cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tigar (tenk)
Oprema
Osnovna zamisao proizvodnje ovog oklopnog ratnog stroja bila je u kupolu postaviti proslavljeni njemački protutenkovski i protuzračni top od 88 mm. Kako se s razvojem započelo prije pojave sovjetskih T-34 tenk je imao ravan oklop, za razliku od Panzera V, što je bilo nadoknađeno debljinom oklopa od 100 mm. Top je uništavao pogođene ciljeve na udaljenosti od 2 km tako da mu se protivnik nije uspijevao približiti dovoljno da bi ga uništio.
Zbog skupoće izgradnje Panzera VI koji je težio 56 tona napravljeno je manje od 1400 primjeraka, što je samo 25% od ukupne proizvodnje Panzera V koji se počeo proizvoditi 6 mjeseci kasnije. Taj problem ipak nije spriječio Njemačku da u još kasnijoj fazi rata započne s izgradnjom još težeg nasljednika, Panzera VIb Kraljevskog tigra.
Prenamjene
Ferdinand/Elefant
Prva prenamjena upotrebljavana u borbi je bio lovac tenkova Ferdinand kasnije preimenovan Elefant (slon) za čiju osnovu su poslužilo 90 šasija koje je napravio Porsche za slučaj spore proizvodnje Henschelove varijante. Odlučeno je da se na stražnji dio tenka ugradi fiksna kupola s poboljšanim topom od 88 mm PaK 43/2 L/71, prednji okolop je povećan sa 100 na 200mm.
Na prvi proizvedenim inačicama napravljen je banalni propust i nije ugrađena standarna strojnica 7,9mm za zaštitu od pješaštva. Taj propust se pokazao kobnim u bitci kod Kurska gdje je sovjetsko pješaštvo s lakoćom prilazilo metalnom čudovištu i uništavalo ga molotovljevim koktelima i drugim priručnim sredstvima - u očajnoj samoobrani posade su čak pucale strojnicom kroz cijev topa.
O učinkovosti protiv neprijateljskog oklopa najbolje govori podatak da je jedna bojna za vrijeme bitke kod Kurska uništila 320 sovjetskih tenkova uz gubitak 13 Ferdinanda. Puno više Ferdinanda je izgubljeno uslijed mehaničkih kvarova, a nekoliko se čak i zapalilo zbog curenja goriva.
Sturmpanzer VI
Napravljeno je samo 18 ovih jurišnih topova na šasijama oštećenih Tigrova. Za naoružanje je izabran pomorski minobacač od 380mm SturmMörser RW61 L/5.4. Potreba za ovakim oružjem se pojavila nakon stravičnih gubitaka njemačkog pješaštva u Staljingradu gdje tadašnji njemački tenkovi i jurišni topovi nisu bili u stanju pružiti dovoljno jaku vatrenu podršku koja bi neutralizirali sovjetska uporišta. Oklop je povećan na 150mm, a masa vozila se popela na 68 tona. S obzirom da u trenutku njihovog ulaska u upotrebu njemačka vojska je bila u defanzivi nisu vidjeli previše akcije, dva su učestvovala u gušenju Varšavskog ustanka, a sedam je korišteno u Ardenima.
Bergetiger
Ljubač (Ražanac)
Ljubač je naselje u južnom dijelu općine Ražanac u Zadarskoj županiji. Naselje se nalazi u Ljubačkom zaljevu na čijim je vratima Paški most. Stari dio mjesta je građen u tipično primorskom stilu, tijesno povezanih kuća i uskim ulicama. Ljubač se spominje već 1205. godine pod imenom Castrum Jubae. Prema popisu iz 2001. godine imao je 475 stanovnika. Glavne gospodarske grane su turizam i maslinarstvo. Mlađa populacija uglavnom radi u 15-ak kilometara udaljenom Zadru a starija uživa mirovine zarađene u SAD, Australiji, Njemačkoj, te uglavnom Rijeci i Zadru. Raritet Ljupča je da, od preko 200 kuća, samo je desetak vikendica neautohtonog pučanstva.
Na brdu poviše mjesta nalazi se bogato arheološko nalazište iz srednjeg paleolitika.
Povijest
U blizini mjesta, pored mosta na Pagu je Kula Ljubač.
Valinol
Valinol je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 103,163 Da.
Strukturirano programiranje
Strukturirano programiranje je podskup ili poddisciplina proceduralnoga programiranja i jedna od glavnih paradigmi programiranja koja je nastala u 60-im godinama 20. stoljeća. Cilj strukturiranoga programiranja jest oslobađanje programera od GOTO naredbi (naredbe za preskakanje određenih dijelova unutar programa) korištenjem struktura kao što su: rutine (procedure i funkcije), petlje (, ,   -  ),   konstrukcije. Strukturalno programiranje sa svojim konstrukcijama omogućava da programer uvede i određeni red (hijerarhiju) unutar programa, i tako omogućuje lakše održavanje i pisanje.
Dragomirești, Dragomirești, Vaslui
Dragomirești je naselje u Rumuniji u okrugu Vasluj u opštini Dragomirești.
Kutaisi
Kutaisi (gru. ქუთაისი) je drugi najveći gruzijski grad. Prijestolnica je gruzijske regije (mkhare) Imeretije u središtu zemlje, u dolini rijeke Rioni.
Dragomirești, Dragomirești, Vaslui
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4868 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 212 m.
Kutaisi
Historija
Tragovi o osnivanju Kutaisija stari su preko 3.500 godina. Prema grčkoj mitologiji, upravo je ovdje Jazon ukrao zlatno runo, izvršavajući zadatke kolhindskog kralja Eta. Stari grčki povjesničari spominju grad u vrijeme ere kretskog kralja Minosa.
Započevši od antičkih vremena, Kutaisi je imao vodeću poziciju na zapadu Gruzije. Tijekom 6. stoljeća, grad je bio prijestolnica Kraljevstva Lazika te je bio vojni poligon Perzije i Bizanta. U 8. vijeku postao je glavni grad Ujedinjenog Kraljevstva Lazika i Abhazije dok je njegova važnost porasla u 10. vijeku kada je postao prijestolnica Ujedinjenog Kraljevstva Gruzije te je ondje stolovao kralj Bagrat III. Status glavnog grada imao je sljedeće 124 godine a kao simbol tog vremena i ujedinjenja zemlje, ondje se nalazi istoimena lijepa katedrala Bagrati.
