cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Damjan (Makedonija)
Prirodni uslovi
Damjan je smešten u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 10 kilometara zapadno.
Naselje Damjan se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na zapadnom obodu Radoviškog polja, koje tvori Stara reka. Jugozapadno od sela uzdiže se planina Smrdeš. Nadmorska visina naselja je približno 550 metara.
Mesna klima je kontinentalna.
Stanovništvo
Damjan je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 311 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%), a manjina su Srbi (2%).
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Adeline, Illinois
Adelajn je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 85, što je 54 (-38,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
La Güera, Santa María del Oro
La Güera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 25 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1048 m.
Namaz (hrana)
thumb|Slatki namaz od [[Nutella|Nutelle]]
Namaz je hrana koja se zbog svoje konzistencije lako maže na kruh i ostale proizvode od raznoraznih žitarica, poput lepinje, dvopeka, keksa npr. krekera, peciva od lisnatog tijesta ili palačinke.
Namazi mogu biti slatki ili slani, biljnog ili životinjskog porijekla. Također su mogući i miješani oblici. Priprema se industrijski i nalaze se u prodaji ili domaći namazi umiješani po raznim recepturama.
Slani namazi
thumb|Humus
Slani namazi mogu se pripremiti od ribe (npr. konzervirane tune ili srdela, lososa), mesa (npr. Tatarski biftek od svježe sirove goveđe pisanice), jetre u obliku raznih pašteta, više ili manje pikantnih, ovisno o začinima koji se u njih dodaju.
Razni namazi biljnog porijekla poput humusa (orijentalnog namaza od slanutka), namazi sa svježim sirom ili gorgonzolom, crvenim lukom, a maslac ili margarin uobičajno mogu poslužiti kao samostalni namaz ili je temelj smjese.
Također i svinjska mast može poslužiti kao namaz ili osnova u koju se dodaju fino usitnjeni čvarci, panceta, papar i drugi začini. Od sitno nasjeckane pancete ili slanine uz dodatak peršina, češnjaka, soli, papra dobije se namaz (pešt ili zaseka) koji se može namazati ili se dodaje raznim jušnim jelima (maneštrama) od graha ili kiselog kupusa.
Vegetarijanski namazi obično se rade od svježeg tofua, raznih vrsta povrća (npr. patlidžana, avokada, romanescoa, gljiva, graha), s dodacima sjemenki (npr. bučinih, suncokretovih, sezamovih, bademovih) i raznim začinima. Omiljeni vegetarijanski nazamazi su maslac od kikirikija ili sezama. Također postoje i razne vrste namaza koje se rade od ekstrakta kvasca uz dodatak nekih drugih sastojaka, a najpoznatiji među takvim namazima su marmite, vegemite, promite, cenovis, te bovril.
Česti sastojak raznih namaza su sitno nasjeckani ukiseljeni krastavci, kapare, feferoni, hren, masline, češnjak, limunov sok, jaja (koja mogu biti i glavni sastojak nekog namaza), kiselo ili slatko vrhnje, majoneza, senf, razne vrste jestivih ulja, ocat, a od začina su najčešći sol, papar, ljuta ili slatka začinska paprika, svježi bosiljak, peršin, celer, sojin, worcester ili tabasco umak, konjak, vino.
U Meksiku se tradicionalno radi Guacamole, namaz (umak) kojemu je glavni sastojak avokado.
Slatki namazi
thumb|Slatki namaz od marmelade
Prirodni slaki namaz je med, javorov sirup, razne domaće ili industrijski pripremljene marmelade, džemovi, pekmezi, zatim maslac od kikirikija i maslac od lješnjaka, namazi od lješnjaka, rogača, ili čokolade. Neki od tih namaza premazuju se samostalno na vafle ili na kruh već premazan maslacem ili margarinom.
Eksterni linkovi
Спред (масло) Спред (масло)
Guadalupe Victoria, Natívitas
Guadalupe Victoria je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Natívitas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 940 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2206 m.
Baštovan
Baštovan (ili vrtlar) je zanatlija ili čovek kome je zanimanje da urerđuje: bašte, parkove, vrtove. Ovaj posao podrazumeva: obrađivanje zemljišta, sejanje, sađenje i presađivanje biljaka, zaštitu biljaka od štetočina, podrezivanje, okopavanje, zalivanje i drugo.
Baštovan koristi razne alatke za rad kao što su: motika, ašov, grabulja, pijuk, vinogradarske makaze, makaze za podrezivanje žbunja, testera, sekira, prskalice i drugo. U novije vreme se koriste i savremene mašine kao što su: sejalica, moto-kultivator, kosačica, motorna testera i drugo.
Ranije je to bilo zanimanje čoveka koji kod jednog gazde uređuje i održava vrt ili (baštu) velike površine sa mnogo drveća, ukrasnog žbunja, cveća i drugih ukrasnih biljaka. Postojali su i baštovani koji su uređivali nekoliko manjih vrtova (parkova) ali na više različitih mesta (kod različitog gazde). Od tog zanimanja je baštovan živeo i izdržavao svoju porodicu.
Danas baštovani uređuju mahom javne površine: parkove, travnjake, leje sa cvećem ili površine nekih većih institucija (fabrike, škole, univerziteti, muzeji, kulturno istorjiski spomenici...).
Za baštovane se danas kaže da se bave hortikulturom.
Za obavljanje ovog posla potrebno je poznavati više veština: obradu zemljišta, zaštitu bilja... Pored znanja o svakoj biljci u bašti, baštovan treba da uloži mnogo truda i ljubavi u uređivanju bašte.
DeLisle Stewart
DeLisle Stewart (16. mart, 1870–2. februar, 1941.) je bio američki astronom.
401. pne.
Godina '''401. pne.''' bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao Godina tribunata Ahale, Kornuta, Fidenasa, Kapitolina, Eskvilina i Fidenasa (ili, rjeđe, godina 353. Ab urbe condita). Oznaka 401. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.
mini|Pohod Deset hiljada (označen plavom isprekidanom linijom)
Ozio, Pavia
Ozio je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 636 m.
Barrio Gualupita, Huitzilac
Barrio Gualupita je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Antheuil
Ontoji je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Bon.
Barrio Gualupita, Huitzilac
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2224 m.
