cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pokolj muslimana Sandžaka i istočne Bosne 1943.
Broj i struktura žrtava
Karakteristično je da su među žrtvama zastupljene sve starosne i obe polne grupe, sa izrazito velikim procentualnim učešćem dece najmlađeg uzrasta.
Na području opštine/sreza Pljevlja od ukupno 1.380 muslimanskih žrtava februarskog pokolja 1943, 581 su bili deca do 10 godina starosti, odnosno 42%, a ako uračunamo i decu zaključno sa 14. godinom onda ukupan broj stradale dece ispod 15 godina starosti iznosi 698, odnosno 50,5%, što čini preko polovine žrtava. .
Na području opštine/sreza Priboj od ukupno 1.547 žrtava februarskog pokolja 1943, 665 su bili deca do 15 godina starosti, odnosno 42,9%. Kada je reč o najmlađoj deci, odnosno o deci do 10 godina starosti, na teritoriji opštine Priboj za samo nekoliko dana početkom februara 1943. četnici Draže Mihailovića ubili su 553 dece ovog uzrasta ili 35,7%. Ako u procenat stradalih uračunamo decu. žene i starce, nije teško zaključiti da je na području Pljevalja i Priboja preko 70% stradalih pripadalo jednoj od ove tri kategorije stanovništva.
U Mihailovićevom i Đurišićevom naređenju za akciju kao povod su navedeni zločini prema srpskom stanovništvu. Ovih zločina je u tim krajevima bilo, ali njihova brojnost nije samerljiva sa odmazdom. Na primer, u pljevaljskoj opštini, na teritoriji mesne zajednice Bukovica, bilo je tokom rata 11 civilnih žrtava pravoslavne vere i 563 žrtve islamske vere, na teritoriji mesne zajednice Boljanići 33/389, a na teritoriji mesne zajednice Meljak, gde je pravoslavno i muslimansko stanovništvo bilo podjednako brojno, bilo je 12 pravoslavnih civilnih žrtava i 486 muslimanskih.
Suđenje Lukačeviću
Uoči oslobođenja zemlje, Vojislav Lukačević septembra 1944. sa grupom sandžačkih i hercegovačkih četnika beži ka Dubrovniku, gde su se isrcale engleske jedinice. Lukačević je pokušao da se preda i pođe s njima, međutim, Englezi su ga razoružali, uhapsili i sproveli ka Nikšiću, gde je predat partizanima.
Početkom avgusta 1945. u amfiteatru Pravnog fakultetu u Beogradu pred Vojnim sudom 1. Armije organizovano je prvo javno posleratno suđenje protiv Lukačevića i drugih ratnih zločinaca. Javni tužilac, Miloš Minić, je optužio Lukačevića da je kao komandant četničkih snaga u Bosni organizovao pokolj u Foči, da je učestvovao u istrebljenju muslimanskog stanovništva, da je sarađivao sa okupatorom u četvrtoj i petoj neprijateljskoj ofanzivi, da je vršio zločine nad pripadnicima NOP-a i da je sarađivao sa kvinsliškom vladom generala Milana Nedića. Osuđen je na smrt i streljan krajem avgusta 1945.
Suđenje Mihailoviću
Dragoljub Mihailović je uhvaćen 13. marta 1946. On je po komandnoj odgovornosti optužen, između ostalog, i za ovu operaciju etničkog čišćenja. Mihailović se branio relativizovanjem zločina, prebacivanjem odgovornosti na svoje potčinjene, pa i na čitav narod "vasojevićkog kraja":
thumb|Optuženi [[Dragoljub Mihailović pred Vrhovnim sudom u Beogradu 1946.]]
Optuženi Mihailović je potom pokušao da predstavi kako su svi ubijeni žitelji kolektivno krivi:
Mihailović je kao opravdanje pokolja naveo da "sva srpska sela na desnoj obali Lima su popaljena od muslimana", da "Vasojevići su teški kad naiđu na ta sela," te da "mržnja Crnogoraca prema muslimanima poznata je." On se pravdao kako mu je Pavle rekao "da će usput da raščisti sa Bukovicom, koja je pravila velike smetnje kao italijanska milicija", ali "nije mislio da će on na taj način raščistiti".
Sud je utvrdio da je pokolj u srezovima čajničkom, fočanskom i pljevaljskom, jedan od ratnih zločina za koje je general Mihailović direktno odgovoran:
Ivica Dačić
Ivica Dačić (Prizren, 1. januara 1966.) je srpski političar i aktualni predsednik Socijalističke partije Srbije. Od 2012. do 2014. obavljao je dužnost predsednika Vlade Srbije, a 27. aprila 2014. u vladi Aleksandra Vučića postavljen je za prvog potpredsednika Vlade i ministra spoljnih poslova.
Pokolj muslimana Sandžaka i istočne Bosne 1943.
Sudbine ostalih počinilaca
Pavle Đurišić i Zaharije Ostojić su krajem rata pokušali da se domognu Italije, ali su ih na teritoriji NDH zarobile i krajem aprila 1945. streljale ustaške jedinice.
Ivica Dačić
Osnovnu školu završio u Žitorađi, a gimnaziju u Nišu. Završio Fakultet političkih nauka u Beogradu sa prosečnom ocenom 10 (deset). Dobitnik više nagrada za najbolja studentska naučna ostvarenja.
Bio je prvi predsednik mladih socijalista Beograda 1990. godine i portparol Socijalističke partije Srbije od 1992. do 2000. godine. Bio je predsednik Gradskog odbora Socijalističke partije Srbije Beograda i potpredsednik Socijalističke partije Srbije od 2000. do 2003. godine.
Pokolj muslimana Sandžaka i istočne Bosne 1943.
Sudbine ostalih počinilaca
Nikola Bojović je uspeo da pobegne iz Jugoslavije i izbegne odgovornost za učešće u pokolju nejači. Umro je u 2004. godine u Londonu, u 97. godini života. Sahranjen je u Beogradu, uz crkvene počasti, kao „vitez duha, obraza i vjere“.
Ivica Dačić
Savezni poslanik u Veću građana Savezne skupštine Savezne Republike Jugoslavije i Skupštine Državne zajednice Srbije i Crne Gore od 1992. do 2004. godine.
Bio je ministar za informisanje u takozvanoj Prelaznoj Vladi Republike Srbije od oktobra 2000. godine do januara 2001. godine.
