cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vitalizam
Filozofija
Louis Pasteur je tvrdio da je samo život može katalizirati fermentaciju. Ideja da tjelesne funkcije po vitalističkim principima koji postoje u svim živim bićima imaju korijene koji idu unatrag barem do drevnog Egipta. U grčkoj filozofiji. U Miletskoj školi predložena su prirodna objašnjenja koja su izvedena iz materijalizma i mahanizama. Međutim, u vrijeme Lukrecija, ova hipoteza je dopunjena (naprimjer, Epikur), a stoici (u fizici) su preuzeli ulogu pneuma kao logotipa. Galen je vjerovao pluća uvlače pneumu iz zraka, koja putem krv komunicira po cijelom tijelu.
Ghidașteu, Iclănzel
Ghidașteu je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Iclănzel.
Kuklov
Kuklov je naseljeno mjesto u okrugu Senjica, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Vitalizam
Filozofija
Platonov svijet vječnih i nepromenljivih oblika i nesavršeno predstavljene u izvedbi božanskog Artisana, u oštroj je suprotnosti sa različitim mehanicističkim teorijama, od kojih je atomizam, do 4. vijeka bio najistaknutiji. Ova debata bila i dalje trajala u cijelom drevnom svijetu. Atomiste i ostale je potukao Epikur, dok su stoici usvojili božanske teleologije.
Kuklov
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 789 stanovnika.
Vitalizam
Nauka
Srednjovjekovna fizika u Evropi je dugo bila pod uticajem ideja pneuma, pomažući u oblikovanju kasnije teorije etera. U 17. vijeku, moderna nauka je odgovorila Njutnovoj akciji protiv vitalističke teorije: dok su hemijske transformacije nežive materije reverzibilne, takozvana "organska" materija se stalno menja putem hemijskih transformacija. Jöns Jakob Berzelius, jedan od ranih otaca moderne hemije 19. vijeka, tvrdio je da za održavanje funkcija žive materije mora postojati unutrašnja regulativna sila.
Ghidașteu, Iclănzel
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 336 m.
Vitalizam
Nauka
Vitalizam se u naučnoj zajednici već dugo smatra kao korumpirajući pseudonaučni utjecaj pa danas više nije filozofski i naučno održiv, a ponekad se koristi kao pogrdan epitet. Vitalizam je postala toliko ozloglašeno vjerovanje u posljednjih pedeset godina da danas nema živog biologa koji bi želio da se klasificira kao vitalist. Ipak, ostaci vitalističkog razmišljanja mogu se naći čak i u radovima nekada uglednih autora, kao što su Alistair Hardy, Sewall Wright i Charles Birch, koji čini se, vjeruju u neku vrstu nematerijalnih principa u organizmima.
Louis Pasteur, ubrzo nakon što je njegovo poznato pobijanje spontane generacije, obavlja nekoliko eksperimenata koji podržavaju vitalizam. Prema Bechtelu, Pasteur smješta fermentaciju u više općih programa, opisujući posebne reakcije koje se javljaju samo u živim organizmima. Godine 1858, Pasteur je pokazao da se fermentacija javlja samo kada su prisutni žive ćelije i da se fermentacija javlja samo u odsustvu kisika. On je na taj način doveo do zaključka da fermentaciju opisuje kao "život bez zraka". Odbacujući tvrdnje Berzeliusa, Liebiga, Traubea i drugih, koji su tvrdili da je fermentacija rezultirala iz hemijske reakcija pomoću katalizatora unutar ćelija, on je zaključio da je fermentacija bila "vitalni akciju".
Ostali vitalisti ukljujučuju engleskog anatoma Francisa Glissona (1597–1677) i italijanskog doktora Marcella Malpighija (1628–1694). Kaspar Friedrich Wolff (1733–1794) smatra se ocem epigenetičke opisne embriologije i da označava trenutak kada početak ere kada se embriologija počinje opisivati u smislu proliferacije ćelija, a ne inkarnacija duše. U svom djelu Theoria Generationis (1759), on je nastojao da objasni pojavu organizma postupcima "vis essentialis", organizacioni, formativne sile, i proglasio: "Svi vjernici u epigenezi su vitalisti." Carl Reichenbach kasnije razvio teoriju otpuštanja sile, oblik života-energije koja prožima živa bića.
Johann Friedrich Blumenbach je zasnovao epigenezu kao model mišljenja u nauci o životu (Life Sciences) u 1781., objavljivanjem Über den Bildungstrieb und das Zeugungsgeschäfte. Blumenbach je pravio presjeke slatkovodnih polipa i utvrdio da će se uklonjeni dijelovi regenerirati. On je zaključio da u živoj materiju postoji "formativni pogon" (Bildungstrieb). Ali, on je istakao da je ovo ime, "kao što se imena primjenjuju na svaku drugu vrstu vitalne snage, samo po sebi, ne objašnjava ništa: ono služi samo za označavanje svojstvene kontrole formiranja, kombinacijom mehaničkih principa sa onim što je podložna modifikacijama". U ranom 18. vijeku, liječnicima Marie François Xavier Bichat i John Hunter su prepoznali "živi princip" osim mehanike.
Juraj Kucka
Juraj Kucka (Bojnice, 26. veljače 1987.), slovački nogometaš i reprezentativac koji igra u veznome redu. Od 2019. godine član je Parme. Za Slovačku igra od 2008. godine te je sudjelovao na nekoliko međunarodnih natjecanja.
Vitalizam
Nauka
Između 1833. i 1844. godine, Johannes Peter Müller je napisao knjigu iz fiziologije Handbuch der Physiologie, koja je postala vodeći udžbenik iz oblasti za veći dio 19. vijeka. Knjiga je pokazala da Müller podržava vitalizam; on je postavio pitanje zašto se organske materije razlikuje od neorganskih, a na osnovu hemijske analize krvi i limfe. On detaljno opisuje krvotoka, limfni, respiratorni, probavni, endokrini, nervni i čulni sistem u raznim životinjama, ali i objašnjava da prisustvo duše čini da svaki organizam bude nedjeljiva cjelina. On je također tvrdio da ponašanje svjetlosnih i zvučnih talasa pokazuje da živi organizmi posjeduju životnu energiju za koju se fizički zakoni nikada ne bi mogli u potpunosti odnositi Hans Driesch (1867–1941) tumači svoje eksperimente koji pokazuju da se život ne ponaša po fizičkim zakonima. Njegov glavni argument je bio da kad se embrion razreže nakon prve ili druge diobe, svaki dio izraste u potpuno odrasle jedinke. Ugled Driescha, kao eksperimentalnog biologa je pogoršan nakon njegove vitalističke teorije.
