cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jevreji u Srbiji
Brojnost
Po popisu stanovništva iz 2002. u Srbiji je živelo 1.185 Jevreja. Skoro svi Jevreji u centralnoj Srbiji žive u Beogradu. Četrdeset posto Jevreja u Srbiji živi u Vojvodini. Rezultati popisa prikazani su u sledećoj tabeli :
Jedina sinagoga u Srbiji, u kojoj se vrše bogosluženja, je Beogradska sinagoga.
Antisemitski incidenti u Srbiji su relativno retki.
Vlada Srbije priznaje judaizam kao jednu od sedam tradicionalnih verskih zajednica u Srbiji.
Poreklo
Čak i danas, većina Jevreja u Srbiji su sefardskog porekla (potomci izbeglica iz Španije i Portugala).
Para
Mokra para
mini|desno|300px|Izgled postrojenja s kotlovima Tehnička proizvodnja pare u parnom kotlu vrši se izobarno (konstantan tlak). U posudi je stap koji nepropusno, ali klizno sjeda uz stijenke. Na stapu je uteg, tako da njegova težina uvijek tlači posudu. Tijekom čitavog procesa proizvodnje pare ta se težina ne mijenja, tako da je voda, a kasnije para i voda, i na kraju sama para, uvijek pod konstantnim tlakom.
Proces zagrijavanja vode teče sve dok se ne dostigne neka temperatura, pri kojoj će početi isparavanje. Ta se temperatura zove temperature zasićenja ili vrelište, a ovisi jedino o tlaku pod kojim se masa vode nalazi. Kada termometar pokazuje temperaturu zasićenja, a ljestvica za obujam pokazuje neznatno povećanje obujma, tada dolazi do stvaranja prvog mjehurića pare i vodu tog stanja zovemo vrelom vodom.
S porastom tlaka raste i toplina potrebna da se voda dovede do stanja zasićenja (vrela voda - temperatura zasićenja), a pada potreba toplinske energije samo za isparavanje. Ta toplina se naziva toplina isparivanja, a to je količina topline potrebna da 1 kg vrele vode potpuno ispari – r (kJ/kg) i ona ovisi o tlaku i s njim je obrnuto proporcionalna.
Trenutak kada isparuje i posljednja čestica vode, a temperatura je još uvijek jednaka temperaturi zasićenja, za dani tlak, a obujam se znatno povećao, takvo stanje pare nazivamo suhozasićena para. mini|desno|300px|Rotor moderne turbine, rabljen u [[elektrana|elektrani]]
Pregrijana para
Ako i dalje dovodimo toplinu (nakon potpunog isparavanja), para se počinje vladati kao realni plin i takvu paru nazivamo pregrijanom parom. Pregrijana para je para sa temperaturom većom od vrelišta, kod istog tlaka. Za pregrijanu paru ili sva voda mora ispariti, ili mokra para treba izaći iz parnog kotla prije pregrijavanja, budući da se para ne može pregrijavati u prisustvu tekuće vode.
Parni stroj i parna turbine
Parni stroj koristi povećanje obujma pare da pogoni klip stroja ili parnu turbinu, koji zatim obavljaju mehanički rad. Nakon što pregrijana para obavi rad, onda se kondenzira i potrebna je samo pumpa, da bi se voda vratila u parni kotao. Cijeli proces za idealne uvjete parnog stroja, opisuje Rankineov ciklus.
Parne turbine se često koriste u proizvodnji električne energije. Kondenzacija pare u vodu, se često dešava kod malog tlaka, u parnim turbinama, čime se povećava stupanj termičkog iskorištenja, ali tu mješavinu pare i vode treba izbjegavati, da ne bi došlo do trošenja (erozije) turbinskih lopatica.
Otprilike 86 % električne struje se proizvodi korištenjem pare kao radnog medija, i gotovo svi koriste parne turbine.
Spremnik energije
Kod nekih industrijskih primjena, para se koristi kao spremnik energije, budući da voda ima veliku toplinu isparivanja. mini|desno|300px|Moderni sterilizator (autoklav)
Mihovljan
Mihovljan je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Krapinsko-zagorskoj županiji.
Para
Kogeneracija
Kod proizvodnje električne energije, kondenzat pare ili topla voda, umjesto da se odmah vraća u parni kotao, može se koristiti za centralno grijanje naselja, i tek onda se može vratiti u kotao. Tako se još dalje povećava stupanj termičkog iskorištenja. Najveći svjetski sistem proizvodnje pare se nalazi u Manhattanu, para grije 100 000 stanova i za to se koristi 7 kogeneracijskih elektrana.
Sterilizacija
Autoklavi koriste pregrijanu paru pod tlakom za sterilizaciju u labaratorijima i drugim bolničkim odjelima.
Mihovljan
Zemljopis
Opcina Mihovljan je povezana brzom cestom Zlatar - Mihovljan.
L'Anse aux Meadows
thumb|desno|250px|lokacija L'Anse-aux-Meadows na Newfoundlandu thumb|desno|250px|L'Anse aux Meadows, rekonstrukcija kuće sa travnatim krovom.jpg L'Anse aux Meadows (lokalno izgovarano Lancy Meadows) je najstarija poznata europska kolonija u Novom Svijetu.
Kursk
Kursk je grad u Rusiji i administrativni centar Kurske oblasti. Nalazi se na ušću reka Kure i Sejm, 500 kilometara južno od Moskve, nedaleko od ukrajinske granice. Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 414.595 stanovnika.
Mihovljan
Obrazovanje
Osnovna škola sa područnim skolama.
Lihesterol
Lihesterol je organsko jedinjenje, koje sadrži 28 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 396,648 Da.
L'Anse aux Meadows
Naseobina se nalazi na obali sjeverozapadnog Newfoundlanda, a osnovao ju je oko 1000. godine islandski viking Leifur Eiríksson (hrv. Leif Eriksson), sin Erika Crvenog, stigavši prvo do Baffinovog otoka.
Pagogna, Belluno
Pagogna je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Mihovljan
Kultura
Pjevački zbor, tamburaška sekcija.
Kursk
Istorija grada
Prvi pomen Kurska je iz 1032. godine. Tada je to bio grad čuven po kamenorescima. Po arheološkim podacima, naselje postoji od 8. veka. Mongoli su nekoliko puta uništavali grad tokom 12. i 13. veka. Najveće razaranje izvršio je mongolski zapovednik Batu Kan 1237. godine, kada je pobijen najveći deo stanovništva, a grad potpuno razoren. Kursk je obnovljen tek krajem 13. veka, a od 1508. godine ušao je u granice Rusije. Grad je izdržao tokom 17. veka napade Poljaka i krimskih Tatara. Nedaleko od grada, u julu i avgustu 1943. godine odigrala se jedna od odlučnih bitaka Drugog svetkog rata, bitka kod Kurska u kojoj su Nemci poraženi.
