cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Porodica (taksonomija)
Za razliku od zoologije, u botanici imena porodica završavaju na -aceae (primjer Fagaceae). Imena porodica često se izvode iz imena naročito poznatog roda te porodice (primjer Liliaceae), ali i iz morfoloških osobitosti određene porodice.
Kalcijum sulfid
}}
Kalcijum-sulfid je neorgansko hemijsko jedinjenje hemijske formule CaS.
Fizička i hemijska svojstva
Kada je čist, kalcijum-sulfid je beli prah postojan na vazduhu bez prisustva vlage. U prisustvu vlage, a pod uticajem ugljen-dioksida, izgleda da nastaje vodonik-sulfid koji se može prepoznati po mirisu. To je ono što ovu supstancu čini potencijalno opasnom.
Kalcijum-sulfid pokazuje izrazitu fosforescenciju, ali samo ako sadrži neznatne tragove metalnih primesa, kao što je bizmut.
Voda hidrolizuje kalcijum-sulfid i tada se stvara smeša Ca(SH)2, Ca(OH)2, i Ca(SH)(OH).
Dobijanje
i može da reaguje dalje:
Polisulfidi
Kalcijum-polusulfidi (CaSn) se grade kada se krečno mleko kuva sa sumporom. Tetrasulfid dalje sa viškom sumpora gradi pentasulfid.
Amori di mezzo secolo
Amori di mezzo secolo je italijanski omnibus film snimljen 1954. u režiji Glauca Pellegrinija, Pietra Germija, Marija Chiarija, Roberta Rossellinija i Antonija Pellegrinija. Sastoji se od pet priča koje prikazuju ljubav između dvoje ljudi u kontekstu burnih događaja u italijanskoj historiji prve polovice 20. vijeka, prije svega Prvog i Drugog svjetskog rata. Priče su žanrovski različite, pa tako segment smješten u 1920. godinu predstavlja satiričku komediju, dok segment smješten u 1943. godinu predstavlja tragičnu dramu.
San Isidro Mimilulco, Ahuatlán
San Isidro Mimilulco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 142 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1371 m.
Lomas del Pedregal, Apan
Lomas del Pedregal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Apan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 990 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2553 m.
Vistahermosa, Ocozocoautla de Espinosa
Vistahermosa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 535 m.
Dov'è la libertà?
Dov'è la libertà...? je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Roberta Rossellinija i premijerno prikazan početkom 1954. godine. Po žanru je mješavina drame i komedije. Protagonist, koga tumači Totò, je bivši brijač koji je pušten na slobodu poslije 22 godine provedene u zatvoru zbog ubistva iz strasti. Radnja prikazuje njegova nastojanja da se prilagodi novom životu, ali i brojna razočaranja zbog kojih sve više sanja o tome da se vrati iza zatvorskih rešetaka. Dov'è la libertà se počeo snimati još 1952. godine, ali je Rossellini brzo izgubio interes za film i napustio set, natjeravši neke od svojih suradnika i prijatelja, kao što su Mario Monicelli i Federico Fellini, da ga dovrše.
VFA
Termin VFA ima više značenja.
Rod (taksonomija)
Rod je hijerarhijska stepenica u sistematici biologije.
Rod sadrži jednu ili više vrsta. Sve vrste unutar istog roda imaju uvijek dvodijelno ime, pri čemu prvi dio proizlazi iz naziva roda, dok je drugi dio opis same vrste, najčešće pridjev. Tako porodica dupina ima između ostaloga i rod Tursiops, unutar kojeg je vrsta Tursiops truncatus, veliki dupin ili u Jadranu nazvan i dobri dupin. Ovakvo dvodijelno imenovanje zasnovao je Carl von Linné kad ga je uveo u svom djelu Systema Naturae iz 1735.
Ako jedan rod sadrži samo jednu vrstu, takav se rod naziva monotipičnim. Rodovi se svrstavaju u porodice.
Strukturiranje roda
Ako jedan rod sadrži veći broj vrsta koje se mogu razvrstati prema različitim kriterijima, na raspolaganju su slijedeće razine razvrstavanja:
Pri tome, biolozi procjenjuju koja se razina čini primjerenom. Značajne razlike u pravilu se izražavaju kroz podrod. Pri tome se kod neznatnih varijacija češće koristi odjeljak. Nema propisa o tome kako treba koristiti neku određenu razinu. Ali pododjeljak se koristi samo, ako je odjeljak već iskorišten. Isto vrijedi i za podseriju i seriju.
Krna
Krna je naseljeno mjesto u okrugu Poltar, u Banskobistričkom kraju, Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 51 stanovnika.
Opština Mârzănești, Teleorman
Mârzănești je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 33 m.
Erevan
Erevan ili Jerevan (arm.: Երևան, Jerevan) najveći je i glavni grad Armenije od 1918. godine. .
Grad je osnovan 782. pne. na rijeci Hrazdanu na zapadu zemlje, na istočnoj strani podnožja planine Ararat. Grad ima vrlo turbulentnu povijest punu raznih bitaka, paleža i potresa. Nakon skoro tri tisućljeća postojanja, ovaj grad postao je glavni grad Armenije nakon Prvog svjetskog rata i armenskog genocida. Grad se relativno brzo razvio u 20. vijeku, kad je od malenog grada s nekoliko tisuća stanovnika narastao u glavno kulturno, umjetničko, industrijsko i političko središte zemlje.
Godine 2007., broj stanovnika Erevana procjenjen je na 1.107.800 stanovnika, dok aglomerizacijsko područje okuplja oko 1.245.700 stanovnika, što je više od 42 % ukupne populacije zemlje.
