cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arpadovići
Povijest Arpadovića
S vladavinom ugarskog kralja Stjepana I. Svetog (997.-1038.) koji se okrunio za prvog mađarskog kralja 1000. godine, nastavio se daljnji uspon moći ugarske države. Preobratio je narod na kršćanstvo, uspostavio političke veze sa Svetom Stolicom, a na vojnom planu proširio svoju vlast na Transilvaniju (1003. godine). Na unutrašnjopolitičkom planu, proveo je brojne državne reforme, zamijenio plemensku strukturu sustavom županija, sputao moć plemstva i ojačao središnju kraljevsku vlast. Njegovi nasljednici, kralj Ladislav I. Sveti (1077.-1095.) i kralj Koloman (1095.-1116.) uspjeli su dodatno proširiti državni teritorij stjecanjem kontrole i vlasti nad Kraljevinom Hrvatskom u periodu između 1091. i 1102. godine.
Početkom 12. stoljeća javila se dinastička kriza, budući da Kolomanov sin Stjepan II. (1116.-1113.) nije imao muških potomaka pa se dinastija našla pred izumiranjem. Nekoliko godina pred smrt uspio je pronaći prognanog i oslijepljenog rođaka Belu II., sina Stjepanovog strica Almoša, te ga je oko 1030. godine primio na kraljevski dvor i uzeo za suvladara te oženio kćerkom srpskog velikog župana Uroša, Jelenom. Nova dinastička kriza nastala je nakon smrti kralja Gejze II. 1162. godine. Gejza II. je prije smrti novim vladarom proglasio svoga sina Stjepana III., no u tu odluku se umiješao bizantski car Manojlo I Komnin (1143.-1180.) koji je podigao jaku vojsku i zatražio da ugarsko-hrvatsko prijestolje, po pravu seniorata, pripadne Gejzinom najmlađem bratu Stjepanu (IV.). Međutim, većina mađarskog plemstva odlučila se za Gejzinog srednjeg brata Ladislava II. (1162.-1163.), no kada je on nakon tek šest mjeseci umro, ipak se odluče ponuditi kraljevsku krunu Stjepanu IV. (1163.). Lošom vladavinom kralj je izazvao opću bunu te je protjeran iz Ugarske, a na prijestolje je vraćen Gejzin sin Stjepan III. (1163.-1172.).
Nove političke napetosti javile su se kada je bizantski car Manuel odlučio priznati pravo prognanog kralja Stjepana IV., ali je nakon kratkog rata ipak došlo do mira između Ugarske i Bizanta uz uvjet da Stjepan III. caru ustupi Srijem, pošalje svoga brata hercega Belu u Carigrad i preda Bizantu Belinu baštinu, odnosno južne dijelove Kraljevine Dalmacije i Hrvatske.
Godine 1164. došlo jej do oružanog sukoba između Stjepanovog strica, raskralja Stjepana IV. i Stjepana III., prilikom kojeg je kralj Stjepan III. oteo Bizantincima Srijem sa Zemunom. Za vrijeme opsade Zemuna 1165. smrtno je otrovan raskralj Stjepan IV., što je izazvalo vojnu reakciju bizantskog cara Manuela I. Komnena. Rat se vodio uz više promijena, no naposljetku je 1167. Bizant zavladao Srijemom, Bosnom, Hrvatskom južno od rijeke Krke i Dalmacijom.
Poslije smrti Bele III. 1196. godine izbio je sukob među njegovim sinovima, Emerikom i Andrijom II. Sukob je nastao, jer je Andrija po starom pravu tražio od svoga brata kralja Emerika (1196.-1204.) upravu nad Dalmacijom i Hrvatskom. Došlo je do rata u kojem je Andrija uspio obraniti svoj položaj hrvatskog hercega, ali je naposljetku ipak bio poražen. Poslije kratkog vladanja Emerikovog maloljetnog sina Ladislava III. (1204.-1205.), kraljevsku vlast zadobio je Andrija II. (1205.-1235.), koji se želeći ispuniti zavjet svoga oca Bele III. uputio u križarski rat 1216. godine. Po povratku u Ugarsku, izbila je politička kriza te je Andrija II. bio primoran izdati Zlatnu bulu 1222. godine kojom su ozakonjena prava i slobode nižem plemstvu.
Za vladavine kralja Bele IV. (1235.-1270.) dogodila se tatarska najezda na Europu. Tatari su okupili veliku vojsku kako bi napali Ugarsku te su 11. travnja 1241. godine u bici na Šaju nanijeli katastrofalan poraz ugarskoj vojsci. Kralj je s obitelji pobjegao na jug u Hrvatsku, no Tatari su ga slijedili i tek su potkraj ožujka 1242. godine napustili kraljevstvo i vratili se u Aziju. Kako bi obnovio porušenu zemlju, kralj Bela IV. dopustio je naseljavanje njemačkih koloniststa, a podijelio je i kraljevske privilegije gradovima.
U vrijeme Belinih nasljednika Stjepana V. (1270-1272.) i Ladislava IV. Kumanca (1272.-1290.) osilili su se ugarski i hrvatski velikaši, koji su se nametnuli kao oligarsi na svojim područjima priznavajući kraljevsku vlast tek nominalno. Poslije smrti Ladislava IV. nastupila je dinastička kriza, jer je novom kralju Andriji III. (1290.-1301.) osporavano arpadovsko podrijetlo i baštinsko pravo na krunu. U takvoj kaotičnoj situaciji, ugarski i hrvatski velikaši su se nominalno osamostalili, država se našla u krizi, a smrću Andrije III. 1301. godine izumrla je i sama dinastija u muškoj liniji.
Doticaj Hrvata s Arpadovićima prije 1102. godine
Prvi susret Hrvata s Arpadovićima dogodio se nedugo po doseljenju Mađara u Panonsku nizinu. Tek što su se naselili na tom području, brojne starješine mađarskim plemena počele su na svojim brzim konjima provaljivati u Njemačku, Italiju, Bugarsku, Bizantsko Carstvo, ali i na jug na teritorij Kraljevine Hrvatske. O nastrajima Mađara na hrvatske krajeve ostala je prilično mutna zabilješka u Ljetopisu popa Dukljanina u kojoj stoji da je hrvatski kralj Polislav (Tomislav) u više navrata ratovao protiv hunskog (mađarskog) kralja Atile (Arpad) i pobjedio ga u više navrata. Vjerojatnost je, međutim, da su mađarski pljačkaški pohodi dopirali duboko u unutrašnjost Hrvatske.
