cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Štef Bartolić
Životopis
Stripom se bavi od 1986. godine. Objavljivao je u Poletu, “Studentskom listu”, “Maxi strip magazinu”, “Patku”, “Plavom zabavniku”, “Večernjem listu”, “Playboyu”, te u dječjim časopisima u kojima niz godina objavljuje serijale stripa za djecu. U časopisu “Zvrk” serijal “Komarac” (scenarist Darko Macan) izlazio je devet godina, a u “Modroj lasti” strip “Gluhe laste” kontinuirano izlazi četrnaest godina.
S Darkom Macanom suautor je dva strip albuma, “Komarac: Prop’o plan” i “Dick Long: Slučajevi”.
Paterno, Frosinone
Paterno je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 258 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 617 m.
Izgovori latinskog jezika
Latinski se danas izgovara na mnoge načine, koji mahom zavise od lokalnih, nacionalnih i školskih tradicija i navika. Iz tog šarenila izdvajaju se, po svojoj internacionalnoj vrednosti, tri izgovorna stila: tzv. klasični (ili restituisani) stil, koji, s pretenzijom da se prevaziđu nezgodne razlike, stiče primenu počev od poslednjih decenija XIX v., a zasniva se na približnom oponašanju onoga što se zna o rimskom izgovoru kakav je bio u I v. pne.; i dva tradicionalna stila, koji u glavnim crtama potiču iz poznoantičkog/ranosrednjovekovnog doba i neprekinuto se koriste do danas, a međusobno se razlikuju po izvesnim obeležjima koja su u međuvremenu postala svojstvena zapadnim odn. istočnim romanskim jezicima (npr. francuskom i španskom naspram italijanskog i rumunskog). Zapadni izgovorni stil uobičajen je naročito kod znalaca latinskog u nemačkim zemljama, ali i u celoj srednjoj i istočnoj Evropi, pa i kod Srba. Istočni izgovorni stil uobičajen je kod Italijana, a -- zahvaljujući centralnom položaju Italije kao nosioca latinske tradicije, i takođe autoritetu Rimokatoličke crkve -- široko je poznat i korišćen u raznim sredinama.
Klasični (restituisani) izgovor
Po klasičnom načinu, izgovara se uglavnom kako je napisano. Glavne pojedinosti su ove:
thumb|left|250px|Eneja beži iz zapaljene Troje, slika [[Federiko Baroči|Federika Baročija iz 1598. godine koja se nalazi u Galeriji Borgeze u Rimu. Vergilijeva Enejida je jedno od najpoznatijih dela klasične latinske književnosti.]]
Konsonanti c, s, t uvek i u svakom položaju izgovaraju se kao naše K, S, T: ceteri keteri, citra kitra, cito kito, Cyprus kiprus, asinus asinus, rosa rosa, natio natio, Dalmatia dalmatia.
Konsonant v izgovara se kao englesko W: vates uates, verum uerum, vita uita.
Dvoslovni konsonant qu izgovara se kao u italijanskom ili engleskom, tj. čuje se KW: qualis kualis, queri kueri, quid kuid.
Konsonant z izgovara se kao (sliveno) DZ: zona dzona, gaza gadza.
Jakov Bratanić
Jakov Bratanić (Vrbanj, 26. ožujka 1912. - Zagreb 16. listopada 2001. ) je bio hrvatski slikar i povjesničar umjetnosti.
Izgovori latinskog jezika
Klasični (restituisani) izgovor
Konsonant h izgovara se kao u engleskom, tj. samo kao izdisaj, mnogo tiše od srpskog H.
Jakov Bratanić
U Splitu je pohađao klasičnu gimnaziju.
Izgovori latinskog jezika
Klasični (restituisani) izgovor
Dvoslovni konsonanti ch, ph, th izgovaraju se slično konsonantima kojima počinju engleske reči care, pal, toy, tj. tako da se uz K, P, T čuje još i izdisaj.
Jakov Bratanić
Studirao je u Zagrebu na dvama fakultetima, Pravnom i Filozofskom.
Zaposlio se u Zagrebu. Radio je kao kustos u Grafičkoj zbirci Nacionalne i sveučilišne knjižnice. Radio je i kao profesor na Školi primijenjenih umjetnosti te na Akademiji dramskih umjetnosti u Zagrebu.
Izgovori latinskog jezika
Klasični (restituisani) izgovor
Te i druge pojedinosti klasičnog izgovora restituišu se iz tri glavna izvora: (1) neposredno, iz opisa koje daju rimski gramatičari i drugi pisci; (2) posredno, na osnovu varijacija u pisanju i naročito ortografskih grešaka kojih ima u rimskim tekstovima (najviše u natpisima); (3) posredno, po tome kako su Rimljani zapisivali preuzete strane reči, i kako su latinske reči zapisivane u drugim jezicima.
Tradicionalni izgovor zapadnog (nemačkog) stila
desno|thumb|250px|iz [[Karmina burana|Carmina Burana, velikog rukopisnog zbornika latinske srednjovekovne poezije]]
Jakov Bratanić
Slika od 1948. crteže, slike i tapiserije. 1950. je imao svoju prvu izložbu, od 22 samostalne i brojne skupne koliko ih je ostvario za života. Crkve su mu česta tema u njegovim radovima.
Izgovori latinskog jezika
Tradicionalni izgovor zapadnog (nemačkog) stila
U odnosu na klasični izgovor, glavne razlike su ove:
Složeni vokal ae izgovara se E, a složeni vokal oe kao nemački zamućeni vokal Ö: aetas etas, poena pӧna.
Jakov Bratanić
Hrvatski akademik Tonko Maroević je 2005. napisao dvojezičnu hrvatsko-englesku monografiju o Jakovu Brataniću.
Izgovori latinskog jezika
Tradicionalni izgovor zapadnog (nemačkog) stila
Konsonant s između vokala, kao i u grupama ns, rs, izgovara se kao Z: rosa roza, versus verzus, consul konzul.
O6-Benzilguanin
O6-Benzilguanin je organsko jedinjenje, koje sadrži 12 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 241,249 Da.
Izgovori latinskog jezika
Tradicionalni izgovor zapadnog (nemačkog) stila
Kad iza konsonanta t stoji i i još jedan vokal, izgovara se ne T nego C: natio nacio, Dalmatia dalmacia.
Tilburg
Tilburg je grad od 201.259 stanovnika i općina (gemeente) u nizozemskoj provinciji Sjevernom Brabantu.
Geografija
Tilburg leži na jugu Nizozemske, na kanalu Wilhelmini.