Tijekom vladavine kralja Davida IV. od Gruzije, prijestolnica je premještena u Tbilisi dok je u Kutaisiju izgrađen Gelatski manastir a izvan grada eklesiologijska akademija. Unatoč gubitku statusa prijestolnice, Kutaisi nikad nije izgubio svoje mjesto u gruzijskoj povijesti te je kulturološki, edukacijski i turistički centar zemlje.
Za vrijeme Imeretskog kraljevstva, grad je više puta padao u turske ruke, iako je formalno ostajao glavnim gradom. Imeretski vladari obraćali su se Rusiji često za pomoć, no ona na te pozive nije odgovarala jer su joj bili bitniji dobri odnosi s Osmanskim Carstvom. Tek je potkraj 18. vijeka, za vrijeme Katarine Velike, Rusija poslala pomoć kralju Solomonu I. On je uz pomoć njemačkog generala Gottlieba Totlebena oslobodio grad. Ubrzo poslije toga, 1810. godine, Imereti je uključen u Rusko Carstvo a grad je postao sjedištem gubernije.
Početkom 20. vijeka Kutaisi je bio mali provincijski gradić, međutim tijekom sovjetskog razdoblja postao je veliko industrijsko središte gruzijske sovjetsko-socijalističke republike.
Bivši gruzijski predsjednik Miheil Saakašvili je 2011. godine potpisao ustavni amandman kojim je gruzijski parlament premješten iz Tbilisija u Kutaisi. Tako je zgrada parlamenta izgrađena na mjestu srušenog masivnog monumenta posvećenog u sjećanje na 300.000 poginulih Gruzijaca tokom 2. svjetskog rata. Zgrada je dizajnirana u futurističkom obliku ovalne kupole od stakla a otvorena je u maju 2012. Troškovi njezine izgradnje iznosili su gotovo 83 milijuna USD.
Predrag Gojković Cune
Predrag Gojković Cune (6. novembar 1932, Kragujevac - 21. jul 2017.) je bio srpski pevač narodnih pesama, starogradskih, sevdalinki, zabavnih i meksikanskih pesama. Nadimak „Cune“ je dobio, kako je sâm objasnio u emisiji „Balkanskom ulicom“ Radio-televizije Srbije, po majčinom dozivanju „Odi da te majka cune“ (ljubi).
Kutaisi
Klima
Klima u gradu je vlažna i suptropska s vrućim ljetima te toplim i suhim zimama. Prosječna godišnja temperatura iznosi 14,5 °C s pet stupnjeva razlike s obzirom na druge dijelove Imeretije. Godišnja količina oborina iznosi 1.730 mm.
Ekonomija
Glavne ekonomske grane u gradu su trgovina, industrija i transport. Kod industrijske proizvodnje prevladavaju:
Predrag Gojković Cune
Biografija
Otac Predraga Gojkovića, Jovan Gojković, rođen je 1906. godine u Kuzminu, u Sremu. Sa sedamnaest godina se doselio u Kragujevac, gde je živeo i radio kao berberin. U Kragujevcu se 1931. godine upoznao sa budućom Predragovom majkom, Radmilom, koja je imala 17 godina, a 1932. godine su se venčali. Predrag je rođen 6. novembra 1932. godine a trinaest meseci kasnije je dobio sestru Anku. Godine 1936. cela porodica se preselila u Beograd, u ulicu Grčića Milenka.
Predrag Gojković je krenuo u prvi razred osnovne škole 1939. godine, u osnovnoj školi „Vojislav Ilić“. Srednju školu je završio u Osmoj muškoj gimnaziji na Crvenom krstu u Beogradu, gde se družio i išao u školu sa kasnije proslavljenim glumcima Velimirom Batom Živojinovićem i Danilom Batom Stojkovićem. Nakon gimnazije, studira na Trgovačkoj akademiji, ali ga pevanje odvlači od studija, tako da nikad nije diplomirao.
Kutaisi
Promet
Kutaisi se nalazi na raskrižju puteva koji vode prema zapadu i sjeveru Gruzije. Udaljenost od grada do prijestolnice Tbilisija iznosi 220 km.
U gradu je izgrađeno 312 km cesta za motorna vozila, postoji željeznički promet dok se 14 km zapadno od grada nalazi međunarodna zračna luka David IV. od Gruzije.
Kumaragupta I
Kumaragupta I (Mahendraditya) je bio vladar Gupta Carstva u periodu 415-455. Smatra se, da je, isto kao i njegov otac i prethodnik Chandragupta II, bio sposoban vladar. Uspio je očuvati ogromne teritorije od Sjevernog Bengala do Kathiawara, te od Himalaja od rijeke Narmada. Njegova vladavina od četiri decenije je pred kraj ugrožena ustankom Pušjamitra u centralnoj Indiji kao i najezdom tzv. Bijeli Huna. Kumaragupta je uspio suzbiti obje opasnosti.
Predrag Gojković Cune
Karijera
Gramofonska ploča sa pesmom „Kafu mi, draga, ispeci“ izdata je 1962. godine i dostigla zlatan tiraž od 50 hiljada primeraka.
Kutaisi
Znamenitosti
mini|desno|300px|Slika grada iz [[1885. godine.]] Gradska jezgra Kutaisija sačuvala je svoj srednjovjekovni izgled. Od arhitektonskih spomenika ističu se katedrala Bagrati i manastir Gelati te su oba 1994. godine upisani u UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji. Tu je i samostan Motsameta iz 11. stoljeća.
U gradu se nalazio masivni memorijal "Monument slave" posvećen gruzijskim žrtvama u 2. svjetskom ratu. On je uništen tijekom prosinca 2009. kako bi se na njegovom mjestu izgradila zgrada parlamenta koja je ovdje premještena iz Tbilisija. Samo rušenje izazvalo je masovne proteste iz Rusije te redova gruzijske opozicije. Vladimir Putin koji je tada bio ruski premijer predložio je obnovu spomenika u Moskvi. Budući da se izvođač rušenja nije držao pravila sigurnosti, tada je poginula žena i njezino dijete a teško je ozlijeđen jedan muškarac, kada je u eksploziji u zrak odletio dio konstrukcije.
Predrag Gojković Cune
Karijera
Pored mnogo održanih koncerata i televizijskih emisija pevao je i u duetu sa Predragom Živkovićem Tozovcem, Miroslavom Ilićem, Živkom Đurić i Lepom Lukić a nastupao je i u triju sa Miroslavom Ilićem i Predragom Živkovićem Tozovcem („tri tenora“).
