cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zajednica političkih osuđenika u Lepoglavi
Šime Balen piše o tome: »U staroj je Jugoslaviji - posebno za kraljeve diktature, koju smo mi nazivali vojnofašističkom, monarhofašističkom i tome slično, ali uvijek fašističkom diktaturom - prošlo kroz zatvore i robije na tisuće ljudi, opozicionara, protivnika tadašnjeg vladajuće režima. Bilo je tu komunista, socijalista, kršćanskih socijalista, a hrvatskih nacionalnih revolucionara, od radićevaca do frankovaca, pa makedonskih nacionalnih revolucionara, crnogorskih "odmetnika", mađarskih "terorista" itd. Sve su njih bile iste nevolje, bila ista zla: naporan rad u nehigijenskim prostorijama, surova disciplina, oštre kazne za najsitniji, često puta izmišljeni prijestup, bacanje u okove, u samice, divljačko batinanjenje, mračni podrumi, tvrdolež, post i glad. Naravno da se u takvim okolnositma često javljala misao za zajedničkim istupom prema upravi i njezinim pandurima, za zajedničkim protestima, demonstracijama, pa i - štrajkovima glađu.« (Balen, str. 210)
Tako su se politički zatvorenici, približili i pružali jedni drugima podršku. Godine 1934. formirali su Zajednicu radi zajedničkog nastupa prema upravi kaznionice, da bi se ishodile neke olakšice. Međusobna solidarnost komunista i nacionalista stavljena je na kušnju poslije marsejskog atentata, u kojem su makedonski i hrvatski nacionalisti (VMRO-ovci i ustaše) 9. listopada 1934. ubili kralja Aleksandra. Uprava kaznionice je poduzela žestoke mjere protiv nacionalista. Sve su ih strpali u jednu malu ćeliju, za najmanju grešku bacali u samice, oduzeli im pravo na pakete i posjete.
Newt Gingrich
Gingrich je tada izabran za predsjednika Zastupničkog doma i postao je jedan od glavnih protivnika predsjednika Billa Clintona. Nastojanje republikanaca da poraze Clintona na predsjedničkim izborima 1996. godine nije uspjelo, ali je početkom 1998. izbila afera Lewinsky. Gingrich je bio arhitekt strategije za izborima na Kongres temeljene na aferi i pokušaju opoziva, ali su američki glasači smatrali da republikanci nemaju pravo te je Republikanska stranka izgubila dobar dio svoje većine. Zbog toga, kao i niza financijskih i etičkih prekršaja, Gingrich je smijenjen s položaja.
Alkilglicerofosfat 2-O-acetiltransferaza
Alkilglicerofosfat 2-O-acetiltransferaza (, alkilizo-GP:acetil-KoA acetiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:1-alkil-sn-glicero-3-fosfat 2-O-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Machias, New York
Mačajas je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Žuta groznica
Bolest izaziva virus žute groznice koga prenose komarci, uglavnom vrste Aedes aegypti. Izaziva bolest jedino među ljudima, primatima i nekim vrstama komaraca. Ovi komarci ne mogu da se hrane i razvijaju na temperaturi nižoj od 23 °C i zbog toga je žuta groznica bolest tropskih predela. Međutim, u uslovima avionskog saobraćaja njihovo prenošenje je preko leta moguće i krajeve sa umerenom klimom, te su tako povremeno zabilježeni i slučajevi u Evropi. Virus je RNA virus roda Flavivirus. Ova bolest se katkad teško razlikuje od drugih bolesti, osobito u ranijoj fazi. Da bi se potvrdilo, potrebno je testiranje krvi polimeraznom lančanom reakcijom.
Machias, New York
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 471.
Newt Gingrich
Gingrich se povukao iz Kongresa, te od 2001. djeluje kao politički komentator. Nedavno je izrazio želju da se kandidira za izborima za predsjednika SAD 2008. godine, ali još u tom smislu nije poduzeo nikakve formalne korake.
Žuta groznica
Sigurno i učinkovito cijepljenje protiv žute groznice postoji i u nekim državama je obvezno za strane državljane. Drugi napori da se spriječi ova bolest uključuje smanjivanje populacija komaraca koji ju šire. U područjima u kojima je žuta groznica česta a vakcinacija rijetka, rane dijagnoze slučajeva i imunizacija stanovništva su važni kako bi se spriječila epidemija. Kod inficiranih pacijenata liječenje je sintomatsko, pošto ne postoje specifične terapijske mjere protiv virusa. U osoba sa ozbiljnom zarazom, smrt je javlja u gotovo polovici pacijenata koji ne prime terapiju.
Žuta groznica uzrokuje 200.000 infekcija i oko 30.000 smrti svake godine, a gotovo 90% svih slučajeva se zabilježi u Africi. Gotovo milijardu ljudi živi u područjima gdje je ta bolest česta. Česta je u tropskim područjima Južne Amerike i Afrike, ali ne i u Aziji. Od 1980-ih, broj slučajeva žute groznice se povećava. Smatra se da je to stoga jer je manje ljudi imuno, više ih živi u gradovima, češće se sele, a osjeti se i uticaj klimatskih promjena. Bolest potječe iz Afrike, gdje se proširila po Južnoj Americi u 17. vijeku zbog razmjene robova. Od 17. vijeka, bilo je nekoliko epidemija ove bolesti po Americi, Africi i Evropi. U 18. i 19. vijeku, žuta groznica je bila najopasnija zarazna bolest. Godine 1927., virus žute groznice je postao prvi virus koji je uspješno izolovan.
Znakovi i simptomi
U oko 15% slučajeva, zaraženi ulaze u drugu, toksičnu fazu bolesti sa dugotrajnom vrućicom, koju slijedi žutica zbog oštećenja jetre, te bolovi u stomaku. U nekim slučajevima, dolazi do krvarenja iz desni, očiju, a iz probavnog trakta se pojavljuje krvavo povraćanje, zbog čega je španjolski naziv za žutu groznicu vomito negro ("crno povraćanje"). Toksična faza je smrtonosna u otprilike 20% slučajeva, te je stoga sveukupna stopa smrtnosti te bolesti oko 3%. U najtežim epidemijama, mortalitet katkad prelazi i 50%.
Oni koji prežive bolest stječu doživotni Imunitet, te normalno nema trajnih oštećenja organa.