Među ostalim vitalistima su se isticali i Johannes Reinke i Oscar Hertwig. Reinke koristi riječ neovitalizam da opiše svoj rad. John Scott Haldane je na početku karijere usvojio anti-mehanicistički pristup biologiji i idealističku filozofiju. Haldane usmjerio svoj rad kao opravdanje svog uvjerenje da je teleologija bitan pojam u biologiji. Haldane pozajmio argumente vitalizma za pobijanje mehanicističkih pogleda, iako nije bio vitalist. Haldanovo tretiranje organizama ulazi u temelje biologije: "Doživljavamo organizam kao samoregulirajući entitet" i "svaki napor da se analizira u komponentama koje se mogu svesti na mehaničko objašnjenje krši ovo centralno iskustvo". Rad Haldane je utjecao na pojavu organicizma.
Kalcijum sulfat
Kalcijum-sulfat je hemijsko jedinjenje čija je oznaka CaSO4. U prirodi se javlja kao mineral anhidrit, CaSO4 i kao dihidrat, CaSO4* 2H2O, koji se naziva gips, a ako je zrnast i potpuno beo - alabaster.
Daljim zagrevanjem poluhidrat gubi svu vodu, pri čemu se struktura ne menja, nastaje u vodi rastvoran anhidrit. Dodatkom vode, pošto je reakcija reverzibilna, očvršćavaju i poluhidrat i anhidrit zadržavajući dati oblik uz neznatno povećanje zapremine (što je korisno pri dobijanju gipsanih odlivaka jer se ispunjava svaka šupljina kalupa).
Gips se najviše koristi kao dodatak cementu, ali i za izradu maltera (mešanjem sa krečom), lakih građevinskih ploča (sa dodacima trske i drvenjače), veštačkog mermera, kao podloga za podove, u medicinske i zubotehničke svrhe, za proizvodnju ukrasa od gipsa, i još za mnoge druge stvari.
Osim toga, gips je i hemijska sirovina za dobijanje sumpora, sumporne kiseline i veštačkog đubriva amonijum-sulfata, (NH4)2SO4.
Dispropterin
Dispropterin je organsko jedinjenje, koje sadrži 9 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 237,215 Da.
El Potrero, Bocoyna
El Potrero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
The Fifth Estate (film)
Tajne petog staleža američki je biografski triler iz 2013. režisera Bila Kondona. Film prikazuje život Džulijana Asanža u vreme osnivanja sajta Vikiliks, koji se bavi objavljivanjem nedostupnih dokumenata od anonimnih izvora. Film je snimljen po motivima romana Dejvida Lija i Luka Hardinga Vikiliks: Unutar Asanžovog rata protiv tajnosti i Vikiliks: Moje vreme sa Džulijanom Asanžom koje je napisao Asanžov bivši saradnik Danijel Domšajt-Berg.
Naišao je na loše reakcije kritičara, publike i samog Asanža koji je izjavio da je film „laž zasnovana na lažima i ozbiljan propagandni napad na Vikiliks i njegovo osoblje.“
Rosetoli-Maleranca, Roma
Rosetoli-Maleranca je naselje u Italiji u provinciji Roma, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 229 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
La Válvula, Concordia
La Válvula je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 51 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 941 m.
Kalcijum pirofosfat
Kalcijum pirofosfat (Ca2O7P2) je hemijsko jedinjenje koje se može formirati reakcijom pirofosforne kiseline i kalcijumove baze, ili putem jakog zagrevanja kalcijum fosfata ili kalcijum amonijum fosfata.
Deponovanje kalcijum pirofosfat dihidrata u zglobovima uzrokuje reumatološko oboljenje pod nazivom hondrokalcinoza.
Crosone, Verona
Crosone je naselje u Italiji u provinciji Verona, u regiji Veneto.
Sarsa di Montegibbo, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 263 m.
Crosone, Verona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 41 m.
San Nicolás, Apaseo el Alto
San Nicolás je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Apaseo el Alto.
La Sábila, Ahuatlán
La Sábila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 58 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1250 m.
San Nicolás, Apaseo el Alto
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 302 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1850 m.
Krivosud-Bodovka
Krivosud-Bodovka je naseljeno mjesto u okrugu Trenčin, u Trenčinskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 323 stanovnika.
Machogue, Bocoyna
Machogue je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Bocoyna.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2245 m.
Na-K-Cl kotransporter
Na-K-Cl kotransporter (NKCC) je protein koji učestvuje u aktivnom transportu natrijuma, kalijuma, i hlorida u i iz ćelije. Postoje dve forme ovog membranskog transportnog proteina, NKCC1 i NKCC2, koje su kodirane sa dva različita gena (SLC12A2 i SLC12A1 respektivno) i nisu izoforme. Dve izoforme NKCC1/Slc12a2 gena su rezultat zadržavanja (izoforma 1) ili izostavljanja (izoforma 2) eksona 21 u krajnjem genskom produktu.
El Ciruelar, Del Nayar
El Ciruelar je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Nayarit, u opštini Del Nayar.
Na-K-Cl kotransporter
NKCC1 je široko distribuiran u telu. On ima važne funkcije u organima koji izlučuju fluide. NKCC2 posebno izražen u bubrezima, gde vrši ekstrakciju natrijuma, kalijuma, i hlorida iz urina tako da oni mogu da budu reapsorbovani u krv.
El Ciruelar, Del Nayar
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 98 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 242 m.
La Bolt, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 68, što je 18 (-20,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Capillita, Victoria
La Capillita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Victoria.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1168 m.
Budellara, Vibo Valentia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 795 m.
Mesita de Cápula, Apaseo el Alto
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 305 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1952 m.
Innsmouth
Innsmouth (engleski izgovor: ) je fiktivni grad u saveznoj državi Massachusetts koji se pojavljuje u pričama američkog pisca H. P. Lovecrafta te čini integralni dio fiktivne geografije u sklopu Cthulhu mitova. Uz Arkham i Dunwich, Innsmouth je jedna od najvažnijih lokacija u fiktivnoj Lovecraftovoj zemlji.
