cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gorica Miholečka
Zemljopis
Nalaze se zapadno od rječice. Jugoistočno su Gregurovec i Brežaniu, južno su Ferežani, južno je Kapela Ravenska, jugozapadno su Gornji Fodrovec i Donji Fodrovec,zapadno su Kusijevec i Mokrice Miholečke, sjeverozapadno su Fodrovec Riječki i Brezje Miholečko, sjeverno-sjeverozapadno je Selnica Miholečka, sjeveroistočno su Miholec i Međa.
Buto
Historija i karakteristike
Za Ptolomejida u 4. vijeku pne. dobio je svoje grčko ime - Buto.
La Palma, Playas de Rosarito
La Palma je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 101 m.
Buto
Historija i karakteristike
Lokalitet je pronašao 1888. britanski arheolog Flinders Petrie.
Clamecy, Nièvre
Klamsi je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Klamsi.
Bărbătești, Bărbătești, Gorj
Bărbătești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Bărbătești.
Prema proceni iz 2012. u naselju je živelo 1886 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
Стол (разврставање)
Стол се може односити на:
или:
Opština Ștefan cel Mare, Argeș
Ștefan cel Mare je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Schweighausen
Švajghauzen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 137 opštinskih središta okruga Rajn-Lan. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 235 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7141127.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Rajn-Lan Švajghauzen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Rajn-Lan. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 370 metara. Površina opštine iznosi 3,7 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 235 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 64 stanovnika/km².
Laurino, Salerno
Laurino je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1056 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.
Los Cañones, Soto la Marina
Los Cañones je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 281 m.
Pearl River, Louisiana
Perl River je grad u američkoj saveznoj državi Luizijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.506, što je 667 (36,3 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Axe
Axe je reka u Ujedinjenom Kraljevstvu, u Engleskoj. Duga je 35 km. Protiče kroz Dorset. Uliva se u zaliv Lajm, Lamanš.
Gornji Fodrovec
Gornji Fodrovec je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Sjeverozapadno su Mokrice Miholečke i Fodrovec Riječki, sjeverno su Brezje Miholečko i Kusijevec, sjeveroistočno je Gorica Miholečka, istočno su Donji Fodrovec, rijeka i Brežani, jugoistočno su Ferežani, jezero, Kapela Ravenska, jugozapadno je Zaistovec.
Garda, Brescia
Garda je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 107 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1056 m.
San Marco d'Urri, Genoa
San Marco d'Urri je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 433 m.
Wetumka, Oklahoma
Vetamka je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
La Ciénaga, Tamasopo
La Ciénaga je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 293 m.
Огар
Огар је насеље у Србији у општини Пећинци у Сремском округу. Према попису из 2011. било је 1040 становника (према попису из 1991. било је 1111 становника, према попису из 2002. било је 1143 становника).
Историја
Огар је село у општини Пећинци које се спомиње у 16. веку тј. 1570. у пописном дефтеру санџака Срема. У том периоду припадао је нахији Купиник. После протеривања Турака припада земунском властелинству а 1745. припојено је Војној граници. У почетку је то било велико село, али због честих сеоба становништва број становника варира. У Првом светском рату Аустријанци су запалили село, да би га његовим завршетком напустио велики број Немаца и Мађара. Током Другог светског рата број становника се смањио за трећину, а у борбама је погинуло 110 људи из села. Међу погинулима је и народни херој Душан Јерковић. После рата, досељавање је било најмасовније из Србије и Босне и Херцеговине.
Почетком 18. века постојала је црква од плетера покривена даском.Једна од нај старијих школа ,у овом крају,основана је у Огару 1763. године. Нова црква саграђена је на прелазу из 18. у 19. век. Приликом повлачења 1943 године,Немци су минирали цркву. Мештани Огара је обнављају одмах по завршетку рата 1945. Црква до данас носи име Светог Николе и слави славу 22. маја. mini|278x278piksel|Сеоска црква
Етно Кућа
У Огару се налази најстарија сачувана кућа у Срему. Датира из друге половине XVII века. Кућа је троделна, са средишњом просторијом у улози кухиње и собама са њених бочних страна. Као пример куће сажетог трема и испуштеног дела кухиње завног кућер, она представља варијанту троделне равничарске куће Срема. Породични грб на забату са орнаментима двоглавог орла асоцира на властелу, која је једина у то време могла дићи тај објекат.
Спорт
У Огару постоји фудбалски клуб Шумар, који је основан 1930. године.
Демографија
У насељу Огар живи 875 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 37,9 година (37,0 код мушкараца и 38,8 код жена). У насељу има 323 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 3,54.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Las Guásimas, Uruachi
Las Guásimas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 694 m.
The Saint in New York (film)
The Saint in New York je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1938. godine u režiji Bena Holmesa, poznat kao prva ekranizacija popularnih romana o Svecu britanskog pisca Leslijea Charterisa.
Temelji se na istoimenom romanu objavljenom 1934. godine, prvom iz serije koji je postao bestseler u SAD. Naslovni protagonist, koga tumači Louis Hayward, je Simon Templar, britanski džentlmenski lopov koga je grupa uglednih njujorških građana, nakon što je vodeći policajac ubijen, angažirala da im grad "očisti" od svemoćne bande organiziranog kriminala koju vodi tzv. tajanstveni "Veliki momak". Radnja prikazuje kako Templar kreće u metodičku kampanju likvidacije vodećih gangstera, te kako mu u tome, sticajem okolnosti, pomaže ljubavnica gangsterskog bosa (čiji lik tumači Kay Sutton).
Charteris nije bio sretan zbog izbora Haywarda za naslovni lik, ali je film, snimljen sa relativno niskim budžetom, svejedno postigao uspjeh, kako kod publike, tako i kod kritike koja je posebno pohvalila Haywardovu ulogu. Kada je studio RKO Pictures htio započeti filmsku seriju, Hayward je postao nedostupan, s obzirom da je već ranije bio vezan za druge projekte i producenta Edwarda Smalla. Umjesto toga je ulogu Simona Templara preuzeo George Sanders. Hayward će Sveca ponovno tumačiti u britanskom filmu The Saint's Return.
1989. je po istom predlošku snimljen TV-film pod naslovom The Saint in Manhattan, koji je trebao poslužiti kao pilot nikada snimljene TV-serije.