Uzrok
Žutu groznicu uzrokuje virus žute groznice, RNA virus promjera od 40 do 50 nm, tip vrste koje pripada skupini Flaviviridae. To je bila prva bolest za koju je dokazano da se prenosi komarcima i filtriranim ljudskim serumom, a to je dokazao Walter Reed oko 1900. RNA virusa dug je oko 11.000 nukleotida i ima jedan otvoreni okvir čitanja koji kodira poliprotein. Domaćinova proteaza reže ovaj poliprotein u tri strukturalna (C, prM, E) i sedam nestrukturalnih proteina (NS1, NS2A, NS2B, NS3, NS4A, NS4B, NS5); a brojevi odgovaraju rasporedu gena u genomu koji kodiraju ove proteine. Minimalna 3’UTR regija virusa žute groznice (YFV) potrebna je za zaustavljanje 5'-3' egzonukleaze domaćina XRN1. UTR sadrži PKS3 pseudočvornu strukturu koja služi kao molekularni signal da zaustavi egzonukleazu te je jedina resursa koju virus koristi od domaćina za proizvodnju podgenomskog flavivirusa RNA (sfRNA). SfRNA-i su rezultat nedovršene degradacije virusnog genoma egzonukleazom te su bitni za virusovu patogenezu. Žuta groznica spada u grupu hemoragijskih groznica.
Virusi inficiraju, između ostalog, monocite, makrofage i dendritske ćelije. Pričvrste se za površinu ćelije uz pomoć određenog receptora te se penju pomoću vezikula. Unutar endosoma, smanjeni pH stvara fuziju endosomske membrane sa virusnom ovojnicom. Kapsid ulazi u citosol, razgrađuje se, te ispušta genom. Povezivanje receptora, kao i fuzija membrane, se kataliziraju proteinom E, koji mijenja svoju konformaciju pri niskom pH-u, što pak stvara preoblikovanja iz 90 homodimera u 60 homotrimer.
Nakon ulaska u ćeliju domaćina, virusni genom se replicira u endoplazmatskom retikulumu (ER) i u tzv. paketima vezikula. Isprva, nezreli oblik virusne čestice se producira unutar ER-a, čiji M-protein još nije sazreo u zreli oblik, te je stoga naznačen kao prM (prekursor M) i tvori sklop sa proteinom E. Nezrele čestice se procesuišu u Golgijevom aparatu uz pomoć proteina domaćina furina, koji sazrije prM u M. Ovaj proces ispušta E iz sklopa koji sada može uzeti njegovo mesto kao zreli, infektivni virus.
Prijenos
thumb|[[Aedes aegypti siše krv]]
Zajednica političkih osuđenika u Lepoglavi
Komunisti-robijaši pružili su im potporu, dostavljajući im tajno hranu, te otvoreno prosvjedujući protiv postupka prema svojim drugovima robijašima. Upravnik tamnice Spasojević napao je komunističku delegaciju riječima: "Što se brinete za njih. Vi ste politički osuđenici, a oni su obični plaćeni razbojnici. Vi ste došli na robiju za ideale, a oni za novac." (Imao je u vidu potporu koju je ustašama davao talijanski fašistički režim.) Na to je Moša Pijade odgovorio: "Braća hrvatski narodni borci su politički osuđenici, kao i mi; došli su na robiju u borbi za svoje ideale kao i mi, prema tome imaju pravo na isti položaj kao i mi." (citirano u: Ivanković, str. 117)
Žuta groznica
Prijenos
Drugi je "ciklus prašume" gdje Aedes africanus (u Africi) ili komarci roda Haemagogus i Sabethes (u Južnoj Americi) služe kao vektori. U prašumama, komarci inficiraju primate; bolest je većinom bez simptoma kod afričkih primata. U Južnoj Americi, tako se još jedino zaraze ljudi, što objašnjava i nisku pojavu te bolesti na tom kontinentu. Ljudi koji se zaraze u prašumi potom šire virus u naseljena područja.
U Africi postoji i treći, tzv. "ciklus savane", a odigrava se između prašume i urbanog ciklusa. Uključeni su različiti komarci roda Aedes. U nedavnoj historiji je to postao glavni način širenja žute groznice po Africi.
Livingston County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 65.393.
Žuta groznica
Patogeneza
Nakon prijenosa sa komarca, virus se replicira u limfnim čvorovima te inficiraju poglavito dendritske ćelije. Od tuda, stižu u jetru i inficiraju hepatocite (vjerojatno indirektno preko Kupfferovih ćelija), što pak vodi do eozinofilijske degradacije tih ćelija i ispuštanja citokina. Strukture poznate kao Councilmanova tijela pojavljuju se u citoplazmi hepatocita što ukazuje na njihovu nekrozu.
Livingston County, New York
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 65.393 stanovnika, što je 1.065 (1,7%) stanovnika više nego 2000. godine.
Žuta groznica
Patogeneza
Smrtnost se može javiti uslijed poplave citokina, šoka i višestrukog zatajenja organa.
Zajednica političkih osuđenika u Lepoglavi
Zajednica je tada prihvatila Rezoluciju, u kojoj se osuđujue »zločinački režim vojno-fašističke diktature (…) tako zvane Jugoslavije«, koji ugnjetava seljake, radnike i potlačene nacije. Ističe se zajednička borba: »Zahvaljujući pojačanoj borbi revolucionarnih masa ugnjetenih naroda, osobito hrvatskog, i borbi revolucionarnog radništva i seljaštva u svim zemljama versajske Jugoslavije, borbe za konačno obaranje šestojanuarskog fašističkog režima i zahvaljujući jedinstvenom i zajedničkom istupu svih političkih osuđenika u Lepoglavi, oni su uspjeli da slome taj ubilački režim u lepoglavskoj kaznioni koji je zavela nad njima i da prisile Upravu da im da čovječan režim.« (citirano u: Balen, str. 210)
Žuta groznica
Dijagnoza
Dijagnoza žute groznice je klinička, koja se često oslanja na prebivalište zaražene osobe tijekom vremena inkubacije. Blagi slučajevi bolesti mogu se potvrditi jedino virološki. Pošto takvi blagi slučajevi mogu doprinjeti mjesnim epidemijama, svaki potencijalni slučaj žute groznice se ozbiljno mora liječiti.
Zajednica političkih osuđenika u Lepoglavi
Bilo je i pojedinačnih "mijenjanja tabora", pa je tako Šime Balen na robiju dospio kao hrvatski nacionalist, da bi zatim prihvatio komunističku ideologiju i 1935. postao član KPJ. O suradnji svjedoči i publikacija Robija - zapisci hrvatskih narodnih boraca, izdana u Zagrebu 1936. Urednik i izdavač bio je Nikola Rubčić. Šime Balen bio je jedan od urednika i autor najvećeg dijela teksta. Novac za brošuru dali su KPJ i Gospodarska sloga (organizacija HSS-a) iz Zagreba.
