cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Princ Rudolf (Austro-Ugarska)
Mayerling
Službeno je priopćeno da je rastrojeni Rudolf najprije ubio Mariju Vetseru, a potom i sebe iz vlastitog oružja, te se ne spominju ranije navedene činjenice iz čega proizlazi da su pravi razlozi i činjenice o ubojstvu iz nekog razloga zataškani. Očito je da se pravi tijek događaja nikada neće otkriti, a danas o tome postoje dvije teorije. Prva je da su se Rudolf i Marija borili prije smrti, te da je Rudolf ipak prvo ubio svoju ljubavnicu, a potom i sebe što je za konzervativni bečki dvor zasigurno zvučalo bolje od dvostrukog samoubojstva. Međutim ova teorija propada kada treba dokazati kako je Rudolf uspio upucati samog sebe šest puta, k tome još iz oružja koje mu nije pripadalo. Druga je, možda i izglednija teorija, da je oboje napao netko treći, nasmrt pretukao Vetseru i potom ubio prijestolonasljednika Rudolfa. Carica Zita, koja je i sama iznosila ovakve tvrdnje, zasigurno je kao prijestolonasljednikova supruga od 1914.-1916. čula za ovu teoriju i od samog Rudolfovog oca Franje Josipa I. te od drugih članova carske obitelji.
Teodosije Hilandarac
Spoljašnje veze
__BEZSADRŽAJA__
Almisano, Vicenza
Almisano je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Princ Rudolf (Austro-Ugarska)
Mayerling
Priznanje da mu je sin u stanju "duševne rastrojenosti" ubio ljubavnicu i potom izvršio samoubojstvo starom je caru vjerojatno teško palo. Priča o zavjeri i nepoznatoj ubojici ili ubojicama para bila je stoga mnogo prihvatljivija od javnog priznanja o prinčevom ludilu i samoubojstvu.
Almisano, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 461 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Princ Rudolf (Austro-Ugarska)
Posljedice Rudolfove smrti
Smrću jedinog sina carskog para konačno se raspao brak Franje Josipa I. i Elizabete, koja će sve više vremena progonjena nemirom provoditi u inozemstvu, posebice u Engleskoj i Irskoj u kojima je voljela sudjelovati u lovu. I sama će priželjkujući smrt uskoro stradati u besmislenom atentatu na Ženevskom jezeru. Prijestolonasljednikom postaje najstariji živući carev brat, nadvojvoda Karl Ludwig, kojeg će po smrti naslijediti sin Franz Ferdinand. Njegova pogibelj u atentatu u Sarajevu 1914. godine dovest će i do Prvog svjetskog rata.
Konjari
Pojam Konjari vezan je za više toponima na području Makedonije:
Princ Rudolf (Austro-Ugarska)
Posljedice Rudolfove smrti
Da je Rudolf poživio vjerojatno bi car Franjo Josip I. abdicirao kao što je to učinio i njegov ujak, ustupajući carski tron mnogo liberalnijem sinu suprotstavljenom austrijskom vojnom savezu s njemačkim carem Wilhelmom II.
Konjari
ili:
Princ Rudolf (Austro-Ugarska)
Posljedice Rudolfove smrti
Na koncu, Franju Josipa I. nasljeđuje nećak Karl, koji će 1916. godine postati posljednji austrijski car i iako će pokušati neće uspjeti zaustaviti rat i sačuvati Habsburšku monarhiju od konačne propasti.
Smokvica (razvrstavanje)
Smokvica može da bude:
El Nogalito, Gran Morelos
El Nogalito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Gran Morelos.
Leader of the Pack
Leader of the Pack je američka pop pjesma iz 1964. koju je snimila djevojačka grupa The Shangri-Las. Pjesmu su napisali George "Shadow" Morton, Jeff Barry i Ellie Greenwich a tekst je kroz riječi "dobre" djevojke opisivao njenu ljubav sa mladićem iz "problematičnog" dijela grada, vođi motociklističke bande koji će doživjeti smrt u prometnoj nesreći. Pjesma je postala veliki hit, i smatra se jednim od najvećih hitova specifičnog podžanra 1950-ih i 1960-ih zvanog teenage tragedy, odnosno pop pjesama koje su za motiv imale tragične smrti adolescenata. U Britaniji je zabranjeno njeno emitiranje na BBC-ju, dijelom zbog morbidne teme, a dijelom zbog straha da će izazvati sukobe modova i rockera.
El Nogalito, Gran Morelos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1732 m.
Gjergj Fishta
Gjergj Fishta (, 23. oktobar 1871 – 30. decembar 1940) bio je albanski franjevački fratar, pjesnik, odgojitelj, političar, sudionik Albanskog narodnog preporoda, prevoditelj i književnik. Smatra se jednim od najutjecajnijih albanskih pisaca 20. stoljeća zbog svog epskog remek-djela Lutnja po visokom gorju, kao i zbog toga što je uređivao dva najautoritativnija časopisa nakon neovisnosti Albanije, Posta e Shypniës i Hylli i Dritës.
Život
Gjergj Fishta rođen je u mjestu Fišti, u oblasti Zadrimi, koja je tada bila dio Osmanskog Carstva, u obitelji Ndoka i Prenda Kaçi. Na krštenju je dobio ime Zef i bio je najmlađi od troje braće i jedne sestre. Župnik Trošana, župe u koju je bila uključena i Fišta, Marian Pizzokini iz Palmanove, zamolio je roditelje da ga odgoje za fratra. Na račun župljana, Zef je išao u franjevačku školu u Skadru sve do 1880. godine, kada je započeo s radom Troshanov kolegij. Studirao je filozofiju i katoličku teologiju u Bosni (seminari u Kraljevoj Sutjesci, franjevački samostan u Livnu, franjevački samostan u Kreševu), među bosanskim Hrvatima. Godine 1902. postaje predstojnik franjevačkog kolegija u Skadru.
Bâlvăneștii de Jos, Bâlvănești
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 196 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 331 m.
