cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Walt Whitman
U mladosti je živeo nemirnim životom menjajući mnoge poslove. Sam štampa svoje glavno delo, poznatu knjigu pesama Vlati trave, koja se posle pojavila u mnogim izdanjima, na mnogim jezicima. Piše joj predgovor, u kojem iznosi zahteve za novom američkom književnošću. Vlati trave je zbirka pesama u slobodnom stihu, koja na snažan način slavi individualizam Amerike, demokratiju i bratstvo među ljudima, te živo i ushićeno opisuje američki život, posebno Njujork. Delo je proglašeno nemoralnim zbog slobodne obrade polnog života, pa pesnik biva neshvaćen od savremenika. Međutim, moderna kritika ga smatra jednim od najvažnijih stvaralaca u istoriji američke književnosti.
El Carbón, Ramos Arizpe
El Carbón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Ramos Arizpe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1355 m.
Дединац
Дединац је насеље у Србији у општини Куршумлија у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 124 становника (према попису из 1991. било је 161 становника).
Демографија
У насељу Дединац живи 109 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 51,8 година (50,5 код мушкараца и 53,2 код жена). У насељу има 60 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,07.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Daniel Pipes
Daniel Pipes (Boston, 9. 9. 1949. – ), američki novinar, politički pisac i komentator, te neokonzervativni, neocionistički i anti-islamski aktivist. Rođen je u Bostonu, u jevrejskoj porodici porijeklom iz Poljske. Njegov otac Richard Pipes bio je žestoki antikomunist i protivnik Sovjetskog Saveza, te profesor na Univerzitetu Harvard. Daniel Pipes započeo je studij matematike na Harvardu, ali kasnije se prebacio na odjel historije gdje je predavao njegov otac. Nakon što je završio studij, neko vrijeme radio je kao predavač na Harvardu i ubrzo napustio radno mjesto, tvrdeći da su ga stajališta o Bliskom Istoku koštala profesure i da na bliskoistočnim odnosno islamskim studijama po Sjedinjenim Državama vlada "hegemonija".
Kasnih 1980-ih i ranih 1990-ih radio je za desničarski Istraživački institut za vanjsku politiku (FPRI) i Vašingtonski institut za bliskoistočnu politiku (WINEP), a 1994. utemeljio je Bliskoistočni forum (MEF)  koji kao cilj navodi "zaštitu američkih interesa na Bliskom Istoku, borbu protiv radikalnog islama, angažman za palestinsko priznanje Izraela, jačanje američke kooperacije sa Saudijskom Arabijom, te razvoj strategija protiv Iraka i Irana". Istovremeno, Pipes je počeo objavljivati i niz knjiga, predstavljajući se kao "ekspert za islam i terorizam". Stručnjaci islamskih studija takvu samohvalu odbacuju, nazivajući njegova djela pseudo-akademskim, pristranim i politički motiviranim,  a samog Pipesa "kumom islamofobije" u SAD-u odnosno jednim od najutjecajnijih aktivista anti-islamskih propagandista u zemlji, zajedno s Martinom Kramerom, Davidom Horowitzom, Frankom Gaffneyjem i Robertom Spencerom. Aktivizam dotičnih uglavnom se svodi na međusobno prenošenje internetskih članaka.
Među Pipesovim ispadima navode se tvrdnje da "islamisti dominiraju američkim muslimanskim organizacijama" odnosno da iste predstavljaju "prijetnju za nacionalnu sigurnost", predbacivanje kolektivne krivnje muslimanima za terorizam, teorije zavjere da je Barack Obama "prikriveni musliman" i "pristaša Malcolma X", hvaljenje Spencera kao "vodećeg američkog analitičara islama", pružanje financijske potpore nizozemskom ultradesničaru Geertu Wildersu, zastupanje neocionističke ideje da "svaki tip palestinske države prijeti opstanku Izraela", itd. U časopisu Middle East Quarterly kojeg izdaje Pipesov MEF i uređuje Kramer, objavljivani su članci Davida Yerushalmija u kojima se tvrdi da "80% američkih džamija promovira i podupire nasilje". Pipesa se između ostalog proziva i za rasizam. Godine 1990. u članku za konzervativni National Review, Pipes je napisao da "zapadnoevropska društva nisu spremna za prihvat masovne imigracije tamnoputih naroda koji nisu sposobni održavati germanske standarde higijene". Osim toga, Pipes je osnovao web-sajt Campus Watch na kojem se napadaju razni akademski kritičari izraelske politike i na kojem se tvrdi da su svi arapski i bliskoistočni profesori apriorno "antiamerički nastrojeni".
Valea Mărului (razvrstavanje)
Valea Mărului ima više značenja:
Daniel Pipes
Na temelju svog aktivizma Pipes je ostvario reputaciju u američkim neokonzervativnim krugovima i George W. Bush kandidirao ga je za savjetnika Američkog instituta mira (USIP), iako na kraju nije postao članom. Godine 2006. Pipes je od izraelskog Univerziteta Bar-Ilan dobio nagradu Cionističkog čuvara. Godine 2009. postao je članom Međunarodnog društva za slobodnu štampu (, IFPS), ultradesničarske populističke organizacije sa sjedištem u Danskoj. Najvećim sponzorom Daniela Pipesa navodi se zaklada Fairbrook koju vode jevrejski desničari Aubrey Chernick i njegova žena Joyce. Između 2004. i 2009. godine, Fairbrook je donirao 410.000 USD Pipesovom MEF-u.
Valea Mănăstirii (razvrstavanje)
Valea Mănăstirii ima više značenja:
C15H22N2
Molekulska formula C15H22N2 se može odnositi na:
Bernécourt
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 181 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 19 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,38 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 249 metara (maksimalnoj 295 m, a minimalnoj 240 m).
Rancho Nuevo, San Simón Zahuatlán
Rancho Nuevo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini San Simón Zahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1576 m.
C15H22O5
Molekulska formula C15H22O5 se može odnositi na:
The Adventure of the Musgrave Ritual
"The Adventure of the Musgrave Ritual" (srpskohrvatski: Ritual Musgraveovih) je jedna od 56 priča Arthura Conana Doylea o londonskom detektivu Sherlocku Holmes. Premijerno objavljena 1893. godine u Strandu, uz pripadajuće ilustracije Sidneyja Pageta, priča čini sastavni dio zbirke The Memoirs of Sherlock Holmes.
"The Musgrave Ritual" je jedan od, kronološki, najranijih Holmesovih slučajeva i otkriva nam, slično kao i priča "The Gloria Scott", neke detalje iz Holmesove prošlosti, točnije prije upoznavanja s Watsonom. Ovo je jedna od tek dvije priče ("The Gloria Scott" je druga) u kojima Holmes prepričava glavnu radnju, a Watson donosi tek okvir. Godine 1927., Doyle je ovu priču svrstao na jedanaesto mjesto među dvanaest njemu najdražih priča.
