cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Analitička hemija
Istorija
Počevši od 1970-tih pa do danas analitička hemija je progresivno počela da uzima sve više učešća u razmatranju bioloških pitanja (bioanalitička hemija), dok je ranije ona uglavnom imala fokus na neorganskim ili malim organskim molekulima. Laseri su sve više korišćeni u hemiji kao sonde, kao i za započinjanje i modifikovanje širokog varijeteta reakcija. U kasnom 20. veku je takođe došlo do ekspanzije primene analitičke hemije, od rešavanja donekle akademskih hemijskih pitanja, do baljenja forenzičkim, ekološkim, industrijskim i medicinskim pitanjima, kao na primer primena u histologiji.
El Encanto, Santa Lucía Miahuatlán
El Encanto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa Lucía Miahuatlán.
Analitička hemija
Istorija
Moderna analitička hemija je dominirana instrumentalnom analizom. Mnogi analitički hemičari imaju fokus na pojedinačnom tipu instrumenta. Akademiski radnici imaju tendenciju da rade na novim oblicima primene uređaja i novim metodama analize. Otkriće hemikalija prisutnih u krvi koje povišavaju rizik od kancera je primer otkrića u kome bi analitički hemičar verovatno učestvovao. Nastojanje da se razvije novi metod može da obuhvati upotrebu podesivog lasera radi povećanja specifičnosti i senzitivnosti spektrometrijskog metoda. Mnogi metodi, jednom razvijeni, namerno se održavaju u statičkom stanju, tako da se podaci mogu upoređivati tokom dužih vremenskih perioda. Ovo je posebno istinito u industrijskom osiguranju kvaliteta (QA), forenzici i ekološkim primenama. Analitička hemija ima sve važniju ulogu u farmaceutskoj industriji, gde se ona osim u osiguranju kvaliteta koristi u procesu otkrivanja novih kandidata lekova, i u kliničkim primenama gde je razumevanje interakcija između leka i pacijenata kritično.
Краљево (Алексинац)
Демографија
У насељу Краљево живи 777 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 44,0 година (43,8 код мушкараца и 44,2 код жена). У насељу има 271 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 3,43.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године). У последња три пописа је дошло до мањег смањења броја становника.
Analitička hemija
Tehnike
Postoji veliki broj tehnika kojima se odvajaju, detektuju ili mere hemijski sastojci kao što su:
El Encanto, Santa Lucía Miahuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1788 m.
Analitička hemija
Klasični metodi
Mada je moderna analitička hemija dominirana sofisticiranom instrumentacijom, koreni analitičke hemije i neki od principa korišćenih u modernim instrumentima proizilaze iz tradicionalnih tehnika, mnoge od kojih su još uvek u opotrebi. Te tehnike takođe teže da formiraju osnovu većine dodiplomskih analitičko hemijskih obrazovnih lavoratorija.
Kvalitativna analiza
Kvalitativna analiza određuje prisustvo ili odsustvo datog jedinjenja, mada ne u obliku mase ili koncentracije. Po definiciji, kvalitativne analize ne mere količinu.
Hemijski testovi
Postoje brojni kvalitativni hemijski testovi, na primer kiselinski test za zlato i Kastle–Meyer test za prisustvo krvi.
Plameni testovi
Neorganske kvalitativne analize se generalno odnose na sistematske šeme za potvrđivanje prisustva pojedinih, obično rastvorenih u vodi, jona ili elemenata izvođenjem serije reakcija koje eliminišu opsege mogućnosti i time potvrđuju pretpostavljeno prisustvo jona. Ponekad su mali joni koji sadrže ugljenik uvršteni u takve šeme. Sa razvojem moderne instrumentacije ti testovi se retko koriste, mada mogu da budu korisni za obrazovne svrhe i u terenskom radu, ili drugim situacijama gde sofisticirani instrumenti nisu dostupni ili svrsishodni.
Kvantitativna analiza
Kvantitativna analiza može podrazumijevati merenje mase ili zapremine analita. Također, moguće je mjeriti neku veličinu koja je proporcionalna količini analita u uzorku, npr. intenzitet svjetlosti, električna provodljivost, itd. Gravimetrijske metode se odnose na određivanje mase analita ili neke supstance koja je sa njim u vezi. Volumetrijske metode mjere zapreminu rastvora reagensa, koji treba utrošiti za potpunu reakciju sa analitom. Elektroanalitičke metode podrazumijevaju mjerenje električnih osobina kao npr. potencijal, jačina struje, otpor ili količna naboja. Spektroskopske metode se baziraju na mjerenju interakcije između elektromagnetnog zračenja i komponenata uzorka. Također, postoje i druge specifične metode kao npr. masena spektroskopija, mjerenje brzine radioaktivnog rapada, toplote reakcije, optičke aktivnosti, indeksa prelamanja, itd.
Gravimetrijska analiza
Gravimetrijska analiza obuhvata određivanje količine materijala prisutnog po težini u uzorku pre i/ili nakon neke transformacije. Ona se obično koristi u dodiplomskom obrazovanju za određivanje količine vode u hidratu, zagrevanjem uzorka se uklanja voda tako da razlika u težini odgovara gubitku vode.
Masena spektrometrija
Masena spektrometrija meri odnos mase i naelektrisanja molekula koristeći električna i magnetska polja. Postoji nekoliko jonizacionih metoda: elektronski impakt, hemijska jonizacija, elektrosprej, brzo atomsko bombardovanje, matricom potpomognuta laserska desorpciona jonizacija, i druge. Takođe, masena spektrometrija se kategoriše po pristupu masenih analizatora: magnetni-sektor, kvadripolni maseni analizator, kvadripolna jonska klopka, vreme leta, Fourije transformisana jonska ciklotronska rezonanca, itd.
Elektrohemijska analiza
Elektroanalitički metodi mere potencijal (volte) i/ili struju (ampere) u elektrohemijskoj ćeliji koja sadrži analit. Ovi metodi se mogu kategorisati po aspektima ćelije koji su kontrolisani i koji se određuju. Postoje tri glavne kategorije: potenciometrija (meri se razlika elektrodnog potencijala), kulometrija (meri se ćelijska struja u toku vremenskog intervala), i voltametrija (meri se struja ćelije dok se aktivno menja ćelijski potencijal).
Termalna analiza
Kalorimetrija i thermogravimetrijak analiza mere interakciju materijala i toplote.
Separacija
Separacioni procesi se koriste za smanjenje kompleksnosti smeša materijala. Hromatografija, elektroforeza i frakcionacija polja protoka su predstavnici ovog polja.
Hibridne tehnike
Kombinacije gore opisanih tehnika mogu da proizvodu „hibridne“ tehnike. Postoje brojni primeri upotrebe hibridnih tehnika: gasna hromatografija-masena spektrometrija, gasna hromatografija-infracrvena spektroskopija, tečna hromatografija-masena spektrometrija, tečna hromatografija-NMR spektroskopija, tečna hromatografija-infracrvena spektroskopija i kapilarna elektroforeza-masena spektrometrija.
Hibridne separacione tehnike obuhvataju kombinaciju dve ili više tehnika za detektovanje i razdvajanje hemikalija iz rastvora. Najčešće je druga tehnika neka forma hromatografije. Hibridne tehnike su u šikokoj upotrebi u hemiji i biohemiji.
Mikroskopija
Vizualizacija pojedinačnih molekula, ćelija, bioloških tkiva i nanomaterijala je važan i atraktivan pristup u analitičkoj nauci. Isto tako, hibridizacija sa drugim tradicionalnim analitičkim oruđima proizvodi revolucionarne promene u analitičkoj nauci. Mikroskopija se može grupisati u tri različitia polja: optička mikroskopija, elektronska mikroskopija, i mikroskopija skenirajućom sondom. Nedavno je ovo polje doživelo brz napredak zbog usavršavanja računara i kamera.
Greške
Greška se može definisati kao numerička razlika između uočene i stvarne vrednosti.
Greške između stvarne i uočene vrednosti u hemijskim analizama se mogu povezati jednačinom gde je
Standardna kriva
Opšti metod za analizu koncentracije obuhvata kreiranje kalibracione krive. Time se omogućva determinacija količine hemikalije u materijalu poređenjem rezultata nepoznatog uzorka sa serijom poznatih standarda. Ako je koncentracija elementa ili jedinjenja u uzorku suviše visoka za detekcioni opseg date tehnike, uzorak se može jednostavno razblažiti čistim rastvaračem. Ako je količina u uzorku ispod opsega merenja instrumenta, koristi se metod adicije. U tom metodu se dodaje poznata količina elementa ili jedinjenja koje se studira, i određuje se razlika između izmerene i dodate koncentracije.
Unutrašnji standardi
U nekim slučajevima se dodaje unutrašnji standard poznate koncentracije direktno u analitički uzorak da bi se omogućila kvantifikacija. Količina prisutnog analita se zatim određuje relativno na unutršnji standard kao kalibrant. Idealni unutrašnji standard je izotopski obogaćeni analit, koji se koristi u metodu izotopnog razređivanja.
Standardna adicija
Metod standardne adicije se koristi u instrumentalnoj analizi za određivanje koncentracije supstance (analita) u nepoznatom uzorku putem poređenja sa setom uzoraka poznate koncentracije, slično korišćenju kalibracione krive. Standardna adicija se može primeniti u većini analitičkih tehnika i koristi se umesto kalibracione krive za rešavanje problema matričnog efekta.
Signali i šum
Jedna od najvažnijih komponenti analitičke hemije je maksimizacija željenog signala uz minimizaciju asociranog šuma. Analitička mera vrednosti je poznata kao odnos signala i šuma (S/N ili SNR).
Šum može da nastane kao posledica faktora okoline, kao i usled fundamentalnih fizičkih procesa.
Termalni šum
Termalni šum je posledica kretanja nosilaca naelektrisanja (obično elektrona) u električnom kolu generisanog njihovim termalnim kretanjem. Termalni šum je beli šum, što znači da je snaga spektralne gustine konstantna širom frekventnog spektra.
Vrednost kvadratne sredine termalnog šuma u otporniku je data relacijom
gde kB označava Boltzmannovu konstantu, T temperaturu, R je otpor, i \Delta f je Širina frekventnog opsega frekvencije f.
Šum udarca
Šum udarca je tip elektronskog šuma, koji se javlja kad je konačni broj čestica (kao što su elektroni u elektronskom kolu ili fotoni u optičkom uređaju) dovoljno mali da proizvede statističke fluktuacije signala.
Šum udarca je Poasonov proces i nosioci naelektrisanja koji sačinjavaju struju slede Poasonovu distribuciju. Kvadratna sredina fluktuacija struje je gde e označava elementarno naelektrisanje, a I je prosečna struja. Šum udarca je beli šum.
Trepereći šum
Trepereći šum je elektronski šum sa 1/ƒ frekventnim spektrom; pri porastu f, šum se smanjuje. Trepereći šum nastaje iz raznih izvora, kao što su nečistoće u provodnom kanalu, generisanja i rekombinacije šuma u tranzistoru usled bazne struje, itd. Taj šum se može izbeći modulacijom signala na višoj frekvenciji, na primer putem upotrebe fiksnog pojačavača.
Šum okoline
Šum okoline proizlazi iz okoline analitičkog instrumenta. Izvori elektromagnetne buke su dalekovodi, radio i televizijske stanice, bežični uređaji, kompaktne fluoroscentne lampe i električni motori. Mnogi od tih izvora šuma imaju uzak opseg i stoga se mogu izbeći. Toplotna i vibraciona izolacija mogu da budu neophodni za neke instrumente.
Redukcija šuma
Redukcija šuma se može ostvariti bilo putem hardvera ili softvera. Primeri hardverske redukcije šuma su upotreba oklopljenih kablova, analognog filtriranja, i modulacije signala. Primeri softverske redukcije šuma su digitalno filtriranje, ansambl prosek i metode korelacije.
Primene
Veliki napori se ulažu u kompresovanju analitičkih tehnika do veličine čipa. Mada postoji mali broj primera gde su takvi sistemi konkurentni tradicionalnim analitičkim tehnikama, potencijalne prednosti obuhvataju veličinu/portabilnost, brzinu, i trošak. Hemija na mikro skali redukuje količine korištenih hemikalija.
Mnoga od unapređenja pospešuju analizu bioloških sistema. Primeri brzo rastućih polja u ovoj oblasti su:
Analitička hemija ima kritičnu ulogu u razumevanju baznih nauka i u mnoštvu praktičnih aplikacija, kao što su biomedicinske primene, ekološko nadgledanje, kontrola kvaliteta industrijske proizvodnje, niz forenzičkih primena, itd.
Nedavni razvoj kompjuterske automatizacije i informacijske tehnologije je proširio oblast primene analitičke hemije u brojna nova biološka polja. Na primer, automatizovane mašine za DNK sekvenciranje su bile osnova za završetak projekata ljudskog genoma iz čega je nastalo polje genetike. Identifikacija proteina i sekvenciranje peptida masenom spektrometrijom je otvorilo novo polje proteomike.
Analitička hemija je bila nezamenljiva oblast u razvoju nanotehnologije. Instrumenati za karakterizaciju površina, elektronski mikroskopi i mikroskopi skenirajućih sondi su omogućili naučnicima da vizualizuju atomske strukture uz hemijsku karakterizaciju.
Problem zla
U filozofiji religije, problem zla je pitanje kako da se objasni zlo ako postoji neko božanstvo koje je sveblagonaklono, svemoguće i sveznajuće (vidi teizam).
U pitanju je klasični teološki problem za svaku monoteističku religiju, koja tvrdi da je sve stvorio jedan svemogući i beskrajno dobri bog. Problem glasi: Kako postojanje svemogućeg i beskrajno dobrog boga pomiriti sa činjenicom postojanja zla u svetu.
Neki filozofi tvrde da je istovremeno postojanje takvog boga i zla logički nepomirljivo ili neverovatno. Pokušaji da se reši ovo pitanje je osnovni problem teodiceje.
Neki odgovori na ova pitanja uključuju argumente da prava slobodna volja ne može postojati bez mogućnosti zla, da ljudi ne mogu da razumeju boga, da je patnja potrebna za duhovni razvoj i da je zlo posledica palog sveta.
Sa druge srane, kontraargument argumentu slobodne volje može se izvesti iz božje osobine sveznanja, jer budućnost vrlo očigledno spada u sve, a ono što se zna je određeno, pa je i budućnost predodređena od trenutka stvaranja i slobodna volja je samo iluzija.
Postoje mnoge rasprave o zlu i vezanim problemima u drugim filozofskim poljima, kao što su sekularna etika,  i naučne disciplone kao što su evoluciona etika. Međutim, problem zla se uobičajeno uzima u teološkom kontekstu.
Afyonkarahisar (provincija)
Provincija nosi ime po istoimenom glavnom gradu - Afyonkarahisar.
Geografske karakteristike
Afyonkarahisar leži u planinskoj unutrašnjosti Anadolije, na površini od 14 230 km², na zapadu zemlje.
Administrativna podjela
Provincija Afyonkarahisar u kojoj živi 697 559 stanovnika, administrativno je podjeljena na 18 okruga (ilçeler);
Relativistička masa
Po Ajnštajnovoj teoriji relativnosti, dolazi do povećanja mase sa brzinom. Masa u teoriji specijalnog relativiteta, zapravo ima dva značenja:
Masa predmeta u mirovanju je zapravo njutnovska masa, kako bi je izmerio posmatrač koji se kreće zajedno s predmetom. Pod ovakvim okolnostima nepromenjiva masa je jednaka relativističkoj, koja je jednaka ukupnoj energiji sistema podeljenoj sa c2.
Formula
Zavisnost mase i brzine se dobija analogijom između relativističke formule za impuls i one iz klasične fizike. Relativistička formula za impuls glasi:
Nerelativistička formula za impuls glasi:
Osporavanja
Suština osporavanja ovakvog korišćenja mase se svodi na činjenicu da se relativistička masa ne može definisati kao masa. Masa mirovanja je mera inertnosti tela, a relativistička masa se ne može smatrati merom inertnosti tela. Drugi Njutnov zakon u relativističkoj fizici se prevodi na četvorodimenzionalni prostor, pa su sila i ubrzanje kvadrivektori, pa se on zapisuje i ovako:
To znači da sila i ubrzanje nisu kolinearni, pa inertnost tela nije jedinstvena, a relativistička masa ne može da je opiše. Bez obzira na to da relativistička masa nema definisan fizički smisao, račun koji se njome koristi daje sasvim korektne rezultate, što je osnovni razlog zbog kojeg je i dalje kao takva prisutna u fizici.
Krsto Papić
Krsto Papić (Vuči Do, Crna Gora, 7. prosinca 1933. - Zagreb, 7. veljače 2013. ) bio je hrvatski filmski redatelj, najpoznatiji po igranim i dokumentarnim filmovima 1960-ih i 1970-ih koji su prikazivali tamnu stranu života u socijalističkoj Jugoslaviji, kao i kultnom SF-horor filmu Izbavitelj iz 1976.
Champikle
Champikle, jedna od bandi Yamel Indijanaca (Gatschet, 1877.), porodica kalapooian, koja je obitavala u šumovitom području na La Creole Creeku (Rickreall Creek, Dallas Creek), pritoci Willamette u sjevernom Oregonu. Ovaj kraj nalazi se na području današnjeg okruga Polk blizu današnjeg Dallasa, a dijelili su ga sa Chinchal Indijancima, susjednom Yamel bandom. U ovom kraju bijelci 1845. osnivaju Dallas, a za potrebe pilane i industrije Dallasa koriste se šume La Creolle Creeka. Na obalama rijeke Indijanci su kopali camas-korijenje, a danas se tu nalazi Delbert Hunter Arboretum i botanički vrt.
Aristobul III od Izraela
Zbog toga, ali i zbog lobiranja njegove majke Aleksandre Makabejke na dvoru Kleopatre i Marka Antonija, Herod Veliki je bio prisiljen smijeniti svog pristašu Ananela s mjesta vrhovnog svećenika u Jeruzalemu i na njegovo mjesto imenovati Aristobula. Uplašen za svoju vlast, Herod je pak mučki dao utopiti Aristobula u bazenu svoje palače, a potom objaviti kako je smrt nastala nesretnim slučajem. Nakon toga je Ananel preuzeo njegovu dužnost.
Amite City, Louisiana
Amit Siti je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Ahmose I
Za vrijeme svoje vladavine dovršio je osvajački/oslobodilački pohod koji je rezultirao istjerivanjem Hiksa iz oblasti Delte, ponovno uspostavio tebansku vlast nad cijelim Egiptom i uspješno nametnuo egipatsku vlast nad bivšim vazalnim teritorijama u Nubiji i Kanaanu. Potom je reorganizirao državnu upravu, ponovno otvorio kamenolome, rudnike i trgovački rute te počeo program masovnih građevina kojih nije bilo od odba Srednjeg kraljevstva. Ovaj građevinski program je kulminirao gradnjem posljednje piramide sagrađene od domaćih egipatskih vladara. Ahmoseova vladavina je postavila temelje Novog kraljevstva, pod kojim je Egipat doživio vrhunac. Vladavina mu se obično datira na period 1550–1525. pne.
Porodica
Ahmose je potekao iz tebanske Sedamnaeste dinastije. Njegov djed i baka, Tao I i Tetisheri, su imali najmanje dvanaestoro djece, uključujući Taoa II i Ahhotep. Brat i sestra su se, u skladu s tadašnjim egipatskim kraljevskim običajima, vjenčali; djeca su im bila Kamose, Ahmose I i nekoliko kćeri. Ahmose I je nastavio očevu tradiciju i oženio nekoliko svojih sestara, tako da mu je Ahmose-Nefertari postala glavnom suprugom. Imali su nekoliko djece, uključujući kćeri Meretamun B, Sitamun A i sinove Siamuna A, Ahmose-ankha, Amenhotepa I i Ramosea A (oznake "A" i "B" nakon imena su konvencije koje koriste egiptolozi kako bi razlikovali kraljevsku djecu i supruge s istim imenom). Također su možda bili roditelji Mutneferet A, koja je postala suprugom njegovog kasnijeg nasljednika Thutmosea I. Ahmose-ankh je bio Ahmoseov prijestonasljednik, ali je umro prije svog oca nedgje između Ahmoseove 17. i 22. vladarske godine. Ahmosea je umjesto toga naslijedio njegov najstariji preživjeli sin, Amenhotep I, s kojim je možda imao kratko suvladarstvo.
Ne postoji jasna granica, odnosno genealoški razlog koji dijeli 17. i 18. dinastiju. Historičar Manethon, koji je o starom Egiptu pisao za vrijeme Ptolemejske dinastije, smatrao je protjerivanje Hiksa i obnovu domorodačke vlasti nad cijelim Egiptom tako značajnim događajem, da je po njemu s Ahmeoseom počela nova dinastija.
Vojni pohodi
Ahmose je na prijesto došao kao dijete, te je njegova majka Ahhotep, služila kao regentica dok nije odrastao. Prema specifičnim opisima njenih titula, uključujući i onu "skrbnica Egipta", uspjela je konsolidirati tebansku vlast prije Ahmoseovog stupanja na prijestolje. Ako je Apepi Aqenienre uistinu bio nasljednik Apepija Awoserrea, onda se njegovo kraljevstvo svelo na područje Delte još u doba Ahhotepinog regenstva, jer mu se ime ne pojavljuje na spomenicima i artefaktima južno od Bubastisa. thumb|left|200px|Bodež s imenom Ahmosea I izložen u [[Kraljevski muzej Ontarija|Kraljevskom muzeju Ontarija u Torontu]]
Istjerivanje Hiksa
Većina egiptologa vjeruje kako je Ahmose svoj konačni pohod protiv Hiksa započeo oko 11. godine svoje vladavine. U isto vrijeme na prijestolju Hiksa je Apepija smijenio njihov posljednji kralj Khamudi.
Događaji koji su doveli do osvajanja zemlje Hiksa su rekonstuirani na temelju nekoliko redaka na poleđini Rhindovog matematičkog papirusa, gdje se nalaze dnevnički zapisi.
Na temelju njih se došlo do zaključka da je Ahmose prilikom napada na Deltu primijenio specifičnu strategiju kojom se izbjegao direktan napad na Avaris. Egipatske snage su u Heliopolis ušle u julu, da bi se potom pomakle u istočni dio Delte i zauzele grad Tjaru u oktobru. Osvajanjem Tjarua, Ahmose je prekinuo komunikacije između Kanaana i Avarisa. To sugerira da je Avaris htio osvojiti uz pomoć blokade, te spriječiti dostavu pomoći i ljudstva Hiksima od njihovih sunardonjaka u Kanaanu.
Detalji o nastavku pohodu su rekonstruriani na temelju zapisa na zidzu grobnice jednog od suionika, Ahmosea, sina Ebane. Oni sugeriraju da je Ahmose I tri puta napadao Avaris, s time da je jednom morao gušiti pobunu u Egiptu. Četvrti put m je uspjelo osvojiti grad. Potom je Hikse istjerao tako što je tri godine opsjedao grad Sharuhen u Gazi te ga osvojio u 16. godini svoje vladavine.
Nastavak vojnih pohoda
Nakon što je porazio Hikse, Ahmose je nastavio vojne pohode, ovaj put na sjever u Siriju, i na jug u Nubiju.
Pohod poduzet u 22. godini vladavine je stigao do Djahyja u Levantu, a neki egiptolozi vjeruju da je čak dostigao Eufrat. Jedan od gradova za koje se zna da je došao pod udar Ahmoseove vojske je Kedem (u blizini Byblosa), prema ostrakonu u grobnici njegove supruge Ahmose-Nefertari.
Nema previše detalja o ovom pohodu, s obzirom da Ahmose, sin Ebane, u njemu nije sudjelovao i nije ga mogao opisati. Međutim, arheološka iskapanja južnog Kanaana i tragovi datirani u kasni 16. vijek pne. sugeriraju da Ahmose i njegovi neposredni nasljednici nisu imali namjere osvojiti Kanaan, nego prije svega uništiti gradove Hiksa i tako stvoriti svojevrsnu "sigurnosnu zonu", odnosno spriječiti da se stvori sila koja bi ikada više mogla ugrožavati Egipat.
Pohodi Ahmosea I su bolje dokumentirani. Nakon prvog nubijskog pohoda, lokalni velmoža Aata se pobunio protiv Ahmosea, ali je poražen. Sljedeću pobunu je vodi protutebanski egipatski velmoža po imenu Tetian, ali je i on poražen. Ahmose je tako ponovno uspostavio egipatsku vlast nad Nubijom i uspostavio upravno središte u Buhenu. Tom prilikom je Ahmose sistemom darova na svoju stranu privukao lokalne knezove.
Umjetnost i građevine
Nakon što je ujedinio Gornji i Donji Egipat, Ahmose je gotovo odmah započeo s izgradnjom monumentalnih građevina. Ahmose je, prema nekim izvorima, u taj cilj utrošio desetinu svog nacionalnog proizvoda Egipta traditional gods,, što je uključivalo i umjetnička djela. S druge strane, poraz Hiksa se dogodio pred sam kraj Ahmoseove vladavine, te se smatra da je program trajao samo sedam godina, odnosno da je većinu građevina dovršio njegov sin i nasljednik Amenhotep I.
Građevine i umjetnička djela iz perioda Ahmoseove vladavine su koristile mnogo finije materijale nego u doba Drugog prijelaznog perioda; to se obično tumači time da je povratak egipatske vlasti nad Deltom i Nubijom omogućio pristup novim sirovinama kao što su zlato i srebro iz Nubije, Lapis lazuli iz dalekih krajeva centralne Azije, cedar iz Byblosa, a na Sinaju su otvoreni rudnici tirkiza Serabit el-Khadim. Egipat je također ostvario i veze s Minojcima o čemu svjedoči nekoliko objekata, a Egipćani su Egej smatrali dijelom svog imperija. Ahmose je također otvorio kamenolome u Turi odakle se nabavljao vapnenac za spomenike, te koristio azijsku stoku iz Fenicije kako bi vukli kamenje, o čemu svjedoči napisi.
Amite City, Louisiana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 4.141, što je 31 (0,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Langsur
Langsur je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.645 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235073.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Langsur se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 154 metra. Površina opštine iznosi 11,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.645 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 138 stanovnika/km².
Ahmose I
Umjetnost i građevine
Umjetnički stilovi iz vladavine Ahmosea I su slični kraljevskom tebanskom stilu Srednjeg kraljevstva, a stele iz perioda su iste kvalitete. To neki tumače konzervativnim nastojanjem da se Egipat što je moguće više približi izgledu od prije Hiksa. Usprkos toga, postoje samo tri statue Ahmosea I: shabti, koji je danas u Britanskom Muzeju, vjerojatno iz njegove grobnice (koja nikad nije bila jasno određena), i dvije statue; jedna u Muzeju Metropolitan, druga u Kartumskom Muzeju.
Den forsvundne fuldmægtig
Den forsvundne fuldmægtig je danski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Gerta Fredholma. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Hansa Scherfiga, a po žanru je mješavina drame i komedije. Protagonist, koga tumači Ove Sprogøe je bankovni službenik koji živi naizgled savršenim životom, ali se osjeća sputanim svojom porodicom i profesionalnim obavezama. Radnja prikazuje kako odlučuje započeti novi život, i to tako što uz pomoć eksploziva fingira vlastito ubistvo i preuzme novi identitet.
BLUB
Termin BLUB ima više značenja.
Roscoe, Montana
Rosko je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Camilla Belle
Kamila Bel (2. oktobar 1986) je američka glumica najpoznatija po filmovima kao što su: Park iz doba jure: Izgubljeni svet, Kad stranac pozove, 10 000 pre Hrista, Tišina i Push.
Roscoe, Montana
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 15.
Chinchal
Chinchal, jedna od nekadašnjih bandi Yamel Indijanaca, porodica Kalapooian, koja je u prvoj polovici 19. stoljeća zajedno sa bandom Champikle obitavala na Dallas Creeku, desnoj pritoci Willamette u blizini današnjeg Dallasa, okrug Polk, u Oregonu. Nestali.
Kosorići
Kosorići je naselje u opštini Šavnik u Crnoj Gori.
Istorija
Selo datira iz srednjeg vijeka, što potvrđuje i seoska Crkva posvećena Svetom Nikoli koja je sagrađena u tom dobu. Bratstvo Kosorići je u bliskom srodstvu sa Cerovićima, Vulovićima i Đurđićima ( po narodnom predanju od četiri brata ) i oni su jedni od rodonačelnika drobnjačkog plemena. Iz tog sela potiču devet vojvoda, od kojih su najznačajniji vojvoda Ilija Kosorić I, vojvoda Ilija Kosorić II i Otaš Kosorić. Vojvoda Otaš Kosorić je zakratko oslobodio Nikšić od Turaka u 18 vijeku. Žena vojvode Ilije Kosorića II, Anđelija je osvetivši muža, ubila pljevaljskog pašu Selmanovića na Jezerima kod Žabljaka i to mjesto se naziva Pašina Voda. Milija Srdanović, sin Srdana Kosorića, po kome ogranak Kosorića i uzima prezime Srdanović, je bio jedan od glavnih organizotora ubistva Smail-age Čengića na Mljetičku 1840 godine.
Za zasluge u odbrani Srpstva je više njih odlikovano Medaljom Obilića.
U Drugom svjetskom ratu, Srdanovići su se u potpunosti priključili partizanskom pokretu gdje su se junaštvu istakli i ostavili kosti širom bivše Jugoslavije ( Jagoš, Ilija, Sulumija, Aleksa i ostali vitezovi ). Narodni heroji Pero i Svetozar Kosorić,rođeni u Sokocu i Han Pijesku na Romanijskoj regiji. Svetozar je herojski poginuo na početku rata u borbi protiv nijemaca i ustaša. Pero Kosorić je bio istaknuti komandant partizanskih jedinica NOVJ a poslije rata komandant armije i pomoćnik SSNO. Umro je kao aktivni oficir u činu general-pukovnik. Ostaće i zapamćeni kao istaknuti i čestiti plemenici Jovan Ljubisavljev, Jovan Rodov, Živko Karov, Mijailo Tripkov i ostali.
Selo je trenutno, skoro bez stanovnika. Jedino boravi Nikola Srdanović, praunuk Živka Karova.
El Venado (razvrstavanje)
El Venado ima više značenja:
Terzana, Brescia
Terzana je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 487 m.
Grattino, Imperia
Grattino je naselje u Italiji u provinciji Imperia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 673 m.
Rosa de San Juan, Mezquitic
Rosa de San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2056 m.
Camacho, Santiago Tuxtla
Camacho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 445 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Bărbuceanu, Butimanu
Bărbuceanu je naselje u Rumuniji u okrugu D'mbovica u opštini Butimanu.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 117 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Hans Scherfig
Hans Scherfig (8. april 1905 - 28. januar 1979) je bio danski književnik i likovni umjetnik, također poznat i po komunističkom aktivizmu. Za vrijeme Drugog svjetskog rata je bio zatvoren od strane njemački okupacijskih vlasti.
Stojan Aralica
Stojan Aralica (Škare, Otočac, 24. decembar 1883 — Beograd, 4. februar 1980) je bio srpski slikar i grafičar rodom iz današnje Hrvatske, koji je bio član ULUSa, SANU i JAZU.
Biografija
Studirao je u Minhenu i Pragu, a živeo je u Zagrebu (gde je imao privatnu slikarsku školu od 1914. do 1920. godine), Rimu, Parizu, Stokholmu i Beogradu (od 1948. godine). Jedan period svog života proveo je u selu Brestač, gde je radio kao učitelj.
Slikarski stil mu je u duhu pariskog postimpresionizma i lirske apstrakcije. Njegovo delo je puno vedrine i optimizma, sa istančanim osećajem za boju i prozračnu atmosferu mediteranskog podneblja. Najznačajnije slike: „Motiv iz Lošinja“, „Žena sa slamnim šeširom“, „Portret B. Petronijevića“, „Put“ i dr.
Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Mira Alečković
thumb|right|200px|Mira Alečković Mira Alečković (1924 — 2008), srpska pesnikinja.
Život
Rođena je 2. februara 1924. godine u Novom Sadu. Kao gimnazijalka, 1939. godine postala je članica SKOJ-a, a 1941. godine, od prvog dana narodnooslobodilačke borbe, i članica partizanske ilegale u Beogradu.
Bila je jedna od najboljih učenica Desanke Maksimović i njena bliska prijateljica. Po završetku gimnazije studirala je opštu književnost i slavistiku u Beogradu, kao i višu Fušeovu školu pri Sorboni.
Uredila je prvi broj časopisa „Pionir“ koji je u toku rata izdavan ilegalno. Posle rata pesnikinja nastavlja s društvenim i književnim radom. Uređivala je prve posleratne časopise i listove za mlade: „Omladina“, „Mladost“, „Poletarac“, i „Zmaj“. Više od dvadeset godina je bila glavni i odgovorni urednik „Zmaja“. Bila je sekretarica, potpredsednica i predsednica Udruženja književnika Srbije, te predsednica Saveza književnika Jugoslavije.
Konstantin Kisimov
Konstantin Vasilev Kisimov (16. april 1897 - 16. august 1965) bio je bugarski teatarski i filmski glumac, koji se smatra jednim od najpoznatijih bugarskih glumaca u 20. vijeku. Karijeru je započeo 1920-ih nakon studija prava na Sorbonnei, te je nastupao u nekim od prvih bugarskih filmova. U kasnijem periodu života je stekao i međunarodnu slavu zahvaljujući nastupu u historijskom spekatklu Heroji Šipke. Poginuo je u prometnoj nesreći u Balčiku.
Prionailurus
Otprilike su velike kao domaća mačka, ponekad čak i manje. Krzno im je smeđe ili sive boje, prošarano pjegama. Uši su im male, a udovi relativno kratki. Prema nekim genetskim analizama najbliži rođaci su im serval i karakal.
Mira Alečković
Život
Pesničko stvaralaštvo Mire Alečković se pojavljuje neposredno pred početak Drugog svetskog rata, a svoju prvu zbirku pesama „Zvezdane balade“ izdaje po završetku rata, 1946. godine. Objavila je još dvadesetak knjiga za decu i dvadesetak dela poezije i proze za odrasle. Njena poezija i proza prevođene su na ruski, bugarski, rumunski, mađarski, poljski, češki, italijanski te na sve jezike narodâ Jugoslavije.
Pesnička dela Mire Alečković pripadaju tradicionalnom toku poezije koja se vezuje za Jovana Jovanovića Zmaja, Gvida Tartalju, Desanku Maksimović i Branka Ćopića. Njena lirika se zasniva na jednostavnosti i iskrenosti, i pisana je jednostavnim jezikom bliskim deci. Putem nje u mališanima budi plemenitost, uči ih da se bore protiv egoizma i rasne diskriminacije. Posebnu pažnju posvećuje ljubavi između roditelja i dece uporedo se boreći za poštovanje dečje ličnosti. Ipak, najviše je rodoljubivih motiva a najbolja ilustracija ove tvrdnje je zbirka „Zvezdane balade“. Autorica je teksta pesama "Druže Tito mi ti se kunemo" i "Svečana pesma".
Kekrop I
thumb|250px|right|Prikaz Kekropa I. sa zmijskim nogama Kekrop (Κέκροψ), je bio prvi atički kralj, dobar vladar, sin Majke Zemlje Geje, zbog čega je predstavljen sa zmijskim nogama (zmija = Zemlja), ali mu je ostatak tijela ljudski. Smatran je velikim dobročiniteljem ljudi: prema mitu, uveo je monogamiju, sahranjivanje mrtvaca, pronašao pismo. On je bio sudac u sporu između Atene i boga mora Posejdona oko atičke Zemlje.
Prionailurus
Sistematika
Rodu Prionailurus pripadaju sljedeće vrste:
Kekrop I
Život
Kekrop je osnovao Atenu u Atici, a Zeus je taj grad odlučio dati svojoj najdražoj kćeri Ateni, ali ga je također htio i Posejdon. Pozvan je i Kekrop da bi riješio kome treba da pripadne vlast u Atici. Bogovi su odlučili da vlast daju onom tko zemlji donese vrjedniji dar. Posejdon udari svojim trozupcem u stijenu iz koje poteče slana morska voda, a Atena zabode svoje koplje u zemlju odakle izraste plodonosna maslina. Kekrop odluči da je Atenin poklon vredniji jer mora i morske vode ima svuda, a maslina s bogatim plodovima će više koristi narodu. Bogovi su prihvatili tu odluku i Ateni dali vlast nad gradom koji je osnovao Kekrop i čitavom Atikom. Od tog vremena se Kekropov grad naziv Atena. Kerkop je u gradu osnovao svetište u čast Ateni, zaštitnici grada i njenom ocu Zeusu. Kekropove kćeri su bile prve Atenine svećenice - Herza, Aglaura i Pandroza, a on je postao prvi atički kralj.
El Ocaso, Tumbiscatío
El Ocaso je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tumbiscatío.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1490 m.
Mira Alečković
Život
Mira Alečković je umrla 27. februara 2008. godine u Beogradu. Sahranjena je, 3. marta, uz vojne počasti, u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju. Od nje se u ime Udruženja književnika Srbije oprostio Pero Zubac, dok je glumica Rada Đuričin pročitala stihove njene pesme „Poruka jedne senke“.
Burek
thumb|Kriška okruglog bureka s mesom kakav se pravi na području bivše Jugoslavije Burek je tradicionalna anatolska (turska), balkanska, srednjeistočna i srednjeazijska vrsta jela od razvučenog testa s mlevenim mesom, sirom ili povrćem, najčešće krompirom ili spanaćom. Jelo je rašireno na području nekadašnjeg Osmanskog Carstva.
Ime
Börek verovatno potiče iz turske kuhinje. Börek je turska reč za ovo slojevito jelo od testa, ali takođe i za ostala jela od testa. Samo u turskom jeziku reč burek ima tako široko značenje. U svim ostalim jezicima u kojima je pozajmljena, reč se odnosi samo na neke vrste peciva.
Ime može dolaziti od turske reči bur (savijati); slično kao i u srpskom, gde reči savijača (od savijati) i gibanica (od gibati) takođe opisuju određeno slojevito jelo od testa, ili možda od persijske reči būrek.
