cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pelazgi
Herodot
Grčki istoriograf Herodot iz Halikarnasa pisao je u svojoj Istoriji o pelaškom jeziku, ne bez doze nesigurnosti:
Poluprava
Skup tačaka prave koje leže sa iste strane date tačke O te prave nazivamo otvorena poluprava , tačka O je početak te poluprave. Ako otvorenoj polupravoj priključimo tačku O dobijamo zatvorenu polupravu Svaka tačka prave dijeli pravu na dvije otvorene i dvije zatvorene poluprave,za koje kažemo da su suprotne. Produženje duži AB nazivamo onu polupravu prave AB kojoj je početak tačka B, a kojoj pripada tačka A. Za dvije poluprave kažemo da imaju isti smjer ako se jedna od tih polupravih sadrži u drugoj, u protivnom imaju suprotan smjer.
Faiolo, Pescara
Faiolo je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Pelazgi
Herodot
"Kojim su jezikom Pelazgi govorili, nisam u stanju tačno da kažem. Ako je pravilno da zaključujemo po onim Pelazgima koji i sada postoje i stanuju iznad Tirsena u Krestonu, a koji su nekad bili susedi današnjih Doraca (a stanovali su u to doba u zemlji koja se sada zove Tesaliotida), ili po Pelazgima koji su zajedno sa Atinjanima osnovali Plakiju i Skilaku na Helespontu i po mnogim drugim peklaškim gradovima, koji su kasnije promenili svoje ime, i ako se time možemo poslužiti kao dokazom, ― Pelazgi su govorili varvarskim jezikom. Ako se zaista tako desilo s Pelazgima, onda je atički narod kao pelaški, pretapajući se u Helene, zaboravio svoj stari i naučio helenski jezik. I zaista, ni Krestonci ni Plakejci ne govore istim jezikom kojim govore narodi koji sada stanuju oko njih, a to dokazuje da oni još uvek govore kao nekada kad su se u te zemlje naseljavali".
Ugljen monoksid
2. Samoubistva
U prošlosti, automobili su u izduvnim gasovima imali koncentraciju do 25% ugljen-monoksida. Noviji automobili imaju katalitički konverter, što može eliminisati više od 99% ugljen-monoksida u izduvnim gasovima. Međutim, čak i automobili sa katalitičkim konvertorom mogu proizvesti značajnu količinu ugljen-monoksida ako su u zatvorenom prostoru.
Željeznice Republike Srpske
Željezničke pruge Republike Srpske
Dužina ostalih staničnih kolosijeka iznosi 162,150 kilometara. Ukupna dužina kolosijeka u upotrebi iznosi 578,144 kilometara.
Pelazgi
Herodot
Herodot aludira na druge oblasti u kojima su Pelazgi i kasnije živeli pod drugim imenima: Samotraka i "pelaški grad Antandar" u Troadi verovatno su bile neke od tih oblasti. Herodot spominje da je pelaško stanovništvo živelo na ostrvima Lemnosu i Imbrosu. Za one na Lemnosu kaže da se radi o helespontskim Pelazgima koji su prethodno živeli u Atini, ali koje su Atinjani onda preselili na Lemnos i potom našli za potrebno da ponovo pokore. Pričqa o proterivanju (neatičkih) Pelazgâ iz Atine mogla bi prema istoričaru Robertu Bucku, biti odraz "maglovitog sećanja na otpremanje izbeglica, srodnih Atinjanima po govoru i kulturi, u jonske kolonije". Herodot spominje i Kabire, pelaške bogove, a postojanje njihovog kulta ukazuje na to gde je nekad bilo Pelazgâ.
Italija
Kultura
Glavni članak: Kultura Italije
Faiolo, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 102 m.
Ann Jillian
Ann Jillian (29. januar 1950) je američka glumica, najpoznatija po ulozi Cassie Cranston u televizijskom sitkomu It's a Living. Na vrhuncu popularnosti joj je dijagnosticiran rak dojke zbog koga je morala biti podvrgnuta dvostrukoj mastektomiji. To je postalo predmetom TV-filma Ann Jillian Story u kome je 1988. tumačila sebe i za taj nastup bila nagrađena Zlatnim globusom.
Mount Everest
Prve ekspedicije
thumb|180px|Samostan Rongbuk u Tibetu sa sjevernom stranom Everesta u pozadini 1885, Clinton Thomas Dent, predsjednik britanskog Alpinističkog kluba (Alpine Club), ukazao je u svojoj knjizi Above the Snow Line ("Iznad snježne linije") da je osvajanje Everesta moguće.
Italija
Kultura
Italija je znamenita zbog svoje umjetnosti, kulture i brojnih spomenika, od kojih su najslavniji kosi toranj u Pisi i Koloseum u Rimu, a poznata je i po dobroj hrani (pizza, špageti itd.), vinu, modi, dizajnu, operi i mnogo čemu drugome.
Italija je začela europsku renesansu tijekom 14. i 15. stoljeća. Pečat na zapadnoj kulturi ostavili su bezbrojni talijanski geniji. Ovo su samo neki od njih: pjesnici Dante i Petrarca, pisci Boccaccio, Machiavelli i Castiglione, slikari Leonardo da Vinci, Raffaello i Michelangelo, arhitekti Bernini i Palladio, skladatelji Vivaldi, Paganini, Puccini, Rossini i Verdi, filmski redatelji Antonioni i Fellini, filozof Giordano Bruno. Ne zaboravimo i Casanovu.
Mount Everest
Prve ekspedicije
Sjeverni pristup planini otkrio je George Mallory tijekom prve ekspedicije 1921. Bila je to istraživačka ekspedicija bez opreme za stvarne pokušaje uspona na planinu. S Malloryjem kao predvodnikom (i stoga prvim Europljaninom koji je zakoračio na obronke Everesta) dosegli su 7,007 metara Sjevernog prijevoja, odakle je Mallory istražio put ka vrhu, ali grupa nije bila spremna za velike rizike daljnjeg uspinjanja te se je vratila.
Italija
Kultura
Od modernih pjevača poznat je Eros Ramazzotti.
Mount Everest
Prve ekspedicije
Britanci su se vratili radi ekspedicije 1922. George Finch je prvi puta planinario koristeći kisik. Uspinjao se znatnom brzinom od 290 m na sat, te dosegao visinu od 8,320 m, što je bio prvi ljudski uspon iznad 8,000 metara. Mallory i Felix Norton poduzeli su i drugi neuspješni pokušaj, kada je grupu penjača pogodila lavina, te je sedam lokalnih nosača poginulo.
