cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aguaje de Pulido, Batopilas
Aguaje de Pulido je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 34 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 666 m.
Brdo Orehovečko
Brdo Orehovečko je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Ouse (Sussex)
Ouse (Sussex) je rijeka na jugoistoku Engleske u Grofoviji East Sussex duga 46 km.
Schwedelbach
Švedelbah je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Kajzerslautern. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 1.029 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7335043.
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Kajzerslautern Švedelbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Kajzerslautern. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 258 metara. Površina opštine iznosi 8,4 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.029 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 122 stanovnika/km².
El Corral, Santa María Ozolotepec
El Corral je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Oaxaca, u opštini Santa María Ozolotepec.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2215 m.
Lungarola, Alessandria
Lungarola je naselje u Italiji u provinciji Alessandria, u regiji Piemonte.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 29 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 266 m.
Slikarska Paleta
U prenesenom značenju je izraz za raspon boja - kolorit, koje koristi neki umjetnik (svijetla, tamna, topla i hladna paleta).
San Lorenzo della Costa, Genoa
San Lorenzo della Costa je naselje u Italiji u provinciji Genoa, u regiji Ligurija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 477 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 201 m.
Ulići
Ulići je naselje u opštini Cetinje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 10 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 33 stanovnika).
Demografija
U naselju Ulići živi 10 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 69,2 godina (65,8 kod muškaraca i 71,5 kod žena). U naselju ima 7 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,43.
Ovo naselje je potpuno naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Rocca, Lucca
Rocca je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 31 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.
Amagansett, New York
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Blidari, Bălănești
Blidari je naselje u Rumuniji u okrugu Gorž u opštini Bălănești.
Prema proceni iz 2013. u naselju je živelo 64 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 454 m.
Las Higueras, Batopilas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 35 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 497 m.
Botagochi, Uruachi
Botagochi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1965 m.
Barbazan
Barbazan je naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Gornja Garona koja pripada prefekturi Sen Godan.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 378 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 62 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 6,05 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 450 metara (maksimalnoj 890 m, a minimalnoj 439 m).
Rother (East Sussex)
Rother je rijeka na jugoistoku Engleske u Grofoviji East Sussex duga 56 km.
Karakteristike
Rijeka Rother izvire u Wealdu, zatim teče prema istoku duž dijela granice između East Sussexa i Kenta i uvire u Kanal La Manche kod grada Rya.
3-Dezoksi-D-arabino-heptulosonska kiselina 7-fosfat
3-Dezoksi-D-arabino-heptulosonska kiselina 7-fosfat je organsko jedinjenje, koje sadrži 7 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 288,146 Da.
Las Tablas, Quitupan
Las Tablas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Quitupan.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 48 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1797 m.
Brežani (Sveti Petar Orehovec)
Brežani su naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalaze se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Cherry Tree, Pennsylvania
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 364, što je 79 (-17,8 %) stanovnika manje nego 2000. godine.
Arroyo Rancho del Cura, Xochistlahuaca
Arroyo Rancho del Cura je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Xochistlahuaca.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 524 m.
Računarsko inženjerstvo
Uobičajeni zadaci koji se odnose na računarske inženjere uključuju pisanje softvera i firmvera za ugrađene mikrokontrolere, projektovanje VLSI čipova, projektovanje analognih senzora, projektovanje izmešanih signala štampanih ploča, i projektovanje operativnog sistema. Računarski inženjeri su takođe pogodni za istraživanja robotike, koja se oslanja u velikoj meri na upotrebu digitalnih sistema za kontrolu i nadzor električnih sistema kao što su motori, komunikacija, i senzori.
U mnogim institucijama, računarski inženjerski studenti mogu da biraju oblasti u detaljnoj studiji u njihovoj juniorskoj i seniorskoj godini, jer puna širina znanja se koristi u izradi i primeni računara van domašaja jedne diplome. Druge institucije mogu zahtevati od inženjeringa studenata da završe jednu godinu glavnog inženjeringa pre proglašenja računarskog inženjeringa kao svoj primarni fokus.
Istorija
Prvi računarsko-inženjerski program u Sjedinjenim Državama je osnovan na Case Western Reserve University 1972. godine. Od 2015. godine, bilo je 238 ABET akreditovanih računarskih inženjerskih programa u SAD. U Evropi, akreditacija računarske inženjerske škole vrši se različitim agencijama dela EQANIE mreže. Zbog povećanja zahteva za zapošljavanje inženjera koji istovremeno mogu da projektuju hardver, softver, firmvare, i upravljati svim oblicima računarskih sistema koji se koriste u industriji, neke tercijarne ustanove širom sveta nude diplomu generalno pod nazivom računarski inženjer. I u računarskom inženjeringu i elektronskom inženjeringu programi obuhvataju analogni i digitalni dizajn kola u svoje nastavne planove. Kao i kod većine inženjerskih disciplina, ima solidno znanje matematike i nauke koje je neophodno za računarske inženjere.
Rad
Postoje dve glavne specijalnosti u računarskoj tehnici: softver i hardver.
Računarski softver inženjering
Računarski softverski inženjeri razvijaju, dizajn, i test softvera. Neki softverski inženjeri dizajniraju, izgrađuju i održavaju računarske programe za preduzeća. Neki podešavaju mreže kao što su "Intranet" za preduzeća. Drugi ili instalirajju novi softver ili nadogradnju računarskih sistema. Računarski softverski inženjeri mogu da rade u dizajnu aplikacija. Ovo uključuje projektovanje i kodiranje novih programa i aplikacija da zadovolje potrebe poslovanja ili pojedinca. Računarski softverski inženjeri mogu da rade kao honorarci i prodaju svoje softverske proizvode / aplikacije na preduzeća / lica.
Kodiranje, kriptografija, i zaštita informacija
Računarski inženjeri rade na kodiranju, kriptografiji, i zaštiti informacija da razviju nove metode za zaštitu raznih informacija, kao što su digitalne slike i muzika, fragmentacija, autorskih prava i drugih oblika sabotaže. Primeri uključuju rad na bežičnim komunikacijama, multi-antenski sistemi, optički prenos i digitalni vodeni žig.