Žuta groznica
Dijagnoza
Ako se sumnja na žutu groznicu, virus se ne može potvrditi sve do 10 dana nakon bolesti. Izravno se potvrđuje obrnutom polimeraznom lančanom reakcijom gdje je genom virusa uvećan. Još jedan izravan pristup je izolacija virusa i njegovo uzgajanje u kulutui ćelija uz pomoć krvne plazme; za ovo treba i do četiri tjedna.
Zajednica političkih osuđenika u Lepoglavi
Djelovanje Zajednice zamrlo je izlaskom jednog djela osuđenih sa robije ili premještanjem u druge kaznionice (Sremska Mitrovica). U kasnijim godinama, KPJ se odrekla parole o razbijanju Jugoslavije i prihvatila plan njenog preuređenja u federaciju, te prihvatila novi kurs Kominterne da je fašizam najveći neprijatelj, a ustaše, pod utjecajem fašističke Italije i nacističke Njemačke, razvijaju snažno antikomunističku ideologiju. Do 1937. svi su odnosi između ustaša i komunista bili prekinuti.
Žuta groznica
Dijagnoza
Elisa test tijekom akutne faze bolesti, koji koristi određeni IgM nasuprot žute groznice ili povećanje u specifičnom IgG-titru (u usporedbi sa ranijim uzorkom) može potvrditi žutu groznicu. Zajedno s kliničkim simptomima, detektiranje IgM-a ili četverostruko povećanje IgG-titra smatra se dovoljnima da ukaže na žutu groznicu. Ovi testovi mogu međudjelovati i s drugim flavivirusima.
Biopsija jetre može potvrditi upalu i nekrozu hepatocita i detektirati virusne antigene. Zbog tendencije krvarenja pacijenata žute groznice, biopsija je jedino preporučljiva post mortem da potvrdi uzrok smrti.
U diferencijalnoj dijagnozi, infekcije žute groznice moraju se razlikovati od drugih groznica kao što su malarija, ebola, Lassa virus, Marburg virus i drugi.
Prevencija
Prevencija žute groznice uključuje vakcinaciju i izbjegavanje ugriza komaraca u područjima u kojima se javlja ta bolest. Institucijske mjere sprječavanja ove bolesti uključuju programe za vakcinaciju i poboljšanje uslova za kontrolu razmnožavanja komaraca. Mreže protiv komaraca smanjuju slučajeve i malarije i žute groznice.
Vakcinacija
thumb|Uvjerenje koje potvrđuje da je neka osoba zvanično cijepljena protiv žute groznice
St. Paul, Nebraska
St. Paul je grad u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2,290 stanovnika.
Žuta groznica
Vakcinacija
Vakcinacija ili cijepljenje se preporuča za sve osobe koje putuju u područja zahvaćena žutom groznicom, jer stranci često obole puno teže od domorodaca ako se zaraze. Zaštita započinje 10. dana nakon vakcinacije u 95% osoba, te traje najmanje 10 godina. Oko 81% osoba je i dalje imuno i nakon 30 godina. Živi vakcinacijski kalem 17D je 1937. razvio Max Theiler. Svetska zdravstvena organizacija (WHO) preporuča rutinska cijepljenja za osobe koje žive u tim regijama između devetog i dvanaestog meseca nakon rođenja. Jedna od četiri osobe dobiju groznicu, bolove i crvenilo na mjestu injekcije.
U vrlo retkim slučajevima (1:200.000 do 300.000 ), vakcinacija može uzrokovati nuspojave, koje su smrtnosone u 60% slučajeva. To je vjerojatno zbog genetske morfologije imunološkog sustava. Još jedna nuspojava je infekcija nervnog sustava, koja se isto događa u jednom na 200.000 do 300.000 slučajeva, koje može uzrokovati meningoencefalitis te je smrtonosna u manje od 5% slučajeva.
Godine 2009. odigralo se do tada najveće cijepljenje protiv žute groznice u zapadnoj Africi, poglavito u državama Benin, Liberija i Sierra Leone. Završeno je 2015., a u njemu je 12 miliona osoba izravno cijepljeno protiv te bolesti. Prema WHO-u, masovna vakcinacija ne može eliminisati žutu groznicu jer je velik broj inficiranih komaraca u urbanim područjima tih zemalja, ali će značajno smanjiti broj inficiranih osoba. WHO je objavila da planira vakcinacije i u drugim afričkim državama, te da bi se 160 miliona ljudi na tom kontinentu moglo naći u opasnosti ako ta organizacija ne dobije dodatno financiranje za masovno cijepljenje.
Neke države u Aziji su u opasnosti od pojave žute groznice, pošto se i tamo javljaju komarci koji prenose tu bolest, iako se do sada nije pojavila značajnija epidemija na tom kontinentu. Kako bi se smanjila opasnost od tog virusa, neke države zahtijevaju prethodno cijepljenje stranih posjetitelja ako su prošli kroz pojas područja žute groznice. Vakcinacija se mora potvrditi uvjerenjem koje vrijedi 10 dana nakon cijepljenja te traje 10 godina. WHO je objavila popis država koje zahtijevaju cijepljenje protiv žute groznice. Pojedini slučajevi koji to nisu u stanju zahtijevaju uvjerenje WHO-a da je ta osoba izuzeta od cijepljenja. Iako 32 od 44 države u kojima se endemski javlja žuta groznica imaju programe vakcinacije, u mnogima je manje od 50% njihovog stanovništva cijepljeno.
Kontrola vektora
thumb|left|Poster za suzbijanje denga i žute groznice od komaraca u [[Paragvaju]] Kontrola prenositelja virusa žute groznice, komarca Aedes aegypti, je od ključne važnosti, osobito stoga jer taj isti komarac može širiti i denga groznicu i bolest chikungunya. A. aegypti se razmnožava u vodi, primjerice u instalacijama na područjima gdje su rezervoari pitke vode, ili u mjesnom otpadu; osobito u gumama, konzervama i plastičnim bocama u kojima se nalaze lokve vode. Ovi uslovi su česti u urbanim područjima zemalja u razvoju.
Dvije su glavne strategije za smanjenje populacije komaraca. Jedna je uništenje larva. Mjere su poduzimaju da se smanji akumulacija vode u kojima se razvijaju larve. I larvicidi se koriste, kao i ribe koje jedu larve, kao i kopepodi roda Mesocyclops koji su se koristili u Vijetnamu za suzbijanje denga groznice. To je istrijebilo komarce-vektore u nekoliko područja. Slični postpuci su korisni i za suzbijanje žute groznice. Piriproksifen se preporuča kao kemijski larvicid, osobito stoga jer je siguran za ljude i učinkovit u malenim dozama.
Druga je strategija da se smanji populacija odraslih komaraca. Koriste se stoga klopke za komarce i pesticidi. Zavjese i boce s vodom se mogu nasprejati insekticidima, ali korištenje istih po kući ne preporuča WHO zbog opasnosti za zdravlje ljudi i životinja. Mreža za komarce je učinkovita jer spriječava ulazak komaraca u kuću.