Ugljen monoksid
2. Samoubistva
To je uslovilo i pojavu novih načina trovanja ugljen monoksidom, kao što su sagorevanje uglja ili drugih fosilnih goriva unutar zatvorenog prostora kao što su; male sobe, šatori, podrumi i sl. Takvi incidenti su česti kod kolektivnih samoubistava u Japanu, Hong Kongu i Tajvanu. , ,
Mount Everest
Prve ekspedicije
Slijedeća ekspedicija organizirana je 1924. Mallory i Bruce, početni pokušaj osvajanja morali su napustiti kada je loše vrijeme spriječilo postavljanje Kampa VI. Slijedeći pokušaj poduzeli su Norton i Somervell koji su se penjali bez kisika po savršenom vremenu, prešavši sjevernu stranu do Great Couloir (Nortonov kuloar). Norton je dosegao 8,558 m, premda je posljednjeg sata napredovao samo oko 100 m.
George Mallory, koji je po prvi put nosio opremu s pomoćnim kisikom, i Andrew Irvine poduzeli su 8.6.1924, pokušaj osvajanja preko rute sjevernog prijevoja/sjevernog grebena/sjeveroistočnog grebena odakle se nikada nisu vratili. Istraživačka ekspedicija Mallory and Irvine (Mallory and Irvine Research Expedition) pronašla je 1.5.1999. Malloryjevo tijelo u snježnom bazenu na sjevernoj strani, ispod i zapadno u odnosu na tradicionalnu lokaciju Kampa VI. Planinarsku zajednicu razdirale su kontroverze oko pitanja dali je jedan ili obojica penjača dosegao vrhunac 29 godina prije potvrđenog uspona (i sigurnog silaska) na Everest Edmunda Hillaryja i Tenzinga Norgaya 1953.
Britanska milijunašica i bivša showgirl, Lady Houston, financirala je Houston Everest Flight of 1933, te je formacija zrakoplova predvođenih Markizom od Clydesdalea preletjela Everest u nastojanju da postave britansku zastavu na vrhunac.
Prve ekspedicije - kao dva neuspješna pokušaja Brucea 1920-ih, i dva neupjela pokušaja Hugha Ruttledgea 1933. i 1936. - nastojale su ostvariti uspon na planinu iz Tibeta, preko sjeverne strane. Pristup sa sjeverne strane zatvoren je za ekspedicije 1950, nakon što su Kinezi preuzeli kontrolu nad Tibetom. 1950, Bill Tilman i mala grupa koja je uključivala Charlesa Houstona, Oscara Houstona i Betsy Cowles poduzeli su istraživačku ekspediciju na Everest preko Nepala duž puta koji je do danas standardni pristup Everestu s juga.
U proljeće 1952, Švicarska ekspedicija predvođena Edouardom Wyss-Dunantom, dobila je dopuštenje za uspon iz Nepala. Ekspedicija je ustanovila rutu preko ledene padine Khumbu lednikledenjaka Khumbu i popela se do južnog prijevoja na visini od 7,986 m. Raymond Lambert i Sherpa Tenzing Norgay uspijeli su doseći približnu visinu od 8,595 m na jugoistočnom grebenu, postavivši novi visinski rekord. Tenzingovo iskustvo bilo je korisno kada je angažiran u britanskoj ekspediciji 1953.
Prvi uspješan uspon Tenzinga i Hillaryja
Deveta britanska ekspedicija, predvođena Johnom Huntom, bila je prva sa uspješnim usponom na vrh. Hunt je odabrao dva para penjača radi pokušaja osvajanja vrhunca. Prvi par, Tom Bourdillon i Charles Evans, 26.5. 1953. popeli su se do visine unutar 100 metara od vrha, ali bili su prisiljeni vratiti se radi iscrpljenosti. Kao što je bilo zamišljeno, njihov proboj, istraživanje puta i dodatne zalihe kisika, bili su od velike pomoći slijedećem paru. Dva dana kasnije, ekspedicija je poduzela drugi i konačni napad na vrh s drugim parom planinara, Novozelađaninom Edmundom Hillaryjem i nepalskim Sherpom Tenzingom Norgayem. Dosegli su vrhunac u 11:30 po lokalnom vremenu, 29.5., 1953, rutom preko južnog prijevoja. U to doba, obojica su uspjeh priznali timskim naporima cijele ekspedicije, ali nekoliko godina kasnije Tenzing je otkrio da je Hillary prvi zakoračio na vrh.
Ugljen monoksid
3. Uticaj ugljen-monoksida na bezbednost letenja.
thumb|250px|right|Izduvni gasovi aviona kriju veliku opasnost zagađenja CO na samo atmosfere, već i kabinskog prostora aviona Piloti obično imaju bojazan od ugljen-monoksida koji u kabinu aviona može procuriti zbog neispravnosti prigušivača izduvnih sistema, ili curenja grejača u kabini aviona, ili u toku raketiranja iz avionskog naoružanja. Pri tome zaboravljaju da CO može poticati i od dima cigareta kod pušenja u toku letenja
Mount Everest
Prvi usponi bez dodatnog kisika
Reinhold Messner iz Italije i Peter Habeler iz Austrije, 8.5. 1978, ostvarili su prvi uspon bez dodatnog kisika, rutom jugozapadnog grebena. Messner je prvi dosegao vrhunac u samostalnom usponu 20. kolovoza 1980, bez dodatnog kisika ili pomoći, na težoj sjeverozapadnoj ruti preko sjevernog prijevoja, sjeverne strane i Nortonovog kuloara. Uspinjao se potpuno sam tri dana od svog baznog logora na 6,500 m.
Prvi uspon po zimi
Poljski tim predvođen Andrzejom Zawadom, Leszekom Cichyjem i Krzysztofom Wielickijem ostvario je 1980. prvi uspon na vrh tijekom zimske sezone.
Italija
Umetnost
mini|desno|220px|Galerija Ufici u Firenci Umetnost u Italiji obuhvata umetnička dela nastala od praistorije pa do danas. Italija je bila centar i žarište mnogih pravaca evropske umetnosti (videti renesansa). U antici zahvaljujući svom položaju u centru Mediterana, u Italiji se prepliću kulturni uticaji iz različitih područja. Ti pretežno grčki i helenistički uticaji stapaju se sa autohtonim likovnim izrazima Italije i stvaraju originalnu rimsku umetnost, koja ipak nije dostigla umetničke visine klasične grčke umetnosti.
Željeznice Republike Srpske
Željezničke vozne linije ŽRS
Unutrašnje pružni pravci:
Mount Everest
Katastrofa 1996.
Za vrijeme sezone 1996, poginulo je petnaest osoba, od kojih osmero 11.5., u pokušaju silaska s vrha, što je bila najpogibeljnija pojedinačna godina u povijesti Everesta. Nesreća je dobila široki publicitet i postavila pitanja o komercijalizaciji Everesta.
Pelazgi
Herodot
Prema jednoj drugoj Herodotovoj tvrdnji, Heleni ― konkretno, Dorani ― odvojili su se od Pelazgâ i, isprva slabi, prerasli su u velik i silan narod: "A Heleni, kako mi se čini, oduvek su govorili istim jezikom. Dok je bio odvojen od Pelazgâ, ovaj narod je ispočetka bio slab, ali od nekada malog postao je velik i silan narod, pošto je pretopio u sebe u prvom redu Pelazge i mnoge druge varvarske narode. Čini mi se, nasuprot tome, da se pelaški narod baš zbog toga nije nikad brojno povećao što je uvek ostao varvarski narod".
