cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aguacate de Vinazco, Álamo Temapache
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 374 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Kostrzyn nad Odrą
Kostrzyn nad Odrą (njemački: Küstrin) je grad 18,070 stanovnika u Lubuskom vojvodstvu.
Geografske karakteristike
Preko puta Odre leži njemačko selo Küstrin-Kietz do kojeg isto tako vode dva mosta.
Pietranatale, Pavia
Pietranatale je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Paso del Ganado, Santa María del Oro
Paso del Ganado je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Santa María del Oro.
Alvin, Illinois
Alvin je grad u američkoj saveznoj državi Ilinois.
Pietranatale, Pavia
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 528 m.
Alvin, Illinois
Demografija
Po popisu iz 2000. godine broj stanovnika je 316.
Kostrzyn nad Odrą
Historija
thumb|left|260px| [[Crtež stare utvrde Kostrzyn]]
Današnji Kostrzyn je potpuno novi grad podignut nakon Drugog svjetskog rata na ruševinama nekadašnjeg pruskog Küstrina, kog su razorile jedinice Crvene armije u svom nadiranju prema Berlinu, zbog tog ga zovu Poljska Hirošima.
Pánuco de Coronado, Durango
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 4727 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2136 m.
Kostrzyn nad Odrą
Historija
Najkasnije u 15. vijeku obale Odre bile su povezane stalnim mostom. Srednjovjekovni Küstrin bio je i ostao mali, i pored izvrsnog položaja na ušću velikih rijeka, i nije se razvio u trgovište, jer je bio prilično skučen a imao je i veliku konkurenciju sa privilegiranim uzvodnim gradovima Frankfurtom na Odri i Gorzówom.
U periodu 1535.-1571. brandenburgški markgrof Johann von Küstrin preselio je svoju rezidenciju u Küstrin i započeo obnovu zamka i izgradnju ogromne utvrde, koju su 1631. Šveđani proširili novim bedemima i bastionima.
Krajem 19. vijeka Küstrin je postao veliko raskršće željezničkih pruga, pa se većina od tadašnjih 15 000 stanovnika, naselila u novi dio grada pored željezničke stanice.
Za razliku od njega Stari grad, još uvijek zatvoren unutar bedema, počeo je propadati, ali su oba grada početkom 20. vijeka imala nekih 24 000 stanovnika.
thumb|left|260px| [[Trgovački centar]]
Kostrzyn nakon rata
Nakon rata 15 000 njemačkih stanovnika koji su živjeli u okolici grada, moralo se iseliti preko Odre, a u Starom i Novom Kostrzynu je ostalo živjeti samo 634 Poljaka, i to samo oni koji su radili na željeznici ili kao carinici, jer je ispočetka bio zatvoreni grad. Na drugoj obali Odre su sovjeti organizirali vojnu bazu koju su napustili 1991.
Obnova grada započela je 1954. izgradnjom tada najveće poljske tvornice celuloze i papira, koju su 1993. kupili Šveđani. Nakon tog je 1997. osnovana ekonomska zona Kostrzyńsko-Słubicka u kojoj rade brojne firme.
Krajem 20. vijeka su obnovljene neke od građevina u staroj utvrdi; Berlinska vrata, Chyżańska vrata, Filipov bastion, Brandenburgški bastion i šetalište Kattego.
Utøya
mini|desno|225px|Otok Utøya na karti označen crvenim krugom mini|desno|225px|Pogled na otok Utøya (fonetski:ʊtœjɑ) je otok u Norveškoj smješten u Tyrifjordenu u općini Hole, u okrugu Buskerud.
Otok je u vlasništvu Saveza radničke omladine (Arbeidernes ungdomsfylking, AUF), omladinskog ogranka vladajuće Radničke stranke u Norveškoj, koji na njemu održava ljetne kampove. Organizacija ga je godine 1950. stekla na poklon od Oslo og Omegn faglige samorganisasjonen (Konfederacija sindikata Osla). Otokom upravlja komercijalno poduzeće Utøya AS. koje ga ponekad iznajmljuje za razne događaje.
23. jula 2011. je, neposredno nakon bombaškog napada na središte Osla, na otok došla osoba u policijskoj uniformi i, prema izjavama svjedoka, počela pucati iz vatrenog oružja na sudionike kampa. U napadu koji je trajao dva sata je poginulo najmanje 84 osobe, uglavnom adolescenata. Napad, za koji policija sumnjiči 32-godišnjeg poduzetnika po imenu Anders Behring Breivik, predstavlja najveći napad pojedinačne osobe vatrenim oružjem po broju žrtava u historiji.
Argeș (rijeka)
Argeș čita se Arđeš (rumunjski: Râul Argeș) je rijeka u južnoj Rumunjskoj duga oko 327 km, lijeva pritoka Dunava.
Geografske karakteristike
Argeș izvire u masivu Făgăraș (Južni Karpati) na južnim obroncima planinskih visova Moldoveanu i Negoiu, u južnoj Rumunjskoj. U planinama su joj najveće pritoke Vâlsan, Doamnei i Târgului, nakon planinskog dijela teče prema jugu preko gradova Curtea de Argeș i Pitești, zatim utječe u dunavsku ravnicu gdje kod grada Oltenița ima ušće u Dunav.
Najveća pritoka Argeșa je rijeka Dâmbovița, koja teče kroz Bukurešt gotovo paralelno kao i Argeș.
Argeș ima sliv velik oko 12.550 km². Na rijeci je u planinama kod Căpățânenija 1960-ih podignuta brana i akumulaciono jezero za hidroelektranu Gheorghe Gheorghiu-Dej.
Săliștioara, Vălișoara
Săliștioara je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Vălișoara.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 254 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 288 m.
Francisco I. Madero, Santiago Xiacuí
Francisco I. Madero je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Xiacuí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2273 m.
Domovina u pesmama
Domovina u pesmama je jugoslovenska crno-bela TV drama emitovana 1971. godine. Režirao ju je Slavoljub Stefanović Ravasi.
Opština Mischii, Dolj
Mischii je opština u Rumuniji u okrugu Dolž.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 207 m.
Opština Tuzantla, Michoacán
Tuzantla je opština u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán.
