cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jugoistočna Anadolija
Geografske karakteristike
Ona se prostire po jugoistoku Anadolije i graniči sa Regijom Mediteran sa zapada, sa Regijom Istočna Anadolija sa sjevera, sa juga sa Sirijom i sa jugoistoka sa Irakom.
Klimatske karakteristike
Jugoistočna Anadolija ima ima stepsku - kontinentalnu klimu, sa vrlo toplim i suhim ljetima i hladnim a često i sniježnim zimama.
Provincije Regije Centralna Anadolija
Jugoistočna Anadolija je administrativno podjeljena na 9 provincija.
RAR (razvrstavanje)
RAR se može odnositi na više oblasti.
Zsa Zsa Gabor
Ža Ža Gabor (Zsa Zsa Gabor [ˈʒɑːʒɑː ˈɡɑːbɔːr]; pravo ime Sári Gábor [ˈʃaːri ˈɡaːbor]; Budimpešta, 6. februara 1917. – Bel Air, Los Angeles, 18. decembra 2016.), američka glumica i socialite mađarskog porekla. Do 1932. igrala je u jednom bečkom pozorištu, a 1936. pobeđuje na izboru za Mis Mađarske. Pet godina kasnije odlazi u Ameriku, gde počinje filmsku karijeru. Veću popularnost od filmova doneli su joj buran ljubavni život i činjenica da se udavala devet puta, zbog čega je ušla u Ginisovu knjigu rekorda kao jedna od tri glumice sa najviše brakova. Ža Ža je govorila da je oduvek volela muškarce koji umeju da se ophode i pričaju sa ženama, i da joj njihova muskuloznost nikada nije bila bitna.
UGM
Termin  ima više značenja.
Zsa Zsa Gabor
Život u Evropi
Ža Ža je rođena kao Šari Gabor 1917. godine u Budimpešti, koja je tada bila deo Austrougarske monarhije. Bila je srednja od tri kćerke Žoli Gabor (umrla 1997). Školu je završila u Švajcarskoj. U Beču, 1936. godine, upoznaje se sa operskim pevačem Rihardom Tauberom, koji je poziva da peva u njegovoj opereti Der singende Traum. Pošto je opera bila veoma uspešna, Šari nastavlja da nastupa u bečkim pozorištima. Iste godine se prijavljuje na izbor za Mis Mađarske i osvaja prvo mesto. Za vreme rata 1944. godine, Žolini roditelji ginu u bombardovanju Budimpešte, dok ona sa kćerkama odlazi u SAD, gde Šari (pod imenom Ža Ža Gabor) i njena starija sestra Eva, počinju karijeru u Holivudu.
Filmska karijera
Ža Ža je igrala sporedne uloge u nekoliko TV–serija, pre nego što je potpisala ugovor sa Metro-Goldvin-Mejerom i dobila prvu filmsku ulogu u mjuziklu Lovely to Look at 1952. Iste godine glumila je u komediji Nismo venčani, pored Džindžer Rodžers i u drami Mulen Ruž – svom najpoznatijem filmu. Već tada je dostigla vrhunac u karijeri, jer iako je nastavila da dobija brojne ponude, bile su to manje ili sporedne uloge. Neki od filmova u kojima je igrala pedesetih su Lili, 3 Ring Circus, Death of a Scoundrel i The Man Who Wouldn't Talk.
Manoel de Oliveira
Manoel de Oliveira (11. decembar 1908 - 2. april 2015) je bio portugalski filmski režiser, koji je dugo vremena uživao reputaciju najstarijeg živućeg sineasta na svijetu, a čija se karijera, započeta 1927. godine u nijemoj eri smatra najdužom u historiji filma.
De Oliveira, koji se zbog satiričkog prikaza života više klase i korištenja katoličkih motiva u filmova često zove "portugalskim Buñuelom", u svijetu je postao poznat u poodmakloj dobi, odnosno nakon kraja autoritarnog režima Estado Novo i njegovog neprijateljskog stava prema umjetničkim sinastima. Najveći je uspjeh imao sa filmom Satenska papuča iz 1985. godine. Njegov posljednji film Gebo et l'ombre je premijeru imao na venecijanskoj Mostri 2012. godine.
Zsa Zsa Gabor
Filmska karijera
Za Ža Žu Gabor se govorilo da je personifikovan glamur, da je uletela u visoko društvo kao da je pala sa neba. Gaborova je vodila život tipične holivudske zvezde – glamurozan i skandalozan. Od sedamdesetih pa do kraja devedesetih kada se povukla, pojavljivala se na filmovima i u serijama, igrajući ili parodirajući sebe, kao ekscentričnu, platinastu holivudsku zavodnicu iz pedesetih.
Spisak Ža Žinih supruga
Iz braka sa Konradom Hiltonom, Ža Ža je imala kćerku Frančesku Hilton.
Zdravstveni problemi
Godine 2002. Gaborova je doživela saobraćajnu nesreću te je nekoliko nedelja provela u bolnici jer je bila delimično paralizovana. Tri godine kasnije doživela je moždani udar i bila podvrgnuta operaciji kako bi bile otkonjene arterijske blokade. Godine 2007. opet je bila hospitalizovana zbog komplikacija nastalih usled infekcije tokom operacije iz 2005. godine. U julu 2010. zbrinuta je zbog pada. Lekari su joj zamenili kuk i izvadili brojne ugruške krvi. Iako je veoma brz puštena na kućno lečenje, bila je u jako lošem stanju. U januaru sledeće godine, kada joj je amputirana noga, objavljeno je da je Ža Ža Gabor bila u veoma kritičnom stanju iz kog se jedva izvukla. Osamnaestog maja 2011. Gaborova je smeštena u bolnicu zbog unutrašnjeg krvarenja. Bila je u komi šest dana. Ponovo je završila u bolnici 9. oktobra iste godine, kada je suprug zatekao u besvesnom stanju, sa veoma visokom temperaturom.
Morbach
Morbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 10.932 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231502.
Chaussée-d'Ivry
Šose d'Ivri je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Dre.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 924 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 110 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,39 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 67 metara (maksimalnoj 168 m, a minimalnoj 52 m).
Berzano di Tortona, Alessandria
Berzano di Tortona je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 285 m.