Daleka historija
lijevo|mini|Ruševine tvrđave Erebuni
Erevan je jedan od najstarijih gradova koji imaju i pisanu potvrdu o svom nastanku. U ovom slučaju to je natpis na klinastom pismu u kamenu koja svjedoči o početku gradnje utvrde. Arheološki nalazi dokazuju da je urartijanska vojna utvrda zvana Erebuni (Էրեբունի) ustanovljena 782. pne. po naređenju kralja Argištisa I. na mjestu današnjeg Erevana, kako bi služila kao stražarska utvrda protiv barbarskih napada sa sjevernog Kavkazа, te je zbog toga jedan od najstarijih gradova na svijetu. U ovo vrijeme urartijske moći u gradu je napravljen sustav za navodnjavanje. Vijek kasnije, kako bi nadomjestio napušteni Erebuni, kralj Rusa II. nekoliko kilometara sjevernije daje izgraditi tvrđavu Teišebani. Ovo postaje glavni grad sjeverne pokrajine, te služi kao skladište za prikupljene proizvode koji se kasnije šalju u glavno središte kraljevstva, Tušpu. Grad su 590. pne. opljačkali i spalili Medijci, saveznici Skita.
Pri završetku urartijskog razdoblja, vladajuća dinastija Orontida uvelike doprinosi obnovi grada. Od 6. do 4. vijeka pne. grad je jedan od glavnih armenskih satrapskih središta u Ahemenidskom Carstvu.
Zbog nedostatka historijskih dokaza, razdoblje između 4. i 3. vijeka pne. poznato je kao mračno doba Erevana.
Srednji vijek
Grad doživljava intenzivniji razvoj u Srednjem vijeku, a prva crkva u Erevanu, crkva sv. Petra i Pavla, izgrađena je u 5. stoljeću (srušena je 1931. godine). Nakon više pokušaja u 640-ima, Arapi osvajaju grad 658. godine. . Ovo postaje drugi po važnosti grad u regiji nakon Dvina, koji ostaje glavno ekonomsko središte sve do 11. vijeka. Arapi u svom pokušaju ovladavanja armenskim stanovništvom, što je uključivalo i masovna preobraćenja, nalaze na žestoki otpor stanovništva i prisiljeni su na kompromise. Od tad vladajuće kalife toleriraju kršćanstvo i daju Armencima široku autonomiju. U Erevanu je razdoblje mira i prosperiteta trajalo sve do pobuna 740., kad je grad opljačkan i djelomično zapaljen. Ponovnu djelomičnu autonomiju grad dobiva tek 850., kada na vlast dolazi budući armenski kralj Ašot I., čime započinje era vladavine Bagratida.
Godine 920., uz pomoć Bizanta, kralj Ašot II. reintegrira Erevan i regiju u kraljevstvo. U 10. stoljeću, zbog svoje ekonomske i vojne moći, grad postaje središte istočne Armenije. Sve do 11. stoljeća grad je bio dio bagratidskog kraljevstva, nakon čega je tajno ponuđen Bizantu 1023., da bi na kraju dospio pod vlast Seldžuka. Nakon smrti kralja 1041., bizantski car Mihajlo V. Kalafat zauzima Erevan, Ani i dolinu Ararata. Drugi napad Seldžuka bio je vrlo koban za tu regiju, te se bizantske snage povlače u grad Ani. Seldžuci pljačkaju i pale grad, te na kraju preuzimaju apsolutnu kontrolu nad kraljevstvom 1064. godine. U 12. vijeku Gruzija postaje regionalna vojna sila i ulazi u savez sa Armencima kako bi otjerala turske vladare. Erevan je ponovno zauzet 1201., te obnovljen tjekom idućih dvadeset godina, što je razdoblje poznato kao „zlatno doba grada“. Od 1225., počinju turkmenske i mongolske invazije na grad, nakon čega Erevan dobiva mongolsku vlast koja ipak ima određenu toleranciju prema kršćanima. Od 1256., Erevan postaje glavni grad jednog od četiri ulusa (regije) u Mongolskom Carstvu. U 13. vijeku nastupa kriza i glad zbog koje stanovništvo opet napušta Erevan. Nakon više valova napada, 1387., Tamerlan opostušuje grad i cijelo okolno područje. .
Moderna historija
Razdoblje 16. i 17. vijeka je još jedan mračan period u povijesti grada. U tom razdoblju grad je poslužio kao bojno polje između Perzijaca i Turaka, da bi uslijedili napadi Arapa i Mongola, te nakraju i veliki potres koji je skoro u potpunosti uništio grad. Neki ostaci iz tog perioda vidljivi su još i danas.
Kad je grad 1827. zauzela Carska Rusija on je imao tek oko 12.500 stanovnika od kojih pola nisu bili Armenci. U tom razdoblju ponovno je zavladao mir i počeo je blagi demografski rast i grad dobiva status glavnog grada pokrajine, a od 1849. i gubernije.
Početkom 20. vijeka Erevan je bio samo malo provincijski grad od 30.000 stanovnika na vratima Ruskog Carstva. Godine 1918., Erevan postaje glavni grad Nezavisne Republike Armenije i to ostaje sve do 1920. godine. Urbanist Aleksandar Tamanian transformira cijeli grad u dostojni glavni grad te republike. Ova iznimna promjena u potpunosti mijenja lice grada gradnjom novih četvrti, cesta, mostova, zračne luke, te na kraju 1980. i metroa.
Erevan je ostao glavni grad Armenije i nakon uključenja u Sovjetski Savez 1920. godine. Dvije godine kasnije status glavnog grada u Transkavkaskoj Sovjetskoj Republici prepušta Tbilisiju. Godine 1936., Erevan ponovno postaje glavni grad nove Armenske Sovjetske Socijalističke Republike, te nakraju 1991. treće nezavisne republike Armenije. Prosvjedi održani 1988. za nezavisnost Gorskog Karabaha jedna su od posljedica perestrojke i želje za nezavisnošću sovjetskih republika. Potres 7. prosinca 1988. usporio je ovaj proces, te je Armenija jedna od zadnjih sovjetskih republika koja je postala neovisna.
Zemlju i grad je 1990-ih pogodila teška ekonomska kriza koja je djelomično izazvana i blokadom od strane Turske i Azerbajdžana. U 2000-ima opet slijedi brži gospodarski rast zemlje, a time i Erevana, premda po mnogočemu još zaostaje za nekim drugim područjima bivšeg SSSR-a.