Ova priča sadrži brojne sličnosti s pričama "The Gold Bug" i "The Cask of Amontillado", američkog pisca Edgara Allana Poea.
La Cincuenta, Matamoros
La Cincuenta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Matamoros.
The Adventure of the Musgrave Ritual
Slučaj
Sherlock Holmes prepričava svom prijatelju, dr. Watsonu, slučaj koji mu se izrodio iz jednog posjeta bivšem sveučilišnom kolegi, Reginaldu Musgraveu. Musgrave je trebao pomoć zbog nestanka dvoje članova posluge, sluškinje Rachel Howells i batlera Richarda Bruntona. Par je nestao nakon što je Musgrave dao otkaz Bruntonu jer je čitao neke stare obiteljske spise bezane uz obred znan kao "ritual Musgraveovih". Dokument datira iz XVII. vijeka i napisan je u obliku zagonetke:
Kada ga je Musgrave uhvatio, otpustio ga je jer je smatrao kako je time iznevjerio njegovo povjerenje. Brunton je tražio mjesec dana kako bi izgledalo da napušta imanje svojevoljno, no Musgrave mu je dao tek tjedan dana. Par dana kasnije, Brunton je nestao, ostavivši za sobom sve što je posjedovao. Tu noć nije spavao u svom krevetu i nije bilo nikakvog traga vezanog uz to gdje bi mogao biti. Sluškinja, Rachel Howells, koja je bila Bruntonova bivša ljubavnica, imala je histerični napadaj kada je upitana zna li gdje je Brunton te je upala u stanje delirija, ponavljajući, stalno, kako ga više nema. Dodijeljena joj je straža, ali kada je sluškinja što ju je čuvala prispala, Rachel se iskrala. Otisci stopala vodili su do ruba jezera i tu su stajali. Prilikom pregleda jezera, Rachel nije pronađena, ali je zato pronađena vrećica s zahrđalim komadima metala i obojenim komadićima stakla.
Holmes je tri misterija tretirao kao jedan i, pridajući važnost zagonetki, uspio zaključiti kako ona zapravo otkriva lokaciju nekakvog blaga. Isto je zaključio i Brunton, što je Holmesa ponukalo da ga nazove prilično inteligentnim. Detektiv je, koristeći proračune vezane uz duljinu sjene i putokaz iz zagonetke, uspio pronaći lokaciju do koje je došao Brunton, ali bila je to prazna prostorija. Tek se tada Holmes sjetio dijela "i onda ispod" te je pronašao kamenu ploču koja je skrivala maleni podrum. Ploča je bila prilično teška tako da je Holmes trebao pomoć snažnog policajca. U podrumu su se nalazili prazna, zahrđala škrinja i Bruntonovo truplo, mrtvo već nekoliko dana. Tragova nasilja nije bilo; Brunton se vjerojatno ugušio.
Holmes je tada povezao sve činjenice. Brunton je došao do iste lokacije kao i Holmes, ali je zaključio kako sam ne može podići ploču. Zatražio je pomoć od Rachel, ne znajući kako ga ova mrzi, što se ispostavilo kao glup potez. Nakon što joj je dobacio blago, ploča je pala i zatvorila Bruntona u podrumu. Holmes nije mogao reći je li Rachel osobno uklonila potoranj i tako uzrokovala zatvaranje ploče ili je, pak, ploča pala sama pa je Rachel kriva tek za nepozivanje pomoći, ali je cijeli taj niz događaja objašnjavao njezino subsekventno ponašanje.
Što se identiteta blaga tiče, Holmes je deducirao kako su komadići metala i stakla zapravo zlato i dragulji, odnosno ostaci zlatne krune kralja Charlesa I. Stuarta, namijenjene njegovom nasljedniku. Musgrave tada otkriva kako je jedan njegov predak, Sir Ralph Musgrave, doista bio kraljev čovjek (i njemu je povjereno čuvanje krune u jeku revolucije) te kako je sastavio zagonetku kako bi se ona mogla pronaći. Ipak, kako je Sir Ralph očito umro prije nego je svom sinu objasnio značenje obreda, lokacija blaga postala je, tokom 200 godina, tek prikladna obiteljska tradicija.
Hermitage, Pennsylvania
Hermitidž je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 16.220 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 16.220 stanovnika, što je 63 (0,4%) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Elena, Salinas
Santa Elena je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Salinas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2007 m.
Campolonghetto, Udine
Campolonghetto je naselje u Italiji u provinciji Udine, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 224 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Tools for Action
Tools for Action (u prijevodu Alati za akciju) je umjetnički kolektiv, koji je od 2019. godine registriran je kao istoimena zaklada, koji radi na sjecištu umjetnosti i aktivizma. Djeluje kao platforma suradnje između umjetnika, pedagoga, aktivista i ostalih zainteresiranih za izradu i intervenciju sa skulpturama na napuhavanje. Tools for Action imaju za cilj prakticiranje alternativnih oblika društvenog angažmana i otpora i otvaranje puta eksperimentiranju. mini|Izrada PopUp Duge u MaMa klubu
EEC i Jakum Simcik
Kolektiv je osnovao 2012. nizozemsko-mađarski umjetnik Artúr van Balen radeći u Berlinu, Njemačka. U početku su djelovali kao Eclectic Electric Collective s Jakubom Simcikom na projektima: The Hammer (Berlin-Meksiko 2010); publikacija El Martillo (2011). Tijekom godina nekoliko suradnika i članova kolektiva sudjelovalo je u različitim akcijama, kao i obrazovnim i umjetničkim aktivnostima.
Mreža suradnji
Dugoročni suradnici pod imenom Tools for Action su bili umjetnici Tomás Espinosa (COL) (2015.-2019.); projekt u suradnji sa Red Communitaria Trans nazvan Transinflable I i II (Bogotá, 2018. i 2019.), Signali koji rezoniraju revolucije (Berlinski, 2018.), Signali 1.0 (Logrono, 2019.),  Signali 3.0 (Dresden, 2019.)
Dugoročne suradnje sa umjetnicima Katherine Bala (SAD) (2014.-2017.); projekt Klimatski marš naroda New York (2014.); Crvene linije nisu za prijelaz (Pariz, 2015.), Zrcalne barikade (Dortmund 2016.), Radionica za Neposluh na napuhavanje, u suradnji sa Malcolmom Kratzom (Vienna 2017.)