El Ángel (razvrstavanje)
El Ángel ima više značenja:
Matt Damon
Matthew Paige "Matt" Damon (, 8. listopada 1970.) je američki glumac, scenarist, producent i dobitnik Oscara za najbolji originalni scenarij (1997. godine za film Dobri Will Hunting). Iako mu je filmska karijera započela 1988., slavu je stekao upravo ulogom u filmu Dobri Will Hunting, gdje je glumio zajedno s Robinom Williamsom (koji je za tu ulogu dobio Oscara za najbolju mušku sporednu ulogu). Scenarij za film napisao je sam Damon, uz suradnju s Benom Affleckom, a osim Oscara, njih su dvojica dobili i Zlatni globus u istoj kategoriji. Damon je također bio nominiran i za Oscara za najbolju glavnu mušku ulogu zbog svoje izvedbe u filmu. Uloga naslovnog junaka u tom filmu mu je kasnije omogućila da postane protagonistom cijelog niza prestižnih, ali i komercijalno uspješnih filmova od kojih je najpoznatija serija o tajnom agentu Jasonu Bourneu.
Osim po glumi, Damon je poznat po ljevičarskim političkim stavovima, koje se, kao osobni prijatelj i sljedbenik historičara Howarda Zinna nikada nije ustručavao javno iznositi, uključujući i replike protagonista u Good Will Huntingu. Damon je posebno bio aktivan u borbi za zaustavljanje rata u Iraku.
Damon također aktivno sudjeluje u dobrotvornom radu, te je pomagao organizacijama kao što su ONE Campaign, H2O Africa Foundation i Water.org.
Cerro Grande, Santa Catarina
Cerro Grande je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Santa Catarina.
Matt Damon
Vanjske veze
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | Oscar
Cerro Grande, Santa Catarina
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 903 m.
Matt Damon
Vanjske veze
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | Zlatni globus
Yeager, Oklahoma
Jejger je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Ferdana, La Spezia
Ferdana je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 27 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 144 m.
Privremena vlada Francuske Republike
Privremena vlada Francuske Republike (francuski: Gouvernement provisoire de la République française) je bila privremena vlada Francuske od 1944. do 1946. godine, od oslobođenja Francuske tokom operacija Overlord i Dragoon pa do formiranja Četvrte Republike. Uspostava ove vlade označila je de facto reuspostavu (privremene) republike u Francskoj, čime je nastavljen kontinuitet s ugaslom Trećom Republikom.
Privremena vlada je uslijedila kao nasljednica Komiteta narodnog oslobođenja (CFLN), koji je djelovao kao privremena vlada Francuske u prekomorskim posjedima te dijelovima Metropolitanske Francuske (Alžir i Korzika) koji su bili oslobođeni tokom rata. U svojstvu ratne vlade, Privremena vlada je primarno bila zadužena za uređivanje odnosa nakon okupacije te nastavak ratovanja protiv Trećeg Reicha. U svojstvu civilne vlasti, primarna dužnost Privremene vlade je bila pripremanje okvira za donošenje novog ustava kojim bi se formirala Četvrta Republika. Uz to, Privremena vlada je donijela seriju važnih političkih i socijalnih odluka poput davanja prava glasa ženama, osnivanja École nationale d'administration i postavljanja temelja socijalne države u Francuskoj.
Privremena vlada je službeno ukinuta 27. listopada 1946., kada ju je zamijenila Četvrta Republika.
Campo Santo, Turicato
Campo Santo je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1204 m.
Apsorpcija svetlosti
Apsorpcija svetlosti je pojava transformacije elektromagnetne energije u unutrašnju energiju, na primer toplotnu energiju. Kada se fotoni sudare sa atomima ili molekulima povećava se brzina atoma i molekula. U mikro prostoru to dovodi do promene dotadašnjeg rasporeda atoma i molekula ili stanja u materiji. Kada više molekula u telu poveća brzinu, telo postaje toplije. Ovu toplotu telo potom emituje kao toplotnu energiju. Fotoni u procesu apsorpcije gube energiju sudarjući se usput sa velikim brojem molekula. Najzad sa manjom energijom izlaze iz tela kao infracrveni (toplotni) fotoni koji imaju veću talasnu dužinu ili manju frekvenciju.
Vidljiva svetlost je deo elektromagnetno zračenje, koje obuhvata talasne dužine od 390 do 720 nm, a koje ljudsko oko vidi. Za izvesne biljke ovaj opseg "svetlosti" je na oba kraja nešto proširen. Tako dugotalasno ultraljubičasto zračenje (320 - 390 nm) ima aktivnost u nekim pokretima biljaka, a blisku infra-crvenu svetlost (do 1000 nm) izvesne bakterije mogu da koriste u fotosintezi. Elektromagnetno zračenje se karakteriše talasnom dužinom (λ)(frekvencijom) i energijom. Ukoliko je talasna dužina veća (tj. frekvencija manja) opada energija koju nosi jedan kvanat svetlosti (foton). Plava svetlost talasne dužine od 400 nm ima energiju od 299,1 kJ po jednom molu kvanta, a crvena svetlost od 700 nm ima samo 170,9 kJ.
U određenom opsegu sva elektromagnetna zračenja mogu da deluju na strukturu molekula koji ih apsorbuju. γ-zraci, Χ-zraci i kratkotalasni UV zraci imaju visoku energiju i utiču na veze među česticama koje grade atomska jezgra. Stoga dolazi do promena, raspada organskih materija koje su izložene ovim zračenjima. Promene u strukturi nukleinskih kiselina i proteina pod uticajem kratkotalasnih zračenja su stoga vrlo štetne za živa bića, a često i letalne.
Apsorpcioni spektri pigmenata
Fotosintetički pigmenti apsorbuju svetlost određenih talasnih dužina i stoga imaju boju propuštene ili odbijene svetlosti. Apsorpcioni spektri, koji su karakteristični za pojedine pigmente, predstavljaju se grafički tako, što se apsorbancija nacrta u funkciji talasne dužine. Svi hlorofili imaju dve zone apsorpcije, jednu u plavom i drugu u crvenom delu spektra, ali su talasne dužine maksimalne apsorpcije različite. Tako hlorofil a u etarskom rastvoru apsorbuje najviše svetlosti od 430 i 663 nm, a hlorofil b na 450 i 643 nm. Karotenoidi apsorbuju samo u ljubičastom i plavom delu spektra. Za sve njih je karakterističan spektar sa dva ili tri vrha. β–karoten ima plato na 420 nm i vrhove na 460 i 480 nm. Fukoksantin, ksantofil koji se nalazi kod mrkih algi, apsorbuje i plavo-zeleni deo spektra, sve do 500 nm. Fikobilini apsorbuju svetlost između zelenog i crvenog dela spektra, i to fikocijanin između 500 i 618 nm, a fikoeritrin od 450 do 576 nm.
Ukupna apsorpcija lista ili ćelija algi je dosta široka i ona predstavlja zbir apsorpcija pojedinih pigmenata. Raznolikost pigmentnih sistema omogućava biljkama da u fotosintezi iskoriste veći opseg svetlosnog zračenja. Pojava da se biljke adaptiraju u odnosu na sredinu tako što izgrađuju pigmente čija je boja komplementarna boji raspoložive svetlosti naziva se komplementarna hromatična adaptacija. mini|300p|Apsorpcioni spektri fotosintetičkih pigmenata
Akcioni spektri fotosinteze
U svim fiziološkim procesima u kojima svetlost učestvuje, od značaja je da se utvrdi akcioni spektar svetlosti za taj proces. Akcioni spektri se mere na sledeći način: biljke se osvetljavaju monohromatskom svetlošću rastućih talasnih dužina, sa 10 ili 20 nm razmaka, npr. 410,420,430,...,680,690,700 nm, pri čemu se vodi računa da upadna energija svetlosti za sve talasne dužine bude jednaka. Pri svakom osvetljenju određuje se intezitet fotosinteze merenjem nekog parametra, npr. količine oslobođenog O2. Akcioni spektar se predstavlja grafički kao intezitet procesa u funkciji od talasne dužine.
Podudarnost akcionog i apsorpcionog spektra
Pošto u svakom fiziološkom procesu može biti aktivna samo ona svetlost koja je apsorbovana, jasno je da se akcioni spektri moraju podudarati sa apsorpcionim spektrima pigmenata. Podudarnost ovih spektara je indikacija o tome koji pigmenti u datom procesu imaju ulogu receptora. Ukupni apsorpcioni spektri lista ili ćelija algi podudaraju se sa akcionim spektrima fotosinreze. Postoje samo dve zone u kojima podudarnost nije potpuna. Prva leži u plavom delu spektra, oko 480 nm, gde je apsorpcija relativno veća od aktivnosti. Druga zona je u daleko crvenom delu spektru, na talasnim dužinama oko 700 nm. U tom delu je apsorpcija svetlosti takođe veća od efekta. mini|300p|Ukupan apsorpcioni spektar (puna linija) i akcioni spektar fotointeze (isprekidana linija)
Fizičke pojave pri apsorpciji svetlosti
Pod uticajem spoljašnjih faktora i agenasa u molekulu dolazi do fizičkih i hemijskih promena, tako i pri apsorpciji svetlosti javljaju se određene fizičke pojave.
Ekscitacija
U molekulu složene strukture, kao što su hlorofili, svaka energetska orbita ima nekoliko bliskih energetskih stanja, ili vibracionih nivoa. Elektroni koji prelaze iz jedne orbite u drugu, mogu poći sa raznih vibracionih nivoa osnovne orbite i dospeti na razne vibracione nivoe ekscitiranog stanja. Otuda jedna populacija organskih molekula ne apsorbuje samo zrake jedne talasne dužine, kao npr. atomi metala, nego širi deo spektra oko jedne glavne talasne dužine. U većoj populaciji molekula najveći broj ipak apsorbuje jednu određenu talasnu dužinu i ona predstavlja maksimum u apsorpcionom spektru. Sa udaljavanjem od maksimuma sve manji broj molekula apsorbuje zrake kraće, odnosno duže talasne dužine i njihov broj je raspoređen simetrično oko maksimuma. Stoga se apsorpcioni spektar karakteriše talasnom dužinom maksimalne apsorpcije i poluintezitetskom širinom, tj. širinom spektra (u nm) na delu na kome je intezitet apsorpcije 50% od maksimalnog.
U molekulu hlorofila postoje dve moguće orbite ekscitiranog stanja; viša orbita odgovara energiji fotona plave, a niža fotonu crvene svetlosti. Zbog toga se maksimumi apsorpcije hlorofila nalaze u plavom i crvenom delu spektra, te apsorpcija ove svetlosti dovodi hlorofil u ekscitirano stanje. Ekscitirano stanje molekula je vrlo nestabilno i kratkotrajno. Veoma brzo dolazi do deekscitacije, pri čemu se molekul hlorofila oslobađa primljene energije i vraća u osnovno stanje. Postoje raličiti putevi deekscitacije: fluorescencija, fosforescencija, indukovana rezonancija i gubitak elektrona.
Fluorescencija i fosforescencija
Kada hlorofil apsorbuje plavu svetlost, ekscitirano stanje (drugi singlet) traje svega jedan bilioniti deo sekunde. Elektron gubi deo energije u vidu toplote i vraća se prvo u nižu moguću orbitu ekscitiranog stanja; ova orbita, inače odgovara energiji kvanta crvene svetlosti i na nju prelaze elektroni pri apsorpciji crvene svetlosti. Prema tome, bilo da hlorofil apsorbuje plavu, bilo crvenu svetlost, pobuđeni elektron se uvek nađe na istoj orbiti. Ovo ekscitirano stanje je nešto stabilnije i traje milijarditi deo sekunde (prvi singlet). U ovom vremnu elektron, pre svega, pada na najniži vibracioni nivo iste orbite, pri čemu se mali višak energije gubi kao toplota. Zatim može doći do potpune deekscitacije, kada se elektron vrati na osnovnu orbitu. Energija koja s etada oslobađa ponovo se emituje ako kvant svetlosti i ova svetlosna emisija je poznata kao ’’’fluoresencija’’’. U takvom slučaju molekul hlorofila je najpre apsorbovao, a zatim emitovao svetlost. Zbog prelaza na niže vibracione nivoe u okviru orbite ekscititranog stanja, izvesna količina apsorbovane energije se uvek gubi kao toplota. Prema tome, ponovno emitovana svetlost iam manju energiju nego apsorbovana. Drugim rečima, talasna dužina fluorescentne svetlosti je uvek veća od apsorbovane. Hlorofil a u etarskom rastvoru apsorbuje na 430 i 665 nm, a fluorescira na 680 nm.
Do deekscitacije može doći i posrednim putem, preko promene ekscitiranog spina elektrona. Pošto jedna orbita po pravilu sadrži dva elektrona koja imaju suprotne smerove rotacije oko osovine (kvantni broj spina), koji se arbitarno obeležavaju kao +½ i –½, u molekulu je ukupan spin S ravan nuli (S=0). Pri prelazu elektrona na višu orbitu njihov spin se ne menja, molekul se nalazi u singlet stanju. Kod hlorofila postoji prvi i drugi singlet, zavisno od apsorbovane energije (crvene odnosno plave svetlosti). Međutim, može se dogoditi da dođe do reverzije spina jednog elektrona u toku ekscitiranog stanja. Tada par elektrona ima spin istog znaka a ukupni spin molekula je 2S+1. Ovo stanje molekula je označeno kao triplet stanje. Ono je stabilnije od prethodnih ekscitiranih stanja i traje od stohiljaditog do hiljaditog dela sekunde. Može se dogoditi da elektron iz triplet stanja ponovo promeni spin i vrati se u osnovnu orbitu, a da se višak energije ponovo emituje kao foton. Ta pojava se zove ’’’fosforescencija’’’.
Indukovana rezonacija
Još jedasn način deekscitacije sastoji se u prenošenju energije sa jednog molekula pigmenta na drugi. Pre svega može se dogoditi da fluorescentnu svetlost jednog molekula apsorbuje drugi molekul. Međutim, ako su molekuli dovoljno blizu jedan drugom, ne mora doći do emisije fotona, nego se escitirano stanje, ’’’eksciton’’’, jednog molekula kao kvant energije prenosi na drugi molekul. Ova pojava se zove ’’’indukovana rezonancija’’’ i ima veliki značaj za primarne procese u fotosintezi. Prenos ekscitoan se može obaviti na molekul koji apsorbuje svetlost iste ili manje energije, odnosno veće talasne dužine. Na taj način, apsorbovana energija može u vidu ekscitona da se prense preko većeg broja molekula pigmenata i uvek je kanalisana u pravcu molekula koji apsorbuje svetlost sa najvećom talasnom dužinom. mini|300p|Prenos ekscitona putem indukovane rezonancije u kompleksu pigmenata
Fotohemijska reakcija
Sva tri opisana načina deekscitacije predsatavljaju dobtro poznate fizičke promene, koje se sreću i u toku fotosintetičkog procesa, no one nisu način kojim se energiaj svetlosti koristi u fotosintezi. U njima se svetlost apsorbuje i odmah potom ponovo emituje, ne menjajući stanje u kome se nalaze molekuli pigmenata. Fotosinteza započinje tek kada ekscitirani molekul hlorofila izgubi elektron koji se našao na orbiti sa višom energijom. Da bi se to dogodilo, potrebno je da u blizini ekscitiranog hlorofila postoji neko jedinjen je koje taj elektron može da primi, tj. akceptor elektrona. Pri tom se hlorofil oksiduje i ostaje pozitivno naelektrisan, a akceptor se redukuje. U molekulu hlorofila osatje elektronska praznina i hlorofil sada prima elektron od trećeg jedinjenja, koje psotaje donor. Redukcija nekog jedinjenja nije više fizička, već fotohemijska pojava. To je prva oksido-redukujuća reakciaja, kojom počinje fotohemijska faza fotosinteze. SVetlosna energija koja je dovela do ekscitaronog stanja hlorofila i koja je pretvorena u redukcioni ekvivalent, predstavlja inicijalnu energiju koja pokreće sve kasnije fotosintetičke reakcije.
Arminije
right|thumb|250px|U 19. veku (1838. – 1875. godine) podignut je spomenik Arminiju - «[[Hermansdenkmal» u blizini grada Detmolda gde se u vreme gradnje smatralo da se nalazi poprište bitke u Teutoburškoj šumi. Spomenik je krajem 19. veka simbolizovao i uspešno okončanje viševekovne borbe za ujedinjenje Nemačke.]]
Arminije (lat. Arminius, rođen oko 17/16. pne. – ubijen 21. godine) bio je poglavar germanskog plemena Heruska koji je 9. godine naneo Rimljanima težak poraz u bici u Teutoburgškoj šumi. Iako se o realnom značaju Arminijeve pobede iz 9. godine u istorijskoj nauci živo razmatra, od doba romantizma u 19. veku, Arminije je postao simbol borbe nemačkog naroda za ujedinjenja i otpor osvajačima.
Arminije je verovatno latinizovana verzija germanskog imena Irmin što znači "veliki". Međutim, od vremena Reformacije Arminije postaje simbol germanskog otpora rimskoj prevlasti, odnosno, kako je to aktuelizovano u 16. veku, protestantskom otporu supermatiji Rimokatoličke crkve i papstva. Vođa reformacije Martin Luter je Arminijevo ime transkribovao kao Herman (nem: Hermann) što bi u prevodu značilo "ratnik". Ovakva adaptacija Arminijevog imena naročito je forsirana tokom 19. veka u vreme buđenja nemačke nacionalne svesti kada Arminije postaje i simbol borbe za ujedinjenje Nemačke.
Poreklo
Arminije je rođen najverovatnije 17. god. pre n.e. kao sin heruskog ratnog poglavara Segimera. Kao mladić služio je u rimskoj vojsci, boreći se, najverovatnije protiv varvarskih plemena na Balkanu. Kasnije je bio na čelu jednog pomoćnog odreda Heruska gde je i stekao i rimsko građansko pravo i članstvo u konjaničkom staležu.
Bitka u Teutoburgškoj šumi
Arminije se vratio 7. ili 8. godine u provinciju Germaniju i služio je pod rimskim prokonzulom Kvintilijem Varom. Var je kao prokonzul bio namesnik nedavno uspostavljene provincije Germanije koja se prostirala istočno od reke Rajne. Varov zadatak bio je da uspostavi rimsku vlast sve do Vezera i Labe na istoku. Međutim, Arminije je tajno počeo da okuplja oko sebe germanske poglavare kako bi osujetio rimske namere. Oko sebe okupio je inače nesložna plemena Heruska, Sikambra, Marsa, Hata, Hauka, i Bruktera. U jesen 9. godine, iskoristivši Varovo poverenje, Arminije je namamio tri rimske legije s oko 20 hiljada vojnika na čelu sa samim prokonzulom u zasedu u Teutoburškoj šumi i potpuno ih uništio tokom trodnevne bitke. Danas se smatra da se bitka odigrala u krajevima dvadesetak kilometara severno od Osnabrika. Tokom bitke rimska vojska je, što se smatralo za neopisivu sramotu, izgubila sva tri legijska stega u obliku orla, a prokonzul Var je izvršio samoubistvo. Nakon toga, Rimljani su evakuisali teritorije između Rajne i Labe.
