je jedan od najplodnijih muzičkih stvaralaca za decu.
Herma
Suđenje Alkibijadu
Jedne noći 415. pne., baš pre no što će atinska flota krenuti prema Siciliji, sve atinske herme bile su oštećene. Mnogi ljudi su smatrali da će taj čin svetogrđa dovesti u pitanje uspeh ekspedicije. Premda to nikada nije bilo dokazano, Atinjani su u to vreme verovali da se radilo o sabotaži, koju su organizovali simpatizeri Sirakuze ili Sparte iz same Atine. Alcibiadovi neprijatelji, koristeći gnev Atinjana kao izgovor, optužili su ga za bezbožništvo, a u te su optužbe uključili i skrnavljenje drugih svetih predmeta i izrugivanje obredima u okviru svetih misterija. Alkibijad, koji je već bio određen za jednog od zapovednika u sicilijskih ekspediciji, odbacio je sve optužbe ponudio da se pojavi na suđenju, ali Atinjani nisu želeli da odlažu pohod, a njegovi su suparnici želeli iskoristiti Alkibijadovo odsustvo za to da okrenu narod protiv njega, u trenutku kada on neće moći da se brani. Čim je atinska flota otplovila, Alkibijadovi politički protivnici podneli su optužbe protiv njega, i on je bio osuđen na smrt u odsustvu, i za oštećivanje hermi i za navodno povezan zločin skrnavljenja Eleusinskih misterija.
Mihailo Živanović
Značaj
U vreme kada se intezivno bavio instrumentom, važio je za jednog od najinventivnijih i najboljih solista na klarinetu i bariton saksofonu. Kao instrumentalista sa uspehom je nastupao na koncertima u zemlji i inostranstvu (Nemačka, Austrija, Rumunija, Amerika). Kao solista, ovaj vrsni umetnik je svoju zemlju predstavljao u Berlinu na koncertu iz serije „Muzika ne poznaje granice".
Na festivalima zabavne muzike nastupao je kao dirigent. Bio je dirigent i Zabavnog orkestra RTB.
Jedno vreme je radio kao prvi klarinetista Simfonijskog orkestra RTV Beograd. Odlično je poznavao aranžerski zanat, te je i na tom polju ostavio veliki doprinos i neizbrisiv trag.
Popis dela
Komponovanjem počinje da se bavi 1950. Njegov stvaralački opus je ogroman:
„Čekanje", „Ako smo bili tuđi" (Nada Knežević), “Stari hrast” i “Tragovi” (Krunoslav-Kićo Slabinac), „Ne laži" (Dušan Jakšić), „Susret na Baš-čaršiji", „Zar ne znaš da te volim?", „Osmeh mi daj", „Kada ćeš mi doći?" „Ja te zovem, ljubavi", „Jedno popodne", „Jedne noći" (Dragan Stojnić), „Strepnja", „Kad ćeš reći da me voliš?", „Maj", „Naše zadnje veče" „Priča iz Sevilje", „Čekam", „Sada ne" (Beogradsko proleće, Arsen Dedić), „Prolećni dan" i „Dođi kad zima prođe" (Bisera Veletanlić), „To nije san" itd.
„Mačja Igra", „Orijent", „Pet divova", Ponoćni zvuci", „Raskrsnica", „Vesela petorka" (muzika za instrumentalni oktet).
Napisao je i baletsku muziku za film Save Mrmaka „Zvižduk u osam". Za ovu prvu filmsku reviju kod nas, Živanović je komponovao dve baletske numere: „Vespa" i „Luna-park".
Muzika za pozorišnu predstavu „Lek protiv starenja".
Svojom kompozicijom „Bluz za klarinet", Živanović je predstavljao zemlju na koncertu „Džez na Jelisejskim poljima" u Berlinu.
Za Televiziju 1965, godine piše „Rapsodiju za alt saksafon i simfoniski orkestar" koja je izvedena iste godine u Ostendeu (Belgija), na Nord See festivalu.
„Balada za alt saksofon", „Invencija za alt saksofon". „Balada za usnu harmoniku".
„Napušten vrt", „Proletnji pejzaž", „Saloma", „Veseli ritam", *„Pesma", „Minijature", „I tako svakog dana", „Maštanje", „Sutivanske noći".
Mihajlo Živanović je kompozitor koji je napisao najviše pesama za decu na temu prijateljstva i drugarstva. „Ruku pod ruku" i *„Carstvo u drugarstvu" su sigurno najpoznatije iz tog ciklusa. Ove, i druge pesme („Bakine priče", „Oko stuba za reklame", „Balada o crnom cilindru"…), pevali su: Dečji hor RTB, Branko Milićević, Predrag Panić i Dragan Laković.