Italija
Film
mini|left|220px|[[Sofija Loren na dodeli Oskara 2009]]
Mediji
Italija raspolaže velikom mrežom mas-medija. Pored tradicionalnih novina i televizije, sve više koristi se Internet. Veliki uspeh doživeli su mobilni telefoni koji su sve više zastupljeni, jer su pripeid i postpeid tarife jeftinije nego u drugim zemljama Evropske unije.
Ugljen monoksid
3. Uticaj ugljen-monoksida na bezbednost letenja.
Jedan od najčešćih izvora trovanja ugljen monoksidom u avionu je duvanski dim. Ugljen monoksid čini oko 3% dima cigareta i od 5% do 8% kod pušenja cigara. Jedna kutija dnevno popušenih cigareta kod pušača dovodi do zasićenja njegove krvi ugljen-monoksidom u koncentraciji od 4% do 8%. Na zemlji pilot može da bude spokojan sa ovom koncentracijom ugljen-monoksida u krvi, ali u toku letenja slika se menja.
Mount Everest
Katastrofa 1996.
Novinar Jon Krakauer, na zadatku za časopis Outside, bio je u jednoj od unesrećenih grupa, te je kasnije objavio knjigu "Into Thin Air", kojom opisuje svoje iskustvo. Anatoli Boukreev, ruski vodič koji se osjetio napadnutim Krakauerovom knjigom, kao odogovor napisao je zajedno s G. Westonom DeWaltom svoju knjigu "The Climb". Prepirka je rasplamsala veliku debatu u planinarskoj zajednici. Maja-Svibnja 2004, fizičar Kent Moore i kirurg John L. Semple, obojica istraživači Univerziteta u Torontu, izjavili su u časopisu New Scientist da je analiza vremenskih prilika 11.5., naznačila pad razine kisika od oko 14% radi atmosferske anomalije.
Italija
Novine
Postoji široka ponuda dnevnih italijanskih novina i listova. Naravno, ima određenih sličnosti i razlike među njima. Poznate dnevne novine su: La Repubblica u Rimu, Il Corriere della Sera u Milanu, La Stampa u Torinu, La Nazione u Firenci, Il Mattino u Napulju. U Italiji se dnevne novine čitaju mnogo manje nego u ostalim evropskim zemljama. S druge strane, italijanski nedeljni časopisi mogu se porediti sa nemačkim. Po izuzetnom kvalitetu poznati su Oggi, Gente i La Domenica del Corriere.
Skippers Corner, North Carolina
Skipers Korner je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Severna Karolina.
Italija
Radio i televizija
Tri nacionalne radio-televizije su RAI Uno, RAI Due i RAI Tre i one pripadaju organizaciji RAI-TV. Takođe postoji veliki broj različitih privatnih stanica koje se nalaze gotovo u svakom velikom gradu. One opstaju emitujući veliki broj reklama. Inače uglavnom puštaju muziku i šou program. Kvalitet privatnih televizija je različit. Mnoge su se proširile, a one manje uspešne sklone su emitovanju filmova slabijeg kvaliteta. Italija raspolaže sa 1.700 televizijskih stanica i oko 30 miliona gledalaca.
Ugljen monoksid
3. Uticaj ugljen-monoksida na bezbednost letenja.
Sa porastom visine smanjuje se parcijalni pritisak kiseonika u udahnutom vazduhu, što dovodi do smanjenja zasićenja hemoglobina u eritrocitima, koju prati nestašica kiseonika na nivou tkiva i ćelija i razvoj poremećaja poznatog pod nazivom — hipoksija. Kako je zbog prisustva ugljen-monoksida u krvi već prisutan izvestan nivo lišavanja organizma kiseonika, hipoksija se sa porastom visine znatno ranije javlja kod pilota pušača nego nepušača.
Skippers Corner, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.785, što je 1.539 (123,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Željeznice Republike Srpske
Željeznički vozni park ŽRS
U Republici Srpskoj postoje tri željeznička vozna parka u Prijedoru, Banjaluci i Doboju. Željeznice Republike Srpske imaju 800 novih i popravljenih vagona.
Mount Everest
Slijetanje helikoptera 2005.
Francuski pilot Didier Delsalle sletio je helikopterom Eurocopter AS 350 B3 14.5. 2005. na vrh Mount Everesta i poletio nakon četiri minute. S rotorima stalno u pogonu, ostvario je "lebdeće slijetanje" ("hover landing"), radi prevelikog rizika slijetnja punom težinom letjelice na snijeg. Tom prilikom postavljeni su svjetski rekordi za rotokopter, za najviše de facto slijetanje i najviše formalno polijetanje.
Željeznice Republike Srpske
Glas željezničara
Glas željezničara je informativno službeno glasilo Željeznica Republike Srpske. List izlazi dva puta mjesečno i besplatan je. Direktor Glasa željezničara je Petko Stanojević.
Mount Everest
Slijetanje helikoptera 2005.
Delsalle je također, dva dana ranije, izveo polijetanje s južnog prijevoja. Neki novinski izvještaji ukazali su da je izvještaj slijetanja na vrh bio zabuna s južnim prijevojem.
Kontroverza Davida Sharpa, 2006.
Dok je debata bjesnila, 26.5., australski planinar Lincoln Hall pronađen je živ, nakon što je dan ranije proglašen mrtvim. Pronašla ga je grupa od četiri penjača (Dan Mazur, Andrew Brash, Myles Osborne i Jangbu Sherpa), koja je odustavši od svog pokušaja uspona, ostala s Hallom i spustila se njim i grupom od 11 Sherpa poslanih da ga odnesu niz planinu. Hall se kasnije potpuno oporavio. Od tada je zabilježeno još sličnih akcija, uključujući kada je 21.5., 2007. kanadski planinar Meagan McGrath inicirao spašavanje na velikoj visini Nepalca Usha Biste.
Uspon Olimpijske baklje 2008.
Kina je uredila 130 km zemljane ceste od okruga Tingri do baznog logora radi lakšeg pristupa sve većem broju penjača sa sjeverne strane planine, te će postati najvišom asfaltiranom cestom na svijetu. Izgradnja je započela 18.6., 2007, s troškom od 150 milijuna Yuana (19.7 milijuna američkih dolara). Kina je također uputila štafetu olimpijske baklje na Everest, rutom preko sjevernog prijevoja, na putu za Olimpijske igre u Pekingu.
Kraj baznog logora postavljena je antena China Telecoma, što mobilnim telefonima osigurava pokrivenost sve do vrha.
Razni rekordi
Prva žena na vrhu bila je 1975. Japanka Junko Tabei. Najmlađa osoba na vrhu Mount Everesta je 13 godišnji Jordan Romero koji se popeo svibnja-maja 2010, dok je prema podacima nepalske vlade, najmlađa žena na vrhu Mount Everesta bila Ming Kipa Sherpa, 15 godišnja Sherpa djevojka, Apa Sherpa drži rekord po broju osvajanja vrhunca, do svibnja-maja 2010. - 20 puta.