Smatra se najzaslužnijom ličnošću za "rebrandisanje" Socijalističke partije Srbije
Nakon izbora 2008. je podržao koaliciju Za evropsku Srbiju te postao potpredsednik i ministar unutrašnjih poslova u vladi Mirka Cvetkovića. Tu je dužnost vršio do 2012. kada su održani parlamentarni i predsednički izbori na kojima je pobedila Srpska napredna stranka i Tomislav Nikolić. Potonji mu je poverio mandat za sastav koalicijskevlade koja je izabrana krajem jula 2012. U aprilu 2014. nakon vanrednih parlamtarnih izbora Dačić je odstupio sa mesta premijera i tu poziciju prepustio Aleksandru Vučiću. Ostao je u Vladi kao vicepremijer i šef diplomatije. Jedan od njegovih najbližih savetnika je Ivica Tončev.
Bousseraucourt
Buserokur je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Gornja Saona koja pripada prefekturi Vezul.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 59 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,58 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 299 metara (maksimalnoj 347 m, a minimalnoj 229 m).
904 Rockefellia
904 Rockefellia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 58,75 km. Afel asteroida je na udaljenosti od 3,264 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,715 AJ.
Katinon
Katinon je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 149,190 Da.
904 Rockefellia
Ekscentricitet orbite iznosi 0,091, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 15,176 stepeni, a orbitalni period iznosi 1888,286 dana (5,169 godina). Apsolutna magnituda asteroida je 9,90 a geometrijski albedo 0,056.
Autauga County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 54.571, što je 10.9 (25,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Case Toffolon, Pordenone
Case Toffolon je naselje u Italiji u provinciji Pordenone, u regiji Furlanija-Julijska krajina.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
Mirko Cvetković
Dr Mirko Cvetković (Zaječar, 1950) je srpski ekonomista koji je služio kao predsednik Vlade Republike Srbije između 2008. i 2012 i ministar finansija između 2007. i 2008, te 2011. i 2012.
Biografija
Mirko Cvetković je rođen 16. 8. 1950. godine u Zaječaru, od oca Srboljuba koji je takođe bio ekonomista i majke Stane-apotekarke. Mirko je dobio ime po svom dedi, kragujevačkom nastavniku koga su Nemci streljali 20. oktobra 1941. tokom „Krvave bajke“. U rodnom gradu sa odličnim uspehom završava osnovnu školu i gimnaziju. U isto vreme završava i nižu muzičku školu za duvačke instrumente i klavir.
Kao mladić je voleo sport, bio je u prvoj postavi stonoteniskog kluba, svirao je klavir, a u amaterskoj grupi „Kosinusi“ klarinet.
Posle završetka gimnazije, odlazi u Beograd, gde upisuje Ekonomski fakultet. Tamo upoznaje Zoricu (diplomiranog agroekonoma), svoju sadašnju suprugu.
Diplomirao je, magistrirao, i doktorirao (doktorska teza: "Doprinos modeliranju energetskog sektora Jugoslavije") na Ekonomskom fakultetu u Beogradu.
U toku 1985. godine kao istraživač je proveo jedan semestar na Ekonomskom fakultetu Univerziteta Mančester u Velikoj Britaniji.
Profesionalna karijera
Jedan je od naših eksperata konsultanata srednje generacije koji je osamdesetih godina radio kao eksterni konsultant za Svetsku banku na većem broju projekata u Pakistanu, Indiji i Turskoj, kao i za UNDP („-{United Nations Development Programme}-“) u Somaliji, na projektima firmi RCG (Vašington) i IDEA (Madrid) i na projektima u Ukrajini (Zaporožje) i Adigeji (Maikop).
Radni staž započeo je u Rudarskom institutu, gde je radio deset godina. Potom prelazi u Ekonomski institut, gde radi šest godina, da bi karijeru konsultanta u narednih sedam godina nastavio u konsultantskoj kući „-{CES Mecon}-“. U poslovnim krugovima, od tada, ima nadimak „patrijarh konsultantskih poslova“. Od 1998. do 2001. godine radi kao savetnik za ekonomska pitanja u Rudarskom institutu.
Objavio je više stručnih tekstova i članaka iz oblasti privatizacije u zemlji i inostranstvu.
Politička karijera
Od januara 2001. u Vladi premijera Zorana Đinđića, radi na mestu zamenika ministra u Ministarstvu za privredu i privatizaciju. U periodu od 2003. do 2004. godine bio je direktor Agencije za privatizaciju RS. Nakon toga se povlači iz politike i vodi agenciju za konsalting „-{Intercon.}-“
Na dužnost ministra finansija, sa kvote Demokratske stranke (formalno nije član), izabran je 15. 5. 2007. godine.
Član Resornog odbora Demokratske stranke za privredu. Po pozivu prisustvuje sednicama Glavnog i Izvršnog odbora DS.
Posle nekoliko nedelja nagađanja o mogućim kandidatima (u igri su bili Vuk Jeremić i Bojan Pajtić), 27. 6. 2008. predsednik Republike Boris Tadić je poverio Mirku Cvetkoviću mandat za sastav nove Vlade Srbije.
Na dužnost predsednika Vlade Republike Srbije, glasovima 127 poslanika Narodne Skupštine, izabran je 7. jula 2008. godine.
Hickory Creek, Texas
Hickory Creek je gradić u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 3.247 stanovnika.
Nikotinat-nukleotid difosforilaza (karboksilacija)
Nikotinat-nukleotid difosforilaza (karboksilacija) (, hinolinatna fosforiboziltransferaza (dekarboksilacija), hinolinsko kiselinska fosforiboziltransferaza, QAPRTaza, NAD+ pirofosforilaza, nikotinat mononukleotid pirofosforilaza (karboksilacija), hinolinska fosforiboziltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom beta-nikotinat-D-ribonukleotid:difosfat fosfo-alfa-D-riboziltransferaza (karboksilacija). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ova reakcija teče u suprotnom smeru.
Bowmans Addition, Maryland
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Merilend.
Plivački klub Partizan
PK Partizan ili Plivački klub Partizan je plivački klub iz Beograda, Srbija. Klub je deo sportskog društva Partizan. Osnovan je 1945. godine i član je Plivačkog saveza Srbije.
Under Suspicion
Under Suspicion (na engleskom doslovno Pod sumnjom) se može odnositi na:
Plivački klub Partizan
Klub učestvuje na plivačkim takmičenjima u svim kategorijama.
Spoljašnje veze
Zvanična stranica PK Partizan
Malèna
Malèna je italijanski igrani film snimljen 2000. u režiji Giuseppea Tornatorea. Po žanru je drama, a radnja je smještena u sicilijanski gradić u doba drugog svjetskog rata gdje naslovnoj protagonistici (čiji lik tumači Monica Bellucci) muž odlazi u vojsku, a nakon čega je izložena stalnom zavođenju od strane drugih muškaraca, te zlostavljanju od strane žena ljubomornih na njenu ljepotu. Radnja prati njene napore da se othrva tim iskušenjima, i to iz perspektive 13-godišnjeg dječaka zaljubljenog u nju.
