cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Savet bezbednosti Ujedinjenih nacija
Rezolucije
Pravno obavezujuća priroda rezolucija Saveta bezbednosti predstavljala je temu pojedinih kontraverzi. Generalno je dogovoreno da su rezolucije pravno obavezujuće ako su nastale prema članu VII (Akcije u skladu sa mirovnim sporazumima, kršenjem mira, i aktima agresije) Povelje UN. Savet je takođe ovlašćen da donosi rezolucije prema članu VI (Rešavanje sukoba mirnim putem); većina vlada ne smatra te rezolucije pravno obavezujuće. Međunarodni sud pravde je predložio u slučaju Namibija da druge rezolucije osim one prema članu VI mogu takođe biti obavezujuće, čime su se neke zemlje članice protivile. Izvan je svake sumnje međutim da rezolucije nastale prema drugim članovima Povelje koje se bave međunarodnom upravom organizacije (kao što je prijem nove članice) su pravno obavezujuće, gde Povelja daje ovlašćenje Savetu bezbednosti za njihovo donošenje.
Reforma članstva
thumb|350px|[[G4 nacije (Indija, Nemačka, Japan i Brazil) međusobno podržavaju njihovih kandidatura za stalno mesto u Savetu bezbednosti.]] Javljale su se diskusije o uvećanju broja stalnih članica. Zemlje koje su najglasnije u zahtevima za stalno članstvo su Japan, Nemačka, Brazil i Indija. Zaista, Japan i Nemačka su na drugom i trećem mestu po finansiranju budžeta UN, respektivno, dok su Brazil i Indija dva najveća doprinosioca vojnih trupa za mirovne misije UN.
Generalni sekretar UN Kofi Anan zatražio je od tima savetnika da sačine preporuke za prepravljanje Ujedinjenih nacija do kraja 2004. Predloženo rešenje je da se poveća broj stalnih članica na pet, koje, u većini predloga, činile Japan, Nemačka, Indija, Brazil (poznate u kao G4 nacije), jedno mesti iz Afrike (najverovatnije ili Nigerija ili Južna Afrika), i/ili jedna zemlja iz Arapske lige. Dana 21. septembra 2004, G4 nacije su izdale zajedničku izjavu kojom međusobno podržavaju pravo svake od njih za stalnim članstvom, zajedno sa Afričkom zemljom. Francuska i Ujedinjeno Kraljevstvo su podržale ove zahteve. Predlog još nije prihvaćen dvotrećinskom većinom Generalne skupštine UN; tj. sa 128 glasova.
Japan
Japan je drugi najveći doprinosioc redovnom budžetu UN-a. Njene isplate čak nadmašuju one od Ujedinjenog Kraljevstva, Francuske, Kine, i Rusije. Stoga, Japan se smatra za najverovatnijeg kandidata za stalno mesto u Savetu.
Nestrpljivost Japana da postane stalni član Saveta bezbednosti suočava se sa jakim protivljenjem mnogih istočnoazijskih zemalja, naročito Narodna Republika Kina, Južna Koreja, i Severna Koreja. Mongolija je, međutim, podržala japansku kandidaturu. Održavani su brojni protesti na kopnenom delu Kine i u Južnoj Koreji posle odobrenja japanske vlade da se štampaju školski udžbenici u kojima se umanjuju japanski zločini pre i za vreme Drugog svetskog rata.
Neki Japanci smatraju da ove zemlje, naročito Kina, motivišu drugi problemi kao što je neslaganje oko podele teritorija. Krajem aprila 2005, izbili su masovni anti-japanski protesti širom Kine. Razlozi za protest su različiti, uključujući japansku revizionističku čitanku iz istorije koju je podržala vlada, poseta premijera Koizumija Jasukuni svetilištu u kome se nalaze 14 ratnih zločinaca, i teritorijalne razmirice oko ostrva koje zahtevaju i Kina i Tajvan. iako proteste nije zvanično sankcionisala NR Kina, neki analitičari smatraju da je vlada NRK dozvolila proteste kako bi poljuljala japansku kandidaturu za Savet bezbednosti. Drugi smatraju da kineska vlada nije htela da se bes demonstranata usmeri na njih, jer bi sprečavanje ovih demonstracija bilo smatrano kao podrška Japanu. Međutim, vlada NRK je zabranila dalje proteste kada je postala zabrinuta dabi takve demonstracije mogla da se posvete i domaćim problemima.
Određene azijske nacije su izrazile jaku podršku japanskoj kandidaturi, među njima Kambodža, Indija, Indonezija, malezija, Singapur, Filipini, i Vijetnam - sve veći primaoci japanske ekonomske pomoći ili stranih investicija. Druge zemlje kao što je Australija, Brazil, Francuska, Nemačka, i Ujedinjeno Kraljevstvo su takođe podržale japansku kandidaturu.
Nemačka
Nemačka je treći najveći doprinosioc redovnom budžetu UN-a, i kao takva, traži mesto u Savetu bezbednosti odmah pored Japana.
Francuska je izričito zahtevala stalno mesto u Savetu bezbednosti za Nemačku: u.Nemačko angažovanje, njen položaj velike sile, njen međunarodni uticaj—Francuska bi volela da joj se oda priznanje stalnim mestom u Savetu bezbednostiu., rekao je francuski predsednik Žak Širak na govoru u Berlinu 2000. godine. Bivši nemački kancelar, Gerhard Šreder je takođe označio Rusiju, među ostalim zemljama, kao zemlju koja podržava nemačku kandidaturu. Italija i Holandija sa druge strane, predlažu zajedničko mesto EU u Savetu umesto da Nemačka postane treća evropska članica pored Francuske i Ujedinjenog Kraljevstva. Bivši nemački ministar spoljnih poslova Joška Fišer, izjavio je da bi Nemačka prihvatila i zajedničko evropsko članstvo, ali sve dok postoje male naznake da bi se francuska i UK odrekle svojih mesta, Nemačka, mnogo veća zemlja, bi takođe trebalo da dobije stalno članstvo. Postojali su i predlozi da bi Eu trebalo da u.deliu. postojeća dva mesta koja već ima, bez sticanja trećeg - predloženo je da Francska trebalo da deli svoje mesto sa Nemačkom u skladu sa Franko-Nemačkom integracionističkom tradicijom, a da bi UK trebalo da predstavlja manje integracionističke stavove EU. Stoga, je nemačka kampanja za stalnim članstvom intenzivirana tokom 2004. Bivši kancelar Gerhard Šreder jasno je naznačio svoje stavove u avgustu, 2004: u.nemačka ima pravo na stalno članstvou.. Njenu kandidaturu su podržali Japan, Indija, Brazil, Francuska, Ujedinjeno Kraljevstvo i Rusija, između ostalih. Trenutni nemački kancelar, Angela Merkel se još nije izjasnila po ovom pitanju.
Indija
Indija, jedna od nuklearnih sila, predstavlja otprilike šestinu svetske populacije i najveću svetsku republiku. Takođe predstavlja i četvrtu svetsku ekonomiju u smislu jednakosti uvoza i izvoza i treća je na svetu po broju oružanih snaga. Indija je jedan od najvećih doprinosioca oružanim snagama UN za mirovne misije. Njenu kandidaturu su nedvosmisleno podržale stalne članice, Francuska, Ujedinjeno Kraljevstvo, i Rusija.
G. Šaši Tarur, Generalni podsekretar Ujedinjenih nacija za odnose sa javnošću u svojoj knjizi Nehru - Nastanak Indijeu., piše da je Džavaharlal Nehru u.odbio ponudu Sjedinjenih Državau. da Indija u.zauzme stalno mesto u Savetu bezbednosti Ujedinjenih nacijau. oko 1953. Nehru je odbio tu ponudu otprilike u isto vreme kada je u.sa podsmehomu. idbio podršku Džon Forestera Dulisa za Indijsku Monro doktrinu. Nehru je predložio umesto toga da se mesto u Savetu bezbednosti koje je držao Tajvan ponudi Pekingu.
Iako je u početku postojalo protivljenje Narodne Republike Kine zbog geo-političkih razloga (Kina je bila saveznik sa Pakistanom, starim Indijskim suparnikom, a takođe je razmišljala o vođenju rata sa Indijom tokom 1962), u skorije vreme kineska stav prema indijskoj kandidaturi se promenio od negativnog preko neutralnog do pozitivnog. Dana 11. aprila 2005. godine, kina je objavila da će podržati indijsku kandidaturu za stalnim članstvom, ali bez veta. Pravo veta, međutim, je najznačajnija karakteristika stalne članice i u očima G4 nacija, zabrana davanja prava veta je samo način da 5 trenutnih stalnih članica zadrži svoju nadmoćnost. Iako SAD zvanično ne podržava indijsku kandidaturu - iz više razloga, neke od njih ostaju krajnje nejasni - nezvanično želi da radi sa Indijom i da je podrži (ali bez veto prava). uzimajući u obzir njenu ogromnu populaciju i rastuću ekonomiju i politički sistem, Indija predstavlja jakod takmičara za stalno mesto. Drugi faktor koji podupire indijsku kandidaturu je činjenica da je ona jedna od osnivača Saveta bezbednosti kao i da je učestvovala u više navrata u njenim aktivnostima, uključujući operacije UN u DR Kongo, Kipru, Kambodži, Jemenu, Somaliji, Ruandi i Namibiji, između ostalih.
Čak do dana današnjeg, govor koji je Krišna Menon (Indijski predstavnik u SBUN) održao je najduži ikada predstavljen u Savetu bezbednosti (SBUN). dana 23. januara 1957. godine, održao je govor bez presedana od 8 časova braneći Indijska prava na Kašmir.
Brazil
Brazilska kandidatura za stalno članstvo u Savetu bezbednosti ilma nekoliko jakih razloga:
Islamsko članstvo
Od raspada Otomanskog carstva predominantni islamski Bliski Istok je bio oblast stalnih međunarodnih konflikta, i ti periodični sukobi su bili tema mnogih debata i rezolucija Saveta bezbednosti. Stoga, mogućnost uvođenja stalnog Islamskog člana u Savet bezbednosti je veoma osetljivo pitanje, naročito ako se tom članu dozvoli pravo veta.
Van muslimanskog sveta, komentatori uglavnom iz Sjedinjenih Država, su zabrinuti da bi Islamski član sa pravom veta mogao ograničiti sposobnost UN da deluje prisilno na Bliskom Istoku ili u granicama Islamskog sveta (npr. Kašmir i Čečenija), predočavajući nesposobnost UN u tim regionima. Usled nedostatka demokratije u bliskoistočnim državama koje uglavnom čine Muslimani je drugi razlog koje koriste zapadni komentatori koji se protive ideji uključivanja ovih zemalja u klub stalnih članica, sa pravom veta.
U isto vreme, nacrt predloga G4 reforme može ostaviti preko 1.2 milijarde muslimana širom sveta bez stalnog predstavnika u Savetu bezbednosti UN. Ovo je veoma kontraverzno pitanje u Islamskom svetu i nepovoljno će uticati na kredibilitet UN u tim kriznim žarištima na Bliskom Istoku i u Islamskom svetu. U junu 2005, ministar spoljnih poslova Organizacije islamske konferencije (OIK), apelovao je na dobijanje stalnog Islamskog predstavnika u Savetu bezbednosti.
Skorašnjim otporima predlogu nacrta reformi koji proističe od G4 zemalja može koristiti ovako osetljivo pitanje, naročito Sjedinjenim Državama. SAD i nekoliko drugih Zapadnih zemalja protive se bilo kakvom predlogu koji daje novim članicama pravo veta, a u okviru Afričke unije, Egipat se protivi predlogu Nigerije za usvajanje G4 predloga kojim se ukida pravo veta novim članicama, što bi omogućilo stvaranje reformisanog Saveta koji ne poseduje stalnog člana sa većinskim muslimanskim stanovništvom.
Afrika
Trenutno, nijedna zemlja iz Afrike ima stalno mesto u Savetu bezbednosti pa je ovo jedan od većih razloga za pokretanje reformi, kako bi jedna od Afričkih nacija dobila to mesto. Postoji nekoliko značajnih razloga zašto Afrika ima dobre šanse za sticanje stalnog člana u Savetu bezbednosti:
Iako nijedna država iz Afrike nije još formalno predstavljena kao kandidat za članstvo u Savetu bezbednosti, Južna Afrika i Nigerija se već smatraju za jake kandidate. Južna Afrika je najveća i najrazvijenija ekonomija na kontinentu, a Nigerija je najnaseljenija zemlja i veliki doprinosioc trupama UN za mirovne operacije.
U popularnoj kulturi
Prevodilac je film iz 2005. godine čija radnja govori o izmišljenom Afričkom državniku, po svemu sudeći zasnovana na Zimbabveanskom predsedniku Robertu Mugabeu, koji nastoji da izbegne optužnicu od strane Saveta bezbednosti Ujedinjenih nacija za suđenje pred Međunarodnim krivičnim sudom (MKS) pod optužbom za zločine protiv čovečnosti. Australija, Novi Zeland, i međunarodne organizacije za ljudska prava su podržale poziv za podizanje optužnice protiv Mugabea. Pošto Zmbabve nije potpisnica statuta MKS, za suđenje je potrebno ili optužba od strane Saveta bezbednosti, ili da Zimbabve prihvati nadležnost Međunarodnog krivičnog suda.
Caminata, Bolzano
Caminata je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 166 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1436 m.
Joseph D. Pistone
Joseph Dominick Pistone (1939 -), alias Donnie Brasco, je bivši agent američkog Federalnog biroa za istragu (FBI) koji se šest godina kao tajni agent infiltrirao u kriminalnu porodicu Bonano i u manjoj mjeri kriminalnu porodicu Colombo, dvije od Pet porodica njujorške mafije. Pistone je u FBI proveo 17 godina i dobio status legende zbog svoje sposobnosti da kao "krtica" pronalazi najpovjerljivije informacije o američkom organiziranom kriminalu.
Pozo de Pablo Mendoza, Santa Cruz de Juventino Rosas
Pozo de Pablo Mendoza je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1748 m.
Joseph D. Pistone
Pistone je godine 1988. svoja iskustva opisao u knjizi Donnie Brasco: My Undercover Life in the Mafia, koja je 1997. poslužila kao predložak za igrani film Donnie Brasco, gdje je njegov lik tumačio Johnny Depp.
El Cielo, Badiraguato
El Cielo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 38 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 516 m.
Bohdanovce na Trnavi
Bohdanovce na Trnavi je naseljeno mjesto u okrugu Trnava, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.465 stanovnika.
Gioiosa Ionica, Reggio Calabria
Gioiosa Ionica je naselje u Italiji u provinciji Reggio Calabria, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5849 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m.
San Leandro, California
San Leandro je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 84.950 stanovnika.
Opština Odoreu, Satu Mare
Odoreu je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 127 m.
Ključ kralja Solomona
250px|desno|mini|"Veliki pentakl" pronađen u rukopisu "Ključ kralja Salomona" iz 17. stoljeća. Ključ kralja Salomona (lat. Clavicula Salomonis, heb. Mafteah Shelomoh) je grimorij ili knjiga magije pripisana židovskom kralju Salomonu.
Najstarije sačuvane verzije rukopisa datirane su u 15. stoljeće, mada se pretpostavlja da su magijski tekstovi, koji su služili kao podloga ovom grimoriju, postojali još ranije tijekom srednjeg vijeka, pa čak i u antici, budući da Josip Flavije u 1. stoljeću spominje magijske rukopise pripisane kralju Salomonu.
Ovaj rad je bio temeljni obrazac za neke kasnije knjige magije, osobito za "Manji ključ kralja Salomona" ili Lemegeton, koji se, budući da nije identično ovoj knjizi, ne smije miješati s njom.
Salomon i magija
Nije nimalo neobično da je kralj Salomon, budući da je u brojnim pričama prikazan kao najmudriji čovjek na svijetu i baštinik svega znanja, postao središnja figura mnogih kasnijih legendi i predaja koje mu pripisuju velike magične moći i vještine.
Tijekom srednjeg vijeka Salomon se spominje u arapskim pričama kao čarobnjak koji ima moć nad demonskim silama i prirodnim elementima, dok mu se u Europi pripisuju razni magijski rukopisi.
Povijest rukopisa
Rukopis datira iz razdoblja na prijelazu iz kasnog srednjeg vijeka u renesansu, premda je njegov nastanak vjerojatno bio pod utjecajem starijih okultnih tekstova čija starost seže i do kasne antike.
Sačuvano je više verzija rukopisa koji se međusobno razlikuju po vremenu nastanka, kao i većim ili manjim nepodudarnostima u samom tekstu. Prototipom za sve kasnije verzije Ključa kralja Salomona uzima se grčki rukopis datiran u 15. stoljeće koji se danas čuva u Britanskoj knjižnici zaveden pod brojem Harleian MS. 5596. Židovski prototip, ako je uopće postojao, nije pronađen, a najstariji prijepis djela na hebrejskom, pod nazivom Sepher Maphteah Shelomoh, datira iz kasnog 17. ili početka 18. stoljeća.
Među starijim verzijama rukopisa su i engleski prijevod The Key of Knowledge datiran u drugu polovicu 16. stoljeća, zaveden u Britanskoj knjižnici pod kataloškom oznakom ''Add. MS 36674 i The Clavicle of Solomon, revealed by Ptolomy the Grecian (Sloane MS 3847'').
Postoji i veći broj francuskih verzija rukopisa koji su bili smješteni u Bibliothèque de l'Arsenal, a danas se čuvaju u Bibliothèque de Nationale u Parizu, ali sve su datirane u 18. stoljeće. Od sačuvana dva hebrejska rukopisa, jedan se čuva u Britanskoj knjižnici, a drugi je izdao Herman Gollancz 1903. godine. Međutim, smatra se kako hebrejski rukopisi nisu nastali po uzoru na pretpostavljeni židovski original, već su adaptacije kasnih židovskih i latinskih tekstova.
Mathersov prijevod
Godine 1889. engleski okultist Samuel L. MacGregor Mathers objavio je svoj prijevod Clavicule Salomonis. Pri prijevodu rukopisa kombinirao je različite verzije istog, a ponajviše se služio tekstovima iz Colorno zbirke, pod kataloškim oznakama Kings 288, Harley 3981 i Sloane 3091, datiranima u 18. stoljeće. Kings 288 sadržava neke izraze koji izostaju iz teksta Harley 3981, po čemu se može zaključiti kako prvotni rukopis nije direktni prethodnik drugoga. Isto tako, u rukopisu Sl. 3091 mogu se naći neki dijelovi kojih nema u prvotna dva rukopisa. Također, koristio se i rukopisom ''Lans. 1202'', koji je vjerojatno nastao po uzoru na rukopise iz Colorno zbirke, kao i francuskom verzijom rukopisa iz 18. stoljeća pod nazivom Les Véritables Clavicules de Salomon, traduites de l'Hebreux en langue Latine par le Rabin Abognazar (Lans. 1203) i Add. MS 10862 koji Mathers datira u 16. stoljeće, a kasniji istraživači u 17. stoljeće.
Mathers u svom prijevodu izostavlja tri poglavlja koja se mogu naći u nekim verzijama rukopisa. To su većinom magične operacije koje se bave ljubavnom magijom ("Eksperiment ljubavi i kako treba biti napravljen", "Eksperiment ili operacija jabuke", "O operaciji ljubavi prema njenim snovima i kako se mora prakticirati" i "Operacije i eksperimenti koji se odnose na mržnju i uništenje neprijatelja").
Crnomagijske verzije Clavicule
Postoji i nekoliko magijskih rukopisa iz 18. i 19. stoljeća nastalih preradom "Ključa kralja Salomona", u kojima je tekst prerađen dodavanjem grotesknog i sablažnjivog sadržaja u formi crne magije. Mathers je odbacio te rukopise pri sastavljanju svojeg prijevoda, budući da je te naknadne preinake smatrao sadržajno i moralno nebitnima i neprihvatljivima.
Radi se ponajviše o dva spisa crne magije, Grimorium Verum i Clavicola di Salomone ridolta.
Sadržaj
Rukopis je podijeljen na dvije knjige. Za razliku od kasnijeg Lemegetona, Clavicula ne opisuje izgled i osobine demona, već isključivo upute o crtanju pečata potrebnih za obavljanje magičnih obreda i invokacija. U prvoj knjizi donosi se uvod poslije kojeg slijedi sadržaj osamnaest glava ili poglavlja. Druga knjiga sastoji se od dvadeset i tri glave.
Uvod
Postoji više različitih uvoda Clavicule Salomonis. Mathers u svom prijevodu iz 1888. godine uvrštava dva različita uvoda (Add. MS 10862 i Lans. MS 1203). Prvi uvod sadrži posljednja uputstva kralja Salomona svome sinu Roboamu, ali i priču kako je "Ključ" sakriven u kutiju od slonove kosti i pohranjen u Salomonovu grobnicu te kako je nakon dugog niza godina pronađen i naposljetku opet vraćen na svoje mjesto.
Drugi uvod je također, napisan u obliku oporuke kojom kralj Salomon ostavlja svome sinu i nasljedniku rukopis koji će mu omogučiti stjecanje velikog znanja i mudrosti, kao i savjete kako uspostaviti kontrolu nad duhovima i demonima.
Prva knjiga
Prva knjiga sadrži niz molitvi, invokacija i prokletstava pomoću čega se demone i duše umrlih prisiljava da se ukažu ili odu. Također, davaju se konkretne upute o danima, satima i vrlinama planeta čime se određuje prikladno vrijeme za prizivanje entiteta, daju se upute kako postići ljubav ili učiniti sebe nevidljivim i slično.
Druga knjiga
Druga knjiga odnosi se na pripremu magičnog obreda i daje detaljna uputstva kako izraditi magični krug, kako napraviti i koristiti ritualno oruđe i oružje, koje mirise treba koristiti, kako pripremiti duh i tijelo za ritual i slično.
La Nopalera, Chínipas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1640 m.
Voloiacu, Voloiac
Voloiacu je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Voloiac.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 2038 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 239 m.
Alois, nasljedni princ Lihtenštajna
Alois Philipp Maria, nasljedni princ Lihtenštajna, grof od Rietberga (njemački: Erbprinz Alois Philipp Maria von und zu Liechtenstein) (Zürich, 11. jun 1968. -) je najstariji sin kneza Hansa Adama II od Lihtenštahna i njegove supruge Marie Aglaë, groficxe Kinsky od Wchinitza i Tettaua. Od 15. augusta 2004. vrši dužnost regenta Lihtenštajna (Stellvertreter des Fürsten). Njegov brak s princezom Sophie objedinjava tri prijestolja jakobitskog nasljeđa, Počasno vojvodstvo Bavarske i Kneževinu Lihtenštajn.
Dihlor trioksid
Dihlor trioksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 118,904 Da.
Ca' Morelli, Reggio Emilia
Ca' Morelli je naselje u Italiji u provinciji Reggio Emilia, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 668 m.
Registeel
Ime "Registeel" kombinacija je riječi "Rex" (gen. "Regis"), latinske riječi za kralja ili veličanstvo, i engleske riječi "steel" = čelik. Zbog toga, Registeelovo ime doslovno znači "Kralj čelika" ili "Čelični kralj".
Biološke karakteristike
Registeel nalikuje na robota, u većoj mjeri od Regirocka i Regicea. Metalne je strukture, sa srebrnom vanjštinom i tamnom unutrašnjošću tijela. Umjesto lica, Registeel ima oznaku od šest ružičastih točki koje čine vodoravno izduženi šesterokut, sa sedmom točkom u središtu. Oznaka nalikuje Brailleovom pismu.
Iako je klasificiran kao Čelični Pokémon, Registeel je zapravo načinjen od nepoznate tvari sa neobičnim svojstvima. Njegovo je tijelo tvrđe od bilo kakvog metala poznatog čovjeku, iako je istovremeno fleksibilno i šuplje iznutra. Zbog činjenice da nijedan poznati materijal ne pokazuje takvo izvanredno ponašanje, učenjaci u Pokémon svijetu teoretiziraju da je Registeel vanzemaljskog podrijetla. Registeelova je prehrana također obavijena velom tajne; nitko ne zna što on zapravo jede i na koji način, a pitanje je i ako on uopće ima potrebu za bilo kakvom tvari. Prema navodima iz Pokémon videoigre, jedna je od starih civilizacija zarobila Registeela zajedno sa Regiceom i Regirockom u tri različite špilje, koje su nekada ljudi nastanjivali. Učinili su to zbog straha prema ta tri Pokémona, prema kojima su osjećali da im "duguju za sve što imaju u životu".
U videoigrama
Registeela se može pronaći u Pokémon Ruby, Sapphire i Emerald videoigrama. Kao što je to slučaj sa svim Legendarnim Pokémonima, postoji samo jedan Registeel u čitavoj igri. Smješten je u Drevnoj grobnici, na Stazi 120. Kako bi ušao u ruševine, igrač prethodno mora otvoriti njihove zapečaćene ulaze, a zatim otkriti vrata u svetištu prateći dugačak proces opisan Brailleovim pismom. Registeel se pojavljuje kao šef u Pokémon Mystery Dungeon igri.
Dok se Regirock usredotočuje na Attack i Defense statuse, a Regice na Special Attack i Special Defense statuse, Registeel uspostavlja ravnotežu između njih dvojice jer ima jednake napadačke i obrambene sposobnosti, imajući elementarne vrijednosti u tim statistikama jednake prethodno spomenutim Regi-Pokémonima. Kao što je slučaj sa njima, i Registeel ima nizak Speed status. Može naučiti Čeličnu obranu (Iron Defense) i Amneziju (Amnesia) kako dalje povisio svoje obrambene mogućnosti, kao i Kletvu (Curse), koja povisuje njegov Attack i Defense status, smanjujući njegov ionako nizak Speed status. Zbog toga se Registeelu obično daje prednost u borbi od ostala dva Regi-Pokémona.
Registeel se pojavljuje u Pokémon Ranger igri kao jedan od tri Legendarna Pokémona koje igrač smije zadržati. Druga dva su Regice i Regirock. Može stvarati čelične lopte kako bi spriječio igrača da ga uhvati.
U animiranoj seriji
Registeel se pojavio u osmom Pokémon filmu Pokémon: Lucario and the Mystery of Mew. Zajedno sa Regiceom i Regrockom, čuvar je Stabla početka svijeta te napadne Asha i njegove prijatelje. Nakon što ustanove da nisu nikakva prijetnja, Registeel i njegovi drugovi ostave Asha i prijatelje na miru. U filmu, svo troje je pričalo, na čudan, robotski način, a tijekom pričanja, točke na mjestu njihova lica svijetlile bi i stvarale različite oznake.
Registeel se pojavio u epizodi "Battle Pyramid Again! VS Registeel!", kao partner Kralja piramide, Brandona. Pobijedio je Ashovog Torkoala, koristeći moćnu tehniku Praćenja (Lock-On)/Gromovitog topa (Zap Cannon).
Horbach (Westerwald)
Horbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 192 opštinska središta okruga Vestervald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 727 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7143034.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vestervald Horbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Vestervald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 305 metara. Površina opštine iznosi 3,9 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 727 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 185 stanovnika/km².
Делимеђе
Делимеђе је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 445 становника (према попису из 1991. било је 524 становника).
Демографија
У насељу Делимеђе живи 295 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 30,2 година (28,4 код мушкараца и 32,3 код жена). У насељу има 88 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 5,06.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Scanlon, Minnesota
Skanlon je grad u američkoj saveznoj državi Minesota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 991, što je 153 (18,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Epaignes
Epenj je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Gornja Normandija, u departmanu Er koja pripada prefekturi Berne.
Chiesino, Genoa
Chiesino je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Pie de la Viga, Mineral del Chico
Pie de la Viga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Mineral del Chico.
Chiesino, Genoa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 88 m.
Pie de la Viga, Mineral del Chico
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1788 m.
Epaignes
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1158 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 26,1 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 164 metara (maksimalnoj 181 m, a minimalnoj 84 m).
Timeline (film, 2003)
Timeline je američki science fiction film snimljen 2003. godine u režiji Richarda Donnera. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Michaela Crichtona. Protagonisti su studenti historije koji, istražujući artefakte iz doba Stogodišnjeg rata u Francuskoj, otkriju da ih je njihov profesor pozvao u pomoć iz 1357. godine. Radnja prikazuje kako stupaju u kontakt sa korporacijom koja je pronašla tehnologiju vremenskog putovanja te kako odlaze u prošlost kako bi ga spasili, ali su i sami u opasnosti, s obzirom da se upetljaju u rat. Timeline je predstavljao posljednji film u karijeri poznatog kompozitora Jerryja Goldsmitha, čija je partitura zamijenjena sa partiturom Briana Tylera. Produkciju su obilježili problemi zbog kojih je naknadno dosnimavan, a nakon premijere je imao loše kritike i slabu gledanost kod publike.
U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom Tijek vremena, a u Srbiji pod naslovom Mreža vremena.
Borova (Trnava)
Borova je naseljeno mjesto u okrugu Trnava, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 467 stanovnika.
El Sacrificio, Tierra Blanca
El Sacrificio je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tierra Blanca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 158 m.
Nuestra Señora del Monte, Acajete
Nuestra Señora del Monte je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Acajete.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2825 m.
Maremo Soprano, Savona
Maremo Soprano je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 205 m.
Metatitos, Guadalupe y Calvo
Metatitos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1399 m.
Opština Tequisquiapan, Querétaro
Tequisquiapan je opština u Meksiku, u saveznoj državi Querétaro.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 39898 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Dharma & Greg
Dharma & Greg je američki televizijski sitkom koji se originalno prikazivao na programu mreže ABC od 1997. do 2002. Naslovni protagonisti su ekscentrično dijete cvijeća Dharma Freedom Montgomery (čiji lik tumači Jenna Elfmann) i ozbiljni poslovni čovjek Greg Montgomery (čiji lik tumači Thomas Gibson) koji se nakon prvog "spoja" odluče vjenčati i žive zajedno usprkos dijametralno suprotnog karaktera i svjetonazora.
Opština Orașu Nou, Satu Mare
Orașu Nou je opština u Rumuniji u okrugu Satu Mare.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
Un acte d'amour
Un acte d'amour je francusko-američki crno-bijeli igrani film snimljen 1953. godine u režiji Anatolea Litvaka. Po žanru je ljubavna drama, a temelji se na romanu The Girl on the Via Flaminia Alfreda Hayesa. Protagonist, koga tumači Kirk Douglas, je Amerikanac koji se prilikom posjeta Francuskoj prisjeća događaja nekoliko godina ranije, kao pripadnik američke vojske, došao u Pariz tokom oslobođenja Francuske i upoznao mladu Francuskinju (čiji lik tumači Dany Robin). Radnja prikazuje kako su tom prilikom oboje bili izloženi nerazumijevanju, a što će na kraju dovesti do tragičnih posljedica.
Capodisotto, Vicenza
Capodisotto je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 114 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Brasse Piccolo, Cuneo
Brasse Piccolo je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
River Forest, Illinois
River Forist je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.172, što je 463 (-4,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Brasil, Badiraguato
El Brasil je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Badiraguato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 197 m.
Llano de Tenepanta, Huajicori
Llano de Tenepanta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Huajicori.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 186 m.
El Hato, Alvarado
El Hato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Alvarado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 195 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 47 m.
Franz Bardon
Franz Bardon (Katherein, blizu Opave, 1. prosinca 1909. - Brno, 10. srpnja 1958.), češki mađioničar, hermetički autor i okultist. Popularnost je stekao 1950-ih izdavanjem četiri knjige u kojima piše o hermetizmu i okultnom.
Maravilla Tíber, Ocosingo
Maravilla Tíber je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Franz Bardon
Životopis
Rodio se u obitelji kršćanskog mistika Viktora Bardona kao jedno od trinaestero djece. Školovao se za industrijskog mehaničara u Opavi. Tijekom 1920-ih i 1930-ih godina djelovao je kao mađioničar pod scenskim imenom Frabato.
Maravilla Tíber, Ocosingo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 140 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1623 m.
Franz Bardon
Životopis
Za vrijeme Drugog svjetskog rata nacisti su ga zatvorili u koncentracijski logor. Poslije rata posvetio se hermetičkom učenju i pisanju knjiga. Godine 1958. uhićen je tijekom komunističkih čistki u Čehoslovačkoj zbog objavljivanja okultnih knjiga, da bi uskoro preminuo u bolnici u Brnu.
Novi zavjet
Novi zavjet (grčki: Ἡ Καινὴ Διαθήκη, Hē Kainḕ Diathḗkē), poznat i kao "Novi savez" ili "Novi testament", je zbirka spisa koje hrišćani smatraju svetim, i dio je Biblije. Za hrišćane predstavlja novi sporazum izmedu ljudi i Boga.
Horhausen (Westerwald)
Horhauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 119 opštinskih središta okruga Altenkirhen (Vestervald). Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.912 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7132055.
Ključevskaja Sopka
thumb|Erupcija 24. februara 2005. godine thumb|Radarski snimak iz svemira
Horhausen (Westerwald)
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Altenkirhen (Vestervald) Horhauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Altenkirhen (Vestervald). Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 330 metara. Površina opštine iznosi 4,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.912 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 405 stanovnika/km².
Ključevskaja Sopka
Ključevskaja Sopka je aktivni vulkan na istoku Kamčatke, na dalekom istoku Rusije. To je najviši aktivni vulkan u Evroaziji(4750m).
Novi zavjet
Novi zavjet opisuje događaje od rođenja Isusa, zatim njegov život i učenje, do njegovog vaskrsenja iz mrtvih i uzašća. Opisano je i delanje prvih Hristovih učenika, apostola, i njihovo propovedanje njegovog nauka.
Ključevskaja Sopka
Nalazi se 60 kilometara od Beringovog mora. Pravilni centralni konus je okružen sa 70 bočnih konusa, kupola i kratera. Sastoji se od bazaltne lave. Za 270 godina izazvao je više od 50 jakih erupcija, od kojih su najjače one iz: 1729, 1739, 1790, 1796, 1829, 1853—1854 i 1896.
Ključevskaja Sopka je jedan od vulkana na Kamčatki koji su rezervat prirode pod zaštitom UNESKO-a.
Novi zavjet
Novi zavjet se sastoji od 27 knjiga, koje su napisali različiti autori u različito vrijeme. Među njima se nalaze jevanđelja, djela, poslanice ili pisma, i otkrovenje (proročanska objava). Najstariji spisi Novog zavjeta su Pavlove poslanice, od kojih je Prva poslanica Solunjanima, napisana oko 50. godine, najstariji sačuvani hrišćanski spis. Najstarije od četiri evanđelja je Markovo evanđelje, nastalo oko 68-70. godine. Djela apostolska govore o životu prve Crkve, a napisao ih je isti autor koji je napisao i Lukino evanđelje, te ove dvije knjige izvorno predstavljaju dva dijela jednog istog djela.
Za razliku od Starog zavjeta, koji pokriva dugogodišnju hronologiju stvaranja svijeta i ranu istoriju Jevreja, Novi zavjet se zasniva na relativno uskom vremenskom periodu, uglavnom unutar 1. vijeka. Prva celovita lista novozavetnih knjiga obelodanjena je 367. godine u Uskršnjem pismu episkopa Atanasija Aleksandrijskog crkvama u Egiptu.
Knjige Novoga zavjeta
Novi zavjet se sastoji od dvadeset sedam knjiga: to su četiri pripovijesti o životu Isusa Krista zvana "Evanđelja"; pripovijest o djelu apostola'; dvadesetjedno rano pismo, koje su u biblijskom kontekstu nazivaju "poslanicama"; i apokaliptičko proročanstvo.
Evanđelja
Novi zavjet počinje sa četiri evanđelja (gr. evangelion - dobra vest, radosna vijest), koja govore o učenju, životu, smrti i vaskrsenju Isusovom. Ona su nazvana po sledećim hrišćanskim apostolima:
Razvoj kanona Novog zaveta
Razvoj kanona Novog zaveta je bio viševekovni proces tokom kojeg je između desetina evanđelja, i stotina drugih spisa koji su kružili ranohrišćanskim zajednicama, od strane hrišćanske crkve izabrano četiri kanonska evanđelja i još nekoliko poslanica i drugih spisa koji danas čine Novi zavet hrišćanske Biblije.
Rasprave o kanonu trajale su vekovima. Prva dva veka hrišćanstva Biblija nije bila kanonizovana i mnogi apokrifni spisi su kružili hrišćanskim svetom. Markion je sredinom 2. veka prvi kodifikovao kanon Novog zaveta koji se sastojao od Pavlovih poslanica i Lukinog evanđelja. Neki naučnici smatraju da je on prvi uveo u upotrebu pojam Zavet (lat. Testamentum). Iako Crkva nije prihvatila Markionov kanon, ipak je uticao na nju da jasno formuliše sopstveni biblijski kanon.
Zbirka hrišćanskih spisa koju poznajemo kao Novi zavet uobličena je oko 180-200. godine. Kompletan spisak od 27 knjiga Novog zaveta je najranije zabeležen kod Atanazija Aleksandrijskog 367. godine.
Novozavetni rukopisi
thumb|175px|[[Papyrus 46, koji sadrži II Pavlovu poslanicu Korinćanima.]] Neki od najpoznatijih novozavetnih rukopisa su:
Američki naučnik Bart Ehrman koji se bavi proučavanjem slučajnih i namernih izmena u novozavetnim rukopisima tokom viševekovnog prepisivanja, izražava znatan kriticizam:
Ehrman zaključuje da ima više razlika među postojećim rukopisima nego što ima reči u Novom zavetu.
Tekstualna kritika
Tekstolozi su sa relativnom pouzdanošću locirali nekoliko mesta u preživelim biblijskim rukopisima koja ne predstavljaju izvorni tekst Novog zaveta. Neki od takvih odlomaka iz evanđelja, za koje danas prilično pouzdano znamo da nisu izvorno pripadali Novom zavetu, su postali delovi Biblije popularni kod hrišćana vekovima.
Lechuguillas, Guadalupe y Calvo
Lechuguillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Novi zavjet
Tekstualna kritika
Takođe, osporeno je tradicionalno pripisivanje autorstva nekim biblijskim spisima. Kritički proučavaoci koriste izraz pseudo-Pavlova pisma za poslanice kojima autor nije bio apostol Pavle, u koje ubrajaju Timotiju I i II, Kološanima, Efežanima i Titu.
Lechuguillas, Guadalupe y Calvo
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2277 m.
Novi zavjet
Kritike
Nemački filozof Fridrih Niče u svojoj knjizi Antihrist oštro kritikuje čitav sadržaj Novog zaveta:
Boljeraz
Boljeraz je naseljeno mjesto u okrugu Trnava, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 2.370 stanovnika.
Deset zapovijedi
thumb|right|upright|[[Mojsije sa Deset zapovesti.]] Deset Božjih zapovijedi ili Dekalog (heb. דברימ devarim = "riječi") je skup zakona što su ga Jevreji, prema biblijskom izvještaju, primili od Boga na planini Sinaju preko proroka Mojsija, nakon izlaska iz egipatskog sužanjstva oko 1200. pne. One su dio zbirke zakona poznate pod nazivom "Zakon" (heb. Tora) ili "Mojsijev zakon".
Tekst Deset zapovijedi
Prijevod s hebrejskog jezika (preveo Silvije Grubišić) glasi ovako (Izlazak 20, 2-17; vidi i Ponovljeni zakon 5,6-21):
''Ja sam Jahve, Bog tvoj, koji sam te izveo iz zemlje egipatske, iz kuće ropstva. Nemoj imati drugih bogova uz mene.''
''Ne pravi sebi lika ni obličja bilo čega što je gore na nebu, ili dolje na zemlji, ili u vodama pod zemljom. Ne klanjaj im se niti im služi. Jer ja, Jahve, Bog tvoj, Bog sam ljubomoran. Kažnjavam grijeh otaca - onih koji me mrze - na djeci do trećeg i četvrtog koljena, a iskazujem milosrđe tisućama koji me ljube i vrše moje zapovjedi.''
Ne uzimaj uzalud imena Jahve, Boga svoga, jer Jahve ne oprašta onome koji uzalud izgovara ime njegovo.
''Sjeti se da svetkuješ dan subotni. Šest dana radi i obavljaj sav svoj posao. A sedmoga je dana subota, počinak posvećen Jahvi, Bogu tvojemu. Tada nikakva posla nemoj raditi: ni ti, ni sin tvoj, ni kći tvoja, ni sluga tvoj, ni sluškinja tvoja, ni živina tvoja, niti došljak koji se nađe unutar tvojih vrata. Ta i Jahve je šest dana stvarao nebo, zemlju i more i sve što je u njima, a sedmoga je dana počinuo. Stoga je Jahve blagoslovio i posvetio dan subotni.''
Poštuj oca svoga i majku svoju, da imadneš dug život na zemlji koju ti dâ Jahve, Bog tvoj.
Ne ubij!
Ne učini preljuba!
Ne ukradi!
''Ne poželi kuće bližnjega svoga! Ne poželi žene bližnjega svoga; ni sluge njegova, ni sluškinje njegove, ni vola njegova, ni magarca njegova, niti išta što je bližnjega tvoga!''