Početkom 11. stoljeća Kraljevina Ugarska postala je značajan i moćan faktor sjeverno od Hrvatske. Prema starijoj hrvatskoj historiografji, nakon smrti hrvatsko-dalmatinskog kralja Stjepana Držislava († 997.) nastala je dinastička kriza u Hrvatskoj koja je dovela do prijestolonasljednog rata između Držislavovih sinova: Svetoslava Suronje, Krešimira i Gojslava. Naim, suprotnom ustaljenom pravu nasljeđivanja, stariji sin Svetoslav Suronja (997.-1000.) prigrabio je svu vlast u zemlji, zbog čega su se protiv njega podignula dvojica mlađe braće i zbacila ga s prijestolja.
U želji da se vrati na prijestolje, detronizirani Svetoslav sklopio je u Trogiru sporazum s mletačkim duždom Petrom Orseolom kojim se odrekao primanja danka koji su Mlečani uobičavali plaćati Hrvatima, a odrekao se i vlasti nad Dalmacijom ukoliko mu dužd pomogne domoći se prijestolja. Uz to, predao mu je svog mladog sina Stjepana kao taoca, kojeg je dućd Petar Orseolo odveo u Veneciju. Dužd Petar Orseolo udao je nešto prije 1008. godine svoju kćer Hicelu za Svetoslavljeva sina Stjepana. Kako se oko 1011. duždev sin i nasljednik Oton oženio sestrom prvog ugsrsko kralja Stjepana I. Arpadovića, stvorena je rodbinska veza između hrvatske kraljevske kuće i Arpadovića.
Za vrijeme vladavine kralja Petra Krešimira IV. (1058.-1074.), Slavonijom je upravljao slavonski ban Dmitar Zvonimir, suprug ugarske princeze Jelene Lijepe (mađ. Ilona) i zet ugarskog kralja Bele I. (1060.-1063.). Jelena Lijepa bila je ujedno i sestra Gejze I. i Ladislava I., koji su nasljedili prijestolje nakon smrti ugarskom kralja Salomona (1063.-1074.). Godine 1065. ban Zvonimir je uz pomoć svojih utjecajnih ugarskih rođaka odbio napad njemačkih Karantanaca na Slavoniju. Uskoro je postao suvladar i prijestolonasljednik hrvatsko-dalmatinskog kralja Petra Krešimira IV. koji nije imao muških potomaka, a odbacio je pravo svog nećaka duxa Stjepana na kraljevsku krunu. Poslije smrti kralja Petra Krešimira IV. vlast u Hrvatskoj preuzeo je dux Chroatiae et Dalmatiae Dmitar Zvonimir koji je okrunjen u crkvi sv. Petra i Mojsija u Solinu za hrvatskog kralja, a njegova supruga kraljica Jelena za hrvatsku kraljicu. Poslije smrti kralja Zvonimira (1075.-1089.) koji je umro bez muškog potomka, njegova je udovica Jelena zatražila upravu nad Hrvatskom za sebe i svoju braću. U nastaloj dinastičkoj krizi javili su se brojni pretendenti za nasljeđivanje hrvatske krune, a među njima i posljednji Trpimirović, herceg Stjepan, koji je kratko vrijeme zasjeo na prijestolje svojih predaka (1089.-1090./91.). Nakon smrti kralja Stjepana II. nije bilo više nikoga tko bi po baštinskom i nasljednom pravu mogao nasljediti hrvatsko prijestolje pa su brojni velikaši nasiljem nastojali domoći se krune. Takvu krizu i bezvlađe iskoristio je Jelenin brat, kralj Ladislav I. (1077.-1095.) te je 1091. napao područje sjeverne Hrvatske (Slavonija) i predao ga na upravu svom nećaku Almošu proglasivši ga posebnim hrvatskim kraljem. Prijetnja na sjeveru Ugarske od strane Kumana spriječila ga je u daljnjem osvajanju juga Hrvatske i Dalmacije, ali je njegov nećak i nasljednik Koloman (1095.-1102.) uspio poraziti i usmrtiti posljednjeg domaćeg hrvatskog kralja Petra Svačića u bici na Gvozdu 1097. godine. Međutim, i Koloman se uskoro morao povući iz Hrvatske u Ugarsku te je zadobio vlast nad njom tek 1102. godine kada se okrunio hrvatskom kraljevskom krunom za kralja Dalmacije i Hrvatske u kraljevsko gradu Biogradu. Tim činom proglasio se kraljem Ugarske, Dalmacije i Hrvatske, a sina Stjepana II. okrunio je za kralja Hrvatske i Dalmacije.
Ubuduće će biti običaj da se ugarski kraljevi krune zasebnom krunom i zasebnim krunidbenim činom za hrvatskog kralja te da predaju upravu nad Kraljevinom Hrvatskom mlađem bratu ili sinu u svojstvu hrvatskog hercega (dux Croatiae et Dalmatiae) u čemu se iskazivala posebnost hrvatskog kraljevstvs u odnosu na Kraljevinu Ugarsku.
Vladavina Arpadovića u hrvatskim zemljama
Kralj Koloman (1095.-1116.) je uspostavio 1102. vlast nad Hrvatskom, a do 1105. godine stekao je i vlast nad dalmatinskim gradovima i otocima. Vjeruje se da je podijelio prava i privilegije hrvatskom plemstvu, jer im je potvrdio plemićka prava, zemlje i stare običaje, apoznato je i dao je dao privilegije nekim dalmatinskim gradovima (npr. Trogiru) te je okrunio svog sina Stjepana hrvatskom krunom, što proizlazi iz činjenice da ga Zadrani u to vrijeme u svojim crkvama nazivaju "našim kraljem" uz Kolomana "kralja Ugarske, Dalmacije i Hrvatske".
Arpadovići su često imali sukobe s hrvatskim plemstvom, ali i s Bizantom i Venecijom koji su pokušavali zavladati naročito obalnim prostorom Hrvatske. Najveće probleme imali su vladari iz dinastije Arpadovića s bizantskim carem Manuelom I. Komnenom (1143.-1180.) koji je Arpadovićima oduzeo velike prostore Hrvatske i Dalmacije i držao ih do svoje smrti 1180. godine. Arpadovići su istodobno ratovali s Bizantom i zbog Bosne i Srijema.
Sustavom darovnica Arpadovići su iscrpili kraljevsku moć, tako da je vlast u zemlji prešla u ruke krupnih velikaša. U Hrvatskoj se ističu velikaški rodovi knezovi Krčki, Šubići Bribirski, Kurjakovići Krbavski, Babonići, Nelipčići i drugi. Vlast Arpadovića u Hrvatskoj osobito je uzdrmao hrvatski velikaš i ban Pavao I. Šubić Bribirski († 1312.) koji je od Arpadovića dobio nasljedni banski naslov, čitavu Hrvatsku i Dalmaciju te Bosnu i Humsku kneževinu. Krajem 13. stoljeća raspala se vladavina Arpadovića. Smrću posljednjeg Arpadovića Andrije III. Mlečanina 1301. godine završila je vladavina ove dinastije na ugarsko-hrvatskom prijestolju. Arpadoviće je, uz pomoć bribirskih knezova, na ugarskom prijestolju zamijenila napuljska dinastija Anžuvinaca koja je pretendirala na hrvatsko-ugarsko prijestolje na temelju žebidbe Karla II., princezom Marijom, unukom hrvatsko-ugarskog kralja Bele IV.
Ugarski vladari iz dinastije Arpadovića
100px|desno|mini|Stjepan I. Sveti (997.-1038.) 100px|desno|mini|Koloman (1095.-1116.) 100px|desno|mini|Bela IV. (1235.-1270.)
Gruzijska Wikipedija
right
Gruzijska Wikipedija (ქართული ვიკიპედია) je verzija Wikipedije na gruzijskom jeziku, a koju vodi Fondacija Wikimedia. Dana 19.5. 2007. dosegla je broj od 15.000 članaka.
Bellefond (Zlatna obala)
Belfon je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 724 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 293 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 2,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 296 metara (maksimalnoj 324 m, a minimalnoj 269 m).
El Ranchito, Tanquián de Escobedo
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tanquián de Escobedo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 82 m.
Vazmeno trodnevlje
thumb|200px|[[Antonio Ciseri|Ciserijev prikaz kada Poncije Pilat govori "Ecce Homo!" (Evo čovjeka!)]] Vazmeno trodnevlje je najznačajnije vrijeme u liturgijskoj godini kada kršćani slave otajstvo muke, smrti i uskrsnuća Isusa Krista. Vazmeno trodnevlje počinje Misom večere Gospodnje na Veliki četvrtak, dostiže vrhunac u Vazmenom bdijenju i završava večernjom molitvom na Uskrs.
Fučkovci
Fučkovci je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Fučkovci se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Vazmeno trodnevlje
Na Veliki četvrtak prestaju zvoniti zvona u crkvama i ne sviraju orgulje do Vazmenog bdijenja.
Fučkovci
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 50 stanovnika.
Fumo, Pavia
Fumo je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Vazmeno trodnevlje
Vazmeno trodnevlje sastoji se od:
Fumo, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 700 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m.
NGC 34
NGC 34 je galaksija u zviježđu Kit.
Kornatska tragedija
Kornatska tragedija je naziv za tragediju koja se dogodila 30. 8. 2007. na hrvatskom otoku Veliki Kornat kada je grupa od 13 vatrogasaca teško stradala za vrijeme gašenja šumskog požara. Događaj, koji se smatra jednom od najvećih mirnodopskih nesreća u Hrvatskoj, duboko je potresao javnost. Od ukupno 13 vatrogasaca u skupini zahvaćenoj požarom, 12 ih je poginulo na licu mjesta ili preminulo u bolnicama, a jedini je preživio 23-godišnji Frane Lučić iz Tisnog.
Opis događaja
Vatra je okružila gasitelje koji su se našli u njezinom obruču, a helikopter je poslan tek kasnije, kad se nesreća već bila dogodila, da ih evakuira.
Posljedice
Iz poštovanja prema poginulima i njihovim obiteljima, premijer Sanader proglasio je 3. rujna danom žalosti u cijeloj Hrvatskoj, dok je župan Šibensko-kninske županije Goran Pauk proglasio sedam dana žalosti u toj županiji. Hrvatski športaši su 2. i 3. rujna nastupili s crnim florom na naramenicama, odnosno, pojavili su se s crnom vrpcom oko ruke pred svoje nastupe idućeg tjedna.
Tijekom noći, kako stoji u službenom policijskom priopćenju, na otok su upućene snage policije i Hrvatske vojske radi pretrage terena i osiguranja požarišta, a na mjesto nesreće izašli su i Istražni sudac Županijskog suda i Županijski državni odvjetnik iz Šibenika, policijska ekipa za očevide, te stručnjaci Centra za kriminalistička vještačenja MUP-a RH, kao i inspektori za požare Inspektorata unutarnjih poslova Republike Hrvatske. Privedeno je osam ljudi osumnjičenih za podmetanje požara, a za požar je okrivljen 20-godišnji recepcionar u NP Kornati, koji je navodno opuškom cigarete izazvao požar. left|thumb|260px| Kornati prije požara Pojavile su se i kontroverze oko toga jesu li su se žrtve mogle izbjeći. Neki su kritizirali odluku vatrogasne službe da pošalje svoje ljude na Kornate samo kako bi gasili zapaljenu nisku travu, ali to je izazvalo i pitanja oko toga kako su mogli poginuti od tako malog požara. Najmlađa žrtve tragedija na Kornatima, 17-godišnji Marko Stančić, svom je ocu, po dolasku na Veliki Kornat poslao poruku: "Tata, na Kornatima smo, čekamo da nam dostave vodu", što je potaknulo novu dilemu - da je helikopter jednostavno ostavio vatrogasce bez dobre opreme. Glavni zapovjednik vatrogasaca Mladen Jurin na to je idući dan dao svoju ostavku. Zapovjednik Javne vatrogasne postaje Šibenik smijenjen je, a 7. rujna i priveden istražnom sucu te zadržan u pritvoru, pod sumnjom da je odgovoran za teško kažnjivo djelo protiv opće sigurnosti dovođenjem u opasnost života i imovine općeopasnom radnjom ili sredstvom.
Opština Tolcayuca, Hidalgo
Tolcayuca je opština u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5148 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2338 m.
Kornatska tragedija
Posljedice
Državnom su vrhu na sjednici Vijeća za nacionalnu sigurnost, održanoj 12. rujna i zatvorenoj za javnost, predstavljeni preliminarni rezultati istrage o tragediji na Kornatu. Gorivo nije imalo nikakvu uzročno-posljedičnu vezu sa širenjem požara i stradavanjem vatrogasaca nego je tragediju vjerojatno izazvalo naglo jačanje požara, tzv. eruptivni požar, pokazala je istraga.
Nedostaci istrage
Dana 14. studenog 2007. Josip Klarić, otac poginulog vatrogasca Dina Klarića, izjavio je za Večernji list da je prema njegovu sudu istraga je od početka bila nespretna i brzopleta, doneseni su ishitreni zaključci te da mu se neka objašnjena čine nelogična: "Sada se u istrazi otvaraju naznake onoga što od početka tvrdim: skupinu moga sina nije ubila zapaljena trava ni nikakav eruptivni požar...Svakako da i Slavica i drugi iz vatrogasne zajednice snose dio odgovornosti, ali nisu ih oni zapalili. Krivi su oni koji skrivaju istinu....Ako se i dalje bude inzistiralo na tome da ih je ubila trava, eruptivni požar i slične gluposti, sam ću dokazati da to nije istina. Bit ću dobrovoljni pokusni kunić. Kad ponovno naraste trava, čekat ću ljetni dan s najvećim jugom, zapalit ćemo isti požar i pustiti ga da prođe preko mene na istom mjestu gdje je zapaljena skupina mog sina".
Na zadarskom sudu 13. studenog su trebala biti ispitana četiri svjedoka u slučaju kornatske tragedije, no nitko od njih nije se pojavio. Bilo je predviðeno saslušanje dvojice pripadnika GSS-a, S. Primožiæć i N Zrilića, kao i dvojice pomorskih policajaca. Primožić je rekao kako nije istinita da je izjavio kako su tijela premještena s otoka, o čemu su neki mediji pisali. I Zrilić i Primožić kažu da poziv na sud nisu dobili.
U listopadu je HRT 1 emitirao emisiju "Latinica" koja je također kritički obradila temu "Kornatska tragedija" i napala neopremljenost službe za spašavanje, iako su neki prigovarali da je sve obrađeno senzacionalistički.
Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology
right|thumb Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology (, objavljen 1849, a prvi put 1844. pod nešto drugačijim naslovom) jeste enciklopedija i bibliografski leksikon izdata u Velikoj Britaniji. Ova knjiga, koju je uredio William Smith, izašla je u tri toma i ukupno zauzima 3.700 stranica, te predstavlja jedno od klasičnih dela leksikografije 19. veka. To delo čini celinu sa Smithovim Leksikonom grčkih i rimskih starina i Leksikonom grčke i rimske geografije.
Kornatska tragedija
Rezultati istrage
Dana 22. kolovoza 2008. godine, objavljeno je nakon više od osam mjeseci multidisciplinarnog vještačenja stručne skupine kako je uzrok tragedije prirodna pojava, fenomen poznat kao izgaranje nehomogene plinske smjese. Plinovi nastali izgaranjem vegetacije akumulirali su se u prostoru klanca iznad uvale Šipnate, a dolaskom požara nošenog jakim vjetrom, ti su plinovi naglo izgorjeli, i to na temperaturama višima od 1200 °C, uz brzinu kretanja većom od 40 metara u sekundi. Opisani fenomen rijetka je pojava, a slični slučajevi zabilježeni su u Australiji 18. siječnja 2003. u blizini Canberre i na Korzici 17. rujna 2000. godine pokraj mjesta Palasca.
Spomen obilježje
Vlada je u rujnu 2009. zadužila ministarstva kulture, mora, prometa i infrastrukture te graditeljstva i prostornog uređenja da objave pozivni natječaj za izradu idejnog rješenja za spomen-obilježje kornatske tragedije, kako bi bilo gotovo do obljetnice tragedije 2010. 29. siječnja 2010. objavljeno je da je natječaj za spomen-obilježje dvanaestorici poginulih vatrogasaca na Velikom Kornatu dobio zadarski arhitekt Nikola Bašić. Tako je odlučio ocjenjivački sud, a imena nagrađenih objavljena su novinarima u Ministarstvu kulture, neposredno poslije zasjedanja i usuglašavanja stavova žirija. Plan je bio, da obilježje imati dizajn križeva sastavljenih od kamenja kakvo se nalazi na otoku, ćime će se uklopiti u krajolik. Spomen križevi na Kornatima dovršeni su 23. svibnja 2010. godine.
Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology
Autori i sadržaj
Osim samog urednika, članke u ovom leksikonu pisalo je još 35 drugih autora. Autori su bili klasični filolozi, uglavnom sa Univerziteta u Oksfordu, škole Rugby i Univerziteta u Bonu, ali i iz nekih drugih naučnih institucija. Veliki broj članaka o mitologiji napisao je nemački emigrant Leonhard Schmitz, koji je doprineo popularizaciji nemačke škole klasičnih nauka u Velikoj Britaniji. Što se tiče uključenih biografija, Smith je želeo da knjiga bude sveobuhvatna, te je u njenom uvodu zapisao:
I novija dela često se pozivaju na definicije i članke u ovom Leksikonu, a Robertu Gravesu je prebačeno da je "svoje impresivno referenciranje izvornog materijala" preuzeo iz tog leksikona "bez ikakve provere" kad je pisao svoje Grčke mitove.
Današnja vrednost
Leksikon se danas nalazi u javnom vlasništvu i dostupan je na internetu. S činjenične strane ovo delo i dalje zadržava svoju upotrebnu vrednost, budući da je od njegovog nastanka otkriveno samo malo novih antičkih tekstova koji bi zahtevali promenu biografskih informacija. Međutim, u Leksikonu danas mnogo toga nedostaje, posebno materijala u vezi s novijim otkrićima (kao što su Aristotelov Ustav atinski ili dešifrovanje lineara B), kao i epigrafskog materijala. Osim toga, od vremena nastanka Leksikona do danas promenio se kontekst u kojem se posmatraju i tumače podaci iz antičkih izvora.
Juve contre Fantômas
Juve contre Fantômas je francuski nijemi igrani film snimljen 1913. u režiji Louisa Feuillaudea. Predstavlja drugi dio filmske serije o superkriminalcu Fantomasu čiji lik tumači René Navarre. Radnja prikazuje kako Fantomasa pokušava uhvatiti Juve uz pomoć novinara Fandora, ali Fantomasu u pomoć pristiže kriminalka po imenu Josephine. Film završava s cliffhangerom razriješenim u nastavku La Mort qui tue.
Cauro
Kauro je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Južna Korzika.
Bat IV od Kirene
Bat IV od Kirene ili Bat IV, poznat pod nadimkom Zgodni ili Lijepi (grčki: Βάττος ο Καλός, 6. i 5. vijek pne.) bio je sedmi po redu kralj starogrčke kolonije Kirena koji je pripadao dinastiji Batijada. Bio je prvi od kirenskih kraljeva koji je služio kao perzijski vazal.
Cauro
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 849, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km².
Bat IV od Kirene
Bat je bio jedino dijete kralja Arkesilaja i neimenovane Libijke, kćeri Alazira, kralja Barke. Otac mu je oko godine 518. pne. prognan iz Kirene, a kasnije ubijen u Barki od kirenskih izgnanika. Za to vrijeme je u Kireni vladala baka Feretima, koju je godine 515. pne. naslijedio na prijestolju. Za razliku od svojih prethodnika, Batova vladavina je, za razliku od svojih prethodnika, bila lišena dramatičnih događaja, a sama Kirena se pod njim znatno obogatila zahvaljujući trgovanjem pšenicom, ječmom, maslinovim uljem i silfijem (još uvijek neidentificiranom biljkom aromatičnih svojstava). Bat je umro godine 465. pne. kada ga je naslijedio sin Arkesilaj.
Le Mort qui tue
Le Mort qui tue (na francuskom: "Mrtvac koji ubija") može označavati:
Carrera, Asti
Carrera je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 166 m.
Opština Măguri-Răcătău, Cluj
Măguri-Răcătău je opština u Rumuniji u okrugu Kluž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 818 m.
Băița, Băița
Băița je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Băița.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 4183 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 280 m.
Kanton Sarajevo
thumb|250px|Kantoni Federacije BiH Kanton Sarajevo (Sarajevska županija) je kanton u Federaciji BiH. Sjedište mu se nalazi u Sarajevo.
Kanton u svojoj prirodi predstavlja gradsku oblast Sarajeva, po kome je dobio ime, odnosno dijelove grada koji se nalaze pod upravom Federacije. Sadrži 98% stanovništva Sarajeva, ali i daleko manji postotak površine grada.
Klettbach
Kletbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 75 opštinskih središta okruga Vajmarer Land. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.314 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16071043.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Vajmarer Land Kletbah se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Vajmarer Land. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 385 metara. Površina opštine iznosi 15,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.314 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².
Traversa, Cosenza
Traversa je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 817 m.
Bovan (razvrstavanje)
Bovan može biti:
Luksemburška Wikipedija
thumb|Logo lukšemburške Wikipedije
Luksemburska Wikipedia (luks. lëtzebuergesch Wikipedia) je izdanje Wikipedije na luksemburškom jeziku.
Amonijum hidroksid
Amonijum hidroksid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 35,046 Da.
Rothbury, Michigan
Rotberi je grad u američkoj saveznoj državi Mičigen.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 432, što je 16 (3,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hrvatsko kraljevsko vijeće
Hrvatsko kraljevsko vijeće, odnosno Kraljevsko vijeće u kraljevinama Dalmaciji, Hrvatskoj i Slavoniji osnovala je kraljica Marija Terezija 1767. kao neku vrstu zemaljske vlade za Kraljevinu Dalmaciju, Hrvatsku i Slavoniju, koje je po svom sastavu i djelovanju bilo slično Ugarskom namjesničkom vijeću. Kraljevsko vijeće predstavljalo je prvu ustanovu izvršne kraljevske vlasti na području Banske Hrvatske, odnosno prvu moderniju vladu. Nakon što je utemeljeno, vijeće je preuzelo od Hrvatskog sabora sve upravne ovlasti. Sjedište mu je bilo u Varaždinu, a nakon velikog varaždinskog požara 1776. preseljeno je u Zagreb.
Vijeće je obavljalo političko-gospodarstvene i vojničke poslove te vođenje nadzora nad kaznenim postupkom županija, slobodnih kraljevskih gradova i zemljišne gospode. Na čelu Vijeća bio je ban, a uz njega se postavljalo pet savjetnika, koje imenovala kraljica (jedan iz staleža višeg plemstva (prelata), jedan iz staleža velikaša i tri od plemstva, a među njima jedan od strane komore). Vijeće je ojačalo središnju vlast u Beču i povećalo nadzor nad plemstvom, budući da je dotad Hrvatski sabor imao i zakonodavnu i izvršnu vlast. Uskoro je Hrvatska izgubila i svoj proračun jer se čitav porez ubirao u ime državne blagajne. Time je Sabor izgubio svoje značajno pravo. Zbog smanjivanja značenja Sabora hrvatsko plemstvo nije bilo zadovoljno Vijećem kao oruđem središnje vlasti. S druge pak strane ugarskom plemstvu Vijeće je smetalo kao hrvatska nezavisna vlada.
Veliki četvrtak
desno|thumb|"Posljednja večera" - [[muzejska kopija rada majstora Pavla, iz bazilike sv. Jakova u Levoči, Slovačka]]
Hrvatsko kraljevsko vijeće
Kraljevsko vijeće Marija Terezija ukinula je 1779. i sve njegove ovlasti prenijela na Ugarsko namjesničko vijeće u koje je imao pristup samo hrvatski ban i to samo da iznese neko mišljenje. Učinila je to na vlastitu ruku, ne zatraživši prethodno suglasnost Hrvatskog sabora. Hrvatska je na taj način prvi put u svojoj povijesti potpala pod ugarsku vladu, a tako je ostalo sve do 1848. godine.
Veliki četvrtak
Veliki četvrtak je kršćanski spomendan Isusove posljednje večeri. Slavi se u četvrtak prije Uskrsa. Veliki četvrtak do Mise večere Gospodnje je ujedno i zadnji dan korizme, Na Veliki četvrtak ujutro slavi se Misa posvete ulja (Missa chrismatis) na kojoj se posvećuje krizma (ulje za svetu potvrdu), te blagoslivlja ulje za bolesničko pomazanje i katekumene.
Na Veliki četvrtak uvečer, na svečan se način slavi euharistijsko slavlje, koje se naziva Misa večere Gospodnje. Tom misom počinje Vazmeno trodnevlje. Na otajstven se način slavi i obnavlja ustanovljenje Euharistije i svećeničkog reda.
Los Duraznos, Doctor Mora
Los Duraznos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Doctor Mora.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 326 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2087 m.
Phonofilm
Phonofilm je sistem za snimanje i reprodukciju filmskog zvuka koji je početkom 1920-ih razvio američki pronalazač Lee De Forest. Phonofilm je zvučni zapis bilježio direktno na filmsku vrpcu. Prvi put je demonstriran 12. marta 1923. Tehnička ograničenja su omogućavala jedino snimanje kratkih filmova. De Forest je sistem razvijao sa fizičarem Theodoreom Caseom. Nakon što su se posvađali, Case je razvio vlastiti, poboljšani sistem Movietone, koga je 1926. otkupio William Fox, vlasnik studija Fox Film Corporation. Njega, kao i Vitaphone, su preuzeli i drugi hollywoodski studiji. Do kraja 1920-ih Phonofilm se primjenjivao u nekoliko država, ali je i tamo napušten u korist naprednijih formata.
El Río, Canelas
El Río je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1138 m.
Globel
Globel je naselje u slovenskoj Općini Sodražici. Globel se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 108 stanovnika.
Zagor (Trnovo)
Zagor je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trnovo koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 25 stanovnika.
Los Brasiles, Zirándaro
Los Brasiles je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
Albanska Wikipedija
Albanska Wikipedija (Wikipedia shqip) je izdanje Wikipedije na albanskom jeziku. Započela je 12. 10. 2003. godine. Dana 17. 5. 2007. je dosegla broj od 15.000 članaka.
Badione, Pisa
Badione je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 62 m.
San Andrés, Comondú
San Andrés je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California Sur, u opštini Comondú.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 131 m.
Islandska Wikipedija
right
Islandska Wikipedija je izdanje Wikipedije na islandskom jeziku. Pokrenuta je 5.12. 2003. godine. Dana 4.5. 2007. prešla je prag od 15.000 članaka.
Le Mort qui tue (film, 1913)
Le Mort qui tue (}) je francuski nijemi igrani film snimljen 1913. u režiji Louisa Feuillaudea. Predstavlja treći dio filmske serije o superkriminalcu Fantomasu čiji lik tumači René Navarre. Radnja prikazuje kako novinar Fandor nastoji razriješiti slučaj misterioznih ubistava iza kojih bi mogao stajati Fantomas. Predstavlja najduži, i prema mišljenju upućenih, najbolji od pet filmova iz serije.
Velika subota
Velika subota je kršćanski spomendan. Slavi se u dan prije Uskrsa. Zajedno s Velikim četvrtkom, Velikim petkom i Uskrsom čini Vazmeno trodnevlje.
To je dan tišine i molitve. Posjećuje se posebno uređeni Božji grob u crkvi. Ne slavi se euharistijsko (misno) slavlje. U subotu navečer, slavi se Vazmeno bdjenje, koje pripada u obrede Uskrsa. Na dan proslave Velike subote, pravoslavni vjernici u Jerusalimu prisustvuju obredu dočeka blagodatnog ognja.
Ormož
Ormož (njemački: Friedau, mađarski: Ormosd, prekmurski Ormošd) je grad u Sloveniji od 2.099 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Ormož.
Geografske karakteristike
Ormož leži na padinama Slovenskih gorica, i duž lijeve obale Drave, udaljen oko 23 km od Ptuja, i oko 21 km od Varaždina.
Historija
Ormož je za brončanog doba bio najveće naselje u svojoj neposrednoj okolici, i jedno od najvećih naselja takve vrste u Istočnim Alpama. Arheolozi su otkrili puno dokaza o životu tog naselja, koje je iz nepoznatih razloga uništeno. Na istom mjestu se 1273. pod imenom Holermuos spominje novo naselje, u to vrijeme vodile su se ogorčene borbe između ugarskih kraljeva i salzburških biskupa oko granica, pa je Holermuos odlično prošao, jer je vrlo brzo, već - 1293. dobio pravo sajmovanja, a nakon tog i gradska prava 1331.
Ptujski vlastelini izgradili su utvrdu, radi odbrane od Ugara, tako je paralelno pored grada u dolini egzistirao i grad-utvrda na brdu. U počast ptujskog vlastelina Friderika, koji je dodjelio naselju gradska prava, naselje se prezvalo po njemu u Friedau, ali ni stari naziv Holermuos nije bio potpuno zaboravljen, pa se je nakon brojnih fonetskih prometanja kroz vijekove to pretvorilo u današnje ime Ormož.
Ormož su često harali požari, i pustošili napadači; Ugari - 1487., Osmanlije - 1532.), mađarski pobunjeni seljaci 1605. i mađarski ustanici - Kruci 1704. Prilike su se smirile tek od druge polovice 18. vijeka. Osim standardnih prava, građani Ormoža imali su i pravo da organiziraju godišnje sajmove, ta tradicija sačuvana je do danas.
Napredak za mjesto bila je 1927. kad je otvoren sanatoriji za liječenje reumatskih bolesti.
Privreda
Slovenske gorice poznat su vinorodni kraj, pa je jedan od najznačajnijih privrednih objekata vinski podrum Jeruzalem.
Case Giometro, Venezia
Case Giometro je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 4 m.
Borgo Fabbretti, Ravenna
Borgo Fabbretti je naselje u Italiji u provinciji Ravenna, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Gabrnik (Škocjan, Slovenija)
Gabrnik je naselje u slovenskoj Općini Škocjanu. Gabrnik se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 18 stanovnika.
Klettstedt
Kletštet je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 47 opštinskih središta okruga Unstrut-Hajnih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 229 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16064036.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Unstrut-Hajnih Kletštet se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Unstrut-Hajnih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 220 metara. Površina opštine iznosi 5,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 229 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 40 stanovnika/km².
West Harrison, Indiana
Vest Harison je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 289, što je 5 (1,8 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Dolores, Villaflores
Dolores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 30 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 639 m.
Rancho Santo Niño, Canelas
Rancho Santo Niño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Canelas.
Junction, Illinois
Džankšon je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 129, što je 10 (-7,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
El Rosal, Tantoyuca
El Rosal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tantoyuca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 1 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 66 m.
La Flor, Calpulalpan
La Flor je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Calpulalpan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2729 m.
Unsko-sanski kanton
thumb|250px|Kantoni Federacije BiH Unsko-sanski kanton ili Unsko-sanska županija je jedan od deset kantona u Federaciji BiH.
Geografski položaj
Područje Unsko – sanskog kantona zauzima sjeverozapadni dio države Bosne i Hercegovine sa ukupnom površinom od 4.841 km2 ili 8,2 % ukupne površine BiH. Na tom prostoru živi oko 305.000 stanovnika. Sjedište kantona je u Bihaću. Kanton ima izuzetno povoljan geoprometni položaj, jer zauzima prostor na pravcu osnovnih koridora Zapadna Evropa – Mediteran - Bliski Istok. Izuzetno je dobro komunikacijski povezan sa Republikom Hrvatskom, a time i ostalim zemljama Evrope. Najkraći kopneni put prema velikim lukama i značajnim središtima (Split, Šibenik, Zadar, Rijeka) vodi preko Bihaća i Bosanskog Petrovca. Unska pruga je vezala područje Splita, Zadra i Šibenika sa Zagrebom. Željezničkom prugom i magistralnim putem ( 330 km) Unsko – sanski kanton je povezan sa Sarajevom i ostalim dijelovima Bosne i Hercegovine. U morfološkoj strukturi područja ističu se brežuljci i niska polja, aluvijalne ravni i kotline, raščlanjene brojnim riječnim i potočnim dolinama. Ovo područje je pod uticajem umjereno – kontinentalne klime.
Prirodni resursi
Unsko–sanski kanton ima:
Poljoprivredne površine
Poljoprivredne površine su približno jednake šumskim površinama i uz povoljan klimatski faktor predstavljaju dobru osnovu za poljoprivrednu proizvodnju. Ukupne poljoprivredne površine iznose 196.308 ha, od čega su oranice i bašte 102.490 ha, pašnjaci 91.203 ha i voćnjaci 2.615 ha. Značajne površine koje se tretiraju kao neobradive ( 32,2 %), uz programska ulaganja mogu se pretvoriti u obradiva zemljišta, tako da ovo područje može dati veoma značajan doprinos u proizvodnji hrane. Inače, ovo područje je zvanično proglašeno od strane Ujedinjenih nacija područjem na kojem se, zbog ekoloških uvjeta, može proizvoditi zdrava hrana.
Šumske površine
Rastu šuma, koje u znatnoj mjeri opredjeljuju i ekonomsku strukturu ovog Kantona doprinose edafski i orografski faktori koji su prisutni na ovome terenu. Prema stručnim procjenama, ove su šume sa većim procentom drvne mase po hektaru od drugih dijelova Federacije Bosne i Hercegovine ( 90 m3 dubeće drvne mase po glavi stanovništva). Šume su jedno od najvećih bogatstava Unsko – sanskog kantona. Ukupne šumske površine su 190.880 ha, od čega su visoke šume 85.899 ha, niske šume 86.234 ha i goleti 18.747 ha. Šumarstvo i prerada drveta na ovom području imaju dosta dugu tradiciju tako da u skoro svim općinama postoje kapaciteti za uzgoj i eksploataciju šuma, a u općinama Bihać, Bosanska Krupa, Sanski Most, Ključ i Bosanski Petrovac i razvijeni kapaciteti za preradu drveta.
Donnement
Donman je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Bar sir Ob.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 111 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,24 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 108 metara.
Unsko-sanski kanton
Prirodne ljepote
Značajno bogastvo kantona čine prirodne ljepote, jer ovo područje obiluje rijekama, manjim i većim vodotocima, toplim izvorima, pećinama, šumama kao i kulturno - istorijskim spomenicima. Ove značajne prirodne vrijednosti odlikuju se izvornošću, raznovrsnošću, specifičnošću i atraktivnošću. Blizina Plitvičkih jezera i Jadranskog mora, izgrađenost saobraćajnica i planirana izgradnja infrastrukturnih objekata doprinijet će boljem korištenju ovog prirodnog resursa i razvoju tranzitnog turizma, te predstavlja pouzdanu osnovu za razvoj boravišnog i izletničkog turizma. Atraktivne rijeke Una, Sana, Dabar, Krušnica, Klokot, Unac i Korana, bogatstvo šuma, termomineralni izvori i ostale turističke pogodnosti ovog kraja, takođe doprinose da se orijentacijom na razvoj turizma omogućuje i brži ukupni razvoj privrede Unsko-sanskog kantona.
Stanovništvo
Područje Unsko – sanskog kantona naseljeno je od davnina, što potvrđuju razni ostaci iskopina iz predistorijskog ( ilirskog) i ranog istorijskog ( rimskog) doba. Ukupan broj prisutnog stanovništva, procjena 30.06.2001.g. je 305.049 stanovnika.
Privreda
U privrednoj strukturi Unsko-sanskog kantona zastupljene su slijedeće privredne oblasti:
U separatu “ Poslovni vodič kroz privredu Unsko – sanskog kantona” su, po privrednim oblastima, navedene značajnije firme sa relevantnim podacima potrebnim za uspostavljanje poslovnih kontakata.
Zaposlenost
Stopa zaposlenosti / računata prema standardima ILO / iznosila je u decembru 2014.godine 15,7%, a stopa nezaposlenosti 63%.
Saobraćaj
Na području kantona imamo izgrađeno 468,4 km regionalnih puteva, od kojih je 305 km asfaltirano, te 344 km magistralnih puteva ( 290 km asfaltirano). Unska pruga ( Bosanski Novi – Bihać – Knin ) u dužini od 178 km, prije rata bila je najrentabilniji način prevoz robe i putnika u pravcu sjever – jug. Danas je za prevoz robe i putnika osposobljen dio te pruge na relaciji Blatna –Martin Brod. Na ovom području imamo dva objekta zračnog prometa: vojni aerodrom “Željava”, na granici sa R. Hrvatskom, bio je prije rata veoma moderan sa svim tehničkim karakteristikama, a u toku rata je veoma oštećen i sva navigacijska oprema je opljačkana, te aerodrom “Ćoralići”, sa šljunčanom pistom dužine 1200 m i pratećim objektima.