U suradnji sa organizacijama: Partizaning (RU), Zašto ne? (BiH), QueerSport (HR) , 350.org (SAD), Laboratory of Insurrectionary Imagination (UK-FR), Milla – One million for Freedom of Press (HU), Wiener Festwochen (AT), Teatar Dortmund (DE), Schools without Racism – Schools with Courage (DE), Kulturprojekte Berlin GmbH (DE), Heinrich Böll Foundation (DE), Rosa Luxemburg Foundation (DE), West Den Haag – Cybernetic Advertising Agency Summer School (NL), Kunsthaus Dresden (DE) , Montagscafé – Staatschauspiel Dresden (DE), Hellerau – Europäisches Zentrum der Künste (DE), Umjetnici iz Rijeke (CRO).
Zaklada
Važan institucionalni iskorak je napravljen registriranjem Stichting Tools for Action Foundation (u rujnu 2019) za ispomoć aktivnostima suradnji umjetničke grupe, čuvanja intelektualanog vlasništva, ali najbitnije zaštitu pojedinaca u često rubno legalnim aktivnostima. Zakladu volonterski vode: Dr Willem Flinterman (predsjednik), Daniella Hefter (tajnica), Christine Kappé (administracija). Kreativni direktor je Artúr van Balen a Shailoh Philips voditelj istraživanja.
Nagrada
Nagrada za kulturno obrazovanje Federalnog ministarstva kulture i medija Njemačke za 2017. godinu za projekt Ogledala barikada zajedno sa Schauspiel Dortmund.
C16H12Cl2N2O
Molekulska formula C16H12Cl2N2O se može odnositi na:
Valea Morii (razvrstavanje)
Valea Morii ima više značenja:
C15H23NO
Molekulska formula C15H23NO se može odnositi na:
UTC+5
thumb|500px|UTC+5: plavo (decembar), narančasto (jun), žuto (cijela godina), svjetlplavo - morska područja
UTC+5 se koristi kao vremenska zona za:
Reference
Časové pásmo Huso horario
Okrug Az'zal, Amanat Al Asimah
Az'zal je okrug u Jemenu u pokrajini Sana.
Okrug se nalazi na nadmorskoj visini od 2413 m.
Casa Pennacchi, Grosseto
Casa Pennacchi je naselje u Italiji u provinciji Grosseto, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 408 m.
Valea Merilor (razvrstavanje)
Valea Merilor ima više značenja:
C15H21NO3
Molekulska formula C15H21NO3 se može odnositi na:
Nedjeljom u dva
Nedjeljom u dva (ponekad Nedjeljom u 2 ili NU2) je hrvatska talk show TV-emisija koja se od 2000. emitira na programu HRT1. Ime je dobila po tome što se redovno emitira nedjeljom u 14 sati. Traje 60 minuta i vodi je Aleksandar Stanković. U njoj su gostovali najpoznatiji hrvatski političari i javne ličnosti. U ranijim izdanjima su gostima emisije gledatelji mogli postavljati pitanja, a postojala je i anketa kojom su se oni mogli izjašnjavati o određenom pitanju vezanom uz gosta. Danas se interakcija sa publikom svodi na sadržaj SMS-ova poslanih za vrijeme emitiranja. Prije samog razgovora s gostom se emitira kratka reportaža koja opisuje njegovu biografiju, a emisija je također sadržavala i kratki satirički prilog koji je do smrti vodio splitski novinar Milorad Bibić Mosor.
Veliku popularnost je stekla zbog toga što je Stanković u njoj prema gostima često znao preuzeti neprijateljski pristup (pa je tako npr. tadašnji premijer Ivo Sanader odgovarao na pitanje o glasinama o vlastitoj homoseksualnosti). Isti je pristup, pak, izazivao i brojne kontroverze, vezane uz prikazivanje za popodnevni termin neprimjerenog materijala - video-snimke ubijanja u Srebrenici, scene pokolja iz filma Okupacija u 26 slika i egzibicionistički nastup grupe Let 3.
El Puerto (razvrstavanje)
El Puerto ima više značenja:
Santa Verónica (razvrstavanje)
Santa Verónica ima više značenja:
UTC+4:51
UTC+4:51 je vremenska zona koja se koristila u Bombaju do 1955. godine, kada je odlučeno da se ukloni razmak od 39 minuta iza indijskog standardnog vremena (UTC+5:30).
Pontoise
Pontoaz je grad u Francuskoj u regionu Il de Frans, u departmanu Dolina Oaze.
Valea Glodului (razvrstavanje)
Valea Glodului ima više značenja:
Pontoise
Po podacima iz 2010. godine broj stanovnika u mestu je bio 29.548.
Valea Mare de Criș (razvrstavanje)
Valea Mare de Criș ima više značenja:
El Zapién, Tiquicheo de Nicolás Romero
El Zapién je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tiquicheo de Nicolás Romero.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 61 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1047 m.
El Zorrillo, Asientos
El Zorrillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Asientos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2094 m.
Da Meneghin, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 67 m.
Bisigliano, Salerno
Bisigliano je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 224 m.
Middle East Media Research Institute
Istraživački institut za bliskoistočne medije (, akr. MEMRI) je proizraelska propagandna organizacija sa sjedištem u Sjedinjenim Državama. Utemeljena je u Washingtonu 1998. godine, od strane američko-izraelske neokonzervativne aktivistkinje Meyrav Wurmser i pukovnika Jigala Karmona, bivšeg izraelskog vojnog obavještajca  odnosno savjetnika premijera Jicaka Šamira i Jicaka Rabina. MEMRI se reklamira kao nevladina i neprofitna organizacija, ili nezavisni institut (s takvim statusom je oslobođen poreza u SAD-u), međutim, analitičari ističu da definitivno ima političku agendu i da je dijelom Hasbare, službene izraelske agencije za odnose s javnošću i propagandu. Kao razlog uspostave MEMRI-ja stručnjaci ističu pojavu arapskih satelitskih TV-kanala, osobito svjetski utjecajne Al Jazeere, zbog kojih je Izrael izgubio raniji monopol na vijesti.
Tokom svog -godišnjeg postojanja, MEMRI se specijalizirao za distribuciju selektivnih i dekontekstualiziranih izjava iz arapskih i drugih bliskoistočnih medija,  s ciljem etiketiranja kritičara izraelske politike "vjerskim fanaticima" ili "antisemitima". MEMRI-jevi manipulativni prijevodi raspačavani su američkim kongresmenima i drugim političarima, univerzitetima i medijima. Kao druge MEMRI-jeve aktivnosti navode se beskompromisno podilaženje izraelskoj politici, prikazivanje islama u vrlo negativnom svjetlu, suprostavljanje izraelsko-palestinskoj mirovnoj inicijativi, te sistematski pritisak na razne medije i javne ličnosti da osude palestinski "terorizam" i podrže izraelske "mirovne napore". Navedene djelatnosti pokazale su se kao velik generator neprijateljstva prema arapskim novinarima.