Izgovori latinskog jezika
Tradicionalni izgovor zapadnog (nemačkog) stila
Dvoslovni konsonant qu izgovara se kao u nemačkom, tj. čuje se KV: qualis kvalis, queri kveri, quid kvid.
Tilburg
Historija
Tilburg je sve do 1800. bio malo selo, a zatim je naglo izrastao u vodeći industrijski grad juga Nizozemske, specijaliziran za vunene tkanine.
Izgovori latinskog jezika
Tradicionalni izgovor zapadnog (nemačkog) stila
Dvoslovni konsonanti ch, ph, th izgovaraju se H, F, T.
Tradicionalni izgovor istočnog (italijanskog) stila
U odnosu na klasični izgovor, glavne razlike su ove:
Tilburg
Znamenitosti
Najveća znamenitost Tilburga je palača nizozemskog kralja Willema II u kojoj je umro 1849. godine. Danas se u njoj nalazi turistički ured. Grad je od 1927. i univerzitetski centar.
Privreda
Kako je tekstilna industrija propala, u Tilburgu su danas najznačajni pogoni prehrambene industrije, štamparije, tvornice papira, kemikalija i metalnih proizvoda. Trinaest kilometara od centra grada, na površini od 152 hektara, nalazi se rekreacijski i zabavni park De Efteling, u vrlo šumovitom kraju.
Izgovori latinskog jezika
Tradicionalni izgovor istočnog (italijanskog) stila
Složeni vokali ae i oe izgovaraju se kao E: aetas etas, poena pena.
left|thumb|250px|[[Vatikan, država koja mnoge asocira na latinski, zbog uloge koju je ovaj nekad igrao u Rimokatoličkoj crkvi. Često se tvrdi da je latinski zvanični jezik Vatikana, što nije tačno: zvanični je italijanski.]]
Zoar, Ohio
Zour je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Izgovori latinskog jezika
Tradicionalni izgovor istočnog (italijanskog) stila
Konsonant s između vokala izgovara se kao Z: rosa roza.
Zoar, Ohio
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 169, što je 24 (-12,4 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Izgovori latinskog jezika
Tradicionalni izgovor istočnog (italijanskog) stila
Konsonant g u toj poziciji izgovara se kao Dž (ili Đ): ruga ruga, gena džena, magis madžis, ago ago, gula gula, gyrus džirus, Gaetulus džetulus, lagoena ladžena.
Grupa sc u toj poziciji izgovara se kao Š: musca muska, scelus šelus, scire šire, disco disko, scutum skutum, Scyrus širus, scaena šena.
Kad iza konsonanta t dođe i i još jedan vokal, izgovara se CJ: natio nacjo, Dalmatia'' dalmacja.
Grupa gn izgovara se kao Nj: magnus manjus, gignere džinjere.
Konsonant v izgovara se kao srpsko V: vates vates, verum verum, vita vita.
Konsonant h ne izgovara se: homo omo, habere abere.
Dvoslovni konsonanti ch, ph, th izgovaraju se K, F, T.
Dalje napomene
Slovo k (izg. K) piše se u samo nekoliko latinskih reči: Kalendae, Kaeso, Karthago (ali i Calendae, Carthago).
Slovom x piše se konsonantska grupa KS. Ako reč počinje na eks- pa zatim dolazi vokal, u oba tradicionalna izgovora čuje se GZ: maximus maksimus, expurgare ekspurgare, examen egzamen, exemplum egzemplum, exire egzire.
Bufenin
Bufenin (nilidrin) je beta-adrenergički agonist koji deluje kao vazodilatator putem beta-2 receptora.
Izgovori latinskog jezika
Zaključna beleška
Prednost klasičnog izgovora leži u njegovoj neutralnosti i jednostavnosti. Mane su mu relativna grubost restitucije (štaviše, i u tom novom okviru, koji bi imao da bude jedinstven, javljaju se nacionalne razlike) i neprirodnost povratka, mimo tradicije, na jedno davno stanje.
Tradicionalni izgovori imaju kontinuitet, koji je kičma klasičnog nasleđa (pa i latinizmi u modernim jezicima imaju »tradicionalni« a ne »klasični« oblik: kažemo percepcija a ne perkeptija). Tradicionalni stilovi možda su i blagoglasniji od izgovora kakav je bio u klasična vremena (sami Rimljani toga doba uviđali su nedostatak »mekših« glasova u svom jeziku); ali oni nisu u skladu s ostatkom latinske jezičke norme, koja se zasniva na književnosti klasične epohe, i pogotovu su neautentični kad treba naglas čitati umetničke tekstove iz klasičnog doba. A najveći im je nedostatak njihovo nejedinstvo.
Pri čitanju latinskih tekstova moguće je odabrati stil najbliži izgovoru samog autora i/ili njegovih savremenika. Na tome, međutim, ne treba insistirati. Normalno je biti naviknut na jedan izgovorni stil; variranje naročito škodi početnicima, jer kod njih izaziva konfuziju. U školskim i akademskim uslovima mahom se prihvata opredeljenje za ma koji od izgovornih stilova, ali se ne dopušta njihovo brkanje.
Literatura
W. Sidney Allen, Vox Latina, 2. izd., Cambridge 1978.
A. Traina, L'alfabeto e la pronunzia del latino, 3. izd., Bologna 1967.
Williamson, New York
Vilijamson je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.495.
Albert Hofmann
thumb|Dr. Albert Hofmann, (1993.) thumb|Dr. Albert Hofmann, (2006.) Dr. Albert Hofmann (Baden, 11. siječnja 1906. — 29. travnja 2008.) je švicarski kemičar.
Najpoznatiji je po otkriću lisergične dietilamidne kiseline (tzv. LSD-25). Hofmann je autor više od 100 znastvenih radova kao i nekoliko knjiga od kojih je i LSD: My Problem Child. 11. siječnja 2006. godine Hofmann je navršio 100 godina i bio je u centru pozornosti internacionalnog simpozija na temu LSD-a.
Život
Albert Hofmann je rođen u Badenu, u Švicarskoj. Studirao je kemiju na sveučilištu u Zürichu. Njegov glavni interes je bila kemija bilja i životinja, kasnije je izveo važno istraživanje na temu kemijske strukture hitina za što je dobio doktorat. Kasnije se zaposlio u farmaceutsko-kemijskom odjelu tvrtke Sandoz Laboratories (danas se zove Novartis) u Baselu gdje je radio na istraživanju ergot gljivica, sintezi aktivnih sastojaka za moguću farmakološku uporabu.