Germanikovi pohodi
thumb|desno|Germanik, mermerna statua koja se danas čuva u Lateranskom muzeju u Rimu. Germanik, Arminijev veliki protivnik, prikazan je kao vojskovođa koji se obraća vojnicima.
Posle pobede nad Varom, Germani su morali da istrpe kaznene ekspedicije koje je predvodio prvo Avgustov posinak Tiberije od 11. do 14. godine, a zatim i rimsko vojskovođa Germanik, Tiberijev sinovac. Neposredno pred nove pohode Rimljana, Arminije je bezuspešno pokušao da privuče na svoju stranu najmoćnijeg među germanskim poglavarima, Marboda, kralja Markomana, kome je na dar poslao Varovu odrubljenu glavu. Prvi Germanikov pohod iz 15. godine vođen je sa promenljivom srećom za Rimljane pošto su se germanski ratnici sklanjali u teško dostupne močvare i šume. Germanik je uspeo da zarobi Arminijevu bremenitu suprugu Tusneldu i razori brojna germanska naselja ali ne i da postigne ubedljiviju vojnu pobedu. Naredne, 16. godine Rimljani su uspeli da nametnu otvorenu bitku na reci Vezer, verovatno između današnjeg Mindena i Hamelna, ali, iako su legionari odneli tesnu pobedu, ranjeni Arminije je uspeo da se povuče sa bojnog polja i povede dobar deo vojske sa sobom. Naredni sukob u blizini današnjeg Hanovera okončan je uz veliki gubitke na obe strane. Germanik je naredio povlačenje u rimsku Galiju i, iako mu je stric, car Tiberije odobrio trijumf, pohod iz 16. godine je u stvari označio poslednji ozbiljniji rimski pokušaj da se učvrste na desnoj obali Rajne.
Poslednje godine i smrt
Nakon povlačenja rimske vojske, Arminije je zaratio na Merboda i uspeo da ga potuče. Međutim, Arminije nije uspeo da dublje zađe na teritoriju današnje Češke koja je bila centar Markomanske kraljevine. Sukob je okončan primirjem pošto je u samoj Germaniji raslo nezadovoljstvo Arminijevim vođstvom. Pre svega Arminiju su se suprostavljali germanski poglavari koji su u njemu videli ambicioznog političara koji želi da im se nametne za kralja. Pošto su Germani živeli podeljeni na manje plemenske grupe i saveze nametanje bilo kakve centralne vlasti smatrali su nezamislivim. pored toga, među Germanima bilo je i prorimskih starešina i plemena, tako da su aristokrate iz plemena Hata navodno ponudile Tiberija da otruju Arminija i tako uklone opasnog neprijatelja Rimskog carstva. Car je odbio ovu ponudu smatrajući je isuviše nečasnom za silu kakvo je bilo carstvo. Ipak, Arminije je 21. godine ubijen od strane svojih saplemenika koji su ga optuživali da teži kraljevskoj vlasti.
Arminijeva supruga Tusnelda vođena je u Germanikovom trijumfu 17. godine. U zarobljeništvu je rodila Arminijevog sina Tumeliha koji je nakon trijumfa zajedno sa majkom interniran u Ravenu. Tu su ga Rimljani obučavali za gladijatora tako da se danas smatra da je stradao u areni 30. ili 31. godine kada je imao svega 15 ili 16 godina.
Arminije u istoriji i tradiciji
Arminijeva dela poznata su nam pre svega zahvaljujući Analima rimskog istoričara Kornelija Tacita. Tacit, koji je stvarao početkom 2. veka, idealizovao je Germane smatrajući ih za plemenite divljake nasuprot moralno iskvarenim Rimljanima. Arminija je nazvao oslobodiocem Germanije koji je izazvao Rimsko carstvo na vrhuncu njegove moći i koga Rimljani nisu mogli da poraze u borbi.
Tacitovo delo je početkom 16. veka ponovno otkriveno zahvaljujući naporima humanista. Kao što je spomenuto Martin Luter ga je istakao kao simbol germanskog otpora Rimljanima odnosno protestantskog katoličkoj crkvi.
Početkom 19. veka, sa Napoleonovim osvajanjima nemačkih državica, Arminijevi poduhvati su ponovo privukli pažnju ljudi od pera. Nemački dramaturg i književnik Hajnrih fon Kleist je 1808. napisao dramu Hermanova bitka (nem: Hermannsschlacht), ali je ona nakon francuske pobede kod Vagrama morala ostati neizvedena. Kasnije je drama stekla veliku popularnost i naročito je rado izvođena tokom perioda Trećeg rajha.
U vreme borbe za ujedinjenje Nemačke, 1839. počelo se za podizanjem Hermanovog spomenika (Hermannsdenkmal) u blizini grada Detmolda, gde se u ono vreme smatralo da se nalazilo poprište Teutoburgške bitke. Spomenik, visok 53,5 metara, završen je nedugo nakon Francusko-pruskog rata 1870-1871 i konačnog ujedinjenja Nemačke u Drugo ili Nemačko carstvo. Spomenik, čiju je izgradnju dobrim delom subvencionisala kraljevina Pruska, završen je 1875. godine. Od tada pa do danas spomenik je velika turistička atrakcija. Na Arminijevom maču nalazi se natpis:
Provincetown, Massachusetts
Provincetown je gradić u američkoj saveznoj državi - Massachusetts, na sjeveroistoku Sjedinjenih Američkih Država od 2 994 stanovnika, ali ljeti za turističke sezone njihov se broj poveća na 60 000, jer je Provincetown glavna turistička destinacija Rta Cod.
Arminije
Arminije u istoriji i tradiciji
Deutsche Einigkeit, meine Stärke - meine Stärke, Deutschlands Macht. Nemačko jedinstvo, moja snaga - moja snaga, moć Nemačke.
Provincetown, Massachusetts
Geografske karakteristike
Provincetown leži na krajnjem sjeveroistoku Rta Cod, u istoimenom zaljevu, gdje su vode oceana, manje valovite i toplije za kupanje. To i njegove pješčane plaže sa dinama, stvorile su od njega poznatu turističku oazu. Do Bostona ima 89 km preko Zaljeva Cod sa kojim je povezan (ljeti) trajektima i avionima.