L'Anse aux Meadows
Etimologija
Ime L'Anse aux Meadows se prvi puta pojavljuje na karti iz 1862. kao Anse à la Medée, po brodu koji se zvao Medée. Naziv su tijekom 19. i 20. stoljeća ribari francuskog govornog područja preimenovali u L'Anse aux Méduses (hrv. mali zaljev meduza). Današnji naziv utjecajem engleskog jezika je riječ Méduses krivo interpretirao kao Meadows što je možda razlog prostranog okolnog krajolika sa livadama.
Kursk
Sadašnjost
Okolina Kurska bogata je gvožđem. Kursk je značajno saobraćajno čvorište. U gradu postoji Medicinski univerzitet, Univerzitet tehnologije, Pedagoški univerzitet, kao i Pedagoška akademija.
L'Anse aux Meadows
Pronalazak i značenje
thumb|desno|250px|Prvi dan ljeta u L'Anse aux MeadowsGodine 1960. norveški istraživač Helge Ingstad je pronašao lokalitet. Arheolozi su znali da se radi o vikinškom naselju po pronađenim artefaktima i strukturalnom sličnošću sa naseobinama na Grenlandu i Islandu.
Kursk
Stanovništvo
Prema preeliminarnim podacima sa popisa, u gradu je 2010. živelo 414.595 stanovnika, 2.153 (0,52%) više nego 2002.
Gradovi prijatelji
Gradovi prijatelji i gradovi partneri Kurska:
L'Anse aux Meadows
Pronalazak i značenje
Norveški tim stručnjaka je provodio niz iskapanja od 1961. do 1968. u sklopu istraživanja vikinškog Vínlanda. Kasnije je iskapanja nastavio Parks Canada i to od 1973. do 1977.
Para
Poljoprivreda
U poljoprivredi se para može koristiti za sterilizaciju zemljišta, da bi se izbjeglo korištenje štetnih kemijskih pesticida i popravilo “zdravlje” zemlje.
L'Anse aux Meadows
Pronalazak i značenje
L'Anse aux Meadows je jedino znano vikinško naselje u Sjevernoj Americi, izuzevši Grenland i predstavlja najdaljieuropski istraživački pohod i naseljavanje Novog Svijeta gotovo 500 godina prije Kristofora Kolumba.
Para
Upotreba u domaćinstvima
Para se koristi i u domaćinstvima: za kuhanje povrća, pranje parom tepiha i odjeće, za grijanje. mini|desno|300px|Temperatura-entropija (T-s) dijagram za paru
L'Anse aux Meadows
Povijest
thumb|250px|putovanje Leifura EiríkssonaKako se spominje u Sagi o Grenlanđanima, moreplovci na trgovačkom brodu koje je predvodio Bjarni Herjólfsson otpuhani sa kursa na putu za Grenland su oko 985. godine prvi primjetili novu zemlju na zapadu.
Petnaest godina kasnije, Leifur Eiríksson je krenuo iz mjesta Brattahlíð na Grenlandu kojeg je osnovao njegov otac Erik Crveni, te prvo doplovio do Hellulanda, zatim Marklanda da bi konačno došao do Vínlanda prezimivši u naselju nazvanom Straumfiord, nedaleko od današnjeg L'Anse aux Meadows.
Para
Dijagrami pare
Umjesto tablica pare sa termodinamičkim podacima, mogu se koristiti dijagrami pare, za proučavanje termodinamičkih procesa.
Caniac-du-Causse
Kanijak di Kos je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Lot koja pripada prefekturi Gurdon.
Para
Parna eksplozija
Kada tekuća voda dolazi u dodir sa vrućim tvarima (na primjer lava ili otopljeni metal), može se skoro istovremeno burno pretvoriti u paru i to se zove parna eksplozija.
L'Anse aux Meadows
Povijest
U godinama koje su slijedile, njegova obitelj zajedno sa drugim kolonistima je posjećivala mjesto i plovila sve do New Brunswicka. No sukobi sa starosjediocima su ih prisilili da se povuku sa tog područja, te su se oni naposlijetku vratili na Grenland unutar jednog desetljeća.
Caniac-du-Causse
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 246 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 350 metara (maksimalnoj 465 m, a minimalnoj 309 m).
Molton
Molton se može odnositi na
Maunt Obern
Maunt Obern se može odnositi na
Maunt Er
Maunt Er se može odnositi na
Banja (Vrgorac)
Banja je selo u Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Promet
Nekoliko km južno prolazi cesta E65.
Utvrda Hwaseong
Utvrda Hwaseong (hangul: 화성; hanja: 華城; što znači "sjajna utvrda") je utvrđeno središte grada Suwona, glavnog grada pokrajine Gyeonggi-do (Južna Koreja). Utvrda se nalazi 30 km južno od Seula, a u njoj se nalazi palača kralja Jeongjoa iz dinastije Joseon, Haenggung, i protječe glavni potok u gradu, Suwoncheon. Izgradio ju je upravo kralj Jeongjo koncem 18. stoljeća oko spomen-kuće svoga oca, kraljevića Sadoa, kojeg je njegov otac, kralj Yeongjo, ubio zatvorivši u sanduk s rižom nakon što je ovaj odbio izbršiti samoubojstvo na očevu zapovijed. God. 1997., utvrda Hwaseong je upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji zbog "njezinih snažnih obrambenih zidina koje su ujedinile najnovija dostignuća vojne arhitekture svoga doba, s istoka i zapada". mini|300px|lijevo|Karta utvrde Hwaseong
Povijest
mini|lijevo| "Južna vrata" (Nammun, 팔달문) mini| "Toranj svjetionik" (Bongdon, 봉돈) mini|lijevo| "Istočna vrata" (Dongmun, (창룡문) mini|lijevo| Portal Hwahongmun (화홍문) Kraljević Sado Seja je bio žrtva zavjere suda i nakon što je nepravedno osuđen on se odbio ubiti na zapovijed svog oca, 2. kralja Chosona, te je pogubljen na jako okrutan način. Kada se njegov sin, kralj Jeongjo, 1776. godine dočepao vlasti, on je ekshumirao posmrtne ostatke svoga oca i sahranio ga u obližnju grobnicu brda Hwasan. Za pokoj duše svog oca, on je dao izgraditi hram Yongjusa u podnožju obližnjeg brda P'altalsan u Suwonu, gdje je naposlijetku izgradio i utvrdu kao sjedište svoje vlade. Drugi razlozi za premještanje prijestolnice bili su sktaški sukobi, te jačanje vlade i njena zaštita unutar debelih zidina utvrde.
