cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ljudevit Pelzer
Ljudevit Pelzer (Zagreb, 19. lipnja 1912. - Osijek, 10. prosinca 1984.), najznačajniji osječki arhitekt iz razdoblja osječke moderne arhitekture. lako je njegov stvaralački projektantski rad ograničen praktično na razdoblje od 1937. do 1942. godine, djela koja je ostvario nesumnjivo ga svrstavaju uz bok najznačajnijih arhitekata hrvatske moderne. Stjecaj je okolnosti i osobne skromnosti da je njegov rad praktično nepoznat široj stručnoj, a još manje ukupnoj kulturnoj javnosti u Osijeku, a na širem prostoru Hrvatske samo su rijetki pojedinci upoznati s njegovim radom i to obično s njegova dva najznačajnija djela: kinom Europa i kućom Helfrich.
Osnovni biografski i radni podaci
Arhitekt Pelzer iz graditeljske je obitelji; otac Petar (Pero) Pelzer bio je građevinski poduzetnik, a braća Franjo (rođen 1906) i Rudolf (rođen 1918) također su radili u graditeljstvu.
Nakon što je diplomirao arhitekt je Pelzer radio od 1937. do 1941. (25. 8. 1937. – 1. 2. 1941) u spomenutom Birou za projektovanie i gradnju Josif Piry u Apatinu. To je razdoblje u kojem je ostvario svoj značajan arhitektonski opus; praktično su u te četiri godine projektirani i izvedeni svi njegovi objekti.
U Zagreb se preselio 1. ožujka 1941. Prvo se zaposlio u Ministarstvu narodnog gospodarstva, potom u Ministarstvu prometa (od siječnja 1942.) te od 1. siječnja 1943. do kraja rata u Ministarstvu unutrašnjih poslova.
Značajan je podatak da je tijekom rata jedno vrijeme (1943.–1945.) bio honorarni nastavnik na Arhitektonskom odjelu Tehničkog fakulteta iz predmeta Građevna mehanika, što je zanimljivo obzirom na njegovu arhitektonsku naobrazbu, ali i što objašnjava neke od ozbiljnih konstruktivnih rješenja na njegovim realiziranim arhitektonskim objektima.
Početkom 1947. godine vratio se u Osijek gdje je bio osnivač velikog građevinskog poduzeća „Norma“ s 3000 zaposlenih, a koje je radilo na obnovi industrijskih objekata (Belje, Tvornica šećera u Županji, Borovo, Tvornica trikotaže u Vukovaru i dr).
Od 1952. ponovno je radio na obnovi, ovaj put u GP-u „Vranica“ Sarajevo, pa je upućen na niz gradilišta u Bosni (tvornica FAMOS, Goražde) i Crnoj Gori. U Osijek se vratio 1958. kada je postao tehnički direktor Fonda za stambenu izgradnju (u to se vrijeme u Osijeku gradi oko 1100 stanova godišnje). Od 1967. radio je u Zavodu za komunalnu djelatnost iz kojeg se razvila prva osječka urbanistička služba (danas Zavod za urbanizam i izgradnju Osijek d.d.). Ondje je bio direktor i savjetnik. Odatle je 31. prosinca 1977. otišao u mirovinu.
Kao umirovljenik je bio i sudionik u izradi GUP-a „Osijek 2000“ koju je vodio arhitekt Radovan Miščević u okviru Urbanističkog instituta Hrvatske. Za svoj je doprinos gradu Osijeku nagrađen 1977. godine tada najvišom nagradom grada „Nagradom oslobođenja Osijeka“ za životno djelo.
Umro je u Osijeku 10. prosinca 1984. godine i pokopan na osječkom groblju sv. Ane.
Arhitektonski opus
Pretežito mjesto u arhitektonskom opusu arhitekta Pelzera imaju stambene kuće. One su projektirane uglavnom 1939. i 1940. godine u uredu Josifa Piryja iz Apatina. Sve su smještene unutar zone koja je urbanizirana nakon rušenja tvrđavskih bedema i u kojoj je najintenzivnija izgradnja polovicom 1930-ih godina. Riječ je o prostoru od Teretne ulice na zapadu (danas ul. kardinala Stepinca) do Istarske ulice na istoku te sjeverno od Vukovarske ceste. To su ujedno i najvrjedniji nizovi rezidencijalnih blokova, od kojih je svakako najkvalitetnija zapadna strana Keršovanijeve ulice izgrađena između 1935. i 1941. i koja se može smatrati modernističkim pandanom secesijskom potezu u Europskoj aveniji.
Kuća Mandić
Kuća Mandić slobodno je stojeća gradska vila s velikim stanom vlasnika na 1. katu, jednim dvosobnim stanom i dvjema garsonijerama u prizemlju te jednosobnim stanom i pomoćnim prostorijama kuće u podrumu.
Tlocrt je objekta lagano razveden; nad osnovnim pravokutnim volumenom podignut je visoki četverostrešni krov dok je manji istaknuti dio objekta sa stubištem zgrade oblikovno izdvojen i završen ravnim krovom. Primjer kompozicije osnovnog volumena objekta završenog četverostrešnim krovom ponavlja rješenja na susjednim objektima u Keršovanijevoj ulici građenih nešto ranije: kuće Hoffman u Keršovanijevoj 4, arhitekta Viktora Axmanna iz 1935. i kuće Fischer u Keršovanijevoj 6, arhitekta Ivana Domesa iz 1936.
