cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crkva sv. Martina u Canterburyu
Povijest
U crkvi su sahranjene mnoge važne osobe kao što su: Thomas Sidney Cooper (umjetnik) i Mary Tourtel, spisateljica i autorica Rupert Beara. Crkva ima i dugu glazbenu tradiciju od opata iz opatije sv. Augustina do danas kada se svake nedjelje izvode renesansni napjevi uz pratnju pjevačkog kvarteta.
Odlike
Crkva je građena od opeke (spolia) s ranijih rimskih građevina, uključujući i pločice. Greda na najstarijem zidu je najvjerojatnije bila greda ulaza u Berthinu crkvu, dok je ostatak crkve izgrađen za vrijeme pape Grgura I. koji je poslao misiju u 7. i 8. st., uključujući većinu glavnog broda. istočna apsida je uklonjena, a toranj je izgrađen mnogo kasnije u engleskom gotičkom strmom stilu (perpendicular). Danas je crkva nacionalni spomenik I. klase.
Kvinslend (višeznačna odrednica)
Termin Kvinslend ima više značenja.
NSW
Termin NSW ima više značenja.
Historijski nacionalni park Haitija
Povijesni nacionalni park Haitija je skupina spomenika u haićanskom departmanu Nord s početka 19. stoljeća kada je Haiti proglasio svoju neovisnost: citadela Laferrière, palača Sans Souci i građevine Ramiersa. Godine 1982. ovi spomenici su upisani na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama kao "jedinstveni simboli slobode kao prve građevine koje su izgradili crni robovi koji su se izborili za svoju slobodu". mini|lijevo| Palača Sans Souci mini|lijevo| Citadela Laferrière
Povijest
mini|lijevo| Hrpe topovskih kugli na terasi ispred krajolika citadele mini| Ulaz u palaču Sans-Souci Dana 1. siječnja 1804. godine, nakon 14 godina borbe za otok crnih robova protiv kolonizatora, glavni vođa revolucije Jean-Jacques Dessallines proglasio je samostalnost Republike Haiti. Car Dessallines je odmah povjerio Henriju Christopheu, jednom od svojih generala, zadatak izgradnje goleme utvrde na brdu Pic Laferrière (kasnije poznatom kao Pic Henry), 28 km jugozapadno od grada Cap-Haïtien. Nakon smrti Dessallinesa 1806. godine, Republika Haiti je podijeljena na dvije države: južni dio kojim je upravljao Pétion, dok se na sjeveru Christophe proglasio kraljem 1811. godine. Citadela Laferrière (ili Citadela Henri), koja je izvorno zamišljena kao spomenik slobode, postala je despotska utvrda samo tijekom 1813. godine. U isto vrijeme, kralj Christophe (Henry I., kralj Haitija) je započeo gradnju nevjerojatne palače Sans Souci (tj. "bezbrižna") okružene vrtovima u podnožju prilazne ceste kaštelu, u blizini sela Milot.
Znamenitosti
Citadela Henry, sagrađena na 970 metara nadmorske visine na površini od oko 1 ha, jedan je od najboljih primjera umjetnosti vojnog inženjerstva početkom 19. stoljeća. Planovi su djelo Haićanina Henrija Barrea, ali je vjerojatno da je general Christophe igrao ključnu ulogu u njezinom planu izvanredno artikuliranog volumena kako bi se omogućilo integrirati topništvo, razraditi sustav opskrbe vodom i cisterne, te kolosalne obrambene zidine koje čine ovaj kaštel nesavladivim. U njemu je mogla stanovati posada od 2000 ljudi, ili 5000 u slučaju potrebe.
Palača Sans Souci, danas uglavnom ruševina koja se trenutno restaurira, duguje svoju bizarnu ljepotu iznimnom skladu s planinskim okruženjem, kao i pribjegavanje različitim i navodno nespojivim arhitektonskim modelima. Barokno stubište i neoklasične terase, te strmi vrtovi podsjećaju na palače u Potsdamu i Beču, dok su kanali i bazeni inspirirani Versajskom palačom, osim nedefiniranoj halucinacijskoj kvaliteti ovog djela megalomanskog kralja.
NAAD
Termin NAAD ima više značenja.
NGC 1105
NGC 1105 je galaksija u zviježđu Eridan.
SPEA
Termin SPEA ima više značenja.
SPEC
Termin SPEC ima više značenja.
Río Plátano
Río Plátano je rezervat biosfere kroz protiče rijeka Patuca, u dužini od nekih 100 km njena sliva. Taj kraj poznat je i pod imenom La Mosquitia. Rezervat biosfere Río Plátano ima površinu od 5.250 km² i osnovan je 1982. godine zbog zaštite jedinstvene bioraznolikosti tropskog šumskog krajolika. Iste godine je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama jer "je na prostoru od planina Punta Piedra do karipske obale oko 2.000 indijanaca sačuvalo tradicionalni način života ".
Od 1986. godine Rezervat biosfere Río Plátano je dio Srednjoameričkog biloškog koridora, koji spaja nekoliko nacionalnih parkova od Meksika duž Srednje Amerike, a koji je osnovan kako bi se zaštitilo njegovih 106 jako ugroženih životinja od izumiranja.
God. 1996. Río Plátano je upisan i na popis mjesta ugrožene svjetske baštine zbog krivolova, nezakonite sječe i napasanja stoke unutar granica rezervata. Nakon uspješnih mjera zaštite, rezervat je skinut s tog popisa 2007. godine ., no nakon istrage 2010. godine, ponovno je upisan na popis zbog niza nezakonitih aktivnosti kojima vlast ne uspijeva stati u kraj, poput otuđivanja zemljišta koje se javilo usljed nemugućnosti organizirane zaštite zbog prisustva trgovaca drogom.
karakteristike
Rezervat ima tri topografska područja:
Ovo područje je najveća tropska prašuma u Hondurasu, a raznolikost pejzaža je rezultirala raznolikim ekosistemima. Većinu područja pokriva tropska kišna šuma (85%), a 10-15% pokriva suptropska kišna šuma, ravnice su pokrivene savanom s travnjacima i borovima, a na obali se nalazi magrova šuma.
Barrington, New Jersey
Barington je grad u američkoj saveznoj državi Nju Džerzi.
Río Plátano
karakteristike
Sveukupno u rezervatu obitava 39 vrsta sisavaca, od kojih ugrožene vrste kao što su: jaguar, puma, ocelot, margaj (Leopardus wiedii), jaguarundi (Puma yagouaroundi), srednjoamaerički tapir (Tapirus bairdii), srednjoamerička vidra, divovski mravojed (Myrmecophaga tridactyla), majmun urlikavac (Alouatta), kinkažu (Potos flavus), bjelorepi jelen (Odocoileus virginianus), bjelobradi pekariji (Tayassu pecari), kornjača, meksički i američki krokodil, i dr.
