cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brainville, Manche
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 120 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 37 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,19 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 92 metara (maksimalnoj 99 m, a minimalnoj 50 m).
Golpajeganski okrug
Golpajeganski okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Golpajegan.
Menlo, Kansas
Menlo je grad u američkoj saveznoj državi Kanzas.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 61, što je 4 (7,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Hidrazon
thumb|150px|Struktura hidrazonske funkcionalne grupe Hidrazoni su klasa organskih jedinjenja sa strukturom R1R2C=NNH2. Oni su srodni sa ketonima i aldehidima u smislu zamene kiseonika sa funkcionalnom grupom. Oni se obično formiraju dejstvom hidrazina na ketone ili aldehide.
Američki univerzitet u Rimu
Američki univerzitet u Rimu je akreditirani privatni američki univerzitet sa sjedištem u Rimu u Italiji. Institucija je osnovana 1969. godine. Jezik predavanja na univerzitetu je engleski.
Kalijum kobaltinitrit
Kalijum kobaltinitrit je hemijsko jedinjenje, koje ima molekulsku masu od 452,261 Da.
Mobarački okrug
Mobarački okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Mobarake.
Balsorano, L'Aquila
Balsorano je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3705 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 356 m.
Kurt Vitrih
Kurt Vitrtih (Aberg, 4. oktobar 1938.) je švajcarski hemičar i dobitnik Nobelove nagrade.
Vitrih se rodio u Abergu u Švajcarskoj, a studirao je hemiju, fiziku i matematiku na Univerzitetu u Bernu, pre nego što je 1964. stekao zvanje doktora nauka pod mentorstvom Silvija Falaba sa Univerziteta u Bazelu. Kratko je nastavio postdoktorski rad sa Falabom, pre nego što odlazi da radi na Univerzitet Kalifornije u Berkliju, gde od 1965. do 1967. sarađuje sa Robertom E. Konikom. U periodu 1967-1969. sarađivao je sa Robertom G. Šulmanom iz Telefonske laboratorije Bel u Mari Hilu u NJu DŽerziju.
Vitrih se u Cirih vraća 1969. i zapošljava se na Institutu za tehnologiju u Cirihu na kojem postaje profesor biofizike 1980. Vitrih i danas ima svoju laboratoriju na tom institutu, a paralelno radi i na Skripsovom istraživačkom institutu u La Hoji u Kaliforniji.
Bombetoka
Bombetoka je zaljev na sjeverozapadnoj obali Madagaskara, pored grada Mahajange, gdje rijeka Betsiboka utječe u Mozambički kanal.
Geografija
Zaljev Bombetoka je zapravo uvir rijeke Betsiboke u more, koja tu ima veliku deltu u kojoj su se formirali brojni otoci i pješčana lida zbog velike količine sedimenata koje donose riječne vode. Uz obale Bombetoke i na otocima u zaljevu, vegetacija se sastoji uglavnom od šuma mangrove. Danas je zaljev najveća preostala zajednica mangrova na Madagaskaru, koja pruža utočište brojnim zajednicama mekušaca i rakova, odnosno stanište za morske kornjače, ptice, i dugonge. Na sjeverozapadnoj obali Madagaskara, šume mangrove i koraljni grebeni zajednički formiraju dinamične, raznolike obalne ekosisteme. Mangrove apsorbiraju riječne sedimente, dok koraljni grebeni služe kao barijera za šume mangrova od oceanskih valova.
Nanos sedimenata i protočnost voda u zaljevu značajno se promijenio tokom proteklih 30 godina, zbog dramatičnog povećanje sedimenta u vodama rijeke Betsiboke, osobito na ušću i delti. Te promjene negativno su utjecale na poljoprivredu, ribarstvo i transport Mahajange, jedne od najvećih luka Madagaskara.
Zuleika Dobson
Zuleika Dobson je satirički roman britanskog humorista Maxa Beerbohma objavljen 1911. Naslovna protagonistica je mlada mađioničarka koja dolazi posjetiti svog djeda, profesora na Oxfordu gdje njena ljepota izaziva sve studente ne samo da se zaljube u nju, nego da zbog nje izvrše samoubistvo. Smatra se jednim od najvažnijih satiričkih romana edvardijanske Britanije.
Oralni kontraceptiv
desno|bezokvira Oral contraceptiv (OCP) su lekovi koji se koriste oralnim putem i čija svrha je kontrola rađanja.
Zuleika Dobson
Godine 1954. je prema motivima romana na londonskom West Endu postavljen mjuzikl Zuleika.
Oralni kontraceptiv
Žene
Dva tipa kontraceptivnih pilula za žene su dostupna. One se uzimaju jednom dnevno:
Pilule za hitnu kontracepciju se koriste u vreme odnosa, ili tokom nekoliko sledećih dana.
Clarksville, Missouri
Klarksvil je grad u američkoj saveznoj državi Misuri.
Oralni kontraceptiv
Žene
Drugi tipovi ženskih oralnih kontraceptiva su eksperimentalni ili su dostupni samo u pojedinim oblastima:
Clarksville, Missouri
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 442, što je 48 (-9,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Tavistock, Devon
Tavistock je grad, odnosno tradicionalno trgovište (market town) u engleskoj grofoviji West Devon. Smješten je na rijeci Tavy po kojoj je dobio ime. Prema popisu iz 2001. je imao 11.018 stanovnika. Historija mu datira od najkasnije 961. kada je osnovan samostan Tavistock Abbey, čije se ruševine nalaze u središtu grada. Njegov najpoznatiji stanovnik je znameniti moreplovac Sir Francis Drake.
Gradovi-pobratimi
Grad održava pobratimske veze s gradovima Pontivy u Francuskoj, te od 1958. sa Celleom u Njemačkoj.
James Ellroy
James Ellroy (rođen kao Lee Earle Ellroy 4.3. 1948. u Los Angelesu) je američki pisac. Široj javnosti je poznat po romanu L.A. Confidential koji je 1997. ekraniziran kao uspješan film, ali je i ranije bio poznat kao autor hvaljenih kriminalističkih romana s prepoznatljivim stilom, ekstremnim nasiljem i pesimističnim tonom.
Biografija
Ellroyev je život obilježila tragedija u djetinjstvu - njegova je majka Geneva zadavljena kada je Ellroy imao 10 godina. Da bi ga utješio, njegov je otac mu je poklonio knjigu Jacka Webba posvećenu losanđeleskoj policiji. Od tog trenutka je Ellroy postao fasciniran tom institucijom kojoj će poslije posvetiti mnoge knjige. Ubojstvo, koje je do danas ostalo neriješeno, je pak Ellroyu poslužilo kao inspiracija za mnoge mračne motive u njegovim knjigama, a posvetio mu je i autobiografsku knjigu My Dark Places.