MEMRI-jeve manipulativne aktivnosti bile su predmetom niza skandala i osuda. Neposredno nakon napada u Londonu 2005. godine, MEMRI je objavio snimku s Al Jazeere i na arapske izjave Hanija al-Sibaija montirao prijevod o dar al-harbu, sugeriravši time da priča o "ratu islamskog i neislamskog svijeta". U stvarnosti, dotični uopće nije spomenuo taj termin, a izrezane su i njegove izjave u kojima osuđuje napad i govori da islam zabranjuje ubijanje civila. Krajem iste godine MEMRI je na sličan način manipulirao s izjavama Jusufa al-Karadavija, na što se oglasio tadašnji londonski gradonačelnik Ken Livingstone i oštro osudio MEMRI zbog iznošenja dezinformacija. Veliku uspješnost MEMRI i izraelska dezinformacijska kampanja ostvarili su između 2005. i 2007. kada su mediji širom svijeta prenosili njihove iskrivljene izjave o "eliminaciji Izraela" i "novom Holokaustu", pripisane iranskom predsjedniku Mahmudu Ahmadinežadu. Na slične probleme upozoravali su Ibrahim Hooper iz Vijeća za američko-islamske odnose (CAIR), kao i akademici iz Muslimanske svjetske lige, Arapske lige i drugih organizacija. Juan Cole, američki profesor bliskoistočnih studija, također kritizira MEMRI zbog vađenja iz konteksta i navodi da je na njihovim stranicama više puta pronalazio naizgled agresivne arapske izjave, međutim, kada bi provjeravao izvornike našao bi na tekstove sasvim oprečna sadržaja, često umjerenog tona i sa zagovaranjem tolerancije.
Početkom 2002. godine Meyrav Wurmser napustila je mjesto izvršne direktorice MEMRI-ja i prešla na bliskoistočni odjel neokonzervativnog Instituta Hudson. Utjecajnim članom MEMRI-ja spominje se i njen muž David koji je za vrijeme predsjedništva Georgea W. Busha bio pomoćnik Johna Boltona i Dicka Cheneyja. Kao grupe za pritisak slične MEMRI-ju navode se još HonestReporting, Palestinian Media Watch (PMW), Give Israel Your United Support (GIYUS) i Britain Israel Communications and Research Centre (BICOM).
Walsheim
Valshajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 527 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337082.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Valshajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 171 metra. Površina opštine iznosi 5,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 527 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 102 stanovnika/km².
Prnjavor
Prnjavor je naseljeno mjesto i sjedište istoimene opštine u Republici Srpskoj, BiH. Nalazi se između Dervente i Banje Luke. Prema preliminarnim podacima popisa stanovništva 2013. godine, u naseljenom mjestu Prnjavor ukupno je popisano 8.484 lica.
Geografija
Opština Prnjavor nalazi se u slivu rijeke Ukrine. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 185 metara. Površina opštine je oko 631 km², a sam grad Prnjavor se prostire na površini od oko 5,5 km². U blizini grada Prnjavora se nalazi banja Kulaši, poznata po svom ljekovitom, prirodnom vrelu mineralne vode.
Istorija
U Prnjavoru je osnovana 1835. godine parohija Srpske pravoslavne crkve. Umjesto ranije Kotarske ispostave Prnjavor je postao od 1. jula 1880. godine Kotarska oblast od dijela Kotara Banjaluka i od po nekoliko opština iz kotara Bosanska Gradiška i Derventa.
U Prnjavoru srpska pravoslavna crkva je sagrađena 1884—1887. godine.
1891. godine banjalučki biskup fra Marijan Markoviđ osnovao je rimokatoličku župu sv. Ante Padovanskog u Prnjavoru.
1897. godine osnovana je u Prnjavoru ukrajinska (tada rusinska) grko-katilička parohija. Matice se vode od 1900. godine. Prvi paroh bio je o. Andrija Segedi. 1909. godine otišao je iz Bosne i parohiju predao o. Feliksu Ščurku.
Villa Lázaro Cárdenas, Zapotiltic
Villa Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Zapotiltic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 442 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1176 m.
Prnjavor
Istorija
Župnik Miroslav Hrula izgradio je rimo-katoličku crkvu u Prnjavoru. Crkvu je 14. novembra 1909. blagoslovio Dominik Asfalg, opat samostana trapista u Banjoj Luci.
Kotarski ured u Prnjavoru po brojem 13043/910 obavještava:Uslijed naredbe visoke zemaljske vlade u Sarajevu od 2. maja 1911. broj 89.493/I-13 dozvoljava se sakupljanje milodara u Bosni i Hercegovini za gradnju grko-katoličke crkve u Prnjavoru Bosna i to za vrijeme od dvije godine tj. od 1. avgusta 1911 do 31. jula 1913. Za ovo sakupljanje ovlašteni su: Isidor Tur iz Konjuhovaca i Filip Skakun iz Mravice srpske.
Gradnju ukrajinske grkokaoličke crkve Preobraženja Gospodnjeg završio je o. Mihajlo Kindij 1912. godine.
Sarajevski list br.251 od 14. novembra 1912. na prvoj strani informisao je da je Zemaljska vlada za BiH odobrila statut i poslovanje GRKOKATOLIČKE SELJAČKE KASE ZA ZAJMOVE I ŠTEDNJU u Prnjavoru.
Sokolsko društvo pod nazivom „Srpski soko“ osnovano je u Prnjavoru 1912. godine.
Prvu telefonsku centralu Prnjavor je dobio 1924. godine.
Dozvola Banske uprave Vrbaske banovine 6882-T-1935 za robni i stočni sajam u Prnjavoru na praznik sv Paraskeve 27. oktobra svake kalendarske godine.
U Prnjavoru je 1937. godine sagrađen Ukrajinski pravoslavni manastir koji je zbog dotrajalosti srušen 1968. godine.
Drugi svetski rat
Hrvatske vlasti su u obespravljenosti izjednačile Srbe sa Jevrejima i Ciganima. U Prnjavoru su Srbe proglasili građanima drugog reda, čak i iza Cigana čergara.
Sa prnjavorskog sreza u partizanima je učestvovalo stalno ili povremeno oko 4.500 boraca od kojih je poginulo oko devet stotina.
Vasilj Semak iz Prnjavora bio je kao predstavnik Ukrajinaca Bosne i Hercegovine vjećnik Prvog, Drugog i Trćeg zasjedanja ZAVNOBiH-a. Poljake je zastupao Ignac Kunecki, takođe iz Prnjavora.
Rada Vranješević bila je član centralnog odbora AFŽ-a, a Vid Nježić prvi predsednik Srekog narodnooslobodilačkog odbora za Prnjavor.
Stanovništvo
Prema popisu Kraljevine SHS iz 1921. godine u kotaru Prnjavor nacionalni sastav je bio sledeći:
Ukupan broj stanovnika u kotaru Prnjavor prema popisu iz 1921. godine iznosio je 49.893 osobe.