Na ovom području nalazi se preko 200 arheoloških lokaliteta, od kojih su najvažniji Ciudad Blanca ("Bijeli grad") kulture Maya, te petroglifi Piedras Pintadas na obali rijeke Patuca, za koje se vjeruje kako su djelo do sada nepoznate pretkolumbovske kulture. Río Plátano je poznat i kao prvo mjesto u Americi na kojemu je pristao Kristofor Kolumbo 1492.
Gunzenhausen
Guncenhauzen je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 27 opštinskih središta okruga Vajsenburg-Guncenhauzen. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 16.202 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9577136.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Vajsenburg-Guncenhauzen Guncenhauzen se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Vajsenburg-Guncenhauzen. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 416 metara. Površina opštine iznosi 82,7 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 16.202 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 196 stanovnika/km².
AMG-3
AMG-3 je analgetik koji je kanabinoidni agonist. On je derivat Δ8THC koji je supstituisan sa ditiolanskom grupom u 3-poziciji bočnog lanca. AMG-3 je potentan agonist CB1 i CB2 receptora sa Ki od 0,32 nM na CB1 i 0,52 nM na CB2.
HSAD
Termin HSAD ima više značenja.
KK Cibona
Ime kluba
Klupski nadimak je Vukovi s Tuškanca, jer je tadašnja Lokomotiva prije izgradnje današnje Košarkaške dvorane Dražena Petrovića igrala na igralištu na Tuškancu. Boja dresa im je plava. Navijači im skandiraju "heja-heja cibosi" što je modifikacija originalnog navijanja "heja-heja-lokosi" dok se klub zvao Lokomotiva.
Naziv kluba kroz povijest
Međunarodni
Sastav koji je osvojio Kup Jugoslavije u Borovu 1982.: M. Nakić, A. Petrović, Bečić, Akik, Pavličević, Despot, Sikirić, Knego, Uzelac, Ušić, Dogan, Gospodnetić i trener Novosel.
Sastav koji je osvojio Kup pobjednika kupova 1982.: Rajko Gospodnetić, Mladen Cetinja, Zoran Čutura, Damir Pavličević, Krešimir Ćosić, Mihovil Nakić, Srđan Savović, Tomislav Bevanda, Sven Ušić, Adnan Bečić, Andro Knego, Aleksandar Petrović. Trener Mirko Novosel. Pomoćni trener Željko Pavličević.
Treneri
thumb|250px|Košarkaši KK Cibone na utakmici protiv [[KK Partizana u finalu NLB lige 2010.]]
Leoš Janaček
Leoš Janaček (češ: Leoš Janáček; Hukvald (Hohvaljd), 3. jul 1854 – Moravska Ostrava (Ostrau), 12. avgusta 1928) je bio češki skladatelj.
Studirao je u Pragu, Lajpcigu i Beču. Vodio je orguljašku školu u Br(i)nu, koja je njegovom zaslugom postala konzervatorij, a kasnije je bio profesor kompozicije u Pragu. Proučavajući češki i moravski folklor, razvio je tzv. teoriju govorne melodije koja je postala ishodište njegova muzičko-dramatskog stila. Prošao je impresionističku fazu, ali dolazi do individualnog, ekspresionističkog izraza.
Njegova muzika prožeta je češkim nacionalnim duhom. Obrađivao je narodne pesme i pisao teoretska dela, članke i kritike.
Pumpa
thumb|right|300px|Električno pokretana pumpa za dostavu vode kod Hengsteyseea (Njemačka).
Pogon pumpi
thumb|right|200px|Sisaljka iz [[19. vijeka, pokretana diesel motorom u Rijswijk, Holandija]]
Upotreba
Svaki automobil, brod, avion, ukratko svako prevozno sredstvo ima pumpe. To su pumpe rashladne vode, pumpe ulja, pumpe goriva, pumpe servo uređaja, itd.
Veliki broj industrijskih pogona ima tekođer pumpe koje služe za razne namjene. U poljoprivredi tu su pumpe za natapanje, u rudarstvu pumpe za crpljenje vode iz rudnika, itd.
TESD
Termin TESD ima više značenja.
Aleksije II Komnin
Aleksije II Komnin (grčki: Αλέξιος B' Κομνηνός) (Konstatinopolis, 10. septembar 1169. - Konstatinopolis, 24. septembar 1183.) bio je bizantski car od 1180. do 1183., praktički uopće nije ni vladao jer je bio još dijete, - vladavina mu je naprasno prekinuta ubistvom.
Biografija
Aleksije Komnin rođen je kao jedinac cara Manojla I i njegove druge žene Ane Antiohijske. Zbog osiguranja dobrih odnosa sa tadašnjim zapadnoevropskim silama, otac mu je organizirao ženidbu sa kćerkom francuskog kralja Louisa VII - Agnezom Francuskom, koja je održana 2. marta 1180.
Nedugo nakon tog vjenčanja - 24. septembra 1180. umro mu je otac pa je Aleksije postao car sa samo 11 godina. Ipak je umjesto njega vladala njegova majka kao regent, ona je pak vladavinu povjerila svom favoritu (i navodnom ljubavniku) nepopularnom i nesposobnom nećaku Manojla I - Aleksiju Komninu.
Kako mu je majka Marija bila antiohijska princeza, latinka po porijeklu, favorizirala je zapadnjake, ali je time nakupila širok krug protivnika, među kojima je bila čak i Aleksijeva polusestra Marija Komnin i njezin muž Renier od Montferrata. Njihova urota iz 1181. nije uspjela pa je Marija ostala regent.
Ali kad su u maju 1182. izbili veliki antilatinski neredi u Konstatinopolisu, stvari su se okrenule protiv Marije i Aleksija, jer se ovaj put protiv njih bio i nećak Manojla I - Andronik Komnin, namjesnik u Pontu, koji je s velikom vojskom već krenuo preko Male Azije prema prijestolnici da svrgne tiransko regentstvo. Andronik je mirno pričekao u Halkedonu da se stvari raspletu do kraja, protosevast i regent Aleksije je uhapšen i predat Androniku, koji ga je oslijepio i poslao u manastir. Kad je konačno u aprilu ušao u Konstatinopolis pohapsio je sve pristaše Marije, javno se zaklinjući da se pojavljuje kao zaštitnik mladog cara - Aleksija Komnina, ali su njegove namjere bile sasvim druge. Mariju je natjerao da se zamonaši i ode iz prijestolnice, sebe je dao okruniti za cara - u septembru 1183., a ubrzo nakon tog dao je udaviti maloljetnog Aleksija II da nebi bilo dva vladara.
