cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Destre di Ghiandaro, Cosenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 59 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Magma
Sastav, struktura i svojstva taljevine
Karakteristike različitih vrsta magma:
Prelesje (Črnomelj, Slovenija)
Prelesje je naselje u slovenskoj Općini Črnomelju. Prelesje se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 26 stanovnika.
Mihail Frunze
Biografija
mini|150p|Poštanska marka iz 1985. Na drugom kongresu Socijal-demokratske radničke partije u Londonu 1903. Frunze je u sporu Martovih menjševika i Lenjinovih boljševika podržao Vladimira Iljiča Lenjina. Spor se vodio oko buduće taktike radničke partije.
mini|150px|levo|Spomenik u Ivanovu. Dve godine nakon kongresa Frunze postaje jedan od glavnih organizatora revolucije 1905. vodeći štrajkovni val tekstilne industrije u Šuji i Ivanovu. Nakon ugušenja revolucije, Frunze je bio uhapšen i osuđen na smrt. Kazna je promenjena u prisilni rad u Sibiru. Nakon deset godina u Sibiru pobjegao je u Čitu, gde je postao urednik boljševičkog nedeljnika -{Vostočno Obrozenie}- (Istočni zbornik).
Tokom februarske revolucije 1917. bio je načelnik revolucionarnih milicija u Minsku i kasnije postaje predsednik bjeloruskog sovjeta. U oktobarskom delu revolucije 1917. otputovao je u Moskvu gde je vodio oružane radnike u borbi za kontrolu grada.
Godine 1918. postaje vojni komisar Voznesenske provincije, u koje vreme je počeo i ruski građanski rat. Tada je imenovan i vođom Armije Jug. Kod Omska je pobedio belu gardu poznatog admirala Aleksandra Kolčaka. Vrhovni komandant Crvene armije Lav Trocki mu nakon toga dodeljuje komandu Istočnog fronta. Frunze je nastavio sa bojem protiv bele garde i Basmačkih pobunjenika u rodnom Turkmenistanu. Pri tome je osvojio februara Kivu i septembra Buharu. U novembru 1920. osvojio je Krim i odbacio je generala Petra Vrangela izvan granica Rusije. Takođe je ugušio anarhističke (pod Nestorom Mahnoom) i nacionalističke pokrete (Simona Petljure) u Ukrajini, a kasnije će pomagati i Tursku u njenom ratu za nezavisnost.
mini|300px|left|Na spomeniku Turskog oslobođenja Frunze je prikazan desno od [[Kemal Atatürk|Ataturka]] Godine 1921. izabran je u Centralni komitet ruske boljševičke partije, a nakon smjene Trockog 1925. postaje predsednik Revolucionarnog vojnog sovjeta (ministarstva obrane) iako nije spada u bliski krug Staljinovih prijatelja.
Umro je 31. oktobra 1925. tokom operacije stomaka. Gotovo odmah nakon Frunzeove smrti pojavile su se teorije da ga je ubio Trocki ili Staljin s tim da će ovu drugu teoriju popularizirati sovjetski pisac Boris Piljnjak u svom delu "Повесть непогашенной луны" iz 1926. godine.
Frunzeova ostavština
Ime Frunze je postalo sinonim boljševika i kasnije komunističkog Sovjetskog Saveza. Po njemu je imenovano mnoštvo ulica, ustanova pa i grad.
1926. Biškek u Kirgistanu je njemu u čast preimenovan u Frunze (pod tim imenom ostao je do raspada Sovjetskog Saveza 1991). Njegovo ime nosi tamošnji muzej. Još poznatija je bila slavna vojna akademija Frunze, koju su pohađale poznate vojne ličnosti iz narednih ratova. Takođe je po njemu imenovana druga divizija sovjetske Crvene Armije. Po njemu je imenovana i metro stanica moskovskog metroa - Frunzenskaja.
O dobročinstvima (Seneka)
O dobročinstvima djelo je Seneke Mlađeg napisano u 1. stoljeću nove ere i dio je niza njegovih traktata o moralnim pitanjima. Djelo O dobročinstvima sastoji se od sedam knjiga, od kojih su prve četiri objavljene oko 54. g. nove ere, a ostale tri kasnije. Ovaj spis obrađuje prirodu dobrih djela, zahvalnosti i nezahvalnosti te različite probleme vezane za pružanje i primanje dobročinstava; time pruža značajan uvid u ponašanje ljudi, osobito u kontekstu stoičke etike, a daje i neke primjere herojskog požrtvovanja.
Spis je posvećen Ebuciju Liberalu (Aebutius Liberalis), koji se spominje i u Senekinom Pismu o moralu 91.
Datiranje
Smatra se da je djelo vrlo vjerojatno napisano između 56. i 62. godine nove ere. Mario Lentano u Brill's Companion to Seneca navodi brojne izvora koji sugeriraju različita datiranja otprilike u okviru ovog raspona. Seneka spominje dovršeni spis u svojim Pismima o moralu (81, 3) navodeći da je završen do 64. godine. To bi značilo da je Neron je bio na carskom prijestolju za vrijeme pisanja djela O dobročinstvima.
Uzori
Grčki izraz za davanje i primanje jest δόσις και λῆ(μ)ψις. Stoički filozof Hekaton Rođanin nekoliko se puta citira u spisu, i vjerojatno je Seneki predstavljao jedan od uzora za pisanje ovo djela.
Teme
Spis O dobročinstvima bavi se prirodom vršenja i primanja dobrih djela u okviru jednog društva. To uključuje razmjenu koristi, uzajamnost, te davanje i primanje u socijalnim okvirima. Predmet spisa mogao bi se definirati kao socijalna etika, osobito kao stoička etika.
Kuratica
Kuratica je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Kuratica pripada opštini Ohrid.
O dobročinstvima (Seneka)
Teme
Djelo O dobročinstvima bavi se etikom političkog vodstva. Kao takvo, djelo se bavi životom rimskih aristokrata i prirodom njihovih odnosa. To se odnosi na oblike i običaje stvaranja veza među pojedincima putem davanja i razmjene darova ili usluga, a ti se oblici i običaji smatraju obveznim, budući da predstavljaju ponašanje koje se očekuje u starom rimskom društvu. Amicitia je latinski izraz za prijateljstvo u kontekstu antičke rimske kulture. Predstavlja ideal. Odnosi ove vrste bili su očekivani između muških pripadnika visokog društvenog sloja.