Gjergj Fishta
Život
Tumačio je albansko nacionalno pitanje na konferenciji u Parizu 1919. godine. Od početka aprila 1919. do 1920. bio je tajnik albanskog izaslanstva na Pariškoj mirovnoj konferenciji. Krajem 1920. godine Skadar ga je izabrao u parlament, a 1921. postao je potpredsjednik albanskog parlamenta. Godine 1924. Fishta je podržao Fana Nolija u pokušaju da se uspostavi demokratsko uređenje u Albaniji. Nakon uspostave Zoguova režima, Fishta je spremno otišao u progonstvo u Italiju 1925/26. godine, prije nego što je nastavio svoj položaj učitelja i književnika u Skadru, gdje je umro 1940. godine.
Književna djela
Godine 1899. Fishta je u Skadru, zajedno s Prengom Doçijem i Ndreom Mjedom, osnovao književno Društvo za jedinstvo albanskog jezika, obično poznato kao Društvo jedinstva ili jednostavno Unija , koje se bavilo izdavanjem knjiga na albanskom jeziku. U poznom osmanskom razdoblju Fishtine publikacije uključivale su narodne pjesme i niz drugih pjesama, koje su se poput ostalih albanskih publikacija tog vremena često morale objavljivati ​​u inozemstvu i krijumčariti u Carstvo kako bi se izbjegla cenzura.
Svojim učiteljskim radom i književnim djelima Fishta je izvršio velik utjecaj na razvoj pisanog oblika svog maternjeg gegijskog dijalekta albanskog jezika. Fishta je radio i kao prevoditelj (Molièrea, Manzonija, Homera i drugih).
Kritika
Robert Elsie sugerira da je Fishta u Lutnji po visokom gorju borbu protiv Osmanlija zamijenio borbom protiv Slavena, nakon nedavnih masakra i protjerivanja Albanaca od strane njihovih slavenskih susjeda. Nakon Drugog svjetskog rata vlasti u Jugoslaviji i albanska historiografija pod nadzorom komunističkog režima u Tirani (pod utjecajem jugoslavenskih komunista) uvrštavale su Fishtina djela u antislavensku propagandu.
Prema Arshiju Pipi, Fishtina satirična djela modulirana su prema bejtadžijskoj tradiciji u Skadru, koju je uzdigao na književnu razinu.
Nagrade
Austrougarske vlasti dodijelile su mu Orden Franje Josipa, a Sveta Stolica 1925. godine Medalju za zasluge. Grčka mu je 1931. dodijelila orden Reda feniksa, a nakon talijanske invazije na Albaniju Fishta je postao član Kraljevske akademije Italije.
Historijsko
U sovjetskoj historiografiji Fishta je nazivan "bivšim agentom austrougarskog imperijalizma" koji je istupao protiv slavenskih naroda i panslavizma, jer su se oni protivili "grabežljivim planovima austrougarskog imperijalizma u Albaniji", i koji je imao ulogu u pripremama katoličkog svećenstva "za talijansku agresiju na Albaniju ".
Midpines, California
Midpines je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 1.204 stanovnika.
Libertad Cerro de Agua, Tezonapa
Libertad Cerro de Agua je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tezonapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 308 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 301 m.
La Ladera, La Misión
La Ladera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini La Misión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1720 m.
San Nicolás, Ocosingo
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 860 m.
The Shangri-Las
The Shangri-Las je bio američki ženski vokalni pop bend (girl group) koji je djelovao od 1963. od 1968. Činila su ga dva para sestara - Mary (1948 -) i Betty Weiss (1946-) te sestre-blizanke Marge (1948 - 1996) i Mary Ann Ganser (1948 - 1970). Za njih je bilo karakteristično da se, za razliku od mnogih tadašnjih drugih girl grupa, nisu nastojale predstaviti kao "dobre" djevojke, odnosno da nisu krili svoje porijeklo iz "problematičnih" dijelova njujorškog Queensa. Sa pjesmama kao što su Leader of the Pack i Remember (Walking in the Sand) su uspjele doći na vrhove top-liste, ali taj uspjeh nisu uspjeli ponoviti u godinama koje su slijedile, te je došlo do raspada benda.
Sopotnica
ili
Bethany, Oregon
Betani je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Oregon.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 20.646.
Nobuhiro Takeda
(10. maj 1967.) je bivši japanski nogometaš.
Kalbe (Milde)
Kalbe je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altmark Salcvedel. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.309 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15081240.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Altmark Salcvedel Kalbe se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Altmark Salcvedel. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 29 metara. Površina opštine iznosi 222,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.309 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 33 stanovnika/km².
Grimaldi, Cosenza
Grimaldi je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1498 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 627 m.
Rio Forgia, Trapani
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 17 m.
Leo Penn
Leo Z. Penn (27. august 1921 — 5. septembar 1998) je bio američki glumac i televizijski režiser, poznat kao otac glumaca Seana i Chrisa Penna, te muzičara Michaela Penna.
Penn se rodio u Massachusettsu kao dijete rusko-jevrejskih imigranata Elizabeth (rođ. Melincoff) i Mauricea Daniela Penna. Za vrijeme drugog svjetskog rata je služio kao oficir u Vojnom zrakoplovstvu SAD, odnosno nišandžija na bombarderu. Poslije rata se zaposlio kao glumac u Hollywoodu, ali ga je njegovo sudjelovanje u ljevičarskim sindikatima, neskrivene simpatije za komunizam i odbijanje da prokazuje kolege kao komuniste tokom makartističkih progona dovelo na holivudsku crnu listu. Penn je zbog toga morao naći alternativnu karijeru kao režiser na televiziji.
Paraje, Acultzingo
Paraje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Acultzingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2210 m.
Amatlán de Cañas, Nayarit
Amatlán de Cañas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit.
Borgo Fornari-Pieve, Genoa
Borgo Fornari-Pieve je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Bihevioralna geografija
Bihevioralna geografija je pristup u antropogeografiji koji proučava ljudsko ponašanje upotrebom rastavljenog pristupa. Bihevioralni geografi se usredotočuju na kognitivne procese koji čine podlogu za prostorno zaključivanje, stvaranje odluka i ponašanje.
Amatlán de Cañas, Nayarit
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 3332 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 748 m.
Bihevioralna geografija
Zbog imena često se netočno misli da bihevioralna geografija ima korijene u biheviorizmu. Budući da je naglasak na spoznaji, jasno je da to nije predmet.