Uz njegov pristanak i podršku pobijeno je gotovo svo latinsko stanovništvo Konstatinopolisa, njih oko 80 000 hiljada među kojima je bilo najviše mletačkih trgovaca.
Ballin-Miotto, Padova
Ballin-Miotto je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 50 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 45 m.
Chapelle-de-Bragny
Šapel de Branji je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Saona i Loara koja pripada prefekturi Šalon sir Saon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 226 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 14 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 15,87 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 183 metara (maksimalnoj 233 m, a minimalnoj 183 m).
Jurij Gagarin
Jurij Aleksejevič Gagarin (ruski: Юрий Алексеевич Гагарин), Gžatsk, 9. mart 1934. - Kiržač, Vladimirska oblast, Sovjetski Savez 27. mart 1968.), sovjetski kosmonaut.
Prvi je čovek koji je otputovao u svemir 12. aprila 1961. godine u svemirskoj letelici Vostok I. Let je trajao 1 sat i 48 minuta. Poginuo je pri rutinskom letu u dvosedu sa još jednim pilotom. Nakon njegove smrti, njegov rodni grad preimenovan je u Gagarin. Sahranjen je na Crvenom trgu, u zidu Kremlja.
Mladost
Jurij Gagarin je rođen u selu Klušino kod Gžatska (danas u Smolenskoj oblasti, Rusija) 9. marta 1934. Njegovi roditelji, otac Aleksej Ivanovič Gagarin i majka Ana Timofejevna Gagarina, su radili na kolhozu. Jurij je bio treće od četvoro dece, a njegova starija sestra Zoja ga je učila dok su mu roditelji radili. Dok je bio mlad, Jurij je bio zainteresovan za svemir i planete, i maštao je o putovanju svemirom.
Od 1949. do 1951. išao je u školu u mestu Ljuberci pokraj Moskve. Njegov nastavnik matematike i nauke je leteo u sovjetskom ratnom vazduhoplovstvu za vreme rata, što je moglo da ostavi jak utisak na Gagarina. Nakon toga se upisao u tehničku školu u Saratovu. Dok je bio tamo, učlanio se u oblasni aeroklub i naučio je da leti u avionu Jak-18, a taj hobi mu je oduzimao mnogo vremena. Nakon završetka srednje škole, upisao se u vojnu Pilotsku školu u Orenburgu. Tu je upoznao Valentinu Gorjačevu, sa kojom se oženio 1957. Nakon diplomiranja, postao je pilot aviona Mig-15 i raspoređen je u vojnu bazu Luostari u Murmanskoj oblasti. Kao odrastao čovek, Gagarin je bio visok samo 1,57 m, što je bilo prednost u malom kokpitu Vostoka. Dobio je čin poručnika 5. novembra 1957. a 6. novembra 1959. je unapređen u starijeg poručnika.
Odabir i trening
U 1960, nakon velike potrage i procesa selekcije, Jurij Gagarin je odabran sa još 19 pilota za sovjetski svemirski program. Uz druge potencijalne kosmonaute, Gagarin je bio podvrgnut rigoroznim eksperimentima sa ciljem da se testira njegova fizička i psihološka izdržljivost. Takođe je prošao i intezivnu obuku za predstojeći let. Od 20 odabranih kosmonauta, samo su Gagarin i German Titov ušli u najuži krug zbog svojih izvrsnih učinaka tokom obuke, kao i zbog svojih fizičkih osobina, pošto nije bilo mnogo mesta u Vostoku, a obojica su bila niska. Konačna odluka, koja je donesena u najvišim nivoima Komunističke partije Sovjetskog Saveza, je možda donesena zbog Gagarinovog skromnog porekla i vesele ličnosti, nasuprot Titovu, koji je bio poreklom iz srednje klase.
Let u svemiru
thumb|right|260px|Gagarin za posjeta Švedskoj Gagarin je 12. aprila 1961 postao prvi čovek koji je poleteo u svemir u Vostoku 1. Pošto je bila velika verovatnoća da misija ne uspe i Gagarin pogine, napravljena su tri saopštenja za štampu, jedan u slučaju uspeha i dva u slučaju neuspeha. Kontrolori na zemlji su tek nakon 25 minuta ustanovili da je dostigao stabilnu orbitu. Vostokom 1 je upravljano automatski, pošto medicinsko osoblje i konstruktori letelice nisu bili sigurni kako će ljudsko biće reagovati na bestežinsko stanje, pa su ručne kontrole bile zaključane kako Gagrin ne bi sam upravljao letelicom (šifra za otključavanje kontrola je bila postavljena u Vostok 1 u slučaju da se desi nešto nepredviđeno). Automatski sistem je podesio Vostok 1 u položaj za uljkučivanje povratnih raketa otprilike nakon 1 sata leta.
Rakete su se uključile iznad zapadne obale Afrike, blizu Angole, oko 8000 km od predviđenog mesta za sletanje i gorele su oko 42 sekunde. Zbog ograničenja u pogledu mase nije bilo rezervnih raketa. Kapsula je imala zalihe za 10 dana koje će omogućiti život i prirodno opadanje orbite u slučaju da rakete ne odrade kako je planirano.
Nakon paljenja raketa za povratak, Vostokov modul sa opremom je neočekivano svežnjom žica ostao privezan za kapsulu za povratak. Dve polovine letelice je trebalo da se odvoje 10 sekundi nakon gašenja raketa za povratak, ali se to nije desilo ni posle 10 minuta. Letelica se naglo okretala pre nego što su žice izgorele i modul se namestio u pogodnu visinu za ulazak.
Gagarin je iskočio padobranom na visini od 7 km i bez problema se spustio na zemlju. Kako su pravila Međunarodne aeronautičke federacije zahtevale da se pilot mora spustiti sa svojom letelicom, Sovjetski Savez je insistirao da je Gagarin sleteo sa Vostokom i Međunarodna aeronautička federacija je priznala let. Nekoliko godina kasnije je otkriveno da je Gagarin iskočio iz Vostoka.
Gagarin je tokom leta unapređen u čin majora.
Nakon leta
Nakon leta, Gagarin je odmah postao poznata i slavna ličnost širom sveta i putovao je po Italiji, Velikoj Britaniji, Nemačkoj, Kanadi i Japanu da bi promovisao sovjetski uspeh. U čin potpukovnika sovjetskog vazduhoplovstva je unapređen 12. juna 1962, a 6. novembra 1963. je dobio čin pukovnika. Postao je član Vrhovnog sovjeta 1962. Kasnije se vratio u Zvezdani grad i radio je na dizajnu svemirske letelice koja se mogla koristiti više puta. Na tim projektima je radio 7 godina. mini|Brazilski predsjednik Jânio Quadros ukrašava Gagarin, 1961.