Utvrda je izrađena prema nalazima arhitektonskog djela "Strategija utvrda" (Songhwa Churyak), Chong Y ag-Yonga iz 1793. godine. Građena je od siječnja 1794. do rujna 1796., pod nadzorom Ch'a ChaeGonga, bivšeg ministra i sudca u prefekturi Yongjungch'u. Dizalice, koloture i druga posebna oprema je dizajnirana i proizvedena specijalno za ovaj projekt, što je objavljeno u "Arhivu izgradnje tvrđave Hwasong" (Hwasong Songyok Uigwe). Ostale građevine su podignute oko utvrde, uključujući palaču i pokrajinski žrtveni oltar zaštitnika-božanstava države, Hwasong Sajiktan.
Ove građevine su spaljene u kasnijim ratovima i pobunama, i samo je dvorana Nangnamhon, dodatak provincijalne palače, opstala do danas. Usprkos uništenju ili oštećenju dijelova utvrde za vrijeme japanske okupacije Koreje i Korejskog rata, zahvaljujući postojanju arhiva utvrda se može obnoviti u svom izvornom obliku.
Odlike
Zidine utvrde su duge 5,74 km i debele su od 4 do 6 metara, izvorno površine od 1,3 km². Na ravnom terenu zidovi su veći nego na dva brda kojima prolaze, jer su se viši zidovi smatrali nepotrebnima na brežuljcima. Parapeta je sagrađena od kamena i opeke, kao i većina utvrde, i bili su visoki 1,2 metra.
Utvrda ima četiri vrata: Janganmun (sjeverna vrata), Hwaseomun (zapadna), Paldalmun (južna) i Changnyongmun (istočna), koja su bila uokvirena stražarskim tornjevima. Janganmun su najveća u Koreji i nalikuju Seulskim vratima Namdaemun u dizajnu krova i obradi kamena i drva. Sjeverna i južna vrata imaju dvokatne drvene paviljone, dok istočna i zapadna imaju samo jednokatne.
Bilo je izvorno 48 građevine uz zidine utvrde, ali sedam ih je izgubljeno u poplavama, ratovima, ili habanju. Utvrda danas ima ustavu, četvera tajna vrata, četiri stražarske platforme, dva promatračka tornja, dva zapovjedna mjesta, dvije strijelačke platforme, pet bastiona s topovima, pet stražarskih postava, četiri paviljona, svjetionik-toranj i devet tureta.
Svjetionik-toranj ima pet dimnjaka koji mogu praviti različite signale dimom ili vatrom. Kada je jedan svijetlio označavao je mir, a dva da je neprijatelj uočena, dok su tri upozoravala kako je neprijatelj blizu, a četiri da je neprijatelj prodro u grad, dok je pet signala značilo da su napadnute zidine.
Maunt Plezant
Maunt Plezant se može odnositi na
Pueblo West, Colorado
Pueblo Vest je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 29.637, što je 12.738 (75,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Vakuum
thumb|right|250px|Jedan od značajnih prikaza osobitosti vakuuma prikazao je [[1654. Oto von Gerike sa Magdeburškim konjima, koji nisu mogli rastaviti metalnu vakuumsku kuglu.]]
Njegova industrijska primena započinje u XX veku, uvođenjem električne sijalice i vakuumske cevi.
Vakuum se može proizvesti tako što se iz nekog zatvorenog prostora pomoću tzv. vakuum-pumpe izvuče sav gas.
Osobine vakuuma i njegova primena:
Kroz vakuum se prostiru svetlost, čestice, čvrsta tela, električno i magnetsko polje, ali ne i zvuk — za prostiranje zvuka potrebna je materija. Toplota se kroz vakuum prostire zračenjem (elektromagnetni talasi iz infracrvenog dela spektra), ali ne i provođenjem. Provođenje toplote se odvija preko materijalnih nosilaca te je u prostoru niskog pritiska znatno slabije, otuda primena vakuuma u termosima.
thumb|right|U sijalici vlada delimični vakuum, sa tragovima argona umesto vazduha da bi se očuvalo volframsko vlakno.
Vakuum se koristi u brojnim procesima i uređajima. Prva uobičajena primena je bila u sijalicama sa vlaknom da se zaštiti volframovo vlakno od hemijske degradacije. Hemijska inertnost vakuuma se takođe koristi za zavarivanje elektronskim mlazom, za nabacivanje tankih slojeva isparavanjem, za suvo nagrizanje u proizvodnji poluprovodnika, za nabacivanje optičkih slojeva, vakuumsko pakovanje itd. Smanjenje konvekcije (mešanja) poboljšava toplotnu izolaciju termos-boca. Visoki vakuum potpomaže degaziranje što se koristi za sušenje zamrzavanjem i vakuumsku destilaciju. Osobina vakuuma da propušta elektrone bez rasejavanja dovela je do primene u elektronskom mikroskopu, vakuumskim cevima (prvi radio) i katodnim cevima (prvi televizori). Uklanjanje trenja u vazduhu stvaranjem vakuuma koristi se u konstrukciji ultracentrifuga i deponovanje energije u zamajcima.
Svemirski prostor
thumb|upright=1.5|left|Svemirski vakuum je zapravo vrlo slaba plazma koju čine naeletrisane čestice, elektromagnetna polja, a ponekad i zvezda.
Charbonnières-les-Bains
Šarbonijer le Ben je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Rona koja pripada prefekturi Lion.
Vakuum
Svemirski prostor
Najveći deo svemira ima gustinu i pritisak skoro savršenog vakuuma. U svemirskom prostoru praktično nema trenja zbog čega se zvezde, planete i ostala nebeska tela kreću slobodno po idealnim gravitacionim putanjama. Međutim, savršenog vakuuma nema, čak ni u međuzvezdanom prostoru gde se nađe nekoliko vodonikovih atoma po kubnom santimetru praveći pritisak od 10 fPa (10−16 Torr). Visoki vakuum svemira mogao bi da predstavlja pogodnu sredinu za izvesne procese, na primer one koji zahtevaju savršeno čiste površine, ali za uobičajene primene mnogo je lakše stvoriti ekvivalentni vakuum na Zemlji nego savladati Zemljinu gravitaciju.
Zvezde, planete i njihovi sateliti održavaju svoju atmosferu gravitacionim privlačenjem pa atmosfere nemaju jasnu granicu. Gustina atmosferskog gasa jednostavno opada sa rastojanjem od objekta po barometarskoj formuli. U niskoj zemljinoj orbiti (visine oko 300 km) pritisak atmosfere je oko 100 nPa (10−9 Torr,) što je još uvek dovoljno da dođe do kočenja satelita usled trenja sa sredinom. Većina veštačkih satelita nalazi se u tom regionu i da bi se održali u orbiti svakih nekoliko dana moraju da aktiviraju svoje motore.
Charbonnières-les-Bains
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 4377 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 1059 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 4,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 233 metara (maksimalnoj 295 m, a minimalnoj 211 m).