Njegovo istraživanje na lisergičnoj (lizerginskoj) kiselini, što je dio ergot alkaloida, na kraju je dovelo do sinteze LSD-25 1938. godine. Tek pet godina kasnije, nakon što je Hofmann ponovno sintetizirao spojeve koje je otkrio a tad već skoro zaboravljene, slučajno je otkrio psihodelična svojstva LSD-a nakon što mu se vrlo mala količina upila kroz kožu prstiju 16. travnja 1943. godine. Tri dana kasnije, 19. travnja, Albert je namjerno testirao na sebi količinu od 250 mikrograma i iskusio vrlo snažan utjecaj LSD-a, taj dan je poznat kao dan s biciklom, zbog toga što se Hofmann nakon testiranja zaputio kući na biciklu i tada poćeo osjećati čudne efekte LSD-a. Uslijedila su daljna testiranja u kojem su sudjelovali Hofmann i njegovi kolege, već 3 dana kasnije, 22. travnja, nastali su prvi pisani dokumenti.
Postao je direktor odjela za prirodne produkte u Sandozu. Nastavio je istraživati halucinogene tvari pronađenih u gljivama iz Meksika i druge biljke koje su koristili aboriđini. To je dovelo do sinteze psilocibina, glavnog sastojka magičnih gljiva.
Hofmann se zainteresirao i za sjeme Meksičke biljke Rivea corymbosa kojeg domorodačko stanovništvo zove Ololiuhqui. Iznenadio se kada je pronašao aktivni sastojak Ololiuhquia, ergin (lisergična amidna kiselina), spoj vrlo blizak LSD-u.
1962. godine, Albert i njegova žena Anita otišli su u južni Meksiko u potrazi za biljkom "Ska Maria Pastora", poslije klasificiranu kao Salvia divinorum. Uspio je nabaviti uzorke biljke no nije uspio otkriti aktivne spojeve u njoj.
Hofmann LSD smatra "lijekom za dušu" i protivi se nastaloj zabrani koja je drogu "gurnula" u podzemlje. Hofmann: "Uspješno je korišten 10 godina u psihoanalizi", dodaje kako je droga "oteta" od strane pokreta mladih 1960-ih godina i otada nepošteno osuđivana od ustanova protih kojih je pokret pokrenut; na neki način, LSD se našao na krivom mjestu u krivo vrijeme.
Hofmannov zaključak je kako je LSD opasan u krivim rukama. . Ono što je na kraju i dr.Timothy Leary zaključio: "nije za sve".
Máté Lékai
Máté Lékai (Budimpešta, 16. lipnja 1988.) je mađarski rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za slovenski klub RK Celje. Profesionalnu karijeru započeo je 2004., a prije prelaska u Celje 2012. godine igrao je još za PLER KC i SC Pick Szeged. Za reprezentaciju je debitirao 2011. godine te je bio član olimpijskog sastava u Londonu 2012. godine.
Death To The World
Smrt svetu je pravoslavni fanzin koji izdaju monasi manastira svetog Germana Aljaskog, u mestu Platina kod San Franciska, koji su uglavnom bivši pankeri. Fanzin su 1994. pokrenuli monasi Jovan i Andrej.
Nazvan je Smrt svetu, terminom iz 7. veka, kojim je sveti Isak Sirijski podrazumevao asketsku praksu odricanja strasti. "Svet je opšti naziv za sve strasti. Strasti su sledeće: ljubav prema bogatstvu, želja za posedovanjem, telesna zadovoljstva, zavist, pohlepa za moć, gordost, oblačenje u skupu odeću..." "Rečeno je o svecima, da dok žive oni su mrtvi; jer živeći u telu, oni ne žive za telo. Vidi za koju od ovih strasti ti živiš. Tada ćeš poznati koliko si živ za ovaj svet i koliko si mrtav za njega." - Sveti Isak Sirijski, 7. vek.
Monasi su objavili 12 brojeva fanzina, nakon čega su prestali da objavljuju nove brojeve. Osam godina kasnije, fanzin su ponovo pokrenuli mladi članovi antiohijske crkve Svetog Varnave u mestu Kosta Mesa u Kaliforniji. Novi broj je donešen monasima svetog Germana na uređivanje, nakon čega je objavljen. Fanzin još uvek izlali i distribuira se na pank svirkama i andergraund mestima za izlaske. Postoji i verzija fanzina na srpskom jeziku u izdanju manastira Studenica, i Svete Gore.
Inače, ceo ovaj pokret, nazvan Deca apokalipse, je inspirisan svetim Serafimom Rouzom, a nastao je kao misionarska zajednica prvenstveno za pankere i metalce, jer prema njihovoj teoriji, i pravoslavni hrišćani i pankeri su u pobuni protiv sveta, njegove ispraznosti i izveštačenosti.
Jerko Bezić
Jerko Bezić (Kranj, 10. lipnja 1929. - Zagreb, 9. siječnja 2010.) bio je hrvatski etnomuzikolog i akademik.
Životopis
Jerko Bezić, prvak hrvatske etnomuzikologije, rodom je iz hrvatsko-slovenske obitelji. Škole je završio u Zagrebu i Zadru. Potom odlazi u Ljubljanu studirati etnologiju i muzikologiju. Diplomirao je na temi glazbenog kazališta u Zadru u 19. stoljeću. Bavio se istraživanjem glagoljaškog pjevanja te je 1970. i doktorirao na Sveučilištu u Ljubljani disertacijom Razvoj i oblici glagoljaškog pjevanja u sjevernoj Dalmaciji.
Naslijedio je 1964. prof. Vinka Žganca na odsjeku za folklornu glazbu na Institutu za narodnu umjetnost (Institut za etnologiju i folkloristiku).
Na zagrebačkoj Muzičkoj akademiji je uveo kolegij etnomuzikologije. Bio je višegodišnji član Društva folklorista Hrvatske i važni sudionik Zagrebačke smotre folklora. Godine 1981. ga je HAZU (ondašnja JAZU) izabrala za člana suradnika, 1988. za izvanrednog člana, a 1991. ga je primila u redovno članstvo. Osim što je bio članom, u HAZU je obnašao nekoliko dužnosti.
Utemeljio je 1992. Hrvatsko muzikološko društvo, zajedno sa Stanislavom Tuksarom, Emilom Čićem i inim muzikolozima.