Kuratica
Prirodni uslovi
Naselje Kuratica je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 18 km severoistočno.
O dobročinstvima (Seneka)
Teme
Ovo je izvrsna rasprava o načinu na koji treba pružati usluge i o dužnostima davatelja i primatelja. Obrada teme nije vrlo metodična, ali je vrlo cjelovita. Sedmo poglavlje četvrte knjige sadrži upečatljiv odlomak o prirodi i božanstvu: "Što je drugo priroda nego bog, nego božansko biće i razum koji svojom pomoći u traganju prebiva u svijetu i svim njegovim dijelovima?"
Kuratica
Prirodni uslovi
Kuratica se nalazi u istorijskoj oblasti Ohridski kraj, koja se obuhvata prostor istočno i severoistočno od Ohridskog jezera. Naselje je smešteno visoko, na jugozapadnim visovima Plakenske planine. Nadmorska visina naselja je približno 1.080 metara.
O dobročinstvima (Seneka)
Predaja teksta i utjecaji
Najraniji sačuvani primjerak teksta potječe s kraja 8. ili početka 9. stoljeća. Nakon osnutka, samostan Lorsch stekao je arhetip djela negdje oko 850. godine, koji je napisan negdje u Italiji (vjerojatno na području Milana ) oko 800. godine, pri čemu je dio teksta poznat kao codex Nazarianus, (trenutno u Palatnskoj zbirci Vatikanske knjižnice ), a nakon što su napravljene brojne kopije preko samostana u Loire|Loiri. Djelo se potom proširilo diljem zapadne Europe.
Kuratica
Prirodni uslovi
Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.
Stanovništvo
Kuratica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 326 stanovnika.
Alexandru Ioan Cuza, Iași
Alexandru Ioan Cuza je naselje u Rumuniji u okrugu Jaš.
O dobročinstvima (Seneka)
Predaja teksta i utjecaji
Michel de Montaigne bio je upoznat s ovim djelom.
Kuratica
Stanovništvo
Većinska veroispovest je pravoslavlje.
Alexandru Ioan Cuza, Iași
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 2951 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 203 m.
O dobročinstvima (Seneka)
Predaja teksta i utjecaji
Drži se da je djelo O dobročinstvima utjecalo na spise sociologa Marcela Maussa, posebno na njegov esej Poklon, koji je prvi put objavljen 1925. na francuskom, a preveden 1954. na engleski. Tema "poklona" postala je jedan od središnjig koncepata antropologije kao discipline još od Maussa.
Case Sermo, Pistoia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 348 m.
Tropi
thumb|250px|right|Podne u tropima, [[Sunce je gotovo u zenitu]] Riječ tropi (grč. tropai heliou, znači "područja okrenuta Suncu") označava jedno klimatsko područje zemlje. Tu spadaju:
Kao temperaturno razgraničenje između tropa i suptropa prema nekim znanstvenicima je izoterma na 18 °C, dok je to prema drugima izoterma od 20 °C. Ova se razgraničenja odnose samo na područja vrlo malo iznad razine mora a naziva ih se toplim tropima, jer se temperature s porastom nadmorske visine snižavaju. Ta područja se, iako su inače po svim drugim obilježjima dijelovi tropa, nazivaju hladnim tropima.
Unutar područja tropa, razlikuju se razna vegetacijska područja. Tako su iz ekvator uvijek vlažna područja s tropskim šumama, pa se prema suptropskim područjima smjenuju povremeno vlažna područja (tzv. suhi tropi) preko raznih tipova savana pa do tropskih polupustinja i pustinja.
Foggia
Foggia je glavni grad talijanske regije Apulije. Grad ima 147.036 stanovnika, ali sa širom okolicom tj. provincijom Foggijom broji 626.072 stanovnika. Od 1999. Foggia je i univerzitetski grad.
Geografija
Foggia leži u obalnoj ravnici Tavoliere delle Puglie, udaljena oko 25 km sjeverno od Jadranskog mora, 135 km zapadno Barija i oko 380 istočno od Rima. Južno od grada izdižu se planine južnog kraka masiva Apenina. Grad leži na vrlo trusnom području, pa su česti potresi.
Etimologija
Grad je nazvan prema latinskoj riječi foveae što znači jama (danas se zovu foggie), pretpostavlja se da su se koristile ili za skladištenje žita, ili kao rezervari za vodu, za napajanje ovaca.
Historija
thumb|left|260px| Centar grada Arpi (grčki: Argos Hippion), prvi grad na području današnje Foggie, osnovali su grčki kolonisti, a nalazio se nešto sjevernije od današnjeg grada. Njegov je značaj nakon Drugog punskog rata u 3. vijeku pne. potpuno nestao.
Foggia je bila jedna od omiljenih prijestolnica Fridrika II., kontraverznog cara Svetog Rimskog Carstva koji je porušio gradske bedeme nakon što je grad podržao papu u borbi s njim. Nakon tog perioda Foggia je bila pod vlašću Karla I., kralja Napulja i Sicilije, sve dok nije umro 1285.
Od 1447. do 1806. Foggie je bila centar za prikupljanje poreza na ovce, jer su njihovi pastiri uvijek prolazili kroz Foggiu u svojim sezonskim selidbama sa planina na toplu morsku ravnicu (i obrnuto). Nakon restauracije Kraljevine dviju Sicilija poslije Napoleonskih ratova, Foggia je postala centar karbonara (tajnog revolucionarnog društva) i oni su organizirali snažne pobune 1820., 1848. i 1860. protiv monarhije.
Zauzimanje vojnog aerodroma pored Foggie 1943. bio je jedan od ključnih momenata za konsolidaciju saveznika u južnoj Italiji za Drugog svjetskog rata.
Privreda
Foggia leži na magistralnoj željezničkoj pruzi Bologna–Bari, a povezana je željeznicom i sa Napuljem. Još i danas je grad (kao i u prijašnjim vjekovima) centar za trgovanje vunom, te centar bogatog poljoprivrednog kraja u kom se uzgaja pšenica, povrće, masline, grožđe, voće, duhan i sir.
Gradovi partneri
Foggia ima ugovore o bratimljenju sa slijedećim gradovima::
Opština Chiquihuitlán de Benito Juárez, Oaxaca
Chiquihuitlán de Benito Juárez je opština u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 574 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1613 m.