Elk Ridge, Utah
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.436, što je 598 (32,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Bihevioralna geografija
Kognitivni procesi uključuju percepciju i spoznaju okoline, traženje putova, stvaranje kognitivnih mapa, mjesno pričvršćivanje, razvoj stavova o prostoru i mjestu, odluke i ponašanje temeljeni na nesavršenom znanju nečijih okruženja te brojne druge teme.
Pristup prihvaćen u bihevioralnoj geografiji blisko je povezan s onim u psihologiji ali se primiče istraživačkim pronalascima iz mnoštva drugih disciplina uključujući ekonomiju, sociologiju, antropologiju, planiranje prijevoza i mnoge druge.
Alto, Cuneo
Alto je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 91 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 647 m.
Opština Morunglav, Olt
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 226 m.
Лозовик (Јагодина)
Лозовик је насељено место града Јагодине у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 282 становника.
Историја
До Другог српског устанка Лозовик се налазио у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Лозовик улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадао Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.
Mihajlo I Komnin Duka
Mihajlo I Komnin Duka ili Mihail Anđel (, ubijen 1215) je bio vizantijski plemić i osnivač Epirske despotovine, države koja je nastala nakon krstaškog zauzeća Carigrada 1204. godine u severozapadnom delu današnje Grčke (Epir).
Berzème
Berzem je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš koja pripada prefekturi Priva.
Лозовик (Јагодина)
Демографија
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Mihajlo I Komnin Duka
Život
Mihajlo je bio vanbračni sin sevastokratora Jovana Duke i srodnik vizantijskih careva Isaka II (1185 — 1195, 1203 — 1204) i Aleksija III Anđela (1195 — 1203). Prvi put se u izvorima javlja 1190. godine, kada je bio zarobljenik Fridriha Barbarose (1152 — 1190), a pre 1204. godine je bio duks i anagraf tema Milase i Melanudiona.
Berzème
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 135 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,36 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 730 metara (maksimalnoj 839 m, a minimalnoj 516 m).
Mihajlo I Komnin Duka
Život
Posle pada Carigrada i sloma Vizantije, Mihajlo je na kratko ušao u službu kod jednog od vođa krstaša,Bonifacija Monferatskog (1205 — 1207), ali ju je brzo napustio i otišao u Epir, gde se našao na čelu lokalnog grčkog stanovništva, koje se pobunilo protiv krstaške vlasti. Ne zna se pouzdano da li je on bio Mihajlo, koga su krstaši (Latini) potukli 1205. godine u južnoj Meseniji, ali je izvesno da je uspeo da stabilizuje svoju vlast i započne širenje oblasti pod njegovom kontrolom, sa sedištem u Arti .Tesaliju sa Larisom je zauzeo 1212. godine od Latina, a do 1214. godine je osvojio i Drač i Krf, koje su držali Mlečani. U to doba, njegova država je obuhvatala prostor od Korintskog zaliva do Drača.
1214. godine Mihajlo Anđeo je od Stefana Nemanjića osvojio Skadar. Raški arhiepiskop Sava Nemanjić je pokušao da odgovori Mihajla od napada, ali nije uspeo. Ubrzo potom, jedan sluga ga je ubio na spavanju u Beratu krajem 1214. ili početkom 1215. godine. Da li je sluga bio unajmljen, i od koga, nije poznato. U srpskom tradiciji ovo se tumačilo kao čudo svetog Save. Nakon Mihajlovog ubistva, Raška je ponovo zadobila Skadar.
Hemotropizam
Hemotropizam je rast i/ili kretanje organizma ili njegovih organa, uključujuči i pojedine ćelije, koje je određeno hemijskim podražajima. Takvi organizmi su bakterije i biljke, koje se usmjeravaju u vidu odgovora na hemijski stimulans izvan organizma i/ili njegovog dijela. Odgovor organizma ili njegovog dijela može biti pozitivan (+), ako je rast ili pokret usmjeren prema stimulans ili, pak, negativan (–), ako se udaljavaju od datog hemijskog stimulansa.
Primer hemoterapnih pokreta može se vidjeti u toku rasta polenove cijevi, koja uvijek raste prema ovuli, usmjerena odgovarajućim (bio)hemijskim podražajima. Može se također vidjeti i u pretvaranju cvijeta u plod, što je također je primjer hemotropizma. Oplodnja cvjetova putem polena postiže se jer jajnik ispušta hemikalije koje izazivaju pozitivan hemotropni odgovor za razvoj polenove cijevi.
Slatino (razvrstavanje)
PojamSlatino povezuje se sa zaslanjenim zemljištem/krajem. On se sreće kod nekoliko toponima:
Republika Makedonija:
Bugarska:
Rusija:
Ukrajina:
Ca' Pontoni, Ferrara
Ca' Pontoni je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Delta-Valerolakton
Delta-Valerolakton je organsko jedinjenje, koje sadrži 5 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 100,116 Da.
Stadomelli, La Spezia
Stadomelli je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Casa de los Minusválidos, Ahome
Casa de los Minusválidos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Ahome.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
San José del Bosque, Silao de la Victoria
San José del Bosque je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Silao de la Victoria.
Opština Ayotoxco de Guerrero, Puebla
Ayotoxco de Guerrero je opština u Meksiku, u saveznoj državi Puebla.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2991 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 284 m.
Stadomelli, La Spezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 26 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 378 m.
San José del Bosque, Silao de la Victoria
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 241 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1781 m.
Colonia Olimpo, Villa de Zaachila
Colonia Olimpo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Villa de Zaachila.
Tetsuya Asano
(23. februar 1967.) je bivši japanski nogometaš.
Case Fioravanti, Ascoli Piceno
Case Fioravanti je naselje u Italiji u provinciji Ascoli Piceno, u regiji Marche.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 469 m.
Caprile, Genoa
Caprile je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1017 m.
Дреновац (Параћин)
Дреновац је насеље у Србији у општини Параћин у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 1838 становника.
Овде се налази археолошки локалитет, насеље из доба неолита.
Демографија
У насељу Дреновац живи 1656 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 42,6 година (40,9 код мушкараца и 44,3 код жена). У насељу има 547 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,67.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Dahlem (Nordeifel)
Dalem je grad u njemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 11 opštinskih središta okruga Ojskirhen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 4.179 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 5366012.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ojskirhen Dalem se nalazi u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija u okrugu Ojskirhen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 457 - 663 metra. Površina opštine iznosi 95,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 4.179 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 44 stanovnika/km².
Mota
Mota se može odnositi na:
Pezzolo, Ravenna
Pezzolo je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Midway City, California
Midway City je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 8.485 stanovnika.
Chris Penn
Christopher Shannon "Chris" Penn (10. oktobar 1965 – 24. janzar 2006) bio je američki filmski i televizijski glumac poznat po sporednim, ali zapaženim ulogama u filmovima kao što su  The Wild Life, Reservoir Dogs, Footloose, True Romance, All the Right Moves i Pale Rider.
Roditelji su mu bili televizijski režiser Leo Penn i glumica Eileen Ryan. Braća su mu bila glumac Sean Penn i muzičar Michael Penn.
Caprili, Genoa
Caprili je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 844 m.
Laura Ingalls Wilder
Lora Ingols Vajlder (rođena 7. februara 1867. u Pepinu, Viskonsin, SAD, preminula 10. februara 1957. u Mensfildu, Misuri, SAD) je bila američka spisateljica dječijih knjiga, najpoznatija kao autorka serije knjiga za djecu „Mala kuća“ u kojoj je opisala svoje djetinjstvo u porodici američkih pionira.
Djetinjstvo i rana mladost
Rođena je u blizini mjesta Pepin u američkoj saveznoj državi Viskonsin, u kraju koji je tada bio poznat kao „Velika šuma“. Njeno stvarno mjesto rođenja je posebno opisano u knjizi „Mala kuća u Velikoj šumi“. Roditelji su joj bili Čarls Ingols i Kerolajn Ingols. Bila je druga od petoro braće i sestara: Meri (oslijepila poslije teške bolesti), Kerolajn (zvana Keri), Čarls Frederik  (umro sa devet mjeseci) i Grejs. thumb|Kerolajn i Čarls Ingols Kao djevojčica se sa porodicom doselila na područje koje je tada bilo znano kao indijanska teritorija. Nakon dvije godine boravka u Kanzasu, porodica Ingols se vratila u Viskonsin. Nakon seljakanja po Viskonsinu, Kanzasu, Minesoti i Ajovi, Ingolsovi se konačno nastanjuje u Južnoj Dakoti, gdje je u proljeće 1879. Lorin otac dobio posao na željeznici. Zimu 1880–1881, jednu od najhladnijih i najljućih zima do tada zabilježenih u Južnoj Dakoti, porodica Ingols provela je u mjestu Desmet. Ta duga i hladna zima opisana je u „Dugoj zimi“, jednoj od njenih najzanimljivijih knjiga. U Desmetu polazi u školu u kojoj upoznaje i budućeg muža, Almanza Vajldera (1857–1949).
Oko 1890. godine, porodica Vajlder je napustila Južnu Dakotu i jednu godinu provela u Minesoti na farmi Almanzovih roditelja, da bi kasnije na kratko otišli do Vestvila u Floridi. Mislili su da će topla klima Floride pogodovati Almanzovom zdravlju, ali bilo je obratno — Almanzo je teško podnosio vrućine i visoku vlažnost juga. Tako, 1892. godine, porodica Vajlder se vratila u Desmet, gdje su kupili malu kuću.
Godine 1894. porodica Vajlder se seli ponovo (ovaj put je to bila njihova posljednja selidba) u Mensfild, u Misuriju. Malo izvan Mensfilda, uspjeli su da kupe nedovršenu brvnaru na farmi, koju su nazvali farma „Roki ridž“. Kasnije je ta neprivlačna farma postala veoma napredna farma živine, mlijeka i voća. Skromna brvnara bez prozora je prerasla u veliku farmersku kuću sa deset prostorija, te nekoliko dodatnih pomoćnih zgrada. U početku života na farmi, jedini izvor prihoda koji je porodica imala je bio prihod od prodaje drveta za ogrjev, koje je Almanzo na svojoj kamenitoj farmi dobio krčenjem šume. thumb|right|Lora i Almanzo Vajlder, 1885.
Kasniji period
Kasnije godine, kada Lora i Almanzo nisu mogli više fizički da rade, izgledale su da će biti bez velikih problema, sve do 1929. godine i velike svjetske ekonomske krize. Izgubili su sve što su investirali, te su postali zavisni od svoje kćerke i njene pomoći. Godine 1930, u doba velike depresije, Lora je počela da razgovara sa svojom kćerkom o biografskim rukopisima o svom djetinjstvu u pionirskoj porodici 19. vijeka. Smrt Lorine majke 1924. godine, sestre Meri 1928, te Velika depresija, navele su Loru da sačuva od zaborava sjećanja o životnoj priči zvanoj „Djevojka pionir“. Zbog teške ekonomske situacije, ponovo se počela baviti pisanjem.
Serija knjiga
Roza je napustila farmu „Roki ridž“ krajem 1930ih, te se nastanila u Harlingenu, u državi Teksas, te Danberiju, u državi Konektikat, gdje je provela dalji život pišući prije svega o svojim političkim stavovima, filozofiji lične slobode i liberalizmu uopšte. Sredinom 20. vijeka postala je jedan od najuticajnijih američkih liberala.
Lora i Almanzo su tih godina živjeli uglavnom usamljeno na svojoj farmi „Roki ridž“, gdje su i dalje držali domaće životinje i uzgajali povrće. Čitaoci „Male kućae“ često su su se zaustavljali na farmi „Roki ridž“ da bi sreli junaka serije — Loru Ingols Vajlder. Lora i Almanzo su na farmi živjeli mirno i bez finansijskih problema sve do 1949. godine, kada je Almanzo umro u 92. godini. Posle Almanzove smrti, Lora je nastavila da živi sama na farmi, iako ju je Roza nastojala ubijediti da se preseli kod nje u Konektikat. Dana 10. februara 1957. godine, tri dana poslije 90. rođendana, Lora je preminula u snuna svojoj farmi u Mensfildu.
Farmu „Roki ridž“ je preuzeo farmer koji je posjedovao i okolnu zemlju. Međutim, lokalni stanovnici, obožavaoci Lore i njene serije knjiga „Mala kuća“, osnovali su udruženje da bi otkupili farmu, sa namjerom da je pretvore u muzej. Rouz Vajlder Lejn se pridružila ideji da „Roki ridž“ bude spomenik njenoj majci, te dala novčani doprinos za otkup kuće. Pristala je da doprinese održavanju kuće–muzeja, te je ustupila mnoge svoje stvari i stvari svojih roditelja. Kuća je docnije postala popularan muzej koji svake godine privlači na hiljade posjetilaca. . Popularnost serije knjiga „Mala kuća“ („Mala kuća u preriji“ izuzetno je porasla poslije Lorine smrti, da bi uskoro bio snimljen i televizijska serija s glumcem Majklom Landonom. Loru su glumile Melisa Gilbert (1974-1984), Meredit Monro, (1997, 1998) i Kajl Šavarija (2005).
Jednom prilikom, Lora je izjavila da je glavni razlog što je napisala seriju knjiga „Mala kuća“ bio da sačuva uspomene iz svog djetinjstva za današnju djecu, da bi im pomogla da razumiju koliko se Amerika promijenila za vrijeme njenog života. 1993. godine, Lora je proglašena za počasnog građanina Misurija.
In the Midnight Hour
"In the Midnight Hour" je američka soul pjesma koju je originalno 1965. snimio pjevač Wilson Pickett. Iako se nije uspjela probiti na visoka mjesta top-lista postala je izuzetno popularna među soul i drugim muzičarima, te postala jedan od najprepoznatljivijih simbola soul muzike 1960-ih.
Călineștii de Sus, Bâlvănești
Călineștii de Sus je naselje u Rumuniji u okrugu Mehedinci u opštini Bâlvănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 102 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 607 m.
Selce
Selce može biti:
ili:
Bugarska:
Republika Makedonija:
Slovačka:
Prekomurski
Prekmurski ili prekomurski jezik (prekmurski: prekmürski jezik ili prekmürščina, slovenski: prekmurski jezik ili prekmurščina, mađarski: vend nyelv) južnoslovenski je jezik, odnosno nezavisni dijalekt slovenskoga jezika, kojim govori preko 80 tisuća ljudi u Prekmurju, u Sloveniji te 3-5 tisuća u Mađarskoj kod Monoštra. Prekmurski ima književni jezik, a nema službenog govornoga statusa. Mnogo knjiga, novine ili pjesma je napisano na prekmurskom jeziku.
Barrancos, Zaragoza
Barrancos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini Zaragoza.
Prekomurski
Ime
Prekmurci za sebe tvrde da su Slovenci (Slovénge, Slovenje, Slovenci). Ranija znanstvena djela su tvrdila da su Slovenci u Mađarskoj potomci Vandala, pa se zbog toga prekmurski jezik u literaturi nazivao vandalski jezik (latinski lingua vandalica, mađarski vandál nyelv, prekmurski vandalski jezik, vandalska vüsta). Nemačko ime jezika je bilo wendisch ili windisch. U 19. vijeku Mađari su za Prekmurske Slovence i prekmurski jezik koristili izraz vendek, vend nyelv, Prekmurje je Vendvidék (prekmurski Slovenska krajina, Vandalska krajina). Ranije je bio mađarski naziv tótok i Tótság (Slovenska okroglina).
Barrancos, Zaragoza
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 870 m.
Prekomurski
Ime
Anton Trstenjak je dao ime Prekmurje, i Prekmurski jezik. Također se koristio istočni slovenski jezik (vzhodnoslovenščina), ili panonski slovenski jezik (panonska slovenščina).
1994. na filmu
1994. godina bila je značajna za filmsku umjetnost te je uključivala razne hvaljene filmove, kao što su Forrest Gump, Pakleni šund, Tri boje: Crveno, Iskupljenje u Shawshanku, Trgovci, Poštar, Pij, jedi, žena, muškarac, Ed Wood, Léon, Crumb, Hoop Dreams, Četiri vjenčanja i sprovod, Posljednje zavođenje, Kralj lavova, Sátántangó, Varljivo sunce, Kraljica Margot i Chungking Express.
Prekomurski
Pisma
Prekmurska abeceda je latinica. Od 18. vijeka se koristila mađarska abeceda. 1871. godina Janoš Murkovič učitelj u Beltincima je pisao prvo knjigu na gajici. On je smatrao da svaki južnoslovenski jezik treba koristiti gajicu.
1994. na filmu
Značajniji anime filmovi bili su Pom Poko, Darkside Blues i Junkers Come Here. Na prostoru bivše Jugoslavije, značajniji filmovi bili su Svaki put kad se rastajemo i Prije kiše, makedonski film koji je nominiran za Oscara za najbolji strani film.
Prekomurski
Govorne osobitosti
thumb|right|200px|Prekmursko [[Biblija|Sveto pismo (19. vijek).]] Između slovenskoga i prekmurskoga jezika razlike su u leksiki, konjugaciji i izgovoru. U prekmurskem jeziku su učestaliu doftingi, prvenstveno au, ou, ej. Tipično je Boug (Bog), ili paulek (okreta), gauška (šuma). Pola leksike pokazuje raskorak od slovenskoga jezika.
Određene riječi se razlikuju po jednom slovu. thumb|right|Prijátel – prekmursko novine, pisao je [[Imre Augustič.]]
1994. na filmu
Nagrade
Zlatni lav, Venecija:
Prekomurski
Govorne osobitosti
Prekmurski jezik malo koristi lj ili nj.
Caldierino-Rota, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1126 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 44 m.
Isaías Zúñiga, Acámbaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1873 m.
1994. na filmu
Nagrade
Berlinale, Berlin:
Sims, North Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 282, što je 154 (120,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Prekomurski
Govorne osobitosti
Prekmurska konjugacija također pokaza razlika, koji delimično se uzima uz hrvatski i srpskohrvatski jezik. Na primjer u Mađarskoj u prekmurskem jeziku također v Vogerskoj, dotle slovenski je na Madžarskem. U sličaju završetka -čka, -ška, -ska isto tako valjan srpskohrvatski konjugacijonski propis: -čkoj, -škoj, -skoj. Slovenski jezik v sufiks koristi u, ali prekmurski jezik samo jednostavno v ili f. Prekmurski jezik čisto aglutina v sufiks prema riječi. Uporaba sufiksa vu i v je pazin. Vu nije ime lokalitetu.
Selci
Selci mogu biti:
ili:
Prekomurski
Govorne osobitosti
U Monoštru je slovenski V Monoštru, dotle prekmurski v Monoštri. Ovo oblik ne pozna ne slovenski, ne sprskohrvatski. thumb|right|200px|Evanđelja [[Apostol Luka|Apostola Luke u prekmurskom jeziku 1840. godine.]] Ovo izraz rječnik slovenskoga jezika je prekmurski rejčnik slovenskoga jezika (slovenski slovar slovenskega jezika) također se odražava sličnost.
Istorija
Rijeka Mura je bila posebna široka i težaka prosodna. Zbog zatvoreno krajolik pasteo svoj jezik Prekmurja. U Mađarskoj Slovenci su živeli dve županiji: Vas (Železna) i Zalska. U 16.-17. vijeku veliki broj slovenca se je nastinio u Somogyu (Šomodska). U Šomodskoj do 20. vijeka su govorili prekmurski jezik.
U srednjom vijeku zagrebački biskup je nadzirao Slovenci u Zalskoj županiji. Biskup pasnodijelio kajkavskohrvatske knjige, jer u Prekmurju također Slaveni su živeli. Ove knjige su stečeo u Železno. Tamo biskup Đura je organizirao dekanstvo (öšpöröšstvo) Slovenska okroglina, Vandalska okroglina, ili Tótság. Prekmurski svećenici su učili u Hrvatskoj u Zagrebu i Varaždinu, u 16. vijeku že evangelici također, kot katolici. Hrvatski i gradišćanski svećenici također su služili u Prekmurju i pisali u prekmurskom jeziku.
Kajkavski učinak preostao u prekmurskom jeziku, u konjugaciji i leksikoj. U 16. vijeku u Martjancima, kod Murske Sobote je napisala jedna pesmarica: Sztára Martyanszka peszmaricza, ki ima gradišćanski i kajkavski vir. Nikola Krajčevič: Szveti evangeliomi je nastao 1651. godine u Grazu. Druga je pjesmarica Grgura Mekinića Dusevne pesmi, gradišćanska djela. Ovo je zato važno, jer gradišćanskohrvatski jezik je čakavska varijanta. Perkmurski jezik kasneje također je imao utjecaj na gradišćanski jezik. Jožef (Josip) Ficko, gradišćanski pisac je bio prekmurskoga porekla.
Varijante Martjanske pjesmarice su se proširili u Slovenskoj okroglini i utjecali jezik. I zajedno u prekmurskom jeziku je također i, ili nje istino, prekmurski nej istino.
Drugi izrazi: thumb|right|275px|Prekmurski [[Oče naš 1914. godine.]]
1715. godine Ferenc (Franc) Temlin evangeličkoj svećenik je napisao prvo prekmursko knjigo Mali katechismus i izdao u Nemačkoj. Prema Vilka Novaka, slovenskoga istoričarja i jezikoslovca, ova je bila prva postaja prekmurskoga knjiženoga jezika. Još tri knjige su se spremala do 1771. godine.
Števan Küzmič je preveo četiri evanđelje (Nouvi Zákon) 1771. godine i ovo je bio prvi standard prekmurskoga jezika. Ali istinski književni nije Števan, ali Mikloš Küzmič dekan Slovenske okrogline i svećenik Kančevce je stvorio. 1777. godine su ostvarili nova biskupija u Sambotelu (Szombathely). Prvi biskup, János Szily je pomagao Küzmič, da bo pisao prekmurske knjige.
Mikloš Küzmič nije samo katolička evanđelja je preveo (Szvéti Evangyeliomi), također pisao molitvenik (Molitvena kniga), ABC knjiga (ABC Kni'sica) i obrednik (Szlovenszki Silabikar). Knjige već obitelj je upotrijebio i nekoliko novi izdatak je rodio 1780.-1945. godine. ABC knjiga Küzmiča je bila obvezno u korištenju u školama.
Mikloš Küzmič (također Števan) je koristio kajkavskohrvatski i također standard hrvatski jezik u svojim djelima. Prekmurski Oče naš je preveo iz hrvatskoga jezika.
Slovenske, prekmurske i hrvatske varijante
Küzmič je analizirao slovenski književni jezik, ali tako je video, da nepotreban prihvatiti, jer razlike su posebno velike. Števan Küzmič također tako je video položaj i daljevao standardizacija prekmurskoga jezika.
Pisac i jezikosvlovac Jožef Košič, ki je bio hrvatskog porekla u 19. vijeku, je padovio novi prekmurski standard. Košič i jedan drugi prekmursko slovenski pjesnik i evangeličkoj svećenik Aleksander Terplan su zgazili u kontakti s jednom slovenskom jezikoslovcem, ki je bio Oroslav Caf. Cafove trajekte Košič je koristio novi elementi iz štajersko-slovenskoga i također kajkavskoga jezika. Gramatička kniga Krátki návuk vogrszkoga jezika za zacsetníke, ili istorijska knjiga Zgodbe vogerszkoga králesztva i Terplanova psalmska knjiga Knige 'zoltárszke su se prilozili do neologizam.
Janoš Kardoš prevodilac i pjesnik je preveo mnoge pesme iz mađarskoga jezika. Imre Augustič pisac, novinar, prevodilac i pjesnik 1875. godine je nočio prve prekmurske novine Prijátel. Tada su probao pristup jedni druge prekmurski i slovenski jezik, a prekmurština nije prihvatio Gajice, samo Janoš Murkovič je uporabio. 1886. godine Jožef Bagari je izvadio ponovo Gajica i izdao Perve knige – čtenyá za katholičánske vesničke šolê.
1908. godine Albert Apponyi mađarski ministar prosvjete je umanjio prekmurski jezik u školama, umesto je uvestio mađarski jezik, da asimilira prekmurski Slovenci. 1920. godine Trijanonski sporazum je predao Prekmurje za Jugoslaviju i su uvestili u školama slovenski književni jezik. Jožef Klekl, ki je podpirao pritupanju u Sloveniju, ali nije pihvaćao, da jezik Prekmurja samo slovenski dijalekt. Prema ga prekmurski jezik s jedne strane je most među slovenskim in srpskohrvatskim jezikom.
Klekl i Jožef Sakovič su uredili standard jezik. U novem standardu su bili slovenski, hrvatski i također sprskohrvatski elementi. Aleksander I i Petar I Karađorđević su odobrili prekmurski jezik u liturgiji i mediji. Između svega ostalog Novine, Düševni list, Marijin list i Evangeličanski kalendar su vodili strandizacijo prekmurskoga jezika.
Nasuprot ovom prekmurski Miško Kranjec socijalist (kasneje komunist) tako je video, da morao oduzeti prekmurski jezik, jer u odori nacije potrebno odori jezik.
1945. godine komunisti su oduzeli prekmurski, isključivo jer u prekmurskom književnostu određivanju je bio vjera.
Boulieu-lès-Annonay
Bulije lez Anone je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Rona-Alpi, u departmanu Ardeš.
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.942, a gustina naseljenosti je iznosila 206 stanovnika/km².
El Aguaje, Tezonapa
El Aguaje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tezonapa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 931 m.
Pemuche de Soledad, La Misión
Pemuche de Soledad je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini La Misión.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1102 m.
Ca' Pugliese, Ferrara
Ca' Pugliese je naselje u Italiji u provinciji Ferrara, u regiji Emilia-Romagna.
Noršinci pri Ljutomeru
Noršinci pri Ljutomeru je naselje u slovenskoj Općini Ljutomeru. Noršinci pri Ljutomeru se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Pomurju.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 216 stanovnika.
El Tesoro, Ocosingo
El Tesoro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocosingo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 37 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 662 m.
Teruo Iwamoto
(2. maj 1972.) je bivši japanski nogometaš.
Revidirani julijanski kalendar
Nazivom "Revidirani Julijanski" se želi istaći da se njime zamenjuje julijanski kalendar koji ima de fakto podršku pravoslavne crkve, a takođe i da se njime izbegava implicitno priznanje kalendara pape Gregorija XIII iz 1582., donesenog s istim ciljevima i opštim pristupom. Dakle, crkve smatraju da su usvojile Novi a ne gregorijanski kalendar. Uprkos naziva i primene unapređenog naučnog znanja, revidirani julijanski kalendar (r.j.k.) odstupa od julijanskog kalendara u suštinski istom smeru kao i gregorijanski.
Koncept kalendara
Prosečno trajanje godine julijanskog kalendara je 365,25 dana (365 dana i 6 sati). Trajanje srednje tropske godine krajem 20. veka je 365,242190 dana (365 dana, 5 sati, 48 minuta i oko 45,2 sekunde), što daje razliku od 11 minuta i 14,8 sekundi godišnje, zbog čega kalendar kasni jedan dan svakih 128 godina.
U gregorijanskom kalendaru je to rešeno tako što su preskočene neke prestupne godine i to sekularne (deljive sa 100), koje nisu deljive sa 400. Ovim je 400 julijanskih godina skraćeno za 3 dana, pa je prosečno trajanje gregorijanske godine 365 + 97/400 = 365,2425 dana (365 dana, 5 sati, 49 minuta i 12 sekundi) ili oko 26,2 sekunde predugačko, što daje kašnjenje od jednog dana u oko 3226 godina.
Milutin Milanković, svetski priznat geofizičar, klimatolog i astronom je rešavanju ovog problema pristupio slično kao i tvorci gregorijanskog kalendara, ali uz prednost savršenijeg astronomskog znanja. To je omogućilo da se definiše drugačije pravilo prestupne godine, koje bi dalo tačnije srednje trajanje godine a takođe i izbeglo prihvatanje kalendara baš onakvog kakvog ga je propisao papa, a pravoslavne crkve odbile.
Možemo primetiti nekoliko zanimljivih detalja (kako bi se lakše shvatile cifre u tablici):
Milankovićevim predlogom je 900 julijanskih godina skraćeno za 7 dana, što daje prosečno trajanje godine od 365 + 218/900 = 365,24222... dana (365 dana, 5 sati, 48 minuta i 48 sekundi), što je oko 2,8 sekundi duže od današnje vrednosti dužine srednje tropske godine. To bi, pri toj vrednosti, dalo grešku od jednog dana u preko 31.000 godina. Ali, trajanje tropske godine se skraćuje usled plimskih efekata oko 5 sekundi svakog milenijuma, tako da će se nepreciznost ovog kalendara vremenom povećavati i "već" za 4 do 5 hiljada godina biti jednaka onoj današnjeg gregorijanskog (koji će tada biti još neprecizniji).
Pošto je kalendar značajan za računanje datuma Uskrsa, od interesa je i poređenje sa godinom prolećne ravnodnevice (vernal equinox year), čije je današnje trajanje oko 365,24237 dana (365 dana, 5 sati, 49 minuta i oko 1 sekunda). Milankovićeva godina je tu oko 13 sekundi prekratka a gregorijanska oko 11 sekundi predugačka, što znači da je r.j.k. u današnjoj epohi neznatno slabiji u održavanju trenutka prolećne ravnodnevice na istom datumu. Ali u tome je ipak nesrazmerno bolji od starog julijanskog kalendara, a ako bi se datum Uskrsa određivao astronomski, onda je bitniji trenutak ravnodnevice od datuma.
Rad na kalendaru
Trebalo je da Milanković, kao delegat uz mitropolita crnogorsko-primorskog Gavrila Dožića, potonjeg patrijarha, učestvuje na pravoslavnom kongresu i tamo izloži predlog reforme koji je odobrio Sinod Srpske pravoslavne crkve. Autor proračuna predloga bio je srednjoškolski profesor matematike Maksim Trpković.
Milutin Milanković je ovaj projekat temeljno planirao. Prikupio je svu raspoloživu literaturu o kalendarima i posebno brižljivo proučio Trpkovićev predlog. Reforma koju je predložio u Carigradu jednoglasno je usvojena, a on je po povratku u Beograd primio zahvalnicu patrijarha Meletija.
Dogmatska pitanja
Drugo pitanje, posebno važno za crkvu, bilo je utvrđivanje datuma Uskrsa i drugih pokretnih verskih praznika koji od njega zavise.
Kanonske odredbe crkve nalažu proslavu Vaskrsa u prvu nedelju posle punog Meseca iza prolećne ravnodnevice. Međutim, datume Mesečnih mena, a time i Uskrsa i pravoslavna i rimokatolička crkva određuju računom epakta, zasnovanom na takozvanom Metonovom krugu.
Zašto se, pri odredbi tih mena, pridržavati Metonovog kruga koji nije nikakva hrišćanska odredba, kada se one mogu tačno predskazati astronomskim računom, upitao se profesor nebeske mehanike, Milanković, pa je uz odobrenje Kongresa zamenio epaktni račun astronomskim.
Tako je u tekstu konačne odluke Kongresa o reformi kalendara zapisano da će se pashalni puni Mesec određivati na osnovu astronomskih proučavanja, uzimajući uvek u obzir ostvarene napretke nauke. Datum Vaskrsa određivaće se uvek prema vremenu svetog grada Jerusalima: Uskrs će biti nedelja posle dana (ponoć-ponoć) na meridijanu Crkve Svetog groba (35°13'46" istok s lokalnim vremenom UT+2h20m55s za veliku kupolu) u kojem se dogodi prvi puni Mesec posle prolećne ravnodnevice. Trenutak punog Meseca mora biti posle trenutka ravnodnevice, što može biti i na isti dan. Ali ako je Mesec pun u nedelju, Uskrs je sledeće nedelje. Vaseljenska Patrijaršija umoliće zvezdarnice ili katedre nebeske mehanike univerziteta u Atini, Beogradu, Bukureštu i Pulkovi (Petrogradu), da izrade dugoročne pashalne tablice koje će saopštiti svim pravoslavnim crkvama. Tako određeni Uskrs bi se uglavnom poklapao sa onim zapadnih hrišćana (katolika i protestanata), ali ne baš uvek, jer je Milankovićev metod astronomski a gregorijanski računski (uzima se nominalna prol. ravnodnevica 21. mart/ožujka, pun Mesec je računski a ne astronomski). Međutim, nijedna crkva nije prihvatila ovo pravilo, ostale su pri starom, uz korišćenje julijanskog kalendara (Finska i estonska crkva danas koriste gregorijanski Uskrs).
Razlog za to je što kanoni takođe zahtevaju da Uskrs bude isključivo posle jevrejske Pashe (ili Pesah-a, 15. dan meseca Nisana iz hebrejskog kalendara) -- zato se Uskrs odlaže za sledeću nedelju ako je pun Mesec u nedelju. Međutim, ako se sledi izloženo pravilo (prolećna ravnodnevica—prvi pun Mesec—prva nedelja), koji važi i kod zapadnih hrišćana i finskih pravoslavaca, može se desiti da Uskrs bude pre Pashe, što je za pravoslavce sasvim neprihvatljivo. To se dogodilo 2005. kada su zapadni hrišćani uredno proslavili Uskrs 27. marta/ožujka (nakon što je prvi puni Mesec posle ravnodnevice bio 25. marta/ožujka) a onda su Jevreji proslavili Pashu 24. aprila/travnja, na drugi pun Mesec posle ravnodnevice; obično je Pasha na prvi pun Mesec posle ravnodnevice. Pravoslavni uskrs je te godine bio tek 1. maja/svibnja po novom kalendaru. Time je kanonska tačnost spašena zahvaljujući astronomskoj netačnosti. Slična stvar se dogodila i 2008.
Problem je dakle u tome što se Milankovićevim astronomskim metodom pronalazi neki "idealan" pashalni pun Mesec, koji je uvek prvi pun Mesec posle ravnodnevice, dok je savremeni hebrejski kalendar aritmetički, sa nagomilanom greškom trajanja godine.
Usvajanje
Revidirani julijanski (Milankovićev) kalendar su prihvatile pravoslavne crkve i patrijaršije: carigradska, grčka, aleksandrijska, rumunska; nešto kasnije antiohijska, kiparska, poljska, bugarska (od 1963.) i ukrajiska (od 2023). Ove crkve su nazvane "novokalendarskim".
Odbacile su ga crkve: jerusalimska, ruska, srpska, gruzinska i grčki starokalendarci. Milanković je zabeležio da je Arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve septembra 1923. u Sremskim Karlovcima u principu usvojio novi kalendar, ali je sprovođenje odloženo za vreme "kada reformisani kalendar prihvate i primene i sve ostale pravoslavne crkve". Međutim, jedan drugi izvor tvrdi da je srpski patrijarh Dimitrije 1924. poručio Vaseljenskoj patrijaršiji da se srpska crkva predomislila u vezi kalendara i da ostaje uz "kalendar Svetih otaca". Milanković je takođe ustvrdio da je ruska crkva 1923. prihvatila r.j.k. Do zabune je moglo doći zbog nesređenog stanja u toj crkvi izazvanog progonima i mešanjem sovjetske vlade.
Kritike
Kritičari u promeni kalendara vide nepotrebnu novotariju pod uticajem zapadnog društva i da za promenu kalendara nisu dati čvrsti teološki razlozi, već samo društveni.
Pošto je julijanski kalendar implicitno priznat na Prvom vaseljenskom saboru u Nikeji u vezi računanja datuma Uskrsa, tvrdi se da je za njegovu promenu takođe potreban neki vaseljenski sabor. Usvajanjem novog kalendara je razbijeno jedinstvo crkve, čime je poništen smisao nikejskog sabora kojim je trebalo da se ispravi situacija: "na isti dan bi neki trebalo da poste dok drugi sede na gozbi".
Liturgijske primedbe Novom kalendaru potiču od činjenice da su prilagođene proslave samo nepokretnih praznika, a pokretni, koji zavise od datuma Uskrsa i dalje zavise od starog julijanskog kalendara. Ovo remeti harmoniju i ravnotežu liturgijske godine.