Komunikacije i bežične mreže
Oni koji se fokusiraju na komunikaciju i bežičnim mrežama, rad dostignuća u telekomunikacionim sistemima i mrežama (posebno bežične mreže), modulacija i greške kontrole kodiranje, i teorije informacija. Mreža dizajna velike brzine, potiskivanje smetnji i modulacija, dizajn i analiza kvara sistema, i skladištenje i prenos šeme su svi delovi ove specijalnosti.
Prevodioci i operativni sistemi
Ova specijalnost se fokusira na kompajlere i projektovanje i razvoj operativnih sistema. Inženjeri u ovoj oblasti razvijaju novi operativni sistem arhitekture, tehnike analize programa, kao i nove tehnike kako bi se uverili u kvalitet. Primeri rada u ovoj oblasti podrazumeva post link vremena razvoja kod transformacija algoritama i novi razvoj operativnog sistema.
Računarska nauka i inženjering
Računarska nauka i inženjeriing su relativno nove discipline. Prema Sloan Career Cornerstone Center, pojedinci koji rade u ovoj oblasti, "računarske metode se primenjuju na formulisanje i rešavanje kompleksnih matematičkih problema u inženjeringu i fizičke i društvene nauke. Primeri uključuju dizajn aviona, obradu plazmi nanometarskih funkcija na poluprovodničke ploče, VLSI dizajn kola, sistemi za detekciju radara, transporta jona kroz biološke kanale, i još mnogo toga ".
Računarske mreže, mobilno računarstvo, i distribuirani sistemi
U ovoj disciplini, inženjeri grade integrisana okruženja za računarstvo, komunikacije i pristup informacijama. Primeri uključuju deljenje-kanalne bežične mreže, prilagodljivo upravljanje resursima u različitim sistemima, i poboljšanje kvaliteta usluga u mobilnim i ATM okruženju. Neki drugi primeri su rad na sistemima bežične mreže i klasterima žičanih sistema.
Računarski sistemi: arhitektura, paralelno procesiranje, i pouzdanost
Inženjeri koji rade u računarskim sistemima rade na istraživačkim projektima koji omogućavaju pouzdane računarske sisteme, sigurane i visokih performansi. Projekti kao što su projektovanje procesa za multi-prošireno i paralelno procesiranje su uključeni u ovoj oblasti. Drugi primeri rada u ovoj oblasti uključuju razvoj novih teorija, algoritama i drugih alata koji dodaju performansu računarskim sistemima.
Računarska vizija i robotika
U ovoj disciplini, računarski inženjeri se fokusiraju na razvoj vizuelno senzorske tehnologije da oseti atmosferu, predstavljanje okruženja, i manipulaciju životne sredine. Okupljene trodimenzionalne informacije se zatim sprovode da obavljaju različite zadatke. Ovo uključuje, unapređenje ljudskih modeliranja, slike komunikacije i ljudsko računarskog interfejsa, kao i uređaje kao što su specijalne namene kamera sa raznovrsnim senzorima vida.
Ugrađeni sistemi
right|thumb|Primeri uređaja koji koriste ugrađene sisteme. Pojedinci koji rade u ovoj oblasti projektovanja tehnologije za poboljšanje brzine, pouzdanosti i performanse sistema. Ugrađeni sistemi se mogu naći u mnogim uređajima od malog FM radio šatla. Prema Sloan Cornerstone Career Center, u toku dešavanja u ugrađenim sistemima uključuju "automatizovana vozila i oprema za obavljanje traganja i spašavanja, automatske sisteme prevoza i koordinaciju ljudskog-robota za popravku opreme u prostoru."
Integrisana kola, VLSI dizajn, testiranje i CAD
Ova specijalnost računarskog inženjerstva zahteva adekvatno znanje elektronike i električnih sistema. Inženjeri koji rade u ovoj oblasti rada na unapređenju brzine, pouzdanosti i energetske efikasnosti sledeće generacije veoma-velikih integrisanih (VLSI) kola i mikrosistema. Primer ovog specijaliteta je urađen na smanjenju potrošnje energije u VLSI algoritmima i arhitekture.
Signal, slika i obrada govora
Računarski inženjeri u ovoj oblasti razvijaju poboljšanja u ljudskoj računarskoj interakciji, uključujući i prepoznavanje i sintezu govora, medicinska i naučna snimanja, ili komunikacione sisteme. Drugi rad u ovoj oblasti uključuje računarske vizije razvoja, kao što su priznavanje ljudskih karakteristika lica.
Edukacija
Većina nezahtevnih računarskih inženjerskih poslova zahtevaju najmanje diplomu u računarskom inženjeringu. Ponekad diploma iz elektrotehnike je prihvaćena, zbog sličnosti dva polja. Zato što hardvarski inženjeri obično rade sa računarskim softverskim sistemima, pozadina u programiranju obično je potrebna. Prema BLS, "glavni računarski inženjering je sličan elektrotehnici, ali sa nekim kursevima računarske nauke dodaju nastavnom planu i programu". Neke velike firme ili specijalizovani poslovi zahtevaju diplomu magistra. Takođe je važno za računarske inženjere da održe korak sa brzim napretkom u tehnologiji. Zbog toga, mnogi i dalje uče tokom svoje karijere.
Računarsko softversko inženjerstvo
Prema podacima američkog biroa za statistiku rada (BLS), "računarske aplikacije softverskih inženjera i računarski sistemi softverskih inženjera su projektovani da budu među bržim prosečnim gajenim zanimanja od 2012. do 2022. godine". BLS rizveštava očekivani rast od 22% za programere od 2012. do 2022. godine (manje od 2010 do 2020 procene od 30%). Pored toga, rastuća zabrinutost zbog sajber bezbednosti dodatno stavlja računarski softverski inženjering visoko iznad prosečne stope rasta za sva polja. Međutim, neki od radova biće angažovani u stranim zemljama. Zbog toga, rast posla neće biti tako brz kao u poslednjoj deceniji, kao poslovi koji bi otišli na računarske softverske inženjere u Sjedinjenim Američkim Državama, umesto da idu na softverske inženjere u zemljama kao što su Indija.