Antheuil
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 65 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 6 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,28 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 510 metara (maksimalnoj 613 m, a minimalnoj 345 m).
Rhys ap Gruffydd
Rhys ap Gruffydd ili ap Gruffudd (često angliziran u "Griffith") (1132 – 28. aporil 1197) bio je vladar države Deheubarth u južnom Walesu, koji je vladao od 1115. do 1197. Danas se često naziva Lord Rhys (velški Yr Arglwydd Rhys), iako se ta titula nije koristila za života. Najčešće je koristio titulu "Posjedni princ Deheubartha" ili "princ Južnog Walesa", a otkrivena su i dva dokumenta gdje se nazivao "princ od Walesa" ili "princ Velšana". Rhys se smatra jednim od najuspješnijih i njajmoćnijih velških vladara, a nakon smrti Owain Gwynedda u Gwyneddu 1170. je dominirao cijelim Walesom.
Rhysov djed Rhys ap Tewdwr, je bio kralj Deheubartha prije nego što je u Brecon 1093. ubijen od Bernarda de Neufamarchea, a najveći dio teritorije Deheubartha zauzeli Normani. Rhysov otac Gruffydd ap Rhys je uspio zavladati manim dijelom, a još više teritorije je oslobođeno nakon Gruffyddove smrti zahvaljujući Rhysovoj starijoj braći. Rhys je postao vladar Deheubartha 1155. Tri godine kasnije je prisiljen je priznati engleskog kralja Henryja II za svog sizerena. Henry je 1163. napao Deheubarth, zarobio Rhysa i oduzeo mu svu zemlju; nekoliko tjedana kasnije je Rhys oslobođen i dobio je natrag manji komad svojih posjeda. Rhys je potom sklopio savez sa Owainom Gwyneddom te, nakon što je propala Henryjeva invazija Walesa 1165. godine, uspio vratiti najveći dio svoje zemlje.
Godine 1171. se Rhys pomirio sa kraljem Henryjem, koji mu je priznao posjede te ga imenovao Sucem Južnog Walesa. Sa kraljem Henryjem je bio u dobrim odnosima do njegove smrti 1189. Nakon toga je Rhys digao ustanak protiv kralja Richarda I te napao normanske posjede u svom susjedstvu, zauzevši veliki broj zamaka. Pred kraj života je imao problema održavati vlast, prije svega zbog sinova Maelgwna i Gruffydda koji su se međusobno zavadali. Rhys je pokrenuo posljedni pohod protiv Normana 1196. osvojivši niz zamaka. Sljedeće godine je iznenada umro te je sahranjen u Katedrali sv. Davida.
Agua Nacida, Álamo Temapache
Agua Nacida je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Álamo Temapache.
El Mirador, Yajalón
El Mirador je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Agua Nacida, Álamo Temapache
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 994 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 30 m.
El Mirador, Yajalón
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1123 m.
Lipje (Velenje, Slovenija)
Lipje je naselje u slovenskoj Općini Velenju. Lipje se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 331 stanovnika.
Santander (Španjolska)
Geografske karakteristike
Grad se prostire na uskom obalnom pojasu kamenitog poluotoka, koji sa zapada zatvara Zaljev Santander, koji je dio puno većeg Biskajskog zaljeva.
Santander je udaljen stotinjak km zapadno od Bilbaoa, karakterističan je po velikim skladištima nanizanim duž obala njegova zaljeva.
thumb|left|260px| Centar grada
Historija
Njegova izvrsna luka bilo je najvjerovatnije mjesto gdje se prostirala rimska kolonija Portus Victoriae. Santander je teško stradao u požaru koji ga je zahvatio za oluje 1941., tad je izgorio njegov historijski centar, tako da nema baš puno značajnih građevina.
Od onih koje su preživjele treba spomenuti; historicističku palaču Magdalena podignutu za kraljevu rezidenciju, gotičku katedralu, biblioteku pisca i historičara Marcelina Menéndez y Pelayo i regionalni muzej sa velikom kolekciom prahistorijskih artefakata.
Santander je univerzitetski grad od 1972., poznat je i po svom ljetnom festivalu i univerzitetu.
Privreda
Ekonomija grada bazira se na turizmu, ribarstvu, teškoj industriji i aktivnostima vezanim uz luku (brodogradnja).
Najveći industrijski objekt je čeličana Global steel wire, dio grupacije Celsa Group.
Poljoprivredna okolica poznata je po stočarstvu.
Uz sve to on je i obrazovni, ali i medicinski i snažni financijski centar (Banco Santander).
Japanski vrt
thumb|200px|Bašta Adahi muzeja
Japanski vrt ili Japanska bašta je karakterističan tip ukrasne bašte. Svoje poreklo ima u Kini odakle je prenet i primljen u Japanu ali se postepeno proširio i u drugim krajevima sveta.
Karakteristično za ovu baštu je maksimalno iskorištavanje slobodnog prostora što ima kao posledicu za malo prostora na kojem se ovaj vrt razvijao i rezultat je respektovanja prirode. Tipični primerci za japanske vrtove su bonsai koje služe tome da se perspektiva uključi u scene. U japanskoj bašti nalazimo brojne elemente žive i nežive prirode.
Lorenzetti, Venezia
Lorenzetti je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 120 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 9 m.
Teorija žrtve
Teorija žrtve je pojam iz savremene istorije, i opšte korišćeni izraz, za jedan posle Drugog svetskog rata široko rasprostranjeni način argumentacije u Austriji, koji se tiče vremena pre pripajanja Austrije nemačkom "Rajhu". Kao sinonim za teoriju žrtve se takođe koristi i "Mit o žrtvi". Teorija žrtve, kojom se u kolektivnom pamćenju potiskuje austrijsko saučesništvo u nedelima nacijonalsocijalizma, označava se takođe kao "životna laž" druge Austrijske republike.
Koreni
Kao glavno obrazloženje za tu teoriju navodi se hapšenje celokupnog austrijskog državnog vrha posle upada nemačkih trupa 1938. Važnu ulogu je takođe imala Moskovska Deklaracija od 1. novembra 1943 u kojoj su glavni saveznici zastupali mišljenje da je Austrija prva žrtva Hitlerove osvajačke politike. Kao posledica toga Austrija je u pravnom smislu važila za žrtvu nacističke politike.