Elfego Zarate Cruz, Santo Domingo Armenta
Elfego Zarate Cruz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santo Domingo Armenta.
El Paraje, Tlaxco
El Paraje je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Tlaxco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2527 m.
Serra Masio, Asti
Serra Masio je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 279 m.
Sumnjivo lice (TV drama, 1979)
Sumnjivo lice je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1979. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Branislava Nušića. Režirao ju je Aleksandar Ognjanović.
Sogni mostruosamente proibiti
Sogni mostruosamente proibiti je italijanska filmska komedija snimljena 1982. godine u režiji Nerija Parentija. Velikim dijelom je inspirirana pričom Tajni život Waltera Mittyja američkog pisca Jamesa Thurbera. Protagonist, koga tumači Paolo Villaggio, je skromni i neugledni prevodilac u izdavačkoj kući koji spas od monotonije pronalazi u fantazijama inspiriranim protagonisticom stripa (čiji lik tumači Janet Agren) koji prevodi. Radnja prikazuje nevolje u koje zapadne kada se te fantazije sudare sa stvarnim zločinačkim planom. U filmu se u cameo ulogama pojavljuju tumačeći slavne ličnosti kao TV-voditelj Mike Bongiorno i teniser Björn Borg tumačeći same sebe.
Alto del Ojite, Tempoal
Alto del Ojite je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tempoal.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 369 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 108 m.
Struktura sedimentnih stijena
Strukture sedimentnih stena dele se na: klastične, kristalaste, amorfne i organogene.
Klastične strukture
Klastične strukture karakteristične su za sedimentne stene izgrađene od fragmenata cementovanih prirodnim vezivom. Pojedini tipovi klastičnih struktura razlikuju se uglavnom:
Klasifikacija na bazi veličine zrna kod klastičnih sedimentnih stena nisu standardizovana. Prema veličini fragmenata (granulometrijskom sastavu), klastične strukture dele se na:
Pored klastičnih struktura koje pokazuju ujednačenu krupnoću fragmenata i pripadaju jednoj klasi (dobro sortirani), postoje slučajevi kada su fragmenti u steni različite krupnoće i pripadaju dvema (slabo sortirani) ili trima klasama (nesortirani).
Po načinu vezivanja (cementovanja) i odnosu količine cementa i fragmenata možemo razlikovati (uglavnom kod peščara) nekoliko klastičnih struktura, odnosno nekoliko tipova cementa koji bliže određuju klastičnu sedimentnu stenu.
Cementni materijal u jednoj vezanoj sedimentnoj steni može biti raspoređen ravnomerno ili neravnomerno. U drugom slučaju mogu se razlikovati različiti tipovi cementacije (vezanosti).
Treba napomenuti da stepen poroznosti cementovane klastične sedimentne stene direktno zavisi od načina cementovanja. Najslabija poroznost je, u principu, kod bazalnog cementa, a najveća u slučaju kontaktnog.
Kristalaste strukture
Kristalaste strukture karakterišu se autigenim zrnima, koja su međusobno neposredno srasla. Kristalaste strukture, slično klastičnim, takođe se razlikuju po načinu srastanja i po veličini zrna.
Srastanje zrna može biti po manje – više ravnim površinama, mozaično, ali je često i po nazubljenim površinama, implikaciono.
Veličina zrna može biti ujednačena ili neujednačena. Prema dimenzijama zrna, razlikuju se:
Amorfne strukture
Amorfne strukture se sreću kod gelnih sedimenata. Karakterišu se trakastom građom i bubrežastim oblicima. Naročito su česte kod brzo izlučenih silicijskih sedimentnih stena. Amorfne strukture su nestabilne i kod starijih tvorevina prelaze u kriptokristalaste ili mikrokristalaste.
Organogene strukture
Organogene ili biogene strukture definisane su prisustvom većih količina organskih (fosilnih) ostataka, čija vrsta, oblik i veličina često utiču na opšti izgled stene.
Zagreb (razarač)
Razarač Zagreb, bio je razarač u sastavu Jugoslavenske kraljevske ratne mornarice. Jedan od najmodernijih brodova u floti, u vrijeme izbijanja Aprilskog rata 1941. godine.
Historija
Nakon uvođenja u flotu velikog Razarača Dubrovnik izgrađenog u Glasgowu ranih 1930-ih, Kraljevina Jugoslavija je naručila u Francuskoj jednu seriju razarača, manje veličine - takozvane Razarače klase Beograd. Njih je projektiralo francusko brodogradilište - Siege Social Ateliers et Chanties de la Loire iz Nantesa.
Po ugovoru je prvi razarač Beograd, izgrađen u Francuskoj, a slijedeće dva Ljubljana i Zagreb su izgrađena u splitskom brodogradilištu Jadranska brodogradilišta A.D. Glavno naoružanje 4 topa od 120 mm, isporučila je čehoslovačka firma Škoda, a 4 protuavionska topa kalibra 40 mm međusobno razdvojena švedska firma Bofors pored tog brod je imao i 6 torpednih cijevi od 550 mm.
Pogonski dio isporučile su britanske kompanije; kotlove Yarrow Shipbuilders, a turbine Parsons Marine Steam Turbine Company.
Razarač Zagreb nikad nije sudjelovao u borbi, kao ni ostatak jugoslavenske flote stacionirane u Boki kotorskoj. Kad je 17. aprila 1941. zaprijetila opasnost da padne u ruke Kraljevini Italiji, razarač su kod Tivta potopili mladi oficiri Sergej Mašera i Milan Spasić, koji su tom prilikom izgubili život.
Таркан
Latinična verzija
Cimarron, New Mexico
Simaron je grad u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.021, što je 104 (11,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Zaklada za slobodu od religije
Zaklada za slobodu od religije (FFRF, engl. Freedom From Religion Foundation) američka je neprofitna organizacija sa sjedištem u Madisonu u Wisconsinu i okuplja članove iz svih 50 država. Kao najveća nacionalna organizacija koja zastupa neteiste FFRF promiče odvojenost crkve od države i obrazuje javnost o pitanjima vezanima s ateizmom, agnosticizmom i neteizmom. FFRF objavljuje novine Freethought Today (prev. Slobodumlje danas). Organizacija se bavi parnicama od javnog interesa i uključuje se u javne debate radi promicanja svojih ciljeva. Od 2006. godine Zaklada proizvodi program Freethought Radio (prev. Slobodoumni radio).