Finčevec
Finčevec je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Jugoistočno su Sveti Petar Orehovec, Orehovec, Selanec i Črnčevec, južno su Bogačevo, južno-jugozapadno su Bogačevo Riječko i Lukačevec, jugozapadno je Nemčevec, Barlabaševec, Fajerovec i Donja Rijeka, zapadno su Dropkovec i Kostanjevec Riječki, sjeverozapadno su Gornja Rijeka, Deklešanec i Štrigovec, sjeverno-sjeverozapadno su Vukovec, Hižanovec i Vojnovec Kalnički, sjeverno-sjeveroistočno su Popovec Kalnički i Obrež Kalnički, sjeveroistočno su Borje, Šopron, Kalnik i Potok Kalnički, istočno je Vinarec.
El Chapote, Batopilas
El Chapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1455 m.
36 Hours (film, 1953)
36 Hours je britanski, U SAD prikazan pod naslovom Terror Street  je britanski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1953. godine u režiji Montgomeryja Tullyja. Protagonist, koga tumači Dan Duryea, je američki zrakoplovni pilot koji prilikom jedne misije iskoristi priliku da posjeti svoju suprugu u Londonu, ali je na kraju pronađe ubijenu, a on sam postane glavni osumnjičeni za ubistvo. Radnja prikazuje kako ima samo 36 sati da dokaže svoju nevinost i pronađe pravog krivca prije nego što ga njegovi pretpostavljeni proglase dezerterom.
The Rockin' Vickers
The Rockin' Vickers bili su engleski beat sastav iz šesdesetih godina prošlog vijeka, danas poznati kao sastav u kom je počeo svirati Lemmy Kilmister, kasniji član Motörheada.
Historija
Iako su ostali lokalna blackpoolska atrakcija, u ljeto 1965. krenuli su na evropsku turneju, pa su između ostalog nastupali kao prvi sastav te vrste iza tadašnje željezne zavjese u SFR Jugoslaviji. U Zagrebu su održali par koncerata u tadašnjem malom kinu August Cesarec u Ilici.
Stekli su i neku popularnost u Finskoj u kojoj su snimili singlicu ''Zing! Went the Strings of My Heart''. Rockin' Vicarsi su se raspali - 1967.
Chico and the Man
Chico and the Man je bio američki televizijski sitcom koji se emitirao na NBC-u od 13. 9. 1974. do 21. 7. 1978, a u kome je glavnu ulogu igrao Jack Albertson kao Ed Brown (The Man), čangrizavi vlasnik garaže u barriju istočnog Los Angelesa, te Freddie Prinze kao Chico Rodriguez, optimistički Chicano s ulice koji dolazi tražiti posao. To je bila prva američka TV-serija s radnjom smještenom u meksičko-američku sredinu.
Slično kao i mnogi drugi sitcomi tog vremena, Chico and the Man je humorističku podlogu koristio kao medij za propovijedanje liberalnih i lijevih stavova svojih tvoraca. U ovom slučaju je to bilo nastojanje da se otklone rasističke i druge predrasude bijelih, anglosaksonskih Amerikanaca, koje je predstavljao Ed Brown, prema hispanoameričkoj manjini koju je predstavljao mladi Chico. Brownov lik je ispočetka bio neprijateljski raspoložen prema svom novom uposleniku, ali ga je s vremenom prihvatio kao člana svoje porodice.
Serija je doživjela ogromnu popularnost, prvenstveno zahvaljujući komičarskom talentu mladog Freddieja Prinzea, ali i ostatka ekipe. Prinzeovo portorikansko porijeklo je, pak, izazvalo kontroverze u dijelu meksičke zajednice, koja je držala da samo Chicano glumac može tumačiti Chicano lik. Producenti su tim žalbama djelomično izašli u susret davši portorikansko porijeklo Chicovom liku.
U trećoj sezoni (1976/77) je uspjeh i popularnost serije počeo sve više zasjenjivati Prinzeova ovisnost o narkoticima, pa je Chicov lik u tim epizodama sve više mršavio. Dana 28.1. 1977., nedugo nakon snimanja jedne epizode, Prinze je sebi ispalio hitac iz pištolja u glavu i umro.
Producenti su razmišljali da odmah prekinu snimanje, ali je kao rješenje uvedena zamjena za Chica u liku 12-godišnjeg meksičkog imigranta Raula, koga je glumio Gabriel Melgar, i koji je postao član Edove "porodice". Serija je s tim izmjenama uspjela izdržati još jednu sezonu, ali je tada snimanje konačno obustavljeno.
Gregurovec (Sveti Petar Orehovec)
Gregurovec je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Cafetal Parián, Santa María Ozolotepec
Cafetal Parián je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Ozolotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1296 m.
Las Minas de Chapatuato, Tzitzio
Las Minas de Chapatuato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1336 m.
Microraptor
Microraptor (grč., mīkros: "maleno"; lat., raptor: "onaj koji otima") je rod malenih dromeosaurida koji su imali četiri krila. U Liaoningu u Kini je pronađeno dvadesetak primjeraka. Potiču iz perioda rane krede, prije oko 120 milijuna godine.
Kao i Archaeopteryx, Microraptor nam daje važne dokaze o evolucijskoj vezi između ptica i dinosaura. Microraptor je imao duga pokrivna pera koja su stvarala aerodinamične površine na rukama i repu, ali ih je također imao i na nogama. Ovo je navelo Xua (2003.) da ga opiše kao "dinosaura sa četiri krila" i da špekulira da je možda jedrio koristeći sva četiri krila za uzdizanje. Do sada su imenovane dvije vrste, M. zhaoianus i M. gui, ali je daljnje istraživanje predložilo da se svi primjerci svrstaju u jednu vrstu, M. zhaoianus. Cryptovolans pauli, još jedan dinosaur sa četiri krila, možda je također vrsta Microraptora ili sinonim za M. zhaoianus.
Microraptor je bio među najčešćim dinosaurima u svom ekosistemu i predstavlja ga više fosila od bilo kojeg drugog dromeosaurida, sa možda više od 300 fosilnih primjeraka u raznim muzejskim kolekcijama.
Opis
thumb|left|Veličina i raspon krila Microraptora u odnosu na čovjeka.