Arminije
Arminije u istoriji i tradiciji
Nemački fudbalski klub, Arminija iz Bilefelda, takođe nosi ime po Arminiju.
Provincetown, Massachusetts
Historija
thumb|left|240px| Spomenik [[Hodočasnik|hodočasnicima (pilgrimima)]] Prije nego što su se hodočasnici (pilgrimi) sa Mayflowera iskrcali u Plymouthu, usidrili su se i iskrcali upravo tu 11. novembra 1620. (po starom kalendaru), danas se to slavi 21. novembra 1620.
Dante, Virginia
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 649.
Provincetown, Massachusetts
Historija
U spomen na taj događaj podignut je između 1907. - 1910. - Spomenik hodočasnicima (pilgrimima), inače replika zvonika čuvenog Torre del Mangia iz Siene, on je danas najveća atrakcija mjesta.
Provincetown je sve do kraja 19. vijeka, bio ribarsko mjestašce, od prve polovice 20. vijeka postaje ladanjsko mjesto. .
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.642, što je 550 (-17,2 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Sultepec de Pedro Ascencio de Alquisiras, México
Prema proceni iz 2012. godine u naselju je živelo 3979 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2314 m.
Sorvella, Salerno
Sorvella je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 36 m.
Salvello, Brescia
Salvello je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 103 m.
Apostolska palača
mini|300px|Apostolska palata na trgu Sv. Petra mini|300px|[[Papa Benedikt XVI na prozoru Apostolske palate]] Apostolska palata je zvanična rezidencija pape koja se nalazi u Vatikanu. Zbog toga se često naziva i kao Papska ili Vatikanska palata.
Struktura
Palatu čine kompleks građevina koje su izgrađene u periodu između XII i XIX veka. Između ostalog u njoj se nalaze Papski apartman, Vladine i crkvene kancelarije, kapele, Vatikanski muzej i Vatikanska biblioteka. Poglavar Rimokatoličke i Grkokatoličke crkve danas živi u prostorijama koje su nekada koristile sluge.
Kompleks ima preko 1.000 soba među kojima su i Sikstinska kapela i Rafaelove sobe.
Davor Štefanek
Davor Štefanek (Subotica, 12. septembar 1985), srpski rvač i reprezentativac u rvanju grčko-rimskim stilom. Svetski je šampion iz 2014. godine i najbolji sportista Srbije iste godine po izboru dnevnog lista Sport.
Bio je član rvačkog kluba Spartak iz Subotice, potom član Proletera iz Zrenjanina, a onda se vratio u RК Spartak. Učesnik je Olimpijskih igara u Atini, 2004. i Pekingu, 2008. godine, osvajač bronzane medalje na Svetskom prvenstvu u Las Vegasu 2015. godine i zlatne medalje na Olimpijskim igrama 2016. u Rio de Žaneiru.
Sportska karijera
Кarijeru je počeo u rodnoj Subotici, a vrlo brzo su ga primetili stručnjaci. Bio je član Spartaka, potom Proletera iz Zrenjanina, a onda se vratio u Spartak. Borio se i za Partizan u Кupu evropskih šampiona, kada je osvojio najjače klupsko takmičenje na Starom kontinentu i proglašen za najboljeg takmičara.
Uspesi
Osvajač je zlatne medalje na Svetskom juniorskom prvenstvu 2005. u Litvaniji i na Mediteranskim igrama 2009. godine u Peskari, Italija, kao i srebrne na Evropskom prvenstvu 2004. u Švedskoj i Gran-priju Mađarske, 2009. godine u Sombathelju. 2006. godine je proglašen za najboljeg rvača završnog turnira Кupa evropskih prvaka. Proglašen je i za sportistu godine Grada Subotice u kategoriji seniora, 2008. godine, kada je osvojio bronzanu medalju na Evropskom prvenstvu. Bronzom se okitio i 2012. godine na Evropskom prvenstvu u Beogradu. Na Svetskom prvenstvu 2014. osvojio je zlatnu medalju, prvu svoju medalju na Svetskim prvestvima, prvu medalju na Svetskim prvenstvima za Srbiju od 2007. i prvu zlatnu od 1981. godine. Sledeće godine osvojio je drugu medalju na Svetskim prvenstvima, bronzu u Las Vegasu. Godine 2009. kao član Partizana osvojio je klupsko prvenstvo Evrope. Osvajač je olimpijskog zlata na Olimpijskim igrama 2016. u grčko-rimskom stilu do 66 kilograma. Osvojio je srebrnu medalju na Svetskom prvenstvu u Budimpešti 2018. pošto je izgubio od Rusa Artena Surkova.
1,2-Dimetilhidrazin
1,2-Dimetilhidrazin je organsko jedinjenje, koje sadrži 2 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 60,098 Da.
Voita, Brabova
Voita je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Brabova.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 167 m.
Salò
Salò je talijanski gradić i komuna u Brescijskoj provinciji u Lombardiji. Grad je 2010. imao 10.707 stanovnika Salò je svjetsku slavu stekao za Drugog svjetskog rata kad su u njemu između septembra 1943. do aprila 1945. bile smještene brojne institucije i vlada Musolinijeve Talijanske Socijalne Republike, a i on lično, pa se zbog toga navedena marionetska država često zove i kao Repubblica di Salò.
Geografija
Salò leži u Sjevernoj Italiji na zapadnoj obali Gardskog jezera, u istoimenom zaljevu, na površini od 29,8 km².
Historija
Po lokalnoj legendi grad su osnovali Etruščani, ali materijalni dokazi govore da su prvobitno naselje na tom terenu osnovali Rimljani kao svoju koloniju pod imenom Pagus Salodium. Za srednjeg vijeka grad je dijelio zajedničku sudbinu sa Lombardijom, a od 15. vijeka je posjed Mletačke Republike. Nakon Napoleonskih ratova gradom upravljaju Austrijanci do Ujedinjenja Italije.
Privreda
Salò je uz to što je poznati ladanjski gradić koji živi od turizma, poznat i po proizvodnji likera, slatkiša, optičkih instrumenata, obuće i preradi agruma. Okolica je poznata po proizvodnji maslina, grožđa, agruma, povrća, žitarica i cvijeća.