Smrt
Kasnije je Gagarin postao zamenik direktora za obuku u Zvezdanom gradu. U isto vreme pokušao je da se prekvalifikuje u pilota lovca. Na dan 27. marta 1969. Gagarin i njegov istruktor Vladimir Serjegin su poginuli u MiG-15UTI na rutinskom letu blizu Kiržača. Nije poznato šta je izazvalo pada, ali je istraga iz 1986. pokazalo da je turbulencija nastala kada je presretač Su-11 koristio komoru dogorevanja, mogla da izazove da Gagarinov avion leti nekontrolisano. Vremenski uslovi su takođe bili loši, što je moglo doprineti nemogućnosti Gagarina i instruktora da se isprave pre nego što su pali.
U svojoj knjizi „Dve strane meseca“, Aleksej Leonov priča da je leteo helikopterom u toj oblasti tog dana kada je čuo dva glasna praska u daljini. Njegov zaljključak je da je avion Suhoj (koji je on identifikovao kao Suhoj Su-15) leteo ispod minimalne dozvoljene visine, bez saznanja o tome zbog groznih vremenskih uslova, prošao je na 10 do 20 metara od Jurijevog i Serjeginovog aviona dok je probijao zvučni zid. Rezultujuća turbulencija je izazvzvala nekontrolisana okretanja MiGa. Leonov veruje da je prvi prasak koji je čuo bio od aviona koji je probijao zvučni zid, a da je drugi od pada Gagarinovog aviona.
2-Haloalkanoidno kiselinska dehalogenaza
Termin 2-haloalkanoidno kiselinska dehalogenaza ima više značenja.
Jurij Gagarin
Počasti
Sovjetski Savez je izdao komemorativne novčiće na 20. i 20. godišnjicu Gagarinovog leta: novčić od jedne rublje (1981) i 3 rublje (1991). Na 40. godišnjicu leta, u Rusiji je predstavljen niz novčića od 2, 3 10 i 100 rubalja.
Jedna od najvećih novobeogradskih ulica nosi njegovo ime.
GCOA
Termin  ima više značenja.
Figure (jezik)
Figure su pjesnički izrazi kojima se mijenja značenje riječi, koriste svojstva glasova, stvaraju posebni ukrasi kojima se odlikuje pjesnički, umjetnički stil u jeziku.
Ozark, Alabama
Ozark je grad u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 14.907 stanovnika.
NGC 1106
NGC 1106 je galaksija u zviježđu Perzej.
Ponza, Latina
Ponza je gradić i komuna od 3311 stanovnika na zapadu Italije, smješten na Pontinskom arhipelagu u Tirenskom moru.
Geografija
Ponza leži na sjeveru najvećeg otoka Ponze u velikom zaljevu, a administrativno podpada pod Latinsku provinciju u Laciju.
Historija
Rimljani su Ponzu koristili za protjerivanje svojih nepoželjnih aristokrata. U Ponzi je od juna do novembra 537. svoje posljednje dane u progonstvu proživio papa Silverije. Za srednjeg vijeka otok su često orobljavali Saraceni i pirati iz Turske, pa se zbog nesigurnosti stnovništvo raselilo. Otok je ponovno naseljen u 18. vijeku. Od 1861. Ponza je postala općina.
KylieX2008 (DVD)
KylieX2008 DVD je i Blu-ray izdanje desete koncertne turneje od Kylie Minogue, KylieX2008. Režirao ga je William Baker. Na filmu je cijeli koncert zajedno s dokumentarnim filmom, projekcijama o događajima iza zavjesa, dizajnima koncepta, te galerijom fotografija.
Ponza, Latina
Privreda
Ponza danas živi od turizma i ribarstva.
Natrijum aluminijum fosfat
Natrijum aluminijum fosfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 144,943 Da.
Operacija Kopaonik
Operacija Kopaonik je bila zajednička nemačko-bugarska operacija protiv četnika na području planina Kopaonik, Goč i Jastrebac tokom oktobra 1942. godine u Drugom svetskom ratu.
Nemci su pokrenuli ofanzivu s ciljem uništenja četnika Rasinskog korpusa, pod komandom majora Dragutina Keserovića. Operacija je, između ostalog, trebala da posluži za uvežbavanje novoformirane SS divizije Princ Eugen. Međutim, četnici su se bez otpora povukli na teritoriju koja je bila van domašaja okupatorskih snaga. Okupatori su izvršili zločine nad civilnim stanovništvom.
Nemačke snage pred napad
Nemci su početkom 1942. godine osnovali 7. SS dobrovoljačku brdsku diviziju Princ Eugen koja je brojala preko 20.000 boraca i stavljena pod komandu generala Artura Flepsa. Početkom oktobra 1942. godine divizija se razmestila na područje jugozapadne Srbije, Sandžaka i Kosova. Za napad na četnike Rasinskog korpusa planirani su i delovi 9. bugarske pešadijske divizije.
Četničke snage pred napad
Četnici Rasinskog korpusa, pod komandom majora Dragutina Keserovića bili su raspoređeni na Kopaoniku, Jastrebcu i Goču. Rasinski korpus imao je oko 1.500 boraca pod oružjem.
Centralnosibirska visoravan
Centralnosibirska visoravan (ruski: Среднесибирское плоскогорье) je visoravan na sjeveru centralnog Sibira.
Operacija Kopaonik
Izvođenje operacije
Nemačke i bugarske snage izvršile su sveobuhvatan napad u zoru 12. oktobra 1942. godine. Nemačke snage izvršile su napad iz četiri pravca. Nemačka borbena grupa Sever izvršila je marš na vrh Željina a jednom sporednom grupom na Kavalj. Borbena grupa Jug izvršila je sveobuhvatan pokret u oblast Gobelja koja se nalazi 17 -{km}- severozapadno od Raške. Borbena grupa Zapad skoncetrisala je svoje snage u dolini 5 -{km}- od Banje. Borbena grupa Istok zauzela je položaje zapadno od Brusa. Nemci i Bugari napravili su obruč oko četničke teritorije i naterali seljake u zbeg. Reichsführer-SS Hajnrih Himler, koji je bio vrhovni rukovodilac SS trupa, bio je veoma zainteresovan za formiranje 7. SS divizije, pa je doleteo u Kraljevo da se lično osvedoči o napretku u obuci.
Nemačke borbene grupe Sever, Zapad i Jug napredovale su kroz četničku teritoriju u pravcu borbene grupe Istok, koja je imala ulogu zaustavnog zida za četnike. Međutim, četnici Rasinskog korpusa na čelu sa majorom Keserovićem izvukli su se na vreme iz obruča. Nemci i Bugari omašivši četnike, vršili su odmazde nad civilnim stanovništvom. Okupacione snage spalile su su nekoliko sela i izvršili ratni zločin nad seoskim stanovništvom. Selo Kriva Reka je najviše stradalo, jer je tu bio smešten Keserovićev štab. U Krivoj Reci je ubijeno 120 civila, koje su pripadnici 7. SS divizije zatvorili i spalili u seoskoj crkvi. U drugim selima na Kopaoniku Nemci su likvidirali 300 civila, a u selima na Goču streljali su 250 civila. Nemci su tokom ove operacije likvidirali ukupno 670 civila.