Elektroenergetski sistem
Ukupno instalirana snaga proizvođača električne energije na Unsko-sanskom kantonu je 8,5 MW i daju je hidroelektrane “Krušnica” ( 0,5 MW) i HE “Una-Kostela” ( 8 MW). Na kantonu je prisutan, a neiskorišten, značajan hidroenergetski potencijal, te su u toku aktivnosti na izradi minimuma potrebne dokumentacije za izgradnju hidroelektrana na Unsko – sanskom kantonu. Kanton ima napajanje električnom energijom sa četiri strane: dalekovod 220 KV Prijedor – Bihać dalekovod 110 KV D.Lapac- K.Vakuf - Bihać te K.Vakuf - Bos.Petrovac- Ključ - S.Most dalekovod 110 KV Drvar – Bos. Petrovac dalekovod 110 KV Prijedor – Sanski Most.
U cilju povećanja sigurnosti u napajanju električnom energijom saniran je na području Federacije BiH dalekovod 110 KV Prijedor - Bos. Krupa – Bihać, ali je još uvijek neizvjesno kada će ovaj dalekovod biti saniran na području Republike Srpske. U svrhu obezbjeđenja dvostranog napajanja električnom energijom općina zapadnog dijela kantona, urađena je prva faza 110 KV dalekovoda Bos. Krupa – Bužim – Vrnograč, tako da je u funkciji 35 KV dalekovod Bos. Krupa – Bužim. Distributivna mreža srednjeg naponskog nivoa 35 KV, 20 KV, 10 KV i niskog napona 0,4 KV je sanirana, tako da praktično svako naseljeno mjesto ima električnu energiju. Iako je dosta toga urađeno, ipak do konačne sanacije distributivne električne mreže, imajući u vidu i poboljšanje naponskih prilika na mreži koja je u funkciji, potrebna su još znatna financijska sredstva.
Obrazovanje
Svaki peti stanovnik Unsko –sanskog kantona je ili učenik ili student. Univerzitet u Bihaću, koji je otvoren 1997. godine, ima 7 fakulteta:
Tehnički fakultet, Ekonomski, Pravni, Bio – tehnički, Pedagoški, Viša- medicinska škola, Islamska-pedagoška akademija.
Carinske uprave
Na području Unsko – sanskog kantona, odlukom nadležnih državnih organa, otvorena su dva granična prijelaza za međunarodni cestovni promet: Izačić i Velika Kladuša, te za međunarodni cestovni putnički promet prelaz Užljebić – Ripač.U Bihaću, Velikoj Kladuši i Sanskom Mostu organiziran je rad službe Carinske uprave Federacije BiH: Carinska ispostava Bihać, Carinska ispostava Velika Kladuša i Carinska ispostava Sanski Most.
Banke
Na području kantona za obavljanje bankarskih poslova djeluju slijedeće poslovne banke:
Osiguravajuće kuće
Na području kantona postoje slijedeća društva za osiguranje imovine i lica:
Diji
Diji (, [Díoi]) bili su drevno tračko pleme, koje je živjelo u podnožju Rodopa i čuvalo svoju nezavisnost. Bili su poznati kao vrsni mačevaoci, te su rado uzimani kao najamnici u antičke vojske. Tukidid ih opisuje kao najratoborniju pješadiju koja postoji, ali je također navođeno da su jednom porazili svoje neprijatelje koristeći taktiku grčkih peltasta.
Hărțăgani, Băița
Hărțăgani je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Băița.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 1101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 305 m.
Ride the High Country
Ride the High Country (, u bivšoj Jugoslaviji poznatiji pod naslovom Pucnji popodne, je američki vestern film snimljen 1962. u režiji Sama Peckinpaha. Protagonist filma je Steve Judd, ostarjeli čuvar zakona (koga tumači Joel McCrea) koji početkom 20. vijeka angažira svog starog prijatelja Gila Westruma (čiji lik tumači Randolph Scott) da mu pomogne u prijenosu zlata iz planinskog rudnika u grad Hornitos u Kaliforniji. Radnja prikazuje kako Gil zapravo namjerava ukrasti zlato, ali da će njegove planove poremetiti mlada djevojka (čiji lik tumači Mariette Hartley) koja ih dovede u sukob sa porodicom nasilnika. Ride the High Country, snimljen sa relativno niskim budžetom, je bio drugi film u Peckinpahovoj filmografiji, ali je u mnogo čemu uspostavio teme koje će nastaviti istraživati u drugim filmovima - sumrak Divljeg Zapada i nemogućnost njegovih heroja da se prilagode civilizaciji, odnosno pomire vlastitu etiku sa okolnostima. Ride the High County nije doživio komercijalni uspjeh, ali je ipak duboko impresionirao glumca Charltona Hestona, koji je poslije inzistirao da upravo Peckinpah režira njegov film Major Dundee. Kasniji kritičari su uglavnom hvalili film, te su ga nazivali prvim velikim Peckinpahovm filmom i jednom od prvih značajnijih revizionističkih vesterna.
Geršiči
Geršiči je naselje u slovenskoj Općini Metliki. Geršiči se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 52 stanovnika.
Ido Wikipedija
thumb|Ido Wikipedia logo
Ido Wikipedia je verzija Wikipedije na jeziku Ido. Pokrenuta je 2004. godine. Od 12.4. 2007. je imala više od 15.000 članaka.
Smatra se drugom po veličini među Wikipedijama na umjetnim jezicima.
Amonijum jodid
Amonijum jodid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 144,943 Da.
Gabbione, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 43 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 549 m.
Opština Tula de Allende, Hidalgo
Tula de Allende je opština u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo.
Ahuaxtla, Axochiapan
Ahuaxtla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Axochiapan.
Posavski kanton
thumb|250px|Kantoni Federacije BiH Posavski kanton (Županija Posavska) je jedan od deset kantona Federacije Bosne i Hercegovine. Nalazi se na sjeveru Bosne i Hercegovine i sastoji se od dva teritorijalno odvojena džepa.
Ahuaxtla, Axochiapan
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 190 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 978 m.
Posavski kanton
Predstavlja najmanji kanton Federacije, s površinom od 325 km² (samo 50% većom od obližnjeg Distrikta Brčko), a u njemu prema podacima Federalnog zavoda za statistiku iz 2004 g. živi 44,868 hiljada stanovnika, po nacionalnosti uglavnom i Hrvati. Kanton se dijeli u općine Domaljevac,Šamac, Odžak i Orašje.
Zapadnohercegovački kanton
thumb|250px|Kantoni Federacije BiH Zapadnohercegovački kanton (Županija Zapadnohercegovačka) je jedan od deset kantona Federacije BiH.
Administrativna podjela
Središte kantona nalazi se u Širokom Brijegu.