Vakuum
Svemirski prostor
Van planetarnih atmosfera, pritisak fotona i drugih čestica sa Sunca postaje značajan. Svemirski brodovi mogu biti „gurani“ sunčevim vetrom, međutim, za to su planete previše masivne. Postoje ideje o međuplanetarnoj plovidbi, pomoću sunčevog jedra, sa pogonom na sunčev vetar.
Vidljivi svemir ispunjen je i ogromnim brojem fotona iz kosmičkog pozadinskog zračenja i sasvim moguće, isto tako velikim brojem neutrina. Temperatura prostora je oko 3 K, ili -270 C.
Dok je kosmički prostor uvek bio dovođen u vezu sa vakuumom, raniji fizičari su podržavali ideju o postojanju nevidljivog etra, prenosioca svetlosti, koji ispunjava međuzvezdani prostor. S druge strane Vilijam Kruks je 1891. godine zabeležio: „oslobađanje okludovanih gasova u vakuum kosmičkog prostora“. Čak i do 1912. godine, astronom Vilijam Henri Pikering je komentarisao:
Njuvel
Njuvel se može odnositi na
Katale-Hor
Katale-Hor (perz. کتله‌خور, dosl. Planina Sunca) je pećina u Zandžanskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana, najveća i najdulja u državi.
Historija istraživanja
Pretpostavlja se da je nekad maleni otvor u pećinu historijski vjerojatno bio poznat lokalnim pastirima. Međutim, prolaz do prve veće dvorane bio je uski prorez i moglo joj se pristupiti isključivo uz puzanje duž 450 m. Pristup pećini značajno je povećan kada je otvorena za turiste tokom 1990-ih godina. Osim glavnog, postoji i sporedni ulaz koji vodi izravno u veliku dvoranu (tzv. „svadbena dvorana“) koja se danas koristi za prihvat posjetitelja koji čekaju promjenu ture. Za sporedni prolaz se sa sigurnošću može potvrditi da je bio poznat lokalcima s obzirom da su u jednoj od niša pronađeni ostaci ljudskog kostura pa postoje pretpostavke da je pećina davno služila kao groblje. Starost kostiju nije poznata niti istražena i dan danas se nalaze na lokaciji. Prva istraživanja Katale-Hora započela su sredinom 20. vijeka kada je grupa od sedam mladih entuzijasta iz Garmaba po prvi put prošla kroz glavni ulaz i dosegla prvu veću dvoranu, no pri pokušaju povratka izgubili su se i nakon tri dana spasili su ih lokalni seljani.
mini|lijevo|250px| Ulaz u pećinu
Prve pisane informacije o postojanju velike pećine podno Sakizlua kod Garmaba objavljene su u jesen 1951. u lokalnim zandžanskim novinama što je bio velik poticaj za daljnje istraživanje. Sljedeće godine grupa sportaša predvođenih Zandžancem Asadolahom Džamalijem i poznatim garmapskim planinarom Mahmudom Musavijem uputila se u Katale-Hor i otkrila važan prolaz. Lokalne novine izvještavale su o njihovim uspješnim istraživanjima. Nova sistematska istraživačka ekipa oformila se 1965. i bila je predvođena Hasanom Abrišamijem koji je okupio nekoliko hamadanskih planinara i otkrio 2000 m dug i dotad netaknut pećinski prolaz. Sljedeća ekspedicija zaputila se tek 1986. na čelu s planinarom Huseinom Huseinitabarom obavivši 38 istraživačkih izleta i otkrivši tri različita stupnja prolaza, stalagmite, stalaktite, kristalne forme, fosile, te niz kostura sisavaca. Poslije ovog istraživanja bilo je poznato oko 4,6 km pećinskih prolaza na temelju kojih je 2001. hamadanski planinarski klub SINA izradio kartu Katale-Hora. Otkad je iranska javnost upoznata s pećinom do ranih 1990-ih zabilježeno je i nekoliko neautoriziranih posjeta o čemu svjedoče slomljeni kalcitni oblici. Nakon štu su glavni dijelovi pećine istraženi, lokalna zandžanska samouprava odlučila je otvoriti pećinu za turiste: ulazni prostor je pregrađen, a u unutrašnjosti je postavljen niz čeličnih mostova s rasvjetom. Otvoreni unutrašnji put duljine je 1250 m što turističku rutu čini 2,5 km dugom za hodanje.
Godine 1993. započela su prva stručna istraživanja Katale-Hora koja je predvodio dr. Sirus Aršadi, a rezultirala su publikacijama na perzijskom popraćenih fotografijama u iranskim geoznanstvenim časopisima. Početkom 2000-ih iranski geoznanstvenici s Instituta naprednih studija osnovnih znanosti (IASBS) u Zandžanu pokrenuli su projekt kartiranja pećine po internacionalnim standardima, što je 2003. urodilo okupljanjem internacionalne iransko-švicarsko-njemačke speleološke ekspedicije potpomognute od strane Iranskog geološkog zavoda (GSI) i zandžanske samouprave. Četveročlani znanstveni tim sastojao se od H. Akbarzadea (GSI), Džavada Ašdžarija (geološki odjel Univerziteta u Širazu), Michaela Laumannsa (Njemačka) i Reinholda Scherrera (Švicarska), a njihova istraživanja provedena između 22. 9. i 7. 10. 2003. ishodila su kartiranjem ukuprno 12.860 m pećinskih prolaza čime je Katale-Hor dobio status najduže istražene pećine u Iranu. Speleolozi su uvjereni da navedena duljina nije konačna s obzirom da se radi o izuzetno kompliciranom sistemu s nizom vertikala koje nisu pristupane, te gromadama i pregradama iza kojih se kriju neistraženi prolazi odnosno blokirane dvorane. Ostale iranske institucije koje su krajem 2000-ih istraživale pećinu uključuju teheranski Istraživački institut za krš i stijene, Istraživački institut za vodu (WRI), Istraživački institut primjenjenih znanosti (ACECR), te univerzitete Šahid Behešti i Harazmi (Tarbijat Mualem).
Geologija i hidrologija
Antiklinala Sakizlua proteže se 8,5 km u smjeru istok-zapad i nadvisuje okolicu za 250 ‒ 400 m, a formirana je od vapnenca koji se datira u oligocen i miocen. Vapnenac je kristaliziran, djelomično dolomitiziran i izrazito okršen. Katale-Hor obiluje pukotinama i nizom vertikalnih okna koji su primjećeni tokom istraživanja, ali nije im pristupano. Tektonski pokreti utjecali su na stvaranje najmanje tri glavna rasjeda koja se pružaju u smjeru sjeverozapad-jugoistok. Posljedica ovih procesa je odvajanje Sakizlua od planine Korok-Dagija (2169 m) na zapadu. Razina ravničarske okolice ima visinu od oko 1650 m i približno odgovara prvoj (glavnoj) razini Katale-Hora. Preko vapnenačkog sloja položen je ružičasti pješčenjak, zatim lapor, a struktura je ispresjecana manjim slojevima gipsa iz miocena. Ovakvi crvenkasti slojevi izloženi su oko ulaza Katale-Hora i dominiraju čitavom okolicom, no na nekim djelovima presvučeni su mlađim terasama.