Kutaisi
Sport
Glavni sport u gradu je nogomet dok je lokalni Torpedo Kutaisi bio trostruki uzastopni nacionalni prvak. Popularan je i ragbi u kojem je RC AIA Kutaisi nekoliko puta osvojio sovjetsko a raspadom države i nacionalno prvenstvo. Tu je i košarkaški klub BC Kutaisi 2010.
Plakalovići
Plakalovići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Vlasenica koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 53 stanovnika.
Belprato
Belprato ima više značenja:
Quantico, Maryland
Kvantiko je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
‘Ashshat al Bīrin, Hajjah
‘Ashshat al Bīrin je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Quantico, Maryland
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 133.
Etaux
Eto je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Gornja Savoja koja pripada prefekturi Bonvil.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1090 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 79 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,69 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 640 metara (maksimalnoj 922 m, a minimalnoj 580 m).
Bagnolo di Po, Rovigo
Bagnolo di Po je naselje u Italiji u provinciji Rovigo, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 532 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Tuleta, Texas
Tuleta je naseljeno mesto za statističke potrebe u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 288 stanovnika.
Kaspaza-5
Kaspaza-5 (, ICErel-III, Ich-3, ICH-3 proteaza, transkript Y, TY, CASP-5) je enzim. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim pripada familiji inflamatornih kaspaza, koja takođe obuhvata kaspazu-1 (EC 3.4.22.36) i kaspazu-4 (EC 3.4.22.57) kod ljudi i kaspazu-11 (EC 3.4.22.64), kaspazu-12, kaspazu-13 i kaspazu-14 kod miševa.
Lički Ribnik
Lički Ribnik je naselje u Hrvatskoj, u Ličko-senjskoj županiji.
Zemljopis
U sastavu je grada Gospića i nalazi se 9 km jugoistočno od Gospića.
Povijest
Utvrdili su ga Frankopani u drugoj polovici petnaestog stoljeća.
Concagno, Como
Concagno je naselje u Italiji u provinciji Como, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 718 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 396 m.
Montefortino, Fermo
Montefortino je naselje u Italiji u provinciji Fermo, u regiji Marche.
Roßhaupten
Roshaupten je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 45 opštinskih središta okruga Ostalgoj. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.156 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9777166.
Jacinto Aguilar Quiam, Solidaridad
Jacinto Aguilar Quiam je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo, u opštini Solidaridad.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Burchinal, Iowa
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Ajova.
3986 Rozhkovskij
3986 Rozhkovskij je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,253 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,9.
Burchinal, Iowa
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 40.
Peña Colorada, San Juan Ñumí
Peña Colorada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Ñumí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1012 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2369 m.
Belsito
Belsito ima više značenja:
Laktam
thumb|right|Sa leva na desno, generalne strukture β-laktama, γ-laktama i δ-laktama.
Laktam (naziv formiran od reči lakton + amid) je ciklični amid. Prefiksi označavaju koliko atoma ugljenika (ne računajući karbonilnu grupu) je u prstenu: β-laktam (2 atoma ugljenika izvan karbonila, i 4 atoma u prstenu), γ-laktam (3 i 5), δ-laktam (4 i 6). Beta β, gama γ i delta δ su drugo, treće i četvrto slovo Grčkog alfabeta.
Sinteza
Postoji nekoliko opštih sintetičkih metoda za organsku sintezu laktama.
Villa de las Rosas, Villa Corzo
Villa de las Rosas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villa Corzo.
Menzel Bourguiba
Menzel Bourguiba (arapski: منزل بورقيبة, prevedeno Burgibina kuća, do 1957. Ferryville) je grad i općina od 54,536 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Bizerta.
Geografske karakteristike
Menzel Bourguiba prostire se duž jugozapadne obale Lagune Bizerta, udaljen 16 km od grada Bizerte i Sredozemnog mora. Grad je odlično povezan željeznicom i cestama sa Bizertom i ostalim tuniskim gradovima.
Historija
thumb|left|260px| [[Kraljevina Srbija|Srpsko vojničko groblje]] thumb|left|260px| Centar grada
Menzel Bourguiba je novi grad, koji je niknuo zahvaljujući izgradnji francuske pomorske baze Sidi Abdallah.
U vrijeme Francuskog protektorata u Tunisu zvao se Ferryville po tadašnjem ministru (kasnijem premijeru) - Jules Ferryu koji je bio inicijator gradnje te baze i luke. Nakon što je Tunis postao nezavistan ime mu je promjenjeno po prvom predsjedniku Tunisa Habibu Burguibi. Grad je upao u krizu kad je Francuska 1963. napustila bazu i njeno servisno brodogradilište.
Nakon tog je privreda osnažena gradnjom velike željezare, tvornice za montažu automobila, i pogona metalurške i kemijske industrije. Pored tog danas ima i nekoliko velikih tvornica odjeće.
Za Prvog svjetskog rata u bolnicama Ferryvilla liječili su se srpski vojnici od kojih su nnogi umrli pa su sahranjeni na vojničkom groblju.
Zlatni krug (razvrstavanje)
Zlatni krug je TV-igra koja se emitira na programu stanice B92. Također može označavati:
Congregación Taracuán, Papantla
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 416 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 68 m.
Kearny County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 3.977, što je 554 (-12,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Masseria Bongo, Avellino
Masseria Bongo je naselje u Italiji u provinciji Avellino, u regiji Kampanija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 419 m.
Gardner, Massachusetts
Gardner je grad u američkoj saveznoj državi Masačusets. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 20.228 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 20.228 stanovnika, što je 542 (2,6%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Pohod hiljade
mini|250px|Đuzepe Garibaldi 1860. Pohod hiljade je vojni pohod koji je 1860. predvodio čuveni revolucionarni general Đuzepe Garibaldi. U tom pohodu je oko hiljadu dobrovoljaca, koje je predvodio Garibaldi pobedilo Kraljevstvo Dve Sicilije, što je rezultovalo nestajanjem kraljevine i njenoj aneksiji Pijemont-Sardiniji. Nekoliko meseci posle toga stvara se Kraljevina Italija. Bili su poznati i kao crvenokošuljaši, jer su nosili crvene košulje.