Heroin
thumb|Heroin u prahu thumb|Glavni svjetski proizvođači Heroin je prirodna, lagana droga koja se prizvodi iz morfina, a prema djelovanju pripada opioidima. Najjači je narkotik; njegova proizvodnja i uporaba zabranjene su. Ima velik potencijal za razvoj ovisnosti i ako se uzima svaki dan, ovisnost se razvija za 10-20 dana. Djeluje za 5-8 minuta nakon ušmrkavanja, a uzeta intravenski djeluje gotovo trenutačno i izaziva osjećaj euforije. Promjene u ponašanju karakterizira česta pospanost, nezainteresiranost za donedavno najbliže osobe i okolinu, tjelesno slabljenje. 60 posto ovisnika zaraženo je virusom hepatitisa B ili C.
Po kemijskom je sastavu diacetilmorfin, C21H23NO5, a nastaje kad se morfin acetilira anhidridom octene kiseline pri čemu se obje hidroksilne grupe esterificiraju. Heroin nema fenolna svojstva, može se lako osapuniti i preći ponovno u morfin. Topiv je u (kako jako dobro znaju svi intravenozni ovisnici) kuhan u mješavini vode i limunske ili octene kiseline, ili vitamina C, a slabo u eteru i vodi.
Proizvodnja
Svjetska proizvodnja opijuma - glavne sirovine od koje se dobija heroin, procjenjuje se na godišnje od 4.000 do 7.000 tona. Burma i Afganistan daleko prednjače u svjetskoj proizvodnji opijuma.
Povijest
Povijest opijata ne počinje s heroinom krajem 19. stoljeća, već tisućama godina prije Krista, kada se u Mezopotamiji, Egiptu, a kasnije i u staroj Grčkoj uzgaja opijumski mak, iz kojeg se zarezivanjem nezrelih čaški skuplja bijelkasta tekućina - opijum. Trgovina opijumom bila je vrlo razvijena, a "opijumska ovisnost" socijalno prihvaćena. Opijum se konzumirao uglavnom pušenjem, a koristio se i za medicinske svrhe: "otac medicine", Hipokrat, ga priznaje kao narkotik i lijek za razne bolesti. Nakon osude, Sokrat je za pogubljenje dobio otopinu koja je sadržavala mješavinu kukute i opijuma (simbola vječnog sna), koja se tada koristila u svrhu eutanazije i samoubojstva.
U Europi opijum nestaje sve do 16. stoljeća, kada se kroz trgovinu sa dalekoistočnim zemljama dolazi u kontakt s njim i otkriva njegovo djelovanje, i potencijalne koristi kao lijeka. Opijum u narednim stoljećima pokreće veliki dio svjetskih ekonomskih i političkih događaja, a polovicom 19. stoljeća počinje i prvi od dva 'opijumska rata', u kojima Engleska, a kasnije i Francuska, napadaju Kinu koja zabranjuje uvoz opijuma. Posljedica poraza Kine je, osim ogromnih ratnih odšteta, i predaja teritorija Hong Konga Velikoj Britaniji.
1803. otkriva se aktivni sastojak opijuma: morfin (poznat još i pod nazivom morfij), za koji se vjeruje da predstavlja usavršeni opijum sa svim njegovim efektima, a bez stvaranja ovisnosti, pa se smatra da je pouzdan, dugotrajan i siguran lijek. U istoj će se zabludi biti i uskoro, nakon otkrivanja heroina.
Diacetilmorfin prvi je sintetizirao engleski kemičar C. R. Wright 1874, a 1895. taj novi spoj u prostorijama Bayera dobiva više pažnje kao koristan spoj bez negativnih učinaka morfina. Tada se Heinrich Dresser, kemičar zadužen za testiranje efikasnosti i sigurnosti novih lijekova, odlučio dati prednost istraživanju diacetilmorfina, a ne acetilsalicilnoj kiselini, danas poznatijoj kao aspirin. Smatrao ga je dobrom alternativom za morfin - sigurnim lijekom protiv bolova i za liječenje raznih respiratornih bolesti, a bez problema ovisnosti. Osim testiranja na životinjama, navodno ga je testirao i na sebi i svojim kolegama u Bayeru, koji su tom novom spoju dali ime heroin, po njemačkom terminu 'heroisch".
Heroin svoj uspjeh duguje tadašnjoj velikoj potrebi, ne toliko za lijekom protiv bolova, nego za lijekom protiv kašlja (tuberkuloza i upala pluća bile su tada smrtonosne bolesti, a i obične prehlade smatrale su se opasnima), a pogotovo su ga sretno dočekali tadašnji ovisnici o morfinu. Ali uskoro je istina počela izlaziti na vidjelo: prvo je primjećeno brzo razvijanje tolerancije, a onda i brojni slučajevi ovisnosti. Bayer je počeo gubiti zaradu od heroina, pa je počeo razvijati lijek, pod komercijalnim imenom Aspirin, koji će mu vratiti vodeću poziciju na tržištu lijekovima.
1913. Bayer potpuno prestaje sa proizvodnjom heroina, a istovremeno se počinje zabranjivati njegovo nemedicinsko korištenje. U SAD-u se 1924. potpuno zabranjuje korištenje i proizvodnja heroina, a ne dopušta se ni korištenje u medicinske svrhe, koje je još i danas dopušteno npr. u Velikoj Britaniji.
Posljedica otkrića heroina bila je da su ga tisuće ovisnika o morfinu prihvatile kao 3-4 puta jaču zamjenu. Heroin je bio i jeftiniji, brži i lakši za upotrebu, a nakon njegovog zabranjivanja razvilo se ogromno ilegalno tržište koje je povezalo njegove korisnike sa kriminalom.
Upotreba heroina raste u svijetu svake godine, skupa sa brojem smrti od predoziranja ili na drugi načih povezanih sa heroinskom ovisnošću. U Hrvatskoj ima oko 12 000 registriranih ovisnika, a svake godine od predoziranja umire 40-60 ljudi.
Kemija
Opijum je sasušeni sok dobiven iz posebne vrste vrtnog (bijelog, 'plavog') maka, a između ostalog sadrži opijate: morfin i kodein. Morfin djeluje tako da se veže na opijatne receptore, na koje se inače vežu endogeni opioidi koje organizam sam proizvodi. Jedan od njih je endorfin, odgovoran za regulaciju boli, mučnine, disanja, hormonalne aktivnosti, a aktivira i osjećaje raspoloženosti, sreće i opuštenosti. Istraživanjima je pokazano da postoji čak i endogena varijanta morfina, što potvrđuje važnost uloge opijata u organizmu.
Heroin (diacetilmorfin) je sintetički derivat morfina, a brzina i jačina njegovog djelovanja posljedica su njegove dobre topljivosti u masti koja mu omogućuje brži prolaz krvno-mozgovne barijere. U mozgu se prije vezivanja na opijatne receptore metabolira natrag u morfin.