Na krajnjem istoku Sakizlua na nadmorskoj visini od 1616 m nalazi se izvor Bakli-Bolag koji prosječno ispušta 15 ‒ 20 l/s. Izvor je krškog tipa i napaja Garmab pitkom vodom. U hidrološkom i hidrogeološkom smislu ovo područje pripada kaspijskom slivu, a voda do tog velikog jezera otječe Rud-e Šurom, Kizil-Uzunom i Safid-Rudom. Prosječna godišnja količina padalina iznosi oko 300 mm. Od vrha antiklinale naniže primjetan je velik broj povremenih potoka koji nastaju u vlažnim vremenskim uvjetima i značajno su erodirali južne litice Sakizlua.
Speleogeneza
Speleolozi pretpostavljaju da se Katale-Hor formirao u vodenoj sredini uglavnom zbog freatske korozije. Pećinski prolazi oblikuju anastomozni labirint na tri razine, a sve glavne dvorane prate smjer geoloških slojeva odnosno njihovih pukotina. Poprečni presjek pećine ukazuje da su prolazi formirani u freatskim uvjetima izvan krške podzemne vode koja je bila znatno viša nego danas: galerije koje nisu zaklonjene lomovima obično su ravnog stropa odnosno sa zidovima V-oblika. Pravokutni ili T-oblici također su prisutni, a u nešto manjoj mjeri pojavljuju se i galerije ovalnih presjeka. Jedna od karakteristika je da se kod nekih prolaza s ravnim stropom ovalni krovni kanali mogu vidjeti s popriličnih udaljenosti. Prema svemu sudeći, početna faza formiranja pećine odvijala se zbog freatskih okna pod uvjetima visokog hidrostatskog tlaka zbog nagomilane vode. Međutim, hidrostatski gradijent vremenom je naglo smanjen od čega glavnu ulogu u nastavku formiranja igraju vode stajaćice. Ova promjena najvjerojatnije je prouzrokovana kada su tektonski rasjedi ispresijecali antiklinalni greben. Činjenica da ne postoje nikakvi tragovi ili naznake da je glavnim prolazima tekla voda sugerira da se formiranje pećine nakon stagnacije vodostaja odigravalo vrlo sporo i kronološki relativno dugo.
Spuštanje razine vode formiralo je tri različite razine pećinskih prolaza, a s obzirom da je prva djelomično ulegnuta može se govoriti i o četiri razine. Sudeći prema njihovim visinama u odnosu na ulaz pećine, pad vodostaja odvijao se kroz dvije brze etape (otprilike 25 m pojedinačno). Tokom ovih fazi tipični ravni stropovi i V-oblici kod prolaza formirani su konvekcijom ugljičnog dioksida duž stropova i zidova u potopljenim galerijama. Izvor ugljičnog dioksida bila je meteorska voda koja je punila šupljine s vrha antiklinale. Prilikom kišnog dana za vrijeme speleološkog istraživanja 2003. primjećeno je da u Katale-Horu postoji niz otvorenih pukotina kroz koje prodire voda, no razina vode bila je predmet oscilacija u značajnom rasponu. Kalcitni obodi svjedoče o opetovanom dizanju i padu vodostaja u pećini, a neke naslage izvana (vidljive unutar pećine) isto tako svjedoče o podizanju razine vode. Nakon pada vodostaja, prostrane plosnate dvorane izgubile su statički oslonac i došlo je do masovnog raspadanja na prvoj razini. Sličan se proces dogodio i kod dviju donjih razina prilikom čega su nastali prolazi do glavne razine.
Nju Hapton
Nju Hapton se može odnositi na
Cavezza, Chieti
Cavezza je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 128 m.
Pojava
Pojava ili fenomen (grčki: , pl. ) je događaj koji se može promatrati, odnosno doslovno, nešto što je moguće vidjeti. Riječ fenomen dolazi od imenice (phainomenon, pojava, appearance), a povezana je također i s glagolom  (phainein, prikazati, to show). Protuznačnica je iathomenon, u doslovnom značenju "nečega što leži ispod površine".
Općenito, neovisno od izvornog značenja u filozofiji, fenomen predstavlja sve što se može zamijetiti. Neke je stvari lako zamijetiti, dok je za zamjećivanje drugih potrebno izvesti znanstveni eksperiment koji omogućuje to zamjećivanje.
U znanosti pojave su neobrađeni podaci koji kasnije služe za uobličavanje teorija.
Alain Payet
Alain Payet, poznat također i pod pseudonimom John Love (17. januar 1947 - 13. decembar 2007) bio je francuski pornografski režiser. Karijeru je započeo u mainstream filmovima, kao pomoćnik režisera kao što su Philippe Labro i Claude Vital. 1970-ih je počeo snimati jeftine eksploatacijske filmove na temu drugog svjetskog rata (nazisploitation), odakle se preorijentirao na erotski, i na kraju na "tvrdi" pornografski žanr. Pažnju je privukao spremnošću da u filmovima koristi bizarni sadržaj, odnosno izvođače poput patuljaka ili groteskno pretilih žena, a što je sredinom 1980-ih postalo dio trenda poznatog kao Hard Crad. Kasnije je surađivao sa nizom poznatih francuskih porno glumaca i glumica, a posljednjih godina karijere sa producentom Marcom Dorcelom. Dobitnik je nagrade Hot d'Or. Umro je od raka.
Nju Market
Nju Market se može odnositi na
Nju Providens
Nju Providens se može odnositi na
Vyšehrad
thumb|right|300px|Vyšehrad preko [[Vltava|Vltave]] Vyšehrad je zamak smješten u Pragu, glavnom gradu Češke. Najvjerojatnije je sagrađen u 10. veku, na brdu iznad rijeke Vltave. U zamku se nalazi Bazilika sv. Petra i Pavla, kao i Vyšehradsko groblje, na kome su pokopane neke od najznamenitijih ličnosti češke historije kao Antonín Dvořák, Bedřich Smetana, Karel Čapek i Alphonse Mucha.
Beaujeu (Gornjoprovansalski Alpi)
Bože je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Dinj le Ben.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 152 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 45,68 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 880 metara (maksimalnoj 2153 m, a minimalnoj 821 m).
Emmett, Kansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 191, što je 86 (-31,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Isola Bella, Verbano-Cusio-Ossola
Isola Bella je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 213 m.
Borealne klime
mini|desno|300px|Snježno-šumske (borealne) klime prema podtipovima:
Borealne klime ili snježno-šumske klime (oznaka <tt>D</tt>) prema Köppenovoj klasifikaciji predstavljaju jedan od pet osnovnih klimatskih razreda. Definirane su srednjom temperaturom najhladnijeg (< –3°C) odnosno najtoplijeg mjeseca (> 10°C). Zime na ovim područjima su duge i hladne, dok ljeta unatoč kratkoći mogu biti topla ili čak vruća. Godišnja doba izrazito se brzo smjenjuju, a najveća količina padalina otpada na ljetno razdoblje. Snijeg se može zadržati i po nekoliko mjeseci. Područja na kojima predvladavaju snježno-šumske klime su prvenstveno dijelovi Sjeverne Amerike odnosno sjeverne Euroazije (zajedno oko 37,7 milijuna km²), dok ih na južnoj hemisferi nema zbog nepostojanja prostranih kopnenih masa. Snježno-šumsku klimu nerijetko se poistovjećuje s kontinentalnom što nije ispravno u strogom klimatološkom smislu s obzirom da klima nije određena samo jednim parametrom.
Madison, Virginia
Medison je gradić u američkoj saveznoj državi Virdžinija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 229 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 229 stanovnika, što je 19 (9,0%) stanovnika više nego 2000. godine.
Nju Vijena
Nju Vijena se može odnositi na:
Ivan Vidović
Ivan Vidović (Vrgorac, Vidovići 5. svibnja 1943. ), hrvatski pjesnik
Životopis
Ivan Vidović rodio se u Vidovićima (između Vrgorca i Velikoga Prologa) 5. svibnja 1943. godine. Osnovnu školu je završio u Vrgorcu, Gimnaziju u Dubrovniku, a Pedagošku akademiju (hrvatski i zemljopis) u Šibeniku, dok je na Filozofskom fakultetu u Zadru diplomirao hrvatski i francuski jezik.
Prvo mu je zaposlenje bilo u Osnovnoj školi "Vladimir Nazor" u Dragljanima kraj Vrgorca (1965.), nakon toga, kao profesor hrvatskoga jezika i zemljopisa, nastavio je s radom u Osnovnoj školi "Petar Zoranić" u Stankovcima (1966.-1981.), a zatim u Osnovnoj školi "Veljko Vlahović", odnosno "Šime Budinić" u Zadru (1981.-1994.), kada je, nakon dvadeset i devet godina provedenih u prosvjeti, bio primoran, zbog bolesti, otići u invalidsku mirovinu.
Često je društveno aktivan, tako je 1971. godine, uz podršku mještana, osnovao i bio prvim predsjednik – Pododbora Matice hrvatske Stankovci, također je uz pomoć grupe svojih prijatelja, inicirao i gradio cestu Stankovci-Pirovac, usprkos destrukciji onih koji su se, denuncirajući ga i progoneći na nacionalnoj osnovi, suprotstavljali svemu što je radio. Ali, radovi su, uz poteškoće i zastoje, napredovali, i cesta je bila dovršena na sv. Antu 13. lipnja 1991. godine, dobivši u narodu ime – "cesta spasa". Ovdje posebno valja istaći da je vidoviti Ivan Vidović, usprkos svemu, i snimio (35 min.) dokumentarni film o radovima na ovoj cesti.
Svira u stankovačkoj limenoj glazbi, klarinet B i saksofon. Osnivač je kino-kluba u stankovačkoj Osnovnoj školi. Skupljao je narodne rukotvorine i umotvorine za zavičajnu zbirku stankovačkog kraja, i organizira susrete s piscima (Nikolom Pulićem, Josipom Laćom, Zvonimirom Balogom, Zlatkom Tomičićem ...) O poeziji Ivana Vidovića krajnje afirmativno pisali su: Ivo Balentović, Stijepo Mijović Kočan, Nikola Pulić, Juraj Gracin, Ante Nadomir Tadić Šutra, Zlata Derossi i Roko Dobra ...
Književni rad
Pjesme je počeo objavljivati još kao đak dubrovačke Gimnazije u zagrebačkom "Poletu" 1959. godine. A tada se, zahvaljujući podršci profesorice Marije Zlošilo, koja je prepoznala neospornu mu pjesničku darovitost, objavljuje i nekoliko svojih pjesama u skupnoj zbirci "Glasovi mladih". Međutim, njegov je pjesnički izraz, s vremenom, bivao sve kvalitetniji, tako da ga se i u spomenutoj šibenskoj Pedagoškoj akademiji ubrzo prepoznalo i više nego kao obećavajućeg pjesnika, te je profesor Ante Šupuk u skupnu pjesničku zbirku "Lirske varijacije" (1962.) uvrstio i njegove pjesme.
Stvara svoje poetske uratke, objavljuje ih i krasnoslovi na književnim večerima gdje god ga se pozivalo, na različitim mjestima i pozornicama, pa su se, tako, njegovi stihovi mogli čuti i na radio postajama i u televizijskim emisijama. Isto tako, bilo bi posve opravdano da se na ovom mjestu istakne i jedna nezaobilazna činjenica, a ta je da su nekoliko Vidovićevih pjesama uglazbili maestro Marin Čović (veći dio) i maestro Zvonko Keran, obojica iz Zadra. Kraće je vrijeme (sedamdesetih) bio urednik "Zadarske revije" u Zadru, a danas se na svom blogu "Pjesma, maslina i loza" iskazuje kao daroviti sonetist i kao pjesnik refleksivno-sublimnih slobodnih stihova i zapaženih haiku pjesama, uvijek se služeći jasnim, kolokvijalnim jezikom, jezikom predaka "kojega su britke bure oštrile, a topla juga milovala".
Uz već spomenuto, pjesniku Ivanu Vidoviću je poezija bila objavljivana, osim u panorami zadarskog književnog kruga "Kroz moje oko" Marka Vasilja, i u sljedećim listovima i časopisima :
Nagrade
Nagrađen je nagradom za životno djelo Općinskog vijeća Stankovci 2003. godine.
Nikols
Nikols se može odnositi na
Narod protiv
Narod protiv popularni je televizijski kviz, proizvod produkcijske kuće Celador (koja je vlasnik licence i za kvizove Želite li da postanete milioner? i Keš taksi . Kviz je emitovan u Velikoj Britaniji na ITV-u od 2000. do 2002. godine.
Pravila kviza
Kviz je jedinstven po tome što u njemu gledaoci postavljaju pitanja, šaljući ih putem SMS-a, kao i po tome što ne postoji ograničena novčana suma koju takmičar može osvojiti (isti takmičar može učestvovati u više emisija zaredom, sve dok ne da pogrešan odgovor).
Kviz se sastoji iz više rundi (krugova), koji sadrže po pet pitanja. Jedan zatvoreni krug vrijedi (u Srbiji) 100 hiljada dinara, a gledalac koji je poslao pitanje može osvojiti najviše 30 hiljada dinara. Takmičar ima pravo na ukupno tri zamjene pitanja po krugu. Pitanje se zamjenjuje pitanjem iz takmičareve specijalističke oblasti, koju prijavljuje prije snimanja. Pored tri zamjene, takmičaru na raspolaganju stoji i pomoć DALJE, kojom preskače dato pitanje, a koju može iskoristiti u prvom krugu 4 puta, u drugom tri, u trećem dva i u četvrtom jedanput.
Nortboro
Nortboro se može odnositi na
Nicolò Donà
Nicolò Donà ili Donati, Donato (Venecija, 28. januar 1540. - Venecija, 9. maj 1618.) bio je 93 mletački dužd koji je vladao od 4. aprila 1618. svega 35 dana do svoje smrti.
Biografija
Školovao se na Padovanskom univerzitetu uz pomoć strica Girolama i kardinala Agostina Valiera, tu je sjajno naučio latinski i retoriku
Postao je član Velikog vijeća - 1560., a prvu političku funkciju dobio je 1564. kao član kolegija za prekomorske teritorije i flotu, od tada nadalje stalno je sudjelovao u administraciji republike. Od 1566. je guverner Dalmacije, sudjelovao je u Bitci kod Lepanta, a od 1574. je podesta u Vicenzi.
Sljedeće godine imao je sličan posao u Kopru, tad je Mletačka Republika ušla u spor sa susjednim austrijskim Trstom zbog solana u općini San Dorligo della Valle, na kraju je to završilo vojnom operacijom mletačke vojske koja je porušila pogone solana.
Za dužda je izabran u dobi od 79 godina - 1618. i to sa 35 glasova za (od 39 važećih). Pokopan je u crkvi Santa Chiara u Muranu, ali mu je grobnica uništena 1826., nakon što je crkva za napoleonske okupacije Venecije pretvorena u staklarsku manufakturu. .
Herman III od Švapske
'''Herman III. Švapski''' (? - 1. travnja 1012.) bio je vojvoda Švapske od 1003. pa do svoje smrti.
Naslijedio je svog oca Hermana II. Majka mu je bila princeza Gerberga, potomak Karla Velikog.
Imao je sestru Gizelu preko koje je bio ujak Henrika III., cara Svetog Rimskog Carstva. Umro je bez djece.
Snježna granica
Snježna granica je visina iznad koje se snijeg nikada ne otopi. Od ekvatora prema polovima snježna granica je na sve manjim apsolutnim visinama (Bolivijske Ande 5300 - 5500 m, Kavkaz i Alpe oko 2900 m, južna Aljaska oko 600 m).
Konstatirano je da se u posljednjih 100 godina snježna granica postepeno izdigla na veću visinu.
OR2J3
Olfaktorni receptor 2J3 je protein koji je kod ljudi kodiran OR2J3 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Henri Pachard
Henri Pachard, pravim imenom Ronald Sullivan (4. jun 1939 - 27. septembar 2008) bio je američki pornografski režiser. Karijeru je započeo krajem 1960-ih radeći niskobudžetne eksploatacijske filmove seksualne tematike (sexploitation) za tzv. grindhouse tržište u velikim gradovima. Tvrdom pornografijom se počeo baviti 1980-ih, surađujući s Chuckom Vincentom, kao i nekim od najvećih američkih porno-zvijezda tog doba. Nekoliko mjeseci prije smrti je objavio kako je obolio od raka te javno pozvao kolege iz industrije da njegovu suprugu Deborah angažiraju kao montažerku kako bi mogao platiti troškove vlastitog liječenja.
Interleukin 22
Interleukin 22 (IL-22) je protein koji je kod ljudi kodiran IL22 genom.
IL-22 je član grupe citokina koja se zove IL-10 familija ili IL-10 superfamilija (uključujući IL-19, IL-20, IL-24, i IL-26), klase potentnih medijatora celularnog inflamatornog odgovora. Ovaj interleukin deli IL-10R2 u ćelijskoj signalizaciji sa drugim članovima te familije, IL-10, IL-26, IL-28, i IL-29. IL-22 proizvodi aktivirane DC i ćelije, i inicira urođeni imuni odgovor protiv protiv bakterijskih patogena posebno u epitelnim ćelijama kao što su respiratorne i stomačne epitelijalne ćelije. IL-22 zajedno sa IL-17 se brzo proizvodi u slezinskim LTi-sličnim ćelijama, i može biti takođe proizveden od strane Th17 ćelija. On verovatno igra ulogu u koordiniranom odgovoru oba adaptivnog i urođenog imunskog sistema.
IL-22 biološka aktivnost se manifestuje putem vezivanja za kompleks na ćelijskoj površini koji se sastoji od IL-22R1 i IL-10R2 receptorskih lanaca. Toj je dodatno regulisano putem interakcije sa rastvornim vezujućim proteinom, IL-22BP, čija sekvenca je slična sa sa ekstracelularnim regionom receptora IL-22R1 (sIL-22R1). IL-22 i IL-10 receptorski lanci igraju ulogu u celularnoj komunikaciji i transdukciji signala putem selektivne inicijacije i regulacije imunog odgovora. IL-22 može da doprinese imunim bolestima putem stimulacije imflamatornog odgovora, S100s i defensina. IL-22 takođe promoviše preživljavanje hepatocita u jetri i epitelijalnim ćelijama pluća i stomaka, poput IL-10.
Signaliziranje
IL-22, signalizira kroz interferon receptor-srodne proteine CRF2-4 i IL-22R. On formira komplekse na ćelijskoj površini sa IL-22R1 i IL-10R2 lancima što rezultuje u signal transdukciji kroz receptor, IL-10R2. IL-22/IL-22R1/IL-10R2 kompleks aktivira inracelularne kinaze (JAK1, Tyk2, i MAP kinaze) i transkripcione faktore, posebno STAT3. On može da inducira IL-20 i IL-24 signalizaciju kad se IL-22R1 spari sa IL-20R2.
Struktura
IL-22 je α-helikal citokin. IL-22 se vezuje za heterodimerični receptor na ćelijskoj površini koji se sastoji od IL-10R2 i IL-22R1 podjedinica.
Rotokopter
Rotokopter je zrakoplov teži od zraka, pokretan motorom, koji se održava u letu reakcijom zraka na jednom ili više rotora. Dva moderna oblika rotokoptera su helikopter i autožir (poznat i kao žiroplan, žirokopter).
Opatija Deutz
thumb|Stari St. Heribert Opatija Deutz (Abtei Deutz) ili Samostan Deutz (Kloster Deutz) je zgrada u vlasništvu benediktinskog reda, smjšetna u današnjem naselju Deutz u gradu Köln u Njemačkoj.
Godine 1003. ju je Sveti Heribert, budući kelnski nadbiskup i bliski savjetnik cara Otona III, podigao na mjestu stare rimske tvrđave. Heribert je u 1021. u njoj sagrađen. U 12. vijeku je opat samostana bio teolog Rupert od Deutza.
Meteorološka postaja
thumb|250px|Automatska meteorološka postaja Meteorološka postaja je ustanova meteorološke službe koja služi za meteorološka promatranja radi proučavanja vremena i klime, te za druga znanstvena istraživanja koja su od značaja za sve grane ljudske djelatnosti, naročito za poljoprivredu, šumarstvo, vodoprivredu i promet. U okviru Svjetske meteorološke organizacije služe za međunarodnu razmjenu podataka za proučavanje Zemljine atmosfere kao cjeline.
Podjela
Ovisno o veličini, organizaciji i opremljenosti meteorološke službe, podjela u pojedinim zemljama veoma je različita, a najčešća je prema namjeni.
Prema namjeni, obično se dijele na sinoptičke, zrakoplovne, klimatološke, agrometeorološke, oborinske i specijalne.
Sinoptičke meteorološke postaje
Sinoptičke meteorološke postaje sudjeluju u dnevnoj izvještajnoj službi i dnevnoj međunarodnoj razmjeni meteoroloških podataka za potrebe prognoze vremena radi osiguranja prometa u zraku, na kopnu, moru, jezerima i rijekama, kao i drugih gospodarstvenih djelatnosti. One mogu biti površinske (kopnene i brodske) i visinske (pilotbalonske, radiosondažne, kombinirane, avionske i orbitalne).
Površinske meteorološke postaje
mini|desno|300px|Meteorološka postaja Površinske meteorološke postaje služe za meteorološka promatranja i mjerenja u prizemnom sloju atmosfere. Promatranja se vrše u vrijeme određeno međunarodnim dogovorom (u 00, 06, 12 i 18 sati po svjetskom vremenu).
Mnoge od tih postaja vrše još 4 dopunska promatranja, u intervalima od po 3 sata (03, 09, 15 i 21 h po svjetskom vremenu). Podatci međunarodnog značaja šalju se na pogodan način svim zainteresiranim postajama u svijetu i unose na sinoptičke karte sitnih razmjera.
mini|desno|300px|Lokacije meteoroloških brodova u Atlantiku, označene slovima A-M
Zrakoplovne meteorološke postaje
Zrakoplovne meteorološke postaje namijenjene su za promatranje i sastavljanje meteoroloških izvještaja za uporabu u međunarodnom zračnom prometu. Promatranja se vrše svaki sat ili svakih pola sata.
Agrometeorološke postaje
Agrometeorološke postaje služe za meteorološka i biološka promatranja i mjerenja za upoznavanje utjecaja vremena i klime na razne poljoprivredne kulture.
Nort Liberti
Nort Liberti se može odnositi na
Meteorološka postaja
Sastav postaja
Sve sinoptičke, zrakoplovne, klimatološke, agrometeorološke i neke specijalne meteorološke postaje sastoje se od meteorološkog kruga u kojem su postavljeni osnovni instrumenti za meteorološka promatranja i mjerenja, te zgrade meteorološke postaje. Ovisno o tipu, postaja je popunjena potrebnim ljudstvom.
Werner od Walbecka
Werner (također Wirinher ili Werinharius) (? - 11. novembar 1014) bio je njemački (saksonski) plemić, koji je služio kao markgrof Nordmarka od 1003. do 1009.
Bio je najstariji sin grofa Lothara III od Walbecka i Godile od Rothenburga. U trenutku rođenja mu je majka imala tek 13 godina. Znameniti kroničar Thietmar od Merseburga mu je bio rođak. Otac mu je također bio markgrof Nordmarka. Werner je postao zaručen za Liutgard, kćer meissenskog markgrofa Ekkeharda. Kada se Ekkehard usprotivio braku, došlo je do sukoba među markgrofovima; zahvaljujući njemu Ekkehard nije uspio postati kralj Njemačke poslije smrti Otona III 1002. godine, jer je Lothar podržao bavarskog vojvodu Heinricha II. Iste godine je Ekkehard ubijen, a početkom 1003. je Werner silom ugrabio Liutgard iz zamka u Meissenu te se sa njom oženio.
Godine 1003. je umro Wernerov otac, a Werner je naslijedio njegovu markgrofoviju. Nakon samo šest godina ga je car Heinrich II smijenio pod optužbom za šurovanje sa poljskim knezom Boleslavom I Hrabrim, s kojim je Heinrich bio u sukobu. Na tom mjestu ga je zamijenio stari grof Bernard od Handelslbena.
13. novembra 1012. je Liutgard umrla. Dvije godine kasnije je Werner silom ugrabio Reinhild, koja se navodi kao "gospodarica Beichlingena". Nakon toga je uhvaćen, ali prije nego što mu se sudilo je ubijen. Iza sebe nije ostavio djece.
Bitka kod Albese
Bitka kod Albese se odigrala 1003. godine (najvjerojatnije na dan 25. februara) u Kataloniji između trupa muslimanskog Kordopskog Kalifata na jednoj, i trupa kršćanskih katalonskih velmoža na drugoj strani. Do nje je došlo tokom pohoda u kome su obje strane nastojale konsolidirati svoje pozicije nakon smrti kordopskog vezira i pobjedničkog vojskovođe Almanzora prethodne godine. Nedugo prije nje se vodila bitka kod Tore koja je završila kršćanskom pobjedom. O bitci postoje oskudni i često kontradiktorni detalji. Navodi se da je u njoj na kršćanskoj strani poginuo biskup Berengar od Elne, dok je na muslimanskoj strani poginuo Sa‘īd bin Mūsā od Elvire. Vjeruje se kako su njoj muslimani odnijeli pobjedu. U ljeto iste godine je Almanzorov sin i nasljednik Abd al-Malik al-Muzaffar izveo pohod na sjever u kome je zarobljen kršćanski vođa Ermengol I od Urgella.
OR2K2
Olfaktorni receptor 2K2 je protein koji je kod ljudi kodiran OR2K2 genom.
Olfaktorni receptori formiraju interakcije sa molekulima mirisa u nosu, čime se inicira neuronski respons koji izaziva percepciju mirisa. Oni su odgovorni za prepoznavanje i G proteinima posredovanu transdukciju mirisnih signala. Proteini olfaktornih receptora su članovi velike familije G protein spregnutih receptora (GPCR). Poput mnogih receptora za neurotransmitere i hormone, olfaktorni receptori imaju strukturu 7-transmembranskog domena. Oni su kodirani genima sa jednim eksonom. Geni olfaktornih receptora su najveća familija genoma. Nomenklatura gena i proteina olfaktornih receptora je nezavisna od drugih organizama.
Sinteza
Sinteza je pojam koji se koristi u:
Nort Vošington
Nort Vošington se može odnositi na