Lamia, Benevento
Lamia je naselje u Italiji u provinciji Benevento, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 92 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 42 m.
Črnčevec
Črnčevec je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Jugozapadno su Sveti Petar Orehovec i Orehovec, istočno je Mikovec, sjeveroistočno su Hrgovec, Dedina, Žibrinovec i rječica, jugoistočno su Zamladinec, Bočkovec, Piškovec i Selanec.
Dejan Tofčević
Dejan Tofčević je rođen u Užicu 10. juna 1971.godine a detinjstvo je proveo u Bajinoj Bašti. Školovao se u Bajinoj Bašti, Sarajevu, Beogradu i Podgorici. Piše aforizme, kratke priče, poeziju... Građanski je aktivista. Živi i radi u Podgorici kao kontrolor letenja.
Ostalo
Zastupljen je u nizu antologija i zbornika kratkih priča, aforizama i pesama, kao i različitim elektronskim izdanjima. Prevođen je na bugarski, ruski, rumunski, italijanski, poljski, baskijski, makedonski, engleski i finski. Pet godina je uređivao satiru u magazinu ZID. Jednak vremenski period je uređivao Zonu satire na internetu. Saradnik je niza elektronskih i štampanih listova. Redovno je objavljivao radove u satiričniku ETNA kao i afo-kolumni Predskazanje prošlosti u Reviji D. Dva puta je bio u najužem krugu za Politikinu nagradu za mlade aforističare Vlada Bulatović Vib.
Spinosaurus
Spinosaurus je rod dinosaura teropoda koji je živio u današnjoj sjevernoj Africi, u periodu Krede, od prije 106 do 93,5 milijuna godina. Ovaj rod je prvi put otkriven u Egiptu, tijekom 1910-ih godina, a opisao ga je njemački paleontolog Ernst Stromer. Ti ostaci su bili uništeni u Drugom svjetskom ratu, ali je nedavno otkriveno još materijala. Nije još uvijek jasno da li postoji jedna ili dvije vrste. Najpoznatija vrsta je S. aegyptiacus iz Egipta, ali je u Maroku pronađena još jedna (moguća) vrsta, S. maroccanus.
Spinosaurus je vjerojatno hodao na dvije noge većinu vremena, ali je možda ponekada hodao i na četiri. Smatra se da je jeo ribu; postoje i dokazi da je živio i u vodi i na tlu, kao današnji krokodil.
Schwegenheim
Švegenhajm je opština u njemačkoj saveznoj državi Rajna-Palatinat. Jedno je od 31 opštinskog središta okruga Germershajm. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 2.895 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (AGS) 7334028.
Spinosaurus
Opis
Spinosaurus je poznat po svojoj izduženoj lubanji, veličini i po svom jedru ili grbi.
Schwegenheim
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Germershajm Švegenhajm se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Germershajm. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 123 metra. Površina opštine iznosi 12,3 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.895 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 236 stanovnika/km².
Spinosaurus
Lubanja
thumb|Glava vrste S. aegyptiacus Njuška je bila uska sa pravim kupastim zubima na kojima nije bilo nazubljenja. Imao je šest do sedam zuba sa obije strane prednjeg dijela gornje čeljusti, u premaxillai, i još dvanaest u maxillai i iza nje. Drugi i treći zub sa obije strane su bili znatno veći od ostalih zuba premaxillae i tako su tvorili prostor između sebe i velikih zuba u maxillai; veliki zubi u donjoj čeljusti su ulazili u ovaj prostor kada su čeljusti bile zatvorene. Vrh njuške na kojem su bili tih nekoliko velikih zuba je bio proširen, a postojala je i malena krijesta ispred očiju. Koristeći dimenzije tri primjerka po imenu MSNM V4047, UCPC-2 i BSP 1912 VIII 19, i pretpostavljajući da je postorbitalni dio lubanje primjerka MSNM V4047 imao oblik sličan postorbitalnom dijelu lubnje Irritatora, Dal Sasso et al. (2005.) je procijenio da je lubanja Spinosaurusa bila duga 1,75 m. Rekonstrukcija dužine lubanje Dal Sasso et al.-a je upitna jer oblici lubanja među spinosauridima mogu varirati i među vrstama.
Santa Fe, Totatiche
Santa Fe je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Totatiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1760 m.
Spinosaurus
Veličina
Dal Sasso et al. (2005.) su pretpostavili da su Spinosaurus i Suchomimus imali iste tjelesne porporcije u odnosu na dužinu lubanje, i po tome su izračunali da je Spinosaurus bio dug 16 do 18 metara i težio 7 do 9 tona. Procjene Dal Sasso et al.-a su bile kritizirane jer su procjene dužine lubanje bile sporne i (pretpostavljajući da se tjelesna masa povećava sa kubom dužine tijela), mjerenjem Suchomimusa koji je bio dug oko 11 metara i težak 3,8 tona, Spinosaurus bi imao tjelesnu masu od 11,7 do 16,7 tona. mini|300x300piksel|Odnos veličina izabranih divovskih teropoda, S. aegyptiacus je crveni. François Therrien i Donald Henderson su, u jednom članku iz 2007. godine, mjerenjem dužine lubanje osporili prijašnje procjene veličine Spinosaurusa, budući da su smatrali da je dužina bila prevelika, a težina premalena. Na osnovu dužina lubanja od 1,5 do 1,75 m, mogli su biti dugi između 12,6 i 14,3 metara, sa tjelesnom masom od 12 do 20,9 tona. Donja granica ove procjene ukazuje na to da je Spinosaurus bio lakši i kraći od Carcharodontosaurusa i Giganotosaurusa. Procjena Therriena i Hendersona je bila kritizirana zbog izbora teropoda korištenih za usporedbu (npr. većina teropoda korištenih za postavljanje inicijalnih jednadžbi su bili tiranosauridi i pripadnici Carnosauria, koji su drugačije građeni od spinosaurida) i zbog pretpostavke da je lubanja Spinosaurusa mogla biti duga samo 1,5 m. Poboljšanja u preciznosti u procjeni veličine za Spinosaurusa zahtijevaju cjelovitije ostatke, kao kod nekih drugih dinosaura.
Jedro ili grba
Vrlo dugačke bodlje koje su izrastale iz kralježaka Spinosaurusa formirale su "jedro". Dužine tih bodlji su više od 10 puta prelazile dijametar kralježaka iz kojih su izrasle. Bodlje su bile neznatno duže pri kraju nego pri početku i nisu bile slične tankim "šibama" Edaphosaurusa i Dimetrodona, ali nisu ni bile tako debele kao kod iguanodonta Ouranosaurusa.
Jedro Spinosaurusa je bilo neobično, iako su i neki drugi dinosauri imali slične strukture, kao i navedeni pripadnik Ornithischia Ouranosaurus, koji je živio na istim prostorima kao Spinosaurus nekoliko milijuna godina ranije; južnoamerički sauropod Amargasaurus je možda imao slične prilagodbe na kralješcima. Jedro je možda analogno jedru permskog sinaspida Dimetrodona, koji je živio prije nego što su se dinosauri uopće pojavili; takve sličnosti su nastale zbog paralelne evolucije.
Struktura je možda bila slična grbi, a ne jedru, kako je 1915. godine naglasio Stromer ("nekome bi se možda više svidjela ideja o postojanju velike grbe s mašću koju su podupirale bodlje") i 1997. godine Jack Bowman Bailey. U podršku ovoj hipotezi "bizonove grbe" Bailey je argumentirao da su u Spinosaurusa, Ouranosaurusa i drugih dinosaura sa dugim bodljama na leđima, te bodlje bile relativno kraće i deblje od bodlji pelikosura (za koje se zna da su zaista imali jedra); umjesto toga, duge leđne bodlje su bile slične leđnim bodljama izumrlih vrsta sa grbom, poput Megaceropsa i vrste Bison latifrons.
Povijest
thumb|desno|250px|Umjetnički prikaz Spinosaurusa Prvi opisani ostaci Spinosaurusa bili su pronađeni u dolini Bahariya u Egiptu, 1912. godine. Naziv im je 1915. godine dao njemački paleontolog Ernst Stromer.
Dodatne nepotpune ostatke iz Bahariyae, uključujući i kralješke i kosti zadnjih udova, Stromer je 1934. godine opisao kao "Spinosaurus B". Stromer je smatrao da su dovoljno različiti da pripadaju drugoj vrsti i to je i potvrđeno; nakon još ekspedicija koje su pronašle više materijala, smatra se da pripadaju bilo Carcharodontosaurusu ili Sigilmassasaurusu. Neki fosili Spinosaurusa su se oštetili tijekom transportiranja do muzeja u Münchenu (Njemačka), a preostale kosti su bile potpuno izgubljene zbog bombrdiranja 1944. godine od strane Saveznika.
Imenovane su dvije vrste Spinosaurusa: Spinosaurus aegyptiacus ("Egipatski gušter s bodljama") i Spinosaurus maroccanus ("Marokanski gušter s bodljama"). S. maroccanusa je opisao Dale Russell 1996. godine kao novu vrstu na osnovu dužine vratnih kralježaka. Russell je tvrdio da je ratio dužine centruma (glavnog dijela kralješka) naprema visini zglobne facete bio 1,1 kod S. aegyptiacusa, a 1,5 kod S. maroccanusa. Kasnije su se autori odvojili u vezi ovoga. Neki autori naglasuju da dužina kralježaka može varirati među jedinkama, kao i da nije poznato koji su zapravo vratni kralješci pronađeni kod primjeraka S. maroccanusa; prema tome, ti autori smatraju da je S. maroccanus nomen dubium (upitan naziv). Za razliku od njih, drugi autori smatraju tu vrstu validnom.
Primjerci
Ovaj primjerak, neodrasla jedinka, je bio uništen u Drugom svjetskom ratu, "tijekom noći 24/25 travnja 1944. godine dok su Britanci bombardirali München"; zgrada u kojoj su se fosili nalazili bila je jako oštećena. Međutim, ostali su detaljni crteži i opisi ovog primjerka. Materijal se sastojao od sljedećih (uglavnom nepotpunih) dijelova skeleta: lijevi i desni dio donje čeljusti i spleniali (malena kost koja postoji kod gmazova, vodozemaca i ptica) iz donje čeljusti, dugi 75 cm; prav dio gornje čeljusti koji je bio opisan, ali ne i nacrtan; 20 zuba; 2 vratna kralješka; 7 leđnih kralježaka; 3 križnična kralješka; 1 repni kralježak; 4 prsna rebra; gastralium. Od devet kralježnih bodlji čije dužine su date, najduža je bila duga 1,65 m.
Stromerovi sin je donirao njegove arhive Paläontologische Staatssammlung München 1995. godine, a Smith et al. je analizirao dvije fotografije holotipičnog primjerka Spinosaurusa (BSP 1912 VIII 19) koje je okrio u arhivama 2000. godine. Na osnovu fotografije donje čeljusti i fotografije cijelog postavljenog skeleta, Smith je zaključio da su Stromerovi crteži iz 1915. pomalo netočni. Godine 2003. Oliver Rauhut je predložio da je Stromerov holotip Spinosaurusa bio "himera", jer se sastojao od kralježaka nekog pripadnika porodice Carcharodontosauridae koji je bio sličan Acrocanthosaurusu i od donje čeljusti velikog teropoda sličnog Baryonyxu. This analysis was rejected in at least one subsequent paper.
NMC 50791, kralježak srednjeg dijela vrata, dug 19,5 cm iz Maroka, holotip Spinosaurus maroccanusa, kako ga je opisao Russel 1996. godine. Drugi primjerci koji su u istom članku pripojeni S. maroccanusu su bili još dva kralješka srednje dijela vrata (NMC 41768 i NMC 50790), prednji dio donje čeljusti (NMC 50832), ostatak srednjeg dijela donje čeljusti (NMC 50833) i prednji dio leđnih kralježaka (NMC 50813).
thumb|desno|250px|Fosil čeljusti vrste S. maroccanus, Nacionalni prirodoslovni muzej, [[Pariz]] MNHN SAM 124, iz Alžira, je njuška koja se sastoji od jednog dijela premaxillae, jednog dijela maxillae, raonika i ostatka donje čeljusti. Opisali su ga Taquet i Russell 1998. godine, primjerak je širok 13,4 do 13,6 cm. Taquet i Russell su vjerovali da ovaj primjerak zajedno sa dijelom premaxillae, dva vratna kralješka i jednim leđnim kralješkom, pripada vrsti S. maroccanus.
UCPC-2 (u paleontološkoj kolekciji Univerziteta u Chicagou) se sastoji uglavnom od dvije uske povezane nosne kosti, zajedno sa kvrgom iz regiona između očiju. Ovaj primjerak, koji je dug 18 cm, je pronađen u Maroku 1996. godine i Cristiano Dal Sasso ga je 2005. godine opisao u znanstvenoj literaturi.
thumb|right|Simone Maganuco, drugi autor rada Dal Sasso et al. ([[2005.), drži njušku primjerka MSNM V4047 (vrste S. aegyptiacus), koja je duga 98,8 cm. ]]thumb|Primjerak MSNM V4047 vrste S. aegyptiacus u Prirodoslovnom muzeju u [[Milano|Milanu.]]
Ostali poznati primjerci se sastoje uglavnom od vrlo nepotpunih ostataka i razbacanih zuba. U njih spadaju sljedeći:
Funkcija jedra ili grbe
thumb|Rekonstruirani skelet neodrasle jedinke, sa autentičnim fosilnim ostacima. Funkcija jedra ili grbe ovog dinosaura je nepoznata; znanstvenici su postavili nekoliko hipoteza, koje su vezane za regulaciju toplote i za udvaranje. Uz to, takva istaknuta osobina na leđima ga je mogla učiniti većim nego što jeste i strašnijim za druge životinje.
Ta struktura je možda služila za termoregulaciju. Ako je u njoj bilo puno krvnih žila, Spinosaurus bi jedro mogao koristiti za upijanje toplote. U slučaju da je to točno, onda bi ta životinja vjerojatno bila samo djelomično toplokrvna u najboljem slučaju i vjerojatno bi živjela na mjestima gdje su noći bile prohladne i gdje nebo obično nije bilo oblačno. Smatra se da su Spinosaurus i Ouranosaurus živjeli u ranom obliku pustinje Sahare ili na njenim granicama, što bi moglo objasniti gore navedene pretpostavke. Moguće je i da je tu strukturu koristio za otpuštanje viška toplote, a ne za njeno skupljanje. Velike životinje zbog relativno malene površine tijela u odnosu na zapreminu imaju mnogo veće probleme kod gubljenja toplote nego kod njenog skupljanja. Jedra na leđima velikih dinosaura su mnogo doprinosila površini kože na njihovom tijelu sa minimalnim povećanjem zapremine. Nadalje, ako bi se jedro okrenulo od sunca, ili kad bi se postavilo pod kutom od 90 stepeni prema hladnom vjetru, životinja bi se vrlo efikasno ohladila na toploj klimi kredske Afrike. Međutim, Bailey (1997.) je smatrao da bi jedro prikupljalo više toplote nego što bi otpuštalo. On je umjesto toga predložio da su Spinosaurus i ostali dinosauri sa izduženim kralješcima imali grbe ispunjene mašću za skladištenje energije, izolaciju i zaštitu od toplote.
Neobične strukture na tijelima današnjih životinja obično služe za privlačenje pripadnika drugog spola tijekom sezone parenja. Moguće je da su jedra ili grbe ovih dinosaura služile za udvaranje, slično kao paunov rep. Stromer je teoretizirao da su mužjaci i ženke možda imali jedra ili grbe različitih veličina.
Moguće je i da je jedro ili grba kombinirala ove funkcije; služila je kao regulator toplote, pomagala u udvaranju tijekom sezone parenja, služila za hlađenje i, ponekada, služila je za strašenje protivnika kada bi Spinosaurus bio ugrožen.
Ishrana
thumb|right|Dijagram lubanje. Nije poznato je li Spinosaurus bio većinom kopneni grabežljivac ili ribojed (na što ukazuju njegove izdužene čeljusti, kupasti zubi i visoko postavljene nosnice). Hipotezu da su spinosauridi bili specijalizirani ribojedi su već prije predložili A. J. Charig i A. C. Milner za Baryonyxa. To su predložili na osnovu anatomske sličnosti sa krokodilima i prisutnosti ribljih krljušti (koje je stomačna kiselina izjela) u grudnom košu tipičnog primjerka Baryonyxa. Velike ribe su postojale u vrijeme kada su postojali i spinosauridi, uključujući i Mawsoniau, koja je sredinom krede nastanjivala sjever Afrike i Brazil. Jedini direktan dokaz o ishrani spinosaurida dolazi od europskih i južnoameričkih srodnika. Baryonyx je bio pronađen sa ribljim krljuštima i sa kostima mladog Iguanodona u stomaku; također je bio pronađen zub zabijen u kost jednog južnoameričkog pterosaura, što pokazuje da su ih često lovili. Spinosaurus je vjerojatno bio generaliziran i oportunistički grabežljivac, možda kredski ekvivalent grizlija; većinom je lovio ribu, ali je sigurno bio i strvinar i lovio maleni plijen i plijen srednje veličine.
thumb|left|Rekonstrukcija lubanje vrste S. aegyptiacus. Romainova Amiotova analiza izotopa iz 2010. godine je pokazala da omjer izotopa kisika u zubima spinosaurida (uključujući i zube Spinosaurusa) ukazuje na vodozemni način života. Omjer izotopa iz cakline zuba i iz drugih dijelova tijela Spinosaurusa (koji je bio pronađen u Maroku i Tunisu) i drugih spinosaurida poput Carcharodontosaurusa se nakon toga uporedio sa izotopskim sastavom teropoda, kornjača i krokodila koji su živjeli u to vrijeme. Istraga je pokazala da su zubi Spinosaurusa iz pet od šest lokaliteta imali omjer izotopa kisika bliži onom kod kornjača i krokodila u odnosu na zube ostalih teropoda sa istih lokacija. Autori su pretpostavili da je Spinosaurus živio i u vodi i na kopnu i za hranu se takmičio i sa krokodilima i sa drugim velikim teropodima.
U popularnoj kulturi
Spinosaurus je imao istaknutu ulogu u filmu Jurski park 3 iz 2001. godine. Bio je prikazan kao veći i jači od tiranosaura ali nije bio u pravom zivotu u jednoj: sceni koja prikazuje borbu između ova dva grabežljivca, Spinosaurus izlazi kao pobjednik tako što tiranosauru ugrizom slomi vrat. U stvarnosti nebi bilo tako, takva borba se nikada nije mogla dogoditi s obzirom da su oni živjeli na različitim mjestima na Zemlji (tiranosaur u Sjevernoj Americi, Spinosaurus u sjevernoj Africi) i u različitim periodima (tiranosaur je živio u periodu kasne krede, a Spinosaurus u periodu rane krede). Spinosaurus je također bio prikazan i u videoigrama i kao figurica u vezi sa Jurskim parkom.
Spinosaurus se već dugo prikazuje u popularnim knjigama o dinosaurima, iako je tek odnedavno bilo dovoljno informacija za njegov točan prikaz. Nakon jedne utjecajne rekonstrukcije skeleta koju su objavili Lapparent i Lavocat, prikazuje se većinom kao dvonožni teropod, sa lubanjom sličnom lubanji ostalih teropoda, jedrom na leđima, pa čak i sa četiri prsta na rukama.
Pored filmova, figurica, videoigara i knjiga, Spinosaurus je također prikazan:
San Isidro, Tzitzio
San Isidro je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1146 m.
Agua Marina, Playas de Rosarito
Agua Marina je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Baja California, u opštini Playas de Rosarito.
Test
Test je reka u Ujedinjenom Kraljevstvu, u Engleskoj. Duga je 64 km. Protiče kroz Hampshire. Uliva se u Lamanš.
Agua Marina, Playas de Rosarito
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 155 m.
Brèves
Brev je naselje i opština u istočnom delu centralne Francuske u regionu Burgonja, u departmanu Nijevr koja pripada prefekturi Klamsi.
Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 308 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 18 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 16,64 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 156 metara (maksimalnoj 309 m, a minimalnoj 152 m).
Laureana Cilento, Salerno
Laureana Cilento je naselje u Italiji u provinciji Salerno, u regiji Campania.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 177 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 405 m.
Opština Suseni, Argeș
Suseni je opština u Rumuniji u okrugu Arđeš.
Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 254 m.
La Bachana, Soto la Marina
La Bachana je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Tamaulipas, u opštini Soto la Marina.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 5 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 21 m.
Basoreachi, Uruachi
Basoreachi je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Uruachi.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 8 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1227 m.
Avon (Hampshire)
Avon (Hampshire) je reka u Ujedinjenom Kraljevstvu, u Engleskoj. Duga je 96 km. Protiče kroz Hampshire, Wiltshire i Dorset. Uliva se u Lamanš.
Попинци
Попинци су насеље у Србији у општини Пећинци у Сремском округу. Према попису из 2011. било је 1166 становника.
Попинци су најстарије место у југоисточном Срему. У писаним документима се помиње први пут 1308. године.
У Попинцима има пет улица. Садашња имена улица датирају из социјалистичког периода, после Другог светског рата. То су следеће улице:
Демографија
У насељу Попинци живи 1025 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 37,6 година (35,8 код мушкараца и 39,4 код жена). У насељу има 415 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,28.
Las Flores, Batopilas
Las Flores je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Chihuahua, u opštini Batopilas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 20 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1917 m.
Nuklearna elektrana Tricastin
Nuklearna elektrana Tricastin je nuklearna elektrana u Francuskoj, a nalazi se na rijeci Rhône između Valence (70 km uzvodno) i Avignona (65 km nizvodno). Nuklearna elektrana Tricastin je nalazi na području 4 općine (Saint-Paul-Trois-Châteaux, Pierrelatte, Bollène i Lapalud) i 4 francuska departmana (Drome, Vaucluse, Gard i Ardeche), na desnoj strani kanala Donzère – Mondragon (kanal rijeke Rhône). Nuklearna elektrana Tricastin je ujedno i dio jednog od najvećih nuklearnih postrojenja u svijetu, koje se nalazi na preko 600 hektara i upošljava oko 5 000 radnika, a obuhvaća slijedeće tvrtke:
Nuklearni reaktori
Nuklearna elektrana Tricastin ima 4 tlačna reaktora PWR, svaki snage 915 MW (ukupno 3 660 MW), koji su se počeli graditi 1970-tih, a završeni ranih 1980-tih. Ti nuklearni reaktori proizvode oko 25 TWh električne energije, što je 6% potreba Francuske za električnom energijom. Treba napomenuti da oko dvije trećine te električne struje se vraća u postrojenje Eurodif za obogaćivanje uranija. Potrošeno nuklearno gorivo se željeznicom prevozi do nuklearnog postrojenja COGEMA La Hague, gdje se vrši dodatna obrada kako bi se dio vratio ponovno kao nuklearno gorivo.
Sigurnost nuklearne elektrane
Ispitivanja su pokazala (2. srpnja 2004. izvedeno od strane Autorité de sûreté nucléaire) da u slučaju požara je potrebno 37 minuta da bi se odgovorilo na njega.
Nakon toplotnog udara koji je zadesio Europu 2003., maksimalna temperatura vode u kanalu rijeke Rhône (27 ºC) je prešla dozvoljenu vrijednost i to oko 44 sata.
Nezgode u NE Tricastin 2008.
7. srpnja 2008. iz nuklearne elektrane Tricastin je ispušteno oko 6 kubičnih metara tekućine koja sadrži uranij. 24. srpnja 2008. se dogodio ponovno kvar u Nuklearnoj elektrani Tricastin, oko 100 zaposlenika nuklearke bilo je izloženo radioaktivnim česticama. Radi se o četvrtoj nezgodi u dva tjedna. U oba slučaja francuske vlasti su nezgodu ocijenile na INES ljestvici s razinom 1. Zanimljivo je da sve dosadašnje nezgode u francuskoj javnosti i medijima ne izazivaju posebnu pozornost. Razlozi su možda činjenica da je nuklearna tehnologija jedna od najvažnijih francuskih izvoznih proizvoda, prije svega u Aziju i sjevernu Afriku, a drugi možda i to što se francuska voda za piće (Evian, Vittel, Volvic, Perrier) izvozi također ne samo širom Europe već u cijeli svijet.
Nezgoda u NE Tricastin 2010.
Revue de la Presse u kolovozu 2010. navodi da je francusko postrojenje za obogaćivanje uranija Eurodif nesrećom nekontroliranog ispuštanja radioaktivne tekućine u prirodu donijela štetu za enoturizam. Vinograde na lijepim brežuljcima u Tricastinu (Drôme) turisti izbjegavaju. Tricastinska poznata elitna vina se manje prodaju, mada je utvrđeno da loza nema radioaktivnih tragova. Zato će vinogradari 2011. etiketu AOC Côteaux du Tricastin zamijeniti s AOC Crignan-Les Adhémar obližnjeg sela.
Chamisal, New Mexico
je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Novi Meksiko.
Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 310, što je 9 (3,0 %) stanovnika više nego 2000. godine.
Nuklearna elektrana Tricastin
Požar u NE Tricastin 2011.
U subotu 2. srpnja 2011. pojavio se požar u NE Tricastin. Operater elektrane EDF potvrdio je da se nezgoda dogodila na transformatoru koji se nalazi izvan nuklearnog dijela elektrane, ugašen je akcijom vatrogasne postrojbe i nije rezultirao niti zračenjem niti curenjem radioaktivnog materijala u okoliš. Eksplozija na transformatoru spomenuta u nekim medijima nije komentirana. Nije komentiran niti sam uzrok požara. Vatrogasci su pozvani odmah te je požar brzo doveden pod kontrolu i nitko nije ozlijeđen. EDF je dodao da nuklearni reaktor Tricastin 1 nije bio u radu u trenutku požara, jer se nalazio u redovnom godišnjem održavanju. Francusko Ministarstvo unutarnjih poslova potvrdilo je da nije bilo onečišćenja okoliša.
Bain-de-Bretagne
Ben de Bretanj je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Bretanja, u departmanu Il i Vilen.
Donji Fodrovec
Zemljopis
Sjeverozapadno su Mokrice Miholečke, Fodrovec Riječki, Brezje Miholečko i Kusijevec, sjeveroistočno su Selnica Miholečka, Gorica Miholečka, Miholec, istočno su rijeka i Brežani, jugoistočno su Ferežani, jezero, Kapela Ravenska, Sela Ravenska, jugozapadno je Zaistovec.
Bain-de-Bretagne
Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 5.257, a gustina naseljenosti je iznosila 81 stanovnika/km².
Parrott, Virginia
Parot je naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Virdžinija.
Gambarere, Brescia
Gambarere je naselje u Italiji u provinciji Brescia, u regiji Lombardija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 19 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 380 m.
Verástegui, Tamasopo
Verástegui je naselje u Meksiku, u saveznoj državi San Luis Potosí, u opštini Tamasopo.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 784 m.
Schweigen-Rechtenbach
Geografski i demografski podaci
mini|levo|250px|Položaj opštine u okrugu Zidlihe Vajnštrase Švajgen-Rehtenbah se nalazi u saveznoj državi Rajna-Palatinat u okrugu Zidlihe Vajnštrase. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 217 metara. Površina opštine iznosi 16,0 km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 1.463 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 91 stanovnika/km².
Tierra Blanca, Santa María Ozolotepec
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2819 m.
Alpírez, Tamiahua
Alpírez je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tamiahua.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 2 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 24 m.
Nacionalni park Mesa Verde
Mesa Verde (engleski: Mesa Verde National Park) je nacionalni park na jugozapadu Colorada u Sjedinjenim Američkim Državama, osnovan 1906. radi očuvanja značajnih prahistorijskih staništa u klifovima. Zbog tog je proglašen je lokalitetom UNESCO-ove Svjetske baštine 1978.
Geografske karakteristike
Park se prostire po visoravni na površini od 210 km², u njemu se nalazi stotinjak ruševina - puebla (indijanskih sela) starijih od 13. vijeka. Najipresivniji su višekatni stanovi podignuti po stmim natkrivenim klifovima. Pored tih ruševina, park ima i spektakularne divlje krajolike. thumb|left|220px| [[Palača u klifu]] Park zauzima dio velike pješčenjačke visoravni koja se uzdiže do nadmorske visine od 2.600 metara, a zatim blago spušta prema jugu. Erozija koju su napravili vodotoci posljednjih dva milijuna godina, snizili su kanjone, i formirali između njih uske trake visokih terasa (mesa). Erozija je stvorila i niše i različitih veličina po pješčenjačkim zidovima tih kanjona, u kojima se nalaze stanovi u klifovima. Po vrhovima tih mesa vjetrovi su nanesli slojeve plodnog crvenkastog tla (lesa). left|thumb|220px| Dolina Mancos
Klima
Klima je polupustinjska, a izgleda po godovima stabala) da je takva već najmanje posljednjih 600 godina.
Flora
Flora u parku prilagodila se polupustinjskoj klimi, to su šume kleka i bora koje dominiraju po planinskim grebenima a grmolika makija po kanjonima. thumb|220px|left| [[Karta parka]]
Fauna
Od većih životinja najviše ima jelena Wapita i nešto medvjeda i pumaa (planinskih lavova) i čitavo mnoštvo manjih sisavaca. U parku živi jako puno zmija, guštera i ptica.
Historija
U periodu između 1150. - 1200. Anasazi su premjestili svoja naselja sa vrhova mesa u niše po klifovima kanjona, gdje su počeli graditi kuće od pješčenjaka sa prostorijama prosječne veličine 1,8 x 2,4 metara. Tako su podigli prave stambene zgrade kao što je - Cliff Palace koji ima 217 prostorija i 23 kive u kom je moglo živjeti 250 ljudi. Drugi po veličini je Long House, sa 150 prostorija i 21 kivom, u kom je živjelo oko 150 ljudi. Ipak treba reći da je većina tih kuća od nekih 600 (koliko ih ima u parku) ima samo jednu do pet prostorija. Na svom vrhuncu u Mesi Verde živjelo je oko 5000 stanovnika.
Negdje oko 1300., nakon Velike suše (1276.–99.), većina stanovnika napustila je Mesa Verde, krenuvši prema jugu u današnji Novi Meksiko i Arizonu, kako to danas tvrde arheolozi. To su bili preci današnjih Pueblo Indijanaca.
Posjetioci parka mogu obići nekoliko stanova u klifovima, među ostalim i najveći - Cliff Palace, boraviti u kampu, a ljeti je otvoren i hotel.
Nacionalni park Krka
Krka je jedan od nacionalnih parkova u Hrvatskoj.
Položaj
Park je dobio ime po reci Krka koja je deo parka. Nacionalni park se nalazi u centralnoj Dalmaciji, u Šibensko-kninskoj županiji, nizvodno od Miljevaca i samo par kilometara severoistočno od grada Šibenika. S potopljenim dijelom ušća Krka je duga oko 72,5 km i po dužini je 22. rijeka u Hrvatskoj. Izvire u podnožju planine Dinare, 3,5 km sjeveroistočno od Knina. Sa sedam sedrenih slapova po kojima je Krka prepoznatljiva i ukupnim padom od 224 m, Krka je prirodni i kraški fenomen.
Istorija
Krka je postala nacionalni park 1985. godine odlukom Sabora SR Hrvatske i sedmi je po redu nacionalni park u Hrvatskoj. Sabor Republike Hrvatske Zakonom o izmjenama Zakona o proglašenju Nacionalnog parka “Krka”, 1997. godine revidirao je granice Parka. Južna granica Parka pomaknuta je uzvodno do Skradinskog mosta, a sjeverna gotovo do Knina. Granica Nacionalnog parka "Krka" proteže se 50 km uz gornji i srednji tok rijeke Krke (dva kilometra nizvodno od Knina pa do Skradina) i donji tok Čikole (obuhvaćajući ušće i 3,5 km kanjona rijeke), na prostoru gradova Knina, Drniša, Skradina i Šibenika i općina Ervenika, Kistanja i Promine.
Fauna
Životinjski svijet Nacionalnog parka "Krka" vrlo je bogat i raznolik, s brojnim endemičnim, rijetkim i ugroženim vrstama, što rijeku Krku svrstava među najvrednije prirodne cjeline u Hrvatskoj i Evropi. U parku se nalaze slijedeći endemi (podzemni): stigobiontni puž, troglobiontni lažištipavac, troglofilni jednakonožni rak, marifugija, čovječja ribica, dalmatinski špiljski konjic. Deset vrsta riba endemi su jadranskog slijeva: zlousta, glavatica, sval, drlja, svjetlica, oštrulj, mren, ilirski klen, visovački glavočić i dalmatinska gaovica.
Na popisu ugroženih vrsta u evropskim razmjerima nalaze se četiri koje se nalaze u NP "Krka": veliki potkovnjak, vuk, vidra i divlja mačka.
Tušina
Demografija
U naselju Tušina živi 149 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,1 godina (44,6 kod muškaraca i 47,4 kod žena). U naselju ima 61 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,95.
Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.
Sottorive, Treviso
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 24 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 138 m.
La Mesa, Tzitzio
La Mesa je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Michoacán, u opštini Tzitzio.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1399 m.
Ferežani
Ferežani su naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalaze se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Zemljopis
Nalaze se na zapadnoj obali rječice. Južno su Kapela Ravenska, Sela Ravenska i Beketinec, jugozapadno je jezero, jugoistočno je Gregurovec i Srednji Dubovec, sjeverno su Brežani i Gorica Miholečka, sjeveroistočno su Miholec i Međa, sjeverozapadno su Gornji Fodrovec, Donji Fodrovec, Kusijevec i Mokrice Miholečke.
Roccalberti, Lucca
Roccalberti je naselje u Italiji u provinciji Lucca, u regiji Toscana.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 42 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 512 m.
Guanajuato, Totatiche
Guanajuato je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Totatiche.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 14 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2063 m.
Roccafiorita, Messina
Roccafiorita je naselje u Italiji u provinciji Messina, u regiji Sicilija.
Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 228 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 734 m.
Las Minas, Zapotitlán Tablas
Las Minas je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guerrero, u opštini Zapotitlán Tablas.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 60 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1805 m.
Coechi, Batopilas
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 21 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2304 m.
Frome (Dorset)
Frome (Dorset) je reka u Ujedinjenom Kraljevstvu, u Engleskoj. Duga je 48 km. Protiče kroz Dorset. Uliva se u Lamanš.
3-Dezoksiglukozon
3-Dezoksiglukozon je organsko jedinjenje, koje sadrži 6 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 162,141 Da.
El Huarache, Ojuelos de Jalisco
El Huarache je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Jalisco, u opštini Ojuelos de Jalisco.
Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 12 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2146 m.
Buto
Buto (arapski: بوتو,/ Butu, egipatski: Per-Vadžet, starogrčki: Βουτώ) je arheološki lokalitet u Donjem Egiptu u Muhafazi Kafr eš Šejk.
Historija i karakteristike
Antički Per-Vadžet  bio je smješten na Sebenitijskom rukavcu Nila. Po svemu sudeći bio je prijestolnica Donjeg Egipta u Protodinastičkom periodu, prije ujedinjenja.
On je iznikao iz dva naselja Pe i Dep nastala u 4. mileniju pne., koja su se sredinom 4. milenija pne. spojila u jedinsteni Per-Vadžet. Ime je dobio po božici zaštitnici Vadžet, koja je bila i zaštitnica Donjeg Egipta.
Gorica Miholečka
Gorica Miholečka je naselje u Hrvatskoj u sastavu općine Svetog Petra Orehovca. Nalazi se u Koprivničko-križevačkoj županiji.
Buto
Historija i karakteristike
Kad se negdje oko 3100. vijek pne. Egipat ujedinio grad je izgubio na važnosti, ali je ostao prijestolnica 6 nome Donjeg Egipta.