Grad koji je opisan kao da je u stanju groznog raspadanja, zapravo je "osjetno uvrnuta verzija" gradića Newburyporta, MA, koji je tako Lovecraftu poslužio kao osnova za skiciranje Innsmoutha. Pomorsko središte, grad je prije Američke revolucije bio poznat po brodogradnji, međutim je s vremenom svaka privreda u gradu opadala, posebice pomorska trgovina. Godine 1840., u Innsmouthu je formiran kult znan kao Ezoterični red Dagona, koji je štovao misteriozna božanstva znana kao Duboki i njihovog vođu, Dagona. Šest godina nakon formiranja kulta, grad je pogodila misteriozna pošast, koja je dovela do osjetne depopulacije; pravi uzrok iste bili su Duboki, s kojima je jedan od lokalnih starosjedioca, Obed Marsh, sklopio dogovor, nudeći im žrtve u zamjenu za bogatstvo i ribu. Innsmouth je ubrzo stekao ozloglašenu reputaciju te je bio izbjegavan sve do 1927. godine, kada je došlo do vladine istrage zbog navodnog krijumčarenja; nakon godinu dana istrage, mnogi stanovnici Innsmoutha su uhapšeni te se za njih više nikada nije čulo. Svi ovi detalji prezentirani su u noveli The Shadow Over Innsmouth iz 1936. godine; Innsmouth se spominje i u dvama sonetima iz ciklusa Fungi from Yuggoth.
Fouke, Arkansas
je grad u američkoj saveznoj državi Arkanzas.
Innsmouth
Lovecraft je grad smjestio na obalu okruga Essex, MA, nedaleko od Ipswicha i Rowleyja. Kroz grad protječe fiktivna rijeka Manuxet, koja je, iako dijeli ime sa stvarnom rijekom koja prolazi Worcesterom, MA, vjerojatno inspirirana rijekom Merrimack.
Fouke, Arkansas
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 859, što je 45 (5,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Innsmouth
Osim u djelima lavkraftijanskih autora, Innsmouth se pojavljuje i u drugim djelima popularne kulture, poput video igara, glazbe, stripova i filmova, odnosno televizijskih serija. Jedan od primjera je i anime Digimon Adventure 02, u sklopu čije se epizode "Poziv iz drugog svijeta" Kari Kamiya iznenada pronađe u misterioznom svijetu inspiriranom Lovecraftovim opusom; mjesto u kojem se Kari nalazi je upravo Innsmouth.
Solo Dios, Ocozocoautla de Espinosa
Solo Dios je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Ocozocoautla de Espinosa.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 47 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 800 m.
Nekropola u Gizi
Nekropola u Gizi je arheološki lokalitet na platou kod Gize u Egiptu. Ovaj kompleks antičkih monumentalnih građevina uključuje tri piramide poznate kao Velike piramide, masivnu skulpturu Velike sfinge, nekoliko grobnica, radionice i naselje za radnike. Lokalitet je udaljen oko 9 kilometara od centra Gize (25 km od Kaira). Piramide su postale atrakcija još za helenizma kad su proglašene jednim od Sedam svjetskih čuda. Danas su jedino čudo iz tih vremena koje još uvijek postoji.
Keopsova piramida
thumb|left|Mapa kompleksa
Keopsova piramida izgrađena je po nalogu faraona Kufua (kako su ga Egipćani zvali ili Keopsa, kako su ga Grci zvali), vladara četvrte dinastije, oko 2560. pne. kao njegova grobnica. Tradicija gradnje piramida započela je u starom Egiptu kao otmenija varijanta mastabe, odnosno platforme koja natkriva kraljevsku grobnicu. Ova veza se najbolje može videti na primeru Stepenaste piramide kralja Zosera u Sakari koju je podigao poznati egipatski arhitekta Imhotep. thumb|Pogled iz vazduha na obradive površine oko Nila a u pozadini se vide piramide thumb|[[Ogist Mariet sa Pedrom II od Brazila i drugim tokom carske posete Nekropoli u Gizi 1871. godine]] Piramida je visoka 138,75 metara, dužine 225 metara i obuhvata površinu od 5,3 hektara i jedina je piramida koja ima i uzlazne i silazne hodnike. Kada je izgrađena bila je visoka 145,75 m, ali je tokom godina vrh urušen za oko 10 m. Prema pisanju Herodota, pripreme za gradnju Keopsove piramide trajale su više od dvadeset godina. Na njoj je radilo 100.000 ljudi, dvadeset godina po tri meseca godišnje, u vreme poplave Nila, kada se nije mogla obrađivati zemlja. Radili su robovi i seljaci. U Keopsovu piramidu ugrađeno je oko 2,5 miliona blokova, isklesanih u kamenolomu na desnoj obali Nila. Blokovi su od krečnjaka, bazalta i granita, bili su teški od dve do četiri tone (u proseku 2,5, maksimalno 7,5). Veliki granitni neotesani blokovi sa kojima je građen plafon za kraljevski salon, težili su preko pedeset tona.
Završni, pokrivni sloj (koji je propao tokom vremena) činio je građevinu spolja veoma glatkom. Iako se ne zna kako su blokovi postavljani, postoji nekoliko mogućih teorija. Jedna teorija podrazumeva korišćenje ravne ili spiralne rampe koja se podizala kako je građevina građena uvis, dok druga terija pretpostavlja korišćenje dugačkih poluga. Glavni nadzornik radova na Keopsovoj piramidi bio je verovatno Hemiunu, Keopsov nećak.
Ulaz se nalazi na severnoj strani. Više prolaza, galerija i holova vodi ili u glavnu odaju kraljevske grobnice ili u pomoćne prostorije. Kraljevska grobnica nalazi se u središtu piramide. Sarkofag je napravljen od crvenog granita, kao i zidovi grobnice, sarkofag je za samo 1 cm uži od ulaza u grobnicu. Ugao stranica u odnosu na osnovu iznosi 51 stepen i 51 minut. Svaka strana je pažljivo orijentisana prema jednoj od četiri strane sveta. Horizontalni presek građevine uvek je kvadratan u bilo kom delu, a dužina stranice osnove iznosi tačno 229 m. Cela građevina se sastoji od približno 2 miliona kamenih blokova od kojih svaki teži više od dve tone.
Istočno od piramide su tri sporedne piramide namenjene kraljicama, grobnica kraljice majke Heteferes, grobnica kraljice Meritites i (verovatno) grobnica kraljice Henutsen.
