cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wissem Hmam
Wissem Hmam (arapski: وسام حمام; Menzel Temime, 21. travnja 1981.) je umirovljeni tuniski rukometaš i reprezentativac koji je igrao na poziciji lijevog vanjskog. Hmam se danas smatra jednim od najboljih tuniskih rukometaša u historiji, uz bivšeg reprezentativnog kolegu Issama Teja.
Za reprezentaciju Tunisa debitirao je u srpnju 1999. godine te je sudjelovao na nekoliko međunarodnih natjecanja i bio četverostruki afrički prvak. Nakon Olimpijskih igara 2012. godine, Hmam se povukao iz reprezentacije, nakon 234 nastupa i 761 postignutim golom.
HF
HF ''' se može odnosi na:
Frano Šimunović
Frano Šimunović (* Dicmo, 10. listopada 1908. - † Zagreb, 28. ožujka 1995.), je hrvatski - slikar, sin slavnoga književnika Dinka Šimunovića, bio je jedan od najeminentnijih hrvatskih pejzažista.
Životopis
Vrlo malo je živio u Dicmu, jer mu je otac tada učitelj dobio premještaj u Split, tu je Frano Šimunović išao u osnovnu školu i gimnaziju. Obitelj se 1929. seli u Zagreb, a Frano započinje studij arhitekture, ali ga ubrzo napušta te se prebacuje na studij slikarstva na Akademiju likovnih umjetnosti u Zagrebu 1930.-34. kod Ljube Babića i Joze Kljakovića. Nakon toga usavršavao se u Madridu 1934.-35.. Svoju prvu izložbu održao je 1935. u salonu Ulrich u Zagrebu.
Nakon Drugog svjetskog rata slika jednu od najboljih slika na temu ratnih stradanja - Partizanska kolona (1949).1951. ženi se sa kiparicom Ksenijom Kantoci, sa kojom će često izlagati do kraja života. Za Hrvatsko narodno kazalište je u sklopu tadašnje velike obnove zgrade, 1969. godine naslikao svečani zastor Titov naprijed, prema motivu poeme hrvatskog pjesnika Vladimira Nazora Titov naprijed.
Frano Šimunović međutim pronalazi sebe u slikanju pejzaža iz djetinstva - rodne Zagore i njezina kamena. Tako nastaju 1950-ih njegove slavne slike; Kamenjar, 1954., Zagora, 1957., Međe u kršu, 1959. Motivi se sve više oslobađaju opisnog i približuju modi onog vremena informelu, tako postupno kao i Oton Gliha i Šimonović dolazi do svojih gromača, - pejzaža škrtih polja Dalmatinske zagore otetih teškom mukom od kamena. Tad nastaje niz ponajboljih pejzaža gromača, Stare međe, 1969, Kameni doci, 1969, Sanjane međe, 1971, Stara priviđenja, 1973.
Frano Šimunović je samostalno izlagao u; Zagrebu, Beogradu, Splitu, Novom Sadu, Dubrovniku, Osijeku, Zadru, Sarajevu i Pragu, a sudjelovao je i na brojnim kolektivnim izložbama. Izlagao je i na Venecijanskom bijenalu 1964. s tadašnjom zagrebačkom reprezentacijom; Oton Gliha, Edo Murtić, Zlatko Prica, Ordan Petlevski, Vojin Bakić, Dušan Džamonja
Pred kraj života, zajedno sa suprugom darovao je Modernoj galeriji u Zagrebu 51 vlastito djelo iz [[1970-ih i [[1980-ih godina.
Saksonija
Saksonija ili Saska (nem. Sachsen, glsrp. Sakska, lat. Saxonia; službeno Slobodna Država Saksonija ili Slobodna Država Saska, (nem. Freistaat Sachsen, glsrp. Swobodny Stat Sakska), jedna je od 16 saveznih država Nemačke. Na severu se graniči sa Brandenburgom, na severozapadu sa Saksonija-Anhaltom, na zapadu sa Slobodnom državom Tiringija, a na jugozapadu sa Slobodnom državom Bavarska. Pored toga, granica na istoku je međunarodna granica sa Poljskom, a na jugu sa Češkom.
Istorija Slobodne države Saksonija
Prva „Slobodna Država Saksonija“ nastala je 1918. po abdikaciji kralja Saksonije i raspuštanja Saksonskog kraljevstva. Godine 1945. „Zemlja Saksonija“ je postala deo sovjetske okupacione zone u Nemačkoj. Osim istorijske oblasti Saksonije, obuhvatila je i mali deo nekadašnje pruske provincije Šlezija. Godine 1952. Saksonija je administrativno ukinuta i pretvorena u 3 okruga: Lajpcig, Kemnic, kasnije preimenovan u Karl-Marks-Štat i Drezden. Po ukidanju komunističkog režima u Nemačkoj Demokratskoj Republici i njenog ujedinjenja sa Saveznom Republikom Nemačkom, 1990, ponovo je ustanovljena Slobodna država Saksonija kao federalna država Nemačke.
Geografija
U nizije se ubrajaju okolina Lajpciga, kao i Gornja i Donja Lužička oblast na severoistoku. Dalje ka jugu, predeli su brdoviti, a uz češku granicu su planinski. Rudne gore (Erzgebirge) se prostiru od Bavarske do reke Elbe. Kanjon Elbe kroz ove planine poznat je kao Saksonska Švajcarska. Planine na istoku su niže (Lužičko gorje).
Najvažnija, najveća i jedina plovna reka Saksonije je reka Elba. Kroz državu protiče od jugoistoka ka severozapadu. Druga značajna reka je Špreja. Na istočnoj granici je reka Nisa, koja se uliva u Odru.
Društvo
Najveći gradovi Saksonije su Lajpcig i Drezden, a za njima sledi Kemnic, pa Cvikau. Od ujedinjenja Nemačke 1990, Saksonija je izgubila oko 600.000 stanovnika iseljavanjem u druge krajeve Nemačke.
U državi Saksonija živi oko 60.000 pripadnika slovenske etničke grupe Lužički Srbi.
Najznačajnije crkvene zajednice su Luteranska (Evangelistička) i Rimokatolička.
RMS Titanic
RMS Titanic [ taɪˈtænɪk ], drugi od tri putnička broda, koji su trebali dominirati prekookeanskim putničkim saobraćajem. Bio je vlasništvo kompanije Vajt Star Lajn, a izgrađen je na brodogradilištu Narland i Volf. Titanik je bio najveći putnički brod na svetu u to doba. U toku prvog putovanja, Titanik je udario o ledeni breg u nedelju, u 23:40 (brodsko vreme), 14. aprila 1912. godine. Potonuo je dva sata i četrdeset minuta kasnije, u 02:20.