Centralnosibirska visoravan
Geografija
Centralnosibirska visoravan ima površinu od 1,500.000 km², to je otprilike trećina Sibira koja se prostire po Irkutskoj oblasti, Krasnojarskom kraju i Jakutskoj. Granica Centralnosibirske visoravni na zapadu je rijeka Jenisej, sa istoka je to Lena, na sjeveru je to Sjevernosibirska nizina, a sa juga su to Sajanske planine i Bajkalske planine.
Operacija Kopaonik
Izvođenje operacije
Oto Kum, oficir u 7. SS diviziji koji je kasnije postao njen komandant, opisao je kako je na planini Željin upao u zasedu jedan četnički kurir, i dodao da drugih kontakata sa četnicima nije bilo.
Posleratna suđenja za ratne zločine
Za zločin u Krivoj Reci komandant puka August Schmidhuber na suđenju u Beogradu okrivio je kapetana Kazerera. Prema njegovoj tvrdnji, Kazerera je nakon tog zločina smenio komandant divizije, i on je bio izbačen iz SS-trupa. Kazerer je osuđen na smrt na suđenju u Beogradu od 9. do 19. decembra 1946. godine. Komandant puka August Schmidthuber (kasnije komandant 21. SS divizije i zatim 7. SS divizije i krivac i za brojne druge zločine) osuđen je na smrt vešanjem na suđenju u Beogradu od 5. do 16. februara 1947.
Centralnosibirska visoravan
Geografija
Geološki je to jedan od najstarijih dijelova planeta, koji leži na kratonu Sibir, prekrivenom morskim talozima, sa dijelovima novijih stijena. To je kraj prosječne visine od 500 do 700 metara, uz nešto iznimaka kao što je to Visoravan Putorana (1700), Jenisejski greben i još par uzvišenja. Najveća rijeka na visoravni je Donja Tunguska. Vrlo je rijetko naseljen, u njemu prevladava tundra na sjeveru, i travnata stepa na jugu, uz pojase četinarskih šuma.
Klima je kontinentalna s kratkim i toplim ljetima te dugim i vrlo hladnim zimama. Kraj je bogat rudama, Tunguski kraj poznat je po ugljenu, a ima i rudnika željeza, zlata, platine, dijamanata i prirodnog plina.
AMG-36
AMG-36 je analgetik koji je kanabinoidni agonist. On je derivat Δ8THC koji je supstituisan sa ciklopentanskom grupom u 3-poziciji bočnog lanca. AMG-36 je potentan agonist na CB1 i CB2 sa umerenom selektivnošću za CB1, pri čemu je Ki 0,4 nM na CB1 vs 1,9 nM na CB2.
Gibsonia, Florida
Gibsonija je grad u američkoj saveznoj državi Florida.
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 4.507.
Milka Bosnić
Milka Bosnić (1928 — 1944) je bila mlada skojevka, koja je kao šesnaestogodišnja devojka ubijena od strane nemačkih vojnika tokom Desanta na Drvar, a kasnije je proglašena za narodnog heroja Jugoslavije.
Biografija
Rođena je 1928. godine u selu Vrtoće kod Drvara. Majka Jelica i otac Pera imali su još tri ćerke i tri sina. Milka je pred rat završila osnovnu školu. Pošla je u prvi razred građanske škole.
Posle ustanka, iako još dete, Milka se uključila u rad drvarske omladine. Učestvovala je u prikupljanju hrane i odeće za partizane, u čišćenju grada, previjanju ranjenika, u pisanju i lepljenju parola. Pred fašistički desant na Drvar postala je skojevka. Bila je tada kurir u Komandi mesta. Milka je bila vredna devojka i nije se ni po čemu razlikovala od mnogih mladih Drvarčanki koje su u to vreme svim srcem prišle narodnooslobodilačkom pokretu.
Za vreme fašističkog desanta na Drvar, 25. 5. 1944. godine, Milka Bosnić učinila je izuzetan podvig koji predstavlja primer herojstva omladine Jugoslavije u narodnooslobodilačkoj borbi. Neposredno pred desant, u Drvaru je formirana tenkovska četa Prvog proleterskog korpusa. Ona je izvodila vežbe u okolini Drvara, tako da su Drvarčani poznavali tenkove i njihovu posadu. U toku borbe protiv neprijateljskih padobranaca jedan tenk našao se u opasnosti da ga neprijatelj uništiti. U jednom trenutku, Nemci su na tenk nabacili ćebe, tako da je vozaču bio zaklonjen vidik. Svi članovi posade tenka bili su ranjeni i pretila je opasnost da padnu u ruke fašistima. U tom kritičnom trenutku pored tenka je prolazila grupa zarobljenih Drvarčana koje su Nemci sprovodili. Među njima bila je i šesnaestogodišnja skojevka Milka Bosnić. Uviđajući opasnost u kojoj se našla posada tenka, Milka je iskočila iz kolone zarobljenika, pritrčala tenku i zbacila ćebe. Ranjenom vozaču ponovo se otvorio vidik, pokrenuo je tenk i nastavio borbu. Razbesneli Nemci, kojima je plan tako iznenada izmakao, okomili su se na hrabru skojevku i sasekli je bajonetima. Ubili su još mnogo Drvarčana, a među njima i Milkinu majku Jelicu i brata Zdravka.
Milkinog drugog brata, Đorda, Nemci su ubili nekoliko dana kasnije. Otac Pero umro je godinu pre desanta, od tifusa, zajedno s najmlađom ćerkom Radmilom. Od brojne porodice ostale su dve Milkine sestre, Dušanka i Dobrila, i šestogodišnji brat Vlado. Dušanka je i sama bila izvedena na streljanje, ali su je fašisti samo teško ranili. Uspela je da se izvuče iz gomile leševa, i sa tavana obližnje kuće je promatrala kako joj Nemci ubijaju sestru Milku.
Za Narodnog heroja proglašena je 17. 5. 1974. godine.
Arpad (Sirija)
Arpad je bio grad u sjeverozapadnoj Siriji. Danas predstavlja arheološko nalazište pod nazivom Tell Rif'at. Godine 743. pne. je asirski kralj Tiglath-pileser III vodio vojni pohod na Siriju i tamo porazio vojsku države Urartu. Ali grad Arpad, u savezu s Urartuom, nije se htio predati. Tiglath-pileseru je trebalo tri godine opsade da osvoji Arpad, nakon čega je masakrirao njegove stanovnike i pretvorio ga u ruševine.