Ellroy je u mladosti bio sitni kriminalac i beskućnik, a bio je i sklon alkoholu. Nakon kraćeg boravka u zatvoru je prestao piti, pronašao posao nosača palica za golf te počeo pisati.
Villar Pellice, Torino
Villar Pellice je naselje u Italiji u provinciji Torino, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 809 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 676 m.
Cazaux-Fréchet-Anéran-Camors
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 44 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 3 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1150 metara (maksimalnoj 2.173 m, a minimalnoj 908 m).
Vicinalni (hemija)
thumb|300px|right|2,3-dibromobutan (levo) i 1,3-dibromobutan (desno). Ugljenik sadrži vicinalne funkcionalne grupe obeležene crveno.
U hemiji vicinalni ( = sused) označava dve funkcionalne grupe vezane za dva susedna atoma ugljenika. Na primer molekul 2,3-dibromobutan ima dva vicinalna atoma broma, a 1,3-dibromobutan nema.
Slično tome u gem-dibromidu prefiks gem, skraćeno od geminalni, označava da su dva atoma broma vezana za isti atom. Na primer, 1,1-dibromobutan je geminalan.
Najinski okrug
Najinski okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Najin.
Margaret Drabble
Margaret Drabble, Lady Holroyd, CBE, (Sheffield, 5.6. 1939.) je engleska spisateljica romana, biografkinja i kritičarka.
Obrazovana je na Cambridgeu, a u mladosti se bavila glumom, da bi se početkom 1960-ih posvetila pisanju. Od 1960. do 1975. je bila udana za glumca Clivea Swifta, a s njima ima troje djece. Godine 1982. se udala za biografa Michaela Holroyda.
Poznata je i kao sestra književnice A.S. Byatt, a s kojom je razvila žestoko suparništvo.
Geminalni
U hemiji, termin geminalni ( = blizanci) označava odnos između dve funkcionalne grupe koje su vezane za isti atom. Prefiks gem se primenjuje u hemijskim imenima za označavanje ovog odnosa, npr. gem-dibromid.
Sledići primer pokazuje konverziju cikloheksil metil ketona do gem-dihlorida putem reakcije sa fosfor pentahloridom. Ovaj gem-dihlorid se zatim može koristiti za sintezu alkina. center|400px|cyclohexyl methyl ketone to gem-dichloride
Termin se često koristi u NMR spektroskopiji, jer je odnos između atoma važan za određivanje veličine konstanti sprezanja.
Srodni termin vicinalni označava odnos između dve funkcionalne grupe koje su vezane za susedne atome.
Hipotalamusno-hipofizni hormon
Hipotalamusno-hipofizni hormoni su klasa hormona koje proizvode hipotalamus i hipofiza. Mada su organi koji proizvode ove hormone relativno mali, ovi hormoni imaju znatan uticaj širom tela.
Moguće je da se funkcije ovih hormona menjanju fizičkom aktivnošću.
Receptor faktora rasta
Receptor faktora rasta je receptor za koji se vezuje faktor rasta.
Ti receptori mogu da koriste JAK/STAT, MAP kinazne, i PI3 kinazne puteve.
Američki univerzitet u Kairu
Američki univerzitet u Kairu (American University in Cairo; الجامعة الأمريكية بالقاهرة‎‎) je privatni istraživački univerzitet u Kairu u Egiptu osnovan 1919. godine. Univerzitet pohađa oko 6500 studenata a nastavni jezik je engleski. Univerzitet pohađaju studenti iz oko 100 država svijeta od kojih je njih oko 300 iz Sjeverne Amerike.
Glavni štab NOV i PO Hrvatske
Za pripremanje ustanka, formiranje i rukovođenje partizanskim jedinicama u Hrvatskoj, Centralni komitet KP Hrvatske je, lipnja 1941. godine, formirao Operativno partijsko rukovodstvo koje je imalo ulogu vojnog štaba. Za članove Operativnog rukovodstva imenovani su Rade Končar, tajnik CK KPH, za zapovjednika, Vlado Popović, delegat CK KPJ i Vrhovnog štaba NOVJ, za tajnika i Andrija Hebrang.
Rukovodstvo je objedinjavalo djelovanje svih partizanskih jedinica sa slobodnog teritorija Korduna i Banovine preko mjesnih štabova i štabova prvih partizanskih postrojbi. Nakon Savjetovanja u Stolicama, a po zapovijedi Vrhovnog štaba, 19. listopada 1941. godine formiran je Glavni štab narodno-oslobodilačkih partizanskih odreda Hrvatske (kasnije Glavni štab NOV i PO Hrvatske). Sačinjavali su ga: komandant Ivan Rukavina (od 1943. Ivan Gošnjak), politički komesar Marko Orešković (od prosinca 1941. Vladimir Bakarić) i članovi štaba: Stanko Opačić, Franjo Ogulinac Seljo, Veljko Kovačević i Vlado Ćetković.
Za pojedine oblasti (Baniju, Kordun, Liku, sjevernu Hrvatsku, Slavoniju, Gorski kotar i Primorje) formirana su povjereništva Centralnog komiteta KPH, koja su se pretežno bavila vojnim pitanjima. Ova povjereništva su ubrzo prerasla u vojne štabove za te oblasti. Iako je u Dalmaciji postojao Pokrajinski komitet, koji je organizacijski bio vezan za CK KPH, pri njemu nije formiran vojni štab, pa je sva vojna pitanja rješavao Glavni štab Hrvatske.
U svim krajevima Hrvatske organizatori ustanka su bili članovi CK KP Hrvatske i Glavnog štaba Hrvatske, koji su radili na stvaranju lokalnih vojnih rukovodstava, štabova i partizanskih postrojbi. Marko Orešković je bio organizator ustanka u Lici, a dijelom i u Bosanskoj krajini, Pavle Pap i Mirko Kovačević u Dalmaciji, Rade Končar i Josip Kraš na Kordunu, Vlado Janić na Banovini, Karlo Mrazović u Hrvatskom zagorju i Međimurju, Pavle Gregorić u Slavoniji i Podravini. Tako su u svim područjima bili angažirani najodgovorniji partijski kadrovi da neposredno rukovode ustankom, a kada su formirani vojni štabovi i jedinice, oni su, uglavnom, postavljeni za zapovjednike ili političke komesare operativnih zona, brigada, divizija i korpusa NOVJ.