Metadon (kod nas poznat pod Plivinim komercijalnim nazivom Heptanon) je sintetički opioid, često se koristi za liječenje heroinskih ovisnika, ali i sam izaziva jaku ovisnost. Za razliku od heroina uzima se oralno, a djelovanje mu je nešto slabije ali dugotrajnije.
Potpuno čisti heroin bijele je boje i gorkog okusa, i topljiv je u vodi. Međutim, ulični "heroin" (hors, žuto) najčešće je smeđkaste boje, a sadrži samo oko 7-10% do najviše 20-tak posto diacetilmorfina, dok su ostatak druge tvari: paracetamol, zastupljen u ogromnoj mjeri, preko 50%, u "ulicnom" heroinu - dileri ga miješaju sa heroinom zbog njegovih analgetičkih i antipiretičkih osobina (ublazava bol i snizava temperaturu - umiruje), jednostavno se nabavlja - bez recepta, jeftin je, a vecina ljudi ga odlicno podnosi, ne pokazuje nezeljene efekte, kao kod drugih analgetika - lijekova protiv bolova, poput npr. Tramadol-a. Sljedeca tvar po zastupljenosti, za mijesanje sa heroinom je: šećer (laktoza, koju 'dileri' rado koriste za miksanje zbog svog neutralnog okusa, a koja je najmanje štetna od svih ostalih tvari koje se ponekad nađu u heroinu, za razliku od otrova poput strihnina i kinina. Da se za miješanje s heroinom koriste škrob, puding, zemlja i slično, su apsurdne dezinformacije. Ovakav heroin nije topljiv u vodi, pa se zato za otapanje koristi kiselina - obično limunska. Čistoća heroina jako varira, što je često uzrok mnogih smrti od predoziranja.
Djelovanje
Heroin se konzumira ušmrkavanjem (brzo se apsorbira preko sluznice nosa), pušenjem (zagrijavanje heroina na aluminijskoj foliji i udisanje njegovih para - tzv. "chasing the dragon", "hvatanje zmaja") ili injekcijom (intravenozno). Priče o potkožnom ili intramuskularnom ubrizgavanju heroina su još neke od apsurdnih dezinformacija (takav unos otopine heroina pomiješanog s kiselinom izaziva neizdržive bolove i otekline sklone infekcijama koje traju mjesecima. Pušenjem heroin stiže do mozga za svega 7 sekundi, a najjači, euforični efekt osjeća se nakon 5-7 minuta, dok se kod intravenoznog uzimanja to događa za 10-20 sekundi. Doza ovisi o načinu uzimanja i toleranciji (intravenozno bez tolerancije 5-10 mg, pušenje 15-25 mg), a isto tako i jačina djelovanja i trajanje (obično 3-5 sati).
Heroin je depresor centralnog živčanog sustava: usporava srce, disanje, smanjuje krvni tlak, uzrokuje širenje krvnih žila i smanjenu aktivnost crijeva, što uzrokuje zatvor. Osim prevelike doze, velik je rizik kod istovremenog uzimanja heroina nakon alkohola ili tableta za smirenje, ili prilikom velikog umora, takva kombinacija višestruko usporava disanje i otkucaje srca, i uslijed nedostatka kisika dovodi do nesvjestice i smrti.
Djelovanje nakon dugoročnog uzimanja
Heroin izaziva vrlo jaku fizičku i psihičku ovisnost. Fizička ovisnost je stanje poremećenog funkcioniranja organizma nakon prestanka unošenja droge. Karakterizira ju pojava apstinencijske krize 24-48 sati nakon zadnjeg uzimanja heroina. Simptomi uključuju midrijazu, nemir, bol u mišićima i kostima, mučninu, nesanicu, proljev, znojenje (ekstremno pojačano lučenje žlijezda), nadraženost sluznica (curenje nosa, kihanje), groznicu i povraćanje. Traju obično 7-10 dana, ali ponekad i 3-4 puta duže, ako se radi o narkomanu sa dugim "stažom", ili ako apstinira od metadona, koji uzrokuje još puno neugodniji i jači apstinencijski sindrom, koji i traje puno više vremena.
Posljedice dugoročnog uzimanja
Velik je rizik od nečistoća koje heroin neizbježno sadrži: npr. otrovanje (strihnin), vrlo opasne infekcije uzrokovane vlaknom iz filtera (kroz koji se otopina heroina uvlači u špricu) koji uspije proći kroz iglu, a koji se obično radi od filtera cigarete, često nečistim prstima, slučajna povreda živca na mjestu uboda iglom, koji može dovesti do utrnuća uda (koje može potrajati mjesecima) - ili začepljenje sitnih kapilara ako čestice nisu potpuno topljive u vodi (uzrokuje odumiranje stanica na manjim površinama srca, pluća, jetre, bubrega ili mozga).
Ostale fizičke posljedice uključuju ožiljke, propadanje vena, bakterijske infekcije krvožilnog sustava, čireve i druge infekcije i razne tipove upale pluća i tuberkulozu.
Essarts-lès-Sézanne
Esart le Sezan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Marna koja pripada prefekturi Eperne.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 234 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 13 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 200 metara.
Čarobna frula
Čarobna frula (njemački: "Zauberflöte") opera je koju je skladao Wolfgang Amadeus Mozart 1791. godine na samrti, a libreto je napisao Emanuel Schikaneder. Praizvedena je 30. rujna 1791. god. u Beču. Opera se sastoji od govorenih i pjevanih dijaloga, što je svojstveno formi poznatoj kao Singspiel. Čarobna frula je opera u dva čina (14 slika). Svakako najpoznatiji dio opere je Arija Kraljice noći, u kojoj Kraljica noći sprema osvetu velikom svećeniku Sarastro te poziva sve sile prirode i bogove osvete da čuju njezinu kletvu. Posebnost je te arije u tome što su njezini tonovi toliko visoki da ih kvalitetno otpjevati može samo nekoliko koloraturnih sopranistica na svijetu.
Radnja
Opera Čarobna frula je poznata po svojim masonskim elementima. Šikaneder i Mocart su bili masoni i pripadali su istoj loži. Na operu je uticala filozofija epohe prosvetiteljstva, i ona se može shvatiti kao apologija prosvećenog apsolutizma. Kraljica noći simbolizuje mračnjaštvo ili, po nekim interpretacijama, Katoličku crkvu. Njen protivnik Sarastro simbolizuje prosvećenog suverena koji vlada po principima razuma, mudrosti i prirode. Priča je alegorija o prosveženju čovečanstva, od haosa, preko religijskog sujeverja, do racionalnog obrazovanja. Konačan cilj likova u operi je Zemlja pretvorena u rajsko kraljevstvo, gde su smrtnici i bogovi jednaki (Dann ist die Erd' ein Himmelreich, und Sterbliche den Göttern gleich). Ovaj stih se ponavlja u finalu oba čina.