Povijest
FFRF su zajedno osnovali Anne Nicol Gaylor i njezina kći Annie Laurie Gaylor 1976. godine, a na nacionalnoj je razini objedinjen 1978. godine. Organizaciju podupire preko 19.000 članova, a djeluje iz zgrade sagrađene 1855. godine u Madisonu u Wisconsinu koja je nekoć služila kao crkveni rektorat. Prema poreznom obrascu 990 IRS-a iz 2011. godine, FFRF je potrošio preko 200.000 $ na pravne pristojbe i usluge te preko 1 milijun $ na obrazovanje, javnu pripomoć, objavljivanje, emitiranje i razne događaje. Alotman za pravne pristojbe primarno se rabi u slučajevima kojima se podupire odvojenost crkve od države i u slučajevima u koje su uključena vladina tijela. FFRF također plaća trinaest zaposlenika uključujući četiri odvjetnika zaposlena u punom radnom vremenu.
Parnice
Dobivene
Izgubljene
Parnice u tijeku
Ostale akcije
Znakovi Državnog kapitola
300px|left|thumb|Lice (lijevo) i naličje (desno) znaka prikazanog u [[Wisconsinski državni kapitol|Wisconsinskom državnom kapitolu. Znak u Washingtonu prikazuje jednaku poruku.]]
Wisconsinski državni kapitol
FFRF održava znak u Wisconsinskom državnom kapitolu tijekom božićnog razdoblja na kojem piše:
Washingtonski državni kapitol
Plaketa s istim tekstom kao na znaku Wisconsinskog državnog kapitola prikazana je tijekom božićnog vremena 2008. godine u državnom kapitolu u Olympiji u Washingtonu odmah pokraj jaslica. Znak je bio ukraden i potom pronađen i vraćen u državni kapitol. Dodavanje znaka potaknulo je velik broj pojedinaca i skupina da zatraže svoje dodatke kao što su festivusni kolac, zahtjev Westboroanske baptističke crkve za znakom na kojem stoji "Djed Mraz odvest će te u pakao" (među ostalim), znak kojim se odaje poštovanje Letećem špageti čudovištu i mnogi drugi.
Illinoiski državni kapitol
Dana 23. prosinca 2009. godine William J. Kelly, konzervativni aktivist i kandidat za illinoiskog financijskog nadzornika, pokušao je ukloniti znak FFRF-a izložen za blagdane.
Athens, Teksas
300px|thumb|left|Jaslice u zgradi suda [[Okrug Henderson, Teksas|Okruga Hendersona u Athensu, TX.]] Godine 2011. FFRF je poslao pismo Okrugu Hendersonu u kojem se traži uklanjanje jaslica s travnjaka zgrade suda u Athensu u Teksasu. Skupina je izjavila da je primila pritužbu građanina iz Okruga Hendersona koja se tiče jaslica i kojom se zahtijeva od lokalne uprave da ih uklone. Nakon što je uprava odlučila da će jaslice ostati, FFRF je zatražio da se postavi natpis na površinu pokraj jaslica, no odluka kojom se razmatrao ovaj zahtjev nije donesena prije Božića. Kao posljedica pisma poslanog iz FFRF-a održan je skup pred zgradom suda Okruga Hendersona na kojem je prisustvovalo 5.000 ljudi. FFRF je postavio vlastiti natpis uz jaslice, no njega su uklonili predstavnici Okruga Hendersona jer nije bilo odobreno dopuštenje da se natpis postavi na okružno vlasništvo.
Jaslice kao i sve božićne ukrase prikazane na trgu i uokolo njega, na javnom vlasništvu, održavala je neprofitna organizacija Održavajte Athens lijepim.
Freethought Radio
Nazvan "jedinim tjednim slobodoumnim radijskim emitiranjem bilo gdje" Freethought Radio na The Mic 92.1 FM emitira se uživo svake subote 11-12 h CDT u Madisonu u Wisconsinu. Također se pojavio na Air Americi (Air America Radio prestao je djelovati u ožujku 2010.). Voditelji su supredsjednici FFRF-a Dan Barker i Annie Laurie Gaylor. Arhiv podcasta također je dostupan na mrežnom mjestu FFRF-a. Redovite emisije uključuju "Theocracy Alert" i "Freethinkers Almanac". Potonje osvjetljava povijesne slobodoumnike od kojih su mnogi također tekstopisci. Uvodnu i odjavnu špicu emisije čini "Imagine" Johna Lennona koja je poznata po svojoj antireligijskoj temi.
Konvencije
FFRF održava konvencije od 1977. godine, godinu dana nakon što je skupina stvorena i godinu dana prije svoga službena objedinjenja. Konvencija iz 2012. bit će 35. godišnja konvencija. Konvencije tipično uključuju govornike, nagrade, "nemolitvene doručke" s "trenucima zbrke", te klavirsku glazbu u izvedbi supredsjednika FFRF-a Dana Barkera. Zaklada dodjeljuje nekoliko nagrada na svojim konvencijama:
Nagrada Car je gol
FFRF dodjeluje najmanje jednu Nagradu Car je gol na svojim konvecijama. Naziv nagrade preuzet je iz kratke priče "Careva nova ruha" Hansa Christiana Andersena koja se usredotočuje na dvama tkalcima koji obećaju caru novo odjelo od ruha koje je nevidljivo onima koji su "beznadno glupi ili neprikladni ili nesposobni za obavljanje svoga položaja. Car paradira uokolo gol jer se boji priznati da je neprikladan za svoju službu; njegovi savjetnici i podanici također se boje. Dijete, ne razumijeći ovu šaradu, viče da je car gol što je vika koju preuzima čitava gomila. Nagrada se dodjeljuje "javnim osobama koji preuzimaju ispričanu ulogu malog djeteta iz Andersenove bajke i 'ispričaju je onakvom kakva jest'—o religiji."