Liječenje
Kao i kod drugih infekcija flavivirusom, nema poznatog lijeka za žutu groznicu. Preporuča se hospitalizacija i intenzivna njega zbog brzog napredovanja bolesti u pojedinim slučajevima. Koriste se različite metode za liječenje bolesti, iako nisu osobito uspješne; pasivna imunizacija nakon pojave simptoma je vjerojatno bez učinka. Ribavirin i drugi antivirusni lekovi, kao i liječenje sa interferonima, nemaju pozitivan učinak na pacijenta. Simptomatičko liječenje uključuje hidrataciju i pomoć protiv bolova uz pomoć lijekova kao što su paracetamol (acetaminofen u SAD-u). Aspirin nije preporučljiv zbog efekta koji zaustavlja grušanje, što može biti katastrofalno u slučajevima unutarnjeg krvarenja koje za sobom vuče žuta groznica.
U modernom dobu, malo se toga promijenilo u liječenju pacijenata. Koriste se protumjere za šok, neravnotežu elektrolita, zatajenje bubrega i drugih komplikacija ove infekcije, koje pomažu u smanjivanju smrtnosti.
Epidemiologija
Predložena su razna objašenjenja za ovo, od toga su komarci na istoku manje sposobni širiti virus preko toga da bolest nikada nije uvedena u te regije jer nije bilo razmjene robova iz Afrike, ali nijedno nije zadovoljavajuće. Prekoatlantska razmjena robova iz Afrike je vjerojatno donijela ovaj virus u Zapadnu hemisferu. U svijetu oko 600 miliona osoba živi u endemskim područjima. WHO navodi da se 200.000 slučajeva žute groznice javlja svake godine, od kojih umire oko 30.000 osoba; broj prijavljenih slučajeva je puno manji od ove procjene. 90% infekcija događa se u Africi.
Filogenetska analiza je identifikovala sedam genotipa virusa žute groznice, te se pretpostavlja da su drugačije adaptirani za ljude i za vektor A. aegypti. Pet genotipa (Angola, Središnja/Istočna Afrika, Istočna Afrika, Zapadna Afrika I i II) se javlja jedino u Africi. Zapadnoafrički genotip I nalazi se u Nigeriji i okolnim područjima. Ovaj tip je osobito virulentan i zarazan, te je često odgovoran za masovne epidemije ove bolesti. Tri genotipa u Istočnoj i Središnjoj Africi javljaju se u regijama gdje su epidemije rijetke. Dvije nedavne epidemije u Keniji (1992–1993) i Sudanu (2003 i 2005) su uključivale genotip Istočne Afrike, koji je ostao nepoznat do izbijanja istih.
Rehburg-Loccum
Rehburg-Lokkum je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 36 opštinskih središta okruga Ninburg (Vezer). Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.526 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 3256025.
Žuta groznica
Epidemiologija
Osobe koje dođu u kontakt s tim regijama povremeno znaju prenijeti ovaj virus i na druge države. U SAD-u je tako zabilježen slučaj uvezene žute groznice 1924. i 1996., kada se jedan muškarac vratio iz Brazila, gdje je posjetio prašumu. Od 1956. do 1983., zabilježeno je 2.255 slučajeva zaraze žutom groznicom u Južnoj Americi, iako se smatra da je stvaran broj neprijavljenih ukupnih slučajeva možda i do 10–20 puta veći.
Historija
thumb|left|150px|[[Carlos Finlay]] left|thumb|150px|[[Walter Reed]] Evolucijsko porijeklo žute groznice leži u Africi, sa prijenosom bolesti sa primata na ljude. Virus je vjerojatno potekao iz Istočne ili Središnje Afrike te se proširio po Zapadnoj Africi. Bio je endemičan na tom kontinentu, te su domoroci stekli imunitet protiv njega. Kada su izbijale epidemije ove bolesti po afričkim selima u kojim su prebivali kolonizatori, većina Europljana je preminula, dok su domoroci patili od gripe, ali su većinom preživjeli. Ovaj fenomen, u kojem stanovništvo steče imunitet na žutu groznicu zbog izloženosti tijekom djetinjstva, se zove adaptivni imunski sistem. Ovaj virus, kao i njegov prijenosnik A. aegypti, su vjerojatno uvezeni u Amerike trgovnjem robljem iz Afrike.
Rehburg-Loccum
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Ninburg (Vezer) Rehburg-Lokkum se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Ninburg (Vezer). Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 38 metara. Površina opštine iznosi 99,9 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.526 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 105 stanovnika/km².
Žuta groznica
Historija
Prvo značajno izbijanje žute groznice Novog svijeta se vjerojatno dogodilo 1647. na ostrvu Barbados. Izbijanje su zapisali španski kolonizatori 1648. na Yucatánu, gdje su domorodci Maye bolest prozvali xekik ("krvno povraćanje"). Godine 1685. Brazil je pretrpio prvu epidemiju u Recifeju. Prvo kolokvijalno spominjanje bolesti "žuta groznica" zabilježena je 1744. Historičar J. R. McNeill smatra da su poremećaji ekologije i okoliša uzrokovane plantažama šećera stvorili uslove da se komarci rašire i virus počne napadati ljude. Deforestacija je isto tako smanjila ptice i druge životinje koje jedu komarce i njihove larve.
Iako je žuta groznica najčešća u tropskim područjima, ni sjever SAD-a nije izuzet od slučajeva izbijanja te bolesti. Prvo se dogodilo u New Yorku 1668., a jedna ozbiljna epidemija pogodila je Philadelphiju 1793. Engleski kolonizatori u Philadelphiji i francuski u dolini rijeke Mississippi su zabilježili velike epidemije 1669., pa i one kasnije zabilježene u 18. i 19. vijeku.
Grad na jugu SAD-a, New Orleans, pogodilo je nekoliko većih izbijanja u 19. vijeku, poglavito 1833. i 1853. Najmanje 25 većih izbijanja ove bolesti je zabilježeno u Amerikama u 18. i 19. vijeku, a najteže su bili pogođeni Cartagena, Čile 1741., Kuba 1762. i 1900., Santo Domingo 1803., te Memphis 1878. Nekoliko većih izbijanja zabilježeno je i u Evropi. Gibraltar je pogođen žutom groznicom 1804., 1814. i ponovno 1828. Barcelona je pretrpjela gubitak nekoliko hiljada građana tijekom izbijanja žute groznice 1821. Urbane epidemije su se odigrale i u SAD-u sve do 1905., a zadnja je pogodila New Orleans.