Donje Bukovlje
Donje Bukovlje je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Generalski Stol, Karlovačka županija.
Donje Prilišće
Donje Prilišće je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Netretić, Karlovačka županija.
Donje Bukovlje
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 117 stanovnika te 35 obiteljskih kućanstava.
Donje Prilišće
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 97 stanovnika te 36 obiteljskih kućanstava.
Mio-inosozna-2 dehidrataza
Za dejstvo ovog enzima je neophodan Co2+ ili Mn2+.
905 Universitas
905 Universitas je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 21,33 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,215 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 5,324 stepeni, a orbitalni period iznosi 1204,434 dana (3,297 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,153. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 11,65 a geometrijski albedo 0,084.
Asteroid je otkriven 30. oktobra 1918. godine.
Donje Stative
Donje Stative je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Netretić, Karlovačka županija.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 233 stanovnika te 83 obiteljskih kućanstava.
906 Repsolda
906 Repsolda je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,894 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 9,5 a geometrijski albedo 0,084.
Santarém (Portugal)
Santarém je grad od 31 022 stanovnika i istoimena općina u sredini Portugala, u Regiji Veliki Alentejo administrativni centar distikta Santarém.
Geografske karakteristike
Santarém je udaljen 88 km od Lisabona, u pravcu sjeveroistoka, leži u aluvijalnoj ravnici rijeke Tajo, s njene desne strane. Okolica Santaréma je bogat poljoprivredni kraj, tako da je većina privrednih aktivnostu u gradu vezana uz preradu i prodaju poljoprivrednih proizvoda.
Historija
Postoje brojne legende vezane za nastanak Santaréma, jedna od najpoznatijih je priča o vizigotskoj ranokršćanskoj svetici sv. Iriji (ili Ireni), koja je mučenički ubijena u Tomaru (tadašnjoj Nabantiji), čije je tijelo neoštećenu doplovilo do Santaréma. U njezinu čast je dotadašnje latinsko ime grada - Scalabis, promijenjeno u Sancta Irene, od kojeg je vremenom izvedeno današnje ime Santarém.
Osnivanje grada pripisuje se Rimljanima, koji su zauzeli to područje u 2. vijeku pne., i izgradili naselje Scalabis, koji je bio važno trgovačko središte na rijeci Tajo, i administrativni centar jedne od njihovih regija Conventus Escalabitanus tadašnje Lusitanie.
Tapsigargin
Tapsigargin je organsko jedinjenje, koje sadrži 34 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 650,754 Da.
Santarém (Portugal)
Historija
Nakon njih došli su Vizigoti, a nakon njih u 8. vijeku Mauri, za njihove vladavine Santarém je postao važan kulturni centar. Brojne prominentni maurski intelektualci rođeni su ili su živjeli u tadašnjem Santarému (ili Šantarinu kako su ga zvali Mauri), između ostalih; pjesnik i historičar Ibn Bassam (umro 1147.) i pjesnik Ibn Sara (1043.-1123.). thumb|left|260px| Pogled na most preko rijeke [[Tajo]] Razdoblje maurske dominacije trajalo je do 15. marta 1147 kad je portugalski kralj Afonso I. uspio osloboditi grad. Po kronici iz tog vremena - De expugnatione Scalabis, Afonso je raspolagao sa malo vojnika, međutim njima je uspjelo da se pod okriljem noći popnu po zidinama grada, i neopaženi otvore vrata. Zauzimanje Santaréma, i nešto kasnije iste te godine - Lisabona je s vojne točke gledišta, bilo presudno za portugalsku reconquistu.
Schwalmstadt
Švalmštat je grad u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Švalm-Eder. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 18.811 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6634022.
Santarém (Portugal)
Historija
Nakon tog sretnog perioda, Santarém je slijedećih vijekova počeo stagnirati, veliki potres iz 1755. koji je pogodio centralni Portugal, teško je razorio grad, i to je bio definitivni kraj napretka Santaréma. U drugoj polovici 19. vijeka Santarém je dobio brojna poboljšanja u infrastrukturi; vodovod, kanalizaciju, plin, rasvjetu i mostove preko rijeke Tajo.
Schwalmstadt
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Švalm-Eder Švalmštat se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Švalm-Eder. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 230 metara. Površina opštine iznosi 84,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 18.811 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 222 stanovnika/km².
Santarém (Portugal)
Gradovi prijatelji
Santarém je ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
Bout-du-Pont-de-Larn
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1070 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 140 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 7,63 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 311 metar (maksimalnoj 512 m, a minimalnoj 218 m).
Preare, Padova
Preare je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Rockleigh, New Jersey
Rokli je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 531, što je 140 (35,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Terminalno šećerna fosfataza
Terminalno šećerna fosfataza (, ksilitol-5-fosfataza) je enzim sa sistematskim imenom šećer-omega-fosfat fosfohidrolaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim deluje na šećere i poliole fosforilisane na terminalnom ugljeniku.
Citizen Kane
Građanin Kane (eng. Citizen Kane) je film Orsona Wellesa iz 1941. Priča prati život i karijeru Charlesa Fostera Kanea, čovjeka čija je karijera u izdavačkom svijetu počela kao idealistička društvena djelatnost, ali se postupno pretvorila u nemilosrdnu potjeru za moći pod svaku cijenu. Prepričana većinom kroz prisjećanja, priča se otkriva kroz istraživanje novinskog reportera koji pokušava otkriti misteriju koja se krije iza magnatove posljednje riječi, "pupoljak".
Glavni junak filma, Kane, stvoren je prema uzoru na novinskog magnata Williama Randolpha Hearsta. Od premijere, film se nije spominjao u Hearstovim novinama.
Sinopsis
Medijski magnat Charles Foster Kane (Orson Welles) na samrti izgovara riječ "pupoljak". Posmrtni dokumenti u novinama opisuju događaje u njegovom javnom životu. Urednik dnevnika naloži reporteru, Thompsonu (William Alland) da razotkrije Kaneov privatni život i osobnost, posebno da otkrije značenje koje se krije iza njegove zadnje riječi. Reporter intervjuira mnoge njegove prijatelje i suradnike, a priča o Kaneu se razotkriva u seriji prisjećanja.
lijevo|mini|260px|Scena iz filma
Thompson prvo prilazi Kaneovoj drugoj ženi, Susan Alexander (Dorothy Comingore), koja mu odbija išta reći. Thompson tada odlazi knjižnicu g. Thatchera (George Coulouris). Thompson ondje saznaje o Kaneovom djetinjstvu. U prvom flashbacku, Kane je kao dijete prisiljen napustiti svoju voljenu majku (Agnes Moorehead) nakon što je postao iznimno bogat te biva poslan da živi s bankarom, g. Thatcherom, unatoč bojazni svog oca.