Struktura stanovništva prnjavorskog kotara po vjeroispovijesti 1921. bila je:
Ukrajinska nacionalna zajednica
Na području Prnjavora prema popisima stanovništva brojno stanje Ukrajinaca bilo je sljedeće:
Prnjavor je u prošlosti bio poznat i pod nezvaničnim nazivom Mala Evropa jer su tu krajem 19. i početkom 20. veka naselili brojni Poljaci, Ukrajinci (tada Rusini), Nijemci, Česi, Mađari, Italijani i nekoliko slovačkih porodica. Nijemci su organizovano iseljeni od strane nacističke Njemačke za vrijeme Drugog svjetskog rata. U isto vrijeme nestali su i Mađari sa Vučijaka. Poljaci su iseljeni odmah nakon 1945. godine u Poljsku u grad Boleslavjec i njegovu okolinu. Desilo se to na osnovu sporazuma Jugoslavije i Poljske. Ostali su Ukrajinci, Česi i Italijani ali ratni vihori i ekonomske prilike na području prnjavorskog kraja doprinele su da je predstavnika i tih evropskih naroda ostalo veoma malo.
Lokalni Srbi zvali su Nijemce sa imenom Švabe a sve ostale prnjavorske manjine tj. Poljake, Ukrajince (tj. Rusine ili Maloruse), Talijane i Čehe još uvijek sa Galicijani. Naziv Galicijani ako bi se ispravno upotrebio mogao bi se odnositi samo na Poljake i Ukrajince i to ne sve, već samo one rođene u austrougarskoj pokrajini Galicija koja je obuhvatala poljske teritorije istočno od Krakova i ukrajinske oko gradova Lavova, Trnopolja i Ivanofrankovska (za austrougarske Stanislavova). Naziv Galicijani u Prnjavoru i okolini se često koristi od strane Srba i kao naziv za Ukrajince (Rusine-Maloruse).
U svojoj knjizi „Hronika sreza Prnjavorskog“ Ljubo Janković je o Ukrajincima i Poljacima napisao: „Ovi ljudi koji su doselili da ovde među nama žive, oni su svojim dolaskom u Potočane i druga sela prnjavorskog sreza sa sobom donijeli niz pozitivnih osobina za život bosanskog sela. Oni su prvi ovde u našim selima uveli češće i dublje oranje, upotrebu gvozdenog pluga, jer se ranije u našim selima oralo samo drvenim plugom, koji je vuklo više pari zaprege i sa kojima je radilo 4-5 ljudi. Praktično su pokazali da, ako se plug dobro postavi, njime može da ore jedan čovjek i sa jednim parom zaprege, a to je za naše ljude-seljane bila velika novost.
Sijali su više raznih poljoprivrednih kultura (djetelinu, heljdu, raž, veće površine krompira i više raznih povrtarskih proizvoda-peršuna, mrkve, cvekle, špinata i drugog) koje su kulture ovde u našim selima malo bile poznate. Uveli su upotrebu sječke kod hranjenja stoke, valjkovanje i krečenje kuća, štala, kokošinjaca (spolja i iznutra), spavanje na krevetu, pečenje hljeba u pekari i kuvanje na šporetu. Sijali su više lana i konoplja od čijeg su vlakna pleli uže i konopce i tkali bez. A oni, koji su imali konjsku zapregu, pravili su sebi i ormu za konje.
Rukovali su poljoprivrednim spravama, sječkom, reparicom, krunilicom i vršaćim mašinama, a pojedini su počeli da vrše pripreme i za podizanje hmeljarnika (za ovaj posao se u ovim krajevima prvi angažovao ugledni domaćin Korpak Maksim iz Naseobine Hrvaćani). Hmelj je u ono vrijeme bio tražen kao važna industrijska sirovina za proizvodnju piva, pa mu je tada i cijena bila izuzetno visoka..."
Nikodin Slatinac je u časopisu „Naš Zavičaj“ br.1 1970. godine objavio: "... U igri i šali među nama mogli su se čuti u isto vrijeme srpskohrvatski, ukrajinski, češki, poljski i njemački jezik. Imitirajući jedni druge, govorili smo ove jezike pomalo, a posebno smo znali interesantne dosjetke, poslovice, šale, viceve, pa i psovke na svim jezicima. Ukrajinski jezik nam je bio gotovo poznat i mi smo ga rado govorili onako na uho naučenog. Običaji i folklor su se posebno prožimali i dopunjavali između ukrajinskog i domaćeg stanovništva. koliko smo naučili samo ukrajinskih ljubavnih i rodoljubivih pjesama."
Kultura
Kad je riječ o Ukrajincima potrebno je istaći da je prvo ukrajinsko društvo pod nazivom „Rusinska čitaonica društva Prosvita“ u Prnjavoru osnovano 1909. godine. Njemu je odobrila rad Zemaljska vlada u Sarajevu 20. oktobra iste godine pod brojem 184641 I-A. Statut društva su potpisali sljedeća lica:Vasilj Semak, Stepan Gricaj, Dmitar Germanjuk, Ivan Rudnik, Stefan Homišin, Ivan Sivinjski, Dmitar Sivinjski, Ivan Ardan, Grinjko Malančuk, Dmitar Farina, Mihajlo Malančuk, Mihajlo Zabolotni i Aleksandar Kosarevič.
Nakon „Rusinske čitaonice društva Prosvita“ Ukrajinci su osnovali 1919. godine „Dramski kružok“. Njegovi članovi 1922—1923. godine bili su: Petar Šlapak, Aleksandra Romančuk, Ivan Nebesni, Maksim Boci, Vasilj Hemon (ukrajinski Gimon), Iljko Romančuk, Stefan Sviderski, Nataljka Jurista, Ana Kindij, Iljko Hemon (ukr. Gimon), Jaroslav Farina, Andrija Bilenjki, Stefanija Bilenjki, Gena Sviderski, Ivasjuk, Mihajlo Muzika, Marija Hemon (ukr. Gimon), Aneljka Farina, Ivan Sviderski i Katarina Farina.