Dejstvo i dugoročne posledice
Teorija žrtve je pokazala prvo dejstvo već neposredno posle rata, u smislu vrlo oštre anti-nacističke borbe koja je u početnoj fazi vođena konsekventnije nego u Nemačkoj. Ona je međutim, za vreme hladnog rata, praktično okončana i unazad gledano, nije sprovedena u zadovoljavajućem obimu. Takođe se i restitucija opljačkanih bogatstava odlagala.
Potiskivanje svesti o saučesništvu velikog broja Austrijanaca u nedelima za vreme nacističke vladavine je dovelo do toga, da je ispravljanje nepravde koja je naneta u okviru nacijonalsocijalističkog progona sprovedena vrlo sporo. Nasuprot tome su žrtve rata tretirane mnogo bolje. To se pogotovo odnosilo na članove "Vermahta" koji su nazivani žrtvama rata. Do ranih 90-ih godina 20-og veka, konstantno je korišćena teorija žrtve, čime je sprečeno rasvetljavanje uloge Austrijanaca u zločinima nacizma. Tek 1986. tokom afere oko austrijskog predsednika Kurta Valdhajma (njegovo članstvo u Vermahtu), počeo je drugačiji odnos prema tom vremenu.
Godine 1991. je kao prvi austrijski političar, tadašnji kancelar Franc Vranicki, priznao zločine, koje su počinili Austrijanci, i zamolio za oproštaj. Ta promena u svesti je takođe omogućila austrijskom politologu Andreasu Maislingeru formiranje Austrijske spomen službe žrtvama holokausta. Poslednjom manifestacijom "teorije žrtve" mogu se smatrati reakcije nekolicine novinara, povodom "EU-sankcija". Kao što je poznato, one su uvedene Austriji 1999. godine od strane 14 država članica Evropske Unije u znak protesta zbog učešća desno orijentisane "Austrijske slobodarske Partije" (FPO) u novoformiranoj vladi, pod njihovim šefom, kontraverznim desničarom, Jergom Hajderom. Te sankcije su od strane medija shvaćene kao direktne mere protiv austrijskog naroda odnosno čitave države.
Francuski park
thumb|Francuski park kod [[Zamak Vilandri|zamka Vilandri u dolini Loare.]] Francuski park je park, koji je uređen sa geometrijskom tačnošću i simetrijom. To su ravni putevi posuti peskom, orezano grmlje sa mnogobrojnim fontanama i alejama sa cvećem i dr.
U 18. veku se javlja tzv. Engleski park koji je odstupio od tačnosti oblikovanja i uređivanja parkova i pre je to lepo održavani predeo u prvobitnim svojim oblicima.
Moglia, Asti
Moglia je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 72 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 341 m.
Powys
Powys (velški: ) je načelno područje (principal area), grofovija i očuvana grofovija u Srednjem Walesu.
Gamalijel
Gamalijel Stariji ili Rabin Gamalijel I bio je vodeći autoritet jevrejskog Sanhedrina u sredini 1. vijeka. Bio je unuk velikog jevrejskog učitelja Hilela Starijeg, a umro je oko dvadeset godina prije uništenja Drugog hrama u Jeruzalemu. Imao je sina, koga je prozvao Simeon po vlastitom ocu, i kćer čija se kćer (tj. Gamalijelova unuka) udala za svećenika po imenu Simon ben Nathanael. Ime Gamalijel (Gamaliel) je grčki oblik hebrejske riječi koja znači Božja nagrada.
U kršćanskoj tradiciji se Gamalijel slavi kao farizejski doktor jevrejskog prava, koji je podučavao Apostola Pavla ; Djela apostolska prikazuju Gamalijela kao čovjeka s velikim ugledom.
Obojeni metali
Podjela
Metali se uobičajeno dijele na Crne i Obojene, prema toj podjeli u crne metale se ubraja željezo (ponekad mangan i krom), a svi ostali metali su obojeni i dijele se na četiri grupe;
Teški obojeni metali
U njih spadaju metali čija je gustoća veća od 5 kg/dm³, iako neki smatraju da je ta granica 3,8 kg/dm³. To su: Olovo (Pb), Bakar (Cu), Cink (Zn), Nikal (Ni), Kobalt (Co)
Laki obojeni metali
To su oni metali čija je gustoća manja od 5 kg/dm³, u njih spadaju: Aluminij (Al), Magnezij (Mg), Berilijum (Be), Titan (Ti).
Plemeniti metali
To su; Zlato (Au), Srebro (Ag) i Platina (Pt)
Rijetki metali
U njih se ubrajaju; Indijum (In), Galijum (Ga), Selen (Se), Telur (Te), Volfram (W), Vanadijum (V), Molibden (Mo), Cirkonijum (Zr), Renijum (Re), Uran (U)
Ta grupa metala dijeli se i na: rastresite, teško topive i radioaktivne.
Karakteristike
Glavne karakteristike obojenih metala u odnosu na čelik su; to što imaju slabije mehaničke karakteristike, ali su elastičniji, otporniji na koroziju, bolji su provodnici topline i elektriciteta, nisu magnetički, imaju manju specifičnu težinu i otporni su na trenje.
Najvažniji obojeni metali za mašinsku industriju su; bakar, cink, nikal, aluminij, magnezij, titan i legure; bakra, aluminija i magnezija.
Opština Caraula, Dolj
Caraula je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 150 m.
Eisenstadt
Eisenstadt (hrvatski: Željezno, mađarski: Kismarton) je grad na istoku Austrije od 13,664 stanovnika.
Eisenstadt je administrativni centar savezne zemlje Burgenland, ali i vlastitog okruga jer je statutarni grad, uz to je i administrativni centar Okruga Eisenstadt-Umgebung.
Geografske karakteristike
Eisenstadt leži na južnom kraju masiva Leitha, 12 km od mađarske granice.