Pročelja su objekta također plastično komponirana povlačenjem pojedinih ravnina zidova po dubini te primjenom glatke i reljefne žbuke s horizontalnim linijama. Karakteristična je primjena kolorirane žbuke u hrđavosmeđem tonu. Kuća ukupno djeluje izrazito robusno. Karakterističan je detalj ugla gdje se spajaju sjeverno i istočno pročelje i gdje je na 1. katu predviđen balkon kojeg je na uglu trebao, po projektu, nositi stup. U izvedbi je Pelzer odustao od stupa čime je bitno dobio na lakoći i dojmu lebdenja masa objekta.
Kuća Helfrich
Kuća Helfrich stambena je uglovnica projektirana za osječkog ljekarnika mr. ph. Franju Helfricha 1939./40. godine, a dovršena je uoči rata 1941. Sadržavala je dva velika stana u prizemlju i na 1. katu, manji jednosobni stan u krilu prema Keršovanijevoj ulici na 2. katu te dvosobni stan i pomoćne prostorije zgrade u podrumu.
Karakteristično je i kvalitetno rješenje izgradnje na uglu dviju ulica, Vukovarske i Keršovanijeve na potpuno moderan način tako da se izgradnja stepenasto povlači od samog ugla, čime se na uglu formira predvrt, a fizički se ugao, tj. sjedište građevinskih pravaca dviju ulica naznačuje samo ogradom. Istodobno, takvim se raščlanjenjem objekt u Vukovarskoj ulici prilagođava nizu ugrađenih objekata, a prema Keršovanijevoj naznačuje i potez slobodnostojećih vila.
Objekt je takvim rješenjem, te dodatnom plastikom u arhitektonskoj kompoziciji pomoću vitkih stupova i lebdećih balkonskih ploča i potezima stubišnih prozora, dobio izuzetan ekspresionistički izraz, za razliku od robusnosti kuće Mandić. To pojačava izdizanje stupova iznad razine balkonskih ploča i ograda te njihov završetak akcentuiran betonskim kuglama (projektom je bio predviden završetak stupa bližeg Vukovarskoj skulpturom, kao u kinu Korzo).
Na tom je objektu također primijenjeno strukturiranje pročelja s linijskim profilacijama u žbuci; ovaj put u kombinaciji horizontalnih i vertikalnih linija te žbuci oker boje. Ovdje se pojavljuje i raščlanjenje velikih žbukanih ploha rasterom linija da se razbije njihova velika dimenzija.
Cruz Blanca, Salvador Alvarado
Cruz Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Salvador Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 538 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 16 m.
Ljudevit Pelzer
Kuća Helfrich
Od javnih je objekata Pelzer projektirao dva kina: Korzo (danas Europa) u Osijeku i vrlo vjerojatno kino Central u Požegi.
Oba je objekta radio za braću Vjekoslava (Slavka) i Bogumira (Bogumila) Flaisiga iz Požege koji su na projektu navedeni kao investitori, projektanti i izvođači radova.
Zanimljivo je spomenuti, a i čest je slučaj na Pelzerovim projektima, da on nije upisan na nacrtima kao projektant. Na nekim se projektima pojavljuje samo potpisan pod rubrikom „crtao“. Tako su u slučaju kina Korzo kao projektanti u žigu projekta navedena braća Flaisig, a Pelzer se uopće ne spominje. Pri tome je značajno naglasiti da je Bogumir Flaisig bio građevinski inženjer (navodno i kipar) i imao je građevinsku tvrtku. Vjerojatno je to posljedica činjenice što arhitekt Pelzer u to vrijeme još nije bio ovlašteni inženjer, odnosno član Komore, pa nije imao pravo potpisivanja projekata u svojstvu ovlaštenog arhitekta (odgovornog projektanta). To je pravo dobio tek 1940. godine.
Međutim iz perspektivnog prikaza s njegovim potpisom i iz osobnog kontakta s njim još u vrijeme njegova života, jasno je da je on autor tog objekta. Isti je slučaj s projektom kuće Helfrich. Jedna tehnička banalnost na to ukazuje. Naime, oblikovanje „žiga“ (sastavnice) na nacrtima uvijek je jednako, neovisno o tome je li kao projektant upisan Pelzer ili netko drugi. A to ne može biti slučajnost. To je oblikovanje također Pelzerov osobni prepoznatljivi znak.
Kino Korzo (danas Europa)
Kino Korzo u Osijeku na Preradovićem šetalištu 2 sigurno je najznačajnije Pelzerovo djelo. Smješteno je u bloku započetom Axmannovom kućom Čačinović iz 1906. i definiranim njegovim (Axmannovim) Planom za gradilišta na prostoru Lučkog polja iz 1910. godine (po kojem je blok samo načelno realiziran), ali uvučeno od građevinskog pravca Preradovićevog šetališta, dobilo je urbanističku situaciju kakvu Pelzer očito voli (kao kod kuće Helfrich i kuće Šeper), tj. kuću s karakteristikama uglovnice. Ispred kina urbanistički je formiran manji trg s kojega je predviđen ulaz u kino. Sama dvorana formirana je u smjeru ulaza u objekt, paralelno s ulicom Lučki prilaz, na koju se izravno izlazi iz dvorane. U ulaznom se holu stubištem pristupa na balkon koji pokriva oko 40 posto prizemlja te u podrum gdje je smješten sanitarni čvor. Uz ulaznom je prostoru u prizemlju, u malom aneksu, smještena blagajna. lz partera se može stubištima obostrano uz rubne zidove dvorane pristupiti na balkon, ali ta stubišta ponajprije služe za jednostavan izlaz s balkona u parter i izvan dvorane.
