cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jednootvorni
Jednootvorni (Monotremata) su jedini red podrazreda sisavaca Protheria odnosno Prototheria (prasisavci). Prasisavci se od svih drugih sisavaca razlikuju time, da ne kote žive mlade, nego legu jaja.
Kieran Trippier
Kieran John Trippier (Bury, 19. rujna 1990.) je engleski nogometaš i reprezentativac koji igra na poziciji desnog beka, a trenutno je član Newcastle Uniteda.
Jednootvorni
Osobine
Usprkos potpuno različitom načinu razmnožavanja od svih drugih sisavaca jer legu jaja, imaju druge osobine koje inače odlikuju sisavce. To su krzno, dojenje podmlatka mlijekom kao i niz drugih anatomskih osobina, u koje spadaju i tri slušne košćice.
Kieran Trippier
Trippier je produkt omladinske škole Manchester Cityja, međutim u pet godina koliko je bio dio seniorske momčadi, nije zabilježio nijedan službeni nastup. U tri je navrata bio na posudbi u Barnsleyju, prije nego je 2012. godine trajno prešao u Burnley, u drugoj ligi. U prve dvije sezone bio je dio momčadi godine, a 2014. je s Burnleyjem izborio ulazak u prvu ligu. Godinu dana kasnije, prešao je u Tottenham Hotspur. Godine 2019., u kontroverznom transferu, prelazi u Atlético Madrid.
Za englesku reprezentaciju debitirao je 2017. godine, sudjelujući na Svjetskom prvenstvu 2018. godine.
Jednootvorni
Osobine
Pored istih osobina, nizom drugih tjelesnih osobina se i razlikuju od drugih sisavaca. Imaju samo jedan izlazni tjelesni otvor za spolne organe, urinarni sustav i izmet, nazvan kloaka, otuda u nekim jezicima i naziv "kloaka životinje". Detalji u građi lubanje, ramenog dijela i kukova su sličniji gmazovima nego onim kod drugih sisavaca. Oni su, istina, "toplokrvne" životinje ali su s tjelesnom temperaturom od 30°-32 °C značajno ispod temperature drugih sisavaca, a i njihova sposobnost samostalnog održavanja stalne tjelesne temperature je ograničena.
Flavin
Termin flavin ima više značenja.
Jednootvorni
Osobine
Lubanja im je izdužena i završava gumastim kljunom. On im je opremljen vrlo osjetljivim elektroreceptorima uz čiju pomoć ove životinje registriraju električni naboj koji stvaraju pokreti mišića njihovog plijena. Na taj način određuju položaj lovine. Imaju vrlo male oči i malene uške. Odrasle životinje nemaju zube, ali mladunci u trenutku valjenja iz jaja imaju na kljunu izraslinu koja podsjeća na zub i uz čiju pomoć kao i ptica probijaju ljusku jaja. Udovi su im kratki i snažni i završavaju s po pet prstiju. Čudnovati kljunaš između njih ima plivaću kožicu, a kod jezaca prsti završavaju kandžama dobro prilagođenim za kopanje. Posebnost ovih životinja je otrovna bodlja na gležnjevima zadnjih nogu. Imaju ju pretežno mužjaci, a koriste ih najčešće u obrani.
Dužina tijela im se kreće od 30 do 77 cm a težina od 1 do 3 kg čudnovatog kljunaša, pa do 16 kg teškog dugokljunog ješca.
Rasprostranjenost i način života
mini|250px|desno|[[Kratkokljuni ježac ]] Prasisavci odnosno jednootvorni žive samo u Australiji i na Novoj Gvineji gdje nastanjuju različite okoliše. Dok ješci zive kopnenim životom, čudnovati kljunaši su vezani uz vodu i može ih se naći i u stajaćicama i u tekućicama. Uglavnom su samotnjaci i aktivni noću ili u sumrak. Hrana im se sastoji pretežno od beskralježnjaka, rakova, insekata i njihovih larvi kao i crva.
Razmnožavanje
Prasisavci se od svih drugih sisavaca razlikuju time, da ne kote žive mlade, nego legu jaja. Njihova jaja su mala, u promjeru imaju samo 10 do 15 mm i svojom kožastom ljuskom i velikim žumankom više potsjećaju na jaja gmazova nego ptica. Ženke leže na jednom do tri jaja točno 10 dana. Novoizvaljeni mladunci su goli i mali, i svojim embrionalnim stadijem usporedivi su s novorođenim tobolčarima. Ženke nemaju bradavice nego ispod kože mliječne žlijezde koje čine mliječna polja s kojih mladunci ližu mlijeko.
Sistematika
Današnji prasisavci odnosno jednootvorni dijele se u dvije porodice s ukupno četiri, a prema nekim autorima i 5 vrsta:
Chevannes (Zlatna obala)
Ševan je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala koja pripada prefekturi Dižon.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 113 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 17 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,29 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 396 metara (maksimalnoj 636 m, a minimalnoj 325 m).
Edgar Morin
mini|desno|200px|Edgar Morin (2011) Edgar Morin (fonetski: Edgar Moren) je francuski filozof i kulturolog.
Poznat je kao humanista i politički angažovani levičarski intelektualac. 1992. godine je u pariškom Le Monde-u pisao otvoreno pismo Dobrici Ćosiću, tadašnjem predsedniku SR Jugoslavije, smatrajući ga jednim od najodgovornijih za rat u Bosni i Hercegovini, navodeći da se Evropa "stvarala po uzoru na Bosnu i Hercegovinu koju ste uništili" i tražeći od njega da zaustavi etničko čišćenje i osvajački rat.
Gosport, Indiana
Gosport je grad u američkoj saveznoj državi Indijana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 826, što je 111 (15,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Balinci
Balinci su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Balinci su naselje u okviru opštine Valandovo.
Prirodni uslovi
Balinci su smešteni u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Valandova, selo je udaljeno 5 kilometara jugozapadno.