Saksonija
Privreda
Saksonija ima najnapredniju ekonomiju od svih bivših istočnonemačkih država. Ekonomija je 2004. rasla po stopi od 2.1%, što je više od nacionalnog proseka. Ipak, stopa nezaposlenosti je visoka, a investicije nedovoljne. Od industrijskih grana najznačajnije su mikroelektronika i turizam.
RMS Titanic
U tragediji je smrtno stradalo preko 1.500 ljudi, što je jedna od najvećih pomorskih katastrofa za vreme mira, te je tim i široko poznata. Titanik je koristio najnapredniju tehnologiju, dostupnu u to doba. Za Titanik se verovalo da je nepotopljiv. Bio je to veliki šok za ljude, jer je Titanik, uprkos naprednoj tehnologiji i iskusnoj posadi, na kraju ipak potonuo uz velika ljudska stradanja. Tačan broj žrtava je nepoznat zato što je kompletan spisak putnika i posade izgubljen.
Dva sata nakon što je Titanik potponuo, RMS Karpatija je došla na mesto nesreće i počela sa spasavanjem preživelih u toku nekoliko narednih časova. U 08:50 časova, Karpatija je zaplovila put Njujorka gde je pristigla 18. aprila 1912. godine.
Olupine broda su 1985. godine pronašli Žan-Luis Mihel i Robert Balard.
Od Southampton-a do New York-a rastojanje je 5.520,72 km
Gradnja
U Londonu 1907. sastali su se J.B.Ismay, predsjednik White Star Linea, i James Pirrie, predsjednik brodogradilišta Harland and Wolff. Odlučili su sagraditi tri prekooceanska broda do tada neviđene veličine. Već u srpnju 1908 potpisan je ugovor o izgradnji triju brodova, Olympic, Titanic i Gigantic (kasnije Britannic) koje će konstruirati Tomas Andrews.
Titanik kao kulturna baština
Zbog divljih lovaca na potonule brodove i čestog uzimanja predmeta, 18. juna 2004. vlade SAD-a, Kanade, Velike Britanije i Francuske dogovorile su se da će se ostaci Titanika čuvati netaknuti i da će lokaciju zaštiti kao Muzej na otvorenom.
Ezequiel Montes (razvrstavanje)
Ezequiel Montes ima više značenja:
Red (matematika)
U matematici, red je često predstavljen kao suma članova niza. To jest, red predstavlja niz brojeva sa znakom operacije za sabiranje između svakog od njih, npr. ovaj aritmetički niz:
Issam Tej
Issam Tej (Tunis, 29. srpnja 1979.) je tuniski rukometaš i bivši reprezentativac koji igra kao pivot za francuski US Créteil. Uz Wissema Hmama, Tej se smatra jednim od najboljih tuniskih rukometaša u historiji.
Karijeru je započeo u Tunisu, odakle je 2003. otišao u Francusku, prvo u SC Sélestat Handball, a onda u Montpellier HB. U devet godina igranja za Montpellier (2006. do 2015.), Tej je izgradio svoj ugled i bio jedan od glavnih igrača momčadi koja je godinama dominirala francuskim rukometom. Godine 2015. potpisao je za El Jaish SC, gdje je igrao do 2017. godine, kada prelazi u US Créteil.
Red (matematika)
Redovi mogu biti konačni ili beskonačni. Konačni redovi mogu se rešavati elementarnom algebrom, ali beskonačni redovi zahtijevaju poznavanje matematičke analize.
Issam Tej
Za reprezentaciju nastupa od 1999. godine te je sudjelovao na seriji međunarodnih natjecanja, među kojima su i Svjetsko prvenstvu u Tunisu 2005. godine te olimpijski turniri 2000., 2012. i 2016. godine.
Veliki i mali
„Veliki i mali“ je jugoslovenski film, snimljen 1956. godine u režiji Vladimira Pogačića.
Kratak sadržaj
Pavla, policija, pri pokušaju da prebaci grupu ilegalaca na oslobođenu teritoriju, traži i pokušava da ga uhvati. Pavle želi da se skloni kod svog starog prijatelja, ali mu to ne uspeva, ali mali Aca, prijateljev sin, ga skriva, a istovremeno i obaveštava Pavlove drugove o situaciji. Oni nude Acinom ocu da pođe sa njima, ali ovaj, ne mogavši da donese odluku, gine na vratima.
Foyil, Oklahoma
je grad u američkoj saveznoj državi Oklahoma.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 344, što je 110 (47,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Izvor, Șimnicu de Sus
Izvor je naselje u Rumuniji u okrugu Dolž u opštini Șimnicu de Sus.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 452 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 157 m.
Skippy (film)
Skippy je američki igrani film snimljen 1931. u režiji Normana Tauroga. Predstavljao je ekranizaciju popularnog istoimenog stripa Percyja Crosbyja. Naslovni protagonist, koga je tumačio Jackie Cooper, bio je dječak koji je nastojao pomoći svom prijatelju Sookyju, koji je živio u sirotinjskom naselju. Film je doživio veliki komercijalni uspjeh, ali i nominaciju za Oscara, uključujući samog Coopera, koji je tada u dobi od 9 godina postao najmlađi glumac nominiran za Oscara i taj rekord držao decenijama. Taurog je dobio Oscar za najboljeg režisera.
Usprkos toga, Cooper je snimanje filma smatrao traumatičnim iskustvom i sa Taurogom, koji mu je bio ujak, godinama nije govorio.
Santo Niño, Reynosa
Santo Niño je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Reynosa.
Circolo Santa Lucia, Benevento
Circolo Santa Lucia je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
Cruz Llorada, Heroica Ciudad de Tlaxiaco
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 435 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2111 m.
Boca de Tecomate, Santiago Tuxtla
Boca de Tecomate je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Elisabeth Sladen
Elisabeth Claira Heath Sladen (Liverpool, 1. februar 1948. — London, 19. april 2011.), ili skraćeno Elisabeth Sladen, je bila britanska glumica.
Životopis
Glumila je Sarah Jane Smith, Doctorovu pratilju, u naučnofantastičnoj TV seriji Doctor Who. Takođe je glumila i u seriji Avanture Sarah Jane (eng. The Sarah Jane Adventures), koja je spin-off serije Doctor Who.
Bosc (Ero)
Bosk je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Langdok-Rusijon, u departmanu Ero koja pripada prefekturi Lodev.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 739 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 26 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 28,13 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 90 metara (maksimalnoj 432 m, a minimalnoj 56 m).
Pie de la Cuesta, Uruachi
Pie de la Cuesta je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 62 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 903 m.
23. pne.
Godina '''23. pne.''' bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Augusta i Varona ili, rjeđe, '''godina 731. Ab urbe condita'''. Oznaka 23. pne. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
thumb|Marko Klaudije Marcel
Los Borregos, Mezquitic
Los Borregos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Mezquitic.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 6 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1208 m.
Maggie Cheung
Maggie Cheung (rođena 20. septembra 1964.-) je višestruko nagrađivana kineska glumica iz Hong Konga. Prije bavljenja glumom je bila manekenka te se kao Miss Hong Konga natjecala za Miss svijeta. Filmsku karijeru je započela 1983. godine, s time da je ispočetka glumila "ukrasne" uloge, poput "May", djevojke "Kevina" Chan Ka Kuija (Jackie Chan) u seriji filmova Police Story. Međutim, suradnja s režiserom Wong Kar-Waijem ju je etablirala u ozbiljnu glumicu i jednu od danas najuglednijhih azijskih dramskih umjetnica.
Malenza
Malenza je naselje u opštini Danilovgrad u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 132 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 128 stanovnika).
Demografija
U naselju Malenza živi 95 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,6 godina (36,5 kod muškaraca i 40,7 kod žena). U naselju ima 42 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,14.
Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).
Bar u Folies-Bergère
Bar u Folies-Bergère (francuski: Un bar aux Folies Bergère), slavno ulje na platnu i posljednja velika slika Édouarda Maneta.
Ladoga
Geografija
Jezero Ladoga se nalazi u republici Karelija, u Lenjingradskoj oblasti. Površina jezera u raznim izvorima varira od 17.700 do 18.400 km². Jezero je u pravcu sever-jug dugačko 219 km, a njegova najveća širina dostiže 138 km. Prosečna širina jezera iznosi 83 km. Dubina jezera se razlikuje od dela do dela: u severnom delu jezera ona se koleba od 70 do 260 metara, a u južnom od 20 do 70 metara. Prosečna dubina je 51 m. Površina sliva jezara iznosi oko 276.000 km², a zapremina 908 km³.
Reke
Basenu jezera Ladoga pripada oko 50.000 manjih jezera i oko 3.500 reka dužih od 10 kilometara. Veće reke koje se ulivaju u jezero su:
Neva je jedina reka koja ističe iz jezera Ladoga i povezuje ga sa Lenjingradom i Finskim zalivom. Reka Svir koja utiče u njega ga povezuje sa jezerom Onjega, a ono dalje sa Belim morem preko Belomorsko-baltičkog kanala.
Ostrva
U jezeru se nalazi oko 660 ostrva, sa ukupnom površinom od oko 435 km². Najveći deo ostrva, uključujući i poznato ostrvo Valam se nalazi u severo-zapadnom delu jezera. U ovom delu jezera se nalazi Valamski arhipelag sa oko 50 ostrva ukupne površine 36 km².
Istorija
thumb|right|250px|Kupola [[Valamski manastir|Valamskog manastira.]] U srednjem veku jezero je činilo vitalni deo trgovačkog puta koji je povezivao Varjage (skandinavsko pleme Vikinga) i Vizantiju.
Između 1611. i 1715. godine na najvećem jezerskom ostrvu Valam, je osnovan Valamski manastir
Za vreme rata između Rusije i Švedske koji se vodio od 1610. do 1617. godine Jezero su okupirali Šveđani. Godine 1617. po miru u Stoblovu, severna i zapadna obala je pripala Švedskoj. Posle Velikog severnog rata, 1721. godine, ove teritorije su Ništadskim mirom vraćene Rusiji. Kasnije, od 1812. do 1940. godine severna obala jezera je pripadala Finskoj i jezero je činilo Rusko-Finsku granicu. Međutim 1940. godine obal je sa Finsko-Kareliskom prevlakom priključena SSSR-u.
Za vreme Opsade Lenjingrada (1941. do 1944.), jezero Ladoga je bilo jedini izlaz iz opkoljenog grada. Lenjingrad se snabdevao namirnicama preko zaleđenog jezera. Put kojim je zimi grad mogao da komunicira sa ostatkom Rusije je nazivan "Put života".
Radmilo Anđelković
Radmilo Anđelković (rođen 1942. godine u Beogradu) je srpski pisac naučne fantastike, scenarista, glumac, kulturni aktivista i pedagog.
Jedan je od osnivača uglednog Društva ljubitelja fantastike „Lazar Komarčić“ iz Beograda.
Rana karijera u pozorištu, scenaristici i novinarstvu
Anđelković je u umetnostima aktivno od detinjstva — učestvovanjem 1949. u kratkom igranom filmu „Jedan dan u Zoološkom vrtu“ i ulaskom u Dečju radio grupu „Nikola Tesla“, zatim glumom u Dečjem pozorištu „Boško Buha“, pa ponovo u radijskom pozorištu, kao i sledećim filmskim ulogama poput one u filmu „Cipelice na asfaltu“.
Prelomna je bila 1957. godine i susret sa štampanim medijumom preko čuvenog dečjeg lista „Pioniri“, čiji je postao saradnik u 15. godini, penjući se sa samog dna profesionalne lestvice, od potrčka do kasnijeg pisca i scenariste. U periodu 1957-1959. Anđelković sarađuje sa jednim od najvećih srpskih stripara i likovnih umetnika svih vremena, Aleksandrom Heclom, pišući za njega i scenarije za poznata dela „Vinetu“ i „Baf, vođa karavana“.
Paralelno sa scenaristikom i novinarstvom, Anđelković je i dalje gajio ljubav prema dramskim umetnostima kroz trupe „Univerzitetska eksperimentalna scena“ i MASKA. Kruna tog perioda je bilo stvaranje trupe Teatar LEVO u KUD „Ivo Lola Ribar“ gde je Anđelković igrao u prve dve predstave („Ćelava pevačica“ Joneska i „Hiljadu kornjača pod sunčanim nebom Andaluzije“).
Kao pisac naučne fantastike
Novi period je počeo diplomiranjem na Tehnološkom fakultetu 1967. i zapošljavanjem u tehnološko-istraživačkoj struci. U njoj je radio — većinom u Vojno-tehničkom institutu — sve do penzionisanja 1994. Naučno-istraživačka delatnost je bila dobra osnova za tzv. „tvrdu naučnu fantastiku“ (naučnu spekulaciju), koja je bila dominantni trend i u popkulturi našeg vremena i u kasnijem Anđelkovićevom opusu.
Pored književnosti, Anđelković se u tom periodu opet bavio stripskom scenaristikom („Rambold“ sa Askanijom Popovićem i dečji serijali po Hana-Barberinim licencama).
Po oceni srednje i mlađe generacije pisaca, Anđelkovićeve priče, novele i romani predstavljaju jedan od brendova savremene srpske naučne fantastike još od 1980-ih, kada je ona počela ponovo da dobija svoj glas. Četiri knjige i 30-ak priča predstavljaju onaj deo opusa koji je do sada objavljen i nagrađivan esnafskim nagradama, a koji se i dva puta našao u izborima najboljih međunarodnih ostvarenja.
Pored navedenog Anđelković je i neumorni pedagog i instruktor, bilo kroz književne radionice Društva ljubitelja fantastike „Lazar Komarčić“, bilo kroz pojedinačne saradnje.
Bibliografija
Objavljene knjige
Važnije antologije i književni izbori
Keanu Reeves
Djetinjstvo
Keanu Reeves je rođen u Bejrutu u Libanonu, gdje su njegovi roditelji kratko vrijeme živjeli. Ime "Keanu" na havajskom jeziku znači "hladni planinski povjetarac". Kad je Keanu imao dvije godine, njegov je otac Samuel Reeves, geolog havajsko-kineskog podrijetla, napustio obitelj. Majka Patricia, koja je radila kao plesačica u noćnom klubu, odselila je s dječakom i tek rođenom djevojčicom Kim u New York, a potom u Toronto. Tamo se zaposlila kao dizajnerica kostima za brojne glazbene zvijezde, među ostalima i za Dolly Parton, Alicea Coopera i Davida Bowieja. Samuel, koji je i dalje povremeno viđao djecu, osuđen je 1994. na deset godina zatvora zbog posjedovanja kokaina.
Počeci glumačke karijere
Mladi Reeves nije bio dobar učenik te je, nakon što je u pet godina promijenio pet škola, konačno napustio svoje školsko obrazovanje i posvetio se onom glumačkom. U Torontu je uzimao satove glume, povremeno dobijao manje uloge u kazalištu, reklamama i filmovima, a naposlijetku je odselio u Los Angeles.
Godine 1988. pojavljuje se u filmu Opasne veze (Dangerous Liaisons) uz Glenn Close, Johna Malkovicha, Michelle Pfeiffer i Umu Thurman. Prvu značajniju ulogu Keanu je ostvario u filmu Billova i Tedova sjajna pustolovina (Bill & Ted's Excellent Adventure) iz 1989. godine. Znanstveno-fantastična komedija je postigla veliki uspjeh i Reevesu otvorila vrata većih projekata.
Put do zvjezdanog statusa
Slijedile su uloge u brojnim filmovima: od visokobudžetnog akcijskog Paklenog vala (Point Break, 1991.) do nezavisnog Moj privatni Idaho (My Private Idaho, te iste 1991.), u kojem je glumio ovisnika Scotta. Partner u tom filmu i prijatelj u privatnom životu, mladi i talentirani River Phoenix je koncem 1993. umro od prekomjerne doze heroina i kokaina, što je Keanua jako pogodilo i utjecalo na njegov stav prema drogi, koje se od tada otvoreno gnuša.
Iako je njegova uloga u Drakuli (Bram Stoker's Dracula, 1992.) Francisa Forda Coppole prošla prilično nezapaženo, Keanu Reeves je i dalje dobivao ponude za potencijalne blockbustere. Njegov do tada najveći hit uslijedio je 1994. Reeves je, zajedno s još jednom hollywoodskom zvijezdom u usponu, Sandrom Bullock, igrao glavnu ulogu u akcijskom spektaklu Brzina, redatelja-debitanta Jana de Bonta. Film o Jacku Travenu, pripadniku antiterorističke jedinice, koji se bori protiv poludjelog bombaša, bio je veliki hit na kino-blagajnama, zaradivši gotovo 500 milijuna $|dolara širom svijeta i priskrbivši Keanuu i Sandri Bullock zvjezdani status.
Dulje vremena nakon uspjeha Brzine, Reeves nije imao velikog uspjeha kod publike, a ni kod kritike, unatoč brojnim i raznovrsnim projektima, sve do 1999. kada je ulogom Nea u ZF spektaklu Matrix ponovo došao do aklamacije publike, a i dijela kritike. Izuzetno (napose fizički) zahtjevnu ulogu Reeves je odlično odglumio, a ni financijski nije prošao loše: procjenjuje se da je samo od ovoga filma zaradio preko 30 milijuna dolara, jer je u ugovoru imao napisano da dobija postotak od zarade filma. Redatelji i scenaristi filma, braća Wachowski, Keanua su za ulogu odabrali ispred protukandidata Leonarda DiCaprija, Willa Smitha i Brada Pitta. Film je imao i dva nastavka, Matrix Reloaded i Matrix Revolutions, snimana istovremeno i objavljena iste, 2003. godine. Uz Reevesa, u trilogiji glume još i Laurence Fishburne, Carrie-Anne Moss i Hugo Weaving u nezaboravnoj ulozi agenta Smitha, a u nastavcima se pojavljuje i talijanska zvijezda Monica Bellucci.
Novi projekti
Constantine, akcijski horror, bio je sljedeći veliki uspjeh Keanua Reevesa. Još jedan film rađen prema stripu, donio je producentima oko 230 milijuna dolara zarade na kino-blagajnama. Naredne godine se Reeves ponovo udružio sa starom poznanicom Sandrom Bullock u Kući na jezeru, romantičnoj drami s elementima znanstvene fantastike, remakeu korejskog filma "Il Mare". Iste 2006. Keanu je glumio u još jednom ZF-filmu, Replikator (A Scanner Darkly), koji je zanimljiv po naknadnoj animaciji rotoskopskom metodom.
U najavi je još jedan remake i to znanstveno-fantastičnog klasika Dan kada je Zemlja stala (The Day The Earth Stood Still), no snimanje počinje tek krajem 2008.
Percy Crosby
Percy Leo Crosby (8. decembar 1891 - 8. decembar 1964) bio je američki književnik, ilustrator i karikaturist, najpoznatiji kao autor popularnog stripa Skippy.
Rođen je u porodici irskog doseljenika, Crosby je karijeru otpočeo radeći karikature i ilustracije u njujorškim novinama kako bi mogao financirati studij u Ligi studenata umjetnosti. Tamo je upoznao Gertrude Voltz, kćer burzovnog mešetara s kojom se vjenčao 1917. godine, iste godine kada je kao rezervni poručnik američke vojske otišao u prvi svjetski rat. Na samom kraju rata, u meško-argonskoj ofanzivi je ranjen šrapnelom, ali nije imao trajnih posljedica.
Nakon rata je počeo surađivati sa časopisom Life gdje je 1923. i započeo rad na Skippyju. Strip je doživio enorman uspjeh, te je, između ostalog, već 1931. ekraniziran u obliku istoimenog i "Oscarima" nagrađenog filma. Crosby je svoje djelo, kao jedan od rijetkih autora, registirao kao autor što mu je donijelo izuzetno bogatstvo i omogućilo da brzo stvori poslovno carstvo.
Kao bogat i uspješan autor je 1920-ih postao prijatelj mnogih njujorških celebrityja, ali je prevelika sklonost noćnim provodima i alkoholu dovela do razvoda od Voltz, s kojom je imao kćer Patriciju. Godine 1929. je Crosby odlučio prestati piti te se oženio za glumicu Agnes Dale Locke, s kojom će imati sina Percyja Jr., te kćeri Barbaru Dale, Joan i Caroline.
Od početka 1930-ih je Crosby sve više u svoj strip, kao i prateću literaturu, počeo koristiti kao sredstvo za promociju vlastitih, najčešće konzervativnih, političkih stavova. Preko Skippyja se nastojao obračunati s organiziranim kriminalom napadajući gangstere poput Al Caponea, a kasnije je optuživao predsjednik Roosevelta da je previše popustljiv prema komunistima. Zbog toga je počeo gubiti poslovne partnere, a 1939. se ponovno odao alkoholu, što je dovelo do raspada braka s Locke.
Godine 1940. se oženio za bolničarku Carolyn Soper. Pad popularnosti Skippyja je 1945. doveo do njegovog gašenja. Crosby zbog alkoholizma više nije mogao naći posao, a u decembru 1948. je nakon majčine smrti pokušao izvršiti samoubistvo. Nakon toga je odveden u duševnu bolnicu gdje je proveo ostatak života.
Maring-Noviand
Maring-Nofijand je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 107 opštinskih središta okruga Bernkastel-Vitlih. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.525 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7231081.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Bernkastel-Vitlih Maring-Nofijand se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Bernkastel-Vitlih. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 134 metra. Površina opštine iznosi 12,2 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.525 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 125 stanovnika/km².
Leatherheads
Leatherheads (na području bivše Jugoslavije naslov preveden kao Prljava igra) je američki igrani film snimljen 2008. u režiji Georgea Clooneya. Po žanru je sportska komedija, a radnja je smještena u 1920-ih i prati profesionalni klub američkog fudbala koji pokušava opstati dok javnost još nije u potpunosti upoznala mladi sport koji nema jasna pravila. Protagonist, kloga glumi Clooney, je njegov kapetan koji se zaljubi u sportsku novinarku (čiji lik tumači Renee Zellweger).
San Pietro in Palazzi, Livorno
San Pietro in Palazzi je naselje u Italiji u provinciji Livorno, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 3141 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 8 m.
Alzano Scrivia, Alessandria
Alzano Scrivia je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 327 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 80 m.
Los Charcos, Acambay de Ruíz Castañeda
Los Charcos je naselje u Meksiku, u saveznoj državi México, u opštini Acambay de Ruíz Castañeda.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 182 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2601 m.
La Via, La Spezia
La Via je naselje u Italiji u provinciji La Spezia, u regiji Ligurija.
Egej (turska regija)
Regija Egej (turski: Ege Bölgesi) je jedna od sedam geografskih regija Turske.
Geografske karakteristike
Ona se prostire na zapadu zemlje, ograničena Egejskim morem (Ege Denizi) na zapadu, Regijom Marmara na sjeveru, Regijom Mediteran na jugu i jugozapadu i Centralnom Anadolijom na istoku.
Regija Egej ima površinu od 89 997.23 km² i ukupno 9 779 502 stanovnika.
Klimatske karakteristike
Klima u Regiji Egej uz obalu je tipična mediteranska, sa vrućim ljetima i blagim kišnim zimama, a po unutrašnjosti je polupustinjska - kontinentalna, sa vrućim suhim ljetima i hladnim sniježnim zimama.
Provincije Regije Egej
Egej je administrativno podjeljen na 8 provincija.
Sweet Grass, Montana
Svit Gras je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Montana.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 58.
Мозгово
Демографија
У насељу Мозгово живи 1377 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 45,4 година (44,7 код мушкараца и 46,2 код жена). У насељу има 470 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,47.
Ово насеље је скоро у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Mortal Kombat (film)
Mortal Kombat je američki film iz 1995. godine koji je nastao prema planetarno popularnoj video igri Mortal Kombat. Film ujedinjuje tri filmska žanra: SF, akciju i avanturu, a režirao ga je Paul W.S. Anderson. To je ujedno i prvi film iz tzv. "Mortal Kombat serijala", koji je obuhvaćao filmski nastavak te mnogobrojne serije snimljene na tu temu.
Glavna inspiracija za film bila je prva Mortal Kombat video igara, ali film također sadrži i elemente i likove iz video igre Mortal Kombat II. Film Mortal Kombat snimljen je prvenstveno u Los Angelesu, dok su neke scene borbe snimljene na Tajlandu.
Film se u SAD-u počeo prikazivati 18. kolovoza 1995., u Velikoj Britaniji 20. listopada 1995., a u Australiji 26. prosinca 1995. Film je dobro ocijenjen kod filmskih kritičara, te je širom svijeta ostvario zaradu koja se procjenjuje na oko 122 milijuna dolara. Još i dan-danas smatra se da je ovo jedna od najboljih filmskih adaptacija neke video igre, dok je film kasnije dobio svoj nastavak - Mortal Kombat: Istrebljenje (1997.), kao i televizijske serije.
U Hrvatskoj je originalni naziv filma doslovno preveden kao "Smrtonosna bitka", dok se podzemni svijet "Outworld" prevodio kao "Vanjski Svijet".
Radnja
Po dolasku na Shang Tsungov otok, Liu Kang primjećuje i potajno se zaljubljuje u princezu Kitanu. To primjećuje i Shang Tsung koji Reptilu naređuje da pozorno prati Kitanu. Shao Kahn, vladar Outworlda, svrgnuo je Kitanine roditelje s vlasti kako bi on došao na tron. Kako bi ta vlast bila legitimna i prihvaćena, odlučio je Kitanu uzeti za podkćerku.
Sam turnir Mortal Kombat uskoro započinje. Liu Kang pobjeđuje svojeg prvog protivnika dok Sonyja konačno dobiva priliku za osvetom te ubija Kanoa u borbi. Johnny Cage kao prvog protivnika imao je Scorpiona. Scorpion u borbi koristi vlastitu mogućnost teleportacije njih obojice, tako da se borba odvijala u velikom drvoredu te u Scorpionovoj jazbini gdje ga Johnny Cage pobjeđuje. Liu Kang potajice se sastaje s Kitanom gdje mu ona daje savjete za sljedeću borbu. Sljedeći Liu Kangov protivnik bio je Sub Zero koji se pokazao najtežim dosada, budući da ga se nije moglo poraziti. Međutim, Liu Kang se prisjeća Kitanina savjeta te iz borbe izlazi kao pobjednik. Vidjevši da borci sa Zemlje pobjeđuju previše, Shang Tsung u borbu šalje Goroa, četveroruko stvorenje te neporaženi prvak Mortal Kombata. Goro počinje ostvarivati veliki niz pobjeda te Johnny Cage na tajnom razgovoru sa Shang Tsungom dogovora sljedeću borbu s Gorom. Johnny Cage pobjeđuje Goroa više vlastitom snalažljivošću nego borilačkim vještinama.
Vidjevši da bi mogao izgubiti ovaj Mortal Kombat turnir, a time i apsolutnu vlast na Zemlji, Shang Tsung otima Sonyju te je teleportacijom odvodi u Outworld. Sonyju je oteo zbog vlastite pretpostavke da je najlakši protivnik te da njegova pobjeda nad njom donosi toliko željenu vlast na Zemlji.
Budući da bog Raiden nema moći u Outworldu, Liu Kang i Johnny Cage odlaze tamo spasiti Sonyju. Po dolasku u Outworld, Liu Kang ubija Reptila. Obojica (Cage i Kang) susreću princezu Kitanu koja im govori o Outworldu, svojoj prošlosti te odluči s obojicom surađivati. Svo troje se prerušavaju u sluge te odlaze na toranj dvorca u Outworldu gdje Shang Tsung drži Sonyju u zarobljeništvu. Shang Tsung od Sonyje zahtijeva međusobnu borbu jer u protivnom "čovječanstvo" gubi na Mortal Kombat turniru te Zemlja prelazi pod vlast Outworlda.
Kitana, Liu Kang i Johnny Cage ubrzo se razotkrivaju te Kitana obavještava Shang Tsunga da je ometanje Mortal Kombat turnira ujedno i izdaja cara Outworlda te da zbog toga može izgubiti Zemlju. Shang Tsung nakon toga izazove Johnnyja Cagea na dvoboj, ali Liu Kang intervenira te samoga sebe predlaže na dvoboj s Tsungom koji ovaj prihvaća. Nakon duge i brutalne borbe, Shang Tsung se transformira u Chana, Liu Kangovog brata kojeg je Shang Tsung porazio i ubio na zadnjem Mortal Kombat turniru. Naime, Shang Tsung je nastojao emotivnom manipulacijom u obličju Chana izbaciti Liu Kanga iz mentalne ravnoteže, govoreći mu, da mu oprašta što ga je ostavio da umre. Liu Kang ne nasjeda na taj trik tvrdeći da nije odgovoran za njegovu smrt te da svako sam kroji vlastitu sudbinu. Budući da nije uspio u namjeri, Shang Tsung se vraća u svoj prvotni oblik te se borba nastavlja. U konačnici Liu Kang na Shang Tsunga izbacuje vatrenu loptu, nakon čega Tsung pada s balkona (gdje se borba odvijala) na mnoštvo oštrica koje su raspodijeljene po čitavom podu.
Njegovom smrću oslobađaju se tisuće duša kojima je vladao i otimao ih od poraženih ratnika (bilo svojih ili zemaljskih). U tom trenutku Liu Kang se susreće s duhom svog mrtvog brata Chana koji mu govori da će uvijek biti na njegovoj strani sve dok ne budu ujedinjeni u zagrobnom životu.
Nakon toga ratnici se vraćaju na zemlju (Earthrealm) gdje redovnici Shaolin hrama slave njihovu pobjedu. No, euforija je iznenada prekinuta kada se na nebu prikaže lik bijesnog Shao Kahna, cara podzemlja. Kahn im zaprijeti kako je došao po njihove duše, dok Raiden uzvraća odgovorom "Ja ne mislim tako". Svi ratnici, uključujući i Raidena, pripreme se u borbeni položaj te film tako završava.
Vjerojatno se Kahnovim pojavljivanjem, kod gledatelja dalo naslutiti da će biti snimljen nastavak, što se u konačnici i ostvarilo.
Glumačka postava
Za razliku od Robina Shoua, Linden Ashby nije imao prethodnog predznanja o borilačkim vještinama. Stoga je trenirao karate i tae kwon do specijalno za potrebe ovog filma. Unatoč intenzivnim scenama borbe, ozljede na setu bile su minimalne, osim ozljede blago natučenog bubrega koju je Ashby pretrpio. To se dogodilo tokom snimanja borbe sa Scorpionom. Iako "nepotpisan", neke scene borbi Johnnyja Cagea izveo je kaskader JJ Perry.
Marketing
Martin Delrio napisao je knjigu koja se temelji na filmu Mortal Kombat. 1995., nekoliko mjeseci prije objavljivanja filma tvrtka Threshold izdaje animirani film "Mortal Kombat: The Journey Begins" na VHS-u i tadašnjem laserskom disku. Animacija je napravljena na temelju računalno generirane slike, a animirani film pokazuje početke nekih glavnih likova iz filma.
Također, u marketinške svrhe prikazan je i zanimljiv 15-minutni film o događajima "iza scene" o kazališnoj obradi filma.
Box office i kritike
Zanimljivo je da je film najprije prikazan u Izraelu i Argentini 13. srpnja 1995., dok je u američka kina stigao 18. kolovoza iste godine. U Velikoj Britaniji, premijera filma bila je 20. listopada 1995., a u Australiji nakon Božića, 26. prosinca 1995. U ostatku svijeta film je prikazan tek sljedeće godine.
U prvom tjednu prikazivanja, film je ostvario dobit od 23,2 mil. USD te je u tom kratkom roku "vratio" uložena financijska sredstva za njegovo snimanje. Također, film je ostvario drugo mjesto kao najgledaniji film u kolovozu u SAD-u, nakon filma Bjegunac iz 1993. sa Harrisonom Fordom i Tommy Lee Jonesom.
Barranquillas, Jesús María
Barranquillas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Aguascalientes, u opštini Jesús María.
Mortal Kombat (film)
Box office i kritike
Tri tjedna zaredom film Mortal Kombat bio je najgledaniji film u američkim kinima te zaradio 70.454.098 USD u Americi, odnosno 122.195.920 USD kad se pridoda zarada od prikazivanja filma diljem Svijeta. Popularnosti filma priključilo se i glazbeno soundtrack izdanje istog filma koje je ostvarilo platinastu naknadu u manje od dva tjedna.
Barranquillas, Jesús María
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1880 m.
Mortal Kombat (film)
Box office i kritike
Film se pokazao kao najuspješnija filmska adaptacija video igre, dok su slične adaptacije poput Super Mario Bros, Double Dragon i Street Fighter doživjele kritike te se pokazali kao financijska razočaranja.
Film Mortal Kombat doživio je mješovite kritike. Filmski kritičar Gene Siskel dao je "palac gore" na američkoj filmskoj ljestvici "Siskel & Ebert". "Rotten Tomatoes" dao mu je lošu ocjenu izraženu u postotku - 24%, dok je Metacritic filmu dao ocjenu 58 (od mogućih 100). Kevin Thomas iz dnevnih novina Los Angeles Times film je nazvao "borilačkom akcijskom avanturom s čudesnim specijalnim efektima i duhovitim produkcijskim dizajnom koji učinkovito kombinira nadnaravni teror, mitsku priču o ubijanju zmaja, odiseju o spašavanju zarobljene princeze pa čak i duhovnu potragu za vlastitim sposobnostima." Bruce Doines iz dnevnih novina The New Yorker o filmu je napisao: "glumci izgledaju kao da su žilavi i trenirani za akciju, a efekti su uvjerljivi. Ali uskoro film postaje neinspirirana borba dobra i zla s jadnim, prostodušnim dijalozima."
Izbačene scene
Iako navedena u scenariju, za potrebe filma nije snimljena scena u kojoj čarobnjak Shang Tsung dopušta junacima filma da pokopaju Art Leana i tuguju njegov gubitak. U scenariju je bilo navedeno da su ga junaci pokopali u Vrtu skulptura, ispod kipa Kung Laoa. To je jedino mjesto gdje se Kung Lao pojavljuje u bilo kojem od filmova, te ga i sam Shang Tsung nakratko spominje u filmu. Također, iako napisana u scenariju, za film nije snimljena borba između Sonyje i Jadea, jednog od Shang Tsungovih ratnika.
Također, kao neprijateljski ratnici statisti, predviđeno je da to budu Tarkatan ratnici poput Barake, ali ta ideja je otkazana, te su statisti glumili obične ninja ratnike.
Soundtrack
18x18px  Podrobniji članak o temi: Mortal Kombat (soundtrack)
Poveznice s video igrom
Iako se film primarno temelji na prvoj video igri iz MK serijala, postoji nekoliko elemenata koji su preuzeti iz Mortal Kombat 2 video igre:
Obrada
Filmska kompanija Warner Brothers odlučila je da će producirati obradu filma. Projekt je trenutno u radu, dok je scenarij napisao Oren Uziel. Prije nego što bi se taj projekt ostvario, studio se mora suočiti sa "pravnim izazovom" protiv tvrtke Threshold Entertainment  koja posjeduje autorska prava na cjelokupni Mortal Kombat brand. Naime, ta tvrtka podignula je tužbu protiv Warner Brothersa tvrdeći da im je WB "zamrznuo" razvoj video igara na temu Mortal Kombata.
Threshold Entertainment je izvorni idejni partner s tvrtkom Midway za sam Mortal Kombat film iz 1995., dok su tvrtke 2006. potpisale sporazum da naprave još jedan film na tu tematiku. Tvrtka Midway je bankrotirala prošle godine te je Warner Brother prisvojio Midwayjeva prava. Međutim, Threshold Entertainment inzistira na federalnom (saveznom) stečajnom postupku tvrtke kako bi se potvrdili potpisani ugovori s Midwayjem i tek onda prešlo u Warner Brothers.
Aulo Terencije Varon Murena
Aulo Terencije Varon Murena (Aulus Terentius Varro Murena, ? - 22. pne.) bio je rimski političar i vojskovođa iz vremena ranog Carstva.
Dio historičara vjeruje kako je on bio sin nekadašnjeg republikanskog konzula Lucija Licinija Murene. Njegova sestra Terencija se udala za Gaja Mecenu, pokrovitelja umjetnosti i Augustovog bliskog prijatelja, te se vjeruje da je tako stekao carevu naklonost.
Godine 25. pne. Murena je poslan protiv Salasa, plemena u sjeverozapadnim Alpama koje je držalo strateški važan prijevoj Veliki Sveti Bernard. Murena je pokorio Salase i, prema Strabonu, sve njih - 44.000 - prodao u ropstvo; Kasije Dion, pak, tvrdi da su zarobljeni samo vojno sposobni muškarci i to na rok od 20 godina. Murena je godine 24. pne. u zemlji Salasa osnovao koloniju Augusta Pretoria Salassorum sa 3000 rimskih kolonista; od tog naselja je nastao suvremeni grad Aosta.
Zbog svog pothvata Murena je izabran za konzula za 23. pne. Mandat, koji je služio zajedno sa Augustom, nije završio, jer je pao u carevu nemilost. Smijenjen je, a kao suffect konzul je imenovan Gnej Kalpurnije Pizon. Iste godine je Murena bio branitelj na suđenju Marku Primu, guverneru Makedonije optuženom da je bez razloga napao Odrisko Kraljevstvo, rimske saveznike. Na suđenju, u kome je sam car sudjelovao kao svjedok, Murena se navodno prema njemu neuljudno ponašao. Ubrzo nakon toga, sam Murena je optužen da je sudjelovao u zavjeri Fanija Cepiona protiv cara, te je uhapšen i pogubljen bez suđenja.
Ajaccio
Ajaccio (francuski: Ajaccio; korzički: Aiacciu), je grad (općina) u Francuskoj. On je glavno upravno središte Korzike i prefektura departmana Corse-du-Sud.
Porijeklo imena
Postoji više teorija o etimologiji imena Ajaccio. Najpopularnija teorija je da je grad osnovao legendarni grčki junak Ajant (Ajax) koji je gradu dao svoje ime. Druga objašnjenja su puno realističnija. Npr. ime Ajaccio se može povezati sa toskanskim agghiacciu (ograđeni prostor za ovce). Drugo objašnjenje daju bizantinski izvori iz oko 600. godine, gdje se grad naziva Agiation, što pretpostavlja grčko porijeklo, riječ 'agathe' znači "dobra sreća ili "dobro pristanište" ( isti je korijen i u imenu grada Agdea).
Povijest
Kao i kod većine drugih obalnih korzičkih mjesta u 8. stoljeću, stanovništvo naglo opada i grad praktički nestaje. Ipak, smatra se da je 1492. ovdje postojao jedan dvorac i katedrala, koja je kasnije srušena 1748.
Krajem 15. stoljeća, Đenovljani su ponovno izgradili grad, kako bi učvrstili svoju dominaciju na jugu otoka. Više je mjesta bilo u izboru za ovu lokaciju, prvo Parata (koja je ocijenjena kao previše izložena vjetrovima), pa stari grad (koji je ocijenjen nezdravim), pa je na kraju izabrana Punta della Lechia. Radovi su počeli 12. travnja 1492. Grad se brzo razvio i postao glavno mjesto pokrajine Au Delà Des Monts (više-manje, današnje Corse-du-Sud), Bastia je ostala glavni grad otoka. Grad je isprva bio mjesto kojeg su naseljavali samo Đenovljani, te se slabo otvarao Korzikancima.
Ajaccio su Francuzi okupirali od 1553. do 1559. godine, a definitivno je postao dio Francuske 1768. Grad je još dodatno izgrađen za vrijeme Napoleona. Tijekom 19. i 20. stoljeća, grad je postao najnaseljenije mjesto na otoku. U 19. stoljeću, Ajaccio je postao vrlo omiljeno zimsko odredište visokog društva, pogotovo engleskog, kao i Monaco, Cannes i Nica. Čak je izgrađena i anglikanska crkva. 8. listopada 1943. godine, Ajaccio je postao prvi francuski grad, koji je oslobođen od njemačkih osvajača.
Politika
Grad je ostao (sa određenim stankama) bonapartistička izborna tvrđava, sve do lokalnih izbora 2001. Tada je općinom zavladala koalicija lijevih stranaka: socijaldemokrata, komunista i Charlesa Napoléona, pretendanta na carsko prijestolje.
Zemljopis
Ajaccio se nalazi na zapadnoj obali Korzike, uz Ajaccijanski zaljev. Grad se nalazi na sjevernoj obali zaljeva između Gavrone i otočja Sanguinaires. Najviša točka je 790 metara. Grad se nalazi 210 nutičkih milja od Marseillea.
Gospodarstvo
thumb|300px|Luka u Ajacciu
Najviše je ljudi zapošljeno u tercijarnom sektoru. Ajaccio je upravno i trgovačko središte. Snažno je zastupljen turizam i ribolov. Industrija je također u manjem broju prisutna, najviše se proizvode cigare, makaroni i sl. Glavni izvozni proizvodi su : drvo, limuni, kože, kesteni itd. Luka je vrlo prometna i pogodna za velike brodove.
Uprava
Ajaccio je imao slijedeće statuse:
Ajaccio je glavno mjesto sedam kantna:
Od prosinca 2001. godine, Ajaccio ima vlastitu aglomerizacijsku zajednicu Communauté d'Agglomération du Pays Ajaccien (CAPA) sa devet drugih općina (Afa, Alata, Appietto, Cuttoli Corticchiato, Peri, Sarrola Carcopino, Tavaco, Valle di Mezzana i Villanova).
Prijevoz
Ajaccio opslužuje zračna luka Campo dell'Oro.
Poznate osobe
Knjige često navode Ajaccio kao grad u kojem se rodio Napoleon, ali mala općina u Finistèreu, Sainte-Sève, se također hvali kao mjesto gdje je rođen Napoleon.
Las Camuchinas, Turicato
Las Camuchinas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Turicato.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 68 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1102 m.
Familia Becerril (razvrstavanje)
Familia Becerril ima više značenja:
Candace
Candace može označavati:
Xaltepec, Santiago Tuxtla
Xaltepec je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Santiago Tuxtla.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 18 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.
Unheimliche Geschichten (film, 1919)
Unheimliche Geschichten je njemački nijemi horor film snimljen 1919. u režiji Richarda Oswalda. Po strukturi je omnibus koji se sastoji od pet priča koje povezuju naratori u obliku likova Djevojke, Vraga i Smrti. Priče su smještene u različite vremenske periode i temelje se na motivima proze Poea, Roberta Louisa Stevensona i još nekoliko autora, uključujući samog Oswalda. Najveći dijelovi filma se sada smatraju izgubljenima.
Godine 1932. je Oswald snimio istoimeni zvučni film koji također koristi iste motive, ali u obliku jedinstvene priče koja parodira tadašnje klišeje horor-žanra.
Priezzo-Sompriezzo, Brescia
Priezzo-Sompriezzo je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Njutnovo klatno
Njutnova kolevka, (') ili, kako se još naziva, Njutnovo klatno ('), je sprava koja demonstrira zakone održanja impulsa i energije. Konstruisana je pomoću serije klatana (obično 5) koja se oslanjaju jedno na drugo. Svako klatno je zakačeno za okvir ljuljaške pomoću dve niti jednake dužine koje se udaljavaju pod kosim uglom jedna od druge. Ovakav raspored niti ograničava klatna da se kreću samo u jednoj, istoj, ravni.
Njutnova kolevka postala je popularna igračka (ukras sa kancelarijskih, radnih, stolova) od trenutka kada je engleski glumac Simon Prebl (Simon Prebble) izumeo, dao joj naziv i počeo sa njenom proizvodnjom, 1967. godine. U početku, drvenu verziju kolevke prodavao je londonski Herods (Harrods of London) da bi kasnije kolevku u hromiranom dizajnu stvorio vajar i budući filmski režiser Ričard Lonkrein (Richard Loncraine).
Historija Maroka
Prahistorija
Najstariji prahistorijski ostaci ljudskih predaka na području današnjeg Maroka otkriveni su u Saléu i starost im se datira na oko 400.000 godina, dok su u pećini Džabal-Irhud otkriveni ostaci homo sapiensa stari oko 160.000 godina. Oko 2000. pne., u vrijeme kada je Magreb bio vlažniji nego danas, uz mediteranski obalni pojas cvala je neolitička kapsijska kultura, a na njegovim sjevernim obalama primjetan je i utjecaj kultura pokala.
Stari vijek
Berberski narodi su već između 8000. pne. i 2000. pne. naseljavali Sjevernu Afriku. Od 1100. pne. nastaju prva fenička trgovačka naselja, koja od 7. vijeka pne. bivaju preuzeta od Kartage koja je oformila svoja sjedišta na teritoriji današnjeg Maroka. U 3. vijeku pne. u unutrašnjosti zemlje stvara se Kraljevina Mauritanija, nastala spajanjem više berberskih plemena.
Rimsko doba
Nakon pada Kartage 146. pne. u Trećem punskom ratu, konačnu vlast na obali, kao i u unutrašnjosti nad Mauritanijom, preuzima Rimsko Carstvo, a 33. pne. ovo područje pada pod rimski protektorat. Godine 42. postaju rimske provincije kao Mauretania Tingitana s glavnim gradom Tingisom (danas Tanger) i Mauretania Caesariensis s glavnim gradom Cezarejom (danas Cherchell u Alžiru). Kao zaštitu od berberskih plemena iz Sahare, rimski vladari grade zid limes na jugu provincije.