Börek (Turska)
U Turskoj su böreği ("vodeni burek") je više testastog tipa, obično sa feta sirom. Kürt böreği ("kurdski burek") je burek bez punjenja, a često se jede sa posutim šećerom u prahu na vrhu.
Burek (bivša SFRJ)
U bivšoj SFRJ reč burek nije nigde korišćena kao hiperonim (kao na primer pita, kolač), kao u turskom jeziku. Burek ima dve realizacije: jednu u Srbiji, a drugu u Bosni i Hercegovini (od strane sva tri naroda - Bošnjaka, Srba i Hrvata). Oba jela se takođe prave i u Hrvatskoj i Sloveniji, gde su ih uveli uglavnom albanski i bosanski pekari počevši od 1960ih.
Burek je u redovnoj ponudi svih pekara i obično se jede kao "brza hrana". Pošto je burek teška i masna hrana, često se konzumira sa jogurtom. Osim u pekarama, burek se prodaje u specijalizovanim prodavnicama zvanim buregdžinice (na srpskohrvatskom) ili burekdžilnicama (na makedonskom) koje prodaju isključivo burek (ili pite) i jogurt. Ove buregdžinice su zapravo samo vrsta pekara koje su postojale pre početka 18. veka. One su vrlo česte u Bosni i Hercegovini i poprilično česte u Hrvatskoj, Makedoniji, Crnoj Gori i Srbiji. U Beogradu nije bilo buregdžinica do početka 1990-tih pošto je burek od početka prodavan u svakoj pekari u širem smislu.
Srpski (okrugli) burek
thumb|right|200px| Okrugli bukek U Srbiji se reč burek odnosi na specijalno jelo od testa. Kore se prave od testa i bacaju se kroz vazduh, da bi se razvukle. Tradicionalne ispune su prženo mleveno meso ili sir. Prazan burek se takođe tradicionalno pravi. Dodatne varijante uključuju nadev od jabuka, višanja, pečurki i moderne varijante pica bureka.
Recept za moderni okrugli burek je razvijen u Nišu, gde ga je 1498. predstavio čuveni turski pekar Mehmed Oglu iz Istambula.
Srpski burek je postao popularan u Hrvatskoj i Sloveniji u drugoj polovini 20. veka.[traži se izvor] Prvi burek u Zagrebu su napravili poznati albanski pekari pored glavne želeničke stanice (Kolodvora) nakon Drugog svetskog rata.[traži se izvor] I ovde je ovo jelo poznato prosto kao burek.
Svake godine se u Nišu održava takmičenje bureka (Buregdžijada). 2005. je napravljen burek od 100 kg, sa prečnikom od 2 m i smatra se najvećim burekom ikada napravljenim.
Bosanski (umotani) burek
thumb|right|200px| Umotani bukek Umotani burek u Bosni i Hercegovini se odnosi ne samo na jelo koje je napunjeno mesom. Tanke kore se napune i zatim se umotaju. Jelo sa sirom se naziva sirnica, jelo sa spanaćem i sirom je zeljanica, jelo sa krompirom je krompiruša, sa tikvom tikvenjača, sa krompirom i mesom šareni burek itd., a sva ova jela se nazivaju pite. Ova vrsta jela je vrlo popularna u Hrvatskoj, gde su je uveli bosanski Hrvati. U srpske gradove bosansko jelo je uvedeno preko izbeglica iz građanskog rata tokom 1990-ih i ono se često naziva sarajevska pita ili bosanska pita; za jelo s mesom kažu burek s mesom, dok je u Bosni to burek. Neka slična jela, iako su donekle šira i sa tanjim korama se nazivaju savijače ili prosto pita u Srbiji. Međutim, ova jela se uglavnom prave u domaćinstvima i tradicionalno se ne nude u pekarama.
U Bosni je burek jelo punjeno samo sa mesom. Postoji jezička težnja u Hrvatskoj da se koristi reč burek samo za jelo sa sirom. U Srbiji, uvek se mora reći burek + nadev (sa mesom, na primer).
Boureki (Grčka)
U Grčkoj, bureki (μπουρέκι) ili burekaki (μπουρεκάκι) je malo pecivo koje se pravi od lisnatog testa.
Burekas (Izrael)
Burekas (בורקס) se pravi od kiselog testa koje je napunjeno različitim nadevima. Među popularnijim nadevima su sir, pire krompir, spanać, plavi patlidžan, pica i pečurke.
Brik (Tunis)
thumb|right|200px| Brik Brik je tuniski burek koji se sastoji od jajeta u trougaonom pecivu sa seckanim lukom i peršunom. Brik je u Tunisu jedno tipično predjelo i sprema se posebno tijekom mjeseca ramazana. Kuhinja Maroka i Alžira isto poznaju brik koji graniči sa pojmovima slane samose i slatke mhanše.
Burek kao kulturna referenca
Postoji i istoimeni album Dina Merlina.
S2
Termin S2 ima više značenja.
(1,2,5,6-Tetrahidropiridin-4-il)metilfosfinska kiselina
(1,2,5,6-Tetrahidropiridin-4-il)metilfosfinska kiselina je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 161,139 Da.
Fagnano Alto
Fagnano Alto je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Los Sandoval, Reynosa
Los Sandoval je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Contrada Izzi, Benevento
Contrada Izzi je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 87 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Baerenthal
Bajerental je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Sargemen.
Sector de Producción de la Escuela Secundaria Técnica Número 3, Pabellón de Arteaga
Sector de Producción de la Escuela Secundaria Técnica Número 3 je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Pabellón de Arteaga.
Selvotta, Isernia
Selvotta je naselje u Italiji u provinciji Isernia, u regiji Molise.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 662 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Baerenthal
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 702 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 39,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 210 metara (maksimalnoj 473 m, a minimalnoj 190 m).
Sector de Producción de la Escuela Secundaria Técnica Número 3, Pabellón de Arteaga
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1903 m.
Bitka kod Zhizhija
Bitka kod Zhizhija (郅支之戰) se odigrala u jesen 36. pne. između snaga Zapadnog Xiongnua pod Zhizhi Chanyuom na jednoj strani i kineske vojske dinastije Han pod generalima Gan Yanshouom i Chen Tangom na drugoj strani. Završila je kineskom pobjedom kojom je dodatno potvrđena hegemonija tadašnje Kine nad područjima Centralne Azije.