Sa odraslim primjercima dužine od 42 do 83 cm i procijenjenom težinom od 1 kilograma, Microraptor spada u najmanje dinosaure koji su ikada postojali. Osim svoje veličine, Microraptor je bio među prvim dinosaurima koji su otkriveni sa perjem otisnutim u kamenu. Detaljno su opisana tri primjerka vrste M. zhaoianus, uz dva primjerka vrste M. gui i tri primjerka M. sp., koje su 2003. godine opisali Xu i njegovi kolege. Neobičan čak i za prve ptice i pernate dinosaure, Microraptor je jedan od rijetkih poznatih prethodnika ptica koji je imao duga letna pera na stopalima kao i na prednjim udovima i rukama. Tijelo je bilo pokriveno gustim perjem, sa lepezom oblika dijamanta na kraju repa (možda za stabilniji let). Xu et al. (2003.) su usporedili duža pera na Microraptorovoj glavi sa onima kod filipinskog orla. Trake tamne i bijele boje prisutne kod nekih primjeraka možda ukazuju na boju koju su imali dok su bili živi. Nekoliko anatomskih osobina kod Microraptora, poput kombinacije nazubljenih i djelomično nazubljenih zuba sa uskim "strukom" i neobično duge kosti gornjeg dijela ruke, zajedničke su sa primitivnim pticama i primitivnim troodontidima. Microraptor je upadljivo sličan bazalnom troodontidu Sinovenatoru; godine 2002. u opisu dva primjerka vrste M. zhaoianus, Hwang et al. su naglasili da ovo nije posebno iznenađujuće, s obzirom na to da su i Microraptor i Sinovenator vrlo primitivni pripadnici dvije vrlo srodne grupe.
Ponašanje
thumb|240px|right|Ilustracija
Krila i let
Microraptor je imao četiri krila, po jedan par na prednjim i na zadnjim udovima. Duga pera na nogama bila su prava letna pera kao kod današnjih ptica, sa nesimetričnim krilcima na perju ruku, nogu i repa. Kao kod krila današnjih ptica, Microraptor je imao i primarna (na šaci) i sekundarna (na ruci) letna pera. Ovakav standardni raspored se ogledao i na zadnjim udovima, gdje su se letna pera nalazila u predjelu gornjeg stopala i ostatka noge. Smatra se da je on jedrio i vjerojatno uglavnom živio na drveću, zato što bi mu pera na gornjem dijelu stopala smetala pri trčanju po tlu. Imao je duga pokrivna pera na rukama (10-20 cm), a na nogama i stopalima 11-15 cm. Prema kraju repa Microraptor je bio pokriven kraćim paperjem (2-6 cm). Iako se to kod većine fosila ne vidi pri prirodnom svjetlu zbog opstrukcija od ostataka mekog tkiva, baze perja se protežu blizu ili dodiruju kosti, kao i kod današnjih ptica, zbog čega je perje bilo dobro učvršćeno.
thumb|left|Holotipni primjerak M. gui pod dva različita UV filtera, pokazuje očuvano perje i meko tkivo.
La Ira, Soto la Marina
La Ira je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Microraptor
Krila i let
Kada je opisivao primjerke koji su isprva bili priključeni rodu Cryptovolans, paleontolog Stephen Czerkas je došao na ideju da je Microraptor možda letio i bolje od Archaeopteryxa, naglasivši spojenu prsnu kost i nesimetrično perje Microraptora, kao i osobine kostiju ramena, što ukazuje na sposobnosti letenja bliže današnjim pticama nego Archaeopteryxu. Czerkas je naveo činjenicu da je ova, moguće za let sposobna životinja, također dromeosaurid, kako bi predložio da su Dromaeosauridae možda bazalna grupa ptica, i da su kasnije veće vrste kao što je Deinonychus bile sekundarne neletačice. Rad Xua i njegovih kolega također je naveo da su bazalni dromeosauri vjerojatno bili maleni, živjeli a drveću i da su mogli barem jedriti; međutim, kasnija otkrića još primitivnijih dromeosaura sa kratkim prednjim udovima nepogodnima za jedrenje bacila su sumnju na ovakav pogled.
Pozicija zadnjih krila
Sankar Chatterjee je 2005. godine uvrdio da bi, kako bi Microraptor letio ili jedrio, prednja i zadnja krila morala biti na različitom nivou (kao kod dvokrilca), a ne jedno preko drugog (kao kod vretenca) i da je ova zadnja pozicija anatomski nemoguća. Koristeći ovo saznanje, Chatterjee je tražio moguće metode jedrenja i otkrio je da bi se Microraptor najvjerojatnije bacio sa grane, oborio prema dolje i opet se podigao i sletio na drugo drvo. Perje koje nije činilo krila, poput onog na goljeničnoj kosti i repu, možda je koristio za pomoć pri jedrenju. Okrenutost zadnjih krila također bi pomagala životinji da kontrolira let. Chatterjee je također koristio algoritme računara koji testiraju kapacitet letenja životinja kako bi saznao da li je Microraptor bio u stanju za pravi let, a ne samo za pasivno jedrenje. Rezultati su pokazali da je Microraptor ispunjavao uvjete za let, pa je teoretski moguće da je ponekada i letio.
Neki paleontolozi su sumnjali u hipotezu dvokrilca, pa su predložili alternativne konfiguracije. Istraživanje koje su 2010. godine izveli Alexander et al. opisalo je konstrukciju laganog trodimenzionalnog fizičkog modela korištanog za izvođenje testova jedrenja. Koristeći više različitih konfiguracija zadnjih nogu za model, otkrili su da je model dvokrilca, iako nije nerazuman, bio strukturalno nepotpun i zahtijevao je tešku glavu za protutežu, koju životinja gotovo sigurno nije imala. Istraživanje je pokazalo da je lateralno odmaknuta struktura zadnjih krila biološki i aerodinamički najkonzistentnija konfiguracija za Microraptora. Daljna analiza koju su proveli Brougham i Brusatte je, međutim, zaključila da Alexanderova rekonstrukcija modela nije bila konzistentna sa svim podacima o Microraptoru i da nije bila dovoljna za određivanje mogućeg načina letenja ove životinje. Brougham i Brusatte su kritizirali anatomiju modela kojeg su koristili Alexander i njegov tim, naglasivši da anatomija kuka nije bila konzistentna sa anatomijom kod drugih dromeosaura. Kod većine dromeosaura, osobine kuka nisu dozvoljavale nogama da se šire horizontalno; umjesto toga, bile su postavljene vertikalno ispod tijela. Alexanderov tim je za model koristio primjerak koji je bio sravnjen, pa prema Broughamu i Brusatteu nije prikazivao pravu anatomiju te životinje. Također 2010. godine, Alexanderov tim je odgovorio na ove kritike i napomenuo da je srodni dromeosaur Hesperonychus, koji je poznat iz potpunih kostiju kuka očuvanih u tri dimenzije, također imao čašice za zglobove upravljene djelomično prema gore, što mu je možda omogućavalo da raširi noge više od ostalih dromeosaura.
Kretanje po tlu
Zbog opsega perja po većini stopala ove životinje, mnogi znanstvenici smatraju da bi Microraptor bio nespretan pri hodanju ili trčanju po tlu. Pera na prednjim udovima također bi ga ometala zbog ograničenog opsega pokreta u zglobu i ekstremne dužine perja. Istraživanje iz 2010. godine koje su proveli Corwin Sullivan i kolege pokazalo je da bi se krila, čak i kada bi bila sklopljena najviše što mogu, još uvijek vukla po tlu ako bi ruke bile držane u neutralnoj poziciji ili ispružene prema naprijed. Samo ako bi držao uzdignuta krila ili ako bi ruka bila opružena unazad, Microraptor bi mogao izbjeći oštećivanje perja. Prema tome, anatomski bi za Microraptora bilo nemoguće da koristi prednje udove za hvatanje plijena ili manipuliranje predmetima.
Neki paleontolozi su predložili da bi pernati dinosauri koristili perje kao padobran dok bi padali sa drveća, moguće za napadanje plijena na tlu, i da je to prethodilo jedrenju i pravom letu. U svom istraživanju iz 2007. godine, Chatterjee i Templin su testirali i ovu hipotezu i otkrili su da bi kombinirana površina krila Microraptora bila premalena za uspješno spuštanje na tlo bez ozljeđivanja. Međutim, autori jesu ostavili mogućnost da je Microraptor na taj način mogao preći kratke razdaljine, možda između dvije grane drveta.
Chatterjee i Templin su također odbacili mogućnost polijetanja sa tla. Microraptor nije imao potrebne prilagodbe ramena da bi podigao prednja krila dovoljno visoko da bi se uzdignuo sa tla, pa su se autori složili da bi polijetanje sa tla oštetilo perje na stopalima. Tako ostaje jedino mogućnost da se bacao sa uzdignutog mjesta, a autori su primijetili da čak ni današnje ptice ne moraju koristiti energiju kada polijeću sa drveća, već koriste tehniku obaranja kao i Microraptor.
Implikacije
thumb|right|Ilustracija [[William Beebeovog "Tetrapteryxa" sa četiri krila]]
Jedinstveni raspored krila kod Microraptora dao je pitanja o važnosti rasporeda na podrijetlo leta kod današnjih ptica; je li ptičji let prvo prošao kroz razdoblje kada su preci ptica imali četiri krila ili su četverokrile vrste poput Microraptora bile sporedna evolucijska grana koja nije ostavila potomaka? Već 1915. godine, prirodoslovac William Beebe naveo je kako je ptičji let možda prošao kroz razdoblje tetrapteryxa. Chatterjee i Templin nisu imali čvrst stav prema ovoj mogućnosti, zato što su i razdoblje tetrapteryxa i tradicionalni pogled na evoluciju leta kod ptica bili jednako mogući. Međutim, na osnovu prisutnosti neobično dugih pera na nogama kod raznih pernatih dinosaura, Archaeopteryxa, i kod nekih današnjih ptica kao što su grabljivice, a i na osnovu otkrića još nekoliko dinosaura sa dugim primarnim perima na stopalima (kao što je Pedopenna), autori su se složili da je, na osnovu dokaza, let kod ptica u nekom razdoblju vjerojatno prešao sa jednake dominantnosti udova na dominantnost prednjih udova i da su sve današnje ptice možda evoluirale od četverokrilih predaka, ili barem od predaka sa naobično dugim perima na nogama.
Ishrana
Godine 2010. naučnici su objavili da je daljnje istraživanje tipičnog fosila vrste M. zhaoianus otkrilo nešto što bi mogla biti fosilizirana hrana u stomaku. Ona se sastojala od kostiju sisavaca, uključujući i moguću lubanju, udove i kralješke, pa i cijelo stopalo. Skelet stopala je sličan onome kod vrsta Eomaia i Sinodelphys. Smatra se da je ta životinja imala masu od oko 25 grama i da se penjala po drveću.
Druge vrste i primjerci
thumb|left|Fosil u Hongkongškom muzeju znanosti
Mark Norell i kolege su 2002. godine prvi put opisali (ali ne i imenovali) drugi primjerak koji se obično svrstava kao Microraptor. Uz pravo perje na krilima, ovaj primjerak je izgleda imao dugačko perje slično onom na zadnjim udovima. Paleontolog Stephen Czerkas je također objavio članak o tom primjerku nekoliko mjeseci kasnije. Czerkas je tvrdio da su "pera na zadnjim udovima" zapravo jednostavno bila pera prednjih udova koja su se našla u poziciji iznad nogu. Naglasivši dugo, aerodinamično perje na krilima i spojenu prsnu kost (karakteristike ptica letačica), Czerkas je zaključio da je ovo bio prvi dromeosaurid sposoban za let, te ga je nazvao Cryptovolans pauli, ili "Paulov skriveni letač", u čast istraživača dinosaura Gregoryja S. Paula, koji je dugo smatrao da su dromeosauri evoluirali od letećih predaka. Czerkas je naglasio nekoliko osobina skeleta ovog primjerka (i još jednog, kojeg je također svrstao kao Cryptovolans) za koje je tvrdio da ga odvajaju od Microraptora, uglavnom što se tiče proporcija ruku i repa. Međutim, kasnija istraživanja (i još primjeraka Microraptora) su pokazala da ove osobine nisu jedinstvene, već da su prisutne u raznih stupnjeva kod više primjeraka. Phil Senter i kolege su 2004. godine u pregledu predložili da su sve ove osobine bile induvidualne varijacije kod različitih starosnih grupa jedne vrste Microraptora, pa je prema tome Cryptovolans sinonim za Microraptor.
Czerkasovu interpretaciju perja na zadnjim udovima je Norell sljedeće godine označio kao netočnu, kada su Xu i kolege našli još primjeraka Microraptora na kojima su istaknuta zadnja krila bila potpuno odvojena od krila na prednjim udovima. Prvi od ovih primjeraka je bio otkriven 2001. godine, a između 2001. i 2003. godine su od privatnih kolekcionara kupljena još četiri primjerka. Xu je za ove primjerke, od kojih je većina imala zadnja krila i proporcionalne razlike od originalnih primjeraka Microraptora, smatrao da su nova vrsta, koju je nazvao Microraptor gui. Međutim, Senter je posumnjao i u ovu klasifikaciju, naglasivši da je kao i kod Cryptovolansa većina razlika bila povezana sa veličinom, a vjerojatno i starosnim razlikama. Hwang i kolege su 2002. godine opisali još dva primjerka svrstana kao M. zhaoianus
Lammia I, Benevento
Lammia I je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 46 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 399 m.
Schweighofen
Švajghofen je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 74 opštinska središta okruga Zidlihe Vajnštrase. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 564 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7337072.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Švajghofen se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 160 metara. Površina opštine iznosi 11,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 564 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 50 stanovnika/km².
Balma
Balma je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Tuluz.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 11 944 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 719 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 152 metara (maksimalnoj 218 m, a minimalnoj 135 m).
Guščerovec
Guščerovec je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Zapadno su rječica, Međa i Miholec, sjeverozapadno su Orehovec, Sveti Petar Orehovec, Selanec, sjeverno je Zamladinec, sjeveroistočno su Bočkovec, Brdo Orehovečko, Piškovec i Sveta Helena, jugoistočno su Križevci, Pesek i Podgajec, južno su Dijankovec i Erdovec, jugozapadno je Gregurovec.
Lussello, Alessandria
Lussello je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.
Tvrdoća vode
thumb|150px|Taloženje uslijed tvrdoće vode Tvrdoća vode je uzrokovana prisutnošću rastvorenih soli kalcija i magnezija (nekada i željeza). Najveća je koncentracija kalcija, zbog prisutnosti u Zemljinoj kori kao ključnog počela u mineralima kalcitu, dolomitu, i t. d. Najočigledniji prikaz tvrdoće vode je taloženje sapuna u tvrdoj vodi. Prolazna (privremena) tvrdoća potječe od kalcija i hidrogenkarbonata i eliminira se kuhanjem:
Stalna tvrdoća se odnosi na sulfate i kloride kalcija i magnezija. Tvrdoća vode se određuje titracijom sa EDTA (etilendiamin-tetraacetatna kiselina) uz indikator (eriokrom crno T). Izražava se u mgCaCO3/dm3 ili u stupnjevima - u Hrvatskoj najčešće u njemačkim stupnjevima - °dH (njem. Deutsche Härte):
El Moro, Tamiahua
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 7 m.
Hrvatska dijaspora
thumb|right|250px|Verzija [[Zastava Hrvatske|Hrvatske zastave sa prvim bijelim poljem na grbu često je korištena među Hrvatima u emigraciji između 1945. i 1991. godine. Danas se koristi zastava republike Hrvatske]]
Hrvatska dijaspora ili hrvatsko iseljeništvo u najširem smislu označava pripadnike hrvatskog naroda koji žive izvan granica Hrvatske ili područja gdje predstavljaju konstitutivni narod (BiH) ili autohtonu manjinu.
Sport u hrvatskoj dijaspori
U druženju i okupljanju hrvatskih iseljeničkih zajednica su veliku ulogu imala športska društva, posebice nogometni klubovi.
Vadžet
Vadžet zvana i Buto, Uto ili Edžo, bila je boginja sa likom kobre u Antičkom Egiptu. Često je prikazivana kao kobra uvijena oko stabla papirusa.
Centar njezina kulta bio je grad Per Vadžet (Vadžetin grad prevedeno sa staroegipatskog), ali je postala puno poznatija kao zaštitnica Gornjeg Egipta.
Historija i karakteristike
Vadžet i Nekbet (boginja sa glavom supa iz Gornjeg Egipta), bile su zaštitnice faraona pa su ponekad zajedno stavljane na faraonovu krunu, simbolizirajući na taj način - da je vladar ujedinjenog Egipta. Njen lik kao uspravljene kobre na kruni zvao se - Ureus.
U mitologiji Vadžet je bila njegovateljica boga Horusa u vrijeme kad je bio dojenče, i pomogla je njegovoj majci Izidi da ga zaštiti od njegovog izdajničkog strica Seta, tako što ga je sklonila u močvare Delte Nila.
Sličnost tog mita sa pričom iz Grčke mitologije o Leti i Apolonu na Delosu, vjerojatno je rezultirala kasnijim poistovjećivanjem Vadžet sa Letom. Zbog tog je i njen grad Per Vadžet za Ptolomejida prezvan u Buto.
Tony Randall
250px|right|thumb|Tony Randall godine 2003.
Tony Randall (26.2. 1920. - 17.5. 2004.) bio je američki filmski i televizijski komičar.
Biografija
Tony Randall se rodio kao Arthur Leonard Rosenberg u židovskoj porodici u Tulsi. Otac mu je bio Mogscha Rosenberg, trgovac umjetninama i starinama, a majka Julia Finston.
U njegovopm djetinjstvu je baletna trupa posjetila Tulsu, i tog trenutka se Randall odlučio za karijeru u show-businessu. Još kao tinejdžer se uspio upisati na Northwestern University i tamo proveo godinu dana prije odlaska u New York i školovanja u glumačkim i baletnim školama. S vremenom je dobio nekoliko nastupa na brodvejskim predstavama.
Kada je izbio drugi svjetski rat, Randall se priključio američkoj vojsci i četiri godine služio kao vezist, odbivši priliku da služi u zabavljačkim jedinicama. Randall se nakon toga vratio kazalištu, radeći u Marylandu, a potom opet u New Yorku.
Prva važnija brodvejska uloga za Randalla je bila u predstavi Inherit the Wind 1955. godine. Godine 1958. je odigrao svoju prvu glavnu ulogu u muzičkoj komediji Oh, Captain!, za koju je primio izvrsne kritike. U međuvremenu je već bio etabliran na televiziji zahvaljujući ulozi nastavnika historije u sitcomu Mr. Peepers.
Godine 1959. je Randall nastupio u filmu Pillow Talk, prvom od tri tzv. seks komedije s Doris Day i Rockom Hudsonom u glavnim ulogama. Randall, iako tumač sporednog lika, se nametnuo kao jedna od njihovih ikona, a njegovom liku je godine 2003. odana počast u filmu Down With Love, gdje lik nalik na Randallov tumači David Hyde Pierce.
Randall uspjeh serije nije ponovio u drugim projektima, ali je do kraja života uživao veliku popularnost među svojim kolegama. Povremeno je glumio u komedijama i TV-serijama, a jedan od posljednjih nastupa mu je bio cameo u Down With Love. Bio je poznat kao žestoki protivnik pušenja, a ironijom sudbine mu je prijatelj Jack Klugman zbog pušenja dobio rak grla i izgubio glas.
Transportna paleta
Na jednu klasičnu drvenu paletu može se natovariti 1 do 2 tone tereta, a njime se rukuje uz pomoć specijalnih vozila dizalica - viljuškara. Palete se proizvode u standardiziranim ISO dimenzijama, a njihovoj veličini prilagođena i veličina prostora za smještaj tereta u vozilima i skladištima.
U logistici se takva tehnologija otpreme robe naziva se paletizacija.
Historija
Prve transportne palete pojavile su se nakon Prvog svjetskog rata, ali su se počele masovnije proizvoditi za Drugog svjetskog rata za potrebe Američke armije. Nakon rata krajem 1960-ih počele su se koristiti u trgovini i industriji.
Danas se proizvode u Evropi u dimenzijama 1000 × 1200 mm po ISO standardu. Specijalno čvrste palete izrađuju se od čelika, a od aluminija one za transport avionima. Ima i onih od plastike, ali se najviše upotrebljavaju one od drva. )
Vuk Marinković
Vuk Marinković je bio srpski lekar i naučnik iz 19. veka. Bio je profesor fizike na beogradskom Liceja, od 1849. do 1859. godine. Objavio je dvotomno delo “Načela fizike” 1851. godine, prvi udžbenik fizike u Kneževini Srbiji pisan tadašnjim slavenoserbskim jezikom. Ovim kapitalnim delom je utemeljio terminologiju za fizičke pojmove kao što su težina, masa, sila, gustina, putanja, zračenje, večnokret i drugi, čime su uvedeni u naučni i govorni srpski jezik.
Živa (razvrstavanje)
Živa može značiti:
Alan Alda
Alan Alda (28.1. 1936.-) je pet puta Emmyjem i šest puta Zlatnim globusom nagrađeni te za Oscara nominirani američki glumac. Najpoznatiji je po ulozi Hawkeyea Piercea u televizijskoj seriji M*A*S*H. 1970-ih i 1980-ih je zbog te uloge uživao reputaciju arhetipskog dobričine, iako se kasnijih godina trudio glumiti malo drukčije likove.
Biografija
Alda je rođen kao Alfonso Joseph D'Abruzzo u New Yorku. Otac mu je bio italoamerički glumac Alfonso Giuseppe Giovanni Roberto D'Abruzzo poznatiji pod pseudonimom Robert Alda (1914-1986), a majka mu je bila Joan Brown, nekadašnja Miss New Yorka. Novo prezime "Alda" je kombinacija odALfonso i D'Abruzzo.
U dobi od 7 godina, Alda se zarazio dječjom paralizom, te je bio prisiljen prolaziti kroz bolne terapije razvijene od sestre Elizabeth Kenny.
Srednju školu je pohađao u White Plainsu, a godine 1956. je diplomirao na Univerzitetu Fordham in 1956. U mladosti je često putovao po Evropi i povremeno nastupao po predstavama u Rimu, a jednom je s ocem nastupio na televiziji u Amsterdamu. Nakon diplome je kao rezervni artiljerijski oficir Vojske SAD šest mjeseci služio u Južnoj Koreji. Nakon diplome se oženio za fotografkinju, spisateljicu i muzičarku Arlene Weiss, s kojom ima tri kćeri: Eve, Elizabeth i Beatrice.
Alda je glumačku karijeru započeo u kabaretskoj družini Compass Players, a 1960-ih nastupao u manjim ulogama na filmu i televiziji. Prvi zapaženiji nastup je imao 1971. u horor-filmu Mephisto Waltz.
Sljedeće je godine angažiran za ulogu u TV-seriji M*A*S*H i za nju se ispostavilo da predstavlja vrhunac Aldine karijere. Serija je bila iznimno popularna, te se na programu održala čak 11 godina. Sam Alda je bio jedini član postave koji se u tih 11 godina pojavio u svih 251 epizoda. Alda je bio toliko oduševljen serijom, da se osim glumom počeo baviti i pisanjem scenarija i režijom - napisao je scenarije za 20, a režirao je 30 epizoda.
Alda je za svoj rad na seriji dobio čak 21 nominaciju za Emmyja, a osvojio ih je 5, uključujući Emmyje za scenarij i režiju. Tako je Alda postao prva ličnost u historiji američke televizije koja je osvojila Emmyje za glumu, scenarij i režiju u istoj TV-seriji.
Alda je svoje političke stavove s vremenom počeo promovirati i kroz samu seriju. Do 1977. većina scenarista ju je napustila te je Alda stekao najveći kreativni utjecaj. Pod njime se serija počela žanrovski okretati od komedije prema čistoj drami, odnosno koristiti zaplete kako bi se na ozbiljan način govorilo o aktualnim društvenim problemima. Zbog toga je često dolazio u sukob s Richardom Hookerom, autorom originalnog romana koji je kao republikanac imao dijametralno suprotna politička stajališta i držao da je njegovo djelo izopačeno na televiziji.
Nakon što je 1983. godine završeno snimanje TV-serije, Alda se polako počeo etablirati kao karakterni glumac, nastojeći se riješiti stereotipa dobričine u svojim ulogama. Nakon niza nastupa u filmovima Woody Allena, godine 1993. je u TV-filmu And the Band Played On glumio kontroverznog liječnika dr. Roberta Galloa, a 1994. militaristički raspoloženog američkog predsjednika u satiri Canadian Bacon.
Alda je mlađim generacijama najpoznatiji po ulozi Arnolda Vinicka, svojeglavog republikanskog predsjedničkog kandidata u TV-seriji Zapadno krilo.
Godine 2005. Alda je napisao autobiografsku knjigu Never Have Your Dog Stuffed u kojoj je otkrio mnoge detalje svog života, uključujući majčinu borbu sa shizofrenijom i vlastitu medicinsku naobrazbu koju je stekao za vrijeme snimanja TV-serije M*A*S*H.
Petrești, Bărbătești
Petrești je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Bărbătești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 502 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 184 m.
Прхово (Пећинци)
Историја
Први помени о Прхову датирају још из 1403. године. Подаци су штури и оскудни, а сигурно се зна да је село почетком 18. века припадало земунском властелинству. После укидања властелинства 1767. прелази под управу Војне границе. 1738. године у селу се појавила куга, која је однела 180 живота. Између два рата, село је у саставу среза Рума.
Демографија
У насељу Прхово живи 651 пунолетни становник, а просечна старост становништва износи 40,2 година (38,4 код мушкараца и 41,8 код жена). У насељу има 256 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,18.
Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.
Karist
Karist (Carystus) je drevni grčki grad-država koji se nalazio na otoku Eubeja, u blizini suvremenog Karystosa. Za vrijeme grčko-perzijskih ratova Atena je pozvala Karist da se priključi Delskom savezu, ali je Karist to odbio. Zbog toga je oko godine 472. pne. Atena pokrenula vojni pohod na Karist, osvojila ga, opljačkala te potom prisilila da se na kraju ipak priključi Delskom savezu.
Nuklearna elektrana Temelín
Nuklearna elektrana Temelín (češki: Jaderná elektrárna Temelín, kratica JETE) je nuklearna elektrana smještena u blizini malog sela Temelín u Češkoj.
3-Etilpentan-3-ol
3-Etilpentan-3-ol je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 116,201 Da.
Nuklearna elektrana Temelín
Povijest
Planiranje gradnje Nuklearne elektrane Temelín je započelo još 1970-tih, a idejni projekt je završen 1985. Sama gradnja 4 nuklearna reaktora je započela 1987., a plan završetka je bio 1991. Šest sela je razoreno u blizini elektrane zbog pristupne ceste.
Nakon Baršunaste revolucije 1990., čehoslovačka vlada je odlučila prekinuti gradnju Nuklearnog reaktora Temelín 3 i Temelín 4, dok su radovi na prva dva nuklearna reaktora nastavljena. Došlo je i do promjena u samom projektu, jer je odlučeno da se sigurnost rada nuklearne elektrane dovede na razinu zapadnih nuklearnih elektrana. Osim promjene informatičkog i kontrolnog sustava, zamjenjena je i jezgra nuklearnog reaktora, te nuklearni gorivni elementi. Zbog povećanih troškova, završetak je pomaknut na 1997. 1994. je održano glasanje i 68% Čeha je odlučilo za nastavak radova na nuklearnim postrojenjima.
1998. Nuklearni reaktori Temelín 1 i Temelín 2 nisu završeni, a troškovi su daleko premašili proračun, pa je češka vlada ponovno razmatrala nastavak gradnje. Temelin se nalazi 50 kilometara od granice s Austrijom. Gradnja postrojenja izazvala je žestoke prosvjede　Austrijanaca, zbog straha da će elektrana ugroziti njihovu životnu sredinu. Dok Česi tvrde da je elektrana 100% sigurna, pokrajinska vlada Gornje Austrije upozorava da je Temelin visokorizična elektrana. Nakon pristupanja Češke Europskoj uniji, pitanje Temelina　postalo je predmet spora s Austrijom. Protestanti su zatvorili 26 graničnih prijelaza između Češke i Austrije. Na kraju su Češka i Austrija potpisale sporazum, kojim su se dogovorile da se utvrdi posebna procedura　ispitivanja utjecaja elektrane na okoliš. Gradnja je ipak nastavljena, s nadom da će se završiti 2000. Ispitivanja javnog mnijenja su pokazala 1999. da je 47% Čeha za, a 53% protiv gradnje nuklearne elektrane. Nuklearni reaktor Temelín 1 je konačno pušten u rad 2000., a Nuklearni reaktor Temelín 2 je pušten u rad 2002.
Tehnički podaci
mini|desno|300px|[[Rashladni toranj|Rashladni tornjevi Nuklearne elektrane Temelín.]] mini|desno|300px|[[Rashladni toranj|Rashladni tornjevi Nuklearne elektrane Temelín u radu.]] mini|desno|300px|Model Nuklearne elektrane Temelín. Svjetlozelena boja označuje područje gradnje novih Nuklearnih reaktora Temelín 3 i Temelín 4. mini|desno|300px|Nuklearna elektrana Temelín zimi. Podaci su preuzeti od tvtke CEZ:
Zaštitna reaktorska posuda
Nuklearni reaktor sadrži 163 nuklearna gorivna elementa. Svaki gorivni element je heksagonalnog oblika, dug oko 4,5 metara i unutra je 312 nuklearnih gorivnih šipki i 61 kontrolna šipka. Svaka nuklearna gorivna šipka ima cilindrične pločice nuklearnog goriva (UO2). Nuklearno gorivo je obogaćeni uranij (prosječno 3,5% uranija-235) i ma ga 92 tone (svaki dan izgori oko 3 kilograma uranija-235. Svake godine se zamijeni četvrtina nuklearnog goriva, tako da puni nuklearni gorivni ciklus traje 4 godine. Zaštitna reaktorska posuda je visoka 11 metara, vanjski promjer je 4,5 metra, a debljina stijenka je 193 milimetra. Tlačni reaktor PWR je konstruiran za tlak 17,6 MPa kod temperature 350 °C. Reaktorska posuda je napravljena od niskougljičnog čelika s dodacima kroma, nikla, molibdena i vanadija. Da bi reaktor proizveo 1 W snage, potrebno je 30 milijardi nuklearnih fisija uranija-235 svake sekunde.
Parogeneratori
Svaki reaktor ima 4 parogeneratora. Na svaku parnu turbinu se dovodi 1 470 tona pregrijane pare na sat. Izlazni tlak pregrijane pare je 6,3 MPa, a temperatura 278,5 °C.
Rashladni tornjevi
Nuklearne elektrane Temelín ima ukupno 4 rashladna tornja. Visina je 150 metara, a vanjski promjer 130 metara. Vanjska površina rashladnog tornja je 44 000 m2. U rashladnom tornju ispari svake sekunde oko 300 litara vode, tako da se mora stalno nadopunjavati.
Zaštitna zgrada
Zaštitna zgrada ili kontejnment je visoka 38 metara, a unutrašnji promjer cilindra je 45 metara. Debljina zidova je 1,2 metra, dok je debljina zaštitne čelične oplate 8 milimetara.
Nuklearni reaktori Temelín 3 i Temelín 4
U sklopu Memoranduma o razumijevanju, Westinghouse i Metrostav zajedno će raditi na razvoju i podnošenju Westinghouseovog zahtjeva ČEZ-u za dovršetak nuklearne elektrane Temelin korištenjem AP1000 reaktora (nuklearni reaktori IV. generacije). Memorandum o razumijevanju pokriva ključne aspekte izgradnje i upravljanja projektom. Sporazum je nastavak sličnih memoranduma koje je Westinghouse ranije potpisao sa češkim tvrtkama I&C Energo, te neekskluzivnog memoranduma o razumijevanju sa tvrtkom Vitkovice a.s.
Radioaktivni otpad
Novo češko odlagalište radioaktivnog otpada Dukovani je postrojenje pripovršinskog tipa, namijenjeno niskoaktivnom otpadu Nuklearnih elektrana Dukovani i Temelin, kapaciteta od oko 60 000 m3. Sastoji se od 112 betonskih jedinica za odlaganje, složenih u 4 reda. Bitumenizirani ili stlačeni otpad odlaže se u dvjestolitarskim bačvama, među kojima se prazni prostor zapunjava betonskom smjesom. Temeljna i pokrovna betonska ploča sadrže i dodatnu asfaltno-propilensku izolaciju. Prije izgradnje novog postrojenja, u Češkoj su već postojala 3 odlagališta.
Osim prvog odlagališta Hostim, koje se ne koristi još od 1965., a nedavno je i konačno zatvoreno, ostala dva odlagališta i dalje su u pogonu. Odlagalište Richard je adaptirani rudnik, iz kojega se na prijelazu iz 19. u 20. stoljeće dobivao vapnenac, a za vrijeme Drugog svjetskog rata u njemu su zatvorenici proizvodili dijelove za vozila njemačke vojske. Od 1964. tu se odlaže tzv. institucionalni otpad u prostorije izgrađene tijekom rata. Otpad je u stolitarskim paketima zabetoniran u dvjestolitarske bačve. Napunjene prostorije se samo zatvaraju željeznim vratima, te je otpad izložen prirodnom ventiliranju, a mreže odvodnih kanala u pristupnim hodnicima sprječavaju eventualni prodor vode u odlagalište. Neke bačve sadrže značajne količine plutonija i americija, te su pohranjene zasebno.
Odlagalište Bratrstvi je izgrađeno u drugom rudničkom kompleksu, tako da je u jednom rudarskom oknu sazidano 5 jedinica za odlaganje. U Bratrstvi se odlaže niskoradioaktivni otpad, koji sadrži same prirodne radionuklide. Voda iz drenažne mreže oko jedinica za odlaganje skuplja se i zadržava u posebnom spremniku do analize, tako da se može pokazati kako otpad nema nikakvog utjecaja na obližnje toplice Jachymov.
Sveti Stefan Mađarski
Sveti Stefan (Stjepan) Mađarski ili Sveti Stefan (Stjepan) Veliki ( — "Sveti Ištvan"; *oko 975. — †15. avgust 1038) je prvi kralj Mađarske (1001—1038). Pripadao je dinastiji Arpadovića. Od pape je dobio krunu, koja je dobila mitski značaj među Mađarima, tako da se otada mađarske zemlje zovu Zemlje Krune Svetog Stefana. Svetac je i po katoličkoj i po pravoslavnoj crkvi. On je prvi mađarski kralj koji se oženio strankinjom a to je bila Gizela kći bavarskog vojvode Hajnriha Svađalice. Majka mu se zvala Šarolta i bila je kći erdeljskog gospodara Đule. Bila je pravoslavne vere.
Kruna Svetog Stefana
Uspeo je da se nametne ostalom plemstvu i u sukobima oko savlada Kopanja koji se prema običaju levirita nameravao oženiti udovu Šaroltu i po principu seniorata naslediti krunu. Iz Nemačke je dobijao vojnu pomoć u obračunu sa protivnicima. Od 995. do 997. bio je princ Nitre, a 997. postaje vodeći princ u Mađarskoj.
Papa Silvester II uz saglasnost cara Otona III šalje mu zlatnu krunu optočenu draguljima i time ga januara 1001. Priznaje kao hrišćanskog kralja Mađarske. Tada je Stefan dobio ime po kome će biti pamćen u narednim vekovima. Stefanos znači ovenčani ili krunisani. To je kruna, koja se naziva kruna Svetog Stefana. Originalna kruna Svetog Stefana izgleda da nije očuvana. Današnja je po svoj prilici samo kopija.
Pokrštavanje Mađara
Dobio je titulu apostola sa 10 eparhija. Dobio je veliku crkvenu autonomiju u odnosu na papu. Crkveno je podelio Mađarsku na 10 eparhija od planiranih 12. Naredio je da svako deseto mesto mora imati crkvu i sveštenika. Osnovao je brojne katedrale i manastire. Unutar manastira osnivaju se škole, kao centri kulture i pismenosti. U Mađarsku je tada došao i monah Gelert kao vaspitač njegovog sina i naslednika Emeriha.
Uz pomoć latinskih i grčkih sveštenika Sveti Stefan je pokrštavao Mađare, koji su do tog vremena većinom bili pagani.