Prvi spust na skijama ostvario je 2000. slovenac Davo Karnicar.
Najstariji penjač, uspješno na vrhuncu Mount Everesta, je 76-godišnji Min Bahadur Sherchan, koji je uspon postigao 25.5., 2008. sa nepalske strane. Sherchan je oborio rekord Katsusukea Yanagisawe iz 2007.
Italija
Radio i televizija
Takođe vrlo uticajna osoba u medijima je bivši premijer Silvio Berluskoni u čijem se vlasništvu nalaze tri televizijske stanice (Canale 5, Italia 1 i Rete 4) pod zajedničkim imenom Mediaset koje je kupio u periodu između 1980. i 1984. godine. One dnevno dostižu više od milion gledalaca pretežno zbog Reality Shows programa i sportskih prenosa.
Mount Everest
Crna zona smrti
Iako se uvjeti koji neku zonu razvrstavaju kao zonu smrti primjenjuju i za Mount Everest (visine iznad 8,000 m), znatno je teže za planinara preživjeti u zoni smrti Mount Everesta. Temperature se mogu spustiti na vrlo niske vrijednosti, što može rezultirati smrzotinama bilo kojeg dijela tijela izloženog zraku. Radi tako niskih temperatura, snijeg je u nekim područjima zaleđen te su također moguće i pogibije radi padova i klizanja. Snažni vjetrovi na velikim visinama Everesta također su potencijalna opasnost za penjače. Atmosferski pritisak na vrhuncu planine, samo je trećina vrijednosti pritiska na razini mora, što znači da je na raspolaganju također i samo trećina kisika u odnosu na razinu mora.
Svibnja-Maja 2007, istraživački projekt Caudwell Xtreme Everest poduzeo je medicinsko istraživanje razine kisika u ljudskoj krvi na velikim visinama. Preko 200 dobrovoljaca popelo se do baznog logora na Everestu gdje su izvedeni razni medicinski testovi. Manji tim također je izveo pokuse na putu do vrhunca.
Ugljen monoksid
3. Uticaj ugljen-monoksida na bezbednost letenja.
Brojna istraživanja lekara vazduhoplovne medicine pokazala su da ugljen monoksida iz duvanskog dima smanjuje donju toleranciju pilota na visinu na čak 5.000 do 6.000 metara. Drugim rečima, medicinski gledano, piloti koji puše već su „na visini“, pre nego što napuste zemlju (oko 1.500 metara). Pilot pušač, moraćete da koristite kiseonički sistem ranije nego nepušač tokom uspona. Ako se pilot razvrsta u grupu umerenog do teškog pušača, imaće potrebu za kiseonikom na svim visinama u toku noćnog letenje. U toku dnevnog letenja pilot će se osećati bezbednije, ali potrebu za kiseonikom imaće već ispod 5.000 metara.
Mount Everest
Crna zona smrti
Čak i u baznom logoru niska razina rasploživog kisika ima direktni utjecaj na stupanj zasićenja kisika u krvi, koji je na razini mora obično 98% do 99%, dok u baznom logoru između 85% i 87%. Uzorci krvi uzeti na vrhu pokazali su vrlo niske razine prisutnog kisika. Kolateralni efekt niske razine kisika je znatno povećan ritam disanja, od 20-30 udisaja na minutu do 80-90, što samo po sebi dovodi do iscrpljenja.
Ugljen monoksid
3. Uticaj ugljen-monoksida na bezbednost letenja.
Bilo koja koncentracije, ugljen-monoksida, ako se on pojavi u unutrašnjosti kabine aviona, bilo da potiče od udisanja izduvnih gasova ili dima cigareta je smrtonosna za pilota.
Mount Everest
Crna zona smrti
Manjak kisika, iscrpljenost, ekstremna hladnoća, i opasnosti planinarenja, svi doprinose gubitcima života. Osoba koja je ozlijeđena tako da ne može hodati, u ozbiljnoj je nevolji jer je vrlo rizično nekoga nositi, i većinom nemoguće koristiti helikopter.
Osobe koje poginu za vrijeme uspona uglavnom se napuste. Oko 150 tijela nije nikada pokupljeno. Nije neuobičajeno pronaći tijela blizu standardnih puteva uspona.
Korištenje boca s kisikom
thumb|280px|Panorama Everesta sa Tibetanskog platoa
Većina ekspedicija iznad 8,000 metara koristi maske s kisikom i boce. Uspon može biti ostvaren i bez dodatnog kisika, ali tako se povećava rizik za planinare. Ljudi ne razmišljaju jasno s malo kisika, i kombinacija ekstremnih vremenskih prilika, niskih temperatura i strmih obronaka često zahtjeva brze i precizne odluke.
Korištenje boca s kisikom radi uspona na Everest smatra se kontroverznim. George Mallory osobno je opisao korištenje kisika nesportskim, ali kasnije je zaključio da je uspon nemoguć bez, te ga je kasnije koristio. Kada su Tenzing i Hillary ostvarili prvi uspješan uspon 1953, koristili su boce s kisikom. Slijedećih 25 godina, pomoćni kisik smatran je standardnom opremom za bilo koji uspješan uspon.
Reinhold Messner bio je prvi planinar koji je 1978. tu tradiciju prekinuo, te s Peterom Habelerom, ostvario prvi uspješan uspon bez kisika. Kritičare koji su tvrdili da je sisao mini-boce kisika - tvrdnje koje je Messner odbacio - ušutkao je 1980. samostalnim usponom, bez dodatnog kisika, na težoj sjeverozapadnoj ruti.
Posljedice nesreće 1996. dodatno su pojačale debatu. Knjiga "Into Thin Air" Jona Krakauera, izrazila je autorovu osobnu kritičnost prema korištenju boca s kisikom. Napisao je da pomoćni kisik omogućava pokušaje uspona nekvalificiranim penjačima, što dovodi do opasnih situacija i više pogibija. Katastrofa 1996. djelomično je uzrokovana velikim brojem planinara (34 tog dana) u pokušaju uspona, što je stvaralo uska grla na Hillary Step i usporilo mnoge penjače, od koji je većina dosegla vrhunac nakon 14 sati, uobičajenog vremena za povratak. Predložio je zabranu boca s kisikom osim za slučajeve opasnosti, tvrdeći da bi to smanjilo i rastuće zagađenje na Everestu - mnoge boce su ostavljene na obroncima - i udaljilo od planine nekvalificirane penjače.