Historičarima je bitka zanimljiva zbog tvrdnji u kineskim izvorima kako se na strani Xiongnua borio kontingent pješaka-najamnika "čudnog izgleda", a koji su koristili formaciju "ribljih krljušti" sličnu rimskom testudou. Zbog toga su se pojavile špekulacije kako je riječ o rimskim vojnicima koji su zarobljeni kod Kare, a čiji potomci, navodno, dan-danas žive u Kini.
Baš Čelik (razvrstavanje)
Baš čelik se može odnositi na jedno od sledećeg:
El Recreo, San Martín Chalchicuautla
El Recreo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini San Martín Chalchicuautla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 118 m.
Ağrı (provincija)
Provincija Ağrı (turski: Ağrı ili) je jedna od 81 turskih provincija koja se nalazi na istoku Turske.
Provincija nosi ime po planini Ararat koja se na turskom zove Ağrı, kao i glavni grad provincije - Ağrı.
Geografske karakteristike
Ağrı leži u planinskoj unutrašnjosti Anadolije, na površini od 11 376 km², na istoku zemlje pored granice sa Iranom. Tu se nalazi planina Ararat sa najvišim vrhom u Turskoj - Büyük Ağrı Dağı, visokim 5 137 m. Provincija Ağrı je poznata i kao dio turskog Kurdistana.
Rupert Bear
Rupert Bear je britanski dječji strip autorice Mary Tourtel koji od novembra 1920. kao serija izlazi u listu Daily Express. Naslovni protagonist je antropomorfni medvjed odjeven u crveni džemper, koji živi u Nutwoodu, fiktivnom idiličnom engleskom selu i doživljava niz pustolovina obično vezanih za putovanja u idilične zemlje. Originalno zamišljen kako bi Expressu pomogao u borbi protiv suparničkih listova Daily Mail i Daily Mirror, strip čiji je glavni junak plišani medo, je stekao izuzetnu popularnost, ali i ugled nakon što je godine 1935. rad na njemu preuzeo Alfred Bestall. Od 1936. su se počeli svake godine izdavati knjige, a poslije je stvoreno i niz TV serija. Rupert se smatra jednim od najpoznatijih ikona britanske popularne kulture.
Ağrı (provincija)
Administrativna podjela
Provincija Ağrı u kojoj živi 542 022 stanovnika, administrativno je podjeljena na 8 okruga (ilçeler);
Rupert Bear
Rupert se pojavljuje kao jedan od likova u video-spotu za pjesmu "We All Stand Together" Paula McCartneya iz 1984. godine. 1980-ih je kompanija za video-igre Quicksilva izdala dvije igre za Commodore 64 i ZX Spectrum - Rupert and the Toymaker's Party (1985) i Rupert and The Ice Castle (1986).
Baš Čelik
Baš-Čelik je slavensko-orijentalna narodna pripovetka u kojoj se govori o nekoliko carevića, čije su sestre udate za cara zmajskog, cara sokolova i cara orlova. Najmlađi od njih greškom oslobodi strašno čudovište Baš Čelika koji mu potom otme ženu. Uz pomoć svoje istrajnosti i mudrosti, najmlađi carević uspeva da savlada Baš Čelika i povrati svoju ženu.
Rosište
300px|desno|mini|Dijagram pokazuje maksimalni postotak vodene pare u zraku, koji može biti iznad razine mora, u ovisnosti o temperaturi. Ponašanje vodene pare ne ovisi o prisutnosti drugih molekula u zraku. Rosište je temperatura do koje se vlažan zrak mora hladiti (100% relativne vlage zraka), kod konstantnog tlaka, da počne kondenzacija vode. Ta se temperature može postići tako da se, uz nepromijenjenu količinu vodene pare, zrak ohlađuje do zasićenja. Tada stvarni tlak vodene pare postane jednak ravnotežnom tlaku. Pri temperaturi rosišta ili nižoj temperaturi, kondenzacijom se stvaraju kapljice vode, na bilju se pojavljuje rosa ili mraz, ovisno o tome je li temperature rosišta viša ili niža od 0 °C.
Baš Čelik
Istorija
Ova srpska narodna pripovetka je prvi put štampana u Beču 1870. godine, u zbirci pripovedaka Vuka Stefanovića Karadžića pod nazivom "Srpske narodne pripovijetke".
Rosište
Temperatura rosišta je povezana sa vlažnosti zraka. Visoka relativna vlažnost pokazuje da je temperatura rosišta vrlo blizu. Relativna vlažnost od 100% pokazuje da je temperatura rosišta jednaka stvarnoj temperaturi i da je zrak maksimalno zasićen vodenom parom.
Temperatura rosišta je važna za zrakoplovstvo, budući da pilot može izračunati kada će se na rasplinjaču pojaviti led ili magla, i može približno izračunati visinu oblaka.
Veza sa ugodnošću za ljude
Kada je temperatura zraka visoka, tijelo uslijed toplinske samoregulacije, koristi znojenje da bi se ohladilo. Što je tijelu toplije, to će i znojenje biti jače, da bi se održala normalna tjelesna temperatura. Iznos znojenja ovisi i o relativnoj vlažnosti zraka. Ako je zrak zasićen vlagom, znoj neće hlapiti, što može dovesti do toplinskog udara. Ako znoj ne može hlapiti zbog zasićenog zraka, čovjek se osjeća neugodno. Ako se zrak brzo uklanja sa kože, onda će i hlapljenje znoja biti brže, uslijed povjetarca ili ventilatora, pa će se i čovjek osjećati ugodnije. Mokri termometar isto koristi hlađenje hlapljenjem i zato se ponekad koristi za određivanje stupnja ugodnosti.
Neugoda se isto javlja kod vrlo niskih temperatura, ispod –30 °C, kada suhi zrak može uzrokovati pucanje i nadraženost kože. OSHA (engl. Occupational Safety and Health Administration) preporučuje ugodnost između 20 do 24,5 °C, sa relativnom vlažnošću zraka od 20 do 60%.
Ljudi naviknuti na kontinentalnu klimu često se osjećaju neugodno kada temperatura rosišta dostigne 15 do 20 °C.
Mjerenja
Postoje uređaji za mjerenje temperature rosišta u širokom rasponu. Najčešće se sastoje od poliranog metalnog ogledala, po kojemu zrak struji i hladi ga. Kada se pojave kapi vode, očita se temperatura rosišta. 300px|desno|mini|Dijagram ovisnosti temperature rosišta o temperaturi zraka za nekoliko razina relativne vlažnosti. Zasniva se na August–Roche–Magnus približnoj formuli
Proračun temperature rosišta
gdje je: