cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aceton
Industrijska proizvodnja
Aceton se proizvodi direktno ili indirektno iz propilena. Najčešće se koristi kumenski proces, u kome se benzen se alkiluje sa propenom i rezultirajući kumen (izopropilbenzen) se oksiduje i nastaju fenol i aceton: Ova konverzija podrazumeva prisustvo intermedijara kumen hidroperoksida, C6H5C(OOH)(CH3)2.
Aceton se takođe proizvodi direktnom oksidacijom propena sa Pd(II)/Cu(II) katalizatorom.
Dubovik (Dečani)
Dubovik je naselje u opštini Dečani, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Brezovke
Brezovke (Betulaceae), biljna porodica iz reda bukvolike ili Fagales koja obuhvača šest rodova, to su: Alnus (joha), Betula (breza), Carpinus (grab), Corylus (lijeska), Ostrya i Ostryopsis sa ukupno 234 zasada priznatih vrsta.
Brezovke žive u hladnijim sjevernim područjima, te na Andskom području Južne Amerike, čiji je plod jednosjemeni oraščić.
Paxquid, Tampamolón Corona
Paxquid je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampamolón Corona.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 246 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 160 m.
Lynnville, Illinois
Linvil je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 117, što je 20 (-14,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Schollene
Šolene je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 26 opštinskih središta okruga Štendal. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.321 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15090485.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Štendal Šolene se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Štendal. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 20 metara. Površina opštine iznosi 65,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.321 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 20 stanovnika/km².
Tiantai
thumb|right|275px|Hram Tiantai škole u [[Kaohsiungu, Tajvan.]]
Tiantai je jednom od vodećih škola kineskog budizma postala za vrijeme dinastije Tang, s brojnim velikim hramovima koje su podržavali carevi i bogati pokrovitelji, kao i hiljadama redovnika i milionima sljedbenika.
Sanico, Alessandria
Sanico je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 161 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 240 m.
Fiacciano, Massa e Carrara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 426 m.
Tierra Blanca, Villaflores
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 848 m.
Pantana, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 561 m.
Chabournay
Šaburne je naselje i opština u zapadnoj Francuskoj u regionu Poatu-Šarant, u departmanu Vijena koja pripada prefekturi Poatje.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 725 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 124 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,84 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 93 metara (maksimalnoj 110 m, a minimalnoj 77 m).
Cornizuelos, Tantoyuca
Cornizuelos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Minele Lueta, Vlăhița
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 275 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 755 m.
Cornizuelos, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 120 m.
Twin Lakes, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.647.
San Enrique, Victoria
San Enrique je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 321 m.
Noce, Salerno
Noce je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 289 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 255 m.
Zhiyi
thumb|right|upright|Śramaṇa Zhiyi na slici
Zhiyi (Chigi) (538–597) je bio kineski budistički učenjak koji se tradicionalno navodi kao četvrti patrijarh, ali se općenito smatra osnivačem Tiantai škole kineskog budizma. Njegova standardna titula je bila Śramaṇa Zhiyi (kin. 沙門智顗), što je bila asocijacija na tradiciju indijskog asketizma. Zhiyi je poznat kao prva osoba u historiji kineskog budizma koja je sastavila opsežnu, kritičku i sistematsku klasifikaciju svih dotadašnjih budističkih učenja. Također se smatra prvom ličnošću koja je napravila značajan otklon od indijske tradicije, odnosno stvorila specifično kinesku budističku doktrinu.
Opština Ascensión, Chihuahua
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 4207 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1451 m.
La Canoita, Jesús María
La Canoita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Jesús María.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2214 m.
Gradesella, Sondrio
Gradesella je naselje u Italiji u provinciji Sondrio, u regiji Lombardija.
Taquiche, Santa María Zoquitlán
Taquiche je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Zoquitlán.
Acueducto, Tlalpan
Acueducto je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 149 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3055 m.
Vittorio Emanuele Orlando
Vittorio Emanuele Orlando (Palermo, 19. svibnja 1860. - Rim, 1. prosinca 1952.) je bio talijanski diplomat i političar.
Rođen je u Palermu 19. svibnja 1860. Liberal, Orlando je služio na različitim pozicijama u vladama Antonia Salandre i Paola Bosellia. Nakon talijanske vojne katastrofe u Kobaridu (tada Caporetto) 30. listopada 1917., koja je dovela do pada Bosellieve vlade, Orlando je postao premijer i na toj poziciji ostao je do kraja rata. Iako je kao premijer bio vođa talijanske delegacije na Pariškoj mirovnoj konferenciji 1919., Orlandovo slabo poznavanje engleskog jezika i slaba politička pozicija u Italiji omogućili su ministru vanjskih poslova, Sidneyu Sonninu, da odigra dominantnu ulogu. Orlando je podnio ostavku 22. lipnja 1919. nakon neuspjeha da se mirovnim ugovorom Rijeka pripoji Italiji. Orlando je također odigrao malu vojnu ulogu u Prvom svjetskom ratu. Vittorio Orlando je preminuo u Rimu 1. prosinca 1952. u 92. godini života.
Dubrava (Dečani)
Dubrava je naselje u opštini Dečani, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Las Canoas, Zinapécuaro
Las Canoas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zinapécuaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2503 m.
Schönburg
Šenburg je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 43 opštinska središta okruga Burgenland. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.088 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15084445.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Burgenland Šenburg se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Burgenland. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 151 metra. Površina opštine iznosi 14,8 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.088 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 73 stanovnika/km².
Opština Știubieni, Botoșani
Știubieni je opština u Rumuniji u okrugu Botošani.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 149 m.
El Zapote, Eduardo Neri
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Eduardo Neri.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1143 m.
Cane Savannah, South Carolina
Kejn Savana je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.117, što je 335 (-23,1 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
1-Amino-1,3-dikarboksiciklopentan
1-Amino-1,3-dikarboksiciklopentan (ACPD) je hemijsko jedinjenje koje se vezuje za metabotropni glutamatni receptor (mGluR). ACPD deluje kao mGluR agonist. On je krut analog neurotransmitera glutamata koji ne aktivira jonotropne glutamatne receptore. ACPD može da indukuje konvulzije kod neonatalnih pacova.
Blaisy-Bas
Blezi Ba je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 587 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 44 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 13,27 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 418 metara (maksimalnoj 585 m, a minimalnoj 381 m).
Paraje de Apantenco, Tlalpan
Paraje de Apantenco je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 163 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2747 m.
Guilty (album Barbre Streisand)
Guilty je album Barbre Streisand objavljen 1980. godine. posle uspeha koji su Bee Gees imali 1977/1978. počeli su da sarađuju sa drugim izvođačima i izvođačicama i Barbra Streisand je pitala Barryja Gibba da uradi album za nju. Ovo je njen najprodavaniji album, prodat u više od 20 miliona primeraka. Produkciju su radili Barry Gibb, kao i stalni producentski tim grupe Bee Gees, Albhy Galuten i Karl Richardson.
Naslovna pesma, duet Streisand i Gibba, osvojila je Grammy za najbolji pop duet, 1981. godine. Drugi singl Woman in Love bio je jedan od najuspešnijih hitova u muzičkoj karijeri Streisand i proveo je tri nedelje na #1 poziciji na Billboard listi.
Spisak numera
*Duet Streisand i Gibba.
Dura
Dura je naselje u opštini Kačanik, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Srpska Crnja
Srpska Crnja je ravničarsko selo koje se nalazi u centralno-istočnom Banatu, uz samu granicu sa Rumunijom, južno od Kikinde, severo-istočno od Zrenjanina i severno od Vršca.
Francesco Saverio Nitti
Francesco Saverio Vincenzo de Paola Nitti, (Melfi, 19. srpnja 1868. – Rim, 20. veljače 1953), bio je talijanski političar.
Srpska Crnja
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Srpska Crnja ima 4.379 stanovnika. Većinu čine Srbi.
Francesco Saverio Nitti
Životopis
Nitti je bio profesor ekonomije na Sveučilištu u Napulju i postaje zastupnik u zastupničkom domu 1904., kada je iskoristio svoje znanje i energiju za poboljšanje ekonomije južne Italije kroz gradnju sustava kanala i boljeg upravljanja šumama. Bio je ministar zemljoradnje, industrije i trgovine u vladi Giovannia Giolittia od ožujka 1911. do ožujka 1914.
Nitti je u proljeće 1917. poslan u ekonomsku misiju u SAD a bio je od listopada 1917. do siječnja 1919. ministar ekonomije u vladi Vittoria Emanuela Orlanda, iz koje izlazi istovremeno s Leonidom Bissolatijem, koja je rekonstruirana prije mirovnih pregovora. Pošto je Orlando dao ostavku u lipnju iste godine, Nitti je postao predsjednik vlade Italije, ministar vanjskih poslova i ministar građanske koalicije, neposredno pred potpisivanje Versajskog ugovora.
Srpska Crnja
Istorija
Srpska Crnja se prvi put pominje u srednjem veku (1373. god.), pod imenom Corna, Godine 1482. pominje se Crno Selište (danas Menos), a 1528. godine, na najstarijoj karti Ugarske, ubeležena je kao veće naselje. U XVI veku Turci zauzimaju Banat (1552.) i u Crnji formiraju svoje naselje na Menosu. Prvi delimični popis stanovništva je iz turskih vremena (1660. god.) kada se pominju jedan sveštenik i nekoliko imućnijih ljudi u selu. Tada je već postojala crkva. Velika bitka između hrišćanske carske vojske, koju je predvodio knez Fridrih Avgust, i turske vojske na čelu sa sultanom Mustafom, odigrala se 26. avgusta 1696. godine u blizini Crnje, u delu hatara koji se danas zovu Seleš i Endres, na reci Begej, koji je u to vreme tuda proticao. Srpske čete predvodio je Jovan Monastirlija.
Ivanoe Bonomi
Ivanoe Bonomi, (Mantua, 18. listopada 1873. — Rim, 20. travnja 1951.), bio je talijanski antifašistički političar i premijer Italije u dva navarata 1921.-1922. i 1944.-1945.
Srpska Crnja
Istorija
Carski vojnici i graničari (militari), koji su učestvovali u borbama protiv Turaka kod Slankamena (1691.), Srpske Crnje (1696.) i Sente (1697.), naselili su se 1698. godine u Crnji. Tada je naseljeno 13 porodičnih zadruga Srba i Crnogoraca. Mnoge crnjanske porodice vode poreklo od ovih graničara (militara), koji su proteravši Turke došli na crnjansku gredu.
Ivanoe Bonomi
Bonomi je sudjelovao u osnivanju novina Avanti! i časopisa Critica soziale, u kojem dolazi do razvoja reformskog socijalizma na prijelazu iz 19. u 20. stoljeće, što dovodi do razdora u Talijanskoj socijalističkoj stranci 1912. godine. Bonomi je bio ministar javnih radova 1916.-1917. u vladi Paola Bosellija, i ministar rata u vladama Francesca Nittija i Giovannija Giolittija. Obnašao je dužnost premijera Italije i ministra unutarnjih poslova 1921.-1922.
Srpska Crnja
Istorija
Početkom XVIII veka (1716.) u Crnju dolaze austrijski inženjeri, koji premeravaju hatar i formiraju naselje i ulice, ušoravaju kuće, koje su bile razbacane na sve strane. Od 1718. godine Crnja više nije pod turskom upravom, već pripada Austriji. Godine 1753. izvršena je kolonizacija Crnje. Iz mesta Semialj (danas u Rumuniji) preseljeno je 68 srpskih porodica, sa oko 500 članova, a sa njima i manji broj Rumuna.
Ivanoe Bonomi
Bonomi je bio poslanik u talijanskom zastupničkom domu 1909.-1924. Između ostalog objavio je knjige Le vie nuove del socialismo (1907.) i Dal socialismo al fascismo.
Francesco Saverio Nitti
Životopis
Vlada nije uspjela uspostaviti red u državi i veliki dio kompromisa oko pitanja Rijeke nije dao nikakve rezultate, što je utjecalo na opadanje povjerenja vladi.
Srpska Crnja
Istorija
U prvoj polovini XIX veka, naseljen je manji broj Mađara, najviše na majurima i salašima grofa Čekonića, koji je već tada posedovao 30.000 jutara zemlje. Prema podacima iz 1836. godine ukupno je Crnja imala 4.370 stanovika, od toga Srpska Crnja 2.832, a Nemačka Crnja 1.538. Popis stanovništva 1878. godine pokazuje da u Srpskoj Crnji ima 770 kuća i 3.800 stanovnika, u Nemačkoj Crnji 260 kuća i 2.600 stanovnika. U velikom požaru, koji je izbio 1886. u Nemačkoj Crnji, a proširio se na Srpsku Crnju, izgorelo je 250 kuća.
Francesco Saverio Nitti
Životopis
Nakon što je u ožujku 1920. rekonstruirao svoju vladu, Nitti daje ostavku na dužnost premijera u svibnju iste godine i počinje se uglavnom baviti pisanjem političkih radova. Veliku pozornost, poslije Prvog svjetskog rata, privukla je njegova knjiga Europa senza pace ("Europa bez mira", 1922.), koja započinje kampanju koja se kasnije nastavlja u brojnim člancima u američkom tisku ali i u novim radovima, između ostalih The Decadence of Europe: The Paths of Reconstruction (1923.) i They Make a Desert (1924).
Nitti je poslije pobjede fašizma u Italiji bio izložen sustavnim progonima (uključujući i pljačku njegove kuće) i bio je prisiljen emigrirati iz Italije 1924., ali se ponovo vraća u Italiju poslije Drugog svjetskog rata.
Srpska Crnja
Istorija
U XX veku (1920.) osnovano je novo naselje, severno od Srpske Crnje, pod nazivom Vojvoda Bojović. Naseljavanje je izvršeno u periodu 1920. - 1924. (?), kada je izgrađeno 400 kuća. U njih se uselilo 30 dobrovoljačkih porodica iz Prvog svetskog rata, ostalo su bili kolonisti iz Crnje, Klarije i Rumunije. Poslednja kolonizacija Srpske Crnje, bila je 1945. godine, kada se u napuštene nemačke kuće uselilo 400 srpskih porodica, sa 2.000 članova iz bosanske Krajine (okolina Ključa i Mrkonjićgrada). Posle Drugog svetskog rata, sva tri naselja: Srpska Crnja, Nemačka Crnja i Vojvoda Bojović, spojena su u jedno pod nazivom: Srpska Crnja.
Najveći broj stanovnika (8.200) imala je Srpska Crnja 1948. godine. Granični prelaz prema Rumuniji otvoren je 1970. godine i od tada se mesto nalazi na međunarodnom putu Zrenjanin - Temišvar. Prema popisu iz 1991. Srpska Crnja je imala oko 5.000 stanovnika, a prema podacima iz 2002. godine 4.379 stanovnika.
Srpska pravoslavna crkva
thumb|250px|Pravoslavna crkva.O vremenu gradnje hrama u Srpskoj Crnji postoji nedoumica. Prema S. Borovskom, sazidan je 1775. Međutim, zapis u kartuši ispod carskih dveri, pronađen prilikom obnove crkve 1892, govori da je crkva podignuta 1788. Građevina je uobičajeno jednobrodna, veoma izdužene osnove. Apsida je polukružna, dok je zvonik nizak, sa isturenim tremom, odnosno dva stuba koji drže u zoni krovnog venca trougaoni timpanon. Zidne površine jednostavno su obrađene, sa plitkim pilastrima između prozora. Krovni venac je jednostavno profilisan. Unutrašnjost je poluobličasto zasvedena. Hor nose dva stuba, a ograda je urađena od niza drvenih balustrada. Ikonostas sa baroknim duborezom slikao je nepoznati slikar 1787.
Osamnaest ikona na ikonostasu, na pevnicama i tronovima iz 1853. rad su Đure Jakšića, najznačajnijeg slikara srpskog romantizma. Iako pripadaju njegovim ranim radovima, u kojima je osetna tendencija da se postigne sličnost sa ikonama Konstantina Danila, crnjanske ikone značajne su među relativno malobrojnim Jakšićevim delima iz oblasti crkvenog slikarstva. Đura Jakšić je tokom 1852. i 1853. godine započeo zamenu ikona, ali nije zamisao izveo do kraja. Krajem XIX veka, 1892. godine, obnovu odnosno delimično preslikavanje ikonostasa, izvršio je J. Riger iz Temišvara.
Južna Evropa
250px|thumb|right|Južna Evropa Južna Evropa je deo Evrope koji se nalazi u južnom delu, u basenu Sredozemnog mora. Osnovna obeležja prostora su mediteranska klima, pretežno planinski reljef, usmerenost na Sredozemno more i rani civilizacijski napredak. Zbog prenaseljenosti prostor je bio izvor velikih migracija u prekookeanske i u razvijene evropske zemlje. U današnje doba uz industriju sve više se razvijaju delatnosti tercijarnog sektora, najviše turizam.
Srpska Crnja
Srpska pravoslavna crkva
Na Jakšićevim ikonama vidi se jedini primer „Đačkog imitiranja“ Konstantina Danila, u to vreme čuvenog slikara iz Velikog Bečkereka (Zrenjanina). Njihova vezanost za Danila mogla je da proistekne ne samo iz zahteva crnjanskih meštana već i kao uslov samog paroha, Jakšićevog oca Dionisija, osvedočenog poštovaoca Danilove umetnosti. Danilovo crkveno slikarstvo tada je bilo uzor lepote i merilo ukusa, zbog čega je niz slikara, radeći na teritoriji Banata, morao da se prilagođava narudžbinama koje su tražile izričito oponašanje. Zvuči paradoksalno Jakšićeva uzgredna, ali važna primedba da sveštenici nisu delili mišljenje Banaćanja o popularnosti Danila, verovatno zazirući od njegovog nazarensko-katoličkog ikonografskog programa. „Od naših svećenika redak je koji poznaje Danilove ikone, a da ne viće na njega“, piše Jakšić, u Uspomenama. Sa Jakšićem se dogodilo obrnuto. Pokušavajuci da zadovolji naručioce i trudeći se da oponaša Danilov ikonopis, što mu u stvari nije polazilo za rukom, doživeo je da mu nezadovoljni Crnjani ikonu Bogorodice s Hristom oštete, „na tri mesta raspore“.
Jakšićeve ikone u crnjanskoj crkvi koje su rađene 1852-1853. godine:
Stare štampane knjige i rukopisi
U srpskoj pravoslavnoj crkvi čuvaju se četiri stare štampane knjige:
Najstarija knjiga je Antologion, koja je štampana od 13. decembra 1642. do 11. novembra 1643. godine. Nije očuvana prvobitna veličina knjige, nego je obrezana prilikom prepovezivanja, skoro do samoga teksta. Sadašnji su listovi 17 x 25 cm i očuvano je 490. Paginirani su slovenskim slovima-brojevima u gornjem desnom uglu. Očuvani su: naslovni list sa grbom kneževa doma Besaraba na poleđini, glavura Uspenija, predgovor i pogovor na kraju. Ispod pogovora su imena štampara: Stefan Jeromonah, Srb (Srbin) Ivan Kunotovic, Rus
Na prvom predlistu knjige „Kazanij“, stoji zapis iz 1784. godine: „Znatisja vojaceskomu polu i parohiji hrama svetago velikomučenika Prokopija, togozde i procih parohiah pol: da šiju knjigu imenem vlaskuju Kazaniju kupih za 12 forinti, Ivan Suvacar, i priloži ju hramu svetago velikomučenika Prokopija, na posluženie vsim, za svoju dušu. Jasce bi koji otjat derznul ot hrama sego, toj prokljat da budet ot svetato velikomučenika Prokopija i svih svetih. Meseca Noembrija 21-og. 1784.“
U Narodnoj biblioteci „Đura Jakšić“ u Srpskoj Crnji, čuvaju se dva rukopisa Đure Jakšića iz druge polovine XIX veka. Originalni rukopisi su: Đurino pismo Ministarstvu prosvete Srbije i govor jednom pokojniku, koji je Đura pisao po narudžbini.
U zavičajnoj zbirci biblioteke čuvaju se i stara izdanja Đurinih knjiga iz XIX veka, građa o Srpskoj Crnji i ostalim naseljima opštine Nova Crnja. Tu se čuva i građa o drugim znamenitim crnjanima kao što su: književnik Mileta Jakšić, publicista Milutin Jakšić, književnica Draginja Gavrilović, književnik Momčilo Milankov, dramski pisac Vojislav Kuzmanović i vajar Aleksandar Zarin.
Rodna kuća - Spomen muzej Đure Jakšića
Kuća u kojoj je danas smešten Muzej Đura Jakšić često je do danas menjala vlasnike i funkcije. Posle smrti Dionisija Jakšića kuća je pripala najmlađem sinu Venijaminu, svešteniku u Crnji. Posle smrti Venijamina Jakšića, kuća je pripala državi. u njoj je 1919. otvorena prva biblioteka i čitaonica u Srpskoj Crnji. Godine 1932. prilikom proslave stote godine od rođenja Đure Jakšića tadašnja opština Srpska Crnja je postavila na ovu kuću spomen-ploču koja i danas ovde stoji. Nekoliko godina kasnije 18. maja 1939. godine svečano je otkriven reljef sa likom Đure Jakšića i smešten iznad spomen-ploče.
Pred Drugi svetski rat u ovoj kući je bila smeštena pošta, a za vreme rata ovde je bilo sedište nemačke policije. Nemci su tada skinuli i spomen-ploču i reljef sa Đurinim likom.
Prva odluka o otvaranju muzeja posvećenog Đuri Jakšiću doneta je 5. decembra 1944. godine. Muzej nije otvoren tada, već 5. oktobra 1952. godine.
Rodna kuća Đure Jakšića stavljena je pod zaštitu 1956. godine. Odluku o osnivanju Spomen-muzeja Đure Jakšića donela je Skupština opštine Srpska Crnja 1957. Konzervisana je i restaurisana u dva maha: 1961. i 1981. godine. Zaštitne radove obavio je Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture SAP Vojvodine u Novom Sadu. Sadašnjoj postavci muzeja predhodile su dve postavke, ali skromne i po obimu i po tehničkoj opremi. U jednoj sobi, prof. Milan Kostić izložio je kopije dokumenata i fotografija, izvode iz dnevne stampe, knjige i note. Drugu postavku uradio je Narodni muzej Zrenjanin u Zrenjaninu 1962. godine u okviru prvih „Liparskih večeri“ koje su sadržale niz kulturnih manifestacija, pozorišnih predstava, izložbi i koncerata.
Izložbeni prostor muzeja ima tri sobe. Sadašnju postavku uradio je Narodni muzej Zrenjanin 1981. godine. Muzej je postavljen tako da sama ekspozicija suštinom svog sadržaja i doslednom realizacijom treba da predstavi kompleksnu ličnost najvećeg srpskog slikara i pesnika epohe romantizma. Muzeoloski interpretirani podaci o životu i radu Đure Jakšića prikazani su sa oko 400 raznovrsnih dokumentarnih jedinica: fotokopija, kserokopija, reprodukcija u boji (originalni dokumenti se čuvaju u arhivima Novog Sada, Kragujevca, Požarevca, Svetozareva, Jagodine, muzeja grada Beograda, a slikarska dela u galeriji Matice Srpske u Novom Sadu, Narodnom muzeju u Beogradu i Zrenjaninu) sa sažetim i studioznim legendama i etiketama kojima se objašnjava izložbeni materijal.
Kastel
Pet stotina jutara najplodnije banatske zemlje, koje je 150 godina bilo vlasništvo porodice grofova Čekonića da bi ga poslednji grof iz te loze, Šandor Čekonić, zbog duga na kocki 1934. godine prodao zrenjaninskom lekaru Aleksandru Sajoviću, Jevreju, pripadao je nemačkom generalu Nojhauzenu jer su Sajovići, bežeći pred nemačkom represijom, napustili Jugoslaviju.
Nemački general Franc Nojhauzen izgradio je 1943. godine dvorac - Kastel. Arhitekta je bio Rus-zarobljenik. Dvorac je generalu služio kao letnjikovac.
Godine 1981. pretvoren je u motel sa restoranom i četrdeset ležaja u 16 soba.
Dvorac grofa Čekonića
Plemićka, vlastelinska porodica Čekonić, pojavljuje se u Srpskoj Crnji još krajem XIII veka (?). Već 1792. godine, Čekonići su imali u vlasništvu oko 30.000 jutara zemlje od Zombolja do Banatskog Dvora.
Prema mađarskoj literaturi, Čekonići potiču iz Županije Vas, na tromeđi Mađarske, Austrije i Hrvatske. U toj oblasti i danas žive gradištanski Hrvati. Rodočelnik ove porodice bio je Pal Čekonić, koji je postao plemić 1753. godine, a plemstvo mu je podarila carica Marija Terezija. U Srpskoj Crnji postoji dvorac za upravnika imanja, sagrađen u XIX veku, koji je delimično popravljen. Zanimljivo je da stari Crnjani i danas upotrebljavaju izraz Spahija Čekonić, što je turski izraz, a to je dokaz da su na Menosu prvo bile turske spahije, a zatim ugarski (mađarski) vlastelini i grofovi.
Poslednji Čekonić (Andrija), umro je 1928. godine u Zombolju, gde je i sahranjen, a ostavio je za sobom petoro dece, a najpoznatiji Crnjanima je Aleksandar (Šandor). Podela zemlje sa Čekonićevog imanja dobrovoljcima i kolonistima započeta je 1920. godine, kada je oduzeto 32.700 jutara. Aleksandar je tužio Jugoslaviju Međunarodnom sudu u Hagu, ali je presuda bila u korist države, i postala je pravosnažna 1934. godine.
Majuri grofa Čekonića
Za 150 godina, koliko su Čekonići bili prisutni na prostoru Srpske Crnje, izgrađeno je mnogo objekata. Na svojim majurima, kojima su davali imena svoje dece ili predaka: Julija Majur, Leone Majur, Šandor Majur, Kostancija (Kostanc) Majur i drugi, sagrađeno je mnogo različitih stambenih i industrijskih objekata. Sve te zgrade izrađene su od početka XIX do početka XX veka. Bili su to razni objekti: od dvoraca za upravnike imanja, pa do industrijskih pogona kao što su: kudeljare, električne centrale, štale, livnice, pogoni za proizvodnju alkohola, mlinovi i drugo. Čekonić osniva 1813. godine ergelu rasnih konja u Zombolju. Nekoliko godina kasnije i u Srpskoj Crnji, na Menosu takođe osniva ergelu.
Od svih majura sačuvan je Julia Majur, dok je Kostanc samo delimično sačuvan. Skoro svi majuri i odaje su raseljeni i razrušeni.
Zgrada osnovne škole „Đura Jakšić“
Prvi podaci o postojanju škole u Srpskoj Crnji su iz 1778. godine. U državnom izveštaju stoji da je školska zgrada u lošem stanju i da je sklona padu. Učitelj je bio Ranko Gavrilović, a škola se nalazila pored crkve.
Godine 1894. izgrađena je nova zgrada, od tvrdog materijala, sa lepo urađenom fasadom, koja se i danas koristi.
Kuća Konstantinovića
Kuća je stara skoro 200 godina, a značajna je po tome što se u njoj nalazila čuvena kafana „Zvezda“. Tu se od druge polovine XIX veka, pa sve do šezdesetih godina XX veka odvijao kulturno-zabavni život Srpske Crnje. U njoj su se održavale čuvene igranke, između dva rata. U XIX veku ispred zgrade je postojao veliki trg gde su se održavali svi skupovi Crnjana, tako da je ona bila neka vrsta gradske kuće.
Kuća Momčila Milankova
Dvostruko je značajna ova kuća. Prvo, jer je u noj živeo i radio književnik Momčilo Milankov (1924. - 1979.) koji je rođen u Srpskoj Crnji, a umro u Beogradu. Bio je urednik letopisa Matice Srpske.
Kuća je takođe i tipičan primer panonske kuće - kraj XIX, početak XX veka. Tradicionalne panonske kuće počele su se graditi krajem XVIII veka, a najviše u XIX veku. Polovinom XX veka u Srpskoj Crnji prestaju da se grade kuće od naboja.
Bista Đure Jakšića
Bista Đure Jakšića postavljena je 5. oktobra 1952. godine na trgu ispred kafane "Zvezda", preko puta rodne kuće, a danas se nalazi u parku. Bistu je uradio vajar Aleksandar Zarin, rođen u Srpskoj Crnji. Postavljena je na postament na kome je pre rata, samo dve godine (1939. - 1941.), stajalo bronzano poprsje Kralja Aleksandra Karađorđevića.
Spomenik Đuri Jakšiću
Prilikom proslave 150 godina rođenja Đure Jakšića (1832. - 1982.), podignut je veliki spomenik, na prostoru ispred doma kulture i biblioteke. Spomenik je izradio Aleksandar Zarin. Te godine (1982.) „Đurini dani - Liparske večeri“ trajale su 15 dana.
Nadgrobni spomenik iz XVIII veka
Na starom groblju nalazi se jedan spomenik iz XVIII veka. Na njemu je natpis ćirilicom, staroslovenskim jezikom, da je to porodična grobnica Lupulov (nekoliko članova). Prezime Lupulov i danas postoji u Srpskoj Crnji.
Västerdal
Västerdal (čita se Vesterdal - a znači Zapadni Dal) je rijeka na zapadu Švedske duga 300 km. koja zajedno sa rijekom Österdal formira Rijeku Dalälven
Geografske karakteristike
Västerdal nastaje spajanjem rijeka Fuluälven i Görälven kod sela Sälen nedaleko od norveške granice, od tamo teče prema prema sjeveroistoku, da se južno od grada Djurås spoji sa Österdalom i formira Dalälven.
Sliv rijeke proteže se preko historijske pokrajine Dalarna i velik je 8640 km².
Vigliatore 2, Messina
Vigliatore 2 je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 26 m.
Filattiera, Massa e Carrara
Filattiera je naselje u Italiji u provinciji Massa e Carrara, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 830 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 154 m.
Băile Homorod, Vlăhița
Băile Homorod je naselje u Rumuniji u okrugu Hargita u opštini Vlăhița.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 73 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 724 m.
C'oyob Tújub, Tampamolón Corona
C'oyob Tújub je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tampamolón Corona.
Santa Maria del Tempio, Alessandria
Santa Maria del Tempio je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 107 m.
John O'Hara
John Henry O'Hara (31. januar 1905 - 11. april 1970) bio je američki književnik, najpoznatiji po romanima The Appointment in Samarra, BUtterfield 8, Pal Joey i Ten North Frederick.
Odrastao je u malom gradu u Pensilvaniji, a spisateljski talent je otkrio u školi. Iznenadna očeva smrt 1924. je spriječila njegovo školovanje na Univezitetu Yale, a što će imati značajan uticaj na njegovo djelo, u kome je često opisivao posljedice klasnih podjela u američkom društvu. Umjesto studija, O'Hara se zaposlio kao novinar, da bi od 1928. počeo objavljivati priče u časopisu The New Yorker. Veliki uspjeh je doživio sa svojim prvim romanom Appointment in Samarra, nakon čega je slijedio niz romana i filmskih scenarija. Iako je uživao veliki ugled kod svojih vršnjaka, reputaciju su mu 1960-ih narušile novinske kolumne u kojima je iznosio desničarske i konzervativne stavove, stekavši neprijateljstvo njujorškog kulturnog i akademskog establišmenta kojim dominira ljevica.
Mlađim generacijama je najpoznatiji zahvaljujući tome što je roman Pal Joey adaptiran u popularni mjuzikl i igrani film sa Frankom Sinatrom u glavnoj ulozi, a BUtterfield 8 u film sa Elizabeth Taylor.
Plays
(The Farmers Hotel, The Searching Sun, The Champagne Pool, Veronique, The Way It Was) (The Man Who Could Not Lose [screen treatement] and Far from Heaven [play])
Jim Webb
James Henry "Jim" Webb, Jr. (9. februar 1946 -) je američki demokratski političar koji trenutno služi kao stariji federalni senator iz države Virginia, poznat također kao nekadašnji ministar mornarice u administraciji Ronalda Reagana.
Godine 1968. je diplomirao na Mornaričkoj akademiji, a nakon toga služio kao marinski oficir i sudjelovao u vijetnamskom ratu, dobivši brojna odlikovanja. Za vrijeme Reaganove administracije je prvo služio kao pomoćnik ministra obrane za pitanja rezerve, a potom ministar mornarice. Za vrijeme svog mandata se zalagao za povećanje mornarice i reforme u Marinskom zboru, ali je postao poznat i zbog protivljenju služenju žena na ratnim brodovima, zbog čega je postao metom kritika od strane feministkinja.
BMI
BMI može biti:
Jim Webb
Webb je godine 2002. privukao pažnju kao jedan od rijetkih Reaganovih kadrova koji se žestoko protivio predstojećoj invaziji Iraka, smatrajući da će ona rezultirati dugim, iscrpljujućim i po SAD štetnim gerilskim ratom. Zahvaljujući tome, kao i žestokoj kritici politike predsjednika Busha, je kasnije privukao pažnju glasača Demokratske stranke koji su ga godine 2006. na preliminarnim izborima nominirala kao kandidata za Senat u državi Virginia. Webb je, usprkos tradicionalne sklonosti birača Virginije republikancim, na izuzetno dramatičnim izborima uspio tijesno poraziti republikanskog senatora Georgea Allena.
Webb se osim politikom bavio i pisanjem, te ja objavio nekoliko romana i historijskih knjiga, te napisao scenarij za film Rules of Engagement iz 2000. godine.
San Juan, Unión de Tula
San Juan je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Unión de Tula.
Geminidi
mini|desno|300px|Geminidi su [[Meteorski pljusak|meteorski roj kojemu je radijant u zviježdu Blizancima.]]
mini|desno|300px|Geminidi (lijevo) i Komet 17P/Holmes (dolje desno).
mini|desno|300px|Kratak prikaz pada jednog Geminida.
Geminidi su meteorski roj kojemu je radijant u zviježdu Blizancima, pojavljuje se u prvoj polovici prosinca. Potječe s putanje planetoida Faeton (3200 Phaethon) (asteroid) s ophodnim vremenom 1,43 godine. Geminidi i kvadrantidi su jedini meteorski rojevi koji ne potječu od kometa. Kreću se dosta sporo s brzinom od 35 km/s. Izgleda da su Geminidi sve izraženiji, tako da u zadnje vrijeme dostižu od 120 do 160 meteora na sat. Prvi puta su zapaženi godine 1862., puno kasnije nego recimo Perzeidi (36.) ili Leonidi (902.). Geminidi izgaraju iznad visine od 38 kilometara.
Opština Bachíniva, Chihuahua
Bachíniva je opština u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 1187 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1953 m.
Avalon
Avalon (ili Afallach, Auelon, Avallach, Avallo, Avallon, Avalona, Avaron, Aveloun, Avilion, Vallone, Ynys yr Afallon ) je mitski otok iz legende o Kralju Arthuru.
Karakteristike
Otok se nalazio u centru velikog jezera, okružen tamnim šumama, njegove mirne vode blistale su poput plavog čelika. Junak ranjen u bitci sam je morao pronaći teški put kroz šume, sve do obale jezera, gdje ga je čekao čamac prekriven crnom tkaninom sa tajanstvenom ženom za kormilom.
Prvi put ga je spomenuo Geoffrey od Monmoutha 1136. u svojoj pseudohistoriji Historia Regum Britanniae i to na dva mjesta. Prvi put kao mjesto gdje je umro Kralj Arthur, nakon što su ga neuspješno pokušali izlječiti od rana zadobijenih u Bitci kod Camlanna. I drugi put kao mjesto gdje je iskovan znameniti mač Excalibur.
Schützberg
Šicberg je opština u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 39 opštinskih središta okruga Vitenberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 153 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 15091310.
Avalon
Karakteristike
Isti autor ga je u djelu - Vita Merlini iz 1150. zove sretnim i Insula pomorum (otok jabuka). Njime je vladala čarobnica Morgana le Fay sa svojih osam sestara, koje su sve bile vješte u umjetnosti izlječenja.
Schützberg
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vitenberg Šicberg se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Vitenberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 73 metra. Površina opštine iznosi 11,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 153 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 14 stanovnika/km².
Avalon
Karakteristike
Avalon je vremenom postao povezan sa Glastonburyjem u Grofoviji Somerset, najvjerovatnije u vezi sa keltskim legendama o staklenom otoku na kom žive preminuli heroji. Vjerojatno su tu priču raširili redovnici iz Glastonburyjske opatije koji su pokušali iskoristiti arturijansku legendu u korist svoje zajednice.
Shambaugh, Iowa
je grad u američkoj saveznoj državi Ajova. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 191 stanovnika.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 191 stanovnika, što je 3 (1,6%) stanovnika više nego 2000. godine.
Puyehue (jezero)
Puyehue (španjolski: Lago Puyehue) je jezero u Čileu, koje se nalazi na jugu zemlje na granici provincija Ranco (Regija Los Ríos) i Osorno (Regija Los Lagos).
Karakteristike
Jezero Puyehue leži na nadmorskoj visini od 207 metara, istočno od jezera počinju planine Anda. Površina mu iznosi 157 km², a maksimalna dubina 135 metara.
Jezero Puyehue se proteže u smjeru istok-zapad 23 km, ima desetak otoka, a najveći je Fresia. Puyehue je popularna turistička destinacija zbog brojnih plaža i lova po okolnim planinama.
Duž južne obale jezera prolazi magistrala CH-215 koja povezuje Provinciju Osorno sa argentinskom provincijom Neuquén preko prijevoja Cardinal Samoré. Kako se nalazi na relativno nižoj nadmorskoj visini taj granični prelaz ostaje više dana u godini bez snijega, pa je vrlo prometan.
Jezero pune vodom rijeke Chanleufu i Golgol, a prazni rijeka Pilmaiquén koja je dio hidrografskog sliva Rijeke Bueno.
Historija
Najveće naselje je resort Entre Lagos, koje se nalazi na jugozapadu jezera.
Dubrava (Kačanik)
Dubrava je naselje u opštini Kačanik, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Доброселица (Чајетина)
Доброселица је насеље у Србији у општини Чајетина у Златиборском округу. Према попису из 2002. било је 405 становника (према попису из 1991. било је 541 становника).
Демографија
У насељу Доброселица живи 371 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 54,3 година (52,9 код мушкараца и 55,5 код жена). У насељу има 174 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 2,33.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
El Carpintero, Mulegé
El Carpintero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Mulegé.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Bonneuil-en-Valois
Bonej an Valoa je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Oaza koja pripada prefekturi Sanlis.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 895 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 69 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,81 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 162 metara (maksimalnoj 166 m, a minimalnoj 57 m).
Monte Grande, Tantoyuca
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 113 m.
La Joya, Zinapécuaro
La Joya je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Zinapécuaro.
Benelux
thumb|desno|200px|Satelitska snimka zemalja Beneluxa thumb|200px|Benelux
La Joya, Zinapécuaro
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2319 m.
Benelux
Benelux je ekonomska zajednica u Zapadnoj Europi koja se sastoji od tri međusobno susjedne monarhije, Belgije, Nizozemske, i Luksemburga. Ime ove zajednice je spoj početnih slova svake od ovih zemalja.
Boaria Baroffio, Venezia
Boaria Baroffio je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Benelux
Osnivanje
Dogovor o osnivanju carinske unije Beneluxa je potpisan 1944. godine, od strane vlada ovih država u Londonu, a dogovor je sproveden 1947. godine. Ovaj dogovor je od 1960. godine zamijenila Beneluška gospodarska zajednica. Ovom dogovoru je prethodila Belgijsko-luksemburška gospodarska zajednica, koja je utemeljena 1925. Osnivanje ove zajednice je uvelike potaknulo osnivanje Europske Unije.
Boaria Baroffio, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 238 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 0 m.
Benelux
Parlament
Parlament Beneluksa je osnovan 1955. godine. Sastoji se od 21 zastupnika nizozemskog parlamenta, 21 zastupnika Belgijskog državnog i regionalnog parlamenta i 7 zastupnika luksemburškog parlamenta.
Gospodarska zajednica
Ugovor o osnivanju Beneluške gospodarske zajednice (nizozemski: Benelux Economische Unie, francuski:Union Économique Benelux) je potpisan 1958. godine, a sproveden 1960. godine kako bi se promovirala slobodna razmjena radnika, usluga, novca i dobara u regiji. Glavno tajništvo se nalazi u Bruxellesu. Pravni sustavi su većinom međusobno usklađeni, ali se međusobno ne mogu mješati u unutarnje probleme svake od države članica.
1965. godine je osnovan Beneluški sud pravde koji je počeo djelovati od 1975. godine. Sud se sastoji od sudaca visokih sudova iz svake od država članica. Njegovo sjedište se nalazi u Bruxellesu.
Ugovor o gospodarskoj zajednici istječe 2010. godine, a vjerojatno će biti zamjenjen novim nadopunjenim ugovorom.
Ministarstvo obrane Sjedinjenih Američkih Država
Ministarstvo obrane Sjedinjenih Američkih Država (engl. United States Department of Defense) je savezno ministarstvo SAD-a s najvećim sredstvima i budžetom zaduženo za koordiniranje i nadziranje svih agencija i funkcija vlade direktno povezanih za nacionalnu sigurnost i Oružane snage SAD-a. Ministarstvo obrane je naziv za bivše Ministarstvo rata (1789.-1949.). Sjedište Ministarstva obrane je Pentagon. mini|desno|[[Pentagon je sjedište Ministarstva obrane SAD-a.]] Sastoji se od kopnene vojske, mornarice i zrakoplovsta SAD-a. Među mnogim agencijama tu su i Protuzračna obrana (Missile Defense Agency), Obrambena obavještajna agencija (Defense Intelligence Agency) i Nacionalna sigurnosna agencija (National Security Agency). Ministarstvo također ima združene vojne škole, uključujući Nacionalni vojni fakultet (National War College).