Poslednjih 10-ak godina života, bio je redovan saradnik Dečjeg programa Televizije. Komponovao je muziku za dečje TV serije: „Kocka, kocka, kockica", „Kolariću Paniću", „Put oko sveta za osam nota", „Cvrčkov album" i „Čik pogodi". Ove dečje kompozicije snimljene su na gramofonskim pločama PGP-a, a na još desetak raznih ploča nalaze se njegove kompozicije u interpretacijama popularnih pevača toga vremena.
Za emisiju Beogradske televizije - „Trka", Živanović je komponovao baletsku svitu „Biljana platno beleše" na motive istoimene narodne melodije. Ovo je jedan od prvih pokušaja kod nas da se narodni melos koristi za pisanje baletske zabavne muzike.
Priznanja i nagrade
Mihailo Živanović je dobitnik mnogobrojnih nagrada na umetničkom polju. Navedimo neke od njih:
thumb|desno|290px|Veliko priznanje Mihailu Živanoviću, Spomen-plaketa Beograd 1944-1984. povodom obeležavanja 40-godišnjice oslobođenja Beograda.
Bo Diddley
Bo Diddley (McComb, Mississippi 30. decembar 1928. - Archer, Florida, 2. jun 2008.), rođen kao Ellas Otha Bates, bio je vrlo utjecajni američki pionir rock and rolla pjevač, gitarist, i tekstopisac.
Alaška Autonomija
Alaška Autonomija (kazaški: Алаш аутономиясы Alash aýtonomııasy; Алашская автономия Alašaskaja avtonomija) bila je samoproglašena nepriznata država koja je formalno postojala na području današnjeg Kazahstana u periodu ruskog građanskog rata od 1917. do 1920. godine. Osnovana je 13. decembra 1917. kada su, nedugo nakon Oktobarske revolucije, lokalni kazaški političari formirali Alaš Orda, svojevrsnu privremenu vladu pod vodstvom Alihana Bukejhanova koja je trebala predstavljati interese kazaškog naroda u Kazahstanu, koji je dotada bio dio ruske države. Alaška Autonomija se, međutim, nije uspjela nametnuti kao de facto vlast, s obzirom da se dio Kazaha opredijelio za boljševike, a ne-kazaško stanovništvo za bjelogardijske revolucionare čije su snage de facto držale vlast sve do ljeta 1919. godine. Tada je Alaš Orda, suočena s prodorom Crvene armije počela pregovarati sa boljševicima, čije su snage preuzele zemlju. Alaška Autonomija je formalno ukinuta sljedeće godine dekretom sovjetskih vlasti.
Bo Diddley
Zvali su ga The Originator, zbog njegove uloge u razvoju rocka, u transformaciji bluesa u ono što danas poznajemo kao rock & roll. Svojim djelom utjecao je na takve muzičke velikane kao što su Buddy Holly, Jimi Hendrix, The Rolling Stones i Eric Clapton.
Početci
Rođen je u delti Mississippija u mjestu McComb, kao Ellas Otha Bates, odrastao je u kući majčine rođakinje Gussie McDaniel, tako da je uzeo i njezino prezime i postao Ellas McDaniel. Porodica McDaniel, preselila se - 1934. u Chicago. Ovdje je mladi Ellas stao učiti trombon i violinu u lokalnoj baptističkoj crkvi, bio je tako dobar da su ga uzeli u orkestar, u kojem je ostao do svoje osamnaeste godine. Ali već tada privlačio ga je ritam i gitara kao instrument, oduševio ga je nastup John Lee Hookera Tokom ljeta 1943., svirao je kao ulični svirač za napojnicu (na Maxwell Streetu ) u sastavu Earl Hookera. 1951., dobio je stalni angažman u klubu 708 u južnom Chicagu , svirajući repertoar sastavljen od pjesama Louisa Jordana, John Lee Hookera i Muddy Watersa. Pri kraju 1954., udružio se sa sviračem usne harmonike Billy Boy Arnoldom, Clifton Jamesom bubnjevi i Roosevelt Jacksonom basistom i snimio svoju pjesmu I'm a Man (A strana) i Bo Diddley (B strana) za gramofonsku kompaniju Chess Records uz pomoć studijskih muzičara; Otis Spanna (piano), ''Lestera Davenporta (usna harmonika), Franka Kirklanda (bubnjevi) i Jerome Greena'' (marakas). Ploča je izašla na tržište u martu 1955., i uskoro je postala prva na ljestvici R&B naslova. Sada je McDaniel uzeo svoje novo umjetničko ime Bo Diddley.