Zatim 17. marta 1934. godine osnovali filijalu ukrajinskog zagrebačkog društva „Prosvita“ sa 58 članova. Novoosnovano Ukrajinsko Društvo Prosvita u Prnjavoru načelu sa njegovim predsjednkom Iljkom Hemonom (ukr. Gimonom) tražilo je od Rusinske čitaonice Prosvita tahođe u Prnjavoru da im ona dobrovoljno preda svoju imovinu ili će nova Prosvita biti primorana da postupi na neprikadan način i stvar oko imovine rješi sama. 1937. godine filijala UDP Prnjavor priredila je tradicionalni „Malančin Večir“ na Vučijaku. Prisustvovalo je oko 70 lica. Prisutne je pozdravio predsjednik filijale Jaroslav Farina, pozivajući ih da rade na prosvjetnom polju. Sekretar filijale Iljko Hemon (Gimon) informisao je o uspjesima filijale u 1936. godini i naveo pravce rada u duhu rezolucija koje su usvojene na savjetovanju Prosvite u 1935. godini. Prisutni su pozdravili taj govor bučnim aplauzom i povicima:Slava Ukrajini, Slava Rukovodstvu Ukrajinskih Nacionalista. U organizaciji filijale UDP u Prnjavoru 7. novembra 1937. godine obilježen je praznik Prvog novembra. U domu filijale okupilo se oko 30 članova. Uvodnu riječ dao je Jaroslav Farina. Referate o Prvom Novembru pročitali su V. Mkitišin i S. Sviderski. Recitovane su sljedeće recitacije: „Krovavim listom kotit padolist“,"Živi, Ukrajino, živi dlja krasi“,"Ne heljati v niz prapora“. Skup je završen pjevanjem nacionalne ukrajinske himne. U 1937. godini angažovanjem članice filijale UDP Prnjavor naučila su djeca dva scenska komada: „Svjatomikolajevskij Večir“ i „Ukrajinskij Vertep“. Na prvom nastupu zarađeno je 90 a na drugom 88 dinara. Osim kulturnim radom Prosvita se dosta bavila političkim djelovanjem među svojim članovima. Filijale Prosvite su postojale skoro u svakom selu u Bosni i Hrvatskoj gdje su bili Ukrajinci. 18. avgusta 1935. Prosvita je održala svoje Savjetovanje u Prnjavoru na kojem je bilo prisutno više od stotinu članova. Geslo savjetovanja je bilo: Položaj ukrajinske nacije u krajevima iz kojih potičemo nas obavezuje da ujedinimo sve stvaralačke snage bez obzira na vjersku ili partijsku pripadnost u radu za dobro Ukrajine. Vrbaska Banovina je zabranila rad filijala zagrebačke Prosvite na svojoj teritoriji. Međutim rad je ipak obnovljen. 1939. godine filijala UDP u Pnjavoru obilježila je januarske godišnjice svečanim skupom na kojem je referat pročitao Osip Koropej. Skup je završen pjevanjem nacionalne i revolucionarne himne, nakon čega je obavljeno prikupljanje novca za nacionalne ciljeve. Iste godine priređen je „Malančin Večir“ i tada izvedena predstava „Rizdvjana Kalina“ koju je pripremio Andrija Jaremus, a dekorisao Grigorije Garbačevski. Radnja je prisutnima dočarala vruću atmosferu rovova, usjeka sa bodljikavom žicom i vojnički humor. Nakon toga pojačanju stvorene atmosfere doprinio je Osip Koropej, ističući uspješnost 1938. godine za Ukrajinsku Stvar, koja se iskazala stvaranjem Karpatsko-Ukrajinske Države.
19. decembar 1935. godine prnjavorski Ukrajinci su osnovali „Ukrajinsku čitaonicu“. Prema pravilima društva, koje je odobrilo Ministarstvo Prosvjete u Beogradu 2. jula 1936. godine pod brojem 21081, čitaonica je prosvjetno društvo koje za cilj ima da vodi računa o prosvjetnim, moralnim, kulturno-socijalnim interesima Ukrajinaca prnjavorske grkokatoličke parohije razvijajući kulturnu i nacionalnu svijest i opšte obrazovanje. U izvještaju Ministarstvu Prosvjete za 1937. godinu navodi se da čitaonica ima 62 člana, 221 knjigu, da je održala te godine dva predavanja, da je pročitano 190 knjiga, da se bibliotekom služilo 46 članova i da pomoć nije primana ni od koga. Članovi čitaonice su bili: o. Grigorije Biljak (sveštenik), Teodor Čobit (tesar), Stefan Golovka (tesar), Teodor Kovalj (poljoprivrednik), Maksim Boci (poljoprivrednik), Stefan Kosarevič (poljoprivrednik), Petar Boci (obućar), Ilija Kopestenjski (poljoprivrednik), Nikita Šmorgaj (kolar), Ivan Bačinski (obućar), Nikola Hrečanik (poljoprivrednik), Marija Kovalj, Nikola Škiljni (poljoprivrednik), Mihajlo Gajda (tesar), Vasilj Kuleba (poljoprivrednik), Pavle Boci (stolar), Mihajlo Muzika (poljoprivrednik), Ivan Mazurik (poljoprivrednik), Andrija Bilenjki (službenik), Ivan Fina (poljoprivrednik), Ivan Petrišin (kožar), Jakov Zabolotni (poljoprivrednik), Stefan Biljak (poljoprivrednik), Ivan Kovalj (poljoprivrednik), Ivan Muzika (poljoprivrednik), Tatjana Kumznjicka (domaćica), Stefan Guljovati (poljoprivrednik), Ivan Gerič (poljoprivrednik), Onufrije Burkuš (poljoprivrednik), Stefan Fedišin (trgovac), Dmitar Pepčak (poljoprivrednik), Ivan Lavrek (poljoprivrednik), Vasilj Huk (kolar), Aleksandar Jakuviv (poljoprivrednik), Semanj Džerdž (gostioničar), Josif Boci (kožar), Ivan Vovčuk (gostioničar), Andrija Kosarevič (poljoprivrednik), Petar Čorni (poljoprivrednik), Mihajlo Kniš (vlasnik restorana u Turbetu, Zavidovićima i Banjoj Luci), Jacko Bik (poljoprivrednik), Mihajlo Boci (obućar), Andrija Šmorgaj (kolar), Josafat Boci (krojač), Tomko Dobrovoljski (radnik u Zavidovićima), Jaroslav Farina (stolar), Josif Tihostup (trgovac), Vasilj Semak (krojač), Gina Dobrovoljska (domaćica), Ivan Makuh (poljoprivrednik), Miroslav Romančuk (stolar) i Slavka Bilenjka (krojačica).
Pri Ukrajinskoj čitaonici u Prnjavoru djelovala je dramska sekcija a 1939. godine osnovan je i hor.
Pred Drugi svetski rat počelo je da radi „Ukrajinsko kulturno-prosvjetno društvo Taras Ševčenko. Ono je nastavilo rad nakon rata i djeluje i u najnovije vrijeme (2006. god.
Borgia
Borgia (španolski: Borja ) je ime porodične dinastije koja je odigrala značajnu ulogu u crkvenim i političkim prilikama na Apeninskom poluotoku u 15. i 16. vijeku.