Geografija
Erevan se nalazi u središnjozapadnom dijelu Armenije, na sjeveroistočnom rubu Araratske doline. Grad je izgrađen na sedam brežuljaka, što daje Erevanu poseban izgled budući da se neke njegove četvrti nalaze na brdima, a neke u dolinama. Grad karakterizira velika visinska razlika između njegovih pojedinih dijelova, koja varira od 865 metara visine, sve do 1390 metara.
Južne i jugoistočne gradske četvrti nalaze se na visini od oko 900 metara. Ovdje ljeti vladaju relativno visoke temperature i blagi vjetar. To su većinom industrijske četvrti gdje se danas nalaze većinom napuštene tvornice, te elektrane i gradske zračne luke.
Sjeverni i istočni dio grada nalazi se na visini do 1300 m, a karakterizira ga svježa klima ljeti. Na malom brdu na istoku nalaze se ruševine tvrđave Erebuni, od koje se i razvio ovaj grad.
Za razliku od ostalih gradova u Armeniji, Erevan nije dio niti jedne pokrajine (marz), nego je poseban upravni teritorij, okružen s pokrajinama Kotajk na sjeveru, Ararat na jugu, Armavir na jugozapadu i Aragacotn na sjeverozapadu.
Klima
Ljeti temperatura u kolovozu doseže do 40 °C, dok zimi temperature znaju pasti i do -15 °C u siječnju. Godišnje na grada padne relativno mala količina padalina od oko 320 mm. Godišnje grad ima oko 2700 sunčanih sati.
Prirodne opasnosti
Cijela Armenija se nalazi u zoni jake sezmičke aktivnosti. Njezin položaj je na području subdukcije arapske i euroazijske ploče.
Zemlju, a pogotovo Erevan, već su nekoliko puta u prošlosti pogodili snažni potresi. Relativno nedavan vrlo jaki potres dogodio se 7. prosinca 1988., s epicentrom udaljenim stotinjak kilometara od Erevana u području Spitka. U tom potresu poginulo je oko 30.000 osoba. Ovaj potres od 6,9 stupnjeva po Richterovoj ljestvici snažno se osjetio u glavnom gradu gdje je oštetio mnoge zgrade. U 17. stoljeću je Erevan također pogodio snažan potres koji je uništio veliki dio grada.
Mnogi armenski seizmolozi predviđaju da bi idući potres bio katastrofalan za grad i da bi broj žrtava moga biti nekoliko stotina tisuća. Ova predviđanja zasnovana su na stanju zgrada u gradu, od kojih su mnoge već oštećene u potresu 1988., a i mnoge su građene s nedovoljnom zaštitom od potresa. Oko 40% građevina u Erevanu ne zadovoljava norme zaštite od potresa. .
Politika
Erevan je glavni grad Armenije od proglašenja Prve republike 1918. godine. Zbog svog položaja u nizini Ararata koja je povijesna zemlja Armenaca, izbor ovog grada za glavni grad bio je logičan u vremenu nastajanja mlade države.
Nakon što je Armenija postala republika u Sovjetskom Savezu, Erevan je ostao glavni grad u kojem su se nalazile sve političke institucije te sovjetske republike. Godine 1991., nakon proglašenja nezavisnosti Treće republike, Erevan je ostao političko središte zemlje u kojem se nalaze sve važne političke institucije.
Gradska vlast
Armenski ustav koji je usvojen 5. srpnja 1995. godine, daje Erevanu status pokrajine (marz). Način upravnog funkcioniranja grada je dakle sličan upravnom funkcioniranju ostalih pokrajina, uz neke određene posebnosti.
Upravu grada Erevana predstavljaju:
Prema zadnjim promjenama ustava iz 2005. godine, grad je službeno pretvoren u zajednicu (hamajnk), a način i struktura izbora gradonačelnika i gradskog vijeća je promjenjena. Ove promjene stupaju na snagu 2009. godine.
Uz nacionalnu i prometnu policiju u Erevanu djeluje i lokalna općinska policija.
Gradski okruzi
Erevan je podijeljen na dvanaest okruga (Համայնք).
Stanovništvo
Od malog sela, Erevan je, u isto vrijeme kada je postao glavni grad Armenije, postao i metropola u kojoj danas živi preko milijun stanovnika. Grad je 1827., imao šest javnih parkova, 851 dućan, sedam karavan-saraja, deset javnih kupališta i 1736 kuća gdje je živjelo 12.500 stanovnika. Stanovništvo Erevana je od tada do 1989. naraslo na 1.200.000 građana, što je bila trećina stanovništva zemlje.
Sve do pada Sovjetskog Saveza stanovništvo grada su većinom činili Armenci, ali sa značajnom ruskom, kurdskom, azerskom i iranskom manjinom. Azerska manjina je u potpunosti nestala nakon rata u Gorskom Karabahu između 1988. i 1994., dok se ruska manjina značajno smanjila nakon gospodarske krize u 1990-ima. Danas su građani Erevana velikom većinom Armenci.
Kao i u ostatku zemlje i u ostalim bivšim sovjetskim republikama, veliki broj stanovništva pobjegao je u inozemstvo (većinom Europu i Sjevernu Ameriku) zbog gospodarske krize. Stanovništvo grada palo je s 1.250.000 stan. 1989. godine, na 1.103.488 stan. 2001. godine, te na 1.091.235 stan. 2003. godine. Stanovništvo aglomerizacije imalo je 1.245.700 stanovnika 2006. godine
Od glavnih gradova na Kavkazu, Erevan je najslabije naseljen.
Izvori: Grad Erevan, ArmStat
Cestovni prijevoz
Budući da je Erevan bio mali grad koji se pretvorio u metropolu, izgrađena je moderna planska mreža prometnica. U središtu grada nalaze se široke avenije od po nekoliko prometnih traka koje omogućavaju efikasno odvijanje prometa. Ovih dvadesetak avenija povezuje desetak gradskih trgova.
Neke od važnijih gradskih prometnica su: avenija Mesrop Maštoc koja povezuje južni ulaz u grad s Matenadaranom ; prestižna avenija maršala Bagramjana koja povezuje Barekamutiun s Francuskim trgom gdje se nalazi predsjednička palača i parlament ; ulica Sajat Nova koja je produžetak Bagramjanove avenije poslije Francuskog trga i u kojoj se nalaze brojni restorani, hoteli i dućani ; ulica Abovjan koja završava kod Trga Republike ; te Sjeverna avenija koja prolazi gradom spajajući se s drugim avenijama.
U gradu postoje tri glavna mosta preko rijeke Hrazdan: Most Davtašen, Veliki Hrazdanski most i Most pobjede. Također postoje i pet manjih mostova preko kojih je moguće prijeći rijeku, a najuočljiviji je Crveni most kojim se do 1945. u grad moglo ući s juga.
Autoceste
Uz široke gradske avenije, za gradski promet su važne i brze ceste koje se spajaju u Erevanu:
Zbog snažnog rasta armenskog voznog parka od 12.000 vozila godišnje došlo je do prometnog zasićenja u središtu grada, te do velikih prometnih zastoja na nekim avenijama. Zbog ovog problema, gradske su se vlasti odlučile na nove investicije u gradsku cestovnu mrežu.
Željeznički prijevoz
Erevan ima samo jedan kolodvor, od kad su se ostale željezničke stanice prestale koristiti u 1990-ima. Kolodvor je sagrađen u socrealističkom stilu, te na sebi još ima crvenu petokraku zvijezdu, te srp i čekić. Kolodvor je daleko od zadovoljavanja osnovnih normi, a od raspada Sovjetskog Saveza i zatvaranja turske i azerbejdžanske granice njime prolazi samo četiri regionalna vlaka dnevno. Svaki drugi dan ovdje prođe i međunarodni vlak koji ide prema susjednoj Gruziji.
Za iznos od 9000 do 18000 drama moguće je noćnim vlakom doći do gruzijskog Tbilisija. Taj vlak nastavlja put dalje prema crnomorskom odmorištu Batumi.
Vlakovi ne prometuju prema Iranu, budući da željeznica prolazi preko azerbejdžanskog Nahčivana. Nijedan vlak iz Erevana zato ne prometuje prema jugu. Projekt izgradnje željeznice koja bu povezala ove dvije zemlje je trenutno pod razmatranjem.
Zračni prijevoz
Međunarodna zračna luka u Erevanu nalazi se 12 kilometara zapadno od središta grada. To je glavna zračna luka zemlje i matična luka zračne kompanije Armavia.
Zračna luka Zvartnoc otvorena je 1961., u sovjetsko doba. Luka je prvi put obnovljena 1985., a drugi put 2002., kako bi se prilagodila međunarodnim propisima. Od tada je započeta gradnja novog terminala čija je prva faza završena u rujnu 2006. otvaranjem područja za dolaske. Drugi dio terminala otvoren je u svibnju 2007. godine.
Ova međunarodna zračna luka povezuje zemlju s Francuskom, Rusijom, Njemačkom, Ujedinjenim Kraljevstvom, Austrijom, Češkom, Ukrajinom, Izraelom, Libanonom i drugim zemljama.
Druga zračna luka u Erevanu je Erebuni. Od nezavisnosti zemlje 1991., ovdje više ne polijeću komercijalni, već privatni letovi. Zračne snage Armenije ovdje imaju svoju bazu u kojoj se nalazi nekoliko MiG-ova 29.
Metro
Erevanski metro (Երեւանի մետրոպոլիտեն) sastoji se od jedne linije dugačke 12 kilometara, koja povezuje deset stanica. Trenutno je u fazi izgradnje produžetak ove linije prema sjeverozapadu, a taj produžetak sastoji se od još dvije stanice. Izgradnja jedne stanice (Ajapniak), kao i tunela koji bi je povezao s ostatkom mreže, stoji oko 18 milijuna dolara. Datum završetka radova još nije određen.
Dugoročno je planirana gradnja još dvije linije metroa, ali zbog nedostatka financijskih sredstava još nije određen datum početka radova.
Autobus
Erevanom voze autobusi i minibusi na 46 linija, te trolejbusi na 24 linije. Još uvijek gradom prometuju stari autobusi iz sovjetskog doba, ali se oni postepeno zamjenjuju novim autobusima ukrajinskog Bogdana (Isuzu) i ruskog GAZ-a.
Od 2006., određena su stajališta autobusa u svim gradskim četvrtima. Uz gradski prijevoz, autobusi koji polaze s glavnog kolodvora u četvrti Nor Kilikia povezuju Erevan sa svim gradovima u Armeniji, te s važnijim gradovima susjednih država kao što su Tbilisi u Gruziji i Tabriz u Iranu.
Žičara
Središte grada bilo je žičarom povezano sa stambenom četvrti Nork u okrugu Nork-Maraš sve do 2004. godine. Početkom travnja te godine, dogodila se nesreća u kojoj je kabina pala s 17 metara, ubivši pet od sedam putnika. Do tada su se žičarom dnevno služili oko 500 putnika.
Nakon nesreće, dio kabela žičare potrgan je, a cijeli sustav je napušten. Danas se traže financijska sredstva kako bi se žičara ponovno mogla pokrenuti.
Muzeji i knjižnice
Glavni muzej u Erevanu je Nacionalna galerija Armenije koja je sagrađena 1921. godine. Ona je spojena s Muzejom povijesti Armenije. Uz bogatu stalnu izložbu dijela autora kao što su Ajvazovski, Kandinski, Chagall, Rousseau, Monticelli ili Boudin, ovdje se održvaju i izložbe modernih umjetnika, kao što je izložba djela Yanna Arthus-Bertranda, Talijansko-armenska izložba 2005. i sl.
Muzej armenskog genocida vrlo je važan simbol i podsjetnik na ovu tragediju, a nalazi se u podnožju Cicernakaberda. Tamo se nalaze brojna svjedočanstva, tekstovi i fotografije iz tog razdoblja.
Matenadaran je knjižnica i muzej u kojem se nalazi oko 17.000 starih rukopisa, te nekoliko Biblija iz Srednjeg vijeka. Nalazi se u središtu grada, a u tim arhivima nalazi se bogata kolekcija drevnih armenskih, starogrčkih, sirijskih, židovskih, rimskih i perzijskih zapisa. Godine 2007., za vrijeme godine Armenije u Francuskoj, Matenadaran je posudio brojne rukopise muzeju Louvre za izložbu Armenia Sacra.
Također, u Erevanu se nalaze i brojni drugi muzeji, kao što su Muzej Bliskog istoka, te Muzej grada Erevana.
Umjetnost
U gradu postoje dvije funkcionalne kinodvorane, od kojih je najpoznatije kino Moskva. Filmovi se prikazuju u isto vrijeme kao i u ostatku svijeta, a većinom su na ruskom jeziku. Od 2004. godine, u kinu Moskva održava se Međunarodni filmski festival Zlatna marelica.
U Armenskoj nacionalnoj operi i kazalištu nalazi se koncertna dvorana Aram Hačaturjan i nacionalni teatar opere i baleta Aleksandar Spendiarjan. Ovdje su održane mnoge kazališne i druge predstave u brojnim dvoranama od kojih je najpoznatija Hamalir.
Dokolica
Erevanski zoološki vrt osnovan je 1940. godine. Nakon vrlo teškog razdoblja 1990-ih, danas se gospodarski oporavio. Za relativno nisku cijenu ovdje je moguće vidjeti slonove, orlove, medvjede, deve i 260 ostalih vrsta životinja. .
Waterworld je gradski zabavni akvapark. Sadrži nekoliko bazena, na desetke tobogana, te barove i restorane. Park je zimi zatvoren, ali 2003. započela je gradnja zatvorenog dijela ovog parka zvanog Aquatek.
Sport
U Erevanu se nalazi pet stadiona: Nairi, Kazak, Mika, Stadion Republike, te glavni Stadion Hrazdan koji je ime dobio po rijeci. U gradu se također nalazi i sportski kompleks s prostorima za boks, karate, košarku i tenis.
Armenija je već dugo vremena jedna od vrhunskih zemalja po uspjesima u šahu. Armenska šahovska federacija nalazise u Kentronu, a brojni šahovski klubovi postoje diljem Erevana. Godine 1996., grad je, unatoč gospodarskoj krizi, ugostio 32. šahovsku olimpijadu Četiri Erevanca koji čine armensku šahovsku momčad, osvojili su 2006. šahovsku olimpijadu u Torinu, a 2008. obranili su svoj naslov u Dresdenu.
Zbratimljeni gradovi
Trenutno je Erevan zbratimljen s 27 gradova.
Poznate osobe
Značajne osobe koje su rodom iz Erevana ili su živjele u njemu:
Framboyán, Tihuatlán
Framboyán je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 89 m.
Atoyaquillo, Amatlán de los Reyes
Atoyaquillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 385 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 567 m.
Santo Stefano, Modena
Santo Stefano je naselje u Italiji u provinciji Emilia-Romagna, u regiji Modena.
Alliat (Francuska)
Alija je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Foa.
Santo Stefano, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 44 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 790 m.
Alliat (Francuska)
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 62 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,46 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 560 metara (maksimalnoj 1.268 m, a minimalnoj 500 m).
Crosoncino, Verona
Crosoncino je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 27 m.
DMDM hidantoin
DMDM hidantoin je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 188,181 Da.
Arroyo de la Ciénega, Guadalupe y Calvo
Arroyo de la Ciénega je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2400 m.
Lázaro Cárdenas, Apan
Lázaro Cárdenas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Apan.
Latki
Latki je naseljeno mjesto u okrugu Djetva, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 581 stanovnika.
Lázaro Cárdenas, Apan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2381 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2530 m.
Ragsdale, Indiana
Ragsdejl je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 129.
La Ceiba, Ocozocoautla de Espinosa
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 178 m.
Dall'Armellina, Vicenza
Dall'Armellina je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 14 m.
Buccerio, Vibo Valentia
Buccerio je naselje u Italiji u provinciji Vibo Valentia, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 431 m.
Mădărășeni, Iclănzel
Mădărășeni je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Iclănzel.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 115 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 294 m.
Monotipski takson
Monotipičnost je stručni izraz u biologiji, koji se koristi kad se unutar jedne grupe (taksona) u biološkoj sistematici nalazi samo jedna vrsta. Ako jedna porodica ima samo jedan rod, tada je analogno monotipičnosti, riječ o monogeneričnosti.
Hijerarhijske razine uvode se u taksonomiju biologije (rod ili porodica) u pravilu, da bi se organizirala grupa organizama, koji imaju neke zajedničke osobine. Vrste koje su vrlo posebne, svrstavaju se često u zasebne rodove, porodice ili čak i više takse. Takve grupe se zato nazivaju monotipičnim, da se naglasi njihova posebnost. Najviši monotipični takson čini placozoa, koja je sama jedan phylum, s jednom jedinom vrstom, Trichoplax adhaerens.
U zoologiji, jedan primjer monotipičnosti je rod Tarsius, koji je monotipičan unutar porodice Tarsiidae (koja je opet monogenerična unutar grupe Tarsiiformes).
U monotipične rodove ubrajaju se, na primjer, ginko, norna i čudnovati kljunaš.
Seventh Mountain, Oregon
Sevent Mauntin je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 187.
Distalna tubula
Distalna tubula (DCT - ) je porcicija bubrežnog nefrona između Henlove petlje i sistema kolektorskih kanala.
Fiziologija
Distalna uvojita tubula je delimično odgovorna za regulaciju kalijuma, natrijuma, kalcijuma, i pH. Ona je primarno mesto za regulaciju kalcujuma posredstvom bubrežnih hormona.
Na njihovoj apikalnoj površini (lumenskoj strani), DCT ćelije sadrže na tiazid senzitivne Na-Cl kotransportere i permeabilne su za Ca, putem TRPV5 kanala. Na bazolateralnoj površini (krv) prisutna je ATP zavisna Na/K antiportna pumpa, sekundarni aktivni Na/Ca transporter - antiporter, i ATP zavisni Ca transporter. Bazolateralna ATP zavisna Na/K pumpa proizvodi gradijent koji omogućava apsorpciju Na sa apikalne površine putem Na/Cl sinportera i ponovno preuzimanje Ca u krv posredstvom Na/Ca bazolateralnog antiportera.
Klinički značaj
Tiazidni diuretici inhibiraju Na+/Cl- reapsorpciju iz DCT blokiranjem Na-Cl kotransportera senzitivnog na tiazid.
Inhibiranjem kotransportera, tiazidni diuretici povišavaju gradijent potencijala za Na. Time se povišava aktivnost bazolateralnog Na/Ca antiportera i dolazi do povišenja preuzimanja kalcijuma.
Gerzat
Žerza je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Klermon Feran.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 9071 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 557 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 330 metara (maksimalnoj 349 m, a minimalnoj 315 m).
Krivanj
Krivanj je naseljeno mjesto u okrugu Djetva, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 1.697 stanovnika.
Ferran Torres
Ferran Torres García (Foios, 29. veljače 2000.), španjolski nogometaš i reprezentativac koji igra kao krilni igrač. Produkt Valencijine škole, od 2020. do 2022. godine igrao je za Manchester City, odakle je prešao u Barcelonu. Godine 2020. debitirao je za reprezentaciju Španjolske, s kojom je nastupio na UEFA Euru 2020. godine.
Cavallotta, Cuneo
Cavallotta je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 189 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 354 m.
Zavet (razvrstavanje)
Zavet može biti:
Gustavo Kuerten
Gustavo Kuerten (10. septembar 1976) je bivši brazilski teniser. Tri puta je pobedio u pojedinačnoj konkurenciji na Rolan Garosu a 4. decembra 2000. bio je prvoplasirani na ATP listi.
Detinjstvo
Gustavo Kuerten je rođen u Florijanopolisu u južnom Brazilu. Potiče iz porodice nemačkog porekla. Tenis je počeo da igra kada je imao šest godina. Njegov otac, bivši amaterski igrač, je umro 1985. kada je Gustavo imao osam godina. Njegov prvi trener je bio Karlos Alves da bi ga kasnije nasledio Lari Pasos koji ga je trenirao sve do kraja karijere. Kuerten je postao profesionalac 1995. godine.
Teniska karijera
Posle dve godine profesionalne karijere Kuerten je postao drugi teniser u Brazilu, iza Fernanda Meliženija. Sa njim je doveo Brazil do Svetske grupe Dejvis kupa pobedom protiv Austrije 1996. godine. Naredne godine osvojio je svoj prvi ATP trofej, Otvoreno prvenstvo Francuske. Tako je postao prvi Brazilac koji je osvojio titulu u pojedinačnoj konkurenciji na nekom Grend slem turniru još od 1966. kada je Marija Bueno pobedila na Ju-Es openu. Na putu do titule pobedio je tri bivša osvajača ovog turnira: Tomasa Mustera (3. kolo), Jevgenija Kafeljnikova (četvrtfinale) i Seržija Brugeru u finalu. Osvajanjem Rolan Garosa postao je treći najslabije rangirani teniser koji je osvojio neki grend slem. Samo su Mark Edmondson kao 212. i Goran Ivanišević kao 125. bili slabije rangirani od Kuertena kada su osvojili grend slem titule. Nakon ove pobede narednih godinu i po dana Kuerten je ostvarivao loše rezultate. Sezona 1998. je bila najgora u njegovoj karijeri ako se izuzmu one kada je bio povređen. Te godine je ispao na Rolan Garosu od, onda malo poznatog, Marata Safina. Sezonu 1999. je završio u prvih deset na ATP listi. Te godine je pobedio u Rimu, pobedivši Patrika Raftera u finalu dok je na Rolan Garosu stigao do četvrtfinala. Isti rezultat je ostvario i na Vimbldonu, gde je poražen od Andrea Agasija. Sa reprezentacijom Brazila plasirao se u polufinale Dejvis kupa a na kraju sezone je učestvovao na Tenis masters kupu. Godine 2000. osvojio je drugu titulu na Rolan Garosu. Sa Maratom Safinom je vodio veliku borbu za prvo mesto ATP liste i zahvaljujući pobedama nad Pitom Samprasom i Andre Agasijem uspeo je da osvoji Tenis masters kup i sezonu završi na prvom mestu. Naredne sezone ponovo je bio najbolji na Rolan Garosu, čime se pridružio Bjornu Borgu, Ivanu Lendlu i Matsu Vilanderu koji su tri ili više puta pobeđivali na ovom turniru.
Naredne dve godine imao je problema sa povredama a jedini turnir koji je osvajao je bilo Otvoreno prvenstvo Brazila 2002. i 2004. Zanimljivo je da je 2004. Kuerten naneo jedini poraz Rodžeru Federeru na grend slem turnirima. Naime, pobedio ga je u trećem kolu Rolan Garosa rezultatom 6–4, 6–4, 6–4. To je ujedno bio i jedini Federerov poraz na grend slem turnira pre polufinala sve do juna 2010. kada ga je u četvrtfinalu pobedio Robin Soderling. Pred kraj sezone Kuerten je objavio da se povlači na neodređeno vreme zbog problema sa kukom. Kuerten je početkom 2006. ponovo počeo da se takmiči na ATP turnirima međutim, zbog slabih rezultata i problema sa povredama nije uspevao da ostvari značajnije rezultate. Gustavo Kuerten je svoj poslednji meč odigrao 25. maja 2008. na Rolan Garosu, gde je poražen u tri seta od Pol-Anri Matjua rezultatom 6–3, 6–4, 6–2.
El Encinal, Concordia
El Encinal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1120 m.
Arkham
Arkham u Lovecraftovim pričama
Arkham, jedna od centralnih lokacija u Cthulhu mitovima, prvi put je spomenut u priči "The Picture in the House" (1920.), koja također prvi puta spominje rijeku Miskatonic. Njegova točna lokacija u Massachusettsu nije precizirana, međutim vjerojano se nalazi nedaleko od Innsmoutha i Dunwicha; s druge strane, postoji mogućnost da je Arkham smješten u stvarnom okrugu Essex, što potvrđuju i neka suvremena mapiranja Lovecraftove zemlje. Pretpostavlja se kako je inspiracija za Arkham bio stvarni Salem, MA, grad poznat po svojim pričama o okultnoj prošlosti.
Arkham je poznat po svojim mansadrnim krovovima, ali i mračnim legendama koje se vezuju uz njegovu prošlost; posebice znakovite su priče o nestancima djece (koja su vjerojatno ubijana u obrednim žrtvovanjima) i drugim "zlodjelima", što je postala svakodnevnica siromašnijih stanovnika grada. Kako je otkriveno u priči "Herbert West—Reanimator", grad je 1905. godine izgubio dobar dio stanovnika zbog masovnih slučajeva trbušnog tifusa.
Najznačajnija lokacija u Arkhamu je Univerzitet Miskatonic, koji se često spominje i/ili pojavljuje u Lovecraftovim djelima. Univerzitet je poznat po svom proučavanju okultnog te je u tom svojstvu financirao istraživačke ekspedicije u novelama At the Mountains of Madness (1936.) i The Shadow Out of Time (1936.); Walter Gilman, iz priče "The Dreams in the Witch House" (1933.), pohađa nastavu na Univerzitetu. Ostale značajne institucije u gradu su Historijsko društvo Arkhama te Arkhamski sanatorij, koji se spominje u priči "The Thing on the Doorstep".
Glavne gradske novine su Arkham Advertiser, koje se čitaju čak i u Dunwichu; ranije novine, iz 1880-ih godina, bile su Arkham Gazette.
Popularna kultura i utjecaj
Utjecaj Arkhama, posebno od svih mjesta u Lovecraftovoj zemlji, bio je izrazit, kako na druge autore, tako i na kasniju pop-kulturu. Neke od referenci na Lovecraftov grad u kasnijoj pop-kulturi su:
El Cabero, Apaseo el Alto
El Cabero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 284 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1984 m.
Piedra Bola, Bocoyna
Piedra Bola je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2433 m.
Opština Moșteni, Teleorman
Moșteni je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Sapi, Modena
Sapi je naselje u Italiji u provinciji Modena, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Opština Miguel Alemán, Tamaulipas
Miguel Alemán je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
Puerto del Roble, Victoria
Puerto del Roble je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Ojo de Agua, Del Nayar
Ojo de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 105 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2236 m.
Roiate, Roma
Roiate je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 724 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 687 m.
Lakšarska Nova Ves
Lakšarska Nova Ves je naseljeno mjesto u okrugu Senjica, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1.130 stanovnika.
Guadalupe, Ahuatlán
Guadalupe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 121 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1518 m.
Uzlazni deo Henleove petlje
Klinički značaj
Uzlazni deo Henleove petlje je mesto dejstva diuretika petlje, kao što je furosemid koji blokira K+/Na+/2Cl- kotransporter.
Robert Riskin
Robert Riskin (30. mart 1897 - 20. septembar 1955) bio je američki književnik i filmski scenarist, najpoznatiji po suradnji sa znamenitim sineastom Caprom. Za scenarij za njegov film It Happened One Night je 1935. godine nagrađen Oscarom.
Girini-Governatori-Saraffi, Savona
Girini-Governatori-Saraffi je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Royal, Illinois
Rojal je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 293, što je 14 (5,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Ferrara, Bolzano
Ferrara je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 143 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1215 m.
Parada la Concha, Amatlán de los Reyes
Parada la Concha je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 373 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 577 m.
La Frontera, Almoloya
La Frontera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Almoloya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2626 m.
Lovecraftova zemlja
Lovecraftova zemlja (engleski: Lovecraft Country) je termin što ga je skovao američki pisac Keith Herber kako bi opisao specifično stiliziranu Novu Englesku, koja kombinira stvarne i fiktivne lokacije, kakva se pojavljuje u djelima američkog pisca H. P. Lovecrafta, a kasnije i drugih autora koji su pisali u sklopu Cthulhu mitova. Kao i sami Cthulhu mitovi, Lovecraftova zemlja je sistematizacijski termin koji je nastao mnogo godina nakon Lovecraftove smrti i nije vezan uz samog autora, koji nije imao tendenciju stvarati koherentni fiktivni univerzum u svojim djelima; termin je popularizirala kompanija Chaosium preko svog RPG-a Call of Cthulhu. Stručnjak za Lovecrafta, S. T. Joshi, koristi termin regija Miskatonic, prema istoimenom fiktivnom univerzitetu, za isti geografski lokus, dok biograf Lin Carter regiju naziva okrugom Miskatonic, unatoč činjenici da je Lovecraft naznačio da su neke od njegovih lokacija smještene u stvarnom okrugu Essex, MA.
U suplementu svojoj igri, naslovljenom Dead Reckonings, iz 1988., Chaosium definira Lovecraftovu zemlju kao "zemlju smještenu na sjeveroistoku savezne države Massachusetts. Njezin najvažniji dio proteže se dolinom rijeke Miskatonic, od Dunwicha na krajnjem zapadu do ušća u Atlantski ocean između Arkhama, Kingsporta i Martin's Beacha". Ove su lokacije, uz dodatak Innsmoutha, najvažnije lokacije u Lovecraftovoj zemlji.
Ponekad se termin koristi i u širem kontekstu tako da uključuje ne samo dijelove Massachusettsa, već i južbe obronke u Vermontu (mjesto radnje u noveli The Whisperer in Darkness), kao i Lovecraftov rodni grad Providence, RI, gdje su smještena djela poput romana The Case of Charles Dexter Ward i priče "The Haunter of the Dark".
Lovecraftova djela
Lovecraft je prvi put koristio Novu Englesku kao mjesto radnje u svojoj priči "The Terrible Old Man" iz 1920. godine, koja je smještena u fiktivnom Kingsportu. Napisana kasnije iste godine, priča "The Picture in the House" je bila prva u kojoj se spominju i fiktivni Arkham te dolina Miskatonic; ta priča započinje svojevrsnim manifestom u kojem Lovecraft objašnjava zašto je upravo Nova Engleska savršena lokacija za njegove priče. Slično je uradio i u pismu prijatelju Robertu E. Howardu iz 1930. godine, u kojem je objasnio svoju fascinaciju Novom Engleskom kao lokacijom za svoju čudnu fikciju.
Slavni Univerzitet Miskatonic prvi put je spomenut u priči "Herbert West–Reanimator". Grad Dunwich dodan je 1928. godine u priči "The Dunwich Horror", dok je novela The Shadow over Innsmouth iz 1931. godine kanonizirala i grad Innsmouth. Ostale priče koje koriste lokacije iz Lovecraftove zemlje su "The Festival", "The Colour out of Space", "The Strange High House in the Mist", "The Dreams in the Witch House" i "The Thing on the Doorstep".
Derlethovi dodaci
August Derleth, Lovecraftov prijatelj i literarni izvršitelj, obeshrabrivao je druge autore Cthulhu mitova da svoja djela smještaju u Lovecraftovu Novu Englesku; istovremeno, on je sam pokušao popuniti rupe u fiktivnoj geografiji u vlastitim pričama kroz posthumnu "suradnju" s Lovecraftom — zapravo Derlethovim pričama temeljenim na fragmentima, bilješkama ili idejama što ih je Lovecraft ostavio za sobom.
Primjerice, Derlethov roman The Lurker at the Threshold smješten je u Billingtonovoj šumi, fiktivnoj šumi sjeverno od Arkhama, dok je priča "Witches' Hollow" smještena u istoimenoj dolini u brdima zapadno od istoga grada. Naslov priče "The Fisherman of Falcon Point" referira se na istoimeni rt na atlantskoj obali južno od Innsmoutha. Priče "Wentworth's Day" i "The Horror from the Middle Span" smještene su na području sjeverno od Dunwicha, dok priča "The Gable Window" govori o kući na brdu Aylesbury.
Valle Verde, Tihuatlán
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 72 m.
Kuti (Senjica)
Kuti je naseljeno mjesto u okrugu Senjica, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 4.036 stanovnika.
Opština Năsturelu, Teleorman
Năsturelu je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
La paura
La paura je italijansko-zapadnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen 1954. godine u režiji Roberta Rossellinija. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju istoimene pripovjetke Stefana Zweiga. Protagonistica, koju tumači tadašnja Rossellinijiva supruga Ingrid Bergman, je supruga uglednog münchenskog naučnika (čiji lik tumači Mathias Wieman), koja je imala preljubničku aferu sa mlađim muškarcem (koga glumi Kurt Kreuger). Radnja prikazuje napore, da mučena osjećajem srama i grižnjom savjesti, to sakrije od muža, ali i kako postaje žrtvom ucjene koja će je dovesti do duševnog rastrojstva. Rossellini je film snimio u Njemačkoj velikim dijelom motiviran time da pokaže kako se ta zemlja brzo transformirala od vremena kada ju je prikazao u svom znamenitom filmu Germania anno zero. Film je snimljen u dvije verzije - na italijanskom i njemačkom jeziku.
Cavallotti, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 94 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Dall'Ava, Vicenza
Dall'Ava je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 507 m.
Las Banquetas, Guadalupe y Calvo
Las Banquetas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2362 m.
St. Anthony, Stearns County, Minnesota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 86, što je 4 (-4,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Combres (Er i Loar)
Kombr je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 368 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,9 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 128 metara (maksimalnoj 266 m, a minimalnoj 203 m).
La Victoria, Ocozocoautla de Espinosa
La Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 878 m.
Северни Кочарник
Северни Кочарник је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 821 становника (према попису из 1991. било је 390 становника).
Демографија
У насељу Северни Кочарник живи 483 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 25,8 година (25,7 код мушкараца и 25,9 код жена). У насељу има 162 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 5,07.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Vitalizam
Vitalizam je zastarjela i prevaziđena naučna doktrina da su "živi organizmi fundamentalno različiti od neživih bića, jer sadrže neke nefizičke elemente ili usmjerenja po principima koji su drugačiji nego što su kod nežive stvari". Vitalizam se izričito poziva na vitalni princip – element koji se često označava i kao "vitalna iskra", "energija" ili "životni elan", koji neki izjednačavaju sa dušom, označavajući ga kao nematerijalnu "životnu silu" (vis vitalis). Ukratko, prema vitalisima, život je emergencija procesa koji se ne mogu na svojstva i poznavanje odvijanje fizičkih ili kemijskih procesâ koji se događaju u pojedinim dijelovima žive stanice, tj. organizma.
Iako ga je moderna nauka opovrgla, vitalizam ima dugu povijest u medicinskoj filozofiji: veći dio tradicijske prakse ozdravljenja počivaju na premisi da su bolesti posljedica izvjesnih neravnoteža u vitalnim snagama. U zapadnoj tradiciji koju je zanovao Hipokrat, ove vitalne snage su povezane sa četiri temperamenta i tjelesne tečnosti, a istočne tradicije su postavljene na neravnoteži ili blokiranju (prāṇa).U historiji filozofije, razni vitalističke pravci, su za posebnu životnu silu upotrebljvale različite nazive, kao što su: duša, energija, oblikotvorna sila (vis formativa) i sl.