Selo Balinci se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je položeno u dolini Vardara, na približno 80 metara nadmorske visine. Okolina naselja je na ravničarska i plodno poljoprivredno područje,
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Balinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 328 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (75%), a manjina su Srbi (24%).
Opština Grădina, Constanța
Grădina je opština u Rumuniji u okrugu Konstanca.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Neposredna demokratija
Direktna demokratija ili, skraćeno, dirdem, oblik vladavine, gde svi ljudi zajedno odlučuju o svim stvarima od javnog značaja. Karakterišu je velike skupštine naroda, poznate još i kao zborovi, sabori i slično.
Istorija direktne demokratije
Smatra se da je nastala u demokratskim gradovima-državama stare Grčke, od kojih je najuticajnija bila Atina, gde su se na centralnom gradskom trgu (grč. agora) okupljali svi odrasli građani (žena, deca i robovi su bili isključeni) da bi raspravljali i odlučivali o zajedničkim stvarima. Građani su se rotirali na javnim funkcijama, a kocka je bila jemstvo nepristrasnosti. Platon kritikuje ovaj sistem i zalaže se za vlast filozofa tj. stručnjaka.
Neposredno demokratsko odlučivanje počelo se razvijati za vreme Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije (SFRJ) u vidu zbora radnika, radničkih saveta, skupa stanara, kućnih saveta, mesnih zajednica, interesnih zajednica i delegatskog sistema.
Direktna demokratija danas postoji, zakonski priznata, u mnogim manjim kantonima Švajcarske, gde čitav narod jednog mesta periodično izlazi na trg i (često nakon višednevnih rasprava), donosi sopstvene lokalne zakone.
Najčuveniji savremeni oblici direktne demokratije su se javili u Argentini, tokom narodnog ustanka početkom 21. veka, u vidu stanarskih i susedskih skupština, kao i u vidu fabričkih saveta.
Kritika predstavničke demokratije
Pobornici direktne demokratije tvrde da se reč demokratija danas svela na "pravo ljudi da izaberu svoju vladu" (Prizma rečnik) i da se ovo shvatanje demokratije manifestuje kroz “izborne cirkuse“ koji se konstantno iznova javljaju i u kojima postaje sve teže ubediti ljude da u njima učestvuju.
Oni dalje tvrde da je parlamentarna demokratija “lutkarska predstava” koja daje sredstva i moć eliti i "profesionalnim političarima", a oduzima od naroda. Izbori, i ostali "momenti demokratskog učešća", nisu ništa drugo do deo folklora koji daje parlamentarnom kapitalizmu legitiman izgled.
"“Trebalo bi stati na put smešnoj ideji, koju propagiraju šefovi, da smo mi došli na ovaj svet da bismo se međusobno takmičili. Vrata ka pravednijem svetu se otvaraju onog momenta kada se odbace nejednakost i nadmetanje (pre svega tržišno), a ravnopravnost i saradnja postanu vodeći principi u našim životima.”"
Filozofija
Direktna demokratija teži borbi za radikalnu demokratizaciju svih procesa vezanih za donošenje odluka u društvu. Kada se govori o direktnoj demokratiji, govori se o jednakosti između pojedinaca kao osnovi za organizovanje društva.
Za razliku od parlamentarne demokratije u kojoj se od ljudi traži da prihvate ili odbace ideje koje pred njih stavljaju "eksperti", u direktnoj demokratiji se pretpostavlja da su ljudi sposobni da sami odluče šta je za njih najbolje. Prema direktno-demokratskoj filozofiji, organizacione odluke kompanije treba da se donose na sastancima koji su otvoreni za sve radnike.
Principi
Američka feministkinja Džo Frimen (Jo Freeman) napisala je 1971. pamflet "Tiranija nestrukturiranosti" u kom kritikuje neformalne strukture i hijerarhije američkog feminističkog pokreta tog vremena. U suštini, ona u pamfletu tvrdi da je direktno-demokratskim organizacijama potrebna jasna formalna struktura, jer se u suprotnom, zbog prijateljskih odnosa, javlja "skrivena" hijerarhija.
Ovaj pamflet navodi sledeće direktno-demokratske principe:
Kada se ovi principi primene, velika je šansa da, bez obzira na to koji se vid organizacione strukture na kraju izabere, cela grupa ima moć a ne samo par pojedinaca ili neka neformalna elita.
Problemi
Unutar direktno-demokratskih grupa, ne postoje šefovi koji dele naređenja. Najčešće ne postoji ni sistem kažnjavanja, kao što je otkaz, koji bi garantovao detaljno izvršavanje zadatka. Stoga, saradnja zavisi najviše od inicijative samih članova grupe. Nepridržavanje onoga što je već dogovoreno i ne preuzimanje odgovornosti predstavlja sabotažu za samu kooperaciju unutar grupe, i umanjuje šanse za postizanje željenog cilja.
Ponekad se čini da unutar direktno-demokratskih grupa radikalnih ideja postoji više nego bilo gde drugde. Ovo ima smisla, pošto je veća mogućnost da osoba bude “svoja” u direktno-demokratskom okruženju, nego što bi to bila u 'velikom, pokvarenom svetu'. Zbog ovog, i drugih razloga, sukobi između različitih ličnosti se neminovno dešavaju. Rešenje nije u tome da se ovi konflikti poriču, uguše ili zabrane, već da se usmere u pravcu u kome bi doprineli jačanju grupe i, na kraju, pomogli da se dostigne cilj kome se teži (dobar primer ovoga je uređivanje Vikipedije).
Apamin
Apamin je organsko jedinjenje, koje sadrži 79 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 2027,339 Da.
Koenzim F420
thumb|Struktura koenzima F420 Koenzim F420 (8-hidroksi-5-deazaflavin) je koenzim koji učestvuje u redoks reakcijama u metanogenima, u mnogim aktinobakterijama, i sporadično u drugim bakterijskim rodovima. On je flavinski derivat. Koenzim je supstrat za koenzim F420 hidrogenazu, 5,10-metilentetrahidrometanopterin reduktazu i metilentetrahidrometanopterin dehidrogenazu.