U kolonijalna vremena i tijekom Napoleonskih ratova, Zapadnoindijska ostrva na Karibima su se smatrala osobito opasnima za vojnike koji su ondje poslani. Stopa mortaliteta u britanskim garnizonima na Jamajci je bila sedam puta veća od onih u Kanadi, većinom od žute groznice, ali i drugih tropskih bolesti poput malarije. I engleske i francuske snage su desetkovane od "žute opasnosti". Pošto su htjeli preuzeti kontrolu nad unosnom trgovinom šećera u Saint-Domingueu, i obnoviti francuski imperij Novog svijeta, Napoleonove snage su poslale armiju da tamo suzbije pobunu robova. J. R. McNeill smatra da je žuta groznica odgovorna za oko 35.000 do 45.000 žrtava ove armije tijekom tog sukoba. Samo 1/3 francuskih vojnika je preživjela te se vratila u Francusku. Napoleon je odustao od tog ostrva, a 1804. Haiti je proglasio svoju nezavisnost kao druga republika na Zapadnoj hemisferi.
thumb|Nadgrobni spomenik u New Orleansu iz 1878. posvećen žrtvama žute groznice. Epidemija žute groznice 1793. u Philadelphiji, koja je tada bila glavni grad Sjedinjenih Država, dovela je do smrti hiljada osoba, preko 9% stanovništva. Proglašeno je izvanredno stanje, te je vlada morala evakuirati grad, uključujući i predsjednika Georgea Washingtona. Druge epidemije su pogodile Baltimore, New Orleans i New York u 18. i 19. vijeku. Uzrokovali su oko 100.000–150.000 smrti.
1853., Cloutierville, Louisiana je pretrpjela epidemiju žute groznice tijekom ljeta, te je pomrlo 68 od ukupno 91 njenih mještana. Mjesni doktor je zaključio da su prijenosnici (komarci) stigli pošiljkom iz New Orleansa. Brod koji je prevozio bolesne osobe stigao je u Hampton Roads na jugoistoku Virginije juna 1855. Bolest se brzo proširila po zajednici, te ubila i do 3.000 osoba, uglavnom mještana gradova Norfolk i Portsmouth. Godine 1873., Shreveport, Louisiana je izgubila gotovo 1/4 svojeg stanovništva od žute groznice. Godine 1878. oko 20.000 osoba je pomrlo od rasprostranjene epidemije u dolini rijeke Mississippi. Te godine, Memphis je imao neobično visoku količinu kiše koja je dovela do porasta broja komaraca. Rezultat je bila epidemija žute groznice masovnih razmjera. Brodska kompanija John D. Porter je zabilježio ogroman priljev osoba koje su bježale iz Memphisa prema sjeveru u nadi da pobjegnu od bolesti, ali putnicima nije bilo dozvoljeno sići zbog straha da ne prošire žutu groznicu na svoja odredišta. Brod je putovao po rijeci dva mjeseca prije nego je napokon dobio dozvolu da se putnici iskrcaju. Posljednja velika epidemija u SAD-u bila je 1905. u New Orleansu.
Ezekiel Stone Wiggins, poznat i kao "prorok Ottawe", je navodio pseudonaučne teorije i tvrdio da je uzrok pojave žute groznice u Jacksonvilleu, Florida 1888. bio astronomske prirode: "'Planeti su bili u istoj ravnini kao i Sunce i Zemlja te je to uzrokovalo, izuzev ciklona, zemljotresa, itd., i gušću atmosferu koja je zadržavala više ugljika i stvorila mikrobe. Mars ima neobično gustu atmosferu, ali njeni stanovnici su vjerojatno zaštićeni od groznice od njihovih novootkrivenih kanala, koje su možda napravljene da apsorbišu ugljik i spriječe tu bolest.'"
right|thumb|175px|Pacijent koji boluje od žutice Iako je dr. Reed dobio velike zasluge u Sjedinjenim Državama jer je "pobijedio" žutu groznicu, on je pune zasluge dao dr. Finlayu zbog otkrića prijenosnika, i kako se može kontrolisati. Dr. Reed je često citirao Finlayeve papire u sopstvenim člancima, te mu dao zasluge za otkriće. Prihvaćanje Finlayevog rada je bio jedan od najvažnijih faktora u uspješnom radu komisije Waltera Reeda 1900. Primjenom ovih spoznaja, vlada Sjedinjenih Država je izbrisala žutu groznicu iz Kube, a kasnije i iz Paname. Historičar François Delaporte ipak smatra da su i sami Finlay i Reed postali uspješni gradeći svoj rad na temelju manje poznatih naučnika, bez da su im uvijek dali zasluge. Dr. Reed je isto tako prvi upotrijebio pojam "medicinski pristanak" tijekom svojih istraživanja na Kubi, kako bi osigurao da sudionici znaju da ulaze u rizik prije početka testiranja.
U razdoblju 1920.–1923., Međunarodni zdravstveni odbor (IHB) je pokrenuo skupu, ali uspješnu kampanju iskorjenjivanja žute groznice u Meksiku. IHB je time stekao poštovanje meksičke federalne vlade, što je pak dovelo i do poboljšanja američko-meksičkih odnosa, koji u prošlosti nisu bili dobri. Ovo je bio važan korak naprijed u poboljšanju svjetskog zdravlja.
1927., naučnici su izolovali virus žute groznice u Zapadnoj Africi. Nakon ovoga, razvila su se dva cjepiva u 1930-ima. Vakcinu 17D je razvio južnoafrički mikrobiolog Max Theiler na Rockefeller Institutu u New Yorku. Ovu vakcinu je široko koristila američka vojska tokom Drugog svjetskog rata. Theiler je koristio kokošja jaja da uzgoji virus, za što je nagrađen Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu 1951. Francuski tim je razvio neurotropsku vakcinu (FNV), koju je dobio od tkiva mozga miša. No, pošto je ova vakcina bila povezana sa visokom stopom pojave encefalitisa, FNV nije više preporučen nakon 1961. godine. 17D se i dalje koristi i preko 400 miliona doza je distribuirano do 2015. Malo je istraživanja napravljeno da se razviju novi vakcini. Neki znanstvenici se brinu da bi ta stara tehnologija mogla postati prespora i neučinkovita da zaustavi neku novu epidemiju žute groznice. Nova cjepiva, na temelju vero ćelija, se trenutno istražuju te bi mogla zamijeniti 17D u budućnosti.
Korištenjem kontrola prijenosnika i strogih programa cijepljenja, urbani ciklus žute groznice je gotovo iskorijenjen u Južnoj Americi. Od 1943., dogodila se samo jedna epidemija u urbanom području, u gradiću Santa Cruz de la Sierra, Bolivija. Ipak, od 1980-ih, broj slučajeva žute groznice je u ponovnom rastu, a A. aegypti se vratio u gradska područja. Ovo je dijelom zbog ograničenja nabave insekticida, kao i preseljenja kukaca uslijed klimatskih promjena. Epidemija u Paragvaju 2008. je isprva smatrana da je urbane prirode, ali je to kasnije opovrgnuto.
U Africi, većina programa se oslanjala na vakcinaciju. Ipak, nisu bili uspješni jer nisu razbili krug prijenosa virusa preko majmuna. Mjere za vakcinaciju su zanemarene u nekim državama, zbog čega je opasnost od širenja ovog virusa u budućnosti izvjesna.
Istraživanje
Na modelu hrčka oboljelog od žute groznice, rana primjena antivirusnog ribavirina pokazao se kao učinkovit tretman mnogih patoloških svojstva bolesti. Liječenje ribavirinom tijekom prvih pet dana nakon infekcije virusa je poboljšalo stope preživljavanja, smanjilo oštećenje tkiva jetre i slezene, spriječilo hepatostaničnu steatozu, te normalizirala razine alanin-aminotransferaze, markera oštećene jetre. Mehanizam djelovanja ribavirina u smanjivanju patologije jetre tijekom infekcije žute groznice je vjerojatno slična njegovoj aktivnosti pri liječenju srodnog virusa hepatitisa C. Pošto ribavirin nije uspio poboljšati preživljavanje u virulentnom modelu infekcije žute groznice, prethodno je odbačen kao potencijalna terapija.
U prošlosti, žuta groznica je i istraživana kao potencijalno biološko oružje.
Gilad Šalit
Gilad Shalit (28. august 1986 - ) je bio izraelski vojnik francuskog porijekla koji je kao pripadnik Izraelskih obrambenih snaga godine 2006. zarobljen od pripadnika palestinske paravojne formacije Hamas. Nakon petogodišnjeg zatočeništva je pušten na slobodu, nakon što je izraelska vlada pristala na razmjenu zarobljenika tokom koje je iz izraelskih zatvora pušteno preko 1000 Palestinaca.
Oliver Twist
Oliver Twist (1838) je drugi roman Charlesa Dickensa. Bio je prvotno objavljen u Bentley's Miscellanyju kao roman u nastavcima, s time da se prvi nastavak pojavio u februaru 1837. i objavljivao jednom mjesečno do aprila 1839. George Cruikshank je svaki mjesec pravio ilustracije za po jedan nastavk.
Oliver Twist se smatra prvim romanom na engleskom jeziku čiji je protagonist dijete te je poznat po Dickensovom ne-romantičnom potretu kriminalaca i njihovih prljavih života. Podnaslov knjige, The Parish Boy's Progress je aluzija na Bunyanov The Pilgrim's Progress te niz popularnih karikatura koje je u 18. vijeku napravio William Hogarth, "A Rake's Progress" and "A Harlot's Progress".
Kao rani primjer socijalnog romana, knjiga je nastojala javnost upozoriti na niz tadašnjih društvenih zala, uključujući Zakon o siromasima prema kome su siromasi morali raditi, dječji rad kao i regrutiranje djece kao kriminalaca. Dickens ismijeava licemjerje svog vremena tako što ozbiljne teme romana okružuje sarkazmom i crnim humorom. Neki smatraju da je kao inspiracija za roman poslužio Robert Blincoe, siroče čija su svjedočanstva o teškom životu djeteta-radnika u tekstilnom mlinu bili rado čitana 1830-uih.
Farampator
Farampator (CX-691, Org 24448) je ampakinski lek koji je razvila kompanija Korteks Farmaceutikals. Organon BioSciences je posedovao licencu za komercijalni razvoj. Nakon kupovine Oranona 2007, Šering-Plou je nastavio razvoj.
Farampator je istražen zbog njegovog dejstva na AMPA receptore za potencijalnu primenu u lečenju šizofrenije i Alchajmerove bolesti. Utvrđeno je da poboljšava kratkotrajnu memoriju, ali da oštećuje epizodnu memoriju. Nuspojave farampatora su glavobolja, pospanost i mučnina. Pacijenti sa nuspojavama su imali znatno više nivoe farampatora u plazmi. Dodatna analize su pokazale da je farampator kod grupe bez nuspojava proizveo znatno poboljšanje memorije.
Miarinarivo
Miarinarivo je grad na centralnoj visoravni Madagaskara od 15 000 stanovnika, administrativni centar Regije Itasi i Distrinkta Miarinarivo u Provinciji Antananarivo.
U Maintiranu su većinsko stanovništvo Merine jedan od malagaških naroda.
Historija
Miarinarivo se počeo oblikovati kao grad krajem 19. vijeka, kad su u mjesto došli živjeti prvi evangelički i katolički misionari i osnovali svoje crkve i škole. Miarinarivo je među prvima dobio medicinsku ustanovu još 1897. , kad je jedan od prva dva malgaška liječnika osnovao ambulantu, iz koje je izrasla današnja bolnica Centre Hospitalier Miarinarivo. Cesta do Antananarivo napravljena je 1909. za vrijeme francuske kolonijalne uprave. Evangelički misionari su izgradili svoju crkvu, školu i osnovali 22. juna 1929. Centar mladih kršćana. Prvi katolički misionari, osnovali su svoju misiju u Miarinarivu 1933., ona je 1939. postala Apostolski vikarijat, a od 1955. promaknuta je u biskupiju.
Jedna od najvećih znamenitosti grada je katolička katedrala koja je dovršena 1948., koju je posvetio prvi malgaški kardinal Ignace Ramarosandratana. U današnjem Miarinarivu postoje osnovne i srednje škole, banke, vladini uredi, par manjih hotela i restorana i benziska stanica.
U okolici grada kod mjesta Manazari (30 km) nalazi se grobnica malgaškog mitskog kralja Andriambahoaka.
Geografske i klimatske karakteristike
Miarinarivo leži na južnim obroncima vulkanskog Masiva Itasi u brdovitom kraju, u kojem se izmjenjuju kotline rijeka i planinski vrhunci sa brojnim kraterskim jezerima, gejzirima i termalnim izvorima. Sam grad leži na nadmorskoj visini od 1300 m, u kotlini, koju sa sjevera zatvara Planina Ambatomanjaka (1500 m) a sa juga Planina Manja (1765 m), sjeverno od grada teče rijeka Sakai (najveća pritoka rijeke Mahajilo).
Miarinarivo je udaljen 89.4 km od glavnog grada Antananarivo i oko 121 do Tsiroanomandidija, južno od grada oko 35 km nalazi se Jezero Itasi. U okrugu Miarinarivo ima 40 vulkanskih jezera, od kojih su najveća; Mahiatrondro, Ambatomilona i Antamolava.
Miarinarivo ima mješavinu između kontinentalne i tropske klime sa prosječnom dnevnom temperaturom od 28 °C u januaru kad je ljeto i 10 °C u augustu kad je zima. Prosječna količina oborina je između 900 mm i 1100 mm.
Transport, Privreda
Do Miarinariva vodi nacionalni magistralni put br. 1 Antananarivo - Tsiroanomandidi u odličnom stanju.
Klima i tlo Miarinariva pogodno je za poljoprivrednu proizvodnju svih vrsta usjeva, dobro je razvijeno ribarstvo po ribnjacima i jezerima. Miarinarivo je bio poznat po proizvodnji kvalitetne svile od brojnih nasada duda. Danas se osobito uzgaja riža i kava. Miarinarivo je centar mljekarstva, koje je unaprijeđeno uvozom holsteinskih krava.
Frapiero, Padova
Frapiero je naselje u Italiji u provinciji Padova, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3 m.
1058 Grubba
1058 Grubba je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,195 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 11,98 a geometrijski albedo 0,044.
Glutamat-metilaminska ligaza
Glutamat-metilaminska ligaza (, gama-glutamilmetilamidna sintetaza) je enzim sa sistematskim imenom L-glutamat:metilamin ligaza (formira ADP). Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Arguel (Soma)
Argel je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu Soma koja pripada prefekturi Amjen.
Republik Freies Wendland
Republik Frajes Vendland je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija.
Osmanska krstarica Hamidiye
Hamidiye (također poznata i kao Hamidija) je bila osmanska krstarica poznata po akcijama u balkanskim i prvom svjetskom ratu. Imala je istisninu od 3805 tona, te bila izgrađena i porinuta u Engleskoj 25. septembra 1903. pod imenom Abdülhamid, koje je dobila po tadašnjem sultanu Abdulu Hamidu II. Naziv Hamidiye je dobila nakon sultanovog svrgavanja 1908. u mladoturskoj revoluciji.
Hamidiye je kao glavno naoružanje imala dva brzometna topa 150mm L/45, šest brzometnih topova 120mm L/50, dva brzometna topa 46mm L/50, dva brzometna topa 36mm i dvije torpedne cijevi 457mm. Pokretala su ga dva seta četverocilndarskih parnih strojeva, zahvaljujući kojima je imala maksimalnu brzinu od 22 čvora. Imala je 302 člana posade.
Hamidiye je postala poznata za vrijeme prvog balkanskog rata kada se početkom 1913. godine uspjela provući kroz grčku blokadu Dardanela te tokom sljedećih nekoliko mjeseci vodila krstarički rat na Mediteranu, što je uključilo i prepad na albansku luku Šenđin 12. marta 1913. kada je potopljeno šest grčkih transportnih brodova koji su prevozili srpska pojačanja za opsadu Skadra. Iako Hamidiye nije uspjela ozbiljnije promijeniti situaciju na bojištu ili uticati na krajnji ishod rata, njeni uspjesi su djelomično povratili ozbiljno poljuljani moral osmanskih snaga, a od kapetana Raufa Orbaya učinili nacionalnog heroja.
Nakon završetka prvog svjetskog rata, odnosno mirovnim ugovorom u Sevresu, Hamidiye je predana pobjedničkoj Velikoj Britaniji kao dio odštete. Međutim, kada je nakon turskog rata za nezavisnost sklopljen Sporazum u Lauseanneu, novoj turskoj državi je dozvoljeno da zadrži ratnu mornaricu, a Hamidiye joj je vraćena, te je nastavila služiti kao školski brod.
Prodigiozin
Prodigiozin je organsko jedinjenje, koje sadrži 20 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 323,432 Da.
Madison County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 73.442.
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 73.442 stanovnika, što je 4.001 (5,8%) stanovnika više nego 2000. godine.
Zoran Živković
Ime i prezime Zoran Živković nosili su ili nose:
Rehlingen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj grada u okrugu Lineburg Relingen se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Lineburg. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 86 metara. Površina opštine iznosi 66,0 km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 736 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 11 stanovnika/km².
8. 4.
Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan
8. travanj/april (8. 4.) je 98. dan godine po gregorijanskom kalendaru (99. u prijestupnoj godini). Do kraja godine ima još 267 dana.
Događaji
.
Rođenja
.
Smrti
.
Blagdani/Praznici
.
Vidi takođe: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Deacetilvindolin O-acetiltransferaza
Deacetilvindolin O-acetiltransferaza (, deacetilvindolin acetiltransferaza, DAT, 17-O-deacetilvindolin-17-O-acetiltransferaza, acetilkoenzim A-deacetilvindolin 4-O-acetiltransferaza, acetil-KoA-17-O-deacetilvindolin 17-O-acetiltransferaza, acetilkoenzim A:deacetilvindolin 4-O-acetiltransferaza, acetilkoenzim A:deacetilvindolin O-acetiltransferaza, 17-O-deacetilvindolin O-acetiltransferaza, acetil-KoA:17-O-deacetilvindolin 17-O-acetiltransferaza) je enzim sa sistematskim imenom acetil-KoA:deacetilvindolin 4-O-acetiltransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim katalizuje final korak biosinteze vindolina iz tabersonina kod Madagascar periwinkle, zimzelenih ruža.
Santo António
Santo António je najveće naselje na otoku Príncipe, u državi Sveti Toma i Princip, glavni grad tadašnje kolonije od 1753. do 1852. godine. Nalazi se na sjeveroistočnoj obali otoka, na rijeci Palhota. Ima oko 1.200 stanovnika.
Grad je administrativno sjedište provincije Príncipe i okruga Pagué. Poznat je po svojoj kolonijalnoj arhitekturi i po crkvama.
Prijevoz
Santo António je povezan neasfaltiranim cestama sa sjevernim i južnim dijelom otoka, kao i s obližnjom planinom.
Ostalo
Santo António ima vlastitu obrazovnu ustanovu (colegio), crkve, plaže, omanju luku i nekoliko trgova (praça). Ovo je najslabije razvijeno područje u državi.
1057 Wanda
1057 Vanda je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 40,47 km, a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,891 astronomskih jedinica (AJ).
Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 3,518 stepeni, a orbitalni period iznosi 1796,025 dana (4,917 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,247. Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,96 a geometrijski albedo 0,044.
Asteroid je otkriven 16. avgusta 1925. godine.
Salem, Nebraska
Salem je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 112 stanovnika.
Hebron
thumb|250px|Pečat Hebrona thumb|250px|Uglavnom napuštena tržnica u Starom gradu thumb|250px|right|Izraelski vojnici u Hebronu 2004. Hebron (arapski al-Ḫalīl ili al Khalīl hebrejski, Standardni hebrejski Ḥevron, Tiberijski hebrejski Ḥeḇrôn) je grad u južnoj Judeji, odnosno dijelu Zapadne obale. U njemu živi oko 120.000 Palestinaca i 600 izraelskih naseljenika, a oko 7.000 Židova živi u obližnjem gradu Kiryat Arba. Hebron se nalazi 930 m (3.050 stopa) iznad razine mora.
Ime "Hebron" dolazi od hebrejskog iztraza za grad, što dolazi od riječi חבר (habar 598), odnosno "pridružiti se, spojiti, biti u savezu." Ime "Hebron" potječe od istog korijena kao i "Heber."
Hebron se nalazi30 km južno od Jeruzalema. Poznat je po svojoj vinovoj lozi, vapnencu, grnčarskim radnjama i tvornicama stakla. U njemu se također nalazi i velika mljekarska tvrtka Al-Juneidi. Grad Hebron karakteriziraju uske, granajuće ulice, kamene kuće s ravnim krovom i stari bazaari. U njemu se nalazi Univerzitet Hebron i Palestinski politehnički univerzitet.
Najvažnija historijska lokacija u Hebronu se nalazi na Grobu Patrijarha ili Spilji Macphelah (hebrejski: מערת המכפלה, ili Me'arat ha-Machpelah; arapski: الحرم الإبراهيمي, ili al-Haram al-Ibrahimi, "Utočište Abrahamovo"). Mjesto je sveto za sve tri abrahamske religije: judaizam, kršćanstvo i islam. Prema Knjizi Postanka Abraham je kupio spilju i okolno polje kako bi u njemu sahranio suprugu Saru. Židovi vjeruju da su Abraham, Sara, Izak, Rebeka, Jakov i Lea zakopani u spilji (preostali matrijarh, Rahela je sahranjena van Bethlehema). Zbog tog razloga Židovi grad nazivaju "Gradom Patrijarha," te je zbog toga jedan od najsvetijih judaističkih gradova (zajedno s Jeruzalemom, Tiberijom i Tzfatom). Sama spilja je drugo po svetosti u judaizmu, a crkve, sinagoge i džamije su se u gradu zidale kroz historiju. Izakova hala je danas Džamija Ibrahimi, dok Abrahamova hala i Jakovova hala služe kao židovske sinagoge.
Sasser, Georgia
Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 279 stanovnika, što je 114 (29,0%) stanovnika manje nego 2000. godine.
Famotidin
Famotidin (INN) je histaminski antagonist H2 receptora koji inhibira produkciju Želudačne kiseline, i on se često koristi za lečenje čira na dvanaestopalačnom crevu i gastroesofagealne refluksne bolesti. Ovaj lek prodaju kompanije Džonson i Džonson/Merck pod imenima Pepcidin i Pepcid, kao i kompanija Astelas pod imenom Gaster. Za razliku od cimetidina, prvog H2 antagonist, famotidin ne utiče na enzimski sistem citohroma P450, i ne formira interakcije sa drugim lekovima.
Glukoza-1-fosfat citidililtransferaza
Glukoza-1-fosfat citidililtransferaza (, CDP glukoza pirofosforilaza, citidin difosfoglukozna pirofosforilaza, citidin difosfat glukozna pirofosforilaza, citidin difosfat-D-glukozna pirofosforilaza, CTP:D-glukoza-1-fosfatna citidililtransferaza) je enzim sa sistematskim imenom CTP:alfa-D-glukoza-1-fosfat citidililtransferaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Panza, Brindisi
Panza je naselje u Italiji u provinciji Brindisi, u regiji Apulija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 316 m.
1059 Mussorgskia
1059 Mussorgskia je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,643 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 10,7 a geometrijski albedo 0,044.
Razmjena zarobljenika
Razmjena zarobljenika u najširem smislu označava proces prilikom koga dvije međusobno sukobljene grupe ljudi istovremeno, i u skladu s međusobno postignutim dogovorom, puštaju ili predaju pripadnike druge strane koje su bili držali u zarobljeništvu, pritvoru ili im na neki drugi način ograničili slobodu kretanja. Postoje razni oblici razmjena zarobljenika, a pod tim pojmom se najčešće podrazumijevaju sporazumi između država, odnosno zaraćenih strana u oružanom sukobu, pri čemu su predmet razmjene ratni zarobljenici. Razmjene se obično vrše nakon završetka sukoba ili uspostave primirja, odnosno kao dio mirovnog sporazuma; nekada se mogu vršiti i tokom samog oružanog sukoba, pri čemu se sam proces razmjene vrši na neutralnom području ili na tzv. ničijoj zemlji uz odgovarajući prekid neprijateljstava. Motivi za razmjenu zarobljenika mogu biti različiti - od nastojanja da se spašavanjem vlastitih zarobljenika pojača moral ili steknu obavještajni podaci, preko nastojanja da se puštanjem neprijateljskih zarobljenika otklone vlastiti logistički i sigurnosni problemi, pa do nastojanja da se stekne propagandna prednost u neutralnoj javnosti.
Razmjene zarobljenika u ratu reguliraju Ženevske konvencije.
Razmjene zarobljenika se mogu odvijati i među stranama koje nisu u formalnom sukobu, za što je možda najbolji primjer hladni rat kada su se na berlinskom mostu Glienicke, koji je dijelio Zapadni i Istočni Berlin, odvijale razmjene osuđenih špijuna i političkih zatvorenika.
Spring Lake, Indiana
Spring Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Gouaux-de-Luchon
Guo de Lišon je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Sen Godan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 44 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 14,49 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 850 metara (maksimalnoj 2.193 m, a minimalnoj 680 m).
Monroe County, New York
je okrug u američkoj saveznoj državi Njujork. Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 744.344.
11-cis-retinol dehidrogenaza
11-Cis-retinol dehidrogenaza (, RDH5 (gen)) je enzim sa sistematskim imenom 11-cis-retinol:NAD+ oksidoreduktaza. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju
Ovaj enzim, izobilno prisutan u retinalnom pigmentnom epitelijumu, katalizuje redukciju 11-cis-retinola do 11-cis-retinala, dok je supstrat vezan za retinal-vezujući protein. To je presudni korak u regeneraciji 11-cis-retinala, hromofora rodopsina. Ovaj enzim takođe može da deluje na druge cis forme retinola.
Santee, Nebraska
Santee je selo u američkoj saveznoj državi Nebraska. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 346 stanovnika.
1060 Magnolia
1060 Magnolija je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,237 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 12,7 a geometrijski albedo 0,044.
Visintini, Gorizia
Visintini je naselje u Italiji u provinciji Gorica, u regiji Friuli-Venezia Giulia.