Dinastija Borgia dala je dvoje papa i brojne političke i crkvene lidere. Pojedini članovi porodice postali su poznati po brojnim spletkama, pa je ime Borgia postalo sinonim za razvrat, nepotizam, korupciju brojne spletke i mračna ubojstva. Četiri člana porodice Borgia postali su historijski slavni
Historija
Borgie su porijeklom bili feudalci iz Játive (Valencia), prezime su dobili po svom vlastelinstvu - Borja, koje se tada nalazilo u Kraljevini Aragon u Španjolskoj.
Prnjavor
Kultura
U 1966. godini u Prnjavoru je održan seminar ukrajinske omladine. U 1979. godini bila je smotra stvaralaštva ukrajinskih kulturno-umjetničkih društava pod nazivom „Crvena kalina“. Ova smotra je kasnije prerasla u smotru stvaralaštva nacionalnih manjina Bosne i Hercegovine. Takvih smotri bilo je šest od 1981—1987. godine.
Borgia
Alfonso de Borgia
Osnivač dinastije, prvi značajni član porodice bio je Alfonso de Borgia (1378. - 1458.) koji se preko položaja profesora, diplomata i kardinala (1444.) uspio u podmakloj dobi od 77 godina uspeti na papski tron - 1455. pod imenom Kalist III. On je u svega tri godine svog pontifikata uspio učvrstiti položaj svoje porodice u Italiji.
Prnjavor
Sport
Grad Prnjavor ima dva fudbalska, tri odbojkaška, jedan rukometni i dva košarkaška kluba KK Mladost '76, K. K. Prnjavor). Najveće uspjehe donosi FK Ljubić, koji trenutno igra u 1. fudbalskoj ligi Republike Srpske.
Zanimljivosti
Na prostorima nekadašnje Jugoslavije nalazilo se čak 12 mjesta sa nazivom Prnjavor, to možda u početku zvuči neverovatno, ali ako se uzme u obzir da su manastirski posedi odavno dobili ime Prnjavor onda je ova informacija potpuna prihvatljiva.
Borgia
Rodrigo Borgia
Rodrigo Borgia imao je devetero izvanbračne djece, četvoro mu je rodila ljubavnica - Vannozza Catanei (Cesare, Giovanni, Lucrezia i Goffredo), troje nepoznata ljubavnica, a dvoje je napravio za vrijeme svog pontifikata, sa ljubavnicom - Giuliom Farnese, ženom Orsina Orsinija. Rodrigo Borgia postao je papa - 1492.
Cesare Borgia
Cesare Borgia (1475. - 1507.), Rodrigov sin, domogao se kao vrlo mlad ogromne političke moći, i nemilosrdno (i bezuspješno) pokušao uspostaviti svoje vlastito vojvodstvo u Centralnoj Italiji.
Lucrezia Borgia
Lucrezia Borgia (1480. - 1519.), Rodrigova kćer postala je slavna kao mecena umjetnosti i vještini u političkim intrigama.
El Pujido (razvrstavanje)
El Pujido ima više značenja:
Firentinska škola
Firentinsko slikarstvo ili firentinska škola odnosi se na umjetnike u, iz ili pod utjecajem naturalističkog stila razvijenog u Firenci u 14. vijeku, većinom naporima Giotta di Bondonea, a u 15. vijeku vodeću školu Zapadnog slikarstva. Neki od najpoznatijih umjetnika firentinske škole, uključujući i druge umjetnosti, su Filippo Brunelleschi, Donatello, Michelangelo, Fra Angelico, Botticelli, Lippi, Masolino i Masaccio.
Prije 1400.
Najranija karakteristično toskanska umjetnost, stvorena u 13. vijeku u Pizi i Lucci, formirala je osnovu za kasniji razvoj. Nicola Pisano je pokazao svoje uvažavanje klasičnih formi, kao i njegov sin, Giovanni Pisano, koji je unio nove ideje gotičke skulpture u toskanski žargon, formirajući figure do tada neviđenog naturalizma. Odjek toga nalazio se u radu pizanskih slikara 12. i 13. vijeka, prije svega Giunte Pisana, koji je opet utjecao na velikane kao što je Cimabue, a kroz njega na Giotta i firentinske umjetnike ranog 14. vijeka.
Najstariji postojeći slikarski projekat velikih razmjera u Firenci je mozaička dekoracija unutrašnjosti kupole Krstionice sv. Jovana, započeta oko 1225. godine. Iako su venecijanski umjetnici sudjelovali u tom projektu, toskanski umjetnici stvorili su izražajne, živopisne scene, pokazujući emocionalni sadržaj različit od preovladavajuće bizantske tradicije. Smatra se da je Coppo di Marcovaldo bio odgovoran za centralnu ličnost Krista i prvi je firentinski umjetnik uključen u taj projekat. Poput štafelaja Djevice i djeteta naslikanog za servitske crkve u Sijeni i Orvietu, ponekada pripisanih Coppu, lik Krista ostavlja dojam volumena.
Slična djela naručena su za firentinske crkve Santa Maria Novella, Santa Trinita i Ognissanti u kasnom 13. i ranom 14. vijeku. Duccijev štafelaj iz oko 1285. godine, Madonna sa Djetetom ustoličena i šest Anđela ili Madonna Rucellai, za Crkvu Santa Maria Novella, sada u Galeriji Uffizi, pokazuje razvoj naturalističkog prostora i forme, a možda izvorno nije namijenjena kao oltarski element. Štafelaji Djevice koristili su se na vrhu ikonostasa, kao u Bazilici Svetog Franje Asiškog, koja ima štafelaj u fresci Potvrda rana u ciklusu Život svetog Franje. Cimabueva Madonna iz Santa Trinite i Duccijeva Madonna Rucellai, doduše, zadržavaju raniji stilizam pokazivanja svjetla na draperiji kao mrežu linija.
Giottov smisao za osvjetljenje bio bi pod utjecajem freski koje je vidio dok je radio u Rimu, a u njegovim pripovjedačkim zidnim slikama, naročito onima koje je naručila porodica Bardi, njegovi likovi postavljeni su u natiralističkom prostoru i posjeduju dimenziju i dramatičan izraz. Sličan pristup osvjetljenju koristili su njegovi savremenici kao što je Bernardo Daddi, a njihovu pažnju prema naturalizmu poticala su djela naručena za franjevačke i dominikanske crkve iz 14. vijeka, i utjecao je na firentinsko slikarstvo u sljedećim vijekovima. Iako su neka bila tradicionalni sastavi poput onih koji se bave osnivačem reda i ranim svecima, drugi, kao što su scene novijih događaja, ljudi i mjesta, nisu imala presedana, pružajući prostor za izumljavanje.