Kefrenova i Mikerinova piramida
Pored Keopsove, na platou Gize nalaze se i piramide faraona Kefrena i Mikerina (Kefrenovog naslednika).
Kefrenova piramida je druga po veličini, ali je podignuta na višem tlu pa izgleda kao veća iako je 8 metara niža od Keopsove. Tavanica piramide je izrađena od ploča. Ulaz je sa severne strane. Na vrhu ove piramide očuvan je deo spoljašnjeg omotača (na slici).
Velika sfinga
thumb|Velika sfinga kod [[Giza|Gize, u pozadini je Keopsova piramida]]
Velika sfinga u Gizi u Egiptu je daleko najveća i najčuvenija statua sfinge. Ona predstavlja ležećeg lava sa ljudskom glavom. Verovatno je podignuta u vreme četvrte egipatske dinastije, oko 2700–2600. godina pre nove ere.
Više od 4000 godina sfinga se uzdiže iznad peska egipatske pustinje. Duga je 73,5 metra, široka 6 metara i visoka oko 20 metara. Ispružene noge su duge oko 15 metara. Ostaci boje u ušima ukazuju na činjenicu da je skulptura originalno bila obojena živim bojama. Izgrađena je od brda blokova kamena krečnjaka preostalog od izgradnje Keopsove piramide. Pored sfinge podignut je hram koji leži u istoj liniji u kojoj je hram Kefrenove piramide.
Sfinga je tokom vremena pretrpela mnoga oštećenja. Klesana je u krečnjaku a vremenom je došlo do zatrpavanje skulpture peskom i obrušavanju zasutih delova. Prvi pokusi da se iskopaju zasuti delovi su se ostvarili tokom 1400-tih godina pne. kada je na osnovu odluka Tutmosa IV otkopana do vidljivosti prednje šape gde je postavljena stela na pomen ovog događaja.
Sfingi fali prvobitno otprilike jedan metar široki nos (njuška). Jako raširena legenda tvrdi da su ga odstrelili Napoleonovi ratnici prilikom njegovih pohoda na Egipat. Ovo tvrđenje se ne zasniva na istini jer postoje slike pre Napoleonovih pohoda na kojima već nepostoji ovaj deo sfinge. Egipatski istoričar al-Makrizi pripisuje uništenje nosa sufijskom fanatiku imenom Muhamad Saim al-Dahr koji je bio ogorčen time što su seljeci poštovali sfingu da bi time poboljšali svoje prinose. Ovaj fanatik je za svoje delo bio obešen za vandalizam. Uništenje nosa trebalo je da se odigra godine 1378.
Godine 1817. protekle su prva savremena iskopavanja koja je vodio kapetan Đovani Batista Kavidžlija koji je potpuno otkrio sfingine grudi. U potpunosti je otkopana 1925. godine.
Kraljičina grobnica
thumb|Grobnica kraljice Hentkaus I Kraljica Hentkaus I je sahranjena u Gizi. Njena grobnica poznata kao LG 100 i G 8400 se nalaze na centralnom području, pored Mikerinove piramide. Piramidalni kompleks kraljice Kentakus uključuje: njenu piramidu, piramidalni grad i hram.
Radničko selo
Rad, koji je podrazumevao izradu, premeštanje i postavljanje velike količine stena koje su se koristile u izgradnji piramida, moglo bi da završe nekoliko hiljada obučenih radnika, zatim neobučenih radnika i pomoćne radne snage. Za ovakve projekte bili su neophodni i pekari, nosači vode, stolari i slično. Postoje oprečna mišljenja o tome koliki broj radnika je bio neophodan da bi se završio posao izgradnje projekata ove veličine. Grčki istoričar Herodot je posetio Gizu 450 godine p.n.e, i zapisao je da su gradnju piramida vršilo 400.000 ljudi 20 godina, a radili su u tromesečnim smenama po 100.000 ljudi u svakom trenutku.
Piramide u Gizi okruživao je veliki kameni zid, ispred kog je Mark Lehner i njegov tim iskopao naselje, u kom su stanovali graditelji piramida. Nalazi se jugoistočno od Kefrenove i Mikerinove piramide. U njemu su pronađeni dijelovi kuhinja, spavaonica, pa čak i nešto kao bolnica sa grobnicom gde su iskopani skeleti sa jasnim tragovima ozljeda tokom izgradnje.
Groblja
thumb|Pogled na piramide iz vazduha Istovremeno sa gradnjom piramida, u neposrednoj okolici podignute su i nekropole za niže plemstvo. Glavna nekropola leži pored Kefrenove piramide, istočno od glavnih piramida odmah do kraljične piramide. Te grobnice su podjeljene ulicama i bulevarima. Groblje G 700 je jedno od najstarijih i sadrži grobnice za žene, sinove i ćerke pripadnika 4. dinastije. Na drugoj strani za zapadne strane nalazi se groblje G 1200 i G 4000. Ovo su groblja za pripadnike 5. i 6. dinastije.
Lleyton Hewitt
Lejton Glin Hjuit (, Sidnej, 24. februara 1981) je australijski teniser i nekada prvi na ATP listi. Hjuit je 2001. postao najmlađi teniser koji je bio rangiran na prvom mestu. Najveći uspesi u njegovoj karijeri su osvajanje dva Grend slem turnira: Otvoreno prvenstvo SAD 2001. i Vimbldon 2002.
El Mexicano, Almoloya
El Mexicano je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Hidalgo, u opštini Almoloya.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2699 m.
Opština Necșești, Teleorman
Necșești je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Križovani na Dudvahu
Križovani na Dudvahu je naseljeno mjesto u okrugu Trnava, u Trnavskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 1.745 stanovnika.
Tiazid
thumb|[[Benzotiadiazin]] thumb|[[Hlorotiazid]] thumb|[[Hidrohlorotiazid]] Tiazid je tip molekula i klasa diuretika koji se često koriste za tretiranje hipertenzije (visokog krvnog pristiska) i edema (poput onih uzrokovanih bolestima srca, jetre, ili bubrega).
Tiazidi i tiazidima slični diuretici redukuju rizik od smrti, šloga, srčanog udara i zatajenja srca usled hipertenzije. U većini zemalja, tiazidi su najjeftiniji antihipertenzivni lekovi.
Opština Miquihuana, Tamaulipas
Miquihuana je opština u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas.