Funkcija je objekta izvrsno riješena. Treba spomenuti veliku armiranobetonsku gredu koja nosi balkon raspona oko 17,50 m, što je u ono vrijeme (projekt iz 1939. godine, a prva predstava u kinu odigrana je 14. kolovoza 1940.) predstavljalo značajan inženjerski pothvat.
Objekt je izvanredno oblikovan, kompozicija plastičnih masa gradira se od naglašenog centralnog volumena s kojeg se visine snižavaju na visinu vijenca susjedne kuće Čačinovič, dok uz Lučki prilaz stepenasto padaju prateći nagib ulice. Igra punih fasadnih ploha rastvara se samo na uglu ustakljenjem preko ugla koje je podijeljeno u finom rasteru na ustakljena polja. Glavni je naglasak glavnog pročelja izbočeni stup–zid koji povezuje nadstrešnicu nad ulazom i koso istaknut prostor s blagajnom. Podiže se po pročelju do oko dvije trećine njegove visine i potom horizontalno završava. To je trebao biti eksponirani postament za skulpturu koja, na žalost, nije realizirana i koja je trebala biti savršeni akcent te predivne kompozicije.
Pelzer i tu demonstrira svoj rafinirani osjećaj za strukturiranje i igru na žbukanoj fasadi. Velike pune plohe dijeli finim rasterom linija, naglašava visinu ulazne nadstrešnice skokovitim povlačenjem vertikalne linijske profilacije podužno po objektu i uvodi crni mramor u zonu uz zid, gdje organizira čekanje ispred blagajne, i uz sam ulaz u hol. Kao savršenu poantu koja objektu daje konačnu identifikaciju i osobnost ovaj put na pročelju koristi tamnocrvenu žbuku.
Ostali radovi
Nakon odlaska u mirovinu arhitekt Pelzer projektirao je obiteljsku kuću Radanović u Samoboru u ulici F. Liszta 15. Radi se o maloj i jednostavnoj kući kod koje je Pelzer lijepo iskoristio nagib terena smještanjem troetažnog objekta i garaže te nekoliko terasa u više razina.
Na kraju možemo evidentirati još dva Pelzerova rada: nadgrobne spomenike na osječkom groblju sv. Ane. Jedan je na obiteljskom grobu Pelzerovih, odmah do kapele. Riječ je o ne posebno atraktivnom grobu. Drugi, grob obitelji Ginter (koji su u širem srodstvu obitelji Pelzer), uz glavnu je pješačku komunikaciju u smjeru zapada te predstavlja simpatično rješenje. Riječ je o vitkom kvadratičnom kamenom stupu i običnoj kamenoj ploči postavljenoj u nagibu na površinu groba. Sve je pritom horizontalno zarotirano pod kutom u odnosu na pravokutni gabarit groba, a između njih je zmijoliki prorezana površina od kamenog mozaika (kao „venecijanski“ pod) sa zasađenim cvijećem.
Mogući Pelzerovi objekti
Na žalost, osim stila u oblikovanju, jedina je indicija da je Pelzer radio i kino Central u Požegi činjenica da su njegovi vlasnici bila braća Flaisig. lako se arhitekt Pelzer 1941. godine preselio u Zagreb vrlo je vjerojatno da je sudjelovao i u projektiranju skladišta Veletrgovine željeznom robom i prostorija za socijalne potrebe radnika osječkog veletrgovca Ljudevita Szinicza iz 1942. godine na prostoru uz željeznički most (danas HEP – Elektroslavonija u ulici cara Hadrijana 7), za koji je kao projektant i izvođač naveden ing. Ivan Piri. Posebno je to vidljivo na uglovnom dijelu uličnog objekta gdje prepoznajemo Pelzerov stil i njegov način razmišljanja.
Oblikovanje je jednostavno, s naglašenom jakom horizontalom srednjeg ulaznog nivoa i poteza terasa koje se protežu sve do granica parcele izvan objekta. Raščlanjeni volumen objekta završava krovovima blagog nagiba u smjeru i protiv nagiba terena i naglašenim strehama.
Još su tri (a možda i četiri) stambena objekta najvjerojatnije djelo arhitekta Perzera, iako za to nema potvrde u dokumentaciji. No stil njihove kompozicije i arhitektonski izraz te primijenjeni detalji na pročeljima na to vrlo jasno ukazuju. Na to ukazuju i karakteristični detalji samih nacrta, tj. način crtanja, oznake nacrta te osobito primjena standardnog „žiga“ na nacrtima kod objekata kod kojih su sačuvani nacrti, ali bez izričito prepoznatljivog Pelzerovog potpisa. Neke od navedenih objekata moguće je pripisati Pelzeru i po činjenici da je izvođač radova bio ing. Bogumir (Bogumil) Flaisig, koji je bio investitor kina Korzo. To su kuća Šeper u ulici D. Cesarića (prije Blažićeva) broj 1, kuće Gartlgruber u ulici D. Cesarića na brojevima 9 i 11 te kuća Blažević u Reisnerovoi ulici 32a.
Na osnovi svega navedenog, već je sada jasno da bi arhitektu Pelzeru pripadalo pravo, uostalom kao i arhitektima W. C. Hofbaueru, A. Slavičeku, V. Axmannu i vjerojatno još nekima, da se neka od primjerenih ulica u Osijeku nazove njegovim zaslužnim imenom. To podrazumijeva da se svi njegovi objekti prikladno registriraju kao spomenici kulture (arhitekture) i time donekle zaštite od daljnjih uništenja, ali je možda još i važnije da se hitno odvoje sredstva za uređenje uništene i zapuštene kuće Helfrich.