Kipić cara izradila je ista kompanija koja izrađuje Oscare. Prva nagrada dodijeljena je 1998. godine, a šest nagrada dodijeljeno je 2001. godine Jesseju Venturi, Tedu Turneru, Andyju Rooneyju, Janeane Garafalo, Georgeu Carlinu, Richardu Dawkinsu i Kathi Pollitt. Među ostalim dobitnicima nalaze se Steven Weinberg (2001.), Penn & Teller (2003.), Alan Dershowitz (2003.), Ron Reagan (2004.), Peter Singer (2004.), Christopher Hitchens (2007.), Daniel Dennett (2008.), Ayaan Hirsi Ali (2010.) i Richard Dawkins (2001., 2012.).
Nagrada za slobodoumnika godine
FFRF dodjeljuje ovu nagradu "parničarima koji su pokrenuli i dobili sporove kojima se potiče odvojenost crkve od države." Godine 1985. FFRF je dodijelio prvi nagradu Ishmaelu Jaffreeju, tužitelju u slučaju Wallacea protiv Jaffreeja na Vrhovnom sudu, 472 U.S. 38 (1985).
Nagrada za ateista u lisičjoj jazbini
Ova se nagrada dodjeljuje radi pokazivanja da je stara izreka o tome da nema ateista u lisičjim jazbinama netočna i radi "priznanja aktivizma u obrani ustavnog principa o odvojenosti crkve od države što svaki vojnik priseže da će podupirati."
San José del Matorral, Villa Juárez
San José del Matorral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa Juárez.
Bergewöhrden
Bergeverden je opština u njemačkoj saveznoj državi Šlezvig-Holštajn. Jedno je od 115 opštinskih središta okruga Ditmaršen. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 30 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 1051008.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Ditmaršen Bergeverden se nalazi u saveznoj državi Šlezvig-Holštajn u okrugu Ditmaršen. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 4 metara. Površina opštine iznosi 2,6 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 30 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 11 stanovnika/km².
El Pinto, San Pedro
El Pinto je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Coahuila, u opštini San Pedro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 890 m.
Haucourt (En)
Okur je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Sen Kenten.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 832 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 88 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,37 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 87 metara.
Potok (Straža, Slovenija)
Potok je naselje u slovenskoj Općini Straži. Potok se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 211 stanovnika.
Kingstree, South Carolina
Kingstri je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 3.328, što je 168 (-4,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
KK Bosna Royal
Košarkaški klub "Bosna Royal" iz Sarajeva je osnovan 1951. godine, a njegov prvi predsjednik i trener bio je doktor Nedžad Brkić.
Počeci
Od osnivanja pa u naredne četiri godine KK Bosna Royal (nekadašnji KK Bosna) - čiji su članovi uglavnom bili studenti Sarajevskog univerziteta – takmičio se u gradskoj ligi, da bi 1955. godine osvojio prvi u nizu trofeja, Kup Grada Sarajeva, i tim dostignućem se plasirao u viši rang takmičenja, Republičku ligu Bosne i Hercegovine.
Ovaj prvi uspjeh ekipe koja će obilježiti historiju bosanskohercegovačke košarke, i šire, ostvarili su: Brkić, Marušić, Takač, Bise, Bjelica, Cindrić, Bilić, Đurasković, Fetahagić, Uzelac, Džapa, Pilav, Hofbauer, Lovrenović, Beganović i Dimitrijević.
Narednih 17 godina bilo je potrebno da se u redovima studenata formira generacija koja će klub odvesti stepenicu više - u tadašnju izuzetno kvalitetnu Prvu jugoslovensku košarkašku ligu. Stariji ljubitelji košarke u Sarajevu i sada se sjećaju, i još uvijek prepričavaju, nezaboravni meč gradskih rivala Bosne i Željezničara; odigran je 28. aprila 1972. godine u KSC Skenderiji. Slavili su "Studenti" i ovo se može smatrati prvim korakom ka kasnijim velikim dostignućima, koja su kulminirala osvajanjem evropske titule.
Idejni vođa ekipe koja je postigla ovaj historijski rezultat i njegov tvorac bio je Bogdan Tanjević, a njegove zamisli na parketu su ostvarivali: Terzić, Milavić, Čečur, Pavlić, Nadaždin, Dumić, Soče, Varajić, Pejović, Pešić, Krvavac i Đogić.
Šampionska generacija
Upravo Delibašić - zajedno sa nenadmašnim strijelcem Žarkom Varajićem i visokim Ratkom Radovanovićem, uz dragocjenu i značajnu pomoć Krvavca, Bosiočića, Izića, Ostojića, Zrne, Hadžića, Pešića, Bilalovića i Benačeka, a pod budnim trenerskim okom Bogdana Tanjevića i njegovog prvog asistenta, Draška Prodanovića, postiže prvu titulu prvaka države u Sarajevo i Bosnu i Hercegovinu. "Studenti" su bili najbolji u jugoslovenskoj ligi u sezoni 1977/78.
Najveći uspjeh dotadašnje jugoslavenske i bosanskohercegovačke klupske košarke Bosna je ostvarila 4. aprila 1979. godine u francuskom Grenoblu. Pred 12 hiljada gledalaca, od kojih je veliki broj bio navijača "Studenata", u finalu Kupa šampiona Evrope Bosna je savladala italijanski Emerson rezultatom 96:93. U fenomenalnoj utakmici Delibašić, Varajić, Vučević, Benaček, Đogić, Bosiočić, Izić, Radovanović, Hadžić, Pešić, predvođeni briljantnim strategom sa klupe Bogdanom Tanjevićem, pokazali su do tada neviđeno košarkaško umijeće.
U naredne četiri godine Bosna je osvojila još dvije titule prvaka Jugoslavije - u sezonama 1979/80 i 1982/83. Od značajnih međunarodnih dostignuća treba istaći drugo mjesto na klupskom prvenstvu svijeta, Interkontinentalnom kupu odigranom 1980. godine u Brazilu. 1981 Bosna je osvojila titulu prvaka Jugoslavije za kadete (ispod 17 godina).
Smjena generacija i rat
Nakon pet godina kontinuiranih uspjeha dolazi do neminovne smjene generacija, iz kluba u inostranstvo odlaze trener Tanjević, Delibašić, Varajić, Radovanović, Đogić, a iz omladinskog pogona dolazi niz vrlo perspektivnih košarkaša poput Alihodžića, Markovića, Avdića, Dobrasa, Bukve, Bećiragića, Firića. Oni su trebali vratiti Bosnu u vrh jugoslovenske košarke, ali je rat prekinuo uspon ove generacije, koja se raspršila širom svijeta.