Salman Rushdie
Ser Ahmed Salman Ruždi (Sir Ahmed Salman Rushdie, rođen 19. juna 1947. godine u Bombaju, Indija) je angloindijski romanopisac i esejista. Njegov prepoznatljivi književni stil kritičari najčešće nazivaju magičnim realizmom. Povezanosti, rascepi i migracije između Istoka i Zapada predstavljaju dominantnu temu njegovog stvaralaštva. Kako zbog svojih literarnih dostignuća tako i zbog brojnih kontraverzi i skandala koji ga prate predstavlja jednog od najznačajnijih pisaca XX veka.
Kurimani
Kurimani je naseljeno mjesto u okrugu Ljevoča, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Salman Rushdie
Biografija
Roman „Deca ponoći“ (1981), alegorijska priča o rođenju moderne Indijske nacije, donosi mu popularnost svetskih razmera i Bukerovu nagradu za najbolji roman u oblasti fantastike te godine. Ruždijev treći roman „Sramota“ (1983), bajkovita priča o istoriji jedne pakistanske porodice predstavlja snažnu kritiku političkih previranja u tadašnjem Pakistanu.
Kurimani
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 379 stanovnika.
Salman Rushdie
Biografija
Godine 1988, objavljije svoj četvrti roman „Satanski stihovi“ koji izaziva snažan talas protesta i demonstracija u muslimanskom svetu i šire.
Salman Ruždi nastavlja da piše i objavljuje knjige. 1990 godine izlazi iz štampe knjiga za decu „Harun i more priča“. Slede: zbirka eseja „Imaginary Homelands: Esseys and Criticsm 1981-1991“ (1991);knjiga kratkih priča „Istok, zapad“ (1994); roman „Mavrov poslednji uzdah“ (1995). Knjiga „Tlo pod njenim nogama“ (1999) predstavlja svojevrsnu alternativnu istoriju moderne rok muzike, a piše i pesmu istog naziva zajedno sa pevačem grupe U2 Bonom Voksom. U svoja dva poslednja romana „Bes“ (2001) i „Shalimar the Clown“ (2005) intenzivno se bavi problemom terorizma.
Cayre, Cuneo
Cayre je naselje u Italiji u provinciji Cuneo, u regiji Piemonte.
Salman Rushdie
Biografija
Radi kao honorarni profesor na Institutu za tehnologiju u Masačusecu. Član je „Royal Society of Literature“. Bio je predsednik „PEN American Center“ organizacije od 2004 do 2007 godine.
Dall'Igna, Vicenza
Dall'Igna je naselje u Italiji u provinciji Vicenza, u regiji Veneto.
Ascou, Ariège
Asku je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Arjež koja pripada prefekturi Foa.
Cayre, Cuneo
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 16 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1005 m.
Ascou, Ariège
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 102 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 2 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 35,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1005 metara (maksimalnoj 2.360 m, a minimalnoj 879 m).
Salman Rushdie
Biografija
Kraljica Elizabeta Druga na službenoj proslavi povodom svog 81 rođendana u junu 2007 godine odlikovala je Salmana Ruždija titulom viteza, najvišim odlikovanjem britanske krune.
Dall'Igna, Vicenza
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 73 m.
Salman Rushdie
Književni stil
Salman Ruždi je najznačajniji postkolonijalni pisac prve generacije čije je stvaralaštvo, u literarnom smislu, oformilo čitave generacije indijskih pisaca koji pišu na engleskom jeziku. Inspiraciju za svoja dela pronalazi u indjskoj tradiciji, kulturi i mitologiji, ali njegov književni stil ima snažno uporište u evropskoj prozi. Sam Ruždi kaže da sebe ne smatra indijskim piscem i da su presudan uticaj na njega izvršili evropski pisci poput Migela Servantesa, Nikolaja Gogolja, Čarlsa Dikensa, Mihaila Bulgarkova i Gintera Grasa. Njegova dela pripadaju magičnom realizmu koji je karakterističan za mnoge anglosaksonske pisce. Salman Ruždi piše raskošnim, iracionalnim, humorističnim stilom prepunim metafora. Svojom izuzetnom pripovedačkom tehnikom vešto prepliće perspektive posmatrača, učesnika u događaju i samog pripovedača. Koristi lajtmotive i flešbekove gradeći tako jedan potpuno nelinearan, magičan svet u kome se prepliću realno i fantastično, tragično i komično. Njegovi likovi su snažno osmišljeni, upečatljivi, tragi-komični antiheroji. U njegovim delima prepliću se dimenzije bajke i politički angažovane literature.
Premosnici
Premosnici (često tuatara, ponekad i haterije) (Sphenodon) su jedini recentni rod reda Sphenodontia (u nekoj literaturi Rhynchocephalia) u razredu gmazova. Pored toga, jedini su recentni pretstavnici porodice Sphenodontidae. Danas postoje još samo dvije vrste, koje žive na sjeveru Novog Zelanda, i često ih se naziva i "živim fosilima", jer se njihovo postojanje može slijediti fosilnim nalazima unatrag sve od razdoblja trijasa, u vrijeme prije oko 200 milijuna godina.
Salman Rushdie
Zanimljivosti
Ruždi je podržao svog prijatelja, nemačkog pisca i dobitnika Nobelove nagrade Gintera Grasa kada je posle šezdeset godina ćutanja priznao da je kao mladić bio član zloglasne nacističke SS jedinice. "Gras je proveo čitav život kritikujući ideje koje je podržao kao mladić i to je samo po sebi hrabro. On je moj prijatelji to će i ostati", izjavio je Ruždi.
Premosnici
Izgled
Glava premosnika je četvrtasta, sprijeda blago kljunasto izdužena, tijelo zbijeno a noge snažne. Dugi su prosječno između 50 i 75 cm, a trup i rep su približno jednako dugi. Rep im je trobridno spljošten. Prednje i stražnje noge imaju po pet snažnih, kratkih, okruglih prstiju spojenih plivaćim kožicama. Prsti završavaju kratkim pandžama. Na stražnjem dijelu prsiju imaju poprečni nabor. Od zatiljka sredinom leđa i repa proteže im se niz šiljatih, spljoštenih bodlji poput češlja, građenih od produženih rožnatih pločica. Niz se prekida samo u ramenom i slabinskom području. Sivkaste su boje, dok bočno i na nogama imaju žute mrlje. Bodlje "češlja" na zatiljku i ležima su žute, a na repu smeđe. Presvlače se samo jednom do dva puta godišnje.
Salman Rushdie
Zanimljivosti
Ulondonskom teatru "Barbikan" je izvedena pozorišna predstava "Deca ponoći" po Ruždijevom romanu. Prvobitni scenario Ruždi je napisao za televizijsku kuću BBC, ali su Indija i Šrilanka, strahujući od moguće odmazde zbog fatve, naknadno povukle dozvole za snimanje filma u njihovim zemljama.
Premosnici
Izgled
Koža ovih životinja slična je koži ljuskaša. Glavu pokrivaju sitne, a tijelo i manje i veće ljuske. Donja strana tijela prekrivena je većim, četvrtastim, plosnatim pločicama, svrstanim u poprečne redove. Pločice duž bočnih nabora su blago šiljaste, a na čitavoj gornjoj strani tijela su zrnato strukturirane.
Salman Rushdie
Zanimljivosti
U filmu „Dnevnik Bridžit Džons“ Ruždi je u jednoj sceni „glumio“ sam sebe.
Premosnici
Koštana građa
Diapsidna lubanja premosnika razlikuje se od svih drugih gmazova prisutnošću dva potpuna sljepoočna luka, što je i dovelo do izdvajanja ovih životinja u zaseban red. Akinetičan je, što znači da je gornja čeljust u odnosu na bazu lubanje nepokretna. U embrionalnom razvoju premosnici još imaju zglobove između elemenata lubanje, zato se često takva njihova okoštalost lubanje odrasle životinje smatra prilagodbom na način ishrane. Zubi su im srasli uz čeljust, pa zato tijekom života ne dolazi do njihove izmjene. Tako se pregledom zubi može utvrditi približna starost životinje.
Salman Rushdie
Kontroverze
Rushdie je bio predmetom kontroverzi zbog dvaju romana; „Djeca ponoći” (1981.) i „Sotonski stihovi” (1988.). Zbog prvog romana našao se na udaru hindusta koji su ga protumačili kao kritički osvrt na rođenje suvremenog indijskog identiteta pa su mu iz rodnog zavičaja počele stizati prijetnje, a zbog drugog se našao na udaru muslimana diljem svijeta što je rezultiralo kontroverzom općih razmjera. U tom se djelu pojavljuje lik imama, vjerskog fanatika i zlog luđaka, koji se nakon godina emigracije na Zapadu vraća kući s prijezirom prema zapadnoj kulturi. Određeni muslimani tvrdili su da Rushdie likom pokušava diskreditirati njihovog poslanika Muhameda, a drugi kako se radi o iranskom ajatolahu Ruholahu Homeiniju koji je osobno izdao fetvu (vjerski proglas) osuđujući Rushdija i njegovo djelo.
Čenej (razvrstavanje)
Čenej može značiti:
Salman Rushdie
Kontroverze
Homeinijev proglas iz 1989. godine u britanskim je medijima opisan kao „poziv na ubojstvo književnika, izdavača i svih onih koji posjeduju roman”, a kasnije i da „iranski vođa nudi nagradu od više milijuna dolara za njegove ubojice”. Visoki iranski dužnosnici godinama su odbacivali takve optužbe, a iranski ministar vanjskih poslova Kamal Harazi 24. rujna 1998. izjavio je da „iranska vlada nema nikakvih namjera odnosno planova o izravnom ili neizravnom ugrožavanju književnikovog života i osoba povezanih s njegovim djelom”. Nekoliko dana kasnije, prilikom posjeta sjedištu Ujedinjenih naroda, iranski predsjednik Muhamed Hatami kontroverzu je nazvao „završenim slučajem”.
Viktor Claesson
Viktor Johan Anton Claesson (Värnamo, 2. siječnja 1992.), švedski nogometaš i reprezentativac koji igra u veznome redu, uglavnom kao razigravač ili lijevo krilo. Trenutno je član ruskog Krasnodara. Od 2012. godine igra za reprezentacju Švedske, s kojom je nastupio na više međunarodnih natjecanja.
Salman Rushdie
Kontroverze
Britanski autori kao što su Baqer Moin i Kenan Malik ističu da kontroverze oko „Sotonskih stihova” nisu vjerski već politički motivirane, te da su počele u studenom 1988. prilikom izbora u Indiji gdje su muslimanski tvrdolinijaši napali Rushdijevo djelo zbog prikupljanja političkih bodova. Knjiga je ubrzo zbog izazivanja sve većih sukoba zabranjena prvo u Indiji, a potom i u nekim nemuslimanskim državama kao što su Kenija, Tanzanija, Venecuela, Tajland, Singapur i Južnoafrička Republika. S druge strane, „Sotonski stihovi” nisu zabranjeni u Iranu koji je bio žarištem medijskih kontroverzi, niti je zabranu knjige predlagao sam Homeini. Autor Homeinijeve biografije Baqer Moin navodi da je iranski profesor u službi vlade napravio je opsežni osvrt Rushdijeve knjige na 700 stranica i u sažetom ga obliku poslao u ured Homeinija koji je nakon pročitanog izjavio: „Svijet je oduvijek bio pun luđaka koji pričaju besmislice i zato na ovo ne treba niti reagirati. Smatrajte to nevažnim.” Sam Salman Rushdie ranije je bio popularan u Iranu gdje je njegovo djelo „Sram” (1983.) osvojilo nagradu iranske vlade za najbolji prijevod godine, a jednako dobro primljeni su i „Sotonski stihovi”: novela je naišla na pozitivan odjek u iranskim medijima , njeni citati učestalo su se vrtili na iranskim radio-postajama , a otvorene rasprave o istoj vodile su se i na ulici i u samoj iranskoj vladi. Malik također ističe da iza vodeće muslimanske organizacije u Britaniji koja je oštro kritizirala Rushdija zapravo stoji salafistička Saudijska Arabija, ideološki rival šijitskom Iranu u islamskom svijetu. Suočen s prijetnjama smrću u samoj Britaniji, Rushdie se uz pomoć tamošnje vlade i policije skrivao gotovo čitavo desetljeće i rijetko se pojavljivao u javnosti.
Premosnici
Koštana građa
Kao neki drugi ljuskaši, i premosnici mogu, radi zaštite, odbaciti rep (autotomija). Kad se rep regenerira, podržava ga hrskavični štap koji se čini proziran. Iza četvrtog vratnog kralješka premosnici imaju kratka, vratna rebra. Rebra na trupu imaju hrskavičasta proširenja koja se preklapaju i tako tvore svojevrsni oklop oko tjelesne šupljine. Od devetog do dvanaestog, rebra su dole učvršćena za prsnu kost.