Posebno bogat prirodni izvor F420 je Mycobacterium smegmatis, u kojoj nekoliko desetina enzima koristi F420 umesto srodnog kofaktora FMN koji koriste homologni enzimi većine drugih vrsta.
Apokalipsa
thumb|right|Vizije svetoga Ivana Evanđelista, ilustracija iz rokopisa [[Très Riches Heures.]]
Apokalipsa (grč. apokálypsis - podizanje vela, otkrivanje) je grčka reč koja se obično prevodi kao otkrivenje. Apokalipsa je također naziv posljednje knjige Svetog pisma, koja se prevodi kao Knjiga Otkrivenja, a govori nadahnuto o smaku sveta.
Apokalipsa kao književni žanr označava specifičan dio religiozne literature u kojoj je "sudnji dan" u središtu pozornosti. Apokaliptička literatura vizionarski najavljuje katastrofe koje dovode do "kraja povijesti" i dolaska Božjeg kraljevstva.
U zajednicama apokaliptičara je vladao asketizam, zajednička imovina, ubeđenje skorog kraja sveta i sopstveno identifikuje sa Izrailom. Jevrejska apokaliptika se na specifičan način istorijski povezuje sa pojavom hrišćanstva. Osim kod judejaca i kršćana, i sveta pisma drugih religija sadrže apokaliptične vizije povezane s krajem svijeta.
Apokaliptička literatura u judaizmu
Poznata dela stare hebrejske apokaliptičke literature su Knjiga Danilova u hebrejskoj Bibliji, ili Knjiga Enohova u apokrifima. Prvi primer apokaliptičke književnosti, Knjiga proroka Danila, pripada vremenu nasilne helenizacije Jevreja pre Makavejskog ustanka. Činjenica da apokaliptika započinje kao forma otpora protiv helenizma daje joj antihelenski ton. Međutim, apokaliptička književnost široko cirkuliše na grčkom jeziku.
U apokaliptici od samog početka postoji tendencija (npr. kod Danila) da se sistematizuje istorija. Ova sistematizacija se odvija uglavnom uz pomoć formi preuzetih iz dualističke misli istočnih religija, najviše persijske. U apokaliptičkoj književnosti se primećuje intenzivan nagon za poznanjem kako vidljivog, tako i nevidljivog sveta. Celokupna apokaliptika prožeta je pojmovima kao „apokalipsis“ (samo ime književne vrste), „gnosis“, „misterion“ itd.
Apokaliptička literatura u hrišćanstvu
Hrišćanstvo je iz jevrejske apokaliptike nasledilo nekoliko bitnih koncepata: istorijsku svest (lociranje istine na prostor istorije kao polja božjeg delovanja), eshatologiju, i pojam zajednice, koji karakteriše odbijanje helenskog individualizma, te premeštanje istine iz oblasti misaonog u oblast zajedničke aktivnosti.
Kraj svega postojećeg neprekidno je opčinjavao rane hrišćane, koji su očekivali da će se Bog uskoro umešati u zemaljske poslove da bi zbacio sile zla i uspostavio svoje carstvo na zemlji, sa Isusom na čelu. Neki hrišćanski pisci su pisali proročke priče o tome šta će se desiti prilikom tog kataklizmičkog kraja sveta koji ćemo doživeti.
Jedna od hrišćanskih apokalipsi je na kraju uključena u Novi zavet: Jovanova Apokalipsa. Druge, kao što su Petrova Apokalipsa i Jermin Pastir, bile su takođe popularno štivo u određenom broju hrišćanskih zajednica u prvim vekovima crkve.
Vidi još
Kraj svijeta
Koptska pravoslavna crkva
right|thumb|Koptska crkva u [[Amanu, Jordan]]
Koptska pravoslavna crkva je drevna crkva egipatskih hrišćana, sa sedištem u Aleksandriji. I dan danas predstavlja najveću crkvu Egipta koja okuplja oko 90% egipatskih hrišćana.
Pripada porodici drevnoistočnih crkava, koje su postale zasebno crkveno telo nakon Halkedonskog sabora 451. godine, kada su zauzele drukčije hristološke pozicije u odnosu na melkitske crkve Rima i Carigrada. Zbog toga je pristalice halkedonske doktrine (koje Kopti smatraju duofizitima) nazivaju monofizitskom crkvom, iako Koptska crkva odbacuje monofizitizam u tom značenju.
Osnivanje
Prema predanju, crkvu egipatskih hrišćana je osnovao apostol Marko u Aleksandriji, sredinom 1. veka (oko 42. godine). Zbog apostolskog porekla, poglavar ove crkve nosi titulu „papa Aleksandrije i patrijarh prestola Svetoga Marka“.
Nastanak monaštva
right|thumb|[[Antonije Veliki i Pavle Tivejski (koptska ikona).]] Tokom 3. i 4. veka u okviru koptske crkve je došlo do nastanka hrišćanskog monaštva. Začetnici ili oci monaštva su Sveti Antonije Veliki, prepodobni Pavle Tivejski, Sveti Pahomije i Ava Amun u Nitrijskoj pustinji. Iz Epipta se monaštvo brzo proširilo u Palestinu, Siriju, Mesopotamiju, Malu Aziju i dalje u Italiju. Tokom istorije hrišćanstva, koptsko monaštvo je igralo veliku ulogu.
Monofizitski spor
Aleksandrijski patrijarh Dioskor I je podržao monofizitsku hristološku poziciju na Saboru u Halkidonu (451) i odvojio se od melkitske grupe (melkit znači „carev pripadnik“), formirane od pravoslavnih Grka koji su prihvatili halkidonski dogmat. Iako se 520. godine pokušalo ponovno sjedinjenje ove grupe sa umerenim monofizitstvom oko Severa Antiohijskog (512-538), od 542. godine Kopti se, najviše blagodareći uticaju Jakova Baradaja, episkopa Edese (541-578), organizuju autonomno kao antihalkidonska grupacija.
Arapska osvajanja
Vremenom se Koptska crkva konačno odcepila kako od Rima tako i od Vizantije, a arapsko osvajanje 642. godine favorizovalo je tu autonomiju.
Koptska umetnost
Tokom istorije koptska crkva je veoma razvila koptsku umetnost ikonopisanja po kojoj je postala čuvena u svetu.
Бобова
Бобова је насељено место града Ваљева у Колубарском округу. Према попису из 2011. било је 309 становника.
Демографија
У насељу Бобова живи 335 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 48,3 година (46,0 код мушкараца и 50,7 код жена). У насељу има 131 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 2,98. Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Првим становницима Бобове сматрају се пар породица које су дошле у сеоби Срба из села Бобово у Полимљу (данашња Црна Гора, општина Пљевља), које су се настаниле на брду Комић. По њима је село добило име. У току каснијих сеоба, Бобову су насељавале бројне породице које су се досељавале углавном из Херцеговине (старе Херцеговине тј данашње Црне Горе, и делова Херцеговине које данас припадају БиХ). Тако су неке породице пореклом из Мораче, Жабљака, Никшићких рудина, Клобука, Коњица..... Таква прича важи за целу Ваљевску Подгорину чије је становништво преко 92% досељено углавном у другој сеоби Срба, иако је насељавање текло и раније током и након прве сеобе Срба, јер су врлетне и тешко проходне планине ваљевске Подгорине пружале уточиште за народ који се склањао од турске освете, након аустротурских ратова у којима је војевао против Турака.
Историја
Позната историјска личност из Бобове јесте кнез Јован Симић Бобовац (1775-1832). Порекло Симића је из Никшићких Рудина, из херцеговачког племена Дробњаци. Учествовао је у биткама Првог и Другог српског устанка на челу подгорске кнежине, која је у том доба често називана и „Бобовчева кнежина“. Пре него је постао кнез, у Мемоарима проте Матеје Ненадовића помиње се као буљукбаша (заповедник војске) код кнеза Илије Бирчанина из суседног села Суводање. Након сече кнезова и погибије кнеза Илије Бирчанина 1804. године, и кнеза Милића Кедића 1809. године, на чело подгорске кнежине стаје кнез Јован Симић.
1832. године супротставља се апсолутизму Милоша Обреновића и одбија да пошаље Ваљевце на кулук у Београд. Но, та чињеница није ни до данас разјаснила тачан узрок његове изненадне смрти која је наступила 14/26. јула 1832. г. Наиме након напада из заседе групе непознатих људи, а који су врло вероватно могли бити и Турци из соколске нахије жељни освете услед Бобовчеве улоге у њиховом пресељењу у Босну, Бобовац напрасно умире од последица рањавања, и то, у шездесет седмој години живота.. Сахрањен је у каменичкој цркви.
Newmarket (Suffolk)
Geografske karakteristike
Newmarket se nalazi na krajnjem zapadu Suffolka u regiji Istočna Engleska, u nekoj vrsti enklave, okružen sa tri strane teritorijem Grofovije Cambridgeshire
On leži 110 km sjeverno od Londona, to je grad konjičkog sporta, još od vremena Jamesa I. (vladao 1603.-25), danas je u njemu sjedište Udruženja džokeja (Jockey Club).
Historija
Newmarket je prvi put dokumentiran početkom 13. vijeka pod latinskim imenom Novum Forum, iz tog je kasnije izvedeno njegovo današnje ime - Newmarket (Novo trgovište). Sve do 17. vijeka bio je beznačajno mjesto, tad je James I. podigao svoj ljetnikovac sa imanjem.
Kralj Charles I pokrenuo je 1634. prvu konjičku utrku za kup. I danas se dvije od pet engleskih klasičnih konjičkih utrka održavaju u Newmarketu, to su; Dvije hiljade gvineja (Two Thousand Guineas) i Hiljadu gvineja (One Thousand Guineas), koje se održavaju u proljeće. Tokom jeseni održavaju se dvije najpopularnije hendikep utrke, Cesarewitch i Cambridgeshire.
Grad je mjesto velike godišnje prodaje čistokrvnih konja i istraživačkog centra za konje, kog je 1967. otvorila je kraljica Elizabeta II. Newmarket ima dva hipodroma, koja leže jugozapadno od grada kod Newmarket Heatha, to su Rowley Mile, koji se koristi u proljeće i jesen i July, koji se koristi u ljeto.
Znamenitosti
Kod Rowley Mila se nalazi zemljani nasip za kog se pretostavlja da su ga u 6. vijeku podigli Istočni Angli, radi odbrane od Kraljevstva Mercija.
Okolica grada je kraj krečnjačkih brežuljka specifične flore i faune. Sjeverozapadno od Newmarketa u Cambridgeshiru leži tresetište - Wicken Fen, koje je danas rezervat prirode, to je posljednji ostatak nekadašnje velike močvare Fens koja je danas iskušena.
NGC 123
NGC 123 je zvijezda u zviježđu Kitu.
Grenc
Grenc je naselje u slovenskoj Općini Škofji Loki. Grenc se nalazi u pokrajini Gorenjskoj i statističkoj regiji Gorenjskoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 181 stanovnika.
Mark Cuban
thumb|right|250px|Mark Cuban Mark Cuban (rođen 31.7. 1958. u Pittsburghu) je američki milijarder poznat po financijskim uspjesima, kao i po tome što djeluje filmski producent. Međutim, široj javnosti je najpoznatiji kao vlasnik Dallas Mavericksa, tima koji se natječe u NBA košarkaškoj ligi.
Stallone, Piacenza
Stallone je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 37 m.
Opći izbori u SR BiH 1990.
Opći izbori u SR Bosni i Hercegovini 1990. održani su 18. novembra 1990. godine, dok je drugi krug za izbor zastupnika u Dom naroda održan 2. decembra. Ovo su bili prvi višestranački izbori u SR Bosni i Hercegovini. Osim izbora za članove Predsjedništva Socijalističke republike Bosne i Hercegovine, održani su i izbori za Skupštinu Socijalističke republike Bosne i Hercegovine.
Prosječan odaziv birača je bio 77,83% od 3.033.921 ukupnog broja registriranih glasača (74,4% u izborima za članove Predsjedništva i 81,6% u izborima za Vijeće općina i 77,5 za Vijeće građana).
Ove izbore pobijedile su tzv. nacionalne stranke: Stranka demokratske akcije, Srpska demokratska stranka i Hrvatska demokratska zajednica Bosne i Hercegovine. Ove tri stranke su nakon izbora postigle dogovor i raspodijelili vlast. Predsjednik republike je postao Musliman Alija Izetbegović (SDA), predsjednik skupštine Srbin Momčilo Krajišnik (SDS) a predsjednik vlade Hrvat Jure Pelivan (HDZ BiH). Ova antikomunistička koalicija je zadržala vlast do početka Rata u Bosni i Hercegovini 1992.
Raspisivanje izbora
Pri registraciji birača primijenjena je pasivna registracija na nivou općine, na osnovu podataka koje su građani prijavljivali prilikom prijave stalnog mjesta boravka. Ukupan broj građana upisanih u opće biračke spiskove bio je 3.033.921, od čega 100.432 na privremenom radu u inozemstvu. Da bi bili legitimni, bilo je potrebno da na izbore izađe više od 50% birača upisanih u opće biračke spiskove.
Izbor 240 poslanika u dva doma Skupštine Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine morao je odražavati zastupljenost konstitutivnih naroda u Bosni i Hercegovini prema popisu iz 1981. godine, uz dozvoljeno odstupanje +/-15%. Na izbore je od 43 registrirane stranke izašlo, samostalno ili u koalicijama, njih 15. Uvjerljivom većinom pobijedile su SDA, SDS i HDZ sa 84% poslaničkih mandata u republičkom parlamentu, 75,5% odborničkih mandata u općinskim skupštinama, te 60,83% odborničkih mandata u Skupštini grada Sarajeva.
Predsjedništvo
Na izborima za članove Predsjedništva, birana su dva kandidata sa tri liste, te jedan sa četvrte liste. Liste su bile zasnovane po nacionalnom ključu, te je svaki konstitutivni narod (Muslimani, Hrvati i Srbi) u SR Bosni i Hercegovini imao svoje prestavnike, a četvrta lista tzv. Ostali (Jugoslaveni itd.) je bila sa kandidatima, koji nisu pripadali tim trima narodima. Glasati se moglo za kandidata sa svake od četiri liste. Tako da je svaki birač praktički imao četiri glasa. Članovi Predsjedništva postali su Fikret Abdić, Alija Izetbegović, Ejup Ganić, Biljana Plavšić, Biljana Plavšić, Stjepan Kljujić i Franjo Boras. Internom odlukom u SDA, utvrđeno je da će Predsjednik Predsjedništva Socijalističke republike Bosne i Hercegovine postati Alija Izetbegović, a ne Fikret Abdić, koji je na izborima osvojio najveći broj glasova.
Skupština
Na Općim izborima birani su članovi Skupštine Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine u dva doma: Za Vijeće građana birano je 130 predstavnika, a za Vijeće općina 110 predstavnika, po jedan za svaku općinu u republici.
Vijeće građana
U Vijeću građana izabrana su 43 predstavnika iz SDA, 34 iz SDS, 21 iz HDZ BIH, 15 iz SK BIH, 12 iz SRSJ, 2 iz LDS BIH i MBO, te jedan iz DSS BIH. Odaziv birača za izbore članova Skupštine u Vijeće građana bio je 77,5%. Za predsjednika Skupštine Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine izabran je Momčilo Krajišnik, a za predsjednika Vlade Jure Pelivan. Odaziv birača za izbore članova Skupštine u Vijeće građana bio je 77,5%.
Vijeće općina
U Vijeću općina izabrana su 43 predstavnika iz SDA, 38 iz SDS, 23 iz HDZ BIH, 3 iz SK BIH te po jedan iz SPO i SRSJ. Odaziv birača za izbore članova Skupštine u Vijeće građana bio je 77,5%. Za predsjednika Skupštine Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine izabran je Momčilo Krajišnik, a za predsjednika Vlade Jure Pelivan. Odaziv birača za izbore članova Skupštine u Vijeće općina bio je 81,6 %%.
Opština Gómez Farías, Jalisco
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 7502 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1896 m.
Crea, Venezia
Crea je naselje u Italiji u provinciji Venecija, u regiji Veneto.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 45 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.
La Soledad, Rancho, Españita
La Soledad, Rancho je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tlaxcala, u opštini Españita.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2689 m.
Champagne-sur-Loue
Šampanj sir Lu je naselje i opština u istočnoj Francuskoj u regionu Franš-Konte, u departmanu Jura koja pripada prefekturi Lon le Sonije.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 116 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 30 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,77 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 342 m, a minimalnoj 231 m).
El Cabellal, Tecolutla
El Cabellal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 101 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 55 m.
El Horizonte, Lagos de Moreno
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1897 m.
NGC 125
NGC 125 je galaksija u zviježđu Ribe.
Baraklija
Baraklija je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Baraklija je naselje u okviru opštine Valandovo.
Prirodni uslovi
Baraklija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Valandova, naselje je udaljeno 20 kilometara severno.
Naselje Baraklija se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno na južnim padinama planine Plavuš, na približno 450 metara nadmorske visine.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Baraklija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju bili su Turci (spontano se iselili u maticu posle Drugog svetskog rata), a pretežna veroispovest mesnog stanovništva islam.
Estancia de Santiago, Cuencamé
Estancia de Santiago je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2013 m.
Blucksberg Mountain, South Dakota
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 462.
Apiforol
Apiforol je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 274,269 Da.
Fred Ott
250px|thumb|right|Fred Ott's sneeze
Frederick P. Ott (New Jersey, 1860 – West Orange, 24. oktobar 1936) je bio zaposlenik Thomasa Edisona u njegovoj laboratoriji 1890-ih. Najpoznatiji je po tome što se 1894. pojavio kao lik u nekoliko najranijih sačuvanih filmova kao što su Edison Kinetoscopic Record of a Sneeze (ili Fred Ott's Sneeze) i Fred Ott Holding a Bird.
Opština Fântânele, Constanța
Fântânele je opština u Rumuniji u okrugu Konstanca.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 111 m.
Gomo, Pavia
Gomo je naselje u Italiji u provinciji Pavia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 13 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 492 m.
Grobišče (Postojna, Slovenija)
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 60 stanovnika.
Six Mile, South Carolina
Siks Majl je grad u američkoj saveznoj državi Južna Karolina.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 675, što je 122 (22,1 %) stanovnika više nego 2000. godine.
NGC 126
NGC 126 je galaksija u zviježđu Ribe.
Rancho Gutiérrez, Mexicali
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 28 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 11 m.
San Pietro in Guarano, Cosenza
San Pietro in Guarano je naselje u Italiji u provinciji Cosenza, u regiji Kalabrija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 1355 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 661 m.
Black Maria
thumb|300px|Edison's Black Maria Studio thumb|300px|Crtež studija iz 1894.
Black Maria je studio za proizvodnju filmova koji je Thomas Edison sagradio 1893. godine u gradu West Orange u američkoj državi New Jersey. Smatra se prvim američkim filmskim studijem i prvim, odnosno jednih od prvih filmskih studija uopće.
Originalno je bio nazvan Kinetographic Theater, te je bio namijenjen za proizvodnju filmova pomoću sistema za bilježenje pokretnih slika Edisonovim sistemom Kinetoskop. Izgradnja je započela u decembru 1892. a završila je sljedeće godine. U maju 1893. je Edison pomoću kinetoskopa javno prikazao prve filmove u Brooklynskom Institutu za Umjetnost i Nauku. Sljedeće godine je Edison počeo s komercijalnim prikazivanjem filmova u posebnim salonima koji su koristili kinetoskopske uređaje. Studio je srušen 1901. godine nakon što je Edison sagradio novi i veći studio u New Yorku.
Svoj naziv je dobila dijelom zbog crne boje, a dijelom zato što se osoblje u studiju osjećalo klaustrofobično i tmurno kao u crnoj marici (Black Maria).
Oberheldrungen
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kifhojzer Oberheldrungen se nalazi u saveznoj državi Tiringija u okrugu Kifhojzer. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 150 metara. Površina opštine iznosi 12,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 924 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 74 stanovnika/km².
Samuel Butler
Samuel Butler se može odnositi na:
Cessole, Asti
Cessole je naselje u Italiji u provinciji Asti, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 138 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 236 m.
Colonia Ampliación Cruz Verde, Ayala
Colonia Ampliación Cruz Verde je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Morelos, u opštini Ayala.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 23 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1285 m.
Bocșa Mare, Certeju de Sus
Bocșa Mare je naselje u Rumuniji u okrugu Hunedoara u opštini Certeju de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 33 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 614 m.
Kinematograf
mini|desno|Kinematograf Kinematograf (prvotvorno na francuskome jeziku Kinétoscope de projection) je uređaj za projekciju filmova kojega su izumili Braća Lumière. Bio je ujedno filmska kamera, stroj za kopiranje i projektor.
Slično kao i kod Edisonovog kinetoskopa, koristili su 35-mm-film te perforaciju. Premijera Cinématographa za biranu publiku bila je održana 22. ožujka 1895. godine, a za građanstvo 28. prosinca 1895.
El Chamizal, Manuel Doblado
El Chamizal je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Manuel Doblado.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 22 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1726 m.
NGC 127
NGC 127 je galaksija u zviježđu Ribe.
Bašalija
Bašalija je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Bašalija je naselje u okviru opštine Valandovo.
Prirodni uslovi
Bašalija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Valandova, naselje je udaljeno 20 kilometara severno.
Naselje Bašalija se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno na južnim padinama planine Plavuš, na približno 420 metara nadmorske visine.
Stanovništvo
Bašalija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju bili su Turci (spontano se iselili u maticu posle Drugog svetskog rata), a pretežna veroispovest mesnog stanovništva islam.
La Gloria Bahuitz, Yajalón
La Gloria Bahuitz je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chiapas, u opštini Yajalón.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1218 m.
Louisa May Alcott
Luisa Mej Alkot (Louisa May Alcott) (29. novembar 1832-6. mart 1888), je bila američka književnica. Bila je kćerka reformatora Brosona Alkota, odrasla je u transcendentalističkim krugovima u Bostonu u i Konkordu, Masačusets. Počela je da piše da bi pomogla majci i sestrama. Kao vatreni abolicionista, bila je dobrovoljna bolničarka u Američkom građanskom ratu, kada je obolela od tifusa koji joj je trajno narušio zdravlje; slavu su joj donela pisma koje je objavila kao "Bolničke crtice" (1863). Ogromnim uspehom autobiografskog dela "Male žene" (Little Women) ili "Devojčice" (1868-69), konačno se oslobodila siromaštva. "Staromodna devojka" ili "Devojčice rastu" (Good Wives)(1870), "Mali ljudi" ili "Dečaci"(Boys)(1871) i "Džoovi sinovi" ili "Deca gospođe Džo"(Jo's Boys)(1886) se takođe zasnivaju na njenim pedagoškim iskustvima.
Dela
Lujza Mej Alkot je napisala roman o četiri devojcice Merč (Margaret, Džozefina, Emi, Elizabet), koje sa majkom, bez oca koji je bio na frontu, proživljavaju teške trenutke oskudice i snalaženja, povezane dirljivim vezama u nastojanju da zadrže hrabrost i samopoštovanje. Roman je u velikoj meri autobiografski i oslikava period od jedne godine, od Božića do Božića, u kojem devojčice kroz svakodnevni život učenja, poslova u kući, prijateljstva sa dečakom Lorijem, balova, proslava, nevolja, ljubavi i maštanja odrastaju i sazrevaju shvatajući da su najveća bogatstva ona koja se zasnivaju na najbližima i prema prijateljima. Napisan u duhu realizma sa romantičarskim tonovima, ovaj roman je po svojoj lepoti, toplini i poznavanju psihologije devojčica i njihovog sveta ulazi u red klasičnih ostvarenja književnosti za mlade.
U sledeća tri dela se opisuje njihov dalji život. Ali kako u knjizi one sve više rastu, postaju odrasle i razumne osobe, majke, Lujza Mej se okreće ponovo deci u "Dečacima" kada se opisuju događaji i maštanja njihove dece koja odrastaju i odlaze u poslednjem delu.
Lotika Cilermajer
Biografija
O Lotikinom detinjstvu i najranijoj mladosti se ne zna gotovo ništa. Lotika se udaje u ranoj mladosti za doktora iz Krakova čije ime danas nije poznato, ali je u dvadesetoj godini ostala udovica. Ubrzo posle toga Lotika se, sa sestrama, seli u Višegrad, Bosna, tada deo Austrougarske. U isto vreme u Višegrad se sele još dve jevrejske porodice, Caler i Apfelmajer, čiji će se životi dodatno isprepletati.
Lotika se posle prvog braka više nije udavala i nije imala potomstvo.
Tokom Lotikinog upravljanja hotelom, jedan od čestih posetilaca hotela bio je i Ivo Andrić koji se vremenom zbližio sa njom i njenom porodicom.
Lotika i Ivo Andrić
Ivo Andrić je detinjstvo i ranu mladost proveo u Višegradu i često je boravio u Lotikinom hotelu. Na osnovu odnosa koji je razvio sa upravnicom hotela, Lotikom, napravio je građu za likove koji će se kasnije pojaviti u romanu "Na Drini Ćuprija". Kada je osvojio Nobelovu nagradu 1961. godine, Lotikine sestričine Ina i Helena poslale su mu čestitku, na koju je on srdačno odgovorio.
Porodica
Lotikina sestra Debora bila je udata za Adolfa Calera, koji se takođe pominje u romanu Ive Andrića. Njihova ćerka Ina se udala za zagrebačkog lekara Dragu Marasa sa kojim je do kraja života živela u Montrealu, Kanada.
Treća sestra Adelaida bila je udata za Višegradskog preduzetnika Lavoslava Šperlinga, sa kojim je imala petoro dece: sinove Samuila, bankara koga su nacisti ubili u Beču 1941, Benjamina, koji je bio vlasnik fabrike kože u Lajpcigu, takođe ubijen početkom drugog svetskog rata, Ferdinanda, koji je ubijen na beogradskom Sajmištu, i ćerke Anu, koja je kao mala umrla od tuberkuloze i Serafinu, koja je jedina preživela rat. Pretpostavlja se da je razlog tome bila činjenica da se udala za Antona Škardu, jevrejina koji je nosio češko prezime.
Lotika danas
Bosanski reditelj Emir Kusturica u nacionalnom parku "Mokra gora" drži kafanu "Lotika", a "Lotika d.o.o" naziv je i njegovog privatnog preduzeća. Ovaj posed je u fokusu srpske javnosti preko emisije „Insajder“ TV B92.
Jelena Đurović, pisac iz Beograda, Lotikina čukun-unuka, namerava da literarno ovekoveči porodicu, ovaj put kroz špijunsku trilogiju koju piše kao pseudo-autobiografiju. Lotika, ostale sestre Cilermajer kao i Adolf Caler biće glavni junaci drugog dela ove trilogije koji se zove „Bunar prošlosti“.
Rancho Cancún, Vanegas
Rancho Cancún je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Vanegas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1749 m.
On Kawara
On Kawara (jap. 河原 温, かわら おん, Kawara On), Kariya (Aichi), Japan, 2. januara 1933. - New York, SAD, 10. jula 2014. ), japanski konceptualni umjetnik. Sudjelovao na brojnim skupnim izložbama. Sudionik Venecijanskog bienala 1976. godine.
Pripadao je međunarodnoj generaciji konceptualnih umjetnika koja se pojavila sredinom 1960-ih godina, koja je skidala umjetnost s osobnog osjećaja svevši ju na puku informaciju ili zamisao, uvelike umanjujući objekt umjetnosti. Zajedno s Lawrenceom Weinerom, Josephom Kosuthom, Hanne Darboven i ostalim, osobito je prominentnost dao jeziku.
Poznata djela njegova opusa su slike iz niza Pariz-New York, Danas, Naslov i poštanske razglednice, Milijun godina, Stogodišnji kalendari, Čista svijest i nekoliko umjetničkih knjiga.
Gradiško
Gradiško je naselje u slovenskoj Općini Bloki. Gradiško se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 0 stanovnika.
El Billete, Zirándaro
El Billete je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zirándaro.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2567 m.
Comte de Lautréamont
Comte de Lautréamont (francuski IPA: ) bio je književni pseudonim pod kojim se krio Isidore Lucien Ducasse (4.4. 1846 – 24.11. 1870), francuski pjesnik čije su jedina djela, Les Chants de Maldoror iPoésies, imala snažan utjecaj na suvremeno književnost, posebno na nadrealiste i situacioniste.
NGC 128
NGC 128 je galaksija u zviježđu Ribe.
Corte Nardi, Pisa
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 55 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 39 m.
Fosse-Corduan
Fos Kordijan je naselje i opština u severoistočnoj Francuskoj u regionu Šampanj-Arden, u departmanu Ob koja pripada prefekturi Nožan sir Sen.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 189 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 50 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 3,73 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 95 metara.
El Ranchito, Santiago Pinotepa Nacional
El Ranchito je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santiago Pinotepa Nacional.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 130 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 233 m.
Bašibos
Bašibos je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Bašibos je naselje u okviru opštine Valandovo.
Prirodni uslovi
Bašibos je smešten u jugoistočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Grčkom (5 km istočno od sela). Od najbližeg grada, Valandova, naselje je udaljeno 12 kilometara istočno.
Naselje Bašibos se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno u južnoj podgorini planine Belasice, na približno 280 metara nadmorske visine.
Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).
Stanovništvo
Bašibos je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 170 stanovnika. Po popisu iz 1994. godine naselje je imalo 202 stanovnika.
Većinsko stanovništvo u naselju su Turci.
Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.
Stazione di Alseno, Piacenza
Stazione di Alseno je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 56 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 76 m.
Grahovo (Cerknica, Slovenija)
Grahovo je naselje u slovenskoj Općini Cerknici. Grahovo se nalazi u pokrajini Notranjskoj i statističkoj regiji Notranjsko-kraškoj.
Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 432 stanovnika.
Piano Lanzirotti, Palermo
Piano Lanzirotti je naselje u Italiji u provinciji Palermo, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 10 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 200 m.
El Zapote, Tecolutla
El Zapote je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tecolutla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 96 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 43 m.
NGC 129
NGC 129 je otvoreni skup u zviježđu Kasiopeji.
Opština San Sebastián del Oeste, Jalisco
San Sebastián del Oeste je opština u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco.
Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 2329 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 955 m.
Apigeninidin
Apigeninidin je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 290,698 Da.
Augusto Gómez Villanueva, Cuencamé
Augusto Gómez Villanueva je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Durango, u opštini Cuencamé.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 36 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2302 m.
Željko Jovanović
Željko Jovanović (Rijeka, 26. studenoga 1965.) je hrvatski političar i liječnik, najpoznatiji kao ministar znanosti, obrazovanja i sporta hrvatskoj vladi premijera Zorana Milanovića.
Biografija
Osnovnu i srednju školu je završio u Rijeci. Doktorirao je na Medicinskom fakultetu u Rijeci 1990. godine. Dve godine je bio predsednik Fakultetskog odbora saveza studenata, a poslednju godinu i prorektor-student. Do 1991. godine stažirao je u Domu zdravlja u Rijeci. U to vreme je bio i nastavnik na zameni iz biologije i hemije u Prvoj hrvatskoj riječkoj gimnaziji. U vreme Rata u Hrvatskoj bio je u dva navrata lekar i voditelj saniteta 133. bojne brigade Hrvatske vojske. Na Medicinskom fakultetu magistrirao je 1995. godine iz područja kliničke patofiziologije. Do 1997. godine bio je doktor u timu Ustanove za hitnu medicinsku pomoć u Rijeci. Od 1997. do 2006. godine, prvo kao stručni saradnik, pa voditelj razvoja proizvoda te direktor vanbolničnog programa, je bio u hrvatsom predstavništvu švajcarske kompanije za zdravstveno osiguranje Hofman La Roš (F. Hoffmann-La Roche). Četiri godine, do 2004., bio je predsednik riječkog odbora za borbu protiv bolesti ovisnosti.
U Rijeci je 2005. godine doktorirao na Medicinskom fakultetu internu medicinu i magistrirao na Ekonomskom fakultetu na polju marketinga. Usavršavao se na programima londonske poslobne škole (2003.) i francuskog INSEAD-a (2004.) na područjima marketinga i menadžmenta. Bio je predsednik upravnog odbora Doma za starije osobe u Rijeci od 2001. do 2009. godine i predsednik nadzornog odbora riječke televizije od 2005. do 2008. godine. Tri godine, do 2007., bio je odgovorna osoba za praćenje nuspojava lekova u predstavništvu američkog Dženeral elektrik heltkera (General Electric Healthcare) u Hrvatskoj. Posle dve godine bio je direktor razvoja tržišta u predstavništvu američke farmaceutske kompanije Šering Plau(Schering-Plough) u Hrvatskoj.
Bio je član uredništva časpisa Hrvatskog lječničkog zbora „Medicina“ iz Rijeke od 2002. do 2006. godine. Posle 2005. godine bio je spoljni saradnik na kolegiju Osnove marketinga na Ekonomskom fakultetu u Rijeci (do 2010.) i na kolegiju Marketing i lekovi na Medicinskom fakultetu u Rijeci (do 2011.). Bio je asistent na Katedri za farmakologiju Medicinskog fakilteta iz Osijeka u nastavnoj bazi u Opatiji od 2007. do 2011. godine. Od 2011. godine je docent u naučnom području biomedicine i zdravstva (naučno polje medicinske nauke, naučna grana farmakologija i toksikologija) na Katedri za farmakologiju Medicinskog fakulteta Univerziteta u Osijeku.
Oženjen je i otac jednog deteta.
Politička karijera
Zastupnik je u prvom sazivu Hrvatskoga sabora od 30. svibnja 1990. do isteka mandata 1992. U Domovinskome ratu sudjelovao je kao liječnik od 1993. do 1994. Radi potreba ambulante 133. brigade HV-a u Otočcu mobiliziran je ponovno od 4. studenoga 1994. do 15. siječnja 1995., a kao liječnik riječke Ustanove za hitnu pomoć aktivno je sudjelovao u izvlačenju ranjenika iz bolnice u Gospiću za vrijeme Oluje, nakon čega se zaposlio u timu hitne pomoći. Od 1997. više je godina radio kao stručnjak na vodećim mjestima u različitim farmaceutskim tvrtkama. Od 1993. član je riječkoga Gradskoga vijeća, a od 2009. do 2011. je bio zamjenik riječkoga gradonačelnika.
U šestom saborskom sazivu bio je SDP-ov zastupnik, predsjednik nacionalnoga vijeća za praćenje provedbe nacionalnoga programa suzbijanja korupcije, član odbora za zdravstvo i socijalnu skrb, odbora za predstavke i pritužbe i odbora za međuparlamentarnu suradnju, a bio je i zamjenik člana saborskog izaslanstva u zajedničkom parlamentarnom odboru RH i EU. Nakon parlamentarnih izbora za sedmi saziv hrvatskog sabora na kojima pobjeđuje SDP Željko Jovanović 23.12.2011. biva izabran za ministra znanosti obrazovanja i sporta.