Historija
Eisenstadt se kao naselje prvi put spominje u dokumentima 1264. Od 1648. grad ima status slobodnog kraljevskog grada u Ugarskoj i poznat je kao sjedište bogate feudalne porodice Esterhazy. left|240px|thumb|Stara gradska vijećnica Nakon Prvog svjetskog rata i raspada Austro-Ugarske, dotadašnja Županija Šopron koja je pripadala Ugarskoj podjeljena je po etničkoj osnovi - 1921., tako da se veći zapadni dio (Deutsch-Westungarn) u kom je preovladalo njemačko stanovništvo ujedinio sa Austrijom.
Anaksandrid
Anaksandrid (grč. Ἀναξανδρίδης, 4. vek pne.) bio je grčki komediograf koji je stvarao u okviru srednje atičke komedije. Prema nekim antičkim izvorima, rodio se od oca Anaksandra u Kamiru na Rodosu, dok je prema drugima bio iz Kolofona.
Estill, South Carolina
Estil je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Eisenstadt
Znamenitosti i kultura
Najveće znamenitosti Eisenstadta su nekadašnji dvorac porodice Esterhazy iz 14. vijeka (obnovljen 1663. - 1672.), Crkva Kalvarija (Kalvarienbergkirche) sa grobom slavnog kompozitora Josepha Haydna. Kuća u kojoj je Haydn živio između 1766. - 1790., koja je danas pretvorena u muzej, pa župna crkva iz 1450. - 1522. i franjevačka crkva iz 1625. - 1630.), u kojoj se nalazi grobnica porodice Esterházy. U neposrednoj okolici grada nalazi se Dvorac Forchtenstein, nekadašnje sjedište grofova von Mattersdorf. right|280px|thumb| Bergkirche (Haydnkirche)
Stanovništvo
U samom gradu živi 13 147 stanovnika, a u široj okolici 40 943 stanovnika Burgenlanda. Eisenstadt je kulturno središte hrvatske nacionalne manjine - Gradišćanskih Hrvata.
Privreda i transport
Eisenstadt je trgovačko središte voćarskog i vinogradarskog kraja, sa značajnom industrijom koja proizvodi su tekstil, skijašku opremu, metalno posuđe i električnu opremu. Dobar dio stanovnika radi u javnoj upravi i uslužnim djelatnostima.
Estill, South Carolina
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.040, što je 385 (-15,9 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Anaksandrid
Na dramskim takmičenjima deset puta je osvojio prvu nagradu za svoje komedije, od čega tri puta na Lenejama. To znači da je ostalih sedam nagrada osvojio na Dionisijama, uključujući i 375. pne., kada je osvojio i treće mesto na Lenejama. Prvi put je pobedio 376. pne. i nastavio je da stvara bar do 349. pne., kada je na Dionisijama završio četrvti.
Od njegovog dela sačuvan je 41 naslov te nekih 80 citata. Neki naslovi podsećaju na tematiku stare atičke komedije (npr. Gradovi, Lovci), neki na motive nove atičke komedije (npr. Ludak, Samljanka), a mnoge ukazuju na mitološke travestije (npr. Anhiz, Protesilaj). Iz Gradova je sačuvan duži odlomak o razlici između grčkih i egipatskih običaja; tu se spominje i to da Egipćani ne jedu svinjetinu, a Grcima je ona poslastica.
Neki od dužih fragmenata imaju moralizatorski prizvuk, što je sigurno bio faktor koji je Anaksandridu osigurao mesto u antologijama. Od svih pesnika srednje komedije Anaksandrid je jedini koga Aristotel spominje, i to na više mesta u Nikomahovoj etici i u Retorici, što ukazuje na nemalu umetničku vrednost njegovog dela.
Ampliación las Cruces, Tlalpan
Ampliación las Cruces je naselje u Meksiku u saveznoj državi Distrito Federal u opštini Tlalpan.
Prema proceni iz 2014. u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 3348 m.
Rancho Fierro, Mexicali
Rancho Fierro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 31 m.
Lubusko vojvodstvo
Lubusko vojvodstvo (poljski: Województwo lubuskie) je jedno od 16 vojvodstava na koje je Poljska od 1999. administrativno podjeljena.
Karakteristike
Lubusko vojvodstvo se nalazi na zapadu zemlje, pored njemačke granice, okruženo Zapadnopomeranskim, Velikopoljskim i Donjošleskim vojvodstvom.
Prostire se površini od 13,989 km² u kojoj živi 1,011,592 stanovnika.
Administrativna podjela
Teritorij vojvodsva je podjeljen na 12 povjata, i 2 grada sa prvom povjata, a administrativni centri vojvodstva su gradovi Zielona Góra (141,222 st.) i Gorzów Wielkopolski (123,609 st.).
Sveržov
Sveržov je naseljeno mjesto u okrugu Bardjejov, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 617 stanovnika.
Baikalein
Baikalein je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 270,237 Da.
Grdovci
Grdovci su naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Grdovci su u sastavu opštine Kočani.
Prirodni uslovi
Grdovci su smešteni u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 5 kilometara južno.
Naselje Grdovci se nalazi u istorijskoj oblasti Kočansko polje, u središnjem delu polja. Stoga je seoski atar ravničarski i dobro obrađen. Neposredno južno od naselja protiče reka Bregalnica. Nadmorska visina naselja je približno 330 metara.
Borovo Naselje
Borovo Naselje je gradska četvrt u sastavu Grada Vukovara, Vukovarsko-srijemska županija.
Rancho la Perla, Villa de Guadalupe
Rancho la Perla je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Guadalupe.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1838 m.
Borovo Naselje
Povijest
Naselje je nastalo tridesetih godina dvadesetog stoljeća. 7. lipnja 1931. češki industrijalac Tomáš Baťa utemeljio je poduzeće "Bata Borovo" te je počeo graditi radničko naselje "Bata ville". 1936. godine naselje je imalo 122 zgrade izgrađene od neožbukane crvene opeke u kojima je živjelo 1.818 stanovnika.
Grdovci
Prirodni uslovi
Mesna klima je kontinentalna.
Borovo Naselje
Zemljopis
Naselje se nalazi oko 4 km sjeverno od centra Vukovara, 15 km sjeveroistočno od Vinkovaca i 32 km jugoistočno od Osijeka.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1961. godine naselje je imalo 3.489 stanovnika, a 1991. oko 7.000 stanovnika.
Grdovci
Stanovništvo
Grdovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 1.288 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%).
Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.