Način sviranja gitare - Bo Diddley beat
Bo Diddley je bio i inovator u pristupu sviranju gitare, on je zapravo ritmički udarao po žicama ali i po gitari ( što onda nije bio običaj), to je zapravo bio stil uličnih svirača, koji su na taj način sebi davali takt. Taj njegov stil, postao je poznat kao Bo Diddley beat. Njegove pjesme imale su vrlo malo akorda, koji su se stalno ponavljali, ali neopisivo živi i nabijeni ritam poput; Hey Bo Diddley i Who Do You Love?(Mona).
Uspjesi 1950 - 1960
20. novembra 1955. pojavio se u popularnom tv showu Eda Sullivana, i otpjevao svoju pjesmu - Bo Diddley, i tako postao poznat širom Amerike. Nastavio je nizati hitove poput - Pretty Thing (1956), Say Man (1959), i You Can't Judge a Book By the Cover (1962). Snimio je prve albume; Bo Diddley Is a Gunslinger i Have Guitar, Will Travel. 1963, otišao je u na turneju sa Everly Brothersima i Little Richardom u Veliku Britaniju, na ovoj turneji kao predgrupa nastupali su i mladi Rolling Stonesi tada gotovo potpuno nepoznati izvan Londona.
Kasnije godine
Nastavio je uspješno koncertrirati, kako po malim klubovima, tako i na velikim stadionima. 1972., nastupio je sa sastavom The Grateful Dead u New Yorku. Na velikoj turneji Rolling Stonesa 1994. bio je počasni gost, i zajedno sa njima izveo je pjesmu Who Do You Love?(Mona). Posljednjih godina svog života, primio je brojna priznanja za svoj pionirski rad u muzici. 2005. Bo Diddley je slavio svoju 50-godišnjicu rada na sceni, velikom turnejom po Australiji, Evropi i cijeloj sjevernoj Americi. 13. maja 2007., nakon koncerta u Iowi, primljen je u bolnicu zbog moždanog i lakšeg srčanog udara. Uspio se nakratko oporaviti, ali je umro 2. juna 2008. od zatajenja rada srca.
Posthumno je proglašen doktorom (lijepih umjetnosti) na Univerzitetu Florida zbog utjecaja na američku pop muziku.
Mick Jagger je za njega rekao da je on orginalni muzičar koji je imao izniman utjecaj na njegov sastav The Rolling Stones. On je bio vrlo darežljiv prema nama, u našim početcima i od njega smo mnogo naučili.
NGC 240
NGC 240 je galaksija u zviježđu Ribe.
Brezno (Makedonija)
Prirodni uslovi
Naselje Brezno je smešteno u severnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Srbijom (6 km severno od naselja). Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 16 km severno.
Brezno se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na prvim brdima zapadno od Pološkog polja. Istočno od naselja tlo se strmo spušta u polje, a zapadno se izdiže glavno bilo Šar-planine. Nadmorska visina naselja je približno 970 metara.
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Istorija
Početkom 20. veka pravoslavni Sloveni su čini celokupno seosko stanovništvo. Svi su bili vernici Srpske pravoslavne crkve.
Stanovništvo
Brezno je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 8 stanovnika.
Požeško-slavonska županija
Požeško-slavonska županija je županija u Hrvatskoj, koja se nalazi u središtu Slavonije. Glavni grad je Požega, po kojoj je dobila ime.
Brezno (Makedonija)
Stanovništvo
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).
Požeško-slavonska županija
Administrativna podjela i stanovništvo
Županija je podijeljena na 5 gradova i 5 općina.
Brezno (Makedonija)
Stanovništvo
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Požeško-slavonska županija
Stanovništvo
mini|300px|Starosna piramida Požeško-slavonske županije prema popisu stanovništva 2011. g. Prema popisu stanovništva iz 2001. županija je imala 85.831 stanovnika ( 1.9 % ukupnog stanovništva Hrvatske ). Prosječna gustoča naseljenosti je bila 46 stanovnika/km2.
Etnički sastav je bio sljedeči: Hrvati 88.7 %, Srbi 6.5 %, Talijani 0.9 %, Mađari 0.9 % i drugi.