Katastrofa 1996. također je naglasila ulogu vodiča u korištenju boca s kisikom. Odluku vodiča Anatolija Boukreeva da ne koristi kisik oštro je kritizirao Jon Krakauer. Boukreeve pristaše (među kojima i G. Weston DeWalt, koautor knjige "The Climb") tvrde da korištenje kisika daje lažan osjećaj sigurnosti. Nasuprot tome, Krakauer sa svojim pristašama tvrdi da bez boca s kisikom, Boukreev nije bio sposoban direktno pomoći silazak svojih klijenata. Tvrdili su da je Boukreev izjavio da silazi s klijentom Martinom Adamsom, ali neposredno ispod Južnog Vrha, Boukreev je ustanovio da Adamsu ide dobro te je ubrzao silazak, ostavivši Adamsa iza sebe. U knjizi "The Climb", Adams je izjavio: "Za mene, to je bila rutina, Anatolji pored i ja nismo imali problema s time".
thumb|center|590px|Panorama ledenjaka Ngozumba, s Everestom u sredini
Krađe i drugi zločini
Neki penjači prijavili su, potencijalno vrlo opasne, krađe zaliha. Vitor Negrete, prvi Brazilac koji je osvojio Everest bez kisika kao sudionik ekipe Davida Sharpa, umro je tijekom silaska, te je krađa iz njegovog logora na velikoj visini možda tome doprinjela.
Osim krađa, knjiga Michaela Kodasa "High Crimes" iz 2008, opisuje nemoralne vodiče i Sherpe, prostituciju i kockanje u tibetanskom baznom logoru, prevare pri prodaji boca s kisikom i penjače koji prikupljaju donacije s izgovorom odvoza otpadaka s planine.
Fauna
Euophrys omnisuperstes, mali crni pauk skakač, pronađen je na visinama do 6,700 m, što je vjerojatno najviše stanište jednog ne-mikro organizma na Zemlji. Skriva se u pukotinama i hrani smrznutim insektima koje je tamo otpuhao vjetar. Također, postoji velika vjerojatnost mikroskopskog života, čak i na većim visinama. Ptice, kao Anser indicus, viđene su u letu na velikim visinama planine, dok druge, kao čavka, primjećene su na visinama do južnog prijevoja (7,920 m) u strvinarenju hrane, ili čak tijela koja su nepustila bivše planinarske ekspedicije.
Pelazgi
Herodot
Herodot navodi i da su se atinski Pelazgi zvali Kranejci (Κραναοί, Cranai) te da su se Jonjani, dok su stanovali na Peloponezu, u pokrajini koja se posle zvala Ahaja, zvali "Egijalijski Pelazgi". Štaviše, Herodot kaže i to da su se Eoljani, po kazivanju samih Helena, nekada zvali "Pelazgi".
Mount Everest
Geologija
thumb|280px|Posljednje zrake sunca na Everstu u sumrak Stijene od kojih je sastavljen Everest, geolozi su podijelili na tri jedinice nazvane "formacijama". Sve formacije međusobno su podijeljene rasjedima, nazvanih “detachments”, duž kojih su nagurane jedna preko druge. Od vrha Mount Everesta prema podnožju, te jedinice se nazivaju: formacija Qomolangma, formacija Sjevernog prijevoja, i formacija Rongbuk.
Od svog vrhunca do vrha barijere Yellow Band, oko 8,600 m iznad razine mora, Everest se sastoji od formacije Qomolangma, također nazivana i formacija Everest ili formacija Jolmo Lungama. Sastoji se od sivkastog do tamno sivog ili bijelog vapnenca u naslagama paralelnih ploča, s međunaslagama sporednih ploča rekristaliziranog dolomita sa glinastim tankim pločama i prahovnjakom. U takvom vapnencu, švicarski geolog Augusto Gansser prvi je prijavio pronalazak mikroskopskih fragmenata krinoida. Kasnija petrografska analiza uzoraka ordovicijskog vapnenca iz blizine vrhunca otkrila je da su sastavljeni od ugljičnih kuglica i sitno fragmentiranih ostataka trilobita, krinoida i ostrakoda. Drugi uzorci bili su toliko ispucani i rekristalizirani da izvorni sastojci nisu mogli biti utvrđeni. Formacija Qomolangma razbijena je rasjedima pod visokim kutem koji završavaju navlakom niskog kuta - Qomolangma Detachment. Takav ga detachment odvaja od podložne barijede Yellow Band. Nižih pet metara formacije Qomolangma koji pokrivaju taj detachment izuzetno su deformirani.
Veći dio Mount Everesta, između 7,000 ai 8,600 m, sastoji se od formacije sjevernog prijevoja, na kojem barijera Yellow Band tvori njenu gornju stranu između 8,200 i 8,600 m. Yellow Band sastoji se od isprepletenih ploča diopsit-epidot mramora, kojeg karakterizira izražena žuto-smeđa boja, te muskovit-biotit filit i poluškriljevac. Petrografska analiza mramora prikupljenog na oko 8,300 m, prikazuje da sadrži do pet posto tragova rekristaliziranih krinoidnih ošćica. Gornjih pet metara barijere Yellow Band, koja leži uz Qomolangma Detachment, teško je izobličeno. Od 5 do 40 cm debeo rasjed breče odvaja ju od gornje formacije Qomolangma.
Pelazgi
Tukidid
U svojoj Istoriji peloponeskog rata Tukidid je o Pelazgima pisao ovako:
Mount Everest
Geologija
Ostatak formacije sjevernog prijevoja, izložene na Mount Everestu u rasponu od 7,000 to 8,200 m, sastoji se od pomiješanog i izobličenog škriljevca, filita, i neznatnog mramora, Između 7,600 i 8,200 m, formacija sjevernog prijevoja sastoji se većinom od biotit-kvarc filita i klorit-biotit filita, pomiješanih s manjim količinama biotit-sericit-kvarcnog škriljevca. Između 7,000 i 7,600 m, niži dio formacije sjevernog prijevoja sastoji se od biotit-kvarcnog škriljevca s umetcima epidot-kvarcnog škriljevca, biotit-kalcit-kvarcnog škriljevca, i tankih slojeva kvarcnog mramora. Takve metamorfne stijene pojavljuju se kao rezultat metamorfnosti fliša dubokog mora, sastavljenog od međuploča muljnjaka, škriljca, ilovače, pješčenjaka, vapnenastog pješčenjaka, grauvake i pješčanog vapnenca. Temelj formacije sjevernog prijevoja je regionalni potisni rasjed nazvan "Lhotse detachment".
Pelazgi
Tukidid
"A čini mi se da ni to ime [Helada] još nije imala čitava zemlja, nego u vrijeme prije Helena Deukalionova uopće još nije bilo toga naziva, a nadijevali su sebi imena po drugim narodima, najviše po Pelazgima. A kad se Helen i njihovi sinovi doseliše u Ftiotidi, te su ih zvali u pomoć u ostale gradove, pojedinci su se već zbog drugovanja s njim radije zvali Helenima. Ipak dugo vremena nije moglo to ime kod svih prevladati".
Mount Everest
Geologija
Ispod 7,000 m, formacija Rongbuk podložna je formaciji sjevernog prijevoja te tvori temelj Mount Everesta. Sastoji se od škriljevca stupnja sillminite-K-feldspar i gnajsa sa uguranim brojnim slojevima i dajkovima leukogranita s rasponom debljina od 1 cm do 1,500 m.
Pelazgi
Tukidid
Opisujući pohod na Amfipolj Tukidid kaže da su neka naselja na na Atoskom rtu nastanjena:
"...izmiješanim barbarskim narodima, a ima ondje i nešto malo Halkiđana, no većinom su pelazgi, od kojih su Tirenjani nekoć naselili i Lemno i Atenu; još su tamo Bizalćani, Krestonjani i Edonci. Oni stanuju u malim gradovima".
Efor
Efor je, oslanjajući se na jedan Hesiodov fragment koji govori o predanju da je u Arkadiji živelo domorodačko pelaško stanovništvo, razvio je teoriju po kojoj su Pelazgi kao narod živeli "vojnički život" (stratiōtikon bion) te "da su obraćajući mnoge narode na isti način života, dali svoje ime svima", odnosno "celoj Heladi". Kolonizovali su Krit i proširili svoju vlast na Epir, Tesaliju i, kako se implicira, na sve oblasti koje su antički pisci počev od Homera smatrali pelaškim. Peloponez se u to doba zvao "Pelazgija".
Dionisije Halikarnašanin
U Rimskim starinama Dionisije Halikarnašanin u nekoliko poglavlja tumači Pelazge na temelju izvora koji su mu bili dostupni te zaključuje da su Pelazgi bili Grci:
Dionisije dalje kaže da je taj narod mnogo lutao. Isprva su živeli u "ahejskom Argu" i poticali su od Pelazga, sina Zevsa i Niobe. Odatle su se preselili u Hemoniju, koja je kasnije postala Tesalija, odakle su "isterali barbarsko stanovništvo" i zemlju podelili na Ftiotidu, Ahaju i Pelazgiotidu, a te su oblasti nazvane po Ahaju, Ftiju i Pelazgu, "sinovina Larise i Posejdona". Kasnije, njihovi "šesti generaciju isterali su Kureti i Lelezi, koji se sad zovu Etoljani i Lokriđani". Raštrkali su se u raznim pravcima: na Krit, Kiklade, Eubeju, u Histeotidu, Beotiju, Fokidu, po obali duž Helesponta i na tanošnja ostrva, posebno Lezbos, koji je prethodno kolonizovao Makar, sin Krinakov. Većina je otišla u Dodonu, odakle su naposletku prešli u Italiju, koja se tad zvala Saturnija. Iskrcali su se kod Spine na ušću reke Pada. Drugi su, pak, prešli Apenine u Umbriju, a kad su isterani odatle, otišli su u zemlju Aboriginâ. Ovi su s njima sklopili sporazum i naselili ih u Veliju. S Aboriginima su zauzeli Umbriju, ali su je potom od njih preoteli Tirenjani. Dionisije u nastavku daje dalje detalje o Pelazgima i onda prelazi na Tirenjane, za koje ističe da nisu isti narod kao Pelazgi.
Pausanija
U svom Opisu Helade Pausanija spominje da Arkađani tvrde da je Pelazg (sa svojim pratiocima) bio prvi stanovnik njihove zemlje. Postavši kralj Pelazg je izumeo kolibe, ogrtače od ovčje kože i ishranu u kojoj je glavni sastojak bio žir. Štaviše, i ta zemlja kojom je vladao zvala se Pelazgija. Kad je Arkad postao kralj, Pelazgija je promenila ime u "Arkadija", a njeni žitelji (Pelazgi) prozvani su "Arkađanima". Pausanija kaže i da su Pelazgi bili ti koji su napravili drveni Orfejev kip u Demetrinom svetilištu u Teri, te da su isterali Minijce i Lakedemonjane s Lemnosa.
Strabon
Strabon jedan odeljak svoje Geografije posvećuje Pelazgima i tu iznosi svoje mišljenje i istovremeno prenosi gledišta onih koji su pisali pre njega:
"Što se tiče Pelazga, gotovo se svi slažu, prvo, da se neko drevno pleme tog imena proširilo po celoj Grčkoj, a posebno među Eoljanima u Tesaliji".
Strabon kaže da se Pelaški Arg prostirao "između reke Peneja i Termopila, sve do Pindskog gorja" i tvrdi da je nazvan tako jer su tom oblašću vladali Pelazgi. Među Pelazge ubraja i plemena u Epiru, pozivajući se na mišljenja "mnogih". Za Lezbos takođe kaže da je pelaški. Ceru su naselili Pelazgi iz Tesalije, koji su je zvali njenim nekadašnjim imenom "Argila" (Agylla). Pelazgi su se naselili i oko ušća reke Tibra u Italiji, i to u Pirgiju i u još nekoliko drugih naselja, u doba kad je njima vladao kralj Malej ''(Maleos).
Mitologija
O pelaškoj mitologiji malo se zna. Čini se da je njihovo solarno božanstvo bio Ares, za razliku od Titana Helija i olimpskog Apolona, koji su u klasičnoj Grčkoj smatrani bogovima Sunca. Tragovi tog ranijeg verovanja vidljivi su u kultu Zevsa Arejskog (Zeus Areios), koji se negovao u Elidi, kao i imenu atinskog Areopaga (Areois pagos = "Aresova stena").
Britanski pesnik Robert Graves u svojoj knjizi Grčki mitovi konstruiše "pelaški mit o stvaranju sveta", prema kome je izvorno postojala jedna boginja stvoriteljica, koja je vladala ljudima i postojala pre drugih božanstava. Ona rađa sve stvari, oplođena ne nekim muškim stvorom nego simboličkim semenom u obliku vetra, bobica ili insekata. Klasičari su odbacili ovu Gravesovu konstrukciju.
Jezik
Kako je naše znanje o identitetu (ili identitetima) Pelazga nepouzdano, iznete su različite teorije, od kojih su neke važnije predstavljene u nastavku članka. Budući da grčki pripada indoevropskoj jezičkoj porodici, jedno od osnovnih pitanja na koje su ispitivači pokušavali da odgovore jeste da li je i pelaški bio indoevropski jezik.
Nepoznato poreklo
U jednoj značajnoj teoriji "pelaškim" se nazivaju stanovnici oblasti oko Egejskog mora pre dolaska govornika protogrčkog jezika, kao i enklave njihovih potomaka koje su još postojale u klasičnoj Grčkoj i tradicionalno bile ildentifikovane kao takve. Ova teorija zasniva se na originalnim konceptima filologa Paula Kretschmera, čija su stanovišta bila dominantna kroz čitavu prvu polovinu 20. veka, a i danas im se pridaje određena težina.
Premda je Wilamowitz-Moellendorff otpisao Pelazge kao mitsku fikciju, rezultati arheoloških istraživanja koja su u Çatalhöyüku sproveli James Mellaart i Fritz Schachermeyr naveli su ovu dvojicu naučnika da zaključe kako su Pelazgi došli u egejsku oblast iz Male Azije u 4. mileniju pne. Prema ovoj teoriji, Pelazgima se pripisuju ove važne neindoevropske lingvističke i kulturne karakteristike:
"'Posvedočena su, doista, različita imena za označavanje prehelenskog stanovništa mnogih delova Grčke ― Pelazgi, Lelezi, Kureti, Kaukonci, Aonci, Temici (Temmikes), Hijanti, Telhini, beotski Tračani, Telebojci, Efiri, Flegijci itd. To su sve imena koja uglavnom pripadaju legendarnoj, a ne istorijskoj Grčkoj, i izvučena su iz celog niza međusobno protivrečnih legendi zabeležnih kod logografa i kasnijih istoričara, koji su na osnovu njih pisali pretpostavljenu istoriju drevnih vremena, i to u doba kad je shvatanje i naučno tumačenje istorijskih dokaza bilo vrlo slabo razvijeno. Ova su imena možda i označavala neke stvarne narode, no tu se naše znanje o tome završava'."
Robert Graves je smatrao da određeni elementi te mitologije vode poreklo od urođeničkog pelaškog stanovništva (konkretno, oni delovi se koji se odnose na njegov koncept Bele boginje, navodne arhetipske boginje zemlje), te je dokaze za to mišljenje nalazio i u svojim tumačenjima drugih starih književnosti, kao što su irski, velški, grčki, biblijski, gnostički i srednjovekovni spisi.
Ibero-kavkaski
Neki gruzijski naučnici (kao što su R. V. Gordeziani i M. G. Abdushelishvili) povezuju Pelazge s ibero-kavkaskim narodima preistorijskog Kavkaza, koje su Grci nazivali Kolhiđanima i Iberijcima.
Trački
Vladimir I. Georgiev tvrdio je da su Pelazgi bili Indoevropljani i njihovo je ime izvodio od indoevropske reči pelagos (= "more"), pa bi oni bili Narodi s mora (PRŚT na egipatskim natpisima); takođe ih je povezivao sa susednim Tračanima. On postavlja tezu o glasovnoj promeni na prelazu s praindoevropskog na pelaški jezik.
Albanski
Johann Georg von Hahn, austrijski diplomata i poznavalac albanskog jezika smatrao je da pelaški jezik predstavlja drevnu fazu u razvoju albanskog jezika. Ovu su teoriju naučnici danas odbacili, premda još uvek ima svojih pristalica među albanskim nacionalistima.
Nepoznati
Nakon Vladimira I. Georgieva, koji je pelaški smatrao indoevropskim jezikom i smestio ga "između albanskog i Jermenskog jezika", Albert Joris Van Windekens (1915‒1989) postavio je teoriju o jednom neposvedočenom hipotetičkom indoevropskom jeziku Pelazgâ, u čiji je vokabular uvrstio reči bez grčke etimologije a u odnose se na nazive mesta, heroja, biljaka, odeće, predmeta za svakodnevnu upotrebu, društvene organizacije. Njegov esej Le Pélasgique iz 1952. primljen je dosta kritički.
Atika
Početkom 20. veka Italijanska škola arheologije i Američka škola klasičnih studija sprovele su arheološka iskopavanja na atinskom Akropolju i na drugim lokalitetima u Atici, koja su otkrila neolitska naselja, oruđe, keramiku i kosture domaćih životinja (tj. ovce i ribe). Sva ova otkrića ukazala su na značajnu sličnost s neolitskim lokalitetima otkrivenim na tesalskim akropoljama u Sesklu i Diminiju. Ta otkrića omogućuju fizičku potvrdu književne tradicije koja Atinjane opisuje kao potomke Pelazgâ, za koje se čini da vode neprekinuto poreklo od neolitskih žitelja Tesalije. Ukupno uzev, ovi arheološki nalazi ukazuju na to da su na Akropolju živeli ljudi koji su se bavili zemljoradnjom, i to već u 6. mileniju pne. Međutim, treba primetiti da, nasuprot onome što Prokopiou sugeriše u vezi s rezultatima američkih iskopavanja blizu Klepsidre, Sara Imerwahr u svojoj važnoj publikaviji preistorijskog materijala nedvosmisleno tvrdi da nije pronađena nikakva keramika nalik onoj u Diminiju.
Lemnos
Tokom avgusta i septembra 1926. članovi Italijanske škole arheologije izvršili su pobna iskopavanja na ostrvu Lemnosu. Kratak opis njihovog istraživanja objavljen je u Messager d'Athénes od 3. januara 1927. Glavni cilj tog iskopavanja bio je da se osvetli "etrursko-pelaška" civilizacija na tom ostrvu. Iskopavanja su vršena na lokalitetu grada Hefesteje (tj. Paleopolisa), gde su se, prema Herodotu, Pelazgi predali atinskom zapovedniku Miltijadu. Tu je otkrivena jedna tirenska nekropola (9–8. vek pne.), u kojoj su bili pohranjeni predmeti od bronze, posuđe i više od 130 kosturnica. U kosturnicama su se nalazili različiti ukrasi za muškarce i žene. U muškim kosturnicama nalazili su se noževi i sekire, a u ženskim naušnice, bronzane igle, ogrlice, zlatne dijademe i narukvice. Neki predmeti od zlata ukrašeni su spiralnim šarama nalik na mikenske, ali geometrijskih oblika nema. Sudeći po ornamentaciji, posude su poticale iz geometrijskog doba. Međutim, i na njima je bilo spirala karakterističnih za mikensku umetnost. Rezultati ovih iskopavanja ukazuju na to da su lemnoski Tirenjani ili Pelazgi bili ostaci mikenskog stanovništva.
Beotija
Osamdesetih godina 20. veka otkriveni su lokaliteti iz srednjeg i kasnog heladskog doba na planinskim vrhovima blizu sela Skurte u Beotije. Ova utvrđena planinska naselja, prema tradiciji, nastanjivali su Pelazgi sve do kraja bronzanog doba. Štaviše, lokacija ovih naselja ukazuje na to da je pelaško stanovništvo želelo da istakne svoju posebnost, kako "etničku" (dosta fluidan termin ) tako i ekonomsku, u odnosu na mikenske Grke, koji su kontrolisali Skurtsku dolinu.
Sicilijanska večernja
Sicilijanska večernja (talijanski: Vespri siciliani) je naziv za masakr, nad Francuzima, kojim je počela pobuna na Siciliji 1282. godine protiv anžuvinskog kralja Karla I. i njegove vlasti nad Kraljevinom Sicilijom. Masakr i pobuna se zove večernja jer je počela za večernje mise na uskrsni ponedjeljak 30. marta 1282 u .palermskoj crkvi Santo Spirito. U samoj crkvi ubijen je neki francuski vojnik Drouet koji se nedolično ponašao prema ženi nekog mladog sicilijanskog aristokrata, našto je ovaj izvukao mač i ubio ga.
Nakon tog su stanovnici Palerma slijedili njegov primjer i u istoj noći i u ranim jutarnjim satima 31. marta, krenuli u lov na Francuske stanovnike Palerma i pobili 2 000 ljudi i žena.
Pozadina pobune
Uzroci pobune ležali su s jedne strane u stalnim sukobima tadašnjih careva Svetog Rimskog Carstva - Hohenstaufena sa papama oko kontrole nad Apeninskim poluotokom. Kad je - 1266. sa sicilijinaskog trona svrgnut zadnji Hoenštaufovac, Manfred Sicilijanski, papa Urban IV. je okrunio Karla I. Anžuvinca za kralja Sicilije 1266.
S druge strane aragonski kralj Pedro III, koji je bio Manfredov zet bio je direktni rival Karla I. i želio je Siciliju za sebe, pa je tajnim kanalima poticao lokalno stanovništvo na pobunu protiv Francuza.
Sam Karlo I. doveo je sa sobom gomilu Francuza, da upravljaju njegovom novom kraljevinom. Radikalno povećanje poreza, nepoznavanje jezika i običaja, navukli su gnjev stanovnika na Francuze.
Legende oko početka pobune
Oko same pobune iznikle su brojne sicilijanske legende, koje se uglavnom svode na to da su francuski vojnici često silovali domaće djevojke.
Tako još i danas kola priča da je masakr počeo kad je neka žena krenula u crkvu tražiti svoju kćer, koja se u crkvi molila. Našla je kćer, koju je silovao francuski vojnik, pa je na to majka izletila na ulicu i vikala ''Ma fia! Ma fia!, što na sicilijanskom znači moja kći, moja kći'', na to su skočili prisutni pronašli silovatelja i ubili ga. Iz tog se događaja rodila riječ - mafija, ipak razumni tvrde da je to samo narodna legenda.
Posljedice
Nakon tog masakra, koji se proširio na cijelu Siciliju, Pedro III iskrcao se sa svojom vojskom u Trapaniju 30. augusta i uz veliku podršku lokalnih stanovnika svrgnuo Karla I., koji je izbjegao u Napulj i nastavio vladati nad tim dijelom dotadašnjeg kraljevstva kao novim Napuljskim kraljevstvom sve do svoje smrti 1285.
Komla Dumor
Komla Afeke Dumor (* 3. oktobar 1972 — † 18. januar 2014) bio je novinar iz Gane, rođen u Akri. Njegov deda je bio Philip Gbeho, kompozitor nacionalne himne Gane. Pred kraj života je bio poznat po TV emisiji Focus on Africa na televiziji BBC World News
Obrazovanje
Dumor je prvo studirao medicinu ali je zatim prešao na sociologiju i psihologiju, na čemu je diplomirao na Univerzitetu Gane a na Harvardu je masterirao javnu administraciju.
Karijera
Počeo je kao voditelj jutarnjeg programa na radiju Joy FM u Akri. Gansko udruženje novinara mu je 2003. dodelilo nagradu Novinar godine.
Dumor se 2006. pridružio Afričkoj službi BBC-ja kao domaćin radio programa Network Africa. Na BBC World Service-u je od 2008. do 2012. bio voditelj emisije The World Today. Počevši od 2011. vodi i World News i Africa Business Report. Kada je ova druga emisija ponovo pokrenuta 2013. za domaćina je izabran dopisnik Lerato Mbele.
U vreme smrti Dumor je bio jedini zapadnoafrički spiker na BBC World News. Po rečima Mishal Husain, voditeljke programa Today na BBC Radio 4, "Komla je razvio sopstveni stil u programu, glatko je prelazio između TV i radija i uticao na izveštavanje o Africi širom BBC-ja . Peter Horrocks, BBC-jev direktor globalnih vesti, ga je opisao kao "vodeće svetlo afričkog novinarstva - posvećen prenošenju priče o Africi kakva je stvarno bila ".
Lični život
Dumor je bio oženjen Kwansemom, s kojom je imao troje dece.
Smrt
Dumor je umro iznenada 18. januara 2014. u svom londonskom domu nakon srčanog zastoja. Predsednik Gane John Maham je u poruci na Twitteru rekao da je Dumor bio jedan od "najboljih ambasadora" Gane i "bio RTV ličnost izuzetnog kvaliteta i dar Gane svetu".
Sahranjen je 23. februara u Akri nakon ukazanih visokih počasti.
Granada, Colorado
Granada je grad u američkoj saveznoj državi Kolorado.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 517, što je 123 (-19,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Barsac (Drom)
Barsak je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Drom koja pripada prefekturi Di.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 141 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 402 metara (maksimalnoj 1.207 m, a minimalnoj 305 m).
Busiago, Padova
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 522 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
St. George, Kansas
Sent Džordž je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 639, što je 205 (47,2 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Poppenhausen (Unterfranken)
Popenhauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 29 opštinskih središta okruga Švajnfurt. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.045 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9678168.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Švajnfurt Popenhauzen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Švajnfurt. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 250 metara. Površina opštine iznosi 39,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.045 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 103 stanovnika/km².
Nitroacetanilid
Nitroacetanilid je organsko jedinjenje, koje sadrži 8 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 180,161 Da.
Mohačko šokačko narječje
Mohačko šokačko narječje je jedan od hrvatskih narječja, koje govore u gradu Mohač.
Mohački šokački govor je štokavsko narječje. Mohački dijalekt prava je ikavica: umijesto -ije, -je i -e kažu -i. Naprimjer: misec, vitar, lip, cina. Dijalekt se gubi -i na kraju glagola: radit, spavat, doć; gubi se i sufiks -nuti: kleknit, dignit.
Nije poznata riječ četvrt, nego fertaj: fertaj tri (četvrt tri). Također nije poznata tisuća, nego hijada. Umjesto što kažu šta: Šta radiš? Umjesto blizu govore blizo: blizo šume, blizo tebe.
Mohački Šokci kažu otaj, ota i s otim umjesto s tim: S otim čojekom idem kući. S otom ženom sam bijo.
NIkada ne govore kamo, poznaju samo kuda ili kud: Kud ideš? Kud žuriš?
Ispadanje samoglasnika i: kolko je sati? Al dost je bilo. Il idi il ne.
Prijedlog bez je brez: brez tebe (bez tebe), brez novaca (bez novaca). Umjesto prijedlog zbog kažu brog: brog tebe (zbog tebe), brog mame (zbog mame). Umjesto iznad, nad nalazimo oblik vrš, koji je u vezi s imenicom vrh: vrš nas (iznad nas), vrš glave (iznad glave)
Unutar glagola samoglasnik u se mijenja u i: utrnit (utrnuti). U nekim glagolima mijenja e u i: rizat (rezati), pritvorit se (pretvoriti se).
Glasovne promjene
U ovom narječju nema sibilarizacije, dakle Šokci kažu: na ruki, na nogi.
Ima riječi u kojima se gube neki suglasnici: oma (odmah), čela (pčela), Sisvete (Svi sveti).