Historija
1945. godine predloženi su konkretni planovi za Ministarstvo obrane od strane Vojske, Mornarice i Združenog stožera. U posebnoj poruci Kongresu 19. prosinca 1945. predsjednik Harry Truman predložio je jedinstveno ministarstvo državne obrane. Prijedlog je otišao u Kongres u travnju 1946. godine, ali je zadržan zbog saslušanja Odbora za mornarička pitanja u srpnju 1946. koji je podigao primjedbe na koncentraciju moći u jedno ministarstvo. Truman je na kraju poslao novu legislaciju Kongresu u veljači 1947. godine gdje se raspravljala i za nekoliko mjeseci izmijenila.
Ministarstvo obrane je stvoreno 1947. kao nacionalna vojna struktura s jednim ministrom na čelu da predsjeda nad bivšim Ministarstvom rata (stvoreno 1789.) i Mornaricom. Zračno zrakoplovstvo je isto stvoreno kao nova služba (prijašnje Vojno ratno zrakoplovstvo pod Ministarstvom rata). Ministarstvo obrane je stvoreno da bi se smanjilo unutar-vojno suparništvo, za koje se vjerovalo da je smanjilo vojnu efikasnost u Drugom svjetskom ratu.
26. srpnja 1947. Truman je potpisao Zakon o državnoj sigurnosti koji je postavio Nacionalnu vojnu strukturu za početak djelovanja. 18. rujna, dan nakon što je Senat potvrdio James V. Forrestala kao prvog ministra obrane. Struktura je imala nestretnu kraticu ˝NME˝ (koja na engl. ima identičan izgovor kao i riječ ˝enemy˝ - neprijatelj) pa je preimenovana u Ministarstvo obrane (Department of Defense skraćeno DoD) 10. kolovoza 1949.; iako novi naziv nije prošao bez kritika.
Organizacija
Ministarstvo obrane sastoji se od Vojske, Mornarice, Zračnog zrakoplovstva, Marinačkih postrojbi i neborbenih agencija poput Nacionalne sigurnosne agencije i Obrambene obavještajne agencije zajedno s NORAD-om (Sjeverno američko zračno obrambeno zapovjedništvo). Proračun Ministarstva 2007. godine približno je bio $786 milijardi. Ova brojka ne uključuje još desetke milijardi dodatnog troška koje je odobrio Kongres tijekom cijele godine osobito zbog rata u Iraku.
Civilna kontrola, osim što se ostvaruje operacijama isto tako se ostvaruje kroz tri vojna odjela, Odjela vojske, Odjela ratne mornarice (koji uključuje Marinačke postrojbe) i Odjela ratnog zrakoplovstva. Svaki odjel vodi službeni tajnik koji ne pripada Kabinetu SAD-a.
U vrijeme rata Ministarstvo obrane ima kontrolu nad Obalnom stražom, koja je u doba mira pod kontrolom Ministarstva unutrašnje sigurnosti. Prije stvaranja Ministarstva unutrašne sigurnosti Obalna straža je bila pod kontrolom Ministarstva prometa, a još prije pod kontrolom Ministarstva financija. Po Zakoniku SAD-a, Obalna straža se smatra jednom od pet vojnih grana u Sjedinjenim Državama. U vrijeme rata Obalna straža služi kao dio Ratne mornarice; to se nije dogodilo još od Drugog svjetskog rata.
Troškovi
mini|300px|Vojni troškovi u postotku [[GDP.]] U Saveznom proračunu SAD-a za 2010. godinu, Ministarstvu obrane bio je dodijeljen osnovni proračun od 533,7 milijardi USD, uz dodatnih 75,5 milijarde dolara prilagodbe u odnosu na 2009. godinu i 130 milijardi dolara za prekomorske pontencijale. Financijsko izvješće za naknade Ministarstva iz 2010. pokazuje da su ukupna proračunska sredstva Ministarstva obrane za fiskalnu godinu 2010. 1,2 bilijuna USD. Od toga, 1,1 bilijun su bili dužni, a isplatili su 994 milijarde dolara, a preostala sredstva povezana za višegodišnje projekte modernizacije zahtijevaju dodatno vrijeme za nabavu.
Korištenje energije
Ministarstvo obrane SAD-a koristi 17.388,000.000 l (4.600,000.000 galona) goriva godišnje, što je prosječno 48,000.000 l (12,600.000 galona) na dan. Velika vojna divizija na dan može iskoristiti oko 23.000 l (6000 galona) na dan.
U fiskalnoj godini 2006., Ministarstvo obrane je iskoristilo skoro 30.000 gigavat sati električne energije za cijenu od skoro 2,2 milijarde USD.
Zračno zrakoplovstvo je najveći korisnik goriva u saveznoj vladi. Zračno zrakoplovstvo koristi 10 % od nacionalnog zrakoplovnog goriva.
Eleza
Eleza je naselje u opštini Kačanik, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.
Južnoafrička Republika (Transvaal)
Južnoafrička Republika (afrikaans: Zuid-Afrikaansche Republiek akronim ZAR), neslužbeno zvana - Transvaalska Republika, bila je burska republika u Transvaalu Južna Afrika koja je egzistirala od polovice do kraja 19. vijeka. Ne smije se brkati sa današnjom Republikom Južnoafričkom Republikom, jer se osim po imenu u svemu drugom razlikovala od današnje republike (ona je bila čvrsto uporište apartheida) i zauzimala puno manji teritorij, središnje južnoafričke visoravni - Highveld.
Glavni grad Južnoafričke Republike bila je Pretoria osnovana 1855., jedno kratko vrijeme za Drugog burskog rata - udaljeni Nelspruit bio je privremeni glavni grad.