Geografija
Slavonsko gorje nastalo je tektonskim poremećajima, nabiranjem tla i formiranjem gorskih sklopova sastavljenih od granita, gnajsa, kristaličnih škriljevaca i eruptivnog kamenja. Podno tih masiva došlo je do pojave termalnih voda. Posebno su zanimljiva izvorišta tople vode u predjelu Velike. Kasnije erozije tla oborinskim i tekućim vodama formirale su u tom masivu brojne usjeke i vododerine, što je pridonijelo bogatstvu reljefa kao i raznolikosti samog terena. Reljefno gledano brdoviti predio Slavonije unatoč svojoj kompaktnosti omogućio je izgradnju dobrih komunikacija sjeverne Podravske nizine s Požeškom dolinom kao i južnom Panonijom.
Opština Pucioasa, Dâmbovița
Pucioasa je opština u Rumuniji u okrugu D'mbovica.
Fossò, Venezia
Fossò je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Opština Pucioasa, Dâmbovița
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 404 m.
Thalwenden
Talvenden je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 89 opštinskih središta okruga Ajhsfeld. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 367 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16061096.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ajhsfeld Talvenden se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Ajhsfeld. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 320 metara. Površina opštine iznosi 3,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 367 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 110 stanovnika/km².
Las Metaleras, Lagos de Moreno
Las Metaleras je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Lagos de Moreno.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2058 m.
Stanisław Haller de Hallenburg
Stanisław Haller de Hallenburg (1872. - Katinj, SSSR; IV-V 1940.) bio je poljski političar i general poljske vojske. Od 1894. do 1918. služio je u Austro-Ugarskoj vojsci u Krakowu. Borio se tijekom poljsko-boljševičkog rata 1919.-1920. na poljskoj strani. 1926. je umirovljen.
Nakon nacističko-boljševičke invazije i podjele Poljske 1939., uhićen je te je bio u zatvorima NKVD-a u SSSR-u. Pogubljen je u Katinju u aprilu ili maju 1940., zajedno sa oko 22.000 Poljaka tijekom katinjskog masakra.
Горње Црниљево
Географски положај
Горње Црниљево је смештено на северу општине Осечина. Граничи се са селима Миличиница, Сирдија селом Осечина и варошицом Доње Црниљево. Окружује га планина Влашић, чија је највећа надморска висина 474m. Највиши врх назива се Чот, а остали су Главица, Велики Белег, Мраморје. У Горњем Црниљеву извире река Тамнава, која протиче кроз Доње Црниљево и даље до Уба где се улива у Колубару.
Повезано је са Осечином и Ваљевом асфалтним путевима.
Историја
На изворима минералне воде у римско време постојале бање, које су се називале киселе. Постојао је и латински пут, који је венцем Влашића водио за Цариград. По легенди, У Горњем Црниљеву се, у долини реке Тамнаве одиграла битка између српске и мађарске војске, око 1387. године. Српску војску је предводио чувени војвода Рађ, по ком је крупањски крај добио име Рађевина. Изгинули ратници су сахрањени у шумарку изнад реке где и данас постоје остаци њихових хумки. Такође, у то време, на је дном делу Влашића живот је изгубио, према легенди Радослав Облачић, који је погинуо приликом пада са коња враћајући се са крштења близанаца војводе Драгије, којима је био кум. Војвода Драгија је био, према легенди управник града Вагањ, касније погинуо на Косову. Свом куму Радославу подигао је велики бели стећак (Белег) на месту погибије, па се то брдо Влашића до данас зове Велики Белег. Не зна се тачно како је село добило име (као и истоимена варошица). Најприхваћенија теорија гласи да је село добило име због куге која је једно време харала овим крајем.
Становници села су били учесници Балканских и Првог и Другог светског рата. О томе сведоче спомен-плоче: у спомен-комплексу пилоту Миленку Павловићу (Борци Балканских и Првог светског рата) и код Киселе воде спомен-плоча изгинулим партизанима (за неке од њих постоји податак да су убијени у Јасеновцу). Један број становника је учествовао и у четничком покрету.
Било је и учесника ратова у Босни и Хрватској 1991-1995. и на Косову 1998-99.
У Горњем Црниљеву, урађен је спомен комплекс који обухвата:
У оквиру комплекса се налазе и Црква Обновљења храма св. Георгија-Ђурђица, са парохијским домом као и игралиште ФК Миленко Павловић-Пилот.
Православље и духовност
До 1991/92. Горње Црниљево није имало своју цркву, те се на Литургије и црквене обреде ишло у оближњу Миличиницу која је вековима била седиште парохије 2 села (што је и данас). Године 1991/92. почело се са градњом храма који је убрзо завршен а посвећен је Обновљењу храма Св. великомученика Георгија-Ђурђицу. Године 1998/99. изграђен је парохијски дом. Село нема свог пароха већ један исти опслужује и Горње Црниљево и Миличиницу. Тренутно, парох је Зоран Јаковљевић. Највише се славе: Ђурђевдан, Ђурђиц, Никољдан. славе се још и Св. Василије Велики, Св. Јован Милостиви, Св. мученик Мина-Мратиндан. Занимљиво је напоменути да је у једном тренутку готово читаво село било учлањено у СКЈ (КПЈ) али да су готово сва домаћинства непрекидно одржала Крсну Славу.