Arije iz opere Čarobna frula
Čin prvi Čin drugi
Saliceto, Vercelli
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 711 m.
Cowlic, Arizona
Cowlic je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 135 stanovnika.
RK Prijedor
Rukometni klub Prijedor je klub iz Prijedora. Takmiči se u Premijer rukometnoj ligi Bosne i Hercegovine. Utakmice igra u dvorani "Mladost".Boje kluba su plave. Klub je više puta mjenjao naziv kluba "Gimanzijalac", "Srednjoškolac", "Mladost", "Radnički", "Bosnamontaža". Trener kluba je Bojan Unčanin.
Vohburg an der Donau
Fohburg an der Donau je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 19 opštinskih središta okruga Pfafenhofen an der Ilm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.128 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9186158.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Pfafenhofen an der Ilm Fohburg an der Donau se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Pfafenhofen an der Ilm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 371 metra. Površina opštine iznosi 45,2 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.128 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 158 stanovnika/km².
Boris Leiner
Borislav (Boris) Leiner [~ lâjner] (Čakovec, 28. siječnja 1957.), jugoslavenski i hrvatski muzičar. Kao bubnjar svirao je u mnogim jugoslavenskim i hrvatskim sastavima (Haustor, Azra, Vještice itd.). Uz muziku bavi se i kiparstvom.
Biografija
Rođen je 28. siječnja 1957. u Čakovcu. Bubnjeve svira od svoje petnaeste godine. Po dolasku u Zagreb na studije upoznao je Branimira Štulića, koji je 1978. stvorio Azru. Leiner se Azri priključio 1979. nakon čega je uslijedilo zlatno razdoblje benda. U to vrijeme je svirao i u Haustoru. God. 1983. osnovao je reggae bend Naturalna mistika. Iste je godine sa Štulićem otišao u Nizozemsku, gdje je nastavio studij kiparstva. Na akademiji je izradio Štulićev portret, a kasnije je u svom zagrebačkom ateljeu napravio i njegovu bistu. Nakon izlaska albuma Krivo srastanje, koji je doživio loše kritike, krenuli su na turneju po Jugoslaviji i pokušali izlazak u Evropu, no bez uspjeha. Poslije koncerta u zagrebačkom Domu sportova 1987. na kojem je snimljena Zadovoljština napustio je Azru. Od 1987. zajedno s Maksom Juričićem i Srđanom Saherom svira u hrvatskoj grupi Vještice.
Od sredine 1990-ih aktivan je u mnogim hrvatskim bendovima. S Darkom Rundekom snimio je dva albuma. God. 2000. objavio je album Bioritam i postao član Diva-Dodola Folk Orchestra.
U beogradskom KST-u svirao je 20. listopada 2001. na koncertu pod nazivom Pozdrav Azri. U zagrebačkoj Tvornici održao je 3. studenoga 2002. koncert Tribute to Azra pod nezvaničnim nazivom Džoni, vrati se na kojem je izložio Štulićevu bistu. Štulić je to prokomentirao: »Leiner je taj koji je postavio onu bistu na pozornicu, jer bi on i htio da budem mrtav.« A Leiner je na to odgovorio: »Mi radimo kult njegove ličnosti, a ne želimo ga pokopati.«
Sharon, Tennessee
Šeron je grad u američkoj saveznoj državi Tenesi.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 944, što je 44 (-4,5 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Obatoklaks
Obatoklaks je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 317,384 Da.
Busigny
Bizinji je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Sever-Pa de Kale, u departmanu Sever koja pripada prefekturi Kambre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2429 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 147 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,47 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 168 metara (maksimalnoj 180 m, a minimalnoj 129 m).
Moss Bluff, Louisiana
Mos Blaf je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 11.557, što je 1.022 (9,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Campo San Martino, Padova
Campo San Martino je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3703 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 22 m.
Lansdale, Pennsylvania
Lansdejl je grad u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Crozier, Arizona
Crozier je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Arizona. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14 stanovnika.
Allendale, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 53, što je 1 (-1,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Vohenstrauß
Fohenštraus je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Nojštat an der Valdnab. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 7.722 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9374162.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Nojštat an der Valdnab Fohenštraus se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Nojštat an der Valdnab. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 450–650 metara. Površina opštine iznosi 74,1 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 7.722 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 104 stanovnika/km².
Bropirimin
Bropirimin je organsko jedinjenje, koje sadrži 10 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 266,094 Da.
Ivana Banfić
Djetinjstvo i početak karijere (1969. – 1994.)
Kao dijete je vrlo rano započela s klasičnom glazbenom naobrazbom. Završila je Srednju glazbenu školu, smjer klavir. Planirala je pohađati i Glazbenu akademiju, ali je odlučila profesionalno se posvetiti pjevanju. Od svoje četrnaeste godine nastupa kao pozadinska pjevačica mnogim tada poznatim hrvatskim pjevačim. Krajem 80-tih započinje samostalnu glazbenu karijeru. Sa Severinom vodi tada popularnu glazbenu emisiju "Top Cup" na HTV-u. Godine 1990. po prvi puta nastupa samostalno, na Zagrebfestu sa skladbom "Dođi" koju je napisao Dino Dvornik. Godinu dana kasnije snima svoj prvi album, Vozi me polako. U tadašnjoj SFRJ u Sarajevu 1991. godine na Jugoviziji na izboru jugoslavenske pjesme za Euroviziju, predstavlja Republiku Hrvatsku sa skladbom "Daj povedi me" koja je aranžmanom odnosno žanrovski bila producirana u modernoj plesnoj "acid-house" glazbi karakterističnoj za to doba.
Prvi glazbeni uspjesi (1995. – 1998.)
Godine 1994. objavljuje svoj drugi studijski album Istinite priče vol.1, pod umjetničkim imenom I BEE. Pjesma "Ti si bolji", poznatija kao "Da mu nisam dala", najavni je singl za album i prvi je njen uspješni singl. Nakon toga objavljuje singl "Šumica", koji postaje veliki ljetni hit. Godine 1995. objavljuje album Mala škola ABC. Njene pjesme s tog albuma praćene su vrlo kontroverznim tekstovima. S albuma se izdvojila pjesma "Cigareta". Ubrzo nakon albuma izdaje pjesmu "Šumica 2" u limitiranom vinilnom izdanju za koju se u popratnom videospotu poslužila tehnikom body-paintinga na golom tijelu.