Nutella
Nutella je ime branda, slatkog kremnog namaza od lješnjaka, kreiranog od poznate talijanske tvrtke Ferrero.
Preteče
Iako je Nutella po prvi put izašla na tržište 1964., njezina preteča, namaz Supercrema, postojao je od 1951. Supercrema je razvijena iz prethodnog proizvoda, Paste Gianduje, stvorene 1946. od Pietra Ferrera, osnivača tvrtke. Glavni sastojak, lješnjak, je tipični proizvod pokrajine u Pijemontu iz koje potječe obitelj Ferrero.
Svi su ovi proizvodi bili preteče ovom današnjem, mješavini čokolade i lješnjaka razvijenoj u Italiji poslije pretjeranih poreza na kakaovac koji su onemogućavali normalnu proizvodnju čokolade.
Prva Nutella
1963. godine Pietrov sin Michele Ferrero je odlučio usavršiti Supercremu s namjerom širenja branda Europom. Promijenjeni su neki njeni sastojci, slika i ime proizvoda ("Nutella" - od engleske riječi "nut" što znači lješnjak), te njegov logo koji je ostao nepromijenjen sve do danas.
Prva Nutella iz tvornice obitelji Ferrero u Albi (u provinciji Cuneo, Pijemont), izašla je 20. travnja 1964. Proizvod je obitelji donio odličan uspjeh i ostao vrlo popularan sve do danas.
Sadržaj
thumb|Lješnjaci
thumb|Plodovi kakaovca
Bejan, Șoimuș
Bejan je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Șoimuș.
Lindek
Lindek je naselje u slovenskoj Općini Vojniku. Lindek se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Bejan, Șoimuș
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 250 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Lindek
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 86 stanovnika.
Oglala, South Dakota
Oglala je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 1.290, što je 61 (5,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Santa Serra, Cosenza
Santa Serra je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Opština Paracho, Michoacán
Paracho je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 5837 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 2267 m.
Nutella
Sadržaj
Usprkos tome što se reklamira kao zdrav doručak za djecu, Nutella sadrži oko 50% masti i 50% šećera.
U Italiji
U svojoj zemlji Italiji Nutella je postala kulturni i društveni fenomen. O njoj su napisane mnoge knjige, a važan je predmet i u filmu Bianca, talijanskog redatelja Nannija Morettija.
U inozemstvu
Nutella je vrlo popularna i u ostatku Europe, u Kanadi, Australiji, Novom Zelandu, Turskoj, Singapuru, Brazilu i Južnoj Africi, najviše kod djece i mladih. Manje je popularna u SAD-u, gdje je taj proizvod bio samo skupi uvoz sve do 2000-ih.
Edward Moss (razvrstavanje)
Edward Moss se može odnositi na:
Nopalera, Comonfort
Nopalera je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Comonfort.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 383 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1836 m.
Wirral (poluotok)
Wirral je poluotok na sjeverozapadu Engleske koji svojim najvećim dijelom administrativno podpada pod grofoviju Merseyside, a manjim južnim dijelom pod grofoviju Cheshire.
Geografija
Poluotok formiraju estuariji rijeke Mersey (na sjeveru, Dee na jugu i Irsko more na zapadu. Wirral je dug nekih 24 km i širok nekih 7 km, a praktički sve donedavno bio je dio historijske grofovije Cheshire.
Historija
Wirral je sve do početka 19. vijeka bio ruralni kraj, a onda su se bogatiji stanovnici naglo izraslog Liverpoola počeli seliti na poluotok. Nakon tog je 1824. William Laird osnovao brodogradilište i počeo graditi plansko naselje Birkenhead s trgom Hamilton kao njegovim centrom. Krajem istog vijeka dokovi Birkenheada privukli su trgovce pa je postao trgovačka luka. thumb|right|280px| Pogled na [[poluotok iz zraka]] Nakon administrativne reforme 1974. na najvećem sjevernom dijelu poluotoka osnovan je metropolitanski borough Wirral. Danas je poluotok osim s trajektima povezan i s dva tunela, cestovnim i željezničkim.
Cimafava, Piacenza
Cimafava je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 122 m.
Pterorhynchus
Pterorhynchus je bio rod pterosaura "ramforinkoida" iz porodice Rhamphorhynchidae koji je živio tokom kasne jure na području formacije Daohugou u Unutrašnjoj Mongoliji (Kina).
Stephen Czerkas i Ji Qiang su 2002. dali naziv tom rodu. Nomenklaturni tip je Pterorhynchus wellnhoferi. Naziv roda izveden je iz grčkog pteron, "krilo" i rhynchos, "njuška", što se odnosi na visoku krestu na glavi. Naziv vrste dat mu je u čast istraživaču pterosaura, Peteru Wellnhoferu.
Rod se zasniva na holotipu CAGS02-IG-gausa-2/M 608 (izvorno DM 608). Pronađen je u Chifengu naslagama Daohugou. Prema Jiu, Pterorhynchus pripada bioti Yanliao iz callovijske formacije Haifanggou; Lü Junchang ga je 2007. pripisao malo mlađoj formaciji Tiaojishan iz istog stadija.
Taj nomenklaturni tip sastoji se od spojenog, gotovo potpunog skeleta sa ostacima pokrovnog tkiva, uključujući i krilnu membranu, strukture slične dlakama, dugu verziju krilca koje je prisutno na kraju repa "ramforinkoida", krestu na glavi sa niskom koštanom osnovom i velikim keratinskim produžetkom; posljednja osobina je neobična za "ramforinkoide" (tj. primitivne pterosaure), čiji fosili obično ne pokazuju tragove kreste. Prednji dio produžetka nastavljao se na vodeću marginu koštane osnove, stojeći pod prilično oštrim uglom; na kraju se krivio prema stražnjem dijelu lubanje u zaobljenoj krivulji. Kresta je pokrivala stražnje dvije trećine lubanje, pokazivala prisustvo velikih ovalnih krljušti i bila je učvršćena grebenima paralelnim sa zakrivljenim pratećim rubom. Pri osnovi je bio vidljiv vertikalan uzorak, koji se interpretira kao izvorni uzorak boja za kamufliranje. Opisivači su kresti pripisali aerodinamičnu funkciju, što se može vidjeti i u nazivu roda. Dlake (piknovlakna) isprva su opisane kao s listićima u obliku pera i smatralo se da odgovaraju hipotetskom Stadiju II u evoluciji perja. To bi ukazivalo na to da su dlake pterosaura i perje dinosaura homologni. Međutim, kasniji istraživači - u detaljnom istraživanju pokrovnog tkiva pterosaura - nisu se složili s tom interpretacijom, budući da nisu mogli naći dokaze za uzorak centralnog grananja ili calamusa. Nomenklaturni tip imao je duguljastu lubanju od 11,8 cm, dug rep i raspon krila od oko 85 cm.
Opisivači su priključili rod Pterorhynchus porodici Rhamphorhynchidae. Nova knjiga Davida Unwina, The Pterosaurs: From Deep Time, predstavlja ga kao kredski rod, ali je taj zaključak donesen na zastarjelim informacijama. Također je predložio da je spadao u potporodicu Scaphognathinae i bio u srodstvu sa Scaphognathusom.
Schmieritz
Šmiric je opština u njemačkoj saveznoj državi Tiringija. Jedno je od 76 opštinskih središta okruga Zale-Orla. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 420 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 16075099.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zale-Orla Šmiric se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Zale-Orla. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 410 metara. Površina opštine iznosi 11,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 420 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 37 stanovnika/km².
Bitka za Staljingrad
Staljingradska bitka je bila glavna prekretnica u Drugom svetskom ratu, i smatra se najkrvavijom bitkom u ljudskoj istoriji. Bitku su obeležili brutalnost i nebriga za civilne žrtve sa obe strane. Bitka se sastojala iz nemačke opsade južnog ruskog grada Staljingrada (današnji Volgograd), bitke unutar grada, i sovjetske kontraofanzive koja je konačno zarobila i uništila nemačke i ostale snage sila Osovine oko grada. Ukupni gubici se procenjuju na između 1 i 2 miliona. Sile Osovine su izgubile oko četvrtine ukupnog ljudstva na istočnom frontu, i nikad se nisu oporavili od poraza. Za Sovjete, koji su izgubili preko milion vojnika i civila za vreme bitke, pobeda kod Staljingrada je značila početak oslobođenja Sovjetskog Saveza, vodeći ka konačnoj pobedi nad Nacističkom Nemačkom, 1945. thumb|right|300px
Pozadina
22. juna 1941. Nemačka i njene saveznice Sile osovine su izvršili invaziju na Sovjetski Savez, brzo napredujući duboko u sovjetsku teritoriju. Trpeći poraz za porazom u leta i jeseni 1941, sovjetske snage su izvršile kontranapad velikih razmera s predgrađa ruske prestonice u Bici za Moskvu, decembra 1941. Nemačka vojska koja je bila iscrpljena, slabo opremljena za zimsko ratovanje i sa rastegnutim linijama za snabdevanje, je odbačena sa ivica Moskve.
Nemci su stabilizovali front u proleće 1942. Planovi da se lansira nova ofanziva ka Moskvi su ipak odbačeni, jer je Armijska grupa Centar bila suviše oslabljena za takav napad. Štaviše, takav napad bi bio "isuviše očigledan", a ključ uspeha blickriga je bio napad tamo gde neprijatelj najmanje očekuje, tako da bi veliki uspesi mogli da se postignu pre nego što se postavi odbrana. Iz ovog razloga su razmatrane nove ofanzive na severu i jugu.
Operacija Plavi
Konačno je Armijska grupa Jug, koja je prethodno osvojila Ukrajinu, odabrana da prodre kroz južne ruske stepe u Kavkaz, i zauzme ključna sovjetska naftna polja. Ova letnja ofanziva sa kodnim imenom "Fall Blau", je trebalo da uključi nemačku 6. i 17. armiju, i 4. i 7. Panzer armiju. Ipak, Hitler je intervenisao u strateškom planiranju naredivši da se Armijska grupa podeli na dva dela. Armijska grupa Jug (A), pod komandom Eriha fon Manštajna i Evalda fon Klajsta, je trebalo da nastavi sa napredovanjem južno prema Kavkazu po planu. Armijska grupa Jug (B), uključujući Fridrih fon Paulusovu 6. armiju i Herman Hotovu 4. Panzer armiju, je trebalo da se kreće ka istoku prema Volgi i gradu Staljingradu s ciljem presjecanja SSSR izlaskom na Volgu i uništenjem industrije Staljingrada bez ulaska nacističke vojske u njega.
Početak bitke
Početak Operacije Plavo planiran je za kraj maja 1942. godine. Ipak, brojne nemačke i rumunske jedinice koje je trebalo da učestvuju u akciji bile su zauzete opsedanjem Sevastopolja na Krimskom poluostrvu. Odlaganja u okončanju opsade pomerila su i datum početka Operacije Plavo nekoliko puta, jer Sevastopolj nije pao do kraja juna. U međuvremenu je preduzeta manja akcija, ukleštenja izbačenih sovjetskih položaja južno od Harkova, što je rezultiralo opkoljavanjem velikih sovjetskih snaga, 22. maja.
Operacija je konačno otpočela, kad je Armijska grupa „jug“ započela svoj napad u južnoj Rusiji 28. juna, 1942. godine. Nemačka ofanziva je dobro započela. Sovjetske snage su pružale slab otpor u širokim i praznim stepama, i počele su da se povlače ka istoku i u neredu. Nekoliko pokušaja da se formiraju odbrambene linije je propalo, kad su druge nemačke jedinice počele da napreduju oko njih koje su formirale dva velika džepa i uništile ih - prvi severoistočno od Harkova, 2. juna, a drugi oko Milerova u Oblasti Rostov, nedelju kasnije.
Početno napredovanje je bilo toliko uspešno - do 3. jula je samo 6. armija zarobila preko 40.000 sovjetskih vojnika pa je Hitler još jednom intervenisao, i doneo je zloglasnu Direktivu br. 45 kojom je naredio 4. oklopnoj armiji da se pridruži Armijskoj grupi „jug“ (A) na jugu. Po Hitlerovom viđenju Sovjeti su već bili potučeni. Naredio je da oba sukcesivno nadolazeća cilja treba istovremeno napasti, podelivši oružane snage na jugu Istočnog fronta. Zapravo, 17. armija, 3. rumunska armija, kao i 1. i 4. oklopna armija sada su bile pridružene Grupi armija A pod komandom general-feldmaršala Lista, i trebalo je da, preko Rostova, osvoje Kavkaz. Šifrovani naziv tih operacija nazvan je „Runolist“. Ovakav plan uopšte nije predviđao formiranje rezervi.
Velika saobraćajna gužva je usledila kada se 6. armija „sudarila“ sa 4. oklopnom na nekoliko puteva koji su vodili kroz regiju, i obe armije su se potpuno zaustavile, u pokušaju da se raščisti gužva od hiljada vozila. Zastoj je bio zapanjujuće dug, i smatra se da je koštao napredovanje za najmanje jednu nedelju. Kako je napredovanje bilo usporeno, Hitler se predomislio i ponovo dodelio 4. Pancer armiji zadatak da napadne Staljingrad.
Do kraja jula, Nemci su odbacili Sovjete preko reke Don, postavivši odbrambene linije uz pomoć svojih saveznika, italijanskih, mađarskih i rumunskih armija. Na strani Nemaca se borila i ustaška 369. pukovnija, takozvana „Hrvatska legija“, pod komandom Viktora Pavičića, a potom Marka Mesića. ,. Šesta armija je bila na samo nekoliko desetina kilometara od Staljingrada, a 4. Pancer armija je sada bila na južno od nje, okrenuvši se ponovo ka severu da pomogne u osvajanju grada.
Chek Dos, Mexicali
Chek Dos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Bitka za Staljingrad
Početak bitke
Do ovog trenutka sovjetskim komandantima su već bile jasne nemačke namere i u julu su načinjeni planovi da se započne odbrana Staljingrada. Front oko grada je oformljen, a poslate su i nove trupe, između ostalih i rezervne jedinice koje su prvobitno bile namenjene odbrani Moskve od budućih napada Nemaca. General (kasnije Maršal) Andrej Ivanovič Jeremenko postavljen je za komandanta fronta, dok je Žukov prebačen sa centralnog dela ruskog fronta na severni bok Stanjingradskog fronta između Dona i Volge za direktne kontra-napade protiv 6. armije. Novoformirana 62. armija pod komandom Vasilija Ivanoviča Čujkova imala je zadatak da brani grad po svaku cenu. Iz sovjetske perspektive Staljingrad je bio važan, ne samo kao industrijski centar, već i kao centralna tačka za bilo koju operaciju na Kavkazu.
Chek Dos, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Bitka za Staljingrad
Bitka unutar grada
thumb|right| Ulične borbe u Staljingradu Do kraja avgusta, Armijska grupa Jug (B) je konačno dosegla Volgu severno od Staljingrada. Novo napredovanje do reke, južno od grada je usledilo. Od 1. septembra, 1942, Sovjeti su mogli da snabdevaju svoje snage samo preko opasnih prelaza preko Volge. Snažno nemačko vazdušno bombardovanje 23. avgusta je ubilo na hiljade civila i pretvorilo grad u ruševine. Osamdeset procenata životnog prostora u gradu je uništeno. Sovjetska 62. armija je formirala odbrambene linije između ruševina, sa uporištima u kućama i fabrikama.
Dok se ovo događalo na frontu prema Volgi, na delu prema Kavkazu je došlo do nacističkog poraza to jest do zaustavljanja njihovog prodora. Nakon ovog poraza zbog direktnih Hitlerovih odluka kojima je smanjen broj vojnika za taj prodor Adolf Hitler donosi odluku da se krene u osvajanje Staljingrada kao simboličke, utješne nagrade kojom bi se sakrio vojni debakl i prva naznaka nemačke vojne katastrofe u Rusiji.
Borbe u gradu su bile žestoke i očajničke. Staljin je naredio streljanje svakog vojnika koji bi se povukao. Slogan je bio "Ni korak nazad!". Za vreme bitke, sovjetske sigurnosne snage su uhapsile i streljale ili poslale 13 000 sopstvenih vojnika u kaznene odrede zbog "kukavičluka". Čak 300 000 je vraćeno u svoje jedinice ili iskorišćeno da dopuni druge jedinice. Nemci su u međuvremenu gurali napred po svaku cenu, takođe trpeći teške gubitke. Sovjetska pojačanja koja su prebacivana preko Volge sa istočne obale, konstantno su bila pod napadom nemačke artiljerije i avijacije. Po statistici, novopridošli sovjetski vojnik koji bi stigao u grad je mogao da očekuje da će živeti još nekoliko sati. Ogorčene borbe su besnele za svaku ulicu, svaku fabriku, svaku kuću, podrum i stepenište. Nemci koji su ovo neviđeno gradsko ratovanje nazvali Rattenkrieg ("pacovski rat"), su se gorko šalili kako su zauzeli kuhinju, ali se još uvek bore za dnevnu sobu.
Borbe na Mamajev Kurganu, istaknutom, krvlju natopljenom brdu iznad grada su bile naročito oštre. Kontrola nad brdom je promenila stranu nekoliko puta. U jednom od kontra-napada koji su trebali da povrate brdo, sovjeti su izgubili celu diviziju od 10 000 ljudi u jednom danu. U međuvremenu, borbe unutar lifta za žito, ogromnog silosa gde su sovjetski i nemački vojnici bili toliko blizu jedni drugih, su trajale nedeljama. U drugom delu grada, stambena zgrada koju je branio sovjetski vod pod komandom Jakova Pavlova je pretvorena u neprobojnu tvrđavu. Zgrada, kasnije nazvana "Pavlovljeva kuća" je bila iznad trga u centru grada. Vojnici su je okružili minskim poljima, postavili mitraljeska gnezda na prozorima i probili zidove u podrumu zarad bolje komunikacije.
Veliki doprinus u odbrani Staljingrada dali su ruski snajperisti koji su vešto birali najpovoljnije položaje u gradskim ruševinama sa kojih su mogli da dejstvuju protiv neprijatelja. Najbolji od svih ruskih snajperista, koji je do 20. novembra 1942. god. ubio 224 neprijateljska vojnika, ostao je zapamćen samo po nadimku "Zikan". Najpoznatiji ruski snajperista, Vasili Zajcev o kome je u Holivudu snimljen film pod nazivom "Neprijatelj pred vratima" (-{Enemy at the Gates}-), za vreme bitke za Staljingrad ubio je 149 neprijateljskih vojnika.
Bitka za Staljingrad je bila od životnog značaja ne samo za Staljina već i za Hitlera. Sovjetska komanda je prebacila strateške rezerve Crvene Armije iz reona Moskve na donji tok Volge, zajedno sa celokupnom raspoloživom avijacijom koja nije bila angažovana na drugim frontovima. Komandanti obe zaraćene strane su bili pod velikim stresom: Paulus je imao očni tik dok je Čujkov dobio ekcem zbog čega su mu obe ruke bile u zavojima.
U novembru, nakon tri meseca sporog i krvavog napredovanja, Nemci su konačno izbili na obalu reke presekavši teritoriju pod kontrolom Crvene Armije na dva mala džepa koja su se leđima oslanjala na obalu reke Volge. U tom trenutku Nemci su kontrolisali oko 80% teritorije razrušenog grada. Položaj branioca dodatno je otežala pojava leda na Volgi što je privremeno onemogućilo njihovo dalje snabdevanje. Bez obzira na okolnosti borbe su nastavljene punom žestinom. Mamajev Kurgan je i dalje ostao glavna meta nemačkih napada i oko njega su se vodile krvave borbe. Branioci su takođe naročito žestok otpor pružali u fabričkoj hali fabrike traktora Crveni oktobar u kojoj su radnici za sve vreme trajanja borbi proizvodili nove i popravljali oštećene tenkove.
Sovjetski kontranapad
Za sve vreme opsade, nemački i rumunski komandanti su pritiskali svoje glavne štabove kako bi dobili podršku za utvrđivanje linije na Donu. Sovjetske snage su držale nekoliko tačaka na južnoj obali reke, i svaki sposobni komandant bi ih smatrao ozbiljnom pretnjom. Ipak, Hitler je bio toliko fokusiran na sam grad da su svi takvi zahtevi odbijeni. Komandujući generalštaba Nemačke armije OKW, Franc Halder, je izrazio zabrinutost zbog Hitlerove preokupacije gradom, ističući slabost krila nemačke vojske. Hitler je sredinom oktobra smenio Hadlera, i postavio generala Kurta Cajtclera (Kurt Zeitzler).
Kako su borbe u gradu nastavljene tokom jeseni, sovjetski general Georgij Žukov, koji je komandovao strateškim planiranjem u Staljingradskoj oblasti, je započeo da koncentriše masivne sovjetske snage u stepama severno i južno od grada. Severno krilo napadačke vojske je bilo posebno ranjivo, jer su ga branile rumunske jedinice koje su imale slabu opremu, i nizak moral. Žukovov plan je bio da zadrži nemačke snage u borbama u gradu, a onda da se probije kroz rastegnute i slabo branjene bokove nemačke vojske, i da ih opkoli unutar Staljingrada. Ova operacija je imala kodno ime "Uranus".
thumb|300px|Sovjetski kontra-napad u Staljingradu
19. novembra, 1942. Crvena armija je započela operaciju Uranus. Napadačke snage pod komandom generala Nikolaja Vatutina su se sastojale iz tri kompletne armije, 1. Gardijske, 5. Tenkovske i 21. armije, uključujući ukupno 18 pešadijskih divizija, osam tenkovskih brigada, dve motorizovane brigade, šest konjičkih divizija i jednu antitenkovsku brigadu. Rumuni su čuli pripreme za napad, tražili su pojačanja, ali su bili odbijeni. Brojčano nadjačana, i slabo opremljena 3. Rumunska armija, koja je držala severno krilo 6. Nemačkoj armiji je zdrobljena posle skoro jednog neverovatnog dana odbrane.
20. novembra, druga sovjetska ofanziva je započela južno od Staljingrada, protiv pozicija koje je držala 4. Rumunska armija. Armija, sačinjena prvenstveno od konjice je razbijena gotovo trenutno. Sovjetske snage su jurile ka zapadu u manevru uklještenja, i srele su se blizu grada Kalača dva dana kasnije, zapečativši prsten oko Staljingrada. Oko 250 000 nemačkih, rumunskih i italijanskih vojnika, kao i neke hrvatske jedinice i dobrovoljačke pomoćne trupe su se našle zarobljene u nastalom džepu, zajedno sa preživelim sovjetskim civilima i nekolicinom hiljada sovjetskih vojnika koje su Nemci zarobili tokom bitke. Nisu svi nemački vojnici zarobljeni: 50 000 je ostalo izvan džepa.
Hitler je u javnom govoru 30. septembra izjavio da nemačka armija nikad neće napustiti grad. Kada su razmatrali šta činiti u vezi sa ovim problemom, armijski komandanti su bili za trenutan proboj na nove linije, zapadno od Dona. Herman Gering je umesto ovoga tvrdio da Luftvafe može da snabde 6. armiju "vazdušnim mostom". Ovo bi dozvolilo Nemcima u gradu da nastave sa borbom, dok se ne okupe pojačanja - plan koji je godinu dana ranije uspešno korišćen na znatno manjem nivou, sa armijskim korpusom, ne sa celom armijom. Uz to, nemačka šesta armija je bila najveća jedinica ovog tipa na svetu, skoro dvostruko veća od regularne armije, a u džepu je bio zarobljen i korpus četvrte Panzer armije. Ipak, svima je bilo jasno da je ovo nemoguće: kapacitet nosivosti Luftvafea posle Bitke za Krit nikada nije oporavljen, i 300 tona koje bi oni mogli dnevno da dopreme bi bilo znatno manje od 500 koliko su iznosile potrebe vojske. Ipak, tvrdnja kad je jednom iskazana, više nije mogla biti povučena, i Hitler je podržav Geringov plan, i ponovio svoje naređenje da "nema predaje" svojim zarobljenim armijama.
Muzički producent
mini|desno|190px|Muzički producent Muzički producent je čovjek koji snima i uređuje muziku za muzičara. Danas, u muzičkoj industriji postoje dvije vrste producenta: Izvršni producent i muzički producent. Izvršni producent nadgleda financije projekta, a muzički producent nadgleda kreaciju muzike.