Izvor
Miroslav Pavlinić: "Osječki arhitekt Ljudevit Pelzer", u: ''Osječka arhitektura 1918.-1945. '', HAZU Zavod za znanstveni i umjetnički rad, 2006. s dopusnicom
Case Tronchini, Parma
Case Tronchini je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Patricio Chirinos, Chalma
Patricio Chirinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chalma.
Busche, Perugia
Busche je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Patricio Chirinos, Chalma
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 229 m.
Case Tronchini, Parma
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Patricio Chirinos, Chalma
Vidite još
Administrativna po
Busche, Perugia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 97 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 510 m.
La Silla, Temósachi
La Silla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Temósachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2208 m.
Las Tres Marías, General Terán
Las Tres Marías je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Terán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 337 m.
Marcè, Trento
Marcè je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 714 m.
Nuevo Zoquiapan, Jalpan
Nuevo Zoquiapan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jalpan.
Velț, Bazna
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 608 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 326 m.
Colombare, Cremona
Colombare je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
San Isidro, Chalma
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chalma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 112 m.
Vidite još
Administrativna po
Selarachi, Temósachi
Selarachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Temósachi.
Las Truchas, Coyuca de Catalán
Las Truchas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Coyuca de Catalán.
Potrero de Corpus, Churumuco
Potrero de Corpus je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Churumuco.
Cascina Mugnaga, Milano
Cascina Mugnaga je naselje u Italiji u provinciji Milano, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 256 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 126 m.
Stacyville, Iowa
Stejsivil je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 494 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 494 stanovnika, što je 25 (5,3%) stanovnika više nego 2000. godine.
Old Bones of the River
Old Bones of the River je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1938. u režiji Marcela Varnela. Predstavlja parodiju popularnog pustolovnog filma Sanders of the River. Protagonist, koga tumači Will Hay, je rasijani i nespretni direktor škole koji dobija novi posao u britanskoj koloniji u Africi. Radnja prikazuje njegove komične pustolovine nakon što sticajem okolnosti preuzme upravne poslove, te domorocima mora objasniti kako funkcionira oporezivanje. Old Bones je kasnijim kritilarima postao zanimljiv zbog za tadašnje vrijeme neuobičajeno kritičkog stava prema Britanskom Imperiju, odnosno odbacivanju doktirne o bremenu bijelog čovjeka, pa su tako afrički likovi prikazani kao intelektualno superiorni svojim bijelim pokroviteljima.
San Miguel Tulija, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 185 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Rodolfo Sánchez Taboada, Salvador Alvarado
Rodolfo Sánchez Taboada je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Salvador Alvarado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 504 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Željko Reiner
Željko pl. Reiner Brestovački (Zagreb, 28. svibnja 1953.), hrvatski liječnik i političar. Član je Hrvatske demokratske zajednice. Bio je zamjenik ministra zdravstva i socijalne skrbi (1993–98) i zatim ministar (1998–2000). Ravnatelj Kliničkog bolničkog centra Rebro u Zagrebu bio je od 2004. do 2012. Potpredsjednik Hrvatskog sabora bio je od 2012. do 28. prosinca 2015., kada je izabran za novog predsjednika Hrvatskog sabora u osmom sazivu sa 88 glasova za, 62 suzdržanih glasova i jednim glasom protiv.
Član je Akademije medicinskih znanosti u Londonu, Evropskog kardiološkog društva i Američkog kardiološkog kolegija. Nositelj je nekoliko civilnih i vojnih odlikovanja: Red kneza Trpimira s ogrlicom i Danicom, Red bana Jelačića, Red Danice hrvatske s likom Katarine Zrinske, Red hrvatskog trolista, Red hrvatskog pletera, Spomenica Domovinskog rata, Medalja »Bljesak«, Medalja »Oluja«, Medalja »Ljeto ’95«, Spomen-medalja Vukovar. Pričuvni je pukovnik Hrvatske vojske. God. 2007. proglašen je počasnim građaninom Korčule. Dobitnik je nagrade »Ladislav Rakovac« Hrvatskog liječničkog zbora i nagrade grada Zagreba (2010). God. 2017. proglašen je vitezom Reda Svetog groba jeruzalemskog.
Josip Tešija
Josip Tešija (Osijek, 21. veljače 1926.), jugoslavenski i hrvatski arhitekt.
Bi’r Dām, Sa'dah
Bi’r Dām je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Josip Tešija
Tešija je 1954. godine diplomirao je u Zagrebu na Arhitektonskom fakultetu, a cijeli radni vijek proveo je u rodnom gradu, radeći za poduzeće Arhitekt, kojega je bio osnivač. Među mnogobrojnim projektima ističu se sportska dvorana Zrinjevac, zgrada I. gimnazije, zgrada donjogradske pošte.
Rukometna reprezentacija Hondurasa
Rukometna reprezentacija Hondurasa predstavlja Honduras na međunarodnim rukometnim natjecanjima. Uz članstvo u IHF-u (od 1996.), Honduras je i član novoosnovane Rukometne konfederacije Južne i Srednje Amerike, koja je nastala podjelom PATHF-a na dvije regionalne federacije.
Honduras spada u skupinu manje eksponiranih rukometnih reprezentacija; još uvijek su bez nastupa na Svjetskom prvenstvu, a jedina međunarodna natjecanja na kojima su nastupili su Centralnoameričke i karipske igre te Centralnoameričke igre, što su oba turnira regionalnog karaktera. Na potonjima su 2010. godine osvojili zlatnu medalju.
Aktualni sastav
Izbornik: Reidel Cordovés Peinado
Izbornici
Napomena: Zbog nedostupnosti informacija, podaci u ovoj tablici su nepotpuni i moguće su češće promjene kako nove informacije budu pristizale.