U periodu od 1992-1997 godine Bosna je egzistirala uz dosta poteškoća. Igrana su takmičenja regionalnog značaja, a vrijedni članovi Bosne su se trudili da okupe što više mladih stručnjaka i igrača kako bi se ponovo stvorila respektabilna ekipa.
Poslijeratni period
U sezoni 1997/98. organizovano je doigravanje klubova sa područja Federacije Bosne i Hercegovine; Bosna je u finalu, nakon tri utakmice, rezultatom 1:2 poražena od Širokog Brijega.
Godinu dana kasnije ekipa u sastavu Mirković, Terzić, Subašić, Konaković, Kurtagić, Halimić, Lerić, Isaković, Bukva, Džuho, Radović, te trener Sabit Hadžić i njegov pomoćnik Miralem Zubović, uspjeli su u reorganizovanom ligaškom takmičenju, koje je okupilo timove sa područja Federacije Bosne i Hercegovine, ubjedljivo zauzeti prvo mjesto i osvojiti šampionsku titulu.
Nastup naredne sezone u međunarodnom takmičenju pod nazivom "Saporta kup" u jakoj konkurenciji ocijenjen je kao uspješan, ali su sljedeće sezone donijele kadrovska i igračka previranja, tako da su izostali očekivani rezultati i nisu ispunjeni zacrtani planovi.
Na čelo stručnog štaba postavljen je mladi i perspektivni trener Mensur Bajramović, na mjesta direktora i sportskog menadžera došli su nekadašnje Bosnine vedete i kapiteni Samir Avdić i Elmedin Konaković. Utakmice su se ponovo igrale na starom mjestu, u Skenderiji, a pravi mamac za publiku bio je povratak najboljeg bosanskohercegovačkog košarkaša minule decenije Nenada Markovića. Ekipu su pojačali i iskusni Kovačević i Parežanin, te naš najbolji mladi košarkaš Kenan Bajramović.
Sve je to rezultiralo punim tribinama Skenderije, prvim mjestom na kraju prvog dijela sezone, te prvom pozicijom pred doigravanje i plasmanom u završnicu Kup takmičenja u prošloj sezoni. U finalnoj seriji prvenstva Bosnu je, nakon tri neizvjesna susreta, tek poslije produžetaka "majstorice" porazio Široki Hercegtisak.
Sve postignuto je bilo motiv za rukovodstvo Bosne da se još više angažuje kako bi ekipa ovu sezonu dočekala kvalitetnija i spremnija u organizacionom i igračkom pogledu. Povratak publike, te veliko interesovanje javnosti za rezultate i nastupe Bosne, privukli su i značajne sponzore tako da se mogla ostvariti i zamišljena konstrukcija tima. Ostali su Marković, Bajramović, Kovačević, Parežanin, Bukva, a došli su reprezentativac Valjevac, bek Đorić, iskusni strijelac Aleksić, te dva kvalitetna pojačanja iz Amerike, Darren Fenn i Lance Williams.
Povratak Bosne
Sezona 2004/05. donosi veliku radost za igrače i armiju navijača. Na završnici Kupa BiH organizovanoj u Sarajevu, Bosna pobjeđuje Široki u finalu i osvaja prvi trofej u sezoni. Kolika je nadmoć studenata bila u domaćem takmičenju najbolje oslikava podataka da su u finalu play-offa u samo dvije utakmice stigli do naslova najboljeg tima države. Protivnik je ponovo bio Široki. Kruna sezone stigla je plasmanom na doigravanje među osam najboljih timova Goodyear lige. Grad domaćin bio je Beograd, a Bosna je zaustavljena već na prvoj stepenici, tačnije u četvrtfinalu, od vršačkog Hemofarma, kasnijeg osvajača Lige.
Opština Săcelu, Gorj
Săcelu je opština u Rumuniji u okrugu Gorž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 372 m.
Revedoli, Venezia
Revedoli je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Popis grčkih plemena
thumb|260px|Grčko-ilirsko-tračka [[Jezički kontakt|kontaktna zona (paleobalkanski jezici)]] Ovo je popis grčkih plemena (Ἑλλήνων ἔθνη). Neka su plemena živela van kopnene Grčke, u grčkim kolonijama.
Revedoli, Venezia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 132 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od -3 m.
Popis grčkih plemena
Homerska
thumb|right|Homerska nemam pojma
Medù, Varese
Medù je naselje u Italiji u provinciji Varese, u regiji Lombardija.
Popis grčkih plemena
Gvozdeno doba
right|thumb|Arhajska Grčka
Medù, Varese
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
La Haciendita, Guanajuato
La Haciendita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Guanajuato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 279 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1840 m.
Puente Calabazas, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 273 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
San Antonio Pueblo Viejo, Villaflores
San Antonio Pueblo Viejo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Villaflores.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 3 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 565 m.
Kamikaze (razvrstavanje)
Kamikaze (神風) je izraz koji se najčešće koristi za kamikaze, odnosno pripadnike japanskih pomorskih i zračnih jedinica u drugom svjetskom ratu specijalno obučenih za samoubilačke napade na neprijateljske mete.
Također može označavati:
Molinari, Piacenza
Molinari je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1016 m.
Granja Independencia, Miacatlán
Granja Independencia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Miacatlán.
Avoine (Orn)
Avoen je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Orn koja pripada prefekturi Aržantan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 227 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 24 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,43 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 183 metara (maksimalnoj 214 m, a minimalnoj 152 m).
Jure Francetić
Juraj - Jure Francetić (Prozor kod Otočca, 3. jula 1912. - Slunj, 27. decembra 1942.) je bio ustaša, odgovoran za pokolj i progon Srba i Jevreja i komandant ustaške brigade Crna legija - a kasnije i komandant svih jedinica ustaške vojske u Bosni i Hercegovini.
Mladost i emigracija
Francetić je rođen u Otočcu 3. jula 1912. Posle završene gimnazije upisao se na studije prava u Zagrebu, gde se pridružio ustaškom pokretu. Ubrzo nakon toga bio je proteran iz Zagreba na pet godina zbog njegovih antijugoslovenskih poličkih aktivnosti. U Otočcu, gde je bio proteran, ostaje neko vreme i marta 1933. emigrira u Italiju. Polaže ustašku zakletvu u kampu Borgotaro 24. aprila 1933. Sledeće četiri godine će provesti u Austriji, Italiji i Mađarskoj. U Mađarskoj se pridružuje ustaškoj terorističkoj grupi čiji je kamp bio u Jankapusti, pod novim, konspirativnim imenom 'Laslo'.