Joseph Losey
Joseph Walton Losey (14. januar 1909. - 22. jun 1984) bio je američki filmski režiser, poznat po tome što su njegovu hollywoodsku karijeru prekinuli makartistički progoni, te što ju je morao nastaviti u Evropi. Loseyev opus se odlikovao izuzetnom žanrovskom raznovrsnošću - od film noira, preko horora do politički angažiranih biografskih i historijskih filmova.
Tierra Blanca, Sayula de Alemán
Tierra Blanca je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 104 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 121 m.
Moritzheim
Morichajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 92 opštinska središta okruga Kohem-Cel. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 130 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7135064.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kohem-Cel Morichajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kohem-Cel. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 415 metara. Površina opštine iznosi 4,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 130 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 32 stanovnika/km².
Pour une nuit d'amour (film, 1923)
Pour une nuit d'amour je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. godine u režiji Jakova Protazanova. Protagonist, koga tumači Edmond van Daële, je mladi poštar koji zbog ljubavi prema jednoj izopačenoj ženi pristane pomoći pri prikrivanju zločina.
Godine 1947. je po istom predlošku snimljen istoimeni zvučni film, a 1988. i američki film Manifesto.
La Tinaja, Urique
La Tinaja je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Urique.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2047 m.
La Casita, Rincón de Romos
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1922 m.
Levi faktorijel
Levi faktorijel je matematički operator koga je prvi put predložio srpski matematičar Đuro Kurepa, koji je na jednom skupu matematičara u Ohridu 1971. godine postavio sledeću pretpostavku :
Neka je data aritmetička funkcija levi faktorijel za neki prirodan broj definisana na sledeći način
tada važi da je najveći zajednički delilac za !n\, i n!\, jednako 2.
Mukatumuni, Mezquitic
Mukatumuni je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1256 m.
Thumbelina (film, 1994)
Thumbelina je američki animirani film snimljen 1994. u režiji Dona Blutha. Predstavlja adaptaciju istoimene bajke danskog pisca Hansa Christiana Andersena. Naslovna junakinja je minijaturna djevojka koja se zaljubi u princa, a radnja prati njene pustolovine kada je otmu dvije žabe koje je namjeravaju koristiti kao cirkusku atrakciju. Film je uglavnom imao slab komercijalni uspjeh i loše recenzije, a pjesma Marry the Mole (koju izvodi Carol Channing˙) iz soudntracka, koga je napisao Barry Manilow je kasnije dobila Zlatnu malinu za "najgoru originalnu pjesmu".
Cesta duga godinu dana
Cesta duga godinu dana (La strada lunga un anno) je jugoslavensko-italijanski igrani film snimljen 1958. godine u režiji Giuseppea de Santisa. Radnja je smještena u zabačeno i siromašno područje jedne fiktivne države, a čiji stanovnici, usprkos maćehinskog odnosa vlasti, pokušavaju izgraditi cestu koja će ih spojiti s ostatkom svijeta. Predstavljao je izuzetno ambiciozan projekt za obje kinematografije. Film se svrstava u neorealizam.
Nominiran je za Oscara za najbolji film na stranome jeziku, jedan od samo šestero filmova iz Jugoslavije kojima je to uspijelo (ostali su Deveti krug, Tri, Skupljači perja, Bitka na Neretvi i Otac na službenom putu).
Radnja
Iako nema dozvolu, Emil Kozma iz izolovanog planinskog sela u opštini Zagora pokreće inicijativu za izgradnju puta do glavnog puta prema gradu. Postupno mu se pridružuju i drugi seljaci, pretpostavljajući da je u pitanju državna inicijativa i da će moći sada dobiti kredit za podmirenje najnužnijih životnih potreba. Kad se otkrije da je Emil preduzeo radove na svoju ruku, prekasno je zaustaviti projekt koji bi mogao čitavo mesto povezati sa svetom.
Manifesto (film)
Manifesto je američki igrani film snimljen 1988. godine u režiji i po scenariju Dušana Makavejeva. Predstavlja slobodnu adaptaciju Pour une nuit d'amour, novele francuskog pisca Emilea Zole, a po žanru je mješavina drame i crne komedije. Radnja je smještena u fiktivnu centralnoevropsku zemlju početkom 1920-ih, odnosno gradić koji namjerava posjetiti autoritarni monarh, a kome lokalni revolucionari pripremaju atentat. Protagonistica, čiji lik tumači danska glumica Camilla Søeberg je lokalna djevojka čiji burni ljubavni život i strast koju izaziva među mještanima poremete revolucioanrne planove.
Manifesto je snimljen na lokacijama u tadašnjoj Jugoslaviji, gdje se Makavejev vratio nakon dugog odsutstva i neposredno nakon što je njegov kontroverzni film WR: Misterije organizma bio izašao iz humora. Makavejev je u svome scenariju Zolin predložak napunio brojnim referencama na historiju Jugoslavije i komunizma, odnosno svoje omiljene teme o odnosu seksa i revolucije. Kritičari, međutim, sa njime nisu bili naročito oduševljeni te je završio kao jedan od njegovih opskurnijih naslova. Simon Callow, britanski glumac koji tumači šefa policije, se za vrijeme snimanja stalno svađao sa Makavejevom i o svojim traumatičnim iskustvima napisao knjigu Shooting an Actor.
Zolin je predložak prije toga bio dva puta ekraniziran u Francuskoj - kao istoimeni nijemi film 1923. i istoimeni zvučni film 1947. godine.
Skupština SFRJ
Skupština Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije ili Savezna skupština  je bila najviše predstavničko telo i nosilac ustavotvorne i zakonodavne vlasti u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji, od 1945. do 1992. godine.
Formirana je novembra 1945. godine, posle izbora za Ustavotvornu skupštinu. Do tada je ulogu skupštine vršilo Antifašističko veće narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), koji je 10. avgust 1945. godine promenio naziv u Privremena narodna skupština Demokratske Federativne Jugoslavije (DFJ). Tokom svog postojanja, skupština je nekoliko puta menjala sastav i nazive, tako da se zvala:
Središte Skupštine SFRJ nalazilo se u Beogradu u zgradi današnjeg Doma Narodne skupštine Republike Srbije u Bulevaru Revolucije (danas Bulevar kralja Aleksandra).
Медошевац (Ниш)
Медошевац је предграђе и месна заједница у градској општини Црвени Крст на подручју града Ниша у Нишавском управном округу. Налази се у западном квадранту Ниша, на десној обали Нишаве, удаљен од центра града 2,8 км. До педесетих година 20. века био је село, затим до седамдесетих година приградско мешовито насеље, а после 1970. године градска четврт (део града). Према попису из 2002. било је 2704 становника (према попису из 1991. било је 2564 становника).
Историја
Медошевац се, као село помиње још у доба отоманске владавине. Турски попис из 1498. године затекао га је са 41 кућом, 19 неожењених, 2 муслимана и 4 удовичке куће. Из прихода од испенџе, пореза на чифт, бенак, пшеницу, раж, јечам, овас, просо, ширу, ушур од кошница, ситну стоку, конопљу, воће, порез на свиње, ушур од сочива, црни и бели лук, порез на бурад, бостан, траву, огревно дрво, бадухаву и свадбарину плаћао је 6.421 акчу. Према турском попису нахије Ниш из 1516. године, место је било једно од 111 села нахије и носило је исти назив као данас, а имало је 50 кућа, 9 удовичка домаћинства, 12 самачка домаћинства. Из пописа 1564. године види се да су у селу формирана два муслиманска чифлука.
У аустријско-турском рату крајем 17. века села Медошевац, Поповац и Доњи Бубањ су се раселила, јер их попис у нишком кадилуку 1710. године не помиње. Али док су се Медошевац и Поповац обновили с Доњим Бубњем то више није био случај. Да се Медошевац обновио у првој половини 18. века види се из француског плана (гравуре) вероватно из 1737. године у којем је уцртан и уписан као Medoschewze. Помиње се такође као једно од попаљених села у Српско-турском рату 1876/77. године. Пред ослобођење (1878) селом је господарио Мустафа-бег. То је унук моћног Хафис-паше кога је потукао Карађорђе у бици на Иванковцу. Медошевац је био део њиховог породичног властелинства. Још је Хафис-паша у Медошевцу саградио округлу камену кулу на спрат и, како каже Каниц, „са својим женама проводио летње дане с прекрасним погледом на околину“.
После ослобођења 60 хектара земље у селу откупио је генерал Ђуро Хорватовић и на њему формирао велико пољопривредно газдинство. Хафис-пашина кула стајала је до 1932/33. године када је, пошто се нашла на ивици земљишта које је откупљено за аеродром (двадесетак метара изван данашње улице Богдана Благојевића), срушена. Камени материјал куле искоришћен је за војну изградњу на аеродрому.
Ослобођење 1878. године затекло је Медошевац као мало село (према предању са 7 домаћинстава). Брзо се је консолидовало и обновило, па је 1930. године имало 98 домаћинстава и 660 становника. Током 1944. године савезници су у више махова бомбардовали војни аеродром и теретну железничку станицу. У тим налетима страдао је и Медошевац. Око двадесетак зграда било је уништено или онеспособљено за становање.
Демографија
У насељу Медошевац живи 2127 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,0 година (38,4 код мушкараца и 39,6 код жена). У насељу има 894 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,02.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).
El Árbol (razvrstavanje)
El Árbol ima više značenja:
Mediteran (turska regija)
Regija Mediteran (turski: Akdeniz Bölgesi) je jedna od sedam geografskih regija Turske.
Geografske karakteristike
Ona se prostire po jugozapadu zemlje, i graniči sa Regijom Centralna Anadolija sa sjevera, sa sjeveroistoka sa Regijom Istočna Anadolija, sa istoka sa Regijom Jugoistočna Anadolija, sa jugoistoka sa Sirijom i sa juga sa Mediteranom.
Regija Mediteran ima površinu od 89 838.49 km² i ukupno 9 611 007 stanovnika. To je vrlo planinski kraj, tu se proteže masiv Taurus i brojni drugi manji masivi.
Klimatske karakteristike
Regija Mediteran ima uz obalno područje - mediteransku klimu, sa dugim toplim ljetimai kratkim blagim zimama. Ali i stepsko - kontinentalnu klimu, sa vrlo toplim i suhim ljetima i hladnim a često i sniježnim zimama po planinskoj unutrašnjosti.
Provincije Regije Centralna Anadolija
Regija Mediteran je administrativno podjeljena na 8 provincija.
Bhowani Junction
Bhowani Junction je američko-britanski igrani film snimljen 1956. u režiji Georgea Cukora. Po žanru je kombinacija melodrame i historijskog filma, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Johna Mastersa. Protagonistica, čiji lik tumači Ava Gardner, je Anglo-Indijka koja se nakon nekoliko godina boravka u Britaniji vraća u rodnu Indiju tik pred kraj britanske vlasti. Radnja prikazuje kako se, dok željeznica postaje metom političkih previranja i sabotera, ona mora odlučiti između nekoliko muškaraca koji se bore za njenu naklonost - Anglo-Indijca, Sika i britanskog oficira (čiji lik tumači Stewart Granger). Bhowani Junction je predstavljao izuzetno ambiciozni projekt studija MGM, koji je u njega uložio veliki novac te se originalno trebao snimati na lokacijama u samoj Indiji; pregovori sa indijskom vladom su, međutim, propali, ali je kao alternativa "uskočio" susjedni Pakistan, čija je vlada za film "posudila" svoju vojsku. Bhowani Junction je, usprkos toga, imao gotovo u potpunosti bjelačku glumačku ekipu te različiti kraj u odnosu na roman.
Biding
Biding je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Mozel koja pripada prefekturi Forbaš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 315 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 46 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 185 metara (maksimalnoj 296 m, a minimalnoj 251 m).
Morscheid
Moršajd je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 103 opštinska središta okruga Trir-Sarburg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 951 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7235090.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Trir-Sarburg Moršajd se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Trir-Sarburg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 245 metara. Površina opštine iznosi 5,5 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 951 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 174 stanovnika/km².
Milojevići
Milojevići je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 58 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 23 stanovnika).
Demografija
U naselju Milojevići živi 43 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,9 godina (39,4 kod muškaraca i 40,4 kod žena). U naselju ima 16 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,63.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).
Bettola Nuova, Alessandria
Bettola Nuova je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 271 m.
Prirodno-matematički fakultet
Prirodno-matematički fakultet se bavi prirodnim i matematičkim naukama, što često obuhvata biologiju, hemiju, geografiju, fiziku i druge, a u okviru matematike se često izčavaju i informatičke nauke.