Luka Botić
mini|250px|Luka Botić Luka Botić (Split, 1830. - Đakovo, 22. kolovoza 1863.), hrvatski književnik i političar.
Životopis
Gimnaziju je završio u Splitu, a teologiju je studirao u Zadru. Bio je zagrijan za ideje narodnog preporoda. Jedno vrijeme je radio kao Strossmayerov službenik na dvoru u Đakovu, ali kako je odbio prisegnuti vjernost caru dobio je otkaz. Nakon pada Bachova apsolutizma, 1861. postaje zastupnik u Saboru, gdje se bori za ujedinjene Hrvatske i Dalmacije. Umro je od tuberkuloze. Veliki uspjeh postigla je njegova pripovijest u stihu Pobratimstvo, a njegovo glavno djelo, spjev Bijedna Mara, bilo je vrlo popularno među suvremenicima. Ostala su mu značajnija djela spjev Petar Bačić i proza Dilber Hasan. Smatra se osnivačem hrvatskog romantičnog epa.
The Phantom Tollbooth (film)
The Phantom Tollbooth je američki igrano-animirani film snimljen 1970. godine u režiji Chucka Jonesa, Abea Levitowa i Davida Monahana. Predstavlja adaptaciju istoimene knjige za djecu Nortona Justera. Protagonist, čiji lik tumači Butch Patrick, je dječak koji na poklon dobije telefonsku govornicu za koju se ispostavi da predstavlja vrata u magični paralelni univerzum.
Juan Oláis, León
Juan Oláis je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1986 m.
Vidite još
Administrativna po
Christoph Schönborn
Christoph Schönborn (dvorac Skalka, Češka, 22. siječnja 1945.), austrijski kardinal i teolog, nadbiskup Beča i predsjednik Austrijske biskupske konferencije.
Marcena, Trento
Marcena je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Christoph Schönborn
Biografija
Njegovo puno ime je Christoph Maria Michael Damian Hugo Peter Adalbert Schönborn. Potječe iz plemićke obitelji, koja je dala mnoge istaknute ličnosti. Studirao je filozofiju, teologiju i psihologiju u Beču i Parizu. Kardinal Franz König zaredio ga je za svećenika u Beču 27. prosinca 1970. Doktorirao je teologiju 1975. Predavao je dogmatsku teologiju na Sveučilištu u Freiburgu. Godine 1980. postaje tajnik međunarodne teološke komisije pri Svetoj Stolici.
Marcena, Trento
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 936 m.
Christoph Schönborn
Biografija
Papa Ivan Pavao II. imenovao ga je pomoćnim biskupom bečke nadbiskupije 11. srpnja 1991. Nadbiskup koadjutor postao je 1995. godine, a kardinalom ga je imenovao papa Ivan Pavao II. 1998. godine. Sudjelovao je na papinskoj konklavi 2013. godine.
Njegovo biskupsko geslo je: "Vos autem dixi amicos" ("Ja vas pozivam prijatelji").
Death Drums Along the River
Death Drums Along the River je britansko-zapadnonjemački pustolovno-kriminalistički film snimljen 1963. godine u režiji Lawrencea Huntingtona. Predstavlja adaptaciju romana Sanders of the River Edgara Wallacea, odnosno remake crno-bijelog istoimenog filma iz 1935. godine, iako je od predloška preuzeto samo ime protagonista i neki sitni detalji. Radnja je smještena u neimenovanu britansku koloniju u Africi, a protagonist, koga tumači Richard Todd je britanski policajac koga istraga ubistva vodi do kriminalne organizacije koja se bavi krijumčarenjem dijamanata.
Ca' Carbone, Perugia
Ca' Carbone je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 168 m.
Las Vegas, Salto de Agua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.
Trainwreck (film)
Trainwreck američka je romantična komedija iz 2015. u režiji Džada Apatoua snimljena po scenariju Ejmi Šumer koja takođe tumači glavnu ulogu. Glavni lik je novinarka čiji se životni stil vrti oko alkohola i veza za jednu noć, a radnja prikazuje kako se sve promeni kada prilikom pisanja reportaže upozna lekara (koga tumači Bil Hejder).
Lucio Blanco, Tatahuicapan de Juárez
Lucio Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatahuicapan de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 506 m.
Trainwreck (film)
U Srbiji je prikazan pod naslovom Haos u najavi, a u Hrvatskoj pod naslovom Kaos u glavi.
Bi’r al Mikrāb, Sa'dah
Bi’r al Mikrāb je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1874 m.
Badia di Dulzago, Novara
Badia di Dulzago je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Peñita, General Terán
Peñita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Terán.
Biertan, Biertan
Biertan je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Biertan.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2939 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Peñita, General Terán
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 244 m.
Loma de Horca, Chalma
Loma de Horca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chalma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 194 m.
Vidite još
Administrativna po
Șerbănești, Rociu
Șerbănești je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Rociu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
Concordia, Cremona
Concordia je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 97 m.
Álamo de los Montoya, Salvador Alvarado
Álamo de los Montoya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Salvador Alvarado.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 419 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Gliganu de Sus, Rociu
Gliganu de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Rociu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 971 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 230 m.
Josip Tadić
Nakon što je kratko igrao za Osijek i u 10 utakmica zabio 7 golova sa tek navršenih sedamnaest godina postao je meta njemačkog prvoligaša Bayera iz Leverkusena. Nakon neuspjelog 18-mjesečnog probijanja u prvu momčad vratio se u HNL, točnije, zagrebački Dinamo.
Ne uspjevši se nametnuti za prvi sastav tokom boravka u Dinamu, odlazi 4. srpnja 2009. u francuski Grenoble.