Dušan Spasojević (pisac)
Dušan Spasojević (Valjevo, 1980 - ) je srpski dramski pisac. Najpoznatije delo mu je Zverinjak, praizvedeno 2008. na pozornici Srpskog narodnog pozorišta.
Opština Tuzantla, Michoacán
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 8170 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 878 m.
Napad NOVJ na Koprivnicu 1943.
Noću 6/7. novembra 1943. jedinice NOVJ pod komandom štaba 2. operativne zone Hrvatske (28. divizija, brigada "braća Radić", 2. moslavačka brigada, Kalnički i Bjelovarski NOP odred) organizovale su napad na nemačko-ustaški garnizon Koprivnicu, koji je branilo oko 1.600 vojnika. Na sam grad napadala je 21. slavonska brigada, Kalnički odred na dva obližnja uporišta, a tri preostale brigade bile su raspoređene na pravcima odakle se očekivala intervencija nemačkih i snaga NDH.
Borba za grad trajala je oko 20 časova. S padom mraka 7. novembra Koprivnica je zauzeta, a tokom 8. novembra posada obližnjeg uporišta Čarda povukla se preko Drave u Mađarsku.
Tokom 7. novembra brigada "Braća Radić" odbila je napade delova Pavelićevog tjelesnog zdruga iz Varaždina, a 2. moslavačka brigada osujetiula je prodor interventne kolone iz Križevaca. 17. slavonska brigada, koja je vršila osiguranje od Bjelovara, tokom borbi za Koprivnicu nije bila napadana, ali je odbila jači napad tokom 10. novembra.
Tokom ovih borbi, kombinovane osovinske snage imale su preko 100 mrtvih i preko 400 zarobljenih, a u Koprivnici je osvojen značajan ratni plen. Nakon oslobođenja, Koprivnica je postala središte prostrane slobodne teritorije.
21. slavonska brigada imala je tokom borbi u gradu 20 mrtvih i 54 ranjena borca, dok su birgade na obezbeđenju imale 20 mrtvih i oko 30 ranjenih.
Pontevecchio, Savona
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 108 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 267 m.
Napad NOVJ na Koprivnicu 1943.
Priprema napada
mini|Položaj [[Koprivnica|Koprivnice u Hrvatskoj.]]
Nakon oslobođenja Ludbrega 3. oktobra, štab 2. operativne zone doneo je odluku da se mesto brani. U tom cilju tri brigade zadržane su u okolini Ludbrega, gde su do 14. oktobra suzbijale ispade snaga NDH i Nemaca iz okolnih garnizona.
14/15. oktobra, 28. slavonska divizija i brigada "Braća Radić" dobile su zadatak da delom snaga posednu komunikaciju Zagreb - Varaždin, a drugim delom izvrše prodor u Hrvatsko Zagorje.
Nakon zauzimanja Zlatara 22/23. oktobra i likvidacije većeg broja manjih posada, posle brojnih oštrih borbi na komunikacijama, poslednjih dana oktobra 28. divizija vratila se na Kalnik radi pripreme napada na Koprivnicu.
U Koprivnici je tada bilo oko 1.600 vojnika — Nemaca, ustaša, domobrana i žandarma, dobro naoružanih i utvrđenih. Pored toga, uporištu je stajao na raspolaganju i jedan oklopni voz, a cela odbrana zasnivala se na čvrstom držanju nekoliko međusobno dobro povezanih odbrambenih čvorova.
Napad na uporište u Koprivnici poveren je 21. brigadi 28. divizije. Na Čardu i Danicu, u blizini Koprivnice, napad je trebalo da izvede Kalnički NOP odred bez jednog bataljona. Osiguranje od Varaždina je vršila brigada "Braća Radić", je posela desnu obalu reke Bednje kod Ludbrega Druga moslavačka brigada je zatvarala pravac Križevci - Koprivnica. Od Bjelovara osiguranje je vršila 17. brigada. Bjelovarski NOP odred zatvarao je pravac Podravski Novi Grad — Koprivnica.
Tok napada
Napad na uporište je počeo po planu, 6. novembra u 24:00. Bataljoni 21. brigade uspešno su držale stalan tempo napada protiv čvrste odbrane. Umešnom upotrebom uzajamne zaštite grupa u napadu, treći bataljon prodro je u centar grada. Nakon izbijanja delova 1. i 4. bataljona, oko 13 časova 7. novembra bio je zauzet centar grada. Grčevit otpor iz pojedinih grupa zgrada nastavljen je do pada mraka, nakon čega su branioci po grupama pokušavali da se probiju iz grada prema okolnim garnizonima.
Tokom ovih borbi 21. slavonska brigada imala je 20 poginulih boraca: 2 komesara četa, jedan komandir čete, jedan vodnik, dva delegata, četiri desetara i 10 običnih boraca.
Na zasedama zaduženim za izolovanje Koprivnice takođe je bilo oštre borbe. Sličo kao prilikom napada na Ludbreg, brigada Braća Radić na svom sektoru morala je da izdrži i odbije oštre napade delova Pavelićevog tjelesnog zdruga - ovaj put Prve ustaške bojne, ojačane tenkovima i podržane artiljerijom. Uz pomoć dobre organizacije odbrane na povoljnim položajima, napadač je ponovo odbijen i odvraćen. Druga moslavačka brigada takođe je odbila pokušaj intervencije na svom pravcu. Za razliku od njih, 17. brigada nije imala borbu tog dana, ali je 10. novembra na istim položajima imala žestoku borbu sa jakom kominovanom napadnom kolonom koja je nadirala ka selu Kapeli. Posle petočasovne borbe, 17. brigada je uspela da je odbije, nanese osetne gubitke i prisili na povlačenje.
U borbama ove tri brigade, palo je blizu 20, a ranjeno preko 30 boraca.
Rezultat napada
thumb|Partizanski proglas protiv pljačke 1943. Napad na Koprivnicu okončan je sa preko 100 ubijenih i 400 zarobljenih nemačkih i domobranskih vojnika, 8 zaplenjenih mitraljeza, 18 puškomitraljeza, 4 laka minobacača, 605 pušaka, 7 automata, 10 pištolja, 300.000 puščanih metaka, 954 ručne bombe, 600 minobacačkih mina, 475 -{kg}-. eksploziva, 2 kamiona, 2 automobila, 4 motocikla, 1.000 kompleta vojničke odeće...