Pozadina
Nakon što je Pijemont anektirao Veliko vojvodstvo Toskanu, vojvodstvo Modenu, vojvodstvo Parmu i Romanjeu u martu 1860. italijanski nacionalisti još nisu bili zadovoljni, jer još nije ostvareno ujedinjenje Italije. Kao sledeći cilj su postavili Kraljevstvo Dve Sicilije, koja se sastojala od južne Italije i Sicilije. Garibaldi je 1860. planirao u Đenovi pohod protiv Sicilije i Napulja uz prikrivenu podršku Velike Britanije. Velika Britanija je bila zabrinuta zbog približavanja Kraljevine Dve Sicilije i Rusije. Rusija je pokušavala da nađe put do Mediterana. S druge strane, značaj sicilijanskih luka je rastao približavanjem otvaranja Sueckog kanala. Postoje i tvrdnje da je britanska podrška Garibaldiju bila potaknuta i potrebom za sicilijanskim sumporom, koji je bio potreban u novim parobrodima.
Pohod
mini|levo|300p|Početak pohoda u Kvartu
Iskrcavanje u Italiji
Pohod je započeo 6. maja 1860. iz Kvarta u Đenovi. Oko hiljadu dobrovoljaca je krenulo na brodovima „Pijemont“ i „Lombardija“. Nakon kratkoga zaustavljanja 7. maja u južnoj Toskani snabdeli su se vodom i oružjem i krenuli su na Siciliju. Iskrcali su se uz podršku i zaštitu britanskih brodova 11. maja 1860. u Marsali, na najzapadnijem delu Sicilije. Kad su se svi iskrcali brod „Lombardija“ je napadnut i potopljen, a brod „Pijemont“ je bio zarobljen. Nakon iskrcavanja, Frančesko Krispi je imao zadatak da dobije podršku lokalnih mafijaša. Garibaldi je 14. maja u Salemiju izdao proglas da on postaje diktator Sicilije u ime kralja Viktora Emanuela II od Sardinije.
Kalatafimi i Palermo
Hiljada se borila po prvi put u bici kod Kalatafimija 15. maja 1860. protiv 2.000 vojnika Kraljevine Dve Sicilije. Bitka je bila neodlučna, ali podigla je moral hiljada, a u isto vreme spustila je moral protivniku. Sa dolaskom lokalnih dobrovoljaca narastao im je broj na 1.200. Uz pomoć lokalne pobune 27. maja opsedali su Palermo, glavni grad Sicilije. Grad je branilo 16.000 vojnika, ali pod konfuznim zapovedništvom Ferdinanda Lance. Dok su Garibaldijevi dobrovoljci napadali, deo stanovništva se pobunio, oslobodio 2.000 zatvorenika i napao garnizon. Kada je vojska Kraljevine Dve Sicilije bila potisnuta sa većine položaja, Lanca je naredio granatiranje grada u kome je stradalo oko 600 civila. Do 28. maja, Garibaldi je kontrolisao većinu grada i proglasio je kraj Burbonske vlasti. Sledećega dana usledila je neuspešna napolitanska kontraofanziva, pa je Lanca tražio primirje. U pomoć Palermu je dolazilo jako pojačanje, ali Garibaldija je spasila odluka Lance da se preda. Jaka napolitanska flota se nalazila kod Palerma. Usledilo je posredovanje britanskoga admirala, pa je postignuto primirje, a napolitanska flota je napustila luku.
Napolitansko povlačenje i bitka kod Milaca
350p|mini|Bitka kod Volturna Burbonska vojska je dobila naređenje da se kreće istočno i da se evakuiše sa ostrva. Burbonska vojska je uspela 31. maja da slomi pobunu, koju je u Kataniji predvodio Nikola Fabrici. Međutim ta taktička pobeda nije imala praktičkih posledica, jer je vojska dobila naređenje da krene prema Mesini. Samo su Sirakuza, Avgusta, Milaco i Mesina ostali u kraljevim rukama. U međuvremenu diktator Garibaldi je izdao svoj prvi zakon. Nije uspeo da regrutuje više od 20.000 vojnika, a seljaci su se već bunili protiv njega, jer su se nadali da će ih odmah osloboditi zemljoposednika. U Bronteu je 4. avgusta uz pomoć dva bataljona crvenokošuljaša krvavo ugušena jedna takva pobuna.
Kralj Fransoa II od Dve Sicilije je 25. juna 1860. izdao ustav sa ciljem da pridobije i primiri umerene podanike, koji se još nisu digli protiv njega. Garibaldi je u to vreme stvorio „Južnu armiju“, u čijem sastavu su se pored domaćih dobrovoljaca nalazili i dobrovoljci iz cele Italije i regularni pijemontski vojnici, koji su se prerušili u dobrovoljce. Napolitanska kraljeva armija je sakupila oko 24.000 vojnika za odbranu Mesine i drugih tvrđava. Garibaldi je 20. juna napao Milaco sa 5.000 vojnika. Napolitanska odbrana je bila dobra, ali nedostajala je koordinacija između kraljevske vojske, pa Mesina nije poslala pojačanje u Milaco. Zbog toga je Garibaldi pobedio kod Milaca, a šest dana kasnije predala se i Mesina. Na Siciliji je posle toga ostalo samo 4.000 vojnika po različitim uporištima i tvrđavama. Zadnje uporište se predalo krajem septembra.
Iskrcavanje i osvajanje Kalabrije
Garibaldi se 19. avgusta iskrcao sa svojim crvenokošuljašima u Kalabriji. Kavur se opirao tome potezu. Pisao je pismo Garibaldiju zahtevajući da ne prelazi u Kalabriju. Garibaldi ga nije poslušao, a kralj Pijemonta-Sardinije Viktor Emanuel je to prećutno odobravao. Burboni su imali 20.000 vojnika u Kalabriji. Nisu pružili neki jači otpor sem u Ređio Kalabriji, koja je teško osvojena 21. avgusta. Brojne jedinice vojske Kraljevine Dve Sicilije su se razišle ili su se pridružile Garibaldiju.