Nakon sezone i pol provedene u Francuskoj, 30. prosinca 2010. potpisuje polugodišnji ugovor s njemačkom Arminijom, uz opciju za još jednu sezonu ako klub zadrži drugoligaški status.
Prošao je sve mlađe uzrasne kategorije hrvatske reprezentacije.
Klupska
Rijeka
Ramapurada Ravana
Ramapurada Ravana (kannada: ರಾಮಾಪುರದ ರಾವಣ) je indijski igrani film snimljen 1984. godine na kannada jeziku u režiji Rajachandre. Godine 1985. je snimljen remake na tamilskom jeziku pod naslovom Naam Iruvar.
Cuiripan, Churumuco
Cuiripan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Churumuco.
La Puerta, Pacula
La Puerta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pacula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1465 m.
Rancho Javier Mendoza Añorve, Cuajinicuilapa
Rancho Javier Mendoza Añorve je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cuajinicuilapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
Marcheli di San Felice, Trento
Marcheli di San Felice je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1306 m.
Rancho la Florida, León
Rancho la Florida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 40 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1789 m.
Vidite još
Administrativna po
Tawārith, Sa'dah
Tawārith je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1844 m.
Millerville, Minnesota
Milervil je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Rincón Varitas, Siltepec
Rincón Varitas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Siltepec.
Millerville, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 106, što je 9 (-7,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Girasol, Tatahuicapan de Juárez
El Girasol je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatahuicapan de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Rincón Varitas, Siltepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1655 m.
Richiș, Biertan
Richiș je naselje u Rumuniji u okrugu Sibinj u opštini Biertan.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 699 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 432 m.
Case Vecchie, Parma
Case Vecchie je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Los Fresnos, Pacula
Los Fresnos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Pacula.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1587 m.
Agua Linda, Jalpan
Agua Linda je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Jalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 630 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 581 m.
Rancho la Loma de los Vaqueros, Cuajinicuilapa
Rancho la Loma de los Vaqueros je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cuajinicuilapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
Kuševac
Kultura
Od rujna 2007. u mjestu djeluje KUD "Kuševac", koji je u kratko vrijeme okupio velik broj članova.
Šport
U Kuševcu djeluje NK Torpedo, osnovan 1969. godine. Klub se trenutno natječe u 1. županijskoj ligi. Najveći uspjeh klub je postigao sredinom 90-ih prošlog stoljeća kada je nastupao u 3. HNL-Istok
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine u Kuševcu živi 953 stanovnika.
Los Horcones, Temósachi
Los Horcones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Temósachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1688 m.
Eddington, Pennsylvania
Edington je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.906.
Morelos, Chalma
Morelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chalma.
Sans toit ni loi
Sans toit ni loi je francuski igrani film snimljen 1985. godine u režiji Agnes Varda. Po žanru je socijalna drama, a protagonistica, čiji lik tumači Sandrine Bonnaire je mlada žena koja se odala skitničkom načinu života. Radnja započinje trenutkom njene smrti, te kroz flahsbackove pokazuje njen život. Sans toit ni loi je bila prikazana na venecijanskoj Mostri gdje je osvojila Zlatni lav.
Morelos, Chalma
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 143 m.
Vidite još
Administrativna po
Burhan Sönmez
Burhan Sönmez (Haymana, 1965) je turski romanopisac.
Život
Burhan Sönmez je u Şeyhhani kod Haymane, polunomadskom selu 100 km južno od Ankare. Osnovno i srednje obrazovanje završio je u Polatlıju, gdje je naučio turski i od 7. do 15. godine paralelno sa školskim obrazovanjem pratio vjerska predavanja. Odrastao je u kurdskoj porodici uz turski i kurdski jezik, te je kasnije se preselio u Istanbul.
Diplomirao je na Pravnom fakultetu Sveučilišta u Istanbulu, pa je počevši 1991. neko vrijeme radio kao odvjetnik. Aktivno se politički angažirao, pisao članke o kulturi i politici u raznim novinama i časopisima. Bio je član Udruge za ljudska prava i osnivač TAKSAV-a, udruge za društvena istraživanja, kulturu i umjetnost. Bio je jedan od osnivača oporbenog dnevnika BirGün.
Sönmez je teško ozlijeđen prilikom napada na policiju 1996. godine u Turskoj, te se dugo liječio u Velikoj Britaniji, uz potporu medicinske zaklade Freedom from Torture. U Tursku se vratio 1999. godine. Vratio je se u London kada je se ponovno razbolio 2000. U inozemstvu je ostao do 2010. što zbog političkih razloga, što zbog zdravstvenih problema. Dok je živio u Engleskoj, školovao se za prevoditelja. Pohađao je jednogodišnji program studija romana na Univerzitetu u Cambridgeu.
Iako ga je zanimala poezija i osvojio je dvije nagrade na dva državna natjecanja u Turskoj, okrenuo se pisanju romana. Njegovo zanimanje za pisanje, pripovijedanje i modernu književnost ukorijenjeno je u tradicionalnim pričama i legendama uz koje je odrastao. Njegovo jedinstveno iskustvo odrastanja u zabačenom selu bez struje s majkom koja je bila talentirana za prepričavanje priča bilo je inspiracija i materijal za stvaranje njegovih djela. Prvi roman Burhana Sonmeza – «Sjever» (Kuzey, 2009) – govori o mladiću kojeg je otac napustio kada je imao samo dvije godine, a vratio se dvadeset godina kasnije kao leš. U pokušaju da riješi misterij očeve smrti, naš junak kreće na putovanje na sjever kako bi otkrio očev identitet, koji je s vremenom postao njegov. Roman ima osobine filozofske bajke jer na realan način govori o mitovima i legendama Istoka, a temelji se na filozofskoj raspravi o postojanju i ljubavi koji igraju ključnu ulogu u rješavanju priče.