Za uspeh, hrabrost i požrtvovanje u borbi za Koprivnicu, Štab Druge operativne zone je pohvalio borce i rukovodioce 21. brigade:
"Za junačko držanje i upornu borbu boraca i rukovodilaca 21. brigade Hrvatske za oslobođenje grada Koprivnice pohvaljujemo sve borce i rukovodioce zajedno sa njihovim junačkim štabom brigade, koji je savjesno rukovodio ovom borbom i zajedno sa svojim borcima donio slavu 21. brigadi Hrvatske, a slobodu građanima grada Koprivnice. Naročito ističemo hrabro držanje boraca 1, 3. i 4. bataljona 21. brigade NOV Hrvatske."
Koprivnica je bila centar slobodne teritorije u gornjoj Podravini do 9. februara 1944, kada su je tokom operacije "Dubrovnik 2" ponovo zaposele osovinske snage.
New Hampshire
New Hampshire je federalna država SAD. Nalazi se na sjeveru i granici se sa Kanadom. Na istoku graniči s državom Maine, na jugu s državom Massachusetts, a na zapadu s državom Vermont.
Glavni grad je Concord, najveća populacija stanovnistva je u Manchesteru koji ima odprilike 100.000 stanovnika. Manchester je poznat i po rijeci Merimac koja protiče čitavom njegovom dužinom.
Na prostoru New Hampshire se nalaze velike naslage granitnih stijena, zbog kojih je država dobila nadimak "Granitna država" ili Granite State. Jedna od najpoznatijih granitnih stijena je bila poznata pod nadimkom Old Man of the Mountain, te je poslužila za državni amblem.
New Hampshire je izuzetno važna država po tome što se početkom svake četiri godine u njoj održavaju preliminarni izbori temeljem kojih vodeće američke stranke - Demokratska i Republikanska - određuju tko će biti njihov kandidat na izborima za predsjednika SAD koji se održavaju u novembru. Iako pobjeda na preliminarnim izborima u New Hampshireu sama po sebi ne garantira kandidaturu, smatra se dobrim indikatorom o tome koji potencijalni kandidati imaju, a koji nemaju dobre šanse na izborima.
Najveći gradovi
(Stanje 1.7. 2004)
Morlenghetto, Asti
Morlenghetto je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 357 m.
Giurgiu (okrug)
Giurgiu čita se Đurđu (rumunjski: Județul Giurgiu) je jedan od 41 rumunjskih okruga (județa / jedinica lokalne uprave) na jugu Rumunjske.
Geografske karakteristike
Okrug Giurgiu graniči sa Okrugom Călăraşi sa istoka, sa Okrugom Teleorman sa zapada, sa okruzima; Ilfov i Dâmboviţa sa sjevera i sa Bugarskom sa juga.
Giurgiu je ravničarski kraj čije južne granice formira Dunav (i Bugarska), uz njega kroz okrug protječu i rijeke Argeş i Dâmboviţa. Na ušću rijeka Câlniștea i Neajlov (pritoke Argeşa) leži jezero Comana.
Okrug Giurgiu ima površinu od 3,526 km² a po popisu stanovništva iz 2011. imao je 281422 stanovnika, od toga 248,355 Rumunja i 15,223 Roma i zanemariv broj ostalih nacija.
Privreda
Administrativni centar je grad Giurgiu, velika dunavska luka. Ostala veća naselja su Bucșani, Domnești i Letca Nouă.
Giurgiu je prije svega poljoprivredni kraj u kom se uzgoja žito, stoka.
Duž rijeke Argeş leže zaštićena šumska područja.
Historija
Okrug GiurgiuDâmboviţa osnovan je 1981. od dijela Okruga Ilfov.
Kod gradića Călugărenija je Mihaj Hrabri (Mihai Viteazul) (1558. - 1601.) pobijedio osmansku vojsku 1595., na to podsjeća brončani spomenik podignut kod grada.
Mala Pirešica
Mala Pirešica je naselje u slovenskoj Općini Žalecu. Mala Pirešica se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 71 stanovnika.
Ginestas
Žinesta je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Od koja pripada prefekturi Narbon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1 059 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 111 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,50 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 50 metara (maksimalnoj 115 m, a minimalnoj 30 m).
Bromskirchen
Bromskirhen je opština u njemačkoj saveznoj državi Hesen. Jedno je od 22 opštinska središta okruga Valdek-Frankenberg. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.932 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 6635005.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Valdek-Frankenberg Bromskirhen se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Valdek-Frankenberg. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 414 metara. Površina opštine iznosi 35,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.932 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 55 stanovnika/km².
Donja Lešnica
Donja Lešnica je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Donja Lešnica pripada opštine Želino.
Prirodni uslovi
Naselje Donja Lešnica je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 12 km istočno.
Donja Lešnica se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na brdima istočno od Pološkog polja. Dalje ka jugoistoku se izdiže Suva gora. Nadmorska visina naselja je približno 510 metara.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Donja Lešnica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 625 stanovnika.
Većinska veroispovest je islam.
Puerto Blanco, Manuel Doblado
Puerto Blanco je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1909 m.
Bakar ibuprofenat
Bakar ibuprofenat je organsko jedinjenje, koje sadrži 26 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 474,092 Da.
Mohamed Daud Kan
Mohamed Daud Kan (Kabul, 18. jul 1909 — Kabul, 28. april 1978) bio je pripadnik avganistanske kraljevske porodice, premijer Avganistana od 1953. do 1963, a zatim i prvi predsednik države od 1973. do 1978. godine. Bio je organizator rušenja monarhije i osnivanja republike. Poginuo je tokom socijalističke Saur revolucije.
Biografija
Rođen je u Kabulu kao najstariji sin princa Mohameda Aziza Kana, avganistanskog diplomate. Otac mu je ubijen u Berlinu 1933. godine, dok je vršio funkciju avganistanskog ambasadora u Nemačkoj. Daud Kan je došao pod starateljstvo svog strica princa Hašima Kana. Završio je studij političkih nauka u Francuskoj, nakon čega je bio guverner nekoliko avganistanskih provincija od 1934. do 1938. godine.
Godine 1939, promaknut je u čin general-majora, od 1946. je bio ministar odbrane, a zatim ministar unutarnjih poslova (1949—1951). Kratko vreme je bio i avganistanski ambasador u Francuskoj (1948). Godine 1951. bio je unapređen u čin generala i bio zapovednik oružanih snaga u Kabulu od 1951. do 1953. godine.
Premijer
Daudu je 1953. dodeljena funkcija premijera Avganistana. Njegov desetogodišnji mandat obeležilo je okretanje prema Sovjetskom Savezu, završetak regulisanja toka reke Helmand (koji je znatno poboljšao životne uslove na severu zemlje) i pokretanje emancipacije žena.
Predsednik
Daud Kan je 17. jula 1973. godine srušio s vlasti svog rođaka, kralja Mohameda Zahira u beskrvnom puču. Umesto da se proglasi kraljem, ukinuo je monarhiju i proglasio republiku, postavši time prvi predsednik Avganistana.
Iako je isprva održavao dobre odnose s Narodnom demokratskom partijom Avganistana (koja mu je pomogla da dođe na vlast 1973), Daud Kan je počeo da ih uklanja iz vrha vlasti do 1978. godine. Ova politika je bila kritikovana od strane Sovjetskog Saveza, jer su Sovjeti bili zabrinuti da će Daud Kan omogućiti Amerikancima vojnu prisutnost u Avganistanu i potaknuti rast nacionalizma i verskog radikalizma koji su pretili da se prošire na inače stabilnu sovjetsku srednju Aziju.
Revolucija i smrt
Ustaničke jedinice, potpomognute prokomunističkim vojnim trupama, započele su borbu protiv Daudovih snaga 27. aprila, a sledeći dan uspele da zauzmu predsedničku rezidenciju Arg (bivša kraljevska palata). Daud i većina kraljevske porodice ubijeni su u palati. Nova vlast nije obznanila njihovu smrt, nego je objavljeno da je Daud dao ostavku iz „zdravstvenih razloga“.
Telo Dauda Kana i ostatka njegove porodice otkriveni su 28. juna 2008. godine u dve odvojene masovne grobnice u jednom od predgrađa Kabula. Daudu je priređen državni sprovod 17. marta 2009. godine.
Ponte alla Navetta, Pisa
Ponte alla Navetta je naselje u Italiji u provinciji Pisa, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 66 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Donje Jelovce
Donje Jelovce je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Donje Jelovce pripada opštini Gostivar.
Geografski položaj
Donje Jelovce se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno visoko, na južnim visovima Šar-planine. Ispod sela protiče Jelovačka reka, pritoka Vardara. Nadmorska visina naselja je približno 1.020 metara.
Klima u naselju je planinska.
Stanovništvo
Po popisu stanovništva iz 2002. godine Donje Jelovce je imalo 10 stanovnika.
Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.
El Águila, Yajalón
El Águila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 822 m.
Corsi, Cosenza
Corsi je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Oca-Lele, Huitzilac
Oca-Lele je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Huitzilac.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2622 m.
Lučine
Lučine je naselje u slovenskoj Općini Gorenjoj vasi - Poljane. Lučine se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 160 stanovnika.
Chiarabini, Piacenza
Chiarabini je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 573 m.
Bukovac (Mionica)
Bukovac je naselje u Srbiji u opštini Mionica u Kolubarskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 202 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 225 stanovnika).
Demografija
U naselju Bukovac živi 161 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,1 godina (41,0 kod muškaraca i 43,5 kod žena). U naselju ima 57 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,54.
Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Rancho Valdivia, Mexicali
Rancho Valdivia je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Mexicali.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 15 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 15 m.
Rerum Novarum
Rerum Novarum (prevedeno sa latinskog: O novim stvarima) je enciklika koju je objavio papa Lav XIII. 15. maja 1891. upućena svim katoličkim biskupima, sa podnaslovom - Prava i obaveze rada i kapitala.
U njoj se razglaba o odnosu i međusobnim obavezama između rada i kapitala, kao i države i njezinih građana. Već se u prvim redovima naglašava važnost i potreba za poboljšanjem položaja radnika jer je upravo njihov položaj, bez njihove krivnje, najvećim dijelom bijedan i nevoljan. Enciklika načelno podržava pravo radnika na organiziranje svojih udruženja (sindikati), ali odbacuje socijalizam (dokidanje privatnog vlasništva, borba za radnička prava štrajkovima) kao i kapitalizam bez ikakvih ograničenja, ali čvrsto potvrđuje pravo na privatno vlasništvo.
Iako enciklika slijedi tradicionalističke doktrine o pravama i obavezama poslodavaca i radnika i pravu na privatno vlasništvo, ona te doktrine nastoji primjeniti na novonastale uvjete. Enciklika se snažno obara na lažne teorije socijalista, i snažno brani pravo privatnog vlasništva. Pravi lijek za novonastale probleme, nalazi se u kombiniranom djelovanju crkve, države, poslodavaca i radnika. Crkva je s pravom zainteresirana za socijalna pitanja, zbog vjerskih i moralnih aspekata koja ta pitanja povlače za sobom, a država ima pravo i dužnost da intervenira u ime pravde po pitanjima individualnog i društvenog blagostanja. Poslodavci i radnici imaju pravo i dužnost da organiziraju vlastita ali i zajednička udruženja za zaštitu i samozaštitu.
Rerum Novarum želi pronaći treći put u sukobu rada i kapitala, ta harmonija bi se postigla ugovorom o pravima i dužnostima radnika i kapitalista, i ukratko bi glasila ovako:
S druge strane kapitalist, poslodavac se obavezuje da će:
U vrijeme kad je objavljena mnogi konzervativni rimokatolici doživljali su encikliku kao nešto jako modernističko i protivno interesima crkve. Ona je prije svega (prilično zakašnjelo) artikulirala poziciju Rimokatoličke crkve po pitanju socijalne pravde, naročito u odnosu na probleme koje je stvorila industrijska revolucija, ali je naglasila crkveno pravo na izjašnjavanje o socijalnim pitanjima, koja su vezana uz pitanja morala. Na mnoge dijelove iz enciklike Rerum Novarum pozivali su se i kasniji pape u svojim enciklikama, između ostalih Pio XI. (Quadragesimo Anno 1931.), Ivan XXIII. (Mater et Magistra 1961.) i Ivan Pavao II. (Centesimus Annus 1991.).
Enciklika Rerum Novarum je vremenom postala temelj Socijalnog nauka Katoličke crkve kojeg se ona i danas drži, iako se na prvi pogled čini jako udaljena ona se u suštini doktrinarno drži slavne Isusove - Dajte caru carevo a bogu božije. Rerum Novarum bio je i inspiracija za Mussolinijev korporativizam i kasniji fašizam. Ipak vjerojatno niti jedna enciklika o socijalnim pitanjima, nije imala tako mnogo čitatelja i izvršila tako širok utjecaj na svijet kao Rerum Novarum.
Historijske okolnosti nastanka enciklike
Papa Lav XIII. se za razliku od svog predhodnika Pija IX. prihvatio dijaloga sa novinama koje su uzela maha u 19. vijeku (industrijska revolucija, materijalizam, liberalizam, socijalizam, rast individualnih sloboda, pojava radničke klase ecc).
Ipak enciklika je objavljena ravno 27 godina nakon osnivanja Prve internacionale (Međunarodnog saveza radnika) - 1864. i 2 godine nakon puno radikalnije Druge internacionale iz 1889. u kojoj je glavnu riječ vodio Friedrich Engels, a koja je proglasila 1. maj međunarodnim praznikom rada (čitaj glorifikacija štrajka) i poticala radničke organizacije u borbu za opće pravo glasa, demokratske slobode i poboljšanje materijalnog položaja radnika. Tako da je došla ipak prekasno kad se socijalizam već dobrano rasplamsao.
Prvi dio
U uvodnom dijelu enciklike naglašava se da je razlog objavljivanja radničko pitanje, odnosno problemi nastali industrijskom revolucijom, i pitanja vezana uz kapital, rad, pravo na privatno vlasništvo i sav rašamon vezan uz to. Nadalje se naglašava ''da su u prošlom stoljeću dokinuti obrtnički cehovi, a mjesto njih ništa nije osnovano kao pomoć radnicima i kad su same ustanove i javni zakoni napustili vjeru otaca, došlo je pomalo dotle da su radnici prepušteni i nečovječnosti poslodavaca i neobuzdanoj konkurenciji. Zlo je povećala i nezasitna lihva koju je Crkva više puta izričito osudila, ali se gramzljivi i sebični ljudi njom bave u drugom obliku. Tome treba dodati i monopol u proizvodnji i trgovini, tako da je vrlo mali broj mogućnika i bogataša nametnuo gotovo ropski jaram bezbrojnom mnoštvu radnika bez ikakva posjeda.'' Odmah zatim se u prvom dijelu naglašava da je rješenje koje nude socijalisti neprihvatljivo za radnike jer socijalisti samo raspiruju zavist siromašnih na bogate i žele dokinuti privatno vlasništvo, koje je prirodno pravo dato ljudima od boga kako se objašnjava u slijedećem poglavlju - Privatno vlasništvo sankcionirano božanskim i ljudskim zakonima.
Drugi dio
Da se to postigne predlažu se konkretne mjere za crkvene prelate, a one se svode na; širenje kršćanskog nauka i obnovu društva na tim temeljima.
Charly-sur-Marne
Šarli na Marni je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Pikardija, u departmanu En (Pikardija) koja pripada prefekturi Šato Tjeri.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2727 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 132 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,52 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 63 metara (maksimalnoj 211 m, a minimalnoj 57 m).
Rerum Novarum
Drugi dio
Pored crkve naglašava se i presudna uloga države koja treba i ima pravo intervenirati u međusobnim komfliktima između radnika i poslodavaca, na temeljima zdrava razuma i načelima božanske objave. Ali se istovremeno određuje i granica dokle smije ići država u svojoj intervenciji, a to je - bez povrede općega dobra ali i bez nepravde za pojedinca. Prevedeno da se i jednoj i drugoj strani zajamči vlast slobodnog djelovanja. Nadalje se razglaba o potrebi obrane rada, ali se istovremeno protivi - štrajkovima kao neprihvatljivom obliku borbe za vlastita prava, to se ilustrira slijedećim - ''Predug i pretežak posao te premalena plaća nerijetko su razlog da radnici svojevoljno obustave rad. Ovom čestom i teškom neredu treba dati lijeka, jer ovakva obustava nije samo na štetu poslodavca i samim radnicima, nego škodi i trgovini i javnom blagostanju, to naime obično nije bez nasilja i nereda te često dolazi u pogibelj i javni mir. Pri tom je najuspješnije i najspasonosnije ako vlast zakonima predusretne i spriječi da zlo ne bukne, pomno odstranivši razloge i uzroke zbog kojih se čini da će nastati sukobi medu radnicima i poslodavcima. Govori se i o uvjetima rada, predlaže se da se oni poboljšaju i da to država mora štititi i braniti, ali da prije svega mora štititi pravo radnika na duhovna dobra, dakle radnička prava na pohađanje vjerske službe (prevedeno slobodnu nedjelju za pohađanje mise i porodični život), jer - Smrtni, naime, život, bio on ne znam kako dobar i poželjan, nije ipak ono posljednje za što smo rođeni, nego samo put i sredstvo da se usavrši život duše spoznajom istine i ljubavi dobra.'' U daljnjem tekstu se govori o potrebi zaštite žene i djece (i općenito slabijih i starijih) od poslova neprimjerenih za njih. - Djecu valja pomno čuvati da ne ulaze u radionicu dok dovoljno ne ojačaju tijelom, umom i duhom.
Kod pitanja raspodjele dohotka, odnosno radničke plaće - predlaže se da to ostane u domeni slobode ugovaranja. Ali se sugerira da - Radnik dobije tako dovoljnu plaću da njom može pristojno uzdržavati sebe, ženu i djecu, ako je razborit, lako će nastojati štedjeti, pa će postići ono na što, čini se, i sama narav potiče, da mu ostane i nakon podmirenih troškova te uzmogne doći do malog imutka. Čak se i sugerira da se upravo zbog toga treba štititi načelo nepovredivosti privatnog vlasništva.
U posljednjim dijelovima enciklike se razglaba o pravu na udruživanje kako radnika tako i poslodavaca, ali se predlaže i njihova međusobna suradnja na zaštiti udovica i siročadi, i radnika koji se nisu svojom krivnjom našli u nevolji. Isto tako se sugerira da bi trebalo protežirati ona udruženja koja su prožeta katoličkim duhom. Na kraju se zaključuje da je ljubav, kraljica društvenih kreposti.
Piedras Altas, Taxco de Alarcón
Piedras Altas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Taxco de Alarcón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 965 m.
Schulmädchen-Report. 8. Teil: Was Eltern nie erfahren dürfen
'Schulmädchen-Report. 8. Teil: Was Eltern nie erfahren dürfen, u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Istinite priče 8. dio', je zapadnonjemački erotski omnibus film snimljen 1974. godine u režiji Ernsta Hofbauera. Predstavlja osmi dio ciklusa Schulmädchen-Report. Sastoji se od nekoliko priča kojoj okvir daje izlet učenica djevojačkog internata koje jedna drugoj prepričavaju svoje seksualne pustolovine.
Morona, Asti
Morona je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 39 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m.
Kristianstad
Kristianstad je grad u južnoj Švedskoj u sastavu grofovije Skåne koji ima 35 711 stanovnika (2010.). U zadnjih dvadesetak godina pretvorio se iz vojnog centra u jedan razvijeni trgovački i turistički grad, koji posebno posvećuje pažnju svojim obnovljivim izvorima energije (posebno biomasa). Grad Kristianstad izgaranjem biološkog otpada godišnje uštedi gotovo 4 milijuna američkih dolara. Cijeli grad je baziran na upotrebi biomase u sustavima grijanja (biogorivo i bioplin).
Historija
1614. grad je osnovao danski kralj Kristian IV., pa tako i samo ime znači Kristianov grad. Kristian IV. je osnovao novi grad Kristianstad nakon što je obližnji grad Vä izgorio u požaru i nakon što je oduzeo građanska prava gradu Sölvesborgu i dao ih novom gradu Kristianstadu. Razlog za to je bio što je danska pokrajina Scania (danas Grofovija Skåne) bila pod stalnim prepadima iz Švedske, a obližnji grad Vä je opljačkan i zapaljen 1612., pa su stanovnici pobjegli u novi i bolje utvrđeni grad. Na sličan način je kralj Kristian IV. osnovao novi grad Christianopel, koji je danas u švedskoj pokrajini Blekinge. Gradnja novog grada Kristianstada je bilo pitanje ugleda za kralja Kristiana IV., pa se tako crkva u Kristianstadu iz tog vremena smatra jednim od najljepših građevina renesansnog doba u sjevernoj Europi.
U Kristianstadu je nakon 1715. živio par godina i Pilip Orlik, koji je poznat po tome što je napisao jedan od prvih Ustava u Europi, koji je često znao poslužiti prilikom izrade drugih europskih Ustava. Pilip Orlik je 1709. izabran za hetmana, što je prestavljalo vrhovnog vojnog kozačkog zapovijednika od 16. do 18. stoljeća. Pilip Orlik je bio u izbjeglištvu, te ga je nakon pisanja novog ustava, švedski kralj Karl XII. proglasio "zaštitnikom Ukrajine". Pilip Orlik imao je veliko poznanstvo među plemićima u Poljskoj i Švedskoj, što je pogodovalo stvaranju koalicije između Švedske i Ukrajine u Velikom sjevernom ratu. Nakon izgubljene Poltavske bitke 1709., Orlik je zajedno sa Ivanom Mazepom i kraljom Švedske Karlom XII. pobjegao u susjednu Moldaviju, koja se nalazila pod turskim protektoratom, kako bi izbjegao smrt pred ruskim postrojbama.
Kristianstad je bio od 18. do 20. stoljeća vrlo važan švedski garnizon.
Zemljopis
Najniža točka u Švedskoj je upravo u Kristianstadu i iznosi 2,41 metra ispod razine mora. Zbog toga je jedan dio Kristianstada zastićen s nasipima protiv [[poplava]] i pumpama za vodu. Kod širenja grada uvijek je potrebno i izraditi dodatne zidove i nasipe, a velika brana je u gradnji. Najveća opasnost od poplava se dogodila 2002., kada je veći parka Tivoli bio pod vodom.
Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2010. godine u gradu živi 35 711 stanovnika.
Obnovljiva energija
Kristianstad i njegova okolica, u kojoj živi 80 000 ljudi, u grijanju gotovo da i ne koriste naftu, prirodni plin ili ugljen. Ovaj se grad, iz kojeg inače potječe votka Absolut, nije okrenuo sunčevoj energiji ili energiji vjetra, već budući da je to kraj koji ima razvijenu poljoprivredu i stočarstvo, energiju dobiva iz kore krumpira, prirodnog gnojiva, korištenog jestivog ulja i svinjskih iznutrica. Tvornica smještena izvan grada već preko 20 godina organske otpatke pretvara u biogorivo, to jest jedan oblik metana. Taj se plin sagorijeva radi grijanja i električne energije ili rafinira kako bi se upotrijebilo kao gorivo za automobile. Također se obrađuju i izgaraju ostaci s odlagališta smeća, kanalizacijskih odvoda, te ostaci drva iz tvornice parketa. U zadnje vrijeme velik broj europskih zemalja sve se više počeo oslanjati na obnovljive izvore energije vjetroelektrana ili hidroelektrana, jer su fosilna goriva skupa, a Europska unija dodatno oporezuje njihovu pretjeranu uporabu. Kristianstad je korištenjem biogoriva promijenio energetsku sliku regije, prepolovivši korištenje fosilnih goriva i smanjivši ispuštanje ugljikovog dioksida CO2 za četvrtinu. Izgaranjem biogoriva također se ispuštaju štetni plinovi, no znatno manje nego prilikom izgaranja ugljena i nafte. Osim toga, za razliku od prirodnog plina, biogorivo je obnovljivo, stvara se od biološkog otpada koje bi inače trunulo na poljima ili smetlištima, oslobađajući štetni metan, šireći globalno zatopljenje, zagađujući zrak, a možda i zagađujući zalihe vode. Sredstva za pokretanje projekta u Kristianstadu bila su znatna, a pokrili su ih gradska i državna sredstva: središnji sustav izgaranje biomase za grijanje stajao je 144 milijuna američkih dolara, uključujući i spalionicu smeća, uvođenje cjevovoda, zamjenu peći i gradnju generatora.
Gradske vlasti tvrde da se ulaganje već isplatilo: Kristianstad godišnje troši oko 3,2 milijuna američkih dolara na grijanje gradskih objekata, a za naftu i električnu energiju ranije su morali izdvojiti 7 milijuna američkih dolara. Biogorivo pokreće vozila komunalnih službi, autobuse i kamione. Poslovanje s biogorivo donosi novac jer poljoprivredna gospodarstva i tvornice plaćanju naknadu za odvoz otpada, a postrojenja za preradu biogoriva potom prodaju enegiju za grijanje, električnu energiju i automobilsko gorivo koje proizvedu. Gradske vlasti Kristianstada započele su s postavljanjem podzemne mreže za grijanje još tijekom osamdesetih godina prošlog stoljeća. Takav sustav okružne mreže grijanja služi se jednom ili većim brojem središnjih peći koje griju vodu koja napaja mrežu. Znatno je učinkovitiji od grijanja pojedinačnih zgrada putem kotlova. Sustav se u početku oslanjao na fosilna goriva.
No, nakon što je 1991. Švedska postala prva država koja oporezuje ispuštanje plinova koji nastaju izgaranjem fosilnih goriva, grad je krenuo u potragu za zamjenskim gorivom. Do 1993. već je započelo izgaranje drvnih ostataka, a 1999. grad se okrenuo proizvodnji energije u novoj tvornici biogoriva. U udaljenim lokacijama ugrađene su peći koje griju na pelete. Izgaranje drva u tom obliku mnogo je učinkovitije i proizvodi se manje ugljikovog dioksida CO2 nego izgaranjem cjepanica, a pojačano korištenje u grijanju dovelo je do procvata proizvodnje peleta u sjevernoj Europi. Vlada potiče kupnju peći na pelete jer su troškovi grijanja dvostruko manji nego grijanje na naftu. Trenutno gradski prijevoz čini 60% ukupnog korištenja fosilnim gorivom, stoga traže od vozača da se služe vozilima na lokalno biogorivo. No, to zahtijeva pojačanu proizvodnju. Iako je biogorivo 20% jeftinije od benzina, vozači izgleda nisu spremni uložiti 32 000 američkih dolara (oko 4000 američkih dolara više nego za standardni automobil) za dvopogonski automobil ili automobil na biogorivo, dokle god nisu sigurni da će se mreža širiti i da će više crpki biti raspoloživo.
Agua Nueva, Villa de Ramos
Agua Nueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Villa de Ramos.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 54 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2174 m.
Pieve Albignola, Pavia
Pieve Albignola je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 848 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 84 m.
Oaktown, Indiana
Ouktaun je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Ребељ
Ребељ је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 100 становника.
San Antonito, Bernalillo County, New Mexico
San Antonito je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Burghaun
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Fulda Burghaun se nalazi u saveznoj državi Hesen u okrugu Fulda. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 261 metra. Površina opštine iznosi 65,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 6.496 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 100 stanovnika/km².
Ребељ
Село је тешко оштећено у поплавама маја 2014. године. Део села на Медведнику, услед поплава однедавно је престао да постоји. Многе куће су нестале а за 4 породице нема информација.
Демографија
У насељу Ребељ живи 122 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 50,0 година (47,8 код мушкараца и 52,7 код жена). У насељу има 72 домаћинства, а просечан број чланова по домаћинству је 1,89.
Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
San Antonito, Bernalillo County, New Mexico
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 985.
Dušan Spasojević (kriminalac)
Dušan Spasojević, takođe poznat po nadimcima Šiptar i Duća, (10. jul 1968 – 27. mart 2003) bio je čelnik srpske kriminalne organizacije poznate kao Zemunski klan. U periodu od 2000. do 2003. godine je zajedno sa Zemunskim klanom uživao izuzetan uticaj na zbivanja u zemlji, sve do atentata na Zorana Đinđića. Taj je događaj potakao veliku raciju srpskih vlasti poznatu kao Operacija Sablja, čija je glavna meta bio upravo Zemunski klan. Spasojević je prilikom pokušaja hapšenja ubijen u okršaju sa policijom. Njegov grob i statua nalaze se u Zemunu.
Dobarce
Dobarce je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Dobarce pripada opštine Želino.
Prirodni uslovi
Naselje Dobarce je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 15 km istočno.
Klima u naselju je umereno kontinentalna.
Stanovništvo
Dobarce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.695 stanovnika.
Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).
Većinska veroispovest je islam.
Xahuentepizila, San Pablo del Monte
Xahuentepizila je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini San Pablo del Monte.
Dobra
Dobra je hrvatska rijeka ponornica. Izvire iz dva izvora: kod Bukova vrha i kod Skrada (selo Gornja Dobra kraj stare ceste Zagreb - Rijeka). Duljine je 107,9 km i porječja površine 900 km². Dobra se sastoji od tri svojstvena dijela toka. Od izvora do Đulinog ponora u Ogulinu, ima naziv Gornja Dobra ili Ogulinska Dobra, te duljinu od 51,2 kilometra. Nakon poniranja prolazi podzemljem kroz špiljski sustav Đula - Medvedica (najveći špiljski sustav u Hrvatskoj, dugačak preko 16 kilometara), te ponovno izvire kraj sela Gojak, po kojem se nekad naziva i Gojačka Dobra, te se koristi za Hidroelektranu Gojak. Nakon HE Gojak naziva se uglavnom Donja Dobra. Nakon 52,1 kilometra toka utiče u Kupu uzvodno od Karlovca. Ukupna duljina rijeke Dobre je 107,9 kilometara.
La Cumbre, Santiago Xiacuí
La Cumbre je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Xiacuí.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2328 m.
Dobra
Rijeka Dobra bogata je ihtio i ornitofaunom. Gornja i Donja rijeka Dobra obiluju ribljim vrstama: potočna i kalifornijska pastrva, lipljan, klen, mrena, uklija, šaran i linjak u Gornjoj Dobri, a Donja Dobra je jedna od rijetkih hrvatskih rijeka u kojo se može naći i mladica, ali i štuka, klen, plotica i mrena. Dobra ima dvije vodenice koje su još uvijek u funkciji, na njoj se nalazi Hidroelektrana Gojak koje je u funkciji, a i Hidroelektrana Lešće je puštena u pogon 2010. Pritoka je rijeke Kupe.
Gornja Dobra ili Ogulinska Dobra
Gornja Dobra ili Ogulinska Dobra je tipična bujična voda s naglim i velikim promjenama protoka, a prosječni pad je 1,4%. Kod Vrbovskog se priključuje mala rijeka Kamačnik. Do 1957. Dobra je ponirala u Đulinom ponoru, jedinstvenom spomeniku prirode u samom gradu Ogulinu. Izradnjom Hidroelektrane Gojak, rijeka Gornja Dobra (1,5 kilometar uzvodno od Đulinog ponora) prelivnom je branom skrenuta u sistem koji napaja turbine HE Gojak i stvoreno je umjetno jezero Bukovnik. Od brane do Đulinog ponora korito je ispunjeno vodom koja se povremeno za visokih kiša slijeva preko brane. U Gornjoj Dobri možemo pronaći sljedeće riblje vrste: potočna pastrva (lat. Salmo Trutta), kalifornijska pastrva (Oncorhynchus mykiss), lipljan (Thymallus thymallus), dvoprugasta uklija (Alburnoides bipunctatus), klen (Squalius cephalus), peš (Cottus gobio) i pijor (Phoxinus phoxinus).
Umjetno jezero Bukovnik
Bukovnik je umjetno jezero koje se nalazi na rijeci Dobri (Gornja Dobra ili Ogulinska Dobra), nešto prije nego što ponire u Đulinom ponoru. Naime, negdje oko jedan kilometar udaljeno od centra Ogulina na rijeci Dobri je podignuta brana, te je na taj način stvoreno još jedno umjetno jezero. Iz tog jezera se kanalima dugima i do 30 kilometara voda odvodi do Hidroelektrane Gojak, gdje pomoću nje dobivamo električnu energiju. Na jezeru Bukovnik je dozvoljen ribolov je tokom cijele godine uz poštivanje lovostaja za pojedine vrste ribe: kalifornijska pastrva, šaran, linjak i amur.
Špiljski sustav Đulin ponor - Medvedica
Đulin ponor i špilja Medvedica su povezani u jedan podzemni špiljski sustav s ukupnom vodoravnom duljinom kanala 16 396 metara. Ulazni dijelovi ovog sustava (Đula, Medvedica, Badanj) poznati su još od davnina. Prva istraživanja izveli su Josip Poljak (1926.) i Mirko Malez (1956. - 1957.). Detaljna istraživanja ovog špiljskog sustava organizirao je Marijan Čepelak i Speleološki odsjek PDS Velebit (Zagreb) od 1984. do 1987. Visinska razlika između najviše i najniže točke je 83,5 metara. Prosječna temperatura u špiljskom sustavu Đula-Medvedica je 9 ºC. Špiljski sustav je podijeljen u 3 glavna dijela. Prvi dio čini labirint kanala između Đulinog ponora i ulaznih dijelova špilje Medvedice. Ulaz u Medvedicu je 310 metara daleko od ulaza u Đulin ponor. Tijekom perioda niskog vodostaja, ovo je suhi dio špilje. Ovaj dio špiljskog sustava je neka vrsta filtera rijeke Dobre i glavni uzrok poplava. U drugom dijelu nazvanom Velika pletenica nalazi se glavni kanal u smjeru sjevera. To je najizduženiji dio špilje s nekoliko vodopada i jezera, ali i dio koji je poprilično onečišćen. Treći dio špiljskog sustava čini nekoliko velikih kanala koji čine jaki vodeni tok u smjeru jugozapad - sjeveroistok. Za razliku od prva dva dijela, u ovom dijelu nisu uočena jača zagađenja i voda je dosta čista.
Budući da se radi o aktivnom objektu s vodenim tokovima, špiljski ukrasi nisu mnogobrojni. Dosta su česti erozivni oblici poput vrtložnih formi. Nivo vode se često vrlo brzo diže kao posljedica jakih kiša ili topljenja snijega. Dok je voda visoka (kada se ispušta voda iz Hidroelektrane Gojak), veći dio špilje je potpuno potopljen vodom. Najistočniji dio špilje završava sifonom te ukazuje na to da dio vodenih tokova podzemne rijeke Dobre teče prema izvoru Bistrac. Glavni smjer kanala i vodenih tokova u špilji Medvedici je u pravcu sjevera, u istom smjeru kao i Gojačka Dobra. Najjači vodeni tok u trećem dijelu špilje dolazi iz smjera ponora površinske Dobre u Okruglici i Hreljinu.
Gojačka Dobra
Prolazeći uz tunel Hidroelektrane Gojak koji joj glavninu vode s vodama Zagorske Mrežnice akumulira u umjetnom jezeru Bukovnik, nakon probijanja višekilometarskim podzemljem od Đulina ponora, Dobra provire iz špilje kod sela Gojaka i dobiva naziv Gojačka Dobra. Velik tunel istoimene hidroelektrane mukotrpno su izgradili politički zatvorenici, zapravo neistomišljenici Titovog socijalizma. Nekoliko stotina metara od izlaza iz toga drugoga izvora Dobru upravo presijeca potok Bistrac, tako da je ona ovdje uska samo nekoliko metara. Na to poznato mjesto zvano Sastavci rado su godinama dolazili ribari na lov velikih lipljana kojih je bilo u Bistracu i odakle počinje lov glavatica.