Glavni štab Hrvatske nalazio se na slobodnom teritoriju Korduna, Banovine i Lik] i tamo neposredno sudjelovao u razvoju NOB-a. Od dolaska Vrhovnog štaba, u Bosansku krajinu u drugoj polovini 1942. godine, CK KPJ i Glavni štab Hrvatske su sve do kraja rata rukovodili operativnim postrojbama. Do jeseni 1942. godine, Glavni štab Hrvatske ostao je bez vodećih rukovodećih kadrova, kao što su Rade Končar, Marko Orešković, Josip Kraš, Pavle Pap i ostali.
Formiranje operativnih zona
Od od druge polovine ožujka 1942. godine na teritoriju Hrvatske formirano je pet operativnih zona.
Neposredno poslije kapitulacije Italije, rujna 1943. godine, formiran je Operativni štab za Istru, što je bilo u skladu sa zahtjevima stanovništva ove oblasti, za priključenje Jugoslaviji, o čemu je na Prvom zasjedanju ZAVNOH-a i Drugom zasjedanju AVNOJ-a definitivno i odlučeno. Kolovoza 1944. godine u Istri je formirana 43. istarska divizija NOVJ, pa je njen Štab preuzeo ulogu Operativnog štaba.
Od polovine 1943. godine Glavni štab Hrvatske, pored zapovjednog dijela štaba, imao je i dva odjeljenja: Prvo odjeljenje koje je obuhvaćalo rad operativnog, obavještajnog, političko-obavještajnog, inženjerijskog i artiljerijskog odsjeka i Drugo odjeljenje koje je imalo odsjeke za vojne vlasti u pozadini, pozadinski, sudski, sanitetski, tehnički i intendantski.
Quinn, South Dakota
Kvin je grad u američkoj saveznoj državi Južna Dakota.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 54, što je 10 (22,7 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Natanški okrug
Natanški okrug je jedan od 24 okruga u Isfahanskoj pokrajini u centralnom Iranu. Glavni grad okruga je Natanz.
Patogen
Patogen, izazivač bolesti, klica (od ),, je biološki agens koji uzrokuje bolest organizma. U patogene agense spadaju bakteraije, virusi, gljivice, prioni i paraziti. Termin je prvi put primenjen oko 1880, a nešto ređe se koristi i za označavanje agenasa koji u organizmu izazivaju nezarazne bolesti kao što su npr. „hemijski patogeni“.
Vrste
mini|widthp|Mikroorganizmi - neki [[protisti]] Najčešće prisutni patogeni mikroorganizmi u okruženju čoveka su; bakterije, virusi, prioni, rikecije, klamidije, gljivice i paraziti.
Mikroorganizmi se mogu podeliti prema patogenim osobinama ili riziku po zdravlje na:
Virusi
mini|Shematizovan prikaz Adenovirusa mini|Humani prion proteina thumb|right|[[Gljivica Kandida u citološkom razmazu sekreta grlića materice (Papanikolau test)]] Virusi su acelularni-nećelijski, ultramikroskopski, mikrorganizmi nesposobni da se razmnožavaju van ćelije domaćina. Izvan ćelije domaćina oni ne pokazuju osobine živih bića, čak mogu i da kristalizuju, pri čemu i u tom obliku zadržavaju sposobnost infekcije ćelije.
Iako se virusi tradicionalno definišu kao nećelijske infektivne čestica, neki gigantski virusi poput Mimivirusa (koji inficiraju amebe) imaju genom koji se može po veličini uporediti sa bakterijama (1,2 milion baznih parova) i sadrže brojne ćelijske enzime. Brojna istraživanja su pokazala da je Mimivirus vervatno evoluirao od bakterije kroz evolutivne promene. Slične promene verovatno su doživeli i drugi veliki DNK virusi poput herpes virusa. Mimivirus čak može biti napadnuto od strane manjih virusa pod nazivom "virofag".
Prioni
Prioni su posebni oblici proteina koji mogu izazvivati neke bolesti kod ljudi i životinja. Nastaju mutacijom gena koji kodira jedan protein ljudskog tela, „prion protein“. Ovako izmanjeni proteini mogu se preneti na druge osobe (poprimaju osobine patogena) i tada izazivajući promenu konformacije prion proteina kod obolelih oni razvijaju bolest u organizmu ljudi i životinja.
Gljivice
Patogene gljivice su gljive koje uzrokuju bolesti kod ljudi ili drugih organizama. Deo medicine, koja se bavi proučavanjem patogenih gljiva naziva se Medicinska mikologija. Gljive spadaju u najrasprostranjenije organizme na Zemlji, iz grupe eukariota. Gljive su jednoćelijski i višećelijski organizmi, koji se razmnožavaju polno i bespolno, a telo višećelijskih gljiva organizovano je u vidu micelija ili pseudomicelija, sastavljenih od hifa koje poput paukove mreže, prorastaju supstrat na kome se razmnožavaju. Iako su gljivice eukariotski organizme mnoge patogene gljivice su mikroorganizmi.
Gljive predstavljaju zaseban oblik života na zemlji koji je razvio tri osnovne strategije preživljavanja u prirodi:
Tsitsi Dangarembga
Tsitsi Dangarembga (1959.-) je zimbabveanska spisateljica i filmašica.
Rodila se u britanskoj koloniji Rodeziji, a djetinjstvo i mladost provela u Britaniji, gdje je studirala na Cambridgeu. Nakon što je crnačko stanovništvo preuzelo vlast 1980. godine, vratila se u domovinu i studirala na Univerzitetu Zimbabvea.
Nakon što je studirala filmsku režiju u Berlinu, s filmom Everyone's Child iz 1995. je postala prva zimbabveanska filmska redateljica.
Catallo, Frosinone
Catallo je naselje u Italiji u provinciji Frosinone, u regiji Lazio.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 419 m.
Modrak
Modrak ili traglja, tragalj (lat. Spicara maena) je najeća od girovki u Jadranu. Naraste do 30 cm duljine i pereko 0,3 kg težine. Izgledom je sličan oštrulji, od koje se najviše razlikuje veličinom i bojom. Naime modrak je modrozelene boje sa smeđim prugama po bokovima, i velikom tamnom mrljom na svakoj strani. U vrijeme parenja mužjaci modraka također imaju kričavu fluorescentnu modru boju. Svi pripadnici ove vrste se rađaju kao ženke, a pri veličini od 20 cm mijenjaju spol i postaju mužjaci. Živi u plićim područjima nego ostale girovke (do 100 m), pogotovo zimi kada ga se može naći i blizu površine. Preferira tla obrasla posejdonijom gdje pronalazi zaklon i hranu. Hrani se malim račićima, crvićima i ribljom mlađi, kao i algama. Jedina je od girovki koja se lovi udičarenjem, posebno zimi.
Zanimljivost
thumb|lijevo|[[Jato modraka.]] Modraka često miješaju s girom oštruljom (lat. Spicara maena flexuosa ili Spicara flexuosa), čak i stručnjaci. Zbog toga je teško razlučiti koji su se sinonimi tijekom povijesti upotrebljavali za traglju, a koji za giru oštrulju. Ovdje se pojavljuju svi sinonimi upotrebljava za obje vrste.
Rasprostranjenost
Modrak je stanovnik istočnog dijela Atlantika, od Portugala do Maroka, te oko otoka Kanara. Živi i po cijelom Mediteranu kao i u Crnom moru.
Haines City, Florida
Hejns Siti je grad u američkoj saveznoj državi Florida. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 20.535 stanovnika.
Colomars
Kolomar je naselje i opština u Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Primorski Alpi koja pripada prefekturi Nica.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 2876 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 427 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,72 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 300 metara (maksimalnoj 402 m, a minimalnoj 57 m).
Vjetroturbine
mini|300px|Vjetroturbine
Vjetroturbine (ijek.) ili vetroturbine (ek.) (popularno vjetrenjače), sistemi za iskorištavanje energije vjetra, čiju energiju pretvara u rotaciono ili pravocrtno gibanje, koja se poslje može iskoristiti ili za pokretanje određenih uređaja poput mlinova i pumpa, za što su se koristile kroz historiju, ili za pokretanje generatora električne energije i proizvodnju električne struje, za što se u najvećoj mjeri koriste danas.
Historija
Energija vjetra je indirektan oblik solarne energije. Solarno zračenje uzrokuje nejednoliko zagrijavanje Zemljine površine i temperaturne razlike koje su uzrok postojanja kretanja zraka nazivamo vjetrom.
Vjetar može postići puno veću energetsku gustoću nego solarno zračenje: 10 kW/m² tokom jakih oluja i preko 25 kW/m² tokom uragana, dok se maksimum prizemnog solarnog zračenja kreće oko 1 kW/m², ali kod laganog povjetarca od 5 m/s (18 km/h, 11,2 mph) gustoća energije vjetra je jako mala i iznosi oko 0,075 kW/m².
Zbog velike energetske gustoće ljudi su kroz historiju energiju vjetra iskorištavali upotrebom raznih vrsta vjetrenjača, odnosno vjetroturbina i nastojali sve više povećavati njenu iskoristivost u energetskoj pretvorbi u mehaničku energiju, a kasnije i u električnu.
Historija iskorištavanja snage vjetra ide puno vjekova u prošlost. Energija vjetra je iskorištavana za navodnjavanje još prije 3000 godina. Historijski izvori govore o iskorištavanju energije vjetra za pogon mlinova u Iranu još u 7. vijeku. Te vjetrenjače su konstrukcijski bile vrlo jednostavne i imale su malu iskoristivost uspoređujući ih sa današnjim sistemima. U Evropi, energija vjetra je postajala sve važnijom od 12. vijeka prema današnjim danima, a s povećanjem važnosti energije vjetra i sa sve većim njenim iskorištavanjem konstrukcija vjetrenjača se sve više razvijala i postajala sve naprednijom.
Desetci tisuća vjetrenjača je upotrebljeno za drenažu zemljišta u Nizozemskoj tokom 17. i 18. vijeka, te vjetrenjače su bile sofisticirane i mogle su autonomno pratiti vjetar. U 19. vijeku u Sjevernoj Americi vjetrenjače su korištene za pogon sistema za pumpanje vode. U 20. vijeku energija vjetra se natjecala sa drugim izvorima energije kao što su para koja se upotrebljavala u parnim strojevima i fosilna goriva koja su se upotrebljavala u motorima sa unutarnjim izgaranjem.
Konačno, upotreba električne energije i elektrifikacija su istisnule vjetrenjače iz upotrebe i učinile enegriju vjetra kompletno redundantnom. Do ponovnog oživljavanja upotrebe energije vjetra došlo je zbog naftne krize tokom 1970-ih. Za razliku od prijašnjih sistema za iskorištavanje energije vjetra koji su energiju vjetra pretvarali u mehaničku energiju moderni sistemi energiju vjetra isključivo pretvaraju u električnu energiju. Njemačka je 1990-ih postala najnaprednija država po pitanju razvoja sistema za iskorištavanje energije vjetra. Današnji vjetrogeneratori su dosegnuli visok tehnološki standard i njihove snage prelaze snagu od 4 MW.
Izvedbe vjetroturbina
mini|300px|Vjetroturbine s okomitom (vertikalnom) osi Današnji sistemi za iskorištavanje energije vjetra su pretežito vjetrogeneratori. Generalno, vjetroturbine mogu raditi na dva principa iskorištavanje energije vjetra, pa se zato i osnovna podjela svodi na podjelu prema tim principima. Tako imamo: vjetroturbine koje rade na principu otpornog dijelovanja (drag devices), vjetroturbine koje rade na principu potiska (lift devices) i vjetroturbine koje rade na kombiniranju obaju principa. Vjetroturbine koje rade na principu otpornog dijelovanja imaju manju iskoristivost od vjetrenjača koje rade na principu potiska, zbog toga danas pretežito koriste vjetroturbine koje rade na principu potiska ili koje rade na principu kombiniranja obaju principa.
Osim ove glavne podjele postoji još niz podjela vjetroturbina, pa ih tako u ovisnosti prema nekim konstrukcijskim i radnim značajkama razvrstavamo po:
Vjetroturbine s okomitom (vertikalnom) osi
mini|lijevo|200px|H – Darrieusov rotor
Vjetroturbine s okomitom (vertikalnom) osi su najstariji sistemi za iskorištavanje energije vjetra. Danas također postoje koncepti modernih vjetrogeneratora koji imaju okomit položaj osi. Negativna strana ove vrste vjetroturbina je manja iskoristivost od vjetroturbina sa horizontalnom osi, a pozitivne strane su:
Koncepti rotora sa vertikalnom osi su:
Darrieus-ov rotor je 1929. godine konstruirao Francuz, Georges Darrieus. Ova vrsta rotora se sastoji od dvije ili tri lopatice koje imaju oblik parabole. Profil rotorskih lopatica oblikom odgovara radu na principu potiska. Iskoristivost ovih rotora je puno veća od iskoristivosti Savonius-ovih rotora. Glavni nedostatak Darrieus-ovog rotora je u tome što ne može sam započeti rotaciju te zbog toga uvijek zahtjeva pomoćni uređaj za pokretanje.
Daljnjim razvojem Darrieus-ovog rotora razvijen je H rotor ili H – Darrieusov rotor. Ovaj rotor se još naziva i Heidelberg rotor po kompaniji Heidelberg Motor. Generator sa permanentnim magnetom je integriran u samu strukturu rotora i ne zahtjeva sistem prijenosa.
Vjetroturbine sa vodoravnom (horizontalnom) osi
mini|300px|Vjetroturbine sa vodoravnom (horizontalnom) osi Vjetroturbine sa vodoravnom (horizontalnom) osi su danas najzastupljeniji tip vjetroturbina. Većina današnjih vjetrogeneratora su vjetroturbine sa horizontalnom osi, zbog toga ćemo u ovom poglavlju govoriti isključivo o vjetrogeneratorima. Vjetrogeneratori su došli do vrlo visokog stupnja tehničke razvijenosti i dosežu snage od nekoliko megawata, dok su vjetrogeneratori 1980-ih bili u rangu snage ispod 100 kW.
Vjetrogeneratori sa horizontalnom osi uobičajno se sastoje od slijedećih dijelova:
Moderni vjetrogeneratori sa horizontalnom osi mogu imati jednu, dvije ili tri lopatice rotora. Uobičajeno se ne koristi više od tri lopatice. Koristeći manji broj lopatica možemo smanjiti potrebu za materijalom tokom proizvodnje.
Rotori sa jednom lopaticom moraju imati protumasu na suprotnoj strani rotora. Rotori sa jednom lopaticom nemaju mirno kružno kretanje i zato dolazi do većeg naprezanja materijala. Na svijetu postoji samo par prototipova rotora sa jednom lopaticom i nije za očekivati da bi se to uskoro promijenilo.
Optimalni energetski koeficijent iskoristivosti rotora sa tri lopatice je malo veći od rotora sa dvije lopatice. Rotori sa tri lopatice imaju optički mirniji rad i bolje se integriraju u okoliš. Dok je jedini nedostatak rotora sa tri lopatice u tome što zahtijevaju više materijala za proizvodnju.
Efikasnost vjetrogeneratora, brzina vjetra i osiguranje vjetrogeneratora
Brzina vjetra za koju je dizajniran vjetrogenerator i nominalna brzina vjetra vjetrogeneratora uopbičajeno su različite vrijednosti. Nominalna brzina vjetra je uobičajeneno veća od brzine za koju je taj vjetrogenerator dizajniran. Iznad nominalne brzine vjetra, snaga generatora vjetrogeneratora mora biti limitirana, te zbog toga vaki vjetrogenerator iznad nominalne vrijednosti brzine vjetra daje konstantnu izlaznu snagu zbog limitacije i pada iskoristivosti. Ta izlazna snaga je konstantna sve do brzine isključenja.
Ako brzina postane previsoka, vjetroelektrana može biti preopterećena i može doći do oštečenja. Zbog toga vjetrogeneratori imaju preddefiniranu brzinu isključenja, pri kojoj rotorska kočnica zaustavlja vjetroturbinu i rotor se okreće od vjetra koliko je to moguće.
Svaki proizvođač vjetrogeneratora za svaki svoj proizvod ima napravljen dijagram iskoristivosti u ovisnosti o brzini vjetra. Na tom dijagramu su ucrtane i gore navedene preddefinirane vrijednosti za taj vjetrogenerator.
Ograničavanje izlazne snage i zaštita od oluja
mini|300px|Karakteristika snage vjetrogeneratora u ovisnosti o brzini vjetra Energija koja može biti preuzeta od vjetra ovisi o brzini vjetra. Poslje dostizanja nominalne snage, snaga vjetrogeneratora bi trebala ostati konstantna kod svih brzina vjetra većih od nominalne brzine zbog toga jer turbina i generator ne mogu podnjeti više energije.
Zbog toga, vjetroelektrana mora limitirati snagu pomoću jedne od dvaju slijedećih metoda:
Metoda zavjetrine (Stall control)
Metoda zavjetrine se bazira na efektu stvaranja vrtložnih struja, a sa time i zavjetrine kod velikih upadnih kutova koji se sami povećavaju pri povećanju brzine vjetra. Ovaj efekt uništava uzgon na površini zahvaćenoj ovim efektom te na taj način limitira snagu koju vjetar prenosi na lopatice rotora. Kod ovoga načina zaštite vjetrogeneratora lopatice rotora se ne pomiću, te kut pod kojim su postavljene uvijek ostaje konstantan. Ovakav način zaštite vjetrogeneratora se realizira samom konstrukcijom rotora te ne zahtijeva napredne tehničke sisteme za njezin rad.
Negativna strana ovakvog načina zaštite vjetrogeneratora je u tome što ne omogućava nikakvo naknadno upravljanje zbog toga što je ovaj način zaštite isključivo pasivan. Maksimalnu snagu novodizajniranog rotora nije lako procijeniti zbog kompliciranog matematičkog proračuna strujanja fluida. Nakon dosizanja maksimalne snage, izlazna snaga generatora zaštičenog ovom metodom opada.
Ovako zaštićeni sistemi moraju imati još dodatne aerodinamičke kočnice koje pomažu vjetrogeneratorima sa ovakvim načinom zaštite da prežive oluje.
Metoda promjene kuta lopatica rotora (Pitch control)
Mnogi proizvođači vjetroturbina preferiraju metodu zaštite svojih vjetroturbina pomoću promijenjivog kuta lopatica rotora, iako je ovu metodu zaštite tehnički puno teže izvesti. Međutim, pošto je ova metoda zaštite aktivna metoda, ona se može prilagoditi različitim uvjetima. Zaštita metodom promjene kuta lopatica rotora automatski prilagođava kut lopatica rotora, a samim time i upadni kut, smanjujući ga ili povećavajući, ovisno o prilikama. Lopatice rotora se okreću u vjetar prilokom većih brzina vjetra, smanjujući upadni kut i tako se aktivno smanjuje ulazna snaga na lopaticama rotora. Izrada ovako zaštićenih i kontroliranih vjetrogeneraora je kompliciranija, zato jer lopatice rotora moraju biti pomično učvršćene na vrh osovine, i mora postojati još dodatni motor koji mi upravljao nagibom lopatica. Manji sistemi uobičajeno upotrebljavaju mehanički kontroliran mehanizam promjene kuta lopatica rotora oslanjajući se na centrifugalnu silu. Ako se vjetrogenerator kompletno isključen zbog zaštite od oluje i ako ima mogućnost zakretanja kuta lopatica rotora, mogu joj se lopatice rotora okrenuti u položaj pera (najmanja moguća silueta koja stoji na putu vjetra), te se tako smanjuje njen otpor vjetru i mogućnost oštećenja.
Sistem za praćenje vjetra (Yawing)
Sistem za praćenje vjetra može se svrstati u sisteme za povećanje iskoristivosti vjetrogeneratora i u sisteme za zaštitu vjetrogeneratora sa vodoravnom (horizontalnom) osi. Ovaj sistem radi na principu horizontalnog zakretanja vjetrogeneratora. Vjetrogeneratori sa vodoravnom (horizontalnom) osi, za razliku od vjetrogeneratora sa vertikalnom osi, moraju uvijek svojom orjentacijom pratiti smijer vjerta. Orjetnacija lopatica rotora uvijek mora biti tako namještena da su lopatice rotora okrenute prema vjetru pod optimalnim kutem. Ovo može biti problem za vjetrogeneratore sa promijenjivim kutem lopatica rotora ako su postavljene na mjestu gdje dolazi do vrlo brze promjene smijera vjetra zbog toga jer može doći do velikih fluktacija u snazi o čemu se mora voditi računa prilikom horizontalnog zakretanja vjetrogeneratora i prema tome se korigirati brzina rotora.
Za zakretanje vjetrogeneratora u horizontalnom smijeru cijelo kućište vjetrogeneratora sa rotorom, prijenosom i generatorom mora biti pomično postavljeno na vrhu stupa. Sistem za mjerenje vjetra smješten na kućištu mjeri i izračunava brzinu i smijer vjetra i prema tim podatcima upravljački sistem odlučuje kada, za koliko i u kojem smijeru zaokrenuti kućište i rotor vjetrogeneratora. Kada kućište i rotor dođu u optimalni položaj pokreće se horizontalna kočnica koja drži vjetrogenerator u tom položaju. U stvarnosti postoji uvijek malo odstupanje od smijera vjetra i optimalnog položaja rotora. To odstupanje se zove "yaw angle" i uobičajno iznosi oko 5%.
Braffais
Brafe je naselje i opština u severnoj Francuskoj u regionu Donja Normandija, u departmanu Manš koja pripada prefekturi Avranš.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 163 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 5,79 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 178 metara (maksimalnoj 182 m, a minimalnoj 56 m).
Srpski rječnik
thumb|right|250px|Naslovna strana „Srpskog rječnika“ Srpski rječnik (puni naslov Srpski rječnik, istolkovan njemačkim i latinskim riječma), rječnik koji je 1818. u Beču izdao Vuk Stefanović Karadžić.
Markovnikovo pravilo
right|frame|Markovnikovljevo pravilo je ilustrovano reakcijom [[propena sa bromovodoničnom kiselinom ]] U hemiji, Markovnikovljevo pravilo je zapažanje zasnovano na Zajcevljevom pravilu.
Srpski rječnik
Srpski rječnik
Prvo izdanje Rječnika izašlo je 1818. godine i sadrži u sebi 26.270 riječi koje je Vuk čuo u narodnom govoru. Vuk je građu za ovaj rječnik počeo da skuplja još 1815. godine na nagovor Jerneja Kopitara. Ne zna se tačno kada se rodila namjera za stvaranjem ovog djela, jer je on sam rekao da je još dok je radio na sudu u Srbiji znao da zapiše poneku riječ koja mu se učinila zanimljivom. Rječnik je bio jedan od najvažnijih koraka u borbi za jezik jer je postavljao za osnovu književnog jezika čisti narodni jezik, a uz njega je dolazilo i drugo izdanje gramatike. U Rječniku su prvi put ispoštovane glasovne promjene, a priključena mu je i Gramatika srpskoga jezika koju je 1824. godine na nemački jezik preveo Jakob Grim.
Reči u rječniku bile su akcentovane, a pravila po kojima su akcentovana nešto se razlikuju od današnjih. Riječi je na latinski i njemački jezik preveo slovenački slavista i lingvista Jernej Kopitar.
Zanimljivo je da je rječnik završen čak dvije godine prije nego što je objavljen. Dva glavna razloga tog kašnjenja su bili nedostatak sredstava kao i mitropolit Stevan Stratimirović. U Vuku je vidio neprijatelja srpske crkve i države koji je imao namjeru da preko reforme pravopisa započne unijaćenje Srba.
Vuk u jednom pismu Mušickom na pitanje kako napreduje izdavanje Rječnika odgovara: „Ne da se. Ali će se dati!“. Vuk u Rječnik uvodi šest slova: J iz latinice (koje se u latinici obilježavalo kao ï), Lj, Nj, Đ, Ć i Dž. U ovom izdanju Rječnika nema slova H. Vuk je bio za to da se ono izbaci iz azbuke jer je tvrdio da se ono i ne pojavljuje u srpskom jeziku. Ali, na insistiranje Mušickog i Solarića unio je H i F, i to kako kaže, samo za tuđe riječi. U Rječniku nema slova H, ali su neke riječi napisane sa H (arhimandrit, arhiđakon, zahvaliti, zahvatiti...)
Predgovor
Predgovor Rječniku je, u stvari, završna Vukova riječ koja je upućena Milovanu Vidakoviću i ostalim Slaveno-Srbima sa kojima je bio u polemici dugo vremena. Vuk je predgovor Rječniku napisao u obliku rasprave u kojoj je pisao da se niko prije Dositeja Obradovića nije sjetio da piše po svojim pravilima, već je svako pisao „po svom vkusu“. On u daljem tekstu zagovara zajedništvo srpskog i hrvatskog jezika govoreći o Hrvatima kao o „braći rimskog zakona koji nam s radošću ruke pružaju“. Razloge koji su ga natjerali da izda Rječnik naveo je u jednom odlomku, kojim se na neki način može protumačiti sav njegov rad.
Napadi
Dobar povod svojim protivnicima da pojačaju napade na njega dao je tim što je u Rječnik unio veliki broj psovki. To je djelimično uradio po nagovoru Kopitara i Jakoba Grima. Grim se veoma interesovao za psovke u srpskom jeziku i u prepisci sa Vukom je tražio njihov ekvivalent u njemačkom. Napadi na Vukovu reformu nisu prestali ni nakon 1847. koja se računa kao godina Vukove pobjede.
Kalcijum u biologiji
Kalcijum (-{Ca}-2+) igra ključnu ulogu u fiziologiji i biohemiji organizma i ćelije. On igra važnu ulogu u putevima prenosa signala, gde deluje kao sekundarni glasnik, u oslobađanju neurotransmitera iz neurona, kontrakciji svih tipova mišićnih ćelija, i oplodnji. Mnogim enzimima su neohodni joni kalcijuma kao kofaktori, npr. grupa enzima iz kaskade zgrušavanja krvi. Ekstracelularni kalcijum je takođe važan za održavanje razlike potencijala na pobudljivim ćelijskim membranama, kao i pravilno formiranje kostiju.
Kod sisara su nivoi kalcijuma strogo regulisani kostima, koje deluju kao glavno mesto skladištenja minerala. Joni kalcijuma, -{Ca}-2+, se oslobađaju iz kostiju u krvotok pod kontrolisanim uslovima. Kalcijum se transportuju krvotokom rastvoren (u jonizovanom obliku), ili vezan za proteine kao što je albumin seruma. Paratiroidni hormon, koji izlučuje paraštitna žlezda, reguliše resorpciju -{Ca}-2+ iz kostiju, reapsorpciju u bubrezima nazad u cirkulaciju, i povišava aktivaciju vitamina D3 u kalcitriol. Kalcitriol, aktivna forma vitamina D3, promoviše apsorpciju kalcijuma kroz creva i mobilizaciju jona kalcijuma iz koštane mase. Kalcitonin izlučen iz parafolikularnih ćelija štitaste žlezde takođe utiče na nivoe kalcijuma suprotstavljajući se dejstvu paratiroidnog hormona, međutim, njegov fiziološki značaj kod čoveka nije potpuno razjašnjen.
Bagrat IV od Gruzije
Bagrat IV (ბაგრატ IV) (1018 – 24. novembar 1072) bio je kralj Gruzije iz dinastije Bagrationi, koji je vladao od 1027. do smrti.
Bio je sin kralja Giorgija I i Marijam od Vaspurakana, a od 1022. do 1025. je bio talac na bizantskom dvoru u Carigradu. Oca je formalno naslijedio nakon njegove smrti 1027. ali je prvih godina kao regent vladala njegova majka. Njegovu dugu vladavinu su obilježila nastojanja da učvrsti političko jedinstvo Gruzije, pri čemu je nailazio na žestok otpor lokalnih velmoža, a posebno suparničkog klana Liparitida. Također je nastojao sačuvati nezavisnost od Bizanta, ali se istovremeno morao nositi i sa sve jačim napadima Turaka Seldžuka pod Alp Arslanom.
Paka (rijeka)
Paka je rijeka u sredini Slovenije duga 40 km ], desna pritoka rijeke Savinje.
Geografske karakteristike
Rijeka Paka izvire na padinama planine Volovica u Kamniškim Alpama na nadmorskoj visini od 1280 metara. Od izvora Paka teče prema jugozapadu prema Velenju i Šaleškim jezerima. Kod Šoštanja naglo skreće prema jugu i teče do svog ušća u Savinju kod sela Rečica ob Paki.
Sliv Pake velik je oko 210 km², i proteže se najvećim dijelom po brdovitom kraju a manjim dijelom po ravnici.
Silver Lake, Ohio
Silver Lejk je grad u američkoj saveznoj državi Ohajo.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 2.519, što je 500 (-16,6 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Coldiferro, Belluno
Coldiferro je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.
Mlat (riba)
Mlat (lat. Sphyrna zygaena) kod nas se još naziva i jaram.. To je riba iz porodice čekićarki ili Sphyrnidae. Relativno je rijedak u Jadranu, a naraste i do 5 metara duljine i do 400 kg težine. Prebiva u morima na manjim dubinama, najčešće pri samoj površini iako se spušta i do 200 m duboko. LJeti migrira sjevernije, često u skupinama velikim i više stotina jedinki. Hrani se manjim ribama, ražama i manjim morskom psima, a također i rakovima, školjkama i glavonošcima. Spolnu zrelost dostiže pri duljini od 250-300 cm. Mlat je viviparan, a ženka rađa 30-40 mladih.
Opis
Ovo je druga najveća čekićarka na svijetu, najčešće naraste između 2.5-3.5 m duljine, a najveći primjerci su veliki i do 5 metara. Lako je prepoznatljiv po svojoj velikoj glavi oblika čekića ili mlata, sa kvrgom po sredini glave. Zubi su trokutastog oblika, lagano nazubljeni, a u ustima ih ima između 50 i 58. Tijelo je dugačko, mišićavo, glatko, bez izraženog grebena po sredini leđa. Prva leđna peraja je relativno velika, sa zaobljenim vrhom. Boja mlata varira od smeđe-sive do tamno maslinaste odozgo, a trbuh je svijetao, gotovo bijel. Pojedini primjerci imaju tamnije završetke na prsnim perajama.
Rasprostranjenost
Mlat živi u umjerenim i toplim morima, diljem svijeta, kako se to može vidjeti na slici desno. Stanovnik je obalnih područja svih oceana, a prisutan je i u Mediteranu i Jadranu.
Mlat u prehrani
Premda se navode razni slučajevi trovanja (vidi slijedeći naslov), mlat se upotrebljava u prehrani. Načini pripreme su razni, od sušenja, soljenja, upotrebe peraja za juhu,...Jedan je od lijekova u tradicionalnoj kineskoj medicini.
Napomena
Postoje izvješća o trovanju prilikom konzumiranja mlata. Najčešće se trovanje javlja nakon konzumiranja jetre, a rijetko nakon konzumiranja mesa mlata. Iako se većina otrovanih potpuno oporavi, ponekad može dovesti i do fatalnog ishoda.
Anagramoid
Anagramoid (u značenju nepravi anagram) zagonetka je ili zadatak kod koga od niza nepovezanih slova anagramiranjem treba dobiti neku riječ ili sintagmu, na primjer A, B, E, D, G, O, R - Beograd ili A, A, B, I, K, K, K, O, O, S, S, T, V - Kosovska bitka. Slova u zadatom nizu mogu biti složena abecednim, azbučnim ili proizvoljnim redom.
U drugim zagonetkama
Anagramoid se rjeđe objavljuje kao posebna zagonetka, a češće u sklopu drugih zagonetaka, npr. u opisima klasičnih i skandinavskih ukrštenica i magičnih likova ili u ispunjaljkama.
Od anagramoidnih ispunjaljki naročito su bile zapažene serija "Niz anagrama" (kasnije Anagramijada) u Krsmanovićevoj Zagonetki i Kutnjakova serija "S riječi na humor" u zagrebačkoj Kvizorami.
U TV-kvizovima
Neka vrsta anagramoida pojavljuje se i kao igra u televizijskim kvizovima, npr. u Brojkama i slovima Televizije Zagreb (danas Hrvatska televizija) i u TV muzičkoj slagalici Televizije Beograd (danas Radio-televizija Srbije), s tom razlikom što u tim igrama takmičar na slučaj (ili djelomično dirigovano kad može uzimati suglasnik ili samoglasnik) bira slova i što mu je zadatak da pronađe što dužu riječ od raspoloživih slova (a to znači da ne mora upotrijebiti sva slova kao kod klasičnog anagramoida).
Za anagramoidne ukrštenice karakteristično je da se kao rješenja traže opšte imenice u nominativu jednine, dok kod televizijskih anagramoidnih igara u obzir dolaze sve riječi bez ograničenja koja inače važe za ukrštenice (osim, katkada, onih riječi koje se pišu velikim početnim slovom, po čemu su takve igre slične kvizovci).
Terminološki pokušaj
Bilo je pokušaja (npr. dr. Marijan Jurčec u osječkom listu "Mraz" 1991. godine) da se termin anagramoid koristi za anagrame koji nisu čisti, tj. za krnje, proširene ili anagrame s izmjenom, ali se takvo imenovanje nije proširilo.
Šoštanj (općina)
Općina Šoštanj (slovenski: Občina Šoštanj) je jedna od 212 slovenskih općina od 8.750 stanovnika. , administrativni centar općine je istoimeni grad Šoštanj.
Geografske karakteristike
Općina Šoštanj prostire se na sjeverozapadu Slovenije, po zapadu Šaleške doline, u gornjem toku rijeke Pake, na površini od 95.6 km², na kojoj leži 11 naselja.
Springmont, Pennsylvania
Springmont je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Pensilvanija.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 724.
Zvonko Brkić
Zvonko Brkić (1912 — 1977), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Hrvatske i narodni heroj Jugoslavije. U periodu od jula 1962. do juna 1963. godine obavljao je funkciju predsednika Izvršnog veća Socijalističke Republike Hrvatske.
Biografija
Rođen je 18. septembra 1912. godine u Gornjoj Vrbi kod Slavonskog Broda, u činovničkoj porodici. Osnovnu školu i šest razreda gimnazije završio je u Slavonskom Brodu, a srednju tehničku školu-geometarski odsek u Beogradu, gde je 1932. godine primljen u Savez komunističke omladine Jugoslavije. Posle završetka srednje tehničke škole, otišao je u Slavonsku Požegu, gde se zaposlio u jednoj privatnoj geodetskoj poslovnici. Član Komunističke partije Jugoslavije postao je 1935. godine, kada je postao i član Sreskog komiteta KPJ Slavonska Požega.
U januaru 1935. godine, uhapsila ga je zagrebačka policija i odvela u Zagreb, a zatim pred Sud za zaštitu države u Beogradu, gde je 1936. godine osuđen na godinu dana robije, koju je izdržao u Sremskoj Mitrovici i Mariboru. Po izlasku iz zatvora, pozvan je da služi vojsku. Nakon odsluženja vojnog roka vratio se u Slavonsku Požegu, gde ga je policija istog dana proterala iz grada na vreme od pet godina. Otišao je kod roditelja u Osijek, gde je ponovo uhapšen i proteran u Slavonski Brod. Iako mu je policija odredila Slavonski Brod kao mesto prisilnog boravka, Brkić je, kao organizacioni sekretar Kotarskog komiteta KP Hrvatske za Slavonsku Požegu, obilazio celo područje kotara Slavonska Požega. U tom je razdoblju najčešće boravio u Pleternici. Do 1940. godine aktivno je učestvovao u radu partije na tlu kotara, nakon čega je prešao u ilegalu.
U toku Narodnooslobodilačkog rata bio je jedan od organizatora ustanka u Slavoniji, na Bilogori i u Moslavini. Kapitulacija Jugoslavije ga je zatekla u Daruvaru, gde je delovao u tamošnjoj partijskoj organizaciji. Ustaše su pokušale da ga uhapse, ali je uspeo da pobegne. Otišao je u Osijek, a zatim u Grubišno Polje, gde se krajem juna 1941. povezao s dr Pavlom Gregorićem, članom Centralnog komiteta KPH, koji ga je zadužio za obnovu partijske organizacije i pokretanje oružane borbe u već spomenutim regionima.
Od 1941. godine, pa do kraja rata obavljao je mnoge odgovorne partijsko-političke dužnosti:
Posle oslobođenja nalazio se na mnogim odgovornim dužnostima:
Više je puta biran za poslanika u Sabor SR Hrvatske i u Saveznu skupštinu. Godine 1969. je oboleo, zbog čega se povukao iz operativnog rada. Od tada, pa do smrti bio je član Saveta federacije. Imao je čin general-pukovnika u rezervi.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.
Cazarilh
Kazarij je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornji Pirineji koja pripada prefekturi Banjer de Bigor.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 32 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,06 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 600 metara (maksimalnoj 1.587 m, a minimalnoj 578 m).
Banchette, L'Aquila
Banchette je naselje u Italiji u provinciji L'Aquila, u regiji Abruzzo.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 70 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 393 m.
Kalijum format
Kalijum format je organsko jedinjenje, koje sadrži 1 atom ugljenika i ima molekulsku masu od 84,116 Da.
624
Godina 624. (DCXXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 624. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
GRF
Termin GRF ima više značenja.
Mačka bljedica
Mačka bljedica (lat. Scyliorhinus canicula) je priobalna, pretežno bentoska morska riba hrskavičnjača iz porodice Scylorhinidae.
Opis
Tijelo mačke bljedice je izduženo i vretenasto. Rate maksimalno do 70 cm, iznimno do 100 cm u dužinu, ali u prosjeku oko 50 cm. Glava je tupasto zašiljena, a koža joj je hrapava. Leđa i peraje su sive, žućkasto sive, smećkaste ili čak crne boje s brojnim svjetlijim i tamnijim mrljama, a trbuh je bjelkast. Oblikom tijela podsjeća na morskog psa. Mužjaci u Jadranu su u prosjeku veći od ženki iste starosti za 1 do 3 cm.
Rasprostranjenost
Bljedica obitava uz obale istočnog Atlantika od Norveške na sjeveru do Senegala na jugu, oko Britanskog otočja te u cijelom Sredozemnom moru osim Crnog mora.
Obitava diljem Jadrana osim u Jabučkoj i dubljem dijelu južno jadranske kotline. Najbrojnija je u srednjem Jadranu izvan Dugog otoka te između otoka Šolte i Visa.
Način života i ishrana
Mačku bljedicu se najčešće može naći na dubini od 100 do 200 m, ali zalazi i u plitke vode do 5 m. Prehrana joj je raznolika. Odrasle mačke se hrane dekapodnim rakovima, manjom ribom i glavonošcima, a mlađi primjerci uglavnom većim planktonskim račićima.