Druge scene iz prošlosti prikazuju kako Kane ulazi u novinski biznis i njegovu potragu za profitom s niskokvalitetnim "žutim novinarstvom". Preuzima kontrolu nad novinama i unajmljuje najbolje svjetske novinare (koje uzima od rivala Inquirera, The Chroniclea). Bilježe se njegovi pokušaji da poveća moć, uključujući njegov brak s predsjednikovom nećakinjom i njegovu kampanju za ured guvernera. Skandal "ljubavno gnijezdo" uništava i njegov brak i političke aspiracije. Kane se ponovno ženi, ali njegova dominantna osobnost uništava njegove odnose i udaljava ga od voljenih osoba.
Unatoč brojnim Thompsonovim intervjuima s ljudima iz Kaneova života, on ne uspijeva riješiti misteriju; zaključuje kako će "Pupoljak" ostati enigma. Međutim, kamera prelazi preko radnika koji spaljuju neke Kaneove osobne stvari. Jedan baca stare saonice, s riječju "Pupoljak" na njima, u vatru; iste one saonice koje je Kane vozio kao dijete na dan kad ga je majka poslala tutoru. Nakon toga se prikazuje dimnjak iz kojeg izlazi crni dim. Za gledatelja ovo rješava zagonetku što je to "Pupoljak".
Film završava onako kako je i počeo, s natpisom "Zabranjen neovlašten ulaz". Posljednji kadar prikazuje slovo "K" na vrhu željezne ograde.
Pregled
Građanin Kane izazvao je bezbroj interpretacija tijekom proteklih desetljeća. U knjizi Orson Welles: Hello Americans, Simon Callow tvrdi da se Građanin Kane ne bi trebao shvatiti samo kao fikcionalno nego i kao post-fikcionalno djelo: djelo koje privlači publiku da gleda samu sebe dok gleda film. U recenziji iz 1941., Jorge Luis Borges nazvao je Građanina Kanea "metafizičkom detektivskom pričom" u kojoj je "... (njegov) predmet (psihologijski i alegorijski) istraga čovjekove unutrašnjosti, preko djela koje je napravio, riječi koje je izrekao, mnogih života koje je uništio..." Borges je naglasio da "Neodoljivo, beskrajno, Orson Welles prikazuje fragmente života čovjeka, Charlesa Fostera Kanea, i poziva nas da ih spojimo i da ga rekonstruiramo." Kao i, "Film vrvi raznolikostima i nepodudarnostima: prve scene prikazuju blago koje Kane nagomilava; u jednoj od posljednjih, usamljena žena u raskoši, ali s patnjom u licu, sastavlja slagalicu na podu palače koja je u isto vrijeme muzej." Borges ističe: "Na kraju shvaćamo da fragmenti ne tvore jedan sklad: omrznuti Charles Foster Kane je utvara, kaos pojava."
Film kombinira revolucionarnu fotografiju s Oscarom nagrađenim scenarijom (koji su napisali Welles i Henry J. Mankiewicz), i postavu glumaca filmskih debitanata.
Teme
Novinareva misija traženja značenja Kaneove posljednje riječi vodi ga tome da na kraju zaključuje da se čovjekov život ne može rezimirati u jednoj riječi. Dok skuplja dijelove slagalice, shvaća da je "pupoljak" "dio koji nedostaje" u njegovom životu. Film se sastoji od fragmenata Kaneova života, prikazanih u nekronološkom redoslijedu, tako da ih gledatelj može posložiti.
Nakon što ga je napustila druga žena, Kane počinje uništavati njezinu sobu. Zgrabi snježnu kuglu i, kad ju je mislio baciti, ugleda kako u njoj padaju pahuljice snijega, nakon čega promrmlja "Pupoljak" - još jednu uspomenu na događaj.
Druga tema razložena u filmu je limitiranost moći i novca. Iako je Kane nevjerojatno bogat i moćan, ne uspijeva iskoristiti to bogatstvo i moć kako bi pobijedio na izborima za guvernera, promovirati svoju drugu ženu, Susan, kao opernu zvijezdu, ili zadobiti ljubav i odanost onih koji ga okružuju. Na kraju je prikazan kao usamljeni starac, zatvoren u Xanadu, ukrašenu palaču koju je izgradio kako bi zadovoljio svoj ego. Njegove skupocjene stvari ne mogu zamijeniti emocionalni gubitak koji je pretrpio u svom životu.
Druge manje zastupljene teme su rad medija (stvaranje dnevnika, vođenje novina), prevrtljivost vremena (prikazana u raznim uspomenama likova, kao i nemogućnost da se pobjegne od prošlosti) i sjaj i bijeda američkog sna.
Izvori i kontroverze o Hearstu
Glavni izvor za priču Građanina Kanea bio je život medijskog tajkuna Williama Randolpha Hearsta, a kritičari su ocjenili film kao fikcionalnu parodiju Hearstova života. Hearst je često zabavljao slavne ličnosti iz Hollywooda u Dvorcu Hearst (Kalifornija) - ali samo kako bi otkrivao tajne koje bi sljedećeg tjedna bile objavljene u Hearstovim novinama. Zato su mnogi glumci i redatelji u Hollywoodu prezirali Hearsta, a Građanina Kanea su mnogi vidjeli kao "vraćanje duga" za Hearstova iskorištavanja.
Orson Welles bio je inspiriran i drugim figurama tog razdoblja, a film sadrži i neke autobiografske elemente.
Baška Voda
Baška Voda je naselje i sjedište općine u Hrvatskoj koja administrativno pripada Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Citizen Kane
Hearst
Najočiglednija referenca na Hearsta dolazi na početku filma, kad Kane (Welles) parafrazira Hearstov komentar o španjolsko-američkom ratu: "Vi osigurajte slike, ja ću osigurati rat." Kane kaže, "Vi osigurajte poeziju, ja ću osigurati rat."
Baška Voda
Baška Voda je smještena na središnjem dijelu hrvatske obale Jadranskoga mora, u srednjoj Dalmaciji, 48 km južno od Splita, na zapadnom dijelu Makarskog primorja, a u podnožju masiva planine Biokova (43° 21' sjeverne zemljopisne širine i 16° 57' istočne zemljopisne dužine).
Nekad naselje težaka i ribara, trgovaca i pomoraca, Baška Voda je izrasla u suvremeno turističko mjesto sa svim sadržajima i obilježjima maloga mediteranskoga gradića, a u sastavu općine Baška Voda su i mjesta Promajna, Krvavica i Bast.
Citizen Kane
Jim Gettys
Lik političkog šefa Jima Gettysa temeljen je na Charlesu F. Murphyju, političkom lideru njujorške političke organizacije Tammany Hall, koja je bila Hearstov neprijatelj. U jednoj sceni Gettys prigovara Kaneu što je objavio karikaturu njega u zatvorskoj odjeći s crno-bijelim prugama. Murphy, koji je bio vozač taljiga te je posjedovao nekoliko staja, stvarno je 1903. prikazan na Hearstovoj karikaturi kako nosi zatvorsku odjeću.
Pupoljak
Prema Louisu Pizzitolu, autoru knjige Hearst Over Hollywood, "Pupoljak" je bio nadimak koji je Orrin Peck, prijatelj Williama Randolpha Hearsta, dao njegovoj majci, Phoebe Hearst. Govorilo se da je Phoebe bila bliska, ili čak i bliskija, s Orrinom nego s vlastitim sinom, što je dalo gorak element korištenju riječi u filmu koji govori o dječaku koji je odvojen od majčine ljubavi.
Baška Voda
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Baška Voda imala je 2.924 stanovnika, raspoređenih u 4 naselja:
Spomenici i znamenitosti
Prva javna građevina je kasnobarokna crkvica sv. Lovre sagrađena 1750. godine na temeljima antičke građevine. 1889. godine gradi se crkva sv. Nikole u neoromaničkom stilu. Stotinjak godina nakon izgradnje, sasvim obnovljena crkva sv. Nikole dobila je vrijedne vitraje Josipa Botterija Dinija (1987.) i slikane postaje Križnoga puta Josipa Bifela (1988.). Uz crkvu je sagrađen zvonik (1991.) i župni dvor (po projektu Ante Rožića) koji čuva vrijednu zbirku etnografskih i sakralnih predmeta. Osim toga, Baška Voda se diči i dvjema značajnim muzejskim zbirkama u staroj jezgri mjesta; arheološkom zbirkom u vlasništvu Općine i iznimno bogatom i kvalitetnom malakološkom zbirkom u vlasništvu obitelji Jurišić Akčić. Od ostale kulturne baštine treba izdvojiti kapelice Gospe od Začeća (1860.) i kapelicu Dušama Čistilišta na Rogaču (1917.), u kamenu isklesane glave domaćih žena na kući autora Zane Jurišića (1922.), brončani spomenik poginulima u II. svjetskom ratu na Gradini (Nuklearni, 1980.), kameni spomenik pomorskog desanta iz II. svjetskoga rata na Baškom Polju (1984.), brončani kip baškovoškoga zaštitnika sv. Nikole (Mladen Mikulin, 1999.) na ulazu u lučicu, te moderni spomenik Hrvatska jedra (Marko Gugić, 2005.) na Puntinu.
Citizen Kane
Hearstova reakcija
Kad je čuo za film, Hearst je ponudio studiju RKO Pictures 800 tisuća dolara da uništi film i spali negativ. Iako se često govori kako je Hearst bio uzrujan jer je film govorio o njemu, alternativna teorija govori da je Hearst bio uzrujaniji zbog prikazivanja njegove ljubavnice, Marion Davies (kao netalentirane pjevačice Susan Alexander), nego samog sebe. Davies je bila glumica u jeftinim komedijama koju je Hearst progurao u kostimirane drame, dok su je mnogi smatrali nedoraslom toj razini. Roger Ebert u svojem komentaru na DVD-u Građanina Kanea, sugerira da lik Alexander dijeli malo toga s Davies, te da je ona sličnija Ganni Walaski, ljubavnici i kasnijoj supruzi Harolda Fowlera McCormicka, bogataša iz Chicaga. McCormick je trošio tisuće dolara na njezine satove pjevanja te joj je čak sredio glavnu ulogu u operi Zaza, 1920. Za razliku od Alexanderove, Walska se posvađala s redateljem Pietrom Ciminijem tijekom proba kostima i napustila produkciju prije nego se pojavila u njoj. Kao Alexanderova, imala je grozan glas, koji se sviđao samo McCormicku. Drugi izvori kažu da je uloga Susan Alexander - i njezino grozno operno pjevanje - kombinacija Hope Hampton, Daviesove, Walske i priče o Samuelu Insullu, koji je 1929. sagradio čikašku operu Civic Opera House za svoju kćer, koja se nadala da će postati slavna i pjevati u operi Metropolitan, što se nije dogodilo.
Baška Voda
Spomenici i znamenitosti
Selo Bast, koje se nalazi 3 km sjeveroistočno od Baške Vode, krase crkvice sv. Roka (XV st.) u gotičkom stilu i kasnobarokna crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije (1636.), koja krajem 19. stoljeća dobiva nove mramorne oltare (J. Barišković). Oko crkve nalazi se staro groblje na kojem su najzanimljivije četiri nadgrobne ploče s uklesanim štitovima, mačevima i polumjesecom (XIV. – XV. stoljeće). Sjeverno od sela nalaze se arheološko nalazište, kapelice sv. Ilije (1896./2000.) i sv. Nikole (1926), a kod izvora Smokvena (Grebišće) nalazi se ornamentima ukrašen stećak sljemenjak (XIII-XV).
Donje Ogorje
Zemljopis
Naselje se nalazi istočno od Bračevića i zapadno od Gornjeg Ogorja.
Ime
Ekonim "Donje Ogorje" se sastoji od pridjeva u srednjem rodu "donje" i imenice "ogorje".
Prvi član ekonima, "donji", je pridjev izveden od imenice dol (manja dolina; udolina) i znači onaj koji je smješten dolje, u dolu, u dolini.
Citizen Kane
Hearstova reakcija
Kad je RKO odbio Hearstovu ponudu da uništi film, Hearst je bio tako bijesan da je zabranio svojim medijima da recenziraju ili uopće spominju film. Dokumentarac The Battle Over Citizen Kane svaljuje krivnju zbog relativnog neuspjeha Građanina Kanea na Hearstova leđa. Iako je na box-officeu prošao dosta pristojno i postao šesti najuspješniji film godine, njegovi autori bili su pomalo razočarani. U The Chief: The Life of William Randolph Hearst, David Nasaw ističe Hearstove akcije nisu jedini razlog Kaneova neuspjeha, nego i: inovacije koje je Welles uveo s naracijom, kao i mračna poruka u srcu filma (da je potraga za uspjehom u konačnosti isprazna), što je značilo da popularna publika nije mogla cijeniti njegove vrijednosti.
Dugi Rat
Dugi Rat je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj. Smješten je južno od Splita i administrativno pripada Splitsko-dalmatinskoj županiji.
Citizen Kane
Hearstova reakcija
U BBC-ovoj seriji dokumentaraca o Wellesovoj karijeri iz 1982., Welles je tvrdio mu je tijekom prvog tjedna prišao policajac i rekao mu: "Nemojte ići u svoj hotelsku sobu večeras; Hearst je podmetnuo neodjevenu ženu da se baci u vaše krilo kad uđete, što će poslikati fotograf. Hearst ih planira objaviti u svim svojim novinama." Welles je zahvalio čovjeku i ostao vani cijelu noć. Međutim, nije potvrđeno da li se to stvarno dogodilo. Welles je opisao i njegov jedini susret s Hearstom: u dizalu u zgradi u San Franciscu, gdje je film premijerno prikazan. Welles mu je ponudio besplatne karte, ali je tajkun odbio odgovoriti; Welles je kasnije izjavio da bi Charles Foster Kane vjerojatno prihvatio ponudu.
Nut
thumbnail|290px|Nut s plaštom noći Nut je egipatska božica, a njezino je tijelo nebo. Ona je kći Šua i Tefnut.
Ketorolak
Ketorolak je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 255,269 Da.
Nut
Nut i Geb
Nutin brat blizanac, koji joj je i muž s kojim je počinila incest, zove se Geb (Zemlja). Njegovo je tijelo površina Zemlje. Nut je Gebu rodila četvero djece - lijepog i pravednog Ozirisa, mudru čarobnicu Izidu, prelijepu Neftis i zlog Seta. Geba je naslijedio Oziris. Šu je svoju kćer postavio navrh svemira u obliku luka, a Geb je bio ispod nje. Nut je rodila zvijezde koje su ju potpuno prekrile. Svake noći, Nut guta Ra - Sunce - pa ga ujutro iznova rađa.
Citizen Kane
Hearstova reakcija
Iako su Hearstovi napori naštetili uspjehu filma, oni su mu se vratili tijekom vremena, budući da je gotovo svaka referenca na Hearstov život i karijeru uključuje referencu na film. Ironija Hearstovih pokušaja je u tome da se film danas uvijek povezuje s njim. Ova veza se dodatno pojačala s velikom biografijom W. A. Swanberga iz 1962., Građanin Hearst.
Dugi Rat
Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Dugi Rat imala je 7.305 stanovnika, raspoređenih u 3 naselja:
Baška Voda
Spomenici i znamenitosti
U Promajni, središtem mjesta dominira zvonik i prostrana crkva Svih Svetih (1999.).
Citizen Kane
Razlike u odnosu na Hearsta
desno|mini|260px|Glumica Dorothy Comingore
Welles je inzistirao da postoje razlike između dvojice muškaraca. 1968. je rekao Peteru Bogdanovichu, "Znaš, prava priča o Hearstu se dosta razlikuje od Kaneove. I sam Hearst - kao čovjek, mislim - je bio puno drugačiji." U svojem dokumentarcu F for Fake, Welles tvrdi kako se Kane originalno trebao temeljiti na Howardu Hughesu (kojeg je trebao glumiti Joseph Cotten), ali se kasnije predomislio i stvorio lik Kanea po uzoru na Hearsta. Hearstov biograf, David Nasaw, smatra kako je Hearst na filmu prikazan nedolično:
Dugi Rat
Povijest
O starosti naselja podno planine govore i arheološki nalazi u spiljama Turskoj peći i Ponistricama, koje svjedoče o postojanju života na tomu području još od kamenoga doba. Trajnu naseljenost potvrđuju gradine i gomile iz kasnog brončanog i željeznog doba.
Citizen Kane
Ostali kandidati
Za Kaneovu osobnost figurirali su i mnoge druge slavne ličnosti, a najviše izgleda je imao Jules Brulator, šef distribucije Eastman Kodaka i suosnivač filmskog studija Universal Pictures. Brulatourove druga i treća žena, Dorothy Gibson i Hope Hampton, postale su zvijezde nijemog filma, a kasnije ostvarile marginalne karijere u operi. Vjeruje se da su i njih dvije poslužile kao inspiracija za lik Susan Alexander.
Dugi Rat
Povijest
Stanovnici Poljica su gradine podizali na uzvisinama, jer su s njih mogli nadzirati okolna područja. Neke su gomile služile kao groblja, a neke kao granice ilirskih plemena.
Citizen Kane
Ostali kandidati
Orson Welles tvrdio je kako je raskošna promocija operne karijere druge supruge Harolda Fowlera McMormicka, Ganne Walske - unatoč njezinom užasnom glasu - bila izravna inspiracija za scenarij. Ovo je potvrdio Roger Ebert na DVD izdanju filma.
Welles kao Kane
U filmu postoje neki autobiografski elementi. Orson Welles izgubio je majku kad je imao samo devet godina, a oca kad mu je bilo petnaest. Nakon toga je postao štićenik čikaškog liječnika, dr. Mauricea Bernsteina - a Bernstein je prezime jedinog važnijeg lika u Građaninu Kaneu koji je prikazan u potpuno pozitivnom kontekstu.
Dugi Rat
Slavni ljudi
Dalibor Franolić-nogometna legenda
Donje Ogorje
Ime
"Orogje" potječe od riječi gora. Kraj iza gore, u ovom slučaju iza Petrove Gore, kako se nekada zvao Moseć, naziva se Zagorje, kako se zvala srednjovjekovna hrvatska županija. Područje s njezine suprotne strane naziva se Podgorje odnosno Ogorje, pri čemu prefiks "o" ispred "gorje" daje značenje prostora u gori, oko gore ili između gora. Ovo potvrđuje i činjenica da se Ogorje selo i Ogorje predio nalaze između Svilaje na sjeveru i Moseća na jugu.
Dugi Rat
Osnovne škole
OŠ Jesenice, Dugi Rat
Hekatonhiri
thumb|160 px|Briarej, Hekatonhir Hekatonhiri ili Storuki (grč. Ἐκατόγχειρες, Hekatógkheires) su mitološka bića iz grčke mitologije. Njihovi su pandani u rimskoj mitologiji Centimani.
Dugi Rat
Kultura
Tijekom minulih, nadasve uspješnih godina folklorne djelatnosti, na izučavanju i njegovanju naše bogate kulturne baštine, štujući i učeći mladež i odrasle s tradicijom i običajima od davnina kod naše djedovine, ostvarujući vrijednu umjetničku produkciju, cijenjenu kod uglednika folklornog stvaralaštva, potvrđenu brojnim visokim priznanjima u Domovini i inozemstvu, djelatnost KUD-a "Dalmacija" bila je obilježena i tradicionalnošću zborskog pjevanja, postojanjem dramske aktivnosti, mandolinističkog i tamburaškog orkestra i izvornog dalmatinskog klapskog pjevanja, rado viđenog na svim pozornicama u Domovini i inozemstvu.
Hekatonhiri
Karakteristike
Ime Hekatonhira izvedeno je od grčkih riječi ἑκατόν, hekatón = "sto" i χείρ, kheir = "ruka". Dakle, oni su "storuki". Ista etimologija vrijedi i za njihove rimske pandane Centimane (lat. centum = "sto", manus = "ruka). Hekatonhiri su divovi nevjerojatne snage i bijesa, superiorniji Titanima i Kiklopima. Imena su im: Briarej (Βριάρεως, Briáreôs) ili Egeon (Αἰγαίων, Aigaíôn), "morska koza", Kot (Κότος, Kótos), "udarač", "bijesni", Gig ili Gij (Γύης, Gýês), "velikih udova". Majka im je lijepa Geja (Zemlja), a otac Uran (Nebo).
Donje Ogorje
Ime
U prošlosti, primjerice u venecijanskom zemljišniku iz 1711. godine, današnje područje Ogorja (Donjeg i Gornjeg) je upisivano s nazivom Podgorje.
Povijest
U vrijeme francuske vlasti u Dalmaciji (1806.-1814.), Ogorje je postalo središte jedne od šest serdarija Splitskog okruga (ostalih 5 su bili: Split, Klis, Sinj, Voštane, Trogir i otoci). Serdarija Ogorje je obuhvaćala sljedeća naselja: Vinovo, Pribude, Čvrljevo, Mala Milešina, Velika Milešina, Ramljane, Utore Gornje, Utore Donje, Visoka, Divojevići, Radunić, Crivac i Nisko.
Nakon velike pobune Ogorana protiv francuske vlasti 1809. godine središte arrondissementa premješteno je u Ramljane.
Stanovništvo
Napomena: Popisi stanovništva iz 1857. i 1869. sadrže podatke za naselje Radunić.
Bronson, Kansas
Bronson je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 323, što je 23 (-6,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Citizen Kane
Debata o autorstvu
Dugo godina se vodila debata o tome tko je zaslužan za originalni scenarij, budući da su kao scenaristi navedeni Welles i Herman J. Mankiewicz.
North Charleroi, Pennsylvania
Nort Šarlerva je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Citizen Kane
Debata o autorstvu
Filmska kritičarka Pauline Kael u eseju "Raising Kane" tvrdi da je Welles zasjenio doprinos veterana Mankiewicza. Kael tvrdi da je Mankiewicz pravi autor scenarija, koji je najzaslužniji za veličinu filma. To je zasmetalo mnoge kritičare, posebno kritičara i kasnijeg redatelja (i bliskog Wellesova prijatelja) Petera Bogdanovicha, koji je opovrgnuo Kaeline tvrdnje.
North Charleroi, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.313, što je 96 (-6,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Chelif
Čelif je najduža i najvažnija rijeka Alžira. Izvire u Atlaskim brdima i nakon 700 km, sjeverno od grada Mostaganem, uliva se u Sredozemno more. Vodostaj jako varira, dijelom zbog klimatskih uslova, a najviše zbog intenzivnog navodnjavanja i radova na brani i akumulacionom jezeru kapaciteta od 50 miliona m³ vode, oko donjeg toka rijeke. Završetkom ovih radova osigurati će se snabdijevanje pitkom vodom širih područja gradova Mostaganem, Arzev i Orav (MAO).
Citizen Kane
Debata o autorstvu
Poznavatelj Wellesova rada James Naremore u svojoj knjizi The Magic World of Orson Welles kaže:
Produkcija
Tijekom produkcije, radni naslov Građanina Kanea bio je RKO 281. Snimanje je obavljeno između 29. lipnja i 23. listopada 1940. Welles je šefovima studija zabranio dolazak na set. Shvaćao je njihovu želju da kontroliraju projekte te je znao da su očekivali da snimi uzbudljiv film koji će biti nalik radio-drami Rat svjetova. Wellesov ugovor s RKO-om dao mu je potpunu kontrolu nad produkcijom filma, nešto što mu nikad poslije nije dopušteno.
Filmske inovacije
Poznavatelji i povjesničari filma vidjeli su Građanina Kanea kao Wellesov pokušaj da stvori novi stil snimanja filmova korištenjem raznih filmskih tehnika, kombinirajući ih sve u jedno (kao i Rođenje jedne nacije) D.W. Griffitha iz 1915.). Wellesov glumački stil također se može interpretirati kao rani primjer metodične glume. Na primjer, scena kad Kane iskaljuje svoj bijes s vrha stubišta na svog političkog rivala Jima Gettysa. Welles se spotaknuo i iščašio gležanj tijekom snimanja ove scene, ali kamere su nastavile snimati, a scena je završila u konačnoj verziji. Kao redatelj, Welles nije podnosio glumce koji su se okretali metodičnoj glumi, smatrajući ih nepouzdanima. Volio je raditi s glumcima koji su bili prilagodljivi i uvijek spremni za rad. Welles je, kao glumac, često prakticirao čitati tekst naglas i provodio više vremena pamteći rečenice (za što mu nikad nije trebalo mnogo vremena), dok se nije mentalno pripremao. Međutim, postoje neki primjeri u Građaninu Kaneu kad se Welles bio zanio ulogom. U slavnoj sceni iz filma, Kane golim rukama uništava spavaću sobu svoje druge žene nakon što ga ostavila. Prema biografima, nakon što je Welles uništio sobu i kad je snimanje bilo gotovo, oteturao je s krvavim rukama mrmljajući u bradu, "Osjetio sam. Osjetio sam."
Najinovativniji tehnički aspekt Građanina Kanea bilo je korištenje dubinskog kadra. U gotovo svakoj sceni u filmu, prednji plan, pozadina i sve u sredini je u izoštrenom fokusu. To je ostvareno uz pomoć slavnog snimatelja Gregga Tolanda preko njegovih eksperimenata s lećama i osvjetljenjem. Kad god dubinski kadar nije bio moguć - na primjer u sceni kad Kane završava čitanje loše recenzije Alexandrine opere dok u isto vrijeme otpušta osobu koja je napisala recenziju - Toland je koristio optičke printere kako bi se cijeli kadar prikazao u fokusu (jedan dio filma otisnut je na drugi dio filma).
Još jedna neortodoksna metoda korištena u filmu bili su niskokutni kadrovi, u kojima su u pozadini mnogih scena prikazani stropovi. Budući da su filmovi u to vrijeme većinom bili snimani u studijima, a ne na lokacijama, bilo je nemoguće snimati iz kuta koji bi pokazivao stropove jer ih setovi nisu ni imali. Wellesova ekipa koristila je musline kojima su prekriveni setovi kako bi se proizvela iluzija uobičajene sobe sa stropom, dok su mikrofoni bili skriveni iznad platna.
Jedna od pripovjedačkih tehnika uvedenih u ovom filmu bilo je korištenje epizodnih prizora na istom setu dok su likovi mijenjali kostime i šminku između dva snimanja kako bi scena iza svakog snimanja izgledala kao da se događa na istoj lokaciji, ali vremenski puno kasnije u odnosu na prethodnu. Welles je na ovaj način prikazao raspad Kaneova prvog braka, pa je tako nešto što se događalo godinama prikazano u nekoliko minuta. Prije ove tehnike, redatelji su na filmu morali dugo objašnjavati promijenjene okolnosti. Na primjer, u remek-djelu Ericha von Stroheima Pohlepa, raspad braka glavnog junaka trajao je skoro sat vremena, čak i u najkraćoj verziji.
Film je udario temelje novim tehnikama specijalnih efekata uz pomoć šminke, koje je stvorio make up umjetnik Mel Berns, vjerodostojno postarivši glumce za nekoliko desetljeća u svrhu priče. Primjer su mutne kontaktne leće koje su Cottena prikazale kao starca. Welles je kasnije tvrdio da je šminka korištena i na njemu za scenu u kojoj se pojavljuje kao mladić.
Welles je donio svoje iskustvo sa zvukom s radija. U jednoj sceni, stariji Kane udara Susan u šatoru na plaži, a dva lika nijemo zure jedno u drugo dok se u pozadini može čuti kako se na obližnjoj zabavi žena histerično smije. Njezina nepostojanost ukazuje na Susanine i Kaneove patnje. Welles je drugdje vješto iskoristio zvučne efekte kako bi kreirao ugođaj, kao što je ledeni odjek monumentalne knjižnice, gdje se novinaru suprostavlja pretjerano uslužni knjižničar.
Reakcije
Unatoč brojnim pozitivnim kritikama, film nije ostvario veći komercijalni uspjeh (zaradivši tek toliko da se pokrije budžet, ali ne i da se ostvari profit), što se negativno odrazilo na Wellesovu karijeru. Ostatak života je proveo pokušavajući snimati filmove po vlastitom nahođenju. Živio je dovoljno dugo da vidi kako se njegov debitantski film proglašava klasikom, a jednom je rekao kako je počeo na vrhu i proveo ostatak života radeći na putu prema dolje.
Bottini, Pescara
Bottini je naselje u Italiji u provinciji Pescara, u regiji Abruzzo.
Citizen Kane
Reakcije
Građanin Kane bio je rijetko prikazivan i praktički zaboravljen sve do premijere u Europi 1946., gdje je priznat kao remek-djelo. U Sjedinjenim Državama je bio zanemaren i zaboravljen sve do ponovnog oživljavanja krajem pedesetih, nakon čega su kritičari imali sve ljepše riječi o njemu. Kritičari diljem svijeta su ga počeli uvrštavati među najbolje filmove svih vremena. Top 10 lista časopisa Sight & Sound počela se objavljivati 1942., a mijenja se svakih 10 godina. Građanin Kane na njoj se našao 1962.
Kritike
Unatoč svom statusu, Građanin Kane nije otporan na kritike. Filmski stručnjak s Bostonskog sveučilišta Ray Carney, iako je naglasio tehnička dostignuća, kritizirao je ono što je vidio kao nedostatak emocionalne dubine, površnu karakterizaciju i prazne metafore. Navodeći ga kao jedan od najprecjenjenijih radova u filmskoj umjetnosti, napisao je da je film "sveamerički trijumf forme nad sadržajem... sličan opernoj produkciji: pokušavajući prikriti banalnost izvedbi, one se zamotavaju u tisuću slojeva akustičnih i vizualnih obrada." O redatelju je rekao, "Welles jest Kane - u smislu da ne može dobiti ono što je zamislio - mijenja blještavilo za istinu i nada se da nitko neće primijetiti trik." Kritizirao je i kritičare i poznavatelje filma za povodljivost, naglašavajući da "kritičari očito uživaju da im govore što da misle jer inače ne bi šutili o diletantskoj glumi, karikaturalnim karakterizacijama, tendecioznoj fotografiji, montažnim opstrukcijama i apsurdno grandioznim (i dosadno upornim) metaforama... Kad će filmski stručnjaci odrasti?"
Po izlasku filma, Jorge Luis Borges je napisao, "Pati od glomaznosti, cjeplidlačenja, jednoličnosti. Nije inteligentan," i predvidio "Građanin Kane završit će kao i Griffithovi ili Pudovkinovi filmovi: nitko ne poriče njihovu povijesnu vrijednost, ali ih nitko ne gleda drugi put."
Baldwin County, Alabama
je okrug u američkoj saveznoj državi Alabama.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 182.265, što je 41.85 (29,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Marina di Andrano, Lecce
Marina di Andrano je naselje u Italiji u provinciji Lecce, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 28 m.
TCPy
TCPy ili 3,5,6-trihloro-2-piridinol je metabolit hlorpirifosa i hlorpirifos-metila, koji su organofosfatni insekticidi. Ispitivanja su pokazala da postoji korelacija između izlaganja TCPy-u i sniženja nivoa testosterona kod ljudi. Prema ovom izvoru, izlaganje je široko rasprostranjeno i potencijalno značajno za javno zdravlje.
Donji Bitelić
Donji Bitelić je sastavni dio sela Bitelić koje se nalazi u općini Hrvace, u Splitsko-dalmatinskoj županiji. Smješten je na južnim obroncima planinskog masiva Dinare i zaravni iznad korita rijeke Cetine.
Zemljopis
Naselje se nalazi istočno od Zasioka, sjevero i zapadno od Gornjeg Bitelića, koje dijeli vodotok ponornice Ponikve, Mrsanova kuća, Dubrave te istočno od Đomića i prema Cetini.