Kraj
Kralj Fransoa II je bio prisiljen da napusti Napulj i ušančio se u tvrđavi u Geti, a poslednja odstupnica je bila reka Volturno, severno od Napulja. Garibaldi je 7. septembra ušao u Napulj, gde je bio oduševljeno dočekan kao oslobodilac. U odlučnoj bici kod Volturna (1—2. oktobra 1860). Garibaldi je uz podršku pijemontske vojske pobedio organizovanu burbonsku vojsku od 50.000 vojnika. Pijemontska vojska je uz francusko odobrenje prešla Papsku državu i došla je Garibaldiju u pomoć. Na plebiscitu 21. oktobra potvrđena je aneksija Kraljevina Dve Sicilije Pijemont-Sardiniji. Krajem pohoda se smatra susret Garibaldija sa Viktorom Emanuelom 26. oktobra 1860. Drugi kao kraj pohoda označavaju ulazak kralja Viktora Emanuela II u Napulj 7. novembra 1860. Garibaldi je tražio od kralja da ostane još godinu dana kao diktator i da njegovi oficiri budu integrisani u novu italijansku vojsku. Kralj to nije prihvatio, pa se Garibaldi vratio u Kapreru. Vojni pohod još nije bio završen jer je Fransoa II držao Gaetu do februara 1861, kada se konačno predao i otišao u egzil u Austriju. U martu 1861. i formalno je osnovana Kraljevina Italija.
Pohod hiljade se smatra jednim od najslavnijih događaja italijanskog ujedinjenja. Međutim ti događaji su imali i svoju drugačiju pozadinu, koja se ređe pojavljivala u istoriografiji. Bilo je potrebno 140.000 pijemontskih vojnika da održava red u bivšoj kraljevini Dve Sicilije. Tolika je vojska bila potrebna da guši otpor. Garibaldi je tokom svoga pohoda pridobijao i seljake i veleposednike. Seljaci su mu prišli očekujući raspodelu zemlje, a veleposednici su pomogli Garibaldija kada je obećao da neće dirati njihovu imovinu. Kraljevina Dve Sicilije je u to doba bila u finansijski jako dobrom stanju, za razliku od Pijemonta-Sardinije, čija je državna blagajna bila prazna zbog ratova. Lakoća sa kojom je hiljadu dobrovoljaca savladalo organizovanu vojsku velike države u zadnje vreme se objašnjava tajnom britanskom intervencijom, kada su uz pomoć 3 miliona franaka potkupili većinu burbonskih zapovednika.
Benale
Benale ima više značenja:
Galaktosilacilglicerol O-aciltransferaza
Ovaj enzim prenosi dugolančane acil grupe na sn-1 poziciju glicerolnih ostataka.
Independencia, Macuspana
Independencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tabasco, u opštini Macuspana.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Nordazepam
Nordazepam je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 270,714 Da.
ZCRS-122
ZCRS-122 je gruzijski 122 mm višecevni raketni lanser zasnovan na sovjetskom BM-21 Grad. Marta 2012. godine Gruzija je predstavila sopstvenu modifkovanu verziju sovjetskog lansera BM-21 Grad. Inovativna poboljšanja slična su kao kod poljskog lansera VR-40 Langusta. Kabina je oklopljena i štiti posadu (u skladu sa STANAG stepenom oklopljenosti do nivoa 2). Posada može da upravlja lanserom iz kabine bez nepotrebnog izlaska napolje. Težina rakete iznosi66,4 kg a njene bojeve glave 18,4 kg. Domet rakete je 40 km. Samo punjenje lansera traje sedam minuta dok se celi raketni teret može ispaliti za 20 sekundi. Umjesto izvornog sovjetskog Ural-375D kamiona, za transport se koristi noviji i duži ukrajinski KrAZ-6322. Zbog toga na kamionu ima dovoljno mjesta za transport dodatnog 40 cevnog lansera.Brzina ispaljivanja raketa je 2 po sekundi, radijus kretanja vozila iznosi 500 km.
Dragalina, Hlipiceni
Dragalina je naselje u Rumuniji u okrugu Botošani u opštini Hlipiceni.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 358 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Lipice
Gospodarstvo
Sadašnje stanovništvo uglavnom se bavi poljoprivrednom proizvodnjom i stočarstvom.
Stanovništvo
Prema službenim statistikama popisa stanovništva Lipica.
Kultura
Crkva u Lipicama zove se po Sv. Ivanu Krstitelju, kojemu je spomendan 24. lipnja, te se blagdan Ivanja ("Jivanja" na dijalektu tog kraja) obilježava kao najvažniji blagdan mjesta, gdje mještani slave svog zaštitnika.
Sciopeteri, Trento
Sciopeteri je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1256 m.
Eksploziv
mini|Znak za opasnost od eksplozivnih materija prema odluci 67/548/EWG Evropskog hemijskog biroa. Eksplozivi su jedinjenja ili smese koji mogu za vrlo kratko vreme da razviju veliku zapreminu gasova na visokoj temperaturi. Proces veoma brzog stvaranja toplotne i mehaničke energije uz oslobađanje gasova naziva se eksplozija.
Eksploziju prate zvuk, svetlost, mehaničko dejstvo i slične pojave, koje ostavljaju snažan utisak na čoveka. Sagorevanjem 1 kg petroleuma oslobađa 46000 KJ, ako se sagorevanje vrši na primer u lampi ova energija se postepeno prenosi u okolinu, bez ikakvog mehaničkog dejstva. Međutim, ako se pomeša 1 kg petroleuma sa dovoljnom količinom tečnog kiseonika i paljenje izvrši inicijalnom kapislom, nastaće velika eksplozija u kojoj se trenutno (hiljaditi deo sekunde) oslobađa oko 46.000 KJ, temperature dostiže i do 4.000 °C, izaziva se i pritisak od oko 100 tona po kvadratnom centimetru (podrazumeva se da udarni talas ima razorno dejstvo).
Osnovna razlika eksploziva od ostalih zapaljivih materija je u tome sto se kiseonik potreban za sagorevanje nalazi u molekulima u vidu nitro ili hitratne, hloratne ili perhloratne grupe, pri čemu treba znati da prisustvo internih gasova smanjuje broj kalorija oslobođenih pri eksploziji.
Prema poreklu oslobođene toplote
Prema poreklu toplote koja se oslobađa eksplozivi se dele na:
Pb(N3) 2 → Pb + 3N 2
Pri ovom procesu se za svaki molekul azota oslobađa 447 KJ energije.
Prema načinu dejstva
Eksplozivi se prema načinu dejstva dela na:
Inicijalne eksplozivne materije imaju veoma malu energiju aktiviranja i veoma su osetljive na udar, varnice, trenje, toplotu, jer mogu izazvati njihovo razlaganje. U ovu grupu eksploziva spadaju: živin-fulminat Hg(OCN)2, olovo-trinitrorezorcilat, srebro-fuliminat AgONC, srebro-azid AgN3, olovo-azid NaN3, dinitrodiazo-fenol i peroksidi (H2O2, ROOH, ROOR).