Posle atentata na kralja Aleksandra Musolini ga je internirao na Sardiniju nakon pritiska jugoslovenske vlade. Nakon opšte amnestije u Kraljevini Jugoslaviji, Francetić se vraća u Jugoslaviju novembra 1937, ali je odmah nakon toga zatvoren i proteran u Otočac. Sledeće godine se vraća i Zagreb da bi završio studije prava, ali je bio prisiljen da ode u vojsku. Krajem 1940. je ponovo zatvoren u Zagrebu zbog telegrama-čestitke koju je poslao Jozefu Tisou, regentu novoformirane satelitske države Slovačke. Ponovo je bio interniran u Otočac. Posle zapaljivog nacionalističkog govora koga je održao na jednoj lokalnoj školskoj proslavi Nove godine pobegao je u Nemačku (12. januara 1941.) da bi izbegao hapšenje i zatvor.
Rat i ratni zločini
Jedino vojničko obrazovanje i oficirski čin Francetić je stekao služeći vojsku u Kraljevini Jugoslaviji. Postao je rezervni podoficir u činu narednika. O Francetićevom vojničkom obrazovanju i iskustvu Eugen Dido Kvaternik, ustaški ideolog, piše: „On nije imao niti osnovnog vojničkog znanja ni izobrazbe, niti je imao smisla za osnovnu vojničku organizaciju." . Posle formiranja Nezavisne Države Hrvatske aprila 1941, Francetić i deset drugih ustaša organizuju Crnu legiju. Francetić postaje komandant Crne legije u činu pukovnika ustaške vojske. Kvaternik je verovao da je Francetić „rođeni gerilac i sin naše brdovite Hercegovine" - što je bio dovoljan razlog da bude vojni komandat u Bosni i Hercegovini. . Francetićeve ustaše su preuzele upravu lokalne državne administracije i otpustile sve državne službenike i učitelje koji su bili kategorisani kao „Srbijanci“, a takođe i one koji su bili Jevreji. Ubistva, zatvaranja i masovne deportacije Srba i Jevreja su bile svakodnevne aktivnosti Francetićevih ustaša - zasnovane na ustaškoj politici i pravdane zvaničnom ustaškom politikom koja je sprovodila totalno istrebljenje Jevreja i Roma, te masovne pokolje, protjerivanje i odvođenje u koncentracione logore, te prisilno pokatoličavanje Srba u Bosni i Hercegovini. Francetić je lično učestvovao u hapšenju, zatvaranju i ispitivanju istaknutih Srba i Jevreja i njihovih vođa (Miskin, Albahari) i direktno naredio da se neki od njih ubiju. Štaviše Francetić je pretvorio svoj stan na Alifakovcu u Sarajevu u zatvorsku kuhinju i perionicu rublja.
Deklarisani cilj Crne legije je bio odbrana granice Nezavisne države Hrvatske sa Srbijom, granice koja je u ratno doba bila na reci Drini. Način 'obrane' teritorijalne celovitosti NDH se je sastojao u masovnom pokolju i deportaciji Srba u Bosni i Hercegovini. Propagandisti Legije su prikazivali ovu 'obranu' kao zakoniti čin hrvatske države i zaštitu njenih granica, te zaštitu „nevinih hrvatskih i muslimanskih seljaka od pljačke kukavičkih i rasno degenerisanih srpskih i komunističkih bandita čiji je cilj bio uništiti hrvatsku državu“. Ustaška neviđena bestijalnost ispoljena prema Srbima i Jevrejima je prisilila nemačku vojnu komandu da zahteva Francetićevu smenu sa položaja komandanta Crne legije. Pavelić se suprostavio Nemcima i čak unapredio Francetića u komandanta svih ustaških jedinica u Bosni i Hercegovini.
U predratno vreme u Bosni i Hercegovini je živelo 15 000 Jevreja. Oko 3 000 jevrejskih žena i dece će biti internirano u logor Kruščice, koji će kasnije biti prebačeni u logore Jasenovac i Stara Gradiška. Dodatnih 7 000 bosanskih Jevreja će biti direktno transportovano u logor Jasenovac.
minijatura|Sela između Kupresa i Livna koje je spalila Crna legija 1942.
Nick Jonas
Nicholas Jerry "Nick" Jonas (16. septembar 1992. -) je američki kantautor i glumac, najpoznatiji po tome što je s braćom Joeom i Kevinom osnovao pop-rock bend po imenu Jonas Brothers. Ispočetka je jedino Nick trebao imati solo pjevačku karijeru, ali kada su Kevin i Joe poslužili kao prateći vokali, producentima se svidio njihov glas te su odlučili stvoriti bend. Zajedno s braćom, Nick Jonas nastupa u TV-seriji JONAS tumačeći lik Nicka Lucasa.
Jure Francetić
Rat i ratni zločini
Početkom juna 1941. Francetić je boravio u istočnoj Hercegovini, na području Gacka, u pokušaju da suzbije pojavu ustanika u gatačkim selima na granici sa Crnom Gorom. Ustaše iz Kule Fazlagića po naređenju Jure Francetića, tadašnjeg ustaškog poverenika za Bosnu i Hercegovinu, maljevima i kundacima pobile su oko 20 srpskih civila iz Gacka, Avtovca, Rudnog Polja i Nadanića i bacili ih u jamu pokraj sela Korita.
Prema izveštaju Velike Župe Dubrava, upućenog 5. avgusta 1941. domobranskom generalu Vladimiru Laxi (Pavelićevom opunomoćeniku u Mostaru), Jure Francetić je 31. jula 1941. naredio hapšenje 235 srpskih civila u kotaru Ljubinje (80% žena i dece, kako se ističe u izveštaju). Od ovog broja, kako se navodi, 145 je upućeno u logor Gospić, a ostalih 90 se još uvek nalazilo u zatočeništvu.