Budući da u hebrejskom tekstu ne postoji numeracija ni neka druga jasna podjela zapovijedi, te nije lako odrediti njihov broj, do tradicionalnog broja od deset zapovijedi u različitim se predajama dolazi na različite načine. Osobito je ta raznolikost prisutna među raznim kršćanskim zajednicama.
Deset zapovijedi u Katoličkoj Crkvi
Glavni članak: Deset Božjih zapovijedi s katoličkog gledišta
Inačica koja se nalazi u katoličkom Katekizmu, ali i kod nekih drugih Crkava, donosi drugačiji, sažeti, tekst. U tom se tekstu umjesto spomena "subote" spominje "dan Gospodnji". Za zapovijed koja spominje zabranu izrađivanja likova Katolička Crkva drži da je sadržana u prvoj zapovijedi (prema njenom nauku, likovi se ne štuju kao da su Bog ili sami sveci, nego samo kao podsjećanje na njih, dok se zabrana iz Deset zapovijedi odnosi na uvjerenje da božanstvo prebiva u izrađenom liku). Ove Crkve također imaju zadnje dvije koje su sadržane u zadnjoj zapovijedi, prema gornjem tekstu. Tako ovaj tekst Deset zapovijedi glasi:
Deset zapovijedi u Pravoslavnoj Crkvi
Sažeti, ali drugačije raspoređeni tekst zapovijedi donosi i Pravoslavna crkva:
Umjesto izraza "subota", ima izraz "dan odmora", što je zapravo prijevod hebrejske riječi šabat. Pravoslavna Crkva zabranjuje idolopoklonstvo.
Deset zapovijedi u Evangeličkoj crkvi
Tekst Deset zapovijedi Evangeličke ili Luteranske crkve, poput Katoličke crkve, nema zabranu izrađivanja likova i zadnju zapovijed dijeli na dvije, a poput onog Pravoslavne crkve, umjesto "subote" ima "dan odmora":
Deset zapovijedi kod adventista i njima srodnih zajednica
Adventisti sedmog dana i njima srodne zajednice zamjeraju ostalim kršćanima što izričito ne spominju subotu, držeći da se tako mijenjaju izvorne Božje zapovijedi, a Katoličkoj Crkvi izostavljanje druge, mijenjanje četvrte i drugačiji raspored zapovijedi.
Operacija Pokpoong
Operacija Pokpoong (korejski: 폭풍 작전; srpskohrvatski: Operacija Oluja) je naziv za ofenzivu Sjeverne Koreje protiv Južne Koreje koja je označila početak Korejskog rata. Operacija je započela 25. lipnja 1950. u 04:00KST uz 38. paralelu. Službene objave rata nije bilo.
Operaciju su zajednički planirale Sjeverna Koreja i Sovjetski Savez, a potonji je svojim korejskim saveznicima dostavio oružje, poput tenkova i zrakoplova. Uz sovjetsku pomoć, Korejska narodna armija je u samo par dana uspjela osvojiti južnokorejski glavni grad Seoul.
Izvorni cilj operacije bio je okupirati cijeli Korejski poluotok do 15. kolovoza ― 50 dana, uz prosječno napredovanje od 10km dnevno ― kako bi se obilježila peta godišnjica praznika Gwangbokjeola (Dan oslobođenja). No, II. korpus Korejske narodne armije je na istočnom frontu pretrpio teške gubitke od strane južnokorejske 6. pješadijske divizije i to je usporilo njihovo napredovanje. Već 27. lipnja, borbama su se pridružile Sjedinjene Države, a Vijeće sigurnosti Ujedinjenih naroda je 7. srpnja donijelo rezoluciju 84. Operacija je završila 31. srpnja pobjedom Sjeverne Koreje, no cjelokupni poluotok nije okupiran.
Centurara, Verona
Centurara je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Bojna (Topoljčani)
Bojna je naseljeno mjesto u okrugu Topoljčani, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Centurara, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 133 m.
Bojna (Topoljčani)
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 2.010 stanovnika.
Chignero, Genoa
Chignero je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 71 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 359 m.
Детане
Детане је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 224 становника (према попису из 1991. било је 319 становника).
Демографија
У насељу Детане живи 152 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 30,4 година (30,0 код мушкараца и 30,9 код жена). У насељу има 49 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 4,57.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године).
Shashanka
Shashanka (Bangla: শশাঙ্ক Shôshangko) je vladar sa početka 7. vijeka koji se često naziva tvorcem prvog državnopravnog entiteta koji je, pod imenom Gauda, objedinio današnju oblast Bengal. Većina historičara njegovu vladavinu smješta u period između 590. i 625. Bio je suvremenik sjevernoindijskog cara Harshavardane. Prijestolnica mu se zvala Karnasuvarna (কর্ণসুবর্ণ Kôrnoshubôrno or কানসোনা Kanshona) i bila smještena u današnjem Murshidabadu. Pripisuje mu se stvaranje bengalskog kalendara čija era počinje od njegove vladavine.
Rancho la Amargura, Santa Cruz de Juventino Rosas
Rancho la Amargura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Santa Cruz de Juventino Rosas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1743 m.
That '80s Show
Vesele osamdesete (That '80s Show) je ime televizijske serije TV stanice Foks Netvork, čija je tema životi grupe mladih ljudi iz San Dijega, smeštena otprilike oko 1984. Ona je bila spin-of mnogo uspešnije serije Vesele sedamdesete. Uprkos tome, ili možda baš zbot toga, što je delila sličnu formulu sa prethodnikom - tipični mladi ljudi koji žive svoje svakodnevne živote u protekloj deceniji - Vesele osamdesete nisu uspele da privuku širu publiku i Foks ju je ukinuo nakon 13 epizoda. Serija je premijerno prikazana 23. januara 2002, a njena poslednja epizoda je emitovana 29. maja 2002.
O seriji
Serija je smeštena u deceniju u kojoj je Ronald Regan biran dva puta, svet je još uvek oplakivao Džona Lenona i radovao se venčanju princa Čarlsa i princeze Dajane, televizijom je vladala Dinastija, muzičkom scenom novi talas, a od tehnologije su se pojavljivale kablovska televizija, kućni računari i sintisajzeri.