Njegov drugi roman «Grijesi i nevinost» (Masumlar) objavljen je 2011. godine i nagrađen je iste godine jednom od najistaknutijih nagrada za književnost u Turskoj «Sedat Simavi». Priča u romanu govori o dvoje ljudi čiji su se putevi ukrstili u stranoj zemlji: žena koja nosi knjigu i vjeruje u poeziju; čovjek koji pati od nesanice i kroz grobove se bori za opstanak. Svaki od njih ima jednu tajnu i grijeh. Na dan kada se sretnu, žena mu proriče sudbinu u knjizi, a on pjeva pjesmu o pustinji.
Treći Sonmezov roman Istanbul Istanbul objavljen je 2015. Priča govori o četiri zatvorenika u podzemnim ćelijama u Istanbulu. Iako ih ne muče, njih četvero pričaju jedni drugima priče o Istanbulu kako bi im prekratili vrijeme, tako da se narativ pod zemljom pretvara u narativ onoga što se događa iznad njih. U početku fokusiran na ljude, roman se zatim fokusira na grad Istanbul, što daje dojam da u Istanbulu ima isto toliko patnje i nade koliko iu ćelijama ispod njega. Roman ima deset poglavlja, a u svakom od njih pripovjedač je jedan od stanara ćelije. Istanbul je bio grad od milijun ćelija, a svaka od njih predstavljala jedan Istanbul za sebe. U svakom djelu, osobi i događaju, roman predstavlja Istanbul kao cjeloviti grad. U romanu pojavljuje se i politika, ali zapravo vezana uz ljubav. Fokus pripovijedanja je na pričama pojedinaca, ali u stvarnosti on ostaje na gradu Istanbulu. Mjesto kapitalne proizvodnje, pažnja ide na prostornu i duhovnu reprodukciju grada. U načinima razmišljanja koje predlažu Althusser i Manuel Castells, grad Istanbul je mjesto reprodukcije boli, patnje, melankolije i nade. Postoje dva Istanbula, jedan ispod, a drugi iznad zemlje. Sada su u stvarnosti oboje jedno te isto. Roman Istanbul Istanbul je 2018. nagrađen književnim priznanjem EBRD-a.
Burhan Sönmez je 2017. nagrađen nagradom «Disturbing the Peace» koju mu je dodijelila Vaclav Havel Library Foundation iz New Yorka.
24. septembra 2021. je izglasan za predsjednika Međunarodnog PEN centra.
Pisao za razne novine i časopise, u Turskoj i u inozemstvu. Bio je član žirija za nekoliko književnih nagrada. Njegovi romani objavljeni su u izdavačkim kućama u trideset i šest zemalja. Trenutno živi između Cambridgea i Istanbula.
Valdovinos, Churumuco
Valdovinos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Churumuco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 801 m.
Shuqaym, Sa'dah
Shuqaym je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1550 m.
RK Đakovo
RK Đakovo je rukometni klub iz grada Đakova.
Adolf Waldinger
thumb|Bista Adolfa Waldingera u Sakuntala parku, Osijek.
RK Đakovo
Povijest
Klub je osnovan 1954. godine. Od sezone 1992/1993. RK Đakovo se konstantno natjecao u 1. hrvatskoj rukometnoj ligi, sve do sezone 2006/2007. kada ispada u 2. HRL. Promjenom sustava natjecanja i stvaranjem Premijer lige, RK Đakovo postaje član novoosnovane 1. HRL u sezoni 2008/2009.
Minulih je desetljeća klub pod različitim imenima dostojno zastupao boje svoga grada u različitim konkurencijama od regionalne, republičke, međurepubličke do prve hrvatske rukometne lige.
Adolf Waldinger
Adolf Waldinger (Osijek, 16. lipnja 1843. - Osijek, 7. prosinca 1904.), hrvatski slikar.
RK Đakovo
Povijest
Prekretnica u povijesti kluba je plasman u tadašnju jedinstvenu Hrvatsku ligu 1986. godine. Organizacijski, stručno i kadrovski klub jača te novi kvalitetni iskorak čini 1992. godine ulaskom u 1. HRL. Kao najplodnija godina ističe se 1998. kada, pored šestog mjesta, klub igra i finale Hrvatskog Kupa. Samim ulaskom u finale, osiguran je izlazak u Kup pobjednika kupova, gdje su se u 1. kolu sastali sa češkim rukometnim klubom Duklom iz Praga koja je bila bolja u dvjema utakmicama, rezultatima 30:34 u Pragu i 21:26 u Đakovu.
Adolf Waldinger
Najznačajniji je slikar osječke sredine 19. stoljeća. Podrijetlom iz imućne osječke obitelji. Kod osječkog slikara Huga Conrada von Hötzendorfa učio je slikati olovkom i u akvarelu. Od 1862. godine do 1868. pohađao je bečku Akademiju lijepih umjetnosti, a u tom vremenu proputovao je Njemačkom, Austrijom i Italijom.
RK Đakovo
Povijest
Mlade momčadi redoviti su sudionici državnih prvenstava u svim uzrastima, gdje igraju značajnu ulogu i osvajaju visoka, pa i prva mjesta.
Adolf Waldinger
U Osijek se vratio 1869. i u potonjih 10 godina radi kao profesor na realnoj gimnaziji. To je i vrijeme njegovog slikarskog vrhunca i grafičke majstorije. Nastali likovni opus osigurao mu je karakteristiku neobičnog portretiste Slavonije. Umrijet će sam i neshvaćen da bi se tek nakon mnogo godina kasnije prepoznala vrijednost njegovog slikarstva.