Privredni eksplozivi
Postoji velika mogućnost kombinovanja raznih eksplozivnih jedinjenja, aditiva i pripremanja eksplozivnih smesa za različite namene. Od posebnog značaja su takozvani privredni eksplozivi. To su uglavnom eksplozivne smese koje sadrže nekoliko komponenti, a pripremaju se za specijalne namene i miniranja u rudarstvu i građevini. Najpoznatiji su granulisani eksplozivi, kao na primer, smesa koja sadrži amonijum-nitrat (90%), ugljenu prašinu (7%), karboksimetil-celulozu (1%) i dizel gorivo (2%) ili eksplozivna smesa koja sadrži amonijum-nitrat (87,9%), trinitrotoluen (5,5%), drveno brašno (4,5%) i dizel gorivo (2,5%). Ova vrsta eksploziva koristi se za miniranje srednje tvrdih i mekih stena i ruda.
Postoje i kašasti – vodoplastični eksplozivi koji imaju kašasto – plastičnu konzistenciju. Odlikuju se visokom gustinom i dobrom vodootpornošću. Ova vrsta eksploziva sačinjena je od smese amonijum-nitrata (40%), natrijum-nitrata (20%), aluminijuma u prahu (15%), trinitrotoluena (15%), vode (10%) i sredstva za zgrušavanje (0,5-2%). Ovi privredni eksplozivi koriste se u rudarstvu za miniranje u uslovima gde je potrebna vodootpornost i za direktno ubrizgavanje u bušotine.
Ostale eksplozivne materije
mini|250p|Eksplozije Baruti su eksplozivne materije u kojima se hemijsko razlaganje vrši isključivo termičkom provodljivošću, pri čemu sagorevanje može da bude različite brzine, od nekoliko milimetara do nekoliko centimetara u sekundi. Pri takvim brzinama moguće je iskorišćavanje gasova, proizvoda sagorevanja, za pokretanje projektila u cevi oružja, ili raketnog projektila.
Postoje:
Koloidni baruti se dobijaju želatiniziranjem molekula nitroceluloze rastvorene u nekom organskom rastvaraču i nekog drugog eksplozivnog jedinjenja. U zavisnosti od broja osnovnih aktivnih materija postoje jednobazni koloidni baruti koji su izgrađeni samo iz nitroceluloze, ali u ovu grupu spadaju i baruti koji sadrže i dinitrotoluen. Dvobazni koloidni baruti su izgrađeni od nitroceluloze i nitroglicerina, pri čemu nitroglicerina ima između 12% i 45%. U ovu grupu baruta svrstavaju se i novi sastavi koji sadrže oktogen, heksogen i pentrit radi povećavanja specificnog impulsa. Trobazni koloidni baruti sadrže tri eksplozivne komponente: nitrocelulozu, nitroglicerin i nitroguanidin.
U kompozitne barute svrstava se crni barut koji se dobija mešanjem sumpora, ugljenika i kalijum-nitrata. Pored crnog baruta, u ovu grupu ulaze kompozitna raketna goriva koja se sastoje od oksidansa (uglavnom amonijum-hlorata, 60-80%), veziva koje obezbeđuje koheziju i homogenost oksidansa i goriva, formiraju se od prepolimera (polibutadien), umreživača (toliuendiizocijanat), adhezivnih agenasa (trietanolamin), plastifikatora (diizooktil-azelat), katalizatora umreživača (feri-acetonilacetonat, olovo-hromat), zatim od reduktansa (aluminijum, oko 25%), ubrzivača sagorevanja (feri-oksid, ferocen), usporivača sagorevanja (nitroguanidin, amonijum-nitrat), konzervansa (antioksidansi na bazi fenola i amina) i stabilizatora sagorevanja (acetilenska čađ, aluminijum u prahu).
Od ostalih eksplozivnih materija i smesa treba pomenuti eksplozivne naprave na bazi smese goriva i vazduha. To su takozvane aerosolne eksplozivne smese. Prve aerosolne avionske bombe proizvedene su 1960. godine. Osnovni princip u funkcionisanju ove vrste bombi je rasprašivanje lako isparljivih ugljovodonika ili metalnih prahova u vazduhu, pri čemu nastaje eksplozivna gasna smesa u vidu oblaka, koja se naknadno pali pomoću centralno postavljenog punjenja visoko bizantnog eksploziva. Posle odabranog uparenja, koje omogućava mešanje goriva i vazduha, smesa se pali i nastaje velika eksplozija. Kao goriva u aerosolnim bombama koriste se razna jedinjenja koja sa vazduhom u određenim koncetracijama grade eksplozivnu smesu. Udarni talas aerosolnih bombi ruši sve prepreke u prečniku od 500 m, a ubija na rastojanju od 1.000 m. Sekundarno dejstvo ovih bombi je oduzimanje kiseonika iz okoline, što izaziva gušenje živih organizama. Bombe su težine do 7 tona. Kao gorivo najčešće se koristi kerozin sa dodatkom heptana i aditiva, kao što su: propilen-oksid, propil-nitrat i butil-nitrat.
Treba još pomenuti i takozvane pirotehničke smese, koje predstavljaju smesu eksplozivnih jedinjenja i oksidansa. Pirotehničke smese reaguju egzotermno tako što proizvode specifične efekte: dim, plamen, udarni talas, svetlost, gasove, zvuk ili toplotu. Prema nameni ili željenim efektima koje proizvode, pirotehničke smese mogu da budu: Za dobijanje obojenih svetlosnih efekata dodaju se razni aditivi, kao što su bakar(II)-oksid za plavu boju, soli barijuma i borne kiseline daju zelenu boju, soli natrijuma žutu, soli silicijuma daju crvenu svetlost, a magnezijumove soli daju blještavo plavu boju.
Primena
Eksplozivi i baruti imaju veoma dugu istoriju i našli su primenu u raznim obalastima ljudske delatnosti, pre svega kao oružje, zatim u privredi (rudarstvu, kamenolomima i sl.), kao gorivo u raketnim motorima i kao lekovi.