Демографија
У насељу Горње Црниљево живи 465 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,7 година (44,2 код мушкараца и 45,2 код жена). У насељу има 164 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,38.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Sohodol, Lelese
Sohodol je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Lelese.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 67 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 863 m.
La Teuixlera, Santiago Tamazola
La Teuixlera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Tamazola.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1676 m.
Issun-bōshi (film)
Patuljak (一寸法師) je japanski nijemi film iz 1927. godine, što su ga režirali Seika Shiba i pisac Sanjūgo Naoki; Shiba je isprva bio jedini režiser, ali je usred snimanja napustio produkciju tako da je Naoki dovršio drugu polovicu filma. Patuljak predstavlja ekranizaciju istoimenog romana Edogawe Ranpoa s Kogorōm Akechijem u glavnoj ulozi te je, u tom kontekstu, prva ekranizacija neke od Akechijevih pustolovina i jedina iz ere nijemog filma. Scenarij je, prema Ranpovom predlošku, napisao Sanjūgo Naoki, dok je za produkciju bila zadužena kompanija Rengō Eiga Geijutsuka Kyōkai.
Brodsko-posavska županija
Brodsko-posavska županija je županija u Hrvatskoj smještena u južnom dijelu slavonske nizine. Nalazi se uz obalu rijeke Save i pripada regiji Posavini, po kojoj je dobila ime (kao i po sjedištu županije Slavonskom Brodu).
Administrativna podjela i stanovništvo
Županija je podijeljena na 2 grada i 26 općina.
Stanovništvo
mini|300px|Starosna piramida Brodsko-posavske županije prema popisu stanovništva 2011. g. Prema popisu stanovništva iz 2001. Brodsko-posavska županija je imala 176.765 stanovnika (4 % ukupnog stanovništva Hrvatske) sa prosječnom gustoćom naseljenosti od 88 stanovnika/km2.
Arzens
Arzan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Karkason.
Wakarusa, Indiana
Vokarusa je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.758, što je 140 (8,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Arzens
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 003 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 47 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 21,11 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 181 metar (maksimalnoj 425 m, a minimalnoj 125 m).
Opština San Felipe del Progreso, México
San Felipe del Progreso je opština u Meksiku, u saveznoj državi México.
Brodsko-posavska županija
Stanovništvo
Etnički sastav je bio sljedeći: Hrvati 94 %, Srbi 3 %, Romi 0.3 %, Bošnjaci 0.2 % i drugi.
Kalce (Krško, Slovenija)
Kalce je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Kalce se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.
Brodsko-posavska županija
Županijska uprava
Župan Brodsko-posavske županije je Danijel Marušić (HDZ).
Kalce (Krško, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Kalce je imao 32 stanovnika.
NGC 241
NGC 241 je otvoreni skup u zviježđu Tukanu.
Brodsko-posavska županija
Zemljopis
Brodsko-posavska županija jedna je od najužih i najdužih županija koja na istoku graniči sa Vukovarsko-srijemskom, na sjeveroistoku sa Osječko-baranjskom, na sjeveru sa Požeško-slavonskom te na zapadu sa Sisačko-moslavačkom županijom dok se južna granica županije proteže uz rijeku Savu koja je ujedno i međudržavna granica između Republike Hrvatske i Bosne i Hercegovine.
Područje Brodsko-posavske županije može se podijeliti na tri cjeline: brdsko, ravničarsko i nizinsko. Brdsko područje čini blago uzdignuto gorje pokriveno šumom s najvišom nadmorskom visinom od 984 m (Psunj). Ravničarsko područje zauzima najveći dio županije, a čini ga ogranak plodne slavonske ravnice. Nizinsko područje zauzima prisavski dio, uglavnom dobro zaštićen od visokih voda Save, koji je isprepleten osnovnom i lokalnom kanalskom mrežom.
Županija je područje umjerene kontinentalne klime s vrlo rijetko izraženim ekstremnim meteorološkim promjenama. Bogatstvo voda, šuma i plodno tlo, plovna rijeka i značajni kopneni europski putevi prirodni su uvjeti koji su omogućili visokorazvijeno gospodarstvo, promet, trgovinu i kulturu.