U 13. vijeku došlo je do porasta u potražnji za religijskim štafelajnim slikarstvom, naročito oltarskih elemenata, iako je razlog za to nejasan, toskanski slikari i drvodjelje ranog 14. vijeka stvorili su oltarne elemente koji su bili razrađenija djela sa više štafelaja sa složenim uokvirivanjem. Ugovori iz tog vremena navode da su klijenti često imali oblik drvenarije na umu kada su naručivali umjetnika, a sa umjetnikom su razmatrali religijske likovi koji će biti prikazani. Sadržaj pripovjedačkih scena u predella štafelajima se, međutim, rijetko spominje u ugovorima i možda je ostavljen umjetniku na odgovornost. Firentinske crkve od mnogih su sijenskih umjetnika naručivale oltarske elemente, kao što je slučaj sa Ugolinom di Neriom, od kojeg se tražilo da oslika djelo velikih razmjera za oltar u Bazilici Santa Croce, što je možda jedan od najranijih poliptiha na firentinskom oltaru. Esnafi, svjesni poticaja koje je donijelo vanjsko stvaralaštvo, olakšali su umjetnicima iz drugih područja da rade u Firenci. Kipari su imali vlastiti esnaf koji je imao nizak status, a do 1316. slikari su bili pripadnici utjecajnog Arte dei Medici e Speziali. Sami esnafi postali su značajni pokrovitelji umjetnosti i od ranog 14. vijeka razni veći ensafi nadgledali su održavanje i poboljšavanje induvidualnih religijskih građevina; svi esnafi bili su uključeni u obnavljanje Orsanmichelea.
Flatulencija
Flatulencija (kolokvijalno prđenje) jest ispuštanje gasova kroz anus. thumb|right|280px
Gasovi u probavni trakt uglavnom dolaze na tri načina. Prvi je gutanje vazduha kod jela i govora, drugi je rad bakterija u crevima, a treći je difuzija gasova iz krvi. U želucu su dva glavna gasa azot i kiseonik. Oni se izbacuju kada se podrigne ili prelaze u tanko crevo sa ostalim sadržajem želuca. Ulazak u tanko crevo apsorbuje male količine ovih gasova. U toku dana u crevu se nalazi 7 do 10 litara gasa, a izluči se svega pola litre. Kusur se resorbuje. Oni koji često i puno prde nemaju mnogo veću bakterijsku aktivnost, nego im je peristaltika u području debelog creva snažnija i većina gasova ne stigne da se apsorbuje. Gasovi unutar probavnog sistema sastoje se uglavnom od bezmirisnih gasova kao što su kiseonik, azot, ugljen dioksid, vodonik i metan. Manji deo gasova koji se ispuštaju kroz želudac i koji većini ljudi neprijatno mirišu čini sumpor, produkt bakterija koje normalno žive u debelom crevu. Kada se vodonik i metan pomešaju nastane eksplozivna smesa koja širi creva pa prdonja oseća nadutost, a neretko i bolove u stomaku. Ljudi koji nemaju nikakvih tegoba u području želuca i creva prdnu 14 do 23 puta dnevno, što ovisi i o ishrani. Kao kuriozitet navodi se informacija da je prđenje češće na većim nadmorskim visinama (iznad 3300 metara) zbog razlike u pritisku u crevima i u okolnom vazduhu. Smatra se da ishrana prdonja uključuje sveži hleb, krastavce, kupus, crveni i beli luk, žitarice, pasulj, boraniju, grašak, soju, sočivo, jaja, masne mlečne produkte poput šlaga i sladoleda, gazirana pića i veštačke zaslađivače. Neke ličnosti smatraju kako preko mere prde što zna da izazove depresiju i druge psihičke tegobe i stres jer se u većini civilizacija prđenje smatra gadnim i nepristojnim i izaziva prezir ličnosti koja je u blizini.
Prosečan prdež sastoji se od 59% azota, 21% vodonika, 9% ugljen dioksida, 7% metana i 4% kiseonika. Manje od 1% prouzročava većini ljudi neprijatan miris. Temperatura prdeža u nastajanju je 37 celzijusa. Prdež je prosečno brz 30 metara u sekundu. Jednako prde i žene i muškarci. Prdež je zapaljiv jer sadrži metan i vodonik. U evropskoj tradiciji je uobičajeno kontrolisati i obuzdavati prdeže u blizini drugih ljudi, jer su neprijatnog mirisa. U nekim zemljama drugih kulturnih krugova, na primer na Tajlandu, prđenje na javnim mestima, ili bilo gde u kući i radnim prostorijama, smatra se sasvim normalnim i poželjnim, te je simbol otvorenosti i prisnosti u društvu. Pod uticajem Evropljana ova tajlandska tradicija polako nestaje. Žene u evropskoj civilizaciji smatraju prđenje i podrigivanje jednom od 5 navika muškaraca koje im idu na nerve. U američkoj saveznoj državi Virdžiniji formalno je kazna za prđenje na poslu 25 godina robije.
Byng, Oklahoma
Bing je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.175, što je 85 (7,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
C15H24N2O
Molekulska formula C15H24N2O se može odnositi na:
Valea Caselor (razvrstavanje)
Valea Caselor ima više značenja:
Tehueco
Tehueco, ratoborno indijansko pleme iz skupine Cahita, koje je po Hodgeu živjelo na rijeci rio Fuerte u meksičkoj državi Sinaloa. Swanton ih na svojem popisu pogrešno locira na Río Oteros u državi Chihuahua. Imali su nekoliko sela: Biara, Charac, Hichucio, Matapan, Sibirijoa i Tehueco. Jezično su pripadali skupini Taracahitian, porodica Juto-Asteci. Nestali su. . Godine 1599. kapetan Diego de Hurdaide utemeljuje grad San Felipe y Santiago, današnja Sinaloa, nakon čega poduzima vojne akcije u pokoravanju ratobornih plemena Cinaloa, Tehueco, Zuaque, i Ahome. Portugalski svećenik Pedro Mendes iz Villavigose ranih tridesetih godina 17. stoljeća dolazi među Tehuece, Sisibotare i druga plemena gdje od 1633. pa narednih četiri godine živi među njima i radi na njihovom pokrštavanju. Nestali su.
Gojakovići (Mojkovac)
Gojakovići je naselje u opštini Mojkovac u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 137 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 123 stanovnika).
Demografija
U naselju Gojakovići živi 113 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,6 godina (40,7 kod muškaraca i 42,5 kod žena). U naselju ima 40 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,43.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.
C15H23N
Molekulska formula C15H23N se može odnositi na:
UTC+4:30
thumb|500px|UTC+4:30: plavo (decembar), narančasto (jun), žuto (cijela godina), svjetlplavo - morska područja
El Camarón, Salinas
El Camarón je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Salinas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2041 m.
Valea Albă (razvrstavanje)
Valea Albă ima više značenja:
Valea Bisericii (razvrstavanje)
Valea Bisericii ima više značenja: