cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grigorije Camblak
Grigorije Camblak (Григорий Цамблак; Veliko Trnovo, oko 1360 — Kijev, 1419) je bio srednjovekovni bugarski pisac i pravoslavni crkveni poglavar, mitropolit kijevski i sve Rusije (1414–1420), autor mnogih dela koja su ušla u staru bugarsku, srpsku i rusku književnost.
Beograd
SFR Jugoslavija
Marta 1972. Beograd je bio centar poslednje epidemije velikih boginja u Evropi. Epidemija, koja je uključivala prisilne karantine i masovne vakcinacije, okončana je krajem maja.
Grigorije Camblak
Život
Grigorije se učio kod bugarskog patrijarha Jeftimija. On se nalazio na Svetoj Gori kada je Bugarska pala pod Turke, odakle je izbegao u Carigrad. Iz Carigrada je ubrzo poslat u Moldaviju, verovatno kao izaslanik patrijarha. U Moldaviju je odigrao krupnu ulogu u stvaranju kulta svetog Jovana Novog Sučavskog.
Nakon turskog poraza u bici kod Ankare 1402. godine, Grigorije Camblak je došao u Srbiju, gde je postao iguman čuvenog manastira Visoki Dečani. Kao iguman Dečana napisao je žitije Stefana Dečanskog. U to vreme je postojalo kraće Žitije Stefana Dečanskog, napisano u vreme cara Dušana, koje nije glorifikovalo kralja Stefana Dečanskog već ga je predstavljalo kao grešnika koji se pobunio protiv oca, i izazvao pobunu sina Dušana. Grigorije je napisao drukčiju verziju, podržavajući Dečanskog u oba sukoba, i osuđujući njegovog oca Milutina, kao i sina Dušana. Njegovi radovi, za razliku od ranijih srpskih pisaca, nemaju za motiv glorifikaciju Srbije i njene dinastije. Štaviše, on osuđuje Dušanovo krunisanje za cara kao uzurpaciju.
Beograd
Skorašnja istorija
thumb|210px|d|[[Pobednik (spomenik)|Pobednik, simbol Beograda]] Dana 9. marta 1991. u Beogradu su održane velike demonstracije, predvođene Vukom Draškovićem, protiv Slobodana Miloševića. Tom prilikom su poginule dve osobe, sedamnaestogodišnji srednjoškolac Branivoje Milinović, i policajac Nedeljko Kosović, 203 ljudi je povređeno, a 108 uhapšeno. Prema raznim medijskim izvorima, na ulicama tog dana je bilo između 100.000 i 150.000 ljudi. Kasnije u toku dana, na ulice su izvedeni tenkovi u cilju uspostavljanja mira.
Grigorije Camblak
Život
Nakon smrti njegovog ujaka Kiprijana, mitropolita Kijeva, Grigorije Camblak je prešao u Kijevsku Rusiju oko 1409. godine. Tamo je uskoro, 1415. godine postao mitropolit Kijeva, koji je tada pripadao Litvansko-poljskoj uniji. Kao mitropolit kijevski bio je u raskolu sa ruskom crkvom. Učestvovao je u delegaciji koju je litvanski vladar poslao na unionistički sabor u Konstanci 1418. godine. Neki proučavaoci navode da Grigorije nije bio voljan da prizna Uniju ukoliko bi to značilo potčinjavanje Papi. Preminuo je 1419. ili 1420. godine.
Beograd
Skorašnja istorija
Nakon nepriznavanja rezultata lokalnih izbora 1996, opozicija je u Beogradu organizovala svakodnevne građanske i studentske proteste protiv Miloševićeve vladavine, u periodu između novembra 1996. i februara 1997. Posle popuštanja režima i priznavanja rezultata izbora Zoran Đinđić postaje gradonačelnik Beograda.
NATO bombardovanje 1999. prouzrokovalo je značajnu štetu gradskoj infrastrukturi. Među pogođenim objektima bile su i zgrade nekoliko ministarstava, zgrada RTS u kojoj je poginulo 16 zaposlenih, nekoliko bolnica, hotel „Jugoslavija“, komanda vazduhoplovstva, nekadašnja zgrada Centralnog komiteta, televizijski toranj na Avali, kao i kineska ambasada na Novom Beogradu.
Grigorije Camblak
Dela
U Moldaviji je napisao:
Između 1402. i 1409. u manastiru Dečani napisao je tri značajna dela:
Elephant Boy
Elephant Boy je britanski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1937. u režiji Roberta J. Flahertyja i Zoltana Korde. Temelji se na priči Toomai, of the Elephants Rudyarda Kiplinga. Protagonist, koga tumači indijski glumac Sabu, je sin profesionalnog goniča slonova koji nakon očeve smrti pokušava pronaći tajanstveno krdo divljih slonova koje traže britanske vlasti. Film je nastao u produkciji Alexandera Korde koji je u njega ukombinirao dokumentarni materijal koji je u Indiji bio snimio nagrađivani sineast Robert J. Flaherty; igrane scene je, pak, snimio njegov brat Zoltan. Elephant Boy je postigao veliki uspjeh i pomogao mladom Sabuu da postane prvi indijski glumac koji je postao međunarodna filmska zvijezda.
Grigorije Camblak
Dela
U Kijevu je napisao veliki broj beseda, slova i pohvala:
Camblakova dela prevedena na savremeni srpski jezik:
Beograd
Skorašnja istorija
thumb|left|150px|Pobednik i zidine Kalemegdana. Nakon izbora 24. septembra 2000. godine, Beograd je postao poprište masovnih demonstracija sa 800.000 po policijskim procenama, a po drugim izvorima i do 1.000.000 učesnika, koje su dovele do konačnog pada Miloševića sa vlasti.
Lokalna samouprava
thumb|d|thumb|250px|Zgrada Skupštine grada, poznata i kao Stari dvor Beograd ima status posebne teritorijalne jedinice u Republici Srbiji, sa svojim posebnim organima lokalne samopurave.
Skupština grada
Skupština grada Beograda je predstavnički organ koji vrši osnovne funkcije lokalne vlasti utvrđene zakonom i Statutom grada. Skupština ima 110 odbornika koji se biraju na lokalnim izborima, na četiri godine. Skupština grada sastaje se po potrebi, a najmanje jednom u tri meseca.
Gradonačelnik
Gradonačelnik Beograda predstavlja i zastupa Grad i obavlja izvršnu funkciju u Gradu Beogradu.
Gradonačelnik se bira istovremeno kad i odbornici za Skupštinu grada neposrednim tajnim glasanjem na četiri godine. Gradonačelnik ne može biti odbornik Skupštine grada, niti obavljati drugu javnu funkciju.
Gradonačelnik Beograda je Aleksandar Šapić.
HNK Cibalia
HNK Cibalia Vinkovci je hrvatski nogometni klub iz Vinkovaca.
Historija
Klub je osnovan 1919. godine kao HGŽK Cibalia. 1925. su se udružili s klubom RŠK Sloga. Tijekom Drugog svjetskog rata klub je prestao postojati. Nakon rata Sloga i OFD Graničar su osnovali klub Dinamo Vinkovci. Klub je u drugu jugoslavensku ligu ušao 1968., a u prvu 1982. gdje je igrao pet sezona. 1990. je odlučeno da se klub preimenuje u Cibalia. Redovito nastupa u Prvoj HNL (s iznimkom dvije sezone), a ima i uspjeha u kupu (finale 1999.). U sezoni 2009./2010. Cibalia osvaja 3. mjesto - najveći uspjeh u povijesti kluba.
Stadion
Stadion na kojem igra HNK Cibalia sagrađen je 1966. godine. Do 1992. godine stadion je nosio ime Stadion Mladosti, kada je ime promjenjeno i do danas stadion nosi naziv Stadion HNK Cibalia Vinkovci. Stadion je obnavljan 1982., 2003., 2008. i 2010. godine. Ukupni kapacitet stadiona iznosi 10.000 mjesta.
Kup maršala Tita
1947. 1949. 1950. 1976./77. 1977./78. 1980./81. 1981./82. 1983./84. 1984./85. 1985./86. 1986./87. 1987./88. 1988./89. 1989./90.
Beograd
Gradska uprava
Gradska uprava obavlja upravne poslove u okviru prava i dužnosti Grada Beograda i određene stručne poslove za potrebe Skupštine grada, Gradonačelnika i Gradskog veća.
Načelnik Gradske uprave, koga postavlja Skupština grada na predlog Gradonačelnika, rukovodi radom Gradske uprave. Načelnik Gradske uprave može imati zamenika koji se postavlja i razrešava na isti način kao načelnik.
Gradske opštine
thumb|250px|d|thumb|Karta beogradskih opština
Gradska opština je deo teritorije Grada Beograda u kojoj se vrše određeni poslovi lokalne samouprave utvrđeni Statutom grada. Građani učestvuju u vršenju poslova gradske opštine preko izabranih odbornika u skupštini gradske opštine, putem građanske inicijative, zbora građana i referenduma, u skladu sa Ustavom, zakonom, Statutom grada i aktima gradske opštine.
Većina opština se nalaze južno od Dunava i Save, u Šumadijskom regionu. Tri opštine (Zemun, Novi Beograd i Surčin) se nalaze sa severne strane Save, tačnije u Sremu, dok se opština Palilula nalazi na obe strane Dunava, u Šumadiji i Banatu.
Područje naselja Beograd, užeg i urbanizovanog dela ukupne površine 360 km², obuhvata sledeće gradske opštine: ceo Vračar, Zvezdaru, Savski venac, Stari grad, Rakovicu i Novi Beograd i delove Voždovca, Zemuna, Palilule i Čukarice.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine, Beograd ima 1.576.124 stanovnika. Prema etničkim grupama, stanovnici Beograda su se izjasnili kao Srbi (1.415.187), Jugosloveni (22.161), Crnogorci (26.190), Romi (19.191), Hrvati (10.381), Makedonci (8.372) i Bošnjaci (14.617).
thumb|left|thumb|200px|Hram Svetog Save, najveći [[Pravoslavlje|pravoslavni hram na svetu]]
Iako postoji nekoliko religioznih zajednica u Beogradu, taj sklop je relativno homogen. Pravoslavna zajednica je daleko najbrojnija sa 1.429.170 vernika. Takođe ima i 20.366 muslimana i 16.305 katolika. Postojala je i velika jevrejska zajednica, ali nakon nacističke okupacije 1941. i velike emigracije Jevreja u Izrael, njihov broj je opao na 415. U Beogradu takođe ima i 3.796 protestanata.
Pored rođenih Beograđana, grad je dom i velikog broja Srba sa prostora cele bivše Jugoslavije, koji su u grad došli bilo u potrazi za boljim životom, bilo bežeći od rata i etničkog čišćenja. Nezvanično, uzimajući u obzir veliki broj srpskih izbeglica iz Hrvatske, Bosne i Hercegovine kao i proteranih lica sa Kosova, studenata, zatim ljudi popisanih u mestima njihovih stalnih prebivališta, broj stanovnika Beograda potencijalno prelazi 2 miliona. U Beogradu takođe žive i mnogi pripadnici drugih naroda i narodnosti bivše SFRJ što je u velikoj meri proizvod njegovog nekadašnjeg statusa glavnog grada multietničke Jugoslavije. Takođe je procenjeno da u Beogradu živi i nekoliko hiljada Kineza koji su u grad počeli da se doseljavaju sredinom devedesetih godina 20. veka. Novobeogradski blok 70 je među Beograđanima poznat i kao Kineska četvrt. Beograd je dom i izvesnom broju Arapa koji su došli sedamdesetih i osamdesetih godina 20. veka kao studenti, ali su se trajno naselili i zasnovali porodice. Većina Arapa koji žive u Beogradu su poreklom iz Sirije, Jordana i Iraka.
Ekonomija
thumb|250px|Zgrada [[Narodna banka Srbije|Narodne banke Srbije u blizini Slavije]] Beograd je ekonomski najrazvijeniji deo Srbije. Više od 30 % BDP u Srbiji dolazi iz Beograda, koji daje više od 30 % radne snage u Srbiji. Tokom devedesetih godina 20. veka, grad je bio pod sankcijama Ujedinjenih nacija, kao i cela tadašnja SR Jugoslavija. Hiperinflacija jugoslovenskog dinara je takođe desetkovala ekonomiju grada.
Ekonomija grada se oporavlja raste brzo od 2000. godine, nakon pada režima Slobodana Miloševića i ukidanja sankcija UN. Sedište Narodne banke Srbije je u Beogradu. Glavne kompanije u Beogradu, između ostalih su: Jat Ervejz, Telekom Srbija, Telenor Srbija, Delta Holding, i mnoge druge.
Kultura
thumb|250px|d|Zgrada [[SANU-a, sagrađena 1922.]] Beograd je domaćin mnogim kulturnim manifestacijama, uključujući FEST (Međunarodni filmski festival), BITEF (Beogradski internacionalni teatarski festival), BELEF (Beogradski letnji festival), BEMUS (Beogradske muzičke svečanosti), Beogradski sajam knjiga, i Beogradski festival piva. Dobitnik Nobelove nagrade Ivo Andrić je napisao svoja najpoznatija dela: „Na Drini ćuprija“ i „Prokleta avlija“ u Prizrenskoj ulici u Beogradu. Ostali istaknuti srpski književnici koji su živeli i radili u Beogradu su: Branislav Nušić, Miloš Crnjanski, Borislav Pekić, Milorad Pavić, Meša Selimović i mnogi drugi.
Većina srpske filmske industrije se nalazi u Beogradu, a jedan od najpoznatijih filmova snimljenih ovde je i film Emira Kusturice iz 1995, dobitnik Zlatne palme na Kanskom festivalu — Podzemlje. Grad je bio jedan od glavnih centara jugoslovenskog „novog talasa“: VIS Idoli, Ekatarina Velika i Šarlo Akrobata muzički bendovi koji su svi iz Beograda. Ostali poznati beogradski rok umetnici: Riblja čorba, Bajaga i instruktori i ostali. Tokom devedesetih, grad je bio glavni centar (u bivšoj Jugoslaviji) muzičkog žanra turbofolk, poznati muzički kompozitori Dragan Brajović - "Braja" i Marina Tucaković. Danas je centar thumb|srpske hip hop scene, sa izvođačima kao što su Beogradski Sindikat, Škabo, Marčelo i mnogi drugi. Beograd takođe ima mnogo pozorišta, a najpoznatiji među njima su Beogradsko narodno pozorište, Jugoslovensko dramsko pozorište, Zvezdara teatar, i Atelje 212. U Beogradu se nalaze i Srpska akademija nauka i umetnosti, Narodna biblioteka Srbije i Istorijski arhiv Beograda.
Obrazovanje
Beograd ima dva državna univerziteta i više privatnih institucija za više i visoko obrazovanje. Beogradski univerzitet vodi poreklo od Velike škole, osnovane 1808. Prvi srpski univerzitet formalno je osnovan 27. februara 1905. Više od 70.000 studenata studira na Beogradskom univerzitetu.
Dana 21. maja 1973. godine, umetničke akademije prerasle su u fakultete umetnosti, a Umetnička akademija postala je Univerzitet umetnosti, drugi samostalni beogradski univerzitet.
U Beogradu postoji 195 osnovnih i 85 srednjih škola. Od osnovnih, postoji 162 redovnih, 14 specijalnih, 15 umetničkih i 4 škole za osnovno obrazovanje odraslih. Srednjoškolski sistem obuhvata 51 stručnu, 21 gimnaziju, 8 umetničkih i 5 specijalnih škola. 230.000 upisanih učenika uči 22.000 zaposlenih u preko 500 zgrada koji pokrivaju oko 1.100.000 kvadratnih metara.
Noćni život
d|thumb|250px|Beograđanka Beograd ima reputaciju prestonice koja nudi svakodnevni, živopisan noćni život, sa mnoštvom klubova otvorenih do svitanja širom grada. Najprepoznatljiviji su klubovi smešteni u splavovima duž obala Save i Dunava.
Vikend-posetioci, posebno oni iz Bosne i Hercegovine, Hrvatske i Slovenije, smatraju Beograd većom metropolom od svojih prestonica zbog prijateljske atmosfere, sjajnih klubova i barova, jeftinog pića, nepostojanja jezičke barijere, kao i liberalne regulative vezane za noćni život.
Poznata mesta za ljubitelje alternativne muzike, odnosno kulture koja ne potpada pod mejnstrim, poznati su i afirmisani klubovi kao što su Akademija (Klub studenata na FLU), smeštena u podrumu Fakulteta likovnih umetnosti i KST (Klub studenata tehnike), smešten u podrumu zgrade Tehničkih fakulteta. Jedno od najpoznatijih mesta za alternativne kulturne događaje u gradu je SKC (Studentski kulturni centar), koji se nalazi preko puta Beograđanke, jedne od najznamenitijih građevina Beograda. Koncerti brojnih domaćih i poznatih stranih grupa se često održavaju u SKC-u, kao i umetničke izložbe i javne debate i diskusije.
Sport
thumb|270px|[[Beogradska arena]] U Beogradu postoji oko hiljadu sportskih objekata, od kojih mnogi svojim kapacitetom zadovoljavaju potrebe velikih i gotovo svih vrsta sportskih događaja. Beograd je bio domaćin mnogim bitnim sportskim događajima u bliskoj prošlosti, kao što su Evropsko prvenstvo u košarci 2005., Evropsko prvenstvo u odbojci 2005., Svetsko prvenstvo u vaterpolu 2005. i Evropski olimpijski festival mladih 2007. Beograd će biti grad domaćin Letnje univerzijade 2009. godine
Beograd se dva puta neuspešno kandidovao za Letnje olimpijske igre i to za Olimpijadu 1992. kada je ispao u trećem krugu glasanja Međunarodnog olimpijskog komiteta (tada su se igre održale u Barseloni) i Letnje olimpijske igre 1996. kada je grad domaćin bila Atlanta.
Beograd je dom i dva najveća i najuspešnija sportska društva u Srbiji, Partizana i Crvene zvezde. Dva najveća fudbalska stadiona u Beogradu su Marakana (stadion „Crvene zvezde“) i Stadion JNA (stadion „Partizana“). Beogradska arena se koristi za košarkaške i odbojkaške utakmice, zajedno sa halom Pionir. , dok se Sportski centar "Tašmajdan" koristi za vaterpolo utakmice.
Ada Ciganlija je bivše ostrvo na reci Savi, i najveći beogradski sportsko-rekreativni kompleks. Nakon njegovog povezivanja s obalom, napravljeno je veštačko jezero. Jedna je od najpoznatijih destinacija za Beograđane tokom vrelog leta. Ada Ciganlija ima 7 kilometara dugu plažu i objekte za razne sportove uključujući golf, ragbi, fudbal, košarku, odbojku, bejzbol i tenis. Ekstremni sportovi su takođe dostupni, kao što su bandži džamping, skijanje na vodi i pejntbal Na ostrvu se nalaze i staze za vožnju bicikla, šetnju i džogiranje.
Turizam
thumb|230px|d|Pogled na centar grada Od 2000, uporedo sa obnavljanjem diplomatskih odnosa Srbije sa zapadnom Evropom i Amerikom, u Beogradu se primećuje povratak stranih turista odsutnih još od ratova iz devedesetih godina. thumb|left|thumb|250px|Reka Sava, pogled sa [[Kalemegdana]] thumb|left|200px|Avalski toranj, 205 metara Istorijski delovi i zgrade Beograda su najveće gradske turističke atrakcije. One uključuju Skadarliju, Narodni muzej, obližnje Narodno pozorište, Zemun, Trg Nikole Pašića, Milošev konak, Konak kneginje Ljubice, Terazije, Studentski trg, Kalemegdan, Knez Mihailovu ulicu, Dom Narodne skupštine, Hram Svetog Save i Stari dvor. Pored ovoga, postoje mnogi parkovi, spomenici, muzeji, kafići, restorani i prodavnice i to sa obe strane reke Save. Mauzolej Josipa Broza Tita, nazvan Kuća cveća, parkovi, Ada Ciganlija, Topčider i Košutnjak koji se nalaze u blizini su takođe popularni, posebno posetiocima iz bivše Jugoslavije.
U poslednje vreme broj mladih posetilaca se veoma uvećao, naročito onih iz Hrvatske, Slovenije i Bosne i Hercegovine koji uživaju u noćnom životu grada.
Mediji
Beograd je najznačajniji medijski centar u Srbiji. U Beogradu je sedište Radio televizije Srbije - RTS, javnog medijskog servisa, koji ima dva TV programa, pet radio programa i muzičku izdavačku kuću PGP RTS. Najpopularnija komercijalna medijska organizacija je RTV Pink, srpski multinacionalni medij, poznat po svojim popularnim zabavnim programima, za koje neki smatraju da su senzacionalistički i da su niskokvalitetni. Veoma popularna komercijalna medijska organizacija je i B92, koja ima svoju televizijsku i radio stanicu, izdavačku delatnost i jedan od najposećenijih Internet sajtova u Srbiji. Ostale televizijske stanice u Beogradu su Prva srpska televizija, Happy TV, TV Avala, TV Nova, Studio B i TV Enter, a postoje i mnogi specijalizovani kanali kao što su SOS, SPORT network (sport), Infobiro, Sky Plus, Metropolis (muzika), Art TV (umetnost), Sinemanija (filmovi) i Ultra TV (dečiji programi).
Najpoznatije radio stanice u Beogradu su: Radio Beograd 202, Radio B92, Radio Indeks, Radio Novosti, Radio Nostalgija, Radio Pingvin, Radio Top FM, Radio S i Radio Studio B.
Najznačajniji nedeljni listovi su: NIN, Vreme, Standard, Novi Standard, Novi Magazin, Akter, Evropa i Ilustrovana Politika.
Takođe, u Beogradu radi i nekoliko novinskih agencija: Tanjug, FoNet, Beta i Tiker.
Žuta štampa i mesečni časopisi su : Svet Plus, Scandal, CKM, Lepota i Zdravlje, Joy, Top Zdravlje, Žena i Zdravlje, Gloria, Story, Politikin Zabavnik, Bazar, Ona Magazin, Nacionalna revija, i Hello Magazin. Internet stranice Net Kafa, Opera17, Belgradelive i Grid 3.
Arhitektura
thumb|250px|d|[[Narodna skupština Republike Srbije|Skupština Srbije, s desne strane sedište PTTa Srbije — Glavna pošta]]
U različitim delovima grada arhitektura varira od tipično centralnoevropskog stila (Zemun), preko izvesnog broja zgrada u turskom stilu lociranih u starim delovima grada, do najmodernije arhitekture Novog Beograda. Arhitektura 19. veka je dosta uticala na arhitektonske trendove u Srbiji, pa i u Beogradu. Naročito je vidljiv uticaj austrougarske arhitekture 19. veka. Pod komunizmom, većina kuća je građena brzo i jeftino, što je dovelo do brutalističke arhitekture blokova Novog Beograda podignutih u prvim decenijama nakon Drugog svetskog rata.
Saobraćaj
thumb|Trolejbus u saobraćaju
U celini gledano, saobraćaj u Beogradu je konfuzan. Beograd ima samo jedan autoput u pravcu istok zapad (koji preko mosta Gazela povezuje Novi Beograd sa starim delom grada) dok nema ni jednu brzu saobraćajnicu u pravcu sever-jug. Postojeći mostovi su nedovoljni i sa malom propusnom moći (posebno stari most na Savi).
Gradski autobuski, tramvajski i trolejbuski saobraćaj obavlja Gradsko saobraćajno preduzeće i "Lasta". Na pojedinim linijama saobraćaju i privatni prevoznici. Beogradska prigradska naselja povezana su auto prevoznikom „Lasta“ i privatnim autoprevoznicima "Banbus" i "Transprodukt". Beograd takođe ima i liniju gradske železnice Bgvoz kojom upravljaju JP Železnice Srbije.
Beogradski metro, koji se planira još od 1950, predviđao je u prvoj fazi dve linije i u perspektivi mrežu od devet linija gradskog i regionalnog metroa, ali nije se nikada počelo sa izgradnjom. Od 2003, predviđen je laki šinski sistem koji je trebalo da bude izgrađen do 2008; njegova izgradnja takođe nije otpočela.
Gradska glavna železnička stranica povezuje Beograd sa ostalim evropskim prestonicama, kao i sa mnogo drugih gradova u Srbiji, a u izgradnji je stanica Prokop koja će u budućnosti preuzeti ulogu glavnog čvorišta. Na žalost, stanica Prokop dosta je udaljena od glavne autobuske stanice, što će u budućnosti otežavati putnički saobraćaj.
Magistralni i autoputevi su povezani sa Novim Sadom i Suboticom na severu, Nišom na jugu, i Zagrebom, glavnim gradom Hrvatske na zapadu, i omogućuju lak prilaz automobilom većim gradovima u regionu.
Beogradski aerodrom „Nikola Tesla“, međunarodnog karaktera, nalazi se u blizini Surčina na 18 kilometara od Beograda. Na aerodromu se nalazi 18 kancelarija stranih aviokompanija i nekoliko rentakar kompanija. Broj putnika od 2000. do 2004. dostigao je broj od 2 miliona. Nažalost, aerodrom nije povezan lakim železničkim saobraćajem sa centrom grada i na aerodromu ne postoji ni jedan hotel. Između centra grada i aerodroma saobraćaju autobuske linije 72, i ekspres linija A1. Taksi saobraćaj je neregularan.
Sportski aerodrom „13. maj“ nalazi se na levoj strani autoputa Beograd - Novi Sad, gledano iz pravca Beograda, paralelno sa prugom, 500 metara pre skretanja za Batajnicu.
Pošto se grad nalazi na ušću dve glavne reke, Dunava i Save, Beograd ima nekoliko mostova — Brankov most, Stari savski most, Gazela i Most na Adi i sva četiri povezuju centar grada sa Novim Beogradom. Beograd sa Banatom povezuju Pančevački most i Pupinov most.
Luka Beograd se nalazi na Dunavu i namenjena je prvenstveno prometu roba, dok je pristanište na Savi namenjeno turističkim brodovima.
Znamenitosti
thumb|desno|350px|Visine nekih beogradskih znamenitosti Među stranim i domaćim turistima najpoznatije znamenitosti Beograda su:
Pobratimljeni gradovi i međunarodna saradnja
Beograd je pobratimljen sa sledećim gradovima:
Ostale forme saradnje i gradskog prijateljstva slične bratimljenju: {| width="100%" style="background:transparent"
Nagrade
Grad Beograd je primio razne domaće i međunarodne ordene i priznanja, uključujući Medalju časti, Ratni krst, Karađorđevu zvezdu sa mačevima, i Orden narodnog heroja Jugoslavije. Dana 13. marta 2006. časopis „Fajnenšel tajms“ iz Londona nagradio je Beograd titulom „Grad budućnosti Južne Evrope“.
Beograd u video igrama
Beograd se pojavljuje i u popularnoj računarskoj video igri Battlefield 2142. koju pravi EA Games. Teren na kome se igra je mapa Beograda i predstavlja Evropsku uniju koja se bori protiv pan-azijskih jedinica nakon velikog futurističkog ledenog doba.
U igri Half-Life 2, zgrada Narodne skupštine Republike Srbije je adaptirana u grad Siti 17 u kojem se odigrava radnja ove igre. Zgrada se u igri zove Overvoč neksus. Takođe, spomenik Knezu Mihailu Obrenoviću se pojavljuje u istoj igri.
Zhuangzi (knjiga)
Čuang Ce je taoistički spis nazvan po kineskom filozofu Čuang Ceu. Knjiga je napisana posle njegove smrti, a sadrži interpretaciju njegovog učenja.
Veruje se da je knjigu sastavio Kuo Hsijang, veliki komentator Čuang Cea iz 3. veka. Knjiga je zbirka taoističkih spisa, iz različitih faza razvoja taoizma. Nije utvrđeno šta je pisao sam Čuang Ce, ali se uglavnom smatra da poglavlja koja predstavljaju misao treće faze taoizma, predstavljaju filosofiju samog Čuang Cea.
Sadržaj
Prvo poglavlje se zove »Srećni izlet«, a drugo »O jednosti stvari«. U „Srećnom izletu“ se govori o različitim stepenima sreće. Tako slobodan razvoj ljudske prirode može voditi relativnoj sreći, dok se apsolutna sreća postiže višim razumevanjem prirode stvari. Zarad rasta i razvoja, potrebno je slobodno ispoljavanje unutrašnje prirode stvari, koja se naziva Te i proističe neposredno iz Tao-a. Te je ono što nas čini onim što jesmo. Sva bića su srećna kada se njihov Te, ili njihova priroda, potpuno i slobodno ispoljava i razvija.
U knjizi Čuang Ce suprotstavlja ono što je prirodno onome što je čovekovo. Sleđenje prirodnog, izvor je vaskolike sreće i dobrote, dok je sleđenje onoga što je čovekovo izvor vaskolikog bola i zla.
Razna stvorenja su po svojoj prirodi različita, pa ni njihove prirodne sposobnosti nisu iste. Međutim, zajedničko im je da su podjednako srećna kad slobodno ispoljavaju svoju prirodnu sposobnost. Tako „srećni izlet“ prenosi priču o velikoj i maloj ptici, čije su sposobnosti sasvim različite. Dok jedna leti hiljadama milja, druga jedva može dospeti sa drveta na drvo, pa ipak su obe srećne čineći ono što mogu da čine. Čuang Ce zaključuje da ne postoji jednoobraznost prirode stvari, a nametanje jednoobraznosti može samo doneti patnju:
Međutim, upravo svrha svih zakona, morala, institucija i vlada jeste uspostavljanje jednoobraznosti i ukidanje razlika. Ljudi koji pokušavaju da sprovedu ovu jednoobraznost mogu imati sasvim dobre namere, što situaciju samo čini još tragičnijom.
Ako vladar ne ostavi ljude na miru, već pokuša da njima vlada pomoću zakona i institucija, prirodno postaje nešto veštačko, što Čuang Ce naziva „preovladavanjem onog što je od prirode onim što je čovekovo“, čiji plod mogu biti jedino beda i nesreća.
NGC 664
NGC 664 je galaksija u zviježđu Ribe.
Vlastimir Peričić
Vlastimir Peričić (7.12. 1927. u Vršcu - 1.3. 2000. u Beogradu) srpski kompozitor i jedan od najvažnijih teoretičara u srpskoj muzici, istaknuti muzikolog i autor izuzetno vrednih univerzitetskih udžbenika i dopisni član Srpske akademije nauka i umetnosti.
Biografija
Vlastimir Peričić je rođen u Vršcu 7. decembar 1927. godine od oca Juraja i majke Jelice, rođene Nikolajević.
U periodu 1945—1947. radio kao pripravnik, u Prirodnjačkom muzeju u Beogradu, 1948—1951. kao honorarni nastavnik solfeđa i osnovne teorije muzike u Muzičkoj školi Josif Marinković u Beogradu, 1951—1955. kao profesor teorijskih predmeta u Srednjoj muzičkoj školi pri Muzičkoj akademiji (danas Muzička škola Josip Slavenski ).
left|thumb|270px|Rodna kuća kompozitora Vlastimira Peričića u Vršcu, ulica Bitoljska br. 34. Školsku godinu 1955—1956. proveo na usavršavanju na Akademiji za muziku i dramsku umetnost Akademie für Musik und darstellende Kunst y Beču (u klasi kompozicije prof. Alfreda Ula (Alfred Uhl). Tokom leta 1956. prisustvovao kursevima za savremenu muziku u Darmštat u (CP Nemačka).
Godine 1955. izabran je na Muzičkoj akademiji (sadašnji Fakultet muzičke umetnosti) u Beogradu za asistenta na Odseku za kompoziciju, 1961. za docenta na Odseku za muzičku teoriju, 1965. za vanrednog profesora, 1988. za redovnog profesora. Predavao je 1967—1971. i na Odeljenju nastave I stepena u Nišu. Predavao je različite teorijske predmete (harmoniju, harmansku analizu, kontrapunkt, muzičke oblike, analizu muzičkog dela, tonski slog, poznavanje instrumenata itd), a od 1971. prvenstveno predaje istoriju jugoslovenske muzike na Odseku za muzikologiju.
Penzionisan je kao redovni profesor Fakulteta Muzičke umetnosti u Beogradu 1993. godine.
Preminuo je u Beogradu 1. marta 2000. godine.
Za 80-godišnjicu kompozitorovog rođenja, 7. decembra 2007. godine, u Muzičko-informativnom centru SOKOJ-а u Beogradu, otvoren je deo legata  Vlastimira Peričića.
Muzička akademija Univerziteta u Istočnom Sarajevu otvorila je drugi deo Legata Vlastimira Peričića.
Priznanja i nagrade
Vlastimir Peričić je dobitnik više nagrada i priznanja. Neke od njih su:
Napisi o autoru
right|thumb|170px|Vlastimir Peričić, 18-godišnji student Muzičke akademije u Beogradu, 1945. godine.
Popis dela
Peričićev relativno mali kompozitorski opus predstavlja jedan od važnih doprinosa neoklasicističkom stilskom pravcu u Srbiji.
1. Dve narodne za mešoviti hor (Megla se kadi, 1946, 2' ; Tri godini, 1946, rev. 1948, 4')
2. Tri minijature za klavir (Canzonetta, Valse, Chant sans paroles, 1947, 6')
3. Intermeco za klavir, 1947, 4'
4. Menuet za gudački kvartet, 1947, 3'
6. Dva mešovita hora (Grm, Veče na školju), 1948, 6'
8. Tema s varijacijama za klavir, 1948, 12'
10. Sonata za klavir, f-mol, 1949, 22'
11. Pepeljuga, muzika za dečji marionetski komad, za mali orkestar,1949, 20'
12. Pesme iz Dalmacije (III rukovet) za mešoviti hor, 1049, 5'
13. Gudački kvartet, d-mol, 1950, 25' Novi Zvuk, CD No. 2.
14. Šumske idile, ciklus za glas i klavir (Svračak, Mrtvi lugar, Orao),1950, 9'
15. Novela od Stanca, muzika za scenu, 1950, 12'
16. Simfonijski stav za veliki orkestar, g-mol, 1951, 14'
17. Sonatina za violinu i klavir, E-dur, 1951, 9'
18. Sonatina za klavir, 1952, 8'
19. Fantasia quasi una sonata, za violu i klavir, g-mol, 1954, 14'
20. Pasakalja za violončelo i klavir, 1955, 9'
21. Mala svita za tri violine (Fughetta, Scherzando, Lamento, Moto perpetuo), 1955, 10' (izgubljeno)
22. Simfonieta za gudački orkestar, 1956-57, 25'
23. Tri pesme Rabindranatha Tagore, za glas i klavir, 1957, 9'
24. Muzika za dečji film Drveni konjić, za klavir, 1957, 9'
25. Noć bez jutra, ciklus za glas i klavir, 1959, 8'
26. Preludijum za klavir, 1960, 2'
27. Gradinar, ciklus za glas i klavir, 1962-64, 15'
28. *Sonatina za klarinet i klavir (Posveta Dvoržaku), F-dur, 1996, 8'
29. Sonatina breve za klarinet i klavir (Posveta mome profesoru Stanojlu Rajičiću), d-mol, 1996, 5'
30. Ciacconetta za klarinet i klavir, 1996, 3'
31. Sarabanda e Fugeta za klarinet i klavir, 1946/1996, 4'
32. Sonata za violončelo i klavir, b-mol, 1955/1996, 22' (uključuje br. 20 Pasakalja)
33. Dve etide za klarinet i klavir, 1997, 3'
34. Tri dueta za dva klarineta i klavir, 1997, 4'
35. *Kto Bog velij, za mešoviti hor, 1998, 2'
Knjige
• 2
Članci i studije
• 2
Prevod
• 2
Redaktorski radovi
• 2
Ostalo
Tekstovi za emisije Radio Beograda, Radio Skopja, za omote ploča u izdanju PGP BTB, programski komentari za koncerte Beogradske filharmonije, Simfonijskog orkestra i hora Radio Beograda, Muzičke omladine. Biografski tekstovi o kompozitorima-akademicima povodom izložbe SANU, 1981, tekstovi za programe koncerata u Galeriji SANU, 1982/1983. itd.
Cadarese, Verbano-Cusio-Ossola
Cadarese je naselje u Italiji u provinciji Verbano-Cusio-Ossola, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 750 m.
Bizous (Gornji Pirineji)
Bizu je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 96 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,18 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 495 metara (maksimalnoj 668 m, a minimalnoj 479 m).
1335
mini|350px|[[Visoki Dečani]]
Godina 1335 (MCCCXXXV) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju (1. januar/siječnja po julijanskom kalendaru).
April/Travanj – Jun/Lipanj
200px|mini|lijevo|Unutarnja Austrija (18. st.)
Jul/Srpanj – Septembar/Rujan
mini|[[Hrelja|Hreljina kula u Rilskom manastiru, izgrađena 6843. po vizantijskom, tj. 1334-3.5]]
Kroz godinu
mini|[[Benedikt XII., izabran krajem prošle godine]]
NGC 665
NGC 665 je galaksija u zviježđu Ribe.
Fellsburg, Pennsylvania
Felsberg je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.180.
AES
Skraćenica AES može da se odnosi na:
Torre Marino II, Chieti
Torre Marino II je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Queen Millennia
Queen Millennia (jap. 新竹取物語 1000年女王; Shin taketori monogatari: Sen-nen joo, engleski doslovni prijevod Kraljica milenija) japanska je anime i manga ZF serija koja je emitirana na Fuji Television od 1981. do 1982. i ima 41 epizodu, plus jedan televizijski specijal koji je ukratko sažeo cijelu radnju. Njen autor je poznati Leiji Matsumoto. Po seriji je 1982. snimljen i anime film, Sen-nen joo, kojeg je režirao Masayuki Akehi a koji je ukratko ispričao identičnu priču. Američka je televizija spojila ovu Matsumotovu seriju sa njegovom drugom, Captain Harlock, te ih emitirala kao jednu 1985. pod nazivom Captain Harlock and the Queen of a Thousand Years.
Radnja, u kojoj se tajnoviti 10. planet Sunčeva sustava približava Zemljinoj putanji i ugrožava svijet, labavo se zasniva na ZF romanu "Kad se sudare svijetovi" kojeg su 1933. napisali Philip Wylie i Edwin Balmer. Serija je zadnji put emitirana u Njemačkoj 1992. na kanalu Tele 5, a u Francuskoj 2004. na kanalu Mangas, dok u Hrvatskoj još nije emitirana. Manga po kojoj je serija snimljena je izdana 1980.
U časopisu Animage, Queen Millennia se 1982. našla na 14. mjestu na listi najboljih animea godine sa 263 glasa, dok je junakinja Yayoi Yukino proglašena 17. najboljim ženskim likom nekog animea.
Sadržaj
Radnja se odigrava u Japanu u (tada) dalekoj, futurističkoj 1999. godini. Profesor Amamori je iz svog opservatorija otkrio 10. planet sunčeva sustava, zvan La Metalle, koji se je pojavio iza orbite Plutona. No pošto La Metalle ima jako ekscentričnu putanju, kompjuter izračuna da će se približiti Zemlji jako blizu za par mjeseci. Doduše, neće se sudariti s njom, ali će zbog blizine njegove putanje i mase njegova gravitacija izravno pogoditi Zemlju koja će biti jako oštećena i očekuje se da će velik dio čovječanstva poginuti 9. rujna 1999. u 9 sati i 9 minuta.
Priča se odigrava iz perspektive mladog dječaka Hajimea čiji su roditelji poginuli u tajnovitoj nesreći. Njegov ujak Amamori će ga primiti u svoj opservatorij iz kojega će upoznati njegovu pomoćnicu Yukino Yayoi. Hajime će ubrzo otkriti da je Yayoi zapravo kraljica milenija, potomka napredne vanzemaljske rase ljudi koji žive ispod ledene površine planeta La Metalla i koji su kroz povijest više puta otimali ljude i pretvarali ih u robove kako bi imali jeftinu radnu snagu. Yayoi je zapovjednica u podzemnoj, tajnoj bazi koja je pod vodstvom La Metalla i njegove vladarice, kraljice Selene.
Hajime uspije uvjeriti Yayoi da je to što čini njen narod iz La Metalla pogrešno te se ujedine kako bi našli način da spase Zemlju. Po prvi put ona poćne shvaćati da je ljubav vrijednija od interesa njene nacije te zavoli svoje lažne, zemaljske roditelje, vlasnike restorana tijesta, kojima je na La Mettalu izbrisano sjećanje kada su poslani na Zemlju kako bi agirali kao idealna kamuflaža za Yayoin neprimjetan život. No stanovnici La Metala, koji pri približavanju Zemlji neće biti puno oštećen, su egoistični i ne zanima ih dobrobit "niže" ljudske rase. Uz to, u radnju će se uplesti i organizacija "Lopovi tisuću godina" koji žele pomoči ljudima, te njihovi suparnici pod vodstvom zlog generala/špijuna i rasista Yamorija Daisukea koji je vjeran La Metalu i koji na Zemlji želi spriječiti približavanje čovječanstva i Yayoi. Vlade svijeta s vremenom počinju pripremati rakete i svemirske stanice u koje će evakuirati izabrane stanovnike koji bi izbjegli katastrofu, no većina ljudi će morati ostati na Zemlji i čekati svoju sudbinu. Nakon što se otkrije da je Crna rupa odgovorna za ekscentričnu orbitu La Metala, Yayoi se žrtvuje te sa svemirskim brodom i eksplozivom krene u njenom smjeru. U eksploziji ona pogiba ali se i uništi Crna rupa i La Metalle se vrati u orbitu koja više ne prijeti Zemlji. Kraljica Selene, pogođena smrču Yayoi, prekine napad na Zemlju.
Atomska emisiona spektroskopija
Atomska emisiona spektroskopija (AES) je metod hemijske analize koji koristi intenzitet svetlosti emitovane plamenom, plazmom, električnim lukom ili varnicom na određenoj talasnoj dužini za utvrđivanje količine elemenat u uzorku. Talasne dužina atomske spektralne linije daje identitet elementa, dok je intenzitet emitovane svetlosti proporcionalan broju atoma elementa.
Plamena emisiona spektrometrija
thumb|250px|Plamen u toku procene [[jona kalcijuma u plamenom fotometru]] Uzorak materijala (analita) is unosi u plamen kao gas ili sprej rastvora. Toplota plamena isparava rastvarač i razlaže hemijske veze formirajući slobodne atome. Toplotna energija, takođe pobuđuje atome u pobuđena elektronska stanja, tako da oni naknadno emituju svetlost pri povratku u osnovna elektronska stanja. Svaki element emituje svetlost na karakterističnoj talasnoj dužini, koja se rasipa optičkom rešetkom ili prizmom i detektuje u spektrometru.
Česta primena emisionog merenja plamenom je regulisanje alkalnih metala u farmaceutskim uzorcima.
Induktivno spregnuta plazma atomska emisiona spektroskopija
Induktivno spregnuta plazma atomska emisiona spektroskopija (ICP-AES) koristi induktivno spregnutu plazmu za formiranje pobuđenih atoma i jona koji emituju elektromagnetnu radijaciju na talasnim dužinama koje su karakteristična za pojedine elemente.
Prednosti ICP-AES su odlične granice detekcije i linearne dinamički opseg, multi-elemenat sposobnost, niska hemijska interferencija, kao i stabilan i ponovljiv signal. Nedostaci su spektralne smetnje (veliki broj linija emisije), cena i operativni troškovi, i činjenica da uzorci obično moraju biti u rastvoru.
Atomska emisiona spektroskopija električne varnica i luka
Atomska emisiona spektroskopija električne varnica i luka se koristi u analizi metalnih elemenata u čvrstom stanju. Za neprovodne materijale, uzorak se pomeša sa grafitnim prahom da be postao provodan. U tradicionalnim lučnim spektroskopskim metodama, uzorak čvrstog materijala se obično usitni i uništi tokom analize. Električni luk ili varnica se propušta kroz uzorak, zagrevajući ga do visoke temperature da bi došlo do pobuđenja atoma. Pobuđeni atomi analita emituju svetlost na karakterističnim talasnim dužinama. Ova svetlost se može rasuti monohromatorom i detektovati. Pošto uslovi varnice ili luka tipično nisu dovoljno kontrolisani, analiza elemenata uzorka je kvalitativna. Međutim, moderni izvori varnica sa kontrolisanim oslobađanje pod argonskom atmosferom se mogu smatrati kvantitativnim. Obe, kvalitativne i kvantitativne analize varnicom su u širokoj upotrebi u kontroli kvaliteta proizvodnje u livnicama i čeličanama.
Dinh Phe De
Đinh Phế Đế (974–1001) je bio drugi i posljednji vijetnamski car iz dinastije Đinh. Rodio se kao Đinh Toàn (丁璿) ili Đinh Tuệ (丁穗). Bio je sin cara Đinh Tiên Hoànga i carice Dương Vân Nga. Na prijestolje je došao nakon što je jedan od dvorjana, potaknut snom koji je smatrao proročanskim, ubio cara i njegovog najstarijeg sina Đinh Liễna. U trenutku stupanja na prijestolje Đinh Phế Đế je imao pet godina, te je stvarnu vlast preuzeo regent Le Hoan. Nakon samog godinu dana, Le Hoan je svrgnuo mladog cara, preuzeo prijestolje i osnovao novu dinastiju Le. Svrgnuti car je nakon toga dobio plemićku titulu. Poginuo je u gušenju jednog seljačkog ustanka.
Kobalt(III) nitrat
Kobalt(III) nitrat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 247,972 Da.
Miroslav Cikán
Miroslav Cikán (Prag, 11. februar1896 – 1. februar 1962) bio je česki filmski režiser, koji je djelovao od 1930-ih do 1950-ih godina. Često je surađivao sa uglednim komičarima kao što su Jan Werich, Vlasta Burian i Jindřich Plachta. Najpoznatije djelo mu je Batalión iz 1937. za koje je dobio priznanje na venecijanskoj Mostri. Za vrijeme njemačke okupacije je snimao filmove na njemačkom jeziku pod pseudonimom Friedrich Zittau.
Jamie O'Neill
Jamie O'Neill (Dun Laoghaire, Irska, 1962.-) je irski pisac najpoznatiji po hvaljenom romanu At Swim, Two Boys (2001).
O'Neill je odrastao u porodici u kojoj se sukobljavao s ocem, te je pobjegao od kuće u dobi od 17 godina. Godine 1982. je nakratko došao u London gdje je upoznao TV-voditelja Russella Hartyja. Ubrzo je postao njegov ljubavnik i počeo s njim živjeti. Harty je u O'Neillu prepoznao spisateljski talent i bez njegovog znanja slao rukopise poznatim izdavačima.
Godine 1988. Harty je preminuo od hepatitisa B, odnosno posljedica AIDS-a. Zbog toga je Harty postao metom tabloida, te su njegovi roditelji u Irskoj saznali da im je sin homoseksualac. Istovremeno se Hartyjeva porodica pobrinula da mladi O'Neill bude izbačen iz kuće i ostane bez svega.
O'Neill je neko vrijeme živio kao beskućnik, da bi ga susret s baletanom Julienom Joyem - svojim novim ljubavnikom potakao da ponovno počne pisati. Njegov roman At, Swim Two Boys je pisao deset godina, ali je pri tome stekao rekordni književni avans u historiji irske književnosti.
Danas O'Neill živi u Irskoj.
NGC 667
NGC 667 je galaksija u zviježđu Kit.
Gustav Mahler
Mahler je za života bio najpoznatiji kao jedan od vodećih orkestralnih i opernih dirigenata. Od tada je priznat i kao jedan od najvažnijih kompozitora kasnog romantizma, iako njegova glazba u glazbenim krugovima nikada nije bila putpuno prihvaćena dok je bio živ. Mahler je skladao prvenstveno simfonije i pjesme, no njegov pristup žanru često je zamagljivao granice između orkestralne pjesme (Lied), simfonije i simfonijske pjesme.
Rani život
thumb|left|Gustav Mahler sa šest godina Gustav Mahler rođen je u aškenaskoj obitelji u kojoj se govorio njemački, u Kalištu u povijesnoj pokrajini Češkoj, tada dijelom Austrijskog Carstva, kao drugo od četrnaestero djece od kojih je samo šest preživjelo rano djetinjstvo. Njegovi roditelji uskoro se sele u Jihlavu u Moravskoj gdje Mahler provodi djetinjstvo. Primijetivši dječakov glazbeni talent u ranoj dobi, roditelji mu priskrbljuju učenje glasovira kada mu je bilo šest godina.
1875. godine Mahler je kao 15-godišnji dječak primljen na Bečki konzervatorij gdje je učio glasovir s Juliusom Epsteinom, harmoniju s Robertom Fuchsom i kompoziciju s Franzom Krennom. Tri godine kasnije polazi na Bečko sveučilište gdje predaje Anton Bruckner. Tamo uz glazbu studira povijest i filozofiju. U to vrijeme radio je kao učitelj glazbe i ostvario prve važne pokušaje u kompoziciji kantatom Das klagende Lied. Skladba je ušla u natjecanje čiji žiri je vodio Johannes Brahms, ali nije osvojila nagradu.
Rastući ugled
1880. godine Mahler počinje dirigentsku karijeru u ljetnom kazalištu u Bad Hallu. Narednih godina radio je u sve većim opernim kućama: 1881. godine u Ljubljani, 1882. u Olomoucu, 1883. u Beču, 1883. u Kasselu, 1885. u Pragu, 1886. u Leipzigu, te 1888. u Budimpešti. 1887. je preuzeo dirigiranje Wagnerovog opernog ciklusa Prsten Nibelunga od bolesnog Arthura Nikischa, čvrsto uspostavljajući reputaciju i kod kritike i publike. Godinu kasnije izveo je potpunu inačicu nedovršene komične opere Carla Marije von Webera Die Drei Pintos, čiji uspjeh mu donosi financijsko olakšanje i rastuću slavu. Brahms je bio vrlo impresioniran njegovim dirigiranjem Mozartove opere Don Giovanni. Njegovo prvo duže zaposlenje bilo je u hamburškoj operi gdje je radio od 1891. do 1897. Od 1893. do 1896. odlazi na odmore u Steinbach am Attersee u Gornjoj Austriji gdje revidira ''Simfoniju br. 1 (praizvedena 1889.), napisao Simfoniju br. 2, skicirao Simfoniju br. 3, i napisao većinu pjesama is zbirke Lieder aus des Knaben Wunderhorn (Dječakov čarobni rog''), skladanih prema poznatoj zbirci narodnih pjesama.
1897. godine tada 37-godišnjem Mahleru ponuđeno je vođenje Bečke državne opere, najprestižnije glazbene službe u Austrijskom carstvu. To je bio 'carski' položaj koji po Austro-ugarskom zakonu nisu mogli obavljati Židovi. Mahler, koji nije prakticirao svoju religiju, nakon priprema je prešao na katolicizam. Kao dijete je pjevao u katoličkom crkvenom zboru gdje je od zborovođe i učio glasovir. Kako su godine prolazile Mahlera je katolicizam privlačio i katolički utjecaj vidljiv je u njegovoj glazbi, npr. u himni Veni Creator Spiritus iz Osme simfonije.
U deset godina djelovanja u Bečkoj operi, Mahler transformira njen repertoar i podiže umjetničke standarde, pokoravajući i izvođače i slušatelje svojoj volji. Kada je preuzeo Operu, najpopularnije izvedbe bile su opere Lohengrin, Manon i Cavalleria rusticana; kao novi direktor koncentrirao se na izvođenje klasičnih opera Christopha Willibalda Glucka i Wolfganga Amadeusa Mozarta, a u suradnji sa slikarem Alfredom Rollerom stvorio je sjenovite i očaravajuće produkcije opera Fidelio, Tristan i Izolda i Prsten Nibelunga.
U Mahlerovo vrijeme Beč je bio jednim od najvećih svjetskih gradova, kao i metropola velikog carstva u Srednjoj Europi. Bio je dom živoj umjetničkoj i intelektualnoj sceni, kao i poznatim slikarima poput Gustava Klimta i Egona Schielea, mnoge od kojih je Mahler osobno poznavao.
Mahler je svake godine u Operi radio devet mjeseci, dok je samo ljeta mogao koristiti za skladanje glazbe. Provodio ih je uglavnom u mjestu Maiernigg na jezeru Wörthersee. U tom idiličnom okruženju skladao je simfonije od pete do osme, cikluse pjesama Rückert Lieder i Kindertotenlieder (Pjesme mrtvoj djeci), oba prema poeziji Friedricha Rückerta, te Der Tamboursg'sell, posljednji u ciklusu 'Dječakov čarobni rog'.
Kasnije godine
thumb|right|Gustav Mahler U lipnju 1901., seli se u novu vilu na jezeru u Maierniggu u Koruškoj. 9. ožujka 1902., ženi se dvadeset godina mlađom Almom Schindler (1879. –1964.), pokćerkom bečkog slikara Carla Molla. Alma je bila glazbenica i skladateljica, ali joj je Mahler zabranio kreativni rad, iako je zapisivala uredne kopije njegovih rukopisa. Alma i Gustav imali su dvije kćeri, Maria Anna ('Putzi'; 1902. – 1907.), koja je sa samo četiri godine umrla od difterije, i Anna ('Gucki'; 1904. – 1988.), koja je kasnije postala kiparica.
Smrt prve kćeri ostavila je Mahlera pogođenim dubokim bolom, ali to je bio tek početak. Iste godine otkrio je da ima srčanu bolest (infektivni endodarditis), i bio je primoran ograničiti tjelovježbu, i brojati korake pedometrom. U Operi je zbog tvrdoglavosti imao sve više neprijatelja, a bio je i sve češćom metom napada u antisemitskim krugovima, naročito preko tiskovina. Njegova ostavka na mjesto voditelja opere 1907. teško da je bila neočekivana. Utjecaj tjeskobne realnosti toga vremena naročito je vidljiva u njegovoj Devetoj simfoniji.
CELSR1
Kadherinski EGF LAG sedmoprolazni G-tip receptor 1 (flamingo homolog 2 ili član 9 kadherinske familije) je protein koji je kod ljudi kodiran CELSR1 genom.