Životni okoliš
Premosnici žive u područjima koja obilježava oštra klima s gustom travom i malo drveća. Danas žive još samo na oko 30 malih novozelandskih otoka duž sjeverozapadne obale glavnog sjevernog otoka. Ranije su živjeli na sjevernom otoku, dok je sporno da li su živjeli i na južnom.
Način života
thumb|Sphenodon punctatus, dobro su vidljive pupile Premosnici su aktivni uglavnom u sumrak i noću. Na to upućuju njihove velike oči i oblik pupila. Često iskapaju jame u humusu, u kojima provode veći dio dana. Suprotno raširenom vjerovanju, vrlo rijetko obitavaju u "stambenim" jamama morskih ptica.
Tuatare, ili haterije, kako još ponekad nazivaju premosnike, kreću se polako. Hodaju izbačenih nogu, vijugajući tijelom i repom, pri čemu se rep vuče po tlu. Ponekad mogu požuriti izdignutog tijela, no takav način kretanja uglavnom im uspijeva samo na razdaljinu od nekoliko metara.
Za razliku od gotovo svih drugih gmazova koji daju prednost tjelesnoj temperaturi između 25 i 40 °C, premosnici žive uz znatno nižu temperaturu. Tu su, međutim, procjene različite, i kreću se od 10,6 °C pa sve do 20 °C, ovisno o autorima studija. No, letargični postaju tek kod temperature ispod 7 °C. Ovim relativno niskim temperaturama odgovara i spori metabolizam. Premosnici rastu vrlo polako, ali mogu doživjeti veliku (relativno) starost.
Glavna hrana su im različiti beskralješnjaci, najčešće kukci, pauci i puževi, kao i kišna glista.
Parenje se odvija u vrijeme ljeta na južnoj polutki, između siječnja i ožujka. Mužjaci su svake godine spremni za parenje, za razliku od ženki. Mužjaci se u to vrijeme ponašaju teritorijalno, ali samo na površini od oko 25 m² u čijem središtu je njihova jama, i samo u vrijeme parenja. Ako u to vrijeme na teritorij uđe drugi mužjak, dolazi do borbe, pri čemu može doći do ozljeda. Dokaz su brojni ožiljci starijih mužjaka.
Udvaranje počinje kad ženka dođe na teritorij mužjaka. Pri tome, on ju obilazi ukrućenih nogu. Kako mužjaci nemaju produženi genitalni organ, prislanjaju svoju kloaku na ženkinu. Kopulacija traje oko jedan sat. Nakon oko 9 mjeseci, ženka u jamu koju sama iskopa polaže do 15 tupih jaja s pergamentnom ljuskom, dugih oko 3 cm i teških 4 do 6 grama. Ova jama s leglom nalazi se često i par stotina metara udaljena od jame u kojoj ženka provodi dan. Ženka oblaže jamu i jaja travom i zatim jamu zatrpava zemljom. Nakon toga, ženka pokazuje veću brigu za leglo od velikog dijela gmazova: redovno, ponekad svaku noć, ona čuva leglo kako bi spriječila drugu ženku da položi svoja jaja u njeno leglo. Na Novom Zelandu mladunci izlaze iz jaja nakon 13 do 15 mjeseci. Ovo najduže razdoblje valjenja jaja poznato među gmazovima pokazuje, da u hladnijoj klimi Novog Zelanda embriji zaustavljaju razvoj tijekom zime.
Za razliku od odraslih premosnika, mladunci su aktivni danju, kako ih odrasli premosnici ne bi pojeli. U dobi od godinu dana, pridružuju se odraslima u koloniji, i prilagođavaju se ritmu života odraslih. Ženke ne legu jaja svake godine, i to je jedan od razloga zbog kojih je za održanje vrste važna dužina života jedinki. Dokazano je da su premosnici u zatočeništvu na Novom Zelandu doživjeli starost od 77 godina. Spolnu zrelost dosižu tek u dobi od 20 godina.
SSRI
Termin SSRI ima više značenja.
Premosnici
Način života
O razvoju jaja pod ljudskim nadzorom se zna dovoljno iz aktivnosti zaštite provedenih na univerzitetu Viktoria u Wellingtonu. Iz jaja skupljenih u prirodi u studenom, pa držanih na temperaturi između 18° i 23 °C, mladunci su se izvalili već u svibnju, dakle nakon šest mjeseci, što vodi do zaključka, da su gnijezda u prirodi izložena nižim temperaturama i većim oscilacijama.
Kao i kod većine drugih gmazova, temperatura u leglu određuje spol mladunaca. Kod Sphenodon punctatusa, pri konstantnoj temperaturi od 18 °C izlegle su se samo ženke, pri 20 °C bilo je 91% ženki, ali kod temperature od 22 °C bilo je samo 23% ženki.
Premosnici i ljudi
Ljudi su desetkovali premosnike dovođenjem koza, mačaka, pasa, svinja, štakora i miševa. Danas rod premosnika živi još samo na 0,1% područja koje je nekada nastanjivao. Vrsta Sphenodon diversum poznat je samo još po nalazima kostiju, a niti jedan primjerak podvrste S. punctatus reischeki nije više viđen od 1978. Od vrste S. guentheri danas živi još samo 300 jedinki, a S. punctatus oko 50.000.
Naziv "tuatara" potiče iz jezika Maora i znači "onaj koji nosi bodlje". Premosnici doista imaju na leđima bodljikav "češalj".
Смолућа
Смолућа је насеље у Србији у општини Тутин у Рашком округу. Према попису из 2002. било је 294 становника (према попису из 1991. било је 395 становника).
Демографија
У насељу Смолућа живи 184 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 29,0 година (28,8 код мушкараца и 29,2 код жена). У насељу има 51 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 5,76.
Ово насеље је великим делом насељено Бошњацима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Osage, Oklahoma
Osejdž je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 156, što je 32 (-17,0 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sassatella, Modena
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 78 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 809 m.
Lagunilla, Ahuatlán
Lagunilla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Puebla, u opštini Ahuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1581 m.
Huichochi, Bocoyna
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2233 m.
Colonia Emiliano Zapata, Amatlán de los Reyes
Colonia Emiliano Zapata je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Amatlán de los Reyes.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 330 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 650 m.
San Isidro, Guadalupe y Calvo
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Guadalupe y Calvo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2427 m.
Giustenice, Savona
Giustenice je naselje u Italiji u provinciji Savona, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 895 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 179 m.
Opština Olteni, Teleorman
Olteni je opština u Rumuniji u okrugu Teleorman.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 77 m.
Disprozijum acetilacetonat
Disprozijum acetilacetonat je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 459,824 Da.
Michael Herr
Michael Herr (Syracuse, New York, 1940, Syracuse, New York) je američki pisac, novinar i ratni dopisnik, najpoznatiji kao tvorac knjige Dispatches (1977), memoarima koji opisuju njegov djelatnost kao ratni dopisnik časopisa Esquire (1967-1969) u doba vijetnamskog rata. Herr je kasnije postao poznat i kao svojevrsni pionir novog književnog žanra - dokumentarnog romana, čiji su najpoznatiji predsavnici Truman Capote, Norman Mailer i Tom Wolfe.
Srednji prst
srednji prst ili treći prst (lat. digitus medius ili digitus tertius), u anatomiji, jedan od prstiju na udovima petoprstih životinja, između drugog i četvrtog prsta. U primatâ, srednji prst na prednjim (gornjim) udovima je najduži od svih prstiju, a njegovu koštanu podlogu čine tri falange. Krvna opskrba srednjeg prsta odvija se preko digitalnih arterija, dok krv odvode digitalne vene. Srednji prst inerviraju digitalni živci, ogranci medijanusa i radijalnog živca.
Lipovnjik (Topoljčani)
Lipovnjik je naseljeno mjesto u okrugu Topoljčani, u Njitranskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2011. godine naselje je imalo 325 stanovnika.
Fiè Allo Sciliar, Bolzano
Fiè Allo Sciliar je naselje u Italiji u provinciji Bolzano, u regiji Trentino-Alto Adige.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1316 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 873 m.
Isprekidana ravnoteža
thumb|Isprekidana ravnoteža: dno – na osnovu [[Morfologija (biologija)|morfološke stabilnost i rijetkih prekida evolucijskih promjena putem brze kladogeneze; vrh – mnogo postepenije, kontinuirane filogenetske promjene]] Isprekidana ravnoteža je teorijski model evolucijskih promjena prema kojem današnja vrsta koja se pojavljujuu fosilnom zapisu postat će stabilna, ispoljavujući male evolucijske promjene u većem dijelu svoje geološke prošlosti. Ovo stanje se naziva stâza. Kada dođe do značajne evolucijskee promjene, teorija predlaže da je uglavnom ograničena na rijetke i geološki brze događaje grananja u specijaciji zvanoj kladogeneza. Proces kladogeneze kojim se jedna vrsta dijeli u dvije različite, a jedna vrste postepeno se transformira u drugu.
El Saucillo, Concordia
El Saucillo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Sinaloa, u opštini Concordia.
Isprekidana ravnoteža
Isprekidana ravnoteža je najčešće u suprotnosti sa filetskom postepenosti, idejom da se evolucija uglavnom javlja jednoobrazno u stalnoj i postepenoj transformaciji cijele loze (zvana anageneza). U tom smislu, evolucija se smatra uglavnom pravolinijskom i kontinuiranom. U 1972. godine, paleontolozi Niles Eldredge i Stephen Jay Gould objavili su orijentirni rad koji razvija teoriju koju su nazvali isprekidana ravnoteža. Njihov rad počivao je na modelu geografske specijacije Ernsta Mayra, teorjama razvoja genetičke homeostaze koje je postulirao I. Michael Lerner, kao i sopstvenim empirijskim istraživanjima. Eldredge i Gould predložili su da se postepeni gradualizam obično pripisuje Darwinu i da gotovo ne postoji u fosilnim ostacim, a da u stâzi dominira prošlost većine fosilnih vrsta.
El Saucillo, Concordia
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 932 m.
Isprekidana ravnoteža
Isprekidane promjene
Kada su Eldredge i Gould objavili pomenuti iz 1972., alopatrijska specijacija podrazumijevala je "standardni" model specijacija. Ovaj model populisao je Ernst Mayr u svom radu Change of genetic environment and evolution, 1954., i klasičnom djelu iz 1963, Animal Species and Evolution („Životinjske vrste i evolucija“, koje je prevedeno i u bivšoj Jugoslaviji).
Alopatrijska specijacija sugerira da vrsta sa velikom centralnom populacijom može stabilizovati svoj veliki volumen zapremine i procesom genskog toka. Nove, pa čak i korisne mutacije se raspršuju u populacijama velikih dimenzija i ne mogu postići fiksaciju, zbog faktora kao što je stalno mijenjanje okruženja. Ako je to slučaj, onda bi transformacije cijele loze bile rijetke, kako fosilni zapisi ukazuju. Manje populacije, s druge strane, koje su izolirane od roditeljskih, su odvojene homogenizirajućih efekata toka gena. Osim toga, pritisak prirodne selekcije posebno se intenzivira, kako postaju periferne izolirane populacije, na vanjskim rubovima ekološke tolerancije. Ako se u većini evolucijskih promjena u tim rijetkim slučajevima alopatrijske specijacije, onda bi dokazi postepene evolucije u fosilnim ostacim bili rijetki.
Stâza
Prijašnje upozorenje Eldredgea i Goulda na ispoljavanje staze u fosilnim ostacima, većina evolucionista smatrala je da je staza rijetka ili nevažna. George Gaylord Simpson, naprimjer, vjerovao je da filetska postepena evolucija (pod nazivom horotelija = prosječna) čini 90% evolucije uopće. Međutim, jedno metaanalitično ispitivanje 58 objavljenih studija o obrascima specijacije u fosilnim zapisima pokazalo je da 71% izloženih staza, od kojih su 63% bile povezani sa modelima isprekidanih evolucijskih promjena. Prema Michaelu Bentonu, "izgleda da je jasno da je staza općenita i da se može predvidjeti iz mnogih modernih genetičkih istraživanja".
San Ángel, Tihuatlán
San Ángel je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tihuatlán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 99 m.
Chisălița, Iclănzel
Chisălița je naselje u Rumuniji u okrugu Mureš u opštini Iclănzel.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 376 m.
Espinasse (Pij de Dom)
Epinas je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Overnja, u departmanu Pij de Dom koja pripada prefekturi Riom.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 285 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 23,95 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 680 metara (maksimalnoj 774 m, a minimalnoj 598 m).