Ustaške Crne legije, pod Francetićevom neposrednom komandom izvršila je 22-23. decembra 1941. zločin nad srpskim stanovništvom u okolini Konjica. U literaturi se pominju podaci o ubistvu 12 žena i dece iz Donjeg Sela i Viništa, koji su masakrirani 22. decembra, ali se ovi podaci ne čine konačnim. Takođe, u literaturi se navodi da su ustaše koje su počinile zločin pristigle iz Sarajeva i da su bili pod komandom Jure Francetića, Rafaela Bobana i Franje Sudara. Za Sudara se navodi da je lično ubio trojicu železničara u Donjem Selu. Sutradan, 23. decembra, pripadnici Crne legije izvršili su pokolj nad 15 stanovnika sela Čelebić. Većina ubijenih bili su deca. Broj stradalih bio bi veći da se stanovništvo Čelebića nije sklonilo kod muslimanskih komšija u selu Ibdor.
Pripadnici Crne legije odgovorni su za stradanje jevrejskog stanovništva grada Vlasenice. Vlasenički Jevreji su pokupljeni i ubijeni od strane pripadnika Crne legije 6. maja 1942. Zločin se dogodio na lokaciji Ružina Voda između Vlasenice i Han Pijeska.
Smrt
Francetić je umro 27. decembra 1942. godine. Dana 22. decembra 1942. godine partizani su teško oštetili avion kojim je Francetić letio za Gospić i prisilili ga da sleti pored sela Močile kod Slunja, što je bila teritorija koju su kontrolisali partizani.
Prema jednoj verziji, Francetić je ubijen od partizana. Prema drugoj, pouzdanijoj, verziji, Francetić je padobranom iskočio iz aviona na oko 500 metara od crkve u selu Močila, ostavši nepovređen pri skoku. "Nakon kraćeg okršaja uhvatila ga je partizanska straža. U tom okršaju ranjen je u glavu, a ranio ga je Mile Trbojević. Predan je našim vlastima u Slunju."
Francetiću je nad bolničkom posteljom bdeo tada 10-godišnji kurir Danijel Ivin, čiji je zadatak bio Glavni štab Hrvatske obaveštavati o promenama zarobljenikovom zdravstvenom stanju.
Francetićevu smrt su ustaše držale u tajnosti sve do početka marta 1943. godine. Zvanična vest o njegovoj smrti je objavljena 31. marta 1943 i isti dan proklamovana osmodnevna državna žalost u NDH.
Nasleđe
Memorijalnu plaketu u čast ovoga ustaškog vođe je bila postavila ustaška Asocijacija ratnih veterana „Hrvatski domobran" u Slunju, juna 2000. . Vlada Ivice Račana nije reagovala na ovu provokaciju mržnje i pored brojnih protesta u Hrvatskoj i inostranstvu. Plaketa je uklonjena tek krajem 2004. po naredbi vlade tadašnjeg premijera Ive Sanadera. Isto tako su u januaru 2005. nepoznata lica podigla spomenik Francetiću i Budaku - kako bi ispoljili svoj bes protiv Sanadera za koga kažu da je izdao ustaše pristajući na saradnju sa sudom u Hagu
Muhamed Hadžiefendić
Muhamed Hadžiefendić, poznat i kao Muhamedaga Hadžiefendić, (1898, Tuzla, Bosna i Hercegovina, Austrougarska — 1943, Nezavisna Država Hrvatska) je bio oficir u NDH koji je formirao i komandovao muslimanskom legijom, jednicom u sastavu oružanih snaga NDH u Bosni i Hercegovini u čijem sastavu su bili isključivo muslimani iz Bosne i Hercegovine.
Školovanje
Hadžiefendić je rođen 1898. godine u Tuzli. Posle osnovnog obrazovanja u rodnom gradu, pohađao je Trgovačku akademiju u Sarajevu. U ovoj akademiji je upoznao Zaima Mostarlića sa kojim će mu se kasnije više puta ukrstiti životni putevi. Želja njegovog oca je bila da ga sin nasledi na čelu porodičnog trgovačkog preduzeća, ali je mladi Muhamed pokazivao više sklonosti ka vojničkoj karijeri.
Drugi svetski rat
Početkom Drugog svetskog rata, Muhamed Hadžiefendić je mobilisan u Jugoslovensku kraljevsku vojsku. Kapitulacija Jugoslavije ga je zatekla u Vodicama kod Sinja. Ubrzo po stvaranju NDH vraća se u rodnu Tuzlu i aktivira u domobranstvu. Priznat mu je čin majora i postavljen je za komandanta 3. bojne 8. pešadijske pukovnije.
Hadžiefendićeva legija
Prilikom napada srpskih ustanika s Ozrena na bošnjačko mjesto Puračić, početkom novembra 1941. godine, domobrane Hadžiefendićeve 3. bojne je zahvatila panika i počeli su da beže. Hadžiefendić je s pištoljem u ruci delimično zaveo disciplinu i vratio domobrane na položaje, ali je uvideo da su daleko veći otpor pružili naoružani ljudi koji su sa područja Bosne i Hercegovine. Bojnik Hadžiefendić je između ostalog i zbog toga odlučio da osnuje jednu samozaštitnu vojnu formaciju organiziranu na teritorijalnom principu.
Hadžiefendić je 7. decembra posetio ministra odbrane u NDH,Slavka Kvaternika, i izložio mu svoje predloge. Kvaternik se složio s tom idejom, te se Hadžiefendić vratio u Tuzlu i 20. decembra pozvao opštinske načelnike, predstavnike vojnih vlasti i druge ugledne ljude na sastanak na kojem je dogovoreno formiranje oružane formacije pod nazivom „Dobrovoljački odjel narodnog ustanka bojnika Hadžiefendića“. Formacija je formirana dva dana kasnije i isprva se sastojala od nekoliko četa raspoređenih po selima istočno od Tuzle i oko Živinica. Nepuna četiri meseca kasnije, „Dobrovoljački odjel“ je bio preimenovan u „Zdrug dobrovoljačke legije Hadžiefendića“, a u maju je dobio svoj konačan naziv „Domobranska dobrovoljačka divizija“ ili „Domdo divizija“. Divizija se sastojala od komande u Tuzli, i šest bojni raspoređenih po gradovima i mestima severoistočne Bosne (Tuzli, Gračanici, Brčkom, Bijeljini, Zvorniku i Puračiću). Ova formacija je bila poznata kao „legija“ ili muslimanska legija.