Benevento (razvrstavanje)
Benevento ima više značenja:
Milan Levar
Milan Levar (Gospić, 1954 - 28.8. 2000) bio je hrvatski automehaničar, bivši oficir Hrvatske vojske iz vremena Domovinskog rata, poznat po tome što je sredinom 1990-ih zajedno sa dva svoja suborca dobrovoljno svjedočio pred Haškim sudom o masakru građana srpske nacionalnosti koje su počinile hrvatske vojne i paravojne formacije u jesen 1991. godine. Levar, kojemu je zbog svjedočenja prijećeno smrću, ubijen je podmetnutom bombom u Gospiću 28.8. 2000. godine, a počinitelji i naručitelji tog ubistva nikada nisu bili pronađeni ni procesuirani.
Milan Levar je za života i nakon smrti duboko podijelio hrvatsku javnost. Dio ga je smatrao izdajnikom, dio ga je smatrao herojem i mučenikom, a dio simbolom nesposobnosti i nevoljkosti hrvatske države da se suoči s neugodnim aspektima svoje ratne prošlosti.
Las Gallinas, Tecalitlán
Las Gallinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Tecalitlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1938 m.
San Pedro Ñumí, San Juan Ñumí
San Pedro Ñumí je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Juan Ñumí.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 687 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2152 m.
Bayt as Siḩābah, Hajjah
Bayt as Siḩābah je naselje u Jemenu u pokrajini Hadžah.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 193 m.
Puglie, Rimini
Puglie je naselje u Italiji u provinciji Rimini, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 214 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Kingman County, Kansas
je okrug u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 7.858, što je 815 (-9,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tulia, Texas
Tulia je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 4.967 stanovnika.
Bentivoglio
Bentivoglio ima više značenja:
Los Zapotillos, Lázaro Cárdenas
Los Zapotillos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Lázaro Cárdenas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Austrijsko-sardinijski rat
Austrijsko-Sardinijski rat ili Francusko-Austrijski rat ili Drugi rat za nezavisnost Italije ili Drugi rat za ujedinjenje Italije je rat izmeću Austrijskog carstva s jedne strane i Francuske i Pijemont-Sardinije sa druge strane tokom 1859. U tome ratu Austrija je izgubila, pa je Lombardija pripala Pijemont-Sardiniji. Taj rat je utro put ujedinjenju Italije 1861.
Pozadina
Armija Pijemonta-Sardinije u savezu sa Francuskom nastojala je da osvoji Kraljevinu Lombardija-Venecija, koja je bila pod austrijskom upravom nakon Bečkoga kongresa 1815. Francuski car Napoleon III i predsednik vlade Pijemont-Sardinije Camillo Benso di Cavour sklopili su tajni sporazum o savezu protiv Austrije. Po tome sporazumu Taj plan je trebao pomoći obema zemljama. Pomogao bi pijemontskome planu o ujedinjenju Italije pod Savojskom dinastijom, a sa druge strane oslabio bi Austriju kao neprijatelja Francuske. Kavur nije mogao da dobije francusku pomoć sem u slučaju da Austrija prva napadne, pa je zbog toga provocirao Austriju nizom vojnih manevara kraj granice. Austrija je 23. aprila 1859. izdala ultimatum zahtevajući potpunu demilitarizaciju kraljevine Pijemont-Sardinije. Pošto to Pijemont nije poslušao Austrija je započela rat 29. aprila 1859., pa je na taj način uvukla Francusku u rat.
Operacije
Za vreme objave rata nije bilo francuske vojske u Italiji, tako da je maršal Fransoa Kanrober požurio u Pijemont koristeći železnicu. To je bilo prvo masivno korištenje železnice za transport vojske. Austrijska vojska je računala da će brzo pobediti sardinijsku vojsku pre nego što stigne francuska vojska u Pijemont. Komandant austrijskih snaga u Pijemontu grof Đuljaji je bio oprezan pa se neodređenim smerom kretao oko reke Tičino pre počinjanja operacija. Kada je prešao reku započele su jake kiše, koje su omogućile Pijemontu da poplavi polja pirinača ispred austrijske vojske i na taj način oteža napredovanje.
Austrijska vojska je ipak uspela da stigne do Verčelija, odakle su ugrožavali Torino, ali francusko-sardinijski pokreti usmereni ojačanju Aleksandrije i mostova preko reke Po oko Kasale Monferata prisilili su austrijsku vojsku na povlačenje. Napoleon III je 14. maja stigao u Aleksandriju i preuzeo zapovedništvo nad operacijama. Početni sukob je bila bitka kod Montebela (1859) 20. maja 1859. Austrijske snage su tu bile tri puta brojnije, ali Francuzi su pobedili, pa je austrijski glavnokomandujući postao još oprezniji. Početkom juna Đuljaji je bio blizu železničkoga čvora u Mađentu sa dosta razvučenom vojskom. Napoleon je napao čeono preko Tičina sa delom snaga, a sa drugim delom je napao severnije da bi sa boka napao Austrijance. Francuski plan je uspeo pa su se Austrijanci morali povući dosta daleko do tvrđava u istočnoj Lombardiji, gde je grof Đuljaji smenjen.
Zapovedništvo je preuzeo sam car Franc Jozef I, osećajući da će to biti jednostavan zadatak da se obrani dobro utvrđena austrijska teritorija iza reke Minčio. Franc Jozef I će prvi i poslednji put komandovati u bici kod Solferina. Pijemontska i francuska armija su napredovali i zauzeli su Milano i krenuli su istočno da poraze Austriju pre nego što može Pruska da dođe u pomoć. Austrijanci su sazanali da su se Francuzi zaustavili kod Brescie, pa su odlučili da ih iznenade naglim prelaskom u napad. I Francuzi su krenuli u ofanzivu, ali nijedna strana nije znala gde se nalazi druga strana sve dok se nisu sreli. Austrijski 7. korpus je bio razdvojen od glavnine snaga i uspeli su da obrane Pocelongo. Ostali deo austrijske vojske se povukao i prepustio nekoliko gradova Francuzima. U isto vreme u severnom delu Lombardije su italijanski dobrovoljci "Alpski lovci" pod zapovedništvom Đuzepea Garibaldija pobedili Austrijance kod Varezea i Koma.
Mir
Zbog straha da će u rat biti uključene i nemačke države Napoleon je počeo da traži izlaz iz rata pa je potpisao primirje sa Austrijancima u Vilafranci. Austrija je predala Francuskoj većinu Lombardije sa Milanom, izuzev austrijskih tvrđava Mantova i Lenjano sa okolnim teritorijem. Francuska je odmah te teritorije predala Pijemontu-Sardiniji. Međutim vladari središnje Italije, koji su revolucijom isterani trebali su ponovo biti restaurirani.
Napoleon je sklopio sporazum iza leđa svojih saveznika, što je izazvalo ogorčenje u Pijemontu-Sardiniji. Kavur je iz protesta dao ostavku. Ipak sporazum iz Vilafranke nikad nije sproveden. Iako je bio ponovo potvrđen sporazumom iz Ciriha u novembru, sporazum je ostao mrtvo slovo na papiru. Pijemont-Sardinija je okupirao središnje italijanske države, jer nisu pokazali volju da se vrate prijašnji vladari. Referendumima su odlučili da postanu deo Pijemonta-Sardinije. S druge strane Francuzi nisu pokazali volju da prisile Pijemont da se poštuje sporazum. Austrijanci su ostali frustrirani zbog toga što Francuska nije sprovela svoj deo sporazuma. thumb|thumb|500px|Mesta najvećih bitki tokom Austrijsko-sardinijskoga rata 1859. Već 1860. uz francusko i britansko odobrenje središnje italijanske države se anektiraju Pijemont-Sardiniji. Francuska zauzvrat dobija dogovorenu nagradu: Savoju i Nicu. Giuseppe Garibaldi se opirao pripajanju Nice Francuskoj, jer je poreklom iz Nice. Garibaldi je posle toga poveo ekspediciju na Siciliju, čime je okončao ujedinjenje Italije.
Rothenburg ob der Tauber
Rotenburg povrh Taubera je opština u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 58 opštinskih središta okruga Ansbah. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 11.118 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9571193.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ansbah Rotenburg povrh Taubera se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Ansbah. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 430 metara. Površina opštine iznosi 41,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.118 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 267 stanovnika/km².
Nueva Revolución, Frontera Comalapa
Nueva Revolución je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Frontera Comalapa.
3989 Odin
3989 Odin je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,256 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,9.
Logor Omarska
Koncentracioni logor "Omarska" ili Rudnik Omarska je bio koncentracioni logor za zatvaranje i mučenje muslimanskog (bošnjačkog) i hrvatskog stanovništva, sa područja općine Prijedor tokom 1992. godine za vrijeme rata u BiH.
Logor su organizirali lokalne vlasti, nakon nasilnog preuzimanja vlasti, od strane Srpske demokratske stranke, u općini tokom mjeseca maja 1992. godine. Organizirana je sistematska kampanja zatvaranja i protjerivanja nesrpskog stanovništva prijedorske regije, a njihova imovina je pljačkana i uništavana.
Tačna lokacija logora je rudnik željezne rude "Omarska", udaljen nekoliko kilometara od istoimenog dijela u općini Prijedor. U logoru je bilo zatvoreno, u krajnje teškim uvjetima, više hiljada ljudi. Logoraši su bili izloženi torturi različitog tipa: fizičkom mučenju, psihičkom maltretiranju, silovanjima i raznim oblicima seksualnog mučenja, te ubistvima.
Logor je bio dio organiziranog sistema deportacije, zatvaranja bošnjačkog i hrvatskog stanovništva tokom1992. godine. Na teritoriju općine Prijedor, uz logor "Rudnik Omarska", djelovalo je više sličnih mjesta mučilišta i stratišta poput "Keraterma" u Prijedoru, "Trnopolja" kod Kozarca i drugih, a usko su povezani i s koncentracionim logorom "Manjača" na teritoriju općine Banja Luka.
Logor je zatvoren u augustu 1992. nedugo nakon što su ga posjetili zapadni novinari i napravili snimke neuhranjenih zatvorenika koje su obišle svijet i zapadnu javnost okrenule protiv Srba.
Sudski procesi
Prema iskazima svjedoka, sa suđenja na Međunarodnom krivičnom sudu za bivšu Jugoslaviju (ICTY), u logoru je bilo pritvoreno i više desetina žena. Dio njih bio je izložen sistematskim mučenjima i silovanjima.
Računa se da je na području prijedorske općine likvidirano preko tri hiljade ljudi bošnjačke i hrvatske narodnosti. Od toga broja Bošnjaci su činili preko 90% stradalih. Njihovi tjelesni ostaci se ekshumiraju na širem području prijedorske regije. Do sada su u preko 50 masovnih grobnica pronađeni ostaci preko dvije hiljade ljudi.
Zabilježeno je i više primjera pomaganja zatvorenika od strane lokalnog srpskog stanovništva. Pred Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju vodi se više sudskih procesa pojedincima osumnjičenim za zločine počinjene u logoru. Dio njih je osuđen a dio sudskih procesa je prebačen na bosanskohercegovačke sudove.
Kontroverza oko memorijalnog centra
Rudnik Omarska se danas nalazi u vlasništvu multinacionalne korporacije Mittal Steel koja je ponovno pokrenula proizvodnju. Njeni vlasnici su sredinom 2000-ih izrazili želju da počast žrtvama odaju izgradnjom memorijalnog centra, ali su se toj inicijativi oštro suprotstavili pojedinci i organizacije kako iz srpskih, tako i iz bošnjačkih redova, zbog čega su planovi za izgradnju centra bili obustavljeni.
Choue (Loar i Šer)
Šu je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Vandom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 544 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 136 metara (maksimalnoj 212 m, a minimalnoj 112 m).
Notteri, Cagliari
Notteri je naselje u Italiji u provinciji Cagliari, u regiji Sardinija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Burlington, Michigan
Berlington je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 261, što je 144 (-35,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Castel dell'Alpi, Bologna
Castel dell'Alpi je naselje u Italiji u provinciji Bologna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 154 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 701 m.
Jasper, Georgia
Džasper je grad u američkoj saveznoj državi Džordžija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.684 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 3.684 stanovnika, što je 1.517 (70,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Ronald Scobie
Ronald Scobie (Mandalaj, Burma, 8. jun 1893. - Aldershot, 23. februar 1969.) bio je general-potpukovnik Britanske Armije, koji se borio u Prvom i Drugom svjetskom ratu a nakon tog i Grčkom građanskom ratu
3991 Basilevsky
3991 Basilevsky je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,250 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 13,3.
Ronald Scobie
Biografija
Za Drugog svjetskog rata od 1941. je komandant 70. pješadijske divizije u Tobruku. Od augusta 1942. radi u štabu za Bliski Istok, a od marta 1943. je komandant trupa na Malti.