Sljedeće godine izdaje album  Bogovi su pali na tjeme za kojeg C. C. Kelčec osvaja Porina za likovno oblikovanje omota albuma. Producent albuma je Zvonimir Dusper-Dus, a na albumu prevladavaju pjesme koje je napisao Dino Dvornik. Na albumu se nalazi i pjesma "Dream", koja je prodana van granica Hrvatske te pjesma "Nag", duet sa Dinom Dvornikom. Iste godine prvi puta nastupa na Splitskom festivalu sa pjesmom "Fatamorganaurokana". Kao singl objevljena je i pjesma "Ja nisam ta" u formatu maxi singla. Nakon dvogodišnje diskografske stank,e izdaje singl "Ko bi doli" kao najavu novog albuma koji se trebao zvati Stvari koje znam, ali je zbog dominantnog latino zvuka, ime promijenjeno u Kalypso. Pjesma "Navigator" postaje najveći ljetni hit u Hrvatskoj te godine. Na albumu se nalazi i remix popularne pjesme "Šumice".
Žena devedesetih i Ona zna (1999. – 2004.)
Nakon jednogodišnje stanke nastupa na 3. HRF-u sa pjesmom "Imam te". Pjesma joj donosi drugu nagradu na "Hitu ljeta 1999." te je predstavljala Hrvatsku na OGAE festivalu i osvaja 3. mjesto. Pjesma je nominirana i za hit godine na Porinu. Pjesma se nalazi i na albumu Žena devedesetih. Album,koji je nagrađen zlatnom certifikacijom, predstavila je na Splitskom festivalu s pjesmom "Sad" koju je napisao Gibonni i osvojila je drugu nagradu.
Početkom 2000. godine upoznaje Dinu Merlina, kojem se sviđa njen vokal i poziva ju da s njim snimi duet u njegovoj, tada nepoznatoj, pjesmi "Godinama". Pjesma im je donijela apsolutnu pobjedu na 4. HRF-u, gdje su osvojili sve tri nagrade (glazbenih urednika, slušatelja te Grand-Prix), pobjedu na Hitu ljeta 2000. u Makarskoj, kao i nagradu hit ghodine na Porinu. Nakon dvije godine od izdanja Žene devedesetih, objavljuje album Ona zna. Najavni singl je pjesma "Žena zna". Na novom albumu su već objavljeni hitovi: "Godinama", "Pjevam danju, pjevam noću" (obrada pjesme Zdravka Ćolića) i "Žena zna". Ona zna je ujedno i njen najuspješniji album koji joj je donio 11 glazbenih nagrada na raznim festivalima, a prodan je u preko 60000 primjeraka. S albuma Glamour izdana su tri singla "Nema veze zlato", "Lav u srcu" i "Navodno" (duet sa Harijem Varešanovićem), s kojim dobiva nagradu na Splitskom festivalu. Sa pjesmom "Nema veze zlato" nastupa na 7. HRF-u i osvaja nagradu "Zlatno sunce Solarisa" koju dodjeljuje publika. Godine 2002. s Claudiom Beni snima duet "Hrvatice vas vole" povodom Svjetskog nogometnog prvenstva u Japanu. Godine 2004. osvaja Grand-Pix 8. Hrvatskog Radijskog Festivala. Tom nagradom postaje izvođač sa najviše nagrada u povijesti Hrvatskog Radijskog Festivala. Iste godine nastupa na festivalu "Sunčane skale" s pjesmom "Ljubav trebam svaki dan", duetom s Goranom Karanom i osvaja drugo mjesto.
Glamour i Vjerujem (2005. – danas)
Godine 2005. nastupila je na 9. HRF-u sa pjesmom "Ljubav na prvi i posljednji pogled" koja se našla na njezinom prvom kompilacijskom albumu Collection. Uz 35 pjesama koje su obilježile njenu 15-godišnju karijeru našle su se još dvije nove pjesme "Never Know" i "Nedodirljiva", ujedno najavni singl za ovu kompilaciju.
Krajem 2006. izdala je svoj deveti studijski album Vjerujem. Istoimeni singl i videospot našli su se na prvom mjestu radio i tv postaja u Hrvatskoj. Videospot za pjesmu "Vjerujem", u režiji Darka Drinovca, emitiran je i na MTV Europe. Iste godine nastupa na Dori sa singlom "Kad se sklope kazaljke". Početkom 2007. izlazi još jedan uspješan singl "To je vrijedilo čekati", duet s Tonyem Cetinskim. Singl "I bio je red" bio je u konkurenciji za finale 11. HRF-a. Iste godine s partenrom Stjepanom Božićem nastupa u emisiji Zvijezde pjevaju, gdje zauzimaju 7. mjesto. Godine 2008. nastupa na Dori s pjesmom "Mir", i na HRF-u s pjesmom "Treća Sreća". 29. svibnja 2008. udaje se za Krunu Ladišića te rađa sina Jana.
Privatni život
Ivana Banfić prvi brak je sklopila sa svojim bivšim menadžerom, Robertom Magićem, ali razveli su se 2005. godine. Drugi brak je sklopila sa Krunom Ladišićem s kojim ima sina Jana.
Nukleotidno spasavanje
Nukleotidno spasavanje (selvidž put) je put u kome se nukleotidi (purina i pirimidina) sintetišu iz intermedijara degradativnog puta nukleotida. Selvidž put se koristi za očuvanje baza i nukleozida koji se formiraju tokom degradacije RNK i DNK molekula. On je od posebnog značaja za organe u kojima neka tkiva nemaju sposobnost de novo sinteze.
Micarone, Pescara
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 215 m.
Nukleotidno spasavanje
Sačuvane baze i nukleozidi se zatim mogu konvertovati u nukleotide.
Supstrati
Reakcijama selvidž puta su potrebni specifični supstrati.
Pirimidini
Uridin fosforilaza dodaje ribozu 1-fosfat na slobodnu bazu uracil, formirajući uridin-monofosfat. Uridinska kinaza zatim fosforiliše ovaj nukleozid do njegove difosfatne i trifosfatne forme. Dezoksitimidinska fosforilaza dodaje dezoksiribozu-1-fosfat na timin, formirajući dezoksitimidin monofosfat. Timidinska kinaza može zatim da fosforiliše to jedinjenje do dezoksitimidin difosfata i trifosfata.