RK Đakovo
Najbolji igrači
Najbolji i najpoznatiji igrač je Domagoj Duvnjak koji trenutno igra u HSV Hamburg i član je hrvatske rukometne reprezentacije.
Balchi, Novara
Balchi je naselje u Italiji u provinciji Novara, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 277 m.
Alt al Hudaysh, Sa'dah
Alt al Hudaysh je naselje u Jemenu u pokrajini Sada.
Cascina Nesporedo, Milano
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 95 m.
Las Camelinas, León
Las Camelinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Alt al Hudaysh, Sa'dah
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2231 m.
Las Camelinas, León
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1956 m.
Vidite još
Administrativna po
Budd Boetticher
Oscar "Budd" Boetticher, Jr. ( Chicago, 29. jul 1916 – Ramona, Kalifornija, 29. novembar 2001) bio je američki filmski režiser, najpoznatiji po nizu B-vestern filmova sa Randolphom Scottom u glavnoj ulozi napravljenih 1950-ih, a koji su kasnije stekli ugled kao klasična ostvarenja žanra.
Rancho el Cerrito, Cuajinicuilapa
Rancho el Cerrito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Cuajinicuilapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Marco, Trento
Marco je naselje u Italiji u provinciji Trento, u regiji Trentino-Alto Adige.
Colonia 20 de Noviembre, Salvador Alvarado
Colonia 20 de Noviembre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Salvador Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 318 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 56 m.
El Coyote, General Terán
El Coyote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nuevo León, u opštini General Terán.
Cornaleto, Cremona
Cornaleto je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 60 m.
El Coyote, General Terán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 223 m.
The Woman in Question
The Woman in Question je britanski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1950. godine u režiji Anthonyja Asquitha. Radnja prikazuje policijsku istragu ubistva jedne žene, koju otežava to što svjedoci daju različite iskaze o karakteru i životu žrtve. Brojni kritičari i filmski historičari su u The Woman in Question pronašli sličnosti sa mnogom poznatijim Kurosawinim filmom Rashomon, mada je, s obzirom da su oba filma snimana istovremeno, malo vjerojatno da su Kurosawa i Asquith uticali jedan na drugog.
Nekoliko godina kasnije je u Indiji na tamilskom jeziku snimljen film Andha Naal, djelomično inspiriran britanskim filmom.
El Repartidero, Tatahuicapan de Juárez
El Repartidero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tatahuicapan de Juárez.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 74 m.
Gliganu de Jos, Rociu
Gliganu de Jos je naselje u Rumuniji u okrugu Arđeš u opštini Rociu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 637 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 231 m.
San Javier López Moreno, Salto de Agua
San Javier López Moreno je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Salto de Agua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 188 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 75 m.
Petar Milatović
Petar Milatović (Beograd 12. decembar 1949.) je srpski novinar.
Život
Rođen 12. decembra 1949. godine u Beogradu. Ranu mladost proveo u Nikšiću, gde je izučio osnovnu školu i gimnaziju. Takođe se isticao kao perspektivni fudbaler. Godine 1968. u Beogradu upisuje Filološki fakultet, Grupa za srpskohrvatski jezik i jugoslovensku književnost.
Karijera
U "Politici", odnosno "Politikinom Zabavniku" radi od 1975. godine kao lektor da bi vremenom postao i novinar. Od 2008. do 2009. godine bio glavni i odgovorni urednik u listu "Ilustrovana Politika". Onda se vraća u Zabavnik, gde je zamenik glavnog i odgovornog urednika do dana današnjeg.
Sarađivao u brojnim uglednim novinama i časopisima "one" Jugoslavije, kao novinar i urednik ("Ratne novine", "Mobilart", "Misterije"... )
Autor specijalnih priloga "Upoznajte Srbiju" koje je objavljivala "Politika"  2009. godine.
Autor knjige "100 dobrih razloga da posetite Srbiju".
Autor je i predloška teksta pozorišne predstave "Tobelije" u izvodjenju titogradskog pozorišta "Dodest".
Autor i koautor nekoliko zapaženih specijalnih izdanja u Politikinom Zabavniku ("Srce od lubenice" s Vladom Bulatovićem Vibom, 1984; "Život piše drame" 1990. godine; "Prvi srpski ustanak" 2004. godine;"Život piše drame", četiri sveske, 2009. godine)
"Večiti" član žirija Zabavnikove književne nagrade
Rancho Viejo, León
Rancho Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini León.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2262 m.
Vidite još
Administrativna po
Žežnička greda
Žežnička greda (1477 m) je prva zapadna uzvisina na istoku prve velike krivine izvorišnog toka Ilomske i njenih pritoka (Barnice i drugi potoci) i  zapadno od gornjeg toka Pljačkovca. Pruža se u pravcu jugozapad-sjeveroistok.
Copșa Mare, Biertan
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 482 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 426 m.
Ca' de Conte, Perugia
Ca' de Conte je naselje u Italiji u provinciji Perugia, u regiji Perugia.
Godwin, North Carolina
Godvin je grad u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 139, što je 27 (24,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Tierras Coloradas, Temósachi
Tierras Coloradas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Temósachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1844 m.
Lavaderos del Salitre, Churumuco
Lavaderos del Salitre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Churumuco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 84 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 753 m.
Rancho Nuevo, Chalma
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Chalma.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 196 m.
Vidite još
Administrativna po
Corsetta, Cremona
Corsetta je naselje u Italiji u provinciji Cremona, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.