Grad se spominje u Bibliji nekoliko puta:
Marko Popović
Marko Popović može se odnositi na sljedeće osobe:
Operacija Gustav
Operacija Gustav je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana (oko 1,000 do 1,500 boraca) koji su držali mjesto Grbavci, 15 km jugozapadno od Bosanske Gradiške.
Ferruta, Vercelli
Ferruta je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 695 m.
Operacija Gustav
Trajala je od 15. do 17. marta 1943. godine.
Frazeysburg, Ohio
Frejzisberg je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.326, što je 125 (10,4 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 1107
NGC 1107 je galaksija u zviježđu Kit.
Courouvre
Kuruvr je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Lorena, u departmanu Meza koja pripada prefekturi Komersi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 62 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 7 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,66 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 325 metara (maksimalnoj 331 m, a minimalnoj 263 m).
Paint Rock, Alabama
Paint Rock je gradić u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 210 stanovnika.
Uplands Park, Missouri
Aplands Park je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 445, što je 15 (-3,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
NGC 1108
NGC 1108 je galaksija u zviježđu Eridan.
Fanatici, Chieti
Fanatici je naselje u Italiji u provinciji Chieti, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 286 m.
Cadolzburg
Kadolcburg je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 14 opštinskih središta okruga Firt. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.180 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9573114.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Firt Kadolcburg se nalazi u saveznoj državi Bavarska u okrugu Firt. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 352 metra. Površina opštine iznosi 45,4 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.180 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 224 stanovnika/km².
Janko Lisjak Puška
Janko Lisjak Puška (1914-1943), narodni heroj Jugoslavije.
Rođen je 9. februara 1914. godine u selu Šagudovcu, kod Donje Stubice.Potiče iz siromašne seljačke porodice. Škrta zagorska zemlja nije mogla prehranjivati porodicu Lisak, pa se Jankov otac uputio u svet još pre Prvog svetskog rata. Posle dve godine uzaludnih traženja posla, vratio se kući; porodica je morala živeti i dalje u nemaštini, gotovo bedi.
Posle odsluženja vojnog roka, zaposlio se u Zagrebu u jednoj radionici, i tu se još čvršće povezao sa komunistima, radeći u sindikatima. Tu je 1935. godine postao i član Komunističke partije. Bilo je to vreme velikog komunističkog sindikalnog rada putem URSSJ-a, štrajkova i demonstracija, i sindikalnih i političkih. Na raznošenju letaka komunističkog sadržaja, uhapšen je 1936. godine. Posle toga ga je zagrebačka policija proterala iz Zagreba na pet godina. Izvesno vreme je živeo u rodnom kraju pod kontrolom policije. Nije dugo izdržao u tom prisilnom boravku. Po nalogu Komunističke partije, i da bi izbegao policiju, upućen je na rad u Beograd, gde je ušao u Pokrajinski komitet SKOJ-a za Srbiju. Na ovom poslu vrlo se brzo istakao kao sposoban organizator u učvršćivanju i širenju skojevske organizacije. Prelaskom u Srbiju menja svoje prezime u Lisjak.
Poverena mu je i nova dužnost: godine 1940. postao je sekretar četvrtog rejonskog komiteta KPJ u Beogradu. Iskusni skojevac, komunist, neumorno je radio izvršavajući partijske zadatke. Uvek se nalazio u prvim borbenim redovima, u vreme kad se i u Beogradu sve više razvijao komunistički pokret. Na tom poslu zatekla ga je i okupacija zemlje, i Lisjak se odmah, kao i hiljade drugih komunista, uključio u rad na pripremi za ustanak, na skupljanje oružija i organizaciju otpora okupatoru. Prebacio se u Zemun, i tu postao sekretar Sreskog komiteta KPJ, septembra 1941. godine. Zahvaljujući njegovom neumornom radu, samopregoru i borbenosti, u Zemunu se, i u uslovima okupacije, sve više počeo osećati rad komunista - stvoreni su dobri temelji za delovanje narodnooslobodilačkog pokreta. Zemun je tada imao oko šezdeset članova KPJ, a njihov se rad osetio u svakoj ulici tog grada. Lisjak je tada organizovao i rad tehnike Sreskog komiteta, koja je štampala vesti i letke povodom tadašnjih burnih događaja. Odlazio je na sastanke ćelija u samom gradu, a bio je čvrsto povezan i sa Okružnim komitetom KPJ u Beogradu, koji je neposredno rukovodio radom Sreskog komiteta.
Posle velikih provala u partijsku organizaciju u Beogradu, u proleće 1942. godine, imenovan je za sekretara Mesnog komiteta KPJ za Beograd, u leto 1942. godine. Na toj dužnosti ostao je kratko vrijeme, do januara 1943. godine. Uspeo je, zajedno sa svojim drugovima i saborcima, uspostaviti dosta jaku mrežu partijskih ćelija u okupiranom Beogradu, obnovio je rad tehnike Mesnog komiteta i rad tehnika rejonskih komiteta. Uspostavio je dobre veze sa partizanskim odredima i uspeo u njih prebaciti mnoge drugove. Organizovao je i rad Narodnooslobodilačkog fronta i skupljanje priloga za narodnooslobodilački pokret. Tada su bile stvorene i udarne grupe za uništenje neprijatelja u gradu. Učinio je još mnogo drugih stvari za uspešan razvoj narodnooslobodilačkog pokreta u okupiranom Beogradu. Među poslednjim takvim važnim akcijama bilo je rasturanje letaka povodom 25-godišnjice Oktobarske revolucije, u novembru 1942. godine, i montiranje radio-stanice na Zelenom vencu, u januaru 1943. godine.
Zahvaljujući provali policije u partijsku organizaciju Beograda, Lisjak je uhapšen 16. januara 1943. godine, u Prištinskoj ulici. Dao je, prilikom hapšenja, žestok otpor, ali su ga policajci ipak savladali. Pred policijom držao se herojski, nije rekao ni svoje ime. Umro je od batina, u zatvoru Specijalne policije u Beogradu, posle desetak dana.
Za Narodnog heroja proglašen je 5. jula 1952. godine.
Literatura
Narodni heroji Jugoslavije, Mladost Beograd 1975. godina
Amfepramon
Amfepramon je depresant apetita. Smatra se da u manjoj meri uzrokuje poremećaje u centralnom nervnom sistemu od većine drugih lekova ove terapeutske kategorije. Takođe se smatra da je on među najbezbednijim lekovima za patijente sa hipertenzijom.
Cham
Kam je grad u njemačkoj saveznoj državi Bavarska. Jedno je od 38 opštinskih središta okruga Kam. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 17.110 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 9372116.
Hušnjakovo brdo
Hušnjakovo brdo (poznato i kao Hušnjakov brijeg) paleolitsko je nalazište na kojem su nađeni ostaci neandertalaca. Nalazi se u zapadnom dijelu grada Krapine. Proglašeno je paleontološkim spomenikom prirode. Važan je paleontološki, paleoantropološki i arheološki lokalitet.
Istraživanja započinju 23. 8. 1899. godine, kada je Dragutin Gorjanović-Kramberger na poziv fra Dominika Antolkovića posjetio nalazište na Hušnjakovom brdu, kako bi proučio ostatke kostiju i zubi, koji su tamo pronađeni. Uslijed iskopavanja pijeska koje se vršilo na spomenutom brdu, radnici su pronašli fragmente kostiju. Tokom šest godina iskapanja nađeno je oko devet stotina ljudskih fosilnih kostiju, brojna kamena oruđa iz razdoblja paleolitika, te fosilni ostaci špiljskog medvjeda, vuka, losa, golemog jelena, toplodobnog nosoroga, divljeg goveda i drugih životinja. Starost ovog bogatog nalazišta odgovara vremenu od prije 130.000 godina. Također su pronađeni i ostaci ognjišta, po čemu se može zaključiti, da je krapinski pračovjek poznavao vatru. Živio je u špiljama, a pješčenjaci Hušnjakovog brda bili su vrlo prikladni za kopanje takvi špilja. Kasnije su zatpane nanosima rječice Krapinice.
Na Hušnjakovom brdu osnovan je Muzej evolucije 1970. godine, a na otvorenom prostoru postavljene su rekonstrukcije krapinskog pračovjeka i njegove obitelji uz vatru, te rekonstrukcije životinja. Novi muzej nazvan Muzej krapinskih neandertalaca svečano je otvoren 27. 2. 2010. godine.
Natrijum aluminijum sulfat
Natrijum aluminijum sulfat je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 242,096 Da.
Ratarstvo
alt=Ratarstvo|mini|Ratarstvo Ratarstvo je poljoprivredna grana biljne proizvodnje i znanstvena disciplina koja se bavi proučavanjem kulturnih biljaka i njihova uzgoja. Kulturne biljke koje su predmet ratarstva uzgajaju se na oranicama, livadama i pašnjacima. Značenje ratarstva sastoji se u tome što su proizvodi ratarstva osnova u prehrani ljudi i stoke i predstavljaju sirovinu za prehrambenu i laku industriju.
Kao znanstvena disciplina ratarstvo se dijeli u 2 osnovne grane: opće i specijalno ratarstvo. Opće ratarstvo bavi se uređenjem zemljišta za visoku i rentabilnu proizvodnju, proučavanjem sustava biljne proizvodnje i obrade tla. Specijalno je ratarstvo sintetska disciplina i obuhvaća širok krug problema. Ono proučava principe zemljopisne rasprostranjenosti i rajonizaciju ratarskih kultura, istražuje njihove botaničke, biološke i ekološke karakteristike.
Oranica, vrtova, voćnjaka i vinograda u svijetu ima 1,5 milijarde ha.
Antigua Guatemala
Antigua Guatemala (šp. za "Stara Gvatemala"), poznat jednostavno i kao Antiugua ili la Antigua, je glavni i najveći grad istoimene općine i Gvatemalskog departmana Sacatepéquez. Nalazi se u dolini Pankoy, okružen vulkanima Agua ("Vodeni vulkan", visok 3.766 m, prozvan je tako jer su s njega česti odroni blata u tekućem obliku, tzv. lahar), Acatenango (3.976 m) i najaktivniji Fuego ("Vatreni vulkan", visok 3.763 m).
Antiguu su osnovali Španjolci 1543. godine kao treći glavni grad vojne kolonije Gvatemala. Nalazi se na 1.500 m nadmorske visine i jako je uništen u katastrofalnom potresu 1773. godine, iako su sačuvani brojni povijesni spomenici. Zbog svoje iznimne barokne arhitekture, Antigua Guatemala je upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama 1979. godine kao "jedinsveni španjolski kolonijalni grad sagrađen u renesansnom planu pravilne mreže ulica i idućih 300 godina ispunjen baroknim građevinama" s jasnim utjecajem španjolske mudéjar umjetnosti.
Danas je Antigua veliko turističko središte, poznato po školama španjolskog jezika, a druga grana gospodarstva je proizvodnja kave. mini|lijevo| Luk sv. Kataline mini|lijevo| Dvorište crkve La Merced s najvećom gradskom fontanom mini|lijevo| [[United Buddy Bears 2019 - Antigua Guatemala]]
Povijest
Antigua je izvorno nazvana Santiago de los Caballeros de Guatemala ("Sveti Jakov vitezova Gvatemale") kao treća prijestolnica kolonije Gvatemale, nakon što je istoimenu drugu prijestolnicu (današnji Ciudad Vieja) blatom zatrpao Vulkan Agua 11. septembra 1541. Jedan od prvih guvernera bio je konkvistador Bernal Diaz del Castillo, stari vojnik Hernana Cortesa, i Antigua je slijedećih 200 godina ostala prijestolnica Generalne kapetanije Gvatemale koja je pokrivala većinu današnje Centralne Amerike i meksičku južnu državu Chiapas.
Dana 29. oktobra 1717., potres magnitude 7,4 stupnjeva srušio je više od 3.000 građevina u gradu. Zbog toga su vlasti razmišljale o premještanju prijestolnice, ali su ipak obnovili grad u novom baroknom stilu. No, nakon potresa 1773. godine, španjolska kruna je 1776. ipak naredila premještanje prijestolnice u Dolinu hramova. Antigua je napuštena, ali ne u potpunosti, te je od tada prozvana "Stara Gvatemala" (Antigua Guatemala), dok je novi grad prozvan "Nova Gvatemala Gospina Uznesenja" (Nueva Guatemala de la Asunción) današnji glavni grad Guatemala.
Znamenitosti
Plan grada je, kao i mnogih drugih kolonijalnih gradova Latinske Amerike, sagrađen u pravokutnoj mreži ulica oko središnjeg trga. Njegove građevine, iako u ruševinama, su ostale neizmijenjene nakon potresa 1773. godine.
Luk sv. Kataline iz 17. stoljeća je izvorno povezivao samostan Sv. Kataline sa školom, čime su redovnice mogle proći iz jedne zgrade u drugu bez izlaska na ulicu. Sat na vrhu je dodan u doba Srednjoameričke Federacije, oko 1830. god.
Treće najstarije sveučilište u Amerikama, Sveučilište Sveti Karlo Boromejski (Universidad de San Carlos de Borromeo) osnovan je u Antigui 1676. godine. Danas je na njegovom mestu muzej i dvorana za koncerte klasične glazbe.
Samostan i crkva kapucina (Iglesia y convento de las Capuchinas) je jedan od najreprezentativnijih kompleksa iz 18. stoljeća. Posvećena je 1736. godine, ali je od potresa iz 1751. i 1773. godine u ruševinama.
Katedrala sv. Josipa (Catedral de San José) je izvorno sagrađena 1541. kao renesansna crkva, ali je nakon što je srušena u potresu 1669., obnovljena 1680. godine u baroknom stilu i do 1743. je bila najveća katedrala u Amerikama. U potresu je jako oštećena i nikad obnovljena u izvornoj veličini.
Franjevačka bolnica i crkva Sv. Petra od sv. Josipa Betancura (San Hermano Pedro) je franjevački kompleks iz 16. stoljeća s crkvom i prvom bolnicom u ovom dijelu svijeta. U crkvi se nalazi tijelo Petra od sv. Josipa Betancura, prvog kanarskog sveca koji je postao blaženim 1980., a svetim 2002. godine. njegov grob posjete tisuće hodočasnika svake godine.
Ostali znameniti barokni spomenici, uglavnom u ruševinama, su: Crkva Blažene Djevice Marije od milosti (La Merced) reda je raskošan kompleks s polovice 18. stoljeća; Kompleks rekolekta (franjevačkog podreda), danas u ruševinama, nalazi se u zapadnom dijelu grada; te Samostan sv. Dominika iz 1538., koji je nakon potresa pretvoren u hotel.
Beaussac
Bosak je naselje i opština u jugozapadnoj Francuskoj u regionu Akvitanija, u departmanu Dordonja koja pripada prefekturi Nonron.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 187 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 18,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 125 metara (maksimalnoj 224 m, a minimalnoj 105 m).
Prvi mesenijski rat
Prvi mesenijski rat je bio oružani sukob između drevnih grčkih gradova-država Mesenije i Sparta. Otpočeo je oko godine 743. pne. a završio oko godine 724. pne.
Izbijanje i tok rata
Neposredni povod za rat bio je sukob između Polihara, uglednog građanina Mesenije i olimpijskog pobjednika, te Eufena iz Sparte. Polihar je Eufena bio angažirao da mu čuva krave, a Eufen ih je kasnije prodao te potom ubio Poliharovog sina koji je došao u Meseniju istraživati što se dogodilo. Kada je Eufen to čuo, od spartanskih vlasti je tražio pravdu, ali je nije dobio, te u bijesu počeo ubijati svakog Spartanca koga bi sreo. Spartanci su na to od Mesenije tražili Eufenovo izručenje, a kada ga nisu dobili, odlučili su se osvetiti.
Rat je započeo sa spartanskim napadom na mesenijski grad Amfeju, koja je razorena a stanovništvo pobijeno. Nakon toga su Spartanci započinjali pljačkaške pohode protiv Mesenije, ali nisu mogli zauzeti nijedan njihov grad. Mesenijci su također vršili pohode i skupili vojsku pod kraljem Eufejem.
U trinaestoj godini rata su Spartanci pod kraljem Teopompom krenuli na Ithome i sukobili se s Mesencima. U toj je bitci poginuo Eufej, a na mjestu mesenskog kralja ga je naslijedio Aristodem.
Pet godina kasnije je došlo do nove velike bitke, u kojoj je na strani Sparte bio Korint, a na strani Mesenije Arkadija i Sikion. U njoj je Aristodem teško porazio Spartance.
Protiv Mesenaca se ratna sreća okrenula nakon što je Aristodem sanjao svoju kći kako mu pokazuje rane, te počinio samoubojstvo na njenom grobu. Obeshrabreni Mesenci su napustili Ithome, a tamo došli Spartanci i uništili njihova dotadašnja uporišta.
Ubrzo nakon toga je sklopljen mir prema kome su Mesenci postali heloti i zarekli se da nikada neće dignuti oružje protiv Sparte. Mnoge od mesenskih porodica su pobjegle u Arkadiju i Eleuzinu.
IS
Termin IS ima više značenja:
Chauvin, Louisiana
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.912, što je 317 (-9,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Panola, Alabama
Panola je naseljeno područje za statističke svrhe u američkoj saveznoj državi Alabama. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu su živela 144 stanovnika.
NGC 1109
NGC 1109 je galaksija u zviježđu Ovan.
Božidar Vučurević
Božidar Vučurević (14. 10. 1936., Zubci) je bosanskohercegovački političar srpske nacionalnosti. Prije prvih višestranačkih izbora u BiH bio je profesionalni vozač kamiona. Godine 1990. suosnovao je Srpsku demokratsku stranku i bio izabran za gradonačelnika Trebinja. Na toj je dužnosti imao važnu ulogu u ratu u Hrvatskoj, s obzirom da je Trebinje bilo logistička baza snaga JNA koje su opsjedale Dubrovnik. Kasnije je bio jedan od osnivača SAO Istočne Hercegovine, koja je kasnije postala dio Republike Srpske. Za vrijeme muslimansko-hrvatskog sukoba u Konjicu, obezbijedio je nesmetan prolazak Hrvatima kroz istočnu Hercegovinu u zamjenu za cisterne nafte.
Poznat je i po izjavi: "Ako bude trebalo, napravićemo još ljepši i stariji Dubrovnik".
2011. je uhapšen nakon prijelaza srpske granice s BiH temeljem međunarodne tjeralice koju je izdala Hrvatska pod sumnjom za ratne zločine.
Bromid
Bromid je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 79,904 Da.
Porera, Latina
Porera je naselje u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 57 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
Dino Rađa
Dino Rađa (Split, 24. travnja 1967.) jugoslavenski i hrvatski košarkaš, osvajač dvije olimpijske medalje, svjetski prvak, višestruki klupski prvak Europe te uspješan NBA igrač. Visok 211 cm, igrao je na poziciji centra. Dvostruki je dobitnik Državne nagrade za šport "Franjo Bučar", 1992. kao član reprezentacije i 2003. godine osobno.
Stevan Sremac
thumb|right|Stevan Sremac Stevan Sremac (Senta, 11. novembar 1855. - Sokobanja, 12. avgust 1906.) je bio srpski pisac. Nakon studija jezika i istorije na Beogradskom univerzitetu radio je kao srednjoškolski profesor u Pirotu, Nišu i Beogradu. Kao već istaknuti pisac u naponu snage izabran je za člana Srpske kraljevske akademije.(buduća SANU), no uskoro umire od infekcije. Ondašnja javnost je ispratila Stevana Sremca uz dužne počasti, kao jednoga od najostvarenijih srpskih pripovjedača realističkoga smjera.