Purini
Fosforiboziltransferaze dodaju aktiviranu ribozu 5-fosfat (zvanu fosforibozil pirofosfat ili PRPP) na baze, kreirajući nukleotidne monofosfate. Postoje dva tipa fosforiboziltransferaza: adenozin fosforiboziltransferaza (APRT) i hipoksantin-guanin fosforiboziltransferaza (HGPRT). Leš-Nihanov sindrom je posledica nedostataka HGPRT-a.
Славистика
Славистика је академска дисциплина која се бави словенским подручјима, словенским језицима, књижевношћу и културом. Слависти су лингвисти или филолози који се баве проучавањем славистике. Славистика се појавила крајем 18. и почетком 19. века, истовремено са националним буђењем разних народа словенског порекла и покушајима да се успостави заједничка свест о словенској заједници, посебно популарно у Пан-словенском покрету. Међу првим научницима који су користили термин је био Јозеф Добровољски.
Hazleton, Indiana
Hejzelton je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 263, što je 25 (-8,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Augignac
Ožinjak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Nonron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 791 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 22,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 306 m, a minimalnoj 189 m).
Međunarodni aerodrom Phú Quôc
Međunarodni aerodrom Phu Quoc (Sân bay quốc tế Phú Quốc), također poznat kao Međunarodni aerodrom Phu Quoc, je aerodrom smješten u Cam Ranhu, 5 km sjeveroistočno od Duong Dong, Phu Quoc, Vijetnam.
Aerdorom je zračno raskršće za Vietnam Airlines, VietJet Aira.
Druga krajiška udarna brigada
Druga krajiška narodnooslobodilačka udarna brigada formirana je 2. avgusta 1942. godine u selu Bošnjacima kod Sanskog Mosta, od Udarnog i Četvrtog bataljona Drugog krajiškog partizanskog odreda i Udarnog bataljona Prvog krajiškog partizanskog odreda. Septembra 1942. godine imala je tri bataljona, četu pratećih opužija i protivtenkovski vod, sa ukupno 1.135 boraca.
Borbeni put Druge krajiške brigade
U Četvrtoj neprijateljskoj ofanzivi vodila je teške borbe na planini Grmeču kada je promrzlo oko 250 boraca. Potom je kraće vreme bila u sastavu Pete krajiške divizije, a od juna 1943. godine u Jedanaestoj krajiškoj diviziji. U pokretu prema srednjoj Bosni oko 40% sastava brigade je obolelo od pegavog tifusa.
Zajedno sa Petom krajiškom udarnom brigadom učestvovala je u oslobođenju Prnjavora 10. jula i u borbama oko Teslića, Tešnja, i Novog Šehera, krajem jula. Iz sastava Jedaneste divizije izašla je 12. septembra i severno od Doboja prelazi u istočnu Bosnu, gde je sa Sedamnaestom istočnobosanskom divizijom učestvovala u napadu Gradačac i Šamac, u oslobođenju i odbrani Tuzle, od 29. septembra do 7. oktobra 1943. godine, kada je po drugi put pohvaljena od strane Vrhovnog komandanta NOV i POJ Josipa Broza Tita.
Od 10. oktobra 1943. godine brgada se nalazila u sastavu 27. itočnobosanske divzije. Krajem oktobra dejstvovala je na području Romanije i Sokoca; 21. oktobra je u selu Sijercima razbila četničku Azbukovačku brigadu. U novembru 1943. godine borila se na području Jahorine, kada je zauzela Goražde i Foču. Od tada u svom sastavu je imala i jedan italijanski bataljon.
U decembru je bila zahvaćena nemačkom ofanzivom u istočnoj Bosni, a potom je 9. januara 1944. godine zauzela Vareš, vodila borbe oko Rogatice, Srebrenice, Renovice, Foče, Kalinovika i Trnova, ispod Jahorine, Treskavice i Bjelašnice, u gornjem toku reke Neretve i ponovo na Romaniji. Od 6. maja 1944. godine nalazila se ponovo u sastavu 17. istočnobosanske divizije.
U junu je brigada dejstvovala u Sandžaku. Posebno se istakla u borbama na Kacuberu, Turjaku i Smiljevici 22. i 23. jula, potom odlazi u Srbiju i zauzima: Jošanicu, 1. avgusta; Aleksandrovac, 10. avgusta; prešla Ibar 7. septembra, potom i Zapadnu Moravu i izbila u rejon Čačka i Užičke Požege, gde je u oktobru i novembru zajedno s jedinicama Crvene armije, vodila oštre borbe s nemačkim jedinicama.
minijatura|[[Partizanke II krajiške brigade koje su pohađale sanitetski kurs u selu Lišju kod Prnjavora, avgusta 1943.]] Posle borbi istočno od Bajine Bašte, kod Kondera, jelovika i Zaglavka od 4. do 6. decembra, u kojima je imala 147 izbačenih iz stroja, brigada je 15. decembra prešla južno od Janje preko Drine u istočnu Bosnu. U Semberiji i Majevici bila je angažovana u neprekidnim borbama sa nemačkim, ustaško-domobranskim i četničkim snagama. Posebno se istakla u borbama kod Janje 18. decembra; Čelića 21. decembra i 2. januara; Bijeljine od 26. do 29. januara; oko Drinjače i Zvornika u februaru; kod sela Trnova i Čengića i dr. U tim borbama imala je oko 500 boraca izbačenih iz stroja.
Narodni heroji Druge krajiške brigade
Neki od boraca Druge krajiške udarne brigade, proglašeni za narodne heroje Jugoslavije su:
Vöhringen (Iller)
Feringen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 17 opštinskih središta okruga Noj-Ulm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 13.044 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9775162.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Noj-Ulm Feringen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Noj-Ulm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 499 metara. Površina opštine iznosi 23,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 13.044 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 551 stanovnika/km².
Ivan Benigar
Životopis
Rodio se je u Zagrebu 23. prosinca 1883. Studirao je u Grazu i Pragu te završio studije kao civilni inženjer. 1904. u Zagrebu objavio je gramatiku Bugarsku slovnica sa čitankom. Godine 1908. dolazi u Buenos Aires te odlazi na jug Patagonije gdje do konca života živi među Indijancima Mapuche odnosno Araucanos. Bio je izvanredni poznavatelj Indijanaca ovog dijela južnoameričkog kontinenta, njihove kulture, običaja i jezika. Godine 1910. oženio se unukom indijanskog poglavice Catriel, Eufemiom Scheypuquin, s kojom je imao jedanaestero djece.